1961.02.02

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 57η

Πέμπτη 2 Φεβρουαρίου 1961

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 7.25′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Βʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Λ. Μπατρῖνος). Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Γκίλλας, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συναδριάσεως.

§2Α. ΓΚΙΛΛΑΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Κ. Μακρῆς, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§4Κ. ΜΑΚΡΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Λ. Μερλόπουλος, Α. Τσιάρας, Η. Σκυλλάκος, Ι. Γιαλώφας, Ε. Κοθρῆς, Ε. Λουλακάκης, Μ. Στεφανίδης, Δ. Κωστῆς, Ν. Ζορμπᾶς, Ε. Ἀρβανιτάκις, Φ. Ζαΐμης καὶ Π. Πολυχρονίδης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ Γεωργικῶν Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Α. Δρούλιας, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ Γεωργικῶν Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Π. Λιαροῦτσος, Ε. Ἀλιπράντης, Μ. Νομικὸς καὶ Λ. Μπίστης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ Γεωργικῶν Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Π. Κάβδας, Γ. Οἰκονομόπουλος, Ε. Ἀλιπράντης, Δ. Ἰωάννου, Α. Παυλόπουλος, Π. Τσακιρίδης, Ι. Λαυρεντίδης, Λ. Μπίστης, Π. Λιαροῦτσος, Α. Φράγκος καὶ Ι. Τριανταφυλλίδης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ Γεωργικῶν Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων». Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Π. Πινάτσης, καταθέτει ὑπόμνημα τοῦ Συλλόγου τῶν Ἑλλήνων αἰχμαλώτων στρατοπέδων Κρήτης, περιόδου 1940–42, ἀνατολικῆς Μακεδονίας, Θράκης, αἰτουμένων, ὅπως ἐκ τοῦ παρεχομένου ὑπὸ τῆς Δυτικῆς Γερμανίας κονδυλίου τῶν 115 ἑκατομμ. μάρκων, ἐνισχυθοῦν τὰ μέλη του ἐφ’ ἅπαξ καὶ διὰ τοῦ ποσοῦ τῶν 20 χιλιάδων κατ’ ἄτομον, διότι τὸ κατὰ μῆνα καὶ ἄνω τῶν ἓξ μηνῶν διαμονῆς εἰς τὰ στρατόπεδα, ποσὸν τῶν πεντακοσίων δραχμῶν θεωρεῖται ταπεινωτικὸν διὰ τοὺς τόσον δεινοπαθήσαντας μαχητὰς καὶ τελικῶς αἰχμαλώτους τῆς Κρητικῆς Ἐποποιίας. Ὁ βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Μ. Στεφανίδης, καταθέτει τηλεγραφικὴν ἀναφορὰν τοῦ κ. Προέδρου Συλλόγου Πολυτέκνων ἐπαρχίας Ἱστιαίας, περὶ ἀποδοχῆς αἰτημάτων Πανελληνίου Συνομοσπονδίας πολυτέκνων καὶ εἰδικώτερον περὶ ἀναστολῆς ὑπ’ ἀριθ. 143432)46)23.11.60 ἐγκυκλίου Ὑπουργοῦ Παιδείας καὶ προσωρινῆς ἐπαναφορᾶς ἄρθρου 3 νόμου 1940)1944. Ὁ βουλευτὴς Ἔβρου κ. Ι. Τριανταφυλλίδης, καταθέτει ἀναφορὰν Συλλόγου Γονέων καὶ Κηδεμόνων μαθητῶν Ἀλεξανδρουπόλεως, διαμαρτυρομένου διὰ μὴ εἰσέτι ἐπίλυσιν ἐκκρεμούντων ζητημάτων ἐκπαιδευτικῶν λειτουργῶν Στοιχειώδους καὶ Μέσης ἐκπαιδεύσεως. Ὁ βουλευτὴς Ἔβρου κ. Ι. Τριανταφυλλίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Προέδρων Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Πενταλόφου, Τριγώνου, Ὀρμενίου, Δικαίων καὶ Ἄρζου, αἰτουμένων ἵδρυσιν τῆς Β. Δ)νσεως Γεωργίας ἐν Ὀρεστιάδι. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ν. Καθαροσπόρης καὶ Π. Καπνίσης, διαμαρτύρονται διὰ μελετωμένην ἀπόλυσιν ἐργατῶν ὑφαντουργείων Χαλκίδος. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Γ. Μπακατσέλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Παντελῆ Πασχαλίδη καὶ Υἱοῦ, βιοτεχνῶν ἐρίων Βερροίας, διαμαρτυρομένων διὰ τὸν ἐπιβληθέντα Φ.Κ.Ε. Ὁ βουλευτὴς Θεσπρωτίας κ. Ε. Ἀθανασάκος, καταθέτει ἀναφορὰν Ἰατρῶν πόλεως Ἰωαννίνων, ἐργαζομένων εἰς τὸ Ι.Κ.Α. καὶ αἰτουμένων τὴν συνταξιοδότησίν των. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Β. Ἐφραιμίδης, Ε. Γιαρένης καὶ Δ. Κελτεμλίδης, αἰτοῦσι τὴν συμπλήρωσιν τοῦ 52ου Δημοτ. Σχολείου Θεσσαλονίκης διὰ Δημοδιδασκάλου. Ὁ βουλευτὴς κ. Ι. Τριανταφυλλίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Δημοδιδασκάλων Ἀλεξ)πόλεως, αἰτουμένου ἐπίλυσιν ἐκκρεμῶν ζητημάτων αὐτῶν καὶ τῆς μισθολογικῆς ἐξισώσεώς των μὲ τοὺς ἄλλους κλάδους ὑπαλλήλων. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ε. Κοθρῆς, Μ. Στεφανίδης καὶ Π. Πολυχρονίδης, καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Πανελληνίου Ὁμοσπονδίας Συλλόγων Προσωπικοῦ Ι.Κ.Α. καὶ τοῦ Πανελληνίου Συλλόγου Ὑγειονομ. Ὑπαλλήλων Ι.Κ.Α., αἰτουμένων τὴν διὰ νόμου μονιμοποίησιν τῶν μελῶν των κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἀχαΐας κ. Φ. Ζαΐμης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Πολυτέκνων Πατρῶν καὶ Περιχώρων, αἰτουμένου ἐξαγορὰν θητείας τῶν ὑποχρέων ἐκγυμνάσεως τέκνων πολυτέκνων κλάσεων 1954–55. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Συνταξιούχων Ἀναπήρων ΙΚΑ καὶ συνταξιούχων ΤΕΑΜΚ Βόλου, αἰτουμένων μονιμοποίησιν τῶν συντάξεων ἀναπηρίας, βάσει λογικῶν προϋποθέσεων, κατάργησιν ἀντιασφαλιστικῶν καὶ ἀντισυνταξιουχικῶν νόμων κλπ. Ὁ Γεωργοπτηνοτροφικὸς Συνεταιρισμὸς Κοινότητος Ἁλκωμενῶν Βοιωτίας, διαμαρτύρεται δι’ ἐπιμονὴν τῆς Διοικήσεως τοῦ ἐκεῖ ὑποκαταστήματος ΑΤΕ πρὸς ἐξόφλησιν χρεῶν μελῶν του, αἰτουμένου παροχὴν διευκολύνσεων. Ὁ Σωκράτης Ρήγας, ἀγρότης Καλλιθέας–Κορινθίας, διαμαρτύρεται διὰ κατατεθεῖσαν ἐρώτησιν ὑπὸ βουλευτῶν τῆς ΕΔΑ ἀφορῶσαν αἰτήματά του. Ἀπαντήσεις τῶν διαφόρων Ὑπουργείων, ἐπὶ ἐρωτήσεων κ.κ. βουλευτῶν. Ι. Τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Κωστοπούλου, Η. Ἠλιοῦ, Γ. Πρίφτη, Ν. Κιτσίκη, Ι. Εὐαγγελίδη, Β. Ἐφραιμίδη καὶ Σ. Ἡλιοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τῶν ἀνωτέρω ἐγγράφων ὑμῶν, ἀφορώντων εἰς τὰς ἐν θέματι αἰτήσεις καταθέσεως ἐγγράφων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παράσχωμεν τὰς κατωτέρω πληροφορίας ἐπὶ τοῦ ἱστορικοῦ καὶ τῶν δυσχερειῶν τῶν διαπραγματεύσεων διὰ τὴν σύνδεσιν τῆς Ἑλλάδος μετὰ τῆς Εὐρωπαϊκῆς Οἰκονομικῆς Κοινότητος (ΕΟΚ), ὡς ἐπὶ τῶν ἀπομενόντων κυριωτέρων ἀμφισβητουμένων σημείων. Ἡ ἐνημέρωσις αὕτη δὲν ἐδόθη ἐνωρίτερον εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, διότι, ἐν ὄψει τῶν διεξαγομένων διαπραγματεύσεων, ἡ Κυβέρνησις δὲν ἠδύνατο νὰ προβῇ εἰς λεπτομερῆ ἀνακοίνωσιν ἐπὶ τῶν ὑπὸ συζήτησιν θεμάτων. Ἡ Κυβέρνησις ἐθεώρησε πάντοτε ἀναγκαίαν καὶ ἐπείγουσαν τὴν Οἰκονομικὴν καὶ γενικωτέραν ἑνοποίησιν τῶν Εὐρωπαϊκῶν Χωρῶν διὰ τὴν ἐνίσχυσιν τῶν κοινῶν προσπαθειῶν των καὶ διὰ τὴν ἐν πνεύματι ἀλληλεγγύης ἀπὸ κοινοῦ ἀντιμετώπισιν τῶν προβλημάτων των. Ἰδιαιτέρας σημασίας διὰ τὴν Ἑλλάδα εἶναι ἡ διὰ τῆς Συνθήκης τῆς Ρώμης τοῦ 1957 συσταθεῖσα Εὐρωπαϊκὴ Κοινότης ἐκ τῶν ἓξ Χωρῶν Γαλλίας, Γερμανίας, Ἰταλίας, Βελγίου, Ὁλλανδίας καὶ Λουξεμβούργου. Πρὸς τὴν ΕΟΚ κατευθύνονται περίπου 40% τῶν Ἑλληνικῶν ἐξαγωγῶν, δι’ ὡρισμένα δὲ προϊόντα ποσοστὸν μεγαλύτερον, ὡς π.χ. 50% διὰ τὸν καπνόν, τὴν σουλτανίναν καὶ τὰς σταφυλάς, 70% διὰ τοὺς οἴνους καὶ τὰ μῆλα καὶ σχεδὸν τὸ 100% διὰ τὰ ροδάκινα. Εἶναι ἀναγκαία, ἑπομένως, ἡ συμμετοχὴ τῆς Ἑλλάδος εἰς τὴν ΕΟΚ διὰ νὰ ἐξασφαλισθοῦν ὑπὲρ τῶν Ἑλληνικῶν προϊόντων τὰ ἑξῆς ἰδίως πλεονεκτήματα μιᾶς ἑνιαίας καὶ διευρυνομένης ἀγορᾶς 160 ἑκατ. ἀνθρώπων. Πρῶτον. Ἡ ἐπέκτασις καὶ ὑπὲρ τῶν Ἑλληνικῶν προϊόντων τῆς βαθμιαίας μειώσεως καὶ τελικῶς τῆς καταργήσεως τῶν δασμῶν ὡς καὶ τῶν ἄλλων περιορισμῶν ἐντὸς τῆς ΕΟΚ, καθ’ ὃν χρόνον αἱ ἐκ τῶν τρίτων χωρῶν εἰσαγωγαὶ θὰ ἐξακολουθοῦν νὰ ἐπιβαρύνωνται μὲ δασμοὺς καὶ ἄλλα ἐμπόδια κατὰ τὴν εἰσαγωγήν. Δεύτερον. Σημαντικαὶ εὐκαιρίαι ἐξειδικεύσεως καὶ περαιτέρω ἐκσυγχρονισμοῦ καὶ ἀναπτύξεως τῆς ἑλληνικῆς παραγωγῆς εἰς τὰ πλαίσια μιᾶς ἑνιαίας μαζικῆς εὐρωπαϊκῆς ἀγορᾶς. Ἐφ’ ὅσον αἱ σύγχρονοι τάσεις σαφῶς ὁδηγοῦν πρὸς τὴν διαμόρφωσιν μεγάλων ἑνιαίων οἰκονομικῶν χώρων, ὁ φυσικὸς προσανατολισμὸς τῆς ἑλληνικῆς οἰκονομίας δὲν δύνανται νὰ εἶναι ἄλλος εἰμὴ πρὸς τὴν ἑνιαίαν εὐρωπαϊκὴν οἰκονομίαν. Ὅσον ταχύτερον καὶ πληρέστερον προσαρμοσθῇ πρὸς αὐτὴν ἡ ἑλληνικὴ παραγωγὴ τόσον ταχυτέρα θὰ εἶναι ἡ οἰκονομικὴ ἀνάπτυξις τῆς χώρας καὶ ἀσφαλεστέρα ἡ ἐξύψωσις τῶν ἐπιπέδων ἀπασχολήσεως καὶ διαβιώσεως τοῦ πληθυσμοῦ. Ἐκ τῆς προσαρμογῆς ταύτης καὶ τῆς ἀνόδου τῆς ἀνταγωνιστικῆς ἱκανότητος τῶν ἑλληνικῶν προϊόντων, θὰ καταστῇ δυνατὸν νὰ αὐξηθοῦν καὶ αἱ μετὰ τρίτων χωρῶν συναλλαγαί, ἡ διεύρυνσις τῶν ὁποίων ὁπωσδήποτε θὰ συνοδεύσῃ τὴν ἐπιτάχυνσιν τῆς ἑλληνικῆς οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως. Ἐνῷ ὅμως τὰ ἀνωτέρω ὑπαγορεύουν τὴν σύνδεσιν τῆς Ἑλλάδος μετὰ τῆς ΕΟΚ, ἡ Κυβέρνησις ἔχει πάντοτε βαθεῖαν ἐπίγνωσιν τῆς ἀνάγκης ἀφ’ ἑνὸς ὡρισμένων βασικῶν ἐγγυήσεων διὰ τὴν κατοχύρωσιν τῶν ἀναμενόντων πλεονεκτημάτων, ἀφ’ ἑτέρου δὲ ὡρισμένων ἐξασφαλίσεων διὰ τὴν πρόληψιν τῶν κινδύνων καὶ τὴν ἀντιμετώπισιν τῶν προβλημάτων ἐκ τῆς οἰκονομικῆς ἑνοποιήσεως τῆς Ἑλλάδος μὲ χώρας κατὰ πολὺ περισσότερον οἰκονομικῶς καὶ βιομηχανικῶς ἀνεπτυγμένας ἀπὸ αὐτήν. Κύρια χαρακτηριστικὰ τῆς ΕΟΚ: Ἡ Εὐρωπαϊκὴ Οἰκονομικὴ Κοινότης (ΕΟΚ) ἔχει τὰ ἑξῆς κύρια χαρακτηριστικά: Πρῶτον. Ἀποτελεῖ πλήρη τελωνειακὴν ἕνωσιν τῶν ἓξ χωρῶν. Τοῦτο σημαίνει προοδευτικὴν μείωσιν τῶν δασμῶν καὶ λοιπῶν ἐμποδίων εἰς τὴν κίνησιν τῶν ἐμπορευμάτων ἐντὸς τοῦ χώρου τῆς ΕΟΚ μέχρι πλήρους ἐξαφανίσεως αὐτῶν ἡ ὁποία κατ’ ἀρχὴν προβλέπεται διὰ τὸ τέλος τοῦ 1969, παραλλήλως δέ, ὅτι θὰ τεθῇ εἰς ἐφαρμογὴν κοινὸν δασμολόγιον ἔναντι τῶν τρίτων (ἐκτὸς τῆς ΕΟΚ) χωρῶν. Δεύτερον. Ἡ ΕΟΚ πλὴν τῆς τελωνειακῆς, ὁδηγεῖ καὶ εἰς οἰκονομικὴν ἕνωσιν τῶν ἓξ χωρῶν, δηλαδὴ ἀφ’ ἑνὸς μὲν εἰς τὴν κατάργησιν τῶν ἐμποδίων εἰς τὴν κίνησιν τῶν ὑπηρεσιῶν, ἐπιχειρήσεων καὶ κεφαλαίων, ἀφ’ ἑτέρου δὲ εἰς τὴν διαμόρφωσιν κοινῆς πολιτικῆς ἐπὶ βασικῶν θεμάτων. Τρίτον. Ὡς πρὸς τὰ γεωργικὰ προϊόντα, προβλέπεται ἡ διαμόρφωσις κοινῆς ἀγροτικῆς πολιτικῆς, μὲ σκοπὸν τὴν αὔξησιν τῆς παραγωγικότητος καὶ τοῦ εἰσοδήματος εἰς τὴν γεωργίαν καὶ τὴν προστασίαν τῶν παραγωγῶν τῶν συμμετεχουσῶν χωρῶν. Τέταρτον. Συνεστήθησαν κοινὰ ἐκτελεστικὰ ὄργανα μὲ ὑπερεθνικὴν ἁρμοδιότητα ἡ ὁποία, καίτοι περιωρισμένη ἐν ἀρχῇ, διευρύνεται μὲ τὴν πάροδον τοῦ χρόνου. Τὰ κύρια ὄργανα τῆς ΕΟΚ εἶναι τὸ Συμβούλιον τῶν Ὑπουργῶν καὶ ἡ Διευθύνουσα Ἐπιτροπή. Τὸ ἱστορικὸν τῶν μετὰ τῆς Ἑλλάδος διαπραγματεύσεων. Ἡ Ἑλλὰς ἐξεδήλωσεν ἐνωρίτατα ἐνδιαφέρον διὰ τὴν συμμετοχήν της εἰς τὴν ΕΟΚ, ἀλλ’ ἡ ἀπ’ εὐθείας συνεννόησις ἦτο ἀδύνατος ἀφ’ ἧς ἀπὸ τῶν πρώτων μηνῶν τοῦ 1957, δηλαδὴ καὶ πρὸ τῆς ὑπογραφῆς τῆς Συνθήκης τῆς Ρώμης ἤρχισαν ἐντὸς τοῦ ΟΕΟΣ διαπραγματεύσεις διὰ μίαν πολυμερῆ σύνδεσιν τῆς ΕΟΚ μετὰ τῶν λοιπῶν τότε ἕνδεκα χωρῶν τοῦ ΟΕΟΣ ὑπὸ τὴν μορφὴν Εὐρωπαϊκῆς Ζώνης Ἐλευθέρων Συναλλαγῶν (ΕΖΕΣ). Εὐθὺς ὡς αἱ διαπραγματεύσεις αὗται διεκόπησαν ὁριστικῶς, ἡ Ἑλλὰς ἐπεδίωξεν ἐκ νέου τὴν ἐπὶ διμεροῦς βάσεως σύνδεσιν αὐτῆς καὶ ἡ πρότασις αὐτὴ ἐγένετο κατ’ ἀρχὴν δεκτὴ τὸν Ἰούλιον 1959. Προεκρίθη ἡ σύνδεσις βάσει τοῦ ἄρθρου 238 τῆς Συνθήκης τῆς Ρώμης, ἀντὶ τῆς ἐντάξεως ὡς πλήρους μέλους κατὰ τὸ ἄρθρον 237 διὰ τοὺς ἑξῆς λόγους: Πρῶτον. Διότι ἡ ἔνταξις ὡς πλήρους μέλους εἶναι ἀσυμβίβαστος μὲ τὴν εἰδικὴν μεταχείρισιν, ἡ ὁποία ἐπὶ πολλῶν οὐσιωδῶν θεμάτων εἶναι ἀπαραίτητος διὰ τὴν Ἑλλάδα, δοθέντος, ὅτι ἡ Ἑλληνικὴ οἰκονομία εἶναι ὑπὸ ἀνάπτυξιν καὶ ἑπομένως, κατὰ πολὺ ἀσθενεστέρα τῆς οἰκονομίας οἱασδήποτε ἐκ τῶν ἕξ χωρῶν καὶ ἀκόμη περισσότερον τῆς Κοινότητος ὡς συνόλου. Δεύτερον. Διότι ἡ ἔνταξις προϋποθέτει εἰς πολλὰ σημεῖα τροποποίησιν τῆς Συνθήκης τῆς Ρώμης, ἡ ὁποία προσκρούει εἰς σοβαρὰς οὐσιαστικὰς καὶ διαδικαστικὰς δυσχερείας. Ἀλλὰ ἐνῷ διὰ τοὺς ἀνωτέρω λόγους ἡ ἔνταξις ὡς πλήρους μέλους ἦτο ἀσύμφορος καὶ ἀδύνατος, ἀνεζητήθη ἡ στενωτέρα δυνατὴ μορφὴ συνδέσεως μὲ βάσιν τὴν τελωνειακὴν ἕνωσιν καὶ προοπτικὴν τὴν ἔνταξιν, τὸ συντομώτερον δυνατόν, εὐθὺς ὡς κριθῇ, ὅτι εἶναι δυνατὸν ἡ Ἑλλὰς ἀκινδύνως νὰ ἀναλάβῃ τὸ σύνολον τῶν ἐκ τῆς Συνθήκης τῆς Ρώμης ὑποχρεώσεων. Διὰ τὸν λόγον αὐτόν, ἡ ὑπὸ διαπραγμάτευσιν συμφωνία ἔπρεπε νὰ καλύπτῃ τὸ σύνολον περίπου τῶν σχέσεων, αἱ ὁποῖαι ρυθμίζονται εἰς τὴν Συνθήκην τῆς Ρώμης μὲ προσαρμογὴν τῶν σχετικῶν διατάξεων εἰς τὰς εἰδικὰς συνθήκας καὶ τὰ προβλήματα τῆς Ἑλλάδος. Βασικὸν κείμενον, συνεπῶς, διὰ τὴν συστηματικὴν παρακολούθησιν καὶ κατανόησιν τῆς συνδέσεως τῆς Ἑλλάδος μετὰ τῆς Ε.Ο. Κ., εἶναι ἡ Συνθήκη τῆς Ρώμης, ἡ ὁποία ἐντὸς τῶν ἡμερῶν θὰ κυκλοφορήσῃ εἰς Ἑλληνικὴν μετάφρασιν ἐκ τοῦ Ἐθνικοῦ Τυπογραφείου. Αἱ Ἑλληνικαὶ προτάσεις καὶ αἱ δυσχέρειαι εἰς τὰς διαπραγματεύσεις. Ἡ Κυβέρνησις ἐπεδίωξε τὴν ἐνσωμάτωσιν, εἰς τὴν συμφωνίαν περὶ συνδέσεως τῶν γενικῶν ἀρχῶν, τὰς ὁποίας καὶ παλαιότερον ὑπεστήριξε κατὰ τὰς ἐντὸς τοῦ ΟΕΟΣ διαπραγματεύσεις διὰ τὴν Εὐρωπαϊκὴν Ζώνην Ἐλευθέρων Συναλλαγῶν. Αἱ ἀπόψεις αὗται ἀπετέλεσαν τότε ἀντικείμενον μακρῶν συζητήσεων μὲ τὴν συμμετοχὴν καὶ τῶν ἓξ χωρῶν τῆς Ε.Ο.Κ., τόσον δὲ αἱ Ἑλληνικαὶ προτάσεις, ὅσον καὶ αἱ ἐπ’ αὐτῶν ἐνδιάμεσοι ἀποφάσεις, ὡς καὶ αἱ ἐκθέσεις τῶν ἐμπειρογνωμόνων, περιελήφθησαν εἰς Λευκὴν Βίβλον τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως, ἵνα τὸ περιεχόμενον αὐτῶν καταστῇ εὐρυτέρα συνείδησις εἰς τοὺς ἁρμοδίους τῶν Εὐρωπαϊκῶν χωρῶν. Αἱ κυριώτεραι γενικαὶ ἐξασφαλίσεις, ἐπὶ τῶν ὁποίων εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς ἐπέμεινεν ἡ Κυβέρνησις κατὰ τὰς διαπραγματεύσεις μετὰ τῆς Ε.Ο.Κ., εἶναι αἱ ἑξῆς: Πρῶτον. Ἐξασφάλισις ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἴσης μεταχειρίσεως τῶν Ἑλληνικῶν προϊόντων πρὸς τὰ ὁμοειδῆ προϊόντα τῶν ἓξ χωρῶν. Καίτοι ἡ ἀρχὴ αὐτὴ ἐγένετο δεκτή, προεβλήθησαν ὑπὸ τῆς Ε.Ο.Κ. σοβαρὰ προβλήματα, ἰδίως ἐν συσχετίσει πρὸς τὴν λῆψιν μέτρων ἀσφαλείας ἢ διαφυγῆς εἰς περίπτωσιν δυσχερειῶν εἰς οἱανδήποτε περιοχὴν ἢ τομέα μιᾶς ἐκ τῶν ἓξ χωρῶν. Δεύτερον. Ἐξασφάλισις εἰδικῶς ὑπὲρ τῶν Ἑλληνικῶν ἐξαγωγίμων γεωργικῶν προϊόντων τῆς ἐπεκτάσεως τοῦ καθεστῶτος, τὸ ὁποῖον θὰ προκύψῃ ἐκ τῆς κοινῆς ἀγροτικῆς πολιτικῆς τῆς Ε.Ο.Κ. εἰς τὴν διαμόρφωσιν τῆς ὁποίας ἐζητήθη ἡ συμμετοχὴ τῆς Ἑλλάδος. Ἐπὶ σειρὰν μηνῶν προεβλήθη ὑπὸ τῆς Ε.Ο.Κ. ἡ ἐπίμονος ἀντίρρησις, ὅτι ἡ ἐξομοίωσις Ἑλληνικῶν ἀγροτικῶν προϊόντων πρὸς τὰ ὁμοειδῆ προϊόντα τῶν ἓξ χωρῶν προϋποθέτει προηγουμένην συμφωνίαν διὰ τὴν ἐπέκτασιν καὶ εἰς τὴν Ἑλλάδα τῶν συγκεκριμένων ἀποφάσεων τῆς κοινῆς ἀγροτικῆς πολιτικῆς, ἡ ὁποία συμφώνως πρὸς τὴν Συνθήκην τῆς Ρώμης καταρτίζεται ὑπὸ τῆς Διευθυνούσης Ἐπιτροπῆς καὶ ἐγκρίνεται ὑπὸ τοῦ Συμβουλίου τῶν Ὑπουργῶν τῶν ἓξ χωρῶν οἱαδήποτε δὲ μεταβολὴ εἰς τὴν διαδικασίαν ταύτην θὰ ἀπετέλει θεμελιώδη τροποποίησιν τῆς Συνθήκης τῆς Ρώμης, ἥτις ἦτο ἀδύνατον νὰ ἀντιμετωπισθῇ. Ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου κατόπιν μακροτάτων διαπραγματεύσεων ἐπετεύχθη συμφωνία προβλέπουσα ἀμέσως, μὲ τὴν ἔναρξιν ἐφαρμογῆς τῆς Συμφωνίας περὶ συνδέσεως, τὴν ἴσην μεταχείρισιν τῶν ἐξαγωγίμων ἢ δυναμένων εἰς τὸ ἐγγὺς μέλλον νὰ καταστῶσι τοιαῦτα Ἑλληνικῶν προϊόντων πρὸς τὰ ὁμοειδῆ τῶν ἓξ χωρῶν, ὑπὸ τύπον προεξοφλήσεως τῆς μεταγενεστέρας συμφωνίας μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ Ε.Ο.Κ. διὰ τὴν ἐναρμόνισιν τῆς ἀγροτικῆς πολιτικῆς. Ἡ ἐναρμόνισις αὕτη θὰ γίνεται κατὰ προϊόν, μὲ πλήρη ἐλευθερίαν σταθμίσεως τῶν ἐκ ταύτης συνεπειῶν τῆς συμφωνίας ἐπὶ τῆς ἐναρμονίσεως ἐξαρτωμένης ἐκ τῆς κρίσεως τῆς Κυβερνήσεως. Τρίτον. Εἰδικῶς διὰ τὸν καπνὸν καὶ τὰς σταφίδας, δεδομένης τῆς ἐξαγωγικῆς σημασίας διὰ τὴν Ἑλλάδα τῶν εἰδῶν τούτων, ὡς καὶ τῶν ἰδιαιτέρων συνθηκῶν ἐμπορίας αὐτῶν, ἐζητήθη ἡ ἐφαρμογὴ εἰδικοῦ καθεστῶτος, προβλέποντος ταχύτερον δασμολογικὸν ἀφοπλισμὸν καὶ ἐξασφάλισιν ἐπαρκοῦς δασμολογικῆς προστασίας, ἔναντι τῶν ἐκ τρίτων χωρῶν εἰσαγωγῶν. Ὡς πρὸς τὸ θέμα τοῦτο, ἀπητήθη νὰ ἀντιμετωπισθοῦν σοβαραὶ δυσχέρειαι λόγῳ διαφωνιῶν μεταξὺ τῶν ἓξ χωρῶν, ἀλλὰ καὶ ἐπιμόνων ἀντιρρήσεων τρίτων ἰσχυρῶν χωρῶν. Τέταρτον. Ἡ ἀναγνώρισις μικροτέρας μεταβατικῆς περιόδου δασμολογικοῦ ἀφοπλισμοῦ, τοὐλάχιστον διὰ τὰ περισσότερα τῶν ἐν Ἑλλάδι παραγομένων προϊόντων. Τοῦτο ἐκρίθη ἀναγκαῖον διὰ νὰ ὑπάρξῃ ὁ ἀπαιτούμενος χρόνος προσαρμογῆς τῆς Ἑλληνικῆς παραγωγῆς εἰς τὰς συνθήκας τοῦ εὐρωπαϊκοῦ ἀνταγωνισμοῦ. Παρ’ ὅλον, ὅτι καὶ τοῦτο ἐγένετο κατ’ ἀρχὴν δεκτόν, ἀπητήθησαν ἐπίμονοι διαπραγματεύσεις διὰ νὰ συμφωνηθῇ ἡ ἔκτασις καὶ τὸ συγκεκριμένον περιεχόμενον τοῦ πίνακος τῶν εἰδῶν, τὰ ὁποῖα θὰ ὑπαχθοῦν εἰς τὴν μικροτέραν μεταβατικὴν περίοδον. Ἀλλὰ καὶ ἡ διάρκεια τῆς περιόδου αὐτῆς, ὡς καὶ ὁ ρυθμὸς τῶν δασμολογικῶν μειώσεων, ὁ ὁποῖος θὰ ἰσχύσῃ διὰ τὰ ὑπαχθησόμενα εἰς αὐτὴν προϊόντα, ἀπετέλεσαν, ἐπίσης, ἀντικείμενον μακρῶν καὶ δυσχερῶν συνεννοήσεων. Πέμπτον. Ἐξασφάλισις ἐπαρκοῦς χρηματοδοτικῆς ἐνισχύσεως, κυρίως ὑπὸ τὴν μορφὴν μακροπροθέσμων καὶ χαμηλοτόκων δανείων διὰ τὴν χρηματοδότησιν, ἰδίως, προγραμμάτων οἰκονομικῆς ὑποδομῆς, ἀλλὰ καὶ αὐτοεξυπηρετουμένων ἐπιχειρηματικῶν ἐπενδύσεων. Τὸ μέγεθος καὶ οἱ ὅροι τῆς κεφαλαιοδοτήσεως ταύτης, ὡς καὶ ἄλλαι προϋποθέσεις, διὰ τὰς δυνατότητας προσφυγῆς τῆς Ἑλλάδος εἰς τὴν ὑπὸ τῆς συνθήκης τῆς Ρώμης συσταθεῖσαν Εὐρωπαϊκὴν Τράπεζαν Ἐπενδύσεων, ἀποτελοῦν θέματα ἐπὶ τῶν ὁποίων ἀκόμη δὲν ἔχει ἐπέλθει συμφωνία. Δὲν πρέπει, βεβαίως, νὰ ὑποτιμηθοῦν ὡρισμέναι δυσχέρειαι, ἐκ τοῦ γεγονότος, ὅτι ἡ μετὰ τῆς Ἑλλάδος διαπραγμάτευσις καὶ ἡ ἐξ αὐτῆς διαμορφουμένη συμφωνία, ἀποτελεῖ τὴν πρώτην τοῦ εἴδους τούτου καὶ ὅτι, ἑπομένως, πλεῖστα οὐσιαστικά, ἀλλὰ καὶ νομικὰ καὶ διαδικαστικὰ προβλήματα ἀντιμετωπίσθησαν διὰ πρώτην φοράν. Περαιτέρω, ἐνῷ ἡ διαπραγμάτευσις διεξάγεται μὲ τὴν διευθύνουσαν Ἐπιτροπὴν τῆς Ε.Ο.Κ., ἡ ὁποία εἶναι τὸ ἁρμόδιον, συμφώνως πρὸς τὴν Συνθήκης τῆς Ρώμης, ὄργανον τῆς Κοινότητος, τὰ ἀποτελέσματα τῆς διαπραγματεύσεως εἶναι ἀνάγκη νὰ ἐγκριθοῦν ὁμοφώνως εἰς τὸ Συμβούλιον Ὑπουργῶν καὶ ἑπομένως, νὰ συμφωνηθοῦν καὶ ὑπὸ τῶν ἓξ Κυβερνήσεων, τῶν ὁποίων αἱ ἀπόψεις δὲν συνέπιπτον πάντοτε, μὲ ἀποτέλεσμα τὴν ἀνατροπὴν λύσεων καὶ κειμένων συμφωνηθέντων μετὰ τῆς Διευθυνούσης Ἐπιτροπῆς καὶ τὴν ἐξ ὑπαρχῆς ἀντιμετώπισιν πολλῶν θεμάτων. Ἐὰν ἡ ἐπανειλημμένως καὶ σαφῶς ἐκδηλωθεῖσα πολιτικὴ βούλησις τῶν Κυβερνήσεων τῶν ἓξ χωρῶν, πρὸς ἐπίτευξιν συμφωνίας ἐξεδηλοῦτο ἐγκαίρως εἰς τὴν ἀπαιτουμένην ἔκτασιν καὶ ἐπὶ τῶν ἀναγκαίων ρυθμίσεων εἰς τὰ ἀνωτέρω οὐσιώδη θέματα, ἡ συμφωνία θὰ εἶχε πρὸ πολλοῦ ἐπιτευχθῆ. Ἡ Κυβέρνησις πιστεύει πάντοτε, ὅτι, ἐνῷ ἡ σύνδεσις μετὰ τῆς Ε.Ο.Κ. εἶναι πρωταρχικῆς σημασίας διὰ τὴν Ἑλλάδα, ἀκριβῶς, λόγῳ σοβαρῶν ἀπωτέρων συνεπειῶν της ἐπιβάλλεται, ὅπως διὰ τοῦ κειμένου τῆς συμφωνίας, κατὰ τρόπον σαφῆ καὶ ἀνεπίδεκτον παρερμηνείας, ρυθμισθοῦν τὰ βασικὰ θέματα ἐκ τῶν ὁποίων ἐξαρτῶνται ζωτικὰ συμφέροντα τοῦ τόπου. Ἡ ἄποψις, ἡ ὁποία ἐνίοτε ὑπεστηρίχθη, ὅτι θὰ ἠδύνατο νὰ ἐπιτευχθῇ μία γενικὴ καὶ μᾶλλον ἀόριστος συμφωνία, αἱ λεπτομέρειαι τῆς ὁποίας θὰ διεμορφοῦντο ἐκ τῶν ὑστέρων, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ δεκτή, ὅταν αἱ λεπτομέρειαι αὐταὶ ἀφοροῦν ζωτικὰ σημεῖα, ἡ ρύθμισις τῶν ὁποίων ἀποφασιστικῶς ἐπηρεάζει τὴν οἰκονομικὴν ζωὴν καὶ ἀνάπτυξιν τοῦ τόπου. Κατὰ τὰς προσφάτους, ἐν Ἀθήναις καὶ Παρισίοις διαπραγματεύσεις, μετὰ τῆς Ἀντιπροσωπείας τῆς Κοινότητος, προεδρευομένης ὑπὸ τοῦ κ. REY, ὑπευθύνου διὰ τὰς ἐξωτερικὰς σχέσεις τῆς Ε.Ο.Κ., συνετελέσθη οὐσιώδης πρόοδος εἰς τὴν προσέγγισιν ἀπόψεων ἐπὶ ὡρισμένων θεμάτων, ὡς καὶ εἰς τὴν διευκρίνισιν τῶν ἑκατέρωθεν ἀντιλήψεων ἐπὶ ἄλλων ἐκκρεμῶν σημείων. Κατὰ τὰς διαπραγματεύσεις αὐτάς, ἐπετεύχθη οὐσιαστικῶς συμφωνία ἐπὶ τοῦ περιεχομένου καὶ τῆς ἐκτάσεως ἐφαρμογῆς τῆς ρήτρας ἀσφαλείας, οὕτως ὥστε νὰ εἶναι ἀδύνατος οἱαδήποτε ἀπόκλισις ἐκ τῆς ἀρχῆς τῆς ἴσης μεταχειρίσεως τῶν Ἑλληνικῶν προϊόντων πρὸς τὰ ὁμοειδῆ τῶν ἓξ χωρῶν. Πέραν τούτου, ἐπῆλθεν οὐσιαστικῶς συμφωνία καὶ ἐπὶ τῆς διαδικασίας χορηγήσεως δασμολογικῶν ποσοστώσεων ἐκ μέρους τῆς Ἑλλάδος, δι’ εἰσαγωγὰς ἐκ τρίτων χωρῶν, ἰδιαιτέρως ἐκείνων, μεθ’ ὧν συνδεόμεθα μὲ διμερεῖς ἐμπορικὰς συμφωνίας, ἀντιστοίχως δὲ ἐκ μέρους τῆς Ε.Ο.Κ. ἢ τῶν ἓξ χωρῶν διὰ προϊόντα ἰδιαιτέρου Ἑλληνικοῦ ἐξαγωγικοῦ ἐνδιαφέροντος. Συνεφωνήθησαν, ἐπίσης, αἱ μέθοδοι καὶ τὰ ὅρια ἐπιβολῆς ἢ αὐξήσεως τῆς δασμολογικῆς προστασίας διὰ νεοϊδρυομένας ἐν Ἑλλάδι βιομηχανίας. Οὐσιώδης πρόοδος συνετελέσθη καὶ εἰς τὴν ἀναγνώρισιν ὡρισμένων ἐξασφαλίσεων ὡς πρὸς τὸ περιεχόμενον τῆς κοινῆς ἀγροτικῆς πολιτικῆς καὶ ὡς πρὸς τὴν ἐνεργὸν συμμετοχὴν τῆς Ἑλλάδος εἰς τὴν διαμόρφωσιν αὐτῆς, ἰδίως, ὅσον ἀφορᾷ τὸν καπνόν. Δὲν ἐπετεύχθη, ἐξ ἄλλου, συμφωνία ἐπὶ τῶν ἑξῆς, ἰδίως, λίαν σοβαρῶν θεμάτων. Πρῶτον. Ὡς πρὸς τὰς ὑπὸ τῆς Ἰταλίας ἀπαιτουμένας εἰδικὰς ἐξασφαλίσεις δι’ ὡρισμένα γεωργικὰ προϊόντα, μὲ τὸν ἰσχυρισμόν, ὅτι τὰ ὁμοειδῆ Ἑλληνικὰ προϊόντα εἶναι δῆθεν δυνατὸν νὰ θίξουν τὴν προνομιακὴν θέσιν, ἡ ὁποία ἐξησφαλίσθη ἐντὸς τῆς Κοινῆς Ἀγορᾶς ὑπὲρ τῆς ἰταλικῆς γεωργίας. Δεύτερον. Ὡς πρὸς τὴν ἔκτασιν διὰ τὴν διαδικασίαν κεφαλαιοδοτήσεως τῆς Ἑλληνικῆς οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως. Τρίτον. Ὡς πρὸς τὴν διαδικασίαν δικαστικῆς ἐπιλύσεως τῶν τυχὸν ἐκ τῆς ἐφαρμογῆς τῆς Συμφωνίας περὶ συνδέσεως διαφωνιῶν. Αἱ συμφωνηθεῖσαι λύσεις ὑπόκεινται, βεβαίως, εἰς τὴν ἐπικύρωσιν τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως, ὡς καὶ τοῦ Συμβουλίου Ὑπουργῶν τῆς Κοινότητος, ἤτοι κατ’ οὐσίαν τῶν Κυβερνήσεων τῶν ἓξ χωρῶν, ἀπετέλεσαν δὲ κύριον θέμα συζητήσεως κατὰ τὴν σύνοδον τοῦ Συμβουλίου Ὑπουργῶν τῆς Κοινότητος τῆς 30ῆς καὶ 31ῆς Ἰανουαρίου, τὰ ἀποτελέσματα τῆς ὁποίας δὲν εἶναι εἰσέτι πλήρως γνωστά. Ἐκ τῶν μέχρι τοῦδε πληροφοριῶν δικαιολογεῖται ἡ ἐντύπωσις, ὅτι κατὰ τὴν σύνοδον ταύτην συνετελέσθη πρόοδος πρὸς τὴν κατεύθυνσιν τῆς κατοχυρώσεως τῶν μέχρι σήμερον συμφωνηθέντων. Ἡ Κυβέρνησις πιστεύει, ὅτι ἡ ἀναμενομένη κατανόησις τῶν δικαίων καὶ εὐλόγων προτάσεων, ἐν συνδυασμῷ πρὸς τὴν γενικωτέραν διεθνῆ σημασίαν τῆς συμφωνίας, θὰ ὑπερισχύσουν τελικῶς ἀντιλήψεων, αἱ ὁποῖαι φαίνεται νὰ ἐπηρεάζουν ὡρισμένους κύκλους τῶν ἓξ χωρῶν καὶ εἰς τὰς ὁποίας πρέπει νὰ ἀποδοθῇ ἡ προβολὴ μερικωτέρων συμφερόντων καὶ ἀπόψεων ἔναντι τῆς γενικωτέρας ἀνάγκης ταχείας πραγματοποιήσεως τῆς συμφωνίας. Ἐφ’ ὅσον αἱ διαπραγματεύσεις συνεχίζωνται, ἡ κατάθεσις ἐγγράφων καὶ ἡ διεξαγωγὴ συζητήσεως κατὰ τὴν παροῦσαν φάσιν δὲν ἐξυπηρετεῖ τὸ ἐθνικὸν συμφέρον, τοσούτῳ μᾶλλον, καθ’ ὅσον ἐνδεχομένη συμφωνία θὰ ὑποβληθῇ πρὸς νομοθετικὴν κύρωσιν καὶ ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία θὰ ἔχῃ τὴν εὐκαιρίαν νὰ συζητήσῃ λεπτομερῶς ἐπὶ τῶν ἀποτελεσμάτων τῶν ἐν ἐξελίξει διαπραγματεύσεων, οἱαδήποτε καὶ ἂν εἶναι ἡ τελικὴ ἔκβασις αὐτῶν.

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ

ΙΙ) Ὑπουργ. Προεδ. Κυβερνήσεως. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1224 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν εἰς τὴν Βουλὴν καὶ τὸν ἐρωτῶντα κύριον βουλευτὴν τὰ κάτωθι: 1) Ὁ ἀρχικὸς προϋπολογισμὸς τῆς ἐκπονηθείσης διὰ τὸ ἔργον μελέτης ἀνήρχετο εἰς δραχμ. 44.218.000. Οὗτος προσηυξήθη κατὰ δραχμὰς 7.800.000 διὰ τὴν κατὰ 80 κλίνας ἐπέκτασιν, ἀνελθὼν εἰς 52.018.000 δραχμ. προβλέπεται δὲ νὰ αὐξηθῇ κατὰ δραχμὰς 12.600.000 εἰσέτι διὰ τὴν διακόσμησιν, τὴν ἐπίπλωσιν, τὴν διαρρύθμισιν τοῦ περιβάλλοντος χώρου, καὶ τὴν ὕδρευσιν καὶ ἠλεκτροδότησιν ὁλοκλήρου τῆς περιοχῆς. Εἰς τὰ ποσὰ ταῦτα δὲν περιλαμβάνεται ἡ δαπάνη τῆς μετασκευῆς τοῦ Σανατορίου, ἥτις εὑρίσκεται ἀκόμη ὑπὸ μελέτην καὶ δὲν ἔχομεν δι’ αὐτὴν, συνεπῶς, στοιχεῖα. Αὕτη θὰ κυμανθῇ μεταξὺ 12 καὶ 15 ἑκατομμ. δραχμῶν. Ὡς πρὸς τὸ ὕψος τοῦ προϋπολογισμοῦ τῆς μελέτης, δέον νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψει, ὅτι πρόκειται περὶ ὀρεινοῦ ξενοδοχείου ὑπερπολυτελοῦς, τοῦ ὁποίου ἡ ἐξαιρετικὴ συγκρότησις δὲν ὁμοιάζει οὐδὲ δύναται νὰ συγκριθῇ πρὸς τὴν συγκρότησιν τῶν συνήθων τουριστικῶν ξενοδοχείων. Προοριζόμενον διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν, ὄχι μόνον τῶν ἐνοίκων του, ἀλλὰ καὶ τῶν παντοδαπῶν ἐπισκεπτῶν καὶ ἐκδρομέων καὶ δὴ κατὰ τὰς συγχρόνους ἀπαιτήσεις, ἔχει, πέραν τῶν συνήθων ξενοδοχειακῶν ἐγκαταστάσεων καὶ μέγα πολυτελέστατον νυκτερινὸν κέντρον, δύο ἑστιατόρια, τέσσαρα μπάρ, αἴθουσα κινηματογράφου καὶ κολυμβητικὴν δεξαμενὴν, εἶναι δὲ πολυτελῶς ἐπιπλωμένον καὶ διακεκοσμημένον καὶ θέλει πλουτισθῇ μὲ πάσας τὰς τελευταίας μηχανικὰς τελειοποιήσεις. Προδιεγράφη ἐν ὀλίγοις τοῦτο, ὄχι μόνον ὡς μέγα, ἀπολύτως συγχρονισμένον ξενοδοχεῖον, ἀλλὰ καὶ ὡς τουριστικὸν ψυχαγωγικὸν κέντρον περιωπῆς, ὅμοιον τοῦ ὁποίου, οὔτε ὑφίσταται ἐν Ἑλλάδι, οὔτε εἶναι δυνατὸν νὰ ἀναμένεται παρὰ τῆς ἰδιωτικῆς πρωτοβουλίας, παρ’ ὅλον, ὅτι ἡ ἀνάγκη ἑνὸς τοιούτου κέντρου, χάριν ἰδίως τῶν ξένων ἐπισκεπτῶν εἶναι τόσον ἐμφανής. 2) Αἱ ἐγκριθεῖσαι σήμερον πιστώσεις δι’ ἐκτελεσθείσας ἢ ὑπὸ ἐκτέλεσιν ἐργασίας, ἔχουν ὡς ἑξῆς:

Ὑπολείπονται δὲ πρὸς ἀποπεράτωσιν ἐργασίαι, ἡ δαπάνη τῶν ὁποίων κατὰ τὰ σήμερον ὑπάρχοντα θὰ ἔχῃ ὡς ἀκολούθως:

Θὰ ἔχωμεν κατὰ ταῦτα συνολικὴν δαπάνην τοῦ ἔργου ἐκ δραχμῶν 63.000.000 ὡς ἔγγιστα ἐπὶ προϋπολογισμοῦ 64.600.000, μὴ ἀποκλειομένων, βεβαίως, τῶν εὐλόγων διὰ τοιαύτης σοβαρότητος καὶ πολυπλόκου συνθέσεως ἔργα, ὑπερβάσεων λόγῳ προσαρμογῶν καὶ βελτιώσεων τῶν ὁποίων ἡ ἀνάγκη προκύπτει συνήθως διαρκούσης τῆς κατασκευῆς. 3) Τὸ ἔργον ἐκτελεῖται ὑπὸ τοῦ ἐργολάβου κ. Ἀριστείδου Ἀλαφούζου, ἀναδειχθέντος κατόπιν δημοσίου διαγωνισμοῦ. Ἡ ἀρχιτεκτονικὴ μελέτη ἐξεπονήθη ὑπὸ ὁμάδος ἀρχιτεκτόνων, ὑπὸ τὴν ἡγεσίαν τοῦ ἀρχιτέκτονος–Καθηγητοῦ τῆς Ἀνωτάτης Σχολῆς Καλῶν Τεχνῶν, κ. Π. Μυλωνᾶ. Ἡ μελέτη διὰ τὰς ἐπιπλώσεις καὶ διακοσμήσεις γίνεται τῇ συμπράξει καὶ τῶν Καθηγητῶν Καλλιτεχνῶν κ.κ. Ν. Χατζηκυριάκου–Γκίκα καὶ Ι. Μοράλη καὶ τοῦ κ. Ι. Τσαρούχη καὶ ἡ μελέτη τῆς ὑδρεύσεως ὑπὸ τοῦ καθηγητοῦ τοῦ Πολυτεχνείου κ. Α. Καλίνσκη. Τὴν ἐπίβλεψιν τοῦ ἔργου ἤσκησαν ἀρχικῶς οἱ πολιτικοὶ Μηχανικοὶ κ.κ. Χριστόφορος Κωνσταντινίδης, Ι. Μωραΐτης καὶ Α. Ἀλεξόπουλος, ἤδη δὲ ἀσκοῦν ταύτην ὁ πολιτικὸς μηχανικὸς κ. Λουκᾶς Κυριακόπουλος καὶ ὁ μηχανολόγος–ἠλεκτρολόγος κ. Φ. Κρίσπης. 4) Ἐσφαλμένως, νομίζομεν, ὅτι συσχετίζεται ἡ τουριστικὴ ἀνάπτυξις τῆς Πάρνηθος πρὸς τὴν τουριστικὴν ἀνάπτυξιν τοῦ Πειραιῶς. Τὸ ξενοδοχεῖον τῆς Πάρνηθος, δὲν εἶναι ἔργον τοπικῆς σημασίας διὰ νὰ τίθεται εἰς σύγκρισιν μὲ ἄλλα τοπικοῦ χαρακτῆρος ἔργα. Τοῦτο, ὡς ἐλέχθη, διὰ τῶν συγκροτούντων τὸ Ψυχαγωγικὸν Κέντρον ἐγκαταστάσεών του καὶ ἐν συνδυασμῷ πρὸ τὸ ἕτερον μέγα ξενοδοχεῖον Βʹ κατηγορίας, τὸ ὁποῖον θὰ προκύψῃ ἐκ τῆς μετασκευῆς τοῦ Σανατορίου, τὰς μελετωμένας ἐργασίας ἀναπτύξεως τοῦ δάσους εἰς ἐθνικὸν δρυμὸν καὶ τὴν ἐγκατάστασιν ἀνέτων συγκοινωνιακῶν μέσων, μεταξὺ τῶν ὁποίων, καταλέγεται καὶ ὁ ὑπὸ μελέτην ἐναέριος σιδηρόδρομος, θὰ ἀποβῇ ἓν τεράστιον ὀρεινὸν τουριστικὸν συγκρότημα, μοναδικὸν εἰς τὴν χώραν, τὸ ὁποῖον θὰ ἀποτελέσῃ μίαν μεγάλην προθήκην τοῦ Ἑλληνικοῦ Τουρισμοῦ καὶ ἐξ οὗ προσδοκᾶται εὐρυτέρας σημασία ὠφέλεια διὰ τὴν ἐθνικήν μας οἰκονομίαν. Ἀπόδειξις περὶ τῆς σημασίας τοῦ ἔργου ἀποτελεῖ τὸ γεγονός, ὅτι ἡ μεγαλυτέρα ξενοδοχειακὴ ἐπιχείρησις τῆς Ἑλβετίας ἡ «SOCIETE POUR L’ EXPLOITATION D’ ATOTELA L’ ETRANGER» τῆς Γενεύης ἀνέλαβε τὸ «Λανσάρισμα» ἰδίαις δαπάναις, τῆς περιοχῆς τῆς Πάρνηθος, εἰς διεθνῆ κλίμακα, ἐγγράψασα καὶ ὑποθήκην διὰ τὴν ἐνδεχομένην ἐκμετάλλευσιν τοῦ συγκροτήματος εἰς τὸ μέλλον, ὑπὸ ὅρους λίαν εὐνοϊκοὺς διὰ τὸν Ἑλληνικὸν Τουρισμόν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Ἰανουαρίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ

ΙΙΙ) Ὑπουργείου Γεωργίας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Σπηλιοπούλου, Δ. Παπαθανασοπούλου καὶ Α. Κολαμπᾶ. Ἐπὶ τῆς διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ἀνωτέρω ὑμῶν ἐγγράφου ὑπ’ ἀριθ. 824 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Σπηλιοπούλου, Δ. Παπαθανασοπούλου καὶ Α. Κολαμπᾶ, ἐν σχέσει μὲ τὴν ὑποβολὴν διλέπτου κατὰ χιλιόγραμμιον εἰσφορᾶς ἐπὶ τῶν διατιθεμένων ἐν τῇ περιφερείᾳ τῆς Ἑνώσεως Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Κιάτου χημικῶν λιπασμάτων καὶ λοιπῶν γεωργικῶν ἐφοδίων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἡ ὑποβολὴ τῆς ἀνωτέρω εἰσφορᾶς ἐνεκρίθη παρ’ ἡμῶν ἐπὶ μίαν τριετίαν, κατόπιν τῶν ὑπ’ ἀριθ. 731) 21.7.1960 καὶ 619)306)25.6.1960 ἀναφορῶν τῆς ἐν λόγῳ ἑνώσεως διὰ τὴν κάλυψιν τῶν τοκοχρεωλυτικῶν δόσεων τοῦ χορηγηθέντος ἤδη εἰς αὐτὴν δανείου πρὸς ἀνέγερσιν ἀποθήκης καὶ ὑπὸ τοὺς ὅρους τῆς ὑπ’ ἀριθ. 44)12.8.60 πράξεως τῆς Ἑνώσεως ταύτης. Κατὰ συνέπειαν, ἡ ἀνωτέρω εἰσφορὰ ἐνεκρίθη κατόπιν τῆς αἰτήσεως τῶν ἐνδιαφερομένων παραγωγῶν, οἵτινες ὡς ἀναφέρεται εἰς τὰ προσηρτημένα τηλεγραφήματα τοῦ Προέδρου τῆς Ἑνώσεως Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Κιάτου καὶ τοῦ Δημάρχου Σικυῶνος, προθύμως ἀπεδέχθησαν ταύτην. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Ἰανουαρίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Λαυρεντίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὡς ἄνω ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ Σερρῶν κ. Ι. Λαυρεντίδη, ἐν σχέσει μὲ τὴν γεωργικὴν ἀποκατάστασιν τῶν ἐκ Ρωσίας προσφύγων κλπ., ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ σᾶς γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Τὸ ζήτημα τῆς ἀγροτικῆς ἀποκαταστάσεως τῶν ἐκ Ρωσίας προσφύγων ἀγροτῶν, ἀντιμετώπισε τὸ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργεῖον εὐθὺς ἅμα τῇ ἀφίξει αὐτῶν εἰς τὴν Ἑλλάδα καὶ ἐδόθησαν σχετικαὶ ὁδηγίαι εἰς τοὺς κατὰ τόπους Νομάρχας καὶ Γεωργικὰς Ὑπηρεσίας. Οὕτω διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 215462)ἐγκ.8)28.12.1950 ἐγγράφου μας πρὸς τὸν Ἐθνικὸν Σύλλογον Ἑλλήνων Προσφύγων ἐκ Ρωσίας, ὁδὸς Χαριλάου 8α Λεωφόρος Θεσσαλονίκης, οὗτινος ἀντίγραφον ἐπισυνάπτομεν, κοινοποιηθὲν καὶ εἰς τὰς Διευθύνσεις Γεωργίας καὶ Νομάρχας Κράτους, ἐχορηγήθησαν σχετικαὶ ὁδηγίαι διὰ τὴν γεωργικὴν ἀποκατάστασίν των. Κατὰ ταῦτα, ἐφ’ ὅσον οἱ ἐκ Ρωσίας πρόσφυγες ἀπέκτησαν τὴν Ἑλληνικὴν Ἰθαγένειαν, δικαιοῦνται, ὡς καὶ οἱ ἄλλοι ἀκτήμονες τῆς περιοχῆς ἐπὶ ἴσοις ὅροις, γεωργικῆς ἀποκαταστάσεως ἐκ τυχὸν ὑπαρχουσῶν διαθεσίμων ἐκτάσεων καὶ ἑπομένως, δύνανται νὰ ὑποβάλωσι σχετικὰς αἰτήσεις εἰς τὴν ἁρμοδίαν Ἐπιτροπὴν Ἀπαλλοτριώσεων. Πρὸς τοὺς ἀνωτέρω γνωρίζομεν ὑμῖν καὶ τὰ κάτωθι: Τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας δὲν κατέχει στατιστικὰ στοιχεῖα, ἐξ ὧν νὰ προκύπτῃ πόσοι ἐκ Ρωσίας πρόσφυγες κατέφυγον μέχρι σήμερον ἐν Ἑλλάδι καὶ ἑπομένως, πόσοι οἱ ἐξ αὐτῶν γεωργικῶς ἀποκατασταθέντες, δοθέντος, ὡς καὶ ἀνωτέρω ἐλέχθη, ἐν σχέσει μὲ τὴν γεωργικήν των ἀποκατάστασιν, εἰς οὐδεμίαν διάκρισιν προβαίνει μεταξὺ αὐτῶν καὶ τῶν λοιπῶν ἐν τῇ αὐτῇ κτηματικῇ περιοχῇ, διαμενόντων ἀκτημόνων, οἵτινες ὡς καὶ οἱ πρῶτοι ζητοῦν γεωργικὴν ἀποκατάστασιν, ἐξ ὑπαρχουσῶν τυχὸν διαθεσίμων ἐκτάσεων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 17 Ἰανουαρίου 1961

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΘΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Κακογιάννη, Γ. Αὐγεροπούλου καὶ Μ. Χριστογεώργου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 13627)13.12.60 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἐν σχέσει πρὸς τὴν ὑπ’ ἀριθ. 1038)1960 ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Κακογιάννη, Γ. Αὐγεροπούλου καὶ Μ. Χριστογεώργου, περὶ τοῦ ἀνακύψαντος θέματος, ὡς πρὸς τὴν χρῆσιν, νομὴν καὶ καλλιέργειαν ὡρισμένου τμήματος ἀποκαλυφθεισῶν γαιῶν τοῦ ἕλους Λυσιμαχίας, κειμένου μεταξὺ μάνας Πλατάνου καὶ μάνας Παπαϊωάννου, ἐφ’ ὃ προβάλλουν δικαιώματα ὡρισμένοι κάτοικοι Ἀγρινίου, φερόμενοι ὡς ἐκχερσωταὶ τῆς ὡς ἄνω ἐκτάσεως, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ ὑπ’ ὄψιν θέμα ἐξητάσθη ἤδη καὶ ἀντιμετωπίσθη ὑπὸ τοῦ κ. Νομάρχου Αἰτωλοακαρνανίας παρ’ οὗ καὶ ἀπηυθύνθη πρός τε τὸν Δήμαρχον Ἀγρινίου καὶ Πρόεδρον τῆς Κοινότητος Καλυβίων τὸ ὑπ’ ἀριθ. 56420)5.12.60 ἔγγραφον, ὡς καὶ τὸ μεταγενέστερον διορθωτικὸν ὑπ’ ἀριθ. 58200)16.12.60 τοιοῦτον. Ἀντίγραφα τῶν ὡς ἄνω ἐγγράφων συναποστέλλομεν ὑμῖν, σὺν τῇ πληροφορίᾳ, ὅτι συμφωνοῦμεν καὶ ἡμεῖς πρὸς τὰς ἀπόψεις τοῦ κ. Νομάρχου, βασιζομένας εἰς νομίμους διοικητικὰς πράξεις, ἀναφερομένας εἰς τὸ πρῶτον τῶν ἀνωτέρω ἐγγράφων του. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Ἰανουαρίου 1961

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΘΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Οἰκονομίδη. Ἐπὶ τοῦ ἀνωτέρω ἐγγράφου σας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ σᾶς γνωρίσωμεν τ’ ἀκόλουθα ἐπὶ τῆς δι’ αὐτοῦ διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 1236 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Ἀχαΐας κ. Π. Οἰκονομίδη: 1. Ἐπὶ τῆς παραγράφου 1 τῆς ἐρωτήσεως, ἀπεστείλαμεν τὸ ὑπ’ ἀριθ. 423)40.1.61 ἔγγραφόν μας πρὸς τὴν Α.Τ.Ε., ἵνα γνωρίσῃ ἡμῖν, ἐὰν τὸ ἐν Πάτραις Ὑποκατάστημα αὐτῆς ἐκράτησε τὸ ὅλον ἢ μέρος τῆς ἀποζημιώσεως τῶν καλλιεργητῶν, οἱ ὁποῖοι εἶχον ἀσφαλίσει τὴν παραγωγήν των κατὰ χαλάζης καὶ παγετοῦ ἔναντι τῶν πρὸς τὴν Α.Τ.Ε. ὀφειλῶν των καί, ἐν καταφατικῇ περιπτώσει, ἐὰν κατὰ τὴν ἐνέργειάν του ταύτην ἔλαβεν ὑπ’ ὄψει τὰς δυνατότητας τῶν καλλιεργητῶν διὰ τὴν ἐξασφάλισιν τῆς διατροφῆς τῶν οἰκογενειῶν των καὶ τὴν συνέχισιν τῆς παραγωγικῆς των δραστηριότητος. 2. Ἐπὶ τῆς παραγράφου 2 τῆς ἀνωτέρω ἐρωτήσεως, σᾶς γνωρίζομεν, ὅτι ἀφ’ ἑνὸς μὲν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 2298)15. 10.1960 διαταγῆς μας πρὸς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν ἐδώσαμεν ἐντολήν, ὅπως εἰς τοὺς σοβαρῶς πληγέντας ἐκ θεομηνιῶν καλλιεργητὰς τοῦ Νομοῦ Ἀχαΐας καὶ ὡρισμένων ἄλλων Νομῶν χορηγήσῃ ἀναστολὴν εἰσπράξεως τῶν χρεῶν των καὶ νέα καλλιεργητικὰ δάνεια ηὐξημένα, ὥστε νὰ καθίσταται δι’ αὐτῶν δυνατὴ ἡ ἀντιμετώπισις, ὄχι μόνον τῶν καλλιεργητικῶν ἀναγκῶν, ἀλλὰ καὶ τῶν ἀναγκῶν στοιχειώδους συντηρήσεώς των, ὅπου παρίσταται ἀνάγκη, ἀφ’ ἑτέρου δὲ διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 257)14.1.61 διαταγῆς μας πρὸς τὴν Α.Τ.Ε., διετάξαμεν τὴν ἐπὶ πιστώσει ὑπὸ μορφὴν ἀτόκου δανείου χορήγησιν εἰς αὐτοὺς σίτου διατροφῆς ἐκ 15 χιλ)μων κατ’ ἄτομον καὶ κατὰ μῆνα, ἐπὶ 4–8 μῆνας, ἀναλόγως τοῦ ποσοστοῦ ζημίας ἑκάστου, τοῦ δανείου τούτου, δυναμένου νὰ ἐξοφληθῇ καὶ διὰ τῆς ἐπιστροφῆς τοῦ χορηγουμένου σίτου εἰς εἶδος ἐκ τῆς ἐσοδείας 1961. Τὰ ἀνωτέρω μέτρα εἶναι, πλέον ἢ ἐπαρκῆ διὰ τὴν ἐνίσχυσιν τῶν πληγέντων, εἰς βαθμὸν ἐπιτρέποντα τὴν συνέχισιν τῆς παραγωγικῆς των δραστηριότητος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 30 Ἰανουαρίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Γιαρένη, Β. Ἐφραιμίδη καὶ Δ. Κελτεμλίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὡς ἄνω ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσατε ἡμῖν ἐρώτησιν, τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Γιαρένη, Β. Ἐφραιμίδη καὶ Δ. Κελτεμλίδη, ἀναφορικῶς μὲ τὴν παραχώρησιν οἰκοπεδικῶν ἐκτάσεων εἰς κατοίκους τῆς Κοινότητος Ἐλευθέρια Νομοῦ Θεσσαλονίκης, πρὸς ἱκανοποίησιν τῶν στεγαστικῶν ἀναγκῶν των, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι, ὡς μᾶς ἀνέφερεν ἡ Δ)σις Γεωργίας Θεσσαλονίκης, δὲν ἐκκρεμεῖ παρ’ αὐτῇ αἴτημα κατοίκων τῆς ὡς ἄνω Κοινότητος περὶ παραχωρήσεως οἰκοπέδων, ἐκτὸς ἐὰν ἐναπόκειται περὶ τῆς ὁριστικῆς παραχωρήσεως εἰς ἀκτήμονας καλλιεργητὰς τοῦ ἀγροκτήματος Ν. Κορδελίου Θεσσαλονίκης, ὅπερ συντόμως θέλει ἐκδικασθῆ παρὰ τῆς Ἐπιτροπῆς Ἀπαλλοτριώσεων Θεσσαλονίκης καὶ θὰ καθωρισθῶσι παρ’ αὐτῆς οἱ δικαιούμενοι ἀποκαταστάσεως εἰς τὸ κτῆμα τοῦτο. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Ἰανουαρίου 1961

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΘΑΝΟΠΟΤΛΟΣ

IV) Ὑπουργ. Κοινων. Προνοίας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Καρασάββα καὶ Κ. Τσιγάρα. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 404)11.1.1961 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1150 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Καρασάββα καὶ Κ. Τσιγάρα περὶ διορισμοῦ ἰατροῦ εἰς τὰ Κοινοτικὰ καὶ Ἀγροτικὰ Ἰατρεῖα τῆς ἐπαρχίας Γρεβενῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι εἰς τὴν ἀνωτέρω ἐπαρχίαν ἐκ τῶν προγραμματισθέντων 11 ἰατρείων, λειτουργοῦν σήμερον τὰ 5, τὰ ὑπόλοιπα δὲν λειτουργοῦν εἰσέτι, ἐλλείψει ἰατροῦ. Ἐπὶ τούτοις, γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι θὰ καταβάλλωμεν τὰς δεούσας προσπαθείας πρὸς ἐξεύρεσιν καὶ διορισμὸν ἰατροῦ εἰς τὰ Ἀγροτικὰ καὶ Κοινοτικὰ Ἰατρεῖα τῆς ἀνωτέρω περιοχῆς, ἵνα οἱ κάτοικοι αὐτῆς τύχωσιν τῆς δωρεὰν ἰατροφαρμακευτικῆς περιθάλψεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 25 Ἰανουαρίου 1961

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Ἡλιοπούλου, Γ. Σπηλιοπούλου, Δ. Παπαθανασοπούλου καὶ Α. Κολαμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὡς ἄνω ἐγγράφου ὑμῶν, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Ἡλιοπούλου, Γ. Σπηλιοπούλου, Δ. Παπαθανασοπούλου καὶ Α. Κολαμπᾶ καταχωρηθεῖσαν ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. 1125 βιβλίου ἐρωτήσεων, σχετικῶς μὲ τὸ ἐν περιλήψει θέμα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι εἰς Καρύταινα Ἀρκαδίας, ἱδρύθη καὶ λειτουργεῖ Κοινοτικὸν Ἰατρεῖον, ὑπηρετοῦντος παρ’ αὐτῷ ἰατροῦ καὶ μαίας, λόγῳ δὲ τῆς ἐξυπηρετήσεως τῶν ἀναγκῶν τῶν κατοίκων τῆς ἐν λόγῳ περιοχῆς διὰ τοῦ Ἰατρείου τούτου, δὲν ὑπεβλήθη ἡμῖν μέχρι σήμερον, πρότασις τοῦ Νομαρχιακοῦ Συμβουλίου Ὑγείας καὶ Ἀσφαλίσεως Ἀρκαδίας, διὰ τὴν ἵδρυσιν Ὑγειονομικοῦ Σταθμοῦ. Παρὰ ταῦτα, τὸ Ὑπουργεῖον δι’ ἐγγράφου του πρὸς τὸ ἐν λόγῳ Νομαρχιακὸν Συμβούλιον, ᾐτήσατο, ὅπως ἐφ’ ὅσον εἰδικοὶ λόγοι ἐπιβάλλουν τὴν ἵδρυσιν Ὑγειονομικοῦ Σταθμοῦ εἰς Καρύταινα, ὑποβληθῇ αὐτῷ σχετικὴ πρότασις πρὸς ἐνέργειαν τῶν δεόντων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 25 Ἰανουαρίου 1961

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

V) Ὑπουργ. Ἐθν. Ἀμύνης. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Τούμπα. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1060 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Τούμπα, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: α) Συμφώνως πρὸς τὴν ὑπ’ ἀριθ. 22785)3)60)26.11.60 Δ)γὴν Υ.ΕΘ.Α.)Ο.Ε.Ν. περὶ ἑορτασμοῦ τῆς Ἐπετείου τῶν Ναυμαχιῶν τῶν Βαλκανικῶν Πολέμων κατὰ τὸ 1960, καθωρίζετο, ὅπως προσκληθῶσιν εἰς ταύτην οἱ ἐν ἀποστρατείᾳ Ἀντιναύαρχοι, οἱ ἔχοντες τὸν βαθμὸν τοῦ Ἀντιναυάρχου ἐν ἐνεργείᾳ, καθὼς καὶ οἱ λαβόντες σὺν τῇ ἀποστρατείᾳ των τὸν βαθμὸν τοῦτον καὶ διοικήσαντες Μεγάλας Μονάδας ἐν Πολέμῳ. β) Ἐκτὸς τῶν ἀνωτέρω προσκαλοῦνται βάσει τῆς αὐτῆς ὡς ἄνω διαταγῆς καὶ ἅπαντες οἱ ὑπηρετήσαντες κατὰ τοὺς πολέμους 1912–1913 Ἀξιωματικοί. γ) Ἡ αὐτὴ ἀρχὴ ἐτηρήθη καὶ κατὰ τὸ προηγούμενον ἔτος 1959. Ἀνεξαρτήτως πρὸς τ’ ἀνωτέρω, διὰ τὰ ἑπόμενα ἔτη καθωρίσθη, ὅπως εἰς τὴν ἐν λόγῳ τελετὴν προσκαλῶνται οἱ ἐν ἀποστρατείᾳ Ἀνώτατοι Ἀξιωματικοὶ τοῦ Β. Ν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 25 Ἰανουαρίου 1961

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Γ. ΘΕΜΕΛΗΣ

VI) Ὑπουργ. Βιομηχανίας. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Ε. Μπενᾶ, Δ. Καρακουλουξῆ καὶ Κ. Σωτηρίου. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 91)60)4.1.61 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ κατατεθεῖσα ὑπὸ τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Ε. Μπενᾶ, Δ. Καρακουλουξῆ καὶ Κ. Σωτηρίου καὶ καταχωρηθεῖσα ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. 1087 ἐρώτησις, ἐν σχέσει μὲ τὴν ἀπόλυσιν ἐργατοτεχνιτῶν τοῦ ἐργοστασίου τῆς Α.Ε. Χαλυβδοφύλλων καὶ ἀντ’ αὐτῶν πρόσληψιν Ἰταλῶν ἐργατοτεχνιτῶν μὲ τριπλάσιον ἡμερομίσθιον, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πληροφορήσωμεν τὴν Βουλὴν τὰ κάτωθι: Ἡ ἐν λόγῳ Ἑταιρεία εἰς τὰς ἀρχὰς Ἰουνίου 1960, διὰ διαφόρους λόγους ἀπέλυσε 26 ἐν ὅλῳ ἐργατοτεχνίτας καὶ ἀντ’ αὐτῶν προσέλαβεν ἑτέρους 39, οἵτινες καὶ ἐργάζονται ἔκτοτε συνεχῶς. Ἡ Ἑταιρεία αὕτη, λόγῳ τῆς ἐγκαταστάσεως ὑπ’ αὐτῆς ἐν τῷ ἐργοστασίῳ της ἑνὸς νέου αὐτομάτου ἐλάστρου μετεκάλεσε 4 Ἰταλοὺς τεχνικοὺς πρὸς ἐγκατάστασιν καὶ λειτουργίαν ὡς καὶ τὴν ἐκπαίδευσιν ἐπὶ τοῦ ἐν λόγῳ ἐλάστρου τῶν Ἑλλήνων τεχνικῶν. Ἡ πρόσληψις τῶν Ἰταλῶν ἐργατοτεχνιτῶν ἐγένετο διὰ 3 μῆνας καὶ ἐνδέχεται νὰ παραταθῇ, ἐφ’ ὅσον εἶναι ἀναγκαῖον διὰ τὴν παρακολούθησιν τῆς λειτουργίας τοῦ ἐν λόγῳ ἐλάστρου, ἐπὶ ἓν εἰσέτι τρίμηνον μὲ ἀμοιβὴν 7.500 δρχ. μηνιαίως, ἐνῷ ἀντιστοίχως εἰς ἰδίας περιπτώσεις ἡ ἀμοιβὴ τῶν Ἑλλήνων ἐργατοτεχνιτῶν ἀνέρχεται εἰς τὸ ποσὸν τῶν 4.000–4.500 δρχ. Ἡ ἀπομάκρυνσις τῶν Ἑλλήνων ἐργατοτεχνιτῶν, ἐγένετο κατὰ τὰς ἀρχὰς Ἰουνίου 1960, ἐνῷ ἡ πρόσληψις τῶν Ἰταλῶν ἐργατοτεχνιτῶν ἐγένετο τὸν Δεκέμβριον τοῦ 1960. Ὡς ἐμφαίνεται ἐκ τῶν ἀνωτέρω, δὲν δύναται νὰ ὑποστηριχθῇ ἡ ἄποψις, ὅτι οἱ Ἰταλοὶ ἐργατοτεχνῖται προσελήφθησαν εἰς ἀντίποινα ἀπολυθέντων Ἑλλήνων ἐργατοτεχνιτῶν, ἀλλὰ διὰ τὴν τοποθέτησιν τοῦ ἐν λόγῳ ἐλάστρου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Ἰανουαρίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Ν. ΜΑΡΤΗΣ

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

§6Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἐὰν πρόκειται νὰ γίνῃ ψηφοφορία ἔχει καλῶς, ἄλλως ζητῶ τὸν λόγον.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ γίνῃ ἡ προεκφώνησις καὶ ἀμέσως ψηφοφορία.

§8Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὰ πρὸς συζήτησιν νομοσχέδια περιλαμβάνεται καὶ ἕνα, τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖ κύρωσιν συμφωνίας μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ Ἰταλίας, διὰ τὰς ἰταλικὰς συντάξεις. Ἐπειδὴ τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ ἐπὶ δύο ἔτη καθυστερεῖ καὶ εἶναι ἰδιόρρυθμον, δὲν θὰ ὑπάρξῃ δὲ συζήτησις εἰς τὴν Βουλήν, παρακαλῶ τὸ Προεδρεῖον νὰ τὸ θέσῃ εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν, διὰ νὰ παύσῃ ἡ ταλαιπωρία τῶν ἀτυχῶν αὐτῶν ἀνθρώπων.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, προβαίνω εἰς τὴν προεκφώνησιν τῶν θεμάτων τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως. Τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, εἶναι τὸ συζητούμενον. Τὸ ὑπ’ ἀριθ. 2 τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας δεκτόν;

§10ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Κρατεῖται.

§11Ν. ΜΑΡΤΗΣ. (Ὑπ. Βιομηχανίας). Κύριοι συνάδελφοι, αἱ συμβάσεις αἱ ὑπόλοιποι ἔγιναν κατὰ τὸ πρότυπον τῆς Συμβάσεως τῆς ESSO, ἡ ὁποία ἤδη ἤρχισε καὶ κάνει τὰς γεωτρήσεις. Ἐνθυμοῦμαι, ὅταν ἔγινεν ἡ συζήτησις τῆς συμβάσεως αὐτῆς, ὅτι μία ἀπὸ τὰς ἐπικρίσεις ἦτο, ὅτι τὸ γεωτρύπανον, τὸ ὁποῖον θὰ χρησιμοποιήσῃ ἡ ESSO, θὰ εἶναι μέχρι 2.000 μέτρων, ἐνῷ αὐτὴ ἐπῆρε γεωτρύπανον, τὸ ὁποῖον θὰ φθάσῃ τὰ 4.500 μέτρα. Ἡ σύμβασις ἔλεγεν, ὅτι θὰ δαπανηθοῦν 30 ἑκατ. δραχμαὶ καὶ ἡ ESSO θὰ ἐξοδεύσῃ ἐφέτος 106 ἑκατ. δραχμάς. Τὰ ἀναφέρω αὐτά, διότι ἀνεφέρθησαν ὡς δύο ἐπιχειρήματα τότε ἐκ μέρους τῆς Ἀντιπολιτεύσεως διὰ τὴν σύμβασιν καὶ ἡ ἐκτέλεσις εἶναι πολλαπλασίως καλλιτέρα τῆς συμβάσεως, διότι αὐτὰ ἀποτελοῦν τὰ κατώτατα ὅρια καὶ τὰ ὅρια κινήσεως τῆς προσπαθείας τῶν ἑταιρειῶν αὐτῶν. Ἡ «ΒΡ» ἔχει ὑπογράψει ἀπὸ ὀκταμήνου τὴν σύμβασιν καὶ δὲν ξεκινᾷ νὰ κάμῃ γεωτρήσεις καὶ ὡς ἐκ τούτου δὲν ἐρευνᾶται ὁλόκληρος ἡ Αἰτωλοακαρνανία, διότι δὲν κυροῦται ἡ σύμβασις αὐτή. Ὁ Χὰνς δὲν θὰ ἀρχίσῃ γεωτρήσεις, ἐὰν δὲν κυρωθῇ ἡ σύμβασις αὐτή. Αἱ δύο αὐταὶ πρῶται συμβάσεις ποὺ ἐκρατήσατε τώρα καὶ περιλαμβάνονται εἰς τὸ νομοσχέδιον ἀφοροῦν συμβάσεις τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου μὲ τὴν Ρουμανικὴν Κυβέρνησιν καὶ τὸ Γαλλικὸν Ἰνστιτοῦτον, τοὺς ἐφέραμεν ἐδῶ διὰ νὰ κάμωμεν τὰς ἐρεύνας, αἱ ὁποῖαι δὲν ἤρχισαν λόγῳ μὴ κυρώσεως τῆς συμβάσεως ὑπὸ τῆς Βουλῆς. Δὲν ἔχει τίποτε τὸ ἰδιαίτερον ἡ σύμβασις, διότι ὅλη ἡ ἐργασία θὰ γίνῃ ἀπολογιστικῶς διὰ λογαριασμὸν τοῦ Δημοσίου, αὐτοὶ θὰ κάμουν τὰς ἐρεύνας καὶ ἐν τούτοις δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἀρχίσουν αἱ ἔρευναι, διότι ἐπὶ μῆνας κρατεῖται τὸ νομοσχέδιον. Δηλαδή, ἐνῷ προχωροῦν κατὰ τρόπον λίαν ἱκανοποιητικὸν καὶ εἰς τὴν Θρᾴκην καὶ εἰς τὴν Ζάκυνθον, δὲν θὰ δυνάμεθα νὰ κάμωμεν τὰς προβλεπομένας ἓξ γεωτρήσεις εἰς ἓξ περιοχὰς τῆς Ἑλλάδος, ὥστε ἐὰν ὑπάρχῃ πετρέλαιον νὰ ἀρχίσῃ ἡ ἐκμετάλλευσίς του. Ὅλα αὐτὰ συμβαίνουν, διότι ἐπὶ μῆνας δὲν ψηφίζεται τὸ νομοσχέδιον αὐτό. Αὐτὰ τὰ θέματα, τὰ ὁποῖα πρόκειται νὰ εἴπητε, εἶναι γνωστά, διότι τὰς μὲν ἐπικρίσεις διὰ τὰς συμβάσεις ποὺ ἔγιναν τὰς εἴπατε ἐν ἐκτάσει καὶ δὲν πρόκειται νὰ προστεθῇ τίποτε, διότι αὐτὰ ποὺ ὑπεστηρίξατε δὲν ὑπάρχουν εἰς τὴν πραγματικότητα ἐφ’ ὅσον, ὡς εἶπα προηγουμένως, καὶ τὸ γεωτρύπανον τῆς ESSO εἶναι 4.500 μέτρα καὶ τὰ ποσὰ ποὺ διατίθενται εἶναι πολὺ περισσότερα, ἡ δὲ ἄλλη σύμβασις εἶναι διὰ λογαριασμὸν τοῦ Δημοσίου. Ἡ πρώτη ἐπίκρισις ἦτο, διατὶ δὲν γίνεται τὸ ἔργον διὰ λογαριασμὸν τοῦ Δημοσίου. Ἡ κράτησις τοῦ νομοσχεδίου δὲν ἔχει ἄλλον λόγον, παρὰ νὰ καθυστερῇ τὸ ἔργον τῶν γεωτρήσεων, τὸ ὁποῖον εἶναι τόσον σημαντικὸν διὰ ἰδιαιτέρας περιφερείας, περὶ ὧν ἔγκειται. Ἤπειρον κλπ., ὡς διὰ τὴν ὅλην ἐθνικὴν οἰκονομίαν.

§12ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλή, κρατεῖται τὸ νομοσχέδιον τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας;

§13Φ. ΠΙΤΟΥΛΗΣ. Κρατεῖται.

§14Ν. ΜΑΡΤΗΣ. (Ὑπ. Βιομηχανίας). Οἱ Γάλλοι θὰ περιμένουν τὴν κύρωσιν τῆς συμβάσεως διὰ νὰ ἀρχίσουν τὰς γεωτρήσεις εἰς τὴν Ἤπειρον, δὲν θέλετε εἰς τὴν περιφέρειάν σας νὰ γίνουν γεωτρήσεις;

§15Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἐφ’ ὅσον εἷς καὶ μόνον βουλευτὴς λέγει, ὅτι κρατεῖται ἕνα νομοσχέδιον, θὰ κρατηθῇ καὶ θὰ περάσῃ κἄθε νομοσχέδιον ἀπὸ τὴν βάσανον τῆς Βουλῆς. Ἐκεῖνο, ὅμως, τὸ ὁποῖον δὲν εἶναι κανονικὸν εἶναι, νὰ ἐκτίθενται μονοπλεύρως καὶ κατὰ τρόπον ὄχι ἀντικειμενικὸν αἱ ἀπόψεις τῆς Κυβερνήσεως, χωρὶς νὰ δίδεται διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ ἡ εὐκαιρία νὰ ἀντιπαραταχθοῦν αἱ ἀπόψεις τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, αἱ ὁποῖαι εἶναι, ὅτι, ἂς γίνουν αἱ γεωτρήσεις διὰ λογαριασμὸν τοῦ Δημοσίου, ἀλλὰ ἐκχώρησις τοῦ ὑπογείου πλούτου μὲ τὸ 50% καὶ μὲ τοὺς ὅρους ἐκείνους τῆς ESSO εἶναι ἀπαράδεκτος.

§16Φ. ΠΙΤΟΥΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Βιομηχανίας εἶπεν, ὅτι τὸ κρατῶ τὸ νομοσχέδιον, διότι πρόκειται περὶ τῆς Ἠπείρου, διὰ τὰ συμφέροντα τῆς ὁποίας ἐγὼ μόνον δὲν μεριμνῶ, ἀντιθέτως δέ, ὁ κ. ὑπουργὸς μεριμνᾷ.

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν εἶπε τοιοῦτον πρᾶγμα ὁ κ. ὑπουργός.

§18Φ. ΠΙΤΟΥΛΗΣ. Νομίζω, ὅτι ὁ Κανονισμὸς πρέπει νὰ ἰσχύσῃ δι’ ὅλους, κ. Πρόεδρε. Ἀναφέρομαι εἰς τὸ Σῶμα, ὅτι ὑπάρχει θέμα προσωπικόν. Διότι ὁ κ. ὑπουργὸς ἀνέφερεν, ὅτι δὲν κήδομαι τῶν συμφερόντων τῆς Ἠπείρου.

§19Ν. ΜΑΡΤΗΣ. (Ὑπ. Βιομηχανίας). Δὲν ἐννοοῦσα αὐτό. Ἂν ὁ κ. Πιτούλης ἔχῃ τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι ἐννοοῦσα αὐτό, ὁμολογῶ, ὅτι λυποῦμαι. Δὲν εἶχον τὴν ἔννοιαν αὐτήν. Ἁπλῶς, τὸν ἐπληροφόρησα, ὅτι ἡ σύμβασις αὐτὴ ἀφορᾷ τὴν Ἤπειρον.

§20Φ. ΠΙΤΟΥΛΗΣ. Κατὰ τρόπον περίεργον εἰσάγεται τὸ νομοσχέδιον καὶ δὲν γνωρίζω τοὺς λόγους ποὺ ἐπέβαλον τὴν κύρωσιν δύο συμβάσεων διὰ τοῦ αὐτοῦ νομοθετήματος. Δὲν ἔχω καμμίαν ἀντίρρησιν διὰ τὴν δευτέραν σύμβασιν μὲ τὸ Γαλλικὸν Ἰνστιτοῦτον, ἀλλὰ ἔχω σοβαρωτάτας ἀντιρρήσεις διὰ τὸ πρῶτον.

§21ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ κρατήσω ἀμφότερα. Συνεχίζεται ἡ αʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ γεωργικῶν κοινωνικῶν ἀσφαλίσεων». Ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 4 ἐτερματίσθη, κατὰ τὴν προηγουμένην συνεδρίασιν. Ἐκκρεμοῦν εἰς τὸ Προεδρεῖον αἱ ἑξῆς προτάσεις: Πρὸς Τὸ Προεδρεῖον τῆς Βουλῆς Ἀξιότιμε κ. Πρόεδρε, Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ προτείνωμεν, ὅπως, ἐκ τῆς παραγράφου 1δ τοῦ ἄρθρου 4 τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου «περὶ γεωργικῶν κοινωνικῶν ἀσφαλίσεων» διαγραφῇ ἡ διάταξις περὶ περικοπῆς τοῦ ποσοστοῦ τῶν πολεμικῶν συντάξεων εἰς τοὺς συνταξιοδοτουμένους τοῦ ΟΓΑ, τῆς ἀποφάσεως τῆς Βουλῆς λαμβανομένης δι’ ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 30 Ἰανουαρίου 1961 Οἱ προτείνοντες βουλευταὶ Ι. Σιαφλέκης, Δ. Σπυρίδης, Α. Λασκαρίδης, Γ. Πρίφτης, Κ. Χιωτάκης, Μ. Σβώλου, Β. Ἐφραιμίδης, Δ. Γιαχνῆς, Φ. Περισσοράτης, Δ. Παπαθανασόπουλος, Ν. Καθαροσπόρης, Ε. Ρήγας, Κ. Σωτηρίου, Ι. Ζαΐμης, Χ. Παγώνης, Γ. Κατσίμπας καὶ Μ. Χριστογεῶργος. (Ἐκφωνουμένων τῶν ὀνομάτων τῶν ὑποβαλόντων τὴν πρότασιν κ.κ. βουλευτῶν καὶ μὴ παρισταμένων τόσων ὅσων ἡ παρουσία εἶναι ἀπαραίτητος διὰ τὴν ὑποβολήν, κατὰ τὸν Κανονισμόν, προτάσεων ψηφοφορίας δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως, ἡ πρότασις περὶ ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας θεωρεῖται μὴ γενομένη). Ὑπάρχει, ἐπίσης, ἡ ἑξῆς πρότασις: Πρὸς Τὸν κ. Πρόεδρον Βουλῆς Οἱ κάτωθι ὑπογεγραμμένοι βουλευταὶ προτείνομεν τὴν ψηφοφορίαν δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως τῆς τροπολογίας ἐπὶ τοῦ 4ου ἄρθρου, ἀφορώσης πολεμικὰς συντάξεις ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου ΟΓΑ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 2 Φεβρουαρίου 1961 Οἱ προτείνοντες βουλευταὶ Δ. Ἰωάννου, Ι. Παπαρτεμίου, Π. Κάβδας, Γ. Κακαγιάννης, Ε. Κωστελίδης, Θ. Μπάρμπας, Σ. Περτσινίδης, Α. Κοντογιάννης, Δ. Καρατζένης, Ε. Ἀλιπράντης, Β. Παπαρρηγόπουλος, Δ. Βρανόπουλος, Χ. Μπουγᾶς, Γ. Παπαευθυμίου, Ν. Ἀθανασίου, Ν. Παπαγεωργίου, Ι. Ἰντζές, Χ. Πιπιλῆς. Ἡ τροπολογία, ἐφ’ ἧς ζητεῖται ἡ ψηφοφορία, ἔχει οὕτω: Μετὰ τὴν φράσιν «Νὰ μὴ λαμβάνῃ σύνταξιν ἐκ πάσης οἱασδήποτε αἰτίας ἐκ τοῦ Δημοσίου Ταμείου ἢ ἐκ φορέως κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως», νὰ προστεθῇ «ἐξαιρουμένων τῶν λαμβανόντων πολεμικὰς συντάξεις».

§22Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ. Ὅταν ἐθεωρήθη λήξασα ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 4, κατὰ τὴν παρελθοῦσαν συνεδρίασιν κατετέθη πρότασις ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας ἐπὶ τῆς προτάσεως περὶ διαγραφῆς ὁλοκλήρου τῆς δʹ περιπτώσεως τῆς παραγράφου 1 τοῦ ἄρθρου 4. Συνεπῶς, πρέπει νὰ τεθῇ ὡς ἀπωτέρα καὶ εὐρυτέρα πρότασις εἰς ὀνομαστικὴν ψηφοφορίαν ἡ πρότασις αὕτη. Καὶ εἰς περίπτωσιν μὴ ἀποδοχῆς τῆς προτάσεως αὐτῆς νὰ διεξαχθῇ ὀνομαστικὴ ψηφοφορία ἐπὶ μερικωτέρας διαγραφῆς ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 4.

§23Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριε Πρόεδρε, τὸ θέμα εἶναι ἀκριβῶς ὡς τὸ ἐτοποθέτησεν ὁ προλαλήσας συνάδελφος. Ὑπάρχει πρότασις διαγραφῆς τῆς δʹ περιπτώσεως καὶ συνεπῶς πρέπει νὰ τεθῇ εἰς ψηφοφορίαν διὰ νὰ ἀποφανθῇ ἡ Βουλὴ ἐὰν ἀποδέχεται τὴν διαγραφὴν τῆς δʹ περιπτώσεως τῆς παραγράφου 1.

§24Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 4 ἐθεωρήθη περαιωμένη κατὰ τὴν παρελθοῦσαν συνεδρίασιν. Τοῦτο σημαίνει, ὅτι τίποτε τὸ νεώτερον δὲν δύναται νὰ προστεθῇ ἀπὸ ἀπόψεως συζητήσεως καὶ ἀπὸ ἀπόψεως προτάσεων, διότι αἱ προτάσεις αὗται θὰ ἔπρεπε νὰ ὑποβληθοῦν τότε καὶ ὅτε ἐθεωρήθη περαιωμένη ἡ συζήτησις. Ἐκπλήσσομαι τώρα, διότι θέτετε ὑπὸ ψηφοφορίαν πρότασιν ὑποβληθεῖσαν τὴν στιγμὴν αὐτὴν καὶ διὰ τοῦτο διαμαρτύρομαι.

§25ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Μπακόπουλε, κατὰ τὸν Κανονισμόν, μετὰ τὴν περαίωσιν τῆς συζητήσεως, ἀπαγορεύεται πᾶσα νέα συζήτησις. Προηγουμένως ἀνέγνωσα τροπολογίαν τῶν κυρίων συναδέλφων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ἡ ὁποία ὅμως δὲν ἐτέθη εἰς ψηφοφορίαν, διότι δὲν εὑρίσκετο παρὼν ὁ κεκανονισμένος ἀριθμὸς τῶν ὑπογραψάντων βουλευτῶν. Τώρα ὅμως, ἀσφαλῶς, θὰ ὑποβληθῇ νεωτέρα πρότασις μὲ τὸ ἴδιον περιεχόμενον, ὑπογεγραμμένη ὑπὸ τοῦ κεκανονισμένου ἀριθμοῦ βουλευτῶν. Ἡ πρότασις αὐτὴ βεβαίως, θὰ τεθῇ ὑπὸ ψηφοφορίαν, δὲν θὰ διεξαχθῇ ὅμως συζήτησις ἐπὶ τῆς προτάσεως αὐτῆς, διότι ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ περιεχομένου τῆς προτάσεως εἶχε γίνει, ὅταν ἐθεωρήθη περαιωθεῖσα ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 4.

§26Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν εἶναι τὸ ἴδιον θέμα. Συζήτησις περὶ μονομεροῦς διαγραφῆς τῶν πολεμικῶν συντάξεων δὲν ἐγένετο.

§27ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Μπακόπουλε, ὑπάρχει σχετικὴ τροπολογία, ἡ ὁποία ἐξετυπώθη ἀπὸ 7 Δεκεμβρίου 1960 καὶ ἡ ὁποία ἔχει διανεμηθῆ.

§28Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ προλαλήσας ἀξιότιμος συνάδελφος δογματίζει μίαν θεωρίαν, εἰς τὴν ὁποίαν πρέπει νὰ ἀποδώσωμεν μεγίστην προσοχήν, διότι ἡ πρότασίς του δὲν εἶναι ὀρθή. Δογματίζει ὁ κ. συνάδελφος, μὲ μίαν καινοφανῆ πρότασιν, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τεθῇ εἰς ψηφοφορίαν πρότασις τροπολογίας μὴ συζητηθεῖσα.

§29Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἐφ’ ὅσον ἐτέθη τὸ θέμα, πρέπει νὰ διευκρινισθῇ καὶ διὰ τὸ μέλλον. Ὅταν κηρύσσεται περαιωμένη ἡ συζήτησις, οὔτε συζητήσεις εἶναι δυναταί, οὔτε ὑποβολὴ νέων προτάσεων. Ἐπὶ τῶν προϋφισταμένων προτάσεων γίνεται ἡ ψηφοφορία. Αὐτὴ εἶναι ἡ τάξις διὰ τὸ μέλλον. Μετὰ τὴν κήρυξιν τῆς περαιώσεως οὔτε συζήτησις, οὔτε ὑποβολὴ νέων προτάσεων. Καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὸ θέμα τῆς οὐσίας, βεβαίως ἡ ψηφοφορία θὰ γίνῃ. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποβληθῇ πρότασις, ἀγαπητοί μου συνάδελφοι, διότι δὲν εἶναι δυνατὴ ἡ ἀνάπτυξις. Ποῖος εἶναι ὁ ἐσωτερικός, ἀντικειμενικὸς λόγος, ὁ ὁποῖος ἀποδεικνύει τὴν ἀδυναμίαν; Ἐφ’ ὅσον ὑποβάλλεται μία πρότασις, ἡ ἀνάπτυξις τῆς ὁποίας ἐκ τῆς κηρύξεως τῆς περαιώσεως εἶναι ἀδύνατος, ἐξ αὐτοῦ τοῦ λόγου πρέπει νὰ θεωρηθῇ, ὅτι εἶναι ἀδύνατον νὰ ὑποβληθῇ. Διότι εἶναι ἀδύνατον νὰ καθιερώσητε τὴν ἀρχήν, ὅτι δύνανται νὰ ὑποβάλλωνται προτάσεις, τῶν ὁποίων ἡ ἀνάπτυξις ἀπαγορεύεται, διότι ἐκηρύχθη περαιωμένη ἡ συζήτησις.

§30Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΣ. (Πρόεδρος Βουλῆς). Κύριε Πρόεδρε, ἐπειδὴ φέρω τὴν εὐθύνην, οὕτως εἰπεῖν, τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ Κανονισμοῦ, ἔστω καὶ ὅταν δὲν εἶμαι εἰς τὴν ἕδραν, χωρὶς τοῦτο νὰ σημαίνῃ, ὅτι ὁ Προεδρεύων δὲν δύναται νὰ ἔχῃ ἰδίαν γνώμην καὶ ἰδίαν εὐθύνην —μακρὰν ἀπ’ ἐμοῦ νὰ φρονῶ τοιοῦτόν τι— θέλω νὰ εἴπω τοῦτο. Ὅταν κηρύσσεται περαιωμένη ἡ συζήτησις ἐπὶ ἑνὸς ἄρθρου, δύναται ἀπὸ ἐκεῖ καὶ πέραν νὰ καθορισθῇ ὁ τρόπος τῆς ἐπιψηφίσεως, εἴτε τοῦ ἄρθρου, εἴτε παραγράφου, εἴτε τροπολογιῶν, αἱ ὁποῖαι ἔχουν ἤδη ὑποβληθῆ πρὸ τῆς κηρύξεως τῆς λήξεως τῆς συζητήσεως. Δικονομικὰ πλέον εἶναι τὰ μέτρα ἐν προκειμένῳ. Οὐσιαστικά, ἀποκλείεται νὰ εἶναι ἄλλα. Αὐτὴ εἶναι ἡ τοποθέτησις, τὴν ὁποίαν λαμβάνω ὡς Πρόεδρος τοῦ Σώματος. Συνεπῶς, κ. Πρόεδρε, κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον σᾶς παρακαλῶ, ἐὰν θέλετε καὶ συμφωνῆτε, νὰ δοθῇ ἡ δέουσα συνέχισις.

§31Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Εἶμαι ἀπολύτως σύμφωνος. Δικονομικῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ. Οὐσιαστικῶς δὲν ἠμπορεῖ.

§32ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ τροπολογία τῆς ὁποίας ἐζητήθη ἡ ψηφοφορία δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως ἔχει ἐκτυπωθῆ καὶ διανεμηθῆ ἀπὸ τῆς 7ης Δεκεμβρίου.

§33Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Δὲν μὲ ἐνδιαφέρει τὸ συγκεκριμένον θέμα. Μὲ ἀπησχόλησεν ἡ καθιέρωσις μιᾶς ἑρμηνείας, μιᾶς παραδόσεως εἰς τὸ θέμα. Καὶ εὑρεθεὶς ἐν πλήρει ἁρμονίᾳ μὲ τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς, ἐλπίζω, ὅτι καὶ σεῖς, ἐν τῷ πνεύματι τῆς ἀλληλεγγύης τοῦ Προεδρείου καὶ τοῦ σεβασμοῦ τρόπον τινὰ τῆς ἱεραρχίας, θὰ εἶσθε σύμφωνος.

§34Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΣ. (Πρόεδρος Βουλῆς). Ὡς ἤκουσα, τὴν στιγμὴν αὐτὴν ἡ τροπολογία ἔχει ὑποβληθῆ. Ἐφ’ ὅσον ἔχει ὑποβληθῆ, τότε ὀρθῶς γίνεται ἡ ψηφοφορία.

§35ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ἐπανερχόμεθα εἰς τὴν ἀπωτέραν πρότασιν, τῆς ὁποίας τὸ περιεχόμενον ἔχει οὕτω: Πρὸς Τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς Οἱ κάτωθι ὑπογεγραμμένοι βουλευταί, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν ὑμᾶς ἵνα διεξαχθῇ ψηφοφορία δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως ἐπὶ τῆς τροπολογίας καὶ προτάσεώς μας περὶ διαγραφῆς ὁλοκλήρου τῆς περιπτώσεως δʹ τῆς παραγράφου 1 τοῦ ἄρθρου 4. Ἐν Ἀθήναις τῇ 30 Ἰανουαρίου 1961 Οἱ προτείνοντες βουλευταὶ Μ. Στεφανίδης, Ε. Κοθρῆς, Μ. Σβώλου, Φ. Ζαΐμης, Ν. Μπακόπουλος, Π. Ξενοδοχειάρης, Ν. Ζορμπᾶς, Σ. Ἀλλαμανῆς, Θ. Λυμπερίδης, Α. Τσιάρας, Δ. Μερλόπουλος, Δ. Λεονάρδος, Ι. Γιαλώφας, Ε. Σκούρας, Ν. Καθαροσπόρης, Π. Καπνίσης, Ε. Πρωϊμάκης, Κ. Κωνσταντάρας, Ι. Δραγωνέτης, Γ. Παπαγεωργίου, Ι. Ἀθητάκης, Χ. Μπούσιος, Θ. Κεραμιτσιόγλου, Ἱπ. Ζαΐμης, Ν. Σκοπούλης. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν πρότασιν λέγουσι ναί, οἱ μὴ παραδεχόμενοι λέγουσιν ὄχι. Καλοῦνται ὡς ψηφολέκται οἱ κ. κ. Γ. Σταμάτης καὶ Κ. Τσιάρας. (Προσελθόντων τῶν ψηφολεκτῶν ἄρχεται ἡ δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως ψηφοφορία τῶν κ. κ. βουλευτῶν ἀπαντώντων ὡς ἀκολούθως εἰς τὸ τεθὲν ἐρώτημα):

(Περατωθείσης τῆς ψηφοφορίας καὶ γενομένης διαλογῆς προέκυψεν τὸ κάτωθι ἀποτέλεσμα):

§36ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐψήφισαν ἐν ὅλῳ 200. Εἶπον ΝΑΙ 89 καὶ ΟΧΙ 111. Συνεπῶς, ἡ πρότασις περὶ ὁλοκληρωτικῆς διαγραφῆς τοῦ ἐδαφίου δʹ τῆς παρ. 1 τοῦ ἄρθρου 4, ἀπερρίφθη.

§37Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριοι συνάδελφοι, κατὰ τὴν προχθεσινὴν συζήτησιν ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 4 τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου, εἶχον εἴπει, ὅτι τὰ οἰκονομικὰ δεδομένα τοῦ νομοθετήματος ἔχουν στηριχθῆ εἰς ὡρισμένους ὑπολογισμοὺς τόσον πληθυσμιακοὺς ὅσον τοὺς ἀφορῶντας τὰ ἔσοδα. Εἶχον ἐπίσης εἴπει, ὅτι τὰ δεδομένα αὐτὰ δὲν ἐπιτρέπουν τὴν αὔξησιν τῶν παροχῶν. Ἰδιαιτέρως περὶ τῶν συνταξιούχων ἐκ πολεμικῶν γεγονότων —ἂν καὶ δὲν ὑφίστανται ἐπαρκῆ στοιχεῖα— ὑπολογίζεται, ὅτι ἡ ἀποδοχὴ τοῦ αἰτήματος περὶ παροχῆς παραλλήλων συντάξεων εἰς τὸ ἀκέραιον, θὰ ἐπιβαρύνῃ τὸν ὀργανισμὸν κατὰ 35.000.000 ἐτησίως. Ἡ Κυβέρνησις ἀναγνωρίζουσα τὸ γεγονός, ὅτι εἰς τοὺς συνταξιούχους τῆς κατηγορίας ταύτης ὀφείλεται τιμὴ καὶ ὅτι ἡ παρεχομένη εἰς αὐτοὺς πολεμικὴ σύνταξις εἶναι ἐπίσης τιμητική, ἀναδέχεται τὴν δαπάνην τῶν 35.000.000 καὶ προτείνει τὴν ἀπάλειψιν τῆς διατάξεως κατὰ τὴν ὁποίαν οἱ συνταξιοῦχοι ἐκ πολεμικῶν γεγονότων δικαιοῦνται τὸ ἥμισυ τῆς συντάξεως, τῆς διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοθετήματος προβλεπομένης. (Χειροκροτήματα). Κατὰ συνέπειαν, μετὰ τὴν ἀποδοχὴν τοῦ αἰτήματος τούτου ὑποθέτω, ὅτι δὲν συντρέχει λόγος νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν ὀνομαστικὴν ψηφοφορίαν. (Χειροκροτήματα). Ἡ τρίτη πρότασις ἡ ὁποία ἀφορᾷ τὴν διάταξιν καθ’ ἣν δὲν δύναταί τις νὰ ἀπομακρυνθῇ τῆς ἐνεργοῦ ἀσκήσεως τοῦ ἐπαγγέλματος κατὰ τὴν τελευταίαν 10ετίαν, ἐγένετο ἀντικείμενον συζητήσεως κατὰ τὴν προχθεσινὴν συνεδρίασιν καὶ μὲ ὡδήγησεν εἰς τὴν σκέψιν νὰ τὴν διατυπώσω κατὰ διάφορον τρόπον ὥστε νὰ μὴ ὑφίστανται οἱ φόβοι τοὺς ὁποίους διετύπωσαν ὡρισμένοι συνάδελφοι καὶ ἰδίᾳ ὁ κ. Ἀλλαμανῆς. Ἡ νέα διατύπωσις ἔχει ὡς ἑξῆς: «...... (ἀναγινώσκει) ......».

§38ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μετὰ τὰς δηλώσεις τοῦ κ. ὑπουργοῦ, νομίζω, ὅτι καλὸν θὰ ἦτο νὰ μὴ προχωρήσωμεν καὶ εἰς τὴν τελευταίαν, τὴν ἀπωτέραν τροπολογίαν.

§39Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ὄχι, ἡ τροπολογία αὕτη ἀπερρίφθη.

§40ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπάρχει μία μὲ ἀπώτερον περιεχόμενον ἀπὸ ἐκεῖνο τῶν δηλώσεών σας.

§41Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἴμεθα ἀπολύτως ἱκανοποιημένοι ὡς ἀντιπολίτευσις, διότι ὁ σκληρὸς καὶ ἐπίμονος ἀγών μας ὁ διεξαχθεὶς προχθὲς ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, ἠνάγκασε τὴν Κυβέρνησιν...... (Θόρυβος — κωδωνοκρουσίαι).

§42ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, σεῖς προβαίνετε εἰς δηλώσεις παρὰ τὸν Κανονισμὸν καὶ μάλιστα παρουσίᾳ τοῦ κ. Ἀρχηγοῦ σας.

§43Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡμεῖς ἐκτελοῦμεν τὸ καθῆκον μας καὶ ἔχομεν ὑποχρέωσιν νὰ τὸ ἐκτελέσωμεν ὅπως τὸ ἀντιλαμβανόμεθα. Ὡμίλησεν ὁ κ. ὑπουργὸς καὶ κατὰ συνέπειαν δικαιοῦμαι νὰ ὁμιλήσω καὶ ἐγὼ...... (Θόρυβος).

§44ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. ὑπουργός, δὲν ὡμίλησεν. Εἶπεν, ὅτι ἀποδέχεται τὰς τροπολογίας.

§45Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, παριστάμεθα εἰς τὴν αἴθουσαν ταύτην μὲ τὰ αὐτὰ δικαιώματα. Ἔχετε ὑποχρέωσιν νὰ ἐφαρμόζετε τὸν Κανονισμὸν μὲ ἰσότητα καὶ ἔχω δικαίωμα νὰ ἀπαντήσω εἰς τὸν κ. ὑπουργόν.

§46ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. ὑπουργός, ἀνεκοίνωσεν εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι ἀποδέχεται τὰς τροπολογίας. Ἡ συζήτησις, κατὰ τὸν Κανονισμόν, ἔχει κηρυχθῆ περαιωμένη καὶ δὲν δικαιοῦσθε νὰ ἐπανέλθητε ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ θέματος.

§47Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Εἰς ὅσα εἶπεν ὁ κ. ὑπουργός, ἡμεῖς πρέπει νὰ ἀπαντήσωμεν. Καὶ ἐκφράζομεν τὴν ἱκανοποίησίν μας, διότι μετὰ τὸν ἀγῶνα μας ἐπετεύχθη ἐν μέρει ὁ σκοπὸς τὸν ὁποῖον ἐπεδιώξαμεν. Ἐμμένομεν εἰς τὴν διενέργειαν ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας ἐπὶ τοῦ δευτέρου θέματος, δηλαδὴ διὰ τὴν παροχὴν συντάξεως καὶ εἰς τοὺς μικρομπακάληδες καὶ μικρεμπόρους τοῦ χωριοῦ.

§48ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ τροπολογία αὕτη εἶναι εἰδικευμένη καὶ ἔχει ὡς ἑξῆς: Πρὸς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς Οἱ κάτωθι ὑπογεγραμμένοι βουλευταὶ ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν ὑμᾶς ἵνα διεξαχθῇ ὀνομαστικὴ ψηφοφορία δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως ἐπὶ τῆς τροπολογίας καὶ προτάσεώς μας εἰς περίπτωσιν δʹ παραγράφου 1 ἄρθρου 4 «δʹ) Νὰ μὴ λαμβάνῃ σύνταξιν ἐξ οἱασδήποτε αἰτίας ἐκ τοῦ δημοσίου ταμείου ἢ ἐκ φορέως κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως. Ἐξαιροῦνται τῆς ἀπαγορεύσεως τοῦ παρόντος ἐδαφίου οἱ λαμβάνοντες ἐκ τοῦ δημοσίου ταμείου πάσης φύσεως πολεμικὰς συντάξεις, εἴτε συντάξεις ἐκ τοῦ ΤΕΒΕ, εἴτε συντάξεις ἢ βοηθήματα ἐκ τοῦ ΙΚΑ, ἐφ’ ὅσον ἡ μηνιαία σύνταξις δὲν ὑπερβαίνει τὰς χιλίας δραχμάς». Ἐν Ἀθήναις τῇ 30 Ἰανουαρίου 1961 Οἱ προτείνοντες βουλευταὶ Μ. Στεφανίδης, Ε. Κοθρῆς, Φ. Ζαΐμης, Ν. Μπακόπουλος, Π. Ξενοδοχειάρης, Ε. Ἀρβανιτάκις, Κ. Ταλιαδούρης, Ν. Ζορμπᾶς, Σ. Ἀλλαμανῆς, Θ. Λυμπερίδης, Θ. Παπαπαναγιώτου, Α. Τσιάρας, Δ. Μερλόπουλος, Δ. Λεονάρδος, Ι. Γιαλώφας, Γ. Βαλοῦρδος. Κατὰ συνέπειαν, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ τὴν θέσω εἰς ψηφοφορίαν.

§49Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριε Πρόεδρε, ἡ ψηφοφορία ἐγένετο ἐπὶ τῆς προτάσεως περὶ ἀπαλείψεως ὁλοκλήρου τοῦ ἐδαφίου, τὸ ὁποῖον εἶχεν οὕτω: «...... (ἀναγινώσκει) ......». Ἀφοῦ ἀπερρίφθη ἡ ἀπάλειψις τοῦ ἐδαφίου, εἶναι αὐτονόητον, ὅτι ἡ ἀπόρριψις περιλαμβάνει καὶ τὴν πρότασιν περὶ ἧς ὡμίλησεν ὁ κ. Μπακόπουλος. Θὰ ἠδύνατο νὰ ἐρωτήσῃ τις. Ἀφοῦ ἀπερρίφθη ὁλοσχερῶς ἡ ἀπάλειψις τοῦ ἐδαφίου δʹ, διατὶ ἐδέχθην τὴν τροπολογίαν ἡ ὁποία ἀφορᾷ τοὺς πολεμικοὺς συνταξιούχους; Ἀλλά, κ. συνάδελφοι, ὑπάρχει ἰδιαίτερον ἐδάφιον διὰ τοὺς πολεμικοὺς συνταξιούχους, τὸ ὁποῖον λέγει, ὅτι δικαιοῦνται τοῦ ἡμίσεος τῆς διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου παρεχομένης συντάξεως.

§50Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ναί, ἀλλὰ εἰς τὴν ἰδίαν παράγραφον.

§51Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Σύμφωνοι, ἀλλὰ ὑπάρχει ἄρθρον τὸ ὁποῖον θέτει εἰδικὸν κανόνα διὰ τοὺς συνταξιούχους τῆς κατηγορίας ταύτης. Κατὰ συνέπειαν, κ. Πρόεδρε, ἐφ’ ὅσον ἡ Βουλὴ ἀπεφάνθη ἤδη, δὲν ὑπάρχει στάδιον διὰ τὴν λῆψιν νέας ἀποφάσεως.

§52Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ ἐδάφιον δʹ λέγει τὰ ἑξῆς: «ἐξαιροῦνται..... (ἀναγινώσκει)... ...». Ἡ πρότασις περὶ διαγραφῆς περιελάμβανεν ὁλόκληρον τὸ ἐδάφιον ἄρα ἀπερρίφθη καὶ τὸ μέρος τὸ ὁποῖον περιλαμβάνει τὰς πολεμικὰς συντάξεις. Ἐφ’ ὅσον ὁ κ. Ὑπουργὸς καὶ μετὰ τὴν ἀπόρριψιν τῆς προτάσεώς μας ἐπανῆλθε καὶ ἐτροποποίησε τὸ ἐδάφιον ὡς πρὸς τὰς πολεμικὰς συντάξεις ζητοῦμεν καὶ ἡμεῖς νὰ ἐπανέλθωμεν καὶ νὰ γίνῃ ψηφοφορία ὅσον ἀφορᾷ τοὺς συνταξιούχους τοῦ ΤΕ-ΒΕ, δηλαδὴ τοὺς μπακάληδες τοὺς καφετζῆδες καὶ μικρεμπόρους τοῦ χωριοῦ.

§53Η. ΗΛΙΟΥ. Ἐγώ, κ. Πρόεδρε, ἤθελα γενικώτερα νὰ θέσω τὸ θέμα ὑπὸ τὴν ἔννοιαν ἑρμηνείας τοῦ Κανονισμοῦ. Ἐτέθη εἰς ψηφοφορίαν ἡ ἀπωτέρα πρότασις περὶ ἐξαιρέσεως ὅλων τῶν λαμβανόντων πολεμικὰς συντάξεις. Αὐτὸ δὲν σημαίνει, ὅτι ἐκρίθη τὸ ζήτημα καὶ δι’ ἐγγυτέρας τροπολογίας. Αὐτὴ τὴν νομολογίαν ἔχει καθιερώσει τὸ Κοινοβούλιον, ἀλλὰ καὶ τὰ δικαστικὰ Σώματα. Τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας δὲν στηρίζεται ἐπὶ δύο αἰτιολογιῶν προκειμένου νὰ ἐκδώσῃ τὴν ἀπόφασίν του, διότι εἶναι ἄγνωστον τὶ θὰ ἔπραττεν ἡ διοίκησις ἐὰν δὲν ὑπῆρχεν ἡ μία τῶν αἰτιῶν. Ἄλλως τε δὲν θὰ εἶχε κανένα νόημα τὸ ἄρθρον 61 τοῦ Κανονισμοῦ, τὸ ὁποῖον ὁμιλεῖ περὶ ἀπωτέρων τροπολογιῶν. Ἑπομένως, ὁ κ. ὑπουργὸς δὲν ἠδύνατο νὰ ἐπανέλθῃ τοῦ θέματος. Ἐφ’ ὅσον ἐπανῆλθε πρέπει νὰ γίνῃ δεκτόν, ὅτι ἠδυνάμεθα νὰ ἐπανέλθωμεν καὶ ἡμεῖς ἐπὶ ἐγγυτέρας τροπολογίας. Συνεπῶς, ἡ πρότασις περὶ διεξαγωγῆς ψηφοφορίας πρέπει νὰ γίνῃ δεκτή.

§54Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι ὑπάρχει μία διακύμανσις τοῦ Προεδρείου καὶ τοῦ κ. ὑπουργοῦ ὡς πρὸς τὴν ἑρμηνείαν τοῦ ἄρθρου 61 τοῦ Κανονισμοῦ. Τὸ ἄρθρον 61 τοῦ Κανονισμοῦ λέγει τὰ ἑξῆς: «..... (ἀναγινώσκει).....». Ἑπομένως ἕνα ἀπὸ τὰ δύο συμβαίνει. Ἢ ἡ ἔννοια τοῦ ἄρθρου 61 εἶναι, ὅτι προηγεῖται ἡ ἀπωτέρα πρότασις καὶ μετὰ τὴν ἀπόρριψιν τῆς προτάσεως περὶ διαγραφῆς τοῦ ἐδαφίου δʹ παρέλκει ἡ τροπολογία τοῦ κ. ὑπουργοῦ ἢ ἐφ’ ὅσον, παρὰ τὴν ἀπόρριψιν τῆς τροπολογίας ὁ κ. ὑπουργὸς ἔφερε ὑποτροπολογίαν τῆς γενικωτέρας καὶ ἀπωτέρας τροπολογίας, εἶσθε ὑποχρεωμένος νὰ θέσετε ὑπὸ ψηφοφορίαν καὶ τὴν ἰδικήν μας ὑποτροπολογίαν, ἡ ὁποία θέτει ἐπὶ τάπητος τὸ θέμα τῶν ἐξ ἄλλων ταμείων ἠσφαλισμένων.

§55Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Δὲν εἶναι θέμα ἀπωτέρας ἢ ἐγγυτέρας τροπολογίας, εἶναι ἐὰν μέσα εἰς τὴν ἀπόφασιν τῆς Βουλῆς περιλαμβάνεται καὶ αὐτὴ ἡ περίπτωσις.

§56Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ τροπολογία ἦτο ἡ ἀπάλειψις ὁλοκλήρου τῆς παραγρ. 4 καὶ ὄχι τοῦ αʹ ἐδαφίου.

§57Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Τὸ αʹ ἐδάφιον τῆς παραγρ. 4 λέγει: «Συντάξεις ἐκ τοῦ Δημοσίου Ταμείου...... (ἀναγινώσκει)......». Φορεῖς τῆς κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως εἶναι καὶ τὸ ΤΕΒΕ ἀπὸ τὸ ὁποῖον συνταξιοδοτοῦνται καὶ οἱ ἐπαγγελματίαι. Λοιπόν, ἀπεφάνθη ἢ δὲν ἀπεφάνθη ἡ Βουλή; Αὐτὸ εἶναι τὸ θέμα.

§58Γ. ΠΛΑΤΗΣ. Νομίζω, ὅτι ἡ σκέψις τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς εἶναι, ὅτι προτιμᾶται ἡ ἀπωτέρα κατὰ τὴν ψηφοφορίαν καὶ μετὰ εἰσερχόμεθα εἰς τὰς λεπτομερεστέρας.

§59Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ἑπομένως τὸ Προεδρεῖον πρέπει νὰ θέση ὑπὸ ψηφοφορίαν καὶ τὴν ἰδικήν μας πρότασιν.

§60Κ. ΓΙΑΝΝΟΥΣΗΣ. Ἡ ἀπωτέρα πρότασις εἶναι ἐκείνη, ἡ ὁποία ἐτέθη εἰς ψηφοφορίαν καὶ ἐψηφίσθη, διότι τὸ θέμα ἔχει διατυπωθῆ ἀρνητικῶς. Λέγει, ὅτι ἀποκλείονται τῆς συντάξεως οἱ τάδε καὶ οἱ τάδε. Θὰ ἦτο μακροτέρα ἡ πρότασίς μας, ἐὰν ὑποτεθῇ μετὰ τὴν ἐπιψήφισιν αὐτῆς τῆς ἀπωτάτης περιελαμβάνετο καὶ ἄλλη πρότασις ἡ ὁποία νὰ ἀπέκλειε καὶ ἄλλα Ταμεῖα. Εἶναι διατυπωμένον ἀρνητικῶς τὸ ἄρθρον. Ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος θὰ εἶχεν ἀντίρρησιν κατὰ τοῦ ἀποκλεισμοῦ ὅλων τῶν παραγράφων ἢ ἐναντίον μιᾶς, δὲν θὰ εἶχε παρὰ νὰ ψηφίσῃ τὴν πρότασιν αὐτὴν ὡς εἶναι εἰς τὸ νομοσχέδιον, ὁπότε τότε θὰ ἐγένετο ἐνδεχομένως πρότασις, ἀλλὰ ὅταν θὰ ἀπερρίπτετο θὰ ὑπῆρχε ἄλλη πλέον ἢ ἐγγυτέρα πρότασις, ὅτι ἀποκλείει ὄχι τὰ 5 τμήματα ἀλλὰ τὰ δύο.

§61Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ τροπολογία τοῦ κ. ὑπουργοῦ.

§62Κ. ΓΙΑΝΝΟΥΣΗΣ. Ἡ ἀποδοχή, ἡ ὁποία ἐγένετο, τοῦ κ. ὑπουργοῦ εἶναι ἡ ἑξῆς, ὅτι ἐγένετο τροπολογία τῆς ψηφισθείσης πλέον διατάξεως ἐκ μέρους τοῦ κ. ὑπουργοῦ.

§63ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ Προεδρεῖον νομίζει, ὅτι γίνεται κάποια παρεξήγησις. Ἡ διατύπωσις τροπολογίας ἔχει ὡς ἑξῆς: «Οἱ κάτωθι ὑπογεγραμμένοι βουλευταί, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν ὑμᾶς ἵνα διεξαχθῇ ὀνομαστικὴ ψηφοφορία δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως ἐπὶ τῆς τροπολογίας καὶ προτάσεώς μας εἰς τὴν περίπτωσιν δʹ τῆς παρ. 1 τοῦ ἄρθρου 4. «δʹ) Νὰ μὴ λαμβάνῃ σύνταξιν ἐξ οἱασδήποτε αἰτίας ἐκ τοῦ Δημοσίου Ταμείου ἢ ἐκ φορέως Κοινωνικῆς Ἀσφαλίσεως. Ἐξαιροῦνται τῆς ἀπαγορεύσεως τοῦ παρόντος ἐδαφίου οἱ λαμβάνοντες ἐκ τοῦ Δημοσίου Ταμείου πάσης φύσεως πολεμικὰς συντάξεις εἴτε συντάξεις ἐκ τοῦ ΤΕΒΕ εἴτε συντάξεις ἢ βοηθήματα ἐκ τοῦ ΙΚΑ ἐφ’ ὅσον ἡ μηνιαία σύνταξις δὲν ὑπερβαίνει τὰς 1.000 δραχμάς». Συνεπῶς, τὸ Προεδρεῖον ἄγει εἰς ψηφοφορίαν τὴν τροπολογίαν αὐτήν. Παρακαλῶ, ὅπως προσέλθωσιν ἐπὶ τοῦ καταλόγου οἱ κ. κ. Α. Παυλόπουλος καὶ Μ. Χριστογεῶργος πρὸς διεξαγωγὴν τῆς ψηφοφορίας. Τὸ θέμα τίθεται ὡς ἑξῆς: Οἱ παραδεχόμενοι τὴν τροπολογίαν λέγουσι Ναί, οἱ μὴ παραδεχόμενοι λέγουσιν Ὄχι. (Προσελθόντων τῶν ψηφολεκτῶν, ἄρχεται ἡ δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως ψηφοφορία, τῶν κ. κ. βουλευτῶν ἀπαντώντων ὡς ἀκολούθως εἰς τὸ τεθὲν ἐρώτημα): (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Γʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Β. Κρῖκος).

(Περατωθείσης τῆς ψηφοφορίας καὶ γενομένης διαλογῆς προέκυψεν τὸ κάτωθι ἀποτέλεσμα).

§64ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐψήφισαν ἐν ὅλῳ 186. Εἶπον Ναὶ 84 καὶ Ὄχι 102. Συνεπῶς, ἡ τροπολογία ἀπερρίφθη. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλή, ἀποδέχεται τὸ ἄρθρον 4, ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ;

§65ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§66ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Συνεπῶς, τὸ ἄρθρον 4 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ.

§67Γ. ΠΡΙΦΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὑπάρχει καὶ ἄλλη τροπολογία, ἐπὶ τῆς ὁποίας ζητοῦμεν νὰ ἀποφανθῇ ἡ Βουλή, δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως. Πρόκειται περὶ τῆς τροπολογίας ἡ ὁποία ἀφορᾷ τὴν 25ετίαν.

§68ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπάρχει, κ. συνάδελφε, ἡ τροπολογία καθ’ ἣν ἡ προϋπόθεσις α) τῆς παρ. 1 τοῦ ἄρθρου 4, τροποποιεῖται ὡς ἑξῆς: «α) Νὰ ἔχῃ εἰκοσιπενταετῆ, τοὐλάχιστον ὑπαγωγὴν εἰς τὴν ἀσφάλισιν ἀπὸ τῆς ἐνηλικιώσεως καὶ ἐφ’ ὅσον δὲν ἐτράπη ὁριστικῶς καὶ μονίμως εἰς ἄλλο ἐπάγγελμα». Ἡ τροπολογία, ὅμως αὐτή, φρονῶ, ὅτι εἶναι ἄνευ περιεχομένου, κατόπιν τῆς σχετικῆς τροποποιήσεως τοῦ κ. Ὑπουργοῦ.

§69Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ παρεκάλουν τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ μᾶς εἴπῃ, πῶς διετύπωσε τὴν τροπολογίαν του ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 4.

§70Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ἡ διατύπωσίς μου, ἔχει ὡς ἑξῆς: «...... (ἀναγινώσκει) ......».

§71Η. ΗΛΙΟΥ. Ἑπομένως, τακτοποιεῖται τὸ ζήτημα καὶ δὲν ὑπάρχει θέμα, οὔτε τροπολογίας, οὔτε ψηφοφορίας.

§72ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 5. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας ἔχει τὸν λόγον.

§73Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριοι συνάδελφοι, θὰ ἤθελα νὰ κάμω ἀκόμη μίαν δήλωσιν. Εἰς τὸ ἀρχικὸν κείμενον τοῦ νομοσχεδίου, ὡς τοῦτο κατετέθη εἰς τὴν Βουλήν, ἡ παράγρ. 4 ἐτελείωνεν ἐκεῖ ποὺ τελειώνει τὸ «14 ἐτῶν». Κατὰ τὴν συζήτησιν εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν, ἐγεννήθη ζήτημα, ἐὰν δύναται νὰ τύχῃ συντάξεως καὶ ἡ ἠσφαλισμένη χήρα. Καὶ ἐγένετο ἀποδεκτόν, ὅτι δικαιοῦται. Ἀλλά, κατὰ προέκτασιν, ὁ διατυπώσας τὴν τροπολογίαν, περιέλαβε καὶ τὴν φράσιν «ἡ ἔχουσα ἀνήλικα τέκνα μέχρι 14 ἐτῶν». Νομίζω, ὅτι ἦτο περιττὴ ἡ προσθήκη ὁλόκληρος, διότι ἡ περίπτωσις καλύπτεται ὑπὸ τῆς παραγράφου 3 τοῦ ἄρθρου, ὡς μάλιστα αὐτὴ ἐν συνεχείᾳ θὰ συμπληρωθῇ. Δι’ αὐτὸ παρακαλῶ νὰ δεχθῆτε τὴν διαγραφήν. Καὶ κἄτι ἄλλο ἀκόμη, κύριοι συνάδελφοι. Κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ ἄρθρου 4, προεβλήθη ὑπὸ τῆς συναδέλφου ἀξιοτίμου κ. Τσαλδάρη, τὸ ἐπιχείρημα, ὅτι εἶναι πιθανὸν νὰ ὑπάρξῃ περίπτωσις καθ’ ἣν ἡ σύζυγος συμπληρώνει τὸ 65ον ἔτος τῆς ἡλικίας πρὸ τῆς συμπληρώσεως τῆς ἡλικίας πρὸ τῆς συμπληρώσεως τῆς ἡλικίας ταύτης ὑπὸ τοῦ συζύγου. Ὡς ἔχει ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου ἐν σχέσει μὲ τὸ ἄρθρον 2, δὲν θὰ ἐδικαιοῦτο ἡ σύζυγος ἡ κατὰ τὰ ὡς ἄνω συμπληρώσασα τὸ 65ον ἔτος τῆς ἡλικίας της. Διορθοῦται λοπόν, τὸ ἐδάφιον 2 τῆς παραγρ. 2 μὲ προσθήκην ἐδαφίου ἔχοντος ὡς ἑξῆς: «Τῆς αὐτῆς συντάξεως δικαιοῦται καὶ ἡ συμπληρώσασα τὸ 65ον ἔτος τῆς ἡλικίας σύζυγος, ἐὰν ὁ σύζυγος εἶναι νεώτερος ταύτης. Αἱ διατάξεις τῆς παραγράφου 1 τοῦ δευτέρου ἐδαφίου τῆς παραγράφου 3 καὶ τῆς παραγράφου 4 τοῦ ἄρθρου 6 τοῦ παρόντος, ἐφαρμόζονται ἀναλόγως καὶ ἐν προκειμένῳ. Ἀπὸ τῆς συμπληρώσεως τοῦ 65ου ἔτους τῆς ἡλικίας ὑπὸ τοῦ συζύγου, ἡ σύνταξις συνεχίζεται καταβαλλομένη ἐπ’ ὀνόματι τούτου, ἰσχυουσῶν κατὰ τὰ λοιπὰ τῶν διατάξεων τοῦ παρόντος ἄρθρου». Καλύπτεται κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον καὶ ἡ παρατήρησις τῆς ἀξιοτίμου κ. Τσαλδάρη.

§74ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Κοκκέβης, ἔχει τὸν λόγον.

§75Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Ὀρθῶς ἐκάματε τὴν διαγραφὴν τῆς φράσεως «ἡ ἔχουσα ἀνήλικα τέκνα μέχρι 14 ἐτῶν». Τοῦτο ἐπεσήμανα εἰς τὴν ὁμιλίαν μου ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου. Κατ’ ἀκολουθίαν τῆς δηλώσεώς σας αὐτῆς πρέπει νὰ διαγράψητε τὴν φράσιν «κατὰ τὰς διακρίσεις τῆς παραγράφου 1 τοῦ ἄρθρου 5» ἀπὸ τὴν παράγραφον 2 τοῦ ἄρθρου 6, ἄλλως δὲν πραγματοποιεῖται εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν ὁ σκοπὸς διὰ τὸν ὁποῖον ἐγένετο ἡ διαγραφὴ τῆς μνημιονευθείσης φράσεως.

§76Γ. ΒΑΛΟΥΡΔΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, θὰ ἤθελα νὰ σᾶς ἐρωτήσω, ἐὰν ἀπεδέχθητε τὴν τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 4, σχετικῶς μὲ τὴν ἀτελῆ σύνταξιν ληξιαρχικῶν πράξεων.

§77Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Μὴ ἀνησυχῆτε, κ. συνάδελφε. Εἰς τὴν σχετικὴν διάταξιν τοῦ νομοσχεδίου περὶ ἀτελειῶν, θὰ περιληφθῇ καὶ αὐτό.

§78Κ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, διὰ τοῦ ἄρθρου 5 καθορίζεται κατὰ περιπτώσεις τὸ ὕψος τῆς συντάξεως, λόγῳ γήρατος. Οὕτω ὁ ἠσφαλισμένος ἀγρότης ὁ ὑπερβὰς τὸ 65ον ἔτος τῆς ἡλικίας του, ἐὰν ἔχῃ σύζυγον ἄνω τῶν 65 ἐτῶν, δικαιοῦται συντάξεως 300 δραχμῶν. Ἐὰν ἔχῃ σύζυγον ἡλικίας μικροτέρας τῶν 65 ἐτῶν δικαιοῦται συντάξεως 220 δραχμ. Καὶ οἱ μὴ ἔχοντες οἰκογενειακὰ βάρη δικαιοῦνται συντάξεως ἐκ δραχμ. 180. Συνεπῶς, εἰς τὴν οὐσίαν δίδεται σύνταξις 180 δραχμῶν εἰς ἕνα γέροντα καὶ ἀπὸ 150 δραχμὰς διὰ τοὺς δύο. Ὁ κ. Ὑπουργὸς μᾶς εἶπεν, ὅτι ὡς βασικὴ οἰκονομικὴ μονὰς εἰς τὸν ἀγροτικὸν κόσμον, λαμβάνεται ἡ οἰκογένεια, ἀλλὰ αἱ 300 δραχμαὶ ἀποτελοῦν ποσὸν κατώτερον ἀπὸ τὸ κατώτερον ὅριον τῆς συντάξεως τῆς παρεχομένης ὑπὸ οἱουδήποτε ἄλλου ἀσφαλιστικοῦ ὀργανισμοῦ. Εἰς ὅλους τοὺς ἄλλους ἀσφαλιστικοὺς ὀργανισμοὺς μὲ τὸ αὐτὸ ὕψος ἀσφαλίστρων, αἱ συντάξεις εἶναι μεγαλύτεραι. Οὕτω εἰς τὴν κατ’ ἀρχὴν συζήτησιν ἀπεδείχθη παρὰ συναδέλφου, ὅτι ἡ μέση σύνταξις εἰς τὸ Ι.Κ.Α. εἶναι 720. δραχμαί. Τηρουμένων τῶν ἀναλογιῶν μεταξὺ ἀσφαλίστρου καὶ συντάξεως, ἀποδεικνύεται, ὅτι ὁ ἀγρότης καταβάλλει μεγαλύτερον, σχετικῶς, ἀσφάλιστρον ἔναντι τῆς συντάξεως, τὴν ὁποίαν λαμβάνει. Ἐπὶ πλέον εἰς τοὺς ἄλλους ἀσφαλιστικοὺς ὀργανισμούς, ὄχι μόνον τὸ ἀσφάλιστρον εἶναι σχετικῶς μικρότερον, ἀλλὰ καὶ ἡ ἀσφάλισις ἐκεῖ περιλαμβάνει καὶ τὴν ἀναπηρίαν καὶ τὴν περίπτωσιν τοῦ θανάτου, ἐνῷ ὁ ἀγρότης θὰ στερῆται αὐτῶν τῶν ἀσφαλίσεων. Σύμφωνα μὲ τὴν ἔκθεσιν τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου τὸ ὁλικὸν ποσὸν τῶν εἰσφορῶν εἶναι 1.209 ἑκατομμύρια δραχμαί. Ἐξ αὐτοῦ ἐπιβαρύνονται οἱ ἀγρόται μὲ 735 ἑκατ. δραχμάς, ποσόν ποὺ θὰ καλύπτῃ σχεδὸν ἐξ ὁλοκλήρου τὸ ποσόν, τὸ ὁποῖον θὰ καταβάλλεται διὰ συντάξεις. Καὶ ἔχει ὁ ἀγρότης τὸ μικρότερον εἰσόδημα, διότι τὸ κατὰ κεφαλὴν εἰσόδημα τοῦ ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ εἶναι τὸ 40% τοῦ ἀντιστοίχου τῶν ἄλλων τάξεων.

§79Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κάμνετε λάθος, διότι μὲ τὸ ποσὸν αὐτὸ ἀντιμετωπίζονται τρεῖς παροχαί: Αἱ συντάξεις γήρατος, ἡ ἀσφάλισις τῆς παραγωγῆς καὶ ἡ ἀσφάλισις τῆς ἀσθενείας.

§80Κ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΡΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, σεῖς βάσει ποίας σκέψεως μᾶς εἴπατε εἰς προηγουμένην συνεδρίασιν, ὅτι οἱ ἀγρόται θὰ καταβάλλουν μόνον 125 ἑκατομμύρια διὰ τὴν σύνταξιν γήρατος; Γιὰ νὰ μᾶς πῆτε, ὅτι οἱ ἀγρόται θὰ καταβάλλουν ὀλίγα καὶ θὰ λαμβάνουν πολλά; Ὁπωσδήποτε ἡ εἰσφορὰ τῶν ἀγροτῶν διὰ τὴν συνταξιοδότησιν εἶναι μεγαλυτέρα ἀπὸ κάθε ἄλλην κατηγορίαν ἠσφαλισμένων. Σύμφωνα μὲ τοὺς ἀριθμοὺς τῆς Κυβερνήσεως ἔκαμα τὸν ὑπολογισμόν. Δὲν ἔλαβα τὰ ἀκριβέστερα στοιχεῖα τῶν ἄλλων συναδέλφων, ποὺ ἀπέδειξαν, ὅτι ὑπερεκτιμῶνται αἱ δαπάναι καὶ ὑποεκτιμῶνται οἱ πόροι. Καὶ κατόπιν ὅλων αὐτῶν, ἀποδεικνύεται, πόσον μακρὰν τῆς πραγματικότητος εὑρίσκονται αἱ πομπώδεις διακηρύξεις περὶ ἀνακατανομῆς τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος ὑπὲρ τῶν ἀγροτῶν, περὶ ἀνυψώσεως τοῦ παραγωγικοῦ ἐπιπέδου τοῦ ἀγρότου καὶ περὶ ἐξασφαλίσεως ἀξιοπρεποῦς διαβιώσεως τῶν γερόντων. Ἀλλὰ καὶ πέραν αὐτοῦ ἡ σύνταξις τῶν 180 ἕως 300 δραχμῶν δὲν ἀνταποκρίνεται εἰς τὰς ἀνάγκας τῶν ἀγροτῶν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει ἀπὸ τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα προσεκομίσθησαν κατὰ τὴν συζήτησιν εἰς τὴν Βουλὴν ἀποδεικνύεται, ὅτι ἡ σύνταξις γήρατος καλύπτεται ἀπὸ τὴν εἰσφορὰν 2% καὶ ἀπὸ τὰς ἐμμέσους φορολογίας τῶν ἀγροτῶν. Δι’ αὐτοὺς τοὺς λόγους τὸ ἄρθρον 5 δὲν θὰ πρέπει νὰ ψηφισθῇ ὡς ἔχει, ἀλλὰ θὰ πρέπει νὰ τροποποιηθῇ εἰς τρόπον, ὥστε εἰς οὐδεμίαν περίπτωσιν ἡ σύνταξις γήρατος νὰ εἶναι κάτω τῶν 300 δραχμῶν. Ἀσφαλῶς, ὁ κ. Ὑπουργός, θὰ ἀντείπῃ, ὑποστηρίζων, ὅτι τὰ οἰκονομικὰ δεδομένα δὲν τὸ ἐπιτρέπουν, τὰ οἰκονομικὰ δεδομένα, σύμφωνα μὲ τοὺς ὑπολογισμοὺς τῆς Κυβερνήσεως. Κατὰ τοὺς ὑπολογισμούς, ἐν τούτοις, τοὺς ἰδικούς μας δίχως ὑπερεκτιμήσεις καὶ ὑποεκτιμήσεις τὸ ἐπιτρέπουν νὰ δοθῇ σύνταξις μὴ κατωτέρα τῶν 300 δραχμῶν εἰς πάσας τὰς περιπτώσεις.

§81ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Παπαθανασίου, ἔχει τὸν λόγον.

§82Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, διὰ τοῦ ἄρθρου 5, καθορίζεται τὸ ὕψος τῶν συντάξεων κατὰ κατηγορίας, ὁ τρόπος, ὅμως, καθ’ ὃν γίνεται τοῦτο, δίδει τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι δίδεται μηνιαία βασικὴ σύνταξις 300 δραχμῶν καὶ ὄχι 180 ὡς πράγματι συμβαίνει. Πρόκειται περὶ μιᾶς σκοπίμου ἀντιστροφῆς τῆς πραγματικότητος γενομένης διὰ νὰ δικαιολογήσῃ ἡ Κυβέρνησις, ἀφ’ ἑνὸς μὲν τὴν ἐπιβάρυνσιν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ μὲ τὰ 800 ἑκατομμύρια ποὺ προέρχονται ἀπὸ τὴν δυσβάστακτον φορολογίαν ποὺ ἐπιπίπτει εἰς τὴν πλάτην τῶν ἀγροτῶν καὶ γενικὰ τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ ἀφ’ ἑτέρου γιὰ νὰ δικαιολογήσῃ τὸ χαμηλότατον ὕψος τῶν συντάξεων. Δὲν ὑπάρχει οὐδαμοῦ ἀσφαλιστικὴ νομοθεσία, ἡ ὁποία νὰ καθορίζῃ, ὅτι τὰ οἰκογενειακὰ βάρη θεωροῦνται ὡς βασικὴ σύνταξις. Ἐὰν ἐξετάσωμεν, κ. Πρόεδρε, τοὺς ἀριθμούς, τοὺς ὁποίους μᾶς δίδει τὸ ἴδιον τὸ νομοσχέδιον, θὰ ἴδωμεν, ὅτι ἐκ τῶν 300.000 συνταξιοδοτηθησομένων, οἱ 170.000 ἀντιστοιχοῦν εἰς τὴν σύνταξιν τῶν 180 δραχμῶν, οἱ 40.000 εἰς τὴν σύνταξιν τῶν 220 δραχμῶν καὶ οἱ 90.000 μόνον, ἀντιστοιχοῦν εἰς τὴν σύνταξιν τῶν 300 δραχμῶν. Ἐπομένως καὶ αὐτὴ ἡ κατ’ ὄγκον ἱεράρχησις τῶν ἀριθμῶν μᾶς βεβαιοῖ ἀπολύτως, ὅτι ἡ μηνιαία βασικὴ σύνταξις εἶναι δραχμαὶ 180, προσαυξανόμεναι εἰς τὰς 220 καὶ 300 δραχμὰς μὲ τὴν προσθήκην τῶν οἰκογενειακῶν βαρῶν. Ἐπομένως, κ. Πρόεδρε, γίνεται μία σκόπιμος ἀντιστροφὴ τῶν ἀριθμῶν γιὰ τοὺς λόγους ποὺ ἀνέφερα καὶ γιὰ τὸν πρόσθετον λόγον, ὅτι θέλει νὰ δημιουργήσῃ πεπλανημένας ἐντυπώσεις γιὰ νὰ καρπωθῇ ὠφέλη. Δεύτερον, κ. Πρόεδρε, ἡ κάτω τῶν 300 δραχμῶν σύνταξις, δὲν ἠμπορεῖ νὰ θεωρηθῇ ὡς σύνταξις, δεδομένου, ὅτι σύνταξις σημαίνει, ἡ παροχὴ ποσοῦ, τὸ ὁποῖον καλύπτει καὶ ἀντιμετωπίζει, τοὐλάχιστον τὰς βασικὰς ἀνάγκας καὶ συνεπῶς, ὅταν ὁμιλοῦμεν περὶ συντάξεως 180 μόνον δραχμῶν εἶναι, βέβαιον, ὅτι ματαιοπονοῦμεν καὶ δὲν πρόκειται νὰ ἐπιτύχωμεν τὸν ἐπιδιωκόμενον σκοπόν. Τρίτον, γίνεται μία ὑπερτίμησις τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ἀγροτῶν, οἱ ὁποῖοι πρόκειται νὰ συνταξιοδοτηθοῦν καὶ ὁ ἀριθμὸς τῶν 300.000, τὸν ὁποῖον ἀναφέρει τὸ Κυβερνητικὸν σχέδιον, εἶναι αὐθαίρετος. Πράγματι, κ. συνάδελφοι, διότι τὸ δελτίον στατιστικῆς ὑπηρεσίας τοῦ 1959–1960, κατεβάζει τὸν ἀριθμὸν τῶν 300.000 εἰς πολὺ μικρότερα ἐπίπεδα, ἐπίσης δὲ, ἀπὸ τὴν ἔκθεσιν τοῦ Κυβερνητικοῦ συμβούλου κ. Πάτρα, τὸ ποσὸν αὐτὸ εἶναι, ἐπίσης, πολὺ μικρότερον τῶν 300.000. Τὸ μὲν δελτίον τῆς στατιστικῆς ὑπηρεσίας τοῦ 1959 ἀναφέρει τὰ ἑξῆς ἐπὶ τοῦ θέματος τοῦ ἀριθμοῦ τοῦ ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ «.... (ἀναγινώσκει)....». Λαμβανομένου ὑπ’ ὄψιν, ὅτι τὸ ἥμισυ τοῦ πληθυσμοῦ τῆς Χώρας ἀσχολεῖται μὲ τὴν γεωργίαν, ἐξάγεται τὸ συμπέρασμα, ὅτι ὁ ἀριθμὸς τῶν ἀνδρῶν ἀνέρχεται εἰς 120.000, τῶν δὲ γυναικῶν εἰς 160 χιλ. Ἐὰν δὲ ὑπολογίσωμεν, ὅτι μόνον τὸ 30% τῶν γυναικῶν θὰ ὑπαχθῇ εἰς τὴν σύνταξιν, ἤτοι ἐπὶ τῶν 160.000 οἱ 48.000, τότε θὰ ἔχωμεν ἀριθμὸν ἠσφαλισμένων ἀνδρῶν καὶ γυναικῶν πρὸς συνταξιοδότησιν μόνον 168.000. Σημειωτέον δέ, ὅτι εἰς τὸν ἀριθμὸν αὐτὸν δὲν περιλαμβάνονται οἱ ἁλιεῖς καὶ ἁλιεργάται, οἱ συνταξιοῦχοι τοῦ Δημοσίου καὶ λοιπῶν ἀσφαλιστικῶν ὀργανισμῶν. Ἐπίσης, εἰς τὴν ἔκθεσιν τοῦ κ. Πάτρα, ὁ ἀριθμὸς ἀναβιβάζεται εἰς 268.000 καὶ ἐὰν ὁ ἀριθμὸς αὐτὸς μειωθῇ κατὰ 40.000 ποὺ εἶναι περίπου οἱ ἁλιεῖς καὶ ἁλιεργάται συνταξιοῦχοι τοῦ Δημοσίου κλπ. ὀργανισμῶν συνταξιοδοτικῶν, τότε ἔχομεν μείωσιν τοῦ ἀριθμοῦ ἀπὸ 268.000 εἰς 228.000. Συνεπῶς, ἔχομεν μίαν μείωσιν τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ἠσφαλισμένων, πρᾶγμα ποὺ σημαίνει, ἀναλογικῶς καὶ μείωσιν τοῦ ποσοῦ τοῦ ἀπαιτουμένου πρὸς συνταξιοδότησιν κατὰ 228 ἑκατομμύρια. Ἐὰν τὸ ποσὸν αὐτὸ διατεθῇ εἰς τὸν ἀριθμὸν τὸν ὁποῖον ἀνέφερα, εἶναι δυνατὸν νὰ συνταξιοδοτηθοῦν ὅλαι αἱ κατηγορίαι τῶν ἀγροτῶν ποὺ ἀναφέρει τὸ νομοσχέδιον μὲ τὸ ποσὸν τῶν 300 δραχ. μηνιαίως. Ἐὰν παρὰ ταῦτα ἡ Κυβέρνησις θεωρήσῃ καὶ τὰ στοιχεῖα τὰ ὁποῖα παραθέτομεν ὡς μὴ ἐπαρκῆ, δυνάμεθα νὰ τῆς ὑποδείξωμεν πόρους, οἱ ὁποῖοι θὰ καλύψουν καὶ θὰ ἐξασφαλίσουν τὸ ποσὸν τῆς μηνιαίας συντάξεως τῶν 300 δραχμῶν διὰ τοὺς ἄνδρας καὶ τὰς γυναῖκας. Θὰ ἦτο δυνατὸν ἐπὶ παραδείγματι, ἕνας πόρος νὰ ὑπάρξῃ ἀπὸ τὴν φοροδιαφυγήν, τὴν ὁποίαν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἀναβιβάζει ἐτησίως ἀπὸ ἑνάμισυ ἕως δύο ἑκατομμύρια. Ὑπάρχουν, ἐπίσης, αἱ διάφοραι ἀντιπαραγωγικαὶ δαπάναι καὶ τὰ ἔργα πολυτελείας, τὰ ὁποῖα θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ μειωθοῦν ἐκτελουμένων, βεβαίως, καὶ ἄλλων ἔργων πολὺ χρησιμωτέρων καὶ ὠφελιμωτέρων. Καὶ θὰ ἦτο δυνατόν, ἐὰν ἐλάμβανεν ἡ Κυβέρνησις ὑπ’ ὄψιν τὰ στοιχεῖα αὐτά, νὰ χορηγήσῃ εἰς ὅλας τὰς κατηγορίας τῶν ἀγροτῶν ποὺ πληροῦν τὰς προϋποθέσεις τοῦ ἄρθρου 4 τοῦ νομοσχεδίου, μίαν σύνταξιν 300 δραχμῶν μηνιαίως. Δι’ ὅλους αὐτοὺς τοὺς λόγους ὑποβάλλομεν τὴν ἑξῆς τροπολογίαν: «... (ἀναγινώσκει)...».

§83ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Σκούρας, ἔχει τὸν λόγον.

§84Ε. ΣΚΟΥΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, διὰ τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ νομοσχεδίου ρυθμίζονται τὰ ποσὰ συνταξιοδοτήσεως τῶν ἀγροτῶν. Κατὰ τὴν συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου, πολὺς λόγος ἐγένετο τὶ πρόκειται νὰ δώσωμεν εἰς τοὺς ἀγρότας, σύνταξιν ἢ ἐπίδομα, ἀνεξαρτήτως τὸ πῶς θὰ λέγεται αὐτό, εἶναι ἐπίδομα καὶ μάλιστα μικρό. Ἡ Κυβέρνησις χαρακτηρίζει τὸ ποσὸν τῶν 180 δραχμῶν ὡς σύνταξιν. Ἐγὼ δὲν θὰ ἀσχοληθῶ βεβαίως μὲ τοὺς ἀριθμούς, ἀλλὰ ἔχω μόνον νὰ τονίσω, ὅτι εἶναι βεβαιωμένον, ὅτι ἡ σύνταξις ποὺ πρόκειται νὰ δοθῇ ἀπὸ 180–300 δραχμὰς μηνιαίως εἶναι ἀνεπαρκὴς καὶ δὲν πρόκειται κἂν περὶ συντάξεως, ἀλλὰ περὶ ἐπιδόματος ἀπορίας. Κύριοι βουλευταί, ὅλοι ζοῦμεν εἰς τὴν Ἑλλάδα καὶ γνωρίζομεν σήμερον ποία εἶναι ἡ ἀξία τῶν 180–300 δραχμῶν μηνιαίως καὶ ποῖαι ἀνάγκαι εἶναι δυνατὸν νὰ ἀντιμετωπισθοῦν μὲ τὸ ποσὸν αὐτό. Συνεπῶς, ματαιοπονοῦμεν, ὅταν λέμε, ὅτι δίδοντας 180 δραχ. τὸν μῆνα, σώζουμε τοὺς πενομένους ἀγρότας καὶ τοὺς προσφέρουμε βοήθειαν συστηματικήν. Διὰ νὰ εἶναι συνεπῶς ἀνεκτὸν τὸ ἐπίδομα αὐτό, εἰς σημεῖον ποὺ νὰ ἠμπορῇ νὰ καλύψῃ μίαν ἀνάγκην ἀνθρώπων ποὺ ἔχουν καμφθῆ, θὰ πρέπει τοὐλάχιστον ὅλαι αἱ κατηγορίαι τῶν ἀπὸ σήμερον ἐργατῶν ἠσφαλισμένων τοῦ νομοσχεδίου νὰ λάβουν 300 δραχμὰς μηνιαίως, ἐὰν θέλωμεν πράγματι νὰ πιστεύωμεν, ὅτι κἄτι ἐχορηγήσαμεν εἰς τοὺς ἀνθρώπους αὐτούς. Νομίζω, ὅτι, ἂν θέλωμεν νὰ δώσωμεν εἰς τὸν ἀγροτικὸν κόσμον κἄτι ποὺ νὰ καταλάβῃ, ὅτι εἶναι βοήθεια οὐσιαστική, πρέπει νὰ δώσωμεν τοὐλάχιστον 300 δραχ. Ἄλλωστε, ἂν εἰσπραχθοῦν ὅλα αὐτὰ ποὺ προβλέπει τὸ νομοσχέδιον, τότε ἐπαρκοῦν, ὥστε οἱ ἀπόμαχοι τῆς ἐργασίας νὰ πάρουν κἄτι. Διὰ τοῦτο τὸ Κόμμα μας, ἔχει ὑποβάλει σχετικὴν τροπολογίαν, ἐπὶ τῆς ὁποίας καὶ θὰ ἐπιμείνῃ, διότι κατὰ τοὺς ὑπολογισμούς μας εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπαρκέσῃ τὸ ποσὸν διὰ τὴν χορήγησιν συντάξεως 300 δραχμῶν εἰς ὅλας τὰς κατηγορίας τῶν ἀγροτῶν. Ἀπὸ τὸ τὶ θὰ ἀποφασίσωμεν νὰ δοθῇ ὡς σύνταξις, θὰ κριθῇ καὶ ἡ σοβαρότης μὲ τὴν ὁποίαν ἀντιμετωπίζομεν τὸ θέμα. Καὶ ἀπὸ ὅσα ἔχουν ἐκτεθῆ ἐδῶ, εἶναι δυνατὸν νὰ δοθῇ σύνταξις 300 δραχ.

§85ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Παπαδόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§86Α. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἐγὼ προσωπικῶς δὲν πρόκειται νὰ ἀσχοληθῶ μὲ τὸ οἰκονομικὸν θέμα, διότι πολλὰ ἐλέχθησαν ἐπ’ αὐτοῦ παρ’ ἀξιοτίμων συναδέλφων, ἀλλὰ κυρίως διότι ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας δυσανασχετεῖ λέγων, ὅτι οἱ ἐκπρόσωποι τῆς ΕΔΑ ἐπαναλαμβάνουν τὰ ἴδια πράγματα εἰς τὴν ὁμιλίαν των. Ἐγὼ θὰ ἀκολουθήσω ἄλλην μέθοδον καὶ πιστεύω, ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς θὰ μὲ προσέξῃ. Εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν τοῦ νομοσχεδίου, ἡ Κυβέρνησις, διὰ νὰ φανῇ εἰς τὸν ἀγροτικὸν κόσμον, ὅτι τοῦ προσφέρει μεγάλην ὑπηρεσίαν, χρησιμοποιεῖ τὴν ἔκφρασιν «κρατικὴ ρυθμιστικὴ ἐπέμβασις». Νομίζω, ὅμως, ὅτι εἰς τὸ ἄρθρον 5 δὲν ὑπάρχει καμμία σχέσις μὲ τὰ θέματα αὐτὰ τῆς ρυθμιστικῆς ἐπεμβάσεως τοῦ Κράτους. Διὰ νὰ ὑπάρχῃ ρυθμιστικὴ ἐπέμβασις, πρέπει ὁ θεσμὸς νὰ ἔχῃ αἰτιακὴν σχέσιν μὲ τὸν νόμον τῆς ἀντισταθμίσεως, κατὰ τὸν ὁποῖον, αὔξησις μιᾶς ἐνεργείας συνεπάγεται μείωσιν ἄλλης ἐνεργείας, οὔτε δὲ ἐμπίπτει στὸν ἀνταγωνισμὸν τοῦ νόμου τῆς ἀντισταθμίσεως μὲ τὸν φυσιολογικὸν καὶ ρυθμιστικὸν νόμον τῆς ἀντιστρόφου αὐτορρυθμίσεως ἡ δυνητικὴ σχέσις τῆς αὐτογενοῦς ποσοτικῆς καὶ ποιοτικῆς ἀλληλουχίας μέσα στὸν εὐρύτερο νόμο τῆς ἐναλλαγῆς πρωταρχικότητος αἰτίου καὶ ἀποτελέσματος. Ὑπάρχει ἡ περίπτωσις αὐτὴ στὸ 5ον ἄρθρον; Κύριοι, ἔχομεν μπροστά μας μίαν τραγικὴν κατάστασιν, ἄκραν δηλαδὴ δυστυχίαν λαϊκήν. Ὅπου ὑπάρχει δυστυχία λαϊκή, ἐκεῖ ὑπάρχει εὐτυχία ὀλιγαρχική. Στὴν Ἑλλάδα, ἂν ὑπάρχῃ εἰσόδημα 100 εἰς 100 ἄτομα, οἱ μὲν 5 ἔχουν 70%, οἱ δὲ 95 τὸ 30%. Δηλαδή, οἱ μὲν τῶν 5 ἔχουν κατὰ κεφαλὴν 14 δραχ., οἱ δὲ τῶν 95, 0,30 τῆς δραχμῆς. Πῶς θὰ ρυθμισθῇ ἡ σχέσις αὐτὴ μὲ τὰς 180 δραχμάς, αἱ ὁποῖαι καὶ αὗται θὰ ἀφαιρεθοῦν ἀπὸ 0,30 τῆς δραχμῆς; Λέγει ἡ Κυβέρνησις, ὅτι ἀνοίγει τὴν εἴσοδον διὰ νὰ πάρῃ σύνταξιν ὁ ἀγρότης, ἀλλὰ μὲ τοὺς ὅρους ποὺ θέτει, κλείει τὴν ἔξοδον. Διὰ νὰ λάβῃ ὁ καμπουριασμένος γέρος ἀγρότης δραχμὰς 300 πρέπει νὰ ἔχῃ γυναῖκα ἄνω τῶν 65 ἐτῶν. Ἡ δὲ βιολογική των ἐμβρίθεια λέγει καὶ ἄλλο, ὅτι πρέπει νὰ ἔχῃ παιδιὰ καὶ κάτω τῶν 14 ἐτῶν. Καὶ ἐπὶ πλέον, ἐμπίπτει εἰς τὸ μέγα σφάλμα, ὅτι ἐξαιρεῖ τὴν γυναῖκα ἀπὸ τὴν σύνταξιν καὶ τὴν κάμνει κληρονόμον τῆς συντάξεως τοῦ ἀνδρός. Πρέπει νὰ εἴμεθα σοβαρώτεροι τοποθετοῦντες τὴν γυναῖκα εἰς τὸ κοινωνικὸν περιβάλλον, διότι ἡ γυναῖκα εἶναι τὸ βάθρον τῆς ζωῆς. Ὑπάρχουν, κύριοι συνάδελφοι, δύο εἰδῶν θάνατοι. Ὁ φυσικὸς θάνατος καὶ ὁ θάνατος ἐκ τῆς φυσικῆς ἔχθρας, καὶ ἐναντίον τοῦ θανάτου αὐτοῦ δημιουργήθηκεν ὁ πληθυσμός. Ὁ πληθυσμὸς ἐνάντια στὸν θάνατο ἀπὸ φυσικὴν ἔχθραν στηρίζεται στὴν ἀντίθετη συσχέτισιν γονιμότητος καὶ γονιμοποιήσεως. Δηλαδή, ὅσον ἡ γονιμοποίησις εἶναι ἀσθενεστέρα, θὰ εἶναι ἀδύνατη καὶ ἡ ἄμυνα, γι’ αὐτὸ ἡ γονιμοποίησις εἴτε ἰσχυροτέρα ἢ τὸ ἀντίθετον, ὅσον τὸ ζῶον εἶναι τελειότερον, τόσον ἡ γονιμοποίησις εἶναι ἰσχυροτέρα, τόσον ἡ γονιμότης θὰ εἶναι μικροτέρα. Δηλαδή, ὁ πληθυσμὸς δὲν ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὸν ἀριθμὸν τῶν ἀρρένων γεννητικῶν βλαστημάτων, ἀλλ’ ἀπὸ τὸν ἀριθμὸν τῶν ὠαρίων. Ἐφ’ ὅσον ἡ φύσις καὶ ἡ κοινωνικότης ἀναθέτει εἰς τὴν γυναῖκα τὴν ἄμυναν, νομίζω, ὅτι ἡ θέσις ποὺ παίρνομεν διὰ τὴν γυναῖκα δὲν πρέπει νὰ στηρίζεται εἰς ἐγωπαθῆ ἀνδροκεντρισμόν, ἀφοῦ μάλιστα τὴν σεβάσθηκεν ὁ γεωκεντρισμός, ὁ ἀνθρωποκεντρισμὸς καὶ ὁ ἐγωκεντρισμός. Τέτοια νοοτροπία καὶ τέτοιες διατάξεις καὶ τέτοιο πεῖσμα πρὸς ψήφισιν, δικαιολογοῦν τὸν Οὐγκώ, ὁ ὁποῖος εἶπεν: ὅτι «εὐφυΐα μὲ πεῖσμα, εἶναι δεμένη στὴν οὐρὰ τῆς βλακείας». Ἡ εὐφυΐα πρέπει νὰ παρακολουθῆται ἀπὸ καλωσύνην, διότι, ἄλλως, δὲν εἶναι εὐφυΐα, εἶναι ἐπιφανειακή. Ὁ πληθυσμὸς στηρίζεται στὴν γυναῖκα. Ἀκόμη καὶ ἡ σταθερότης τῆς μορφῆς τοῦ εἴδους ὀφείλεται στὴν γυναῖκα. Αὐτὸ θὰ πῇ, ὅτι ἡ ἐκφύλισις τῆς γυναίκας, εἶναι ἐκφύλισις τοῦ εἴδους. Συνεπῶς, ὁ ἀποκλεισμὸς τῆς γυναίκας ἀπὸ τὸ ψιχίον συντάξεως εἶναι ἀντιφυσικός, ἀντεθνικός, ἀντιανθρωπιστικὸς καὶ ἀνήθικος. Νομίζω, ὅτι ὡς ἐδῶ συμφωνοῦμεν συναισθηματικά, ἐπιστημονικὰ καὶ λογικά. Δηλαδή, ἔχομεν ὅλοι ἐδῶ ταύτισιν ἀτομικῆς καὶ κοινωνικῆς συνειδήσεως. Ἀλλά, δὲν ἀρκεῖ αὐτό. Διότι ἡ ταύτισις αὐτὴ μὲ ἐμπράγματη ἀξιοποίησιν, εἶναι μέτρον τῆς ἠθικότητος. Ἐφ’ ὅσον ἐδῶ συμφωνοῦμεν, τὶ γίνεται ὅταν τίθεται ἡ κομματικὴ πειθαρχία; Συντρίβεται ἡ ἠθικότητα. Αὐτὸ μοῦ ἐνθυμίζει τὰ Δικαστήρια στὴν Τουρκοκρατία ἐπὶ Σουλτάνου, ὅταν ἕνας Χριστιανὸς ἐμήνυσεν ἕνα Μουσουλμάνον ἐπὶ ἀπάτῃ καὶ κλοπῇ: Ἔλεγον οἱ δικασταί, ὁ γκιαούρης ἔχει δίκαιον, ἀλλ’ ὁ ἄλλος εἶναι Μουσουλμάνος. Τώρα, ἐγώ, ὁ ἐδαΐτης, καταγγέλλω τὴν Κυβέρνησιν ἐπὶ ἀπάτῃ καὶ κλοπῇ καὶ προτείνω ψηφοφορίαν, τὶ θὰ κάμετε σεῖς; Δὲν θὰ πῆτε: ὁ γκιαούρης (ΕΔΑ) ἔχει δίκαιον, ἀλλ’ ἡ Κυβέρνησις εἶναι Μουσουλμάνος; Ξέρω τὶ θὰ πῆτε. Καὶ ἐγὼ λέγω, ποῦ καταντήσαμεν!

§87ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ κ. Μ. Σβώλου, ἔχει τὸν λόγον.

§88Μ. ΣΒΩΛΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ νοηθῇ κοινωνικὴ ἀσφάλισις, χωρὶς νὰ ὑπάρχουν δικαιοδόχοι, δηλαδὴ προστατευόμενα πρόσωπα, τὰ ὁποῖα νὰ ἔχουν ἐπὶ τοῦ προκειμένου δικαίωμα ἐπὶ τῆς συντάξεως τοῦ θανόντος συζύγου ἢ πατρός. Ὁ κ. ὑπουργὸς ἐτόνισεν ἐπανειλημμένως, ὅτι διὰ τοῦ νομοσχεδίου ἀσφαλίζεται ἡ οἰκογένεια τοῦ ἀγρότου. Εἰς τὴν πραγματικότητα δὲν συμβαίνει τοιοῦτόν τι, διότι οὔτε ἡ γυναῖκα, οὔτε τὰ ἀνήλικα παιδιὰ λαμβάνουν μέρος τῆς συντάξεως μετὰ τὸν θάνατον τοῦ ἀνδρός. Ἡ ΕΔΑ ὑποβάλλει τροπολογίαν, διὰ τῆς ὁποίας προτείνεται, πρῶτον, ὅπως ἡ σύνταξις μεταβιβάζεται εἰς τὴν χήραν τοῦ ἠσφαλισμένου μετὰ τὸν θάνατόν του, ὅταν τοὐλάχιστον εἶναι 60 ἐτῶν ἢ εἶναι ἀνίκανος πρὸς ἐργασίαν, ἀνεξαρτήτως ἡλικίας. Δεύτερον. Εἰς τὰ κάτω τῶν 16 ἐτῶν τέκνα τοῦ θανόντος πατρὸς ἠσφαλισμένου ἢ συνταξιούχου καὶ τρίτον εἰς τὰ κάτω τῶν 16 ἐτῶν τέκνα τῆς θανούσης μητρὸς ἠσφαλισμένης, ἐφ’ ὅσον ἐζητήσαμεν ἰδίαν ἀσφάλισιν διὰ τὴν γυναῖκα. Κάμνω ἔκκλησιν, κ. Ὑπουργέ, ὄχι διὰ τὴν γυναῖκα, ἐφ’ ὅσον ὁ κ. ὑπουργὸς τὸ ἀρνεῖται ἐπιμόνως, ἀλλὰ διὰ τὰ παιδιά. Θὰ ἤθελα, ἐπίσης, νὰ τονίσω εἰς τὸ σημεῖον αὐτό, ὅτι ἐπενδύσεις δὲν πρέπει νὰ γίνωνται μόνον ἐπὶ τῶν ἀψύχων, κυρίως πρέπει νὰ γίνωνται ἐπενδύσεις εἰς τὴν προαγωγὴν τοῦ ἐμψύχου ὑλικοῦ, τῶν παιδιῶν τῆς Ἑλλάδος, διότι μὲ τὴν ἀνύψωσιν τοῦ βιοτικοῦ των ἐπιπέδου καὶ μὲ τὴν καλυτέραν διατροφήν των, θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἀποδώσουν πολλαπλάσια τῶν ὅσων θὰ διετίθεντο δι’ αὐτά. Τὰ Ἔθνη δὲν στηρίζονται μόνον εἰς τὴν παραγωγὴν τῶν ὑλικῶν ἀγαθῶν, ἀλλὰ καὶ εἰς τὴν προαγωγὴν τοῦ ἐμψύχου ὑλικοῦ, τῆς νέας γενεᾶς.

§89ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Πρίφτης, ἔχει τὸν λόγον.

§90Γ. ΠΡΙΦΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ἀρχικῶς, ὅτι ἡ τροπολογία, τὴν ὁποίαν ἀνέπτυξεν ἡ ἀξιότιμος συνάδελφος κ. Σβώλου ἔχει τὴν θέσιν της εἰς τὸ ἄρθρον 6 καὶ ἐπιφυλλάσσομαι καὶ ἐγώ, συζητουμένου τοῦ ἄρθρου 6, νὰ εἴπω τὰς ἀπόψεις μου. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ ἄρθρον 6, κ. Πρόεδρε, καὶ κατὰ τὴν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς συζήτησιν, εἶναι γνωστόν, ὅτι ἔγινε μακροτάτη ἐπεξεργασία ἀπὸ ὅλους τοὺς ὁμιλητάς, ὅσον ἀφορᾷ τὸ ὕψος τῶν παροχῶν. Ἀνεξαρτήτως, ὅπως ἐτονίσθη καὶ τότε, τῆς κλιμακώσεως, τῆς ἱεραρχήσεως, ἡ ὁποία παρουσιάζεται εἰς τὸ ἄρθρον 5, ὅσον ἀφορᾷ τὰς παροχάς, εἶναι γεγονὸς καὶ προκύπτει ἐκ τοῦ νομοσχεδίου, ὅτι ἡ μεγαλυτέρα κατηγορία εἶναι ἐκείνη, ἡ ὁποία θὰ λάβῃ τὰς συντάξεις τῶν 180 δραχμῶν καὶ ἀντιπροσωπεύει 170.000 ἐπὶ συνόλου 300.000 συνταξιοδοτικῶν περιπτώσεων, κατὰ τὸν ἀριθμὸν ποὺ ἀναφέρει τὸ νομοσχέδιον καὶ ἡ ἔκθεσις τῆς Γ.Δ.Δ.Λ., ἀριθμὸν ὅμως, τὸν ὁποῖον, ὄχι μόνον ἐκ τῆς παρατάξεώς μας, ἀλλὰ καὶ ἄλλοι ρήτορες τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ἀπεδέχθησαν, διότι θεωροῦν, ὅτι αὐθαιρέτως ἐλήφθη καὶ ὅτι ὁ ἀριθμὸς αὐτὸς τῶν 300.000 περιπτώσεων ἔρχεται εἰς ἀντίθεσιν καὶ μὲ σχετικὴν εἰσήγησιν τοῦ ἐμπειρογνώμονος καὶ μὲ τὰ στατιστικὰ στοιχεῖα, ὅπως προκύπτει ἀπὸ τὴν στατιστικὴν ἐπετηρίδα τοῦ ἔτους 1959 –1960. Δὲν πρόκειται, ἐπὶ τῆς περιπτώσεως αὐτῆς, τῆς συγκεκριμένης, νὰ κάμω ἀνάλυσιν τοῦ ποῦ στηρίζονται αἱ ἀπόψεις αὐταί, διότι νομίζω, ὅτι ἡ ἐπὶ τῆς ἀρχῆς ἀνάλυσις, τὴν ὁποίαν ἔκαμεν ὁ ἐκπρόσωπος τοῦ Κόμματός μας, εἶναι ἐπαρκὴς καὶ δὲν νομίζω, ὅτι χρειάζεται νὰ ἐπανέλθωμεν ἐπὶ τῶν ἰδίων πραγμάτων. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον θὰ ἤθελα νὰ τονίσω, ἐν προκειμένῳ, εἶναι τὸ ἑξῆς: Τὶ προτείνεται ἀπὸ ἡμᾶς καὶ ἀπὸ ἄλλα Κόμματα τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, τόσον διὰ τῆς παρούσης προτάσεως, ἡ ὁποία ἔχει ὑποβληθῆ, ὅσον καὶ διὰ ὑποβεβλημένης ἤδη τροπολογίας ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 15. Προτείνεται ἑνιαία μηνιαία σύνταξις 300 δραχμῶν. Αὐτὸ τὸ πρᾶγμα, κατὰ τὴν παλαιοτέραν πρότασιν νόμου, ὁπότε 300 δραχμαὶ θὰ ἐχορηγοῦντο ἄνευ συγκαταθέσεως, ἄνευ ἐπιβαρύνσεως τῶν ἀσφαλιζομένων, ὅπως γίνεται εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν διὰ τοῦ 3% ἐπὶ τῆς ἀκαθαρίστου τεκμαρτῆς προσόδου, ὅπως καθορίζεται πάρα κάτω, ἀπεδείχθη, ὅτι δὲν θὰ φέρῃ στέρησιν οὔτε εἰς τὴν νομισματικὴν σταθερότητα, οὔτε περισσότερον εἰς τὸν τιμάριθμον. Πρόκειται περὶ ἑνὸς ποσοῦ, τὸ ὁποῖον εὑρέθη, ὅτι θὰ ἀνέρχεται εἰς τὰ 600 ἑκατομμύρια, ὑπεδείχθησαν οἱ πόροι του καὶ ἐτονίσθη καὶ αὐτὸ τὸ οὐσιωδέστατον σημεῖον, ὅτι αἱ 300 δραχμαὶ ποὺ θὰ δίδουν εἰς τὸν κάθε ἀγρότην, θὰ ἐπανέρχωνται εἰς τὴν ἀγοράν. Θὰ ἦτο μία οὐσιαστικὴ αἱμοδοτικὴ ἔνεσις εἰς τὴν κρισιμότητα ποὺ ἔχει ἡ ἀγορὰ αὐτὴν τὴν στιγμήν, λόγῳ τῆς χαμηλῆς ἀγοραστικῆς ἱκανότητος, ἰδιαιτέρως τῶν ἀγροτικῶν μαζῶν, ἡ ὁποία εἶναι συνέπεια τῆς ἀσκουμένης πολιτικῆς ἐπὶ τῶν τομέων τῶν ἀποδόσεων, καὶ ὅλων τῶν ἄλλων συμπληρωματικῶν παραγόντων διὰ τοὺς ὁποίους πολλὲς φορὲς ἔχομεν κάμει μακροτάτην συζήτησιν εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν. Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι δὲν ὑπῆρχεν ἡ εἰσφορὰ τῶν ἠσφαλισμένων καὶ αὐτὸ ἐξασφαλίζεται ἀπὸ τὰ σημεῖα, τὰ ὁποῖα, κυρίως, προβάλλει ὡς φόβητρον ἡ Κυβέρνησις, δηλαδὴ τὴν νομισματικὴν σταθερότητα καὶ τὸ ὕψος τοῦ τιμαρίθμου. Ἤδη, ὅμως, ἀφ’ ἧς στιγμῆς διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου ἀντιμετωπίζεται ἡ συμμετοχὴ τοῦ ἠσφαλισμένου, τῆς ὁποίας ἡ πρώτη δόσις, ἡ βάσις, τὸ 3% ἐπὶ τῆς ἀκαθαρίστου τεκμαρτῆς προσόδου εἶναι ὑψηλότερον, ἤδη δημιουργεῖται ἡ ὑποχρέωσις πλέον τῆς ἀντιμετωπίσεως τοῦ θέματος τοῦ ὕψους τῆς παροχῆς, κατὰ τρόπον ποὺ νὰ μὴ εἶναι διακονία, κατὰ τρόπον ποὺ νὰ ἀποτελῇ ἔναρξιν κοινωνικῆς πολιτικῆς ἀπέναντι τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου εἰς τὸ θέμα τῆς συντάξεως. Ἐπὶ τούτων καὶ ἐπὶ ὅσων ὑπεστήριξεν ὁ κ. ὑπουργός, ὅτι ἐξασφαλίζει ἐπιδότησιν, ὅπως ἡμεῖς νομίζομεν, διὰ τοῦ νομοσχεδίου κάμνει ἀγροτικὴν ἐκμετάλλευσιν καὶ ὄχι ἀτομικήν, ἐπὶ ἀκριβῶς αὐτῆς τῆς βάσεως καὶ ἐπὶ τῆς οἰκονομικῆς βάσεως, τῆς ὑπαρχούσης, βασίζονται αἱ γενικώτεραι παρατηρήσεις μας. Ναί, αἱ παρατηρήσεις μας, αἱ ὁποῖαι ἀνάγονται εἰς τὴν ἑνιαίαν συνταξιοδότησιν καὶ ἀντιμετωπίζονται διὰ τῶν περιπτώσεων τοῦ ἄρθρου 5 διὰ 300 δραχμῶν, διατηρουμένης ἐν ἰσχύϊ τῆς παραγρ. 5 τοῦ ἄρθρου 5, ὅσον ἀφορᾷ τὰς προσόδους πέραν τῆς 25ετοῦς ὑπηρεσίας. Καὶ νομίζω, ὅτι θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἀντιμετωπισθῇ κατὰ τρόπον περισσότερον γενναιόδωρον ἀπὸ τὴν 10δραχμον προσαύξησιν τῶν 4 ἐτῶν, πέραν τοῦ χρόνου τῆς βασικῆς ἀσφαλίσεως. Κύριε Πρόεδρε, θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἀντείπῃ ὁ ἀξιότιμος κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, ὅτι αὐξάνει τὸ ποσοστὸν τὸ ὁποῖον θὰ πρέπει νὰ διατεθῇ, ἀδυναμίᾳ ἐξευρέσεως ἄλλων πόρων, ἀδυναμίᾳ ἐν τελευταίᾳ ἀναλύσει τοῦ προϋπολογισμοῦ. Παραιτοῦμαι νὰ ἀναπτύξω τοὺς πόρους, τοὺς ὁποίους ὑπεδείξαμεν διὰ τῆς ὑποβληθείσης πρὸ ἔτους καὶ πλέον μετὰ τῆς Δ.Ε. καὶ τῆς Δ.Α.Κ. προτάσεως νόμου, ἡ ὁποία ὡδήγει εἰς ἀσφαλῆ παροχὴν τῶν 300 δραχ. Ἀλλὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπικαλούμεθα αἰωνίως τὴν ἀδυναμίαν τοῦ προϋπολογισμοῦ, ὅταν πρόκειται ἀκριβῶς νὰ ἀντιμετωπίσωμεν ἀνάγκας τοῦ μεγαλυτέρου παραγωγικοῦ δυναμικοῦ τῆς χώρας μας, ὅπως εἶναι ὁ ἀγροτικὸς κόσμος; Ἐφ’ ὅσον κατὰ τὴν στιγμήν, κατὰ τὴν ὁποίαν γίνεται ἡ συζήτησις, ἡ βάσις τῆς ἑλληνικῆς οἰκονομίας ἐξακολουθεῖ νὰ εἶναι ἡ ἀγροτικὴ οἰκονομία, εἶναι δυνατόν, ὅταν ὑπάρχῃ τόσον ὑψηλὴ εἰσφορὰ ἐκ μέρους τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν τῆς ἀσφαλίσεως καὶ ὅταν εἶναι δυνατὸν καὶ πιστώσεις νὰ ἐξευρεθοῦν, νὰ ἀντιμετωπίζωμεν ἔτσι τὸ θέμα τῆς συντάξεως τῶν 300 δραχ., ἡ ὁποία σύνταξις, ἂς εἰπωθῇ ἀκόμη, εἶναι ἡ χαμηλοτέρα σύνταξις ἡ ὁποία παρέχεται, ἀπὸ οἱονδήποτε ἄλλον ἀσφαλιστικὸν Ὀργανισμὸν τῆς Χώρας μας; Εἶναι δυνατόν, κύριοι συνάδελφοι, ὅταν ὁ ἴδιος ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν εἰς παρελθοῦσαν συζήτησιν ἀνέφερεν εἰς τὸ Σῶμα, ὅτι τὸ ὕψος τῆς φοροδιαφυγῆς εἰς τὴν Ἑλλάδα φθάνει τὰ 2,5 δισεκατ. καὶ ὅταν ἀπὸ τὸ ποσὸν αὐτὸ ἕνα ποσοστόν, ὄχι τὸ σημαντικώτερον, θὰ ἤρκει διὰ τὴν συνταξιοδότησιν τῶν ἀγροτῶν, εἶναι δυνατὸν νὰ λέγωμεν, ὅτι ὑπάρχει ἀδυναμία τοῦ προϋπολογισμοῦ; Εἶναι δυνατὸν νὰ λέγωμεν αὐτό, ὅταν ἀκόμη, κύριοι συνάδελφοι, δαπανῶνται ἑκατοντάδες ἑκατομμύρια διὰ ἔργα ἐπιδείξεως; Δὲν εἶμαι ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος θὰ ἀρνηθῇ τὴν ὠφελιμότητά των, ἀλλ’ ἐν πάσῃ περιπτώσει, ὡς πρὸς τὴν ἱεράρχησιν τῶν ἔργων, νομίζω, ὅτι προβαδίζει ἡ ἱκανοποίησις τοῦ αἰτήματος αὐτοῦ. Ἀκόμη, εἶναι δυνατόν, κύριοι συνάδελφοι, ὅταν, ἂς εἰπωθῇ καὶ αὐτὸ ἀκόμη μίαν φοράν, ἔχωμεν ἕνα διαρκῶς αὐξανόμενον ὕψος δαπανῶν στρατιωτικῶν, ὅταν ψηφίζωμεν συμβάσεις τύπου ἀλουμινίου, σὰν αὐτὴν ποὺ ἐψηφίσαμεν, εἶναι δυνατόν, ὅταν φθάνωμεν εἰς τὴν ἀντιμετώπισιν ἑνὸς θέματος, διὰ τὴν ἱκανοποίησιν τοῦ ὁποίου δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀπαιτοῦνται, ὡς ἀπεδείχθη, πάρα πάνω ἀπὸ 600 ἑκατ. καὶ ὑπάρχει καὶ τόσον γενναία ἡ εἰσφορὰ τῶν ἀγροτῶν ποὺ θὰ ἀσφαλισθοῦν, διὰ τοῦ 2% ἐπὶ τῆς ἀκαθαρίστου τεκμαρτῆς προσόδου, εἶναι δυνατὸν ν’ ἀρνούμεθα τὴν ἱκανοποίησιν τοῦ αἰτήματος αὐτοῦ; Νομίζω, ὅτι λόγοι ἐνισχύσεως τῆς ἐν κρίσει διατελούσης ἑλληνικῆς ἀγορᾶς, λόγοι δικαιοσύνης ἔναντι τοῦ ἀγρότου, ἀφοῦ ἀπεφασίσθη ἐπὶ τέλους νὰ ἀντιμετωπισθῇ τὸ αἴτημά των διὰ κοινωνικὴν ἀσφάλισιν, ἔστω καθ’ ὃν τρόπον ἀντιμετωπίζεται διὰ τοῦ παρόντος, λόγοι προκύπτοντες ἀπὸ τὸ ὕψος τῶν ἀσφαλιστικῶν παροχῶν ποὺ δίδονται ἀπὸ ὅλους τοὺς ἄλλους ἀσφαλιστικοὺς Ὀργανισμούς, οἱ ὁποῖοι, ὡς ἀπεδείχθη ἐκ τῆς συζητήσεως, μὲ μικροτέρας εἰσφορὰς ἐκ μέρους τῶν ἠσφαλισμένων, δίδουν μεγαλυτέρας συντάξεις, λόγοι γενικώτεροι ἐπιβάλλουν νὰ φύγωμεν ἀπὸ τὴν στενόκαρδον ἀντίληψιν τοῦ ἄρθρου 5 καὶ νὰ καταλήξωμεν εἰς τὴν ἑνιαίαν συνταξιοδότησιν τῶν ἀγροτῶν διὰ τριακοσίων τοὐλάχιστον δραχμῶν. Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ τονίσω, ὅτι ἡ ἄποψις αὐτὴ δὲν ὑποστηρίζεται ἀπὸ ἐμὲ μὲ τὸν σκοπὸν νὰ κολακεύσω τὰς 170 σὺν 40, 210 τῶν περιπτώσεων ποὺ ἐμπίπτουν εἰς τὴν σύνταξιν τῶν 180 καὶ 220 δραχ. Εἶναι θέσις, ἡ ὁποία στηρίζεται εἰς ἀπολύτως ἀντικειμενικὴν ἐκτίμησιν τῶν δεδομένων καὶ μάλιστα ὄχι τῶν δεδομένων τὰ ὁποῖα ὑπεβάλαμεν κατὰ τὴν ὑποβολὴν τῆς προτάσεώς μας νόμου, ἀλλὰ τῶν δεδομένων τὰ ὁποῖα ὑποβάλλονται διὰ τοῦ παρόντος νομοσχεδίου. Καὶ ἀκριβῶς, ἐπειδὴ ἔχει αὐτὴν τὴν ἀντικειμενικότητα καὶ ἐπειδὴ πιστεύομεν, ὅτι θὰ εἶναι εὐεργετικὴ διὰ τὸν ἀγροτικὸν κόσμον καὶ διὰ τὴν κίνησιν τῆς οἰκονομίας μας, εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ τὴν ὑποστηρίξωμεν ἀκόμη μίαν φορὰν καὶ νὰ παρακαλέσωμεν τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ ἐκτιμήσῃ ὅσα ἔχουν λεχθῆ ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ καὶ προτοῦ μᾶς ἀπαντήσῃ εἰς τὴν τροπολογίαν μας μὲ μίαν μονολεκτικὴν ἄρνησιν, νὰ προσπαθήσῃ νὰ εὕρῃ τὴν λύσιν, ἡ ὁποία θὰ ἐπιτρέψῃ τὴν ἑνιαίαν συνταξιοδότησιν, ἐπαναλαμβάνω, ὅλων τῶν περιπτώσεων τοῦ ἄρθρου 5, διὰ τριακοσίων τοὐλάχιστον δραχμῶν.

§91ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Παπαπαναγιώτου, ἔχει τὸν λόγον.

§92Θ. ΠΑΠΑΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ ἄρθρον 5 ἔχει 5 παραγράφους. Ἐγὼ θὰ ἀσχοληθῶ μὲ τὴν πρώτην, δευτέραν, τρίτην καὶ πέμπτην παράγραφον. Ἡ πρώτη παράγραφος, κ. Πρόεδρε, λέγει, ὅτι ὁ ἠσφαλισμένος διὰ νὰ δικαιωθῇ νὰ πάρῃ 300 δραχ. σύνταξιν, θὰ πρέπει νὰ ἔχῃ καὶ σύζυγον ἄνω τῶν 65 ἐτῶν. Ἐὰν δὲν ἔχῃ ἄνω τῶν 65 ἐτῶν σύζυγον, θὰ πρέπει νὰ ἔχῃ παιδιὰ κάτω τῶν 14 ἐτῶν. Βέβαια, αὐτὸ τὸ θέμα ἐγὼ τὸ γνωρίζω πολὺ καλά. Δὲν τὸ γνωρίζουν ὅμως ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι συνέταξαν τὸ νομοσχέδιον, διότι πιστεύω ἀπολύτως, ὅτι αὐτοὶ ἢ δὲν εἶναι παντρεμμένοι ἀκόμη ἢ θὰ ἔχουν πανδρευθῆ γύρω εἰς τὰ 55 χρόνια καὶ θὰ ἔχουν πάρει γυναῖκα 50–52 χρόνων διὰ νὰ ἔχουν παιδιὰ 13 χρόνων καὶ δὲν ξεύρω ἀκόμη, ἂν ἠμπορῇ ἡ γυναῖκα εἰς τὴν ἡλικίαν αὐτὴν νὰ τεκνοποιήσῃ. Εἰς τὰ χωριά μας, ὅπως ὅλοι γνωρίζομεν, ὅσοι προερχόμεθα ἀπὸ τὴν ἐπαρχίαν, μόλις ἀκουσθῇ ὅτι θὰ γίνῃ διανομὴ χωραφιῶν, ἀμέσως τρέχουν οἱ ἄνδρες ἀπὸ τὸ ἕνα χωριὸ εἰς τὸ ἄλλο διὰ νὰ εὕρουν μίαν κοπέλλαν νὰ παντρευτοῦν, διὰ νὰ πάρουν κλῆρον. Αὐτοὶ εἶναι ἡλικίας 17, 18 καὶ 19 χρόνων. Ἐρωτῶ, ἠμπορεῖ ποτὲ νὰ συμβῇ εἰς τὸ χωριὸ νὰ βρίσκεται ζεῦγος χωρικῶν ποὺ νὰ ἔχουν παιδιὰ κάτω τῶν 14 ἐτῶν; Δι’ αὐτὸ λέγω, καὶ ἐπιμένω ἐπ’ αὐτοῦ, ὅτι αὐτοὶ ποὺ συνέταξαν τὸ νομοσχέδιον δὲν γνωρίζουν τὸ χωριό, δὲν γνωρίζουν τὸν χωρικόν, εἴτε πανδρεμμένοι εἴτε ἐλεύθεροι εἶναι. Κύριε Ὑπουργέ, οἱ ἀγρόται ἐπὶ 50 χρόνια —ἂς μὴ πᾶμε στὰ 50— ἐπὶ 44 χρόνια ὁλόκληρα θὰ πληρώνουν, βάσει τοῦ τεκμαρτοῦ εἰσοδήματός των. Βεβαίως, πρέπει νὰ πληρώσουν. Δὲν εἶμαι ἀντίθετος εἰς τὸ νὰ συνεισφέρῃ καὶ ὁ ἠσφαλισμένος καὶ τὸ ἐτόνισα εἰς τὴν κατ’ ἀρχὴν συζήτησιν. Ἀλλὰ 44 ὁλόκληρα χρόνια θὰ πληρώνῃ καὶ δὲν θὰ πάρῃ τριακοσίας δραχμάς. Καὶ διὰ νὰ σᾶς φέρω ἕνα παράδειγμα ἀπὸ τὴν περιφέρειάν μας, σᾶς λέγω, ὅτι ὑπάρχουν μόνον δύο περιπτώσεις, κ. Ὑπουργέ, κατὰ τὰς ὁποίας θὰ πάρουν σύνταξιν 300 δραχ. ἐπὶ 307 οἰκογενειῶν. Μόνον δύο περιπτώσεις ὑπάρχουν. Οἱ ἄλλοι ἠμπορεῖ νὰ εἶναι 65 ἐτῶν ἢ 67, ἡ σύζυγός των ὅμως εἶναι γύρω στὰ 50 ἢ 55. Καὶ ὅταν πεθάνουν οἱ σύζυγοι θὰ πάρουν αὐταί, ὅπως λέγει ἡ παράγραφος 2, τὶς 220 δραχ. Καὶ ἂν βεβαίως δὲν ἔχουν οἰκογενειακὰ βάρη θὰ πάρουν 180 δραχ. Δι’ αὐτὸ ἀπολύτως πιστεύω, ὅτι εἶναι πολὺ μικρὸν ποσοστὸν ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον θὰ πάρῃ σύνταξιν 300 δραχ. Οἱ περισσότεροι θὰ πάρουν τὰς 180 δραχ. καὶ πολλοὶ ὀλίγοι θὰ παίρνουν τὰς 220 δραχ. Πολλὲς φορές, κ. Ὑπουργέ, ἀπὸ τοῦ βήματος εἶχα τονίσει καὶ τονίζω καὶ αὐτὴν τὴν στιγμήν: βοηθήσατε τοὺς χωρικούς. Ἐργαζόμεθα καὶ συντηροῦμεν ὁλόκληρον τὸ Ἔθνος. Δικαιούμεθα νὰ μᾶς προσέξετε. Καὶ ἐφ’ ὅσον μᾶς προσέξετε, πρῶτοι ἡμεῖς θὰ σᾶς χειροκροτήσωμεν. Δυστυχῶς, διὰ τοῦ παρόντος ἄρθρου δὲν τοὺς προσέχετε, διότι θέλετε καὶ νὰ ἔχουν παιδιὰ 14 ἐτῶν καὶ νὰ εἶναι 65 ἐτῶν διὰ νὰ πάρουν τὰς συντάξεις τῶν 300 δραχ. Ἀλλὰ καὶ πάρα κάτω, ἡ παράγραφος 5 λέγει, ὅτι κἄθε 4 χρόνια θὰ σᾶς δώσωμεν τὴν προσαύξησιν τῶν 10 δραχ. Ἐγὼ νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ διαγραφῇ αὐτὴ ἡ παράγραφος. Κύριε Ὑπουργέ, πιστεύσατέ με, διότι ἐγὼ ὅ,τι συμβαίνει ἔξω τὸ μεταφέρω ἐντὸς τῆς αἰθούσης αὐτῆς, διὰ νὰ ἔχω πολὺ περισσότερον ἥσυχον τὴν συνείδησίν μου, ὅτι τὰ ὅσα ἤκουσα ἀπὸ τὰ στόματα τῶν χωρικῶν, οἱ ὁποῖοι ἐλευθέρως μοῦ τὰ μεταβιβάζουν, ἔρχομαι καὶ τὰ λέγω εἰς τὴν Βουλήν. Χθὲς ἤμην εἰς τὴν Δράμαν. Τὸ γραφεῖον μου ἦτο γεμᾶτο ἀπὸ χωρικούς, διότι ἤξευραν ὅτι ἤμην ἐκεῖ καὶ ὅτι θὰ τὰ ἔλεγα εἰς τὴν Βουλὴν αὐτά. Εἰς τὴν περίπτωσιν τῆς ἡλικίας τῆς γυναίκας, ὑπάρχει μία κατακραυγή. Εἰς τὴν περίπτωσιν τοῦ ἀνηλίκου τέκνου ἐγελοῦσαν καὶ διεμαρτύροντο. Τοὺς εἶπα: Κύριοι, δὲν ἔχετε δίκαιον νὰ διαμαρτύρεσθε τώρα, διότι ἔχετε συνηθίσει νὰ διαμαρτύρεσθε ἀπὸ τὴν ἡμέραν τῶν ἐκλογῶν μέχρι τὴν ἡμέραν τῶν ἄλλων ἐκλογῶν, ἀλλὰ ἐκείνην τὴν ἡμέραν τῶν ἐκλογῶν τὰ ξεχνᾶτε ὅλα. Ποῖος σᾶς πταίει; Ἀπὸ τὴν μίαν μεριὰν ἐδώσατε 80 βουλευτὰς εἰς τοὺς Κομμουνιστὰς καὶ τοὺς ἐκάματε ἀξιωματικὴν Ἀντιπολίτευσιν, ἀπὸ τὴν ἄλλην μεριὰν ἐψηφίσατε τοὺς βιομηχάνους. Δηλαδή, ὄχι τοὺς βιομηχάνους, ἀλλὰ ἐκείνους ποὺ ἐκπροσωποῦν τὴν Ὀλιγαρχίαν. Τὶ περιμένετε νὰ γίνῃ τώρα διὰ σᾶς; Αὐτὸ τὸ εἶπα. Καὶ ἐπειδὴ ἠμπορεῖ κἄποτε νὰ τὸ ἀκούσετε, καλλίτερα νὰ τὸ ἀκούσετε ἀπὸ ἐμένα. Κύριε Ὑπουργέ, τοὺς εἶπα ἀκόμη: Ὅτι, ἐὰν σεῖς οἱ χωρικοὶ δὲν «ἐτσοντάρατε» εἰς τὴν κάλπην τῆς ΕΔΑ νὰ τὴν στείλετε ἀξιωματικὴν Ἀντιπολίτευσιν καὶ νὰ χορεύῃ ἡ Κυβέρνησις ὅπως θέλει εἰς τὴν πλάτην τοῦ λαοῦ, ἐὰν σεῖς ἐστέλλατε τὸ Κόμμα τῶν Ἀγροτῶν, τοὺς ἀγρότας, δὲν θὰ ἠμποροῦσεν ἡ Κυβέρνησις νὰ λέγῃ εἶσθε ξενόδουλοι, εἶσθε ξενοκίνητοι.

§93Η. ΗΛΙΟΥ. Περὶ τῆς βιομηχανίας Ματσάγγου καὶ περὶ τῆς Σ.Ε.Κ.Ε. νὰ μᾶς εἴπητε.

§94Θ. ΠΑΠΑΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ. Ἐὰν εἰς τὴν θέσιν αὑτὴν ἦτο τὸ Ἀγροτικὸν Κόμμα δὲν θὰ ἠμποροῦσεν ἡ Κυβέρνησις νὰ χορέψῃ εἰς τὴν πλάτην τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, διότι θὰ ὑπῆρχεν ὁ φόβος μήπως γίνῃ διάδοχος κατάστασις. Αὐτὰ τὰ λόγια, κ. Ὑπουργέ, σᾶς τὰ λέγω σᾶς καὶ τὰ θέτω ὑπ’ ὄψιν τῆς Βουλῆς διὰ νὰ προσέξετε τὸ θέμα. Κύριε Ὑπουργέ, εἶναι δίκαια τὰ ὅσα εἶπον. Σᾶς λέγω νὰ διαγράψετε τὴν παράγραφον 5, διότι τὴν θεωρῶ κοροϊδίαν, ἢ νὰ τὸ αὐξήσετε τὸ ποσὸν εἰς 50 δραχ. Τότε θὰ σᾶς εἴπουν ἕνα εὐχαριστῶ. Ἐπίσης, νὰ διαγράψετε τὸ θέμα τοῦ ἀνηλίκου τέκνου, διότι ἔξω μᾶς εἰρωνεύονται ὅλους, ὄχι μόνον σᾶς, διότι δὲν ἠμποροῦν νὰ ὑπάρξουν στὸ χωριὸ παιδιὰ 14 ἐτῶν μὲ γονεῖς ἄνω τῶν 65 ἐτῶν. Θέλω νὰ πᾶτε νὰ τὸ διαπιστώσετε μόνος σας, διότι καὶ σεῖς προέρχεσθε ἀπὸ μίαν περιοχὴν καθαρῶς ἀγροτικήν. Παρακαλῶ νὰ τὸ διαγράψετε. Αὐτὰ εἶχα νὰ εἴπω, κ. Ὑπουργέ, καὶ σᾶς παρακαλῶ πολὺ νὰ προσέξετε τὰ ὅσα εἶπον.

§95ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς, ἔχει τὸν λόγον.

§96Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ἐὰν δὲν ὑπῆρχε, κ. Πρόεδρε, τὸ ἄρθρον 10, ἀναμφιβόλως, αἱ διατάξεις τοῦ ἄρθρου 5 θὰ ἠδύναντο νὰ ἐκληφθῶσιν ὡς πρόνοια ἐκ μέρους τοῦ Κράτους πρὸς τοὺς ἀγρότας καὶ κατὰ συνέπειαν, καλῶς θὰ εἶχον, ἐφ’ ὅσον τὸ Κράτος εἶναι ἐλεύθερον νὰ ρυθμίζῃ κατὰ τὸ δοκοῦν τὴν ἄσκησιν τῆς προνοίας του. Ἀλλ’ ἐφ’ ὅσον ὑπάρχουν καταθλιπτικαὶ διατάξεις τοῦ ἄρθρου 10 καὶ ἐφ’ ὅσον οἱ ἀγρόται θὰ συνεισφέρουν τὰ ⅘ τοῦ κεφαλαίου διὰ τὴν λειτουργίαν τοῦ Ο.Γ.Α., ὀφείλομεν νὰ ἐναρμονίσωμεν τὰς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 5 πρὸς τὴν ἑλληνικὴν πραγματικότητα, διότι μόνον οὕτω εἶναι δυνατὸν τὸ ἄρθρον τοῦτο νὰ ἱκανοποιήσῃ τὰς πραγματικὰς ἀνάγκας τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου. Οἱ ἀγρόται διαμαρτύρονται, κ. Πρόεδρε, διότι τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου περιλαμβάνει ἀληθῶς δυσμενεστάτας προϋποθέσεις συνταξιοδοτήσεώς των. Ὁ ἐργάτης τῆς πόλεως, ἐργαζόμενος καὶ διαβιῶν ὑπὸ καλυτέρους ὅρους, δύναται νὰ τύχῃ συνταξιοδοτήσεως μετὰ μίαν 10ετίαν, καὶ ἐνδεχομένως νὰ ἀλλάξῃ ἐπάγγελμα καὶ νὰ τύχῃ ἀσφαλίσεως καὶ ἀπὸ ἄλλον ἀσφαλιστικὸν Ὀργανισμόν. Ὁ ἐπαγγελματίας καὶ ὁ βιοτέχνης δύνανται νὰ τύχουν συντάξεως μετὰ πάροδον 20ετίας. Ὅλοι οἱ ἠσφαλισμένοι δικαιοῦνται συντάξεως εἰς περίπτωσιν ἀναπηρίας καὶ οἱ κληρονόμοι αὑτῶν ἀμέσως, εἰς περίπτωσιν θανάτου των. Μόνον διὰ τοὺς ἀγρότας ὑπάρχει τὸ ὅριον ἡλικίας τῶν 65 ἐτῶν καὶ ὑπηρεσίας τῶν 25 ἐτῶν καὶ μόνον δι’ αὐτοὺς ἀποκλείεται νὰ τύχουν συντάξεως οἱ κληρονόμοι των εἰς περίπτωσιν θανάτου καὶ οἱ ἴδιοι εἰς περίπτωσιν ἀναπηρίας. Ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 5 εἶναι βαρυτάτη καὶ ἡ Κυβέρνησις ὀφείλει νὰ τὴν προσέξῃ, διότι ἐν συνδυασμῷ μὲ τὸ ἄρθρον 10 θὰ ἀποτελέσουν τοὺς στύλους, οἱ ὁποῖοι θὰ στηρίξουν τὸ μέγα οἰκοδόμημα τῶν κοινωνικῶν ἀσφαλίσεων τῶν ἀγροτῶν μας. Διότι, ὡς ἐθνικὸν ἔργον καὶ ὡς ἐθνικὸν οἰκοδόμημα πρέπει νὰ θεωρήσωμεν τὸν Ὀργανισμὸν τῶν γεωργικῶν ἀσφαλίσεων. Ἀλλά, κ. Πρόεδρε, ἀποτελεῖ ἀπογοήτευσιν τὸ γεγονός, ὅτι αἱ διατάξεις αὐταὶ συνετάχθησαν ἀπὸ ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι ἀγνοοῦν τὸ χωριὸ καὶ τὴν νοοτροπίαν τοῦ Ἑλληνικοῦ χωριοῦ. Εἰς τὸ χωριό, οἱ νέοι ἔρχονται εἰς γάμον, συνήθως πρὶν στρατευθοῦν, ἢ εὐθὺς μετὰ τὴν ἀπόλυσίν των ἐκ τοῦ στρατεύματος καὶ ὑπανδρεύονται γυναῖκας συνήθως μικροτέρας των ἡλικίας. Θεωρεῖται εἰς τὸ χωριὸ ἀφύσικον καὶ ἀνήθικον ἕνας νέος νὰ ὑπανδρευθῇ γυναῖκα μεγαλυτέρας του ἡλικίας. Κατὰ συνέπειαν, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συμβαδίσῃ ποτὲ ἡ ἡλικία τοῦ ἀνδρὸς καὶ τῆς γυναικός, ἵνα δικαιωθῇ ὁ ἠσφαλισμένος ηὐξημένης συντάξεως, κατὰ τὴν συνταξιοδότησίν του. Δευτέρα κοινωνικὴ πραγματικότης τῆς ὑπαίθρου εἶναι, ὅτι ἐὰν ὁ Θεὸς δὲν εὐνοήσῃ τὸ ἀνδρόγυνον καὶ ὁ εἷς τούτων ἀποθάνῃ, ὁ χῆρος ἢ ἡ χήρα ἀποφεύγουν συνήθως νὰ ἔλθουν εἰς δεύτερον γάμον. Ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος θὰ μείνῃ, ἀφοσιώνεται εἰς τὴν διαπαιδαγώγησιν τῶν παιδιῶν των. Σπανία εἶναι ἡ περίπτωσις νὰ ἔλθῃ εἰς δεύτερον γάμον, ὅταν εἶναι εἰς ἡλικίαν ἄνω τῶν 40 ἐτῶν. Συνεπῶς, περίπτωσις νὰ ὑπάρξῃ ἄνδρας 65 ἐτῶν καὶ νὰ ἔχῃ τέκνα κάτω τῶν 14 ἐτῶν, εἶναι κἄτι τὸ ἀφύσικον διὰ τὴν ἐπαρχίαν. Ὑπάρχουν, φυσικά, μερικοὶ ἡλικιωμένοι εἰς τὰ χωρία, οἱ ὁποῖοι ἔχουν τέκνα ἀνήλικα, ἀλλ’ αὐτοὶ εἶναι ἐξ ἐκείνων ποὺ ἔρχονται ὡς συνταξιοῦχοι ἐξ Ἀμερικῆς καὶ ὑπανδρεύονται εἰς μεγάλην ἡλικίαν. Αὐτοὶ ὅμως δὲν θεωροῦνται ἀγρόται καὶ δὲν πρόκειται νὰ δικαιωθοῦν συντάξεως, βάσει τοῦ συζητουμένου σχεδίου νόμου. Συνεπῶς, ἐὰν δὲν εἶναι ἀφελὴς αὐτὴ ἡ διάταξις, εἶναι πονηρά, διότι ἀποβλέπει εἰς μείωσιν τῆς συντάξεως. Ἐλάχιστος θὰ εἶναι ὁ ἀριθμὸς ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι θὰ δικαιωθοῦν συντάξεως 300 δραχμῶν. Τούτου ἕνεκα, θὰ πρέπει νὰ γίνῃ συνείδησις, ὅτι ἡ βασικὴ σύνταξις, κατὰ τὸν νόμον, δὲν θὰ εἶναι αἱ 300 δραχ. μηνιαίως, ἀλλὰ 180 δραχ. Αὐτὸς θὰ εἶναι ὁ κανών. Ἐξαίρεσις θὰ εἶναι αἱ 300 δραχ. Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις δὲν θέλῃ νὰ περιορίσῃ τὸ ποσὸν τῆς συντάξεως, πρέπει νὰ διαγράψῃ τὰς ἐξαιρέσεις, τὰς ὁποίας περιέχει τὸ ἄρθρον 5 καὶ νὰ ὁρίσῃ, ὅτι ὅλοι, ὅσοι ἐμπίπτουν εἰς τὰς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 4 λαμβάνουν σύνταξιν 300 δραχ. μηνιαίως. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν διαδοχὴν τοῦ συνταξιούχου, θὰ ἠθέλαμεν νὰ ἐπαναλάβωμεν καὶ εἰς τὸν ὑπὸ ψήφισιν νόμον τὰς διατάξεις, αἱ ὁποῖαι ἰσχύουν εἰς ἄλλους Ὀργανισμούς, ὥστε θνήσκοντος τοῦ συζύγου νὰ ἔρχωνται εἰς τὴν διαδοχὴν ἡ σύζυγος καὶ τὰ τέκνα. Ἐάν, κύριοι συνάδελφοι, εἴχομεν ἀναλυτικὰ στατιστικὰ στοιχεῖα, θὰ ἐρχώμεθα ἀμέσως διὰ τοῦ νόμου τούτου εἰς τὴν θέσπισιν ἀναλόγων διατάξεων. Ἀλλ’ ἐπειδὴ δὲν συμβαίνει τοῦτο, θὰ παρεκάλουν τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ δεχθῇ νὰ περιλάβωμεν εἰς τὸ ἄρθρον 5 διάταξιν, κατὰ τὴν ὁποίαν μετὰ πάροδον μιᾶς 5ετίας, νὰ ἐφαρμοσθῇ καὶ εἰς τὴν περίπτωσιν τῶν ἀγροτικῶν ἀσφαλίσεων, ὡς πρὸς τὴν διαδοχήν, τὸ ἀσφαλιστικὸν δίκαιον, τὸ ὁποῖον ἰσχύει καὶ εἰς ἄλλους Ἀσφαλιστικοὺς Ὀργανισμούς. Δηλαδή, εἰς περίπτωσιν θανάτου τοῦ ἠσφαλισμένου νὰ λαμβάνουν σύνταξιν ἡ χήρα καὶ τὰ ἀνήλικα τέκνα των εὐθὺς μετὰ τὸν θάνατον. Τὸ προτείνω αὐτὸ ὡς μίαν συγκατάβασιν καὶ ὡς ἕνα συγκερασμὸν τῶν ἀντιτιθεμένων ἀπόψεων καὶ παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ δεχθῇ τὴν πρότασιν αὐτήν, διότι θὰ πρόκειται περὶ ἐλαχίστης δαπάνης. Ἐπίσης, κ. συνάδελφοι, νομίζω, ὅτι ὀρθῶς ὁ προλαλήσας συνάδελφος ἐπεσήμανε τὴν παράγραφον 5 τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ καὶ τὴν ἐθεώρησεν ὡς ἐμπαιγμὸν διὰ τοὺς ἀγρότας. Ἡ προσαύξησις 10 δραχμ. κατὰ τετραετίαν ὑπηρεσίαν τῶν ἠσφαλισμένων, προκαλεῖ ἀπογοήτευσιν καὶ ὀργήν. Εἰς ἡμᾶς ἀπογοήτευσιν, διότι βλέπομεν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν ἀντιμετωπίζει τὸ πρόβλημα μετὰ τῆς δεούσης προσοχῆς καὶ εἰς τὸν ἀγρότην ὀργήν, διότι βλέπει, ὅτι ἐμπαίζεται. Ἐὰν ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπιμείνῃ, εἰς τὴν διατήρησιν τῆς διατάξεως αὐτῆς θὰ πρέπει, τοὐλάχιστον νὰ δεχθῇ τὸ 10δραχμον τῆς προσαυξήσεως νὰ γίνῃ 50δραχμον. Συμπεραίνομεν, κ. Πρόεδρε, καὶ παρακαλοῦμεν τὸν κ. Ὑπουργόν, ὅπως δεχθῇ, ἵνα καθορισθῇ ἑνιαῖον ποσὸν συντάξεως δι’ ὅλους τοὺς ἀγρότας τοὺς συμπληρώσαντας τὸ 65ον ἔτος καὶ 25ετῆ ὑπηρεσίαν εἰς δραχμ. 300 μηνιαίως διαγραφομένης τῆς διατάξεως διὰ τὰ κάτω τῶν 14 ἐτῶν τέκνα, διότι ἡ διάταξις αὐτὴ θὰ θεωρηθῇ προσβλητικὴ ἀπὸ τοὺς ἀγρότας καὶ τῆς διατάξεως περὶ ἴσης ἡλικίας ἀνδρὸς καὶ γυναικὸς κατὰ τὴν συνταξιοδότησιν τοῦ πρώτου. Ἐπίσης, ἀφοῦ καθορισθῇ προσαύξησις μεγαλυτέρα νὰ προσθέσωμεν διάταξιν, ὅτι μετὰ μίαν 5ετίαν θ’ ἀρχίσῃ καὶ διὰ τὸν Ο.Γ.Α. νὰ ἐφαρμόζεται ὅ,τι ἰσχύει καὶ εἰς ἄλλους Ἀσφαλιστικοὺς Ὀργανισμούς, ὡς πρὸς τὴν διαδοχήν. Δηλαδὴ εἰς τὴν διαδοχὴν τῆς συντάξεως θὰ ἔρχωνται ἡ χήρα καὶ τὰ ἀνήλικα ὀρφανά, εὐθὺς μετὰ τὸν θάνατον τοῦ ἠσφαλισμένου ἀγρότου, ἀσχέτως ἡλικίας. Ἐάν, κ. Πρόεδρε, διατυπωθῇ τὸ ἄρθρον 5 μὲ τὰς παρατηρήσεις τὰς ὁποίας ἐκάμαμεν, θὰ προσφέρωμεν μίαν θετικὴν ἐξυπηρέτησιν εἰς τὸν ἀγροτικὸν κόσμον. Ἐάν, ὅμως, ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπιμείνῃ νὰ παρατείνῃ τὸ ἄρθρον 5, ὡς ἔχει, δηλῶ, ὅτι θὰ τὸ καταψηφίσω.

§97ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, ἔχει τὸν λόγον.

§98Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριοι συνάδελφοι, ἀνέρχομαι εἰς τὸ βῆμα διὰ νὰ παράσχω μερικὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα, ἐλπίζω, ὅτι θὰ ἐπηρεάσουν τὴν κρίσιν τῶν κ.κ. συναδέλφων ἐπὶ τοῦ συζητουμένου ἄρθρου. Θὰ ἀρχίσω ἀπὸ τὴν τελευταίαν παρατήρησιν τοῦ ἄρτι κατελθόντος τοῦ βήματος. Κύριοι συνάδελφοι, ἕνας νόμος ἀσφαλιστικός, τότε εἶναι τέλειος, ὅταν περιλαμβάνῃ ὅλας τὰς δυνατὰς καὶ τὰς μᾶλλον ἀπιθάνους περιπτώσεις. Αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος, ὁ ὁποῖος μὲ ἔκανε νὰ δεχθῶ προχθὲς τὴν τροπολογίαν τῆς κ. Τσαλδάρη διὰ νὰ προβλέψωμεν, δηλαδὴ τὴν περίπτωσιν, κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ σύζυγος εἶναι μεγαλυτέρα τοῦ συζύγου. Ἀπίθανος περίπτωσις, ἀλλὰ πρέπει νὰ ὑπάρχῃ εἰς τὸν νόμον. Δέν εἶναι ὅμως, ἀπίθανος ἡ περίπτωσις, ἐὰν εἷς χωρικὸς μείνῃ χῆρος εἰς ἡλικίαν 45 ἕως 50 ἐτῶν νὰ ἔλθῃ εἰς δεύτερον γάμον καὶ ἑπομένως εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχῃ τέκνα κάτω τῶν 14 ἐτῶν. Ἀναφέρω τὴν περίπτωσιν αὐτήν, κ. συνάδελφοι, διότι ὅπως εἶπον, εἰς τὸν νόμον πρέπει νὰ περιλαμβάνωνται καὶ αἱ πλέον ἀπίθανοι περιπτώσεις. Ἐλέχθη ἀκόμη, ὅτι εἶναι εὐτελὲς ποσὸν τὸ 10δραχμον, τὸ ὁποῖον προβλέπει ἡ παράγρ. 5, δηλαδή, ἡ αὔξησις τῆς συντάξεως κατὰ 10 δραχμὰς ἀνὰ τετραετίαν πέραν τῆς βασικῆς συντάξεως. Ἐλέχθη ἐκ μέρους συναδέλφων ὅτι εἰς τὰ χωρία ὑπανδρεύονται προτοῦ στρατευθοῦν. Εἰς τὰς περιπτώσεις αὐτάς, ὅταν θὰ λάβῃ σύνταξιν ὁ χωρικὸς αὐτός, θὰ ἔχῃ διανύσῃ 45 ἀσφαλιστικὰ ἔτη καὶ συνεπῶς, θὰ λάβῃ σύνταξιν 300 δραχμὰς σὺν 50, θὰ πάρῃ δηλαδή, σύνταξιν 350 δραχμῶν καὶ κατηγοροῦν οἱ κύριοι συνάδελφοι, τὴν Κυβέρνησιν, διότι τοὺς παρέχει μίαν εὐχέρειαν νὰ λάβουν σύνταξιν 350 δραχμῶν. Ἔρχεται ὁ κ. Ζορμπᾶς καὶ λέγει, ὅτι αὐτὸ τὸ ὁποῖον κάμνομεν εἶναι καταπληκτικόν. Ἂς ἔλθωμεν τώρα εἰς τὸ κύριον θέμα. Δὲν ἰσχυρίζομαι, κ.κ. συνάδελφοι, ὅτι αἱ συντάξεις εἶναι πλούσιαι. Ἰσχυρίζομαι, ὅμως, ὅτι αἱ παρεχόμεναι διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου συντάξεις ἀνταποκρίνονται εἰς δύο προϋποθέσεις. Εἰς τὴν Ἑλληνικὴν πραγματικότητα, πρῶτον, καὶ δεύτερον, εὑρίσκονται εἰς ἀναλογίαν πρὸς τὸ καταβαλλόμενον ἀσφάλιστρον. Μὴ λησμονῶμεν, ὅτι ἡ ὕπαιθρος εἶναι πτωχή. Ἐπίσης, δὲν πρέπει νὰ λησμονῶμεν, ὅτι ὁ ἀγρότης συνταξιοδοτούμενος ἐξακολουθεῖ νὰ ἐκμεταλλεύεται τὴν περιουσίαν του καὶ νὰ ἔχῃ τὰ ἐξ αὐτῆς εἰσοδήματα. Εἰς ἄλλας χώρας αὐτὸ δὲν συμβαίνει. Ὁ ἀγρότης ἐκεῖ συνταξιοδοτούμενος, παύει νὰ ἔχῃ τὴν ἐκμετάλλευσιν τῆς περιουσίας του. Εἶναι ἀληθές, ὅτι λόγῳ τοῦ γήρατος ἡ σωματικὴ ἱκανότης ἡ ἀπαιτουμένη διὰ τὴν ἐκμετάλλευσιν τῆς περιουσίας τοῦ ἀγρότου μειοῦται καὶ δι’ αὐτόν, ἀκριβῶς, τὸν λόγον, δίδομεν ὡς ἐπικουρικὸν πόρον τὴν σύνταξιν. Ὁ ἀγρότης δὲν πρόκειται νὰ ζήσῃ μόνον μὲ τὴν σύνταξιν τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ. Θὰ ἔχῃ τὴν περιουσίαν του καὶ τὰ ἐξ αὐτῆς εἰσοδήματα. Ἡ παροῦσα σύνταξις θὰ εἶναι ἀρκετὰ ἐνισχυτικὸν εἰς τὴν ἀγροτικὴν οἰκογένειαν. Καὶ ἂν σκεφθῶμεν, κ.κ. συνάδελφοι, τὰ οἰκονομικὰ δεδομένα τῆς ὑπαίθρου καὶ κυρίως τῶν ὀρεινῶν περιοχῶν αἱ 220 δραχμαὶ τὸν μῆνα ποὺ εἶναι ἡ μέση σύνταξις ἀποτελοῦν μίαν σημαντικὴν οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν τῆς ἀγροτικῆς οἰκογενείας. Ἀλλ’ ἂς ἴδωμεν τώρα τὴν σύνταξιν ἐν ἀναλογίᾳ μὲ τὴν εἰσφοράν. Ὡς καὶ ἄλλοτε εἶπον, ἡ καθιερουμένη διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου εἰσφορὰ καὶ προοριζομένη διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν τοῦ σκοποῦ τοῦ νομοσχεδίου εἶναι 2%. Κατὰ τοὺς ὑπολογισμούς, τὸ ποσὸν αὐτό, θὰ ἀποδώσῃ 500.000.000 δραχμὰς ἐτησίως. Ἐκ τοῦ ποσοῦ αὐτοῦ θὰ ἀντιμετωπισθοῦν καὶ ὁ κλάδος ἀσθενείας καὶ ὁ κλάδος τῆς ἀσφαλίσεως τῶν ἀγροτικῶν προϊόντων καὶ ὁ κλάδος τῆς συντάξεως. Ἐὰν ἀναγνώσωμεν τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν θὰ ἴδωμεν, ὅτι διὰ τὸν κλάδον τῆς ἀσθενείας καὶ τῆς ἀσφαλίσεως τῶν γεωργικῶν προϊόντων θὰ διατεθοῦν 357.000.000 δραχμαὶ ἐτησίως. Ἐξ αὐτοῦ ἀγόμεθα εἰς τὸ συμπέρασμα, ὅτι διὰ τὴν σύνταξιν τοῦ γήρατος ἀπομένουν 125 ἑκατομμ. δραχμ. ἐτησίως καὶ τοῦτο εἶναι τὸ ποσὸν τὸ ὁποῖον εἰσφέρει ὁ ἀγροτικὸς κόσμος διὰ τὸν κλάδον τῆς συντάξεως. Ἐὰν λάβωμεν ὑπ’ ὄψει μας, ὅτι αἱ ἀγροτικαὶ οἰκογένειαι εἶναι πλέον τοῦ ἑνὸς ἑκατομμυρίου θὰ καταλήξωμεν εἰς τὸ συμπέρασμα, ὅτι τὸ καταβαλλόμενον ἀσφάλιστρον παρ’ ἑκάστης ἀγροτικῆς οἰκογενείας ἀνέρχεται εἰς 125 δραχμὰς ἐτησίως. Αὐτὸν τὸν λογαριασμόν, κ.κ. βουλευταί, θὰ πρέπει νὰ τὸν συνειδοτοποιήσωμεν ἅπαντες. Ὑποστηρίζω, λοιπόν, ὅτι ἔναντι αὐτοῦ τοῦ ἀσφαλίστρου αἱ παρεχόμεναι ὑπὸ τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου συντάξεις εἶναι ἱκανοποιητικαί. Ἂς ἴδωμεν, ὅμως, τὶ συμβαίνει εἰς τὰ ἄλλα Κράτη καὶ ἂς λάβωμεν Κράτη πολὺ πλουσιώτερα τοῦ ἰδικοῦ μας. Τώρα τὸ πλουσιώτερον Κράτος τῆς Εὐρώπης εἶναι ἡ Δυτικὴ Γερμανία. Εἰς τὴν Δυτικὴν Γερμανίαν, λοιπόν, τὸ καταβαλλόμενον ἀσφάλιστρον κατ’ ἄτομον ἀνέρχεται εἰς 12 μάρκα μηνιαίως, δηλαδὴ εἰς 84 δραχμάς, ἤτοι, ἐτησίως ὁ Γερμανὸς ἠσφαλισμένος καταβάλλει 1.008 δραχμὰς ἐτησίως. Γνωρίζετε, κ. βουλευταί, πόση εἶναι ἡ σύνταξις τὴν ὁποίαν λαμβάνει ὁ Γερμανὸς ἀγρότης μὲ τὸν ψηφισθέντα κατὰ τὸ 1957 νόμον; Εἶναι 40 μάρκα διὰ τὰ μεμονωμένα ἄτομα, διὰ τὰς περιπτώσεις, δηλαδή, ποὺ ἡμεῖς δίδομεν 180 δραχμὰς καὶ 60 μάρκα διὰ τὸ ζευγάρι, δηλαδὴ 420 δραχμαὶ διὰ τὰς περιπτώσεις ποὺ ἐμεῖς δίδομεν 300 δραχμάς. Ἐάν, συνεπῶς, συγκρίνωμεν τὰς παροχὰς ἔναντι τοῦ ἀσφαλίστρου, θὰ ἴδωμεν, ὅτι αἱ καταβαλλόμεναι συντάξεις εἰς τὴν Γερμανίαν εἶναι πολὺ μικρότεραι ἀπὸ τὰς καταβαλλομένας παρ’ ἡμῖν. Τὸ ἴδιον περίπου συμβαίνει καὶ εἰς τὴν Γαλλίαν. Ἐκεῖ τὸ ἀσφάλιστρον ἀνέρχεται εἰς 1.200 φράγκα κατ’ ἄτομον καὶ πλέον αὐτοῦ τοῦ παγίου ἀσφαλίστρου ὁ Γάλλος ἠσφαλισμένος καταβάλλει 12½% ἐπὶ τῆς μισθωτικῆς ἀξίας τῶν ἀκινήτων ποὺ ἔχει. Ἐὰν θέσωμεν ὡς βάσιν, ὅτι ἑκάστη οἰκογένεια ἀποτελεῖται ἀπὸ πέντε ἄτομα, τὸ πάγιον ἀσφάλιστρον ἀνέρχεται εἰς 350 δραχμὰς καὶ πλέον τούτου εἶναι καὶ τὸ βάσει τῆς μισθωτικῆς ἀξίας τῶν ἀκινήτων ἀσφάλιστρον. Ἔναντι τοῦ ἀσφαλίστρου αὐτοῦ οἱ Γάλλοι ἀγρόται ἔλαβον κατὰ τὸ 1959 σύνταξιν 300 δραχμάς. Ἰδού, λοιπόν, ποῖαι εἶναι αἱ συντάξεις εἰς τὰς πλουσίας χώρας, τῆς Γαλλίας, τῆς Γερμανίας. Αἱ συντάξεις αἱ προβλεπόμεναι διὰ τοῦ σχεδίου διὰ τοὺς Ἕλληνας ἀγρότας ἐν συγκρίσει μὲ τὸ καταβαλλόμενον ἀσφάλιστρον εἶναι ἀσφαλῶς ἱκανοποιητικαί. Ἐκ τῆς θέσεως τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, κ. βουλευταί, εἶναι δυνατὸν νὰ διατυπῶνται πολλαὶ ἐπικρίσεις καὶ νὰ γίνωνται πολλαὶ ὑποδείξεις. Τὸ ὀλιγώτερον, ὅμως, ποὺ δυνάμεθα νὰ εἴπωμεν δι’ αὐτὰς τὰς κρίσεις καὶ ὑποδείξεις εἶναι, ὅτι λέγονται ἀνευθύνως. Δὲν εἶναι δυνατόν, ὅταν ἡ Χώρα μας διέρχεται μίαν περίοδον ἐντάσεως τῆς οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως νὰ περιστείλωμεν τὰς δαπάνας, αἱ ὁποῖαι εἶναι ἀπαραίτητοι διὰ τὴν οἰκονομικὴν ἀνάπτυξιν. Ἂς ἀφίσωμεν, λοιπόν, τὰς ἀνευθύνους ὑποδείξεις καὶ νὰ ἴδωμεν τὴν Ἑλληνικὴν πραγματικότητα καὶ νὰ προχωρήσωμεν, κ. βουλευταί, εἰς τὴν ψήφισιν τοῦ σχεδίου νόμου. Εἶπον πολλοὶ συνάδελφοι, ὅτι πρέπει νὰ κάνωμεν παροχὰς πρὸς τοὺς Ἕλληνας ἀγρότας. Καὶ ἄλλοτε ἔλαβον ἀφορμὴν νὰ ἀπαριθμήσω τὰς παροχὰς τοῦ Κράτους πρὸς τὴν ἀγροτικὴν οἰκονομίαν καὶ ὅτι τὸ σύνολον τῶν παροχῶν τούτων ὑπερβαίνουν τὰ 1.200.000.000 ἐτησίως. Ἐὰν λάβωμεν ὑπ’ ὄψει μας, κ. βουλευταί, τὰς ἐπιδοτήσεις πρὸς τὴν σιτοκαλλιέργειαν, βαμβακοκαλλιέργειαν καὶ τὰ ἄλλα ἀγροτικὰ προϊόντα, ἂν λάβωμεν ὑπ’ ὄψει μας τὰ χρήματα τὰ ὁποῖα διατίθενται διὰ τὴν συγκέντρωσιν τῶν ἀγροτικῶν προϊόντων, ὅπως τοῦ καπνοῦ, τοῦ ἐλαίου, ἐὰν λάβωμεν ὑπ’ ὄψει μας τὰ ποσὰ τὰ ὁποῖα διαθέτομεν διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς ὀρεινῆς οἰκονομίας, θὰ ἴδωμεν, ὅτι τὰ διατιθέμενα διὰ τὴν ἀγροτικὴν οἰκονομίαν ποσὰ ὑπερβαίνουν τὰ 1.200.000.000 ἐτησίως. Καὶ εἰς αὐτὰ δὲν περιλαμβάνονται τὰ διατιθέμενα ποσὰ διὰ διάφορα ἔργα ἀποσκοποῦντα τὴν ἀνάπτυξιν τῆς ἀγροτικῆς οἰκονομίας. Ἐπαναλαμβάνω, λοιπόν, νὰ ἀφήσωμεν τὰς ἀνευθύνους ὑποδείξεις καὶ νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν ψήφισιν τοῦ σχεδίου νόμου. (Ζωηρὰ καὶ παρατεταμένα χειροκροτήματα).

§99Α. ΛΙΑΚΟΣ. Ἀκόμη, κ. Ὑπουργέ, θὰ πρέπει νὰ ὑπομνησθῇ, ὅτι εἰς τὴν Γερμανίαν ὁ ἀγρότης συνταξιοδοτούμενος παύει νὰ ἔχῃ τὴν ἐκμετάλλευσιν τῆς περιουσίας του.

§100Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Βεβαίως, αὐτὸ τὸ εἶπον καὶ ἐγώ.

§101ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Η. Ἠλιοῦ, ἔχει τὸν λόγον.

§102Η. ΗΛΙΟΥ. Ὡς ἐκπρόσωπος τοῦ Κόμματος, θὰ ἤθελον νὰ εἴπω τοῦτο, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς εἰς τὴν ἀγόρευσίν του ἀπεμακρύνθη καὶ ἔφερε ἕνα πολιτικὸν χαρακτῆρα.

§103Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Διατὶ αὐτὸ τὸ ἔχετε σὰν μοτίβο, ὅταν μοῦ κάμνετε κριτικήν;

§104Η. ΗΛΙΟΥ. Δικαίωμά σας ἦτο, ἀλλὰ δὲν νομίζω, ὅτι τὸ ἔχω σὰν μοτίβο, δεδομένου, ὅτι διὰ πρώτην φορὰν τὸ λέγω αὐτό. Δὲν ξεύρω ἐὰν κρατᾶτε σημειώσεις καὶ πρὸ διετίας ἐλέχθη τοιοῦτόν τι. Ἄς προχωρήσωμεν ὅμως. Πρῶτον, ἐγὼ θὰ ζητοῦσα ἀπὸ τοὺς διαχειριζομένους τὸ δημόσιον χρῆμα, τὸ ὁποῖον προέρχεται ἀπὸ τὴν φορολογίαν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ μάλιστα κατὰ κύριον λόγον, λόγῳ τοῦ προέχοντος τμήματος τῆς ἐμμέσου φορολογίας ἐπὶ τῆς καταναλώσεως, προέρχεται ἀπὸ τὸν ἀγροτικὸν κόσμον, θὰ ἤθελα ὀλιγώτερον στόμφον, ὅτι «παρέχομεν» καὶ «χαρίζομεν». Διαχειριζόμεθα καὶ ἔχομεν ὑποχρέωσιν νὰ τὰ τοποθετοῦμεν, αὐτὰ τὰ ὁποῖα εἰσπράττομεν κατὰ ἕνα τρόπον ὠφέλιμον. Δὲν νομίζω, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐνεφάνισε, ὅτι ἐκ τῶν θυλακίων του, ἢ ἐκ τῶν θυλακίων τῆς προσωπικῆς περιουσίας τῶν μελῶν τῆς Κυβερνήσεως, διαθέτει οἱαδήποτε ποσόν. Τούτων οὕτως ἐχόντων, ἔχω νὰ εἴπω, ὅτι αὐταί, αἱ πλούσιαι παροχαί, ἐὰν ὄντως εἶναι οἷαι ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργόν, ἀναφέρονται — διότι ὡς παροχαὶ ἀναφέρονται καὶ ἀπαλλακτικαὶ πράξεις, αἱ ἐξαγωγαὶ προϊόντων ἐκ μέρους τοῦ Κράτους — αἱ πλούσιαι αὐταὶ παροχαί, ὅπως τὰς λέγει ὁ κ. Ὑπουργός, συνετέλεσαν, ὄχι εἰς καμμίαν βοήθειαν, ἀλλὰ εἰς τὴν ἀπερίγραπτον πτωχείαν τῆς ὑπαίθρου καὶ τὴν ὁμαδικὴν ἔξοδον τῶν χωρικῶν ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα. Ἔχει δημιουργηθῆ ζήτημα κινδύνου ἐπιβιώσεως τῆς φυγῆς ἀπὸ τὴν μορφήν, τὴν ὁποίαν παίρνει ὑπὸ τὸ κράτος τῶν πλουσίων αὐτῶν παροχῶν καὶ τῆς εὐημερίας, τὴν ὁποίαν αἱ παροχαὶ αὐταὶ ἐδημιούργησαν ἡ φυγή, ἡ ἔξοδος τῶν νέων ἀπὸ τὰς ἀγροτικὰς ἰδίως περιοχάς. Αὐτὸ τὸ πρᾶγμα, ἑπομένως, θὰ ἐδείκνυε τὸ ὀλιγώτερον, ὅτι εἴτε αἱ παροχαὶ δὲν γίνονται, ἢ γίνονται ἀστόχως καὶ κατὰ τρόπον, ὁ ὁποῖος δὲν ἐπιφέρει τὰ ποθούμενα ἀποτελέσματα καὶ ἔχει ἐπιφέρει τὴν ὑποχρέωσιν τῶν ἀγροτῶν ἡ ὁποία αἰτιολογεῖ καὶ ἐξηγεῖ διατὶ καθημερινῶς κατὰ τὴν ἀνακοίνωσιν τῶν ἀναφορῶν πρὸς τὸ Σῶμα, ἀπὸ ὅλας τὰς γωνίας τῆς Ἑλλάδος, ἀγωνιώδεις ἐκκλήσεις ἀπευθύνονται διὰ τὴν ἀναστολὴν τῶν ἀγροτικῶν χρεῶν, ἄνευ τῆς ὁποίας, λέγουν, δὲν ἠμπορεῖ νὰ συνεχισθῇ ἡ παραγωγή. Ἀλλά, ἂς τὸ ἀφήσωμεν αὐτὸ τὸ πρᾶγμα καὶ ἂς ἔλθωμεν τώρα συγκεκριμένως εἰς τὸ ἄρθρον 5. Ὁ κ. Ὑπουργός, νομίζω, ὅτι ἠδίκησε ἑαυτόν, διότι καὶ ἔξω τῆς αἰθούσης αὐτῆς, ὡς εἷς ἔγκριτος δικηγόρος καὶ εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, δὲν μᾶς συνήθισεν εἰς ὑπολογισμοὺς ὀλίγον ἀκροβατικούς, ὅπως αἱ γενόμεναι ἀπόψε. Ἐδῶ ἔχομεν, κατὰ τοὺς ἀριθμοὺς τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, κατὰ τοὺς ἀριθμοὺς τῆς εἰσηγητικῆς ἐκθέσεως, κατὰ τοὺς ἀριθμοὺς τοὺς ὁποίους βασίμως ἠμφισβήτησα καὶ κανεὶς δὲν ἠμπόρεσε νὰ ἀντιτάξῃ, τίποτε εἰς ὅσα ἠμφισβήτησα— ἀντέταξαν μόνον τὴν σιωπήν— ἀλλὰ ἐγὼ ἀντιπαρέρχομαι τὴν κριτικὴν ἐκείνην καὶ δέχομαι, ὅτι καθ’ ὑπόθεσιν οἱ ἀριθμοὶ αὐτοὶ εἶναι σωστοί. Λέγει, λοιπόν, ἡ εἰσηγητικὴ ἔκθεσις ὅτι διὰ τὴν παροχὴν αὐτῶν τῶν τριῶν μορφῶν ἀσφαλίσεως, ἐπιβάλλει 500 περίπου ἑκατομμύρια ἀσφαλιστικὴν εἰσφορὰν καὶ 700 περίπου ἑκατομμύρια κοινωνικὴν εἰσφοράν. Δηλαδή, φόρους καὶ κατὰ τὸ πλεῖστον ἐμμέσους φόρους, πλήττοντας κατὰ μέγα μερίδιον τὴν ἀγροτικὴν τάξιν, τὴν ὁποίαν, ἐπίσης, θὰ πλήξῃ καὶ ὁ φόρος ἐκ τῆς καταναλώσεως τῶν εἰδῶν, τὰ ὁποῖα θὰ εἰσπράττουν καὶ ὑπὸ μορφὴν συντάξεως. Ἑπομένως, ὅταν ἐπὶ 1.200.000.000 —καὶ ἔχω ἀποδείξει, ὅτι ὑπῆρχε μία ὑπερεκτίμησις καὶ ἀπόκρυψις τῶν ἐσόδων, ἀλλὰ τὰ σβύνω αὐτὰ— ἐπὶ 1.200.000.000 ποὺ ὑπολογίζει ἡ Κυβέρνησις, τὰ 5)12 πληρώνει ὁ ἀγρότης διὰ τῆς ἀσφαλιστικῆς εἰσφορᾶς καὶ τὰ ἄλλα ὅλος ὁ ἄλλος πληθυσμὸς ἀγροτικὸς καὶ μή, διὰ τῆς κοινωνικῆς εἰσφορᾶς, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ καταλογίζῃ τοὺς δύο κλάδους τῆς ἀσφαλίσεως, δηλαδὴ τὸν ὑγειονομικὸν καὶ τὸν κατὰ τοῦ κινδύνου τῆς παραγωγῆς ὡς βαρύνοντας ἐξ ὁλοκλήρου τὴν κοινωνικὴν εἰσφορὰν διὰ νὰ βγάζῃ ὕστερα τὸ συμπέρασμα, ὅτι, ἑπομένως, διὰ τὴν συνταξιοδότησίν τους εἰσφέρουν μόνον 125.000.000. Αὐτὸ εἶναι ἕνας λογικὸς ἀκροβατισμός, διότι ὑποτίθεται, ὅτι δι’ ὅλους τοὺς κλάδους τὰ 5)12 εἰσφέρει ὁ πόρος ἀπὸ τὴν ἀσφαλιστικὴν εἰσφορὰν καὶ τὰ 7)12 ὁ πόρος ἀπὸ τὴν κοινωνικὴν εἰσφοράν. Ἑπομένως, ἐκεῖνα τὰ 125.000.000 γίνονται 300 ἢ 312.500.000 πρᾶγμα, τὸ ὁποῖον δεικνύει εἰς ποῖον ὕψος εὑρίσκεται σήμερον ἡ ἀσφαλιστικὴ εἰσφορά, ἡ ὁποία θὰ εἶναι ἡ μοναδικὴ ἐπιβάρυνσις.

§105Κ. ΒΕΝΕΤΗΣ. Καὶ ἡ κατάργησις τῶν διακινουμένων,

§106Η. ΗΛΙΟΥ. Τὰ διακινούμενα εἶναι διακινούμενα καὶ προστίθενται καὶ τὰ μὴ διακινούμενα. Ἑπομένως ἔχομεν, κύριοι, ἕνα ὑπολογισμόν, ὄχι σύμφωνον πρὸς τοὺς κανόνας μιᾶς καλοπίστου καὶ ἀντικειμενικῆς συζητήσεως, τὸν ὁποῖον ἤθελον νὰ ἐπισημάνω. Τώρα, ποία εἶναι ἡ ὑπερεπιβάρυνσις τοῦ Ἕλληνος χωρικοῦ ἐν συγκρίσει πρὸς τὸν Γάλλον καὶ τὸν Γερμανόν. Ὅταν εἴπωμεν, ὅτι εἰς τὴν Γαλλίαν καὶ τὴν Γερμανίαν ὁ χωρικός, ὁ ἀγρότης, εὑρίσκεται εἰς ἕνα ἐπίπεδον ἀρκετὰ ἄνω τοῦ μέσου ὅρου εἰσοδηματικοῦ καὶ ὁ Ἕλλην εὑρίσκεται εἰς τὴν ἐσχάτην ἐξαθλίωσιν, τὶ σημαίνουν αἱ 300 δραχμαί, αἱ ὁποῖαι δὲν εἶναι 300, ἀλλὰ εἶναι 700–800 μὲ ὅλα τὰ ἄλλα βάρη ἐτησίως κατὰ οἰκογένειαν ἀγροτικήν, τὶ σημαίνει διὰ τὸν Ἕλληνα ἀγρότην, ποῖον ποσοστὸν ἐπιβαρύνσεως, θὰ ἔχωμεν, ὅτι αἱ ἐξηγήσεις τὰς ὁποίας ἐπεχείρησεν ὁ κ. Ὑπουργὸς δὲν εἶναι καὶ ἀπὸ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς σωσταί. Διότι σύγκρισις ἐπιβαρύνσεως γίνεται μόνον ἐπὶ ἰσοϋψῶν εἰσοδημάτων. Πέραν τούτου, φαίνεται, τοῦ ἔλλειψε καλόπιστος τοποθέτησις τῶν ἀναλογιῶν τῶν τριῶν κλάδων. Τὸ γεγονός, ὅτι ἐδῶ ὅπως ἀπεκαλύφθη ἀπὸ ὅλους τοὺς ὁμιλητὰς τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ὁ μὲν κλάδος ὑγείας ὑπάρχει νομοθετημένος, αἱ παροχαὶ ἦσαν ὑποχρέωσις τοῦ Κράτους καὶ ὑποχρέωσις δωρεὰν καὶ μόνον γίνεται μία μεταφορὰ τοῦ βάρους εἰς τὰ ἀσφαλιζόμενα πτωχότερα στρώματα τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, εἰς τὸν ἀγροτικὸν κόσμον, πρῶτον, καὶ δεύτερον, ὅτι ὡς πρὸς τοὺς κινδύνους καταστροφῆς, ἀπὸ δύο μόνον αἰτίας, τὴν χάλαζαν καὶ τὸν παγετόν, εἶναι βεβαιωμένον καὶ τὸ ἠξεύρετε ὅλοι, ὅτι πέραν τοῦ ⅒ ἢ 1)15 τοῦ συνόλου τῆς γεωργικῆς ἐκτάσεως τῆς Ἑλλάδος, δὲν ἐνδιαφέρεται ἡ ὑπόλοιπος περιοχή, δὲν ἔχει ὑποστῆ ποτὲ ζημίας, ὅτι λόγῳ κλιματολογικῆς συνθέσεως, εἴτε λόγῳ προϊόντων καὶ χρόνου καθ’ ὅν καλλιεργοῦνται, δὲν ἔχει ὑποστῆ ζημίας, οὔτε ἀπὸ παγετούς, οὔτε ἀπὸ χάλαζαν καὶ ἑπομένως θὰ εἶναι ἀκροτάτη ὑπερβολὴ νὰ καταλογίσωμεν τὸ βάρος τῶν 175.000.000 δαπάνας διὰ τὴν ὁποίαν ἀσφάλιστρον μὲν καταβάλλουν, ἐν τῇ πραγματικότητι φόρον ὑπὲρ τρίτων, ἀλλὰ ὄφελος δὲν πρόκειται ποτὲ νὰ ἔχουν, οὔτε κάλυψιν κινδύνων. Δι’ αὐτὸ θὰ ἤθελα, ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ ἦτο περισσότερον ἀντικειμενικὸς εἰς τὴν ἀντιμετώπισιν τῆς καταστάσεως. Περαιτέρω ἀνεξαρτήτως τῆς τροπολογίας τὴν ὁποίαν ὑπεβάλαμεν καὶ διὰ τῆς ὁποίας ζητοῦμεν γενικῶς σύνταξιν δι’ ὅλους 300 δραχμάς, πρέπει νὰ ἀποκαλυφθῇ ἀπὸ ἄλλης πλευρᾶς, ὅτι ὑπάρχει ἔλλειψις εἰλικρινείας καὶ εὐθύτητος, ὅταν ὑποστηρίζεται, ὅτι παρέχεται σύνταξις 300 δραχμῶν, ἐνῷ παρέχεται σύνταξις 180 δραχμῶν καὶ μόνον ἐὰν ὑπάρχουν οἰκογενειακαὶ ἐπιβαρύνσεις αὕτη ἀνέρχεται εἰς 220 καὶ 300 δραχμάς. Ἀλλὰ οἱ ἀγρόται δὲν εἶναι τόσον ἀφελεῖς, ὥστε νὰ τοὺς γελάσωμεν, διότι πραγματικῶς δίδεται 180 δραχμῶν καὶ ἐνδεχομένως, λόγῳ τοῦ διανεμητικοῦ συστήματος καὶ κάτω τοῦ ποσοῦ αὐτοῦ, ἐνῷ ἡ ἀσφαλιστικὴ εἰσφορὰ ἀγροτῶν ἀνέρχεται εἰς 500 ἑκατομμύρια καὶ ἡ κοινωνικὴ εἰσφορὰ εἰς 700 ἑκατομμύρια καὶ μὲ τὴν πρόβλεψιν, ὅτι αὐξανομένης τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς θὰ αὐξάνεται καὶ ἡ ἐπιβάρυνσις καὶ μὲ τὸ 3% καὶ διὰ τῆς ἐμμέσου φορολογίας.

§107Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. Ὑπουργός, ἐχαρακτήρισε τὰς ἀπόψεις μου καταπληκτικὰς ἐνῷ ὑπεστήριξα, ὅτι συντάσσομαι μὲ τὴν ἑνιαίαν σύνταξιν τῶν 300 δραχμῶν καὶ ἀνέφερα, ὅτι ἂν ἕνας ἀγρότης πληρώνῃ τὴν ἀσφαλιστικὴν εἰσφορὰν ἐπὶ 45 χρόνια, τότε θὰ πρέπει νὰ λάβῃ σύνταξιν καὶ 500 δραχμάς, διότι αὐτό, ἀκριβῶς, θὰ θεμελιώσῃ τὸν θεσμόν. Αὐταὶ αἱ ἀπόψεις μου εἶναι σύμφωνοι πρὸς τὰ συμφέροντα τῶν ἀγροτῶν καὶ ὄχι καταπληκτικαί, ὅπως ὑπεστήριξεν ὁ κ. Ὑπουργός.

§108ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Τσιάρας, ἔχει τὸν λόγον.

§109Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Κύριοι βουλευταί, εἶναι εὐτύχημα, ὅτι προηγήθη ἐμοῦ ὁ κ. Ὑπουργὸς εἰς τὸ βῆμα καὶ οὕτω μοῦ δίδετε ἡ εὐκαιρία μὲ τὴν συζήτησιν νὰ λύσωμεν ὡρισμένας ἀπορίας μεταξύ μας, ὥστε ἐὰν εἶναι δυνατὸν διὰ τῆς ἀναπτύξεως τοῦ θέματος τοῦ ἄρθρου 5 νὰ βελτιώσωμεν τὸ νομοσχέδιον καὶ δι’ αὐτὸν τὸν σκοπὸν ἀγωνιζόμεθα ἐδῶ ἐπὶ τόσον χρόνον. Εἶπε, λοιπόν, ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, ὅτι ὁ Ἕλλην ἀγρότης πληρώνει διὰ τὴν σύνταξίν του μόνον 125 δραχμὰς τὸν χρόνον, ἐνῷ ὁ ἀγρότης εἰς τὴν Γερμανίαν πληρώνει 10 μάρκα τὸν μῆνα, ἤτοι δραχ. 70, δηλαδὴ τὸν χρόνον 840 δραχμάς. Κύριοι βουλευταί, ἡ σύγκρισις αὐτὴ δὲν ἀνταποκρίνεται εἰς τὴν πραγματικότητα καὶ ὁ ἀριθμὸς τῶν 125 δραχ. τὸν χρόνον ποὺ καταβάλλει ὁ ἀγρότης γιὰ τὴν σύνταξίν του, εἶναι ἐντελῶς αὐθαίρετος καὶ γίνεται μὲ πολὺ σκοπιμότητα διὰ νὰ θεμελιωθῇ διὰ τῆς μεθόδου αὐτῆς ἡ εἰς βάρος τῶν ἀγροτῶν ἀδικία τῆς χορηγήσεως εἰς αὐτοὺς συντάξεως δραχμ. 180 τὸ μῆνα. Ὅταν οἱ ἀγρόται, κύριοι βουλευταί, δίδουν ἄμεσα μὲ τὸ 3% ἐπὶ τοῦ εἰσοδήματός των δίδουν εἰς τὸ Κράτος 536 ἑκατομμύρια τὸ χρόνο. Πέραν αὐτοῦ μὲ τὴν ἔμμεσον φορολογίαν καὶ ἀπὸ τὸ ποσὸν τῆς κοινωνικῆς εἰσφορᾶς τῶν 625 ἑκατομμυρίων, δίδουν οἱ ἀγρόται ἄλλα 200 μὲ 250 ἑκατομμύρια. Καὶ πέραν αὐτῶν ἀκόμη, οἱ ἀγρόται ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν δίδουν διὰ τὰ ξένα πρὸς αὐτοὺς Ταμεῖα ἄλλα 150 ἑκατομμύρια. Μὲ τοὺς τρεῖς αὐτοὺς ἀριθμοὺς προκύπτει, ὅτι ἡ ἀγροτικὴ τάξις δίδει εἰς τὸ Κράτος διὰ τὰς συντάξεις 900 καὶ πλέον ἑκατομμύρια δραχμάς. Κατὰ συνέπειαν, πῶς ἐφευρέθη ὁ ἀριθμὸς τῶν 125 ἑκατομμ. καὶ κατὰ συνέπειαν πᾶς ἀγρότης πληρώνει μόνον 125 δραχμ. τὸν μῆνα, περὶ τῶν ὁποίων ὡμίλησεν ὁ κ. Ὑπουργός. Κύριοι συνάδελφοι, ὁ κ. Ὑπουργὸς ἰσχυρίζεται, ὅτι δὲν θὰ πάρουν μόνον σύνταξιν οἱ ἀγρόται, ἀλλὰ τὸ Κράτος θὰ τοὺς ἀσφαλίζῃ τοὺς κινδύνους τῆς χαλάζης καὶ τοῦ παγετοῦ, καὶ θὰ τοὺς παρέχῃ καὶ πλήρη ἰατροφαρμακευτικὴν περίθαλψιν. Διὰ τὸ τελευταῖον λυποῦμαι, διότι θὰ ὑπομνήσω εἰς τὴν Κυβέρνησιν ὅτι αὐτὰ τὰ ποσὰ τῆς ἰατροφαρμακευτικῆς περιθάλψεως τὰ διαθέτει ἤδη ὁ προϋπολογισμὸς καὶ δικαίως καὶ ὀρθῶς τὰ διαθέτει, διότι μὲ τοὺς ἐμμέσους βαρεῖς φόρους οἱ ἀγρόται πάρα πολλὰ δισεκατομμύρια πληρώνουν εἰς τὸν Δημόσιον Προϋπολογισμόν. Ὁ ἀξιότιμος κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, μάλιστα εἰς τὴν ἀγόρευσίν του κατὰ τὸν Ἰανουάριον τοῦ π.ἔ., ὅταν συνεζητεῖτο τὸ νομοσχέδιον περὶ κοινωνικῶν ἀγροτικῶν ἀσφαλίσεων, ὑπεσχέθη εἰς τοὺς ἀγρότας, ὅτι τὸ ποσὸν τῶν 380 ἑκατομμυρίων θὰ ηὔξανε εἰς τὰ 480 ἑκατομμύρια.

§110Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριε συνάδελφε, κάνετε ἕνα σφάλμα. Διότι δὲν κάμνετε μίαν διάκρισιν, ἡ ὁποία πρέπει νὰ γίνεται εἰς τὴν περίθαλψιν. Ἐκεῖ ὑπάρχουν δύο κλάδοι. Ἡ ἀνοικτὴ περίθαλψις, ἤτοι τὰ ἀγροτικὰ ἰατρεῖα καὶ οἱ ἰατροὶ καὶ ἡ κλειστὴ περίθαλψις, ἤτοι ἡ περίθαλψις εἰς τὰ νοσοκομεῖα. Διὰ τὴν ἀνοικτὴν περίθαλψιν τὸ Κράτος δαπανᾷ 100 ἑκατομμύρια. Διὰ τὴν κλειστὴν περίθαλψιν δαπανᾷ ἐν συνόλῳ τὸ Κράτος 404 ἑκατομμύρια καὶ ἐξ αὐτῶν τὰ 300 ἑκατομμ. ἀντιστοιχοῦν εἰς τοὺς ἀπόρους ἀγρότας. Αὐτά, λοιπόν, τὰ ἐδαπάνα ὁ κρατικὸς προϋπολογισμὸς καὶ θὰ ἐξακολουθήσῃ νὰ τὰ δαπανᾷ.

§111ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. (Ἐκ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως). Ἀπὸ ποῦ τὰ εἰσπράττει αὐτά;

§112Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ἀπὸ τὸν προϋπολογισμὸν καὶ θὰ ἐξακολουθήσῃ τὸ Κράτος νὰ δαπανᾷ τὰ 300 ἑκατομμύρια διὰ τοὺς ἀπόρους ἀγρότας.

§113Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἐγὼ θὰ συμφωνήσω μὲ τοὺς ἀριθμούς.

§114Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Πρέπει νὰ συμπληρώσω κἄτι ἄλλο, νὰ ἐπαναλάβω δηλαδή, διότι βλέπω, ὅτι μερικοὶ ἐκ τῶν κ. συναδέλφων, ὄχι διότι δὲν τὰ συγκρατοῦν, δὲν θέλουν νὰ τὰ συγκρατοῦν. Λοιπόν, ἐδαπάνα τὸ Κράτος 105.000.000 τὸ 1959 διὰ τὴν ἀνοικτὴν ἰατρικὴν περίθαλψιν τῶν ἀγροτῶν, δηλαδὴ διὰ τὰ ἀγροτικὰ ἰατρεῖα. Αὐτὰ μεταφέρονται τώρα εἰς δαπάνας τοῦ Ο.Γ.Α., ἀπαλλάσσεται ὁ προϋπολογισμὸς ἀπὸ τὴν δαπάνην τῶν 105 ἑκατομμ., ἀλλὰ δὲν εἶναι τὸ κέρδος του τὰ 105 ἑκατομμ., διότι, ὅπως εἶπα πολλές φορές, διὰ τοῦ νομοσχεδίου παίρνει ὁ Ο.Γ.Α. ἓν ἔσοδον, τὸ ὁποῖον εἶχεν τὸ δημόσιον ἐκ τῆς φορολογίας τοῦ καπνοῦ, τὸ ὁποῖον ἀνήρχετο εἰς 45 ἑκατομμύρια ἐτησίως. Ἐάν, λοιπόν, ἀφαιρέσωμεν τὰ 45 ἑκατομμ. ἀπὸ τὰ 105 ἑκατομμύρια, βλέπομεν ὅτι ἡ ὠφέλεια τοῦ προϋπολογισμοῦ εἶναι μόλις 60 ἑκατομμύρια. Ἠμποροῦμεν μάλιστα νὰ προσθέσωμεν, ὅτι θὰ ἦτο δυνατὸν ὁ προϋπολογισμός, σύμφωνα μὲ τὸν νόμον τὸν ἰσχύοντα περὶ ἰατροφαρμακευτικῆς περιθάλψεως τῆς ὑπαίθρου, νὰ εἰσπράττῃ καὶ ἀπὸ τοὺς εὐπόρους ἀγρότας ἕνα ποσὸν περὶ τὰ 30 ἑκατομμύρια. Ἄρα, ἡ ὠφέλεια τοῦ προϋπολογισμοῦ εἶναι ἐλαχίστη. Ἀναγκάζομαι νὰ τὰ ἐπαναλάβω αὐτά, διότι, δυστυχῶς, οἱ κ. συνάδελφοι, δὲν θέλουν νὰ τὰ ὁμολογήσουν, ἐνῷ δὲν πρόκειται περὶ μαθηματικῶν ἀκροβατισμῶν, διότι ἀκροβατισμοὶ δὲν γίνονται εἰς τὰ μαθηματικά. Εἰς τὰ μαθηματικὰ εἶναι σύν — πλήν, δὲν ἠμπορεῖ νὰ ὑπάρξῃ ἀκροβατισμός. Ἀκροβατισμὸς ἠμπορεῖ νὰ ὑπάρξῃ εἰς ἐκείνους ποὺ θέλουν νὰ τὰ ἀμφισβητοῦν αὐτά.

§115Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἐγὼ θὰ ἀκολουθήσω τὸν συλλογισμὸν τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας. Τὶ μᾶς εἶπεν, ὅτι τὸ Κράτος δαπανᾷ πεντακόσια τόσα ἑκατομμύρια διὰ τὰ νοσοκομεῖα. Ἀπὸ τὰς δηλώσεις τὰς ἐπισήμους τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας καὶ τοῦ ἀξιοτίμου κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, τὸ Κράτος διὰ τὰ νοσοκομεῖα αὐτὰ δαπανᾷ 200 ἑκατομμύρια ὁ κρατικὸς προϋπολογισμός, δηλαδὴ......

§116ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. 300 ἑκατομμύρια.

§117Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Εἶναι λίγες ἡμέρες ποὺ ἀκούεται ὁ ἀριθμὸς αὐτὸς τῶν 300 ἑκατομμ. Ἐδῶ ὑπάρχουν πρακτικά. Τώρα λένε, ὅτι εἶναι λάθος. Ἐν πάσῃ περιπτώσει καὶ 500 ἑκατομμύρια νὰ δαπανοῦσε ὁ προϋπολογισμός, νομίζω, ὅτι ἄξιζε τὸν κόπον δι’ αὐτὸν τὸν κόσμον τῶν 4.500 ἑκατομμ. ἀγροτῶν τῶν πλέον πενομένων καὶ ἐξαθλιωμένων στρωμάτων νὰ θυσιάσῃ ὁ προϋπολογισμὸς αὐτὰ τὰ 500 ἑκατομύρια καὶ δικαίως θὰ ἔπρεπε νὰ ἐξακολουθῇ νὰ τὰ θυσιάζῃ.

§118Γ. ΚΑΤΣΑΦΑΔΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἔγινε μία παρεξήγησις τῆς παρεμβάσεως τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, διὰ τὰ ποσὰ ποὺ εἴπατε. Ὁ κ. Ὑπουργός, εἶπεν, ὅτι τὸ Κράτος διαθέτει διὰ μὲν τὴν ἀνοικτὴν περίθαλψιν τῶν ἀγροτῶν 105 ἑκατομμύρια τὸ 1959, 116 ἑκατομμύρια τὸ 1960, διὰ δὲ τὴν νοσοκομειακὴν περίθαλψιν τῶν ἀπόρων τῶν τε ἀγροτικῶν καὶ ἀστικῶν κέντρων, ἀλλὰ οἱ ἄποροι τῶν ἀστικῶν κέντρων εἶναι πάρα πολὺ χαμηλά. Σᾶς παρέχω ὑπευθύνως τὴν πληροφορίαν, ὅτι οἱ ἄποροι εἰς τὴν βιομηχανικὴν πόλιν τοῦ Πειραιῶς ἀνέρχονται μόλις εἰς τὰ 3%, διότι ὁ κόσμος ὅλος εἶναι ἠσφαλισμένος εἰς ἕνα ἀσφαλιστικὸν Ὀργανισμόν. Ἑπομένως, κατὰ μέγιστον ποσοστόν, τὸ ποσὸν τῶν 360 ἑκατ., τὸ ὁποῖον διατίθεται διὰ τὴν κλειστὴν νοσοκομειακὴν περίθαλψιν πάσης φύσεως, ἀφορᾷ κατὰ μέγιστον ποσοστὸν τοὺς ἀγρότας. Αὐτὸ τὸ λέγω διὰ νὰ συνεννοηθῶμεν, διὰ νὰ μὴ ἄλλα λέγωμεν καὶ ἄλλα ἐννοοῦμεν.

§119Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἐγὼ ὅ,τι εἶπα, δὲν τὸ εἶπα ἀπὸ ἰδικούς μου ἀριθμούς. Ἐὰν εἶπα 200 ἑκατ., αὐτὸ τὸ βγάζω ἀπὸ τὰς δηλώσεις τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας, καὶ ἀπὸ τὰ πρακτικὰ τῆς Βουλῆς. Ἐὰν σήμερον θέλωμεν νὰ τὸ μεγαλώσωμεν αὐτὸ τὸ ποσὸν διὰ νὰ φανῇ ὅτι τὸ Κράτος ἐξοδεύει πολλὰ διὰ τοὺς ἀγρότας, ἐὰν θέλωμεν νὰ τὸ πιστεύσουν οἱ ἀγρόται, ἂς τὸ πιστεύσουν. Δὲν ἀποκλείεται νὰ μᾶς εἰπῆτε, ὅτι καὶ 500 ἑκατ. εἶναι ὑπὲρ τῶν ἀγροτῶν. Ἐκεῖνος ποὺ διαβάζει, ἂς ἐκτιμήσῃ πότε ἡ Κυβέρνησις λέγει τὴν ἀλήθειαν, ὅταν ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἐπισήμως ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου δίδῃ τοὺς ἀριθμοὺς καὶ ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας ἐπίσης, ἢ ὅταν συζητῆται ἕνα ἐπίμαχον σχέδιον, ἀπὸ τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ παρουσιάσωμεν ὁπωσδήποτε μεγάλα κονδύλια ὑπὲρ τῶν ἀγροτῶν κἄπως νὰ τὰ μεγαλώσωμεν, ὥστε νὰ γεμίσωμεν τὰ μάτια τοῦ ἀγρότου; Δικαίωμα τοῦ λαοῦ εἶναι νὰ τὸ κρίνῃ αὐτὸ τὸ πρᾶγμα. Ἀλλὰ μοῦ κάμνει κατάπληξιν, παρ’ ὅλους τοὺς παχυλοὺς ἀριθμούς, τοὺς ὁποίους ὁ κ. ὑπουργὸς ἀπόψε μᾶς παρέθεσε, μᾶς εἶπεν ὅτι, τὶ κερδίζει τὸ Κράτος, καμμιὰ ἑξηνταριὰ ἑκατομμύρια. Κύριε Ὑπουργὲ τῆς Γεωργίας, οἱ ἀγρόται δὲν περιμένουν ὄχι 60 ἑκατ. νὰ πάρῃ τὸ Κράτος πίσω, ἀλλὰ περιμένουν νὰ ἐπαληθεύσουν αἱ δηλώσεις τοῦ ἀξιοτίμου κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι ἡ ὑγειονομικὴ περίθαλψις τῶν ἀγροτῶν, θὰ φθάσῃ εὐθέως τὰ 480–500 ἑκατ. Αὐταὶ εἶναι αἱ δηλώσεις σας.

§120Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ἐκεῖ φθάνει.

§121Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Δὲν φθάνει ἐκεῖ, κ. Ὑπουργέ. Κατὰ συνέπειαν, βλέπομεν, ὅτι ἀπὸ αὐτὴν τὴν δοσοληψίαν ποὺ ἔκαμε τὸ Κράτος κερδίζει ὁ προϋπολογισμὸς 60 ἑκατ. Ἂς τὸ σημειώσουν οἱ ἀγρόται, ὅτι ὄχι μόνον δὲν αὐξάνομεν τὴν ἰατροφαρμακευτικὴν περίθαλψιν, ἀλλὰ θὰ βγάλωμεν, ἀφοῦ τοὺς φορτώσωμεν τὰ 225 ἑκατ. εἰς τοὺς ἰδίους, εἰς τὸν ΟΓΑ, διὰ νὰ πληρωθοῦν οἱ ἰατροί, καθὼς καὶ οἱ ἄλλοι ἰατροὶ ποὺ θὰ διορισθοῦν καὶ τὰ νοσοκομειακά, θὰ συνεχίσῃ τὸ Κράτος νὰ τὰ δίδῃ. Πάντως, 225 ἑκατ. τῆς ἰατρικῆς περιθάλψεως τὰ φορτώνομεν εἰς τοὺς ὤμους τοῦ ΟΓΑ, αὐτὴ εἶναι ἡ πραγματικότης. Ἀλλὰ τὶ νὰ εἴπωμεν διὰ τὴν ἀσφάλισιν τῶν πάγων καὶ τῶν καιρικῶν συνθηκῶν, τῆς χαλάζης π.χ.; Τὸ εἶπα, κ. Ὑπουργέ, ἐπανειλημμένως, ὅτι, ἐφ’ ὅσον ἐξαιροῦνται τὰ 20% τῶν ζημιῶν, δὲν πρόκειται ποτὲ νὰ δώσητε ἀποζημίωσιν εἰς τοὺς ἀγρότας, ἀλλὰ καὶ ἐὰν θὰ δώσητε εἰς ὡρισμένας τῶν περιπτώσεων, αὗται, κατὰ τοὺς στατιστικοὺς πίνακας τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας καὶ τῆς ΑΤΕ, δὲν ὑπερβαίνουν κατὰ μέσον ὅρον τὰ 70 ἑκατ. Κατὰ συνέπειαν, αὐτὰ τὰ ἠχηρὰ ἑκατομμύρια διατὶ τὰ λέτε, διὰ νὰ γεμίζῃ τὸ χαρτί, ἢ διὰ νὰ γεμίζουν οἱ ἀριθμοί; Ἑπομένως, οὔτε εἰς τὴν ὑγειονομικὴν περίθαλψιν βοηθεῖτε τοὺς ἀγρότας, οὔτε εἰς τὴν περίπτωσιν τῆς χαλάζης, βοηθεῖτε τοὺς ἀγρότας. Αὐτοὶ θὰ τὰ πληρώσουν, οἱ ἴδιοι οἱ ἀγρόται καὶ μάλιστα δὲν θὰ τοὺς δίδετε καὶ ὅσα τοὺς παίρνετε. Ὁ κ. ὑπουργὸς ἀνέφερε τὶ γίνεται εἰς τὰς ἄλλας χώρας καὶ ἔκαμε συγκρίσεις. Ἔχω, λοιπόν, τὴν γνώμην, ὅτι δὲν θὰ πρέπει νὰ γίνεται σύγκρισις τοῦ ἰδικοῦ μας ἀγρότου μὲ ἀγρότας ἄλλων χωρῶν καὶ μάλιστα τῆς Γερμανίας, διότι ἐκεῖνοι μὲν ἔχουν μεγάλα εἰσοδήματα καὶ σταθερὰν ἐργασίαν, ἐνῷ οἱ Ἕλληνες ἀγρόται ἔχουν μικρὸν κλῆρον, μικρὰ εἰσοδήματα, βαρεῖς φόρους καὶ εἶναι οἰκονομικῶς ἐξαθλιωμένοι. Πρέπει, ἑπομένως, νὰ ἴδωμεν ὄχι τὴν Γερμανικήν, ἀλλὰ μόνον τὴν Ἑλληνικὴν πραγματικότητα. Πῶς εἶναι δυνατὸν οἱ ἐξαθλιωμένοι Ἕλληνες ἀγρόται νὰ δώσουν 900 ἑκατ. μέχρις 1 δισεκατομμύριον ἀσφαλιστικὰς καὶ κοινωνικὰς εἰσφοράς; Καὶ ὅταν θὰ καταβάλλουν αὐτὰς τὰς φοβερὰς εἰσφοράς, νὰ λάβουν σύνταξιν μόνον 180 δραχμῶν τὸν μῆνα; Ὡς πρὸς τὸ ζήτημα τῆς ἀσφαλίσεως κατὰ τοῦ παγετοῦ καὶ τῆς χαλάζης, θὰ πρέπει νὰ γνωρίζῃ ἡ Κυβέρνησις, ὅτι δὲν κινδυνεύει ἡ γεωργικὴ παραγωγὴ μόνον ἀπὸ τὸν παγετῶνα καὶ τὴν χάλαζαν. Ὑπόκειται εἰς μυρίους κινδύνους καὶ θὰ ἔπρεπε κεχωρισμένως νὰ ἀντιμετωπισθῇ δι’ ἄλλου Ὀργανισμοῦ Πανελληνίου, ὥστε διὰ μιᾶς μικρᾶς εἰσφορᾶς νὰ γίνῃ μία γενικὴ πανελλαδικὴ ἀσφάλισις τῆς ἀγροτικῆς παραγωγῆς, τὸ δὲ Κράτος εἰς τὴν ἀσφάλισιν αὐτὴν νὰ συνεισφέρῃ καὶ αὐτό, διότι τὸ εἰσόδημα τοῦ ἀγρότου δὲν ἐνδιαφέρει μόνον τὸν ἴδιον τὸν ἀγρότην, ἀλλὰ ὁλόκληρον τὴν ἐθνικὴν οἰκονομίαν, ἥτις ἀντλεῖ ἐξ αὐτῆς τὸ σοβαρώτερον ποσοστόν. Ἄλλωστε, οἱ ἀγρόται δὲν ἐζήτησαν ποτὲ αὐτὸ ποὺ σήμερα τοὺς προσφέρει ἡ Κυβέρνησις, ἀλλὰ οὔτε καὶ τὸ θέλουν. Θὰ πρέπει, ἑπομένως, τὸ θέμα αὐτό, ὅπως καὶ τὸ θέμα τῆς ἰατροφαρμακευτικῆς περιθάλψεως νὰ ρυθμισθῇ χωριστά, ὁπότε μὲ τὰς εἰσπράξεις τῶν 900 ἑκατ. θὰ εἶχεν ἡ Κυβέρνησις τὴν εὐχέρειαν νὰ δώσῃ πραγματικὰς συντάξεις γήρατος εἰς τοὺς γέροντας ἀγρότας. Μόνον μὲ τὰ 900 ἑκατ. ποὺ παίρνει ἡ Κυβέρνησις ἀπὸ τὸν ἀγρότην δύναται νὰ δώσῃ 300 δραχ. σύνταξιν εἰς ὅλους τοὺς ὑπερβάντας τὸ 65ον ἔτος τῆς ἡλικίας των ἄνδρας καὶ γυναῖκας, χωρὶς καμμίαν ἄλλην ἐπιβάρυνσιν. Κύριε Ὑπουργέ, ὁ κλῆρος ὁ γεωργικὸς εἰς τὸν τόπον μας εἶναι μικρός, τὸ εἰσόδημά των πενιχρὸν καὶ εἶναι ζήτημα ἂν οἱ ἀγρόται θὰ ἠμποροῦν νὰ πληρώνουν ἀσφάλιστρα 45 ἔτη. Ὅταν ἔχωμεν ὑπ’ ὄψιν μας, ὅτι ἡ θνησιμότης μετὰ τὸ 65ον ἔτος εἶναι μεγάλη καὶ ἐλάχιστοι θὰ παίρνουν σύνταξιν μετὰ τὴν ἡλικίαν αὐτήν.

§122Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Εἴπατε ὀρθῶς, ὅτι ὁ ἀγροτικὸς κλῆρος 30–40 στρέμματα, εἶναι μικρός. Τὸ θέμα, ὅμως, θὰ λυθῇ μὲ τὸ νὰ καταστήσωμεν τὴν ἀγροτικὴν ἐκμετάλλευσιν πλέον παραγωγικὴν καὶ θὰ τὴν καταστήσωμεν μὲ τὰ μέτρα ποὺ λαμβάνομεν, τὰ ὁποῖα, βεβαίως, δὲν εἶναι ἀμέσου ἀποδόσεως. Εὔχομαι νὰ ζῶ διὰ νὰ ἴδω αὐτὴν τὴν ὠφέλειαν, διότι θὰ φθάσωμεν εἰς τριπλασιασμὸν τοῦ εἰσοδήματος. Εἰς τὴν πεδιάδα τῆς Θεσσαλονίκης κατέστησαν ἀρδεύσιμα 3 ἑκατ. στρέμματα καὶ θὰ αὐξηθῇ ἡ ἀγροτικὴ παραγωγή. Ἡ ἀναδιάρθρωσις τῶν καλλιεργειῶν ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως, θὰ δώσῃ τὴν εὐχέρειαν εἰς τοὺς ἀγρότας νὰ ἀσχοληθοῦν μὲ νέας ἀποδοτικωτέρας καλλιεργείας. Πρὸς τὸν σκοπὸν αὐτόν, διέθεσεν ἡ Κυβέρνησις κατὰ τὸ 1960, 490 ἑκατ. μὲ τόκον 2%, ἐξοφλούμενα ἐντὸς 8 ἐτῶν διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς κτηνοτροφίας καὶ τῶν ἀρδεύσεων. Τὸ ποσὸν τοῦτο ηὐξήθη ἐφέτος. Μόνον κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον θὰ αὐξηθῇ τὸ εἰσόδημα τοῦ ἀγρότου, καὶ ὄχι μὲ τὰ λόγια σας καὶ τὰ συστήματά σας.

§123Ι. ΓΙΑΛΩΦΑΣ. Διαφεύγει, φαίνεται, τῆς προσοχῆς τοῦ κ. ὑπουργοῦ, τὸ γεγονός, ὅτι τὰ ἀρδευτικὰ ἔργα εἰς τὴν πεδιάδα τῆς Θεσσαλονίκης, ἐγένοντο ἀπὸ τοὺς ἰδίους τοὺς ἀγρότας μὲ δάνεια, καὶ ἀνῆλθε πράγματι ἡ παραγωγή, ἀλλὰ δὲν ἀνέβηκε καὶ τὸ εἰσόδημα τῶν καλλιεργητῶν, λόγῳ τῆς χαμηλῆς τιμῆς τῆς παραγωγῆς των. Καὶ εἶναι βέβαιον, ὅτι δὲν θὰ ἀνέλθῃ τὸ βιοτικὸν ἐπίπεδον τοῦ ἀγρότου, ὅταν δὲν βελτιωθῇ ὁ τρόπος ἐκμεταλλεύσεως τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς καὶ ἡ προστασία τῶν προϊόντων.

§124Ι. ΠΡΟΚΟΠΙΔΗΣ. Πῶς, ἐφ’ ὅσον ἀνῆλθεν ἡ παραγωγὴ δὲν ηὐξήθη τὸ εἰσόδημα τῆς παραγωγῆς;

§125Ι. ΓΙΑΛΩΦΑΣ. Διότι τὸ εἰσόδημα τοῦ ἀγρότου δὲν μένει εἰς τὸν ἀγρότην, ἀλλὰ τὸ καρποῦνται οἱ μεγάλοι ἐξαγωγεῖς. Ἐὰν τὸ θέμα τῆς προστασίας τῶν γεωργικῶν προϊόντων δὲν λυθῇ, δὲν θὰ αὐξηθῇ τὸ ἀγροτικὸν εἰσόδημα.

§126Ι. ΠΡΟΚΟΠΙΔΗΣ. Ἡ ΚΥΔΕΠ δὲν διέθεσε τεράστια ποσὰ διὰ τὴν προστασίαν τοῦ βάμβακος καὶ τῶν ἄλλων προϊόντων;

§127Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Ἂς εἴμεθα νηφάλιοι. Ἔργα ἐγένοντο ἀπὸ πολλὰ χρόνια εἰς τὴν Ἑλλάδα καὶ εἴμεθα ὑποχρεωμένοι, εὐλαβούμενοι τοῦ ἔργου τοῦ μεγάλου Ἐλευθερίου Βενιζέλου, νὰ ἐνθυμηθῶμεν τὴν σύμβασιν Φαουντέσιον, ὅπου χιλιάδες στρέμματα ἐδόθησαν εἰς τὴν ἑλληνικὴν καλλιέργειαν καὶ ὅλαι αἱ Κυβερνήσεις κατέβαλον φιλοτίμους προσπαθείας νὰ αὐξήσουν τὴν ἀγροτικὴν παραγωγήν. Ἀλλ’ ἀτυχῶς, αὐτὸ ποὺ γίνεται τώρα τελευταῖα μὲ τὴν ἐμπορικὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως, κ. Ὑπουργὲ τῆς Γεωργίας, ὁσαδήποτε ἀγροτικὰ προϊόντα καὶ ἂν βγάζετε, τὸ ἀγροτικὸν εἰσόδημα θὰ πέφτῃ. Διότι ἡ ἐμπορικὴ πολιτικὴ εἶναι ὁ Θεὸς νὰ σὲ φυλάξῃ. Ἡ στατιστικὴ ἀπέδειξεν, ὅτι ηὐξήσαμεν τὴν παραγωγὴν καὶ οἱ ἀγρόται εὑρίσκονται εἰς κατάστασιν ἀπογνώσεως οἰκονομικῆς. Πολὺ φοβοῦμαι, ὅτι, ἂν αὐξηθῇ ἡ παραγωγὴ ἀκόμη περισσότερον, μὲ τὴν πολιτικήν, τὴν ὁποίαν ἀκολουθεῖτε, ἡ φτώχεια θὰ εἶναι ἀκόμη μεγαλυτέρα καὶ τὰ ἔσοδα ἀκόμη ὀλιγώτερα. Διότι θὰ εἶναι κατάρα. Πηγαίνετε νὰ ἐρωτήσετε τοὺς ἀνθρώπους ποὺ σᾶς πιστεύουν καὶ θὰ ἴδητε. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξοφλήσουν τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν. Μὲ τὸ νομοσχέδιον ποὺ κατεθέσαμεν, ἀποβλέπομεν νὰ ἀνακουφισθῇ ὀλίγον ὁ ἀγρότης. Εἶναι πολλοὶ οἱ συντελεσταί, ποὺ θὰ βοηθήσουν τὸν ἀγρότην νὰ αὐξήσῃ τὸ ἐθνικόν του εἰσόδημα καὶ ἕνας ἀπὸ αὐτοὺς τοὺς τρόπους εἶναι νὰ μεταφέρωμεν διὰ τῶν συντάξεων εἰς τὴν ἀγροτικὴν οἰκογένειαν ἐκεῖνο, ποὺ τοὺς κατελήστευσαν οἱ διάφοροι ἐξαγωγεῖς. Πρέπει νὰ ἀντιμετωπίσωμεν τὸ θέμα καὶ νὰ δώσωμεν συντάξεις πραγματικές. Δὲν εἶναι οἱ τριακόσιες δραχμὲς ποὺ θὰ σώσουν τὴν Ἑλληνικὴν οἰκογένειαν. Μὲ τριακόσιες δραχμὲς κἄτι ἠμπορεῖ νὰ προσφέρῃ ὁ μὴ δυνάμενος νὰ ἐργασθῇ εἰς τὰ χωράφια. Δι’ αὐτὸ ἐπιμένομεν, ὅτι ἡ σύνταξις πρέπει νὰ εἶναι δι’ ὅλους ἀνεξαιρέτως, ἄρρενας καὶ θήλεις, 300 δραχμαί. Καὶ εἰς τὸ ἄρθρον 10 θὰ σᾶς ἀποδείξωμεν, ὅτι μὲ τὰ νούμερα, ποὺ ἔχομεν εἰς τὴν διάθεσίν μας καὶ ὄχι μὲ τὰ λόγια, ὅπως λέγετε σεῖς, εἶναι δυνατὸν μὲ αὐτὰ ποὺ συνεισφέρουν οἱ ἀγρόται νὰ τὰ ἐπιστρέψωμεν, νὰ πάρουν 300 δραχμ. ὅσοι συμπληρώνουν τὸ 65ον ἔτος τῆς ἡλικίας των. Κάμετε ἕνα λογαριασμὸν τὶ θὰ δώσετε, τὶ θὰ σᾶς δώσῃ ὁ ἀγρότης τὸν χρόνον ἐμμέσως καὶ ἀμέσως, τὶ μὲ τοὺς ὑπὲρ τρίτων φόρους, καὶ θὰ πεισθῆτε, ὅτι ὁ γεωργὸς εἰς τὴν Ἑλλάδα τὸ ὀλίγον 800–900 δραχ. θὰ δώσῃ εἰς τὴν ἀσφάλισιν, διὰ νὰ πάρῃ ὕστερα ἀπὸ 45 χρόνια 180 δραχ. καὶ ἐν συνεχείᾳ νὰ συνεισφέρῃ καὶ πάλιν τὴν συνεισφοράν του. Δηλαδή, θὰ τοῦ δίδωμεν ἀπὸ τὸ ἕνα χέρι καὶ θὰ τὰ παίρνωμεν ἀπὸ τὸ ἄλλο. Καὶ αὐτὸ τὸ λέτε σύνταξιν. Ἡμεῖς, τὴν ἀσφάλισιν τὴν θέλομεν καθαρῶς προσωπικήν. Κάθε ἐργαζόμενος ἄνθρωπος δικαιοῦται νὰ συνεισφέρῃ εἴτε ἄνδρας εἶναι, εἴτε γυναῖκα. Ὅταν γνωρίζωμεν, ὅτι εἰς αὐτὸν τὸν τόπον οἱ γυναῖκες δουλεύουν περισσότερον ἀπὸ τὸν ἄνδρα, δὲν ἔχομεν δικαίωμα νὰ τοὺς στεροῦμεν τὴν σύνταξιν. Εἶμαι βέβαιος, ὅτι καὶ ἡ ἰδική σας σκέψις, κύριοι συνάδελφοι, εἶναι κοντά μου. Ἔχετε καὶ σεῖς νὰ ἀντιμετωπίσετε τὰ χωριὰ καὶ δὲν θὰ πᾶτε μὲ πολλὴν ὄρεξιν νὰ τοὺς πῆτε, ὅτι ἀφοῦ θὰ συνεισφέρουν συνεχῶς, ὕστερα ἀπὸ 45 χρόνια θὰ τοὺς δώσετε 180 δραχ. σύνταξιν.

§128Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ὑπάρχουν στοιχεῖα ποῖον εἶναι τὸ μάξιμουμ ὅριον ζωῆς τοῦ ἀγρότου;

§129Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. 14 χιλιάδες ἄνδρες φθάνουν τὰ 80 καὶ 18.000 γυναῖκες, σύνολον δηλ. 32.000. Ἂν ὑπολογίσητε ἀπὸ τὴν στατιστικὴν τοῦ 1960 τοῦ τί θὰ πληρώσῃ ἡ ἀγροτικὴ οἰκογένεια ἐπὶ 45 συνεχῆ χρόνια, τότε θὰ ἴδητε, ὅτι δὲν θὰ πάρῃ οὔτε 20% ἐκείνων ποὺ θὰ δώσῃ. Ἑπομένως, θὰ πρέπει σοβαρῶς νὰ σκεφθῶμεν πῶς θὰ ἀντιμετωπισθῇ αὐτὸ τὸ ζήτημα. Θὰ πρέπει νὰ ἀποδείξωμεν εἰς τὸ ἄρθρον 10, ὅτι πράγματι προσφέρει ὁ ἀγρότης καὶ εἶναι δυνατὸν νὰ πάρῃ τὶς 300 δραχμές. Κύριοι συνάδελφοι, ἐγὼ δὲν συμφωνῶ μὲ τὴν διατύπωσιν τοῦ ἄρθρου 5. Δὲν ἠμποροῦμεν νὰ λέγωμεν εἰς τοὺς ἀγρότας, ὅτι σοῦ δίδομεν 300 δραχ. σύνταξιν καὶ νὰ καταλήγῃ στὶς 180 δραχ. Αὐτὴ ἡ κατάστασις εἶναι ἀπαράδεκτος. Ἄλλωστε, ὁλόκληρος ἡ Ἀντιπολίτευσις, πρὸς τιμήν της, ὑπεστήριξε μὲ ἀριθμοὺς καὶ ὁ κ. Παπανδρέου μὲ τὸ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον κατέθεσε, καὶ τὸ Κόμμα τῆς ΕΔΑ μὲ τὸ σχέδιον ποὺ κατέθεσε καὶ ὑπέδειξε καὶ τοὺς πόρους. Καὶ σᾶς λέγω, ὅτι, μὲ αὐτὸν τὸν τρόπον εἶναι δυνατὸν νὰ δώσετε 300 δραχ. Κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ ἄρθρου 10 θὰ πεισθῇ ὁ κ. ὑπουργός, ὅτι μὲ αὐτὰ ποὺ συνεισφέρει ὁ ἀγρότης ἠμπορεῖ νὰ πάρῃ σύνταξιν 300 δραχ. καὶ ὁ ἄνδρας καὶ ἡ γυναῖκα. Διότι ἀπὸ τὴν Στατιστικὴν Ὑπηρεσίαν τοῦ Κράτους βγαίνει, ὅτι ἄνδρες καὶ γυναῖκες μαζὶ δὲν εἶναι περισσότεροι τῶν 280 χιλ. ἠσφαλισμένων. Κατὰ συνέπειαν, ὁ ἀριθμὸς τῶν 380 χιλ., τοῦ ἀποτελέσματος τῆς ἀπογραφῆς δι’ ἡμᾶς εἶναι ἀπαράδεκτος. Σύμφωνα μὲ τὴν στατιστικὴν τῶν ἡλικιῶν βγαίνει τὸ συμπέρασμα, ὅτι οἱ ἀσφαλιζόμενοι ἄνδρες καὶ γυναῖκες δὲν περνοῦν τὰς 280 χιλ. Αὐτοὶ εἶναι οἱ ἀσφαλιζόμενοι, καὶ μὲ τὰ χρήματα τὰ ὁποῖα δίδουν, κ. Ὑπουργέ, οἱ ἀγρόται, εἶναι δυνατὸν νὰ φθάσωμεν εἰς τὴν σύνταξιν τῶν 300 δραχ. καὶ διὰ τοὺς ἄρρενας καὶ διὰ τὰς γυναῖκας.

§130Θ. ΜΠΑΡΜΠΑΣ. Κύριε συνάδελφε, οἱ ἡλικίας 80 ἐτῶν ἄρρενες καὶ γυναῖκες εἶναι 32 χιλ. Πῶς συμβαίνει, ἀφοῦ εἰς τὴν ἡλικίαν τῶν 80 ἐτῶν ζοῦν 32 χιλιάδες, πῶς συμβαίνει, ὥστε οἱ ἄρρενες ἠσφαλισμένοι νὰ εἶναι ὀλιγώτεροι;

§131Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Κύριε συνάδελφε, ἡ ἀπορία σας εἶναι δικαιολογημένη. Ἀλλὰ νὰ μοῦ ἐπιτρέψετε νὰ σᾶς ἀναφέρω τοὺς ἀριθμοὺς τοὺς ὁποίους ἔχω: «Ὁ ὁλικὸς πληθυσμὸς εἶναι 3.918.987 ἄρρενες καὶ 4.184.000 γυναῖκες ...... ... (ἀναγινώσκει) ........». Δὲν εἶναι δυνατόν, λοιπόν, σύμφωνα μὲ τὰ στατιστικὰ στοιχεῖα τὰ ὁποῖα ἔχομεν, οἱ ἀσφαλιζόμενοι εἰς τὴν Ἑλλάδα νὰ ἀνέλθουν πάνω ἀπὸ τὰς 280 χιλ. Θέλετε ἀκόμη περισσότερον; Ἂς εἶναι 300 χιλ. Ἀλλὰ 300 χιλ. εἶναι ἄνδρες καὶ γυναῖκες. Κατὰ συνέπειαν, μὲ τὰ ἔσοδα ποὺ δίδουν οἱ ἀγρόται εἶναι δυνατὸν καὶ οἱ 300 χιλ. νὰ πάρουν σύνταξιν 300 δραχ. Αὐτὸ θὰ τὸ τονίσωμεν εἰς τὸ ἄρθρον 10. Τὸ ὕψος αὐτὸ τῶν 300 δραχ. τὸ ἐζήτησεν ὁλόκληρος ἡ Ἀντιπολίτευσις. Θὰ ἐπιμείνωμεν δὲ ἐπ’ αὐτοῦ καὶ δι’ ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας, διὰ νὰ ἴδωμεν ποῖοι ἐκ τῶν συναδέλφων ἔχουν τὸ κουράγιο νὰ ποῦν εἰς τοὺς ἀγρότας, ὅτι, σεῖς θὰ πάρετε σύνταξιν 180 δραχ. Ἡμεῖς πιστεύομεν, ὅτι ἡ σύνταξις κάτω τῶν 300 δραχ. προσβάλλει ἐπὶ τέλους καὶ τὴν νοημοσύνην καὶ τὰς ἀνάγκας τῶν ἀγροτῶν. Ὁ κ. ὑπουργὸς εἶπεν, ἀκόμη, ὅτι, ἡμεῖς τέτοια πολιτικὴν κάμνομεν, ὥστε ἐδώσαμεν ἕν ἑκατομμύριον πιστώσεις εἰς τοὺς ἀγρότας. Πράγματι, δὲν ἠμποροῦμεν, παρὰ νὰ ὁμολογήσωμεν, ὅτι ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν ηὐξήθησαν αἱ πιστώσεις κἄπως. Ἀλλά, παρὰ τὴν αὔξησιν τῶν πιστώσεων αὐτῶν, ἢ μᾶλλον τῶν ἐπιδοτήσεων, ὅπως εἶπεν ὁ κύριος Ὑπουργός, θὰ πρέπει νὰ ἰδῆτε τὸ ἀποτέλεσμα. Καὶ τὸ ἀποτέλεσμα θὰ πρέπει νὰ σᾶς κάμῃ νὰ καταλάβετε, ὅτι ἐπήρατε στραβὸν δρόμον. Δὲν ἔχει σημασίαν, ὅτι θὰ δώσετε εἰς τὸν παραγωγὸν 80 δραχ. διὰ τὸ βαμβάκι. Εἶναι πολλοὶ οἱ συντελεσταί, κ. Ὑπουργέ, οἱ ὁποῖοι βοηθοῦν τὸν ἀγρότην. Δὲν εἶναι μόνον αἱ ἐπιδοτήσεις. Δὲν εἶναι μόνον τὰ δάνεια, ἀλλὰ καὶ ἡ μετέπειτα πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως. Ἡμεῖς, κύριοι συνάδελφοι, προτείνομεν ἡ σύνταξις νὰ εἶναι δι’ ὅλους 300 δραχ. Αὐτὰς τὰς αὐξήσεις ποὺ κάμνει ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, αὐτὰς τὰς γενναιοδωρίας, κἄθε 4 χρόνια νὰ δίδῃ 4 δραχ., δὲν τὶς ἔχει ἀνάγκην ὁ ἀγρότης. Ἡμεῖς πιστεύομεν, ἐπαναλαμβάνω, ὅτι ἡ σύνταξις πρέπει νὰ ἔχῃ μόνον ἕν ἄρθρον: Τριακοσίας δραχμὰς δι’ ὅλους τοὺς ἐργαζομένους εἰς τοὺς ἀγρούς, εἴτε ἀγρότες εἶναι, εἴτε ἀγρότισσαι. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Βʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Λ. Μπατρῖνος).

§132ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ὑπεβλήθη ἔνστασις, ὑπογεγραμμένη ὑπὸ τοῦ κεκανονισμένου ἀριθμοῦ βουλευτῶν, περὶ ἐλλείψεως ἀπαρτίας καὶ ζητεῖται ἡ ἀνάγνωσις τοῦ καταλόγου.

§133Γ. ΚΑΤΣΑΦΑΔΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ ἀπευθυνθῶ πρὸς ὅλας τὰς πτέρυγας τῆς αἰθούσης. Κοπτόμεθα ὅλοι διὰ τὴν παροχὴν κοινωνικῶν ἀσφαλίσεων πρὸς τοὺς ἀγρότας. Νομίζω, ὅτι εἶναι καθῆκον ὅλων μας νὰ βοηθήσωμεν διὰ τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου καὶ ὄχι νὰ ὑποβάλωμεν ἐνστάσεις ἀπαρτίας.

§134ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ Προεδρεῖον διαπιστῶνον, ὅτι πράγματι τὸ Σῶμα δὲν εὑρίσκεται ἐν ἀπαρτίᾳ, εἶναι ὑποχρεωμένον νὰ λύσῃ τὴν συνεδρίασιν. Λύεται ἡ συνεδρίασις, ἐλλείψει ἀπαρτίας, διὰ σήμερον ὥραν 6ην μ.μ., μὲ θέμα Ἡμερησίας Διατάξεως ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ ἐπερωτήσεις. (Ὥρα 0.40′ π.μ.)