1961.01.24

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 50ὴ

Τρίτη, 24 Ἰανουαρίου 1961

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 6.50′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Νὰ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Γ. Βολουδάκης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Γ. ΒΟΛΟΥΔΑΚΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Γκίλλας, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§4Α. ΓΚΙΛΛΑΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ἡ ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, καταθέτει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ αἰτήσεων διώξεων τῶν βουλευτῶν κ.κ.: 1) Ὀρ. Ἀντώνογλου, ἐπὶ αἰτήσεως τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Θράκης. 2) Γ. Ἀράπη, ἐπὶ αἰτήσεως τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Ἰωαννίνων. 3) Ε. Γιαρένη, ἐπὶ αἰτήσεως τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Θεσσαλονίκης. 4) Β. Ἐφραιμίδη καὶ Ι. Παπαδημητρίου, ἐπὶ δύο αἰτήσεων τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Ἀθηνῶν. 5) Α. Θεοδοσιάδη, ἐπὶ αἰτήσεως τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Θεσσαλονίκης. 6) Ν. Καθαροσπόρη, ἐπὶ αἰτήσεως τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Ἀθηνῶν. 7) Σ. Καρασάββα, ἐπὶ αἰτήσεως τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Λαρίσης. 8) Π. Κάβδα, ἐπὶ αἰτήσεως τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Θράκης. 9) Ι. Κοντουδάκης, ἐπὶ αἰτήσεως τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Κρήτης. 10) Σ. Μαυρουκάκη, ἐπὶ αἰτήσεως τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Ἀθηνῶν. 11) Δ. Μερλοπούλου, ἐπὶ αἰτήσεως τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Ναυπλίου. 12) Α. Μέρου, ἐπὶ αἰτήσεως τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Λαρίσης. 13) Α. Παπαδοπούλου, ἐπὶ αἰτήσεως τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Θράκης. 14) Ι. Σπαθάρη, ἐπὶ αἰτήσεως τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Θεσσαλονίκης. 15) Κ. Τσιγάρα καὶ Ι. Γαβριηλίδη, ἐπὶ αἰτήσεως τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Θεσσαλονίκης. 16) Μ. Χριστογεώργου, ἐπὶ αἰτήσεως τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Ἰωαννίνων. 17) Φετᾶ Ὀγλοῦ Ὀσμᾶν Νουρῆ, ἐπὶ αἰτήσεως τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Θράκης. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Κ. Παπαδημητρίου, Ι. Τζαμπάζης, Ν. Σπεντζάρης, Γ. Οἰκονομόπουλος, Κ. Καλτεζιώτης, Ι. Κεφαλογιάννης, Ι. Προκοπίδης, Κ. Παπαγεωργίου, Α. Ψάρης, Π. Σταυρόπουλος, Δ. Βουρδουμπᾶς, Α. Μίχας, Π. Λιαροῦτσος καὶ Δ. Ἰατρίδης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ Στρατιωτικῆς Ἰατρικῆς Σχολῆς». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Μεταξᾶς, Κ. Μανιαδάκης, Α. Μίχας, Ε. Σαββόπουλος, Σ. Πολυζωγόπουλος, Κ. Ράλλης, Λ. Μπατρῖνος, Δ. Βουρδουμπᾶς, Δ. Ρώμας, Ν. Πινιατῶρος, Β. Παπαρρηγόπουλος, Δ. Ἰωάννου καὶ Θ. Μπάρμπας, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀνταλλαγῆς οἰκοπέδου τοῦ Τ.Ε.Θ.Α., κειμένου ἐν Πρεβέζῃ». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Χ. Γκαργκάνας, Γ. Ἀνδρεάδης, Χ. Ζησιάδης, Ν. Ρηγόπουλος, Δ. Χατζηδημητρίου, Ε. Ἀλιπράντης, Κ. Ράλλης, Δ. Μανέντης, Ι. Σπαθάρης, Α. Μίχας, Θ. Μπάρμπας, Ν. Σπεντζάρης, Χ. Πιπιλῆς, Γ. Οἰκονομόπουλος, Π. Τσακιρίδης, Ι. Παπαρτεμίου, Κ. Παπαγεωργίου, Γ. Βολουδάκης, Π. Λιαροῦτσος, Π. Κάβδας, Χ. Γραμματίδης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν ὑπ’ ἀριθ. 69)1960 καὶ 132)1960 πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἀφορωσῶν εἰς τὴν βελτίωσιν τῆς βαθμολογικῆς καταστάσεως ἐκπαιδευτικῶν λειτουργῶν καὶ εἰς ἄλλα ὀργανωτικά τινα θέματα κλπ.». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ι. Σιαφλέκης, Γ. Πρίφτης, Α. Τσιάντος, Σ. Διβάρης καὶ Ε. Σκούρας, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συμπληρώσεως τοῦ ἄρθρου 19 τοῦ νόμου 3221)1931 «περὶ Κτηματικῶν Τραπεζῶν». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Σ. Περτσινίδης, Θ. Μπάρμπας, Χ. Γκαργκάνας, Γ. Ἀνδρεάδης, Χ. Ζησιάδης, Ν. Ρηγόπουλος, Δ. Χατζηδημητρίου καὶ Π. Πινάτσης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ Γεωργικῶν Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Σ. Κωστόπουλος, Σ. Στεφανόπουλος, Φ. Πιτούλης, Ε. Κοθρῆς καὶ Δ. Παπαμιχαλόπουλος, καταθέτουσι τροπολογίας ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ Γεωργικῶν Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Βαλοῦρδος, Κ. Καλκάνης, Ε. Ἀρβανιτάκης, Α. Θεοδοσιάδης, Ν. Ζορμπᾶς, Δ. Λεονάρδος, Ε. Κοθρῆς, Π. Οἰκονομίδης, Κ. Ταλιαδούρης, Κ. Μαρῆς, Κ. Πυρομάγλου, Ε. Ζαννῆς, Ν. Ἰντζές, Α. Κοκκέβης, Ι. Ζίγδης, Φ. Πιτούλης, Γ. Μπακατσέλος καὶ Ε. Σαββόπουλος, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ Γεωργικῶν Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων». Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Συνταξιούχων Ἀρτεργατῶν Ἀθηνῶν–Πειραιῶς, αἰτουμένου ἐνίσχυσιν τοῦ Τ.Α.Α.Μ.Μ. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Πανελληνίου Ἑνώσεως Πτυχιούχων Ὑπομηχανικῶν Ε.Μ.Π., αἰτουμένης ἀναγνώρισιν τῶν Σχολῶν Ὑπομηχανικῶν ὡς ἀνωτέρων Τεχνικῶν Σχολῶν. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Α. Λ. Πετροπούλου, Συνταξιούχου τοῦ Ἐθνικοῦ Τυπογραφείου, αἰτουμένου ὅπως ἰσχύσῃ καὶ διὰ τοὺς Συνταξιούχους μισθολογικὴ ἐξίσωσις τοῦ Τεχνικοῦ Προσωπικοῦ τοῦ Ἐθνικοῦ Τυπογραφείου πρὸς τὸ Τεχνικὸν προσωπικὸν τῆς Ἐθνικῆς Στατιστικῆς Ὑπηρεσίας τῆς Ἑλλάδος. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Α. Κοκκέβης, καταθέτει ἀναφορὰν Ἐπιτροπῆς Γονέων καὶ Κηδεμόνων 560 μαθητῶν Γυμνασίου Κυπαρισσίας, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν πλημμελῆ ἐκπαίδευσιν τῶν τέκνων των συνεπείᾳ ἀνεπαρκοῦς εἰς ἀριθμὸν διδακτικοῦ προσωπικοῦ καὶ αἰτούντων τὴν τοποθέτησιν εἰσέτι ἑνὸς καθηγητοῦ Μαθηματικῶν, ἑνὸς Φυσικῶν, ἑνὸς Ξένων Γλωσσῶν καὶ δύο καθηγητῶν Φιλολόγων. Ὁ βουλευτὴς Ἡρακλείου κ. Κ. Μαρῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Ἑνώσεως προστασίας στέγης ἀπόρων Ἡρακλείου Κρήτης, διαμαρτυρομένου κατὰ ἀποφάσεως τοπικῆς ἐπιτροπῆς Τουρισμοῦ, ὅπως κατεδαφίσῃ οἰκίας πτωχῶν βιοπαλαιστῶν κατοικούντων ἐπὶ τῶν Ἑνετικῶν Τειχῶν Ἡρακλείου Κρήτης. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Δ. Γρίβας, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Θρησκευτικῆς Ἐθνικῆς Ὀρθοδόξου Κοινωνίας Κοινότητος Δράμας, αἰτουμένης κατάργησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 45) 1951 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου κλπ. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Δ. Γρίβας, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Οἰκοδόμων Δράμας «Ἡ Ἐλευθερία», αἰτουμένου μείωσιν τοῦ ὁρίου ἡλικίας στὰ 55 χρόνια, μείωσιν τῶν ἐνσήμων κλπ. Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Καρακουλουξῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν πολιτικῶν κρατουμένων φυλακῶν Αἰγίνης, αἰτουμένων τὴν ἐκ τῶν φυλακῶν ἀπόλυσιν τῶν ἀγωνιστῶν τῆς ἀντιστάσεως διὰ τῆς χορηγήσεως γενικῆς ἀμνηστίας. Ὁ βουλευτὴς Λέσβου κ. Π. Γλιγλῆς, διαμαρτύρεται διὰ τὴν κατ’ αὐτοῦ γενομένην ἀπρόκλητον ἐπίθεσιν ἐκ μέρους Θ. Μουράτη τῇ ἀνοχῇ Ἀστυνομικῶν ὀργάνων εἰς χωρίον Κάτω Τρίτους Μυτιλήνης. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ι. Σιαφλέκης, Γ. Εὐαγγέλου, Χ. Παγώνης καὶ Δ. Γιαχνῆς, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τῆς Πανελληνίου Ἑνώσεως Ὑπομηχανικῶν καὶ τῶν Γονέων–Κηδεμόνων, σπουδαστῶν τῆς Δημοσίας Τεχνικῆς Σχολῆς Ὑπομηχανικῶν Θεσσαλονίκης, διαμαρτυρομένων κατὰ τῆς Κυβερνήσεως διὰ τὴν μὴ ἐπίλυσιν τῶν ζητημάτων τῶν Ὑπομηχανικῶν. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Κ. Χιωτάκης, Β. Θανασέκου καὶ Δ. Γιαχνῆς, καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Πανελληνίου Ἑνώσεως Ἀνασφαλίστων Φυματικῶν, αἰτουμένης: α) Συνταξιοδότησιν τῶν πρὸς ἐργασίαν ἀνικάνων φυματικῶν ἀγροτῶν. β) Αὔξησιν τοῦ πρὸς διατροφὴν τῶν νοσηλευομένων φυματικῶν χορηγουμένου ποσοῦ. γ) Χορήγησιν μέσων καθαριότητος κλπ. Ὁ βουλευτὴς κ. Ι. Γαβριηλίδης, διαμαρτύρεται διὰ συμπεριφορὰν Ἀστυνομικοῦ Σταθμάρχου Κιλκὶς κατὰ Ἰορδανίδη μέλους Ε.Δ.Α. Ὁ βουλευτὴς κ. Ι. Γαβριηλίδης, διαμαρτύρεται διὰ ἀπειλὰς κατὰ ὀπαδῶν Ε.Δ.Α. παρ’ Ἀξιωματικῶν τῶν Τ.Ε.Α. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Ἀράπης καὶ Δ. Παινέζης, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ ἐργατοϋπαλληλικοῦ Κέντρου Σαλαμῖνος, διαμαρτυρομένου δι’ ἀπόλυσιν ἐργατοτεχνιτῶν θερμῆς ἐξελάσεως Χαλυβδοφύλλων καὶ τὴν πρόσληψιν Ἰταλῶν τοιούτων κλπ. Τὸ Ἐργατοϋπαλληλικὸν Κέντρον Βόλου καὶ ὁ Σύνδεσμος Τεχνοεργατῶν Οἰκοδόμων Λεβαδείας, δι’ ἀναφορᾶς των διαμαρτύρονται διὰ τὰ αἱματηρὰ γεγονότα ἀπεργῶν οἰκοδόμων καὶ αἰτοῦσιν τὴν ἀπόλυσιν καὶ ἀθώωσιν τῶν συλληφθέντων οἰκοδόμων, τὴν μὴ ἐπέμβασιν τῶν Διοικητικῶν καὶ Ἀστυνομικῶν Ἀρχῶν εἰς τὰ Συνδικάτα κλπ. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Κ. Τσιγάρας καὶ Δ. Σπυρίδης, διαμαρτύρονται δι’ ἀπαγορευθεῖσαν ἀποβίβασίν των εἰς Ἅγ. Εὐστράτιον παρὰ Διοικητοῦ Φρουρᾶς Μοιράρχου Χριστοδουλοπούλου. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Κ. Τσιγάρας καὶ Ε. Ρήγας, διαμαρτύρονται διὰ γενόμενον ἐκφοβισμὸν στελεχῶν καὶ μελῶν Ε. Δ.Α. πρὸς ἀποτροπὴν ἐπικοινωνίας των μετ’ αὐτῶν, παρὰ τῶν Ἀστυνομικῶν Ἀρχῶν Γιαννιτσῶν. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Ἀράπης καὶ Δ. Παινέζης, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Συνδικάτου πάσης φύσεως ἐργατοτεχνιτῶν Οἰκοδόμων Ναυστάθμου Σαλαμῖνος, αἰτουμένου μείωσιν τοῦ ὁρίου ἡλικίας ἀπὸ 65 εἰς 60, χορήγησιν συντάξεως εἰς συμπληρώσαντας τὸ 65ον ἔτος ἡλικίας των κλπ. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ε. Γιαρένης, Β. Ἐφραιμίδης καὶ Δ. Κελτεμλίδης, αἰτοῦσιν τὴν κατασκευὴν τῆς ὁδοῦ Ἐλπίδος, ἐπὶ τῷ τέλει ἀπροσκόπτου λειτουργίας τῆς Συγκοινωνίας μὲ Δῆμον Συκεῶν Θεσσαλονίκης. Ὁ βουλευτὴς Χαλκιδικῆς κ. Ε. Ρήγας, διαμαρτύρεται δι’ ἐπανεκτόπισιν Μ. Χαραλαμπίδη καὶ αἰτεῖ ἀπόλυσιν αὐτοῦ. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλοακαρνανίας κ. Α. Κακογιάννης, διαμαρτύρεται διὰ συνεχῆ παρακολούθησίν του ὑπὸ ἀστυνομικῶν ὀργάνων κλπ. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Δ. Μερλόπουλος καὶ Α. Κολαμπᾶς, καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Μεσσήνης, διαμαρτυρομένης διὰ τὰ σπασμωδικὰ καὶ ἀντιαγροτικὰ Κυβερνητικὰ μέτρα ἐπὶ τοῦ ἐλαίου. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Κ. Χιωτάκης καὶ Ι. Κοντουδάκης, καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Κεντρικῆς Ἑνώσεως Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Νομοῦ Χανίων, διαμαρτυρομένης διὰ τὰ ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως ληφθέντα μέτρα συγκρατήσεως τιμῆς ἐλαιολάδου. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Π. Πινάτσης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Τυρεμπόρων Δράμας, αἰτουμένων τὴν ἀναστολὴν τῶν ὑπ’ ἀριθ. 11530)60 καὶ 12143)60 διαταγῶν τοῦ Ὑπουργείου Προνοίας «περὶ ἀπαγορεύσεως λειτουργίας τῶν προσωρινῶν Τυροκομείων», διότι ἡ ἐκτέλεσις τῶν ἀνωτέρω διαταγῶν τυγχάνει ἀνέφικτος, δεδομένου, ὅτι οἱ κτηνοτρόφοι τῆς περιοχῆς νομάδες ὄντες οὐδέποτε διαχειμάζουν εἰς τοὺς αὐτοὺς βοσκοτόπους καὶ συνεπῶς δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἱδρυθῶσι μόνιμα Τυροκομεῖα εἰς περιοχὴν ὅπου εἶναι ἄγνωστον ἂν ἑπόμενον ἔτος θὰ ὑπάρξῃ ποσότης γάλακτος πρὸς τυροκόμησιν. Ἀλλ’ ἐκτὸς τούτου ἐχορήγησαν καὶ σοβαρὰς προκαταβολὰς εἰς τοὺς κτηνοτρόφους, τὰς ὁποίας κινδυνεύουν νὰ χάσουν. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Π. Πινάτσης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δημάρχου Δράμας, τῶν Ἐπιμελητηρίων Ἐμποροβιομηχανικοῦ καὶ Ἐπαγγελματοβιοτεχνικοῦ, τοῦ Ἐμπορικοῦ Συλλόγου τῆς Ὁμοσπονδίας Ἐπαγγελματοβιοτεχνῶν καὶ τοῦ Ἐργατικοῦ Κέντρου, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν μετακίνησιν τῆς ἕδρας τῆς Τοπογραφικῆς Ὑπηρεσίας Ἀνατολικῆς Μακεδονίας ἐκ Δράμας εἰς Καβάλαν, καίτοι ἡ Ὑπηρεσία αὕτη ἔχει ὑπὸ τὴν δικαιοδοσίαν της τοὺς Νομοὺς Σερρῶν Δράμας καὶ Καβάλας καὶ ἡ μετακίνησις τῆς ἕδρας εἰς Καβάλαν ὑποχρεώνει τοὺς κατοίκους τῶν Σερρῶν νὰ διανύουν ἀπόστασιν 110 χιλιομέτρων διὰ νὰ ἐξυπηρετηθοῦν. Ἐπίσης, διαμαρτύρονται καὶ διὰ τὴν μετακίνησιν τῆς ἕδρας τῆς Ε.Τ.Υ.Ε.Μ. μετονομασθείσης εἰς Σ.Ε.Α.Μ. ἐκ Δράμας εἰς Καβάλαν καὶ αἰτοῦσιν τὴν ἀνάκλησιν τῆς διαταγῆς μετακινήσεως αὐτῆς. Ἀπαντήσεις τῶν Ὑπουργείων ἐπὶ διαφόρων ἐρωτήσεων κ.κ. βουλευτῶν. Ι) Ὑπουργείου Ἐμπορίου. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Η. Μπρεδήμα. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 13625)10991)13.12.1960 ὑμετέρου ἐγγράφου, διαβιβασθέντος ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. Δ. 8307)15.12.1960 ὁμοίου τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν σχετικῶς μὲ τὸ τελευταῖον ἐδάφιον τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1036 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Η. Μπρεδήμα, ὅτι καθ’ ὃν χρόνον ἐγένετο ἡ πώλησις τοῦ αὐτοκινήτου τοῦ Ὄττο Ροδόλφου Σμίθ (ἔτος 1956), ἴσχυεν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 53589)53 ἀπόφασις τοῦ Συμβουλίου Ἐξωτερικοῦ Ἐμπορίου δυνάμει τῆς ὁποίας ἐπετρέπετο ἐλευθέρως ἡ ἄνευ συν)κῶν διατυπώσεων εἰσαγωγὴ καὶ διάθεσις εἰς τρίτον ἑνὸς αὐτοκινήτου μὴ ἀπαιτουμένης εἰδικῆς ἀδείας διὰ τὴν εἰσαγωγήν του. Κατὰ συνέπειαν ἐν προκειμένῳ δὲν ἦτο ἀπαραίτητος ἡ τήρησις συν)κῶν διατυπώσεων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Δεκεμβρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Κ. Δεσποτοπούλου καὶ Π. Γλιγλῆ. Ἐπὶ τῆς ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Κ. Δεσποτοπούλου καὶ Π. Γλιγλῆ, διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ἀνωτέρω, ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι κατὰ τὰς προσφάτως διεξαχθείσας συνομιλίας μετ’ Αἰγυπτίων ἐκπροσώπων ἐθίξαμε καὶ τὸ θέμα τῆς διευκολύνσεως τῆς εἰς Αἴγυπτον εἰσαγωγῆς τῆς Χιακῆς Μαστίχης καὶ διετυπώσαμεν τὴν παράκλησιν, ὅπως χορηγηθῶσι ἄδειαι εἰσαγωγῆς διὰ τὸ ἐν λόγῳ εἶδος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 17 Δεκεμβρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου. Ἐπὶ τῆς κατατεθείσης ὑμῖν ὑπὸ τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου ἐρωτήσεως ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. 835)60 ἧς ἀντίγραφον διεβιβάσθη ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12428)21.11. 60 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τ’ ἀκόλουθα: Ἡ βενζίνη ὡς καὶ τὰ λοιπὰ ὑγρὰ καύσιμα (ἀκάθαρτον πετρέλαιον, Μαζοὺτ κλπ.) ἕνεκεν τῆς σπουδαιότητός των διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν ἀναγκῶν τοῦ κοινωνικοῦ συνόλου, ἔχουσι καταταγῆ εἰς τὴν ὑπὸ τοῦ Ἀγορανομικοῦ Κώδικος προβλεπομένην κατηγορίαν τῶν οὐσιωδῶν ἐν ἀνεπαρκείᾳ ἐν τῇ ἀγορᾷ ἀντικειμένων καὶ ὡς ἐκ τούτου ἀσκεῖται ἐπ’ αὐτῶν συνεχὴς καὶ αὐστηρὸς ἀγορανομικὸς ἔλεγχος. Τὰ εἴδη ταῦτα ὡς πρὸς τὰς τιμὰς πωλήσεώς των τελοῦσι ὑπὸ τὸ καθεστὼς τῶν διατιμημένων εἰδῶν, μὲ τὸν ἐπὶ πλέον ἐν ταὐτῷ περιορισμόν, ὅτι τὸ ἀνώτατον ποσοστὸν καθαροῦ κέρδους τῶν πωλητῶν (χονδρεμπόρων καὶ λιανοπωλητῶν) δὲν δύναται νὰ εἶναι μεγαλύτερον τοῦ ἀγορανομικῶς καθοριζομένου τοιούτου. Πρὸς τοῦτο δι’ ἀγορανομικῶν διατάξεων ἐκδιδομένων παρ’ ἡμῶν, καθορίζονται αἱ ἑκάστοτε ἐνδεικνυόμεναι ἀνώταται τιμαὶ πωλήσεως ἐπὶ τῇ βάσει κόστους τῶν ἐν λόγῳ εἰδῶν (τιμαὶ κτήσεως, δασμοί, φόροι γενικὰ ἔξοδα κλπ.) ὡς ἐπίσης καὶ τοῦ ἀναγνωριζομένου ὑπὲρ τῶν πωλητῶν ποσοστοῦ καθαροῦ κέρδους. Παραλλήλως πρὸς τ’ ἀνωτέρω δι’ ἡμετέρων ἀποφάσεων διατάσσεται ἀπολογιστικὸς ἔλεγχος (προβλεπόμενος ὑπὸ τῶν ὡς εἴρηται ἀγορανομικῶν Διατάξεων) ἑκάστης οἰκονομικῆς χρήσεως τῶν ἀσκουσῶν τὴν ἐμπορίαν τῶν ὑγρῶν καυσίμων ἐπιχειρήσεων πρὸς διαπίστωσιν τῆς συμμορφώσεώς των πρὸς τ’ ἀνωτέρω. Ἐφ’ ὅσον ὅμως ἐκ τοῦ ἐλέγχου τούτου προκύπτει, ὅτι Ἑταιρεία τις, καίτοι διεξήγαγε τὴν ἐμπορίαν κανονικῶς (τιμαὶ πωλήσεως ἴσαι ἢ μικρότεραι τῶν ἀνωτάτων ἀγορανομικῶν τιμῶν) ἐπραγματοποίησεν ἐν τούτοις κέρδος καθαρὸν ὑπεράνω τοῦ διὰ τῶν ἀγορανομικῶν διατάξεων καθορισθέντος, εἴτε διότι αἱ πάσης φύσεως δαπάναι αὐτῆς ἦσαν ἐν τῇ πραγματικότητι μικρότεραι, εἴτε διότι μεταξὺ τούτων συμπεριελήφθησαν καὶ δαπάναι μὴ ἀναγνωριζόμεναι, τὸ ὑπὲρ κέρδος τοῦτο δὲν ἀποβαίνει εἰς ὄφελος τῆς ἐπιχειρήσεως, ἀλλ’ ἀποδίδεται εἰς τὰ ἔσοδα τοῦ Κρατικοῦ Προϋπολογισμοῦ (Κεφ. 43 ἄρθρ. 7) διὰ τῆς ἐπιβολῆς ὑπὲρ τοῦ Δημοσίου εἰσφορᾶς, συμφώνως πρὸς τὰς διατάξεις τοῦ

Α. Ν. 2375)40.

Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Δεκεμβρίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12437)21.11.1960 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 844 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Εὐαγγ. Σαββοπούλου, ἐπὶ τῶν ἐμπορικῶν συναλλαγῶν μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ Δυτ. Γερμανίας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Αἱ ἐμπορικαὶ σχέσεις τῆς χώρας ἡμῶν μετὰ τῆς Ὁμοσπόνδου Γερμανικῆς Δημοκρατίας, διέπονται ὑπὸ τῆς Ἐμπορικῆς Συμφωνίας τῆς 12 Φεβρουαρίου 1951, ἥτις ἔκτοτε ἀνανεουμένη ἀποτελεῖ τὸ συμβατικὸν μεταξὺ τῶν δύο χωρῶν καθεστώς. Ὑπὸ τὸ κράτος τῆς Συμφωνίας ταύτης αἱ ἐμπορικαὶ συναλλαγαὶ ἐσημείωσαν ἀπὸ τοῦ ἔτους 1951 τὴν ἀκόλουθον ἐξέλιξιν, συμφώνως πρὸς τὰ στοιχεῖα τῆς Ἐθνικῆς Στατιστικῆς Ὑπηρεσίας.

Αʹ. ΕΞΑΓΩΓΑΙ ΠΡΟΣ ΓΕΡΜΑΝΙΑΝ

Δέον νὰ σημειωθῇ, ὅτι κατὰ τὸ 8μηνον Ἰανουαρίου– Αὐγούστου οὐδέποτε πραγματοποιοῦνται αἱ κατ’ ἀναλογίαν ἀντιστοιχοῦσαι εἰς τὸ σύνολον τοῦ ἔτους, ἐξαγωγαὶ διότι ἡ ἐξαγωγὴ τῶν καπνῶν καὶ σταφίδων σουλτανινῶν, πραγματοποιεῖται κατὰ τὸν κύριον αὐτῶν ὄγκον κατὰ τοὺς μῆνας ἀπὸ Δεκεμβρίου μέχρι τέλους τοῦ ἔτους.

Βʹ. ΕΙΣΑΓΩΓΑΙ ΕΚ ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ

Ἐξ ἄλλου ἡ κίνησις τῶν ἀδήλων συναλλαγῶν μεταξὺ τῶν δύο χωρῶν κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη συμφώνως πρὸς τὰ στοιχεῖα τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος ἔχει ὡς ἀκολούθως εἰς ἑκατομμύρια $:

Ἐν Ἀθήναις τῇ 3 Δεκεμβρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ν. Καθαροσπόρη, Π. Καπνίση, Α. Τσιάντου, Α. Μπριλλάκη, Κ. Κωνσταντάρα, Π. Γλιγλῆ, Ι. Ζαΐμη καὶ Κ. Δεσποτοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ἐν ἐπικεφαλίδι ἐγγράφου σας, δι’ οὗ διεβιβάσατε ἡμῖν τὴν ὑπ’ ἀριθ. 933 ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ν. Καθαροσπόρη κλπ. σχετικῶς μὲ τὴν ἐκ Τουρκίας εἰσαγωγὴν νωπῶν ἰχθύων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ἀπὸ τοῦ ἔτους 1957 συνεπεία τῆς καταγγελίας ὑπὸ τῆς Τουρκικῆς Κυβερνήσεως τοῦ Πρωτοκόλλου τοῦ προβλέποντος τὴν ρευστοποίησιν τῶν μὴ ἐμπορικῶν ἀπαιτήσεων ἀπηγορεύσαμεν τὴν εἰσαγωγὴν μέσῳ τοῦ Ἑλληνοτουρκικοῦ Κλῆριγκ τῶν νωπῶν ἰχθύων, τῆς εἰσαγωγῆς τοῦ εἴδους τούτου ἐπιτρεπομένης ἐλευθέρως μέσῳ μόνον τοῦ Λογ)σμοῦ τῶν δεσμευμένων μὴ ἐμπορικῶν ἀπαιτήσεων. Παραλλήλως παρείχετο καὶ προστασία εἰς τὴν ἐγχώριον ἁλιείαν διὰ τῆς ἀπαγορεύσεως τοῦ εἴδους τούτου ἔναντι συναλλάγματος. Παρὰ τὴν ἀπαγόρευσιν ταύτην δὲν δυνάμεθα νὰ ἀγνοήσωμεν τὴν ἀνάγκην τῆς τροφοδοτήσεως διὰ πρώτης ὕλης τῶν εὐδοκίμως λειτουργουσῶν ἐν Ἑλλάδι καὶ πραγματοποιουσῶν καὶ ἐξαγωγὰς ὀκτὼ βιομηχανιῶν, κονσερβοποιήσεως καὶ 100 περίπου βιοτεχνιῶν ἁλιπάστων, διότι οὕτω διατρέχομεν τὸν κίνδυνον νὰ ἀποστερήσωμεν τῆς ἐργασίας τὰς ὡς ἄνω ἐπιχειρήσεις καὶ νὰ ἀπολέσωμεν τὰς ἤδη κτηθείσας ἀγορὰς ἐξωτερικοῦ διὰ τὴν συγκράτησιν τῶν ὁποίων καθίσταται ἀπαραίτητος ἡ ὑπὸ τῶν ἐν λόγῳ βιομηχανιῶν χρησιμοποίησις εὐθηνῆς πρώτης ὕλης, ἵνα δυνηθῶσι νὰ συναγωνισθῶσι παρομοίας βιομηχανίας ἐξωτερικοῦ. Διὰ τοὺς ἀνωτέρω λόγους χορηγοῦμεν κατ’ ἔτος καὶ κατὰ τὴν χειμερινὴν περίοδον ἀδείας διὰ τὴν ἐκ Τουρκίας εἰσαγωγὴν περιωρισμένης ποσότητος νωπῶν ἰχθύων, (παλαμίδων, τορικίων καὶ σκόμβρων) μὴ ὑπερβαινούσης τοὺς χιλίους πεντακοσίους (1.500) τόννους ἀποκλειστικῶς καὶ μόνον πρὸς κάλυψιν μέρους τῶν ἀναγκῶν τῶν ὡς ἄνω Ἐπιχειρήσεων δεδομένου, ὅτι τὰ ἁλιευόμενα εἰς τὰς Ἑλληνικὰς θαλάσσας ὡς ἄνω εἴδη ἰχθύων δὲν καλύπτουσιν ἐξ ὁλοκλήρου τὰς ἀνάγκας τῆς καταναλώσεως καὶ τὰς τοιαύτας τῶν ἀνωτέρω Ἐπιχειρήσεων. Κατὰ τὴν τρέχουσαν περίοδον ἐνεκρίναμεν τὴν εἰσαγωγὴν ὑπὸ τῶν κονσερβοποιείων 600 τόννων καὶ ὑπὸ τῶν βιοτεχνιῶν ἁλιπάστων 900 τόννων παλαμίδων, τορικίων καὶ σκόμβρων. Ἡ ποσότης αὕτη ἐγγίζουσα μόλις τὸ 2% τῆς ἐν γένει ἐγχωρίου ἰχθυοπαραγωγῆς δὲν νομίζομεν, ὅτι δύναται νὰ θεωρηθῇ, ὅτι θίγει τὴν ἐγχώριον ἁλιείαν τοσούτῳ μᾶλλον καθ’ ὅσον αἱ χορηγηθεῖσαι ἄδειαι ἰσχύουν μόνον διὰ τὴν χειμερινὴν περίοδον (ἄφιξις μέχρι 28 Φεβρουαρίου 1961) ὁπότε ὡς γνωστὸν ἡ ἐγχώριος ἁλιεία παρουσιάζεται μειωμένη. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Δεκεμβρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ

11) Ὑπουργείου Βιομηχανίας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Γ. Κατσίμπα, Β. Θανασέκου καὶ Μ. Κανιάρη. Ἔχομεν τὴν τιμὴν εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9541) 60 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἐν ἀντιγράφῳ ἡ ὑπὸ τῶν βουλευτῶν κ. κ. Γ. Κατσίμπα, Β. Θανασέκου καὶ Μ. Κανιάρη, κατατεθεῖσα καὶ καταχωρηθεῖσα παρ’ ὑμῖν ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. 279 ἐρώτησις, ἀναφορικῶς μὲ τὴν ἠλεκτροδότησιν τῶν Κοινοτήτων Ἁγίου Κωνσταντίνου καὶ Ἁγίου Γεωργίου, νὰ ἀνακοινώσωμεν τὰ ἀκόλουθα: Ἡ ὑπὸ τῆς Δ.Ε.Η. ἠλεκτροδότησις ταυτοχρόνως ὁλοκλήρου τῆς χώρας δὲν εἶναι δυνατὴ ἕνεκεν οἰκονομικῶν καὶ τεχνικῶν λόγων καὶ ὡς ἐκ τούτου, κατ’ ἐφαρμογὴν τοῦ γενικοῦ προγράμματος ἐξηλεκτρισμοῦ τῆς χώρας, προβαίνει αὕτη εἰς τὴν ἐπέκτασιν τῶν δικτύων διανομῆς ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας πρὸς ἠλεκτροδότησιν νέων περιοχῶν, βάσει τῶν, καθ’ ἕκαστον ἔτος, ἐξευρισκομένων πιστώσεων διὰ τὸν ἀνωτέρω σκοπὸν ἐν συνδυασμῷ πρὸς τὴν οἰκονομικήν, ἀποδοτικότητα τὴν προσδοκωμένην ἐκ τῶν νέων τούτων ἐπεκτάσεων. Ἡ ἠλεκτροδότησις τῶν κοινοτήτων Ἁγίου Κωνσταντίνου καὶ Ἁγίου Γεωργίου Παρνασσίδος, κατ’ ἐφαρμογὴν τῆς ἀνωτέρω ἀρχῆς, δὲν προβλέπεται, ὅτι θὰ καταστῇ δυνατὴ εἰς τὸ ἐγγὺς μέλλον, λόγῳ τοῦ ἀσυμφόρου δικτύου ἀποδοτικότητος αὐτῶν καὶ ἐκ τοῦ γεγονότος, ὅτι προηγοῦνται ἕτεραι Κοινότητες μὲ εὐνοϊκωτέρους δείκτας ἀποδοτικότητος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 9 Δεκεμβρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Ν. ΜΑΡΤΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Σπυρίδη, Α. Παπαθανασίου καὶ Π. Καπνίση. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9572)2.9.60 ἐγγράφου ὑμῶν, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. Δ. 6051)5.9.60 ἐγγράφου τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν, ἡ ἀπὸ 26.8.60 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Σπυρίδη κλπ. (ἀριθ. βιβλ. ἐρωτήσεων 312), σχετικῶς μὲ τὸν τρόπον ἐπαναλειτουργίας τῶν λιγνιτωρυχείων Σερρῶν Περδικάρη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα, ἀπὸ πλευρᾶς Ὑπουργείου Βιομηχανίας. Ἡ ἐπιχείρησις λιγνιτωρυχείων Σερρῶν Περδικάρη, λόγῳ κακῆς διαχειρίσεως ὑπὸ τῶν μεταλλειοκτητῶν ἐπιχειρηματιῶν αὐτῆς, ἐβαρύνθη μὲ μεγάλας ὀφειλὰς πρὸς ΟΧΟΑ, ΙΚΑ καὶ ἄλλους πιστωτὰς καὶ τούτου ἕνεκεν περιῆλθεν οὐσιαστικῶς αὕτη εἰς κατάστασιν πτωχεύσεως. Τῆς ἀδυναμίας διὰ τὴν ἐκπλήρωσιν τῶν δημιουργηθεισῶν ὑποχρεώσεων ἐπηκολούθησαν ἀπεργίαι τῶν ἐν τῷ λιγνιτωρυχείῳ ἐργαζομένων ὑπερτριακοσίων ἐργατοτεχνιτῶν, προκαλέσασαι κοινωνικὸν σάλον. Τὸ θέμα τοῦτο σοβαρῶς ἀπησχόλησε τὰς ἁρμοδίας Ὑπηρεσίας τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου καὶ ὡς μόνη καὶ ἀποτελεσματικὴ λύσις ἐκρίθη ἡ χρηματοδότησις τῆς ὑπὸ ἀναγκαστικὸν διαχειριστὴν ἐπιχειρήσεως καὶ ἡ ἐπαναλειτουργία τοῦ λιγνιτωρυχείου. Ἡ λύσις αὕτη, ἄλλωστε, ὑπῆρξε κοινὸν αἴτημα ὅλων τῶν ἐργατικῶν ἐπαγγελμάτων καὶ ἐπιστημονικῶν Ὀργανώσεων τοῦ Νομοῦ Σερρῶν, ὡς καὶ τοῦ Ἐργατοϋπαλληλικοῦ Κέντρου τοῦ Νομοῦ Θεσσαλονίκης. Αἰτήσει τῶν δανειστῶν καὶ κατὰ τὴν ὑπὸ τοῦ νόμου προβλεπομένην διαδικασίαν, ὡρίσθη διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 56)60 ἀποφάσεως τοῦ Προέδρου Πρωτοδικῶν Σερρῶν ἀναγκαστικὸς διαχειριστὴς τοῦ λιγνιτωρυχείου ὁ Σταμάτης Γηρούς. Τὰ μέτρα, ἅτινα ἐλήφθησαν πρὸς διασφάλισιν τῶν ἔναντι τῆς ἐπιχειρήσεως Περδικάρη ἀπαιτήσεων τῶν ΟΧΟΑ, ΙΚΑ καὶ ἄλλων πιστωτῶν, ὡς καὶ ὁ τρόπος ἐξοφλήσεως τοῦ χορηγηθέντος δανείου, ἀναγραφόμενα ἐν ὑπομνήματι τοῦ ὡς ἄνω ἀναγκαστικοῦ διαχειριστοῦ καὶ ἐν ἐκθέσει τοῦ μεταλλειολόγου μηχανικοῦ Ι. Κ. Στεφανάκη, ἐτέθησαν ὑπ’ ὄψιν τῆς ἐξ Ὑπουργῶν Οἰκονομικῆς Ἐπιτροπῆς, ὡς καὶ τοῦ Ὀργανισμοῦ Ἀπασχολήσεως καὶ Ἀσφαλίσεως Ἀνεργίας, διὰ τὴν ἔγκρισιν τῆς χορηγήσεως τοῦ αἰτηθέντος δανείου. Ἐπιπροσθέτως, ὁ ἀναγκαστικὸς διαχειριστὴς ὑποβάλλει εἰς τὸν Πρόεδρον Πρωτοδικῶν Σερρῶν ἀνὰ τρίμηνον σχετικὰς καταστάσεις κινήσεως τοῦ λιγνιτωρυχείου, ὁ δὲ τρόπος διαθέσεως τῶν κερδῶν καθορίζεται ὑπὸ τοῦ αὐτοῦ Προέδρου Πρωτοδικῶν ἵνα οὕτω τῇ ἐπιβλέψει τῆς Δικαστικῆς Ἀρχῆς, διασφαλισθῇ ἡ ἱκανοποίησις τῶν ἀπαιτήσεων τῶν πιστωτῶν. Ὡς πρὸς τὰς μηχανικὰς ἐγκαταστάσεις καὶ τὸν τεχνικὸν ἐξοπλισμὸν τοῦ λιγνιτωρυχείου πλήρεις καταστάσεις τῶν ἐν αὐτῷ ὑπαρχόντων μηχανημάτων εὑρίσκονται εἰς τὸν Ο.Χ. Ο.Α. καὶ Ἐθνικὴν Τράπεζαν, ἐπὶ τῆς ἐποχῆς δὲ τῆς ἀναγκαστικῆς διαχειρίσεως διὰ τῶν μηχανικῶν Πανᾶ (ΟΧΟΑ) καὶ Σακελλαρίου (Ἐθν. Κτηματ. Τράπεζα) δὶς ἐγένετο ἐπαλήθευσις τῆς ὑπάρξεως αὐτῶν ἐν τῷ λιγνιτωρυχείῳ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 3 Δεκεμβρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Ν. ΜΑΡΤΗΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Πρίφτη καὶ Ι. Δραγονέτη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. πρωτ. 9548)2.9.60 ἐγγράφου ὑμῶν, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἀντίγραφον τῆς, πρὸς τὸ Προεδρεῖον τῆς Βουλῆς κατατεθείσης καὶ καταχωρηθείσης ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. ἐρωτ. 287 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Πρίφτη καὶ Ι. Δραγονέτη, σχετικῶς μὲ τὴν φημολογουμένην ἄρσιν ἀπαλλαγῆς ἐκ τοῦ φόρου κύκλου ἐργασιῶν τῶν μικρῶν βυρσοδεψιῶν, τῶν ὁποίων ἡ ἑξαμηνιαία παραγωγὴ δὲν ὑπερβαίνει τὰς 11.000 ὀκάδας δερμάτων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Τὸ ὡς ἄνω θέμα ἀπησχόλησε ἡμᾶς ἐπὶ μακρόν, ἤδη δὲ τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν πρόκειται νὰ ἀποφασίσῃ σχετικῶς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Δεκεμβρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Ν. ΜΑΡΤΗΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Η. Ἠλιοῦ, Σ. Ἠλιοπούλου καὶ Β. Ἐφραιμίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12650)10203)24.11.60 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ παρ’ ὑμῖν κατατεθεῖσα καὶ ὑπ’ αὔξοντα ἀριθ. 901 καταχωρηθεῖσα ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Η. Ἠλιοῦ, Σ. Ἠλιοπούλου καὶ Β. Ἐφραιμίδη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: 1) Ἡ διαπραγμάτευσις διὰ τὴν ἐξαγορὰν τῆς Ἠλεκτρικῆς Ἑταιρείας Ἀθηνῶν–Πειραιῶς (Η.Ε.Α.Π.) ἀνετέθη εἰς Ἐπιτροπὴν ἧς προήδρευσεν ὁ Ἀντιπρόεδρος τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου τοῦ Κράτους κ. Μιχαὴλ Σταυρόπουλος. 2) Διάδοχος τῆς Η.Ε.Α.Π. εἶναι ἡ Δημοσία Ἐπιχείρησις Ἠλεκτρισμοῦ (Δ.Ε.Η.) ὑπὲρ ἧς πραγματοποιεῖται ἡ ἐξαγορὰ συμφώνως πρὸς τὸ ἄρθρον 16 τοῦ νόμου 3523) 1956. 3) Ἡ συμμετοχὴ εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν τοῦ τέως Ὑπουργοῦ, δικηγόρου κ. Μιχ. Πεσματζόγλου, ἐγένετο ἄνευ ἀμοιβῆς. Οὗτος οὐδεμίαν σχέσιν ἔχει μετὰ τῆς Δ.Ε.Η., ἡ δὲ ἀφιλοκερδὴς προσφορὰ ὑπηρεσίας του εἶναι ἀξία παντὸς ἐπαίνου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Δεκεμβρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Ν. ΜΑΡΤΗΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Σπηλιοπούλου καὶ Δ. Παπαθανασοπούλου. Ἔχομεν τὴν τιμὴν εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10588) 1960 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἐν ἀντιγράφῳ ἡ ὑπὸ τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Σπηλιοπούλου καὶ Δ. Παπαθανασοπούλου κατατεθεῖσα καὶ καταχωρηθεῖσα παρ’ ὑμῖν ἐρώτησις ἀναφορικῶς μὲ τὴν ἠλεκτροδότησιν τῆς Κοινότητος Σκεπαστοῦ–Καλαβρύτων, νὰ ἀνακοινώσωμεν τὰ ἀκόλουθα: Ἡ ἠλεκτροδότησις τῆς Κοινότητος Σκεπαστοῦ Καλαβρύτων συμπεριελήφθη εἰς τὸ πρόγραμμα ἐπεκτάσεων διανομῆς τοῦ προσεχοῦς ἔτους 1961. Αἱ προϋποθέσεις ὑπὸ τὰς ὁποίας θὰ καταστῇ δυνατὴ ἡ ἐν λόγῳ ἠλεκτροδότησις ἐγνωστοποιήθησαν εἰς τὴν ἐνδιαφερομένην Κοινότητα διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 81523)60 ἐγγράφου τῆς Δ.Ε.Η. Ἐν Ἀθήναις τῇ 9 Δεκεμβρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Ν. ΜΑΡΤΗΣ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Καθαροσπόρη, Π. Καπνίση, Α. Τσιάντου, Α. Μπριλλάκη, Κ. Κωνσταντάρα, Π. Γλιγλῆ, Ι. Ζαΐμη καὶ Κ. Δεσποτοπούλου. Ἐπὶ τῆς ἐν τῇ περιλήψει ἐρωτήσεως διαβιβασθείσης ὑμῖν διὰ τοῦ ἐν ἐπικεφαλίδι ἐγγράφου σας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ σᾶς γνωρίσωμεν, ὅτι ἡ εἰσαγωγὴ παλαμίδων ρυθμίζεται καθ’ ἕκαστον ἔτος κατὰ τρόπον, ὥστε ἀφ’ ἑνὸς μὲν νὰ μὴ δημιουργοῦνται θέματα εἰς βάρος τῆς Ἑλληνικῆς Ἁλιευτικῆς ἰχθυοπαραγωγῆς, ἀφ’ ἑτέρου δέ, νὰ καλύπτωνται ἔνιαι ἀνάγκαι εἰς πρώτην ὕλην τῶν Ἑλληνικῶν Βιομηχανιῶν κονσερβῶν καὶ βιοτεχνῶν ἁλιπάστων καὶ αἱ σχετικαὶ ἀνάγκαι τῆς καταναλώσεως. Οὕτω ἡ εἰσαγωγὴ παλαμίδων ἐκ Τουρκίας περιορίζεται εἰς τοὺς 1.600 τόννους περίπου καὶ ἐπιτρέπεται μόνον ἐφ’ ὅσον αὗται χρησιμοποιοῦνται διὰ τὴν κατασκευὴν κονσερβῶν καὶ λακέρδας ἐν ἅλμῃ ἢ ἐλαίῳ κατὰ τοὺς μῆνας Νοέμβριον μέχρι καὶ Φεβρουάριον καὶ ἐφ’ ὅσον ἡ Ἑλληνικὴ Ἁλιεία δὲν δύναται νὰ προσφέρῃ τὰς ἀπαιτουμένας εἰς τοῦτο ποσότητας, γεγονὸς σύνηθες, δεδομένου, ὅτι αἱ παλαμίδαι ἐμφανίζονται εἰς τὰς Ἑλληνικὰς περιοχὰς εἰς ἀξιόλογα σμήνη ἀνὰ 4ετίαν ἢ 6ετίαν. Κατὰ τὸ τρέχον ἔτος ἐνεφανίσθησαν μέχρι τοῦδε μικρὰ σμήνη παλαμίδων, ἀλλὰ αἱ ἁλιευόμεναι ποσότητες δὲν δύνανται νὰ καλύψουν πλήρως τὰς ἀνάγκας εἰς πρώτην ὕλην τῶν προαναφερθεισῶν βιομηχανιῶν καὶ βιοτεχνιῶν, δεδομένου, ὅτι ἀπορροφῶνται ὑπὸ τῆς καταναλώσεως ὡς νωπαὶ καὶ εἰς συμφερούσας τιμὰς διὰ τοὺς ἰχθυοπαραγωγοὺς καὶ ἁλιεργάτας αἰσθητῶς ἀνωτέρας ἀπὸ αὐτὰς τὰς ὁποίας θὰ ἠδύνατο νὰ πληρώνουν αἱ προαναφερθεῖσαι βιομηχανίαι καὶ βιοτεχνίαι, ὥστε νὰ μὴ ἐπηρεασθῇ δυσμενῶς τὸ κόστος τῶν προϊόντων τούτων μὲ συνέπειαν τὴν ὕψωσιν τῶν τιμῶν εἰς τὴν ἀγοράν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 9 Δεκεμβρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Ν. ΜΑΡΤΗΣ

ζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Ρήγα, Α. Τσιάρα, Ε. Γιαρένη καὶ Κ. Τσιγάρα. Ἔχομεν τὴν τιμὴν εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11007)60 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἐν ἀντιγράφῳ ἡ ὑπὸ τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Ρήγα, Α. Τσιάρα, Ε. Γιαρένη καὶ Κ. Τσιγάρα, κατατεθεῖσα καὶ καταχωρηθεῖσα παρ’ ὑμῖν ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. 595 ἐρώτησις, ἀναφορικῶς μὲ τὴν ἠλεκτροδότησιν τοῦ Νομοῦ Χαλκιδικῆς, νὰ ἀνακοινώσωμεν τ’ ἀκόλουθα: Ἡ Δ.Ε.Η. εἰς ἐκτέλεσιν τοῦ γενικοῦ προγράμματος ἐξηλεκτρισμοῦ τῆς Χώρας, προβαίνει εἰς τὴν ἐπέκτασιν τῶν δικτύων διανομῆς πρὸς ἠλεκτροδότησιν νέων περιοχῶν, βάσει τῶν ἐξευρισκομένων καὶ δυναμένων νὰ διατεθῶσιν ὑπ’ αὐτῆς καθ’ ἕκαστον ἔτος πιστώσεων, διὰ τὸν ἀνωτέρω σκοπὸν ἐν συνδυασμῷ πρὸς τὸν δείκτην ἀποδοτικότητος τὴν προσδοκωμένην ἐκ τῶν νέων τούτων ἐπεκτάσεων. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἠλεκτροδότησιν τοῦ Νομοῦ Χαλκιδικῆς προβλέπεται ἡ ἐκ τοῦ νεοκατασκευασθέντος Ὑποσταθμοῦ 150)15 KV Σταγείρων ἐξυπηρέτησις κατ’ ἀρχὴν τόσον τῆς κωμοπόλεως Ἀρναίας, ἥτις ἐξυπηρετεῖται σήμερον ὑπὸ τοπικοῦ σταθμοῦ παραγωγῆς, ὅσον καὶ τῶν πέριξ κειμένων Κοινοτήτων Παλαιοχωρίου, Νεοχωρίου, Σταγείρων, Στρατονίκης, Στρατωνίου καὶ Μεγάλης Παναγίας. Ἡ κατασκευὴ τῶν ἀπαιτηθησομένων πρὸς τὸν σκοπὸν αὐτὸν ἐπεκτάσεων τοῦ δικτύου διανομῆς ἐκ τοῦ Ὑποσταθμοῦ Σταγείρων θὰ ἔχῃ ὁλοκληρωθῆ ἐντὸς τοῦ πρώτου ἑξαμήνου τοῦ προσεχοῦς ἔτους 1961. Διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν τῆς ἑτέρας περιοχῆς τοῦ Νομοῦ Χαλκιδικῆς προβλέπεται ἡ κατασκευὴ δευτέρου Ὑποσταθμοῦ παρὰ τὴν θέσιν Ἅγιος Πρόδρομος, ἡ ἔναρξις λειτουργίας τοῦ ὁποίου ἔχει προγραμματισθῆ διὰ τὸ ἔτος 1962. Ἐκ τοῦ δευτέρου τούτου Ὑποσταθμοῦ τῆς Χαλκιδικῆς, θέλουσι ἐξυπηρετηθῆ κατ’ ἀρχὴν αἱ κωμοπόλεις Πολυγύρου καὶ Νέων Μουδανιῶν, αἵτινες ἐξυπηρετοῦνται σήμερον ὑπὸ τοπικῶν σταθμῶν παραγωγῆς, ἐν συνεχείᾳ δὲ θέλουσι ἐξυπηρετηθῆ προοδευτικῶς βάσει τοῦ ὑπὸ τῆς Δ.Ε.Η. ἀκολουθουμένου προγράμματος καὶ αἱ πέριξ αὐτῆς κείμεναι περιοχαί. Ἐν Ἀθήναις τῇ 9 Δεκεμβρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Ν. ΜΑΡΤΗΣ

ηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Καθαροσπόρη καὶ Π. Καπνίση. Ἔχομεν τὴν τιμὴν εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7815)60 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἐν ἀντιγράφῳ ἡ ὑπὸ τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Καθαροσπόρη καὶ Π. Καπνίση κατατεθεῖσα καὶ καταχωρηθεῖσα παρ’ ὑμῖν ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. 149 ἐρώτησις ἀναφορικῶς μὲ τὴν ἠλεκτροδότησιν φρεάτων περιοχῆς Ψαχνῶν, νὰ ἀνακοινώσωμεν τὰ ἀκόλουθα: Αἱ ἁρμόδιαι ὑπηρεσίαι τῆς Δ.Ε.Η. ἀπὸ τοῦ ἔτους 1957 προέβησαν εἰς τὴν ὁριστικὴν μελέτην ἠλεκτροδοτήσεως εἰς τὴν περιοχὴν Ψαχνῶν περίπου 440 φρεάτων συγκεκροτημένων εἰς 10 ὁμάδας. Πρὸς τούτοις οἱ ἐνδιαφερόμενοι ἰδιοκτῆται τῶν ἐν λόγῳ φρεάτων ἐνημερώθησαν ἐπανειλημμένως ὑπὸ τῆς Δ.Ε.Η. διὰ τὴν ἐκπλήρωσιν τῶν οἰκονομικῶν προϋποθέσεων, ὅσον ἀφορᾷ τὴν κατασκευὴν τοῦ ἔργου. Δέον νὰ σημειωθῇ, ὅτι ἀπὸ τὴν δαπάνην ἐπεκτάσεως ἡ Δ.Ε.Η. ἐπωμίζεται μὲ ποσὸν ἀνάλογον πρὸς τὰ ἐκ ταύτης προσδοκώμενα ἀκαθάριστα ἔσοδα ἐκ καταναλώσεως ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας τοῦ ἐνδεχομένως ἐπὶ πλέον ποσοῦ τῆς δαπάνης καταβαλλομένου ὑπὸ τῶν ἐνδιαφερομένων μέσῳ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης εἰς ὀκτὼ (8) ἐτησίας ἀτόκους δόσεις. Ὑπὸ τῶν ὑπηρεσιῶν τῆς Δ.Ε.Η. κατεβλήθησαν ἐπίμονοι προσπάθειαι ὅπως συμφωνήσουν οἱ ἐνδιαφερόμενοι διὰ τὴν κατασκευὴν τοῦ ἔργου ἠλεκτροδοτήσεως ὡς ἑνιαίου, οὕτως ἡ δαπάνη τούτου καὶ συνεπῶς, ἡ βαρύνουσα τοὺς ἐνδιαφερομένους συμμετοχὴ περιορισθῇ εἰς τὸ ἐλάχιστον. Ἀτυχῶς ἐκ τῶν 440 ὡς ἄνω φρεάτων ἐνδιεφέρθησαν τελικῶς μόνον οἱ ἰδιοκτῆται 35 φρεάτων, ἅτινα καὶ ἠλεκτροδοτήθησαν. Ἡ Δ.Ε.Η. τελεῖ ἐν ἀναμονῇ, ὅτι καὶ οἱ λοιποὶ ἰδιοκτῆται φρεάτων ἢ ἔστω μέγα μέρος τούτων θὰ ἐνδιαφερθοῦν διὰ τὴν κατὰ τὴν προσεχῆ ἀρδευτικὴν περίοδον ἠλεκτροδότησίν των. Ἐν Ἀθήναις τῇ 30 Δεκεμβρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Ν. ΜΑΡΤΗΣ

θʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Τσιάρα, Ι. Γιαλώφα, Δ. Μερλοπούλου, Η. Σκυλλάκου, Κ. Τσιγάρα, Ν. Κιτσίκη καὶ Σ. Καρασάββα. Ἔχομεν τὴν τιμὴν εἰς ἀπάντησιν τῶν ὑπ’ ἀριθ. 10551) 1960 καὶ 10560)60 ὑμετέρων ἐγγράφων δι’ ὧν διεβιβάσθησαν ἐν ἀντιγράφῳ αἱ, ὑπὸ τῶν βουλευτῶν ἀφ’ ἑνὸς κ. κ. Α. Τσιάρα, Ι. Γιαλώφα, Δ. Μερλοπούλου καὶ Η. Σκυλλάκου, καὶ ἀφ’ ἑτέρου Κ. Τσιγάρα, Ν. Κιτσίκη, Σ. Καρασάββα, κατατεθεῖσαι καὶ καταχωρηθεῖσαι παρ’ ὑμῖν ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. ἀντιστοίχως 453 καὶ 464 ἐρωτήσεις ἀναφορικῶς μὲ τὴν κατασκευὴν ἐν γένει τοῦ Ὑδροηλεκτρικοῦ Ἐργοστασίου Ἐδεσσαίου, νὰ ἀνακοινώσωμεν τὰ ἀκόλουθα: Ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν ὑπῆρχεν ἀπόφασις τῆς ἐκμεταλλεύσεως τῶν ὑδάτων τοῦ ποταμοῦ Ἐδεσσαίου διὰ τῆς κατασκευῆς ὑδροηλεκτρικοῦ Ἐργοστασίου παραγωγῆς ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας. Ἡ παροῦσα ὅμως Κυβέρνησις μετέβαλε ταύτην εἰς πραγματικότητα, προγραμματίσασα τὴν κατασκευὴν τοῦ ἐν λόγῳ ἐργοστασίου μεταξὺ τῶν ἔργων τοῦ δευτέρου πενταετοῦς ἐνεργειακοῦ προγράμματος τῆς χώρας, ἐνδιαφερομένης ζωηρῶς διὰ τὴν, ὅσον τὸ δυνατὸν ταχυτέραν ἀποπεράτωσιν τῆς κατασκευῆς καὶ ἔναρξιν λειτουργίας αὐτοῦ. Διὰ τῆς κατασκευῆς τοῦ ἔργου τούτου ἐνισχύεται ἡ παραγωγὴ ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας πρὸς ἱκανοποίησιν τῶν συνεχῶς αὐξανομένων ἀναγκῶν τῆς χώρας εἰς ἠλεκτρικὴν ἐνέργειαν, προωθεῖται ὁ ἐκσυγχρονισμὸς τῆς βιομηχανίας ἰδιαιτέρως τῆς πόλεως Ἐδέσσης ὡς καὶ ἡ ἀνάπτυξις γενικώτερον τῆς βιομηχανίας τῆς χώρας. Ἐξ ἄλλου οὐ μόνον δὲν παραβλάπτεται ἡ τουριστικὴ ἐμφάνισις τῆς πόλεως Ἐδέσσης καὶ ἡ ἀξία τῶν καταρρακτῶν της, ἀλλὰ δύναται νὰ λεχθῇ, ὅτι βελτιοῦται αὕτη, οὔτε δὲ θίγεται τὸ ὑφιστάμενον καθεστὼς ἀρδεύσεων εἰς τὴν περιοχὴν Λόγγου καθόσον προβλέπεται ἐκ τῆς μελέτης ἡ λῆψις μέτρων διὰ τὴν ἀποκατάστασιν ὅλων τῶν ὑδατικῶν δικαιωμάτων τῆς περιοχῆς ταύτης. Εἰδικώτερον ἡ Δ.Ε.Η. 1) θὰ διαθέτῃ διὰ τὴν λειτουργίαν τοῦ μεγάλου καταράκτου ποσότητα ὕδατος 16 ἕως 18.000.000 κυβικὰ μέτρα κατ’ ἔτος, ἡ δὲ περιοδικὴ ρύθμισις λειτουργίας τούτου θέλει ἀποφασισθῆ ἀπὸ συμφώνου μετὰ τοῦ Δήμου Ἐδέσσης. 2) Θὰ διατηρήσῃ τὴν ἐντὸς τῆς πόλεως μικρὰν πτῶσιν διὰ κατασκευῆς δύο μικρῶν λιμνῶν ἀνάντη καὶ κατάντη τῆς πτώσεως, ἐξασφαλιζομένης τεχνικῶς τῆς λειτουργίας δι’ εἰδικῆς ἠλεκτρικῆς ἐγκαταστάσεως. 3) Θὰ μεριμνήσῃ διὰ τὴν δαπάναις αὐτῆς κάλυψιν τῶν ἐκ τῆς κατασκευῆς τοῦ νέου Υ. Η. ἐργοστασίου ἀχρηστευομένων διωρύγων ἐντὸς τῆς πόλεως Ἐδέσσης καὶ διαμόρφωσιν τούτων εἰς ὁδούς, διατηρουμένου κατὰ τὸ δυνατὸν τοῦ τουριστικοῦ ἐνδιαφέροντος τῆς πόλεως. 4) Δαπάναις ταύτης θὰ ἀποκαταστήσῃ καὶ θὰ ἐξωραΐσῃ τὰς περιοχὰς τῶν πάρκων Κιουπρὶ καὶ Μεγάλου Καταρράκτου, οὕτως ὥστε τὰ νέα στοιχεῖα τοῦ Υ.Η. Ἔργου νὰ συνδυασθοῦν μετὰ τῶν ἐν λόγῳ πάρκων διὰ νὰ ἀποτελέσουν ἑνιαῖον σύνολον ἀπὸ αἰσθητικῆς ἀπόψεως. 5) Θὰ ἠλεκτροφωτίσῃ τὰ ἐπὶ μέρους στοιχεῖα τῆς νέας ὑδροηλεκτρικῆς ἐγκαταστάσεως ὡς διωρύγων προσαγωγῆς, καταρράκτου, ἀγωγοῦ πτώσεως ἐργοστασίου κλπ. Ἡ μελέτη τῶν ἀνωτέρω πολεοδομικῶν θεμάτων ἀνετέθη ἤδη εἰς εἰδικὸν πολεοδόμον, διὰ τὴν ἀρτιωτέραν ἀντιμετώπισιν τοῦ τεχνικοῦ τούτου θέματος καὶ μὲ προσπάθειαν διατηρήσεως, κατὰ τὸ δυνατόν, τοῦ σημερινοῦ τοπικοῦ χαρακτῆρος τῆς πόλεως Ἐδέσσης. Τέλος, ὡς πρὸς τὴν δεξαμενὴν ρυθμίσεως κατόπιν τῶν διεξαχθεισῶν μετὰ τοῦ Δήμου συζητήσεων καὶ τῆς διαταχθείσης ὑπ’ αὐτοῦ ἐπιθυμίας, ἡ Δ.Ε.Η. ἀναπροσήρμοσε τὰ σχέδια ὡς πρὸς τὸ σημεῖον τοῦτο, ἐτοποθέτησε δὲ τὴν δεξαμενὴν φορτίσεως εἰς τὴν ἀρχὴν τοῦ πάρκου. Ἡ λύσις αὕτη εἰς οὐδὲν σημεῖον θίγει τὸ ὑφιστάμενον πάρκον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 31 Δεκεμβρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Ν. ΜΑΡΤΗΣ

ιʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Ἐφραιμίδη, Δ. Κελτεμλίδη καὶ Ε. Γιαρένη. Ἔχομεν τὴν τιμὴν εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1107) 60 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἐν ἀντιγράφῳ ἡ, ὑπὸ τῶν βουλευτῶν κ. κ. Β. Ἐφραιμίδη, Δ. Κελτεμλίδη καὶ Ε. Γιαρένη, κατατεθεῖσα καὶ καταχωρηθεῖσα παρ’ ὑμῖν ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. 534 ἐρώτησις σχετικῶς μὲ δαπάνας περιπτέρου Ἐκθέσεως Θεσσαλονίκης ὑπὸ τῆς ΔΕΗ ν’ ἀνακοινώσωμεν, ὅτι αἱ πραγματοποιηθεῖσαι δαπάναι κατασκευῆς τοῦ περιπτέρου τῆς ΔΕΗ εἰς τὴν 25ην Δ.Ε.Θ. εὑρίσκονται ἐντὸς τῶν ὑπὸ τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου ἐγκριθέντων κονδυλίων, ἤτοι δραχ. 2.430.000 διὰ δαπάνας κτιριακῶν καὶ ἄλλων κατασκευῶν καὶ δραχ. 1.370.000 διὰ δαπάνας ἐκθεμάτων καὶ λειτουργίας ἐν γένει τοῦ περιπτέρου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 30 Δεκεμβρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Ν. ΜΑΡΤΗΣ

ιαʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Σωτηρίου, Π. Καπνίση καὶ Γ. Κατσίμπα. Ἔχομεν τὴν τιμὴν εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12247) 60 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἐν ἀντιγράφῳ ἡ, ὑπὸ τῶν βουλευτῶν κ. κ. Κ. Σωτηρίου, Π. Καπνίση καὶ Γ. Κατσίμπα, κατατεθεῖσα καὶ καταχωρηθεῖσα παρ’ ὑμῖν ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. 817, ἐρώτησις ἀναφορικῶς μὲ τὴν ἐξαγορὰν τῆς ἠλεκτρικῆς ἐπιχειρήσεως Κοινότητος Ἁγίου Στεφάνου, νὰ ἀνακοινώσωμεν τὰ ἀκόλουθα: Ἡ ἐξαγορὰ τῆς Ἠλεκτρικῆς ἐπιχειρήσεως Κοινότητος Ἁγίου Στεφάνου Ἀττικῆς, ὑπὸ τῆς ΔΕΗ, θέλει ἀντιμετωπισθῆ ἐν τῷ συνόλῳ ὁμοῦ μετὰ τῶν λοιπῶν ἠλεκτρικῶν ἐπιχειρήσεων Κοινοτήτων περιοχῆς Ἀττικῆς, αἵτινες σήμερον ἐξυπηρετοῦνται ὑπὸ τοπικῶν ἐπιχειρήσεων, εἰς ἃς προμηθεύει ἠλεκτρικὴν ἐνέργειαν ἡ ἐξαγορασθεῖσα ἤδη ΗΕΑΠ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 30 Δεκεμβρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Ν. ΜΑΡΤΗΣ

ιβʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Τούμπα. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ἀπὸ 12.12.60 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Τούμπα καταχωρηθείσης ὑπ’ ἀριθ. 1061 εἰς τὸ βιβλίον ἐρωτήσεων τῆς Βουλῆς καὶ διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 67)36 τῆς 4.1.1961 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: 1) Διὰ τῶν ὑπ’ ἀριθ, 184 τῆς 1.12.60 καὶ ὑπ’ ἀριθ. 186 τῆς 6.12.60 πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, δημοσιευθεισῶν εἰς τὰ ὑπ’ ἀριθ. 192 καὶ 193 φύλλα Αον τεῦχος τῆς Ἐφημερίδος τῆς Κυβερνήσεως, ἐλήφθη μέριμνα διὰ τὴν συνέχισιν τῆς ἀσφαλίσεως τοῦ προσωπικοῦ τῆς ὑπὸ τῆς ΔΕΗ ἐξαγορασθείσης ΗΕΑΠ, ὡς τὸ προϋφιστάμενον Ταμεῖον Ἀσφαλίσεως ΗΕΑΠ καὶ ΕΗΕ, ὡς καὶ διὰ τὴν ἐπιβίωσιν τοῦ Ταμείου τούτου διὰ τῆς ἐξασφαλίσεως τῶν πόρων αὐτοῦ. Αἱ πράξεις αὗται θέλουσιν ὑποβληθῆ εἰς τὴν Βουλὴν πρὸς κύρωσιν διὰ νόμου. 2) Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἀσφάλισιν τοῦ λοιποῦ προσωπικοῦ τῆς ΔΕΗ διετάχθη ἤδη καὶ καταρτίζεται ἀναλογιστικὴ μελέτη, μετὰ τὴν ὑποβολὴν τῆς ὁποίας θὰ ληφθῇ σχετικὴ ἀπόφασις. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Ἰανουαρίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Ν. ΜΑΡΤΗΣ

ιγʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τῆς διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι εἶναι ἀδικαιολόγητος ἡ διαμαρτυρία τοῦ Συλλόγου Ἐλευθέρων Ἁλιέων ἡ «Ἀνάληψις» (Μεσολογγίου), πρῶτον μέν, καθ’ ἃ ἔχομεν ὑπ’ ὄψιν, θέμα ὁλικῆς ἀποξηράνσεως τῆς λιμνοθαλάσσης Μεσολογγίου Αἰτωλικοῦ, δὲν ὑπάρχει καὶ δεύτερον, διότι διὰ τῆς ἀποφασισθείσης ἀποξηράνσεως 2.500 στρεμμάτων τοῦ Ἰχθυοτροφείου Κλείσοβα ἐκ τοῦ συνόλου τῶν 28.000 στρεμμάτων αὐτῆς, ὄχι μόνον βλάβη δὲν πρόκειται νὰ προκύψῃ ἐκ τούτου, ἀλλὰ ἀντιθέτως βελτίωσις αὐτοῦ θὰ ἐπιτευχθῇ. Διότι, διὰ τῶν ἔργων τὰ ὁποῖα θὰ κατασκευασθῶσι πρὸς ἄρδευσιν τῆς ἀποξηρανθησομένης περιοχῆς, θὰ καταστῇ δυνατὴ ἡ προσαγωγὴ γλυκέων ὑδάτων εἰς τὸ ἰχθυοτροφεῖον, ἐξ ὧν θὰ ἐπέλθῃ βελτίωσις τῶν ὑδροβιολογικῶν συνθηκῶν αὐτοῦ καὶ αὔξησις τῆς παραγωγῆς του σημαντική, χωρὶς νὰ ἀποκλείεται τοιαύτη μέχρι ποσοστοῦ 100%. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Ἰανουαρίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Ν. ΜΑΡΤΗΣ

ιδʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Η. Σκυλλάκου, Α. Τσιάρα, Δ. Μερλοπούλου καὶ Ι. Γιαλώφα. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10848) 1960 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἐν ἀντιγράφῳ ἡ ὑπὸ τῶν βουλευτῶν κ.κ. Η. Σκυλλάκου, Α. Τσιάρα, Δ. Μερλοπούλου καὶ Ι. Γιαλώφα, κατατεθεῖσα καὶ καταχωρηθεῖσα παρ’ ὑμῖν ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. 507 ἐρώτησις, ἀναφορικῶς μὲ τὴν παροχὴν ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας εἰς τὴν βιομηχανίαν ἀλουμινίου καὶ τὸν ἐξηλεκτρισμὸν τῆς ὑπαίθρου, νὰ ἀνακοινώσωμεν τὰ ἀκόλουθα: Ἡ σύμβασις περὶ παροχῆς ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας εἰς τὴν βιομηχανίαν ἀλουμινίου, οὐδεμίαν δύναται νὰ ἔχῃ ἀνασταλτικὴν ἐπίδρασιν ἐπὶ τῆς ἱκανοποιήσεως τῶν λοιπῶν ἀναγκῶν τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, αἵτινες θὰ ἐξυπηρετοῦνται καὶ εἰς τὸ μέλλον κανονικῶς, γενικώτερον δὲ ἐπὶ τοῦ ἐξηλεκτρισμοῦ τῆς χώρας, δοθέντος, ὅτι ἡ διατεθησομένη διὰ τὴν βιομηχανίαν ἀλουμινίου ποσότης ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας θὰ παραχθῇ ὑπὸ δύο νέων ὑδροηλεκτρικῶν ἔργων ἐπὶ τοῦ ποταμοῦ Ἀχελώου συνολικῆς ἐγκατεστημένης ἰσχύος 160 χιλ. KW καὶ ἱκανότητος ἐτησίας παραγωγῆς ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας ἐξ 830 ἑκατ. KWH. Σημειοῦμεν ἐν προκειμένῳ, ὅτι ἡ Ἐπαρχιακὴ Ἑλλὰς ἐστερεῖτο ἐν τῇ οὐσίᾳ ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας μόνον 300 περίπου πόλεις καὶ χωρία ἠλεκτροφωτίζονται μέσῳ τοπικῶν μικρῶν σταθμῶν παραγωγῆς, ἡ δὲ τιμὴ τῆς ὑπὸ τούτων παραγομένης ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας ἦτο πολὺ ὑψηλή, φθάνουσα εἴς τινας περιπτώσεις καὶ τὰς δέκα δραχμὰς ἀνὰ κιλοβατώραν καὶ ὡς ἐκ τούτου καθίστατο ἀνέφικτος ἡ χρησιμοποίησις τῆς ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας δι’ ἄρδευσιν ἢ λοιπὰς ἀγροτικὰς ἐφαρμογὰς ὑπὸ τοῦ Ἕλληνος ἀγρότου. Ἤδη, σήμερον, ἠλεκτροδοτοῦνται ἄνω τῶν 1.000 πόλεων καὶ χωρίων καὶ αἱ πωλήσεις ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας εἰς τὴν ἐπαρχιακὴν Ἑλλάδα, ἐνῷ τὸ 1954 ἀνήρχοντο εἰς 49.970.000 KWH, τὸ 1960 ἀνῆλθον εἰς 570 ἑκατ. KWH. Εἰδικώτερον, αἱ καταναλώσεις ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας διὰ γεωργικὴν χρῆσιν, ἐνῷ τὸ 1956 ἦσαν 1.494.000 KWH, τὸ 1960 ἀνῆλθον εἰς 19 ἑκατ. KWH μὲ μέσην τιμὴν δραχμ. 0,76 ἀνὰ κιλοβατώραν, ἥτις ἀντιστοίχως διὰ τὴν Γαλλίαν κατὰ τὸ 1959 ἦτο δραχ. 1.23. Πρὸς τούτοις, ἡ ἐπέκτασις τῶν δικτύων διὰ τὴν τροφοδότησιν δι’ ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας μὴ ἐξυπηρετουμένων περιοχῶν ἐκτελεῖται καθ’ ἅπασαν τὴν χώραν, βάσει ὑφισταμένου προγράμματος, ὡς ἐπίσης καὶ ἡ κατασκευὴ νέων κεντρικῶν σταθμῶν παραγωγῆς, οἵτινες θὰ διαθέσωσιν ὅλην τὴν ὑπ’ αὐτῶν παραχθησομένην ἐνέργειαν ἀκριβῶς διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τῶν παραγωγικῶν τομέων τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας. Εἰδικῶς, διὰ τὸν ἀγροτικὸν ἐξηλεκτρισμὸν προβλέπεται, ὅτι μέχρι τοῦ 1970 ἡ παραχθησομένη καὶ διατεθησομένη ἠλεκτρικὴ ἐνέργεια δι’ ἀγροτικὴν χρῆσιν θὰ ἀνέλθῃ εἰς 260 ἑκατ. KWH. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Ἰανουαρίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Ν. ΜΑΡΤΗΣ

ιεʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Ξενοδοχειάρη. Εἰς ἀπάντησιν τῶν διὰ τῶν ὑπ’ ἀριθ. πρωτ. 13437)9.12. 1960 καὶ 85)4.1.61 ὑμετέρων ἐγγράφων διαβιβασθεισῶν ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 1009 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Ξενοδοχειάρη καὶ ὑπ’ ἀριθ. 1081 ὁμοίας τοῦ βουλευτοῦ κ. Η. Σκυλλάκου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: 1. Διὰ τοῦ νέου Ὀργανισμοῦ τοῦ Ὑπουργείου οὐδόλως παραγκωνίζονται ἢ καταργοῦνται αἱ ἁρμοδιότητες τῶν τεχνικῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου, τὸ ἀντίθετον δὲ ἀκριβῶς γίνεται, οὕτως οἱ τομεῖς δραστηριότητος τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας διαιροῦνται κατὰ βιομηχανικοὺς κλάδους, ὧν προΐστανται τεχνικοί. 2. Ὁ νέος Ὀργανισμὸς προβλέπει ὅπως, οἱ διοικητικοὶ ὑπάλληλοι φυσικῷ τῷ λόγῳ προΐστανται τῶν ὑπηρεσιῶν ἐκείνων, διὰ τὰς ὁποίας ἡ ἐπιστημονική των κατάρτισις ἀποτελεῖ ἀναγκαίαν προϋπόθεσιν διὰ τὴν ἐπιτυχῆ λειτουργίαν τῶν ὑπηρεσιῶν τούτων. 3. Ἅπασαι αἱ Ὑπηρεσίαι τῆς Γενικῆς Διευθύνσεως Ἠλεκτρισμοῦ παραμένουν ὡς εἶχον, ὑπαχθεῖσαι εἰς τὴν Γενικὴν Διεύθυνσιν Βιομηχανίας, ἐν μέρει εἰς τὴν Γενικὴν Διεύθυνσιν Τεχνικῶν Ὑπηρεσιῶν εἰς ἣν ὑπήχθησαν μόνον αἱ ἀσχολούμεναι μὲ τὰς βιομηχανίας κατασκευῆς εἰδῶν ἐφαρμογῆς ἠλεκτρισμοῦ Ὑπηρεσίαι. Καὶ ἡ ἐποπτεία ἐπὶ τῆς ΔΕΗ καὶ τῶν Ἠλεκτρικῶν Ἐπιχειρήσεων κατ’ οὐδὲν μειοῦται ἀσκουμένη διὰ τοῦ αὐτοῦ, ὡς καὶ πρότερον τεχνικοῦ προσωπικοῦ. 4. Ἡ ὑπαγωγὴ ἁπασῶν τῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας εἰς τρεῖς Γενικὰς Διευθύνσεις, ὧν ἡ κάλυψις προβλέπεται εἴτε ἐκ τριῶν τεχνικῶν, εἴτε ἐκ δύο διοικητικῶν, ἀποτελεῖ ἀπαραίτητον προϋπόθεσιν διὰ τὴν ὑπὸ ἑνιαίαν διοίκησιν κατεύθυνσιν τῶν βιομηχανικῶν ἐνεργειακῶν καὶ μεταλλευτικῶν θεμάτων τῆς χώρας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 16 Ἰανουαρίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Ν. ΜΑΡΤΗΣ

ιστʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Σπηλιοπούλου, Μ. Σβώλου καὶ Ι. Εὐαγγελίδη. Εἰς ἀπάντησιν τῶν ὑπ’ ἀριθ. 8740)2.8.60 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἀναφορικῶς μὲ ἐρώτησιν βουλευτῶν κ. κ. Γ. Σπηλιοπούλου, Μ. Σβώλου καὶ Ι. Εὐαγγελίδη, σχετικὴν μὲ τὴν λειτουργίαν τοῦ ἐπὶ τῆς Λεωφόρου Συγγροῦ ἐργοστασίου τῆς Ἑταιρείας ΦΙΞ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: Πρόκειται περὶ παλαιοῦ καὶ σοβαροῦ ἐργοστασίου λειτουργοῦντος ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν ἐπὶ τῆς Λεωφόρου Συγγροῦ, εἰς τὸ ὁποῖον κατὰ καιροὺς ἔχουσι χορηγηθῆ διάφοροι ἄδειαι διαρρυθμίσεως καὶ ἐπεκτάσεως, μεταξὺ τῶν ὁποίων αἱ τελευταῖαι ἀφορῶσι κυρίως κτιριακὰς τοιαύτας. Τὸ ἐργοστάσιον τοῦτο, ὅσον ἀφορᾷ τὴν χορήγησιν τῶν ἐν λόγῳ ἀδειῶν, δὲν τυγχάνει εἰδικοῦ τινος προνομίου, αἱ δὲ χορηγηθεῖσαι ἄδειαι εἶναι σύμφωνοι πρὸς τὰς κειμένας διατάξεις. Αἱ ἄδειαι αὗται δὲν δίδουν τὸ δικαίωμα συγκεντρώσεως μεγάλου ἀριθμοῦ φορτηγῶν αὐτοκινήτων, τὰ ὁποῖα ἡ ἁρμοδία Ὑπηρεσία τῆς Τροχαίας Κινήσεως δύναται νὰ κατευθύνῃ κατὰ τὴν κρίσιν της. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Ἰανουαρίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Ν. ΜΑΡΤΗΣ

ιζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Κακογιάννη, Γ. Αὐγεροπούλου καὶ Μ. Χριστογεώργου. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12985) 1960 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἐν ἀντιγράφῳ ἡ ὑπὸ τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Κακογιάννη, Γ. Αὐγεροπούλου καὶ Μ. Χριστογεώργου κατατεθεῖσα παρ’ ὑμῖν ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. 947 ἐρώτησις, ἀναφορικῶς μὲ τὰς συχνὰς διακοπὰς ἠλεκτρικοῦ ρεύματος εἰς τὰς πόλεις Ἀγρινίου καὶ Μεσολογγίου, νὰ ἀνακοινώσωμεν τὰ ἀκόλουθα: Πρὸ τῆς ὑπὸ τῆς ΔΕΗ ἐξαγορᾶς τῶν ἐγκαταστάσεων τῶν τέως Ἠλεκτρικῶν Ἑταιρειῶν Ἀγρινίου καὶ Μεσολογγίου, αὗται εὑρίσκονται εἰς δυσμενῆ κατάστασιν ἀπὸ ἀπόψεως ἐπαρκείας ἰσχύος καὶ δικτύων διανομῆς. Ἀφ’ ἧς ὅμως αἱ ὡς ἄνω Ἠλεκτρικαὶ Ἐπιχειρήσεις ἐξηγοράσθησαν ὑπὸ τῆς ΔΕΗ, αὕτη προέβη εἰς τὰς ἀκολούθους βελτιώσεις: α) Εἰς τὴν πόλιν τοῦ Ἀγρινίου ἐγκατέστησε πέντε νέας μονάδας, εἰς τρόπον ὥστε ἡ ἰσχὺς τοῦ τοπικοῦ σταθμοῦ τῆς πόλεως ταύτης νὰ ἀνέλθῃ ἀπὸ 450 KW εἰς 1.800, δοθέντος δέ, ὅτι ἡ μεγίστη ζητηθεῖσα ἰσχὺς κατὰ μῆνα Νοέμβριον 1960 ἀνῆλθε μόνον εἰς 1050 KW προκύπτει, ὅτι ὁ σταθμὸς οὗτος ἔχει πλήρη ἐπάρκειαν ἰσχύος. β) Εἰς τὴν πόλιν τοῦ Μεσολογγίου ἐγένετο ἡ ἐγκατάστασις τεσσάρων νέων μονάδων παραγωγῆς ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας, εἰς τρόπον ὥστε νὰ ὑπάρχῃ σήμερον διατιθεμένη ἰσχὺς 890 KW, ἡ τοιαύτη δὲ ἐπάρκεια ἐπέτρεψεν ὄχι μόνον τὴν κάλυψιν τῶν τοπικῶν ἀναγκῶν τῆς πόλεως, ἀλλὰ καὶ τὴν ἐκ ταύτης τροφοδότησιν τοῦ Αἰτωλικοῦ καὶ Νεοχωρίου. Παραλλήλως μὲ τὴν ἐνίσχυσιν τῆς παραγωγῆς ἐσημειώθη μεγίστη πρόοδος εἰς τὰ δίκτυα ὑψηλῆς καὶ χαμηλῆς τάσεως τῶν ἐν λόγῳ δύο πόλεων, τόσον διὰ τῆς κατασκευῆς νέων γραμμῶν, ὅσον καὶ διὰ τῆς βελτιώσεως τῶν παλαιῶν. Τέλος, ἔχει συμπληρωθῆ μεγάλος ἀριθμὸς ἀλλαγῶν παλαιῶν ἐσωτερικῶν ἐγκαταστάσεων, οὕτως ὥστε νὰ εἶναι δυνατὴ ἡ ἀλλαγὴ τῆς τάσεως τῶν ἐγκαταστάσεων εὐθὺς ὡς αἱ πόλεις αὗται συνδεθοῦν μετὰ τοῦ ἐθνικοῦ δικτύου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Ἰανουαρίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Ν. ΜΑΡΤΗΣ

ιηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Σπηλιοπούλου καὶ Δ. Παπαθανασοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10585)6.10.60 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 495 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Σπηλιοπούλου καὶ Δ. Παπαθανασοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Τὰ τιμολόγια τῆς ΔΕΗ βασίζονται ἐπὶ τῆς παγκοσμίως σήμερον ἰσχυούσης εἰς τὰς πάσης φύσεως ἠλεκτρικὰς ἐκμεταλλεύσεις ἀρχῆς, καθ’ ἣν ἕκαστος καταναλωτὴς χρεοῦται διὰ τιμῆς ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας ἀντιστοίχου πρὸς τὰς ἀπαιτουμένας διὰ τὴν ἐξυπηρέτησίν του δαπάνας. Ὡς ἐκ τούτου, ἡ τιμὴ ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας εἶναι τόσον χαμηλοτέρα, ὅσον ἡ τάσις τροφοδοτήσεώς του εἶναι ὑψηλοτέρα καὶ ὅσον ὁ βαθμὸς χρησιμοποιήσεως ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας εἶναι ὑψηλότερος. Ἐπειδὴ ἐκ τῆς πιστῆς ἐφαρμογῆς τῆς ρηθείσης τεχνικοικονομικῆς ἀρχῆς θὰ προέκυπτε διὰ τὰς ὑπὸ χαμηλὸν βαθμὸν χρησιμοποιήσεως μικρὰς καταναλώσεις λίαν ὑψηλὴ τιμὴ ἐνεργείας εἰς τὰς τοιαύτας περιπτώσεις λογίζονται μειωμέναι δαπάναι ἔναντι τῶν πραγματικῶς ἀντιστοιχουσῶν διὰ μεταγωγῆς ἐπιβαρύνσεων, οὕτως ὥστε αἱ ἀντίστοιχοι ὑψηλαὶ τιμαὶ νὰ μειωθοῦν κατὰ τὸ δυνατόν. Τὰ οὕτω διηρθρωμένα τιμολόγια ΔΕΗ, τὰ ἀφορῶντα τοὺς ἐν τῇ ἐρωτήσει καταναλωτάς, ἔχουν ὡς ἑξῆς: α) Τὸ τιμολόγιον γενικῆς χρήσεως ἐφαρμοζόμενον εἰς καταστήματα βιοτεχνίας, βιομηχανίας κλπ., δίδει ἀνωτάτην τιμὴν 1.90 δραχ. WXB διὰ πολὺ μικρὰς καταναλώσεις. Ἡ τιμὴ αὕτη ἐλαττοῦται αὐξανομένου τοῦ βαθμοῦ χρησιμοποιήσεως μέχρι τῶν 60 περίπου λεπτῶν ἀνὰ WXB. β) Τὸ τιμολόγιον οἰκιακῆς χρήσεως δίδει ἀνωτάτην τιμὴν 1.90 δραχ. WXB μειουμένης προοδευτικῶς κατὰ κλιμάκια μέχρι τιμῆς κλιμακίου 700 λεπτῶν ἀνὰ ὡριαῖον χιλιοβὰττ (WXB). γ) Τὸ τιμολόγιον ἀρδεύσεως προβλέπον χρῆσιν ἐκτὸς ὡρῶν αἰχμῆς εἰδικῶς διηρθρωμένου πρὸς ἐξυπηρέτησιν τῶν ἀγροτῶν δίδει διὰ χαμηλὸν βαθμὸν χρησιμοποιήσεως ἀνωτάτην τιμὴν 90 λεπτῶν WXB. Ἡ τιμὴ αὕτη, αὐξανομένου τοῦ βαθμοῦ χρησιμοποιήσεως πίπτει μέχρις 60 λεπτὰ ἀνὰ ὡριαῖον χιλιοβάττ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 3 Ἰανουαρίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Ν. ΜΑΡΤΗΣ

III. Τοῦ Ὑπουργ. Συγκ. καὶ Δημ. Ἔργων αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11801)60 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 734 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, ἐν σχέσει μὲ τὴν χορήγησιν δελτίου ἐλευθέρας κυκλοφορίας ἐπὶ τῶν ἀστικῶν λεωφορείων εἰς τὸν Δημ. Σταθόπουλον, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι δὲν καθίσταται αὕτη δυνατή, καθ’ ὅσον δὲν προβλέπεται ἀπὸ τὰς διατάξεις τῆς κειμένης νομοθεσίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 2 Δεκεμβρίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Θ. Ι. ΚΟΝΙΤΣΑΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11864)60 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 745 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, ἐν σχέσει μὲ τὴν σύστασιν Ταχυδρομικοῦ Γραφείου εἰς τὴν Κοινότητα Ψαρρῶν τοῦ Νομοῦ Χίου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι δὲν ἀντιμετωπίζεται ἡ σύστασις τοῦ ἐν λόγῳ γραφείου, καθ’ ὅσον ἡ Κοινότης Ψαρρῶν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 346)6.10.59 ἀναφορᾶς της πρὸς τὴν Νομαρχίαν Χίου θεωρεῖ ἱκανοποιητικὴν τὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν κατοίκων τῆς Κοινότητος διὰ τοῦ ἤδη λειτουργοῦντος ἐν αὐτῇ Κοινοτικοῦ Ταχυδρομείου, εὑρίσκεται δὲ εἰς ἀδυναμίαν νὰ παραχωρήσῃ, συμφώνως τῷ νόμῳ 2045)52, δωρεὰν κατάλληλον οἴκημα ἐπὶ μίαν δεκαετίαν διὰ τὴν στέγασιν τοῦ Γραφείου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 7 Δεκεμβρίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Θ. Ι. ΚΟΝΙΤΣΑΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βαλούρδου. Ἔγγραφόν σας ὑπ’ ἀριθ. 13601)13.12.60 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 999 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βαλούρδου, ἐν σχέσει μὲ τοποθέτησιν ἐντόνου φωτισμοῦ εἰς τὰς διαβάσεις ἔνθα ὑπάρχουν ἀκίνητοι τροχονόμοι, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι τὸ ἐν λόγῳ θέμα δὲν εἶναι τῆς ἁρμοδιότητος τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Δεκεμβρίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Θ. Ι. ΚΟΝΙΤΣΑΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Γαρουφαλιᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ἀπὸ 24.11.1960 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 855 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Γαρουφαλιᾶ, ἐν σχέσει μὲ τὴν φορολογίαν τῶν αὐτοκινήτων ἀγόνων γραμμῶν τοῦ Νομοῦ Ἄρτης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν καὶ αὖθις τὰ ἀκόλουθα: Εἰς τὰ ὡς ἄνω αὐτοκίνητα ἐπετράπη, κατ’ ἐξαίρεσιν καὶ ὑπὸ τύπον ὅλως προσωπικὸν μέχρις ὅτου τὸ οἰκεῖον ΚΤΕΛ δρομολογήσῃ λεωφορεῖα, ἡ μεταφορὰ ἐπιβατῶν ἐπὶ κομίστρῳ πρὸς ἐξυπηρέτησιν τῶν ὀρεινῶν περιοχῶν τοῦ Νομοῦ Ἄρτης. Δοθέντος, ὅμως, ὅτι τὰ ἐν λόγῳ αὐτοκίνητα δὲν ἔχουσι χαρακτηρισθῆ ὡς λεωφορεῖα δημοσίας χρήσεως, φορολογοῦνται ἀναλόγως τῆς κατηγορίας εἰς ἣν ἀνήκουν. Παρὰ ταῦτα καὶ πρὸς διευκόλυνσιν τῶν ἰδιοκτητῶν τῶν αὐτοκινήτων ἀγόνων γραμμῶν, τὸ Ὑπουργεῖον Συγκοινωνιῶν, ἐν συνεννοήσει μὲ τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν, κατήρτισε διάταξιν νόμου, ἥτις θὰ περιληφθῇ εἰς σχετικὸν νομοσχέδιον, διὰ τῆς ὁποίας τὰ αὐτοκίνητα ταῦτα θὰ φορολογοῦνται ἀναλόγως τῶν θέσεων καθημένων ἐπιβατῶν, καθοριζομένων ὑπὸ τῆς ἁρμοδίας ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν, βάσει τῆς χωρητικότητος τοῦ ἁμαξώματος καὶ τῆς τεχνικῆς ἱκανότητος τοῦ ὀχήματος, διὰ τὸ χρονικὸν διάστημα ἰσχύος τῆς χορηγηθείσης ἀδείας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Δεκεμβρίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Θ. Ι. ΚΟΝΙΤΣΑΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Λ. Σαραφιανοῦ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12622)24.11.60 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 862 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Λ. Σαραφιανοῦ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: 1) Ὁ καθορισμὸς τῶν δρομολογίων τῶν λεωφορείων τῶν ΚΤΕΛ, ὡς καὶ αἱ ὧραι ἀναχωρήσεως καὶ ἀφίξεως αὐτῶν ἀνάγονται εἰς τὴν ἀποκλειστικὴν ἁρμοδιότητα τῶν Νομαρχῶν, βάσει τῶν διατάξεων τοῦ νόμου 32000)55 περὶ ἀποκεντρώσεως. 2) Διὰ τὴν ὑπέρβασιν τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ὑπὸ τῶν ὑπεραστικῶν λεωφορείων παραλαμβανομένων ἐπιβατῶν ἐξεδόθη ἐσχάτως ἡ ὑπ’ ἀριθ. 174671)5.8.60 ἀπόφασις τοῦ Ὑπουργείου (ἐπισυνάπτεται ἀντίγραφον) κοινοποιηθεῖσα τόσον εἰς τὰς Νομαρχίας, ὅσον καὶ τὰς Διοικήσεις Χωροφυλακῆς ἐντεταλμένους διὰ τὴν ἐφαρμογὴν τῶν ἀποφάσεων τοῦ Ὑπουργείου. 3) Μέχρι τοῦδε δὲν ὑπεβλήθη εἰς τὸ Ὑπουργεῖον καταγγελία τις περὶ αὐθαιρεσιῶν καὶ ὑπερβάσεων τοῦ 40οῦ Κ. Τ.Ε.Λ. Νομοῦ Χαλκιδικῆς, ἢ περὶ κακῆς ἐκτελέσεως ὑπ’ αὐτοῦ τῆς συγκοινωνίας εἰς τὴν περιοχὴν Χαλκιδικῆς. Πλὴν ἐξ ἀφορμῆς τῆς ὡς ἄνω ἐρωτήσεως ἐγένετο ἡ δέουσα ἐνέργεια πρὸς τὴν Νομαρχίαν καὶ τὴν Διοίκησιν Χωροφυλακῆς διὰ τὴν λῆψιν τῶν δεόντων μέτρων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Δεκεμβρίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Θ. Ι. ΚΟΝΙΤΣΑΣ

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΝ ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΙΩΝ

ΚΑΙ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΕΡΓΩΝ

Ἀριθ. Πρωτ. 174671. Πρὸς Ἅπαντα τὰ Κ.Τ.Ε.Λ. Ὑπεραστικῶν Γραμμῶν τῆς Χώρας «Περὶ παραλαβῆς ἐπιβατῶν πέραν τοῦ ἐπὶ τῆς ἀδείας κυκλοφορίας ἀναγραφομένου ἀριθμοῦ θέσεων ἐπιβατῶν ὑπὸ τῶν λεωφορείων». Ἔχοντες ὑπ’ ὄψιν: 1) Σχετικὰς ἀναφορὰς ἐνίων ΚΤΕΛ. δι’ ὧν αἰτοῦνται ὅπως τὰ λεωφορεῖα τῶν 32 θέσεων τύπου Ε παραλαμβάνωσιν ἐπιβάτας, πέραν τοῦ ἐπὶ τῆς ἀδείας κυκλοφορίας ἀναγραφομένου ἀριθμοῦ θέσεων ἐπιβατῶν ἐκ τῶν ἐνδιαμέσων πόλεων καὶ χωρίων. 2) Τὰς κειμένας τῆς περὶ τῶν διὰ τῶν λεωφορείων αὐτοκινήτων συγκοινωνιῶν νομοθεσίας διατάξεις καὶ τὸ ὑπ’ ἀριθ. 34 ἄρθρον τοῦ Ν. Διατάγματος 3334)55. 3) Τὸ γεγονός, ὅτι ἡ ἀκριβὴς τήρησις τῶν δρομολογίων, ἡ τήρησις λογικῆς μέσης ταχύτητος πορείας, ἡ ἀποφυγὴ ὑπερβάσεως τοῦ μεγίστου ἐπιτρεπομένου ὁρίου ἐπιβατῶν, εἶναι ἀπαραίτητα διὰ νὰ καταστῇ τὸ ταξείδιον ἀσφαλὲς καὶ ἄνετον καὶ εὐχάριστον ἐντελλόμεθα, ὅπως τηρῆτε ἀπαρεγκλίτως τὰς καθοριζομένας διατάξεις, δι’ ὧν ἀπαγορεύεται οἱαδήποτε ὑπερφόρτωσις τῶν λεωφορείων πέραν τοῦ ἐπὶ τῆς ἀδείας κυκλοφορίας ἀναγραφομένου ἀριθμοῦ θέσεων ἐπιβατῶν, ἐπιτρεπομένης μόνον κατ’ ἐξαίρεσιν καὶ προσωρινῶς τῆς παραλαβῆς ἐπιβατῶν πέραν τοῦ ἀριθμοῦ τούτου ἐκ τῶν ἐνδιαμέσων πόλεων καὶ χωρίων καὶ μέχρι 4 τὸ πολὺ διὰ τὰ ὑπεραστικὰ λεωφορεῖα τῶν μέχρις 20 θέσεων, 6 διὰ τὰ λεωφορεῖα τῶν ἄνω θέσεων καὶ 4 διὰ τὰ 32 θέσεων λεωφορεῖα τύπου Ε. Αἱ οἰκεῖαι ἀρχαί, πρὸς ἃς κοινοποιεῖται ἡ παροῦσα, παρακαλοῦνται διὰ τὰ καθ’ ἑαυτάς, ὡς πρὸς τὴν πιστὴν ἐφαρμογὴν ταύτης ἀναφέρουσαι ταῖς οἰκείαις Νομαρχίαις καὶ ἡμῖν ἑκάστην παράβασιν, διὰ τὴν ἐπιβολὴν τῶν ὑπὸ τοῦ νόμου προβλεπομένων κυρώσεων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Αὐγούστου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Θ. Ι. ΚΟΝΙΤΣΑΣ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Αὐγεροπούλου, Ν. Κιτσίκη, Μ. Σβώλου, Δ. Γιαχνῆ καὶ Ι. Εὐαγγελίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11439)4.10.60 ἐγγράφου ὑμῶν, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ κατατεθεῖσα ὑμῖν καὶ καταχωρηθεῖσα ὑπ’ αὔξ. ἀριθμὸν βιβλ. ἐρωτήσεων 679)1960 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Αὐγεροπούλου, Ν. Κιτσίκη κλπ., ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ σᾶς γνωρίσωμεν, ὅτι: 1) Δὲν εὑρίσκεται κατατεθειμένον πρὸς συζήτησιν ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, νομοσχέδιον «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ σχεδίων πόλεων διατάξεων, ἐπιβολῆς φόρων ἐπὶ τῶν αὐθαιρέτων κτισμάτων καὶ κυρώσεων κατὰ τῶν αὐθαιρέτως οἰκοδομούντων», καὶ 2) Ἡ ζητουμένη ἐπέκτασις τοῦ ρυμοτομικοῦ σχεδίου ἐν συνεχείᾳ τοῦ ὑφισταμένου σχεδίου τοῦ Δήμου Περιστερίου ἀπὸ τῆς ὁδοῦ Εὐριπίδου, δὲν κρίνεται ἐπὶ τοῦ παρόντος ἐνδεδειγμένη. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Δεκεμβρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΓΚΙΚΑΣ

ζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Η. Μπρεδήμα. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 13438)10859 ἀπὸ 9ης Δεκεμβρίου ἐ.ἔ. ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1012 ἐ.ἔ. ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Η. Μπρεδήμα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Πέραν τῶν δύο βεβαιώσεων τοῦ Πολεοδομικοῦ Γραφείου Ἀθηνῶν–Προαστείων, σχετικῶς μὲ χῶρον εἰς Κοινότητα Ἡλιουπόλεως, ὑπάρχει καὶ τρίτον ἐπὶ τῆς ὑποθέσεως ἔγγραφον τοῦ Π.Γ.Α.Π. τὸ ὑπ’ ἀριθ. 11875)19. 3.58, τὸ ὁποῖον ὡς μεταγενέστερον εἶναι καὶ τελικὸν καὶ διὰ τοῦ ὁποίου ἡ ὑπηρεσία ἀναφερομένη εἰς τὰς δύο προηγουμένας βεβαιώσεις καὶ παρέχουσα περαιτέρω διευκρινίσεις ἐπ’ αὐτῶν βεβαιοῖ καὶ αὖθις, ὅτι ὁ περὶ οὗ πρόκειται χῶρος εἶναι κοινόχρηστος. Ὅσον ἀφορᾷ εἰς τὸ δεύτερον ἐρώτημα, ὁ ἐρωτῶν θὰ ἠδύνατο νὰ ἀρυσθῇ τὰς πληροφορίας του ἐκ τῆς ἁρμοδίας ὑπηρεσίας τῆς Κοινότητος Ἡλιουπόλεως. Συνημμένως, ἐπισυνάπτομεν ἀντίγραφον τοῦ ὡς ἄνω μνημονευομένου ἐγγράφου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 30 Δεκεμβρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΓΚΙΚΑΣ

Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1068)17.3.58 ὑμετέρου ἐγγράφου, διὰ τοῦ ὁποίου ζητεῖτε νὰ σᾶς διευκρινίσωμεν, ἐὰν ὁ εἰς τὰς ὑπ’ ἀριθ. 304)3.1.58 καὶ 1247)17.1.58 βεβαιώσεις ἡμῶν καθοριζόμενος χῶρος εἶναι ἢ οὐ κοινόχρηστος, γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι ὁ χῶρος οὗτος εἶναι κοινόχρηστος, πρᾶγμα καθ’ ὅπερ ἐβεβαιώσαμεν διὰ τῆς πρώτης τῶν ἀνωτέρω βεβαιώσεων. Ἡ ὡς ἄνω ἰδιότης τοῦ κοινοχρήστου δὲν καταργεῖται διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1247)17.1.58 ἡμετέρας βεβαιώσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 19 Μαρτίου 1958 Ὁ Προϊστάμενος τοῦ Π.Γ.Α.Π.

Μ. ΜΑΚΡΗΣ

Ἐπιθεωρητὴς Δ. Ε. ηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Κελτεμλίδη, Κ. Τσιγάρα, Β. Ἐφραιμίδη, Ε. Γιαρένη, Γ. Εὐαγγέλου καὶ Α. Λασκαρίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11876)7.11.60 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ κοινοποιήσωμεν ὑμῖν ἐν ἀντιγράφῳ τὸ ὑπ’ ἀριθ. 64158)7.11.60 ἔγγραφον ἡμῶν πρὸς τὴν Πανελλήνιον Ἕνωσιν Ὑπομηχανικῶν Ε.Μ.Π., ἀφορῶν τὴν αὐτὴν ἀκριβῶς ὑπόθεσιν καὶ προκληθὲν κατόπιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 03684)20.10.60 ἐγγράφου τοῦ κ. Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Νοεμβρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΓΚΙΚΑΣ

Εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 483)1.10.60 ὑμετέρας ἀναφορᾶς πρὸς τὸν κ. Ἀντιπρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως διαβιβασθείσης ὑμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 03684 ἐγγράφου του γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι τὰ ἐν τῷ συνημμένῳ ταύτῃ ψηφίσματι τῶν πτυχιούχων Ὑπομηχανικῶν Ε.Μ.Π. Μακεδονίας–Θράκης ἀναφερόμενα αἰτήματα ὑμῶν τὰ ἀναγόμενα εἰς τὴν ἡμετέραν ἁρμοδιότητα, θέλουσι κριθῆ παρ’ ἡμῶν μετὰ πάσης δυνατῆς εὐμενείας καὶ ἀντικειμενικότητος. Συγκεκριμένως, γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι: 1) Προκειμένου περὶ τῆς διὰ νόμου ρυθμίσεως τοῦ θέματος τῆς ἀσκήσεως τοῦ ἐπαγγέλματος τοῦ πτυχιούχου Ὑπομηχανικοῦ Ε.Μ.Π., ἐζητήσαμεν ἤδη ἐγγράφως τὰς ἀπόψεις τῶν ἁρμοδίων Ὑπηρεσιῶν, ἵνα ἔχωμεν ὑπ’ ὄψιν καὶ ταύτας, κατὰ τὴν κατάρτισιν τοῦ σχετικοῦ νομοσχεδίου. 2) Τὸ θέμα ἐντάξεως τῶν ἀποφοίτων τῶν Ἐπαρχιακῶν Σχολῶν Ὑπομηχανικῶν εἰς τὸ Τ.Σ.Μ.Ε.Δ.Ε. καὶ τῆς συμμετοχῆς ἀντιπροσώπων ὑμῶν εἰς τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον τούτου θέλει ἀπασχολήσει ἡμᾶς κατὰ τὴν τελικὴν διαμόρφωσιν τοῦ ὑπὸ κατάθεσιν εἰς τὴν Βουλὴν τελοῦντος σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τῶν περὶ Ταμείου Συντάξεων Μηχανικῶν Ἐργοληπτῶν Δημοσίων Ἔργων κειμένων διατάξεων». Ἐν Ἀθήναις τῇ 7 Νοεμβρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΓΚΙΚΑΣ

IV. Ὑπουργεῖον Βορ. Ἑλλάδος αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9245)24.8.60 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ κατατεθεῖσα πρὸς ὑμᾶς ὑπ’ ἀριθ. 239 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, περὶ μὴ μεταβάσεως ὑπαλλήλων Κοινωνικῆς Προνοίας εἰς χωρίον Ν. Ἀπολλωνίας πρὸς ἐξέτασιν τῶν ἐκ τοῦ σεισμοῦ ζημιῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ ἀποστείλωμεν συνημμένως ἓν ἀντιγράφῳ σχετικῆς ὑπ’ ἀριθ. 99547)15.9.60 ἀναφορᾶς τῆς Νομαρχίας Θεσσαλονίκης Ὑπηρεσίας Κέντρου Κοιν. Προνοίας, πρὸς ἐνημέρωσίν σας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Δεκεμβρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς Βορείου Ἑλλάδος

Α. ΘΕΟΛΟΓΙΤΗΣ

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΝΟΜΑΡΧΙΑ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

Ἀριθ. Πρωτ. 99547. Ἀναφέρομεν σχετικῶς μὲ σεισμοπαθεῖς Κοινότητος Ν. Ἀπολλωνίας. Πρὸς Τὸν κ. Ὑπουργὸν Βορείου Ἑλλάδος Ἐνταῦθα Εἰς ἐκτέλεσιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 19186)2.9.1960 ὑμετέρας διαταγῆς, λαμβάνομεν τὴν τιμὴν νὰ ἀναφέρωμεν, ὅτι, ὡς προκύπτει ἐκ τῶν παρ’ ἡμῖν στοιχείων, τὴν 14.7.60 μετέβη εἰς τὴν Κοινότητα Ν. Ἀπολλωνίας Ἐπιτροπὴ ἐξ εἰδικῶν μηχανικῶν 1) Παν. Χατζῆ (Πολεοδομικοῦ Γραφείου) καὶ 2) Ἀστερίου Μουτσούδη (τοῦ Γραφείου Νομ)κοῦ Θεσσαλονίκης), ἥτις ἐπὶ τόπου ἐξήτασε τὰς προξενηθείσας ζημίας εἰς τὴν ἀνωτέρω Κοινότητα καὶ διεπίστωσε τὰ κάτωθι: Καταρρεύσεις οἰκημάτων 8. Ἐπικινδύνως ἑτοιμόρροπα 6. Σοβαραὶ ζημίαι 6. Κατόπιν νεωτέρας ἀναφορᾶς τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος καὶ διὰ νεωτέρας διαταγῆς τοῦ κ. Νομάρχου Θεσσαλονίκης ἐγένετο καὶ νέα μετάβασις τῆς ἁρμοδίας Ἐπιτροπῆς καὶ ἐξηκριβώθησαν αἱ κάτωθι ζημίαι εἰς τὴν Κοινότητα Ν. Ἀπολλωνίας μετὰ τοῦ Σ)σμοῦ Κοκκαλοῦς. 1) Ν. Ἀπολλωνίας, ἐπικινδ. ἑτοιμ. 1, σοβαρ. ζημίαι 12. 2) Συν)σμὸς Κοκκαλοῦς, ἐπικινδ. ἑτοιμ. 2, σοβ. ζημ. 5. Ἐκ τῶν ἀποσταλεισῶν ἡμῖν 63 σκηνῶν παρὰ τῆς ἁρμοδίας Διευθύνσεως τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας ἐχορηγήθησαν εἰς τὴν ἀνωτέρω Κοινότητα, δυνάμει ἐγγράφου σημειώματος τοῦ κ. Γεν. Γραμματέως τοῦ Ὑπουργείου Βορείου Ἑλλάδος 5 σκηναὶ πρὸς στέγασιν τῶν σεισμοπαθῶν οἰκογενειῶν μέχρις ἀφίξεως καὶ ἑτέρων τοιούτων, αἵτινες καὶ ἐζητήθησαν παρὰ τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας. Κατόπιν τούτου, φρονοῦμεν, ὅτι ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κοινότητος ἀδίκως παραπονεῖται διὰ τὴν μὴ ἐπίσκεψιν εἰς τὴν Κοινότητα τοῦ ἁρμοδίου συνεργείου. Ἐν Θεσσαλονίκῃ τῇ 15 Σεπτεμβρίου 1960 Ὁ Διευθυντὴς κ.α.α.

Κ. ΚΥΛΙΚΑΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Κεραμιτσιόγλου, Ὀρ. Ἀντώνογλου καὶ Α. Λασκαρίδη. Ἐν συνεχείᾳ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12802)28.11.60 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ κατατεθεῖσα πρὸς ὑμᾶς ὑπ’ ἀριθ. 909 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Θ. Κεραμιτσιόγλου κλπ. «περὶ ὑδρεύσεως τῆς Κοινότητος Ἑλληνοχωρίου», ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ ἀποστείλωμεν συνημμένως ἀντίγραφον τῆς σχετικῆς ὑπ’ ἀριθ. 49106)15.11.60 ἀναφορᾶς τῆς Νομαρχίας Ἕβρου, πρὸς ἐνημέρωσίν σας. Ἐν Θεσσαλονίκῃ τῇ 28 Δεκεμβρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΘΕΟΛΟΓΙΤΗΣ

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΝΟΜΑΡΧΙΑ ΕΒΡΟΥ

Ἀριθ. Πρωτ. 49106. Πρὸς Τὸ Ὑπουργεῖον Βορείου Ἑλλάδος Θεσσαλονίκην Εἰς ἐκτέλεσιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 21738)7.12.60 διαταγῆς ὑμῶν, ἐπανυποβάλοντες δὲ τὴν ἀποσταλεῖσαν ἡμῖν ἐρώτησιν ἐν τῇ Βουλῇ, λαμβάνομεν τὴν τιμὴν νὰ ἀναφέρωμεν ὑμῖν, ὅτι: 1) Κατὰ τὸ τέλος ἔτους 1958 εἶχεν ὑποβληθῆ εἰς τὴν Βουλὴν ἐρώτησις ὑπ’ ἀριθ. 706 τοῦ βουλευτοῦ Ἕβρου κ. Ι. Τριανταφυλλίδη, ἀφορῶσα θέματα ὑδρεύσεως πλειόνων συνοικισμῶν τοῦ Νομοῦ, ἐν οἷς καὶ τοῦ συνοικισμοῦ Θυρέας. 2) Μεταφέρομεν ἐν συνεχείᾳ τὴν δοθεῖσαν τότε ἐπὶ τῆς ἐρωτήσεως ἀπάντησιν διὰ τῆς 37609)58)13.1.1959 ἡμετέρας. στ) Θυρέας–Ἔργον ὑδρεύσεως τοῦ ἐν λόγῳ οἰκισμοῦ εἶχεν ἀναγραφῆ εἰς τὸ πρόγραμμα Μ.Κ.Ε. 1957, πλήν, οἱ ἐνδιαφερόμενοι κάτοικοι ἀπὸ τὸν μεταβάντα πρὸς σύνταξιν τῆς μελέτης τεχνικόν, ἐζήτησαν ὅπως μὴ ἐπιληφθῇ τοῦ θέματος, προτιμήσαντες χρηματοδότησιν τοῦ ἔργου κατασκευῆς τῆς ὁδοῦ ἀπὸ τοῦ χωρίου των πρὸς τὴν ἐθνικὴν ὁδόν. Ἐν τοσούτῳ, εἰς τὸ πρόγραμμα μικρῶν ἐξυγιαντικῶν ἔργων 1959 εἶχε προγραμματισθῆ ἡ προστασία δύο φρεάτων ἐν τῷ συνοικισμῷ. 3) Εἰς ὅ,τι ἀφορᾷ τὴν τελευταίαν παράγραφον τὴν ἀφορῶσαν προστασίαν δύο φρεάτων ἐν τῷ οἰκισμῷ διευκρινίζεται, ὅτι ταῦτα ἐξετελέσθησαν εἰς τὴν ἕδραν τῆς Κοινότητος καὶ ὄχι εἰς τὸν συνοικισμὸν Θυρέας. 4) Περαίνοντες, σημειοῦμεν, ὅτι θέμα ὑδρεύσεως, ὑφίσταται βεβαίως καὶ εἰς τὸν συνοικισμὸν Θυρέας, ὄχι ὅμως μὲ τὴν προβαλλομένην ὀξύτητα. Ἐν πάσῃ δὲ περιπτώσει, δὲν ἐξεδηλώθη ἐπ’ αὐτοῦ τὸ ἐνδιαφέρον τῆς Κοινότητος καὶ τῶν ἰδίων τῶν κατοίκων. Ἐν Ἀλεξανδρουπόλει τῇ 15 Δεκεμβρίου 1960

Ὁ Νομάρχης

Γ. ΚΑΜΠΑΝΗΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Κωνσταντάρα, Α. Λασκαρίδη καὶ Γ. Εὐαγγέλου. Ἐν συνεχείᾳ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12653)24.11.60 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ κατατεθεῖσα εἰς ὑμᾶς ὑπ’ ἀριθ. 894 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Κωνσταντάρα καὶ λοιπῶν «περὶ ἀμέσου χορηγήσεως πιστώσεων διὰ τὴν ἐπέκτασιν τοῦ διδακτηρίου τοῦ Προφήτου Ἠλία», ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ ἀποστείλωμεν συνημμένως ἀντίγραφον τῆς σχετικῆς ὑπ’ ἀριθ. 40438)15.12.60 ἀναφορᾶς τῆς Νομαρχίας Καβάλας πρὸς ἐνημέρωσίν σας. Ἐν Θεσσαλονίκῃ τῇ 28 Δεκεμβρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς Βορείου Ἑλλάδος

ΑΥΓ. ΘΕΟΛΟΓΙΤΗΣ

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΝΟΜΑΡΧΙΑ ΚΑΒΑΛΑΣ

ΑΡΙΘ. ΠΡΩΤ. 40.438.

Πρὸς Τὸ Ὑπουργεῖον Βορείου Ἑλλάδος Θεσσαλονίκην Λαμβάνω τὴν τιμήν, κατόπιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 894 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κωνσταντάρα κλπ., ν’ ἀναφέρω ὑμῖν τὰ ἑξῆς: α) Τὸ δημοτικὸν σχολεῖον, ὑπὸ τὴν ἐπωνυμίαν «14ον Δημοτικὸν Σχολεῖον Καβάλας», τῆς συνοικίας τοῦ Προφήτου Ἠλιοῦ, ἔχει ὀργανικότητα τριθεσίου τοιούτου. β) Τοῦτο στεγάζεται ἐντὸς ἰδίου διδακτηρίου τύπου 3)ξίου (3 αἴθουσαι διδασκαλίας). Ἀνηγέρθη δὲ κατὰ τὸ ἔτος 1934. Ἡ κατάστασίς του εἶναι ἱκανοποιητική. Κατὰ τὸ σχολικὸν ἔτος 1957 ἐχορηγήθη παρὰ τοῦ Νομαρχιακοῦ Ταμείου Καβάλας, εἰς τὸ Σχολικὸν Ταμεῖον τοῦ Σχολείου, πίστωσις ἐκ 10.000 δραχμῶν πρὸς ἐπισκευὴν τοῦ διδακτηρίου. γ) Διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 10)27.7.60 πράξεως τοῦ Περιφερειακοῦ Ὑπηρεσιακοῦ Συμβουλίου Στοιχειώδους Ἐκπαιδεύσεως Νομοῦ Καβάλας, ὡς καὶ προγενεστέρων ἐτῶν ὁμοίων, προὐτάθη ἡ προαγωγὴ τοῦ ἐν λόγῳ 14ου Δημοτικοῦ Σχολείου Καβάλας ἀπὸ 3θεσίου εἰς 5θέσιον, διότι κατὰ τὴν τελευταίαν τριετίαν εἶχεν ἀριθμὸν μαθητῶν κατὰ μέσον ὅρον 186, ἤτοι 200 τὸ σχολικὸν ἔτος 1957–58, 202 τὸ σχολικὸν ἔτος 1958–59 καὶ 156 τὸ σχολικὸν ἔτος 1959–60. Κατὰ τὸ τρέχον ὅμως σχολικὸν ἔτος, 1960–61, ἐνεγράφησαν εἰς τὸ δημοτικὸν τοῦτο σχολεῖον μόνον 138 μαθηταί. δ) Διὰ τὴν ἐπέκτασιν τοῦ τύπου 3)ξίου διδακτηρίου τοῦ ὡς ἀνωτέρω δημοτικοῦ σχολείου, ἀπαιτεῖται, κατὰ πρῶτον, προαγωγὴ τοῦ σχολείου. Δὲν παραλείπω ν’ ἀναφέρω ὑμῖν, ὅτι διὰ τῶν διατιθεμένων πιστώσεων εἰς τὸ καθ’ ἡμᾶς Νομαρχιακὸν Ταμεῖον πρὸς ἀνέγερσιν, ἐπέκτασιν καὶ ἀποπεράτωσιν διδακτηρίων, ἀντιμετωπίζομεν, ὡς εἶναι φυσικόν, τὰς πλέον ἐπειγούσης φύσεως διδακτηριακὰς ἀνάγκας. Ἐὰν διατεθῶσιν ἡμῖν περισσότεραι, διὰ τὰς διδακτηριακὰς ἀνάγκας, πιστώσεις, συντόμως θὰ εὑρεθῶμεν εἰς τὴν εὐχάριστον θέσιν νὰ καλύψωμεν τὴν διδακτηριακὴν τοιαύτην τοῦ 14ου Δημοτικοῦ Σχολείου Καβάλας, συνοικίας Προφήτου Ἠλιοῦ, οὐχὶ ἄλλωστε τόσον σοβαράν. Ἐν Θεσσαλονίκῃ τῇ 15 Δεκεμβρίου 1960

Ὁ Νομάρχης

Θ. ΜΠΑΓΛΑΝΕΑΣ

§5Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ. Μόλις αὐτὴν τὴν στιγμὴν διενεμήθη ἡ ἡμερησία διάταξις διὰ τὴν αὐριανὴν συνεδρίασιν καὶ περιέχει συνήθη νομοθετικὴν ἐργασίαν, ἐνῷ εἶναι γνωστόν, ὅτι ἡ Τετάρτη ἔχει ἀφιερωθῆ κατὰ καθιερωθεῖσαν κοινοβουλευτικὴν συνήθειαν, εἰς ἐπανεξέτασιν περὶ ἀκυρώσεως ἢ τροποποιήσεως νομοθετικῶν διαταγμάτων τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος, τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ ἔρχωνται κατ’ ἀπόλυτον προτεραιότητα πρὸς συζήτησιν, ἐὰν ἤθελεν ὑποβληθῆ πρὸς τοῦτο πρότασις ἐντὸς τριμήνου ἀπὸ τῆς ἐνάρξεως τῶν ἐργασιῶν τῆς Βουλῆς. Εἶναι γνωστόν, ὅτι ἐκ τῶν 4 προτάσεων, αἱ ὁποῖαι ὑπεβλήθησαν πρὸς ἐπανεξέτασιν σχετικῶν νομοθετικῶν διαταγμάτων, μία πρότασις, διὰ τὴν ὁποίαν ἐνδιεφέρετο ἡ Κυβέρνησις καὶ ἰσχυροὶ οἰκονομικοὶ παράγοντες, εἰσήχθη πρὸς συζήτησιν ἀφοῦ ἐγένετο μὲ κινηματογραφικὴν ταχύτητα ὅλη ἡ ἀπαιτουμένη διαδικασία. Μετὰ ταῦτα, τρεῖς σπουδαιόταται προτάσεις, ἐκ τῶν ὁποίων ἡ μία ἀφορῶσα τὸ ΙΚΑ καὶ ἐν τῷ μεταξὺ ἐμεσολάβησαν τὰ γνωστὰ θλιβερὰ ἐπεισόδια καὶ ἡ ἄλλη ἀφορῶσα τὴν Νέαν Ἀγρέξ, δὲν εἰσήχθησαν εἰς τὰς ἁρμοδίας Κοινοβουλευτικὰς Ἐπιτροπὰς παρὰ τὰς ἐπιστολὰς τὰς ὁποίας ἀπηυθύναμεν πρὸς τὸ Προεδρεῖον καὶ τοῦτο ἐγένετο οὐχὶ ἄνευ εὐθύνης τοῦ Προεδρείου. Συνεπεία τούτου εἶναι, ἡ Τετάρτη νὰ μὴ διατεθῇ διὰ τὴν ἐπανεξέτασιν νομοθετικῶν διαταγμάτων κατὰ παράβασιν ρητῆς διατάξεως τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος. Παρακαλῶ τὸν κ. Πρόεδρον νὰ λάβῃ τὰ ἐνδεικνυόμενα μέτρα διὰ νὰ λειτουργήσῃ καὶ τὸ Σύνταγμα καὶ ὁ Κανονισμὸς τῆς Βουλῆς.

§6ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε βουλευτὰ Λέσβου, ἐπὶ τῶν τριῶν προτάσεων διὰ τὰς ὁποίας ὡμιλήσατε, βάσει τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος, αἱ ὁποῖαι καὶ ἐκκρεμοῦν, γνωρίζετε καλῶς, ὅτι ἡ πρώτη κατετέθη εἰς τὰς 12 Δεκεμβρίου 1960, ὀλίγας δηλαδὴ ἡμέρας πρὸ τῆς λήξεως τῶν ἐργασιῶν τῆς Βουλῆς λαβούσης χώραν τὴν 17 Δεκεμβρίου αἱ δὲ ἄλλαι δύο κατετέθησαν εἰς τὰς 10 Ἰανουαρίου, ὀλίγας δηλαδὴ ἡμέρας πρὸ τῆς ἐπαναλήψεως τῶν ἐργασιῶν τῆς Βουλῆς, λαβούσης χώραν πρὸ ἑβδομάδος. Παρεπέμφθησαν εἰς τὰς ἁρμοδίας Κοινοβουλευτικὰς Ἐπιτροπὰς καὶ τὸ Γενικὸν Λογιστήριον. Γνωρίζετε δέ, ὅτι ἡ ἐκ τοῦ Κανονισμοῦ τασσομένη προθεσμία εἰς τὸ Γενικὸν Λογιστήριον πρὸς ὑποβολὴν τῆς ἐκθέσεώς του εἶναι δεκαπενθήμερος. Δὲν δύναται δὲ πρὸ τῆς ὑποβολῆς τῆς ἐκθέσεως τοῦ Λογιστηρίου ἢ τῆς παρόδου ἀπράκτου τῆς εἰς αὐτὸ τασσομένης προθεσμίας, νὰ ἐπιληφθῇ ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καὶ γενικῶς νὰ κινηθῇ ὁ μηχανισμὸς τῆς Βουλῆς. Ὅπως βλέπετε λοιπὸν δὲν ὑπῆρξε καμμία καθυστέρησις. Τοὐναντίον ἡμεῖς ἐπειγόμεθα. Ἐνθυμῆσθε, ὅτι καὶ πέρυσιν ἐγκαίρως, ὑψώσαμεν, οὕτως εἰπεῖν, λευκὴν σημαίαν εἰς τὸ θέμα τῶν Ν. Διαταγμάτων, διότι ὅλα συνεζητήθησαν ἀπὸ τὴν ὁλομέλειαν τῆς Βουλῆς τάχιστα. Ὡς σᾶς προανέφερον, εἰς τὰς 12 Δεκεμβρίου κατετέθη ἡ μία πρότασις καὶ εἰς τὰς 10 Ἰανουαρίου αἱ δύο ἄλλαι προτάσεις. Συνεπῶς θὰ ἔλεγον, ὅτι μὲ κἄποιον ἐξαιρετικὸν ζῆλον ἐπελήφθητε τοῦ ζητήματος ἀπόψε καὶ ὅτι οὐσιαστικῶς δὲν ὑπάρχει θέμα ἐπὶ τοῦ προκειμένου.

§7Η. ΗΛΙΟΥ. Εἶπον, ὅτι κατὰ προτεραιότητα πρέπει νὰ ἐξετάζωνται...

§8ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὅταν εἰς τὰς 12 Δεκεμβρίου κατατίθεται ἡ μία πρότασις, 7 ἡμέρας πρὸ τῆς λήξεως τῶν ἐργασιῶν τῆς Βουλῆς καὶ ὅταν αἱ δύο ἄλλαι προτάσεις κατατίθενται εἰς τὰς 10 Ἰανουαρίου, πότε θὰ συνέλθουν αἱ Ἐπιτροπαὶ ἀφοῦ, ὡς γνωρίζετε, πρέπει νὰ παρέλθῃ 15θήμερον ἀπὸ τῆς ἀποστολῆς τῶν προτάσεων εἰς τὸ Γενικὸν Λογιστήριον, ἵνα καταστοῦν ὥριμοι πρὸς ἐπεξεργασίαν ὑπὸ τῶν ἁρμοδίων Κοινοβουλευτικῶν Ἐπιτροπῶν. Εἰς τὰς 17 Ἰανουαρίου συνῆλθεν ἡ Βουλή. Τὸ Προεδρεῖον εὑρίσκεται ἐν ἀπολύτῳ τάξει.

§9Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Πάντως μένομεν σύμφωνοι εἰς τὴν ἑρμηνείαν τῆς διατάξεως.

§10ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ Προεδρεῖον εἶναι ἐν ἀπολύτῳ τάξει.

§11Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Θὰ πρέπει νὰ καθορισθῇ γενικῶς ἡ ἀρχή....

§12ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ὁποία καὶ ἐτηρήθη, διότι εἰς τὰς προηγουμένας συνόδους ἐψηφίσαμεν τὰ πάντα ἐγκαίρως.

§13Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἐὰν ἐτηρήθη σημαίνει, ὅτι ὅσα λέγω ἀποτελοῦν ἔπαινον τοῦ Προεδρείου...

§14ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι τὸ Προεδρεῖον εἶναι ἐν ἀπολύτῳ τάξει, διότι ἐνήργησεν ἐν προκειμένῳ μετὰ ἐξαιρετικῆς σπουδῆς.

§15Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Διατὶ προλαμβάνετε καὶ ἐμποδίζετε τὸν ἔπαινον; Κύριε Πρόεδρε, ἐξ ἀφορμῆς αὐτῆς τῆς παρατηρήσεως, ἤθελον νὰ προβῶ εἰς τὴν διαπίστωσιν, ὅτι ὅταν τὸ Σύνταγμα ἀναγράφῃ ἀπόλυτον προτεραιότητα συζητήσεως εἰς τὴν Βουλήν, ἐννοεῖ καὶ ἀπόλυτον προτεραιότητα παραπομπῆς εἰς τὰς Ἐπιτροπάς.

§16ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένοντο ὅλαι αἱ διαδικασίαι. Παρεπέμφθησαν εἰς τὰς Κοινοβουλευτικὰς Ἐπιτροπὰς καὶ εἰς τὸ Γενικὸν Λογιστήριον. Τὰ πάντα ἐγένοντο. Δυστυχῶς ἡ ὑπὸ τοῦ Κανονισμοῦ τασσομένη προθεσμία διὰ τὴν ἔκθεσιν τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου, δὲν παρῆλθεν εἰσέτι. Ποῦ λοιπὸν βλέπετε τὴν καθυστέρησιν;

§17Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Βεβαίως καὶ τὸ Σύνταγμα καὶ ὁ Κανονισμὸς ἐπιτάσσουν, ὅτι πρέπει νὰ παραπέμπωνται εἰς τὰς ἁρμοδίας Ἐπιτροπὰς ὅλα τὰ νομοσχέδια. Ἐφ’ ὅσον ἀφορῶσιν ἀκύρωσιν Νομοθετικῶν Διαταγμάτων ἐξετασθέντων ὑπὸ τῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος, προφανῶς δὲν χρειάζονται τόσην μεγάλην προεργασίαν ἀπὸ τὰς Κοινοβουλευτικὰς Ἐπιτροπάς. Θὰ παρακαλέσω νὰ τάσσεται σύντομος προθεσμία εἰς τὰς ἁρμοδίας Κοινοβουλευτικὰς Ἐπιτροπάς. Νομίζω, ὅτι τριῶν ἡμερῶν προθεσμία ἐξετάσεως τῶν παραπεμπομένων Διαταγμάτων εἶναι ἀρκετή.

§18ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δι’ ὅλον τὸ ὑπόλοιπον τμῆμα τῆς Συνόδου ἀπομένουν τρία νομοθετήματα.

Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς, ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, ἀφορώσης εἰς τὴν ἐπέκτασιν τῆς προστασίας τοῦ Οἴκου Ναύτου, εἰς ναυτικοὺς ἐπαρχιῶν.

§19Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, οἱ ναυτικοὶ τῶν ἐπαρχιῶν ἔχουν παράπονα. Ἡ παρεχομένη ἰατροφαρμακευτική, νοσοκομειακὴ καὶ ὀδοντιατρικὴ περίθαλψις εἰς τοὺς ναυτικοὺς τοῦ Κέντρου ὑπὸ τοῦ Οἴκου τοῦ Ναύτου, δὲν παρέχεται εἰς αὐτούς, καὶ δικαιολογημένως ζητοῦν τὴν ἐπέκτασιν καὶ ἐξίσωσιν τῆς προστασίας ταύτης. Ἐπληροφορήθημεν, ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον μελετᾷ τὴν δαπάνην ἥτις ἀπαιτεῖται πρὸς τὸν σκοπὸν αὐτὸν καὶ ὅτι θὰ κατέληγεν εἰς ἀπόφασιν τὴν 1ην Ἰανουαρίου 1961. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας νὰ πληροφορήσῃ τὴν Βουλήν, εἰς ποίαν ἀπόφασιν τὸ Ὑπουργεῖον κατέληξε, διότι τὸ θέμα εἶναι σοβαρὸν καὶ διότι ἐξ αἰτίας τῆς ἐλλείψεως τοιαύτης προστασίας ἐκ μέρους τοῦ Οἴκου τοῦ Ναύτου, παρετηρήθη ὁμαδικὴ μετατόπισις ναυτικῶν οἰκογενειῶν ἐκ τῶν ἐπαρχιῶν εἰς τὸ Κέντρον.

§20Γ. ΑΝΔΡΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐμπ. Ναυτιλίας). Κύριε Πρόεδρε, ὅλοι οἱ ναυτικοί, τόσον οἱ ἐργαζόμενοι, ὅσον καὶ οἱ συνταξιοῦχοι, τυγχάνουν τῆς προστασίας καὶ τῆς καθολικῆς περιθάλψεως ἐκ μέρους τοῦ Οἴκου τοῦ Ναύτου. Ὅπου ὑπάρχουν πλέον τῶν 300 ναυτικῶν ὑφίσταται καὶ Παράρτημα τοῦ Οἴκου τοῦ Ναύτου, ἔχουσι δὲ ἱδρυθῆ μέχρι σήμερον 34 παρόμοια Παραρτήματα. Ἀξιοσημείωτον εἶναι, ὅτι αἱ δαπάναι, ἀπὸ τοῦ 1953 μέχρι σήμερον, ἐδιπλασιάσθησαν. Εἰς τὰς περιφερείας ἐκείνας εἰς τὰς ὁποίας ὑπάρχουν εὐαγῆ Ἱδρύματα, οἱ Οἶκοι τοῦ Ναύτου συμβάλλονται μὲ τὰ Νομικὰ Πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου, Κρατικὰ ἢ Δημοτικὰ Νοσοκομεῖα, ἐξασφαλίζοντες κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον πλήρη τὴν περίθαλψιν τῶν ναυτικῶν μας, καί κατὰ συνέπειαν, ἀπορῶ δι’ ὅσα εἶπεν ὁ κ. συνάδελφος. Εἰς τὴν περιφέρειάν του, τὴν ὁποίαν ὑπαινίσσεται, ὑφίσταται εὐαγὲς Ἵδρυμα, ὁ δὲ Οἶκος τοῦ Ναύτου εἶναι συμβεβλημένος καὶ παρέχει πλήρη προστασίαν. Ἡ προστασία αὐτὴ παρέχεται καὶ πρὸς τοὺς συνταξιούχους, οἱ ὁποῖοι παρὰ τὴν γνώμην τῆς ὑπηρεσίας, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ καταβάλλουν, ἔστω καὶ κἄτι, ἀπὸ τὴν σύνταξίν των, ἐν τούτοις οὐδεμία κράτησις γίνεται εἰς αὐτούς. Εἰς τὰς περιφερείας ὅπου δὲν ὑπάρχουν νοσοκομεῖα ἢ εὐαγῆ Ἱδρύματα, ἡ περίθαλψις παρέχεται κατόπιν εἰδικῆς ἀποφάσεως τοῦ Συμβουλίου. Ὁ κ. συνάδελφος ὤφειλε νὰ γνωρίζῃ, ὅτι τόσον ἡ ἐκ μέρους τοῦ Ναυτικοῦ Ἀπομαχικοῦ Ταμείου, ὅσον καὶ ἡ ἐκ μέρους τοῦ Οἴκου τοῦ Ναύτου παρεχομένη περίθαλψις εἶναι πλήρης.

§21Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ἡ ἀπάντησις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, μᾶς δίδει τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας ἐγκατέλειψε τὴν ἰδέαν περὶ ἐξισώσεως τῆς προστασίας τῶν ναυτικῶν ἐπαρχιῶν καὶ κέντρου. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας, εἶναι εὐχαριστημένος διὰ τὴν παρεχομένην εἰς τοὺς ναυτικοὺς τῶν ἐπαρχιῶν προστασίαν ὑπὸ τοῦ Οἴκου τοῦ Ναύτου. Διὰ νὰ κρίνῃ ἡ Βουλή, ἐνδεικτικῶς ἀναφέρω, ὅτι διὰ 1.000 πρόσωπα, ἠσφαλισμένων εἰς τὸν Οἶκον Ναύτου, διατίθενται μηνιαίως 4.000 δραχμαὶ διὰ προμήθειαν φαρμάκων. Ἐὰν αὐτὸ εἶναι προστασία...

§22ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ζορμπᾶ, ἐρώτησιν κάμνετε. Δὲν δύνασθε νὰ ἐπανέλθετε, οὔτε νὰ πληροφορῆτε τὴν Βουλήν. (Κωδωνοκρουσίαι). Ὁ κ. Δ. Κελτεμλίδης, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, δι’ ἧς ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ, ἐὰν θὰ ληφθοῦν μέτρα διὰ τὴν ἀξιοποίησιν τῶν ἀκτῶν Θεσσαλονίκης.

§23Δ. ΚΕΛΤΕΜΛΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὴν Θεσσαλονίκην ὑπάρχουν γραφικώταται ἀκταί, αἱ ὁποῖαι θὰ ἠδύναντο νὰ χρησιμοποιηθοῦν διὰ τὴν ψυχαγωγίαν τοῦ λαοῦ· ἀλλά, δυστυχῶς, δὲν γίνεται εὐρεῖα χρῆσις αὐτῶν. Πρὸς τὸν σκοπὸν τῆς ἀξιοποιήσεώς των ὁ Δῆμος Θεσσαλονίκης ἐπρότεινε τὴν ἐπέκτασιν τῆς λεωφορειακῆς συγκοινωνίας, ὥστε αἱ περιοχαὶ αὗται νὰ καταστοῦν οἰκονομικῶς προσιταί, ἀλλὰ προσέκρουσεν εἰς τὴν ἄρνησιν τῆς Κυβερνήσεως. Ὁμοίως, πρότασις τοῦ Συνεταιρισμοῦ Πλοιοκτητῶν, ὅπως μειωθῇ τὸ κόμιστρον εἰς 3 δραχμάς, ἀπερρίφθη ἀπὸ τὴν Ναυτικὴν Διοίκησιν, καὶ τὸ Λιμεναρχεῖον, τὸ ὁποῖον ἀπέρριψε τὸ αἴτημα τῶν πλοιοκτητῶν τοῦ Θερμαϊκοῦ, ηὐνόησεν ἄλλην ὁμάδα. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας, νὰ πληροφορήσῃ τὴν Βουλήν, ποῖα μέτρα πρόκειται νὰ λάβῃ διὰ τὴν ἀξιοποίησιν τῶν ἀκτῶν Θεσσαλονίκης.

§24ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Γιαρένης, ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἐρωτήσεως.

§25Ε. ΓΙΑΡΕΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ Θεσσαλονίκη, διαθέτει θαυμασίους τουριστικοὺς χώρους, οἱ ὁποῖοι ὅμως, δυστυχῶς, δὲν ἀξιοποιοῦνται. Θὰ ἠμποροῦσε κάλλιστα νὰ ἐδίδετο μία ἔκτασις μακρὰν τῆς πόλεως, ἡ ὁποία καὶ θὰ ἐχρησιμοποιεῖτο ἀπὸ τοὺς πέριξ Δήμους καὶ Κοινότητας. Παραδόξως ὅμως ἡ προσπάθεια τοῦ Συνδέσμου Πλοιοκτητῶν ὁ «Θερμαϊκὸς» διὰ τὴν μείωσιν τῆς τιμῆς τοῦ εἰσιτηρίου προσέκρουσεν εἰς τὴν ἄρνησιν τῶν ἁρμοδίων πρὸς μεγίστην βλάβην καὶ τῆς ἐξυπηρετήσεως τοῦ κοινοῦ, ἀλλὰ καὶ τοῦ τουρισμοῦ. Θὰ παρεκάλουν τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας νὰ λάβῃ τὰ ἀπαιτούμενα μέτρα τοὐλάχιστον διὰ τὴν προσεχῆ θερινὴν περίοδον.

§26Γ. ΑΝΔΡΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐμπ. Ναυτιλίας). Κύριε Πρόεδρε, καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἀξιοποίησιν τῶν τουριστικῶν ἀκτῶν τῆς Θεσσαλονίκης, βεβαίως οὐδεμίαν ἔχω ἁρμοδιότητα. Θέλω ὅμως νὰ πιστεύω, ὅτι οἱ ἁρμόδιοι καταβάλλουν πᾶσαν προσπάθειαν διὰ νὰ καταστοῦν αἱ ἀκταὶ αὗται τουριστικαί. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ θέμα τοῦ Συνδέσμου Πλοιοκτητῶν ὁ «Θερμαϊκὸς» τὸ ὁποῖον ἔθιξαν οἱ κύριοι συνάδελφοι, πληροφορῶ τὴν Βουλήν, ὅτι οὐδέποτε τόσον εἰς τὸ Ὑπουργεῖον, ὅσον καὶ εἰς τὴν ἁρμοδίαν ὑπηρεσίαν ὑπεβλήθη σχετικὸν ἔγγραφον. Προφορικῶς ἁπλῶς ὁ Σύνδεσμος «Θερμαϊκὸς» παρεκάλεσεν ὅπως κατὰ τὴν θερινὴν περίοδον προστεθοῦν τρία ἁλιευτικὰ προκειμένου νὰ ἐξυπηρετηθοῦν συγκοινωνιακῶς αἱ ἀκταὶ αὗται τῆς Θεσσαλονίκης. Δυστυχῶς νομικῶς δὲν ἔχουν δικαίωμα, διότι ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς συγκοινωνίας βάσει τῆς κειμένης νομοθεσίας ἁρμόδια εἶναι τὰ ἐπιβατικὰ ἀκτοπλοϊκὰ πλοῖα, τὰ ὁποῖα ἐκτελοῦν τὴν συγκοινωνίαν αὐτήν. Πάντως ὅμως ἐδόθη ἐντολὴ ὅπως ἐπικουρικῶς καὶ ἐφ’ ὅσον δὲν ὑπάρχουν ἐπιβατικὰ πλοῖα διὰ νὰ ἐξυπηρετήσουν τὰς συγκοινωνιακὰς ἀνάγκας, νὰ χρησιμοποιοῦνται καὶ τὰ ἁλιευτικὰ τοῦ Συνδέσμου αὐτοῦ κατὰ τὴν θερινὴν περίοδον πρὸς ἐξυπηρέτησιν τοῦ κοινοῦ. Νομίζω ὅμως, ὅτι δὲν εἶναι ὀρθὸν πλοῖα ἁλιευτικά, τὰ ὁποῖα ἐργάζονται ὁλόκληρον τὸ ἔτος νὰ ὑπεισέρχωνται κατὰ τὴν θερινὴν περίοδον εἰς τὰς ἐργασίας τῶν ἐπιβατικῶν σκαφῶν, τὰ ὁποῖα ἔχουν ἀναλάβει τὴν ἐξυπηρέτησιν τῆς συγκοινωνίας μὲ τὰς ἀκτὰς αὐτὰς κατὰ τὴν θερινὴν περίοδον, δεδομένου, ὅτι κατὰ τὴν περίοδον τοῦ χειμῶνος τὰ ἐπιβατικὰ αὐτὰ σκάφη δὲν ἐργάζονται. Ἡ χρησιμοποίησις τῶν ἁλιευτικῶν αὐτῶν, νομίζω, ὅτι θὰ ἀποβῇ εἰς βάρος τοῦ Τουρισμοῦ, τοῦ ὁποίου τὴν ἀξιοποίησιν ὅλοι ἀναμφιβόλως διαρκῶς ἐπιθυμοῦμεν, λόγῳ ἀκριβῶς τῆς ἀκαταλληλότητος τῶν ἐπιβατικῶν αὐτῶν σκαφῶν ἀπὸ ἀπόψεως ἀνέσεως πρὸς τοὺς ταξιδεύοντας, ἐν ἀντιθέσει πρὸς τὰ ἐπιβατικὰ πλοῖα, τὰ ὁποῖα ἐξυπηρετοῦν τὰς συγκοινωνιακὰς ἀνάγκας. Θὰ παρεκάλουν συνεπῶς, τοὺς κ.κ. συναδέλφους, νὰ ἀφίσωμεν τὸ θέμα αὐτὸ εἰς τὴν κρίσιν τοῦ Λιμεναρχείου Θεσσαλονίκης, διότι ἀπὸ νομικῆς πλευρᾶς, ἐπαναλαμβάνω, δὲν ἐνδείκνυται καὶ δὲν ἐπιτρέπεται ἡ δρομολόγησίς των διὰ τὴν ἐκτέλεσιν συγκοινωνίας μὲ τὰς ἀκτὰς τῆς Θεσσαλονίκης, τὰς ὁποίας ἀνέφερον οἱ προλαλήσαντες συνάδελφοι.

§27ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Λ. Μπουρνιᾶς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεως, δι’ ἧς ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ ἐὰν θὰ ληφθοῦν μέτρα διὰ τὴν θεσμοθέτησιν ἐν Ἑλλάδι εἰδικῆς ἀνωνύμου ναυτικῆς ἑταιρείας πρὸς ἐξυπηρέτησιν τῶν ἐφοπλιστικῶν ἐπιχειρήσεων κλπ.

§28Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως εἰς τὸν τομέα τῆς ναυτιλίας μᾶς ἔδωκε τόσον ἱκανοποιητικὰ ἀποτελέσματα, ὥστε ὑπερέβησαν πᾶσαν προσδοκίαν καὶ πᾶν προηγούμενον. Ὁ σημερινὸς Ὑπουργὸς τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας ηὐτύχησεν ἐπὶ τῶν ἡμερῶν του νὰ ὑψώσῃ τὴν Ἑλληνικὴν σημαίαν ἐπὶ τοῦ χιλιοστοῦ πλοίου τῆς Ἐμπορικῆς μας Ναυτιλίας καὶ μὲ αὔξησιν εἰς 5.000.000 τόννους, ἐν ἀντιθέσει πρὸς τὸ παρελθόν. Νομίζω, ὅμως, ὅτι αὐτὰ τὰ εὐτυχῆ ἀποτελέσματα μᾶς δημιουργοῦν καὶ προσθέτους ὑποχρεώσεις. Εἶχα τὴν εὐκαιρίαν νὰ συγχαρῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας διὰ τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα λαμβάνει ὑπὲρ τῆς Ἐμπορικῆς μας Ναυτιλίας καὶ ὑπέδειξα πρὸς αὐτὸν τὴν λῆψιν καὶ ἄλλων μέτρων, ὅπως εἶναι τὸ θέμα τῆς αὐξήσεως τοῦ προσωπικοῦ, τὸ θέμα τῆς μειώσεως τοῦ ὁρίου τῶν ἀξιωματικῶν Ἐμπορικοῦ Ναυτικοῦ, ἡ λειτουργία Ναυτικῶν Σχολῶν, καθὼς καὶ ἄλλα θέματα. Ὑπέδειξα, ἐπίσης, πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν καὶ τὴν θεσμοθέτησιν εἰδικῆς ἀνωνύμου ναυτικῆς ἑταιρείας πρὸς ἐξυπηρέτησιν τῶν ἐφοπλιστικῶν ἐπιχειρήσεων. Ἡ ἐρώτησίς μου ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ κατετέθη τὸν παρελθόντα Αὔγουστον, τὸ δὲ Ὑπουργεῖον, πράγματι, κατέστρωσεν ἕνα σχέδιον. Δὲν πρόκειται περὶ φορολογικοῦ νομοσχεδίου, ἀλλὰ περὶ ἑνὸς νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον σκοπὸν ἔχει τὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν ἐφοπλιστικῶν ἐπιχειρήσεων, ὥστε νὰ μεταφερθοῦν αἱ ἕδραι των ἐκ τῆς ἀλλοδαπῆς εἰς Ἑλλάδα καὶ διὰ νὰ ὑψωθῇ ἡ Ἑλληνικὴ σημαίαν εἰς ὅσον τὸ δυνατὸν μεγαλύτερον ἀριθμὸν πλοίων. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ μᾶς πληροφορήσῃ σχετικῶς ποῖα μέτρα πρόκειται νὰ λάβῃ ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ.

§29Γ. ΑΝΔΡΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐμπ. Ναυτιλίας). Κύριε Πρόεδρε, πράγματι, ὅσον ἀφορᾷ τὰ ὅσα ἐξέθεσεν ὁ κ. συνάδελφος περὶ μελετῶν μιᾶς εἰδικῆς ναυτιλιακῆς ἀνωνύμου ἑταιρείας, κατεβλήθη προσπάθεια ἐκ μέρους τῶν ἐφοπλιστῶν. Κατόπιν ὅμως, ἐπιστημονικῆς μελέτης καὶ συζητήσεων μετὰ τῶν ἁρμοδίων ἑνώσεων ἐφοπλιστῶν Νέας Ὑόρκης καὶ Λονδίνου, διεπιστώθη, ὅτι ἡ κειμένη νομοθεσία περὶ ἀνωνύμων ἑταιρειῶν, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ καλύψῃ, ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ζητοῦνται διὰ τῆς εἰδικῆς ἱδρύσεως ἀνωνύμου ἑταιρείας. Εὑρισκόμεθα εἰς ἐπαφὰς μὲ τὰς Ἑνώσεις τῶν ναυτιλιακῶν Κέντρων Νέας Ὑόρκης, Λονδίνου καὶ Ἀθηνῶν, μελετοῦμεν τὸ θέμα καὶ νομίζω, ὅτι ὁσονούπω κατὰ τὴν τελευταίαν σύσκεψιν, θὰ ἐξακριβώσωμεν κατὰ πόσον εἶναι δυνατόν, μὲ τὴν κειμένην νομοθεσίαν, νὰ καλύψωμεν ὡρισμένας ἀνάγκας τῶν ἐφοπλιστῶν, διὰ νὰ ἔχωμεν τὴν εὐτυχῆ περάτωσιν τοῦ μεγάλου ἐπαναπατρισμοῦ, νὰ ἔχωμεν καὶ τὰς ἕδρας αὐτῶν ἐν Ἑλλάδι, ἀλλὰ καὶ τὰς ἑταιρίας αὐτὰς Ἑλληνικάς. Ἀντιλαμβάνεσθε, ὅτι τὸ ὄφελος θὰ εἶναι πολὺ μεγάλον διὰ τὴν ἐθνικὴν μας οἰκονομίαν, ὅταν ὁλόκληρος αὐτὸς ὁ μεγάλος ἐμπορικὸς μας στόλος, ὁ ὁποῖος φέρει τὸ ἐθνικόν μας σύμβολον, ὅταν μεταφέρῃ τὰς ἕδρας ἀπὸ τὰ μεγάλα ναυτιλιακὰ κέντρα εἰς τὴν Ἑλλάδα καὶ αἱ ἑταιρεῖαι γίνουν Ἑλληνικαί. Γίνονται συζητήσεις καὶ θέλω νὰ πιστεύω, ὅτι ὁσονούπω τὸ ἀποτέλεσμα θὰ ἔλθῃ καὶ ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, διὰ νὰ λάβωμεν τὰς ἐνδεδειγμένας λύσεις.

§30ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ Ι. Ζίγδης, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, δι’ ἧς ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ, ἐὰν εἰς τὴν προσεχῆ δημοπρασίαν τῆς ἀγόνου γραμμῆς Δωδεκανήσου θὰ περιληφθῇ ὁ ὅρος τῆς ἑβδομαδιαίας προσεγγίσεως τοῦ πλοίου εἰς Νίσυρον καὶ Τῆλον.

§31Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ Τῆλος καὶ ἡ Νίσυρος, εἶναι δύο ἀπὸ τὰ μικρότερα καὶ πτωχότερα νησιὰ τοῦ δωδεκανησιακοῦ συμπλέγματος. Κεῖνται, ὡς γνωστόν, ὀλίγον νοτιώτερον τῆς κατ’ εὐθεῖαν γραμμῆς ἀπὸ Κῶ εἰς Ρόδον. Ἡ προσέγγισις πλοίου εἰς τὰς δύο αὐτὰς νήσους, δὲν θὰ ἐσήμαινε καθυστέρησιν μεγαλυτέραν τῶν τριῶν ὡρῶν. Αἱ νῆσοι αὐταὶ ἀντιμετωπίζουν μεγάλας δυσκολίας καὶ συνεχῶς μειοῦται ὁ πληθυσμὸς των καὶ εἷς τῶν παραγόντων τῆς ἀνησυχητικῆς πράγματι αὐτῆς ἀπὸ ἐθνικῆς ἀπόψεως ἐξελίξεως εἶναι ἡ ἔλλειψις συγκοινωνίας. Πράγματι, ὅπως γνωρίζει ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας, ἡ μὲν Τῆλος ἐξυπηρετεῖται διὰ τοῦ πλοίου τῆς ἀγόνου γραμμῆς ἅπαξ κατὰ δεκαπενθήμερον, ἡ δὲ Νίσυρος, ἐπίσης, ἅπαξ τὸ δεκαπενθήμερον, ἐκτὸς τῆς θερινῆς περιόδου, ὁπότε τὸ πλοῖον προσεγγίζει ἑβδομαδιαίως. Νομίζω, κ. Ὑπουργέ, ὅτι ἡ κατάστασις αὐτή, πρέπει νὰ σᾶς ἀνησυχήσῃ ἀνεξαρτήτως τῶν διαμαρτυριῶν τῶν κατοίκων, διότι πραγματικῶς δημιουργοῦνται καταστάσεις ἀδυναμίας συνεχίσεως τῆς παραμονῆς τοῦ πληθυσμοῦ ἐκεῖ, ἐὰν ἀφήσωμεν πλέον τὸ ἄλλο θέμα τῆς οἰκονομικῆς των ἀναπτύξεως. Παράκλησις ὅλων τῶν κατοίκων, ἀλλὰ καὶ ἐμοῦ, εἶναι ὅπως κατὰ τὴν προσεχῆ δημοπρασίαν συμπεριλάβετε εἰς τὰς ἀγόνους γραμμὰς ἑβδομαδιαίαν τοὐλάχιστον προσέγγισιν καὶ εἰς τὰς δύο νήσους. Νομίζω, ὅτι ἡ ἐπιβάρυνσις θὰ εἶναι ἐλαχίστη, διότι σᾶς εἶπα, ἡ μὲν ἀπόκλισις εἶναι ἀσήμαντος ἡ δὲ καθυστέρησις οὐχὶ μεγαλυτέρα τῶν τριῶν ὡρῶν. Πιστεύω, κ. Ὑπουργέ, νὰ μὴ κατοχυρωθῆτε ἐπὶ τοῦ κακοῦ παρελθόντος, ἀλλὰ νὰ θελήσετε νὰ θεραπεύσετε μίαν ἀνάγκην, ἡ ὁποία εἶναι ἔκδηλος καὶ δὲν ἐπιδέχεται οὐδεμιᾶς ἀμφισβητήσεως.

§32Γ. ΑΝΔΡΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐμπ. Ναυτιλίας). Κύριε Πρόεδρε, εὐχαρίστως ἀναγγέλλω, ὅτι εἰς τὸ πρόγραμμα ἀγόνων γραμμῶν τοῦ ἔτους 1961 συμπεριελήφθησαν καὶ αἱ νῆσοι αὐταί, ὥστε κάθε ἑβδομάδα νὰ ὑπάρχῃ πλέον συγκοινωνιακὴ γραμμή.

§33Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Εὐχαριστῶ, κ. Ὑπουργέ.

§34ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Συζητεῖται βάσει τοῦ Κανονισμοῦ προτεταγμένη ἡ ὑπ’ ἀριθ. 2 ἐπερώτησις.

§35Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, μὲ τὴν εὐκαιρίαν τῆς εἰσόδου πρὸς συζήτησιν εἰς τὰς ἐπερωτήσεις, ἔπειτα ἀπὸ τὴν μακρὰν οὐσιαστικὴν ἀχρήστευσιν τοῦ ἐλέγχου μὲ τὴν συζήτησιν τοῦ ἐκλογικοῦ νόμου, ἐπὶ πολλὰς ἑβδομάδας, θὰ ἐπεθύμουν νὰ διατυπώσω ὡρισμένας παρατηρήσεις διὰ τὸν τρόπον τῆς λειτουργίας τοῦ ἐλέγχου. Θὰ ἐπεθύμουν πρῶτον, νὰ ἐπαναφέρω εἰς τὴν μνήμην τῆς Βουλῆς τὸ θέμα τοῦ νέου Κανονισμοῦ. Εὑρισκόμεθα, ἴσως, εἰς τὸ τελευταῖον ἔτος αὐτῆς τῆς περιόδου. Ἐπανειλημμέναι ὑπῆρξαν αἱ ὑποσχέσεις καὶ ἰδίως ὑμῶν, κ. Πρόεδρε, ὅτι θὰ ψηφισθῇ νέος Κανονισμός. Καὶ ἐὰν μοῦ ἐπιτρέπετε, θὰ ἔλεγα, ὅτι ἔχει μεταβληθῆ, πρέπει νὰ ἔχῃ μεταβληθῆ, καὶ εἰς θέμα προσωπικοῦ σας γοήτρου ἡ ψήφισις τοῦ νέου Κανονισμοῦ. Διότι κινδυνεύει ἡ ἐπανάληψις τῆς ὑποσχέσεως μετὰ πᾶσαν νέαν ἀνάληψιν τῶν προεδρικῶν καθηκόντων σας νὰ προκαλῇ ἱλαρότητα εἰς τὴν αἴθουσαν.

§36ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ἀρχηγὲ τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων, σᾶς ὑπενθυμίζω, ὅτι εἰς τὴν τελευταίαν μου ἐπανεκλογήν, δὲν ἔθιξα τὸ θέμα, διὰ λόγους ποὺ δὲν θέλω νὰ ἐκθέσω.

§37Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Τόσον τὸ χειρότερον......

§38ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Καὶ ἐπειδὴ λέγετε, ὅτι ἠμπορεῖ νὰ προκαλῇ ἱλαρότητα, ἐγὼ λόγῳ τοῦ ἀξιώματός μου, δὲν δύναμαι νὰ ὁμιλῶ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, ἀλλά, οὔτε δέχομαι αὐτὸ ποὺ λέγετε· ἀπαντῶ, ὅμως, τοῦτο: ὅτι ἡ ψήφισις τοῦ Κανονισμοῦ, εἶναι θέμα συνεννοήσεως Ἀντιπολιτεύσεως καὶ Συμπολιτεύσεως. Δὲν εἶναι θέμα Προέδρου, ὁ ὁποῖος δὲν διαθέτει ἡμέρας διὰ τὴν ἐπιψήφισιν αὐτοῦ. Αἱ ἡμέραι τῶν ἐργασιῶν τῆς Βουλῆς ἀνήκουν εἰς τὴν Κυβέρνησιν διὰ τὴν νομοθετικὴν ἐργασίαν, ἥτις εἶναι ἀπαραίτητος διὰ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ προγράμματός της καὶ εἰς τὴν Ἀντιπολίτευσιν διὰ τὸν ἔλεγχόν της. Συνεπῶς, δὲν προκαλεῖ τὰ συναισθήματα ποὺ λέγετε, ἡ προσπάθεια τοῦ Προέδρου, ἥτις ἀπαραιτήτως δέον νὰ στηριχθῇ εἰς ἀμφοτέρας τὰς παρατάξεις τοῦ Σώματος. Δὲν ἠμπορῶ νὰ σχολιάσω ἢ νὰ χαρακτηρίσω, σεβόμενος τὸ λειτούργημά μου, κατ’ ἄλλον τρόπον διὰ 6–7 συνεχεῖς συνεδριάσεις, ἵνα ψηφισθῇ ὁ Κανονισμός, τὸ τὶς πταίει καὶ διατὶ δὲν ἐπιτυγχάνεται ἡ συνεννόησις.

§39Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἀποφυγή σας νὰ θίξετε τὸ θέμα, ἐπεβεβαίωσε τὴν γνώμην μου. Τὸ γεγονός, ὅτι ἔχετε πάντοτε τὴν πεποίθησιν, ὅτι ἐπιβάλλεται ἡ ψήφισις νέου Κανονισμοῦ καὶ ὅμως, ἀπεφύγατε τὴν ἐπανάληψιν τῆς ἐπαγγελίας, ἀποδεικνύει πόσον ἔχω δίκαιον. Δὲν πρόκειται σήμερον νὰ ἀναζητήσω καὶ νὰ καταλογίσω εὐθύνας. Ἀλλὰ θεωρῶ χρέος μου νὰ διακηρύξω, ὅτι ἀποτελεῖ θέμα τιμῆς δι’ ὁλόκληρον τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν νὰ ψηφίσῃ νέον Κανονισμόν. Πρέπει, τοὐλάχιστον εἰς τὴν νέαν Βουλὴν νὰ δώσωμεν ἕνα νέον Κανονισμόν, ἀφοῦ δὲν κατωρθώσαμεν νὰ τὸν ἔχωμεν εἰς τὴν παροῦσαν Βουλήν. Βεβαίως, δὲν δύναται τώρα νὰ προταχθῇ ὁ Κανονισμὸς τῆς Βουλῆς, ἐφ’ ὅσον συζητοῦμεν εὐλόγως, κατὰ προτεραιότητα, τὸ θέμα τῶν ἀγροτικῶν συντάξεων. Ἐπίσης, ἀναγνωρίζω, ὅτι ἀμέσως κατόπιν ἡ ψήφισις τοῦ νομοσχεδίου περὶ συμβουλίου τιμῆς, ἔχει προτεραιότητα, διότι ἡ Κυβέρνησις ἀνέλαβεν ἐπισήμως τὴν εὐθύνην αὐτῆς τῆς ψηφίσεως. Κατόπιν, ὅμως, πρέπει νὰ ἔχῃ προτεραιότητα ὁ νέος Κανονισμός, ἐκτὸς μόνον τοῦ ἐκλογικοῦ νόμου, ἀλλὰ διὰ τὸν ὁποῖον δὲν εἶμαι αἰσιόδοξος, ὅτι θὰ σπεύσῃ νὰ παρεμβληθῇ.

§40ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Καὶ τρίτον, τὸ νομοσχέδιον τῶν Γερμανικῶν ἐπανορθώσεων, κ. Πρόεδρε, τὸ ὁποῖον εἶναι ἐπεῖγον καὶ αὐτό. Αὐτὴ ἡ σειρὰ ἔχει καθορισθῆ ὑπὸ τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως καὶ Ἀρχηγοῦ τῆς πλειοψηφίας. Τὰ τρία αὐτὰ νομοσχέδια.

§41Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἔχει καλῶς, κ. Πρόεδρε. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ὑποστηρίζω καὶ ἐπὶ τοῦ ὁποίου πρέπει νὰ μείνωμεν σύμφωνοι καὶ νὰ αἰσθανθῶμεν ὅλοι αἴσθημα εὐθύνης ὡς μέλη τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας εἶναι, ὅτι μέχρι τῶν διακοπῶν τοῦ θέρους, ὁ νέος Κανονισμὸς πρέπει νὰ ἔχῃ ψηφισθῆ. Πρέπει ἡ Βουλὴ νὰ τὸ αἰσθανθῇ ὡς χρέος τιμῆς, ἄλλως εἶναι μία διαπίστωσις ἀναξιότητος καὶ θὰ εἶναι δυστύχημα ἐὰν προσφέρωμεν ἡμεῖς εἰς τὴν κοινὴν γνώμην αὐτὴν τὴν διαπίστωσιν. Ἀπετέλει εἰς τὸ παρελθόν, ἐλέγετο, ὅτι ἀπετέλει, δυσχέρειαν τὸ ἄρθρον περὶ τῶν Ἀρχηγῶν, περὶ τῆς ἀναγνωρίσεως τῶν Ἀρχηγῶν. Ἀλλὰ ἡ δυσχέρεια ἔχει παρέλθει, διότι οὐδεὶς σήμερον ὑποστηρίζει, ὅτι δι’ αὐτὴν τὴν περίοδον ἔπρεπε νὰ ἰσχύσῃ τοιαύτη διάταξις. Ἄλλως τε ἡ πρᾶξις ἀπέδειξεν, ὅτι ὑπάρχουν μὲν πολλοὶ Ἀρχηγοί, δὲν ἔγινεν ὅμως, κατάχρησις λόγου, ἐκ μέρους τῶν Ἀρχηγῶν, καὶ ὁσάκις ἔλαβον τὸν λόγον, ὕψωσαν τὸ ἐπίπεδον τῶν συζητήσεων τῆς Βουλῆς. Αὐτὴ ὑπῆρξεν ἡ πρᾶξις. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, δὲν πρόκειται σήμερον οὐδεὶς νὰ ὑποστηρίξῃ, ὅτι δι’ αὐτὴν τὴν περίοδον θὰ πρέπει νὰ ὑπάρξῃ οἱαδήποτε μεταβολὴ εἰς τὰ δικαιώματα τῶν Ἀρχηγῶν. Πᾶσα μεταβολὴ θὰ ἰσχύσῃ διὰ τὴν νέαν περίοδον τῆς Βουλῆς. Ἑπομένως, αὐτὸ τὸ ὑποτιθέμενον πρόσκομμα ἐκλείπει. Ἐπίσης, συνεζητεῖτο, ἐὰν θὰ ἔπρεπε προηγουμένως νὰ γίνῃ ἢ νὰ μὴ γίνῃ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ κατόπιν νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὰ ἄρθρα. Εἶμαι βέβαιος, μετὰ τὴν πάροδον τοῦ μακροῦ χρόνου, ὅτι ὁλόκληρος ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία θὰ δεχθῇ νὰ ἐγκαταλειφθῇ ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ νὰ εἰσέλθωμεν κατ’ εὐθεῖαν εἰς τὴν συζήτησιν τῶν ἄρθρων. Ἐὰν τυχόν τις ἔχῃ ἕτοιμον διάλεξιν περὶ κοινοβουλευτισμοῦ, ἂς τὴν ἀναγνώσῃ κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ πρώτου ἄρθρου τοῦ νέου Κανονισμοῦ. Νομίζω, ὅτι καὶ ἐπ’ αὐτοῦ θὰ εἶναι ὁμόφωνος ἡ Βουλή. Καὶ ἔρχομαι τώρα εἰς τὸ δεύτερον θέμα. Ἀνέγνωσα εἰς τὸν τύπον ἀνευθύνους δημοσιεύσεις, ὅτι πρόταξις ἐπερωτήσεων ἀποτελεῖ, συμφώνως πρὸς τὸν Κανονισμόν, δικαίωμα τῆς Συμπολιτεύσεως, διότι ἡ πρόταξις ἀποφασίζεται ἀπὸ τὴν πλειοψηφίαν τῆς Βουλῆς. Εἶμαι βέβαιος, ὅτι τὸ δημοσίευμα εἶναι ἀνεύθυνον, διότι θὰ εἶναι ἀδύνατον ἡ Συμπολίτευσις καὶ ἡ Κυβέρνησις, ἡ ὁποία ἡγεῖται τῆς Συμπολιτεύσεως, νὰ ἔχῃ τὴν γνώμην, ὅτι ἐπὶ τῶν θεμάτων τῆς προτάξεως τοῦ ἐλέγχου, ἀποφασίζει ἡ Συμπολίτευσις. Ἡ ἔννοια τοῦ κοινοβουλευτισμοῦ εἶναι, ὅτι ἡ Ἀντιπολίτευσις ἀσκεῖ τὸν ἔλεγχον. Τὸ γράμμα τοῦ Κανονισμοῦ εἶναι σαφές. Ἐπερώτησις σημαίνει ἔλεγχον τῆς Κυβερνήσεως καὶ ὁ ἔλεγχος ἀσκεῖται ἀπὸ τὴν Ἀντιπολίτευσιν. Πρέπει, ἐπίσης, νὰ ὁμολογηθῇ, ὅτι ὁ ἀσυνάρτητος τρόπος, μὲ τὸν ὁποῖον σήμερον ἀναγράφονται καὶ συζητοῦνται αἱ ἐπερωτήσεις, δὲν ὑπηρετεῖ τὸ γόητρον τοῦ κοινοβουλευτισμοῦ καὶ δὲν καθιστᾷ ἀποτελεσματικὸν τὸν ἔλεγχον. Θὰ πρέπει ἀκόμη νὰ σημειωθῇ, ὅτι ἐὰν ἡ Ἀντιπολίτευσις θέλῃ, εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἐπιβάλῃ τὴν πρόταξιν. Πεπλανημένη εἶναι ἡ ἐντύπωσις, ὅτι, διότι ὁ Κανονισμὸς ἀναγράφει, ὅτι ἡ πλειοψηφία ἀποφασίζει τὴν πρόταξιν, δύναται ἡ πλειοψηφία τελικῶς νὰ κανονίσῃ τὴν σειρὰν τῶν ἐπερωτήσεων. Ἐφ’ ὅσον ἡ ἀπουσία τῶν ἐπερωτώντων βουλευτῶν ματαιώνει τὴν συζήτησιν, ἀνήκει εἰς τὴν Ἀντιπολίτευσιν ἡ δυνατότης νὰ ὀργανώσῃ τὴν ἀπουσίαν ὅλων τῶν βουλευτῶν τῶν ὁποίων αἱ ἐπερωτήσεις προηγοῦνται, διὰ νὰ ἔλθῃ ἡ σειρὰ ἐκείνης τῆς ἐπερωτήσεως τῆς ὁποίας θέλουν τὴν πρόταξιν. Ἀνήκει ἑπομένως εἰς τὴν δύναμιν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ἡ πρόταξις. Χρῆσις, ὅμως, τοιούτων μέσων διαμορφώνει ἀνωμάλους σχέσεις μεταξὺ Κυβερνήσεως καὶ Ἀντιπολιτεύσεως καὶ μέχρι τοῦδε δημιουργία ἀνωμάλων σχέσεων δὲν ὑπῆρχεν εἰς τὴν πρόθεσιν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, δὲν ὑπῆρχεν, ἐπίσης, νομίζω, οὔτε εἰς τὴν πρόθεσιν τῆς Κυβερνήσεως καὶ δὲν ὑπάρχει προφανῶς, οὔτε καὶ εἰς τὸ συμφέρον τῆς Κυβερνήσεως. Διὰ τοῦτο, ὑποστηρίζω, κ. Πρόεδρε, ὅτι καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὸν ὑπολειπόμενον χρόνον τῶν ἐργασιῶν τῆς Βουλῆς, —ὁ ὁποῖος ἠμπορεῖ νὰ ὑπολογισθῇ εἰς 3 ἐργασίμους μῆνας μέχρι τῶν θερινῶν διακοπῶν— θὰ πρέπει νὰ ὑπάρξῃ μὲ τοὺς Ἀρχηγοὺς τῆς Ἀντιπολιτεύσεως μία συνεννόησις τοῦ Προεδρείου, ὥστε νὰ καθορισθῇ μία τάξις σειρᾶς προτεραιότητος τῶν ἐπερωτήσεων. Καὶ ἂν ἐν τῷ μεταξὺ προκύψουν καὶ ἄλλα θέματα τῶν ὁποίων ἐπιβάλλεται ἡ ἄμεσος συζήτησις, ἐπίσης, καὶ ἐκεῖνα θὰ δύνανται νὰ προταχθοῦν μὲ τὴν αὐτὴν διαδικασίαν. Διότι ἐπιθυμῶ, ἐπίσης, νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας καὶ ἐπὶ τῆς ἀκολούθου ἀπόψεως. Βεβαίως, ἕκαστος βουλευτὴς ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ καταθέτῃ ἐπερωτήσεις. Ἀλλὰ συμβαίνουν ἐν τῷ μεταξὺ γεγονότα, καὶ ἂν ἡ Βουλὴ πρόκειται νὰ ἐκφράζῃ τὴν ζωήν, νὰ δονῆται μὲ τὸν παλμὸν τῆς ζωῆς, θὰ ἔπρεπε νὰ ἀσχολῆται μὲ τὰ θέματα, μὲ τὰ ὁποῖα ἡ ζωὴ πάλλεται. Ἂς λάβωμεν ἕνα παράδειγμα: Ἡ περιπέτεια τῶν ὑπομηχανικῶν εἶναι ἕνα περιστατικόν, τὸ ὁποῖον ἔχει προκαλέσει προσοχὴν τῆς κοινῆς γνώμης. Παρόμοια ὑπάρχουν πολλά. Ἄλλα βαρύτερα, ἄλλα ἐλαφρότερα. Ἐὰν ἡ Βουλὴ ἐπιμένῃ εἰς συζητήσεις ἐπερωτήσεων, αἱ ὁποῖαι ἔχουν ὑποβληθῆ πρὸ πολλῶν μηνῶν, ἀποξενοῦται οὐσιαστικῶς ἀπὸ τὸν παλμὸν τῆς ζωῆς. Καὶ αὐτὴ εἶναι μία ἀπὸ τὰς κατηγορίας, αἱ ὁποῖαι διατυποῦνται ἐναντίον τοῦ Κοινοβουλευτισμοῦ, ὅτι ζῇ ἐκτὸς τῆς ζωῆς. Διὰ τοῦτο, συμπεραίνω, ὅτι καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὸν ὑπολειπόμενον χρόνον, μία πρωτοβουλία τοῦ Προεδρείου ἐν τῷ πνεύματι τῶν ὁμαλῶν σχέσεων Συμπολιτεύσεως καὶ Ἀντιπολιτεύσεως καὶ ἐπαφὴ μὲ τοὺς ἡγέτας τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, θὰ ὡδήγει εἰς συμφωνίαν διὰ τὴν σειρὰν τῶν ἐπερωτήσεων. Θὰ ἐπεθύμουν νὰ προβῶ ἀκόμη καὶ εἰς μίαν ἄλλην πρότασιν. Ἀκριβῶς, διότι πρόκειται νὰ βραδύνῃ ἡ ψήφισις τοῦ νέου Κανονισμοῦ, νομίζω, ὅτι ἠδυνάμεθα καὶ θὰ ἔπρεπε νὰ λάβωμεν ἀπόψε μίαν ἀπόφασιν, ἡ ὁποία θὰ ἀποτελέσῃ ἠθικὴν δέσμευσιν, διότι νομικὴν δέσμευσιν δὲν δύναται ν’ ἀποτελέσῃ, ὅτι πᾶσα ἐπερώτησις ἀπὸ τοῦδε καὶ μέχρι τῆς ψηφίσεως τοῦ νέου Κανονισμοῦ δὲν δύναται νὰ παρατείνεται πέραν τῶν δύο συνεδριάσεων. Ἀλλὰ πρέπει ὁλόκληρος ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία νὰ δεχθῇ καὶ νὰ ἀναλάβῃ τὴν ἠθικὴν δέσμευσιν, ὥστε νὰ μὴ ὑπάρχουν ἀντιρρήσεις. Διότι, ἂν ὑπάρχουν ἀντιρρήσεις, ὁ Πρόεδρος τῆς Βουλῆς θὰ εἶναι τυπικῶς ὑποχρεωμένος νὰ τὰς σεβασθῇ. Ἄλλωστε, ἀγαπητοί μου συνάδελφοι, παράδοσις τῆς Ἑλληνικῆς Βουλῆς εἶναι νὰ διανυκτερεύῃ διὰ τὰς ἐργασίας της, ἂν ὑπάρχουν πολλοὶ ἐγγεγραμμένοι. Ὑπάρχει τὸ τέταρτον, ὑπάρχει ἡ διανυκτέρευσις, ὑπάρχει ἀκόμη καὶ ἡ ἐξημέρωσις τῶν συζητήσεων καὶ τῶν ἠθῶν τῆς Βουλῆς. (Γέλωτες). Ἐπανειλημμένως ἤκουσα τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως λέγοντα: Ἄν ἡ Ἀντιπολίτευσις θέλῃ, νὰ συνεννοηθῶμεν, ἄλλως, δὲν ἔρχεται ὁ Κανονισμός. Οὐδέποτε ἀντελήφθην, διατὶ ἂν ἡ Ἀντιπολίτευσις ἢ μέρος τῆς Ἀντιπολιτεύσεως δὲν εἶναι σύμφωνοι, μόνον ὁ Κανονισμὸς δὲν ἔρχεται καὶ ὅλα τὰ ἄλλα, εἴτε τὸ θέλει, εἴτε ὄχι ἡ Ἀντιπολίτευσις, ἔρχονται.... Διατί; Αὐτὸ θὰ ἐσήμαινεν, ὅτι δὲν ἀποδίδεται εἰς τὸν Κανονισμὸν τὸ βάρος, τὸ ὁποῖον ἔχει. Ἀλλ’ οὔτε διὰ τὸ Σύνταγμα ζητεῖται ἡ παμψηφία. Ἄλλως τε, ὁλόκληρος ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία εἶναι σύμφωνος διὰ τὴν ἀνάγκην τροποποιήσεως τοῦ Κανονισμοῦ. Ὁμοφώνως ἡ Ἐπιτροπὴ τοῦ Κανονισμοῦ, εἰς τὴν ὁποίαν συμμετεῖχον ἐκπρόσωποι ὅλων τῶν Κομμάτων τῆς Βουλῆς, εἶχεν ὑποβάλει σχέδιον εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν. Ποίαν ἔννοιαν, λοιπόν, θὰ εἶχε νέα συνεννόησις, ἡ ὁποία, ἐπίσης, θὰ ἠδύνατο νὰ εἶναι ἀτέρμων; Καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὸ θέμα τοῦ χρόνου τῆς ψηφίσεως τοῦ Κανονισμοῦ, ἐννοῶ ἄριστα, ὅτι θὰ χρειασθῇ μία συνεννόησις μὲ τὴν Κυβέρνησιν, διότι ἡ Κυβέρνησις διευθύνει τὴν πλειοψηφίαν τῆς Βουλῆς, καὶ ρυθμίζει τὴν σειρὰν τῆς νομοθετικῆς ἐργασίας. Καθ’ ὅσον ὅμως, ἀφορᾷ τὰ ἄλλα δύο θέματα, κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι θὰ εἶναι δυνατὸν ἀπὸ τοῦδε νὰ θεωρηθῇ εἰλημμένη ἡ ἀπόφασις, ἐφ’ ὅσον καὶ τὸ Προεδρεῖον καὶ ἡ Βουλὴ συμφωνοῦν. Δηλαδὴ πρῶτον, ὅτι διὰ τὴν σειρὰν τῶν ἐπερωτήσεων, μία συνεννόησις Προεδρείου μὲ τοὺς Ἀρχηγοὺς τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ἐνδείκνυται διὰ τὴν ὁμαλὴν πορείαν τῶν συζητήσεων καὶ διὰ τὴν ἀνταπόκρισιν τῆς Βουλῆς πρὸς τὸν παλμὸν τῆς ζωῆς. Καὶ δεύτερον, ὅτι μέχρι τῆς ψηφίσεως τοῦ νέου Κανονισμοῦ, οὐδεμία ἐπερώτησις εἶναι δυνατὸν νὰ συζητηθῇ πέραν τῶν δύο συνεδριάσεων.

§42Η. ΗΛΙΟΥ. Ἀνεξαρτήτως τοῦ ὅτι ἡ πλευρὰ αὐτὴ καίτοι ἀναγνωρίζουσα, ὅτι ὑπάρχει θέμα τροποποιήσεως οὐσιώδους τοῦ Κανονισμοῦ, δὲν νομίζει, ὅτι πρέπει τὰ πάντα νὰ ἀποδίδωνται εἰς τὸν Κανονισμόν........

§43Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ποῖος τὸ εἶπε; Διατὶ μοῦ τὸ ἀποδίδετε;

§44Η. ΗΛΙΟΥ. Δὲν σᾶς τὸ ἀποδίδω, ἀλλὰ διευκρινίζω, ὅτι μὲ τὸν ὑπάρχοντα Κανονισμὸν καὶ μὲ Κανονισμὸν ἀκόμη ἀτελέστερον, ἀλλὰ μεγαλυτέρας πιστότητος λειτουργίαν τοῦ Κοινοβουλευτικοῦ πολιτεύματος ἔγιναν πολλὰ καὶ μεγάλα εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν. Παρὰ ταῦτα ἀναγνωρίζομεν, ὅτι ὑπάρχει θέμα τροποποιήσεως Κανονισμοῦ. Πέραν τούτου, ὅμως, νομίζω, ὅτι κανεὶς δὲν θὰ ἠδύνατο νὰ διαφωνήσῃ πρὸς ὅσα περὶ τῶν ἐπερωτήσεων ἐξέθεσεν ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων. Πρῶτον, ὡς πρὸς τὸ ζήτημα τῆς προτάξεως τῶν ἐπερωτήσεων, πράγματι θὰ ἦτο μία μηχανιστική, ἀλλ’ ἀλλοιοῦσα τὸ πνεῦμα τοῦ πολιτεύματος καὶ εἰς τὸ γεγονός, ὅτι τὸν ἔλεγχον τὸν ἀσκεῖ ἡ Ἀντιπολίτευσις ἑρμηνεία ἐκείνη, ἡ ὁποία θὰ ἔλεγεν, ὅτι ἡ πλειοψηφία προσδιορίζει εἰς ποίους τομεῖς θὰ ἀσκηθῇ ὁ ἔλεγχος καὶ εἰς ποίους δὲν θὰ ἀσκηθῇ λόγῳ τοῦ ὅτι εὑρίσκεται τόσον χαμηλὰ εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν τῶν ἐπερωτήσεων, ὥστε δὲν ὑπάρχει λογικὸς χρόνος ἐπαρκὴς διὰ νὰ ἔλθῃ ἡ σειρά. Δὲν ὑπάρχει οὐδεμία ἀμφιβολία, ὅτι θὰ ἠδύνατο καὶ διὰ τῆς σκολιᾶς ὁδοῦ ἡ Ἀντιπολίτευσις νὰ φθάσῃ εἰς τὸ νὰ προσδιορίσῃ τὴν σειράν, ἀλλ’ ὅτι ὀρθὸν εἶναι καὶ ἕως τώρα εἶχε καθιερωθῆ νὰ φθάνῃ διὰ συνεννοήσεως μὲ τὴν πλειοψηφίαν περὶ προτάξεως. Ἑπομένως εἶναι παραδεκτὸν γενικῶς καὶ ἔχω καὶ ἱστορικὸν προηγούμενον ἔχον δημιουργήσει παράδοσιν ἡ ὑπόδειξις τοῦ κ. Ἀρχηγοῦ τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων, ὅτι πρέπει νὰ γίνῃ μία συνεννόησις τῇ ἐπιμελείᾳ τοῦ ἀξιοτίμου κ. Προέδρου τῆς Βουλῆς, μία συνεννόησις μεταξὺ τῶν Κομμάτων καὶ τῆς Κυβερνήσεως περὶ τῶν προτακτέων ἐπερωτήσεων, ὅτι μέχρις οὗ νέος Κανονισμὸς ἤθελε τυχὸν ἄλλως προσδιορίσει τὰ πράγματα, δύο ἡμέραι συνεδριάσεως εἶναι ἐπαρκεῖς διὰ τὴν ἐξάντλησιν οἱασδήποτε ἐπερωτήσεως.

§45Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁμολογῶ, ὅτι καὶ ἡμεῖς ἐξεπλάγημεν ἀπὸ τὸ δημοσίευμα τῶν ἐφημερίδων, τὸ ὁποῖον ἐλπίζω, νὰ εἶναι ἀνεύθυνον καὶ σύμφωνα μὲ τὸ ὁποῖον ἀπεδόθησαν προθέσεις, ὅπως μὴ γίνῃ ἀποδεκτὴ ἡ εἰσήγησις τῆς Ἀντιπολιτεύσεως περὶ προτάξεως ὡρισμένων ἐπερωτήσεων. Πρὸ ὀλίγου, κύριε Πρόεδρε, ἀπαντῶντες εἰς αἰτιάσεις— ἐσεῖς τὰς ἐθεωρήσατε ὡς διευκρινίσεις— τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ἀρχηγοῦ τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων, ἐδώσατε τὴν ὀρθὴν ἑρμηνείαν ἰσχυρισθέντες καὶ τονίσαντες, ὅτι τὸ Προεδρεῖον δὲν διαθέτει ἡμέρας. Διότι αἱ μὲν ἡμέραι τῆς Νομοθετικῆς Ἐργασίας ἀνήκουν εἰς τὴν Κυβέρνησιν, αἱ δὲ ἡμέραι τοῦ Κοινοβουλευτικοῦ ἐλέγχου, εἰς τὴν Ἀντιπολίτευσιν. Ἐσεῖς ὁ ἴδιος, ὡς Πρόεδρος καὶ ἑρμηνευτὴς τοῦ Κανονισμοῦ, ἀλλὰ καὶ μὲ τὴν κοινοβουλευτικὴν πεῖραν τὴν ὁποίαν διαθέτετε, ἐδώσατε τὴν ὀρθὴν ἑρμηνείαν. Θὰ ἦτο ἀκατανόητον νὰ προβληθῇ ὁ ἰσχυρισμός, ὅτι ἐπειδὴ κατὰ τὸν Κανονισμὸν ἀπαιτεῖται ἀπόφασις τῆς Βουλῆς ἡ πλειοψηφία θὰ κάνῃ κατάχρησιν τῆς δυνατότητος, τὴν ὁποίαν τῆς ἐξασφαλίζει ὁ Κανονισμὸς διὰ νὰ νοθευθῇ τὸ πνεῦμα καὶ ἡ ἔννοια τοῦ Κοινοβουλευτισμοῦ. Ἐξ ἄλλου καὶ ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, προχθές, ἐπὶ προτάσεώς μου, ὅπως τερματισθῇ ἡ οὐσιαστικῶς λήξασα συζήτησις ἐπὶ τοῦ ἐκλογικοῦ θέματος, εἶπεν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἀποδέχεται τὴν πρότασιν αὐτήν. Διότι ἐπείγεται νὰ ἐλεγχθῇ. Ἐνθυμῆσθε, ὑποθέτω, ὅλοι τὴν φράσιν. Κατὰ ποῖον ρυθμὸν ἐπείγεται νὰ ἐλεγχθῇ ἡ Κυβέρνησις; Κατὰ τὸν ρυθμὸν τῆς χρονολογικῆς ὑποβολῆς τῶν ἐπερωτήσεων ἢ κατὰ τὸν ρυθμὸν τοῦ ἐπείγοντος ἢ τῆς συμφωνίας ἐπιτέλους τῆς Ἀντιπολιτεύσεως; Δὲν πρέπει νὰ λησμονῶμεν, ὅτι εἰς τὰς ξένας Βουλὰς ὑπάρχει εἰδικὴ ἐπιτροπὴ ἀποτελουμένη ἀπὸ ἐκπροσώπους ὅλων τῶν Κομμάτων, ἡ ὁποία κανονίζει, ὄχι μόνον τὴν σειρὰν τῶν ἐπερωτήσεων, ἀλλὰ καὶ ἀκόμη τὴν νομοθετικὴν ἐργασίαν. Δὲν φθάνω μέχρι τοῦ σημείου νὰ εἰσηγηθῶ μίαν τοιαύτην τροποποίησιν τοῦ Κανονισμοῦ. Εἶναι αὐτονόητον, ὅτι μέσα εἰς τὸ πνεῦμα τοῦ πολιτεύματος ἔγκειται ἡ ἐκλογὴ τῶν θεμάτων ἐπὶ τῶν ὁποίων ἐλέγχεται ἡ Κυβέρνησις ἀπὸ τὴν Ἀντιπολίτευσιν καὶ ὁ σεβασμὸς τοῦ στοιχειώδους αὐτοῦ δικαιώματος τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ἀπὸ τὴν πλειοψηφίαν.

§46ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ διαβιβάσω τὰς ἀπόψεις αὐτὰς εἰς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως καὶ κατὰ τὴν προσεχῆ συνεδρίασιν κοινοβουλευτικοῦ ἐλέγχου, θὰ ληφθοῦν ἀποφάσεις. Ὀφείλω νὰ σᾶς εἴπω μόνον μίαν προσωπικήν μου γνώμην. Ἐγὼ δὲν θὰ ἤθελα— προσωπικὴ ἡ ἀντίληψις αὐτή, μὴ ἐκπροσωποῦσα τὴν πλειοψηφίαν— δὲν θὰ ἤθελα νὰ ὑπάρχῃ μεγάλη ἀνάμιξις τῆς πλειοψηφίας εἰς τὸ θέμα τῆς προτάξεως τῶν ἐπερωτήσεων. Ἂς ἀφήσωμεν εἰς τὸν Κανονισμὸν νὰ ρυθμίζῃ τὸ θέμα αὐτὸ καὶ ἡ διάταξίς του εἶναι σοφή. Διότι ναὶ μὲν ἕως τώρα —δὲν δύναται κανεὶς νὰ τὸ ἰσχυρισθῇ— οὐδεμία χρῆσις ἢ κατάχρησις, κατὰ μείζονα λόγον, ἐγένετο ἀπὸ μέρους τῆς πλειοψηφίας εἰς τὸ θέμα αὐτό, ἀλλὰ δὲν εἶναι ὀρθὸν νὰ τεθῇ ὡς κανὼν καὶ νὰ ζητοῦμεν ἀπὸ τὴν πλειοψηφίαν νὰ προτάσσῃ αὕτη ἐπερωτήσεις. Διότι εἶναι δυνατόν, συζητουμένης μιᾶς ἐπερωτήσεως, ἡ ὁποία τὴν ἐνοχλεῖ, νὰ προβάλῃ μίαν ἄλλην. Δὲν εἶναι ὀρθὸν τοῦτο. Νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ εὑρεθῇ μία λύσις, ὥστε νὰ μὴ ἔχῃ ἡ πλειοψηφία τὸ δικαίωμα νὰ προτάσσῃ αὕτη τὰς ἐπερωτήσεις. Θὰ σᾶς παρακαλέσω, εἰς τὸ σημεῖον αὐτό, νὰ μείνωμεν εἰς τὸν ὀρθόδοξον ἕως τώρα τρόπον ἐφαρμογῆς τοῦ Κανονισμοῦ. Δηλαδὴ τὴν σειρὰν ἢ τὴν συνεννόησιν. Ὑπάρχει παράδοσις φιλικῶν συνεννοήσεων, παραιτήσεως ἀπὸ ἄλλων ἐπερωτήσεων κλπ. Γνωρίζω, ὅτι ἡ παροῦσα πλειοψηφία δὲν πρόκειται νὰ κάμῃ, οὔτε χρῆσιν, οὔτε κατάχρησιν καὶ ἐφ’ ὅσον τὸ Προεδρεῖον, οἷον εἶναι αὐτὴν τὴν στιγμὴν— βεβαίως δὲν πρόκειται καὶ αὐτὸ νὰ κάμῃ τοιαύτην χρῆσιν— καλύτερον, ὅμως, εἶναι νὰ ἀφήσωμεν ὅπως ἔχουν τὰ πράγματα καί, συνεννοούμενοι μεταξὺ μας, νὰ ἐξεύρωμεν τὰς λύσεις τὰς ἐνδεικνυομένας, χωρὶς νὰ θίγωμεν καὶ τὸ γράμμα τοῦ Κανονισμοῦ καὶ τὴν παράδοσιν. Πάντως, κ. συνάδελφοι, ἀπόφασις δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ληφθῇ αὐτὴν τὴν στιγμήν. Θὰ διαβιβάσω, ἐπαναλαμβάνω, τὰς ἐκτεθείσας ἀπόψεις εἰς τὴν Κυβέρνησιν καὶ τὴν προσεχῆ Παρασκευὴν θὰ ἴδωμεν τὶ πρέπει νὰ γίνῃ.

§47Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὸ θέμα τῆς προτάξεως τῶν ἐπερωτήσεων πρέπει ὁ βαρύνων λόγος νὰ ἀνήκῃ εἰς τὴν Ἀντιπολίτευσιν. Τοῦτο, διὰ δύο λόγους. Πρῶτον, διότι, κατὰ τὸν Κανονισμὸν τῆς Ἑλληνικῆς Βουλῆς, τὸ Προεδρεῖον συγκροτεῖται ἀποκλειστικῶς ἀπὸ τὴν πλειοψηφίαν τῆς Βουλῆς, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον δὲν συμβαίνει εἰς τὰς ἄλλας Βουλάς, καί, δεύτερον, λόγῳ τοῦ μεγάλου ἀριθμοῦ τῶν ἐπερωτήσεων, αἱ ὁποῖαι ἔχουν κατατεθῆ καὶ ὁ ὁποῖος μέγας ἀριθμὸς καθιστᾶ ἀδύνατον τὴν ὁμαλὴν λειτουργίαν τοῦ κοινοβουλευτικοῦ ἐλέγχου. Ἐπειδή, ὅμως, κ. Πρόεδρε, εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ ὑπάρξῃ συμφωνία ὅλων τῶν Κομμάτων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ἐπὶ τῆς σειρᾶς τῶν προτάξεων, νομίζω, ὅτι ἡ πρότασις, τὴν ὁποίαν ἔκαμεν ὁ Ἀρχηγὸς τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων, κ. Παπανδρέου, εἶναι ἀξία πολλῆς προσοχῆς καὶ ἦτο δυνατὸν νὰ γίνῃ ἀπόψε δεκτή. Διὰ συμφωνίας κυρίων, ἐζητήθη ἀπὸ τοῦδε ἡ ἰσχὺς διατάξεως τοῦ σχεδίου τοῦ νέου Κανονισμοῦ, ἡ ὁποία λέγει, ὅτι οὐδεμία ἐπερώτησις εἶναι δυνατὸν νὰ κρατήσῃ πέραν τῶν δύο ἡμερῶν. Ἐὰν τοῦτο ἐγένετο δεκτόν, θὰ ἐλύοντο κατὰ μέγα μέρος πολλὰ ἐκ τῶν προβλημάτων, τὰ ὁποῖα δημιουργεῖ ὁ σημερινὸς Κανονισμός. Κύριε Πρόεδρε, φοβούμεθα, οἱ βουλευταὶ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ὅτι διὰ μιᾶς ἢ δύο ἐκ τῶν ἐπερωτήσεων, αἱ ὁποῖαι κατετέθησαν, ἤδη γενικευομένων καὶ ἐπὶ τῶν ὁποίων εἶναι δυνατὸν νὰ λάβουν τὸν λόγον πολλοὶ βουλευταὶ καὶ τῆς Συμπολιτεύσεως, εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξαντληθῇ ὁ ὑπόλοιπος χρόνος τῆς συνόδου, χωρὶς οὐσιαστικῶς ἡ Βουλὴ νὰ ἔχῃ ἐξαντλήσει τὸ ἔργον της καὶ νὰ ἀνταποκριθῇ εἰς τὰς προσδοκίας τῶν περιστάσεων καὶ τοῦ λαοῦ. Δὲν βλέπω διὰ τίνα λόγον δὲν ἀπευθύνετε συγκεκριμένον ἐρώτημα εἰς τὰ Κόμματα τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ἐὰν δέχωνται τὸν περιορισμὸν τῶν δύο αὐτῶν ἡμερῶν. Δέν βλέπω διὰ τίνα λόγον θὰ ἔχῃ ἀντιρρήσεις εἰς τοῦτο ἡ Κυβέρνησις.

§48Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι εἰς τὸ θέμα τῆς προτάξεως τῶν ἐπερωτήσεων, δὲν δύναται νὰ ὑπάρχῃ δευτέρα γνώμη. Δηλαδή, δὲν εἶναι θέμα, θὰ μεταβληθῇ τὸ δικαίωμα τῆς πλειοψηφίας περὶ προτάξεως ἐπερωτήσεως, εἰς δικαίωμα τῆς μειοψηφίας. Πρόκειται περὶ αὐτοῦ ποὺ εἴπατε. Πρόκειται περὶ τῆς συνεννοήσεως, ἡ ὁποία εἶναι ἀπαραίτητος διὰ νὰ ἐπιτευχθοῦν οἱ δύο σκοποὶ τοὺς ὁποίους ἔταξεν ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων. Πρῶτον, ἡ Βουλὴ ν’ ἀνταποκρίνεται εἰς τὴν πορείαν τῆς ζωῆς καὶ δεύτερον, νὰ δύναται καὶ ἡ μειοψηφία νὰ κρίνῃ ἐπὶ ποίων θεμάτων πρέπει νὰ κρίνῃ τὴν Κυβέρνησιν τὸ ταχύτερον. Ὁ μόνος ὁ ὁποῖος θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ διαμαρτυρηθῇ διὰ μίαν τοιαύτην πρόταξιν, θὰ ἦτο ἐνδεχομένως ὁ βουλευτής, ὁ ὁποῖος ἔχει ὑποβάλει μίαν ἐπερώτησιν ποὺ παρεμποδίζεται διὰ νὰ συζητηθοῦν ἄλλαι. Ἀλλά, ἐὰν τοῦτο ἐπιτυγχάνεται διὰ τῆς συνεννοήσεως τῶν Κομμάτων, δὲν ὑπάρχει οὐδενὸς εἴδους κατάχρησις δικαιώματος. Καὶ οὐδεὶς ἀδικεῖται ἀπὸ τὴν πλευρὰν τοῦ δικαιώματος ποὺ δίδει ἡ σειρὰ τῆς ἐγγραφῆς. Μέχρι σήμερον ἔχω παρατηρήσει, ὅτι ὁσάκις ἐτέθη θέμα προτάξεως μεταξὺ ὅλων τῶν Κομμάτων, ἐπῆλθε συμφωνία ἐπὶ τῆς σημασίας τῆς ἐπερωτήσεως καὶ ἐπὶ τῆς ἀνάγκης τῆς προτάξεως. Ἐπομένως δὲν ὑπάρχει οὐδὲν πρόβλημα, ἐφ’ ὅσον μεταξὺ Κυβερνήσεως καὶ Ἀντιπολιτεύσεως, δύναται νὰ ὑπάρχῃ κάλλιστα ἡ συνεννόησις ἐπ’ αὐτοῦ. Ἐν Ἑλλάδι, νομίζω, ὅτι τοῦτο εἶναι πλέον ἢ ἀπαραίτητον, διότι πράγματι, ἡ χρῆσις τοῦ δικαιώματος ἐρωτήσεων καὶ ἐπερωτήσεων γίνεται κατ’ ἕνα τρόπον.......

§49ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνηθίζω νὰ μὴ διακόπτω, κ. Τσιριμῶκο, ἀλλὰ σεῖς ἔχετε τὴν εὐχέρειαν τοῦ λόγου, διὰ νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε μίαν διακοπήν. Ἐκ τῶν ἐκκρεμῶν ἐπερωτήσεων, ἀνερχομένων εἰς 189, αἱ 149 κατετέθησαν κατὰ τὰς θερινὰς διακοπάς. Ἐπομένως, δὲν εἶναι καὶ θέμα Προεδρείου. Εἶναι θέμα ὅλων τῶν βουλευτῶν. Καὶ ὀφείλουν οἱ κύριοι βουλευταὶ νὰ μὴ καταθέτουν κατὰ τὰς διακοπὰς ἐπερωτήσεις, ἀλλὰ ὅταν τὸ Σῶμα εὑρίσκεται ἐν συνεδριάσει καὶ διότι, τότε εἶναι ζωντανὰ τὰ θέματα ἐπὶ τῶν ὁποίων αἱ ἐπερωτήσεις.

§50Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Μὲ ἐνισχύετε εἰς τὴν ἄποψίν μου. Θεωρῶ, ὅτι ὁ δικαιολογητικὸς λόγος τῆς καταθέσεως τῶν ἐπερωτήσεων κατὰ τὰς θερινὰς διακοπάς, εἶναι αὐτὸς ποὺ εἶπε πρὸ ὀλίγου ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων, ὅτι ἡ ζωὴ ρέει ἐν τῷ μεταξὺ ρέει, ἀνακύπτουν θέματα, καὶ τὰ Κόμματα ἢ οἱ βουλευταί, ἐννοοῦν νὰ ὑπογραμμίσουν τὴν παρουσίαν των καὶ τὸ ἐνδιαφέρον των, ἀσκοῦντες τὸ μόνον δικαίωμα, καταθέτοντες τὴν ἐπερώτησιν, ἔστω καὶ προώρως. Πάντως, νομίζω, ὅτι κάμνομεν εὐρεῖαν χρῆσιν ἐν Ἑλλάδι καὶ πολλὲς φορὲς ὑπάρχει διατύπωσις ἐπερωτήσεων τόσον, γενική, ὥστε πράγματι προκαλοῦν τὴν γενίκευσιν τῆς συζητήσεως καὶ τὰς μακρὰς συζητήσεις. Αὐτὸς εἶναι πρόσθετος λόγος διὰ νὰ γίνεται ἐπιλογὴ τῶν ἐπερωτήσεων, αἱ ὁποῖαι πρέπει νὰ προταθοῦν, καὶ νομίζω, ὅτι καὶ αὐτὸς εἶναι ἕνας λόγος ἐπὶ πλέον διὰ τὸν ὁποῖον πρέπει νὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ γνώμη τὴν ὁποίαν ἐξέφρασε καὶ ἡ πρότασις ποὺ ἔκαμεν ὁ κ. Παπανδρέου. Περαιτέρω διὰ τὸν περιορισμὸν τῶν συζητήσεων, εἶμαι 100% σύμφωνος, διότι ἐπὶ τέλους ὁ περιορισμὸς τῶν συνεδριάσεων εἶναι ὑπὲρ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, διότι δύναται νὰ ἐλέγξῃ τὴν Κυβέρνησιν ἐπὶ περισσοτέρων θεμάτων, ἐφ’ ὅσον περιορίζεται ὁ χρόνος τῶν συζητήσεων. Ὡς πρὸς τὸ θέμα τοῦ Κανονισμοῦ, γνωρίζετε, ὅτι, ἐὰν ἡ λέξις συνεννόησις μεταξὺ Κυβερνήσεως καὶ Ἀντιπολιτεύσεως, ἡ ὁποία εἶχε ἐπανειλημμένως προταθῆ ἐπ’ αὐτῶν τῶν θεμάτων τῶν ἐργασιῶν τῆς Βουλῆς, ἐὰν αὐτὴ ἐγένετο συνείδησις ὅλων, οἱ Κανονισμοὶ θὰ ἦσαν καλοί. Ἐν πάσῃ περιπτώσει καὶ ἐπὶ τοῦ ἐὰν πρέπει νὰ ψηφισθῇ ἢ πότε θὰ ψηφισθῇ ὁ Κανονισμός, ἡ συνεννόησις ἔλλειψε καὶ τοῦτο, διότι καθὼς γνωρίζετε, ἔκαμα μίαν πρότασιν συνεννοήσεως μεταξὺ τῶν Κομμάτων ἐπὶ τῆς ὁριστικῆς διατυπώσεως τῶν τροπολογιῶν, ἡ ὁποία δὲν ἐγένετο δεκτή. Πάντως, ἔχω τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ἔλθῃ ὁ Κανονισμὸς καὶ νὰ συζητηθῇ ἐν πληθούσῃ ἀγορᾷ. Δὲν θὰ συμφωνοῦσα, ὅτι ὁ Κανονισμὸς πρέπει νὰ ψηφισθῇ ὡς πᾶς νόμος, μὲ τὸν μηχανισμὸν πλειοψηφίας ἢ μειοψηφίας. Νομίζω, ὅτι ἐπὶ τῶν περισσοτέρων διατάξεων τοῦ Κανονισμοῦ, πρέπει νὰ ὑπάρξῃ εὐρεῖα ὁμοφωνία. Διὰ τὸν λόγον, ὅτι δὲν πρέπει ὁ Κανονισμὸς νὰ εἶναι ἕνα ἀντικείμενον μάχης καὶ εἰς τὴν ἑπομένην Βουλὴν διὰ τὴν μεταρρύθμισιν καὶ πάντως νὰ μὴ εἶναι ὁ Κανονισμὸς ἕνα μέσον παραμένον εἰς τὴν Συμπολίτευσιν διὰ νὰ περιορίζῃ τὰ δικαιώματα τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ὑπάρχει ἕνα γενικώτερον πνεῦμα Κοινοβουλευτισμοῦ ποὺ πρέπει νὰ ἐπικρατήσῃ καὶ αὐτὸ ἀπαιτεῖ τὴν εὐρεῖαν συμφωνίαν, εἰ δυνατὸν ὁμοφωνίαν, ἐπὶ πάσης διατάξεως.

§51Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι τὰ θέματα, τὰ ὁποῖα ἐθίγησαν ἀπόψε ἀπὸ μέρους τῶν κ.κ. Ἀρχηγῶν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, εἶναι θέματα τὰ ὁποῖα κυρίως ἀφοροῦν τὴν πτέρυγα τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Κατ’ ἀρχήν, εἰς τὸ θέμα τῆς σειρᾶς τῶν ἐπερωτήσεων καὶ τῆς συζητήσεως αὐτῶν, οὐδέποτε, νομίζω, παρεκωλύθη μέχρι σήμερον ἡ ἄσκησις τῶν δικαιωμάτων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Ἡ πρακτικὴ τῶν τελευταίων ἐτῶν ἔχει ἀποδείξει, ὅτι ἡ ἀντιπολίτευσις εἶχε πάντοτε τὴν πρωτοβουλίαν εἰς τὰς προτάσεις τῶν ἐπερωτήσεών της, τῶν ὁποίων, ἀπὸ κοινοῦ μὲ τὴν Κυβέρνησιν, ἀπεφασίζετο πάντοτε ἡ πρόταξις. Βεβαίως, εἶναι θέμα συμφωνίας καὶ τοῦ συνόλου τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, διότι εἶναι δυνατὸν ἡ τυχὸν συμφωνία μερίδος τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ἔστω καὶ τῆς πλειοψηφίας καὶ τῶν κυρίων Ἀρχηγῶν, νὰ ἀποβῇ εἰς βάρος ἑνὸς Ἀρχηγοῦ ἢ ἑνὸς συναδέλφου ἀκόμη τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ὁ ὁποῖος καταθέτει ἐγκαίρως μίαν ἐπερώτησιν, νὰ μὴ δυνηθῇ ποτέ, διὰ τῶν συνεχῶν προτάξεων, νὰ ἐπιτύχῃ τὴν συζήτησίν της. Δεύτερον, ὅσον ἀφορᾷ τὴν διάρκειαν τῆς συζητήσεως τῶν ἐπερωτήσεων, εἶναι καθαρῶς καὶ τοῦτο θέμα Ἀντιπολιτεύσεως. Ἡ Ἀντιπολίτευσις δίδει τὸν τόνον τῆς διαρκείας καὶ σχεδὸν ρυθμίζει τὴν διάρκειαν τῆς συζητήσεως. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀξιοῖ ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, εἶναι νὰ παραμένουν αἱ παρατηρήσεις τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ἀναπάντητοι ἀπὸ μέρους τῆς Κυβερνητικῆς πτέρυγος. Ἐὰν ἡ Ἀντιπολίτευσις ἐπιθυμῇ νὰ περιορίσῃ τὸν χρόνον τῆς συζητήσεως, εἶναι θέμα ποὺ τὴν ἀφορᾷ. Ἡ Κυβέρνησις, οὔτε δικαίωμα ἔχει νὰ διατυπώσῃ ἀντίρρησιν, οὔτε καὶ διάθεσιν πρὸς τοῦτο. Ὅσον ἀφορᾷ τὸν Κανονισμόν, ὁ ὁποῖος ἀποτελεῖ τὸ σοβαρώτερον θέμα ἐξ ἐκείνων τὰ ὁποῖα ἀνεκίνησεν ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων, ἐπ’ αὐτοῦ, νομίζω, ὅτι παρεγνωρίσθη μία ἔντονος καὶ ὡργανωμένη προσπάθεια, ἡ ὁποία ἀνελήφθη ἀπὸ μέρους τοῦ κ. Προέδρου τῆς Βουλῆς καὶ τῆς Κυβερνήσεως, ὅπως φέρουν ἐνώπιον τοῦ Σώματος καὶ ἐπιτύχουν τὴν ψήφισιν τοῦ νέου Κανονισμοῦ, ὁ ὁποῖος συνετάγη κατόπιν προεργασίας, τὴν ὁποίαν εἶχε κάμει εἰδικὴ διακομματικὴ Ἐπιτροπή. Ἐπὶ τῆς προσπαθείας τοῦ κ. Προέδρου, προτοῦ εὑρεθῇ σύμφωνος ἡ Κυβέρνησις καὶ τὸ σύνολον τῶν Κομμάτων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, μέχρι τῆς στιγμῆς ἐκείνης, ὡρίσθη δὲ ὁ τρόπος τῆς συζητήσεως καὶ προετάθη ὅπως εἶναι συνεχὴς ἡ συζήτησις ἐπὶ μίαν ἑβδομάδα, θυσιαζομένων τῶν ἡμερῶν τοῦ Κοινοβουλευτικοῦ ἐλέγχου καὶ τῶν ἡμερῶν τῆς νομοθετικῆς ἐργασίας. Ἐπ’ αὐτοῦ κατ’ ἀρχὴν εἴχομεν συμφωνήσει καὶ εἶναι γνωστόν, ὅτι τὴν τελευταίαν στιγμὴν διετυπώθη ἡ ἄποψις, ἀπὸ μέρους τῆς Ἄκρας Ἀριστερᾶς, ὅτι δὲν θὰ ἤθελε νὰ θυσιάσῃ τὰς ἡμέρας τοῦ κοινοβουλευτικοῦ ἐλέγχου, καὶ ἔτσι ἐματαιώθη τότε ἡ ψήφισις τοῦ Κανονισμοῦ. Ἐὰν καὶ πάλιν διαπιστώνεται ὑπὸ τοῦ κ. Παπανδρέου, ὅτι εἶναι κοινὸν τὸ αἴσθημα ὁλοκλήρου τοῦ Σώματος πρὸς ψήφισιν τοῦ νέου Κανονισμοῦ, καὶ πάλιν ἡ Κυβέρνησις εἶναι πρόθυμος διὰ τὴν ψήφισιν αὐτοῦ, ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν πάντοτε, ὅτι θὰ ψηφισθῇ συντόμως καὶ ἐντὸς μιᾶς ἑβδομάδος, ὅπως εἶχεν ὁρισθῆ, μὲ συνεχεῖς συζητήσεις, θυσιαζομένων δύο ἡμερῶν ἐλέγχου καὶ ἀντιστοίχων ἡμερῶν νομοθετικῆς ἐργασίας. Δὲν νομίζω, νὰ ὑπάρξῃ ἀντίρρησις ἐπὶ τῆς Κυβερνητικῆς προτάσεως, ἂν δὲν ὑπάρχῃ πρόθεσις ματαιώσεως τῆς ψηφίσεως τοῦ νέου Κανονισμοῦ. Ἐν ἐναντίᾳ περιπτώσει, τὸ γενικὸν τοῦ Σώματος ἐνδιαφέρον πρὸς ψήφισιν νέου Κανονισμοῦ, τὸ ὁποῖον διαπιστώνει ὁ κ. Παπανδρέου, δὲν εἶναι ἡ ὀρθὴ διάγνωσις.

§52Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὸ πρῶτον θέμα, τῆς προτάξεως τῶν ἐπερωτήσεων, εἶπεν, ὅτι εἶναι θέμα τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Αὐτὴν τὴν γνώμην εἴχομεν καὶ ἡμεῖς. Διότι, ὅμως, ἀνεγράφη, ἀνευθύνως, ἀσφαλῶς, ὅτι τὸ θέμα τῶν προτάξεων εἶναι θέμα, κατὰ τὸν Κανονισμόν, ἀποφάσεως τῆς πλειοψηφίας, διὰ τοῦτο ἐπεδιώξαμεν μίαν ὑπεύθυνον ἀποσαφήνισιν. Ἐπεβεβαιώθη, ὅτι πράγματι, ἡ πρόταξις μιᾶς ἐπερωτήσεως, εἶναι θέμα τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Ἐφ’ ὅσον, ἑπομένως, ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ἐκδηλωθῇ ἡ προτίμησις τῶν προτάξεων, τὸ Προεδρεῖον δὲν θὰ ἔχῃ ἀντίρρησιν.

§53Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Κατὰ τὸν Κανονισμόν, ἡ πρόταξις ἀποφασίζεται ἀπὸ τὸ Σῶμα. Εἰς τὴν πρᾶξιν, ἀφέθη ἡ πρωτοβουλία εἰς τὴν Ἀντιπολίτευσιν νὰ ζητήσῃ τὴν πρόταξιν ὡρισμένων ἐπερωτήσεων, ἐν συνεννοήσει μὲ τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς καὶ τὴν Κυβέρνησιν. Ἡ αὐτὴ τακτικὴ θὰ συνεχισθῇ καὶ εἰς τὸ μέλλον, ἡ ὁποία ὑπηρέτησε πάντοτε τὰ δικαιώματα τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Πάντως, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀγνοοῦνται, οὔτε ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Βουλῆς, οὔτε ἡ Κυβέρνησις καὶ ν’ ἀποφασίζῃ μονομερῶς ἡ Ἀντιπολίτευσις, ἐρήμην τῶν λοιπῶν ἁρμοδίων παραγόντων τοῦ Κοινοβουλίου.

§54Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἐὰν ὑπῆρχε διάταξις τοῦ Κανονισμοῦ, ὁρίζουσα, ὅτι ἐπὶ τοῦ θέματος τῶν προτάξεων ἀποφασίζει ἡ Ἀντιπολίτευσις, δὲν θὰ ὑπῆρχε συζήτησις. Ἡ συζήτησις προκύπτει ἐκ τῆς διατάξεως τῆς γραπτῆς τοῦ Κανονισμοῦ, ὁ ὁποῖος ὁρίζει, ὅτι ἀπόφασιν λαμβάνει ἡ Βουλή, δηλαδὴ ἡ πλειοψηφία τοῦ Σώματος, καὶ ἀναζητοῦμεν τὴν ἔννοιαν τῆς διατάξεως. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, λέγει, ὅτι ἡ διάταξις αὐτὴ δὲν ἠμπορεῖ νὰ θεωρηθῇ καταργηθεῖσα, ἐφ’ ὅσον ἰσχύει ὁ ὑπάρχων Κανονισμός. Τὶ ἀναζητοῦμεν, ὅμως, κατὰ τὴν συζήτησιν; Τὴν πρᾶξιν.

§55ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὴν συνεννόησιν.

§56Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ὁμιλοῦμεν, ὄχι διὰ τὴν τυπικὴν θέσιν τοῦ ζητήματος, ἀλλὰ διὰ τὴν οὐσιαστικὴν του θέσιν, διὰ τὴν πρᾶξιν. Ὑπεστηρίχθη, ὅτι μέχρι τοῦδε παρὰ τὴν γραπτὴν διατύπωσιν, ἡ πρᾶξις καθιεροῖ τὴν πραγματικὴν ἁρμοδιότητα τῆς Ἀντιπολιτεύσεως διὰ τὴν πρόταξιν. Χαίρομεν δι’ αὐτὴν τὴν ὁμόφωνον ἐπαλήθευσιν τῆς πράξεως καὶ τὴν λαμβάνομεν ὑπὸ σημείωσιν διὰ τὸ μέλλον. Δεύτερον θέμα. Καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὴν παράτασιν τῶν συζητήσεων εἰς δύο συνεδριάσεις, εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, ὅτι ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὴν Ἀντιπολίτευσιν. Ἐὰν ὑπῆρχε στρατιωτικὴ πειθαρχία εἰς τὰ Κόμματα, θὰ ἐξηρτᾶτο ἀπὸ τὴν Ἀντιπολίτευσιν. Ἀλλ’ ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει καὶ ὁ Κανονισμὸς εἰς πλείστας διατάξεις του θὰ ἦτο περιττός, διότι δὲν θὰ ὑπῆρχε λόγος νὰ ἐρωτᾶται ἡ Βουλή. Θὰ ἐψήφιζαν ὁ Ἀρχηγὸς τῆς Κυβερνήσεως καὶ ὁ Ἀρχηγὸς τῆς Ἀντιπολιτεύσεως καὶ θὰ ἐπανηρχόμεθα εἰς τὸν Τρωϊκὸν πόλεμον, ὅπου οἱ δύο ἡγέται ἐμάχοντο καὶ ἡ μονομαχία ἔκρινε τὸ ἀποτέλεσμα. Τὰ Κόμματα ἔχουν καὶ πειθαρχίαν καὶ Δημοκρατίαν. Δι’ αὐτὸ ζητοῦμεν μίαν γενικωτέραν ἠθικὴν δέσμευσιν, ἡ ὁποία νὰ ὑποχρεώνῃ καὶ τοὺς Ἀρχηγοὺς καὶ ὀπαδοὺς τῶν Κομμάτων. Καὶ ἐφ’ ὅσον συμβαίνει ἀπόψε νὰ εἶναι τόσον ὥριμος ἡ θέλησις τοῦ Σώματος, θὰ ἀπετόλμων τὴν πρότασιν νὰ ἀπευθυνθῆτε πρὸς τοὺς Ἀρχηγοὺς τῶν Κομμάτων, κ. Πρόεδρε, ὅπως δηλώσουν, ὅτι ἀποδέχονται καὶ ἐκ μέρους τῶν φίλων των τὴν δέσμευσιν. Αὐτὴ εἶναι ἡ πρότασίς μου.

§57ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγὼ προτιμῶ τὴν λέξιν «συνεννόησις» καὶ ὄχι «δέσμευσις».

§58Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἐγὼ τὸ ὀνομάζω ἠθικὴν δέσμευσιν Ἀρχηγῶν καὶ ὀπαδῶν τῆς Βουλῆς, διότι θέλω νὰ εἶναι βαρεῖα ἡ ἔκφρασις, ὥστε νὰ εἶναι αἰσθητὴ ἡ παράβασις. Καὶ ἔρχομαι εἰς τὸ θέμα τῆς ψηφίσεως τοῦ νέου Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς. Ὀρθῶς, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν εἶπεν, ὅτι καὶ εἰς τὸ παρελθὸν ἐξεδηλώθη πρόθεσις τῆς Κυβερνήσεως, πρὸς ψήφισιν ὁπότε ὅμως ἐτέθη ὡς ὅρος ἡ ψήφισις ἐντὸς μιᾶς ἑβδομάδος. Διηρωτήθην καὶ ἄλλοτε καὶ ἐπαναλαμβάνω, διατὶ μόνον προκειμένου περὶ τοῦ Κανονισμοῦ ἐζητεῖτο εἰδικὴ δικονομία ψηφίσεως; Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις φρονῇ, ὅτι εἶναι ἀναγκαία διὰ τὴν λειτουργίαν τοῦ Σώματος ἡ τροποποίησις, τότε ἀνήκει εἰς τὰς εὐθύνας της ὡς πλειοψηφίας νὰ τὴν ἐπιδιώξῃ διὰ παντὸς τρόπου, ἐκτὸς ἐὰν δὲν θεωρῇ τὸ θέμα πρωτεῦον. Διότι ἐὰν τὸ θεωρῇ πρωτεῦον, θὰ ἀσκήσῃ τὴν δύναμιν τῆς πλειοψηφίας της διὰ νὰ τὸ πραγματοποιήσῃ. Εὐτυχῶς ὅμως, εἰς τὴν παροῦσαν περίπτωσιν, ἀπέδειξεν ἡ ἀπόφασις τῆς εἰδικῆς Ἐπιτροπῆς ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ, ὅτι ὑπάρχει περίπου ὁμοφωνία. Καθ’ ὅσον ἀφορᾷ ἑπομένως, τὴν σύμφωνον θέλησιν, δυνάμεθα νὰ τὴν προβλέψωμεν. Ὑπολείπεται ὁ χρόνος τῆς ψηφίσεως. Εὔχομαι νὰ ὑπάρξῃ τώρα ἡ συνεννόησις τῆς συνοπτικῆς συζητήσεως. Διότι ὑπάρχει πράγματι ἡ θέλησις τῆς ἀντιπολιτεύσεως. Καθ’ ὅσον ἐνθυμοῦμαι, τότε δὲν ἔγινε δεκτὴ ἡ κυβερνητικὴ πρότασις διότι ὑπῆρχον ὑποψίαι ὑφαρπαγῆς πολιτικῆς συζητήσεως. Εὔχομαι τώρα νὰ ἐπέλθῃ αὐτὴ ἡ συνεννόησις. Ἀλλὰ καὶ ἂν συμβῇ ἓν ἐκ τῶν Κομμάτων νὰ μὴ τὴν δεχθῇ, ἐρωτῶ. Αὐτὸ τὸ ἓν ἐκ τῶν Κομμάτων θὰ ἀποκτήσῃ τὴν δύναμιν νὰ ματαιώσῃ τὴν θέλησιν τῆς μεγάλης πλειοψηφίας καὶ νὰ μὴ ψηφίσωμεν τὸν Κανονισμόν; Διὰ ποῖον λόγον συναρτᾶται λοιπὸν ἡ τύχη τοῦ νέου Κανονισμοῦ μὲ τὴν ἐπίτευξιν τῆς πλήρους ὁμοφωνίας; Εὔχομαι νὰ ἐπέλθῃ αὐτὴ ἡ ὁμοφωνία. Ἀλλὰ καὶ ἂν τυχὸν δὲν ἐπέλθῃ, ἡ ὑπόλοιπος Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία ὀφείλει νὰ ἐπιμείνῃ εἰς τὸν κανονικὸν τρόπον τῆς ψηφίσεως, ἔστω καὶ μὲ ἀπώλειαν ὀλίγων ἡμερῶν. Διότι τὸ ἔργον εἶναι σημαντικόν, σημαντικώτερον ἀπὸ ὀλίγας ἡμέρας νομοθετικῆς ἐργασίας.

§59ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Συζητεῖται ἡ ὑπ’ ἀριθ. 2 ἐπερώτησις τῶν κ.κ. Ἐφραιμίδη, Εὐαγγελίδη καὶ Λασκαρίδη πρὸς τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, πρωτασσομένη δυνάμει τοῦ ἄρθρου 51 ἐδαφ. 2 τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς. Ὁ κ. Β. Ἐφραιμίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§60Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἐπερώτησίς μας προτάσσεται, διότι δὲν κατετέθησαν παρὰ τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν στοιχεῖα καὶ ἔγγραφα, ὡς ἐπιτάσσει τὸ ἄρθρον 50 τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς. Χωρὶς νὰ εἰσέλθω εἰς τὴν οὐσίαν τῆς ἐπερωτήσεως, κ. Πρόεδρε, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἐξηγήσω διὰ ποῖον λόγον ἐζητήθη ἡ κατάθεσις τῶν ἐγγράφων καὶ τῶν στοιχείων, τὰ ὁποῖα ὡδήγησαν τὴν μετατροπὴν τῆς ἐρωτήσεως εἰς ἐπερώτησιν. Εἰς τὸν Τύπον τῆς 2ας Φεβρουαρίου 1960 ἐδημοσιεύθησαν δηλώσεις τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν, αἱ ὁποῖαι ἀναφέρονται, ἀφ’ ἑνὸς μὲν εἰς τὴν πλήρωσιν θέσεων Νομαρχῶν, ἀφ’ ἑτέρου δὲ εἰς τὴν πλήρωσιν τῆς θέσεως τοῦ Γενικοῦ Ἐπιθεωρητοῦ Διοικήσεως καὶ τοῦ Διευθυντοῦ Διοικήσεως τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν. Μετὰ τὴν δημοσίευσιν τῶν δηλώσεων αὐτῶν καὶ τὸν διορισμὸν τῶν περὶ οὗ πρόκειται προσώπων, μερὶς τοῦ Τύπου ἐπέκρινε τινὰς ἐξ αὐτῶν καὶ δὴ τὸν διορισμὸν τοῦ Ἐπιθεωρητοῦ Διοικήσεως εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐσωτερικῶν. Συγκεκριμένως, ἡ ἐφημερὶς «Ἑστία» ἀνέφερεν, ὅτι τὸ πρόσωπον αὐτὸ ἐβαρύνετο μὲ βαρύτατα παραπτώματα κατὰ τὸ διάστημα τῆς θητείας του ὡς Νομάρχου Σερρῶν, καὶ ὅτι ἐπίσης διὰ τὴν δρᾶσιν του αὐτὴν ὑπάρχει ἔκθεσις τοῦ Ἐπιθεωρητοῦ Διοικήσεως, ἡ ὁποία εἶναι συντριπτικὴ εἰς βάρος τοῦ τότε Νομάρχου Σερρῶν. Πέραν τῶν δημοσιευμάτων αὐτῶν, ὑπῆρξαν πληροφορίαι, ὅτι ἐν ἔτει 1949 ἀνέκυψαν θέματα περὶ τοῦ τρόπου ἀσκήσεως τῶν καθηκόντων του ὡς Νομάρχου, καὶ καταθέσεις προσώπων εὐϋπολήπτων, ὅπως τοῦ Προέδρου τοῦ Ἰατρικοῦ Συλλόγου Σερρῶν καὶ ἄλλων, αἱ ὁποῖαι ἐπεβάρυναν ἔτι περαιτέρω τὸν τρόπον τῆς ἀσκήσεως τῶν καθηκόντων του ὡς Νομάρχου. Ἐπειδή, κ. Πρόεδρε, αἱ πληροφορίαι αὗται ἐδημοσιεύθησαν, ἐπαναλαμβάνω, εἰς τὸν Τύπον, καὶ ἐπειδὴ ὑπάρχει καὶ ἡ ἔκθεσις τοῦ Ἐπιθεωρητοῦ Διοικήσεως, παρεκλήθη ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, ὅπως καταθέσῃ τὴν ἔκθεσιν αὐτὴν τοῦ κ. Ἐπιθεωρητοῦ, ἵνα ἀποδειχθῇ ἡ ἀλήθεια καὶ λήξῃ τὸ θέμα. Παρὰ ταῦτα καὶ ἐνῷ ἡ ἐρώτησίς μας κατετέθη πρὸ ἔτους, ὁ κ. ὑπουργὸς δὲν κατέθεσεν οὔτε τὴν ἔκθεσιν αὐτὴν οὔτε τὰ ἄλλα στοιχεῖα. Ὑπῆρξε, συνεπῶς, μία παράβασις τῶν διατάξεων τοῦ Κανονισμοῦ καὶ τῶν κοινοβουλευτικῶς παραδεδεγμένων. Πέραν αὐτοῦ, ὑπῆρξε καὶ τὸ θέμα, ὅτι ἕνα πρόσωπον περιβεβλημένον μὲ ἀνώτατον ἀξίωμα τῆς διοικήσεως τῆς χώρας, ἀφέθη νὰ διασύρεται ἐπὶ τόσον χρόνον, ἐνῷ ἦτο δυνατὸν διὰ μιᾶς ἀπαντήσεως τοῦ κ. ὑπουργοῦ ἢ διὰ μιᾶς, ἔστω, διαψεύσεως εἰς τὸν Τύπον, νὰ ἀποκατασταθῇ τὸ περὶ οὗ πρόκειται πρόσωπον, ἐνῷ σήμερον, λέγω, εὑρίσκεται ὑπὸ μίαν κατηγορίαν, ἐνδεχομένως ἀνακριβῆ, καὶ τὸ γεγονὸς αὐτὸ ἀνήκει εἰς τὴν εὐθύνην τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν. Δι’ αὐτό, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἐκφράσω τὸ παράπονόν μου, θὰ ἔλεγα τὴν διαμαρτυρίαν μου, διότι δὲν εἶναι ἡ μόνη φορά, κατὰ τὴν ὁποίαν ἀποφεύγουν οἱ ὑπουργοὶ νὰ συμμορφωθοῦν πρὸς τὰς ρητὰς διατάξεις τοῦ Κανονισμοῦ περὶ καταθέσεως ἐγκαίρως τῶν αἰτουμένων ὑπὸ τῶν βουλευτῶν ἐγγράφων. Ἀπόδειξιν τούτου, ἀποτελεῖ τὸ γεγονός, ὅτι εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν τῶν Ἐπερωτήσεων ὑπάρχουν 15 ἐπερωτήσεις διὰ μὴ κατάθεσιν ἐγγράφων προτετιμημέναι βάσει τοῦ Κανονισμοῦ, ἐνῷ θὰ ἦτο δυνατὸν διὰ μιᾶς ἀπαντήσεως τῶν ἁρμοδίων ὑπουργῶν νὰ εἶχον ρυθμισθῆ ὅλα τὰ ἐκκρεμῆ θέματα. Δι’ αὐτὸ θὰ πρέπει νὰ διευκρινίσῃ ὁ κ. ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν, ποῖοι λόγοι τὸν ἠνάγκασαν νὰ μὴ καταθέσῃ τὰ αἰτηθέντα ἔγγραφα. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Α. Καμβύσης).

§61ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Εὐαγγελίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§62Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, μεθ’ ὅσα ἐλέχθησαν παρὰ τοῦ προλαλήσαντος συναδέλφου, δὲν ἔχω νὰ προσθέσω πολλά. Νομίζω, ὅτι εἶχεν ὑποχρέωσιν ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν νὰ προβῇ εἰς τὴν ἄμεσον κατάθεσιν τῶν αἰτηθέντων ἐγγράφων, ὑποχρέωσιν ἀπορρέουσαν ὄχι μόνον ἀπὸ ρητὴν διάταξιν τοῦ Κανονισμοῦ, ἀλλὰ διότι ἡ ὑπόθεσις, περὶ τὴν ὁποίαν ἐστρέφετο ἡ αἴτησίς μας, ἀφεώρα ἀνώτατον κρατικὸν λειτουργόν, διὰ τὸν ὁποῖον ἀθηναϊκὴ ἐφημερὶς τοῦ ἀποδίδει ἀδίκημα ἁπτόμενον τῆς ἠθικῆς του ὑποστάσεως. Δι’ αὐτὸ θὰ ἔπρεπε νὰ κατατεθοῦν ἐγκαίρως τὰ αἰτηθέντα ἔγγραφα, τόσον διὰ νὰ μὴ μένῃ ἔκθετον εἰς τὴν κοινὴν γνώμην τὸ περὶ οὗ ὁ λόγος κρατικὸν ὄργανον, ὅσον καὶ διὰ νὰ μὴ παραμένῃ τὸ κοινὸν μὲ τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι διορίζονται εἰς ἀνωτάτας θέσεις πρόσωπα βαρυνόμενα μὲ τοιαύτας κατηγορίας. Μᾶς ἐδόθη ἡ ἀφορμὴ κατ’ ἐπανάληψιν νὰ ἐλέγξωμεν τοὺς Ὑπουργοὺς διὰ τὴν μὴ ἔγκαιρον κατάθεσιν αἰτηθέντων ἐγγράφων. Ἡ παροῦσα, ὅμως, περίπτωσις, εἶναι ἀπὸ τὰς βαρυτέρας καὶ θὰ παρεκάλουν τὸν κ. Ὑπουργόν, ὅπως δώσῃ εἰς τὸ Σῶμα τὰς δεούσας ἐξηγήσεις.

§63ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ἔχει τὸν λόγον.

§64Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν) Κύριοι συνάδελφοι, τρεῖς ἐκ τῶν κυρίων βουλευτῶν τῆς Ἄκρας Ἀριστερᾶς κατέθεσαν εἰς τὸ Προεδρεῖον τῆς Βουλῆς τὴν ἀκόλουθον ἐρώτησιν. «..... (Ἀναγινώσκει) .....». Ἐν συνεχεία ἐζητήθη ἡ κατάθεσις τῆς ἐκθέσεως καὶ ἡ ἀπάντησις τοῦ ἁρμοδίου Ὑπουργοῦ. Ἡ ἐρώτησις αὐτὴ ὑπεβλήθη πρὸ τῆς διακοπῆς τῶν ἐργασιῶν τοῦ Σώματος καὶ ἐπανελήφθη μετὰ τὴν ἐπανάληψιν καὶ μετὰ ἀναβολὴν τὴν ὁποίαν ἐζήτησαν λόγῳ ἀπουσίας, οἱ ἐρωτῶντες, ἔρχεται σήμερον ἐνώπιον τοῦ Σώματος. Εἶναι ἀληθές, ὅτι θὰ ἦτο εὐχερέστατον εἰς ἐμέ, ἐκ τῶν ἐπισήμων ἐγγράφων τὰ ὁποῖα περιλαμβάνει ὁ φάκελλος τὸν ὁποῖον θὰ θέσω ὑπ’ ὄψιν τοῦ Σώματος νὰ ἀποδείξω τὴν συκοφαντικὴν ποιότητα τῆς ἐρωτήσεως αὐτῆς, ἀπὸ τῆς πρώτης στιγμῆς. Εἶχεν ὅμως, συμβῆ, ἡ κατάθεσις τῆς ἐρωτήσεως νὰ διοχετευθῇ ἀμέσως μετὰ τὴν κατάθεσιν καὶ κατὰ τὴν γνωστὴν μέθοδον εἰς τὸν τύπον καὶ νὰ δημιουργηθῇ λόγῳ τῆς ἐσκεμμένης ἀοριστίας της, ἀνωτάτων καὶ ἀνεπιλήπτων λειτουργῶν, ὅσοι ἦσαν ἔκτοτε διορισθέντες Νομάρχαι περὶ δῆθεν συνεργασίας μετὰ τῶν κατακτητῶν διαρκούσης τῆς κατοχῆς. Ἐνόμισα ὑποχρέωσίν μου νὰ παραβιάσω ἐσκεμμένως τὴν διάταξιν τοῦ Κανονισμοῦ, ὄχι ἐν ὀνόματι ἀνεβλαβείας ἔναντι αὐτοῦ, ἀλλὰ διότι ἔκρινα, ὅτι ἡ ἀπάντησις ἐφ’ ὅσον ἡ ἐρώτησις διοχετευθῇ εἰς τὸν τύπον πρὸ τῆς καταθέσεώς της σχεδὸν ἔδει νὰ δοθῇ ἀπὸ τοῦ βήματος καὶ δημοσία διὰ νὰ ἀποκαταστήσῃ δημοσία, ἐπίσης, τὴν ἀλήθειαν ἀποκαλύπτουσα τὴν συκοφαντίαν. Ἐπίστευα, ὅτι δὲν θὰ ἐπήρχετο ἐὰν ἡ ἔγγραφος ἀπάντησίς μου ἀπευθύνετο πρὸς τὸ Προεδρεῖον καὶ μόνον καὶ τοὺς ἐρωτῶντας κυρίους βουλευτάς. Αὐτοὶ εἶναι οἱ λόγοι διὰ τοὺς ὁποίους δὲν κατετέθησαν τὰ ἔγγραφα, τὰ ὁποῖα ἐζητήθησαν διὰ τῆς ἐρωτήσεως. Ἐπὶ τῆς οὐσίας ἤδη ἔχω νὰ σᾶς πληροφορήσω, ὅτι καμμία ἀπολύτως ἔκθεσις οἱουδήποτε ἐπιθεωρητοῦ ἐπεβλήθη ποτὲ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐσωτερικῶν, ἀναφέρουσα, ὅτι οἱ διορισθέντες ἢ ὑπηρετοῦντες Νομάρχαι εἶχον συνεργασίαν μὲ οἱονδήποτε ἐχθρὸν καὶ δὴ μὲ τοὺς Βουλγάρους, κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς κατοχῆς. Συνεπῶς, ὅπως διετυπώθη ἡ ἐρώτησις, εἶναι ἀναμφισβητήτως συκοφαντικὴ καὶ ἐξ ὁλοκλήρου ἀνυπόστατος. Αὐτὴ εἶναι ἡ πρώτη ἀπάντησις ἡ ὁποία δίδεται, ὄχι εἰς τὰ ἀνεύθυνα δημοσιεύματα, ἀλλὰ εἰς τὸ ὑπεύθυνον περιεχόμενον ὑποβληθείσης ἐρωτήσεως ἀπὸ μέρους τριῶν βουλευτῶν τῆς Ε.Δ.Α. Ἀποκλεισθέντων τῶν ὑπηρετούντων Νομαρχῶν εἰς τὴν ἀνώνυμον κατασυκοφάντησιν, τῶν ὁποίων κυρίως ἀπεσκόπησεν ἡ ὑποβληθεῖσα ἐρώτησις, ἐξηκριβώθη, ὅτι μόνον πρὸ δεκαετίας καὶ πλέον εἶχεν ὑποβληθῆ μία ἔκθεσις Διοικ. Ἐπιθεωρητοῦ, ἀφορῶσα τὸν ἀπὸ τοῦ 1950 παραιτηθέντα Νομάρχην κ. Σιμόπουλον, ὁ ὁποῖος διωρίσθη πρὸ ἐλαχίστου Ἐπιθεωρητὴς τῆς Διοικήσεως. Ποία εἶναι ἡ ἀλήθεια ἐπὶ τῆς συγκεκριμένης αὐτῆς περιπτώσεως βάσει ἐγγράφων στοιχείων καὶ τὶ λέγει ἐν συνεχείᾳ ἡ ὑποβληθεῖσα ἔκθεσις τοῦ Ἐπιθεωρητοῦ; Σύμφωνα μὲ τὸν νόμον 893)49, μετὰ τὴν καθιέρωσιν τοῦ θεσμοῦ τῶν ἡμιμονίμων Νομαρχῶν, ὅλοι οἱ τότε ὑπηρετοῦντες Νομάρχαι ἐθεωρήθησαν αὐτοδικαίως παραιτηθέντες. Μεταξὺ αὐτῶν συγκατελέγετο καὶ ὁ κ. Σιμόπουλος, τότε Νομάρχης Σερρῶν, ὑπηρετῶν ἀπὸ τετραετίας περίπου εἰς τὴν θέσιν αὐτὴν καὶ συγκεκριμένως ἀπὸ τοῦ ἔτους 1946. Συνεκροτήθη τὸ ἐκ τοῦ νόμου προβλεπόμενον συμβούλιον, πολυμελέστατον καὶ μὲ διακεκριμένα μέλη, τὸ ὁποῖον ἐξήτασε τὰς αἰτήσεις τῶν ἤδη ὑπηρετούντων Νομαρχῶν. Μεταξὺ τῶν αἰτήσεων ἐξήτασε καὶ τὴν αἴτησιν τοῦ κ. Σιμοπούλου, τὸν ὁποῖον ἔκρινεν, ὅτι εὐδοκίμως ὑπηρέτησε καὶ τὸν περιέλαβε εἰς τὸν κατάλογον τῶν ἐπαναδιορισθέντων. Μετὰ τὴν ἐγγραφήν του εἰς τὸν κατάλογον τῶν ἐπαναδιορισθέντων ὑπῆρξαν πράγματι, ὡρισμέναι συκοφαντικαὶ καὶ καθαρῶς ἐκ κομματικῆς ἐμπαθείας κινηθεῖσαι εἰς βάρος του καταγγελίαι, ὅπως ἐπισήμως διετυπώθη καὶ θὰ τὸ ἀποδείξω δι’ ἐπισήμων στοιχείων, κατὰ τὰς ὁποίας καταγγελίας, ὁ κ. Σιμόπουλος, κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς ὑπηρεσίας του εἰς Σέρρας, ὑπῆρξεν ἀσυγκράτητος ἀπὸ ἀπόψεως κομματικῆς καὶ κυρίως, ὅτι ἀπέλυσε μέγαν ἀριθμὸν προέδρων Κοινοτήτων καὶ ἕνα ἢ δύο Δημάρχους, διορίσας εἰς τὰς θέσεις ὡρισμένων ἐξ αὐτῶν, πρόσωπα βαρυνόμενα μὲ τὴν κατηγορίαν τῆς συνεργασίας διαρκούσης τῆς κατοχῆς. Κατόπιν τῶν καταγγελιῶν αὐτῶν διετάχθη ἕνας ἐπιθεωρητής, ὄχι τῆς Διοικήσεως, ἀλλὰ ἕνας ἐπιθεωρητής, ἐπαναλαμβάνω, ἁρμόδιος κατὰ τὰς κειμένας διατάξεις νὰ ἐπιθεωρῇ τὸ προσωπικὸν τῶν Νομαρχιῶν, νὰ ἐξετάσῃ καὶ νὰ διατυπώσῃ τὰ καταγγελθέντα. Συνέταξε τὴν ἔκθεσιν, τὴν ὁποίαν θὰ θέσω ὑπ’ ὄψει τοῦ Σώματος, εἰς τὴν ὁποίαν πρῶτον, οὐδέποτε ἀπέδωκεν εἰς τὸν ἐν λόγῳ Σιμόπουλον συνεργασίαν μὲ τοὺς Βουλγάρους, ἀπέδωκεν εἰς αὐτὸν μόνον κομματικὸν ἐκτραχηλισμὸν καὶ ἰδίᾳ, ὅτι διώρισε δῆθεν πρόσωπα βαρυνόμενα μὲ ὑπονοίας συνεργασίας μετὰ τοῦ κατακτητοῦ. Τέλος διετύπωσεν εἰς βάρος του αὐθαιρέτως τὴν ὑπόνοιαν περὶ δῆθεν ἀνεκτικότητός του ἔναντι τῶν ἐαμοσλαύων. Αὐταὶ εἶναι αἱ κατηγορίαι, τὰς ὁποίας τοῦ ἀπέδωκεν ἡ ἔκθεσις τοῦ Ἐπιθεωρητοῦ. Συνεπῶς ἡ ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν ἀκόμη τῆς ἀκριβείας τῶν στοιχείων τῆς ἐκθέσεως τὸ περιεχόμενον τῆς ἐρωτήσεως εἶναι συκοφαντικόν. Ἅμα ὡς ἔλαβε γνῶσιν ὁ κ. Σιμόπουλος, ὅτι ὑπεβλήθη ἡ ἔκθεσις ἡ ὁποία ὡδήγησεν εἰς τὴν διαγραφήν του ἐκ τοῦ πίνακος διὰ νεωτέρας ἀποφάσεως τοῦ Συμβουλίου, ἐζήτησεν δι’ αἰτήσεώς του νὰ παρουσιασθῇ αὐτοπροσώπως ἐνώπιον αὐτοῦ, προσκομίζων ἔγγραφα στοιχεῖα ἐξ ὑπευθύνων πηγῶν τοῦ τόπου ὅπου ὑπηρέτησε καὶ τοῦ τόπου τῆς καταγωγῆς του, ὡς τοῦ Μητροπολίτου, τοῦ Διοικητοῦ τῆς Μεραρχίας, τοῦ Ἐπιτελάρχου, τοῦ Διοικητοῦ Χωροφυλακῆς, τοῦ Προέδρου τοῦ Δικηγορικοῦ Συλλόγου, τῶν δικαστικῶν ἀρχῶν καὶ ὅλων ἀνεξαιρέτως τῶν παραγόντων, οἱ ὁποῖοι ἐγνώριζον καὶ παρηκολούθησαν τὴν πολιτείαν καὶ τὴν δρᾶσιν του. Ἐπὶ τῇ βάσει αὐτῶν τῶν στοιχείων παρουσιάσθη μετὰ μίαν ἑβδομάδα ἐνώπιον τοῦ Συμβουλίου, τὸ ὁποῖον διεπίστωσε τὴν συκοφαντικότητα τῶν κατηγοριῶν, διεπίστωσε τὴν ἀγάπην του καὶ ἀνεκάλεσε τὴν ἀπόφασίν του περὶ μὴ ἐγγραφῆς του καὶ τὸν ἐπανέγραψεν εἰς τὸν πίνακα, ὁ δὲ ἀξιότιμος, παρὼν κατὰ τὴν παροῦσαν συνεδρίασιν, κ. Ζαΐμης, ὡς τότε Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν Κυβερνήσεως τοῦ Κέντρου, τὸν διώρισε καὶ τὸν ἐκάλεσε νὰ ἀναλάβῃ τὰ καθήκοντά του. Ὑπηρέτησε μέχρι τοῦ Φεβρουαρίου τοῦ 1950, ὅτε καὶ παρῃτήθη, διότι ὑπέβαλεν ὑποψηφιότητα εἰς τὰς ἐκλογὰς ἐκείνας εἰς ἕνα τῶν συνδυασμῶν τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος. Ἐρωτῶ, κατόπιν τούτων, κύριοι συνάδελφοι, πῶς εἶναι δυνατὸν μὲ τόσην εὐκολίαν, μὲ τόσην ὑποβολιμιαίαν ἀοριστίαν καὶ μὲ τόσην ἀνανδρίαν νὰ ἀποδίδεται, ὄχι πλέον εἰς βάρος ἑνὸς μόνον συκοφαντηθέντος ἐπιθεωρητοῦ, ἀλλ’ εἰς βάρος ἑνὸς μεγάλου ἀριθμοῦ ἀνωτάτων λειτουργῶν, διότι ἐπαναλαμβάνω, ἐγίνετο λόγος περὶ Νομάρχου καὶ δὲν ἀναφέρεται συγκεκριμένον ὄνομα, μία δεινὴ κατηγορία, ἡ ὁποία ἀποδεικνύεται ψευδὴς ἐξ ἐπισήμων στοιχείων, τὰ ὁποῖα προέκυψαν ἐπὶ προκατόχου Κυβερνήσεως καὶ εἰς ἐποχήν, κατὰ τὴν ὁποίαν τὸ Ὑπουργεῖον κατεῖχεν ὁ ἐξ Ἀχαΐας ἀξιότιμος συνάδελφος κ. Ζαΐμης; Ἐνῷ ἐὰν ὑπῆρχε εἰλικρινὲς ἐνδιαφέρον ἐλέγχου καὶ οὐχὶ συκοφαντίας, ἦτο εὐχερέστατον νὰ ζητηθῇ ἡ ἔκθεσις ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον, νὰ λάβῃ γνῶσιν ὁ οἱοσδήποτε ἐνδιαφερόμενος βουλευτὴς καὶ ἐὰν ἐξ αὐτῆς δὲν ἐπείθετο νὰ καταθέσουν τὴν ἐρώτησιν, τὴν ὁποίαν ἀπηύθυναν οἱ κ.κ. βουλευταὶ πρὸς τὸ Προεδρεῖον τῆς Βουλῆς. Προέκριναν, ὅμως, τὴν ὁδὸν τῆς ἀμέσου καταθέσεως τῆς ἐρωτήσεως, ἀλλὰ καὶ τῆς ἀμέσου δημοτικότητος πρὸ πάσης ἐπαληθεύσεως. Δὲν ὑπῆρχε κανεὶς λόγος πρὶν ἢ ἔλθῃ ἡ ἀπάντησις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ἐπὶ τῆς ἐρωτήσεως, ἐφ’ ὅσον τὸ περιεχόμενον ἦτο τόσον γνωστόν, δὲν ὑπῆρχε λόγος νὰ ἐπιταχύνουν τὴν δημοσίευσιν τοῦ περιεχομένου, πρίν, ἐπαναλαμβάνω, δοθῇ ἡ ἐπὶ τοῦ προκειμένου ἀπάντησις. Συνεπῶς πεποίθησίς μου ἦτο, ὅτι ἡ πρόθεσις δὲν ἦτο ἔλεγχος, ἀλλ’ ἡ δημιουργία δυσμενεστάτων ἐντυπώσεων εἰς βάρος ἑνὸς ἀνθρώπου, ὁ ὁποῖος ἐξ ἐπισήμων στοιχείων ἀποδεικνύεται, ὅτι ὑπῆρξε λευκότατος. (Χειροκροτήματα).

§65ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Β. Ἐφραιμίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§66Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς, πολὺ ἀτέχνως, προσεπάθησε, ἐνῷ πράγματι, εἶναι παραβάτης καὶ τῶν διατάξεων τοῦ Κανονισμοῦ, ἀπὸ ἀπόψεως τῆς εὐθιξίας μὲ τὴν ὁποίαν πρέπει νὰ τὴν ἀντιμετωπίσωμεν, ἀλλὰ καὶ τῆς ἀνάγκης νὰ διαφυλάξῃ τὸ κῦρος τῶν προσώπων ἐκείνων, τὰ ὁποῖα διορίζονται εἰς ἀνωτάτας διοικητικὰς θέσεις, ἠθέλησε νὰ μετατραπῇ εἰς κατήγορον εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτήν. Ἀλλά, προεῖπον, ὅτι ἡ τακτική του ὑπῆρξε πολὺ ἄτεχνος. Διότι, κ. Ὑπουργέ, λέγετε, ὅτι ἦτο ἀσφαλὴς ἡ ἐρώτησις καὶ δι’ αὐτὸν τὸν λόγον δὲν ἔσπευσε νὰ καταθέσῃ τὴν αἰτηθεῖσαν ἔκθεσιν. Ἀλλά, παρατηρῶ, ὅτι παρὰ τὸ γεγονός, ὅτι ἦτο ἀσαφὴς, πρῶτον, δὲν ἐσπεύσατε καὶ σεῖς, ἐνῷ καὶ ἐδῶ βλέπετε τοὺς βουλευτάς, οἱ ὁποῖοι ὑπέγραψαν καὶ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον σας, νὰ εἴπητε, ὅτι πρόκειται περὶ μιᾶς ἀσαφοῦς ἐρωτήσεως, ἡ ὁποία δημιουργεῖ ζητήματα καὶ παρακαλῶ νὰ διευκρινισθῇ, διὰ νὰ τακτοποιήσωμεν τὸ θέμα. Λοιπόν, πρῶτον, δὲν ἐσπεύσατε νὰ ζητήσητε αὐτὴν τὴν διευκρίνησιν, διότι εἶναι πιθανὸν νὰ ἔχῃ πράγματι, ἡ ἐρώτησις μίαν ἀσάφειαν, ὄχι ὅμως, σκόπιμον. Δεύτερον, παρὰ τὸ γεγονός, ὅτι ἦτο ἀσαφής, ὅπως ἰσχυρίζεσθε, ἡ ἐρώτησις, βλέπομεν, ὅτι σᾶς ἐβοήθησε νὰ βρῆτε, ἀκριβῶς, ποῖον ἦτο τὸ θέμα, ποῖον ἦτο τὸ πρόσωπον καὶ περὶ ποίας ἐκθέσεως ἐπρόκειτο. Ἐὰν ἡ ἀσάφεια ἦτο τόσον μεγάλη ὥστε νὰ μὴ γνωρίζετε περὶ τίνος πρόκειται, δὲν θὰ ἔπρεπε κατὰ τὴν ἀποψινὴν συνεδρίασιν νὰ εἶσθε εἰς θέσιν νὰ ἀναγνώσητε στοιχεῖα ἀπὸ τὴν ἔκθεσιν ἡ ὁποία ἀφορᾷ, ἀκριβῶς, τὸ θέμα ἐπὶ τοῦ ὁποίου ἐγένετο ἡ συζήτησις καὶ ἐπὶ τοῦ ὁποίου θὰ συζητούσαμε πάλιν, ἔστω καὶ ἂν ἦτο εἰς βαθμὸν τέλειον σαφὴς ἡ ἐρώτησις. Κύριε Ὑπουργέ, εἴπατε ἀκόμη, ὅτι ἀπεφύγατε νὰ καταθέσητε τὴν ἔκθεσιν ἢ νὰ δώσητε τὴν γραπτὴν ἀπάντησιν, τὴν ὁποίαν δίδουν οἱ Ὑπουργοὶ εἰς ἐρωτήσεις, διότι διὰ τῆς ἐρωτήσεως, ἐπειδὴ αὐτὴ δημοσιεύθηκε εἰς τὸν τύπον, ὑπῆρξε κἄποια διαβολὴ γενικῶς τῶν Νομαρχιῶν καὶ ἠθελήσατε τὴν ἀντικατάστασιν νὰ τὴν κάμετε ἐντὸς τῆς Βουλῆς. Ἀπορῶ, διότι, μὲ τὴν τακτικὴν του αὐτήν, ἄφησεν ἐπὶ 10μηνον τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι ὑπῆρξαν μεταξὺ τῶν Νομαρχῶν συνεργάται τῶν κατακτητῶν, ἐνῷ θὰ ἠδύνατο ἄριστα καὶ ὤφειλε νὰ δώσῃ μίαν ἀπάντησιν εἰς τὸν Τύπον καὶ εἰς τὴν Βουλὴν καὶ ἐν ἀνάγκῃ πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως ἐν συνεννοήσει μὲ τὸ Προεδρεῖον, νὰ κατέθετε τὴν ἔκθεσιν διὰ τῆς ὁποίας θὰ ἀπεκαθίστατο 50 Νομάρχαι, οἵτινες ἐθίγησαν λόγῳ τοῦ ὅτι κἄποιος ἐξ αὐτῶν κατηγγέλθη. Ὁ ὅλος χειρισμὸς τοῦ θέματος ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, καταφαίνεται, ὅτι ὑπῆρξεν ἕνας τρόπος διαφυγῆς ἀπὸ τὸ θέμα. Πρέπει εἰς τὰς δηλώσεις τῶν Ὑπουργῶν νὰ δίδωμεν πίστιν, ἀλλὰ καὶ οἱ Ὑπουργοὶ θὰ πρέπει νὰ παρέχουν στοιχεῖα ἐπὶ τῶν δηλώσεών των. Ἐγὼ ἤδη δέχομαι, ὅτι δὲν ἔχω δικαίωμα νὰ πεισθῶ ἐπὶ τῶν δηλώσεων τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ἐὰν δὲν δοθῇ εἰς τὴν δημοσιότητα, ὁλόκληρον τὸ κείμενον τῆς ἐκθέσεως τοῦ Γεν. Ἐπιθεωρητοῦ καὶ ἐὰν δὲν καταχωρηθῇ εἰς τὰ πρακτικά. Πέραν αὐτοῦ, ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπέδειξε μίαν εὐαισθησίαν εἰς τὸ θέμα τῆς δημοσιεύσεως εἰς τὰς Ἐφημερίδας τῶν κατατιθεμένων εἰς τὴν Βουλὴν ἐρωτήσεων. Θὰ ἔπρεπε νὰ παραπονῆται ἡ Βουλὴ καὶ ἡ Κυβέρνησις ἐὰν ὁ Τύπος δὲν δίδῃ εὐρεῖαν δημοσιότητα εἰς ὅ,τι κατατίθεται εἰς τὴν Βουλήν. Μήπως θὰ ἔπρεπεν ὁ Κοινοβουλευτισμὸς καὶ ἡ Βουλὴ νὰ παραμένουν ἀπαρατήρητοι ἀπὸ τὸν Τύπον; Κάθε τι ποὺ λέγεται ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ, θὰ πρέπει νὰ τυγχάνῃ εὐρείας δημοσιότητος διὰ τοῦ Τύπου, ὥστε αἱ συγκρούσεις ἰδεῶν νὰ μεταδίδωνται εἰς τὴν κοινὴν γνώμην. Ἐπειδὴ ἐδημοσιεύθη μία ἐρώτησις, ἀποκαλεῖται τοῦτο ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν ἔγκλημα. Ἀλλὰ ἐὰν ὑπῆρξεν ἀσαφὴς ἢ ἀνακριβής, θὰ ἔπρεπε νὰ δοθῇ ἀμέσως μία ἀπάντησις καὶ ἓν ἀπόσπασμα τῆς ἐκθέσεως εἰς τὸν Τύπον, διὰ νὰ ἀποκατασταθῇ ἡ ἀλήθεια. Ἐὰν ἀναγνώσῃ ἡ Κυβέρνησις ἀναγραφομένας εἰς τὸν Τύπον ὡρισμένας περικοπὰς τῆς συζητήσεως ἐπὶ τοῦ θέματος, θὰ εἶναι ἐξωργισμένη.....

§67Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν) Ἡμεῖς θὰ εἴμεθα ἐξωρισμένοι, αὐτοὶ ὅμως ποὺ τὰ ἐδημοσίευσαν θὰ ντρέπωνται, τοὐλάχιστον διὰ τὰ δημοσιεύματα ἀφοῦ ἀποδεικνύωνται ἐξ ἐπισήμων ἐγγράφων συκοφαντικά;

§68Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Θὰ ἔπρεπε προηγουμένως νὰ πράξητε τὸ χρέος σας καὶ νὰ δώσητε εἰς τὴν δημοσιότητα ἓν ἀπόσπασμα τῆς ἐκθέσεως.

§69Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Ἀναμένω νὰ ἴδω τὶ θὰ κάμετε αὔριον ἀφοῦ λαμβάνετε ἀπόψε γνῶσιν τῆς ἐκθέσεως.

§70Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Δὲν ἐπιτρέπεται νὰ παραπονῆται ὁ κ. Ὑπουργὸς δι’ ὅ,τι γράφει ὁ Τύπος. Δὲν δύναται νὰ παραγνωρίζῃ τὸν Τύπον δι’ ὅ,τι δὲν τὸν συμφέρει καὶ νὰ τὸν ἀναγνωρίζῃ μόνον εἰς ὅσα τὸν συμφέρει.

§71ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Εὐαγγελίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§72Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς δὲν περιωρίσθη εἰς τὸ νὰ δικαιολογηθῇ διὰ τὴν παράλειψιν τῆς ἐκθέσεως τῶν αἰτηθέντων ἐγγράφων καὶ διότι ἄφησεν ἔκθετον τὸ Σῶμα τῶν Νομαρχῶν ἐπὶ μῆνας, ἀλλὰ ἐπροχώρησε καὶ ἐπεχείρησε νὰ ρίψῃ τὰς εὐθύνας εἰς τοὺς βουλευτάς, οἵτινες ἔφερον εἰς τὴν Βουλὴν ἕνα δημοσίευμα μιᾶς σοβαρᾶς ἐφημερίδος. Καὶ ἐὰν ἕνας βουλευτὴς πέσῃ θῦμα μιᾶς ἀνακριβοῦς πληροφορίας, καθῆκον τοῦ ὑπουργοῦ θὰ ἦτο καὶ πρὶν γίνῃ ἡ συζήτησις, νὰ ἀποκαθίστα τὰ πράγματα. Ἐν προκειμένῳ, ἡ ἐρώτησίς μας ἐγένετο τὴν 7ην Μαρτίου καὶ ἐνῷ θὰ ἔπρεπε νὰ σπεύσῃ ὁ κ. ὑπουργὸς νὰ ἀποκαταστήσῃ τὰ πράγματα, δὲν ἔπραξε τοῦτο δικαιολογούμενος, ὅτι ἐδημοσιεύθη ἡ ἐρώτησις εἰς τὸν Τύπον. Ἀλλὰ ἀκριβῶς τὸ γεγονός, ὅτι ἐδημοσιεύθη καὶ ἔμενον ἐκτεθειμένοι οἱ Νομάρχαι, ἐπέβαλλεν εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ σπεύσῃ εἰς ἀποκατάστασιν τῆς ἀληθείας. Συνεπῶς, τὸ σφάλμα τοῦ κ. ὑπουργοῦ ὑπῆρξε διπλοῦν. Ἤδη, ὁ κ. ὑπουργὸς θὰ πρέπει νὰ καταθέσῃ τὸν φάκελλον ὡς καὶ ὁλόκληρον τὴν ἔκθεσιν τοῦ κ. Δένδια, διότι τὰ ἀποσπάσματα τὰ ὁποῖα ἀνέγνωσεν ἐπὶ τροχάδην, δὲν κατέστη δυνατὸν νὰ γίνουν ἀντιληπτὰ καὶ θὰ πρέπει νὰ γίνῃ γνωστὴ ὁλόκληρος ἡ ἔκθεσις, πρὸς ἀποκατάστασιν τοῦ κύρους τῶν θιγέντων Νομαρχῶν.

§73ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ἐπερώτησις τοῦ κ. Πιτούλη, σχετικῶς μὲ τὴν μὴ κατάθεσιν ἐγγράφων ὑπὸ τοῦ κ. ὑπουργοῦ Ἐθνικῆς Ἀμύνης ἀναβάλλεται, καθ’ ὅσον δὲν κατέστη δυνατὴ ἡ προσέλευσις τοῦ κ. ὑπουργοῦ.

§74Φ. ΠΙΤΟΥΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἐπερώτησίς μου αὕτη ἔρχεται καὶ πάλιν πρὸς συζήτησιν, κατόπιν ἀναβολῆς λόγῳ ἀπουσίας τοῦ κ. ὑπουργοῦ καὶ ἡ ἐκ δευτέρου ἀπουσία τοῦ κ. ὑπουργοῦ, ἀποτελεῖ προσβολὴν κατὰ τοῦ Σώματος, ἥτις ἀδικεῖ ἑαυτόν.

§75ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ἐπερώτησις τοῦ κ. Παπαμιχαλοπούλου, θὰ πρέπει νὰ διαγραφῇ, λόγῳ τοῦ ὅτι κατετέθησαν τὰ αἰτηθέντα ἔγγραφα.

§76Δ. ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, κατετέθη ὁ φάκελλος, ἀλλὰ θὰ ἤθελα νὰ λάβω τὸν λόγον. Ἀπὸ τοῦ Ἰανουαρίου 1959 ὑπεβλήθη αἴτησις «περὶ ἱδρύσεως εἰς Νεάπολιν Λακωνίας ἑνὸς παγοποιείου». Πρόκειται περὶ ἁλιευτικῆς περιοχῆς καὶ τὸ παγοποιεῖον τοῦτο ἐκρίθη ἀπαραίτητον διὰ νὰ μὴ ρίπτωνται τὰ ἁλιεύματα εἰς τὴν θάλασσαν, λόγῳ καταστροφῆς των. Ἡ Νομαρχία Λακωνίας ἀπέστειλεν εἰδικὸν ὑπάλληλον πρὸς ἐπιτόπιον ἔρευναν καὶ ἐν συνεχείᾳ ἡ ἐν Σπάρτῃ λειτουργοῦσα Ἐπιτροπὴ Βιοτεχνίας καὶ μικρᾶς Βιομηχανίας, ὡς καὶ ἡ Νομαρχία Λακωνίας, ἐνέκριναν τὴν χορήγησιν ἀδείας ἱδρύσεως τοῦ παγοποιείου. Παραδόξως, ὅμως, ὅταν ὑπεβλήθη ὁ φάκελλος, ὁ κ. ὑπουργὸς Βιομηχανίας ἠκύρωσε τὴν ἀπόφασιν μὲ τὴν δικαιολογίαν, ὅτι ὑπεβλήθη ἔνστασις ἀπὸ τὸν ἰδιοκτήτην τοῦ παμπαλαίου παγοποιείου καὶ προέβη εἰς τὴν ἀκύρωσιν τῆς ἀποφάσεως. Ἡ ἀπόφασις αὐτὴ ἠκυρώθη καὶ διὰ δευτέραν φοράν, κατόπιν πιέσεως κυβερνητικοῦ βουλευτοῦ, φίλου τοῦ ἰδιοκτήτου τοῦ παλαιοῦ παγοποιείου. Ὁ κ. ὑπουργὸς ἰσχυρίσθη, ὅτι θὰ στείλῃ ἐπιθεωρητὴν νὰ ἐξετάσῃ τὴν ὑπόθεσιν. Δὲν γνωρίζω τὶ πρόκειται νὰ ἐξετάσῃ. Πρέπει ὅμως νὰ δοθῇ λύσις τοῦ θέματος ὅσον τὸ δυνατὸν ταχύτερον διὰ νὰ δυνηθοῦν οἱ ἐνδιαφερόμενοι νὰ προσφύγουν εἰς τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας. Ἐπ’ εὐκαιρίᾳ, θὰ ἐπεθύμουν νὰ πληροφορήσω τὸν κ. ὑπουργόν, ὅτι οἱ ἐνδιαφερόμενοι, τὴν ὑπόθεσίν των θὰ τὴν στρέψουν ὄχι μόνον κατὰ τοῦ Δημοσίου, ἀλλὰ καὶ τοῦ ἰδίου προσωπικῶς.

§77Ν. ΜΑΡΤΗΣ. (Ὑπ. Βιομηχανίας). Ὡς πρὸς τὴν μὴ κατάθεσιν τοῦ φακέλλου, πληροφορῶ τὴν Βουλήν, ὅτι, κατὰ τὸ χρονικὸν διάστημα, ποὺ ἐζητεῖτο, εὑρίσκετο εἰς τὸν Νομάρχην Λακωνίας, περιῆλθε δὲ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Βιομηχανίας ἀπὸ τὸν Νοέμβριον τοῦ 1960 καὶ ὄχι τὸν Σεπτέμβριον, ποὺ τὸν εἴχατε ζητήσει. Κατὰ τὴν πρώτην χορήγησιν τῆς ἀδείας, ὅπως γνωρίζει πλέον ὁ κ. Παπαμιχαλόπουλος, ὑπάρχουν ἀντικρουόμεναι ἀπόψεις καὶ ἄλλοι ὑποστηρίζουν, ὅτι ἔπρεπε νὰ χορηγηθῇ ἡ ἄδεια καὶ ἄλλοι ὑποστηρίζουν, ὅτι δὲν ἔπρεπε. Ἡ ἄδεια ζητεῖται διὰ τὴν Νεάπολιν τῆς Ἐπαρχίας Ἐπιδαύρου Λιμηρᾶς, ἡ ὁποία, νομίζω, ἀριθμεῖ 27 χιλιάδας. Ἡ Νεάπολις εὑρίσκεται ἀκριβῶς εἰς τὸ κάτω μέρος τῆς ἐπαρχίας. Ὁ ἔχων τὴν πρώτην ἄδειαν, λέγει, ὅτι ἐὰν χορηγηθῇ ἄδεια εἰς τὴν Νεάπολιν, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ παραμείνῃ κανένα ἐκ τῶν δύο παγοποιείων καὶ ἔπρεπε νὰ χορηγηθῇ εἰς τὰς δύο ἄλλας πόλεις, τοὺς Μολάους ἢ τὴν Μονεμβασίαν, ποὺ ἔχουν τὸ μεγαλύτερον τμῆμα τῆς Ἐπιδαύρου. Ὡς πρὸς τὸ ζήτημα τῶν ἁλιευμάτων, τὸ ὁποῖον ὑπεστήριξεν ὁ κ. Παπαμιχαλόπουλος, δὲν ἦτο ξεκαθαρισμένον, ὅτι πράγματι ὑπάρχει τόση ἀνάγκη καὶ τόσα ἁλιεύματα, διότι καὶ ἐκεῖ ὑπάρχουν ἀλληλοσυγκρουόμεναι βεβαιώσεις. Ἀπέστειλα ἤδη ἐπιθεωρητήν, ὁ ὁποῖος ἐπῆγε καὶ ἐπέστρεψε πρὸ τεσσάρων ἡμερῶν καὶ θὰ ὑποβάλῃ τὴν ἔκθεσίν του. Μετὰ τὴν ὑποβολὴν τῆς ἐκθέσεως αὐτῆς θὰ ἐκδοθῇ ἡ σχετικὴ ἀπόφασις καὶ ὁ κ. Παπαμιχαλόπουλος θὰ κάμῃ ὅ,τι θέλει. Πάντως, πληροφορῶ τὸν κ. Παπαμιχαλόπουλον καὶ ὁλόκληρον τὴν Βουλήν, ὅτι πρόθεσις τῆς Κυβερνήσεως εἶναι νὰ κατατεθῇ σχετικὸν διάταγμα, ὥστε νὰ καταργηθοῦν ὅλαι αὐταὶ αἱ ἄδειαι τῶν μικροβιοτεχνῶν, διὰ νὰ ἐκλείψουν αὐταὶ αἱ διαμάχαι, εἰς τρόπον ὥστε νὰ σταθοῦν μόνον ἐκεῖναι, αἱ ὁποῖαι εἶναι δυνατὸν νὰ σταθοῦν.

§78Δ. ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ ἤδη λειτουργοῦν παγοποιεῖον, εἶναι δυνάμεως 120 παγοστηλῶν καὶ λειτουργεῖ 5–6 ἡμέρας κατὰ μῆνα, ἐνῷ τὸ μέλλον νὰ ἱδρυθῇ, θὰ εἶναι δυνάμεως 400 στηλῶν. Ὁ κ. ὑπουργὸς εἶπεν, ὅτι δὲν ὑπάρχουν ἀξιόλογα ἁλιεύματα. Πρέπει νὰ γνωρίζῃ, ὅτι οἱ Βατικιῶτες ἁλιεῖς, εἶναι οἱ πρῶτοι τῆς Ἑλλάδος. Εἶπεν, ἀκόμη, ὁ κ. ὑπουργός, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ ἱδρυθῇ τὸ παγοποιεῖον εἰς Μονεμβασίαν ἢ Μολάους. Τὸν πληροφορῶ, ὅτι αἱ πόλεις αὐταὶ στεροῦνται ὕδατος, ὑδρεύονται δὲ διὰ βαρελίων. Πῶς εἶναι, λοιπόν, δυνατόν, νὰ ἱδρυθῇ παγοποιεῖον εἰς πόλιν στερουμένην ὕδατος; Ἐπίσης, πληροφορῶ τὸν κ. ὑπουργόν, ὅτι ὁ παλαιὸς παγοποιὸς εὑρίσκεται ὑπὸ ἀναγκαστικὴν διαχείρισιν καὶ ὅτι ἐντὸς τῶν ἡμερῶν πρόκειται νὰ ἐκποιηθῇ ἡ περιουσία του. Πρέπει νὰ τελειώνῃ ἡ ὑπόθεσις αὐτή, διὰ νὰ δυνηθοῦν οἱ ἐνδιαφερόμενοι νὰ προσφύγουν εἰς τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας.

§79ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 6 ἐπερώτησις, ἀφορῶσα τοὺς κ.κ. ὑπουργοὺς ἐπὶ τῆς Βιομηχανίας καὶ Ἐξωτερικῶν, ἡ ὁποία προτάσσεται συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 51 τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς, δι’ ἧς ἐπερωτῶνται οἱ κ.κ. ὑπουργοί, διότι δὲν κατέθεσαν εἰς τὴν Βουλὴν ἐντὸς τῆς νομίμου προθεσμίας τὰ διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 10)14.6.60 αἰτήσεως τῶν ἐπερωτώντων βουλευτῶν στοιχεῖα, ἀναβάλλεται κατόπιν αἰτήσεως τοῦ ἐκ τῶν ἐπερωτώντων κ. Κιτσίκη.

§80Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Ἡ ἐπερώτησις, κ. Πρόεδρε, ἀφορᾷ μέγιστον θέμα. Πρόκειται περὶ 75.000 δολλ., τὰ ὁποῖα ἔχουν πληρωθῆ διὰ τὰ ἔργα τοῦ Μέγδοβα. Ἐζητήσαμεν νὰ κατατεθοῦν ὡρισμένα ἔγγραφα, ὥστε τὰ ὅσα ἐγράφησαν καὶ ὑπεστηρίχθησαν περὶ τοῦ ὅτι ἐκόστισε ποσὰ ὑπερβολικὰ τὸ ἔργον αὐτὸ καὶ ὅτι ἐνδεχομένως ὑπῆρξαν καὶ ἀνωμαλίαι, νὰ ἀποδειχθοῦν ἢ νὰ διαψευσθοῦν. Παρὰ ταῦτα, κ. Πρόεδρε, ὁ σχετικὸς φάκελλος, τὰ σχετικὰ στοιχεῖα, δὲν κατετέθησαν, παρὰ μόνον χθές. Καὶ κατετέθη χθὲς ἕνας φάκελλος, ὁ ὁποῖος ἔχει περὶ τὰ 80 ἔγγραφα καὶ ἕνα σύνολον σελίδων ποὺ φθάνει τὸν ἀριθμὸν 300.

§81ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὀρθῶς, λοιπόν, ἐζήτησεν ὁ κ. Κιτσίκης τὴν ἀναβολήν.

§82Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Δὲν εἶναι ἀρκετὸν αὐτό, κ. Πρόεδρε. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ αἰφνιδιαζώμεθα κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, νὰ κατατίθενται δηλαδὴ τὰ ἔγγραφα ἀφοῦ περάσῃ ἡ προθεσμία τῶν 8 ἡμερῶν ἀφ’ ἧς τὸν ἐζήτησεν ὁ βουλευτής, καὶ νὰ κατατίθεται τὰς παραμονὰς τῆς συζητήσεως, ὥστε ὁ βουλευτὴς νὰ μὴ προφθάνῃ νὰ ξεφυλλίσῃ τὸν φάκελλον. Συνεπῶς, ζητοῦμεν τὴν ἀναβολὴν διὰ νὰ γίνῃ ἡ μελέτη τοῦ φακέλλου, διότι ἀφορᾷ μέγιστον θέμα. Ἀλλὰ συγχρόνως, παρακαλοῦμεν τὸ Προεδρεῖον, εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτήν, νὰ ἐπιμεληθῇ ὥστε νὰ μὴ συμβῇ ἄλλο παρόμοιον.

§83Ν. ΜΑΡΤΗΣ. (Ὑπ. Βιομηχανίας). Κύριε Πρόεδρε, τὸν φάκελλον θὰ τὸν εἴχομεν καταθέσει πρὸ πολλῶν ἡμερῶν, ἀλλὰ ὁ κ. Κιτσίκης ἐζήτησε κἄτι, τὸ ὁποῖον δὲν εἶχε ζητήσει, τὴν σύμβασιν, ἡ ὁποία εἶναι πολυσέλιδος καὶ τὴν ἔφερον καὶ αὐτήν. Δι’ αὐτὸ ἐβράδυνεν ἡ κατάθεσις τοῦ φακέλλου.

§84Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Οὔτε ἐζητήσαμεν, οὔτε μᾶς χρειάζεται ἡ σύμβασις.

§85Ν. ΜΑΡΤΗΣ. (Ὑπ. Βιομηχανίας). Ὁ κ. Κιτσίκης εἶναι ἀντίθετος.

§86Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Ἠμπορούσατε νὰ εἴχατε καταθέσει τὸν φάκελλον καὶ ἐν συνεχείᾳ τὴν σύμβασιν.

§87Ν. ΜΑΡΤΗΣ. (Ὑπ. Βιομηχανίας). Ὁ κ. Κιτσίκης σιωπᾷ, ἀλλὰ ἐγὼ διερμηνεύω τὴν σιωπήν του. Ἤθελε καὶ τὴν σύμβασιν καὶ τὴν ἀναβολήν.

§88Ν. ΚΙΤΣΙΚΗΣ. Ἡ σύμβασις ἦτο εἰς τὸ γραφεῖον τοῦ κ. ὑπουργοῦ. Ἦτο ἑτοίμη. Δὲν ἐχρειάζοντο παρὰ δύο λεπτὰ διὰ νὰ παραδοθῇ. Ἀλλὰ τὸ γεγονὸς εἶναι, ὅτι πρέπει νὰ ἐξακριβώσωμεν, ἐὰν ὁ φάκελλος περιέχει ὅλα ἐκεῖνα τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα δικαιολογοῦν τὰς ἀπόψεις μας. Δι’ αὐτὸ ζητοῦμεν τὴν ἀναβολήν.

§89ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀναβάλλεται, λοιπόν, διὰ τὴν Παρασκευήν. Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 7, τοῦ κ. Ταλιαδούρη, ἀναβάλλεται, ἀπόντος τοῦ κ. ὑπουργοῦ.

§90Κ. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον.

§91ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Ταλιαδούρης, ἔχει τὸν λόγον.

§92Κ. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, θλίβομαι ἰδιαιτέρως διὰ τὸ κατάντημα, τὸ ὁποῖον παρουσιάζει τὸ Κοινοβούλιόν μας. Εἶναι ἡμέρα κοινοβουλευτικοῦ ἐλέγχου καὶ ἀπουσιάζουν σχεδὸν ἅπαντες οἱ ἐπερωτώμενοι ὑπουργοί, ἰδιαιτέρως δὲ ὁ ὑπουργὸς τῆς Παιδείας, ὁ ὁποῖος δεικνύει συστηματικὴν ἀσέβειαν πρὸς τὸ Κοινοβούλιον. Ἀνέκαθεν τηρεῖ τὴν τακτικὴν αὐτὴν καὶ ἄλλοτε ἀπουσίαζεν ἐπὶ τρεῖς συνεχεῖς ἡμέρας ἐπερωτήσεων, καθ’ ἃς θὰ συνεζητεῖτο προγενεστέρα ἐπερώτησίς μου, καὶ αὐτὸ μαρτυρεῖ, ὅτι, κατὰ σύστημα ἀπουσιάζει. Ἄν αὐτὸ τὸ ὀνομάζετε σεῖς, κ. Πρόεδρε, Κοινοβούλιον, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ μὴ συμφωνήσω εἰς τὴν ὀνομασίαν αὐτήν. Διότι ἡ στάσις τῶν κ.κ. ὑπουργῶν νὰ δεικνύουν τόσην ἀσέβειαν πρὸς τὸ Σῶμα, εἶναι πρωτοφανὴς καὶ καταργεῖ πᾶσαν ἔννοιαν τοῦ Δημοκρατικοῦ μας Πολιτεύματος. Ποίαν μεγαλυτέραν ἀσχολίαν εἶναι δυνατὸν νὰ προβάλουν οἱ ὑπουργοί, ἀπὸ τοῦ νὰ προσέλθουν ἐνώπιον τοῦ Κοινοβουλίου διὰ τὴν συζήτησιν τῶν ἐπερωτήσεων; Διότι, ποῖον ἄλλο δικαίωμα ἔχουν οἱ βουλευταὶ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ἀπὸ τὸν δι’ ἐπερωτήσεων ἔλεγχον; Δὲν γνωρίζω μὲ τὶ ἀπασχολοῦνται οἱ κ.κ. ὑπουργοὶ καὶ ἴσως νὰ εἶναι δικαιολογημένος διὰ τὴν ἀπουσίαν του ὁ ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, ἀπασχολημένος μὲ τὴν ὑπόθεσιν Μέρτεν. Ἀλλ’ ὁ συστηματικῶς ἐμπαίζων τὴν Βουλὴν ὑπουργὸς τῆς Παιδείας, μὲ τὶ ἄλλο ἀσχολεῖται ἆραγε; Ἐὰν εἶναι τόσον βαρέα τὰ καθήκοντα τοῦ ὑπουργοῦ Παιδείας, δὲν ἔχει παρὰ νὰ ἐγκαταλείψῃ τὸ Ὑπουργεῖον του ὁ κ. ὑπουργὸς καὶ νὰ μεταβῇ οἴκαδε πρὸς ἀνάπαυσιν. Εἶναι τὸ μόνον ἔντιμον ἔργον, τὸ ὁποῖον δύναται νὰ ἐπιτελέσῃ. (Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ τὴν προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Πρόεδρος τῆς Βουλῆς κ. Κ. Γ. Ροδόπουλος).

§93ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς ἀπαντήσω ὡς Πρόεδρος τοῦ Σώματος, διότι ὡμιλήσατε περὶ καταπτώσεως τοῦ κοινοβουλευτισμοῦ. Νομίζω, ὅτι, τοιαῦται φράσεις, λεγόμεναι ὑφ’ ὑμῶν ἐν τῇ αἰθούσῃ αὐτῇ, συντελοῦν εἰς ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον πρὸ ὀλίγου εἴπατε καὶ δὲν θέλω νὰ ἐπαναλάβω. Εἶναι, ἐνδεχομένως, εὔλογος ἡ διαμαρτυρία σας, ἀλλὰ καλὸν εἶναι νὰ περιοριζώμεθα εἰς τὴν διαπίστωσιν ὡρισμένων γεγονότων χωρὶς νὰ τὰ μεγαλοποιοῦμεν, εἰς τοιοῦτον βαθμόν, ὥστε νὰ δίδωμεν λαβὴν εἰς τοὺς ἐχθροὺς τοῦ Κοινοβουλευτισμοῦ καὶ εἰς τοὺς ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι —δὲν ἠξεύρω διατὶ— ἐνίοτε δυσφημοῦν τὴν Βουλὴν καὶ τοὺς βουλευτάς, νὰ χρησιμοποιοῦν τὰ ὅπλα, τὰ ὁποῖα τοὺς παρέχομεν ἡμεῖς. Θὰ ἤθελα, λοιπόν, νὰ κάμω μίαν ἔκκλησιν: Σεῖς, συνήθως, εἶσθε ἤρεμος ἄνθρωπος. Δὲν εἶναι ἀνάγκη τοιαῦτα ζητήματα νὰ τὰ μεγαλοποιῆτε. Αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἀπουσιάζει βεβαίως ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Παιδείας. Πιθανὸν νὰ ἠσθένησεν ἢ ἄλλη ἐπείγουσα ἀπασχόλησις νὰ τὸν κρατῇ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον. Ὑπῆρχεν ὅμως καὶ ἡ ἀντίληψις, ὅτι αἱ πρῶται 2–3 ἐπερωτήσεις θὰ διήρκουν ἐπὶ πολὺ χρόνον καὶ θὰ ἔληγεν ἡ συνεδρίασις. Εὐτυχῶς, ἐτελείωσε ταχύτερον ἡ συζήτησις αὐτῶν. Ἔγινε, συνεπῶς, ἕνα λάθος ὑπολογισμοῦ τοῦ χρόνου. Τὸ Προεδρεῖον θὰ φροντίσῃ, εἰς τὸ μέλλον νὰ μὴ συμβαίνῃ αὐτό. Δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ συνάγωμεν τόσον γενικὰ συμπεράσματα ἀπὸ τὴν ἀπουσίαν ἑνὸς ὑπουργοῦ, ὁ ὁποῖος, ἐπαναλαμβάνω, πιθανὸν νὰ εἶναι ἀπησχολημένος σήμερον ἢ ἀσθενής. Δι’ αὐτό, παρακαλῶ, νὰ ἐπανέλθωμεν εἰς ἤρεμον συζήτησιν καὶ νὰ τακτοποιήσῃ ὁ κ. Προεδρεύων αὐτὴν τὴν στιγμὴν τὸ ζήτημα τῆς συνεχίσεως τῆς συνεδριάσεως, ὥστε, εἰδοποιούμενοι οἱ κύριοι ὑπουργοί, νὰ εἶναι παρόντες κατὰ τὴν προσεχῆ Παρασκευήν. Ἐπ’ αὐτοῦ ἀναλαμβάνω καὶ ἐγὼ τὴν εὐθύνην προσωπικῶς.

§94Κ. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ ἤμην εὐτυχής, ἐὰν ὅσα θέλετε νὰ προλάβετε, προελαμβάνοντο εἰς τὴν πραγματικότητα. Ἡ ἀκολουθουμένη τακτικὴ τῆς Κυβερνήσεως ἐν τῷ Κοινοβουλίῳ εἶναι ἀκριβῶς ἐκείνη, ἡ ὁποία ἐκθέτει τὸ Κοινοβούλιον. Ὁσουσδήποτε ἐξορκισμοὺς καὶ ἂν ἐπιχειρήσητε νὰ κάμητε καὶ ὁσασδήποτε παραινέσεις, αἱ ἐρωτήσεις μας παραμένουν ἀναπάντητοι. Παρὰ ταῦτα, γνωρίζετε, ὅτι ἡ δημοσία συζήτησις καὶ ὁ κοινοβουλευτικὸς ἔλεγχος, ἀποτελοῦν τὴν ἀσφαλιστικὴν δικλεῖδα τοῦ Πολιτεύματος. Εὐχαριστῶ ὑμᾶς, διότι μὲ ἐχαρακτηρίσατε, ὡς συνήθως ἤρεμον. Ἀλλὰ ἐξανίσταμαι, ὅταν γίνωμαι ἀντικείμενον χλευασμοῦ ἐκ μέρους τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Παιδείας. Γνωρίζω τὸν ἄνδρα· κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος μὲ ἐταλαιπώρησε τέσσαρας φοράς, ἃς ἐλπίζω, ὅτι ἐφέτος δὲν θὰ μὲ ταλαιπωρήσῃ τεσσαράκοντα τέσσαρας.

§95Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ ἀξιότιμος καὶ συμπαθέστατος κ. Πρόεδρος τῆς Βουλῆς ἀνέλαβε τὴν μετάθεσιν τῶν εὐθυνῶν τῶν μελῶν τῆς Κυβερνήσεως εἰς τοὺς ὤμους τοῦ Προεδρείου, ὁμιλήσας μάλιστα καὶ περὶ τοῦ χρόνου, ὁ ὁποῖος προεβλέπετο, ὅτι θὰ ἦτο μακρός, διὰ τὴν συζήτησιν τῶν προγενεστέρως συζητηθεισῶν ἐπερωτήσεων. Δὲν γνωρίζω, ἐὰν εἰς τὸ πνεῦμα τοῦ Κανονισμοῦ, —διότι ἀναμφισβητήτως εἰς τὸ γράμμα δὲν ὑφίσταται— ὑπάρχει πρόβλεψις περὶ χρόνου. Καλὸν ὅμως θὰ εἶναι ὁ κ. Πρόεδρος νὰ ἀφήσῃ τὰς γενναιοφροσύνας, διότι δὲν πρόκειται περὶ ἁπλῆς ἀπουσίας ὑπουργοῦ τινος. Ἡ ἐπερώτησις ἀφορᾷ ἄρνησιν τοῦ ὑπουργοῦ πρὸς κατάθεσιν τῶν αἰτηθέντων ἐγγράφων, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον σημαίνει συνέχειαν τῆς περιφρονήσεως, τῆς ἐπιδειχθείσης ἐκ μέρους τοῦ ὑπουργοῦ πρὸς τὸ Σῶμα, σημειουμένης ἀφ’ ἑνὸς μὲν συνεπείᾳ τῆς μὴ καταθέσεως τῶν τοιούτων ἐγγράφων, ἀφ’ ἑτέρου δὲ τῆς μὴ ἐμφανίσεως τοῦ ἐπερωτωμένου ὑπουργοῦ ἐνώπιον τοῦ Σώματος. Ἔχω τὴν ἐλπίδα, ὅτι ὁ κ. Πρόεδρος τοῦ Σώματος θὰ γίνῃ διερμηνεὺς πρὸς τὴν Κυβέρνησιν τῆς, συνεπείᾳ τῆς τοιαύτης τακτικῆς, δημιουργουμένης πράγματι ἀλγεινῆς ἐντυπώσεως.

§96ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§97ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§98ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6ην μ.μ., μὲ θέμα Ἡμερησίας Διατάξεως ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 9.30′ μ.μ.)