1961.02.13

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 64η

Δευτέρα 13 Φεβρουαρίου 1961

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 7.00′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Κ. Μακρῆς, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Κ. ΜΑΚΡΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Κύριοι βουλευταί, ὁ κ. Γ. Παπανδρέου κατέθεσεν εἰς τὸ Προεδρεῖον τῆς Βουλῆς τὴν ἑξῆς δήλωσιν: Κύριε Πρόεδρε, ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ἀνακοινώσω, ὅτι ἀνέλαβον τὴν Ἡγεσίαν τοῦ Κόμματος «Δημοκρατικὸν Κέντρον —Ἀγροτικὴ Φιλελευθέρα Ἕνωσις». Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Φεβρουαρίου 1961

Μετὰ τιμῆς

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ

Βουλευτὴς Ἀχαΐας Ἐπίσης, κατετέθησαν αἱ ἑξῆς δηλώσεις: Ἔχω τὴν τιμὴν νὰ δηλώσω, ὅτι ἀνήκω εἰς τὸ «Δημοκρατικὸν Κέντρον–Ἀγροτικὴ Φιλελευθέρα Ἕνωσις». Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Φεβρουαρίου 1961

Μετὰ τιμῆς

Κ. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΗΣ

Βουλευτὴς Κοζάνης Ἔχω τὴν τιμὴν νὰ δηλώσω, ὅτι ἀνήκω εἰς τὸ «Δημοκρατικὸν Κέντρον–Ἀγροτικὴ Φιλελευθέρα Ἕνωσις». Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Φεβρουαρίου 1961

Μετὰ τιμῆς

Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ

Βουλευτὴς Ἀρκαδίας Ἔχω τὴν τιμὴν νὰ δηλώσω, ὅτι ἀνήκω εἰς τὸ «Δημοκρατικὸν Κέντρον–Ἀγροτικὴ Φιλελευθέρα Ἕνωσις». Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Φεβρουαρίου 1961

Μετὰ τιμῆς

Ν. ΕΞΑΡΧΟΣ

Βουλευτὴς Τρικάλων Ἔχω τὴν τιμὴν νὰ δηλώσω, ὅτι ἀνήκω εἰς τὸ «Δημοκρατικὸν Κέντρον–Ἀγροτικὴ Φιλελευθέρα Ἕνωσις». Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Φεβρουαρίου 1961

Μετὰ τιμῆς

Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ

Βουλευτὴς Μεσσηνίας Ἔχω τὴν τιμὴν νὰ δηλώσω, ὅτι ἀνήκω εἰς τὸ «Δημοκρατικὸν Κέντρον–Ἀγροτικὴ Φιλελευθέρα Ἕνωσις». Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Φεβρουαρίου 1961

Μετὰ τιμῆς

Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ

Βουλευτὴς Ἠλείας Λαμβάνω τὴν τιμὴν νὰ δηλώσω, ὅτι ἀνήκω εἰς τὸ ὑπὸ τὴν ἡγεσίαν τοῦ κ. Γ. Παπανδρέου Κόμμα «Δημοκρατικὸν Κέντρον–Ἀγροτικὴ Φιλελευθέρα Ἕνωσις». Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Φεβρουαρίου 1961

Ὁ δηλῶν

Γ. ΜΑΥΡΟΣ

Βουλευτὴς Ἀθηνῶν Λαμβάνω τὴν τιμὴν νὰ δηλώσω, ὅτι ἀνήκω εἰς τὸ ὑπὸ τὴν ἡγεσίαν τοῦ κ. Γ. Παπανδρέου Κόμμα «Δημοκρατικὸν Κέντρον–Ἀγροτικὴ Φιλελευθέρα Ἕνωσις».

Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Φεβρουαρίου 1961

Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ

Βουλευτὴς τέως Δήμου Θεσσαλονίκης Λαμβάνω τὴν τιμὴν νὰ δηλώσω, ὅτι ἀνήκω εἰς τὸ ὑπὸ τὴν ἡγεσίαν τοῦ κ. Γ. Παπανδρέου Κόμμα «Δημοκρατικὸν Κέντρον–Ἀγροτικὴ Φιλελευθέρα Ἕνωσις». Ἐν’ Ἀθήναις τῇ 11 Φεβρουαρίου 1961

Μετὰ τιμῆς

Δ. ΚΩΣΤΗΣ

Βουλευτὴς Φθιώτιδος Λαμβάνω τὴν τιμὴν νὰ δηλώσω, ὅτι ἀνήκω εἰς τὸ ὑπὸ τὴν ἡγεσίαν τοῦ κ. Γ. Παπανδρέου Κόμμα «Δημοκρατικὸν Κέντρον–Ἀγροτικὴ Φιλελευθέρα Ἕνωσις». Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Φεβρουαρίου 1961

Μετὰ τιμῆς

Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ

Βουλευτὴς Χανίων Λαμβάνω τὴν τιμὴν νὰ δηλώσω, ὅτι ἀνήκω εἰς τὸ ὑπὸ τὴν ἡγεσίαν τοῦ κ. Γ. Παπανδρέου Κόμμα «Δημοκρατικὸν Κέντρον–Ἀγροτικὴ Φιλελευθέρα Ἕνωσις». Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Φεβρουαρίου 1961

Μετὰ τιμῆς

Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ

Βουλευτὴς Καρδίτσης Λαμβάνω τὴν τιμὴν νὰ δηλώσω, ὅτι ἀνήκω εἰς τὸ ὑπὸ τὴν ἡγεσίαν τοῦ κ. Γ. Παπανδρέου Κόμμα «Δημοκρατικὸν Κέντρον–Ἀγροτικὴ Φιλελευθέρα Ἕνωσις». Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Φεβρουαρίου 1961

Μετὰ τιμῆς

Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ

Βουλευτὴς Ξάνθης Λαμβάνω τὴν τιμὴν νὰ δηλώσω, ὅτι ἀνήκω εἰς τὸ ὑπὸ τὴν ἡγεσίαν τοῦ κ. Γ. Παπανδρέου Κόμμα «Δημοκρατικὸν Κέντρον–Ἀγροτικὴ Φιλελευθέρα Ἕνωσις». Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Φεβρουαρίου 1961

Μετὰ τιμῆς

Θ. ΛΥΜΠΕΡΙΔΗΣ

Βουλευτὴς Καβάλας «Πρὸς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων Ἔχω τὴν τιμήν, νὰ δηλώσω Ὑμῖν, ὅτι ἀνήκω εἰς τὸ ὑπὸ τὴν ἡγεσίαν τοῦ κ. Γ. Παπανδρέου Κόμμα «Δημοκρατικὸν Κέντρον–Ἀγροτικὴ Φιλελευθέρα Ἕνωσις». Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Φεβρουαρίου 1961

Μετὰ τιμῆς

ΑΛΕΞ. ΜΕΡΟΣ

Βουλευτὴς Μαγνησίας». «Πρὸς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς Ἐνταῦθα Λαμβάνω τὴν τιμὴν νὰ δηλώσω, ὅτι ἀνήκω εἰς τὸ ὑπὸ τὴν ἡγεσίαν τοῦ κ. Γ. Παπανδρέου Κόμμα «Δημοκρατικὸν Κέντρον–Ἀγροτικὴ Φιλελευθέρα Ἕνωσις». Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Φεβρουαρίου 1961

Μετὰ τιμῆς

Γ. ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ–ΝΟΒΑΣ

Βουλευτὴς Αἰτωλίας–Ἀκαρνανίας». «Πρὸς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων Λαμβάνω τὴν τιμὴν νὰ δηλώσω, ὅτι ἀνήκω εἰς τὸ ὑπὸ τὴν ἡγεσίαν τοῦ κ. Γ. Παπανδρέου Κόμμα «Δημοκρατικὸν Κέντρον–Ἀγροτικὴ Φιλελευθέρα Ἕνωσις». Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Φεβρουαρίου 1961

Μετὰ τιμῆς

ΘΕΟΦΥΛΑΚΤΟΣ ΠΑΠΑΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ

Βουλευτὴς Δράμας». «Πρὸς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων Λαμβάνω τὴν τιμὴν νὰ δηλώσω, ὅτι ἀνήκω εἰς τὸ ὑπὸ τὴν ἡγεσίαν τοῦ κ. Γ. Παπανδρέου Κόμμα «Δημοκρατικὸν Κέντρον–Ἀγροτικὴ Φιλελευθέρα Ἕνωσις». Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Φεβρουαρίου 1961

Μετὰ τιμῆς

Ι. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ

Βουλευτὴς Ἕβρου». «Πρὸς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων Λαμβάνω τὴν τιμὴν νὰ δηλώσω, ὅτι ἀνήκω εἰς τὸ ὑπὸ τὴν ἡγεσίαν τοῦ κ. Γ. Παπανδρέου Κόμμα «Δημοκρατικὸν Κέντρον–Ἀγροτικὴ Φιλελευθέρα Ἕνωσις». Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Φεβρουαρίου 1961

Ὁ Δηλῶν

ΚΩΝΣΤ. ΠΕΤΑΛΩΤΗΣ».

«Πρὸς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς Ἐνταῦθα Λαμβάνω τὴν τιμὴν νὰ δηλώσω, ὅτι ἀνήκω εἰς τὸ ὑπὸ τὴν ἡγεσίαν τοῦ κ. Γ. Παπανδρέου Κόμμα «Δημοκρατικὸν Κέντρον–Ἀγροτικὴ Φιλελευθέρα Ἕνωσις». Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Φεβρουαρίου 1961

Μετὰ τιμῆς

Ι. Ν. ΤΟΥΜΠΑΣ».

Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεύς, κ. Γ. Βολουδάκης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§4Γ. ΒΟΛΟΥΔΑΚΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Αὐγερόπουλος, Γ. Κατσίμπας, Κ. Κωνσταντάρας καὶ Γ. Πρίφτης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῆς περὶ προστασίας ἀναπήρων πολέμου καὶ εἰρηνικῆς περιόδου στρατιωτικῶν νομοθεσίας». Ὁ βουλευτὴς κ. Ν. Π. Βαρβιτσιώτης, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ Ν. Δ. 3980)1959 «περὶ κωδικοποιήσεως τῆς διοικητικῆς νομοθεσίας». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Σ. Πολυζωγόπουλος, Λ. Μπατρῖνος, Π. Κάβδας, Ι. Σπηλιόπουλος καὶ Δ. Λαντζούνης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ Ο.Λ.Π. καὶ Λιμενικῶν Ταμείων κειμένων διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Α. Λασκαρίδης, Κ. Τσιγάρας, Δ. Παπαθανασόπουλος, Ε. Ρήγας, Κ. Σωτηρίου, Μ. Κανιάρης καὶ Δ. Κελτεμλίδης καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ Γεωργικῶν Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων». Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν ἀνακοινοῖ, ὅτι διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 20958)6.2.1961 ἀποφάσεώς του παρέσχε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου ὑπὲρ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος διὰ συμπληρωματικὴν χρηματοδότησιν τῆς Α.Τ.Ε. μέχρι ποσοῦ δραχ. 3 ἑκατ. διὰ τὴν συγκέντρωσιν καπνῶν ἐσοδείας 1957 καὶ παλαιοτέρων. Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν ἀνακοινοῖ, ὅτι διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 27604)8.2.1961 ἀποφάσεώς του παρέσχε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου πρὸς τὴν Ε.Κ.Τ.Ε. διὰ τὴν μέχρι ποσοῦ δραχμῶν 30.000 δανειοδότησιν τοῦ ἀναπήρου ἀξιωματικοῦ Θεοδώρου Ἐκμετζίδη. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Α. Κοκκέβης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν κατοίκων Κοινότητος Τριόδου Νομοῦ Μεσσηνίας, αἰτούντων ὅπως συμπεριληφθοῦν οὗτοι μεταξὺ τῶν δικαιούχων ἀποζημιώσεως ὡς πληγέντων παρὰ τῶν Γερμανικῶν Ἀρχῶν Κατοχῆς. Ὁ βουλευτὴς Ἠλείας κ. Χ. Πιπιλῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Κοινότητος Καβασίλων Ἠλείας αἰτοῦντος, ὅπως χαρακτηρισθῇ ἡ Κοινότης Καβασίλων ὡς πλημμυροπαθὴς καὶ χορηγηθοῦν ἀπαραίτητοι ἀρωγαὶ κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Ι. Τούμπας, καταθέτει εἰς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Πολυτέκνων Λευκάδος, αἰτοῦντος τὴν χορήγησιν στεγαστικῶν δανείων διὰ τοὺς πληγέντας ἐκ τῶν τελευταίων πλημμυρῶν ἀστέγους τῆς πόλεως Λευκάδος καὶ τῶν χωρίων αὐτῆς ὡς καὶ τὴν ἀπαλλαγὴν καταβολῆς διδάκτρων τῶν φοιτούντων εἰς τὰ διάφορα σχολεῖα παίδων των. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Ν. Ἰντζές, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν ἀπολυθέντων διδασκάλων καὶ ἐπανελθόντων βάσει τοῦ Ν. 1540)60, αἰτουμένων, ὅπως ὁ χρόνος τῆς ἀπολύσεώς των θεωρηθῇ ὡς συντάξιμος τοιοῦτος. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Ν. Ἰντζές, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Καφεπωλῶν τῶν χωρίων Ἐλαιῶνος καὶ Βροντοῦς Σερρῶν, αἰτουμένης τὴν κατάργησιν τῶν ὑπὲρ τοῦ Τ.Ε.Β.Ε. εἰσφορῶν. Ὁ βουλευτὴς Λαρίσης κ. Χ. Γραμματίδης, διαμαρτύρεται διὰ τὴν παρὰ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης δίωξιν ἀγροτῶν περιοχῆς Φαρσάλων, καταστραφέντων ὁλοσχερῶς ἐκ τῶν θεομηνιῶν, διὰ τὴν μὴ ἐξόφλησιν τῶν πρὸς αὐτὴν χρεῶν των καὶ αἰτεῖ ἀναστολὴν διώξεως. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Σ. Κωστόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συν)σμοῦ Πορτοκαλοπαραγωγῶν Καλαμάτας, αἰτουμένου διάθεσιν τοῦ προϊόντος του καὶ ἀναστολὴν χρεῶν πρὸς Α.Τ.Ε. συνεπείᾳ ὁλοσχεροῦς καταστροφῆς ἐκ θεομηνιῶν πορτοκαλοπαραγωγῆς. Ὁ βουλευτὴς Ἠλείας κ. Δ. Γόντικας, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τοῦ Σταφιδοπαραγωγικοῦ Συλλόγου Ἀμαλιάδος Ἀποστόλου Μαραγκοῦ, παραπονουμένου διὰ τὰ ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως ληφθέντα μέτρα ὡς μὴ ἱκανοποιοῦντα τὸν ἀγροτικὸν κόσμον καὶ αἰτουμένου ρύθμισιν τῶν ἀγροτικῶν χρεῶν, τὴν κατάργησιν τῆς ὑπερημερίας, τὴν μείωσιν τοῦ δανειακοῦ ἐπιτοκίου κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἠλείας κ. Δ. Γόντικας, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Κοινότητος Καβασίλων, αἰτουμένου ὅπως ληφθῶσι μέτρα προστασίας τῶν κατοίκων τῆς ὡς ἄνω Κοινότητος ἐκ τῶν πλημμυρῶν τοῦ Ποταμοῦ Πηνειοῦ καὶ χαρακτηρισμὸν ταύτης ὡς πλημμυροπαθοῦς. Ἀπαντήσεις ἐπὶ ἐρωτήσεων κ. κ. βουλευτῶν: I) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπ. Ναυτιλίας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Ἀράπη. Εἰς ἀπάντησιν ἀνωτέρω ἐγγράφων σας, δι’ ὧν διεβιβάσθησαν ἡμῖν ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Ἀράπη καὶ ἡ ἀπὸ 5.1.61 ἀναφορὰ τῶν λεμβούχων Ἀλεξανδρουπόλεως, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ σᾶς γνωρίσωμεν, ὅτι κατηρτίσθη ἤδη σχετικὸν νομοσχέδιον ἐν συνεργασίᾳ μετὰ τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων, ὅπερ λίαν προσεχῶς θὰ κατατεθῇ εἰς τὴν Βουλὴν πρὸς ψήφισιν καὶ τὸ ὁποῖον ἐπιλύει ριζικῶς τὸ θέμα ἀποζημιώσεως τῶν λεμβούχων καθ’ ἅπασαν τὴν Ἐπικράτειαν. Ἐν Πειραιεῖ τῇ 7 Φεβρουαρίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΑΝΔΡΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ι. Σιαφλέκη, Ε. Σκούρα καὶ Α. Τσιάντου. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1347)1961 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ι. Σιαφλέκη, Ε. Σκούρα καὶ Α. Τσιάντου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: Λόγῳ ὑπηρεσιακῶν ἀναγκῶν μετετέθη ἀπὸ Βόλον εἰς Ἡράκλειον ὁ Ἀνθ)ρχος Λ. Σ. Ἀραπάκος Κ. Μετὰ τὴν ἐκτέλεσιν τῆς ὡς ἄνω μεταθέσεως ἀνεφέρθησαν ἡμῖν ὑπὸ τοῦ Λιμενάρχου Βόλου ὡρισμέναι ὑπηρεσιακαὶ παραβάσεις, διαχειριστικῆς φύσεως, τοῦ ἀνωτέρω ἀξιωματικοῦ καὶ τοῦ Ὑποκελευστοῦ Κριτσίνη Α., παρατηρηθεῖσαι κατὰ τὴν παράδοσιν τῆς ὑπηρεσίας. Κατόπιν τούτου, διετάχθη ὁ ἁρμόδιος ἐπιθεωρητὴς καὶ μετέβη εἰς Βόλον, ὅπου ἐνήργησε διοικητικὴν ἔρευναν, ἐπὶ τῆς ὁποίας προέκυψε πειθαρχικὴ εὐθύνη τοῦ ἀνθυποπλοιάρχου Λ.Σ. Ἀραπάκου Κ. καὶ ὑποκελευστοῦ βʹ Λ.Σ. Κριτσίνη Α. Κατόπιν τούτου: α) Ὁ ἀνθυποπλοίαρχος Λ.Σ. Ἀραπάκος καὶ ὑπαξιωματικὸς Κριτσίνης παρεπέμφθησαν εἰς τὰ ἁρμόδια πειθαρχικὰ Συμβούλια πρὸς ἐπιβολὴν τῶν νομίμων κυρώσεων. β) Ὁ λιμενάρχης Βόλου ὑποπλοίαρχος Λ.Σ. Σκινδήλιας Κ. ἐτιμωρήθη πειθαρχικῶς καὶ μετετέθη ἐκ τοῦ Λ)Χ Βόλου. Ἐκ τῶν ἀνωτέρω συνάγεται, ὅτι ἐπὶ τῆς προκειμένης ὑποθέσεως ἐγένοντο ταχέως ἅπασαι αἱ ὑπὸ τῶν κειμένων διατάξεων, αἵτινες ὡς ἀφορῶσαι καθαρῶς ἐσωτερικὸν διοικητικὸν θέμα, δὲν ἐτύγχανον ἀνακοινώσιμοι. Ἐν Πειραιεῖ τῇ 7 Φεβρουαρίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΑΝΔΡΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Σπηλιοπούλου, Δ. Παπαθανασοπούλου καὶ Α. Κακογιάννη. 1. Ἐπὶ ὕπερθεν ἐγγράφου σας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ σᾶς γνωρίσωμεν, ὅτι δὲν ὑπεβλήθη μέχρι τοῦδε αἴτησις ἐνδιαφερομένου διὰ δρομολόγησιν Πορθμείου εἰς τὴν ἐν περιλήψει γραμμήν. 2. Εἰς περίπτωσιν ὑποβολῆς τοιαύτης αἰτήσεως, αὕτη θέλει ἐξετασθῆ ἀναλόγως τῶν συγκοινωνιακῶν ἀναγκῶν. Ἐν Πειραιεῖ τῇ 4 Φεβρουαρίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΑΝΔΡΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

ΙΙ. Τοῦ Ὑπουργείου Κοιν. Προνοίας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Λαυρεντίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11799)9523)7.11.60 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 732 πρὸς τὴν Βουλὴν τῶν Ἑλλήνων ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Λαυρεντίδη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Εἰς τὴν θέσιν χαράδρα Ἰμαρὲτ Σερρῶν ἐστεγάσθησαν πρὸ τοῦ 1940, 46 οἰκογένειαι, αἵτινες ἀνήγειρον αὐθαιρέτως ἰσαρίθμους οἰκίας ἐπὶ 46 οἰκοπέδων ἀνταλλαξίμων, ἐκποιηθέντων προπολεμικῶς παρὰ τοῦ Δήμου Σερρῶν. Ὡς ἐγνώρισεν ἡμῖν τὸ γραφεῖον ΔΑΠ Σερρῶν, τὸ καταβλητέον τίμημα διὰ τὴν ὁριστικὴν παραχώρησιν τῶν ἐν λόγῳ οἰκοπέδων καθωρίσθη βάσει τῆς εἰδικῆς εὐεργετικῆς διατάξεως τοῦ Ν. 3713)57 εἰς τὰ 30% ἐπὶ τῆς ἀρχικῶς ἐκτιμηθείσης ἀξίας αὐτῶν. Ἤδη, 17 ἐκ τῶν ὡς ἄνω οἰκογενειῶν καταβαλοῦσαι τὴν νόμιμον προκαταβολὴν ἔλαβον ὁριστικὰ παραχωρητήρια. Πρὸς τακτοποίησιν δὲ καὶ τῶν ὑπολοίπων 29 οἰκογενειῶν, δέον ὅπως αὗται καταβάλωσι τὸ καθορισθὲν τίμημα διὰ τὴν ὁριστικὴν εἰς αὐτὰ παραχώρησιν τῶν κατεχομένων ὑπ’ αὐτῶν οἰκοπέδων, τὸ ὁποῖον κυμαίνεται μεταξὺ 2.000 ἕως 5.000 δραχ., καταβληθησόμενον ἐντὸς 10 ἐτῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 25 Ἰανουαρίου 1961

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Σπηλιοπούλου καὶ Δ. Παπαθανασοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1017)650)20.1.1961 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι εἰς τὴν Ἐπαρχίαν Αἰγιαλείας τοῦ Νομοῦ Ἀχαΐας ἔχουσι πραγματοποιηθῆ ὀκτὼ Κοινοτικὰ καὶ Ἀγροτικὰ Ἰατρεῖα, ἐξ ὧν λειτουργοῦν σήμερον τὰ πέντε (5). Ὅσον ἀφορᾷ τὴν λειτουργίαν τοῦ ἀγροτικοῦ ἰατρείου Ἑλίκης, γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι ὑπηρετεῖ εἰς τοῦτο ὁ ἰατρὸς Ἀνδρέας Ματθαίου, ὅστις παρῃτήθη. Διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν ἰατροφαρμακευτικῶς τῶν κατοίκων τῆς ἐν λόγῳ περιοχῆς καταβάλλεται προσπάθεια ἐξευρέσεως ἑτέρου ἰατροῦ πρὸς διορισμόν, εἰς ἀντικατάστασιν τοῦ παραιτηθέντος τοιούτου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 1 Ἰανουαρίου 1961

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Κακογιάννη, Γ. Αὐγεροπούλου καὶ Μ. Χριστογεώργου. Ἐν σχέσει πρὸς τὴν κατατεθεῖσαν ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 944) 28.10.60 ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Κακογιάννη, Γ. Αὐγεροπούλου καὶ Μ. Χριστογεώργου διὰ τὴν κατασκευὴν ὑδραγωγείου εἰς τὴν Κοινότητα Χούνης Τριχωνίδος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Διὰ τῆς κατὰ τὸ ἔτος 1959 χορηγηθείσης οἰκονομικῆς ἐνισχύσεως ἐξ 120.000 δραχ., ἤτοι 100.000 δάνειον καὶ 20.000 ἐπιχορήγησις εἰς τὴν ὡς ἄνω Κοινότητα ἐκ τοῦ προγράμματος ΜΚΕ, ὡς καὶ τῆς συμβολῆς τῶν κατοίκων εἰς προσωπικὴν ἐργασίαν, κατεσκευάσθη ὑδραγωγεῖον, τὸ ὁποῖον ἀποπερατώθη πρὸ τετραμήνου, τεθὲν ἤδη εἰς λειτουργίαν. Ἡ ἀπρόσκοπτος ὅμως λειτουργία τοῦ ἐν λόγῳ ὑδραγωγείου ἔχει συνδυασθῆ μὲ τὴν κατασκευὴν ἀρδευτικοῦ ἔργου, διότι τὸ ὕδωρ τοῦ ὑδραγωγείου ἐχρησιμοποιεῖτο διὰ τὴν ἄρδευσιν κτημάτων δημοτῶν, συνεφωνήθη δὲ μεταξὺ δικαιούχων καὶ Κοινότητος ἡ ἐκτέλεσις τοῦ ἀνωτέρω ἔργου διὰ νὰ ἐπιτρέψουν τὴν χρησιμοποίησιν τοῦ πρὸς ἄρδευσιν ὕδατος διὰ τὸ ὑδραγωγεῖον. Τὸ ἀρδευτικὸν τοῦτο ἔργον ἐχρηματοδοτήθη κατὰ τὸ ἔτος 1960 καὶ ἐλπίζεται νὰ ἀποπερατωθῇ κατὰ τὸ τρέχον ἔτος 1961. Ἐν Ἀθήναις τῇ 31 Ἰανουαρίου 1961

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

ΙΙΙ. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Σωτηρίου, Δ. Γιαχνῆ καὶ Μ. Κανιάρη. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1013) 646 ἀπὸ 20.1.61 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις πρὸς τὴν Βουλὴν τῶν ἐν περιλήψει κ.κ. βουλευτῶν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι ἐν προκειμένῳ διεστρεβλώθη ἡ πραγματικότης, διότι δὲν ἐκάη ἡ πινακὶς ἀνακοινώσεων τοῦ Ἐργατικοῦ Κέντρου Ἐλευσῖνος, ἀλλὰ τμῆμα τῆς ὑπ’ αὐτῆς ἀνηρτημένης ἀγγελίας παρὰ διερχομένου ἐκεῖθεν ἀγνώστου θέσαντος πῦρ, προφανῶς διὰ πυρείου ἢ ἀναπτῆρος. Ἡ ἀσήμαντος αὕτη πρᾶξις οὐδενὸς ἐπέσυρε τὴν προσοχήν, ἐκτὸς τῶν ἐχόντων συμφέρον πρὸς δημιουργίαν θορύβου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 7 Φεβρουαρίου 1961

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Πασαλίδη. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 81 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τοῦ ἐν περιλήψει κυρίου βουλευτοῦ, ἐν σχέσει μὲ τὴν δῆθεν προσπάθειαν τῶν ἀστυνομικῶν ὀργάνων Θεσσαλονίκης νὰ συλλάβουν καὶ ὁδηγήσουν εἰς τὸ Ἀστυνομικὸν Τμῆμα τὸν βουλευτὴν Χαλκιδικῆς κ. Ε. Ρήγαν, νὰ γνωρίσωμεν ὅτι, ὡς διεπιστώθη ἐκ τῆς ἐνεργηθείσης ἐρεύνης, ἀκριβὲς ἐν προκειμένῳ εἶναι, ὅτι τὰ ἀστυνομικὰ ὄργανα εἰς ἃ ἐτύγχανεν ἄγνωστος ὁ ἐν λόγῳ βουλευτής, διαπιστώσαντα ἐπαφήν του μετὰ γνωστοῦ κομμουνιστοῦ ἐζήτησαν ἐκ καθήκοντος νὰ ἐξακριβώσουν τὰ στοιχεῖα ταὐτότητός των, εὐθὺς δὲ ὡς ἀντελήφθησαν τὴν ἰδιότητά του, οὐδόλως ἠνόχλησαν αὐτὸν περαιτέρω. Ἐν Ἀθήναις τῇ 7 Φεβρουαρίου 1961

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Η. Ἠλιοῦ, Α. Μπριλλάκη, Β. Ἐφραιμίδη, Μ. Σβώλου καὶ Γ. Σπηλιοπούλου. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9579) 7841)2.9.60 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἐρώτησις τῶν ἐν περιλήψει κ.κ. βουλευτῶν, ἐν σχέσει μὲ τὰς ἐπιβληθείσας διοικητικὰς κυρώσεις εἰς βάρος τῶν ὑπὸ τῶν Δικαστηρίων καταδικασθέντων ἀστυνομικῶν ὀργάνων, νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι πρόκειται περὶ θέματος σχετιζομένου μὲ τὴν ἐσωτερικὴν λειτουργίαν τῶν ὑπηρεσιῶν καὶ ὡς ἐκ τούτου, ἡ παροχὴ τῶν αἰτουμένων πληροφοριῶν δὲν εἶναι δυνατή. Ἐν Ἀθήναις τῇ 7 Φεβρουαρίου 1961

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Σπηλιοπούλου, Α. Μπριλλάκη, Ε. Μπενᾶ καὶ Ν. Σκοπούλη. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10193) 8326)23.9.60 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐπιστολὴ τῶν ἀνωτέρω ἐπικινδύνων κομμουνιστῶν, κατατεθεῖσα εἰς τὴν Βουλὴν ὑπὸ τῶν ἐν περιλήψει κ.κ. βουλευτῶν, νὰ γνωρίσωμεν ὅτι, ὡς διεπιστώθη ἐκ τῆς διεξαχθείσης ἐρεύνης, αἱ ἐν ταύτῃ ἀναφερόμεναι καταγγελίαι των, κατὰ τῶν ἀστυνομικῶν ὀργάνων συνοδείᾳ τῶν ὁποίων μετήχθησαν διὰ τοῦ Α)Π «ΜΥΡΤΙΔΙΩΤΙΣΑ» ἐξ Ἀντικηθύρων εἰς Πειραιᾶ, εἶναι τελείως ἀνακριβεῖς. Κατὰ τὴν ὡς ἄνω μεταγωγήν των, οἱ συνοδοὶ χωροφύλακες ἐνήργησαν ἐντὸς τοῦ κύκλου τῶν καθηκόντων των καὶ συμφώνως τοῖς ἄρθροις 306 καὶ 316 παράγρ. 5 τοῦ Κανονισμοῦ Ὑπηρεσίας Χωροφυλακῆς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 7 Φεβρουαρίου 1961

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Χριστογεώργου, Β. Θανασέκου καὶ Γ. Πρίφτη. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10869) 8805)14.10.1960 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἐρώτησις τῶν ἐν περιλήψει κ.κ. βουλευτῶν, νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι, ὡς διεπιστώθη ἐκ τῆς διεξαχθείσης ἐρεύνης, τὰ ὑπ’ αὐτῶν καταγγελλόμενα εἰς βάρος ὑπαξιωματικῶν Χωροφυλακῆς τοῦ Ἀστυνομικοῦ Σταθμοῦ Ἐγκλουβῆς–Λευκάδος εἶναι ἀνακριβῆ, αἱ δὲ κατὰ τοῦ ὑπομοιράρχου Β. Πανέλη ὑποβληθεῖσαι μηνύσεις ἐκ μέρους τῶν ἐν τῇ ἐρωτήσει ἀναφερομένων ὀπαδῶν τῆς ΕΔΑ ἐκδικασθεῖσαι ἀπέληξαν εἰς τὴν ἀθώωσίν του, δυνάμει τῶν ὑπ’ ἀριθ. 163)6.10.60 καὶ 104)6.10.60 ἀποφάσεων τοῦ Μονομελοῦς Πλημμελειοδικείου Καρυᾶς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 7 Φεβρουαρίου 1961

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Κατσίμπα, Μ. Κανιάρη καὶ Α. Κακογιάννη. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11789) 9513)7.11.60 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἐρώτησις τῶν ἐν περιλήψει κ.κ. βουλευτῶν, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι, ὡς διεπιστώθη ἐκ τῆς διεξαχθείσης ἐρεύνης, οἱ ἐν ταύτῃ διαλαμβανόμενοι ἰσχυρισμοί των, ὡς καὶ τοῦ τέως Προέδρου τῆς Ἑνώσεως Ἀναπήρων καὶ Θυμάτων Πολέμου Φωκίδος κ. Η. Μαχαιρᾶ περὶ δῆθεν ἐπεμβάσεων τῶν Σταθμαρχῶν Χωροφυλακῆς Σερνικακίου κλπ., κατὰ τὰς ἐκλογάς, δι’ ἀνάδειξιν Διοικητικοῦ Συμβουλίου τῆς αὐτῆς Ἑνώσεως, ἀπεδείχθησαν ἀνακριβεῖς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 7 Φεβρουαρίου 1961

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ

ζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Χριστογεώργου, Γ. Πρίφτη, Ν. Σκοπούλη καὶ Ι. Δραγονέτη. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 13379) 10818)9.12.60 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τῶν ἐν περιλήψει κ. κ. βουλευτῶν, μετὰ προσηρτημένης ἐν φωτοτυπίᾳ ἐπιστολῆς τοῦ ἐκ Πρεβέζης ἰδιώτου Ἰωάννου Ρεβίσου, παραπονουμένου κατὰ τοῦ Σταθμάρχου Χωροφυλακῆς τῆς Κοινότητος Ν. Σινώπης– Πρεβέζης, διὰ δῆθεν ἐκνόμους ἐνεργείας εἰς βάρος του, νὰ γνωρίσωμεν ὅτι, ὡς διεπιστώθη ἐκ τῆς διεξαχθείσης ἐρεύνης, τὸ περιεχόμενον τῆς ὡς ἄνω ἐπιστολῆς εἶναι ἀπολύτως ἀνακριβὲς καὶ ἡ ὅλη ὑπόθεσις τεχνητὴ σκηνοθεσία, διὰ νὰ θιγῇ εἰς τὰ ὄμματα τῶν κομμουνιστῶν ἡ Ἀστυνομικὴ Ἀρχή. Ἐν Ἀθήναις τῇ 7 Φεβρουαρίου 1961

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ

ηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Ἀθανασιάδη. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 13621) 10987)13.12.60 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἐρώτησις τοῦ ἐν περιλήψει κ. βουλευτοῦ, ἐν σχέσει μὲ τὴν παρ’ ὀργάνων τοῦ Σταθμοῦ Χωροφυλακῆς Ἀσπροπύργου σύλληψιν τῶν Δημοτικῶν Συμβούλων Καμπόλη Γεωργίου καὶ Τσίγκου Εὐαγγέλου, νὰ γνωρίσωμεν ὅτι, ὡς διεπιστώθη ἐκ τῆς γενομένης ἐρεύνης, ὁ μὲν πρῶτος συνελήφθη δυνάμει α) τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1881)12.2.60 ἐρήμην καταδικαστικῆς ἀποφάσεως τοῦ Μονομελοῦς Πλημμελειοδικείου Θεσσαλονίκης, δι’ ἧς κατεδικάσθη εἰς φυλάκισιν 20 ἡμερῶν, β) τῆς ὑπ’ ἀριθ. 56)21.3.60 ἐρήμην καταδικαστικῆς ἀποφάσεως τοῦ Μονομελοῦς Πλημμελειοδικείου Δομοκοῦ, δι’ ἧς κατεδικάσθη εἰς φυλάκισιν 10 ἡμερῶν καὶ γ) δυνάμει ἐνταλμάτων προσωποκρατήσεως τοῦ Ταμείου Φορολογίας Αὐτοκινήτων καὶ τοῦ Ταμείου Δικαστικῶν Εἰσπράξεων Ἀθηνῶν, ὁ δὲ δεύτερος δυνάμει τῶν α) ὑπ’ ἀριθ. 12156 ἐντάλματος προσωποκρατήσεως τοῦ Ταμείου Δικαστικῶν Εἰσπράξεων Ἀθηνῶν καὶ β) ὑπ’ ἀριθ. 2657 καὶ 2648 ὁμοίων τοῦ Ταμείου Φορολογίας Κληρονομιῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 2 Φεβρουαρίου 1961

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ

θʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Χιωτάκη, Ι. Κοντουδάκη καὶ Α. Χονδρονασίου. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1162 ἀπὸ 23.1.61 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν κατατεθεῖσα εἰς τὴν Βουλὴν ἐρώτησις τῶν ἐν περιλήψει κ.κ. βουλευτῶν, σχετικὴ μὲ τὴν μεταγωγὴν τοῦ καταδίκου Ἐμμανουὴλ Γλέζου κλπ., ἐκ Πειραιῶς εἰς Χανιά, διὰ τοῦ ἀτμοπλοίου «Ἀγγέλικα», νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι ὁ τρόπος μεταγωγῆς διὰ θαλάσσης, ἁπάντων ἀνεξαιρέτως τῶν κρατουμένων, ἀναφέρεται ἐν τῷ ἄρθρῳ 116 τοῦ Κανονισμοῦ Ὑπηρεσίας Χωροφυλακῆς, βάσει τοῦ ὁποίου ὁ ἐπὶ κεφαλῆς τῆς συνοδείας ἀξιωματικὸς ἐνήργησεν. Κατὰ τοῦ καταδίκου Ἐμμαν. Γλέζου, ὅστις, ὅλως ἀναιτίως, ἀπηύθυνεν ὑβριστικὰς φράσεις πρὸς τὸν ἐπὶ κεφαλῆς ἀξιωματικόν, ἐν τῇ ἐκτελέσει τῆς ὑπηρεσίας του, ὑπεβλήθη σχετικὴ μήνυσις. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Φεβρουαρίου 1961

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ

IV. Τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Μπακατσέλου, Α. Τσιάρα καὶ Ι. Γιαλώφα. Εἰς ἀπάντησιν τῆς, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1259)25.1.61 ὑμετέρου ἐγγράφου, διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 1261 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Μπακατσέλου, Α. Τσιάρα καὶ Ι. Γιαλώφα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: Δυνάμει τῆς ὑπ’ ἀριθ. Σ. 8008)4772)8.7.60 κοινῆς ἀποφάσεως τῶν ὑπουργῶν Οἰκονομικῶν καὶ Συγκοινωνιῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων (ΦΕΚ 106)60, τεῦχος Δʹ), ἀπηλλοτριώθη ἔκτασις 14.380 τ. μέτρων, πρὸς κατασκευὴν παραλλαγῆς τῆς Ἐθνικῆς ὁδοῦ Θεσσαλονίκης–Εὐζώνων ἀπὸ γεφύρας Πολυκάστρου Συνόρων παρὰ τὸν οἰκισμὸν Ἁγίου Ἀθανασίου. Ἐκ τῶν στοιχείων τοῦ παρ’ ἡμῖν φακέλλου τῆς ἀπαλλοτριώσεως προκύπτει, ὅτι μέχρι τοῦδε ἐγένοντο αἱ κάτωθι ἐνέργειαι τῆς διαδικασίας τοῦ καθορισμοῦ τῆς ἀποζημιώσεως καὶ τῆς ἀναγνωρίσεως τῶν δικαιούχων, ἐπὶ τῷ τέλει καταβολῆς τῆς ἀποζημιώσεως εἰς τοὺς δικαιούχους. 1) Διεξήχθη ἡ προδικασία τοῦ καθορισμοῦ τῆς ἀποζημιώσεως, ἐνεργηθείσης προεκτιμήσεως τῶν ἀπαλλοτριωθέντων κτημάτων ὑπὸ τῆς ἁρμοδίας Ἐπιτροπῆς τοῦ ἄρθρου 11 τοῦ Α. Ν. 1731)39, ὡς καὶ ἐρεύνης δικαιωμάτων τοῦ Δημοσίου ἐπὶ τούτων. 2) Πληρεξουσιοδοτήθη ὑπὸ τοῦ ἁρμοδίου κατὰ νόμον Νομάρχου Θεσσαλονίκης, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 76842)13.9.60 ἐγγράφου του, τὸ Δικαστικὸν Γραφεῖον Θεσσαλονίκης, ὅπως καταθέσῃ τοῦτο ἐνώπιον τοῦ ἁρμοδίου Προέδρου Πρωτοδικῶν ἐκ μέρους τοῦ Δημοσίου αἴτησιν καθορισμοῦ ἀποζημιώσεως καὶ ἀναγνωρίσεως τῶν δικαιούχων. Ἐπὶ τῆς αἰτήσεως ταύτης δὲν ἐξεδόθη εἰσέτι ἀπόφασις. Ἅμα τῇ περιελεύσει ἡμῖν τῆς ἀποφάσεως, θέλομεν μεριμνήσει διὰ τὰς περαιτέρω ἐνεργείας πρὸς πληρωμὴν τῶν ἀναγνωρισθησομένων δικαιούχων. Σημειωτέον, ὅτι ἡ καταβολὴ τῆς καθορισθησομένης ἀποζημιώσεως θέλει γίνει ἐκ τῶν πιστώσεων τῶν δημοσίων ἐπενδύσεων τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων, εἰς ἃς ὑφίσταται σχετικὴ πρόβλεψις. Ἐν Ἀθήναις τῇ 6 Φεβρουαρίου 1961

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Μπακατσέλου, Α. Τσιάρα καὶ Ι. Γιαλώφα. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1262)25.1.61 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἀντίγραφον τῆς ὑπ’ ἀριθ 1264 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Μπακατσέλου, Α. Τσιάρα καὶ Ι. Γιαλώφα, σχετικῆς μὲ τὴν καταβολὴν ἀποζημιώσεως δι’ ἀπαλλοτριωθείσας ἐκτάσεις πρὸς κατασκευὴν τῆς ἐθνικῆς ὁδοῦ Ἀθηνῶν–Θεσσαλονίκης καὶ Θεσσαλονίκης–Καβάλας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: Διὰ τὴν κατασκευὴν τῶν ὡς ἄνω ἔργων ἐνεργήθησαν πλεῖσται ὅσαι ἀναγκαστικαὶ ἀπαλλοτριώσεις ἐκτάσεων κατὰ τμήματα τῶν ἐν λόγῳ ὁδῶν καὶ εἰς διάφορα χρονικὰ διαστήματα, ἀναλόγως τῶν ἐκ τῆς πορείας ἐκτελέσεως τῶν σχετικῶν ἐργασιῶν προκυπτουσῶν ἀναγκῶν καταλήψεως τῶν ἐκτάσεων. Δι’ ὡρισμένας ἐκ τῶν ἀπαλλοτριώσεων τούτων κατεβλήθησαν εἰς τοὺς ἀναγνωρισθέντας δικαιούχους ἁρμοδίως καθορισθεῖσαι ἀποζημιώσεις, ἐνῷ δι’ ἄλλας δὲν κατεβλήθησαν εἰσέτι, καθ’ ὅσον, ὡς πρὸς ταύτας, δὲν ἐτερματίσθη ἡ διαδικασία τοῦ καθορισμοῦ τῆς ἀποζημιώσεως καὶ τῆς ἀναγνωρίσεως τῶν δικαιούχων. Κατὰ συνέπειαν, προκειμένου νὰ παράσχωμεν πληροφορίας ἐπὶ τῆς ἐρωτήσεως, δέον νὰ δοθῶσιν ἡμῖν στοιχεῖα περὶ τῆς συγκεκριμένης ἀπαλλοτριώσεως, ἣν ἀφορᾷ αὕτη. Ἐν Ἀθήναις τῇ 6 Φεβρουαρίου 1961

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ

V. Τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Κακογιάννη, Γ. Αὐγεροπούλου καὶ Μ. Χριστογεώργου. Ἐπὶ τῆς ἐν θέματι ἐρωτήσεως τῶν κ.κ. βουλευτῶν Ἀθ. Κακογιάννη, Γ. Αὐγεροπούλου καὶ Μ. Χριστογεώργου, ἀφορώσης ζημίας εἰς τὸ ἀρδευτικὸν ἔργον Θέρμου Τριχωνίδος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: 1. Τὴν ἀπὸ 23 καὶ 24.2.60 εἰς τὴν περιοχὴν τοῦ ἐκτελουμένου ἀρδευτικοῦ ἔργου Θέρμου Τριχωνίδος, ἐνέσκηψεν ἀσυνήθους ἐντάσεως θεομηνία μετὰ καταρρακτωδῶν βροχῶν. Συνεπείᾳ τούτου, εἰς ὡρισμένα σημεῖα, λόγῳ τῆς μεγάλης πιέσεως τοῦ ὕδατος ἐπὶ τῆς πορείας τῆς κυρίας διώρυγος ἐπῆλθε μερικὴ καταστροφὴ ταύτης ἐπὶ συνολικοῦ μήκους 232,90 μ. 2. Αἱ ὡς ἄνω ζημίαι διεπιστώθησαν διὰ τοῦ πρωτοκόλλου θεομηνίας τῆς κατὰ νόμον Ἐπιτροπῆς τῆς Νομαρχίας Αἰτωλοακαρνανίας, ἀνῆλθε δὲ συνολικῶς εἰς τὸ ποσὸν τῶν 18.000 δραχμῶν. 3. Τὸ ὡς ἄνω πρωτόκολλον θεομηνίας ἐνεκρίθη διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. ΥΕΒ)41163)3861)1936)26.8.60 ἀποφάσεως ἡμῶν, βάσει τῆς ἀπὸ 30.8.60 γνωματεύσεως τοῦ Κεντρικοῦ Γνωμοδοτικοῦ Συμβουλίου Ἐγγειοβελτιωτικῶν Ἔργων. 4. Ἐκ τῶν ἀνωτέρω ἐκτεθέντων, καθίσταται προφανές, ὅτι αἱ ἐπισυμβᾶσαι ζημίαι προῆλθον ἐκ θεομηνίας καὶ οὐχὶ ἐκ κακῆς κατασκευῆς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 31 Ἰανουαρίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

VI. Τοῦ Ὑπουργ. Δικαιοσύνης. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ἀπὸ 16 Ἰανουαρίου ἐ.ἔ., καταχωρηθείσης ὑπ’ ἀριθ. 1233 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ ἐπὶ τοῦ ἐσχάτως δημοσιευθέντος Β. Διατάγματος περὶ ἐνοικιοστασίου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Τὸ Σ. Ε., ἀφοῦ κατ’ ἀρχὴν ἔκρινε νόμιμον τὸ Β. Δ. «περὶ ἐνοικιοστασίου», ἀνεφέρθη εἰς προηγουμένην ἀπόφασίν του καὶ λέγει, ὅτι οἱ ἐπιβαλλόμενοι διὰ τοῦ ἐνοικιοστασίου περιορισμοὶ εἰς τὴν ἰδιοκτησίαν εἶναι ἀνεκτοὶ συνταγματικῶς ἐφ’ ὅσον ἐπιβάλλονται ἐκ κοινωνικῆς τινος ἀνάγκης ἢ ἐκτίμησις τῆς ὁποίας ἀπόκειται εἰς τὴν εὔλογον κρίσιν τῆς διοικήσεως. Τὴν ἀνάγκην ταύτην ἐθεώρησεν ἡ Κυβέρνησις ὑπάρχουσαν, λαβοῦσα ὑπ’ ὄψιν καὶ τὰ στατιστικὰ στοιχεῖα τῆς ἐνεργηθείσης εἰδικῆς ἀπογραφῆς, ἐξ ἧς διεπιστώθη, ὅτι ἐξακολουθεῖ νὰ ὑπάρχῃ σοβαρὸν πρόβλημα. Ὁ ὁλονὲν σμικρυνόμενος ἀριθμὸς τῶν προστατευομένων συνηγορεῖ ὑπὲρ τῆς ἐπιτυχίας τῶν τελευταίων ἐνοικιοστασίων, τὰ ὁποῖα ἐστηρίχθησαν εἰς τὴν ἀρχὴν τῆς μὴ ἀποτόμου ἀλλὰ βαθμιαίας, κατὰ στάδια, ἄρσεως τῆς ἀναγκαστικῆς δεσμεύσεως τῶν ἀκινήτων. Δυστυχῶς, ὅμως ὅσον μικρὸς καὶ ἂν φαίνεται ὁ ἀριθμὸς τῶν ἐνοικιοστασιακῶς προστατευομένων δημοσίων καὶ ἰδιωτικῶν ὑπαλλήλων, ἐν συγκρίσει πρὸς τὸν ὅλον ἀριθμὸν τούτων, οἱ ὑπάλληλοι οὗτοι ἀποτελοῦν μίαν μόνον κατηγορίαν τῶν μισθοσυντηρήτων, εἰς οὓς ὑπάγονται καὶ ἄλλαι ἀπορώτεραι τάξεις μισθωτῶν, ὡς εἶναι οἱ συνταξιοῦχοι, οἱ ἐργάται, τὰ θύματα πολέμου καὶ οἱ ἀνάπηροι τῶν πολέμων κλπ. Ὁ ἀριθμὸς τῶν μισθοσυντηρήτων κατὰ τὴν γενομένην ἀπογραφὴν ἀνέρχεται εἰς 54.459. Δὲν πρόκειται ἀσφαλῶς περὶ μικροῦ ἀριθμοῦ ἐπιτρέποντος ὑπὸ τὰς παρούσας οἰκονομικὰς συνθήκας τὴν λῆψιν ριζικωτέρων μέτρων ἄνευ δημιουργίας κοινωνικῆς ἀναταραχῆς. Ἐκρίθη, ὡς ἐκ τούτου, ὀρθότερον ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως νὰ ἀρκεσθῶσιν ἐπὶ τοῦ παρόντος εἰς μικρὰς μεταβολὰς καὶ διαδοχικὰς αὐξήσεις, νὰ συνεχίσωσιν δηλαδὴ τὴν χαραχθεῖσαν γραμμὴν τῆς σταδιακῆς ἐξόδου ἀπὸ τὸ καθεστὼς τῆς ἀναγκαστικῆς παρατάσεως τῶν μισθώσεων. Ὅσον ἀφορᾷ εἰς τὸ ὑποστηριζόμενον, ὅτι «δὲν προστατεύονται οἱ μικροϊδιοκτῆται ἐνῷ προστατεύονται οἱ μισθωταί των, οἱ ὁποῖοι καὶ ἄνεσιν οἰκονομικὴν ἔχουν καὶ ἐπιδείξεις κάμνουν καὶ παιδιὰ σπουδάζουν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν κ. λ.π.», σημειοῦμεν, ὅτι τὸ ἰσχῦον ἐνοικιοστάσιον ἔχει εἰδικῶς ἀντιμετωπίσει τὰς περιπτώσεις ταύτας. Εἰς τὴν παράγραφον 7 τοῦ ἄρθρου 13 ὁρίζεται, ὅτι αἴρεται ἡ ἐνοικιοστασιακὴ προστασία, ἐὰν ὁ μισθωτής, λαμβανομένης ὑπ’ ὄψιν τῆς ἐν γένει οἰκονομικῆς καταστάσεως αὐτοῦ καὶ τῶν μετ’ αὐτοῦ συνοικούντων οἰκείων ἢ ἐκ τῆς ἐκτιμήσεως τῆς ἐν γένει διαβιώσεως αὐτῶν, ἔχῃ τὴν δυνατότητα νὰ προβῇ εἰς μίσθωσιν ἑτέρας κατοικίας πληρούσης τὰς βασικὰς στεγαστικὰς ἀνάγκας αὐτοῦ καὶ τῆς οἰκογενείας του. Κατὰ συνέπειαν, ἐφ’ ὅσον ἤθελεν ἀποδειχθῆ, ὅτι συντρέχουν συνθῆκαι οἰκονομικῆς ἀνέσεως (ἐπιδείξεις, σπουδαὶ εἰς τὸ ἐξωτερικὸν κλπ.), δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ κριθῇ, ὅτι δὲν ὑφίσταται καὶ ἡ οἰκονομικὴ δυνατότης πρὸς μίσθωσιν ἄλλης κατοικίας. Ὡς πρὸς τοὺς μικροϊδιοκτήτας, δέον νὰ προστεθῇ καὶ τοῦτο: Ὅτι καὶ διὰ τῶν μεταβολῶν αἱ ὁποῖαι ἐπῆλθον διὰ τοῦ νέου ἐνοικιοστασίου, ἰδιαιτέρα καὶ πάλιν μέριμνα ἐλήφθη διὰ τὴν συμπαθῆ ταύτην τάξιν τῶν ἰδιοκτητῶν, διευρυνθείσης ἔτι περισσότερον τῆς εὐμενοῦς τούτων μεταχειρίσεως, ἥτις προεβλέπετο καὶ ὑπὸ τοῦ προηγουμένου ἐνοικιοστασίου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 31 Ἰανουαρίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ

VII. Τοῦ Ὑπ. Συγκ. καὶ Δημ. Ἔργων. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Σταυροπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12050)11.11.60 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 769 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Σταυροπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι, ἐν Μεσολογγίῳ τὸ Δημόσιον δὲν διαθέτει οἰκόπεδον κατάλληλον διὰ τὴν ἀνέγερσιν τοῦ Διοικητηρίου. Πρέπει, συνεπῶς, ἢ νὰ παραχωρήσῃ τοιοῦτον ὁ Δῆμος Μεσολογγίου ἢ νὰ ἐξευρεθῇ δι’ ἀπαλλοτριώσεως ὑπὸ τοῦ Δημοσίου. Συνεπῶς, ἐὰν καὶ ἐφ’ ὅσον ἤθελεν ἐξευρεθῆ κατάλληλον οἰκόπεδον καὶ ἐφ’ ὅσον ἤθελον διατεθῆ καὶ αἱ ἀπαιτούμεναι πιστώσεις, τότε καὶ μόνον θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἀνατεθῇ ἡ σύνταξις τῆς μελέτης καὶ ἡ ἐν συνεχείᾳ ἀνέγερσις αὐτοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Φεβρουαρίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΓΚΙΚΑΣ

VIII. Τοῦ Ὑπουργ. Συντονισμοῦ. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 13406)9. 12.1960 ἐγγράφου ὑμῶν ἐπὶ τῆς ἐν θέματι ἐρωτήσεως τοῦ κ. Ζορμπᾶ, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: 1. Ὁ λόγος, δι’ ὃν ἡ Νομισματικὴ Ἐπιτροπὴ δὲν παρέσχε κατὰ τοὺς τελευταίους 4 μῆνας νέας ἐγκρίσεις διὰ τὴν χορήγησιν στεγαστικῶν δανείων ἀπὸ τὴν Ἐθνικὴν Κτηματικὴν Τράπεζαν, τὸ Ταχυδρομικὸν Ταμιευτήριον καὶ τὸ Ταμεῖον Παρακαταθηκῶν καὶ Δανείων εἶναι, ἀφ’ ἑνὸς μὲν ὅτι τὰ πιστωτικὰ ταῦτα Ἱδρύματα εἶχον ἤδη τύχει ἐγκρίσεώς της διὰ τὰ μέχρι 31.12.60 πρὸς τοῦτο διατεθησόμενα ὑπ’ αὐτῶν ποσά, ἀφ’ ἑτέρου δέ, ὅτι αἱ ζητηθεῖσαι ὑπὸ τῶν ἀνωτέρω πιστωτικῶν Ἱδρυμάτων ἐγκρίσεις ἀφεώρων εἰς τὸ μόλις εἰσελθὸν ἔτος, δι’ ἃς ἡ Νομισματικὴ Ἐπιτροπὴ ἐπεφυλάχθη νὰ χορηγήσῃ προκαταβολικῶς νέας τοιαύτας ἐν ἀναμονῇ τῶν ὑπὸ μελέτην μέτρων τῆς Κυβερνήσεως, τῶν σχετικῶν πρὸς τὴν διὰ δανειοδοτήσεως διευκόλυνσιν τῶν ἀγροτῶν δι’ ἀπόκτησιν στέγης, ἵνα δυνηθῇ νὰ κατανείμῃ πλέον καὶ ἐν ὄψει τοῦ μέτρου τούτου τὰ τυχὸν διὰ στεγαστικοὺς σκοποὺς δυνάμενα νὰ διατεθῶσι κεφάλαια τῶν πιστωτικῶν τούτων Ἱδρυμάτων, ὡς καὶ τῶν Δημοσίων Ὀργανισμῶν. 2. Ἐπὶ τοῦ ἐρωτήματος πότε ἡ Νομισματικὴ Ἐπιτροπὴ θὰ ἐγκρίνῃ τὴν χορήγησιν τοιούτων δανείων, πληροφοροῦμεν ὑμᾶς, ὅτι προσεχῶς ἡ Νομισματικὴ Ἐπιτροπὴ θὰ ἐπιληφθῇ ἐκ νέου τοῦ θέματος, ὁπότε θὰ καταστῇ δυνατὸν νὰ παρασχεθῶσι σχετικαὶ πληροφορίαι. Ἐν Ἀθήναις τῇ 2 Φεβρουαρίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 13428)9.12.60 ἐγγράφου ὑμῶν ἐπὶ τῆς ἐν θέματι ἐρωτήσεως, ὅτι μείωσις τοῦ ὕψους τοῦ ἐπιτοκίου τῶν χορηγήσεως τῆς Ἐθνικῆς Κτηματικῆς Τραπέζης πρὸς ἐπισκευὴν ἢ συμπλήρωσιν οἰκοδομῶν εἰς τὰ ὅρια τῶν ἐπιτοκίων τῶν βιομηχανικῶν καὶ βιοτεχνικῶν δανείων δὲν ἀντιμετωπίζεται ἐπὶ τοῦ παρόντος, καθ’ ὅσον ἡ Κυβερνητικὴ μέριμνα στρέφεται περισσότερον πρὸς αὔξησιν τῆς ἐθνικῆς παραγωγῆς καὶ βελτίωσιν τοῦ κόστους αὐτῆς. Συνεπῶς, ἡ εἰδικὴ μεταχείρισις, ἥτις προσγίνεται πρὸς βιοτεχνίαν καὶ βιομηχανίαν, διὰ τῆς θεσπίσεως χαμηλοτέρων ἐπιτοκίων, εἶναι ἄκρως δικαιολογημένη, ἔναντι τῶν καθορισθέντων τοιούτων διὰ τὰς εἰς ἀκίνητα ἐπενδύσεις. Ἐν Ἀθήναις τῇ 2 Φεβρουαρίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12064)11.11.60 ἐγγράφου ὑμῶν, ἐπὶ τῆς ἐν θέματι ἐρωτήσεως, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἡ αὔξησις τοῦ ἐπιτοκίου τῶν χορηγήσεων τῆς Κτηματικῆς πρὸς τοὺς Δήμους καὶ τὰς Κοινότητας —δάνεια ὑδρεύσεως— ἀπὸ 3% εἰς 5% ὑπῆρξεν ἀναπόφευκτος, λόγῳ τῶν σημερινῶν συνθηκῶν κόστους τοῦ χρήματος τοῦ Δημοσίου τοῦ διατιθεμένου διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων. Σημειωτέον, ὅτι τὸ ἐπιτόκιον τοῦτο (5%) εἶναι κατώτερον παρομοίων χορηγήσεων ἄλλων Ἱδρυμάτων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 2 Φεβρουαρίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ

IX) Τοῦ Ὑπουργ. Ἐργασίας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Η. Μπρεδήμα. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 655)16.1.1961 ἐγγράφου ὑμῶν, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ καταχωρηθεῖσα ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. βιβλ. ἐρωτ. 1168 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ἠλία Μπρεδήμα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Συμφώνως πρὸς τὰς διατάξεις τῆς ἰσχυούσης Νομοθεσίας (ἄρθρ. 2, 9 καὶ 14 τοῦ Ν. Δ. 3591)1956), αἱ προαγωγαὶ τῶν ὑπαλλήλων τοῦ Ι.Κ.Α. ἀποφασίζονται ὑπὸ τοῦ Ὑπηρεσιακοῦ Συμβουλίου αὐτοῦ καὶ ἐγκρίνονται δι’ ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργοῦ Ἐργασίας. Ἐκ τῶν διατάξεων τούτων δὲν προβλέπεται εἰδική τις ἁρμοδιότης τοῦ Ὑπουργοῦ Ἐργασίας πρὸς ἐπέμβασιν παρὰ τῷ Ἱδρύματι Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων, ἐπὶ θεμάτων διενεργείας προαγωγῶν, εἰ μὴ μόνον τοιαύτη ἐγκρίσεως τῶν σχετικῶν περὶ προαγωγῆς ὑπαλλήλων τοῦ Ὑπηρεσιακοῦ Συμβουλίου. Παρὰ ταῦτα πρὸ τριμήνου περίπου, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθμὸν 68010)Π. 1243)10.11.60 ἐγγράφου τοῦ Ὑπουργείου, ἀπευθυνθέντος πρὸς τὸ Ἵδρυμα Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων, ἐζητήσαμεν ὅπως τοῦτο ἐπιληφθῇ τὸ ταχύτερον τῆς ἐξετάσεως τοῦ περὶ οὗ ἡ ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Μπρεδήμα θέματος καὶ μᾶς γνωρίσῃ τὰς ἐπ’ αὐτοῦ ἐνεργείας καὶ ἀποφάσεις του. Ἐπὶ τοῦ ἐγγράφου μας τούτου, τὸ Ἵδρυμα Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων ἀνέφερεν ἡμῖν τὰ κάτωθι: Κατὰ τὰς γενομένας τὴν 23.1.58 προαγωγὰς Τμηματαρχῶν αʹ τοῦ Ἱδρύματος εἰς Δ)ντὰς βʹ, δὲν ἐπληρώθησαν ἅπασαι αἱ κεναὶ θέσεις Δ)ντῶν, ἀλλὰ παρέμειναν ἑπτὰ (7) τοιαῦται κεναὶ καὶ τοῦτο διὰ τὸν λόγον, ὅτι κατὰ τὴν κρίσιν τοῦ ἁρμοδίου πρὸς τοῦτο ὑπηρεσιακοῦ συμβουλίου οὐδεὶς ἐκ τῶν λοιπῶν ὑποψηφίων ἦτο ἱκανὸς, ἵνα καταλάβῃ θέσιν Διευθυντοῦ. Σημειωτέον, ὅτι κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην Κυβερνητικὸς Ἐπίτροπος παρὰ τῷ Ὑπηρεσιακῷ Συμβουλίῳ τοῦ Ι.Κ.Α. δὲν ἦτο ὁ κατέχων νῦν τὴν θέσιν ταύτην Γενικὸς Γραμματεὺς τοῦ Ὑπουργείου κ. Βασ. Ἀναστασᾶτος. Ἐκ τῶν κατὰ τὰ ἀνωτέρω παραλειφθέντων ἐκ τῶν προαγωγῶν ὑπαλλήλων ἓξ (6) τὸν ἀριθμὸν ἤσκησαν αἰτήσεις ἀκυρώσεως ἐνώπιον τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας, ἐπιδιώκοντες τὴν ἀκύρωσιν τῆς παραλείψεώς των ταύτης. Τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας δεχθὲν τὰς αἰτήσεις τῶν πέντε (5) ἐξ αὐτῶν, ἠκύρωσε τὴν παράλειψίν των ὡς ἀναιτιολόγητον καὶ ἀνέπεμψε τὰς σχετικὰς ὑποθέσεις εἰς τὸ Ἵδρυμα ἐπὶ τῷ τέλει, ὅπως κριθοῦν οἱ ὑπάλληλοι οὗτοι ᾐτιολογημένως καὶ προαχθοῦν εἰς τὰς κενὰς θέσεις, ἐφ’ ὅσον ἡ νέα κρίσις ἤθελεν ἀπολήξει ὑπὲρ αὐτῶν. Εἰς ἐκτέλεσιν τῶν ἀποφάσεων τούτων τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας τὸ Ὑπηρεσιακὸν Συμβούλιον τοῦ Ἱδρύματος προβὰν εἰς νέα κρίσιν τῶν ἐν λόγῳ ὑπαλλήλων, πρὸ τῆς πληρώσεως τῶν ὡς ἄνω θέσεων, ἔκρινε δύο ἐξ αὐτῶν προακτέους, τοὺς δὲ ὑπολοίπους τρεῖς ὡς μὴ προακτέους ἐπὶ τῷ λόγῳ, ὅτι οἱ τελευταῖοι οὗτοι, δὲν ἐτύγχανον ἱκανοὶ διὰ τὴν ἄσκησιν καθηκόντων Διευθυντοῦ. Ἀκολούθως τὸ Ὑπηρεσιακὸν Συμβούλιον ἐχώρησεν εἰς τὴν πλήρωσιν τῶν ὑπολοίπων θέσεων διὰ τῶν ἐχόντων τὰ ἀπαιτούμενα προσόντα ὑπαλλήλων συμφώνως πρὸς τὰς οἰκείας διατάξεις τοῦ Κανονισμοῦ Ὑπαλληλικοῦ Προσωπικοῦ τοῦ Ἱδρύματος Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων καὶ τοῦ Ν. Διατάγματος 3873)1958. Οἱ ὡς ἄνω κριθέντες καὶ αὖθις ὡς μὴ προακτέοι, ἤσκησαν καὶ πάλιν αἰτήσεις ἀκυρώσεως ἐνώπιον τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, ὅπερ ἠκύρωσε καὶ τὴν δευτέραν ταύτην παράλειψίν των, ὡς ἀναιτιολόγητον, καθ’ ὅσον κατὰ τὴν κρίσιν τοῦ δικαστηρίου τούτου, ἡ αἰτιολογία τῆς προσβληθείσης πράξεως δὲν εὕρισκεν ἔρεισμα ἐπὶ τῶν ἀτομικῶν φακέλλων τῶν ὑπαλλήλων τούτων. Κατόπιν τούτου τὸ Ὑπηρεσιακὸν Συμβούλιον τοῦ Ι.Κ.Α. θὰ ἐπιληφθῇ καὶ αὖθις τῶν ὑποθέσεων τῶν ἀνωτέρω ὑπαλλήλων καὶ μὲ μοναδικὸν γνώμονα τὰ προσόντα αὐτῶν, ὡς καὶ τὰς ὑποδείξεις τῶν σχετικῶν ἀποφάσεων τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, θέλει κρίνει ἐκ νέου, ἐὰν οὗτοι τυγχάνουν ἱκανοὶ ἢ μὴ διὰ τὴν προαγωγὴν των εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ Διευθυντοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Φεβρουαρίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

ΑΡ. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βαλούρδου. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1163)61 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ἡμῖν ἀπὸ 17.1. 1961 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βαλούρδου, περὶ τοῦ ἐν περιλήψει θέματος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Ἐπειδὴ τὰ αἰτούμενα στοιχεῖα δὲν ὑπάρχουσι παρ’ ἡμῖν, ἐζητήσαμεν δι’ ἐγγράφου μας πρὸς τὸ Ι.Κ.Α., ὅπως ἐντὸς τακτῆς προθεσμίας 5 ἡμερῶν παράσχῃ ἡμῖν ταῦτα. Εὐθὺς ὡς ἔχομεν τὰ περὶ ὧν πρόκειται στοιχεῖα θὰ ἐπανέλθωμεν ἐπὶ τοῦ θέματος παρέχοντες τὰς αἰτουμένας πληροφορίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Φεβρουαρίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

ΑΡ. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Δραγονέτη, Α. Κακογιάννη, Γ. Εὐαγγέλου, Γ. Πρίφτη, Μ. Κανιάρη, Δ. Παπαθανασοπούλου, Ι. Παπαδημητρίου καὶ Δ. Γιαχνῆ. Εἰς ἀπάντησιν διαβιβασθείσης ἀπὸ 29.12.60 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Δραγονέτη, Γ. Εὐαγγέλου, Μ. Κανιάρη, Α. Κακογιάννη, Γ. Πρίφτη, Δ. Παπαθανασοπούλου, Ι. Παπαδημητρίου καὶ Δ. Γιαχνῆ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 78371)Κ. 2458)3.12.60 ἀποφάσεως ἡμῶν ἱκανοποιήθη τὸ αἴτημα τῆς ἀναγνωρίσεως τῶν ὑπὲρ ἀγνώστων ἡμερῶν ἐργασίας τῶν ἐργατοτεχνιτῶν οἰκοδόμων, Διὰ τῆς ἀποφάσεως ταύτης ὡρίσθη, ὅτι ἐργατοτεχνῖται οἰκοδομικῶν καὶ συναφῶν τεχνικῶν ἐργασιῶν, ἔχοντες ἐγγραφῆ ὑπὸ τὴν ἰδιότητά των ταύτην εἰς τὴν ἀσφάλισιν τοῦ Ἱδρύματος Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων, τὸ βραδύτερον μέχρι τῆς 1ης Ἰανουαρίου 1954 καὶ ἔχοντες πραγματοποιήσει ἀπὸ 1.1.54 μέχρι 31.12.54 διακοσίας πεντήκοντα (250), τοὐλάχιστον ἡμέρας ἐργασίας εἰς οἰκοδομικὰς ἐργασίας ἢ 1.200 ἐν συνόλῳ τοιαύτας μέχρι 31.12.1959 ἐξ ὧν 150 ἀπὸ 1.1. 1950 μέχρι 31.12.54 λογίζονται διὰ τὴν πλήρωσιν τῶν προϋποθέσεων πρὸς ἀπονομὴν αὐτοῖς συντάξεως ὡς ἔχοντες πραγματοποιήσει ἀνὰ 150 ἡμέρας ἐργασίας καθ’ ἕκαστον τῶν ἀπὸ τοῦ ἑπομένου τῆς ὑπαγωγῆς των εἰς τὴν ἀσφάλισιν μέχρι καὶ τοῦ 1954 τελευταίων ἑπτὰ (7) κατ’ ἀνώτατον ὅριον ἡμερολογιακῶν ἐτῶν, ἐφ’ ὅσον ἐκ τῶν στοιχείων τῆς ἀσφαλίσεως δὲν προκύπτει μείζων ἀριθμὸς πραγματοποιηθεισῶν ἡμερῶν ἐργασίας. Κατὰ τὴν ἀνωτέρω ἀπόφασιν, οἱ ἐργατοτεχνῖται οἰκοδόμοι δύνανται νὰ ἀναγνωρίσωσιν ἀπὸ 500 μέχρι 1.000 περίπου ἡμέρας ἐργασίας ἕκαστος διὰ τὴν περίοδον τῶν ἀνωτέρω ἑπτὰ ἡμερολογιακῶν ἐτῶν. Τὸ αἴτημα περὶ μειώσεως τῶν προϋποθέσεων ἀπονομῆς συντάξεως παρὰ τοῦ Ι.Κ.Α., εἰδικῶς διὰ τοὺς οἰκοδόμους, δὲν δύναται νὰ τύχῃ ὑπὸ τὰς παρούσας ἀσφαλιστικὰς οἰκονομικὰς συνθήκας ἱκανοποιήσεως. Τὸ ὅριον ἡλικίας διὰ τὴν λόγῳ γήρατος σύνταξιν τούτων θὰ ἐξετασθῇ εὐθὺς ὡς ἐξασφαλισθοῦν αἱ ἀπαιτούμεναι οἰκονομικαὶ προϋποθέσεις πρὸς ἱκανοποίησιν τοῦ αἰτήματος τούτου, δι’ ὅλας τὰς κατηγορίας τῶν βαρέων καὶ ἀνθυγιεινῶν ἐπαγγελμάτων. Τὸ αἴτημα περὶ χορηγήσεως εἰς τοὺς οἰκοδόμους τοῦ δώρου τῶν ἑορτῶν τῶν Χριστουγέννων καὶ τοῦ Πάσχα παρὰ τοῦ Ἱδρύματος Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων, μολονότι ἐκφεύγει τῶν σκοπῶν διὰ τοὺς ὁποίους συνεστήθη τὸ Ἵδρυμα, ἤτοι τὴν χορήγησιν συντάξεως καὶ παροχῶν ἀσθενείας, εἰς τοὺς παρ’ αὐτῷ ἠσφαλισμένους καὶ τὰ μέλη οἰκογενείας αὐτῶν, ἀνετέθη ἐν τούτοις εἰς τὰς ἁρμοδίας Ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου, ὅπως ἐν συνεργασίᾳ μετὰ τῶν ἁρμοδίων παραγόντων τοῦ Ι.Κ.Α. ἐξετάσουν τοῦτο καὶ εἰσηγηθοῦν σχετικῶς. Τὸ αἴτημα περὶ ἐπαναφορᾶς ἐν ἰσχύϊ τῶν περὶ προϋποθέσεων συνταξιοδοτήσεως παρὰ τοῦ Ι.Κ.Α. διατάξεων τοῦ Α. Ν. 1846)51 δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἱκανοποιηθῇ σήμερον, μετὰ πάροδον 20 ἐτῶν καὶ πλέον ἀπὸ τῆς ἐνάρξεως λειτουργίας αὐτοῦ. Τὸ αἴτημα περὶ τροποποιήσεως τοῦ ἄρθρου 17 τοῦ Κανον. Παροχῶν τοῦ Ταμείου Ἐπικουρικῆς Ἀσφαλίσεως Ἐργατῶν Δομικῶν καὶ Ξυλουργ. Ἐργασιῶν ἐπὶ τῷ τέλει ἀναγνωρίσεως παρ’ αὐτῷ πραγματοποιηθέντων ἡμερομισθίων πλέον τῶν 100 ἀντιμετωπίζεται ὑπὸ τῆς καθ’ ἡμᾶς Ὑπηρεσίας. Τὸ αἴτημα περὶ ἀναγνωρίσεως ὑπὸ τοῦ Ἱδρύματος Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων ἑκάστης ἡμέρας ἐργασίας ὡς 1½ διὰ τοὺς οἰκοδόμους, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τύχῃ ἱκανοποιήσεως, δεδομένου, ὅτι τοῦτο θὰ ἀπετέλει προηγούμενον δι’ ὅλας τὰς κατηγορίας τῶν ἐποχιακῶς ἐργαζομένων. Ἄλλωστε ἡ ἀσφάλισις εἰς τὸ Ἵδρυμα βασίζεται ἐπὶ πραγματοποιουμένων ἡμερῶν ἐργασίας καὶ οὐχὶ ἐπὶ πλασματικῶν τοιούτων, Ἐν Ἀθήναις τῇ 9 Φεβρουαρίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

ΑΡ. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

Χ) Τῆς Προεδρίας Κυβερνήσεως. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Ἐφραιμίδη, Δ. Κελτεμλίδη καὶ Ε. Γιαρένη. Ἔχομεν τὴν τιμὴν ν’ ἀποστείλωμεν ὑμῖν συνημμένως τὴν ἀπάντησίν μας εἰς τὰς ὑπ’ ἀριθμὸν βιβλίου ἐρωτήσεων 534 καὶ 1203 ἐρωτήσεις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Ἐφραιμίδη, Δ. Κελτεμλίδη καὶ Ε. Γιαρένη, διαβιβασθείσας ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11074)9049)20.10.1960 ἐγγράφου σας καὶ νὰ παρακαλέσωμεν διὰ τὰ καθ’ ὑμᾶς.

Ὁ Ὑφυπουργὸς

ΤΡ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ

ΑΠΑΝΤΗΣΙΣ

Εἰς τὰς ὑπ’ ἀριθ. 534 καὶ 1203 ἐρωτήσεις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Ἐφραιμίδη, Δ. Κελτεμλίδη καὶ Ε. Γιαρένη, περὶ τῶν δαπανῶν διὰ τὸ Περίπτερον Ἐθνικῆς Δραστηριότητος Διεθνοῦς Ἐκθέσεως Θεσσαλονίκης. Κατόπιν ἀποφάσεως τῆς Κυβερνήσεως, ὅπως κατὰ τὴν 25ην περίοδον τῆς Διεθνοῦς Ἐκθέσεως Θεσσαλονίκης ὀργανωθῇ ἑνιαῖον Περίπτερον Ἐθνικῆς Δραστηριότητος, ἀντὶ τῶν κατὰ τὸ παρελθὸν μεμονωμένων περιπτέρων διαφόρων ὑπηρεσιῶν καὶ αὐτοδιοικουμένων ὀργανισμῶν, ἀνετέθη διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 114 Πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου τῆς 9 Ἰουλίου 1960, εἰς τὸν Ὑφυπουργὸν Προεδρίας Κυβερνήσεως ἡ ὀργάνωσις, διαμόρφωσις καὶ λειτουργία τοῦ Περιπτέρου Ἐθνικῆς Δραστηριότητος. Συγχρόνως ἐξουσιοδοτήθη οὗτος ὅπως συνομολογήσῃ πᾶσαν ἀναγκαίαν πρὸς τοῦτο σύμβασιν καὶ ὅπως προβῇ εἰς πᾶσαν ἀπαραίτητον ἐνέργειαν δι’ ἀποφάσεών του ἐκδιδομένων κατὰ παρέκκλισιν τῶν κειμένων διατάξεων περὶ Δημοσίου Λογιστικοῦ, Δημοσίων Ἔργων καὶ Κρατικῶν Προμηθειῶν, ἐπειδὴ λόγῳ τοῦ ἀπομένοντος λίαν περιωρισμένου χρόνου μέχρι τῆς ἐνάρξεως τῆς λειτουργίας τῆς ἐκθέσεως δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ τηρηθῇ ἡ συνήθης δικονομία τῶν δημοπρασιῶν κλπ., ἔστω καὶ ἂν συνετέμνοντο μέχρι τοῦ ἐλαχίστου ὁρίου αἱ κατὰ νόμον προθεσμίαι. Διὰ τῆς αὐτῆς Πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου προεβλέφθη ἡ διὰ τὸ Περίπτερον δαπάνη εἰς δρχ. 3 ἑκατ. διὰ νὰ ἐξασφαλισθῇ δὲ τὸ ἀπὸ πάσης πλευρᾶς ἀδιάβλητον τῶν ἀναληφθησομένων δαπανῶν συνεκροτήθησαν, διὰ τῆς αὐτῆς Πράξεως, δύο Ἐπιτροπαὶ ἐν Θεσσαλονίκῃ, μία Οἰκονομικὴ (ἀπαρτιζομένη ἐκ τῶν κ.κ. Ε. Ἀλεξάνδρου, ἐπιθεωρητοῦ Δημοσίων Ὑπολόγων, Γ. Παπαποστόλου, ἐπιθεωρητοῦ Ἐφοριῶν Β. Ἑλλάδος καὶ Ι. Κοτσερώνη, ἐπιθεωρητοῦ Δημ. Ἔργων Β. Ἑλλάδος) καὶ μία Τεχνικὴ (ἀπαρτιζομένη ἐκ τῶν κ.κ. Α. Κορκολοπούλου, Νομομηχανικοῦ Θεσσαλονίκης, Α. Κωνσταντινίδη, Ἐπιθεωρητοῦ Γεωργίας Νομοῦ Θεσσαλονίκης καὶ Κ. Ἀγγελακοπούλου, Ἐπιθεωρητοῦ Δημοσίων Ὑπολόγων), ἐκ τῶν ὁποίων ἡ μὲν πρώτη ἀνέλαβε τὴν ἔγκρισιν τῶν πάσης φύσεως δαπανῶν, τῆς ἀγορᾶς τῶν ἀναγκαιούντων ὑλικῶν, τῆς ἀναθέσεως ἐργασιῶν καὶ τῆς καλύψεως τῶν πάσης φύσεως ἐξόδων ὀργανώσεως καὶ λειτουργίας τοῦ Περιπτέρου Ἐθνικῆς Δραστηριότητος κατὰ παρέκκλισιν τῶν διατάξεων τῶν νόμων περὶ Δημοσίου Λογιστικοῦ, Δημοσίων Ἔργων καὶ Κρατικῶν Προμηθειῶν, ἡ δὲ δευτέρα τὴν ποσοτικὴν καὶ ποιοτικὴν παραλαβὴν τῶν ἐκτελεσθησομένων ἔργων. Ἀμφότεραι αἱ Ἐπιτροπαὶ ἐτέλουν ὑπὸ τὴν ἐποπτείαν τοῦ Ὑφυπουργοῦ Προεδρίας Κυβερνήσεως, ἢ τοῦ πρὸς τοῦτο ἐξουσιοδοτουμένου παρ’ αὐτοῦ ἀνωτάτου δημοσίου ὑπαλλήλου —ἐξουσιοδοτηθέντος πρὸς τοῦτο τοῦ Γεν. Γραμματέως τοῦ Ὑπουργείου Β. Ἑλλάδος κ. Παπαγεωργίου— ἀπεφάσισαν δὲ τὴν ἀνάθεσιν τῶν ἔργων ἀπολογιστικῶς καὶ ἄνευ ἐργολαβικοῦ κέρδους εἰς τὴν Διεθνῆ ἔκθεσιν Θεσσαλονίκης. Διὰ τὴν ἐκπόνησιν τῶν σχεδίων καὶ τὴν ἐποπτείαν τῆς ἐφαρμογῆς των διὰ τοῦ ἀπαιτουμένου πρὸς τοῦτο προσωπικοῦ ἐξ ἀρχιτεκτόνων καὶ ἄλλων τεχνικῶν, ἡ ἀμοιβὴ τοῦ ἐκπονήσαντος ταῦτα καλύπτουσα καὶ πάσας τὰς δαπάνας διὰ τὸ παρ’ αὐτοῦ χρησιμοποιηθησόμενον προσωπικόν, διὰ φωτοτυπίας καὶ γενικὰ ἔξοδα, μετακινήσεις, εἰσφορὰς πρὸς Ι.Κ.Α. καὶ ἀσφαλιστικὰ ταμεῖα, ὡς καὶ φόρους ἐπὶ τῶν ἀμοιβῶν κλπ., ὡρίσθη εἰς ποσοστὸν 10% ἐπὶ τῶν πραγματοποιηθησομένων δαπανῶν διὰ τὴν κατασκευὴν καὶ διαμόρφωσιν τοῦ περιπτέρου καὶ μέχρι ἀνωτάτου ὁρίου δαπάνη 2.800.000. Τὸ ἔργον παρεδόθη ἐγκαίρως, ἡ δὲ συνολικὴ δι’ αὐτὰ δαπάνη ἔφθασε τελικῶς τὰ 4.350.000 δραχμ. ὑπερβᾶσα τὰ κατ’ ἀρχὰς προϋπολογισθέντα κατὰ 1.350.000 δραχμ., δεδομένου, ὅτι ἡ ἐκτέλεσις τῶν ἐργασιῶν ἀνετέθη ἀπολογιστικῶς εἰς τὴν Δ.Ε.Θ. διὰ νὰ καταστῇ δυνατὴ ἡ ἀποπεράτωσίς των ἐντὸς συντόμου χρονικοῦ διαστήματος. Ἐπειδὴ ἄλλωστε ὑπελογίζετο ἀρχῆθεν, ὅτι δὲν θὰ ἦτο δυνατὸν τὸ ὕψος τῆς δαπάνης νὰ περιορισθῇ εἰς τὰ 3.000.000 δραχμ. ὡς προέβλεπεν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 114 Πρᾶξις Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ὡρίσθη καὶ ἡ ἀμοιβὴ τοῦ ἐκπονήσαντος τὰ σχέδια κλπ. εἰς 10% μέχρι ἀνωτάτου ὁρίου δαπάνης 2.800.000. Πάντως, καὶ τὸ τελικῶς διατεθὲν ποσὸν τῶν 4.350.000 διὰ τὴν ἔγκρισιν τοῦ ὁποίου ἐξεδόθη ἡ ὑπ’ ἀριθ. 197 τῆς 14 Δεκεμβρίου 1960 Πρᾶξις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ὑπολείπεται τῶν κατὰ τὸ παρελθὸν διατεθέντων διὰ τὴν ὀργάνωσιν μεμονωμένων περιπτέρων διαφόρων ἐπὶ μέρους τομέων, ἅτινα δὲν καθίστατο δυνατὸν νὰ προβάλλουν μὲ τοιαύτην πληρότητα καὶ ἑνότητα τὴν ἐκδηλουμένην ἐθνικὴν δραστηριότητα εἰς ὅλους τοὺς τομεῖς. Ἡ ὅλη δαπάνη ἐκαλύφθη διὰ προσωρινοῦ χρηματικοῦ ἐντάλματος ἐκ τῶν ἀποθεματικῶν τοῦ Κρατικοῦ Προϋπολογισμοῦ.

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ

ΧΙ) Τοῦ Ὑπουργ. Βιομηχανίας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Τσιάντου, Ι. Σιαφλέκη, Ε. Σκούρα καὶ Ι. Δραγονέτη. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12619)10162)24.11.60 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ κατατεθεῖσα ὑπὸ τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Τσιάντου, Ι. Σιαφλέκη, Ε. Σκούρα καὶ Ι. Δραγονέτη καὶ καταχωρηθεῖσα ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. 859 ἐρώτησις, ἐν σχέσει μὲ τὴν οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν τῆς ἐριοβιομηχανίας Παπαγεωργίου Βόλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πληροφορήσωμεν τὴν Βουλὴν τὰ κάτωθι: Ἡ Ἐριοβιομηχανία Παπαγεωργίου Βόλου, ἀπὸ τοῦ Ὀκτωβρίου 1955 ἐτέλει ὑπὸ ἀναγκαστικὴν διαχείρισιν. Ἤδη ποιήσασα χρῆσιν τῆς παρασχεθείσης εὐχερείας, δυνάμει τοῦ νόμου 2156)1959 ὑπέβαλεν αἴτησιν εἰς τὸ διὰ τοῦ ὡς ἄνω νόμου Συμβούλιον καὶ ἐζήτησε τὸν συμβιβαστικὸν διακανονισμὸν τῶν εἰς τὰς διατάξεις τοῦ νόμου τούτου ὑπαγομένων ὀφειλῶν της πρὸς τοὺς πιστωτὰς αὐτῆς. Τὸ ἀνωτέρω Συμβούλιον ἐδέχθη τὴν αἴτησιν τῆς ἐν λόγῳ Ἑταιρείας καὶ ἐξέδωκε τὴν ὑπ’ ἀριθ. 4)14.11.60 ἀπόφασίν του, βάσει τῆς ὁποίας αἱ ὑπαχθεῖσαι εἰς τὴν ρύθμισιν ὀφειλαί, αἵτινες μετὰ τῶν προσαυξήσεών των κλπ. μέχρι 31.12 1958 ἀνήρχοντο εἰς τὸ ποσὸν τῶν δραχμῶν 32.021.877 ἐμειώθησαν κατόπιν μάλιστα τῆς διαγραφῆς μέρους τῶν τόκων, προσθέτων κλπ. εἰς τὸ ποσὸν τῶν 27.197.617 δραχμ. Τὸ οὕτω ρυθμισθὲν τελικῶς ποσὸν τῶν 27.197.617 δραχμ. εἶναι ἐξοφλητέον ἐντὸς 20–26 ἑξαμηνιαίων τοκοχρεωλυτικῶν δόσεων μετὰ χαμηλοτάτων ἐπιτοκίων (5% καὶ 7%) ἀρχομένων ἀπὸ 1.7.62. Διὰ τὴν ἐξόφλησιν τῶν ὑποχρεώσεών της, ἀλλὰ καὶ κατὰ τὸ δυνατὸν ἐκσυγχρονισμὸν τῶν ἐγκαταστάσεών της, ἡ ἐν λόγῳ Ἑταιρεία καταβάλλει προσπάθειαν ἐνισχύσεώς της διὰ συμμετοχῆς εἰς ταύτην τρίτων κεφαλαιούχων. Ἐνίσχυσις ταύτης μέσῳ πιστωτικῶν Ἱδρυμάτων δὲν καθίσταται δυνατή, καθ’ ὅτι δὲν ἔχει ἐμπραγμάτους ἀσφαλείας πρὸς ἐξασφάλισιν, δεδομένου, ὅτι αἱ ἤδη ὑπάρχουσαι εἶναι βεβαρημέναι. Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 4)14.11.60 ἀπόφασις συμβιβασμοῦ τοῦ Συμβουλίου τοῦ νόμου 3956)59 καταστᾶσα κατὰ νόμον τελεσίδικος, εἶχεν ὡς συνέπειαν νὰ κηρυχθῇ λήξασα ἡ ἀπὸ τὸ 1955 ἀναγκαστικὴ διαχείρισις, ὅτι ἡ διοίκησις καὶ ἡ διαχείρισις τῆς ἐν λόγῳ Ἑταιρείας ἀποκατεστάθησαν εἰς τὴν πρὸ τῆς ἀναγκαστικῆς διαχειρίσεως κατάστασιν, τοὐτέστι περιῆλθον καὶ πάλιν εἰς τοὺς μετόχους. Ἡ ἐν λόγῳ Ἑταιρεία δι’ αἰτήσεώς της ἐζήτησεν ἐκ τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς δάνειον (Κεφάλαιον κινήσεως), ἐπὶ τοῦ ὁποίου δὲν ἔχει ληφθῆ ἀπόφασις παρὰ ταύτης. Πάντως καταβάλλεται προσπάθεια ἐπιβιώσεως τῆς ἀξιολόγου ταύτης ἐπαρχιακῆς βιομηχανίας διὰ τῆς λήψεως τῶν ἐνδεικνυομένων μέτρων οἰκονομικῆς ἐνισχύσεως ὑπὸ ἰδιωτικῶν φορέων, τόσον τοῦ ἐξωτερικοῦ, ὅσον καὶ τοῦ ἐσωτερικοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 27 Ἰανουαρίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Ν. ΜΑΡΤΗΣ

ΧΙΙ) Τοῦ Ὑπουργ. Ἐθν. Ἀμύνης. αʹ Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1197 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: α) Κατὰ τὴν ἀναφερομένην ἐν τῇ ἐρωτήσει ἡμερομηνίαν 11.1.61, ἐκινήθη φάλαγξ 5 ἁρμάτων μέσῳ τῶν λεωφόρων Ἀλεξάνδρας καὶ Πατησίων πρὸς τὸ πεδίον βολῆς Πάρνηθος, δι’ ἐκτέλεσιν προγραμματισμένης ἐκπαιδευτικῆς βολῆς. β) Ἅπαντα τ’ ἀνωτέρω ἅρματα ἐκινοῦντο ἐπὶ ἑρπυστριῶν, φερουσῶν ἐλαστικὰ πέδιλα καὶ συνεπῶς ἡ φθορὰ ἣν ὑπέστη ὁ ἀσφαλτικὸς τάπης τῶν ὁδῶν τούτων, ἦτο ἀνάλογος τῆς προκαλουμένης διὰ τῆς κινήσεως ἰσαρίθμων πετρελαιοκινήτων φορτηγῶν ἐμφόρτων ὀχημάτων. γ) Ἡ μετάβασις τῶν ἁρμάτων εἰς τὸ πεδίον βολῆς Πάρνηθος, δι’ ἄλλης ὁδοῦ, παρακαμπτούσης τὴν πόλιν τῶν Ἀθηνῶν, δὲν εἶναι δυνατή, καθ’ ὅσον παρεμβάλλεται ἡ σιδηροδρομικὴ γραμμὴ τοῦ ἠλεκτρικοῦ σιδηροδρόμου Πειραιῶς–Ἀθηνῶν–Κηφισίας, αἱ δὲ ὑπάρχουσαι ἐπὶ τῶν λοιπῶν προσβάσεων γέφυραι, δὲν ἀντέχουσιν εἰς βάρος τῶν ἁρμάτων. δ) Ὁπωσδήποτε πολλάκις μέχρι τοῦδε παρέστη ἀνάγκη κινήσεως ἁρμάτων ἐπὶ κεντρικῶν ὁδῶν τῆς πόλεως, ὡς συμβαίνει κατὰ τὰς παρελάσεις, πάντοτε δὲ λαμβάνονται μέτρα πρὸς ἀποφυγὴν φθορᾶς τοῦ ἀσφαλτικοῦ τάπητος τούτων, διὰ χρησιμοποιήσεως ἐλαστικῶν πεδίλων, τῆς τηρήσεως μικρᾶς ταχύτητος καὶ τῆς ἀποφυγῆς ἀποτόμων στροφῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 6 Φεβρουαρίου 1961

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Γ. ΘΕΜΕΛΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Μπακατσέλου, Α. Τσιάρα καὶ Ι. Γιαλώφα. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1267 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Μπακατσέλου, Α. Τσιάρα καὶ Ι. Γιαλώφα, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι: α) Ἐν Περιβολακίῳ–Θεσσαλονίκης ἐπετάχθησαν δύο χῶροι ἐκτάσεως τοῦ μὲν πρώτου 130.186 μ2, τοῦ δὲ δευτέρου 41.495 μ2. β) Οἱ ἰδιοκτῆται τῶν ἐν λόγῳ ἐκτάσεων, ἀφ’ ἧς ἐξεδόθη ἡ διαταγὴ ἐπιτάξεως, ἤτοι ἀπὸ 5.6.59, λαμβάνουν μίσθωμα λόγῳ ἐπιτάξεως διὰ τοῦ Διοικητικοῦ Δικαστηρίου Στρατ. Ἐπιτάξεων Θεσσαλονίκης, δι’ ἁπλῆς αἰτήσεώς των πρὸς τοῦτο. γ) Περατουμένων τῶν σχετικῶν ἐργασιῶν τῆς ἀπαλλοτριώσεως καὶ κατόπιν συγκεντρώσεως τῶν προβλεπομένων δικαιολογητικῶν, οἱ ὡς ἄνω ἰδιοκτῆται θέλουσι ἀποζημιωθῇ κατ’ αὐτάς. Ἡ ἐπελθοῦσα διὰ τεχνικοὺς λόγους ἐπιβράδυνσις θέλει ἀποβῆ ἐπ’ ὠφελείᾳ τῶν ἐνδιαφερομένων, διότι, ἐκτὸς τῆς ἀποζημιώσεως λόγῳ ἐπιτάξεως, ἥτις ἤδη καταβάλλεται, θὰ λάβουν οὗτοι καὶ τὴν ἀξίαν τοῦ ἀκινήτου των κατὰ τὴν συντέλεσιν τῆς ἀπαλλοτριώσεως, ἥτις ἐπίκειται. Ἐν Ἀθήναις τῇ 6 Φεβρουαρίου 1961

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Γ. ΘΕΜΕΛΗΣ

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Α. Ν. 2039)1939 «περὶ τροποποιήσεως, συμπληρώσεως καὶ κωδικοποιήσεως τῶν νόμων περὶ ἐκκαθαρίσεως καὶ διοικήσεως τῶν εἰς τὸ Κράτος καὶ ὑπὲρ κοινωφελῶν σκοπῶν καταλειπομένων κληρονομιῶν, κληροδοσιῶν καὶ δωρεῶν».

§6ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Α. Ν. 2039)1939 «περὶ τροποποιήσεως, συμπληρώσεως καὶ κωδικοποιήσεως τῶν νόμων περὶ ἐκκαθαρίσεως καὶ διοικήσεως τῶν εἰς τὸ Κράτος καὶ ὑπὲρ κοινωφελῶν σκοπῶν καταλειπομένων κληρονομιῶν, κληροδοσιῶν καὶ δωρεῶν». Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ προμηθειῶν καὶ ἐργασιῶν τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης διατάξεων».

§8ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ προμηθειῶν καὶ ἐργασιῶν τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης διατάξεων». Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ἀπὸ 4.1.1956 ἐν Οὐασιγκτῶνι καταρτισθείσης Συμφωνίας «περὶ συμμετοχῆς εἰς τὰς δαπάνας συντηρήσεως καὶ λειτουργίας τῆς Ὑπηρεσίας Περιπολίας κατὰ τῶν πάγων τοῦ Βορείου Ἀτλαντικοῦ».

§10ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ἀπὸ 4.1.1956 ἐν Οὐασιγκτῶνι καταρτισθείσης Συμφωνίας «περὶ συμμετοχῆς εἰς τὰς δαπάνας συντηρήσεως καὶ λειτουργίας τῆς Ὑπηρεσίας Περιπολίας κατὰ τῶν πάγων τοῦ Βορείου Ἀτλαντικοῦ». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ Στρατιωτικῆς Ἰατρικῆς Σχολῆς».

§12ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ Στρατιωτικῆς Ἰατρικῆς Σχολῆς», ὡς ἐτροποποιήθη. Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ παρὰ τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως ὑπογραφέντος τρίτου προσθέτου Πρωτοκόλλου τῆς Γενικῆς Συμφωνίας περὶ Προνομίων καὶ Ἀσυλιῶν τοῦ Συμβουλίου τῆς Εὐρώπης».

§14ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ παρὰ τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως ὑπογραφέντος τρίτου προσθέτου Πρωτοκόλλου τῆς Γενικῆς Συμφωνίας περὶ Προνομίων καὶ Ἀσυλιῶν τοῦ Συμβουλίου τῆς Εὐρώπης». (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Α. Καμβύσης).

§16ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, συνεχίζεται ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀγροτικῶν ἀσφαλίσεων». Κατὰ τὴν προηγουμένην συνεδρίασιν ἐκηρύχθη περαιωμένη ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 6 καὶ ὑπεβλήθη πρότασις διεξαγωγῆς ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας ἐπὶ ὑποβληθείσης τροπολογίας. (Ἀναγινώσκει τὰ ὀνόματα τῶν ὑπογραψάντων τὴν πρότασιν). Κύριοι βουλευταί, ἐκ τῆς ἀναγνώσεως τῶν ὀνομάτων τῶν ὑπογραψάντων τὴν πρότασιν ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας διαπιστοῦται, ὅτι δὲν ὑπάρχει ὁ ὑπὸ τοῦ ἄρθρου 71 τοῦ Κανονισμοῦ ὁριζόμενος ἀριθμὸς βουλευτῶν καὶ κατὰ συνέπειαν ἡ πρότασις περὶ ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας θεωρεῖται ὡς μὴ γενομένη. Οἱ παραδεχόμενοι τὸ ἄρθρον 6 ὡς ἐτροποποιήθη, παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Συνεπῶς, ἡ Βουλὴ παρεδέχθη τὸ ἄρθρον 6, ὡς ἐτροποποιήθη.

§17Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπειδὴ αὐτὸ εἶναι δυνατὸν νὰ δημιουργήσῃ προηγούμενον διὰ τὸ Σῶμα, νομίζω, ὅτι ἡ ὀρθὴ ἑρμηνεία τοῦ Κανονισμοῦ, θὰ πρέπει νὰ εἶναι ἡ ἑξῆς: Ὅταν κατατίθεται μία αἴτησις ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας, ἡ διαπίστωσις τῆς παρουσίας τῶν ὑπογραψάντων τὴν πρότασιν βουλευτῶν νὰ γίνεται κατὰ τὴν στιγμὴν τῆς ὑποβολῆς αὐτῆς τῆς αἰτήσεως, βάσει τῆς ὁποίας διαπιστοῦται ἡ παρουσία τῶν ὑποβαλόντων αὐτὴν καὶ εἶτα, ἂς προχωρῇ τὸ Προεδρεῖον εἰς τὴν διαπίστωσιν ὑπάρξεως ἢ μὴ ἀπαρτίας. Προχθές, μετὰ τὴν ὑποβολὴν τῆς προτάσεως, διεπιστώθη ἡ παρουσία τῶν ὑπογραψάντων αὐτὴν καὶ δι’ αὐτὸ ὁ κ. Πρόεδρος ἐπροχώρησε καὶ διεπίστωσεν ἔλλειψιν ἀπαρτίας πρὸς ψηφοφορίαν. Ἐν συνεχεία, διαπιστωθείσης τῆς ἐλλείψεως ἀπαρτίας, ἐλύθη ἡ συνεδρίασις διὰ νὰ συνεχισθῇ σήμερον ἡ ψηφοφορία. Ἑπομένως, σήμερον ὀφείλετε νὰ προχωρήσητε εἰς τὴν διεξαγωγὴν τῆς ψηφοφορίας ἄνευ ἀναγνώσεως τῶν ὀνομάτων τῶν ὑπογραψάντων τὴν πρότασιν.

§18ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, ἡ ἀνάγνωσις τῶν ὀνομάτων τῶν ὑπογραψάντων τὴν πρότασιν καὶ ἡ διαπίστωσις τῆς παρουσίας αὐτῶν, θὰ γίνῃ ὅταν πρόκειται νὰ διεξαχθῇ ἡ ψηφοφορία, συμφώνως πρὸς τὸ ἄρθρον 72 παράγρ. βʹ, τὸ ὁποῖον ὁρίζει, ὅτι, ἀρχομένης τῆς διεξαγωγῆς τῆς προτάσεως ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας διὰ τῆς ἀναγνώσεως τοῦ καταλόγου τῶν βουλευτῶν, ἐκφωνοῦνται, κατὰ πρῶτον, τὰ ὀνόματα τῶν ὑπογραψάντων τὴν πρότασιν ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας βουλευτῶν. Καὶ ἐὰν πάντες δὲν εἶναι παρόντες, ἡ πρότασις θεωρεῖται ὡς μὴ γενομένη. Ὁ κ. Ε. Κοθρῆς, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 7.

§19Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριοι συνάδελφοι, διὰ νὰ διευκολύνω τὴν συζήτησιν ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 7, δηλῶ, ὅτι δέχομαι τὴν ἀπάλειψιν τῆς παραγρ. 2 ἐπὶ τοῦ ἄρθρου τούτου. Ἡ παράγραφος αὕτη, λέγει τὰ ἑξῆς: «Διὰ Κανονισμοῦ, θέλουσι καθορισθῆ κλπ.», Ἡ διαγραφὴ αὕτη εἶναι ἐν ἁρμονίᾳ πρὸς τὴν ἄλλην δήλωσιν, τὴν ὁποίαν ἔκαμα σχετικῶς μὲ τὸν φορέα τῆς περιθάλψεως ἢ τῆς ἀσθενείας.

§20Γ. ΚΑΤΣΑΦΑΔΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, σᾶς ἔχει διαφύγει μία μικρὰ διόρθωσις εἰς τὴν παράγραφον 1 τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ. Ἡ διόρθωσις, ἡ ὁποία πρέπει νὰ γίνῃ, λέγει τὰ ἑξῆς:

§21Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Θὰ τὸ καθορίσωμεν αὐτὸ εἰς τὸ ἄρθρον 23.

§22Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Κύριοι βουλευταί, προτοῦ προχωρήσω, θὰ ἤθελα νὰ ἐρωτήσω τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, τὶ διεγράφη ἀπὸ τὴν παράγρ. 2 τοῦ ἄρθρου 7;

§23Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ἐγένετο συμπλήρωσις τοῦ ἐδαφίου αʹ καὶ προσετέθη καὶ ἡ λέξις «καὶ ὀδοντιατρικῆς».

§24Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Κύριοι βουλευταί, τὸ ἄρθρον 7 εἶναι ἀπὸ τὰ βασικώτερα ἄρθρα τοῦ νομοσχεδίου. Διὰ τοῦ ἄρθρου τούτου θεσμοθετεῖται ἡ ἀσφάλισις τοῦ κλάδου ὑγείας, παρέχεται περίθαλψις ἀσθενείας εἰς τὰ πρόσωπα τοῦ ἄρθρου 2. Ὅπως διατυποῦται τὸ ἄρθρον 7, ἔρχεται εἰς ἀντίθεσιν πρὸς τὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως διὰ τὸ θέμα ὑγείας, τὴν ὁποίαν εἶχεν ἐξαγγείλει ἡ Κυβέρνησις πρὸ 5ετίας, ὅτε κατετέθη ἐνώπιον τοῦ Σώματος καὶ ἐψηφίσθη ὁ νόμος 3487) 1955, περὶ ἀσφαλίσεως κατὰ τῆς νόσου τοῦ ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ. Εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ ἀναδράμωμεν εἰς τὸ νομοσχέδιον ἐκεῖνο καὶ ἰδιαιτέρως εἰς τὴν εἰσηγητικήν του ἔκθεσιν, εἰς τὴν ὁποίαν ἀναφέρεται, ὅτι πρόκειται δι’ αὐτοῦ νὰ ἀντιμετωπισθῇ ὁλοκληρωτικὰ τὸ θέμα τῆς ἀσφαλίσεως τῆς ὑγείας τοῦ ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ. Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ σᾶς ἀναγνώσω τὶ ἀνεφέρετο εἰς τὸ νομοσχέδιον ἐκεῖνο. Εἰς τὸ ἄρθρον 2 αὐτοῦ ἀναφέρεται, ὅτι ἡ παρεχομένη εἰς τοὺς ἀγρότας ἀσφάλισις κατὰ τῆς νόσου περιλαμβάνει ἁπάσας τὰς παροχὰς τῆς ἀνοικτῆς καὶ κλειστῆς ἰατρικῆς καὶ φαρμακευτικῆς περιθάλψεως, εἰδικώτερα δὲ τὴν ἰατρικὴν ἐν γένει ἀνάληψιν ἐν ἰατρείοις καὶ κατ’ οἶκον τὰς παρακλινικὰς ἐξετάσεις, τὴν φαρμακευτικὴν περίθαλψιν καὶ τὴν νοσοκομειακήν, σανατοριακὴν καὶ ψυχιατρικὴν τοιαύτην κλπ. Εἰς τὰς διατυπώσεις τοῦ ἄρθρου τούτου προκύπτει, ὅτι μὲ τὸ σημερινὸν νομοσχέδιον δὲν παρέχεται τίποτε ἐπὶ πλέον εἰς τὸν ἀγροτικὸν πληθυσμόν. Ἐνῷ δὲ καὶ ἐκ τῆς εἰσηγητικῆς ἐκθέσεως καὶ ἐκ τοῦ περιεχομένου τοῦ νόμου 3487)55 ἐξάγεται, ὅτι ἡ Κυβέρνησις υἱοθετεῖ τὴν ἀρχήν, κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ προστασία τῆς ὑγείας εἶναι καθῆκον τῆς Κοινωνίας καὶ πρέπει νὰ καλύπτεται τὸ σύνολον τῆς δαπάνης ἀπὸ τὸν Κρατικὸν Προϋπολογισμόν, διὰ τοῦ συζητουμένου σήμερον νομοσχεδίου ἐπιβάλλεται ὁλόκληρος ἡ δαπάνη εἰς βάρος τοῦ ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ. Ἡ δαπάνη τὴν ὁποίαν ὑφίσταται σήμερον ὁ Προϋπολογισμὸς ἐξ 115 ἑκατομμ. δραχμῶν καὶ ἡ προβλεπομένη αὔξησις ταύτης κατὰ ἑκατὸν εἰσέτι ἑκατομμύρια θὰ βαρύνῃ ἐξ ὁλοκλήρου τὸν ἀγροτικὸν πληθυσμὸν μὲ τὸ συζητούμενον νομοσχέδιον. Οὕτω ἡ Κυβέρνησις ἔρχεται εἰς ἀντίθεσιν μὲ τὴν πολιτικὴν τὴν ὁποίαν ἡ ἰδία προηγουμένως ἠκολούθει. Τοῦτο δικαιολογεῖ τὴν διατυπωθεῖσαν ἐπίκρισιν, ὅτι μὲ τὴν διάταξιν αὐτὴν τοῦ ἄρθρου 7 ἐπιδιώκεται νὰ δικαιολογηθῇ ἡ ἐπιβαλλομένη διὰ τοῦ νομοσχεδίου φορολογικὴ ἐπιβάρυνσις ἐπὶ τῆς ἀγροτικῆς τάξεως.

§25Γ. ΚΑΤΣΑΦΑΔΟΣ. Κύριε συνάδελφε, κάμνετε μίαν σύγχυσιν. Ὁμιλεῖτε διὰ τὴν ἀσφάλισιν ὑγείας καὶ διὰ τὴν ἀσφάλισιν νόσου. Ἡ ἀσφάλισις ὑγείας, εἴτε ἡ προληπτικὴ ὑγεία ὑποχρεωτικῶς παρέχεται ὑπὸ τοῦ Κράτους διὰ τὸ σύνολον τοῦ πληθυσμοῦ. Ἡ ἀσφάλισις νόσου, ἡ ὁποία προβλέπει πλείονας κλάδους, εἶναι θέμα τῶν ἀτόμων καὶ τῶν ἀσφαλιστικῶν ὀργανισμῶν. Αὐτὴν τὴν διάκρισιν ἤθελα νὰ σᾶς κάμω, διότι αἱ ἐπεξηγήσεις αὗται σημαίνουν, ὅτι διὰ τοῦ ἱδρυομένου δικτύου καὶ τῆς ἐμπλουτίσεως αὐτοῦ ὑπὸ ἰατρικοῦ καὶ ὑγειονομικοῦ προσωπικοῦ, ἡ ἀσφάλισις τῆς ὑγείας, δηλαδὴ ἡ προληπτικὴ ὑγεία ἐνισχύεται. Αὐτὰς τὰς παρατηρήσεις ἤθελα νὰ κάμω, διὰ νὰ μὴ ὑπάρχῃ ἡ σύγχυσις μεταξὺ προληπτικῆς ὑγείας καὶ ἰατρικῆς περιθάλψεως.

§26Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Εἶσθε μεταξὺ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι συνέθεσαν τὸ νομοσχέδιον. Τώρα λησμονεῖτε τὸ περιεχόμενον τοῦ νομοσχεδίου.

§27Γ. ΚΑΤΣΑΦΑΔΟΣ. Δὲν λησμονῶ καθόλου.

§28Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Σᾶς ὑπενθυμίζω τὶ ἔλεγε τὸ νομοσχέδιον. Ὡμιλοῦσε δι’ ὅλους τοὺς κλάδους τῆς ὑγείας. Τὸ σημερινὸν νομοσχέδιον ὁμιλεῖ, ἐπίσης, διὰ τοὺς εἰδικοὺς κλάδους ὑγείας. Δὲν ὑπάρχει οὐδεμία διαφορὰ, ὅσον ἀφορᾷ τὰς ἐπιδιώξεις. Ἀντιθέτως, ὑπάρχει διαφορὰ εἰς τὸν ἀριθμὸν τῶν ἠσφαλισμένων. Ἐνῷ παντοῦ ἠσφαλίζοντο οἱ κάτοικοι τῶν κωμοπόλεων, ἀνεξαρτήτως ἂν ἦσαν εὔποροι ἢ ἄποροι, σήμερον καθιερώνει ὡρισμένας κατηγορίας καὶ περιορίζει τὸν ἀριθμὸν τῶν ἠσφαλισμένων. Κατ’ ἀκολουθίαν, τὸ σημερινὸν νομοσχέδιον, ἐνῷ ἐπιβαρύνει τὴν ἀγροτικὴν τάξιν μὲ 225 ἑκατομμύρια δραχμὰς πρὸς ὄφελος τοῦ προϋπολογισμοῦ, ἀντιθέτως, δὲν παρέχει πλέον ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον μέχρι σήμερον παρεῖχε διὰ τοῦ νόμου 3487)55 καὶ ἐπὶ πλέον περιορίζει τὸν ἀριθμὸν τῶν ἠσφαλισμένων. Κατ’ ἀκολουθίαν, ἡ διάταξις αὐτή, ἡ ὁποία ἔρχεται εἰς ἀντίθεσιν μὲ ὅσα ἡ Κυβέρνησις ἐξήγγειλεν, εἶναι διάταξις ἀντιαγροτική, εἶναι διάταξις ποὺ ἐτέθη μόνον καὶ μόνον, διὰ νὰ δικαιολογήσῃ τὴν ἐπιβολὴν φορολογίας, νὰ δημιουργήσῃ τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι παρέχεται κἄτι περισσότερον τῆς ἀσφαλίσεως τοῦ γήρατος καὶ νὰ δικαιολογηθῇ ἡ φορολογικὴ ἐπιβάρυνσις.

§29Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Τὸν Ἰούλιον 1951, ὅπου ἦτο ἡ Κυβέρνησις τοῦ Κέντρου, νομίζω, ὅτι μετείχατε τῆς Κυβερνήσεως. Ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας, ὅτι ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεώς σας καὶ τοῦ ἁρμοδίου Ὑπουργοῦ ὑπεβλήθη τότε νομοσχέδιον περὶ ἀσφαλίσεως κοινωνικῆς τοῦ ἀγρότου, περιέχον τὴν παροχὴν περιθάλψεως ἀσθενείας.

§30Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Τὸ ὁποῖον δὲν ἀναφέρεται εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν.

§31Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Τὸ ὁποῖον προβλέπει εἰσφορὰν ἑκάστης ἀγροτικῆς οἰκογενείας διὰ τὴν ἀσφάλισιν ὑγείας ἐκ 200 σημερινῶν δραχμῶν, 200 χιλιάδων τῆς τότε ἐποχῆς.

§32Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ ἤθελον νὰ ξεύρω, ἐὰν ὁ προϋπολογισμὸς καὶ τὰ δημόσια οἰκονομικὰ τοῦ 1951 ἦσαν εἰς οἵαν ἀνθηρὰν κατάστασιν ἡ σημερινὴ τακτικὴ τῆς Κυβερνήσεως τὰ ἔχει φέρει. Καὶ δεύτερον, θὰ ἤθελα νὰ ξεύρω, μὲ τὸν νόμον τοῦ 1955, τὸν ὁποῖον ἐψήφισεν ἡ Κυβέρνησις, δὲν κατήργησε τὸν ἄθλιον ἐκεῖνον νόμον τοῦ Κέντρου καὶ ἐπηγγέλθη φοβερὰ καὶ τρομερὰ πράγματα; Διατὶ δὲν ἐφαρμόζει τοὺς ἰδικούς της νόμους ἡ Κυβέρνησις καὶ ἐπικαλεῖται τοὺς ἄλλους τοὺς ξεπερασμένους;

§33Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Τὰ σημερινὰ οἰκονομικὰ, χάρις εἰς τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα ἔλαβεν ἡ Κυβέρνησις, ἀναμφισβητήτως εἶναι πολὺ καλλίτερα τῶν τότε, μὲ τὴν ἑξῆς, ὅμως διαφοράν, ὅτι χάρις εἰς τὰ καλὰ οἰκονομικὰ ἔγιναν τόσα ἔργα ἀποβλέποντα εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τῆς οἰκονομίας, ἐνῷ τότε, οὔτε ἐσκέφθησαν περὶ αὐτοῦ.

§34Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Τώρα ὁμιλοῦμεν περὶ γεωργικῶν ἀσφαλίσεων καὶ ὄχι περὶ ἔργων. Ὁμιλοῦμεν διὰ τὸν νόμον τῆς ἰδικῆς σας Κυβερνήσεως τοῦ 1955. Διατὶ δὲν τὸν ἐφαρμόζετε καὶ τὸν τροποποιεῖτε ἐπὶ τὸ χειρότερον διὰ τοὺς ἀγρότας;

§35Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Δὲν τὸν τροποποιοῦμεν τὸν νόμον, σᾶς τὸ εἶπον ἐπανειλημμένως.

§36Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Λυποῦμαι πολύ, διότι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, ἀποφεύγων νὰ ἀπαντήσῃ ἐπὶ τῆς οὐσίας, ἐπικαλεῖται γεγονότα ἄσχετα μὲ τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον ἔθιξα ἐγώ. Ἐγὼ δὲν ἠσχολήθην μὲ τὸν νόμον τοῦ 1951, οὔτε ἐπέκρινα τὸν νόμον τοῦ 1955. Ἐγὼ εἶπον τὸ ἑξῆς: Ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις μὲ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον ἐψήφισεν ἡ Βουλή, ἐξήγγειλεν, ὅτι ἡ δαπάνη παροχῆς ὑγείας εἰς τοὺς πολίτας εἶναι δαπάνη, τὴν ὁποίαν πρέπει νὰ παρέχῃ ὁ προϋπολογισμὸς καὶ ὅτι διὰ τοῦ νομοσχεδίου ἐκείνου παρείχοντο εἰς τὸν ἀγροτικὸν πληθυσμὸν, ἀκριβῶς, τὰ ἴδια πλεονεκτήματα, ἀπὸ ἀπόψεως ἀσφαλίσεως ὑγείας, τὰ ὁποῖα ἔχει καὶ τὸ σημερινὸν νομοσχέδιον. Ἀντιθέτως, ὅμως, ἡ Κυβέρνησις σήμερον περιώρισε τὸν ἀριθμὸν τῶν ἠσφαλισμένων προσώπων, τοὺς ἐπιβαρύνει μὲ 225.000.000 τὴν ἀγροτικὴν τάξιν. Καὶ ἐρωτῶ, πότε εἶχε δίκαιον ἡ Κυβέρνησις, ὅταν ὑπεστήριζε τὴν πρώτην, ἢ τὴν σημερινὴν πολιτικήν; Κατ’ ἀκολουθίαν ἀντιφάσκει ἢ δὲν ἀντιφάσκει ἡ Κυβέρνησις πρὸς ἑαυτήν; Ποία εἶναι ἡ ὀρθὴ πολιτική; Νὰ ἐπιβαρύνῃ τὸ σύνολον, προκειμένου περὶ παροχῆς συντάξεως εἰς τὸν πληθυσμὸν ἢ νὰ ἐπιβαρύνῃ εἰδικῶς μίαν ἀγροτικὴν τάξιν. Ἐπ’ αὐτῶν ὤφειλε μίαν ἀπάντησιν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας. Πέραν τούτου, θὰ εἶχε μίαν δικαιολογίαν ἡ Κυβέρνησις νὰ τὸ κάμῃ αὐτό, ἐὰν ἡ ἀγροτικὴ τάξις εὑρίσκετο εἰς μίαν ἀνθηρὰν κατάστασιν καὶ ἐὰν τὸ ἀγροτικὸν εἰσόδημα εἶχεν ἀνοδικὴν πορείαν. Ἐδῶ, ὅμως, ἔχομεν τὴν ἔκθεσιν τοῦ Γερμανοῦ Κρόουν, τὸν ὁποῖον ἐκάλεσεν ἡ Κυβέρνησις διὰ τὸ θέμα τῶν γεωργικῶν ἀσφαλίσεων καὶ ὁ ὁποῖος εἰς τὴν ἔκθεσίν του, τὴν ὁποίαν μᾶς διένειμεν ἡ Κυβέρνησις λέγει τὸ ἑξῆς: «..... ..... (ἀναγινώσκει) .....». «Τὸ εἰσόδημα τῶν ἀγροτικῶν πληθυσμῶν εἶναι χαμηλὸν .......». Περαιτέρω προχωρεῖ περισσότερον καὶ λέγει: «Τὸ κατὰ οἰκογένειαν.... (ἀναγινώσκει) ....».

§37Η. ΜΠΡΕΔΗΜΑΣ. Ὁ κ. Ἀβέρωφ, εἶπεν, ὅτι ὁ ἀγροτικὸς κόσμος ζῇ ὑπὸ κτηνώδεις συνθήκας.

§38Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Μάλιστα. Ὅταν, λοιπόν, βλέπομεν, ὅτι τὸ ἀγροτικὸν εἰσόδημα εἶναι πολὺ κατώτερον ἐκείνου τοῦ 1955, πῶς δικαιολογεῖται ἡ Κυβέρνησις θεσπίζουσα τὴν φορολογικὴν ἐπιβάρυνσιν τῶν ἀγροτῶν μὲ 225 ἑκατομμύρια δραχμ.; Νομίζομεν, ὅτι ἡ ἀσφάλισις τῆς ὑγείας πρέπει νὰ μείνῃ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Προνοίας, αὐξανομένων τῶν ἀγροτικῶν ἰατρείων καὶ ὠργανουμένη πληρέστερον, διότι ἄλλως δὲν θὰ ἀποδώσῃ ὁ θεσμός. Ἐν συμπεράσματι, εἴμεθα ἀντίθετοι τοῦ ἄρθρου 7 καὶ ζητοῦμεν τὴν διαγραφὴν του. Ἐπικρίνομεν δὲ τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι δι’ αὐτοῦ δὲν ἐπιδιώκει νὰ παράσχῃ περίθαλψιν, ἀλλὰ νὰ δικαιολογήσῃ τὴν νέαν φορολογικὴν ἐπιβάρυνσιν τῶν ἀγροτῶν μὲ 225 ἑκατ. δραχμῶν, ἡ ὁποία ἐπιβάλλεται μὲ τὸ συζητούμενον νομοσχέδιον.

§39ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Τσιάρας, ἔχει τὸν λόγον.

§40Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Ἐξακολουθοῦμεν νὰ πιστεύωμεν, κύριοι βουλευταί, εἰς τὴν ἀνάγκην, ὅπως διαχωρισθῇ ἡ ἀσφάλισις τῆς ὑγείας τῶν ἀγροτῶν ἀπὸ τὴν ἀσφάλισιν τοῦ γήρατος, διὰ τρεῖς κυρίως λόγους. Πρῶτον, διότι κατ’ οὐδὲν βελτιώνεται ἡ ὑγειονομικὴ περίθαλψις τῶν ἀγροτῶν διὰ τοῦ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχεδίου. Δεύτερον, διότι μεταβιβάζονται τὰ οἰκονομικὰ βάρη τῆς περιθάλψεως ἀπὸ τὸν ἰσχυρότατον Κρατικὸν Προϋπολογισμὸν εἰς τοὺς ἀσθενεῖς ὤμους τοῦ πενομένου σήμερον ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ καὶ τρίτον, διότι ἐὰν παραμείνῃ ἡ ἰατροφαρμακευτικὴ περίθαλψις ὡς ἔχει σήμερον εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ὑγιεινῆς, χωρὶς τὴν ἀνάμιξιν τοῦ Ο.Γ.Α. θὰ ὑπάρξουν περιθώρια οἰκονομικὰ νὰ βελτιωθῇ σοβαρῶς ἡ ἀσφάλισις τοῦ γήρατος διὰ τὸ ὕψος τῶν συντάξεων. Ἡ Κυβέρνησις τοῦ κ. Καραμανλῆ τὸ 1955 προέβη, ὡς συνήθως, πράττει εἰς μεγαλοπνόους ἐπαγγελίας καὶ ὑποσχέσεις, διακηρύξασα, ὅτι θὰ περιφρουρήσῃ τὴν ὑγείαν ὅλων τῶν Ἑλλήνων, μὲ βάσιν τοὺς κοινωνικοὺς πόρους καὶ μὲ τὸν νόμον 3487 ὑπεσχέθη τὴν ὁλοκλήρωσιν τῆς ἰατροφαρμακευτικῆς περιθάλψεως, ἀναβιβάζουσα τὰς δαπάνας εἰς 480 ὁλόκληρα ἑκατομμύρια. Ἤδη ἡ Κυβέρνησις ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τοῦ παρόντος νομοσχεδίου θέλει, ὄχι μόνον νὰ μὴ ἐπιβαρυνθῇ κατ’ οὐδὲν ὁ προϋπολογισμὸς πλέον διὰ τὸν κλάδον τῆς ὑγείας, ἀλλὰ νὰ ἐπιρρίψῃ τὸ βάρος αὐτὸ εἰς τὸν ἀγροτικὸν πληθυσμόν. Ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, εἰς δηλώσεις του κατὰ τὸν Ἰανουάριον τοῦ 1960, ὅταν συνεζητοῦντο εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν αἱ προτάσεις νόμων, αἱ ὁποῖαι εἶχον κατατεθῇ ἀπὸ τὰ κόμματα τῆς Ἀντιπολιτεύσεως Ν.Α.Κ., Δ.Ε. καὶ Ε.Δ.Α. καὶ τοῦ Κόμματος τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων διὰ τὴν ἀσφάλισιν τοῦ ἀγρότου, ἰσχυρίσθη, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἀπὸ τοῦ 1955 ἀσφαλίζει τοὺς ἀγρότας κατὰ τῆς ἀσθενείας διαθέτουσα ἐκ τοῦ προϋπολογισμοῦ 380 ἑκατομμύρια ἐτησίως, τὰ ὁποῖα προτίθεται νὰ αὐξήσῃ μάλιστα εἰς 480 ἑκατομμύρια. Καὶ ὡς τώρα μέν, ἠδύναντο οἱ ἀγρόται νὰ παρουσιάσουν ἐκ μέρους τῆς Κοινότητός των καὶ ἕνα πιστοποιητικὸν ἀπορίας, ἀλλὰ ἐφεξῆς ψηφιζομένου τοῦ παρόντος νόμου, ὡς ἔχει, οὐδὲν τοιοῦτον πιστοποιητικὸν θὰ εἶναι δυνατὸν πλέον νὰ ἐκδοθῇ. Ὅταν διὰ τὸν ἀγροτοεργάτην αὐτόν, ὁ ὁποῖος δὲν ἔχει ποῦ τὴν κεφαλὴν κλῖναι, οὐδὲ σπιθαμὴν γῆς, ὑπολογίζεται διὰ τοῦ νόμου αὐτοῦ, ὡς ἐτήσιον εἰσόδημα 8 χιλ. δραχμῶν διὰ νὰ δικαιολογηθῇ ἡ ὑποχρέωσις εἰσφορᾶς 2%, φαντασθῆτε, τὶ θὰ γίνῃ, κύριοι, μὲ ἐκείνους τοὺς ἀγρότας ποὺ ἔχουν 3, 4, 10 καὶ περισσότερα στρέμματα ἰδιοκτησίαν, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ζητήσουν ἀπὸ τὸν Πρόεδρον τῆς Κοινότητος πιστοποιητικὸν διὰ νὰ ἀποδεικνύεται, ὅτι δὲν ἔχουν εἰσόδημα πέραν τῶν 240 δραχμ. μηνιαίως, ὅταν διὰ τὸν ἀγροτοεργάτην θεμελιώνωμεν διὰ τοῦ νόμου αὐτοῦ, μέσον μηνιαῖον ἔσοδον δραχμ. 666.

§41Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ἄλλος εἶναι ὁ τρόπος καθορισμοῦ τῆς ἀσφαλιστικῆς εἰσφορᾶς, ἡ ὁποία γίνεται βάσει τοῦ τεκμαρτοῦ εἰσοδήματος, καὶ ἄλλον εἶναι τὸ εἰσόδημα, τὸ πραγματικὸν εἰσόδημα, βάσει τοῦ ὁποίου καθορίζεται ἡ ἀπορία.

§42Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Λυποῦμαι, διότι ἡ πραγματικότης θὰ σᾶς διαψεύσῃ. Διὰ νὰ εἰσπράξετε τὸ 3% εἶσθε ὑποχρεωμένοι νὰ βγάλετε ὅλους τοὺς ἀγρότας εὐημεροῦντας. Ἄλλως τε τοῦτο εἶναι συνεπὲς μόνον πρὸς τὰς ἀπόψεις τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι πάντες εἰς τὸν τόπον αὐτὸν χάρις εἰς τὴν πολιτικήν της εὐημεροῦν, ἀλλὰ προσθέτω ἐγὼ καὶ οἱ πάντες τὸν ἐγκαταλείπουν καὶ μάλιστα οἱ νέοι καθ’ ὁμάδας.

§43Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Εἶσθε ἐκτὸς θέματος καὶ δὲν ἐπιδιώκετε, παρὰ τὴν δημιουργίαν ἐντυπώσεων.

§44Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Εἶμαι ἀπολύτως ἐντὸς τοῦ θέματος, κ. Ὑπουργέ, καὶ ἐξακολουθῶ νὰ ἐπιμένω εἰς τὸν διαχωρισμὸν τοῦ κλάδου ὑγείας ἀπὸ τὸν κλάδον τοῦ γήρατος καὶ ἐλπίζω, ὅτι θὰ ἐπιμείνῃ καὶ ὁλόκληρος ἡ Ἀντιπολίτευσις εἰς τὸν διαχωρισμὸν αὐτὸν καὶ θὰ ζητήσωμεν μάλιστα καὶ ὀνομαστικὴν ψηφοφορίαν ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 7 ἡ ὁποία, ἐλπίζω, ὅτι δὲν θὰ ἀνατραπῇ δι’ ἧς μεθόδου ἀνετράπη σήμερα ἡ ψηφοφορία ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 6, ὑπὸ τοῦ Προεδρείου.

§45ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, νὰ εἶσθε προσεκτικώτερος εἰς τὰς ἐκφράσεις σας. Καμμία μέθοδος δὲν ἐφηρμόσθη. Προκειμένου νὰ διεξαχθῇ ἡ ψηφοφορία, ἡ ἀνάγνωσις τοῦ καταλόγου ἀρχίζει ἀπὸ τοὺς ὑπογράψαντας τὴν πρότασιν περὶ ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας.

§46Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, μὴ ἐπιμένετε εἰς τὰς ἀπόψεις σας. Πράγματι, σήμερον διὰ τῆς πρωτοφανοῦς ἀξιώσεώς σας νὰ ἐκφωνηθοῦν τὰ ὀνόματα τῶν ὑπογραψάντων τὴν αἴτησιν τῆς ψηφοφορίας ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 6, ὅταν κατατεθείσης τῆς προτάσεως, ἐγένετο δεκτὴ καὶ διεπιστώθη ἔλλειψις ἀπαρτίας. Κύριοι βουλευταί, ἡμεῖς ἐπιμένομεν, ὅτι διὰ τοὺς σοβαρωτάτους λόγους ποὺ ἀνέφερα, αἱ δαπάναι διὰ τὴν ἰατροφαρμακευτικὴν περίθαλψιν τῶν ἀγροτῶν θὰ πρέπει νὰ παραμείνουν εἰς βάρος τοῦ Κρατικοῦ Προϋπολογισμοῦ καὶ μάλιστα αἱ δαπάναι αὐταὶ νὰ αὐξηθοῦν. Ἐὰν, ὅμως, παρ’ ἐλπίδα ἡ Κυβέρνησις ἐπιμένῃ, ὁ Ο.Γ.Α. νὰ ὀργανώσῃ τὴν ἰατρικὴν καὶ φαρμακευτικὴν περίθαλψιν, ἡ ἐπιμονή της αὐτὴ δὲν ἔχει καμμίαν σχέσιν μὲ τὴν βελτίωσιν τῆς θέσεως τῶν πενομένων ἀγροτῶν, διότι οὐδεὶς ἀγρότης θὰ χαρακτηρίζεται τοῦ λοιποῦ δι’ οὓς λόγους ἀνέπτυξα ὡς ἄπορος. Αὐτοὶ οἱ λόγοι εἶναι ἐκεῖνοι ποὺ ἐπιβάλλουν, ὅπως ὁ τομεὺς τῆς περιθάλψεως ἀσθενείας τῶν ἀγροτῶν διαχωρισθῇ πλήρως ἀπὸ τὴν σύνταξιν τοῦ γήρατος. Ἐπιμένομεν ἀκόμη, ὄχι μόνον νὰ παραμείνῃ εἰς τὸν προϋπολογισμὸν ἡ δαπάνη διὰ τὴν περίθαλψιν τῆς ἀσθενείας τῶν ἀγροτῶν, ἀλλὰ καὶ νὰ αὐξηθῇ τὸ ποσὸν ποὺ σήμερον δαπανᾶται εἰς βάρος τοῦ Κρατικοῦ Προϋπολογισμοῦ, ὅπως εἶναι ὀρθὸν καὶ δίκαιον καὶ εἶναι τὸ μόνον δυνατόν. Ἐὰν παρ’ ἐλπίδα ἀπορριφθῇ ἡ πρότασίς μας τοῦ χωρισμοῦ τῆς περαιτέρω περιθάλψεως τῆς ἀσθενείας τῶν ἀγροτῶν ἀπὸ τὸν προϋπολογισμόν, θὰ πρέπει τότε νὰ ἐπεκταθῇ ἡ περίθαλψις εἰς ὅλα τὰ θεραπευτήρια καὶ νοσηλευτικὰ ἱδρύματα ἐντελῶς δωρεὰν καὶ νὰ φύγῃ αὐτὴ ἡ δέσμευσις τῆς καταβολῆς ἐκ μέρους τῶν ἀγροτῶν ἑνὸς ποσοῦ κατὰ τὴν εἴσοδόν των εἰς τὸ θεραπευτήριον. Ἕνα μεγάλο ἐμπόδιον διὰ τὴν θεραπείαν των οἱ ἀγρόται συναντοῦν εἰς τὴν ἀγορὰν τῶν φαρμάκων. Αὐτὰ εἶναι πολὺ ἐπιβεβαρημένα εἰς τὸ ἐμπόριον. Εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν ἡμεῖς προτείνομεν, ὅπως οἱ ἀγρόται μετέχουν κατὰ 20% εἰς τὴν ἀξίαν τῶν φαρμάκων ποὺ χρειάζονται, ὅταν ἡ ἀξία θὰ εἶναι μειωμένη ὡς πρὸς τὸ ἐμπορικὸν κέρδος, πρᾶγμα ποὺ συμβαίνει εἰς πλεῖστα ἄλλα κοινωφελῆ Ἱδρύματα. Ὑπάρχει καὶ ἕνα ἄλλο θέμα διὰ τοὺς ἀγρότας, ἡ ἔλλειψις ὀδοντιατρῶν εἰς τὴν ὕπαιθρον. Τοῦτο ἔχει ὡς ἀποτέλεσμα νὰ ἔχουν τὰ 90% τῶν ἀγροτῶν μας σάπια δόντια, μὲ μυρίας συνεπείας διὰ τὴν ὑγείαν των. Ἄν θέλωμεν, πράγματι, νὰ βοηθήσωμεν τοὺς ἀγρότας, εἰς τὴν ἀποκατάστασιν τῆς ὑγείας των, θὰ πρέπει τὸ Κράτος νὰ συμβληθῇ μὲ τὰ ἰδιωτικὰ ἰατρεῖα ποὺ εὑρίσκονται εἰς τὰς ἐπαρχίας, καὶ νὰ συμβληθῇ ἀκόμη καὶ μὲ τὰ πάσης φύσεως νοσηλευτικὰ ἱδρύματα καὶ ἰατρεῖα ποὺ παρέχουν εἰδικὰς ὑπηρεσίας, τὰς ὁποίας δὲν παρέχει τὸ ἀγροτικὸν ἰατρεῖον τῆς Κοινότητος. Περαίνων, κ. Πρόεδρε, θὰ ἤθελα νὰ εἴπω, ὅτι συμφωνῶ ἀπολύτως μὲ ὡρισμένας τροπολογίας ποὺ ὑπέβαλον ὡρισμένοι συνάδελφοι, ἰατροί, τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, τὰς ὁποίας ἀνέγνωσα καὶ εὑρίσκω πολὺ λογικὰς καὶ αἵτινες μάλιστα εἶναι συντεταγμέναι μὲ μεγάλην προσοχὴν καὶ μὲ μεγάλην ἐπιμέλειαν. Τὰς τροπολογίας αὐτὰς τῶν ἰατρῶν κ.κ. συναδέλφων τὰς εὗρον σοβαρὰς καί, νομίζω, ὅτι καὶ ἡ Βουλὴ καὶ ἡ Κυβέρνησις θὰ πρέπει, ἐπίσης, σοβαρῶς, νὰ τὰς ἐξετάσουν, διότι ἄλλως πράττοντες δὲν θὰ ἐκτελέσωμεν τὸ καθῆκον μας ὡς ἀντιπρόσωποι τοῦ Ἔθνους, ἀπέναντι τοῦ ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ, ὅστις διὰ τοῦ νόμου περὶ ἀσφαλίσεώς του περιμένει τὴν ἀμέριστον ὑποστήριξιν ὅλων τῶν πτερύγων τῆς Βουλῆς.

§47ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς, ἔχει τὸν λόγον.

§48Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, διὰ τοῦ ἄρθρου 7, εἰσερχόμεθα εἰς τὸ δεύτερον κεφάλαιον τῶν σκοπῶν τοῦ νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ τὴν ἀσφάλισιν τῶν ἀγροτῶν κατὰ τῆς ἀσθενείας. Τὸ κεφάλαιον τοῦτο εἶναι πολὺ ἐνδιαφέρον καὶ θὰ πρέπει νὰ μᾶς ἀπασχολήσῃ σοβαρῶς. Μέχρι σήμερον, βάσει τῆς ἰσχυούσης Νομοθεσίας καὶ τῆς ἀκολουθουμένης κοινωνικῆς πολιτικῆς ὑπὸ τοῦ Κράτους, οἱ ἀγρόται εἶχον δωρεὰν τὴν νοσηλείαν λόγῳ τοῦ ὅτι ὁ μεγαλύτερος ἀριθμὸς αὐτῶν ἦσαν ἄποροι. Εἶχον ἀφ’ ἑνὸς μὲν δωρεὰν ἐξέτασιν ἀπὸ τὰ Ἰατρεῖα καὶ δωρεὰν νοσηλείαν εἰς τὰ Νοσοκομεῖα, ὡς ἄποροι. Καὶ αὐτὸ τὸ δικαίωμα, τὸ εἶχον ἄνευ ἀνταποδώσεως, ἅπαντες οἱ ἀγρόται εἰς εὐρυτάτην ἔκτασιν ἀνεξαρτήτως δὲ τῆς ἡλικίας τῶν τέκνων των, ἂν δηλαδὴ ἦσαν ἀνήλικα ἢ ἐνήλικα ταῦτα. Σήμερον περιορίζεται τὸ δικαίωμα αὐτό. Αἱ διατάξεις τοῦ ἄρθρου 7 ὁρίζουν, ὅτι τὸ δικαίωμα ἰατρικῆς καὶ νοσοκομειακῆς προστασίας παρέχεται μόνον εἰς τὰ ἀνήλικα τέκνα τῶν ἠσφαλισμένων. Δηλαδή, τὰ ἐνήλικα τέκνα ἀπόρων οἰκογενειῶν ἀγροτῶν στεροῦνται τοῦ δικαιώματος τῆς δωρεὰν νοσηλείαν. Ἡ διάταξις αὕτη λέγει τὰ ἑξῆς: «.... .... (ἀναγινώσκει)....».

§49Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριε συνάδελφε, κατὰ τὴν ἔννοιαν τοῦ ἄρθρου, εἶναι ἠσφαλισμένοι.

§50Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, νομίζω, ὅτι αὐτὸ θὰ πρέπει νὰ ἀποσαφηνισθῇ.

§51Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ἄν προχωρήσητε εἰς τὴν παράγραφον 2, νομίζω, ὅτι λύω καὶ τὸ θέμα αὐτό.

§52Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Δὲν λύεται, κ. Ὑπουργέ, διότι τὰ ἐνήλικα τέκνα τῶν ἠσφαλισμένων οἰκογενειῶν δὲν ὑπάγονται ὅλα αὐτὰ δυνάμει εἰς τὴν ἀσφάλισιν. Κατὰ συνέπειαν τίθεται περιορισμός. Διὰ τοῦ ἄρθρου 7 στενεύει ὁ κύκλος τῶν σήμερον προστατευομένων κατὰ τῆς ἀσθενείας ἀγροτῶν. Καὶ τοῦτο πρέπει νὰ τὸ γνωρίζουν οἱ ἀγρόται. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν παροχὴν ὀδοντιατρικῶν φροντίδων διὰ τοὺς ἠσφαλισμένους ἀγρότας κατὰ τὴν γνώμην μου καλῶς προσετέθη. Φοβοῦμαι, ὅμως, ὅτι ἡ διάταξις αὕτη θὰ μείνῃ γράμμα κενόν, διότι καὶ εἰς τὸν νόμον 3487)1955 περιείχετο ἀνάλογος διάταξις, ἥτις, ὅμως, οὐδαμοῦ ἐφηρμόσθη καὶ εἰς οὐδεμίαν περίπτωσιν παρεσχέθη ὀδοντιατρικὴ περίθαλψις εἰς τοὺς ἀγρότας. Ὡς πρὸς τὴν χορήγησιν φαρμάκων, τὸ νομοσχέδιον περιορίζει τὴν παροχὴν τούτων, μόνον εἰς ἐξαιρετικὰς περιπτώσεις, πρᾶγμα ποὺ ἐγίνετο καὶ μὲ τὸν προηγούμενον νόμον, δηλαδή, εἰς περιπτώσεις δηλητηριάσεως ἢ καρδιακῶν κρίσεων ἢ τραυματισμοῦ. Ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ τεθοῦν τοιούτου εἴδους περιορισμοί, ἀλλὰ νὰ παρασχεθῇ πλήρης φαρμακευτικὴ περίθαλψις ὡς συμβαίνει καὶ μὲ τοὺς ἄλλους ἀσφαλιστικοὺς ὀργανισμούς, ἐφ’ ὅσον ἐπιβάλλονται διὰ τοῦ ἄρθρου 10 τόσαι εἰσφοραὶ εἰς τοὺς ἀγρότας ἠσφαλισμένους. Κύριε Πρόεδρε, ὁμιλῶν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου, εἶπον, ὅτι κατὰ τὴν πρώτην ἐφαρμογὴν αὐτοῦ θὰ ἔπρεπε νὰ περιορισθῶμεν εἰς τὴν ἀσφάλισιν τοῦ γήρατος καὶ τοῦτο διὰ νὰ ἀποφύγωμεν τὰς ἐπαχθεῖς εἰσφορὰς ἀπὸ τοὺς ἀγρότας, αἱ ὁποῖαι ἐπιβάλλονται διὰ τοῦ ἄρθρου 10 τοῦ παρόντος. Ἐπειδὴ δὲν εἶμαι ἱκανοποιημένος ἀπὸ τὰς παροχὰς τοῦ ἄρθρου 7, τάσσομαι ὑπὲρ τῆς διαγραφῆς τούτου καὶ ἐὰν τεθῇ θέμα ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας, δηλῶ, ὅτι θὰ καταψηφίσω τὸ ἄρθρον αὐτό. Νομίζω, ὅτι θὰ πρέπει νὰ ἀποφευχθῇ ἡ ἐπιβολὴ τῆς εἰσφορᾶς τοῦ ἄρθρου 10 καὶ θὰ πρέπει νὰ παραμείνῃ ὡς ἔχει ἡ παρεχομένη ἰατροφαρμακευτικὴ καὶ νοσοκομειακὴ περίθαλψις εἰς τοὺς ἀγρότας, βάσει τοῦ Ν. 3487)55 ἄνευ ἐπιβαρύνσεώς των, διότι δὲν ἀντέχουν εἰς ἐπιβαρύνσεις καὶ δὴ τόσον ἐπαχθεῖς.

§53ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Τριανταφυλλίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§54Ι. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ ἄρθρον τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου ἀναφέρεται εἰς τὸν δεύτερον κλάδον τῶν ἀγροτικῶν ἀσφαλίσεων, δηλαδὴ τῆς παροχῆς ἰατρικῆς περιθάλψεως εἰς τοὺς ἀγρότας. Μετ’ ἄλλων συναδέλφων ὑπεγράψαμεν τροπολογίαν, δι’ ἧς αἰτοῦμεν, ὅπως ὁ κλάδος ἰατρικῆς περιθάλψεως ὑπαχθῇ εἰς τὸν φυσικόν του φορέα, τὸ Ὑπουργεῖον Κοινωνικῆς Προνοίας. Ἐπ’ εὐκαιρίᾳ θὰ ἤθελα νὰ τονίσω, ὅτι θεωρῶ αἶσχος τὴν ὑφισταμένην σήμερον κατάστασιν ἀπὸ ἀπόψεως παροχῆς ἰατρικῆς περιθάλψεως. Διότι εἰς κάθε περίπτωσιν ζητεῖται ἀπὸ τὸν ἀγρότην πιστοποιητικὸν ἀπορίας κλπ. Θὰ ἔπρεπεν ἀπαραιτήτως νὰ παραχωρηθῇ εἰς ὅλας τὰς ἀγροτικὰς οἰκογενείας βιβλιάριον ἀσθενείας διὰ νὰ μὴ παρατηρῆται τὸ σημερινὸν θλιβερὸν φαινόμενον. Διότι, οὔτε ὀρθόν, οὔτε δίκαιον εἶναι νὰ γίνεται διάκρισις μεταξὺ τῶν ἐχόντων ἀνάγκην νοσηλείας εἰς εὐπόρους ἢ ἠσφαλισμένους εἰς διαφόρους ὀργανισμοὺς καὶ εἰς ἀπόρους ἀγρότας, οἵτινες, δίκην ἐπαίτου ζητοῦν νοσηλείαν. Θὰ παρεκάλουν τοὺς κ.κ. Ὑπουργοὺς Γεωργίας καὶ τὸν παριστάμενον κ. Ὑφυπουργὸν τῆς Κοινωνικῆς Προνοίας, νὰ συμπληρώσουν τὰ παρατηρούμενα κενά, ὅσον ἀφορᾷ τὰ Κοινοτικὰ Ἰατρεῖα. Νὰ συμπληρωθοῦν αἱ θέσεις τῶν ἀγροτικῶν ἰατρείων. Διότι ἄλλως, φρονῶ, ὅτι ὁ θεσμὸς θὰ μείνῃ γράμμα κενόν. Ἐπίσης, εἶναι ἀνάγκη ἀπαραίτητος, ὅπως τὰ νοσοκομεῖα τῶν ἐπαρχιακῶν πόλεων ἐπανδρωθοῦν μὲ ὅλας τὰς εἰδικότητας τῶν ἰατρῶν. Πολλάκις οἱ ἀγρόται δι’ ἓν κάταγμα ἀναγκάζονται νὰ κατέρχωνται ἀπὸ τὸν Ἕβρον εἰς Ἀθήνας, δύο καὶ τρεῖς φοράς, ἐνῷ ἡ παρεχομένη ἰατρικὴ καὶ νοσοκομειακὴ περίθαλψις εἶναι μηδαμινή. Ἐπίσης, παρίσταται ἀνάγκη ἐξασφαλίσεως φορειοφόρων αὐτοκινήτων διὰ τὴν μεταφορὰν τῶν ἀσθενούντων ἀγροτῶν ἄνευ τῶν ὁποίων δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ παράσχητε νοσοκομειακὴν περίθαλψιν εἰς τοὺς ἀγρότας τῆς ὑπαίθρου. Παρακαλῶ τοὺς κυρίους Ὑπουργοὺς νὰ προσέξουν πολὺ εἰς τὰ ζητήματα αὐτά, ἵνα μὴ τὸ ψηφιζόμενον Νομοσχέδιον παραμείνῃ γράμμα κενόν.

§55ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Βαρδινογιάννης, ἀπών, διαγράφεται. Ὁ κ. Θ. Παπαπαναγιώτου, ἔχει τὸν λόγον.

§56Θ. ΠΑΠΑΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὴν κατ’ ἀρχὴν συζήτησιν τοῦ παρόντος σχεδίου νόμου, εἶχον ἀνέλθει εἰς τὸ βῆμα καὶ τὸ ἐξύμνησα, διότι δι’ αὐτοῦ παρέχονται εἰς τοὺς ἀγρότας πρῶτον, ἀσφάλισις τοῦ γήρατος, δεύτερον, ἰατρικὴ περίθαλψις καὶ τρίτον, ἀσφάλισις τῶν γεωργικῶν προϊόντων κατὰ κινδύνων χαλάζης καὶ παγετῶν. Τότε, εἶχον ἐπιφυλαχθῆ νὰ διατυπώσω τὰς ἀντιρρήσεις μου εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν. Δυστυχῶς, ἡ ψήφισις τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ, τὸ ὁποῖον εἶναι τόσον ζωτικὸν διὰ τοὺς ἀγρότας μας, ἀργεῖ καὶ κατηγορούμεθα, ὅτι κωλυσιεργοῦμεν εἰς τὴν ψήφισίν του. Αὐτὰ μοῦ εἶπον χθὲς εἰς τὴν Δράμαν οἱ ἀγρόται τῆς ἐκλογικῆς μου περιφερείας. Ἐτόνισα τότε εἰς αὐτούς, ὅτι δὲν εἶναι ἀληθές, διότι οἱ βουλευταὶ τῆς Συμπολιτεύσεως εἶναι ὑπαίτιοι, καθ’ ὅτι δὲν κάθονται νὰ τὸ ψηφίσουν καὶ ἐν ἀνάγκῃ εἰς ὁλονυκτίους συνεδριάσεις, καὶ ἔτσι ἀφοῦ ἀδειάζει ἡ αἴθουσα, ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Βουλῆς, λόγῳ μὴ ὑπάρξεως ἀπαρτίας, διακόπτει τὴν συνεδρίασιν. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ ἄρθρον 7, βλέπω, ὅτι ἡ ἰατροφαρμακευτικὴ περίθαλψις θὰ παρέχεται ὡς καὶ σήμερον χωρὶς καμμίαν βελτίωσιν. Θὰ ὑπάρχουν καὶ τώρα κατηγορίαι ἀπόρων καὶ εὐπόρων ἀγροτῶν. Κύριε Πρόεδρε, δὲν νομίζω, ὅτι ὑπάρχουν εὔποροι χωρικοὶ μὲ κλῆρον 30 καὶ 40 στρεμμάτων, ἐκτὸς βεβαίως, τῶν τσιφλικάδων. Δι’ αὐτὸ θὰ παρεκάλουν τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ διαγράψῃ τὴν διάταξιν, ἡ ὁποία θεσπίζει τὴν διάκρισιν αὐτήν, βάσει τοῦ Ν. 3487)1955, διὰ τοῦ ὁποίου γίνεται ἡ διάκρισις μεταξὺ τῶν εὐπόρων καὶ ἀπόρων. Ἀπόδειξις τούτου, κ. Ὑπουργὲ τῆς Προνοίας, εἶναι, ὅτι εἰς τὸ Νοσοκομεῖον «Ἅγ. Ὄλγα» Νέας Ἰωνίας, ἐνοσηλεύθη ὁ Νικόλαος Ἰωσηφίδης ἀπὸ τὴν Καλέμφυτην Δράμας, μὲ βεβαίωσιν ἀπορίας Αʹ κατηγορίας, καὶ μ’ ὅλα ταῦτα σήμερα ἔλαβα αὐτὴν τὴν αἴτησίν του, μὲ τὴν βεβαίωσιν ἀπορίας, παραπονούμενος, ὅτι ἐνῷ εἰσήχθη ὡς ἄπορος Αʹ κατηγορίας, τὸν εἰδοποίησαν νὰ καταβάλῃ εἰς τὸ Δημόσιον Ταμεῖον Δράμας, δι’ ἔξοδα νοσηλείας δραχμ. 870. Παρακαλῶ νὰ ἐξετασθῇ ἡ σχετικὴ περίπτωσις.

§57ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Λυμπερίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§58Θ. ΛΥΜΠΕΡΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, κατὰ τὴν συζήτησιν, ἡ ὁποία ἔλαβε χώραν ἐπὶ τοῦ Νομοσχεδίου, τόσον ἐνώπιον τῆς ἁρμοδίας Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, ὅσον καὶ ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, ὡς ἐπίσης, καὶ ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1, εἴχομεν τονίσει, ὅτι ἡ διάταξις, διὰ τῆς ὁποίας προεβλέπετο, ὅπως ἡ ἰατροφαρμακευτικὴ περίθαλψις ὑπαχθῇ εἰς τὸν ἱδρυόμενον διὰ τοῦ συζητουμένου Νομοσχεδίου Ὀργανισμόν, πρέπει νὰ διαγραφῇ, ὄχι μόνον, διότι δὲν βελτιοῦται ἡ ἰατροφαρμακευτικὴ περίθαλψις ἡ παρεχομένη εἰς τὴν ἀγροτικὴν τάξιν, ἀλλά, ἀντιθέτως, διότι μειοῦνται αἱ περιπτώσεις τῆς παροχῆς της. Τὸ Ὑπουργεῖον Κοινωνικῆς Προνοίας ἀσκοῦν τὸ ἔργον τοῦτο ἀπὸ 5ετίας, ἔχει ἀποκτήσει ἀξιοσημείωτον πεῖραν καὶ εἶναι ὁ φυσικὸς φορεὺς τῆς ἀσφαλίσεως. Εἰς τὴν πραγματικότητα, ὁ σκοπὸς τῆς διατάξεως, ὡς αὕτη ἔχει, εἶναι, προφανῶς, νὰ ξεφορτωθῇ ὁ προϋπολογισμὸς τὸ ποσόν, τὸ ὁποῖον διαθέτει ἤδη διὰ τὴν ἰατροφαρμακευτικὴν περίθαλψιν καὶ νὰ τὸ μεταθέσῃ εἰς τοὺς ὤμους τοῦ ἀγρότου. Ἡμεῖς, κ. Πρόεδρε, ζητοῦμεν τὴν διαγραφὴν τοῦ ἄρθρου 7. Ἐπειδή, ὅμως, γνωρίζομεν, ὅτι τοῦτο θὰ προσκρούσῃ ὁπωσδήποτε εἰς τὴν ἄρνησιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας, νομίζομεν, ὅτι οὗτος θὰ ἦτο συνεπέστερος πρὸς ὅσα διεκήρυξε προσωπικῶς, ἀλλὰ καὶ διὰ λογαριασμὸν τῆς Κυβερνήσεως, ἐὰν, τοὐλάχιστον ἐδέχετο νὰ περιληφθῇ εἰς τὸ νομοσχέδιον καὶ ἡ πλήρης νοσοκομειακὴ περίθαλψις, ἥτις μὲ τὴν ἐνίσχυσιν καὶ τοῦ προϋπολογισμοῦ δύναται μὲ τοὺς πόρους τοῦ ἄρθρου 10 καὶ 11 νὰ καλυφθῇ ἐξ ὁλοκλήρου. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, δύναται νὰ μᾶς εἴπῃ πόσον ὑπολογίζει, ὅτι θὰ ἀνέλθῃ τὸ ποσὸν καὶ ἡμεῖς εἴμεθα πρόθυμοι νὰ συζητήσωμεν τὸ θέμα ἐξευρέσεως τῶν ἀπαιτηθησομένων τυχὸν νέων πόρων.

§59ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Μέρος, ἔχει τὸν λόγον.

§60Α. ΜΕΡΟΣ. Ἀφέθη ἡ ἐντύπωσις, κ. βουλευταί, ὅτι διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου παρέχεται πλήρης φαρμακευτικὴ, ἰατρικὴ καὶ νοσοκομειακὴ περίθαλψις εἰς τοὺς ἀσθενοῦντας ἀγρότας. Οὐσιαστικῶς, ὅμως, οἱ ἀγρόται διὰ τὴν εἰσαγωγήν των εἰς θεραπευτήρια, παραπέμπονται εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Κοινωνικῆς Προνοίας, συμφώνως πρὸς τὸ Νομοθετικὸν Διάταγμα τοῦ 1955 (ὑπ’ ἀριθ. 3487), τὸ ὁποῖον συνιστᾶ ἐπιτροπὰς διὰ τὸν καταρτισμὸν καταλόγων εὐπόρων καὶ ἀπόρων. Ἐξ αὐτῶν, οἱ εὔποροι πρέπει νὰ καταβάλλουν 50 δραχμὰς ἐτησίως κατ’ ἄτομον. Δηλαδή, πρόκειται, κ. βουλευταί, περὶ μιᾶς εἰσέτι φορολογίας. Ἤδη συνιστωμένου τοῦ Ὀργανισμοῦ Ἀσφαλίσεως τῶν ἀγροτῶν, ἢ αὐτὸς πρέπει ν’ ἀναλάβῃ ὅλας τὰς ὑποχρεώσεις πρὸς προστασίαν τῆς ὑγείας τῶν ἀγροτῶν, ἢ ν’ ἀναλάβῃ αὐτὰς τὸ Ὑπουργεῖον Προνοίας, ἄνευ τῆς εἰδικῆς φορολογίας τῶν 150 δραχμῶν κατ’ ἄτομον. Εἰς ὅλας τὰς διατάξεις ὁ Νομοθέτης τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοθετήματος, διαπνέεται ὑπὸ πνεύματος κακῆς μεταχειρίσεως ἔναντι τῶν ἀγροτῶν. Καθιεροῖ ἐξαιρέσεις ἀπαραδέκτους ἐν συγκρίσει μὲ τοὺς ἄλλους ἠσφαλισμένους τῆς Χώρας. Ἡμεῖς θεωροῦμεν ἀπαραίτητον, ὅτι πάντες οἱ ἀγρόται, πρέπει νὰ εἶναι πάντες οἱ Ἕλληνες ἠσφαλισμένοι ἔναντι τῆς ἀσθενείας. Τὰ Ἰατρεῖα καὶ τὰ Νοσοκομεῖα πρέπει νὰ εἶναι ἀνοικτὰ εἰς ὅλους καὶ νὰ παρέχουν ἰατροφαρμακευτικὴν περίθαλψιν δωρεάν, δαπάναις τοῦ προϋπολογισμοῦ.

§61ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Κοκκέβης, ἔχει τὸν λόγον.

§62Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, πρέπει νὰ γίνῃ κατανοητὸν τὶ ἀκριβῶς ψηφίζομεν εἰς τὸ ἄρθρου 7. Ἡ ἐπισήμανσις καὶ ἀπὸ μέρους ἐμοῦ καὶ ἀπὸ μέρους τῶν ἄλλων συναδέλφων, ὅτι τὰ προβλήματα τῆς ὑγείας εἶναι σύνθετα καὶ ὅτι κατὰ συνέπειαν ὡς τοιαῦτα πρέπει νὰ ὑπαχθοῦν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Προνοίας, εἶχεν ὡς ἀποτέλεσμα νὰ ἀποδεχθῇ τὴν ὑπαγωγὴν των εἰς τὸν φυσιολογικόν των φορέα, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, Παρὰ ταῦτα, δὲν ἐξέλιπον οἱ λόγοι διὰ τοὺς ὁποίους ἐπιμένομεν, ὅπως διαγραφῇ τὸ ἄρθρον 7 καὶ τοῦτο, διότι ἀνεξαρτήτως τῆς ὑπαγωγῆς τοῦ κλάδου ἀσθενείας εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Προνοίας, εἶναι ἐπιβεβλημένον, ὅπως ἡ δαπάνη ἀναληφθῇ ἐκ μέρους τοῦ Κρατικοῦ Προϋπολογισμοῦ. Ἡ Κυβέρνησις εἶχεν ὑποσχεθῆ τοῦτο ἐπανειλημμένως καὶ ἰδίᾳ πρὸ τῶν ἐκλογῶν τοῦ 1956 καὶ ἐν συνεχείᾳ εἰς τὸν Ἀρχηγὸν τοῦ Δημοκρατικοῦ Κέντρου, ὅτε οὗτος κατέθεσε τὸ σχέδιον νόμου περὶ παροχῆς συντάξεως εἰς τοὺς γέροντας ἀγρότας, ἐπαγγελθεῖσα τὴν ὁλοκλήρωσιν τῆς ἀνοικτῆς Ἰατρικῆς περιθάλψεως ἐντὸς τοῦ πενταετοῦς προγράμματος, τῆς δαπάνης ἀνερχομένης εἰς 225.000.000 δραχμῶν. Ὀφείλομεν νὰ σημειώσωμεν τὴν ὑπαναχώρησιν τῆς Κυβερνήσεως. Πρέπει, ὄχι μόνον ἡ περίθαλψις νὰ ὑπαχθῇ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Προνοίας, ἀλλ’ ἐπὶ πλέον καὶ τὸ βάρος της νὰ φέρῃ ὁ κρατικὸς προϋπολογισμός. Ὁ νόμος 3487 ὑπῆρξε νόμος προσεκτικὰ μελετημένος καὶ θὰ ἀπέδιδεν ἐὰν ἐφηρμόζετο. Δυστυχῶς, ὅμως, δὲν ἐφηρμόσθη. Ἡ ἄποψις, βεβαίως, ὅτι ἡ παροχὴ συντάξεως ἄνευ τῆς συμμετοχῆς καὶ τῶν ἠσφαλισμένων, δὲν εἶναι ἀσφαλιστικῶς ὀρθή, μὲ εὑρίσκει σύμφωνον, ἀλλὰ ἀπετέλεσεν ἐφεύρημα τῆς Κυβερνήσεως κατὰ πρῶτον λόγον. Κύριοι βουλευταί, διὰ τοῦ ἄρθρου 7 στενεύει ὁ κύκλος τῶν δικαιούχων ἀφ’ ἑνός, καὶ ἀφ’ ἑτέρου, δὲν παρέχεται φαρμακευτικὴ περίθαλψις πλὴν τῶν περιπτώσεων ἐπειγούσης ἐπεμβάσεως. Ἔχω ὑπ’ ὄψει μου ἕνα πίνακα στοιχειωδῶν φαρμάκων, τὰ ὁποῖα μέχρι σήμερον διετίθεντο μέσῳ ἀγροτικῶν ἢ κοινοτικῶν ἰατρείων δωρεὰν καὶ τῶν ὁποίων ἀπὸ τοῦδε καὶ εἰς τὸ ἑξῆς ἡ διάθεσις θὰ σταματήσῃ. Αὐτὰ εἶναι: Ἀσπιρίνες, βιταμίνες, σουλφογκουανιντίνη, σουλφαμεξαθίνη, θειαμίδη, πενικιλλίνη, στρεπτομυμίνη. Ὡσαύτως διετίθετο καὶ παντοειδὲς ἐπιδεσμικὸν ὑλικόν.

§63Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργ. Κοινωνικῆς Προνοίας). Ἐφ’ ὅσον διατηρεῖται ἡ ἰσχὺς τοῦ νόμου ἐκείνου 3487, ὑποτίθεται, ὅτι θὰ παρέχωνται ὡς καὶ προηγουμένως τὰ βασικὰ φάρμακα καὶ τὸ ἐπιδεσμικὸν ὑλικόν, ἀντιθέτως, ἐπαυξάνονται μὲ μίαν ἀπόφασιν τὴν ὁποίαν ἐπήραμεν σήμερον καὶ θέλομεν 6 ἑκατομμύρια μόνον διὰ φάρμακα καὶ δι’ ἐπιδεσμικὸν ὑλικὸν καὶ δι’ ἐξοπλισμὸν πλῆρες περισσότερον τῶν 15 ἑκατομμυρίων.

§64Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Ἀπάντησις εἰς τὸν κ. Ὑπουργόν. Εἰς τὸ κείμενον τοῦ νομοσχεδίου καὶ εἰς τὸ ἄρθρον 7 τοιαύτη διάταξις δὲν περιλαμβάνεται. Ὁ 3487 νόμος θὰ ἐξακολουθήσῃ νὰ ἰσχύῃ μόνον διὰ τὴν κλειστὴν νοσοκομειακὴν περίθαλψιν, κ. Ὑπουργέ.

§65Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Ἀντιθέτως, ἐπεκτείνεται μὲ τὸν νόμον αὐτὸν ἡ ἀνοικτὴ περίθαλψις, διότι ἐνισχύεται μὲ 225 ἑκατομμύρια καὶ προβλέπεται ἡ αὔξησις τῶν ἰατρῶν καὶ ἡ πλαισίωσις αὐτῶν μὲ περισσοτέρους ἰατρούς. Ὑποτίθεται, ὅτι ἀξιοποιοῦνται περισσότερον ἀπὸ ὅ,τι μέχρι σήμερον.

§66Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Μὴ μετατοπίζετε τὴν ἀπάντησιν. Ἐγὼ ὁ ἴδιος ἐσημείωσα, ὅτι θὰ διατεθοῦν 225 ἑκατομμύρια, τὰ ὁποῖα ἐπρογραμματίσθησαν ἐντὸς τοῦ πενταετοῦς προγράμματος καὶ τὰ ὁποῖα ἡ Κυβέρνησις ἀποθέτει ἤδη ἐπὶ τῶν ὤμων τῶν ἀγροτῶν. Ἐδῶ δὲν ὁμιλοῦμεν περὶ αὐτῶν, ὁμιλοῦμεν διὰ τὴν κλειστὴν νοσοκομειακὴν περίθαλψιν, δηλαδή, διὰ τὴν νοσηλείαν εἰς τὰ νοσοκομεῖα. Περὶ αὐτοῦ ὁμιλεῖ τὸ κείμενον τοῦ ἄρθρου 7. Τὶ λέγει τὸ κείμενον τοῦ ἄρθρου 7; Ὅτι θὰ ἐξακολουθήσῃ ἡ νοσηλεία νὰ παρέχεται βάσει τοῦ Ν. 3487. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἄλλην περίπτωσιν, τὸ πρᾶγμα εἶναι ἐντελῶς διάφορον. Διότι ἐδῶ γράφει, ὅτι παρέχονται φάρμακα εἰς περίπτωσιν ἐπειγούσης ἐπεμβάσεως τοῦ ἰατροῦ. Ἄλλως δὲν ὑπῆρχε λόγος νὰ τὸ καθορίσῃ, ἐκτὸς ἐὰν σεῖς δέχεσθε τὴν ἀπάλειψιν αὐτῆς τῆς διατάξεως. Τώρα τὶ εἶναι ὁ νόμος αὐτός;

§67Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Νομίζω, ὅτι λόγῳ τῆς ἰδιότητός σας, ὡς ἰατροῦ, περισσότερον πρέπει νὰ ἀσχολῆσθε μὲ τὴν οὐσίαν, παρὰ μὲ τὴν νομολογίαν, διότι βλέπω, ὅτι ἀσχολεῖσθε μὲ τὴν νομολογίαν. Νὰ ἴδωμεν τὴν οὐσίαν τοῦ πράγματος.

§68Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ὁμιλῶ ἐπὶ τῆς οὐσίας καὶ διὰ τὸν νόμον 3487. Ἡ Ἐπιτροπή, ἡ ὁποία εἶχεν ὁρισθῆ διὰ τὸν καθορισμὸν τῶν κριτηρίων τῆς ἀγροτικῆς ἰδιότητος οὐδέποτε συνεστήθη καὶ ἡ νοσηλεία τῶν ἀγροτῶν παρέχεται μόνον διὰ τῶν πιστοποιητικῶν ἀπορίας, τὰ ὁποῖα διακρίνονται εἰς αʹ, βʹ καὶ γʹ κατηγορίας. Καὶ οἱ τῆς βʹ καὶ γʹ κατηγορίας μετέχουν εἰς τὰς δαπάνας νοσηλείας. Ἑπομένως, θὰ ἐξακολουθήσουν τὰ πιστοποιητικὰ ἀπορίας, καὶ ὁ κύκλος, συνεπῶς, τῶν δικαιουμένων περιθάλψεως περιορίζεται.

§69Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Εἰς ὅσα εἴπατε, κ. συνάδελφε, προσθέτω, ὅτι ὁ διευθυντὴς τοῦ νοσοκομείου, ἔχει δικαίωμα νὰ καθορίζῃ ἕνα ποσὸν 100 ἕως 1.000 δραχμῶν, διὰ κλινικὰς ἐξετάσεις, τὸ ὁποῖον ποσὸν τὸ πληρώνει ὁ νοσηλευόμενος.

§70Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις θέλῃ νὰ εἶναι συνεπὴς πρὸς τὰ ὅσα ἐξαγγέλλει, θὰ πρέπει νὰ διαγράψῃ τὸ ἄρθρον 7 καὶ νὰ ἀφήσῃ τὴν νοσοκομειακὴν καὶ φαρμακευτικὴν περίθαλψιν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Προνοίας. Πέραν αὐτοῦ θὰ πρέπει νὰ ὑπάρξῃ σαφὴς δήλωσις, ὅτι ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἐπιμένῃ, ὅπως τὰ 225.000.000 ἐπιπέσουν ἐπὶ τῶν ὤμων τοῦ ἀγρότου, οἱ ἀγρόται θὰ πρέπει νὰ νοσηλεύωνται μὲ δελτίον τῆς ἀγροτικῆς ἰδιότητός των. Ἄν αὐτὸ δὲν γίνῃ, τὰ ὅσα λέγονται ἀποτελοῦν φενάκην. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Γʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Β. Κρῖκος).

§71ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Παπαδόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§72Α. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ἀναφερόμενος εἰς τὸ 7ον ἄρθρον τοῦ ὑπὸ ψήφισιν νομοσχεδίου, διερωτῶμαι, ἂν καὶ ἡ ἰατρικὴ περίθαλψις, ἡ ποιὸ οὐσιώδης καὶ ἡ ποιὸ ὠφέλιμη πλευρὰ τοῦ νομοσχεδίου, θὰ μπορέσῃ νὰ ἀνταποκριθῇ εἰς τὸ ἐλάχιστον, τοὐλάχιστον μέρος τοῦ σκοποῦ, ποὺ εἶναι οὐσιαστικὰ ἡ σωματικὴ καὶ ἡ πνευματικὴ εὐρωστία τοῦ ἀγροτικοῦ μας πληθυσμοῦ. Καὶ ἡ εὐρωστία αὐτὴ εἶναι ἀπαίτησις καὶ ἐθνικὴ καὶ οἰκονομικὴ καὶ ἀνθρωπιστική. Καὶ ἡ ὑγεία τοῦ ἀγρότη εἶναι ἐθνικὴ εὐρωστία. Ὁ ἀγώνας διὰ τὴν εὐρωστίαν αὐτήν, εἶναι ἐθνικὸν καθῆκον. Καὶ τὸ ἐθνικὸν αὐτὸ καθῆκον, ἐπιπίπτει ὑπὸ τὰς σημερινὰς συνθήκας πάνω στοὺς ὤμους τῶν βουλευτῶν καὶ τῆς Κυβερνήσεως. Ἡ ἐπιβίωσις, συνεπῶς, τοῦ Ἔθνους καὶ ἡ φύσις τῆς ἀγροτικῆς παραγωγῆς, ἀπαιτοῦν πλήρη ἰατροφαρμακευτικὴν περίθαλψιν μὲ οἱονδήποτε τρόπον, μακρὰν ὅμως τῆς νοοτροπίας τοῦ Προκρούστου. Πρέπει δέ, τὰ οἰκονομικὰ νὰ ὁρισθοῦν κατὰ τὰς ἀνάγκας καὶ ὄχι αἱ ἀνάγκαι νὰ περιορισθοῦν κατὰ τὰ οἰκονομικά. Διότι αἱ μὲν ἀνάγκαι παράγονται ἀπὸ τὴν ἐξέλιξιν τῶν ὑλικῶν συνθηκῶν, τὰ δὲ οἰκονομικὰ εἶναι τεχνικὰ τῆς ἀτομοκρατικῆς οἰκονομίας. Καὶ αἱ ὑλικαὶ συνθῆκαι, καθορίζουν τὰς σχέσεις ἀτόμων, τάξεως, Κράτους καὶ Κρατῶν. Μεταβαλλομένων τῶν ὑλικῶν συνθηκῶν, μεταβάλλονται καὶ αἱ σχέσεις. Ἡ ἀνάγκη, δηλαδή, ἀμοιβαιότητος φυσικῶς καὶ ἡ ἀμοιβαιότης τῶν ἀναγκῶν κοινωνιολογικῶς συνηγοροῦν ὑπὲρ τῶν λεχθέντων παραπάνω. Ἐκ δὲ τῆς ὑγείας φρενῶν, ὁ πᾶσι πολύευκτος βίος, ἀνεφώνει ἀπὸ τὰ βάθη τῆς ἱστορίας μας ὁ πολὺς Αἰσχύλος. Τὸ εὐκταῖον, ὅμως, πρέπει νὰ εἶναι καὶ ἐπιτευκτέος καὶ ἐπιτευκτόν. Ἡ ἐπίτευξις, ὅμως, ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὸν συσχετισμὸν τοῦ ὄγκου τοῦ ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ, τοῦ ὄγκου τῶν Κοινοτήτων, τῆς διασπορᾶς αὐτῶν, τῶν συγκοινωνιακῶν καὶ κτιριακῶν ἀναγκῶν, τοῦ ὄγκου τῶν ζητουμένων καὶ προσφερομένων ἰατρῶν, τῆς συμμετοχῆς κατανομῆς τῶν ἰατρῶν, τῆς οἰκονομικῆς δυνατότητος καὶ τῆς δυσμενοῦς καὶ εὐμενοῦς διαθέσεως τῶν ἐντεταλμένων πρὸς ὀργάνωσιν, διὰ ἐπιτυχίαν τοῦ σκοποῦ καὶ τῆς φαρμακευτικῆς περιθάλψεως, ἡ ὁποία ἔχει σχέσιν μὲ τὴν ἰατρικήν, οἵαν ἔχει τὸ ἡλιακὸν ὡρολόγιον πρὸς τὸν ἥλιον, ἄνευ τοῦ ὁποίου σιωπᾷ. Ἐξηγοῦμαι, κύριοι βουλευταί. Ἔχομεν εἰς τὴν Ἑλλάδα 6.000 Κοινότητας καὶ 250 Δήμους. Αἱ Κοινότητες αὐταί, ἀριθμοῦν ἀπὸ 500 κατοίκους μέχρι καὶ 5.000. Ἂν διορισθοῦν, κατὰ μέσον ὅρον, δύο παθολόγοι καὶ ἕνας εἰδικὸς ἀπὸ τὰς 18 εἰδικότητας, ἂν στὰ κεφαλοχώρια τὰ μεγάλα, τοποθετοῦν πολυϊατρεῖα μὲ 4 εἰδικούς, θέλομεν διὰ τὴν ὕπαιθρον μόνον 18.000 ἰατρούς. Ἔχομεν τόσους ἰατρούς; Ἔχομεν, κύριοι βουλευταί, 8.800 ἰατρούς, τῶν ὁποίων οἱ 3.000 περίπου εἶναι εἰδικοὶ καὶ τῶν ὁποίων 8.800 εὑρίσκονται εἰς τὰς Ἀθήνας καὶ εἰς τὸν Πειραιᾶ. Ὑπολείπονται, συνεπῶς, 3.500 ἰατροὶ διὰ ὅλην τὴν ὕπαιθρον καὶ τοὺς λοιποὺς Δήμους. Εἶναι δυνατὸν μὲ τοιαύτην συσχέτισιν ζητήσεως τῶν φθορᾶς καὶ χωρὶς συμμετρικὴν κατανομὴν τῶν ἰατρῶν νὰ ὑπάρχῃ δυνατότης ἐπιτυχίας καὶ μάλιστα σὲ πολιτικὸν κλῖμα ποὺ ἐμποδίζει τὴν αὔξησιν τῶν ἰατρῶν καὶ δὴ τῶν εἰδικῶν καὶ ποὺ πιστεύει τὸ κλῖμα αὐτό, ὅτι καὶ ἡ εὐφυΐα καὶ ἡ γνῶσις καὶ ἡ διάγνωσις καὶ ἡ θεραπευτικὴ ἱκανότης ἐξαρτῶνται ἀπὸ τὸ κοινωνικὸν φρόνημα τοῦ ἰατροῦ. Διὰ νὰ γίνῃ δηλαδὴ ἕνας ἀσθενὴς καλά, πρέπει ὁ ἰατρὸς νὰ εἶναι δεξιός. Εἶναι ἀντίληψις φρενικῆς νοσηρότητος καταλλήλου διὰ ἐποχιακὴν σκοπιμότητα τῶν ἐστεμμένων κακούργων καὶ τῶν ὀπαδῶν τοῦ Λαϋόλα. Ἂν προσθέσωμεν, κύριοι συνάδελφοι, 4.000 φαρμακοποιούς, νοσηλευτικὸν προσωπικόν, κτηνιάτρους καθ’ ὁμάδας Κοινοτήτων καὶ ὀδοντιάτρους εἰς τὰ κεφαλοχώρια, τὴν ἀπαλλαγὴν τῶν χωρικῶν ἀπὸ τὰς κακὰς συναλλαγὰς καὶ συνεπείας τῆς κερδοσκοπικῆς ἰατρικῆς, θὰ καταλάβωμεν τὶ ὠφέλεια θὰ προκύψῃ διὰ τὴν ὕπαιθρον καὶ οἰκονομικὰ καὶ ἀνθρωπιστικά. Τὰ ἀνωτέρω, δείχνουν σὲ ἁδρὰ ὑφή, ὅτι καὶ ἡ ἰατροφαρμακευτικὴ περίθαλψις εἶναι πομφόλυξ, ποὺ καλύπτει ἐπιφανειακὰ τὴν κενότητα τοῦ νομοσχεδίου καὶ ποὺ θὰ διαρραγῇ. Ἀφοῦ, λοιπόν, δὲν ἔχομεν δι’ ὅλην τὴν Ἑλλάδα τοὐλάχιστον 30.000 ἰατρούς, πῶς πάσχουν οἰκονομικῶς οἱ ἰατροὶ, ἐκτὸς ἐλαχίστων; Δὲν νομίζετε, ὅτι ἡ εὐημερία τῶν ἰατρῶν ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὴν εὐημερία τοῦ λαοῦ; Ἄν, λοιπόν, λέγωμεν, ὅτι ἀγαπῶμεν τὸ Ἔθνος μας, πρέπει νὰ ἀποφασίζωμεν λογικά, πραγματικά, ἔχοντες ὑπ’ ὄψιν τὰ κατωτέρω. Ἀδενοπάθεια τῶν μικροτέρων κατὰ 70%, μορφολογικὰ καὶ λειτουργικὰ στίγματα τῶν νεογεννήτων, φυματίωσις πάσης μορφῆς δυσανάλογος μὲ τὸν πληθυσμόν μας, οἰκονομικὴ δυσπραγία διὰ κατανάλωσιν ζωϊκῶν οὐσιῶν καὶ βιταμινῶν, ποὺ ἄμεσα σχετίζονται μὲ τοὺς ἐνδοκρινεῖς ἀδένας, οἱ ὁποῖοι μὲ ἰσορροπία, ἀντιρροπίας, κατευθύνουν τὴν σωματικὴν καὶ φρενικὴν διαμόρφωσιν, πολυσχιδὴς ἀθλιότης ζωῆς, ἐθνολυτικὴ ἐνέργεια πολιτικῆς, κυοφοροῦν σταθερῶς καὶ ἀθροιστικῶς βιολογικὴν ἐλαττωματικότητα καὶ παθολογικὴν ἐθνικήν, ἰδιοσυστασίαν διὰ τὴν νέαν γενεὰν μὲ μειωμένην ἀντίστασιν κατὰ νοσηρῶν ἐρεθισμάτων. Κύριοι βουλευταί, ἔχοντες ὑπ’ ὄψιν τὴν ἄμεσον σχέσιν οἰκονομίας καὶ ὑγείας, διαπιστοῦμεν, ὅτι, μέσα εἰς τὴν καθολικὴν ἀντικειμενικὴν αἰτιατικὴν σχέσιν, ἡ διατήρησις τῆς δυσαρμονίας τῶν παραγωγικῶν σχέσεων καὶ παραγωγικῶν δυνάμεων καὶ ἡ ἐξ αὐτῆς βραδύτης ἀμοιβαίας ποσοτικῆς καὶ ποιοτικῆς ἐναλλαγῆς δημιουργοῦν αἰτιώδη δεσμὸν βαθμιαίου καὶ ἐπαναστατικοῦ μεταβολισμοῦ. Τελειώνοντας, κύριοι βουλευταί, καὶ θέλοντας νὰ καλύψω ἐνδεχομένην ἀπορίαν, λέγω, ὅτι καὶ ὑπὸ τὰς σημερινὰς συνθήκας ἠμπορεῖ νὰ ἐπιτύχῃ ἡ ἰατροφαρμακευτικὴ περίθαλψις ἄν, τὸ μέχρι τοῦδε ἀμετάβλητον Κράτος τῶν κρατούντων οἰκονομικῶς, μεταβληθῇ εἰς πραγματικὸν ρυθμιστικὸν ὄργανον διαταξικῆς ἰσορροπίας διὰ τὴν εὐημερίαν τοῦ συνόλου, ὅπως λέγει ἡ εἰσηγητικὴ ἔκθεσις. Ἡ Πολιτεία, κύριοι, ἀντλοῦσα τὸ νόημά της καὶ τὴν δύναμίν της, ὡς ἀνωτάτη ἐξουσία ἀπὸ τὴν ἀλληλοεξάρτησιν καὶ ἀλληλεγγύην πολιτῶν καὶ Κράτους, εἷς τύπος συλλογικῆς ζωῆς, ποὺ πρέπει νὰ ἐξασφαλίζῃ τὸ κοινὸν μέτρον βασικῶν ἀπαιτήσεων πολιτῶν τοῦ συνόλου. Αὐτὸ σημαίνει, ὅτι καὶ ἡ ἀξία τοῦ πολίτου βιολογικά, κοινωνικά, ἐθνικά, ἠθικὰ μετρᾶται καὶ ἀπὸ τὸν βαθμὸν τῆς συνοχῆς του πρὸς τὴν ὁλότητα καὶ ἀπὸ τὸ εὖρος τῆς προσαρμογῆς του πρὸς τὰς ἀπαιτήσεις τῆς προοδευτικῆς ἀντικειμενικῆς ὁλότητος τοῦ εἴδους του. Ἐπειδή, λοιπόν, πιστεύω, ὅτι μία ἀπὸ τὰς βασικὰς ἀπαιτήσεις τοῦ συνόλου εἶναι καὶ ἡ ἰατροφαρμακευτικὴ περίθαλψις τῶν ἀγροτῶν, προτείνω: 1) Τὸ Ὑφυπουργεῖον Ὑγιεινῆς νὰ μετατραπῇ εἰς Ὑπουργεῖον. 2) Νὰ ἱδρυθοῦν ὑγειονομικοὶ συνεταιρισμοὶ εἰς κάθε Κοινότητα, μὲ Ἐπιτροπὰς ἀποτελουμένας ἀπὸ τὸν Πρόεδρον τοῦ Συνεταιρισμοῦ, ἀπὸ τὸν Γεν. Γραμματέα τῆς Κοινότητος, ἀπὸ ἕνα ἀντιπρόσωπον τυχὸν Γ. Π. Συν)σμῶν, ἀπὸ τὸν ἰατρὸν ποὺ θὰ ὑποδείξουν τὰ κατὰ τὰς συνθήκας τοῦ τόπου ἐπιβαλλόμενα. Νὰ ἀποτελέσουν οἱ συνεταιρισμοὶ αὐτοὶ τὴν βάσιν τοῦ Ὑπουργείου Ὑγιεινῆς διὰ τὸ ἀγροτικὸν τμῆμα. 4) Νὰ ἱδρυθῇ εἰς κάθε Νομὸν καὶ ἓν ἀγροτικὸν νοσοκομεῖον. 5) Νὰ ληφθοῦν οἱ ὑποδειχθέντες ὑπὸ τῆς ΕΔΑ οἰκονομικοὶ πόροι. 6) Τὰ Πανεπιστήμια νὰ ἀνοίξουν τὰς πύλας των πρὸς ἐλευθέραν ἐγγραφὴν στὴν Ἰατρικήν, ἄνευ οὐδενὸς ἐμποδίου. 7) Νὰ εἰσπραχθοῦν αἱ παγωμέναι πιστώσεις καὶ νὰ διατεθοῦν διὰ τὴν ἰατροφαρμακευτικὴν περίθαλψιν τῶν ἀγροτῶν. 8) Νὰ γίνῃ σχεδιασμένη συμμετρικὴ κατανομὴ τῶν ἰατρῶν. Νὰ ληφθοῦν ὑπ’ ὄψιν αἱ οἰκονομικαὶ ὑποδείξεις τῆς Ε. Δ.Α., ὡς πρὸς ἄλλα κεφάλαια, ἀκόμη νὰ εἰσπραχθοῦν καὶ αἱ παγωμέναι πιστώσεις, διότι παγοποίησις πλήρης σημαίνει νομιμοποίησις ἀπάτης, κλοπῆς κλπ. Δὲν θὰ ἀναφερθῶ εἰς λεπτομερείας, ποὺ πρέπει νὰ εἶναι ἕνας Κανονισμός, ὁ ὁποῖος πρέπει νὰ ἐπιβάλλεται εἰς τὴν Βουλήν. Σᾶς λέγω μόνον τοῦτο: Θύελλες ξεσπᾶνε ἐκεῖ, ὅπου, ἄλλοι μὲν γλεντᾶνε καὶ μασᾶνε, καὶ ἄλλοι χάσκουν καὶ πεινᾶνε. Καὶ ἐκεῖ ποὺ ἄλλοι δὲν ἔχουν σταλαγματιὰ νερὸ νὰ πιοῦνε καὶ ἄλλοι δὲν εὑρίσκουν γεφύρι νὰ περάσουν,

§73ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ κ. Λ. Τσαλδάρη, ἔχει τὸν λόγον.

§74Λ. ΤΣΑΛΔΑΡΗ. Κατὰ τὴν συνεδρίασιν τῆς 23ης Ἰανουαρίου, κ. Πρόεδρε, ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τῆς συζητήσεως τοῦ ἄρθρου 1, ὁ κ. ὑπουργὸς εἶχεν ἤδη δηλώσει, ὅτι ἡ ὑγειονομικὴ περίθαλψις τῶν ἀγροτῶν θὰ παραμείνῃ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Κοινωνικῆς Προνοίας. Τὴν δήλωσιν ἐκείνην τοῦ κ. ὑπουργοῦ εἶχον ἀκούσει μὲ ἰδιαίτερον ἐνδιαφέρον, δεδομένου ὅτι, μετ’ ἄλλων συναδέλφων εἴχομεν συνυπογράψει καὶ καταθέσει τὴν 8ην Δεκεμβρίου τροπολογίαν, ἀποβλέπουσαν εἰς τὴν συνέχισιν τῆς παροχῆς τῆς ἰατρικῆς περιθάλψεως, ὡς μέχρι τοῦδε παρὰ τοῦ ὑπουργοῦ Προνοίας διὰ τοῦ Ν. 3487)55 καὶ τῶν συμπληρωσάντων τούτων. Εὐχαριστῶ τὸν κ. ὑπουργόν, διότι ἀπεδέχθη τὰς ἀπόψεις μας αὐτάς, τὰς ὁποίας μὲ πολλὰ στοιχεῖα ἀνέπτυξαν καὶ ὑπεστήριξαν οἱ συνυπογράψαντες τὴν τροπολογίαν ἐκείνην συνάδελφοι κ.κ. Κατσαφάδος καὶ Μανέντης, κατὰ τὴν κατ’ ἀρχὴν συζήτησιν. Ὁ κ. ὑπουργός, συνεπὴς πρὸς τὴν δήλωσίν του, διέγραψε τὴν 2αν παράγραφον τοῦ ὑπὸ κρίσιν ἄρθρου καὶ ἐπεφυλάχθη νὰ τροποποιήσῃ καὶ τὸ ἄρθρον 23. Θὰ ἔπρεπεν, ὅμως, νὰ ἔχῃ ὑπ’ ὄψει καὶ τὴν ἀνάγκην τῆς διαγραφῆς τῆς παραγράφου 5 τοῦ ἄρθρου 16. Θὰ παραμείνῃ οὕτω ἡ ἰατρικὴ περίθαλψις εἰς τὸν φυσιολογικὸν αὐτῆς φορέα, τὸ Ὑπουργεῖον Προνοίας, τὸ ὁποῖον διαθέτει καὶ εἰδικὰς ὑπηρεσίας καὶ εἰδικῶς ἐκπαιδευμένον προσωπικὸν μὴ ἐπερχομένης διασπάσεως τῆς παροχῆς τῆς περιθάλψεως: Ἐξ ἄλλου, ὁ κ. ὑπουργός, κατὰ τὴν συνεδρίασιν τῆς 23ης Ἰανουαρίου, εἶχεν ἀναφερθῆ καὶ εἰς τὸν νόμον 2592 τὸν ψηφισθέντα ἐπὶ τῆς ὑπουργίας του ὡς ὑπουργοῦ Προνοίας, ἐν τῷ ὁποίῳ προεβλέπετο ἡ ἑνοποίησις τῶν ὑγειονομικῶν ὑπηρεσιῶν. Ἐλπίζω, ὅτι μελλοντικῶς θὰ χωρήσωμεν εἰς τὴν ἑνοποίησιν ταύτην, διὰ τὴν ὁποίαν ἔχουν ἐκπονηθῆ αἱ μελέται. Περαιτέρω, πολλοὶ ρήτορες, κ. Πρόεδρε, κατέκριναν τὸν νόμον 3487 καὶ ἐσημείωσαν ὡρισμένας του ἀτελείας. Ἐξ ἀντιθέτου, ἄλλοι συνάδελφοι, ἀνεγνώρισαν τὰ εὐεργετικὰ ἀποτελέσματα τοῦ νόμου αὐτοῦ καὶ ἐσημείωσαν τὴν σημαντικὴν ἐπιτυχίαν τὴν ὁποίαν εἶχε. Θὰ πρέπει νὰ λάβωμεν ὑπ’ ὄψιν, ὅτι ὁ νόμος αὐτὸς ἐψηφίσθη μόλις πρὸ 5ετίας καὶ ἐφαρμόζεται προοδευτικῶς. Κατὰ τὴν ἀποχώρησίν μου ἐκ τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας, τὸν Μάρτιον 1958, εἶχον τεθῆ ἐν λειτουργίᾳ 1081 ἀγροτικὰ καὶ κοινοτικὰ ἰατρεῖα καὶ ὑγειονομικοὶ σταθμοὶ μὲ 1.100 ἰατροὺς καὶ ἄνω, μὲ 335 μαίας καὶ 300 νοσοκόμους. Ἐν συνεχείᾳ, ἱδρύθησαν καὶ νέα ἰατρεῖα, εἰς τρόπον ὥστε, σύμφωνα μὲ τὰς γενομένας δηλώσεις, κατὰ τὴν 24ην Νοεμβρίου π.ἔ., ὑπὸ τῶν ὑπουργῶν κ.κ. Στράτου καὶ Ψαρρέα, νὰ ὑπάρχουν κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην ἐν λειτουργίᾳ 1.233 ἀγροτικὰ ἰατρεῖα καὶ ὑγειονομικοὶ σταθμοί, ἐκ τῶν ὁποίων ἐξυπηρετήθησαν 3.345.000 ἀγρόται ἔναντι συνόλου ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ 4 ἑκατομμυρίων. Περὶ ὅλων αὐτῶν, λεπτομερέστερα στοιχεῖα ἔδωσεν ὁ συνάδελφος κ. Κατσαφάδος, κατὰ τὴν κατ’ ἀρχὴν συζήτησιν. Ἀφ’ ἑτέρου, διὰ τοῦ δημοσιευθέντος τὸν παρελθόντα Ὀκτώβριον Ὀργανισμοῦ τοῦ Ὑπουργείου Προνοίας εἰς τὴν Ἐφημερίδα τῆς Κυβερνήσεως, εἰς τὴν Γενικὴν Διεύθυνσιν Ὑγιεινῆς ἱδρύθη καὶ Διεύθυνσις Ἀσφαλίσεως τῶν ἀγροτῶν. Τοιουτοτρόπως, κ. Πρόεδρε, αἱ ἐπιτελικαὶ Ὑπηρεσίαι τοῦ Ὑπουργείου Ὑγιεινῆς ὠργανώθησαν κατὰ τρόπον πληρέστερον καὶ ἀρτιώτερον, ἵνα ἀντιμετωπίσουν κατὰ τρόπον σύμφωνον μὲ τὰς προσδοκίας μας τὰ θέματα τῆς ὑγείας τῶν ἀγροτῶν. Αὐτὰς τὰς παρατηρήσεις εἶχα νὰ κάμω, κ. Πρόεδρε, καὶ τελειώνω εὐχαριστοῦσα τὸν κ. ὑπουργόν, διότι ἀπεδέχθη τὰς ἀπόψεις μας ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου.

§75ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Κατσαφάδος, ἔχει τὸν λόγον.

§76Γ. ΚΑΤΣΑΦΑΔΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπιθυμῶ νὰ προσθέσω καὶ τὰς ἰδικάς μου εὐχαριστίας εἰς τὰς ἐκφρασθείσας ὑπὸ τῆς σεβαστῆς μου κυρίας Προέδρου, πρὸς τὸν κ. ὑπουργὸν Γεωργίας καὶ τὴν Κυβέρνησιν, διότι ἀπεδέχθη τὴν τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν ἄλλωστε διετυπώσαμεν μετὰ τοῦ συναδέλφου κ. Μανέντη, πρῶτον, κατὰ τὴν συζήτησιν τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου.

§77Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Ποία εἶναι;

§78Γ. ΚΑΤΣΑΦΑΔΟΣ. Νὰ παραμείνῃ ἡ περίθαλψις νόσου εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Κοινωνικῆς Προνοίας, κ. συνάδελφε. Κύριε Πρόεδρε, μακρὸς γίνεται λόγος διὰ τὸν νόμον 3487 καὶ κρίσεις καὶ ἐπικρίσεις, εὐμενεῖς καὶ δυσμενεῖς, ἀπὸ διαφόρους κυρίους συναδέλφους. Ἔλαβα τὸν λόγον, τόσον κατὰ τὴν συζήτησιν τῆς ἀρχῆς, ὅσον καὶ κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ ἄρθρου, τὸ ὁποῖον συζητοῦμεν ἀπόψε, ἐπειδὴ μὲ συνδέει κἄτι μὲ τὸν νόμον αὐτόν, καὶ ἐὰν θέλετε δέχομαι τὴν πατρότητα αὐτοῦ. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε δι’ ὀλίγων νὰ προβῶ εἰς ὡρισμένας διευκρινήσεις, εἰς ἀπάντησιν εἰς τὰς ἐπικρίσεις αἱ ὁποῖαι γίνονται. Ὁ νόμος αὐτός, κύριοι συνάδελφοι, ἔχει συνταχθῆ μὲ περιεχόμενον καὶ οὐσίαν ἀσφαλιστικήν, ἐπὶ τῇ βάσει τῶν κανόνων τοῦ Ἀσφαλιστικοῦ Δικαίου. Προβλέπει τὴν ἀνάληψιν τοῦ μείζονος βάρους ὑπὸ τοῦ Κράτους καὶ τοῦ κρατικοῦ προϋπολογισμοῦ, καὶ τοῦτο ἐγένετο. Προβλέπει, ὅμως, καὶ κἄτι ἄλλο, καὶ τὴν συμμετοχὴν τῶν ἠσφαλισμένων. Διότι, κ. Πρόεδρε, δὲν νομίζω, ὅτι ὑπάρχει τις, εἴτε ἐντός, εἴτε ἐκτὸς τῆς αἰθούσης ταύτης, ποὺ νὰ ὁμιλῇ σοβαρῶς περὶ κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως, ἄνευ τῆς συμμετοχῆς τοῦ ἠσφαλισμένου. Προέβλεπε δὲ ὁ νόμος τὴν συμμετοχήν, ἀκριβῶς, τῶν ἠσφαλισμένων κατὰ τρόπον, ὅπως εἶπον, προσαρμοζόμενον μὲ τὸ Ἀσφαλιστικὸν Δίκαιον. Ὁ νόμος αὐτός, λόγῳ τῶν ἐπικρίσεων, αἱ ὁποῖαι διετυπώθησαν ἀπὸ τοὺς κυρίους συναδέλφους, δὲν ἐφηρμόσθη, ὡς πρὸς τὴν συμμετοχὴν τῶν ἀγροτῶν. Δὲν ἐπραγματοποιήθησαν οὕτω οἱ πόροι, οἱ ὁποῖοι προεβλέποντο ἀπὸ τὰ ἄρθρα 7, 8 καὶ 13 καὶ τὸ Κράτος ἐπεβαρύνθη μὲ τὴν ἀνοικτὴν περίθαλψιν. Ὁ κ. Κοκκέβης ἐζήτησε τὸν λόγον, διὰ νὰ ἀντικρούσῃ, ὅτι δὲν προεβλέπετο συμμετοχή. Κύριε συνάδελφε, ἐὰν εἴχατε ἀναγνώσει καλῶς τὸ ἄρθρον 8......

§79Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, διαμαρτύρομαι. Ὁ κ. Κατσαφάδος προλαμβάνει καὶ μαντεύει ποία θὰ εἶναι ἡ ἰδική μου ἀντίκρουσις. Ἀντιθέτως, κ. συνάδελφε, ἐγὼ καὶ εἰς τὴν ἀρχὴν τῆς συζητήσεως καὶ σήμερον εἶπον, ὅτι ὁ νόμος 3487 ἦτο ἕνα κείμενον προσεκτικὰ μελετημένον, τὸ ὁποῖον ἀπέδωσεν ἕως ἕνα βαθμὸν καὶ θὰ ἀπέδιδε πολὺ περισσότερα πράγματα, ἐὰν ἐφηρμόζετο. Ἀλλ’ ἡ Κυβέρνησις ἐξετέθη εἰς τὴν ὑπόσχεσιν ποὺ ἔκαμεν, ὅτι θὰ παράσχῃ τὴν περίθαλψιν αὐτὴν ἄνευ συμμετοχῆς.

§80Γ. ΚΑΤΣΑΦΑΔΟΣ. Τὸ ἄρθρον 8 ἀναφέρει, ὅτι πάντα τὰ πρόσωπα τὰ μὴ περιλαμβανόμενα εἰς τοὺς κατὰ Δήμους καὶ Κοινότητας συντασσομένους καταλόγους εὐπόρων, δικαιοῦνται ἰατροφαρμακευτικῆς περιθάλψεως, ἄνευ οὐδεμιᾶς ὑποχρεώσεως. Περαιτέρω, ἐν παραγράφῳ 2 ἀναφέρει, ὅτι οἱ εὔποροι δικαιοῦνται μὲ συμμετοχὴν τῆς ἀνοικτῆς περιθάλψεως, ὄχι ὅμως τῆς νοσοκομειακῆς. Ἰδοὺ ἡ ἐπίκρισις διατὶ τὸ δελτίον ἀπορίας. Διότι, κύριοι συνάδελφοι, προεβλέπετο διὰ τοῦ νόμου ἡ ἐξαίρεσις ἀπὸ τὴν νοσοκομειακὴν περίθαλψιν. Δὲν ἐφηρμόσθη ἡ εἰσφορὰ εἰς βάρος τοῦ προϋπολογισμοῦ διὰ τοὺς ἀπόρους. Οἱ δὲ ἄποροι ἔπρεπε φυσικὰ νὰ εἶναι ἐφωδιασμένοι, ἐὰν πράγματι ἦσαν ἄποροι, μὲ δελτίον ἀπορίας. Ἰδοὺ διατὶ ὁ νόμος αὐτὸς δὲν ἦτο νόμος κοινωνικῆς προνοίας, ὅπως πολλοὶ τῶν ρητόρων ἐζήτησαν νὰ γίνῃ, νὰ ἀναλάβῃ δηλαδὴ τὸ Κράτος τὴν περίθαλψιν καὶ τὴν εὐθύνην τῆς ἀσθενείας τῶν ἠσφαλισμένων διὰ τοῦ κρατικοῦ προϋπολογισμοῦ. Τότε, πῶς ὁμιλοῦμεν ὅτι, ἂν φορτώσωμεν εἰς τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ Κράτους τὴν ἰατροφαρμακευτικὴν περίθαλψιν θὰ τὴν ὀνομάσωμεν κοινωνικὴν πρόνοιαν. Ἐὰν θέλετε πράγματι κοινωνικὴν ἀσφάλισιν, οὐδεὶς ἠσφαλισμένος πρέπει ν’ ἀπολαμβάνῃ τῶν ἀγαθῶν τῆς ἀσφαλίσεως ἄνευ συμμετοχῆς του. Ὁ νόμος δὲ προβλέπει τὴν συμμετοχὴν καὶ ἡ Κυβέρνησις, διὰ νὰ μὴ κατακριθῇ, ὅτι ἐπιβαρύνει ἀφ’ ἑνὸς μὲν τοὺς ἀγρότας μὲ μίαν εἰσφορὰν καὶ ἀφ’ ἑτέρου ἐν τῇ μερίμνῃ της, ὅτι ἔπρεπε νὰ ὁλοκληρωθῇ ἡ ἀσφάλισις δὲν ἐπροχώρησεν εἰς τὴν ἐφαρμογὴν ἐξ ὁλοκλήρου τοῦ νόμου. Καὶ οὕτω ἔλλειψαν τὰ ποσὰ τὰ ὁποῖα προβλέπονται ἀπὸ τὴν εἰσφορὰν καὶ τὰ ὁποῖα ἀνεβιβάζοντο εἰς 120 ἑκατ. κατ’ ἐλάχιστον ὅριον καὶ εἰς 180 ἑκατ. κατὰ μέγιστον. Λέει, ἐπίσης, ὅτι ὁ Ὀργανισμὸς Ἀγροτικῆς Ἀσφαλίσεως παρέχει 210 ἑκατ. διὰ τὴν ἀσφάλισιν νόσων καὶ ὄχι ὑγείας, ὅπως ἀνέφερον πολλοὶ τῶν ρητόρων. Διότι εἶναι δύο πράγματα, τὰ ὁποῖα εἶναι ἐντελῶς διάφορα μέν, ἀλλὰ συνυφασμένα. Τὴν μὲν εὐθύνην τῆς ὑγείας ὑπέχει τὸ Κράτος διὰ τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας ἐφ’ ὁλοκλήρου τοῦ πληθυσμοῦ, τὴν δὲ εὐθύνην τῆς ἀσθενείας ὑπέχει ἕκαστον ἄτομον διὰ τῆς συμμετοχῆς του. Διὰ τοὺς ἀπόρους, διὰ τοὺς μὴ δυναμένους νὰ ἔχουν τὴν περίθαλψιν μεριμνᾷ τὸ Κράτος. Ἐκεῖνοι, ὅμως, οἱ ὁποῖοι δύνανται νὰ εἰσφέρουν, εἴτε μισθωτοί, εἴτε ὑπάλληλοι, εἴτε ἀγρόται εἶναι, πρέπει νὰ εἰσφέρουν, διότι δὲν ἠμπορεῖ, ἐπαναλαμβάνω, νὰ νοηθῇ ἀσφάλισις ἄνευ τῆς συμμετοχῆς τῶν ἠσφαλισμένων. Ὑπάρχει ὅμως καὶ κἄτι ἄλλο, τὸ ὁποῖον δὲν ἔγινεν ἀντιληπτὸν ἀπὸ τοὺς κ.κ. ρήτορας. Ὅτι τὰ 225 ἑκατ. προορίζονται δι’ ἐνίσχυσιν, ἡ ὁποία δὲν ἀνέρχεται οὔτε εἰς τὸ ἕνα τέταρτον τῶν ἀναγκῶν, αἱ ὁποῖαι ὑπάρχουν διὰ τὴν περίθαλψιν τοῦ πληθυσμοῦ. Διότι τὸ Κράτος παρέχει διὰ τὴν ἀνοικτὴν περίθαλψιν τῶν ἀγροτῶν 119 ἑκατ. διὰ τὸ 1960, τὰ ὁποῖα ἐξακολουθοῦν νὰ εἶναι ἐγγεγραμμένα εἰς τὸν προϋπολογισμὸν διὰ τὴν περίθαλψίν του. Πέραν δὲ αὐτοῦ, ποσὸν 410 ἑκατ. διὰ τὴν κλειστὴν νοσοκομειακὴν περίθαλψιν. Καὶ εἶπον, κύριοι συνάδελφοι, κατὰ τὴν συζήτησιν τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου, ὅτι τὸ μέγιστον ποσοστὸν τῆς δαπάνης διὰ τὴν κλειστὴν νοσοκομειακὴν καλουμένην περίθαλψιν ἀφορᾷ τὸν ἀγροτικὸν πληθυσμόν. Καὶ ἀνέφερον τὸ παράδειγμα τῆς ἐκλογικῆς μου περιφερείας, τοῦ Πειραιῶς, ὅπου οἱ ἄποροι ἀνέρχονται εἰς 2,5%, περίπου, διότι εἶναι ἠσφαλισμένοι πάντες εἰς ἕνα ἀσφαλιστικὸν φορέα καὶ τὸ μέγιστον ποσοστὸν τῆς νοσοκομειακῆς περιθάλψεως τὴν ὁποίαν παρέχει τὸ Κράτος, δηλαδὴ τὰ 410 ἑκατ. ἀφοροῦν τὸν ἀγροτικὸν πληθυσμόν, δηλαδὴ τὰ 4.500.000. Αὐτὰς τὰς παρατηρήσεις, κ. Πρόεδρε, ἤθελα νὰ κάμω, ὅσον ἀφορᾷ τὰς ἐπικρίσεις τὰς ὁποίας οἱ διάφοροι ρήτορες διετύπωσαν ἀπὸ τοῦ βήματος διὰ τὸν νόμον 3487.

§81Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, πρέπει νὰ διευκρινισθῇ κἄτι, πρὸς διαφώτισιν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας. Δὲν γνωρίζω πρὸς τὶ ἡ ἀγόρευσις τοῦ κ. Κατσαφάδου. Πρῶτον, δὲν εἶμαι ἐξ ἐκείνων τῶν συναδέλφων, οἱ ὁποῖοι ἐπέκρινον τὸν νόμον 3487)55. Ἀντιθέτως καὶ εἰς τὴν ἀρχὴν τῆς συζητήσεως εἶπον, ὅτι ὁ νόμος αὐτὸς εἶναι ἕνα κείμενον προσεκτικὰ μελετημένον, ὁ ὁποῖος ἀπέδωσεν ἕως ἕνα βαθμὸν καὶ ἀσφαλῶς θὰ ἀπέδιδε καὶ περαιτέρω ἐὰν ἐφηρμόζετο. Τὸ ὅτι δὲν ἐφηρμόσθη, δὲν εἶναι εὐθύνη ἰδική μας. Εἶναι εὐθύνη ἰδική σας. Ἀλλὰ καὶ δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἐφαρμοσθῇ ὁ νόμος, διότι τὸ φυλλάδιον ποὺ ἐκυκλοφόρησε πρὸ τῶν ἐκλογῶν ὑπέσχετο τὴν καθολικὴν ἀσφάλισιν κατὰ τῶν νόσων καὶ ἑπομένως παροχὴν ἰατροφαρμακευτικῆς περιθάλψεως ἀπολύτως δωρεάν. Περιωρίζετο μόνον τοῦτο εἰς ἕνα κύκλον εὐπόρων ἀσθενῶν κρινομένων ὄχι μὲ τὰ συνήθη κριτήρια ἀπορίας. Γράφει δὲ ὁ νόμος: Ὅτι οἱ προδήλως εὔποροι θὰ συμμετέχουν ἀντὶ 50 δραχ. κατ’ ἄτομον καὶ κατ’ ἔτος. Πάντως, ἀπὸ τὴν μελέτην εἶχε βγῆ τὸ συμπέρασμα, ὅτι πρόκειται νὰ εἰσπραχθοῦν 120 ἑκατ. δραχμαί. Ἡ εὐθύνη βαρύνει τὴν Κυβέρνησιν, διότι δὲν ἔθεσεν εἰς ἐφαρμογὴν τὸν νόμον αὐτόν. Ἀλλ’ ἐπαναλαμβάνω, δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ τὸν θέσῃ εἰς ἐφαρμογήν, διότι ὑπανεχώρησεν ἀπὸ τὰς προεκλογικὰς ὑποσχέσεις ποὺ εἶχε δώσει. Πάντως, ἡ ἔννοια εἶναι, ὅτι τὰ 225 ἑκατ. ἀποτίθενται εἰς τοὺς ὤμους τῶν ἀγροτῶν.

§82Γ. ΚΑΤΣΑΦΑΔΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἀπήντησα λεπτομερέστατα εἰς ὅλας αὐτὰς τὰς ἀπορίας.

§83Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Διὰ τὴν ἀσφάλισιν τῆς ἀσθενείας τῶν ἀγροτῶν, τὸ σπέρμα περιείχετο εἰς τὸν νόμον 2592. Διὰ τοῦ νόμου αὐτοῦ ἤρχισαν νὰ ἐπανδροῦνται τὰ χωρία τῆς ὑπαίθρου μὲ ἰατρούς. Ἐν συνεχείᾳ, ἦλθεν ὁ νόμος 3487, ὁ ὁποῖος ἐπεξέτεινεν εἰς ὁλόκληρον τὴν ὕπαιθρον τὴν ἀνοικτὴν ἰατρικὴν περίθαλψιν. Πρέπει, ὅμως, νὰ προσθέσω καὶ κάτι ἄλλο, τὸ ὁποῖον προέκυψεν ἀπὸ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ νόμου ἐκείνου. Κύριοι συνάδελφοι, ὅταν ὁμιλοῦμεν περὶ ὑγείας πρέπει νὰ ἔχωμεν ὑπ’ ὄψει, ὅτι βασικὴ προϋπόθεσις διὰ τὴν ὕπαρξιν αὐτῆς εἶναι ἡ πρόληψις. Διὰ τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ νόμου 3487, ἡ προληπτικὴ ὑγιεινὴ ἐπεξετάθη εἰς ὅλην τὴν ὕπαιθρον. Μὲ τὰ κοινοτικὰ καὶ κρατικὰ ἰατρεῖα κατωρθώθη νὰ δοθῇ ἰατρικὴ περίθαλψις καὶ νὰ ληφθοῦν ὅλα τὰ ἀναγκαῖα μέτρα διὰ τὴν πρόληψιν τῶν ἀσθενειῶν. Πρὸ τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ νόμου αὐτοῦ, ἡ προληπτικὴ ὑγιεινὴ ἠσκεῖτο μόνον εἰς τὰ ἀστικὰ κέντρα. Διὰ τῆς ἐφαρμογῆς ὅμως τοῦ νόμου αὐτοῦ καὶ τῆς λειτουργίας τῶν κοινοτικῶν καὶ ἀγροτικῶν ἰατρείων, ἡ ἰατρικὴ περίθαλψις ἐπεξετάθη εἰς ὅλην τὴν ὕπαιθρον. Οὕτω, ἡ ὑγιεινὴ εἰς τὴν ὕπαιθρον ἀνῆλθεν εἰς ἕν ἐπίπεδον ἐξαιρετικῶς καλόν. Ὁ νόμος 3487, ἐν τῇ οὐσίᾳ προέβλεπε τὴν ἀνοικτὴν ἰατρικὴν περίθαλψιν. Ποία εἶναι ἡ διαφορὰ τοῦ νόμου ἐκείνου καὶ τοῦ ἤδη εἰσαγομένου μέτρου; Ὁ νόμος ἐκεῖνος δὲν ἐστηρίζετο ἀπὸ ἀπόψεως δαπανῶν μόνον εἰς τὸν κρατικὸν προϋπολογισμόν, ἀλλὰ καὶ εἰς τὴν εἰσφορὰν τῶν εὐπόρων ἀγροτῶν, ἡ ὁποία προεβλέπετο νὰ ἀνέλθῃ εἰς τὸ ποσὸν τῶν 120 ἑκατ. δραχμῶν, ὡς πρὸ ὀλίγου ἐξέθεσεν ὁ εἰσηγητὴς τοῦ νόμου ἐκείνου, συνάδελφος κ. Κατσαφάδος.

§84Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶχεν ὅμως καὶ τὴν φαρμακευτικὴν περίθαλψιν.

§85Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Μάλιστα. Ἐν τῇ οὐσίᾳ, λοιπόν, ἐδαπανῶντο 105 ἑκατ. ἐτησίως διὰ τὴν ἐπάνδρωσιν τῶν ἀγροτικῶν ἰατρείων, ἡ δὲ καθυστέρησις τῆς ἐπανδρώσεως τούτων ὀφείλεται καὶ μόνον εἰς τὴν ἀπροθυμίαν τῶν ἰατρῶν νὰ ὑπηρετήσουν εἰς τὴν ὕπαιθρον. Δι’ αὐτὸν δὲ τὸν λόγον, τελευταίως, ὡς γνωρίζετε, ἡ Κυβέρνησις ἔλαβε νομοθετικὰ μέτρα διὰ τὴν προώθησιν τῶν ἰατρῶν εἰς τὴν ὕπαιθρον. Τὸ συζητούμενον νομοσχέδιον δὲν μεταβάλλει τὸν τρόπον τῆς παροχῆς τῆς κλειστῆς περιθάλψεως τῆς νοσοκομειακῆς. Τὸ Κράτος δαπανᾷ διὰ τὴν ὑγειονομικὴν περίθαλψιν τῶν ἀπόρων ἀγροτῶν 300 ἑκατ. ἐτησίως. Τὸ 1959, συγκεκριμένως, ἐδαπανήθησαν 401 ἑκατ. καὶ ἐξυπηρετήθη πληθυσμὸς 2.500.000, ἐκ τοῦ ἀριθμοῦ δὲ αὐτοῦ, ἐὰν ἐξαιρεθοῦν 600.000 ἄποροι ἀστοί, οἱ ὑπόλοιποι, ἀνερχόμενοι εἰς 1.900.000, προέρχονται ἐκ τῆς ὑπαίθρου καὶ εἶναι ἄποροι ἀγρόται, ἡ δὲ ἀντιστοιχοῦσα δαπάνη εἶναι 300 ἑκατ., αὐξανομένη συνεχῶς. Θὰ πρέπει νὰ προσθέσω, ὅτι διὰ τὴν νοσηλείαν τῶν κοινωνικῶν νοσημάτων καὶ οἱ εὔποροι, μετὰ τὴν παρέλευσιν τοῦ πρώτου ἑξαμήνου, ἀφ’ ἧς ἤρχισαν θεραπείαν, νοσηλεύονται ἐφ’ ἑξῆς δωρεάν. Εἶπον, λοιπόν, προηγουμένως, ὅτι ὁ νόμος 3487 ἐστηρίζετο καὶ ἐπὶ τῆς εἰσφορᾶς τῶν ἠσφαλισμένων καὶ ὅτι διὰ τῆς ἐφαρμογῆς του, κατὰ τὸ πλεῖστον, ἐπηνδρώθη ἡ ὕπαιθρος μὲ ἀγροτικὰ ἰατρεῖα, ἀλλὰ ἀπομένουν νὰ γίνουν πολλὰ πράγματα ἀκόμη. Ὄχι μόνον ἡ ἵδρυσις τῶν ἀπαραιτήτων ἰατρείων, τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ ἀνέλθουν εἰς 400–500, ἀλλὰ κυρίως, πρέπει νὰ ἐξοπλισθοῦν τὰ ἀγροτικὰ ἰατρεῖα μὲ τὰ μέσα ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα εἶναι ἀπαραίτητα διὰ νὰ δυνηθοῦν νὰ ἀνταποκριθοῦν εἰς τοὺς σκοπούς, διὰ τοὺς ὁποίους ἱδρύθησαν. Καὶ μέσα μεταφορᾶς τοῦ ἰατροῦ καὶ μέσα μεταφορᾶς τῶν ἀσθενῶν καὶ μέσα, διὰ τῶν ὁποίων θὰ καθίσταται δυνατὸν ἐκεῖ ποὺ δὲν ὑπάρχει ἤδη ἰατρεῖον νὰ παρέχεται ἡ περίθαλψις μὲ τὴν μεταφορὰν τῆς νοσοκόμου καὶ ἰατρείων κινητῶν. Αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος, διὰ τὸν ὁποῖον προγραμματίζεται ἡ εἰς τὸ νομοσχέδιον δαπάνη τῶν 225 ἑκατ., πέραν τῶν ἤδη δαπανωμένων 125 ἑκατ. Καταργεῖται ἡ ὑποχρέωσις, ἡ ὁποία ὑφίσταται ἐκ τοῦ νόμου 3487 τῆς παροχῆς ἐκ μέρους τῶν ἀπόρων τῆς εἰσφορᾶς καὶ τῆς συμμετοχῆς εἰς τὴν δαπάνην ἡ ὁποία, ἐπαναλαμβάνω, ἔχει ὑπολογισθῆ εἰς 120 ἑκατ. καὶ προβλέπεται ἡ συμμετοχή, ἢ μᾶλλον ἡ ἐκ τῆς ἀσφαλιστικῆς εἰσφορᾶς συμμετοχὴ εἰς τὴν δαπάνην τῆς ἰατρικῆς περιθάλψεως. Ὅπως βλέπετε, δὲν ἐπέρχεται καμμία νέα ἐπιβάρυνσις τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου.

§86Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Αὐτὴ ἡ δαπάνη ἀφεώρα τοὺς εὐπόρους, ἐνῷ τώρα θὰ πληρώνουν καὶ οἱ ἄποροι.

§87Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Θὰ πληρώνουν, ἀλλὰ δὲν ἐκάματε τὸν λογαριασμὸν τὸ τὶ θὰ πληρώνουν. Εἶναι ὀρθὸν ἐκεῖνο ποὺ λέγετε, ἀλλὰ ἐπίσης εἶναι ὀρθόν, ὅτι εἰς κἄθε ἀσφάλισιν πρέπει νὰ πληρώνῃ κἄτι ὁ ἠσφαλισμένος, ἀναλόγως τῆς οἰκονομικῆς του δυνατότητος, διὰ νὰ μὴ δημαγωγῆται ἐκ μέρους σας. Διότι σεῖς διακηρύσσετε, ὅτι τὰ πάντα πρέπει νὰ παρέχωνται δωρεάν, ἐν γνώσει, ὅτι δὲν ἠμπορεῖ νὰ παρέχωνται δωρεάν.

§88Η. ΗΛΙΟΥ. Σεῖς διακηρύσσετε τοῦτο καὶ τὸ ὑπεσχέθητε εἰς παραμονὰς ἐκλογῶν καὶ τώρα ἔρχεσθε νὰ πάρετε τὰ χρήματα αὐτὰ πίσω.

§89Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Καὶ ὁ νόμος 3487 παρέχει εἰσφοράν. Ἀπέδειξα καὶ εἰς ἄλλας ὁμιλίας μου, ὅτι ἡ κατηγορία, ὅτι ὁ σκοπός τοῦ νόμου ἦτο νὰ μεταφέρῃ τὴν δαπάνην, τὴν ὁποίαν εἶχεν ἤδη ὁ προϋπολογισμός, εἰς βάρος τῆς ἀσφαλιστικῆς εἰσφορᾶς δὲν εἶναι ὀρθός, διότι ὁ γενικὸς Ὀργανισμὸς τῆς ἀγροτικῆς ἀσφαλίσεως παίρνει ἀπὸ τὸν προϋπολογισμὸν ἕνα ποσόν, τὸ ὁποῖον ἀνέρχεται εἰς 45–50 ἑκατ. Τὸ ποσὸν ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον προέρχεται ἀπὸ τὴν φορολογίαν τοῦ καπνοῦ. Ἐὰν δὲ ὑπολογίσωμεν καὶ ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ἔπρεπε νὰ εἰσπράττῃ ὁ προϋπολογισμός, ἐπὶ τῇ βάσει τῶν διατάξεων τοῦ νόμου 3487, θὰ ἴδωμεν, ὅτι δημοσιονομικῶς δὲν κερδίζει τίποτε ὁ προϋπολογισμός. Ἔναντι αὐτῶν, ἐπαναλαμβάνω, ἐντὸς 3ετίας προβλέπεται ἡ ἐπάνδρωσις καὶ ἡ συμπλήρωσις τῶν ἰατρείων μὲ τὰ μέσα μὲ τὰ ὁποῖα θὰ καταστῇ δυνατὸν νὰ παρέχεται πλήρης ἰατρικὴ περίθαλψις εἰς τὴν ὕπαιθρον καὶ ἀκόμη νὰ ἀσκῆται ἡ προληπτικὴ ὑγιεινὴ πλέον ἀποτελεσματικῶς. Ἐπὶ πλέον, κατηγορήθημεν, ὅτι ἐπηγγέλθη ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι θὰ διατεθοῦν διὰ τὴν περίθαλψιν τῆς ὑγείας τοῦ ἀγρότου 380 ἑκατ. Ἤδη, μὲ τὸ σχέδιον νόμου, καὶ μὲ τὰ ἤδη παρεχόμενα ἐκ μέρους τοῦ προϋπολογισμοῦ διὰ τὴν νοσοκομειακὴν περίθαλψιν τοῦ ἀπόρου ἀγρότου θὰ διατεθοῦν, κύριοι συνάδελφοι, 525 ἑκατ. Δηλαδή, δὲν ἐπελήφθη ἡ Κυβέρνησις τῶν ἐπαγγελιῶν, τοὐναντίον ὑπερηκόντισεν αὐτάς. Πολλὲς φορὲς τὰ ἔχομεν εἴπει αὐτὰ τὰ πράγματα, νομίζω, ὅτι ἡ περαιτέρω συζήτησις δὲν ἔχει κανέναν ἄλλον λόγον, παρὰ νὰ λέγωμεν, ὅτι παρέχονται ὅλα δωρεάν. Νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ τελειώσῃ αὐτὸς ὁ τρόπος τῆς συζητήσεως καὶ νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν ψήφισιν τῶν ἄρθρων τοῦ νομοσχεδίου, ὥστε νὰ μὴ δοθῇ ἡ ἀφορμὴ εἴς τινας νὰ λέγουν, ὅτι οἱ ἀντιλέγοντες καὶ κωλυσιεργοῦντες ἀποβλέπουν εἰς τὴν ματαίωσιν τῆς ἐπιψηφίσεως τοῦ νομοσχεδίου.

§90Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἔχω τὴν ἀντίληψιν, ὅτι δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἐκτοξεύωνται κατηγορίαι ἐπὶ δημαγωγίᾳ ἐξ ἀφορμῆς μιᾶς νομοθεσίας, τὴν ὁποίαν ἐλευθέρως καὶ ἀβιάστως εἰς παραμονὰς τῶν πρώτων ὑπ’ αὐτῆς διεξαχθεισῶν ἐκλογῶν ἡ Κυβέρνησις ἐψήφισε, καὶ διὰ τῆς ὁποίας ὑπεσχέθη ὄχι μόνον προληπτικὴν ὑγιεινήν, ἀλλὰ καὶ κλειστὴν περίθαλψιν περιλαμβάνουσαν νοσοκομειακήν, ὀδοντιατρικήν, φαρμακευτικὴν κλπ. Καὶ ὅλα αὐτὰ φαίνεται, ὅτι ἦσαν δημαγωγία, διότι σεῖς τὰ εἰσηγήθητε καὶ ἀπετέλεσαν νομικὴν ὑποχρέωσιν τοῦ Κράτους καὶ μάλιστα προσθέσατε πρὸ ὀλίγου, ὅτι, ἐὰν δὲν ἠμπόρεσε τὸ Κράτος νὰ ἀνταποκριθῇ εἰς ὅλην τὴν ἔκτασιν τῶν ὑποχρεώσεών του δὲν ἦτο ὅτι δὲν ἤθελε νὰ δαπανήσῃ διὰ τὴν ὑγείαν τοῦ λαοῦ, ἀλλ’ ἦτο διότι οἱ ἰατροὶ δὲν ἤθελον νὰ ὑπηρετήσουν, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἀληθὲς ὑποτιθέμενον, καθιστᾷ περιττὴν ὅλην τὴν οἰκονομίαν τοῦ ἄρθρου 7 τοῦ νομοσχεδίου. Διότι οὐδέν, καὶ τοῦτο ψηφιζόμενον, θὰ φέρῃ ἀποτέλεσμα, παρὰ μόνον ἐπιβάρυνσιν τῆς ὅλης οἰκονομίας.

§91Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ἐλήφθησαν τελευταίως μέτρα διὰ τὴν ἐπάνδρωσιν τῶν ἰατρείων.

§92Η. ΗΛΙΟΥ. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον, νομίζω, ὅτι εἶναι ἐπίσης ἀπαράδεκτον, εἶναι, τὸ νὰ λέγωμεν σήμερον εἰς τὴν ἐποχὴν ποὺ καταγγέλλονται ὁμαδικῶς ἀδενοπάθειαι καὶ ἄλλαι παθήσεις παιδιῶν καὶ ἀνηλίκων, τὴν στιγμὴν ποὺ διεκδικεῖ ἡ ὕπαιθρος συσσίτια, ὅπως εἰς τὴν Κατοχήν, διὰ νὰ ἠμπορέσουν οἱ ἄνθρωποι νὰ διατηρηθοῦν εἰς τὴν ζωήν, ἀποτελεῖ εἰρωνείαν εἰς βάρος τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν νὰ λέγῃ ὁ κ. ὑπουργός, ὅτι σήμερον, ἀπὸ ἀπόψεως ὑγείας ἡ ὕπαιθρος εἶναι βελτιωμένη. Δημαγωγεῖτε σεῖς, ὅταν λέγετε, ὅτι ἡ κατάστασις εἶναι βελτιωμένη, διότι ἡ κατάστασις εἶναι τραγική. Αὐτὰ ποὺ λέγετε θὰ τὰ ἀκούσῃ ἡ ὕπαιθρος καὶ θὰ σᾶς ἀνταμείψῃ. Εἴπατε, ὅτι καὶ ἄλλοτε ἐπλήρωναν, διότι εἴχατε καθιερώσει εἰς τὸ ἐλάχιστον ποσοστὸν τῶν θεωρουμένων προδήλως εὐπόρων ἀνθρώπων τὸ 50δραχμον ἐτησίως ἀπὸ τὸ ὁποῖον διὰ νὰ συγκεντρωθοῦν 120 ἑκατομμ. θὰ ἔπρεπε νὰ ὑπάρχουν 2.400.000 προδήλως εὔποροι χωρικοί. Αὐτὸ τὸ ἀφήνω, ἐπίσης, νὰ τὸ κρίνουν οἱ ἴδιοι οἱ χωρικοὶ οἱ ὁποῖοι γνωρίζουν πῶς ἔχουν τὰ πράγματα. Ἐλέγατε, ὅτι μέσα εἰς τὰ 120 ἑκατομμ. ἦταν τὸ 20% ποὺ θὰ συνεισέφερον δι’ ἀξίαν φαρμάκων, ἐνῷ σήμερον θὰ εἶναι ὑποχρεωμένοι νὰ εἰσφέρουν ἑκατὸν τοῖς ἑκατὸν δι’ ἀξίαν φαρμάκων. Κύριε Ὑπουργέ, νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι, ἐπίσης, ὀρθὸν αὐτὸ τὸ ὁποῖον λέγετε, ὅτι λόγῳ τυπογραφικοῦ λάθους εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν......

§93Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Δὲν εἶπον τυπογραφικὸν λάθος.......

§94Η. ΗΛΙΟΥ. Ὑπελογίσθησαν εἰς 200 ἑκατομμ., ὅσα ἐξοδεύει τὸ Κράτος, ἐνῷ ἦταν 300 ἑκατομμ. Ἀνεξαρτήτως τοῦ γεγονότος αὐτοῦ, ὁ κ. Πρωθυπουργὸς πομπωδῶς ἀπὸ τοῦ Ραδιοφωνικοῦ Σταθμοῦ, ἀνακοινῶν τὴν κατάθεσιν τοῦ νομοσχεδίου ἀνεβίβασε τὴν δαπάνην διὰ περίθαλψιν τῆς ὑγείας εἰς 226 ἑκατομμ. Ἐγὼ βλέπω, ὅτι τὸ σύνολον τῶν δαπανῶν προνοίας ὑγείας, πλὴν δαπανῶν προσωπικοῦ, διὰ τὴν νοσηλείαν ὅλων τῶν στρωμάτων τοῦ Ἑλληνικοῦ πληθυσμοῦ, δηλαδὴ καὶ τῆς ὑπαίθρου καὶ τῆς πόλεως, τὸ ὁποῖον ἦτο 249,2 ἑκατομμ. τὸ 1956, περιωρίσθη τὸ 1960 εἰς 226,18 ἑκατομμ. Εἰσηγητικὴ ἔκθεσις τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν εἰς τὸν προϋπολογισμὸν σελὶς 15. Ἐάν, λοιπόν, τὸ σύνολον, τὸ ὅλον εἶναι 226 ἑκατομμύρια, πῶς τὸ μέρος ἀνέρχεται εἰς 300 ἑκατομμύρια; Θὰ πρέπει οἱ κ.κ. Ὑπουργοί, ὅταν ὁμιλοῦν νὰ ἔχουν περισσότερον συγκεκριμένα στοιχεῖα καὶ νὰ μὴ διαπράττουν τοιαῦτα λάθη. Κύριε Ὑπουργέ, κανένα δὲν πείθετε, οὔτε εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν καὶ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι, ἐνδεχομένως, εἴτε ἐκ κομματικῆς πειθαρχίας, θὰ ψηφίσουν αὐτὴν τὴν ἄποψιν, οὔτε ἐκτὸς τῆς αἰθούσης αὐτῆς, ὅτι ὅλη αὐτὴ ἡ ὑπόθεσις τοῦ ἄρθρου 7 καὶ τῆς ὑπαναχωρήσεως καὶ διατηρήσεως τοῦ αὐτοῦ φορέως, ἀλλὰ ὑπὸ τὸν ὅρον τῆς πληρωμῆς., ὅτι ὅλη αὐτὴ ἡ ὑπόθεσις δὲν ἔχει σαφῶς, καθαρῶς φορολογικὸν χαρακτῆρα, δὲν ἔχει σκοπὸν ταμειακόν, δὲν ἔχει σκοπὸν νὰ φορτώσῃ τὰ βάρη εἰς τὰς πενεστέρας τάξεις. Κατὰ τὸν τρόπον αὐτόν, ὅμως, νομίζω, ὅτι φθάνομεν εἰς τὸ σημεῖον ἐν ἔτει 1961 καὶ ἐνῷ ἡ χώρα μας εὑρίσκεται εἰς πολὺ χαμηλὸν ἐπίπεδον ἀπὸ ἀπόψεως κατανομῆς τοῦ εἰσοδήματος εἰς τὴν ἀγροτικὴν οἰκονομίαν, εἰς τὸ τμῆμα αὐτὸ τοῦ πληθυσμοῦ καὶ εἰς τὴν κατάστασιν ποὺ εὑρίσκεται, φθάνομεν ν’ ἀπαρνηθῶμεν τὸν χαρακτῆρα τῆς περιθάλψεως ὡς κοινωνικῆς προνοίας. Δὲν εἶναι νοητόν, καθ’ ἣν στιγμὴν ὅλαι αἱ χῶραι φροντίζουν ν’ ἀντιμετωπίσουν τὴν κατάστασιν καὶ τὴν ἀνέχειαν καὶ τὴν δυστυχίαν τῶν πενωτέρων στρωμάτων διὰ δύο παραλλήλων προγραμμάτων, τοῦ προγράμματος οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως καὶ τοῦ προγράμματος κοινωνικὴ πρόνοια, ἡμεῖς νὰ φορτώνωμεν νέα βάρη εἰς τὰ ἀσθενέστερα στρώματα. Θὰ πρέπει οἱ Κυβερνῶντες ν’ ἀντιληφθοῦν, ἔστω καὶ τὴν ὑστάτην στιγμήν, ὅτι ἀποτελεῖ χρέος τοῦ Κράτους ἡ προστασία τῶν πενεστέρων τμημάτων τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ.

§95ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Κωστόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§96Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, εἶναι γεγονός, ὅτι ἡ τροποποίησις περὶ τῆς ὁποίας ὡμίλησε κατὰ τὴν πρὸ ἡμερῶν συζήτησιν τοῦ ἄρθρου 1, ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς Γεωργίας, εἶναι γεγονός, ὅτι πράγματι καταργεῖ μίαν τραγικὴν ἔλλειψιν συντονισμοῦ, τὴν ὁποίαν ἐνεφάνιζε τὸ ἀρχικὸν νομοσχέδιον. Διότι, πράγματι, ἐπαναφέρει εἰς τὸν φυσικόν της φορέα τὴν ἰατρικὴν περίθαλψιν τῆς ὑπαίθρου. Τοιουτοτρόπως ἐξαλείφεται ἡ ἔλλειψις καὶ συγχρόνως ἀποκαθίστανται αἱ σχέσεις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Γεωργίας μετὰ τοῦ συναδέλφου του τῆς Ὑγιεινῆς, τοῦ ὁποίου ὡς φαίνεται δὲν ἐζητήθη ἡ ὑπογραφὴ ἢ ἠρνήθη τὴν ὑπογραφήν του. Πάντως δὲν εἶχε θέσει τὴν ὑπογραφήν του ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου καὶ εἶναι εὐχάριστον ποὺ σήμερον τὸν βλέπομεν νὰ συμπαρίσταται εἰς τὰς προσπαθείας τοῦ συναδέλφου του. Ἐμὲ ἱκανοποιεῖ ἰδιαιτέρως, διότι καὶ πρὸς τοὺς δύο Ὑπουργοὺς τρέφω φιλικώτατα αἰσθήματα, καὶ θέλω νὰ τοὺς βλέπω φιλικῶς συνεργαζομένους. Ἐὰν ἀποκαθίσταται ἡ ἔλλειψις συντονισμοῦ, καθίσταται, ἔτι περισσότερον ἀνάγλυφος ἡ τραγικὴ παλινωδία τῆς Κυβερνητικῆς πολιτικῆς, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἰατροφαρμακευτικὴν περίθαλψιν τῶν ἀγροτῶν. Παρ’ ὅλα ὅσα ἰσχυρίσθη ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς Βουλῆς ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς Γεωργίας, παραμένει γεγονὸς ἀναμφισβήτητον, ὅτι ὁ νόμος 3487, πρῶτον ἀπηυθύνετο εἰς εὐρύτερον κύκλον προσώπων, διότι περιελάμβανεν ὅλους τοὺς κατοίκους τῆς ὑπαίθρου καὶ ὄχι μόνον τοὺς ἠσφαλισμένους, καὶ δεύτερον, ὅτι παρεῖχε πολὺ περισσότερα εἰς αὐτούς, διότι παρεῖχε τὴν φαρμακευτικὴν περίθαλψιν καὶ διάφορα ἄλλα πράγματα, μὴ παρεχόμενα ὑπὸ τοῦ νομοσχεδίου. Ὁ κ. Ὑπουργός, προσεπάθησε διὰ διαφόρων ἀθροίσεων νὰ μᾶς παρουσιάσῃ, ὅτι τότε ἐπεβαρύνετο ὁ ἀγροτικὸς πληθυσμός. Ἐπεβαρύνετο μὲ τί; Κατὰ τὴν ἰδίαν δήλωσιν τοῦ κ. εἰσηγητοῦ τῆς πλειοψηφίας ἐπεβαρύνοντο μὲ 50 δραχμ. ἐτησίως οἱ ὁμολογουμένως εὔποροι. Ἡ εἰσφορὰ δὲν ἦτο 125 ἑκατ., διότι εἰς τὰ 125 ἑκατομμ. περιελαμβάνοντο καὶ αἱ ἐπιβαρύνσεις διὰ τὰ φάρμακα καὶ διὰ τὴν κλειστὴν περίθαλψιν. Ἑπομένως, δὲν γεννᾶται καμμία ἀμφιβολία, ὅτι πρόκειται περὶ μιᾶς παλινωδίας, διότι εἶναι γεγονός, ὅτι ὁ νόμος 3487 ἴσως, λόγῳ τῶν προεκλογικῶν συνθηκῶν, ἴσως, ἐκ λόγων γενικωτέρων, ἔδιδε πολὺ περισσότερα ἄνευ οὐδεμιᾶς ἐπιβαρύνσεως τῶν μὴ εὐπόρων. Ἀφήνω τὸ θέμα, ὅτι ἀκόμη καὶ οἱ εὔποροι οὐδέποτε ἐφορολογήθησαν, διότι ἡ σχετικὴ διάταξις δὲν ἐφηρμόσθη, κακῶς κατ’ ἐμέ, διότι, ἐὰν εἶχεν ἔκτοτε ἐφαρμοσθῆ, δὲν θὰ ὑπῆρχε σήμερον θέμα ὑγειονομικῆς περιθάλψεως τοῦ ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ, θὰ ἀπηλλάσσετο ὁ ἀγροτικὸς πληθυσμὸς ἀπὸ αὐτὰ τὰ 225 ἑκατομμ. εἰς τὰ ὁποῖα ἀναλογεῖ ἡ ἐπιβάρυνσις τῶν ἀγροτῶν διὰ τὴν ἰατροφαρμακευτικὴν περίθαλψιν. Παραμένει, πρῶτον, τὸ γεγονός, ὅτι τὸ σημερινὸν νομοσχέδιον δίδει πολὺ ὀλιγώτερα εἰς τοὺς κατοίκους τῆς ὑπαίθρου ἀπὸ ὅ,τι ἔδιδεν ὁ παλαιὸς νόμος καὶ ὅτι ἔναντι τῆς ἐπιβαρύνσεως τῶν 50 δραχμῶν διὰ τοὺς ἀπολύτως εὐπόρους, εἰς τὴν ὁποίαν περιεκλείοντο τὰ φάρμακα καὶ ἡ ἰατρικὴ περίθαλψις, σήμερον ἐπιβάλλεται φορολογία 225 ἑκατομμυρίων, ἀντιστοιχοῦσα εἰς τὸ 1% καὶ ἡ ὁποία φορολογία ἐπιβάλλεται ἐπὶ δικαίους καὶ ἀδίκους, εὐπόρους καὶ ἀπόρους. Αὐτὴ εἶναι ἡ τραγικὴ παλινωδία τῆς Κυβερνητικῆς πολιτικῆς ἐν προκειμένῳ, ἡ ὁποία καθίσταται περισσότερον ἀνάγλυφος σήμερον, ἀκριβῶς, διότι ἐπαναφέρει τὸν συντονισμὸν ἡ Κυβέρνησις, διὰ νὰ ἀφήσῃ ὡς ὤφειλεν εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς εἰς τὸν φυσικόν της φορέα, δηλαδὴ τὸ Ὑπουργεῖον Προνοίας καὶ Ὑγιεινῆς, τὴν ἰατροφαρμακευτικὴν περίθαλψιν τῶν ἀγροτῶν.

§97Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Κύριοι συνάδελφοι, ὡς πρὸς τὸ θέμα τῆς ὑγείας τοῦ λαοῦ τῆς ὑπαίθρου, ὅλοι οἱ συνάδελφοι, ὅσοι παρακολουθοῦμεν τὰ θέματα τῆς ἐπαρχίας, θὰ εἴμεθα σύμφωνοι, ὅτι εὑρίσκεται εἰς πολὺ καλὸν σημεῖον. Εἶναι ἀληθές, ὅτι τὸ ἐπίπεδον τῆς ὑγείας τοῦ λαοῦ τῆς ὑπαίθρου ἔχει ἀνέλθει ἀρκετά. Εἰς αὐτὸ δὲν ἠμπορεῖ νὰ ὑπάρξῃ ἀντίρρησις, δεδομένου ἄλλως τε, ὅτι καὶ ἡ Παγκόσμιος Ὀργάνωσις Ὑγείας, θέτει τὴν Ἑλλάδα εἰς τὴν πρώτην θέσιν. Νομίζω, ὅτι γίνεται μία σύγχυσις μεταξὺ προνοίας καὶ ὑγείας. Αἱ ἀνάγκαι τῆς προνοίας θὰ ὑπάρχουν πάντοτε καὶ ὅλα τὰ κράτη ἀντιμετωπίζουν προβλήματα προνοίας. Ἀλλ’ εἶναι ἀναμφισβήτητον, ὅτι τὸ θέμα τῆς ὑγείας εἰς τὸν τόπον μας ἔχει προωθηθῆ σημαντικῶς. Θὰ ἤθελα νὰ εἴπω ὀλίγα διὰ τὸ θέμα τῶν 229 ἑκατομμυρίων. Δὲν εἶναι ὀρθὴ ἡ ἄποψις τὴν ὁποίαν ἐξέθεσεν ὁ κ. Ἠλιοῦ. Αἱ δαπάναι αἱ νοσηλευτικαὶ τῶν ἱδρυμάτων, εἶναι 401 ἑκατομμύρια. Εἰς αὐτὰ δὲν περιλαμβάνονται τὰ ἔσοδα τῶν νοσοκομείων ἐκ τῶν εὐπόρων τάξεων καὶ τῶν ἀσφαλιστικῶν ὀργανισμῶν ποὺ εἶναι συμβεβλημένοι μὲ τὰ νοσοκομεῖα. Ἐπίσης, εἰς αὐτὰ δὲν συμπεριλαμβάνονται τὰ ἐκ τῶν κληροδοτημάτων, ὡς καὶ τὰ ἔσοδα ἐκ δωρεῶν. 401 ἑκατομμ. εἶναι ἡ ὁλικὴ δαπάνη διὰ τὸ 1960 καὶ 410 ἑκατομμ. θὰ εἶναι ἡ ὁλικὴ δαπάνη διὰ τὸ 1961, ἑπομένως, δὲν εἶναι μειωμένη, Τὸ 1956 ἡ δαπάνη ἀνήρχετο εἰς 267 ἑκατομμ. Τὸ 1961 θὰ εἶναι ὅπως εἶπον, 410 ἑκατομμ. Ἑπομένως, βλέπετε ὅτι ὁπωσδήποτε ἡ δαπάνη εἶναι ηὐξημένη καὶ λόγῳ τῆς ἐπεκτάσεως τῶν νοσοκομείων καὶ λόγῳ τῆς πληρεστέρας καὶ ἀρτιωτέρας λειτουργίας των. Πέραν τούτου, ὁ κ. Ἠλιοῦ, δὲν ὑπελόγισεν ἕνα σημαντικὸν παράγοντα, τὴν δαπάνην ἡ ὁποία ἔχει δημιουργηθῆ ἐκ τῆς ἱδρύσεως νέων νοσοκομείων ἐντὸς τοῦ 5ετοῦς προγράμματος.

§98Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Δὲν πρόκειται περὶ αὐτοῦ.

§99Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Καὶ αὐτὸ ἔχει μεγάλην σημασίαν, διότι εἶναι ἐπίπτωσις τοῦ προϋπολογισμοῦ. Ὅταν θὰ δαπανήσωμεν διὰ μίαν 5ετίαν 250 ἑκατομμ. διὰ τὴν ἐπέκτασιν τῶν νοσοκομείων, ἀντιλαμβάνεσθε ποίαν σημασίαν ἔχει αὐτό. Ἐδαπανήσαμεν ἤδη 147 ἑκατομμ. διὰ μίαν τριετίαν. Εἶναι καὶ αὐταὶ δαπάναι ἐντὸς τοῦ προγράμματος τῆς προαγωγῆς τῆς ὑγείας. Ἐθίγη, ἐπίσης, τὸ θέμα τῆς ἀδενοπαθείας. Ἔγινε πρὸ ἡμερῶν πολὺς θόρυβος διὰ τὴν περίπτωσιν τῶν ἀδενοπαθειῶν Ἐλασσόνος. Ἤδη ἀπὸ τὰ στοιχεῖα τὰ ὁποῖα ἔχω μέχρι σήμερον ἀπὸ τὸ συνεργεῖον, τὸ ὁποῖον εὑρίσκεται ἐκεῖ καὶ τὸ ὁποῖον κάμνει τὰς ἐξετάσεις τῶν μαθητῶν καὶ τοῦ πληθυσμοῦ διὰ μικροακτινογραφήσεως, προκύπτει, ὅτι οἱ ἀριθμοὶ οἱ ὁποῖοι ἐδόθησαν εἶναι λανθασμένοι καὶ ἀνακριβεῖς. Τὸ ποσοστὸν τῶν ἀδενοπαθῶν κυμαίνεται μεταξὺ 0,67 ἕως 0,87. Ἀντιλαμβάνεσθε πόσον ἀπέχομεν ἀπὸ τὸ 12 καὶ τὸ 15 τὸ ὁποῖον ἀνέφερεν ὁ κ. Ἠλιοῦ. Αὐτὴ εἶναι ἡ πραγματικότης ἀπὸ ἀπόψεως ὑγείας.

§100ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Χιωτάκης, ἔχει τὸν λόγον.

§101Κ. ΧΙΩΤΑΚΗΣ. Κύριοι βουλευταί, καὶ μετὰ τὴν ἀγόρευσιν τῶν ἀξιοτίμων κ.κ. Ὑπουργῶν, τὸ θέμα τοῦ ἄρθρου 7 μένει ἀνοικτὸν καὶ ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ πρέπει νὰ εὐρυνθῇ διὰ νὰ διερευνήσωμεν τοὺς σκοποὺς διὰ τοὺς ὁποίους συμπεριελήφθη εἰς τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου. Εἴχομεν ὑποστηρίξει, ὅτι ὁ τομεὺς τῆς ὑγειονομικῆς περιθάλψεως τῶν ἀγροτῶν, θὰ ἔπρεπε νὰ ἀποχωρισθῇ ἀπὸ τὸ παρὸν σχέδιον νόμου καὶ νὰ παραμείνῃ καὶ ὡς πρὸς τὰ οἰκονομικὰ βάρη εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Κοινωνικῆς Προνοίας. Δὲν ἔγινε τότε δεκτὴ ἡ ἄποψίς μας. Δι’ αὐτὸ πρέπει σήμερα νὰ ἀνατάμωμεν καὶ νὰ διερευνήσωμεν τὸ ἄρθρον 7 διὰ νὰ ἴδωμεν ποῖοι λόγοι ὠθοῦν τὴν Κυβέρνησιν νὰ συμπεριλάβῃ τὸν τομέα τῆς ὑγειονομικῆς περιθάλψεως τῶν ἀγροτῶν εἰς τὸ παρὸν νομοσχέδιον. Ἐρευνῶντες καὶ ἀνατέμνοντες τὸ ἄρθρον τοῦτο, δὲν εὑρίσκομεν ἄλλους λόγους εἰς τὴν ἐπιμονὴν τῆς Κυβερνήσεως, παρὰ τὴν μετατόπισιν τῶν βαρῶν διὰ τὴν ἰατρικὴν περίθαλψιν τῶν ἀγροτῶν ἀπὸ τὸν Κρατικὸν προϋπολογισμὸν εἰς τοὺς ὤμους τῶν ἐνδιαφερομένων. Ἀπόδειξις τούτου, εἶναι, ὅτι 100 ἑκατομμύρια δραχμῶν ἀπὸ τὸν Ο.Γ.Α. ἀπὸ τὸ 1961 θὰ ἀποδίδωνται εἰς τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον καὶ τὰ 100 αὐτὰ ἑκατομμύρια ἐντὸς 3ετίας θὰ φθάσουν τὰ 225 ἑκατομμ. δραχμῶν. Εἶναι, λοιπόν, ἀναμφισβήτητον τὸ γεγονὸς τῆς μετατοπίσεως οἰκονομικῶν βαρῶν, τὰ ὁποῖα μέχρι σήμερον ἐπωμίζετο τὸ Δημόσιον εἰς τὴν πλάτην τῶν ἀγροτῶν. Μέχρι τοῦδε, τὸ Δημόσιον ἔδιδεν 105 ἑκατομμ. δραχμῶν διὰ τὴν ἀνοικτὴν περίθαλψιν τῶν ἀγροτῶν. Διὰ τοῦ παρόντος τὸ Δημόσιον θὰ λαμβάνῃ 100 ἑκατομμ. ἀπὸ τὸν Ο.Γ.Α. διὰ τὴν ἰδίαν περίθαλψιν καὶ τὸ χειρότερον τὰ 100 αὐτὰ ἑκατομμύρια ἐντὸς 3ετίας θὰ ἀνέλθουν εἰς 225 ἑκατομμύρια. Μὲ τὰ 105 ἑκατομμύρια ποὺ ἐδαπάνα ἐτησίως τὸ Δημόσιον, συνετηροῦντο 1.137 ἀγροτικὰ ἰατρεῖα, εἰς τὰ ὁποῖα συμπεριελαμβάνοντο ἡ μισθοδοσία τοῦ προσωπικοῦ, ὡρισμένα φάρμακα καὶ τὰ ἐνοίκια τῶν ἰατρείων. Διὰ τοῦ παρόντος τὰ Ἰατρεῖα αὐτὰ θὰ αὐξηθοῦν εἰς 1.500, ἡ δὲ δαπάνη συντηρήσεώς των θὰ ἀνέλθῃ εἰς 225 ἑκατομμύρια δραχμῶν. Καὶ ἐνῷ μέχρι τοῦδε διὰ τὸ κάθε ἀγροτικὸν ἰατρεῖον ἐδαπανῶντο 92,000 δραχμῶν, ἐτησίως, τώρα διὰ τὰ ἐπὶ πλέον 363 ἰατρεῖα, θὰ δαπανῶνται 330.000 δι’ ἕκαστον ἐτησίως. Ἀναφέρεται, ὅτι μέρος αὐτῶν τῶν χρημάτων θὰ χρησιμοποιηθῇ διὰ τὴν ἀγορὰν ἀναλόγων αὐτοκινήτων. Μὲ τὸν Ν. 3487)55, ὅμως, δὲν προβλέπεται ἡ μεταφορὰ ἀπόρων ἀγροτῶν διὰ κρατικῶν αὐτοκινήτων. Αὐταπόδεικτος, λοιπόν, εἶναι ἡ μεταφορὰ 120 ὁλοκλήρων ἑκατομμυρίων εἰς τοὺς ὤμους τῶν ἀγροτῶν καὶ ἀντιστοίχως ἐλάφρυνσις τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου. Δίδεται, οὕτω, βάσιμος ὑπόνοια, ὅτι ἡ ἰατροφαρμακευτικὴ περίθαλψις θὰ γίνεται δαπάναις τῶν ἰδίων ἐνδιαφερομένων ἀγροτῶν. Ἀνεφέρθη ἀπὸ τὸν συνάδελφον κ. Ἠλιοῦ, ὅτι, σύμφωνα μὲ στοιχεῖα τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Οἰκονομικῶν, 229 ἑκατομμύρια δραχμῶν δαπανῶνται ἐτησίως εἰς τὸν τομέα τῆς κλειστῆς ἰατρικῆς περιθάλψεως τῶν ἀπόρων γενικῶς. Πρόκειται περὶ τῆς κλειστῆς περιθάλψεως ἀπόρων ἀστῶν καὶ ἀγροτῶν. Ἀπὸ τὰ 229 ἑκατομμύρια αὐτὰ, διὰ τὴν κλειστὴν περίθαλψιν τῶν ἀγροτῶν, ἀντιστοιχοῦν τὰ 130 ἑκατομμύρια σὺν 105 διὰ τὴν ἀνοικτὴν τοιαύτην τῶν ἰδίων, διὰ τῶν κοινοτικῶν καὶ ἀγροτικῶν ἰατρείων, ἔχομεν ἕνα σύνολον 235 ἑκατομμυρίων.

§102Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Διακόσια εἴκοσι ἐννέα καὶ ἑκατὸν πέντε ἑκατομμύρια εἶναι. Τὰ 229 ἑκατομμύρια, εἴπατε, ὅτι ἀφοροῦν τὴν περίθαλψιν δυόμισυ ἑκατομμυρίων ἀπόρων. Ἐξ αὐτῶν, αἱ 500.000 εἶναι οἱ ἀστοὶ ἄποροι. Δεύτερον, ἡμέραι νοσηλείας ὅλων τῶν νοσοκομείων ἀνέρχονται εἰς 6,5 ἑκατομμ. Τῶν Γενικῶν Νοσοκομείων, αἱ ἡμέραι νοσηλείας εἶναι 2.200.000. Ἄρα, τὰ ὑπόλοιπα ἀφοροῦν τὰς ἡμέρας νοσηλείας εἰδικῶν νοσοκομείων. Ἤτοι Λεπροκομεῖα, Λοιμωδῶν Νόσων, Ψυχιατρείων κλπ. Ἄρα τὰ 4,5 ἑκατομμύρια, ποίους ἐξυπηρετοῦν; Τοὺς ἀγρότας. Ὥστε βλέπετε τὸ ποσοστὸν εἶναι μικρὸν καὶ δὲν ἠμπορεῖτε νὰ εἴπητε, ὅτι φθάνουν τὰ 130 ἑκατομμύρια, διότι αἱ 500.000 τῶν ἀπόρων ἀστῶν, ἀντιστοιχοῦν εἰς τὸ 20% ἐπὶ τοῦ συνόλου τῶν νοσηλευομένων.

§103Κ. ΧΙΩΤΑΚΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, δὲν γνωρίζω ποῖος ἔδωσε τὰ στοιχεῖα αὐτὰ εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν καὶ ποῖος εἰς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως. Τὰ στοιχεῖα πάντως ἀλληλοσυγκρούονται καὶ ἔρχονται νὰ διαψεύσουν τὸ ἕνα τὸ ἄλλο. Ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως εἶπεν εἰς τὰς 2.2.60, ὅτι τὸ Κράτος διαθέτει 380 ἑκατομμύρια δραχμῶν καὶ ὅτι θὰ χρειασθοῦν ἄλλα 450 ἑκατομμύρια διὰ τὴν ὁλοκλήρωσιν τῆς ὑγειονομικῆς περιθάλψεως τῶν ἀγροτῶν. Δὲν γνωρίζω ποία πηγὴ δίδει τὰ στοιχεῖα αὐτὰ καὶ πῶς συμβαίνει ν’ ἀνατρέπῃ τὸ ἕνα τὸ ἄλλο.

§104Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Παίρνω τὰ στοιχεῖα τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν. Δὲν ἀπομακρύνομαι. Κατὰ τὸν προϋπολογισμὸν αἱ δαπάναι τῶν Νοσηλευτικῶν Ἱδρυμάτων, γενικῶς, εἶναι 410 ἑκατομμ. Δὲν ὑπολογίζονται τὰ ἔσοδα τῶν νοσοκομείων, τὰ ἔσοδα δωρεῶν, τῶν φιλανθρωπικῶν Ἱδρυμάτων, τὰ ἔσοδα, τὰ ὁποῖα συμποσοῦνται εἰς τὸ ποσὸν τῶν 401 ἑκατομμυρίων. Ὁ προϋπολογισμὸς πρέπει νὰ καταβάλῃ 229 ἑκατομμύρια.

§105Κ. ΧΙΩΤΑΚΗΣ. Τὸ θέμα ἐν πάσῃ περιπτώσει, κ. Ὑπουργέ, εἶναι, ὄχι μόνον τὶ δαπανῶνται σήμερον, ἀλλὰ τὸ τὶ θὰ ἀπογίνῃ μὲ τὸ ὑπὸ συζήτησιν ἄρθρον καὶ ἂν συγκεκριμένως ὑφίσταται ἢ ὄχι προσπάθεια μεταθέσεως τῶν οἰκονομικῶν βαρῶν ἐπὶ τῶν ὤμων τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου καὶ ὅλου τοῦ λαοῦ. Ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἀνεγνώρισε τὴν ἀνάγκην, ὅπως δαπανηθοῦν ἄλλα 450 ἑκατομμύρια. Καὶ παρὰ ταῦτα, ἀντὶ νὰ γίνῃ αὐτό, μετατίθενται ὅλα τὰ βάρη, ἀκόμη καὶ ὅ,τι μέχρι τοῦδε ἐδαπανᾶτο, εἰς τὴν πλάτην τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ ἰδιαιτέρως τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου. Τὸ ὑπὸ κρίσιν ἄρθρον 7 περιορίζει εἰς τὸ μίνιμουμ τὴν ἰατροφαρμακευτικὴν περίθαλψιν καὶ οὐδὲν νέον παρέχει διὰ τὴν νοσοκομειακὴν. Ἐν τῇ οὐσίᾳ, τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοθέτημα δυνάμεθα νὰ τὸ χαρακτηρίσωμεν ὡς ὀπισθοδρόμησιν ἐν συγκρίσει μὲ τὸν νόμον 3487, ὁ ὁποῖος περιελάμβανεν ἀρκετὰ προοδευτικὰ στοιχεῖα. Ἐπ’ εὐκαιρίᾳ ἐνθυμοῦμαι, ὅτι ἡ εἰσηγητικὴ ἔκθεσις τοῦ νόμου ἐκείνου, τὸν ὁποῖον εἶχεν ὑπογράψει καὶ ὁ κ. Κατσαφάδος, ἔλεγεν, ὅτι δίδονται κοινωνικαὶ παροχαὶ ἐκ τοῦ γεγονότος, ὅτι ἡ κατάστασις τοῦ ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ ἦτο τοιαύτη, ὥστε δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δημιουργήσωμεν ἀσφάλισιν στηριζομένην εἰς τὴν παροχὴν τῶν ἠσφαλισμένων. Διὰ τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ, κύριοι συνάδελφοι, μένουν ἀκάλυπτοι ὁ ὀδοντιατρικὸς τομεύς, ὁ τομεὺς τῶν ἰατρικῶν εἰδικοτήτων καὶ ὁ τομεὺς τῆς φαρμακευτικῆς περιθάλψεως, Ὁ συνάδελφος κ. Κοκκέβης κατέθεσε κατάλογον φαρμάκων, τὰ ὁποῖα μέχρι τοῦδε παρείχοντο δωρεὰν καὶ ἡ παροχὴ τῶν ὁποίων δὲν προβλέπεται εἰς τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον. Συμφώνως πρὸς τὸν νόμον 3487)55, ἐὰν κατεβάλλετο τὸ ποσὸν τῶν 50 δραχμῶν ἐτησίως ἀπὸ τοὺς εὐπόρους ἀγρότας κατ’ ἄτομον ἄνω τῶν 14 ἐτῶν ἢ 150 ἢ 200 δραχμῶν ἀπὸ μίαν τριμελῆ ἢ τετραμελῆ οἰκογένειαν, ἐπετυγχάνετο ἡ ἰατροφαρμακευτικὴ καὶ νοσοκομειακὴ περίθαλψις ὅλων τῶν εὐπόρων, ἀλλὰ καὶ τῶν ἀπόρων ἀγροτῶν ἄνευ πληρωμῆς, ἐνῷ τώρα μὲ 500 δραχμάς, ποὺ ἀντιστοιχοῦν κατὰ μέσον ὅρον εἰς ἑκάστην οἰκογένειαν, οὐδεμία φαρμακευτική, ὀδοντιατρικὴ ἢ εἰδικὴ περίθαλψις χορηγεῖται. Πέραν αὐτοῦ τίθεται καὶ ἕνα ἄλλο πρόβλημα. Τὸ γεγονός, ὅτι οὐδεὶς ἀγρότης ἀπαλλάσσεται ἀπὸ τὸ 3% τοῦ τεκμαρτοῦ εἰσοδήματος ἀνατρέπει τὰ κριτήρια τῆς ἀπορίας. Εἰς τοὺς ἀκτήμονας ἐργάτας γῆς τὸ τεκμαρτὸν εἰσόδημα ὑπολογίζεται εἰς 8.000 ἐτησίως, τὸ ὁποῖον διαιρούμενον διὰ τοῦ 12 μᾶς δίδει μηνιαῖον εἰσόδημα 660 δραχμῶν. Ἀλλὰ ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, κ. συνάδελφοι, τὶ γίνεται μὲ τὰ κριτήρια ἀπορίας; Ἡ Κυβέρνησις μὲ ἕνα νομοσχέδιον ἀνατρέπει ἄρδην τὴν Ἑλληνικὴν πραγματικότητα καὶ μετατρέπει τοὺς πάντας καὶ τὰ δύο ἑκατομμύρια τῶν κτηνωδῶς διαβιούντων Ἑλλήνων, κατὰ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐξωτερικῶν, εἰς εὐπόρους. Ἡ ἰατροφαρμακευτικὴ καὶ νοσοκομειακὴ περίθαλψις τῶν ἀγροτῶν εἶναι θέμα βασικόν, τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ ἀποκτήσῃ σταθερὰ θεμέλια καὶ διὰ τὸ ὁποῖον δὲν πρέπει νὰ φεισθῶμεν δαπανῶν. Κύριοι συνάδελφοι, ἡμεῖς ὑποστηρίζομεν τὴν διαγραφὴν τοῦ ἄρθρου 7, ἀλλὰ ἐν πάσῃ περιπτώσει ἐὰν τὸ αἴτημά μας δὲν γίνῃ ἀποδεκτὸν ἀπὸ τὴν πλειοψηφίαν, ἔχομεν νὰ ὑποβάλωμεν ὡρισμένας τροπολογίας. Ἡ πρώτη ἀφορᾷ τὴν φαρμακευτικὴν περίθαλψιν, ἡ ὁποία ἐνῷ εἰς ὅλους τοὺς ἄλλους κλάδους τῆς ἀσφαλίσεως ὑφίσταται μὲ μικρὰν συμμετοχὴν τῶν ἠσφαλισμένων, εἰς τοὺς ἀγρότας ἐπιβάλλεται μὲ συμμετοχὴν 100%. Ἡ τροπολογία μας ἔχει οὕτω:....... .... (ἀναγινώσκει)....». Τὸ δεύτερον θέμα ἀφορᾷ τὴν πληρωμὴν τῶν ἀγροτῶν ἠσφαλισμένων καὶ συνταξιούχων μετὰ τῶν μελῶν τῶν οἰκογενειῶν των εἰς τὸ νοσοκομεῖον, ὅπου διὰ νὰ γίνῃ δεκτὸς ἀσθενὴς πρέπει σήμερον κατὰ τὴν κρίσιν τοῦ Διοικητικοῦ Διευθυντοῦ νὰ καταβάλῃ 100–1.000. δραχμάς, συντρεχούσης καὶ τῆς ἀπορίας. Πρὸς ἀποφυγὴν παρεξηγήσεων καὶ διασάφησιν τοῦ θέματος τούτου καὶ ἐπειδὴ οὐδεμία ἐπιβάρυνσις πρέπει νὰ ὑπάρχῃ, ὑποβάλλομεν τροπολογίαν ἔχουσαν οὕτω: «..... (ἀναγινώσκει).....». Πέραν αὐτοῦ ὑπάρχει καὶ τὸ θέμα τῶν ὀδοντιατρῶν καὶ τῶν ἰατρῶν, εἰδικοτήτων διὰ τὸ ὁποῖον οὐδεμία πρόβλεψις ὑπάρχει εἰς τὸ ὑπὸ κρίσιν 7ον ἄρθρον. Ἔχομεν τὴν γνώμην, ὅτι ὅταν τὸ θέμα τῆς ἰατροφαρμακευτικῆς καὶ νοσοκομειακῆς περιθάλψεως τῶν ἀγροτῶν μείνῃ ἀκάλυπτον, οὐδὲν ἄλλο γίνεται ἀπὸ τοῦ νὰ βερμπαλίζετε, ὅταν λέγετε, ὅτι ἐδημιουργήσατε ἀγροτικὰς ἀσφαλίσεις. Πιστεύομεν, ὅτι τὸ θέμα τῶν ὀδοντιατρικῶν καὶ τῶν ἰατρικῶν εἰδικοτήτων διευθετεῖται διὰ τῆς τροπολογίας μας, ἡ ὁποία ἔχει οὕτω: «..... (ἀναγινώσκει)......». Ἠμπορεῖ νὰ ὑποστηριχθῇ, ὅτι δὲν ὑπάρχουν χρήματα. Ἀλλὰ ἂς μὴ λησμονῶμεν, κ. συνάδελφοι, ὅτι κάμνομεν ἀγροτικὰς ἀσφαλίσεις διὰ τὰς ὁποίας θὰ πρέπει νὰ εἰσφέρῃ σοβαρῶς καὶ ὁ Κρατικὸς Προϋπολογισμός. Ὑπάρχει, κ. βουλευταί, τὸ θέμα τῆς ὑπαγωγῆς τῆς ὅλης περιθάλψεως εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Κοινωνικῆς Προνοίας. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον παραμένει ἐκκρεμὲς εἶναι τὸ ποῖος θὰ ἀναλάβῃ τὴν δαπάνην τῆς ἰατροφαρμακευτικῆς καὶ νοσοκομειακῆς περιθάλψεως τῶν ἀγροτῶν. Τὸ θέμα αὐτὸ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, ἀπαντῶν πρὸ ἡμερῶν εἰς τὸν συνάδελφον κ. Παπαληγούραν, τὸ ἄφησε κενόν. Ἡμεῖς ἐπιμένομεν ν’ ἀναληφθῇ ἐξ ὁλοκλήρου ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Κοινωνικῆς Προνοίας. Κύριοι συνάδελφοι, ὁ νόμος 3487 ἔδιδε πολὺ περισσότερα ἀπὸ ὅσα δίδει τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον. Ὑπάρχει δυνατότης νὰ ἐπανέλθωμεν καὶ νὰ θέσωμεν σὲ ἰσχὺν τὸν νόμον 3487 διαγράφοντες τὸ ἄρθρον 7 τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου. Ἐὰν αὐτὸ δὲν γίνῃ, τότε ἐπιβάλλεται νὰ γίνῃ ὁλοκληρωτικὴ ὑγειονομικὴ περίθαλψις τῶν ἀγροτῶν καὶ νὰ γίνουν δεκταὶ αἱ τροπολογίαι μας.

§106ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Ζαννῆς, ἔχει τὸν λόγον.

§107Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Θὰ ἐπανέλθω, κ. Πρόεδρε, δι’ ὀλίγων διὰ νὰ ἐπισημάνω ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα εἶπεν ὁ συνάδελφος κ. Κωστόπουλος, ὁ ὁποῖος ἐξῆρε τὸ γεγονὸς τῆς ἐπανόδου τῆς ἰατροφαρμακευτικῆς περιθάλψεως εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Ὑπουργείου Προνοίας. Νομίζω, ὅμως, ὅτι ἐν προκειμένῳ πρόκειται περὶ εὐφυεστάτου εὑρήματος, τὸ ὁποῖον ἀποβλέπει εἰς τὸ νὰ φέρῃ ὅλα τὰ βάρη τῆς ὑγειονομικῆς περιθάλψεως τῶν ἀπόρων ἀγροτῶν, οὐχὶ ἡ Κοινωνικὴ Πρόνοια, ὡς μέχρι τοῦδε ἐγένετο, ἀλλ’ αὐτοὶ οἱ ἴδιοι διὰ τῶν δῆθεν ἀγροτικῶν ἀσφαλίσεων. Θὰ ἤθελα ἀκόμη νὰ ἀπαντήσω εἰς ὅσα ἀνέφερεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Προνοίας καὶ νὰ ἀσχοληθῶ δι’ ὀλίγων μὲ τὴν ψυχιατρικήν. Ἐλέχθη, ὅτι τὸ ἐπίπεδον τοῦ πολιτισμοῦ μιᾶς χώρας κρίνεται ἀπὸ τὴν περίθαλψιν τῶν ψυχοπαθῶν. Ἐὰν ἀμφιβάλλῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς περὶ αὐτοῦ, ἂς ρίψῃ ἕνα βλέμμα εἰς τὸ ψυχιατρεῖον Ἀθηνῶν, τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖ αἶσχος. Ὡμίλησεν ὁ κ. Ὑπουργὸς περὶ ψυχιατρικῆς τῶν παίδων. Ὑπάρχουν εἰς τὴν Ἑλλάδα 30.000 παιδιὰ ψυχοπαθῆ, τὰ ὁποῖα ἀποτελοῦν συμφορὰν διὰ τὰς οἰκογενείας των. Ἴσως, θὰ μοῦ προβληθῇ τὸ ἐπιχείρημα, ὅτι σήμερον, ἀκριβῶς, ἔγιναν τὰ ἐγκαίνια εἰς τὴν Πεντέλην ἑνὸς ψυχιατρικοῦ ἱδρύματος. Ἀλλὰ ἐκεῖ θὰ νοσηλεύωνται παιδιά, ἐνδεχομένως, ἰάσιμα, τὰ ὁποῖα μετὰ πάροδον 3 μηνῶν νοσηλείας ἢ θὰ ἀποδίδωνται εἰς τὰς οἰκογενείας των, ἢ θὰ στέλλωνται εἰς τὸ ἄσυλον ἀνιάτων. Διὰ τὰς στρατιάς, ὅμως, τῶν ἐλαφρῶς καθυστερημένων ποῖα μέτρα λαμβάνονται; Γνωρίζω, ὅτι ὑπάρχουν ἰατροπαιδαγωγικοὶ σταθμοί, οἱ ὁποῖοι ἱδρύθησαν ἐπὶ ὑπουργίας τῆς συναδέλφου κ. Τσαλδάρη, τῶν ὁποίων σκοποὶ εἶναι ἡ ἀνίχνευσις τῶν αἰτιῶν τῶν παιδικῶν ἀνωμαλιῶν. Ἡ ἀνίχνευσις αὐτή, ὅμως, θὰ πρέπει νὰ ἐπεκταθῇ καὶ νὰ ἐρευνήσῃ τὴν ὅλην ζωὴν τοῦ ἀτόμου ἀπὸ τοῦ σταδίου ἀκόμη τῆς ἐγκυμοσύνης. Θὰ πρέπει, λοιπόν, νὰ λάβωμεν πραγματικὰ μέτρα βελτιώσεως τῆς ὑγείας τοῦ λαοῦ καὶ νὰ μὴ ὁμιλῶμεν μὲ πομπώδεις λέξεις μὲ τὰς ὁποίας μᾶς ἐσυνήθισεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, ὁ ὁποῖος, ὡς Ὑπουργὸς τῆς Κρατικῆς Ὑγιεινῆς καὶ Προνοίας, δὲν ἔκαμεν τίποτε εἰς τὸ θέμα αὐτό.

§108Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Κύριε Πρόεδρε, θὰ ἤθελα νὰ ἀπαντήσω εἰς τὸν συνάδελφον κ. Ζαννῆν, ὁ ὁποῖος ὡμίλησε περὶ αἴσχους τῆς ψυχιατρικῆς περιθάλψεως, διὰ νὰ τοῦ εἴπω, ὅτι τὸ θέμα τῆς ψυχιατρικῆς εἶναι θέμα, τὸ ὁποῖον ἀπασχολεῖ ὅλον τὸν κόσμον καὶ θὰ ἠδυνάμην νὰ τοῦ δώσω ἔκθεσιν τῆς Π.Ο.Ν. σχετικήν, ἀναφερομένην εἰς τὰ θέματα αὐτὰ καὶ νὰ τοῦ δώσω καὶ στοιχεῖα ἐξ ὧν ἀποδεικνύεται, ὅτι ἡ Ἑλλὰς εὑρίσκεται εἰς πολὺ καλυτέραν θέσιν εἰς τὸν τομέα αὐτὸν ἀπὸ πολλὰς ἄλλας χώρας. Θὰ πρέπει νὰ γνωρίζῃ εἰς ποῖον σημεῖον εὑρίσκετο ἡ ψυχιατρικὴ περίθαλψις πρὸ 5ετίας καὶ ποῖαι πρόοδοι ἐσημειώθησαν μέχρι σήμερον εἰς τὰ ψυχικὰ νοσήματα. Θὰ πρέπει νὰ γνωρίζῃ ὁ κ. συνάδελφος, ὅτι εἰς τὰς Ἀθήνας ὑπάρχουν 10 ἰατρεῖα διὰ τὴν πρόληψιν τῶν ψυχικῶν νόσων. Δὲν πρέπει, συνεπῶς, νὰ ὁμιλοῦμεν περὶ αἴσχους.

§109Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριε Πρόεδρε, ὁ ἀγαπητὸς συνάδελφος κ. Ζαννῆς, μοὶ ἀπηύθυνε τὴν κατηγορίαν, ὅτι ὡς Ὑπουργὸς τῆς Ὑγιεινῆς, δὲν ἐνδιεφέρθην διὰ τὰ ψυχικὰ ἱδρύματα. Εἶναι γνωστόν, ὅτι ἡ Χώρα εἰσῆλθεν εἰς τὴν ὁμαλότητα ἀπὸ τοῦ 1950. Ἀπὸ τοῦ 1950 ἕως τὸ 1952 ἐκυβέρνησε τὴν Χώραν τὸ Κέντρον. Ἡ Κυβέρνησις τοῦ Κέντρου εὗρε εἰς τὴν Θεσσαλονίκην ἕνα κτίριον μὲ 4 τοίχους καὶ δὲν ἔλαβε κανένα μέτρον. Ὁ ὑποφαινόμενος, ὡς Ὑπουργὸς τῆς Ὑγιεινῆς, τότε, ἔλαβον μέτρα καὶ ἀποπερατώθη τὸ ἵδρυμα αὐτό.

§110Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ ἀπαντήσω, πρῶτον, εἰς τὸν κ. Ὑφυπουργὸν Ὑγιεινῆς, ὅτι τὰ συμπεράσματά του εἶναι αὐθαίρετα. Ὁ κ. Ὑφυπουργὸς δὲν ἐταξίδευσεν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ δὲν εἶδε τὴν ὀργάνωσιν τῶν ψυχιατρικῶν κέντρων. Ὄχι μόνον εἰς τὴν Ἑλβετίαν, τὴν Γαλλίαν, τὴν Γερμανίαν, ὑπάρχει ἀρίστη ὀργάνωσις, ἀλλὰ καὶ εἰς ἄλλας χώρας, αἱ ὁποῖαι ἐπετέλεσαν ἐκπληκτικὰς προόδους. Δὲν πρέπει νὰ δημιουργῶμεν ἐντυπώσεις, κ. Ὑπουργέ. Ὅσον ἀφορᾷ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, ἀπαντῶ, ὅτι ἐπὶ 7 ἔτη θητεύω εἰς τὴν Ἀντιπολίτευσιν, καὶ δὲν ἐγνώρισα τὴν ἐξουσίαν, κατὰ συνέπειαν δὲν εἶμαι ὑπεύθυνος, ὡς ἐτόνισε, διὰ τὰς παραλείψεις τοῦ Κέντρου, εἰς ὃ ὁ ἴδιος ἀνῆκε πρὸ τῆς μεταστάσεώς του. Ἀλλὰ δὲν πρέπει νὰ λησμονῆτε, ὅτι κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην, τὴν ὁποίαν ἀνέφερεν ὁ κ. Ὑπουργός, ἡ Χώρα μας ἐξήρχετο ἀπὸ ἕνα πόλεμον καὶ μίαν ἀνταρσίαν καὶ ὅλαι αἱ προσπάθειαι ἐστρέφοντο εἰς τὴν ἐπούλωσιν τῶν ἀμέσων πληγῶν. Δὲν πρέπει, συνεπῶς, νὰ ἐπικαλῆται τὴν ἐποχὴν ἐκείνην ὁ κ. Ὑπουργός.

§111ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Σπηλιόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§112Γ. ΣΠΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ ἤθελα καὶ ἐγώ, κ. συνάδελφοι, νὰ ἀσχοληθῶ πρῶτα ἀθελήτως, μὲ τὸ θέμα τῆς ψυχιατρικῆς περιθάλψεως μὲ τὸ ὁποῖον ἠσχολήθη ὁ ἀμέσως προλαλήσας συνάδελφος.

§113ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, θὰ ἀναπτύξητε τὰς ἀπόψεις σας ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 7, μὴ εἰσέρχεσθε εἰς συζητήσεις, αἱ ὁποῖαι κατ’ ἐπανάληψιν ἐγένοντο ἐδῶ.

§114Γ. ΣΠΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, πρόκειται περὶ ἑνὸς τομέως, τοῦ ὁποίου εἶναι καταφανεῖς αἱ ἐλλείψεις καὶ τόσον χαμηλὸν τὸ ἐπίπεδον καὶ θὰ ἔπρεπε ἄλλη νὰ ἦτο ἡ ἀπάντησις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Γενικῶς, προκειμένου περὶ τοῦ προβλήματος τῆς ὑγιεινῆς περιθάλψεως, ἡ κατάστασις εἶναι χαώδης καὶ δὲν ἀφίνει καμμίαν ἀμφιβολίαν διὰ τὸ ἐπίπεδον τῆς προληπτικῆς ὑγιεινῆς. Ἐὰν δεχθῶμεν ὡς ἀκριβεῖς τὰς πληροφορίας τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐξωτερικῶν, ὅτι οἱ Ἕλληνες διαβιοῦν ὑπὸ κτηνώδεις συνθήκας, τότε δὲν πρέπει νὰ ἀναμένωμεν καλλιτέρευσιν τῆς καταστάσεως τῆς ὑγείας των.

§115ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, ἀφήσατε τὰς δηλώσεις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐξωτερικῶν. Μὴ τὰς συνδέετε μὲ τὸ θέμα τὸ συζητούμενον.

§116Γ. ΣΠΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ ἄρθρον 7 ὁμιλεῖ περὶ τῆς ἰατροφαρμακευτικῆς περιθάλψεως τῶν ἀγροτῶν καὶ συνεπῶς, εἶμαι ἀπολύτως ἐντὸς τοῦ θέματος.

§117ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐλᾶτε εἰς τὸ ἄρθρον 7.

§118Γ. ΣΠΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν πρόκειται νὰ φύγω ἀπὸ τὴν γραμμήν, τὴν ὁποίαν θέλω νὰ ἀκολουθήσω. Θὰ ὁμιλήσω, ὅπως ἐγὼ νομίζω. Ὡς πρὸς τὴν παρατήρησιν τοῦ κ. Ὑφυπουργοῦ τῆς Ὑγιεινῆς, ὅτι τὸ ἐπίπεδον ὑγείας τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ εὑρίσκεται ὑπὸ συνθήκας τοιαύτας, ὥστε νὰ μνημονευθῇ καὶ ἀπὸ τὸν Διεθνῆ Ὀργανισμὸν Ὑγείας, βεβαίως, ἐδῶ γίνεται ἡ παρεξήγησις, ἡ ὁποία γίνεται καὶ κατὰ τὴν μελέτην τῶν στατιστικῶν.

§119Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Θὰ σᾶς εἴπω μόνον τοῦτο. Εἶναι 2.500.000 οἱ ἐξυπηρετούμενοι. Αἱ ἡμέραι νοσηλείας διὰ τὰ Ἑλληνικὰ νοσοκομεῖα εἶναι 2.200. Ποῖος εἶναι ὁ διεθνὴς δείκτης; Εἰς αὐτὸ νὰ μοῦ ἀπαντήσητε, διότι ἀπὸ ἐδῶ θὰ βγῇ τὸ συμπέρασμα.

§120Γ. ΣΠΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ σᾶς ἀπαντήσω. Ἕνας παλαιός, ἰατρός, πολὺ γνωστός, παθολόγος, Γερμανός, ἔλεγε: Εἰς τὸν κόσμον ὑπάρχουν δύο εἰδῶν ψεύδη. Τὰ κοινὰ ψεύδη καὶ τὰ στατιστικά. Δηλαδή, ὅταν αἱ στατιστικαὶ ἑρμηνεύωνται ἐσφαλμένως.

§121Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Ποῖαι στατιστικαί; Ἀμφισβητῆτε τὰς ἡμέρας νοσηλείας ποὺ βγαίνουν ἀπὸ τὰ νοσοκομεῖα;

§122Γ. ΣΠΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Αἱ ἑλληνικαὶ στατιστικαί, κύριε Ὑπουργέ, τὸ λέγουν. Πρόκειται περὶ τῆς θνησιμότητος, ἡ ὁποία ὑπῆρχεν εἰς τὴν Ἑλλάδα καὶ ἡ ὁποία κατεπολεμήθη διὰ τῶν ἀντιβιοτικῶν.

§123Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπ. Προνοίας). Ὄχι.

§124Γ. ΣΠΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Τελείως ἀνεύθυνος, κατὰ τοῦτο, ἡ Ἑλληνικὴ Ἐφαρμογὴ Δημοσίας Ὑγείας. Ἡ νοσηρότης εἶναι καὶ ἦτο καὶ παραμένει τόσον μεγάλη ὅση ἦτο καὶ πρίν, μεγαλυτέρα ἴσως εἰς τὰ λοιμώδη νοσήματα. Εἰς τὰ νοσήματα, τὰ ὁποῖα οἱ ἐπιδημιολόγοι τὰ ὀνομάζουν «νοσήματα λόγῳ χαμηλοῦ βιοτικοῦ ἐπιπέδου».

§125Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπ. Προνοίας). Σεῖς, ὡς παιδίατρος, ἠξεύρετε ποῖον ἦτο τὸ ποσοστὸν λοιμωδῶν εἰς τὰ παιδιὰ πρὸ 10 ἐτῶν καὶ ποῖον εἶναι σήμερον.

§126Γ. ΣΠΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐὰν θελήσωμεν νὰ κάμωμεν μίαν μελέτην, πρέπει νὰ καταφύγωμεν εἰς τὸν ἑξῆς δείκτην. Ποῖον εἶναι τὸ ὕψος τῶν καταναλισκομένων ἀντιβιοτικῶν εἰς τὴν χώραν μας; Ἠξεύρετε ποῖον εἶναι τὸ ὕψος; Ἀναλογία πληθυσμοῦ 20.000.000.

§127Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπ. Προνοίας). Αὐτὸ εἶναι τὸ σφάλμα τὸ ἰδικόν μας, ὡς ἰατρῶν. Καὶ ἠξεύρετε πολὺ καλὰ ὡς ἰατρὸς ποῖα μέτρα λαμβάνονται ἔξω καὶ ποῖα λαμβάνονται ἐδῶ. Διότι αὐτὸ ὀφείλεται εἰς τὴν ἀλόγιστον ἐφαρμογὴν τῶν ἀντιβιοτικῶν. Ἔξω, ὅταν φθάσῃ ἕνας ἀσθενὴς εἰς τὸ νοσοκομεῖον, πρέπει δοκιμαστικῶς νὰ ἐφαρμοσθοῦν ἅπαντα τὰ ἀντιβιοτικὰ διὰ νὰ φθάσῃ εἰς τὸ συμπέρασμα τοῦ δρῶντος ἀντιβιοτικοῦ. Ἄρα ἀλόγιστος εἶναι ἡ ἐφαρμογὴ ἀπὸ τοὺς ἰατρούς.

§128Γ. ΣΠΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ ἀλόγιστος ἐφαρμογὴ ἀπὸ τοὺς ἰατροὺς τῶν ἀντιβιοτικῶν, ἔχει καὶ αὐτὴ τὴν δικαιολογίαν της. Κύριε Ὑπουργέ, θὰ σᾶς φέρω ἓν ἄλλο παράδειγμα. Σήμερον, τὸ κόστος νοσηλείας ἠσφαλισμένων τοῦ Ι. Κ.Α. ὑπερβαίνει τὰ 100 ἑκατ., ἐνῷ ἡ ἀμοιβὴ τῶν ἰατρῶν κυμαίνεται γύρω ἀπὸ τὰ 70–80 ἑκατομμ. Τεραστία δυσαναλογία.

§129Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπ. Προνοίας). Ποῖοι φταῖνε;

§130Γ. ΣΠΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ σᾶς εἴπω. Εἶναι ψυχολογικὸν φαινόμενον τοῦ ἰατροῦ, ὁ ὁποῖος, ἠναγκασμένος μέσα εἰς μίαν ὥραν νὰ ἐξετάσῃ 15–20 ἀσθενεῖς....

§131Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπ. Προνοίας). Σήμερον, πρέπει νὰ παραδεχθῆτε, ὅτι ἡ στάθμη τῶν ἰατρῶν εἶναι χαμηλή. Δὲν ἐνδιαφέρεται ὁ ἰατρὸς νὰ ἐξετάσῃ τὸν ἄρρωστον. Ὅταν ἐνδιαφέρεται νὰ τὸν ἐξετάσῃ οὐδεὶς τὸν πιέζει. Ἐὰν ὁ ἰατρὸς ἔχῃ συνείδησιν δὲν τὸν πιέζει κανείς. Καὶ ἐν πάσῃ περιπτώσει, ὀφείλει νὰ ἀντισταθῇ.

§132Γ. ΣΠΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐγὼ ἀρνοῦμαι νὰ δεχθῶ, ὅτι ὑπάρχει χαμηλὴ στάθμη ἰατρῶν.

§133ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Σπηλιόπουλε, σᾶς παρακαλῶ, εἰς τὸ θέμα. Ἐδῶ συζητοῦμεν τὸ ἄρθρον 7.

§134Γ. ΣΠΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐγὼ περὶ τίνος ὁμιλῶ; Κύριε Πρόεδρε, θὰ ἀκολουθήσω τὴν γραμμήν, τὴν ὁποίαν ἔχω χαράξει εἰς τὴν ὁμιλίαν μου.

§135ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ γίνῃ ἐκεῖνο ποὺ λέγει ὁ Κανονισμὸς καὶ ὄχι ἐκεῖνο ποὺ ἔχετε χαράξει σεῖς.

§136Γ. ΣΠΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Μά, μὲ ἐμποδίζετε, κ. Πρόεδρε.

§137ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν σᾶς ἐμποδίζω, ἀλλὰ ἐφαρμόζω τὸν Κανονισμόν.

§138Γ. ΣΠΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀρνοῦμαι, ὑπὸ αὐτὰς τὰς συνθήκας, κ. Πρόεδρε, νὰ συνεχίσω τὴν ἀγόρευσίν μου. Μοῦ διακόπτετε τὸν λόγον μου. (Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ ὁ ρήτωρ κατέρχεται τοῦ βήματος, ἐνῷ ἀκούονται διαμαρτυρίαι ἐκ τῆς Ἀριστερᾶς).

§139ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Διατὶ διαμαρτύρεσθε, κ. συνάδελφε; Ὅταν κάθε δύο λεπτὰ ἐπικαλῆσθε τὸν Κανονισμόν, ὁ Κανονισμὸς πρέπει νὰ ἐφαρμόζεται. Ἐδῶ ἔχομεν νὰ συζητήσωμεν ἕνα νομοσχέδιον. Ἐὰν ἔχετε παράπονα ἐναντίον τῆς ἰατρικῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως, νὰ κάμετε ἔλεγχον καὶ νὰ ἐλέγξετε τὴν Κυβέρνησιν, Τὸ Προεδρεῖον δὲν πταίει δι’ αὐτό. Τὸ Προεδρεῖον ἔκαμε καὶ εἰς τοὺς κ.κ. ὑπουργοὺς συστάσεις, ὅταν ἠθέλησαν νὰ διακόψουν, ὅτι ἔπρεπε νὰ ζητήσουν τὴν ἄδειαν τοῦ Προεδρείου προηγουμένως. Δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἔρχωνται οἱ ρήτορες ἐδῶ καὶ νὰ λέγουν, ὅτι θὰ ὁμιλήσουν, βάσει προδιαγεγραμμένου σχεδίου.

§140ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. (Τῆς Ἀριστερᾶς). Τότε νὰ ὁμιλήσουν, βάσει προδιαγεγραμμένου σχεδίου τοῦ Προεδρείου.

§141ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔχομεν Κανονισμόν, τὸν ὁποῖον ἐπικαλεῖσθε κάθε δύο λεπτά.

§142Γ. ΣΠΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Σᾶς ἀπαγγέλλω τὴν κατηγορίαν, ὅτι ἐμεροληπτήσατε καὶ μὲ διεκόψατε καὶ δὲν μὲ ἀφήσατε νὰ ὁμιλήσω. Μοῦ ἀφηρέσατε τὸν λόγον ἐσκεμμένως.

§143ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ἔχω κανένα λόγον νὰ ἀφαιρέσω τὸν λόγον ἀπὸ ὑμᾶς, τὸν ὁποῖον ἰδιαιτέρως ἐκτιμῶ.

§144Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριε Πρόεδρε, λαμβάνω ἀφορμὴν ἀπὸ τὴν τελευταίαν φράσιν σας, ὅτι ἐκτιμᾶτε ἰδιαιτέρως τὸν συνάδελφον κ. Σπηλιόπουλον καὶ παρακαλῶ τὸν κ. Σπηλιόπουλον νὰ ἐκτιμήσῃ τὴν φράσιν σας αὐτὴν καὶ νὰ ἀποκατασταθοῦν τὰ πράγματα, νὰ ἐπανέλθῃ δὲ εἰς τὸ βῆμα, νὰ ἀναπτύξῃ τὰς ἀπόψεις του.

§145ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγὼ δὲν τὸν ἠμπόδισα. Εἶπον, ἁπλῶς, νὰ εἰσέλθωμεν εἰς τὴν συζήτησιν τοῦ ἄρθρου. Αὐτὸ εἶπον. Ὁρίστε, κ. Σπηλιόπουλε.

§146Γ. ΣΠΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι βουλευταί, μὲ κατέχει πάντα, ὅταν ὁμιλῶ, ἕνας πανικὸς πρὸ τῆς μακρηγορίας. Ὑπάρχουν, ὅμως, μερικὰ θέματα, ὅπως τὸ ἄρθρον 7, τὸ ὁποῖον θίγει τὸ θέμα τῆς ὑγειονομικῆς περιθάλψεως τοῦ ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ, ἕνα ἀπὸ τὰ σπουδαιότερα θέματα ὅλου τοῦ νομοσχεδίου, τὰ ὁποῖα δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ παρέλθουν ἀπαρατήρητα. Καὶ μάλιστα, ὅταν συζητῶ ἐπὶ ἐπιστημονικῆς βάσεως μὲ τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Ὑγιεινῆς, τὸ θέμα δηλαδὴ τῆς καταναλώσεως ἀντιβιοτικῶν, τὸ ὁποῖον εἶναι θέμα ὄντως τεράστιον. Κύριοι βουλευταί, ὅταν διαβάσῃ κανεὶς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν τοῦ κ. Κρόνερ θὰ ἴδῃ, ὅτι καὶ ὁ ἴδιος κατέχεται ἀπὸ μίαν ἀμηχανίαν, ἰδίᾳ ὅσον ἀφορᾷ τὸν τομέα τῆς ἰατρικῆς περιθάλψεως καὶ ζητεῖ ὁ κ. Κρόνερ ἐνίσχυσιν τοῦ Κράτους διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν ἀναγκῶν τῆς ὑγειονομικῆς περιθάλψεως. Ἡ Κυβέρνησις, κατὰ διάφορον τρόπον αἰσθάνεται τὴν ἀνάγκην αὐτήν, μεταθέτει τὰ βάρη ἀπὸ τὸν κρατικὸν προϋπολογισμὸν εἰς τοὺς ὤμους τοῦ ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ. Ἡ ἐπαναφορὰ διὰ τροποποιήσεως τῆς διατάξεως τῆς ὑγειονομικῆς περιθάλψεως εἰς τὸν φυσικὸν αὐτῆς φορέα εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ὑγιεινῆς δὲν ἀλλάζει τὸ θέμα. Τὸ θέμα εἶναι ἀλλοῦ. Τὸ θέμα εὑρίσκεται εἰς τὸ χαμηλὸν ἐπίπεδον τῆς ὑγειονομικῆς περιθάλψεως τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, παρὰ τὰς ἑκατοντάδας τῶν ἑκατομμυρίων ποὺ διατίθενται ἀπὸ τὸ Κράτος. Ὅλοι σας γνωρίζετε ἐκ προσωπικῆς πείρας, ὅτι ἡ προσπάθειά σας κατατείνεται πῶς θὰ βοηθήσετε ἕνα, ὁ ὁποῖος ὑπέστη ἕν ἀτύχημα καὶ ἦλθεν εἰς τὰς Ἀθήνας. Ἐὰν πάθῃ ἀγρότης τις κανένα ἀτύχημα μακροχρονίου νοσήσεως ἢ θὰ πρέπει νὰ ἔχῃ ἄφθονα τὰ οἰκονομικὰ μέσα ἢ θὰ πρέπει νὰ διαθέτῃ πολιτικὸν μέσον διὰ νὰ κατορθώσῃ νὰ ἐξασφαλίσῃ τὴν ὑγειονομικὴν του περίθαλψιν. Τὸ θέμα, λοιπόν, εἶναι δεδομένον. Τὶ ἔκαμε μέχρι σήμερον τὸ Κράτος διὰ νὰ ἀντιμετωπίσῃ αὐτὴν τὴν κατάστασιν; Ὑπάρχουν δύο ἀποδείξεις. Πρῶτον, ἡ Πολιτεία, γνωρίζουσα τὶ πρέπει νὰ κάμῃ, τὸ ἀποδεικνύει διὰ τοῦ νόμου 2552)53. Πρόκειται περὶ νόμου ποὺ δύναται νὰ διεκδικήσῃ τὸν τίτλον τοῦ μελετημένου καὶ τοῦ προσεκτικοῦ νομοθετήματος. Πατήρ του ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας. Ἔρχεται, μετὰ ταῦτα, ὁ νόμος 3487)55 καὶ παίρνει ἕνα τμῆμα μόνον τοῦ καλοῦ τούτου νόμου ποὺ ἀφορᾷ τὰ κοινοτικὰ ἰατρεῖα, τὸ ξεχωρίζει καὶ μετὰ ἀποροῦμεν πῶς δὲν εὑρίσκονται μέχρι σήμερον ἰατροὶ διὰ νὰ ἐπανδρώσουν τὰ ἰατρεῖα αὐτά. Ἐλήφθησαν μέτρα ἀστυνομικά. Ὑπεχρεώθησαν οἱ ἰατροὶ νὰ ὑπηρετήσουν ἐπὶ ὡρισμένον χρονικὸν διάστημα εἰς τὴν ὕπαιθρον, ἀλλὰ τίποτε δὲν ἔγινεν ἀκόμη καὶ τὰ περισσότερα τῶν ἀγροτικῶν ἰατρείων παραμένουν κενά. Ὁ νομοθέτης τοῦ Ν. 2592 ἔβαζεν ὡς προϋπόθεσιν τὴν λειτουργίαν γενικῶν κεντρικῶν νοσοκομείων. Δὲν εἶναι δυνατόν, κ. Ὑπουργέ, νὰ λειτουργήσῃ ἕνα κοινοτικὸν ἰατρεῖον ξεκάρφωτον μὲ ἕνα μόνον ἰατρὸν παλαίοντα μὲ τὸ πρωτόγονον στηθοσκόπιον. Μὲ τὸν νόμον, λοιπόν, 3487 περιωρίσαμεν τὴν ὀρθὴν ἀρχὴν τοῦ Ν. 2592 καὶ ἤδη μὲ τὸ ἄρθρον 7 τοῦ ὑπὸ κρίσιν νόμου ἐρχόμεθα καὶ ἐγκαταλείπομεν παντελῶς τὴν ἀρχὴν αὐτήν. Δηλαδή, ἔχομεν προοδευτικὴν μειοδότησιν εἰς τὰ θέματα τῆς ὑγειονομικῆς περιθάλψεως καὶ καταλήγομεν σήμερον εἰς οὐσιαστικὴν ἄρνησιν τοῦ Κράτους νὰ ἀναλάβῃ τὰς εὐθύνας του ἔναντι τῶν πολιτῶν. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον, ζητοῦμεν νὰ διαγραφῇ παντελῶς τὸ ἄρθρον 7 καὶ νὰ ἐπανέλθωμεν εἰς τὸν Ν. 2592, ἐὰν θέλωμεν κατὰ κἄποιον οὐσιαστικὸν τρόπον νὰ ἀντιμετωπίσωμεν τὰ θέματα τῆς ὑγειονομικῆς περιθάλψεως τοῦ λαοῦ καὶ εἰδικώτερον τοῦ ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ.

§147ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Τσιγάρας, ἔχει τὸν λόγον.

§148Κ. ΤΣΙΓΑΡΑΣ. Θὰ εἴπω, κ. Πρόεδρε, ὀλίγα τινὰ διὰ τὸ ὑπὸ συζήτησιν ἄρθρον, τὸ ὁποῖον τόσον κατεκρίθη ἀπὸ πολλοὺς συναδέλφους. Ἐκ τοῦ ἄρθρου τούτου διαπιστοῦται διὰ μίαν ἀκόμη φοράν, ὅτι σκοπὸς τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου δὲν εἶναι ἡ κοινωνικὴ ἀσφάλισις τῶν ἀγροτῶν, ἀλλὰ ἡ εἴσπραξις φόρων ἀπὸ τοὺς ἀγρότας. Τὸ ἄρθρον 7, κύριε Πρόεδρε, καταδικάζει τὴν μεγαλόστομον, τὴν καυχησιολόγον θὰ ἔλεγα, πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως γιὰ τὰ περίφημα ἀγροτικὰ ἰατρεῖα, τὰ ὁποῖα ἐνῷ μέχρι σήμερον ἐβάρυναν τὸν κρατικὸν προϋπολογισμόν, ἤδη τὰ βάρη αὐτῶν ἐπιπίπτουν ἐπὶ τῶν ὤμων τῶν ἀγροτῶν. Ἄς ἴδωμεν, ὅμως, τὶ παρέχομεν εἰς τοὺς ἀγρότας μὲ τὸ ἄρθρον 7. Ὡς προανεφέρθη, ὁ Ν. 3487 παρεῖχεν ἀνοικτὴν περίθαλψιν κατὰ κἄποιον τρόπον ἀποτελεσματικήν. Τὸ ἄρθρον 7 προβλέπει ἰατρικὰς φροντίδας, παρακλινικὰς ἐξετάσεις, ἀγροτικὰ ἰατρεῖα.

§149Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Δὲν εἶναι αὐτὴ ἡ ἔννοια τῆς διατάξεως. Αἱ παρακλινικαὶ ἐξετάσεις εἶναι δυνατὸν βεβαίως νὰ παρέχωνται καὶ εἰς τὰ ἀγροτικὰ ἰατρεῖα, ἐφ’ ὅσον ὑπάρχουν τὰ μέσα, θὰ παρέχωνται ὅμως καὶ εἰς τὰ νοσοκομεῖα.

§150Κ. ΤΣΙΓΑΡΑΣ. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ παρέχωνται εἰς τὰ νοσοκομεῖα, κ. Ὑπουργέ; Εἶναι δυνατὸν ἀπὸ τὴν ἀκραίαν περιφέρειαν ἑνὸς Νομοῦ νὰ ἔρχεταί τις εἰς τὸ κέντρον τοῦ Νομοῦ διὰ παρακλινικὴν ἐξέτασιν; Τέλος, τὸ ἄρθρον 7 προβλέπει φαρμακευτικὴν περίθαλψιν εἰς ἐπειγούσας περιστάσεις, καθ’ ἃς ἐπεμβαίνει ὁ ἰατρός. Δηλαδὴ προβλέπεται ἡ παροχὴ δωρεὰν ἐπιδέσμων ἢ καμμιᾶς καμφορᾶς ἢ αἰθέρος. Ἀλλὰ διὰ νὰ μὴ ἐπεκτείνωμαι εἰς τὴν ἀντίκρουσιν τοῦ ἄρθρου τούτου διὰ τὸ ὁποῖον διετυπώθησαν πολλαὶ τροπολογίαι περὶ καταργήσεώς του, θὰ εἴπω μόνον τὶ θὰ προσφέρῃ ὁ ἀγροτικὸς πληθυσμὸς καὶ τί θὰ λάβῃ μὲ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου. Καὶ ἐπειδὴ ὁ κ. ὑπουργὸς διατείνεται, ὅτι δημαγωγοῦμεν ὁσάκις ἐπικαλούμεθα διαφόρους ἀριθμούς, θὰ χρησιμοποιήσω, κ. Πρόεδρε, τοὺς ἀριθμοὺς τοὺς ὁποίους ὁ κ. ὑπουργὸς μᾶς ἔδωσε. Οἱ ἀγρόται κατὰ τὰ ἔτη 1961 καὶ 1962 θὰ καταβάλουν 1.070 ἑκατ. ὡς εἰσφοράν. Ἐπίσης ὑπὸ τὴν μορφὴν τῶν ἐμμέσων φόρων θὰ καταβάλουν κατὰ τὰ δύο αὐτὰ ἔτη 400 ἑκατομμύρια, δηλαδὴ σύνολον 1470 ἑκατομμύρια.

§151Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Αὐτὸ εἶναι αὐθαίρετον.

§152Κ. ΤΣΙΓΑΡΑΣ. Δηλαδὴ ὅ,τι δὲν συμφωνεῖ μὲ τὰς ἀπόψεις σας εἶναι αὐθαίρετον. Οἱ ἀριθμοὶ αὐτοί, κ. Ὑπουργέ, ἐχρησιμοποιήθησαν ἀπὸ ὅλους τοὺς συναδέλφους καὶ ἀνταποκρίνονται εἰς τὰ πράγματα. Δηλαδὴ οἱ ἀγρόται θὰ συνεισφέρουν 1.470 ἑκατομμύρια. Ἔναντι αὐτῶν θὰ λάβουν 1) ὑπὸ μορφὴν συντάξεων διὰ τὸ δεύτερον ἥμισυ τοῦ 1962, 398 ἑκατ. 2) Θὰ λάβουν ὑπὸ τὴν μορφὴν τῆς ἀσφαλίσεως τῆς παραγωγῆς 300 ἑκατ. Θὰ λάβουν, ἐπίσης, ὑπὸ τύπον τῆς ἀνοικτῆς περιθάλψεως 100 ἑκατομμ. καὶ ὑπὸ τύπον τῆς κλειστῆς περιθάλψεως 300 ἑκατομμύρια. Δηλαδή, θὰ λάβουν ἐν συνόλῳ 1.098 ἑκατομμύρια. Ἐὰν ἀφαιρέσωμεν τὸ ποσὸν αὐτὸ ἀπὸ τὰ 1.470 ἑκατομμύρια, τὰ ὁποῖα θὰ δώσουν οἱ ἀγρόται, μένει ἓν ὑπόλοιπον ἀπὸ 370 ἑκατομμύρια, μὲ τὰ ὁποῖα θὰ ἐπιβαρύνωμεν τοὺς ἀγρότας, πρὸς ὄφελος τοῦ κρατικοῦ προϋπολογισμοῦ. Θὰ εἴπετε, βεβαίως, ὅτι χρειάζεται καὶ κἄποιο ἀποθεματικόν. Ἡ ἀπάντησις, ὅμως εἶναι, ὅτι ἀποθεματικὸν δὲν χρειάζεται, διότι τὸ ὑπὸ συζήτησιν σχέδιον νόμου καθιερώνει διανεμητικὸν σύστημα καὶ ἑπομένως θὰ παρέχωμεν μόνον ὅ,τι εἰσπράττομεν.

§153Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κάμνετε, κ. συνάδελφε, κἄποιο τρομακτικὸν λάθος εἰς βάρος σας, ἐκ τοῦ ὁποίου ἐξάγεται, ὅτι δὲν γνωρίζετε καλὰ τὸν λογαριασμόν.

§154Κ. ΤΣΙΓΑΡΑΣ. Ἐγώ, κ. Ὑπουργέ, δυνατὸν νὰ κάμω λάθος εἰς βάρος μου, σημειώσατε, ὅμως, ὅτι σεῖς ἔχετε κάμει πολλὰ λάθη εἰς βάρος τῶν ἀγροτῶν, ὅπως ἔγινε μὲ τὰ γεώμηλα, μὲ τὴν σταφίδα, μὲ τὸ λάδι, τέλος, τὸ ὁποῖον ἐπωλήσατε μὲ 11 δραχμὰς τὸ κιλὸν καὶ τὸ ἀγοράσατε μεταγενεστέρως πρὸς 15 δραχμάς.

§155Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ἐὰν τὸ κρατούσαμεν εἰς τὰς ἀποθήκας θὰ ὑφίστατο βλάβην, λόγῳ παλαιότητος.

§156Κ. ΤΣΙΓΑΡΑΣ. Ἂν τὸ κρατούσατε, κ. Ὑπουργέ, θὰ τὸ κατηνάλωνεν ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς πιὸ φθηνά. Κύριοι βουλευταί, μὲ τὰς ἰατρικὰς μόνον ἐξετάσεις, δὲν ὑποβοηθοῦμεν τὸν ἀγροτικὸν πληθυσμόν. Μὲ τὸ θερμόμετρον μόνον καὶ μὲ τὰ ἀκουστικὰ τοῦ ἰατροῦ δὲν λύεται τὸ πρόβλημα τῆς ἰατροφαρμακευτικῆς περιθάλψεως τοῦ ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ. Τὸ πρόβλημα θὰ λυθῇ, ἐὰν δίδωμεν φάρμακα εἰς τοὺς ἀγρότας καὶ ἠμποροῦν νὰ κάμουν τὰς τυχὸν ἐγχειρήσεις των κατὰ τρόπον, ὥστε νὰ μὴ βαρύνῃ τὸν ἀτομικὸν προϋπολογισμὸν τῶν ἀγροτικῶν οἰκογενειῶν. Διὰ νὰ τελειώνω, κ. Ὑπουργέ, νομίζω, ὅτι τὸ ἄρθρον 7 πρέπει νὰ διαγραφῇ καὶ νὰ ἐπιστρέψῃ ἡ ἰατροφαρμακευτικὴ περίθαλψις ὄχι ὁλοκληρωτικὰ φυσικὰ ἡ φαρμακευτική, ἀλλὰ ὡρισμένα ἀπαραίτητα καὶ ἀναγκαῖα φάρμακα εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Κοινωνικῆς Προνοίας, τοῦ ὁποίου ὁ προϋπολογισμὸς καὶ δὲν θὰ ἐπαναλάβω κἄτι, τὸ ὁποῖον σᾶς εἶπα καὶ ἄλλην φοράν, θὰ πρέπει νὰ ἀναδιαρθρωθῇ, ὄχι μόνον τῶν καλλιεργειῶν, ἀλλὰ καὶ ὁ προϋπολογισμός.

§157Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν εἶναι ἁρμόδιος δι’ αὐτό.

§158Κ. ΤΣΙΓΑΡΑΣ. Κυβέρνησις εἶσθε καὶ σεῖς. Ἐγὼ θὰ παρῃτούμην, κ. Ὑπουργέ, ἐὰν ἔβλεπα ὅτι μοῦ δίδουν τὴν μερίδα τοῦ πτωχοῦ συγγενοῦς ἀπὸ τὸν κρατικὸν προϋπολογισμὸν καὶ τότε μόνον θὰ ἠμπορούσαμεν νὰ ἀνταποκριθῶμεν εἰς τὸν προορισμόν μας ὡς Κράτους συγχρόνου, ὡς Κράτους πολιτισμένου.

§159ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Φ. Ζαΐμης, ἔχει τὸν λόγον.

§160Φ. ΖΑΪΜΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ ἄρθρου 1 διετύπωσα τὰς ἀπόψεις μου, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἀσφάλισιν κατὰ τοῦ κινδύνου τῆς ἀσθενείας. Ἡ γνώμη μου ἦτο ἡ γνώμη καὶ ὁλοκλήρου τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Ἐθεωρήσαμεν, ὅτι ἔπρεπεν ὁ φορεύς, ὁ ὁποῖος σήμερον εἶναι ὁ ἁρμόδιος διὰ τὸ ἀντικείμενον αὐτό, νὰ ἐξακολουθήσῃ νὰ τὸ διέπῃ πλήρως μέχρι καὶ τῶν λεπτομερειῶν του. Δυστυχῶς, παρὰ τὰς δηλώσεις τοῦ κ. ὑπουργοῦ, ὅτι θὰ παραμείνῃ ἡ ἁρμοδιότης διὰ τὴν ἀσθένειαν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Προνοίας, ἐν τούτοις, τὸν βλέπομεν διστακτικὸν εἰς τὴν διαγραφὴν ὅλων τῶν ἄρθρων τῶν σχετικῶν μὲ τὸν κίνδυνον ἀσφαλίσεως τῆς ἀσθενείας καὶ ἐπιφυλασσόμενον, ὡς ἐδήλωσεν, εἰς ἕνα μεταβατικὸν ἄρθρον καὶ ὄχι πάγιον, νὰ θεσπίσῃ ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον μᾶς ἐδήλωσεν, ὅτι εἶναι καὶ κατὰ τὴν γνώμην τῆς Κυβερνήσεως τὸ ὀρθόν. Ἡμεῖς ἐπιμένομεν εἰς τὴν ἄποψιν, ὅτι ὅλαι αἱ διατάξεις πρέπει, ἀπὸ τὸ νομοσχέδιον αὐτό, νὰ διαγραφοῦν ὅσαι ἀφοροῦν τὴν ἀσφάλειαν κατὰ ἀσθενείας. Ἡ ἐπιμονὴ τοῦ κ. ὑπουργοῦ, καθ’ ἃ ἐξέθεσε σήμερον τὸ ἑσπέρας ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, νομίζω, ὅτι ὀφείλεται εἰς τὸ οἰκονομικὸν μέρος. Δηλαδὴ συνδυάζει τὴν ἀσθένειαν μὲ τοὺς ἐπιβαλλομένους διὰ τὸ σύνολον τῶν κλάδων πόρους, ὅπως τοὺς διατυπώνει, ἤτοι ἀσφαλιστικὴν εἰσφοράν, κοινωνικὴν εἰσφοράν, καὶ ἐκ τοῦ προϋπολογισμοῦ. Ἡμεῖς νομίζομεν, ὅτι οἱ πόροι ἐκ τοῦ προϋπολογισμοῦ ἐνισχυόμενοι θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἐπαρκέσουν διὰ νὰ καλύψουν τὴν ἀσφάλειαν κατὰ τῆς ἀσθενείας. Εἶναι γενικὴ ἡ ἐντύπωσις, ὅτι ἡ Ἀντιπολίτευσις πιστεύει εἰς τοῦτο. Ἀλλὰ ἐρωτῶ τὸ ἑξῆς, ἐὰν ὁ κ. ὑπουργός, πράγματι συνδυάζει τὴν ἀσφάλειαν κατὰ τῆς ἀσθενείας μὲ τοὺς πόρους, ὅπως προκύπτει σαφῶς, διότι ὑποστηρίζει, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ καλυφθῇ ἄλλως διὰ τοῦ προϋπολογισμοῦ, ἐγὼ θὰ τοῦ ἐπρότεινα τὸ ἑξῆς: Ἐφ’ ὅσον οἱ πόροι δὲν εἶναι εἰδικοὶ δι’ ἕκαστον κλάδον, νὰ ἀποχωρήσῃ ἕνα τμῆμα, τὸ ὁποῖον νὰ προέρχεται ἀπὸ φορολογίαν, εἴτε ἀπὸ τὴν ἄμεσον φορολογίαν, εἴτε ἀπὸ τὴν ἔμμεσον φορολογίαν, εἴτε ἀπὸ τοὺς τελωνειακοὺς δασμοὺς καὶ τὸ τμῆμα αὐτὸ νὰ δίδεται ἀπ’ εὐθείας εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Προνοίας, ὥστε νὰ ἐξακολουθήσῃ ὁ σημερινὸς φορεὺς πλήρως νὰ ἔχῃ τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ ἀντικειμένου αὐτοῦ. Νομίζω, ὅτι ἡ ἐπιμονή του εἰς τὸ νὰ μὴ διαγράψῃ αὐτὰς τὰς διατάξεις ἀπὸ τὸ νομοσχέδιον σημαίνει, ὅτι ἄλλοι εἶναι οἱ λόγοι, οἱ λόγοι τῆς παρεμβολῆς τοῦ ΟΓΑ, ὁ ὁποῖος εἶναι τελείως περιττός. Μία ἀκροτελεύτιος διάταξις, ἡ ὁποία νὰ ὁρίζῃ, ὅτι ὡρισμένοι πόροι ἐξ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχουν τὴν ἀνάγκην παρεμβάσεως τῆς ΑΤΕ, δηλαδὴ πόροι οἱ ὁποῖοι θὰ συνεισπράττονται μὲ τοὺς πόρους τοῦ Δημοσίου, αὐτοὶ νὰ κατατίθενται, καὶ νὰ ἀναγράφωνται ἀπ’ εὐθείας εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Προνοίας, καὶ τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Προνοίας διὰ τοῦ ποσοῦ αὐτοῦ νὰ προνοῇ διὰ τὴν ἀσφάλισιν τῆς ἀσθενείας ἐν τῷ συνόλῳ της. Δηλαδή, ἐὰν πράγματι πιστεύῃ, ὅτι πρέπει ἡ ἀσφάλεια κατὰ τὰς ἀσθενείας νὰ εἶναι χωριστή, πρέπει νὰ προσχωρήσῃ εἰς τὴν ἄποψιν αὐτήν, ὁπότε θὰ εὑρεθῇ σύμφωνος καὶ ὁλόκληρος ἡ Βουλή. Αὐτὴν τὴν ἄποψιν, κ. Ὑπουργέ, θὰ ἤθελα νὰ ἐξετάσετε καὶ νομίζω, ὅτι δὲν θὰ ἔχετε τελικῶς ἀντίρρησιν, ὅταν ἐμβαθύνετε εἰς τὴν σκέψιν αὐτήν.

§161ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Ἀλλαμανῆς, ἔχει τὸν λόγον.

§162Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ ἐπαναλάβω συνοπτικῶς τοὺς τρεῖς λόγους διὰ τοὺς ὁποίους εἶχα ζητήσει, ὅταν εἰσηγήθην τὸ νομοσχέδιον ἐνώπιον τῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας καὶ ἐνώπιον τῆς Βουλῆς ἀπάλειψιν τοῦ ἄρθρου, τὸ ὁποῖον συζητοῦμεν ἀπόψε. Ὁ πρῶτος λόγος ἦτο, ὅτι, ἀπὸ ἁπλῆν ἀντιπαραβολὴν τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ πρὸς τὴν κειμένην νομοθεσίαν διαπιστοῦται, ὅτι ὁδηγούμεθα εἰς μίαν ὀπισθοδρόμησιν, ἐν σχέσει μὲ τὴν ἔκτασιν τῆς παρεχομένης σήμερον ὑγειονομικῆς περιθάλψεως εἰς τὸν ἀγροτικὸν πληθυσμόν. Αὐτὸ ἀνεπτύχθη κατ’ ἐπανάληψιν καὶ δὲν ὑπάρχει λόγος νὰ ἐπανέλθω καὶ ἐγώ. Εἶναι σαφές, ὅτι ἡ ἔκτασις τῆς περιθάλψεως ποὺ προβλέπει ὁ νόμος 3487 ἦτο εὐρυτέρα ἀπὸ αὐτὴν ποὺ προβλέπει τὸ συζητούμενον ἄρθρον καὶ ὅτι φυσικά, ὅταν εἰσηγῆται ἡ Κυβέρνησις τὴν ψήφισιν ἑνὸς νομοσχεδίου μὲ τὴν διαδηλουμένην πρόθεσιν νὰ ὠφελήσῃ τὸν ἀγροτικὸν κόσμον, νὰ μετακινήσῃ εἰσόδημα ἐκ τῶν ἀστικῶν κέντρων πρὸς τὴν ὕπαιθρον, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ θεσπίζωνται διατάξεις, αἱ ὁποῖαι σημαίνουν ὀπισθοδρόμησιν καὶ ὄχι πρόοδον πρὸς τὴν κατεύθυνσιν τῆς ἐξυπηρετήσεως καὶ ἀνακουφίσεως τῶν ἀγροτῶν. Ἕνας δεύτερος λόγος, διὰ τὸν ὁποῖον εἶχον ζητήσει τὴν ἀπάλειψιν τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ ἦτο, ὅτι ἀπετέλει ἐξωφρενισμὸν ἡ καθίδρυσις νέου φορέως διὰ τὴν ὑγειονομικὴν περίθαλψιν τῶν ἀγροτῶν, τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ἀφ’ ἑνὸς μὲν τὸ Ὑπουργεῖον Προνοίας ἐπὶ σειρὰν ἐτῶν ἀσκεῖ τὴν πολιτικὴν εἰς τὸν τομέα αὐτὸν καὶ ἀφ’ ἑτέρου, ὅταν γενικῶς εἶναι παραδεδεγμένη ἀρχὴ καὶ ἀνάγκη ζωτικὴ διὰ τὸν τόπον μας νὰ φθάσωμεν κἄποτε εἰς τὴν ἑνοποίησιν ὅλων τῶν φορέων ποὺ ἀπασχολοῦνται μὲ τὸν τομέα τῆς δημοσίας ὑγείας. Καὶ θέλω νὰ πιστεύω, ὅτι ἡ ἄποψις αὐτή, τὴν ὁποίαν μαζὶ μὲ τὸν ὁμιλοῦντα ἀνέπτυξαν πλεῖστοι συνάδελφοι εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, ἀλλὰ καὶ ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, ὡδήγησε τὸν ὑπουργὸν εἰς τὸ νὰ ἐγκαταλείψῃ τὸ νομοσχέδιόν του εἰς αὐτὸ τὸ σημεῖον καὶ νὰ ἀποδεχθῇ τὴν ἄποψιν τὴν ὀρθήν, ποὺ ὑπεστηρίξαμεν ἡμεῖς. Δὲν νομίζω, ἐν τούτοις, ὅτι ἁπλῶς, διότι συνέπεσε τὴν ἄποψιν αὐτὴν νὰ τὴν ἐμφανίσῃ μὲ μίαν τροπολογίαν μία ὁμὰς ἀξιοτίμων συναδέλφων τῆς Συμπολιτεύσεως, ὅτι αὐτὸς ὑπῆρξεν ὁ λόγος νὰ συμφωνήσῃ ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, ἀλλὰ ἡ ἀδυσώπητος ἀνάγκη εἰς τὴν ὁποίαν ὡδηγήθη ἀπὸ τὰ πυρὰ ὁμαδὸν ποὺ ἐδέχθη ἀπὸ ὅλας τὰς πλευρὰς καὶ ἀρχικῶς μόνον ἀπὸ τὴν Ἀντιπολίτευσιν, ἐνώπιον τῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας.

§163Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κἄθε ὑπουργός, ὄχι μόνον ἐγώ, ἀκούει τὰς γνώμας τῶν συναδέλφων, τὰς ἀναπτυσσομένας ἐπὶ ἑκάστου νομοσχεδίου, χωρὶς αἱ γνῶμαι αὐταί, ὑποθέτω, νὰ ἀποτελοῦν πυρά, καὶ μάλιστα ὁμαδὸν πυρά, καὶ σκέπτεται καὶ ἀποφασίζει ἐπὶ τῶν γνωμῶν αὐτῶν. Δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ χαρακτηρισθοῦν αἱ γνῶμαι αὐταὶ ὡς πυρὰ ὁμαδόν. Δὲν νομίζω, ὅτι τοῦτο εἶναι σωστόν.

§164Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ὑποθέτω, ὅτι ὁ τρόπος ἐκφράσεως ἀνήκει εἰς τὴν ἐκλογὴν τοῦ ὁμιλοῦντος. Ἡ σαφὴς ἔννοια τῶν λεγομένων ἦτο μία ἔμμεσος ἀπάντησις εἰς τὸν ἀγαπητὸν συνάδελφον κ. Κατσαφάδον, ὁ ὁποῖος ἐνεφάνισεν ὑμᾶς ὑπαναχωρήσαντας, λόγῳ τῆς ὑποβολῆς τῆς τροπολογίας του. Νομίζω, ὅτι τὸ θέμα ἔχει ἀντιμετωπισθῆ ἀπὸ τῆς πρώτης στιγμῆς ἐνώπιον τῆς Ἐπιτροπῆς καὶ ἐξετέθη ἀπὸ τοὺς εἰσηγητάς, ὅταν ἔφθασε τὸ νομοσχέδιον εἰς τὴν Ὁλομέλειαν τῆς Βουλῆς. Θέλω νὰ φθάσω, κ. Ὑπουργέ, εἰς τὸν τρίτον λόγον, ὁ ὁποῖος μὲ ὡδήγησεν εἰς τὴν πρότασιν τῆς ἀπαλείψεως τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ. Τὶ συνέβαινεν ἕως τώρα βάσει τῆς κειμένης νομοθεσίας, ἀλλὰ καὶ ἐν τῇ πράξει. Καθ’ ὅσον μὲν ἀφορᾷ τὴν ἀνοικτὴν περίθαλψιν, οἱ ἀγρόται, οἱ κάτοικοι τῆς ὑπαίθρου, ἀσχέτως εὐπορίας ἢ ἀπορίας, ἀπολαμβάνουν τῆς ἀνοικτῆς ὑγειονομικῆς περιθάλψεως ἄνευ τινὸς ἀντιπαροχῆς. Ἡ ἀντίρρησις, ὅτι προεβλέπετο διὰ μίαν κατηγορίαν ἀσήμαντον τῶν προδήλως εὐπόρων, καταβολὴ μιᾶς μικρᾶς ἐτησίας εἰσφορᾶς δὲν ἔχει βασιμότητα, διὰ τὸν ἁπλούστατον λόγον, ὅτι πρῶτον δὲν ἐφηρμόσθη ἐπὶ σειρὰν ἐτῶν, τοῦθ’ ὅπερ σημαίνει, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐγκατέλειψεν ἡ ἰδία τὴν γραμμήν, τὴν ὁποίαν ἐζήτησεν ἀπὸ τὴν Βουλὴν τότε νὰ θεσπίσῃ καί, δεύτερον, διότι ἐγὼ πιστεύω, ὅτι ἐπὶ ματαίῳ θὰ ἀναζητούσατε εἰς ἀριθμὸν ἑκατοντάδων, ἁπλῶς τοὺς προδήλως εὐπόρους εἰς τὴν Ἑλληνικὴν ὕπαιθρον, οἱ ὁποῖοι δὲν ὑπάρχουν. Δι’ αὐτὸ δὲν ἐφηρμόσθη ποτὲ ἡ διάταξις εἰς τὴν πραγματικότητα. Μέχρι σήμερον, τὸ σύνολον τῶν κατοίκων τῆς ὑπαίθρου ἀπελάμβανον τῆς ἀνοικτῆς περιθάλψεως ἄνευ ἐπιβαρύνσεως ἐνῷ σήμερον διὰ τοῦ νομοσχεδίου τὴν δίδομεν περιωρισμένην τὴν περίθαλψιν καὶ ἔναντι σοβαρωτάτου ἀνταλλάγματος. Ὑπάρχει, λοιπόν, μία ἐπιδείνωσις τῆς καταστάσεως ἐν ὀνόματι ἑνὸς νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον διακηρύττει ὡς σκοπὸν βασικὸν νὰ προσέλθῃ ἀρωγὸν εἰς τοὺς ἀγρότας. Καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὴν κλειστὴν περίθαλψιν, τὸ ἄρθρον αὐτὸ διατηρεῖ τὴν ἀπαράδεκτον κατάστασιν, ἡ ὁποία ὑφίστατο μέχρι τοῦδε, ὡς πρὸς τὴν νοσοκομειακὴν περίθαλψιν τῶν ἀγροτῶν. Συμβαίνει καὶ πάλιν ἐδῶ οἱ ἀγρόται νὰ τυγχάνουν περιωρισμένης νοσοκομειακῆς περιθάλψεως· ὅταν εἶναι ἄποροι αʹ κατηγορίας, ἐνῷ οἱ κάτοικοι τῶν ἀστικῶν κέντρων ἔχουν τὰς γνωριμίας των καὶ εὐκολώτερον εἶναι δυνατὸν νὰ εἰσαχθοῦν εἰς τὰ νοσοκομεῖα, ἐνῷ οἱ ἀγρόται ἐρχόμενοι εἰς Ἀθήνας συναντοῦν πλείστας δυσχερείας καὶ μετὰ ἀναμονὴν μακρὰν ἐξασφαλίζουν μίαν κλίνην εἰς νοσοκομεῖον. Ἰδοὺ ὁ τρίτος λόγος, διὰ τὸν ὁποῖον εἶναι ἀκατανόητον ἡ Κυβέρνησις νὰ ἐπιμένῃ εἰς τὴν ψήφισιν τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ. Πῶς εἶναι δυνατόν, ὅταν ἡ ἀγροτικὴ τάξις διέρχεται μίαν οἰκονομικὴν κρίσιν, ὅταν πρόθεσις τοῦ νομοσχεδίου εἶναι νὰ δώσῃ ὀφέλη ὑπὲρ τῶν ἀγροτῶν, ἡ Κυβέρνησις νὰ ζητῇ τὴν ψήφισιν διατάξεως, ἡ ὁποία προσθέτει βάρη εἰς τοὺς ἀγρότας; Τὶ ἔχουν νὰ κερδίσουν οἱ ἀγρόται ψηφιζομένου τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ ἢ ἀντιστρόφως ἔχουν τίποτα νὰ ζημιωθοῦν, ἐὰν διὰ τῆς ψήφου τῆς Βουλῆς ἀπαλειφθῇ ἡ διάταξις αὐτὴ τοῦ ἄρθρου 7; Ἐάν, κ. Ὑπουργέ, διαγραφῇ τὸ ἄρθρον θὰ διατηρηθῇ ἡ εὐρυτέρα νοσοκομειακὴ περίθαλψις, ἥτις ὑφίσταται καὶ δὲν θά ὑπάρχῃ ἡ δικαιολογία διὰ τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἐπιβάλῃ νέους φόρους εἰς βάρος τῆς ἀγροτικῆς τάξεως. Νομίζω, ὅτι τὸ θέμα ἔχει διευκρινισθῆ, ὥστε εἶναι ἀδύνατον παρ’ οἱανδήποτε προσπάθειαν τῆς Κυβερνήσεως νὰ συσκοτισθῇ. Ἡ ἀπόρριψις τῆς διατάξεως αὐτῆς τοῦ ἄρθρου 7 διατηρεῖ ἓν ἀντίθετον καθεστὼς διὰ τοὺς ἀγρότας, ψηφιζομένη δέ, θὰ καταστήσῃ χείρονα τὴν θέσιν των ἀπὸ ἀπόψεως νοσοκομειακῆς περιθάλψεως. Θὰ ἀνέμενον ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργόν, ἐφ’ ὅσον διατηρήσῃ τὸν τομέα τὸν ὑγειονομικὸν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Προνοίας νὰ δεχθῇ τὴν ἀπάλειψιν τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ καὶ ἐν συνεχείᾳ τὴν μείωσιν τῶν βαρῶν, τὰ ὁποῖα προβλέπει τὸ νομοσχέδιον, ὅσον ἀφορᾷ τὸν τομέα τῆς ὑγείας, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ψηφίσωμεν νομοθέτημα, τὸ ὁποῖον καθιστᾷ δυσχερεστάτην τὴν θέσιν τῶν ἀγροτῶν. Δι’ αὐτὸ προτείνομεν τὴν ἀπάλειψιν τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ. (Χειροκροτήματα).

§165ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Ἀρβανιτάκις, ἔχει τὸν λόγον.

§166Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ Κυβέρνησις τοῦ κ. Καραμανλῆ, ἐθέσπισεν, ἀπὸ ἔτους περίπου νὰ μὴ ὑπάρχουν ἄποροι κατηγορίαι διὰ δωρεὰν περίθαλψιν εἰς τὰ νοσοκομεῖα. Διότι ἅμα τῇ εἰσαγωγῇ των ὑποχρεοῦνται εἰς καταβολὴν 101 δραχμῶν, δι’ ἐργαστηριακὰς ἐξετάσεις 400 –500 δραχμ., ὅταν δέ πρόκειται νὰ ἐγχειρισθοῦν χρειάζονται καὶ 300–1.000 δραχμ. δι’ αἷμα. Ἐπίσης, ἡ ἔκδοσις πιστοποιητικοῦ αʹ κατηγορίας δὲν εἶναι ἐφικτή, διότι πρέπει νὰ μεταβοῦν οἱ συγγενεῖς εἰς τὴν Πρωτεύουσαν τοῦ Νομοῦ κλπ. καὶ θὰ τὸ λάβῃ ὁ ἀσθενὴς μετὰ ἕνα μῆνα.

§167Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας), Κύριε συνάδελφε, δὲν εἶναι ἀκριβὲς αὐτὸ τὸ ὁποῖον εἴπατε. Ἡ καταβολὴ τῶν 100 δραχμῶν εἶναι προαιρετική, ἐὰν ὁ διευθυντὴς διαπιστώσῃ, ὅτι ἐγένοντο ἐξετάσεις πέραν τῶν συνήθων καὶ δύναται ὁ νοσηλευόμενος νὰ καταβάλῃ, θὰ τὰς καταβάλῃ. Ἄλλη δαπάνη διὰ τὴν κατηγορίαν τῶν ἀπόρων δὲν ὑπάρχει.

§168Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Ἔχω συγκεκριμένην περίπτωσιν, κ. Ὑπουργέ, ἔλαβον 400 δραχμ. δι’ ἐργαστηριακὰς ἐξετάσεις καὶ ἐπ’ οὐδενὶ λόγῳ ἔδιδαν αἷμα. Ἀνεβλήθη τέσσαρας ἡμέρας ἡ ἐγχείρησις, μόνον καὶ μόνον διὰ νὰ ἐξευρεθῇ αἷμα. Τότε διὰ ποῖον λόγον δίδουν αἷμα οἱ στρατιῶται; Τὸ ὅτι εἶναι προαιρετικαὶ αἱ 100 δραχμ., ὡς ἰσχυρίζεται ὁ κ. Ὑπουργός, αὐτὸ εἶναι ἀκατανόητον, δηλαδή, ἐὰν θέλῃ καὶ ἐὰν ἐπιθυμῇ θὰ πληρώσῃ; Τοὺς ὑποχρεώνουν, κ. Ὑπουργέ, καὶ ἀρνοῦνται νὰ τοὺς ἐγχειρήσουν, παίζοντες μὲ τὴν ζωὴν τῶν ἀσθενῶν.

§169Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Ὡς πρὸς τὸ αἷμα γνωρίζετε πόσα κιλὰ αἵματος δίδομεν κατ’ ἔτος. Ἀρνοῦνται οἱ συγγενεῖς νὰ δώσουν καὶ γνωρίζετε, ὅτι μόνον μὲ τὸν νόμον, τὸν ὁποῖον ἡμεῖς ἐψηφίσαμεν ἐρρυθμίσθη τὸ θέμα καὶ κατωρθώσαμεν νὰ σπάσωμεν τὴν ἀγοραπωλησίαν τοῦ αἵματος. Γνωρίζετε, ὅτι δὲν συνήθισεν ἀκόμη ὁ κόσμος νὰ δίδῃ αἷμα. Οἱ συγγενεῖς τῶν ἀρρώστων ἀρνοῦνται νὰ δώσουν αἷμα. Οὔτε οἱ πατέρες δὲν δίδουν αἷμα διὰ τὰ παιδιά των. Ἀντιλαμβάνεσθε πόσον εἶναι λεπτὸν τὸ θέμα αὐτό. Ἡμεῖς ἐθεσπίσαμεν νὰ εἶναι δωρεὰν πάντοτε καὶ τὸ παρέχομεν δωρεάν. Ἀλλ’ οἱ ἐνδιαφερόμενοι δὲν δίδουν αἷμα. Εἶναι τοῦτο ἕνα σοβαρὸν σημεῖον. Θὰ πρέπει νὰ τὸ ἀντιληφθῆτε.

§170Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει οὐδεὶς ἀγρότης ἄπορος πρόκειται νὰ πάρῃ αἷμα δωρεάν. Καὶ ἐὰν ὑπάρχῃ περίπτωσις χορηγήσεως δωρεᾶς αἵματος, θὰ τὸ πάρουν, ὄχι οἱ πραγματικῶς ἄποροι, ἀλλὰ ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἔχουν περισσοτέρας γνωριμίας.

§171Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Γνωρίζετε, κ. συνάδελφε, ὅτι εἰς τὴν Χαλκίδα ὑπάρχει τράπεζα αἵματος. Ἡ προσπάθειά μας, ὅμως, εἶναι νὰ πεισθῇ ὁ κόσμος νὰ δίδῃ αἷμα.

§172Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Εἶμαι σύμφωνος, κ. Ὑπουργέ. Ἀλλὰ δὲν ἀρκεῖ τὸ αἷμα.

§173Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Ἐπαναλαμβάνω, κ. συνάδελφε, ὅτι πρέπει νὰ πεισθῇ ὁ κόσμος νὰ δίδῃ αἷμα.

§174Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Τὸ ζήτημα εἶναι τὸ ἑξῆς: Ὅτι αἷμα δὲν ὑπάρχει, καὶ ὁ ἀγρότης εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ διαθέσῃ 300–400 δραχμ. διὰ τὸ αἷμα, διότι ἄλλως ἀναβάλλονται αἱ ἐγχειρήσεις. Ἀφ’ οὗ ἐγὼ ὁ βουλευτὴς καὶ ἰατρὸς μάλιστα, μὲ εἰδικὰς γνωριμίας δὲν κατορθώνω νὰ εὕρω αἷμα, φαντασθῆτε τὶ θὰ γίνῃ ἐὰν θὰ πάῃ ὁ ἀγρότης μονάχος του. Δὲν ὑπάρχει περίπτωσις νὰ εὕρῃ αἷμα. Ἀποκλείεται. Ὥστε ἔχομεν τὸ αἷμα, ἔχομεν τὰς παρακλινικὰς ἐξετάσεις, αἱ δαπάναι τῶν ὁποίων εἶναι, ὄχι προαιρετικαί, ἀλλὰ ρητῶς τοὺς ὑποχρεώνουν νὰ πληρώσουν. Αὐτὸ θὰ ἔπρεπε νὰ καταργηθῇ διὰ τοὺς ἀπόρους ἀγρότας. Διότι ἔτσι δὲν εἶναι ἄποροι. Ὅταν δύνανται νὰ διαθέσουν ἐξ ἰδίων 500 καὶ 700 δραχμ. πολλὲς φορές, ἠμπορεῖ νὰ ἀντιμετωπίσουν τὴν ἀρρώστειαν τους εἰς τὰς κλινικὰς τὰς ἰδιωτικάς. Περαιτέρω, φοβοῦμαι, ὅτι εἰς τὸ ἑξῆς, μὲ τὸν Ὀργανισμὸν ποὺ θὰ κάνωμεν, ποὺ εἶναι τόσον μπερδεμένος, ἐὰν ὁ Ὀργανισμὸς αὐτὸς ἐφαρμόσῃ τοὺς νόμους, ὅπως τοὺς ἐφαρμόζουν καὶ οἱ ἄλλοι Ὀργανισμοί, ὅπως ὁ Ο.Τ.Ε. π.χ. ἢ ἡ Δ.Ε.Η., ὅπου ἐκεῖ δὲν παίζουν καὶ σοῦ κόβουν ἀμέσως τὸ ἠλεκτρικὸ, τότε, οὔτε τὸ ⅒ δὲν θὰ βγοῦν ἄποροι. Δὲν φαντάζομαι, δηλαδή, νὰ ὑπάρχῃ κανεὶς εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν ποὺ νὰ πιστεύῃ, ὅτι αὐτὸς ποὺ ἔρχεται μὲ χαρτιὰ ἀπορίας αʹ εἶναι πράγματι ἄπορος αʹ. Σύμφωνα, λοιπόν, μὲ τοὺς ἰσχύοντας νόμους, ἐὰν ὁ Ὀργανισμός αὐτὸς ἐφαρμόσῃ τοὺς νόμους, οὔτε τὸ ⅒, οὔτε τὸ 1)20 τῶν ἀπόρων ποὺ ὑπάρχουν σήμερον δὲν θὰ εἶναι πράγματι ἄποροι αʹ. Διότι 300–400 δραχμ. μηνιαίως ἔχουν ὅλοι. Καὶ ἔτσι δὲν θὰ ὑπάρχῃ οὐδεὶς ἀπολύτως ἄπορος. Ὅταν ὁ Ὀργανισμός, ἐπαναλαμβάνω, ἐφαρμόσῃ τοὺς νόμους μὲ τὴν σκληρότητα ποὺ τὸν διακρίνει, δὲν θὰ ὑπάρχῃ ἄπορος. Καὶ ἐν πάσῃ περιπτώσει ποῦ πᾶμε; Τὶ πρόνοια λαμβάνεται δι’ αὐτούς; Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ φαντασθῆτε, ὅτι ἕνας ἀγροτικὸς ἰατρὸς θὰ βγάλῃ ἕνα φυματικὸν καὶ θὰ τὸν στείλῃ εἰς τὸ νοσοκομεῖον; Αὐτὸς πρέπει νὰ ἔχῃ χαρτιὰ ἀπορίας αʹ. Διότι, ἄλλως, ἐὰν καθήσῃ 5–6 μῆνες, θὰ τοῦ πάρουν ὅλην τὴν περιουσίαν. Ἀλλὰ διὰ νὰ δοθῇ τὸ πιστοποιητικὸν αʹ χρειάζεται μετάβασις στὴν Πρωτεύουσαν τοῦ Νομοῦ καὶ ἀναμονὴ ἀρκετῶν ἡμερῶν διὰ τὴν ἐξακρίβωσιν τῶν ἐσόδων.

§175Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Διὰ τὸν φυματικὸν ὄχι. Διότι μετὰ τὸν ἔλεγχον καὶ τὴν διαπίστωσιν, ὅτι πρόκειται περὶ φυματιώσεως, θὰ εἰσαχθῇ ἀμέσως εἰς τὸ σανατόριον, χωρὶς δελτίον ἀπορίας.

§176Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Ἐπίσης, κ. Ὑπουργέ, τὶ θὰ γίνῃ μὲ τὰ νοσοκομεῖα, ἐὰν καθήσῃ 5–6 μῆνας. Λέγομεν ἐδῶ, ὅτι ἡμεῖς τοῦ προσφέρομεν καὶ κλειστὴν καὶ ἀνοικτὴν περίθαλψιν. Ξεύρει, ὅτι πληρώνει κἄθε χρόνον 3% ἐξ ὁλοκλήρου τῆς παραγωγῆς καὶ φαντάζεται, ὁ δυστυχής, ὅτι ἐξησφάλισεν, τοὐλάχιστον τὴν ὑγείαν του. Καὶ ἐρχόμεθα ἡμεῖς καὶ τοῦ λέγομεν: Πήγαινε εἰς τὸ νοσοκομεῖον, κάθησε μέσα καὶ πούλησε τὸ χωράφι σου. Ἔτσι θὰ τὸ ἀφίσωμεν τὸ ἄρθρον αὐτό; Τότε τὶ εἴδους προστασία τοῦ προσφέρομεν; Νὰ εἴπωμεν, λοιπόν, νὰ εἶναι πέραν τοῦ μηνὸς διὰ τὰς χρονίας ἀσθενείας. Διότι ἐν ἐναντίᾳ περιπτώσει, θὰ ὑποχρεωθοῦν νὰ πληρώνουν οἱ ἄνθρωποι αὐτοί. Καὶ ἐὰν ἡ ἀρρώστεια των διαρκέσῃ θὰ ἀναγκασθοῦν νὰ πωλήσουν τὸ χωράφι των. Ἔτσι ποτὲ δὲν θὰ ἠμπορέσουν οἱ ἀγρόται νὰ ἔχουν χαρτιὰ ἀπορίας. Τὶ σόϊ χαρτιὰ ἀπορίας θὰ ἔχουν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει ἀφοῦ θέλετε νὰ μείνῃ τὸ ἄρθρον ἔτσι, ἀφήσατέ το. Ἐγώ, ὅμως, δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι ὀρθόν. Τότε γιατὶ τοὺς λέγομεν τὴν ὁλοκληρωμένην ἀσφάλισιν τῆς ὑγείας. Θὰ ἔπρεπε μόνον μὲ τὸ ἀσφαλιστικὸν βιβλιάριον νὰ εἰσήρχοντο εἰς τὰ νοσοκομεῖα, ὅπως ὅλοι οἱ ἄλλοι ἠσφαλισμένοι.

§177Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ἔδωσα τὴν ἐξήγησιν προηγουμένως. Ἄλλο τὸ κριτήριον τῆς ἀσφαλιστικῆς εἰσφορᾶς, τὸ ὁποῖον εἶναι ἡ τεκμαρτὴ πρόσοδος, καὶ ἄλλο τὸ κριτήριον τοῦ καθορισμοῦ τῆς ἀπορίας, τὸ ὁποῖον εἶναι τὸ πραγματικὸν εἰσόδημα.

§178Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Τώρα, κ. Ὑπουργέ, ὁμιλοῦμεν θεωρητικῶς ἢ οὐσιαστικῶς;

§179Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ἐὰν θέλωμεν νὰ ὁμιλήσωμεν θεωρητικῶς, δὲν θὰ ἠμποροῦσε νὰ βγῇ μὲ τὰ σημερινὰ κριτήρια ἀπορίας, τόσον μεγάλος ἀριθμὸς ἀπόρων ποὺ βγαίνει σήμερον. Ἑπομένως, θὰ ἰσχύσῃ τὸ ἴδιον, διότι δὲν ὑπάρχει κώλυμα εἰς τὸν νόμον. Δὲν ὑπάρχει δὲ κώλυμα ἐκ τοῦ νόμου, διότι τὸ ἕνα εἶναι τὸ τεκμαρτὸν καὶ τὸ ἄλλο εἶναι τὸ πραγματικόν, τὸ ὁποῖον ἐκτιμᾷ, ὅπως θέλει ὁ καθένας μὲ τὰ κριτήρια ποὺ ὑπάρχουν. Δὲν ὑπάρχει λόγος νὰ μεταβληθῇ ἡ ἐλευθερία εἰς τὴν ἐκτίμησιν τῆς ἀπορίας.

§180Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Τὸ κριτήριον θὰ εἶναι τὸ ἴδιον, ἀλλὰ ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι θὰ κρίνουν δὲν θὰ εἶναι οἱ ἴδιοι. Ὁ Ὀργανισμὸς θὰ ἐπεμβαίνῃ καὶ αὐτὸς θὰ ρυθμίζῃ τὸν τρόπον ἐκδόσεως τοῦ πιστοποιητικοῦ. Γνωρίζομεν δέ ὅλοι, ποίαν σκληρότητα ἐπιδεικνύουν οἱ διάφοροι Ὀργανισμοί.

§181Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Δὲν ἔχει οὐδεμίαν σχέσιν ὁ ὀργανισμὸς μὲ τὴν νοσοκομειακὴν περίθαλψιν.

§182Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Κἄπου γράφει τὸ ἄρθρον, ὅτι θὰ δίδει 110 ἑκατομμ. εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Κοινωνικῆς Προνοίας.

§183Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ὄχι, κ. συνάδελφε. Αὐτὸ ἀφορᾷ τὴν ἀνοικτὴν περίθαλψιν καὶ ὄχι τὴν νοσοκομειακήν.

§184Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. (Ἀναγινώσκει διάταξιν τοῦ ἄρθρου 23). Αὐτὸ τὶ ἐννοεῖ, κ. Ὑπουργέ;

§185Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ἡ διάταξις τοῦ νόμου περὶ παροχῆς κοινωνικῆς περιθάλψεως, ὁμιλεῖ περὶ ἀνοικτῆς ἰατρικῆς περιθάλψεως. Δὲν θὰ ἔχῃ καμμίαν σχέσιν μὲ τὴν νοσοκομειακὴν περίθαλψιν.

§186Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Ἔστω, καὶ αὐτὸ εἶναι μία παρηγορία, ἂν καὶ δὲν τὸ ξεκαθαρίζῃ, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἀνοικτὴν ἰατρικὴν περίθαλψιν, πρέπει νὰ δοθῇ μεγίστη προσοχὴ εἰς τὰς ὀρεινὰς περιοχὰς, ὅπου κατὰ τὴν ὁμολογίαν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐξωτερικῶν 2.000.000 ἀγρόται διαβιοῦντες εἰς ὀρεινὰς περιοχὰς, ζοῦν ὑπὸ κτηνώδεις συνθήκας. Κατὰ τὴν γνώμην μου, πολλὰ κτήνη ζοῦν καὶ περιθάλπονται πολὺ καλλίτερον ἀπὸ τοὺς ὀρεινοὺς πληθυσμοὺς καὶ θὰ χρειασθῇ ἀγὼν διὰ νὰ φθάσωμεν τὴν ζωὴν τῶν κυνῶν τῶν Ἀθηνῶν κλπ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, δὲν βλέπω εἰς τὸ ἄρθρον αὐτὸ καμμίαν ἱεράρχησιν. Ὑπάρχουν χιλιάδες ὀρεινῶν χωρίων, τὰ ὁποῖα στεροῦνται δρόμων καὶ εἶναι ἀποκεκλεισμένα ἀπὸ τὸν ἄλλον κόσμον κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ χειμῶνος. Αὐτὰ τὰ χωρία δὲν θὰ ἔχουν, οὔτε τὴν παρηγορίαν τῆς παρουσίας ἰατροῦ, οὔτε διὰ αὐτὰ τὰ ἀποκεκλεισμένα χωριὰ λαμβάνεται ἐδῶ κανέν μέτρον. Ἄς τεθῇ, τοὐλάχιστον αὐτὴ ἡ ἱεράρχησις, ἄς τεθῇ ὡς ὅρος ἀπαράβατος, ὅτι πρῶτα θὰ καλυφθοῦν αἱ ἀνάγκαι τῶν ὀρεινῶν αὐτῶν χωρίων ἀπὸ ἰατρούς. Φαντασθῆτε, ὅτι εἰς τὰ χωριὰ αὐτὰ οἱ νεκροὶ μένουν ἄταφοι, ἰδίως κατὰ τὸν χειμῶνα, ἐπὶ 7, 8 καὶ 10 ἡμέρας, διότι δὲν ὑπάρχει ἰατρὸς διὰ νὰ ἐκδώσῃ τὸ πιστοποιητικὸν θανάτου. Ὅσον ἀφορᾷ τὰς περιπτώσεις χορηγήσεως φαρμάκων, ὡς εἶναι διατυπωμένον τὸ νομοσχέδιον, φάρμακα θὰ χορηγοῦνται μόνον εἰς τὰς περιπτώσεις καρδιοπαθειῶν ἢ δηλητηριάσεως. Ἐπίσης, δὲν γίνεται κανένας λόγος ἐδῶ διὰ τὴν ἐξασφάλισιν μέσων μεταφορᾶς τῶν ἀσθενῶν. Ὅσον ἀφορᾷ δὲ τὴν εἰσαγωγὴν των εἰς τὰ νοσοκομεῖα, θὰ χρειασθῇ νὰ πληρώνουν, ὅσον καὶ ἂν εἶναι ἐπείγουσα ἡ ἀνάγκη τῆς εἰσαγωγῆς των, ἐὰν ἔχουν εἰσόδημα ἄνω τῶν 250 δραχμῶν μηνιαίως.

§187Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Κύριε συνάδελφε, οὐδεὶς ἀσθενὴς ἔχων ἀνάγκην ἐπείγουσαν εἰσαγωγῆς εἰς νοσοκομεῖον, δὲν μένει ἐκτὸς αὐτοῦ.

§188Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Εἰς τὴν περίπτωσιν ἐκμαιεύσεως γυναικὸς, ἂν παραστῇ ἀνάγκη εἰσαγωγῆς τῆς ἀσθενοῦς εἰς νοσοκομεῖον τὶ θὰ γίνῃ; Θὰ ἀναγκασθῇ νὰ πωλήσῃ κτῆμα διὰ νὰ πληρώσῃ εἰς τὸ Δημόσιον Ταμεῖον τὴν Ὀφειλήν της. Διότι μετὰ τὴν ἔξοδόν της ἐκ τοῦ νοσοκομείου ἀκολουθεῖ τὸ ἔνταλμα εἰσπράξεως τῶν νοσηλείων κλπ. Ἐὰν ἦτο χωρὶς ἰατρὸν θὰ ἐκάθητο καὶ 1–2 24ωρα καὶ ἴσως, ἡ φύσις θὰ τὴν βοηθοῦσεν, ὡς συνήθως, ἐνῷ ὅταν ὁ εὑρισκόμενος εἰς τὸ χωριὸ ἰατρὸς τὴν μεταφέρει λόγῳ ἀνάγκης, τότε ἐξερχομένη τοῦ νοσοκομείου θὰ ὑποχρεωθῇ νὰ πληρώσῃ. Πρέπει— τὰ ἐπείγοντα περιστατικὰ τὰ στελλόμενα ἀπὸ τὰ ἀγροτικὰ ἰατρεῖα νὰ μὴ τὰ ὑποχρεώνουν εἰς πληρωμὴν— νὰ εἶναι δωρεὰν ἡ περίθαλψις.

§189Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Κύριε συνάδελφε, ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας πολλοὺς οἰκονομικῶς ἀδυνάτους, οἱ ὁποῖοι νὰ ὑπεχρεώθησαν νὰ πληρώσουν εἰς τὸ Δημόσιον Ταμεῖον; Ἐγώ, τοὐλάχιστον, δὲν γνωρίζω οὐδὲν τοιοῦτον περιστατικὸν ἐξαναγκασμοῦ εἰς πληρωμὴν μὴ δυναμένου νὰ πληρώσῃ.

§190Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Διατί, κ. Ὑπουργέ, νὰ μὴ τεθῇ ἡ σχετικὴ διάταξις εἰς τὸ παρόν; Διατὶ νὰ μὴ προστεθῇ, ὅτι τὰ ἐπείγοντα περιστατικὰ θὰ εἰσάγωνται δωρεάν, τελείως δωρεὰν καὶ ὄχι νὰ τρέχουν νὰ ἐκλιπαροῦν νὰ τοὺς χαρίσουν τὴν ὀφειλήν των, καὶ ἐὰν τοὺς τὴν χαρίσουν.

§191Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρηκολούθησα καὶ ἐγὼ τὰ συγχαρητήρια, τὰ ὁποῖα ἀπηύθυναν ὡρισμένοι βουλευταὶ τῆς Συμπολιτεύσεως πρὸς τὴν Κυβέρνησιν, διότι αὕτη ἀπεδέχθη νὰ παραμείνῃ ὁ τομεὺς τῆς κοινωνικῆς περιθάλψεως εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Κοινωνικῆς Προνοίας. Ἡμεῖς ἐζητήσαμεν νὰ παραμείνῃ ὁ τομεὺς αὐτὸς εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Κοινωνικῆς Προνοίας, χωρὶς τὴν παρέμβασιν τοῦ Ο.Γ.Α. (Ἀναγινώσκει στατιστικὰ στοιχεῖα διατιθεμένων κονδυλίων). Κύριε Ὑπουργέ, ἐπαναλαμβάνω, ὅτι κατὰ τὴν Κυβέρνησιν χρειάζονται 1.496.000.000 δραχμῶν διὰ τὴν παροχὴν ἀσφαλίσεως γήρατος, κοινωνικῆς περιθάλψεως καὶ ἀσφάλισιν κινδύνων παγετῶν καὶ χαλάζης καὶ ὅλα αὐτὰ τὰ ποσὰ τὰ παίρνομεν κατ’ οὐσίαν ἀπὸ τὸν Ο.Γ.Α. Δὲν θὰ δώσετε 760 ἑκατομμ. Οἱ ἀριθμοὶ αὐτοὶ εἶναι φανταστικοί. Μὲ τὸ ὕψος τῆς συνταξιοδοτήσεως καὶ μὲ τὴν ὑφισταμένην πραγματικότητα, δὲν θὰ δώσητε περισσότερα ἀπὸ 400–500. ἑκατομμ. ὡς ἀσφάλισιν γήρατος. Τὸ ὅλον ποσόν, τὸ ὁποῖον πρόκειται νὰ δώσητε δὲν ὑπερβαίνει τὰ 950 ἑκατ., ἐνῷ σεῖς εἰσπράττετε εὐθέως 536 ἑκατομμ. ἀπὸ τὴν ἄμεσον φορολογίαν καὶ 1.625 ἀπὸ τὴν ἔμμεσον. Θὰ εἰσπράξετε, δηλαδὴ ἕνα δισεκατομμ. ἑκατὸν ἑξήκοντα ἕνα ἑκατομμ. διὰ νὰ δώσετε 950.

§192Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Αὐτοὶ εἶναι οἱ λογαριασμοὶ οἱ ἰδικοί σας.

§193Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐὰν ἐπιμένωμεν νὰ χωρισθῇ ἡ ἰατροφαρμακευτικὴ περίθαλψις καὶ νὰ παραμείνῃ ὁ νόμος 3487, τοῦτο τὸ δεχόμεθα ὑπὸ τὴν ἔννοιαν, ὅτι θὰ διαγραφῇ τὸ ἄρθρον 7. Ἄν δὲν φθάνουν τὰ χρήματα, ἔχετε ὑποσχεθῇ καὶ ἄλλα 100 ἑκατομμύρια. Νὰ τὰ δώσετε. Μὲ τὸν νόμον περὶ τεκμαρτοῦ εἰσοδήματος εἶσθε ὑποχρεωμένοι νὰ βγάλετε, ὅτι καὶ ἡ τελευταία ἀγροτικὴ οἰκογένεια ἔχει εἰσόδημα 25 χιλιάδων δραχμῶν ἐτησίως, μὲ ἀποτέλεσμα κανένας πρόεδρος τῆς Κοινότητος νὰ μὴ ἠμπορῇ νὰ δώσῃ πιστοποιητικὸν ἀπορίας. Καὶ πάντα ταῦτα γίνονται, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν ἄλλως νὰ εἰσπράξετε τὰ 536 ἑκατομμ. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον τορπιλλίζετε τὴν χορήγησιν τῶν πιστοποιητικῶν ἀπορίας καὶ ὅλα τὰ βάρη τὰ μεταφέρετε εἰς τοὺς ὤμους τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου.

§194ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μ. Στεφανίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§195Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, θεωρῶ ἀπαραίτητον νὰ γίνῃ διευκρίνισις, ποία εἶναι ἡ ἔννοια τῆς διατάξεως τοῦ ἄρθρου 7, τοῦ ὁποίου δικαίως ἐζήτησε τὴν ἀπάλειψιν ἡ Ἀντιπολίτευσις. Ὡς ἔχει διατυπωθῇ ἡ διάταξις, ἐν συνδυασμῷ μὲ τὸ ἄρθρον 23 ποὺ εἶναι συναφές, εἶναι δυνατὴ διὰ Β. Διατάγματος ἡ μεταφορὰ ἐκ τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας εἰς τὸν Ο.Γ.Α. ὅλων τῶν ἁρμοδιοτήτων του, δηλαδή, ὄχι μόνον τῆς ἰατροφαρμακευτικῆς, ἀλλὰ καὶ τῆς νοσοκομειακῆς περιθάλψεως. Συνεπῶς, εὐλόγως διετυπώθησαν ἀντίθετοι ἀπόψεις πρὸς τὰς Κυβερνητικὰς τοιαύτας.

§196Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Εἶναι σαφὴς ἡ παράγραφος 3 τοῦ ἄρθρου 7.

§197Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Ἡ διάταξις αὐτὴ λέγει. «... (ἀναγινώσκει) ...». Πράγματι, εἰς τὴν παράγρ. 3 ρυθμίζεται αὐτοτελῶς τὸ θέμα τῆς νοσοκομειακῆς περιθάλψεως. Ὅσοι, ὅμως, ὑπεστήριξαν τὴν ἀντίθετον γνώμην, ὅτι ἀποβλέπετε εἰς ὁριστικὴν ἀποξένωσιν τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας, ὡς τοῦ φυσικωτέρου φορέως καὶ τὴν ὑπαγωγὴν ὅλων τῶν τομέων περιθάλψεως εἰς τὸν Ο.Γ.Α., ἔχουν ὑπ’ ὄψιν των τὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 23, ὅπου χωρὶς ἐξαίρεσιν τοῦ ἑνὸς τομέως τῆς νοσοκομειακῆς περιθάλψεως, γίνεται πρόβλεψις μεταφορᾶς ὅλων τῶν ἁρμοδιοτήτων εἰς τὸν Ο.Γ.Α. Εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν μία τροποποίησις τοῦ ἄρθρου 23 διὰ ρητῆς ἐξαιρέσεως τῆς νοσοκομειακῆς περιθάλψεως, εἶναι ἀπαραίτητος, οὕτως ὥστε αἱ διατάξεις τοῦ ἄρθρου τούτου νὰ ἐναρμονισθοῦν πρὸς τὴν παράγρ. 1 τοῦ ἄρθρου 7. Ἀλλὰ πέραν αὐτοῦ τοῦ εἰδικοῦ θέματος, κ. Πρόεδρε, ἐπιθυμῶ νὰ ὑποστηρίξω μίαν ἄποψιν ἐκτεθεῖσαν ὑπὸ πολλῶν συναδέλφων καὶ ἰδιαιτέρως τονισθεῖσαν ἐκ μέρους τοῦ ἀξιοτίμου συναδέλφου κ. Ἀλλαμανῆ, ὁ ὁποῖος ἀπέδειξε διὰ τῶν ὅσων ἐξέθεσε, ὅτι διὰ τοῦ ἄρθρου 7 καθίσταται χείρων ἡ θέσις τῶν ἀγροτῶν μας εἰς τὸν τομέα αὐτὸν τῆς ἐν γένει ὑγειονομικῆς περιθάλψεως. Κύριε Ὑπουργέ τῆς Γεωργίας καὶ κ. Ὑπουργὲ τῆς Κοινωνικῆς Προνοίας, πράγματι, μὲ τὸν τρόπον μὲ τὸν ὁποῖον καθορίζετε τὴν ἀσφαλιστικὴν εἰσφοράν, δημιουργεῖτε μέγιστον κίνδυνον περιορισμοῦ εἰς μηδαμινὸν ποσοστὸν τῶν ἀπόρων ἀγροτῶν σύμφωνα μὲ τὰ κριτήρια τοῦ Ν. 3487)55 ἀπορίας καὶ συνεπῶς, ἀποκλεισμοῦ ἐκ τῆς νοσοκομειακῆς περιθάλψεως χιλιάδων Ἑλλήνων ἀγροτῶν, διότι μὲ τὸν προσδιορισμὸν τῆς ἀσφαλιστικῆς εἰσφορᾶς καὶ τὴν δημιουργίαν χιλιάδων φορολογικῶν φακέλλων μὲ μεγαλύτερα εἰσοδήματα διὰ νὰ ἐξασφαλισθοῦν τὰ ἔσοδα ἀπὸ τὸν ἀγροτικὸν κόσμον, δὲν θὰ ὑπάρχουν πλέον αἱ προϋποθέσεις ἐκδόσεως πιστοποιητικῶν ἀπορίας αʹ κατηγορίας μὲ τὸ μηδαμινὸν μικρὸν εἰσόδημα ποὺ ὁρίζει ὁ Ν. 3487)55, ἀφοῦ ἡ φορολογικὴ ὑπηρεσία θὰ καθορίζῃ πολὺ μεγαλυτέραν τεκμαρτὴν φορολογικὴν πρόσοδον. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον θὰ χειροτερεύσῃ ἡ θέσις τῶν ἀγροτῶν καὶ θὰ εἶναι σχεδὸν ἀδύνατος ἡ νοσοκομειακὴ περίθαλψίς των. Ὁ συνάδελφος κ. Ἀρβανιτάκις, ὀρθῶς ὑπεστήριξεν, ὅτι παρεμβάλλονται μεγάλα ἐμπόδια εἰσαγωγῆς εἰς Νοσοκομεῖα Κρατικὰ, ἀπόρων αʹ κατηγορίας. Ὀφείλω μάλιστα νὰ προσθέσω, ὅτι πρὸ ἑνὸς περίπου ἔτους ἐξεδόθη ἐγκύκλιος τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας, διὰ τῆς ὁποίας ἀπηγορεύθη εἰς τὰς κατὰ τόπους Ἐπιτροπὰς ἀπορίας νὰ ἐκδίδουν πιστοποιητικὰ αʹ κατηγορίας καὶ καθωρίσθη ἀποκλειστικὴ ἁρμοδιότης τῶν Κέντρων Προνοίας τοῦ Νομοῦ διὰ τὴν ἔκδοσίν των. Οὕτω, εἶναι ἠναγκασμένοι παντελῶς ἄποροι ἀγρόται, νὰ ταξιδεύουν ἐκ τοῦ χωρίου των εἰς τὸ κέντρον τοῦ Νομοῦ ὑφιστάμενοι δαπάνας καὶ ταλαιπωρίας, διὰ νὰ ἐκδώσουν πιστοποιητικὸν αʹ κατηγορίας καὶ δι’ αὐτὸ ἀναγκάζονται νὰ ἐκδίδουν πιστοποιητικὰ βʹ κατηγορίας καὶ νὰ ὑφίστανται ἐπιβάρυνσιν 10 δραχμῶν ἡμερησίως καὶ ἄλλα ἔξοδα ἐξετάσεων κλπ.

§198Ι. ΠΑΠΑΡΤΕΜΙΟΥ. Αὐτὰ εἶναι ἀναληθῆ καὶ παραμύθια.

§199Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Ὁ κ. συνάδελφος, ἐκ τῆς Κυβερνητικῆς πτέρυγος, ὁ ὁποῖος ἔκαμεν αὐτὸν τὸν ἀνοίκειον καὶ ἀνεπίτρεπτον χαρακτηρισμὸν περὶ ἀνακριβείας τοῦ ἰσχυρισμοῦ μου αὐτοῦ καὶ ὡμίλησε ἐπιπολαίως περὶ παραμυθίων, δὲν ἔχει ἰδέαν τοῦ ζητήματος, ἀγνοεῖ παντελῶς τὸ θέμα, καὶ τὸ ἀναμφισβήτητον γεγονός, ὅτι πράγματι, πρὸ ἑνὸς ἔτους ἐξεδόθη παρὰ τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας αὐτὴ ἡ ἐγκύκλιος περὶ τῆς ὁποίας ὡμίλησα. Ὁ κ. συνάδελφος πρέπει νὰ γνωρίζῃ, ὅτι δὲν εἶναι αὐτὸς ὁ προσήκων τρόπος διὰ νὰ ἐπικρίνῃ τὴν Ἀντιπολίτευσιν, καὶ πιστεύω, ὅτι θὰ μεταμεληθῇ πικρῶς, διότι ὁ ἴδιος ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Προνοίας ποὺ εἶναι παρὼν αὐτὴν τὴν στιγμήν, θὰ τὸν διαψεύσῃ. Παρακαλῶ, συνεπῶς, τὸν κ. Ὑπουργόν, νὰ δηλώσῃ εἰς τὴν Βουλήν, ἐὰν πράγματι ἐξεδόθη αὐτὴ ἡ ἐγκύκλιος διὰ νὰ διδάξῃ προσηκόντως κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον τὸν κ. βουλευτὴν τῆς Κυβερνητικῆς πτέρυγος καὶ νὰ καταδείξῃ, ὅτι ὁ ἔχων τὴν τιμὴν νὰ ὁμιλῇ αὐτὴν τὴν στιγμὴν μεταφέρει εἰς τὴν Βουλὴν ἠλεγμένας καὶ ἀκριβεῖς πληροφορίας καὶ ἔχει τὸ αἴσθημα τῆς εὐθύνης δι’ ὅσα ἰσχυρίζεται. Μάλιστα ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ ἔχω καταθέσει σχετικὴν ἐρώτησιν εἰς τὴν Βουλήν, μὲ ὅλα τὰ στοιχεῖα διὰ νὰ ἀσκήσω ἔλεγχον τῆς Κυβερνήσεως καὶ τὴν ἐπικρίνω διὰ τὰς ἐνεργείας της αὐτὰς εἰς βάρος τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου καὶ ἐν γένει τῶν ἀπόρων τῆς ὑπαίθρου.

§200Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Ὑπάρχει, κ. συνάδελφε, καὶ μία ἄλλη ἐγκύκλιος, βάσει τῆς ὁποίας ἅπαντες οἱ ἀσθενεῖς νὰ εἰσάγωνται εἰς τὰ Νοσοκομεῖα καὶ ἐντὸς μηνὸς νὰ δύνανται νὰ προσκομίσουν τὸ δελτίον ἀπορίας.

§201Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Αὐτὸ τὸ θέμα εἶναι ἄσχετον, ἐγὼ ὡμίλησα περὶ τοῦ ἄλλου ζητήματος τῶν πιστοποιητικῶν αʹ κατηγορίας, ποὺ ρυθμίζει ἡ ἐγκύκλιός σας.

§202Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Διὰ νὰ ἐξετασθῇ ὁ ἀσθενής, κ. Ὑπουργέ, πρέπει νὰ ὑπάρχῃ δελτίον ἀπορίας.

§203Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Περὶ νοσηλείας ὁμιλῶ, κ. συνάδελφε.

§204Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, εἶναι ἢ δὲν εἶναι ἀληθές, ὅτι ἔχει ἐκδοθῆ ἐγκύκλιος τοῦ Ὑπουργείου σας πρὸ ἔτους, διὰ τῆς ὁποίας ἀπηγορεύθη νὰ ἐκδίδουν πιστοποιητικὰ ἀπορίας Αʹ κατηγορίας αἱ κατὰ τόπους Ἐπιτροπαὶ τῶν χωρίων καὶ ἐγένοντο δι’ αὐτὸ ἁρμόδια μόνον τὰ Κέντρα Προνοίας τῆς ἕδρας τοῦ Νομοῦ;

§205Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Βεβαίως.

§206Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Ὁ συνάδελφος ποὺ ὡμίλησε περὶ παραμυθίων, τὶ λέγει τώρα ἐπὶ τῆς ὁμολογίας τοῦ κ. Ὑπουργοῦ; Δὲν ἦτο προτιμότερον νὰ σιωπᾷ, ἀντὶ νὰ ὁμιλῇ περὶ παραμυθίων;

§207Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ἤθελα νὰ ἐπαναλάβω τὴν δήλωσιν, τὴν ὁποίαν ἔκαμα κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς συζητήσεως, ὅτι ἐκ τῶν διατάξεων τοῦ νομοσχεδίου δὲν πρόκειται νὰ μεταβληθοῦν τὰ ἤδη ὑφιστάμενα κριτήρια διὰ τὸν χαρακτηρισμὸν ἀπόρων ἀγροτῶν, ὅσον ἀφορᾷ τὸ δικαίωμα τοῦ νὰ νοσηλεύωνται δωρεὰν εἰς τὰ νοσοκομεῖα. Ἀκόμη, θέλω νὰ δηλώσω τὸ ἑξῆς: Ὅτι συμφώνως μὲ τὸ ἤδη ὑφιστάμενον καθεστώς, διὰ νὰ χαρακτηρισθῇ κανεὶς ἄπορος πρέπει νὰ ἔχῃ εἰσόδημα οἰκογενειακῶς 240 δραχμῶν μηνιαίως κατὰ μέλος. Ἄν ὑπολογίσωμεν, δηλαδή, μίαν οἰκογένειαν, ἡ ὁποία ἔχει πέντε μέλη οἰκογενείας, εἶναι περίπου 11.000 δραχμὰς τὸν χρόνον. Τὰ κριτήρια, ἐπαναλαμβάνω, δὲν πρόκειται νὰ μεταβληθοῦν μὲ τὴν διάταξιν τοῦ νόμου, πολὺ δὲ περισσότερον, διότι ὑπάρχει ἡ εὐχέρεια τῆς αὐξήσεως τοῦ ποσοῦ, εἴτε δι’ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, εἴτε διὰ Β. Διατάγματος. Παρακαλῶ τὴν Βουλὴν νὰ καθησυχάσῃ ἐπ’ αὐτῆς τῆς πλευρᾶς, διότι, πράγματι, δὲν ὑπάρχει τοιοῦτος κίνδυνος.

§208Γ. ΠΡΙΦΤΗΣ. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψετε, κ. Ὑπουργέ, νὰ κάμω μίαν παρατήρησιν. Ἐτόνισε χαρακτηριστικῶς εἰς τὴν προηγουμένην διαβεβαίωσιν, ὅτι τὸ ἀσφάλιστρον δὲν καθορίζεται ἐπὶ τῇ βάσει τῆς ἀκαθαρίστου τεκμαρτῆς προσόδου. Ἐτόνισε δέ, ἰδιαιτέρως, τεκμαρτῆς προσόδου. Ἐπομένως, καὶ τὰ κριτήρια τῆς ἀπορίας θὰ γίνωνται ἐπὶ τῇ βάσει τῆς τεκμαρτῆς προσόδου. Δὲν ἀντιλαμβάνεται ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι ὑπάρχει μία ἀντινομία, ποὺ ἠμπορεῖ νὰ ὁδηγήσῃ εἰς δύο σκέψεις: Εἴτε, ὅτι ἡ ἀκαθάριστος τεκμαρτὴ πρόσοδος θὰ καθορίζεται ὑψηλότερον, ἢ ἂν ὑπάρχῃ αὐτὴ ἡ διάστασις, τὴν ὁποίαν ὑπεγράμμισαν οἱ κ.κ. συνάδελφοι, θὰ φέρῃ εἰς ἀδυναμίαν τὰς Ἐπιτροπὰς τοῦ καθορισμοῦ τῆς ἀπορίας νὰ δώσουν δελτία ἀπορίας, ἐπὶ τῇ βάσει τῆς πραγματικῆς, ὅπως εἶπεν ὁ κ, Ὑπουργός, προσόδου, διότι δὲν θὰ πρέπει νὰ ὑφίσταται, ὄντως, οὐσιώδης διαφορά. Καὶ ἐφ’ ὅσον δὲν ὑπάρχουν οἱ πίνακες τῆς ἀκαθαρίστου τεκμαρτῆς προσόδου, δὲν θὰ ἠμποροῦν νὰ δώσουν πιστοποιητικὰ ἀφιστάμενα ἀπὸ τὸν πίνακα, διότι θὰ κινδυνεύουν νὰ πᾶνε εἰς τὴν εἰσαγγελίαν.

§209Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Γνωρίζομεν ὅλοι, ὅτι ἤδη τὰ πιστοποιητικὰ ἀπορίας ἐκδίδονται, ὄχι ἐπὶ τῇ βάσει τῆς πραγματικῆς καταστάσεως. Τὸ γνωρίζομεν ὅλοι αὐτό. Λέγω καί, ἐπαναλαμβάνω, ὅτι ἐπὶ τῇ βάσει τῶν κριτηρίων τῶν πραγματικῶν, ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ὁποίων ἐκδίδονται σήμερον τὰ πιστοποιητικὰ ἀπορίας, θὰ ἐξακολουθήσουν νὰ ἐκδίδωνται καὶ εἰς τὸ μέλλον. Καὶ ἐκ τοῦ λόγου, τὸν ὁποῖον καὶ σεῖς καὶ ἄλλοι συνάδελφοι ἐπεκαλέσθησαν, ὑπάρξεως ἀνάγκης μεταβολῆς τοῦ ποσοῦ ἐκείνου, τὸ ὁποῖον ὁρίζει ἡ Ὑπουργικὴ ἀπόφασις ἢ τὸ Β. Διάταγμα, ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ ὁποίου καθορίζεταί τις ὡς εὔπορος ἢ ἄπορος, θὰ μεταβληθῇ τὸ ποσόν, ὥστε νὰ πᾶμε εἰς τὴν πραγματικότητα, τὴν ἤδη ὑφισταμένην. Συνεπῶς, δὲν ὑπάρχει οὐδεὶς λόγος ἀνησυχίας. Εἴτε ὑπὸ τὴν μίαν ἔννοιαν, εἴτε ὑπὸ τὴν ἄλλην.

§210ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐξαντληθέντος τοῦ κατολόγου τῶν ἐγγεγραμμένων, κηρύσσεται περαιωμένη ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 7 καὶ τῶν τροπολογιῶν αὐτοῦ. Ἔχουν ὑποβληθῆ δύο προτάσεις ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας, ὑπογεγραμμέναι ὑπὸ τοῦ κεκανονισμένου ἀριθμοῦ βουλευτῶν, ἐπὶ ὑποβληθεισῶν τροπολογιῶν. Τὸ Προεδρεῖον, ὅμως, διαπιστώνει ἔλλειψιν ἀπαρτίας καὶ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ λύσω τὴν συνεδρίασιν. Λύεται ἡ συνεδρίασις ἐλλείψει ἀπαρτίας, διὰ σήμερον καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ., μὲ θέμα Ἡμερησίας Διατάξεως. ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ ἐπερωτήσεις. (Ὥρα 0.15′ π.μ.)