1961.02.09

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 62α

Πέμπτη, 9 Φεβρουαρίου 1961

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 7.10′ μ.μ.)

Πρόεδρος. (Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Α. Καμβύσης). Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Νὰ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Κ. Μακρῆς, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§1Κ. ΜΑΚΡΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§2ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Βαλοῦρδος ζητεῖ μηνιαίαν ἄδειαν ἀπουσίας, προκειμένου νὰ ἀναχωρήσῃ εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§3ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ἐγκρίνεται, ἐγκρίνεται.

§4ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἐνέκρινε τὴν χορήγησιν τῆς αἰτουμένης ἀδείας. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Παυλόπουλος, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφοράς κλπ,

§5Α. ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ἡ ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, καταθέτει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ αἰτήσεων διώξεων τῶν βουλευτῶν κ. κ.: 1) Ε. Γιαρένη, Γ. Εὐαγγέλου καὶ Κ. Τσιγάρα, ἐπὶ 3 αἰτήσεων τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Θεσσαλονίκης. 2) Π. Γλιγλῆ, ἐπὶ δύο αἰτήσεων τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Αἰγαίου. 3) Β. Ἐφραιμίδη καὶ Ι. Παπαδημητρίου, ἐπὶ αἰτήσεως τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Ἀθηνῶν. 4) Β. Θανασέκου, ἐπὶ αἰτήσεως τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Ἀθηνῶν. 5) Ν. Ἰντζέ, ἐπὶ αἰτήσεως τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Θεσσαλονίκης. 6) Μ. Κανιάρη, ἐπὶ αἰτήσεως τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Ἀθηνῶν. 7) Δ. Κελτεμλίδη καὶ Ε. Γιαρένη, ἐπὶ αἰτήσεως τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Θεσσαλονίκης. 8) Δ. Κελτεμλίδη καὶ Κ. Τσιγάρα, ἐπὶ αἰτήσεως τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Θεσσαλονίκης. 9) Α. Κολαμπᾶ, ἐπὶ αἰτήσεως τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Ναυπλίου. 10) Κ. Κορόζου, ἐπὶ αἰτήσεως τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Δράμας. 11) Μ. Κύρκου, ἐπὶ τριῶν αἰτήσεων τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Ἀθηνῶν. 12) Γ. Λαζανᾶ, ἐπὶ αἰτήσεως τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Ἀθηνῶν. 13) Κ. Μητσοτάκη, ἐπὶ αἰτήσεως τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Κρήτης. 14) Χ. Μπούσιου, ἐπὶ δύο αἰτήσεων τοῦ Εἰσαγγελέως Πρωτοδικῶν Κατερίνης. 15) Β. Μπρακατσούλα, ἐπὶ αἰτήσεως τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Θεσσαλονίκης. 16) Δ. Παπαθανασοπούλου, ἐπὶ αἰτήσεως τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Πατρῶν. 17) Ε. Ρήγα, ἐπὶ αἰτήσεως τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Θεσσαλονίκης. 18) Ε. Σκούρα, ἐπὶ αἰτήσεως τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Λαρίσης. 19) Ι. Σπύρου, ἐπὶ αἰτήσεως τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Αἰγαίου. 20) Μ. Χριστογεώργου, ἐπὶ δύο αἰτήσεων τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Ἰωαννίνων. Ἡ ἐπὶ τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ, καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ἀπὸ 4 Ἰανουαρίου 1956 ἐν Οὐασιγκτῶνι καταρτισθείσης Συμφωνίας «περὶ συμμετοχῆς εἰς τὰς δαπάνας συντηρήσεως καὶ λειτουργίας τῆς Ὑπηρεσίας Περιπολίας κατὰ τῶν Πάγων τοῦ Β. Ἀτλαντικοῦ». Ὁ βουλευτὴς κ. Π. Κάβδας, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ Γεωργικῶν Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Σ. Μαυρουκάκης, Ν. Λαμπρινάκος, Ε. Ἀθανασάκος καὶ Α. Κοντογιάννης, καταθέτουν τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ Γεωργικῶν Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Σπηλιόπουλος, Κ. Χιωτάκης, Γ. Παπαγεωργίου, Ε. Σκούρας, Ν. Σκοπούλης, Δ, Σπυρίδης καὶ Α. Τσιπώρης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ Γεωργικῶν Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων». Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ὁμοσπονδίας Παντοπωλῶν Πρωτευούσης, αἰτουμένης τὴν ἀλλαγὴν ἡμέρας διὰ τὴν Λαϊκὴν Ἀγορὰν Ἀμπελοκήπων–Γουδί. Ὁ βουλευτὴς Λαρίσης κ. Χ. Γραμματίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Πανελληνίου Ὁμοσπονδίας Συλλόγων Ι.Κ.Α. καὶ τοῦ Πανελληνίου Συλλόγου Ὑγειονομικῶν Ὑπαλλήλων Ι.Κ.Α., αἰτουμένων τὴν διὰ νόμου μονιμοποίησιν τῶν μελῶν των κλπ. Ὁ βουλευτὴς Λαρίσης κ. Χ. Γραμματίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Λαρίσης–Τυρνάβου–Ἁγυιᾶς, αἰτουμένης τὴν λῆψιν συγκεκριμένων μέτρων προστασίας τῶν καπνῶν ἐσοδείας 1960 καὶ τὴν ἀπορρόφησιν τῶν καπνῶν ἐσοδείας 1959 καὶ παλαιοτέρων. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Δ. Λαντζούνης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν κατοίκων τῆς Κοινότητος Τριόδου–Νομοῦ Μεσσηνίας, αἰτουμένων, ὅπως συμπεριληφθῶσιν εἰς τὴν Γερμανικὴν ἀποζημίωσιν, ὡς ἐκτοπισθέντες ἐντὸς τοῦ ἐσωτερικοῦ. Ὁ βουλευτὴς Κερκύρας κ. Γ. Λύχνος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Συνταξιούχων Ι.Κ.Α. Κερκύρας, αἰτουμένης τὴν ἐκ τοῦ Ι.Κ.Α. συμπλήρωσιν τῆς συντάξεως τῶν

Λιμενεργατῶν Κερκύρας, τῶν ἀποσυμφορηθέντων βάσει τῶν

Α. Ν. 2698)1953.

Ὁ βουλευτὴς Πρεβέζης κ. Α. Αὐγερινός, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐργατοϋπαλληλικοῦ Κέντρου Πρεβέζης, αἰτουμένου αὔξησιν τῶν στεγαστικῶν δανείων, ἀπὸ πέντε εἰς δέκα πέντε τοιαῦτα, πρὸς κάλυψιν μέρους τῶν ἀναγκῶν τῶν ἐργατοϋπαλλήλων πόλεως Πρεβέζης. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Ι. Σπαθάρης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Γεωργοκτηνοτρόφων κατοίκων τῆς Κοινότητος Ἡρακλείου Λαγκαδᾶ, αἰτουμένων ἀναστολὴν ἐκτελέσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. Ε)44372)2.1.61 ἀποφάσεως Ὑπουργείου Γεωργίας. Ὁ Ν. Πλεύρης, Ἀρχηγὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως Ἀνατολικῆς Κρήτης, αἰτεῖ τὴν ἀναγνώρισιν τῶν Ἐθνικῶν Ὀργανώσεων Ἐσωτερικοῦ καὶ Ἐθνικῆς Ὀργανώσεως Πληροφοριῶν καὶ Δολιοφθορᾶς τῆς Ἀνατολικῆς Κρήτης.

§6ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «Περὶ κυρώσεως 1) τῆς ἀπὸ 18 Μαΐου 1956 Τελωνειακῆς Συμβάσεως περὶ προσωρινῆς εἰσαγωγῆς ἐμπορικῶν ὁδικῶν ὀχημάτων», 2) τῆς ἀπὸ 18 Μαΐου 1956 Τελωνειακῆς Συμβάσεως «περὶ ἐμπορευματοκιβωτίων» καὶ 3) τῆς ἀπὸ 15 Ἰανουαρίου 1956 Τελωνειακῆς Συμβάσεως «περὶ Διεθνῶν Μεταφορῶν ἐμπορευμάτων διὰ δελτίων T.I.P. (Σύμβασις Διεθνῶν ὁδικῶν Μεταφορῶν)».

§7ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§8ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «Περὶ κυρώσεως 1) τῆς ἀπὸ 18 Μαΐου 1956 Τελωνειακῆς Συμβάσεως περὶ προσωρινῆς εἰσαγωγῆς ἐμπορικῶν ὁδικῶν ὀχημάτων», 2) τῆς ἀπὸ 18 Μαΐου 1956 Τελωνειακῆς Συμβάσεως «περὶ ἐμπορευματοκιβωτίων» καὶ 3) τῆς ἀπὸ 15 Ἰανουαρίου 1956 Τελωνειακῆς Συμβάσεως «περὶ Διεθνῶν Μεταφορῶν ἐμπορευμάτων διὰ δελτίων T.I.P. (Σύμβασις Διεθνῶν ὁδικῶν Μεταφορῶν)». βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «Περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 972)23.7.58 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου «περὶ καθορισμοῦ ἀποζημιώσεως τῶν ἀποστελλομένων εἰς Γαλλίαν δι’ ὑπηρεσίαν ἢ ἐκπαίδευσιν ἀξιωματικῶν».

§9ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§10ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκὸν εἰς βʹ συζήτησιν κατ’ ἄρθρ. καὶ σύνολον σχέδιον νόμου «Περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 972)23.7.58 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου «περὶ καθορισμοῦ ἀποζημιώσεως τῶν ἀποστελλομένων εἰς Γαλλίαν δι’ ὑπηρεσίαν ἢ ἐκπαίδευσιν ἀξιωματικῶν». αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τῶν Ν. Δ. 3980)59 περὶ κωδικοποιήσεως τῆς Διοικητικῆς Νομοθεσίας».

§11ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§12ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ Ν. Δ. 3980)59 περὶ κωδικοποιήσεως τῆς Διοικητικῆς Νομοθεσίας». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ρυθμίσεως ζητημάτων ἀφορώντων τὴν Γεωγραφικὴν Ὑπηρεσίαν Στρατοῦ».

§13Γ. ΘΕΜΕΛΗΣ. (Ὑφυπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης). Κύριοι βουλευταί, ἡ τροπολογία ἡ ὁποία τίθεται ὡς ἄρθρον 5 ἀφορᾷ τὴν μονιμοποίησιν ἀξιωματικῶν ὑπηρετούντων ἤδη καὶ παρακαλῶ νὰ γίνῃ δεκτόν.

§14ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον ὡς ἐτροποποιήθη, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ρυθμίσεως ζητημάτων ἀφορώντων τὴν Γεωγραφικὴν Ὑπηρεσίαν Στρατοῦ». Αʹ. συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ Γεωργικῶν Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων». Κύριοι βουλευταί, ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 5, ἐπὶ τοῦ ὁποίου ἡ συζήτησις ἐκηρύχθη περαιωμένη, ἔχει ὑποβληθῆ πρότασις ὑπογεγραμμένη ὑπὸ τοῦ κεκανονισμένου ἀριθμοῦ βουλευτῶν καὶ διὰ τῆς ὁποίας ζητεῖται, ὅπως ἀποφανθῇ ἡ Βουλὴ δι’ ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας ἐπὶ τῆς διὰ τῆς προτάσεως ταύτης ὑποβαλλομένης τροπολογίας. Ἡ πρότασις ἔχει ὡς ἑξῆς: Πρὸς τὸ Προεδρεῖον τῆς Βουλῆς Ἀξιότιμε, κύριε Πρόεδρε, Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ προτείνωμεν, ὅπως ἐπὶ τῆς τροπολογίας τῶν συναδέλφων κ.κ. Γ. Πρίφτη, Ι. Γαβριηλίδη κλπ. ἐχούσης οὕτω: «Ὁ ἠσφαλισμένος ἢ ἡ ἠσφαλισμένη πληροῦντες τὰς προϋποθέσεις τοῦ ἄρθρου 4 τοῦ παρόντος, δικαιοῦνται μηνιαίας συντάξεως δραχμῶν 300», διαγραφομένων τῶν παραγράφων 1–4 τοῦ συζητουμένου ἄρθρου 5 τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ Γεωργικῶν Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων», ἡ ἀπόφασις τοῦ Σώματος ληφθῇ διὰ ψηφοφορίας δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 6 Φεβρουαρίου 1961 ΟΙ προτείνοντες βουλευταὶ Η. Ἠλιοῦ, Γ. Πρίφτης, Μ. Σβώλου, Δ. Παπαθανασόπουλος, Ε. Ρήγας, Β. Ἐφραιμίδης, Κ. Σωτηρίου, Ν. Καθαροσπόρης, Α. Χονδρονάσιος, Γ. Παπαγεωργίου, Μ, Κανιάρης, Χ. Παγώνης, Α. Παπαδόπουλος, Ε. Πρωϊμάκης, Χ. Φιλλίππου, Α. Λασκαρίδης, Ι. Εὐαγγελίδης, Ι. Σιαφλέκης, Γ. Εὐαγγέλου, Κ. Δεσποτόπουλος, Γ. Κατσίμπας, Α. Παπαθανασίου, Ε. Γιαρένης καὶ Α. Κολαμπᾶς. Κατόπιν τούτου, θὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν ψηφοφορίαν δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως, ἐπὶ τῆς τροπολογίας ταύτης. Οἱ ἀποδεχόμενοι τὴν τροπολογίαν θὰ λέγουσι ΝΑΙ, οἱ μὴ ἀποδεχόμενοι ταύτην θὰ λέγουσιν ΟΧΙ. Εἶναι αὐτονόητον, ὅτι οἱ ψηφίζοντες ὄχι, ψηφίζουν τὸ ἄρθρον ὡς ἔχει. Ἐὰν ἑπομένως, δὲν γίνῃ δεκτὴ ἡ τροπολογία, γίνεται δεκτὸν τὸ ἄρθρον ὡς ἐτροποποιήθη, Καλοῦνται ὡς ψηφολέκται οἱ κ.κ. Α. Παυλόπουλος καὶ Α. Λασκαρίδης. (Προσελθόντων τῶν ψηφολεκτῶν ἄρχεται ἡ δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως ψηφοφορία τῶν κ.κ. βουλευτῶν, ἀπαντώντων ὡς ἀκολούθως).

(Περατωθείσης τῆς ψηφοφορίας καὶ γενομένης διαλογῆς, προέκυψε τὸ κάτωθι ἀποτέλεσμα:)

§16ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐψήφισαν ἐν ὅλῳ 195. Εἶπον ΝΑΙ 77 καὶ ΟΧΙ 118. Συνεπῶς ἡ ὑποβληθεῖσα τροπολογία ἀπερρίφθη καὶ τὸ ἄρθρον 5 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἐτροποποιήθη. Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 6, ὁ κ. Θ. Παπαπαναγιώτου, ἔχει τὸν λόγον.

§17Θ. ΠΑΠΑΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ ἄρθρον 6 εἰς τὴν παράγραφον 1 λέγει, ὅτι ἀποθνήσκοντος τοῦ ἠσφαλισμένου τὰ δικαιώματα καὶ τὰς ὑποχρεώσεις ἀναλαμβάνει ἡ χήρα σύζυγος. Δηλαδή, νὰ συνεχίζῃ νὰ πληρώνῃ — αὐτὸ τὸ ξεύρω— διότι αὐτὴ εἶναι ἡ τακτική σας. Ἀλλὰ ὅταν θὰ πρόκειται νὰ πάρῃ δὲν θὰ πάρῃ, αὐτὸ τὸ γνωρίζω καὶ δὲν εἶναι ἡ πρώτη φορὰ ἐξ ἄλλου. Τοῦτο φαίνεται ἀπὸ τὴν παράγραφον 2, ὅπου συντάξεως θὰ δικαιοῦται ἡ χήρα ποὺ θὰ συνεπλήρωνε τὸ 65ον ἔτος τῆς ἡλικίας της. Ἐρωτῶ, κύριε Ὑπουργὲ καὶ κύριοι συνάδελφοι, ἐὰν ὑπάρχῃ ἔστω καὶ μία μόνον περίπτωσις ὅπου ἀποθνήσκοντος τοῦ ἠσφαλισμένου ἡ σύνταξις μεταβιβάζεται εἰς τὴν χήραν, ὅταν θὰ συμπληρώσῃ τὸ 65ον ἔτος τῆς ἡλικίας. Μόνον εἰς τὸ συζητούμενον νομοσχέδιον συμβαίνει αὐτὸ καὶ μόνον εἰς τὴν ἀγρότισσαν εἰς τὴν ὁποίαν συμπεριφερόμεθα, ὅπως ἐτόνισα πολλάκις ἀπὸ τοῦ βήματος, ὡς τὸ ἀποπαῖδι τῆς χώρας. Διαμαρτύρομαι καὶ δὲν νομίζω, ὅτι τιμᾷ ὅλους μας ἐὰν ἀποδεχθῶμεν τὸ ἄρθρον αὐτό. Προσέξατε, διότι δὲν θὰ ἔχετε τὸ δικαίωμα ὅταν καταγγείλω τὴν τακτικήν σας αὐτὴν ἔξω ἀπὸ τὴν Βουλὴν νὰ δικαιολογηθῆτε καὶ νὰ μοῦ πῆτε, ὅτι δημοκοπῶ. Ὑπάρχουν γυναῖκες καὶ ἄλλων τάξεων ἠσφαλισμένων ὅπου, ὅταν θὰ πρόκειται νὰ γεννήσουν παίρνουν ἐπίδομα 42 ἡμέρες μετὰ τὴν γένναν, αὐτὸ δὲν τὸ προβλέπει ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 6, ἀλλὰ ἐπὶ πλέον θὰ πρέπει, ἀφοῦ πρόκειται γιὰ ἀγρότισσα, ἡ ἀγρότισσα πρέπει νὰ συμπληρώσῃ τὸ 65ον ἔτος γιὰ νὰ μεταβιβασθῇ ἡ σύνταξις τοῦ ἀποβιώσαντος, ὅπως φαίνεται ἀπὸ τὴν παράγραφον 3 τοῦ ἄρθρου 5 θὰ πάρῃ σύνταξιν 180 δραχμῶν, ὅταν δὲν ἔχῃ οἰκογενειακὰ βάρη, δηλαδὴ ἀφοῦ συμπληρώσῃ τὸ 65ον ἔτος, μεταβιβαζομένην σύνταξις θὰ εἶναι 180 δραχμ. Κάνω ἔκκλησιν εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας νὰ ἀναθεωρήσῃ τὸ ἄρθρον καὶ νὰ ὑποβάλῃ μόνος του τροπολογίαν διὰ νὰ ἰσχύσῃ ὅ,τι ἰσχύει δι’ ὅλους τοὺς συνταξιούχους, δηλαδὴ ἀδιακρίτως ἡλικίας τῆς συζύγου τοῦ ἀποβιώσαντος συνταξιούχου νὰ δικαιοῦται συντάξεως ἡ χήρα τοῦ ἀποβιώσαντος. Εἶπα καὶ ἄλλοτε, ὅτι ἡ φωνή μου αὐτὴ εἶναι ἡ φωνὴ τῆς μητέρας ἀγρότισσας καὶ πρέπει νὰ τὴν προσέξετε.

§18ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Δούκας, ἔχει τὸν λόγον.

§19Θ. ΔΟΥΚΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ ἄρθρον 6 ρυθμίζει τὸ θέμα τῆς ὑποκαταστάσεως εἰς τὰ ἀσφαλιστικὰ δικαιώματα, θανόντος τοῦ συζύγου. Ἀλλὰ διὰ τοῦ ἄρθρου 5 ἀναγνωρίζονται ρητῶς τὰ οἰκογενειακὰ βάρη καὶ ἐπὶ τῇ βάσει αὐτῶν παρέχεται ηὐξημένη σύνταξις. Δὲν εἶναι ὀρθόν, κατὰ συνέπειαν, μετὰ ταῦτα, ἡ σύζυγος νὰ παύσῃ νὰ ἐπωφελῆται τῆς ὑπάρξεως τῶν ἤδη ἀνεγνωρισμένων οἰκογενειακῶν βαρῶν. Ἡ παράγραφος 2 τοῦ ἄρθρου 6 λέγει, ὅτι ἡ σύζυγος ὑποκαθίσταται εἰς τὰ δικαιώματα τοῦ θανόντος ἠσφαλισμένου ἐφ’ ὅσον ὑπερέβη τὸ 65ον ἔτος καὶ ἔχει τέκνον κάτω τῶν 14 ἐτῶν. Ἀλλὰ ἐὰν δὲν ἔχῃ συμπληρώσει τὸ 65ον ἔτος καὶ δὲν ἔχει τέκνον κάτω τῶν 14 ἐτῶν, θὰ παύσῃ νὰ συνταξιοδοτῆται. Τὸ θέμα πρέπει νὰ τύχῃ βελτιώσεως, διότι ὑποτίθεται, ὅτι ὁ σύζυγος κατέβαλε καὶ βάσει τῶν εἰσφορῶν ἐγένετο πρόβλεψις, ὥστε ἡ σύζυγος μὲ τέκνον κάτω τῶν 14 ἐτῶν νὰ λαμβάνῃ σύνταξιν. Προτείνω, ὅπως, πρὸς βελτίωσιν τοῦ ὑπὸ κρίσιν ἄρθρου θεσπίσωμεν, ὅπως ἡ σύζυγος κάτω τῶν 65 ἐτῶν λαμβάνῃ τὸ ἥμισυ τῆς συντάξεως θανόντος τοῦ συζύγου, ὅπως ἐπίσης καὶ λαμβάνει τὸ ἥμισυ διὰ τὴν περίπτωσιν, καθ’ ἣν ἔχει τέκνον κάτω τῶν 14 ἐτῶν. Ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι διὰ τῆς ρυθμίσεως ταύτης ἀποκαθίσταται μία κατάστασις, ἡ ὁποία ἔχει ἀνάγκην βελτιώσεως.

§20ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Τσιάρας, ἔχει τὸν λόγον.

§21Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 6, ἔχω νὰ κάμω 4 βασικὰς παρατηρήσεις. Ἡ πρώτη παρατήρησις εἶναι, ὅτι ἐπὶ τοῦ προκειμένου ἔχομεν διάφορον μεταχείρισιν τῶν Ἑλλήνων ἀγροτῶν ἀπὸ τοὺς λοιποὺς ἐργαζομένους, ὡς πρὸς τὴν σύνταξιν αὐτῶν. Ἐνῷ εἰς τὰς ἄλλας περιπτώσεις ἡ σύνταξις ἀποθνήσκοντος τοῦ συζύγου μεταβιβάζεται εἰς τὴν σύζυγον, ἐπὶ τοῦ προκειμένου ἡ σύζυγος θὰ πρέπει νὰ ἔχῃ συμπληρώσει τὸ 65ον ἔτος τῆς ἡλικίας της. Κύριε Πρόεδρε, τοὐλάχιστον νὰ προσθέσωμεν διάταξιν, κατὰ τὴν ὁποίαν νὰ μεταβιβάζεται ἡ σύνταξις εἰς τὴν σύζυγον ἐφ’ ὅσον συνεπλήρωσε τὸ 60ὸν ἔτος τῆς ἡλικίας της ἤ, ἀνεξαρτήτως ἡλικίας αὐτῆς, ἐφ’ ὅσον εἶναι ἀσθενὴς ἢ ἀνίκανος πρὸς ἐργασίαν. Δὲν εἶναι ὀρθόν, δὲν εἶναι σώφρων νὰ θεσπίσωμεν διάταξιν, κατὰ τὴν ὁποίαν ἀποθνήσκοντος τοῦ συζύγου ἡ οἰκογένειά του, ἐκτὸς τῶν ἄλλων ποὺ θὰ ὑποφέρῃ ἀπὸ τὴν ἔλλειψιν τοῦ οἰκογενειάρχου, νὰ στερῆται καὶ τῆς συντάξεως. Ἐπίσης, νὰ θεσπίσωμεν διάταξιν, κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ σύνταξις νὰ μεταβιβάζεται καὶ εἰς τὰ ἀνήλικα τέκνα μέχρι συμπληρώσεως τοῦ 18ου ἔτους αὐτῶν καὶ ὄχι τοῦ 14ου, διότι ὡς ἔχει ἡ διάταξις σήμερον, εἶναι ὡς νὰ κάμωμεν διαχωρισμὸν τῶν Ἑλλήνων καὶ νὰ λέγωμεν, ὅτι οἱ ἀγρόται δὲν δικαιοῦνται νὰ στείλουν τὰ παιδιά των εἰς τὸ Γυμνάσιον. Ἐν ὀνόματι, λοιπόν, τῆς ἴσης μεταχειρίσεως τῶν Ἑλλήνων, παρακαλῶ πολὺ νὰ γίνουν δεκταὶ αἱ τροποποιήσεις, περὶ τῶν ὁποίων ὡμίλησα. Δευτέρα παρατήρησις, εἶναι ἡ ἑξῆς: Νὰ διαγραφῇ ἡ διάταξις ἡ ἀφορῶσα τὸν χρόνον τῆς τελέσεως τοῦ γάμου, προκειμένου νὰ μεταβιβασθῇ ἡ σύνταξις εἰς τὴν σύζυγον. Ὡς ἔχει ἡ διάταξις, ἐὰν ὁ γέρων νυμφευθῇ ἀπὸ ἡλικίας 63 ἐτῶν καὶ μεταγενεστέρως, ἡ χήρα αὐτοῦ δὲν θὰ δικαιοῦται συντάξεως. Θὰ πρέπει καὶ ἐπὶ τοῦ προκειμένου νὰ ἰσχύσῃ, ὅτι καὶ περὶ τοῦ ΙΚΑ. Νὰ μὴ δικαιοῦται συντάξεως ἡ χήρα μόνον εἰς ἣν περίπτωσιν ὁ σύζυγος ἀποθάνῃ πρὸ τῆς συμπληρώσεως 2ετίας ἀπὸ τῆς τελέσεως τοῦ γάμου. Τρίτη παρατήρησις εἶναι, ὅτι ἡ χήρα θὰ πρέπει νὰ δικαιοῦται συντάξεως ἀπὸ τῆς πρώτης τοῦ ἑπομένου μηνὸς ἀπὸ τοῦ θανάτου τοῦ συζύγου καὶ οὐχὶ ἀπὸ τῆς 1ης Ἰανουαρίου ἢ ἀναλόγως, τῆς 1ης Ἰουλίου, ὅπως καθορίζει τὸ νομοσχέδιον. Θὰ πρέπει καὶ ἐπὶ τοῦ προκειμένου νὰ ἰσχύσῃ ὅ,τι ἰσχύει εἰς ὅλας τὰς ἄλλας περιπτώσεις τῆς ἀσφαλίσεως τῶν Ἑλλήνων πολιτῶν. Τέλος, τὸ σχέδιον ὁρίζει, ὅτι εἰς περίπτωσιν καθυστερήσεως τῆς ὑποβολῆς αἰτήσεως πρὸς συνταξιοδότησιν, τὰ ἀναδρομικὰ δὲν καταβάλλονται εἰς τὸν δικαιοῦχον. Νομίζω, κ. Πρόεδρε, ὅτι ὁ ΟΓΑ θὰ πρέπει νὰ γνωρίζῃ ποῖοι θὰ δικαιοῦνται συντάξεως ἐκ τῶν φορολογικῶν καταλόγων καὶ δὲν θὰ πρέπει νὰ ἀναμένῃ τὴν ὑποβολὴν αἰτήσεως διὰ νὰ πληροφορηθῇ ἐκεῖθεν τὰς ὑποχρεώσεις του. Δὲν θὰ πρέπει ὁ ΟΓΑ νὰ ἐκμεταλλευθῇ τὴν ἀφέλειαν ἢ τὴν ἄγνοιαν τῶν χωρικῶν καὶ νὰ μὴ τοὺς καταβάλῃ τὰ ἀναδρομικά.

§22ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς, ἔχει τὸν λόγον.

§23Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὸ ἄρθρον 6, τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου ἀκολουθεῖ γραμμὴν τελείως διάφορον ἀπὸ ἐκείνην, ἡ ὁποία ἀκολουθεῖται εἰς τὸ μέχρι τοῦδε γνωστὸν ἀσφαλιστικὸν ἡμῶν δίκαιον. Παρὰ τὴν ἀντίληψιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ, ὅτι τὰ ζητήματα αὐτὰ ἐκρίθησαν διὰ τῶν ἀλλεπαλλήλων μέχρι τοῦδε ψηφοφοριῶν, ἡμεῖς ἔχομεν τὴν γνώμην, ὅτι δικαιούμεθα νὰ ἐπιμείνωμεν ἐπὶ τῶν ἀπόψεών μας, νὰ ἐπιμείνωμεν, δηλαδή, ἐπὶ τῆς ἀνάγκης νὰ καθιερωθῶσιν καὶ διὰ τοὺς ἀγρότας οἱ ἴδιοι ἀσφαλιστικοὶ κανόνες, οἱ ὁποῖοι ἰσχύουν καὶ διὰ τὰς περιπτώσεις τῶν ἄλλων ἐργαζομένων. Κατὰ τὸ ἀσφαλιστικὸν ἡμῶν Δίκαιον, εἰς περίπτωσιν θανάτου τοῦ ἠσφαλισμένου ἢ συνταξιούχου, ἡ σύνταξις μεταβιβάζεται εἰς τὴν χήραν, ἀσχέτως ἡλικίας, καὶ εἰς τὰ τέκνα αὐτοῦ, τὰ μὲν ἄρρενα μέχρι 18 ἐτῶν, τὰ δὲ θήλεα μέχρις ὅτου ἔλθουν ταῦτα εἰς γάμον. Ἐπὶ τοῦ προκειμένου, κατὰ τὴν συζητουμένην διάταξιν τοῦ ἄρθρου 6, ζητεῖται ἡ χήρα νὰ ἔχῃ συμπληρώσει τὸ 65ον ἔτος, περὶ τέκνων δὲ ἀνηλίκων, οὐδὲν θεσπίζεται. Ἀλλά, κ. Πρόεδρε, ἡ χήρα, συνταξιοδοτουμένη εἰς ἡλικίαν 65 ἐτῶν, δὲν λαμβάνει πλέον τὴν σύνταξιν τοῦ συζύγου της, ἀλλὰ λαμβάνει σύνταξιν ἐξ ἰδίου δικαιώματος, διότι καὶ ἡ ἰδία συνεισφέρει εἰς τὸν Ο. Γ.Α. Συνεπῶς, ἐπὶ τοῦ προκειμένου, ἡ σύνταξις καταργεῖται παντελῶς ἅμα τῷ θανάτῳ τοῦ συζύγου. Ἀκριβῶς, τοῦτο εἶναι ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ὁρίζουν αἱ συζητούμεναι διατάξεις. Αὐτὸ δὲ ποὺ ἀναγράφει ἡ διάταξις αὐτή, θέτουσα ταὐτοχρόνως καὶ τὸν περιορισμὸν τοῦ ὅρου τῆς τριετοῦς συνάψεως γάμου πρὸ τῆς συμπληρώσεως τοῦ 65ου ἔτους τοῦ ἠσφαλισμένου, εἶναι πρωτοφανὲς καὶ ἐκτὸς τῆς ἑλληνικῆς πραγματικότητος καὶ τοῦ οἰκογενειακοῦ θεσμοῦ. Ὁ νομοθέτης εἰς ἄλλας ἀσφαλιστικὰς περιπτώσεις, διὰ νὰ ἀποφύγῃ τὴν καταστρατήγησιν τοῦ νόμου καὶ τὴν εἰς βάρος τοῦ ἀσφαλιστικοῦ Ὀργανισμοῦ ἐκμετάλλευσιν, ἐκ τοῦ γεγονότος, ὅτι ἕνας τυχὸν ἠσφαλισμένος ὀλίγον πρὸ τοῦ θανάτου του καὶ διὰ νὰ μὴ χαθῇ ἡ σύνταξις νυμφεύεται μίαν νέαν γυναῖκα, καθιέρωσεν εἰς ἄλλους μὲν Ὀργανισμοὺς τὴν 3ετίαν καὶ εἰς ἄλλους τὸ ἓν ἔτος, ἀνεξαρτήτως ὅμως τῆς ἡλικίας τοῦ ἠσφαλισμένου καὶ τῆς συζύγου του. Αὐτὸ βεβαίως ἔχει μίαν ἠθικὴν βάσιν, διὰ νὰ μὴ καταστῇ ἀντικείμενον ἐκμεταλλεύσεως ὁ Ὀργανισμὸς καὶ ἐν ἐσχάτῃ ἀνάγκῃ θὰ πρέπει νὰ δεχθῶμεν τὸ ἴδιον καὶ εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν. Ὡς ἐκ τούτου, εἶμαι καὶ ἐγὼ ὑποχρεωμένος νὰ ἐπιμείνω εἰς τὴν τροποποίησιν τῶν διατάξεων τοῦ ἄρθρου 6, ὥστε νὰ ὑπάρξῃ ἐναρμονισμὸς των σύμφωνα μὲ τὰς ἀνάγκας τῆς ὑπαίθρου, ἀλλὰ καὶ νὰ παρέχεται ἴση ἀσφαλιστικὴ μεταχείρισις μεταξὺ τῶν ἐργαζομένων. Διὰ τὸν λόγον αὐτόν, συντάσσομαι μὲ τὴν τροπολογίαν τῶν ἀξιοτίμων συναδέλφων, τὴν ὁποίαν ἔχω καὶ ἐγὼ ὑπογράψει καὶ τὴν ὑποστηρίζω, διότι τὴν εὑρίσκω ὡς πλήρως ἐναρμονιζομένην πρὸς τὰς ἀνάγκας τῶν πρὸς οὓς ἀπευθύνεται ἄνδρας. Ἰδοὺ ἡ τροπολογία: Ἡ παράγραφος 2 τοῦ ἄρθρου 6 τοῦ ὡς ἄνω σχεδίου νόμου, νὰ ἀντικατασταθῇ ὡς ἀκολούθως: 2. Ἀποθνήσκοντος ἀνδρὸς ἠσφαλισμένου ἢ συνταξιούχου, συντάξεως δικαιοῦνται: α) Ἡ μὴ διατηροῦσα ἴδιον δικαίωμα συντάξεως χήρα ἠσφαλισμένου ἢ συνταξιούχου, ἡ ἔχουσα συμπεπληρωμένον τὸ ἑξηκοστὸν ἔτος τῆς ἡλικίας της, ἄλλως ἀφ’ ἧς συμπληρώσῃ τοῦτο, ὡς καὶ ἀνίκανος πρὸς ἐργασίαν, ἀνεξαρτήτως ἡλικίας. β) Τὰ κάτω τῶν 18 ἐτῶν καὶ μέχρι συμπληρώσεως τοῦ 18ου ἔτους τῆς ἡλικίας των τέκνα θανόντος πατρὸς ἠσφαλισμένου ἢ συνταξιούχου καὶ ἂν ἀκόμη ἡ μήτηρ των εἶναι ἡλικίας κάτω τῶν 60 ἐτῶν. γ) Τὰ κάτω τῶν 18 ἐτῶν καὶ μέχρι συμπληρώσεως τοῦ 18ου ἔτους τῆς ἡλικίας των τέκνα θανούσης μητρὸς ἠσφαλισμένης ἢ συνταξιούχου, ἐφ’ ὅσον πρόκειται περὶ ὀρφανῶν πατρός, ἢ φυσικῶν τέκνων αὐτῆς, ἢ τέκνων ὧν ὁ ἐπιζῶν πατὴρ εἶναι ἀνίκανος πρὸς ἐργασίαν.

§24ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Δρούλιας, ἔχει τὸν λόγον.

§25Α. ΔΡΟΥΛΙΑΣ. Κύριοι βουλευταί, ὡς ἔχει σήμερον τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου παρουσιάζει πολλὰ κενά. Οὕτω, ὑπάρχει παράλειψις διὰ τὴν ἐξασφάλισιν τῶν ὀρφανῶν καὶ τῆς χήρας, ὅπως ὑπάρχει καὶ παράλειψις διὰ τὴν ἐξασφάλισιν τῆς ἀγροτικῆς οἰκογενείας, τῆς ὁποίας ὁ προστάτης ἀτυχήσας κατέστη ἀνίκανος πρὸς ἐργασίαν. Μὲ τοιαύτας ἀσφαλιστικὰς παραλείψεις ἀφήνομεν ἀκαλύπτους πολλὰς ἀγροτικὰς οἰκογενείας, αἵτινες θὰ δυστυχήσουν, ἰδίως δὲ ἐκείνας, αἱ ὁποῖαι ἔχουν μικρὸν κλῆρον καὶ πολλὰ ἀνήλικα τέκνα. Αὐτὸ ὅμως δὲν λέγεται προστασία τοῦ ἀγρότου, οὔτε καὶ ἐπέκτασις τῶν κοινωνικῶν ἀσφαλίσεων εἰς τὴν τάξιν τῶν ἀγροτῶν. Ἐὰν ἀφήσωμεν καὶ τὸ ἄρθρον 6 ὅπως ἀφήσαμεν ἀδιόρθωτα καὶ τὰ προηγούμενα ἄρθρα, ἰδοὺ ποῦ καταλήγομεν: Τὴν συνάπτουσαν γάμον στεροῦμεν τοῦ δικαιώματος συντάξεως. Τὴν χήραν μέχρις ὅτου φθάσῃ τὰ 65 χρόνια στεροῦμεν τῆς συντάξεως. Καὶ τῆς χήρας τὰ ἀπορφανισθέντα τέκνα στεροῦνται προστασίας. Θὰ ἐκληφθῇ προφανῶς, ὅτι οὐδεμίαν συμπάθειαν τρέφομεν διὰ τὸ ἀσθενὲς φῦλον, κατὰ τοῦ ὁποίου ἡ μῆνις μᾶς παρασύρει εἰς διατάξεις καὶ κανόνας ἀντιθέτους ἀπὸ τὰς παραδεδεγμένας εἰς ὅλους τοὺς ἀσφαλιστικοὺς Ὀργανισμούς.

§26ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Πρίφτης, ἔχει τὸν λόγον.

§27Γ. ΠΡΙΦΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι μέχρι τοῦδε ἀρκετὰ ἐλέχθησαν παρ’ ἀξιοτίμων συναδέλφων διὰ τὴν ἀτέλειαν τοῦ ἄρθρου 6, καθ’ ὅσον ἀφορᾶ τὸ θέμα ἀντιμετωπίσεως συνταξιοδοτήσεως τοῦ ἠσφαλισμένου τοῦ χρόνου συνάψεως γάμου, τῆς χήρας συζύγου καὶ τῶν ἀνηλίκων τέκνων τοῦ ἠσφαλισμένου, τὰ ὁποῖα στεροῦνται παντελῶς ἀσφαλιστικῆς προστασίας. Τὸ συζητούμενον ἄρθρον 6 εἶναι ἀπολύτως περιοριστικὸν καὶ οὐδεμίαν ἀσφάλισιν προσφέρει εἰς τὴν ἀγροτικὴν οἰκογένειαν. Ἔχουν λεχθῆ μέχρι σήμερον κατὰ κόρον ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι πρόκειται περὶ τῆς ἀσφαλίσεως τοῦ ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ. Συνεπῶς, ἡ ἐκ τῆς φορολογίας τοῦ τεκμαρτοῦ τῆς ἀγροτικῆς οἰκογενείας εἰσφορὰ παρέχει τὸ δικαίωμα εἰς τὴν ἀγροτικὴν οἰκογένειαν νὰ τύχῃ τῶν εὐεργετημάτων τῶν ὑγιῶν καὶ ὀρθοδόξων ἀσφαλιστικῶν κανόνων, οἱ ὁποῖοι ἰσχύουν εἰς ὅλους τοὺς ἀσφαλιστικοὺς Ὀργανισμούς. Ἐν προκειμένῳ, ὅμως, οὐδεμία ὑπάρχει ἐξασφάλισις διὰ τὴν χήραν καὶ τὰ ἀνήλικα τέκνα, ὅπως καὶ διὰ τὴν συνάπτουσαν γάμον μέχρι τοῦ 65ου ἔτους τῆς ἡλικίας της. Νομίζω, ὅτι οἱ προλαλήσαντες συνάδελφοι, ὀρθῶς ἐτόνισαν, ὅτι ἐφ’ ὅσον πραγματοποιοῦμεν μίαν ἀρχὴν θὰ πρέπει καὶ τὸ ὅριον ἡλικίας τῆς χήρας νὰ ξεκινήσῃ ἀπὸ τὸ 60ὸν ἔτος τῆς ἡλικίας της, ὅπως ἐπίσης νὰ ληφθῇ πρόνοια ἐξασφαλίσεως καὶ τῶν ἀνηλίκων τέκνων τοῦ ἠσφαλισμένου. Καὶ πρέπει νὰ γίνουν ἀποδεκταὶ αἱ ὑπὸ τῶν συναδέλφων προταθεῖσαι βελτιώσεις τοῦ νομοσχεδίου, διὰ νὰ τοποθετηθῇ τοῦτο εἰς τὰς ὀρθὰς ἀσφαλιστικὰς βάσεις. Ὑπάρχει ἐπίσης καὶ μία ἄλλη διάταξις, ἡ ἀφορῶσα τὴν περίπτωσιν τῆς τριετίας διὰ τὴν σύναψιν γάμου τοῦ ἠσφαλισμένου. Καθ’ ὅσον ὅμως γνωρίζω, κ. Πρόεδρε, ἡ διάταξις αὕτη εἶναι πρωτοφανὴς εἰς τὰ ἀσφαλιστικὰ χρονικὰ μὴ ἰσχύουσα, οὔτε ἐφαρμοσθεῖσα ποτὲ εἰς ἀσφαλιστικὸν Ὀργανισμόν. Νομίζω, συνεπῶς, κ. Πρόεδρε, ὅτι διὰ νὰ ὑπάρξῃ μία ὀρθὴ συνέχισις τῆς ἀσφαλίσεως, θὰ πρέπει νὰ ξεκαθαρισθῇ τὸ θέμα, ἐὰν ἡ Κυβέρνησις κάμῃ ἀσφαλιστικὴν πολιτικήν, κοινωνικὴν πρόνοιαν ἢ ἕνα μικτὸν σύστημα, τὸ ὁποῖον διαρκῶς θὰ μᾶς ὁδηγῇ εἰς περιπλοκάς. Ὡς ἐκ τούτου, ἡ ὀρθόδοξος ἀσφαλιστικὴ πολιτικὴ ἐπιβάλλει τὴν ἀποδοχὴν τῆς τροπολογίας, τὴν ὁποίαν ἀνέπτυξεν ὁ συνάδελφος κ. Τσιάρας, πρὸ ὀλίγου.

§28ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Γλιγλῆς, ἔχει τὸν λόγον.

§29Π. ΓΛΙΓΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι κοινῶς παραδεδεγμένον, ὅτι ἡ ἀγρότισσα εἰς τὸ χωριὸ ἐργάζεται 20 ὥρας τὸ 24ωρον, ἀπησχολημένη πότε εἰς τὸ χωράφι καὶ πότε εἰς τὸ σπίτι μὲ τὸ νοικοκυριὸ καὶ τὰ παιδιά της. Διὰ τὸν λόγον αὐτόν, γηράσκει καὶ προώρως καὶ εἰς ἡλικίαν 40 ἐτῶν εἶναι πλέον καταβεβλημένη. Ἐπίσης, εἶναι γνωστὴ ἡ διαφορὰ ἡλικίας τῶν νυμφευομένων ἀγροτῶν καὶ τοῦ ἀνδρὸς καὶ τῆς γυναικός, οἱ ὁποῖοι ἔχουν μίαν διαφορὰν ἡλικίας 10–20 ἐτῶν. Τὸ νομοσχέδιον, ἤδη, ἔχει τὴν ἀξίωσιν νὰ ὑποκαταστήσῃ τὴν φύσιν εἰς τὰ θέματα τοῦ γάμου. Αὐτὸ τὸ πρᾶγμα δὲν εἶναι ὀρθόν. Διὰ τὸν λόγον αὐτὸν συμφωνοῦμεν καὶ ἡμεῖς ἀπολύτως διὰ τὴν ἀποδοχὴν τῆς τροπολογίας, τὴν ὁποίαν ἀνέπτυξαν προλαλήσαντες συνάδελφοι. Ἄλλωστε, εἶναι γνωστόν, ὅτι ἡ γυναῖκα ἀγρότισσα μετὰ τὸν θάνατον τοῦ συζύγου της θὰ ἐξακολουθήσῃ νὰ εἰσφέρῃ τὴν εἰσφοράν της ἐκ τῆς φορολογίας τοῦ τεκμαρτοῦ εἰσοδήματος καὶ συνεπῶς ἔχει κάθε δικαίωμα νὰ τύχῃ τῶν εὐεργετημάτων τῆς ἀσφαλίσεως, ὅπως συμβαίνει εἰς ὅλους τοὺς ἀσφαλιστικοὺς Ὀργανισμοὺς εἰς παρομοίας περιπτώσεις. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον θὰ πρέπει νὰ τροποποιηθῇ ἡ διάταξις τοῦ νομοσχεδίου, ὥστε νὰ δοθῇ σύνταξις καὶ εἰς τὰς γυναίκας ἅμα τῇ συμπληρώσει τοῦ 60οῦ ἔτους τῆς ἡλικίας των. Ἐπίσης, θὰ πρέπει νὰ ληφθῇ μέριμνα διὰ τὴν προστασίαν τῶν ἀνηλίκων τέκνων ἡλικίας κάτω τῶν 16 ἐτῶν. Ὡσαύτως, προτείνομεν, ὅπως διαγραφῇ ἡ διάταξις ἡ θεσπίζουσα τὴν προϋπόθεσιν τῆς 3ετίας τοῦ γάμου πρὸ τῆς συνταξιοδοτήσεως τοῦ ἠσφαλισμένου διὰ τὴν μεταβίβασιν τῆς συντάξεώς του εἰς τὴν σύζυγον τούτου. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Γʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Β. Κρῖκος).

§30ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Ἀθητάκης, ἔχει τὸν λόγον.

§31Ι. ΑΘΗΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, κατὰ τὴν παράγρ. 1 τοῦ ἄρθρου 6, ὑποκαθίσταται ἡ σύζυγος εἰς τὰ δικαιώματα καὶ ὑποχρεώσεις τοῦ συζύγου της. Αἱ ὑποχρεώσεις, ὅμως, παραμένουν καὶ μετὰ τὸν θάνατον τοῦ συζύγου, τὰ δικαιώματα ὅμως ὄχι. Εἰς τὴν παράγραφον 2 ἀναφέρεται, ὅτι διὰ νὰ τύχῃ τῆς συντάξεως ἡ χήρα, θὰ πρέπει νὰ συμπληρώσῃ τὸ 65ον ἔτος τῆς ἡλικίας της. Ἐὰν ὅμως, ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν, ὅτι εἰς ἡλικίαν 62 ἢ 63 ἐτῶν ἡ χήρα δὲν θὰ ἔχῃ καμμίαν περιουσίαν, διότι τὴν περιουσίαν τοῦ ἀγρότου θὰ τὴν ἔχουν πάρει τὰ παιδιά του καὶ θὰ ἔχουν ἀποκατασταθῆ καὶ ὅτι ἡ σύνταξις θὰ ἦτο ἐκείνη, ἡ ὁποία θὰ ἀπετέλει τὸν μόνον πόρον ζωῆς, ἡ σύζυγος μένει ἄνευ προστασίας. Διότι ἐφ’ ὅσον δὲν θὰ ἔχῃ συμπληρώσει, κατὰ τὸ νομοσχέδιον τὸ 65ον ἔτος δὲν θὰ δύναται νὰ λάβῃ τὴν σύνταξιν τοῦ ἀποθανόντος συζύγου της. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, πῶς θὰ ζήσῃ; Δι’ αὐτό, θὰ πρέπει νὰ τροποποιηθῇ ἡ παράγραφος 2 τοῦ συζητουμένου ἄρθρου.

§32ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Μερλόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§33Δ. ΜΕΡΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ θέμα ἔχει ἐξαντληθῆ σχεδὸν ἀπὸ τοὺς προλαλήσαντας συναδέλφους. Θὰ ἤθελα ὅμως νὰ σημειώσω καὶ ἐγώ, ὅτι τὸ συζητούμενον νομοσχέδιον, κατὰ παράβασιν τῶν γενικῶν ἀρχῶν τοῦ ἀσφαλιστικοῦ Δικαίου, καθιερώνει τὴν ἀσφάλισιν ὄχι τοῦ ἀγρότου, ἀλλὰ τοῦ ἀρχηγοῦ τῆς οἰκογενείας. Ἀλλὰ περιέργως, ἐνῷ αὐτὸ ὑπόσχεται, εἰς τὴν πρᾶξιν συμβαίνει τὸ ἀντίθετον. Ἐξ αὐτοῦ, ἀποδεικνύεται, ὅτι ὁ σκοπὸς τοῦ νομοθέτου εἶναι νὰ περιορίσῃ εἰς τὸ ἐλάχιστον τὸν ἀριθμὸν τῶν δικαιουμένων συντάξεως. Ἀφήνει οὕτω ἀνασφαλίστους τοὺς καθισταμένους ἀναπήρους. Τὸ αὐτὸ κάνει καὶ εἰς τὴν περίπτωσιν θανάτου τοῦ ἠσφαλισμένου πρὸ τῆς συμπληρώσεως τοῦ 65ου ἔτους τῆς ἡλικίας του. Ἀφήνει ἀκόμη καὶ τὴν χήραν τοῦ συνταξιούχου, διότι καθιερώνει, ὅτι ἡ σύνταξις δὲν περιέρχεται εἰς τὴν οἰκογένειαν τοῦ ἠσφαλισμένου, παρὰ ὅταν ἡ χήρα τούτου φθάσῃ τὰ 65 χρόνια. Τὸ αὐτὸ κάμνει καὶ εἰς τὴν περίπτωσιν τῶν ἀνηλίκων τέκνων. Ποίαν, λοιπόν, ἀσφάλισιν ὑπερηφανεύεται ἡ Κυβέρνησις, ὅτι παρέχει εἰς τὴν ἀγροτικὴν οἰκογένειαν, ἡ ὁποία παρὰ ταῦτα θὰ ἐξακολουθήσῃ φορολογουμένη; Πρὸς τὸν σκοπὸν τῆς βελτιώσεως τῶν διατάξεων τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου, ὑπεβάλαμεν τροπολογίαν εἰς τὸ συζητούμενον ἄρθρον 6, διὰ τῆς ὁποίας ζητοῦμεν, ὅπως ἡ σύνταξις τοῦ ἠσφαλισμένου περιέρχεται εἰς τὴν σύζυγόν του ἅμα τῷ θανάτῳ τούτου, ἢ νὰ παρέχεται ἡ σύνταξις εἰς τὴν σύζυγον, τοὐλάχιστον ἅμα τῇ συμπληρώσει τοῦ 60οῦ ἔτους τῆς ἡλικίας της, δεδομένου, ὅτι ἡ γυναῖκα, ὡς ἐκ τοῦ φύλου της, δὲν δύναται νὰ ἐργασθῇ ἀποδοτικῶς εἰς μεγαλυτέραν ἡλικίαν. Πέραν αὐτοῦ, θὰ πρέπει νὰ λάβωμεν ὑπ’ ὄψιν μας καὶ τὴν ὕπαρξιν ἀνηλίκων τέκνων, ἔστω καὶ ἂν ὑπάρχῃ ἢ ὄχι ἡ μήτηρ των. Ἐὰν θέλωμεν νὰ ἐξασφαλίσωμεν τὴν οἰκογένειαν τοῦ ἀγρότου, θὰ πρέπει νὰ καθιερώσωμεν, ὅτι τὰ ὀρφανὰ τούτου θὰ τυγχάνουν τῆς συντάξεως τοῦ πατρός των. Δι’ αὐτό, προτείνομεν τὴν ἀπονομὴν τῆς συντάξεως εἰς τὰ ἀνήλικα ὀρφανά, ἔστω καὶ ἐὰν ὑπάρχῃ μητέρα νεωτέρα τῶν 60 ἐτῶν. Ἡ σύνταξις τῶν ἀνηλίκων τέκνων πρέπει νὰ παρέχεται μέχρι τῆς συμπληρώσεως τοῦ 18ου ἔτους τῆς ἡλικίας των.

§34ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Ἠλιόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§35Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ ἤθελα νὰ θέσω ὑπ’ ὄψιν τῆς Βουλῆς τὰς συγκεκριμένας συνεπείας, αἱ ὁποῖαι θὰ προκύψουν ἐκ τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ συζητουμένου ἄρθρου 6. Πρῶτον, ὡς πρὸς τὰ ἀνήλικα τέκνα. Εἰς καμμίαν περίπτωσιν δὲν θὰ καταστῇ δυνατὸν νὰ τύχουν συντάξεως τὰ ἀνήλικα τέκνα τοῦ ἀγρότου. Ἐὰν ὁ συνταξιοῦχος δὲν ἔχῃ σύζυγον καὶ ἔχῃ τέκνα, ἀποθνήσκοντος τούτου, ἡ σύνταξις δὲν θὰ περιέρχεται εἰς τὰ ἀνήλικα τέκνα του. Ἐπίσης, ἐὰν ὁ πατὴρ ἀποθάνῃ, χωρὶς νὰ καταστῇ συνταξιοῦχος, καὶ ἔχῃ παιδιά, πάλιν τὰ παιδιά του δὲν θὰ λάβουν καμμίαν σύνταξιν. Δεύτερον, ὡς πρὸς τὴν χήραν. Ἂν ὁ συνταξιοῦχος ἀποθάνῃ, προβλέπει τὸ νομοσχέδιον, ὅτι ἡ σύνταξίς του θὰ περιέρχεται εἰς τὴν σύζυγόν του ἅμα τῇ συμπληρώσει τοῦ 65ου ἔτους τῆς ἡλικίας της. Ἐὰν εἶναι μικροτέρα τῶν 65 ἐτῶν, θὰ πρέπει νὰ συνεχίσῃ τὴν ἐργασίαν μέχρις ὅτου φθάσῃ εἰς τὰ 65 χρόνια. Ἀλλά, ἐὰν ἀποθάνῃ ὁ σύζυγος καὶ ἡ σύζυγος ἔχουσα ἡλικίαν 60 ἐτῶν, δὲν θὰ εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἐξακολουθήσῃ τὰς ἀγροτικὰς ἐργασίας, ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, θὰ μείνῃ ἄνευ προστασίας. Ἐὰν ὁ σύζυγος ἀποθάνῃ μὴ ὢν συνταξιοῦχος, ἡ σύζυγος δὲν θὰ λάβῃ τίποτε. Δηλαδή, εἰς τὰς πλέον σκληρὰς περιπτώσεις τῆς ζωῆς τοῦ ἀγρότου, οὐδεμία προστασία παρέχεται διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου. Προσεπάθησα νὰ ἐξεύρω, βάσει ποίων ἀσφαλιστικῶν κανόνων, βάσει ποίων ἀρχῶν καὶ ποίας ἠθικῆς θεσπίζεται ἡ περὶ ἧς πρόκειται διάταξις. Ἀπὸ ἀπόψεως ἀσφαλιστικῶν κανόνων, δὲν ὑπάρχει προηγούμενον, διότι παντοῦ ὑπάρχει ἡ πρόβλεψις, ἡ σύνταξις τοῦ ἠσφαλισμένου νὰ περιέρχεται εἰς τὴν χήραν του καὶ τὰ ἀνήλικα τέκνα του. Ἀκόμη, οὔτε εἰς τὴν ἰδιωτικὴν ἀσφάλισιν ὑπάρχει παρομοία διάταξις. Καὶ ἐκεῖ ὑπάρχει ἡ πρόβλεψις, ὅτι τὸ ποσὸν τῆς ἀσφαλίσεως περιέρχεται εἰς τὴν σύζυγον καὶ τὰ τέκνα τοῦ ἀποθνήσκοντος τοῦ ἠσφαλισμένου. Πέραν ὅλων αὐτῶν, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ στερήσωμεν τῆς προστασίας ἐκεῖνα ἀκριβῶς τὰ πρόσωπα, τὰ ὁποῖα ἔχουν μεγαλυτέραν ἀνάγκην προστασίας. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον θὰ ἐνόμιζα, ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς θὰ πρέπει νὰ ἐπανεξετάσῃ τὴν διάταξιν καὶ νὰ τὴν τροποποιήσῃ.

§36ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Ρήγας, ἔχει τὸν λόγον.

§37Ε. ΡΗΓΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. Ὑπουργὸς κατὰ τὴν συζήτησιν τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου ἐδήλωσεν, ὅτι ἕνας ἐκ τῶν σκοπῶν τοῦ νομοσχεδίου εἶναι καὶ ἡ αὔξησις τοῦ ἀγροτικοῦ εἰσοδήματος. Καὶ ὅμως διὰ τοῦ ἄρθρου 6 ὄχι μόνον δὲν πραγματοποιεῖται ὁ σκοπὸς δηλαδὴ ἡ αὔξησις τῆς παραγωγῆς, ἀλλὰ δημιουργεῖ ἀντιθέτως ὡρισμένας ἀδικίας. Πρῶτον, ἐὰν ἀποθάνῃ ὁ ἀρχηγὸς τῆς οἰκογενείας ὑποχρεοῦται νὰ ἀναλάβῃ τὴν συνέχισιν τῆς ἀγροτικῆς ἐπιχειρήσεως ἡ σύζυγος αὐτοῦ. Εἰς τὴν περίπτωσιν ὅμως αὐτὴν ἡ ἐκμετάλλευσις τῆς ἀγροτικῆς οἰκονομίας μειοῦται, διότι ἡ σύζυγος δὲν δύναται μὲ τὴν αὐτὴν ἔντασιν νὰ συνεχίσῃ τὴν ἐργασίαν καὶ θὰ ἔχωμεν οὕτω μείωσιν τοῦ εἰσοδήματος. Ἐξ ἀντιθέτου ἡ σύζυγος θὰ συνεχίσῃ νὰ καταβάλῃ τὴν εἰσφορὰν τὴν ὁποίαν κατέβαλεν ὁ σύζυγος, χωρὶς νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν ἡ μείωσις τῆς παραγωγῆς λόγῳ τῆς μὴ πλήρους ἐκμεταλλεύσεως αὐτῆς ὑπὸ τῆς συζύγου λόγῳ ἀδυναμίας. Δεύτερον, ἡ γυναῖκα ὡς ἀρχηγὸς τῆς ἐκμεταλλεύσεως τῆς ἀγροτικῆς οἰκονομίας, θὰ εἶναι ὑποχρεωμένη νὰ ἐκτελῇ πλέον τῶν χειρονακτικῶν ἐργασιῶν, τὰς ὁποίας ἐξετέλει ὁ σύζυγος εἰς τὸν ἀγρόν, καὶ τὰς ἐργασίας τοῦ σπιτιοῦ. Εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν ἡ κούρασις θὰ καταβάλῃ τὴν γυναῖκα πολὺ ἐνωρίτερον καὶ θὰ ἔχωμεν καὶ νέαν μείωσιν τοῦ ἀγροτικοῦ εἰσοδήματος. Συμπέρασμα αὐτῶν τῶν σκέψεων, κ. Πρόεδρε, εἶναι, ὅτι ὅσον ἐνωρίτερον ἐλάμβανε σύνταξιν ἡ σύζυγος, τόσον ἡ ἐκμετάλλευσις θὰ ἐστηρίζετο παραγωγικῶς. Μὲ τὰ ὀλίγα χρήματα τὰ ὁποῖα θὰ ἐδίδομεν εἰς τὴν σύζυγον, θὰ ἠδύνατο αὕτη ἐντατικώτερον νὰ ἐκμεταλλευθῇ τὴν γεωργικὴν ἐπιχείρησιν. Ἑπομένως, τὸ ἄρθρον 6 εἶναι ἀντιπαραγωγικόν, ὅπως καὶ τὸ ὅλον νομοσχέδιον. Εἶναι λοιπόν, συμφέρον καὶ διὰ τὴν ἀγροτικὴν οἰκογένειαν καὶ γενικώτερον τοῦ τόπου νὰ δώσωμεν σύνταξιν εἰς τὴν ἑλληνίδα ἀγρότισσαν.

§38ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ἰντζές, ἔχει τὸν λόγον.

§39Ν. ΙΝΤΖΕΣ. Κύριε Πρόεδρε, πραγματικῶς καὶ ἐγὼ ἔμεινα κατάπληκτος μὲ τὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 6. Οἱ περιορισμοί, οἱ ὁποῖοι τίθενται ὅσον ἀφορᾷ διὰ τὴν μεταβίβασιν τῆς συντάξεως εἰς τὰς χήρας καὶ εἰς τὰ τέκνα. Κύριε Ὑπουργὲ τῆς Γεωργίας, πολὺ καλὰ γνωρίζετε, ὅτι εἰς τὴν Ἑλλάδα ὑπάρχουν πολλαὶ κατηγορίαι συνταξιούχων. Εἰς ποίαν κατηγορίαν τῶν συνταξιούχων παρατηρεῖται τὸ φαινόμενον αὐτό, τὸ ὁποῖον ὑπάρχει μέσα εἰς τὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 6; Πρέπει ἡ γυναῖκα τοῦ ἀποθανόντος ἀγρότου ἐν πάσῃ περιπτώσει νὰ συμπληρώσῃ τὸ 65ον ἔτος τῆς ἡλικίας προκειμένου νὰ τύχῃ τῆς συντάξεως; Εἰς ποίαν διάταξιν εἴτε τῶν ὑπὸ τοῦ Ι.Κ.Α. συνταξιοδοτουμένων εἴτε ὑπὸ τῶν ἄλλων ποικιλωνύμων κατηγοριῶν συνταξιούχων ὑπάρχει αὐτὴ ἡ διάταξις. Διατὶ αὐτὴ ἡ δυσμενὴς μεταχείρισις τοῦ ἀγρότου; Δεύτερον, ἀνεξαρτήτως ἀπὸ τὴν γυναῖκα, διὰ τὰ παιδιά, κ. Ὑπουργὲ τῆς Γεωργίας, θὰ σᾶς παρακαλοῦσα πάρα πολὺ καὶ θὰ εἶναι πρὸς τιμήν σας, ἐὰν ἀναγνωρίσητε, ὅτι πρόκειται περὶ ἑνὸς ὀλισθήματος, περὶ σφάλματος, περὶ μιᾶς φοβερᾶς καὶ καταφώρου ἀδικίας εἰς βάρος τῆς χήρας καὶ τῶν παιδιῶν τοῦ ἀγρότου. Θὰ παρεκάλουν, ὄχι νὰ ἀπαλειφθῇ ἡ διάταξις, ἀλλὰ νὰ τεθῇ διάταξις ἴσης μεταχειρίσεως καὶ τῆς γυναίκας τοῦ ἀποθνήσκοντος ἀγρότου ἐν σχέσει μὲ τὰς χήρας τῶν ἄλλων κατηγοριῶν.

§40ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Ζίγδης, ἔχει τὸν λόγον.

§41Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Λυποῦμαι, κ. Πρόεδρε, διότι αἰσθάνομαι ὑποχρεωμένος νὰ προσθέσω μερικὰς παρατηρήσεις ἐπὶ ἑνὸς θέματος, τὸ ὁποῖον ἤδη ἔχει ἐξαντληθῆ. Ἀλλὰ ἐπειδὴ τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ θὰ ἔχῃ κἄποιαν θέσιν εἰς τὴν ἱστορίαν τῆς κοινωνικῆς μας νομοθεσίας, νομίζω, ὅτι ἐπιβάλλεται νὰ λάβω καὶ ἐγὼ τὸν λόγον. Νομίζω, κ. Πρόεδρε, ὅτι τὸ ἄρθρον αὐτὸ ἀποτελεῖ τὸ κορύφωμα τῆς ἀντινομίας. Καὶ ὑποχρεωτικῶς ὁ κ. Ὑπουργὸς φθάνει διὰ τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ εἰς τοῦτο, διότι ἡ βάσις τοῦ νομοσχεδίου εἶναι ἐσφαλμένη. Ἐὰν τὴν ἀσφάλισιν τὴν ἀντελαμβάνετο ὁ κ. Ὑπουργὸς ὡς πλήρη ἀσφάλισιν θανάτου, ἀσθενείας, ἀναπηρίας καὶ γήρατος, τότε θὰ ἐφθάναμεν εἰς ἕν ὡλοκληρωμένον νομοσχέδιον. Ἐνῷ, ὅπως τὴν ἀντιλαμβάνεται, εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ προβῇ εἰς διατύπωσιν ἄρθρων ὡς τὸ ὑπὸ κρίσιν, τὰ ὁποῖα ἀποτελοῦν ἀντινομίαν εἰς τὴν ἀρχήν, ἐπὶ τῆς ὁποίας στηρίζεται τὸ νομοσχέδιον. Ὁ κ. Ὑπουργὸς λέγει, ὅτι διὰ τοὺς ἀγρότας νομοθετῶ ἰδιότυπον ἀσφάλισιν. Ἀσφαλίζω τὴν ἀγροτικὴν ἐκμετάλλευσιν ἐν τῇ ἐννοίᾳ, ὅτι ἡ ἀγροτικὴ ἐκμετάλλευσις εἶναι ὑπόθεσις τῆς οἰκογενείας. Καὶ ἐπειδὴ ὅταν ὁ ἄρρην συμπληρώσῃ τὸ 65ον ἔτος τῆς ἡλικίας εἶναι πλέον μειωμένης ἀποδόσεως καὶ δὲν δύναται διὰ τῆς ἐργασίας του νὰ ἐξασφαλίσῃ τὸ ἅπαντον τοῦ προϊόντος τῆς ἐκμεταλλεύσεως, ἔρχομαι νὰ συμπληρώσω τὸ εἰσόδημά του μὲ τὰς 300 δραχμὰς μηνιαίως. Αὐτὴ εἶναι ἡ θέσις τοῦ νομοσχεδίου. Ἐπ’ αὐτῆς ἰσχυρίζεται ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι ἐκτίσθη τὸ ὅλον οἰκοδόμημα. Ἀλλὰ εἴδατε τὴν ἀντινομίαν, ὅταν ζῇ ὁ σύζυγος καὶ ἔχῃ ὑπερβῆ τὸ 65ον ἔτος τῆς ἡλικίας καὶ ἀναγνωρίζεται ὡς μειωμένης ἀποδόσεως, τοῦ δίδει σύνταξιν, ὅταν ἐκλείψῃ ὁ σύζυγος καὶ ἡ οἰκογένεια, ἑπομένως, εὑρίσκεται εἰς ἥσσονα μοῖραν, ἡ ἀγροτικὴ ἐκμετάλλευσις ἀποδίδει ὀλιγώτερον, στερεῖ τότε τὴν ἀγροτικὴν οἰκογένειαν τοῦ μικροῦ βοηθήματος τῆς συντάξεως. Τὸ θέμα εἶναι σαφὲς καὶ βέβαια ἀντιλαμβάνομαι, ὅτι εἰς τὴν δύσκολον θέσιν εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκεται ὁ κ. Ὑπουργός, θὰ θελήσῃ νὰ εὕρῃ δικαιολόγησιν, ἀλλὰ ἐγὼ θὰ τὸν παρακαλέσω νὰ μοῦ ἐξηγήσῃ, ἐὰν ὑπάρχῃ συνέπεια εἰς τὸ ὅλον νομοθέτημα ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ. Ἐγώ, νομίζω, ὅτι τὸ ἄρθρον αὐτό, ἀποτελεῖ πλήρη ἀναίρεσιν τῆς βάσεως καὶ ἀναίρεσιν ὑποχρεωτικήν, διότι ἔτσι ποὺ ἔγινε τὸ νομοσχέδιον εἰς αὐτὸ θὰ καταλήξωμεν. Ὡς ἐπιμύθιον, θὰ ἤθελα νὰ εἴπω τὸ ἑξῆς: Διατὶ ἡ Κυβέρνησις τέλος πάντων ἔχει κηρύξει τὸν πόλεμον ἐναντίον τῶν γέρων, οἱ ὁποῖοι θὰ ἤθελαν, ἴσως, νὰ ὑπανδρευθοῦν καὶ νὰ ἔχουν κἄποιον σύντροφον εἰς τὰ τελευταῖα χρόνια τῆς ζωῆς των; Διότι αὐτὴ ἡ διάταξις, διὰ τῆς ὁποίας πρέπει νὰ ἔχῃ ὑπανδρευθῆ πέντε ἔτη πρὶν πάρῃ σύνταξιν, σημαίνει τὴν ἀπαγόρευσιν τῆς συντάξεως γάμου μετὰ τὸ 62ον ἔτος τῆς ἡλικίας, διότι ἕνας γέρος θὰ ἠμποροῦσε νὰ εὕρῃ κἄποιαν ἐπίσης ἡλικιωμένην, νὰ συνάψῃ γάμον μὲ τὴν προοπτικήν, ὅτι ἀποθνήσκων τούτου, θὰ ἔπαιρνε ἡ γυναῖκα του τὸ μικρὸν βοήθημα τῆς συντάξεως. Μὲ τὸν τρόπον αὐτὸν ποὺ νομοθετεῖτε, εἶναι ὡσὰν νὰ ἀπαγορεύετε τοὺς γάμους ἄνω ἀπὸ τὰ 62 ἔτη, οἱ ὁποῖοι εἰς πολλὰς περιπτώσεις εἶναι χρήσιμοι καὶ κοινωνικῶς ἀκόμη καὶ ἠθικῶς διὰ πολὺν κόσμον. Τὸ νομοθέτημα, ὅσον καὶ ἐὰν προσπαθῆτε νὰ τὸ δικαιολογήσητε, στηρίζεται ἐπὶ τῆς ἄμμου καὶ εἶσθε ὑποχρεωμένοι ἐν τῇ πορείᾳ, διαπιστώνοντες τὴν ἀδυναμίαν καὶ τὴν ἀνεπάρκειάν του, νὰ ἐξευρίσκετε δικαιολογίας. Καὶ ἡμεῖς πάλιν εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ ὑπογραμμίζωμεν αὐτὰ τὰ κενὰ καὶ τὰς ἀντινομίας. Ἐπειδὴ τὸ θέμα εἶναι σοβαρώτατον, δι’ αὐτὸ ἐν ἀντιθέσει πρὸς τὴν τακτικήν, τὴν ὁποίαν ἠκολουθήσαμεν μέχρι σήμερον, θὰ ζητήσωμεν ὀνομαστικὴν ψηφοφορίαν ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 6, διὰ νὰ ἠμπορέσωμεν ὅλοι μας νὰ καθορίσωμεν τὴν στάσιν μας ἐπὶ ἑνὸς τόσον σημαντικοῦ θέματος.

§42ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Φ. Ζαΐμης, ἔχει τὸν λόγον.

§43Φ. ΖΑΪΜΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν θὰ ἐπαναλάβω τὰ ὅσα ἤδη ἐλέχθησαν ἀπὸ τοὺς προλαλήσαντας. Νομίζω, ὅτι αἱ πλεῖσται τῶν τροπολογιῶν εἶναι ἄξιαι προσοχῆς καὶ ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐὰν δὲν εἶναι πρόχειρος νὰ προβῇ εἰς μεταβολὴν τοῦ ἄρθρου κατὰ τὴν συνεδρίασιν αὐτήν, τοῦ συνιστῶ νὰ τὰς μελετήσῃ μέχρι τῆς δευτέρας ἀναγνώσεως καὶ νὰ διατυπώσῃ εὐρύτερον ὅσον τὸ δυνατὸν τὸ ἄρθρον, διότι, νομίζω, ὅτι ἡ διατύπωσις ἡ ὑφισταμένη, δὲν ἱκανοποιεῖ, οὔτε τὴν οὐσίαν, οὔτε τὸν σκοπὸν τοῦ νομοσχεδίου.

§44ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Εὐαγγέλου, ἔχει τὸν λόγον.

§45Γ. ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ συζήτησις τοῦ ἄρθρου 6, κατὰ κακὴν σύμπτωσιν, λαμβάνει χώραν ἀπόψε ποὺ ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας κατετέθη ἡ διεθνὴς συμφωνία, ἡ ἀφορῶσα τὰ συστήματα κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως σχετικὰ μὲ τὸ γῆρας, τὴν ἀναπηρίαν καὶ τοὺς ἐπιζῶντας. Διερωτῶμαι, λοιπόν, κ. Πρόεδρε, ἐὰν ἀντιπρόσωπος τῆς Ἑλλάδος μὲ ὑπόδειγμα τὸ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχέδιον ἀγροτικῶν ἀσφαλίσεων ἐπήγαινε νὰ ὑπογράψῃ προσωρινὴν Εὐρωπαϊκὴν συμφωνίαν. Ἐάν, λοιπόν, μὲ τὸ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον συζητοῦμεν θὰ ἦτο δυνατὸν ποτὲ ἡ Ἑλλὰς νὰ προσυπογράψῃ οἱανδήποτε συμφωνίαν, διότι τὸ ἄρθρον 6 ὁλοκληρώνει καὶ δίδει πειὸ ἀνάγλυφον τὴν εἰκόνα τῆς ἀδικίας, ἡ ὁποία γίνεται. Καὶ πραγματικῶς, ἔχοντας ὑπ’ ὄψιν μου εἰς χονδρὲς γραμμὲς τὰς διατάξεις τῶν ἀσφαλιστικῶν ὀργανισμῶν ἀσφαλίσεως, ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Ἐργασίας, διερωτῶμαι εἰς ποῖον ὑπόδειγμα ἐν πάσῃ περιπτώσει ἐστηρίχθησαν οἱ συντάκται τοῦ νομοσχεδίου διὰ νὰ θεσπίσουν αὐτὰς τὰς διατάξεις. Διότι ὁ συνταξιοῦχος, ὁ ἠσφαλισμένος κατὰ τὸ διάστημα τῆς ὑπαγωγῆς του εἰς τὴν ἀσφάλισιν θεμελιοῖ τὸ δικαίωμα τῆς συνταξιοδοτήσεως. Πῶς εἶναι, λοιπόν, δυνατόν, εἰς περίπτωσιν θανάτου του νὰ τὰ ἀποστερήσωμεν ἀπὸ τὰ δικαιοῦχα πρόσωπα; Εἶναι ἄδικον αὐτό. Δὲν θέλω νὰ τὸ χαρακτηρίσω, διότι ὁ χαρακτηρισμὸς θὰ ἦτο βαρὺς καὶ δὲν θέλω νὰ προσθέσω τίποτε περισσότερον εἰς τὰ ὅσα οἱ προλαλήσαντες ἔχουν εἴπει.

§46ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Βαλοῦρδος, ἔχει τὸν λόγον.

§47Γ. ΒΑΛΟΥΡΔΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὰ ὅσα οἱ προλαλήσαντες κ. συνάδελφοι, εἶπον ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 6 δὲν πρόκειται νὰ ἀπασχολήσω τὸ Σῶμα εἰ μὴ μόνον ἐπὶ τῆς παρ. 1 εἰς τὴν ὁποίαν ἀναφέρονται τὰ ἑξῆς: «........ (ἀναγινώσκει) ......». Ὁμιλῶν, κ. Πρόεδρε, ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 2, ἀνεφέρθην εἰς τὴν σύνταξιν ληξιαρχικῶν πράξεων γάμων καὶ συγκεκριμένως ἀνέφερα περιπτώσεις Μικρασιατῶν καὶ Ποντίων, ὡς ἐπίσης, ἀνεφέρθην καὶ εἰς τὰς καταστροφὰς τῆς ὑπαίθρου λόγῳ τῶν πολεμικῶν γεγονότων καὶ τῆς δυσχερείας ὡς ἐκ τούτων τῆς βεβαιώσεως τῶν γάμων ἢ τῶν λοιπῶν συναφῶν διὰ τὴν ἀπόδειξιν τῆς νομιμότητος τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν. Ὁ κ. Ὑπουργός, ἀπεδέχθη τροπολογίαν δυνάμει τῆς ὁποίας ἡ διαδικασία ἀποδείξεως ἐνώπιον τῶν ἁρμοδίων δικαστηρίων θὰ γίνεται ἀτελῶς. Γενομένης συζητήσεως μεταξὺ φίλων νομικῶν, συνεκέντρωσα νομολογίαν, διὰ τῆς ὁποίας εἶναι δυνατὴ ἡ βεβαίωσις γεγονότων ἐπισυμβάντων ἐν Μικρᾷ Ἀσίᾳ διὰ βεβαιώσεων ἢ πιστοποιητικῶν, τὰ ὁποῖα δύνανται νὰ ἐκδοθοῦν ἀπὸ τὰ μικτὰ ἐπαρχιακὰ συμβούλια. Τὰ μικτὰ ἐπαρχιακὰ συμβούλια, δὲν γνωρίζω ἐὰν ὁ κ. Ὑπουργὸς τὰ ἔχῃ ὑπ’ ὄψει του, ἱδρύθησαν ἐν ὄψει ἀποζημιώσεως τῶν Μικρασιατῶν, Θρακῶν καὶ Ποντίων τὸ 1923, μὲ τὴν ἁρμοδιότητα νὰ βεβαιοῦν γεγονότα, τὰ ὁποῖα συνέβησαν πρὸ τῆς συνθήκης τῆς Λωζάννης. Τὰ μέλη τῶν μικτῶν ἐπαρχιακῶν συμβουλίων ἀπετελέσθησαν ἀπὸ ἔγκριτα μέλη τῶν Μικρασιατῶν. Τὰ μικτὰ ἐπαρχιακὰ συμβούλια ἱδρύθησαν διὰ τοῦ Ν. Δ. 19.3.1927. Τὸ Διάταγμα τοῦτο ἐπεκυρώθη διὰ τοῦ νόμου 4693)1930, Ἐν συνεχείᾳ διὰ τοῦ νόμου 31.10.1940 τῆς Κυβερνήσεως τοῦ Ἰωάννου Μεταξᾶ, ἐγένετο περιορισμὸς τῶν δικαιωμάτων τῶν μικτῶν ἐπαρχιακῶν συμβουλίων καὶ περιωρίσθησαν εἰς τὴν βεβαίωσιν γάμων, γεννήσεων, θανάτων κλπ., ἐπισυμβάντων ἐν Μικρᾷ Ἀσίᾳ. Ἐπ’ αὐτοῦ ὑπάρχει καὶ νομολογία σχετική. Ἔχω εἰς χεῖρας μου ἀποφάσεις τοῦ Πρωτοδικείου Ἀθηνῶν, τοῦ Ἐφετείου Ἀθηνῶν καὶ τοῦ Ἀρείου Πάγου. Διὰ τῶν ἀποφάσεων αὐτῶν τὰ ἐπαρχιακὰ συμβούλια ἀναγνωρίζονται ὡς δημόσιαι ἀρχαὶ καὶ ἔχουν δικαιώματα νὰ ἐκδίδουν πιστοποιητικὰ βεβαιώσεως γάμων καὶ θανάτων ἐπισυμβάντων ἐν Μικρᾷ Ἀσίᾳ καὶ ὡς ἐκπροσωποῦντα τοὺς Δήμους καὶ τὰς Κοινότητας ἐν Μ. Ἀσίᾳ. Τὰ Συμβούλια αὐτὰ ἠδράνησαν καὶ τὸ τελευταῖον ἐπαρχιακὸν συμβούλιον εἶναι τὸ τῆς Νέας Σμύρνης, τὸ ὁποῖον προεδρεύεται ἀπὸ τὸν παλαιὸν πολιτικὸν κ. Ἀθηνογένην, παραμένοντα μόνον, λόγῳ θανάτου τῶν μελῶν. Ἐφ’ ὅσον, κ. Ὑπουργέ, ὁ νόμος περὶ ἐπαρχιακῶν συμβουλίων ἰσχύει, θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἀνανεώσητε τὸν θεσμὸν τῶν ἐπαρχιακῶν συμβουλίων, ὥστε νὰ βεβαιώνουν γάμους καὶ θανάτους. Πέραν αὐτοῦ, κ. Πρόεδρε, θὰ ἤθελα νὰ πληροφορήσω τὴν Βουλήν, ὅτι ὁ Εἰσαγγελεὺς Ἀθηνῶν κ. Χριστόπουλος......

§48ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Βαλοῦρδο, παρακαλῶ νὰ περιορισθῆτε εἰς τὸ ἄρθρον 6. Αὐτὰ τὰ ὁποῖα μᾶς λέγετε ἀποτελοῦν ἱστορίαν καὶ δὲν ἔχουν σχέσιν μὲ τὸ ἄρθρον 6.

§49Γ. ΒΑΛΟΥΡΔΟΣ. Παρακαλῶ, κ. Πρόεδρε, ἔχουν σχέσιν. Ἔλεγον, λοιπόν, ὅτι διὰ διαταγῆς τοῦ Εἰσαγγελέως Ἀθηνῶν, ἀπηγορεύθη εἰς τοὺς Μικρασιάτας νὰ βεβαιώνουν ἐνώπιον τῶν Εἰρηνοδικείων ἢ τῶν συμβολαιογράφων γάμους ἢ θανάτους.

§50ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, αὐτὰ τὰ ὁποῖα λέγετε, εἶναι ἀντικείμενον ἐπερωτήσεως. Κάμετε ἐπερώτησιν, διὰ νὰ λάβητε ἀπάντησιν. Παρακαλῶ νὰ ἐπανέλθητε εἰς τὸ θέμα.

§51Γ. ΒΑΛΟΥΡΔΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπαναλαμβάνω, αὐτὰ τὰ ὁποῖα λέγω, εἶναι σχετικὰ μὲ τὸ θέμα καὶ ἀφοροῦν 180.000 ἕως 200.000 οἰκογενείας. Θέτω εἰς τὴν διάθεσίν σας, κ. Ὑπουργέ, ὁλόκληρον τὴν σχετικὴν νομοθεσίαν καὶ σᾶς παρακαλῶ πολὺ νὰ μελετήσητε τὸ θέμα.

§52ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸν λόγον ἔχει ἡ κ. Λ. Τσαλδάρη.

§53Λ. ΤΣΑΛΔΑΡΗ. Κύριε Πρόεδρε, ἤκουσα μετὰ πολλῆς προσοχῆς τοὺς προλαλήσαντας συναδέλφους, τὴν πρότασιν τὴν ὁποίαν ἔκαμεν ὁ κ. Δούκας καὶ τὰς παρατηρήσεις ἄλλων συναδέλφων ὡς πρὸς ὡρισμένα θέματα, τὰ ὁποῖα ἀφοροῦν τὴν χήραν εἰς τὸ ἄρθρον 6. Θὰ ἤθελα νὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν καὶ ἐγώ, νὰ προσέξῃ ἰδιαιτέρως τὸ ἄρθρον αὐτὸ καὶ κατὰ τὸ δυνατὸν νὰ βελτιώσῃ τὴν θέσιν τῆς χήρας, ἡ ὁποία ἔχει καὶ οἰκογενειακὰ βάρη, διὰ τὴν ὁποίαν τὸ ἄρθρον αὐτὸ ἔχει ὡρισμένα μειονεκτικὰ σημεῖα. Ὑπεστήριξα εἰς τὸ ἄρθρον 4 τὴν ἡλικίαν τῶν 60 ἐτῶν, ὡς ἡλικίαν διὰ τὴν συνταξιοδότησιν τῆς χήρας, ὡς ἰσχύει καὶ εἰς τὸ Ι.Κ.Α. Θὰ ἐπανέλθω μὲ τὴν παράκλησιν αὐτὴν πρὸς τὸν κ. Ὑπουργόν, διότι, νομίζω, ὅτι ἐὰν ἐθεσπίζετο τὸ 60όν, πολλαὶ δυσχέρειαι αἱ ὁποῖαι ἀναφέρονται καὶ τὰς ὁποίας θὰ ἀντιμετωπίσωμεν εἰς τὸ μέλλον, θὰ ἤροντο.

§54ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, ἔχει τὸν λόγον.

§55Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ἡ ἀπάντησις εἰς ὅλας τὰς προτάσεις ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 6 δύναται νὰ στηριχθῇ εἰς τὰ ἑξῆς: Πρῶτον, ἡ ἀσφάλισις, ὡς προτείνεται ὑπὸ τοῦ νομοσχεδίου, ἔχει μίαν μορφὴν ἐντελῶς διαφορετικὴν ἀπὸ τὰς ἀσφαλίσεις, αἱ ὁποῖαι ἰσχύουν διὰ τὰς ἄλλας τάξεις καὶ ἰδίως τῶν ἐργαζομένων. Εἰς τὰς ἄλλας τάξεις ἡ ἀσφάλισις στηρίζεται εἰς τὴν ἀσφαλιστικὴν εἰσφοράν, ἀλλὰ σκοπὸν ἔχει νὰ στηρίξῃ τὸ γῆρας, τὴν ἀναπηρίαν κλπ. Ἀλλ’ ὁ ἐργαζόμενος, εἴτε ἀποχωρῶν λόγῳ γήρατος, εἴτε προώρως θνήσκων, εἴτε καθιστάμενος ἀνάπηρος, δὲν ἔχει περιουσίαν. Αὐτὴ ἡ βασικὴ προϋπόθεσις ἰσχύει διὰ τὰς ἄλλας τάξεις, ἐνῷ εἰς τοὺς ἠσφαλισμένους ἀγρότας δὲν ὑπάρχει εἰς τοὺς περισσοτέρους, τοὐλάχιστον, αὐτὴ ἡ προϋπόθεσις. Ἡ ἀγροτικὴ τάξις ἔχει τὴν ἑξῆς προϋπόθεσιν, ὅτι λόγῳ γήρατος μειοῦνται αἱ δυνάμεις καὶ ἡ ἀποδοτικότης των καὶ ἔρχεται ὁ νόμος καὶ πρὸς συμπλήρωσιν τῆς ἀποδοτικότητός των παρέχει αὐτὴν τὴν σύνταξιν. Αὐτὴ εἶναι, ἡ μία βασικὴ ἄποψις. Ἡ ἄλλη εἶναι ἡ ἑξῆς: Ὡς ἐτονίσθη, κατ’ ἐπανάληψιν, παρέχεται σύνταξις λόγῳ γήρατος καὶ οὐχὶ λόγῳ θανάτου προώρου ἢ ἀναπηρίας. Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἐπαναλάβω τὰς δηλώσεις τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι δὲν εἶναι εἰς τὴν πρόθεσίν της νὰ ἀποκλείσῃ καὶ τὴν τοιαύτην ἐξέλιξιν τῶν ἀγροτικῶν ἀσφαλίσεων. Πρόθεσίς της εἶναι νὰ προωθήσῃ τὴν ἐξέλιξιν, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ πάσης ἄλλης πλευρᾶς, δηλαδή, πόρων κλπ. ποὺ εἶναι ἀπαραίτητον διὰ τὴν θεμελίωσιν τοῦ θεσμοῦ τῶν ἀσφαλίσεων. Ἐὰν λάβωμεν ὑπ’ ὄψει αὐτὰ τὰ δεδομένα, αἱ διατάξεις τοῦ ἄρθρου 6 εὑρίσκονται ἐν ἁρμονίᾳ μὲ τὰς ἄλλας διατάξεις τοῦ νομοσχεδίου καὶ εἰδικώτερον μὲ τὰς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 5. Ἐλέχθη, ὅτι ἐνῷ εἰς τὸ ἄρθρον 5 παρέχεται μεγαλύτερον ποσὸν συντάξεως, ὅταν ὑπάρχουν ἀνήλικα τέκνα, λαμβάνονται δηλαδὴ ὑπ’ ὄψει τὰ οἰκογενειακὰ βάρη, αὐτὸ δὲν ἐφαρμόζεται εἰς τὸ ἄρθρου 6. Ἐάν, κ.κ. συνάδελφοι, λάβωμεν ὑπ’ ὄψει τὴν βάσιν τοῦ νομοσχεδίου καὶ τὰς ἐπιδιώξεις αὐτοῦ, τότε καὶ ἡ παράλειψις τῆς περιπτώσεως αὐτῆς εἶναι δεδικαιολογημένη. Ἀλλ’ ἂς ἀφήσωμεν τὸ θέμα νὰ τὸ συζητήσωμεν εἰς τὴν Βʹ συζήτησιν διὰ νὰ τὸ μελετήσω. Σχετικῶς μὲ τὴν πρότασιν νὰ ἐλαττωθῇ ἡ ἡλικία τῆς συζύγου, τὸ θέμα ἐλύθη διὰ ψηφοφορίας ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 5, καὶ κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ ἄρθρου τούτου ὑπεστηρίχθη, ὅτι τὸ δικαίωμα τῆς συνταξιοδοτήσεως διὰ τὰς γυναῖκας πρέπει νὰ τὸ ἔχουν μετὰ τὴν συμπλήρωσιν τοῦ 60οῦ ἢ 62ου ἔτους τῆς ἡλικίας των. Ἐφ’ ὅσον, ἑπομένως, ἔχει λυθῆ τὸ θέμα τοῦτο, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπανερχώμεθα ἐπὶ τοῦ ἰδίου θέματος. Ἀπομένει ν’ ἀπαντήσω ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς προϋποθέσεως τῆς συνάψεως τοῦ γάμου 3 ἔτη πρὸ τῆς συμπληρώσεως τοῦ 65ου ἔτους τῆς ἡλικίας τοῦ συζύγου. Οἱ ἀγορηταὶ δὲν ἐπρόσεξαν, ὅτι ἀπαιτεῖται αὐτὴ ἡ προϋπόθεσις, ὅταν ἡ σύζυγος δὲν ἦτο ἠσφαλισμένη, δὲν ἦτο δηλαδὴ ἀγρότισσα πρὸ τοῦ γάμου. Ὅταν ἦτο ἠσφαλισμένη, ὅταν δηλαδὴ ἦτο ἀγρότισσα πρὸ τοῦ γάμου, δὲν ἀπαιτεῖται αὐτὴ ἡ προϋπόθεσις, ἐνῷ εἰς τοὺς ἄλλους ἀσφαλιστικοὺς ὀργανισμοὺς χρειάζεται. Ἡ διάταξις, ἑπομένως, ἀφορᾷ τὰς μὴ ἀγρότισσας καὶ θὰ παρεκάλουν νὰ μὴ ἐπιμείνουν εἰς τοῦτο οἱ ὑποβαλόντες τὴν πρότασιν συνάδελφοι. Θὰ ἤθελα νὰ παρακαλέσω νὰ μὴ ἐπιμείνουν οἱ ὑπαβαλόντες τὴν πρότασιν περὶ ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας, διὰ νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν ψήφισιν τοῦ ἄρθρου.

§56Θ. ΠΑΠΑΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. Ὑπουργὸς εἶπεν, ὅτι τὸ θέμα τῆς ἡλικίας τῶν γυναικῶν ἐτέθη κατ’ ἐπανάληψιν εἰς ψηφοφορίαν καὶ ἀπερρίφθη. Ἀλλ’ ἐν προκειμένῳ δὲν τίθεται θέμα ἡλικίας διὰ τὴν συνταξιοδότησιν, ἀλλὰ θέμα μεταβιβάσεως τῆς συντάξεως τῶν ἀποθανόντων συνταξιούχων, ὁπότε, ὅπως ὑποστηρίζομεν ἡμεῖς, δὲν θὰ πρέπει νὰ ὑπάρχῃ ὅριον ἡλικίας.

§57ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐξαντληθέντος τοῦ καταλόγου τῶν ἐγγεγραμμένων νὰ ὁμιλήσουν, κηρύσσεται περαιωμένη ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 6. Ἔχω τὴν τιμὴν ν’ ἀνακοινώσω εἰς τὸ Σῶμα, ὅτι ὑπεβλήθη εἰς τὸ Προεδρεῖον πρότασις ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας ἐπὶ τῆς τροπολογίας «.... (ἀναγινώσκει) ....». Θὰ ἤθελα νὰ παρακαλέσω τοὺς ὑποβαλόντας τὴν πρότασιν, ὅπως τὴν ἀποσύρουν διὰ νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν συζήτησιν τοῦ ἄρθρου.

§58ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ἐμμένομεν εἰς τὴν ψηφοφορίαν δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως.

§59ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ Προεδρεῖον διαπιστώνει ἔλλειψιν ἀπαρτίας καὶ εἶναι ὑποχρεωμένον νὰ λύσῃ τὴν συνεδρίασιν. Ἐλλείψει ἀπαρτίας λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ., μὲ θέμα Ἡμερησίας Διατάξεως. Κοινοβουλευτικὸν ἔλεγχον. (Ὥρα 10.25′ μ.μ.)