1961.02.27

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 70ὴ

Δευτέρα, 27 Φεβρουαρίου 1961

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 7.10′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. (Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Α. Καμβύσης). Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Νὰ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Γκίλλας, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Α. ΓΚΙΛΛΑΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Κύριοι βουλευταί, ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ἀνακοινώσω τὴν ἑξῆς δήλωσιν: «Πρὸς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων. Διὰ τῆς παρούσης μας δηλοῦμεν, ὅτι, μετὰ τὴν διάλυσιν τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων, οἱ κάτωθι τρεῖς τέως Φιλελεύθεροι βουλευταὶ προσχωροῦμεν εἰς τὰς τάξεις τοῦ Κόμματος τῆς ΕΡΕ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 27 Φεβρουαρίου 1961 Οἱ δηλοῦντες βουλευταὶ Δ. Γόντικας, βουλευτὴς Ἠλείας Π. Ξενοδοχειάρης, βουλευτὴς Λέσβου Θ. Δοδόπουλος, βουλευτὴς Ἀττικῆς». (Ζωηρὰ καὶ παρατεταμένα χειροκροτήματα). Ἡ κ. Μ. Σβώλου ζητεῖ 20ήμερον ἄδειαν ἀπουσίας, προκειμένου νὰ ἀναχωρήσῃ εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§4ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ἐγκρίνεται, ἐγκρίνεται.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἐνέκρινε τὴν χορήγησιν τῆς αἰτουμένης ἀδείας. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Γ. Βολουδάκης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§6Γ. ΒΟΛΟΥΔΑΚΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ βουλευτὴς κ. Α. Παυλόπουλος, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεων ἀφορωσῶν τὸ προσωπικὸν τῆς Ἐθνικῆς Μετεωρολογικῆς Ὑπηρεσίας, ὡς καὶ τὸ προσωπικὸν τῆς Ἑλληνικῆς Βασ. Ἀεροπορίας». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ε. Ἀθανασάκος καὶ Δ. Ἰωάννου, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεων τῆς περὶ συγκροτήσεως Κλάδου Ἐφοδιασμοῦ περὶ τῆς Β. Ἀεροπορίας Νομοθεσίας». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Δ. Μανέντης, Θ. Μπάρμπας, Α. Λαδᾶς καὶ Β. Βασιλικός, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ γεωργικῶν κοινωνικῶν ἀσφαλίσεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Σ. Πολυζωγόπουλος, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ Β. Δ. τῆς ἀπὸ 14 Νοεμβρίου 1956 «περὶ ἀναπροσαρμογῆς τῶν ἰσολογισμῶν τῶν Ἀνωνύμων Ἑταιρειῶν καὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 46652)2997 τῆς 3.12.1956 κοινῆς ἀποφάσεως τῶν ὑπουργῶν Οἰκονομικῶν καὶ Ἐμπορίου». Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Σταμάτης, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ Β. Δ. τῆς ἀπὸ 14 Νοεμβρίου 1956 «περὶ ἀναπροσαρμογῆς τῶν ἰσολογισμῶν τῶν Ἀνωνύμων Ἑταιρειῶν καὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 46652)2997 τῆς 3.12.56 κοινῆς ἀποφάσεως τῶν ὑπουργῶν Οἰκονομικῶν καὶ Ἐμπορίου». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Μ. Μυριδάκης, Θ. Μπάρμπας, Χ. Πιπιλῆς, Ν. Ἰντζές, Κ. Μητσοτάκης, Κ. Μαρῆς, Α. Βουλόδημος, Π. Κλῆς, Γ. Βολουδάκης, Μ. Κοτσώνης, Ν. Ἀθανασίου καὶ Δ. Παινέζης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ Ο.Λ.Π. καὶ Λιμενικῶν Ταμείων κειμένων διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Μίχας, Ι. Τούμπας καὶ Σ. Ἡλιόπουλος, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τῆς κειμένης νομοθεσίας «περὶ προστασίας πολεμιστῶν καὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 23)1956 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου». Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ ἐξυγιαντικοῦ Συλλόγου Ἀθηνῶν καὶ προαστίων, αἰτουμένου ψεκασμὸν τῶν ρεμάτων Ποδονίφτη καὶ Κηφισσοῦ, πρὸς καταστροφὴν μυϊγῶν, κωνώπων κλπ. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Π. Πινάτσης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἠλία Βασ. Γκιώνη, γεννηθέντος τῷ 1940 ἐν τῇ πόλει τῆς Δράμας ἀπὸ γονεῖς γνησίους μὲν Ἕλληνας, ἀλλὰ καταγομένους ἀπὸ τὴν Ἑλληνικωτάτην Βόρειον Ἤπειρον καὶ χαρακτηριζομένου ὡς ἐκ τούτου ὡς Ἀλβανοῦ ὑπηκόου, αἰτουμένου τὴν Ἑλληνικὴν Ἰθαγένειαν καὶ ὑπηκοότητα διὰ νὰ ὑπηρετήσῃ καὶ ὡς στρατιώτης, διότι, ὡς ἀναφέρει, τυγχάνει γνήσιος καὶ καθαρόαιμος Ἕλλην καὶ οὐδεμίαν σχέσιν ἔχει μὲ τὴν χώραν τοῦ Ἐμβὲρ Χότζα. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Π. Πινάτσης, καταθέτει ἀναφορὰν 134 κατοίκων τῆς ἀκριτικῆς Κοινότητος Ἐξοχῆς, ἀπεχούσης 500 περίπου μέτρα ἐκ τῆς ὁροθετικῆς γραμμῆς Ἑλληνοβουλγαρικῶν συνόρων, αἰτουμένων, ὅπως, κατὰ τὴν ἐν τῇ Βουλῇ συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου «περὶ καταβολῆς ἀποζημιώσεως εἰς τὰ θύματα τῶν Ναζὶ περιληφθοῦν καὶ αὐτοί, διότι μετακινηθέντες ἐκ τοῦ χωρίου των λόγῳ τῆς Γερμανικῆς εἰσβολῆς ἐγκατέλειψαν τὰ πάντα καὶ πολλοὶ ἀπέθανον λόγῳ στερήσεων καὶ κακουχιῶν. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Δ. Γιαχνῆς, Μ. Σβώλου, Γ. Αὐγερόπουλος, Ι. Εὐαγγελίδης καὶ Σ. Ἠλιόπουλος, καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Γενικῆς Συνελεύσεως τῶν μελῶν τῆς Μηχανουργικῆς Ἑνώσεως Ἀθηνῶν–Περιχώρων, αἰτουμένης αὔξησιν ἡμερομισθίου κατὰ 30%, ὑπογραφὴν νέας Συλλογικῆς Συμβάσεως, ἐφαρμογὴν Ἐργατικῆς Νομοθεσίας, κατάργησιν τοῦ νόμου 3239)55 κλπ. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Κ. Χιωτάκης, Ι. Κοντουδάκης, Ι. Εὐαγγελίδης καὶ Σ. Καρασάββας, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κοινότητος Παλαιῶν Ρουμάτων–Χανίων, αἰτουμένου, ὅπως ἀπαλλαγῇ ἡ Κοινότης, λόγῳ οἰκονομικῆς ἀδυναμίας, τῆς περαιτέρω καταβολῆς συντάξεως εἰς τὴν χήραν τοῦ ἀποβιώσαντος τέως Προέδρου της, Θεοδώρου Κουρῆ ἢ Κουριδάκη. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Κ. Χιωτάκης καὶ Ι. Κοντουδάκης, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Ἀνωτ. Ὑγ. Προσωπικοῦ ΙΚΑ Χανίων, αἰτουμένου μονιμοποίησιν ἁπάντων τῶν ὑπηρετούντων εἰς τὸ ΙΚΑ Χανίων ἰατρῶν, συνταξιοδότησιν τῶν ἐξελθόντων καὶ ἐξερχομένων τῆς ὑπηρεσίας τοῦ Ι. Κ.Α. ἰατρῶν κλπ. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Μ. Κανιάρης καὶ Ι. Δραγονέτης, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Τεχνοεργατῶν Οἰκοδόμων Λεβαδείας, αἰτουμένου τροποποίησιν τοῦ Ν. Δ. 1404)1960 «περὶ τροποποιήσεως τῆς περὶ ΙΚΑ νομοθεσίας». Οἱ Γ. Ἀρβανιτάκης, Σ. Μόρφης κλπ., κάτοικοι Κοινότητος Ἀμπελοκήπων–Νομοῦ Ζακύνθου, αἰτοῦσιν, ὅπως συμπεριληφθῶσιν εἰς τὸν νόμον περὶ ἀποζημιώσεως θυμάτων Ναζισμοῦ, ὡς ἀπωλέσαντες τὰς οἰκίας των κλπ., συνεπεία δημιουργίας ἀεροδρομίου παρὰ τῶν Γερμανῶν εἰς τὸ ἐν λόγῳ χωρίον των. Ὁ βουλευτὴς Ἀρκαδίας κ. Δ. Παπαδημητρίου, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Πολυτέκνων Τριπόλεως, διαμαρτυρομένου διὰ τὴν κατάργησιν τῆς ἀπαλλαγῆς ἀπὸ τὰ ἐκπαιδευτικὰ τέλη τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν τῶν τέκνων τῶν πολυτέκνων κλπ. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Δ. Κελτεμλίδης, Ε. Γιαρένης, Β. Ἐφραιμίδης καὶ Γ. Εὐαγγέλου, καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Ἐργατοτεχνιτῶν Οἰκοδόμων Θεσσαλονίκης, αἰτουμένης τροποποίησιν τοῦ Ν. Δ. 1404)60 «περὶ τροποποιήσεως τῆς περὶ ΙΚΑ νομοθεσίας». Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Α. Καλλιδόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Ὑποδηματεργατῶν Ἀθηνῶν, αἰτουμένου τὴν δημιουργίαν Ταμείου Προνοίας, ἐπιδότησιν ἀνέργων ἄνευ προϋποθέσεων κλπ., πρὸς περιστολὴν τῆς ἀνεργίας. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Δ. Γιαχνῆς, Σ. Ἠλιόπουλος καὶ Ι. Εὐαγγελίδης, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Ὑποδηματεργατῶν Ἀθηνῶν, αἰτουμένου τὴν δημιουργίαν Ταμείου Προνοίας, ὑπογραφὴν τοπικῆς Συλλογικῆς Συμβάσεως κλπ. Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Παπαδημητρίου, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Ἀρκαδίας, αἰτουμένης, ὅπως ἀφεθῇ ἐλευθέρα ἡ ὑποχρεωτικῶς καθορισθεῖσα τιμὴ γάλακτος εἰς δραχ. τρεῖς (3) καὶ ἑξήκοντα λεπτὰ κατὰ χιλιόγραμμον.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Ψήφισις συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ Ν. Δ. 3980)59 «περὶ κωδικοποιήσεως τῆς διοικητικῆς νομοθεσίας καὶ διατάξεών τινων τοῦ Ὑπαλληλικοῦ Κώδικος». Εἰς τὸ ἄρθρον 4, παράγραφος 2, τὸ «συμπληρώνουν» διορθοῦται «συμπληρούντων».

§8ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς τὸ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου, ὡς διωρθώθη, «περὶ τροποποιήσεως τοῦ Ν. Δ. 3980)59 «περὶ κωδικοποιήσεως τῆς διοικητικῆς νομοθεσίας καὶ διατάξεών τινων τοῦ Ὑπαλληλικοῦ Κώδικος». Ψήφισις συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Α. Ν. 2039)1939 «περὶ τροποποιήσεως, συμπληρώσεως καὶ κωδικοποιήσεως τῶν νόμων περὶ ἐκκαθαρίσεως καὶ διοικήσεως τῶν εἰς τὸ Κράτος καὶ ὑπὲρ κοινωφελῶν σκοπῶν καταλειπομένων κληρονομιῶν, κληροδοσιῶν καὶ δωρεῶν».

§10ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς τὸ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Α. Ν. 2039)1939 «περὶ τροποποιήσεως, συμπληρώσεως καὶ κωδικοποιήσεως τῶν νόμων περὶ ἐκκαθαρίσεως καὶ διοικήσεως τῶν εἰς τὸ Κράτος καὶ ὑπὲρ κοινωφελῶν σκοπῶν καταλειπομένων κληρονομιῶν, κληροδοσιῶν καὶ δωρεῶν». Ψήφισις συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀντικαταστάσεως τῆς παραγράφου 5 τοῦ ἄρθρου 12 τοῦ Α. Ν. 1470)1938 «περὶ Ὀργανισμοῦ τοῦ Ταμείου Λαϊκῶν Ἀγορῶν Ἀθηνῶν–Πειραιῶς καὶ Περιχώρων κ. λ. π.».

§12ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς τὸ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἀντικαταστάσεως τῆς παραγράφου 5 τοῦ ἄρθρου 12 τοῦ Α. Ν. 1470)38 «περὶ Ὀργανισμοῦ τοῦ Ταμείου Λαϊκῶν Ἀγορῶν Ἀθηνῶν–Πειραιῶς καὶ Περιχώρων κ.λ.π.». Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συστάσεως ἐν Θεσσαλονίκῃ Ἱδρύματος ὑπὸ τὴν ἐπωνυμίαν «Ἵδρυμα Κοινωνικῆς Προνοίας ὁ Ἅγιος Παντελεήμων».

§14Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Κοινωνικῆς Προνοίας). Κύριοι βουλευταί, παρακαλῶ νὰ γίνῃ δεκτὸν μὲ τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Χιωτάκη, διὰ τῆς ὁποίας τὸ «δύναται νὰ ἐνταχθῇ», ἀντικαθίσταται διὰ τοῦ «ἐντάσσεται». Ἐπίσης, γίνεται δεκτὴ καὶ ἡ τροπολογία τοῦ κ. Κοκκέβη, ὅπως εἰς τὴν Ὑγειονομικὴν Ἐπιτροπὴν εἰσαχθοῦν ὅσος εἶναι ὁ ὁριζόμενος ἀριθμός, διὰ νὰ συμπληρωθοῦν τὰ κενά. Τέλος, γίνεται δεκτὴ ἡ τροπολογία, ὅπως αἱ ἀπόφοιτοι τοῦ Ἑλληνικοῦ Σπιτιοῦ τῆς Χατζημιχάλη δύνανται νὰ διορισθοῦν εἰς Οἰκοκυρικὰς Σχολάς.

§15ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§16ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν κατ’ ἄρθρον, ὡς ἐτροποποιήθη τὸ σχέδιον νόμου «περὶ συστάσεως ἐν Θεσσαλονίκῃ Ἱδρύματος ὑπὸ τὴν ἐπωνυμίαν «Ἵδρυμα Κοινων. Προνοίας ὁ Ἅγιος Παντελεήμων». Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ γεωργικῶν κοινωνικῶν ἀσφαλίσεων». Ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 8 ἐκηρύχθη περαιωμένη. Ὑπεβλήθη ἡ ἑξῆς πρότασις, ὑπογραφομένη ὑπὸ τοῦ κεκανονισμένου ἀριθμοῦ βουλευτῶν. Πρὸς Τὸ Προεδρεῖον τῆς Βουλῆς Ἀξιότιμε κ. Πρόεδρε, Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ προτείνωμεν ὅπως, ἐπὶ τῆς ὑποβληθείσης τροπολογίας τῶν συναδέλφων κ.κ. Ἡλιοῦ, Κακογιάννη κλπ., ἐχούσης οὕτω: «2. Τὸ ἄρθρον 8 τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου διαγράφεται», ἡ ἀπόφασις τοῦ Σώματος ληφθῇ διὰ ψηφοφορίας δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Φεβρουαρίου 1961 Οἱ προτείνοντες βουλευταὶ Ν. Ζορμπᾶς, Α. Τσιάρας, Π. Γλιγλῆς, Α. Κοκκέβης, Γ. Κατσίμπας, Α. Λασκαρίδης, Δ. Σπυρίδης, Σ. Ἡλιόπουλος, Μ. Χριστογεῶργος, Ν. Σκοπούλης, Ι. Γαβριηλίδης, Ι. Δραγονέτης, Χ. Μπούσιος, Γ. Πρίφτης, Δ. Μερλόπουλος, Π. Πολυχρονίδης, Ι. Γιαλώφας Π. Καπνίσης, Χ. Παγώνης, Κ. Χιωτάκης, Ι. Σιαφλέκης Κ. Κωνσταντάρας, Γ. Παπαγεωργίου, Β. Ἐφραιμίδης, Δ. Γιαχνῆς. Οἱ παραδεχόμενοι αὐτὴν λέγουσι ναί· καὶ οἱ μὴ παραδεχόμενοι αὐτὴν λέγουσιν ὄχι. Καλοῦνται ἐπὶ τοῦ καταλόγου οἱ κ. κ. Σ. Εὐστρατιάδης καὶ Α. Κακογιάννης. (Προσελθόντων τῶν ψηφολεκτῶν ἄρχεται ἡ δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως ψηφοφορία τῶν κ.κ. βουλευτῶν, ἀπαντώντων ὡς ἀκολούθως εἰς τὸ τεθὲν ἐρώτημα).

(Περατωθείσης τῆς ψηφοφορίας καὶ γενομένης διαλογῆς προέκυψε τὸ κάτωθι ἀποτέλεσμα).

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐψήφισαν ἐν ὅλῳ 173. Εἶπον ΝΑΙ 67 καὶ ΟΧΙ 106. Συνεπῶς, ἡ πρότασις περὶ διαγραφῆς τοῦ ἄρθρου 8 δὲν ἐγένετο δεκτή. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλή, δέχεται τὸ ἄρθρον 8;

§18ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Προχωροῦμεν εἰς τὴν συζήτησιν τοῦ ἄρθρου 9. Ὁ κ. Η. Ἠλιοῦ, ἔχει τὸν λόγον.

§20Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ ἄρθρον 9 κάμνει τρεῖς χαρακτηρισμοὺς τῶν πηγῶν προελεύσεως τῶν ἐσόδων, τὰ ὁποῖα θὰ προκύψουν ἐκ τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ νομοσχεδίου. Τὸ σχέδιον τῶν τριῶν Κομμάτων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ἐξέθεσεν εἰς τὴν αἰτιολογικήν του ἔκθεσιν διατὶ δὲν ἔπρεπε νὰ ἐπιβληθῇ εἰσφορὰ εἰς τοὺς ἠσφαλισμένους, καὶ ὑπεδείκνυε τὰς πηγὰς ἐκ τῶν ὁποίων θὰ ἔπρεπε νὰ ἐξασφαλισθοῦν τὰ ἀπαιτούμενα χρήματα διὰ τὴν παροχὴν συνταξιοδοτήσεως κλπ. εἰς τοὺς ἀγρότας. Καὶ ὅσον μὲν ἀφορᾷ τὴν μὴ ἐπιβολὴν ἀσφαλιστικῆς εἰσφορᾶς καὶ τὴν ἀλλοίαν ρύθμισιν τῶν πόρων, θὰ ἀσχοληθοῦν ἄλλοι ἐκ τῶν κυρίων συναδέλφων, οἱ ὁποῖοι θὰ ὁμιλήσουν ἐν συνεχείᾳ. Θὰ ἤθελα νὰ ὑπενθυμίσω, ὅμως, εἰς τοὺς κυρίους συναδέλφους, ὅτι ὀρθὸν θὰ εἶναι —ἀσχέτως τῆς κομματικῆς τοποθετήσεως ἑνὸς ἑκάστου— νὰ γνωρίζῃ ὁ καθείς, τὶ πρόκειται νὰ ψηφίσῃ. Θὰ μείνω εἰς τὸν τρίτον πόρον, τὸν ἐμφανιζόμενον ὡς τὸν πλέον ἀθῶον καὶ ἄκακον, τὸν ὁμιλοῦντα περὶ προσόδων ἐκ πάσης νομίμου αἰτίας κτήσεως. Ἡ ἔκθεσις τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου, ἀφοῦ κάμει τοὺς ὑπολογισμούς, προσθέτει τὰ ἀκόλουθα: «Τὸ ὡς ἄνω συνολικὸν ποσὸν αὐξάνεται κατὰ ποσὸν δραχμῶν 35 ἑκατομμυρίων ἐκ τῶν προσόδων τῆς περιουσίας τοῦ ὀργανισμοῦ λόγῳ τῆς ἐνάρξεως παροχῆς, οὐχὶ ἀπὸ 1 Ἰανουαρίου 1961». Δηλαδὴ φέρει ὡς βεβαιωμένον, ὅτι ἡ περιουσία τοῦ ταμείου Ζʹ ποὺ θὰ σχηματισθῇ μὲ τὸ νὰ εἰσπράττεται ἕνα μέρος τῶν προσόδων ἀπὸ τὸν Νοέμβριον 1960 καὶ ἕνα ἄλλο μέρος, ἅμα τῇ ψηφίσει τοῦ νομοσχεδίου, ἐνῷ αἱ παροχαὶ θὰ δίδωνται ἀπὸ 1ης Ἰουλίου 1962, θὰ δώσῃ τόκους ἐκ τῶν προσόδων 35 ἑκατομμύρια δραχμῶν. Τὸ γεγονὸς αὐτὸ μαρτυρεῖ, ὅτι ὑπάρχει πρόθεσις, ὅπως τὸ ἕνα καὶ ἥμισυ ἕως δύο δισεκατομμύρια τὰ ὁποῖα θὰ προκύψουν νὰ περάσουν εἰς τὸ δημόσιον ταμεῖον ὑπὸ τύπον ἐντόκων γραμματίων. Αὐτὰ ὅλα μαρτυροῦν, ὅτι βαίνομεν πρὸς περαιτέρω ἀποστράγγισιν τῶν τόσων δεινοπαθούντων ἀγροτῶν μας τῆς ὑπαίθρου, μὲ τοὺς ὁποίους ἐλέχθη, ὅτι θὰ γίνῃ πρὸς ὄφελός των σημαντικὴ μετατόπισις εἰσοδήματος τῶν πόλεων. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ ἓν καὶ ἥμισυ δισεκατομμύριον τὸ ὁποῖον θὰ δανεισθῇ τὸ δημόσιον, θὰ τὸ πληρώσῃ, εἴτε ἀπὸ τὸ Ἐκδοτικὸν Προνόμιον, ἤ, ἐὰν καὶ ὅταν ἀρχίσῃ νὰ καταβάλῃ τὴν ἀσφαλιστικὴν παροχήν, θὰ τὸ πληρώσῃ διὰ τῆς ἀναζητήσεως νέων φόρων. Τὸ πιθανώτερον εἶναι ὅ,τι θὰ ἔχουν εἰσπραχθῆ μέχρι τῆς 1ης Ἰουλίου, νὰ παγωθοῦν κατὰ τὸν ἴδιον τρόπον, καθ’ ὃν ἐπάγωσαν τὰ 500.000.000 πρῶτα ἔξοδα τοῦ Ι.Κ.Α. ἐπὶ Δικτατορίας Ἰωάννου Μεταξᾶ. Ἡ δημοσιευθεῖσα ἔκθεσις ἐπὶ τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ 1961 εἰς τὴν σελίδα 37 προβλέπει τὰ ἑξῆς: «Τὸ ἀποτέλεσμα τοῦ προϋπολογισμοῦ 1960 προέβλεπεν ἔλλειμμα 983 ἑκατομμ. δραχμ., ἀνελθὸν, τελικῶς, εἰς 7.017 δραχμ. Ἡ κάλυψις τοῦ τελικοῦ τούτου ἀνοίγματος ἀντιμετωπίζεται ἀπὸ ἰσόποσον ἐσωτερικὸν δανεισμὸν δι’ ἐντόκων γραμματίων». Εἰς τὴν σελίδα 54, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, λέγει τὰ ἑξῆς: «Πλὴν τοῦ ἐξωτερικοῦ δανεισμοῦ, ἡ Κυβέρνησις κινητοποιεῖ τὴν ἐγχώριον ἀποταμίευσιν ὑπὸ μορφὴν ὁμολογιακῶν δανείων μακρᾶς διαρκείας καὶ βραχυπροσθέσμων ἐντόκων γραμματίων. Τὰ ἀπὸ τοῦ 1958 καὶ ἐντεῦθεν συναπτόμενα δάνεια, δι’ ἐντόκων γραμματίων συνιστῶντα βραχυπρόθεσμον κυμαινόμενον χρέος, καλύπτεται κυρίως διὰ τῆς παραγωγικῆς χρησιμοποιήσεως τῆς εἰς τὰς Τραπέζας συσσωρευομένης λαϊκῆς ἀποταμιεύσεως. Ὑπάρχουν, βεβαίως, συνεχίζει ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ὅρια καὶ εἰς τὴν χρησιμοποίησιν τοῦ δανεισμοῦ διὰ τὴν χρηματοδότησιν τῶν δημοσίων ἐπενδύσεων, ἀλλὰ ποῖα ὅρια, νομίζει, ὅτι ὑπάρχουν; Τοιαῦτα ὅρια τίθενται, προκειμένου περὶ τοῦ ἐσωτερικοῦ δανεισμοῦ, ἐκ τῶν δυνατοτήτων τῆς ἀγορᾶς καὶ τῆς διαθεσίμου ἀποταμιεύσεως, ἐν συνδυασμῷ πρὸς τὰς εἰς κεφάλαια ἀνάγκας τοῦ ἰδιωτικοῦ τομέως τῆς οἰκονομίας. Τέλος εἰς τὴν σελίδα 237 προβλέπει, ὅτι θὰ εἰσπράξῃ ἀπὸ ἔντοκα γραμμάτια τὸ ποσὸν τῶν 1.035.000.000. Ὀρθῶς χαρακτηρίζει ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, τὰ ἔντοκα γραμμάτια, ὡς κυμαινόμενον χρέος, διότι πράγματι, πρόκειται περὶ μιᾶς μορφῆς θαλασσοδανείου. Ἀλλὰ μέσα εἰς τὴν μανίαν τῆς σπατάλης τοῦ προεκλογικοῦ προϋπολογισμοῦ, ἡ Κυβέρνησις τείνει νὰ μεταβάλῃ τὸν χαρακτῆρα τῶν ἐντόκων γραμματίων. Ἡ πρόσφατος ἀπόφασις τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς ὁρίζει, ὅτι ἀπὸ μεθαύριον 1ην Μαρτίου θὰ δεσμεύεται τὸ 18% τῶν καταθέσεων ὄψεως καὶ ταμιευτηρίων καὶ θὰ πηγαίνῃ εἰς τὸν κρατικὸν προϋπολογισμὸν ὑπὸ μορφὴν ἐντόκων γραμματίων. Καὶ τὸ χαρακτηρίζει περαιτέρω ὡς ἑξῆς: «διὰ τῆς διατάξεως ταύτης ἀπεφεύχθη, ὅπως τεθῇ εἰς τὴν διάθεσιν τῶν Τραπεζῶν σοβαρὸν ποσὸν ἀντιπροσωπεῦον τὴν ἀξίαν τῶν ληξιπροθέσμων ἐντόκων γραμματίων, τὸ ὁποῖον εἶναι ἀβέβαιον ποῦ θὰ ἐτοποθετεῖτο, ἐνῷ συγχρόνως θὰ ἦτο κατ’ ἀρχὴν πληθωριστικῆς προελεύσεως, ὡς μὴ προερχόμενον ἐκ τρεχούσης ἀποταμιεύσεως. Μὲ ἄλλα λόγια ἡ ἀποταμίευσις μόλις παλαιώσῃ ὀλίγον, καθίσταται πληθωριστική. Εἴπητε, λοιπόν, εἰς τοὺς καταθέτας τῶν 10,5 δισεκατομμυρίων τοῦ ταμιευτηρίου καὶ τῶν 3,5 δισεκατομμυρίων ὄψεως, ὅτι αἱ καταθέσεις των εἶναι πληθωριστικαὶ καὶ ὅτι τὸ Κράτος δικαιοῦται νὰ τὰς δημεύῃ. Αὐτὰ εἶναι τελείως παράδοξα πράγματα, ἀληθινὰ προσχήματα λεηλασίας τῶν καταθέσεων ὄψεως καὶ ταμιευτηρίου. Ὁ ἴδιος ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἐξ ἄλλου, ὡμολόγησεν, ὅτι αὐτὰ τὰ ὁποῖα θὰ εἰσπραχθοῦν ἀπὸ τοὺς ἀγρότας θὰ ἐπανέλθουν εἰς τὸν προϋπολογισμὸν ὑπὸ τὴν μορφὴν ἐντόκων γραμματίων. Ἡ ἔκθεσις τοῦ Διεθνοῦς Νομισματικοῦ Ταμείου, ἀναφέρει, ὅτι εἰς συζητήσεις, αἱ ὁποῖαι ἐγένοντο μετὰ μελῶν τῆς Κυβερνήσεως τὰ τελευταῖα ἔτη, ἐξέφρασαν τὴν γνώμην, ὅτι πάντα τὰ ἀνωτέρω ἀποτελοῦν κίνδυνον διὰ τὴν νομισματικὴν σταθερότητα. Ὅταν, λοιπόν, ἔχωμε τὸ 1958 δανεισμὸν 400.000.000, τὸ 1959 1.300 ἑκατ. καὶ τὸ 1960 2.700.000.000, διὰ ἀναλόγου μεθόδου διὰ τῶν ἀσφαλιστικῶν καὶ κοινωνικῶν πόρων βαίνομεν πρὸς ἀνατίναξιν τῆς νομισματικῆς σταθερότητος, διὰ τὴν ὁποίαν σεμνύνεται ἡ Κυβέρνησις, ἐνῷ ὅταν αὐτὴ ἀποτελῇ αὐτοσκοπὸν καὶ δὲν βαδίζῃ μὲ οἰκονομικὴν ἀνάπτυξιν, στερεῖται ἀξίας. Κύριοι συνάδελφοι, ἐὰν ἡ διάταξις αὐτὴ ψηφισθῇ καὶ ἐφ’ ὅσον τὸ ποσὸν αὐτὸ δὲν πρόκειται νὰ ἐπιστραφῇ, ἀποτελεῖ ἐξαπάτησιν τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου, ἀποτελεῖ κεκαλυμμένην φορολογίαν καὶ διασπάθισιν τοῦ προϊόντος της, οὐχὶ ὑγιᾶ διὰ καθαρῶς προεκλογικοὺς σκοπούς. Ἐφιστῶ τὴν προσοχὴν τῶν κ.κ. συναδέλφων ἐπὶ τῆς μορφῆς αὐτῆς τῆς ἀπορροφήσεως τῶν πόρων τοῦ ταμείου ὑπὸ τὴν μορφὴν ἐντόκων γραμματίων.

§21ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς, ἔχει τὸν λόγον.

§22Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἐὰν ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 9 ἐξετασθῇ, ἐν συνδυασμῷ μὲ τὰς διατάξεις τῶν ἄρθρων 10 καὶ 11, ἀποκαλύπτει, ὅτι οἱ σκοποὶ τοῦ νομοσχεδίου, τοὐλάχιστον διὰ τὸ παρὸν εἶναι ἡ ἀνακούφισις τοῦ προϋπολογισμοῦ ἀπὸ τὰ βάρη τῆς ἰατροφαρμακευτικῆς καὶ νοσοκομειακῆς περιθάλψεως τῶν ἀγροτῶν, τὰ ὁποῖα μέχρι σήμερον φέρει τὸ Κράτος, καὶ ἄλλοι γενικώτεροι ἀποταμιευτικοὶ τοῦ Κράτους, σκοποί. Ἐπειδὴ ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 9 εἶναι θεμελιώδης, νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ συμπληρωθῇ διὰ τοῦ καθορισμοῦ τοῦ τρόπου διαθέσεως τῶν πόρων. Ὡς πρὸς τὴν ἀσφαλιστικὴν εἰσφοράν, θὰ ἀναπτύξωμεν τὰς ἀπόψεις μας εἰς τὸ ἄρθρον 10, ἀλλὰ κατ’ ἀρχὴν πρέπει νὰ εἴπω, ὅτι, ἐφ’ ὅσον ἱδρύομεν ἀσφαλιστικὸν ὀργανισμόν, εἶναι ἀπαραίτητος καὶ ἡ ὕπαρξις ἀσφαλιστικῆς εἰσφορᾶς, διότι ἄλλως δὲν θὰ ὑφίστατο ἀσφάλισις. Ἡ διάταξις αὐτὴ πρέπει νὰ παραμείνῃ ὑπὸ τὸν ὅρον, ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ ἀποδεχθῇ τὰς παρατηρήσεις, τὰς ὁποίας θὰ ὑποβάλωμεν κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ ἄρθρου 10. Ὡς πρὸς τὴν κοινωνικὴν εἰσφορὰν συνεπὴς μὲ τὰ ὅσα ὑπεστήριξα μέχρι τοῦδε, εἶμαι ἀπολύτως σύμφωνος. Ἐφ’ ὅσον δὲ ἤδη ὑπὸ τῆς Βουλῆς ἐγένετο δεκτὴ ἡ ἀσφάλισις τοῦ κλάδου ἀσθενείας καὶ τῆς παραγωγῆς, πρέπει νὰ ἀποδεχθῶμεν καὶ τὴν ἀσφαλιστικὴν εἰσφοράν, διὰ νὰ καταστήσωμεν δυνατὴν τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ νόμου ὑπὸ τὸν ὅρον, ὅμως, ὅπως αὕτη μὴ βασισθῇ εἰς τὸ τεκμαρτὸν εἰσόδημα τῶν γεωργῶν, ἀλλὰ εἰς ἄλλους πόρους. Ὡς πρὸς τὴν τρίτην περίπτωσιν, ἐκ τῆς μελέτης καὶ τοῦ νομοσχεδίου καὶ τῆς ἐκθέσεως τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου καὶ τῶν μέχρι τοῦδε ἀνακοινώσεων τῆς Κυβερνήσεως, δημιουργεῖται ἡ πεποίθησις, ὅτι ἡ πρόθεσις τῆς Κυβερνήσεως νὰ μετατρέψῃ τὰ μέχρι Ἰουλίου 1962 ἔσοδα τοῦ Ο.Γ.Α. εἰς ἔντοκα γραμμάτια, θὰ προκαλέσῃ μέγα κίνδυνον διὰ τὴν περιουσίαν τοῦ Ο.Γ.Α. Καὶ ἐπὶ τοῦ σημείου τούτου ἰδιαιτέρως θὰ πρέπει νὰ ἐπιμείνωμεν καὶ νὰ προσέξωμεν. Διὰ νὰ εἴμεθα συνεπεῖς ἀπέναντι ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι θὰ ὑποστοῦν τὰ βάρη τῶν εἰσφορῶν κοινωνικῆς καὶ ἀσφαλιστικῆς, πρέπει νὰ συμπληρώσωμεν καὶ νὰ διευκρινήσωμεν τὴν παράγραφον γʹ τοῦ ἄρθρου 9, καθορίζοντες τοὺς πόρους, τῆς περιπτώσεως ταύτης. Τοιοῦτοι πόροι δύνανται νὰ βεβαιωθῶσιν οἱ ἐκ δωρεῶν, κληρονομιῶν ἢ κληροδοσιῶν καὶ ἐκ τόκων, ἐκ καταθέσεως ὄψεως τῶν χρημάτων τοῦ Ο.Γ.Α. εἰς Τραπέζας, ὥστε διατηρούμενα ἀνέπαφα τὰ κεφάλαια τοῦ Ο.Γ.Α. θὰ ἀποτελέσουν θετικὸν κεφάλαιον εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ ὀργανισμοῦ ἀπὸ 1ης Ἰουλίου 1962, πρὸς ἄσκησιν τῶν σκοπῶν του. Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἐπιμείνῃ νὰ μὴ κάμῃ τὴν διευκρίνησιν αὐτὴν καὶ συμβῇ ὅ,τι ἀνέφερεν ὁ προλαλήσας κ. συνάδελφος, θὰ τραυματίσῃ θανασίμως τὸν Ὀργανισμὸν καὶ θὰ καταστήσῃ τοὺς ἀγρότας δύσπιστους καὶ ἀπέναντι τοῦ Ὀργανισμοῦ καὶ ἀπέναντι τοῦ νόμου τούτου.

§23ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Πρίφτης, ἔχει τὸν λόγον.

§24Γ. ΠΡΙΦΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ ἄρθρον 9, ὅπως ἤδη ἀνεπτύχθη ἀπὸ τοὺς προλαλήσαντας συναδέλφους εἶναι εἰσαγωγικὸν τῶν ἄρθρων 10 καὶ 11. Καὶ ὡς πρὸς τὴν ἀσφαλιστικὴν εἰσφοράν, ἡ ὁποία ἐπιβάλλεται διὰ τοῦ ἄρθρου 9, εἶναι γεγονός, ὅτι ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 10 θὰ ἐπεκταθῇ καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ μεγάλη ἀνάπτυξις ἐν προκειμένῳ, εἴμεθα ὅμως ὑποχρεωμένοι, νὰ τονίσωμεν τὰ ἑξῆς: Ἐπιβάλλεται μία ἀσφαλιστικὴ εἰσφορά, ἡ ὁποία, κατὰ τὴν γνώμην μας, ὅπως ἐτονίσθη ἐπανειλημμένως ἐξ ὅλων, θεωρεῖται, ὅτι εἶναι καταθλιπτικὴ καὶ ἡ ὁποία θὰ ἀποδώσῃ ἀναμφισβητήτως, πολὺ περισσότερα ἔναντι τῶν παροχῶν τῶν ἀσφαλιστικῶν, τὰς ὁποίας θὰ ἀναλάβουν οἱ ἀσφαλιζόμενοι ἀγρόται. Τὸ διατὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποστηριχθῇ καὶ πάλιν. Ἀνεπτύχθη, συζητουμένου τοῦ ἄρθρου 7, ὅσον ἀφορᾷ τὰς ἰατροφαρμακευτικὰς περιθάλψεις. Δοθέντος, ὅτι ἀνατρέπεται οὐσιαστικῶς διὰ τοῦ ψηφισθέντος ἤδη ἄρθρου 7, ὁ τρόπος τῆς παροχῆς της καὶ ἀναμιγνύεται ἡ ἀσφάλισις μὲ τὴν κοινωνικὴν πρόνοιαν, πολὺ δὲ περισσότερον μὲ ὅσα ἀνεπτύχθησαν διὰ τὴν ἀσφάλισιν κατὰ παγετοῦ καὶ χαλάζης, προκειμένου περὶ τοῦ ἄρθρου 8, ἐξακολουθοῦμεν νὰ ἔχωμεν τὴν γνώμην, ὅτι, ἐνῷ προβλέπεται διὰ ποσὸν 150 ἑκατομμυρίων, ὑπὸ τὰς προϋποθέσεις, αἱ ὁποῖαι ἤδη ἔχουν θεσπισθῆ, ἓν ἐλάχιστον ποσοστὸν ἀγροτῶν θὰ λαμβάνουν ἀσφάλισιν ἔναντι ἐνδεχομένων καταστροφῶν. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν εἰσφοράν, ρητῶς καὶ κατηγορηματικῶς καὶ κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ παρόντος νομοθετήματος ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, ἀλλὰ καὶ κατὰ τὴν συζήτησιν πρὸ ἑνὸς περίπου ἔτους μὲ τὴν ὑποβολὴν τῶν προτάσεων νόμου ἐκ μέρους τῆς Ε.Δ.Α. καὶ τῆς Δ.Ε., ὅσον καὶ ἐκ μέρους τοῦ τότε Φ.Δ. Κόμματος, ὑπεδεικνύοντο καὶ διὰ ἀμφοτέρων, τῶν νομοθετημάτων καὶ κατὰ διάφορον τρόπον οἱ πόροι, οἱ ὁποῖοι θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἀποδώσουν τὰ ἀπαιτούμενα ποσά, διὰ νὰ προχωρήσῃ ἡ Κυβέρνησις εἰς τὴν ἀσφάλισιν τοῦ γήρατος, χωρὶς νὰ ἐπέλθῃ ἐπιβάρυνσις τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου καὶ ἀφ’ ἑτέρου, χωρὶς νὰ δημιουργηθῇ ὁλόκληρος σειρὰ νέων κοινωνικῶν πόρων. Εἶναι γεγονός, ὅτι αἱ ἀντιρρήσεις, αἱ ὁποῖαι ὑπῆρξαν, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἀσφαλιστικὴν εἰσφοράν, κυρίως, συνίσταντο εἰς τὸ ὅτι ἀπὸ ποίους πᾶμε νὰ ζητήσωμεν νὰ καταβάλουν τὰ 750 ἑκατομμύρια, τὰ ὁποῖα θὰ ἀποδώσουν τὸ 3% ἐπὶ τῆς μέσης τεκμαρτῆς προσόδου, δοθέντος, ὅτι εἶναι γνωστὸν ἐξ ἐπισήμων κειμένων, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τὴν συζήτησιν εἰς τὴν ἐπερώτησιν διὰ τὴν κατάστασιν εἰς τὴν ἐπαρχίαν, ὅτι ἔχομεν εἰς τὴν ὕπαιθρον μίαν κάμψιν τῆς παραγωγῆς τῆς γεωργικῆς, ἐν τῷ συνόλῳ, κατὰ τὸ παρὸν ἔτος, ἐν σχέσει μὲ τὸ 1958. Ὑπάρχει τὸ γνωστὸν πλῆθος τῶν ἀπόρων. Ὑπάρχει ἀκόμη διὰ τῆς ἀσφαλιστικῆς εἰσφορᾶς καὶ ἡ ἀπαράδεκτος φορολόγησις τοῦ μὴ ἐκχρηματιζομένου μέλους τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς. Καὶ προκειμένου περὶ παραγωγῶν, οἱ ὁποῖοι ἔστω καὶ ἕνα μικρὸ μέρος τῆς παραγωγῆς των τὸ ἐμπορευματοποιοῦν καὶ κἄτι εἰσπράττουν, θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ δημιουργήσῃ βάσιν συζητήσεως. Προκειμένου, ὅμως, περὶ τῶν ὀρεινῶν περιοχῶν, ὅπου εἶναι γεγονός, ὅτι ἐλάχιστον ἢ καὶ καθόλου μέρος τῆς παραγωγῆς των δὲν ἐκχρηματίζεται, πῶς θὰ τοῦ ζητηθῇ ἡ καταβολὴ εἰς χρῆμα, καὶ μάλιστα ἐπὶ τῇ βάσει τῆς διαδικασίας περὶ εἰσπράξεως δημοσίων ἐσόδων καὶ μὲ ὅλας τὰς κυρώσεις, αἱ ὁποῖαι ἀναγράφονται διὰ τὴν καθυστέρησιν τῆς εἰσφορᾶς. Πῶς θὰ κληθοῦν νὰ καταβάλουν τὴν εἰσφοράν, ὅταν εἶναι γνωστόν, ὅτι δὲν πωλοῦν τὴν παραγωγὴν των καὶ εἶναι ζήτημα, ἐὰν ὅλον τὸν χρόνον ἔχει κάθε οἰκογένεια 400 ἕως 500 δραχμ. Φοβοῦμαι, ὅτι εἰς ὡρισμένας περιπτώσεις, θὰ φθάσουν οἱ ἀγρότες, θὰ ὑποχρεωθοῦν οἱ ἀγρότες, διὰ νὰ καλύψουν τὴν εἰσφοράν, νὰ πωλήσουν κομμάτια ἀπὸ τὸ μικρό των κτῆμα. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν κοινωνικὴν εἰσφοράν, ὑπὸ τὰς προϋποθέσεις αἱ ὁποῖαι ἀνεπτύχθησαν κατὰ τὴν προηγουμένην συζήτησιν, καὶ αἱ ὁποῖαι ὑπάρχουν εἰς τροπολογίαν μας ἀναφορικῶς μὲ τὸ ἄρθρον 10, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τὴν ἀποποιηθοῦν, δοθέντος μάλιστα, ὅτι ὅλη ἡ συζήτησις ἔχει ἀποδείξει, ὅτι μὲ φόρους ὑπὲρ τρίτων τὸ γεωργικὸν εἰσόδημα ἐπιβαρύνεται μὲ ἕνα ποσὸν περίπου 600 ἕως 650 ἑκατομμ. δραχμ. Εἶμαι ὑποχρεωμένος, διὰ νὰ μὴ ἐπανέλθω εἰς τὰ ἴδια, νὰ συμφωνήσω ἀπολύτως μὲ τὰ ἐκτεθέντα ἀπὸ τὸν συνάδελφον κ. Ζορμπᾶν, ὅσον ἀφορᾷ τὸ ξεκαθάρισμα τῶν πόρων τοῦ Ο. Γ.Α., δηλαδὴ τῶν προσόδων. Εἶναι αὐτὸ ἀπαραίτητον νὰ ἐξασφαλισθῇ, ἀκριβῶς, διότι θὰ εἶναι, διὰ λογαριασμὸν ἔστω τῆς Κυβερνήσεως, μία ἀπάντησις εἰς τὰς αἰτιάσεις αἱ ὁποῖαι εἶναι βάσιμοι, καὶ αὐτὴν ἀκόμη τὴν στιγμὴν ποὺ συζητοῦμεν, ὅτι βασικὸς σκοπὸς τοῦ νομοσχεδίου ἦτο νὰ ἐμπλέξῃ ἀνόμοια πράγματα διὰ νὰ ἀνταποκριθῇ εἰς ἕν αἴτημα τῶν ἀγροτῶν ἄνευ τῆς οὐσιαστικῆς συμβολῆς τοῦ Κρατικοῦ Προϋπολογισμοῦ. Καὶ αὐτὴ εἶναι τὸ τέταρτον στοιχεῖον τῶν πόρων, τὸ ὁποῖον λείπει. Εἶναι ἡ ὁλοκληρωτικὴ ἀπουσία τοῦ Κρατικοῦ Προϋπολογισμοῦ. Βεβαίως, ὅπως ἀνεπτύχθη καὶ εἰς τὴν συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, διὰ τῆς ἐφαρμογῆς τῶν διατάξεων τοῦ νομοσχεδίου, αἱ εἰσπράξεις, αἱ ὁποῖαι θὰ προέλθουν, θὰ εἶναι πολὺ μεγαλύτεραι τῶν ἀντιπαροχῶν τῶν ἀσφαλιστικῶν, αἱ ὁποῖαι θὰ δοθοῦν εἰς τοὺς ἀγρότας. Ἀντιλαμβάνεται, λοιπόν, κανείς, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι διὰ λόγους τοὐλάχιστον τάξεως, θὰ ἔπρεπε νὰ ἀναφέρεται ἡ συμβολὴ τοῦ Κρατικοῦ Προϋπολογισμοῦ εἰς τὴν κατηγορίαν τῶν πόρων τοῦ Ο.Γ.Α., διὰ νὰ ἐπιτρέψῃ καὶ τὴν θεμελίωσιν καὶ τὴν ἐξέλιξιν καὶ τὴν ἀπρόσκοπτον ἐφαρμογὴν τοῦ θεσμοῦ. Ἀντὶ τούτου, ὅπως ἀνεπτύχθη εἰς τὴν συζήτησιν τῶν προηγουμένων ἡμερῶν, ὑπάρχουν ἐπιβαρύνσεις, ὑπάρχει οὐσιαστικὴ φαλκίδευσις τῆς παρεχομένης μέχρι σήμερον κοινωνικῆς προνοίας, καὶ ὑπάρχει τὸ βάρος τῶν 150 ἑκατομμ., ἐπαναλαμβάνω, τῆς φορολογίας, τῆς οὐσιαστικῆς φορολογίας, διὰ τὴν ἀσφάλισιν παγετοῦ καὶ χαλάζης, ἐνῷ ὑπὸ τὰς προϋποθέσεις ὑπὸ τὰς ὁποίας ἐψηφίσθη τὸ ἄρθρον 8, δὲν ἀποδίδεται οὐσιαστικὴ ἀποζημίωσις εἰς ἕν ὑψηλὸν ποσοστὸν 20%, τὸ ὁποῖον ἀποκλείεται αὐτῆς. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ παράταξίς μας ἀποδέχεται ὑπὸ τὰς προϋποθέσεις, αἱ ὁποῖαι ἀνεπτύχθησαν εἰς τὴν συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου καὶ τὰς διαγραφομένας εἰς τροπολογίαν μας διὰ τὸ ἄρθρον 10, τὴν ἀσφαλιστικὴν εἰσφοράν. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν τρίτην κατηγορίαν, ἐπιμένομεν, ὅτι χρειάζεται ἡ διευκρίνισις τῶν πόρων, καὶ μάλιστα κατὰ τὸν τρόπον τὸν ὁποῖον ἀνέπτυξεν ὁ κ. Ζορμπᾶς. Καὶ διὰ νὰ ὑπάρχῃ ἡ εἰλικρίνεια τοῦ ἐνδιαφέροντος πρὸς τὸν ἀγροτικὸν κόσμον, θὰ πρέπει συζητουμένου τοῦ ἄρθρου 9 νὰ καθορισθῇ, ὡς πόρος τοῦ ὀργανισμοῦ τῶν Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων, ἡ συμμετοχὴ τοῦ Κρατικοῦ Προϋπολογισμοῦ, διὰ νὰ ἠμπορέσῃ νὰ ὀρθοποδήσῃ ὁ ὀργανισμὸς αὐτός, ὁ ὁποῖος ὑπὸ τόσας δυσμενεῖς προϋποθέσεις θεμελιοῦται, ἐφ’ ὅσον οὐδεμία ὑπόδειξις ἐγένετο ἀποδεκτὴ διὰ τὴν μεταβολὴν θεμελιωδῶν διατάξεων τοῦ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχεδίου.

§25ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Τσιάρας, ἔχει τὸν λόγον.

§26Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐξακολουθοῦμεν νὰ πιστεύωμεν, ὅτι ὁ ἀγροτικὸς πληθυσμὸς εὑρίσκεται εἰς πλήρη οἰκονομικὴν ἐξαθλίωσιν. Ἐξακολουθοῦμεν νὰ πιστεύωμεν, ὅτι ἐξ αἰτίας αὐτοῦ τοῦ παράγοντος, παρατηρεῖται μία ὁμαδικὴ φυγὴ τοῦ ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ ἀπὸ τὴν ὕπαιθρον πρὸς τὰς πόλεις καὶ τὸ ἐξωτερικὸν καὶ ἐξακολουθοῦμεν ἀκόμη νὰ πιστεύωμεν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν θὰ ἠμπορέσῃ νὰ ἐφαρμόσῃ τὸ παρὸν νομοσχέδιον ὡς ἔχει, διότι θὰ συναντήσῃ τὴν πενίαν τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν, τῶν ἀγροτῶν. Δὲν εἶναι δυνατόν, κ. Πρόεδρε, νὰ ζητῆται ἀπὸ ὑπουργοὺς τῆς Κυβερνήσεως νὰ φορολογηθοῦν 2 ἑκατομμύρια ἀγρόται χαρακτηριζόμενοι ἀπὸ τοὺς ἰδίους τοὺς ὑπουργούς, ὡς ζῶντες βίον κτηνώδη, μὲ 870 ἑκατομμύρια δραχμάς, καὶ διὰ νὰ εἰσπράξῃ αὐτὰ τὰ χρήματα καταφεύγει μάλιστα εἰς μεθόδους, αἱ ὁποῖαι εἶναι γνωσταὶ μόνον εἰς τὴν ἐποχὴν τῆς Τουρκοκρατίας καὶ εἰς τὸν μεσαίωνα, μὲ τὴν μέθοδον τοῦ τεκμαρτοῦ ἐπὶ τοῦ ἀκαθαρίστου εἰσοδήματος. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον τὸ Κόμμα τῆς Νέας Ἀγροτικῆς Κινήσεως, ἡ Ε.Δ.Α., ἡ Δημοκρατικὴ Ἕνωσις καὶ πέραν ὑμῶν καὶ τὸ τέως Κόμμα τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων, κατέθεσαν σχέδια νόμων διαφορετικὰ βέβαια, διὰ τῶν ὁποίων, ὅμως, ἀμφότερα ἐζητοῦσαν τὴν ἀσφάλισιν τοῦ γήρατος καὶ μόνον, διότι ἡ ἀσφάλισις τῆς ὑγείας εἶχε τακτοποιηθῆ διὰ τῶν πόρων τοῦ Κρατικοῦ Προϋπολογισμοῦ. Ἡ Κυβέρνησις διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου, ὁλόκληρον τὸ ποσὸν ἐκεῖνο ποὺ διέθετε διὰ τὴν ὑγειονομικὴν περίθαλψιν τῶν ἀγροτῶν, τὸ ρίπτει εἰς τοὺς ὤμους τῶν ἀγροτῶν καὶ αὐτὸ τὸ ποσὸν κατὰ τὰς δηλώσεις τοῦ ἀξιοτίμου κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, εἶναι 380 ἑκατομμύρια, μὲ ὑπόσχεσιν νὰ αὐξηθοῦν κατὰ 100 ἀκόμη ἑκατομμύρια. Τόση εἶναι ἡ πίστις μας, κύριοι συνάδελφοι, εἰς τὴν οἰκονομικὴν ἐξαθλίωσιν τῶν ἀγροτικῶν μας πληθυσμῶν, ὥστε κατεθέσαμεν καὶ ἄλλην πρότασιν νόμου, περὶ ἀναστολῆς τῶν ἀγροτικῶν χρεῶν, διότι καὶ αὐτὰ τὰ χρέη, τὰ μεγάλα μὲ τοὺς βαρεῖς τόκους, εἶναι καταθλιπτικά, πράγματι. Μὲ αὐτὴν τὴν πίστιν ξεκινᾶμε καὶ λέγομεν, ὅτι δὲν πρόκειται νὰ ἐφαρμοσθῇ τὸ νομοσχέδιον ὡς ἔχει, τοὐλάχιστον εἰς τὰ ἄρθρα 9 καὶ 10 μὲ τὴν ἀγρίαν αὐτὴν ἄμεσον φορολογίαν. Μᾶς κάμνει κατάπληξιν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις μᾶς ξεπέρασεν εἰς τὰς παροχάς. Καὶ ἀπέδειξεν, ὅτι τίποτε ἀπὸ αὐτὰ ποὺ ὑπόσχεται δὲν πρόκειται νὰ πραγματοποιήσῃ οὔτε τὴν ἀσφάλισιν ἀγροτῶν τοῦ γήρατος, οὔτε ἀσφάλισιν τῶν ἀγροτικῶν προϊόντων, οὔτε καὶ ἰατρικὴν περίθαλψιν. Πρόκειται ὅμως διὰ τοῦ παρόντος νομοσχεδίου νὰ ἀσφαλισθῇ ὁ κρατικὸς προϋπολογισμὸς ἀπὸ τὰ κενὰ καὶ μάλιστα μὲ νέας μεθόδους αἱ ὁποῖαι ἐξευρέθησαν ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν διὰ τὴν εἴσπραξιν. Αὐτὸ μαρτυροῦν οἱ τόκοι τῶν 35 ἑκατομμυρίων ποὺ ἀναφράφετε εἰς τὴν παρ. γʹ τοῦ ἄρθρου 9. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ τίποτε ὑπὲρ τῆς ἀνακουφίσεως τῶν ἀγροτῶν ἂν δὲν δοθῇ ἕνα πενταετὲς χρεωστάσιον διὰ τὰ δάνεια τῆς ΑΤΕ, τὸ Δημόσιον καὶ τὸν ΟΧΟΑ μὲ διαγραφὴν τῶν τόκων καὶ τὴν διαγραφὴν μέρους τῶν χρεῶν. Μοῦ κάμνει κατάπληξιν καὶ τὸ γεγονός, ὅτι ἐνῷ ἡ Κυβέρνησις τόσας παροχὰς ὑπόσχεται νὰ κάμῃ εἰς τοὺς ἀγρότας, διατὶ ὁ κρατικὸς προϋπολογισμὸς δὲν ἐθεώρησε χρέος του νὰ εἰσφέρῃ ἔστω καὶ μίαν δραχμὴν ἢ τοὐλάχιστον νὰ μεταφέρῃ εἰς τὸν Ο.Γ.Α. τὰ 480 ἑκατομμύρια ποὺ εἰσέφερε μέχρι τοῦδε καὶ εἶχεν ὑποσχεθῆ, ὅτι θὰ συνεισέφερε διὰ τὴν ὑγειονομικὴν περίθαλψιν τῶν ἀγροτῶν καὶ τὰ ὁποῖα εἶχεν ὑποσχεθῆ ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως; Εἴμεθα συνεπῶς κατ’ ἐξακολούθησιν ἐναντίον τῆς ἀμέσου εἰσφορᾶς τῶν ἀγροτῶν καὶ μάλιστα μὲ τὸ σύστημα τῆς τεκμαρτῆς ἀκαθαρίστου, διότι οἱ σκοποὶ εἶναι φορολογικοὶ καθαρῶς. Ἄλλως τε τὸ διανεμητικὸν σύστημα ποὺ εἰσάγει ἡ Κυβέρνησις εἰς τὴν ἀσφάλισιν τῶν ἀγροτῶν καὶ μόνον διὰ τοὺς ἀγρότας εἰς αὐτοὺς ποὺ πρόκειται νὰ δώσῃ τὰς φοβερὰς συντάξεις τῶν 180 δραχμῶν χαρακτηρίζει τὰς σκέψεις τῆς Κυβερνήσεως καὶ προδίδει τὴν νοοτροπίαν της. Ἐπιμένομεν λοιπὸν εἰς τὴν πλήρη διαγραφὴν τῆς διατάξεως τῆς ἀσφαλιστικῆς εἰσφορᾶς καὶ ἔχει ὑποχρέωσιν τὸ Κράτος νὰ εἰσφέρῃ διὰ τὴν ἀσφάλισιν τῶν ἀγροτικῶν προϊόντων, διότι εἶναι γνωστόν, ὅτι τὸ ἀγροτικὸν εἰσόδημα δὲν τὸ ἀπολαμβάνει ὁ ἀγρότης —αὐτὸς παίρνει τὰ ὀλιγώτερα —τὰ περισσότερα καρποῦται τὸ ἐμπόριον, ἀντιθέτως ὑποστηρίζομεν, ὅτι καὶ τὸ Κράτος ποὺ παίρνει τὸ μεγαλύτερον μέρος ἐκ τοῦ εἰσοδήματος αὐτοῦ. Δίκαιον εἶναι καὶ ὑποχρέωσιν ἔχει τὸ Κράτος ἑπομένως νὰ συνεισφέρῃ εἰς τὴν περίπτωσιν τῆς ἀσφαλίσεως τῶν ἀγροτικῶν προϊόντων. Ἰδοὺ διατί ἐπιμένομεν εἰς τὰς ἀπόψεις μας. Ἐὰν πράγματι θέλωμεν νὰ ἀσφαλίσωμεν τὸ γῆρας, ἐὰν πράγματι θέλωμεν νὰ ἀσφαλίσωμεν τὴν ὑγείαν τῶν ἀγροτῶν, ἐὰν πράγματι θέλωμεν νὰ ἀσφαλίσωμεν τὰ ἀγροτικὰ προϊόντα κατὰ τῶν κινδύνων, ὅλων θὰ πρέπει νὰ εἰσφέρῃ ἐπὶ τέλους καὶ τὸ Κράτος. Ἄλλως, κ. Πρόεδρε, τὸ νομοσχέδιον εἶναι μία καλλιτεχνικὴ προεκλογικὴ σαπουνόφουσκα, ἡ ὁποία θὰ διαλυθῇ εἰς τὸν πρῶτον ἄνεμον εἰς τὴν πρώτην καὶ καθολικὴν ἀντίστασιν τοῦ ἀγρίως φορολογουμένου ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ.

§27ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Μπακόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§28Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι τὸ ὀρθὸν θὰ ἦτο νὰ γίνῃ ἀπὸ κοινοῦ συζήτησις τοῦ ἄρθρου 9 καὶ 10. Ἐφθάσαμεν πλέον εἰς τὸ καίριον σημεῖον τοῦ συζητουμένου νομοσχεδίου. Καθωρίσθησαν μέχρι τοῦδε οἱ σκοποὶ τοῦ νομοσχεδίου καὶ οἱ σκοποὶ εἶναι τρεῖς: Παροχὴ συντάξεως, παροχὴ ἰατροφαρμακευτικῆς περιθάλψεως καὶ ἀσφάλισις τῆς παραγωγῆς, ἔναντι τοῦ κινδύνου τοῦ παγετῶνος καὶ τῆς χαλάζης. Καθωρίσθησαν, κατὰ τρόπον μὴ σαφῆ, αὐθαίρετον ἀπὸ ἀπόψεως νομοθετικῆς τάξεως, οἱ δικαιοῦχοι συντάξεως γήρατος. Βάσις θὰ εἶναι πλέον διὰ τὴν ἐξασφάλισιν τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ μέτρου τὸ ἄρθρον 9 καὶ τὸ ἄρθρον 10, διότι διὰ τῶν ἄρθρων τούτων καθορίζεται ἡ ἐξεύρεσις τῶν χρημάτων καὶ ὁ τρόπος τῆς εἰσπράξεώς των. Ἐπίσης καὶ εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν καὶ εἰς τὴν ἀγόρευσιν τοῦ ἀξιοτίμου κ. ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας, ἐτονίσθη, ὅτι διὰ τὴν ἐξεύρεσιν τῶν χρημάτων, καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὴν λεγομένην εἰσφορὰν τῶν ἀγροτῶν, λέγω τὴν λεγομένην εἰσφοράν, ὄχι διὰ νὰ θίξω τινά, ἀλλὰ διὰ νὰ διαδηλώσω ἀντίθεσίν μας ὡς πρὸς τὸν ὅρον. Ποία εἶναι ἡ ἀντίθεσίς μας, ὡς πρὸς τὸν ὅρον καὶ ποία εἶναι ἡ σημασία τῆς διαφόρου σημασίας τοῦ ὅρου ὑπ’ αὐτὴν ἢ τὴν ἄλλην ἔννοιαν, θὰ τὰ ἐκθέσωμεν κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ ἄρθρου 10. Διότι ἡμεῖς πιστεύομεν, ὅτι δὲν πρόκειται περὶ εἰσφορᾶς τῶν ἠσφαλισμένων, ἀλλὰ πρόκειται περὶ φόρου. Δὲν εἶναι ἡ σημερινὴ ἡμέρα ἡ κατάλληλος πρὸς ἀνάπτυξιν τοῦ θέματος, θὰ εἶναι ἡ προσεχὴς ἡμέρα τῆς συζητήσεως τοῦ ἄρθρου 10. Καὶ ἐνῷ, κατὰ τὴν ἐξαγγελίαν τῆς Κυβερνήσεως, καλεῖται τὸ σύνολον τῆς ἀγροτικῆς οἰκονομίας νὰ εἰσφέρῃ διὰ τὴν ἀσφάλισιν γήρατος, ὁ καθορισμὸς τῶν προσώπων δὲν εἶναι γενικός. Καὶ αὐτὸ εἶναι θέμα διάφορον ἀπὸ τὸ συζητούμενον σήμερον, διότι ποῖοι δικαιοῦνται ἀσφαλίσεως ἔχει ἤδη ψηφισθῆ καὶ μᾶς ἐνδιαφέρει μόνον καὶ μόνον διὰ τὴν συζήτησιν τοῦ ἄρθρου 10, εἰς τὸ σημεῖον, κατὰ τὸ ὁποῖον θὰ ἀνατάμωμεν τὸ ἄρθρον 10, διὰ νὰ ἴδωμεν ἐὰν πρόκειται περὶ εἰσφορᾶς ἢ περὶ φόρου καὶ ποῖαι θὰ εἶναι αἱ συνέπειαι τοῦ διαφόρου χαρακτηρισμοῦ τῆς περὶ ἧς πρόκειται λέξεως. Ἀλλὰ ἐν προκειμένῳ, ἡμεῖς τοὐλάχιστον, κ. Πρόεδρε, εἴμεθα ἐναντίον τῆς διατάξεως τοῦ ἄρθρου 9, καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὸν καθορισμὸν οἱασδήποτε εἰσφορᾶς ἢ φόρου ἐκ μέρους τοῦ ἀγρότου. Γνωρίζω τὰς ἀντιλήψεις τῆς Κυβερνήσεως. Ἔχουν ἤδη συζητηθῆ, ἀλλὰ ἡμεῖς εἴμεθα ἀντίθετοι, διότι ἀκολουθοῦμεν διάφορον πολιτικὴν ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ, τὴν ὁποίαν καὶ διεκηρύξαμεν πρὸ μηνῶν, κατὰ τὴν συζήτησιν τῆς προτάσεως τοῦ κ. Παπανδρέου. Καὶ ἀναλόγως τῆς πολιτικῆς αὐτῆς καθορίζομεν καὶ τὰς ἀπόψεις μας. Κύριε Πρόεδρε, τὰ ἄρθρα 9 καὶ 10 τοῦ σχεδίου, ἔχουν τρεῖς πλευράς. Τὴν πολιτικὴν ἄποψιν καὶ τὴν οἰκονομικὴν καὶ νομικὴν ἄποψιν. Ἐθίγη ἀπόψε ἡ οἰκονομικὴ ἄποψις. Ἡ νομικὴ ἄποψις θὰ ἐκτεθῇ, κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ ἄρθρου 10. Ἀπομένει, συνεπῶς, ἡ πολιτικὴ ἄποψις. Ποία εἶναι τώρα ἡ πολιτικὴ ἄποψις; Ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ ἐτέθη τὸ θέμα τῆς πολιτικῆς ἀπόψεως ἀπὸ τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως ἄλλοτε, καὶ ἀπὸ τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, κατὰ τὴν συζήτησιν τῆς 1ης Δεκεμβρίου 1960. Καὶ θὰ μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ ἀναγνώσω τί εἶπεν ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, κατὰ τὴν συζήτησιν ἐκείνην, ὡς ἀναγράφεται εἰς τὰ πρακτικὰ τοῦ Σώματος. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, λέγει τὰ ἑξῆς: «...... (ἀναγινώσκει) ......». Ἀλλὰ ἐδῶ, κ. Πρόεδρε, δὲν γίνεται ὁ καθορισμὸς τῆς εἰσφορᾶς ἀναλόγως τῆς οἰκονομικῆς ἀντοχῆς ἑκάστου, γίνεται δεκτὴ εἰσφορά, βάσει τοῦ τεκμαρτοῦ εἰσοδήματος τῆς ἀγροτικῆς οἰκογενείας, ἀλλὰ ὄχι μόνον τοῦτο, διότι ἡ ἀγροτικὴ οἰκογένεια ὑποχρεοῦται εἰς εἰσφορὰν καὶ ἐπὶ τοῦ αὐτοκαταναλισκομένου εἰσοδήματος τῆς ἀγροτικῆς οἰκογενείας. Π.χ., μία οἰκογένεια ἔχει μία γίδα διὰ νὰ πίνῃ λίγο γάλα τὸ μωρὸ τῆς οἰκογενείας — αὐτὸ φορολογεῖται. Ἔχει ἕνα βαρέλι κρασὶ ὁ ἀγρότης διὰ τὰς ἰδίας του ἀνάγκας, καὶ αὐτὸ ἐπίσης φορολογεῖται. Δὲν γνωρίζω, κ. Πρόεδρε, καμμίαν παρομοίαν φορολογίαν ἢ εἰσφοράν, ὡς μεταχειρίζεται τὸ νομοσχέδιον τὴν ἀγροτικὴν οἰκογένειαν καὶ ἡ ὁποία φορολογία ἢ εἰσφορὰ νὰ μὴ ἀφαιρῇ ἓν ἐλάχιστον ὅριον συντηρήσεως. Εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν δὲν ὑπάρχει διὰ τὴν ἀγροτικὴν οἰκογένειαν ἐλάχιστον ὅριον συντηρήσεως καὶ οὐδὲν ἐξαιρεῖται τῆς φορολογίας. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, ἐπίσης, εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν τοῦ νομοσχεδίου καὶ εἰς τὴν σελίδα 2, λέγει τὰ ἑξῆς: «...... (ἀναγινώσκει) ......». Ἑνιαῖος ὅμως φόρος, ὡς γνωστόν, εἶναι ὁ φόρος ἐπὶ τοῦ εἰσοδήματος. Ἰσχυρίζεται, λοιπόν, ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, ὅτι ἡ Κυβέρνησις μέγιστον ἐνδιαφέρον ἐπέδειξε διὰ τὴν ἀγροτικὴν τάξιν καὶ τὰ μέγιστα ἐβοήθησεν αὐτὴν εἰς ὅ,τι ἀφορᾷ τὴν αὔξησιν τοῦ ἀγροτικοῦ εἰσοδήματος, διότι ἀπήλλαξε τὴν ἀγροτικὴν οἰκογένειαν τοῦ φόρου κληρονομίας καὶ τῆς φορολογίας εἰσοδήματος. Καὶ ἐνῷ τοῦτο ἰσχυρίζεται ὁ κ. ὑπουργός, ἔρχεται εἰς ἀντιστάθμισμα τῆς μεγάλης αὐτῆς δῆθεν εὐεργεσίας τῆς Κυβερνήσεως πρὸς τὴν ἀγροτικὴν οἰκογένειαν νὰ ἐπιβάλλῃ ἄμεσον καὶ σκληρὰν φορολογίαν 3% ἐπὶ τοῦ τεκμαρτοῦ εἰσοδήματος τῆς ἀγροτικῆς τάξεως. Νομίζω κ. Πρόεδρε, ὅτι εἶναι προφανὴς ἡ ἀντίφασις τοῦ κ. ὑπουργοῦ μεταξὺ τῶν λεχθέντων περὶ κυβερνητικῆς προστασίας πρὸς τὴν ἀγροτικὴν τάξιν καὶ τῶν διατάξεων τοῦ παρόντος νομοσχεδίου. Λέγει ἀκόμη ὁ κ. ὑπουργός, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ηὔξησε τὸ ἀγροτικὸν εἰσόδημα καὶ ἀπήλλαξε τῆς φορολογίας ὁλοσχερῶς, ἰδίᾳ τοὺς ἀγρότας τῶν ὀρεινῶν περιφερειῶν. Καὶ ὅμως, τώρα, τοὺς δυστυχεῖς αὐτοὺς κατοίκους τῶν ὀρεινῶν περιοχῶν, οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχουν οὔτε σάλιο εἰς τὸ στόμα των, ἔρχεται καὶ τοὺς φορολογεῖ μὲ τὸ 3% τοῦ τεκμαρτοῦ εἰσοδήματος. Νομίζω, κ. Πρόεδρε, ὅτι αἱ σκέψεις μας αὗται ἔπρεπε νὰ λεχθοῦν εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν ὄχι διότι βεβαίως ἡ Κυβέρνησις θὰ ἔσπευδε νὰ ἀποσύρῃ τὸ νομοσχέδιον, ἀλλὰ διότι, ὅταν ὁμιλῶμεν εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν ὡς ἐκπρόσωποι τοῦ Ἔθνους, καθιστῶμεν γνωστὰς τὰς ἀπόψεις μας διὰ νὰ πληροφορῆται ὁ Ἑλληνικὸς λαός, ὁ ὁποῖος καὶ τὰς πληροφορεῖται διὰ νὰ κανονίσῃ τὴν μελλοντικὴν στάσιν του ἔναντι ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι διὰ τῆς πολιτικῆς των, τὸν κατεδίκασαν εἰς ἀφανισμὸν καὶ ἐξαθλίωσιν. Ἡ πολιτικὴ ἡ ἰδική μας, κ. Πρόεδρε, ἐπὶ τοῦ θέματος τῶν ἀγροτικῶν ἀσφαλίσεων, εἶναι διάφορος τῆς κυβερνητικῆς. Ποία εἶναι ἡ πολιτική μας αὐτή, ἐξετέθη διὰ τῆς προτάσεως Παπανδρέου. Πρὸ ὀλίγου ἐλέχθη, ὅτι ὑπῆρξαν καὶ προτάσεις ἄλλων Κομμάτων, τείνουσαι πρὸς παρόμοιον σκοπόν. Εἴμεθα ξένοι πρὸς τὴν ἐνέργειαν αὐτήν, ὅπως καὶ τὰ Κόμματα τὰ ἄλλα εἶναι ξένα πρὸς τὴν ἐνέργειαν τὴν ἰδικήν μας. Τὴν ἰδικήν μας πολιτικὴν ἀναγράφει ἡ εἰσηγητικὴ ἔκθεσις τῆς προτάσεως Παπανδρέου. Ἐκεῖ, ὁ κ. Παπανδρέου, ἀφοῦ ἐζωγράφισε τὴν οἰκτρὰν κατάστασιν εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκεται ὁ ἀγροτικὸς πληθυσμός, προσθέτει τὰ ἑξῆς: «Αὐτὴ ἡ κατάστασις δὲν ἐπιτρέπεται νὰ διαρκέσῃ, ὄχι μόνον διότι ἡ Δημοκρατία ὀφείλει εἰς τοὺς πολίτας της ἕνα στοιχειῶδες ἐπίπεδον εὐημερίας, ἀλλὰ καὶ διότι ἐνεδρεύει ὁ πολυμήχανος καὶ ἀδίστακτος εἰσπράκτωρ τῆς λαϊκῆς ἀπογνώσεως, διὰ νὰ ὁδηγήσῃ εἰς τὴν ἀνατροπήν». Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὴν τελευταίαν ἐκλογήν, κατὰ τὴν περιοδείαν μου εἰς τὰ χωρία τοῦ Νομοῦ μου, συνήντησα σχεδὸν παντοῦ πυρῆνας Κ.Κ. μαχητικούς. Βεβαίως, δὲν εἶναι καθησυχαστικὸν τὸ πρᾶγμα, δὲν ἦτο ὅμως καὶ ἀπελπιστικόν. Ἤκουσα, ὅμως, ἀπὸ πολλοὺς χωρικούς: Ἔ! Καὶ αὐτὴν τὴν φορὰν μαζί σας, τὴν ἄλλην φορὰν ΕΔΑ. Λέγω αὐτό, κ. Πρόεδρε, διότι αἰσθάνομαι τὴν ἀνάγκην νὰ ἐξομολογηθῶ ἀπέναντι τοῦ Ἔθνους, διὰ ποῖον λόγον εἶμαι ἐναντίον τοῦ νομοσχεδίου, καὶ διατὶ τὸ καταψηφίζω. Διατὶ ΕΔΑ τὴν ἄλλην φοράν; Μᾶς ἐγκαταλείπετε ὅλοι, δὲν μᾶς λαμβάνετε ποτὲ ὑπ’ ὄψιν σας, μόνον εἰς τὰς ἐκλογὰς μᾶς σκέπτεσθε. Πρὸ τοῦ κινδύνου τοῦ νὰ χάσωμεν τοὺς ἀγρότας, ὄχι ὡς Κόμμα, ἀλλὰ ὡς Ἔθνος, ἐσκέφθημεν νὰ ὑποβάλωμεν τὴν πρότασιν Παπανδρέου μὲ τὴν σκέψιν, ὅτι δὲν εἶναι τὸ κύριον ἐνδιαφέρον εἰς τὴν Ἑλλάδα καὶ τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, ποία θὰ εἶναι ἡ Κυβέρνησις, αἱ πολιτικαὶ Κυβερνήσεις ἀλλάσσουν, ἡ φορὰ τῶν πραγμάτων, ἡ φύσις τοῦ κοινοβουλευτισμοῦ, εἶναι ἡ ἐναλλαγὴ προσώπων καὶ ἡ διαδοχὴ Κυβερνήσεως, ἀλλὰ μίαν φοράν, ἐὰν εἰς τὴν ἐκλογὴν χάσωμεν τοὺς ἀγρότας, γινόμεθα Παραπέτασμα, καὶ τὸν κίνδυνον αὐτὸν θέλομεν νὰ ἀποφύγωμεν. Κύριε Πρόεδρε, νομίζομεν, ὅτι ἡ προσπάθεια ὅλων τῶν ἐθνικοφρόνων Κομμάτων πρέπει νὰ στραφῇ μὲ στοργήν, μὲ ἀγάπην, μὲ πλήρη ἐξυπηρέτησιν τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου. Καὶ τὶ ἐζητήσαμεν τότε; Ἐζητήσαμεν παροχὴν συντάξεως σταδιακῶς, ὡς ἐκδήλωσιν συλλογικῆς ὀφειλῆς πρὸς τὸν ἀγροτικὸν πληθυσμόν. Δὲν ἀρκεῖ νὰ λέγωμεν, ὅτι οἱ ἀγρόται εἶναι τὸ μεγαλείτερον μέρος τοῦ πληθυσμοῦ, ὅτι ἀπὸ αὐτὸ ἀρυόμεθα τὰ πάντα καὶ ἐν εἰρήνῃ καὶ ἐν πολέμῳ, καὶ ἐξ ἄλλου, ὅταν παραστῇ ἀνάγκη, νὰ παράσχωμεν κἄτι τι, ἐμφανίζομεν ὅλας τὰς δυσχερείας. Ἐζητήσαμεν, λοιπόν, κ. Πρόεδρε, τὴν ἐξασφάλισιν διὰ τῆς ἐξευρέσεως 500 ἑκατομμυρίων δραχμῶν, τὰς ὁποίας θὰ συνεισέφερε τὸ σύνολον καὶ εἰς τὸ σύνολον εἶναι καὶ οἱ ἀγρόται μέσα καὶ ἑπομένως καὶ εἰς τὰ 500 αὐτὰ ἑκατ. θὰ συνεισέφερον διὰ τῆς αὐξήσεως τῶν ἐμμέσων φόρων καὶ οἱ ἀγρόται θὰ συνεισέφερον καὶ οἱ ἀστοὶ καὶ τὸ ἐδέχοντο εὐχαρίστως. Διατί; Διότι τοὺς κατέστη γνωστὸν καὶ τὸ ἀνεγνώρισαν, ὅτι διὰ τῆς αὐξήσεως αὐτῆς τῆς φορολογίας τὴν ὁποίαν ἐζητούσαμεν, δὲν ἐζητούσαμεν θυσίας ἀπὸ τοὺς ἀστούς, τοὺς ὑπεδεικνύαμεν τὴν ἀσφάλισιν τῆς ἰδικῆς των οἰκονομικῆς καταστάσεως, θὰ συνεισέφερον κἄτι τι διὰ τὴν σύνταξιν τοῦ ἀγρότου, ἀλλὰ ἡ εἰσφορὰ αὐτὴ ὑπὸ οἱανδήποτε μορφὴν καὶ ἂν ἐγένετο, θὰ ἀπετέλει ἓν ἀσφάλιστρον ὑπὲρ αὐτοῦ, διότι κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ἐξασφαλίζουν τὴν πολιτικὴν τάξιν εἰς τὸν τόπον, ἀποφεύγονται αἱ ἀνωμαλίαι. Συντελεῖται ἡ ἀποφυγὴ τῆς πολώσεως, ἡ ἀποφυγὴ τοῦ Παραπετάσματος καὶ ἑπομένως ἡ ἀσφαλὴς διαφύλαξις τῆς ὑπολοίπου περιουσίας των. Ἡ πλειοψηφία ἡ σημερινὴ διεφώνησε, πῶς θὰ ἐπιβαρυνθῇ ὁ λαὸς μὲ 500 ἑκατομμύρια; Καὶ πῶς ἀφαιρεῖτε ἀπὸ τὸν προϋπολογισμὸν τὰ 100 τόσα ἑκατομμύρια, τὰ ὁποῖα θὰ ἐπαίρνατε ἀπὸ τὴν ἀγροτικὴν ἀσφάλισιν; Ἐζητήσαμεν, κ. Πρόεδρε, 500 ἑκατομμύρια διὰ τῶν ἐμμέσων φόρων, τοὺς ὁποίους ἐλέγομεν κοινωνικοὺς πόρους, ἔτσι τοὺς λέγει καὶ τὸ σημερινὸν νομοσχέδιον. 500 ἦσαν πολλά, τὸ νομοσχέδιον ζητεῖ 750. Τὰ 750 εἶναι ὀλίγα; Εἶναι ὀλιγώτερα ἀπὸ τὰ 500; Κύριε Πρόεδρε, κατὰ τὸ νομοσχέδιον, αἱ δαπάναι αἱ ὁποῖαι θὰ προκληθοῦν, τὰς ὁποίας καλούμεθα νὰ καλύψωμεν διὰ τῶν ἄρθρων 8–10, ἀνέρχονται εἰς 1.400 ἑκατ., ἐκ τῶν ὁποίων 750 ἑκατ. θὰ εἰσφέρουν οἱ ἄμεσοι φόροι τῶν ἀγροτῶν καὶ 650 ἡ αὔξησις τῆς ἐμμέσου φορολογίας. Συνεπῶς, οὕτως ἐχόντων τῶν πραγμάτων, ἡ εἰσφορὰ τοῦ ἀγρότου διὰ τὴν ἰδικήν του ἀσφάλισιν θὰ εἶναι ἡ ὑπ’ ἀριθμὸν Αʹ τοῦ ἄρθρου 9, εἶναι τὰ 750 αὐτὰ ἑκατ., καὶ τὸ ποσοστὸν ἐπὶ τῶν κοινωνικῶν λεγομένων πόρων, δηλαδή, τῶν 700 ἑκατ. τῆς αὐξήσεως τῶν ἐμμέσων φόρων, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ὁ ἀξιότιμος κ. Στεφανόπουλος λέγει, ὅτι εἶναι τὸ ⅓, ἀλλὰ θὰ εἶναι περισσότερον, διότι ναὶ μὲν ἡ κατανάλωσις τῶν ἀγαθῶν θὰ εἶναι ὀλιγωτέρα ἀπὸ τοὺς ἀγρότας κατὰ κεφαλὴν ἀπὸ ὅ,τι θὰ εἶναι ἡ τῶν ἀστῶν, ὁ ἀριθμὸς ὅμως τῆς διαφορᾶς τοῦ πληθυσμοῦ, σχεδὸν τὸ ἰσοφαρίζει. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, δὲν πρόκειται αὐτὴν τὴν στιγμὴν νὰ καθορίσωμεν λεπτομερῶς τὸν ἀριθμόν, πάντως ὑποστηρίζομεν, ὅτι ἡ ἐπιβάρυνσις τοῦ ἀγρότου διὰ τὴν ἀσφάλισιν, ὅπως τὴν προβλέπει τὸ νομοσχέδιον, δὲν εἶναι μόνον τὰ 500 ἑκατ., θὰ εἶναι ἄνω τῶν 500, θὰ εἶναι γύρω εἰς τὰ 1.200 ἑκατ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ νομοσχέδιον λέγει, σεῖς ἐζητήσατε ἀσφάλισιν μόνον τοῦ γήρατος, ἐγὼ λέγω, ἀσφαλίζω καὶ τὴν ἰατροφαρμακευτικὴν περίθαλψιν. Αὐτὴ εἶναι ἡ μεγαλειτέρα εἰρωνεία καὶ ἀπάτη, ἡ ὁποία ἠμπορεῖ νὰ λεχθῇ πρὸς τὸν ἀγροτικὸν πληθυσμόν, διότι τὴν ἰατροφαρμακευτικὴν περίθαλψιν τὴν ἤσκει ἤδη τὸ Κράτος ὡς κρατικὸν σκοπὸν καὶ καταβάλλει ἀπὸ τὸν κρατικὸν προϋπολογισμὸν Α ποσόν. Τώρα διὰ τοῦ νομοσχεδίου, ὅπως ἦτο εἰς τὴν ἀρχικήν του μορφήν, μετεβίβαζε τὴν ἐκπλήρωσιν τοῦ κρατικοῦ αὐτοῦ σκοποῦ εἰς τὸν ΟΓΑ, δηλαδὴ ἀπ’ εὐθείας εἰς βάρος τῶν ἀγροτῶν καὶ κατόπιν τῆς ὀξείας ἀντιθέσεως τῆς Βουλῆς, ὄχι μόνον τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ἐὰν ἦτο μόνον ἡ Ἀντιπολίτευσις δὲν θὰ ὑπεχώρει ἡ Κυβέρνησις, ἀλλὰ ἦσαν καὶ οἱ 39 βουλευταὶ τῆς Συμπολιτεύσεως ποὺ εἶχον ὑπογράψει σχετικὴν τροπολογίαν, ὠρρώδησεν ἡ Κυβέρνησις πρὸ τοῦ κινδύνου, ὅτι θὰ κατεψηφίζετο τὸ ἄρθρον τῇ συνδρομῇ τῶν 39 βουλευτῶν τῆς πλειοψηφίας καὶ εἶπε τί; Πολὺ καλά, θὰ παραμείνῃ φορεὺς τῆς ἰατροφαρμακευτικῆς περιθάλψεως τὸ Ὑπουργεῖον Ὑγιεινῆς. Τὰ χρήματα ὅμως; Ἐκεῖνα ποὺ πληρώνει ὁ προϋπολογισμὸς μετατίθενται εἰς τὴν εἰσφορὰν τοῦ κοινωνικοῦ πόρου καὶ καθορίζει τὸ νομοσχέδιον μίαν φενάκην, μίαν ἐξαπάτησιν πρὸς τὸν ἀγροτικὸν πληθυσμόν, ἡ ὁποία ὅμως εἶναι τόσον διαφανής, ὥστε ἂς εἶναι βέβαιοι πάντες καὶ ἡ Κυβέρνησις καὶ ἡ πλειοψηφία, ὅτι ὁ ἀγροτικὸς κόσμος τὸ ἔχει πλήρως κατανοήσει. Κύριε Πρόεδρε, ἀπομένει τὸ τελευταῖον σημεῖον, τὸ ἀφορῶν τοὺς πόρους ἐκ πάσης νομίμου αἰτίας. Εἶναι ἀληθές, ὅτι τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον ἔχει πολλὰ κενά, τὴν πλήρωσιν τῶν ὁποίων ἀφήνει εἰς τὸν Κανονισμόν. Ἕνα κενὸν εἶναι τὸ ἀφορῶν εἰς τὰ στοιχεῖα γʹ καὶ βʹ τοῦ συζητουμένου ἄρθρου, διότι δὲν ὁρίζεται αὐτοὶ οἱ πόροι πῶς καὶ πότε θὰ περιέλθουν εἰς τὸν ΟΓΑ. Λέγει μόνον εἰς τὸ ἄρθρον 10, ὅτι τὸ 3% ἐπιβάλλεται ὑπὲρ τοῦ ΟΓΑ. Ἡ εἴσπραξις καὶ ἡ διάθεσις αὐτοῦ θὰ ρυθμισθοῦν διὰ τοῦ Κανονισμοῦ. Δὲν ὁρίζεται ἀπὸ ποῖον καὶ πῶς θὰ εἰσπραχθῇ. Ἀλλὰ καὶ ἡ εἴσπραξις τῶν ἐμμέσων φόρων, πῶς θὰ περιέλθῃ εἰς τὸν Ο. Γ.Α.; Ἐπομένως οἱ φόβοι τόσον τοῦ κ. Ἠλιοῦ, ὅσον καὶ τοῦ κ. Ζορμπᾶ, εἶναι βάσιμοι. Ἐὰν πρόκειται τὸ Κράτος νὰ κρατήσῃ τὴν εἰσφορὰν αὐτὴν μέχρι νεωτέρας ἀποφάσεως εἰς τὸ ἰδικόν του Ταμεῖον, τότε εἶναι αὐταπόδεικτον, ὅτι τὸ νομοσχέδιον ἀποβλέπει εἰς τὴν ἐξασφάλισιν πόρων ὑπὲρ τοῦ προϋπολογισμοῦ. Δι’ ὅλους αὐτοὺς τοὺς λόγους, δὲν θὰ ψηφίσωμεν ὑπὲρ τοῦ ἄρθρου 9. Ἐλπίζομεν, ὅτι καὶ τὸ ἄρθρον 10 θὰ νεκρωθῇ ἀπὸ τὰ Δικαστήρια καὶ αὐτὸ θὰ εἶναι ἡ μόνη σωτηρία τοῦ ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ.

§29ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Βουρδουμπᾶς, ἔχει τὸν λόγον.

§30Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ. Νομίζω, κ. Πρόεδρε, ὅτι ἐπανήλθομεν εἰς τὴν κατ’ ἀρχὴν συζήτησιν, διότι ἀρχὴ τοῦ νομοσχεδίου εἶναι αἱ πηγαὶ τῶν ἐσόδων διὰ τὴν ἀγροτικὴν ἀσφάλισιν. Διότι καθωρίσθη τόσον διὰ τῆς εἰσηγητικῆς ἐκθέσεως τοῦ νομοσχεδίου καὶ διὰ τῶν εἰσηγήσεων ἡμῶν τῶν εἰσηγητῶν, ἀλλὰ καὶ διὰ τῶν ἀγορεύσεων τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ καθιερωθῇ ὁ θεσμὸς τῆς ἀσφαλίσεως ἄνευ συμμετοχῆς τῶν ἐνδιαφερομένων. Καὶ ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, κατὰ τὴν συνεδρίασιν τῆς 2.2.60, ἀκόμη, εἶχε καθορίσει κατὰ τρόπον σαφῆ τὴν θέσιν τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς συμβολῆς τῶν ἀγροτῶν. Ἔλεγεν ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, κατὰ τὴν συνεδρίασιν ἐκείνην: «.... (ἀναγινώσκει) ....». Κύριε Πρόεδρε, ἤμουν βέβαιος, ὅτι, παρὰ τὰς μακρὰς ἀγορεύσεις τῶν κυρίων συναδέλφων, παρὰ τὸν μεγάλον ἀριθμὸν τῶν ἀγορητῶν καὶ τὰς συνεχεῖς ὀνομαστικὰς ψηφοφορίας, διὰ τῶν ὁποίων ἀπέβλεπον οἱ κύριοι συνάδελφοι εἰς τὴν ἐπέκτασιν τῶν ἀσφαλίσεων τόσον εἰς τὴν χορήγησιν ηὐξημένης συντάξεως, εἰς τὴν χορήγησιν πλήρους ἰατροφαρμακευτικῆς περιθάλψεως, εἰς τὴν ἀσφάλισιν τῆς παραγωγῆς πέραν τοῦ παγετοῦ καὶ τῆς χαλάζης, ἤμην βέβαιος, λέγω, ὅτι θὰ ὑπάρξουν ἀντιρρήσεις ἐπὶ τῆς ἀντλήσεως τῶν πόρων. Ὑπάρχει, συνεπῶς, μία ἀντίφασις εἰς τὰς ἀπόψεις τῶν κυρίων συναδέλφων. Ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ, εἰς τὴν πλευρὰν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, παρουσιάζονται δύο ὁμάδες. Ἡ μία ὁμὰς περὶ τὸν ἀξιότιμον καὶ σεβαστὸν Πρόεδρον κ. Παπανδρέου ἔχει τὴν ἀντίληψιν, ὅτι ἡ ἀσφάλισις θὰ πρέπει νὰ εἶναι περιωρισμένη καὶ ἡ σχετικὴ δαπάνη νὰ φθάσῃ τὰ 500 ἑκατ. μόνον. Ἡ ἄλλη ὁμάς, περὶ τὴν ΕΔΑ, πρὸς τὴν ὁποίαν συμφωνεῖ, νομίζω, καὶ τὸ Κόμμα τῶν Φιλελευθέρων, θέλει τὴν ἀσφάλισιν εὐρυτέραν. Καὶ παρὰ ταῦτα, ἔχει ἀντιρρήσεις, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἄντλησιν τῶν πόρων. Βάσις ἐτέθη, ὅτι ὁ προϋπολογισμὸς δὲν θὰ μετάσχῃ εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν. Εἶναι δύσκολος ἡ θέσις ἡμῶν νὰ ἀντιλέξωμεν κατὰ τῶν ὡραίων λόγων, οἱ ὁποῖοι ἀκούονται εἰς τὴν αἴθουσαν ὑπὲρ τῶν ἀγροτῶν, παρὰ ταῦτα ὅμως, ἔχομεν ὑποχρέωσιν νὰ ἐκτελέσωμεν τὸ καθῆκον μας, ὅπως καὶ ἡ Κυβέρνησις ἐκτελεῖ τὸ καθῆκον της, μεριμνῶσα διὰ τὴν ἀνύψωσιν τοῦ βιοτικοῦ ἐπιπέδου τῶν παραγωγῶν καὶ ἡ ὁποία προβαίνει εἰς τὴν λῆψιν μέτρων βελτιώσεως τῆς θέσεως τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου δαπάναις τοῦ προϋπολογισμοῦ, ὥστε νὰ μὴ εἶναι δυνατὸν νὰ διαθέσῃ τοῦτον διὰ τὰς δαπάνας τῶν ἀγροτικῶν κοινωνικῶν ἀσφαλίσεων. Βεβαίως, θὰ ἦτο καλόν, νὰ ὑπῆρχε δυνατότης νὰ ἀναλάβῃ ὁ προϋπολογισμὸς ὅλα τὰ ἀπαιτούμενα ἔξοδα, ὥστε οἱ ἀγρόται νὰ ἀπολαύσουν τῶν εὐεργετημάτων, χωρὶς νὰ πληρώσουν οὔτε μίαν δραχμήν. Ἡ εἰσφορὰ πάντοτε κουράζει. Ἐπίσης, εὐχάριστον θὰ ἦτο νὰ ἐπεκτείνωμεν τὰς περιπτώσεις τῆς συνταξιοδοτήσεως εἰς πολλὰ σημεῖα καὶ ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ἀνεπτύχθησαν καὶ εἰς πολλά, τὰ ὁποῖα δὲν ἀνεπτύχθησαν. Δυστυχῶς, ὅμως, τὰ ἔσοδα δὲν ἐπαρκοῦν νὰ ἐπεκταθῶμεν εἰς νέας περιπτώσεις παροχῶν. Δὲν εἶναι δυνατὸν συνεπῶς, οὔτε εἰς τὸν περιορισμόν, τὸν ὁποῖον προτείνει τὸ Δημοκρατικὸν Κέντρον νὰ φθάσωμεν, οὔτε εἰς τὴν ἐπέκτασιν τὴν ὁποίαν ἐζήτησεν ἡ ΕΔΑ καὶ τὸ Κόμμα τῶν Φιλελευθέρων νὰ καταλήξωμεν.

§31Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀνεφέρατε, κ. συνάδελφε, ὅτι τὸ Κόμμα τῶν Φιλελευθέρων ζητεῖ τὴν ἐπέκτασιν τῶν παροχῶν. Μήπως ὡς Κόμμα Φιλελευθέρων ἐννοεῖτε καὶ τὴν ΚΕΑ; Ἐὰν ναί, σᾶς πληροφορῶ, ὅτι κάμνετε λάθος, διότι τόσον ἐγὼ ὅσον καὶ ὁ ἀξιότιμος κ. Στεφανόπουλος, ἐζητήσαμεν νὰ περιορισθῇ τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον μόνον εἰς τὴν παροχὴν συντάξεων. Ἐζητήσαμεν νὰ ἐμμείνωμεν μόνον εἰς τὴν παροχὴν τοῦ 300δράχμου.

§32Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ. Ἐπέκτασιν τῶν παροχῶν ζητεῖτε, κ. Κωστόπουλε, ὅταν ὁμιλῆτε περὶ 300 δράχμου. Τὸ σχέδιον, μὲ τοὺς πόρους τοὺς ὁποίους προβλέπει, δὲν δίδει εἰς ὅλας τὰς περιπτώσεις σύνταξιν 300 δραχμῶν.

§33Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε συνάδελφε, ἡμεῖς δὲν ἐζητήσαμεν περιορισμὸν τῶν παροχῶν. Ὑποστηρίζοντες τὴν πρότασιν Παπανδρέου, δὲν σημαίνει, ὅτι ὑποστηρίζομεν τὸν περιορισμὸν τῶν παροχῶν. Ἡ πρότασις Παπανδρέου καὶ τὸ Κυβερνητικὸν νομοσχέδιον, εἶναι δύο τελείως διάφοροι προτάσεις καὶ μεταξὺ τῶν ἀνομοίων πραγμάτων, σύγκρισις δὲν χωρεῖ. Ἡμεῖς ἐπιμένομεν νὰ δοθῇ σύνταξις 300 δραχμῶν εἰς τὰς περιπτώσεις τὰς ὁποίας προβλέπει ἡ πρότασις Παπανδρέου καὶ μὲ τοὺς πόρους τοὺς ὁποίους προβλέπει ἡ πρότασις Παπανδρέου.

§34Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Θὰ ἤθελα νὰ ἐρωτήσω τοὺς ἐκπροσώπους τῆς ΚΕΑ καὶ τοῦ Δημοκρατικοῦ Κέντρου, τὶ ἐψήφισαν ὅταν ἐτέθη εἰς ψηφοφορίαν τὸ θέμα περὶ ἐπεκτάσεως τῆς ἀσφαλίσεως εἰς τὰς περιπτώσεις τῆς ἀναπηρίας καὶ τῆς ἀπορφανιζομένης οἰκογενείας; Ἐψήφισαν ὑπὲρ τῶν προτάσεων. Τοῦτο δηλοῖ, ὅτι ἐπιδιώκουν τὴν ἐπέκτασιν τοῦ νομοσχεδίου.

§35Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶναι ἀληθές, κ. Ὑπουργέ, ὅτι ἐζητήσαμεν τὴν ἐπέκτασιν εἰς ὡρισμένας περιπτώσεις. Τοῦτο ὅμως δὲν σημαίνει, ὅτι ζητοῦμεν τὴν ἐπέκτασιν τοῦ νομοσχεδίου, διότι ἐπαναλαμβάνομεν, ὅτι ἐμμένομεν μόνον εἰς τὴν παροχὴν τῶν συντάξεων καὶ ζητοῦμεν τὴν διαγραφὴν τῶν διατάξεων τῶν ἀφορωσῶν τὴν ὑγειονομικὴν περίθαλψιν καὶ τὴν ἀσφάλισιν τῆς παραγωγῆς.

§36Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριε ἐκπρόσωπε τῆς ΚΕΑ, συζητουμένου τοῦ κλάδου τῆς συντάξεως γήρατος ἐζητήσατε τὴν ἐπέκτασιν τοῦ νομοσχεδίου, ψηφίσαντες ὑπὲρ τῶν τεθεισῶν εἰς ψηφοφορίαν τροπολογιῶν.

§37Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐπαναλαμβάνω, ὅτι ἡμεῖς ἐμμένομεν εἰς τὴν πρότασιν Παπανδρέου.

§38Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Τότε, κ. ἐκπρόσωπε τοῦ Δημοκρατικοῦ Κέντρου, ἐπιμένετε νὰ συνταξιοδοτηθοῦν οἱ 130.000, δηλαδή, ζητεῖτε περιορισμὸν τοῦ νομοσχεδίου.

§39Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι ἐμμένομεν εἰς τὴν πρότασιν Παπανδρέου. Μὴ συγκρίνετε τὸ νομοσχέδιόν σας μὲ τὴν πρότασιν Παπανδρέου. Μεταξὺ ἀνομοίων πραγμάτων δὲν χωρεῖ σύγκρισις.

§40Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ. Περαιτέρω, κ. Πρόεδρε, δὲν ἐννοῶ τὴν ἀντίδρασιν τῶν κυρίων συναδέλφων, διὰ τὴν τρίτην πηγὴν προσόδων. Εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξουν δωρεαί, νὰ ὑπάρξουν ἔσοδα ἐξ ἐπωφελοῦς τοποθετήσεως χρημάτων, ἢ ἄλλαι πρόσοδοι ἐκ νομίμου αἰτίας. Διατὶ νὰ ἀποκλείσωμεν ὅλας αὐτὰς τὰς περιπτώσεις; Ἀπὸ ποῦ οἱ κύριοι συνάδελφοι ἐξάγουν, ὅτι ἡ τρίτη αὐτὴ πηγὴ ἐσόδων σημαίνει ἔντοκα γραμμάτια; Κύριε Πρόεδρε, ὑπὲρ τῶν ἀγροτῶν, πρὸ πάντων ἀπὸ τὸν συνάδελφον κ. Τσιάραν ἐλέχθησαν πάρα πολλά. Πάντα ὅμως ταῦτα εἶναι γνωστὰ καὶ νομίζω, ὅτι καλὸν θὰ εἶναι νὰ μὴ ἐπαναλαμβάνωμεν τὰ ἴδια πράγματα. Τὸ ἐνδιαφέρον ὑπὲρ τῶν ἀγροτῶν ὑπάρχει εἰς ὅλους μας. Ἡ διαφωνία μας συνίσταται εἰς τὸν τρόπον τῆς ἐκδηλώσεως τοῦ ἐνδιαφέροντος, εἰς τὸν τρόπον τῆς μερίμνης ὑπὲρ τῶν ἀγροτῶν. Ἐὰν θελήσωμεν νὰ ἀντλήσωμεν ἀπὸ τὸν κρατικὸν προϋπολογισμὸν τὰς δαπάνας, τὰς ὁποίας συνεπάγονται τὰ ὠφελήματα τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου, αὐτὸ σημαίνει, ὅτι δὲν θὰ ἐπιτρέψωμεν εἰς τὸν κρατικὸν προϋπολογισμὸν νὰ ἐκπληρώσῃ τοὺς ἄλλους σκοποὺς τοὺς ὁποίους ἐκπληροῖ, εἴτε ἔναντι τῆς τάξεως τῶν ἀγροτῶν, εἴτε ἔναντι τῶν ἄλλων τάξεων.

§41ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Β. Ἐφραιμίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§42Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Ἐλέχθη, κ. Πρόεδρε, ἀπὸ ὅλους τοὺς λαβόντας τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 9, ὅτι τὸ ἄρθρον τοῦτο εἶναι τὸ σημαντικώτερον τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου. Καὶ ἐγὼ ἔχω τὴν ἰδίαν γνώμην καὶ τοῦτο ὄχι μόνον διότι τὸ ἄρθρον αὐτό, ὅπως καὶ τὸ ἑπόμενον, καθορίζουν τὰς πηγάς, ἐκ τῶν ὁποίων θὰ ἀντληθοῦν οἱ πόροι, ἀλλὰ πρὸ πάντων, διότι ἐκ τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ καταφαίνεται ἡ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως ἔναντι τοῦ ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ τῆς χώρας. Ἐκ τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ, κ. Πρόεδρε, ἀποκαλύπτεται, ὅτι ὁ σκοπὸς τῆς Κυβερνήσεως εἶναι ἡ φορολόγησις τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ ὄχι ἡ ἐξυπηρέτησις τῶν ἀγροτῶν. Ἕνεκα τούτου ἡ παράταξίς μας δηλοῖ, ὅτι θὰ καταψηφίσῃ τὸ ἄρθρον 9. Καὶ θὰ καταψηφίσῃ τὸ ἄρθρον 9 ἐπὶ πλέον διὰ τὸν λόγον, ὅτι, μεταξὺ τῶν πηγῶν ἐκ τῶν ὁποίων θὰ ἀντληθοῦν οἱ ἀπαιτούμενοι πόροι δὲν περιλαμβάνεται καὶ ὁ κρατικὸς προϋπολογισμός. Ἐγένετο προσπάθεια, κ. Πρόεδρε, νὰ ἑρμηνευθῇ ἡ στάσις μας αὐτὴ ὡς ἀποσκοποῦσα εἰς τὴν ματαίωσιν τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου ἢ εἰς τήν, διὰ τῆς ἐπιβαρύνσεως τοῦ προϋπολογισμοῦ νὰ περιαχθῇ οὗτος εἰς ἀδυναμίαν νὰ ἀνταποκριθῇ πρὸς τοὺς ἄλλους σκοποὺς τοὺς ὁποίους ἔχει νὰ ἐπιτελέσῃ. Ἡ θεωρία ὅμως αὐτή, κ. Πρόεδρε, εἶναι πράγματι περίεργος καὶ προβάλλεται ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, ὅταν αὕτη ἐπιθυμῇ νὰ συγκαλύψῃ τὴν ἀπάτην, τὴν ὁποίαν διαπράττει εἰς βάρος τοῦ ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ τῆς χώρας. Ὅταν πρόκειται, δηλαδή, νὰ ζητηθῇ κἄτι διὰ τὸν ἀγροτικὸν πληθυσμόν, εἴτε τοὺς ἐργαζομένους τῶν πόλεων, τότε τὰ πάντα κινδυνεύουν καὶ ἡ οἰκονομικὴ καὶ νομισματικὴ σταθερότης καὶ ἡ ἄμυνα καὶ ἀσφάλεια τῆς χώρας, ὅλα κινδυνεύουν. Ἔχει ὅμως ἀποδειχθῆ, ὅτι ὁ προϋπολογισμὸς ἔχει εὐρύτατα περιθώρια, ἐὰν εἰλικρινῶς θέλωμεν νὰ ἐνισχύσῃ καὶ τὴν τάξιν τῶν ἀγροτῶν καὶ τοὺς ἄλλους ἐργαζομένους. Σύμφωνα μὲ τὰς κρατούσας εἰς ὅλον τὸν κόσμον γενικὰς ἀσφαλιστικὰς ἀρχάς, παραλλήλως πρὸς τὴν ἐργοδοτικὴν καὶ τὴν εἰσφορὰν τῶν ἐργαζομένων καὶ ὁ προϋπολογισμὸς πάντοτε συνεισφέρει διὰ τὴν κοινωνικὴν ἀσφάλισιν. Μόνον εἰς τὴν Ἑλλάδα δὲν γίνεται αὐτό. Καὶ μάλιστα, ὄχι μόνον δὲν γίνεται αὐτό, ἀλλὰ τοὐναντίον τὸ Κράτος φαλκιδεύει καὶ καταληστεύει τοὺς πόρους τῶν ἀσφαλιστικῶν Ταμείων διὰ σκοπούς, οἱ ὁποῖοι ἀνήκουν εἰς τὴν ἁρμοδιότητα αὐτοῦ καὶ πρέπει νὰ ἐξυπηρετῆται ἀπὸ τὸν προϋπολογισμόν. Ἐλέχθη, ὅτι ἡ παράταξίς μας ζητεῖ τὴν ἐπέκτασιν τῶν παροχῶν ἀπὸ τὸ ἕνα μέρος καὶ τὴν περιστολὴν τῶν ἀναγκαιούντων πόρων ἀπὸ τὸ ἄλλο μέρος. Τοῦτο σημαίνει, ὅτι ἡ παράταξίς μας ζητεῖ ἡ ἀσφάλισις τῶν ἀγροτῶν νὰ φθάσῃ εἰς ἀδιέξοδον ἢ ὅτι ἡ παράταξίς μας κάμνει δημαγωγίαν. Θὰ ἦτο πράγματι, κύριοι βουλευταί, δημαγωγία, ἐὰν ἐζητούσαμεν τὴν ἐπέκτασιν χωρὶς νὰ προβλέπωμεν καὶ τοὺς ἀπαιτουμένους πρὸς τοῦτο πόρους. Ἡ παράταξίς μας, ὅμως, εἰς τὴν πρότασίν της περὶ κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως τῶν ἀγροτῶν προβλέπει σειρὰν πόρων καὶ πηγῶν, ὥστε ἡ οἰκονομικὴ θεμελίωσις τῆς προτάσεώς της εἶναι ὑπερεξησφαλισμένη. Καὶ τοῦτο, χωρίς, διὰ τῆς προτάσεώς μας νὰ φθάνωμεν εἰς τὴν ὑπερφορολόγησιν τῶν ἀγροτῶν, ὅπως κάμνει τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον μὲ τὴν ἐπιβαλλομένην εἰσφορὰν τοῦ 2%, οὔτε καὶ εἰς τὴν ἐπιβολὴν νέων κοινωνικῶν βαρῶν. Ἡ πρότασίς μας ἦτο, ἐπαναλαμβάνω, ἀπὸ οἰκονομικῆς ἀπόψεως πλήρως θεμελιωμένη. Καὶ ἐξησφάλιζεν ἐπαρκέστατα ὅσους πόρους θὰ ἀπῃτοῦντο διὰ τὴν ἀσφάλισιν τῶν ἀγροτῶν. Ἐάν, ἑπομένως, ὑπῆρξε δημαγωγία ὄχι μόνον ἐν σπέρματι, ἀλλὰ ἐξ ὁλοκλήρου διατυπουμένη εἰς σχέδιον νόμου, αὐτὴ εἶναι ἐκείνη, ἡ ὁποία διαπράττεται ὑπὸ τοῦ κυβερνητικοῦ νομοσχεδίου. Διότι, ἐνῷ διαφημίζεται διὰ τοῦ νομοσχεδίου, ὅτι πρόκειται νὰ δοθῇ ἀσφάλισις εἰς τὸν ἀγροτικὸν κόσμον, ἀπὸ ὅσα ἐλέχθησαν προκύπτει, ὅτι, δι’ αὐτοῦ πρόκειται νὰ ἱκανοποιηθοῦν μόνον ταμιακοὶ καὶ φορολογικοὶ σκοποί. Ἀνεπτύχθη καὶ μία ἄλλη θεωρία, ὅτι εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν ὅλοι ἐνδιαφερόμεθα διὰ τὸν ἀγροτικὸν κόσμον καὶ ὅτι δὲν πρέπει νὰ ἐκθέτωμεν τὸ ἐνδιαφέρον κατὰ τὰς συζητήσεις τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι τὸ ἐνδιαφέρον διὰ τὸν ἀγροτικὸν κόσμον δὲν εἶναι θέμα διακηρύξεων οὔτε ἐντὸς τῆς αἰθούσης, οὔτε ἐκτὸς αὐτῆς. Εἶναι θέμα ποίαν θέσιν λαμβάνει ἕκαστος ἐπὶ ἑκάστου συγκεκριμένου θέματος. Δὲν θέλω νὰ ἀμφισβητήσω τὸ ἐνδιαφέρον τῶν συναδέλφων τῆς Συμπολιτεύσεως. Ἀλλὰ θέλω, νὰ τὸ ἐπιδείξουν καὶ πρακτικῶς. Ἐπιδεικνύουν, λοιπόν, εἰλικρινῆ ἐνδιαφέρον, ὅταν ψηφίζουν τὸ ἄρθρον 9 ὡς ἔχει, ἐφ’ ὅσον πρόκειται δι’ αὐτοῦ νὰ ἐπιβληθῇ βαρυτάτη φορολογία, ὑπερβαίνουσα τὰ 500 ἑκατ. εἰς βάρος τῶν ἀγροτῶν; Κύριε Πρόεδρε, ὅλοι παραδέχονται, ὅτι ὁ ἀγροτικὸς κόσμος εὑρίσκεται εἰς μίαν οἰκονομικὴν ἐξαθλίωσιν ἄνευ προηγουμένου. Ἐφ’ ὅσον αὐτὸ λαμβάνομεν ὡς δεδομένον, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ζητήσωμεν ἀπὸ τὸν ἀγροτικὸν κόσμον νὰ πληρώσῃ αὐτὴν τὴν βαρυτάτην φορολογίαν, τὴν ὁποίαν προβλέπει τὸ νομοσχέδιον καὶ πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ εἴπωμεν, ὅτι οἱ συνάδελφοι ἔχουν ἐνδιαφέρον ὑπὲρ τῶν ἀγροτῶν, ψηφίζοντες τὸ ἄρθρον αὐτό; Ὑπάρχει, τοὐλάχιστον δι’ ἡμᾶς, ἀμφιβολία, ἐὰν εἶναι εἰλικρινὲς τὸ ἐνδιαφέρον των διὰ τοὺς ἀγρότας. Πιθανόν, κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ ἄρθρου 10 καὶ τῶν ἑπομένων, ὑπὸ τὴν πίεσιν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως καὶ τῆς πραγματικότητος, δὲν ἀποκλείεται τότε, ἡ ἰδία Κυβέρνησις νὰ θελήσῃ διὰ τοῦ ἁρμοδίου ὑπουργοῦ νὰ μᾶς εἴπῃ, ὅτι ὡρισμέναι διατάξεις τοῦ ἄρθρου 10 τροποποιοῦνται. Εἶναι τόση ἡ δύναμις τῆς πραγματικότητος, τόση ἡ πίκρα καὶ ἡ δυσφορία τῶν ἀγροτῶν, ποὺ δὲν ἀποκλείεται αὐτὸ τὸ ἐνδεχόμενον. Ἐλέχθη ἀπὸ συνάδελφον νεογεννήτου Κόμματος προερχομένου ἐκ παλαιοῦ Κόμματος καὶ παλαιοτάτου πολιτευομένου.

§43Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν ὡμίλησα ὡς ἐκπρόσωπος τοῦ Κόμματος, ἀλλὰ ἐξέθεσα τὰς ἰδικάς μου ἀπόψεις.

§44Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Αἱ ἀπόψεις συμπίπτουν μὲ τὰς ἀπόψεις τοῦ Κόμματός σας. Οὐσιαστικῶς, λοιπόν, τὰς ἀπόψεις τοῦ Κόμματός σας ἐξεθέσατε.

§45Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Μάλιστα.

§46Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Εἶπε, λοιπόν, ὁ κ. Μπακόπουλος, ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἐπιμένῃ νὰ ψηφίσῃ τὸ νομοσχέδιον καὶ εἰδικώτερον τὸ ἄρθρον, τὸ ὁποῖον συζητοῦμεν ὡς ἔχει, θὰ προκαλέσῃ τοιαύτην δυσφορίαν εἰς τὸν ἀγροτικὸν κόσμον, ὥστε ὁ ἀγροτικὸς κόσμος θὰ στραφῇ πρὸς τὰ ἀριστερὰ καὶ ἑπομένως θὰ περιέλθωμεν εἰς τὸ Παραπέτασμα. Ὥστε ὁ κ. Μπακόπουλος, ὑπὸ τὸ φάσμα τοῦ Παραπετάσματος ζητεῖ τὴν διαγραφὴν τοῦ ἄρθρου 9. Δηλαδή, ἐὰν δὲν ὑπῆρχε τὸ φάσμα αὐτὸ θὰ ἦτο ὑπὲρ τοῦ νομοσχεδίου, ἔστω καὶ ὅταν αὐτὸ εἶναι ἀντιαγροτικόν.

§47Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐγὼ δὲν εἶπον αὐτό.

§48Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Αὐτὴ ἦτο ἡ οὐσία τῆς ὁμιλίας σας. Ἡ παράταξις ἡ ἰδική μας, ὅμως, εἶναι ἐναντίον τῆς διατάξεως αὐτῆς, διότι πιστεύει, ὅτι αὐτὴ εἶναι ἐναντίον τῶν συμφερόντων τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου καὶ τῆς ἐθνικῆς οἰκονομίας. Ἐὰν μὲ τὰς ἐπικρίσεις αὐτὰς ἡ παράταξίς μας πείσῃ τὴν Κυβέρνησιν νὰ τροποποιήσῃ τὴν διάταξιν αὐτὴν καὶ νὰ τὴν κάμῃ φιλοαγροτικήν, δὲν πρόκειται ἡμεῖς νὰ κατηγορήσωμεν τὴν Κυβέρνησιν δι’ αὐτὴν τὴν ὑπαναχώρησιν, τοὐναντίον θὰ τὴν ἐπαινέσωμεν. Μὲ τὴν θέσιν μας αὐτὴν ἐπιτυγχάνομεν νὰ ψηφίσωμεν μίαν διάταξιν ὑπὲρ τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου. Αὐτὸ σημαίνει εἰλικρινὲς ἐνδιαφέρον ὑπὲρ τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου. Ἀλλά, εἴτε τοῦτο γίνει, εἴτε δὲν γίνει, εἶναι βέβαιον, ὅτι ὁ ἀγροτικὸς κόσμος κατὰ τὰ ἔτη αὐτὰ ποὺ κυβερνᾷ ἡ παροῦσα Κυβέρνησις ἀπέκτησε συνείδησιν τῶν συμφερόντων του, ἀπέκτησε πεῖραν πικράν, ἡ ὁποία, εἴτε τὸ θέλετε, εἴτε δὲν τὸ θέλετε, θὰ τὸν βοηθήσῃ νὰ εὕρῃ τὸν δρόμον ποὺ ὁδηγεῖ εἰς τὴν ἀλλαγήν, ὥστε ὁ τόπος νὰ ἀποκτήσῃ Κυβέρνησιν, ἡ ὁποία νὰ ἐπιθυμῇ τὴν ἐξυπηρέτησιν αὐτοῦ. Διότι τὸ ξεσήκωμα τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου θὰ ἀποτελέσῃ ἕνα ἀπὸ τὰ βάθρα ποὺ θὰ ὁδηγήσῃ εἰς τὴν οἰκονομικὴν ἀνάπτυξιν τοῦ τόπου.

§49Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριοι συνάδελφοι, ἀρχίζω ἀπὸ τὸ τελευταῖον μέρος τῆς ὁμιλίας τοῦ κ. Ἐφραιμίδη. Συζητοῦμεν περὶ τῆς συντάξεως τοῦ γήρατος καὶ ἄλλων παροχῶν. Περιορίζομαι εἰς τὴν σύνταξιν τοῦ γήρατος καὶ λέγω πρὸς τὸν ἀγροτικὸν κόσμον, ὅτι ἐὰν ἐπικρατήσουν αἱ ἀντιλήψεις τῆς ἀριστερᾶς, πρέπει νὰ γνωρίζουν οἱ ἀγρόται, ὅτι τότε μόνον θὰ τυγχάνουν συντάξεως, ὅταν θὰ χάσουν τὴν ἀτομικήν των ἰδιοκτησίαν καὶ ἐργάζωνται εἰς κρατικὰ κτήματα καὶ συνεταιριστικὰ τοιαῦτα. Οἱ ἄλλοι δὲν θὰ λαμβάνουν σύνταξιν. Νομίζω, ὅτι ὁ κ. Μπακόπουλος αὐτὰ εἶχεν ὑπ’ ὄψει του νὰ εἴπῃ, διότι γνωρίζει τὴν κατάστασιν ἡ ὁποία ἐπικρατεῖ εἰς τὸ παραπέτασμα. Καὶ ἤδη, κ. συνάδελφοι, ἂς ἔλθωμεν εἰς τὴν ἀνάλυσιν τῶν διατάξεων τοῦ ἄρθρου 9. Ἤλπιζα, ὅτι τὸ ἄρθρον αὐτὸ δὲν θὰ εἶχε συζήτησιν, διότι τοῦτο ἀποτελεῖ περίληψιν τῶν ἑπομένων διατάξεων τῶν ἄρθρων 10 καὶ 11 καὶ ἐφ’ ὅσον θὰ συζητήσωμεν ἐπὶ τῶν διατάξεων τῶν ἄρθρων αὐτῶν δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ γίνῃ μακρὰ συζήτησις ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 9. Ἐφ’ ὅσον ὅμως, ἐγένετο συζήτησις, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἀπαντήσω εἰς ὡρισμένα σημεῖα. Κύριοι βουλευταί, ἡ ἀνάγκη, τὸ δίκαιον καὶ τὸ ὀρθὸν εἶναι νὰ ὑπάρχῃ ἀσφαλιστικὴ εἰσφορὰ τῶν ἀγροτῶν. Τοῦτο τὸ ὑπεστήριξα καὶ εἰς τὴν κατ’ ἀρχὴν συζήτησιν. Ἐπιβάλλεται νὰ εἰσφέρουν οἱ ἀγρόται διὰ λόγους δικαιοσύνης, διότι δὲν εἶναι ὀρθὸν νὰ ζητοῦμεν ἀπὸ τὰς ἄλλας τάξεις νὰ προσφέρουν διὰ τὴν ἀσφάλισιν τῶν ἀγροτῶν καὶ νὰ μὴ ἐπιβαρύνωνται οἱ ἀγρόται διὰ τὴν ἀσφάλισίν των. Εἶπον ἀκόμη καὶ κἄτι ἄλλο. Ὅτι μόνον ὅταν οἱ ἀγρόται γνωρίζουν, ὅτι ὑπάρχει καὶ ἡ ἰδική των εἰσφορά, τότε θὰ ἔχουν τὸ αἴσθημα τῆς εὐθύνης διὰ τὴν διατήρησιν αὐτὴν καὶ τὴν ἀνάπτυξιν τοῦ θεσμοῦ καὶ θὰ εἶναι θεμελιωμένος ἐπὶ στερεῶν βάσεων ὁ ἀσφαλιστικὸς των θεσμός. Εἶναι αὐτὸς ἕνας σοβαρὸς ψυχολογικὸς λόγος δι’ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ἐνδιαφέρονται διὰ τὸν θεσμὸν αὐτόν. Καὶ ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ αὐτῇ θὰ κάμω μίαν παρατήρησιν, ὅτι ὁ ἀξιότιμος κ. Ἀρχηγὸς τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων δὲν παρέλειψεν εἰς τὸ ὑποβληθὲν νομοσχέδιόν του νὰ περιλάβῃ ὡς πόρον τοῦ σχεδίου του καὶ εἰσφορὰν τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου, προτείνων τὴν μεταφορὰν ἑνὸς μέρους ἐκ τοῦ φόρου 3% τῶν διακινουμένων προϊόντων διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τῶν δαπανῶν τῆς συνταξιοδοτήσεώς του. Δηλαδὴ ἀνεγνώριζεν τὴν ἀνάγκην νὰ ὑπάρχῃ μία εἰσφορὰ εἰς τοὺς ἠσφαλισμένους.

§50Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, μόνον σεῖς δὲν κατενοήσατε τὴν εἰσφορὰν τὴν ὁποίαν ἐπρότεινεν ὁ κ. Παπανδρέου.

§51Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ὡς θέμα ἀρχῆς, τὸ ὅτι χρειάζεται ἡ εἰσφορὰ ἐκ μέρους τῶν ἀγροτῶν διὰ τὴν στερέωσιν καὶ θεμελίωσιν τοῦ θεσμοῦ αὐτοῦ, εἴμεθα σύμφωνοι.

§52Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, καὶ μὲ τὸ ἰδικόν μας σχέδιον εἰσφέρει κἄτι ὁ ἀγρότης. Συνεπῶς ἡμεῖς εὑρισκόμεθα ἐν δικαίῳ.

§53Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ὅσον ἀφορᾷ τὸν δεύτερον πόρον, τὴν κοινωνικὴν εἰσφοράν, ἐλέχθη, ὅτι δὲν προβλέπεται εἰσφορὰ ἐκ μέρους τοῦ δημοσίου προϋπολογισμοῦ. Μὴ παίζωμεν, κ. συνάδελφοι, μὲ τὰς λέξεις. Ὁ δημόσιος προϋπολογισμὸς ἀντλεῖ τοὺς πόρους του ἀπὸ τὴν φορολογίαν. Διὰ τὴν κοινωνικὴν εἰσφορὰν ὑπάρχει πρόβλεψις εἰς τὸ ἄρθρον 11. Ἐκεῖ ἐπιβάλλεται μία φορολογία ὑπὲρ τοῦ Ο.Γ.Α. Δὲν εἶναι δυνατόν, ἑπομένως, νὰ εἴπωμεν, ὅτι δὲν εἰσφέρει ὁ δημόσιος προϋπολογισμός. Μόνον ἐὰν εἶχε περισσεύματα, τότε θὰ ἠδύνατο νὰ εἰσφέρῃ, ἐφ’ ὅσον δὲν ἔχει, ἐπιβάλλει μίαν φορολογίαν, ὑπὲρ τοῦ Ο.Γ.Α. Τὶ διαφορὰ ὑπάρχει μεταξὺ εἰσφορᾶς ἐκ τοῦ προϋπολογισμοῦ καὶ φορολογίας; Ὅ,τι δύναται νὰ διαθέσῃ ὁ δημόσιος προϋπολογισμός, τὸ διαθέτει ἐξ ὁλοκλήρου διὰ τὸ πρόγραμμα τῶν ἐπενδύσεων. Τὸ ζήτημα, λοιπόν, εἶναι νὰ παύσῃ ὁ προϋπολογισμὸς νὰ διαθέτῃ δι’ ἐπενδύσεις καὶ νὰ τὰ διαθέτῃ διὰ καταναλωτικοὺς σκοπούς; Τοῦτο, ὅμως, δὲν τὸ θέλει κανείς, πολὺ δὲ περισσότερον δὲν τὸ θέλουν οἱ ἀγρόται. Περαιτέρω ἐπεκρίθη ὑπὸ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ἡ τελευταία διάταξις, διὰ τῆς ὁποίας ὡς πόρος τοῦ Ο.Γ.Α. προβλέπεται πᾶν ἄλλο ἔσοδον ἐκ τῆς περιουσίας τοῦ Ὀργανισμοῦ. Ἡ ἐπίκρισις εἶναι καὶ ἄτοπος καὶ παράλογος. Εἴπομεν, ὅτι διὰ νὰ ἀνδρωθῇ ὁ Ὀργανισμός, χρειάζεται ἀποθεματικὸν κεφάλαιον. Εἶναι ἐπιβεβλημένον ἀπὸ τὴν ἀσφαλιστικὴν ἐπιστήμην ἡ ὕπαρξις ἀποθεματικῶν εἰς τοὺς Ὀργανισμούς. Δὲν ἔχομεν, βεβαίως, πλήρη στοιχεῖα διὰ τοὺς πόρους τοῦ Ὀργανισμοῦ. Ἀλλὰ πάντως ἀπὸ αὐτὸ τὸ ἀποθεματικόν, τὸ ὁποῖον θὰ ἔχῃ, δὲν θὰ πρέπει νὰ ἔχῃ ἔσοδα; Λέγομεν, λοιπόν, διὰ τῆς διατάξεως, ὅτι τὸ ἀποθεματικὸν κεφάλαιον θὰ ἔχῃ ἔσοδα, τὰ ὁποῖα θὰ πηγαίνουν ὑπὲρ τοῦ Ὀργανισμοῦ. Ἀλλὰ λέγουν, ὅτι ὅλα ἐγένοντο διὰ τὴν ἐπιβολὴν φορολογίας ὑπὲρ τοῦ δημοσίου προϋπολογισμοῦ καὶ τὰ κεφάλαια τοῦ Ὀργανισμοῦ, θὰ διατεθοῦν εἰς ἔντοκα γραμμάτια. Καὶ ὁ κ. Ζορμπᾶς ὑπεστήριξεν, ὅτι πρέπει νὰ ἀπαγορευθῇ διὰ τοῦ νομοσχεδίου νὰ διατίθενται τὰ ἀποθεματικὰ εἰς ἔντοκα γραμμάτια. Ἀλλ’ αὐτὸ εἶναι καταπληκτικόν, διότι λέγομεν, ὅτι τὸ Κράτος εἶναι ἀφερέγγυος ὀφειλέτης. Εἰς ἐποχὴν καθ’ ἣν ἠδυνήθημεν μὲ θυσίας τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, νὰ στερεώσωμεν τὴν νομισματικὴν κατάστασιν καὶ τὰ οἰκονομικὰ τοῦ Κράτους, τὸ νὰ λέγωμεν, ὅτι δὲν πρέπει νὰ διατίθενται εἰς ἔντοκα γραμμάτια, διότι τὸ Κράτος, ὡς ὀφειλέτης, εἶναι ἀφερέγγυον, εἶναι καταπληκτικόν. Μόνον ἀπὸ ἀντιπολιτευτικὴν διάθεσιν εἶναι δυνατὸν νὰ λεχθῇ. Ἐάν, κύριοι, εἶναι ἐπωφελὴς ἡ διάθεσις εἰς ἔντοκα γραμμάτια, θὰ τὰ διαθέσῃ εἰς ἔντοκα γραμμάτια. Ἐὰν εἶναι ἐπωφελὴς ἡ κατάθεσις, θὰ τὰ καταθέσῃ εἰς τὴν Τράπεζαν καὶ ἐὰν εἶναι ἐπωφελὴς διὰ τὸν Ὀργανισμὸν ἡ ἀγορὰ ἀκινήτων, θὰ τὰ διαθέσῃ εἰς ἀγορὰν ἀκινήτων. Μὲ τὴν ἐποπτείαν τῆς Κυβερνήσεως θὰ πράξῃ ὅ,τι συμφέρει καὶ ἐκεῖθεν θὰ ἔχῃ τὰ ἔσοδα, τὰ ὁποῖα προβλέπει τὸ ἄρθρον 9. Δὲν θὰ εἶχα ἄλλα νὰ προσθέσω, ἀλλὰ μόνον μίαν ἀπάντησιν εἰς τὸ λεχθὲν ὑπὸ τοῦ κ. Μπακοπούλου, ὅτι διὰ τῆς εἰσφορᾶς ἐπιβάλλομεν μίαν φορολογίαν ἄνισον. Ἡ εἰσφορὰ ἐπιβάλλεται ἀναλόγως τῶν οἰκονομικῶν δυνατοτήτων. Οἱ ἔχοντες μεγαλυτέρας οἰκονομικὰς δυνατότητας, θὰ καταβάλλουν μεγαλυτέραν εἰσφοράν. Οἱ ἔχοντες μικροτέραν οἰκονομικὴν δυνατότητα, θὰ καταβάλλουν μικροτέραν εἰσφοράν. Καὶ ἐὰν κάμωμεν λογαριασμόν, θὰ ἴδωμεν, ὅτι δι’ ἐκείνους, τῶν ὁποίων τὸ εἰσόδημα δὲν ἀνεπτύχθη καὶ ἐλπίζω νὰ αὐξηθῇ μὲ τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα ἔχει λάβει ἡ Κυβέρνησις, ἡ εἰσφορὰ θὰ εἶναι ἐλαχίστη. Ὁ μέσος ὅρος τῆς εἰσφορᾶς θὰ εἶναι 500 δραχμαὶ τὸν χρόνον. Τὸ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον ὑπεβλήθη ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν τοῦ Κέντρου, ἐν ἔτει 1951, ὑπουργοῦντος ἐπὶ τῆς Ἐργασίας τοῦ κ. Μπακατσέλου, προέβλεπε 200.000 ἐτησίως κατὰ οἰκογένειαν διὰ τὴν ἀσφάλισιν. Ἦτο καὶ ὁ κ. Ζορμπᾶς τότε ὀπαδὸς τῆς Κυβερνήσεως ἐκείνης, ὁ ὁποῖος κόπτεται ἤδη κατὰ τῆς εἰσφορᾶς. Ἡ εἰσφορὰ θὰ εἶναι ἀνάλογος μὲ τὴν οἰκονομικὴν δυναμικότητα ἑκάστου τῶν ἀγροτῶν καὶ προκειμένου περὶ τῶν ἐχόντων τὸ μικρὸν εἰσόδημα θὰ εἶναι τόση, ὥστε δὲν θὰ δημιουργήσῃ βάρος, ὡς θέλουν νὰ παραστήσουν οἱ κύριοι συνάδελφοι, τὸ ὁποῖον θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ σηκώσουν οἱ ὦμοι τῆς οἰκονομίας τῶν ἀγροτῶν. Δὲν ἔχω τίποτε ἄλλο νὰ προσθέσω, κ. συνάδελφοι, ἐπιφυλασσόμενος κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ ἄρθρου 10, νὰ ἐκθέσω τὰς κυβερνητικὰς ἀπόψεις, σχετικῶς μὲ τὴν ἀσφαλιστικὴν εἰσφοράν.

§54Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐὰν ἐνθυμοῦμαι καλῶς, πρὸ ἡμερῶν εἴπατε, ὅτι σκέπτεσθε νὰ ἐπιφέρετε μεταβολὰς τινὰς εἰς τὸ ἄρθρον 10. Θὰ ἦτο δυνατόν, ἐὰν τὸ πρᾶγμα οὕτως ἔχῃ, νὰ ἔχωμεν γνῶσιν τῶν μεταβολῶν αὐτῶν ἐγκαίρως πρὸ τῆς ἡμέρας τῆς συζητήσεως τοῦ ἄρθρου 10, διὰ νὰ εἴμεθα καὶ ἡμεῖς εἰς θέσιν νὰ τὸ συζητήσωμεν.

§55Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ἐλπίζω ἀπόψε νὰ ψηφισθῇ τὸ ἄρθρον 9 καὶ τὴν ἐρχομένην Πέμπτην πρὸ τῆς ἐνάρξεως τῆς συζητήσεως ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 10 ἡ Κυβέρνησις θὰ κάμῃ δήλωσιν καὶ θὰ εἴπῃ ποῖαι εἶναι αἱ ἀπόψεις της ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 10.

§56Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ εἶναι ἀργά.

§57Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Θὰ ἐξακολουθήσῃ ἡ συζήτησις τόσον ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 10, ὥστε δὲν θὰ εἶναι ἀργά.

§58Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐὰν ἐπιτρέπεται καὶ ἐὰν εἶσθε διατεθειμένος νὰ δώσετε συμπληρωματικὰς πληροφορίας. Αἱ μεταβολαὶ θὰ εἶναι ὡς πρὸς τὴν διαδικασίαν ἢ καὶ ὡς πρὸς τὸ 3% καὶ τὸν τρόπον εἰσπράξεως;

§59Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Δὲν ἠμπορῶ νὰ προβῶ εἰς οὐδεμίαν δήλωσιν.

§60Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ ζητήματος τοῦ κ. Ἐφραιμίδη. Μοῦ ἀπέδωσεν, ὅτι τάχα ἐγὼ εἶπον ὅσα εἶπον περὶ τοῦ ἐνδιαφέροντος ἡμῶν πρὸς τὸν ἀγροτικὸν κόσμον μόνον καὶ μόνον, διότι φοβοῦμαι μήπως οἱ ἀγρόται στραφοῦν πρὸς τὴν ἀριστεράν. Τὸ ἡρμήνευσεν ἔτσι. Βεβαίως εἶναι καὶ αὐτὸς ἕνας λόγος. Καὶ ἐντὸς καὶ ἐκτὸς τῆς αἰθούσης ταύτης, ὡς πολιτικὰ Κόμματα, πολιτικὴν ἀσκοῦμεν, δὲν διδάσκομεν ἀπὸ καθ’ ἕδρας θεωρίας καὶ ἀντιλαμβανόμεθα τὸ ἐθνικὸν συμφέρον, ὅπως ἡ κρίσις μας μᾶς τὸ ὑπαγορεύει. Ἐὰν καὶ αὐτὸς ἦτο ἕνας λόγος, ὁ ὁποῖος μᾶς ὑπαγορεύει ταύτην ἢ ἐκείνην τὴν πολιτικήν, τὸν ἀποδεχόμεθα ἀπολύτως. Πολιτικὴν —τονίζω— κάμνομεν καὶ ὄχι θεωρίας.

§61ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Τσιάρας, ἔχει τὸν λόγον.

§62Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Ἀξιότιμοι κ. συνάδελφοι, ὁ κ. Βουρδουμπᾶς εἶπεν, ὅτι ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ, δύο ὁμάδες ἐμφανίζονται ὑποστηρίζουσαι πράγματα ἀντιτιθέμενα πρὸς τὴν λογικήν. Δηλαδὴ τὴν ἐπέκτασιν ἀφ’ ἑνὸς τοῦ θεσμοῦ τῶν ἀσφαλίσεων καὶ τὸν περιορισμὸν ἀφ’ ἑτέρου τῶν πόρων τοῦ ὀργανισμοῦ. Τοιοῦτόν τι δὲν ἐγένετο ὅμως. Ὅλοι μας, προετείναμεν ὡρισμένους πόρους δι’ ὡρισμένους σκοποὺς καὶ εἴπομεν, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ δοθοῦν 300 δραχμαὶ ἐντὸς τῶν οἰκονομικῶν περιθωρίων τὰ ὁποῖα ἡμεῖς ἐπροτείναμεν. Κατὰ συνέπειαν, δὲν ἐζητήσαμεν ἐπέκτασιν, ἀλλὰ ἐφαρμογὴν τῆς ἰδικῆς μας προτάσεως. Ἐζητήσαμεν συγκεκριμένως, ἡ ἀσφάλισις νὰ περιορισθῇ μόνον εἰς τὸν τομέα τοῦ γήρατος καὶ διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν αὐτοῦ τοῦ θέματος, ἐπροτείναμεν συγκεκριμένους οἰκονομικοὺς πόρους. Ἑπομένως, ἡ ἰδική μας πρότασις εἶναι σύμφωνος μὲ τὴν λογικὴν καὶ ἀδίκως εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν κατηγορούμεθα. Ἐπέκτασιν λοιπὸν κατὰ παράδοξον τρόπον ἐπιδιώκει μόνον ἡ Κυβέρνησις. Ἡμεῖς ἐζητήσαμεν τὸν περιορισμὸν ἀποκλειστικῶς εἰς τὴν παροχὴν συντάξεως γήρατος καὶ μόνον. Ἐζητήσαμεν, ὅπως ἡ κοινωνικὴ ἀντίληψις, παραμείνῃ εἰς τὸν φυσικόν της φορέα, τὸ Ὑπουργεῖον Κοινωνικῆς Προνοίας καὶ εἰς βάρος τοῦ Κρατικοῦ προϋπολογισμοῦ, ὅπως καὶ ἦτο, ὅσον ἀφορᾷ δὲ τὴν ἀσφάλισιν τῶν γεωργικῶν προϊόντων, ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι οὔτε οἱ ἴδιοι οἱ ἀγρόται ἐζήτησαν νὰ ἀσφαλισθοῦν κατὰ τὸν τρόπον ποὺ γίνεται σήμερον ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν. Κατὰ συνέπειαν, ἐκεῖνος ποὺ ἐζήτησεν τὴν ἐπέκτασιν δὲν εἴμεθα ἡμεῖς, ἀλλὰ ἡ Κυβέρνησις. Κύριοι βουλευταί, ἡμεῖς εἴχαμε προτείνει τὸ ὕψος τῆς συνταξιοδοτήσεως νὰ εἶναι 300 δραχμαὶ καὶ ὄχι τὰς 180 ποὺ δίδει ἡ Κυβέρνησις καὶ μάλιστα 300 δραχμάς, προτείνομεν νὰ πάρουν οἱ ἄνδρες καὶ χωριστὰ 300 δραχμὰς καὶ αἱ γυναῖκες καὶ διὰ τὴν κάλυψιν αὐτῆς τῆς ὑποχρεώσεως, εἴχομεν ὑποδείξει καὶ τοὺς ἀπαραιτήτους κοινωνικοὺς πόρους. Θὰ πρέπει νὰ ὑπενθυμίσωμεν εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι οἱ ἠσφαλισμένοι δὲν εἶναι 300.000 ὡς ἰσχυρίζεται μὲ τὸ ἀποτέλεσμα τῆς δειγματοληπτικῆς ἀπογραφῆς. Σύμφωνα μὲ τὴν Στατιστικὴν τοῦ Κράτους, οἱ ἠσφαλισμένοι ἄνδρες καὶ γυναῖκες εἶναι 280.000 καὶ εἶναι δυνατὸν μὲ τοὺς πόρους ποὺ προτείνομεν νὰ πάρουν τὰς 300 δραχμὰς μηνιαίως ὡς σύνταξιν. Ἡμεῖς μὲ τοὺς πόρους ποὺ ἐπιμένομεν νὰ ὁρισθοῦν, θεμελιώνεται καὶ ἐξασφαλίζεται ἡ σύνταξις τῶν 300 δραχμῶν διὰ τοὺς ἄνδρας καὶ τὰς γυναῖκας. Ἡ Κυβέρνησις, ὁμιλεῖ συνεχῶς περὶ αὐξήσεως τοῦ ἀγροτικοῦ εἰσοδήματος. Ἀσφαλῶς ὑπάρχει αὔξησις τοῦ ἀγροτικοῦ εἰσοδήματος, ἀλλὰ οἱ μόνοι ποὺ δὲν καρποῦνται ἀπὸ τὴν αὔξησιν αὐτὴν εἶναι οἱ ἀγρόται. Εἶναι γεγονός, ὅτι ηὐξήθη τὸ ἀγροτικὸν εἰσόδημα, ὀφείλομεν ὅμως νὰ ὁμολογήσωμεν, ὅτι οἱ ἀγρόται, ηὔξησαν τὴν πενίαν των. Ἐπίσης δὲν ἀμφισβητοῦμεν, κ. συνάδελφοι, τὴν καλὴν διάθεσιν καὶ τῶν συναδέλφων τῆς Συμπολιτεύσεως οἱ ὁποῖοι ἐπιθυμοῦν μαζὶ μὲ ἡμᾶς νὰ βοηθήσουν τοὺς ἀγροτικοὺς πληθυσμοὺς διὰ τῆς ἀρτιωτέρας ἐμφανίσεως τοῦ παρόντος νομοσχεδίου καὶ φθάνουν μάλιστα μερικοὶ ἀπὸ αὐτοὺς εἰς τὸ σημεῖον νὰ ἔρχωνται εἰς ρῆξιν καὶ μὲ τὴν Κυβέρνησιν. Κατὰ συνέπειαν, ἂν ἀγωνιζώμεθα νὰ βελτιώσωμεν τὸ παρὸν νομοσχέδιον, αὐτὸ δὲν σημαίνει, ὅτι δὲν συμβάλλομεν εἰς τὴν προαγωγὴν τοῦ νομοσχεδίου. Εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, ὅτι εἰς ἄλλα Κράτη — ὑπαινισσόμενος τὰ Ἀνατολικὰ— δὲν παρέχεται σύνταξις εἰς τοὺς ἀγρότας. Εἶχον τὴν τιμὴν νὰ ἐπισκεφθῶ τὰς χώρας αὐτὰς τὰς ὁποίας ὑπαινίσσεται ὁ κ. Ὑπουργός, ὅσοι ἐργάζονται εἰς τὰ κολχὸζ καὶ τὰ σοβχὸζ κλπ., ἂς μοῦ ἐπιτρέψῃ νὰ τὸν πληροφορήσω, ὅτι τὰ μὲν πρῶτα εἶναι Κρατικὰ κτήματα ἐνῷ τὰ σοβχὸζ εἶναι καθαρῶς συνεταιριστικὰ καὶ εἰς μὲν τὰ πρῶτα οἱ ἀγρόται ἔχουν ὅλα τὰ δικαιώματα τῶν ἐργατῶν τῶν πόλεων, ἐνῷ εἰς τὴν δευτέραν περίπτωσιν οἱ ἀγρόται, εἶναι συνεταιρισμένοι καὶ ἐργάζονται δι’ αὐτούς.

§63Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Οἱ διατηροῦντες τὴν ἰδιοκτησίαν των δὲν παίρνουν σύνταξιν.

§64Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Τὰ σοβχὸζ εἶναι καθαρῶς συνεταιριστικὰ κτήματα καὶ ἰδιοκτῆται των εἶναι τὰ μέλη των. Σύνταξιν, κ. Ὑπουργέ, λαμβάνουν ἅπαντες οἱ ἐργαζόμενοι. Ἐπίσης, λέγεται, ἐδῶ κατὰ κόρον, ὅτι ἐὰν δὲν συνεισφέρουν καὶ οἱ ἀγρόται κατὰ τὴν ἀσφαλιστικὴν εἰσφορὰν δὲν θεμελιώνεται σύνταξις.

§65Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριε συνάδελφε, εἰς τὰς ἀνατολικὰς χώρας, οἱ ἐργαζόμενοι εἰς τὰ κολχὸζ καὶ τὰ σοβχὸζ πληρώνουν διὰ τὴν σύνταξίν των;

§66Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Βεβαίως. Μήπως ἐδῶ ὑπὸ τὴν ἔμμεσον φορολόγησιν δὲν πληρώνουν οἱ ἀγρόται μας 500 ἑκατομμύρια;

§67Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Λέγετέ το, λοιπόν.

§68Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὅταν οἱ ἀγρόται πληρώνουν εἰσφορὰν ἔμμεσον δὲν παύουν τὰ χρήματα νὰ βγαίνουν ἀπὸ τὸ πορτοφόλι των. Κατὰ προχείρους ὑπολογισμούς, εἰς 200.000.000 ἀνέρχεται τὸ ἀναλογοῦν εἰς αὐτοὺς μερίδιον. Ἐν πάσῃ περιπτώσει ὁ ἀγροτικὸς πληθυσμὸς κατὰ τὸν ἕνα ἢ τὸν ἄλλον τρόπον συνεισφέρει περὶ τὰ 500.000.000 ἐτησίως. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι εὑρισκόμεθα ἐν ἀπολύτῳ δικαίῳ ὑποστηρίζοντες ὅσα ὑποστηρίζομεν.

§69ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς, ἔχει τὸν λόγον.

§70Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἰς δύο σημεῖα ἐπιθυμῶ νὰ ἀπαντήσω εἰς τὸν κ. Ὑπουργόν. Πρῶτον, ὁ κ. Ὑπουργὸς ἀναφερόμενος εἰς τὸ σχέδιον Μπακατσέλου εἶπεν, ὅτι αὐτὸ προέβλεπεν εἰσφορὰν 200.000 δραχμῶν, δηλαδὴ 200 σημερινῶν δραχμῶν κατὰ οἰκογένειαν καὶ μὲ ἠρώτησε, διατὶ τότε δὲν διεμαρτυρήθην καίτοι ἀνῆκον εἰς τὴν Κυβερνητικὴν παράταξιν. Θὰ ἔπρεπε νὰ εἶχε προσέξει ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι καὶ σήμερον ὑπεστήριξα, ὅτι πρέπει νὰ θεσπισθῇ ἀσφαλιστικὴ εἰσφορά· ἐξέφρασα μόνον διαφωνίαν ὡς πρὸς τὸν τρόπον ἐπιβολῆς καὶ τὸ ὕψος της.

§71Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Θὰ ἔπρεπε, κ. συνάδελφε, νὰ συνδυάσητε τὸ ὕψος τῆς προταθείσης εἰσφορᾶς μὲ τὸ σχέδιον Μπακατσέλου μὲ τὸ ὕψος τῆς σημερινῆς εἰσφορᾶς.

§72Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Τὸ σχέδιον Μπακατσέλου προέβλεπε χρηματικὴν εἰσφορὰν καὶ δι’ αὐτὸ δὲν ἐπροχώρησε πρὸς συζήτησιν εἰς τὴν Βουλήν, διότι ἡ εἰσφορὰ ἐκείνη ἐθεωρήθη ὑπερβολικὴ καὶ δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ τὴν ἀνθέξουν αἱ ἀγροτικαὶ οἰκογένειαι.

§73Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριε συνάδελφε, αἱ 200.000 δραχμαὶ τῆς ἐποχῆς ἐκείνης μὲ τιμὴν δολλαρίου 15 καὶ μὲ τὴν ἀγοραστικὴν δύναμιν τῆς ἐποχῆς ἐκείνης εἶναι συγκριτικῶς κατὰ πολὺ ἀνώτεραι ἀπὸ τὰς σημερινάς.

§74Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Δὲν πρέπει, κ. Ὑπουργέ, νὰ παραβλέπετε τὸ γεγονός, ὅτι τὴν ἐποχὴν ἐκείνην οἱ ἀγρόται μὲ εὐχέρειαν διέθετον τὰ προϊόντα των. Ἄλλως τε, ὅπως εἶπον καὶ προηγουμένως, ὁ λόγος ποὺ δὲν ἐπροχώρησε τὸ νομοσχέδιον ἐκεῖνο ἦτο ἡ προβλεφθεῖσα μεγάλη εἰσφορά.

§75Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Γνωρίζετε, κ. συνάδελφε, ὅτι ἓν νομοσχέδιον τόσης βασικῆς σημασίας ἀποφασίζεται ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν ἐν τῷ συνόλῳ της. Ἐφ’ ὅσον κατετέθη παρὰ τοῦ ἁρμοδίου Ὑπουργοῦ, ὑποτίθεται καὶ εἶμαι βέβαιος, ὅτι θὰ ἀπετέλει τὰς σκέψεις ὁλοκλήρου τῆς Κυβερνήσεως. Ἡ παρεχομένη σύνταξις ὑπὸ τοῦ νομοσχεδίου ἐκείνου, ἦτο 200.000 δραχμῶν, δηλαδὴ 200 δραχμῶν σημερινῶν, περιελαμβάνετο δὲ καὶ ἡ προστασία τῆς μητρότητος. Σημειωτέον, ὅτι τὴν ἐποχὴν ἐκείνην τὸ γεωργικὸν εἰσόδημα ἦτο κάτω τῶν 15 δισεκατομμυρίων ἐνῷ σήμερον εἶναι ἄνω τῶν 25.

§76Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, μᾶς δίδετε ὁ ἴδιος ἐπιχειρήματα διὰ τὴν ἐπίκρισίν σας. Καθωρίσατε τὸ εἰσόδημα τῶν ἀγροτῶν τότε εἰς 15 δισεκατομμύρια δραχμῶν μὲ δολλάριον 15 δραχμῶν, ἐνῷ σήμερον εἶναι 25 δισεκατομμύρια δραχμῶν μὲ δολλάριον 30. Κατὰ συνέπειαν, ἡ εὐημερία περὶ τῆς ὁποίας τόσα λέγετε, δὲν ὑφίσταται ἐκ τῆς συγκρίσεως τῶν δύο τούτων ἀριθμῶν.

§77Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριε συνάδελφε, ἐγὼ κάμνω σύγκρισιν ἀριθμῶν σχετικῶν. Αἱ δραχμαὶ εἰς τὰς ὁποίας ἀναφέρομαι, εἶναι δραχμαὶ σταθεραὶ τοῦ ἔτους 1954.

§78Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ Βουλὴ κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην ἐνομοθέτει πραγματικῶς, αἱ δὲ γνῶμαι καὶ ἀπόψεις τῶν βουλευτῶν εἶχον ἐπίδρασιν εἰς τὰς ἀποφάσεις τῆς Κυβερνήσεως.

§79ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τί ἐννοεῖτε, κ. συνάδελφε; Οἱ βουλευταὶ δὲν ψηφίζουν σήμερον κατὰ συνείδησιν;

§80Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ἡ Κομματικὴ ἐπιβολὴ εἶναι τώρα ἰσχυροτέρα.

§81Θ. ΜΠΑΡΜΠΑΣ. Νὰ ἀνακαλέσῃ, κ. Πρόεδρε.

§82ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν εἶπε τίποτε, κ. συνάδελφε. Ἐγὼ ἁπλῶς ἐσχολίασα ὅσα διετύπωσεν ὁ ἐπὶ τοῦ βήματος κ. συνάδελφος.

§83Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, τώρα ἔρχομαι εἰς τὸ δεύτερον σημεῖον τῶν παρατηρήσεών μου, τὸ ὁποῖον ἐφάνη καταπληκτικὸν εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας. Ὑπεστήριξα, ὅτι θὰ ἔπρεπε διὰ τοῦ νόμου νὰ ἀπαγορευθῇ ἡ μετατροπὴ τῶν διαθεσίμων κεφαλαίων τοῦ Ο.Γ.Α. εἰς ἔντοκα γραμμάτια, διὰ νὰ μὴ ζημιωθῇ ὁ Ὀργανισμός. Φαίνεται, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας ἀγνοεῖ τὴν πραγματικότητα ἡ ὁποία ὑφίσταται σήμερον εἰς τοὺς ἀσφαλιστικοὺς ὀργανισμούς, τῶν ὁποίων τὰ κεφάλαια διασπαθίζονται καὶ δὲν ἐννοεῖ, ὅτι πρέπει νὰ εἴμεθα προσεχτικοὶ εἰς πᾶσαν περίπτωσιν, ἡ ὁποία ἀφορᾷ τὴν διάθεσιν χρημάτων τῶν ὀργανισμῶν τούτων. Δὲν ὑπεστηρίξαμεν, ὅτι τὸ Κράτος εἶναι ἀναξιόπιστον. Ὑπεστηρίξαμεν τὴν τάξιν. Τὸ Κράτος ἐὰν παρίσταται ἀνάγκη νὰ κάμῃ ἐσωτερικὸν δανεισμόν, δύναται νὰ πράξῃ τοῦτο ἀπευθυνόμενον εἰς τὴν ἐλευθέραν θέλησιν τῆς ἰδιωτικῆς ἀποταμιεύσεως. Ἡ μέχρι σήμερον πεῖρα ἀπέδειξεν, ὅτι τὰ δάνεια τοῦ τύπου αὐτοῦ ὑπερκαλύπτονται. Ἡ πολιτικὴ τῆς συγκεντρώσεως ὑπὸ τοῦ Κράτους χρημάτων διὰ τῆς ὑποχρεωτικῆς μετατροπῆς των εἰς ἔντοκα γραμμάτια καὶ τῆς ὑποβολῆς τῆς τοιαύτης μετατροπῆς εἰς τοὺς ἀσφαλιστικοὺς ὀργανισμούς, ἀπαγορεύεται ἀπὸ τὴν τάξιν καὶ ἀπὸ αὐτὸν τοῦτον τὸν σκοπὸν τοῦ Ἀσφαλιστικοῦ Ὀργανισμοῦ καὶ τοῦ Ο.Γ.Α. Ἄλλος εἶναι ὁ προορισμὸς τοῦ Ο.Γ.Α. καὶ ἄλλος εἶναι ὁ προορισμὸς τοῦ Κράτους. Εἰς τὴν πολιτικὴν τῶν ἐντόκων γραμματίων, ἡ Κυβέρνησις ὀφείλει νὰ εἶναι προσεκτική, διότι ἤδη τὸ κυμαινόμενον χρέος ἔφθασεν εἰς ὕψος, τὸ ὁποῖον δὲν πρέπει νὰ ὑπερβῇ, ἐὰν δὲν θέλῃ ἡ Κυβέρνησις νὰ κλονίσῃ τὴν νομισματικὴν σταθερότητα τῆς χώρας καὶ τὴν δημοσιονομικήν μας εὐστάθειαν. Ἡ κυριαρχοῦσα σκέψις εἰς ἡμᾶς, ὅταν ἐπροτείναμεν ὅσα ἐπροτείναμεν περὶ ἐντόκων γραμματίων, ἦτο ἡ ἐπιθυμία μας νὰ ὑποστηρίξωμεν τὸν Ὀργανισμὸν καὶ νὰ κρατήσωμεν τὰ κεφάλαιά του ἐντὸς τοῦ Ὀργανισμοῦ. Καταπληκτική, λοιπόν, εἶναι ἡ ἄποψις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ὁ ὁποῖος δὲν κατενόησε τὰς ἀπόψεις μας καὶ τὰς σκέψεις μας καὶ ὄχι ἡ ἀντίληψις ἡ ἰδική μας. Ἐὰν θέλῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ θεμελιώσῃ ἐπὶ σταθερῶν βάσεων τὸν Ὀργανισμόν, καὶ πιστεύω, ὅτι τὸ θέλει, ὀφείλει νὰ δεχθῇ τὰς παρατηρήσεις μας καὶ νὰ τὰς κρίνῃ μὲ πνεῦμα καλῆς θελήσεως, ὅπως καὶ ἡμεῖς μὲ καλὴν θέλησιν κρίνομεν τὸ νομοσχέδιον. Κύριε Πρόεδρε, ζῶντες τὴν σημερινὴν πραγματικότητα, βλέπομεν τὴν κατάστασιν τῶν ἀρτεργατῶν καὶ τὴν ἀδυναμίαν τοῦ Ταμείου των διὰ τὴν καταβολὴν τῆς συντάξεώς των, ἀλλὰ καὶ τὴν ἀγωνίαν τῶν διοικούντων αὐτὸ διὰ τὴν ἐξάντλησιν τῶν πόρων του καὶ μελαγχολοῦμεν διὰ τὸ κατάντημα τοῦ Ἀσφαλιστικοῦ τούτου Ὀργανισμοῦ. Ἵνα μὴ καὶ ὁ Ο.Γ.Α. φθάσῃ εἰς αὐτὸ τὸ σημεῖον ἀδυναμίας, θέλομεν νὰ στερεώσωμεν τὰ κεφάλαιά του. Ὀφείλομεν νὰ φροντίσωμεν διὰ τὴν κατοχύρωσιν τοῦ ὀργανισμοῦ, διότι ἐὰν ὁ ὀργανισμὸς οὗτος καταρρεύσῃ, εἶναι ἐνδεχόμενον ἡ τοιαύτη κατάρρευσις γενομένη συνεπεία ἐλλείψεως πίστεως τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου πρὸς τὸ Κράτος, νὰ σημάνῃ καὶ τὴν κατάρρευσιν τοῦ κοινωνικοῦ μας καθεστῶτος. Αὗται, κ. Πρόεδρε, εἶναι αἱ παρατηρήσεις μας καὶ εὐχόμεθα, ὅπως ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας μὴ μετανοήσῃ ἐφ’ ὅσον δὲν ἠθέλησε νὰ τὰς δεχθῇ.

§84ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Η. Ἠλιοῦ, ἔχει τὸν λόγον.

§85Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. Ὑπουργὸς ἠθέλησε ν’ ἀντικρούσῃ τὰς ἐπικρίσεις ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 9 καὶ νομίζω, ὅτι ἠτύχησε, διότι κἄθε ἀντίκρουσις, τὴν ὁποίαν ἀπεπειράθη, εἶναι καὶ μία ἐπιβεβαίωσις τῆς κριτικῆς τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Πρῶτον, ἠθέλησε ν’ ἀντικρούσῃ τὴν κριτικήν, σχετικῶς μὲ τοὺς κοινωνικοὺς πόρους. Ὁμοίως, ἐξήγγειλε, καὶ συγκρατοῦμεν αὐτὴν τὴν ἐξαγγελίαν, ὅτι μεθαύριον, πρὸ τῆς ἐνάρξεως τῆς συζητήσεως τοῦ ἄρθρου 10, θὰ διατυπωθοῦν νέοι περὶ τῶν ἀσφαλιστικῶν πόρων ἀπόψεις τῆς Κυβερνήσεως.

§86Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Εἶπον, ὅτι θὰ ἐξαγγελθοῦν αἱ ἀντιλήψεις καὶ ἀποφάσεις. Τώρα, ἂν θὰ εἶναι ἴδιαι, ἂν θὰ εἶναι ἄλλαι, αὐτὸ δὲν ἠμπορῶ νὰ τὸ ἀνακοινώσω.

§87Η. ΗΛΙΟΥ. Εἶναι ἡ τακτικὴ τῶν πυροτεχνημάτων. Ἀλλὰ δὲν ἔχει σημασίαν. Ἐκεῖνο ποὺ ἔχει σημασίαν εἶναι, ὅτι θὰ ἐξαγγελθοῦν νέαι ἀποφάσεις, ὅπερ σημαίνει, ὅτι ἐκαταλάβατε, ὅτι αἱ ἀποφάσεις, αἱ ἀποκρυσταλλωμέναι εἰς τὸ ἄρθρον 10 περὶ ἀσφαλιστικῶν πόρων, εἶναι ἀπαράδεκτοι, διότι εἶναι συντριπτικαὶ διὰ τὸν ἀγροτικὸν κόσμον καὶ ὅπερ σημαίνει, ὅτι χρήσιμον ἔργον ἐπετέλεσεν ἡ Ἀντιπολίτευσις ἐπιτεθεῖσα καὶ ἐπικρίνασα αὐτὰς τὰς διατάξεις.

§88Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Μὰ, σεῖς εἶσθε κατὰ τῆς ἀγροτικῆς ἀσφαλίσεως, ἐξ ὁλοκλήρου.

§89Η. ΗΛΙΟΥ. Βεβαίως.

§90Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ἐνῷ ἡμεῖς ἐμμένομεν εἰς τὴν ἀσφαλιστικὴν εἰσφοράν. Εἰς τὶ συνετέλεσεν ἡ κριτική, ἡ ἰδική σας;

§91Η. ΗΛΙΟΥ. Σεῖς κάμνετε ὑποχωρήσεις. Ἐν πάσῃ περιπτώσει......

§92Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ἡ κριτική, ἡ ἰδική σας, εἶναι ἐντυπωσιακὴ κριτική.

§93Η. ΗΛΙΟΥ. ..... ἐν πάσῃ περιπτώσει, τὸ δεύτερον σημεῖον εἶναι ἡ προσπάθεια τοῦ νὰ ἀποκρούσουν τὴν ἀξίωσιν τῆς Βουλῆς, τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ὄχι μόνον τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου, ἀλλὰ καὶ τοῦ βαρύτατα φορολογουμένου ὑπολοίπου λαοῦ, ὁ ὁποῖος καλεῖται διὰ φόρον καταναλώσεως, δηλαδὴ διὰ φόρον ποὺ θὰ ὑποπέσῃ εἰς τὰ ἀσθενέστερα κοινωνικὰ στρώματα νὰ συνεισφέρῃ, τὴν ἀξίωσιν νὰ διαθέτῃ ποσὸν γενναῖον ἐκ τοῦ προϋπολογισμοῦ. Εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, τὶ θέλετε νὰ περικόψωμεν τὰς ἐπενδύσεις, διὰ νὰ διαθέσωμεν εἰς καταναλωτικὰς δαπάνας; Καὶ ὡς πρὸς τὰ ποσὰ καὶ ἀποδόσεις τῶν ἐπενδύσεων, αὔριον θὰ ἔχωμεν τὸν καιρὸν νὰ τὰ εἴπωμεν ἐκτενέστερον. Ἀλλὰ τὸ δίλημμα, τὸ ὁποῖον νομίζετε, ὅτι μᾶς τίθεται, εἶναι λογικῶς μὴ βάσιμον, διότι δὲν ὑπάρχει ἡ ἐπένδυσις ἢ ἡ περικοπὴ ἐπενδύσεων, ἢ ἄλλη ἀδυναμία τοῦ προϋπολογισμοῦ νὰ προικοδοτήσῃ τὸν Ο.Γ.Α. Ἡμεῖς διεκηρύξαμεν, ὅτι ὑπάρχει δυνατότης νὰ περικοποῦν κοινωνικαὶ δαπάναι καὶ ἄσκοποι δαπάναι, νὰ περιορισθῇ ἡ κραιπάλη, ἡ προεκλογική, τῶν καταναλωτικῶν δαπανῶν, νὰ περιορισθῇ τὸ ποσόν, τὸ ριπτόμενον εἰς τὸν καιάδα τῶν ἐξοπλισμῶν, χωρὶς καμμίαν σημασίαν καὶ συνέπειαν διὰ τὴν ἀσφάλειαν τῆς χώρας καὶ ὑπεδείξαμεν καὶ μίαν ἄλλην σειρὰν ὁλοκλήρων καταναλωτικῶν δαπανῶν, αἱ ὁποῖαι εἶναι δυνατόν, ἐπωφελῶς, νὰ διατεθοῦν, διὰ νὰ ἐνισχύσωμεν τὴν ἐσωτερικὴν ἀγοράν, ἐνισχύοντες τὸ ἀσθενέστερον στοιχεῖον τῆς Κοινωνίας. Τὸ τρίτον ἐπιχείρημα τοῦ κ. Ὑπουργοῦ εἶναι, περὶ τῶν ἐντόκων γραμματίων, μὰ πῶς θέλετε νὰ διακηρύξωμεν τὴν ἀφερεγγυότητα τοῦ Κράτους, ἡμεῖς ποὺ κάμνομεν τόσα κλπ. Ἐπιβάλλετε τὴν εἰσφοράν, τὴν ἐπιβάλλετε ἀναγκαστικῶς, τὴν ἐπιβάλλετε καὶ εἰς τοὺς ἀγρότας καὶ εἰς τὸν ὑπόλοιπον πληθυσμὸν διὰ νόμου καὶ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ἐπιβάλλετε τὴν ἀφερεγγυότητα. Ἐπὶ πλέον, ἡ ἀφερεγγυότης συνίσταται εἰς τὸν ἐλεύθερον δανεισμόν, καίτοι πλέον ἀφερεγγυότης καὶ κυμαινόμενον χρέος δὲν συμβαδίζουν. Εἶναι δυνατὸν νὰ καλέσῃ ἡ Κυβέρνησις τὴν Βουλὴν νὰ ἐγκρίνῃ νὰ ἐγγραφοῦν, ὅσοι ἔχουν χρήματα, εἰς δάνεια μακροχρόνια, τῶν ὁποίων κάθε δόσις θὰ εἶναι δραχμαὶ 50, 60, 70.000.000, ποσὰ τὰ ὁποῖα, κατὰ πᾶσαν περίπτωσιν, ὁ προϋπολογισμὸς δύναται νὰ καταβάλλῃ. Αὐτὸς εἶναι ὁ ὑγιὴς δανεισμός. Δὲν ἀποτελεῖ κυμαινόμενον χρέος, τὸ χρέος τὸ μακροπρόθεσμον, τὸ τοκοχρεωλυτικόν. Ἀπὸ τὴν ἄλλην μεριὰ εἶναι τὸ κυμαινόμενον, εἶναι ποὺ λέγομεν αἱ εἰς κακὴν κατάστασιν εὑρισκόμεναι ἐπιχειρήσεις. Αὐτὰ εἶναι τὰ ἔντοκα γραμμάτια. Ἤρχισαν νὰ εἶναι 400 τὸ 1958, 1.300 τὸ 1959, 2.300 τὸ 1960 καὶ 1.035 τὸ 1961. Πῶς θὰ πληρωθοῦν αὐτά; Ἐὰν μία ἐπιχείρησις σοβαρὰ κάμῃ ἓν δάνειον 100.000 λιρῶν, τοκοχρεωλυτικῶς, σταθεροποιεῖται. Ἂν κάμῃ ἕνα δάνειον 5.000 λιρῶν μὲ τὸν τρόπον τοῦ δῶσε μου πρόχειρα 500 καὶ 1.000, διότι αὐτὸ εἶναι τὸ κυμαινόμενον χρέος, εἰς αὐτοὺς ποὺ δὲν ἔχουν ἀσφαλῆ περιθώρια ἐξοφλήσεως, ἀλλὰ εἶναι δυνατὸν εἰς μίαν στιγμήν οἱανδήποτε, νὰ συσσωρευθοῦν ὅλοι οἱ ἀπαιτηταὶ εἰς τὸ Ταμεῖον καὶ νὰ εἴπουν, πληρώσατέ μου, ἔχω δικαίωμα νὰ τὰ ἀναλάβω, ἔτσι δημιουργεῖται κρίσις καὶ αὐτὸ εἶναι ἔνδειξις ἀφερεγγυότητος. Ὅταν λέγετε, ὅτι αὐτὰ τὰ ἔντοκα γραμμάτια, αὐτὰ τὰ πρόχειρα δάνεια δὲν θὰ τὰ πάρω ἀπὸ ἐκείνους ποὺ θέλουν, νὰ τὰ δώσουν, ἀλλ’ ἀφοῦ θὰ ἐπιβάλω αὐτὴν τὴν ἀποστραγγιστικὴν οἰκονομίαν τῆς ἀγοραστικῆς δυνάμεως τῶν πτωχοτέρων στρωμάτων καὶ τῶν ἀγροτῶν θὰ τὰ λάβω, διὰ νὰ ἐξασφαλίσω πόρους, δὲν κάμνετε κἄτι ποὺ νὰ εἶναι σύμφωνον πρὸς τὸ πνεῦμα τῆς περιφρουρήσεως τῆς φερεγγυότητος τῆς Πολιτείας, ἀλλὰ κἄτι, τὸ ὁποῖον θὰ ἠδύνατο νὰ ἑρμηνευθῇ, ὅτι θὰ εἶναι δυνατὸν δι’ ἀπ’ εὐθείας δανεισμοῦ νὰ πορισθῆτε, νὰ πορίζεσθε διὰ τῆς μεθόδου αὐτῆς τοῦ δανεισμοῦ. Πέραν τούτων δὲν θὰ ἤθελα νὰ σταθῶ, εἰς ὅσα εἶπον περὶ κολχὸζ καὶ ἄλλων πραγμάτων, τὰ ὁποῖα ἀποτελοῦν πάντοτε τὸ ἐπιμύθιον διὰ τὴν Κυβέρνησιν ἐπὶ κακῶν δι’ αὐτὴν ὑποθέσεων. Ἐγώ, νομίζω, ὅτι ὅταν λέγῃ ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι ἡ Ἀριστερὰ θὰ προέβλεπε μὲ τὸ σύστημά της, νὰ δώσῃ συντάξεις μόνον εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἀποστεροῦνται τῆς ἰδιοκτησίας των, νομίζω, ὅτι γίνεται μὲ τὰ ἐπιχειρήματα αὐτά, μία πελωρία ἀπάτη. Ἐὰν ἀποστερῆται σήμερον τις τῆς ἰδιοκτησίας του, εἶναι ὁ ἀγροτικὸς πληθυσμός, ὁ ὁποῖος κάτω ἀπὸ τὴν σημερινὴν Κυβέρνησιν, κατὰ δεκάδας χιλιάδας μεταβιβάζει τὰ χωράφια του καὶ φεύγει. Διότι δὲν ἔχει οὐδεμίαν ἐλπίδα, ὅτι ἡ σκιώδης ἰδιοκτησία του, εἶναι δυνατὸν νὰ τοῦ ἀποδώσῃ ὅ,τι δήποτε. Ἐνῷ ἡ κολλεκτιβιστικὴ καὶ συνεταιριστικὴ ἰδιοκτησία, ἐκεῖ ὅπου ὑπάρχει, συνετέλεσε εἰς μίαν ἄνευ προηγουμένου ἄνοδον, καὶ εἰς τὴν εὐημερίαν τῶν συνεταιρισμένων ἀγροτῶν, καὶ εἰς τὴν ἐπέκτασιν τῆς ἀτομικῆς, τῆς ἀναλογούσης εἰς τὸν καθένα ἰδιοκτησίας, κατὰ κεφαλήν, λόγῳ τοῦ ὅτι συμβαδίζει μὲ τὴν ἐπεκτεινομένην βιομηχανίαν, μὲ τὴν ἀπορρόφησιν εἰς ἄλλας παραγωγικὰς ἀπασχολήσεις τοῦ πλεονάζοντος ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ.

§94Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Δὲν εἶναι ἀνάγκη, κ. συνάδελφοι, νὰ ἀπαντήσω εἰς τὸν ἐκπρόσωπον τῆς Ε.Δ.Α. Ὁ πατριάρχης τοῦ κομμουνισμοῦ, τὰς τελευταίας 15 ἡμέρας, ἐδιαβάσατε εἰς τὰς ἐφημερίδας πῶς ἐχαρακτήρισε τὰς ἀγροτικὰς ἐκμεταλλεύσεις ἐκ μέρους τοῦ καθεστῶτος. Λέγω δὲ εἰς τὴν Ἄκραν Ἀριστερὰν καὶ εἰς τὸν κ. Ἡλιοῦ: Δὲν ἐξαπατᾷ κανένα καὶ δὴ τὸν ἀγροτικὸν κόσμον μὲ ὅσα λέγει, σχετικῶς μὲ τὴν ἀτομικὴν ἰδιοκτησίαν. Ξεύρει ὁ ἀγροτικὸς κόσμος, ὅτι, ὅταν ἐπικρατήσῃ τὸ καθεστὼς ἐκεῖνο, ὅτι θὰ στερηθῇ, ὄχι μόνον τῆς ἰδιοκτησίας του, ἀλλὰ πρὸ παντὸς τῆς ἀνθρωπίνης ἀξιοπρεπείας του.

§95ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Ἡλιόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§96Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ὁμιλία τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, μὲ ἀναγκάζει νὰ εἴπω καὶ ἐγὼ ὀλίγας λέξεις ἐπὶ τῶν θεμάτων, τὰ ὁποῖα ἔθιξεν. Διότι, πράγματι, ὁ κ. Ὑπουργός, ἀνέπτυξεν πρωτοτύπους θεωρίας σχετικῶς μὲ τὸ θέμα τὸ ὁποῖον συζητοῦμεν. Εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργός, πρῶτον, ὅτι ἐπιμένει ἡ Κυβέρνησις εἰς τὴν καθιέρωσιν εἰσφορᾶς τῶν ἀγροτῶν ὡς θέματος ἀρχῆς. Διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ εἰσφέρουν οἱ ἀγρότες, διὰ τὴν ἀσφάλισίν των. Διότι ἄλλωστε αὐτὸ θὰ τοὺς κάνῃ νὰ ἐνδιαφέρωνται καὶ περισσότερον διὰ τὴν τύχην τοῦ ἀσφαλιστικοῦ ὀργανισμοῦ. Τὸ ἐνδιαφέρον τῶν ἀγροτῶν, τῶν ἀσφαλιζομένων, διὰ τὴν τύχην τοῦ ὀργανισμοῦ, θὰ κινηθῇ περισσότερον καὶ κυρίως ἀπὸ τὸ ἐὰν θὰ καταστῇ ὁ ὀργανισμὸς ἱκανὸς νὰ τοὺς παράσχῃ τὴν σύνταξιν. Ἑπομένως, τὸ ἐνδιαφέρον διὰ τὴν λῆψιν τῆς συντάξεως, θὰ ὑπάρχῃ ἐν πάσῃ περιπτώσει, εἴτε πληρώνουν οἱ ἴδιοι, εἴτε δὲν πληρώνουν. Ἀλλὰ πέραν τούτου, εἰς πᾶσαν ἀσφάλισιν πληρώνουν καὶ οἱ ἠσφαλισμένοι καὶ ἄλλοι τινές. Ἀλλὰ καὶ τὸ ὕψος τοῦ ἀσφαλίστρου, τὸ ὁποῖον πληρώνουν, καὶ ἡ ἔκτασις, ὅσον ἀφορᾷ τὸν κλάδον τῆς ἀσφαλίσεως, καθορίζονται ἀναλόγως τῆς καταστάσεως εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκονται οἱ ἠσφαλισμένοι. Ὑπάρχουν εἰς ὅλον τὸν κόσμον εἰσφοραὶ τῶν ἠσφαλισμένων. Ὑπάρχουν ὅμως, καὶ περιπτώσεις, διὰ ὡρισμένους κλάδους ἀσφαλίσεως, ὅπου δὲν πληρώνουν τίποτε οἱ ἠσφαλισμένοι. Συγκεκριμένως εἰς τὸν κλάδον τῆς ἀσθενείας εἰς πολλὰς χώρας καὶ τῆς Ἀνατολῆς καὶ τῆς Δύσεως, ὁλόκληρον τὸ βάρος τῆς ἀσφαλίσεως τὸ σηκώνει τὸ Κράτος. Ἀλλὰ καὶ ὅπου καταβάλλουν οἱ ἠσφαλισμένοι, τὸ ἀσφάλιστρον εἶναι ἀνάλογον πρὸς τὴν δυνατότητα, τὴν οἰκονομικὴν τὴν ὁποίαν ἔχουν οἱ ἠσφαλισμένοι.

§97Γ. ΚΑΤΣΑΦΑΔΟΣ. Πάντοτε ηὐξημένον ὅμως.

§98Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Πάντοτε ἀναλόγως τῆς δυνατότητος τῆς οἰκονομικῆς, τὴν ὁποίαν ἔχουν οἱ ἠσφαλισμένοι. Ἀλλὰ πρὸς ποίους ἠσφαλισμένους ἀπευθύνεσθε σήμερον, καὶ ζητεῖτε εἰσφοράν, κ. Ὑπουργέ; Ἐδῶ ἔχει λεχθῆ κατ’ ἐπανάληψιν, ἔχει διακηρυχθῆ καὶ ἀπὸ τοὺς κ.κ. Ὑπουργοὺς καὶ γράφεται κάθε ἡμέραν εἰς τὸν τύπον, καὶ λέγεται, ὅτι περισσότερον ἀπὸ τὸ ἓν τρίτον τοῦ πληθυσμοῦ τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου ζεῖ ἐν πλήρῃ ἀθλιότητι. Πρὸς ποίους, λοιπόν, ἀπευθύνεσθε καὶ ζητεῖτε νὰ σᾶς πληρώσουν ἀσφάλιστρον; Εὑρισκόμεθα πρὸ μιᾶς προσπαθείας τοῦ Κράτους, νὰ πνίξῃ κυριολεκτικῶς ἐκείνους, ποὺ καλεῖ νὰ ἀσφαλίσῃ διὰ νὰ βελτιώσῃ τὸ ἐπίπεδόν των, τὸ οἰκονομικὸν καὶ τὴν ζωήν των εἰς τὰ γηρατειά. Ἀλλὰ ἀκόμη, κ. Πρόεδρε, ὑπάρχει καὶ τὸ θέμα τῆς εἰσφορᾶς τοῦ Κρατικοῦ Προϋπολογισμοῦ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς λέγει, ὅτι δὲν δύναται νὰ καταβάλῃ, ἐφ’ ὅσον δὲν ἔχει περισσεύματα. Ἡ σκέψις αὐτὴ ἀποδεικνύει μίαν καταδικαστέαν πρακτικήν, μίαν καταδικαστέαν γραμμήν, τὴν ὁποίαν ἀκολουθεῖ ἡ Κυβέρνησις. Δηλαδὴ θεωρεῖ ἡ Κυβέρνησις τὴν ἀσφάλισιν τῶν ἀγροτῶν ὡς τὸ τελευταῖον θέμα, τὸ ὁποῖον θὰ σκεφθῇ τὸ Κράτος, δηλαδὴ ὁ Κρατικὸς Προϋπολογισμός. Καὶ ἂν περισσέψῃ ἀπὸ τὰς ἄλλας δαπάνας κἄτι τι, τότε ἠμπορεῖ νὰ δώσῃ. Αὐτὴ εἶναι ἡ ὠμὴ σκέψις ποὺ εἰκονίζεται εἰς τὸ νομοσχέδιον, καὶ ποὺ εἰκονίζεται εἰς πᾶσαν περίπτωσιν κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως. Δὲν ὑπάρχει, λοιπόν, παράδειγμα Κράτους, τὸ ὁποῖον, προκειμένου περὶ τῆς Κοινωνικῆς Ἀσφαλίσεως, εἴτε ἐργατῶν, εἴτε ἀγροτῶν, νὰ μὴ εἰσφέρῃ ἐκ τοῦ προϋπολογισμοῦ του. Δὲν ὑπάρχει, οὔτε ἕνα Κράτος. Εἰς ὅλα τὰ Κράτη ὑπάρχει ἡ εἰσφορὰ τοῦ κρατικοῦ προϋπολογισμοῦ. Μόνον ἡ Ἑλλὰς δὲν παρέχει διὰ τὴν ἀσφάλισιν αὐτήν.

§99Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριε συνάδελφε, εἶπον καὶ τὸ ἀνέπτυξα, ὅτι εἴτε ἐκ τοῦ προϋπολογισμοῦ διατεθοῦν τὰ χρήματα, εἴτε ἐξευρεθοῦν δι’ ἐπιβολῆς νέων φορολογιῶν, εἶναι τὸ ἴδιον πρᾶγμα. Μὴ αὐταπατώμεθα, λοιπόν.

§100Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ὄχι, κ. Ὑπουργέ, διότι, ὅταν πρόκειται νὰ βάλετε μίαν φορολογίαν, προσδιορίζετε σεῖς ἐπὶ τῇ βάσει ἑνὸς προγράμματος, ποίαν ὑποχρέωσιν, ποίαν ἀνάγκην ἔχετε. Ἐδῶ ἐκάματε τοὺς ὑπολογισμούς σας, ἐπεβάλατε φόρους, ηὐξήσατε τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ Κράτους, τὸν ἐφθάσατε εἰς τὰ ἀνώτατα ἐπίπεδα, πέραν ἐκείνων τὰ ὁποῖα δύναται νὰ βαστάξῃ ὁ Ἑλληνικὸς λαός, καὶ μέσα εἰς τοὺς ὑπολογισμοὺς αὐτούς, δὲν περιλαμβάνετε ποτὲ δαπάνας διὰ ἀγροτικὴν ἀσφάλισιν. Ἑπομένως, δὲν εἶναι θέμα περισσεύματος ἢ μή. Εἶναι θέμα τῆς ἐκτιμήσεως τῆς ἀνάγκης νὰ συμβάλλῃ ὁ Κρατικὸς Προϋπολογισμὸς εἰς τὴν Κοινωνικὴν ἀσφάλισιν. Καὶ ἤδη, προκειμένου περὶ τῆς ἀπορωτέρας τάξεως, τῶν ἀγροτῶν, τὸ Κράτος δὲν σκέπτεται νὰ δώσῃ κἄτι ἐκ τοῦ Κρατικοῦ Προϋπολογισμοῦ. Δὲν ἐκάματε ποτὲ τὴν σκέψιν ἐὰν ἠμπορῇ νὰ συμπιέσετε τὰς ἄλλας δαπάνας, διὰ νὰ ἴδητε ἐὰν ἠμποροῦμεν νὰ δώσωμεν διὰ τὴν ἀσφάλισιν. Ἀλλὰ καὶ γενικῶς, ποῖον εἶναι τὸ ποσοστὸν τοῦ Κρατικοῦ Προϋπολογισμοῦ διὰ τὴν κοινωνικὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως, εἰς μίαν Χώραν, ὅπου πράγματι ὑπάρχει τὸ μέγα πλῆθος, τὸ μέγα ποσοστὸν τῶν κατοίκων τῶν ζώντων εἰς ἐξαθλίωσιν οἰκονομικήν, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἔχει ἀναγνωρισθῆ παγκοίνως. Ἀλλὰ ὁ κ. Ὑπουργός, κ. Πρόεδρε, ὡμίλησεν εἰς τὴν Λάρισαν καὶ εἶπεν, ὅτι οἱ ἀγρόται κάνουν δαπάνας πολυτελεῖς.

§101Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Δὲν εἶπα αὐτό, κ. συνάδελφε.

§102Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Αὐτὸ γράφουν αἱ ἐφημερίδες, κ. Ὑπουργέ.

§103Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Συνήθως αἱ ἀντιπολιτευόμεναι ἐφημερίδες, διαστρέφουν τοὺς λόγους τῶν Ὑπουργῶν. Ἐγὼ εἶπον, ὅτι ὁ ἀγροτικὸς κόσμος πρέπει νὰ κατανοήσῃ, ὅτι εἶναι ἀνάγκη νὰ ἱεραρχῇ τὰς δαπάνας του, ἀναλόγως τῶν εἰσοδημάτων του, καὶ ὅτι κατὰ πρῶτον λόγον πρέπει νὰ ἱκανοποιήσῃ τὰς βασικάς του ἀνάγκας, αἱ ὁποῖαι βασικαὶ ἀνάγκαι, πράγματι, συντελοῦν εἰς τὴν καλλιτέραν ζωήν. Διότι ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι εἶναι καλλιτέρα ἡ ζωή, ὅταν ἔχῃ ἕνα καλὸ σπίτι καὶ ἕνα καλὸ φαΐ, παρὰ ὅταν παραμελῇ τὸ καλὸ σπίτι καὶ τὸ καλὸ φαΐ, διὰ νὰ ντυθῇ καλλίτερα. Καὶ νομίζω, ὅτι αὐτὸ πρέπει νὰ γίνῃ κήρυγμα ἐκ μέρους ὅλων τῶν ἐργαζομένων.

§104Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, κ. Ὑπουργέ, ἐὰν ἀκόμη δὲν εἶναι ἀκριβῆ αὐτὰ τὰ ὁποῖα ἀνέγραψεν ὁ Τύπος, ἀπὸ ἄλλους συναδέλφους σας Ὑπουργούς, ἔχει γίνει κήρυγμα, ὅτι οἱ ἀγρόται εὐημεροῦν. Ὁπωσδήποτε, ὅμως, εἶναι γνωστόν, ὅτι συμβαίνει τὸ ἀντίθετον καὶ ἡ ἀγροτικὴ τάξις εὑρίσκεται ὑπὸ ἀθλίαν καὶ τραγικὴν δυστυχίαν. Καὶ ἀπὸ αὐτὴν τὴν ἀγροτικὴν τάξιν, ἀκριβῶς, σεῖς ζητεῖτε διὰ τοῦ νομοσχεδίου σας νὰ κόψῃ ὁ ἀγρότης τὸ ψωμὶ τοῦ παιδιοῦ του, διὰ νὰ σᾶς δώσῃ τὴν εἰσφοράν. Ἐκεῖ εἶναι, κ. Ὑπουργέ, τὸ θέμα τὸ ὁποῖον ἡ Κυβέρνησις δὲν ἔχει ἀντιμετωπίσει καὶ δὲν ἔχει κατανοήσει, σύμφωνα μὲ τὰς οἰκονομικὰς συνθήκας τὰς ὁποίας διέρχεται ἡ χώρα. Φθάνω, τέλος, εἰς τὸ σημεῖον ἐκεῖνο τῆς ἀγορεύσεως τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ὁ ὁποῖος ἠρώτησε «Μὰ θὰ εἶναι ἀφερέγγυον τὸ Κράτος, ἐὰν θὰ πάρῃ τὰ χρήματα τοῦ Ο.Γ.Α., διὰ νὰ τοποθετήσῃ αὐτὰ ἐπωφελῶς;».

§105Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Εἶπον, κ. συνάδελφε, ὅτι παρέχεται ἡ δυνατότης εἰς τὸν Ο.Γ.Α. νὰ διαθέσῃ τὰ κεφάλαιά του εἰς ἐπωφελῆ τοποθέτησιν, εἴτε διὰ τῆς ἀγορᾶς ἐντόκων γραμματίων, εἴτε διὰ τῆς καταθέσεως τῶν κεφαλαίων του εἰς τὰς Τραπέζας, εἴτε διὰ τὴν ἀγορὰν ἀκινήτων.

§106Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, θέλω νὰ πιστεύω, ὅτι τὴν ἐρώτησιν αὐτὴν τὴν ἐκάματε ἐν καλῇ πίστει, διότι πράγματι, ἐὰν ἀνατρέξωμεν εἰς τὴν ἱστορίαν, τὸ Κράτος ὑπῆρξεν πάντοτε ἀφερέγγυον ἔναντι τῶν ἀσφαλιστικῶν ὀργανισμῶν. Τὸ ἔτος 1937 δεσμεύονται τὰ κεφάλαια τῶν ἀσφαλιστικῶν ὀργανισμῶν διὰ τὴν ἀεροπορίαν καὶ δὲν γνωρίζω διὰ ποίους ἄλλους σκοπούς. Θὰ μοῦ ἀπαντήσητε, βεβαίως, ὅτι ἦλθεν ἡ κατοχὴ καὶ τὰ κεφάλαια αὐτὰ ἐξηνεμίσθησαν καὶ συνεπῶς, δὲν ὑπῆρχεν θέμα ἀπαιτήσεως ἀπὸ τοὺς Ἀσφαλιστικοὺς Ὀργανισμούς. Ἕνα Κράτος, τὸ ὁποῖον ἐκτιμᾷ τὰ ἀσφαλιστικὰ κεφάλαια τῶν ἐργαζομένων, δὲν ἔχει δικαίωμα νὰ ἐμποδίσῃ τοὺς Ἀσφαλιστικοὺς Ὀργανισμοὺς νὰ τοποθετήσουν τὰ κεφάλαιά των εἰς παραγωγικὰς ἐπενδύσεις καὶ νὰ διαφυλάξουν τὴν ἀξίαν των, ὅπως ἐπὶ παραδείγματι διὰ τῆς ἀγορᾶς ἀκινήτων, χρεωγράφων κλπ. Ἀλλά, πέραν τούτου εἶναι γνωστόν, ὅτι μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν, εἰσπράττονται αἱ εἰσφοραὶ τῶν ἐργαζομένων καὶ ὑποχρεωτικῶς δυνάμει νόμου, τὰ κεφάλαια τῶν ἀσφαλιστικῶν ὀργανισμῶν δεσμεύονται μέχρι τοῦ ἔτους 1952, ἀπαγορευομένης τῆς ἐπωφελοῦς τοποθετήσεώς των εἰς παραγωγικὰς ἐπενδύσεις. Καὶ ἔρχεται ἡ ἀναπροσαρμογὴ τοῦ 1953 καὶ τὰ κεφάλαια αὐτὰ μειοῦνται εἰς τὸ ἥμισυ. Ἐξακολουθεῖ ὅμως καὶ σήμερον ἡ δέσμευσις τῶν κεφαλαίων τῶν Ἀσφαλιστικῶν Ὀργανισμῶν, μὲ ὑποχρεωτικὴν κατάθεσιν εἰς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος καὶ διαχείρισιν τῶν κεφαλαίων αὐτῶν ὑπὸ τοῦ Κράτους μὲ τὸν ἀσήμαντον τόκον 4%. Καὶ ἠκούσατε, κ. Ὑπουργέ, πρὸ ἡμερῶν εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, τὴν ἀποθέωσιν τῆς κακῆς πίστεως τοῦ Κράτους, ὅταν διεξήχθη σχετικὴ συζήτησις ἐπὶ ἐρωτήσεως διὰ τὸ Ταμεῖον Ἐργατῶν Τύπου καὶ τὴν Ἑλληνο–Αἰγυπτιακὴν Τράπεζαν, μὲ ἀποτέλεσμα τὴν τεραστίαν ζημίαν τοῦ Ταμείου αὐτοῦ. Καὶ ἐρωτῶ, κ. Ὑπουργέ, εἶναι ἢ ὄχι ἀφερέγγυον τὸ Κράτος ἔναντι τῶν Ἀσφαλιστικῶν Ὀργανισμῶν;

§107ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐξαντληθέντος τοῦ καταλόγου τῶν ἐγγεγραμμένων νὰ ὁμιλήσουν, κηρύσσεται περαιωμένη ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 9. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλή: Δέχεται τὸ ἄρθρον 9;

§108ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§109ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεπῶς, ἡ Βουλὴ ἀπεφάνθη. Τὸ ἄρθρον 9 ἐγένετο ἀποδεκτόν, ὡς ἐν τῷ σχεδίῳ ἔχει. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§110ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§111ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ., μὲ θέμα Ἡμερησίας Διατάξεως, ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ ἐπερωτήσεις. (Ὥρα 11.15 μ.μ.)