1961.03.01

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 72α

Τετάρτη, 1 Μαρτίου 1961

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 7.05′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Νὰ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Γ. Βολουδάκης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Γ. ΒΟΛΟΥΔΑΚΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Παυλόπουλος, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§4Α. ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Σ. Κωστόπουλος, Σ. Στεφανόπουλος, Μ. Στεφανίδης, Ε. Κοθρῆς, Σ. Χούτας, Δ. Παπαμιχαλόπουλος, Α. Δερδεμέζης, Φ. Πιτούλης, Ν. Κοντογιαννόπουλος, Θ. Δεσύλλας, Κ. Μαρῆς, Ε. Ἀρβανιτάκις, Π. Βαρδινογιάννης, Α. Μπαρότσης, Π. Πολυχρονίδης καὶ Ν. Ἰντζές, καταθέτουσι πρότασιν νόμου «περὶ ἠθικοῦ καθαρμοῦ τῆς πολιτικῆς ζωῆς δι’ ἐφαρμογῆς τῆς ἀρχῆς τοῦ πόθεν ἔσχες, καὶ ἐπιβολῆς κυρώσεων εἰς τοὺς παραβάτας». Ἡ ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συστάσεως Συμβουλίου ἐρεύνης τῆς περιουσιακῆς καταστάσεως τῶν ἀποτελούντων τὴν πολιτικὴν ἡγεσίαν προσώπων». Ἡ ἐπὶ τῆς Γεωργίας Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τῆς προτάσεως νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ Ν. Δ. 4037)1960 «περὶ ἱδρύσεως ἑταιρείας ἐξαγωγῆς ἰδίᾳ νωπῶν γεωργικῶν προϊόντων, διευκολύνσεως τῆς διαθέσεως πορτοκαλίων, συμπληρώσεως τοῦ τεχνικοῦ ἐξοπλισμοῦ τῆς Χώρας, ἀξιοποιήσεως τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς καὶ συμπληρώσεως τῆς περὶ Α.Τ.Ε. νομοθεσίας». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Κ. Πεταλωτῆς, Ν. Ἰντζές, Ι. Χατζηδῆμος, Δ. Χατζηδημητρίου, Χ. Σιανίδης, Θ. Δούκας καὶ Χ. Γκαργκάνας, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ γεωργικῶν κοινωνικῶν ἀσφαλίσεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Π. Γυιόκας, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ γεωργικῶν κοινωνικῶν ἀσφαλίσεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Πλατῆς, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τῆς κειμένης νομοθεσίας «περὶ προστασίας πολεμιστῶν καὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 20)1956 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Αὐγερόπουλος, Κ. Κωνσταντάρας, Γ. Κατσίμπας, Δ. Γιαχνῆς, Γ. Πρίφτης, Γ. Παπαγεωργίου, Κ. Χιωτάκης, Ε. Πρωϊμάκης, Μ. Σβώλου, Ι. Δραγονέτης, Κ. Τσιγάρας, Β. Ἐφραιμίδης, Σ. Καρασάββας, Α. Κακογιάννης, Σ. Ἠλιόπουλος καὶ Μ. Κανιάρης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τῆς κειμένης νομοθεσίας «περὶ πολεμιστῶν καὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 23)1956 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου». Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Χαρῖτος, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τῆς κειμένης νομοθεσίας «περὶ προστασίας πολεμιστῶν καὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 20)1956 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου». Ὁ βουλευτὴς κ. Ν. Ζορμπᾶς, καταθέτει τροπολογίας ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων: 1) «Περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τῆς κειμένης νομοθεσίας «περὶ προστασίας πολεμιστῶν καὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 20)56 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου», καὶ 2) «Περὶ κυρώσεως τῆς μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ Γερμανίας συμβάσεως περὶ παροχῶν ὑπὲρ Ἑλλήνων ὑπηκόων θιγέντων ὑπὸ ἐθνικοσοσιαλιστικῶν μέτρων διώξεως καὶ ἄλλων τινῶν συναφῶν διατάξεων». Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Κ. Ράλλης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Οἰκοδομικοῦ Συνεταιρισμοῦ Ἀστέγων Πολιτικῶν Ἰδιωτικῶν Ὑπαλλήλων Ὑπουργείου Στρατιωτικῶν, διαμαρτυρομένων δι’ ἀπαλλοτρίωσιν ἀγορασθέντων παρὰ τοῦ ἐν λόγῳ συνεταιρισμοῦ οἰκοπέδων πρὸς στέγασιν τῶν μελῶν του παρὰ τῆς ἑταιρείας «Ἀστήρ», πρὸς ἐπένδυσιν τοῦ περιβόλου τοῦ ἐργοστασίου της. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ὁμοσπονδίας Συλλόγων Νοσηλευτικῶν Ἱδρυμάτων Ἑλλάδος, αἰτουμένης μονιμοποίησιν τῶν ἐκτάκτων ὑπαλλήλων τῶν Κρατικῶν Νοσηλευτικῶν Ἱδρυμάτων. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Ἀναπήρων καὶ Συνταξιούχων Ι. Κ.Α. Θεσσαλονίκης, αἰτουμένου αὔξησιν τῶν συντάξεων κατὰ 30% πλέον τῆς χορηγηθείσης προσφάτως τοιαύτης, χορήγησιν δύο μηνιαίων συντάξεων ὡς οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν κλπ. Οἱ βουλευταὶ Ἠλείας κ. κ. Σ. Στεφανόπουλος καὶ Ν. Κοντογιαννόπουλος, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Γονέων καὶ Κηδεμόνων Γυμνασίου Θηλέων Πύργου, διαμαρτυρομένου ἐντόνως διὰ τὰς ἐλλείψεις τοῦ Γυμνασίου Θηλέων Πύργου, τόσον, ὥστε νὰ χαρακτηρίζῃ τὴν κατάστασιν τοῦ Γυμνασίου ὡς αὐτόχρημα ἀπελπιστικήν. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Β. Ἐφραιμίδης, Γ. Αὐγερόπουλος, Δ. Κελτεμλίδης, Ε. Γιαρένης καὶ Κ. Κωνσταντάρας, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν Χαρ. Χρυσοπούλου, Παν. Παπαβασιλείου, Θεοφίλου Βενιζέλου κ.ἄ. κατοίκων Θεσσαλονίκης, αἰτουμένων τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου περὶ ἄρσεως τῶν ὑπὸ τῶν Ν. Δ. 617)48 καὶ τῶν Ψηφισμάτων ΜΝ καὶ ΝΑ προβλεπομένων μέτρων ἀποστερήσεως τῆς συντάξεως, δικαιώματος ἀπολήψεως μερίσματος καὶ ἄλλων παροχῶν. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ν. Σκοπούλης καὶ Μ. Χριστογεῶργος, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Ἰατρικοῦ Συλλόγου τοῦ Νομοῦ Ἰωαννίνων καὶ τῶν ἰατρῶν τοῦ Περιφερειακοῦ Ὑποκαταστήματος ΙΚΑ Ἰωαννίνων, αἰτουμένων συνταξιοδότησίν των. Ὁ Κ. Σπυρόπουλος διαμαρτύρεται διὰ φημολογουμένην μὴ ἵδρυσιν Φορολογικῶν Δικαστηρίων εἰς ἐπαρχίαν. Ὁ Πρόεδρος τῆς Κοινότητος Σούγια Νομοῦ Χανίων αἰτεῖ, ὅπως οἱ κάτοικοι τῆς ἐν λόγῳ Κοινότητος συμπεριληφθοῦν εἰς τὸν νόμον περὶ ἀποζημιώσεως τῶν γερμανικῶν θυμάτων Κατοχῆς. Ὁ Βασίλειος Τσάμης, Ἀστυνομικὸς συνταξιοῦχος, κάτοικος Πατρῶν αἰτεῖ, ὅπως ἐνταχθῇ εἰς τὸν Ν. 3768)57. Ἀπαντήσεις διαφόρων Ὑπουργείων ἐπὶ ἐρωτήσεων κ. κ. βουλευτῶν: Ι. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπ. Ναυτιλίας. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Μπριλλάκη, Κ. Δεσποτοπούλου καὶ Ε. Πρωϊμάκη. Ἐπὶ 1895 ἀπὸ 6.2.61 ὑμετέρου, δι’ οὗ ἀπεστάλη ἡμῖν ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Μπριλλάκη κλπ. ἐπὶ τοῦ ἐν περιλήψει θέματος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: 1. Ἡ κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ νόμου 755)48 συγκροτηθεῖσα Ἐπιτροπὴ διὰ τὴν σύνταξιν σχεδίου Κώδικος Δημοσίου Ναυτικοῦ Δικαίου ἐπεράτωσε τὸ ἀνατεθὲν εἰς αὐτὴν ἔργον καὶ τὴν 18.3.60 ὑπέβαλε τὸ παρ’ αὐτῆς ἐκπονηθὲν σχέδιον Κώδικος, συγκείμενον ἐκ 312 ἄρθρων. 2. Ἡ γενομένη παρὰ τῆς ἐν λόγῳ Ἐπιτροπῆς ἐργασία εἶναι τῷ ὄντι ἀξία πάσης ἐξάρσεως, λαμβανομένης ὑπ’ ὄψιν τῆς πρωτοτυπίας τοῦ ἔργου καὶ τῆς πληθύος τῶν σχετικῶν πηγῶν, αἵτινες κατέστησαν τὴν ἀποστολήν της ἰδιαιτέρως δυσχερῆ καὶ ἐπίπονον. 3. Παρὰ τὴν ἐργώδη καὶ φιλότιμον ταύτην προσπάθειαν τῶν μελῶν τῆς ἐν λόγῳ Ἐπιτροπῆς, σημεῖα τινὰ τοῦ Κώδικος χρήζουν ἀναθεωρήσεως τὸ μὲν διότι διὰ προσφάτων νομοθετημάτων θέματά τινα ἔχουσι τύχει πλήρους καὶ ὡρίμου, πιστεύομεν, νομοθετικῆς ρυθμίσεως, τὸ δὲ διότι ἕτερα τοιαῦτα δοκιμασθέντα διὰ μακρᾶς ἐφαρμογῆς ἐν τῇ πράξει ἄλλως ρυθμίζονται διὰ τοῦ σχεδίου τούτου τοῦ Κώδικος. 4. Τούτοις τοῖς λόγοις, κατηρτίσαμεν σχέδιον νόμου, ὅπερ κατατεθήσεται λίαν προσεχῶς εἰς τὴν Βουλὴν πρὸς ψήφισιν, διὰ τοῦ ὁποίου προβλέπεται ἡ συγκρότησις ὀλιγομελοῦς ἐξ εἰδικῶν ἐπιστημόνων Ἐπιτροπῆς πρὸς ἀναθεώρησιν καὶ τελικὴν σύνταξιν τοῦ σχεδίου τοῦ Κώδικος τούτου. 5. Τὸ ἔργον τῆς ἐν λόγῳ Ἐπιτροπῆς, λόγῳ τῆς γενομένης ἤδη σοβαρᾶς προεργασίας τῆς πρώτης Ἐπιτροπῆς ἐλπίζομεν, ὅτι θὰ εἶναι βραχὺ καὶ ὅτι, ὡς ἐκ τούτου, συντομώτατα καὶ ὁ Κῶδιξ Δημοσίου Ναυτικοῦ Δικαίου θὰ ἴδῃ τὸ φῶς τῆς δημοσιότητος, πρὸς μεγίστην διευκόλυνσιν πάντων τῶν περὶ τὴν ναυτιλίαν ἀσχολουμένων. Ἐν Πειραιεῖ τῇ 23 Φεβρουαρίου 1961 Οἱ Ὑπουργοὶ

Ἐπὶ τῆς Ἐμπορ. Ναυτιλίας

Γ. ΑΝΔΡΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

Ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης

Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ

ΙΙ. Τοῦ Ὑπουργ. Συγκ. καὶ Δ. Ἔργων. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Γιαχνῆ, Γ. Ἀράπη, Σ. Ἡλιοπούλου, Ι. Παπαδημητρίου καὶ Ι. Εὐαγγελίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 480)12.1.61 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1131 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Γιαχνῆ, Σ. Ἡλιοπούλου, Ι. Παπαδημητρίου, Ι. Εὐαγγελίδη καὶ Γ. Ἀράπη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: 1) Εἰς τὴν μετὰ τῆς ΗΕΜ σύμβασιν τοῦ Δημοσίου, τὴν κυρωθεῖσαν διὰ τοῦ Ν. 3954)59, πλὴν ἄλλων εὐνοϊκῶν διὰ τὸ προσωπικὸν διατάξεων, καθωρίσθη, ὅπως τὸ λόγῳ περιορισμοῦ τῶν ἐργασιῶν τῆς εἰρημένης ἑταιρείας ἀπολυθησόμενον προσωπικόν, τύχῃ μείζονος τῆς ὑπὸ τῆς κειμένης νομοθεσίας (Ν. 2112)1920) προβλεπομένης ἀποζημιώσεως θεσπισθείσης συγχρόνως πρὸς τοῦτο καὶ αἰτήσει τοῦ προσωπικοῦ, διατάξεως περὶ ὑποχρεωτικοῦ ὁρίου ἡλικίας, ἵνα πρὸ πάσης ἀπολύσεως πραγματοποιηθῇ ἡ ἀποχώρησις τῶν ὑπερηλίκων, οἵτινες ἐδικαιοῦντο μείζονος συντάξεως ἢ ἀποζημιώσεως. Παρὰ ταῦτα, συμφώνως πρὸς Νομολογίαν τοῦ Ἀρείου Πάγου, λόγῳ ἀκριβῶς τῆς τεθείσης ὡς ἄνω διατάξεως περὶ ὑποχρεωτικοῦ ὁρίου ἡλικίας, τὸ ἀπολυόμενον προσωπικὸν τῆς ΗΕΜ δὲν δύναται νὰ τύχῃ τῆς προβλεπομένης ὑπὸ τοῦ Ν. 2112)1920 ἀποζημιώσεως. Κατόπιν τῶν ἀνωτέρω καὶ δεδομένου, ὅτι τὸ θέμα τοῦτο εἶναι εἰδικὸν καὶ δὲν δύναται ἐξ αὐτοῦ καὶ μόνον νὰ προσδιορισθῇ ἡ τηρητέα γραμμή, ὡς πρὸς τὴν ἀποζημίωσιν τῶν ὑπαλλήλων, οἵτινες ἐξέρχονται τῆς ὑπηρεσίας ὡς καταλαμβανόμενοι ὑπὸ τοῦ ἐν τῷ Κανονισμῷ τῆς ἐπιχειρήσεως ὁριζομένου ὁρίου ἡλικίας ἐναπόκειται εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας, ὡς ἁρμόδιον νὰ χειρισθῇ τὸ θέμα, δοθέντος, ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον τοῦτο χαράσσει τὴν πολιτικήν, ἥτις θ’ ἀκολουθηθῇ εἰς θέματα ἀφορῶντα ὄχι μόνον τὸ προσωπικὸν τῆς ΗΕΜ, ἀλλὰ καὶ ἄλλων ὁμοειδῶν Ὀργανισμῶν καὶ ἐπιχειρήσεων. 2) Ἡ προσφυγὴ τοῦ προσωπικοῦ τῆς ΗΕΜ εἰς τὴν Διαιτησίαν, διὰ τὴν αὔξησιν τῶν ἀποδοχῶν του, ἀπερρίφθη ὑπὸ τοῦ Πρωτοβαθμίου Διαιτητικοῦ Δικαστηρίου, κατόπιν δὲ ἐφέσεως τοῦ προσωπικοῦ ἤχθη ἐνώπιον τοῦ Δευτεροβαθμίου τοιούτου. Τὸ Δικαστήριον τοῦτο διὰ προδικαστικῆς ἀποφάσεώς του διέταξε τὴν διενέργειαν ἐλέγχου ὑπὸ ὁρκωτοῦ λογιστοῦ, ἵνα διαπιστωθῇ, ἐὰν ἡ οἰκονομικὴ κατάστασις τῆς ἑταιρείας παρέχῃ τὴν δυνατότητα αὐξήσεως τῶν ἀποδοχῶν τοῦ προσωπικοῦ, ἄνευ αὐξήσεως τοῦ κομίστρου. Ἡ σχετικὴ ἔκθεσις δέον, κατὰ τὴν ἀπόφασιν τοῦ Δικαστηρίου, νὰ ὑποβληθῇ τὸ ἀργότερον μέχρι τῆς 23.2.61. 3) Εἶναι ἀνακριβές, ὅτι ἐκ τοῦ προσωπικοῦ τῆς ΗΕΜ ἐγένοντο ἀχρεωστήτως κρατήσεις διὰ τὴν ἀσφάλισίν του. Εἰς τὴν πραγματικότητα, τὸ προσωπικὸν τῆς ΗΕΜ ἠσφαλίζετο μέχρι τῆς 17ης Ἰουνίου 1959 εἰς τὸ Ταμεῖον Συντάξεων Προσωπικοῦ ΗΕΜ (καταβάλλον εἰσφορὰν 6%), ἀπὸ δὲ τῆς ἡμερομηνίας ταύτης (καθ’ ἣν ἤρξατο ἡ ἰσχὺς τοῦ Ν. 3954)59) ὑπήχθη εἰς τὴν ἀσφάλισιν τοῦ ΙΚΑ (καταβάλλον εἰσφορὰν 1,75%). Τὸ ὅτι ἡ ΗΕΜ παρεκράτησεν ἐκ τοῦ προϊόντος τοῦ δεκαλέπτου τέλους ἐπὶ τῆς ἐπιβληθείσης ἀπὸ 1.9.58 αὐξήσεως τοῦ κομίστρου της τὴν διαφορὰν ἀσφαλίστρου μεταξὺ τοῦ τοιούτου τοῦ ἰσχύσαντος διὰ τὸ Ταμεῖον Συντάξεων προσωπικοῦ αὐτῆς καὶ ἐκείνου, ὅπερ ἰσχύει διὰ τὸ ΙΚΑ, τοῦτο ἦτο συνέπεια διατάξεως περιλαμβανομένης εἰς τὴν ἀπὸ 27. 8.1957 σύμβασιν μεταξὺ Δημοσίου καὶ ΗΕΜ καὶ ἐν πάσῃ περιπτώσει θέμα τελείως ἄσχετον μὲ τὸ ἀνωτέρω αἴτημα τοῦ προσωπικοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 2 Φεβρουαρίου 1961

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Θ. Ι. ΚΟΝΙΤΣΑΣ

ΙΙΙ. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Μπαρότση. Ἀναφερόμενοι εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 52 ἀπὸ 4.1.61 ὑμέτερον ἔγγραφον, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πέμψωμεν ὑμῖν ἐγκλείστως κατάστασιν, ἐμφαίνουσαν τοὺς παρὰ τῷ Ἰδιαιτέρῳ Γραφείῳ τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Ἐξωτερικῶν ὑπηρετοῦντας ὑπαλλήλους καὶ νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι ἅπαντες οἱ ἐν αὐτῇ ἀναφερόμενοι στεγάζονται εἰς τὸ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργεῖον. Ἐν σχέσει πρὸς τὰ ὑπόλοιπα ἐρωτήματα, τὰ διαλαμβανόμενα εἰς τὸ ἀνωτέρω ὑμέτερον, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: α) Οἱ παρὰ τῷ Ἰδιαιτέρῳ Γραφείῳ τοῦ ἐπὶ τῶν Ἐξωτερικῶν ὑπουργοῦ ὑπηρετοῦντες ὑπάλληλοι δὲν λαμβάνουν κανονικὰς ἀδείας οὐδὲ ἀποστέλλονται δι’ ὑπηρεσιακὰς ἀποστολὰς μὲ τὰς κεκανονισμένας ἐκτὸς ἕδρας ἀποδοχάς. β) Οὐδεὶς ἐκ τῶν ὑπαλλήλων τῆς ἀνωτέρω κατηγορίας ἀπέκτησε, κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς παρ’ ἡμῖν ἀποσπάσεώς του καὶ ἑτέραν δημοσίαν ἢ ἄλλην θέσιν. γ) Οἱ ὡς ἄνω ὑπάλληλοι δὲν μετέχουν Ἐπιτροπῶν ἢ Συμβουλίων καὶ δὲν ἔχουν καὶ ἄλλας ἀμειβομένας ἰδιότητας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 18 Φεβρουαρίου 1961 Ἐντολῇ Ὑπουργοῦ

Ὁ Προσωπάρχης

Α. Ι. ΚΑΨΑΜΠΕΛΗΣ

Πληρεξούσιος Ὑπουργὸς

ΚΑΤΑΣΤΑΣΙΣ

Ἐμφαίνουσα τοὺς παρὰ τῷ Ἰδιαιτέρῳ Γραφείῳ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐξωτερικῶν ὑπηρετοῦντας ὑπαλλήλους Αʹ. Τρεῖς μετακλητοὶ ὑπάλληλοι, βάσει τῶν διατάξεων τοῦ Α. Ν. 788)1945

Βʹ. Τέσσαρες ὑπάλληλοι ἐξ ἑτέρων Ὑπηρεσιῶν

IV. Τοῦ Ὑπουργ. Κοιν. Προνοίας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Γαληνοῦ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2281)Διεκ. 1715)61 ἐγγράφου ὑμῶν, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐν ἀντιγράφῳ ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1438)61 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Γαληνοῦ περὶ τῶν ληφθέντων μέτρων διὰ τὴν ἐνίσχυσιν τῶν πλημμυροπαθῶν Λέσβου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι, ἅμα τῇ ἀναγγελίᾳ τῶν ἐκ πλημμυρῶν καταστροφῶν εἰς Λέσβον, εἰσηγήσει τοῦ κ. Νομάρχου καὶ τῆς καθ’ ἡμᾶς ἁρμοδίας ὑπηρεσίας, ἀπεστάλη τηλ)κῶς εἰς Νομαρχίαν Λέσβου ποσὸν δραχ. 100.000 διὰ τὴν παροχὴν πάσης φύσεως περιθάλψεως καὶ στεγαστικῆς βοηθείας εἰς τοὺς πλημμυροπαθεῖς τῆς περιφερείας αὐτῆς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Φεβρουαρίου 1961

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Μπριλλάκη, Ι. Παπαδημητρίου, Ε. Μπενᾶ καὶ Δ. Καρακουλουξῆ. Κατόπιν τῆς, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1476)1024)27.1.61 ὑμετέρου ἐγγράφου, διαβιβασθείσης ἡμῖν ἀπὸ 2.1.61 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Μπριλλάκη, Ι. Παπαδημητρίου κλπ. περὶ ἐπιλύσεως αἰτημάτων ἐνίων συνοικιῶν τοῦ Πειραιῶς, ἐν οἷς καὶ τὸ θέμα τῆς ἱδρύσεως φαρμακείου εἰς τὴν περιοχὴν Ἁγίου Δημητρίου Πειραιῶς, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὰς ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου ἀπόψεις τῆς ἡμετέρας ὑπηρεσίας κατεστήσαμεν ὑμῖν γνωστὰς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. Ε6β)1404)9.12.60 ἡμετέρου ἐγγράφου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 17 Φεβρουαρίου 1961

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Τσιπώρη καὶ Χ. Φιλίππου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1394 ἐρωτήσεως ἀποσταλείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2003)8.2.61 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἡ περὶ ἧς πρόκειται Κοινότης Ἐλάτης Τρικάλων, ἐξυπηρετεῖται ὑπὸ τοῦ Ἀγροτικοῦ Ἰατρείου Καλογήρων, ἀπέχουσα τούτου περὶ τὰ 8 χιλ. Εἰς τὸ Ἀγροτικὸν Ἰατρεῖον Καλογήρων ὑπηρετεῖ ἰατρός, εὐθὺς δὲ ὡς ἐξευρεθῶσιν αἱ ἀναγκαιοῦσαι πιστώσεις θέλει προσληφθῆ καὶ μαῖα. Ὁμοίως, ἐντὸς συντομωτάτου χρονικοῦ διαστήματος θέλει ἐφοδιασθῆ καὶ δι’ ἐπαρκοῦς φαρμακευτικοῦ ὑλικοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 16 Φεβρουαρίου 1961

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

V. Ὑπουργ. Προεδρ. Κυβερνήσεως. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ ἀποστείλωμεν ὑμῖν συνημμένως τὴν ἀπάντησίν μας εἰς τὴν ὑπ’ ἀριθ. βιβλ. ἐρωτήσεων 154 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, διαβιβασθεῖσαν διὰ τοῦ ὕπερθεν σημειουμένου ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ νὰ παρακαλέσωμεν διὰ τὰ καθ’ ὑμᾶς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 22 Φεβρουαρίου 1961

Ὁ Ὑφυπουργὸς

ΤΡ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ

ΑΠΑΝΤΗΣΙΣ

Εἰς τὴν ὑπ’ ἀριθ. 154 τῆς 19ης Ἰουλίου 1960 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ Χίου κ. Ν. Ζορμπᾶ «περὶ πληρώσεως τῆς θέσεως τοῦ Διευθυντοῦ τοῦ Ἐθνικοῦ Μιχαλείου Γυμναστηρίου Χίου». Ἡ θέσις αὕτη παραμένει μέχρι τοῦδε κενή, ἐλλείψει ἐνδιαφερομένου διὰ τὴν κατάληψίν της. Τοῦτ’ αὐτό, ἄλλωστε, ἰσχύει διὰ τὰς θέσεις διευθυντῶν ἀρκετῶν ἄλλων Ἐθνικῶν Γυμναστηρίων (Ἀλεξανδρουπόλεως, Βόλου, Δράμας, Καβάλας, Κιλκίς, Μεσολογγίου, Σερρῶν κλπ.), διότι παρουσιάζεται μεγάλη ἀπροθυμία ὑποβολῆς αἰτήσεων διορισμοῦ εἰς ἐπαρχίαν. Ἐκ τοῦ λόγου τούτου, μόνον 45 πτυχιούχοι τῆς Ἐθνικῆς Ἀκαδημίας Σωματικῆς Ἀγωγῆς ἔχουσι μέχρι τοῦδε διορισθῆ εἰς τὰ ἀνὰ τὴν Ἑλλάδα Ἐθνικὰ Γυμναστήρια, ἔναντι τῶν 100 προβλεπομένων διὰ τοῦ ἄρθρου 2 τοῦ Ν. Δ. 3865)58 «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ ἐξωσχολικοῦ ἀθλητισμοῦ νόμων».

Ὁ Ὑφυπουργὸς

ΤΡ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Λυμπερίδη. Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ ἀποστείλωμεν ὑμῖν συνημμένως τὴν ἀπάντησίν μας εἰς τὴν ὑπ’ ἀριθ. βιβλίου ἐρωτήσεων 989 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Λυμπερίδη, διαβιβασθεῖσαν διὰ τοῦ ὕπερθεν σημειουμένου ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ νὰ παρακαλέσωμεν διὰ τὰ καθ’ ὑμᾶς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 22 Φεβρουαρίου 1961

Ὁ Ὑφυπουργὸς

ΤΡ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ

ΑΠΑΝΤΗΣΙΣ

Εἰς τὴν ὑπ’ ἀριθ. 989 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ Καβάλας κ. Θ. Λυμπερίδη «περὶ τοῦ Ἐθνικοῦ Σταδίου Καβάλας». Ἡ δημιουργία εἰς Καβάλαν ἀρτίου καὶ συγχρονισμένου Ἐθνικοῦ Σταδίου ἀπετέλεσεν ἀντικείμενον ἰδιαιτέρας μερίμνης τῆς ὑφ’ ἡμᾶς Γενικῆς Γραμματείας Ἀθλητισμοῦ, ἀνατεθείσης εἰς τὴν ἁρμοδίαν Τεχνικὴν Ὑπηρεσίαν τῆς ἐκπονήσεως γενικοῦ ἀρχιτεκτονικοῦ σχεδίου. Ἡ διάθεσις κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος ποσοῦ μόνον 150.000 δραχμῶν ἐκ τοῦ ἐγγεγραμμένου εἰς τὸν προϋπολογισμὸν τῆς Γενικῆς Γραμματείας Ἀθλητισμοῦ κονδυλίου 300.000 δραχμῶν διὰ τὸ Ἐθνικὸν Στάδιον Καβάλας, ὀφείλεται εἰς τὸ γεγονός, ὅτι ἡ Ἐφορεία τοῦ Σταδίου δὲν ἠδυνήθη νὰ συμπληρώσῃ τὴν ἀπαιτουμένην διαδικασίαν διὰ τὴν ἀπαλλοτρίωσιν ἢ διὰ τὴν διὰ συμβιβασμοῦ ἀπόκτησιν τῆς ἀπαραιτήτου προσθέτου ἐδαφικῆς ἐκτάσεως, πρὸς δημιουργίαν ἀρτίου Σταδίου. Ἐκ τοῦ λόγου τούτου, οὔτε τίμημα καθίστατο δυνατὸν νὰ καταβληθῇ διὰ τὸν ὑπὸ ἀπόκτησιν χῶρον, οὔτε ἔναρξις τῶν ἐργασιῶν ἀνεγέρσεως τοῦ Σταδίου νὰ πραγματοποιηθῇ. Ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ἀνωτέρω δεδομένων, θὰ ἔδει νὰ μὴ εἶχεν ἐπιχορηγηθῆ ἡ Ἐφορεία τοῦ Σταδίου Καβάλας, κατὰ τὰ 1960. Ἀντὶ τούτου, ἐπεχορηγήθη ἤδη, ὡς ἀνεφέρθη, διὰ ποσοῦ 150.000 δραχμῶν, τὸ ὁποῖον παραμεῖναν ἀχρησιμοποίητον ἐκ τῶν ἀνωτέρω ἀναφερομένων λόγων, θὰ μεταφερθῇ ὡς ἐνεργητικὸν ὑπόλοιπον εἰς τὸ ἀρξάμενον οἰκονομικὸν ἔτος, τοῦ ὁποίου ὁ προϋπολογισμὸς θὰ προβλέψῃ καὶ ἄλλο ποσὸν διὰ τὴν προώθησιν τῶν ἐργασιῶν ἀνεγέρσεως τοῦ Σταδίου. Δέον πάντως νὰ σημειωθῇ, ὅτι ἡ ἀναγραφὴ ποσοῦ τινος εἰς τὸν προϋπολογισμὸν τῆς Γενικῆς Γραμματείας Ἀθλητισμοῦ πρὸς δημιουργίαν ἀθλητικῶν χώρων, δὲν ἀποτελεῖ «ὑπόσχεσιν», ἀλλ’ ἁπλῆν πρόβλεψιν τοῦ οὕτως ἀναγραφομένου ποσοῦ, δυναμένου ἐν τῇ ἐκτελέσει τοῦ προϋπολογισμοῦ νὰ αὐξηθῇ ἢ μειωθῇ, ἀναλόγως τῆς ἐκτάσεως τῆς ἐκπληρώσεως ὑπὸ τοῦ ἐνισχυομένου νομικοῦ προσώπου τῶν ἀνειλημμένων ὑποχρεώσεών του. Τοῦτο ἄλλωστε συνέβη κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος καὶ διὰ τὰ ἄλλα Ἐθνικὰ Γυμναστήρια τῆς Χώρας. Πράγματι, ἐπὶ τῇ βάσει τῆς προόδου τῶν ἔργων καὶ τῆς ἀναπτυχθείσης δραστηριότητος ὑπὸ τῶν οἰκείων Ἐφορειῶν, ἐκ τῶν 73 ἐν ὅλῳ Ἐθνικῶν Γυμναστηρίων 33 ἐπεχορηγήθησαν μὲ τὸ προβλεφθὲν ἐν τῷ προϋπολογισμῷ ποσόν, 8 μὲ μεῖζον τοῦ προβλεφθέντος καὶ 18 μὲ ἔλασσον τοῦ προβλεφθέντος, ἐνῷ 14 οὐδόλως ἐπεχορηγήθησαν, παρὰ τὴν ὕπαρξιν σχετικῶν προβλέψεων.

Ὁ Ὑφυπουργὸς

ΤΡ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Κακογιάννη, Κ. Δεσποτοπούλου, Χ. Μπουσίου καὶ Β. Μπρακατσούλα. Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ ἀποστείλωμεν ὑμῖν συνημμένως τὴν ἀπάντησίν μας εἰς τὴν ὑπ’ ἀριθ. βιβλίου ἐρωτήσεων 811 ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Κακογιάννη, Κ. Δεσποτοπούλου, Δ. Γιαχνῆ, Χ. Μπουσίου καὶ Β. Μπρακατσούλα, διαβιβασθεῖσαν διὰ τοῦ ὕπερθεν σημειουμένου ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ νὰ παρακαλέσωμεν διὰ τὰ καθ’ ὑμᾶς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 22 Φεβρουαρίου 1961

Ὁ Ὑφυπουργὸς

ΤΡ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ

ΑΠΑΝΤΗΣΙΣ

Εἰς τὴν ὑπ’ ἀριθ. 811 τῆς 11ης Νοεμβρίου 1960 ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Κακογιάννη (Αἰτωλοακαρνανίας), Κ. Δεσποτοπούλου (Χίου), Δ. Γιαχνῆ (πρώην Δήμου Ἀθηναίων), Χ. Μπουσίου (Πιερίας) καὶ Β. Μπρακατσούλα (Καρδίτσης). Ἡ κατασκευὴ τοῦ κολυμβητηρίου Σύρου δὲν κατέστη δυνατόν, ὅπως συμπεριληφθῇ εἰς τὸ πρόγραμμα τῶν ἀθλητικῶν ἔργων, διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τῶν ὁποίων διετέθησαν κατὰ τὸ 1960 οἰκονομικαὶ ἐνισχύσεις ὑπὸ τῆς Γενικῆς Γραμματείας Ἀθλητισμοῦ, ἐπειδὴ καθυστέρησεν ἡ ὑποβολὴ τῶν συναφῶν στοιχείων, τὰ ὁποῖα εἶχον ζητηθῆ ἀπὸ τὴν ἁρμοδίαν περιφερειακὴν τεχνικὴν ὑπηρεσίαν. Πράγματι, ἡ Ἐφορεία τοῦ Ἐθνικοῦ Γυμναστηρίου Σύρου, ἥτις χειρίζεται καὶ τὰ θέματα τοῦ κολυμβητηρίου, ὑπέβαλεν εἰς τὴν Διεύθυνσιν Τεχνικῆς Ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Παιδείας, τὴν 15ην Ἰουλίου 1960, τοπογραφικὸν διάγραμμα τῆς περιοχῆς τοῦ κολυμβητηρίου, ὡς καὶ ἡλιοτυπικὸν ἀντίγραφον σχεδίου κατασκευῆς παραλιακῆς ὁδοῦ διερχομένης διὰ τῆς περιοχῆς, ἐπὶ τῇ βάσει δὲ αὐτῶν ἡ ὡς ἄνω Τεχνικὴ Ὑπηρεσία προβαίνει ἤδη εἰς τὴν ἐκπόνησιν τῆς σχετικῆς μελέτης. Ἅμα ὡς αὕτη ἀποπερατωθῇ, θὰ ἐπιχορηγηθῇ τὸ ἔργον διὰ τῶν ἀναγκαιουσῶν πρὸς τοῦτο πιστώσεων.

Ὁ Ὑφυπουργὸς

ΤΡ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ

VI) Τοῦ Ὑπουργ. Ἐσωτερικῶν. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν κ.κ. Δ. Σπυρίδη, Α. Παπαθανασίου, Σ. Καρασάββα καὶ Γ. Εὐαγγέλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12420)60 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς κατατεθείσης εἰς τὴν Βουλὴν ὑπ’ ἀριθ. 827 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Σπυρίδη, Α. Παπαθανασίου, Σ. Καρασάββα, καὶ Γ. Εὐαγγέλου, περὶ ἐκμεταλλεύσεως τῶν ἰαματικῶν πηγῶν Νιγρίτης, ἔχομεν τὴν τιμήν, κατόπιν ἐκθέσεως τοῦ Νομάρχου Σερρῶν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ἐν συνεχείᾳ καὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 38064)459)Δ)61—α)17.12.60 ἐγγράφου τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως πρὸς ὑμᾶς, τὰ ἀκόλουθα: Διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 50440)28.11.60 ἀποφάσεως τοῦ Νομάρχου Σερρῶν, δημοσιευθείσης εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 502)16.12. 1960 φύλλον τῆς ἐφημερίδος τῆς Κυβερνήσεως, ἐκυρώθησαν αἱ σχετικαὶ πράξεις τῶν συμβουλίων τοῦ Δήμου Νιγρίτης καὶ τῆς Κοινότητος Θερμῶν, περὶ συστάσεως συνδέσμου (κοινοπραξίας) διὰ τὴν ἐκμετάλλευσιν τῶν ἰαματικῶν πηγῶν Νιγρίτης, συμφώνως πρὸς τὰς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 146 τοῦ Δημοτικοῦ καὶ Κοινοτικοῦ Κώδικος καὶ τοῦ ἄρθρου 15 τοῦ νόμου 4086)1960, περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων περὶ ἰαματικῶν πηγῶν. Ἐν συνεχείᾳ ἐκλήθησαν τὰ ἀνωτέρω συμβούλια, ὅπως ὑποδείξουν τὰ μέλη αὐτῶν, ἅτινα θὰ ἀποτελέσουν μέλη τοῦ Συμβουλίου τοῦ Συνδέσμου, συμφώνως πρὸς τὰς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 147 τοῦ Δημοτικοῦ καὶ Κοινοτικοῦ Κώδικος. Ἤδη ὁ Δῆμος Νιγρίτης ὑπέβαλε τὴν σχετικὴν πρᾶξιν πρὸς τὴν Νομαρχίαν, ἀναμένεται δὲ καὶ ἡ τοιαύτη τοῦ Κοινοτικοῦ Συμβουλίου Θερμῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Φεβρουαρίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Καρασάββα καὶ Β. Ἐφραιμίδη. Ἔχομεν τὴν τιμήν, ἐπὶ τῆς διαβιβασθείσης διὰ τοῦ ὡς ἄνω ὑμετέρου ἐγγράφου ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Καρασάββα κλπ., καταχωρηθείσης εἰς τὸ παρ’ ἡμῖν βιβλίον ἐρωτήσεων ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. 1216, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν καὶ μέσω ὑμῶν εἰς τοὺς ἐρωτῶντας κ.κ. βουλευτὰς τὰ κάτωθι: Ἡ Κυβέρνησις, πρὸς ἀντιμετώπισιν τῶν ἐκ τῆς δημογραφικῆς πιέσεως συνεπειῶν, ἐσυνέχισε τὴν ὑπὸ τῶν προκατόχων Κυβερνήσεων ἐγκαινιασθεῖσαν μεταναστευτικὴν πολιτικήν, ὡς μέτρον ἀνάγκης καὶ κοινωνικῆς προνοίας ὑπὲρ τῶν ἀνέργων καὶ ἀπόρων. Διὰ τὸν περιορισμὸν τῆς μεταναστεύσεως εἰς ὑπερποντίους χώρας, ἔνθα ὑφίστανται κίνδυνοι γενικωτέρας ἀποξενώσεώς των καὶ πρὸς περιορισμὸν τῆς ἀνεργίας καὶ ὑποαπασχολήσεως, προῆλθεν ἡ Κυβέρνησις εἰς τὴν ὑπογραφὴν συμβάσεων μετὰ διαφόρων Κρατῶν Εὐρωπαϊκῶν, δι’ ἀπασχόλησιν Ἑλλήνων, εἰς ἐργασίας ὑπὸ εὐνοϊκοὺς ὅρους, ἐπιτευχθείσης οὕτω ἀνασχέσεως τοῦ μεταναστευτικοῦ ρεύματος εἰς ὑπερποντίους χώρας. Ἡ εἰς Εὐρώπην μετάβασις δὲν θεωρεῖται κατὰ νόμον μετανάστευσις, οὐδὲ δύναται νὰ ἔχῃ τὰς δυσμενεῖς συνεπείας αἵτινες εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρχουν εἰς ὑπερποντίους μεταναστεύσεις, ἔνθα, λόγῳ τῶν ἀποστάσεων, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ προληφθοῦν αὗται. Ἡ κατὰ τοὺς τελευταίους μῆνας παρατηρουμένη κίνησις Ἑλλήνων ἐργατῶν πρὸς Γερμανίαν, δὲν πρέπει νὰ χαρακτηρίζεται ὡς ἀνησυχητικὸν φαινόμενον, διότι καὶ ὁ ἀριθμὸς τούτων εὑρίσκεται ἐντὸς τῶν φυσιολογικῶν ὁρίων καὶ ἡ ἰδιωτικὴ οἰκονομία ἐνισχύεται δι’ ἐμβασμάτων πρὸς τὰς ἀπόρους οἰκογενείας, τῶν μέχρι χθὲς ἀνέργων καὶ ὑποαπασχολουμένων, περιοριζομένης οὕτω σημαντικῶς τῆς πενίας καὶ ἀνεργίας πολλῶν οἰκογενειῶν καὶ διότι, τέλος, εἶναι προσωρινὴ ἡ οὕτως ἀπομάκρυνσις τῶν ἐργαζομένων. Ἐπὶ τούτοις, θὰ ἀποκτήσουν εἰδίκευσιν καὶ ἐργατικότητα, ἥτις θὰ ἀποβῇ ἐπ’ ὠφελείᾳ αὐτῶν τούτων καὶ τοῦ Ἔθνους γενικώτερον. Ἡ Κυβέρνησις προσπαθεῖ καὶ ἐλπίζει, ὅτι διὰ τῶν οἰκονομικῶν προγραμμάτων καὶ τῶν ἐκτελουμένων καὶ ὑπὸ ἐκτέλεσιν ἔργων, θὰ ἐπιτύχῃ καὶ τὸν περιορισμὸν τῆς ἀνεργίας καὶ ὑποαπασχολήσεως καὶ θὰ προκύψουν ὅροι ἀνωτέρας διαβιώσεως τῶν ἐργαζομένων. Ἕως τότε ὅμως, δὲν θὰ ἦτο ἐπιτρεπτὸν νὰ ἐμποδισθῇ ἡ ἐντὸς φυσιολογικῶν ὁρίων μετανάστευσις, ὡς μέτρον κοινωνικῆς προνοίας καὶ ὡς διέξοδος τοῦ πιέζοντος τὴν Χώραν δημογραφικοῦ προβλήματος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Φεβρουαρίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βαλούρδου. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12788)10331)28.11.60 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 921 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βαλούρδου, περὶ τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ὑπηρετούντων εἰς τοὺς Δήμους καὶ τὰς Κοινότητας τοῦ Νομοῦ Ἀττικῆς, δικηγόρων κλπ., ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πέμψωμεν συνημμένως κατάστασιν, ἐμφαίνουσαν τὰ αἰτηθέντα στοιχεῖα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Φεβρουαρίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΝΟΜΑΡΧΙΑ ΑΤΤΙΚΗΣ

ΚΑΤΑΣΤΑΣΙΣ

Τῶν εἰς τοὺς Δήμους καὶ Κοινότητας Νομοῦ Ἀττικῆς ὑπηρετούντων Δικηγόρων.

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Πινάτση. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 70 π.ἔ. ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Πινάτση, διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8114) 12.7.1960 ἐγγράφου σας, ἔχω τὴν τιμὴν νὰ πληροφορήσω τὴν Βουλὴν καὶ τὸν ἐρωτῶντα, ὅτι εἰς τὰς διὰ τῶν ὑπ’ ἀριθ. 1020)25.11.1958 καὶ 179)28.11.1960 πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου δοθείσας αὐξήσεις μισθοῦ, περιελήφθησαν καὶ τὰ κατώτερα ὄργανα τῆς Ἀγροφυλακῆς (ἀρχιφύλακες καὶ ἀγροφύλακες). Τὸ Ὑπουργεῖον μετὰ τοῦ προσήκοντος ἐνδιαφέροντος μελετᾶ τὴν περαιτέρω βελτίωσιν τῆς θέσεως τῶν ὀργάνων τούτων, ἐντὸς τῶν δυνατοτήτων τοῦ Προϋπολογισμοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Φεβρουαρίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ὁ κ. Π. Γλιγλῆς, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, δι’ ἧς ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ, διατὶ δὲν ἐχορηγήθη ἡ ἐγκριθεῖσα δίδραχμος αὔξησις τοῦ ἐπιδόματος διατροφῆς τῶν πολιτικῶν ἐξορίστων.

§6Π. ΓΛΙΓΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, οἱ πολιτικοὶ ἐξόριστοι τοῦ Ἁγίου Εὐστρατίου, οἱ ὁποῖοι ζοῦν κάτω ἀπὸ συνθῆκες πάρα πολὺ κακές, εἶχον ζητήσει ἐδῶ καὶ 2 χρόνια, τὴν αὔξησιν κατὰ δύο δραχμὰς τοῦ χορηγουμένου εἰς αὐτοὺς ἐπιδόματος διατροφῆς. Καίτοι τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν εἶχεν ἐγκρίνει τὴν αὔξησιν αὐτὴν τοῦ διδράχμου, δυστυχῶς, δὲν ξεύρομεν διὰ ποῖον λόγον, δὲν ἔχει δοθῆ ἡ αὔξησις αὐτή. Ἐρωτῶμεν, κ. Πρόεδρε, τὸν κ. Ὑφυπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν: Θὰ δοθῇ ἡ αὔξησις αὐτή, ἡ ὁποία εἶναι ἀπολύτως ἀναγκαία; Καὶ διατὶ καθυστερεῖ μέχρι τώρα;

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Εὐαγγελίδης, ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἐρωτήσεως.

§8Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Νομίζω, ὅτι ὑπὸ τὰς κρατούσας συνθήκας τοῦ τιμαρίθμου, ἡ δίδραχμος αὔξησις εἶναι τελείως ἀνεπαρκὴς καὶ δὲν καλύπτει τὰς ἀνάγκας τῆς στοιχειώδους διαβιώσεως τῶν ἐκτοπισμένων. Ἀλλὰ ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἀποτελεῖ μίαν μείωσιν τῆς διαφορᾶς μεταξὺ παρεχομένης διατροφῆς καὶ τῆς στοιχειώδους διαβιώσεως. Παρακαλοῦμεν τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ μᾶς εἴπῃ, διατὶ δὲν χορηγεῖται ἡ ἀποφασισθεῖσα αὔξησις;

§9Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφ. Ἐσωτερικῶν). Κύριε Πρόεδρε, ἡ τροφοδοτικὴ μερὶς τῶν ἐν ἐκτοπίσει διατελούντων, εἶναι 12 δραχμαὶ ἡμερησίως. Ἀντιστοίχως, ἡ τροφοδοτικὴ μερὶς τῶν ἀνδρῶν τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας εἶναι 11 δραχμαί. Δὲν εἶναι νοητόν, δὲν εἶναι ὀρθόν, δὲν εἶναι δίκαιον, δὲν εἶναι ἠθικόν, ἡ τροφοδοτικὴ μερὶς τῶν κρατουμένων νὰ εἶναι ἀνωτέρα τῶν φρουρῶν τῶν κρατουμένων. Ἀδιαφόρως, ὅμως, τῆς πλευρᾶς ταύτης, τὸ ζήτημα εἶναι συνδεδεμένον καὶ θὰ ὑπάρξῃ δι’ ἀμφότερα τὰ σκέλη λύσις. Συνεπῶς ἀπὸ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς ἐτέθη τὸ θέμα ὑπ’ ὄψει τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν καὶ ἐφ’ ὅσον βέβαια ἐγκριθῇ ἡ αὔξησις τῆς τροφοδοτικῆς μερίδος τῶν φρουρῶν, θὰ ὑπάρξῃ τοιαύτη καὶ τῶν κρατουμένων.

§10Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Ὁ κ. Ὑφυπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, δὲν ἔκαμε καλὴν τοποθέτησιν τοῦ ζητήματος καὶ τοῦτο, διότι εἰς τὰ ὄργανα Ἀσφαλείας, ἐκτὸς τοῦ ἐπιδόματος διατροφῆς, χορηγεῖται καὶ μισθός. Ἀλλὰ πέραν αὐτοῦ ἀπὸ τὸ 12δραχμον τῶν κρατουμένων ἀφαιροῦνται τὰ μεταφορικά, τὰ καύσιμα καὶ ἄλλαι τινὲς δαπάναι καὶ ἐν τέλει τὸ ποσὸν καταλήγει εἰς 7 ἢ 8 δραχμὰς ἡμερησίως. Ἀλλ’ ἐπὶ πλέον πρέπει νὰ προστεθῇ, ὅτι τὰ ὄργανα Ἀσφαλείας καὶ γενικώτερον τὰ κρατικὰ ὄργανα προσέρχονται ἑκουσίως εἰς τὴν δημοσίαν ὑπηρεσίαν, ἐνῷ ἐδῶ πρόκειται περὶ προσώπων, τὰ ὁποῖα ἀποσπῶνται βιαίως ἀπὸ τὰς ἑστίας καὶ τὴν ἐπαγγελματικήν των ἐγκατάστασιν διὰ τοῦ ἀντισυνταγματικοῦ μέτρου τῆς ἀναγκαστικῆς ἐκτοπίσεως. Τὸ Κράτος κατὰ συνέπειαν ἔχει ὑποχρέωσιν νὰ ἐξασφαλίσῃ εἰς αὐτοὺς στοιχειώδεις ὅρους ἀνθρωπίνης διαβιώσεως. Ἐπὶ πλέον, πολλοὶ ἐξ αὐτῶν, λόγῳ τῆς μακρᾶς παραμονῆς των ἐν ἐξορίᾳ, εἶναι ἀσθενεῖς καὶ ἔχουν ἀνάγκην ἰδιαιτέρας διαίτης. Ἡ ἀπάντησις τοῦ κ. Ὑφυπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν, δὲν ἱκανοποίησεν τὴν Βουλὴν καὶ τὸ κοινὸν αἴσθημα.

§11Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφ. Ἐσωτερικῶν). Ἐπιθυμῶ νὰ γνωρίσω εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, ὅτι εἰς τοὺς πρὸς νοσηλείαν, παρέχεται συμπληρωματικὴ ἐπιχορήγησις 10 δραχμῶν ἡμερησίως.

§12ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ κ. Μ. Σβώλου, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς της, δι’ ἧς ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ, ἐὰν θὰ ληφθοῦν μέτρα διὰ τὴν κατάπαυσιν τῆς τρομοκρατικῆς δραστηριότητος τοῦ ἀστυνόμου Χ. Καραθανάση.

§13Μ. ΣΒΩΛΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, καὶ ἡμεῖς καὶ ὁ Τύπος ἐπανειλημμένως ἠσχολήθημεν μὲ τὴν τρομοκρατικὴν δρᾶσιν τοῦ Ὑπαστυνόμου τοῦ 24ου Τμήματος Ζωγράφου κ. Καραθανάση. Ὁ κύριος αὐτός, ἔχει τρεῖς φορὰς καταδικασθῆ διὰ κακοποίησιν πολιτῶν. Τὴν πρώτην φορὰν εἰς 35 ἡμερῶν φυλάκισιν, τὴν δευτέραν εἰς 3½ μηνῶν καὶ τὴν τρίτην, ὁμοίως εἰς 35 ἡμερῶν φυλάκισιν. Ἡ τρομοκρατικὴ δρᾶσις τοῦ ἐν λόγῳ ὑπαστυνόμου, ἀπησχόλησε καὶ τὸ Δημοτικὸν Συμβούλιον τοῦ Δήμου Ζωγράφου, τὸ ὁποῖον ἐξέδωκε σχετικὴν ἀπόφασιν διαμαρτυρίας. Τὸ κρατικὸν αὐτὸ ὄργανον καλεῖ τοὺς πολίτας εἰς τὸ Τμῆμα καὶ τοὺς κακοποιεῖ βαναύσως......

§14ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αὐτὰ ποὺ λέγετε, δὲν συνιστοῦν ἐρώτησιν, κ. Σβώλου, εἶναι ἐπερώτησις καὶ ἠμπορεῖτε νὰ κάμετε ἐπερώτησιν, εἶναι δικαίωμά σας, ἀλλὰ δὲν θὰ τὴν ἀναπτύξετε τώρα. Εἰς τὴν ἐρώτησιν θὰ ἐρωτήσητε, ποῖα μέτρα ἔλαβεν ὁ κ. Ὑπουργὸς καὶ θὰ σᾶς ἀπαντήσῃ. Μόνον πέντε λεπτὰ σᾶς παρέχει ὁ Κανονισμός.

§15Μ. ΣΒΩΛΟΥ. Ἐρωτᾶται ὁ κ. Ὑπουργός, διὰ ποῖον λόγον δὲν ἔλαβε τὰ ἀπαραίτητα διοικητικὰ μέτρα ἐναντίον τοῦ ὀργάνου, τὸ ὁποῖον ἐξετράπη τῶν καθηκόντων του καὶ ἔναντι τοῦ νόμου καὶ ἔναντι τοῦ Συντάγματος καὶ ἔναντι τῆς ἀνθρωπίνης ἀξιοπρεπείας.

§16ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Γιαχνῆς, ἔχει τὸν λόγον.

§17Δ. ΓΙΑΧΝΗΣ. Τὸ ἐν λόγῳ ἀστυνομικὸν ὄργανον, πλὴν τῆς κακοποιήσεως τῶν πολιτῶν, καλεῖ τὰς ἀδελφὰς καὶ συζύγους καὶ μητέρας, τὰς ἀπειλεῖ μὲ ἐκτόπισιν καὶ ξυλοδαρμὸν καὶ ἀσκεῖ τρομοκρατίαν ἐπ’ αὐτῶν. Πρέπει νὰ ἀναγνωσθῇ ἡ σχετικὴ περικοπὴ τῆς ἐφημερίδος «Βῆμα». Ὁ κ. Ὑφυπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, ὀφείλει νὰ πληροφορήσῃ τὸ Σῶμα, ποῖα μέτρα ἔλαβε διὰ τὸ ἐν λόγῳ ἀστυνομικὸν ὄργανον. Θὰ συνεχισθῇ αὐτὴ ἡ ἀπαράδεκτος κατάστασις;

§18ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Εὐαγγελίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§19Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. Ὑφυπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, εἰς σειρὰν διαβημάτων καὶ ἐρωτήσεών μας διὰ παρανόμους συλλήψεις, ἐξυβρίσεις, ἀπειλὰς καὶ κακοποιήσεις πολιτῶν, ἀπήντα στερεοτύπως, ὅτι «ἐκ τῆς διεξαχθείσης ἐρεύνης, οὐδὲν ἀπεδείχθη». Ἀλλὰ εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν, δὲν δύναται νὰ ἰσχυρισθῇ τοῦτο, ὅσον καὶ ἂν θέλῃ ν’ ἀνακριβολογῇ, διότι αἱ καταπιέσεις ἔχουν διαπιστωθῆ διὰ καταδικαστικῶν ἀποφάσεων εἰς βάρος τοῦ Ἀστυνόμου Καραθανάση, ὁ ὁποῖος, κατὰ τρόπον τόσον ἰταμὸν καὶ προκλητικὸν παραβιάζει τὸ Σύνταγμα καὶ τοὺς νόμους καὶ περιφρονεῖ τὰ ἀτομικὰ δικαιώματα τῶν πολιτῶν. Ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτὴν ἔχει ὑποχρέωσιν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, νὰ μᾶς ἀπαντήσῃ, ποῖα μέτρα ἔλαβε ἐναντίον αὐτοῦ τοῦ ἀστυνομικοῦ ὀργάνου, τὸ ὁποῖον κατὰ τοιοῦτον τρόπον παραβαίνει τοὺς νόμους καὶ ποδοπατεῖ τὰ ἀτομικὰ δικαιώματα τῶν πολιτῶν καὶ αὐτὴν τὴν ἀπάντησιν ἀναμένομεν ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργόν, διότι αὐτὸ τὸ ὁποῖον λέγετε, ὅτι ὅλα εἶναι ἀνυπόστατα, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ σταθοῦν, διότι διὰ τῶν καταδικαστικῶν ἀποφάσεων ἀπεδείχθη ἡ ἐνοχὴ τοῦ ὀργάνου αὐτοῦ.

§20ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Ἠλιόπουλος, θέλει νὰ ὁμιλήσῃ;

§21Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Συνιστῶ, κ. Πρόεδρε, καὶ ἐγώ.

§22ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑφυπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, ἔχει τὸν λόγον.

§23Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφ. Ἐσωτερικῶν). Κύριε Πρόεδρε, καὶ ἄλλοτε ἀπησχολήθη ἡ Ἄκρα Ἀριστερὰ μὲ τὸν Διοικητὴν τοῦ ΚΔʹ παραρτήματος ἀσφαλείας. Ἡ αἰτία εἶναι, ὅτι εἰς τὴν περιοχὴν αὐτὴν σημειοῦται ἀπὸ μακροῦ χρόνου ἐξαιρετικὴ δραστηριότης σαφῶς κομμουνιστική. (Ἐκ τῆς Ἀριστερᾶς ἐπιφωνήματα). Ἐὰν τὰ ἐπιφωνήματα σημαίνουν κατάφασιν, εὐχαριστῶ πολύ.

§24Γ. ΣΠΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὁμιλεῖ μὴ ἀκουόμενος).

§25ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Σπηλιόπουλε, θὰ ἀνακληθῆτε εἰς τὴν τάξιν. Τὶ σχέσιν ἔχετε σεῖς μὲ τὴν συζητουμένην ἐρώτησιν. Δὲν εἶσθε ἐγγεγραμμένος. Σᾶς παρακαλῶ. Ἔχετε πεῖραν Κοινοβουλίου καὶ ὀφείλετε νὰ γνωρίζετε, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λαμβάνετε τὸν λόγον, ἐφ’ ὅσον δὲν εἶσθε ἐγγεγραμμένος.

§26Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφ. Ἐσωτερικῶν). Ἐπαναλαμβάνω, διὰ τὴν Ἄκραν Ἀριστεράν, ὅτι εἰς τὴν περιοχὴν τοῦ ΚΔʹ παραρτήματος ἀσφαλείας, παρατηρεῖται ἐντονωτάτη κομμουνιστικὴ δραστηριότης. Γνωρίζει ἡ Ἄκρα Ἀριστερά, ὅτι ὁ θετικὸς τρόπος ἀντιμετωπίσεως εἰς τὰς περιπτώσεις αὐτὰς τῆς κομμουνιστικῆς δραστηριότητος εἶναι ἡ ἀρχὴ τοῦ «πάσσαλος πασσάλῳ ἐκκρούεται». (Θόρυβος καὶ διαμαρτυρίαι ἐκ τῆς Ἄκρας Ἀριστερᾶς).

§27ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἤρχισε μίαν φράσιν ὁ κ. Ὑπουργός, ἀφήσατε νὰ τὴν τελειώσῃ.

§28Ε. ΡΗΓΑΣ. Φασισμὸν ἔχομεν ἐδῶ; Αὐτὸ σημαίνει ἐμφύλιον πόλεμον. (Θόρυβος ἐκ τῆς Ἀριστερᾶς).

§29ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡσυχάσατε, κύριοι. Ἀφήσατέ τα αὐτά. Δὲν ἠμπορεῖτε νὰ λέγετε, ὅτι ἔχομεν ἐν Ἑλλάδι φασισμόν. Ὁρίστε, κ. Ὑπουργέ.

§30Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφ. Ἐσωτερικῶν). Ἐρωτῶ, κύριε Πρόεδρε, ἐπιθυμεῖ νὰ λάβῃ ἀπάντησιν ἡ Ἄκρα Ἀριστερά; Πρέπει νὰ ἔχῃ ὑπομονὴν καὶ σεβασμὸν πρὸς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, διὰ νὰ λάβῃ ἀπάντησιν πλήρη. (Θόρυβος, διαμαρτυρίαι). Ἀντικειμενικὸς σκοπὸς τοῦ κομμουνιστικοῦ κόμματος εἶναι, ἡ ἀπομάκρυνσις τοῦ ἐν λόγῳ ἀξιωματικοῦ, ἐπιδεικνύοντος ἐξαιρετικὴν δραστηριότητα, διότι ἀντιμετωπίζει ἐξαιρετικὴν ἔκνομον κομμουνιστικὴν δρᾶσιν.

§31Ε. ΡΗΓΑΣ. Νὰ κυνηγᾷ τοὺς δημοκρατικοὺς πολίτας.

§32ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ρήγα, ἀνακαλεῖσθε εἰς τὴν τάξιν. Δὲν δύνασθε εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν νὰ ὁμιλῆτε περὶ φασισμοῦ καὶ νὰ προκαλῆτε ἀναρχίαν. Ὀφείλετε νὰ σέβεσθε τὸν Κανονισμόν, τὸν ὁποῖον ὁ Πρόεδρος θὰ ἐπιβάλῃ ὁπωσδήποτε.

§33Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφ. Ἐσωτερικῶν). Τὸ ποῖοι εἶναι δημοκρατικοὶ πολῖται, τὸ ἀποδεικνύει ταύτην τὴν στιγμὴν διὰ τῆς συμπεριφορᾶς του ὁ συνάδελφος τῆς Ἀριστερᾶς. Πράγματι, εἶναι συγκινητικὸν τὸ ἐνδιαφέρον τῆς Ἄκρας Ἀριστερᾶς διὰ τοὺς δημοκρατικοὺς πολίτας καὶ πράγματι τοῦτο δὲν μᾶς ἀφίνει ἀδιαφόρους!! Τώρα τὶ ἔννοιαν ἔχει ὁ «δημοκρατικὸς πολίτης» ἀφίνω εἰς τὴν Βουλὴν νὰ τὸ ἐννοήσῃ. Ἤρχισαν κατὰ τοῦ Διοικητοῦ τοῦ ΚΔʹ παραρτήματος ἀσφαλείας μίαν ὀργανωμένην ἐπίθεσιν διὰ μηνύσεων καὶ καταγγελιῶν. Ἀντικειμενικὸς σκοπὸς τῆς ἐπιθέσεως εἶναι, ἡ ἀπομάκρυνσις αὐτοῦ. Βεβαίως, δὲν ἀπώλεσεν οὗτος τὴν προσήλωσίν του πρὸς τὸ καθῆκον, οὔτε τὴν ὑποχρέωσιν τὴν ὁποίαν ἔχει νὰ σέβεται τοὺς νόμους. Ἄν ὑπῆρξαν καταδικαστικαὶ ἀποφάσεις εἰς βάρος του, δὲν σημαίνει, ὅτι ἡ καταδικαστικὴ ἀπόφασις ἀποτελεῖ πρόκριμα διὰ τὴν Διοικητικὴν εὐθύνην. Ἠρευνήθη ἐν τῷ συνόλῳ ἡ πολιτεία τοῦ ἀξιωματικοῦ καὶ διὰ τὴν δραστηριότητα καὶ τὴν προσήλωσιν πρὸς τὸν νόμον, τὴν ὁποίαν ἐπέδειξε, ἡ προϊσταμένη του ἀρχὴ, τοῦ ἀπένειμε ἠθικὸν ἔπαινον. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Δεξιᾶς. Θόρυβος καὶ ἀποδοκιμασίαι ἐκ τῆς Ἀριστερᾶς).

§34Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Ἐσεῖς τοὺς ἐξωθεῖτε. Θὰ τὸ πληρώσητε.

§35Γ. ΒΑΛΟΥΡΔΟΣ. «Πάσσαλος πασσάλῳ ἐκκρούεται». Δὲν δύνασθε νὰ τὰ λέγετε αὐτά, κ. Ὑπουργὲ τῆς Δημ. Ἀσφαλείας μὲ τὸ λειτούργημα, τὸ ὁποῖον ἀσκεῖτε. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§36Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφ. Ἐσωτερικῶν). Κύριε Πρόεδρε, δὲν ἀντιλαμβάνομαι, διατὶ ἐρεθίσθη ἐξαιρετικῶς ἡ Ἄκρα Ἀριστερά, ὅταν εἶπα, ὅτι παρὰ τὴν ἀρχὴν τὴν ὁποίαν ἔχουν οἱ κομμουνισταί, οἱ ὁποῖοι ἐφαρμόζουν «τὸ πάσσαλος πασσάλῳ ἐκκρούεται» —αὐτὸ εἶπα καὶ ἂν δὲν ἐγενόμην ἀντιληπτός, ἐπαναλαμβάνω— ὅτι σεῖς πιστεύετε εἰς τὸ «πάσσαλος πασσάλῳ ἐκκρούεται» καὶ δι’ αὐτὸ σᾶς ἀπευθύνω κατηγορίαν ἀπὸ τῆς θέσεως αὐτῆς. Καθιερώσατε σύστημα καταμηνύσεως, κατασυκοφαντήσεως, διὰ τῆς ὑπὸ κριτικῆς ἐπικλήσεως δημοκρατικῶν συνθημάτων, περὶ ἐλευθεριῶν καὶ βάλλετε κατὰ τῶν ὀργάνων ἀσφαλείας. Τὴν κατηγορίαν αὐτὴν τὴν ἐπαναλαμβάνω, καὶ λέγω, ὅτι σεῖς διὰ τῆς ἱστορίας σας, ἔχετε ἀποδείξει τὴν πίστιν σας εἰς τὴν ἀρχὴν τοῦ «πάσσαλος πασσάλῳ ἐκκρούεται» μὴ διστάζοντες εἰς τὴν χρησιμοποίησιν παντὸς μέσου πρὸς τοῦτο.

§37Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Εἶσθε ἀνάξιος νὰ μᾶς κατηγορήσητε. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι, διαμαρτυρίαι ἐκ τῆς Δεξιᾶς. Φωναί: Νὰ ἀνακαλέσῃ).

§38ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Παπαδημητρίου, ἀνακαλεῖσθε εἰς τὴν τάξιν. Κύριε Ἠλιόπουλε, καλεῖσθε νὰ λάβητε τὸν λόγον, ἄλλως θὰ προχωρήσω.

§39Δ. ΙΩΑΝΝΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, νὰ ἀποβάλετε τὸν βουλευτὴν αὐτὸν ἀπὸ τὴν αἴθουσαν. Ἀληταριό. (Θόρυβος).

§40Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Ἀλήτης εἶσθε σεῖς. (Θόρυβος).

§41ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Παπαδημητρίου, σᾶς ἀνακαλῶ εἰς τὴν τάξιν.

§42Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἀσφαλείας, ἔδωσε τὸ σύνθημα τοῦ ἀλληλοσπαραγμοῦ.

§43ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἁπλῶς θὰ ἀνακαλέσητε. Δὲν πρόκειται νὰ ἀγορεύσητε.

§44Δ. ΙΩΑΝΝΟΥ. (Ὁμιλεῖ μὴ ἀκουόμενος).

§45ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Σύμφωνα μὲ τὸν Κανονισμόν, σᾶς καλῶ νὰ δηλώσητε, ἐὰν ἀνακαλῆτε ἢ οὔ τὴν ὕβριν ποὺ ἀπευθύνατε πρὸς τὸν κ. Ὑπουργόν.

§46Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Εἶπα τὸ ἑξῆς, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργός, ὁ ὁποῖος ρίχνει τὸ σύνθημα τοῦ ἐμφυλίου πολέμου, δὲν εἶναι ἄξιος νὰ κατηγορῇ τὴν Ἀριστεράν.

§47ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν εἴπατε αὐτό, εἴπατε, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς εἶναι ἀνάξιος. Ἐφ’ ὅσον δὲν ἀνακαλεῖτε τὴν ὕβριν, ἀνακαλεῖσθε εἰς τὴν τάξιν. Κύριοι βουλευταί, ὁ κ. Παπαδημητρίου, ἀνακαλεῖται εἰς τὴν τάξιν. Ὁ κ. Σ. Ἡλιόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§48Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, κατὰ τὴν ἀποψινὴν συνεδρίασιν, ἀνεφέρθησαν ὑπὸ τῶν κ.κ. συναδέλφων, οἱ ὁποῖοι ἀνέπτυξαν τὴν ἐρώτησιν ἐπὶ συγκεκριμένων πράξεων τοῦ Διοικητοῦ τοῦ Παραρτήματος Ἀσφαλείας Ζωγράφου, διὰ τὰς ὁποίας ὑπάρχουν ἀποφάσεις καταδικαστικαὶ τῶν Ἑλληνικῶν Δικαστηρίων, διὰ τὰς ὁποίας ὑπάρχουν ἀποφάσεις τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου τοῦ Δήμου Ζωγράφου......

§49ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ἡλιόπουλε, ὑπάρχει Κανονισμός, θὰ ὁμιλήσητε μόνον πέντε λεπτά, πέραν τούτου τίποτε ἄλλο. Τελειώνετε παρακαλῶ.

§50Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ὑπάρχει Κανονισμός, ὁ ὁποῖος μοῦ δίδει τὸ δικαίωμα ἐπὶ πέντε λεπτὰ νὰ ὁμιλήσω. Σᾶς παρακαλῶ νὰ μὲ ἀφήσητε αὐτὰ τὰ πέντε λεπτά. Καὶ ὁ Δῆμος Ζωγράφου, διὰ τῆς ἀποφάσεώς του αὐτῆς, ἀπεφάσισε τὸν ἀποκλεισμὸν τοῦ Διοικητοῦ Τμήματος Ἀσφαλείας ἀπὸ τὰς τελουμένας τελετὰς εἰς τὸν Δῆμον, λόγῳ ἀσφαλῶς τῆς ἐκνόμου αὐτῆς δράσεώς του εἰς βάρος πολιτῶν τῆς συνοικίας. Προσθέτω ἤδη, ὅτι ὁ κ. Καραθανάσης, παρὰ ταῦτα, περιφρονῶν τὰς καταδικαστικὰς ἀποφάσεις τῶν δικαστηρίων, τὴν ἀπόφασιν τοῦ Δήμου Ζωγράφου καὶ αὐτοὺς τοὺς νόμους, ἐξακολουθεῖ νὰ καλῇ τοὺς πολίτας εἰς τὸ τμῆμα Ἀσφαλείας, τοὺς ὁποίους γυμνώνει καὶ ἐξευτελίζει ἐνώπιον τῶν ἀστυνομικῶν ὀργάνων, καὶ ὅλα αὐτὰ εἶναι εἰς γνῶσιν τοῦ κ. Ὑφυπουργοῦ Ἐσωτερικῶν. Καὶ ἐνῷ ἀνέμενέ τις, τοὐλάχιστον μίαν ἐξήγησιν ἀπὸ τὸν κ. Ὑφυπουργόν, κατὰ ποῖον τρόπον ἀντιμετώπισε τὰς καταγγελίας καὶ τὰς καταδικαστικὰς ἀποφάσεις κατὰ τοῦ ὀργάνου αὐτοῦ τὸ ἐπίσημον Κράτος, διὰ πράξεις ποὺ ἀποτελοῦν, πράγματι, αἰτίαν ἐντροπῆς, καὶ ποίας κυρώσεις ἐπέβαλε κατ’ αὐτοῦ ὁ κ. Ὑπουργὸς, ἀπόψε διεκήρυξεν, οὔτε λίγο, οὔτε πολύ, ὅτι ὁ Καραθανάσης, ὀρθῶς ἐφαρμόζει τὴν ἀρχὴν «πάσσαλος πασσάλῳ ἐκκρούεται». Δηλαδή, ὁ κ. Ὑφυπουργός, καὶ εἶναι πρωτοφανὴς ἡ θεωρία αὐτή, διεκήρυξεν ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, ὅτι ὁ Καραθανάσης πολὺ καλὰ κάνει καὶ μεταχειρίζεται τοὺς πολίτας, καθ’ ὃν τρόπον τοὺς μεταχειρίζεται, περιφρονῶν καὶ τὸ Σύνταγμα καὶ τοὺς νόμους, διότι τἄχα σημειοῦται κομμουνιστικὴ δρᾶσις, ὡς ἐὰν δὲν ὑπάρχουν νόμοι διὰ τὴν πάταξιν τῆς τυχὸν παρανομίας καὶ πρέπει ὁ κ. Καραθανάσης νὰ ἐφαρμόζῃ κατ’ ἐντολὴν τοῦ Ὑπουργοῦ του τοὺς ἰδικούς του νόμους. Καὶ ἀκόμη, ὁ κ. Ὑπουργός, διὰ τῆς δηλώσεώς του, ἀπεφάνθη, ὅτι πολὺ κακῶς ἔπραξεν ἡ Ἑλληνικὴ Δικαιοσύνη καὶ κατεδίκασε τὸν Καραθανάσην. Μὲ ἄλλα λόγια, δηλαδή, ὁ κ. Ὑπουργὸς ἀφίνει νὰ νοηθῇ ὅτι, ὅ,τι κάμνει ὁ Καραθανάσης εἰς βάρος τῶν πολιτῶν, τὸ κάμνει ἐντολῇ τῆς προϊσταμένης του ἀρχῆς. Ἰδού, κ. Πρόεδρε, ποῖος εἶναι ὁ ἁρμόδιος Ὑπουργός, ὁ ὁποῖος καλεῖται νὰ διατηρήσῃ τὴν ἔννομον τάξιν. Ἂς κρίνῃ ἡ Ἑλληνικὴ Ἀντιπροσωπεία καὶ ὁ Ἑλληνικὸς λαός, τὴν ἀποψινὴν στάσιν τοῦ κ. Ὑφυπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν, ὅστις πράγματι ἀναξίως κατέχει τὸν ὑπουργικὸν θῶκον. (Εἰς τὸ σημεῖον αὐτό, δημιουργοῦνται φωναί, θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§51Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφ. Ἐσωτερικῶν). Τὰς μὲν χυδαίας ἐκφράσεις θεωρῶ τίτλους τιμῆς διὰ τὸ πρόσωπόν μου. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν παρεμβολὴν τῆς Δικαστικῆς Ἐξουσίας διὰ νὰ δημιουργηθῇ ἡ ψευδὴς ἐντύπωσις, ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον Ἀσφαλείας, δὲν περιβάλλει μὲ ἐκτίμησιν καὶ ἐμπιστοσύνην ἀπόλυτον τὴν Δικαστικὴν Ἐξουσίαν, ἀφήνω τοῦτο εἰς τὴν ἐκτίμησίν σας, κ.κ. συνάδελφοι, ὡς δεῖγμα τῆς τακτικῆς τῆς Ἄκρας Ἀριστερᾶς. Ἄλλως τε ἀποτελεῖ χαρακτηριστικὴν καὶ αὐτὸ περίπτωσιν, ἐπαληθεύουσαν τὴν ἀρχὴν καθ’ ἣν βασικὴ τακτικὴ τῆς Ἄκρας Ἀριστερᾶς, εἶναι ἡ μεταμφίεσις, ἡ διαστρέβλωσις, καὶ ἡ παραποίησις τῶν γεγονότων. Ἀπόπειραν διαστρεβλώσεως τῶν λεχθέντων, ἀπετέλεσε καὶ ἡ παρεμβολὴ τοῦ τελευταίου ὁμιλητοῦ ἐκ μέρους τῆς Ἄκρας Ἀριστερᾶς. Εἶπον, καὶ ἐπαναλαμβάνω, ὅτι ὁ ἐν λόγῳ ἀξιωματικός, ἠλέγχθη ἀπὸ πλευρᾶς διοικητικῆς.

§52Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Τώρα τὸ λέγετε αὐτό.

§53Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφ. Ἐσωτερικῶν). Σεῖς δὲν ἔχετε φωνήν, παρὰ τὴν φωνὴν τῶν κυρίων σας. Ὀφείλετε, ὅμως, νὰ ἀκούσητε τὴν φωνὴν τῆς ἀληθείας. Δὲν σημαίνει, ὅτι μία καταδικαστικὴ ἀπόφασις ἀποτελεῖ προδικαστικὸν ζήτημα διὰ τὴν τοσαύτην ἢ τοιαύτην κρίσιν τῆς διοικήσεως. Εἶναι πλέον καταφανὴς ὁ σκοπὸς τῆς Ἄκρας Ἀριστερᾶς, νὰ καταθέτῃ κατὰ ἑκατοντάδας ἀναφορὰς στρεφομένας κατὰ τῶν ὀργάνων ἀσφαλείας. Εἶναι φυσικὸν νὰ ὑπάρχῃ τὸ αἴσθημα τῆς στοιχειώδους ἀμύνης καὶ ἐγώ, ὡς ὑπεύθυνος ἀπέναντι τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, ἐγγυηθέντος εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν τὴν ἐσωτερικὴν τάξιν καὶ ἀσφάλειαν, εἶμαι ὑποχρεωμένος, τοὐλάχιστον στοιχειωδῶς, ἐν ὀνόματι τῆς Δημοκρατίας, τὴν ὁποίαν καπηλεύεσθε, κ.κ. τῆς Ἄκρας Ἀριστερᾶς, εἰς πᾶσαν περίπτωσιν, νὰ ἀμυνθῶ καὶ ἀμύνομαι προστατεύων τὰ Σώματα Ἀσφαλείας. (Χειροκροτήματα).

§54Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον παρακαλῶ.

§55ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ἐπιτρέπεται.

§56Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Τὸ λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ. Βεβαίως, δὲν εἴμεθα ἐγγεγραμμένοι διὰ νὰ λάβωμεν μέρος εἰς τὴν συζήτησιν, ἀλλὰ ἡ ἔκτασις τὴν ὁποίαν προσέλαβε ἡ συζήτησις......

§57ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Μπαλτατζῆ, δὲν εἶσθε ἐγγεγραμμένος εἰς τὴν συζητουμένην ἐρώτησιν καὶ δὲν ἐπιτρέπει ὁ Κανονισμὸς νὰ ὁμιλήσητε. Δὲν ἐπεξετάθη ἡ συζήτησις. Ὠφείλομεν νὰ τηρήσωμεν ὅλοι τὸν Κανονισμόν. Κύριε Βαλοῦρδο, ἔχετε τὸν λόγον.

§58Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Δὲν θὰ μπῶ εἰς τὴν οὐσίαν.

§59ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ἔχετε δικαίωμα νὰ ὁμιλήσητε. Γνωρίζετε πόσον σᾶς ἐκτιμῶ, ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λάβετε τὸν λόγον.

§60Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Γνωρίζετε, ὅτι σπανίως λαμβάνω τὸν λόγον καὶ πόσον σέβομαι τὸν Κανονισμόν.

§61ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν λέγει ὁ Κανονισμός, ὅτι «ὅστις λαμβάνει σπανίως τὸν λόγον, ἠμπορεῖ νὰ τὸν λαμβάνῃ καὶ ὅταν δὲν ἔχῃ τὸ δικαίωμα».

§62Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ. Δὲν ἠμπορεῖ ἔτσι νὰ σταματήσῃ αὐτὸ τὸ θέμα.

§63ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν εἶσθε ἁρμόδιος, κ. Μπαλτατζῆ.

§64Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Ὁσονδήποτε νομιμόφρονες καὶ ἐὰν εἴμεθα καὶ σεβώμεθα τὸν Κανονισμόν, δὲν ἠμπορεῖ νὰ καταντήσωμεν οἱ ἔσχατοι εἰς αὐτὴν τὴν αἴθουσαν. Ἐπιτέλους ἐκπροσωποῦμεν καὶ ἡμεῖς ἕνα μέρος τοῦ λαοῦ.

§65ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν προβλέπει ὁ Κανονισμός. Νὰ καταθέσητε ἐπερώτησιν, κ. Μπαλτατζῆ. Αὐτὸ ποὺ κάμνετε εἶναι λάθος, μὴ τὸ κάμνετε, κ. Μπαλτατζῆ. Σᾶς τὸ λέγω πρὸς τὸ συμφέρον σας.

§66Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ. Καὶ δὲν θέλω νὰ πιστέψω, ὅτι εἶσθε προκατειλημμένος. Ὑπάρχει μία παρανόησις. Δύο λόγια θὰ εἴπω ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ. Βεβαίως, δὲν εἴμεθα ἐγγεγραμμένοι εἰς τὴν ἐρώτησιν αὐτήν, ἀλλὰ ὡς μέλος τοῦ Κοινοβουλίου καὶ λόγῳ τῆς ἐκτάσεως τὴν ὁποίαν προσέλαβεν ἡ συζήτησις μεταξὺ τοῦ κ. Ὑφυπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν καὶ τῆς Ἄκρας Ἀριστερᾶς, δι’ ἕνα θέμα γενικωτέρου ἐνδιαφέροντος καὶ Ἐθνικῆς σημασίας.....

§67ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Μπαλτατζῆ, νομίζω, ὅτι ἡ φράσις σας, ὅτι εἶμαι προκατειλημμένος, σᾶς διέφυγεν ἐν τῇ ρύμῃ τοῦ λόγου. Πάντοτε συμπαθῶς σᾶς ἤκουον. Τὰ ὅσα, ὅμως, λέγετε, δὲν ἔχουν σχέσιν μὲ τὸν Κανονισμόν. Ἕτερον ἑκάτερον.

§68Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Νομίζω, ὅτι ἐξ αὐτοῦ τοῦ λόγου πρέπει ἡ συζήτησις νὰ μὴ περιορισθῇ, ἐὰν συμφωνῆτε καὶ σεῖς, καὶ συμφωνῇ καὶ ἡ Βουλή.

§69ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀπαγορεύεται, καὶ ἐὰν ἡ Βουλὴ τὸ ἐγκρίνῃ. Εἶναι ρητὴ ἡ διάταξις τοῦ Κανονισμοῦ.

§70Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Κάμνω μίαν πρότασιν καὶ ἀπόκειται εἰς τὸ Προεδρεῖον καὶ εἰς τὸ Σῶμα νὰ ἀποφασίσῃ. Θέλω νὰ εἴπω, ὅτι ὑπάρχει εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν μία μερὶς μεγάλη τοῦ Ἔθνους, ἡ ὁποία καταδικάζει τὸν τρόπον μὲ τὸν ὁποῖον γίνεται ἡ συζήτησις ἐπὶ τοιούτου Ἐθνικῆς σημασίας ζητήματος, τόσον ἐκ μέρους τῆς Ἄκρας Ἀριστερᾶς, ὅσον καὶ ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως, ἐκπροσωπουμένης ἀπὸ τὸν κ. Ὑφυπουργὸν τῆς Ἀσφαλείας.

§71ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐζητήσατε τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ. Παρέβη τις τὸν Κανονισμόν; Σεῖς αὐτὴν τὴν στιγμήν, κάμνετε περιγραφὴν τοῦ Κανονισμοῦ. Δὲν ἠμπορεῖτε.

§72Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Ἐκτὸς τῆς Ἄκρας Ἀριστερᾶς, ἡ ὁποία καπηλεύεται τὴν Δημοκρατίαν καὶ τὸ Ἔθνος καὶ ἡ Κυβέρνησις διὰ τοῦ κ. Ὑφυπουργοῦ τῆς Ἀσφαλείας, ἐπίσης, καπηλεύεται τὸ Ἔθνος καὶ μονοπωλεῖ πατριωτισμὸν καὶ πρέπει νὰ γνωρίζουν, ὅτι ὑπάρχει καὶ τρίτη φωνή, τῆς ἀληθοῦς Δημοκρατίας, ἡ ὁποία πρέπει νὰ ἀκουσθῇ.

§73Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ.

§74ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Βλέπετε, κ. Μπαλτατζῆ, τὶ ἐκάματε; Τώρα ἀκούσατε: πῶς θὰ ἀπαγορεύσω τὸν λόγον εἰς τὸν κ. Ἐφραιμίδην; Λυποῦμαι πολύ, διότι δὲν βοηθεῖτε τὸ Προεδρεῖον εἰς τὴν ὁμαλὴν διεξαγωγὴν τῆς συζητήσεως. Κύριε Ἐφραιμίδη, ὡμίλησαν ἀπὸ τὴν παράταξίν σας τέσσαρες ἐπὶ τῆς ἐρωτήσεως. Δὲν νομίζω, ὅτι ἔχετε νὰ προσθέσετε ἄλλο τι, οὔτε εἶσθε ἐγγεγραμμένος. Παρακαλῶ μὴ ἐπιμένετε.

§75Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν πρόκειται νὰ ὁμιλήσω ἐπὶ τοῦ ζητήματος, ἀλλὰ ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ. Γνωρίζετε, ὅτι δίδεται ὁ λόγος ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ, ὑπὸ τὸν ὅρον, ὅτι οἱ ρήτορες περιορίζονται εἰς τὸ θέμα τοῦ Κανονισμοῦ. Ὁ προλαλήσας, ὅμως, συνάδελφος, ἔλαβεν τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ καὶ ἐξετράπη εἰς ἀπαραδέκτους ὕβρεις ἐναντίον τῆς παρατάξεώς μας. Εἶπεν, ὅτι ἡ παράταξίς μας καπηλεύεται τὴν Δημοκρατίαν. Πρέπει νὰ λάβῃ τὴν ἀπάντησιν, ὅτι εἶναι χαμαιλέων, ὅτι δὲν εἶχεν, οὔτε ἔχει πολιτικὰς πεποιθήσεις.

§76Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Ὑπάρχει καὶ ἡ τρίτη φωνή, τῆς ἀληθοῦς Δημοκρατίας, ἀλλὰ δὲν τὴν ἀφήνετε νὰ ἀκουσθῇ.

§77Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Ὑπάρχει ἡ φωνὴ τῆς Σ.Ε.Κ.Ε. (Φωναί, θόρυβος).

§78ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Βαλοῦρδος, ἔχει τὸν λόγον, διὰ νὰ ἀναπτύξῃ πρότασιν νόμου. Κύριε Βαλοῦρδο, θὰ ὁμιλήσητε, ἢ θὰ προχωρήσω εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν;

§79Γ. ΒΑΛΟΥΡΔΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι ἀλήθεια ὅτι ἀπόψε μὲ συνέχει καὶ ἐμένα ἕνας ἐκνευρισμὸς καὶ παρακαλῶ νὰ ἀναβάλωμεν τὴν ἀνάπτυξιν τῆς προτάσεώς μου.

§80ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Ψήφισις τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συστάσεως ἐν Θεσσαλονίκῃ Ἱδρύματος ὑπὸ τὴν ἐπωνυμίαν «Ἵδρυμα Κοινωνικῆς Προνοίας ὁ «Ἅγιος Παντελεήμων».

§81ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§82ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς τὸ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ συστάσεως ἐν Θεσσαλονίκῃ Ἱδρύματος ὑπὸ τὴν ἐπωνυμίαν «Ἵδρυμα Κοινωνικῆς Προνοίας «ὁ Ἅγιος Παντελεήμων». Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς προσωρινῆς Εὐρωπαϊκῆς Συμφωνίας, ἀφορώσης εἰς τὰ συστήματα Κοινωνικῆς Ἀσφαλείας, τὰ σχετικὰ μὲ τὸ γῆρας, τὴν ἀναπηρίαν καὶ τοὺς ἐπιζῶντας καὶ τοῦ προσηρτημένου αὐτῇ πρωτοκόλλου».

§83ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§84ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς προσωρινῆς Εὐρωπαϊκῆς Συμφωνίας, ἀφορώσης εἰς τὰ συστήματα Κοινωνικῆς Ἀσφαλείας, τὰ σχετικὰ μὲ τὸ γῆρας, τὴν ἀναπηρίαν καὶ τοὺς ἐπιζῶντας καὶ τοῦ προσηρτημένου αὐτῇ πρωτοκόλλου». Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς προσωρινῆς Εὐρωπαϊκῆς Συμφωνίας, ἀφορώσης εἰς Κοινωνικὴν Ἀσφάλειαν — ἐξαιρουμένου τῶν τομέων τοῦ γήρατος, τῆς ἀναπηρίας καὶ τῶν ἐπιζώντων — καὶ τοῦ προσηρτημένου αὐτῇ πρωτοκόλλου».

§85ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§86ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς προσωρινῆς Εὐρωπαϊκῆς Συμφωνίας, ἀφορώσης τὴν Κοινωνικὴν Ἀσφάλειαν — ἐξαιρουμένου τῶν τομέων τοῦ γήρατος, τῆς ἀναπηρίας καὶ τῶν ἐπιζώντων — καὶ τοῦ προσηρτημένου αὐτῇ πρωτοκόλλου». Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ἐμπορικῆς συμφωνίας μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ Λιβάνου».

§87ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§88ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτόν, εἰς αʹ συζήτησιν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ἐμπορικῆς συμφωνίας μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ Λιβάνου». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐγκρίσεως τῶν κατὰ τὰ οἰκονομικὰ ἔτη 1955–56 καὶ 1959 πραγματοποιηθεισῶν δαπανῶν ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Ἐργασίας καὶ τῆς ἐγγραφῆς τῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων εἰς τὸν προϋπολογισμὸν τῶν ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου τούτου».

§89ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§90ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἐγκρίσεως τῶν κατὰ τὰ οἰκον. ἔτη 1955– 1956 καὶ 1959 πραγματοποιηθεισῶν δαπανῶν ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Ἐργασίας καὶ τῆς ἐγγραφῆς τῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων εἰς τὸν προϋπολογισμὸν τῶν ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου τούτου». Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τῆς προτάσεως νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ Ν. Δ. 4104)1960 «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῆς Νομοθεσίας περὶ Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων καὶ ἄλλων τινῶν ὀργανωτικῶν καὶ διοικητικῶν διατάξεων». Ὁ κ. Δ. Γιαχνῆς, ἔχει τὸν λόγον.

§91Δ. ΓΙΑΧΝΗΣ. Κύριοι βουλευταί, τὸν Αὔγουστον τοῦ παρελθόντος ἔτους ἐψηφίσθη ἀπὸ τὴν Ἐπιτροπὴν τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος τὸ Ν. Δ. 4104 «περὶ Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων». Κατὰ τὴν συζήτησιν ἐνώπιον τῆς Ἐπιτροπῆς ἐπὶ τοῦ Ν. Διατάγματος 4104 ἐχρειάσθησαν 11 συνεδριάσεις τῆς Ἐπιτροπῆς διὰ νὰ ψηφισθῇ τὸ ἐν λόγῳ Ν. Δ. Εἰς κἄθε ἄρθρον ἐγένοντο ἐπανειλημμέναι ὀνομαστικαὶ ψηφοφορίαι καὶ ὑπεβάλλοντο προτάσεις πρὸς βελτίωσίν του. Ἀλλὰ ὁ κ. ὑπουργὸς καὶ ἡ κυβερνητικὴ πλειοψηφία, δὲν ἐδέχθησαν καμμίαν τροποποίησιν ἐπ’ αὐτοῦ. Κύριοι συνάδελφοι, οἱ ἐργαζόμενοι καὶ οἱ συνταξιοῦχοι ἀπὸ τοῦ ἔτους 1955 διὰ ψηφισμάτων, δι’ ἐγγράφων, διὰ συγκεντρώσεων καὶ διὰ διαμαρτυριῶν, εἶχον θέσει ἐνώπιον τῆς Κυβερνήσεως τὸ ὅλον θέμα τῆς ἀναμορφώσεως τοῦ Ἀσφαλιστικοῦ Κώδικος τοῦ ΙΚΑ. Ἐπὶ 5 χρόνια ἐγένοντο πολλαὶ παραστάσεις καὶ εἰς τοὺς ὑπουργοὺς καὶ εἰς τὸν ὑπουργὸν τῆς Ἐργασίας, διὰ νὰ βελτιωθοῦν αἱ συντάξεις καὶ ὡς πρὸς τὸ ὕψος, ἀλλὰ καὶ νὰ ἀναπροσαρμοσθοῦν σύμφωνα μὲ τὴν σημερινὴν ἑλληνικὴν πραγματικότητα. Κύριοι βουλευταί, οἱ ἐργαζόμενοι ἀξιοῦν κἄθε διάταξις ἀφορῶσα αὐτούς, ἡ ὁποία προτείνεται ὑπὸ τοῦ ὑπουργοῦ τῆς Ἐργασίας, σχετικῶς μὲ τὸν Ἀσφαλιστικόν των Ὀργανισμὸν ΙΚΑ, νὰ τίθεται ὑπ’ ὄψιν τῶν ἀμέσων ἐνδιαφερομένων καὶ τῆς ἡγεσίας των. Ἀντὶ τούτου, ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας ἔφερεν αἰφνιδιαστικῶς τὸ ἐν λόγῳ Νομοθετικὸν Διάταγμα, τὸ ὁποῖον ἐψηφίσθη ὑπὸ τῆς κυβερνητικῆς πλειοψηφίας. Διὰ τὴν τακτικὴν αὐτὴν τοῦ κ. ὑπουργοῦ, ἡ Γενικὴ Συνομοσπονδία Ἐργατῶν, γράφει εἰς τὸ «Ἐργατικὸν Βῆμα»: «...... (ἀναγινώσκει) ......». Ἐπερίμεναν οἱ ἐργαζόμενοι, ὕστερα ἀπὸ τόσες καὶ τόσες ὑποσχέσεις, ὅτι τὸ Κράτος θὰ ἤρχετο ἀρωγὸν πρὸς τὸ ΙΚΑ διὰ γενναίας κρατικῆς ἐπιχορηγήσεως, ὡς προεβλέπετο ὑπὸ τοῦ νόμου 1846)51. Ἐπερίμεναν, ἀκόμη, ἀναπροσαρμογὴν τῶν προϋποθέσεων συνταξιοδοτήσεως, ὥστε νὰ εἶναι ἀνάλογοι πρὸς τὴν ὑπάρχουσαν πραγματικότητα, καθὼς καὶ αὔξησιν τῶν συντάξεων. Ὡς πρὸς τὴν κρατικὴν ἐπιχορήγησιν, ὄχι μόνον δὲν διετέθη ὑπὸ τοῦ Κράτους οὐδὲ δραχμὴ διὰ τὴν ἐνίσχυσιν τοῦ πρώτου ἀσφαλιστικοῦ φορέως τῆς χώρας, ἀλλ’ ἀντιθέτως διὰ τὴν κάλυψιν τῶν ἐλλειμμάτων τοῦ ΙΚΑ ἐπεβλήθησαν νέα βάρη, τὰ ὁποῖα ἀνέλαβον ἐξ ὁλοκλήρου οἱ ἐργαζόμενοι, ἀλλὰ καὶ τμῆμα τούτων ὑπὸ τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Εἰς ὅλας τὰς χώρας τῆς Εὐρώπης τὸ Κράτος συνεισφέρει διὰ τὴν κοινωνικὴν ἀσφάλισιν. Οὕτω, εἰς τὸ Βέλγιον, ἡ εἰσφορὰ τοῦ Κράτους διὰ τὴν ἀσφάλισιν ἀσθενείας ἀντιστοιχεῖ εἰς τὸ 16% τοῦ συνόλου τῶν ἐξόδων καὶ εἰς τὸ 45% τοῦ κονδυλίου τῶν συντάξεων. Εἰς τὴν Αὐστρίαν ἡ εἰσφορὰ τοῦ Κράτους διὰ τὰς συντάξεις εἶναι 30%. Εἰς τὴν Νορβηγίαν 50% καὶ 24% διὰ τὴν ὑγειονομικὴν περίθαλψιν. Εἰς τὴν Σουηδίαν 86% τοῦ συνόλου τῶν παροχῶν ἀσφαλίσεως καὶ περιθάλψεως. Εἰς τὴν Ἰταλίαν τὸ Κράτος εἰσφέρει τὸ διπλάσιον τῆς εἰσφορᾶς τῶν ἠσφαλισμένων. Εἰς τὴν Ὁλλανδίαν αἱ συντάξεις καὶ ἡ μητρότης πληρώνονται κατὰ 100% ἐκ τοῦ προϋπολογισμοῦ. Εἰς τὴν Δυτικὴν Γερμανίαν ἐντὸς τῶν 10 πρώτων ἐτῶν ἀπὸ τῆς ἀνακηρύξεως τῆς Ὁμοσπόνδου Δημοκρατίας αἱ καταβολαὶ τοῦ Κράτους ηὐξήθησαν κατὰ 35%. Ἐδῶ, ὁ κ. ὑπουργός, μὲ τὸν νόμον 4104 ὄχι μόνον δὲν εἰσέφερεν οὔτε δραχμήν, ἀλλὰ ἐπέβαλε νέα βάρη εἰς τὸν λαὸν καὶ τοὺς ἐργαζομένους, καὶ καθιέρωσεν ἀνυπέρβλητα ἐμπόδια, τὰ ὁποῖα κατέστησαν ἀδύνατον τὴν ἀσφάλισιν. Αἱ προϋποθέσεις συνταξιοδοτήσεως διεμορφώθησαν κατὰ τοιοῦτον τρόπον, ὥστε οἱ ἐργαζόμενοι νὰ εἶναι ὑποχρεωμένοι νὰ πληρώνουν συνεχῶς καὶ νὰ μὴ παίρνουν ποτὲ σύνταξιν. Ὅλας τὰς τροπολογίας, τὰς ὁποίας ὑπεβάλαμεν τότε καὶ αἱ ὁποῖαι ἀπέβλεπον εἰς τὴν βελτίωσιν τοῦ νομοσχεδίου, τὰς ἀπέρριψεν ἡ πλειοψηφία ἡ κυβερνητικὴ τῇ προτροπῇ τοῦ κ. ὑπουργοῦ. Δὲν ἠθέλησεν ὁ κ. ὑπουργὸς νὰ ρυθμίσῃ τὰ βασικὰ ζητήματα τῶν οἰκοδόμων, ὅπως τὰ ἔνσημα ὑπὲρ ἀγνώστων, τὸ δῶρον καὶ τὸ μειωμένον ὅριον ἡλικίας, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ ἐπακολουθήσουν τὰ γνωστὰ τραγικὰ γεγονότα, τῶν ὁποίων τὴν εὐθύνην φέρει ἐξ ὁλοκλήρου ἡ Κυβέρνησις. Ἡ οὐσία εἶναι, ὅτι ὅλα αὐτὰ τὰ ζητήματα μένουν ἄλυτα, ἀλλὰ εἶναι δυνατὸν μὲ μίαν καλὴν θέλησιν τῆς Βουλῆς νὰ διορθωθοῦν. Ἐλέχθη, ὅτι ὁ νόμος 4104 ἀποτελεῖ συμπύκνωσιν τῆς ἀντιασφαλιστικῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως, καὶ πράγματι αὐτὴ εἶναι ἡ πραγματικότης. Διότι, μὲ τὰς προϋποθέσεις τῆς συνταξιοδοτήσεως, δὲν πρόκειται νὰ συνταξιοδοτηθῇ τὸ πλεῖστον τῶν ἐργαζομένων. Πλὴν τῶν ἐργαζομένων εἰς τὰς ἐπιχειρήσεις κοινῆς ὠφελείας καὶ ὡρισμένου ἀριθμοῦ βιομηχανικῶν ἐργατῶν, εἰς ὅλους τοὺς ἄλλους ἐργαζομένους ἀποκλείεται τὸ δικαίωμα τῆς συνταξιοδοτήσεως. Ἠρώτησε τότε ὁ κ. ὑπουργὸς σὲ ποιὰ ἄλλη χώρα τῆς Εὐρώπης ὑπάρχουν εὐνοϊκώτερες προϋποθέσεις. Ἀλλά, κ. Ὑπουργέ, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ συγκρίνωνται ἀνόμοια πράγματα; Ποῦ ἀλλοῦ ὑπάρχει ἀνεργία καὶ ὑποαπασχόλησις, ὅπως ἐδῶ; Ποῦ ἀλλοῦ οἱ ἐργαζόμενοι ἀπὸ τὸ πρωΐ ἕως τὸ βράδυ γυρίζουν ψάχνοντας νὰ βροῦν δουλειά; Ποῦ ἀλλοῦ ὑπάρχει τὸ θέαμα τῆς ὁδοῦ Ἀθηνᾶς, ὅπου ἐπὶ ἑβδομάδας οἱ ἐργάται στέκονται μὲ τὸν κασμὰ στὸ χέρι διὰ νὰ ἐπιτύχουν κἄποτε ἓν ἡμερομίσθιον; Δῶστε τους δουλειὰ καὶ ἀξιῶστε 300 ἡμερομίσθια ἐτησίως. Ἡ Γενικὴ Συνομοσπονδία ἀναβιβάζει τὴν ἀνεργίαν εἰς 25%. Τὸ Διεθνὲς Νομισματικὸν Ταμεῖον, εἰς ἔκθεσίν του ὑποβληθεῖσαν τελευταίως, ἀναβιβάζει τὴν ἀνεργίαν εἰς τὴν Ἑλλάδα εἰς τὸ 26% τοῦ ἐνεργητικοῦ πληθυσμοῦ. Τοῦτο δέ, καθ’ ὃν χρόνον ἡ μετανάστευσις πρὸς τὴν Δυτικὴν τοὐλάχιστον Γερμανίαν ἔχει διπλασιασθῆ. Εἰς ἄλλας χώρας ἡ ἀνεργία κυμαίνεται ἀπὸ 0,3% μέχρις 8%. Δὲν εἶναι δυνατόν, λοιπόν, μὲ αὐτὴν τὴν ἀνεργίαν ἐν Ἑλλάδι καὶ τὴν ὑποαπασχόλησιν, νὰ γίνεται σύγκρισις μὲ τὰς ἄλλας χώρας, προκειμένου νὰ καθορισθοῦν αἱ προϋποθέσεις διὰ τὴν συνταξιοδότησιν τῶν ἐργαζομένων ἀπὸ τὸ ΙΚΑ. Ἐπὶ 88.655 συνταξιοδοτουμένων ἀπὸ τὸ ΙΚΑ, τὰ 72% λαμβάνουν σύνταξιν μὲ προϋποθέσεις ὀλιγωτέρας τῶν 2.500 ἀσφαλιστικῶν ἡμερομισθίων. Ἑπομένως, ἡ αὔξησις τῶν ἀσφαλιστικῶν ἡμερομισθίων πάνω ἀπὸ 2.500, ἀποτελεῖ σκόπιμον ἐνέργειαν, διὰ νὰ στερηθοῦν τῆς συντάξεως τὰ ¾ τῶν ὑποψηφίων πρὸς σύνταξιν ἐργατῶν. Κατὰ τὸ Ν. Δ. 4104, διὰ νὰ λάβῃ τις σύνταξιν, θὰ πρέπει νὰ εἶναι ἡλικίας, ἐὰν μὲν πρόκειται περὶ ἄρρενος, 65 ἐτῶν, ἐὰν δὲ πρόκειται περὶ θήλεος 60 ἐτῶν καὶ πρέπει νὰ ἔχῃ 2.500 ἡμερομίσθια, τὰ ὁποῖα ἀπὸ 1.1.62 θὰ αὐξάνουν κατὰ 175 ἡμερομίσθια, μέχρις ὅτου φθάσωμεν τὰ 4.050 ἡμερομίσθια. Ἂς ἐξετάσωμεν, ὅμως, ἐπαγγέλματά τινα, διὰ νὰ ἴδωμεν, ἐὰν εἶναι δυνατὸν νὰ συγκεντρωθοῦν ὅλα αὐτὰ τὰ ἡμερομίσθια. Κατὰ τὴν στατιστικὴν ἐπετηρίδα, οἱ ἐργασθέντες ἐπὶ ἓν ἔτος εἰς τὰ μεταλλεῖα, ὀρυχεῖα καὶ ἁλυκάς, συνεκέντρωσαν κατὰ μέσον ὅρον 82 ἀσφαλιστικὰ ἡμερομίσθια τὸ ἔτος. Κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ Ν. Δ. 4104, τὸ Τεχνικὸν Ἐπιμελητήριον Ἑλλάδος ἀπέστειλεν ἔγγραφον εἰς τὴν Βουλήν, εἰς τὸ ὁποῖον ἐβεβαίου, ὅτι οἱ ἐργαζόμενοι εἰς τεχνικὰ ἐπαγγέλματα, δὲν δύνανται νὰ συγκεντρώσουν πλέον τῶν 130–140 ἡμερομισθίων κατ’ ἔτος. Ἐπὶ 100.000 οἰκοδόμων, οἱ μὲν ἐργαζόμενοι εἰς τὰς πόλεις δὲν συγκεντρώνουν πλέον τῶν 100 ἕως 120 ἡμερομισθίων κατ’ ἔτος, οἱ δὲ ἐργαζόμενοι εἰς τὰς ἐπαρχίας οὐχὶ πλέον τῶν 60–65 ἡμερομισθίων κατ’ ἔτος. Πλέον αὐτοῦ, διὰ τὸν κλάδον τοῦτον, ἔχομεν καὶ τὴν ἐπικόλλησιν τῶν ἐνσήμων τῶν ἀντιστοιχούντων εἰς πραγματοποιούμενα ἡμερομίσθια. Ἐπὶ 40.000 καπνεργατῶν, τὰ πραγματοποιούμενα ἡμερομίσθια ἀνέρχονται εἰς 80, κατὰ μέσον ὅρον, ἐτησίως. Τὸ αὐτὸ συμβαίνει μὲ τοὺς ἐργαζομένους εἰς ὅλα τὰ ἐποχιακὰ ἐπαγγέλματα, ὅπως π.χ. μὲ τοὺς σταφιδεργάτας, τοὺς σταφιδοσυσκευαστάς, συκοσυσκευαστάς, τοὺς ἐργαζομένους εἰς κονσερβοποιΐαν νωπῶν προϊόντων, μὲ τοὺς σερβιτόρους, τοὺς τσαγγαράδες κ.λ.π. Ἑπομένως, τὰς προϋποθέσεις, τὰς ὁποίας καθορίζει τὸ Ν. Δ. 4104, μόνον οἱ ἐργαζόμενοι εἰς ἐλάχιστα ἐπαγγέλματα εἶναι δυνατὸν νὰ τὰς ἔχουν καὶ ὅλοι οἱ ἐργαζόμενοι τῶν ἄνω κλάδων, ὡς μὴ δυνάμενοι νὰ πραγματοποιήσουν τὸ ὅριον τῶν 175 ἡμερομισθίων ποὺ ζητεῖ τὸ Ν. Δ. 4104, ἀποκλείονται ἀπὸ τὴν συνταξιοδότησιν. Κατ’ ἄλλην διάταξιν τοῦ Ν. Δ. 4104, οἱ ἔχοντες 6.000 ἡμερομίσθια καὶ ἄνω, εἶναι δυνατὸν νὰ συνταξιοδοτηθοῦν, ἐφ’ ὅσον συμπληρώσουν οἱ μὲν ἄρρενες τὸ 62ον ἔτος τῆς ἡλικίας των, οἱ δὲ θήλεις τὸ 57ον ἔτος. Εἰς τὸν ἀριθμὸν αὐτὸν τῶν ἡμερομισθίων ἀπὸ 1.1.62 προστίθενται κατ’ ἔτος 225 ἡμερομίσθια, μέχρις ὅτου φθάσωμεν εἰς τὰς 10.000. Αὐτὴ ἡ διάταξις, κύριοι βουλευταί, μόνον ὡς εἰρωνεία κατὰ τῶν ἐργαζομένων δύναται νὰ χαρακτηρισθῇ. Ἐπὶ 88.655 συνταξιοδοτουμένων σήμερον ἀπὸ τὸ ΙΚΑ, μόνον τὸ 1% ἐξ αὐτῶν ἔχουν 6.000 ἡμερομισθίων. Παρὰ ταῦτα, ὁ κ. ὑπουργὸς διετυμπάνισε τὴν διάταξιν ταύτην, ὡσὰν νὰ ἐπρόκειτο περὶ σοβαρᾶς προνοίας ὑπὲρ τῶν ἐργαζομένων. Κατ’ ἄλλην διάταξιν τοῦ Ν. Διατάγματος, διὰ νὰ λάβῃ τις σύνταξιν ἀναπηρίας, θὰ πρέπει νὰ ἔχῃ πραγματοποιήσει 1.500 ἡμερομίσθια, ἐξ ὧν 300 κατὰ τὴν τελευταίαν 5ετίαν. Διὰ νὰ πραγματοποιηθοῦν ὅμως 1.500 ἡμερομίσθια, χρειάζεται ἐργασία 8 ἐτῶν περίπου. Ἐὰν προσθέσωμεν τὰ 2 ἔτη τῆς στρατιωτικῆς θητείας, ἐὰν ὑπολογίσωμεν, ὅτι ὁ ἐργαζόμενος δὲν εὑρίσκει ἀμέσως μετὰ τὴν ἀπόλυσίν του ἐκ τοῦ στρατεύματος ἐργασίαν καὶ ἂν σκεφθῶμεν, ὅτι, κατὰ τὸν χρόνον ποὺ εἰργάσθη ὡς μαθητευόμενος δὲν ἐπικολλῶνται συνήθως ἔνσημα ὑπὸ τῶν ἐργοδοτῶν, θὰ καταλήξωμεν εἰς τὸ συμπέρασμα, ὅτι περίπτωσις χορηγήσεως συντάξεως δι’ ἀναπηρίαν δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δοθῇ εἰς ἐργαζομένους κάτω τῶν 30 ἐτῶν.

§92ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς Ἐργασίας, ἔχει τὸν λόγον.

§93Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Κύριε συνάδελφε, δὲν ἐπιθυμῶ νὰ ἐπέμβω καὶ νὰ σᾶς ἀντικρούσω εἰς ὅσα μέχρι τοῦδε εἴπατε, διότι ὅλα αὐτὰ βασίζονται ἐπὶ ἰδικῶν σας θεωριῶν, τὰς ὁποίας ἔχετε δικαίωμα νὰ πιστεύετε. Σᾶς ἐρωτῶ, ὅμως, γνωρίζετε ἡ Διεθνὴς Σύμβασις διὰ τὴν περίπτωσιν τῆς ἀναπηρίας πόσα ἡμερομίσθια καθορίζει; Δὲν τὸ γνωρίζετε καὶ δι’ αὐτὸ δὲν πρέπει περὶ αὐτοῦ νὰ ὁμιλῆτε. Δεύτερον, ὡμιλήσατε καὶ περὶ ἀτυχήματος. Σᾶς πληροφορῶ, ὅτι ἄλλο εἶναι ἀναπηρία καὶ ἄλλο εἶναι ἀτύχημα. Διὰ τὴν περίπτωσιν τοῦ ἀτυχήματος ἀρκεῖ καὶ ἑνὸς λεπτοῦ ἐργασία, ἀρκεῖ, ὅτι ἐξεκίνησεν ὁ ἐργάτης ἀπὸ τὸ σπίτι του διὰ νὰ μεταβῇ νὰ ἐργασθῇ, διὰ νὰ τύχῃ πλήρους προστασίας.

§94Δ. ΓΙΑΧΝΗΣ. Δὲν ὡμίλησα, κ. Ὑπουργέ, περὶ ἀτυχήματος, διότι διὰ τὸ ἀτύχημα μόνον ὧρες χρειάζονται, ἀλλὰ περὶ ἀναπηρίας, ποὺ νομίζω, εἰς τὰ Δυτικὰ Κράτη ἡ ἀναπηρία προστατεύεται μὲ 200 ἢ 300, νομίζω, ἐν συνόλῳ ἀσφαλιστικῶν ἡμερομισθίων. Δι’ ἄλλης διατάξεως τοῦ Ν. Δ. προβλέπεται ἡ περίπτωσις τῆς μειωμένης συντάξεως. Ἐπίσης, δι’ ἑτέρας διατάξεως προβλέπεται ἡ δυνατότης ἐκδόσεως Διατάγματος, διὰ τοῦ ὁποίου θὰ καθορίζωνται τὰ ἐπαγγέλματα βαρείας καὶ ἀνθυγιεινῆς ἐργασίας, ὁπότε εἶναι δυνατὸν νὰ μειοῦται ἀναλόγως τὸ ὅριον ἡλικίας. Ἀλλά, κύριοι βουλευταί, διὰ τοῦ νόμου 1846 προεβλέπετο ἡ δυνατότης ἐκδόσεως τοιούτου Διατάγματος, πλὴν ὅμως μέχρι σήμερον τοιοῦτον Διάταγμα δὲν ἐξεδόθη. Τὸ ἴδιον, θὰ συμβῇ καὶ μὲ τὸ παρὸν Ν. Διάταγμα καὶ ἑπομένως δυνάμεθα νὰ εἴπωμεν, ὅτι καὶ ἐπὶ τοῦ προκειμένου ἡ εἰρωνεία διὰ τοὺς ἐργαζομένους συνεχίζεται. Κατ’ ἄλλην διάταξιν τοῦ Ν. Δ., τὸ ποσοστὸν 80% τῆς συντάξεως τοῦ συνταξιούχου, τὸ ὁποῖον ἐλάμβανεν ἡ χήρα αὐτοῦ, περιορίζεται εἰς 70%. Δηλαδή, κ. Ὑπουργέ, παίρνετε τὴν μπουκιὰ τῆς χήρας διὰ νὰ στηρίξετε τὰ οἰκονομικὰ τοῦ ΙΚΑ. Κατ’ ἄλλην διάταξιν τοῦ Ν. Διατάγματος, προβλέπεται ἡ ἀσφάλισις τοῦ ὑπηρεσιακοῦ προσωπικοῦ. Ἀλλά, κύριοι βουλευταί, καὶ κατὰ τὸν νόμον 1846 προεβλέπετο ἡ δυνατότης ἀσφαλίσεως τοῦ ὑπηρετικοῦ προσωπικοῦ. Μέχρι σήμερον, ὅμως, δὲν ἐξεδόθη τὸ ἀπαιτούμενον πρὸς τοῦτο Διάταγμα καὶ προετιμήθη ἡ λύσις τοῦ θέματος αὐτοῦ διὰ τῆς ἐν τῷ Ν. Διατάγματι διατάξεως ποὺ προσετέθη, ὥστε νὰ δοθῇ εὐκαιρία εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ καυχηθῇ διὰ τὸ γεγονὸς τοῦτο, ὅτι δηλαδή, μόνον ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις προέβλεψε περὶ αὐτοῦ τοῦ θέματος. Ἀλλ’ ἂς ἴδωμεν τοὺς ὅρους τῆς ἀσφαλίσεως ἐπὶ τοῦ προκειμένου, διότι εἶναι πράγματι ἰδιότυποι. Ἐνῷ ἡ ἀσφάλισις πρέπει νὰ εἶναι ὑποχρεωτικὴ καὶ αὐτοδικαία διὰ κάθε ἠσφαλισμένον, διὰ τὰς ὑπηρεσίας ὁ κ. ὑπουργὸς ἔθεσε μίαν διάταξιν, ἡ ὁποία λέγει, ὅτι ἡ ἀσφάλισις θὰ ἀρχίσῃ ἀπὸ τότε ποὺ θὰ ἀναγγελθῇ εἰς τὸ ΙΚΑ. Ποῖος ἐργοδότης, κύριοι συνάδελφοι, θὰ πάῃ εἰς τὸ ΙΚΑ διὰ νὰ ἀναγγείλῃ, ὅτι ἔχει ὑπηρεσίαν, καὶ ποία ὑπηρέτρια θὰ τὸ κάμῃ αὐτό; Ἐξ ἄλλου, ὁ κ. ὑπουργὸς ἐξήρτησε τὴν ἀσφάλισιν τῶν ὑπηρετριῶν ἀπὸ μίαν ἄδειαν, τὴν ὁποίαν θὰ πάρῃ ἀπὸ τὴν Ἀστυνομικὴν Ἀρχήν, ὅτι ἐξασκεῖ τὸ ἐπάγγελμα αὐτό.

§95Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Μὲ αὐτὰ τὰ ὁποῖα λέγετε, δημιουργεῖτε σύγχυσιν εἰς τὴν σκέψιν ἐκείνων ποὺ θὰ ἀσφαλισθοῦν. Δὲν ὑπάρχει θέμα Ἀστυνομικῆς Ἀρχῆς. Ὑπόχρεως διὰ τὴν ἀσφάλισιν εἶναι ὁ ἐργοδότης. Οἱονδήποτε ἄλλο πρόσωπον καταγγείλει εἰς τὸ ΙΚΑ, ὅτι ἐργάζεται ἕνα πρόσωπον ὡς ἔμμισθον οἰκιακὸν προσωπικόν, τὸ ΙΚΑ ὑποχρεοῦται νὰ τὸ ἀσφαλίσῃ.

§96Δ. ΓΙΑΧΝΗΣ. Σᾶς ἐρωτῶ, κ. Ὑπουργέ, ὁ νόμος λέγει ἢ δὲν λέγει, ὅτι ἡ ὑπηρέτρια, προκειμένου νὰ ἀσκήσῃ τὸ ἐπάγγελμα αὐτὸ χρειάζεται ἄδειαν τῆς Ἀστυνομικῆς Ἀρχῆς;

§97Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Σᾶς ἔδωσα τὴν ἀπάντησιν ἐπ’ αὐτοῦ, κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ Ν. Δ. 4104. Ὁ Κανονισμός, τὸν ὁποῖον ἐξέδωσα, δὲν προβλέπει αὐτό. Διατὶ δημιουργεῖτε αὐτὴν τὴν σύγχυσιν; Ἡ σχετικὴ διάταξις εἶναι δυνητικὴ καὶ δὲν τὴν περιέλαβα εἰς τὸν Κανονισμόν.

§98Δ. ΓΙΑΧΝΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ὑπῆρχεν εἰς τὸν Α. Ν. 1846)51 καὶ ἐζητήσαμεν τὴν κατάργησίν της, πλὴν ὅμως ἠρνήθητε τὴν κατάργησιν. Κατόπιν ὅλων αὐτῶν τῶν ἀπαραδέκτων διατάξεων, ἡ παράταξίς μας ὑπέβαλε τὴν πρότασιν νόμου, ἡ ὁποία συζητεῖται καὶ ἡ ὁποία ἐὰν ψηφισθῇ, ἡ κοινωνικὴ ἀσφάλισις δὲν θὰ προσαρμοσθῇ πρὸς τὴν ἑλληνικὴν πραγματικότητα. Κύριοι συνάδελφοι, οἱ Ἕλληνες ἐργαζόμενοι καὶ οἱ συνταξιοῦχοι, ἄλλα ἀνέμενον ἀπὸ τὸ Ν. Δ. 4104. Ἀνέμενον μίαν αὔξησιν τῶν συντάξεων κατὰ 20%, ἀνέμενον νὰ ὁρισθῇ τὸ κατώτερον ὅριον συντάξεως 80% τοῦ μισθοῦ τοῦ ἀνειδικεύτου ἐργάτου, νὰ καθορισθῇ ἐπίδομα διὰ τοὺς φυματικούς, νὰ παρέχεται πλήρης ἰατροφαρμακευτικὴ περίθαλψις. Ἀνέμεινε μὲ νέον Κώδικα νὰ γίνουν οἱ ἴδιοι νοικοκυραῖοι καὶ ὄχι νὰ παρεμβάλεται τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας, τὸ ὁποῖον νὰ διορίζῃ τὰ συμβούλια εἰς τὰ Ταμεῖα, τὰ ὁποῖα ἐχρεωκόπησαν, τὰ ἀσφαλιστικὰ Ταμεῖα. Τὸ Ὑπουργεῖον δὲν ἐφαρμόζει τὸν νόμον περὶ αἱρετῶν συμβουλίων, ὁ ὁποῖος προβλέπει, ὅτι τὰ ¾ τῶν συμβουλίων πρέπει νὰ ἀπαρτίζωνται ἀπὸ αἱρετὰ μέλη. Πρέπει αὐτοί, οἱ ὁποῖοι ἐνδιαφέρονται διὰ τὰ χρήματά των, οἱ ἐργαζόμενοι, νὰ διοικοῦν τὰ Ταμεῖα καὶ ὄχι ὁ ὑπουργὸς νὰ διορίζῃ τοὺς ἡμετέρους, οἱ ὁποῖοι ἐχρεωκόπησαν τὰ Ταμεῖα. Ἔχω προσφάτους καταγγελίας, ἐκ τῶν ὁποίων προκύπτει, ὅτι ἀπὸ τὸ 1958 διωρίσθη εἰς τὸ Ταμεῖον π.χ. Κεραμοπλινθοποιῶν, διεύθυνσις τῆς ἀρεσκείας τοῦ κ. ὑπουργοῦ καὶ ὄχι τῶν ἐργαζομένων. Ἀποτέλεσμα, ἡ νέα Διοίκησις τοῦ Ταμείου τούτου κατήντησε νὰ μειώσῃ τὰ ἀποθέματα εἰς μεγάλον βαθμόν, ἤτοι ἀπὸ 5 ἑκατ. ποὺ ἦσαν τὸ 1958, ἐμειώθησαν εἰς 1.200.000, ἐν ᾧ χρόνῳ αἱ παγωμέναι εἰσφοραὶ τῶν ἐργοδοτῶν ἀπὸ 9 ἑκατ. ἔγιναν 15 ἑκατ. Ἔχω εἰς χεῖρας μου τηλεγράφημα τοῦ Συνδέσμου Ἀναπήρων καὶ Συνταξιούχων τοῦ ΙΚΑ Θεσσαλονίκης, οἱ ὁποῖοι ζητοῦν τὴν τροποποίησιν τοῦ Ν. Διατάγματος 4104 ἐπὶ τὸ εὐνοϊκώτερον. Ἐπίσης, τηλεγράφημα τοῦ Σωματείου Οἰκοδόμων Θεσσαλονίκης. Ἄλλο ὑπόμνημα τῆς Συντονιστικῆς Ἐπιτροπῆς Συνταξιουχικῶν Ὀργανώσεων Ἀθηνῶν. Τηλεγράφημα τοῦ Συνδέσμου Συνταξιούχων καὶ Ἀναπήρων ΙΚΑ Πιερίας, ὑπόμνημα τῆς Ἑνώσεως Συνταξιούχων Μεταλλευτῶν καὶ ΙΚΑ Λαυρίου–Κερατέας. Ὅλαι αὐταὶ αἱ Ὀργανώσεις διαμαρτύρονται διὰ τὰς διατάξεις τοῦ νόμου 4104 καὶ ζητοῦν τὴν τροποποίησιν αὐτοῦ. Παρόμοιον ὑπόμνημα ἔχω εἰς χεῖρας μου τῆς Πανελληνίου Ὁμοσπονδίας Συλλόγων Προσωπικοῦ ΙΚΑ. Ἐπίσης, κύριοι συνάδελφοι, ὁ κ. ὑπουργός, κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ Ν. Διατάγματος 4104, κατὰ τρόπον αἰφνιδιαστικὸν ἀπέσυρε τὸ ἄρθρον 13, τὸ ὁποῖον προέβλεπε τὴν μονιμοποίησιν τῶν ἐκτάκτων ὑπαλλήλων τοῦ ΙΚΑ καὶ τῶν ἄλλων ἀσφαλιστικῶν Ὀργανισμῶν. Ἡμεῖς ἐζητήσαμεν νὰ γίνῃ τροποποίησις τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ εἰς βαθμὸν ποὺ ἐζήτησε τὸ ΑΣΔΥ. Ὁ κ. ὑπουργός, ὅμως, δὲν ἠθέλησε νὰ μονιμοποιήσῃ τοὺς ἐκτάκτους ὑπαλλήλους καὶ ἀπέσυρε τὸ ἄρθρ. 13.

§99Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Σεῖς εἴπατε νὰ γίνουν ἀποδεκταὶ αἱ ἀπόψεις τοῦ ΑΣΔΥ. Αὐτὴ ἡ ἄποψις ἀπετέλει ἄρνησιν μονιμοποιήσεως τῶν ἐκτάκτων ὑπαλλήλων τοῦ ΙΚΑ καὶ τῶν λοιπῶν ἀσφαλιστικῶν Ὀργανισμῶν.

§100Δ. ΓΙΑΧΝΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, μὲ τὰς βελτιώσεις, τὰς ὁποίας ἐζήτησεν ὁλόκληρος ἡ Ἀντιπολίτευσις, ἦτο δυνατὸν νὰ γίνῃ συνδυασμὸς τῶν ἀπόψεων καὶ νὰ ψηφισθῇ τὸ ἄρθρον 13. Πλὴν ὅμως, δὲν τὸ ἠθελήσατε καὶ δὲν ἐμονιμοποιήθησαν οἱ ὑπάλληλοι αὐτοί. Σεῖς φέρετε ἀκεραίαν τὴν εὐθύνην διὰ τὴν ἐκκρεμότητα αὐτὴν τῶν ἐκτάκτων ὑπαλλήλων. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Γʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Β. Κρῖκος).

§101ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Λασκαρίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§102Α. ΛΑΣΚΑΡΙΔΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ παρελθόντος Αὐγούστου εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος ἐπὶ τοῦ Ν. Δ. 4104, ἠγωνίσθημεν ἀπεγνωσμένως διὰ νὰ ἀπαλειφθοῦν αἱ διατάξεις ἐκεῖναι τοῦ νομοσχεδίου, αἱ ὁποῖαι καθίστων καὶ κατέστησαν δυσχερεστέραν τὴν θέσιν τῶν ἠσφαλισμένων εἰς τὸ ΙΚΑ, ὅσον ἀφορᾷ τὴν λῆψιν συντάξεως γήρατος καὶ ἀναπηρίας. Αἱ διατάξεις τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ ἐν λόγῳ Ν. Δ. εἶναι ἀπογοητευτικαὶ διὰ τὴν λῆψιν συντάξεως λόγῳ γήρατος εἰς χιλιάδας ἐποχιακῶς ἀπασχολουμένων. Εὐρύταται τάξεις ἀποχειροβιότων ἀνέμενον βελτίωσιν τῆς θέσεώς των. Ἀτυχῶς, ἡ Κυβέρνησις, ἡ ὁποία δὲν εἶχεν ἢ δὲν ἔχει περιθώρια νὰ ἀκολουθήσῃ μίαν πολιτικήν, ἡ ὁποία θὰ ἦτο πρὸς τὸ συμφέρον τῶν ἐργαζομένων, ἠκολούθησε τὴν γνώριμον πολιτικήν της, τῆς καταργήσεως κεκτημένων δικαιωμάτων. Ἡ Κυβέρνησις εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ ἐφάνη συνεπὴς πρὸς τὴν ὅλην πολιτικήν της, τὴν ὁποίαν ἀκολουθεῖ ἀπὸ τῆς ἀνόδου της εἰς τὴν ἐξουσίαν, δηλαδὴ νὰ προσαρμόζῃ τὴν πολιτικήν της, ὡς πρὸς τὰ ἐργατικὰ ζητήματα, εἰς τὰ πλαίσια τὰ ὁποῖα περιεγράψαμεν. Κύριοι βουλευταί, δὲν πιστεύω, ὅτι ὁ χρόνος, ὁ ὁποῖος ἐπέρασε νὰ ἐδίδαξε τὴν Κυβέρνησιν ὡρισμένα πράγματα, διότι, ὡς προεῖπον, αὕτη εἶναι δεσμία τῶν προστατῶν της καὶ δὲν ἔχει τὴν ἀπαιτουμένην εὐχέρειαν, δὲν εἶναι ἐλευθέρα νὰ ἐπανορθώσῃ τὰ πλήγματα, τὰ ὁποῖα κατέφερεν εἰς βάρος τῶν ἠσφαλισμένων τοῦ ΙΚΑ διὰ τοῦ Ν. Δ. 4104. Ἄλλως τε, ἀδιάψευστος ἀπόδειξις τούτου εἶναι αἱ συνεχεῖς διαμαρτυρίαι τῶν ἐνδιαφερομένων διὰ τὴν ἀκύρωσιν τοῦ ὑπὸ κρίσιν Ν. Διατάγματος καὶ ἀποδοχὴν τῆς προτάσεώς μας, παρὰ τὰ μέτρα τὰ γνώριμα τῆς Κυβερνήσεως διὰ τὴν ἄμβλυνσιν τῶν διαμαρτυριῶν τῶν ἐργαζομένων ὁτὲ μὲν μὲ ἀπατηλὰς καὶ δημαγωγικὰς ὑποσχέσεις, ὁτὲ δὲ μὲ ἀστυνομικὰ μέτρα. Ὁ προλαλήσας συνάδελφος, ἔθεσεν ὑπ’ ὄψιν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας σειρὰν διαμαρτυριῶν τῶν ἐργαζομένων καὶ ἀποδοχῆς τῆς ὑπὸ κρίσιν προτάσεώς μας. Δι’ ὅσους συναδέλφους δὲν εἶχον τὴν τιμὴν νὰ μετέχουν τῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος, θὰ μοὶ ἐπιτραπῇ νὰ εἴπω ὀλίγας λέξεις ἐπὶ τοῦ περιεχομένου τοῦ Ν. Διατάγματος, τοῦ ὁποίου ζητεῖται ἡ ἀκύρωσις, διὰ νὰ λάβουν στοιχειώδη γνῶσιν τῶν ἀδικιῶν ποὺ ἐπηνέχθησαν εἰς βάρος τῶν ἠσφαλισμένων. Ἐνῷ, κατὰ τὸν προηγούμενον νόμον, ἠδύνατό τις ἐργαζόμενος μὲ 500 ἡμερομίσθια καὶ ἡλικίαν 65 ἐτῶν νὰ τύχῃ συντάξεως, διὰ τοῦ Ν. Διατάγματος 4104 ἡ διάταξις αὐτὴ διεγράφη καὶ ἐθεσπίσθη ὁ ἀριθμὸς τῶν 4.050 ἡμερομισθίων. Ἡ Κυβέρνησις δὲν ἠδυνήθη νὰ περιορίσῃ τὴν ἀνεργίαν καὶ τὴν ὑποαπασχόλησιν καὶ δι’ αὐτὸ εἶναι ἀναξία Κυβέρνησις. Πρὸς τὸν σκοπὸν τῆς ἀναστολῆς τῆς καταρρεύσεως τοῦ ἀσφαλιστικοῦ ἱδρύματος τοῦ ΙΚΑ, διὰ τὴν ὁποίαν χρεωκοπίαν εὐθύνεται αὐτὴ αὕτη ἡ Κυβέρνησις, ἡ ὁποία συνετέλεσε διὰ τῶν ἀθρόων καὶ ἀδικαιολογήτων διορισμῶν καὶ διὰ τῆς εὐνοίας της πρὸς ὡρισμένους μεγιστάνας, οἵτινες ὀφείλουν εἰς τὸ ΙΚΑ τεράστια ποσά, ἤτοι 730 ἑκατ. δραχ. καὶ ἄλλα 800 ἑκατ. διὰ τοὺς ἄλλους ἀσφαλιστικοὺς Ὀργανισμούς, σύνολον 1.500 ἑκατ. δραχ. παγωμένας ὀφειλάς. Εἰς αὐτοὺς τοὺς προστατευομένους τῆς Κυβερνήσεως ὀφείλεται, κατὰ ἕνα μεγάλον βαθμόν, ἡ σημερινὴ κακὴ κατάστασις τοῦ ΙΚΑ. Καὶ ἐνῷ ἡ Κυβέρνησις δὲν δυσκολεύεται νὰ ἐγκλείσῃ εἰς τὰς φυλακὰς μικροὺς ὀφειλέτας, ἀδιαφορεῖ διὰ τοὺς μεγάλους αὐτούς, οἱ ὁποῖοι ὀφείλουν τεράστια ποσὰ εἰς τὸ ΙΚΑ καὶ δὲν ἔχει κἂν τὴν δύναμιν νὰ ἀνακοινώσῃ τὰ ὀνόματά των εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν. Ἀλλὰ τὰ αἴτια τῆς οἰκονομικῆς καταρρεύσεως τοῦ ΙΚΑ ἀνεπτύχθησαν καὶ ἀπὸ ἄλλους συναδέλφους. Θὰ τὰ ὑπομνήσω καὶ ἐγὼ ἁπλῶς. Εἶναι ἡ ἔκτασις τῆς ἀνεργίας καὶ τῆς ὑποαπασχολήσεως. Εἶναι ἡ δέσμευσις τῶν ἀποθεμάτων τῶν διαφόρων κλαδικῶν Ταμείων καὶ τοῦ ΙΚΑ, τῶν κατατεθειμένων εἰς τὰς Τραπέζας μὲ τόκον 4%, διὰ νὰ δοθοῦν εἰς τοὺς μεγαλοσχήμονας διὰ νὰ χρησιμοποιηθοῦν ὑπ’ αὐτῶν εἰς κερδοσκοπικὰς ἐπενδύσεις. Εἶναι ἡ ζημία, ἡ ὁποία προέκυψεν ἀπὸ τὴν ὑποτίμησιν τοῦ νομίσματος. Εἶναι ἡ δέσμευσις τῶν 500 ἑκατ., τὰ ὁποῖα ἡρπάγησαν ἀπὸ τὴν δικτατορίαν Μεταξᾶ χωρὶς νὰ ἐπιστραφοῦν. Κύριοι συνάδελφοι, κατὰ τὸν προηγούμενον νόμον ἀπῃτοῦντο 2.500 ἡμερομίσθια καὶ ἡλικία 65 ἐτῶν διὰ τὴν χορήγησιν συντάξεως. Διὰ τοῦ συζητουμένου Ν. Διατάγματος ἐθεσπίσθη ὁ ἀριθμὸς τῶν 4.050 ἡμερομισθίων.

§103Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Κύριε συνάδελφε, διαρκῶς ἐμφανίζετε πράγματα, τὰ ὁποῖα δὲν εἶναι οὔτε εἰς τὸ νομοθέτημα, οὔτε εἰς τὴν σκέψιν τοῦ νομοθέτου καί, ἐν πάσῃ περιπτώσει, δὲν ἀνταποκρίνονται πρὸς τὴν ἀλήθειαν. Κατὰ τὸ Ν. Διάταγμα, ἕνας ἠσφαλισμένος, ὁ ὁποῖος ἀπὸ τὸ 1962 ἔχει 675 ἡμερομίσθια καὶ ἔχει τὰς προϋποθέσεις διὰ τὴν ἀπονομὴν συντάξεως, λαμβάνει σύνταξιν. Τὸ 1963 λαμβάνει σύνταξιν μὲ 1.025 ἡμερομίσθια, τὸ 1964 μὲ 1.200, τὸ 1965 μὲ 1.375, τὸ 1966 μὲ 1.950, τὸ 1967 μὲ 1.725, τὸ 1968 μὲ 1.900, τὸ 1969 μὲ 2.075, τὸ 1970 μὲ 2.250, τὸ 1971 μὲ 2.425 καί, τέλος, κατὰ κλιμάκωσιν, τὸ 1977 λαμβάνει σύνταξιν μὲ 3.475 ἡμερομίσθια. Καὶ ὅταν θὰ ὁμιλήσω καὶ κάμω κριτικὴν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου θὰ σᾶς εἴπω ποίας σπουδαιότητος ἀποτελέσματα κοινωνικὰ ἔχουν ἐπέλθει διὰ τοῦ νομοθετήματος αὐτοῦ.

§104Α. ΛΑΣΚΑΡΙΔΗΣ. Θὰ παρακαλέσω νὰ ἀναγραφῇ εἰς τὰ πρακτικὰ ἡ δήλωσις τοῦ κ. ὑπουργοῦ, ὅτι μὲ 675 ἡμερομίσθια μέχρι τέλους 1962 θὰ δύναται ἕνας ἀγρότης νὰ λαμβάνῃ σύνταξιν.

§105Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Μὲ τὴν προϋπόθεσιν τῶν 100 ἡμερομισθίων κατ’ ἔτος, κατὰ τὰ τελευταῖα 5 ἔτη καὶ μὲ αὐτὴν τὴν κλιμάκωσιν μέχρι τοῦ 1977. Συνεπῶς, ὅλοι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἔχουν ἡλικίαν ἀπὸ 48 ἐτῶν καὶ ἄνω δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ νὰ τύχουν μιᾶς προστασίας ἄνευ προηγουμένου, πρᾶγμα ποὺ δὲν συναντᾶται εἰς ἄλλας νομοθεσίας.

§106Α. ΛΑΣΚΑΡΙΔΗΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς κάμνει μίαν σαφῆ ὑπαναχώρησιν εἰς τὸ σημεῖον αὐτό. Τὴν προϋπόθεσιν τῶν 100 ἡμερομισθίων τὴν εἴχατε διαγράψει παντελῶς, κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ Ν. Διατάγματος. Εἶναι μία βελτίωσις, τὴν ὁποίαν σήμερον ἀναγνωρίζετε.

§107Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Δὲν ἔχετε διαβάσει τὸν νόμον, κ. συνάδελφε. Ὅταν παρασύρεσθε δὲν ἀπαντῶ, διότι ἀπὸ κεκτημένην ταχύτητα ἠμπορεῖτε νὰ λέτε ὅ,τι θέλετε. Ἔκαμα μίαν παρέμβασιν διὰ νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι οἱ ἀριθμοί σας δὲν εἶναι σωστοί. Τώρα ἀποδεικνύεται, ὅτι δὲν ἔχετε διαβάσει τὸ νομοθέτημα. Ἠμπορεῖτε νὰ κάμετε πολεμικὴν κατὰ τῆς Κυβερνήσεως καὶ τοῦ ὑπουργοῦ, ἀλλ’ ἐπὶ τῆς οὐσίας δὲν προσθέτετε τίποτε τὸ καινούργιο.

§108Α. ΛΑΣΚΑΡΙΔΗΣ. Καὶ ὅταν ἀναγκάζεσθε, κ. Ὑπουργέ, κάτω ἀπὸ τὴν πίεσιν τῶν πραγμάτων, νὰ κάμετε μίαν ὑποχώρησιν, τὴν ὁποίαν ἐζητήσαμεν τότε, ὁ ἐγωϊσμός σας δὲν σᾶς ἀφίνει νὰ ἀναγνωρίσετε τὴν ὀρθότητα τῶν ἀπόψεών μας.

§109Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Λάθος κάμνετε καὶ ἔπρεπε νὰ ἔχετε μελετήσει τὸ νομοθέτημα. Καὶ τότε, εἰς ἐρώτησιν τοῦ κ. Ἡλιοπούλου, ἀπεσαφήνισα τὸ ὅλον θέμα. Διαβάσατε τὰ πρακτικὰ τῆς περιόδου ἐκείνης.

§110Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐπειδὴ ἀνεφέρθη τὸ ὄνομά μου, θὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ ὁ κ. ὑπουργὸς νὰ εἴπω τὰ ἑξῆς: Κατὰ τὴν μεταβατικὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 12 τοῦ κρινομένου Ν. Διατάγματος, προβλέπεται ἡ ὕπαρξις 500 ἡμερομισθίων, ἀλλὰ ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν τῆς πραγματοποιήσεως 100 ἡμερομισθίων κατ’ ἔτος, κατὰ τὴν τελευταίαν 5ετίαν. Δηλαδή, ὁ κτίστης, ὁ ἔχων σήμερον ἡλικίαν 64 ἐτῶν, καὶ ἐφ’ ὅσον ἔχει 2.500 ἡμερομίσθια, δὲν δυνηθῇ ὅμως νὰ πραγματοποιήσῃ 100 ἡμερομίσθια κατὰ τὸ τελευταῖον ἔτος, δὲν θὰ τύχῃ συντάξεως.

§111ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Λασκαρίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§112Α. ΛΑΣΚΑΡΙΔΗΣ. Καὶ μετὰ τὴν παρέμβασιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ, ἐξ ὅσων ἐλέχθησαν ὑπὸ τοῦ συναδέλφου κ. Ἡλιοπούλου, οὐδόλως ἤλλαξαν τὰ πράγματα. Μὲ αὐτὰς τὰς ἐξηγήσεις ἐπὶ τοῦ προκειμένου νομοθετήματος, διὰ τοῦ ὁποίου ἀνατρέπεται ἡ ἰσχύουσα νομοθεσία εἰς τὸν ἀσφαλιστικὸν τομέα, εἶμαι ἠναγκασμένος νὰ σταθῶ εἰς ὡρισμένην κατηγορίαν ἠσφαλισμένων, τὴν κατηγορίαν τῶν καπνεργατῶν. Κύριοι συνάδελφοι, πολλάκις τὸ θέμα τῶν καπνεργατῶν ἀπησχόλησε τὴν Βουλήν, ἀπὸ τότε ποὺ κατεφέρθη καίριον πλῆγμα κατὰ τῆς τάξεως ταύτης ἀπὸ προηγουμένην Κυβέρνησιν, τῆς ὁποίας διάδοχος εἶναι ἡ σημερινή. Ἐπηνέχθη τὸ πλῆγμα ἐναντίον τῆς τάξεως τῶν καπνεργατῶν καὶ ἀπὸ τοὺς ἰδίους, οἵτινες ἐπήνεγκον τὸ πλῆγμα, ἀνεγνωρίσθη ἡ προσγενομένη ἀδικία. Δὲν εἶναι ἄξιον περιεργείας τὸ γεγονός, ὅτι αὐτὸς οὗτος ὁ εἰσηγητὴς τοῦ σχετικοῦ Ν. 2348) 1953, ὁ ὁποῖος ἐκόπτετο τότε διὰ τὴν δῆθεν καλλιτέρευσιν τῶν ἀδικιῶν, αἱ ὁποῖαι ἐγένοντο εἰς τὴν τάξιν τῶν καπνεργατῶν, ἀπουσιάζει τῆς αἰθούσης; Δὲν εἶναι ἄξιον περιεργείας τὸ γεγονός, ὅτι ὁ παρὼν ὑπουργὸς ὡς βουλευτὴς τῆς προηγουμένης περιόδου τῆς Βουλῆς, ἀπὸ τῆς θέσεώς του, ἐξ ἀφορμῆς συζητήσεως νομοσχεδίου ρυθμίζοντος θέματα καπνεργατῶν, εἶχεν εἴπει, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἠδίκησε τοὺς καπνεργάτας μὲ κριτήρια πολιτικὰ καὶ ὅτι τὸ βῆμα, τὸ ὁποῖον ἐγένετο τότε, ἦτο μικρὸν καὶ ὅτι πρέπει νὰ ἀρθοῦν αἱ ἀδικίαι, αἱ ὁποῖαι προσεγένοντο, νὰ καταργηθῇ ἡ ἑξαήμερος σχέσις ἐργασίας ποὺ ἰσχύει. Παρὰ ταῦτα, παρ’ ὅτι ἔχει ἐπὶ 3ετίαν ὑπουργὸς Ἐργασίας, δὲν ἔκαμε τίποτε πρὸς τὴν κατεύθυνσιν αὐτὴν καὶ ἐξακολουθεῖ τὸ ἀναχρονιστικὸν καθεστὼς εἰς τὰς καπναποθήκας. Ὁ Διοικητὴς Ἀσφαλείας ἔχει δικαίωμα ζωῆς καὶ θανάτου ἐπὶ τῶν καπνεργατῶν καὶ αἱ ἀδικίαι ὑφίστανται ἐξ ὁλοκλήρου.

§113Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Ἐβελτιώσαμεν τὰς συντάξεις, κ. συνάδελφε, τῶν καπνεργατῶν.

§114Α. ΛΑΣΚΑΡΙΔΗΣ. Καὶ ὄχι μόνον δὲν ἔκαμε τίποτε, ἀλλ’ ἀντιθέτως, διὰ τοῦ Ν. Διατάγματος 4104 δίδει τὴν χαριστικὴν βολὴν ὄχι μόνον εἰς τοὺς καπνεργάτας, ἀλλ’ εἰς ὁλόκληρον τὴν πόλιν τῆς Καβάλας, διότι οὐδεὶς καπνεργάτης μὲ τὰς προϋποθέσεις, τὰς ὁποίας θεσπίζει τὸ νομοθέτημα τοῦτο, πρόκειται νὰ τύχῃ συντάξεως. Καὶ ἐκ τοῦ γεγονότος αὐτοῦ, ἡ πόλις τῆς Καβάλας, τῆς ὁποίας τὸ εἰσόδημα ἐμειώθη κατὰ τὸ ἥμισυ, συνεπεία τοῦ Ν. 2348)1953 καὶ τοῦ Ν. Δ. 2519)53, συνεπείᾳ δηλαδὴ τῆς ἐγκληματικῆς πολιτικῆς τῆς παρούσης Κυβερνήσεως καὶ τῆς προκατόχου αὐτῆς, στερεῖται καὶ τοῦ εἰσοδήματος τοῦ προερχομένου ἐκ τῶν ἐργατικῶν συντάξεων, διότι οὐδεὶς τοῦ λοιποῦ θὰ λαμβάνῃ σύνταξιν μὲ τὰς διατάξεις τοῦ Ν. Δ. 4104. Κατέχεται, ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, ἀπὸ μίαν μανίαν ἐναντίον τῶν κέντρων ἐκείνων, τὰ ὁποῖα ἔχουν σημειώσει μίαν πρόοδον, ἀλλὰ νὰ εἶναι βέβαιος, ὅτι δὲν θὰ κατορθώσῃ νὰ ἐπιτύχῃ τὴν ἐξουθένωσίν των. Ἡ ἀπάντησις τοῦ Κύριοι συνάδελφοι, ἐὰν ἀνέφερα ὅσα ἀνέφερα, εἶναι, διότι αὐτοὶ οἱ ἴδιοι ποὺ ἔκαμαν τὰς ἀδικίας τὰς ἀναγνωρίζουν καὶ τὰς ἀπαρνοῦνται σήμερον. Ἀλλὰ δὲν θὰ πρέπει οἱ ὑπεύθυνοι διὰ τὸ ξεκλήρισμα τῆς Ἑλληνικῆς νεολαίας νὰ ἀξιοῦν τὴν ἀπονομὴν εἰς αὐτοὺς μεταλλίων. Διότι εἶναι μία γενοκτονία κατὰ τῶν ἐργατικῶν κέντρων μὲ κεντρικὸν στόχον τὴν ἐκδίωξιν τῶν νέων ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα. Καὶ τὸ Ν. Δ. 4104 ἀποτελεῖ μέσον ἐξαναγκασμοῦ τῶν ἐργατῶν νὰ ἐγκαταλείψουν τὴν πατρῴαν γῆν. Ἐνθυμοῦμαι, ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς εἰς μίαν ὁμιλίαν του εἶπεν, ὅτι, χάριν τῶν συνταξιούχων καπνεργατῶν, ἐπεβάρυνε τὸ ΙΚΑ μὲ 12 ἑκατ. δραχμάς, μὲ τὴν ρύθμισιν τὴν ὁποίαν κάμνει ἐντάσσοντάς τους εἰς τὸ ΙΚΑ. Ἀλλὰ δὲν ἦσαν ὑπεύθυνοι οἱ καπνεργάται διὰ τὴν στέρησιν τῆς ἀσφαλιστικῆς των στέγης καὶ ἡ ρύθμισις τοῦ θέματος ὑπῆρξεν ἀτελής, μὲ τὰς διακρίσεις τῆς ἡλικίας ποὺ θεσπίζονται. Πῶς εἶναι, ἑπομένως, δυνατὸν ὁ κ. ὑπουργὸς νὰ ζητῇ ἀπὸ τὰ θύματά του εὐχαριστίας; Καὶ ἐὰν ὑποτεθῇ, ὅτι δικαιοῦται νὰ ζητῇ εὐχαριστίας ἀπὸ τοὺς ἐπιζῶντας συνταξιούχους καπνεργάτας, δὲν δικαιοῦται νὰ ζητῇ εὐχαριστίας ἀπὸ τοὺς 2.500 νεκρούς, οἱ ὁποῖοι στὸ μεταξὺ ἀπεβίωσαν, συνεπεία τῆς πολιτικῆς σας. Ἡ ἀπαίτησίς σας εἶναι ὁπωσδήποτε μακάβρια. Μὲ τὸν νόμον 2348 προβλέπεται ἡ καταβολὴ εἰς ὡρισμένην κατηγορίαν ἐργατῶν μιᾶς ἀποζημιώσεως 12–18.000 δραχμῶν καὶ ἡ διατήρησις τῶν ἀσφαλιστικῶν δικαιωμάτων των. Τὸν Αὔγουστον τοῦ 1953 ἐψηφίσθη ἄλλο νομοθετικὸν διάταγμα, ποὺ ἀφαιροῦσε τὰ ἀσφαλιστικὰ των δικαιώματα. Ὅταν ἐλάμβανον τὴν ἀποζημίωσιν, εἶχον ὑπ’ ὄψει των οἱ καπνεργάται, ὅτι διετήρουν τὴν ἀσφάλισίν των καὶ ἔρχεται κατόπιν τὸ νομοθετικὸν ἐκεῖνο διάταγμα καὶ τὴν ἀφαιρεῖ καὶ μεταγενεστέρως ὁ κ. ὑπουργὸς διὰ νέου νομοθετήματος ἀναγνωρίζει ὡρισμένον ἀριθμὸν ἡμερομισθίων, διὰ τὴν θεμελίωσιν δικαιώματος συντάξεως γήρατος. Ἀλλὰ ὁ καπνεργάτης τῶν 50 ἐτῶν δὲν δύναται νὰ συμπληρώσῃ τὰ ἀπαιτούμενα ἡμερομίσθια. Θὰ πρέπει νὰ ὑπολογισθοῦν τὰ προηγούμενα ἡμερομίσθια, τὰ ὁποῖα ἀφηρέθησαν μὲ τὸ νομοθετικὸν διάταγμα. Τὸ θέμα συγκινεῖ ἰδιαιτέρως τὴν περιφέρειαν, ἡ ὁποία μὲ ἔστειλεν εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν καὶ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ γίνω ἑρμηνευτὴς τῶν αἰσθημάτων τῶν καπνεργατῶν, ἀλλὰ καὶ τοῦ συνόλου τοῦ λαοῦ τῆς Καβάλας. Θὰ ἤθελα νὰ παρακαλέσω τοὺς κυρίους συναδέλφους νὰ κάμουν δεκτὴν τὴν πρότασίν μας, ἥτις ἀποτελεῖ τὸ μίνιμουμ τῶν θέσεών μας διὰ τὴν ρύθμισιν τῶν ἀσφαλιστικῶν θεμάτων. Πρόκειται περὶ προτάσεως ἀνταποκρινομένης πλήρως πρὸς τὴν σημερινὴν πραγματικότητα, διὰ τὴν ὁποίαν εὐθύνεται ἐξ ὁλοκλήρου ἡ παροῦσα Κυβέρνησις. Ἡ πρότασίς μας κάμνει σαφῆ διάκρισιν τῶν πλήρως ἀπασχολουμένων καὶ τῶν ὑποαπασχολουμένων. Διὰ πάντας, μειοῦται τὸ ὅριον ἡλικίας, καθοριζομένου διὰ τοὺς ἄνδρας τὸ 60ὸν ἔτος καὶ διὰ τὰς γυναῖκας τὸ 55ον, ἀλλὰ ἡ πρότασίς μας ἀνεπτύχθη ἀπὸ ἄλλον συνάδελφον καὶ δὲν χρειάζεται νὰ τὸ ἐπαναλάβω. Κύριοι βουλευταί, δὲν ἔχω τὴν ψευδαίσθησιν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ ὑπαναχωρήσῃ, δὲν εἶναι ἐλευθέρα νὰ τὸ πράξῃ, ὅμως ὁ καθένας μας πρέπει νὰ ἀναλάβῃ τὰς εὐθύνας του. Καὶ οἱ συνάδελφοι, οἱ προερχόμενοι ἐκ τῆς ἰδιαιτέρας μας περιφερείας, θὰ πρέπει νὰ ἐπιδείξουν τὴν ἐπιβαλλομένην συγκίνησιν, διότι αὐτὰ ποὺ γίνονται εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, παρὰ τὴν ἐπιχειρουμένην ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως συσκότισίν των, εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ φέρωμεν εἰς τὴν δημοσιότητα καὶ εἰς γνῶσιν τοῦ λαοῦ. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ἀριστερᾶς). Ἐπιχειρεῖται, κύριοι συνάδελφοι, διὰ τῶν μέτρων αὐτῶν ἡ ἐρήμωσις καὶ ἡ οἰκονομικὴ κατάρρευσις τῆς πόλεως Καβάλας καὶ τῶν λοιπῶν κέντρων καπνεργασίας, διαχειρεῖται τὸ ξεκλήρισμα τῆς νεολαίας, ἀλλὰ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ εἴπω, ὅτι δὲν θὰ τὸ πετύχῃ αὐτό. Τὶς ἀγχόνες, τὶς ὁποῖες ἐστήσατε εἰς τὴν πόλιν μας μὲ τὴν πολιτικήν σας, ἐὰν συνεχίσετε τὴν ἰδίαν τακτικήν, δὲν δύναται ὁ ὑπεράξιος λαός μας νὰ τὶς ἀνέχεται διὰ μακρόν, προσέξατε. Κύριοι συνάδελφοι, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ δώσω μίαν ἐξήγησιν διὰ τὸν τόνον τῆς φωνῆς μου καὶ τὸ ὕφος μου, κατὰ τὴν ἀγόρευσιν. Τοῦτο ἐξηγεῖται, διότι αὐτὴν τὴν στιγμὴν διερμηνεύω τὰ αἰσθήματα ὀργῆς καὶ ἀγανακτήσεως τῶν χιλιάδων ἀνέργων τῆς Καβάλας καὶ τῆς περιοχῆς τῶν ἐμπόρων καὶ τῶν ἐπαγγελματοβιοτεχνῶν, οἱ ὁποῖοι εἶναι διατεθειμένοι νὰ ἀγωνισθοῦν διὰ τὴν ἐπιβίωσίν των.

§115ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Λυμπερίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§116Θ. ΛΥΜΠΕΡΙΔΗΣ. Κύριοι βουλευταί, εἶναι ἀναντίρρητον, ὅτι διὰ τῶν διατάξεων τοῦ Ν. Δ. 4104 οὐδεμία οὐσιώδης βελτίωσις ἐπέρχεται εἰς τὴν ἀθλίαν ἀπὸ πάσης πλευρᾶς κατάστασιν τοῦ πρώτου ἀσφαλιστικοῦ Ὀργανισμοῦ τῆς χώρας, τοῦ ΙΚΑ. Τοὐναντίον, μάλιστα, ὅπως ἐτόνισαν οἱ προλαλήσαντες συνάδελφοι, ὄχι μόνον κατὰ τὴν ἀποψινὴν συνεδρίασιν, ἀλλὰ καὶ κατὰ τὴν προχθεσινὴν συνεδρίασιν, ἔνιαι διατάξεις τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου Ν. Δ. ἐχειροτέρευσαν κατὰ πολὺ τὴν θέσιν ὡρισμένων ἠσφαλισμένων. Ἡ Κυβέρνησις, κύριοι βουλευταί, εὑρισκομένη εἰς τὴν ἐξουσίαν ἐπὶ 5½ ἔτη δὲν κατώρθωσεν ἀτυχῶς, νὰ ἐπιλύσῃ τὸ πρόβλημα τῶν ἀσφαλιστικῶν μας θεσμῶν καὶ γενικώτερον, δὲν κατώρθωσε νὰ ἐξεύρῃ λύσεις καὶ τρόπους ἀντιμετωπίσεως τοῦ ὅλου ἐργατικοῦ μας προβλήματος. Καὶ τὸ ἀποτέλεσμα ὀφείλομεν νὰ τὸ ἀναγνωρίσωμεν οἱ πάντες, ἄλλοι σιωπηρῶς, ἔστω, καὶ ἄλλοι διὰ ζώσης, εἶναι γνωστόν. Ἐξαθλίωσις τῶν ἐργαζομένων, διόγκωσις τοῦ κύματος τῆς ἀνεργίας καὶ ὑποαπασχόλησις, διόγκωσις τοῦ ρεύματος τῆς μεταναστεύσεως, δηλαδὴ ὁ ἐκπατρισμὸς τῆς Ἑλληνικῆς νεολαίας, ἡ ὁποία ἀναζητεῖ τύχην ἔξω τῶν ὁρίων τῆς Πατρίδος μας. Δὲν θὰ εἰσέλθω εἰς τὰς λεπτομερείας, τὰς ὁποίας ἀνέπτυξαν ὡρισμένοι συνάδελφοι, θὰ περιορισθῶ εἰς δύο μόνον σημεῖα καὶ κυρίως εἰς τὸ καπνεργατικόν, τὸ ὁποῖον δὲν εἶναι ὅπως ἴσως νομίζουν μερικοί, περιωρισμένης τοπικῆς σημασίας, ἀλλὰ εἶναι θέμα, τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ εὐρυτάτας περιοχὰς τῆς χώρας καὶ συνδέεται κυρίως μὲ τὴν ὕπαρξιν καὶ τὴν οἰκονομικὴν ὑπόστασιν τῶν ἀκριτικῶν περιοχῶν τῆς Βορείου Ἑλλάδος. Πρὸ τοῦ καπνεργατικοῦ, θὰ ἤθελα νὰ κάμω μνείαν ἑνὸς αἰτήματος μιᾶς συμπαθοῦς τάξεως, τῶν ὑπαλλήλων τῶν ζυθεστιατορίων, ἀλλὰ καὶ πάσης τάξεως κέντρων, οἱ ὁποῖοι ζητοῦν νὰ χαρακτηρισθῇ τὸ ἐπάγγελμα τοῦ σερβιτόρου, ὡς ἐπάγγελμα ἀνθυγιεινόν, ὑπαγόμενον εἰς τὴν κατηγορίαν τῶν βαρέων ἀνθυγιεινῶν ἐπαγγελμάτων καὶ νὰ συνταξιοδοτοῦνται ἅμα τῇ συμπληρώσει τοῦ 55ου ἔτους ἢ ἔστω τοῦ 58ου ἔτους τῆς ἡλικίας των. Διότι, ὡς γνωρίζομεν, οἱ σερβιτόροι, πέραν τῆς ἡλικίας αὐτῆς, δὲν ἠμποροῦν νὰ ἀσκήσουν τὸ ἐπάγγελμά των. Ἐπὶ πλέον, νὰ χαρακτηρισθῇ ὡς ἐποχιακὸν καὶ νὰ ἐπεκταθῇ εἰς ὅλα τὰ μέρη, ὅπου εἶναι ἠναγκασμένοι νὰ ἐργάζωνται —εἰς τουριστικοὺς τόπους, εἰς λουτροπόλεις, εἰς τουριστικὰ περίπτερα ἀνὰ τὴν ὕπαιθρον— ἡ ἀσφάλισις τοῦ ΙΚΑ. Καὶ τώρα, κύριοι συνάδελφοι, θὰ σᾶς ἀπασχολήσω δι’ ὀλίγων καὶ μὲ τὸ καπνεργατικόν. Κύριοι βουλευταί, διὰ τῶν νόμων τῶν γνωστῶν τοῦ 1953, κατεφέρθη πλῆγμα βαρύτατον κατὰ τῆς τάξεως τῶν Ἑλλήνων καπνεργατῶν. Πολλάκις ἐδόθη ἡ εὐκαιρία καὶ εἰς ἐμὲ καὶ εἰς ἄλλους συναδέλφους τῶν καπνοπαραγωγικῶν περιοχῶν τῆς χώρας, νὰ ἐπικαλεσθῶμεν τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως. Ἡ Κυβέρνησις, κύριοι βουλευταί, ἀφοῦ ἐμελέτα καὶ ὑπέσχετο ἐπὶ ἔτη, ἐξαπέλυε διὰ τῶν κυβερνητικῶν βουλευτῶν τῶν καπνοπαραγωγικῶν περιοχῶν καὶ διὰ τῶν ὑπουργῶν τῶν περιοχῶν ἐκείνων, μηνύματα κατανοήσεως καὶ συμπαθείας καὶ στοργῆς πρὸς τὴν καπνεργατικὴν τάξιν, διὰ τὴν ἐπανόρθωσιν τῶν γενομένων εἰς βάρος τῆς καπνοπαραγωγικῆς τάξεως ἀδικιῶν, ἀφοῦ προεκάλει καὶ ἀπέσπα διὰ τῶν ἐγκαθέτων της εἰς τὰ Σωματεῖα προκαταβολικῶς συγχαρητήρια καὶ ψηφίσματα εὐγνωμοσύνης, ἐξήγγειλεν, ἐπὶ τέλους, τὸ παρελθὸν θέρος, τὰ μέτρα της διὰ τοὺς καπνεργάτας. Κύριοι βουλευταί, τὶ ἐζήτουν οἱ καπνεργάται; Οἱ καπνεργάται, εἶχον ἕν ἐλάχιστον ὅριον διεκδικήσεων. Οἱ ἐν ἐνεργείᾳ καπνεργάται ἐζήτουν τὴν κατάργησιν τῆς ἑξαημέρου σχέσεως ἐργασίας, τὴν κατάργησιν τῆς Ἐπιτροπῆς τοποθετήσεως ἀνέργων, τὴν κατάργησιν τοῦ Β. Δ. «περὶ ὅρων ἐργασίας εἰς τὰς καπναποθήκας». Οἱ ἐφαπαξιοῦχοι καπνεργάται, ὅπως ἐπεκράτησε νὰ λέγωνται αὐτοί, οἱ ὁποῖοι ἐξεδιώχθησαν ἀπὸ τὴν ἐργασίαν των καὶ ἀπεζημιώθησαν, ἐζήτουν ὅπως, τὰ ἡμερομίσθια, τὰ ὁποῖα εἶχον πραγματοποιήσει εἰς τὴν ἀσφάλισιν τοῦ ΤΑΚ ὑπολογισθοῦν ὡς ἡμερομίσθια ἀσφαλίσεώς των εἰς τὸ ΙΚΑ. Καὶ νὰ τοὺς ἐπιτραπῇ νὰ ἐργάζωνται διὰ νὰ συμπληρώσουν τὰς προϋποθέσεις συνταξιοδοτήσεώς των ἀπὸ τὸ ΙΚΑ. Καὶ τέλος, οἱ συνταξιοῦχοι καπνεργάται ἐζήτουν νὰ θεωρηθῇ, ὅτι ἔχουν ὅλας τὰς προϋποθέσεις τοῦ νόμου 1836)1951, δεδομένου, ὅτι βιαίως ἐξεδιώχθησαν ἐκ τῆς ἐργασίας των, προτοῦ συμπληρώσουν τὸ ὅριον συνταξιοδοτήσεως Αὐτὰ ἦσαν τὰ αἰτήματα τῆς καπνεργατικῆς τάξεως. Τὶ ἔπραξεν ἡ Κυβέρνησις μέχρι σήμερον, κύριοι συνάδελφοι, διὰ τὰ θέματα τῶν ἐν ἐνεργείᾳ καπνεργατῶν; Οὐδέν. Διὰ τὰ αἰτήματα τῶν ἐφαπαξιούχων, τῶν ἀποζημιωθέντων, σχεδὸν μηδέν. Διότι ὁ ὑπολογισμὸς τῶν ἡμερομισθίων τῶν πλέον τῶν 2.699, τῶν πραγματοποιηθέντων εἰς τὸ ΤΑΚ, εἰς τὴν ἀσφάλισιν τοῦ ΙΚΑ, εἶναι εἰς τὴν πραγματικότητα ἀνεφάρμοστος, διότι θέτει ὡς προϋπόθεσιν, νὰ ἔχουν πραγματοποιήσει καὶ 400 ἡμερομίσθια ἀπὸ τῆς ἐξόδου των ἐκ τῆς καπνεργασίας μέχρι τῆς ὑπαγωγῆς των εἰς τὸ ΙΚΑ. Ἀλλά, ἀφοῦ τοὺς ἀπαγορεύεται ἡ ἐργασία, ποῦ θὰ πραγματοποιήσουν τὰ 400 ἡμερομίσθια οἱ ἐφαπαξιοῦχοι καπνεργάται; Καὶ ἔρχομαι, κύριοι βουλευταί, εἰς τὸν τομέα, διὰ τὸν ὁποῖον καυχᾶται προσφάτως ὁ ἀξιότιμος κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, εἰς τὸν τομέα τῶν συνταξιούχων καπνεργατῶν. Πράγματι, τὸ μόνον θέμα, τὸ ὁποῖον ἡ Κυβέρνησις ἐπεχείρησε νὰ ρυθμίσῃ διὰ τοῦ κρινομένου Ν. Δ)τος ἦτο τῶν συνταξιούχων καπνεργατῶν.

§117Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου αὐτὸ ἀφορᾷ. Κατὰ συνέπειαν ὅλα τὰ ἄλλα τὰ ὁποῖα εἴπατε δὲν εἶχον σχέσιν μὲ τὸ Νομοθετικὸν Διάταγμα.

§118Θ. ΛΥΜΠΕΡΙΔΗΣ. Νομίζω, κ. Ὑπουργέ, ὅτι ὑπάρχουν δύο προτάσεις καὶ συνσυζητοῦνται —διὰ νὰ χρησιμοποιήσω καὶ ἐγὼ αὐτὴν τὴν λέξιν ποὺ καθιερώθη. Ἡ μία ἐκ τῶν προτάσεων ἀναφέρεται καὶ εἰς τὰ θέματα τῶν ἐφαπαξιούχων καπνεργατῶν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει εἰς τὸ θέμα τῶν συνταξιούχων καπνεργατῶν, ἡ Κυβέρνησις ἁπλῶς κατήργησε τὸν εἰδικὸν λογαριασμὸν συνταξιοδοτήσεως τῶν καπνεργατῶν, καὶ ὑπήγαγε τοὺς καπνεργάτας εἰς τὸ ΙΚΑ, καὶ ὅλοι αὐτοὶ θὰ πάρουν τὸ κατώτερον ὅριον συντάξεως, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχουν τὰς προϋποθέσεις, τὰς ὁποίας ἀπαιτεῖ ἡ σχετικὴ διάταξις περὶ τοῦ ΙΚΑ.

§119Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Κύριε συνάδελφε, ὑπάρχουν 2 περιπτώσεις, ὑπάρχει αὐτὴ ἡ περίπτωσις τὴν ὁποίαν ἐμνημονεύσατε τώρα, καὶ ὑπάρχει καὶ ἄλλη περίπτωσις ποὺ ἔχουν τὰς προϋποθέσεις.

§120Θ. ΛΥΜΠΕΡΙΔΗΣ. Ἐπὶ συνόλου 12.000–15.000 συνταξιούχων, περίπου 500–600 λαμβάνουν μεγαλυτέραν σύνταξιν ὅλοι οἱ ἄλλοι τὴν κατωτάτην. Συνεπῶς δὲν εἶναι ἄξιον μνείας αὐτό, κ. Ὑπουργέ. Κύριοι συνάδελφοι, καὶ προηγουμένως εἶπον, καὶ πολλάκις μοῦ ἐδόθη εὐκαιρία νὰ εἴπω, ἀπὸ τῆς θέσεως αὐτῆς, ὅτι ἡ καπνεργασία ἀποτελεῖ τὸν πνεύμονα πολλῶν πόλεων τῆς Ἀνατολικῆς Μακεδονίας καὶ Θρᾴκης καὶ ἄλλων τινῶν πόλεων τῆς Ἑλλάδος, συνεπῶς, τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα λαμβάνει καὶ πρόκειται νὰ λάβῃ, ἡ Κυβέρνησις, δὲν πρέπει νὰ θεωρηθοῦν, ὅτι ἀποβλέπουν ἁπλῶς εἰς τὸ νὰ ἱκανοποιήσουν τὴν τάξιν αὐτὴν τῶν καπνεργατῶν, ἀλλὰ ὅτι ἔχουν γενικώτερον ἀντίκτυπον εἰς τὴν οἰκονομίαν τῶν πόλεων τῶν ἀκριτικῶν ἰδίᾳ περιοχῶν τῆς Ἀνατολικῆς Μακεδονίας καὶ Θρᾴκης. Ἔχει δημιουργηθῆ τοιαύτη ἐκρηκτικὴ κατάστασις εἰς τὰς ἐν λόγῳ περιοχὰς ὥστε μὴ σᾶς φανῇ, κ. βουλευταὶ τοῦ κυβερνῶντος Κόμματος, παράδοξον. Θὰ ἀντιμετωπίσετε ἐντόνους ἀγῶνας ὄχι μόνον τῶν καπνεργατῶν ἀλλὰ ὅλων τῶν ἐπαγγελματικῶν, βιοτεχνικῶν καὶ ἐμπορικῶν τάξεων, ὅλων τῶν ἐργαζομένων τῶν πόλεων ἐκείνων καὶ ἰδίως τῆς Καβάλας. Μὴ ἐπαναπαύεσθε, κ. Ὑπουργὲ καὶ κύριοι συνάδελφοι τῆς Συμπολιτεύσεως, εἰς τὸ ὅτι ὑπάρχουν ὡρισμένοι ἐγκάθετοι εἰς τὰς Διοικήσεις τῶν Σωματείων, οἱ ὁποῖοι ἀπὸ τὸ ἕνα μέρος διαμαρτύρονται γιὰ τὰ μάτια —ὅπως λέει ὁ λαὸς— καὶ ἀπὸ τὸ ἄλλο νὰ εὐχαριστοῦν καὶ νὰ εὐγνωμονοῦν τοὺς κρατοῦντας. Ὅλα αὐτὰ προκαλοῦν τὴν ἀηδίαν καὶ τὴν ἀγανάκτησιν τοῦ καπνεργατικοῦ κόσμου. Θὰ ἔλθῃ ἡ ἡμέρα ποὺ θὰ ἀντιμετωπίσετε ἐξέγερσιν καὶ σεῖς θὰ φέρετε τὴν εὐθύνην τῆς ἀναταραχῆς ὅπως μὲ τοὺς οἰκοδόμους προσφάτως. Ἔχετε ὑποχρέωσιν, κ. Ὑπουργέ, νὰ ἀκούσετε τὴν φωνὴν τῆς καπνεργατικῆς τάξεως καὶ ὅλου τοῦ λαοῦ τῶν περιοχῶν ἐκείνων, καὶ δίδεται μία τελευταία εὐκαιρία καὶ εἰς σᾶς καὶ εἰς τὴν Κυβέρνησιν κυρίως, διότι καὶ σεῖς Κυβερνητικὴν πολιτικὴν ἐφαρμόζετε, νὰ ἱκανοποιήσετε τὰ βασικὰ αὐτὰ αἰτήματα τῆς καπνεργατικῆς τάξεως, καὶ πρὸ πάντων σεῖς, κ. Ὑπουργέ, σεῖς, κ. Δημητρᾶτε, σεῖς, παλαιὲ ἐκπρόσωπε τῆς καπνεργατικῆς τάξεως, ἔχετε ἐπιτακτικὴν ὑποχρέωσιν, νὰ βοηθήσετε αὐτὴν τὴν τάξιν νὰ ἐξέλθῃ ἀπὸ τὸ τραγικὸν ἀδιέξοδον. Ὀφείλει ἡ Κυβέρνησις νὰ σπεύσῃ, διότι μὲ τὴν τεχνολογικὴν ἐξέλιξιν τὰ πράγματα χειροτερεύουν καὶ διὰ τοὺς ἐν ἐνεργείᾳ καπνεργάτας καὶ πρέπει νὰ προλάβετε τὴν ὁλοσχερῆ οἰκονομικὴν κατάρρευσιν τῶν πόλεων αὐτῶν καὶ ἰδίως τῆς μαρτυρικῆς —ἂς μοῦ ἐπιτραπῇ ἡ λέξις δὲν εἶναι τοῦτο καθόλου ὑπερβολὴ— τῆς μαρτυρικῆς λέγω Καβάλας.

§121ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Παπαθανασόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§122Δ. ΛΕΟΝΑΡΔΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι παριστάμεθα πολὺ ὀλίγοι καὶ ἂν θέλῃ ὁ κ. ὑπουργὸς νὰ διακόψωμεν καὶ νὰ συνεχισθῇ ἡ συζήτησις μεθαύριον.

§123ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι δύνανται ἀκόμη νὰ ὁμιλήσουν μερικοὶ ἐκ τῶν ἐγγεγραμμένων.

§124Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Κύριε συνάδελφε, νομίζω, ὅτι ἠμποροῦμεν νὰ συνεχίσωμεν ἀκόμη 2– 3 ὧρες τὴν συζήτησιν, ἐξ ἄλλου δὲν νομίζω, ὅτι ἔχει καταπονηθῆ τὸ Σῶμα.

§125Δ. ΛΕΟΝΑΡΔΟΣ. Περίστανται πολὺ ὀλίγοι ἐκ τῶν κυρίων συναδέλφων, κ. Ὑπουργέ.

§126Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Κύριε Λεονάρδε, καὶ εἰς ἄλλα Κοινοβούλια συμβαίνει τὸ ἴδιον, καὶ μόνον συζητουμένων θεμάτων ὑψίστης σημασίας παρακολουθεῖται ἡ συνεδρίασις ἀπὸ βουλευτὰς ποὺ ἔχουν τὴν εἰδίκευσιν τῶν ζητημάτων. Δὲν ἔχει σημασίαν τὸ γεγονός, ὅτι εἴμεθα 70–80 βουλευταί.

§127Δ. ΛΕΟΝΑΡΔΟΣ. Καὶ αὐτὸ ποὺ λέγετε σεῖς καὶ αὐτὸ ποὺ λέγω ἐγώ, εἶναι καὶ τὰ δύο σωστά. Ἀλλὰ ἐπειδὴ θέλω νὰ σᾶς ἐρωτήσω ὡρισμένα πράγματα, εἰς τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ δώσετε ἀπάντησιν, θέλω νὰ τὰ ἀκούσουν καὶ μερικοὶ ἐκ τῶν κυρίων συναδέλφων.

§128Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Κύριε Λεονάρδε, δέχομαι τὴν ἐρώτησιν ποὺ θέλετε νὰ κάνετε, νὰ τὴν κάνετε πρὸ τῆς ὁμιλίας μου, ὅταν πρόκειται νὰ δώσω ἀπάντησιν.

§129Δ. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, καὶ τὸ θέρος, ὅταν ἐψηφίζετο ὁ νόμος 4104, εἶχε γίνει εὐρυτάτη συζήτησις ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ καὶ ἐπηκολούθησαν ἔκτοτε τόσαι καὶ τόσαι συζητήσεις. Ὡς ἐκπρόσωπος τῆς πόλεως Πατρῶν, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ὁμιλήσω δι’ ὀλίγων ἐκ μέρους πολλῶν ἐργατικῶν κλάδων, οἰκοδόμων, ὑποδηματεργατῶν, σταφιδεργατῶν κλπ., ἐκ τῶν ὁποίων οἱ ἐργαζόμενοι δὲν πρόκειται νὰ πάρουν σύνταξιν, καὶ νὰ εἴπω ὡρισμένα πράγματα. Διότι ἀπὸ πολλοὺς κλάδους καὶ Σωματεῖα ἔχομεν λάβει ὅλοι οἱ βουλευταὶ Πατρῶν ἐπανειλημμένως ὑπομνήματα καὶ ψηφίσματα ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ. Ἀντὶ ἀπὸ ἔτους εἰς ἔτος νὰ ἔχωμεν βελτίωσιν τῆς ἀσφαλιστικῆς πολιτικῆς, τὰ πράγματα χειροτερεύουν. Ὁλόκληροι κατηγορίαι ἐργαζομένων θὰ πεταχθοῦν εἰς τὸν δρόμον χωρὶς οὔτε ἕνα κομμάτι ψωμὶ καὶ ὅπως προσφυῶς εἶπεν ἕνας συνάδελφος, θὰ καταδικασθοῦν νὰ γίνουν ἐπαῖται εἰς τὰς δυσμὰς τοῦ βίου των. Εἰς τὴν πόλιν τῶν Πατρῶν, τὸ μεγαλύτερον μέρος τῶν ἐργαζομένων, ἐὰν ὄχι ὅλοι, δὲν πρόκειται νὰ πάρουν σύνταξιν. Παράδειγμα φέρω τοὺς σταφιδεργάτας, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἀδύνατον νὰ συγκεντρώσουν τὰ 175 ἡμερομίσθια. Καὶ ἐρωτῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν καὶ περιμένω ἀπάντησιν, ἂν θὰ λάβῃ ἔστω καὶ ἕνας σταφιδεργάτης σύνταξιν. Τὸ ἴδιον θὰ συμβῇ καὶ μὲ τοὺς ἐργαζομένους εἰς τὰς βιομηχανίας τῶν χυμῶν, οἰνοποιΐαν, σταφιδοποιΐαν κλπ., ποὺ οἱ ἐργάται ἐργάζονται περιοδικῶς. Ἐπίσης οἱ ἐργάται τοῦ δέρματος, μὲ τὴν κρίσιν ποὺ μαστίζει τὸ ἐπάγγελμα, ὅπως ἐπίσης καὶ οἱ οἰκοδόμοι. Πέραν αὐτῶν τῶν κλάδων καὶ ἄλλοι κλάδοι ποὺ ἐθεωροῦντο ὡς ἐξασφαλίζοντες πλήρη ἀπασχόλησιν καθ’ ὅλον τὸ ἔτος μὲ τὴν κρίσιν ποὺ μαστίζει τώρα τὰς βιομηχανίας τῶν ἐπαρχιακῶν κέντρων δὲν πρόκειται εὐκόλως νὰ πραγματοποιοῦν τὰ 175 ἡμερομίσθια ἐτησίως. Εἰς τὴν πόλιν τῶν Πατρῶν ὑπάρχει ἐπίσης μία ἐκτεταμένη κατηγορία κλωστοϋφαντουργῶν. Εἶναι γνωστόν, ὅτι οἱ ἐργάται τῆς κλωστοϋφαντουργίας ἔχουν προσβολὰς ἀπὸ τὴν φυματίωσιν, λόγῳ τῆς φύσεως τοῦ ἐπαγγέλματος. Καὶ εἶναι γνωστόν, ὅτι εἰς τὴν «Σωτηρίαν» εἶχε ὁ Λαναρᾶς κάμει περίπτερον Λαναρᾶ διὰ τοὺς κλωστοϋφαντουργούς του. Εἶναι ὑποχρεωμένοι λοιπὸν νὰ φθάσουν εἰς ἡλικίαν 30 ἐτῶν μὲ τὰς προϋποθέσεις τῶν 1500 ἡμερομισθίων διὰ νὰ πάρουν σύνταξιν, ἀλλὰ εἶναι καταδικασμένοι τῶν μικροτέρων ἡλικιῶν νὰ πεθάνουν. Ὑπάρχει ἐπίσης ὁ κλάδος τῶν μηχανομεταλλουργῶν χημικῆς βιομηχανίας. Εἰς τὸν νόμον 1846 τοῦ 51 ὑπῆρχε διάταξις περὶ ἀνθυγιεινῶς ἐργαζομένων καὶ βαρέως ἐργαζομένων, διὰ τῆς ὁποίας προεβλέπετο ρύθμισις διακανονισμοῦ, ὁ ὁποῖος ὅμως παρὰ τὴν πάροδον 10ετίας δὲν ἐγένετο. Μὲ τὸ νομοθετικὸν διάταγμα 4104 ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας ἐπαναλαμβάνει τὰ περὶ διακανονισμοῦ. Ἐπιθυμῶ νὰ ἐρωτήσω τὸν κ. Ὑπουργόν, πότε θὰ τύχῃ ἐφαρμογῆς ἡ διάταξις αὐτή; Νομίζω, ὅτι θὰ πρέπει νὰ προβῇ εἰς μίαν ἐπίσημον δήλωσιν ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ, ἄλλως ἡ ὑπόθεσις σημαίνει ἐμπαιγμὸν καὶ παρέλκυσιν τοῦ θέματος προστασίας τῶν ἀνθυγιεινῶς καὶ βαρέως ἐργαζομένων.

§130Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι βουλευταί, νομίζω, ὅτι δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία ὅτι ἡ πρότασις τὴν ὁποίαν συζητοῦμεν σήμερον, ἡ τροποποίησις τοῦ Ν. Δ. 4104 περὶ τοῦ Ἱδρύματος Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων, θίγει ἓν ἀπὸ τὰ σοβαρώτερα κοινωνικὰ προβλήματα τῆς χώρας μας, διότι ἐνδιαφέρει 1.300.000 ἠσφαλισμένων τοῦ Ι.Κ.Α. καὶ ἑκατοντάδες χιλιάδων ἠσφαλισμένων εἰς διαφόρους ἀσφαλιστικοὺς ὀργανισμούς. Τὸ θέμα αὐτὸ εἶναι ἐπίσης σοβαρώτατον, διότι αἱ διατάξεις, τὴν τροποποίησιν τῶν ὁποίων συζητοῦμεν, ἔπληξαν βαρέως τοὺς ἐργαζομένους καὶ παρὰ τὸ γεγονός, ὅτι ὅταν συνεζητεῖτο ὁ νόμος 4104, εἴχομεν ἐπισημάνει, ὅτι ὡρισμέναι βασικαὶ διατάξεις αὐτοῦ, ἀποτελοῦν τὸν σταυρὸν τῶν ἠσφαλισμένων, ὁ κ. Ὑπουργὸς Ἐργασίας ἠρνήθη καὶ νὰ συζητήσῃ κἂν τὰς ἀπόψεις μας, μὲ τὸ ἐπιχείρημα, ὅτι ὅσα λέγονται, λέγονται μὲ ἀντιπολιτευτικοὺς σκοποὺς καὶ διὰ νὰ φθείρουν τὴν Κυβέρνησιν εἰς τὴν βάσιν τῆς κοινωνικῆς της πολιτικῆς. Καὶ ὁ νόμος ἐκεῖνος, κ. βουλευταί, ὑπῆρξεν ὁ αἱματωμένος νόμος, ὁ ὁποῖος ὡδήγησεν εἰς τὰ δραματικὰ γεγονότα τῆς 1ης Δεκεμβρίου, μὲ ἀποτέλεσμα 160 ἐργάται οἰκοδόμοι καὶ ἀστυνομικοὶ νὰ τραυματισθοῦν ἐξ αἰτίας τῶν διατάξεων ἀκριβῶς τοῦ νόμου αὐτοῦ. Καὶ ἡ εὐθύνη βαρύνει ἐξ ὁλοκλήρου τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐργασίας. Ἐπεσημάναμεν τότε τοὺς κινδύνους διὰ τοὺς οἰκοδόμους καὶ ὑπεγραμμίσαμεν, ὅτι μένουν οὐσιαστικῶς ἀνασφάλιστοι. Τὴν τελευταίαν μόλις στιγμὴν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας περιέλαβε διάταξιν, διὰ τῆς ὁποίας ἐξουσιοδοτεῖτο νὰ ρυθμίσῃ τὸ θέμα τῶν ὑπὲρ ἀγνώστων ἐνσήμων, ἀπὸ τότε, ὅμως, παρῆλθον 4 μῆνες, χωρὶς νὰ ρυθμίσῃ τίποτε. Εἰς τὸν πόνον τῶν οἰκοδόμων καὶ εἰς τὸ αἷμα τὸ ὁποῖον ἐχύθη, εἰς βάρος τῶν οἰκοδόμων καὶ ἀστυνομικῶν, τὸ Κράτος τελικὰ ἀπήντησε καὶ μὲ φυλακήν. Δὲν ἐξετάζω τὴν εὐθύνην, ποῖος ἐπέταξε πρῶτος τὶς πέτρες. Τὰ γεγονότα, ὅμως, ὀφείλονται εἰς τὴν ἐγκληματικὴν καθυστέρησιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ καὶ εἶναι ἐπιβεβαιωμένον, ὅτι ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς τοῦ Ὑπουργείου τῆς Ἐργασίας, ὁ κ. Ἀναστασᾶτος, ὅτε ἐπληροφορεῖτο, ὅτι ἐπρόκειτο νὰ γίνῃ ἡ ἀπεργία τῶν οἰκοδόμων, εἶπεν: Ἄς κάμουν ἄλλην μίαν ἀπεργίαν. Τί θὰ γίνῃ. Καὶ ἰδοὺ τί ἔγινεν. Αὐτὸ εἶναι τὸ σοβαρώτερον περιεχόμενον τῶν διατάξεων τοῦ νόμου, τοῦ ὁποίου τὴν τροποποίησιν ζητοῦμεν. Κύριοι βουλευταί, δὲν θὰ καταστῇ δυνατὸν νὰ ἀντιληφθῶμεν ποῖαι εἶναι αἱ ἐπιδιώξεις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Ἐργασίας, ἐὰν δὲν ἀναχθῶμεν εἰς ὡρισμένας γενικὰς σκέψεις, περὶ τοῦ τί εἶναι κοινωνικὴ ἀσφάλεια. Καὶ θὰ μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ ἀναφερθῶ συντόμως ἐπ’ αὐτοῦ. Ὡς γνωστόν, ἔχει παγκοσμίως ἀναγνωρισθῆ καὶ διακηρυχθῆ διὰ διεθνῶν διακηρύξεων καὶ συμβάσεων, ὅτι ἡ κοινωνικὴ ἀσφάλεια εἶναι ἓν ἀναφαίρετον δικαίωμα κάθε ἀνθρώπου. Καὶ ἐπίσης, ἓν ἀπὸ τὰ ἐπιτακτικώτερα καθήκοντα τῆς συγχρόνου κοινωνίας καὶ τοῦ συγχρόνου κράτους. Ἐπιγραμματικῶς ἀναφέρομαι εἰς τὸ γνωστὸν σχέδιον Μπέβεριτς, τὸ ὁποῖον καθώριζε, πρῶτον, ὅτι ἡ ἀσφάλισις πρέπει νὰ εἶναι καθολική, ἐξασφαλίζουσα τὴν ζωὴν καὶ τὴν ἐργασίαν, ἓν κατώτατον ὅριον διαβιώσεως παντὸς ἐργαζομένου, ἢ καὶ μὴ ἐργαζομένου, ἐφ’ ὅσον οὗτος ἐξ ἀδυναμίας δὲν δύναται νὰ ἐργασθῇ. Καθώριζεν ἐπίσης προληπτικὴν καὶ κατασταλτικὴν πολιτικὴν ὑγιεινῆς. Ὥριζεν ἐπίσης, ὅτι τὸ βάρος τῆς καθολικῆς ἀσφαλίσεως πρέπει νὰ βαρύνῃ τὸ κοινωνικὸν σύνολον. Τί γίνεται σὲ μᾶς; Οὐδεμία ἀπὸ τὰς ἀρχὰς αὐτὰς ἐφαρμόζεται. Κοινωνικὴ πολιτικὴ εἰς τὴν χώραν μας δὲν ὑφίσταται. Ἡ ἄσκησις τῆς πολιτικῆς κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως εἰς τὴν χώραν μας κατέστη μέσον πρὸς Κομματικὴν ἐκμετάλλευσιν καὶ ἀνήχθη εἰς μίαν προσπάθειαν κτήσεως προσωπικῶν ἐπιρροῶν ἀπὸ τοὺς ἀσκοῦντας αὐτήν, δημιουργίας παραγοντισμοῦ, πολιτικῆς τοῦ «ἐργατοπατέρα» εἰς βάρος ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι καταθλίβονται ἀπὸ τὴν πολιτικὴν αὐτὴν τῆς κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως τῶν ἠσφαλισμένων. Καὶ θὰ ἔλθω, κ. βουλευταί, εἰς συγκεκριμένα περιστατικὰ διὰ νὰ ἀποδειχθῇ ἡ πολιτικὴ αὐτὴ τοῦ ἐργατοπατερισμοῦ. Τὸ νομοθετικὸν διάταγμα εἰς τὴν εἰσηγητικήν του ἔκθεσιν ἔλεγε μεταξὺ ἄλλων τὰ ἑξῆς: Ἀνεγράφετο, ὅτι σκοπός του ἦτο ἡ οἰκονομικὴ καὶ ὀργανωτικὴ ἐξυγίανσις τοῦ Ι.Κ.Α. καὶ τῶν ἄλλων ἀσφαλιστικῶν ὀργανισμῶν, τῶν ὁποίων διεπίστωνε σοβαρὰν κάμψιν. Ὡς αἴτια τῆς κάμψεως ἀνέφερε 1) τὸν μὴ ὀρθολογιστικὸν προσδιορισμὸν τῶν προϋποθέσεων συνταξιοδοτήσεως, 2) τὸν μὴ ὀρθολογιστικὸν καθορισμὸν τῶν συντάξεων, 3) ὅτι αἱ πρὸς τοὺς συνταξιούχους παροχαὶ ὑπερέβησαν τὰ φυσιολογικὰ ὅρια καὶ 4) αἱ ἐν γένει παροχαὶ ἀναιροῦν τὰς οἰκονομικο–ασφαλιστικὰς ἀρχάς. Αὐτὰς τὰς αἰτίας τῆς κακοδαιμονίας ἔβλεπεν τὸ σχέδιον ἐκεῖνο νομοθετικοῦ διατάγματος, τὸ ὁποῖον ἐν συνεχείᾳ ἐγένετο νόμος τοῦ Κράτους. Ποία τώρα εἶναι ἡ πραγματικότης; Ἡ πραγματικότης εἶναι α) ἡ ὑφισταμένη εἰς μεγάλον ἀριθμὸν ἀνεργία, ἡ ὑποαπασχόλησις καὶ τὸ χαμηλὸν εἰσόδημα τῶν ἐργαζομένων. Αὐτὰ τὰ σοβαρὰ θέματα τὰ ἀγνοεῖ ἡ εἰσηγητικὴ ἔκθεσις τοῦ νομοσχεδίου. Εἶναι ὅμως πολὺ φυσικόν, ὅταν δὲν ὑπάρχῃ ἐργασία, δὲν δίδονται ἡμερομίσθια καὶ μισθοὶ καὶ συνεπῶς δὲν ὑπάρχουν καὶ εἰσφοραί, αὗται δὲ εἶναι μικραὶ εἰς τὰ χαμηλὰ ἡμερομίσθια. Δεύτερον, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ κοινωνικὴ ἀσφάλισις ἄνευ κρατικῆς συνδρομῆς. Καὶ μολονότι προεβλέπετο διὰ νόμου ἀπὸ τοῦ ἔτους 1951, τὸ Κράτος ἠρνήθη μέχρι σήμερον οἱανδήποτε εἰσφορὰν εἰς τοὺς ἀσφαλιστικοὺς ὀργανισμούς. Ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ ἐπιθυμῶ νὰ παράσχω ὡρισμένους ἀριθμοὺς ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς συμμετοχῆς τοῦ κρατικοῦ προϋπολογισμοῦ εἰς ἄλλα Κράτη. Ἡ Μ. Βρεττανία, ἡ Αὐστραλία, ἡ Νέα Ζηλανδία, αἱ Σοσιαλιστικαὶ χῶραι παρέχουν πλήρη καὶ δωρεὰν τὴν ἰατροφαρμακευτικὴν περίθαλψιν. Ἡ Ὁλλανδία καλύπτει ἐκ τοῦ Κρατικοῦ Προϋπολογισμοῦ τὸ 100% τῶν ἀσφαλίστρων. Ἡ Σουηδία τὸ 86%. Ἡ Γαλλία, τὸ Βέλγιον, ἡ Αὐστρία, ἡ Ἰταλία, τὸ Λουξεμβοῦργον, ἡ Ἰαπωνία, ἡ Κούβα, τὸ Ἰσραὴλ κλπ., συμμετέχουν κατὰ σοβαρὸν ποσοστὸν ἐκ τοῦ Κρατικοῦ Προϋπολογισμοῦ των εἰς τὰ ἀσφάλιστρα, τὰ ὁποῖα γενικῶς εἶναι ἀνώτερα ἐν τῷ συνόλῳ των ἀπὸ τὰ παρ’ ἡμῖν, κυμαινόμενα μεταξὺ 30–40% ἐπὶ τῶν ἡμερομισθίων. Δι’ ἡμᾶς δυστυχῶς ὑπάρχει στερεοτύπως μία ἀπάντησις ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ: Τὴν ἔδωκε καὶ χθὲς ὁ ἐπὶ τῆς Γεωργίας κ. Ὑπουργός: «Ἐφ’ ὅσον δὲν ἔχομεν περισσεύματα, εἰς τὸν προϋπολογισμόν, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ ἡ συνδρομὴ τοῦ Κράτους». Αὐτὸ δεικνύει, ὅτι δὲν ἀντιλαμβάνεται τὸν προέχοντα χαρακτῆρα τῶν κρατικῶν ὑποχρεώσεων διὰ τὴν κοινωνικὴν ἀσφάλισιν.

§131Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Κύριε συνάδελφε, νὰ μὴ ἐπικαλῆσθε πράγματα τὰ ὁποῖα οὐδέποτε εἶπον. Ἐγὼ ἀνέφερον, ὅτι ἄλλο σημαίνει κοινωνικὴ πρόνοια καὶ ἄλλο κοινωνικὴ ἀσφάλισις.

§132Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐδῶ ἀκριβῶς διαφωνοῦμεν, κ. Ὑπουργέ. Ἡ κοινωνικὴ ἀσφάλισις κινεῖται πάντοτε ἐντὸς τῶν πλαισίων τῆς πολιτικῆς τῆς κοινωνικῆς προνοίας. Πρέπει νὰ τὸ καταλάβετε αὐτό. Σεῖς τὴν βλέπετε ὡς ἀσφάλισιν τοῦ Ἐμπορικοῦ νόμου, καὶ τοὺς ἀσφαλιστικοὺς ὀργανισμοὺς ὡς ἐμπορικὰς ἑταιρείας. Δὲν ἔλαβεν, ἐπίσης, ὑπ’ ὄψει, κ. συνάδελφοι, τὸ νομοσχέδιον ἐκεῖνο μίαν πραγματικότητα ὡς πρὸς τὴν κατάστασιν τῶν πόρων. Πρῶτον, ἔχομεν τὸ θέμα τῶν καθυστερημένων ἀσφαλιστικῶν εἰσφορῶν καὶ τῶν εἰσφορῶν ἐπὶ «τῶν γνωστῶν παγωμένων πιστώσεων». Κατὰ τὴν εἰσήγησίν του τῆς 30ῆς Ἰουνίου 1959, τὴν ὁποίαν ἔκαμεν ὁ εἰσηγητὴς τῆς πλειοψηφίας, συζητουμένου σχετικοῦ νομοθετήματος, περὶ ὀφειλομένων πρὸς τὸ Ι.Κ.Α. εἰσφορῶν, τὸ ποσὸν τῶν καθυστερουμένων ἀνήρχετο εἰς 530 ἑκατομμύρια. Σημασίαν μεγίστην δὲν ἔχει τόσον τὸ ποσὸν αὐτό, ἀλλὰ τὸ ποῖοι εἶναι ἐκεῖνοι ποὺ ὀφείλουν τὰς καθυστερουμένας εἰσφοράς. Καὶ ἀπὸ τὰ στοιχεῖα αὐτὰ ποὺ μᾶς ἐδόθησαν, προκύπτει, ὅτι μέγα μέρος, σχεδὸν τὸ ἥμισυ, ἤτοι 212 ἑκατομμύρια, τῶν ὀφειλομένων εἰσφορῶν πρὸς τὸ Ι.Κ.Α., ὀφείλονται ἀπὸ 440 μόνον ἐργοδότας ἐπὶ συνόλου ὀφειλετῶν 120.000. Αὐτή, λοιπόν, ἡ καθυστέρησις ἑκατοντάδων ἑκατομμυρίων, εἶναι μία βασικὴ αἰτία κακοδαιμονίας τοῦ ἀσφαλιστικοῦ ὀργανισμοῦ. Ὑπάρχει, ἐπίσης, καὶ τὸ θέμα τῶν παγωμένων πιστώσεων πρὸς τὸ Ι.Κ.Α., τῶν ὀφειλομένων ὑπὸ τῶν ὑπὸ ἐκκαθάρισιν καὶ μεσεγγύησιν ἐπιχειρήσεων. Ἀπὸ ἕνα πίνακα, ὁ ὁποῖος μᾶς ἐδόθη ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν καὶ προκύπτει, ὅτι αἱ ὀφειλαὶ αὐταὶ ἀνέρχονται εἰς 98 ἑκατομμύρια αἱ δὲ πρόσθετοι προσαυξήσεις, λόγῳ καθυστερήσεως, εἰς 33 ἑκατομμύρια δραχμῶν. Τὸ ἁρμόδιον Συμβούλιον τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν, τὸ ποσὸν αὐτὸ τῶν προσθέτων προσαυξήσεων τῶν 33 ἑκατομμυρίων, τὸ περιώρισε κατὰ 78%, δηλαδή, ἀφῆκε πρὸς πληρωμὴν μόνον ἕνα 22%, ἤτοι 7.600.000, ἐνῷ προκειμένου περὶ ὀφειλῶν πρὸς τὰς Τραπέζας, τὸ περιώρισεν μόνον κατὰ 50%, δηλαδὴ ἀπέσβεσε τὰ μισὰ διὰ νὰ πληρωθοῦν τὰ ἄλλα μισά. Ἀποδεικνύει ἡ νοοτροπία αὐτὴ μίαν βασικὴν ἐπὶ πλέον αἰτίαν διὰ τὴν χρεωκοπίαν τῶν ὀργανισμῶν αὐτῶν. Ἀλλὰ βασικῶς, τὴν κακοδαιμονίαν αὐτήν, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας τὴν ἀποδίδει εἰς δῆθεν ἀντιφυσιολογικὰς παροχάς, αἱ ὁποῖαι πρέπει νὰ περισταλοῦν. Λέγει, δηλαδή, ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι αἱ παρεχόμεναι ὑπὸ τοῦ Ι.Κ.Α. συντάξεις εἶναι μεγάλαι καὶ πρέπει νὰ περιορισθοῦν. Κύριοι συνάδελφοι, αἱ ὑπὸ τοῦ Ι.Κ.Α. παρεχόμεναι συντάξεις, ἀνέρχονται διὰ τὸ μέγα πλῆθος τῶν συνταξιούχων, εἰς 650 δραχμὰς μηνιαίως κατὰ μέσον ὅρον. Κλιμακούμεναι, ὅμως, αἱ συντάξεις αὐταί, ἀρχίζουν ἀπὸ 135 δραχμάς, προβαίνουν εἰς 189–400 –480–552–670 μηνιαίως, διὰ νὰ φθάσουν εἰς 807 δραχμὰς μηνιαίως. Αὐτὸ ἀποδεικνύεται ἀπὸ ἓν ὑπόμνημα τῆς Ἀνωτάτης Ὁμοσπονδίας τῶν συνταξιούχων τοῦ Ι. Κ.Α. Τὸ μέγα μέρος τῶν συνταξιούχων τοῦ Ι.Κ.Α., λαμβάνει ὡς σύνταξιν 552 δραχμὰς μηνιαίως, τὴν βασικὴν σύνταξιν, δηλαδὴ 15 δραχμὰς περίπου τὴν ἡμέραν καὶ μὲ τὸ ποσὸν αὐτό, πρέπει νὰ συντηρηθῇ μία οἰκογένεια. Αὐταὶ εἶναι αἱ ἀντιφυσιολογικαὶ παροχαί, τῶν ὁποίων τὴν περιστολὴν ἐζήτησεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας. Ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς ἰατροφαρμακευτικῆς περιθάλψεως, δὲν ἐπιθυμῶ ὁ ἴδιος νὰ προβῶ εἰς κρίσεις, ἀλλὰ θὰ σᾶς ἀναφέρω ἐπίσημα στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα ἐπικαλοῦνται οἱ πλέον ἁρμόδιοι ἐπὶ τοῦ θέματος ἐπὶ τῆς παρεχομένης ὑπὸ τοῦ Ι.Κ.Α. ἰατροφαρμακευτικῆς περιθάλψεως. Ὁ κ. Ρικάκης, ἄλλοτε διοικητής, λέγει, ὅτι ἡ παρεχομένη ἰατροφαρμακευτικὴ περίθαλψις «ἀπάδει εἰς τὴν ἀξιοπρέπειαν τοῦ ἀνθρώπου». Ἐπίσης ὁ Ἰατρικὸς Σύλλογος, εἰς μίαν χθὲς δημοσιευθεῖσαν ἔκθεσίν του, παρέχει ἀριθμοὺς ἐπὶ τοῦ ποσοστοῦ τῆς παρεχομένης ἰατροφαρμακευτικῆς περιθάλψεως καὶ οἱ ἀριθμοὶ αὐτοὶ ἔχουν οὕτω: Ἔσοδα αʹ ἑξαμήνου 1960 δραχμαὶ 508 ἑκατομμύρια. Διατίθενται 390 ἑκατ., τὸ ὑπόλοιπον ἐκ δραχ. 118 ἑκατ. ἀφαιρεῖται ἀπὸ τὸ κεφάλαιον τῆς ἰατροφαρμακευτικῆς περιθάλψεως καὶ διατίθεται ἀλλαχοῦ. Ὅλα αὐτά, κ. συνάδελφοι, ἀποδεικνύουν πόσον προσηλωμένη εἶναι ἡ πολιτικὴ τοῦ ἁρμοδίου Ὑπουργείου Ἐργασίας ἐπὶ τῆς ὑγιεινῆς τῶν ἐργαζομένων, τὴν ὁποίαν ἀσκεῖ τὸ Ὑπουργεῖον αὐτό. Κύριε Ὑπουργὲ τῆς Ἐργασίας, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ δηλώσω, ὅτι ἀποτελεῖ ἐντροπὴν ὁ τρόπος, μὲ τὸν ὁποῖον παρέχεται ἡ ἰατροφαρμακευτικὴ αὐτὴ περίθαλψις πρὸς τοὺς ἐργαζομένους ὑπὸ τοῦ Ι.Κ.Α. καὶ ἀποτελεῖ ἐντροπήν, διότι ἀσθενεῖς ἀπὸ τῆς 6ης πρωϊνῆς σχηματίζουν οὐρὰν ἔξω τῶν ἰατρείων διὰ νὰ ἐξετασθοῦν ἀπὸ ἕνα ἰατρόν, ὁ ὁποῖος εἶναι φυσικὸν νὰ μὴ δύναται νὰ ἐξετάσῃ πλέον τῶν 10 ἢ 12 ἀσθενῶν. Καὶ τὸ Ι.Κ.Α. διὰ νὰ συντομεύσῃ τὸν χρόνον ἐξετάσεως, ὑποχρεώνει γυναῖκας νὰ γδύνωνται εἰς τὸν διάδρομον καὶ νὰ ἀναμένουν ἐπὶ ὥρας εἰς τὴν σειρὰν διὰ νὰ ἐξετασθοῦν ἀπὸ τὸν ἰατρόν. Αὐτὸ ἀποτελεῖ ἐντροπὴν ἢ ὄχι; Αὐτὴ εἶναι, κ. Ὑπουργέ, ἡ κατάστασις. Δὲν λέγω, ὅτι δὲν παρέχεται περίθαλψις, ἀλλὰ λέγω, ὅτι δὲν εἶναι ὠργανωμένη ἡ περίθαλψις καὶ ἡ προστασία εἰς τρόπον ὥστε νὰ μὴ μειώνωμεν τὴν ἀξιοπρέπειαν καὶ ἐξευτελίζομεν τὸν ἀνθρωπισμόν.

§133Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Εἰς ποῖον ἰατρεῖον γίνεται αὐτό, κ. συνάδελφε;

§134Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Εἰς τὰ Κεντρικὰ ἰατρεῖα τοῦ

Ι.Κ.Α.

§135Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε, κ. συνάδελφε, νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι εἰς τὰ ὅσα λέγετε ὑπάρχουν ὑπερβολαί.

§136Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, εἰς ὅσα εἶπον δὲν ὑπάρχει οὐδεμία ὑπερβολή. Ἐὰν νομίζετε, ὅτι ὑπάρχει διαψεύσατέ την.

§137Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Σᾶς εἶπον καὶ ἐπαναλαμβάνω, ὅτι καταβάλλεται διαρκὴς προσπάθεια καὶ λαμβάνεται μέριμνα διὰ νὰ βελτιώσωμεν τὴν κατάστασιν τῶν ἠσφαλισμένων. Αὐτὰ ὅμως τὰ ὁποῖα μᾶς εἴπατε εἶναι ὑπερβολαί.

§138Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, τώρα λέγετε, ὅτι καταβάλλεται προσπάθεια. Προηγουμένως μᾶς ἐλέγατε ἄλλα.

§139Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Κύριε συνάδελφε, γνωρίζετε, διότι ἀσφαλῶς θὰ παρακολουθῆτε τὴν κίνησιν, ὅτι ἡ ἀσφαλιστικὴ κατάστασις εἰς τὴν Ἑλλάδα εἶναι πολὺ καλυτέρα ἀπὸ τὴν ἀσφαλιστικὴν κατάστασιν ἄλλων χωρῶν, κατὰ πολὺ προηγμένων τῆς Ἑλλάδος.

§140Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν γνωρίζω ποίας χώρας ἐννοεῖτε, κ. Ὑπουργέ. Ἀλλὰ δὲν ἠμπορῶ νὰ παραδεχθῶ, ὅτι τοιαῦτα πράγματα τὰ ὁποῖα συμβαίνουν εἰς τὴν Ἑλλάδα συμβαίνουν καὶ εἰς ἄλλας χώρας. Δὲν δέχομαι συνεπῶς αὐτὸ τὸ ὁποῖον γίνεται σήμερον εἰς τὴν Ἑλλάδα, αὐτὴν τὴν ἐγκληματικὴν τακτικὴν ποὺ προσβάλλει τὴν χώραν.

§141Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Τί ἐννοεῖτε, κ. συνάδελφε, μὲ αὐτό;

§142Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐννοῶ αὐτὸ τὸ ὁποῖον σᾶς εἶπον.

§143Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Αὐτὸ τὸ ὁποῖον εἴπατε, δὲν ἀποτελεῖ παρὰ μίαν ὑπερβολὴν καὶ δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἀρνηθῆτε τὴν πρόοδον ἡ ὁποία συνετελέσθη καὶ ἐξακολουθεῖ νὰ συντελῆται εἰς τὸν τομέα τῆς ἰατρικῆς περιθάλψεως τῶν ἐργαζομένων. Διότι τὸ ἔργον ποὺ ἔχει συντελεσθῆ εἰς τὸν τομέα αὐτὸν εἶναι μέγα.

§144Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ὅ,τι κατέκτησαν οἱ ἐργαζόμενοι τὸ κατέκτησαν μὲ ἀγῶνας καὶ μὲ θυσίαν.

§145Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Τὸ κατέκτησαν μὲ τοὺς ἀγῶνας τοὺς ἰδικούς μας καὶ ὄχι μὲ τοὺς ἰδικούς σας. Σεῖς εἶσθε ἀνέκαθεν εἰς τὴν ἀντίδρασιν.

§146Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Σᾶς ἀνέφερα τὰ γεγονότα τῶν οἰκοδόμων καὶ πρέπει νὰ λογοδοτήσητε, κ. Ὑπουργέ, διότι σεῖς εἶσθε ὁ ὑπεύθυνος τῶν γεγονότων αὐτῶν.

§147Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Ἀφοῦ θέλετε νὰ λογοδοτήσω θὰ λογοδοτήσω, κ. συνάδελφε. Ἀκούσατε, λοιπόν, τὸ ἔγγραφον τὸ ὁποῖον μοῦ ἀπηύθυνεν ἡ Πανελλήνιος Ὁμοσπονδία Οἰκοδόμων τῆς 10 Φεβρουαρίου 1961 ὑπ’ ἀριθ. 8368: «Τὸ πρῶτον θεωροῦμεν ὑποχρέωσιν νὰ σᾶς εὐχαριστήσωμεν, δι’ ὅσα ἐπράξατε μέχρι σήμερον ὑπὲρ τοῦ κλάδου αὐτοῦ, συγκεκριμένως δὲ διὰ τὴν νομιμοποίησιν τοῦ Ταμείου Δομικῶν καὶ τὴν ψήφισιν τοῦ νόμου ἀναγνωρίσεως τῶν ὑπὲρ ἀγνώστων ἐνσήμων. Ἐν συνεχείᾳ σᾶς εὐχαριστοῦμεν, διὰ τὴν ρύθμισιν δύο ἐκ τῶν τεσσάρων ἀκόμη αἰτημάτων μας, ὡς εἶναι ἡ ἀναγνώρισις παρὰ τοῦ Ταμείου Νομικῶν ἁπάντων τῶν ἀσφαλιστικῶν οἰκοδομικῶν ἐνσήμων καὶ ἡ ἀναστολὴ τῶν ἀσφαλιστικῶν συνεταιρισμῶν ἕως ὅτου ἐξευρεθῇ ὁ καλύτερος δυνατὸς τρόπος ἀσφαλίσεως».

§148Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ποῖος τὸ ὑπογράφει, κ. Ὑπουργέ;

§149Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Ἐντολῇ τῆς Διοικήσεως, ὁ Γενικὸς Γραμματεύς, ὁ Λυκιαρδόπουλος.

§150Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Μάλιστα.

§151Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Κύριε συνάδελφε, ἐπὶ 11 χρόνια παρέμεινεν ἐκκρεμὲς τὸ θέμα τῶν οἰκοδόμων καὶ τὸ ἐφέραμεν ἡμεῖς εἰς τὴν ἐπιφάνειαν. Καὶ ὅταν τὸ ἐφέραμεν εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν Νομοθετικῆς Ἐξουσιοδοτήσεως, τότε ἀκριβῶς συνέβησαν τὰ γεγονότα. Τὸ διατὶ συνέβησαν τὸ ἀντιλαμβάνεσθε.

§152ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. (Ἐκ τῆς Ἀριστερᾶς Πτέρυγος). Σᾶς ὑπεχρεώσαμεν.

§153Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Δὲν μᾶς ὑπεχρέωσεν κανείς. Ἡμεῖς τὸ ἐφέραμεν εἰς τὴν ἐπιφάνειαν, διότι αὐτὴ εἶναι ἡ γραμμὴ καὶ ἡ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως, διὰ τὴν προστασίαν τῶν ἐργαζομένων.

§154Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Εἰς τὴν τελευταίαν ἄποψίν σας, κ. Ὑπουργέ, σᾶς ἀπαντῶ. Ἐχρειάσθη οἱ οἰκοδόμοι νὰ κάμουν 5 συγκεντρώσεις ἀπὸ τὸν Μάϊον τοῦ 1960, δι’ αὐτὰ τὰ θέματα ἀφοῦ ἐπὶ 6 χρόνια δὲν τὰ ἐλύσατε. Ἔφθασε τὸ μαχαῖρι εἰς τὸ κόκκαλο. Καὶ εἰς τὴν τελευταίαν ἀπεργίαν τοῦ Ὀκτωβρίου τοῦ 1960 ἀκόμη τοὺς ἐδώσατε ὑποσχέσεις, ὅτι ἐντὸς 8 ἡμερῶν θὰ τὰ λύσετε. Σᾶς ἔδωσαν προθεσμίαν 15 ἡμερῶν.

§155Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Ὅλα αὐτά, κ. συνάδελφε, εἶναι φαντασία. Ποτὲ δὲν δίδω ὑποσχέσεις. Ἁπλῶς κάμνω διαπιστώσεις.

§156Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, εἶναι γεγονότα βεβαιωθέντα ἐν Δικαστηρίῳ. Ἐδώσατε τὴν ὑπόσχεσιν καὶ ἐφθάσατε καὶ τὴν παραμονὴν ἀκόμη τῆς ἀπεργίας, ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς τοῦ Ὑπουργείου νὰ λέγῃ εἰς τοὺς οἰκοδόμους, κάμετε ἀκόμη μίαν ἀπεργίαν. Τί θὰ πειράξῃ;

§157Δ. ΛΕΟΝΑΡΔΟΣ. Δὲν ἐλέγχετε, κ. συνάδελφε, τὸν Γενικὸν Γραμματέα, ἐλέγχετε τὸν Ὑπουργόν.

§158ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ἡλιόπουλε, παρακαλῶ νὰ περιορισθῆτε ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου καὶ ὄχι εἰς συζητήσεις διὰ τοὺς οἰκοδόμους.

§159Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὰ ὅσα εἶπον διὰ τοὺς οἰκοδόμους, τὰ εἶπον, διότι εἰς τὸ νομοσχέδιον ὑπάρχουν διατάξεις, αἱ ὁποῖαι τοὺς ἀφοροῦν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, μετὰ τὴν ἀπεργίαν καὶ τὰ αἱματηρὰ γεγονότα, τὸ θέμα ἐλύθη. Ἀφήνω τοὺς κ. συναδέλφους νὰ κρίνουν ὑπὸ τὴν πίεσιν ποίων γεγονότων ἐλύθη. Κύριοι βουλευταί, μὲ τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ ἡ Κυβέρνησις ἐπέβαλε μίαν ἐπιβάρυνσιν εἰς τοὺς ἐργαζομένους καὶ εἰς τοὺς ἐργοδότας, ἡ ὁποία ἀνέρχεται εἰς 166 ἑκατομμύρια. Ἠρνήθη ἡ Κυβέρνησις νὰ δεχθῇ ἐνδεχομένην εἰσφορὰν τοῦ κρατικοῦ προϋπολογισμοῦ. Δὲν προβλέπεται οὐδεμία αὔξησις τῶν συντάξεων. Ἡ δὲ δοθεῖσα ἐξανεμίζεται ἀπὸ τὸ ἄλλο μέρος, δι’ ἐπιβολῆς εἰσφορῶν νέων.

§160Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Κύριε συνάδελφε, ἐπειδὴ ὁμιλεῖτε διὰ τὰς συντάξεις, θέλω νὰ πιστεύω, ὅτι τὰ ὅσα ὑποστηρίζετε, τὰ ὑποστηρίζετε διότι τὰ πιστεύετε. Εἴπατε, λοιπόν, ὅτι δὲν ἔχουν βελτιωθῆ αἱ συντάξεις. Ἔχω, λοιπόν, ὑπ’ ὄψει μου μίαν ἐφημερίδα, τὴν «Δικηγορικὴ Γνώμη», ἡ ὁποία ἰδοὺ τί λέγει, ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τῶν προσεχῶν δικηγορικῶν ἐκλογῶν διὰ τὰς συντάξεις: «....... (ἀναγινώσκει).......». Αὐτὴ εἶναι ἡ κριτικὴ ἐπὶ τοῦ Ν. Δ. 4104, εἰς ἕνα σύλλογον μεγάλης ἐπιρροῆς, ὅπως εἶναι ὁ Σύλλογος τῶν Δικηγόρων Ἀθηνῶν, ἡ ὁποία ἀναγνωρίζει τὴν ἰδιαιτέραν σημασίαν του εἰς ὅ,τι ἀφορᾷ τὴν βελτίωσιν τῶν συντάξεων τοῦ Ι.Κ.Α. Ἐὰν αὐτὴ ἡ κριτικὴ γίνεται κατὰ τοῦ νομοσχεδίου, τί θέλετε νὰ εἴπω, κ. συνάδελφοι, ἐπὶ τῶν αἰτιάσεων τοῦ κ. συναδέλφου, ὅτι δὲν ἐβελτιώθησαν αἱ συντάξεις.

§161Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν εἴχατε ἄλλο ἐπιχείρημα σχετικὸν νὰ ὑποβάλητε αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἀπὸ αὐτὸ τὸ ὁποῖον εἴπατε, κ. Ὑπουργέ, δι’ αὐτὸ θὰ σᾶς δώσω ἐγὼ τὸ ἐπιχείρημα πληρέστερον, διὰ νὰ ἴδητε, ὅτι δὲν σᾶς ὠφελεῖ. Κύριε Ὑπουργέ, ὅταν συνεζητεῖτο τὸ νομοσχέδιον περὶ Ταμείου Συντάξεων Νομικῶν, ἐγὼ ὁ ἴδιος εἶπα ἀπὸ τοῦ βήματος, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνεται λόγος περὶ ὑψηλῶν συντάξεων τῶν δικηγόρων ὅταν εἶναι βέβαιον, ὅτι ἕνας δικηγόρος μὲ 30 ἐτῶν ὑπηρεσίαν δὲν παίρνῃ ὅσα καὶ ὁ ἠσφαλισμένος τοῦ Ι.Κ.Α. ὑπὸ τὰς αὐτὰς προϋποθέσεις 9.000 ἡμερῶν ἀσφαλίσεως. Ἀλλὰ αὐτὸ καὶ τὸ κείμενον τὸ ὁποῖον ἀνεγνώσατε ἀφορᾷ τοὺς ἔχοντας χρόνον ἀσφαλίσεως 30 ἐτῶν. Τί γίνεται ὅμως μὲ τοὺς ἠσφαλισμένους τοῦ Ι.Κ.Α., τῆς πείνης καὶ τῆς φτώχειας τῶν 552 δραχμῶν τὰς ὁποίας λαμβάνει τὸ μεγαλύτερον μέρος τῶν συνταξιούχων τοῦ Ι.Κ.Α.; Τέλος ἐνῷ ἀνεμένετο μὲ τὸ νομοσχέδιόν σας μία βελτίωσις εἰς τὰς προϋποθέσεις συνταξιοδοτήσεως, τοῦτο δημιουργεῖ ἀνασφάλιστον διὰ μέγα πλῆθος ἐργαζομένων. Τὰ ζητούμενα 4.050 ἡμερομίσθια ὑπὸ τὰς συνθήκας ἀνεργίας καὶ ὑποαπασχολήσεως ποὺ ζῶμεν εἶναι μέτρον σκληρὸν διὰ τοὺς ἐργαζομένους ὅταν ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν, ὅτι καὶ μὲ τὰ 2.500 ἡμερομίσθια ποὺ ἴσχυον ἔμεναν πολλοὶ ἄνευ συντάξεως. Τώρα πῶς θέλετε ὁ μεταλλωρύχος, ὁ σερβιτόρος, ὁ κτίστης, εἰς ἡλικίαν 63 καὶ 65 ἐτῶν νὰ εἶναι εἰς θέσιν ὅταν τρέμουν τὰ πόδια του νὰ πραγματοποιήσουν 100 ἡμερομίσθια ἐτησίως, ἐνῷ εἶναι γνωστόν, ὅτι οἱ οἰκοδόμοι καὶ ἄλλοι, εἰδικῶς ἐποχιακοὶ κλάδοι ἐργατῶν, δὲν δύνανται νὰ τὰ πραγματοποιήσουν οὔτε νέοι; Ἐν τούτοις αὐτοὶ καὶ ἂν ἔχουν τὴν 1.1.1962 2.500 ἡμερομίσθια ἐν ἀσφαλίσει δὲν θὰ λάβουν σύνταξιν ἂν δὲν κάμουν 100 ἡμερομίσθια τὸν χρόνον ἕως τὸ 65ον. Διὰ τὴν προστασίαν αὐτῶν τῶν κατηγοριῶν ἠσφαλισμένων καὶ μὲ διαφορισμὸν προϋποθέσεων διὰ τοὺς πλήρως καὶ μερικῶς ἀπασχολουμένους, προτείνομεν διὰ τοῦ συζητουμένου σχεδίου τὴν τροποποίησιν τοῦ Ν. Δ. 4104. Καὶ ἔρχομαι τώρα εἰς τὸ θέμα τῆς ὀργανώσεως καὶ λειτουργίας τῶν ἀσφαλιστικῶν ὀργανισμῶν. Εἰς τὸ Ι.Κ.Α. προσελήφθησαν τὴν τελευταίαν 5ετίαν 1.225 ἔκτακτοι ὑπάλληλοι καὶ εἰς τοὺς λοιποὺς ἀσφαλιστικοὺς ὀργανισμοὺς 1.864, δηλαδὴ ἐν συνόλῳ 3.089. Εἰς τὸ νομοσχέδιόν σας μὲ τὸ ἄρθρον 13 ἠθελήσατε νὰ ρυθμίσητε τὴν τύχην τῶν ἐκτάκτων ὑπαλλήλων, ἀλλὰ ὑπὸ τὴν βοὴν καὶ τὰς ἀρὰς τῆς Βουλῆς ἠναγκάσθητε νὰ ἀποσύρετε τὸ ἄρθρον 13, διότι δὲν ἠθελήσατε νὰ δεχθῆτε τὴν ὀρθὴν ρύθμισιν ποὺ προέτεινε καὶ τὸ Α.Σ.Δ.Υ. καὶ τὸ Ι.Κ.Α. Ἐπεχειρήσατε καὶ ἐκεῖ μίαν πολιτικὴν ρουσφετιοῦ.

§162Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Σεῖς κατηγορήσατε τὴν διάταξιν, ὡς φαυλοκρατικὴν καὶ ἄνευ ἠθικῆς ὑποστάσεως καὶ εἶχα ὑποχρέωσιν κατόπιν αὐτῶν τῶν κατηγοριῶν, νὰ τὴν ἀποσύρω.

§163Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Εἰς τὰ νομικὰ πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου, κ. Ὑπουργέ, ὑπηρετοῦν 35.000 μόνιμοι ὑπάλληλοι καὶ 34.000 ἔκτακτοι. Καὶ ἔρχεσθε νὰ τακτοποιήσητε τὸ θέμα τῶν 3.025......

§164Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Αὐτοὶ ὑπάγονται εἰς τὴν ἁρμοδιότητά μου.

§165Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Δίκαιον τὸ θέμα, ἀλλὰ ἐπὶ ποίας βάσεως; Ὅταν εὑρίσκωνται 35.000 ἔκτακτοι εἰς παρομοίους ὀργανισμοὺς καὶ ἔρχεσθε νὰ μονιμοποιήσητε τὶς 3.000 δὲν ἠμπορεῖτε νὰ μονιμοποιήσετε τοὺς προσληφθέντες καὶ χθὲς καὶ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι προσελήφθησαν, ὅταν συνεζητεῖτο ἀκόμη τὸ νομοσχέδιον. Διότι αὐτὸ ἐζήτει ἡ διάταξίς σας ἐκείνη.

§166Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Ἔκαμα ρητὴν δήλωσιν, ὅτι θὰ ἐξαιρεθοῦν οἱ διορισθέντες ἐπὶ τῆς Ὑπουργίας μου.

§167Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Τὰ πράγματα δὲν εἶναι ἔτσι, ἡ διάταξις ἦτο αὐτὴ ποὺ ἀναφέρω καὶ μόνον ὑπὸ τὴν κοινὴν βοὴν ἐδέχθητε νὰ τροποποιήσητε αὐτὴν καὶ νὰ μονιμοποιηθοῦν οἱ ἔχοντες ὑπηρεσίαν 2 ἐτῶν.

§168Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Ἔκαμα ρητὴν δήλωσιν μάλιστα ἐξ ἀρχῆς, πρὶν ἀρχίσῃ ἡ συζήτησις.

§169Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ὄχι ἐξ ἀρχῆς, τὴν ἐκάματε κατόπιν ὑπὸ τὰς γενικὰς διαμαρτυρίας καὶ διεγράψατε καὶ τὰ γραμματικὰ προσόντα μάλιστα διὰ τοὺς μονιμοποιηθησομένους.

§170Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Βεβαίως, τὰ διέγραψα, διότι οἱ πλεῖστοι εἰσπράκτορες τοῦ Τ.Ε.Β.Ε. καὶ ἄλλων ὀργανισμῶν, δὲν ἔχουν ἀπολυτήριον Γυμνασίου. Τοὺς εὗρον καὶ εἶχα ὑποχρέωσιν νὰ τοὺς προστατεύσω, νὰ διασφαλίσω εἰς αὐτοὺς τὴν ἐργασίαν των.

§171Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Οὐδεὶς ὁμιλεῖ διὰ τοὺς εἰσπράκτορας. Νὰ κάμετε ὀργανισμὸν καὶ νὰ πῆτε, αὐτὰ τὰ προσόντα ἀπαιτοῦνται διὰ τοὺς εἰσπράκτορας, αὐτὰ διὰ τοὺς ὑπαλλήλους. Καὶ ὅταν εἴδατε, ὅτι δὲν εἴμεθα διατεθειμένοι νὰ σᾶς διευκολύνωμεν εἰς τὰ ρουσφέτια σας, ὅταν μὲ τὴν τροπολογίαν τῶν 2 ἐτῶν τὰ ἰδικά σας ρουσφέτια παρεμερίζοντο τότε, ἀπεσύρατε τὴν διάταξιν καὶ εἴπατε, ὅτι ἡ Ἀριστερὰ φέρει τὴν εὐθύνην, ἡ ὁποία ὅμως, ἐξ ὁλοκλήρου ἀνήκει εἰς ὑμᾶς, διότι συνεδυάσατε τὴν μονιμοποίησιν τῶν ἐκτάκτων ὑπαλλήλων μὲ τὴν πραγματοποίησιν τῶν σκανδάλων ποὺ ἠθέλατε νὰ περάσητε. Δὲν εἴχατε ἐνδιαφέρον διὰ τοὺς ὑπαλλήλους.

§172Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Μὲ ὅσα εἴπατε τότε, καὶ ὅσα τώρα ὑποστηρίζετε, διαφαίνεται ἡ διάθεσίς σας, νὰ μὴ μονιμοποιηθοῦν ποτὲ οἱ ἔκτακτοι ὑπάλληλοι.

§173Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ὅσοι προσφέρουν ὑπηρεσίας ναί, τὰ ρουσφέτια σας, ὄχι. Εἴπατε, ὅμως, κ. Ὑπουργέ, κατὰ κόρον, ὅτι εἰς τὸ Ι.Κ.Α. δὲν διωρίσατε ὑπαλλήλους. Αὐτὸ εἶναι ἀληθές. Εἰς τοὺς ἄλλους, ὅμως, ὀργανισμοὺς διωρίσατε 1.865.

§174Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Οἱ ὀργανισμοί, κ. συνάδελφε, πρέπει νὰ λειτουργήσουν καὶ ἔχουν ἀνάγκην προσωπικοῦ. Ὅπου διεπιστώθη τοιαύτη ἀνάγκη, ἰδίως μὲ τὴν σύστασιν νέων ὀργανισμῶν, δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ τὴν παραγνωρίσω. Εἰς τὸ Ι.Κ.Α., ὅμως, τὸν μεγαλύτερον ἀσφαλιστικὸν ὀργανισμόν, δὲν διώρισα, οὔτε ἕνα.

§175Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Εἰς τὸ Ι.Κ.Α., κ. Ὑπουργέ, σᾶς ἐπρόλαβε ὁ προκάτοχός σας, ὁ ὁποῖος εἶχε διορίσει ἐκεῖνος στρατιὰς ὑπαλλήλων. Εἰς τοὺς ἄλλους ὀργανισμοὺς ποὺ εὑρήκατε τὸ πεδίον δράσεως ἐλεύθερον, διωρίσατε 1.865. Εἶναι ἀληθές, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ παραγνωρίσετε τὰς ἀνάγκας τῶν Ὀργανισμῶν. Ὑπάρχει, ὅμως, ὑπαλληλικὸς κῶδιξ, τὰς διατάξεις τοῦ ὁποίου ἔπρεπε νὰ τηρήσετε καὶ ὄχι νὰ προβῆτε εἰς τοὺς διορισμοὺς κατὰ τρόπον ρουσφετολογικόν.

§176Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Ἀκόμη καὶ εἰς τὴν πρότασιν τοῦ Κόμματός σας, δὲν περιλαμβάνεται διάταξις περὶ μονιμοποιήσεως τῶν ἐκτάκτων ὑπαλλήλων. Καὶ τοῦτο, διότι ἐπιθυμεῖτε ὅλος αὐτὸς ὁ κόσμος νὰ τελῇ ὑπὸ καθεστὼς ἀβεβαιότητος.

§177Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, κάνετε λάθος σκόπιμον καὶ κακόπιστον. Ἡ ἄποψις τοῦ Κόμματός μας ἦτο ἀντικειμενικὴ, ἀπρόσωπος, δικαία. Μὲ τὴν τροπολογίαν μας 2 σειρῶν, ἐζητήσαμεν νὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ διάταξις ὡς τὴν διετύπωσεν τὸ Α.Σ.Δ.Υ. καὶ τὸ Ι.Κ.Α. Σεῖς, ὅμως, δὲν ἠθέλατε τὴν διάταξιν ἐκείνην, διότι ἐπιθυμούσατε νὰ γίνουν τὰ ἰδικά σας ρουσφέτια. Συνεπῶς, δὲν ἐνδιαφέρεσθε διὰ τοὺς ὑπαλλήλους, ἀλλὰ διὰ τὴν ἐφαρμογὴν τῆς πολιτικῆς τοῦ ἐργατοπατερισμοῦ.

§178Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Ἡ πολιτικὴ τῆς ὑπονομεύσεως τὴν ὁποίαν ἀσκεῖτε, κ. συνάδελφε, δὲν πιάνει πλέον. Ἔχετε ὑπ’ ὄψιν σας, ὅτι ἐγίνατε ἀντιληπτοὶ ἀπὸ παντοῦ.

§179Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Πέραν τούτων, ὑπάρχει καὶ τὸ θέμα τῆς ὀργανώσεως τῶν διαφόρων ἀσφαλιστικῶν ὀργανισμῶν. Καὶ ἐπὶ τοῦ προκειμένου, ἡ Κυβερνητικὴ πολιτική, δὲν ἀποβλέπει εἰς τὴν καλὴν ὀργάνωσιν τῶν διαφόρων ὀργανισμῶν, ἀλλὰ κυρίως εἰς τὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν κομματικῶν ἐπιδιώξεων τῆς Κυβερνήσεως. Κατ’ ἐπανάληψιν, ἐτονίσαμεν, ὅτι δὲν πρέπει τὸ Κράτος νὰ δεσμεύῃ καὶ νὰ παίρνῃ τὰ χρήματα τῶν ἀσφαλιστικῶν ὀργανισμῶν καὶ νὰ τὰ διαθέτῃ διὰ σκοποὺς ἄλλους, πέραν τῆς ἀσφαλίσεως τῶν ἐργαζομένων. Ἀπὸ ποῦ βγαίνει, ὅτι τὸ Κράτος δύναται νὰ παίρνῃ τὰ χρήματα τῶν ἀσφαλιστικῶν ὀργανισμῶν, καθ’ ἣν στιγμὴν μάλιστα δὲν διαθέτει, οὔτε μίαν δεκάρα ἐκ τοῦ προϋπολογισμοῦ διὰ τὴν κοινωνικὴν ἀσφάλισιν τῶν ἐργαζομένων; Αὐταὶ αἱ δεσμεύσεις ὑπῆρξαν αἰτία ἐξανεμίσεως τῶν ἀσφαλιστικῶν κεφαλαίων εἰς τὴν κατοχήν, μὲ τὸν μηδενισμὸν τῆς δραχμῆς τὸ 1949, μὲ τὴν πτῶσιν τῆς ἀξίας της, τὸ 1953 μὲ τὴν ἀναπροσαρμογὴν τῆς τιμῆς τοῦ δολλαρίου, τώρα μὲ τὴν ἀπώλειαν τῆς ἐσωτερικῆς ἀξίας τῆς δραχμῆς. Καὶ ὅλα αὐτὰ τὰ κεφάλαια, ἦσαν εἰς χεῖρας τοῦ Κράτους. Ἀλλά, μήπως, κ. βουλευταί, κατεβλήθη ποτὲ προσπάθεια τὰ χρήματα τῶν ὀργανισμῶν, ἔστω δεσμευμένα, νὰ τοποθετηθοῦν κατὰ τρόπον ἐπωφελῆ διὰ τοὺς ἐργαζομένους; Πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν ἀπησχολήσαμεν τὴν Βουλὴν μὲ τὸ θέμα τῆς ἀγορᾶς οἰκοπέδου τοῦ Ταμείου Τυπογράφων κατὰ παράβασιν τοῦ καταστατικοῦ καὶ τοῦ νόμου καὶ κατηγγείλαμεν μίαν σκανδαλώδη ἐνέργειαν, συνεπείᾳ τῆς ὁποίας τὸ Ταμεῖον Τυπογράφων, ἔχασε ἓν τεράστιον ποσὸν χρημάτων καὶ ἤδη εὑρίσκεται πρὸ τῶν πυλῶν τῆς χρεωκοπίας. Ὁ κ. Ὑπουργὸς οὐδεμίαν ἀντίδρασιν προέβαλε καὶ οὐδεμίαν ἐνέργειαν ἔκαμε διὰ ν’ ἀποτρέψῃ τὴν ἀγοραπωλησίαν ἐκείνην, τὴν παράνομον. Μετὰ τὴν συζήτησιν εἰς τὴν Βουλήν, τῆς ἐπερωτήσεως ἐκείνης, ἦλθον οἱ ἐνδιαφερόμενοι καὶ μᾶς κατήγγειλαν, ὅτι καὶ ἄλλο ἀκίνητον ἠγόρασε τὸ Ταμεῖον Τυπογράφων, ἐκ τοῦ ὁποίου οὐδεμία σχεδὸν πρόσοδος ὑφίσταται. Εἰς ὅλας αὐτὰς τὰς ἐνεργείας, ὁ κ. Ὑπουργὸς ἤχθη προθύμως, ἀρκεῖ ὅτι ἐξυπηρετεῖτο ὁ κ. Κασιμάτης, ὁ ὁποῖος, ὅμως, κατηγορεῖ, ὅτι ἐπιέσθη ἀπὸ ἄλλους. Καὶ δὲν συγκινεῖται ὁ κ. Ὑπουργὸς καὶ παραμένει τὸ σκάνδαλον, καὶ παραμένουν καὶ ὁ κ. Δημητρᾶτος καὶ ὁ κ. Ἀναστασᾶτος καὶ ὁ κ. Κασιμάτης εἰς τὰς θέσεις των.

§180Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Εἴπατε πρὸ ὀλίγου, κ. συνάδελφε, ὅτι θὰ ὁμολογήσητε τὴν πλάνην σας, ἐὰν σᾶς ἀποδείξω, ὅτι πρῶτος ἐγὼ ἐζήτησα τὴν διόρθωσιν τοῦ ἄρθρου 13 περὶ μονιμοποιήσεως τῶν ἐκτάκτων ὑπαλλήλων. Ἰδού, λοιπόν, τὶ ἀναφέρεται εἰς τὰ πρακτικά .«.... (ἀναγινώσκει)......». Βλέπετε, λοιπόν, κ. συνάδελφε, ὅτι ἐγὼ στηρίζομαι πάντοτε εἰς τὰ πράγματα.

§181Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ τῆς Ἐργασίας, οἱ σύμβουλοί σας σᾶς πῆραν εἰς τὸ λαιμό τους, διότι αὐτό, τὸ ὁποῖον ἐδιαβάσατε, ἐπιβεβαιώνει 100% ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον εἶπα, ὅτι δηλαδὴ αὐτὴν τὴν τροποποίησιν τὴν ἐπροτείνατε τὴν τελευταίαν στιγμὴν ὑπὸ τὴν βοὴν καὶ τὰς ἀρὰς τοῦ συνόλου τῆς Ἐπιτροπῆς, καὶ ἐδιαβάσατε τώρα, ὅτι ἐκάματε τὴν πρότασιν τροποποιήσεως ἀρχομένης τῆς συζητήσεως τοῦ ἄρθρου 13. Ἕως ὅτου νὰ φθάσωμεν εἰς τὸ ἄρθρον 13, εἶχον γίνει 13 συνεδριάσεις, εἰς τὶς ὁποῖες ἀπὸ τὸ πρωΐ, ἕως τὸ βράδυ ἐκτυπούσαμεν αὐτὴν τὴν τακτικήν, ἡ ὁποία ἠκολουθήθη ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον σας καὶ εἰς τὸ θέμα τῶν ὑπαλλήλων. Εἰς τὴν συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς ἐκάμαμεν ἐπισήμανσιν αὐτῆς τῆς προσπαθείας, τὴν ὁποίαν ἐκάματε. Συνεπῶς, εἶχεν ἤδη ἐκδηλωθῆ ἡ ἀντίθεσις ὁλοκλήρου τῆς Ἐπιτροπῆς ἐπὶ τῆς ρυθμίσεως, τὴν ὁποίαν ἐπρόκειτο νὰ κάμετε.

§182Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Τὸ ἄρθρον 13 ἦτο εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς τὸ πρῶτον θέμα τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως καὶ ὅταν ἤλθαμεν εἰς τὸ ἄρθρον αὐτό, ὁ πρῶτος, ὁ ὁποῖος ὡμίλησεν ἤμην ἐγώ, καὶ ἐπιμένετε ἀκόμη; Τὶ εἶναι αὐτὰ ποὺ λέτε;

§183Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ τὴν τελευταίαν στιγμὴν ὑπὸ τὴν πίεσιν τῆς Ἐπιτροπῆς, ἐδέχθητε νὰ κάμετε αὐτὴν τὴν τροποποίησιν. Συνεπῶς, ἐπαναλαμβάνω, σᾶς ἐπῆραν εἰς τὸ λαιμό τους οἱ σύμβουλοί σας.

§184Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Πάντοτε, ἡ ἀντικειμενικὴ κρίσις, διέπει κάθε συζήτησιν καὶ κάθε ἰδικήν μας προσπάθειαν καὶ εἰς καμμίαν περίπτωσιν δὲν ἔκαμα ἰδιαιτέραν μεταχείρισιν, προκειμένου, περὶ προστασίας ὑπαλλήλων.

§185Μ. ΜΥΡΙΔΑΚΗΣ. (Ὁμιλεῖ μὴ ἀκουόμενος). (Κωδωνοκρουσίαι, θόρυβος).

§186ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ἐπιτρέπω διακοπάς.

§187Μ. ΜΥΡΙΔΑΚΗΣ. Θέλω νὰ γνωρίζω, κ. συνάδελφε, σεῖς εἶσθε κατὰ τῆς μονιμοποιήσεως τῶν ἐκτάκτων ὑπαλλήλων;

§188Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ διὰ νὰ τελειώσω, φθάνω εἰς τὸ τελευταῖον σημεῖον τῆς ὁμιλίας μου.

§189Α. ΛΙΑΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. Ἡλιόπουλος, ἀναπτύσσων τὸ θέμα εὑρέθη εἰς ἀντιδικίαν μὲ τὸν κ. Ὑπουργόν. Ὁ κ. ὑπουργὸς ἐδήλωσεν, ὅτι τὰ ὅσα ἀνέφερεν εἶναι σύμφωνα μὲ τὰ πρακτικά. Σεῖς ἠμφισβητήσατε ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἶπεν ὁ κ. ὑπουργὸς καὶ εἴπατε, ὅτι ἐὰν οὕτως ἔχῃ τὸ πρᾶγμα, εἶσθε ἕτοιμος νὰ ἀνακαλέσητε ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἴπατε. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἀνέγνωσε τὰ πρακτικὰ καὶ διεπιστώθη, ὅτι ὅσα ὑπεστήριξεν εἶναι σύμφωνα μὲ ὅσα ὑπεστήριξε τότε κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ ἄρθρου 13. Συνεπῶς, ἔμεινεν ἡ ἐντύπωσις εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι ἢ ὁ κ. Ὑπουργὸς ἔχει δίκαιον εἰς τὴν ἄποψιν, τὴν ὁποίαν ὑπεστήριξε προηγουμένως ἀναγνώσας τὰ πρακτικά, ἢ σεῖς εἴχατε δίκαιον, ὅταν εἴπατε, ὅτι εἶσθε ἕτοιμος νὰ ἀνακαλέσητε τὰ ὅσα εἴπατε. Καὶ περιμένει τὸ Σῶμα καὶ ἡμεῖς νὰ ἀκούσωμεν διὰ νὰ κρίνωμεν. Εἴχατε δίκαιον, ὅταν εἴπατε προηγουμένως τὰ ὅσα εἴπατε, ἢ εἶσθε ἕτοιμος νὰ ἀνακαλέσητε τὰ ὅσα εἴπατε, κατόπιν τῆς ἀναγνώσεως τῶν πρακτικῶν;

§190Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, νομίζω, ὅτι σαφῶς ἐξέθεσα τὰ ὅσα ἐξέθεσα, ὥστε νὰ μὴ εἶναι δικαιολογημένη αὐτὴ ἡ σύγχυσις, ἡ ὁποία παρατηρεῖται. Ἐγὼ εἶπα ὅτι εἰς τὸ νομοσχέδιον ποὺ ἦλθεν ἐνώπιον τῆς Ἐπιτροπῆς, ὑπῆρχεν ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 13, διὰ τῆς ὁποίας ἐζητεῖτο ἡ μονιμοποίησις ὅλων τῶν ἐκτάκτων ὑπαλλήλων τοῦ Ι.Κ.Α. καὶ τῶν ὀργανισμῶν κοινωνικῆς πολιτικῆς, ὅλων, ἀκόμη καὶ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι θὰ προσελαμβάνοντο διαρκούσης τῆς συζητήσεως τοῦ νομοσχεδίου. Εἶπα, δεύτερον, ὅτι διαρκούσης τῆς συζητήσεως καὶ ὅταν πλέον ὑπῆρξεν ἔκδηλος ἡ διάθεσις τῆς Ἐπιτροπῆς νὰ μὴ δεχθῇ αὐτὴν τὴν λύσιν, τὴν ὁποίαν ἐπεχείρησεν ὁ κ. Ὑπουργός, ὁ κ. Ὑπουργὸς ἠναγκάσθη ὑπὸ τὴν κοινὴν βοὴν νὰ δεχθῇ μίαν τροπολογίαν, κατὰ τὴν ὁποίαν οἱ ἔχοντες συμπληρώσει διετῆ ὑπηρεσίαν μόνον, θὰ ἐμονιμοποιοῦντο, ἀλλὰ προσέθεσε, ὅτι μὲ τὴν προσθήκην αὐτῆς τῆς τροπολογίας, ἔκαμε μίαν ἄλλην προσθήκην, διὰ τῆς ὁποίας ἀπήλειψε τὰ προσόντα σπουδῶν, τὰ ὁποῖα ἀπαιτοῦνται ἀπὸ τὸ σχέδιον, τὸ ὁποῖον ἦλθεν ἐνώπιον τῆς Βουλῆς. Συνεπῶς, δὲν ὑπάρχει τίποτε διάφορον, ἀπὸ ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον εἶπα. Τὶ λέγει τώρα ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι ἀρχομένης τῆς συζητήσεως τοῦ ἄρθρου 13 προέτεινεν αὐτὴν τὴν τροπολογίαν, τὸν περιορισμόν, δηλαδὴ τῆς μονιμοποιήσεως, εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἔχουν δύο χρόνια ὑπηρεσίαν. Ἐγὼ δὲν εἶπα τίποτε διάφορον. Συνεπῶς, ἡ διαφορὰ μὲ τὸν κ. Ὑπουργόν, εἶναι, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς λέγει, ὅτι εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς καὶ ἄνευ πιέσεως οὐδεμιᾶς, ἔκαμε αὐτὴν τὴν τροπολογίαν δεκτήν. Πρῶτον, αὐτὸ δὲν εἶναι λογικόν, διότι ἐὰν πράγματι ἔβλεπεν, ὅτι τὸ σωστόν, τὸ ὀρθὸν καὶ τὸ δίκαιον ἦτο αὐτὸ ποὺ ἐζητήσαμεν διὰ τῆς τροπολογίας, θὰ τὸ εἶχε κάμει πρὶν ἔλθῃ εἰς τὴν Ἐπιτροπήν. Ἄρα, δὲν τὸ ἔκαμεν, ἀλλὰ τὸ ἔκαμε, διότι ἀντελήφθη τὸ κλῖμα τῆς Ἐπιτροπῆς, ἀλλὰ ἐν πάσῃ περιπτώσει, τὸ ἔκαμεν, ὅταν ἤρχισεν ἡ συζήτησις τοῦ ἄρθρου 13, ὅταν ἐξηντλήθη ἡ ἐπὶ τῆς ἀρχῆς συζήτησις κατὰ τὴν ὁποίαν κατεφέρθησαν ὅλοι κατὰ τοῦ ἄρθρου 13. Δὲν ἔχω πρόχειρα τὰ πρακτικά, ἀλλὰ θὰ τὰ φέρω. Νομίζω, καὶ ἀπὸ τὴν πλευρὰν τῆς Συμπολιτεύσεως, ὑπῆρξαν ρίψαντες βέλη κατὰ τῆς διατάξεως αὐτῆς τοῦ νομοσχεδίου, ἀλλὰ πάντως, νομίζω, δύο ἢ τρεῖς συνάδελφοι τῆς Συμπολιτεύσεως, ἐξεδήλωσαν τὴν ἐναντίωσίν των καὶ ὑπὸ τὴν πίεσιν αὐτὴν τῆς Ἐπιτροπῆς, ὁ κ. Ὑπουργὸς ἔκαμε τὴν τροπολογίαν αὐτήν, διὰ νὰ τὰ ἐγκαταλείψῃ ἔπειτα ὅλα, διότι σκοπὸς ἐδῶ ἦτο νὰ λύσῃ τὸ θέμα, ὅταν ἀντελήφθη, ὅτι μὲ τὴν ἀνάγκην νὰ ψηφισθῇ ἡ τροπολογία αὐτὴ δὲν θὰ ἐτακτοποίει τοὺς 1.864 ἐκτάκτους. Ὁ κ. Ὑπουργός, κοπτόμενος διὰ τοὺς ἐργαζομένους, εἶπε, τοὺς ἰδικούς μου δὲν τοὺς τακτοποιῶ, τὰ σβύνω ὅλα, καὶ ἀφοῦ τὰ ἔσβυσε προσεπάθησε νὰ μετατοπίσῃ τὴν εὐθύνην εἰς τοὺς ἄλλους.

§191Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Κύριε Ἡλιόπουλε, ἀπὸ ὑμᾶς ἐπερίμενα μεγαλυτέραν εὐθύτητα.

§192Α. ΛΙΑΚΟΣ. Αὐτά, κ. Ἡλιόπουλε, τὰ εἴπατε καὶ προηγουμένως. Τὸ θέμα μας δὲν εἶναι ἐδῶ. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον θέλω ἐγὼ νὰ διευκρινήσω εἶναι τοῦτο. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπεκαλέσθη τὰ πρακτικὰ τῆς Βουλῆς καὶ σεῖς εἰς ἀπάντησιν εἴπατε, ὅτι δὲν ἔχει οὕτω τὸ θέμα, ἔχει ἄλλως, διότι ἐὰν προσκομίσετε τὰ πρακτικὰ τῆς Βουλῆς, εἶμαι ἕτοιμος νὰ ἀνακαλέσω τὰ ὅσα εἶπα. Ἄλλο ἡ ἄποψίς σας τώρα καὶ ἄλλο τὸ ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς κατὰ τὴν συζήτησιν τότε τοῦ ἄρθρου 13 ἔκαμε τὴν τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν ἀνέπτυξε προηγουμένως καὶ προσκομίσας τώρα τὰ πρακτικὰ τῆς Βουλῆς τὰ ἀνέγνωσε καὶ διεπιστώσαμεν, ὅτι τὰ ὅσα εἶχεν ὑποστηρίξει προηγουμένως εἶναι σύμφωνα μὲ ὅσα ἐδιάβασεν εἰς τὰ πρακτικά. Συνεπῶς, ἢ θὰ πρέπει νὰ ἀνακαλέσητε τὰ ὅσα εἴπατε προηγουμένως, ἢ νὰ ἀμφισβητήσητε καὶ τὰ ἐπίσημα πρακτικά.

§193ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ἡλιόπουλε, παρακαλῶ νὰ μὴ δέχεσθε διακοπάς.

§194Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε συνάδελφε, δὲν μοῦ ἐκάματε τὴν τιμὴν νὰ μὲ παρακολουθήσετε, διότι εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς ὁ κ. Ὑπουργὸς, πράγματι, ἔκαμεν αὐτὴν τὴν τροπολογίαν, ὄχι τώρα, ἀλλὰ πρὸ τῆς ἀναγνώσεως τῶν πρακτικῶν, διότι ὁ κ. Ὑπουργὸς ἔκαμε πρότασιν τροποποιήσεως αὐτῆς τῆς διατάξεως καὶ περιορισμοῦ τῶν ἐκτάκτων, εἰς ἐκείνους οἱ ὁποῖοι εἶχον τὴν διετῆ ὑπηρεσίαν. Τὸ εἶπον ἐξ ἀρχῆς. Ἡ διαφορά μας δὲν εἶναι ἂν ἐδέχθημεν ἢ ὄχι αὐτό.

§195Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Αὐτὸς ποὺ ἔχει καθοδηγητὴν ἀλήθειαν, ποτὲ δὲν ἔχει φόβον.

§196Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ὑπάρχει μία πλήρης ἐπιβεβαίωσις τοῦ ἰσχυρισμοῦ, τὸν ὁποῖον διετύπωσα, ὅτι ἡ πολιτικὴ τῆς κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως καὶ γενικώτερον ἡ ἐργατικὴ πολιτικὴ ποὺ ἀσκεῖται ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν καὶ ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας, εἶναι πολιτικὴ παραγκωνισμοῦ. Αὐτὸ φαίνεται ἀπὸ κείμενα ποὺ προέρχονται ἀπὸ τοὺς ἰδίους τοὺς ἐργαζομένους, ἀπὸ προσωπικότητας τοῦ συνδικαλιστικοῦ κινήματος, ξένας προσωπικότητας, διεθνοῦς κύρους καὶ ἀναμφισβητήτους, οἱ ὁποῖοι κατηγοροῦν τὴν πολιτικήν, τὴν κυβερνητικήν. Εἰδικώτερον, ὑπάρχει μία συνταρακτικὴ κατηγορία ἐναντίον τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Ἐργασίας, διὰ τὴν πολιτικήν, οἵαν ἠκολούθησεν εἰς τὸν διορισμὸν τῶν ἀσφαλιστικῶν ὀργανισμῶν. Διότι, πράγματι, εἰς τοὺς ἀσφαλιστικοὺς ὀργανισμοὺς τὰ συμβούλια ἔγιναν φέουδα τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Ἐργασίας. Ἐκεῖ δὲν ὑπάρχει περίπτωσις ποὺ νὰ μπῆκε, πράγματι, ἐκπρόσωπος τῶν ἐργαζομένων, τῶν συμφερόντων τῶν ἐργαζομένων, ἂν δὲν εἶναι φίλος τοῦ κ. Δημητράτου. Ἡ πολιτικὴ αὐτὴ εἰς τὸν διορισμὸν τῶν συμβούλων τῶν ἀσφαλιστικῶν ὀργανισμῶν, ἔχει φέρει εἰς χρεωκοπίαν τοὺς ἀσφαλιστικοὺς ὀργανισμούς, λέγω, λοιπόν, ὅτι ἡ τακτική, τὴν ὁποίαν ἠκολούθησεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας εἰς τὴν διοίκησιν τῶν ἀσφαλιστικῶν ὀργανισμῶν, εἰς τὴν ἐγκατάστασιν τῆς διοικήσεως τῶν ἀσφαλιστικῶν ὀργανισμῶν, εἶναι ἡ κυριωτέρα καὶ βασικωτέρα αἰτία τῆς χρεωκοπίας τῶν ἀσφαλιστικῶν ὀργανισμῶν, διότι ἐπεκράτησεν ἐκεῖ ἕνα πνεῦμα κομματισμοῦ, φατρίας, παραγκωνισμοῦ, ἕνα πνεῦμα ἐργατοπατερισμοῦ. Ἰδοὺ τὰ καταγγέλλει ἡ Γ.Σ. Ε.Ε., ἡ ὁποία δὲν διοικεῖται ἀπὸ φίλους τῆς παρατάξεως, εἰς τὴν ὁποίαν ἀνήκω. Λέγει, λοιπόν, ἡ Γ.Σ.Ε.Ε. καὶ τὸ Ἐργατικὸν Κέντρον μαζί:

«Η ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΙΣ

Σχετικῶς ἡ Γ.Σ.Ε.Ε. ἐξέδωσε χθὲς τὴν κατωτέρω ἀνακοίνωσιν: «Κατὰ κοινὴν διαπίστωσιν ὅλων τῶν ὑπευθύνων ἡγετῶν ἐν τῇ ἱεραρχίᾳ τοῦ συνδικαλιστικοῦ μας κινήματος, ἡ ἐπιχειρουμένη παρὰ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Ἐργασίας, μὲ διπλῆν παραβίασιν τῆς κειμένης νομοθεσίας, καὶ ἀπροκάλυπτον ὑπονόμευσιν τῆς ὀφειλομένης ὑπευθυνότητος, ἀνασύνθεσις τῶν διοικητικῶν συμβουλίων τῶν Ὀργανισμῶν Κοινωνικῆς Ἀσφαλίσεως καὶ Κοινωνικῆς Πολιτικῆς, ἀποβλέπει εἰς τὸν ἀποκλειστικὸν σκοπὸν τῆς δημιουργίας προσωπικῆς καταστάσεως τοῦ κ. Ἀρ. Δημητράτου. Ἀνεζητήθησαν καὶ ἐπεστρατεύθησαν τὰ πλέον ἀπίθανα πρόσωπα καὶ ὠνομάσθησαν ὡς ἐκπρόσωποι τῆς ὠργανωμένης ἐργατοϋπαλληλικῆς τάξεως, πρόσωπα μηδένα, μηδέποτε ἐκπροσωπήσαντα ἢ ἐκπροσωποῦντα πέραν τῶν προσωπικῶν φιλοδοξιῶν τοῦ κ. Δημητράτου. Παραβιάζει δὲ τὴν νομοθεσίαν ἀνερυθριάστως ὁ θεματοφύλαξ Ὑπουργὸς καὶ καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὴν κατὰ νόμον ἁρμοδιότητα τῶν συνδικ. ὀργανισμῶν πρὸς ὑπεύθυνον ὑπόδειξιν τῆς ἐργατικῆς ἐκπροσωπήσεως καὶ καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὸ κατὰ νόμον δικαίωμα πρὸς ἀνασύνθεσιν τῶν διοικήσεων τῶν Ἀσφαλιστικῶν Ὀργανισμῶν, καθ’ ὅσον ἐκ τοῦ κατὰ τῇ εἰσηγήσει του ψηφισθέντος ὑπὸ τῆς Βουλῆς Ν. Δ. 3873)58 ἄρθρον 2 τὸ δικαίωμα τοῦτο, ἐξέπνευσε τὴν 31ην παρελθόντος μηνὸς Δεκεμβρίου. Εἶναι δὲ κοινὸν μυστικόν, ὅτι καὶ αὐτὴν τὴν στιγμὴν ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐξακολουθεῖ νὰ ὑπογράφῃ καὶ νὰ διαβιβάζῃ εἰς τὸ Ἐθνικὸν Τυπογραφεῖον τὰς παρανόμους καὶ προκλητικὲς ἀποφάσεις του. Κοινὴ εἶναι, ἐπίσης, μεταξὺ τῶν ἡγετῶν τοῦ κινήματος ἡ διαπίστωσις, ὅτι αἱ πράξεις αὗται τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ἐπέφερον, ἀκριβῶς, τὸ ἀντίθετον ἀποτέλεσμα. Ἐξώφλησαν, δηλαδή, ὁριστικῶς καὶ ἀμετακλήτως τὸν κ. Δημητρᾶτον ἀπὸ τὸ συνδικαλιστικόν μας κίνημα. Ἀπὸ ὅλους τοὺς συνδικαλιστικοὺς ὀργανισμοὺς ἀπευθύνονται τηλεγραφήματα διαμαρτυρίας καὶ ἐκκλήσεις πρὸς τὸν ἐξοχώτατον κύριον Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, τοῦ ὁποίου καὶ ζητεῖται ἡ παρέμβασις πρὸς ἀποκατάστασιν τοῦ νόμου καὶ τῆς τάξεως».

§197Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Ὅταν λέγετε, ὅτι ἐξώφλησα ἀπὸ τὴν πολιτικήν, αὐτὸ πρέπει νὰ σᾶς ἐνθουσιάζῃ. Φαίνεται, ὅτι ἡ χρηστὴ διοίκησις σᾶς ἐνοχλεῖ, ὅπως σᾶς ἐνοχλεῖ καὶ ἡ ἐξουδετέρωσις τῶν φατριῶν εἰς τοὺς ἀσφαλιστικοὺς ὀργανισμούς.

§198Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κάμνετε λάθος, κ. Ὑπουργέ, δὲν χαιρόμεθα, ἀλλὰ θλιβόμεθα διὰ τὸ κατάντημα τῆς πολιτικῆς σας.

§199Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Σᾶς τρομάζει τὸ γεγονός, ὅτι χάρις εἰς τὴν πολιτικήν μας, ἐσώθη τὸ Ι. Κ.Α. ἀπὸ τὴν χρεωκοπίαν καί ὄχι μόνον αὐτό, ἀλλὰ προέβημεν καὶ εἰς τὴν βελτίωσιν τῶν συντάξεων καὶ γενικώτερον εἰς τὴν βελτίωσιν τοῦ ἐπιπέδου ἀσφαλίσεως.

§200Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Μᾶς τρομάζει, κ. Ὑπουργέ, ὁ κίνδυνος χρεωκοπίας τοῦ Ι.Κ.Α., ἡ ὁποία θὰ ἔχῃ γενικωτέραν σημασίαν καὶ δι’ αὐτὸ ἐνδιαφερόμεθα. Δι’ αὐτὸ δὲν ἐπιθυμοῦμεν νὰ ἀποτύχετε εἰς τὸ θέμα τῆς προστασίας τοῦ Ι.Κ. Α. καὶ τῶν ἐργαζομένων, διὰ νὰ ἀρυσθῶμεν ἐξ αὐτοῦ κομματικὰ ὠφέλη. Δι’ αὐτὸ ἡ κραιπάλη, ὁ φανατισμὸς εἰς τὴν πολιτικὴν τῆς διοικήσεως τῶν Ἀσφαλιστικῶν Ὀργανισμῶν, ποὺ κλονίζει αὐτοὺς καὶ μαζὶ καὶ τὴν κοινωνικὴν γαλήνην, ἀλλὰ καὶ ὁ ἐκφαυλισμὸς εἰς τὴν Διοίκησιν, ποὺ ὁδηγεῖ εἰς αὐτὰ τὰ ἀποτελέσματα καὶ φθείρει γενικώτερα τὴν πολιτικὴν ἡγεσίαν τοῦ τόπου, δὲν μᾶς ἱκανοποιοῦν, μᾶς θλίβουν, μᾶς ἀνησυχοῦν.

§201Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Σᾶς εὐχαριστῶ διὰ τὸ ἐνδιαφέρον σας.

§202Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, σᾶς ἀναφέρω ἀκόμη μίαν ὁμιλίαν ἀντιπροσώπου τῆς Παγκοσμίου Ἑνώσεως Ἐλευθέρων Συνδικάτων, ποὺ ἐπιβεβαιώνει τὴν ἀσκουμένην πολιτικὴν εἰς τὰ συνδικαλιστικὰ καὶ τὰ ἀσφαλιστικὰ πράγματα τῆς χώρας.

§203ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τελειώνετε, κ. Ἠλιόπουλε, δὲν πρόκειται ἐδῶ νὰ κάμετε ἔλεγχον τῆς Κυβερνήσεως καὶ ν’ ἀναφέρετε τὶ εἶπεν ὁ ἕνας καὶ τὶ ὁ ἄλλος. Ὀφείλετε νὰ περιορισθῆτε εἰς τὸ νομοσχέδιον.

§204Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Εὑρίσκομαι ἀπολύτως ἐντὸς τοῦ θέματος.

§205ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν εὑρίσκεσθε ἐντὸς τοῦ θέματος.

§206Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Εὑρίσκομαι 100% ἐντὸς τοῦ θέματος, διότι ἡ πολιτική, ἡ ὁποία ἀσκεῖται ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως εἰς τὰ ἐργατικὰ ζητήματα, ἀποτελεῖ τὴν κυρίαν αἰτίαν τῆς χρεωκοπίας τῶν ἀσφαλιστικῶν ὀργανισμῶν καὶ τῆς ἐξαθλιώσεως τῶν ἠσφαλισμένων, ποὺ εἶναι τὸ θέμα τοῦ νομοσχεδίου. Λέγει, λοιπόν, ὁ κύριος Σκέβενελς, μέλος τῆς Διοικήσεως τῆς Παγκοσμίου Ἑνώσεως Ἐργατικῶν Συνδικάτων, τὸν ὁποῖον ὁ κ. Ὑφυπουργὸς Ἐσωτερικῶν εἶχε χαρακτηρίσει ὡς κομμουνιστήν.

§207Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Πότε, κ. συνάδελφε, τὸν εἶπον κομμουνιστήν; Ἢ εἶπον, ὅτι μὲ τὰς ἀπόψεις του ἐξυπηρέτησε τοὺς σκοποὺς σας; Τὶ ἰσχυρίζεσθε;

§208Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Λέγει, λοιπόν, ὁ κ. Σκέβενελς εἰς τὸ Ἐργατικὸν Συνέδριον τὰ ἑξῆς: «Αὐτὰ τὰ ὁποῖα θὰ σᾶς πῶ ἐγὼ ἔχουν ἐκ τῶν προτέρων συμφωνηθῆ καὶ ἐγκριθῆ ἀπὸ τὴν Διεθνῆ Συνομοσπονδίαν καὶ τὴν Εὐρωπαϊκὴν Περιφερειακὴν Ὀργάνωσιν. Σᾶς παρακαλῶ νὰ σημειώσετε καλῶς, ὅτι μεταξὺ τοῦ συναδέλφου Μιλλὰρ καὶ ἐμοῦ προσωπικῶς δὲν ὑπάρχει ἀπολύτως καμμία διαφορὰ ἀντιλήψεων. Ἐπωφελοῦμαι, ἐπίσης, τῆς εὐκαιρίας αὐτῆς γιὰ νὰ ἀπευθύνω τὶς θερμότερες εὐχές μου εἰς τὸ ἐλεύθερο ἐργατικὸ κίνημα διὰ τὴν 40ὴν ἐπέτειο ἀπὸ τῆς ἱδρύσεως τῆς Γ.Σ.Ε.Ε. Ἐπέρασαν σαράντα χρόνια συνδικαλιστικῶν ἀγώνων, ἀλλὰ μὲ μερικὲς διαλείψεις. Ὑπῆρξαν περίοδοι κατὰ τὰς ὁποίας εὑρέθητε ὑποχρεωμένοι ν’ ἀκολουθήσετε τὴν συνδικαλιστικὴ ἐλευθέρα δραστηριότητά σας, ἀλλὰ ἐν τῇ παρανομίᾳ οὐσιαστικῶς. Ὑπῆρξε πρῶτα ἀπ’ ὅλα ἡ περίοδος τῆς δικτατορίας Μεταξᾶ. Ἴσως, καὶ ἀκόμα νὰ ὑπάρχουν μεταξύ μας ὡρισμένοι, οἱ ὁποῖοι δὲν ἦσαν εἰς θέσιν ν’ ἀντιληφθοῦν τὴν πραγματικότητα καὶ νὰ διαλέξουν τὸν ὀρθότερον δρόμο. Ὁ κάθε ἕνας ἐν τούτοις, μπορεῖ νὰ διαπράξῃ σφάλματα. Καὶ συγχωροῦνται τὰ σφάλματα, ὅταν τ’ ἀναγνωρίζῃ κανείς. Δὲν ἐπιτρέπεται, ὅμως, νὰ ὑποπίπτῃ κανεὶς διὰ δευτέρα φορὰ εἰς τὸ αὐτὸ σφάλμα. Καὶ τὸ λέγω αὐτό, τόσον δι’ ὡρισμένους σημερινοὺς συνδικαλιστάς, ἀλλὰ τόσον ἐπίσης, δι’ ὡρισμένους σημερινοὺς Ὑπουργοὺς (ἐννοῶν τὸν κ. Δημητρᾶτο). Συνεχίζων ἀνεφέρθη στοὺς δεσμούς του μὲ τὸ Ἑλληνικὸ κίνημα κατὰ τὸ παρελθὸν καὶ προσέθεσε: «Κατὰ τὴν ἐποχὴ τῶν παραμονῶν τῆς ἀπελευθερώσεως τῆς Ἑλλάδος, κατεβάλαμεν πᾶσαν προσπάθεια εἰς τὰς Ἑλληνικὰς Κυβερνήσεις καὶ τὰς συμβουλέψαμε νὰ μὴ ἐπεμβαίνουν εἰς τὰ συνδικαλιστικὰ ζητήματα. Δυστυχῶς, ἡ συμβουλὴ μας αὐτὴ δὲν εἰσηκούσθη, δι’ αὐτὸ εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ ἐπανέλθωμεν σήμερα καὶ νὰ ἐπιμείνωμεν διὰ μίαν ἀκόμη φορὰν νὰ παύσῃ ἡ Κυβέρνησις ἀναμιγνυομένη στὸν συνδικαλισμόν. Καὶ ἀπευθύνω τὴν στιγμὴν αὐτὴν ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου καὶ ἐνώπιον τῶν ἀντιπροσώπων τοῦ τύπου ἔκκλησιν πρὸς ὅλους τοὺς συναδέλφους μας, χωρὶς καμμίαν ἀπολύτως ἐξαίρεσιν νὰ μὴ ἀφήσουν νὰ παρασυρθοῦν ἀπὸ ἐπεμβάσεις καὶ ἐπιρροάς, εἴτε τῆς Κυβερνήσεως, εἴτε τῶν ἐργοδοτῶν, εἴτε καὶ ξένων ἀκόμη δυνάμεων πρὸς τὸν συνδικαλισμόν. (Χειροκροτήματα). Γνωρίζουν, ὅτι ὑπάρχουν πολλὰ πρόσωπα ἐδῶ μεταξύ σας τὰ ὁποῖα εἰς πρῶτον ἐπίπεδον, εἰς πρῶτον πλάνον, βάζουν τὸν ἀντικομμουνιστικὸν ἀγῶνα. Καὶ τὸ καταλαβαίνομεν αὐτό, ἔπειτα ἀπὸ ὅσα συνέβησαν στὴν Ἑλλάδα. Πρῶτον, ὁ ἀντικομμουνιστικὸς ἀγώνας τῶν Συνδικάτων, δὲν μπορεῖ κατ’ οὐδένα λόγον νὰ δικαιολογήσῃ τὰς ἀστυνομικὰς μεθόδους, τὰς ὁποίας χρησιμοποιεῖ ἡ Κυβέρνησις. (Χειροκροτήματα). Δεύτερον, ρίξτε μιὰ ματιὰ γύρω σας, σὲ ὅλα τὰ Κράτη, ὕστερα ἀπὸ τὸν δεύτερον αὐτὸν παγκόσμιον πόλεμον. Ὁ κομμουνισμὸς εἶχε πάρει μεγάλην ἀνάπτυξιν. Εἰς τὸ Βέλγιον, εἰς τὴν Γερμανίαν, εἰς τὴν Ὁλλανδίαν, εἰς τὴν Ἰταλίαν, εἰς τὴν Γαλλίαν. Εἰς τὰ κράτη αὐτά, συνάδελφοί μου, τὰ ὁποῖα σᾶς ἀνέφερα, εἰς τὰ ὁποῖα κατωρθώσαμεν νὰ φτιάξωμεν μιὰ γερὴ Συνδικαλιστικὴ Ὀργάνωση καὶ ν’ ἀνεβάσωμε τὸ βιοτικὸ ἐπίπεδον τῶν ἐργαζομένων, ὁ κομμουνισμὸς ἔχασε τὶς δυνάμεις του, περιωρίσθηκε. (Χειροκροτήματα). Ἐπιτρέψατέ μου, ὅμως, νὰ εἴπω, ὅτι ὁ ἀντικομμουνιστικὸς ἀγώνας στὰ Συνδικᾶτα, δὲν δικαιολογεῖ τὰς ἀστυνομικὰς μεθόδους, τὰς ὁποίας χρησιμοποιεῖ ἡ Κυβέρνησις. (Χειροκροτήματα). Τὸ ἀστυνομικὸν καθεστὼς σὲ κανένα μέρος τοῦ κόσμου δὲν ὑπῆρξε ἡ καλυτέρα ἄμυνα κατὰ τοῦ κομμουνισμοῦ. Ἀντιθέτως, ὅπου ἴσχυσαν ἀστυνομικὰ καθεστῶτα ἐκεῖ ἐπεκράτησεν ὁ κομμουνισμός. Εἰς τὰς ἰδικάς μας χώρας, ἐξ ἄλλου, μὲ γερὸ συνδικαλισμὸ περιστείλαμε τὸν κομμουνισμόν. Καὶ ἀπευθύνομαι εἰς τὴν Κυβέρνησιν τοῦ Κράτους αὐτοῦ, τῆς Ἑλλάδος, καὶ λέγω: «Ἐὰν θέλετε ν’ ἀντιμετωπίσητε τὸν κομμουνισμόν, φτιάξτε σπίτια στοὺς ἐργάτες, δημιουργῆστε εὐκαιρίες ἀπασχολήσεως διὰ τὸν ἐργαζόμενον κόσμον, ἀνεβάστε τὸ βιοτικό του ἐπίπεδο, καὶ πρὸ παντὸς ἄλλου παύσατε νὰ ἀναμιγνύεσθε εἰς τὰ ἐσωτερικὰ τῶν Συνδικάτων». Τέλος ὁ κ. Σκέβενελς ἀνεφέρθη στὴν ἑνοποίησιν τῆς Εὐρώπης καὶ στὴν ἀνάγκη νὰ γίνῃ ἰσχυρὸ τὸ Ἑλληνικὸ συνδικαλιστικὸ κίνημα». Μὲ τὸ πνεῦμα αὐτὸ τῆς ἐπεμβάσεως, τοῦ ρουσφετιοῦ, τοῦ ἐργατοπατερισμοῦ καὶ τοῦ παραγκωνισμοῦ, μὲ τὸ πνεῦμα τὸ ὁποῖον μυρίζει πράγματι, φασισμόν, ὅπως λέγει καὶ ὁ κ. Σκέβενελς, ἐπιδιώκει ὁ κ. Δημητρᾶτος νὰ ὑποκαταστήσῃ τοὺς ἠσφαλισμένους εἰς τὴν διοίκησιν τῶν ἀσφαλιστικῶν ὀργανισμῶν διὰ τῶν ἰδικῶν του παραγόντων, νὰ καταργήσῃ τὸν συνδικαλισμόν, νὰ ἐκφαυλίσῃ τὴν ἡγεσίαν του. (Χειροκροτήματα, ἐκ τῆς ἀριστερᾶς πτέρυγος).

§209ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Κωνσταντάρας, ἔχει τὸν λόγον.

§210ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ ΤΙΝΕΣ. (Τῆς Ἀριστερᾶς). Νὰ διακόψωμεν, κ. Πρόεδρε, ἡ ὥρα ἔχει παρέλθει καὶ τὸ Σῶμα ἔχει καταπονηθῆ.

§211ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ, ὅπως λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν δι’ αὔριον;

§212ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§213ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον, ὥραν 6.30′ μ.μ., μὲ θέμα Ἡμερησίας Διατάξεως, νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 11.10′ μ. μ.)