1961.03.02

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 73η

Πέμπτη 2 Μαρτίου 1961

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 7.10′ μ. μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Γκίλλας, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Α. ΓΚΙΛΛΑΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Κ. Μακρῆς, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§4Κ. ΜΑΚΡΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ι. Λαυρεντίδης, Θ. Δούκας, Χ. Σιανίδης καὶ Α. Βογιατζῆς, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ Ἐθνικοῦ Πασαρείου Ὀρφανοτροφείου «Ὁ Μηλιανός». Ὁ βουλευτὴς κ. Ν. Ζορμπᾶς, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τῆς κειμένης νομοθεσίας «περὶ προστασίας πολεμιστῶν καὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 23)56 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Πλατῆς καὶ Σ. Μακρόπουλος, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τῆς κειμένης νομοθεσίας «περὶ προστασίας πολεμιστῶν καὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 23)56 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου». Ὁ βουλευτὴς Λασηθίου κ. Ε. Κοθρῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Συνεργατικῆς Μηχανικῶν Ἀρχιτεκτόνων Ἡρακλείου Κρήτης, αἰτουμένου ὅπως τὸ Ἡράκλειον ὁρισθῇ ἕδρα περιφερειακῆς Δ)νσεως Δημοσίων Ἔργων. Ὁ βουλευτὴς Λασηθίου κ. Ε. Κοθρῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἐθνικῆς Συνομοσπονδίας Παντοπωλῶν Ἑλλάδος διαμαρτυρουμένης διὰ τὴν διακοπὴν τῶν ὑπὸ τῶν Τραπεζῶν πιστοδοτήσεων. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ε. Σκούρας, Ι. Σιαφλέκης καὶ Ι. Δραγονέτης, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Συνταξιούχων Ἀναπηρίας Ι.Κ.Α. καὶ Συνταξιούχων Τ.Ε.Α.Μ.Κ. Βόλου, αἰτουμένων μονιμοποίησιν συντάξεως ἀναπηρίας, ἀναγνώρισιν ὡς συνταξίμων τῶν ἡμερῶν ἐπιδοτήσεως λόγῳ ἀσθενείας κλπ. Ὁ βουλευτὴς Εὐρυτανίας κ. Δ. Κόπανος, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν κατοίκων Κοινότητος Ἐπισκοπῆς Εὐρυτανίας, αἰτουμένων ἀποζημίωσιν καὶ διὰ τὰ ξηρικὰ κτήματά των, ἐφ’ ὅσον τὰ ποτιστικὰ θὰ κατακλυσθῶσιν ὑπὸ τῆς δημιουργηθησομένης τεχνητῆς λίμνης τοῦ ὑδροηλεκτρικοῦ ἔργου Ἀχελώου. Ὁ βουλευτὴς Ἠμαθίας κ. Δ. Χατζηδημητρίου, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν κατοίκων τῆς Κοινότητος Ράχης Ἠμαθίας, παραπονουμένων διὰ τὴν παράνομον μεταβίβασιν τοῦ δασοκτήματος Καληπέτρας ὑπὸ τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Βεροίας. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Α. Τσιάρας, Δ. Μερλόπουλος, Ι. Γιαλώφας καὶ Η. Σκυλλάκος, αἰτοῦσιν ἱκανοποίησιν τῶν αἰτημάτων τῶν ἀπεργούντων ὑπαλλήλων Α.Τ.Ε. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Α. Τσιάρας καὶ Ε. Ρήγας, διαμαρτύρονται διὰ τὸν παρ’ Ἀστυνομικῶν ὀργάνων διωγμὸν ὀπαδῶν τῆς Ε.Δ.Α. κλπ. Οἱ ὑπάλληλοι Δήμων καὶ Κοινοτήτων Νομοῦ Δωδεκανήσου αἰτοῦν ἀναγνώρισιν τῶν πρὸ τῆς ἀπελευθερώσεως ἐτῶν προϋπηρεσίας των κατὰ τὴν συνταξιοδότησίν των. Ὁ Κωνσταντῖνος Κτενᾶς, τέως Νομάρχης καὶ πολιτευτής, δι’ ἀναφορᾶς του ἐκφράζει ἀπόψεις του σχετικῶς μὲ τὰ ἀναγραφέντα εἰς τὰς ἐφημερίδας περὶ ἀστυφιλίας κλπ. Οἱ Ν. Πανώρας, Γ. Γιαννόπουλος κλπ., ἡμερομίσθιοι ὑπάλληλοι τοῦ Ἰνστιτούτου Καλλιτερεύσεως Φυτῶν Θεσσαλονίκης, αἰτοῦσι τὴν μονιμοποίησίν των. Ὁ Ε. Ἀλεξιάδης, διαμαρτύρεται διὰ τὴν μὴ εἰσέτι ἐκδίκασιν τῆς ἀπὸ 10.1.60 ὑποβληθείσης μηνύσεώς του, ἀφορώσης τοὺς Εἰσαγγελεῖς Πρωτοδικῶν Κῶ καὶ Ἐφετῶν Ρόδου. Ἀπαντήσεις Ὑπουργείων ἐπὶ ἐρωτήσεων τῶν κ. κ. βουλευτῶν: Ι) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Μαύρου. Ἀναφερόμενοι εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 1991 ἀπὸ 8ης τρέχοντος ὑμέτερον ἔγγραφον, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ ἀποστείλωμεν ὑμῖν, συνημμένως, διὰ τὰ καθ’ ὑμᾶς, τὴν ἡμετέραν ἀπάντησιν ἐπὶ τῆς ἀπὸ 3.2.1961 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Μαύρου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Φεβρουαρίου 1961

Ὁ ἐπὶ τῶν Ἐξωτερικῶν Ὑπουργὸς

Ε. ΑΒΕΡΩΦ–ΤΟΣΙΤΣΑΣ

Ἀπάντησις Εἰς τὴν ὑπ’ ἀριθ. 1378 ἀπὸ 3ης Φεβρουαρίου 1961 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Γεωργίου Μαύρου. Ὡς ἦτο φυσικόν, ἡ ἀνακήρυξις τῆς Κυπριακῆς ἀνεξαρτησίας εἶχε, μεταξὺ ἄλλων, ὡς συνέπειαν τὴν δημιουργίαν νέων καὶ πολλάκις δυσχερῶν προβλημάτων. Ταῦτα ἀντιμετωπίζονται ἐκ μέρους τῆς ἐπισήμου Κυπριακῆς ἡγεσίας κατὰ τρόπον θετικὸν καὶ ἐποικοδομητικόν, διανοίγοντα προοπτικὴν ἱκανοποιητικῆς ρυθμίσεως. Εἰς τὴν προσπάθειάν των ταύτην ἡ Ἑλληνοκυπριακὴ ἡγεσία καὶ ἡ ἡγεσία τῆς Τουρκοκυπριακῆς Κοινότητος ἐνθαρρύνονται καὶ ἐνισχύονται τόσον ἐκ μέρους τῆς Ἑλληνικῆς, ὅσον καὶ τῆς Τουρκικῆς Κυβερνήσεως. Τὸ ὅτι κατὰ καιροὺς ἐκφράζονται μεμονωμένως ἀπόψεις μὴ ἐναρμονιζόμεναι πρὸς τὴν πολιτικὴν τῆς εἰρηνικῆς συμβιώσεως καὶ τῆς καρποφόρου συνεργασίας μεταξὺ τῶν δύο συνοίκων στοιχείων, τοῦτο δὲν δύναται νὰ ἐπιφέρῃ κλονισμὸν τῆς προσηλώσεως τῶν ἐνδιαφερομένων εἰς τὰς Συμφωνίας, αἵτινες ἤγαγον εἰς τὴν ἐγκαθίδρυσιν τῆς Κυπριακῆς Δημοκρατίας. Ὡς ἐτονίσθη ὑπὸ τοῦ ἁρμοδιωτέρου ἐκπροσώπου τοῦ Κυπριακοῦ λαοῦ, ἡ ἐφαρμογὴ τοῦ Συντάγματος προχωρεῖ κανονικῶς. Προβλήματα ὧν ὁ διακανονισμὸς εἶχεν ἀναβληθῆ κατὰ τὴν κατάρτισιν τοῦ Συντάγματος, βαίνουν ἤδη προοδευτικῶς πρὸς τὴν ὁριστικὴν ἐπίλυσίν των. Συναφῶς πρὸς τὰς ἀνησυχίας τοῦ ἐρωτῶντος κ. βουλευτοῦ, καθ’ ἃς «κατὰ δεκάδας ὑποβάλλονται αἱ προσφυγαὶ εἰς τὸ Συνταγματικὸν Δικαστήριον, ἡ δὲ ἄσκησις τοῦ δικαιώματος ἀρνησικυρίας (βέτο)... κλπ.», εὑρίσκομαι εἰς τὴν εὐχάριστον θέσιν νὰ πληροφορήσω τὸ Σῶμα, ὅτι μέχρι τῆς 8ης τρέχοντος μηνὸς εἰς οὐδεμίαν ἐκ τῶν προβλεπομένων ὑπὸ τοῦ Συντάγματος περίπτωσιν ὁ Πρόεδρος ἢ ὁ Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυπριακῆς Δημοκρατίας ἤσκησαν τὸ παρεχόμενον αὐτοῖς δικαίωμα ἀρνησικυρίας (βέτο), ἐνῷ ἐξ ἄλλου ὁ ἀριθμὸς τῶν μέχρι τῆς ἐν λόγῳ ἡμερομηνίας κατατεθεισῶν προσφυγῶν εἰς τὸ Συνταγματικὸν Δικαστήριον ἀνέρχεται εἰς 15, ἐξ ὧν μία μόνον ἀφορᾷ εἰς θέμα φέρον εἰς ἀντίθεσιν τὰς δύο κοινότητας, ἤτοι ἡ περὶ ἀποζημιώσεως παυθέντων ὑπαλλήλων κατὰ τὴν διάρκειαν τῶν μέτρων ἐκτάκτου ἀνάγκης. Αἱ ὑπόλοιποι προσφυγαὶ ἀναφέρονται εἰς διαφορὰς ἰδιωτῶν μετὰ τοῦ Δημοσίου (π. χ. προσφυγὴ κατὰ ἀποφάσεως Δήμου ἀρνουμένου ἔκδοσιν ἀδείας οἰκοδομῆς, προσφυγὴ κατὰ τῆς συλλήψεως καὶ κρατήσεως εἰς Ἄσυλον διὰ φρενολογικὴν ἐξέτασιν, προσφυγὴ κατὰ κατασχέσεως αὐτομάτων μηχανῶν τυχηρῶν παιγνιδίων κλπ.), ὧν ἐλλείψει Συμβουλίου Ἐπικρατείας ἐπιλαμβάνεται τὸ Συνταγματικὸν Δικαστήριον. Οὕτω ἐν ᾧ μέτρῳ αἱ περὶ δημιουργηθέντος ἐν τῇ μεγαλονήσῳ «πραγματικοῦ» ἀδιεξόδου, «ἔγκυροι πληροφορίαι» τοῦ ἐρωτῶντος βουλευτοῦ προέρχονται ἐκ τῆς αὐτῆς πηγῆς, ἥτις ἐνέπνευσε τὰς ἐκ τῶν προσφυγῶν εἰς τὸ Συνταγματικὸν Δικαστήριον καὶ τῶν περιπτώσεων ἀσκήσεως τοῦ δικαιώματος ἀρνησικυρίας ἀνησυχίας, δύναται νὰ λεχθῇ, ὅτι αἱ ἔγκυροι αὗται πληροφορίαι εἶναι, ἂν μὴ τι ἄλλο, λίαν ὑπερβολικαί. Ἀνεξαρτήτως πάντως τῶν ἀνωτέρω, παραμένει γεγονὸς ἀναμφισβήτητον, ὅτι ἡ εὔρυθμος λειτουργία τοῦ Κυπριακοῦ πολιτεύματος, ὡς καὶ ἡ εὐημερία καὶ ἡ πρόοδος τῆς Κυπριακῆς Δημοκρατίας, προϋποθέτουν τὴν ἐκ μέρους τῶν δύο συνοίκων στοιχείων ἔμπρακτον διάθεσιν πρὸς ἁρμονικὴν συμβίωσιν καὶ συνεργασίαν. Καὶ εἰς τὸν οἰκονομικὸν τομέα ἡ καθεστωτικὴ μεταβολὴ ἐν Κύπρῳ ἔθεσε, ὡς θὰ ἔπρεπε νὰ ἀναμένηται, νέα προβλήματα. Τὰς δυσχερείας τῶν προβλημάτων τούτων ἐπηύξησαν, ὡς ἦτο φυσικόν, αἱ συνθῆκαι ὑφ’ ἃς ἡ μεγαλόνησος διῆγεν κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ ἀπελευθερωτικοῦ ἀγῶνος. Ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις ἐν τῷ μέτρῳ τῶν δυνατοτήτων της, παρέχει καὶ θὰ ἐξακολουθῇ παρέχουσα εἰς τὴν Κυπριακὴν Κυβέρνησιν τεχνικὴν βοήθειαν, ἐφ’ ὅσον θὰ τῆς ζητεῖται τοιαύτη. Ἐξ ἄλλου ἡ ἠθικὴ καὶ ὑλικὴ συμπαράστασις τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως εἰς τὸν ἐκπαιδευτικὸν καὶ ἐν γένει μορφωτικὸν τομέα, βαίνει σταθερῶς αὐξανομένη, καὶ αἱ πνευματικαί μας σχέσεις συνεχῶς τονοῦνται καὶ ἐνισχύονται. Τὸ γεγονὸς τοῦτο ἀνεγνωρίσθη καὶ δημοσίᾳ, τόσον ὑπὸ τοῦ Προέδρου τῆς Κυπριακῆς Δημοκρατίας, ὅσον καὶ ὑπὸ τοῦ Προέδρου τῆς Ἑλληνικῆς Κοινότητος Συνελεύσεως καὶ τοῦ Ἐκπαιδευτικοῦ Συμβουλίου. Ἐξ ἄλλου, εὑρίσκεται ὑπὸ μελέτην σχέδιον παροχῆς ὑπὸ τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως, ἐνδεχομένως ἀπὸ κοινοῦ μετὰ τῆς Τουρκικῆς Κυβερνήσεως, οἰκονομικῆς βοηθείας εἰς εὐρυτέραν κλίμακα, δι’ ἐκτέλεσιν ἔργου γενικωτέρας ὠφελείας διὰ τὴν μεγαλόνησον. ΙΙ) Τοῦ Ὑπουργ. Οἰκονομικῶν. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Μπακοπούλου. Ἀπαντῶντες εἰς τὴν διαβιβασθεῖσαν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2643)2083 τῆς 17.2.61 ὑμετέρου ἐγγράφου ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Μπακοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: 1. Ἡ εἰσαγωγὴ δικαστικῶν λειτουργῶν εἰς τὴν διοικητικὴν δικαιοσύνην ἔχει καθιερωθῆ ἐκ παραδόσεως. Καὶ εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν δὲν ἠδύνατο ἢ νὰ χρησιμοποιηθοῦν στελέχη τῆς τακτικῆς δικαιοσύνης, πολλῷ μᾶλλον ἀφοῦ καὶ σήμερον μετέχουν εἰς εὐρεῖαν ἔκτασιν δικαστικοὶ εἰς τὴν σύνθεσιν τῶν ἐπιλυουσῶν τὰς φορολογικὰς διαφορὰς ἐκδικαστικῶν Ἐπιτροπῶν. Εἶναι ὑπερβολικὴ ἡ ἐν τῇ ἐρωτήσει ἄποψις, ὅτι πρόκειται νὰ ἀπογυμνωθοῦν τὰ δικαστήρια διὰ τῆς ἀθρόας μετατάξεως δικαστικῶν εἰς τὰ φορολογικὰ τοιαῦτα. Συνολικῶς προεκρίθησαν 41 δικασταί, ἤτοι ποσοστὸν μικρότερον τοῦ 8% τῶν ὑπηρετούντων. Πέραν τούτου, ἐπειδὴ οἱ πίνακες κατηρτίσθησαν κατὰ κλάδους, ἐζητήθη παρὰ τοῦ Ἀνωτάτου Συμβουλίου Διοικητικῆς Δικαιοσύνης, ἀπὸ συμφώνου μετὰ τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης, ὅπως, ἐν ὄψει καὶ τοῦ περιωρισμένου ἀριθμοῦ τῶν τὸ πρῶτον συσταθησομένων φορολογικῶν δικαστηρίων, καθορίσῃ ἑνιαίαν σειρὰν τῶν διοριστέων, ἀνεξαρτήτως τῆς προελεύσεως αὐτῶν, ἐκ τούτου δ’ ἀναμένεται, ὅτι θὰ μειωθῇ ἔτι πλέον ὁ ἀριθμὸς τῶν ἀμέσως χρησιμοποιηθησομένων δικαστῶν διὰ τὴν ἐπάνδρωσιν τῆς φορολογικῆς δικαιοσύνης. 2. Περὶ τῆς καταβολῆς ἀποζημιώσεως εἰς τὰ μέλη καὶ τὸν γραμματέα τοῦ Ἀνωτάτου Δικαστικοῦ Συμβουλίου προβλέπει ὁ νόμος 4125)60 ἐν ἄρθρῳ δεκάτῳ τετάρτῳ παρ. 4 αὐτοῦ. Ἡ ἀποζημίωσις δὲν προβλέπεται διὰ τὰ συνήθη ἔργα τοῦ Συμβουλίου, ἀλλὰ μόνον διὰ τὰ κατὰ τὸ ἄρθρον 106 τοῦ Ὀργανισμοῦ τῶν φορολογικῶν δικαστηρίων ἀνατεθέντα αὐτῷ πρόσθετα ἔργα διὰ τὴν κρίσιν περὶ τῶν διοριστέων φορολογικῶν δικαστῶν. Διὰ τῆς αὐτῆς διατάξεως προβλέπεται ὁμοίως ἀποζημίωσις καὶ τῶν μελῶν καὶ τοῦ γραμματέως τοῦ κατὰ τὸ ἄρθρον 111 τοῦ Ὀργανισμοῦ εἰδικοῦ συμβουλίου κρίσεως περὶ τῶν ὑπαλλήλων τῆς γραμματείας τῶν αὐτῶν δικαστηρίων. Συμπληρωθείσης τῆς ἐργασίας ἐπιβολῆς τῶν διοριστέων φορολογικῶν δικαστῶν, ἐξεδόθη εἰς ἐκτέλεσιν τῆς ρηθείσης διατάξεως, ἡ ὑπ’ ἀριθ. Δ. 994 ἐ.ἔ. ἀπόφασις ἡμῶν, καθορίσασα ἀποζημίωσιν δραχμῶν 360 κατ’ αἴτησιν, κατανεμομένην εἰς τὰ μετασχόντα μέλη καὶ τὸν γραμματέα διὰ πράξεως τοῦ Προέδρου. Ὁ καθορισμὸς ἐγένετο κατ’ ἀναλογίαν πρὸς τὴν ἀποζημίωσιν τῶν μελῶν καὶ τοῦ γραμματέως τῆς ἐξεταστικῆς ἐπιτροπῆς τοῦ διαγωνισμοῦ τῶν παρέδρων, ἀνερχομένην εἰς δραχμὰς 400 κατ’ αἴτησιν καὶ δι’ ἴσον ἀριθμὸν μελῶν. 3. Περὶ τῆς φύσεως τῆς ἐργασίας ὡς προσθέτου δὲν δύναται νὰ τεθῇ ζήτημα, κατ’ ὅσον οὕτω χαρακτηρίζεται ὑπὸ τοῦ νόμου. Ἡ σοβαρότης δὲ καὶ ἡ ἔκτασις τῆς ἀπασχολήσεως, τὴν ὁποίαν ἀπῄτησεν, εἶναι αὐτόδηλοι. Τὸ Συμβούλιον, ἐκτὸς τῆς προπαρασκευαστικῆς ἐργασίας προσκλήσεως καὶ συγκεντρώσεως τῶν αἰτήσεων, ἀποδεικτικῶν τῶν προσόντων καὶ ἀτομικῶν φακέλλων τῶν ὑποψηφίων, ἠσχολήθη ἀπὸ τοῦ Αὐγούστου μέχρι τοῦ τέλους τοῦ 1959 εἰς τὴν μελέτην καὶ ἐπεξεργασίαν τῶν φακέλλων, τὴν ἔρευναν καὶ συγκέντρωσιν συμπληρωματικῶν στοιχείων καὶ πληροφοριῶν περὶ τῶν ὑποψηφίων καὶ τὴν κρίσιν πρὸς ἐπιλογὴν τῶν διοριστέων. Ἀνασταλείσης τῆς λειτουργίας αὐτοῦ ἀπὸ τοῦ Ἰανουαρίου 1960, διὰ τοὺς ἐν τῇ εἰσηγητικῇ ἐκθέσει τοῦ Ν. 4125) 1960 ἀναφερομένους εἰδικοὺς λόγους, τὸ συμβούλιον ἐπανέλαβε τὰς ἐργασίας του, ἅμα τῇ ἐπιψηφίσει τοῦ νόμου τούτου καὶ ἐπεραίωσε τὸ ἔργον τῆς κρίσεως κατὰ τὰς πρώτας ἡμέρας τοῦ τρέχοντος μηνός. Ἀπῃτήθη πραγματικὴ ἀπασχόλησις ὑπὲρ τοὺς ἓξ μῆνας, αἱ δὲ ἀποφάσεις διετυπώθησαν εἰς τὰ πρακτικὰ ᾐτιολογημένως δι’ ἕκαστον κριθέντα. Προκειμένου περὶ τῶν μελῶν τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας, δὲν δύναται, βεβαίως, νὰ γίνῃ λόγος περὶ ἐργασίμων ἡμερῶν καὶ ὡρῶν. Ἐὰν ὁ πρόεδρος αὐτοῦ, ἀνταποκρινόμενος πρὸς τὴν ἐκφρασθεῖσαν ἐπιθυμίαν ἡμῶν διὰ τὴν ἐπιτάχυνσιν τῆς ἀποφάσεως περὶ τῶν διοριστέων φορολογικῶν δικαστῶν καὶ σταθμίσας τὸ ζήτημα ἐν τῇ ἁρμοδιότητι αὐτοῦ ἐπιβλέψεως καὶ ρυθμίσεως τῆς ὅλης ἐργασίας, ἔκρινε δυνατὴ τὴν κατὰ προτεραιότητα περαίωσιν τῆς ἐπιλογῆς τῶν φορολογικῶν δικαστῶν ἔναντι ἄλλων ἀπασχολήσεων τῶν μελῶν τοῦ Ἀνωτάτου Συμβουλίου, τοῦτο δὲν δύναται νὰ θεωρηθῇ γενόμενον ἐπὶ παραμελήσει τῆς κυρίας δικαστικῆς ἐργασίας. 4. Διὰ τὰ μέλη τοῦ Ἀνωτάτου Δικαστικοῦ Συμβουλίου τοῦ Ἀρείου Πάγου καὶ διὰ τὰ συνήθη ἔργα αὐτοῦ, προβλέπεται ἀποζημίωσις ὑπὸ τοῦ ἄρθρου 50 τοῦ διὰ τοῦ Β. Δ. τῆς 13.3.56 κωδικοποιηθέντος νόμου 3641 (ἄρθρον 29 Α. Ν. 1055)55). Τὰ τῆς ἐφαρμογῆς τῆς διατάξεως ταύτης ἀνήκουν εἰς τὴν πρωτοβουλίαν τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης. Ἀνάλογος διάταξις δὲν ὑπάρχει διὰ τὸ ἀνώτατον Δικαστικὸν Συμβούλιον Διοικητικῆς Δικαιοσύνης. Κατὰ συνέπειαν, οἱ ἀποτελοῦντες ἑκάστοτε τὸ Ἀνώτατον Δικαστικὸν Συμβούλιον Διοικητικῆς Δικαιοσύνης, δὲν δικαιοῦνται ἀμοιβῆς διὰ τὴν ἀναπόφευκτον εἰς τὸ μέλλον ἀπασχόλησιν μὲ τὴν ὑπηρεσιακὴν κατάστασιν τῶν φορολογικῶν δικαστῶν. Ὁμοίως δὲν δικαιοῦνται ἀποζημιώσεως διὰ τὸ ἀνατιθέμενον διὰ τοῦ νόμου εἰς τὸ Συμβούλιον εὐρύτερον γνωμοδοτικὸν ἔργον ἐπὶ τῆς λειτουργίας τῶν φορολογικῶν δικαστηρίων. Τὸ θέμα τῆς κρίσεως περὶ τῶν διοριστέων φορολογικῶν δικαστῶν εἶναι ὅλως ἔκτακτον καὶ διάφορον εἰς ἔκτασιν καὶ εἰς περιεχόμενον πρὸς τὸ τῆς συνταγματικῆς ἁρμοδιότητος τοῦ Ἀνωτάτου Δικαστικοῦ Συμβουλίου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Φεβρουαρίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Γραμματίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1992 ἐ.ἔ. ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ σὺν τῇ ἐπιστροφῇ τῆς δι’ αὐτοῦ διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 1380)3.2.61 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Γραμματίδη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι αἱ διαφημίσεις τῶν Κρατικῶν Λαχείων καταχωρίζονται, ἐκτὸς τοῦ ἡμερησίου καὶ περιοδικοῦ τύπου τῶν Ἀθηνῶν καὶ Θεσσαλονίκης, εἰς τριάκοντα ἕξ (36) ἡμερησίας ἐφημερίδας τῶν ἐπαρχιῶν ὡς καὶ εἰς ἑξήκοντα (60) ἑβδομαδιαίας ἢ δεκαπενθημέρους ἢ μηνιαίας ἐφημερίδας, ἐκδιδομένας εἰς διαφόρους ἐπαρχίας τῆς χώρας. Εἰς πᾶσαν περίπτωσιν ἐφημερίδος, αἰτούσης τὴν δημοσίευσιν τῆς διαφημίσεως, ἐφ’ ὅσον κυκλοφορεῖ κανονικῶς καὶ εἰς ἀνάλογον ἀριθμὸν φύλλων, ἐγκρίνεται παρὰ τῆς διοικούσης Ἐπιτροπῆς τῶν Κρατικῶν Λαχείων ἡ καταχώρησίς της. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Φεβρουαρίου 1961

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Ζαΐμη. Κατόπιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 13180)5.12.60 ἐγγράφου σας, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις καὶ αἴτησις καταθέσεως ἐγγράφων τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Ζαΐμη, ἐν σχέσει μὲ τὴν ἐκποίησιν οἰκίας τοῦ Γεν. Νοσοκομείου Σάμου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ἡ κατὰ τ’ ἀνωτέρω οἰκία περιῆλθεν εἰς τὸ Γεν. Νοσοκομεῖον Σάμου, ἐκ κληρονομίας τῆς ἀποβιωσάσης Αἰκατερίνης Ἀθ. Αἰγινήτου, κατόπιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 3266)1.8.1939 δημοσίας διαθήκης της, συνταχθείσης ἐνώπιον τοῦ συμβολαιογράφου Λιμ. Βαθέος Σάμου Νικολάου Λάμπρου καὶ δημοσιευθείσης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 177)3.9.1941 πρακτικοῦ συνεδριάσεως τοῦ Δικαστηρίου τῶν ἐν Σάμῳ Πρωτοδικῶν. Εἰς τὴν διαθήκην αὐτὴν δὲν προσδιορίζεται εἰδικώτερον, οὔτε ἐπαρκῶς, ἐξ αὐτῆς συνάγεται ὁ σκοπὸς δι’ ὃν κατελήφθη ἡ περὶ ἧς πρόκειται κληρονομικὴ περιουσία καὶ συνεπῶς, κατὰ τὰς διατάξεις τῆς παραγρ. 2 τοῦ ἄρθρου 96 τοῦ Α. Ν. 2039)39, αὕτη θεωρεῖται ὡς καταληφθεῖσα πρὸς ἐξυπηρέτησιν τοῦ σκοποῦ, ὃν ἐπιδιώκει κατὰ τὸν προορισμόν του τὸ Γεν. Νοσοκομεῖον Σάμου. Εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν, συμφώνως πρὸς τὰς διατάξεις τῆς παραγρ. 1 τοῦ ἄρθρου 97 τοῦ ρηθέντος Α. Ν. 2039)39, ἡ ἐποπτεία τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν ἐπὶ τῆς κληρονομίας ταύτης ἀσκεῖται μέχρι τῆς ἐκκαθαρίσεως τῆς περιουσίας καὶ παραδόσεως αὐτῆς εἰς τὸ ἵδρυμα. Ἐφ’ ὅσον, ὅθεν, ἡ περὶ ἧς πρόκειται κληρονομικὴ περιουσία περιῆλθεν εἰς τὸ κληρονόμον Ἵδρυμα κατὰ δικαίωμα πλήρους κυριότητος, ἔπαυσε, κατὰ τὰς μνησθείσας διατάξεις, ἡ ἐπὶ ταύτης ἐποπτεία τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν καὶ συνεπῶς, οὐδεμίαν ἀνάμιξιν ἔσχεν ἢ ἠδύνατο νὰ ἔχῃ, ὡς ἀναρμόδιον εἰς τὸ θέμα τῆς ἐκποιήσεως τῆς ἐν προκειμένῳ οἰκίας τοῦ Γεν. Νοσοκομείου Σάμου. Δὲν παραλείπομεν νὰ σημειώσωμεν, ὅτι, ὡς προκύπτει ἐκ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2086)60 ἐγγράφου τοῦ ὡς ἄνω Νοσοκομείου, ἡ περὶ ἧς πρόκειται οἰκία δὲν ἐξεποιήθη, ἀλλ’ ἁπλῶς μόνον ἐγένετο ἐνέργεια ἐκποιήσεώς της, μὴ πραγματοποιηθείσης, λόγῳ τοῦ ὅτι αὕτη τυγχάνει ἐνοικιοστασιακῶς δεσμευμένη κλπ. καὶ τὸ Διοικ. Συμβούλιον τοῦ Ἱδρύματος, δὲν προέβη εἰς περαιτέρω ἐνεργείας, ἀλλ’ ἀνεκάλεσε καὶ τὴν προηγουμένην ἐνέργειάν του ἀπὸ 11.11.58 καὶ ὡς ἐκ τούτου ἐξακολουθεῖ ἡ οἰκία αὕτη νὰ παραμένῃ εἰς τὴν κυριότητα τοῦ Νοσοκομείου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 17 Φεβρουαρίου 1961

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Μπακατσέλου, Α. Τσιάρα καὶ Ι. Γιαλώφα. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1430)27.1.1961 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπὸ τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Μπακατσέλου, Α. Τσιάρα καὶ Ι. Γιαλώφα κατατεθεῖσα ὑμῖν ἐρώτησις περὶ ὑπαγωγῆς τῶν πολιτικῶν συνταξιούχων εἰς τὰς εὐεργετικὰς διατάξεις τοῦ Ν. Δ. 3783)57 «περὶ στέγης τῶν Δημοσίων Πολιτικῶν Ὑπαλλήλων», ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τοῦ θέματος τούτου τελεῖ ἐν γνώσει ἡ Ὑπηρεσία, πλὴν ὅμως, ἡ λύσις τούτου προϋποθέτει νομοθετικὴν ρύθμισιν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Φεβρουαρίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Γιαρένη, Δ. Κελτεμλίδη καὶ Β. Ἐφραιμίδη. Εἰς ἀπάντησιν ὕπερθεν ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν συνημμένως ἡ ἀπὸ 28.12.60 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Γιαρένη, Δ. Κελτεμλίδη καὶ Β. Ἐφραιμίδη, καταχωρηθεῖσα εἰς τὸ βιβλίον ἐρωτήσεων ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. 1118 ἐν σχέσει μὲ τὴν σημειωθεῖσαν καθίζησιν τοῦ ἐδάφους «Ἀντάλλα Οἰκόπεδα» εἰς τὴν περιοχὴν τῶν ὁδῶν Ὑψηλάντου καὶ Θερμοπυλῶν τοῦ συνοικισμοῦ Ντεπὼ Θεσσαλονίκης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου ἐδόθη ἀπάντησις διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 887)8.2.1961 ἐγγράφου τοῦ Ὑπουργ. Βορείου Ἑλλάδος, δι’ οὗ διεβιβάσθη ὑμῖν συνημμένως, ἐν ἀντιγράφῳ ἡ ὑπ’ ἀριθ. 623)31.1.61 ἀναφορὰ τοῦ καθ’ ἡμᾶς Γραφείου ΔΑΠ Θεσσαλονίκης, σχετικὴ μὲ τὸ ἐν λόγῳ θέμα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Φεβρουαρίου 1961

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ

III) Τοῦ Ὑπουργ. Δικαιοσύνης. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου. Ἔχομεν τὴν τιμὴν ἐν συνεχείᾳ πρὸς τὴν ἀνακοινωθεῖσαν ὑμῖν ὑπ’ ἀριθ. 226646 π.ἔ. ἐντολὴν τοῦ Ὑπουργείου καὶ ἐν σχέσει πρὸς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 12429)10062 π.ἔ. ὑμέτερον ἔγγραφον, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἡ περὶ ἧς πρόκειται ὑπόθεσις καθ’ ἅ ἀναφέρει ὁ Εἰσαγγελεὺς Πλημ)κῶν Ἀθηνῶν, μετὰ προηγουμένην δὶς ἐνεργηθεῖσαν ὑπ’ αὐτοῦ προκαταρκτικὴν ἐξέτασιν, ἐτέθη εἰς τὸ Ἀρχεῖον, συμφωνήσαντος πρὸς τὴν ἐνέργειαν ταύτην κατ’ ἀμφοτέρας τὰς περιπτώσεις καὶ τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Ἀθηνῶν (ἄρθρ. 43 Κώδικος Ποινικῆς Δικονομίας), διότι δὲν προέκυψαν στοιχεῖα πρὸς ποινικὴν δίωξιν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 22 Φεβρουαρίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Λαυρεντίδη. Ἀπαντῶντες εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 1431 τῆς 27.1.1961 ὑμέτερον ἔγγραφον, δι’ οὗ ἀπεστάλη ἡμῖν ἡ εἰς τὸ βιβλ. ἐρωτ. ὑπ’ ἀριθ. 1249 καταχωρηθεῖσα ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Λαυρεντίδη, ἐπὶ τοῦ ἐν περιλήψει θέματος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Τὸ προβλεπόμενον εἰς τὸ ἄρθρον 3 τοῦ Ν. Δ. τῆς 31) 31.12.1923 Β. Δ. ἐν σχέσει πρὸς τὴν διὰ τοῦ ταχυδρομείου ἐπίδοσιν πολιτικῶν δικογράφων εἰς ἐξαιρετικὰς περιπτώσεις, δὲν ἐξεδόθη μέχρι τοῦδε, καθ’ ὅσον καὶ ἡ ὀρθότης τοῦ τρόπου τούτου, ἐπιδόσεως, ἀμφισβητεῖται καὶ δὲν πρόκειται περὶ ἐνεργείας ἀποκειμένης εἰς τὴν ἀποκλειστικὴν ἁρμοδιότητα καὶ πρωτοβουλίαν τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης, ἀλλὰ περὶ ρυθμίσεως ἐπηρεαζούσης καὶ τὴν λειτουργίαν ὑπηρεσίας ὑπαγομένης εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Συγκοινωνιῶν. Συνεπῶς, ἔδει νὰ συμφωνήσῃ καὶ τὸ Ὑπουργεῖον Συγκοινωνιῶν καὶ ἐν συμπράξει νὰ παράσχῃ εἰς τὰς ὑπ’ αὐτὸ οἰκείας ὑπηρεσίας τὰς ἀπαιτουμένας παραγγελίας καὶ ὁδηγίας. Ὅταν πρὸ ἐτῶν ἀνεκινήθη τὸ θέμα ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης, τὸ Ὑπουργεῖον Συγκοινωνιῶν προέβαλεν ἀντιρρήσεις ἐπὶ τῆς ἐφαρμογῆς τῆς ἀνωτέρω ἐπιδόσεως διὰ ταχυδρομικῶν ὑπαλλήλων. Σημειοῦμεν πρὸς τούτοις, ὅτι εἰς τὸ σχέδιον τῆς νέας Πολιτικῆς Δικονομίας, περιελήφθη διάταξις ὁρίζουσα, ὅτι δύναται διὰ Β. Δ. νὰ καθιερωθῇ καὶ ἡ διὰ τοῦ ταχυδρομείου, τηλεγραφείου ἢ τηλεφώνου ἐπίδοσις πάντων ἢ τινῶν τῶν ὡς ἄνω ἐγγράφων, ἔχει ὅμως, διατυπωθῆ καὶ μειοψηφία. Κατὰ τὴν γνώμην αὐτῆς, ἐκ τῆς διὰ τοῦ ταχυδρομείου κλπ. ἐπιδόσεως δικογράφων, δημιουργεῖται ὁ κίνδυνος τῆς μὴ ἀσφαλοῦς περιελεύσεως τῶν ἀποστελλομένων δικογράφων εἰς χεῖρας τῶν πρὸς οὕς ἡ ἐπίδοσις, ἀλλὰ καὶ τῆς ἀβεβαιότητος περὶ τοῦ χρόνου καὶ τοῦ γεγονότος ἔτι τῆς ἐπιδόσεως. Καὶ ἐν τῇ ἰσχυούσῃ καὶ ἐν τῷ σχεδίῳ τῆς νέας Πολιτικῆς Δικονομίας, προβλέπεται ἡ δυνατότης τῆς περὶ ἧς πρόκειται ἐπιδόσεως, ἡ ἐφαρμογή, ὅμως, τῶν σχετικῶν διατάξεων θέλει ἐξαρτηθῇ καὶ ἐκ τοῦ δυνατοῦ τῆς χρησιμοποήσεως τῶν ἀνωτέρω μέσων. Ἤδη πρὸς τὸν σκοπὸν τῆς καταρτίσεως ὑπὸ τῆς οἰκείας νομοπαρασκευαστικῆς ἐπιτροπῆς καὶ τοῦ προβλεπομένου Β. Δ)τος, ἔχομεν ἀπευθύνει σχετικὸν ἔγγραφον πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Συγκοινωνιῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Φεβρουαρίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Ἐφραιμίδη, Σ. Καρασάββα, Γ. Εὐαγγέλου, Ε. Γιαρένη, Δ. Κελτεμλίδη καὶ Κ. Τσιγάρα. Ἔχομεν τὴν τιμὴν ἐν σχέσει πρὸς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 491)308 ἐ.ἔ., ὑμέτερον ἔγγραφον καὶ τὴν διὰ τούτου διαβιβασθεῖσαν τῷ Ὑπουργείῳ τούτῳ ἐρώτησιν καὶ αἴτησιν καταθέσεως ἐγγράφων τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Ἐφραιμίδη, Σ. Καρασάββα κλπ., νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὰ ἐν αὐτῷ θέματα ἀνάγονται εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν. Ἀφ’ ἑτέρου τὰ δικαστήρια, ὁσάκις ἐπιλαμβάνωνται ποινικῶν ὑποθέσεων, ἐφαρμόζουσι τοὺς κειμένους νόμους, ἐξ ἄλλου ποινικαὶ δικογραφίαι δὲν κατατίθενται εἰς τὴν Βουλὴν, λόγῳ τῆς ἀρχῆς τῆς διακρίσεως τῶν ἐξουσιῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Φεβρουαρίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ

δʹ) Ἐπὸ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Σωτηρίου, Δ. Γιαχνῆ καὶ Ε. Μπενᾶ. Ἔχομεν τὴν τιμὴν ἐν συνεχείᾳ πρὸς τὸ ἀνακοινωθὲν ὑμῖν ὑπ’ ἀριθ. 137486 π.ἔ. ἔγγραφον τοῦ Ὑπουργείου τούτου, νὰ ἀνακοινώσωμεν συνημμένως ἀντίγραφον τῆς ὑπ’ ἀριθ. 3634 ἐ.ἔ. ἀναφορᾶς τοῦ Εἰσαγγελέως Πρωτοδικῶν Ἀθηνῶν καὶ νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως εὐαρεστηθῆτε καὶ λάβητε γνῶσιν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Φεβρουαρίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ

ΕΙΣΑΓΓΕΛΙΑ ΠΡΩΤΟΔΙΚΩΝ ΑΘΗΝΩΝ

Ἀριθ. πρωτ. 3634. Ἐν Ἀθήναις τῇ 18 Φεβρουαρίου 1961. Πρὸς Τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης Γενικὴ Διεύθυνσις Ποιν. Δικαιοσύνης Ἐνταῦθα Λαμβάνω τὴν τιμήν, εἰς ἐκτέλεσιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 137486 τῆς 30.12.60 παραγγελίας Ὑμῶν, ν’ ἀναφέρω, ὅτι κατὰ τῶν ὑπευθύνων τοῦ Καλυκοποιείου Ἐλευσῖνος ἠσκήθη τὴν 24.10.1960 παρ’ ἡμῶν ποινικὴ δίωξις ἐπὶ παραβάσει ἄρθρου 302 Π.Κ. καὶ Π.Δ. 12)22.3.34 τῆς σχετικῆς δικογραφίας ἐκκρεμούσης παρὰ τῷ ἀνακριτῇ 4ου τμήματος Ἀθηνῶν. Εὐπειθέστατος Ὁ Εἰσαγγελεὺς Πλημμελειοδικῶν

Τ.Σ. ὑπογραφὴ

ΚΩΝ. ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

Ἀντισαγγελεὺς Ἐφετῶν εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Πρίφτη, Ν. Σκοπούλη, Μ. Χριστογεώργου καὶ Ι. Δραγονέτη. Ἔχομεν τὴν τιμήν, κατόπιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 13397)10818) 1960 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης τῷ Ὑπουργείῳ τούτῳ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Πρίφτη, Ν. Σκοπούλη κλπ., νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἐπὶ τοῦ ἐν αὐτῇ θέματος δὲν ἔχει ἁρμοδιότητα τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης. Ὁσάκις αἱ δικαστικαὶ ἀρχαὶ ἐπιλαμβάνονται οἴκοθεν ἢ ἐπὶ ἐπικλήσει, ἐφαρμόζουσι τοὺς κειμένους νόμους. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Φεβρουαρίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Καθαροσπόρη, Π. Καπνίση καὶ Δ. Γιαχνῆ. Ἔχομεν τὴν τιμὴν ἐν σχέσει πρὸς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 93)62 ἐ.ἔ. ὑμέτερον ἔγγραφον καὶ τὴν διὰ τούτου διαβιβασθεῖσαν ἡμῖν ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Καθαροσπόρη κλπ., νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἐπὶ τῶν ἐν αὐτῇ θεμάτων δὲν ἔχει ἁρμοδιότητα τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης. Ὁσάκις αἱ δικαστικαὶ ἀρχαὶ ἐπιλαμβάνονται οἴκοθεν ἢ ἐπὶ ἐγκλήσει, πράττουσιν ὅ,τι ὁ νόμος ὁρίζει. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Φεβρουαρίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ

ζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βαλούρδου. Ἔχομεν τὴν τιμήν, ἐν σχέσει πρὸς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 657)374 ἐ.ἔ. ὑμέτερον ἔγγραφον καὶ τὴν διὰ τούτου διαβιβασθεῖσαν τῷ Ὑπουργείῳ ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βαλούρδου, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ θέμα εὑρίσκεται ὑπ’ ὄψιν τῆς Οἰκονομικῆς ἐξ Ὑπουργῶν Ἐπιτροπῆς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Φεβρουαρίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ

IV) Τοῦ Ὑπουργ. Βιομηχανίας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Η. Σκυλλάκου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2249)13.2.1961 ὑμετέρου ἐγγράφου, διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Η. Σκυλλάκου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἡ ἵδρυσις μηχανολογικοῦ γραφείου ἐν Λαρίσῃ προϋποθέτει, ὡς γνωστόν, καὶ αὔξησιν τῶν ὀργανικῶν θέσεων τεχνικῶν καὶ διοικητικῶν ὑπαλλήλων, ἣν καὶ θὰ ἐπιδιώξωμεν τὸ δυνατὸν ταχύτερον νομοθετικῶς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 25 Φεβρουαρίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Ν. ΜΑΡΤΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Καρασάββα, Κ. Τσιγάρα καὶ Π. Καπνίση. Ἔχομεν τὴν τιμὴν εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1020)61 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἐν ἀντιγράφῳ ἡ ὑπὸ τῶν ἐν περιλήψει κ.κ. βουλευτῶν κατατεθεῖσα καὶ καταχωρηθεῖσα παρ’ ἡμῖν ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. 1219 ἐρώτησις ἀναφορικῶς μὲ τὴν ἠλεκτροδότησιν τῶν Σερβίων, νὰ ἀνακοινώσωμεν τὰ ἀκόλουθα: Ἡ ἠλεκτροδότησις τῶν Σερβίων περιλαμβάνεται εἰς τὸ πρόγραμμα διανομῆς τοῦ τρέχοντος ἔτους, θέλει πραγματοποιηθῆ δὲ αὕτη ἐκ τοῦ κατασκευασθησομένου ὑποσταθμοῦ 150)15 ΚΥ, ἡ ἔναρξις λειτουργίας τοῦ ὁποίου προβλέπεται ἐντὸς τοῦ 1961. Περὶ ταύτης ἔλαβε γνῶσιν ἡ Κοινότης Σερβίων διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 135109)60 ἐγγράφου τῆς Δ.Ε.Η. Ἐν Ἀθήναις τῇ 18 Φεβρουαρίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Ν. ΜΑΡΤΗΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Ἐφραιμίδη, Δ. Κελτεμλίδη καὶ Ε. Γιαρένη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1151)766)23.1.1961 ὑμέτερον ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσατε ἡμῖν ἐν ἀντιγράφῳ τὴν ὑπὸ τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Ἐφραιμίδη, Δ. Κελτεμλίδη καὶ Ε. Γιαρένη, κατατεθεῖσαν καὶ καταχωρηθεῖσαν παρ’ ἡμῖν, ὑπ’ αὔξ. ἀριθμὸν 1203 ἐρώτησιν, σχετικῶς μὲ τὰς πραγματοποιηθείσας δαπάνας διὰ τὸ περίπτερον τῆς Δ.Ε.Η. εἰς τὴν Διεθνῆ Ἔκθεσιν Θεσσαλονίκης, γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 105237)16581)30.12.1960 ἡμετέρου ἐγγράφου, ἀνακοινώσαμεν ὑμῖν κατόπιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 534 ἐρωτήσεως τῶν αὐτῶν ὡς ἄνω βουλευτῶν, ὅτι αἱ πραγματοποιηθεῖσαι δαπάναι κατασκευῆς τοῦ περιπτέρου τῆς Δ.Ε.Η. εὑρίσκονται ἐντὸς τῶν ὑπὸ τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου ἐγκριθέντων κονδυλίων, ἤτοι δραχμ. 2.430.000 διὰ δαπάνας κτιριακῶν καὶ ἄλλων κατασκευῶν καὶ δραχμ. 1.370.000 διὰ δαπάνας ἐκθεμάτων καὶ λειτουργίας ἐν γένει τοῦ περιπτέρου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Φεβρουαρίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Ν. ΜΑΡΤΗΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Καρασάββα καὶ Κ. Τσιγάρα. Ἔχομεν τὴν τιμὴν εἰς ἀπάντησιν τῶν ὑπ’ ἀριθ. 1018)61 καὶ 1019)61 ὑμετέρων ἐγγράφων, δι’ ὧν διεβιβάσθησαν ἐν ἀντιγράφῳ αἱ, ὑπὸ τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Καρασάββα καὶ Κ. Τσιγάρα, κατατεθεῖσαι καὶ καταχωρηθεῖσαι παρ’ ἡμῖν ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. 1218 καὶ 1217 ἐρωτήσεις, ἀναφορικῶς μὲ τὰς ὑπὸ τῆς ΛΙΠΤΟΛ γενομένας ἀπαλλοτριώσεις, νὰ ἀνακοινώσωμεν τὰ ἀκόλουθα: Ἡ ΛΙΠΤΟΛ προβαίνει κατ’ ἔτος εἰς ἀπαλλοτριώσεις ἐν τῇ περιοχῇ τῆς Κοινότητος Κρυοχωρίου Ἑορδαίας Νομοῦ Κοζάνης, καταβάλλει, ὅμως, πάραυτα τὴν καθοριζομένην ἑκάστοτε ἀποζημίωσιν πρὸς τοὺς δικαιούχους. Κατὰ τὴν τελευταίαν ἀπαλλοτρίωσιν τοῦ ἔτους 1960, λόγῳ τῆς μεγάλης ἐκτάσεως, ἣν ἐπρόκειτο νὰ ἀπαλλοτριώσῃ ἡ ΛΙΠΤΟΛ, καθυστέρησεν ἡ συγκέντρωσις τῶν ἀπαραιτήτων στοιχείων διὰ τὴν ἔκδοσιν τῆς ἀποφάσεως ἀπαλλοτριώσεως καὶ ἡ σχετικὴ κατάθεσις αἰτήσεως εἰς τὸν Πρόεδρον Πρωτοδικῶν διὰ τὸν καθορισμὸν τῆς προσωρινῆς τιμῆς ἀποζημιώσεως εἰς τοὺς δικαιούχους. Ἡ ΛΙΠΤΟΛ, ἥτις κατέβαλε μέρος τῆς ἐν λόγῳ ἀπαλλοτριωθείσης ἐκτάσεως, διὰ νὰ μὴ εὑρεθῇ εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ ἀνακόψῃ τὸν ρυθμὸν τῆς προόδου τῶν ἐργασιῶν της, προέβη εἰς τὴν καταβολὴν ἀποζημιώσεως πρὸς τοὺς δικαιούχους κληρονόμους τῆς καταληφθείσης ὑπ’ αὐτῆς καλλιεργημένης γῆς ὑπὸ μορφὴν ἀγροζημιῶν, βάσει σχετικῶν ἐκτιμήσεων τοῦ νομογεωπόνου Κοζάνης. Ἡ ἀνωτέρω καταβληθεῖσα ἀποζημίωσις εἶναι ἄσχετος πρὸς τὴν τοιαύτην, ἣν θὰ ὁρίσῃ ὁ Πρόεδρος Πρωτοδικῶν διὰ τὴν ἀπαλλοτρίωσιν τῶν ἰδιοκτησιῶν των, κατέβαλεν, ὅμως, ταύτην, ἐπὶ ζημίᾳ της ἡ ΛΙΠΤΟΛ, ἵνα μὴ ζημιωθῶσιν οἱ ἐν λόγῳ κληροῦχοι ἐκ τῆς καταλήψεως τῶν ἀγρῶν των πρὸ τῆς καταβολῆς εἰς αὐτοὺς τῆς νομίμου ἀποζημιώσεως. Ἐὰν κατὰ τὴν καταβολὴν τῆς ἐν λόγῳ ἀποζημιώσεως δὲν ἔλαβον ταύτην ἔνιοι κληροῦχοι, τοῦτο ὀφείλεται ἢ εἰς ἀμέλειαν τῶν ἐνδιαφερομένων, ἢ εἰς ἔλλειψιν τῶν ἀπαραιτήτων δικαιολογητικῶν (τίτλων, βεβαιώσεων κλπ.), ἢ εἰς παραλόγους ἀπαιτήσεις. Πάντως ἡ ΛΙΠΤΟΛ, λόγῳ τοῦ σκοποῦ της, οὐδέποτε ἠθέλησε νὰ ἀδικήσῃ τοὺς κατοίκους τῆς περιοχῆς, πολλάκις δέ, ἐπὶ ζημίᾳ τῶν συμφερόντων της, προέβη εἰς καταβολὰς πέραν τῶν ὑποχρεώσεών της. Ἐν Ἀθήναις τῇ 18 Φεβρουαρίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Ν. ΜΑΡΤΗΣ

V) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1024)557 ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβαστικοῦ τῆς ἀπὸ 16.1.1961 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου, σχετικῶς μὲ λῆψιν μέτρων ὑπὲρ τῶν νυκτοφυλάκων καὶ θυρωρῶν ἐργοστασίων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἔχει περιληφθῆ σχετικὴ διάταξις εἰς νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον ἔχει τεθῆ ὑπ’ ὄψιν τῆς ἁρμοδίας Ἐπιτροπῆς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Φεβρουαρίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

ΑΡ. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Στεφανίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1257)829 ἐγγράφου ὑμῶν καὶ τῆς ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Στεφανίδη, ἐπὶ τοῦ θέματος ἀνακοστολογήσεως παρ’ ἁρμοδίας Ἐπιτροπῆς ἐπὶ τόπου τῶν ἐργατικῶν κατοικιῶν Χαλκίδος καὶ ἀναστολῆς καταβολῆς τῶν δόσεων ἐπὶ ἓν ἔτος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Τὸ κόστος τῶν ἐργατικῶν κατοικιῶν ἐρευνᾶται ὑπὸ συγκροτηθείσης, ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Ἐργασίας Ἐπιτροπῆς, ἀπαρτιζομένης ἐκ τεχνικῶν ἀνεγνωρισμένου κύρους, ἤτοι ὑπὸ ἑνὸς καθηγητοῦ τοῦ Πολυτεχνείου, ἑνὸς ἐκπροσώπου τοῦ Τεχνικοῦ Ἐπιμελητηρίου τῆς Ἑλλάδος, τοῦ Γενικοῦ Δ)τοῦ τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων καὶ ἁρμοδίων τεχνικῶν τοῦ Ὀργανισμοῦ Ἐργατικῆς Κατοικίας. Ἡ Ἐπιτροπὴ αὕτη θὰ ἐπιτελέσῃ τὸ ἔργον της ἐν Ἀθήναις βάσει ἁπάντων τῶν στοιχείων, ἅτινα διετάχθη ὁ Ὀργανισμὸς Ἐργατικῆς Κατοικίας, νὰ θέσῃ ὑπ’ ὄψιν της. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ θέμα τῆς ἐπὶ ἓν ἔτος ἀναστολῆς καταβολῆς πρὸς τὸν Ο.Ε.Κ. τῶν δόσεων ἐκ μέρους τῶν δικαιωθέντων στεγαστικῆς συνδρομῆς, γνωρίζομεν, ὅτι προήλθομεν εἰς λῆψιν εὐεργετικωτέρου μέτρου ὑπὲρ τῶν δικαιωθέντων ἐργατικῆς κατοικίας ἁπάσης τῆς Χώρας καὶ συγκεκριμένως εἰς τὸν καθορισμὸν τῶν μηνιαίων χρεωλυτικῶν δόσεων τῶν δικαιούχων εἰς δραχμ. 150 κατὰ τὴν 1ην τριετίαν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Φεβρουαρίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

ΑΡ. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1549)1145)61 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῶν διὰ τούτου διαβιβασθεισῶν: α) ἀπὸ 25.1.61 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ καὶ β) ὑπ’ ἀριθ. 12)1030)18.1.1961 ἀναφορᾶς τοῦ Συλλόγου Συνταξιούχων Ἀναπηρίας Ι.Κ.Α. καὶ Συνταξιούχων Τ.Ε.Α.Μ.Κ. Βόλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Τὰ αἰτήματα περί: α) μονιμοποιήσεως τῶν συντάξεων ἀναπηρίας μετὰ 5ετίαν ἀπὸ τῆς ἀσθενείας, β) ἀναγνωρίσεως ὡς ἡμερῶν ἐργασίας ἐν ἀσφαλίσει τῶν ἡμερῶν ἐπιδοτήσεως λόγῳ ἀσθενείας καὶ τῶν ἡμερῶν συνταξιοδοτήσεως λόγῳ ἀναπηρίας, γ) μετατροπῆς τῆς συντάξεως ἀναπηρίας εἰς σύνταξιν γήρατος, ἐπὶ τῇ συμπληρώσει τοῦ 55ου ἔτους τῆς ἡλικίας καὶ δ) προστασίας τῶν ἀγάμων θυγατέρων ἠσφαλισμένων τοῦ Ἱδρύματος Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων καὶ μετὰ τὸ 18ον ἔτος τῆς ἡλικίας των, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τύχουν ἱκανοποιήσεως λόγῳ τῆς σοβαρωτάτης ἐπιβαρύνσεως ἡ ὁποία θὰ προέκυπτεν εἰς τὸ Ἵδρυμα Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων ἐκ τῆς τυχὸν ἀποδοχῆς τῶν αἰτημάτων τούτων. Δὲν παραλείπομεν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι καὶ εἰς τὰς πλείστας τῶν Εὐρωπαϊκῶν χωρῶν, ἡ σχετικὴ μὲ τὰς κοινωνικὰς ἀσφαλίσεις νομοθεσία προβλέπει, ὡς καὶ παρ’ ἡμῖν, τὴν συνταξιοδότησιν λόγῳ ἀναπηρίας, ἐφ’ ὅσον χρόνον διαρκεῖ αὕτη, μετατρεπομένης τῆς συντάξεως ἀναπηρίας εἰς τοιαύτην γήρατος, μόνον ἐπὶ τῇ συμπληρώσει τοῦ διὰ τὴν σύνταξιν γήρατος προβλεπομένου ὁρίου ἡλικίας. Ἡ προστασία τέκνων ἠσφαλισμένων μετὰ τὴν συμπλήρωσιν τοῦ 18ου ἔτους τῆς ἡλικίας, δὲν δικαιολογεῖται, πλὴν προκειμένου, περὶ ἀνικάνων πρὸς πᾶσαν ἐργασίαν. Διὰ τὴν τελευταίαν, ὅμως, ταύτην περίπτωσιν, ἡ παροχὴ ἰατροφαρμακευτικῆς περιθάλψεως εἰς τὰ ἐν λόγῳ τέκνα συνεχίζεται καὶ πέραν τοῦ 18ου ἔτους τῆς ἡλικίας των. Τὸ αἴτημα περὶ καταργήσεως «ἀντασφαλιστικῶν καὶ ἀντισυνταξιουχικῶν», ὡς ἀποκαλοῦνται ἐν τῇ ἀναφορᾷ τῆς περὶ ἧς ἀνωτέρω Ἑνώσεως, εἶναι ἀκαθόριστον. Ἐπὶ τοῦ αἰτήματος καταργήσεως τοῦ δικαιώματος τοῦ Διευθυντοῦ τῶν Ὑποκ)των Ι.Κ.Α., ὅπως ἀσκῇ ἔφεσιν κατὰ τῶν ἀποφάσεων τῶν Τοπικῶν Διοικητικῶν Ἐπιτροπῶν (καὶ οὐχὶ τῶν Ὑγειονομικῶν τοιούτων, ὡς διαλαμβάνεται ἐν τῇ αὐτῇ ἀναφορᾷ), νομίζομεν, ὅτι δὲν εἶναι δεδικαιολογημένον, καθ’ ὅσον διὰ τῆς ἀσκήσεως ἐφέσεως παρὰ τοῦ Διευθυντοῦ, ἡ ὑπόθεσις φέρεται εἰς ἀνώτερον κατὰ βαθμὸν ἀσφαλιστικὸν ὄργανον, τὴν Ἐπιτροπὴν Ἐφέσεων, Πρόεδρος τῆς ὁποίας εἶναι Ἀρεοπαγίτης ἢ Πρόεδρος Ἐφετῶν, ἐγγυωμένης οὕτω τῆς καλλιτέρας ἀπονομῆς τῆς δικαιοσύνης. Εἰς τοὺς φυματικοὺς ἠσφαλισμένους, βοηθηματούχους καὶ συνταξιούχους τοῦ Ἱδρύματος, καταβάλλεται καθ’ ἕκαστον ἔτος βοήθημα ἀεροθεραπείας ἐκ 500 δραχμῶν. Τέλος, γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι διὰ τοῦ ἐσχάτως δημοσιευθέντος ὑπ’ ἀριθ. 57)1961 Β. Δ. ηὐξήθησαν ἀπὸ 1ης Ἰανουαρίου 1961 αἱ ὑπὸ τοῦ Ἱδρύματος Κοιν. Ἀσφαλίσεων καταβαλλόμεναι συντάξεις ἀπὸ 10% ἕως 12%. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Φεβρουαρίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

ΑΡ. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Στεφανίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1438)986 ὑμετέρου ἐγγράφου τῆς διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Στεφανίδη, ἐπὶ θέματος στεγάσεως τῶν Ἐργατοϋπαλληλικῶν ὀργανώσεων Χαλκίδος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἡ Ἐργατικὴ Ἑστία ἐν τῇ ἐπιτελέσει τοῦ ἐκ τῶν σκοπῶν αὐτῆς, σκοποῦ τῆς στεγάσεως τῶν Ἐργατοϋπαλληλικῶν Ὀργανώσεων, ἀντιμετωπίζει ἑκάστοτε τοιαῦτα αἰτήματα, εἰς τὰ ὁποῖα λόγῳ τῶν περιωρισμένων οἰκονομικῶν δυνατοτήτων της καὶ τῆς ἀντιμετωπίσεως τοῦ ἑτέρου πολυποικίλου ἔργου αὐτῆς, δὲν δύναται νὰ ἀνταποκριθῇ. Οὕτω καὶ ἡ ἐπίλυσις τῆς στεγάσεως τῶν ἐργατοϋπαλληλικῶν Ὀργανώσεων Χαλκίδος, παραμένει εἰσέτι ἐκκρεμὴς, δεδομένου, ὅτι ὑφίστανται ἐπιτακτικαὶ ἀνάγκαι εἰς διάφορα σεισμόπληκτα κέντρα, τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ προηγηθοῦν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Φεβρουαρίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

ΑΡ. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Γιαχνῆ, Σ. Ἡλιοπούλου, Δ. Παπαθανασοπούλου καὶ Ι. Εὐαγγελίδη. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1385)1557)61 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ἀπὸ 6.2.61 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Γιαχνῆ, Σ. Ἡλιοπούλου, Δ. Παπαθανασοπούλου καὶ Ι. Εὐαγγελίδη, περὶ τοῦ ἐν περιλήψει θέματος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Κατ’ ἅ ἀνέφερεν ἡμῖν τὸ Ἵδρυμα Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων, τὰ μέλη τοῦ Σωματείου Φορτ)τῶν λιμένος Κιάτου, πραγματοποιοῦν ἐλάχιστον ἀριθμὸν ἡμερῶν ἐργασίας ὡς φορτ)τῶν. Τούτου ἕνεκα, τὸ ἐν Κορίνθῳ Τοπικὸν Ὑποκατάστημα τοῦ Ἱδρύματος, διέκοψε τὴν ἀσφάλισιν τῶν μελῶν τοῦ ἐν λόγῳ Σωματείου. Συνέχισιν τῆς ἀσφαλίσεως τῶν φορτ)τῶν λιμένος Κιάτου, ἐφ’ ὅσον πραγματοποιοῦν ἐλάσσονας τῶν 8 ἡμερῶν ἐργασίας μηνιαίως, εἶναι ἀδύνατος. Ἐκτὸς τούτου, συνεχιζομένη, τυχόν, παρὰ ταῦτα, θὰ ἦτο ἀσύμφορος διὰ τοὺς ἐνδιαφερομένους, δοθέντος, ὅτι δὲν θὰ δύνανται νὰ συμπληρώσουν προϋποθέσεις διὰ τὴν ἀπόκτησιν δικαιώματος εἰς παροχὰς ἀσθενείας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Φεβρουαρίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

ΑΡ. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Κακογιάννη, Ι. Δραγονέτη καὶ Μ. Χριστογεώργου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 111)60 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1105 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Κακογιάννη κλπ., ἐν σχέσει μὲ ἀπόλυσιν οἰκοδόμων ὑπὸ τῆς ἐπιχειρήσεως, ἥτις ἔχει ἀναλάβει τὴν κατασκευὴν τῆς γεφύρας τοῦ φράγματος Ἀχελώου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Καθ’ ἃ μᾶς ἀνέφερεν ἡ ἄνω Ἐπιθεώρησις Ἐργασίας διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 70)1.2.61 ἀναφορᾶς της, ἡ ἐν λόγῳ ἐπιχείρησις τῇ ἐπεμβάσει τῆς Ἐπιθεωρήσεως, ἐδέχθη εἰς τὴν ἐργασίαν τοὺς ἀπεργήσαντας τὴν 1.2.60 δέκα (10) οἰκοδόμους. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Φεβρουαρίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

ΑΡ. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ.

ζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Κάβδα. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2282)1716)61 ὑμετέρου ἐγγράφου καί, ἐπὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ὑπ’ ἀριθ. 1439)61 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Κάβδα, ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς ἑνοποιήσεως τῶν ἀσφαλιστικῶν φορέων τοῦ προσωπικοῦ τῆς Δ.Ε.Η., διὰ τῆς δημιουργίας ἰδίου ἀσφαλιστικοῦ φορέως, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Ἡ σύστασις νέων Ὀργανισμῶν κυρίας Ἀσφαλίσεως, ἀποτελεῖ παρέκκλισιν ἀπὸ τὰς κατευθυντηρίους γραμμάς, τὰς ὁποίας ἐχάραξαν εἰς τὸν τομέα τῆς κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως οἱ βασικοὶ ἐπὶ τῆς Κοινωνικῆς Ἀσφαλίσεως νόμοι 6298)34 καὶ 1846)61. Σημειωτέον, ὅτι αἱ ἀρχαὶ αὗται διέπουν ἔκτοτε σταθερῶς τὴν ἀκολουθουμένην εἰς τὸν τομέα τῆς Κοινωνικῆς Ἀσφαλίσεως πολιτικήν, τείνουσαν εἰς τὴν ἁπλούστευσιν τῆς ὀργανώσεως τοῦ ὅλου συστήματος τῆς Ἑλληνικῆς Κοινωνικῆς Ἀσφαλίσεως διὰ τῆς μειώσεως, ὅπου τοῦτο εἶναι δυνατόν, τοῦ ἀριθμοῦ τῶν φορέων, μέσῳ τῶν ὁποίων ἀσκεῖται αὕτη. Ἀνεξαρτήτως τῶν ἀνωτέρω, γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι τὸ ἐν τῇ ἐρωτήσει θιγόμενον θέμα τῆς ἀπαλλαγῆς τῆς Δ.Ε.Η. ἀπὸ τεχνικὰς δυσχερείας, ἃς ἀντιμετωπίζει ἀπὸ τὸ ἰσχῦον καθεστὼς τῆς Κοιν. Ἀσφαλίσεως τοῦ Προσωπικοῦ της, δύναται νὰ ἐξετασθῇ ἐπὶ τῷ τέλει τῆς κατὰ τὸ δυνατὸν ρυθμίσεώς του. Καταλήγοντες, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἐὰν ἤθελε κριθῇ, ὅτι πρέπει νὰ βελτιωθῇ τὸ ἐπίπεδον τῆς ἀσφαλιστικῆς προστασίας τοῦ προσωπικοῦ τῆς ΔΕΗ, πρὸς τὸν σκοπόν, ὅπως εὐθυγραμμισθῇ πρὸς τοιοῦτον μεμονωμένων τινῶν κατηγοριῶν ἐργαζομένων, ὑπαχθεισῶν μεταγενεστέρως εἰς τὴν ΔΕΗ, τοῦτο θὰ ἠδύνατο νὰ ἐξετασθῇ μὲ πνεῦμα κατανοήσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 24 Φεβρουαρίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

VI. Τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Ζαΐμη καὶ Κ. Κωνσταντάρα. Ἐπὶ τοῦ ὡς ἄνω ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 238781)794)29. 12.1960 διαταγῆς ἡμῶν διετάξαμεν ἤδη τὴν ἁρμοδίαν ὑπηρεσίαν Δασοτεχνικῶν Ἔργων Ἀττικοβοιωτίας καὶ Νήσων, ὅπως προβῇ εἰς τὴν σύνταξιν καὶ ἔγκαιρον ὑποβολὴν μελετῶν δασοτεχνικῆς διευθετήσεως τῶν ὀρεινῶν λεκανῶν τῶν σοβαρωτέρων χειμάρρων τῆς Νήσου Σάμου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Φεβρουαρίου 1961

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΘΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Σπηλιοπούλου, Δ. Μερλοπούλου, Α. Κολαμπᾶ καὶ Σ. Ἡλιοπούλου. Ἐπὶ τῆς διά, τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1997)1574)8.2.61 ὑμετέρου ἐγγράφου, διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 1388)6.2. 1961 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Σπηλιοπούλου, Δ. Μερλοπούλου, Α. Κολαμπᾶ καὶ Σ. Ἡλιοπούλου, σχετικῶς μὲ τὸ θέμα τῆς ἀναπτύξεως συνεταιριστικῶν βιομηχανιῶν χυμῶν ὀπωρῶν καὶ τῶν χαμηλῶν τιμῶν ἐξαγορᾶς τῶν πρὸς χυμοποίησιν πορτοκαλίων περιφερείας Σπάρτης, ὑπὸ τῶν ἰδιωτικῶν βιομηχανιῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: 1) Ἀποτελεῖ σταθερὰν πολιτικὴν τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν, ἡ ἵδρυσις συνεταιριστικῶν γεωργικῶν βιομηχανιῶν, σημαντικώτατα δὲ κεφάλαια διετέθησαν καὶ διατίθενται διὰ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦτον. Εἰδικώτερον, διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τῶν βιομηχανικῶν χυμῶν ὀπωρῶν καταβάλλονται τελευταίως ἰδιαίτεραι προσπάθειαι, καθ’ ὅσον ἔχει ἀναγνωρισθῇ ἡ συμβολή των εἰς τὴν ἀπορρόφησιν τῆς ἁλματώδους αὐξανομένης παραγωγῆς τῶν προϊόντων μας τούτων. Οὕτω, εἰς Χανιὰ ἔχει ἱδρυθῆ καὶ λειτουργεῖ συνεταιριστικὴ βιομηχανία χυμῶν ἑσπεριδοειδῶν δυναμικότητος ἐπεξεργασίας 3.500 τόννων καρπῶν, τῆς ὁποίας αἱ ἐγκαταστάσεις πρόκειται νὰ ἐπεκταθοῦν, μὲ σκοπὸν νὰ ὑπερδιπλασιασθῇ ἡ δυναμικότης της. Ἐξ ἄλλου, ἱδρύθη τελευταίως καὶ λειτουργεῖ εἰς Ἄρταν μεγάλη συνεταιριστικὴ βιομηχανία χυμῶν πορτοκαλίων, δυναμικότητος 14.000 τόννων καρπῶν, ἥτις πρόκειται νὰ ἐξοπλισθῇ καὶ μὲ μονάδα δοκιμαστικῆς παρασκευῆς εἰς ἐμπορικὴν κλίμακα κατεψυγμένων χυμῶν. Εἰς Νάουσαν ἱδρύθη τελευταίως καὶ λειτουργεῖ ὑπὸ κοινοπραξίας τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης καὶ τῶν συνεταιριστικῶν Ὀργανώσεων βιομηχανία ἐπεξεργασίας μήλων, ροδακίνων διὰ παραγωγὴν χυμοῦ μήλων καὶ πούλπας ροδακίνων, ἥτις πρόκειται νὰ ἐξοπλισθῇ καὶ μὲ ἐγκαταστάσεις ἐπεξεργασίας καὶ ἄλλων ὀπωρῶν, ὡς καὶ λαχανικῶν. Τέλος, εἰς τὸ πρόγραμμα χρηματοδοτήσεως τῆς ΑΤΕ δι’ ἄσκησιν τῆς μεσοπροθέσμου πίστεως ἔτους 1961, ἔχει συμπεριληφθῆ ἡ ἵδρυσις εἰς Πελοπόννησον δύο νέων βιομηχανιῶν χυμῶν ἑσπεριδοειδῶν, τῶν ὁποίων ὁ τόπος ἐγκαταστάσεως δὲν ἔχει ὁρισθῆ εἰσέτι, ἀναμφιβόλως ὅμως θὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν καὶ ἡ περιφέρεια τῆς Σπάρτης, διὰ τὴν ἐκλογὴν τοῦ καταλληλοτέρου τόπου ἐγκαταστάσεως τῶν βιομηχανιῶν τούτων. Μελετᾶται, ἐπίσης, ἡ ἵδρυσις καὶ ἄλλων, πλὴν τῶν ἀνωτέρω, βιομηχανιῶν χυμῶν, ἰδίᾳ ἑσπεριδοειδῶν, ὥστε νὰ ὁλοκληρωθῇ τὸ δίκτυον αὐτῶν εἰς τὰς περιφερείας παραγωγῆς, διὰ τὴν εὐχερεστέραν ἀπορρόφησιν αὐτῆς. 2) Πληροφορίαι ἐπὶ τοῦ θέματος τῶν προσφερομένων ὑπὸ τῶν βιομηχανιῶν ΦΙΞ, ΕΒΕΠ κλπ. χαμηλῶν τιμῶν διὰ τὰ πρὸς χρησιμοποίησιν ποτροκάλια τῆς περιφερείας Σπάρτης δύναται νὰ παράσχῃ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορίου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Φεβρουαρίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Μαρῆ. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ἀνωτέρω ὑμῶν ἐγγράφου ὑπ’ ἀριθ. 1276 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Γ. Μαρῆ, ἐν σχέσει μὲ τὰς παρουσιαζομένας δυσχερείας εἰς ὑποκατάστημα ΑΤΕ Ἡρακλείου, κατὰ τὴν διάθεσιν εἰς τοὺς παραγωγοὺς τῶν λιπασμάτων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι ἡ ΑΤΕ διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11370) 9.2.61 ἐγγράφου της παρέσχεν ἡμῖν τὰς κάτωθι πληροφορίας ἐπὶ τοῦ προκειμένου θέματος: Συμφώνως πρὸς τὰ παρ’ ἡμῖν παγίως ἐν προκειμένῳ ἰσχύοντα, ὑποδεικνύεται εἰς τοὺς παραγωγούς, ὅπως δηλώνουν ἐξ ἀρχῆς τὸ σύνολον τῶν διὰ τὰς καλλιεργείας των ἀναγκαιουσῶν ποσοτήτων λιπασμάτων διὰ τὴν ἐφ’ ἅπαξ διὰ τοιούτων εἰδῶν ἐνίσχυσίν των, ὥστε νὰ ἀποφεύγηται συμπληρωματικὴ τοιαύτη, ἥτις καὶ τοὺς ἰδίους ὑποβάλλει εἰς ταλαιπωρίας καὶ δαπάνας, ἀλλὰ καὶ εἰς τὰς περιφερειακὰς μας Ὑπηρεσίας δημιουργεῖ πρόσθετον ἀπασχόλησιν. Τὴν τακτικὴν ταύτην ἠκολούθησε καὶ τὸ ὑποκατάστημά μας Ἡρακλείου —καθ’ ἃ τοῦτο μᾶς ἀνέφερεν— ἐν τῇ ἐνισχύσει τῶν παραγωγῶν τῆς περιφερείας του διὰ λιπασμάτων. Δὲν πρέπει δὲ νὰ παροραθῇ τὸ γεγονός, ὅτι τὸ ὑποκατάστημά μας τοῦτο ἔχει εὐρυτάτην περιφέρειαν καὶ ἐξυπηρετεῖ μέγαν ἀριθμὸν πιστούχων ἀνερχομένων εἰς 23.000. Κατὰ συνέπειαν, ἔχει ἰδιάζουσαν σημασίαν ἡ ἀκολουθουμένη ὑπὸ τῆς Τραπέζης ὡς ἄνω τακτικὴ διὰ τὴν περιφέρειαν Ἡρακλείου. Τοῦτο, πάντως, δὲν ἀπετέλεσε κώλυμα εἰς τὴν ἐξυπηρέτησιν καὶ τῶν παραγωγῶν τῶν μὴ λαβόντων ἐξ ὑπαρχῆς ὁλόκληρον τὴν ἀναγκαιοῦσαν διὰ τὰς καλλιεργείας των ποσότητα λιπασμάτων. Οὕτω —καθ’ ἃ προσθέτει ἐν τῇ σχετικῇ πρὸς ἡμᾶς ἀναφορᾷ του τὸ ἐν λόγῳ ὑποκατάστημά μας— ἐξήτασε καὶ τὰς περιπτώσεις τῶν παραγωγῶν τῆς κατηγορίας ταύτης καὶ ἐχορήγησεν εἰς αὐτοὺς τὴν ἀναγκαιοῦσαν συμπληρωματικὴν ποσότητα λιπασμάτων. Ἐναπέμεινε μόνον, χωρὶς νὰ ἐξυπηρετηθῇ ἐκ μέρους τοῦ ὑποκαταστήματος ἐν προκειμένῳ εἷς μικρὸς ἀριθμὸς παραγωγῶν, οἱ ὁποῖοι ἠτήσαντο συμπληρωματικῶς ἐκ τῶν ὑστέρων ἀσήμαντον ποσότητα λιπασμάτων μέχρι 50 ἢ 100 χιλιογράμμων, καθὼς καί τινες παραγωγοί, οἵτινες ἐζήτησαν νὰ ἐνισχυθοῦν πέραν τῶν ὑπὸ τῶν Τεχνικῶν Ὑπηρεσιῶν τῆς Τραπέζης καθοριζομένων ποσοτήτων. Ἀλλὰ καὶ διὰ τὴν διευκόλυνσιν τῶν παραγωγῶν τούτων, παρεσχέθησαν ἐγκαίρως σχετικαὶ ὁδηγίαι. Ἐν Ἀθήναις τῇ 18 Φεβρουαρίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Τσιγάρα, Ι. Γαβριηλίδη, Β. Θανασέκου, Μ. Χριστογεώργου, Ε. Ρήγα, Δ. Παπαθανασοπούλου καὶ Α. Τσιάντου. Ἐπὶ τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1362 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Τσιγάρα κλπ., ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἐνεκρίθη ἤδη καὶ καταρτίζεται νομοσχέδιον διὰ τὴν πρόσληψιν 100 κτηνιάτρων, πρὸς ἐπάνδρωσιν τῶν ὑφισταμένων κενῶν ἐν τῇ Κτηνιατρικῇ Ὑπηρεσίᾳ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 17 Φεβρουαρίου 1961

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΘΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Ζίγδη. Εἰς ἀπάντησιν, ἔχομεν τὴν τιμήν, ἐπὶ τῆς διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 1353 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Δωδεκανήσου κ. Ι. Ζίγδη, ἀναφορικῶς μὲ τὰς ἐκτάσεις τοῦ τέως ἀεροδρομίου Καλάθου, νὰ σᾶς γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: 1. Δυνάμει τῆς ὑπ’ ἀριθ. 944)15.6.54 Πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἐκδοθείσης ἐπὶ προτάσεως τοῦ κ. Ὑφυπουργοῦ Ἀεροπορίας, ἐνεκρίθη, ὅπως ἐκ τῶν ὑπὸ τῆς Ἰταλικῆς Διοικήσεως ἀπαλλοτριωθέντων κτημάτων εἰς τὰς περιοχὰς τῶν Κοινοτήτων Καλάθου, Μαλώνας καὶ Μάσαρι τῆς νήσου Ρόδου, διατηρηθοῦν ὡρισμέναι ἐκτάσεις, ρητῶς ἐν αὐτῇ καθοριζόμεναι, καὶ αἱ ὑπόλοιποι γαῖαι ν’ ἀποδοθοῦν εἰς τοὺς πρὸ τῆς ἀπαλλοτριώσεως ἰδιοκτήτας αὐτῶν πρὸς καλλιέργειαν, ἄνευ οὐδεμιᾶς ἀποζημιώσεως, μερίμνῃ τῆς τότε Γενικῆς Διοικήσεως Δωδεκανήσου. Διὰ τῆς αὐτῆς πράξεως ὡρίσθη, ὅτι τὸ Δημόσιον θὰ ἐξακολουθήσῃ νὰ διατηρῇ τὰ ἐκ τῆς γενομένης ὑπὸ τῆς Ἰταλικῆς Διοικήσεως τῶν νήσων ἀπαλλοτριώσεως δικαιώματα, ἐπὶ τῶν ἐπιστρεφομένων πρὸς καλλιέργειαν γαιῶν. Δυνάμει τῆς ἀνωτέρω πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ὁ Νομάρχης Δωδεκανήσου, διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 41390) 8.12.60 ἀποφάσεώς του, ἐπέτρεψε τὴν καλλιέργειαν καὶ σπορὰν τῶν ἀγρῶν τοῦ ἀεροδρομίου Καλάθου, κατὰ τὴν καλλιεργητικὴν περίοδον 1961 εἰς τοὺς καθ’ οἱονδήποτε τρόπον νομεῖς αὐτῶν, οἵτινες εἶχον προβῆ εἰς προετοιμασίαν τῶν ἀνωτέρω ἀγρῶν κατὰ τὰ παρελθόντα, καθὼς καὶ εἰς ἐκείνους, οἵτινες εἶχον σπείρει αὐτοὺς μέχρι καὶ τῆς 28ης Νοεμβρίου 1960. Περαιτέρω, ἡ αὐτὴ ἀπόφασις τοῦ κ. Νομάρχου Δωδεκανήσου, ἀφοῦ καθορίζει τὰς μὴ ἀποδοτέας ἐκτάσεις τοῦ αὐτοῦ ἀεροδρομίου, ὁρίζει παραχωρητέας τὰς ὑπολοίπους εἰς τοὺς τέως ἰδιοκτήτας, πρὸς καλλιέργειαν, ὑπὸ τὴν ἑξῆς διαδικασίαν: Τριμελὴς Ἐπιτροπή, ἐξ ἑνὸς δημοσίου γεωπόνου καὶ τῶν Προέδρων τῶν Κοινοτήτων Μασσάρων καὶ Μαλώνας, βοηθουμένων καὶ ὑπὸ τοῦ ἰδιώτου μηχανικοῦ, τοῦ ἀναλαβόντος τὴν διανομὴν τῆς ἐκτάσεως, θὰ προβῇ εἰς ποιοτικὴν κατάταξιν τῶν γαιῶν καὶ θὰ καταρτίσῃ ὀνομαστικὸν πίνακα τῶν τέως ἰδιοκτητῶν μὲ τὴν δικαιουμένην παρ’ ἑκάστου ἔκτασιν κατὰ κατηγορίαν καὶ θὰ συντάξῃ σχεδιάγραμμα. Διὰ τὴν ἀποπεράτωσιν τῆς ἀνωτέρω ἐργασίας, ἐτάχθη προθεσμία τὸ τέλος τοῦ τρέχοντος μηνός. Μετὰ ταῦτα, Ἐπιτροπὴ ἐκ τῶν Διευθυντοῦ Γεωργίας Δωδεκανήσου, Οἰκονομικοῦ Ἐφόρου Ρόδου καὶ Διοικητοῦ Ἀγροτικῆς Ἀσφαλείας Δωδεκανήσου, θὰ προβῇ εἰς τὴν διανομὴν τῶν ἀνωτέρω ἐκτάσεων μέχρι τέλους Ἀπριλίου 1961, βάσει τῶν στοιχείων τῆς προηγουμένης Ἐπιτροπῆς. Πρὸς ἀποφυγὴν πολυτεμαχισμοῦ τῆς γῆς καὶ πρὸς τὸ ἴδιον συμφέρον τῶν γεωργῶν, ἕκαστος ἐξ αὐτῶν θὰ λάβῃ τὴν δικαιουμένην ἔκτασιν εἰς ἓν τεμάχιον διὰ κληρώσεως καὶ θὰ δικαιωθοῦν ἅπαντες οἱ τέως ἰδιοκτῆται, ἀνεξαρτήτως τοῦ τόπου διαμονῆς των καὶ τῆς θέσεως τῶν κτημάτων αὐτῶν ἐν τῇ περιφερείᾳ τοῦ ἀεροδρομίου, θὰ ληφθῇ μέριμνα διὰ τοὺς δρόμους προσπελάσεως τῶν ἀγροτεμαχίων πρὸς τὸν δρόμον καί, προκειμένου περὶ βελτιωθέντων τεμαχίων, ἐφ’ ὅσον ταῦτα λάχουν εἰς ἄλλους καὶ οὐχὶ εἰς τοὺς βελτιώσαντας ταῦτα, οὗτοι θ’ ἀποζημιωθοῦν ἀπὸ τοὺς νέους καλλιεργητάς. Αἱ πρὸ τῆς ἀπαλλοτριώσεως φυτεῖαι θ’ ἀποδοθοῦν ἄνευ κληρώσεως. Τὴν 1ην Ἰουλίου 1961 θὰ ἐγκατασταθοῦν οἱ νέοι, κατὰ τ’ ἄνω, ὁρισθησόμενοι καλλιεργηταὶ καὶ θ’ ἀπόσχουν οἱ παλαιοί. Διὰ τῶν ἀνωτέρω ληφθέντων μέτρων, ἐπιτυγχάνεται κατ’ ἀρχὴν ὁ ἀναδασμὸς τῆς περιοχῆς, διὰ τῆς παραχωρήσεως ἑνὸς τεμαχίου εἰς ἕκαστον καλλιεργητήν, οὕτως ὥστε ἡ καλλιέργεια καὶ εὐχερὴς νὰ εἶναι καὶ ἐπωφελής. Ὡς πρὸς τὸ ζήτημα τῆς ἀρδεύσεως τῶν ἐκτάσεων καὶ τὸ ἐνδεδειγμένον εἶδος καλλιεργειῶν, τοῦτο θ’ ἀποτελέσῃ μέλημα ὑπηρεσιακόν, εὐθὺς ὡς πραγματοποιηθῇ ἡ ἐγκατάστασις τῶν καλλιεργητῶν τέως ἰδιοκτητῶν τῶν ἐκτάσεων, ἐν συναρτήσει καὶ πρὸς τὸ γεγονός, ὅτι πρόκειται περὶ ἀποδόσεως τῶν ἐκτάσεων πρὸς καλλιέργειαν καὶ τὸ Δημόσιον διατηρεῖ τὰ δικαιώματά του ἐπ’ αὐτῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 16 Φεβρουαρίου 1961

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΘΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Γαληνοῦ. Ἐπὶ τῆς, διὰ τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου ἐγγράφου, διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Γαληνοῦ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι, εὐθὺς ὡς ἐπληροφορήθημεν, ὅτι ἐπροξενήθησαν ζημίαι ἐκ θεομηνιῶν εἰς τὴν γεωργικὴν παραγωγὴν τινων Κοινοτήτων τοῦ Νομοῦ Λέσβου, διετάξαμεν, διὰ τῶν ὑπ’ ἀριθ. 435)27.1.61, 455)27. 1.61, 606)10.2.61 καὶ 25788)1867)10.2.61 Διαταγῶν ἡμῶν, τὴν Διεύθυνσιν Γεωργίας Λέσβου, ὅπως προβῇ: α) Εἰς τὴν ἐξακρίβωσιν τῶν προξενηθεισῶν ζημιῶν ἐκ παγετοῦ εἰς τὰ ἑσπεριδοειδῆ τῆς Κοινότητος Παρακοίλων καὶ ἀναφέρῃ ἡμῖν σχετικῶς τὸ ταχύτερον. β) Εἰς τὴν ἐξακρίβωσιν τῶν προξενηθεισῶν ζημιῶν ἐκ τῶν συνεχῶν βροχῶν καὶ παγετοῦ εἰς τὴν πατατοπαραγωγὴν τῆς Κοινότητος Καλλονῆς καὶ ἀναφέρῃ ἡμῖν σχετικῶς τὸ ταχύτερον. γ) Εἰς τὴν ἐξακρίβωσιν τῶν προξενηθεισῶν ἐκ τῆς ἀνεμοθυέλλης ζημιῶν εἰς τὴν ἐλαιοπαραγωγὴν τῆς περιφερείας της καὶ ἀναφέρῃ ἡμῖν περὶ αὐτῶν καὶ τῶν ληπτέων μέτρων, πρὸς ἀποκατάστασιν τῆς κλονισθείσης οἰκονομίας τῶν πληγέντων καλλιεργητῶν. δ) Εἰς τὴν κινητοποίησιν τοῦ γεωπονικοῦ προσωπικοῦ αὐτῆς, πρὸς καθοδήγησιν τῶν καλλιεργητῶν διὰ τὴν ἐπαναφύτευσιν τῶν καταλλήλων δι’ ἐπαναφύτευσιν ἐκριζωθέντων ἐλαιοδένδρων. Ἐπίσης, διετάξαμεν τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος, διὰ τῶν ἀνωτέρω διαταγῶν μας, ὅπως ἐκδώσῃ τὰς ἀναγκαίας ἐντολὰς καὶ ὁδηγίας πρὸς τὰ οἰκεῖα ὑποκαταστήματα αὐτῆς, ὅπως, ἀφ’ ἑνὸς μὲν χορηγήσουν δάνεια, ἀνεξαρτήτως παλαιῶν ὀφειλῶν, εἰς τοὺς πληγέντας ἐκ τῆς ἀνεμοθυέλλης ἐλαιοκαλλιεργητὰς διὰ τὰς ἐργασίας ἐπαναφυτεύσεως τῶν ἐκριζωθέντων δένδρων, ἀφ’ ἑτέρου δὲ παράσχουν εἰς τοὺς σοβαρῶς πληγέντας ἐκ θεομηνιῶν παραγωγοὺς τὰς ἀναγκαίας πιστωτικὰς διευκολύνσεις, πρὸς συνέχισιν τῆς παραγωγικῆς των δραστηριότητος. Ἡ λῆψις τυχὸν ἀναγκαίων συμπληρωματικῶν μέτρων ὑπὲρ τῶν ἐκ θεομηνιῶν πληγέντων καλλιεργητῶν τοῦ Νομοῦ Λέσβου, θὰ ἀποφασισθῇ μετὰ τὴν ὑποβολὴν ἡμῖν ὑπὸ τῆς Διευθύνσεως Γεωργίας Λέσβου τῶν σχετικῶν ἐκθέσεων ἐπὶ τῶν προξενηθεισῶν ζημιῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 24 Φεβρουαρίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

ζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Τσιάντου, Α. Χονδρονασίου, Α. Τσιπώρη, Β. Θανασέκου καὶ Χ. Φιλίππου. Ἐπὶ τῆς κατατεθείσης ὑμῖν ἀπὸ 24.1.61 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Τσιάντου, Α. Χονδρονασίου, Α. Τσιπώρη, Β. Θανασέκου καὶ Χ. Φιλίππου, διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1477)27.1.61 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ ἀνακοινώσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: 1. Εἰς ἐκτέλεσιν τοῦ Ν. Δ. 3871)58 «περὶ ἔργων ἐγγείων βελτιώσεων», συνεστήθη διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 57)21.1. 60 Β. Δ., ὁ Γενικὸς Ὀργανισμὸς Ἐγγείων Βελτιώσεων (ΓΟΕΒ) Στραγγιστικῶν Ἔργων Θεσσαλίας, ὅστις σκοπὸν ἔχει τὴν ἐντὸς τῆς περιοχῆς δικαιοδοσίας του, κανονικὴν συντήρησιν τῶν ὑπαρχόντων στραγγιστικῶν δικτύων καὶ τῆς ἀγροτικῆς ὁδοποιΐας, ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Γεωργίας, ὡς καὶ τὴν μελέτην καὶ κατασκευὴν συμπληρωματικῶν ἔργων, καὶ συμπληρωματικῆς ἀγροτικῆς ὁδοποιΐας ἢ καὶ ἐπεκτάσεως τούτων. 2. Αἱ δαπάναι λειτουργίας, συντηρήσεως καὶ διοικήσεως τῶν ἔργων, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 10 τοῦ Ν. Δ. 3881)58, βαρύνουσιν ἐξ ὁλοκλήρου τοὺς ἐκ τῶν ἔργων ὠφελουμένους, οἵτινες μὲ ἀσήμαντον δαπάνην ἐξασφαλίζουν τὴν κανονικὴν στράγγισιν τῶν κτημάτων των, καθ’ ὅλην τὴν διάρκειαν τοῦ ἔτους, ὡς ἄλλωστε συμβαίνει εἰς ὅλα τὰ πολιτισμένα Κράτη, τὰ ἐκτελοῦντα δημόσια ἐγγειοβελτιωτικὰ ἔργα, μὴ δυναμένου τοῦ Κράτους νὰ διαθέτῃ πιστώσεις διὰ τὰς ἐν προκειμένῳ ἐργασίας. 3. Ἡ ἐπιβληθεῖσα εἰς τὰ μέλη τοῦ ΓΕΟΕΒ 5δραχμος εἰσφορά, ἀναλυομένης εἰς δραχ. 1 ὡς δικαίωμα ἐγγραφῆς των καὶ δραχ. 4 διὰ τὰς δαπάνας λειτουργίας καὶ συντηρήσεως τῶν ἔργων, εἶναι μηδαμινή, ἐν συγκρίσει μὲ τὰ ὠφέλη ἐκ τῆς κανονικῆς λειτουργίας τῶν στραγγιστικῶν δικτύων. 4. Δέον νὰ σημειωθῇ, ὅτι, τὸ Κράτος κατ’ ἐξαίρεσιν συμμετέσχεν εἰς τὰς δαπάνας συντηρήσεως τῶν μεγάλων συλλεκτήρων Θεσσαλίας γενικωτέρας σημασίας, κατὰ τὸ ἔτος 1960, δι’ ἐπιδοτήσεως κατὰ 1.710.000 δραχμάς, προτίθεται δὲ καὶ κατὰ τὸ τρέχον ἔτος νὰ ἐπιδοτήσῃ ταῦτα. Ἀλλ’ αὐτὸ ἀποτελεῖ προσωρινὸν μέτρον, τὸ ὁποῖον ἐλήφθη, διότι οἱ ἐν λόγῳ συλλεκτῆρες παρέμειναν ἐπὶ μακρὸν ἄνευ συντηρήσεως. 5. Τὸ συνολικὸν ποσὸν τῶν εἰσφορῶν, τῶν ὑποχρέων μελῶν, πρὸς τὸν ΓΟΕΒ, θὰ ἀνέλθῃ εἰς δραχ. 5 ἑκατ. καὶ οὐχὶ 10 ἑκατ., ὡς ἀναγράφεται εἰς τὴν ἐρώτησιν τῶν κ.κ. βουλευτῶν. Τὸ ποσὸν τοῦτο, θὰ χρησιμοποιηθῇ διὰ τὴν ἀπόδοσιν τῶν συναφθέντων δανείων, ἅτινα διετέθησαν διὰ τὴν πληρωμὴν γενομένων δαπανῶν ἐκτελέσεως ἐργασιῶν λειτουργίας καὶ συντηρήσεως ἔργων δικαιοδοσίας τοῦ ΓΟΕΒ καὶ τὸ ἔτος 1960. 6. Τέλος, γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον τοῦ ΓΟΕΠ, δι’ ἀποφάσεώς του συνέστησεν Ἐπιτροπὰς κατὰ Νομοὺς ἐκ πεπειραμένων γεωπόνων τῶν Διευθύνσεων Γεωργίας τῆς ΥΕΒ καὶ τοῦ ὑποδιευθυντοῦ τοῦ Γ.Ο. Ε.Β., αἵτινες μεταβαίνουσαι ἐπιτοπίως, ἐν συνεργασίᾳ καὶ μετὰ τῶν Προέδρων Κοινοτήτων, ἐξετάζουσι πᾶσαν ὑποβαλλομένην ἔνστασιν τῶν μελῶν περὶ διαγραφῆς των ἐν περιπτώσει μὴ ὠφελείας των, ἢ μειώσεως τῆς ἐκτάσεως, δι’ ἣν φέρονται ἐγγεγραμμένοι εἰς τοὺς κτηματικοὺς καταλόγους καὶ συνεπῶς καὶ τῆς ὀφειλῆς των. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Φεβρουαρίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

ηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Πρωϊμάκη, Ι. Ἀθητάκη καὶ Γ. Παπαγεωργίου. 1. Ἐπὶ τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ἀπὸ 5.1.61 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Πρωϊμάκη, Ι. Ἀθητάκη καὶ Γ. Παπαγεωργίου, διὰ τοὺς κ.κ. ὑπουργοὺς Προεδρίας, Ἐσωτερικῶν, Γεωργίας καὶ Κοινωνικῆς Προνοίας, σχετικῶς μὲ τὴν ἐκτέλεσιν γεωτρήσεως πρὸς ὕδρευσιν τῆς κωμοπόλεως Ἐπισκοπῆς τῆς Ἐπαρχίας Πεδιάδος τοῦ Νομοῦ Ἡρακλείου Κρήτης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἡ ἡμετέρα Ὑπηρεσία προέβη κατὰ τὸ ἔτος 1939 εἰς τὴν ἐκτέλεσιν μιᾶς γεωτρήσεως βάθους 145 μέτρων εἰς τὴν περιοχὴν τῆς ἐν λόγῳ κωμοπόλεως, ἥτις ὅμως ἀπέτυχε, λόγῳ μὴ ἀνευρέσεως ὕδατος. 2. Παρὰ ταῦτα, ἡ Ὑπηρεσία προέβη κατὰ τὸ ἔτος 1958 εἰς νέαν ὑδρογεωλογικὴν ἔρευναν τῆς περιοχῆς τῆς ὡς ἄνω κωμοπόλεως διὰ τοῦ γεωλόγου καθηγητοῦ κ. Παρασκευοπούλου, ὅστις ἀπεφάνθη διὰ τῆς ἀπὸ 2.10.58 ἐκθέσεώς του, ὅτι δὲν ἐνδείκνυται ἡ ἐκτέλεσις γεωτρήσεως, ἀλλὰ ἡ καλλιέργεια τῆς πηγῆς «Σκίδι», διὰ τῆς ἐκβαθύνσεως ταύτης καὶ τῆς ἀνορύξεως ὑδρομαστευτικῶν στοῶν, πλὴν ὅμως, ὡς προκύπτει ἐκ τῆς ἐρωτήσεως τῶν ὡς ἄνω κ.κ. βουλευτῶν, καὶ ἡ προσπάθεια αὕτη ἀπέτυχε, δοθέντος, ὅτι δὲν ηὐξήθη ἡ παροχὴ τῆς πηγῆς. 3. Κατόπιν τῶν ἀνωτέρω, ἡ Ὑπηρεσία δὲν δύναται νὰ προβῇ εἰς ἐκτέλεσιν ἑτέρας γεωτρήσεως, ἐφ’ ὅσον ἡ περιοχὴ κρίνεται ἄγονος, ἀπὸ ἀπόψεως ὑπογείων ὑδροφόρων ὁριζόντων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Φεβρουαρίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

VII. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 13715) 11119 ἀπὸ 15.12.60 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν κατατεθεῖσα εἰς τὴν Βουλὴν ἐρώτησις τοῦ ἐν περιλήψει κ. βουλευτοῦ, σχετικὴ μὲ τὴν ἀπαγορευθεῖσαν μετάβασιν εἰς Μόσχαν τοῦ δημοσιογράφου κ. Γεωργίου Δημητρίου, νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι τοῦτο ἀποτελεῖ θέμα ἀναγόμενον εἰς τὴν κρίσιν ἡμῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 25 Φεβρουαρίου 1961

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Ε. Μπενᾶ, Δ. Καρακουλουξῆ, Α. Μπριλλάκη καὶ Γ. Ἀράπη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11445)31.10.60 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς κατατεθείσης εἰς τὴν Βουλὴν ὑπ’ ἀριθ. 685 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Ε. Μπενᾶ, Δ. Καρακουλουξῆ, Α. Μπριλλάκη καὶ Γ. Ἀράπη, περὶ ἠλεκτροφωτισμοῦ κλπ. τῆς συνοικίας Ἀμφιάλης– Κοκκινοβράχου τοῦ Δήμου Κερατσινίου, ἔχομεν τὴν τιμήν, κατόπιν ἐκθέσεως Νομάρχου Ἀττικῆς, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Ἡ περιοχὴ Κοκκινοβράχου, εἰς ἣν συμπεριλαμβάνεται καὶ μέρος τῆς περιοχῆς Ἀμφιάλης, ὑπήχθη εἰς τὸ σχέδιον πόλεως Κερατσινίου πρὸ ἑπταετίας. Προηγουμένως, ἡ περιοχὴ αὕτη ἦτο ἄνευ σχεδίου, μὲ ἐλάχιστα οἰκήματα, ἀνεγερθέντα κατὰ τὸ πλεῖστον αὐθαιρέτως. Ἡ ἔκτασις τῆς ἐν λόγῳ περιοχῆς εἶναι ἓν τετραγωνικὸν χιλιόμετρον, ἔναντι 6½ τῆς ὅλης ἐπιφανείας τοῦ Δήμου. Ἐν τούτοις, ὁ Δῆμος ἔχει πραγματοποιήσει, κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη, σημαντικὰς ἐπεκτάσεις τοῦ δικτύου δημοτικοῦ ἠλεκτροφωτισμοῦ, δι’ ἃς ἐδαπανᾶτο τὸ μεῖζον μέρος τῆς ἑκάστοτε ἀναγραφομένης εἰς τὸν προϋπολογισμόν του πιστώσεως διὰ τὴν ἐπέκτασιν, καθ’ ἅπαντα τὸν Δῆμον τοῦ δικτύου ἠλεκτροφωτισμοῦ. Διὰ τῶν τοιούτων ἐνεργειῶν τοῦ Δήμου, ὡς πρὸς τὴν περιοχὴν Κοκκινοβράχου, φρονοῦμεν ὅτι, συντόμως θὰ ρυθμισθῇ τὸ ζήτημα τοῦ ἠλεκτροφωτισμοῦ τῆς περιοχῆς ταύτης. Ἐπὶ τῶν λοιπῶν ἐν τῇ ἐρωτήσει θιγομένων ζητημάτων, θὰ ἀπαντήσουν τὰ ἁρμόδια Ὑπουργεῖα Κοινωνικῆς Προνοίας, Συγκοινωνιῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων, Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ Ἐργασίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Φεβρουαρίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βαλούρδου. Ἔχομεν τὴν τιμήν, ἐπὶ τῆς διαβιβασθείσης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1447)995 ἀπὸ 27.2.60 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βαλούρδου, καταχωρηθείσης εἰς τὸ παρ’ ὑμῖν βιβλίον ἐρωτήσεων ὑπ’ ἀριθ. 1278, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν καὶ μέσῳ ὑμῶν εἰς τὸν ἐρωτῶντα κ. βουλευτήν, ὅτι ἡ ἔκδοσις τῶν διαβατηρίων τῶν Ἀποστόλου καὶ Γεωργίου Κουκουλᾶ, ἐγένετο τῇ προσκομίσει ἁπάντων τῶν κατὰ νόμον ἀπαιτουμένων δικαιολογητικῶν, ἐν οἷς καὶ βεβαιώσεως τοῦ ἁρμοδίου Δημοσίου Ταμείου περὶ φορολογικῆς των ἐνημερότητος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Φεβρουαρίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Πρίφτη καὶ Ι. Δραγονέτη. Ἐν σχέσει πρὸς τὸ ὡς ἄνω σημειούμενον ὑμέτερον ἔγγραφον, δι’ οὗ διεβιβάσθη τῷ Ὑπουργείῳ ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1424)8. 2.1961 ἐρώτησις τῶν ἐν περιλήψει ἀναφερομένων κ.κ. βουλευτῶν, ἀφορῶσα εἰς τὸν φόρον ἀκαλύπτων χώρων τῶν καταστραφεισῶν ἐκ πολεμικῶν γεγονότων οἰκοδομῶν εἰς τὴν περιφέρειαν τοῦ Δήμου Κερκύρας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι, διὰ τῆς παραγρ. 9 τοῦ ἄρθρου 13 τοῦ Ν. Δ. 3777)1957 οἱ ἐν λόγῳ ἀκάλυπτοι χῶροι ἀπηλλάγησαν τοῦ φόρου, ἐπὶ μίαν πενταετίαν, ἀπὸ τῆς καταστροφῆς των ἢ ἐφ’ ὅσον ἔχει παρέλθει αὕτη, ἐπὶ μίαν τριετίαν ἀπὸ τῆς ἰσχύος τοῦ ἀνωτέρω Ν. Διατάγματος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Φεβρουαρίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Θὰ γίνῃ προεκφώνησις τῶν ἐν τῇ Ἡμερησίᾳ Διατάξει σχεδίων νόμων. Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεων ἀφορωσῶν τὸ προσωπικὸν τῆς Ἐθνικῆς Μετεωρολογικῆς Ὑπηρεσίας, ὡς καὶ τὸ προσωπικὸν τῆς Ἑλληνικῆς Βασ. Ἀεροπορίας».

§6Ε. ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΣ. Κρατεῖται.

§7Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερν.). Θὰ παρεκάλουν τὸν κ. Σαββόπουλον, νὰ ἀφήσῃ τὸ νομοσχέδιον νὰ περάσῃ, εἶναι ἕνα δίκαιον νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον ἀνταποκρίνεται εἰς ἀνάγκας ἐπειγούσας.

§8ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, δέχομαι διαρκῶς Ἐπιτροπὰς τῶν ἐνδιαφερομένων, ἐγὼ δὲν γνωρίζω οὔτε καὶ τὸ νομοσχέδιον πῶς ἔχει, ἐὰν ἔχετε καμμίαν ἀντίρρησιν βασικὴν νὰ τὸ ἀφήσωμεν, ἄλλως νὰ τὸ περάσωμεν.

§9Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, κατόπιν τῆς δηλώσεως τοῦ ὑπουργοῦ Ἐθνικῆς Ἀμύνης, κατὰ τὴν παρελθοῦσαν συνεδρίασιν, ὅτι μίαν τροπολογίαν ποὺ εἴχομεν ὑποβάλει θὰ τὴν δεχθῇ.....

§10ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν τὴν ἔχω ὑπ’ ὄψει μου, τότε κρατεῖται.

§11Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν εἶπον νὰ μὴ γίνῃ δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον, εἶπον, ὅτι δὲν ἐπιμένω καὶ δέχομαι νὰ ψηφισθῇ, διότι κατὰ τὴν παρελθοῦσαν συνεδρίασιν, ὁ κ. ὑπουργὸς ἐδήλωσεν, ὅτι τὴν τροπολογίαν θὰ τὴν δεχθῇ εἰς ἄλλο νομοσχέδιον.

§12ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἂν εἶναι ἔτσι τότε νὰ ψηφισθῇ, ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, γίνεται δεκτόν;

§13ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§14ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεων ἀφορωσῶν τὸ προσωπικὸν τῆς Ἐθνικῆς Μετεωρολογικῆς Ὑπηρεσίας, ὡς καὶ τὸ προσωπικὸν τῆς Ἑλληνικῆς Βασιλικῆς Ἀεροπορίας». Τὸ ὑπ’ ἀριθμὸν 3. Ὑποθέτω, ὅτι αὐτὸ δυνάμεθα νὰ τὸ ψηφίσωμεν. Ἀφορᾷ τὰς ἐρεύνας τῶν πετρελαίων.

§15Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κρατεῖται.

§16ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ὑπ’ ἀριθμὸν 4. Κρατεῖται. Τὸ ὑπ’ ἀριθ. 5. Κρατεῖται. Τὸ ὑπ’ ἀριθ. 6. Περὶ Κτηματικῆς Τραπέζης. Κύριοι βουλευταί, αὐτὸ εἶναι νὰ δύναται ἡ Κτηματικὴ Τράπεζα νὰ κάμῃ μερικὰ μικρὰ δάνεια. Διατὶ δὲν θέλετε νὰ τὴν διευκολύνετε:

§17Ι. ΣΙΑΦΛΕΚΗΣ. Εἴμεθα κατ’ ἀρχὴν σύμφωνοι, ἀλλὰ ἀναμένομεν μίαν ἀπάντησιν τοῦ κ. Χρυσανθοπούλου, τὴν ὁποίαν ἔπρεπε ἀπόψε νὰ τὴν φέρῃ. Δύο τροπολογίας ὑπεσχέθη νὰ τὰς μελετήσῃ καὶ νὰ ἀπαντήσῃ.

§18ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὅπως εἶδον, τὸ νομοσχέδιον εἶναι νὰ ἠμπορῇ ἡ Κτηματικὴ Τράπεζα νὰ κάμῃ μερικὰ δάνεια.

§19Ι. ΣΙΑΦΛΕΚΗΣ. Κρατεῖται.

§20ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ὑπ’ ἀριθ. 7.

§21Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κρατεῖται.

§22ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ὑπ’ ἀριθ. 8. Κρατεῖται. Τὸ ὑπ’ ἀριθ. 9.

§23Γ. ΠΡΙΦΤΗΣ. Κρατεῖται.

§24ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεχίζεται ἡ αʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων τοῦ νομοσχεδίου «περὶ γεωργικῶν κοινωνικῶν ἀσφαλίσεων». Ἄρθρον 10. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως.

§25Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Μὲ συγχωρῆτε, κ. Ἀντιπρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, ἤθελα νὰ κάμω μίαν πρότασιν. Ὅλως παραδόξως, τὴν μεσημβρίαν ἐδημοσιεύθη μία βασικὴ τροποποίησις τοῦ ἄρθρου 10, τὴν ὁποίαν ἡμεῖς, ὑποθέτω καὶ οἱ ἄλλοι συνάδελφοι τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, δὲν εἴχομεν τὸν καιρὸν οὐδὲ κἂν νὰ τὸ παραβάλωμεν πρὸς τὴν ἀρχικὴν διατύπωσιν. Δὲν θὰ ἠθέλαμεν τὸ θέμα αὐτὸ νὰ τὸ ἐπικαλεσθῶμεν ὡς ἐπιχείρημα, εἰς τρόπον ὥστε νὰ ἐπιβραδύνῃ ἡ περαιτέρω ψήφισις τοῦ νομοσχεδίου. Ἀσχέτως τοῦ τρόπου τοῦ αἰφνιδιαστικοῦ καὶ τοῦ προδίδοντος κἄποιαν ἔλλειψιν προγραμματισμοῦ, ἀσχέτως τοῦ τρόπου αὐτοῦ, νομίζω, ὅτι θὰ ἠμποροῦσε νὰ προχωρήσῃ ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 11 ἢ 12 σήμερον, εἰς τρόπον ὥστε νὰ κατατοπισθῶμεν ἐπὶ τῆς νέας διατυπώσεως τοῦ ἄρθρου 10 καὶ νὰ τὸ συζητήσωμεν, κατὰ τὴν συνεδρίασιν τῆς προσεχοῦς Δευτέρας. Νομίζω, ὅτι εἶναι μία πρότασις, ἡ ὁποία διευκολύνει ἀπολύτως καὶ τὴν κυβερνητικὴν πρόθεσιν νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν συζήτησιν, ἀλλὰ καὶ τὴν Βουλήν, ἡ ὁποία ὅλως αἰφνιδιαστικῶς εὑρίσκεται πρὸ νέων διατυπώσεων, τὰς ὁποίας βεβαίως δὲν ἔχομεν ὑπ’ ὄψιν.

§26Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὴν προηγουμένην συνεδρίασιν παρεκάλεσα τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, ὁ ὁποῖος πρὸ ἡμερῶν εἶχε δηλώσει εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι ἡ Βουλὴ ἔπρεπε νὰ ἀναμένῃ δήλωσιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ, ἀναφορικῶς πρὸς τροποποιήσεις τὰς ὁποίας ἐσκόπει νὰ φέρῃ, τοῦ ἄρθρου 10, καὶ παρεκάλεσα τὸν κ. ὑπουργὸν προχθές, ἐὰν ἦτο εἰς θέσιν, νὰ μᾶς καθίστα ἐνημέρους περὶ τῶν τροποποιήσεων αὐτῶν, ὥστε νὰ εἴμεθα ἕτοιμοι σήμερον διὰ τὴν συζήτησιν. Ὁ κ. ὑπουργὸς εἶπεν, ὅτι δὲν ἦτο εἰς θέσιν νὰ μᾶς ἀνακοινώσῃ τι περὶ αὐτῶν. Μετά, τὸν παρεκάλεσα νὰ μᾶς πληροφορήσῃ, ἐὰν αἱ τροποποιήσεις, τὰς ὁποίας θὰ ἐπιφέρῃ θὰ ἦσαν διαδικαστικαὶ ἢ ἐπὶ τῆς οὐσίας καὶ ἀπήντησεν ὁ κ. ὑπουργός, ὅτι οὔτε ἐπ’ αὐτοῦ δὲν ἦτο, προχθές, εἰς θέσιν νὰ πληροφορήσῃ τὴν Βουλήν. Σήμερον τὸ ἀπόγευμα διενεμήθη ὡς τροπολογία τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας, πλήρης ἀνακαίνισις τοῦ ἄρθρου 10. Παρακαλοῦμεν, λοιπόν, καὶ ἡμεῖς καὶ ἡ Κυβέρνησις, νομίζω, θὰ τὸ δεχθῇ, νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν συζήτησιν τῶν ἄλλων ἄρθρων σήμερον, ὥστε νὰ ἔχωμεν τὸν καιρὸν νὰ τὸ μελετήσωμεν, διότι, ὡς βλέπομεν, ἐπίκεινται καὶ δηλώσεις τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου.

§27ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ἔχει τὸν λόγον.

§28Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερν.). Δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι πλήρως δικαιολογημένη ἡ παράκλησις καὶ ἡ ἀπαίτησις τμήματος τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ἐνδεχομένως καὶ ὁλοκλήρου τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ὅπως ἀναβληθῇ ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 10, διότι ἡ μεταβολή, ἡ ὁποία ἔγινεν εἰς τὸ ἄρθρου 10 εἶναι τοιαύτης μορφῆς, ὥστε εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ ἀντιληπτὴ ἀπὸ τῆς πρώτης ἀναγνώσεως. Καὶ εἶναι δυνατὸν νὰ γίνουν ἀντιληπταὶ αἱ συνέπειαι τὰς ὁποίας ἡμεῖς κρίνομεν, ὅτι αὕτη ἐπιφέρει. Πάντως, ἡ Κυβέρνησις θὰ ἐπεθύμει, ἀσχέτως τοῦ ἐὰν θὰ συνεχισθῇ ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 10 ἢ ὄχι, νὰ προβῇ ἀπόψε εἰς τὰς ἀνακοινώσεις της, θεμελιώνουσα τὴν νέαν μορφὴν τοῦ ἄρθρου 10 καὶ δι’ αὐτὸ θὰ παρεκάλει τὸν κ. Πρόεδρον καὶ ὑμᾶς ὅλους νὰ δεχθῆτε, ὅπως εἰσέλθωμεν εἰς τὴν συζήτησιν τοῦ ἄρθρου 10, τοὐλάχιστον ὑπὸ τὴν μορφὴν αὐτῶν τῶν ἀνακοινώσεων τῆς Κυβερνήσεως.

§29ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μετὰ ταῦτα, δυνατὸν νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὸ ἄρθρον 11, ἀναβαλλομένου τότε τοῦ ἄρθρου 10 διὰ τὴν προσεχῆ συνεδρίασιν.

§30Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Αὐτὸ γίνεται δεκτόν, διότι ἀποτελεῖ συμπλήρωμα τοῦ γραπτοῦ κειμένου ἡ προφορικὴ συζήτησις. Τὸ ἀποδεχόμεθα ἀνεπιφυλάκτως.

§31Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Κύριοι συνάδελφοι, ἡ Κυβέρνησις παρηκολούθησε μὲ μεγάλην προσοχὴν τὰς συζητήσεις, αἱ ὁποῖαι ἐγένοντο εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, τὰς συζητήσεις, τὰς ὁποίας προεκάλεσε τὸ νομοσχέδιον περὶ ἀγροτικῶν ἀσφαλίσεων. Ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου ἐξετάθη εἰς ὅλα, κατ’ οὐσίαν, τὰ σημεῖα τοῦ νομοσχεδίου, ἐξετάθη ἑπομένως καὶ εἰς τὸν χῶρον, τὸν ὁποῖον καλύπτει τὸ ἄρθρον 10. Ὁσονδήποτε, ὅμως, καὶ ἂν ἦτο ὠφέλιμος ἡ συζήτησις ἡ ὁποία ἐγένετο ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ, θὰ συνομολογήσητε, ἐλπίζω, μαζί μου, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι παρετάθη ὑπὲρ τὸ δέον καὶ ἡ προοπτικὴ ἐπὶ τῇ βάσει τῶν μέχρι τοῦδε διαθέσεων εἶναι, ὅτι θὰ παραταθῇ καὶ ἀπὸ τὸ ἄρθρον 10, μέχρι τοῦ τελευταίου ἄρθρου, ἐπίσης, πέραν τοῦ λογικῶς ἀναγκαίου σημείου. Τὸ ἄρθρον 10 εἶναι ἀναντιρρήτως, ὅπως εἶπε πρὸ ὀλίγου ὁ φίλος κ. Μπακόπουλος, ἓν τῶν οὐσιωδεστέρων, εἶπε μάλιστα, τὸ οὐσιωδέστερον. Προσθέτω, ὅτι τὸ ἄρθρον 10 εἶναι, σύμφωνα μὲ τὴν διατύπωσιν τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ἀρχηγοῦ τοῦ Δημοκρατικοῦ Κέντρου, ἡ ἄμμος ἐπὶ τῆς ὁποίας ἐπεχείρησε καὶ ἐπιχειρεῖ ἡ Κυβέρνησις νὰ κτίσῃ τὸ μεγαλοπρεπές, ὅπως εἶπεν —ἔχω ἀπομνημονεύσει τὰς λέξεις του ὄχι μόνον αὐτάς, ἀλλὰ καὶ πολλὰς ἄλλας— τῶν ἀγροτικῶν ἀσφαλίσεων τοῦ κυβερνητικοῦ νομοσχεδίου. Πρέπει νὰ ἐξετάσωμεν, ἐὰν καὶ κατὰ πόσον εἶναι τὸ ἄρθρον 10 ἡ ἄμμος, ἄσχετα καὶ ἀπὸ τὸ γεγονός, ὅτι ἡ ἄμμος εἶναι τὸ σταθερώτερον στοιχεῖον ἐπὶ τῆς γῆς, εἶναι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ποτὲ δὲν μεταβάλλεται, εἶναι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ὑπάρχει ἀναλλοίωτον, ἐνῷ ὅλα τὰ ἄλλα, σχεδόν, ἀπὸ ἀπόψεως φύσεως, ἀλλοιοῦνται, ὅλαι αἱ ἄλλαι ἐπιφάνειαι τῆς γῆς ἔχουν ὑποστῆ ἀλλοιώσεις, ἀλλοιώσεις ριζικάς.

§32Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Τότε, ὠκοδομήσατε ἐπὶ τῆς ἄμμου.

§33Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Μὲ τὴν βεβαιότητα, ὅτι τὰ θεμέλια θὰ εἶναι ἀτράνταχτα.

§34Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ ἄμμος ὑποχωρεῖ εὔκολα.

§35Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Κύριοι συνάδελφοι, ἡ Κυβέρνησις, ὅπως σᾶς εἶπον, ἐπρόσεξεν ἰδιαιτέρως τὰ ὅσα ἐλέχθησαν ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ καὶ ἐμελέτησε τὰς τροπολογίας, αἱ ὁποῖαι ἔχουν διατυπωθῆ ὑπὸ πολλῶν συναδέλφων καὶ μάλιστα καὶ ὑπὸ συναδέλφων τῆς Συμπολιτεύσεως. Ὑπάρχει τροπολογία ὑπογεγραμμένη ἀπὸ 12, ἂν δὲν ἀπατῶμαι συναδέλφους τῆς ΕΡΕ, ἡ ὁποία ἀφορᾷ τὸ ἄρθρον 10. Μελετήσασα ὅλας τὰς τροπολογίας, ἐπανεξετάσασα τὸ ὅλον θέμα, κατέληξεν ἡ Κυβέρνησις καὶ μάλιστα μὲ τὴν ἄμεσον πρωτοβουλίαν καὶ εὐθύνην αὐτοῦ τούτου τοῦ κ. Πρωθυπουργοῦ, κατέληξεν εἰς τὴν νέαν διατύπωσιν τοῦ ἄρθρου 10, ἡ ὁποία ἐκυκλοφόρησε σήμερον. Ἡ νέα διατύπωσις δὲν μεταβάλλει μὲν τὰ κριτήρια, βάσει τῶν ὁποίων θὰ γίνῃ ἡ διαπίστωσις καὶ ἡ ἐξακρίβωσις τοῦ τεκμαρτοῦ εἰσοδήματος, μεταβάλλει ὅμως, καὶ αὐτὸ ἐπιτρέψατέ μου, κύριοι συνάδελφοι, νὰ εἴπω, ὅτι εἶναι οὐσιῶδες, τὴν μονάδα, ἐντὸς τῆς ὁποίας θὰ γίνεται ἡ ἐξακρίβωσις τοῦ τεκμαρτοῦ εἰσοδήματος. Ἡ κρίσις περὶ τῆς ἀσφαλιστικῆς εἰσφορᾶς θὰ ἐξακολουθῇ νὰ βασίζεται ἐπὶ τοῦ κριτηρίου τοῦ τεκμαρτοῦ εἰσοδήματος. Δὲν θὰ φθάσωμεν, δηλαδή, εἰς τὴν ἐξατομίκευσιν καὶ εἰς τὸ βιβλιάριον. Ἀλλὰ προβαίνοντες εἰς τὴν μεταβολήν, τὴν ὁποίαν ἀπεφασίσαμεν, προσεγγίζομεν οὐσιαστικῶς τὸ πραγματικὸν εἰσόδημα, προσεγγίζομεν κατὰ τὸν μέγιστον δυνατὸν βαθμὸν τὸ πραγματικὸν εἰσόδημα. Μονάς, ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ παλαιοῦ ἄρθρου 10, ἦτο ὁλόκληρος ἡ περιφέρεια τῆς Ἑλλάδος καὶ θὰ ἔπρεπε, προκειμένου νὰ ἐξακριβωθῇ τὸ εἰσόδημα τὸ τεκμαρτόν, νὰ ληφθοῦν ὑπ’ ὄψει τὰ κριτήρια, τὰ ὁποῖα καὶ παραμένουν εἰς τὸ ἄρθρον 10, τὸ κριτήριον τῆς ὑψομετρικῆς στάθμης, τὸ κριτήριον τοῦ εἴδους τοῦ ἐδάφους, ὄχι τοῦ εἴδους τῆς καλλιεργείας, ὅπως γράφει τὸ νομοσχέδιον, διότι ὁρολογικῶς ὀρθότερον εἶναι νὰ εἴπωμεν τοῦ εἴδους τοῦ ἐδάφους, ἐὰν δηλαδὴ εἶναι ποτιστικὸν ἢ ξηρικόν, καὶ τὸ κριτήριον φυσικὰ τοῦ εἴδους τῆς καλλιεργείας, δηλαδή, τοῦ εἴδους τοῦ προϊόντος. Ὁμολογεῖ ἡ Κυβέρνησις, ὅτι, ἐὰν βάσει τῶν κριτηρίων αὐτῶν, ἐγένετο ὁ καθορισμὸς τοῦ τεκμαρτοῦ εἰσοδήματος, μὲ μονάδα ὁλόκληρον τὴν περιφέρειαν, θὰ συνεπήγετο ὁ καθορισμὸς αὐτὸς ἀδικίας καὶ ἀνισότητας καὶ ἔφθασε, νομίζω δέ, ὅτι αὐτὸ ἀποτελεῖ οὐχὶ ἁπλοῦν βῆμα, ἀλλὰ ἅλμα, ἅλμα ὅμως ἀναγκαῖον, εἰς τὴν μικροτέρα μονάδα —δυνατὴ εἶναι ἔτι μικροτέρα— ἀλλ’ ἐν πάσῃ περιπτώσει, εἰς τὴν διοικητικῶς μικροτέραν μονάδα, τὴν μονάδα τῆς Κοινότητος ἢ τοῦ Δήμου. Εἰς ἑκάστην Κοινότητα καὶ εἰς ἕκαστον Δῆμον θὰ γίνεται ἡ ἐξακρίβωσις καὶ θὰ ἐπακολουθῇ ὁ καθορισμός, ὁ ὁποῖος δὲν θὰ εἶναι ἀμέσως ὁριστικὸς καὶ τελεσίδικος, τοῦ τεκμαρτοῦ εἰσοδήματος. Θὰ ἀνατεθῇ δέ, κατὰ τὴν νέαν μορφὴν τοῦ ἄρθρου 10, τῆς ὁποίας ἐλάβατε γνῶσιν, ὁ καθορισμὸς αὐτὸς εἰς τριμελῆ Ἐπιτροπήν, τῆς ὁποίας θὰ μετέχῃ εἷς γεωπόνος, δημόσιος ὑπάλληλος, ὁ Πρόεδρος τῆς Κοινότητος ἢ ὁ Δήμαρχος ἢ εἷς δημόσιος ὑπάλληλος, διότι εἶναι ἐνδεχόμενον εἰς ὡρισμένας περιπτώσεις νὰ μὴ θέλουν οἱ ἴδιοι οἱ κάτοικοι νὰ κριθοῦν ἀπὸ ἀντιπάλους των καὶ τέλος, ὁ Πρόεδρος τοῦ συνεταιρισμοῦ ἤ, ἐλλείψει συνεταιρισμοῦ, εἷς ἀγρότης. Ἡ τριμελὴς αὐτὴ Ἐπιτροπή, θὰ ἐκτελῇ τὰ ἔργα ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα προβλέπονται ὑπὸ τοῦ νέου ἄρθρου 10 καὶ τὰ ὁποῖα δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ ἀναλύσω. Τὸ κύριον μέλημά της εἶναι νὰ προσδιορίζῃ τὸ τεκμαρτὸν εἰσόδημα καὶ θὰ τὸ προσδιορίζῃ —ἐδῶ πρόκειται περὶ οὐσιώδους μεταβολῆς— ὄχι ἁπλῶς βάσει τῶν κριτηρίων, τὰ ὁποῖα ὑπῆρχον καὶ εἰς τὸ προγενέστερον ἄρθρον καὶ τὰ ὁποῖα παραμένουν καὶ νομίζω εἶναι ὀρθὸν νὰ παραμείνουν, δὲν ἠμποροῦν νὰ ὑπάρξουν ἄλλα, ἀλλὰ θὰ προβῇ εἰς τὸν προσδιορισμὸν καὶ ἐπὶ τῇ βάσει τῆς μέσης ἀποδόσεως, προκειμένου μὲν περὶ πάσης ἄλλης καλλιεργείας, τῶν τελευταίων τριῶν ἐτῶν, προκειμένου δὲ περὶ τῆς ἐλαιοπαραγωγῆς, τῶν τελευταίων τεσσάρων ἐτῶν. Βλέπετε, πόσον ἐπιεικὴς εἶναι ἡ σκέψις τοῦ Κράτους καὶ πρέπει νὰ εἶναι ἐπιεικής, αὐτὸ εἶναι τὸ καθῆκον τοῦ Κράτους, νὰ εἶναι δίκαιον, ἄρα ἐπιεικές, βλέπετε, πόσον ἐπιεικὴς εἶναι ἡ σκέψις τοῦ Κράτους, προκειμένου περὶ τῆς ἐξακριβώσεως τοῦ εἰσοδήματος τῶν γεωργῶν μας. Προκειμένου περὶ τῆς ἐλαιοπαραγωγῆς, δὲν προτείνομεν τὴν διετίαν, διότι ὑπάρχουν περιπτώσεις, κατὰ τὰς ὁποίας δὲν εἶναι μόνον τὸν ἕνα χρόνον λαδιὰ καὶ τὸν ἄλλον μικρὰ παραγωγή, ἀλλὰ συμβαίνει νὰ εἶναι καὶ δύο χρόνια καὶ τρία μικρὰ παραγωγὴ καὶ ἓν ἔτος λαδιά. Εἰς τὰ τέσσαρα, λοιπόν, ἔτη κατ’ ἀρχήν, ἐκτὸς τῶν περιπτώσεων τῶν ἐξαιρετικῶν, αἱ ὁποῖαι δὲν ἠμποροῦν νὰ προβλεφθοῦν, ἀλλὰ περὶ τῶν ὁποίων ὁμιλεῖ μία διάταξις τοῦ ἄρθρου 10, ἐκτὸς τῶν ἐξαιρετικῶν περιπτώσεων, εἰς τὰς ὁποίας θὰ γίνεται μεταβολὴ ἐκ τῶν ὑστέρων τῆς γενομένης ἐκτιμήσεως, ἡ τετραετία εἶναι βάσις ἐπαρκὴς διὰ τὸ λάδι, ἡ τριετία δὲ βάσις ἐπαρκὴς διὰ τὰς ἄλλας καλλιεργείας. Ἀφοῦ ἡ Ἐπιτροπὴ ἐπιτελέσῃ τὸ ἔργον της, ὁ παρ’ αὐτῆς καταρτισθεὶς πίναξ θὰ ἐκτεθῇ ἐπὶ δεκαπενθήμερον, εἰς τὸ κατάστημα τῆς Κοινότητος ἢ τοῦ Δήμου καὶ θὰ εἶναι δυνατὸν κατ’ αὐτοῦ νὰ γίνουν ἐνστάσεις. Ἱδρύομεν δευτεροβάθμιον Ἐπιτροπὴν εἰς τὴν ἕδραν ἑκάστου Νομοῦ.

§36Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ ἔνστασις θὰ γίνεται μόνον ἀπὸ τὸν ΟΓΑ.

§37Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Καὶ ἀπὸ τοὺς ἐνδιαφερομένους.

§38ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μὴ διακόπτετε, θὰ τὸ ἴδητε εἰς τὴν τροπολογίαν.

§39Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἔτσι λέγει ἡ τροπολογία, ἀπὸ τὸν ΟΓΑ.

§40Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Μοῦ ἐπιτρέπετε νὰ σᾶς ἀναγνώσω τὸ σχετικὸν ἐδάφιον; «Ὁ καταρτιζόμενος ὑπὸ τῆς Ἐπιτροπῆς πίναξ δημοσιεύεται ... ..... Ἐντὸς τοῦ 15θημέρου τούτου πᾶς ὑπόχρεως δύναται νὰ ὑποβάλῃ ἔνστασιν...... (ἀναγινώσκει)......».

§41Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ποία περίπτωσις εἶναι αὐτή;

§42Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Τὸ ἐδάφιον βʹ τῆς παραγράφου 2 τοῦ ἄρθρου 10. Εἶναι δικαιολογημένη ἡ ἀπορία σας, διότι δὲν ἐπρολάβατε νὰ τὸ ἀναγνώσητε.

§43Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Εἰς τὴν παράγραφον 4, στοιχεῖον ... γράφει: «Ὁ κατὰ τὰ ἀνωτέρω συντασσόμενος πίναξ...... (ἀναγινώσκει)......». Ἐναντίον αὐτοῦ τοῦ πίνακος δὲν χωρεῖ ἔνστασις.

§44ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Μπακόπουλε, τὸ Προεδρεῖον δὲν θὰ ἐπεθύμει διακοπάς. Ἀφήσατε νὰ τελειώσῃ ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως καὶ ὅ,τι διασαφηνίσεις θέλετε, δύνασθε νὰ ζητήσητε ἀπὸ τὸν ἁρμόδιον ὑπουργόν.

§45Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Ἡ παράγραφος 2 ρητῶς λέγει εἰς τὸ ἐδάφιον, τὸ ὁποῖον σᾶς ἀνέγνωσα, δηλαδὴ τὸ ἐδάφιον βʹ, καθὼς καὶ τὸ ἐδάφιον γʹ, ὅτι οἱ ὑπόχρεοι δικαιοῦνται νὰ ὑποβάλλουν ἐνστάσεις.

§46Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. ... (Ὁμιλεῖ μὴ ἀκουόμενος). (Κωδωνοκρουσίαι).

§47ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Κυβέρνησις προβαίνει εἰς δηλώσεις. Ὡς γνωστὸν δέ, εἰς τοιαύτας περιπτώσεις δὲν ἐπιτρέπονται διακοπαί. Δι’ αὐτό, σᾶς παρακαλῶ, μὴ ἐπιμένετε.

§48Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν ἔχω τὸ δικαίωμα νὰ ζητήσω μίαν πληροφορίαν;

§49ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν δίδω ἐγώ, τὴν ἄδειαν. Ἀναμείνατε ὀλίγον νὰ ζητήσητε τὴν πληροφορίαν ἀπὸ τὸν ἁρμόδιον ὑπουργόν.

§50Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Σᾶς ἔδωσα τὴν ἐξήγησιν. Ἐὰν δὲν εἶναι, κατὰ τὴν γνώμην σας, ἐπαρκής, νὰ περιμένετε νὰ ἀγορεύσητε καὶ νὰ τὰ εἴπητε.

§51ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μὴ διακόπτετε, παρακαλῶ. (Κωδωνοκρουσίαι).

§52Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Ἐκάματε τὴν διακοπήν, σᾶς ἔδωσα τὴν ἀπάντησιν. Ἐὰν δὲν σᾶς ἀρκῇ ἀντικρούσατέ με ὅταν σᾶς δοθῇ ὁ λόγος ἢ διαφωτίσατέ με, ἐὰν ἐγὼ ἢ οἱ συνάδελφοί μου ἔχωμεν ὑποπέσει εἰς λάθος, κατὰ τὴν γνώμην σας. Αὐτὴν τὴν στιγμὴν σᾶς λέγω, ποῖον εἶναι τὸ πνεῦμα, ποία εἶναι ἡ γραμμὴ τῆς Κυβερνήσεως καί, ἐάν, κατὰ τὴν γνώμην σας, ὑπάρχῃ ἕνα σφάλμα διατυπώσεως, διορθώνεται τοῦτο, κατὰ τὴν συζήτησιν, ἡ ὁποία θὰ ἐπακολουθήσῃ. Κύριοι συνάδελφοι, αὐταὶ εἶναι αἱ βασικαὶ τροπολογίαι, αἱ ὁποῖαι ἐγένοντο εἰς τὸ ἄρθρον 10 καὶ πιστεύω, ὅπως εἶπον καὶ ἐν ἀρχῇ τοῦ λόγου μου, ὅτι, ἐνῷ δὲν ἀνατρέπουν τὴν ἀρχὴν τοῦ ἄρθρου, μεταβάλλουν οὐσιωδῶς τὰς συνεπείας τῆς ἐφαρμογῆς του ὑπὲρ αὐτῶν τούτων τῶν ἀγροτῶν καὶ τοῦτο ἦτο ἀναγκαῖον νὰ συμβῇ. Ἡ Κυβέρνησις παραδέχεται, ὅτι ἡ μονὰς ἡ μικρὰ εἶναι περισσότερον πραγματικὴ ἀπὸ τὴν μεγάλην, εἶναι περισσότερον συγκεκριμένη. Ἐφαρμοζομένης δὲ τῆς μικρᾶς μονάδος, αἴρεται ἤ, ἐν πάσῃ περιπτώσει, μειοῦται εἰς τὸ ἐλάχιστον ἡ περίπτωσις ἀδικιῶν καὶ ἀνισοτήτων καὶ προσεγγίζομεν, ὅπως σᾶς εἶπον, σχεδὸν τὸ πραγματικὸν ἀκαθάριστον εἰσόδημα. Κύριοι συνάδελφοι, μὲ τὸ ἄρθρον 10 ἦτο συνδεδεμένη ἡ ἀσκηθεῖσα ὑπὸ τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ἀρχηγοῦ τοῦ Δημοκρατικοῦ Κέντρου κριτικὴ κατὰ τοῦ νομοσχεδίου. Βεβαίως, αἱ ἀγορεύσεις καὶ αἱ διάφοροι παρεμβάσεις τοῦ κ. Ἀρχηγοῦ τοῦ Δημοκρατικοῦ Κέντρου, ἀναφέρονται καὶ εἰς ἄλλα σημεῖα τοῦ νομοσχεδίου ἀλλά, κατὰ κύριον λόγον, τὰ πυρά του τὰ κατηύθυνεν ὁ κ. Παπανδρέου κατὰ τοῦ ἄρθρου 10. Εἶμαι, ἑπομένως, ὑποχρεωμένος, παρὰ τὸ γεγονὸς ὅτι θὰ ἐπεθύμουν νὰ ἀποφύγω τὴν πρὸς αὐτὸν ἀντιδικίαν, νὰ ἐκτελέσω τὸ καθῆκον μου, καθῆκον ὄχι ἀπέναντι τῆς Κυβερνήσεως, ἀλλ’ ἀπέναντι τοῦ λαοῦ, ὁ ὁποῖος πρέπει νὰ διαφωτισθῇ, ἀπαντῶν εἰς ὡρισμένας βασικὰς παρατηρήσεις, τὰς ὁποίας διετύπωσεν ὁ κ. Παπανδρέου, ὡς πρὸς τὸ ἄρθρον 10. Δύο εἶναι αἱ βασικαὶ αὐταὶ παρατηρήσεις, ἀλλ’ ὑπάρχει καὶ μία, ἡ ὁποία προηγεῖται τῶν δύο αὐτῶν παρατηρήσεων καὶ ἀφορᾷ τὸν ἀριθμὸν τῶν δικαιούχων, εἶναι δὲ συνυφασμένη ἡ ἐφαρμογὴ καὶ ἡ ἀπόδοσις τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ ἄρθρου 10 μὲ τὸν ἀριθμὸν τῶν δικαιούχων. Ὁ ἀξιότιμος Ἀρχηγὸς τοῦ Δημοκρατικοῦ Κέντρου —καὶ αὐτὸ ἦτο φυσικὸν— ὅταν ἔρριψε τὴν ἰδέαν καὶ πράγματι ἐγένετο πρὸ ἐτῶν φορεὺς ἔνθερμος καὶ φανατικὸς τῆς ἰδέας τῶν ἀγροτικῶν ἀσφαλίσεων, μὴ ἔχων τὴν δυνατότητα χρησιμοποιήσεως τῶν Κρατικῶν Ὑπηρεσιῶν, μὴ ἔχων τὴν δυνατότητα διερευνήσεως ὅλων τῶν στοιχείων καὶ λεπτομερειῶν, εἶχεν εἴπει —αὐτὸ συνέβη τὸν Ἰανουάριον τοῦ 1960, ὅταν κατέθεσε τὴν πρότασιν νόμου, τὴν ὁποίαν εἶχε διατυπώσει— εἶχεν εἴπει, ὅτι τὸ σύνολον τῶν δικαιούχων θὰ ἀνήρχετο, δεδομένου ὅτι ἡ συμμετοχὴ τῶν γυναικῶν εἰς τὸν κύκλον τῶν δικαιούχων θὰ ἦτο συμβολική, θὰ ἀνήρχετο εἰς 130.000 καὶ εἶχε προτείνει, ὅπως καταβάλλεται ὑπὸ τοῦ Ὀργανισμοῦ σύνταξις μηνιαία, δραχμῶν 300. Τὸ σύνολον τῆς δαπάνης, βάσει τῆς τότε προτάσεως τοῦ κ. Παπανδρέου, ἦτο 428.000.000 δραχ. Εἰς τὴν ἀγόρευσιν τοῦ κ. Ἀρχηγοῦ τοῦ Δημοκρατικοῦ Κέντρου τῆς 5.12.60, δηλαδή, ὅταν συνεζητεῖτο πλέον τὸ κυβερνητικὸν νομοσχέδιον, ἐγένετο μία οὐσιώδης μεταβολή. Ὁ κ. Παπανδρέου, εἶπε, κατὰ λέξιν: Ὑποστηρίζω, ὅτι ἡ ὀρθὴ κατανομὴ τῶν συντάξεων εἶναι 300 δραχ. διὰ τὸν γέροντα ἀγρότην καὶ 180 διὰ τὴν ἀγρότισσαν, εἰς πᾶσαν περίπτωσιν. Ἐν τῷ μεταξύ, εἴχομεν τὰ στοιχεῖα, ὅσον ἀφορᾷ τὸν ἀριθμὸν καὶ τὰ στοιχεῖα αὐτὰ ἦσαν γνωστὰ πλέον καὶ εἰς τὸν Πρόεδρον κ. Παπανδρέου καὶ βάσει τῶν στοιχείων αὐτῶν, λέγω, ὁ ἀριθμὸς τῶν μὲν ἀνδρῶν ἔφθασεν εἰς 177.600, τῶν δὲ γυναικῶν εἰς 125.000. Ἐὰν πολλαπλασιάσωμεν τοὺς δύο αὐτοὺς ἀριθμοὺς ἐπὶ τὰς 300 δραχ. διὰ τοὺς ἄνδρας καὶ τὰς 180 δραχ. διὰ τὰς γυναῖκας —αὐτὴ ἦτο ἡ πρότασις τοῦ κ. Παπανδρέου— καὶ ἂν τὸ γινόμενον αὐτοῦ τοῦ πολλαπλασιασμοῦ τὸ πολλαπλασιάσωμεν ἐπὶ τοὺς 12 μῆνας, ἔχομεν 693.600.000 διὰ τοὺς ἄνδρας ἐπιβάρυνσιν τοῦ Ὀργανισμοῦ καὶ 271.360.000 διὰ τὰς γυναῖκας. Ἐπομένως, φθάνομεν εἰς 910.656.000 δραχ.

§53Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Σᾶς διαφεύγει, ὅτι εἰς τὸν ἀριθμὸν τῶν ἀνδρῶν, κατὰ τὸ ἰδικόν μου σχέδιον, ὑπῆρξεν ἔκπτωσις τοῦ ἀριθμοῦ τῶν εὐπόρων, καὶ αὐτὸ ἐλαττώνει τὸν ἀριθμὸν εἰς 118.000. Ὑπῆρξεν, ἐπίσης, ἔκπτωσις τοῦ ἀριθμοῦ τῶν λαμβανόντων ἄλλα ἐπιδόματα. Διατί; Διότι προσεφέροντο αἱ συντάξεις ἄνευ καταβολῆς ἐκ μέρους αὐτῶν καὶ ἐπὶ τῇ βάσει αὐτοῦ τοῦ γεγονότος ἦτο εὔλογος ἡ ἐξαίρεσις τῶν εὐπόρων καὶ τῶν ἐπιδοματούχων. Τοιουτοτρόπως ἐξηγεῖται διατὶ οἱ 160.000 ἄρρενες ἐγένοντο 118.000, εἰς τοὺς ὁποίους προσετίθετο ὁ συμβολικὸς ἀριθμὸς τῶν 112.000 γυναικῶν. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἐξήγησις τῶν ἀριθμῶν, καὶ ἐπὶ τῇ βάσει αὐτῶν, ἂς γίνουν οἱ πολλαπλασιασμοί.

§54Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Ἡ παρέμβασις τοῦ Προέδρου κ. Παπανδρέου μᾶς ἐπαναφέρει εἰς τὴν ἰδικήν του πρότασιν νόμου. Ἡ ἀγόρευσίς του, τοῦ Δεκεμβρίου, ἀνεφέρετο εἰς τὰ δεδομένα, τὰ ὁποῖα ἡ Κυβέρνησις πλέον, ἐνεφάνισεν εἰς τὸ σχέδιον νόμου, τὸ ὁποῖον αὕτη ἔθεσεν ὑπ’ ὄψιν τῆς Βουλῆς. Κατὰ μίαν ψηφοφορίαν δέ, ἡ ὁποία ἐγένετο τὸν Ἰανουάριον, ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 5, εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, τὸ Κόμμα τοῦ κ. Παπανδρέου ἐψήφισεν ὑπὲρ τῆς τροπολογίας, τὴν ὁποίαν, ἐὰν δὲν ἀπατῶμαι, εἶχον προτείνει βουλευταὶ τῆς ΕΔΑ, ὑπὲρ τροπολογίας, ἡ ὁποία ἐθέσπιζεν ὡς ἑνιαῖον ποσὸν συντάξεως τὰς 300 δραχ. Καὶ ψηφισάντων τῶν τότε ὀπαδῶν, οἱ ὁποῖοι ἦσαν ὀλιγώτεροι, τοῦ κ. Παπανδρέου τὴν τροπολογίαν αὐτήν, δὲν εἶναι δυνατὸν ὁ κ. Ἀρχηγὸς τοῦ Δημοκρατικοῦ Κέντρου νὰ εἴπῃ, ὅτι δὲν θὰ εἶχε τὴν εὐθύνην διὰ τὸ ἀποτέλεσμα τῆς ψηφοφορίας, ἐὰν τοῦτο ἦτο θετικόν.

§55Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἐπ’ αὐτοῦ ἐδόθη ἀπάντησις.

§56Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Ἡ ἐπιβάρυνσις θὰ ἀνήρχετο, ἐὰν ἡ τροπολογία ἐκείνη ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 5 ἐγένετο δεκτή, εἰς ἓν δισεκατομμύριον ὀγδόντα ἑκατομμύρια μόνον διὰ τὰς συντάξεις.

§57Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Πάλιν, παρακαλῶ, δύο λέξεις, διότι πρόκειται πλέον περὶ ἐμοῦ καὶ ὄχι περὶ τῶν συντάξεων τῶν ἀγροτῶν.

§58Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Τὸ ὅτι πρόκειται περὶ ὑμῶν εἶναι πρὸς τιμήν σας, διότι εἴχατε ἔντονον τὴν πρωτοβουλίαν ἐπὶ τοῦ θέματος τῶν ἀγροτικῶν ἀσφαλίσεων.

§59Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Θὰ ἐπεθύμουν, πρῶτον, νὰ σᾶς παρακαλέσω, καθ’ ἣν στιγμὴν ἡ Κυβέρνησις ἀποδέχεται τροπολογίας ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 10, ἐπὶ τοῦ ὁποίου ἔγιναν παρατηρήσεις τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, νὰ μὴ δίδεται ὁ τόνος ἐπικρίσεως τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ἀλλὰ ἀποδοχῆς τῶν ἀπόψεών της. Αὐτὸς θὰ ἦτο ὁ πρέπων τόνος. Καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὸ ἄλλο θέμα...

§60Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Ὑπῆρξε... (δὲν ἠκούσθη).

§61Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Παρέχεται περίπου ἡ ἐντύπωσις, ὅτι ἐπικρινόμεθα ἡμεῖς διὰ τὰς βελτιώσεις, ὡς ἐὰν ἡμεῖς εἴμεθα ἀντίθετοι, ἐνῷ ἡμεῖς εἴχομεν καὶ τὴν ἔμπνευσιν καὶ τὴν πρωτοβουλίαν τῶν τροποποιήσεων. Καὶ ὑποθέτω, ὅτι τὴν Δευτέραν ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας θὰ ἀκούσῃ περικοπὰς τοῦ λόγου του, ὅπου ὑπῆρξεν ἀντίθετος τοῦ σημερινοῦ. Ἀλλ’ αὐτὸ τὸ θέμα θὰ ἔλθῃ τὴν Δευτέραν.

§62Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Τοὺς λογαριασμούς σας μὲ τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, δὲν θὰ τοὺς ἐξοφλήσω ἐγώ!

§63Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Σᾶς ὑπόσχομαι, ὅτι δὲν θὰ ἀντιδικήσω τὴν προσεχῆ Δευτέραν.

§64ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ συντομεύετε, διότι δὲν εἶναι ὀρθὸν ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, νὰ περιμένῃ ἐπὶ τοῦ βήματος.

§65Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Δύο λέξεις θὰ προσθέσω. Ὅταν ἦλθεν ἐκεῖνο τὸ ἄρθρον, δεδομένου, ὅτι ἐνετάσσετο εἰς τὸ κυβερνητικὸν νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον ἐπέβαλεν εἰσφοράν, εὐλόγως συνεπαίραναμεν, ὅτι, ἐφ’ ὅσον οἱ εὔποροι πληρώνουν, θὰ πάρουν, καὶ ἐφ’ ὅσον οἱ ἐπιδοματοῦχοι πληρώνουν, θὰ πάρουν. Εἰς τὸ ἰδικόν μου οἱ εὔποροι καὶ οἱ ἐπιδοματοῦχοι δὲν ἐπλήρωνον καὶ δι’ αὐτὸ δὲν ἔπαιρναν.

§66ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεχίσατε, κ. Ἀντιπρόεδρε. Παρακαλῶ, νὰ μὴ γίνουν πλέον διακοπαί, διὰ νὰ τελειώσωμεν κἄποτε.

§67Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ εἴπω ὀλίγα τινά, ἀπαντῶν εἰς τὴν παρέμβασιν τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ἀρχηγοῦ τοῦ Δημοκρατικοῦ Κέντρου. Ὁ κ. Παπανδρέου, ἔκαμε δύο παρατηρήσεις. Ἡ πρώτη ἀφεώρα τὸν τόνον. Θὰ ἤθελον νὰ παρακαλέσω, πρῶτον μὲν νὰ προβῆτε εἰς μίαν ἀντικειμενικὴν ἐκτίμησιν τοῦ ἠρέμου τόνου, τὸν ὁποῖον χρησιμοποιῶ εἰς τὴν ἀγόρευσίν μου, δεύτερον δέ, νὰ θεωρήσητε ἀπολύτως δικαιολογημένην, καθ’ ἣν στιγμὴν ἡ Κυβέρνησις ὑποστηρίζει τὴν νέαν μορφὴν τοῦ ἄρθρου 10, τὴν ὑποχρέωσίν της, ὅπως ἀντικρούσῃ οἱασδήποτε ἄλλας λύσεις, αἱ ὁποῖαι ἔχουν προταθῆ. Καὶ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ εἰσέλθω, αὐτὴν τὴν στιγμὴν μάλιστα, εἰς ἀντίκρουσιν τῆς προτάσεως τοῦ ἀξιοτίμου Ἀρχηγοῦ τοῦ Δημοκρατικοῦ Κέντρου, ὅπως ἡ σύνταξις τῶν ἀγροτῶν ἀντικρυσθῇ ὑπὸ τοῦ Ὀργανισμοῦ οὐχὶ διὰ τοῦ 3%, τὸ ὁποῖον προβλέπει τὸ νομοσχέδιον καὶ συγκεκριμένως τὸ ἄρθρον 10, ἀλλὰ δι’ ἄλλου τρόπου.

§68ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Τοῦ 2%.

§69Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Τοῦ 2% —ὀρθῶς— ἀλλὰ δι’ ἄλλου τρόπου. Θὰ ἤθελον, ὅμως, νὰ ἀπαντήσω καὶ εἰς τὴν δευτέραν παρατήρησιν, τὴν ὁποίαν ἔκαμεν ὁ ἀξιότιμος κ. Ἀρχηγὸς τοῦ Δημοκρατικοῦ Κέντρου. Εἶπεν ὁ κ. Παπανδρέου, ὅτι ἡ στάσις, τὴν ὁποίαν ἐτήρησεν ὁ ἴδιος καὶ ἡ στάσις, τὴν ὁποίαν ἐτήρησαν οἱ φίλοι του, κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ παρόντος νομοσχεδίου, ἦτο φυσικὸν νὰ ἦτο προσανατολισμένη εἰς τὸ 3%, τὸ ὁποῖον θεσπίζομεν, τὸ ὁποῖον ζητοῦμεν ὅπως θεσπισθῇ διὰ τοῦ ἄρθρου 10. Καὶ ἐὰν ἦτο καὶ εἶναι προσανατολισμένη εἰς τὸ 3% —εἰς τὸ 2% συγκεκριμένως, ὅπως ὀρθῶς παρετηρήθη— καὶ πάλιν δὲν θὰ ἔπρεπε μὲ τόσην εὐκολίαν νὰ ψηφίζουν οἱ φίλοι του, ὑπὲρ τῆς αὐξήσεως τῶν βαρῶν τοῦ Ὀργανισμοῦ πολὺ πέραν τῶν δυνατοτήτων, αἱ ὁποῖαι, ἀνταποκρίνονται εἰς τὴν ἐφαρμογὴν τῶν δύο ἄρθρων, 10 καὶ 11. Καὶ πάλιν, ἔπρεπε νὰ σκεφθῇ ὁ κ. Παπανδρέου, ὅτι ὁ θεσμὸς πρέπει, ἔστω καὶ ἐὰν κτίζεται ἐπὶ ἄμμου, νὰ κτισθῇ ἐπὶ σταθερᾶς ἄμμου καὶ ὄχι νὰ ψηφίζῃ τὴν ἀνατίναξίν του διὰ τῶν τροπολογιῶν, αἱ ὁποῖαι ἀποβλέπουν εἰς τὸ νὰ καταστήσουν ἀνεφάρμοστον τὸν θεσμόν.

§70Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Τελικῶς, τὸ ἀπεδέχθη καὶ ἡ Κυβέρνησις. Καὶ ἑπομένως, ἡ Ἀντιπολίτευσις προσέφερεν ὑπηρεσίαν, διότι μὲ τὴν ὑπομονήν της ὡδήγησε τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἀποδεχθῇ ὑποβληθείσας τροπολογίας.

§71ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν θέλει διακοπὰς ὁ κ. Κανελλόπουλος. Θὰ παρακαλέσω νὰ μὴ διακόψητε πάλιν.

§72Α. ΖΑΚΚΑΣ. Κύριε Πρόεδρε.... (κωδωνοκρουσίαι).

§73ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὄχι, ὄχι. Καμμίαν διακοπὴν δὲν θὰ ἐπιτρέψω.

§74Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Κύριε Πρόεδρε, συνεχίζω, καὶ παρακαλῶ θερμῶς, ὅπως αἱ διακοπαὶ περισταλοῦν.

§75ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Καμμία διακοπὴ ἐφεξῆς δὲν θὰ ἐπιτραπῇ.

§76Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Τέρμα, παρὰ τὸν συνεχῆ προσωπικὸν τόνον.

§77Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Εὐχαρίστως. Δὲν ἔχω ἀντίρρησιν νὰ ὁμιλήσητε.

§78Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Παρέχεται ἐντύπωσις διακοπῆς, ἐνῷ καταντᾷ χρέος.

§79Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Ἐφ’ ὅσον ὁ κ. Ἀρχηγὸς τοῦ Δημοκρατικοῦ Κέντρου προβαίνει εἰς διακοπάς, εἶναι ἀδύνατον νὰ μὴ δώσω τὸν προσωπικὸν αὐτὸν τόνον, διότι πρέπει νὰ ἀπαντήσω. Ὁ κ. Ἀρχηγὸς τοῦ Δημοκρατικοῦ Κέντρου, λέγει, ὅτι: πρῶτον, ὑπεχρεώθη ἡ Κυβέρνησις νὰ ἀναγνωρίσῃ, ὅτι πρέπει οἱ πολεμικοὶ συνταξιοῦχοι νὰ λάβουν ἀκεραίαν καὶ τὴν σύνταξιν τὴν πολεμικήν, καθὼς καὶ τὴν σύνταξιν αὐτῶν ὡς ἀγροτῶν. Θὰ ἤθελα νὰ τὸν βεβαιώσω, ὅτι δὲν ὑπεχρεώθη, ἀλλὰ ἠθέλησε καὶ ἐνόμισεν, ἐπιχειρήσασα ἔτι συστηματικωτέραν μελέτην τοῦ οἰκονομικοῦ συστήματος τοῦ θεσμοῦ, ὅτι εἶναι δυνατὸν ἐθεώρει ἐξ ἀρχῆς, ὅτι ἦτο ἠθικῶς ἐπιβεβλημένον καὶ μετὰ μελέτην συστηματικωτέραν ἐθεώρησεν, ὅτι ἦτο καὶ δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ ὁ πλήρης συμβιβασμὸς τῶν δύο αὐτῶν περιπτώσεων, δηλαδὴ τῶν πολεμικῶν συντάξεων καὶ τῶν συντάξεων τῆς ἀγροτικῆς ἀσφαλίσεως. Ἀλλὰ δὲν πρόκειται περὶ αὐτοῦ. Τὸ ἓν δισεκατομμύριον ὀκτακόσια ἑκατομμύρια δὲν προκύπτει ἀπὸ τὴν αὔξησιν τῶν βαρῶν, τὴν ὁποίαν προεκάλεσεν ἡ δικαία, ἡ ἀπολύτως ὀρθὴ καὶ ἐπιβεβλημένη μεταβολή, ἡ ὁποία ἐγένετο καὶ ἡ ὁποία εἶχε τὸ ἀσυμβίβαστον μεταξὺ τῶν πολεμικῶν συντάξεων καὶ τῶν ἀγροτικῶν συντάξεων. Ἡ μεταβολὴ αὐτή, ἡ ἀφορῶσα τὰς πολεμικὰς συντάξεις δὲν ηὔξησε τὸ βάρος παρὰ μόνον κατὰ 35 —ἂν δὲν ἀπατῶμαι— ἑκατομμύρια. Ἑπομένως, δὲν φεύγομεν βασικῶς ἀπὸ τοὺς ὑπολογισμούς, ἐπὶ τῶν ὁποίων ἔχομεν σταθῆ καὶ δὲν πᾶμε 200 καὶ 250 ἑκατ. πάρα πάνω, πρᾶγμα, τὸ ὁποῖον δὲν εἶναι δυνατὸν ἡ Κυβέρνησις τοὐλάχιστον, ὑπευθύνως διαχειριζομένη τὰ τοῦ τόπου καὶ φροντίζουσα διὰ τὴν περίπτωσιν αὐτὴν μὲ στοργήν, διότι ἐπιθυμεῖ νὰ εἰσαγάγῃ ὡς θεσμόν, ὁ ὁποῖος πρέπει νὰ ἐπιτύχῃ, δὲν εἶναι δυνατὸν ἡ Κυβέρνησις, ὑπευθύνως διαχειριζομένη τὰ τοῦ τόπου, νὰ προβῇ εἰς τὰ πηδήματα τῶν βαρῶν, κατὰ 200 καὶ 300 ἑκατ. Κύριοι, ὄχι μόνον ὁ κ. Ἀρχηγὸς τοῦ Δημοκρατικοῦ Κέντρου, ἀλλὰ καὶ ἄλλα Κόμματα καὶ ἄλλοι συνάδελφοι ἠμφισβήτησαν τὴν ὀρθότητα κατ’ ἀρχὴν τῆς ἐπιβαρύνσεως τῶν ἀγροτῶν, ἠμφισβήτησαν τὴν ὀρθότητα τῆς θεσπίσεως ἀσφαλιστικῆς εἰσφορᾶς. Ἡμεῖς πιστεύομεν, ὄχι μόνον διότι αὐτὸ ἀποτελεῖ τὸν κανόνα εἰς ὅλας τὰς χώρας, αἱ ὁποῖαι ἔχουν εἰσαγάγει ἀγροτικὰς ἀσφαλίσεις, ἀλλά, ἀσχέτως καὶ ἀπὸ τὸ προηγούμενον τῶν ἄλλων χωρῶν, ἡμεῖς πιστεύομεν, ὅτι ἡ ὑπόθεσις τῶν ἀγροτικῶν ἀσφαλίσεων δὲν εἶναι ὑπόθεσις κοινωνικῆς προνοίας, ἀλλὰ εἶναι ὑπόθεσις ἀσφαλίσεως.

§80Α. ΖΑΚΚΑΣ. Ἀλλ’ ὄχι φορολογίας.

§81Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Παρακαλῶ. Γνωρίζει ὁ κ. Ζάκκας, ὁ ὁποῖος μὲ διακόπτει καὶ ὁ ὁποῖος ἐπὶ ἔτη ἤσκησε τὰ καθήκοντα τοῦ Διευθυντοῦ τῆς Ἐργασίας εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Οἰκονομίας καὶ ὁ ὁποῖος ὑπῆρξεν εἷς τῶν συντακτῶν, ἂν ὄχι ὁ κύριος συντάκτης τοῦ νομοσχεδίου «περὶ κοινωνικῶν ἀσφαλίσεων», ὅτι εἰς τὴν περίπτωσιν τῶν ἀγροτικῶν ἀσφαλίσεων ἡ εἰσφορά, ἡ ὁποία προβλέπεται ἔναντι τοῦ εἰσοδήματος, εἶναι ἡ μικροτέρα δυνατή, εἶναι 2 —ἂν δὲν ἀπατῶμαι— ἐπὶ τοῖς ἑκατόν.

§82Α. ΖΑΚΚΑΣ. Κύριε Πρόεδρε... (Θόρυβος — κωδωνοκρουσίαι).

§83Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Παρακαλῶ. Μὴ μὲ διακόπτετε.

§84Α. ΖΑΚΚΑΣ. Εἰσφορὰ ναί, φορολογία ὄχι. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§85Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). ... Ἡ μικροτέρα δυνατὴ εἰσφορά. Καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ κατανοήσω, πῶς βλέπει ὁ κ. Ζάκκας ὡς φορολογία ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον, ὅταν πρόκειται περὶ τῶν κοινωνικῶν ἀσφαλίσεων τῶν ἐργατῶν, τῶν ὑπαλλήλων ἢ οἱωνδήποτε ἄλλων κοινωνικῶν τάξεων, τὸ βλέπει ὡς εἰσφορὰν ἀσφαλιστικὴν καὶ οὐχὶ ὡς φόρον καὶ πῶς αὐτὴν τὴν στιγμὴν ρίπτει αὐτὴν τὴν λέξιν μόνον καὶ μόνον, διὰ νὰ κυκλοφορήσῃ ἡ λέξις αὐτὴ εἰς τὰ χωρία τῆς Ἑλλάδος.

§86Α. ΖΑΚΚΑΣ. Λάθος. Θέλω ἴσην μεταχείρισιν. (Θόρυβος — κωδωνοκρουσίαι).

§87Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Δὲν δέχομαι καμμίαν διακοπήν, διότι ἡ διακοπή σας δὲν εἶναι διακοπή, βασιζομένη εἰς τὴν λογικήν.

§88ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ζάκκα, ὑπάρχει Προεδρεῖον, πρὸς τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ ἀπευθύνεσθε διὰ νὰ ζητήσητε τὸν λόγον. Θὰ παρακαλέσω νὰ διαβάσετε τὸ σχετικὸν ἄρθρον τοῦ Κανονισμοῦ. Δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον εἰς σᾶς νὰ τὸν ἀγνοῆτε. Ὀρίστε, κ. Ἀντιπρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως.

§89Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Κύριοι, ἐπαναλαμβάνω, ἠμφισβητήθη ἡ ὀρθότης τῆς ἐπιβολῆς κοινωνικῆς εἰσφορᾶς καὶ ἐγένετο καθ’ ὅλην τὴν Ἑλλάδα ἡ δυσφήμησις τοῦ μεγάλου αὐτοῦ ἔργου, τοῦ μεγάλου αὐτοῦ βήματος μᾶλλον, εἰς τὸ ὁποῖον προβαίνει ἡ Κυβέρνησις, διὰ τοῦ νομοσχεδίου τῶν ἀγροτικῶν ἀσφαλίσεων, ἐγένετο ἡ δυσφήμησις καθ’ ὅλην τὴν Ἑλλάδα ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ, μὲ τὸ ἐπιχείρημα, ὅτι φορολογοῦμεν «τὴν ἀγροτιά». Κύριοι, προϋπόθεσις τῆς ἀσφαλίσεως εἶναι ἡ εἰσφορά. Μικροτέρα εἰσφορὰ ἐκείνης, τὴν ὁποίαν προβλέπει τὸ παρὸν νομοσχέδιον, δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ σκεφθῇ ἐπιστήμων, ἀσχολούμενος μὲ τὴν κοινωνικὴν ἀσφάλισιν...

§90Α. ΖΑΚΚΑΣ. Ἐδῶ πρέπει νὰ ἀπαντήσωμεν. (Θόρυβος — κωδωνοκρουσίαι).

§91Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Παρακαλῶ, οὐδεμίαν διακοπήν.

§92ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ζάκκα, δὲν ὑπάρχει, τέλος πάντων, Προεδρεῖον γιὰ σᾶς; Σᾶς ἀνακαλῶ εἰς τὴν τάξιν, λοιπόν. Ἀνακαλεῖται ὁ κ. Ζάκκας εἰς τὴν τάξιν. Ὀρίστε, κύριε Ἀντιπρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως.

§93Α. ΖΑΚΚΑΣ. Μετὰ τὸν κ. Ἀντιπρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, ζητῶ τὸν λόγον.

§94Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Ἡ συνεισφορὰ τῶν ἀγροτῶν, τὸ ποσοστὸν τῆς συνεισφορᾶς εἰς τὴν ἀσφάλισιν τοῦ γήρατος εἶναι ἀσήμαντον, εἶναι κάτω τοῦ 1% ἐπὶ τοῦ εἰσοδήματος, ἂν δὲν κάμνω λάθος. Παρακαλῶ, ἐὰν κάμνω λάθος, νὰ μὲ διορθώσῃ ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας.

§95Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Εἶναι τὸ ἥμισυ ἐπὶ τοῖς ἑκατόν.

§96Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Εἶπον, κάτω τοῦ 1%. Εἶναι τὸ ἥμισυ ἐπὶ τοῖς ἑκατόν, δηλαδὴ 0,5% ἐπὶ τοῦ εἰσοδήματος τοῦ ἀγροτικοῦ εἶναι ἡ εἰσφορά, ἡ συνεισφορά, ἐὰν θέλετε, τῶν ἀγροτῶν εἰς τὴν ἀσφάλισιν τοῦ γήρατος. Κύριοι, ὅταν τοιαύτη εἶναι ἡ γραμμή, τὴν ὁποίαν χαράσσει ἡ Κυβέρνησις, δι’ αὐτοῦ τοῦ πράγματι σημαντικοῦ, οὐχὶ μεγαλοπρεποῦς, ὅπως εἶπεν ὁ κ. Παπανδρέου, ἀλλὰ μεγίστης κοινωνικῆς σημασίας νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον ἔθεσεν ὑπὸ τὴν κρίσιν ὑμῶν, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνεται, χωρὶς αὐτὸ τὸ ὁποῖον γίνεται νὰ τὸ ἀποδώσω εἰς ἄλλα ἐλατήρια, αὐτὴ ἡ δυσφήμησις τοῦ βήματος, τὸ ὁποῖον ἐπιχειρεῖ ἡ Κυβέρνησις, χάριν τοῦ τόπου, χάριν τοῦ Ἔθνους, χάριν τῶν ἀγροτῶν. (Χειροκροτήματα). Κύριοι, οἱ περισσότεροι ἀγορηταὶ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ἠμφισβήτησαν, λοιπόν, τὴν εἰσφορὰν τῶν ἀγροτῶν, ἄρα τὴν συνεισφορὰν των εἰς τὸν θεσμὸν τῆς ἀσφαλίσεως, ὁ ὁποῖος πρόκειται νὰ ἀποβῇ πρὸς ὄφελός των, ὁ ὁποῖος θεσπίζεται ὑπὲρ αὐτῶν. Μία ἀπόκλισις ἀπὸ αὐτὴν τὴν ἀπόλυτον ἄρνησιν ἐσημειώθη καὶ λυποῦμαι, διότι θὰ ἐπανέλθω εἰς τὸν ἀξιότιμον Ἀρχηγὸν τοῦ Δημοκρατικοῦ Κέντρου ἢ μᾶλλον, χαίρω, διότι αἱ ἀντιδικαίαι μας εὑρίσκονται πάντοτε ἐπὶ ἠθικοῦ ἐπιπέδου ὑψηλοῦ, κυρίως, λόγῳ τῆς ἰδικῆς του προσπαθείας, ὅπως κρατήσῃ τὸ ἐπίπεδον ὑψηλά, μία ἀπόκλισις ἐσημειώθη ἐκ μέρους αὐτοῦ τούτου τοῦ κ. Ἀρχηγοῦ τοῦ Δημοκρατικοῦ Κέντρου. Ὁ Πρόεδρος, κ. Παπανδρέου, εἶχεν ἰσχυρισθῆ, ὅτι δὲν πρέπει νὰ συνεισφέρουν οἱ ἀγρόται.

§97Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἄμεσον εἰσφοράν.

§98Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Ἀμέσως, βεβαίως. Ὁμιλῶ περὶ τῆς ἀσφαλιστικῆς εἰσφορᾶς. Εἶχεν ἰσχυρισθῆ, ὅτι δὲν πρέπει νὰ ὑπάρχῃ ἀσφαλιστικὴ εἰσφορὰ τῶν ἀγροτῶν. Ὅταν, βεβαίως, ἦλθε τὸ κυβερνητικὸν νομοσχέδιον, τότε εἴδομεν νὰ μετατίθεται τὸ ὅλον πρόβλημα ἀπὸ τοῦ ἐπιπέδου τῆς κοινωνικῆς προνοίας, ὅπου δὲν ἔπρεπε νὰ τοποθετηθῇ κἄν, εἰς τὸ ἐπίπεδον τῆς κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως καὶ προέτεινεν ἡ ἀσφαλιστικὴ εἰσφορὰ νὰ περιορισθῇ εἰς τὸ 1% ἢ 1,5% ἐπὶ τῶν διακινουμένων προϊόντων. Προέτεινε, δηλαδή, ὁπωσδήποτε εἰσφορὰν ἀσφαλιστικὴν τῶν ἀγροτῶν, ἀλλὰ πρῶτον μὲν ἄνισον, διότι δὲν εἶναι ὅλοι οἱ ἀγρόται κάτοχοι καὶ διαχειρισταὶ προϊόντων, τὰ ὁποῖα διακινοῦνται, ὑπάρχουν καὶ τὰ αὐτοκαταναλισκόμενα προϊόντα. Ἡ ἀνισότης θὰ ἦτο μεγίστη.

§99Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Σεῖς τὴν ἐπεβάλατε, σεῖς τὴν διατηρεῖτε σήμερον καὶ καταγγέλλετε τὴν φορολογίαν;

§100Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Παρακαλῶ, νὰ συμπληρώσω. Καὶ δεύτερον, δὲν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ πρότασις τοῦ Προέδρου κ. Παπανδρέου, διότι ἡ ἀπόστασις θὰ ἦτο πολὺ μικρά. Ἐξ ἄλλου, θὰ ἔπρεπε ν’ ἀναλάβῃ ὁ προϋπολογισμὸς ὁλόκληρον τὸ βάρος τῆς συντηρήσεως τῆς Ἀγροφυλακῆς. Καὶ δὲν μᾶς εἶπεν ὁ κ. Παπανδρέου, πῶς καὶ βάσει τίνος τρόπου θὰ ἐκαλύπτετο τὸ ἔλλειμμα, τὸ ὁποῖον θὰ προέκυπτεν ἐκ τῆς μεταβολῆς αὐτῆς. Ἄρα ἡ πρότασις τοῦ Προέδρου κ. Παπανδρέου, ἡ σχετικὴ μὲ τὴν ἀντικατάστασιν τοῦ 2% ἐπὶ τοῦ εἰσοδήματος μὲ τὸ 1% ἢ 1½% ἐπὶ τῶν διακινουμένων, εἶναι πρότασις ἡ ὁποία ἄγει εἰς τὸ νὰ στηρίζωμεν τὸν θεσμὸν ἐπὶ ἀνεπαρκοῦς οἰκονομικῆς βάσεως. Καὶ ἐπαναλαμβάνω, ὅτι θὰ εἶχε ὡς ἀποτέλεσμα νὰ δημιουργηθῇ καὶ ἕνα ἄνοιγμα εἰς τὸν κρατικὸν προϋπολογισμόν, τὸ ὁποῖον θὰ παρεκάλουν πολὺ νὰ μᾶς εἴπῃ, πῶς θὰ ἤθελε καὶ μὲ ποίαν νέαν φορολογίαν εἰς βάρος τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ νὰ καλύψωμεν. Εἶπον πρὸ ὀλίγου, ὅτι 1% ἢ 1½% προβλέπει ἡ πρότασις τοῦ κ. Παπανδρέου ἐπὶ τῶν διακινουμένων προϊόντων νὰ χρησιμοποιηθῇ ὑπὸ τῆς ἀγροτικῆς ἀσφαλείας. Λέγω 1½% καὶ μάλιστα 2%, διότι βεβαίως, ἐὰν περιορισθῶμεν εἰς ἐκεῖνο τὸ ποσοστόν, τὸ ὁποῖον σήμερον διατίθεται διὰ τὴν ἀγροφυλακὴν καὶ διαθέτομεν μόνον αὐτὸ ὑπὲρ τῆς ἀσφαλίσεως τοῦ γήρατος, τὸ ὁποῖον θὰ ἦτο κάτω τῶν 100 ἑκατομμ., δεδομένου, ὅτι τὸ 1% τῆς ἀγροφυλακῆς, δὲν ἀντιστοιχεῖ κἂν εἰς τὸ ⅓ τοῦ 3%, διότι ὑπάρχουν περιοχαὶ τῆς Ἑλλάδος, ἰδίως αἱ νησιωτικαί, εἰς τὰς ὁποίας δὲν ὑπάρχει εἰσφορὰ διὰ τὴν ἀγροφυλακήν. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ Κυβέρνησις, ὅπως εἶπον πρὸ ὀλίγου δὲν ἦτο δυνατὸν ἐπιχειροῦσα τὴν ἐγκαινίασιν τοῦ μεγάλου αὐτοῦ θέματος, νὰ προβῇ ἀνευθύνως εἰς τὴν εἰσαγωγὴν Νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον δὲν θὰ ἐξησφάλιζε ἀπὸ ἀπόψεως οἰκονομικῆς τὴν ἐφαρμογήν του. Ἡ μεταβολὴ ἡ ὁποία γίνεται εἰς τὸ ἄρθρον 10, κατόπιν ἐμπεριστατωμένης μελέτης εἰς τὴν ὁποίαν προέβημεν, δὲν μεταβάλλει τὴν βάσιν τὴν οἰκονομικήν. Μένομεν εἰς τὸ 2%, διότι πρέπει νὰ ὑπάρξουν θεμέλια σταθερὰ διὰ τὸν θεσμόν. Μεταβάλλομεν ἁπλῶς, καὶ ἔπρεπε νὰ μεταβάλλωμεν, ἐφ’ ὅσον διεπιστώσαμεν, ὅτι δὲν βλάπτει τὴν οἰκονομικὴν βάσιν τοῦ θεσμοῦ καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλην πλευρὰν ἀπονέμει δικαιοσύνην, μεταβάλλομεν ἁπλῶς τὴν ἔκτασιν τῆς μονάδος τὴν ὁποίαν θὰ χρησιμοποιήσωμεν διὰ τὴν ἐξακρίβωσιν τοῦ ἀγροτικοῦ εἰσοδήματος, καὶ ἡ μονὰς αὐτή, μονὰς πανελλήνιος, μεταβάλλεται εἰς μονάδα τῆς Κοινότητος ἢ τοῦ Δήμου.

§101Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐπιτρέπετε μίαν διασάφισιν;

§102Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Φοβοῦμαι, ὅτι θὰ δημιουργηθῇ ἡ ἐντύπωσις μιᾶς ἀνισότητος.

§103ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ, κ. Ἀντιπρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, νὰ μὴ δέχεσθε διακοπάς. Δὲν ἠμπορῶ μετὰ τόσας διακοπάς, αἱ ὁποῖαι ἔχουν ὡς συνέπειαν τὴν πρόκλησιν συγχύσεως καὶ θορύβου, νὰ διευθύνω τὴν συνεδρίασιν. Κύριε Μπακόπουλε, λυποῦμαι, ἀλλὰ δὲν θὰ σᾶς ἐπιτρέψω διακοπήν.

§104Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Θὰ παρεκάλουν τὸν, κ. Πρόεδρον, καὶ ὅταν μὲ διέκοψε ὁ κ. Ζάκκας, νὰ τοῦ ἐπιτρέψῃ ν’ ἀναπτύξῃ τὴν ἄποψίν του, ἀλλὰ ἐπέταξε μίαν λέξιν ὁ κ. Ζάκκας. Δὲν ἐζήτησε νὰ προβῇ εἰς μίαν κανονικὴν διακοπήν, ὅπως σεῖς, κ. Μπακόπουλε, ἀλλὰ ἔκαμε μίαν διακοπὴν, ἡ ὁποία ἔχει νόημα τελείως διάφορον ἐκείνου, τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ ἔχουν αἱ διακοπαί.

§105Α. ΖΑΚΚΑΣ. Ὄχι, κ. Πρόεδρε.

§106ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ λάβετε τὸν λόγον καὶ τὴν ἀπάντησιν.

§107Α. ΖΑΚΚΑΣ. ... καὶ θὰ ἀντιληφθῆτε, ὅτι ἔχω δίκαιον.

§108Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Πιθανῶς, θὰ τὸ ηὐχόμην. Κύριοι, ἠμφισβητήθη, ἐὰν θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ εἰσπράττωνται αὐτὰ τὰ ὁποῖα προβλέπει τὸ ἄρθρον 10. Νὰ ἦσθε ἥσυχοι ὡς πρὸς τὸ σημεῖον αὐτό. Καθ’ ἡμᾶς εἶναι ἀπολύτως ἀσφαλὴς ἡ ἀπόδοσις τῶν μέτρων, τὰ ὁποῖα προβλέπει τὸ ἄρθρον 10. Καὶ ἡ παλαιοτέρα μορφὴ τοῦ ἄρθρου, ἀλλὰ ἀκόμη περισσότερον καὶ καλλίτερον, ἡ νέα προβλέπει διαδικασίαν, ἡ ὁποία ἐξασφαλίζει πλήρως τὴν ἀπόδοσιν τῶν ἐσόδων, τὴν συγκέντρωσιν τῆς ἀσφαλιστικῆς εἰσφορᾶς. Εἶπον, ἐξασφαλίζει πλήρως. Θὰ διορθώσω τὴν διατύπωσιν τῆς φράσεώς μου. Ὅταν ἕνα ἔσοδον, εἴτε πρόκειται περὶ φορολογίας, εἴτε πρόκειται περὶ ἀσφαλιστικῆς εἰσφορᾶς, εἶναι ἐπαρκῶς ἀσφαλές, τότε εἶναι πλήρης ἡ θεμελίωσις τοῦ θεσμοῦ. Ἄλλως τε εἰς τὴν ἀρχὴν θὰ εἶναι ἡ ἀπόδοσις ἐπαρκῶς ἀσφαλὴς καὶ σὺν τῷ χρόνῳ θὰ γίνῃ ἀσφαλεστέρα. Βεβαίως θὰ τεθοῦν εἰς ἐφαρμογὴν ὡρισμένα μέσα καὶ θὰ ἰσχύσουν ὡρισμένα μέτρα διὰ τὴν ἐξασφάλισιν αὐτοῦ τοῦ πράγματος. Ὡς πρὸς τὰ διακινούμενα προϊόντα, ἢ τὰ συγκεντρούμενα, ἔστω καὶ εἰς τὸν τόπον εἰς τὸν ὁποῖον παράγονται, ὅπως συμβαίνει εἰς τὴν περίπτωσιν τοῦ σίτου, ἢ ἐκτάκτως εἰς ἄλλας περιπτώσεις θὰ προεισπράττεται τὸ 3% κατὰ τὴν διακίνησιν, ἢ κατὰ τὴν συγκέντρωσιν καὶ θὰ εἶναι βεβαίως εἰς πίστωσιν τοῦ ἠσφαλισμένου ἀγρότου. Θὰ εἶναι εἰς πίστωσίν του, ὑπὸ τὴν ἔννοιαν, ὅτι δὲν θὰ πληρώσῃ, ἐὰν τὸ 3% τοῦ διακινηθέντος ἢ συγκεντρωθέντος προϊόντος ἀντιστοιχῇ πλήρως εἰς τὸ 2% τοῦ ἀκαθαρίστου εἰσοδήματός του, τίποτε ἄλλο. Δεύτερον, ὅσον ἀφορᾶ τὰς 300.000 συνταξιούχων, ἐν περιπτώσει κατὰ τὴν ὁποίαν δὲν καταβάλουν τὴν εἰσφορὰν θὰ παρακρατηθῇ ἁπλούστατα ἡ εἰσφορὰ ἀπὸ τὴν σύνταξιν, ἡ ὁποία θὰ δίδεται. Καὶ ὅσον ἀφορᾶ τοὺς ἄλλους τοὺς περισσοτέρους, τὰς 600–700 χιλιάδας ἀγροτῶν, αὐτούς, καθ’ ὃ μέτρον —καὶ τὸ μέτρον αὐτὸ εἶναι πάρα πολὺ ἐκτεταμένον— συναλλάσσονται μὲ τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν, θὰ εἶναι δυνατὸν διὰ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης νὰ τοὺς ἐλέγχῃ κανεὶς καὶ ἑπομένως, νὰ ἐξασφαλίζῃ τὴν κράτησιν τῶν ἀσφαλιστικῶν των εἰσφορῶν. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν μικρὰν ἀπὸ ἀπόψεως ἀριθμοῦ, καθὼς καὶ μικρὰν ἀπὸ ἀπόψεως εἰσφορῶν, κατηγορίαν τῶν ἀκτημόνων, οἱ ὁποῖοι καταβάλλουν τὸν μόχθον των, ὡς ἐργάται ἀγρῶν, θὰ ἦτο δυνατὸν ἡ παρακράτησις νὰ γίνεται εἰς βάρος τοῦ ἡμερομισθίου, τὸ ὁποῖον λαμβάνουν ἐργαζόμενοι εἰς τὰ μικρὰ κοινωφελῆ ἔργα, εἰς τὰ ὁποῖα τόσον ἀποτελεσματικῶς συμβάλλουν. Αὐτὸ ἠμπορεῖ νὰ ἰσχύσῃ μάλιστα καὶ διὰ τοὺς ἀγρότας τῶν ὀρεινῶν περιοχῶν, οἱ ὁποῖοι, τυχόν, δὲν ἔχουν συναλλαγὰς μὲ τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν. Ὑπάρχουν μέθοδοι, αἱ ὁποῖαι, χωρὶς νὰ εἶναι διόλου πιεστικαί, αἱ ὁποῖαι, χωρὶς διόλου νὰ σημαίνουν τὴν ἀναστολὴν τῆς βαθείας ἱκανοποιήσεως, τὴν ὁποίαν πιστεύω, ὅτι θὰ προκαλέσῃ ἡ ἐφαρμογὴ τοῦ θεσμοῦ, θὰ ἐξασφαλίσουν τὴν πραγματοποίησιν τοῦ ἐσόδου, τὸ ὁποῖον προβλέπει τὸ ἄρθρον 3. Κύριοι συνάδελφοι, πρὸ ὀλίγου ἐμνημόνευσα δύο ἀριθμούς. Ἐμνημόνευσα τὸν ἀριθμὸν τῶν 300.000 ἠσφαλισμένων συνταξιούχων καὶ τὸν ἀριθμὸν τῶν 700.000 περίπου, οἱ ὁποῖοι θὰ εἶναι ἠσφαλισμένοι, ὅπως καὶ οἱ συνταξιοῦχοι. Καὶ οἱ ὁποῖοι, βεβαίως, θὰ εἰσφέρουν, χωρὶς νὰ λαμβάνουν σύνταξιν, διότι δὲν θὰ ἔχουν ἀκόμη πληρώσει τὰς προϋποθέσεις, αἱ ὁποῖαι θὰ καθιστοῦν αὐτοὺς συνταξιούχους. Εἰς τὴν συνεδρίασιν τῆς 19ης Ἰανουαρίου 1961, ἐδήλωσεν ὁ ἀξιότιμος κ. Ἀρχηγὸς τοῦ Δημοκρατικοῦ Κέντρου τὰ ἑξῆς: «Ὅπως εἶναι γνωστόν, ὁ προβλεπόμενος ἀριθμὸς συνταξιούχων, εἶπεν ὁ κ. Παπανδρέου, κατ’ ἔτος εἶναι 300.000. Εἶναι γνωστόν, ἐπίσης, ὅτι τὸ σύνολον τῶν ἀγροτικῶν οἰκογενειῶν, εἶναι περίπου ἓν ἑκατομμύριον. Τὶ πρόκειται, ἑπομένως, νὰ συμβῇ —συνεχίζει ὁ κ. Παπανδρέου— μὲ τὴν φορολογίαν τοῦ 3% ἐπὶ τῆς ἀκαθαρίστου τεκμαρτῆς προσόδου τῶν χωρικῶν; Πρόκειται κατ’ ἔτος 300.000 νὰ παίρνουν τὴν σύνταξιν τῶν 230 δραχμῶν, κατὰ μέσον ὅρον, καὶ 700.000 ἀγροτικαὶ οἰκογένεια νὰ πληρώνουν, χωρὶς νὰ παίρνουν». Καὶ ἐκείνην τὴν στιγμήν, ὁ συνάδελφος κ. Τσιάρας, καταληφθεὶς ὑπὸ ἀγανακτήσεως ἀνεφώνησε: «Καὶ οἱ 300.000 θὰ πληρώνουν». Θὰ ἔλθω εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ καὶ θὰ ἐξηγήσω, διατὶ δὲν ἔπρεπε ὁ κ. Τσιάρας νὰ φαντασθῇ, ὅτι δὲν πρέπει νὰ πληρώνουν. Ἀλλὰ πρὶν ἀπαντήσω εἰς τὸν κ. Τσιάρα, θὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ ὁ κ. Ἀρχηγὸς τοῦ Δημοκρατικοῦ Κέντρου νὰ εἴπω, ὅτι ἠπόρησα, ὅταν ἀνέγνωσα εἰς τὰς ἐφημερίδας —συνέβη νὰ μὴ παρίσταμαι κατὰ τὴν συνεδρίασιν ἐκείνην— τὴν παρατήρησίν του. Τὶ ἐφαντάζετο; Ὅτι ἱδρυομένης τῆς Κοινωνικῆς Ἀσφαλίσεως, ἢ μᾶλλον ἐπεκτεινομένης εἰς νέον κλάδον καὶ μάλιστα μέγα κλάδον πολιτῶν καὶ παραγωγῶν τῆς Κοινωνικῆς Ἀσφαλίσεως, θὰ ἦσαν ὅλοι συνταξιοῦχοι; Ἢ ἐφαντάζετο καὶ φαντάζεται ἀκόμη, ὅτι ἡ ἀναλογία τὴν ὁποίαν παριστάνει ἡ διαφορὰ τῶν 300.000 ἔναντι τοῦ 1 ἑκ. οἰκογενειῶν, ὅτι ἡ ἀναλογία, λέγω, αὐτὴ εἶναι μειονεκτική; Θὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ, πρῶτον μέν, νὰ τὸν βεβαιώσω, ὅτι δὲν φαντάζομαι νὰ ἐσκέφθη τὸ πρῶτον, καὶ ἦτο σχῆμα λόγου, αὐτὸ τὸ ὁποῖον εἶπον, καὶ δεύτερον, ἐπίσης, νὰ τὸν βεβαιώσω, ὅτι ἡ ἀναλογία εἶναι ἡ πλεονεκτικωτέρα, ἡ ὁποία ἦτο δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ. Βέβαια προβαίνομεν εἰς σύγκρισιν ἀτόμων καὶ οἰκογενειῶν καὶ προλαμβάνω τὴν τυχὸν τοιαύτην παρατήρησιν, εἰς τὴν ὁποίαν θὰ προβῇ, ἢ ἐνδεχομένως, θὰ προέβαινεν ὁ Πρόεδρος κ. Παπανδρέου. Τριακόσιαι χιλιάδες εἶναι τὰ ἄτομα. Ἕν ἑκατομμύριον εἶναι αἱ οἰκογένειαι. Ἀλλὰ τὶ εἶναι καὶ τὰ ἄτομα; Καὶ τὰ ἄτομα εἶναι ἀρχηγοὶ οἰκογενειῶν. Ἑπομένως, κατὰ βάθος, 300 χιλ. εἶναι αἱ οἰκογένειαι. Καὶ τὸ ἕνα πρὸς τρία καὶ συγκεκριμένως, βάσει τῶν δεδομένων ἐπὶ τῶν ὁποίων στηρίζεται τὸ νομοσχέδιον, τὸ 1 πρὸς 3,3, ἀποτελεῖ τὴν εὐνοϊκωτέραν ἀναλογίαν, ἡ ὁποία ὑπάρχει εἰς τὸν κόσμον. Εἰς οἱανδήποτε μορφὴν καὶ εἰς οἱονδήποτε κλάδον κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως, θεωρεῖται σήμερον καὶ μόλις σήμερον, ὄχι χθές, κατόρθωμα, νὰ φθάσῃ κανεὶς εἰς τὴν ἀναλογίαν 1 πρὸς 3,5. Ἕως χθές, ἡ ἀναλογία 1 πρὸς 4, ἐθεωρεῖτο διὰ τοὺς Ὀργανισμοὺς τῶν Ἀσφαλίσεων, τοὺς ὡριμασμένους, καὶ αὐτὸ ἔχει σημασίαν, ὄχι τοὺς πρωτοϊδρυομένους, ὡς ἀναλογία ἐξαιρέτως ἐπιτυχής. Καὶ μόνον κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη, λόγῳ τοῦ ὅτι αὐξάνει διαρκῶς ὁ μέσος ὅρος τῆς ζωῆς καὶ οἱ γέροντες ζοῦν περισσότερα χρόνια, ἐθεωρήθη ὡς καλὴ ἔνδειξις ἡ ἀναλογία 1 πρὸς 3,5. Εἰς τὰς ἀγροτικὰς ἀσφαλίσεις, χωρὶς νὰ περιμένωμεν νὰ ὡριμάσῃ ὁ θεσμός, πηγαίνομεν ἀμέσως, εἰς τὸ 1 πρὸς 3,3. Δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ σᾶς μνημονεύσω τὰς περιπτώσεις, ἄλλων Ἀσφαλιστικῶν Ὀργανισμῶν. Θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ σᾶς μνημονεύσω, ὅλας ἢ τὰς κυριωτέρας περιπτώσεις τῶν Ἀσφαλιστικῶν Ὀργανισμῶν. Ἀρκοῦμαι νὰ εἴπω, ὅτι εἰς τὸ Ι.Κ.Α. ὑπάρχουν 100.000 περίπου συνταξιοῦχοι, ἐνῷ οἱ ἠσφαλισμένοι εἶναι 665.000. Δηλαδὴ ἐκεῖ ἔχομεν ἀναλογίαν 1 πρὸς 6,5. Ὑπάρχουν, μάλιστα, καὶ Ταμεῖα εἰς τὰ ὁποῖα ἡ ἀναλογία εἶναι ἀκόμη δυσμενεστέρα. Πάντως, σπεύδω νὰ εἴπω, ὅτι ἦτο εὐκολώτερον, διότι ὡς Κυβέρνησις δὲν θὰ ἤθελον νὰ δημιουργήσω ἐντυπώσεις ψευδεῖς, οὔτε θὰ ἤθελον νὰ μεγαλοποιήσω, οὔτε ἔχω τὸ δικαίωμα νὰ μεγαλοποιήσω τὸ κατόρθωμα τῆς Κυβερνήσεως —ἦτο εὐκολώτερον, προκειμένου περὶ ἀγροτικῶν ἀσφαλίσεων, νὰ θεσπίσωμεν, ἢ μᾶλλον νὰ προεξοφλήσωμεν αὐτὴν τὴν ἀναλογίαν, ἀπὸ ὅ,τι εἶναι καὶ εἰς ἄλλας περιπτώσεις.— Διατί; Διότι εἰς τὴν περίπτωσιν τῶν ἀγροτῶν, καὶ ἡ σύνταξις εἶναι μικροτέρα καί, ἑπομένως, ἦτο εὔκολον νὰ ἐπεκτείνωμεν τὸν ἀριθμὸν, ἦτο εὐκολώτερον ὁ ἀριθμὸς νὰ ἐπεκταθῇ εἰς οἵαν ἔκτασιν ἐπεκτείνεται διὰ τοῦ νομοσχεδίου. Κύριοι συνάδελφοι, εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ θὰ ἤθελον νὰ σᾶς παρακαλέσω, νὰ σκεφθῆτε τοῦτο: Ἐλέχθη καὶ ἐλέχθη καὶ εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, καὶ ἐγράφη καὶ εἰς τὸν Τύπον καὶ διαδίδεται, παντοιοτρόπως, καὶ εἰς τοὺς ἀγροὺς τῆς Ἑλλάδος, ὅπου μοχθῇ ὁ Ἕλλην ἀγρότης, παράγων καὶ δημιουργῶν, ἀλλὰ καὶ θεμελιῶν τὴν ὑπόστασιν ὅλων μας, ὡς κοινωνίας, ἐλέχθη καὶ ὑπεστηρίχθη, ὅτι εἶναι ἀσήμαντον τὸ ποσὸν τῶν 300 ἢ 230 δραχμῶν ποὺ εἶναι, καὶ ὀρθῶς τὸ ὑπελόγισεν ὁ κ. Παπανδρέου, ὁ μέσος ὅρος τῶν συντάξεων, αἱ ὁποῖαι θὰ δοθοῦν. Κύριοι, ὅποιος τὸ ἰσχυρίζεται αὐτό, παραγνωρίζει δύο σημαντικὰ γεγονότα. Πρῶτον, τὴν ἰδιοτυπίαν, τὴν ὁποίαν ἔχει ἡ ἀγροτικὴ ἀσφάλισις. Δὲν ἀσφαλίζομεν τὸν ἀγρότην διὰ νὰ ἔχῃ σύνταξιν δυναμένην νὰ ἱκανοποιήσῃ τὰς ἀνάγκας του, ὅταν παύσῃ νὰ ἔχῃ οἱονδήποτε ἄλλο εἰσόδημα. Ἀσφαλίζομεν τὸν ἀγρότην διὰ νὰ ἐνισχύσωμεν τὸ εἰσόδημά του, εἰσόδημα τὸ ὁποῖον ὁπωσδήποτε θὰ ἔχῃ καὶ ὅταν ὑπερβῇ τὸ 65ον ἔτος τῆς ἡλικίας καὶ διὰ νὰ ἐπιβραβεύσωμεν —καὶ αὐτὸ ἔχει μεγίστην ἠθικὴν σημασίαν— τοὺς ἀρχηγοὺς τῶν οἰκογενειῶν τῆς Ἑλληνικῆς ἀγροτιᾶς, οἱ ὁποῖοι διατηροῦν τὴν πατριαρχικὴν σύνθεσιν καὶ μορφὴν τῆς κοινωνίας μας, οὐχὶ μόνον τῆς ἀγροτικῆς, ἀλλὰ καὶ αὐτῆς ἐν μέρει τῆς ἀστικῆς, ἐπὶ τῆς ὁποίας ἀσκεῖ ἐπίδρασιν καὶ εὔχομαι καὶ ἐλπίζω νὰ ἀσκῇ πάντοτε ἐπίδρασιν μεγάλην ἡ ζωὴ τοῦ χωριοῦ καὶ τὸ ἦθος τοῦ χωριοῦ. Κύριοι, ὁ ἀγρότης, ὅταν θὰ ἀποκτήσῃ τὸ δικαίωμα τῆς συντάξεως, δὲν πρόκειται νὰ παύσῃ νὰ εἶναι ἰδιοκτήτης, δὲν πρόκειται νὰ παύσῃ νὰ ἔχῃ τὰ κτήματά του, δὲν πρόκειται νὰ παύσῃ νὰ ἔχῃ τὴν περιουσίαν του. Περίπτωσις ἐξαιρετικὴ εἶναι μόνον, ἡ περίπτωσις τῶν ἐργατῶν τῆς ὑπαίθρου, ἀλλὰ τὸ ποσοστὸν των, εὐτυχῶς, εἶναι πολὺ μικρὸν καὶ κατ’ οὐσίαν, δὲν εἶναι ἀγρόται, ἀλλὰ εἶναι ἐργάται, εὑρισκόμενοι καὶ διαβιοῦντες εἰς τὴν ὕπαιθρον. Δὲν πρόκειται, λοιπόν, νὰ χάσῃ ὁ συνταξιοῦχος τὴν περιουσίαν του, θὰ τὴν ἔχῃ, δὲν πρόκειται νὰ χάσῃ κἂν τὸ δικαίωμα νὰ ἐργασθῇ, θὰ εἶναι δυνατὸν καὶ νὰ ἐργάζεται, δικαίωμά του θὰ εἶναι, νοικοκύρης τοῦ σπιτιοῦ καὶ τοῦ χωραφιοῦ του θὰ εἶναι.

§109ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. (Τῆς Ἀριστερᾶς). Παντρεύοντας τὰ παιδιά του, τὶ θὰ δώσῃ, κ. Πρόεδρε;

§110Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Ἑπομένως, αὐτὸς ὁ νοικοκύρης, ὁ ὁποῖος θὰ ἔχῃ παλαίσει καὶ μοχθήσει δεκαετίες ὁλόκληρες, θὰ πρέπει, ὅταν θὰ ἔλθῃ εἰς μίαν ὡρισμένην ἡλικίαν, νὰ τύχῃ ἀφ’ ἑνὸς μέν, ὅπως εἶπα προηγουμένως, μιᾶς ἐνισχύσεως —καὶ ἡ σύνταξις εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν ἀποτελεῖ ἁπλῆν ἐνίσχυσιν— ἀφ’ ἑτέρου δέ, νὰ βραβευθῇ διὰ τὸν μόχθον τὸν ἠθικὸν καὶ οἰκονομικόν, τὸν ὁποῖον ἔχει καταβάλει ὑπὲρ τοῦ Ἑλληνικοῦ συνόλου. Κύριοι, αὐτὴ ἡ παρατήρησις, ὅσον καὶ ἐὰν προεκάλεσε πρὸς στιγμὴν τὴν ἐκτόξευσιν τοῦ ἐρωτήματος, πῶς θὰ παντρέψῃ τὶς κόρες του, πῶς θὰ ζήσῃ, ὅταν πλέον διανείμῃ τὰ κτήματά του, ἡ παρατήρησις αὐτή, ἂν καὶ προεκάλεσε τὴν ἐκτόξευσιν αὐτῆς τῆς ἐρωτήσεως, ἔχει οὐσιαστικὴν σημασίαν. Θὰ ὑπάρξουν, βεβαίως, περιπτώσεις, εἰς τὰς ὁποίας λόγῳ τοῦ μικροῦ κλήρου, τὸν ὁποῖον ἔχει, ἢ λόγῳ οἰκογενειακῶν συνθηκῶν ἐκτάκτων, διότι ἔχει πολλὰ παιδιά, διότι τὸν ἐπίεσαν καὶ τὸν ἐξεβίασαν οἱ γαμπροί, οἱ ὁποῖοι ἔλαβον ὡς συζύγους τὰς θυγατέρας του, θὰ ὑποστῇ ἀφαίμαξιν οἰκονομικὴν μεγάλην, ἀλλὰ αἱ περιπτώσεις αὐταὶ δὲν ἀποτελοῦν τὸν κανόνα. Τὸν κανόνα εἰς τὰς περισσοτέρας τῶν περιφερειῶν ἀποτελεῖ τὸ ἀντίθετον. Μένει ὁ ἴδιος ὁ ἀρχηγὸς τῆς οἰκογενείας νοικοκύρης, δίδει ἀλλὰ καὶ κρατεῖ. Δὲν ἀπαλλοτριώνει τὰ πάντα, χάριν τῶν παιδιῶν του. Ἔζησα εἰς τὰ χωριά, ὁ πατέρας μου ἦτο ἀπὸ χωριὸ καὶ ὅλοι οἱ συγγενεῖς τοῦ πατρός μου ἔζων καὶ ἐν μέρει ἐξακολουθοῦν οἱ ἀπόγονοί των νὰ ζοῦν εἰς τὰ χωριὰ τῆς Αἰγιαλείας καὶ εἶμαι ὑπερήφανος, διότι κατάγομαι ἀπὸ πατέρα χωρικόν, ὁ ὁποῖος εἶχεν, ὅμως, τὴν τύχην νὰ σπουδάσῃ, χωρὶς νὰ ἔχῃ ἡ οἰκογένειά του μέσα ἰδιαίτερα, φαρμακοποιός, καὶ νὰ ἐγκατασταθῇ εἰς πόλιν. Ὅλα τὰ ἄλλα μέλη τῆς οἰκογενείας ἔμειναν εἰς τὰ χωριὰ καὶ μετέβαινα συνεχῶς εἰς τὴν ὕπαιθρον καὶ γνωρίζω τὴν ζωὴν τοῦ χωριοῦ, ὡς ἐὰν ἤμην καὶ ἐγὼ χωρικὸς καὶ γνωρίζω αὐτὸ τὸ ὁποῖον λέγω. Καὶ ὡς πολιτικός, ἄλλως τε, ἐπισκέπτομαι τὰ χωριά, διότι καὶ τὸ αἰσθάνομαι ὡς ἀνάγκην, ἀλλά, ἐὰν θέλετε, διότι εἶναι καὶ συμφέρον διὰ πάντα ἄνθρωπον, ὁ ὁποῖος πολιτεύεται, νὰ μεταβαίνῃ πρὸς τοὺς ἐκλογεῖς του. Ἀλλὰ ἐπιτρέψατέ μου νὰ προσθέσω, ὅτι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον κυρίως μὲ ἐνδιαφέρει, εἶναι τὸ πρῶτον καὶ ὀλιγώτερον τὸ δεύτερον. Αἰσθάνομαι ψυχικὴν ἀνάγκην νὰ μεταβαίνω εἰς τὰ χωριὰ καὶ αἰσθάνομαι βαθεῖαν σχέσιν πρὸς τὴν Ἑλληνικὴν γῆν καὶ τὸ Ἑλληνικὸ χωριὸ καὶ γνωρίζω, αὐτὸ τὸ ὁποῖον εἶπα πρίν, ὅτι ὑπάρχουν, βεβαίως, καὶ αἱ περιπτώσεις, αἱ ὁποῖαι ἔδωσαν εἰς ἕνα τῶν συναδέλφων τῆς Ἀριστερᾶς τὴν εὐκαιρίαν νὰ διατυπώσῃ ἕν ἐρώτημα, ἀλλά, ὅτι αἱ περισσότεραι περιπτώσεις εἶναι αἱ ἄλλαι. Ἐπομένως, ὁ περὶ οὗ πρόκειται ἰδιότυπος συνταξιοῦχος, ὁ ἀγρότης, ὁ ὁποῖος θὰ ἔχῃ πλήρεις τὰς ἀσφαλιστικὰς προϋποθέσεις διὰ νὰ γίνῃ συνταξιοῦχος, δὲν πρόκειται νὰ ζήσῃ μὲ τὰς 300 ἢ τὰς 230 δραχμάς, ἀλλὰ πρόκειται, ἁπλούστατα, νὰ ἴδῃ ἐνισχυόμενον κατὰ τρόπον οὐσιώδη τὸ εἰσόδημά του. Καὶ εἶναι οὐσιώδης ἡ ἐνίσχυσις. Ἐάν, φερ’ εἰπεῖν, τὸ εἰσόδημά του εἶναι 20.000 τὸ ἔτος, θὰ προστεθοῦν ἀμέσως ἄλλαι τρεῖς χιλιάδες ἑξακόσιαι ἢ ἔστω 2.500 δραχμαί. Καὶ τὸ ποσὸν αὐτὸ εἶναι —γνωρίζετε τὴν κατάστασιν τῶν χωριῶν, γνωρίζετε ποῖαι εἶναι αἱ ἀνάγκαι, γνωρίζετε μέσα εἰς ποῖα ὅρια κινεῖται ὁ Ἕλλην ἀγρότης— αὐτὸ τὸ ποσὸν εἶναι ἐνίσχυσις οὐσιώδης. Ποία δὲ ἔναντι τῆς ἐνισχύσεως αὐτῆς θυσία γίνεται ἐκ μέρους τοῦ ἀγροτικοῦ συνόλου; Ἡ θυσία εἶναι ἐκείνη, περὶ τῆς ὁποίας ὡμίλησα πρίν. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν σύνταξιν, εἶναι μόνον 0,5% ἐπὶ τοῦ ἀγροτικοῦ εἰσοδήματος καὶ τὸ 0,5% ἐπὶ τοῦ ἀγροτικοῦ εἰσοδήματος, τὸ ὁποῖον δὲν καλύπτει, παρὰ μόνον κατὰ ἕνα μικρὸν ποσοστὸν τὸν λογαριασμὸν τῶν συντάξεων, συμπληροῦται διὰ τοῦ ἄρθρου 11, δηλαδὴ συμπληροῦται διὰ τῶν κοινωνικῶν εἰσφορῶν. Καὶ ἐὰν ἀκόμη τινὲς τῶν κοινωνικῶν εἰσφορῶν ἔχουν ἐπίπτωσιν καὶ ἐπὶ τῆς ὑπαίθρου, αἱ περισσότεραι καὶ ἐν πάσῃ περιπτώσει εἰς τὸν μέγιστον βαθμὸν αἱ κοινωνικαὶ εἰσφοραὶ ἔχουν ἐπίπτωσιν ἐπὶ τῶν πόλεων. Καὶ τοιουτοτρόπως ἐγένετο διὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ τὸ ὁποῖον εἶναι μεγίστης κοινωνικῆς καὶ ἐθνικῆς σημασίας, μία μετάθεσις, μετάθεσις ἔστω μικρά, ἀλλ’ ἐν πάσῃ περιπτώσει οὐσιώδης διὰ τὴν ζωὴν τῶν ἀγροτῶν, ἀπὸ τὴν ἀστικὴν οἰκονομίαν εἰς τὴν ἀγροτικήν, ἐγένετο μία παραδειγματική, ὑπὸ τὴν ἔννοιαν τοῦ πρώτου βήματος, ἀνακατανομὴ τοῦ εἰσοδήματος ὑπὲρ τῆς μεγάλης ἐκείνης τάξεως, ἡ ὁποία ἀποτελεῖ τὸ κυριώτερον βάθρον τῆς κοινωνίας, ἡ ὁποία ἀποτελεῖ τὸ βάθρον ἐπὶ τοῦ ὁποίου στηρίζεται ἡ ἐθνικὴ οἰκονομία, ἡ οἰκονομία τῶν πόλεων. Κύριοι, αὐτὸ εἶναι τὸ συμπέρασμα εἰς τὸ ὁποῖον εἶχον καθῆκον νὰ καταλήξω, καθῆκον ἔναντι τῆς ἀληθείας. Ἐλέχθησαν καὶ λέγονται πολλά. Ἐγένοντο κατὰ τὸ διάστημα τῶν τελευταίων μηνῶν —καὶ ἐπαναλαμβάνω, παρετάθησαν ὑπὲρ τὸ δέον αἱ συζητήσεις εἰς τὴν αἴθουσαν ταύτην, ἀλλὰ ὑπῆρξαν καὶ διδακτικαί, δὲν τὸ ἀρνοῦμαι, ἡ Κυβέρνησις εὐγνωμόνως ἤκουσεν ὡρισμένας παρατηρήσεις— ἐγένοντο συζητήσεις κατὰ τὸ διάστημα τῶν τριῶν μηνῶν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου καὶ κατεβλήθησαν ὅλαι αἱ δυναταὶ προσπάθειαι μειώσεως τῆς σημασίας τοῦ μεγάλου αὐτοῦ βήματος, τὸ ὁποῖον ἀνταποκρίνεται εἰς τὴν ἐπιθυμίαν ὅλων σας, τοῦ μεγάλου αὐτοῦ βήματος, τὸ ὁποῖον εἶχε διακηρύξει ὁ κ. Ἀρχηγὸς τοῦ Δημοκρατικοῦ Κέντρου, ὡς ἀναγκαιότατον. Καὶ ἐνῷ ἀνέμενεν ἡ Κυβέρνησις, ὅτι θὰ συνηντᾶτο μὲ ὅλους σας εἰς αὐτὸ τὸ σημεῖον, τὸ ὁποῖον εἶναι σημεῖον ἱερὸν καὶ μεγίστης σημασίας, ἤδη διεπίστωσεν, ὅτι καὶ ὡς πρὸς αὐτὸ τὸ σημεῖον, δηλαδὴ καὶ ὡς πρὸς τὰς ἀγροτικὰς ἀσφαλίσεις, προεκλήθησαν διαφωνίαι, ἠγέρθησαν φωναὶ ἀντιδράσεως καὶ ἐγένετο καὶ γίνεται προσπάθεια εἰς ὅλα τὰ χωριὰ τῆς Ἑλλάδος, ὅπως δυσφημισθῇ πρὶν ἢ τεθῇ εἰς ἐφαρμογὴν ὁ θεσμός. Κύριοι, ὁ κάθε ἄνθρωπος, εἴτε λέγεται μέλος τῆς Κυβερνήσεως, εἴτε λέγεται μέλος τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, νομίζω, ὅτι ἔχει πάντοτε δίκαιον. Ἐπιτρέψατέ μου νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι χωρὶς νὰ νομίζω, ὅτι ἔχω πάντοτε δίκαιον εἰς ὅσα λέγω, ἢ ἔχω πάντοτε δίκαιον εἰς ὅσα λέγει ἡ Κυβέρνησις, πιστεύω, ὅτι δικαιοῦμαι νὰ εἴπω, ὅτι δὲν ἔχει πάντοτε δίκαιον εἰς ὅσα λέγει καὶ ἡ Ἀντιπολίτευσις. Ἐὰν ἐσκέπτετο ἡ Ἀντιπολίτευσις κἄπως ἀντικειμενικώτερα καὶ δὲν ἐφοβεῖτο, ὅτι ἡ ἐγκαινίασις αὐτοῦ τοῦ θεσμοῦ θὰ ἀποβῇ εἰς ὄφελος τῆς Κυβερνήσεως καὶ τῆς κυβερνώσης παρατάξεως, θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ὑπερνικήσῃ τὰ συμπλέγματα, ὑπὸ τῶν ὁποίων κατελήφθη καὶ τὰ ὁποῖα τὴν ὡδήγησαν εἰς ἐξεζητημένην κατὰ τοῦ νομοσχεδίου ἐπίθεσιν ἐντὸς καὶ ἐκτὸς τῆς αἰθούσης ταύτης, εἰς τοὺς ἀγροὺς τῆς Ἑλλάδος. Καὶ πιστεύω, καὶ ἀπευθύνομαι εἰδικώτερον εἰς τὴν Ἀντιπολίτευσιν, ὅτι, ἐὰν δὲν ἔπιπτε θῦμα τῶν συμπλεγμάτων της, θὰ ὠφελεῖτο. Διότι σήμερον, ἐπιτυγχάνοντος τοῦ θεσμοῦ, ὅπως εἴμεθα βέβαιοι ὅλοι, ἀπὸ τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, μέχρι τοῦ τελευταίου βουλευτοῦ τῆς Ε.Ρ.Ε., ὅτι θὰ ἐπιτύχῃ, θὰ ἔχωμεν 100% τὸ κέρδος τὸ πολιτικὸν ἡμεῖς, ἐνῷ, ἂν εἴχατε συμπράξει μὲ καλὴ καρδιά, θὰ εἴχατε τὸ κέρδος καὶ σεῖς καὶ δὲν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ διεκδικήσωμεν τὸ κέρδος μόνον ἡμεῖς, ὅπως θὰ τὸ διεκδικήσωμεν, κατόπιν τῆς ἀπολύτου ἀντιδράσεως τὴν ὁποίαν προεκαλέσατε κατὰ τοῦ νομοσχεδίου. Κύριοι, τελευτῶν, θὰ ἤθελα νὰ εἴπω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἀπεφάσισε, κατόπιν συσκέψεως, ἡ ὁποία ἐγένετο ὑπὸ τὴν Προεδρίαν τοῦ κ. Πρωθυπουργοῦ, ὅπως ἡ ἔναρξις τῆς καταβολῆς τῆς ἀσφαλιστικῆς, εἰδικῶς, εἰσφορᾶς —δὲν ὁμιλῶ περὶ τῆς κοινωνικῆς εἰσφορᾶς— γίνῃ ἀπὸ 1ης Ἰανουαρίου 1962. (Χειροκροτήματα). Ἐμελετήθη, καὶ εἰς τοῦτο, ἀσφαλῶς, συνέβαλε, διότι τὸν βλέπω μειδιῶντα, ὁ κ. Ἀρχηγὸς τοῦ Δημοκρατικοῦ Κέντρου, ὁ ὁποῖος τὸ ἐζήτησε, ἐμελετήθη τὸ θέμα, ἐμελετήθη ἀπὸ ἀπόψεως λογιστικῆς καὶ κατελήξαμεν εἰς τὸ συμπέρασμα, ὅτι ὁ θεσμὸς εἶναι δυνατὸν νὰ θεμελιωθῇ ἐπὶ τοῦ ἀποθεματικοῦ, τὸ ὁποῖον θὰ προκύψῃ ἐκ τῆς κοινωνικῆς εἰσφορᾶς, ἡ ὁποία ἤδη ἔχει ἀρχίσει, καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τοὺς δασμούς, καὶ τῆς κοινωνικῆς εἰσφορᾶς, ἡ ὁποία θὰ ἰσχύσῃ μόλις τεθῇ ὁ νόμος εἰς ἐφαρμογὴν —καὶ σᾶς παρακαλῶ νὰ συμβάλητε, ὅπως τεθῇ τὸ ταχύτερον εἰς ἐφαρμογὴν— καὶ τέλος, τῆς ἀσφαλιστικῆς εἰσφορᾶς, ἡ ὁποία θὰ ἀρχίσῃ ἀπὸ 1ης Ἰανουαρίου 1962.

§111Δ. ΛΕΟΝΑΡΔΟΣ. Ἀπὸ τὴν μέλλουσαν Κυβέρνησιν.

§112Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Ἡ μέλλουσα Κυβέρνησις, περὶ τῆς ὁποίας ὁ ἀγαπητὸς φίλος καὶ τέως Ἀντιπρόεδρος τῆς Βουλῆς ὡμίλησεν αὐτὴν τὴν στιγμήν, ὅταν μὲ τὴν θέλησιν τοῦ Θεοῦ, ἀλλὰ καὶ τοῦ λαοῦ, συγκροτηθῇ ἡ μέλλουσα Κυβέρνησις, ἡ ὁποία, ὅπως πιστεύω ἀκραδάντως, θὰ εἶναι ἡ αὐτή, θὰ διαπιστώσῃ, ὅτι οἱ ὑπολογισμοί, ἐπὶ τῶν ὁποίων ἐβασίσθη τὸ νομοσχέδιον τῶν κοινωνικῶν ἀσφαλίσεων, οἱ ὑπολογισμοὶ οἱ ὁποῖοι καὶ μετὰ τὴν κατάθεσιν τοῦ νομοσχεδίου, ὅπως ἦτο καθῆκον μας, συνεχίσθησαν μὲ ἔντασιν καὶ μεθοδικότητα, εἶναι ὑπολογισμοὶ καλοὶ καὶ ἀκριβεῖς. Ἔτσι καὶ τὸ οἰκοδόμημα τῶν ἀγροτικῶν ἀσφαλίσεων, ἔστω καὶ κτιζομένου ἐπὶ τῆς ἄμμου, θὰ σταθῇ καὶ θὰ σταθῇ εἰς τὸν αἰῶνα.

§113Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε Πρόεδρε.....

§114ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ἀρχηγὲ τοῦ Δημοκρατικοῦ Κέντρου, ἔχομεν μίαν πρότασιν τοῦ κ. Κωστοπούλου, ὁ ὁποῖος εἶπεν ἀπόψε νὰ συζητήσωμεν ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 11. Τὶ θὰ κάμωμεν; Θὰ προχωρήσωμεν εἰς τὸ ἄρθρον 10; Ἐγὼ δὲν ἔχω ἀντίρρησιν, εἴτε νὰ συζητηθῇ τὸ ἄρθρον 10, εἴτε τὸ ἄρθρον 11, μόνον θέλω νὰ λάβωμεν ἀπόφασιν.

§115Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Νὰ σᾶς δώσω ἀπάντησιν. Πρόκειται νὰ ὁμιλήσω ἐπὶ τῆς προτάσεως αὐτῆς.

§116Α. ΖΑΚΚΑΣ. Τὸν λόγον ἐπὶ προσωπικοῦ θέματος, κ. Πρόεδρε.

§117ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ζάκκα, προηγεῖται ὁ κ. Ἀρχηγὸς τοῦ Δημοκρατικοῦ Κέντρου.

§118Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἂν πρόκειται περὶ προσωπικοῦ θέματος, ἀνεφέρθην ἑκατοντάκις, σεῖς ὀλιγώτερον. Ἑπομένως, προηγοῦμαι. Κύριε Πρόεδρε, εἴμεθα σύμφωνοι ἀπόψε νὰ μὴ δοθῇ συνέχεια εἰς τὴν συζήτησιν ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 10, νὰ εἰσέλθωμεν εἰς τὴν συζήτησιν τοῦ ἄρθρου 11 καὶ εἰς τὴν προσεχῆ συνεδρίασιν, νὰ ἐπανέλθωμεν εἰς τὴν συζήτησιν τοῦ ἄρθρου 10, ὁπουδήποτε καὶ ἂν ἔχῃ φθάσει ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 11, ἀπόψε. Νομίζω, αὐτὸ ἐπιβάλλει ἡ καλὴ πίστις.

§119ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ Προεδρεῖον συμφωνεῖ, κ. Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι εἶναι ὀρθὸν αὐτό.

§120Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Ἐπειδὴ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, πρὸς τὴν εἰδικωτέραν εὐθύνην τοῦ ὁποίου συνδέεται τὸ ἄρθρον 11, εἶναι καὶ ἀδιάθετος καὶ δὲν ἐγνώριζεν, ὅτι θὰ εἰσηρχόμεθα εἰς τὴν συζήτησιν τοῦ ἄρθρου τούτου, θὰ παρεκάλουν νὰ γίνῃ συζήτησις ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 12 καὶ ἐπανερχόμεθα εἰς τὰ ἄρθρα 10 καὶ 11. Αὐτὸ διευκολύνει τὴν ταχυτέραν ἐπιψήφισιν τοῦ νόμου. Δὲν πρέπει νὰ παρατείνωμεν ἐπ’ ἄπειρον τὴν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου συζήτησιν.

§121Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Καθ’ ὅσον μὲ ἀφορᾷ, δέχομαι πᾶσαν πρότασιν καλῆς πίστεως εἰς τὴν διαχείρισιν τῆς συζητήσεως. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἐπιθυμῶ τώρα νὰ τονίσω εἶναι, καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὴν ὁμιλίαν τοῦ κ. Ἀντιπροέδρου, εἰς τὴν ὁποίαν δὲν πρόκειται νὰ δώσω σήμερον ἀπάντησιν, θὰ τὴν δώσω ὅταν ἔλθῃ ἡ ὥρα τοῦ ἄρθρου 10, ἀλλὰ ἐπὶ ὡρισμένων σημείων, ὀφείλω νὰ κάμω μίαν σύντομον παρατήρησιν. Ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἀνέπτυξε τοὺς λόγους διὰ τοὺς ὁποίους ἡ σύνταξις γήρατος εἶναι ἐθνικῶς, κοινωνικῶς, οἰκονομικῶς ἀπαραίτητος. Δὲν δυσκολεύομαι νὰ πεισθῶ, ὅτι εἶναι ἀπαραίτητος. Εἶμαι σύμφωνος. Ἀνεφέρθη, ἐπίσης, ἐπανειλημμένως εἰς τὰς ἰδικάς μου γνώμας. Διὰ νὰ ὑπάρχῃ ἀκρίβεια καὶ συνεννόησις ἐπὶ τοῦ θέματος, θὰ πρέπει νὰ γίνῃ μία θεμελιώδης διάκρισις, ὅτι καθ’ ὅσον μὲ ἀφορᾷ ἔχω διατυπώσει τὰς ἀπόψεις μου ἐπὶ δύο χωριστῶν θεμάτων. Τὸ πρῶτον θέμα ἦτο ἡ ἰδική μου πρότασις νόμου, ἡ ὁποία ἔχει ἐσωτερικὴν ἑνότητα. Ἡ δευτέρα περίπτωσις ἦτο αἱ παρατηρήσεις τὰς ὁποίας ἔκαμα ἐπὶ τοῦ Κυβερνητικοῦ σχεδίου καὶ αἱ ὁποῖαι γίνονται μὲ τὴν προϋπόθεσιν τῆς εἰσφορᾶς τῆς ἀγροτικῆς τοῦ 3%, ἡ ὁποία ἀποτελεῖ τὴν βάσιν τοῦ Κυβερνητικοῦ νομοσχεδίου. Θὰ παρακαλέσω, ἑπομένως, ὁσάκις γίνεται λόγος περὶ τῶν ἰδικῶν μας ἀπόψεων, νὰ γίνεται σαφὴς ἡ διάκρισις τῶν δύο θεμάτων καὶ νὰ μὴ λαμβάνεται ἕνα περιστατικὸν ἐκ τῆς ἀρχικῆς μου προτάσεως, ἕνα περιστατικὸν ὕστερα ἀπὸ τὰς παρατηρήσεις τὰς ὁποίας ἔκαμα ἐπὶ τοῦ Κυβερνητικοῦ νομοσχεδίου καὶ νὰ προκαλῆται σύγχυσις. Καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἰδικήν μου πρότασιν νόμου, ἐστηρίζετο ἐπὶ ἐμμέσου εἰσφορᾶς τοῦ κοινωνικοῦ συνόλου καὶ τῶν ἀγροτῶν. Ὑπῆρχε καὶ εἰσφορὰ τῶν ἀγροτῶν, ἀλλ’ ἦτο ἔμμεσος. Καὶ προσεφέροντο 300 δραχμ. τὸν μῆνα, χωρὶς ἄμεσον εἰσφορὰν τῶν ἀγροτῶν. Αὐτὴ εἶναι ἡ βάσις τῆς ἰδικῆς μου προτάσεως νόμου. Καὶ ἔχει οἰκονομικὴν θεμελίωσιν ἀπόλυτον, καὶ ὅλας τὰς προσπαθείας αἱ ὁποῖαι κατεβλήθησαν νὰ τεθῇ τοῦτο ὑπὸ ἀμφισβήτησιν. Καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὸ Κυβερνητικὸν νομοσχέδιον, ἠμφισβήτησα πρῶτον τὴν βάσιν, τὴν εἰσφορὰν τοῦ 3%, διότι ὑπεστήριζα, ὅτι εἶναι βαρυτάτη ἀφοῦ φθάνει νὰ πλήττῃ τὴν αὐτοκατανάλωσιν τῶν πενομένων ἀγροτῶν. Διατηροῦμεν εἰς ἀκέραιον τὴν διαφωνίαν αὐτήν. Εἶπεν ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι καίτοι ἡ Κυβέρνησις φέρει τὸ μέγα αὐτὸ νομοθέτημα, προκαλεῖται ἀντίδρασις. Ἡ ἀπάντησις εἶναι ἡ ἑξῆς: Ἐπαινοῦμεν τὸν θεσμόν, τὸν χειροκροτοῦμεν καὶ τὸν ἐχειροκροτήσαμεν, ὅταν τὸν εἰσηγήθη ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως. Διαφωνοῦμεν πρὸς τὸ νομοσχέδιον. Διαφωνοῦμεν, πρῶτον, πρὸς τὸ βασικὸν ἄρθρον τῆς εἰσφορᾶς τοῦ 3%, τὴν ὁποίαν θεωροῦμεν βαρυτάτην. Ὑποστηρίζομεν, καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὸ 3%, πρῶτον, ὅτι εἶναι ἡ βεβαίωσις δυσχερεστάτη — διευκολύνεται κατά τινα τρόπον, θὰ ὁμιλήσωμεν περὶ αὐτοῦ— δεύτερον, ἡ δίωξις εἶναι ἀσφαλής, ἡ εἰσφορὰ δυσχερεστάτη. Αὐταὶ εἶναι αἱ ἀπόψεις τὰς ὁποίας ἔχομεν, καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐπιβάρυνσιν τῶν ἀγροτῶν. Διατηροῦμεν, ἑπομένως, τὴν γνώμην μας, ὅτι εἶναι βαρυτάτη ἡ ἐπιβάρυνσις τῶν ἀγροτῶν. Καὶ ἐὰν ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν, ὅτι ὑπάρχουν ὀρειναὶ περιφέρειαι, αἱ ὁποῖαι θὰ κληθοῦν ἐπὶ 10ετίαν νὰ καταβάλλουν τὸν φόρον αὐτόν, δηλαδὴ 3.000 ἐτησίως, ὅταν εἶναι βέβαιον, ὅτι ὑπάρχουν 100 χιλ. οἰκογένειαι ποὺ διαθέτουν 5–6 χιλ. ἐτησίως εἰσόδημα, ἠμπορεῖ κανεὶς νὰ σκεφθῇ πόσον βαρεῖα πρόκειται νὰ εἶναι ἡ ἐπιβάρυνσις μεγάλου ἀριθμοῦ πενομένων ὀρεινῶν ἀγροτικῶν οἰκογενειῶν. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἄποψις τὴν ὁποίαν ὑπεστηρίξαμεν καὶ τὴν ὁποίαν ἐξακολουθοῦμεν νὰ ὑποστηρίζωμεν. Δὲν ἐμπνέεται ἀπὸ καμμίαν ἀντιπολιτευτικὴν διάθεσιν, ἐμπνέεται ἀπὸ τὴν βαθεῖαν πεποίθησιν, ἡ ὁποία μᾶς κατευθύνει, ὅτι, προκειμένου περὶ τῶν πενομένων ἀγροτικῶν τάξεων, πρέπει νὰ δώσωμεν καὶ ὄχι νὰ ζητήσωμεν. Διότι δὲν εἶναι εἰς θέσιν νὰ δώσουν, εἶναι εἰς θέσιν καὶ εἰς ἀνάγκην νὰ λάβουν. Ὑπάρχει ἔπειτα τὸ θέμα τῆς βεβαιώσεως. Πράγματι, ὑπεστήριζα, ὅτι ἡ βεβαίωσις, ὅπως ὑπεστηρίζετο, εἶναι αὐθαίρετος. Ἡ ὑποχώρησις τῆς Κυβερνήσεως, ἡ ἀναζήτησις νέου τρόπου περισσότερον ἠπίας βεβαιώσεως, ἀποδεικνύει πόσον βάσιμος ἦτο ὁ ἰσχυρισμὸς τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Δέν ἐνεπνέετο ἀπὸ ἀντιπολιτευτικὴν διάθεσιν. Ἐνεπνέετο ἀπὸ πλήρη γνῶσιν τοῦ θέματος. Καὶ τοῦτο ἀποδεικνύεται ἀπὸ τὸ γεγονός, ὅτι ἡ Κυβέρνησις καίτοι ἐπὶ ἔτη ἐμελέτησε τὸ θέμα καὶ ὑπεστήριξε τὸν ἀρχικὸν τρόπον τῆς βεβαιώσεως, τὸν ὁποῖον ἡμεῖς ἐχαρακτηρίσαμεν λαβύρινθον τελικῶς ἀποδέχεται τὰς ἀπόψεις τῆς Ἀντιπολιτεύσεως καὶ τροποποιεῖ τὰ τοῦ τρόπου τῆς βεβαιώσεως.

§122Κ. ΔΕΣΠΟΤΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ ὁ νέος τρόπος βεβαιώσεως εἶναι ἤδη ὑπονομευμένος.

§123Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἄλλο θέμα. Θὰ συζητήσωμεν ἐπὶ τῆς συγκεκριμένης προτάσεως. Κατ’ ἀρχὴν εἶναι βέβαιον, ὅτι ἡ Κυβέρνησις τροποποιεῖ τὴν βεβαίωσιν. Μία ἀπὸ τὰς μεγάλας προσπαθείας τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ἦτο νὰ βελτιωθῇ ἡ βεβαίωσις. Ἡ Κυβέρνησις ἀνταπεκρίθη. Καὶ ἡ Συμπολίτευσις χειροκροτεῖ τὴν πρότασιν ὡς ἐὰν ἀπεδοκίμαζε τὴν Ἀντιπολίτευσιν, ἡ ὁποία ἠδωνίσθη διὰ τὴν ἀνάγκην νὰ ὁδηγήσῃ εἰς τὴν τροποποίησιν αὐτήν. Ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ἀνήγγειλεν, ἐπίσης, ὅτι ἡ ἔναρξις τῆς καταβολῆς τῆς εἰσφορᾶς τῶν ἀγροτῶν θὰ γίνῃ ἀπὸ τὴν 1.1.1962. Αὐτὸ ὑπῆρξεν, ἐπίσης, ἐπίμονος ἄποψις ἰδική μας. Ὑπεστηρίξαμεν, ὅτι πρέπει νὰ ἀρχίσῃ ἡ καταβολὴ τῆς εἰσφορᾶς τῶν ἀγροτῶν, ὅταν ἀρχίσῃ καὶ ἡ καταβολὴ τῶν συντάξεων. Ὄχι ἐνωρίτερον. Ἐκ τῶν ἄλλων δὲ πόρων, τὸ ἀποθεματικὸν θὰ εἶναι ἐπαρκὲς διὰ τὴν οἰκονομικὴν στερέωσιν τοῦ θεσμοῦ. Καὶ αὐτὴ ἡ ἄποψις τῆς Ἀντιπολιτεύσεως γίνεται δεκτή. Ἀντί, λοιπόν, νὰ ἀπονέμωμεν ἐπαίνους καὶ εὐχαριστίας, τοὐναντίον καταλογίζομεν εἰς τὴν Ἀντιπολίτευσιν ἔλλειψιν καλῆς πίστεως. Δὲν ἀποτελεῖ τοῦτο δικαίαν κρίσιν τοῦ κ. Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως καὶ γενικώτερον τῆς Κυβερνήσεως. Ἡ Ἀντιπολίτευσις καὶ καθ’ ὅσον ἀφορᾷ συγκεκριμένως τὸ Δημοκρατικὸν Κέντρον, τὴν Ἀγροτικὴν Φιλελευθέραν Ἕνωσιν, ἐν ὀνόματι τῆς ὁποίας δικαιοῦμαι νὰ ὁμιλῶ, χαιρετίζομεν τὴν ὕπαρξιν τοῦ θεσμοῦ. Διαφωνοῦμεν μὲ τὸ νομοσχέδιον, ἀγωνιζόμεθα διὰ τὴν βελτίωσίν του. Ἡ βελτίωσις ἡ ὁποία ἀνεγνωρίσθη εἶναι ἀπολύτως ἀνεπαρκής. Ἡ μεγάλη ὑπόθεσις εἶναι ἡ ἐπιβάρυνσις τοῦ 3%, ἡ ὁποία παραμένει. Ἐβεβαίωσεν ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι ὁ ἀγροτικὸς κόσμος θὰ χαιρετίσῃ τὴν φορολογίαν αὐτήν. Ἡμεῖς πιστεύομεν, ὅτι ὁ ἀγροτικὸς κόσμος εἶναι ἀδύνατον νὰ ἐγκρίνῃ τὴν φορολογίαν αὐτήν. Προσεχὴς εἶναι ἡ ἡμέρα, κατὰ τὴν ὁποίαν ὁ ἀγροτικὸς κόσμος θὰ κρίνῃ. (Χειροκροτήματα).

§124Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ δώσω ἀπάντησιν εἰς τὸν κ. Ἀρχηγὸν τοῦ Δημοκρατικοῦ Κέντρου. Εἶπεν ὁ κ. Ἀρχηγὸς τοῦ Δημοκρατικοῦ Κέντρου, ὅτι αἱ τροπολογίαι, αἱ μεταβολαὶ αἱ ὁποῖαι ἐγένοντο εἰς τὸ ἄρθρον 10 εἶναι ἀνεπαρκεῖς. Ἡ Κυβέρνησις πιστεύει, ὅτι ἐὰν προχωρήσῃ εἰς μεταβολάς, αἱ ὁποῖαι, κατὰ τὴν γνώμην τῆς Ἀντιπολιτεύσεως θὰ ἦσαν ἐπαρκέστεραι, θὰ καθίστατο ἀνεπαρκὴς καὶ μὴ δυναμένη νὰ ἀνταποκριθῇ εἰς τὸν μέγα σκοπόν του ὁ θεσμὸς τῶν ἀγροτικῶν ἀσφαλίσεων. Εἶναι πολὺ εὔκολον δι’ ὅσους δὲν ἔχουν τὴν ἄμεσον εὐθύνην διαχειρίσεως τῶν διαφόρων ἐθνικῶν ζητημάτων, νὰ λέγουν, ὅτι ἔπρεπε νὰ εἶναι ἐπαρκέστεραι αἱ μεταβολαί. Μέχρι ποῦ θὰ ἐφθάναμεν, κ. συνάδελφοι; Θὰ ἐφθάναμεν εἰς τὴν πλήρη ὑπονόμευσιν τοῦ θεσμοῦ. Ὁ θεσμὸς πρέπει νὰ ἐπιτύχῃ. Εἶπεν ὁ κ. Ἀρχηγὸς τοῦ Δημοκρατικοῦ Κέντρου, ὅτι τὸ 3%, ἐνδεχομένως, θὰ σημάνῃ 3.000 δραχμ. ἐτησίαν ἀσφαλιστικὴν εἰσφοράν. Εἰς περίπτωσιν ποὺ ἕνας θὰ πληρώσῃ 3.000 πρέπει νὰ ἔχῃ εἰσόδημα ἄνω τῶν 100 χιλ.

§125Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Πρόκειται, προφανῶς, περὶ παρεξηγήσεως, αἱ 3.600 ἀφοροῦν τὸ ἐτήσιον ποσὸν τῆς συντάξεως καὶ ὄχι τῆς εἰσφορᾶς. Ὡμίλησα περὶ εἰσφορᾶς 360 δραχμῶν ἐτησίως.

§126ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔγινε πράγματι, κἄποιο λάθος.

§127Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Εἶναι φανερόν, ὅτι ἔγινε λάθος καί, ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἡ διακοπὴ ἦτο ἀπολύτως δικαιολογημένη, διὰ νὰ διευκρινισθῇ τὸ σημεῖον τοῦτο. Πάντως, ἡ ἀσφαλιστικὴ εἰσφορὰ εἶπον, εἰς τὸ ποσοστὸν ἔναντι τοῦ ἀγροτικοῦ εἰσοδήματος, ἀνταποκρίνεται. Ἐὰν νομίζετε, ὅτι ἡ εἰσφορὰ ἡ ὁποία ἀνταποκρίνεται εἰς αὐτὸ τὸ χαμηλότατον ποσοστόν, ἀποτελεῖ βάρος δυσβάστακτον διὰ τὸν Ἕλληνα γεωργόν, τότε ἢ πλανᾶσθε καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ προχωρήσητε εἰς τὴν ἐπίλυσιν προβλημάτων, ὅπως εἶναι τὸ πρόβλημα τῶν ἀγροτικῶν ἀσφαλίσεων, λόγῳ πλάνης περὶ τὰ πράγματα ἢ προβαίνετε εἰς μίαν ἀνακοίνωσιν, τὴν ὁποίαν χρησιμοποιεῖτε, διὰ νὰ ἀνησυχήσουν οἱ μὴ δυνάμενοι, βεβαίως, νὰ ἐκτιμήσουν ὅλας τὰς λεπτομερείας, πρὸ τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ νόμου, ἀγρόται τῆς Ἑλλάδος. Βεβαιῶ ἀπὸ τῆς θέσεως αὐτῆς, ἐν ὀνόματι τῆς Κυβερνήσεως καὶ ὑμᾶς καὶ ὁλόκληρον τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν καὶ εἰδικώτερον τοὺς ἀγρότας τῆς Ἑλλάδος, ὅτι ἡ ἐπιβάρυνσις θὰ εἶναι τοιαύτη, ὥστε θὰ τὴν αἰσθανθοῦν ἐλάχιστα. Δὲν εἶναι δυνατόν, βεβαίως, νὰ εἴπω, ὅτι δὲν θὰ τὴν αἰσθανθοῦν διόλου. Θὰ τὴν αἰσθανθοῦν. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἴπω, ὅτι δὲν θὰ πληρώσουν. Ἀλλὰ θὰ πληρώνῃ ὁ καθένας κἄτι τὸ ἐλάχιστον, ἔναντι τοῦ εἰσοδήματος, τὸ ὁποῖον ἔχει εἰσπράξει καὶ τὸ ὁποῖον τοῦ ἐξασφαλίζει ὁ μόχθος του ἢ τοῦ ἐπιτρέπουν ὁ καιρὸς καὶ ἡ τύχη. Ἐλάβομεν δὲ μέριμναν διὰ τοῦ ἄρθρου 10, ὅπως ἐτροποποιήθη, ὥστε ὅλα τὰ στοιχεῖα αὐτά, τὰ συνδεόμενα μὲ τὴν τύχην καὶ τὰς καιρικὰς συνθήκας, ἀποτελέσουν μὲ μονάδα ἐκτιμήσεως τοῦ εἰσοδήματος τὴν Κοινότητα, νὰ ἀποτελέσουν τὰ στοιχεῖα, ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ὁποίων θὰ καθορισθῇ τὸ ποσοστὸν τῆς εἰσφορᾶς. Κύριοι, ἐλησμόνησα, πρὶν κατέλθω ἀπὸ τὸ βῆμα, νὰ δώσω μίαν ἀπάντησιν, τὴν ὁποίαν ὑπεσχέθην εἰς τὸν κ. Τσιάραν. Διακόψας ὁ κ. Τσιάρας τὸν Δεκέμβριον τὸν κ. Ἀρχηγὸν τοῦ Δημοκρατικοῦ Κέντρου, ὅταν εἶπεν, ὅτι 300.000 μόνον θὰ εἶναι οἱ συνταξιοῦχοι, ἐνῷ ἔπρεπε νὰ εἶναι ὅλοι, ἀνεφώνησεν, ὅτι καὶ αἱ 300.000 θὰ πληρώνουν. Μὰ βέβαια θὰ πληρώνουν. Δὲν θὰ παύσουν νὰ ἔχουν κτήματα. Καὶ ἐὰν ἔχουν κτήματα καὶ εἰσοδήματα, βεβαίως, ἐπὶ τοῦ εἰσοδήματος αὐτοῦ, θὰ γίνεται ἡ κράτησις τοῦ 2%. Δὲν πρόκειται περὶ ἐργατῶν, ἢ ὑπαλλήλων, οἱ ὁποῖοι παύουν νὰ ἔχουν εἰσόδημα. Δι’ αὐτὸ εἶπον, πῶς τὸ ἐσκέφθητε, κ. Τσιάρα, προβαίνοντες εἰς τὴν διακοπὴν ἐκείνην, νὰ ἐκδηλώσητε τὴν ἀπορίαν σας. Εἶναι τόσον αὐτονόητον, ὅτι ὁ νοικοκύρης, ὁ ὁποῖος εἶναι κύριος τοῦ κτήματος καὶ ὁ ὁποῖος, ἐνδεχομένως, ἔχει παιδιά, τὰ ὁποῖα δὲν ἔχουν, μ’ ὅλον, ὅτι εἶναι μεγάλα, ἀποκτήσει ἰδιαιτέραν οἰκονομικὴν προσωπικότητα καὶ τὰ ὁποῖα ἐργάζονται εἰς τὰ κτήματά του, εἶναι αὐτονόητον, ὅτι θὰ πληρώνῃ. Πληρώνουν τὰ κτήματα. Δὲν πληρώνει αὐτός. Αὐτὸς θὰ λαμβάνῃ σύνταξιν καὶ τὰ κτήματα θὰ πληρώνουν εἰσφοράν.

§128Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, εὐχαριστῶ τὸν κ. Ἀντιπρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, διότι μοῦ δίδει ἀφορμὴν διὰ τοῦ συγκεκριμένου θέματος τῆς ἐπιβαρύνσεως τῶν πτωχῶν ἀγροτικῶν οἰκογενειῶν μὲ τὸ ποσὸν τῆς φορολογίας νὰ προβῶ εἰς μίαν διευκρίνησιν. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ὑποστηρίζω εἶναι τοῦτο: Ὑπάρχει μεγάλος ἀριθμὸς πτωχῶν ἀγροτικῶν οἰκογενειῶν, κυρίως ὀρεινῶν, αἱ ὁποῖαι κινοῦνται γύρω ἀπὸ τὰς 1.000 δραχμὰς μηνιαίως, δηλαδὴ 12.000 ἐτησίως. Ἡ οἰκογένεια αὐτὴ μὲ τὸ 3% θὰ πληρώνῃ ἐτησίως 360 δραχμάς. Ὑποστηρίζω, ὅτι διὰ τὴν κατηγορίαν αὐτήν, καὶ ὑπάρχει μέγιστος ἀριθμὸς κάτω τῶν 12.000, δὲν ὑφίσταται δυνατότης νὰ πληρώσῃ 400 δραχμάς. Ὑπάρχουν οἰκογένειαι, αἱ ὁποῖαι ζοῦν μὲ ὀλιγώτερα ἀπὸ 12.000, μὲ 10.000, μὲ 8.000 καὶ αὐταὶ πρέπει νὰ πληρώσουν 300 δραχμὰς ἐτησίως. Ὑποστηρίζω, κ. βουλευταί, ὅτι μέγας ἀριθμὸς ἀγροτικῶν οἰκογενειῶν, δὲν δύναται νὰ διαθέσῃ τὰς 300 αὐτὰς δραχμάς. Καὶ μόνην ὑπηρεσίαν τὴν ὁποίαν θὰ τοῦ προσφέρῃ αὐτὸ τὸ νομοσχέδιον, θὰ εἶναι ἡ ταλαιπωρία τῶν διώξεων.

§129ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι, ὑπάρχει ἕνα θέμα. Ὁ κ. Ζάκκας ἐζήτησε τὸν λόγον ἐπὶ προσωπικοῦ ζητήματος. Ὑπομνήσκω, ὅτι ἔχει ληφθῆ ἀπόφασις, νὰ συζητηθῇ τὸ ἄρθρον 12. Συνεπῶς, θὰ εἰσέλθωμεν εἰς τὸ ἄρθρον 12, ἀφοῦ λυθῇ τὸ θέμα τοῦ κ. Ζάκκα. Διὰ τὸν κ. Ζάκκαν ἔχω νὰ εἴπω τὰ ἑξῆς: Κύριε Ζάκκα, τὸ ἄρθρον 19 τοῦ Κανονισμοῦ, τελευταία παράγραφος, λέγει: «Θεωρεῖται προσωπικὸν ζήτημα πᾶσα μομφὴ κατά τινος βουλευτοῦ, ἢ ἀπόδοσις γνώμης ἀλλοίας τῆς ὑπ’ αὐτοῦ ἐξενεχθείσης. Ὄχι ἐφαρμοσθείσης πρὸ 40ετίας, ἀλλὰ ἐξενεχθείσης σήμερον. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, ὁ ζητῶν τὸν λόγον ὀφείλει νὰ ὑποδείξῃ εἰς τὶ συνίσταται τὸ προσωπικὸν ζήτημα καὶ ὁ Πρόεδρος ἀποφασίζει. Ἐὰν ὁ βουλευτὴς ἐπιμένῃ εἰς τὴν γνώμην του, ἀποφαίνεται ἡ Βουλὴ ἀσυζητητὶ καὶ δι’ ἀναστάσεως». Λοιπόν, σύμφωνα μὲ τὸ ἄρθρον 19 σᾶς παρακαλῶ νὰ μοῦ εἴπητε, ποῖον εἶναι τὸ προσωπικὸν ζήτημα. Ἐπὶ πλέον, κ. Ζάκκα, λυποῦμαι πολύ, διότι μολονότι συνδεόμεθα καὶ ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν, παρὰ ταῦτα θὰ ἤθελον νὰ σᾶς παρακαλέσω, ὁσάκις θέλετε νὰ μοῦ ἀνακοινώσητε, ὅτι ἔχετε προσωπικὸν ζήτημα, μ’ ὅλον ὅτι τοῦτο εἶναι δικαίωμά σας νὰ τὸ κάμετε δημοσίᾳ καὶ ἀπὸ τῆς θέσεώς σας καὶ νὰ μὴ ἀνέρχεσθε εἰς τὸ Προεδρεῖον καὶ συνοδεύετε τὸ αἴτημα μὲ ἀπειλάς. Μοῦ εἴπατε, ὅτι, ἐὰν δὲν σᾶς δώσω τὸν λόγον, θὰ κάμετε ἐπεισόδιον. Ἡ αἴθουσα αὐτὴ εἶναι Ναὸς τῆς ἐλευθερίας καὶ τῆς Δημοκρατίας. Ὁ δὲ Πρόεδρος στηρίζεται εἰς τὸ Σύνταγμα καὶ τὸν Κανονισμόν, διὰ νὰ ἐφαρμόζῃ τὴν τάξιν καὶ τὴν ἐλευθερίαν. Καὶ σᾶς δηλώνω, ὅτι ἐκτὸς τοῦ θάρρους, τὸ ὁποῖον ἀντλῶ ἐκ τοῦ Συντάγματος, ἔχω καὶ προσωπικὸν τοιοῦτον, ὥστε νὰ μὴ ὑποκύπτω εἰς βίαν καὶ ἀπειλάς. Δὲν δίδω συνέχειαν, οὔτε δημιουργῶ προσωπικὸν ἐπεισόδιον. Λάβετε τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 19 καὶ μόνον ἐπ’ αὐτοῦ, παρακαλῶ.

§130Α. ΖΑΚΚΑΣ. Πρῶτον, ὀφείλω νὰ εἴπω τοῦτο: Δὲν σᾶς ἐξήνεγκον κανενὸς εἴδους ἀπειλάς. Σᾶς εἶπον, ὡς ἐπεισόδιον, ὅτι ἀπὸ κάτω θὰ σᾶς φωνάξω, τὸν λόγον.

§131ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μοῦ εἴπατε, ὅτι θὰ κάμετε ἐπεισόδιον.

§132Α. ΖΑΚΚΑΣ. Δὲν ἠκούσατε καλά.

§133ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ Πρόεδρος δὲν δημιουργεῖ προσωπικὰ ζητήματα. Ἐπὶ τοῦ θέματός σας, παρακαλῶ.

§134Α. ΖΑΚΚΑΣ. Ἀνέρχομαι εἰς τὸ βῆμα, διότι ὁ παλαιός μου φίλος Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, κ. Κανελλόπουλος, λησμονῶν ποῖος τὸν διέκοψεν καὶ ποῖος εἶπε κάτι, προέβη, ἐξεστόμισεν, ἂς μοῦ ἐπιτρέψῃ τὴν λέξιν, φράσεις ἀπαραδέκτους δι’ ἐμέ. Δὲν εἶμαι ἐγὼ ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος — ἐπιστήμων ἀναγνωριζόμενος ἀπὸ τὸν ἴδιον, ὅπως εἶχεν τὴν καλωσύνην νὰ τὸ διακηρύξῃ ἐπανειλημμένως— θὰ εἴπω φράσεις καὶ κρίσεις εἰς οἱαδήποτε Νομοσχέδιον, ἰδιαιτέρως δέ, εἰς τὸ νομοσχέδιον τῶν ἀγροτικῶν ἀσφαλίσεων, αἱ ὁποῖαι δὲν θὰ ἀποβλέπουν εἰς τὸ πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ διαφωτισθῇ ἡ Βουλὴ ἐπὶ τῶν ὀρθῶν ἐννοιῶν καὶ γνωμῶν καὶ ἀποβλέπουν εἰς τὸ πῶς θὰ ἐνσπείρουν δηλητήριον, δὲν ξεύρω διὰ ποίους σκοπούς. Τοῦ διαβεβαιῶ, ὅτι ἐκεῖνο τὸ εἶπον, «ὄχι φορολογία», ἠμπορῶ νὰ τὸ ἀποδείξω ἀμέσως ἐὰν τὸ Προεδρεῖον μοῦ δώσῃ τὸν λόγον καὶ ὁ κ. Κανελλόπουλος ζητήσῃ, νὰ δώσω ἐγὼ τὴν ἐξήγησιν αὐτῶν ποὺ εἶπον. Περιμένω τὴν κρίσιν καὶ τοῦ κ. Προέδρου καὶ τοῦ κ. Κανελλοπούλου. Θὰ εὐχαριστηθῶ πολύ, ἐὰν μοῦ δώσῃ τὴν εὐκαιρίαν νὰ ὁμιλήσω, ὁπότε θὰ πεισθῆτε, ὅτι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἔχω εἴπει, ἐνδιαφέρει τὸ νομοσχέδιον καὶ σᾶς καὶ τὸ μέλλον τοῦ θεσμοῦ.

§135ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ γνώμη τοῦ Προέδρου ἐν προκειμένῳ εἶναι, ὅτι προσωπικὸν ζήτημα δὲν ὑπάρχει. Οὐδεὶς σᾶς ἔθιξε.

§136Α. ΖΑΚΚΑΣ. Ἐὰν νομίζετε, ὅτι ἐλέχθησαν, ὅσα ἐλέχθησαν καὶ δὲν ὑπάρχει προσωπικὸν θέμα......

§137ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ, ἀφήσατέ με νὰ ἐκδώσω τὴν ἀπόφασίν μου καὶ ἐὰν δὲν ἱκανοποιηθῆτε, κάμετε ἔφεσιν πρὸς τὸ Σῶμα κατὰ τοῦ Κανονισμοῦ. Προσωπικὸν ζήτημα δὲν ὑπάρχει. Βεβαίως, δικαιοῦσθε, νὰ ὁμιλήσητε, ὅταν ἔλθῃ ἡ σειρά σας ἐπὶ τοῦ ἄρθρου ὁπότε νὰ δώσετε ἀπάντησιν καὶ ἐπὶ τῆς οὐσίας καὶ ἐπὶ ἐκείνων τὰ ὁποῖα ὑμεῖς νομίζετε, ὅτι δημιουργεῖ δι’ ὑμᾶς προσωπικὸν ζήτημα, παρὰ τὴν γνώμην τοῦ Προέδρου. Διότι καὶ ἐὰν ὁμιλήσητε, πάλιν ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ θὰ ὁμιλήσητε, καὶ θὰ εἴπητε, ὅτι δὲν εἴπατε αὐτὰ τὰ πράγματα καὶ ἔτσι χάνετε τὴν εὐκαιρίαν νὰ κάμετε ἀγόρευσιν οὐσίας ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 10. Νομίζω, ὅτι θὰ πρέπει νὰ ἐπιφυλαχθῆτε νὰ εἴπητε αὐτὰ ποὺ θέλετε, ὅταν θὰ κάμετε τὰς παρατηρήσεις σας κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ ἄρθρου 10, διὰ νὰ τερματισθῇ οὕτω ἐμμέσως τὸ καθ’ ὑμᾶς προσωπικὸν ζήτημα.

§138Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Δὲν εἶπον, ὅτι ἐλέχθησαν, διὰ νὰ δηλητηριάζουν. Δὲν ἐχρησιμοποίησα αὐτὴν τὴν φράσιν. Πιθανόν, βέβαια, ἐν τῇ ρύμῃ τοῦ λόγου μου νὰ ἀπέδωσα εἰς ὑμᾶς, τὸν παλαιὸν φίλον, τοῦ ὁποίου γνωρίζω, βεβαίως, καὶ τὴν δρᾶσιν καὶ τιμῶ τὰ ὅσα ἔχει εἰς τὴν ζωὴν του πράξει, πιθανὸν, νὰ ἀπέδωσα κἄτι, τὸ ὁποῖον δὲν ἔπρεπε νὰ ἀποδώσω. Ἀλλὰ δὲν εἶπον τὴν φράσιν, ὅτι ἐπεχειρήσατε νὰ δηλητηριάσητε τὴν κοινὴν γνώμην, νὰ ποῦμε, ἢ τὴν ψυχὴν τῶν ἀγροτῶν, οἱ ὁποῖοι θὰ ἀκούσουν ὅτι εἶναι φόρος, ἀλλ’ εἶπον ἁπλῶς, ὅτι βεβαίως ἡ ἐκτόξευσις αὐτῆς τῆς λέξεως καὶ αὐτὸ τὸ ἐπαναλαμβάνω —δὲν ἀποτελεῖ μείωσιν διὰ σᾶς, ἀποτελεῖ κριτικήν, ἀποτελεῖ ἀπάντησιν, ἀποτελεῖ ἄμυναν, ἀποτελεῖ ἀντεπίθεσιν— ὅτι ἡ ἐκτόξευσις αὐτῆς τῆς λέξεως εἶναι ἐκτόξευσις λέξεως, ἡ ὁποία παραπλανᾶ, —δὲν λέγω σκοπίμως, ἴσως νὰ πλανᾶσθε καί, πλανώμενοι, νὰ παραπλανᾶτε τοὺς ἄλλους— ἀλλ’ ἐν πάσῃ περιπτώσει παραπλανᾶ τοὺς ἀκροατάς, ἐλπίζω ὄχι τοὺς ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ, ἀλλ’ ἐνδεχομένως τοὺς ἐκτὸς τῆς αἰθούσης αὐτῆς. Αὐτὸ εἶπον καὶ μόνον. Δὲν θέλω νὰ ἀποδώσω εἰς πρόθεσιν τὸ ὅτι ἐξετοξεύσατε τὴν λέξιν αὐτήν, ἀλλ’ ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἡ λέξις εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχῃ εἰς ὡρισμένους νὰ ποῦμε, μᾶλλον ἀφελεῖς, τὴν παραπλανητικὴν αὐτὴν ἐπίδρασιν.

§139Α. ΖΑΚΚΑΣ. Δὲν σᾶς ἐνδιαφέρει νὰ λεχθῇ, ἐὰν τὸ ὅ,τι ἐλέχθη ἀπὸ ἐμὲ εἶναι τὸ ἀληθὲς ἢ ὄχι;

§140Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Βεβαίως μὲ ἐνδιαφέρει, ἀλλὰ τότε, ὅταν ὁ κ. Πρόεδρος καὶ ἡ Βουλὴ ἐπιτρέψουν νὰ γίνῃ συζήτησις ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 10.

§141ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μετὰ τὰς ἐξηγήσεις τοῦ κ. Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως, προσωπικὸν θέμα δὲν ὑπάρχει. Νὰ ἐγγραφῆτε εἰς τὸ ἄρθρον 10, ἐὰν δὲν ἔχετε ἤδη ἐγγραφῆ.

§142Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ συζήτησις συνεχίσθη ἀπόψε περὶ τὴν ἀνάπτυξιν τροπολογίας ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 10, τὴν ὁποίαν διὰ μακροτάτων ἀνέλυσεν ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως.

§143ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ἐφραιμίδη, αὐτὰ θὰ τὰ εἴπωμεν εἰς τὸ ἄρθρον 10. Ἐλήφθη ἀπόφασις νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὸ ἄρθρον 12. Δὲν ὑπάρχει λόγος νὰ ὁμιλήσητε.

§144Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Λέγετε, ὅτι δὲν ὑπάρχει λόγος, χωρὶς νὰ γνωρίζετε τὶ πρόκειται νὰ εἴπω.

§145ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αὐτὴν τὴν στιγμὴν δὲν ὁμιλεῖτε ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ. Εἴπομεν νὰ ὁμιλήσωμεν ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 12.

§146Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Πρέπει νὰ ἀκούσητε τὶ θέλω νὰ εἴπω. Ἀφήσατε νὰ ἐκθέσω τὰς ἀπόψεις μου καὶ κατόπιν νὰ κρίνετε. Δὲν πρόκειται νὰ μακρηγορήσω καὶ τοῦτο τὸ λέγω ὄχι διότι δὲν ἔχω τὸ δικαίωμα, ἐφ’ ὅσον ἐπὶ τρίωρον ἐγένετο συζήτησις, ἡ ὁποία ἔλαβε τὴν μορφὴν διαλόγου μεταξὺ τοῦ κ. Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἑνὸς τῶν ἡγετῶν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Παρακάθηνται εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν καὶ ἄλλα Κόμματα καὶ ὀφείλουν νὰ εἴπουν τὰς ἀπόψεις των. Λέγω, κ. Πρόεδρε, ὅτι ἡ τροπολογία αὐτὴ ἀνεπτύχθη διὰ μακρῶν ἀπὸ τὸν κ. Ἀντιπρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἐν συνεχείᾳ κατέληξεν ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος καὶ προτείνετε καὶ σεῖς νὰ γίνῃ συζήτησις ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 12.

§147ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπρότεινεν ὁ κ. Κωστόπουλος, ὄχι ἐγώ.

§148Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Διὰ λογαριασμὸν τοῦ κ. Κωστοπούλου. Ἡ ἰδική μας ἄποψις, εἶναι ἡ ἑξῆς: Ἡ τροπολογία, τὴν ὁποίαν ἀνέπτυξεν ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, κατ’ ἀρχὴν ὡμολόγησε καὶ ὁ ἴδιος, ὅτι εἶναι ἐπουσιώδης καὶ ὅτι εἰς ὡρισμένα σημεῖα μόνον ἐπουσιώδεις τροποποιήσεις φέρει ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 10. Δεύτερον, ἡμεῖς νομίζομεν, ὅτι τὸ ἄρθρον 10 ἐξακολουθεῖ κατ’ οὐσίαν νὰ παραμένῃ ὡς εἶχε πρίν, ἐφ’ ὅσον διατηρεῖ τὴν εἰσφορὰν τοῦ 2%. Κατόπιν αὐτοῦ καὶ κατόπιν τῆς διαπιστώσεως τοῦ γεγονότος, ὅτι καὶ εἰς αὐτὰς τὰς ἐπὶ μέρους ἐπουσιώδεις τροπολογίας προέβη ἡ Κυβέρνησις λόγῳ τῆς ἐπὶ μακρὸν χρόνον ἀσκηθείσης ἐπικρίσεως καὶ τοῦ ἄρθρου 10 ἢ ἐν γένει τοῦ νομοθετήματος, τίποτε δὲν ἀποκλείει, κ. Πρόεδρε, ἐὰν συνεχισθῇ ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 10, ἀφ’ ἧς στιγμῆς διεσπάσθη ἡ ἀπόλυτος ἄρνησις τῆς Κυβερνήσεως νὰ τὸ τροπολογήσῃ, τίποτε, ἐπαναλαμβάνω, δὲν ἀποκλείει, νὰ ἐπιτευχθῇ μὲ τὴν βοήθειαν τῆς Βουλῆς, καὶ περαιτέρω τροπολογία τοῦ ἄρθρου 10, ὁπότε, τὶ θὰ ἔχωμεν ὡς ἀποτέλεσμα; Ὅτι καὶ τὸ ἄρθρον 11 καὶ τὸ ἄρθρον 12 δὲν εἶναι δυνατὸν πλέον νὰ παραμείνουν, κατὰ τὴν κρίσιν καὶ τῆς Κυβερνήσεως ἀκόμη, ὡς ἔχουν αὐτὴν τὴν στιγμήν. Ἐάν, λοιπόν, προχωρήσωμεν εἰς τὴν συζήτησιν τοῦ ἄρθρου 11 ἢ τὴν συζήτησιν τοῦ ἄρθρου 12, ὅπως προτείνεται, τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ τὸν Ὀργανισμόν, τὶ θὰ ἔχωμεν; Ἕνα πρωθύστερον σχῆμα. Διότι, ἐάν, κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ ἄρθρου 10 ἔχωμεν οὐσιωδεστέρας τροπολογίας, τότε τὰ ὅσα θὰ ἔχωμεν ψηφίσει ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 11 ἢ 12 δὲν θὰ ἔρχωνται εἰς ἐναρμόνισιν πρὸς τὴν οὐσίαν τοῦ νομοθετήματος. Διότι δὲν πρέπει νὰ ξεχνᾷ ἡ Βουλή, ὅτι ἡ οὐσία τοῦ νομοθετήματος εἶναι τὸ ἄρθρον δηλαδὴ ἡ ἐπιβολὴ τῆς εἰσφορᾶς τοῦ 2%. Δι’ αὐτὸ παρακαλῶ, ἐὰν δὲν εἶναι ἡ Βουλὴ ἑτοίμη νὰ συνεχίσῃ τὴν συζήτησιν ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 10, νὰ μὴ προχωρήσωμεν εἰς τὸ 12ον, διότι τοῦτο θὰ εἶναι παραλογισμός.

§149ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 12 ἀφορᾷ τὸν Ὀργανισμόν, ἐνῷ τὰ ἄρθρα 10 καὶ 11 δὲν ἔχουν καμμίαν σχέσιν μὲ τὸν Ὀργανισμόν.

§150Α. ΖΑΚΚΑΣ. ..... (δὲν ἠκούσθη).

§151ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ζάκκα, ὁμιλῶμεν ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ, ἐνῷ ἐλάβομεν ἤδη ἀπόφασιν νὰ συζητήσωμεν τὸ ἄρθρον 12.

§152Γ. ΠΡΙΦΤΗΣ. Κατὰ τῆς ὑπάρξεως τοῦ Ὀργανισμοῦ, κ. Πρόεδρε, διετυπώθησαν ἀντιρρήσεις, διότι ἐπιβαρύνει τὴν ἀσφάλισιν τῶν ἀγροτῶν. Ἐάν, συνεπῶς, δὲν γνωρίζωμεν ποῖοι θὰ εἶναι οἱ πόροι διὰ τὴν ἀσφάλισιν τῶν ἀγροτῶν, περὶ τῶν ὁποίων πόρων προβλέπει τὸ ἄρθρον 10, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν ψήφισιν τοῦ ἄρθρου 12, δηλαδή, εἰς τὴν σύστασιν τοῦ Ὀργανισμοῦ;

§153ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ζάκκα, ἔχετε τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 12.

§154Γ. ΠΡΙΦΤΗΣ. Δὲν ἔχει ληφθῆ ἀπόφασις

§155ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Πρίφτη, δὲν εἶναι αὐτὸ ὀρθὸν δι’ ὑμᾶς, ὁ ὁποῖος εἶσθε εὐπρεπὴς πολιτικός. Ὅταν λέγωμεν καὶ ἀποφασίζωμεν κἄτι ἐπὶ λεπτομερειακῶν θεμάτων, δὲν εἶναι πάντοτε ἀπαραίτητον νὰ γίνεται ψηφοφορία διὰ νὰ λάβωμεν ἀπόφασιν· ἀρκεῖ, νομίζω, ἡ μὴ προβολὴ ἀντιρρήσεων. Ἐὰν δὲν ὑπάρχῃ οὐδεμία ἀντίρρησις, ἡ ἀπόφασις θεωρεῖται εἰλημμένη. Εἶναι ἔθιμον κοινοβουλευτικόν.

§156Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κοινοβουλευτικὸν ἔθιμον εἶναι νὰ ἐρωτῶνται ὅλοι καὶ νὰ μὴ γίνωνται παρασκηνιακῶς τὰ πράγματα.

§157Α. ΖΑΚΚΑΣ. Βεβαίως, τὸ σωστόν, κύριοι βουλευταί, εἶναι νὰ ψηφισθῇ προηγουμένως τὸ ἄρθρον 10, νὰ ἐξασφαλισθοῦν, δηλαδή, οἱ πόροι διὰ τὴν ἀσφάλισιν τῶν ἀγροτῶν καὶ μετὰ ταῦτα νὰ ψηφισθῇ τὸ ἄρθρον 12, νὰ ἀποφασίσωμεν, δηλαδή, περὶ τοῦ φορέως ποὺ θὰ συγκεντρώνῃ καὶ θὰ διανέμῃ τοὺς πόρους, οἱ ὁποῖοι θὰ προορίζωνται διὰ παροχὰς πρὸς τοὺς ἀγρότας. Δυστυχῶς, ὅμως, ἐπὶ τοῦ προκειμένου καλούμεθα βεβιασμένως νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὰ ἐν συνεχείᾳ ἄρθρα, ἐγκαταλείποντες τὰ προηγούμενα διὰ τὰς ἑπομένας συνεδριάσεις. Ἴσως καὶ τοῦτο εἶναι ἀποτέλεσμα τοῦ ἀνωμάλου τρόπου, μὲ τὸν ὁποῖον εἰσῆλθε τὸ νομοσχέδιον τοῦτο πρὸς ψήφισιν. Καὶ τὸν λέγω ἀνώμαλον τὸν τρόπον, διότι, ὅπως γνωρίζετε, τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ ἔρχεται κατόπιν τῆς πιέσεως τὴν ὁποίαν ἤσκησεν ἡ Ἀντιπολίτευσις ἐπὶ τῆς Κυβερνήσεως διὰ τῆς καταθέσεως τῶν δύο γνωστῶν προτάσεων, τῆς προτάσεως δηλαδὴ Παπανδρέου καὶ εὐρυτέρας τοιαύτης τῆς ΕΔΑ. Ἐφ’ ὅσον, ὅμως, ἐπροτιμήθη αὐτὴ ἡ τακτική, εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ ὑποκύψωμεν εἰς τὴν θέλησιν τῆς πλειοψηφίας καὶ νὰ συζητήσωμεν τὸ ἄρθρον 12. Ὡς φορέα τῆς ἀγροτικῆς ἀσφαλίσεως προβλέπει τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον ἕνα Ὀργανισμόν, τὸν ὁποῖον ἱδρύει μὲ τὸ συζητούμενον ἄρθρον. Διὰ νὰ ἀντιληφθῶμεν, ὅμως, καλύτερον τὸ θέμα τοῦ φορέως, θὰ πρέπει νὰ ἀνατρέξωμεν εἰς τὴν ἱστορίαν τοῦ θεσμοῦ τῆς κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως. Ἔχομεν ἕνα πλῆθος Ταμείων, τὰ ὁποῖα διοικοῦνται ἕκαστον τούτων παρ’ ἑνὸς Συμβουλίου. Ἐὰν παρατάξωμεν τὰ μέλη τῶν Διοικητικῶν αὐτῶν Συμβουλίων, τὰ ὁποῖα ὁλοκληρώνονται, διοικοῦν τὴν κοινωνικὴν ἀσφάλισιν τῶν μισθωτῶν, θὰ συγκροτήσωμεν μίαν ὁλόκληρον ταξιαρχίαν, διὰ νὰ μὴ εἴπω μεραρχίαν. Ὅλα αὐτὰ τὰ Ταμεῖα εἰσπράττουν ὡρισμένους πόρους, τοὺς ὁποίους ἐν συνεχείᾳ διαθέτουν, βάσει ἑνὸς Κανονισμοῦ. Διὰ τὴν εἴσπραξιν τῶν πόρων χρησιμοποιεῖται πολυάριθμον προσωπικόν, ἀλλὰ καὶ αἱ δημόσιαι Ὑπηρεσίαι, εἰς μερικὰς τῶν περιπτώσεων. Ἡ δὲ διάθεσις τῶν εἰσπραττομένων πόρων γίνεται βάσει ἑνὸς Κανονισμοῦ δι’ ἕκαστον Ταμεῖον, ὁ ὁποῖος Κανονισμός, ἀμελέτητος κατὰ κανόνα, τροποποιεῖται συνεχῶς μὲ συνεχῆ σχετικὴν ἀπασχόλησιν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας τοῦ Συμβουλίου, τοῦ λεγομένου Συμβουλίου Κοινωνικῆς Ἀσφαλίσεως. Τὸ περίεργον δὲ εἶναι, ὅτι ὅλα τὰ Ὑπουργεῖα σχεδόν, ἀσχολοῦνται μὲ τὴν κοινωνικὴν ἀσφάλισιν, ἀναλόγως τοῦ συνδέσμου τὸν ὁποῖον ἔχει μὲ ἕκαστον ἐξ αὐτῶν ἡ κυρία ἀπασχόλησις τῶν ἀσφαλιζομένων προσώπων. Τὸν κάκιστον αὐτὸν δρόμον τῆς διασπορᾶς τῆς σπουδαίας ἀσφαλιστικῆς ἁρμοδιότητος τοῦ Κράτους ἀκολουθεῖ ἡ Κυβέρνησις καὶ διὰ τὴν ἀγροτικὴν ἀσφάλισιν.

§158Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Διὰ τὴν ὕπαρξιν πολλῶν Ταμείων, κ. συνάδελφε, θὰ πρέπει νὰ κατηγορήσητε πρῶτον ἀπὸ ὅλους τὸν ἑαυτόν σας, διότι ἀσφαλῶς ἐπὶ τῶν ἡμερῶν σας ἐδημιουργήθησαν πλεῖστα ὅσα Ταμεῖα.

§159Α. ΖΑΚΚΑΣ. Ὅταν ἤμην ὑπουργός, οὐδὲν Ταμεῖον συνέστησα. Τώρα, κ. Ὑπουργέ, εὑρίσκομαι εἰς τὴν θέσιν τοῦ κριτοῦ. Ἂν δέ, εἴχατε παρακολουθήσει τὴν δημοσίαν σταδιοδρομίαν μου, θὰ ἐγνωρίζατε, ὅτι ἐπὶ μακρὸν χρόνον ἤμην μακρὰν τοῦ Ὑπουργείου, τοῦ ἁρμοδίου μὲ τὴν κοινωνικὴν ἀσφάλισιν. Προκειμένου, λοιπόν, καὶ περὶ τῆς ἀγροτικῆς ἀσφαλίσεως, ἀκολουθοῦμεν ἀκριβῶς τὸν ἴδιον δρόμον. Καὶ μάλιστα δὲν ἀκολουθεῖ μόνον ἡ Κυβέρνησις τὸν ἴδιον δρόμον, ἀλλὰ καὶ ἡ Ἀντιπολίτευσις. Κατὰ τὴν πρότασιν Παπανδρέου, ἡ ΑΤΕ ἐπρόκειτο νὰ μεταβληθῇ καὶ εἰς ἀσφαλιστικὸν φορέα, πρᾶγμα ποὺ οὐδαμοῦ ἀλλοῦ συναντᾶται. Ἀντὶ τῆς Τραπέζης, ἡ Κυβέρνησις συνιστᾷ ἕνα νέον Ὀργανισμόν, τοῦ ὁποίου τὸ προσωπικὸν θὰ καθορισθῇ μὲ κανονισμοὺς ὁριζομένους διὰ Β. Διαταγμάτων, ἐκδοθησομένων τῇ προτάσει δύο ὑπουργῶν Γεωργίας καὶ Οἰκονομικῶν. Ἂν οἱ δύο αὐτοὶ ὑπουργοὶ διαφωνήσουν, τότε ὁ Κανονισμὸς θὰ τεθῇ ἐν ἰσχύϊ ὑπὸ τοῦ Διοικητοῦ τοῦ Ὀργανισμοῦ, ὁ ὁποῖος ὑπάλληλος αὐτὸς θὰ παραμερίσῃ τοὺς δύο ὑπουργοὺς καὶ τὰς διαφωνίας των. Ἀλλά, κ. Ὑπουργέ, σήμερον, ὅπως γνωρίζετε, ἔχομεν ἕνα μεγάλον ἀσφαλιστικὸν φορέα, τὸ ΙΚΑ, ὁ ὁποῖος, παρ’ ὅλον ὅτι εὑρέθη εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ ἱκανοποιῇ τὰς ἄλλοτε μεγάλας καὶ ἄλλοτε μικροτέρας ἀξιώσεις κομματικοῦ περιεχομένου τῶν Κυβερνήσεων καὶ ὁ ὁποῖος ἐκ τούτου ἐρημώθη εἰς κῦρος, ἔχει μίαν πολυετῆ πεῖραν ἀποκτήσει περὶ τὰ ἀσφαλιστικὰ ζητήματα καὶ τὴν ὀργάνωσιν τῆς ἀσφαλίσεως. Τὸ ΙΚΑ, ὡς γνωστόν, πρέπει θεωρητικῶς νὰ ἀσφαλίζῃ ὅλους τοὺς μισθωτούς, οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχουν ἀσφαλισθῆ εἰς ἄλλο Ταμεῖον. Παρὰ τοῦτο, παραμένουν ἀνασφάλιστοι οἱ τῶν μικρῶν κέντρων τῆς χώρας. Ἐκτὸς ἀπὸ τὸ ΙΚΑ ἔχομεν καὶ τὸ ΤΕΒΕ, τὸ ὁποῖον ἀσκεῖ ἀσφάλισιν ὁμοιάζουσαν πρὸς τὴν μέλλουσαν τῶν ἀγροτῶν, λόγῳ τῆς κοινῆς ἀβεβαιότητος τοῦ εἰσοδήματος τῶν ἀσφαλιζομένων προσώπων. Ἀλλὰ καὶ εἰς τὸν Ὀργανισμὸν αὐτόν, τὸ ΤΕΒΕ, δὲν εἶναι ἠσφαλισμένοι, ὅπως συμβαίνει καὶ μὲ τὸ ΙΚΑ. (Οἱ ἐπαγγελματίαι τῶν μικροτέρων κέντρων, χωρίων καὶ συνοικισμῶν). Ἐὰν θελήσωμεν νὰ ἐπεκτείνωμεν τὴν ἀσφάλισιν τοῦ ΤΕΒΕ ἢ τοῦ ΙΚΑ καὶ εἰς τὰ μικρότερα κέντρα, τότε ἡ ἀσφάλισις καθίσταται ἀντιοικονομική, λίαν δαπανηρὰ καὶ ἐὰν τοῦτο συμβῇ γίνεται μόνον διὰ τὸν διορισμόν τινῶν εἰσπρακτόρων.

§160Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ἡ ἀσφάλισις εἰς τὸ ΤΕΒΕ, κ. συνάδελφε, εἶναι καθολική. Ἰσχύει δι’ ὅλην τὴν ἐπικράτειαν. Αἴτημα μόνον ὑφίσταται νὰ μὴ περιλαμβάνῃ τοὺς ἐπαγγελματίας τοὺς ἐγκατεστημένους εἰς οἰκισμούς.

§161Α. ΖΑΚΚΑΣ. Ἀνέκαθεν, κ. Ὑπουργέ, ὑπάρχει ἕνας μεγάλος ἀριθμὸς ἐπαγγελματιῶν, οἱ ὁποῖοι δὲν πληρώνουν εἰς τὸ ΤΕΒΕ καὶ ἕνεκα τούτου, τὸ ΤΕΒΕ δὲν δύναται νὰ αὐξήσῃ τὰς παρεχομένας ὑπὸ τούτου συντάξεις. Ἐκ τῶν 340 χιλ. ἠσφαλισμένων εἰς τὸ ΤΕΒΕ μόνον αἱ 200 ἢ 220 χιλ. καταβάλλουν τὰ κεκανονισμένα ἀσφάλιστρα. Περίπου 100 χιλ. ἠσφαλισμένων δὲν καταβάλλουν τὴν καθοριζομένην εἰσφοράν. Αὐτὸς εἶναι καὶ ὁ λόγος ποὺ δὲν αὐξάνονται αἱ συντάξεις. Καὶ τοῦτο τὸ κατακρίνουν καὶ οἱ συνταξιοῦχοι, διότι λέγουν ὅτι, ἅμα βλέπουν οἱ ἐν ἐνεργείᾳ, ὅτι ἡ σύνταξις εἶναι μηδαμινή, δὲν προθυμοποιοῦνται εἰς τὴν καταβολὴν τῶν εἰσφορῶν των. Διὰ τὸν λόγον αὐτὸν ὑπάρχει καὶ σημαντικὸς ἀριθμὸς ἐπαγγελματιῶν καὶ βιοτεχνῶν ἐκτὸς ἀσφαλίσεως. Τὸ θέμα τῶν ἀγροτικῶν ἀσφαλίσεων ἦτο ἡ καλλιτέρα εὐκαιρία νὰ ὑπαχθοῦν εἰς τὸ ΙΚΑ αἱ ἀγροτικαὶ ἀσφαλίσεις καὶ τὸ ΙΚΑ νὰ ἐδημιουργοῦσε νέα κέντρα ἀνὰ 5–6 χωρία, ὥστε νὰ περιληφθοῦν καὶ οἱ ἐπαγγελματίαι καὶ οἱ ἐκτὸς τῆς ἀσφαλίσεως ἐργάται. Ἀλλ’ ἐκτὸς αὐτοῦ, δὲν θὰ ὑπῆρχεν ἀνάγκη νὰ γίνωνται ὅλαι αὐταὶ αἱ ποικίλαι ἐνέργειαι ποὺ μᾶς εἶπεν ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως διὰ τὸν καθορισμὸν τοῦ εἰσοδήματος τῶν ἀγροτῶν. Θὰ ἀρκοῦσε νὰ καθορισθοῦν διὰ τοῦ νόμου κλάσεις εἰσφορῶν καὶ ὁ ἀγρότης μόνος του νὰ ἐκλέγῃ τὴν κλάσιν, ὁπότε ἀναλόγως τῆς εἰσφορᾶς θὰ ἦτο καὶ ἡ σύνταξις. Καὶ τότε θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ λεχθῇ ὅ,τι εἶπεν ὁ κ. Κανελλόπουλος, ὅτι δηλαδή, ἡ Κυβέρνησις κάμνει ἀσφάλισιν καὶ ὄχι πρόνοιαν ὑπὲρ τῶν ἀγροτῶν. Διὰ τῆς δημιουργίας νέου Ὀργανισμοῦ, θὰ δημιουργηθῇ μία κακὴ κατάστασις, ἥτις δὲν θὰ δυνηθῇ νὰ βελτιωθῇ κατόπιν. Καὶ παρὰ τὸ ὅτι ἐν τῷ νομοσχεδίῳ καθορίζεται, ὅτι ὁ ἀριθμὸς τῶν ὑπαλλήλων δὲν θὰ ὑπερβῇ τοὺς 200, πολὺ συντόμως θὰ ὑπερβῇ τοὺς 1.000. Εἰς τὸν τόπον μας, ἕως τώρα, μόνον τὸ καλὸν μεταβάλλεται, τὸ κακὸν παραμένει συνήθως ἀκλόνητον. Αὐτὰ ὅλα μαρτυροῦν, ὅτι δὲν ἀντελήφθη τὸ θέμα ἡ Κυβέρνησις, παρὰ τὸ ὅτι εἶχε τὴν εὐκαιρίαν νὰ ἀναμορφώσῃ τὴν ἀσφάλισιν. Ὁ Ἐλευθέριος Βενιζέλος, ἐντὸς 12 μηνῶν ἔκαμε τὴν ἀπογραφὴν καὶ ὅλην τὴν προεργασίαν καὶ κατέθεσε τὸ νομοσχέδιον μὲ εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν 100 σελίδων καὶ ἐπὶ πλέον καὶ ἔκθεσιν ξένου διακεκριμένου εἰδικοῦ μαθηματικοῦ. Ἀλλὰ αὐτὰ ἀπαιτοῦν θέλησιν διὰ τὴν ἀσφάλισιν καὶ ὄχι εὐκαιρίαν διορισμῶν καὶ πρόθεσιν δημιουργίας προεκλογικῶν ἐντυπώσεων. Ἐὰν ἤθελεν ἡ Κυβέρνησις νὰ ρυθμίσῃ ὀρθῶς τὸ θέμα, δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ τὸ θεωρήσῃ ὡς ὑπόθεσιν μεταξὺ αὐτῆς, τοῦ κ. Παπανδρέου καὶ τῆς ΕΔΑ. Δὲν θεμελιοῦται ἕνας θεσμὸς κατὰ ἕνα τέτοιον τρόπον προεκλογικόν, ὡς ἐπιχειρεῖ ἡ Κυβέρνησις. Εἰς τὴν ἀσφάλισιν περιελήφθη μόνον τὸ γῆρας, χωρὶς νὰ περιληφθῇ ἡ ἀσθένεια καὶ ἡ ἀναπηρία, παρὰ τὸ ὅτι τὸ θέμα τῆς ἀσθενείας καὶ τῆς ἀναπηρίας εἶναι σπουδαιότατον. Διότι, εἶναι δυνατὸν νὰ ἀναγκάσῃ ἕνα ἀγρότην νὰ πωλήσῃ ὁλόκληρον τὴν περιουσίαν του. Καὶ ὅταν μείνῃ ἀνάπηρος, ὄχι μόνον θὰ στερηθῇ τοῦ εἰσοδήματός του, ἀλλὰ καὶ θὰ καταντήσῃ βάρος τῆς οἰκογενείας του. Γενικώτερον, κατὰ τρόπον, κατὰ τὸν ὁποῖον γίνεται ἡ ἀσφάλισις, θὰ ἀποτελέσῃ περιπέτειαν, διότι θὰ κοστίσῃ πάρα πολλά, θὰ ἐπιβαρύνῃ ἐξαιρετικὰ τοὺς ἀγρότας. Καὶ ἡ Ἑλλὰς δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συντηρῇ πολυτελεῖς Ὀργανισμοὺς μὲ ἔξοδα τεράστια. Ὅταν εἶπον, ὅτι ἡ ἀγροτικὴ ἀσφάλισις δὲν εἶναι παρὰ φορολογία, τὸ εἶπον, διότι εἰς τὴν κοινωνικὴν ἀσφάλισιν ναὶ μὲν οἱ ἔχοντες μεγαλύτερα εἰσοδήματα πληρώνουν περισσότερα, ἀλλὰ καὶ αἱ παροχαὶ πρὸς αὐτοὺς εἶναι ὑψηλότεραι. Ἐνῷ μὲ τὸ νομοσχέδιόν σας ὅλοι θὰ παίρνουν τὰ ἴδια καὶ θὰ πληρώνουν πολὺ ὑψηλότερα. Πῶς ἔρχεσθε καὶ λέγετε, ὅτι ἔχομεν τοὺς ἄλλους τοὺς πόρους τοὺς κοινωνικούς; Πρόνοια εἶναι καὶ αὐτό. Δι’ αὐτό, ἐπιμένω καὶ λέγω, ὅτι πρέπει νὰ ἀναθεωρήσῃ ἡ Κυβέρνησις τὰ ὅσα ἔκαμε μέχρι τοῦδε, διότι αὐτὰ μόνον κακὸν τῆς προσάπτουν καὶ νὰ κυττάξῃ νὰ κάμῃ ἕνα νομοσχέδιον μελετημένον. Δὲν εἶμαι ἐγὼ ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος θὰ ἤθελα νὰ ἀναβληθῇ τὸ νομοσχέδιον. Ἠμπορεῖ νὰ εὑρεθῇ ἕνας τρόπος ἐνισχύσεως τῶν ἀγροτῶν, ἀλλὰ ὄχι μὲ αὐτὸν τὸν κακὸν δρόμον, ὁ ὁποῖος θὰ ὁδηγήσῃ εἰς τὸ χειρότερον. Ἐπιμένει ὁ κ. Κανελλόπουλος, ὅτι θὰ ζήσῃ ὁ θεσμός. Θὰ ζήσῃ, δὲν ὑπάρχει καμμία ἀμφιβολία, διότι εἰς τὸν τόπον αὐτόν, τὸ χειρότερον εἶναι τὸ δύσκολον νὰ διορθώσῃ κανεὶς καὶ ἀπὸ τοῦ κακοῦ βαίνει κανεὶς εἰς τὸ χειρότερον. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Α. Καμβύσης).

§162ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς, ἔχει τὸν λόγον. Θὰ ἤθελα νὰ παρακαλέσω, ὅπως ἡ συζήτησις περιορισθῇ ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 12, δεδομένου, ὅτι ἡ Βουλὴ ἀπεφάσισε τὴν ἀναβολὴν τῆς συζητήσεως τοῦ ἄρθρου 10.

§163Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, δι’ ἡμᾶς ποὺ ἔχομεν μελετήσει τὸ νομοσχέδιον γράμμα πρὸς γράμμα καὶ διάταξιν πρὸς διάταξιν, εἶναι ἀπαραίτητον νὰ ἀναφερθῶμεν παρεμπιπτόντως καὶ εἰς τὸ ἄρθρον 10, διὰ νὰ ὑποστηρίξωμεν τὰς γνώμας μας.

§164ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶναι ἀπόφασις τῆς Βουλῆς, νὰ συζητηθῇ τὸ ἄρθρον 12. Ἑπομένως, παρακαλῶ, ὅπως μὴ ἐπεκταθῆτε εἰς συζήτησιν καὶ ἄλλων ἄρθρων.

§165Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἀφῆστε νὰ διατυπώσω τὰς ἀπόψεις μου, καὶ ἐὰν ἐξέλθω ἐκ τῶν ὁρίων τῶν ἐπιτρεπομένων ὑπὸ τοῦ Κανονισμοῦ, τότε νὰ μὲ ἀνακαλέσητε εἰς τὴν τάξιν. Διὰ τοῦ ἄρθρου 12 τοῦ νομοσχεδίου ἱδρύεται Εἰδικὸς Ὀργανισμὸς τῶν Κοινωνικῶν Γεωργικῶν Ἀσφαλίσεων. Διετύπωσα ἤδη, ἐπανειλημμένως τὴν ἄποψιν, ὅτι, ἓν τοιαύτης σημασίας νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον ἐνδιαφέρει ἀμέσως 4 καὶ πλέον ἑκατομμύρια Ἑλλήνων ἀγροτῶν, θὰ ἔπρεπε νὰ μελετηθῇ μετὰ τῆς δεούσης προσοχῆς. Διετύπωσα, ἀκόμη, τὴν ἄποψιν, ὅτι εἶναι καιρὸς νὰ ἀντιμετωπίσωμεν τὴν δημιουργίαν ἑνὸς ἑνιαίου Ἐθνικοῦ Ὀργανισμοῦ Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων, εἰς τὸν ὁποῖον νὰ συγχωνευθοῦν ὅλοι οἱ ἀσφαλιστικοὶ Ὀργανισμοὶ τῆς χώρας. Καὶ βάσει αὐτῆς τῆς ἀπόψεως θὰ ἤθελα καὶ τὸν ΟΓΑ ἐντὸς τοῦ Ἑνιαίου Ὀργανισμοῦ Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων τῆς χώρας. Εἰς τὸ ἄρθρον 12, ὁρίζεται, ὅτι ὁ Ὀργανισμὸς θὰ ὑπάγεται εἰς τὴν ἐποπτείαν τοῦ Κράτους, ἐκφραζομένην ἐν προκειμένῳ ὑπὸ τοῦ Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως καὶ τοῦ Ὑπουργοῦ Γεωργίας. Ἐὰν προσέξωμεν καλὰ τὴν διάταξιν αὐτήν, καὶ τὴν συσχετίσωμεν μὲ τὰ ἑπόμενα ἄρθρα τοῦ νομοσχεδίου, βλέπομεν, ὅτι δὲν περιλαμβάνεται εἰδικὴ διάταξις ἐξασφαλίζουσα τὴν ἄσκησιν τῆς ἐποπτείας αὐτῆς, κατὰ τρόπον σαφῆ. Καὶ ἐρωτῶ, διὰ τίνος τρόπου θὰ ἀσκῆται ἡ ἐποπτεία τοῦ ΟΓΑ, κυρίως ἀπὸ τὸν Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως; Ἡ διάταξις αὐτή, κατὰ τὴν γνώμην μου, εἶναι πρωτοφανής. Ἐξ ὅσων γνωρίζομεν, ἡ εὐθύνη τῆς Κυβερνήσεως εἶναι ὁμαδική, καὶ εἰδικώτερον ὑπεύθυνοι εἶναι οἱ ἐπὶ μέρους ὑπουργοί, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἁρμοδιότητά των. Εἰς οὐδένα δὲ Ὀργανισμὸν συνυπάρχει ἡ ἁρμοδιότης ἐκείνης τοῦ Πρωθυπουργοῦ καὶ ἄλλου εἰδικοῦ ὑπουργοῦ. Θὰ ἔπρεπε διὰ τοῦ ἄρθρου 12 νὰ ὁρισθῇ, ὅτι ὁ ΟΓΑ ὑπάγεται μόνον εἰς τὴν ἐποπτείαν τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. Αὐτὸ θὰ ἦτο ὀρθότερον. Δὲν βλέπω διατὶ προστίθεται ἡ ἐποπτεία τοῦ Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, ὁ ὁποῖος εἶναι ἐκ τῶν πραγμάτων ὁ ὑπερεπόπτης τῶν ἔργων ὅλων τῶν μελῶν τῆς Κυβερνήσεως. Φοβοῦμαι, ὅτι καὶ ἡ διάταξις αὐτὴ ἀποδεικνύει, ὅτι τὸ νομοσχέδιον συνετάχθη κατὰ τρόπον πρόχειρον καὶ χωρὶς βαθεῖαν μελέτην τῶν διατάξεών του. Δι’ αὐτόν, τὸν λόγον, πρέπει, διὰ θετικῶν διατάξεων, νὰ θεμελιώσωμεν τὴν διάταξιν τὴν σχετικὴν μὲ τὸν τρόπον ἀσκήσεως τῆς ἐποπτείας, διὰ νὰ μὴ συμπλακοῦν αἱ ἁρμοδιότητες δύο ἐποπτικῶν ἀρχῶν. Φοβοῦμαι, ὅτι καθημερινῶς θὰ δημιουργοῦνται ζητήματα καὶ θὰ συγκρούωνται αἱ ἁρμοδιότητες. Θὰ ἐκδίδῃ μίαν διαταγὴν ὁ ὑπουργὸς Γεωργίας καὶ ἡ διαταγὴ αὐτὴ θὰ ἀνατρέπεται δι’ ἄλλης, τὴν ὁποίαν θὰ ἐκδίδῃ ὁ Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἢ ὁ ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως. Καλόν, λοιπόν, θὰ εἶναι, νὰ ἀφήσωμεν τὸν Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως ἐκεῖ ποὺ τὸν ἔταξεν ἡ Πολιτεία καὶ νὰ μείνῃ μόνος ὑπεύθυνος ἐπόπτης τοῦ ΟΓΑ ὁ ὑπουργὸς Γεωργίας. Ταῦτα, ὡς πρὸς τὴν τυπικὴν διατύπωσιν τῶν διατάξεων τοῦ ἄρθρου 12. Γενικώτερον, θὰ ἤθελον νὰ τονίσω, ἐπειδὴ ἀπευθυνόμεθα πρὸς τὴν πενεστέραν τάξιν, τῶν ἀγροτῶν, ἥτις ἐκ τοῦ ἑνὸς δισεκατομμυρίου 174 ἑκατομμυρίων δραχμῶν τῶν πρώτων ἐσόδων τοῦ ΟΓΑ, εἰσφέρει εὐθέως 808.500.000 καὶ τὸ κοινωνικὸν σύνολον εἰσφέρει τὰ ὑπόλοιπα 366 ἑκατομμύρια. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον θὰ ἔπρεπε νὰ ἐξετάσωμεν, ἂν εἰς τὸ πρῶτον στάδιον τοὐλάχιστον τῆς ἀσφαλίσεως τῶν ἀγροτῶν, θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ προσκολλήσωμεν τὸν Ὀργανισμὸν αὐτὸν εἴτε εἰς τὴν ΑΤΕ, εἴτε εἰς τὸ ΙΚΑ, διότι κἄποτε, καὶ τὸ τονίζω τοῦτο, θὰ καταλήξωμεν εἰς τὴν συγκέντρωσιν ὅλων τῶν ἀσφαλιστικῶν Ὀργανισμῶν εἰς ἕνα ἑνιαῖον ἀσφαλιστικὸν Ὀργανισμόν. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, μὲ μέθοδον καλυτέραν θὰ ἐφαρμόζαμεν τὴν κοινωνικὴν ἀσφάλισιν τῶν ἀγροτῶν, χωρὶς περιττὰς ἐπιβαρύνσεις των. Ἐφ’ ὅσον ἡ Κυβέρνησις ἐπιμένει εἰς τὴν ἵδρυσιν τοῦ ΟΓΑ, θὰ πρέπει ὁ Ὀργανισμὸς αὐτὸς νὰ διοικηθῇ κατὰ τὸν ἤδη γνωστὸν τρόπον διοικήσεως τῶν παρομοίων Ὀργανισμῶν. Προτείνω τὴν διαγραφὴν ἐκ τοῦ ἄρθρου 12 τῆς διατάξεως τῆς ὁριζούσης τὴν ἐποπτείαν τοῦ Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, πρὸς ἀποφυγὴν συγχύσεως ἁρμοδιοτήτων δύο ἐποπτῶν, τοῦ Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως καὶ τοῦ ὑπουργοῦ Γεωργίας. Αὐτὰς τὰς παρατηρήσεις εἶχον νὰ κάμω, εἰδικῶς ὡς πρὸς τὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 12. Ἐπ’ εὐκαιρίᾳ, παρακαλῶ τὴν Κυβέρνησιν, νὰ προσέξῃ τὸ πρόβλημα τῶν ἀσφαλιστικῶν Ὀργανισμῶν, οἱ ὁποῖοι χωλαίνουν καὶ κρημνίζονται. Πρέπει τὸ πρόβλημα τοῦτο νὰ ἀντιμετωπισθῇ ἐπὶ βάσεων ὀρθολογιστικῶν. Καὶ ἡ μόνη ὀρθὴ μέθοδος ὀργανώσεως τῶν κοινωνικῶν ἀσφαλίσεων ἐν τῇ χώρᾳ μας εἶναι ἡ συγχώνευσις ὅλων τῶν ἀσφαλιστικῶν Ὀργανισμῶν εἰς ἕνα Ἑνιαῖον Ἐθνικὸν Ὀργανισμόν, πρὸς συγκέντρωσιν τῆς διοικήσεως, πρὸς οἰκονομίαν ἐξόδων διοικήσεως, πρὸς καλυτέραν ἐξυπηρέτησιν τῶν ἠσφαλισμένων καὶ συνταξιούχων. Δὲν θὰ κουρασθῶ νὰ ἐπαναλαμβάνω τὴν ἄποψιν αὐτήν, διότι τὴν πιστεύω ὡς ὀρθήν, μέχρις ὅτου ὡριμάσῃ ἡ ἰδέα καὶ εὑρεθῇ ἡ κατάλληλος Κυβέρνησις νὰ τὴν ἐκτελέσῃ. Βάσει τῆς γενικῆς αὐτῆς ἀπόψεώς μου, δὲν συμφωνῶ μὲ τὴν ἀρχὴν τοῦ ἄρθρου 12 τοῦ νομοσχεδίου.

§166Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, σχετικῶς μὲ τὸν φορέα τὸν ἀσφαλιστικόν, θὰ συνταχθῶ μὲ τὰς ἀπόψεις, τὰς ὁποίας ὑπεστήριξεν ὁ συνάδελφος κ. Ζορμπᾶς. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ κατανοητὸν ἐπὶ ποίας βάσεως καθιεροῦται ἡ ἁρμοδιότης τῆς ἐποπτείας τοῦ ΟΓΑ ἀπὸ τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως. Ἐπίσης, ἐὰν δεχθῶμεν, ὅτι ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἔχει τὴν γενικωτέραν εὐθύνην τῆς παρακολουθήσεως τοῦ κυβερνητικοῦ ἔργου, πῶς θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ παρακολουθήσῃ καὶ τὸ ἔργον τοῦ ἱδρυομένου Ὀργανισμοῦ εἰς τὰ πρῶτα του βήματα;

§167Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ἀκριβῶς, κ. συνάδελφε, ἐπειδὴ πρόκειται περὶ νέου Ὀργανισμοῦ, ὁ ὁποῖος πρόκειται νὰ ἐξυπηρετήσῃ ἕνα μεγάλον ἀριθμὸν Ἑλλήνων πολιτῶν καὶ ἐπειδὴ ἐπὶ πλέον πρέπει νὰ δοθῇ καὶ περισσοτέρα ἔμφασις εἰς τὴν σημασίαν του, ἐτέθη ὑπὸ τὴν ἐποπτείαν καὶ τὴν παρακολούθησιν τοῦ κ. Πρωθυπουργοῦ καὶ μάλιστα ἀπὸ τὰ πρῶτα του βήματα.

§168Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν μὲ ἐπείσατε, κ. Ὑπουργέ.

§169Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Τὸ γνωρίζω, Δὲν ὡμίλησα διὰ νὰ σᾶς πείσω, διότι οὐδέποτε πείθεσθε.

§170Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Διατὶ τὸ λέγετε αὐτό, κ. Ὑπουργέ; Λυποῦμαι πολύ. Εἶμαι διατεθειμένος νὰ πείθωμαι εἰς καλοπίστους καὶ θετικὰς ἀπόψεις.

§171Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Δὲν τὸ εἶδα ποτὲ μέχρι σήμερον.

§172Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν προτίθεμαι νὰ δώσω συνέχειαν εἰς τὸ ζήτημα, ἀλλ’ ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἐξ ὅσων εἴπατε φαίνεται, ὅτι ἡ ἐπιθυμία σας εἶναι νὰ ὑπογραμμίσητε τὴν σημασίαν τοῦ Ὀργανισμοῦ διὰ τῆς ἀναθέσεως τῆς ἐποπτείας του εἰς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως.

§173Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Δὲν εἶπον αὐτό. Εἶπον, ὅτι ὁ Ὀργανισμός, πολὺ περισσότερον εἰς τὰ πρῶτα βήματά του, ἔχει ἀνάγκην τῆς ἐποπτείας καὶ συμπαραστάσεως τοῦ κ. Πρωθυπουργοῦ.

§174Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ ἐγὼ σᾶς λέγω, ὅτι αὐτὸ δὲν πρόκειται νὰ ἐξυπηρετήσῃ εἰς τίποτε τὴν πολιτικὴν ζωὴν τῆς χώρας, διότι ἐξ ὅσων γνωρίζω, παρόμοιον φαινόμενον δὲν ὑπάρχει, ἐφ’ ὅσον αἱ ἐξουσίαι καὶ αἱ ἁρμοδιότητες τῆς διοικήσεως κατανέμονται εἰς τὰ ἁρμόδια Ὑπουργεῖα, τοῦ Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως ἀσκοῦντος τὴν γενικὴν ἐποπτείαν. Ἔχομεν ἁρμόδιον ὑπουργόν, τὸν ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, καὶ εἶναι εἰς θέσιν οὗτος νὰ ἀσκήσῃ τὴν ἁρμοδιότητά του. Αὐτὸ τὸ ἀσύνηθες φαινόμενον, τῆς ἀσκήσεως τῆς ἐποπτείας ἔργων παρὰ τοῦ Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μᾶς εὕρῃ συμφώνους, ἡ δὲ αἰτιολογία, ὅτι γίνεται διὰ νὰ ὑπογραμμισθῇ ἡ σημασία τοῦ θέματος, πιστεύομεν, ὅτι δίδεται μόνον πρὸς διαφήμισιν.

§175Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Θὰ σᾶς ὑπενθυμίσω μερικὰ παραδείγματα, ὅπως τὸ προηγούμενον τοῦ ἐξωσχολικοῦ ἀθλητισμοῦ. Ἐπίσης, ἡ τροποποίησις τοῦ Ὀργανισμοῦ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης γίνεται ἀποφάσει τοῦ Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως καὶ τῇ προτάσει τοῦ ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ.

§176Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀκόμη περισσότερον δὲν μὲ πείθετε. Διότι ὁ Ὀργανισμὸς Ἀθλητισμοῦ, φυσικῶς, ἀνήκει εἰς τὸν Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, ἐφ’ ὅσον ὑπάγεται εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως. Ὡς πρὸς δὲ τὸν Κανονισμὸν τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης, τοῦτο βεβαίως, ἀποτελεῖ γεγονός, ἀλλὰ δὲν σημαίνει, ὅτι ἐξ αἰτίας ἑνὸς μεμονωμένου γεγονότος πρέπει νὰ καθιερωθῇ μία γενικὴ ἀρχή, πολὺ δὲ περισσότερον, ἐφ’ ὅσον τὸ μεμονωμένον τοῦτο γεγονὸς συμβαίνει ἐπὶ τῶν ἡμερῶν τοῦ σημερινοῦ Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως κ. Καραμανλῆ, ἐνῷ δὲν ἴσχυσε ποτὲ κατὰ τὸ παρελθόν. Καὶ αὐτά, ὡς πρὸς τὸ τυπικὸν μέρος τοῦ θέματος. Ὁ τρόπος ἀντιμετωπίσεως τοῦ φορέως τῆς ἀσφαλίσεως ἀποδεικνύει, ὅτι εἰς τὴν πραγματικότητα δὲν ἔχει ἀντιμετωπισθῆ τὸ ὅλον πρόβλημα τῆς ἀσφαλίσεως τῶν ἀγροτῶν. Ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως εἶπεν, ὅτι, ἡ Κυβέρνησις διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοθετήματος ἔκαμεν ἕνα μέγα ἅλμα. Καὶ ποίαν σημασίαν ἔχει τὸ ἅλμα αὐτὸ θὰ τὸ συζητήσωμεν, κατὰ τὴν συζήτησιν τῶν ἄρθρων 10 καὶ 11. Εἰδικώτερον, ὅμως, εἰς ὅ,τι ἀφορᾷ τὰς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 12, ὀφείλω νὰ τονίσω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις εἰσέρχεται εἰς μίαν τραγικὴν περιπέτειαν, χωρὶς νὰ διδάσκεται ἀπὸ τὴν πεῖραν τοῦ παρελθόντος, ἡ ὁποία ὁμολογουμένως εἶναι μεγάλη. Λειτουργεῖ ἐν Ἑλλάδι ἀπὸ 25ετίας καὶ πλέον τὸ Ἵδρυμα Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων. Εἰς τὸ Ἵδρυμα αὐτὸ εἶναι ἠσφαλισμένοι 600.000 ἐργαζόμενοι, ὅτε δὲ ἐλειτούργησε τὸ πρῶτον, νομίζω, ὅτι περιελάμβανεν 150.000 ἠσφαλισμένους. Τότε, ἀπὸ τὰς πρώτας στιγμὰς τῆς λειτουργίας τοῦ Ἱδρύματος, εἶχε διατυπωθῇ ἡ γνώμη, ὅτι δὲν ἦτο εὔκολον ὁ Ὀργανισμὸς αὐτὸς νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ βάρος ὅλων τῶν ἠσφαλισμένων καὶ εἰς ὅλην τὴν ἔκτασιν, ἡ ὁποία προεβλέπετο τότε καὶ ὅτι, κατὰ συνέπειαν, ἔπρεπε νὰ προχωρήσῃ κλιμακωτὰ καὶ μετὰ προσοχῆς. Ἀκόμη, σήμερον, μετὰ 25 ἔτη λειτουργίας, ὑπάρχουν περιοχαὶ τοῦ Κράτους, εἰς τὰς ὁποίας δὲν ὑφίστανται ἠσφαλισμένοι. Ὑπάρχουν ἐργοστάσια μὲ 100 καὶ 150 ἐργάτας, οἱ ὁποῖοι δὲν εἶναι ἠσφαλισμένοι, διὰ λόγους ἀναγομένους ἀποκλειστικῶς εἰς δυσκολίας ὀργανωτικάς. Δηλαδή, διὰ λόγους οἰκονομικούς. Ἐξετιμήσατε ποία θὰ εἶναι ἡ δαπάνη διὰ τὴν λειτουργίαν αὐτοῦ τοῦ Ὀργανισμοῦ ἐλεφαντιάσεως; Διότι τοιοῦτος Ὀργανισμὸς θὰ γίνῃ, ὅταν θὰ περιλάβῃ 1.200.000 ἠσφαλισμένους καὶ θὰ ἐπεκταθῇ καὶ εἰς τὴν τελευταίαν γωνίαν τῆς χώρας. Ἀναλογίζεσθε τὶ ἀναγκαῖαι δαπάναι θὰ ἀπαιτηθοῦν διὰ τὴν λειτουργίαν του; Ὁμιλεῖτε διὰ 200 ὑπαλλήλους. Καταπλήσσομαι, διότι δὲν ἀντιλαμβάνομαι πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ κινηθῇ Ὀργανισμὸς τοιαύτης ἐκτάσεως καὶ ἁρμοδιότητος μὲ τόσους ἠσφαλισμένους καὶ τόσην ἔκτασιν, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ λειτουργήσῃ μὲ 200 ὑπαλλήλους, ὅταν εἶναι βέβαιον, ὅτι μόνον εἰς τὸ κέντρον διὰ τὰς ἀνάγκας καὶ τὴν παρακολούθησιν δὲν εἶναι ἐπαρκὴς ὁ ἀριθμὸς αὐτός. Προβλέπει τὸ νομοσχέδιον, ὅτι θὰ εἶναι 200 μόνιμοι ὑπάλληλοι τοῦ Ὀργανισμοῦ. Ἐὰν τοῦτο τὸ «μόνιμοι» σημαίνῃ, ὅτι, πέραν αὐτῶν θὰ ἔχωμεν πλέον τὸν θεσμὸν τῶν ἐκτάκτων, διὰ νὰ ἱκανοποιήσωμεν δὲν ἠξεύρω ποίου εἴδους ἀξιώσεις διὰ τοῦ διορισμοῦ ἀριθμοῦ ἐκτάκτων ὑπαλλήλων, ἀγνώστου ἀριθμοῦ, ὁ ὁποῖος θὰ προσδιορισθῇ ἀπὸ τὰς ἀνάγκας, τὸ πρᾶγμα διαφέρει. Αἱ ἀνάγκαι θὰ εἶναι τεράστιαι, συνεπῶς ὁ ἀριθμὸς τῶν ἐκτάκτων θὰ εἶναι, ἐπίσης, τεράστιος. Ἔχομεν ἤδη —καὶ τὸ συζητούσαμεν χθὲς— εἰς τὸ ΙΚΑ καὶ τοὺς Ὀργανισμοὺς Κοινωνικῆς Ἀσφαλίσεως 4.100 ὑπαλλήλους ἐκτάκτους, ἐπὶ 1.000 περίπου, ἀριθμοῦ μονίμων. Ἐὰν τὸ ἴδιον πρᾶγμα πρόκειται νὰ ἐπαναληφθῇ εἰς τὸν ΟΓΑ, τότε ἀσφαλῶς θὰ θρηνήσωμεν συντόμως τὴν κατάρρευσιν τοῦ Ὀργανισμοῦ αὐτοῦ, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὀρθοποδήσῃ ἀπὸ τὴν προοπτικήν, ἡ ὁποία διαγράφεται διὰ τῶν διατάξεων αὐτῶν, περὶ ἱδρύσεως τοῦ ΟΓΑ. Ἐνῷ, λοιπόν, θὰ ἔπρεπε νοικοκυρεμένα καὶ μελετημένα νὰ ξεκινήσωμεν μὲ μίαν μετριοπάθειαν, ὅσον ἀφορᾷ τὸ ξάνοιγμα, τὰς δαπάνας καὶ τὴν ὀργάνωσιν τῶν Ὑπηρεσιῶν αἱ ὁποῖαι θὰ ἀντιμετωπίσουν τὸ θέμα τῆς ἀσφαλίσεως καὶ νὰ ἀναζητήσωμεν καὶ νὰ ἀνεύρωμεν τὸν τρόπον ποὺ χωρὶς νὰ δημιουργήσωμεν αὐτὸν τὸν Ὀργανισμόν, ὁ ὁποῖος προδιαγράφει μίαν πολυτελῆ ἀνάπτυξίν του, εἰς τρόπον ὥστε αὐτὸ καὶ μόνον νὰ ἀποτελέσῃ τὸν πρῶτον κίνδυνον διὰ τὴν λειτουργίαν τοῦ θεσμοῦ, ὁ ὁποῖος πρόκειται νὰ δημιουργηθῇ, ἐπροχωρήσαμεν εἰς αὐτὴν τὴν διατύπωσιν, εἰς τὴν ἵδρυσιν τοῦ Ὀργανισμοῦ, ὁ ὁποῖος πέραν ἀπὸ τὸ ὅτι ἀπομακρύνει καὶ ἀφαιρεῖ ἀπὸ τοὺς ἰδίους τοὺς ἐνδιαφερομένους τὴν εὐθύνην καὶ τὸ ἐνδιαφέρον —τοὺς ἐνδιαφερομένους ἀσφαλιστικῶς— ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τὸ Κράτος, τὸ ὁποῖον ἔχει τὴν εὐθύνην διὰ νὰ συντηρήσῃ καὶ ἀναπτύξῃ αὐτοὺς τοὺς θεσμούς, ἀντὶ νὰ κάμῃ αὐτὸ παρεδόθη ὁ θεσμὸς εἰς πρόσωπα ἀνεύθυνα, ἐδημιουργήθη ἕνας Ὀργανισμὸς Δημοσίου Δικαίου, ὁ ὁποῖος ἔχει ἰδίαν εὐθύνην ξεχωριστὰ ἀπὸ τὸ Κράτος, διὰ νὰ ἀσκήσῃ αὐτὸ τὸ πράγματι βαρὺ καθῆκον, τὸ ὁποῖον ἀνατίθεται εἰς τοὺς Ὀργανισμοὺς αὐτοὺς τῆς ἀσφαλίσεως. Δέχομαι, ὅτι καλόπιστος εἶναι ἡ διαβεβαίωσις, τοὐλάχιστον τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας καὶ δὲν εἶμαι διατεθειμένος νὰ σκεφθῶ, ὅτι ὑπάρχει ἡ πονηρὰ σκέψις, «ἂς κάμωμεν ἕνα Ὀργανισμόν, διότι ἐκεῖ θὰ βολέψωμεν καὶ ὡρισμένον κόσμον», δὲν δέχομαι, τοὐλάχιστον διὰ τὸν ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, αὐτὴν τὴν σκέψιν. Ἀλλὰ δὲν ἀρκεῖ αὐτό. Ὀφείλει νὰ προφυλάξῃ τὸν θεσμὸν ἀπὸ αὐτὸ τὸ φαινόμενον ποὺ θὰ παρουσιασθῇ θέλει ἢ δὲν θέλει ὁ ἴδιος. Θὰ παρουσιασθῇ καὶ θὰ παρουσιασθῇ συντόμως, τῆς χρησιμοποιήσεως τοῦ Ὀργανισμοῦ ὄχι διὰ νὰ σταθεροποιήσῃ καὶ θεμελιώσῃ τὸν θεσμὸν τῶν γεωργικῶν ἀσφαλίσεων, ἀλλὰ διὰ νὰ ἱκανοποιήσῃ καὶ ἐπιδοθῇ, κυρίως, εἰς τὴν ἱκανοποίησιν ρουσφετιῶν καὶ πρόσληψιν προσωπικοῦ καὶ ὑπαλλήλων. Διότι, ἐπαναλαμβάνω, εἶναι ἀδύνατον ὁ Ὀργανισμὸς αὐτὸς νὰ κινηθῇ καὶ νὰ λειτουργήσῃ, χωρὶς νὰ πλαισιωθῇ ἀπὸ χιλιάδας ὑπαλλήλων, οἱ ὁποῖοι νὰ ἐκτελέσουν τὰς ὑπηρεσίας ποὺ θὰ ἐμφανισθοῦν ἀπὸ τοῦ πρώτου βήματος τοῦ Ὀργανισμοῦ αὐτοῦ. Ὁ Ὀργανισμὸς τοῦ ΙΚΑ, σήμερον, ἀπασχολεῖ χιλιάδας ὑπαλλήλους, μὲ 600.000 ἠσφαλισμένους. Τὸ διπλάσιον τοῦ ἀριθμοῦ αὐτοῦ καὶ εἰς ἔκτασιν πολλαπλασίαν ἀπὸ τὴν ἔκτασιν ποὺ καλύπτει τὸ ΙΚΑ, δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ τοὐλάχιστον ἴσος ἀριθμὸς 5–6 χιλιάδας, ὅσους ἔχει τὸ ΙΚΑ, νὰ χρειασθῇ νὰ χρησιμοποιηθοῦν διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τῶν ὑπηρεσιῶν, αἱ ὁποῖαι θὰ προκύψουν ἀπὸ τὴν λειτουργίαν αὐτοῦ τοῦ Ὀργανισμοῦ, ὁ ὁποῖος προβλέπεται ἀπὸ τὸ ἄρθρον 12. Ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτὴν καὶ μὲ τὰς σκέψεις αὐτάς, ἡμεῖς ἔχομεν κάμει μίαν πρότασιν, ἡ ὁποία νομίζω, ὅτι βασίζεται ἐπὶ σταθερῶν βάσεων διὰ νὰ ἀποφύγωμεν δημιουργίαν κινδύνων διὰ τὸ μέλλον. Νὰ παραμείνῃ ἡ εὐθύνη τῆς πρώτης Ὀργανώσεως, τοὐλάχιστον τώρα, νὰ παραμείνῃ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας. Νὰ ἱδρυθῇ Διεύθυνσις Ἀγροτικῶν Ἀσφαλίσεων εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας, νὰ πλαισιωθῇ μὲ μίαν συμβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν, ἓν γνωμοδοτικὸν Συμβούλιον ποὺ θὰ εἶναι ἀντίστοιχον τῶν ἁρμοδιοτήτων μὲ τὸ προβλεπόμενον Συμβούλιον τοῦ Ὀργανισμοῦ Γεωργικῶν Ἀσφαλίσεων, νὰ χρησιμοποιηθοῦν αἱ ὑπηρεσίαι τῆς ΑΤΕ, αἱ ὁποῖαι σήμερον εὑρίσκονται εἰς ὅλας τὰς ἐπαρχίας, νὰ χρησιμοποιηθοῦν δι’ ὅλας τὰς ἄλλας ἀνάγκας καὶ ἡ Ὑπηρεσία αὐτὴ τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας νὰ ἀποτελῇ τὴν ἀφετηρίαν τῆς λειτουργίας αὐτοῦ τοῦ θεσμοῦ, τῶν ἀγροτικῶν κοινωνικῶν ἀσφαλίσεων. Ἐὰν κατὰ τὴν πορείαν, ἐὰν κατὰ τὴν πρώτην ἐφαρμογὴν προκύψῃ ἡ ἀνάγκη ἱδρύσεως νέου Ὀργανισμοῦ ἢ προκύψῃ δυνατότης καὶ ἐν ὄψει πλέον μιᾶς πραγματικότητος, ἡ ὁποία θὰ παρουσιασθῇ, προκύψῃ δυνατότης καὶ νέα ἀνάγκη νὰ ἱδρυθῇ Ὀργανισμός, δὲν ὑπάρχει καμμία δυσκολία νὰ προχωρήσητε εἰς τὴν ἵδρυσιν τοῦ Ὀργανισμοῦ. Σήμερον, ὅμως, εἶναι ἐπικίνδυνον νὰ προχωρῆτε, μὲ τὴν ἁπλοχεριὰν αὐτὴν νὰ δημιουργῆτε Ὀργανισμούς, οἱ ὁποῖοι μὲ μαθηματικὴν ἀκρίβειαν δὲν ἠμπορεῖ παρὰ νὰ ἐξελιχθοῦν εἰς πολυτελεῖς Ὀργανισμούς, ἀπὸ ἀπόψεως προσωπικοῦ, ἀπὸ ἀπόψεως δαπανῶν καί, ἑπομένως, Ὀργανισμούς, οἱ ὁποῖοι προδιαγράφουν μὲ μεγάλην βεβαιότητα τὴν χρεωκοπίαν τοῦ θεσμοῦ, λόγῳ τῶν δαπανῶν καὶ λόγῳ τῶν δυσκολιῶν, αἱ ὁποῖαι θὰ προκύψουν κατὰ τὴν λειτουργίαν τοῦ θεσμοῦ. Νομίζω, ὅτι εἶναι μεγάλο πρᾶγμα, τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ τὸ ἀντιμετωπίσωμεν θετικῶς. Δὲν εἶναι ἀνάγκη, σήμερον, νὰ γίνῃ Ὀργανισμὸς Δημοσίου Δικαίου ξεχωριστός. Ἠμπορεῖτε νὰ τὸ ἀντιμετωπίσητε μὲ τὰς ὑφισταμένας ὑπηρεσίας. Νὰ χρησιμοποιήσητε τοὺς Προέδρους τῶν Κοινοτήτων ἢ τοὺς Δημάρχους, τοὺς ὁποίους προβλέπεται, ἄλλως τε, νὰ μετάσχουν εἰς ὡρισμένας Ἐπιτροπάς. Ἐὰν χρειάζεται νὰ ἐνισχυθοῦν ὡρισμέναι Δημαρχίαι δι’ ὡρισμένων ὑπαλλήλων, νὰ προσλάβετε ὡρισμένους. Ἀλλὰ μὴ δημιουργῆτε ἕνα ξεχωριστὸν Ὀργανισμόν. Θὰ μπῆτε εἰς ἕνα κυκεῶνα, ἀπὸ τὸν ὁποῖον δὲν θὰ ἠμπορέσητε νὰ βγῆτε. Προχωρήσατε μὲ μετριοπάθειαν καὶ κατόπιν εἰσέρχεσθε εἰς τὴν ἀντιμετώπισιν αὐτοῦ τοῦ θέματος.

§177ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας ἔχει τὸν λόγον.

§178Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Δὲν θὰ ἀπασχολήσω, παρὰ ἐπ’ ὀλίγον τὴν Βουλήν. Ὅσα εἶπεν ὁ συνάδελφος κ. Ἠλιόπουλος, ἀνταποκρίνονται εἰς τὰ ὅσα προβλέπει τὸ νομοσχέδιον. Τὸ νομοσχέδιον, διὰ τῆς ἱδρύσεως τοῦ Ὀργανισμοῦ, σκοπὸν ἔχει νὰ ἱδρύσῃ ἕνα ἐπιτελικὸν ὄργανον, ἀφοῦ ἄλλωστε προβλέπει συνεργασίαν τοῦ Ὀργανισμοῦ αὐτοῦ καὶ μὲ τὰς ὑπηρεσίας τῆς Α. Τ.Ε. πρὸ παντὸς καὶ μὲ τὰς ὑπηρεσίας τοῦ Κράτους, πολὺ δὲ περισσότερον μὲ τὴν κατατεθεῖσαν τροπολογίαν τοῦ ἄρθρου 10, ποὺ προβλέπει τὴν ἵδρυσιν τοπικῶν Ἐπιτροπῶν, αἱ ὁποῖαι θὰ ἀσχολοῦνται μὲ τὴν βεβαίωσιν τῆς εἰσφορᾶς, πρᾶγμα, τὸ ὁποῖον εἶναι καὶ τὸ δυσκολώτερον τῶν ἔργων τοῦ Ὀργανισμοῦ. Λέγει ὁ κ. Ἠλιόπουλος, ἀντὶ νὰ ἱδρύσητε Ὀργανισμόν, κάμετε εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας μίαν ὑπηρεσίαν ἐπιτελικήν, συνεργαζομένην μὲ τὴν ΑΤΕ, μὲ τὰς περιφεριακὰς ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, μὲ τοὺς Δήμους καὶ τὰς Κοινότητας, καὶ προχωρήσατε. Τὸ ἴδιον κάμνομεν. Ἀλλά, ἐπαναλαμβάνω, ἓν ἔργον, τὸ ὁποῖον ἐχαρακτήρισε πολὺ δυσχερές, εἶναι δυνατόν, μὲ μίαν ὑπηρεσίαν τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, νὰ κατευθυνθῇ καὶ νὰ ὀργανωθῇ; Νὰ ὀργανωθῇ μὲ τὴν συνεργασίαν ὅλων τῶν ἄλλων ὑπηρεσιῶν τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης, τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων, τῶν περιφεριακῶν ὑπηρεσιῶν. Αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος, διὰ τὸν ὁποῖον συνίσταται κυρίως ὁ Ὀργανισμός, ἐπαναλαμβάνω, ἐπιτελικός. Ἡ πρόβλεψις ποία εἶναι; Πεντήκοντα ὑπάλληλοι εἰς τὸ κέντρον καὶ 150 ὑπάλληλοι εἰς τὴν περιφέρειαν. Εἷς ὑπάλληλος ἀνὰ ἓν ὑποκατάστημα τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης.

§179Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Τὶ θὰ κάμῃ αὐτὸς ὁ εἷς ὑπάλληλος;

§180Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Θὰ κατευθύνῃ τὰς ὑπηρεσίας τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης καὶ τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας καὶ ἐν ἀνάγκῃ καὶ τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων εἰς τὸ ἔργον, τὸ ὁποῖον θὰ εἶναι ἀπαραίτητον διὰ τὴν λειτουργίαν τοῦ θεσμοῦ, εἰσφοραί, καταγραφὴ τῶν δικαιούχων, μεταβολαί, αἱ ὁποῖαι θὰ ὑφίστανται. Βλέπετε, ὅτι, ἐνῷ πράγματι εἴμεθα σύμφωνοι καὶ ἐνῷ αὐτὰ τὰ εἴπαμεν ἐπανειλημμένως εἰς τὴν κατ’ ἀρχὴν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου, ἐπαναλαμβάνομεν πάλιν τὰ ἴδια, διὰ νὰ μὴ διαφωνήσωμεν εἰς τὴν οὐσίαν, ἀλλὰ ἁπλῶς, διὰ νὰ συζητήσωμεν. Νομίζω, κύριοι, ὅτι εἶναι τόσον ἐξηντλημένον τὸ θέμα ἀπὸ τὴν κατ’ ἀρχὴν συζήτησιν, ὥστε ἡ περαιτέρω συζήτησις καὶ ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ θέματος δὲν ἔχει ἄλλον σκοπόν, παρὰ μόνον τὴν κωλυσιεργίαν. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ τὸ εἴπω εὐθέως.

§181Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Παρακαλῶ, τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ.

§182ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁρίστε.

§183Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Δὲν νομίζω, ὅτι ἐπιτρέπεται νὰ ἀπευθύνεται μομφὴ κατὰ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ἐπὶ κωλυσιεργίᾳ, ὅταν οἱ Κυβερνητικοὶ βουλευταὶ ἀπὸ 170 εἶναι τρεῖς παρόντες.

§184Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Μὴ βλέπετε τὶ κάμνουν οἱ ἄλλοι. Τὶ κάμνετε σεῖς. Δὲν ἠμπορεῖτε νὰ ἀποσείσητε τὰς εὐθύνας σας, λέγοντες αὐτά.

§185Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Νὰ ἔλθουν ἐδῶ, νὰ ἀκούσουν τὰς ἀπόψεις μας, τὰς προτάσεις μας καὶ κατόπιν νὰ ψηφίσουν, διὰ νὰ ἠμποροῦν νὰ εἴπουν εἰς τὸν λαόν, ὅτι ἐκρίναμεν καὶ αὐτὸ ἔπρεπε νὰ κάμωμεν. Διότι, ἐὰν κάμωμεν πρότασιν ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας, θὰ διαλυθῇ ἡ Βουλή. Ἀντιθέτως, ἀνεχόμεθα νὰ συζητῶμεν τὸ νομοσχέδιον, ἀπούσης τῆς Συμπολιτεύσεως, καὶ τὸ ὅτι εἴμεθα ἀνώτεροι καὶ δὲν κωλυσιεργοῦμεν, ἀποδεικνύεται ἀπὸ τὸ ὅτι δὲν ὑπεβάλαμεν πρότασιν ἐλλείψεως ἀπαρτίας.

§186Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ἀνέχεσθε νὰ συζητῆτε ἀπούσης τῆς Συμπολιτεύσεως, ἀλλὰ κάμνετε τὸ ἑξῆς: Ἐπαναλαμβάνετε διαρκῶς τὰ ἴδια πράγματα εἰς ἐπανειλημμένας συνεδριάσεις. Δὲν κάμνετε τίποτε ἄλλο, παρὰ νὰ ἐπαναλαμβάνετε τὰ ἴδια.

§187Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Τὸ κάμνομεν, διὰ νὰ σᾶς δώσωμεν νὰ καταλάβετε τὸ σωστόν.

§188Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε,.......

§189ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐτερματίσθη ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ.

§190Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Μὲ συγχωρῆτε, ἐπειδὴ ὁ κ. Ὑπουργὸς ἀπευθύνεται περίπου εἰς ἐμέ, διότι ἐγὼ ὡμίλησα τώρα, πρέπει νὰ ὁμιλήσω. Εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι ἐπαναλαμβάνομεν συνεχῶς τὰ ἴδια. Μά, νομίζω, ὅτι ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 12 ἤρχισε μόλις πρὸ ἡμισείας ὥρας. Ποία ἴδια, λοιπόν, ἐπαναλαμβάνωμεν; Μίαν καὶ ἡμίσειαν ὥραν ὡμίλει ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 10. Ἐπὶ πλέον θὰ ἤθελον νὰ σᾶς εἴπω καὶ τὸ ἑξῆς: Αὐτὴ ἡ συζήτησις, ἡ ὁποία ἔγινεν, ἀπούσης τῆς Συμπολιτεύσεως, ὅπως τὸ δέχεσθε καὶ σεῖς, ὡδήγησεν εἰς τὸ νὰ φθάσωμεν σήμερον, νὰ ὑποβάλετε μίαν τροπολογίαν διὰ τὸ ἄρθρον 10, ἡ ὁποία ἀνατρέπει τὴν βάσιν, τὴν ὁποίαν εἴχατε θέσει.

§191Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Δὲν τὴν ἀνατρέπει.

§192Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ σᾶς λέγω, ἐὰν συνεφωνούσαμεν ἀπὸ τὴν ἀρχὴν καὶ δὲν ἐκάμαμεν συζήτησιν, θὰ ὑπεβάλατε τώρα τὴν τροπολογίαν αὐτὴν ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 10; Σεῖς οἱ ἴδιοι λέγετε, ὅτι ἡ συζήτησις ὑπῆρξε θετική.

§193Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Φαίνεται, ὅτι δὲν παρηκολουθήσατε τὴν κατ’ ἀρχὴν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου. Κατ’ αὐτήν, οἱ ρήτορες τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, οἱ ὁποῖοι ἦσαν ἀπειράριθμοι, μοῦ φαίνεται, ὅτι ὅλοι οἱ βουλευταὶ τῆς Ἀριστερᾶς, ἔλαβον μέρος εἰς τὴν συζήτησιν, ἐπὶ τριῶν σημείων ἠγόρευσαν. Πρῶτον, ἐπὶ τῆς ἀσφαλιστικῆς εἰσφορᾶς, δεύτερον, ἐπὶ τοῦ Ο.Γ.Α. καὶ τρίτον, ἐπὶ τῆς ἐκβάσεως τῶν παροχῶν. Αὐτὰ δὲ εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν, ἐπαναλαμβάνονται συνεχῶς μὲ τὰς ἰδίας λέξεις.

§194Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐὰν θεωρῆτε ἄσκοπον τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν, εἴμεθα σύμφωνοι. Νὰ ἀλλάξωμεν, ὅμως, τὸν Κανονισμόν.

§195ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Τσιάρας, ἔχει τὸν λόγον.

§196Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, γενικὴ εἶναι ἡ ἐντύπωσις εἰς τὸν λαόν, ὅτι ὅλα τὰ Ἀσφαλιστικὰ Ταμεῖα εἶναι χρεωκοπημένα καὶ ἔχουμε τὴν γνώμην, ὅτι θὰ πρέπει ἡ πληγὴ αὐτὴ νὰ περιωρισθῇ, διότι μὲ τὸ κατάντημα τῶν ἀναριθμήτων Ταμείων Ἀσφαλίσεως, κατήντησε νὰ μὴ ἀσφαλίζωνται οἱ ἀσφαλιζόμενοι, ἀλλὰ οἱ ἀσφαλιζόμενοι νὰ ἀσφαλίζουν τοὺς ὑπαλλήλους τῶν Ταμείων. Τώρα μάλιστα, ποὺ συζητοῦμεν γιὰ ἕνα ἐντελῶς καινούργιο ἀσφαλιστικὸ ὀργανισμό, ποὺ κάμνομεν ἕνα καινούργιο ἀγροτικὸ Ι.Κ.Α., πολὺ φοβοῦμαι, ὅτι οἱ 200 ὑπάλληλοι ποὺ προβλέπει τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου μὲ τὴν πρώτην προεκλογικὴν νέφωσιν, ποὺ πολὺ σύντομα θὰ ἐμφανισθῇ, οἱ ὑπάλληλοι οἱ 200 θὰ ἀνέλθουν εἰς χιλιάδας, ὅπως ἀκριβῶς, ἔγινε καὶ μὲ τὸ

Ι.Κ.Α.

§197Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Αὐτὸ τὸ τροπάριον ἐπαναλαμβάνετε συνεχῶς. Εἰς ποίαν περίπτωσιν ἡ Κυβέρνησις διώρισε χιλιάδας ὑπαλλήλων;

§198Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Εἰς τὴν περίπτωσιν τῶν παρελθουσῶν ἐκλογῶν. Αὐτὴ ἄλλως τε, εἶναι ἡ ἱστορία καὶ ἡ τύχη τῶν περισσοτέρων ἐκ τῶν πάρα πολλῶν Ταμείων, κ. Ὑπουργέ. Παρὰ τὴν ἐπιθυμίαν σας, ὁ ἀριθμὸς τῶν ὑπαλλήλων νὰ εἶναι 200 οἱ ὑπάλληλοι, φοβοῦμαι, ὅτι θὰ ἀνέλθουν ἀργότερον εἰς χιλιάδας, διὰ νὰ καταλήξωμεν νὰ ἀσφαλίσουν τελικὰ οἱ ἀγρόται τοὺς ὑπαλλήλους τοῦ Ο.Γ.Α. Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἀναφέρω δύο περιστατικά. Μοῦ εἶπε κάποτε ἕνας ὑποδιευθυντὴς τοῦ Ι.Κ.Α., ὅτι ἀποχωρῶν τῆς ὑπηρεσίας, θὰ παίρνῃ δύο συντάξεις, τὸ σύνολον τῶν ὁποίων εἶναι χιλιάδες δραχμαὶ καὶ ὅτι μὲ τὴν συνταξιοδότησίν του καὶ ἀπὸ τὸ Ι.Κ.Α. θὰ λαμβάνῃ μεγαλύτερη σύνταξιν τοῦ μισθοῦ του. Ἐπίσης, ἕνας ἀποθανὼν δικηγόρος κατέλιπεν εἰς τοὺς κληρονόμους του τέσσαρας παχυλὰς συντάξεις, δηλαδή, τοῦ Νομικοῦ Συμβούλου, τοῦ Ταμείου Νομικῶν, τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας καὶ κάποιαν ἄλλην, εἰς ὅσα νομικὰ πρόσωπα ἢ Ταμεῖα κατὰ καιροὺς ὑπηρέτησε.

§199ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, εἶσθε ἐκτὸς τοῦ Κανονισμοῦ, δὲν ἔχουν καμμίαν σχέσιν αὐτὰ μὲ τὸ ἄρθρον 12.

§200Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Ἐπαναλαμβάνω, τέσσαρας συντάξεις, κ. Πρόεδρε, καὶ μάλιστα παχυλάς......

§201ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Τσιάρα, εἶσθε ἀπὸ τοὺς πλέον δυσκόλους ὁμιλητάς. Σᾶς κάμνω μίαν φιλικὴν σύστασιν, νὰ ἀναπτύξητε τὴν ὁμιλίαν σας ἐντὸς τοῦ θέματος, καὶ σεῖς ὁμιλεῖτε περὶ διαφόρων περιστατικῶν ἀποθανόντων συνταξιούχων ἀγνώστων ταμείων. Σᾶς παρακαλῶ, λοιπόν νὰ συνεχίσετε τὴν ὁμιλίαν σας καὶ νὰ ἀναπτύξητε τὰς ἀπόψεις σας, ὡς ἔχετε ἄλλως τε δικαίωμα, διὰ τὸ συζητούμενον ἄρθρον 12.

§202Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι ἀναπτύσσω τὴν ὁμιλίαν μου ἀπολύτως σύμφωνα μὲ τὸ πνεῦμα τῶν διατάξεων τοῦ ἄρθρου 12 καὶ ὁμιλῶ περὶ τῆς τύχης τοῦ ἱδρυομένου ταμείου τῶν ἀγροτῶν. Ἐγὼ δὲν πιστεύω, ὅτι ὁ ἀριθμὸς τῶν ὑπαλλήλων θὰ περιορισθῇ εἰς τὸν ἀριθμὸν τῶν 200 καὶ παρακαλῶ τοῦτο ν’ ἀναγραφῇ εἰς τὰ πρακτικὰ καὶ διαμαρτύρομαι μάλιστα διὰ τὴν ἐπιμονὴν τῆς Κυβερνήσεως νὰ ψηφίσῃ καὶ αὐτὸ τὸ ἄρθρον ὡς ἔχει, διότι εἶναι γνωστόν, ὅτι ὁ ἀριθμὸς αὐτὸς τῶν 200 εἶναι ἀδύνατον νὰ διεκπεραιώσῃ τὸν τεράστιον γραφειοκρατικὸν ὄγκον τῶν 2.536.000 βιβλιαρίων, τὰ ὁποῖα πρόκειται νὰ ἐκδοθοῦν διὰ τοὺς ἠσφαλισμένους ἀγρότας, σύμφωνα μὲ τὸ ἄρθρον 3. Αὐτὴ καὶ μόνη ἡ ἐργασία τῶν βιβλιαρίων, κ. Πρόεδρε, καὶ τῶν ἄλλων ἔργων ποὺ θὰ προστεθοῦν σιγά–σιγὰ εἰς τὸν ἱδρυόμενον Ὀργανισμόν, ὅταν ὁ Ὀργανισμός, ἐκτὸς ἀπὸ τὴν σύνταξιν τοῦ γήρατος, ἔχῃ τὴν ἀσφάλισιν τὴν ἰατροφαρμακευτικὴν καὶ τὴν ἀσφάλισιν τῶν ἀγροτικῶν προϊόντων, μοῦ δίδουν τὸ δικαίωμα νὰ σχηματίσω τὴν πεποίθησιν πλέον, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δημιουργεῖ ἕνα ἀκόμη καρκίνωμα μέσα εἰς τὰ τόσα ἄλλα καρκινώματα τῶν διαφόρων ἀσφαλιστικῶν ταμείων, τὰ ὁποῖα ὑπάρχουν σήμερα εἰς τὸν τόπον μας καὶ μάλιστα ἐν ἀφθονίᾳ. Κατὰ συνέπειαν, εἶμαι ἐναντίον τοῦ Ὀργανισμοῦ, ὄχι μόνον αὐτοῦ, ἀλλὰ παντὸς Ὀργανισμοῦ καὶ νομίζω, ὅτι τὸ πρᾶγμα πρέπει νὰ μελετηθῇ καὶ νὰ ἀντιμετωπισθῇ ριζικά, μὲ γνώμονα τὴν πεῖραν. Κατὰ τὴν γνώμην μας, ἄλλως τε, τοῦτο καὶ τὸ ὑπεστηρίξαμε, ὅταν κατεθέσαμεν τὴν πρότασιν νόμου, πρέπει νὰ γίνῃ ἕνας Κρατικὸς Ὀργανισμός, ὁ ὁποῖος σὺν τῷ χρόνῳ θὰ μεταβληθῇ εἰς ἕνα Ὑφυπουργεῖον Συντάξεων, μὲ τὴν συγχώνευσιν ὅλων τῶν Ταμείων, ὁ ὁποῖος ν’ ἀναλάβῃ τὸ τεράστιον ἔργον τῶν ἀσφαλιστικῶν συντάξεων ὅλων τῶν Ἑλλήνων. Κατὰ συνέπειαν, ἐπιμένομεν εἰς τὴν πρότασίν μας, τὴν ὁποίαν ὑπέβαλε τὸ Κόμμα τῆς Νέας Ἀγροτικῆς Κινήσεως, ἡ Ε.Δ.Α. καὶ ἡ Δ.Ε. τὸν παρελθόντα Δεκέμβριον διὰ τὴν συνταξιοδότησιν τῶν ἀγροτῶν μας καὶ εἰς τὴν ὁποίαν πρότασιν, διὰ τὴν ἵδρυσιν τοῦ Ὀργανισμοῦ, ἐλέγομεν τὰ ἑξῆς: «... (Ἀναγινώσκει τὴν γραπτὴν πρότασιν τῶν τριῶν Κομμάτων) ...». Ἔτσι εἶναι δυνατόν, μὲ ἐλάχιστα μόνον πρόσωπα καὶ μὲ τὴν συμβολὴν τῶν Δημοσίων Ὑπηρεσιῶν, ὅπου καὶ ὁσάκις παρίσταται ἀνάγκη, νὰ προφυλάξωμεν τὸν ἱδρυόμενον Ὀργανισμὸν τῶν ἀγροτῶν μας ἀπὸ τὴν ἀσθένειαν ἐκ τῆς ὁποίας πάσχουν ὅλα τὰ ἄλλα ἀσφαλιστικὰ ταμεῖα καὶ διὰ νὰ μὴ συμβῇ ὅ,τι συνέβη εἰς τὸ Ι.Κ.Α., δηλαδὴ τελικῶς νὰ ἀσφαλισθοῦν, ὄχι οἱ ἀγρόται, ἀλλὰ οἱ προσλαμβανόμενοι ὑπάλληλοι τοῦ Ὀργανισμοῦ ἀπὸ τοὺς ἀγρότας. Δὲν δύναμαι ἀκόμη νὰ ἀντιληφθῶ τὴν ἔννοιαν τῆς διατάξεως, βάσει τῆς ὁποίας τὴν ἐποπτείαν τοῦ Ο.Γ.Α. θὰ ἀσκῇ ὁ ἑκάστοτε Πρωθυπουργός. Νομίζω, κ. Ὑπουργέ, ταῦτα ὑποστηρίζοντες καὶ ἀναμιγνύοντες τὸν Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως καλὸν θὰ εἶναι νὰ εἴπωμεν τὴν ἀλήθειαν πρὸς τοὺς ἀγρότας χωρὶς νὰ κρυπτώμεθα, ὅτι ἡ ἱστορία τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ δὲν εἶναι τίποτε ἄλλο, παρὰ ἕνα προεκλογικὸ κατασκεύασμα. Διότι δὲν εἶναι δυνατόν, ποτὲ ὁ Πρωθυπουργὸς μιᾶς χώρας νὰ παρακολουθῇ τὸν Ο.Γ.Α. καὶ μάλιστα ὁ σημερινὸς Πρωθυπουργὸς ποὺ συζητουμένου ἑνὸς τόσον σοβαροῦ νομοσχεδίου ποὺ ἐνδιαφέρει τὴν ζωὴν 4.300.000 ἀγροτῶν, δὲν μᾶς κάμνει τὴν τιμὴν νὰ προσέρχεται εἰς τὴν Βουλὴν διὰ νὰ ἀκούσῃ τὰς ἀπόψεις καὶ τὰς ἀντιλήψεις τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Ἡμεῖς ἐν πάσῃ περιπτώσει καταγγέλλομεν, ὅτι τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ εἶναι ἕνα ἐκτρωματικὸν κατασκεύασμα καὶ ἀνεφάρμοστον, μὲ τὸ ὁποῖον δῆθεν πρόκειται νὰ ἀσφαλισθοῦν οἱ ἀγρόται μας καὶ ἀκόμη, ὅταν γνωρίζωμεν, ὅτι συντάκται εἶναι γνωστοὶ ἐγκέφαλοι τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας καὶ παράγοντες, ἀτυχῶς, ποὺ ἐπιδιώκουν νὰ ἐκπροσωποῦν τὰ συμφέροντα τῶν ἀγροτῶν.

§203Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Δὲν ἠμπορεῖτε νὰ λέγετε τὰ ὅσα λέγετε, καθ’ ὅσον τὸ νομοσχέδιον φέρει τὴν ὑπογραφήν μου καὶ συνεπῶς, εἶναι κατηρτισμένον ἀπὸ ἐμέ. Ἔχετε, μήπως, τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι ὁποιοδήποτε νομοσχέδιον οἱουδήποτε Ὑπουργείου συντάσσεται καθ’ ὅλα τὰ ἄρθρα καὶ τὰς διατάξεις αὐτοῦ ἀπὸ τὸν ἴδιον τὸν Ὑπουργόν;

§204Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Αὐτὸ λέω καὶ ἐγώ, κ. Ὑπουργέ, ἀκριβῶς. Ἔχετε, βεβαίως, τὴν εὐθύνην καὶ ὑπογράψατε, ὅτι τὸ νομοσχέδιον εἶναι τῆς ἁρμοδιότητός σας, ἀλλὰ ἐπειδὴ καὶ ἡμεῖς γνωρίζομεν τοὺς συντάκτας τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ, τοὺς πληροφοροῦμεν, ὅτι εἶναι ἔκτρωμα ἀνεφάρμοστον καὶ πολὺ παραπλανητικὸν διὰ τὴν ἀγροτικὴν τάξιν ἐν ἡμέραις κλίματος προεκλογικοῦ. Ἡμεῖς οἱ ἐκπροσωποῦντες εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν τὴν ἀγροτικὴν τάξιν, πράττομεν τὸ καθῆκον μας ἀγωνιζόμενοι νὰ βελτιώσωμεν τὸ νομοσχέδιον τοῦτο. Ἐὰν σεῖς ἔχετε τόσον ἰσχυροὺς ὤμους νὰ ψηφίσετε ὡς ἔχει τὸ νομοσχέδιον καὶ νὰ πείσετε τοὺς ἀγρότας, ὅτι εἶναι ὑπὲρ αὐτῶν, δικαίωμά σας, ἀλλὰ πλανᾶσθε, διότι οἱ ἀγρόται ἂν καὶ εἶναι ἀγράμματοι, γνωρίζουν πολὺ καλὰ τὶ πρόκειται νὰ πληρώσουν καὶ τὶ πρόκειται νὰ εἰσπράξουν μὲ τὴν ἐφαρμογὴν αὐτοῦ τοῦ νομοσχεδίου. Τελευτῶν, κ. Πρόεδρε, ἐπιθυμῶ νὰ τονίσω πρὸς τὴν Βουλήν, ὅτι ἀποκρούομεν τοὺς ἰσχυρισμοὺς τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι δῆθεν ὁμιλοῦντες καὶ ἀγωνιζόμενοι εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν διὰ νὰ πείσωμεν τὴν Κυβέρνησιν περὶ τοῦ ἀνεφαρμόστου καὶ ἐκτρωματικοῦ νομοσχεδίου της, τὸ ὁποῖον ὑπέβαλε, δυσφημίζομεν τὸ ἔργον της. Ἀντιθέτως, κ. Πρόεδρε, ἡμεῖς ἐπαναλαμβάνομεν, ἀγωνιζόμεθα διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν συμφερόντων τῆς ἀγροτικῆς τάξεως καὶ ἀγωνιζόμεθα ἀκόμη νὰ σᾶς πείσωμεν, ὅπως ἐξέλθῃ ἀπὸ τὴν αἴθουσαν αὐτὴν ἓν ἄρτιον καὶ μελετημένον νομοθέτημα ποὺ νὰ βοηθήσῃ τὴν δεινοπαθοῦσαν αὐτὴν τάξιν τῶν ἀποκλήρων τῆς γῆς. Ἄλλως, λυπούμεθα, διότι κάμνομεν τὴν διαπίστωσιν, ὅτι ὡς ἔχει τὸ νομοσχέδιον πολὺ σύντομα, τὸ ὅλον ἔργον, θὰ τιναχθῇ εἰς τὸν ἀέρα, διότι οἱ ἀγρόται δὲν θὰ δυνηθοῦν ν’ ἀνταποκριθοῦν εἰς τὰ τεράστια αὐτὰ οἰκονομικὰ βάρη.

§205ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μ. Γαληνὸς, ἔχει τὸν λόγον.

§206Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι τόσον βέβαιον πόση εἶναι ἡ ἀξία τοῦ νομοσχεδίου, ὥστε ἡ ἰδία ἡ Κυβέρνησις ἀνέβαλε τὴν ἐφαρμογὴν του διὰ μετὰ τὰς ἐκλογάς, ἀπόψε. Ἀπόψε ἔκαμε μίαν ὑποχώρησιν ἡ Κυβέρνησις καὶ ἐδέχθη νὰ ἀρχίσῃ ἡ φορολογία ἀπὸ τὴν 1ην Ἰανουαρίου 1962. Θὰ ἐξηγήσω, ἐὰν ὀρθῶς ἀντιλαμβάνωμαι τὰς ἀπόψεις τὰς Κυβερνητικάς, θὰ ἐξηγήσω πῶς τὰς ἐννοῶ. Βλέπω τὴν Κυβέρνησιν ἑτοιμαζομένην διὰ τὴν προεκλογικὴν περίοδον. Κύριοι συνάδελφοι, εἶναι κοινὸν μυστικόν, ὅτι βαδίζομεν πρὸς ἐκλογὰς καὶ βαδίζομεν πρὸς ἐκλογάς, διότι δὲν κατωρθώσατε μὲ τὴν πολιτικήν σας νὰ δημιουργήσετε τὰς προϋποθέσεις......

§207Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Συζήτησιν ἐπὶ τοῦ ἐκλογικοῦ νόμου ἔχομεν, κ. Πρόεδρε;

§208Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Ὄχι, ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου. Λοιπόν, κ. Πρόεδρε, ἔλεγα, ὅτι αὐτὴ ἡ ἐντύπωσις μοῦ ἐγεννήθη, ὅταν ἤκουσα τὴν ἀγόρευσιν τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως καὶ ὅταν εἶδα αὐτὴν τὴν ὑποχώρησιν ὑπὲρ τῶν ἀγροτῶν, νὰ ἀρχίσουν νὰ πληρώνουν τὸ χαράτσι ἀπὸ τὴν 1ην Ἰανουαρίου 1962, ἐνῷ ἠμποροῦσε ἡ Κυβέρνησις νὰ τὸ εἰσπράξῃ ἀπὸ τώρα. Πλειοψηφίαν ἔχει, ἠμπορεῖ νὰ βάλῃ καὶ τόσους ἄλλους φόρους, ὅπως ἔκαμεν ἤδη. Λέγω, λοιπόν, ὅτι ὅταν εἶδα, ὅτι αὐτὸς ὁ Ὀργανισμὸς τελεῖ ὑπὸ τὴν ἐποπτείαν τοῦ κ. Πρωθυπουργοῦ καὶ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας, τότε ἡ ὑποψία μου ἐγένετο πίστις, κ. συνάδελφοι, καὶ λέγω, ὅτι ἐν ὄψει ἐκλογῶν μὲ τὸν νόμον αὐτὸν ἀσφαλῶς ὁ ἀξιότιμος κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, θὰ δύναται κατὰ Σεπτέμβριον ἢ ἐνωρίτερον, εὔχομαι ἐνωρίτερον, νὰ ἰσχυρίζεται πρὸς τοὺς ἀφελεῖς ἀγρότας νὰ λέγῃ, θὰ σᾶς δώσω συντάξεις ἀπὸ τὴν 1ην Ἰανουαρίου 1962, διότι ἐγὼ σᾶς ἔκαμα νόμον καὶ ἐγὼ θὰ ἐπιβλέπω, διότι ἐγὼ εἶμαι ὁ Πρωθυπουργός. Κύριε Πρόεδρε, ἂς ἀφήσωμεν τὰ ἀστεῖα. Νομίζω, ὅτι αἱ ἀπόψεις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, πρέπει νὰ ἀντιστραφοῦν πρὸς τὴν πλευρὰν ἐκείνην. Δὲν κωλυσιεργεῖ, οὔτε δημοκοπεῖ ἡ Ἀντιπολίτευσις, εἰς ἄλλην πλευρὰν εὑρίσκονται ταῦτα. Διότι, κ. Πρόεδρε τῆς Βουλῆς, δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ἰσχυρίζεται σοβαρῶς ἡ Κυβέρνησις, ὅτι δημιουργεῖ τεράστιον ἀσφαλιστικὸν ὀργανισμὸν μὲ ἕνα νομικὸν πρόσωπον δημοσίου δικαίου 200 ὑπαλλήλων ὑπὸ τὴν ἐποπτείαν τοῦ Πρωθυπουργοῦ. Κύριε Ὑπουργέ, ἡ πεῖρα σας καὶ αἱ γνώσεις σας, μοῦ δίδουν τὸ δικαίωμα, ἀκριβῶς, νὰ εἴπω, ὅτι δὲν τὸ ἐμελετήσατε καλῶς τὸ πρᾶγμα. Φαντάζεσθε, ὅτι 200 ὑπάλληλοι ἠμποροῦν νὰ ἀνταποκριθοῦν εἰς ἕνα τοιοῦτον τεράστιον ἔργον; Τὸ φαντασθήκατε ποτὲ καὶ τὸ πιστεύετε; Ὅταν ἔχετε σεῖς ὁ ἴδιος τὴν πεῖραν......

§209Ν. ΛΑΜΠΡΙΝΑΚΟΣ. Σεῖς τὸ ὑποστηρίζετε αὐτό;

§210Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Ἐγὼ πιστεύω, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν σοβαρὸς ἄνθρωπος νὰ πιστεύῃ, ὅτι εἶναι δυνατὸν ἕνας ὀργανισμός, ὁ ὁποῖος θὰ ἀρχίσῃ ἀπὸ τὴν 1ην Ἰανουαρίου 1962, νὰ κάμῃ αὐτὸ τὸ τεράστιον ἔργον τῶν εἰσπράξεων τῆς νέας φορολογίας μὲ 200 ὑπαλλήλους. Αὐτὸ εἶναι ἀδύνατον. Πέραν τούτου, κ. βουλευταί, νομίζω, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ προσέξῃ ἰδιαιτέρως ἡ Κυβέρνησις αὐτὴν τὴν σύστασιν, ἡ ὁποία ἐγένετο καὶ ἀπὸ τὸν προλαλήσαντα συνάδελφον. Αὐτὰ τὰ νομικὰ πρόσωπα δημοσίου δικαίου, τὰ ἄπειρα καὶ τὰ δι’ ἑκάστην τάξιν ὑφιστάμενα, αὐτὰ ἔχουν γίνει πραγματικὲς κοινωνικὲς πληγές. Κύριε Πρόεδρε, εἰς οἱανδήποτε δικάσιμον, οἱουδήποτε Ἑλληνικοῦ δικαστηρίου μεταβῆτε θὰ ἴδητε εἰς τὸ πινάκιον ἐπὶ 40 ὑποθέσεων αἱ 32 νὰ εἶναι Τ.Ε.Β. Ε. καὶ Ι.Κ.Α. Δηλαδή, τὰ ταμεῖα κυνηγοῦν τοὺς ἠσφαλισμένους των, ἄλλη δουλειὰ δὲν κάμνουν. Παρακολουθῶ ἤδη ἐπὶ ἀρκετὰ χρόνια, ἀλλὰ τελευταίως ἐπὶ Κυβερνήσεως Καραμανλῆ, ἐπὶ τῆς εὐημερίας, καὶ δὲν βλέπω εἰς τὰ πινάκια τὰ δικαστικὰ παρὰ μόνον ὑποθέσεις τῶν ταμείων, τὰ ὁποῖα διώκουν ἀνηλεῶς, ἄνευ οἴκτου, χωρὶς συνείδησιν, ἠμπορῶ νὰ εἴπω, τοὺς ἠσφαλισμένους. Ὁ ἠσφαλισμένος κόσμος ποὺ θὰ πάρῃ τὰς συντάξεις αὐτὰς ἀπὸ τὰ ταμεῖα του, κλαίει. Καὶ κάνετε ἀκόμη ὥστε νὰ κυνηγᾷ ἀπὸ 1ης Ἰανουαρίου 1962 τοὺς ἀγρότας, διὰ νὰ εἰσπράξῃ τὸν φόρον ἐπὶ τοῦ τεκμαρτοῦ των εἰσοδήματος, τὸ ὁποῖον θὰ βγαίνῃ ἀπὸ ἕνα ὑπάλληλον γεωπόνον, ἀπὸ ἕνα ἀκόμη ὑπάλληλον καὶ ἀπὸ τὸν Πρόεδρον τοῦ Συνεταιρισμοῦ, ὁ ὁποῖος θὰ στέλλῃ συγχαρητήρια εἰς τὴν Κυβέρνησιν, διὰ τὰ μέτρα ποὺ λαμβάνει. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν ποτὲ νὰ ψηφίσωμεν ἕνα παρόμοιον νομοσχέδιον καὶ μὲ παρόμοια ἄρθρα. Εἶμαι ἀπολύτως ἀντίθετος πρὸς αὐτὸ καὶ τάσσομαι καὶ ἐγὼ ὑπὲρ τῆς προτάσεως τῆς ἀναλήψεως αὐτῆς τῆς ὅλης ὑποθέσεως ὑπὸ τοῦ Κράτους ἢ ὑπὸ τοῦ Ι.Κ.Α. μιὰ καὶ ὑπάρχει. Συγχωνεύσατε αὐτὰ τὰ ταμεῖα, νὰ ὑπάρχῃ ἕνα μόνον συμβούλιον καὶ ὄχι συμβούλια, καὶ παρασυμβούλια. Κύριε Ὑπουργέ, εἶσθε διακεκριμένος δικηγόρος, ἔχετε γραφεῖον μὲ πολλὰς ὑποθέσεις. Πῶς δὲν γνωρίζετε τὶ στοιχίζει κάθε Ταμεῖον εἰς τοὺς ἠσφαλισμένους; Νὰ σᾶς πῶ ἐγώ. Παράδειγμα, τὸ Ταμεῖον Αὐτοκινητιστῶν, διατὶ δὲν δίδει συντάξεις; Δὲν εἰσπράττει; Τὰ τρώγουν τὰ Συμβούλια, τὰ παρασυμβούλια, οἱ νομικοὶ σύμβουλοι, οἱ ὑπάλληλοι, αἱ δακτυλογράφοι, οἱ πλέκτριες ποὺ πλέκουν κάθε μέρα στὸ ταμεῖον καὶ ἔτσι σύνταξιν δὲν παίρνει κανεὶς σωφέρ. Ἢ μήπως, κ. Ὑπουργέ, δὲν ξέρετε πῶς βγαίνει ἡ σύνταξις τοῦ Τ.Ε.Β.Ε., ὅπου ἀφ’ ἧς στιγμῆς ὁ συνταξιοῦχος σταματήσῃ τὸ ἐπάγγελμά του καὶ ζητήσῃ σύνταξιν, περνοῦν 2 καὶ 3 χρόνια διὰ νὰ τὴν πάρῃ; Πολλὲς φορὲς πεθαίνει ὁ συνταξιοῦχος καὶ παίρνει ἡ γυναῖκα του τὸ ἐφ’ ἅπαξ. Μᾶς προτείνετε νὰ ψηφίσωμεν αὐτὸ τὸ ἄρθρον, δηλαδὴ ὁ ὀργανισμὸς νὰ ἔχῃ 200 ὑπαλλήλους διὰ νὰ ἐξυπηρετήσῃ 2.500.000 ἠσφαλισμένων. Κύριε Ὑπουργέ, δὲν εἶναι σοβαρὸν ἄρθρον αὐτό. Ἄν ἐπιμένετε, κάμετε τοὺς ὑπαλλήλους 3–4.000, ἴσως, τὰ βγάλουν πέραν.

§211ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Ρήγας, ἔχει τὸν λόγον.

§212Ε. ΡΗΓΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐὰν ἡ ἀσφαλιστικὴ εἰσφορὰ τοῦ 3% ἐπὶ τῆς ἀκαθαρίστου προσόδου τοῦ γεωργικοῦ εἰσοδήματος ἐπιβαρύνῃ τὴν ἀγροτικήν μας οἰκονομίαν καὶ τὰς ἀγροτικάς μας ἐκμεταλλεύσεις ὁ φορεὺς ποὺ προβλέπεται ἀπὸ τὸ ἄρθρον 12 θὰ ἐπιβαρύνῃ ἀκόμη περισσότερον τὴν ἀγροτικήν μας οἰκονομίαν καὶ ἰδίᾳ τὴν ἀγροτικὴν ἐκμετάλλευσιν. Κύριοι συνάδελφοι, ὁ Ο.Γ.Α. ἢ θὰ πρέπει νὰ εἶναι ἕνας ὀργανισμὸς ὑδροκεφαλικὸς ποὺ θὰ συντηρῆται ἀπὸ τὴν ἀγροτικὴν οἰκονομίαν ἢ θὰ εἶναι ὀργανισμὸς ποὺ θὰ ἀποβλέπῃ εἰς τὴν ἐκπλήρωσιν τῆς ἀποστολῆς του, ὁπότε θὰ πρέπει νὰ γίνῃ ὅπως εἶναι ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα. Ἑπομένως θὰ εἶναι ὑποχρεωμένος ὁ ὀργανισμὸς αὐτὸς νὰ προσλάβῃ προσωπικὸν διοικητικόν, τεχνικὸν καὶ ὑγειονομικόν. Εἶναι, ἐπίσης, ὑποχρεωμένος ὁ Ο.Γ.Α. νὰ ἱδρύσῃ εἰς ὅλους τοὺς Νομοὺς ἀνὰ ἓν ὑποκατάστημα. Τὰ ὑποκαταστήματα αὐτὰ τὰ ὁποῖα θὰ ἀνέλθουν εἰς 50, ἕνα δηλαδή, διὰ κάθε Νομόν, ἔχουν ἀνάγκην ἀπὸ 10 ὑπαλλήλους ἕκαστον ἐπὶ 50 μᾶς κάνει τὸν ἀριθμὸν τῶν 500 ὑπαλλήλων. Τὸ παρὸν νομοσχέδιον μᾶς λέγει, ὅτι θὰ ἀπασχολῇ 200 ὑπαλλήλους, οἱ ὁποῖοι θὰ μισθοδοτοῦνται ἀπὸ ἕνα ποσοστὸν 1% ἐπὶ τοῦ συνόλου. Καὶ ἐρωτᾶται, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ στηριχθῇ ὁ Ὀργανισμὸς αὐτὸς μὲ αὐτὸ τὸ προσωπικόν; Πολύ, λοιπόν, φοβούμεθα, ὅτι τὸ 3% θὰ γίνῃ 6%. Ἰδοὺ διατί, θὰ ἀνατιναχθῇ ἡ οἰκονομία εἰς τὸν ἀέρα. Ἰδοὺ διατί, κύριοι συνάδελφοι, ὁ Ὀργανισμὸς αὐτὸς δὲν ἔχει μελετήσει τὰ προβλήματα καὶ στερεῖται ὅλων τῶν προϋποθέσεων διὰ νὰ φθάσῃ εἰς τὴν ἀποστολήν του. Χρειάζεται μεγάλη προσοχὴ καὶ ὅσον ἀφορᾷ τὰ ἔργα ποὺ θὰ ἀναλάβῃ καὶ ὅσον ἀφορᾷ τὴν πραγματικὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν ἀναγκῶν τῶν ἀγροτῶν. Δι’ αὐτὸ ἡ παράταξίς μας ἐπιμένει νὰ ἐπιφέρῃ βελτιώσεις εἰς τὸ ἄρθρον. Διότι, ἐάν, κ. συνάδελφοι, ἐπιτευχθῇ τροποποίησις τοῦ ἄρθρου 10 τότε ὁ Ο.Γ.Α. εἶναι περιττός. Ἡ ὑποχώρησις τῆς Κυβερνήσεως, ὅπως αἱ εἰσπράξεις τοῦ ἀσφαλίστρου ἀρχίσουν ἀπὸ τὸ 1962 πρέπει νὰ ἑλκύσῃ τὴν προσοχήν. Τὸ θέμα εἶναι, ὅτι ὁ Ὀργανισμὸς αὐτὸς θὰ ἀσχοληθῇ μὲ τρεῖς ὑπηρεσίας. Πρῶτον, μὲ τὴν ὑπηρεσίαν εἰσπράξεως καὶ παροχῶν Δεύτερον, μὲ τὴν ὑπηρεσίαν παρακολουθήσεως ἀγροτικῆς παραγωγῆς καὶ τῶν ζημιῶν αὐτῆς. Καὶ τρίτον, μὲ τὴν ἰατροφαρμακευτικὴν περίθαλψιν τῶν ἀγροτῶν. Δι’ αὐτοῦ τοῦ τρόπου, ὁ Ὀργανισμὸς αὐτὸς θὰ καταλήξῃ εἰς τὸ νὰ ἀνατινάξῃ εἰς τὸν ἀέρα τὴν ἀγροτικήν μας οἰκονομίαν. Διὰ νὰ ἀποφύγωμεν ὅλα αὐτά, ἡ παράταξίς μας ἐπρότεινεν, ὅπως ὡρισμένον χρόνον ἡ ἀσφάλεια τοῦ γήρατος τῶν ἀγροτῶν ὑπαχθῇ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας. Ἡ ἀσφάλισις τῆς ἀγροτικῆς παραγωγῆς παραμείνῃ εἰς τὴν Α.Τ.Ε. καὶ τέλος ἡ ἰατροφαρμακευτικὴ περίθαλψις τῶν ἀγροτῶν παραμείνῃ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Προνοίας. Καὶ διὰ τὸν συντονισμὸν ὅλων αὐτῶν νὰ ὑπάρχῃ Γνωμοδοτικὸν Συμβούλιον εἰς τὴν Διεύθυνσιν Ἀγροτικῆς Ἀσφαλείας τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας.

§213ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μ. Κανιάρης, ἔχει τὸν λόγον.

§214Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὑπεβλήθη πρότασις ἀναβολῆς τῆς συζητήσεως. Παρακαλῶ νὰ τὴν ἐγκρίνητε.

§215ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Γιατί, κ. Ἐφραιμίδη, ὑπεβάλατε τὴν πρότασιν αὐτήν; Οἱ ἐγγεγραμμένοι εἶναι 10, ἐὰν εἶσθε ἕτοιμοι, δὲν βλέπω τὸν λόγον τῆς ἀναβολῆς τῆς συζητήσεως. Καὶ διατί ἐκεῖνο ποὺ θὰ εἴπωμεν αὔριον, δὲν ἠμποροῦμεν νὰ τὸ εἴπωμεν ἀπόψε;

§216Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπιμένομεν νὰ γίνῃ ὀνομαστικὴ ψηφοφορία ἐπὶ τῆς ὑποβληθείσης προτάσεως ἀναβολῆς, διότι εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς, ὑπεστηρίξαμεν, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ψηφισθῇ τὸ ἄρθρον 12, ἐφ’ ὅσον παραμένει ἐκκρεμὲς τὸ ἄρθρον 10, τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖ οὐσιώδη προϋπόθεσιν διὰ τὸ ἄρθρον 12. Ἄλλως τε, ἐκτὸς τοῦ ὅτι ἀπουσιάζουν πολλοὶ βουλευταὶ τῆς Συμπολιτεύσεως, ἀλλὰ καὶ οἱ ἄλλοι παράγοντες τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ἀπουσιάζουν καὶ δὲν πρέπει νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν συζήτησιν.

§217Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ προχωρήσωμεν, διότι ἔχει γίνει μακρὰ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ δὲν πρέπει νὰ ἐμποδίσῃ ἡ Ἀντιπολίτευσις νὰ τερματισθῇ ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 12. Ἄλλως τε ἡ ἀναβολὴ τῆς ψηφίσεως τοῦ ἄρθρου 10 ὀφείλεται εἰς πρωτοβουλίαν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως καὶ κατόπιν αὐτοῦ ἔλαβεν ἀπόφασιν ἡ Βουλὴ νὰ συζητήσῃ τὸ ἄρθρον 12. Ἐὰν οἱ κύριοι συνάδελφοι, θέλουν νὰ περιγράψουν τὴν ἀπόφασιν αὐτὴν τῆς Βουλῆς, ἂς τὸ πράξουν εὐθέως διὰ τῆς ὑποβολῆς ἐνστάσεως ἀπαρτίας.

§218Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡμεῖς εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς ἀντετάχθημεν εἰς τὴν συζήτησιν τοῦ ἄρθρου 12. Εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι ἡ ἀναβολὴ τοῦ ἄρθρου 10 ὀφείλεται εἰς πρωτοβουλίαν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Ἀλλὰ ἡ πρωτοβουλία αὐτὴ ἐγένετο, ἀκριβῶς, λόγῳ παραλείψεως τῆς Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία δὲν ἠθέλησε ἀπὸ τὴν πρώτην στιγμὴν νὰ δεχθῇ τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 10, τὴν ὁποίαν ἐδέχθη τὴν τελευταίαν στιγμὴν καὶ τὴν ἐκυκλοφόρησε σήμερον τὴν μεσημβρίαν καὶ ἀνεγνώρισεν, ὅτι δὲν ἦτο ἕτοιμος ἡ Βουλὴ νὰ τὴν συζητήσῃ. Κύριε Πρόεδρε, ὑπεβλήθη μία πρότασις καὶ ὀφείλετε νὰ τὴν θέσετε εἰς ψηφοφορίαν.

§219Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριε Πρόεδρε, ἐφ’ ὅσον ἐλήφθη ἀπόφασις τῆς Βουλῆς νὰ συζητηθῇ τὸ ἄρθρου 12, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀναβληθῇ ἡ συζήτησις ἐπ’ αὐτοῦ.

§220Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡμεῖς ἐπιμένομεν ἐπὶ τῆς ὑποβληθείσης προτάσεως, τὴν ὁποίαν ὀφείλετε νὰ θέσετε εἰς ψηφοφορίαν.

§221ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ὑπὸ τοῦ κεκανονισμένου ἀριθμοῦ βουλευτῶν, ὑπεβλήθη πρότασις περὶ ἀναβολῆς τῆς συζητήσεως τοῦ ἄρθρου 12 καὶ ζητεῖται, ὅπως ἐπὶ τῆς ἀναβολῆς ἀποφανθῇ ἡ Βουλὴ δι’ ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας. Ἡ πρότασις ἔχει ὡς ἑξῆς: Πρὸς τὸ Προεδρεῖον τῆς Βουλῆς Ἀξιότιμε Κύριε Πρόεδρε, Οἱ ὑπογεγραμμένοι, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ προτείνωμεν τὴν ἀναβολὴν τῆς συζητήσεως τοῦ ἄρθρου 12 τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου «περὶ Γεωργικῶν Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων», λόγῳ τῆς ἰδιαιτέρας σημασίας τοῦ φορέως, τῆς ἀποφάσεως ἐπὶ τοῦ ζητήματος λαμβανομένης διὰ ψηφοφορίας, δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 2 Μαρτίου 1961 Οἱ προτείνοντες βουλευταὶ Ι. Γιαλώφας, Β. Ἐφραιμίδης, Γ. Πρίφτης, Α. Τσιάρας, Κ. Χιωτάκης, Ε. Ρήγας, Ε. Γιαοένης, Μ. Κανιάρης, Χ. Φιλίππου, Γ. Παπαγεωργίου, Κ. Δεσποτόπουλος, Γ. Μπακατσέλος, Γ. Κατσίμπας, Θ. Κεραμιτσιόγλου, Φ. Ζαΐμης, Α. Κακογιάννης, Κ. Κωνσταντάρας, Α. Λασκαρίδης, Ι. Κοντουδάκης καὶ Χ. Πιπιλῆς. Ἐπειδὴ ὅμως τὸ Προεδρεῖον διαπιστώνει ἔλλειψιν ἀπαρτίας, εἶναι ὑποχρεωμένον νὰ λύσῃ τὴν συνεδρίασιν. Λύεται ἡ συνεδρίασις, ἐλλείψει ἀπαρτίας, δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ., μὲ θέμα Ἡμερησίας Διατάξεως, ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ ἐπερωτήσεις. (Ὥρα 11.15 μ.μ.)