1961.02.06

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 59η

Δευτέρα 6 Φεβρουαρίου 1961

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 7.10′ μ. μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Κ. Μακρῆς, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Κ. ΜΑΚΡΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Ὁ βουλευτὴς κ. Ι. Εὐαγγελίδης, ζητεῖ 15θήμερον ἄδειαν ἀπουσίας, προκειμένου ν’ ἀναχωρήσῃ εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§4ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ἐγκρίνεται, ἐγκρίνεται.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἐνέκρινε τὴν χορήγησιν τῆς αἰτουμένης ἀδείας. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Παυλόπουλος, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§6Α. ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Γραμμ.). (Ἀναγινώσκει). Ὁ κ. Κ. Καλλίας (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης), καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ συστάσεως Συμβουλίου Ἐρεύνης τῆς περιουσιακῆς καταστάσεως τῶν ἀποτελούντων τὴν πολιτικὴν ἡγεσίαν προσώπων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ι. Σιαφλέκης, Γ. Πρίφτης, Σ. Διβάρης, Α. Τσιάντος καὶ Ε. Σκούρας, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συμπληρώσεως τοῦ ἄρθρου 19 τοῦ Ν. 3221)31 «περὶ Κτηματικῶν Τραπεζῶν». Ὁ βουλευτὴς κ. Α. Κοκκέβης, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συστάσεως ἐν Θεσσαλονίκῃ Ἱδρύματος ὑπὸ τὴν ἐπωνυμίαν «Ἵδρυμα Κοινωνικῆς Προνοίας» «Ἅγιος Παντελεήμων». Τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν ἀνακοινοῖ, ὅτι διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. πρωτ. 3812)31.1.1961 ἀποφάσεώς του, παρέσχε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου πρὸς τὰς Τραπέζας Ἑλλάδος καὶ Ἐθνικὴν Κτηματικὴν διὰ τὴν ὑπὸ τῆς πρώτης χρηματοδότησιν τῆς δευτέρας μὲ τὸ συνολικὸν ποσὸν τῶν δραχμῶν δώδεκα ἑκατομμυρίων (12.000.000) καὶ τὴν ὑπὸ τῆς τελευταίας ταύτης χορήγησιν μακροπροθέσμων ἐντόκων δανείων πρὸς ἱκανοποίησιν στεγαστικῶν ἀναγκῶν αἵτινες προέκυψαν ἐκ τῶν τελευταίων σεισμῶν κυρίως εἰς Χαλκιδικὴν καὶ περιφέρειαν Θεσσαλονίκης κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἰωαννίνων κ. Κ. Φρόντζος, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν ἰατρῶν ὑπαλλήλων τοῦ Ι.Κ.Α. Ἰωαννίνων, αἰτουμένων συνταξιοδότησίν των ὑπὸ τοῦ Ι.Κ.Α. Ὁ βουλευτὴς Λέσβου κ. Π. Ξενοδοχειάρης, καταθέτει τηλεγραφήματα Προέδρων Κοινοτήτων Σκοπέλου καὶ Παπάδου Γέρας, ζητούντων τὴν Κυβερνητικὴν μέριμναν διὰ τοὺς πληγέντας ἐκ τοῦ ἀσυνήθους σφοδρότητος τυφῶνος ἐλαιοπαραγωγοὺς περιφερείας των ἀνερχομένων εἰς 13.000 ἐλαιόδενδρα ἐκ τῶν ὁποίων 2.000 ὁλοσχερῶς ἐκριζωθέντων. Ἀπαντήσεις τῶν διαφόρων Ὑπουργείων ἐπὶ ἐρωτήσεων κ. κ. βουλευτῶν: Ι) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐθν. Ἀμύνης. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βαλούρδου. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 398) 249)11.1.61 ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1144 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βαλούρδου νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: 1. Τὸ 100ὸν Στρατολογικὸν Γραφεῖον δὲν παρακολουθεῖ ἅπαντας τοὺς ἐγγεγραμμένους εἰς τὰ Μητρῷα Ἀρρένων τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων τῆς τέως Διοικήσεως Πρωτευούσης, ὡς ἰσχυρίζεται ὁ ἐρωτῶν βουλευτής, ἀλλὰ μόνον τοὺς τοῦ Δήμου Ἀθηναίων. 2. Οἱ στρατεύσιμοι καὶ ἔφεδροι τῆς τέως Διοικήσεως Πρωτευούσης παρακολουθοῦνται παρὰ τριῶν (3) Στρατολογικῶν Γραφείων τῶν 100, 101 (Πειραιῶς) καὶ 141. 3. Τόσον εἰς τὸ 100, ὅσον καὶ εἰς τὰ ἕτερα δύο ὡς ἄνω Στρατολογικὰ Γραφεῖα, ἔχει τοποθετηθῆ τὸ ἀνάλογον, ἐκ τοῦ προβλεπομένου, προσωπικὸν εἰς Ἀξ)κούς, ὁπλίτας καὶ Ἰδιωτικὸν προσωπικὸν διὰ τὴν κατὰ τὸ δυνατὸν εὔρυθμον καὶ κανονικὴν λειτουργίαν καὶ ἐξυπηρέτησιν τοῦ κοινοῦ. 4. Τὸ ἰδιωτικὸν προσωπικὸν ἐργάζεται κατὰ τὰς ὑπὸ τοῦ προγράμματος προβλεπομένας ὥρας ἐργασίας καὶ οὐχὶ νυχθημερὸν ὡς ἰσχυρίζεται ὁ ἐρωτῶν βουλευτής. 5. Εἰς τὰς παραμονὰς κατατάξεως παρατηρεῖται εἰς τὸ 100 Στρατολογικὸν Γραφεῖον ἀθρόα προσέλευσις στρατευσίμων, οὐ μόνον τῆς ἁρμοδιότητος τοῦ Γραφείου, ἀλλ’ ἐξ ἁπάσης τῆς Ἑλλάδος λόγω τῆς ἐν Ἀθήναις διαμονῆς των, πρὸς λῆψιν πληροφοριῶν καὶ ὁδηγιῶν ὡς πρὸς τὰς στρατιωτικὰς αὐτῶν ὑποχρεώσεις. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Ἰανουαρίου 1961

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Γ. ΘΕΜΕΛΗΣ

ΙΙ) Τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βαλούρδου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς παρὰ τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βαλούρδου ἐρωτήσεως ἐν σχέσει μὲ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ ἄρθρου 9 τοῦ νόμου 362 τοῦ 1943 τόσον ἐπὶ τῆς συνταξιοδοτικῆς περιπτώσεως τοῦ τέως Λοχίου Ἀντωνίου Πατσαβούρα, ὅσον καὶ ἐπὶ ἑτέρων συναφῶν ὑποθέσεων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τ’ ἀκόλουθα: 1) Διὰ τὸν περὶ οὗ ἡ ἀνωτέρω ἐρώτησις Ἀντώνιον Πατσαβοῦραν ἀνάπηρον τῶν παλαιῶν πολέμων ὑπεβλήθη εἰς τὴν καθ’ ἡμᾶς ὑπηρεσίαν καταγγελία, ὅτι χαριστικῶς τοῦ ἐδόθη σύνταξις μὲ ἀναπηρίαν 90% δεδομένου, ὅτι οὗτος εἶναι σήμερον μετὰ τεσσαράκοντα ἔτη ὑγιέστατος. Κατόπιν τῆς καταγγελίας ταύτης ἐξ ὑπηρεσιακῆς ὑποχρεώσεως ἐξητάσθη ὁ φάκελλος τοῦ ἀνωτέρω καὶ παρετηρήθη, ὅτι ὁ καθορισμὸς τοῦ ποσοστοῦ ἀναπηρίας του ἐγένετο παρὰ τοῦ Ὑγειονομικοῦ μέλους τῆς παρὰ τῷ Πρωτοδικείῳ Λαρίσης ἑδρευούσης Ἐπιτροπῆς Ἀπονομῆς Πολεμικῶν Συντάξεων ἐν ἔτει 1924 ἐνῷ κατὰ τὰ ἄρθρα 8 καὶ 14 τοῦ νόμου 3122)1924 ὁ καθορισμὸς ἔδει νὰ γίνῃ παρὰ τῆς Ἀνωτάτης Στρατ. Ὑγειονομικῆς Ἐπιτροπῆς. Κατόπιν τούτου παρεπέμφθη ὁ φάκελλος εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν Κανονισμοῦ Πολεμικῶν Συντάξεων, ἥτις ἔκρινεν, ὅτι ἔδει νὰ ἐκδοθῇ ἡ κατὰ νόμον γνωμάτευσις τῆς ΑΣΥ Ἐπιτροπῆς πρὸς ἣν καὶ παρεπέμφθη. Σημειοῦται, ὅτι ὁ ἀνωτέρω ὑπέβαλεν ἔνστασιν ἐνώπιον τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου κατὰ τῆς ἐκδοθείσης ἀποφάσεως τῆς Ἐπιτροπῆς Κανονισμοῦ Πολ. Συντάξεων ἥτις τοῦ περιώρισε τὴν σύνταξιν ἡ ἔνστασις ὅμως τούτου ἀπερρίφθη. 2) Ὅσον ἀφορᾷ τὰ λοιπὰ ἐρωτήματα τὰ περιεχόμενα ἐν τῇ ἀνωτέρω ἐρωτήσει γνωρίζομεν, ὅτι δὲν γίνεται παρὰ τῆς ὑπηρεσίας Συντάξεων γενικὴ ἐπανεξέτασις τῶν φακέλλων τῶν πολεμικῶν συνταξιούχων. Μόνον εἰς περιπτώσεις καθ’ ἃς ὑπεβλήθη καταγγελία ἐναντίον συνταξιούχου τινὸς ἢ εἰς τὴν περίπτωσιν καθ’ ἣν ἐπιβάλλεται ἐκ τοῦ νόμου ἡ ἐξ ὑπαρχῆς ἐξέτασις τοῦ δικαιώματος ἢ ἡ αὔξησίς της λόγῳ ἐπιδεινώσεως καὶ παρατηροῦνται βάσιμα στοιχεῖα ἅτινα παρέχουσι σχεδὸν τὴν βεβαιότητα, ὅτι ἡ σύνταξις ἐχορηγήθη παρὰ τὸν νόμον τότε μόνον ζητεῖται ἡ ἐπανεξέτασις τοῦ φακέλλου τοῦ συνταξιούχου. Διὰ τὸν λόγον τοῦτον καὶ αἱ ὑποθέσεις δι’ ἃς ζητεῖται ἐπανεξέτασις εἶναι ἐλάχιστοι καὶ δὲν ἔχουσι συσταθῆ εἰδικὰ συνεργεῖα πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦτον, αἱ δὲ Ἐπιτροπαὶ Κανονισμοῦ Πολεμικῶν συντάξεων προβαίνουσιν εἰς τὴν αἰτήσει τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν ἐπανεξέτασιν πέραν τοῦ κυρίου ἔργου αὐτῶν τὸ ὁποῖον κατὰ νόμον εἶναι ὁ ἔλεγχος τῶν ἐκδιδομένων πράξεων ἡμῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Ἰανουαρίου 1961

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Λαντζούνη. Ἀπαντῶντες εἰς τὴν ὑπὸ τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Λαντζούνη κατατεθεῖσαν ἐρώτησιν ἀριθ. βιβλίου ἐρωτήσεων 1140 ἐν σχέσει μὲ τὴν παράτασιν τῶν προθεσμιῶν διὰ τὴν ἄσκησιν ἐνδίκων μέσων παρὰ τῶν οἰκογενειῶν τῶν φονευθέντων κλπ. εὐζώνων τῶν Ταγμάτων Ἀσφαλείας, κατόπιν καθιερωθείσης νεωτέρας νομολογίας τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου, ἀντιθέτου ἐκείνης βάσει τῆς ὁποίας ἐκρίθη τὸ εἰς σύνταξιν δικαίωμά των, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πληροφορήσωμεν ὑμᾶς, ὅτι τὸ ζήτημα τοῦτο ἐρρυθμίσθη ἤδη διὰ τοῦ ἄρθρου 3 τοῦ Ν. Δ. 4106 τοῦ 1960. Ἐν Ἀθήναις τῇ 31 Ἰανουαρίου 1961

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ

III) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Κ. Σωτηρίου, Δ. Γιαχνῆ καὶ Ε. Μπενᾶ. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 402)60 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ἀπὸ 29.12.60 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Κ. Σωτηρίου, Δ. Γιαχνῆ καὶ Ε. Μπενᾶ περὶ τοῦ ἐν περιλήψει θέματος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Ἐπειδὴ τὰ ἀπαιτούμενα στοιχεῖα διὰ τὴν ἀπάντησιν εἰς τὴν ἀνωτέρω ἐρώτησιν ὑπάρχουσιν εἰς τὸ Ι.Κ.Α. δι’ ἐγγράφου μας ἐζητήσαμεν, ὅπως ἐντὸς τακτῆς προθεσμίας 5 ἡμερῶν ὑποβάλῃ ἡμῖν ταῦτα. Εὐθὺς ὡς λάβωμεν τὰ περὶ ὧν πρόκειται στοιχεῖα θὰ ἀπαντήσωμεν δι’ ἑτέρου ἐγγράφου εἰς τὴν διαβιβασθεῖσαν ἐρώτησιν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 3 Φεβρουαρίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Γ. Ἀράπη, Τ. Βουλόδημου καὶ Δ. Παινέζη. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Γ. Ἀράπη, Τ. Βουλόδημου καὶ Δ. Παινέζη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι εἰς τὴν ὑπηρεσίαν τοῦ Σώματος Ἐπιθεωρήσεως Ἐργασίας, κεναὶ θέσεις εἶναι αἱ κάτωθι: Δύο Ὑγειονομικῶν Ἐπιθεωρητῶν, δύο Τεχνικῶν Ἐπιθεωρητῶν, ἑνὸς Βοηθοῦ Ἐπόπτου Ἐργασίας, τριῶν γραφέων καὶ τεσσάρων κλητήρων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 1 Φεβρουαρίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Σ. Ἠλιοπούλου, Δ. Γιαχνῆ, Ι. Παπαδημητρίου καὶ Β. Ἐφραιμίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 649)16.1.1961 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ ἐπὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ὑπ’ ἀριθ. 100)1213)12.1.61 ἐρωτήσεως καὶ καταθέσεως ἐγγράφων τῶν βουλευτῶν κ. κ. Στ. Ἠλιοπούλου, Δ. Γιαχνῆ, Ι. Παπαδημητρίου καὶ Β. Ἐφραιμίδη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τ’ ἀκόλουθα ἐν συνεχείᾳ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. Ε Π 251)84031)Ε. 2649)31.12.1960 ἡμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθησαν ὑμῖν τὰ ζητηθέντα στοιχεῖα διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 85)13.12.1960 αἰτήσεως καταθέσεως ἐγγράφων τῶν βουλευτῶν κ. κ. Δ. Γιαχνῆ, Ι. Δραγονέτη, Ι. Παπαδημητρίου καὶ Γ. Εὐαγγέλου. Τὸ θέμα τῆς παρὰ τοῦ Ταμείου Ἀσφαλίσεως Τυπογράφων ἀγορᾶς τοῦ εἰς θέσιν «Παληάγιαννη» Κηφισιᾶς ἀκινήτου ἰδιοκτησίας τῆς Ἑλληνοαιγυπτιακῆς Τραπέζης ἔχει ἀπασχολήσει ἡμᾶς ἀπὸ ἀρκετοῦ χρόνου. Ἐκτὸς τῶν ἄλλων ἐνεργειῶν, τὸ θέμα παρεπέμφθη ὑφ’ ἡμῶν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 238)44062)Σ. 479)10.12.1960 ἡμετέρου ἐγγράφου συμφώνως πρὸς τὰς διατάξεις τῆς παραγράφου 5 τοῦ ἄρθρου 4 τοῦ Ν. 5376)1932 μεθ’ ἅπαντος τοῦ φακέλλου εἰς τὸ Συμβούλιον Κοινωνικῆς Ἀσφαλίσεως πρὸς τὸν σκοπόν, ὅπως γνωμοδοτήσῃ τοῦτο ἐὰν συντρέχῃ περίπτωσις ἐφαρμογῆς ὡς τῶν ὡς ἄνω διατάξεων, ἤτοι ἐὰν προκύπτῃ παράβασις τῶν καταστατικῶν διατάξεων τοῦ Ταμείου κλπ. καὶ κατ’ ἀκολουθίαν περίπτωσις, καταλογισμοῦ εἰς βάρος ὁλοκλήρου ἢ μελῶν τοῦ Διοικ. Συμβουλίου τοῦ Ταμείου Ἀσφαλίσεως Τυπογράφων, τῶν ἐπελθουσῶν πάσης φύσεως ζημιῶν ἐπιβολῆς καὶ ἑτέρων τυχὸν κυρώσεων. Τὸ Συμβούλιον Κοινωνικῆς Ἀσφαλίσεως κατὰ τὴν συνεδρίασιν αὐτοῦ τῆς 15ης Δεκεμβρίου 1960 ἐπελήφθη τοῦ θέματος καὶ παρέπεμψε τοῦτο πρὸς ἔρευναν καὶ εἰσήγησιν εἰς τοὺς ἐκ τῶν μελῶν αὐτοῦ κ. κ. Λυμπέρην Παπανδρέου, Εἰσαγγελέα Ἐφετῶν καὶ Σπυρ. Σαραντόπουλον, Καθηγητὴν τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν. Τούτων δοθέντων καὶ λαμβανομένου ὑπ’ ὄψιν, ὅτι, ὡς ἐλέχθη, ἅπαξ ὁ φάκελλος εὑρίσκεται εἰς χεῖρας τῶν κ. κ. Λ. Παπανδρέου καὶ Σ. Σαραντοπούλου, εἶναι προφανές, ὅτι δὲν καθίσταται δυνατὴ ἡ ἄμεσος κατάθεσις τοῦ φακέλλου τῆς ὑποθέσεως οὐδὲ καὶ ἡ κατὰ τὸν δέοντα τρόπον ἀπάντησις ἐπὶ τῶν σημείων τῆς ἐρωτήσεως. Πάντως ἐπιφυλασσόμεθα νὰ καταθέσωμεν τὸν αἰτούμενον σχετικὸν φάκελλον καὶ νὰ ἀπαντήσωμεν ἐπὶ τῶν σημείων τῆς ἐρωτήσεως, μετὰ τὴν ὑποβολὴν τοῦ πορίσματος τῶν ἀνωτέρω καὶ τὴν ἐπιστροφὴν ἡμῖν τοῦ φακέλλου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Ἰανουαρίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

IV) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ε. Πρωϊμάκη, Ι. Ἀθητάκη καὶ Ι. Παπαγεωργίου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ἀπὸ 24.1.1961 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ε. Πρωϊμάκη, Ι. Ἀθητάκη καὶ Ι. Παπαγεωργίου, διαβιβασθεῖσαν ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1326) 25.1.1961 ἐγγράφου σας καὶ ἐν συνεχείᾳ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 5030)30.1.1961 ἡμετέρου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν: 1) Ὅτι, κατὰ τὸ ἄρθρον 1 τοῦ Ν. 3484)55 «περὶ μέτρων προστασίας τῆς σταφίδος σουλτανίνας» τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον πρὸς τὸν σκοπὸν προστασίας τῆς σουλτανοπαραγωγῆς ἐντὸς τοῦ μηνὸς Ἰουλίου ἑκάστου ἔτους καθορίζει τὴν τιμὴν ἀσφαλείας τῆς σουλτανίνας καὶ τήν, ὑπὸ τῆς Κ.Σ.Ο.Σ., συγκεντρωθησομένην ποσότητα ταύτης ἐπὶ τῇ τιμῇ ἀσφαλείας, κατὰ δὲ τὴν παρ. 2 ἄρθρον 2 τοῦ αὐτοῦ νόμου ἡ πρὸς τὴν Κ.Σ.Ο.Σ. παράδοσις, ὑπὸ τῶν παραγωγῶν τῆς σουλτανίνας εἶναι προαιρετική. 2) Ἡ ὑπὸ τῆς Κ.Σ.Ο.Σ., διαχείρισις τῆς συγκεντρωθείσης, δυνάμει τῶν σχετικῶν πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου σουλτανίνας, ἐσοδείας 1959–1960 τελικῶς παρουσίασεν ἔλλειμμα ἐκ δραχμῶν 45.224.566,60. Ἐν Ἀθήναις τῇ 2 Φεβρουαρίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ε. Πρωϊμάκη, Ι. Ἀθητάκη καὶ Γ. Παπαγεωργίου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ἀπὸ 24.1.1961 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ε. Πρωϊμάκη, Ι. Ἀθητάκη καὶ Γ. Παπαγεωργίου διαβιβασθεῖσαν ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1326) 896)25.1.1961 ἐγγράφου σας καὶ ἐν συνεχείᾳ τῶν ὑπ’ ἀριθ. 5030)30.1.1961 καὶ 5609)2.1.1961 ὑμετέρων ἔχομεν τὴν τιμὴν ν’ ἀποστείλωμεν ὑμῖν συνημμένως τὰ κάτωθι: 1) Ἀντίγραφα τῶν ὑπ’ ἀριθ. 203)10859)206)30.10. 1950 καὶ 450)26.4.1960 πρακτικῶν συνεδριάσεων τοῦ Δ. Σ. τῆς Κ.Σ.Ο.Σ. σχετικῶς μὲ τὴν ὑπ’ αὐτῆς συγκέντρωσιν καὶ διαχείρισιν σταφίδος σουλτανίνας ἐσοδείας 1959)60. 2) Ἀντίγραφον τῆς ὑπ’ ἀριθ. 107915)23.9.1960 ἀποφάσεως τῶν Ὑπουργῶν Ἐμπορίου καὶ Γεωργίας ἐγκρινούσης σχετικὴν ἀπόφασιν τοῦ Δ. Σ. τῆς Κ.Σ.Ο.Σ. ἐπὶ τῶν λεπτομερειῶν συγκεντρώσεως καὶ διαχειρίσεως σουλτανίνας ἐσοδείας 1959)60. 3) Ἀντίγραφον τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1604)10.6.1960 ἐγγράφου τῆς Κ.Σ.Ο.Σ. δι’ οὗ διαβιβάζεται ἀπόφασις πρὸς ἔγκρισιν τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου αὐτῆς καθορίζουσα τὰς λεπτομερείας συγκεντρώσεως καὶ διαχειρίσεως σουλτανίνας ἐσοδείας 1959)60. 4) 56 ἀντίγραφα πρακτικῶν Ἐπιτροπῆς διαθέσεως σταφίδος σουλτανίνας ἐσοδείας 1959)60 συσταθείσης δυνάμει τοῦ ἐδαφ. αʹ παρ. 1 τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1151)51 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 3 Φεβρουαρίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Α. Κακογιάννη, Μ. Χριστογεώργου καὶ Α. Τσιάντου. Ἀναφερόμενοι εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 12808)28.11.1960 ἔγγραφον ὑμῶν, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ἀπὸ 22.11.1960 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Α. Κακογιάννη, Μ. Χριστογεώργου καὶ Α. Τσιάντου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι κατὰ τὸ τελευταῖον τρίμηνον, οὐδεμία πρόσληψις ὑπαλλήλου ἐγένετο εἰς τὴν Περιφερειακὴν Διεύθυνσιν τοῦ Ε.Ο.Κ. Ἀγρινίου, ἐκτὸς τῆς προσλήψεως καπνοτεχνιτῶν διὰ τὸ χρονικὸν διάστημα 17.10.60 μέχρι 31.12.60, εἰς ἐφαρμογὴν τῶν διατάξεων τοῦ Α. Ν. 1193) 38 «περὶ χωρικῆς συσκευασίας τῶν καπνῶν» καὶ διὰ τὸν ἔλεγχον ταύτης, συμφώνως πρὸς τήν, ἐπὶ σειρὰν ἐτῶν, καθιερωθεῖσαν ὑπὸ τῆς Ε.Ο.Κ. τακτικὴν τῆς προσλήψεως εἰδικευμένων προσώπων ἐχόντων μακρὰν πεῖραν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 31 Ἰανουαρίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Η. Ἠλιοῦ, Α. Λασκαρίδη καὶ Ι. Εὐαγγελίδη. Ἀναφερόμενοι εἰς τὴν διὰ τοῦ ἀνωτέρω ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθεῖσαν καὶ ἡμῖν ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ. κ. Η. Ἠλιοῦ, Α. Λασκαρίδη καὶ Ι. Εὐαγγελίδη ἀναφορικῶς μὲ τὸ θέμα τοῦ καπνοῦ ἐν τῷ πλαισίῳ τῶν διαπραγματεύσεων συνδέσεώς μας μὲ τὰς χώρας τῆς Κοινῆς Ἀγορᾶς, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι καὶ ἐπὶ τοῦ ἐν λόγῳ θέματος θέλει ἀπαντήσει ὁ κ. Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ. Ὅσον ἀφορᾷ διὰ τὰς ὑπὸ τῶν χωρῶν τῆς Κοινότητος πραγματοποιηθείσας ἀπὸ τοῦ ἔτους 1956 εἰσαγωγὰς καπνοῦ ἐξ Η.Π.Α. καὶ Ἑλλάδος, περὶ ὧν ἡ παράγραφος δʹ τῆς ἐν λόγῳ ἐρωτήσεως, αὗται, ἐν συνόλῳ, ἐμφανίζονται ὡς ἑξῆς διὰ τὸ μέχρι τοῦ ἔτους 1959 χρονικὸν διάστημα (εἰς τόννους):

Εἰς τὰς ἐξ Η.Π.Α. ἀνωτέρω εἰσαγωγὰς τῶν ἐν λόγῳ χωρῶν περιλαμβάνονται καὶ αἱ κάτωθι ἀντίστοιχοι ποσότητες καπνοῦ εἰς τόννους, προερχόμεναι ἐκ τῶν δυνάμει τοῦ νόμου 480)1954 «περὶ γεωργικῶν πλεονασμάτων ἐξαγομένων ἀμερικανικῶν καπνῶν». Ἤτοι

Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Ἰανουαρίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ

V) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Α. Κακογιάννη, Γ. Αὐγεροπούλου, Μ. Χριστογεώργου καὶ Ι. Εὐαγγελίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 13030)2.12.1960 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 949 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Α. Κακογιάννη, Γ. Αὐγεροπούλου, Μ. Χριστογεώργου καὶ Ι. Εὐαγγελίδη περὶ τῶν αἰτημάτων τῶν διατυπωθέντων κατὰ τὸ συνελθὸν εἰς Γαβαλοῦ 4ον Συνέδριον Δήμων καὶ Κοινοτήτων τοῦ Νομοῦ Αἰτωλοακαρνανίας, ἔχομεν τὴν τιμήν, κατόπιν ἐκθέσεως τοῦ Νομάρχου Αἰτωλοακαρνανίας, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Οἱ Δῆμοι καὶ αἱ Κοινότητες τοῦ Νομοῦ Αἰτωλοακαρνανίας, ὅσοι εἶναι δικαιοῦχοι τοῦ φόρου καταναλώσεως καπνοῦ, τακτικῶς καὶ ἀνελλιπῶς λαμβάνουν τὰ χρηματικὰ ποσὰ τὰ ὁποῖα δικαιοῦνται. Τὸ εἰς τὸ συνέδριον ὑποβληθὲν αἴτημα περὶ ἀποδόσεως τῶν ἀναλογούντων ποσοστῶν ἐκ τοῦ φόρου καπνοῦ, τυγχάνει ἀόριστον. Ὡσαύτως, ἀόριστον εἶναι καὶ τὸ αἴτημα περὶ ἀποδόσεως τῆς δεκαλέπτου αὐξήσεως ἐπὶ τῶν εἰσιτηρίων καὶ λεωφορείων, λαμβανομένου ὑπ’ ὄψιν ὅτι, κατὰ τὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 2 τοῦ ἀπὸ 24.9.58 Β. Δ)τος, περὶ κωδικοποιήσεως εἰς ἑνιαῖον κείμενον τῶν ἰσχυουσῶν διατάξεων περὶ τῶν προσόδων τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων εἶναι δυνατὴ ἡ ἐπιβολὴ τέλους ἐπὶ τοῦ ἀντιτίμου εἰσιτηρίου, πρὸς κατασκευὴν ἢ ἐπισκευὴν δημοτικῶν ἢ κοινοτικῶν ὁδῶν, χρησιμοποιουμένων παρὰ λεωφορείων. Συνεπῶς, τὸ ἔσοδον ἐκ τῆς ἐπιβολῆς τοιούτου τέλους δὲν ἀφηρέθη, ὥστε νὰ γίνεται μνεία περὶ ἀποδόσεως αὐτοῦ. Τὸ αἴτημα τῆς συνταξιοδοτήσεως τῶν Προέδρων Κοινοτήτων, λόγῳ τῆς σημαντικῆς δαπάνης, οἵα θὰ δημιουργηθῇ εἰς βάρος τῶν Κοινοτήτων δὲν δύναται ἐπὶ τοῦ παρόντος νὰ ἱκανοποιηθῇ. Εἰς τὴν περιοχὴν Νεοχωρίου τοῦ Ἀγρονομείου Παρ) δος, εἶναι συνεστημέναι πέντε θέσεις ἀγροφυλάκων. Ἐκ τούτων ἡ μία εἶναι κενή. Ἡ αὔξησις τῶν θέσεων τῶν ἀγροφυλάκων δὲν κρίνεται ἀπαραίτητος, δεδομένου ὅτι, οἱ πέντε ἀγροφύλακες ἰσαρίθμων συνεστημένων θέσεων, ὅταν θὰ συμπληρωθῇ καὶ ἡ πέμπτη τοιαύτη καλύπτουν ἱκανοποιητικῶς τὰς ἀνάγκας ἀγροτικῆς ἀσφαλείας τῆς περιοχῆς ταύτης. Τὰ Ὑπουργεῖα Συγκοινωνιῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων καὶ Βιομηχανίας, πρὸς ἃ ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ κοινοποιήσωμεν τὸ παρὸν ἔγγραφον, παρακαλοῦνται, ὅπως ἀπαντήσουν εἰς τὴν Βουλήν, ἐπὶ τῶν λοιπῶν ζητημάτων τῆς ἐρωτήσεως, κατὰ λόγον ἁρμοδιότητος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Ἰανουαρίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Θ. Κεραμιτσιόγλου, Ο. Ἀντώνογλου καὶ Α. Λασκαρίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12801)28.11.60 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς κατατεθείσης εἰς τὴν Βουλὴν ὑπ’ ἀριθ. 908 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Θ. Κεραμιτσιόγλου, Ο. Ἀντώνογλου καὶ Α. Λασκαρίδη περὶ ἀποπερατώσεως τῆς ἐπαρχιακῆς ὁδοῦ Διδυμοτείχου–Ἰσακίου–Πραγγίου — Μικροχωρίου Πετράδων–Πυθίου–Ρηγίου Λιλῆ Κωστῆ–Θουρίου, ἔχομεν τὴν τιμήν, κατόπιν ἐκθέσεως τοῦ Νομάρχου Ἔβρου, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Ἡ κοινοτικὴ ὁδὸς Πετράδων–Πυθίων Ρηγίου– Λιλῆ Κωστῆ–Θουρίου, ἥτις εἶναι τμῆμα τῆς ὡς ἄνω ὁδοῦ, εἶναι ἀμμοχαλικοστρωμένη καὶ εἰς σχετικῶς καλὴν κατάστασιν, πλὴν τοῦ τμήματος Πετράδων–Πυθίου, μήκους τεσσάρων χιλιομέτρων, τὸ ὁποῖον δὲν ἔχει ἀμμοχαλικοστρωθῆ εἰσέτι. Διὰ τὸ τμῆμα τοῦτο, ὡς καὶ διὰ τὴν συντήρησιν ὁλοκλήρου τῆς ὁδοῦ καὶ τὴν κατασκευὴν τριῶν μικρῶν τεχνικῶν ἔργων ἐπὶ τοῦ τμήματος Ρηγίου–Λιλῆ Κωστῆ, ἐδόθησαν σχετικαὶ ὁδηγίαι τοῦ Ὑπουργείου τούτου πρὸς τὸν κ. Νομάρχην. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ τμῆμα τῆς ἐν λόγῳ ὁδοῦ Διδυμοτείχου — Ἰσακίου–Πραγγίου–Πετράδων, ἥτις ἔχει χαρακτηρισθῆ ὡς ὑπ’ ἀριθ. 9 ἐπαρχιακὴ ὁδός, θὰ ἀπαντήσῃ εἰς ὑμᾶς τὸ ἁρμόδιον Ὑπουργεῖον Συγκοινωνιῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων, πρὸς ὃ ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ κοινοποιήσωμεν τὸ παρὸν ἔγγραφον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Ἰανουαρίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Η. Μπρεδήμα. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 656 ἀπὸ 16.1.61 ἐγγράφου ὑμῶν, νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι διετάχθη ὁ Ἐπιθεωρητὴς Βʹ Περιφερείας Χωροφυλακῆς, ἵνα ἀσκήσῃ τὸν προσήκοντα πειθαρχικὸν ἔλεγχον κατὰ τῶν ἁρμοδίων ὀργάνων τῆς Διευθύνσεως Ἀστυνομίας Θεσσαλονίκης, ἐὰν καὶ ἐφ’ ὅσον ὑφίστανται εὐθῦναι διὰ τὴν μὴ πρόληψιν ἢ διὰ τὴν μὴ ἔγκαιρον καὶ ἀποτελεσματικὴν ἐπέμβασίν των ἐπὶ τοῦ ἐν τῇ περιλήψει ἐπεισοδίου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 30 Ἰανουαρίου 1961

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Ἐφραιμίδη, Δ. Κελτεμλίδη, Σ. Καρασάββα, Ε. Γιαρένη, Σ. Ἡλιοπούλου καὶ Α. Μπριλλάκη. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθμ. 622 ἀπὸ 14.1.61 ἐγγράφου ὑμῶν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι εἰς τὸν σχετικὸν φάκελλον τοῦ Ὑπουργείου δὲν εὕρηται ἔκθεσις τοῦ κ. ὑπουργοῦ Βορείου Ἑλλάδος ἐπὶ τοῦ ἐν τῇ περιλήψει ἀντικειμένου, οὔτε καὶ ἡ ἐπ’ αὐτοῦ σχηματισθεῖσα δικογραφία, καθ’ ὅσον αὕτη ἀπεστάλη μετὰ τῶν συλληφθέντων ὑπαιτίων εἰς τὴν Εἰσαγγελίαν Πλημμελειοδικῶν Θεσσαλονίκης. Ἀπόσπασμα τῆς ἀναφορᾶς τοῦ Διευθυντοῦ Ἀστυνομίας Θεσσαλονίκης ἀναφερόμενον εἰς τὸ θιγόμενον θέμα ἀπεστάλη ὑμῖν διὰ ταὐταρίθμου 7 στʹ ἀπὸ 14.1.61 ὁμοίου μας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 30 Ἰανουαρίου 1961

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βαλούρδου. Ἀπαντῶντες ἐπὶ τῆς ὡς ἄνω ἐρωτήσεως, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ ἀνακοινώσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ θέμα τῆς τοποθετήσεως ἐντόνου φωτισμοῦ ἄνωθεν τῶν ἀκινήτων τροχονόμων, ἀπὸ καιροῦ ἀπησχόλησε τὴν ἁρμοδίαν Ἀστυνομικὴν Διεύθυνσιν Ἀθηνῶν, κατόπιν ἐνεργειῶν τῆς ὁποίας ἀνέλαβε τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ περὶ οὗ πρόκειται ἔργου τὸ Ὑπουργεῖον Συγκοινωνιῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 30 Ἰανουαρίου 1961

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ

VI. Τοῦ Ὑπουργ. Συγκ. καὶ Δημ. Ἔργων. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Π. Καπνίση, Γ. Σπηλιοπούλου. Ι. Εὐαγγελίδη καὶ Σ. Ἡλιοπούλου. Κατόπιν τῆς, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 69 ἀπὸ 4.1.61 ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 1063)13.12.1960 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Π. Καπνίση, Γ. Σπηλιοπούλου, Ι. Εὐαγγελίδη καὶ Σ. Ἡλιοπούλου, ἐν σχέσει μὲ τὸ ὑπὸ τοῦ Κρατικοῦ Διϋλιστηρίου παραγόμενον πετρέλαιον τὸ προσφερόμενον εἰς τὴν κατανάλωσιν καὶ τῆς ἐνεργηθείσης ἐρεύνης ἐπὶ τῆς ποιοτικῆς καταστάσεως τούτου, τῶν αἰτίων προκλήσεως ὑπὸ τῶν αὐτοκινήτων ἐπιβλαβῶν διὰ τὴν δημοσίαν ὑγείαν καυσαερίων καὶ τῶν μέτρων, ἅτινα ἐλήφθησαν πρὸς περιστολὴν ἢ ἐξάλειψιν τούτων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰς ἀκολούθους ἡμετέρας ἐνεργείας. 1. Διὰ τῶν ὑπ’ ἀριθ. 153692)10.7.57, 182210)16.8.57 καὶ 208315)6.11.57 ἡμετέρων ἀποφάσεων, συνεστήθη Ἐπιτροπὴ ἐξ εἰδικῶν διὰ τὴν μελέτην τῆς ποιοτικῆς καταστάσεως τοῦ χρησιμοποιουμένου ὡς καυσίμου τῶν πετρελαιοκινητήρων τῶν αὐτοκινήτων πετρελαίου (ΔΙΕΖΕΛ), καθὼς καὶ τὴν ἔρευναν ἁπάντων τῶν λοιπῶν συναφῶν παραγόντων (ἀπαίτησις προδιαγραφῶν, ἔλεγχος ἐργαστηρίου κλπ.), πρὸς καθορισμὸν τῶν αἰτίων τῶν προκαλούντων τὸ φαινόμενον τῆς ἐξαγωγῆς αἰθαλιζόντων ἀκαύστων ἀερίων. Ἡ συγκροτηθεῖσα ὡς ἄνω Ἐπιτροπὴ ὑπὸ τὴν προεδρίαν τοῦ Καθηγητοῦ τοῦ Ε.Μ.Π. κ. Ν. Δημοπούλου, κατόπιν ἐπισταμένης μελέτης καὶ σχετικῆς ἐπὶ τοῦ θέματος ἐρεύνης, ὑπέβαλεν ἡμῖν λεπτομερῆ ἔκθεσιν, καθ’ ἣν τὰ αἴτια τῆς ὑπὸ τῶν αὐτοκινήτων ἐκπομπῆς καυσαερίων ἀποδίδονται εἰς τὴν κακὴν λειτουργίαν τῶν κινητήρων, ὀφειλομένην κυρίως εἰς ἀνεπάρκειαν τῆς ἰσχύος αὐτῶν ἢ ἀνεπαρκῆ συντήρησιν τούτων ἢ κακὸν χειρισμὸν ἢ ὑπερφόρτωσιν κ. λ.π. καὶ οὐχὶ εἰς τὴν ποιότητα τοῦ πετρελαίου. 2. Κατόπιν τούτου: α) Ἐπεβλήθη ἡ τήρησις ὑπὸ τοῦ προσωπικοῦ τῶν λεωφορείων αὐτοκινήτων ἡμερολογίου ἐπιθεωρήσεως πρὸς καταχώρησιν τῶν παρουσιαζομένων βλαβῶν. β) Ἐπεβλήθη ἡ ὑποχρεωτικὴ ἀνὰ δίμηνον ἐπιθεώρησις τῶν λεωφορείων αὐτοκινήτων ὑπὸ εἰδικῶν συνεργείων ἐπισκευῆς αὐτοκινήτων. γ) Ἐπεβλήθη ἔλεγχος κατὰ τῆς ὑπερφορτώσεως τῶν φορτηγῶν αὐτοκινήτων, ὅστις συμβάλλει εἰς τὸν περιορισμὸν τῆς καταπονήσεως τῶν μηχανῶν των καὶ ἀποφυγὴν ἀκαύστων ἀερίων. δ) Ἐλέγχεται τὸ μέγεθος τῆς ἰσχύος τῶν κινητήρων τῶν λεωφορείων, ὥστε ἡ διαρκὴς ἰσχὺς τῶν κινητήρων νὰ εἶναι ἀνάλογος πρὸς τὸ ὁλικὸν μικτὸν βάρος τῶν αὐτοκινήτων. ε) Διετάχθησαν οἱ τεχνικοὶ ὑπάλληλοι τῆς ἡμετέρας Ὑπηρεσίας καὶ αἱ ἁρμόδιαι ἀστυνομικαὶ Ἀρχαί, ὅπως ἀναφέρωσι καθημερινῶς τὰ ὑποπίπτοντα εἰς τὴν ἀντίληψίν των αὐτοκίνητα τὰ ἐκπέμποντα κατὰ τὴν κίνησίν των καυσαέρια, πρὸς ἐπιβολὴν κυρώσεων κατὰ τῶν ἰδιοκτητῶν των ἐκ τοῦ ὁποίου μέτρου ἐπετεύχθησαν ἱκανοποιητικὰ ἀποτελέσματα, συντελεσθείσης λίαν αἰσθητῆς περιστολῆς τῶν καυσαερίων. στ) Κατόπιν ἡμετέρας ἐνεργείας πρὸς τὰ Ὑπουργεῖα Συντονισμοῦ, Ἐμπορίου καὶ Βιομηχανίας, διενηργήθη ὑπὸ τῆς Ὑπηρεσίας Ἐλέγχου Κρατικοῦ Διϋλιστηρίου λεπτομερὴς ἔρευνα διὰ τὴν ποιοτικὴν κατάστασιν τοῦ ὑπὸ τοῦ Κρατικοῦ Διϋλιστηρίου παραγομένου πετρελαίου καὶ διαπίστωσιν τῶν αἰτίων προκλήσεως τῶν ἐπιβλαβῶν καυσαερίων, ἐκ τῆς ὁποίας προέκυψεν, ὅτι τὰ αἴτια δέον νὰ ἀποδίδωνται εἰς τὴν κακὴν λειτουργίαν τῶν κινητήρων τῶν αὐτοκινήτων, ὡς ἀπεφάνθη καὶ ἡ ὑπὸ τὸν Καθηγητὴν κ. Ν. Δημόπουλον Ἐπιτροπὴ καὶ οὐχὶ εἰς τὴν ποιότητα τοῦ ὑπὸ τοῦ Κρατικοῦ Διϋλιστηρίου παραγομένου καυσίμου (Ντῆζελ), ἀνταποκρινομένου πλήρως πρὸς τὰς ἐν ἰσχύϊ προδιαγραφάς, ἐν οὐδεμιᾷ περιπτώσει κρινομένης τῆς ποιότητος τούτου ὡς χειροτέρας τῆς τοῦ εἰσαγομένου πρὸ τῆς ἐνάρξεως τῆς λειτουργίας τοῦ Κρατικοῦ Διϋλιστηρίου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 31 Ἰανουαρίου 1961

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Θ. ΚΟΝΙΤΣΑΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Κοντογιαννοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 89)4.11.61 ὑμετέρου ἐγγράφου, διαβιβασθείσης ὑπ’ ἀριθ. 1085 ἀπὸ 15. 12.60 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Β. Κοντογιαννοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, κατὰ παρασχεθείσας ὑπὸ τοῦ ΟΤΕ σχετικὰς πληροφορίας, ὅτι, διὰ τὴν θέσιν τοῦ ἀρτισυστάτου Τηλεπικοινωνιακοῦ Κέντρου Βαρθολομίου Ἠλείας προετιμήθη ὁ Δημ. Κοκορίνος, κεκτημένος ἐνδεικτικὸν 4ης τάξεως ἑξαταξίου Γυμνασίου, ὡς συγκεντρῶν, κατὰ πρότασιν τῆς ἁρμοδίας ὑπηρεσίας, τὰ ἀπαιτούμενα πρὸς τοῦτο οὐσιαστικὰ προσόντα. Αἱ θέσεις τῶν Διανομέων Βʹ καὶ Γʹ Κλάσεως, ἀντιστοιχοῦσαι εἰς τὰ Τηλεπικοινωνιακὰ Κέντρα Γʹ, Δʹ καὶ Εʹ τάξεως, πληροῦνται, συμφώνως πρὸς τὸν Κανονισμόν, διὰ προσώπων καταλλήλων κεκτημένων ἀπολυτήριον ἑξαταξίου Δημοτικοῦ Σχολείου. Τὰ μείζονα τυπικὰ προσόντα, ἅτινα ἐπικαλεῖται ὁ Χ. Κ. Τεμπονέρας, δὲν ἀποτελοῦσι τεκμήριον προτιμήσεως, ὡς ἔχει δὲ διαπιστωθῆ, οἱ κεκτημένοι τοιαῦτα τυπικὰ προσόντα δὲν προθυμοποιοῦνται διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τῶν ἔργων διανομῆς, οὔτε σταθεροποιοῦνται εἰς τὰς θέσεις των, ἀλλὰ ἀφοῦ προσληφθῶσιν, ἀσκοῦσι πίεσιν πρὸς τὴν Διοίκησιν νὰ ἀπαλλαγῶσι τῆς ὑπηρεσίας τῆς διανομῆς καὶ ἀναλάβωσι γραφικὰς ἐργασίας, ἔχει δὲ καταδειχθῆ ὅτι, κατὰ τὸ πλεῖστον, δὲν εἶναι πρὸς τοῦτο κατάλληλοι οἱ κεκτημένοι ἀπολυτήριον Γυμνασίου καὶ δὴ σπουδασταὶ Ἀνωτάτων Σχολῶν, ὡς ὁ παραπονούμενος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 24 Ἰανουαρίου 1961

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Θ. ΚΟΝΙΤΣΑΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Θ. Λυμπερίδη, Ι. Τριανταφυλλίδη καὶ Ε. Παπαπαναγιώτου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 109)4.1.61 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1109 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Θ. Λυμπερίδη, Ι. Τριανταφυλλίδη καὶ Θ. Παπαπαναγιώτου, ἐν σχέσει μὲ τὴν ἐξομοίωσιν τῶν πωλητῶν ὑγρῶν καυσίμων Ἀττικῆς–Μεγαρίδος πρὸς τοὺς ἐν τῇ περιοχῇ Ἀθηνῶν–Πειραιῶς–Περιχώρων πρατηριούχους, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: Ὁ κορεσμὸς ἐντὸς τῆς περιοχῆς ἀκτῖνος 20 χιλιομέτρων ἀπὸ τῆς πλατείας Ὁμονοίας, ἀρχικῶς τὸ 1935 ἐπεβλήθη διὰ λόγους προστασίας τοῦ ἐπαγγέλματος τοῦ πρατηριούχου, ἤδη κατόπιν τῆς πυκνῆς οἰκήσεως τῆς περιοχῆς ταύτης, ἐπιβάλλεται νὰ διατηρηθῇ διὰ λόγους ἀσφαλείας καὶ κυκλοφοριακούς. Ἡ ὑπαγωγὴ εἰς τὸ Ταμεῖον Προνοίας καὶ κοινῆς διανομῆς πωλητῶν βενζίνης Ἀθηνῶν–Πειραιῶς καὶ Περιχώρων καὶ τῶν ἔξω τῆς ἀκτῖνος τῶν 20 χιλιομέτρων πρατηριούχων, εἶναι θέμα ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Ἰανουαρίου 1961

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Θ. ΚΟΝΙΤΣΑΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Η. Σκυλλάκου καὶ Δ. Μερλοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11086)60 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 549 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Η. Σκυλλάκου καὶ Δ. Μερλοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: 1) Ὑπὸ τῶν ΣΠΑΠ εἶχεν ἀναληφθῆ ἡ μεταφορὰ ἀσφάλτου τοῦ Δημοσίου ἐκ τῶν ἐν Ἀσπροπύργῳ Διϋλιστηρίων διὰ τὴν κατασκευὴν τῶν τουριστικῶν ὁδῶν Ἰωαννίνων–Ἡγουμενίτσης καὶ Ἰωαννίνων–Ἄρτης. 2) Ἡ μεταφορὰ ἦτο ἐπείγουσα, καθ’ ὅσον ἔδει νὰ ἀποπερατωθῇ ἡ κατασκευὴ τῶν ἐν λόγῳ τουριστικῶν ὁδῶν πρὸ τοῦ Αὐγούστου, δηλαδὴ πρὸ τῆς δρομολογήσεως τοῦ Φέρρυ–Μπόουτ Ἰταλίας–Ἑλλάδος. 3) Ἡ ὅλη μεταφορὰ ἀνῆλθεν εἰς 2.000 τόννους περίπου καὶ ἐξετελέσθη ἐντὸς 40 περίπου ἡμερῶν ἀπὸ τοῦ δευτέρου 15θημέρου μηνὸς Ἰουνίου, ἤτοι ἐνέπιπτε καὶ ἐντὸς τοῦ Αὐγούστου, ὁπότε εἶχεν ἤδη ἀρχίσει ἡ λειτουργία τοῦ πορθμείου. 4) Ἡ μεταφορὰ ἀνελήφθη παρὰ τῶν ΣΠΑΠ σιδηροδρομικῶς καὶ ὁδικῶς διὰ φορτηγῶν αὐτοκινήτων αὐτῶν. 5) Συνεπείᾳ ἐλλείψεως ἐπαρκοῦς χρόνου μεταφορᾶς διὰ τὴν ἔγκαιρον κατασκευὴν τῶν ἐν λόγῳ ὁδῶν, ἡ μεταφορὰ κατέστη ἀθρόα καὶ ἐπιτακτική. Οἱ ΣΠΑΠ διὰ νὰ ἀνταποκριθοῦν εἰς τὴν ἀνάγκην αὐτήν, ἀπετάθησαν εἰς τοὺς φορτηγοὺς αὐτοκινητιστὰς τῶν περιφερειῶν Ἀγρινίου καὶ Ἰωαννίνων διὰ τὴν πέραν Ἀγρινίου προώθησιν τῆς ἀσφάλτου μέχρι τῶν σημείων προορισμοῦ της, πλὴν ὅμως οὗτοι ἠξίωσαν τιμὰς μεγαλυτέρας ἀντιστοίχως τῶν τιμῶν, δι’ ὧν εἶχεν ἀναληφθῆ ὑπὸ τῶν ΣΠΑΠ ἡ συνολικὴ μεταφορὰ ἀπὸ τῶν Διϋλιστηρίων. Οὕτω, οἱ ΣΠΑΠ εὑρέθησαν πρὸ πρωτοφανοῦς ἀντιδράσεως τῶν αὐτοκινητιστῶν. Ἐκ τοῦ λόγου τούτου, ὑπεχρεώθησαν νὰ ναυλώσουν ἐπικουρικῶς δύο ἱστιοφόρα καὶ νὰ ἀποστείλουν δι’ αὐτῶν εἰς Ἡγουμενίτσαν ποσότητα 300 τόννων ἀσφάλτου, ὅση ἀπῃτεῖτο εἰς τὴν περιοχὴν ἐκείνην. 6) Δεδομένου, ὅτι παρ’ ὅλον τὸν ὡς ἄνω τρόπον ἐνισχύσεως τῶν ἀποστολῶν ἀπῃτεῖτο καὶ πρόσθετος ἔντασις τῆς μεταφορᾶς διὰ τὴν περιοχὴν τῶν Ἰωαννίνων καὶ πρὸς ἀποφυγὴν ζημίας τοῦ Δημοσίου ἐκ τῶν ἀδικαιολογήτως ὑψηλῶν τιμολογίων ἅτινα ἐζήτησαν οἱ ἰδιῶται αὐτοκινητισταί, ἐγένετο ἐλαφρὰ ὑπερφόρτωσις τῶν διαθεσίμων αὐτοκινήτων τῶν ΣΠΑΠ κατὰ τὸ τέλος τῆς μεταφορᾶς ὅταν πλέον τοῦτο ἐπεβλήθη ἐκ τῶν πραγμάτων. 7) Δὲν ὑφίσταται περιορισμὸς εἰς τὴν κυκλοφορίαν τῶν φορτηγῶν αὐτοκινήτων τῶν ΣΠΑΠ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Δεκεμβρίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Θ. Ι. ΚΟΝΙΤΣΑΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Βαρδινογιάννη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11022)60 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 610 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Βαρδινογιάννη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι εἰς τὸ πενταετὲς πρόγραμμα διὰ τὸν Νομὸν Ρεθύμνης περιλαμβάνονται αἱ κάτωθι ὁδοὶ μετὰ τῶν ἀντιστοίχων πιστώσεων:

Ὡσαύτως γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι διὰ τὴν ἐπισκευὴν τῆς ὁδοῦ Ἐπισκοπῆς Ρεθύμνης Μοιριοκεφάλων, λαμβάνεται ἑκάστοτε μέριμνα ἀναλόγως τῶν δυνατοτήτων τοῦ Νομαρχιακοῦ Ταμείου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 30 Ἰανουαρίου 1961

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Θ. Ι. ΚΟΝΙΤΣΑΣ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Τούμπα. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 68)4.1.61 ὑμετέρου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1062 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Τούμπα σχετικῶς μὲ τὰ προσχέδια τοῦ κτιρίου τοῦ νέου Ἀεροσταθμοῦ Ἀερολιμένος Ἑλληνικοῦ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Τὰ καταρτισθέντα ὑπὸ τοῦ Ἀρχιτέκτονος κ. SAARI-NEN προκαταρκτικὰ προσχέδια τοῦ Κτιρίου ἐπεδείχθησαν ἐν τῇ αἰθούσῃ τοῦ Τεχνικοῦ Ἐπιμελητηρίου πρὸς ἐκπροσώπους τῆς Ὑπηρεσίας καὶ πρὸς εὐρὺν κύκλον Ἑλλήνων Ἀρχιτεκτόνων καὶ Τεχνικῶν. Κατὰ τὰς γενομένας συζητήσεις διετυπώθησαν ὡρισμέναι παρατηρήσεις τόσον ἐκ μέρους τῆς Ὑπηρεσίας ὅσον καὶ ἐκ μέρους διακεκριμένων Ἑλλήνων Ἀρχιτεκτόνων αἵτινες ἐγνωστοποιήθησαν ἁρμοδίως πρὸς τὸν κ. SAARI-NEN. Οὗτος συμφώνως πρὸς τοὺς ὅρους τῆς συμβάσεως μετὰ τῆς Ἑταιρείας AMMANT AND WHITNEY ἥτις ἔχει ἀναλάβει τὴν γενικὴν μελέτην τῶν ἔργων, ὑποχρεοῦται, ὅπως ὑποβάλῃ τὰ ὁριστικὰ προσχέδια τοῦ Κτιρίου περὶ τὸν Μάρτιον ἐ. ἔ. Εἰς τὰ προσχέδια ταῦτα προφανῶς θέλουσι περιληφθῆ καὶ ὡρισμέναι μεταβολαὶ ἀντιστοιχοῦσαι πρὸς τὰς γενικὰς παρατηρήσεις καὶ ὑποδείξεις. Εἰς τὸ στάδιον τοῦτο ὁπότε θὰ ληφθοῦν καὶ ἀποφάσεις διὰ τὰ ὁριστικὰ σχέδια καὶ τὴν ὁριστικὴν μελέτην θὰ πραγματοποιηθῇ εὐρυτέρα ἐνημέρωσις τοῦ Τεχνικοῦ Ἐπιμελητηρίου τῆς Ἑλλάδος καὶ τοῦ Τεχνικοῦ Κόσμου γενικώτερον. Τὴν τοιαύτην πρόθεσιν ἡμῶν περὶ ἐνημερώσεως τοῦ Τεχνικοῦ Ἐπιμελητηρίου ἔχομεν γνωστοποιήσει ἤδη πρὸς αὐτὸ διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. Γ. 39255)1803)9.11.60 ἐγγράφου μας εἰς ἀπάντησιν σχετικῆς αἰτήσεώς του. Ἐν Ἀθήναις τῇ 30 Ἰανουαρίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΓΚΙΚΑΣ

ζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Σωτηρίου, Χ. Παγώνη, Μ. Κανιάρη καὶ Ε. Μπενᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1015)20.1.1961 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1208 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Κ. Σωτηρίου, Χ. Παγώνη, Μ. Κανιάρη καὶ Ε. Μπενᾶ ἐν σχέσει μὲ τὴν καθιέρωσιν μειωμένου μαθητικοῦ εἰσιτηρίου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι δὲν ἀντιμετωπίζεται τοιοῦτον θέμα καθ’ ὅσον λόγῳ τοῦ μεγάλου ἀριθμοῦ τῶν μαθητῶν ἀναπόφευκτος συνέπεια ταύτης θὰ εἶναι αὔξησις τῶν τιμῶν τῶν εἰσιτηρίων τῶν λοιπῶν ἐπιβατῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Ἰανουαρίου 1961

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Θ. Ι. ΚΟΝΙΤΣΑΣ

ηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Μπακατσέλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 73)4.1.1961 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1069 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Μπακατσέλου ἐν σχέσει μὲ τὰς ἀποδοχὰς τῶν ἐργατοϋπαλλήλων τοῦ ΟΑΣΘ ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι εἰς οὐδεμίαν παρέμβασιν προέβημεν εἰς βάρος τῶν ἐργατοϋπαλλήλων τοῦ ΟΑΣΘ, ὅταν δὲ ἐζητήθησαν ὁδηγίαι παρὰ τοῦ ἐν Θεσσαλονίκῃ ἐκπροσώπου τοῦ Ὑπουργείου (Ἐπιθεώρησις Συγκ)νιῶν Μακεδονίας–Θράκης) ἐδόθη ἡ πληροφορία, ὅτι ὑπεγράφη ἑκουσίως συλλογικὴ σύμβασις ὑπὸ τοῦ προσωπικοῦ τῶν λεωφορείων τῆς περιοχῆς πρωτευούσης περὶ αὐξήσεως τῶν ἀποδοχῶν των κατὰ 8% καὶ ὅτι ὑπὸ ἀνάλογον πνεῦμα ἔδει νὰ καθορισθῶσιν αἱ ἀποδοχαὶ τοῦ προσωπικοῦ τῶν λεωφορείων τῆς περιοχῆς Θεσσαλονίκης ὅπερ τελεῖ ὑπὸ παρομοίας συνθήκας ἐργασίας πρὸς τὸ προσωπικὸν τῆς περιοχῆς πρωτευούσης. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Ἰανουαρίου 1961

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Θ. Ι. ΚΟΝΙΤΣΑΣ

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Κύριοι βουλευταί, θὰ προβῶ εἰς τὴν προεκφώνησιν μὴ τυχὸν ἐπί τινος νομοσχεδίου συνεννοηθῶμεν καὶ γίνῃ δεκτόν. Τὸ ὑπ’ ἀριθ. 1. Κρατεῖται. Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως 1) τῆς ἀπὸ 18 Μαΐου 1956 Τελωνειακῆς Συμβάσεως περὶ προσωρινῆς εἰσαγωγῆς ἐμπορικῶν ὁδικῶν ὀχημάτων, 2) τῆς ἀπὸ 18 Μαΐου 1956 Τελωνειακῆς Συμβάσεως περὶ τῶν ἐμπορευματοκιβωτίων καὶ 3) τῆς ἀπὸ 15 Ἰανουαρίου 1959 Τελωνειακῆς Συμβάσεως περὶ Διεθνῶν Μεταφορῶν ἐμπορευμάτων διὰ δελτίων T.I.R. (Σύμβασις Διεθνῶν Ὁδικῶν Μεταφορῶν).

§8ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως 1) τῆς ἀπὸ 18 Μαΐου 1956 Τελωνειακῆς συμβάσεως περὶ προσωρινῆς εἰσαγωγῆς ἐμπορικῶν ὁδικῶν ὀχημάτων», 2) τῆς ἀπὸ 18 Μαΐου 1956 Τελωνειακῆς συμβάσεως «περὶ τῶν ἐμπορευματοκιβωτίων» καὶ 3) τῆς ἀπὸ 15 Ἰανουαρίου 1959 Τελωνειακῆς συμβάσεως «περὶ διεθνῶν μεταφορῶν ἐμπορευμάτων διὰ T.I.R. (Σύμβασις Διεθνῶν Ὁδικῶν Μεταφορῶν)». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ παροχῆς Ὑγειονομικῆς περιθάλψεως εἰς τὴν σύζυγον τῶν πολιτικῶν καὶ στρατιωτικῶν συνταξιούχων καὶ τῶν συνταξιούχων βουλευτῶν».

§10Γ. ΠΡΙΦΤΗΣ. Μίαν πληροφορίαν θέλω ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργόν. Κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ Ν. Δ. 3971 τοῦ 1959 εἴχατε εἴπει, ὅτι θὰ ἀντιμετωπίσητε καὶ τὸ θέμα τῆς ἰατροφαρμακευτικῆς περιθάλψεως τῶν ἀνηλίκων τέκνων. Ἡ περίπτωσις περιλαμβάνει περιωρισμένον ἀριθμόν, κ. Ὑπουργέ, καὶ ἐρωτῶ πῶς δὲν περιελήφθη καὶ ἡ περίπτωσις αὐτή;

§11Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Σᾶς παρέχω τὴν πληροφορίαν, ὅτι ὁ νόμος ὁ ὁποῖος ἐψηφίσθη ἀφεώρα μόνον τὴν περίθαλψιν τῶν συνταξιούχων ἐξ ἰδίας ἐργασίας. Αὐτὸς ὁ νόμος ἐψηφίσθη νομίζω τὸ 1958 καὶ ἰσχύει ἀπὸ τὸν Ἰανουάριον τοῦ 1959. Ἐφέτος παρέχεται περίθαλψις καὶ εἰς τὴν σύζυγον τοῦ συνταξιούχου καὶ εἰς τὴν χήραν. Ἐὰν καταστῇ δυνατὸν νὰ προχωρήσωμεν, νὰ εἶσθε βέβαιος, ὅτι θὰ προχωρήσωμεν.

§12ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ παροχῆς Ὑγειονομικῆς περιθάλψεως εἰς τὴν σύζυγον τῶν πολιτικῶν καὶ στρατιωτικῶν συνταξιούχων καὶ τῶν συνταξιούχων βουλευτῶν». Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 109)27.6.60 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου «περὶ μετατασσομένων ὑπαλλήλων ἠσφαλισμένων παρὰ τῷ Ταμείῳ Ἀρωγῆς καὶ Ὑγείας Οἰκονομικῶν Ὑπαλλήλων».

§14ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 109)27.6.60 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου «περὶ μετατασσομένων ὑπαλλήλων ἠσφαλισμένων παρὰ τῷ Ταμείῳ Ἀρωγῆς καὶ Ὑγείας Οἰκονομικῶν Ὑπαλλήλων». Συνεχίζεται ἡ αʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ Γεωργικῶν Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων». Συζητεῖται τὸ ἄρθρον 5. Εἶναι ἐγγεγραμμένοι 14 καὶ παρακαλῶ νὰ ὑπάρξῃ μία συντόμευσις. Ἐζήτησε τὸν λόγον ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων.

§16Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριοι βουλευταί, ἔχω ἐπανειλημμένως λάβει τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ θέματος τῶν ἀγροτικῶν ἀσφαλίσεων καὶ ἐσχάτως εἶχον προβῆ εἰς τὴν δήλωσιν, ὅτι δὲν πρόκειται νὰ ἐπανέλθω εἰς τὴν συζήτησιν. Εἶχον εἴπει, ὅτι ἀπόκειται πλέον εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν νὰ λάβῃ τὰς ἀποφάσεις της. Ἀλλ’ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας μὲ ὑποχρεώνει νὰ ἐπανέλθω. Κατὰ τὴν ἀπουσίαν μου, ἐξέδωκεν ἐρήμην μου καταδικαστικὴν ἀπόφασιν καὶ ἔρχομαι νὰ τὴν ἀνακόψω.

§17Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Εἴχετε ἀντιπρόσωπον.

§18Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Θὰ ἀκούσετε καὶ διὰ τοὺς ἀντιπροσώπους. Ἔχω ὑπ’ ὄψει μου, ὅτι ὑπῆρξαν συνήγοροι οἱ φίλοι μου καὶ ὑπῆρξαν ἐξαίρετοι συνήγοροι καὶ τοὺς ἐκφράζω τὰς εὐχαριστίας μου, ἀλλὰ ἐπείσθην ἀπὸ τὴν ἀπάντησίν σας, ὅτι χρειάζεται καὶ ἡ ἀπολογία τοῦ κατηγορουμένου. (Γέλωτες). Ἰδού, τί εἴπετε. (Ἀναγινώσκει). «Τὸ σχέδιον νόμου, τὸ ὁποῖον ὁ κ. Παπανδρέου ὑπέβαλε τὴν ἐποχὴν ἐκείνην, νομίζω, ὅτι ἀπέδειξα τρανώτατα, ὅτι ἦτο ἀθεμελίωτον οἰκονομικῶς. Ἦτο τόσον ἀθεμελίωτον, ὄχι μόνον οἰκονομικῶς, ἀλλὰ καὶ κοινωνικῶς, ὥστε ἀρχῆθεν προέβλεπε ἀσφάλισιν διὰ 100.000 πρόσωπα, ἀκολούθως 130.000 καί, συζητήσεως γενομένης διὰ τὴν ἀσφάλισιν τῶν γυναικῶν, εἶπεν ὁ κ. Παπανδρέου καὶ περὶ ἑνὸς συμβολικοῦ ἀριθμοῦ 130.000». Ὁ φίλος μου κ. Ταλιαδοῦρης, εἶπεν: «Ἀπὸ τὰ ἐπιχειρήματα τοῦ κ. Παπανδρέου οὐδὲν ἠδυνήθητε νὰ ἀνατρέψητε». «Κ. Ἀδαμόπουλος. (Ὑπ. Γεωργίας). «Ὅλα. Οὐδεμία ἀθωωτικὴ περίπτωσις!...». (Γέλωτες). Κύριοι βουλευταί, ὅταν ἀνέγνωσα τὰ πρακτικά, ἐδοκίμασα ἔκπληξιν. Καί, ἐὰν δὲν ἐπρόκειτο περὶ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, θὰ συνεπέραινον, ὅτι εἰς αὐτὴν τὴν περίπτωσιν, ὁ ὁμιλῶν ἢ δὲν δύναται νὰ ἐννοήσῃ ἢ δὲν θέλει νὰ ἐννοήσῃ. Ἀλλά, διότι ἐπρόκειτο περὶ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας, κατελόγισα εἰς τὸν ἑαυτόν μου τὴν εὐθύνην, ὅτι πρέπει νὰ μὴ εἶχον προβῆ εἰς ἐπαρκεῖς ἐξηγήσεις καὶ τὸ χρέος τοῦτο φρονῶ, ὅτι σήμερον πρέπει νὰ ἐπιτελέσω. Τρία εἶναι τὰ κεφάλαια τοῦ συζητουμένου θέματος. Τὸ ποσὸν τῶν πόρων, ὁ ἀριθμὸς τῶν δικαιούχων, τὸ ποσὸν τῶν συντάξεων. Ἀπὸ τὴν ἐξέτασίν των θὰ κριθῇ ἐὰν τὸ ἰδικόν μου νομοσχέδιον ἦτο θεμελιωμένον ἢ ὄχι. Ἀρχίζω ἀπὸ τοὺς πόρους. Εἰς τὸ ἰδικόν μου σχέδιον νόμου, προεβλέποντο 4 πόροι. Πρῶτον, 10% ἐπὶ τοῦ χαρτοσήμου. Προέβλεπα ἔσοδα 140 ἑκατομμυρίων. Ἡ Κυβέρνησις ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ πόρου προβλέπει ἔσοδα 150 ἑκατομμυρίων. Ἐρωτῶ, εἶναι ἢ ὄχι θεμελιωμένος αὐτὸς ὁ πόρος; Καὶ δὲν ἀναμένω προφορικὴν ἀπάντησιν, διότι ἔχω τὴν ἔγγραφον ὁμολογίαν τῆς Κυβερνήσεως. Εἰς τὸ σχέδιόν της ἀναγράφει, ὅτι ἡ ἀπόδοσις τοῦ πόρου εἶναι μεγαλυτέρα ἀπὸ ἐκείνην, τὴν ὁποίαν ἐγὼ προέβλεπα. Καθ’ ὅσον, ἑπομένως, ἀφορᾷ τὸν πρῶτον αὐτὸν πόρον, ἡ θεμελίωσις εἶναι πλήρης. Καὶ προχωροῦμεν. Πόρος δεύτερος, φορολογία ἐπὶ τῶν σιγαρέττων. Πρόβλεψις ἰδική μου 150 ἑκατομμύρια. Πρόβλεψις τοῦ κυβερνητικοῦ σχεδίου 175 ἑκατομμύρια. Ἐρωτῶ: Εἶναι ἀθεμελίωτος ἢ ὑπερθεμελιωμένος; Δὲν ζητῶ καὶ πάλιν προφορικὴν ἀπάντησιν. Ἔχω τὴν ἔγγραφον ὁμολογίαν εἰς τὸ κείμενον τῆς Κυβερνήσεως. Καὶ ὁ πρῶτος πόρος εἶναι ὑπερθεμελιωμένος καὶ ὁ δεύτερος ἐπίσης. Ἔρχομαι εἰς τὸν τρίτον πόρον. 1% ἐπὶ τῶν διακινουμένων ἀγροτικῶν προϊόντων, τὸ ὁποῖον μέχρι τοῦδε, διετίθετο ὑπὲρ τῆς Ἀγροφυλακῆς. Ποία εἶναι ἡ ἀπόδοσις; Καὶ ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ, ἡ ἀπάντησις εἶναι ὑπεύθυνος καὶ ἔγγραφος. Ἡ ἀπόδοσις εἶναι 183 ἑκατομμύρια εἰς τὰ 1959, διὰ τὸ 2% τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων. Τὸ ἥμισυ ἑπομένως, τὸ 1%, εἶναι 92 ἑκατομμύρια. Ἀπόδοσις ἐκ τῶν ὑπευθύνων στοιχείων 92 ἑκατομμύρια. Βεβαίως, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν εἶχε παρατηρήσει τότε, ὅτι ὡς εἶχεν ὁ φόρος τῆς Ἀγροφυλακῆς ἀπέδιδεν ὀλιγώτερα, διότι δὲν ἐπεβάλλετο ἐπὶ τοῦ συνόλου τῶν ἀγροτικῶν προϊόντων. Προκειμένου ὅμως ὁ φόρος αὐτὸς νὰ ἰσχύσῃ διὰ τὴν σύνταξιν τῶν ἀγροτῶν, εὐλόγως θὰ ἔχῃ τὴν γενικότητα, τὴν ὁποίαν ἔχει ὁ φόρος, ὁ ἐπιβαλλόμενος ὑπὲρ τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων. Καὶ δεδομένου, ὅτι τὸ 1959 ὁ φόρος αὐτὸς τοῦ 2% ἀπέδωκεν 183 ἑκατομμύρια, τὸ 1% εἶναι 91,5 ἑκατομμύρια. Ἐγὼ εἶχα προβλέψει 80 ἑκατομμύρια. Καὶ ὁ τρίτος ἑπομένως πόρος εἶναι ὑπερθεμελιωμένος. Ἰδού, λοιπόν, ἡ πλήρης ἀπόδειξις, ὅτι ὁ ἰσχυρισμὸς τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας, ἦτο ἀθεμελίωτος, οἱ ἰδικοί μου πόροι ἦσαν θεμελιωμένοι. Καὶ ἔρχομαι εἰς τὸν τέταρτον πόρον. Ὁ τέταρτος πόρος ἦτο 5% ἐπὶ τῶν εἰδῶν πολυτελείας. Εἶχα ὑπολογίσει ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ πίνακος τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, ὅτι θὰ ἀπέδιδεν ἄνω τῶν 100 ἑκατομμυρίων. Ὁ συλλογισμὸς ἦτο ὁ ἑξῆς: Τὰ εἰσαγόμενα εἴδη, τὰ ὁποῖα εἰς τὸν πίνακα ἐπονομάζονται «εἴδη πολυτελείας» ἀνέρχονται εἰς 60 ἑκατομμύρια δολλάρια ἐτησίως, τὸ 5% εἶναι 3 ἑκατομμύρια δολλάρια, δηλαδὴ 90 ἑκατομμύρια, μόνον τὰ εἰσαγόμενα. Καὶ ἐὰν προσετίθεντο καὶ τὰ ἀντιστοίχως ἐγχώρια ἡ ἀπόδοσις θὰ ἦτο προφανῶς ἄνω τῶν 100 ἑκατομμυρίων. Τότε ἀνέκυψε τὸ μέγα θέμα, ὅτι ὁ τίτλος τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, «Εἴδη Πολυτελείας», δὲν ἀνταπεκρίνετο εἰς τὸν σχετικὸν νόμον, ὁ ὁποῖος δὲν τὰ ἐχαρακτήριζεν ὅλα ὡς εἴδη πολυτελείας. Καὶ εἶπον τότε, ἐὰν μόνον περὶ τούτου πρόκειται, μεταβάλλομεν τὸν τίτλον, διατηρῶ ὅμως τὴν φορολογητέαν ὕλην ἐπὶ τῆς ὁποίας ὁρίζω 5%. Καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἀπήντησε τότε, ὅτι ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, εἶναι ἁπλῶς μία μαθηματικὴ πρᾶξις. Ἐπεβεβαιώθη τοιουτοτρόπως ἡ θεμελίωσις καὶ τοῦ τετάρτου πόρου. Ἑπομένως, σύνολον τῶν τριῶν φορέων κατὰ τοὺς ἰδικούς μου ὑπολογισμοὺς 370 ἑκατομμύρια, καὶ 417 ἑκατομμύρια κατὰ τοὺς ὑπολογισμοὺς τῆς Κυβερνήσεως. Καὶ ἐὰν προστεθοῦν τὰ 100 ἑκατομμύρια τοῦ φόρου πολυτελείας 475 ἑκατομμύρια, ὅσα ἀκριβῶς προέβλεψα διὰ τὴν καταβολὴν τῶν συντάξεων. Ἀλλά ἐὰν ἀκόμη, κ. βουλευταί, ἐγκατέλειπα τὴν φορολογίαν τῆς ὕλης ἡ ὁποία ἀναγράφεται εἰς τὸν πίνακα τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος καὶ ἀπεδεχόμην τὸν πίνακα, τὸν ὁποῖον ἡ Κυβέρνησις χρησιμοποιεῖ εἰς τὸ ἰδικόν της σχέδιον καὶ σύμφωνα πρὸς τὸ ὁποῖον ἡ ἀπόδοσις ἀνέρχεται εἰς 34 ἑκατομμύρια, θὰ ἔχωμεν καὶ πάλιν σύνολον 451 ἑκατομμύρια, ἀπέναντι ἀπαιτουμένου ποσοῦ κατὰ τὸ σχέδιόν μου, 468 ἑκατομμυρίων. Ἑπομένως καὶ μὲ αὐτὴν τὴν συγκατάβασιν, μὲ τὴν ἀποδοχὴν τῆς φορολογίας ἐπὶ τῶν εἰδῶν πολυτελείας, ὅπως τὴν ἐμφανίζει τὸ Κυβερνητικὸν σχέδιον καὶ πάλιν ἡ θεμελίωσις τῶν πόρων εἶναι ἀπόλυτος. Ἐάν, ἀγαπητοί μου συνάδελφοι, ὑπάρχῃ ἑλληνικὴ γλῶσσα καὶ ἀνθρωπίνη λογική, ἐλπίζω, ὅτι καθ’ ὅσον ἀφορᾷ αὐτὸ τὸ κεφάλαιον τῶν πόρων, δὲν εἶναι δυνατὸν οἱοσδήποτε νὰ ἐπαναλάβῃ τὸν ἰσχυρισμόν, ὅτι τὸ σχέδιόν μου εἶναι οἰκονομικῶς ἀθεμελίωτον, διότι τότε ὁ ἴδιος πλέον θὰ ὀφείλῃ νὰ λογοδοτήσῃ καὶ ἐνώπιον τῆς ἑλληνικῆς γλώσσης καὶ ἐνώπιον τῆς ἀνθρωπίνης λογικῆς. Καὶ ἔρχομαι τώρα εἰς τὸ ἄλλο κεφάλαιον, εἰς τὸ κεφάλαιον τῶν δικαιούχων καὶ εἰς τὰ ἔσοδα. Κύριοι βουλευταί, εἰς αὐτὸ τὸ κεφάλαιον νομίζω, ὅτι ἔχει δημιουργηθῆ σύγχυσις εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας. Συγχύζει ἀντικειμενικὰ μὲ ὑποκειμενικὰ δεδομένα. Ποῖα εἶναι τὰ ἀντικειμενικὰ δεδομένα; Τὰ ἀντικειμενικὰ δεδομένα εἶναι ἡ ἀπογραφή, αἱ ἡλικίαι, αἱ ἀσχολίαι. Ἡ ἀπογραφὴ λέγει ἀγρόται 60 ἐτῶν εἶναι τόσοι, 68 ἐτῶν εἶναι τόσοι, 70 ἐτῶν εἶναι τόσοι. Τόσοι γεωργοί, τόσοι ἐπαγγελματίαι, τόσοι βιομήχανοι. Κατόπιν ἔρχονται τὰ ὑποκειμενικὰ δεδομένα, ἔρχεται ὁ νομοθέτης ὁ ὁποῖος λέγει ἀπὸ αὐτὰς τὰς ἡλικίας ἐγὼ ὀνομάζω δικαιούχους αὐτοὺς καὶ ὄχι ἄλλους. Αὐτὸ τὸ δεύτερον δὲν εἶναι ἀντικειμενικὸν δεδομένον, εἶναι ὑποκειμενικόν, εἶναι πολιτικὴ καὶ ἠμπορεῖ κανεὶς νὰ συμφωνῇ ἢ νὰ διαφωνῇ μὲ τὴν πολιτικήν, ἀλλὰ αὐτὸ δὲν τὸ ὀνομάζω θεμελίωσιν ἢ μὴ θεμελίωσιν οἰκονομικήν, τὸ ὀνομάζω διαφορὰν πολιτικῆς. Ἂς χρησιμοποιήσω ἕνα παράδειγμα. Ἡ ἀπογραφὴ μᾶς προσδιορίζει πόσοι ἄνδρες ἀναλογοῦν εἰς ἑκάστην στρατολογικὴν κλάσιν. Ἀλλὰ πόσους καλοῦμεν ἡμεῖς, καὶ πόσας κατηγορίας ἑκάστης κλάσεως καλοῦμεν εἶναι πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως, δὲν εἶναι ἀντικειμενικὴ θεμελίωσις. Καὶ ἑπομένως, ὁ ἀριθμὸς τῶν δικαιούχων, τοὺς ὁποίους χρησιμοποιῶ, πηγάζει ἀπὸ τὰ κριτήρια τὰ ὁποῖα ἠθέλησα νὰ χρησιμοποιήσω ἐπὶ τῶν δεδομένων τῶν ἀπογραφικῶν. Ἡ θεμελίωσις ἀντικειμενικῶς εἶναι πλήρης. Ὑπολείπεται πρὸς κρίσιν ἡ πολιτική μου καὶ βεβαίως ἡ πολιτική μου, ὑπόκειται εἰς κριτικήν. Ἀλλὰ ἡ θεμελίωσις δὲν ἠμπορεῖ νὰ τεθῇ ὑπὸ ἀμφισβήτησιν. Καὶ ἔρχομαι εἰς τὴν συγκεκριμένην ἐξέτασιν τοῦ θέματος. Συμφώνως πρὸς τὰ ὑφιστάμενα ἀπογραφικὰ δεδομένα, οἱ ἄρρενες 65 ἐτῶν ἀνέρχονται εἰς 160.000. Αὐτὸς ἦτο ὁ ἰδικός μου ὑπολογισμός. Καὶ αὐτοὶ εἶναι οἱ ὑπολογισμοὶ τῆς Κυβερνήσεως. Ἐκκινῶν ἀπὸ αὐτοὺς τοὺς γενικοὺς ἀριθμούς, ρυθμίζω, κατὰ τὴν κρίσιν μου, τὸν ἀριθμὸν τῶν δικαιούχων. Ἐφαρμόζω πολιτικήν. Καί, κατὰ ποῖον τρόπον ἐφήρμοσα τὴν πολιτικήν μου; Ἐξέπεσα ἀπὸ τὸν ἀριθμὸν τῶν 160.000, τοὺς εὐπόρους καὶ τοὺς λαμβάνοντας σύνταξιν ἐξ ἄλλων Ταμείων. Ὑπελόγισα τὴν εὐπορίαν εἰς 26%. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας εἶχε διάφορον γνώμην καὶ εἰς μίαν ἀλησμόνητον συνεδρίασιν, τῆς ὁποίας νομίζω κατ’ αὐτὰς ἑορτάζομεν τὴν ἐπέτειον, διότι ἐγένετο τὸν παρελθόντα Φεβρουάριον, ὑπεστήριξε, ὅτι εἶναι 8% οἱ εὔποροι, εἰς τὸ πρῶτον μέρος τῆς ὁμιλίας του, καί, εἰς τὸ δεύτερον μέρος, ὑπεστήριξεν, ὅτι εἶναι 57%! Ἐγὼ ὑπῆρξα μετριοπαθέστερος, τοὺς καθώρισα εἰς 20%. Καὶ ὑπελόγισα εἰς 5% τοὺς λαμβάνοντας ἄλλοθεν σύνταξιν. Ἔφθασα τοιουτοτρόπως εἰς τὰς 120.000. Καί, τότε προσέθεσα εἰς αὐτὸν τὸν ἀριθμὸν καὶ μίαν κατηγορίαν γυναικῶν, τὰς χήρας, αἱ ὁποῖαι δὲν ἔχουν υἱοὺς καὶ ἐγγάμους θυγατέρας, περίπου 12.000, τοιουτοτρόπως δὲ προέκυψεν ὁ ἀριθμὸς τῶν 130.000. Συνεπῶς, ὁ ἀριθμὸς τῶν 130.000 εἶναι ἀντικειμενικῶς θεμελιωμένος. Καὶ ὁ ἀριθμὸς τῶν 130.000 πρὸς 300 δραχμὰς μηνιαίως, δηλαδὴ 3.600 δραχμὰς κατ’ ἔτος, ποῦ ὁδηγεῖ; Εἰς 468 ἑκατομμύρια. Πλήρης ἀνταπόκρισις ἑπομένως ἐσόδων καὶ ἐξόδων. Ἰδού, ἡ πλήρης θεμελίωσις. Δὲν δύναται, ἑπομένως, πλέον, οὐδεὶς νὰ ὑποστηρίξῃ, ἂν σέβεται, ἐπαναλαμβάνω, καὶ τὴν ἑλληνικὴν γλῶσσαν καὶ τὴν ἀνθρωπίνην λογικήν, ὅτι τὸ σχέδιόν μου εἶναι ἀθεμελίωτον. Τί ὑπολείπεται πρὸς ἐξέτασιν; Ἡ πολιτικὴ τὴν ὁποίαν ἐφαρμόζει τὸ σχέδιόν μου. Καὶ διατὶ ἐπροτίμησα αὐτὴν τὴν πολιτικήν, τὸ ἔχω ἐξηγήσει ἐνώπιον τοῦ Σώματος, ἀλλὰ θὰ τὸ ἐπαναλάβω συνοπτικῶς. Ἀγαπητοί μου συνάδελφοι, ὑπῆρξα ὁ πρῶτος ὁ ὁποῖος διεκήρυξα, πρὸ τῶν ἐκλογῶν τοῦ 1958, τὴν ἀνάγκην αὐτῆς τῆς συντάξεως. Αὐτὴ ἡ διακήρυξις προεκάλεσε βαρείας ἐπικρίσεις. Ἀκόμη καὶ φιλικὸς Τύπος κατηγόρησεν αὐτὴν τὴν ἐπαγγελίαν ὡς δημαγωγικὴν καὶ ὑπεστήριξεν, ὅτι ἡ ἐντύπωσις αὐτῆς τῆς ὑπερμέτρου δημαγωγίας μᾶς ἔβλαψεν εἰς τὰς ἐκλογάς. Ἔπρεπε νὰ προχωρήσω, ἑπομένως, διότι ἐσχηματίζετο ἡ ἐντύπωσις μιᾶς ἀσυδότου δημαγωγικῆς ἐπαγγελίας, ἔπρεπε νὰ προχωρήσω μὲ πολλὴν περίσκεψιν. Καί, διὰ τοῦτο, ἀπεφάσισα νὰ ἐφαρμόσω πολιτικὴν δύο σταδίων. Καί, ὄχι μόνον δι’ αὐτὸν τὸν λόγον, ἀλλὰ καὶ δι’ ἄλλους λόγους τοὺς ὁποίους θὰ ἀναπτύξω. Ἐσκέφθην, ὅτι κατὰ τὸ πρῶτον στάδιον, θὰ πρέπει εἰς τοὺς ἀγρότας νὰ δώσωμεν χωρὶς νὰ λάβωμεν. Διατί; Διότι, ὅπως ἐπανειλημμένως διεκήρυξα καὶ ὅπως ὅλοι γνωρίζομεν, ὁ ἀγροτικὸς κόσμος σήμερον κατέχεται ἀπὸ μίαν πικρίαν, ἀπὸ μίαν δυσπιστίαν πρὸς ὁλόκληρον τὸν πολιτικὸν κόσμον, ὅλων τῶν πτερύγων, ἀπὸ τῆς δεξιᾶς μέχρι τῆς ἄκρας ἀριστερᾶς, αἰσθάνεται, ὅτι εἶναι ἀπόκληρος.

§19Ι. ΠΑΣΑΛΙΔΗΣ. Ὄχι ἡ ἀριστερά.

§20Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Καὶ ἡ ψῆφος πρὸς σᾶς δὲν ἦτο ψῆφος ἐμπιστοσύνης πρὸς σᾶς, ἦτο ψῆφος διαμαρτυρίας...

§21Κ. ΔΕΣΠΟΤΟΠΟΥΛΟΣ. Αὐτὸ εἶναι ψυχανάλυσις.

§22Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἀκριβῶς, διὰ αὐτὸ εἶναι περισσότερον ἀκριβής. Ἐσκέφθην, ὅτι ἐπεβάλλετο νὰ προβῶμεν εἰς μίαν πρᾶξιν ψυχικῆς συμφιλιώσεως μὲ τὸν ἀγροτικὸν κόσμον. Καὶ ἐφ’ ὅσον 500 ἑκατομμύρια ἦτο γνωστόν, ὅτι δίδονται ὡς κοινωνικὴ εἰσφορὰ διὰ τὰ ἀσφαλιστικὰ ταμεῖα τῶν πόλεων, ἐσκέφθην, ὅτι αὐτὸ τὸ ποσόν, τοὐλάχιστον, ὠφείλαμεν νὰ τὸ δώσωμεν κατὰ τὸ πρῶτον στάδιον καὶ εἰς τὸν ἀγροτικὸν κόσμον. Νὰ τὸ δώσωμεν χωρὶς νὰ πάρωμεν. Ἐν συνεχείᾳ, ἔπρεπε νὰ ἀναζητήσω τόσον ἀριθμὸν δικαιούχων, ὅσος θὰ ἀνταπεκρίνετο πρὸς τὸ ποσὸν τὸ ὁποῖον ἦτο δυνατὸν νὰ διαθέσω. Ἀνεζήτησα ἀνωδύνους πόρους, διὰ νὰ μὴ προκαλέσω τὴν ἀντίδρασιν ἄλλων τάξεων, διότι ἐπεθύμουν ἡ σύνταξις πρὸς τοὺς ἀγρότας νὰ ἔχῃ τὴν γενικὴν ἐπιδοκιμασίαν. Εἰς αὐτὸ ὠφείλετο ἡ ἀναζήτησις τῶν τεσσάρων πόρων, σιγαρέττων, χαρτοσήμου, τοῦ 1% ἐπὶ τῶν διακινουμένων ἀγροτικῶν προϊόντων καὶ τοῦ 5% ἐπὶ τῶν εἰδῶν πολυτελείας. Καὶ ὅπως ἐνθυμεῖσθε τότε οὐδεμιᾶς τάξεως ὑπῆρξε ἀντίδρασις, ὁμόθυμος ὑπῆρξεν ἡ ἔγκρισις καὶ τῶν πόλεων διὰ τὴν παροχὴν αὐτῆς τῆς προσφορᾶς εἰς τοὺς ἀγρότας. Αὐτὸ ὑπῆρξε τὸ σχέδιόν μου. Καὶ τὶ θὰ εἶχε συμβῆ χρονικῶς, ἐὰν εἶχε ψηφισθῆ τότε, ὅταν τὸ εἰσηγήθην; Προχθὲς τὴν 31ην Ἰανουαρίου οἱ κλητῆρες τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης θὰ εἶχον δώσει 300 δραχμὰς εἰς ἑκάστην οἰκογένειαν συνταξιούχων ἀγροτῶν, καὶ ἄλλη θὰ ἦτο ἡ ἀτμόσφαιρα τῆς ὑπαίθρου ἔναντι ὁλοκλήρου τοῦ πολιτικοῦ κόσμου, ἔναντι, γενικώτερα, τῆς Ἑλληνικῆς Δημοκρατίας. Ἡ Κυβέρνησις ἀπέρριψε τὸ ἰδικόν μου σύστημα. Ἦτο δικαίωμά της. Ἐξακολουθῶ νὰ φρονῶ, ὅτι ἀπετέλεσε λάθος. Διότι τὸ πρῶτον στάδιον θὰ εἶχεν ἤδη τεθῆ εἰς ἐφαρμογὴν πρὸς γενικὴν ἱκανοποίησιν. Καὶ τότε θὰ ἤρχετο τὸ δεύτερον στάδιον, ἔπειτα ἀπὸ τὴν νέαν γενικὴν ἀπογραφὴν ἡ ὁποία θὰ ἐνεργηθῇ τὸν προσεχῆ μῆνα καὶ τῆς ὁποίας τὰ ἀποτελέσματα θὰ γνωστοποιηθοῦν τὸ προσεχὲς ἔτος. Θὰ εἴχομεν, ἑπομένως, διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ δευτέρου σταδίου πραγματικά, ἀντικειμενικά, ἀπογραφικὰ δεδομένα, τὰ ὁποῖα ὅσον καὶ ἐὰν συμπίπτουν οἱ ὑπολογισμοί μας δὲν ἠμποροῦν νὰ θεωρηθοῦν, ὅτι ὑφίστανται ἀκριβῆ σύγκρισιν. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἱστορία, τὸ περιεχόμενον καὶ οἱ σκοποὶ τοῦ ἰδικοῦ μου σχεδίου. Ἀντ’ αὐτοῦ ἡ Κυβέρνησις προετίμησε τὸ ἰδικόν της σχέδιον. Ἀπὸ τῆς πρώτης ἡμέρας εἶπον, ἐπαινῶ τὸν θεσμόν, ἀλλὰ καταψηφίζω τὸ νομοσχέδιον, διότι ὅλαι αἱ κύριαι διατάξεις του μὲ εὑρίσκουν ἀντίθετον. Μὲ εὑρίσκει ἀντίθετον ἡ διάταξις, ὅτι ἱδρύεται νέος φορεύς, ἐνῷ ἔχομεν τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν. Μὲ εὑρίσκει ἀντίθετον ἡ διάταξις, ὅτι γίνεται μία διαβάθμισις πρὸς τὰ κάτω τῶν συντάξεων 300 δραχμ., 220 δραχμ., 180 δραχμ. Καὶ τὰς 180 δραχμὰς λαμβάνουν αἱ 170.000, δηλαδὴ ἡ πλειονότης τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου. Μὲ τὴν ἐφαρμογὴν αὐτοῦ τοῦ νόμου ἐπὶ τοῦ 1 ἑκατομμ. ἀγροτικῶν οἰκογενειῶν, αἱ 300.000 θὰ λαμβάνουν κατὰ μέσον ὅρον 226 δραχ. κατὰ μῆνα, ἄλλαι 700.000 θὰ πληρώνουν ἐπὶ 10ετίας καὶ οἱ πενέστεροι ἐξ αὐτῶν 400–500 δραχμ. ἐτησίως. Καὶ ἐνῷ ἀνέμενεν ὁ ἀγρότης ἀπὸ ἡμᾶς ἐνίσχυσιν, τὸν καλοῦμεν νὰ ὑποβληθῇ ἐπὶ μακρὰ ἔτη εἰς θυσίας διὰ νὰ ἐξασφαλίσῃ, ὅταν φθάσῃ εἰς τὴν ἡλικίαν τῶν 65 ἐτῶν καὶ ζήσῃ ἀκόμη, 180 δραχμὰς μηνιαίως! Ἰδοὺ διατὶ κρίνων τὸ νομοσχέδιον εἶπον, ὅτι ὑπῆρξεν ἀπολύτως ἀτυχὲς καὶ καταντᾷ ἐπαχθὲς εἰς τὸν ἀγροτικὸν κόσμον. Ἀλλά, κυρίως, διεμαρτυρήθην διὰ τὴν φορολογίαν, ἡ ὁποία ἐπιβάλλεται, διὰ τὴν φορολογίαν τοῦ 3% ἐπὶ τοῦ τεκμαρτοῦ ἀκαθαρίστου ἀγροτικοῦ εἰσοδήματος. Καὶ ἐπεκαλέσθην ὡς ἐπιχείρημα, ὄχι ἰδικάς μου ἀπόψεις, ἐπεκαλέσθην ὡς ἐπιχείρημα ἀπόψεις τῆς Κυβερνήσεως, τοὺς λόγους τοῦ ἁρμοδίου Ὑπουργοῦ τῆς Κυβερνήσεως. Τὸ φθινόπωρον τοῦ 1956. Τὸ ἀνέγνωσα τότε καὶ τὸ ἐπαναλαμβάνω καὶ σήμερον. Δὲν εἶμαι ὑποχρεωμένος, ἑπομένως, νὰ χρησιμοποιήσω ἴδια ἐπιχειρήματα, ἔναντι αὐτῆς τῆς φορολογίας. Ὑπῆρχε αὐτὴ ἡ φορολογία καὶ κατηργήθη ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν τῆς Ε.Ρ.Ε. Τὸ φθινόπωρον τοῦ 1956 ὁ ἁρμόδιος Ὑπουργός, κοινοποιῶν τὸν νόμον τότε, διὰ μιᾶς ἐγκυκλίου, ὁ σημερινὸς Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν γράφει τὰ ἑξῆς: «Ἡ νέα φορολογία, ἡ φορολογία ἐπὶ τῶν διακινουμένων ἀγροτικῶν προϊόντων, ἔχει ἐπὶ πλέον τὸ μέγα πλεονέκτημα, τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ ἐξαρθῇ, ὅτι ἀπαλάσσει πάσης ἐπιβαρύνσεως τὸν πτωχὸν ἀγρότην, τοῦ ὁποίου ἡ παραγωγὴ προορίζεται νὰ καλύψῃ τὰς ἀνάγκας τῆς οἰκογενείας του. Διὰ τῆς γενομένης μεταρρυθμίσεως εἰς τὴν Δημοτικὴν καὶ Κοινοτικὴν φορολογίαν ἐκλείπει ὁριστικῶς ἡ δίωξις ἑκατοντάδων χιλιάδων ἀγροτῶν, οἱ ὁποῖοι ἐφεξῆς θὰ πληρώνουν τὸν Δημοτικὸν ἢ Κοινοτικὸν φόρον των τμηματικῶς καὶ μάλιστα κατὰ τὴν ὥραν τῆς εἰσπράξεως τοῦ τιμήματος τῶν προϊόντων των». Ἡ ὑπεράσπισις, ἑπομένως, τῆς φορολογίας ἐπὶ τῶν διακινουμένων ἀγροτικῶν προϊόντων καὶ ἡ καταδίκη της ἔχει ἀπαγγελθῇ ἀπὸ αὐτὴν τὴν Κυβέρνησιν τῆς Ε.Ρ.Ε. Δὲν χρειάζεται νὰ προσθέσωμεν ἡμεῖς ἐπιχειρήματα. Θὰ ἐπεθύμουν, ἐπίσης, νὰ δώσω μίαν ἀπάντησιν εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν Γεωργίας, ἐπὶ ἑνὸς εἰδικοῦ θέματος. Ἀπευθυνόμενος πρὸς τοὺς φίλους μου εἶπε: Κατηγορεῖτε τὴν Κυβέρνησιν, διότι δὲν δίδει πλήρη σύνταξιν εἰς τοὺς λαμβάνοντας πολεμικὴν σύνταξιν ἢ λαμβάνοντας σύνταξιν ἄλλοθεν; Ἀλλὰ οἱ φίλοι μου ἔδωσαν τὴν ἀπάντησιν. Ἄλλη ἦτο ἡ βάσις τοῦ ἰδικοῦ μας σχεδίου. Ὅταν, χωρὶς οὐδεὶς νὰ δίδῃ, προσφέρῃ τὸ Κράτος, ἔχει καὶ δικαίωμα καὶ χρέος νὰ κάμῃ μίαν ἱεράρχησιν δικαιούχων. Νὰ προσφέρῃ πρῶτον εἰς τοὺς ἔχοντας μεγαλυτέραν ἀνάγκην καὶ νὰ ἀφήσῃ τοὺς ἄλλους διὰ τὸ δεύτερον στάδιον. Ἄν ὅμως, πρόκειται νὰ δίδουν, ὅπως συμβαίνῃ εἰς τὸ Κυβερνητικὸν νομοσχέδιον, βεβαίως, ἔχουν δικαίωμα καὶ νὰ λαμβάνουν. Καὶ κατὰ μείζονα λόγον, δικαιοῦνται νὰ λαμβάνουν τὰ θύματα πολέμου, ἐφ’ ὅσον θὰ λαμβάνουν ἀδιακρίτως ὅλοι οἱ εὔποροι. Δὲν ἐπεθύμουν, κύριοι συνάδελφοι, νὰ ἀπασχολήσω τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, διότι ἐπὶ τοῦ θέματος ἔχω λάβει κατ’ ἐπανάληψιν τὸν λόγον, καὶ μόνον διὰ νὰ ἀπαντήσω εἰς τὸν κύριον Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας ἀνῆλθον καὶ πάλιν εἰς τὸ βῆμα. Εἶμαι βέβαιος, ὅτι εἰς τὴν συνείδησιν καὶ τῆς Συμπολιτεύσεως, αἱ διατάξεις αὐταὶ τὰς ὁποίας ἀνέφερον δὲν εὑρίσκουν ἔγκρισιν. Ἀλλὰ ὑπάρχει ἡ κομματικὴ πειθαρχία. Τὴν σέβομαι, διότι ἡ κομματικὴ πειθαρχία εἶναι λειτουργία τοῦ Κοινοβουλίου, φθάνει νὰ μὴ γίνεται κατάχρησις. Ἀλλὰ φοβοῦμαι, ὅτι αὐτὸ συνέβη. Ἔγινε κατάχρησις κομματικῆς πειθαρχίας, ὅταν ἀπὸ τὴν ἰδίαν παράταξιν, τὸ 1956 ἐζητήθη ἡ κατάργησις καὶ ἀπὸ τὴν ἰδίαν, ζητεῖται σήμερα ἡ ἐπαναφορὰ τῆς φορολογίας ἐπὶ τῆς ἀκαθαρίστου προσόδου τῶν ἀγροτῶν. Μεταβάλλεται, ὅπως εἶπα ἄλλοτε, καὶ δὲν αἰσθάνομαι εὐχαρίστησιν νὰ τὸ ἐπαναλαμβάνω, μεταβάλλεται ἡ Συμπολίτευσις εἰς «ἀκένωτον πηγὴν χειροκροτημάτων». (Γέλωτες). Καὶ μία ἄλλη δοκιμασία συνέβη προχθές, ὅταν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, ὡδήγησε τὴν Συμπολίτευσιν εἰς τὴν καταψήφισιν τῆς τροπολογίας, ἡ ὁποία παρεῖχε πλήρη σύνταξιν εἰς τὰ θύματα πολέμου καὶ ἀνεστέλλετο τέλος τῆς ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας διὰ νὰ δηλώσῃ, ὅτι ἀποδέχεται τὴν τροπολογίαν.

§23Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Δὲν ἔγινε.

§24Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἔγινε, δυστυχῶς. Καὶ τὸ γνωρίζει ὅλη ἡ αἴθουσα. Χρέος σας ἦτο νὰ γίνῃ ἡ δήλωσις προηγουμένως, καὶ ὄχι μετὰ τὴν καταψήφισιν ἐκ μέρους τῆς Συμπολιτεύσεως. Κύριοι βουλευταί, αὐταὶ εἶναι αἱ ἀπόψεις, τὰς ὁποίας ἐθεώρησα χρέος νὰ ἀναπτύξω ἐνώπιόν σας. Τὸ σχέδιόν μου ὑπῆρξεν ἀπολύτως θεμελιωμένον. Ἐξακολουθῶ νὰ φρονῶ, ὅτι ἡ πολιτικὴ τῶν δύο σταδίων, ἦτο ἡ πρέπουσα πολιτική. Πρέπει, πρῶτον, νὰ δώσωμεν εἰς τοὺς ἀγρότας τὰ 500 ἑκατομμύρια καὶ κατόπιν εἰς δεύτερον στάδιον νὰ ζητήσωμεν καὶ εἰσφορὰν των διὰ τὴν ὁλοκλήρωσιν τοῦ θεσμοῦ. Καὶ φρονῶ, ἐπίσης, ὅτι αἱ βασικαὶ διατάξεις τοῦ κυβερνητικοῦ νομοσχεδίου, τὰς ὁποίας ἐπεσήμανα, ἀποτελοῦν δυστύχημα διὰ τὸν ἀγροτικὸν κόσμον. Γνωρίζω, ὅτι τὸ νομοσχέδιον, ἐν ὀνόματι τῆς κομματικῆς πειθαρχίας, θὰ γίνῃ νόμος. Δὲν δύναμαι ἑπομένως νὰ ἐλπίζω, ὅτι θὰ εἰσακουσθῶ εἰς αὐτὴν τὴν αἴθουσαν. Ἀλλὰ εἰσήλθομεν, πλέον, εἰς τὸ ἐκλογικὸν ἔτος. Καὶ τὴν ἀπάντησιν θὰ δώσῃ ὁ ἀγροτικὸς κόσμος. (Χειροκροτήματα). (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Γʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Α. Καμβύσης).

§25ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς Γεωργίας, ἔχει τὸν λόγον.

§26Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργ.). Κύριοι συνάδελφοι, πρῶτον ἐπιθυμῶ νὰ διαβεβαιώσω τὸν κ. Ἀρχηγὸν τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων, ὅτι λυποῦμαι πολὺ ποὺ ἐξ ἀφορμῆς τοῦ θέματος τῶν γεωργικῶν κοινωνικῶν ἀσφαλίσεων, εὑρισκόμεθα σχεδὸν συνεχῶς εἰς ἀντιδικίαν. Δι’ ἄλλους, ἀλλὰ καὶ εἰδικώτερον διὰ τὸν κ. Ἀρχηγὸν τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων, δὲν θὰ τὸ ἐπεθύμουν αὐτό. Δυστυχῶς, ἡ ἔλλειψις τῆς θελήσεως νὰ συνεννοηθῶμεν, τὸ τὶ λέγει ὁ εἷς καὶ τὸ τὶ λέγει ὁ ἄλλος, μᾶς φέρει εἰς συνεχῆ ἀντιδικίαν. Καὶ εἰσερχόμεθα ἀμέσως εἰς τὸ θέμα. Ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων, ὑπέβαλεν, ὡς ἐνθυμεῖσθε, ἕνα σχέδιον νόμου περὶ συνταξιοδοτήσεως τοῦ γήρατος τῶν ἀγροτῶν. Πρὸ αὐτοῦ εἶχε προηγηθῆ μία ἐπαγγελία. Ἀναγκάζομαι νὰ ἐπαναλάβω τὰ ἴδια πράγματα, ἀλλὰ δυστυχῶς ἡ ἀνάγκη τῶν πραγμάτων τὸ ἐπιβάλλει. Εἶχε προηγηθῆ μία ἐπαγγελία, μοῦ φαίνεται πρὸ τῶν ἐκλογῶν τοῦ Μαΐου τοῦ 1958, καὶ ἐπανελήφθη ἡ δήλωσις αὕτη κατὰ τὴν συζήτησιν τῶν προγραμματικῶν δηλώσεων τῆς Κυβερνήσεως. Κατὰ τὴν ἐπαγγελίαν αὐτήν, ὁ Ἀρχηγὸς τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων ἐπηγγέλλετο νὰ δοθῇ σύνταξις εἰς 100.000 ἀγρότας συμπληρώσαντας τὸ 65ον ἔτος τῆς ἡλικίας των, μὲ δαπάνην 300 ἑκατ. δραχμῶν.

§27Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. 360 ἑκατ. Ἐὰν εἶναι 100.000 εἶναι ἁπλοῦς ὁ λογαριασμός.

§28Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ἐλέχθη τότε ἐκ μέρους τοῦ Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως εἰς τὸν Ἀρχηγὸν τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων, ὅτι ὁ ἀριθμὸς τῶν ὑπερβάντων τὸ 65ον ἔτος τῆς ἡλικίας, εἶναι πολὺ μεγαλύτερος ἀπὸ τὰς 100.000 καὶ συνεπῶς ἀπαιτεῖται πολὺ μεγαλύτερον ποσόν. Ὑπεβλήθη μεταγενεστέρως....

§29Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ θέλετε ἀπάντησιν;

§30Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ὄχι. Ὑπεβλήθη μεταγενεστέρως ἕνα σχέδιον νόμου ἐκ μέρους τοῦ Ἀρχηγοῦ τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων, διὰ τοῦ ὁποίου προέβλεπε τὸν ἀριθμὸν τῶν συνταξιοδοτηθησομένων εἰς 130.000, καὶ πόρους, δαπάνας 468 ἑκατ. μὲ χωρὶς καμμίαν δαπάνην διὰ τὴν λειτουργίαν τῆς ὑπηρεσίας τῆς συνταξιοδοτήσεως. Ἐὰν ὑπολογίσωμεν καὶ μίαν δαπάνην, ὡς ἐν τῷ νομοσχεδίῳ ἀναφέρεται, εἰς 30–35 ἑκατ., χρειαζόμεθα περίπου 500 ἑκατ. Εἴπομεν τότε εἰς τὸν κ. Ἀρχηγὸν τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων, ὅτι ἡ πρότασίς του δὲν στηρίζεται ἐπὶ ἀσφαλῶν δεδομένων. Πρῶτον, διότι οἱ πόροι τοὺς ὁποίους ὑπολογίζει ἐν τῷ συνόλῳ, κύριοι συνάδελφοι —δὲν ἐξετάζω τοὺς καθ’ ἕκαστον πόρους, δὲν μᾶς δίδουν ἐκεῖνα τὰ ἔσοδα, τὰ ὁποῖα ὁ ἴδιος ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων ὑπελόγισεν, ὅτι θὰ μᾶς δώσουν— καὶ ἐδῶ δὲν ἠμποροῦμεν νὰ συνεννοηθῶμεν, κ. Ἀρχηγὲ τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων, διότι λαμβάνετε τοὺς καθ’ ἕκαστον πόρους καὶ κάνετε τοὺς λογαριασμούς, ἐὰν εἶναι ἀληθεῖς ἢ ὄχι οἱ πολλαπλασιασμοί, ἐνῷ ἐγὼ καὶ τότε, καὶ τώρα τὸ ἐπαναλαμβάνω, ὅτι τὸ σύνολον τῶν πόρων, τοὺς ὁποίους ὑπολογίζετε, δὲν μᾶς δίδουν τὸ ποσὸν τῶν 468 ἢ 500 ἑκατ., ἐὰν θέλετε νὰ ὑπολογίσωμεν καὶ τὰς δαπάνας τῆς ὀργανώσεως τῆς ἀσφαλίσεως τῶν ἀγροτῶν. Καὶ τὶ εἶπον καὶ τότε καὶ προχθές; Ὅτι ἕνας πόρος σημαντικὸς 105 ἑκατ., ὅπως τὸν ὑπελόγιζε τότε ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων, ὁ φόρος τῆς φορολογίας 5% ἐπὶ τῶν εἰδῶν πολυτελείας δὲν εἶναι ὀρθός, διότι ναὶ μὲν ὁ ὑπολογισμὸς τοῦ 5% ἐπὶ τῶν εἰδῶν τὰ ὁποῖα ἐξέλαβεν ὁ Ἀρχηγὸς τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων ὡς εἴδη πολυτελείας δίδουν τὸ ποσὸν αὐτό, ἀλλὰ τὰ εἴδη αὐτὰ δὲν εἶναι εἴδη πολυτελείας. Τὰ εἴδη πολυτελείας, ὅπως γνωρίζετε, χαρακτηρίζονται ἐκ τοῦ νόμου καὶ ὁ νόμος χαρακτηρίζει ἐξ ἀντικειμένου, ἐνῷ ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων, διὰ νὰ θεμελιώσῃ τὸ κονδύλιον τῶν 105 ἑκατ. ἔλαβε μίαν ἔκθεσιν τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, εἰς τὴν ὁποίαν παρείχοντο διάφορα εἴδη, τὰ ὁποῖα χαρακτηρίζονται ὡς μὴ πρώτης ἀνάγκης.

§31Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Καὶ τὰ ἐφορολόγησα.

§32Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ἐκ τῶν ὑστέρων τὸ εἴπατε αὐτό, κ. Ἀρχηγὲ τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων.

§33Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Εἶναι δικαίωμά μου νὰ τὰ φορολογήσω.

§34Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριε Πρόεδρε, δὲν δέχομαι διακοπάς. Αὐτὴ ἦτο ἡ διαφορά μας, ὅτι ὁ μὲν κ. Ἀρχηγὸς τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων ἔκαμεν ἕνα πολλαπλασιασμόν, ἐνῷ ἡ Κυβέρνησις καὶ ἐγὼ προσωπικῶς κρίνω κατὰ πόσον τὸ ἀντικείμενον τὸ ὁποῖον ἰσχυρίζεται, ὅτι ἦτο φορολογητέον, δηλαδὴ τὰ εἴδη πολυτελείας, εἶναι πράγματι εἴδη πολυτελείας. Καὶ ἐκεῖ εἶναι ἡ διαφορά μας. Ἐπιμένετε, ὅτι ὁ πολλαπλασιασμός σας εἶναι ἀκριβὴς καὶ ἐγὼ ἐπιμένω, ὅτι τὰ εἴδη τὰ ὁποῖα ἐθεωρήσατε ὡς εἴδη πολυτελείας καὶ τὰ ὁποῖα ἀναγράφετε εἰς τὴν αἰτιολογικὴν ἔκθεσιν τοῦ σχεδίου σας, δὲν εἶναι εἴδη πολυτελείας.

§35Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ὀνομάσατέ τα εἴδη πρώτης ἀνάγκης καὶ τελειώνομεν.

§36Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Λυποῦμαι πάρα πολύ, διότι ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων ἐξάπτεται. Τὸ ἴδιο συνέβαινε καὶ πρὸ ἑνὸς ἔτους περίπου.

§37Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Λέγετε ἀπίστευτα πράγματα.

§38Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Λοιπόν, αὐτὰ εἶπον καὶ προχθές, ὅτι οἱ πόροι τοὺς ὁποίους ἐν τῷ συνόλῳ —ἐπαναλαμβάνω— ὑπολογίζει ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων, δηλαδὴ τὰ ἔξοδα τὰ ἀπαιτηθησόμενα, δὲν καλύπτονται μὲ τοὺς πόρους τοὺς ὁποίους ὑπολογίζει. Τώρα ἂς ἔλθωμεν εἰς τὰ πληθυσμιακὰ στοιχεῖα. Εἶπον προηγουμένως, ὅτι ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων προσδιώρισε ἀρχικῶς εἰς 100.000 τοὺς συνταξιοδοτουμένους, ἔπειτα, ὅταν ἀπεκαλύφθη, ὅτι δὲν ἦσαν 130.000 οἱ ὑπερβάντες τὸ 65ον ἔτος τῆς ἡλικίας ἄρρενες, διὰ μιᾶς ἐπιστολῆς πρὸς τὸ Προεδρεῖον τῆς Βουλῆς, ἀνεβίβασε τὸν ἀριθμὸν τῶν ὑπερβάντων τὸ 65ον ἔτος τῆς ἡλικίας των εἰς 158.000 καὶ ἀφοῦ ἀφήρεσε ἀπὸ αὐτοὺς ἕνα ἀριθμὸν εὐπόρων, καὶ μετὰ τὴν ἀφαίρεσιν αὐτὴν ὁ ἀριθμὸς ἔμενεν 118.000 προσέθεσε 12.000 γυναῖκας κατὰ αὐθαίρετον τρόπον, ἐπαναλαμβάνω, μὲ χωρὶς κανένα στατιστικὸν στοιχεῖον διὰ νὰ συμπέσῃ εἰς τὸν ἀριθμὸν ἐκεῖνον τὸν ὁποῖον ἀρχικῶς ὑπελόγιζε, τῶν 130.000. Σημειωτέον, ὅτι τὸν ἀριθμὸν τῶν εὐπόρων τὸν προσδιώρισεν αὐθαιρέτως — καθ’ ὑπολογισμόν, ὅπως λέγει ὁ ἴδιος. Ὑπενθυμίζομεν δέ, ὅτι ὡς εἶπεν τότε ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων τὸν ἀριθμὸν τῶν 12.000 γυναικῶν τὸν ἔλαβε συμβολικῶς. Λυποῦμαι, κ. Ἀρχηγὲ τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων, διότι ἀναγκάζομαι νὰ ἐπαναλάβω αὐτὰ τὰ πράγματα καὶ λυποῦμαι, διότι ἐξ αὐτοῦ τοῦ λόγου ἐξάπτεσθε, ἀλλὰ ἀναγκάζομαι νὰ τὰ ἐπαναλάβω.

§39Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Δὲν εἶναι ἔξαψις, εἶναι ἔκπληξις.

§40Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Καὶ ἰσχυρίζεται, ὅπως ἰσχυρίσθη καὶ ὁ πληρεξούσιός του ἐν τῇ Βουλῇ εἰς τὴν προηγουμένην συνεδρίασιν, ὅτι τὰ στατιστικὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα προέκυψαν ἀπὸ τὴν δειγματοληπτικὴν ἀπογραφήν, τὸν ἐδικαίωσαν. Δὲν τὸν ἐδικαίωσαν, κ. συνάδελφοι, οὔτε εἰς τὸν ἀριθμὸν ἐκεῖνον τὸν ὁποῖον προσδιώρισε δι’ ἐγγράφου ἐπιστολῆς του πρὸς τὸ Προεδρεῖον τῆς Βουλῆς. Διότι τὰ στοιχεῖα τὰ ὁποῖα προέκυψαν ἀπὸ τὴν δειγματοληπτικὴν ἀπογραφήν, μᾶς δίδουν ἄνδρας δικαιούχους ἄνω τῶν 65 ἐτῶν, 177.600. Δηλαδὴ ἡ διαφορά μας εἶναι περίπου 20.000. Ἄρα οὔτε εἰς αὐτὸ ἐδικαιώθη. Δὲν εἶναι ἐπίμεμπτον, κύριοι, διότι δὲν ἐδικαιώθη ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων. Ἕνα ὑπολογισμὸν ἔκαμεν ἐπὶ τῇ βάσει μάλιστα τῆς ἀπογραφῆς τοῦ 1951 μὲ μίαν μαθηματικὴν προβολήν. Τοῦ ἐλέχθη καὶ τότε, ὅτι ἡ μέθοδος αὕτη δὲν μᾶς δίδει ἀσφαλῆ δεδομένα. Δὲν εἶναι ἐπίμεμπτον αὐτό. Ἀλλὰ δὲν ἠμπορῶ νὰ ἐννοήσω, διατὶ ἐπιμένει, ὅτι αὐτὴ ἡ δειγματοληπτικὴ ἀπογραφὴ μᾶς ἔδωσε τὰ ἀποτελέσματα ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ὑπελόγισεν ὁ ἴδιος. Συνεπῶς, νομίζω, ὅτι εἶχον δίκαιον καὶ εἰς τὴν προηγουμένην συνεδρίασιν, ὅταν ἀπαντῶν εἰς τὸν κ. Μπακόπουλον, ὁ ὁποῖος ἐπετέθη πάλιν ἐναντίον τοῦ νομοσχεδίου καὶ ἐπετέθη καὶ μὲ δριμύτητα, ἀπαντῶν, ἐπίσης, μὲ δριμύτητα εἶπον, ὅτι τὸ σχέδιον τοῦ κ. Ἀρχηγοῦ τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων δὲν ἦτο θεμελιωμένον, οὔτε ἀπὸ ἀπόψεως οἰκονομικῆς, οὔτε ἀπὸ ἀπόψεως πληθυσμιακῶν στοιχείων. Ἀλλὰ ἀπόψε ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων ὡμίλησε περὶ στοργῆς πρὸς τὸν ἀγροτικὸν κόσμον. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ στοργὴ πρὸς τὸν ἀγροτικὸν κόσμον πρέπει νὰ ἐκδηλοῦται, ὄχι μὲ παροχὰς χαριστικάς. Ἡ στοργὴ πρὸς τὸν ἀγροτικὸν κόσμον καὶ πρὸς ὅλας τὰς κοινωνικὰς τάξεις πρέπει νὰ ἐκδηλοῦται μὲ μέσα καὶ τρόπους, οἱ ὁποῖοι συμβάλλουν εἰς τὴν ἄνοδον τοῦ βιοτικοῦ ἐπιπέδου. Καὶ νομίζω, ὅτι ἀπ’ αὐτῆς τῆς πλευρᾶς ἡ Κυβέρνησις, δικαίως ὑπερηφανεύεται, ὅτι ἀπὸ 5ετίας ἤδη θέτει εἰς ἐφαρμογὴν καὶ διαθέτει μέσα τὰ ὁποῖα πραγματικῶς ἀναβιβάζουν τὸ βιοτικὸν ἐπίπεδον καὶ τὸ εἰσόδημα τοῦ ἀγρότου καὶ ὅταν συμπληρωθοῦν ἐξ ὁλοκλήρου θὰ τὸ ἀνεβάσωμεν σημαντικώτατα. Κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου, ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων προέτεινεν, ὅπως ἡ σύνταξις ἀνέλθῃ εἰς δραχμὰς 300 μηνιαίως διὰ τοὺς ἄνδρας καὶ 180 δραχμὰς διὰ τὰς γυναῖκας. Κύριοι, ὁ λογαριασμὸς αὐτός, μᾶς δίδει αὔξησιν τῆς δαπάνης κατὰ 110.000.000 δηλαδὴ 800 ἑκατομμύρια ποὺ ὑπολογίζει τὸ Κυβερνητικὸν σχέδιον ὡς δαπάνην συντάξεως γήρατος, μὲ τὴν πρότασιν τοῦ κ. Ἀρχηγοῦ τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων, ἡ δαπάνη ἀνέρχεται εἰς 910.000.000 ἐτησίως. Ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων ἀναγνωρίζει, ὅτι συνέχεται ἀπὸ τὸ αἴσθημα τῆς εὐθύνης καὶ ὑποθέτω πὼς θὰ ἀναγνωρίσῃ, ὅτι ἡ Κυβέρνησις, ἔχουσα τὰς εὐθύνας τῶν Οἰκονομικῶν, δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἀποδέχεται τόσον εὐκόλως προτάσεις, αἱ ὁποῖαι εἶναι εὐχάριστοι εἰς τὸν Λαὸν καὶ εἰς τὸν ἀγροτικὸν κόσμον, ἀλλ’ αἱ ὁποῖαι ὅμως δημιουργοῦν δαπάνας, αἱ ὁποῖαι ἕνα ἀπὸ τὰ δύο: Ἢ θὰ ἐπιβαρύνουν τὸν προϋπολογισμὸν καὶ ἡ ἐπιβάρυνσις τοῦ προϋπολογισμοῦ, ὅπως ξεύρετε ἔχει δυσαρέστους συνεπείας, ἢ θὰ ἀνατρέψῃ τὸν θεσμόν. Ἐνῷ ἡμεῖς ἀποβλέπομεν κυρίως νὰ ἔχωμεν ἀσφαλῶς θεμελιωμένον τὸν θεσμὸν οἰκονομικῶς διὰ νὰ μὴ κινδυνεύῃ ν’ ἀνατραπῇ. Καὶ ἐπανῆλθε καὶ πάλιν ἀπόψε ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων εἰς τὴν ἀσφαλιστικὴν εἰσφορὰν καὶ εἶπεν, ὅτι ἡ καταδίκη τοῦ συστήματος τοῦ εἰσαγομένου διὰ τοῦ σχεδίου νόμου προέρχεται ἀπὸ τὰς ἐπαγγελίας, ἢ μᾶλλον ἀπὸ τὰς δηλώσεις τὰς ὁποίας ἔκαμεν ὁ συνάδελφός μου κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, κατὰ τὴν ψήφισιν τοῦ νόμου διὰ τοῦ ὁποίου ἐθεσπίσθη τὸ 3% ἐπὶ τῶν διακινουμένων προϊόντων. Ἐδῶ θὰ ἐκφράσω ἓν παράπονον εἰς τὸν κ. Ἀρχηγὸν τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων, ὅτι ὅταν ἀνέλυσα τὸ θέμα δὲν μὲ παρηκολούθησεν. Εἶπον, κ. συνάδελφοι, τότε, ὅτι, ἄλλη ἡ περίπτωσις τῆς καθιερώσεως τοῦ 3% ἐπὶ τῶν διακινουμένων προϊόντων καὶ ἄλλο τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον ρυθμίζει τὸ σχέδιον νόμου. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ 3% ἐπὶ τῶν διακινουμένων προϊόντων ἦτο μία φορολογία ἐπὶ τῶν διακινουμένων προϊόντων ἐξ ἑκάστης Κοινότητος καὶ ὑπὲρ ἑκάστης Κοινότητος. Λαμβανομένου δὲ ὑπ’ ὄψιν, ὅτι ἑκάστη Κοινότης ἔχει περίπου ὁμοιόμορφον οἰκονομίαν, δὲν ὑπάρχει οὐδεμία ἀδικία. Διότι οἱ ἰσχυρότεροι οἰκονομικῶς εἰσφέρουν περισσότερον ἀπὸ τοὺς ἀδυνάτους. Ἂς ἴδωμεν μίαν Κοινότητα σταφιδοπαραγωγικήν. Πληρώνουν ὅλοι ἀναλόγως τῆς οἰκονομικῆς των δυνατότητος, διότι λόγῳ τῆς ὁμοιομορφίας τῆς οἰκονομίας των ὅλοι ἔχουν προϊὸν πρὸς πώλησιν καὶ ὁ ἔχων περισσότερον προϊὸν πρὸς πώλησιν πληρώνει περισσότερον ἐκείνου, ὁ ὁποῖος ἔχει ὀλιγώτερον προϊὸν πρὸς πώλησιν. Καὶ οὕτω τηρεῖται καὶ ἡ θεμελιώδης ἀρχὴ τοῦ Συντάγματος, ὅτι ἕκαστος συνεισφέρει ἀναλόγως τῶν οἰκονομικῶν του δυνάμεων. Προκειμένου, ὅμως, περὶ τῆς φορολογίας, περὶ τῆς εἰσφορᾶς τοῦ 2%, τῆς προβλεπομένης ὑπὸ τοῦ νομοσχεδίου, τὸ πρᾶγμα εἶναι ἐντελῶς διάφορον. Ἡ εἰσφορὰ θὰ γίνῃ ὑπὲρ τοῦ Ὀργανισμοῦ, δηλαδὴ ὑπὲρ μιᾶς ὀργανώσεως ἀφορώσης ὅλην τὴν χώραν. Ἐξ αὐτοῦ τοῦ λόγου ἡ ἀδικία εἶναι τρομακτική. Διότι ὁ ἔχων οἰκονομίαν κλειστήν, κατὰ τὸ πλεῖστον, διότι ἀπολύτως κλειστὴ δὲν εἶναι οὐδεμία ἀγροτική, δὲν θὰ πληρώνῃ μὲ τὴν φορολογίαν τοῦ 3% ἐπὶ τῶν διακινουμένων προϊόντων, ἐνῷ τὸ εἰσόδημά του συγκρινόμενον μὲ τὸ εἰσόδημα ἑνὸς ἀγρότου, ὁ ὁποῖος ἔχει ἐκχρηματιζομένην οἰκονομίαν καὶ τοῦ ὁποίου τὸ εἰσόδημα θὰ εἶναι ἴσον πρὸς τὸν Αʹ ἀγρότην, τὸν ἔχοντα τὴν κλειστὴν οἰκονομίαν, ὁ ἀγρότης ὁ ἔχων τὴν ἐκχρηματιζομένην οἰκονομίαν θὰ πληρώνῃ ἐπὶ τοῦ δυνατοῦ σχεδὸν τῆς παραγωγῆς του, ἐνῷ ἡ οἰκονομικὴ δυνατότης θὰ εἶναι ἡ ἰδία μὲ ἐκείνου, ὁ ὁποῖος θὰ πληρώνῃ ἐλάχιστα. Ἔφερα ἐπανειλημμένως, τὸ παράδειγμα τοῦ ρητινοσυλλέκτου. Εἶναι ὁ πτωχότερος τῶν ἀγροτῶν. Ὁ ρητινοσυλλέκτης θὰ πληρώνῃ ἐπὶ τοῦ συνόλου τοῦ εἰσοδήματός του, ἐνῷ ὁ Θεσσαλὸς καλλιεργητὴς, ὁ ὁποῖος παράγει σιτάρι, πατάτες, ὄσπρια, δὲν θὰ πληρώσῃ ἐπὶ τοῦ συνόλου, διότι δὲν θὰ πληρώσῃ ἐπὶ τῶν αὐτοκαταναλισκομένων. Αὐτό, λοιπόν, ὅταν τὸ ἴδωμεν ἐπὶ τοῦ συνόλου τῆς Χώρας, δημιουργεῖ ἀδικίας. Διότι θὰ ὑπάρξουν πολλαὶ περιπτώσεις, κατὰ τὰς ὁποίας οἱ οἰκονομικῶς ἰσχυρότεροι θὰ πληρώνουν ὀλιγώτερα ἀπὸ τοὺς οἰκονομικῶς ἀδυνατωτέρους. Τὸ ἀνέλυσα τοῦτο ἀπαντῶν καὶ τότε εἰς τὸν κ. Ἀρχηγὸν τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων. Ἀναγκάζομαι νὰ τὸ ἐπαναλάβω καὶ τώρα, διότι καὶ ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων τὸ ἐπανέλαβε καὶ διότι εἶναι ἐκ τῶν κυρίων διατάξεων τοῦ νομοσχεδίου. Εἶπεν καὶ κἄτι ἄλλο ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων, τὸ ὁποῖον κἄπως ὑπὸ ἄλλην ἔννοιαν τὸ παρουσίασε σήμερον. Εἶπε πρὸ ἡμερῶν εἰς τὴν Βουλὴν καὶ ἐν θυμῷ μάλιστα, ὅτι καλοῦνται νὰ πληρώνουν οἱ 700.000 χωρὶς νὰ παίρνουν τίποτε, ἐνῷ θὰ παίρνουν σύνταξιν μόνον οἱ 300.000. Ἀπόψε εἶπεν, ὅτι θὰ πληρώνουν 400 ἢ 500 δραχμὰς οἱ 700 χιλ. —τὸν μέσον ὅρον, ἐννοεῖ— ἐνῷ δὲν θὰ πάρουν σύνταξιν παρὰ μόνον, ὅταν συμπληρώσουν τὸ 60ὸν ἔτος τῆς ἡλικίας των.

§41Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ὑπάρχει διαφορὰ μεταξὺ τῶν δύο; Ποία;

§42Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Θέλετε νὰ μὴ ὑπάρχῃ; Ἐμὲ συμφέρει νὰ μὴ ὑπάρχῃ.

§43Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Δὲν θέλω νὰ μὴ ὑπάρχῃ. Νὰ μοῦ εἴπητε ποῦ ὑπάρχει.

§44Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Τότε κατηγορήσατε τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι διὰ τοῦ σχεδίου καθορίζει, ὅτι θὰ πληρώνουν 700.000 χωρὶς νὰ παίρνουν τίποτε, ἐνῷ ἀπόψε εἴπατε, ὅτι θὰ πληρώνουν 400–500 δραχμὲς διὰ νὰ περιμένουν νὰ συμπληρωθῇ ὁ συντάξιμος χρόνος καὶ νὰ πάρουν σύνταξιν. Εἶναι κἄπως διάφορον τὸ πρᾶγμα, κύριοι.

§45Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Μὰ καθόλου. Δι’ ὄνομα τοῦ Θεοῦ!

§46Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριοι συνάδελφοι, οὔτε ἐγὼ ἐγνώριζον τοὺς ἀσφαλιστικοὺς κανόνας καὶ τὰ ἀσφαλιστικὰ δεδομένα καὶ δι’ αὐτὸ δὲν ἠμπορῶ νὰ κατηγορήσω, ὅτι ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων εἶπεν τότε καὶ ἐπανέλαβεν ἀπόψε κάτι τι τὸ ὁποῖον σᾶς διαβεβαιῶ ὄχι ἁπλῶς ἀνορθόδοξον ἀσφαλιστικῶς εἶναι, ἀλλ’ εἶναι ἀκατανόητον. Εἶναι ἀπόλυτος κανὼν εἰς τὴν ἀσφάλισιν, ὅτι ἕνα μέρος τῶν ἀσφαλιζομένων θὰ συνταξιοδοτῆται καὶ ἕνα μέρος θὰ πληρώνῃ. Εἰς ὅλας τὰς ἀσφαλίσεις, δὲν ὑπάρχει ἀσφάλισις ποὺ νὰ δύναται νὰ εἰσπράττουν ὅλοι ταὐτοχρόνως. Θὰ πληρώνουν οἱ περισσότεροι διὰ νὰ εἰσπράττουν οἱ ὀλιγώτεροι. Τί λέγουν, κύριοι, οἱ ἀσφαλιστικοὶ κανόνες; Ὁ κανὼν εἶναι, ὅτι κατὰ τὸ πρῶτον στάδιον τῆς ἐφαρμογῆς τῆς ἀσφαλίσεως, προκειμένου περὶ ἀσφαλίσεως γήρατος, ἡ ἀναλογία εἶναι πολὺ μεγάλη καὶ ὅσο προχωρεῖ καὶ ἐπέρχεται ἡ λεγομένη ἀσφαλιστικὴ ὡρίμανσις, ἡ ἀναλογία μικραίνει. Εἰς τὸ πρῶτον στάδιον, ἡ ἀναλογία εἶναι ἕνα πρὸς 6, πρὸς 7, ἴσως καὶ μεγαλυτέρα, ὅταν ὡριμάσῃ πλέον εἶναι δεδομένον, ὅτι ἡ ἀναλογία εἶναι 1 πρὸς 4. Ἐν τῇ προκειμένῃ περιπτώσει ἡ ἀναλογία εἶναι ἕνα πρὸς τρία καὶ κάτι. Δηλαδὴ εἰς 1.050.000 οἰκογενείας θὰ συνταξιοδοτηθοῦν σύμφωνα μὲ τὸ σχέδιον τὸ ὑποβαλλόμενον ὑπὸ τὴν κρίσιν ἡμῶν 300.000. Ἐάν, κύριοι, ἐγνώριζέ τις ἐξ ὑμῶν ἀσφαλιστικὸν ὀργανισμὸν δυνάμει τοῦ ὁποίου ὅλοι οἱ ἀσφαλιζόμενοι παίρνουν σύνταξιν, σᾶς διαβεβαιῶ, ὅτι θὰ μὲ ἐξυπηρετήσῃ ἀπολύτως ἐὰν τὸ εἴπῃ καὶ θὰ ἐξυπηρετήσῃ ὄχι μόνον ἐμὲ ἀλλὰ καὶ ὅλους τοὺς συναδέλφους τοὺς ἀσχολουμένους μὲ τὸ θέμα αὐτό.

§47Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Μοῦ ἐπιτρέπετε;

§48ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μὴ διακόπτετε, παρακαλῶ.

§49Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργ.). Ἂς ἴδωμεν ποῖα εἶναι τὰ δεδομένα εἰς τὴν ἑλληνικὴν πραγματικότητα. Εἰς τὸ Ι.Κ.Α., συνταξιοῦχοι 100.000, ἠσφαλισμένοι 665.000. Δηλαδή, ἡ ἀναλογία μεταξὺ συνταξιούχων καὶ ἠσφαλισμένων 1 πρὸς 6,05. Ταμεῖον Ἀσφαλίσεως Τυπογράφων: Συνταξιοῦχοι, 2.300, ἠσφαλισμένοι 13.100, δηλαδὴ 1 πρὸς 6. Ταμεῖον Ἀσφαλίσεως Ο.Τ.Ε.: 750 συνταξιοῦχοι πρὸς 8.300, δηλαδὴ 1 πρὸς 11. Ταμεῖον Συντάξεως Νομικῶν: 6.400 συνταξιοῦχοι, πρὸς 17.000. Ἐδῶ ἡ ἀναλογία εἶναι μικρά. Ἐφθάσαμεν εἰς τὴν ὡρίμανσιν, δηλαδὴ ἕνα πρὸς 2,7. ΤΕΒΕ 31.000 συνταξιοῦχοι πρὸς 370.000, δηλαδὴ 1 πρὸς 9. Ταμεῖον Ἀσφαλίσεως Ἐμπόρων, 4.600 συνταξιοῦχοι, ἔναντι 17.400 δηλαδή, 1 πρὸς 4. Ταμεῖον Ἀρωγῆς Ὑπαλλήλων Ὑπουργείου Παιδείας, 6.500 ἔναντι 35.000, δηλαδή, 1 πρὸς 5,4. Τοῦ Ο.Γ.Α.: 300.000 ἔναντι 1.050.000, δηλαδή, 1 πρὸς τρία καὶ κάτι. Θὰ εἶναι, ἐπαναλαμβάνω, ἀκατανόητον...

§50ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Τῶν ἀγροτῶν εἶναι ἕνα πρὸς δέκα.

§51Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργ.). Κύριοι συνάδελφοι, ἐπὶ 1.050.000 οἰκογενειῶν, θὰ συνταξιοδοτοῦνται εὐθὺς ἀπὸ τῆς ἐνάρξεως τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ νόμου αἱ 300.000. Δηλαδή, εἶναι ἕνα πρὸς τρία καὶ κάτι.

§52Π. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ. Ἕνα πρὸς 2,5 εἶναι, κύριε Ὑπουργέ.

§53Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργ.). Ὄχι, ἕνα πρὸς τρία καὶ κἄτι. Εἶπεν, ὅμως, καὶ κἄτι ἄλλο ἀπόψε ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων, ὅτι θὰ πληρώνῃ διὰ τὴν ἀσφάλισιν γήρατος κατὰ μέσον ὅρον 400– 500 δραχμὰς ἑκάστη οἰκογένεια. Ἀναγκάζομαι νὰ ἐπαναλάβω ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον εἶπον πρὸ ἡμερῶν, ὅτι παρασυρόμεθα ἀπὸ τὴν διατύπωσιν τοῦ νομοσχεδίου, καταλογίζομεν ὅλην τὴν εἰσφορὰν εἰς τὴν ὁποίαν ὑποβάλλεται ὁ ἀγροτικὸς κόσμος εἰς τὴν σύνταξιν γήρατος, ἐνῷ ὡς γνωρίζετε καὶ ὡς προκύπτει ἐκ τοῦ νομοσχεδίου, ἡ εἰσφορὰ αὐτὴ πρόκειται νὰ καλύψῃ ἐξ ὁλοκλήρου τὴν ἀσφάλισιν τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς. Διότι, ὡς εἶπον καὶ πρὸ ἡμερῶν, δὲν νοεῖται ἀσφάλισις γεωργικῆς παραγωγῆς, εἰς τὴν ὁποίαν νὰ συντρέχουν καὶ κοινωνικοὶ πόροι. Ἄρα, τὰ 150 ἑκατομμύρια ἐκ τῶν 500 ἑκατομυρίων, τὰ ὁποῖα πρόκειται νὰ μᾶς ἀποδώσῃ τὸ 2% ἐπὶ τῆς ἀκαθαρίστου γεωργικῆς παραγωγῆς ἀντιστοιχοῦν ἐξ ὁλοκλήρου εἰς τὸ ἀσφάλιστρον τοῦ κινδύνου αὐτῆς τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς καὶ τὸ ὑπόλοιπον, τὰ 350 ἑκατομμύρια, ἀντιστοιχοῦν εἰς τὴν ἀσφάλισιν τοῦ γήρατος καὶ τὴν ἀσφάλισιν τῆς ἀσθενείας.

§54Π. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ. Ἀφοῦ θὰ παίρνουν ἐπὶ τῶν 750 οἱ 400, δὲν εἶναι ἕνα πρὸς 2,5, κ. Ὑπουργέ;

§55Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ὁ λογαριασμὸς γίνεται ἐπὶ τοῦ συνόλου. Εἶπα καὶ πρὸ ἡμερῶν, κ. συνάδελφε, εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι ἐὰν τὰ 350 ἑκατομμύρια, τὰ ὁποῖα ἀποτελοῦν τὴν ἀσφαλιστικὴν εἰσφορὰν τὴν καταβαλλομένην διὰ τὴν παροχὴν συντάξεως γήρατος καὶ διὰ τὴν παροχὴν τῆς περιθάλψεως τῆς ἀσθενείας, τὰ διαχωρίσωμεν καὶ ἀφαιρέσωμεν τὰ 225 ἑκατομμύρια, τὰ ὁποῖα ὑπολογίζονται ὡς εἰσφορὰ τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου διὰ τὴν παροχὴν περιθάλψεως, ἀσθενείας ἐξάγεται τὸ ἀποτέλεσμα, ὅτι διὰ τὴν ἀσφάλισιν γήρατος θὰ καταβάλλωνται 125 ἑκατομμύρια ἐτησίως. Τὰ 125 ἑκατομμύρια ἐτησίως ἀντιστοιχοῦν εἰς 125 δραχμὰς καὶ κἄτι ὀλιγώτερον κατὰ μέσον ὅρον εἰσφορὰ ἑκάστης ἀγροτικῆς οἰκογενείας διὰ τὴν ἀσφάλισιν γήρατος. Ἴσως μοὶ ἀντιλεχθῇ, ὅτι δὲν εἶναι ὀρθὸς ὁ διαχωρισμὸς αὐτὸς τὸν ὁποῖον κάμνω. Ἄς κάνωμεν ἕνα ἄλλον διαχωρισμόν. Ἔχομεν 350 ἑκατομμύρια εἰσφορὰ καὶ δαπάνας διὰ τὴν σύνταξιν γήρατος, διὰ τὴν παροχὴν περιθάλψεως καὶ ἀνοικτῆς καὶ νοσοκομειακῆς, ἀνερχομένη εἰς 1.350 ἑκατ., δηλαδὴ τὰ 800 ἑκατομμύρια εἶναι δαπάνη τῆς συντάξεως γήρατος, 255 ἑκατομμύρια εἶναι ἡ δαπάνη τῆς παροχῆς ἀνοικτῆς ἰατρικῆς περιθάλψεως, 300 ἑκατομμύρια εἶναι τὸ δαπανώμενον ἐκ μέρους τοῦ κράτους ἀπὸ τὸν προϋπολογισμὸν διὰ τὴν παροχὴν νοσοκομειακῆς περιθάλψεως εἰς τὸν ἀγροτικὸν κόσμον καὶ 30 ἕως 35 ἑκατομμύρια εἶναι περίπου ἡ δαπάνη τῆς λειτουργίας τοῦ θεσμοῦ. Αὐτὰ μᾶς κάνουν 1.350.000.000 ἢ 1.360.000.000. Τὰ 350 ἑκατομμύρια ἔναντι τοῦ 1.350.000.000 εἶναι περίπου τὸ 25 ἕως 26%. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει τὸ ποσοστὸν κατὰ τὸν λογαριασμὸν αὐτὸν τὸν ὁποῖον κάμνω τώρα, τὸ ποσοστὸν τῆς συμμετοχῆς τῆς ἀσφαλιστικῆς εἰσφορᾶς εἰς τὴν δαπάνην τῆς συντάξεως γήρατος εἶναι τὸ 25% τῶν 800 ἑκατομμυρίων, δηλαδὴ περίπου 200 ἑκατομμύρια. Καὶ κατ’ αὐτὸν τὸν λογαριασμὸν ἡ εἰσφορὰ ἑκάστης ἀγροτικῆς οἰκογενείας διὰ τὴν ἀσφάλισιν γήρατος, δὲν ὑπερβαίνει κατὰ μέσον ὅρον τὰς 200 δραχμὰς ἐτησίως, ὄχι τὰς 500, ὅπως ἐπανειλημμένως ἐλέχθη, τόσον ἐκ μέρους τῶν ρητόρων τῆς Ἀριστερᾶς, ὅσον καὶ ἀπόψε ἐκ μέρους τοῦ κ. Ἀρχηγοῦ τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων. Κύριοι συνάδελφοι, ἐλπίζω, ὅτι θὰ ἀναγνωρισθῇ ἐκ μέρους τοῦ κ. Ἀρχηγοῦ τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων, ὅτι ὑπάρχει διαφορὰ ἀντιλήψεως. Ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων λαμβάνει μίαν θέσιν εἰς τὴν ὁποίαν εἶναι ἀμετακίνητος. Ἐγὼ ἔκαμα καὶ εἰς τὸ παρελθὸν καὶ ἀπόψε κριτικὴν τῆς θέσεώς του. Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ τὴν κάμω. Θὰ ἤθελα νὰ μὴ εὑρεθῶ εἰς τὴν θέσιν νὰ ἀναγκασθῶ νὰ κάνω τὴν κριτικὴν καὶ νὰ ἀποδείξω, ὅσα ἀπέδειξα. Πάντως, νομίζω, ὅτι τὰ δεδομένα τὰ οἰκονομικὰ καὶ τὰ πληθυσμιακὰ ἀποδεικνύουν, ὅτι τὸ δίκαιον εὑρίσκεται μὲ τὸ μέρος τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἐμοῦ προσωπικῶς. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Κυβερνητικῆς πλευρᾶς).

§56Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, καταλήγω εἰς συμπέρασμα, ὅτι εἶναι δύσκολον νὰ συνεννοηθῶμεν μὲ τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας. Ἐλπίζω, ὅτι ἀλλαχοῦ θὰ εὑρεθῇ ἡ κατανόησις. Διεπίστωσα ἐπίσης, ὅτι δὲν ἀπέβη πρὸς ὠφέλειαν τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας ἡ πρόσφατος ἐμβρίθειά του εἰς τὰς ἀναλογιστικὰς μελέτας. Ἐπεκαλέσθην ὡρισμένους ἀριθμούς. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας ἠγνόησε τὴν βασιμότητα τῶν ἄλλων μου ἀριθμῶν καὶ ἐπέμεινε μόνον ἐπὶ ἑνός. Θὰ συζητήσωμεν περὶ αὐτοῦ, ἀλλὰ ἡ καλὴ πίστις ἐπέβαλε νὰ δηλώσῃ πρῶτον, ὅτι ἐπὶ ὅλων τῶν ἄλλων, ἐπὶ τῶν ὁποίων δὲν ἔκαμε λόγον, ὑπῆρξε πλήρης ἡ θεμελίωσις. Αὐτὸ ἐπέβαλεν ἡ καλὴ πίστις. Αὐτὴ εἶναι ἡ πρώτη παρατήρησις. Καὶ ἐπαναφέρω τοὺς ἀριθμοὺς εἰς τὴν μνήμην τῆς Βουλῆς. Ὁ πόρος τοῦ χαρτοσήμου παρέμεινεν ἀναμφισβήτητος, ὁ πόρος τῶν σιγαρέττων ἀναμφισβήτητος, ὁ πόρος τῆς ἀποδόσεως τοῦ 1% ἐπὶ τῶν διακινουμένων ἀγροτικῶν προϊόντων ἀναμφισβήτητος. Ἑπομένως, πλήρης θεμελίωσις. Καὶ ὑπολείπεται καὶ πάλιν τοῦτο τὸ αἰώνιον θέμα τοῦ τίτλου τῆς φορολογητέας ὕλης τῶν εἰδῶν πολυτελείας. Εἶμαι βέβαιος, ὅτι, ὅ,τι ὀνομάζομεν βυζαντινισμόν, εἶναι ἀπείρως ἠπιώτερον ἀπὸ αὐτὸ ποὺ συμβαίνει τώρα ἐνώπιον τῆς αἰθούσης. Εὗρον εἰς τὸν πίνακα τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος μὲ τίτλον «εἴδη πολυτελείας» εἰσαγόμενα 60.000.000 δολλάρια καὶ τὰ φορολογῶ μὲ 5%. Μοῦ εἶπον, γνωρίζετε, ὅτι ὁ τίτλος αὐτός, μὲ ὑποσημείωσιν «εἴδη μὴ πρώτης ἀνάγκης», δὲν ἀνταποκρίνεται πρὸς τὸν κείμενον νόμον, ὁ ὁποῖος ὁρίζει ποῖα εἶναι τὰ εἴδη πολυτελείας. Καὶ ἀπήντησα, ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει μεταβάλλω τὸν τίτλον καὶ τὰ ὀνομάζω μόνον εἴδη μὴ πρώτης ἀνάγκης. Καὶ λήγει τὸ θέμα. Καὶ ἐπειδὴ ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν εἶπεν, ὅτι πρέπει νὰ ἀναγράφωνται καὶ εἰς τὸν νόμον τὰ εἴδη, εἶπα, ὅτι εἰς τὴν ἀνατύπωσιν θὰ ἀναγραφῇ ἡ φορολογητέα ὕλη. Ἐὰν ὑπῆρχε θέλησις ἑκατέρωθεν συνεννοήσεως θὰ ἦτο ἀδύνατον νὰ συνεχίζεται διαφωνία ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ θέματος. Αὐτὸ ὑπαγορεύει ἡ Ἑλληνικὴ γλῶσσα καὶ ἀνθρωπίνη λογική. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀπάντησις διὰ τὸ κεφάλαιον τῶν πόρων πρὸς τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας. Καὶ ἐρχόμεθα εἰς τὸ ἄλλον κεφάλαιον τῆς ἀπογραφῆς. Δι’ ἑκατοστὴν φορὰν εἶπεν ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, «ὁ κ. Παπανδρέου ἀρχικῶς ὡμίλησε περὶ 100.000 δικαιούχων». Ἦτο δικαίωμά μου νὰ ὁρίσω τὸν ἀριθμὸν τῶν δικαιούχων κατὰ τὴν κρίσιν μου. Καὶ ὅταν ἐνόμισα, ὅτι μοῦ κατέστη δυνατὸν νὰ εὕρω πόρους ἐπαρκεῖς διὰ μεγαλύτερον ἀριθμὸν δικαιούχων τὸν ηὔξησα εἰς 130.000. Μὲ ἠρωτήσατε ἐπὶ ποίων ἀπογραφικῶν δεδομένων ἐστηρίχθην. Καὶ σᾶς ἀπήντησα, εἰς τὴν ἀρχικήν μου δήλωσιν ὥρισα 100.000, διότι τόσος εἶναι ὁ ἀριθμὸς τῶν ἀγροτῶν ἄνω τῶν 65 ἐτῶν εἰς τὰς «ἀγροτικὰς» περιφερείας. Καὶ ἡ ἀπογραφὴ ὁρίζει τρεῖς κατηγορίας περιοχῶν, ἀγροτικάς, ἡμιαστικάς, ἀστικάς. Αἱ 100.000 εἶναι οἱ ἄνω τῶν 65 ἐτῶν ἀγρόται τῶν ἀγροτικῶν περιοχῶν, τῶν χωρίων. Ἔπειτα, καὶ διαπιστώσας, ὅτι δύναμαι νὰ ἱκανοποιήσω μεγαλύτερον ἀριθμόν, διότι ἐξησφάλισα ποσὸν 468 ἑκατομμυρίων, προσέθεσα καὶ τοὺς ἀγρότας τῶν ἡμιαστικῶν καὶ τῶν ἀστικῶν περιφερειῶν καὶ ἔφθασα εἰς τὸν ἀριθμὸν τῶν 118.000 ἀγροτῶν καὶ 12.000 γυναικῶν. Ἑπομένως, τὸ νὰ ὁρίσω τὴν μίαν φορὰν 100.000 καὶ τὴν ἄλλην 130.000, εἶναι δικαίωμά μου, εἶναι πολιτική, ἡ ὁποία καὶ εἰς τὰς δύο περιπτώσεις ἐστηρίχθη ἐπὶ ἀντικειμενικῶν ἀπογραφικῶν δεδομένων. Προχθὲς ἀκόμη ἤσκησεν αὐτὸ τὸ δικαίωμα ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας ἐνώπιον τῆς Βουλῆς. Ἐνῷ πρῶτον ἀπέκλεισεν ὅσους ἐλάμβανον πολεμικὴν σύνταξιν, τῆς συντάξεως τῆς ἀγροτικῆς, μετέβαλε γνώμην, προσθέσας ἐπιβάρυνσιν 35 ἑκατομμυρίων καὶ ἀποδεχθεὶς τὴν τροπολογίαν. Ἤσκησε πολιτικήν, διότι ἔκρινεν, ὅτι ἦτο δυνατὸν νὰ κάμῃ προσθήκην 35 ἑκατ., ὅπως εἰς πᾶσαν περίπτωσιν αἱ Κυβερνήσεις δέχονται τροπολογίας καὶ μεταβάλλουν διατάξεις νομοσχεδίων. Πῶς εἶναι δυνατόν, λοιπόν, ἔπειτα ἀπὸ αὐτὰς τὰς ἐξηγήσεις νὰ ἐπανέρχεται ὁ ἰσχυρισμός, ὅτι «ὁ κ. Παπανδρέου ἀρχικῶς εἶπεν 100.000, ἀλλὰ ἔπειτα τὰς ἔκαμεν 130.000; Ἰδοὺ τὸ σκάνδαλον, ἰδοὺ ἡ ἔλλειψις θεμελίων»!! Ἀπαντῶ: Ἰδοὺ ἡ ἔλλειψις στοιχειώδους κατανοήσεως. Αὐτά, καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὸν ἀριθμὸν τῶν 100.000. Ἐπίσης δὲν εἶναι, εἶπον, κοινὰ τὰ ἀπογραφικὰ δεδομένα, ἐκ τῶν ὁποίων ἐκκινοῦμεν, διότι ἐγὼ ὡμίλησα περὶ 158.000 ἀνδρῶν, ἐνῷ τώρα εἶναι κατά τι περισσότερον εἰς τὴν δοκιμαστικὴν ἀπογραφήν. Ἀλλὰ ὁ ἀριθμὸς τῶν 160.000 εὑρίσκεται εἰς δήλωσιν καὶ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας καὶ τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως. Ἐάν, ἑπομένως, ὁ ἀριθμὸς αὐτὸς ἀμφισβητῆται, παρακαλῶ ἡ ἀμφισβήτησις νὰ ἐπιστραφῇ πρὸς τοὺς ἰδίους. Λήγει, ἑπομένως, τὸ θέμα τῆς θεμελιώσεως καὶ εἰς τὰς δύο κατηγορίας. Καὶ εἰς τὴν κατηγορίαν τῶν πόρων καὶ εἰς τὴν κατηγορίαν τῶν δικαιούχων. Καὶ ἐρχόμεθα εἰς ἄλλο θέμα. Εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, πῶς εἶναι δυνατὸν ἄνθρωπος ὑπεύθυνος, ὅπως ὁ κ. Παπανδρέου, νὰ ζητῇ ἐπιβαρύνσεις μὲ γενίκευσιν τῆς συντάξεως τῶν 300 δραχμῶν, ὅταν πρόκειται νὰ εἶναι τόση ἡ αὔξησις; Ἰδοὺ ἡ ἀπάντησις. Δύναμαι νὰ τὸ ἀξιώσω, κ. Ὑπουργέ, διότι τὸ προβλέπω εἰς τὸ ἰδικόν μου σχέδιον. Καὶ δεύτερον, ὅταν τὸ προέτεινα εἰς τὸ ἰδικόν μου σχέδιον, τοῦ ὁποίου τὴν εὐθύνην τῆς διαρθρώσεως δὲν ὑπέχω, τὸ συνέδεσα μὲ τὴν μὴ καταβολὴν συντάξεως εἰς τοὺς εὐπόρους. Ἐξησφάλισα τὴν ἐπάρκειαν τῆς χορηγήσεως 300 δραχμῶν εἰς τοὺς ἀπόρους μὲ ἐξαίρεσιν τῶν εὐπόρων. Ἰδοὺ ἡ ἀπάντησις. Ἂν καὶ τὴν θεωρῶ περιττήν, διότι δὲν εἶχον καμμίαν ὑποχρέωσιν νὰ διαρθρώσω ἐγὼ τὸ κυβερνητικὸν νομοσχέδιον. Ὑποχρέωσιν ἔχω νὰ διαρθρώσω τὸ ἰδικόν μου. Ἀλλὰ μοῦ εἶπε κατόπιν. «Ὑποστηρίζετε, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ ἀσφάλισις, εἰς τὴν ὁποίαν ὅλοι νὰ λαμβάνουν καὶ κανεὶς νὰ μὴ δίδῃ;» Κύριε Ὑπουργὲ τῆς Γεωργίας, εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποστηρίξω αὐτὸν τὸν παραλογισμόν; Εἰς πᾶσαν ἀσφάλισιν δίδουν οἱ περισσότεροι καὶ λαμβάνουν ἐξ αὐτῶν οἱ ὀλιγώτεροι, ὅταν ἔλθῃ ἡ ὥρα των. Ἀλλὰ δι’ αὐτό, κ. Ὑπουργὲ τῆς Γεωργίας, καθιέρωσα εἰς τὸ σχέδιόν μου τὸ σύστημα τῶν δύο σταδίων, εἰς τρόπον ὥστε κατὰ τὸ πρῶτον στάδιον οὐδεὶς ἐκ τῶν ἀγροτῶν νὰ δίδῃ καὶ νὰ λαμβάνουν οἱ ἀπορώτεροι, αἱ 130.000. Αὐτὴ ἦτο ἡ ἀρετὴ τοῦ σχεδίου μου. Καὶ κατὰ τὸ δεύτερον στάδιον θὰ ἔδιδον καὶ οἱ ἀγρόται. Ἀλλὰ τότε θὰ ἐξέλεγον ἐκείνους τοὺς πόρους, ποὺ δὲν θὰ ἐβάρυναν τὴν αὐτοκατανάλωσίν των, ὅπως σήμερον. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀπάντησίς μου καὶ αὐτὴ εἶναι ἡ βαρεῖα εὐθύνη, τὴν ὁποίαν καταλογίζω εἰς τὸ κυβερνητικὸν νομοσχέδιον. Βεβαίως, ἔχει καὶ μειονεκτήματα ἡ φορολογία ἐπὶ τῶν διακινουμένων ἀγροτικῶν προϊόντων. Δὲν ὑπάρχει καμμία φορολογία ἄψογος. Ἀλλὰ ἡ φορολογία ἐπὶ τῆς αὐτοκαταναλώσεως τῶν ἀγροτῶν εἶναι ἐν πάσῃ περιπτώσει ἀπαράδεκτος. Καὶ αὐτὸ εἶναι τὸ βαρὺ μειονέκτημα τοῦ κυβερνητικοῦ νομοσχεδίου. Οἱ ἄποροι, οἱ ὀρεινοί, οἱ ὁποῖοι μόνον παράγουν διὰ τὴν αὐτοκατανάλωσιν, αὐτοὶ θὰ κληθοῦν νὰ καταβάλουν, ὅσοι καταβάλλουν κατ’ ἔτος 500 δραχμάς, διὰ νὰ λάβουν 180 δραχμὰς σύνταξιν μετὰ δεκάδας ἐτῶν! Αὐτὴ λοιπὸν εἶναι ἡ ἀποστολή μας; Θέλομεν νὰ τοὺς βοηθήσωμεν ἢ νὰ τοὺς ἐπιβαρύνωμεν; Περνοῦν μίαν τραγικὴν ζωήν. Οἱ ἀριθμοὶ βεβαιοῦν, ὅτι τὸ εἰσόδημα τῶν ὀρεινῶν ἀγροτῶν μας εἶναι ἀπάνθρωπον. Δὲν ἐπιτρέπεται νὰ ὑπάρξῃ καμμία διάταξις νόμου, ἡ ὁποία, καθ’ οἱονδήποτε τρόπον, νὰ τοὺς ἐπιβαρύνῃ. Ἐπιβάλλεται νὰ ὑπάρχουν μόνον διατάξεις νόμου, αἱ ὁποῖαι προσφέρουν. Ἰδοὺ διατί, κ. Πρόεδρε, ὑπεστήριξα, τὸ πρῶτον στάδιον, εἰς τὸ ὁποῖον δίδομεν 500 ἑκατομμύρια, χωρὶς νὰ ζητοῦμεν. Καὶ τὸ δεύτερον, εἰς τὸ ὁποῖον ἡ φορολογία θὰ ἐπιτρέπεται νὰ ἐπιβληθῇ μόνον ἐπὶ τῶν διακινουμένων ἀγροτικῶν προϊόντων, τότε νὰ προστατευθῇ ἡ αὐτοκατανάλωσις τῶν ἀπόρων. Καὶ ὅταν ἡ Κυβέρνησις θέτῃ εἰς ἐφαρμογὴν τὴν πολιτικήν, τὴν ὁποίαν ἀνέπτυξα πρὸ ἑνὸς ἔτους, τὴν θέτει εἰς ἐφαρμογὴν μὲ βῆμα σημειωτόν, τὴν πολιτικήν. «Τοῦ συμπληρωματικοῦ ἀγροτικοῦ εἰσοδήματος» σημαίνει, ὅτι εὐρύνεται ἡ περιοχὴ τῆς αὐτοκαταναλώσεως καὶ διὰ τοὺς ἀπόρους καὶ αὐτὴν πρέπει νὰ προστατεύσωμεν. Δὲν ἐπιτρέπεται ἀπὸ τὴν μίαν πλευρὰν νὰ βοηθοῦμεν τὴν αὐτοκατανάλωσιν τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου καὶ παραλλήλως νὰ τὴν ἐπιβαρύνωμεν μὲ τὴν ἐπαχθῆ φορολογίαν. Ὅρος ὑπάρξεως πάσης ἀγροτικῆς πολιτικῆς πρέπει νὰ εἶναι ὁ σεβασμὸς τῆς αὐτοκαταναλώσεως τοῦ πτωχοῦ ἀγρότου. Μὲ αὐτὴν τὴν προϋπόθεσιν πρέπει νὰ ρυθμίζωνται ὅλαι αἱ φορολογίαι. Καὶ διότι ἡ φορολογία βαρύνει τὴν αὐτοκατανάλωσιν, ἀποδοκιμάζομεν τὸ νομοσχέδιον καὶ ἀναμένομεν τὴν ἀπάντησιν ἀπὸ τὸν ἀγροτικὸν κόσμον. (Χειροκροτήματα).

§57Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Δὲν ἐπεθύμουν καὶ δὲν εἶχον οὐδένα λόγον νὰ παρεμβληθῶ εἰς τὸν διάλογον μεταξὺ τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ἀρχηγοῦ τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων καὶ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας, ἐπειδὴ ὅμως ἀνεμίχθη τὸ ὄνομά μου......

§58Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ὡς γείτων τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ἢ ὡς φίλος μου ἀναμιγνύεσθε;

§59Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Καὶ ὑπὸ τὰς δύο ἰδιότητας, νὰ εἶσθε ἀπολύτως βέβαιος, ὅτι θὰ προσπαθήσω νὰ εἶμαι ἐντελῶς ἀντικειμενικός. Θὰ ἐνθυμῆται ἡ Βουλή, ὅτι ὅταν συνεζητεῖτο τὸν Ἰανουάριον ἢ Φεβρουάριον παρελθόντος ἔτους ἡ ὑπόθεσις αὐτή, ἔσπευσα νὰ συνομολογήσω τὴν ἀγαθὴν πρόθεσιν τοῦ κ. Ἀρχηγοῦ τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων ὑποβαλόντος τὴν πρότασιν τὴν γνωστὴν ἐκείνην, εἶπα ὅμως, καὶ θὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ νὰ τὸ ἐπαναλάβω, ὅτι ἡ πρότασις δὲν ἀντιμετώπιζε τὸ θέμα, ὅπως ἔπρεπε. Δὲν γνωρίζω ποία ἦτο ἡ φράσις ἡ ὁποία ἔδωσε τὴν ἀφορμὴν τῆς κατ’ ἀνακοπὴν συζητήσεως......

§60Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Δὲν τὴν ἠκούσατε;

§61Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Τὴν ἤκουσα ἀλλὰ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἔχει ἐνδιαφέρον εἶναι τοῦτο, ἐὰν ἡ πρότασις αὐτὴ ὑποβληθεῖσα ὑπὸ τοῦ κ. Ἀρχηγοῦ τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος ἀντιμετώπιζεν ἐπαρκῶς ἢ ὄχι τὸ θέμα.

§62Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Πολὺ ὀρθῶς.

§63Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Καὶ εἶχον εἴπει τότε, ὅτι εἰς τὴν ἀγροτικὴν ἀσφάλισιν πρώτην θέσιν κατέχει ἡ ἀσφάλισις τῆς ὑγείας, ἡ ὁλοκλήρωσις τῆς ἀσφαλίσεως τῆς ὑγείας, καὶ ἐπακολουθεῖ ἡ ἀσφάλισις τοῦ γήρατος. Καὶ εἶχον εἴπει ἐν συνεχείᾳ, ὅτι ὑπάρχει διαφορὰ μεταξὺ τῶν Κυβερνητικῶν στοιχείων τὰ ὁποῖα ὑπῆρχον τὴν στιγμὴν αὐτὴν καὶ τῶν στοιχείων τοῦ κ. Ἀρχηγοῦ τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων ὅσον ἀφορᾷ τοὺς πόρους καὶ τὰ δικαιούμενα πρόσωπα. Εἶχεν ἐκτιμήσει ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων τὸν ἀριθμὸν τῶν δικαιούχων ἀνδρῶν. Ὑπῆρξεν διαφορὰ ὡς πρὸς τὸν ἀριθμὸν ἐκεῖνον λόγῳ τῆς ἐκπτώσεως εὐπόρων ἢ ἄλλων κατηγοριῶν. Εἶχεν προσθέσει ὁ ἀξιότιμος κ. Ἀρχηγὸς τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων, ὅτι εἰς τὸν ἀριθμὸν τῶν συνταξιοδοτηθησομένων ἔπρεπε νὰ συμπεριληφθῇ ἕνας συμβολικὸς — νομίζω, ὅτι ἀποδίδω ἐπὶ λέξει— ἀριθμὸς γυναικῶν, 12.000. Καὶ εἶπον, ὅτι δὲν ἀντιλαμβάνομαι τί θὰ ἀντιπροσωπεύσῃ ὁ συμβολικὸς αὐτὸς ἀριθμὸς τῶν 12.000 ἔναντι τοῦ συνόλου τοῦ γυναικείου ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ. Διότι ὑπενθύμισα, ὅτι μόνον αἱ ἄγαμοι γυναῖκες εἰς τὴν ὕπαιθρον, ἐπὶ τῇ βάσει τῶν στοιχείων τὰ ὁποῖα εἶχον, ἐκάλυπτον τὸν ἀριθμὸν τῶν 12.000, ἄγαμοι ἡλικίας 65 ἐτῶν.

§64Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Τὸ εἴχατε καὶ τότε διατυπώσει εἰς τὴν Βουλὴν καὶ εἰς μίαν ἀλληλογραφίαν μας ἡ ὁποία ἐδημοσιεύθη εἰς τὸ «Βῆμα». Πρῶτον, συμβολικὸς ἀριθμὸς σημαίνει τὴν συμβολικότητα τῆς συμμετοχῆς ἐπίσης καὶ τῶν γυναικῶν, διότι ἐπεθύμουν νὰ μὴ δοθῇ ἡ ἐντύπωσις, ὅτι εἶναι θέμα δογματικῆς ἀρχῆς ἡ μὴ συμμετοχὴ τῶν γυναικῶν. Καὶ ἤθελα νὰ ὑπάρξῃ καὶ μία κατηγορία γυναικῶν ὥστε νὰ διαπιστωθῇ, ὅτι αἱ γυναῖκες μετέχουν, ἀλλὰ ἡ ἐπέκτασις εἰς μεγαλύτερον ἀριθμὸν θὰ γίνῃ βραδύτερον. Αὐτὸ σημαίνει συμβολικὸς ἀριθμός.

§65Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ ὑπάρχει ἡ διαφωνία μας.

§66Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἐγὼ ἐχρησιμοποίησα τὴν λέξιν καὶ αὐτὴ εἶναι ἡ ἔννοιά της. Ἀνεφέρατε πάλιν τὰς ἀγάμους γυναῖκας. Ἀλλὰ καὶ τότε ἀπήντησα, ὅτι δὲν ἀνέγραφεν ἀγάμους γυναῖκας τὸ σχέδιόν μου. Ἀνέγραφε χήρας αἱ ὁποῖαι δὲν εἶχον υἱοὺς καὶ ἀγάμους θυγατέρας. Καὶ μὲ τὸν περιορισμὸν αὐτὸν ὁ ἀριθμὸς τῶν 12.000 εἶναι ὑπέρμετρος. Ἐὰν περιείχοντο αἱ ἄγαμοι γυναῖκες ὁ ἀριθμὸς οὗτος θὰ ἦτο μεγαλύτερος. Ἀλλὰ δὲν περιείχοντο.

§67Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Τὸ πρᾶγμα δὲν διαφέρει, κ. Πρόεδρε. Τὶ σημαίνει συμβολικὸς ἀριθμός, βεβαίως εἶναι γνωστόν, ὥστε δὲν χρειάζεται νὰ ἔχῃ κανεὶς τὴν ἰδιάζουσαν ἰδικήν σας δυνατότητα ἀκριβολόγου κυριολεξίας διὰ νὰ δώσῃ τὴν ἔννοιαν.

§68Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἀλλὰ διότι ἐθεωρήθη ἀκατανόητος, ὤφειλα νὰ τὸν ἑρμηνεύσω.

§69Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Ἀλλὰ ἀκριβῶς αὐτὸ τὸ ἀντιμετώπισα τότε καὶ εἶπον, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ θεωρηθῇ ἐπαρκὴς καὶ ἱκανοποιητικὴ ἡ πρότασις ἡ ὁποία λέγει, ὅτι θὰ δώσῃ σύνταξιν εἰς ἕνα συμβολικὸν ἀριθμὸν γυναικῶν, τῶν γυναικῶν αἱ ὁποῖαι δὲν ἔχουν τέκνα ἄγαμα ἢ ἔγγαμα, ἐνῷ εἶναι γνωστόν, ὅτι μόνον αἱ ἄγαμοι αἱ ὁποῖαι δὲν ἔχουν τέκνα καλύπτουν τὸν ἀριθμὸν τῶν 12.000. Καὶ ἐτόνισα, ὅτι ἐὰν ἐπρόκειτο νὰ ἀντιμετωπισθῇ τὸ θέμα τῆς ἀσφαλίσεως τῶν ἀγροτῶν θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι γνωστὸς ὁ ἀριθμὸς τῶν ἀνδρῶν οἱ ὁποῖοι θὰ ἐδικαιοῦντο συντάξεως καὶ τῶν γυναικῶν αἱ ὁποῖαι ἐπίσης θὰ πρέπει νὰ δικαιοῦνται συντάξεως. Διότι δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ περιορισθῶμεν εἰς τὸν συμβολικὸν ἀριθμὸν τῶν 12.000 ἢ οἱονδήποτε ἄλλον.

§70Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Αὐτὴ εἶναι πολιτική. Εἶναι ἡ γνώμη μου καὶ εἶναι ἡ γνώμη σας.

§71Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Ἐγὼ σᾶς εἶπον, ὅτι ἐξεδήλωσα διαφωνίαν εἰς τὸ σχέδιόν σας. Καὶ νομίζω, ὅτι ἔχω φθάσει εἰς τὸ τέρμα τοῦ τμήματος τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ τὴν ἔκτασιν τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ἠσφαλισμένων. Εἴχατε προσδιορίσει τὸν ἀριθμὸν τῶν ἀνδρῶν μὲ κἄποιαν διαφοράν. Εἴχατε δεχθῆ ἕνα συμβολικὸν ἀριθμὸν γυναικῶν, ἐνῷ κατὰ τὴν ἀντίληψιν τὴν κυβερνητικὴν διὰ νὰ ὁμιλήσωμεν περὶ ἀσφαλίσεως θὰ ἔπρεπε νὰ ἔχωμεν πλήρη στοιχεῖα τοῦ ἀσφαλιστέου πληθυσμοῦ καὶ τοῦ ἀνδρικοῦ καὶ τοῦ γυναικείου.

§72Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Καὶ τώρα δὲν τὰ ἔχετε.

§73Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Ὅσον ἀφορᾷ τὰ ἔσοδα ἐνθυμοῦμαι αὐτὴν τὴν στιγμὴν τὴν ζωηρὰν δυσφορίαν διὰ τὰ στοιχεῖα τὰ ὁποῖα εἶχεν δώσει τὸ Γεν. Λογιστήριον ἢ ἡ Γενικὴ Διεύθυνσις Φορολογίας καὶ τὴν ἐπίκρισιν......

§74Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Καὶ τοὺς ἀπέδωκα δικαιοσύνην.

§75Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Βεβαίως, δὲν θὰ τὸ παραλείψω. Καὶ τὴν ἐπίκρισιν τὴν ἠσκήσατε κατὰ ἓξ διατυπώσεων «περίπου». Βεβαίως, ὅταν σᾶς ἔδωσα τὰς ἐξηγήσεις καὶ σᾶς εἶπον, ὅτι σύμφωνα μὲ τὸν τελευταῖον σχετικὸν νόμον, τὸ 1% ὑπὲρ τῆς Ἀγροφυλακῆς δὲν ἔχει τὴν καθολικότητα τὴν ὁποίαν εἶχε τὸ 2% ὑπὲρ τῶν Ὀργανισμῶν τῆς τοπικῆς αὐτοδιοικήσεως, ἀπεδώσατε δικαιοσύνην εἰς τὸν κατηγορηθέντα Γενικὸν Διευθυντὴν καί, ἐμμέσως, εἰς τὸν Ὑπουργόν, ὁ ὁποῖος ὑποτίθεται, ὅτι ἐπηρέασε ἢ παρέσυρε τὸν Γενικὸν Διευθυντὴν εἰς τὴν παροχὴν τῶν ἀνακριβῶν αὐτῶν στοιχείων. Γεγονὸς ὅμως παραμένει, ὅτι κατὰ τὴν πρότασίν σας —καὶ μὴ θελήσετε νὰ ἀναζητήσετε εἰς ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα λέγω οἱανδήποτε διάθεσιν ἀντιδικίας— τὸν πόρον ὑπὲρ τῆς Ἀγροφυλακῆς ἐκεῖνον ἀνεζητήσατε διὰ τὴν ἀγροτικὴν ἀσφάλισιν. Καὶ σᾶς ἀπήντησε τότε τὸ ἔγγραφον τοῦ Ὑπουργείου καὶ ἔδωσα καὶ ἐγὼ στοιχεῖα ἐδῶ, ὅτι ὁ πόρος αὐτὸς δὲν ἀποδίδει τὰ 80–90 ἑκατομμύρια ἐτησίως, ἀλλὰ 70 ἑκατομμύρια ἢ καὶ ὀλιγώτερα. Ἐνθυμοῦμαι μάλιστα εἰς τὰς λεπτομερείας, ὅτι τὸ ἔγγραφον τοῦ Ὑπουργείου ἀνέφερε ἀριθμὸν μεγαλύτερον τῆς πραγματικῆς ἀποδόσεως τοῦ ἔτους ἐκείνου. Πέραν αὐτοῦ, εἶχον τὴν εὐκαιρίαν τότε, ὁμιλῶν ἐξ ἀφορμῆς τῆς προτάσεώς σας, εἰς τὴν ὁποίαν ἀπέδωσα τὴν ὀφειλομένην τιμήν, νὰ εἴπω, ὅτι τὸ θέμα αὐτὸ τῆς διαθέσεως τοῦ πόρου ὑπὲρ τῆς Ἀγροφυλακῆς διὰ τὴν ἀγροτικὴν ἀσφάλισιν, δὲν λύει τὸ ζήτημα, δὲν δημιουργεῖ πόρον. Διότι ἤδη ὁ πόρος αὐτὸς εἶναι ἔσοδον τοῦ προϋπολογισμοῦ καὶ καλύπτει ὡρισμένας ἀνάγκας. Κατὰ συνέπειαν, ἡ μετάθεσις ἀπὸ τὰ γενικὰ ἔσοδα τοῦ προϋπολογισμοῦ εἰς τὸν εἰδικὸν λογαριασμὸν ἢ εἰς τὸν εἰδικὸν Ὀργανισμὸν τῆς ἀγροτικῆς ἀσφαλίσεως δὲν ἐξασφαλίζει τὸν πόρον, διότι ἀμέσως ἀνακύπτει τὸ πρόβλημα τοῦ ἐλλείμματος τὸ ὁποῖον θὰ ἐσημειοῦτο εἰς τὸν κρατικὸν προϋπολογισμόν.

§76Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἐφόσον ὁ φόρος ἦτο ὑπὲρ τῆς Ἀγροφυλακῆς ἦσαν βάσιμοι αἱ ἐξαιρέσεις. Ἀφοῦ ὅμως θὰ ἐπρόκειτο νὰ διατεθῇ ὑπὲρ τῶν συντάξεων βεβαίως θὰ εἶχε τὴν καθολικότητα ποὺ εἶχε καὶ ὑπὲρ τῶν κοινοτήτων.

§77Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Ἤκουσα καὶ προηγουμένως τὴν διευκρίνισιν αὐτήν. Ἀλλὰ θὰ πρέπει νὰ συνομολογήσετε, ὅτι τότε δὲν ἐλέχθη.

§78Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Εἶναι ἄξιον ὑπομνήσεως;

§79Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Ἡ ἀντιδικία μας ἦτο περὶ τῆς ἀκριβοῦς ἀποδόσεως τοῦ 1%.

§80Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Πράγματι δὲν εἶχον ὑπ’ ὄψει μου τὰς ἐξαιρέσεις αὐτάς. Ἀλλ’ ἔχει αὐτὴ ἡ ὑπόμνησις καμμίαν σημασίαν εἰς τὴν συνομιλίαν μας;

§81Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Καὶ φθάνω εἰς τὸ γενικὸν θέμα, ἀφοῦ ὑπενθυμίσω, ὅτι τοῦτο δὲν ἀποτελεῖ ἐξασφάλισιν πόρου, ἀλλ’ ἀποτελεῖ οὐσιαστικὴν ἐπιβάρυνσιν τοῦ προϋπολογισμοῦ. Διότι ἔπρεπε ὁ προϋπολογισμὸς κατ’ ἄλλον τρόπον νὰ καλύψῃ τὸ ἔλλειμμα τῆς Ἀγροφυλακῆς. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ 5% ἐπὶ τῶν εἰδῶν πολυτελείας ὑπενθύμισα τότε, ὅτι ὁ φόρος πολυτελείας ἐπιβάλλεται, σύμφωνα μὲ τὸν νόμον, ἐπὶ ὡρισμένων εἰδῶν εἰσαγομένων ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ ἢ παραγομένων εἰς τὸ ἐσωτερικόν. Τὸ Δελτίον τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος ὑπὸ τὴν γενικὴν ὀνομασίαν «εἴδη μὴ πρώτης ἀνάγκης» περιλαμβάνει ἕνα κατάλογον εἰσαγωγῶν τοῦ ὕψους, τὸ ὁποῖον ἔχομεν προσδιορίσει. Εἶπον ὅμως, ὅτι, πρῶτον, τὰ εἴδη αὐτὰ τοῦ πίνακος τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, τύποις δὲν ὑπόκεινται εἰς τὸν φόρον πολυτελείας. Δεύτερον, εἶπον, ὅτι οὐσιαστικῶς δὲν εἶναι εἴδη πολυτελείας, ἐκτὸς τοῦ ἐὰν ἡ Τράπεζα τὰ περιλαμβάνει εἰς τὸν πίνακα τῶν εἰδῶν μὴ πρώτης ἀνάγκης. Καὶ ἀνέφερα ὡρισμένας περιπτώσεις. Καὶ κατέδειξα, νομίζω, καὶ δὲν φαντάζομαι νὰ ἀπέμεινε ἀμφιβολία τις, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν τὰ εἴδη ἐκεῖνα τὰ καταχωρούμενα εἰς τὸν πίνακα τοῦ δελτίου τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, νὰ θεωρηθοῦν ὡς εἴδη πολυτελείας, ἐπὶ τῶν ὁποίων θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἐπιβληθῇ μία πρόσθετος εἰσφορὰ δι’ οἱονδήποτε σκοπόν. Σᾶς εἶπον, ἐπὶ παραδείγματι, ὅτι εἰς τὸν πίνακα ἐκεῖνον περιελαμβάνοντο ὑφάσματα τσελβόλ, ὑφάσματα λαϊκῆς καταναλώσεως, τρινάλ, ἄλλα εἴδη ἀπορρυπαντικά, κοινὰ ὑποδήματα. Δὲν δύναμαι νὰ ἔχω αὐτὴν τὴν στιγμὴν πλήρη τὸν πίνακα, διότι δὲν εἶμαι παρεσκευασμένος διὰ τὴν συζήτησιν, ἐνθυμοῦμαι, ὅμως, ὅτι ἀνέφερα σειρὰν παραδειγμάτων καὶ εἰδῶν ἀπὸ τὴν ὑπόμνησιν τῶν ὁποίων προέκυπτε, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν κατ’ οὐσίαν νὰ ὑποβληθοῦν εἰς τὸν φόρον πολυτελείας. Ἔχετε τὸ δικαίωμα νὰ εἴπητε, ὅτι αὐτὸ ἀποτελεῖ πολιτικήν, καὶ ἡ πρότασίς μας ἤθελε— καὶ αὐτὸ εἶναι τὸ ζήτημα τῆς Βουλῆς νὰ τὸ ἀποδεχθῇ ἢ ὄχι — νὰ ἐπιβάλῃ καὶ ἐπὶ τῶν εἰδῶν αὐτῶν φόρον πολυτελείας. Νομίζω, ὅμως, ὅτι εἰς τὴν ἀντικειμενικὴν ἐξέτασιν τοῦ ζητήματος ἔχει σημασίαν καὶ πρέπει νὰ ἀσκῇ ἐπίδρασιν τὸ γεγονός, ὅτι δὲν ἐπρόκειτο περὶ εἰδῶν πολυτελείας ἐπὶ τῶν ὁποίων θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἐπιβληθῇ εἰδικὴ εἰσφορά. Κατέληξα δὲ εἰς τὸ συμπέρασμα, ὅτι ἡ πρότασις τοῦ ἀξιοτίμου, κ. Ἀρχηγοῦ τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων, διαπνεομένη ἀπὸ τὸ ἐνδιαφέρον ὑπὲρ τῶν ἀγροτῶν, δὲν εἶναι ἐπαρκῶς θεμελιωμένη.

§82Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Διατί;

§83Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Διότι, οὔτε τὸ πρόβλημα τῶν ἀσφαλιστέων προσώπων, ἔχει ἀντιμετωπίσει ἐπαρκῶς, διότι δὲν εἶχε τὰ στοιχεῖα....

§84Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Σεῖς τώρα τὰ ἔχετε;

§85Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). ... Οὔτε τὸ πρόβλημα τῶν πόρων ἔχει ἀντιμετωπίσει ἐπαρκῶς διὰ τοὺς λόγους τοὺς ὁποίους ἐξέθεσα καὶ εἶπον τερματίζων, δὲν εἶναι προτιμότερον νὰ ἀναμείνῃ ἡ Βουλὴ νὰ ὁλοκληρωθῇ ἡ μελέτη, ἡ ὁποία ἔχει διαταχθῆ ἀπὸ τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἀπὸ τὴν ὁποίαν θὰ προκύψουν τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα χρειάζονται, δηλαδὴ ἡ διακρίβωσις κατὰ προσέγγισιν τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ἀσφαλιστέων προσώπων, κυρίως.

§86Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Εὐχαρίστως ἀπαντῶ εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν. Ἐπανέρχομαι εἰς τὸν ὅρον «μὴ θεμελιωμένη». Ἔχω ἀπόφασιν νὰ παλαίσω μέχρι τέλους διὰ τὴν ἐκτόπισίν του, διότι, ἀκριβῶς, αὐτὸς ὁ ὅρος δὲν εἶναι θεμελιωμένος. Ὡμολόγησεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ὅτι ἐὰν ἐπέμενα νὰ ἐπιβληθῇ ἡ φορολογία ἐπὶ τῶν εἰδῶν τῶν ἀναγραφομένων εἰς τὸν πίνακα τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος ὑπὸ τὸν τίτλον, εἴδη πολυτελείας μὴ πρώτης ἀνάγκης, ἡ ἀπόδοσις θὰ ἦτο ὅση προέβλεπα. Ὑπολείπεται μόνον θέμα πολιτικῆς, κατὰ πόσον ἦτο σκόπιμος ἡ ἐπιβολή της. Αὐτὸ εἶναι τὸ θέμα. Καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὴν φορολογίαν τοῦ 1%, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ὑπέμνησε μίαν συνομιλίαν μας ἐκείνου τοῦ καιροῦ. Πράγματι ἦτο βάσιμος ἡ παρατήρησίς μου τότε, ὅτι ἔπρεπε νὰ ἐκπεσθῇ ἀπὸ τὸ 1% τῆς ἀγροφυλακῆς ἡ διαφορὰ ἡ ὁποία γίνεται διότι ἐπὶ τῶν ἁλιευτικῶν καὶ τῶν κτηνοτροφικῶν προϊόντων δὲν ἐπιβάλλεται φορολογία.

§87Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Καὶ ἐπὶ ὡρισμένων περιφερειῶν.

§88Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἀλλὰ εἶπον ἀπὸ τοῦ βήματος, ὅτι προκειμένου νὰ ἐφαρμοσθῇ τὸ 1% διὰ τὰς συντάξεις, θὰ ἰσχύσῃ ἡ καθολικότης ἡ ὁποία ἰσχύει σήμερον διὰ τὴν φορολογίαν τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων. Ἑπομένως, θὰ ἀποδώσῃ εἰς τὸ ἀκέραιον τὸ ποσὸν τὸ ὁποῖον προέβλεπα. Ἰδοὺ τὸ συμπέρασμα. Πάντες οἱ πόροι ἦσαν θεμελιωμένοι. Καθ’ ὅσον ἀφορᾷ, ἐπίσης, τοὺς ἀριθμοὺς τοὺς ἀπογραφικούς, ἡ διαφορὰ εἶναι διαφορὰ μονάδων καὶ θέλω νὰ προσθέσω, ὅτι πραγματικὴ βάσις διὰ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ συστήματος, εἶναι μόνον ἡ νέα γενικὴ ἀπογραφή. Τὰ ὑπάρχοντα στοιχεῖα καὶ μετὰ τὴν δειγματοληψίαν τοῦ Ἀπριλίου εἶναι ἀνεπαρκῆ. Ἑπομένως ἢ θὰ ἠθέλαμεν τώρα ἐπὶ τῇ βάσει ἀνεπαρκῶν στοιχείων νὰ ἐφαρμόσωμεν τὸ σύστημα καὶ θὰ εἴμεθα ἠναγκασμένοι νὰ στηριχθῶμεν εἰς τὰ ἀνεπαρκῆ στοιχεῖα ἢ ἐὰν ἠθέλαμεν νὰ στηριχθῶμεν ἐπὶ ἐπαρκῶν στοιχείων, ἔπρεπε νὰ ἀναβάλωμεν ἐπὶ 2 ἔτη. Καὶ προτιμῶ νὰ στηριχθῶμεν ἐπ’ αὐτῶν τῶν στοιχείων καὶ νὰ προχωρήσωμεν τὸ συντομώτερον. Ἰδοὺ ἡ ἀπάντησίς μου.

§89Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Χωρὶς νὰ νομισθῇ, ὅτι θέλω νὰ ἔχω τὸν τελευταῖον λόγον ἐπὶ τῆς ὑποθέσεως.

§90Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἐγὼ οὐδέποτε τὸ ἐφιλοδόξησα. Δὲν τὸ θεωρῶ ἄξιον τῆς αἰθούσης αὐτῆς.

§91Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Ὑπενθυμίσατε, ὅτι εἶπον πράγματι τότε, ὅτι ἐὰν ἦτο δυνατὸν νὰ ἐπιβληθοῦν οἱ ὑποδεικνυόμενοι φόροι, ἡ ἐξεύρεσις τοῦ ἀποτελέσματος ἦτο ζήτημα μιᾶς ἀριθμητικῆς πράξεως. Ἀλλὰ προσέθεσα, ὅτι δὲν ἀρκεῖ ἡ ἐξεύρεσις τοῦ ἀποτελέσματος τῆς ἀριθμητικῆς πράξεως, ἀλλὰ παρίστατο ἀνάγκη νὰ ἐρευνηθῇ ἐὰν καὶ κατὰ πόσον οἱ πόροι οἱ ὑποδεικνυόμενοι, ἦτο δυνατὸν νὰ ἀποτελέσουν πόρους τοῦ ὀργανισμοῦ αὐτοῦ.

§92Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἡ γνώμη σας.

§93Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων, ἐπέμενε πάρα πολὺ ἐπὶ τῆς διακρίσεως δύο ὅρων, πολιτικὴ καὶ ἀριθμός. Εἶπε δηλαδή, ὅτι τὸ ἐὰν θὰ βάλω 100, 160, ἢ 130 χιλιάδες, αὐτὸ εἶναι πολιτική. Ἐὰν θὰ βάλω φόρον ἐπ’ αὐτῶν ἢ ἐκείνων τῶν εἰδῶν πολυτελείας, εἶναι πολιτική. Ἐγώ, νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ἐξετάσωμεν τὰ πράγματα, ὄχι ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ἀριθμῶν, ἀλλὰ ἐπὶ τῇ βάσει τῆς πολιτικῆς, τὴν ὁποίαν ἕκαστος ἐξ ἡμῶν προβάλλει διὰ νὰ ἐφαρμοσθῇ καὶ ἔπειτα θὰ ἴδωμεν ἐὰν ἡ πολιτικὴ ἀντιστοιχῇ πρὸς τὰ πράγματα. Εἶπε, λοιπόν, ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων, ὅτι ἡ πολιτική μου ἦτο— διότι αὐτὸ εἶναι πολιτικὴ— νὰ δώσω σύνταξιν καὶ εἰς τοὺς ἄρρενας τοὺς συμπληρώσαντας τὸ 65ον ἔτος τῆς ἡλικίας των, πλὴν τῶν εὐπόρων. Ἀλλά, κ. Ἀρχηγὲ τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων, ὅταν εἴπατε, ὅτι ἡ πρότασίς σας ἦτο αὐτή, ἔπρεπε διὰ νὰ εἶναι ἐφαρμόσιμος νὰ ἀνταποκρίνεται εἰς τὰ πράγματα, διότι ἄλλως, ἡ πολιτική σας ἦτο ἀθεμελίωτος. Αὐτὸ σᾶς εἶπον. Ἀπεδείχθη, λοιπόν, ἐκ τῶν πραγμάτων.

§94Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἐκ τίνων πραγμάτων;

§95Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Πρῶτον, ἐξ ἰδίων ὁμολογιῶν σας, διότι ἀρχικῶς εἴπατε, ὅτι ὁ ἀριθμὸς τῶν συνταξιούχων θὰ ἦτο 100.000, ἐνῷ εἰς τὴν πρότασιν νόμου ἀνεβιβάσατε τοῦτον εἰς 130.000. Ἐξ αὐτῆς τῆς ἰδίας σας ὁμολογίας, ἀπεδείχθη ἀθεμελίωτος ἡ πρώτη ἐπαγγελία τῆς πολιτικῆς σας. Ὁ κύκλος τῶν δικαιούχων ἦτο καθωρισμένος. Ἦσαν οἱ συμπληρώσαντες τὸ 65ον ἔτος ἐκτὸς τῶν εὐπόρων. Προσδιωρίσατε μάλιστα, ποῖοι ἦσαν οἱ εὔποροι, καὶ εἴπατε, ὅτι τὰ δικαιοῦχα πρόσωπα ἀνέρχονται εἰς 100.000. Ἀπὸ ἰδίαν σας ὁμολογίαν ἀπεδείχθη, ὅτι ὁ ἀριθμὸς τὸν ὁποῖον προσδιωρίσατε δὲν ἀνταποκρίνεται πρὸς τὰ πράγματα, διότι ἔπειτα εἴπατε, περίπου 130.000.

§96Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Τὸ ἐξήγησα.

§97Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Σχετικῶς μὲ τοὺς πόρους, ἡ πολιτικὴ τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ἀρχηγοῦ τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων ἦτο νὰ φορολογηθοῦν τὰ εἴδη πολυτελείας. Ἐὰν ἓν εἶδος εἶναι ἢ δὲν εἶναι εἶδος πολυτελείας, εἶναι κρίσις ἀντικειμενική. Τοῦ ἀπεδείξαμεν, ὅτι ἡ πολιτική του δὲν ἀνταποκρίνεται εἰς τὰ πράγματα, διότι τὰ εἴδη περὶ τῶν ὁποίων ὡμίλησε, δὲν ἦσαν εἴδη πολυτελείας. Ὁ συνάδελφός μου ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν ἀνέφερεν ἕνα ἀριθμὸν πραγμάτων, τὰ ὁποῖα δὲν ἦσαν εἴδη πολυτελείας. Ἄρα καὶ ὁ πόρος αὐτὸς δὲν ἦτο θεμελιωμένος. Εἶπεν, ὅμως, ὁ ἀξιότιμος κ. Ἀρχηγὸς τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων, κἄτι ἄλλο συμπληρώνων τὴν ἀγόρευσίν του. Ὅτι πῶς θὰ πάρωμεν ἀπὸ τοὺς ὀρεινοὺς πληθυσμοὺς τὴν ἀσφαλιστικὴν εἰσφορὰν τοῦ 2% ἐπὶ τῆς γεωργικῆς των παραγωγῆς; Κύριοι συνάδελφοι, θέλω νὰ πληροφορήσω τὸν ἀξιότιμον κ. Ἀρχηγὸν τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων, διότι οἱ πλεῖστοι τῶν συναδέλφων τὸ γνωρίζουν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἀπὸ 2ετίας ἤδη ἐφαρμόζει εὐρύτατον πρόγραμμα ἀναπτύξεως τῆς οἰκονομίας τῶν ὀρεινῶν πληθυσμῶν, εὐρύτατον πρόγραμμα στηριζόμενον ἐπὶ ἐπιδοτήσεως, δηλαδὴ ἐπὶ δωρεὰν χορηγήσεων. Κατὰ τὸ 1960 διέθεσε πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦτον 77.000.000, κατὰ δὲ τὸ 1961 διαθέτει 110 ἑκατ., μὴ ὑπολογιζομένου τοῦ εἰδικοῦ προγράμματος τοῦ ἐφαρμοζομένου εἰς τὰς καπνικὰς περιοχάς. Ἡ Κυβέρνησις, κ. Ἀρχηγὲ τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων, ἔλαβε πρόνοιαν διὰ τὴν αὔξησιν τοῦ εἰσοδήματος καὶ πρόνοιαν ἐντελῶς ἐξαιρετικὴν διὰ τοὺς ὀρεινοὺς πληθυσμοὺς καὶ ἔπρεπε νὰ τὸ γνωρίζετε αὐτό. Ὁ ὀρθὸς τρόπος τῆς ἀσφαλίσεως εἶναι, οἱ ἀσφαλιζόμενοι νὰ ὑποβάλλωνται εἰς μίαν εἰσφοράν. Διότι, ἐὰν δὲν ὑποβάλλωνται εἰς εἰσφορὰν δὲν θὰ ἔχουν τὴν συναίσθησιν τῆς εὐθύνης καὶ δὲν θὰ ἀγαποῦν τὸν θεσμόν. Γνωρίζει ὁ ἀξιότιμος κ. Ἀρχηγὸς τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων, ποίαν σημασίαν ἔχει ἐὰν ὁ ἀσφαλιζόμενος ἔχῃ τὴν ἀντίληψιν ἐκ τῶν πραγμάτων, ὅτι ἡ ἀσφάλισις εἶναι δικαίωμά του. Καὶ θὰ ἔχῃ τὴν ἀντίληψιν αὐτήν, ὅταν θὰ ὑποβληθῇ εἰς μίαν εἰσφοράν. Ἄλλως τε, ὡς ἀπέδειξα, ἡ εἰσφορὰ διὰ τὴν ἀσφάλισιν γήρατος εἶναι πολὺ μικρά.

§98Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Θεωρῶ τὸ θέμα ἐξαντληθέν, ὁ λαὸς θὰ κρίνῃ.

§99ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ παρεκάλουν, κ. βουλευταί, ἐὰν δὲν ὑπάρχῃ πλέον καμμία ἀντίρρησις, νὰ γίνῃ δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 972)23. 7.58 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου «περὶ καθορισμοῦ ἀποζημιώσεως τῶν ἀποστελλομένων εἰς Γαλλίαν δι’ ὑπηρεσίαν ἢ ἐκπαίδευσιν στρατιωτικῶν».

§100ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§101ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν, κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 972)23.7.58 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου «περὶ καθορισμοῦ ἀποζημιώσεως τῶν ἀποστελλομένων εἰς Γαλλίαν δι’ ὑπηρεσίαν ἢ ἐκπαίδευσιν στρατιωτικῶν». Ὁ κ. Τ. Δρούλιας, ἔχει τὸν λόγον.

§102Α. ΔΡΟΥΛΙΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, εὐχαριστῶ, ὅτι μοὶ δίδετε τὸν λόγον εὐθὺς ἀμέσως μετὰ τὸν κ. Πρόεδρον τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων, τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας καὶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν. Ἐγὼ θὰ προσθέσω ὀλίγα διὰ νὰ συστήσω τὴν βελτίωσιν τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ Κυβερνητικοῦ νομοσχεδίου. Κύριοι βουλευταί, ἐκρίθη, ὅτι ἔχομεν καὶ ὑποχρέωσιν καὶ συμφέρον νὰ ἐνισχύσωμεν τὸν ἀγρότην μὲ ἐπικουρικοὺς πόρους. Ὑποχρέωσιν, διότι ἔχομεν ἀδικήσει παντοιοτρόπως τὸν Λαὸν τῆς ὑπαίθρου. Συμφέρον, διότι μὲ τὴν οὕτω προκληθησομένην αὔξησιν τῆς ἀγοραστικῆς δυνάμεως τοῦ ἀγρότου, ὠφελοῦμεν καὶ τὴν βιομηχανίαν καὶ τὸ ἐμπόριον καὶ τὴν ἐθνικὴν οἰκονομίαν καὶ τὸν προϋπολογισμόν. Ἀπεφασίσθη λοιπὸν ἡ συνταξιοδότησις καὶ εἰς τὸ ἄρθρον 5 τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου καθορίζεται τὸ ὕψος τῆς συντάξεως κατὰ περιπτώσεις. Ἀλλ’ ἂν παραμείνῃ τὸ ἄρθρον τοῦτο ὡς ἔχει, οἱ πλεῖστοι τῶν ὑπερηλίκων θὰ λαμβάνουν, οἱ μὲν 220 δραχμάς, οἱ δὲ 180. Τόση ὅμως μικρὰ παροχὴ μὲ τὴν σημερινὴν ἀκρίβειαν τῆς ζωῆς καὶ ἐν συγκρίσει μὲ τὰς συντάξεις ἄλλων Ἀσφαλιστικῶν Ὀργανισμῶν, δὲν δύναται νὰ ὀνομασθῇ σύνταξις. Δι’ αὐτὸ τὰ τῆς συντάξεως ἀπεγοήτευσαν τὸν ἀγρότην, ὁ ὁποῖος λέγει τοῦτο. Ἐὰν παραβλέποντες τὴν ἐσχάτην του ἐξαθλίωσιν καὶ τὸ βάρος τῶν ἐμμέσων φόρων ποὺ τὸν ἐπιβαρύνουν, κληθῇ νὰ πληρώνῃ εἰσφορὰς καὶ ἀσφάλιστρα, ὡς ὁρίζει τὸ ἄρθρον 10, τότε, ὁ κάθε ἠσφαλισμένος, ἡ κάθε ἠσφαλισμένη, θἄχῃ ἀποκτήσει τὸ δικαίωμα νὰ συνταξιοδοτῆται μὲ τριακοσίας δραχμὰς εἰς πᾶσαν περίπτωσιν καὶ εὐθὺς ὡς ὑπερβῇ τὰ 60 χρόνια. Καὶ ἐν περιπτώσει ἀτυχήματος, νὰ λαμβάνῃ σύνταξιν ἀναπηρίας. Ἐν περιπτώσει δὲ θανάτου, νὰ συνταξιοδοτοῦνται καὶ τὰ ἀνήλικα τέκνα καὶ ἡ χήρα, εὐθὺς ὡς ἐπισυμβῇ τὸ δυστύχημα τῆς προώρου ἀπωλείας τοῦ προστάτου των. Αὐτὰ ὅλα εἴμεθα πράγματι ὑποχρεωμένοι νὰ τὰ κάμωμεν καὶ διότι ἡ ἀσφάλισις ἁπανταχοῦ δι’ οἱανδήποτε τάξιν, καλύπτει πάντοτε κατὰ πρώτιστον λόγον τὸν θάνατον, ἔπειτα τὴν μερικὴν ἢ ὁλικὴν ἀναπηρίαν καὶ ἐν συνεχείᾳ τὸ γῆρας. Δὲν εἶναι δὲ σκόπιμον διὰ τοὺς ἰδικούς μας ἀγρότας νὰ καθιερώσωμεν ἀσφαλιστικὰς διατάξεις δυσμενεῖς καὶ διαφόρους ἀπὸ τὰς ἰσχυούσας εἰς τοὺς ἄλλους Ἀσφαλιστικοὺς Ὀργανισμούς. Ὁ Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας κ. Ἀδαμόπουλος, γνωρίζει ὅλα αὐτά, καὶ ἐνδιαφέρεται βεβαίως διὰ τὸν ἀγρότην. Δι’ αὐτὸ ἡ Βουλὴ πιστεύει, ὅτι τελικῶς θὰ βελτιώσῃ τὸ νομοσχέδιον, ὥστε τὸ μὲν ὅριον τῆς συντάξεως νὰ αὐξήσῃ, τὸ δὲ ὅριον τῆς ἡλικίας νὰ μειώσῃ. Καὶ ἐπὶ πλέον, ἐδῶ εἰς τὸ ἄρθρον 5, νὰ προσθέσῃ παράγραφον διὰ τὴν ἀναπηρίαν. Ἐπίσης, εἰς τὸ ἑπόμενον ἄρθρον, νὰ ὁρίσῃ ὅπως προστατεύεται ἡ ἀπορφανισθεῖσα οἰκογένεια. Σχετικαὶ τροπολογίαι μου ἀφοροῦν τὸν πρόωρον θάνατον, τὴν ἀναπηρίαν καὶ τὸ γῆρας.

§103ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Τριανταφυλλίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§104Ι. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ. Κύριοι βουλευταί, τὸ ἄρθρον 5 καθορίζει τὸ ὕψος τῆς παροχῆς. Παραδόξως, ὅμως, ὁρίζει κλίμακα ἀρχομένην ἀπὸ 300 δραχμάς, ἡ ὁποία μειοῦται εἰς 220 καὶ ἐν συνεχείᾳ εἰς 180 κατὰ περιπτώσεις, ἐὰν ὑπάρχουν ἢ ὄχι οἰκογενειακὰ βάρη. Συμβαίνει, ὅμως, τὸ παράδοξον μὲ 180 δραχμὰς νὰ συνταξιοδοτῆται τὸ μεγαλύτερον ποσοστὸν τῶν συνταξιούχων. Ἀλλὰ τότε προτιμότερον ἦτο νὰ εἴπωμεν, ὅτι χορηγοῦμεν σύνταξιν 180 δραχμῶν καὶ ἐφ’ ὅσον ὑπάρχουν οἰκογενειακὰ βάρη τὴν αὐξάνομεν μέχρι 300. Πέραν αὐτοῦ δὲν ὑπάρχει πρόβλεψις διὰ τὸν μεμονωμένον ἀγρότην, ὁ ὁποῖος ὅμως, ἔχει ἀνάγκην μεγαλυτέρας βοηθείας. Νομίζω, ὅτι τὸ νομοσχέδιον πρέπει νὰ διορθωθῇ εἰς τὸ σημεῖον αὐτό, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν ἕνας μόνον γέρος 65 ἐτῶν νὰ πάρῃ 180 δραχμάς, ὡς ἐὰν νὰ ἐπρόκειτο περὶ ἐλεημοσύνης διδομένης πρὸς 6 δραχμὰς τὴν ἡμέραν. Παρακαλῶ, λοιπόν, τὸν κ. Ὑπουργὸν καὶ τοὺς συναδέλφους τῆς πλειοψηφίας, νὰ θελήσουν νὰ ἀπαλείψουν τὴν παράγραφον αὐτήν. Ἐπὶ πλέον διὰ τὴν πληρότητα τοῦ νόμου ὑποβάλλω τὴν παράκλησιν, ὅπως τὸ νομοσχέδιον συμπληρωθῇ διὰ προβλέψεως προστασίας τῶν ὀρφανῶν πατρὸς καὶ μητρὸς ἀγροτοπαίδων. Ἡ θέσις των μέχρι ἐνηλικιώσεως εἶναι δύσκολος καὶ ὀφείλει ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ κάμῃ καὶ αὐτὴν τὴν θυσίαν. Χαρακτηριστικὸν τοῦ ἄρθρου τούτου εἶναι ἡ ἄρνησις παροχῆς συντάξεως εἰς τὴν Ἑλληνίδα ἀγρότισσαν, ἴσως, διότι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας καὶ οἱ συντάξαντες τὸ νομοσχέδιον αὐτό, ἔλαβον τὴν ἀγροτικὴν οἰκογένειαν, ὡς μίαν οἰκονομικὴν μονάδα. Ἀλλὰ τοῦτο εἶναι ἄντικρυς ἀντίθετον πρὸς τοὺς ἀσφαλιστικοὺς κανόνας, διότι ὅλαι αἱ ἄλλαι κοινωνικαὶ τάξεις, αἱ ὁποῖαι ἀνήκουν εἰς διαφόρους ἀσφαλιστικοὺς ὀργανισμοὺς προβλέπουν ἀσφάλισιν καὶ διὰ τὴν ἐργαζομένην γυναῖκα καὶ δὲν λαμβάνουν τὴν οἰκογένειαν ὡς μίαν μονάδα. Ἐδῶ τὸ νομοσχέδιον χωρίζει τὴν ἀγροτικὴν οἰκογένειαν ἀπὸ τὰς ἄλλας οἰκογενείας τῶν ἐργαζομένων, καὶ τοὺς ἠσφαλισμένους εἰς ἄλλους ὀργανισμούς. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον θέτομεν εἰς μειονεκτικὴν μοῖραν τὴν Ἑλληνίδα ἀγρότισσαν ἔναντι τῶν ἄλλων ἐργαζομένων γυναικῶν. Κύριοι βουλευταί, γνωρίζομεν, ὅτι ἡ ἐργασία τὴν ὁποίαν προσφέρει ὁ σύζυγος καὶ ἡ σύζυγος τῆς ὑπαίθρου εἶναι σκληρά. Σκληροτέρα, ὅμως, εἶναι ἡ ἐργασία τῆς συζύγου, διότι πέραν τῆς ἐργασίας της εἰς τοὺς ἀγρούς, ὅταν ἐπιστρέψῃ εἰς τὸ σπίτι ἐργάζεται μέχρι καὶ πέραν τοῦ μεσονυκτίου ἀκόμη διὰ νὰ ἑτοιμάσῃ τὸν ἄρτον διὰ τὴν ἑπομένην. Κύριοι βουλευταί, ἔρχομαι ἤδη εἰς τὴν παρ. 5, ἡ ὁποία ὁρίζει, ὅτι ἡ σύνταξις, ἡ ὁποία χορηγεῖται εἰς τοὺς γεωργοὺς τοὺς δικαιουμένους συντάξεως θὰ ἐπαυξάνεται κατὰ 10 δραχμὰς ἀνὰ τετραετίαν μετὰ τὴν συμπλήρωσιν 25ετοῦς ἀσφαλίσεως. Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο θὰ ἤθελον νὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν, ἡ αὔξησις αὐτὴ νὰ μὴ εἶναι 10δραχμον κατὰ τετραετίαν, ἀλλὰ 10% ἐπὶ τῆς χορηγουμένης συντάξεως. Τοῦτο εἶναι δικαιότατον νὰ γίνῃ, διότι, ὅπως εἶναι γνωστόν, ὅλοι οἱ ἠσφαλισμένοι, λόγῳ πολυετίας λαμβάνουν προσαύξησιν, ποσοστὸν ἐπὶ τῆς συντάξεως. Ἐκτὸς τούτου εἶναι ζήτημα ἐὰν θὰ δυνηθῇ ἕνας γεωργὸς νὰ συμπληρώσῃ ἔστω καὶ μίαν τετραετίαν πλέον τῆς κανονικῆς συντάξεως, διότι οἱ ἀγρόται πέραν τοῦ 50οῦ ἔτους δὲν δύνανται νὰ ἐργασθοῦν. Δεδομένου, ὅτι τὸ νομοσχέδιον ὁρίζει, ὅτι ἡ ἀσφάλισις τοῦ ἀγρότου ἄρχεται ἀπὸ τοῦ 21ου ἔτους τῆς ἡλικίας του, μετὰ δὲ τὴν συμπλήρωσιν 25ετοῦς ἐργασίας πέραν τῆς ὁποίας θὰ ὑπολογίζεται ἡ 4ετία διὰ νὰ λάβῃ τὴν προσαύξησιν θὰ ἔχῃ συμπληρώσει ἡλικίαν 47 ἐτῶν, δηλαδή, εἰς ἡλικίαν κατὰ τὴν ὁποίαν οἱ ἀγρόται συνήθως παύουν νὰ εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἐργάζωνται. Ὡς γνωστόν, ὁ ἀγρότης ἐργάζεται σκληρὰ μέχρι τοῦ 45ου ἔτους τῆς ἡλικίας του καὶ μετὰ ἔρχονται τὰ παιδιά του καὶ τὸν βοηθοῦν. Δὲν βλέπω τὸν λόγον διατὶ νὰ θεωρήσωμεν τὴν ἀγροτικὴν οἰκογένειαν ὡς μίαν οἰκονομικὴν μονάδα καὶ διατὶ νὰ μὴ θεωρήσωμεν, ὅπως καὶ τοὺς ἄλλους ἐργαζομένους, καὶ τὸν ἀγρότην ὡς ἐργαζόμενον ἀπὸ τοῦ 15ου ἔτους τῆς ἡλικίας του, ἀφοῦ εἰς τὴν πραγματικότητα ἀπὸ τῆς ἡλικίας αὑτῆς ἐργάζεται σκληρὰ καὶ προσαυξάνει τὴν περιουσίαν τῆς οἰκογενείας του. Τὸ χρονικὸν διάστημα, τὸ ὁποῖον ὁρίζει τὸ νομοσχέδιον, τοῦ 21ου ἔτους τῆς ἡλικίας του, πρέπει νὰ θεωρῆται ἀπὸ τὸ 15ον ἔτος τῆς ἡλικίας του διὰ νὰ δυνηθῇ ὁ ἀγρότης νὰ συμπληρώσῃ καὶ μετὰ τὴν 25ετίαν ὡρισμένας τετραετίας, ὥστε νὰ αὐξηθῇ καὶ αὐτοῦ ἡ σύνταξίς του. Νομίζω, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι θὰ εἶναι δίκαιον καὶ ὀρθὸν νὰ διαγραφῇ ἡ παράγρ. 3 ἐφ’ ὅσον τὰ οἰκονομικὰ δεδομένα ἐπιτρέπουν νὰ διαγραφῇ καὶ ἡ παράγρ. 2. Κύριοι βουλευταί, ἡ ἀσφάλισις τῶν ἀγροτῶν εἶναι τοποθέτησις παραγωγική, καὶ ὡς τοιαύτη πρέπει νὰ ἀντιμετωπισθῇ, τόσον ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, ὅσον καὶ ἀπὸ τὴν Βουλήν. Κύριοι βουλευταί, μετ’ ἄλλων συναδέλφων τῆς ὁμάδος εἰς τὴν ὁποίαν ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ἀνήκω, ἔχομεν ὑποβάλει σχετικὰς τροπολογίας διὰ τῶν ὁποίων ζητοῦμεν τὴν διαγραφὴν τῶν παραγρ. 2 καὶ 3. Ἐὰν δὲν γίνουν δεκταὶ καὶ αἱ δύο τροπολογίαι μου αὐταί, τοὐλάχιστον νὰ διαγραφῇ ἡ παράγρ. 3.

§105ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Εὐαγγελίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§106Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, σχετικῶς μὲ τὸ ἄρθρον 5, Κόμμα μας ὑπέβαλε μίαν τροπολογίαν, εἰς τὴν ὁποίαν ζητεῖ τὴν συγχώνευσιν καὶ τῶν τριῶν παραγράφων τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ εἰς μίαν, ὥστε ἡ σύνταξις, τὴν ὁποίαν θὰ λάβουν οἱ ἀγρόται νὰ εἶναι δι’ ὅλας τὰς κατηγορίας 300 δραχμαί. Ἐξ ἄλλου, αἱ ἀντιρρήσεις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ περὶ τῆς ἀπαιτηθησομένης δαπάνης, νομίζομεν, ὅτι θὰ πρέπει νὰ συνδυασθοῦν μὲ τὴν ἄποψιν, τὴν ὁποίαν ὑπεστηρίξαμεν πρὸς τὸ ὕψος τῶν εἰσφορῶν, αἱ ὁποῖαι θὰ καταβάλλωνται. Ἡμεῖς νομίζομεν, ὅτι αἱ εἰσφοραί, τὰς ὁποίας θὰ καταβάλλουν οἱ ἀγρόται εἶναι ἀρκεταί, ὥστε νὰ λάβουν ὅλαι αἱ κατηγορίαι ἀγροτῶν, σύνταξιν 300 δραχμῶν. Ὅσον ἀφορᾷ τὸν ἰσχυρισμὸν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ὅτι καὶ ἡ εἰσφορὰ καὶ ἡ σύνταξις εἰς ἄλλας χώρας δὲν εἶναι οὐσιωδῶς ἀνώτεραι τῶν ἰδικῶν μας, νομίζομεν, διὰ νὰ εἶναι ὡλοκληρωμένη ἡ ἀπάντησις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, θὰ ἔπρεπε νὰ μᾶς προσθέσῃ, ὅτι οἱ κίνδυνοι, οἱ ὁποῖοι καλύπτονται, εἶναι μόνον τοῦ γήρατος ἢ καὶ τοῦ θανάτου καὶ τῆς ἀναπηρίας. Ὁ κ. Ὑπουργὸς δὲν μᾶς παρέθεσε στοιχεῖα συγκρίσεως ὡς πρὸς τοὺς πόρους συνταξιοδοτήσεως, δι’ αὐτὸ ὑποστηρίζομεν, ὅτι πρέπει νὰ συγχωνευθῇ τὸ ἄρθρον 5 εἰς μίαν παράγραφον. Μετὰ τὴν ἐπεξεργασίαν τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ ἀπὸ τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν, ἀνέκυψεν ἕνα ἄλλο ζήτημα ἐπὶ τοῦ ὁποίου ἐφιστῶμεν τὴν προσοχὴν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Δηλαδὴ αἱ τροποποιήσεις αἱ ὁποῖαι ἐγένοντο ἀπὸ τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν εἰς τὴν παράγρ. 1, ὅτι τῆς συντάξεως δικαιοῦνται αἱ ἠσφαλισμέναι χῆραι, αἱ ἔχουσαι τέκνα κάτω τῶν 14 ἐτῶν, ἐδημιουργήθη ἕνα ζήτημα, τὸ ὁποῖον θὰ παρουσιάσῃ εἰς τὸ μέλλον ἀνωμαλίας, διότι ὑπάρχει ἀντίφασις μεταξὺ τῆς διατάξεως τῆς παραγρ. 1 καὶ τῆς παραγράφου 3.

§107Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ἐπειδὴ ἀκριβῶς, ὑπάρχει αὐτὴ ἡ ἀντίφασις μεταξὺ τῆς 1ης παραγρ. καὶ τῆς 3ης μετὰ τὴν τροποποίησιν τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς ἡ ὀρθὴ διατύπωσις εἶναι νὰ διαγραφῇ ἐξ ὁλοκλήρου τὸ ἐδάφιον αὐτό, τὸ ὁποῖον ἀναφέρεται εἰς τὴν χήραν. Διότι πράγματι, δὲν εἶναι δυνατὸν γυναῖκα ἡλικίας 65 ἐτῶν νὰ ἔχῃ τέκνα ἡλικίας κάτω τῶν 14 ἐτῶν.

§108Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Δηλαδή, κύριε Ὑπουργέ, τώρα ὑπαναχωρεῖτε. Ἐδῶ ἐγένετο μία παραχώρησις διὰ νὰ λάβῃ καὶ ἡ χήρα ἀγρότισσα 300 δραχμάς. Ἤδη διὰ τῆς νέας προτάσεώς σας, αὐτὸ τὸ δικαίωμα τὸ καταργεῖτε.

§109Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Πράγματι, κ. βουλευταί, ἐκ τῶν ὅσων εἶπον εἰς τὴν συνεδρίασιν ἐκείνην ἐδημιουργήθη μία παρεξήγησις. Ἡ φράσις, ὅτι τῆς αὐτῆς συντάξεως δικαιοῦται ἡ χήρα ἡ ἔχουσαι τέκνα κάτω τῶν 14 ἐτῶν καὶ συμπληρώσασα τὸ 65ον ἔτος τῆς ἡλικίας της, ἐτέθη ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν, ὅτι θὰ συνέτρεχον οἰκογενειακὰ βάρη. Ἀλλὰ πολὺ ὀρθῶς, ἐλέχθη, ὅτι αὐτὴ ἡ περίπτωσις τοῦ νὰ ἔχῃ ἡ χήρα τέκνα κάτω τῶν 14 ἐτῶν, εἶναι φυσικῶς ἀδύνατον. Δι’ αὐτὸ εἶπον νὰ διαγραφῇ. Ἡ πρόθεσίς μου εἶναι νὰ διαγραφῇ ἐξ ὁλοκλήρου μία διάταξις ἡ ὁποία θεωρεῖται ἀνεδαφική. Συνεπῶς, πρέπει νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν, ὅτι ἡ διάταξις αὐτὴ θεωρεῖται πλέον διαγεγραμμένη.

§110Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Συνεπῶς, κ. Ὑπουργέ, ὑπαναχωρεῖτε καὶ μένετε εἰς τὰς 180 δραχμ. δι’ ὅλας τὰς κατηγορίας τῶν ἠσφαλισμένων. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν δεκάδραχμον προσαύξησιν μετὰ τὴν συμπλήρωσιν ἑκάστης τετραετίας, λαμβανομένης ὑπ’ ὄψιν τῆς πενιχρᾶς συντάξεως, αὕτη ἀποτελεῖ ἐμπαιγμὸν καὶ πρέπει τοὐλάχιστον νὰ γίνῃ πεντηκοντάδραχμος. Ἐν συμπεράσματι, ἐὰν μείνῃ τὸ ἄρθρον ὡς ἔχει, τοὐλάχιστον νὰ ὁρισθῇ βασικὴ σύνταξις 180 δραχμῶν καὶ ἀναλόγως τῶν προϋποθέσεων νὰ γίνωνται αἱ προσαυξήσεις.

§111ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Εὐαγγέλου, ἔχει τὸν λόγον.

§112Γ. ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ὀρθῶς τὸ ἄρθρον 5 προεκάλεσε τόσον μακρὰς συζητήσεις, διότι ἐκφράζει τὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως, ὅσον ἀφορᾷ τὸ ὕψος τῆς καθορισθησομένης συντάξεως καὶ ὁρίζει μὲν ἡ Κυβέρνησις τὰς 180 δραχμάς, ἀλλ’ αἱ διατάξεις περὶ τῆς ἡλικίας τῆς συζύγου καὶ τῶν τέκνων, ἀποτελοῦν ἐμπαιγμὸν καὶ νομοθετοῦνται μόνον εἰς τὰ καφενεῖα. Διότι δὲν εἶναι δυνατὸν εἰς ἡλικίαν 65 ἐτῶν ὁ ἀγρότης νὰ ἔχῃ καὶ σύζυγον 65 ἐτῶν, συγχρόνως δὲ καὶ ἀνήλικα τέκνα. Διαμαρτυρόμεθα ἐντόνως καὶ διὰ τὸν ἐμπαιγμὸν αὐτόν, ὁ ὁποῖος γίνεται εἰς βάρος τῶν ἀγροτῶν διὰ τῶν διατάξεων τοῦ ἄρθρου 5. Ἐπίσης, συμπαιγνίαν ἀποτελεῖ ἡ κατὰ τετραετίαν δεκάδραχμος αὔξησις καὶ ἢ πρέπει νὰ ἀπαλειφθῇ ἡ διάταξις ἢ νὰ καθορισθῇ, ὅτι ἡ προσαύξησις θὰ γίνεται ποσοστιαία.

§113ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Τσιάρας, ἔχει τὸν λόγον.

§114Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας εἶπεν, ὅτι τὰ ἀσφαλιζόμενα πρόσωπα θὰ εἶναι 1 πρὸς 3 διὰ τοὺς ἀγρότας, ἐνῷ διὰ τοὺς ἐργάτας εἶναι 1 πρὸς 6 καὶ εἰς ἄλλας κατηγορίας 1 πρὸς 8. Πληροφορῶ τὸν κ. Ὑπουργόν, ὅτι τὰ δικαιούμενα ἀσφαλίσεως πρόσωπα δὲν θὰ εἶναι 1 ἑκατομμύριον, ἀλλὰ 2.627.000 καὶ ἑπομένως, ἡ ἀναλογία εἶναι 1 πρὸς 9. Καὶ θὰ εἰσπράττουν 200 δραχμὰς καὶ θὰ πληρώνουν 400–500 τὸν χρόνον. Εἶπεν ἐπίσης, ὁ κ. Ὑπουργὸς, ὅτι οἱ ἠσφαλισμένοι ἄρρενες ὑπολογίζονται εἰς 177.000, ἀλλὰ τοῦτο δὲν εἶναι ἀκριβές, διότι ἐκ τῶν στατιστικῶν δεδομένων, ὁ ἀριθμὸς προκύπτει, ὅτι εἶναι 141.000. Περαιτέρω, κ. Πρόεδρε, προτείνω, ὅπως συντάξεως δικαιοῦνται καὶ ἡ χήρα ἡ συμπληροῦσα τὸ 65ον ἔτος τῆς ἡλικίας της καὶ τὰ ὀρφανὰ τέκνα μέχρι τοῦ 18ου ἔτους, ὡς συμβαίνει μὲ ὅλους τοὺς ἀσφαλιστικοὺς ὀργανισμούς, διότι πρέπει καὶ τὰ παιδιὰ τῶν γεωργῶν μέχρι τοῦ 18ου ἔτους νὰ εὑρίσκωνται εἰς τὰ θρανία.

§115ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Ἀθητάκης, ἔχει τὸν λόγον.

§116Ι. ΑΘΗΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ θέμα εἶναι ἀρκετὰ σοβαρὸν καὶ δι’ αὐτὸ ἀκριβῶς καὶ ἡμεῖς λαμβάνομεν τὸν λόγον διὰ νὰ εἴπωμεν δύο λόγια ἀναπτύσσοντες τὰς ἀπόψεις μας. Τὸ ἄρθρον 5 ἀποτελεῖ τὴν οὐσίαν τῆς ὑποθέσεως καὶ ὅπως τὸ μελετῶμεν ἡμεῖς, τὸ ἔχουν μελετήσει καὶ οἱ ἀγρόται καὶ ἐὰν μὲ ὡρισμένους φίλους του ἀγρότας ὁ κ. Ὑπουργὸς ἀντήλλαξε γνώμας θὰ γνωρίζῃ τὰς ἀντιλήψεις των. Καὶ ἐξηγοῦμαι. Παίρνω τὴν περίπτωσιν τῶν ἀνθρώπων ἐκείνων ποὺ προβλέπεται, ὅτι θὰ παίρνουν 300 δραχμὰς καὶ αὐτὸ εἶναι τὸ μικρότερον ποσοστὸν τῶν ἠσφαλισμένων. Ἀλλὰ εἰς τὴν κατηγορίαν τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν ὑπάρχει καὶ ἕνα σεβαστὸ ποσοστόν, τὸ ὁποῖον κατὰ τὴν συνταξιοδότησίν των, ὅταν θὰ παίρνουν καὶ αὐτὰς ἀκόμη τὰς 300 δραχμάς, τὸ ποσὸν τοῦ τεκμαρτοῦ εἰσοδήματος τὸ ὁποῖον θὰ εἰσπράττῃ ὁ Ο.Γ.Α. ἀπὸ αὐτὸν θὰ εἶναι πολὺ μεγαλύτερον ἀπὸ τὴν σύνταξιν τὴν ὁποίαν θὰ λαμβάνῃ καὶ θὰ συνεχίζῃ νὰ πληρώνῃ τὸ τεκμαρτὸν τὸ ὁποῖον θὰ εἶναι πολὺ μεγαλύτερον ἀπὸ τὸ ποσὸν τῆς συντάξεως ποὺ θὰ λαμβάνῃ κατ’ ἔτος. Ἡμεῖς νομίζομεν περαιτέρω, ὅτι ἑνιαία κατὰ κἄποιον τρόπον θὰ πρέπει νὰ εἶναι ἡ σύνταξις καὶ ὅλοι οἱ ἀγρόται ἀνεξαρτήτως ἐὰν ἐκπληροῦν τὰς προϋποθέσεις τὰς ὁποίας ἀναφέρουν ἡ 2 καὶ 3 παράγραφος, θὰ πρέπει νὰ λαμβάνουν τὰς 300 δραχμάς. Ἢ τοὐλάχιστον, ἐὰν νομίζῃ ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι θὰ πρέπει νὰ διατηρηθοῦν καὶ ἡ 2 καὶ ἡ 3 παράγραφος νὰ ληφθῇ πρόνοια, ὄχι μόνον διὰ τὸ γῆρας, ἀλλὰ καὶ διὰ τὴν ἀσθένειαν καὶ διὰ τὸ ἀτύχημα, ποὺ τυχὸν ἠμπορεῖ νὰ τύχῃ εἰς τὸν ἀγρότην. Ἐν περιπτώσει ἀτυχήματος πρέπει νὰ συνταξιοδοτῆται ἀνεξαρτήτως ἐὰν ἔχῃ συμπληρώσει τὸ 65ον ἔτος. Διότι θὰ ὑπάρξῃ περίπτωσις ὅπου ἕνας ἀγρότης ἐπὶ 25 χρόνια θὰ πληρώνῃ τὰς εἰσφοράς του καὶ πάθῃ ἕνα ἀτύχημα θὰ πρέπει ν’ ἀναμείνῃ νὰ φθάσῃ εἰς τὸ 65ον ἔτος διὰ νὰ λάβῃ σύνταξιν. Θὰ παρεκάλουν τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ ληφθῇ πρόνοια ὥστε ἐὰν πάθῃ ἓν ἀτύχημα ὁ ἀγρότης νὰ συνταξιοδοτῆται ἀμέσως καὶ νὰ μὴ περιμένῃ νὰ φθάσῃ εἰς τὸ 65ον ἔτος.

§117ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Πρίφτης, ἔχει τὸν λόγον.

§118Γ. ΠΡΙΦΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν πρόκειται νὰ ἐπανέλθω ἐπὶ ὅσων ὑπεστήριξα κατὰ τὴν προηγουμένην συνεδρίασιν, ἀμφισβητήσας τοὺς ἀριθμοὺς οἱ ὁποῖοι δίδονται διὰ τῆς ἐκθέσεως τῆς Γ.Δ.Δ.Λ. καὶ τοὺς ὁποίους καὶ ἀποδέχεται καὶ τὸ νομοσχέδιον. Ἀφορμὴν εἰς τὸ νὰ εἴπω δύο λόγια μοῦ δίδει ἡ προχθεσινὴ ἀγόρευσις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ὁ ὁποῖος μεταξὺ τῶν ἄλλων εἶπεν, ὅτι ἕνας νόμος καὶ δὴ ἕνας ἀσφαλιστικὸς νόμος πρέπει νὰ ἐξετάζεται μέχρι τῶν ἀκραίων πιθανῶν συνεπειῶν του ἀφ’ ἑνὸς καὶ ἀφ’ ἑτέρου, ὅτι πρέπει νὰ στηριχθῶμεν ὅταν ὑποστηρίζωμεν κἄτι εἰς τὴν ἑλληνικὴν πραγματικότητα. Ἡ ἑλληνικὴ πραγματικότης ἀπὸ ἀπόψεως ἀγροτικῆς οἰκονομίας, κ. Πρόεδρε, μᾶς λέγει, ὅτι παρὰ τὰς προσπαθείας ποὺ ἔχουν καταβληθῆ, ἡ κατάστασις τῆς γεωργίας μας εἶναι ὑποανάπτυκτος. Θὰ πρέπει, λοιπόν, νὰ μὴ ἔχῃ καμμίαν καινούργιαν ἐπιβάρυνσιν τὸ ἀγροτικὸν εἰσόδημα, διότι εἶναι βασικός, οὐσιώδης παράγων, ὁ ὁποῖος πρέπει ν’ ἀναπτυχθῇ διὰ νὰ ἐπιτρέψῃ τὴν ἀνάπτυξιν ὅλου τοῦ γενικωτέρου κύκλου τῆς οἰκονομίας μας. Ἀκόμη ἡ ἑλληνικὴ πραγματικότης καὶ μάλιστα μὲ τὰ νεώτερα δεδομένα, μᾶς ἐπιβάλλει βασικὸς σκοπὸς καὶ εἰς τὸ παρὸν νομοσχέδιον νὰ εἶναι πῶς θὰ συγκρατηθῇ εἰς τὴν ὕπαιθρον τὸ ἀπαραίτητον ποσοστὸν τοῦ ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ, τὸ ὁποῖον θὰ συντελέσῃ εἰς τὴν αὔξησιν τοῦ εἰσοδήματος. Ἀκριβῶς εἰς τοὺς λόγους αὐτοὺς θεμελιοῦντες τὴν ἄποψίν μας λέγομεν, ὅτι δὲν πρέπει νὰ γίνῃ ὁ ἀποχωρισμὸς τοῦ κλάδου τῆς ἀσθενείας ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Προνοίας καὶ κακῶς ἀπεχωρίσθη ὁ κλάδος τῆς ἀσφαλίσεως τῆς παραγωγῆς κατὰ τοῦ παγετοῦ καὶ τῆς χαλάζης ἀπὸ τὴν Α.Τ.Ε. Δι’ αὐτὸ ἀκριβῶς ὑπεδείξαμε πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ εὑρεθῇ τὸ ποσὸν ἀφ’ ἑνὸς καὶ ἀφ’ ἑτέρου νὰ καταλήξωμεν ἐπὶ τῇ βάσει τῶν δεδομένων τῆς ἑλληνικῆς πραγματικότητος, τὴν ὁποίαν προσφάτως διεπίστωσεν καὶ ὁ καθηγητὴς κ. Ζολώτας, νὰ καθορισθῇ τὸ ὕψος τῆς συντάξεως εἰς 300 δραχμάς. Μεταξὺ ἐκείνων ποὺ ὑπεστήριξεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας ἦτο τὸ ὅτι καὶ μετὰ τὴν συνταξιοδότησιν ὁ ἀγρότης θὰ ἐξακολουθῇ νὰ εἰσπράττῃ ἐκ τῆς ἐκμεταλλεύσεως τῆς ἀγροτικῆς του ἐπιχειρήσεως. Εἶναι ὀρθὸν αὐτό, ἀλλὰ μετὰ τὴν συνταξιοδότησιν τοῦ ἀγρότου θὰ ἐξακολουθῇ νὰ καταβάλλῃ διὰ τὴν ἐπιχείρησίν του τὸ ποσοστὸν ἐπὶ τῆς ἀκαθαρίστου τεκμαρτῆς προσόδου, τὸ ὁποῖον ἔχει καθορισθῆ. Καὶ διὰ νὰ εἶμαι ἀναλυτικώτερος. Ἐὰν ἕνας ἀγρότης εἰσερχόμενος εἰς τὴν σύνταξιν ἔχῃ 10 στρέμματα καὶ ἀπὰ αὐτὰ λαμβάνει 1.500 ὀκάδες σιτάρι, ἐπ’ αὐτῶν θὰ ὑπολογίζεται ἡ εἰσφορὰ διὰ τὴν ἀκαθάριστον πρόσοδον. Ἐὰν αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἡ συμβολὴ τῆς ἀγροτικῆς οἰκονομίας εἶναι 33% ἐπὶ τῆς διαμορφώσεως τοῦ συνολικοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος καὶ ἀντιστοίχως καὶ τὸ 48% τῆς ἀπασχολήσεως τοῦ πληθυσμοῦ, ἀναμφισβητήτως θὰ αὐξάνεται καὶ ἡ ἐπιβάρυνσις ἐκ τῆς εἰσφορᾶς αὐξανομένης τῆς ἀποδόσεως τῶν καλλιεργειῶν. Ἐπίσης ἡ ἐπιβάρυνσις θὰ αὐξάνεται, διότι τὸ ποσοστὸν θὰ ὑπολογίζεται ἐπὶ τῇ βάσει τῶν σταθερῶν τιμῶν καὶ ὄχι ἐπὶ τῇ βάσει τῶν τρεχουσῶν τιμῶν αἱ ὁποῖαι τελικῶς διαμορφώνουν τὸ ἀγροτικὸν εἰσόδημα. Ἰσχυρίσθη, ἀκόμη, ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, ὅτι εἰς τὴν Γαλλίαν καὶ τὴν Γερμανίαν ὁ ἀγρότης συνταξιοδοτούμενος παύει πλέον νὰ λαμβάνῃ εἰσόδημα. Αὐτὸ εἶναι ἀκριβές, ἀλλὰ τὸ κατὰ κεφαλὴν εἰσόδημα εἰς τὰς χώρας ἐκείνας εἶναι πολλαπλασίως ἀνώτερον τοῦ ἑλληνικοῦ. Ἐὰν ἐλάμβανεν αὐτὰ ὑπ’ ὄψιν του ὁ κ. ὑπουργὸς ὡς ἐπιταγὴν τῆς ἑλληνικῆς πραγματικότητος, δὲν θὰ ἐπέμενεν εἰς τὴν ἀντίρρησίν του πρὸς καθορισμὸν ἑνιαίας συντάξεως καὶ δὲν θὰ ἐπέμενεν εἰς τὴν ἄρνησίν του νὰ δεχθῇ τὰς τροπολογίας, τὰς ὁποίας ὑπεβάλαμεν. Ἰσχυριζόμενος ὅμως αὐτά, δὲν ἔχει τὸ θάρρος νὰ εἴπῃ εἰς τοὺς ἀγρότας, ὅτι ἡ βασικὴ σύνταξις εἶναι 180 δραχμάς, ἀφοῦ τὰ 60% τῶν συνταξιοδοτηθησομένων θὰ λαμβάνουν τὸ ποσὸν αὐτό.

§119ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Πρωϊμάκης, ἔχει τὸν λόγον.

§120Ε. ΠΡΩΪΜΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. ὑπουργὸς ἀπαντῶν εἰς προηγουμένην συνεδρίασιν ἐπὶ προτάσεώς μας, ὅπως περιληφθοῦν καὶ ἄλλαι κατηγορίαι εἰς τὴν ἀσφάλισιν, εἶπεν, ὅτι τὸ νομοσχέδιον συνετάγη βάσει ὡρισμένων οἰκονομικῶν δεδομένων καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μεταβληθῇ. Εἶπε, δηλαδή, οὐκ ἂν λάβῃς παρὰ τοῦ μὴ ἔχοντος. Ἀλλὰ ἡ Κυβέρνησις δὲν σκέπτεται ὀρθῶς, διότι, ὅπως δι’ ἄλλας μικροτέρας σημασίας ἀνάγκας ἐξευρίσκει πόρους, οὕτω θὰ ἔπρεπε νὰ εὕρῃ καὶ διὰ τοὺς ἀγρότας, οἱ ὁποῖοι ἀνέκαθεν ὑπεβάλλοντο εἰς τὰς μεγαλυτέρας θυσίας χάριν τοῦ Ἔθνους. Ἐπέμεινεν ἀκόμη ὁ κ. ὑπουργός, ὅτι οἱ ἀσφαλισθησόμενοι θὰ ἀνέλθουν εἰς 300.000 ἔναντι 1.000.000. Ἐὰν αὐτὸ εἶναι ἀληθές, τότε δὲν ὑπάρχει ἀνάγκη ἐξευρέσεως προσθέτων πόρων, διότι ἐκ τῶν ἐπιβληθέντων φόρων θὰ εἰσπραχθοῦν 2 ἑκατ. δραχμαί, ὁπότε διὰ τὴν συνταξιοδότησιν τῶν 300.000 οἰκογενειῶν ἀρκεῖ τὸ ποσὸν μόνον τοῦ 1 ἑκατομμ. Συνεπῶς, ἡ Κυβέρνησις ἐπιμένουσα εἰς αὐτὴν τὴν διαβάθμισιν, εἶναι ἀδικαιολόγητος, ἐμποδίζει τοὺς ἀγρότας καθορίζουσα σύνταξιν 180 δραχμῶν καὶ ἀποδεικνύει, ὅτι ὑπέβαλε τὸ νομοσχέδιον ὄχι διὰ νὰ συνταξιοδοτήσῃ τοὺς ἀγρότας, ἀλλὰ διὰ νὰ εἰσπράξῃ νέους φόρους, πρὸς ἱκανοποίησιν ἄλλων ἀναγκῶν.

§121ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 5 κηρύσσεται περαιωμένη, ἐξαντληθέντος τοῦ καταλόγου τῶν ἐγγεγραμμένων. Ὑπεβλήθη πρότασις ψηφοφορίας δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως ἐπὶ τροπολογίας τῶν κ.κ. Γ. Πρίφτη, Γαβριηλίδη κ.λ.π., «περὶ διαγραφῆς τῶν παραγράφων 1–4 τοῦ ἄρθρου 5 καὶ καθορισμοῦ ἑνιαίας συντάξεως δραχ. 300». Διαπιστώνων ὅμως, ἔλλειψιν ἀπαρτίας, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ λύσω τὴν συνεδρίασιν. Ἐλλείψει ἀπαρτίας, λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ., μὲ θέμα Ἡμερησίας Διατάξεως ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ ἐπερωτήσεις. (Ὥρα 10.00′ μ.μ.)