1961.01.23

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 49η

Δευτέρα 23 Ἰανουαρίου 1961

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 6.55′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Παυλόπουλος, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Α. ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Γραμμ.). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Ὁ βουλευτὴς κ. Κ. Δεσποτόπουλος ζητεῖ 10ήμερον ἄδειαν ἀπουσίας προκειμένου ν’ ἀναχωρήσῃ εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§4ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ἐγκρίνεται, ἐγκρίνεται.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἐνέκρινε τὴν χορήγησιν τῆς αἰτουμένης ἀδείας. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Κ. Μακρῆς, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§6Κ. ΜΑΚΡΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9107) 22.1.1961 ἐγγράφου του διαβιβάζει ἀναφορὰς τῶν Εἰσαγγελέων Ἐφετῶν Θεσσαλονίκης καὶ Σερρῶν μετὰ σχετικῆς ποινικῆς δικογραφίας κατὰ τοῦ βουλευτοῦ Ἀθηνῶν κ. Η. Μπρεδήμα, αἰτουμένων τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτοῦ, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. Τὸ αὐτὸ Ὑπουργεῖον, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8605)22.1.1961 ἐγγράφου του διαβιβάζει ἀναφορὰς τῶν Εἰσαγγελέων Ἐφετῶν καὶ Πλημμελειοδικῶν Ἀθηνῶν μετὰ σχετικῆς δικογραφίας κατὰ τοῦ βουλευτοῦ Ἀθηνῶν κ. Η. Μπρεδήμα, αἰτουμένου τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτοῦ, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. Τὸ αὐτὸ Ὑπουργεῖον, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8606)22.1.1961 ἐγγράφου του, διαβιβάζει ἀναφορὰς τῶν Εἰσαγγελέων Ἐφετῶν καὶ Πλημμελειοδικῶν Ἀθηνῶν μετὰ σχετικῆς δικογραφίας κατὰ τοῦ βουλευτοῦ Ἀθηνῶν κ. Η. Μπρεδήμα, αἰτουμένων τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτοῦ συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. Τὸ αὐτὸ Ὑπουργεῖον, διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 122650)28.12. 1960 ἐγγράφου του, διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Κρήτης μετὰ σχετικῆς ποινικῆς δικογραφίας κατὰ τοῦ βουλευτοῦ Χανίων κ. Κων)νου Χιωτάκη, αἰτουμένου τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτοῦ συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. Τὸ αὐτὸ Ὑπουργεῖον, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 120541)28.12. 1960 ἐγγράφου του, διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ Εἰσαγγελέως Πρωτοδικῶν Κατερίνης μετὰ σχετικῆς ποινικῆς δικογραφίας κατὰ τοῦ βουλευτοῦ Πιερίας κ. Χαρ. Μπούσιου, αἰτουμένου τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτοῦ, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. Τὸ αὐτὸ Ὑπουργεῖον, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 105306)28.12. 1960 ἐγγράφου του, διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Λαρίσσης, μετὰ τῆς σχετικῆς δικογραφίας κατὰ τοῦ βουλευτοῦ κ. Χρ. Γραμματίδη, αἰτουμένου τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτοῦ, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. Τὸ αὐτὸ Ὑπουργεῖον, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 122646)28.12. 1960 ἐγγράφου του, διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Κρήτης, μετὰ σχετικῆς δικογραφίας κατὰ τοῦ βουλευτοῦ Χανίων κ. Κ. Χιωτάκη, αἰτουμένου τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτοῦ συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. Τὸ αὐτὸ Ὑπουργεῖον, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 125278)28.12. 1960 ἐγγράφου του, διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Αἰγαίου, μετὰ σχετικῆς ποινικῆς δικογραφίας κατὰ τοῦ βουλευτοῦ κ. Παν. Γλιγλῆ, αἰτουμένου τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτοῦ συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. Τὸ αὐτὸ Ὑπουργεῖον, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 108947)28.12. 1960 ἐγγράφου του, διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Λαρίσσης, μετὰ τῆς προσηρτημένης ταύτῃ ποινικῆς δικογραφίας κατὰ τοῦ βουλευτοῦ Μαγνησίας κ. Εὐαγγ. Σκούρα, αἰτουμένου τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτοῦ συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. Παραπέμπονται ἅπασαι εἰς τὴν ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Δ. Μερλόπουλος, Α. Τσιάρας, Η. Σκυλλάκος, Ι. Γιαλώφας, Ι. Ἀθητάκης, Ο. Ἀντώνογλου, Γ. Βαλοῦρδος, Α. Βουλόδημος, Ι. Γαβριηλίδης, Π. Γλιγλῆς, Σ. Διβάρης, Ι. Δραγονέτης, Κ. Δεσποτόπουλος, Γ. Εὐαγγέλου, Β. Ἐφραιμίδης, Μ. Κύρκος, Ν. Καθαροσπόρης, Α. Κακογιάννης, Π. Καπνίσης, Σ. Καρασάββας, Μ. Κανιάρης, Γ. Κατσίμπας, Θ. Κεραμιτσιόγλου, Δ. Κελτεμλίδης, Ι. Κοντουδάκης, Α. Κολαμπᾶς, Κ. Κωνσταντάρας, Α. Λασκαρίδης, Χ. Μπούσιος, Β. Μπρακατσούλας, Α. Μπριλλάκης, Κ. Πυρομάγλου, Γ. Παπαγεωργίου, Δ. Παινέζης, Δ. Παπαθανασόπουλος, Α. Παπαδόπουλος, Α. Παπαθανασίου, Φ. Περισσοράτης, Γ. Πρίφτης, Ε. Ρήγας, Ι. Σιαφλέκης, Γ. Σπηλιόπουλος, Ε. Σκούρας, Δ. Σπυρίδης, Κ. Σωτηρίου, Ν. Σκοπούλης, Κ. Τσιγάρας, Α. Τσιάντος, Α. Τσιπώρης, Χ. Φιλίππου, Α. Χονδρονάσιος καὶ Μ. Χριστογεῶργος, καταθέτουσι πρότασιν νόμου «περὶ ρυθμίσεως ἐνίων ἀγροτικῶν χρεῶν. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ε. Κεφαλογιάννης, Γ. Βολουδάκης, Ι. Πωλιουδάκης, Σ. Κούνδουρος, Π. Πολυχρονίδης, Π. Βαρδινογιάννης, Ε. Γαλενιανός, Ι. Κεφαλογιάννης καὶ Ε. Κοθρῆς, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τοῦ Καταστατικοῦ Χάρτου τῆς ἐν Κρήτῃ Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας». Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Πλατῆς, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ Γεωργικῶν Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ε. Κοθρῆς, Κ. Ταλιαδοῦρος, Ν. Μπακόπουλος, Ι. Γιαννόπουλος, Π. Ξενοδοχειάρης, Δ. Γόντικας, Φ. Πιτούλης καὶ Θ. Δεσύλλας, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ Γεωργικῶν Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Χ. Μπούσιος, Α. Κακογιάννης, Κ. Δεσποτόπουλος καὶ Ν. Ἰντζὲς, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ Γεωργικῶν Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Μ. Σβώλου, Β. Θανασέκου καὶ Ε. Μπενᾶ, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν πολιτικῶν κρατουμένων ἐν ταῖς γυναικείαις φυλακαῖς Ἀβέρωφ 25 γυναικῶν, αἰτουμένων χορήγησιν γενικῆς ἀμνηστίας, ἐφαρμογὴν μετ’ εὐρύτητος τοῦ Ν. 2058)1952, τῆς διαδικασίας περὶ ἀνηκέστου βλάβης κλπ. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Α. Καμβύσης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Ὁμήρων καὶ Ἀγνοουμένων Γερμανίας Νομοῦ Μεσσηνίας, διὰ τῆς ὁποίας ζητοῦν, ὅπως ἡ ἀποζημίωσις τῶν θυμάτων καθορισθῇ εἰς 1.500 δραχμὰς κατὰ μῆνα ὁμηρίας. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Ν. Ἰντζές, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἀθανασίου Χορταρᾶ, ἐφέδρου ἐξ ἐφέδρων ἀξιωματικοῦ Πεζικοῦ, αἰχμαλώτου στρατοπέδου Κρήτης, αἰτουμένου, ὅπως εἰς τὸ νομοσχέδιον περὶ ἀποζημιώσεως τῶν θυμάτων τῶν φονευθέντων ὑπὸ τῶν Γερμανῶν ὑπαχθῶσι καὶ οἱ αἰχμάλωτοι στρατοπέδου Κρήτης. Ὁ βουλευτὴς Ρεθύμνης κ. Ε. Παπαδογιάννης, καταθέτει ἀναφορὰν Ὁμοσπονδίας Βιοτεχνῶν Ρεθύμνης, αἰτουμένης τὴν διὰ νόμου διαγραφὴν τῶν μελῶν της ἐκ τῶν Ἐπιμελητηρίων ἐπὶ τῷ τέλει ἀπαλλαγῆς των ἐκ τῆς καταβολῆς ὑπὲρ Ἐπιμελητηρίων εἰσφορᾶς. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν πληττομένων ἐμπορικῶν ἀντιπροσώπων (μοτοσυκλεττῶν σκοῦτερ κλπ.) ἐκ τῶν ὑπ’ ἀριθ. Πρ. 86422) 56 ἀστυνομικῶν διατάξεων καὶ 255–256)21.11.1960 ἀποφάσεων ἀπαγορευουσῶν τὴν κυκλοφορίαν τῶν δικύκλων ἐκ τῶν Κεντρικῶν ὁδῶν τῶν Ἀθηνῶν, αἰτουμένων ἀνάκλησιν τῶν ὡς ἄνω διατάξεων καὶ ἀποφάσεων. Οἱ βουλευταί κ.κ. Α. Μπριλλάκης, Ι. Παπαδημητρίου, Σ. Ἠλιόπουλος καὶ Ε. Μπενᾶ, καταθέτουν ἀναφορὰν πολιτικῶν κρατουμένων φυλακῶν Αἰγίνης, αἰτουμένων τὴν ἀπόλυσίν των ἐκ τῶν φυλακῶν καὶ τὴν χορήγησιν γενικῆς ἀμνηστίας. Ὁ βουλευτὴς Ρεθύμνης κ. Ε. Παπαδογιάννης, καταθέτει ἀναφορὰν Σπουδαστῶν Σχολῶν Ἐργοδηγῶν Οἰκοδόμων Δημοσίων Ἔργων καὶ Ἠλεκτρολόγων τῆς Τεχνικῆς Σχολῆς Ἐμπορικοῦ καὶ Βιομηχανικοῦ Ἐπιμελητηρίου Ἡρακλείου, αἰτουμένων τὴν ἐξομοίωσίν των πρὸς τοὺς ἀποφοιτοῦντας Ὑπομηχανικούς, κατοχύρωσιν δικαιωμάτων των κλπ. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Β. Μπρακατσούλας καὶ Χ. Φιλίππου, αἰτοῦσι κατάργησιν ἀποφάσεως περικοπῆς ἀδείας σιγαροχάρτου Καπνοπαραγωγῶν περιφερείας Καρδίτσης. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Χ. Φιλίππου καὶ Β. Μπρακατσούλας, αἰτοῦσι χορήγησιν σίτου καὶ τροφίμων διὰ χαλαζοπλήκτους Νομοῦ Καρδίτσης. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἐθνικῆς Κοινωνικῆς ὀργανώσεως Φοιτητῶν, διαμαρτυρομένης διὰ τὰ δι’ ἐπερωτήσεως τῆς Ἀριστερᾶς ἀναγραφόμενα περὶ αὐτῆς ὡς δῆθεν διαθετούσης χρηματικοὺς πόρους πρὸς ἔκδοσιν προκηρύξεων κλπ. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ε. Γιαρένης, Β. Ἐφραιμίδης καὶ Δ. Κελτεμλίδης, αἰτοῦσι δανειοδότησιν ἐμπόρων καὶ ἐπαγγελματοβιοτεχνῶν Θεσσαλονίκης. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Δ. Λαντζούνης, καταθέτει ἀναφορὰν Ἑνώσεως Πολυτέκνων Καλαμῶν, αἰτουμένης τὴν λῆψιν προστατευτικῶν μέτρων ὑπὲρ τῶν μελῶν της. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Γ. Βαλοῦρδος, αἰτεῖ ταχεῖαν ψήφισιν Νομοσχεδίου ἀποζημιώσεως θυμάτων Γερμανικῆς Κατοχῆς. Ὁ βουλευτὴς Λαρίσσης κ. Χ. Γραμματίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Γεωργικῶν Συν)σμῶν Λαρίσσης– Τυρνάβου–Ἁγυιᾶς, αἰτουμένης χορήγησιν δανείου συντηρήσεως εἰς μετρητὰ ἐκ δραχμ. 20 κατὰ στρέμμα πρὸς πάντα καλλιεργητήν, χορήγησιν λιπασμάτων, οὐχὶ βάσει τῶν στοιχείων τοῦ 1957, ἀλλὰ βάσει τῶν καλλιεργουμένων στρεμμάτων καθ’ ἑκάστην καλλιεργητικὴν περίοδον κλπ. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Πρίφτης καὶ Χ. Παγώνης, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν εἰς τὴν Λ. Δημοκρατίαν τῆς Οὐγγαρίας διαμενόντων Ἑλλήνων πολιτικῶν προσφύγων, αἰτουμένων κατάργησιν τῶν ἐκτάκτων μέτρων, χορήγησιν γενικῆς πολιτικῆς ἀμνηστίας καὶ τὸν ἐλεύθερον ἐπαναπατρισμόν των.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Θὰ προβῶ εἰς τὴν προεκφώνησιν τῶν θεμάτων τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως, ἵνα ψηφισθοῦν, ἐνδεχομένως, νομοθετήματά τινα, ἐπὶ τῶν ὁποίων δὲν ἤθελεν, ἴσως, ὑπάρξει οὐδεμία ἀντίρρησις. Καὶ εἷς βουλευτὴς ἐὰν ἔχῃ ἀντίρρησιν ἐπί τινος νομοθετήματος, τὸ νομοθέτημα τοῦτο θὰ κρατῆται διὰ νὰ συζητηθῇ μὲ τὴν σειράν του, δεδομένου, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐπιθυμεῖ ὅπως εἰσέλθῃ ἡ Βουλὴ τὸ ταχύτερον εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ Γεωργικῶν Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων». Δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον, τὸ σχέδιον νόμου «Περὶ ἐκποιήσεως τῆς ἐκ κληρονομίας Ἑλένης συζύγου Ἐλευθερίου Χαραλάμπη περιουσίας».;

§8ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἐκποιήσεως τῆς ἐκ κληρονομίας Ἑλένης συζύγου Ἐλευθερίου Χαραλάμπη περιουσίας». Δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ἐμπορικῆς συμφωνίας μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ Μαρόκου»;

§10ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ἐμπορικῆς συμφωνίας μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ Μαρόκου». Δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς παρὰ τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως ὑπογραφείσης Εὐρωπαϊκῆς Συμβάσεως περὶ ὑποχρεωτικῆς ἀσφαλίσεως ἔναντι ἀστικῆς εὐθύνης ἀφορώσης εἰς αὐτοκίνητα ὀχήματα»;

§12ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς παρὰ τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως ὑπογραφείσης Εὐρωπαϊκῆς Συμβάσεως περὶ ὑποχρεωτικῆς ἀσφαλίσεως ἔναντι ἀστικῆς εὐθύνης ἀφορώσης εἰς αὐτοκίνητα ὀχήματα». Δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἐκποιήσεως τῆς ἐν Μεγάλῳ χωρίῳ Λέσβου οἰκίας τοῦ κληροδοτήματος Γρηγορίου Π. Ρεπάνη καὶ ἐπενδύσεως τοῦ τιμήματος ταύτης εἰς ἕτερον προσοδοφόρον ἀκίνητον»;

§14ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἐκποιήσεως τῆς ἐν Μεγάλῳ Χωρίῳ Λέσβου οἰκίας τοῦ κληροδοτήματος Γρηγορίου Π. Ρεπάνη καὶ ἐπενδύσεως τοῦ τιμήματος εἰς ἕτερον προσοδοφόρον ἀκίνητον». Δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ μεταβιβάσεως τῆς κυριότητος ἀπαλλοτριωθείσης ἐκτάσεως εἰς τὸ Νομικὸν Πρόσωπον τοῦ Βενιζελείου Παγκρητίου Νοσοκομείου Φυματιώντων Ἡρακλείου»;

§16ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ μεταβιβάσεως τῆς κυριότητος ἀπαλλοτριωθείσης ἐκτάσεως εἰς τὸ Νομικὸν Πρόσωπον τοῦ Βενιζελείου Παγκρητίου Νοσοκομείου Φυματιώντων Ἡρακλείου». Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ γεωργικῶν κοινωνικῶν ἀσφαλίσεων». Ἄρθρον 1. Ὁ κ. Α. Μπαλτατζῆς, ἔχει τὸν λόγον.

§18Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ ἄρθρον 1 τοῦ συζητουμένου σχεδίου νόμου, περὶ γεωργικῆς κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως καθορίζει τοὺς σκοποὺς καὶ τὸ εἶδος τῆς παρεχομένης ἀσφαλίσεως εἰς τὸν ἀγροτικόν μας πληθυσμόν. Ἀλλὰ οἱ σκοποὶ αὐτοί, οἱ ὁποῖοι καθορίζονται εἰς τὸ ἄρθρον 1, εὑρίσκονται εἰς ἄμεσον συνάρτησιν μὲ τὰ οἰκονομικὰ μέσα, τὰ ὁποῖα θὰ διαθέτῃ ὁ ὀργανισμός, κατὰ τὴν ἐπιδίωξιν τῶν ἀσφαλιστικῶν του σκοπῶν. Ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ συζητουμένου νομοσχεδίου ἐδόθη ἤδη ἡ εὐκαιρία εἰς τοὺς συναδέλφους βουλευτὰς τοῦ Κ.Α.Ε. νὰ καθορίσουν τὰς ἀπόψεις των, θεωρῶ ὅμως καὶ ἐγὼ ὑποχρέωσίν μου νὰ προβῶ εἰς μερικὰς γενικὰς παρατηρήσεις ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου, ποὺ ἔχουν ἄμεσον σχέσιν μὲ τοὺς καθοριζομένους σκοπούς. Ὅταν ἀνηγγέλθη ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως ἡ ἀπόφασις, ὅπως ληφθοῦν μέτρα ὑπὲρ τῆς κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως τῶν ἀγροτῶν καὶ κατετέθη τὸ σχετικὸν νομοσχέδιον, ἐθεωρήσαμεν καθῆκον μας νὰ χαιρετίσωμεν καὶ νὰ ἐξάρωμεν τὴν σημασίαν τοῦ μέτρου. Τὸ ἐχειροκροτήσαμεν, ὡς ἕνα ἱστορικὸν σταθμὸν εἰς τὴν ἀσκουμένην ἀγροτικὴν καὶ κοινωνικὴν πολιτικήν. Ὑπεγραμμίσαμεν δὲ ἀπὸ τότε, ὅτι τὸ νομοσχέδιον ἔχει ἀτελείας καὶ ἐξεφράσαμεν τὴν εὐχὴν καὶ τὴν ἀντίληψιν, ὅτι κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου θὰ δοθῇ ἡ εὐκαιρία καὶ νὰ βελτιωθῇ, ἀλλὰ καὶ βραδύτερον καὶ μετὰ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ νόμου θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ τὸ καταστήσωμεν πληρέστερον, διὰ νὰ ὁλοκληρωθῇ ἡ παρεχομένη ἀσφάλισις εἰς τὸν ἀγροτικόν μας πληθυσμόν. Διότι βεβαίως δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ χειροκροτήσωμεν τὸ νομοσχέδιον ὡς θέλουν ὡρισμένοι συνάδελφοι, διότι εἰς τὸ ἄρθρον 1, ὅπως διαγράφονται οἱ σκοποὶ — ἡ παρεχομένη ἀσφάλισις ὑπὸ τύπον συντάξεως γήρατος— δὲν εἶναι πλήρης, διότι δὲν λαμβάνεται πρόνοια διὰ τὴν περίπτωσιν θανάτου, ὅπως καὶ ἀσθενείας καὶ ἀναπηρίας τῶν ἀγροτῶν. Ἐπίσης εἰς τὸ δεύτερον μέρος τοῦ συζητουμένου νομοσχεδίου, ἡ καθοριζομένη ἰατροφαρμακευτικὴ περίθαλψις καὶ ἡ νοσοκομειακὴ δὲν εἶναι πλήρης. Ἀλλὰ καὶ εἰς τὸ τρίτον κεφάλαιον, ὅπου ὁμιλοῦμεν περὶ τῆς ἀσφαλίσεως τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς, βλέπομεν, ὅτι λαμβάνονται μέτρα ἀσφαλίσεως μόνον κατὰ ζημιῶν προερχομένων ἀπὸ χάλαζαν καὶ παγετῶνα, δὲν λαμβάνεται δὲ πρόνοια καὶ διὰ τὰς πλημμύρας καὶ διὰ τὰς ἀσθενείας τῶν φυτῶν ποὺ πολλάκις καταστρέφουν σημαντικὰ τμήματα τῆς παραγωγῆς μας καὶ δὲν λαμβάνεται μέριμνα διὰ τὴν κτηνοτροφίαν, διὰ τὴν κτηνασφάλισιν, ἐνῶ βέβαια ὁ κτηνοτροφικὸς πλοῦτος τῆς χώρας καλεῖται νὰ συμβάλῃ εἰς τὴν λειτουργίαν καὶ τοὺς πόρους τοῦ συνισταμένου Ὀργανισμοῦ. Κύριε Πρόεδρε, ἐκεῖνο ἐπὶ τοῦ ὁποίου ἐπιθυμῶ ἰδιαιτέρως νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχήν σας εἶναι ἀνάγκη, διὰ νὰ φθάσωμεν περισσότερον εἰς ὡλοκληρωμένην ἀσφάλισιν τοῦ ἀγροτικοῦ μας πληθυσμοῦ καὶ τοῦ ἀγροτικοῦ μας πλούτου, εἶναι ἀνάγκη νὰ ἀποκτήσῃ ὁ Ὀργανισμὸς αὐτὸς μεγαλύτερα οἰκονομικὰ μέσα. Καὶ διὰ τοῦτο εἶναι ἀνάγκη τὸ κοινωνικὸν σύνολον νὰ εἰσφέρῃ περισσότερα ὑπὲρ τῶν γεωργικῶν ἀσφαλίσεων. Ἡμεῖς εἴμεθα πρόθυμοι νὰ ψηφίσωμεν περαιτέρω κοινωνικοὺς πόρους ὑπὲρ τῆς ἀσφαλίσεως τῶν ἀγροτῶν καὶ τοῦ ἀγροτικοῦ μας πλούτου. Ἀλλὰ καὶ πέραν τῶν κοινωνικῶν πόρων, νομίζω, ὅτι καὶ ὁ κρατικὸς προϋπολογισμός, πρέπει νὰ ἔλθῃ ἀρωγὸς εἰς τὴν ἀντιμετώπισιν τῶν μεγάλων σκοπῶν καὶ ἐπιδιώξεων ποὺ ἔχει τὸ συζητούμενον νομοσχέδιον. Βεβαίως ἀντιλαμβανόμεθα τὰς δημοσιονομικὰς δυσχερείας τὰς ὁποίας ἀντιμετωπίζει ἡ Κυβέρνησις, ὅταν ὅμως ὁμιλοῦμεν περὶ τῆς ἀθλιότητος, ἡ ὁποία ἐπικρατεῖ εἰς μεγάλα τμήματα τοῦ ἀγροτικοῦ μας πληθυσμοῦ, καὶ τῆς ἀνάγκης ὅπως τονωθῇ τὸ εἰσόδημα τοῦ ἀγροτικοῦ μας πληθυσμοῦ, ἰδίως τῶν ὀρεινῶν περιοχῶν καὶ ἡμιορεινῶν τοιούτων ποὺ ἔχουν ἕνα χαμηλότατον εἰσόδημα, νομίζω καὶ ὁ κρατικὸς προϋπολογισμὸς πρέπει νὰ εἶναι κἄπως γενναιότερος ἀπέναντι αὐτῆς τῆς μεγάλης ἐπιδιώξεως τῆς ἀσφαλίσεως τῆς παραγωγῆς καὶ τοῦ ἀγροτικοῦ μας πληθυσμοῦ. Εἶμαι ὑποχρεωμένος ἐπίσης δι’ ὀλίγων νὰ τονίσω τὴν ἀπόλυτον ἀντίθεσίν μας εἰς τὸν τρόπον, ὁ ὁποῖος καθορίζεται διὰ τὴν εἴσπραξιν τῆς εἰσφορᾶς τῶν ἀγροτῶν. Ὑπεστηρίξαμεν, ὅτι ἡ εἰσφορὰ αὐτὴ πρέπει νὰ εἶναι ἔμμεσος εἰς βάρος τῶν διακινουμένων προϊόντων. Βεβαίως, καὶ αὐτὴ ἡ ἄποψις ἔχει τὰς ἀδυναμίας της, ἀλλὰ εἶναι πολὺ μεγαλύτεραι αἱ ἀδυναμίαι τὰς ὁποίας παρουσιάζει ἡ εἴσπραξις βάσει τοῦ ἀγροτικοῦ εἰσοδήματος, ὅταν μάλιστα τὸ εἰσόδημα αὐτὸ θὰ εἶναι τὸ τεκμαρτὸν εἰσόδημα. Νομίζω περαιτέρω, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποχρεοῦται ὁ ἀγρότης νὰ εἰσφέρῃ ἄσχετα μὲ τὸ εἰσόδημα τὸ ὁποῖον πραγματοποιεῖ. Ἕνα κατώτατον ὅριον ἀγροτικοῦ εἰσοδήματος, ἔστω καὶ 7.000–8.000 δραχμάς, πρέπει νὰ ἐξαιρεθῇ ἀπὸ τὴν εἰσφοράν. Δὲν εἶναι δυνατὸν ἀπὸ μίαν οἰκογένειαν, ἡ ὁποία πραγματοποιεῖ ἐτησίως 8.000 δραχμὰς εἰσόδημα, νὰ ζητοῦμεν νὰ καταβάλλῃ τὴν εἰσφοράν της ὑπὲρ τοῦ Ὀργανισμοῦ αὐτοῦ. Βεβαίως ἀναγνωρίζομεν τὴν ἀρχήν, ὅτι καὶ οἱ ἐνδιαφερόμενοι παραγωγοὶ πρέπει νὰ εἰσφέρουν, ἀλλὰ ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι εὑρίσκονται εἰς πραγματικὴν ἀδυναμίαν, ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι πραγματοποιοῦν τόσον χαμηλὸν εἰσόδημα, ὅπως καὶ εἰς ἄλλας περιπτώσεις, πρέπει νὰ ἐξαιρεθοῦν. Νομίζω, περαιτέρω, κ. Πρόεδρε, ὅτι ἡ Κυβέρνησις πρέπει σοβαρῶς νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν τὰς ἀδυναμίας ποὺ παρουσιάζει ὁ τρόπος αὐτὸς τῆς εἰσπράξεως τοῦ 3%, ὅταν μάλιστα τὸ τεκμαρτὸν κατὰ μονάδα εἰσοδήματος θὰ καθορίζεται ἀπὸ τὸ Κέντρον. Νομίζω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις, οἱ ἁρμόδιοι κύκλοι, θὰ ἀναγνωρίζουν αὐτὴν τὴν δυσχέρειαν, ἡ ὁποία παρουσιάζεται. Ἡ ἀδικία ἡ ὁποία προκύπτει ἀπὸ ἕνα τοιοῦτον τρόπον καθορισμοῦ τοῦ ἀγροτικοῦ εἰσοδήματος, εἰς τὴν πρᾶξιν θὰ δημιουργήσῃ σοβαρώτατα παράπονα καὶ θὰ δημιουργήσῃ πραγματικὴν ἀδικίαν εἰς βάρος τοῦ ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ. Θὰ εἶναι δύσκολον ἀπὸ τὰς Ἀθήνας νὰ καθορίσωμεν τὴν μονάδα, βάσει τῆς ὁποίας θὰ προσδιορίζεται τὸ ἀγροτικὸν εἰσόδημα. Ἐδῶ, βεβαίως, ἡ Κυβέρνησις προχωρεῖ εἰς ἕνα πείραμα, θὰ ἔλεγον ἐγώ, διότι αὐτὸ τὸ εἶδος τῆς φορολογίας τῆς τεκμαρτῆς ἐξ Ἀθηνῶν δὲν ἐφηρμόσθη ποτέ, ὁσονδήποτε καὶ ἂν εἶναι μελετημένη, ὁσονδήποτε καὶ ἂν ὑπάρχῃ καλὴ θέλησις διὰ τὸν δικαιότερον τρόπον καθορισμοῦ τοῦ εἰσοδήματος αὐτοῦ, θὰ προκύψουν ἀδικίες, εἶναι ἡ πρώτη φορὰ ποὺ ἐφαρμόζεται αὐτὸ τὸ σύστημα, πρέπει λοιπὸν νὰ προσέξῃ αὐτὸ τὸ πρᾶγμα ἡ Κυβέρνησις, πρέπει νὰ σταθῇ εἰς αὐτὸ τὸ σημεῖον καὶ αἱ παρατηρήσεις αἱ ἰδικαί μας εἶναι οὐσιώδεις, διότι εἶναι δυνατὸν εἰς τὴν πρᾶξιν νὰ ἀντιμετωπίσωμεν αὐτοῦ τοῦ εἴδους καὶ αὐτῆς τῆς ἐκτάσεως ἀδικίας, αἱ ὁποῖαι θὰ κάμουν τὴν Κυβέρνησιν τὴν ἰδίαν νὰ κατανοήσῃ τὴν κατὰ τοιοῦτον τρόπον ἐφαρμογὴν αὐτοῦ τοῦ νομοθετικοῦ μέτρου. Ἐφ’ ὅσον πρόκειται περὶ ἑνὸς πειράματος, καὶ ἐφ’ ὅσον ἡ Κυβέρνησις δὲν ἠμπορεῖ νὰ βγῇ ἀπὸ τὸν τρόπον τῆς φορολογίας, τοῦ καθορισμοῦ τοῦ εἰσοδήματος τοῦ ἀγρότου, καὶ κατ’ ἀκολουθίαν τῆς εἰσφορᾶς τοῦ ἀγρότου, νομίζω, ὅτι τὸ 2%, τὸ ὀλιγώτερον πρέπει νὰ περιορισθῇ εἰς 1%, διὰ νὰ ἴδωμεν εἰς τὴν πρᾶξιν πῶς θὰ προχωρήσῃ αὐτὸ τὸ μέτρον, τὶ ἀτέλειες θὰ δημιουργήσῃ ἔξω εἰς τὴν ὕπαιθρον. Θὰ μοῦ εἴπητε, ὅτι, ἐὰν τὸ 2% τὸ μειώσωμεν εἰς 1%, θὰ ἔχωμεν ἓν ἄνοιγμα. Ἠμπορεῖ νὰ εὑρεθῇ ἕνας τρόπος νὰ ἀντιμετωπισθῇ αὐτὸ τὸ ἄνοιγμα, ἀλλὰ δὲν εἶναι σωστὸν νὰ προχωρήσωμεν ἔτσι χονδρικῶς εἰς τὴν ἐπιβολὴν αὐτῶν τῶν μέτρων, διὰ τὰ ὁποῖα πολὺ φοβοῦμαι, ὅτι ἐκ τῶν ὑστέρων καὶ ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι τὰ εἰσηγοῦνται καὶ ἡ Κυβέρνησις, θὰ ἀναγνωρίσουν, ὅτι ἐπλανήθησαν. Ἐπικαλοῦμαι, κ. Πρόεδρε, ἰδιαιτέρως τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ. Πρὸ ἡμερῶν, ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ὁμιλῶν εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, ἐτόνισε τὴν ἀνάγκην τῆς ταχυτέρας ἐπιψηφίσεως τοῦ νόμου. Εἶναι ἀνάγκη, πράγματι, τὸ ταχύτερον νὰ ψηφισθῇ ὁ νόμος, ἀλλὰ ἐπίσης εἶναι ἀνάγκη νὰ μελετηθῇ περισσότερον. Νομίζω, ὅτι ὁ χρόνος, ὁ ὁποῖος διέρρευσε δὲν ἦτο εἰς βάρος τοῦ συζητουμένου νομοσχεδίου, καὶ ἐδόθη εἰς τὴν Κυβέρνησιν καὶ εἰς τὰ Κόμματα ὁ χρόνος, νὰ μελετήσῃ περισσότερον αὐτὸν τὸν νόμον, ὁ ὁποῖος ἔχει θεμελιώδη ἀξίαν καὶ σημασίαν εἰς τὴν ἀσκουμένην ἀγροτικὴν καὶ κοινωνικὴν πολιτικήν. Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις προσέξῃ ἀκόμη περισσότερον τὸν νόμον αὐτόν, νομίζω, ὅτι θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ τελειότερος. Νὰ μὴ προχωρήσῃ κατὰ τρόπον γενικὸν καὶ θὰ ἔλεγον ἀρκετὰ αὐθαίρετον, εἰς τὸν καθορισμὸν τῆς εἰσφορᾶς τοῦ ἀγροτικοῦ μας πληθυσμοῦ.

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς, ἔχει τὸν λόγον.

§20Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, διαρκουσῶν τῶν διακοπῶν τῶν ἐργασιῶν τῆς Βουλῆς, ἀσφαλῶς ὅλοι ἤλθομεν εἰς ἐπαφὴν μὲ τὸν ἀγροτικὸν κόσμον καὶ ἠκούσαμεν τὰς ἀντιλήψεις του ἐπὶ τοῦ συζητουμένου νομοσχεδίου. Νομίζω, ὅτι ὅλοι ἀπεκομίσαμεν τὴν ἐντύπωσιν καὶ οἱονεὶ ἐλάβομεν μίαν νέαν ἐντολὴν ἐκ μέρους τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου, ἐπανερχόμενοι μετὰ τὰς διακοπὰς τῶν ἐργασιῶν τῆς Βουλῆς εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, νὰ ἀρθῶμεν εἰς τὸ ὕψος τῆς σοβαρότητος τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου, καὶ νὰ προβῶμεν μὲ καθαρὰν τὴν καρδίαν καὶ μὲ σκοπὸν νὰ ἐξυπηρετήσωμεν μόνον τὸν ἀγροτικὸν κόσμον, εἰς τὴν συζήτησιν καὶ ψήφισιν τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου. Ὁ ἀγροτικὸς πληθυσμός, εἰς ὅλην τὴν ἔκτασιν τῆς χώρας τὸ ἀναμένει. Καὶ εἶναι βέβαιον, ὅτι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἔκαμα ἐγώ, θὰ τὸ ἔκαμαν ὅλοι οἱ συνάδελφοι ἀπὸ τὴν ἡμέραν ποὺ ἦλθον εἰς ἐπαφὴν μὲ τὸν ἀγροτικὸν κόσμον. Ὁ ἀγροτικὸς κόσμος περιμένει τὸ νομοσχέδιον. Συνεζήτησα εἰς πλεῖστα χωρία τῆς περιφερείας μου μὲ τοὺς ἀγρότας ἐπὶ τῶν λεπτομερειῶν τοῦ νομοσχεδίου, καὶ ἀντελήφθην, ὅτι πάντες ἀναμένουν τὴν σύνταξιν τοῦ γήρατος, τὴν θεωροῦν ὡς ἀπαραίτητον καὶ ὡς ἕνα βασικὸν θέμα διὰ τὴν θεμελίωσιν τοῦ θεσμοῦ τῶν κοινωνικῶν ἀσφαλίσεων τῶν ἀγροτῶν.

§21Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριε Πρόεδρε, ἔχομεν συζήτησιν κατ’ ἄρθρον τοῦ νομοσχεδίου ἢ συζητοῦμεν ἀκόμη ἐπὶ τῆς ἀρχῆς; Διότι, ὅπως ἤρχισεν ἡ συζήτησις μὲ τὸν πρῶτον ἀγορητὴν καὶ συνεχίζεται μὲ τὸν δεύτερον, εἶναι συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς.

§22Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Μὴ βιάζεσθε, κ. Ὑπουργέ, ἀναπτύσσων ταῦτα, ἔχω ὑπ’ ὄψει μου νὰ κάμω συγκεκριμένην πρότασιν ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1, προσηρμοσμένην πρὸς τὰς ἀκριβεῖς θελήσεις τῶν ἀγροτῶν τῆς χώρας. Συνεζήτησα, κύριοι συνάδελφοι, εὐρύτατα μὲ τοὺς ἀγρότας τῆς περιφερείας μου τὸ θέμα τῆς ἀσφαλίσεως τῶν προϊόντων κατὰ τῶν κινδύνων χαλάζης ἢ παγετοῦ καὶ κατὰ τῶν ἀσθενειῶν. Διεπίστωσα ἐκ τῶν συζητήσεων αὐτῶν, ὅτι οἱ ἀγρόται μας δὲν αἰσθάνονται ἔντονον τὴν ἀνάγκην τῆς ἐπειγούσης ἐπιβολῆς τῆς ἀσφαλίσεως ταύτης, ὅσον αἰσθάνονται ἐπείγουσαν τὴν ἀνάγκην τῆς ἀσφαλίσεως τοῦ γήρατος. Οἱ ἀγρόται δὲν εἶναι ὅλοι σύμφωνοι εἰς τὸ θέμα τῆς ἀσφαλίσεως τῶν προϊόντων μόνον κατὰ τῶν κινδύνων τῆς χαλάζης καὶ παγετοῦ. Εἰς τὴν περιφέρειάν μου, ἐπὶ παραδείγματι, ὑπάρχουν δύο βασικὰ προϊόντα, ἡ μαστίχα καὶ τὰ ἑσπεριδοειδῆ. Οἱ μαστιχοπαραγωγοὶ δὲν αἰσθάνονται τὴν ἀνάγκην νὰ ἀσφαλίσουν τὸ προϊόν των κατὰ τοῦ παγετοῦ, τοὐναντίον αἰσθάνονται τὴν ἀνάγκην νὰ ἀσφαλισθοῦν κατὰ τῶν κινδύνων τῶν πλημμυρῶν. Ἀντιθέτως, οἱ παραγωγοὶ ἑσπεριδοειδῶν, αἰσθάνονται αὐτὴν τὴν ἀνάγκην. Ζητεῖται, λοιπόν, ἀπὸ τοὺς ἀγρότας ἢ νὰ ἀσφαλίζωνται τὰ προϊόντα κατὰ παντὸς κινδύνου ἢ πρέπει νὰ γίνῃ διαφορετικὸς τρόπος ἀντιμετωπίσεως τοῦ προβλήματος πρὸς ἱκανοποίησιν ὅλων τῶν ἀπόψεων καὶ ἀναγκῶν. Ἀπὸ τοὺς ἀγρότας ζητεῖται σήμερον ἐπειγόντως ἡ ψήφισις τῆς παραγράφου 1 τοῦ ἄρθρου 1, διὰ νὰ προπαρασκευασθῇ ἡ χώρα νὰ ὀργανώσῃ ἐν συνεχείᾳ ὀρθότερον τὴν ἀσφάλισιν τῶν ἀγροτικῶν προϊόντων καὶ τῆς ὑγείας τῶν ἀγροτῶν, ἥτις κατὰ ἕνα τρόπον ἀσκεῖται σήμερον διὰ τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας καὶ ἱκανοποιεῖ κἄπως τοὺς ἀγρότας. Νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ἀρκεσθῶμεν εἰς τὴν παράγραφον 1 τοῦ ἄρθρου 1 ἐπὶ τοῦ παρόντος καὶ νὰ μελετήσωμεν ἐν συνεχείᾳ τὰς ἄλλας ἀσφαλίσεις. Δι’ αὐτὸ συντάσσομαι μὲ τὴν ὑποβληθεῖσαν ὑπὸ συναδέλφων τροπολογίαν περὶ διαγραφῆς τῶν παραγράφων Β καὶ Γ τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ νομοσχεδίου, ὁπότε κατ’ ἀνάγκην θὰ ἀναβληθῇ ἡ ἐπιβολὴ τῆς εἰσφορᾶς εἰς τοὺς ἀγρότας, ἥτις ὡς θεσπίζεται ὑπὸ τοῦ νομοσχεδίου εἶναι κατ’ ἐξοχὴν ἀντιπαθής. Οἱ ἐκ τῶν ἐπιβαλλομένων φόρων καὶ δασμῶν πόροι ἐπαρκοῦν σήμερον διὰ τὴν ἐφαρμογὴν τῆς παραγρ. 1 τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ νομοσχεδίου. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, νομίζω, ὅτι θὰ καταστήσωμεν τὸ νομοσχέδιον ἀρτιώτερον καὶ τὸ ὅλον θέμα θὰ ἀντιμετωπισθῇ ὑπὸ τῶν ἀγροτῶν μὲ συμπάθειαν. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Α. Καμβύσης).

§23ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Χούτας, ἔχει τὸν λόγον.

§24Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶχα ζητήσει τὸν λόγον νὰ ὁμιλήσω ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου. Δυστυχῶς, ἀπουσίαζα κατὰ τὴν τελευταίαν ἡμέραν τῆς συζητήσεως καὶ δι’ αὐτὸ δὲν ὡμίλησα. Ἄλλωστε καὶ παρὼν νὰ ἤμην κατὰ τὴν ἡμέραν ἐκείνην, κατόπιν τῆς ἐκκλήσεως τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως καὶ τῶν Ἀρχηγῶν τῶν Κομμάτων, θὰ παρῃτούμην τοῦ λόγου. Οὐχ’ ἧττον, κ. Πρόεδρε, θὰ παρεκάλουν ὑμᾶς, ὅπως μοῦ ἐπιτραπῆ δι’ ὀλίγων νὰ ὁμιλήσω ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου. Μοῦ παρέχει, κ. Πρόεδρε, τὸ δικαίωμα τοῦτο τὸ προηγούμενον καὶ συγκεκριμένως τοῦ συναδέλφου κ. Μπαλτατζῆ.

§25ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ἀπευθύνομαι πρὸς ὑμᾶς προσωπικῶς, κ. Χούτα, δι’ ὅσα προτίθεμαι νὰ εἴπω. Ἀλλά, κύριοι συνάδελφοι, ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου ἐγένετο μακροτάτη συζήτησις καὶ δὲν νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ἐπανερχώμεθα εἰς τὰ ἴδια. Εὑρισκόμεθα εἰς τὸ ἄρθρον 1, ἐπὶ τοῦ ὁποίου θὰ πρέπει νὰ περιορισθῇ ἡ συζήτησις. Πάντως, ἐπαναλαμβάνω, αὐτὰ δὲν ἀφοροῦν τὸν κ. Χούταν.

§26Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Κύριε Ὑπουργὲ τῆς Γεωργίας, ὅταν κατὰ μῆνα Ἰανουάριον τοῦ 1960 συνεζητεῖτο ἡ πρότασις νόμου τοῦ ἀξιοτίμου Ἀρχηγοῦ τοῦ Φιλελευθέρου Δημοκρατικοῦ Κόμματος περὶ συνταξιοδοτήσεως τῶν γερόντων ἀγροτῶν, ὁμιλῶν κατὰ τὴν συζήτησιν ἐκείνην, εἶχον εἴπει, ὅτι ἡ Κυβέρνησις τοῦ κ. Καραμανλῆ συντόμως θὰ φέρῃ ἐνώπιον τῆς Βουλῆς πρὸς ψήφισιν νόμον περὶ παροχῆς συντάξεως εἰς τοὺς γέροντας ἀγρότας. Καὶ ἐπέμεινα ἐπ’ αὐτοῦ, παρὰ τὴν διαφαινομένην ἀντίρρησιν τῆς Κυβερνήσεως. Ἐστήριξα δὲ τὴν ἄποψίν μου αὐτὴν καὶ τὴν πρόβλεψιν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ ἔφερε νομοσχέδιον συνταξιοδοτήσεως τῶν γερόντων ἀγροτῶν ἐκ τοῦ γεγονότος τῆς καταθέσεως τῆς προτάσεως νόμου τοῦ Ἀρχηγοῦ τοῦ Φιλελευθέρου Δημοκρατικοῦ Κόμματος, ἀφ’ ἑνὸς καὶ ἀφ’ ἑτέρου, ἐκ τῆς συζητήσεως ἐπὶ τῆς προτάσεως αὐτῆς, ἡ ὁποία κατέστησε πλέον συνείδησιν εἰς τοὺς ἀγρότας καὶ πεποίθησιν, ὅτι πρέπει νὰ ἀντιμετωπισθῇ πλέον τὸ θέμα. Προσέθεσα δὲ κατὰ τὴν ὁμιλίαν μου ἐκείνην, ὅτι τὸ κυβερνῶν Κόμμα δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐμφανισθῇ ἐνώπιον τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου, ἐφ’ ὅσον δὲν θὰ ἔφερε τὸ νομοσχέδιον. Καὶ πράγματι, κύριοι βουλευταί, ἡ Κυβέρνησις ἔφερε τὸ νομοσχέδιον. Ἀλλὰ ὁμολογῶ, ὅτι δὲν ἀνέμενον ἕνα τοιοῦτον νομοσχέδιον, διότι, εἰς τὴν πραγματικότητα τὸ συζητούμενον νομοσχέδιον, οὐδὲν προσφέρει εἰς τὸν ἀγροτικὸν κόσμον, ὁ ὁποῖος πιστεύει πλέον, ὅτι δὲν πρόκειται περὶ κοινωνικοῦ μέτρου λαμβανομένου ὑπὲρ τῆς τάξεως αὐτῆς. Ἐπισημαίνω, λοιπόν, κ. Ὑπουργὲ τῆς Γεωργίας, τὸ γεγονός, ὅτι, ἐὰν ἐπιμείνετε εἰς τὴν ἐπιψήφισιν τῶν ἄρθρων τοῦ νομοσχεδίου, δὲν ἐπληροῦται ὁ σκοπὸς τοῦ νομοσχεδίου σας καὶ μάλιστα οὔτε ὁ πρῶτος κἂν σκοπός, τῆς κομματικῆς τοὐτέστι τακτοποιήσεώς σας ἔναντι τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου. Διότι ἔχει γίνει συνείδησις πλέον, ὅτι δὲν ἐξυπηρετεῖται ὁ ἀγροτικὸς κόσμος μὲ τὸ νομοσχέδιον αὐτό. Ἰδίᾳ δέ, κ. Ὑπουργὲ τῆς Γεωργίας, ὁ ἀγροτικὸς κόσμος θεωρεῖ ὡς καταπληκτικὴν καὶ ἀπαράδεκτον τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ μέτρου τῆς ἐπιβολῆς φορολογίας ἐπὶ τοῦ ἀκαθορίστου τεκμαρτοῦ εἰσοδήματός του. Πιστεύω δὲ καὶ ἐγώ, ὅτι εἶναι δικαία ἡ ἀγανάκτησις τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου, διότι εἶναι ἀκατανόητον πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιβάλωμεν εἰς τὸν κόσμον αὐτὸν ὑπὸ τὰς σημερινὰς τραγικὰς συνθήκας διαβιώσεως τὰς ὁποίας διέρχεται οὗτος, μίαν καταπληκτικὴν καὶ δυσβάστακτον φορολογίαν. Διότι δὲν πρόκειται νὰ φορολογήσωμεν μόνον τοὺς εὐπόρους ἢ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἔχουν μίαν διαμορφωμένην εὐχέρειαν, ἀλλὰ οὔτε λίγο οὔτε πολὺ πρόκειται νὰ φορολογήσωμεν καὶ τὸ ἐλάχιστον ψωμὶ τὸ ὁποῖον μετὰ κόπου πολλοῦ κατορθώνει νὰ ἐξοικονομήσῃ ὁ Ἕλλην ἀγρότης διὰ τὴν συντήρησιν τῆς οἰκογενείας του. Ὁμιλῶ ἐπὶ τῆς διατάξεως αὐτῆς ἀπὸ τοῦδε, κ. Ὑπουργέ, διὰ νὰ σᾶς δώσω τὸν καιρὸν νὰ σκεφθῆτε ὡριμώτερον, ὥστε νὰ βρῆτε τρόπον νὰ τὴν διορθώσητε μέχρις ὅτου θὰ ἔλθῃ ἡ ὥρα τῆς ψηφίσεως αὐτῆς καὶ νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι ὁ ἀγροτικὸς κόσμος θεωρεῖ τὴν διάταξιν αὐτὴν ὡς θεομηνίαν. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ ἄρθρον 1, ἔχω καὶ ἐγὼ τὴν γνώμην, ὅτι οἱ διαγραφόμενοι σκοποὶ εἰς τὰς παραγράφους βʹ καὶ γʹ, δύνανται ἐπὶ τοῦ παρόντος νὰ ἀναβληθοῦν καὶ συνεπῶς νὰ καταργηθοῦν αἱ παράγραφοι βʹ καὶ γʹ. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον θὰ ἐξυπηρετηθῇ λυσιτελέστερον ὁ σκοπὸς τῆς παραγράφου 1. Περὶ αὐτῶν, ὅμως, ἔχει διατυπωθῆ καὶ εἰδικὴ τροπολογία, κατὰ τὴν συζήτησιν δὲ ταύτης, ἐπιφυλάσσομαι καὶ πάλιν νὰ λάβω τὸν λόγον.

§27ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Ζάκκας, ἔχει τὸν λόγον.

§28Α. ΖΑΚΚΑΣ. Κύριοι βουλευταί, ἀπὸ ὅσα ἐλέχθησαν εἰς τὴν Βουλὴν κατὰ τὴν συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου, ἀπεδείχθη, νομίζω, ὅτι τὸ νομοσχέδιον εἶναι προχείρως συντεταγμένον. Καὶ τὸ πρόχειρον αὐτοῦ μαρτυρεῖται ἀπὸ τὴν δήλωσιν τοῦ κ. Πρωθυπουργοῦ, ὁ ὁποῖος εἶπεν, ὅτι, «κατὰ τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν, ἡ Κυβέρνησις εἶναι διατεθειμένη νὰ ἀποδεχθῇ τροποποιήσεις» κλπ. Τούτου δοθέντος, θὰ προχωρήσω εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τῶν ἀπόψεών μου ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ νομοσχεδίου καὶ θὰ περιορισθῶ κατὰ τὸ δυνατόν, μόνον εἰς τὸ ἄρθρον 1, ἐπιφυλασσόμενος κατὰ τὴν συζήτησιν τῶν λοιπῶν ἄρθρων νὰ εἴπω ὅ,τι νομίζω ὅτι πρέπει νὰ εἴπω. Κύριοι βουλευταί, ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἐκ πρώτης ὄψεως προκαλεῖ ἐντύπωσιν, εἶναι, ὅτι ἔρχεται ἡ Κυβέρνησις νὰ εἰσηγηθῇ τὴν ἀσφάλισιν τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου. Εἰς τὴν χώραν μας ὑπάρχει κοινωνικὴ ἀσφάλισις διὰ τοὺς μισθωτούς, τοὺς ἐπαγγελματίας, τοὺς βιοτέχνας, τοὺς ἐργαζομένους, τοὺς νομικοὺς κλπ. Δὲν μένει ἀνασφάλιστος ἀπὸ τὸν πληθυσμόν, παρὰ μόνον ὁ ἀγροτικός, περιλαμβανομένων εἰς αὐτὸν καὶ τῶν ἐργαζομένων εἰς τὰ δάση καὶ τὴν ἁλιείαν. Ἐνῷ, λοιπόν, ὑπάρχουν κατηγορίαι διάφοροι ἠσφαλισμένων καὶ ἀπομένουν οἱ ἀγρόται μὲ τοὺς εἰς τὰ δάση ἀσχολουμένους, καὶ τὴν ἁλιείαν, δὲν ἔρχεται ἡ Κυβέρνησις νὰ ἀσχοληθῇ μὲ τὰς ἀνάγκας αὐτοῦ τοῦ τμήματος τοῦ πληθυσμοῦ, ἀλλὰ φαίνεται δεσμία μιᾶς προσπαθείας ἡ ὁποία ἔγινε πρὸ διετίας, μιᾶς προτάσεως περὶ συντάξεως εἰς τοὺς ἀγρότας καὶ περιορίζεται ἀποκλειστικῶς καὶ μόνον εἰς τὸ πῶς θὰ δώσῃ σύνταξιν εἰς τοὺς ἀγρότας. Διατί; Διότι πρὸ διετίας καὶ πλέον ἐξηγγέλθη ἡ πρότασις αὐτὴ ἀπὸ μέρους τοῦ Ἀρχηγοῦ τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων. Ἀλλὰ ἡ ὑπεύθυνος Κυβέρνησις, νομίζω, ὅτι ἔχει ἄλλο καθῆκον. Ἔχει καθῆκον νὰ ἀσχοληθῇ μὲ τὸν ἀσφαλιστικὸν αὐτὸν κόσμον, νὰ καθορίσῃ τὰς ἀνάγκας τοῦ κόσμου αὐτοῦ καὶ νὰ προχωρήσῃ καλόπιστα στοὺς πλέον σοβαροὺς καὶ ἀπειλητικοὺς κινδύνους αὐτοῦ καὶ σὺν τῷ χρόνῳ νὰ ὁλοκληρώσῃ τὴν μέριμναν διὰ τῆς ἀσφαλίσεως ἐναντίον ὅλων τῶν κινδύνων. Τὸ ἄρθρον 1 ὁμιλεῖ περὶ παροχῆς συντάξεως εἰς τοὺς ἀγρότας λόγῳ γήρατος: «Σκοπὸς τοῦ διὰ τοῦ ...... (ἀναγινώσκει) ......». Κύριοι βουλευταί, ἐὰν ἐξετάσωμεν ὅμως τὰς συνθήκας, ὑπὸ τὰς ὁποίας ζῇ ὁ ἀγροτικὸς κόσμος, θὰ ἴδωμεν, ὅτι ἄλλοι εἶναι οἱ προέχοντες κίνδυνοι διὰ τὸν ἀγροτικὸν κόσμον καὶ μετὰ ταῦτα ἔρχεται τὸ γῆρας. Οἱ προέχοντες κίνδυνοι, κύριοι βουλευταί, διὰ τὸν ἀγρότην καὶ τὴν οἰκογένειάν του εἶναι ἡ ἀσθένεια, τὸ ἀτύχημα, ἡ ἀναπηρία καὶ μετὰ ταῦτα ἔρχεται τὸ γῆρας. Ἐὰν ἀσθενήσῃ εἴτε ὁ ἀρχηγὸς τῆς οἰκογενείας, εἴτε καὶ ἕνα μέλος αὐτῆς, τότε, ὄχι μόνον ἀνατρέπεται ἡ οἰκονομία τῆς οἰκογενείας, ἀλλὰ εἶναι δυνατὸν νὰ φθάσωμεν καὶ μέχρι τοῦ σημείου ὁ νοικοκύρης αὐτὸς οἰκογενειάρχης νὰ παύσῃ νὰ εἶναι νοικοκύρης. Θὰ πρέπει, κατὰ πρῶτον καὶ κύριον λόγον, αὐτὸν τὸν κίνδυνον νὰ προσέξωμεν, τὸν κίνδυνον τῆς ἀσθενείας, διότι εἶναι ἐπάναγκες νὰ ἐξασφαλίσωμεν εἰς τὸν ἀγρότην τὴν δυνατότητα νὰ εἶναι ἱκανὸς διὰ τὴν ἐξακολούθησιν τῆς δραστηριότητός του. Ἐὰν πάλιν ἀποθάνῃ ὁ ἀγρότης ἢ καταστῇ ἀνίκανος πρὸς ἐργασίαν, ἡ οἰκογένεια ὁλόκληρος θὰ διαλυθῇ, ἂν δὲν ὑπάρξῃ ἀσφαλιστικὴ προστασία. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ παραβλέψωμεν αὐτὸν τὸν κίνδυνον καὶ νὰ ἔλθωμεν νὰ ἀσφαλίσωμεν τὸ γῆρας. Ἐπαναλαμβάνων, τονίζω, ὅτι τὸ ὀρθὸν καὶ τὸ ἐπιστημονικὸν εἶναι, πρῶτον, νὰ ἀσφαλίσωμεν τοὺς κινδύνους τῆς ἀσθενείας, τῆς ἀναπηρίας καὶ τοῦ θανάτου τοῦ προστάτου καὶ τελευταῖον τὸν κίνδυνον τοῦ γήρατος. Μὴ λησμονῶμεν, ὅτι ὁ ἀνάπηρος οἰκογενειάρχης, ὁσονδήποτε συμπαθὴς καὶ ἂν εἶναι εἰς τὴν οἰκογένειάν του, καταλήγει νὰ εἶναι βάρος τῆς οἰκογενείας, ἀποκαλούμενος συνήθως βερέμης. Ἐὰν δώσωμεν εἰς αὐτὸν μίαν μικρὰν σύνταξιν τὰ πράγματα θὰ εἶναι διαφορετικά. Ἐξ ἄλλου, ἡ διάρκεια τοῦ γήρατος εἶναι μικρὰ καὶ συνεπῶς ἡ προστασία τῆς ἀσφαλίσεως θὰ εἶναι εἰς περισσότερα μὲν πρόσωπα διὰ μικρότερον πολὺ χρόνον. Ἡ διάρκεια τῆς ἀναπηρίας εἶναι συνήθως πολὺ μεγάλη καὶ θὰ πρέπει ἐκείνην κυρίως νὰ προσέξωμεν καὶ νὰ ἀσφαλίσωμεν. Εἶναι ἀνάγκη, συνεπῶς, κύριοι βουλευταί, νὰ τροποποιήσωμεν τὴν σειρὰν τῶν ἀσφαλιστέων κινδύνων. Περὶ τούτου διετυπώθη μία τροπολογία ὑπὸ τοῦ Κόμματος τῆς ΕΔΑ. Νομίζω, ὅμως, ὅτι ἡ τροπολογία αὐτὴ ὀρθὴ καθ’ ἑαυτήν, πρέπει νὰ διατυπωθῇ ἀναλυτικώτερον. Θέλει τὴν ἀσφάλισιν θανάτου τοῦ προστάτου τῆς ἀγροτικῆς οἰκογενείας, ἀλλὰ δὲν λέγει ποῖοι θὰ εἶναι οἱ προστατευθησόμενοι. Ἡ παροχὴ περιθάλψεως ἀσθενείας ἀναφέρεται ὡς δευτέρα περίπτωσις δράσεως εἰς τοὺς ἀγρότας. Ἐὰν ὅμως διαβάσῃ κανεὶς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν καὶ ἐν γένει τὰς παρακάτω διατάξεις, θὰ ἴδῃ, ὅτι δὲν πρόκειται περὶ κανενὸς εἴδους σοβαρᾶς περιθάλψεως. Ὅπως γνωρίζετε, τὸ ΙΚΑ δι’ ἓν ἑκατομμύριον ἠσφαλισμένων διαθέτει 600 ἑκατομμύρια δραχμῶν ἐτησίως διὰ τὴν ἀσθένειαν. Διὰ τοῦ παρόντος νομοσχεδίου ἀσφαλίζομεν 4 ἑκατ. περίπου πρόσωπα μὲ 225 ἑκατ. Φαντασθῆτε πόσον ἀσήμαντος εἶναι ἡ μέριμνα αὐτὴ διὰ τὴν περίπτωσιν ἀσθενείας τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου. Εἶναι ἀνάγκη νὰ ἀφήσωμεν τὴν τάσιν δημιουργίας ἐντυπώσεων καὶ νὰ λάβωμεν μέριμναν σωστήν. Πρέπει νὰ δώσωμεν μίαν ἀληθῆ προστασίαν διὰ τὴν περίπτωσιν αὐτὴν τῆς ἀσθενείας. Τὶ νὰ κάμωμεν τὴν περίπτωσιν γʹ, ἡ ὁποία προβλέπει τὴν χορήγησιν ἀποζημιώσεως εἰς πληγέντας ὑπὸ χαλάζης καὶ παγετώνων; Αὐτὰ δὲν ἔχουν μεγάλην σοβαρότητα. Παντοῦ, ὅπου ἔχουν ἰσχύσει τοιούτου εἴδους διατάξεις, ὑπάρχουν εἰδικοὶ Ὀργανισμοὶ διὰ τὴν προστασίαν τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς. Ἡ περίπτωσις αὐτὴ δὲν ἔχει θέσιν εἰς τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον, ἐκτὸς ἐὰν θέλωμεν νὰ δώσωμεν τὴν ἐντύπωσιν εἰς τὸν ἀγροτικὸν κόσμον, ὅτι ἐνδιαφερόμεθα διὰ τὰ πάντα, ἐνῷ οὐσιαστικῶς δὲν μεριμνῶμεν διὰ τίποτε, κατὰ τρόπον σοβαρόν. Ζητῶ, λοιπόν, ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν νὰ καθορίσῃ ὡς σκοποὺς τῆς ἀσφαλίσεως ὄχι αὐτούς, τοὺς ὁποίους ἔχει τὸ νομοσχέδιον, ἀλλὰ νὰ βάλῃ πρῶτα τὴν ἀσφάλισιν τῆς ἀσθενείας καὶ τὴν ἀσφάλισιν τῆς ἀναπηρίας, νὰ βάλῃ καὶ προώρου θανάτου, καὶ κατόπιν νὰ ἔλθωμεν εἰς τὴν ἀσφάλισιν τοῦ γήρατος, διότι αὐτὸ δὲν εἶναι τὸ ἐπεῖγον, σᾶς τὸ τονίζω αὐτό. 65 ἐτῶν θὰ πάρῃ μίαν σύνταξιν, πόσον καιρὸν θὰ τὴν πάρῃ, εἶναι ἀσήμαντος ἡ προστασία αὐτή. Ἄλλοι εἶναι οἱ κίνδυνοι, οἱ ὁποῖοι θέτουν εἰς τρομερὰν δοκιμασίαν καὶ τὸν συναισθηματικὸν κόσμον τῶν ἀγροτῶν καὶ τὰ οἰκονομικά των ἀκόμη. Ἐκεῖνο τὸ κακὸν πρέπει πρῶτα νὰ προστατεύσωμεν καὶ κατόπιν νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὸ ἄλλο, τὸ ὁποῖον, σᾶς εἶπα, δὲν εἶναι τῆς ἀμέσου ἀνάγκης, δὲν εἶναι ἄμεσος ἡ ἀνάγκη αὐτή, ἐκτὸς ἐὰν θέλωμεν νὰ κάμωμεν ἐντύπωσιν, ἀλλὰ ἐὰν θέλωμεν αὐτό, δὲν κάμνομεν ἐπιστημονικὸν ἔργον, δὲν δικαιούμεθα νὰ λέγωμεν, ὅτι ἐρχόμεθα νὰ φροντίσωμεν σοβαρὰ διὰ τὸν γεωργικὸν κόσμον.

§29ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Κωνσταντάρας, ἔχει τὸν λόγον.

§30Κ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὴν τελευταίαν συνεδρίασιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου, ἐξετέθη ἀπὸ ὁμιλητάς, ὅτι ἀποτελεῖ πράγματι τραγικὸν γεγονὸς διὰ τοὺς ἀγρότας νὰ συνεισφέρουν τὴν καθοριζομένην ὑπὸ τοῦ νομοσχεδίου εἰσφορὰν ἐπὶ 35 ἔτη, διὰ νὰ λάβουν τὴν πενιχρὰν σύνταξιν τὴν κυμαινομένην μεταξὺ 180 καὶ 300 δραχμῶν, μετὰ τὸ 65ον ἔτος τῆς ἡλικίας των. Καὶ εἶναι πράγματι τραγικὸν τὸ γεγονός, ἐὰν ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν ἡ σημερινὴ οἰκονομικὴ ἐξαθλίωσις τῶν ἀγροτῶν μας καὶ τὸ μειωμένον εἰσόδημά των, ποὺ διερωτᾶται κανείς, ἐὰν θὰ εἶναι πράγματι δυνατὸν εἰς τοὺς ἀγρότας μας νὰ καταβάλουν τὴν καθοριζομένην αὐτὴν εἰσφοράν. Ἀλλά, ἐὰν αὐτὸ τὸ γεγονὸς εἶναι δι’ ὅλους τοὺς ἀγρότας τραγικόν, εἶναι ἔτι τραγικώτερον δι’ ἐκείνους τοὺς ἀγρότας, οἱ ὁποῖοι συνεισφέροντες ἐπὶ 30 ἔτη, ἐπὶ 25 ἔτη, ἐπὶ 20 ἔτη, καὶ καθιστάμενοι ἀνάπηροι, ἀνίκανοι πρὸς ἐργασίαν λόγῳ ἀσθενείας ἢ λόγῳ ἀτυχήματος εἰς τὴν ἡλικίαν π.χ. τῶν 60 ἐτῶν, τῶν 62 ἐτῶν, νὰ μὴ δύνανται νὰ λάβουν τὸ ἐλάχιστον αὐτὸ ἐπίδομα ποὺ καθορίζει τὸ νομοσχέδιον διὰ τὴν διατήρησίν των εἰς τὴν ζωήν. Δὲν νομίζω, ὅτι ὑπάρχει ἄλλος ἀσφαλιστικὸς Ὀργανισμός, ὁ ὁποῖος νὰ ἐξαιρῇ τοὺς ἀναπήρους λόγῳ ἀσθενείας ἢ λόγῳ ἀτυχήματος, ὅπως ἐπίσης νὰ ἐξαιρῇ τῆς συνταξιοδοτήσεως καὶ τὰ ἀνήλικα τέκνα τῶν ἠσφαλισμένων καὶ θανόντων ἀγροτῶν. Καὶ δὲν ὑπάρχει, διότι μία εἶναι ἡ αἰτιολογία διὰ τὴν συνταξιοδότησιν, ἡ ἀνικανότης πρὸς ἐργασίαν. Μὲ τὸ ἄρθρον 1 τοῦ νομοσχεδίου παρέχεται συνταξιοδότησις μόνον εἰς τοὺς γέροντας ἀγρότας τοὺς ἄνω τῶν 65 ἐτῶν. Θὰ πρέπει ὁπωσδήποτε νὰ ὑπάρξουν προσθῆκαι εἰς τὸ ἄρθρον αὐτὸ διὰ νὰ συμπεριληφθοῦν καὶ αἱ δύο ἄλλαι κατηγορίαι, τῶν ἀναπήρων καὶ τῶν ἀνηλίκων τέκνων τῶν θανόντων ἀγροτῶν. Ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ καὶ διὰ τὸ ζήτημα αὐτὸ συνιστῶ καὶ ἐγὼ τὴν τροπολογίαν, ἡ ὁποία ἔχει κατατεθῆ ἀπὸ συναδέλφους τοῦ Κόμματός μου καὶ θὰ παρακαλέσω τὴν Κυβέρνησιν, ὅπως λάβῃ ὑπ’ ὄψιν της τὸ σοβαρώτατον αὐτὸ θέμα καὶ ὅπως δεχθῇ τὴν τροπολογίαν. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λέγωμεν, ὅτι παρέχομεν πράγματι κοινωνικὰς ἀσφαλίσεις, ὅταν ἐξαιρέσωμεν τὰς δύο αὐτὰς κατηγορίας. Διότι θεμελιώνομεν τὸν θεσμὸν τῆς ἀσφαλίσεως ἐπὶ ἀδικίας, θεμελιώνομεν τὸν θεσμὸν τῆς ἀσφαλίσεως ἐπὶ βάσεως, ἡ ὁποία εἶναι ἀντίθετος πρὸς τὸν χαρακτῆρα τῶν κοινωνικῶν ἀσφαλίσεων καὶ διότι ἀποδεικνύομεν, ὅτι καταρτίζομεν αὐτὸ τὸ νομοσχέδιον ὄχι διὰ νὰ δημιουργήσωμεν πράγματι κοινωνικὴν ἀσφάλισιν εἰς τοὺς ἀγρότας, ἀλλὰ δι’ ἄλλους λόγους, διὰ νὰ τακτοποιηθῶμεν οἰκονομικά, καὶ γενικῶς διὰ λόγους κομματικῆς ἐξοικονομήσεως.

§31ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, ἔχει τὸν λόγον.

§32Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριοι συνάδελφοι, λαμβάνω τὸν λόγον προτοῦ νὰ ἐξαντληθῇ ὁ κατάλογος τῶν ἐγγεγραμμένων νὰ ὁμιλήσουν ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1, διότι αἱ παρατηρήσεις αἱ ἤδη ἐκτεθεῖσαι, αἱ ὁποῖαι ἐξετέθησαν καὶ εἰς τὴν κατ’ ἀρχὴν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου, καλύπτουν ἐξ ὁλοκλήρου τὰς δυνατὰς παρατηρήσεις ἐπὶ τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ. Ποῖαι εἶναι αἱ παρατήσεις. Ἡ πρώτη παρατήρησις εἶναι, ὅτι πρέπει νὰ περιορισθῇ ἡ ἀσφάλισις μόνον εἰς τὴν ἀσφάλισιν τοῦ γήρατος καὶ νὰ μὴ ἐπεκταθῇ εἰς τὰς ἄλλας περιπτώσεις, τὰς ὁποίας διαλαμβάνει τὸ ἄρθρον 1, δηλαδὴ εἰς τὴν ἀσφάλισιν ἀσθενείας καὶ εἰς τὴν ἀσφάλισιν τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς κατὰ τῶν κινδύνων τῆς χαλάζης καὶ τοῦ παγετοῦ. Τὴν ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ ὅτι δὲν πρέπει νὰ περιληφθῇ ἡ ἀσφάλισις τῆς ἀσθενείας τὴν ἔδωσε πολὺ ὀρθῶς ὁ συνάδελφος κ. Ζάκκας. Ἀναμφισβητήτως, τὸ πρωταρχικὸν τῆς κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως εἶναι ἡ ἀσφάλισις τῆς ἀσθενείας. Δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἀρχίσωμεν ἀπὸ οἱονδήποτε ἄλλον κίνδυνον. Πρῶτον πρέπει νὰ παρασχεθῇ ἡ ἀσφάλισις τῆς ἀσθενείας καὶ πράγματι, ἡ Κυβέρνησις τοῦ Κωνσταντίνου Καραμανλῆ, ἀπὸ τοῦ 1955 προέβλεψε τὴν παροχὴν ἀσφαλίσεως κατὰ τῆς ἀσθενείας τοῦ ἀγρότου διὰ τοῦ νόμου 3487. Ποῖος εἶναι ὁ σκοπὸς τοῦ νομοσχεδίου σχετικῶς μὲ τὴν ἀσφάλισιν τῆς ἀσθενείας. Εἶναι ἡ ὁλοκλήρωσις τῆς ἀσφαλίσεως ἐπὶ τῇ βάσει τῶν δεδομένων τοῦ νόμου ἐκείνου. Ὅπως εἶχα ἄλλως τε ἀφορμὴν νὰ ὁμιλήσω κατὰ τὴν κατ’ ἀρχὴν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου, ἡ ἀσφάλισις τῆς ἀσθενείας δὲν ὡλοκληρώθη. Διὰ τοῦ νομοσχεδίου παρέχονται τὰ μέσα διὰ τὴν ὁλοκλήρωσιν τῆς παροχῆς περιθάλψεως διὰ τὴν λεγομένην ἀνοικτὴν ἰατρικὴν περίθαλψιν. Αὐξάνοντες τοὺς πόρους, ὅπως προκύπτει καὶ ἀπὸ τὴν αἰτιολογικὴν ἔκθεσιν, ἀποβλέπομεν εἰς τὸ νὰ αὐξήσωμεν τὰ ἀγροτικὰ καὶ τὰ κοινοτικὰ ἰατρεῖα τῆς ὑπαίθρου καὶ συγχρόνως καὶ κυρίως, νὰ τὰ ἐξοπλίσωμεν μὲ τὰ μέσα ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα χρειάζονται καὶ εἶναι ἀπαραίτητα διὰ τὴν παροχὴν τῆς περιθάλψεως τὴν ὁποίαν προβλέπει καὶ τὸ παρὸν νομοσχέδιον καὶ ὁ νόμος 3487. Εἶναι γνωστὸν εἰς ὅλους, ὅσοι ζοῦν εἰς τὴν ὕπαιθρον, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ παρασχεθῇ ἡ βοήθεια, ὅταν μάλιστα δὲν ὑπάρχῃ ἰατρὸς εἰς κάθε χωριό, οὔτε εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρχῃ, ὅταν ἔχωμεν 6.000 Κοινότητας δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ παρασχεθῇ ἡ περίθαλψις, ὅταν δὲν ὑπάρχουν μεταφορικὰ μέσα διὰ τὸν ἰατρόν, διὰ τὴν λειτουργίαν κινητῶν ἰατρείων καὶ τὴν μεταφορὰν τῶν ἀσθενῶν τῆς ὑπαίθρου εἰς τὰ νοσοκομεῖα. Αὐτὸν τὸν λόγον, λοιπόν, εἶχε τὸ ὅτι περιελήφθη εἰς τὸ νομοσχέδιον καὶ ἡ παροχὴ τῆς ἀσφαλίσεως κατὰ τῆς ἀσθενείας, δὲν εἶναι δὲ ἀληθὲς τὸ λεχθὲν ἀπὸ τὸν κ. Ζάκκαν, ὅτι τὸ σύνολον τῶν δαπανωμένων διὰ τὴν περίθαλψιν τῆς ἀσθενείας διὰ τὸν ἀγρότην ἀνέρχεται μόνον μὲ τὴν πρόβλεψιν τοῦ νομοσχεδίου εἰς 225 ἑκατομμ., διότι ὑπενθυμίζω, ὅτι τὸ πλεῖστον μέρος τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου κατὰ ἕνα τρόπον χαρακτηρίζονται ὡς ἄποροι καὶ τυγχάνει δωρεὰν νοσηλευτικῆς περιθάλψεως εἰς τὰ νοσοκομεῖα τὰ κρατικά. Σᾶς πληροφορῶ δέ, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ἐκ τῶν δαπανωμένων κατ’ ἔτος 400 ἑκατομμυρίων διὰ τὴν νοσηλευτικὴν περίθαλψιν τῶν ἀπόρων, γενικῶς τοῦ πληθυσμοῦ, τὰ 300 ἑκατομμύρια ἀντιστοιχοῦν, ἐξηκριβωμένως ἐπὶ τῇ βάσει στοιχείων, τὰ ὁποῖα παρεσχέθησαν ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Κοινωνικῆς Προνοίας— καὶ κατὰ τοῦτο ἡ εἰσηγητικὴ ἔκθεσις ἐσφαλμένως ἀναφέρει μόνον 200 ἑκατομμύρια— ἀντιστοιχοῦν εἰς τὴν νοσηλευτικὴν περίθαλψιν τοῦ ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ, τοῦ ἀπόρου ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ.

§33Α. ΖΑΚΚΑΣ. Καὶ 300 ἑκατομμύρια ἐὰν δώσητε...

§34ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μὴ διακόπτετε τὸν κ. Ὑπουργόν, κ. Ζάκκα, θὰ δευτερολογήσητε καὶ θὰ ὁμιλήσητε.

§35Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐπιτρέπετε μίαν διασάφησιν, κύριε Ὑπουργέ; Ἀμφισβητῆτε τὸν ἀριθμὸν τοῦ κ. Ζάκκα, ὅτι θὰ εἶναι 200 ἑκατομμύρια; Κατὰ τὴν Κυβερνητικὴν ἐκδοχήν, τὸ σύνολον τῶν κοινωνικῶν πόρων καὶ εἰσφορῶν θὰ ἀνέλθῃ εἰς 1.400 ἑκατομμύρια. Μπορεῖτε νὰ μᾶς δώσητε τὴν πληροφορίαν πόσα ἀπὸ αὐτὰ θὰ διατεθοῦν διὰ τὴν ἰατροφαρμακευτικὴν περίθαλψιν τοῦ ἀγρότου;

§36Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). 225 ἑκατομμύρια ἔναντι 105 ἑκατομμυρίων διατιθεμένων σήμερον θὰ διατίθενται διὰ τὴν ἀνοικτὴν λεγομένην ἰατροφαρμακευτικὴν περίθαλψιν. Δηλαδὴ τὴν περίθαλψιν τὴν παρεχομένην ὑπὸ τοῦ ἰατροῦ τῆς κοινότητος, τοῦ ἀγροτικοῦ ἰατροῦ εἰς τὴν οἰκογένειαν. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀνοικτὴ ἰατροφαρμακευτικὴ περίθαλψις. Πέραν αὐτῆς ὑπάρχει ἡ περίθαλψις ἡ εἰς τὰ νοσοκομεῖα παρεχομένη, δηλαδὴ ἡ λεγομένη κλειστή. Περὶ αὐτῆς δὲν προνοεῖ τὸ νομοσχέδιον, ἀλλὰ δι’ αὐτὴν δαπανῶνται ἐκ μέρους τοῦ Κράτους, πρὸς παροχὴν νοσηλευτικῆς περιθάλψεως εἰς ἀπόρους ἀγρότας, 300 ἑκατομμύρια. Ἄρα ἐν τῷ συνόλῳ, διὰ τὴν ἀσθένειαν τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου, μὲ τὰ 225 ἑκατομμύρια, τὰ ὁποῖα προβλέπει τὸ Νομοσχέδιον καὶ μὲ τὰ 300, τὰ ὁποῖα ἤδη παρέχονται ἐκ μέρους τοῦ Κρατικοῦ προϋπολογισμοῦ, ἡ δαπάνη ἀνέρχεται εἰς 525 ἑκατομμύρια.

§37Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Μοῦ ἐπιτρέπετε μίαν διακοπήν, κ. Ὑπουργέ; Δηλαδὴ ἔχομεν 225 ἑκατομμύρια ἐκ τοῦ νόμου διὰ τὴν ἀνοικτὴν περίθαλψιν καὶ 300, τὰ ὁποῖα διαθέτει τὸ Κράτος ἐκ τοῦ προϋπολογισμοῦ πρὸς ἐκπλήρωσιν τοῦ κοινωνικοῦ σκοποῦ παροχῆς ἰατροφαρμακευτικῆς περιθάλψεως; Αὐτὴν τὴν πληροφορίαν ἤθελα νὰ ἔχω.

§38Σ. ΧΟΥΤΑΣ. (Προσπαθεῖ νὰ ὁμιλήσῃ).

§39ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μὴ διακόπτετε, κ. συνάδελφε. Κύριε Ὑπουργέ, θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ μοῦ διευκρινίσητε, ἐὰν δέχεσθε διακοπάς.

§40Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Δὲν συγκατατίθεμαι διὰ τὰς διακοπὰς, ἐφ’ ὅσον δι’ αὐτῶν δὲν πρόκειται νὰ συμπληρωθοῦν ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα λέγω.

§41Σ. ΧΟΥΤΑΣ. (Προσπαθεῖ νὰ ὁμιλήσῃ).

§42Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Νομίζω, ὅτι αὐτὰ τὰ ὁποῖα εἶπον, εἶναι σαφῆ καὶ δὲν χρειάζεται διευκρίνησις. Δι’ αὐτό, θὰ σᾶς παρακαλέσω, ἂν ἔχετέ τι νὰ εἴπητε, νὰ τὸ εἴπητε ἐκ τῶν ὑστέρων.

§43Α. ΖΑΚΚΑΣ. Εἶναι ἀνεπαρκῆ αὐτὰ τὰ ὁποῖα μᾶς λέγετε.

§44Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Δευτέρα παρατήρησις ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1, σχετικῶς μὲ τὰς παροχὰς εἶναι, ὅτι δὲν περιλαμβάνεται εἰς τὰς παροχὰς ἡ περίπτωσις τῆς ἀναπηρίας τοῦ ἀγρότου καὶ ἡ περίθαλψις τοῦ προώρου θανάτου. Κύριοι συνάδελφοι, ὁ κ. Ζάκκας ἠσχολήθη μὲ τὸ θέμα καὶ ἔχει ἐμπειρίαν περισσοτέραν ἀπὸ ἐμὲ εἰς τὰ ἀσφαλιστικά, κάμνει ὅμως ἕνα λάθος γενικῶς. Εἰς οἱανδήποτε ἄλλην ἀσφάλισιν κοινωνικήν, ἐκτὸς τῆς ἀγροτικῆς, προϋπόθεσις εἶναι, ὅτι ὁ ἀσφαλιζόμενος ἐκτὸς τοῦ ἐπαγγέλματος καὶ τοῦ μισθοῦ του δὲν ἔχει ἄλλον πόρον ζωῆς. Δι’ αὐτό, διὰ τὸν πρόωρον θάνατον καὶ διὰ τὴν ἀναπηρίαν παρέχεται ἀσφάλισις καὶ εἰς τὰς ἄλλας περιπτώσεις κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως. Προκειμένου, ὅμως, διὰ τὴν ἀσφάλισιν τοῦ ἀγρότου, τὰ πράγματα εἶναι ἐντελῶς διάφορα. Δηλαδή, καὶ μετὰ τὸ ἀτύχημα ἢ τὸν πρόωρον θάνατον, ἡ οἰκογένεια ἐξακολουθεῖ νὰ ἔχῃ τοὺς πόρους ζωῆς, ἔχουσα τὴν περιουσίαν τῆς οἰκογενείας.

§45Α. ΖΑΚΚΑΣ. (Προσπαθεῖ νὰ ὁμιλήσῃ).

§46Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Συνεπῶς, δὲν ἠμποροῦμεν νὰ ἐφαρμόζωμεν τοὺς ἰδίους κανόνας, οἱ ὁποῖοι ἐφαρμόζονται εἰς τὰς ἄλλας περιπτώσεις τῆς κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως, λόγῳ τῆς σημαντικῆς διαφορᾶς καὶ λόγῳ τῆς ὑπάρξεως, διαφόρων ὅρων. Ἔκαμε μίαν παρατήρησιν τώρα ὁ κ. Ζάκκας, διότι ἐνόμισεν, ὅτι δὲν θὰ τὸ συνεπλήρωνα. Λέγει ὁ κ. Ζάκκας: Διατὶ παρέχετε, ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, τὴν ἀσφάλισιν τοῦ γήρατος, χωρὶς νὰ θέτετε ὡς προϋπόθεσιν τῆς παροχῆς τῆς ἀσφαλίσεως τοῦ γήρατος, τὴν ὑποχρέωσιν τῆς παραχωρήσεως τῆς περιουσίας εἰς τὴν οἰκογένειαν; Ἀναμφισβητήτως, τὸ θεωρητικῶς ὀρθὸν ἦτο αὐτό, τοῦτο δὲ ἐφαρμόζεται ἐν Γερμανίᾳ. Ἀλλὰ πρέπει νὰ ἔχωμεν ὑπ’ ὄψει μας καὶ τὰς ἑλληνικὰς συνθήκας, κατὰ τὰς ὁποίας ὁ γέρων θὰ θεωρήσῃ τὸν ἑαυτόν του ὡς ὑποστάντα μείωσιν ἐκ τῆς ὑποχρεώσεως καὶ παραχωρήσεως τῶν περιουσιῶν. Αὐτὸς εἶναι ὁ βασικὸς λόγος καὶ ἡ βασικὴ διαφορά, διὰ τὴν ὁποίαν δὲν πρέπει νὰ γίνεται συσχετισμὸς τῶν ἄλλων περιπτώσεων μὲ τὴν κοινωνικὴν παροχὴν πρὸς τοὺς ἀγρότας.

§47Α. ΖΑΚΚΑΣ. Δὲν εἶπα ἐγὼ αὐτό.

§48ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ζάκκα, ὁ κ. ὑπουργὸς ἀναπτύσσει ὡρισμένας ἀπόψεις. Σεῖς θὰ εἴπητε τὰς ἰδικάς σας ἀπόψεις.

§49Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Συμβαίνει, κύριοι συνάδελφοι, ἐκεῖνοι ποὺ νομίζουν τοὺς ἑαυτούς των εἰδικοὺς δι’ ἓν ὡρισμένον θέμα νὰ μὴ ἀνέχωνται οὐδεμίαν ἄλλην ἀντίληψιν ἀπὸ ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ὑποστηρίζουν. Δι’ αὐτὸ συγχωρῶ τὸν κ. Ζάκκαν, ὁ ὁποῖος ἐπιμένει νὰ μὲ διακόπτῃ, διότι τοῦ ἀναγνωρίζω τὴν εἰδικότητα. Ἀλλά, κύριοι συνάδελφοι, πρόκειται περὶ ἑνὸς θεσμοῦ νέου καὶ ὅπως κἄθε ἀσφαλιστικὸς θεσμός, πρέπει νὰ στηρίζεται ἐπὶ δεδομένων ὁπωσδήποτε βεβαίων. Προκειμένου περὶ τῆς συνταξιοδοτήσεως τοῦ γήρατος, ὅταν ὑπεβλήθησαν τὰ νομοσχέδια ἐκ μέρους τοῦ Ἀρχηγοῦ τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων καὶ τῆς Ἄκρας Ἀριστερᾶς περὶ συνταξιοδοτήσεως γήρατος, εἶπεν ἡ Κυβέρνησις, ὅτι τὰ πληθυσμιακὰ δεδομένα θὰ πορισθῶμεν, ὅπως ἐπορίσθημεν ἀπὸ τὴν δοκιμαστικὴν ἀπογραφὴν ποὺ ἐκάμαμεν, προκειμένου ὅμως περὶ ἀναπήρων καὶ περὶ προώρου θανάτου δὲν ἔχομεν δεδομένα καὶ οἱαδήποτε ἀπόπειρα ἐπεκτάσεως τῆς ἀσφαλίσεως καὶ εἰς ἄλλους κινδύνους (ἀναπηρία, πρόωρος θάνατος) θὰ ἦτο πολὺ ἐπικίνδυνος διὰ τὸν θεσμόν, ὅταν γίνῃ πρὸ τῆς πλήρους μελέτης. Ἔπειτα, μὲ τὸ νὰ δεχθῶμεν ἀσφάλισιν ἀναπηρίας θὰ γεννηθῇ ἕνα σοβαρὸν ζήτημα, τὸ ὁποῖον συνδέεται μὲ τοὺς πόρους καὶ συνεπῶς καὶ μὲ τὴν ἀσφαλῆ τοποθέτησιν τοῦ θεσμοῦ. Τὶ θὰ γίνῃ, π.χ., μὲ τοὺς ἀναπήρους; Θὰ λάβουν σύνταξιν ἀφοῦ ἔχουν συμπληρώσει ὡρισμένον ἀριθμὸν εἰσφορῶν; Νομίζω, ὅτι δὲν ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ ἄλλως. Ἄλλωστε, εἶναι καὶ αὐτὸς ἕνας λόγος, διὰ τὸν ὁποῖον δὲν ἠμπορεῖ νὰ θεσπισθῇ ἀπὸ τοῦδε ἡ ἀσφάλισις τόσον τῆς ἀναπηρίας, ὅπως καὶ τοῦ προώρου θανάτου. Ἐὰν θέλωμεν νὰ ἔχωμεν ἕνα θεσμόν, ὁ ὁποῖος νὰ εἶναι θεμελιωμένος οἰκονομικῶς, πρέπει νὰ ἀποβλέψωμεν εἰς τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα ἔχομεν ἤδη, καὶ τὰ στοιχεῖα αὐτὰ μᾶς δίδουν τόσον τὰς δαπάνας, ὅσον καὶ τὰς ἀνάγκας εἰς πόρους ἐπὶ τῇ βάσει τῶν δεδομένων τῶν ἀναφερομένων εἰς τὸ νομοσχέδιον. Ἡ ἐπέκτασις πέραν τῶν στοιχείων αὐτῶν τῆς ἀσφαλίσεως, ἀναμφισβητήτως θὰ δημιουργήσῃ τεραστίους κινδύνους εἰς τὸν θεσμόν, τοὺς ὁποίους κανεὶς ἐξ ἡμῶν, εἶμαι βέβαιος, ὅτι δὲν ἀποδέχεται. Ἐκατηγορήθημεν, κύριοι συνάδελφοι, διότι περιελάβομεν εἰς τὸ νομοσχέδιον καὶ τὴν ἀσφάλισιν τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς. Ἔλαβον ἀφορμὴν καὶ κατὰ τὴν συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου νὰ ἀναφέρω τοὺς λόγους, διὰ τοὺς ὁποίους περιελήφθη εἰς τὸ νομοσχέδιον ἡ ἀσφάλισις τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς κατὰ τῶν κινδύνων τοῦ παγετοῦ καὶ τῆς χαλάζης. Ὅπως εἶπον καὶ τότε, ἡ παραγωγὴ ἐν Ἑλλάδι εἶναι συνδεδεμένη μὲ τὴν ἐργασίαν τῆς οἰκογενείας, ἐν τῇ οὐσίᾳ ἐνσωματοῦται μὲ τὰ 80% δὲ εἰς τὴν παραγωγὴν ἡ ἐργασία τῆς οἰκογενείας. Ἐν τῇ οὐσίᾳ, λοιπόν, ἀσφαλίζοντες τὴν παραγωγὴν ἀσφαλίζομεν τὴν ἐργασίαν τὴν παρεχομένην ἐκ μέρους τῆς ἀγροτικῆς οἰκογενείας εἰς τὴν παραγωγὴν τῶν προϊόντων, ἐκ τῶν ὁποίων ἐλπίζεται νὰ συντηρηθῇ ἡ οἰκογένεια.

§50Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Εἶναι τὸ σοβαρώτατον σκέλος τῆς ἀσφαλίσεως.

§51Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Πολὺ δὲ περισσότερον, διότι εἰς τὴν Ἑλλάδα, λόγῳ τοῦ μικροῦ γεωργικοῦ κλήρου καὶ τῶν μικρῶν γεωργικῶν ἐκμεταλλεύσεων δὲν ἔχουν αἱ γεωργικαὶ οἰκογένειαι ἀποταμίευσιν, ὥστε νὰ ἀντιμετωπίζουν τὰς ἀντιξόους περιστάσεις.

§52Α. ΖΑΚΚΑΣ. Διὰ τοὺς ἀκτήμονας ἀγρότας λαμβάνεται μέριμνα διὰ τὴν ἀνεργίαν;

§53Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Βεβαίως.

§54ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶναι δυνατόν, κ. Λαντζούνη, εἶναι δυνατόν, κ. Ζάκκα, νὰ διεξαχθῇ συζήτησις κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον;

§55Α. ΖΑΚΚΑΣ. Ἐδέχθη διακοπὰς ὁ ὑπουργός.

§56ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν σᾶς ἀναγνωρίζω ἀπόψε.

§57Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Καὶ πάλιν ζητῶ συγγνώμην ἀπὸ τὸν ἀγαπητόν μου φίλον κ. Ζάκκαν, διότι παρεμβαίνω εἰς τὰ οἰκόπεδά του, εἶναι εἰδικὸς ἀσφαλιστής. Κύριοι συνάδελφοι, νομίζω, ὅτι μὲ τὰ ὅσα ἐξέθεσα ἀπήντησα εἰς τὰς παρατηρήσεις ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1, αἱ ὁποῖαι, ἐπαναλαμβάνω, δὲν ἐγένοντο μόνον σήμερον, ἀλλὰ ἐγένοντο καὶ κατὰ τὴν συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου. Θὰ ἤθελον νὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ μὴ ἐπαναλαμβάνωμεν διαρκῶς τὰ ἴδια καὶ νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν ψήφισιν τοῦ ἄρθρου 1, ὡς ἔχει.

§58ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Η. Ἠλιοῦ, ἔχει τὸν λόγον.

§59Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριοι βουλευταί, ἡ παράταξίς μας συνώψισε τὰς βασικὰς ἀντιρρήσεις της ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1 εἰς δύο τροπολογίας. Διὰ τῆς μιᾶς τροπολογίας διευρύνεται καὶ διὰ τῆς ἄλλης περιορίζεται τὸ περιεχόμενον τοῦ ἄρθρου 1. Περιορίζεται ὡς πρὸς τοὺς κινδύνους, τοὺς ὁποίους καλύπτει τὸ ἄρθρον 1, διότι ἐν ὄψει ἑνὸς τόσον σπουδαίου βήματος εἰς τὴν ἀσφάλισιν προσώπων, τὰ ὁποῖα φθάνουν εἰς τὸ ἥμισυ τοῦ πληθυσμοῦ τῆς χώρας καὶ δεδομένου, ὅτι ὑπάρχει μία ἀντιμετώπισις τοῦ θέματος τῆς ἀσθενείας καὶ ὑπάρχει ἡ ἀντιμετώπισις τοῦ κινδύνου τῆς καταστροφῆς τῆς παραγωγῆς ὑπὸ θεομηνιῶν διὰ τῆς ΑΤΕ, νομίζει ἡ παράταξίς μας, ὅτι ἡ ἀνάμιξις τριῶν διαφόρων κλάδων ὁδηγεῖ εἰς τὸ θόλωμα τῶν νερῶν διὰ νὰ μὴ γνωρίζωμεν τοὺς λογαριασμοὺς καὶ τὰς παροχάς.

§60Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριε συνάδελφε, σᾶς πληροφορῶ, ὅτι ἡ ΑΤΕ μὲ τὴν προαιρετικὴν ἀσφάλισιν καλύπτει μόλις τὸ 5% τῆς παραγωγῆς.

§61Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριε Ὑπουργέ, θὰ σᾶς εἴπω, ὅτι ὁ Ὀργανισμὸς δὲν θὰ εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἀντιμετωπίσῃ οὔτε τὸ 5%. Ἡ ἀσφάλισις κατὰ τῆς ἀσθενείας τῶν ἀγροτῶν ἀποτελεῖ μίαν ὑπαναχώρησιν τοῦ Κράτους εἰς τὸν τομέα τῆς προνοίας καὶ δημοσίας ἀντιλήψεως. Διότι ἀπὸ τοῦ 1955 ἦτο νομοθετημένη ἡ κοινωνικὴ ἀσφάλισις τῶν ἀγροτῶν διὰ τῶν κοινοτικῶν ἰατρείων. Καὶ παρείχετο ἡ ἀνοικτὴ ἀσφάλισις, τὰ φάρμακα, ἡ ὀδοντιατρικὴ περίθαλψις καὶ ἡ κλειστὴ ἀσφάλισις, δηλαδὴ ἡ νοσοκομειακή, καὶ ὑπῆρχε μόνον μία ἐξαίρεσις, ὅτι οἱ εὔποροι ἀγρόται θὰ ἐπλήρωναν 50 δραχμὰς ἐτησίως, δι’ ἕκαστον μέλος. Αὐτὸ τὸ κεκτημένον δικαίωμα τῶν ἀγροτῶν διαγράφεται τώρα καὶ καλοῦνται νὰ πληρώνουν καὶ αὐτοὶ καὶ τὸ κοινωνικὸν σύνολον διὰ τὰς παροχάς, αἱ ὁποῖαι ἕως τώρα ἀποτελοῦν ὑποχρέωσιν τοῦ Κράτους. Καὶ ἔρχεται τώρα διὰ τῆς ἀσφαλιστικῆς εἰσφορᾶς τοῦ ἀγρότου καὶ διὰ κοινωνικῆς εἰσφορᾶς, τὸ σύνολον νὰ ἐπωμισθῇ βάρη, καὶ νὰ περιορίσῃ τὸ βάρος τοῦ δημοσίου, τὸ βάρος τοῦ προϋπολογισμοῦ κατὰ 100 ἑκατ. δραχμάς, τὰς ὁποίας ὁ ΟΓΑ εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ καταβάλῃ ἐτησίως εἰς τὸ Δημόσιον διὰ τὴν παροχὴν τῶν ὑπηρεσιῶν αὐτῶν, χωρὶς νὰ εἶναι οὐδαμόθεν βεβαιωμένον, οὐδαμόθεν ἠγγυημένον καὶ ἐξησφαλισμένον, ὅτι θὰ ἀναπτυχθοῦν καὶ πέραν τῶν 1.100 τὰ κοινοτικὰ ἰατρεῖα, διότι ἡ ὑπόσχεσις αὐτή, ἡ ὑποχρέωσις αὐτὴ τοῦ Κράτους ὑφίσταται ἤδη ἀπὸ τὸν Δεκέμβριον τοῦ 1955, δυνάμει τοῦ ἱδρυτικοῦ νόμου τῶν ἀγροτικῶν καὶ κοινοτικῶν ἰατρείων, ὁ ὁποῖος δὲν ἐτέθη ποτὲ εἰς ἐφαρμογήν. Καὶ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ἔχομεν ὑπὸ τὰς τυμπανοκρουσίας, ὅτι ἱδρύομεν καὶ τρίτον κλάδον ἀσφαλίσεως, ἔχομεν τὸ γεγονός, ὅτι ἀποσύρομεν ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἶναι ἤδη νομοθετημένον καὶ κεκτημένον. Ἂς μὴ λέγει, λοιπόν, ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, ὅτι παρέχεται νοσοκομειακὴ περίθαλψις 300 ἑκατ. δραχ. ὑπὲρ τῶν ἀγροτῶν. Ἐδόθη εὐρυτάτη —καὶ τελευταίως ἐπανελήφθη κατὰ τρόπον ἐξοργιστικὸν— ἐδόθη εὐρυτάτη δημοσιότης καὶ διὰ τοῦ Τύπου καὶ διὰ τοῦ ραδιοφώνου εἰς τὴν ὁμιλίαν τῆς 18ης Νοεμβρίου τοῦ παρελθόντος ἔτους, τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, ἐπὶ τῇ καταθέσει τοῦ συζητουμένου νομοσχεδίου, εἰς τὴν ὁποίαν εἶπεν, ὅτι αἱ δαπάναι αὐταί, ἀσχέτως μὲ τὰ ὅσα δαπανᾷ τὸ Κράτος διὰ τὴν νοσοκομειακὴν περίθαλψιν τῶν πτωχῶν τάξεων, ἀνέρχονται εἰς πλέον τῶν 400 ἑκατ. καὶ διὰ ἀναλογίαν εἰς τοὺς ἀγρότας εἰς πλέον τῶν 200 ἑκατ. δραχ. Αὐτὰ τὰ παίρνω ἀπὸ τὸ κείμενον, τὸ ὁποῖον λέγει πάρα κάτω: «Καὶ εἰς ὑπολογισμοὺς ...... (ἀναγινώσκει) ......». Νομίζω, ἑπομένως, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ἔγινε μία προσπάθεια νὰ ἐμφανισθῇ μεγαλύτερον ἕνα ποσὸν καθ’ ἑαυτῷ εὐτελές. Διότι εἰς ὅλον τὸν κόσμον ὑπάρχει μία δημοσία ἀντίληψις ὑπὲρ τῶν πασχουσῶν τάξεων, ὑπάρχει Ὑπουργεῖον Προνοίας καὶ Ὑπουργεῖον Ἀντιλήψεως, τὸ ὁποῖον εἶναι ὑποχρεωμένον νὰ παρέχῃ μίαν μέριμναν διὰ τοὺς ἀπόρους. Λέγει δὲ ὁ Κρόουν, ὁ ἐμπειρογνώμων, τὸν ὁποῖον ἐπεκαλέσθη ἡ Κυβέρνησις: «Ἡ παροχὴ τῆς ἰατροφαρμακευτικῆς περιθάλψεως εἶναι πολὺ δαπανηροτέρα εἰς τὴν ὕπαιθρον παρὰ εἰς τὰς πόλεις ..... (ἀναγινώσκει) ......». Δὲν ἐχρειάζετο νὰ τὰ εἴπῃ αὐτὰ ὁ Κρόουν. Τὰ ξεύρομεν πολὺ καλά. Καὶ ἑπομένως εἶναι φανερόν, ὅτι δὲν ἠμπορεῖ νὰ γίνεται σύγχυσις μὲ τὰ 200 ἑκατ., τὰ ὁποῖα εἶναι ἀνεπαρκέστατα, οὔτε νὰ λέγωμεν, ὅτι ἱδρύομεν τρίτον κλάδον ὑγειονομικῆς περιθάλψεως, ἐνῷ ἐν τῇ οὐσίᾳ καταργοῦμεν τὸν ἤδη ὑπάρχοντα, καὶ καλοῦμεν τοὺς ἀγρότας διὰ τῆς ἀσφαλιστικῆς εἰσφορᾶς, καὶ μάλιστα τὰς ἀπορωτέρας τάξεις, διὰ τῆς ἐμμέσου φορολογίας νὰ πληρώσουν ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ἕως τώρα ἀπετέλουν ὑποχρέωσιν καὶ βάρος τοῦ δημοσίου προϋπολογισμοῦ. Τὸ δεύτερον σημεῖον, διὰ τὸ ὁποῖον δὲν συμφωνοῦμεν, εἶναι τὸ ἀφορῶν τοὺς κινδύνους τῆς παραγωγῆς. Τὸ θέμα τῶν κινδύνων, κύριοι συνάδελφοι, εἶναι σοβαρώτατον. Ὀφείλω δὲ νὰ εἴπω, ὅτι, ἔξω προθέσεως ὑπουργοῦ Γεωργίας, ἔξω προθέσεως Κυβερνήσεως, δὲν κατηγορῶ κανένα ὡς ἐνεχόμενον, ἀλλὰ ἐξ ἀντικειμένου τείνει νὰ λάβῃ διαστάσεις σκανδάλου. Καὶ τὰ θὰ ἐξηγήσω.

§62Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε συνάδελφε, μίαν διακοπήν. Δηλαδή, αὐτὰ σημαίνουν, ὅτι, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον μέχρι τοῦδε, ὡς πρὸς τὴν ἰατροφαρμακευτικὴν καὶ νοσοκομειακὴν περίθαλψιν ἐθεωρεῖτο βάσις τῆς κειμένης νομοθεσίας, ὡς ἀποστολὴ τοῦ Κράτους, τώρα τὸ κάμνομεν προαιρετικὴν ἀσφάλισιν. Καὶ ἀντὶ νὰ εἰσφέρῃ τὸ Κράτος, λέγομεν: «Θὰ τὰ πληρώσῃς ἐσύ». Δηλαδὴ —τὸ τονίζω, διότι ἔχει σημασίαν διὰ τὴν νομικὴν κρίσιν τῆς βάσεως τοῦ νομοσχεδίου— ἕως τώρα εἴχομεν ἀναγνωρισμένον σκοπὸν τοῦ Κράτους τὴν παροχὴν ἰατροφαρμακευτικῆς καὶ νοσοκομειακῆς περιθάλψεως κατὰ βάσιν. Τώρα τὸ διαγράφομεν αὐτὸ καὶ τὸ θέτομεν ἐπὶ ἀνταποδοτικῆς βάσεως. Μεταβάλλομεν τοὐτέστιν τὴν οὐσίαν καὶ τὴν βάσιν. Τούτου ἡ Βουλὴ πρέπει νὰ ἔχῃ σαφῆ ἀντίληψιν.

§63Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Δὲν εἶναι ἀληθὲς αὐτό, κ. συνάδελφε, καὶ δὲν πρέπει νὰ γεννῶνται πεπλανημέναι ἀντιλήψεις. Δὲν ὑπῆρχε δικαίωμα δι’ ὅλον τὸν ἀγροτικὸν κόσμον νὰ τύχῃ —ἐπειδὴ ὁμιλῶ πρὸς ὑμᾶς εἰδικῶς, κ. συνάδελφε, τονίζω τὴν λέξιν «δικαίωμα»— νὰ τύχῃ ἀνοικτῆς ἰατροφαρμακευτικῆς περιθάλψεως, παρὰ μόνον ὅσον ἀφορᾷ τοὺς μὴ εὐπόρους καὶ διὰ τοὺς εὐπόρους, ἐὰν ὑπεβάλλοντο εἰς τὴν εἰσφοράν. Τώρα διὰ τῆς περιλήψεως εἰς τὸν νόμον, εἰς τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον, τῆς ἀνοικτῆς ἰατροφαρμακευτικῆς περιθάλψεως καὶ τῆς συμμετοχῆς τοῦ ἠσφαλισμένου κατὰ ἕνα ποσοστὸν εἰς τὴν δαπάνην καθίσταται δικαίωμα δι’ ὅλους ἡ ἀνοικτή, ἐπαναλαμβάνω, ἰατροφαρμακευτικὴ περίθαλψις. Διὰ τὴν νοσοκομειακὴν περίθαλψιν δὲν ὑπῆρχε δικαίωμα τοῦ ἀγρότου οὔτε ὅταν ἦταν εὔπορος, ἀλλὰ παροχὴ ἐκ μέρους τοῦ Κράτους κοινωνική. Ἐὰν εἶχε τὸ Κράτος τὰ μέσα παρεῖχε τὴν κοινωνικὴν αὐτὴν παροχήν. Ὁμιλῶ, ἐπαναλαμβάνω, περὶ δικαιώματος. Τοῦτο δὲν μεταβάλλεται, μὲ τὴν διαφοράν, ὅτι τὸ Κράτος δὲν δαπανᾷ 200 ἑκατ. διὰ παροχὴν νοσοκομειακῆς περιθάλψεως εἰς τοὺς ἀπόρους, ἀλλὰ 300 ἑκατ. Τὰ λέγω αὐτὰ ἐπὶ τῇ βάσει στοιχείων, τὰ ὁποῖα μοῦ παρεσχέθησαν ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας ἐγγράφως καὶ ὑπογεγραμμένως ἀπὸ τὸν Γεν. Διευθυντήν.

§64Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐγὼ πρὸ ὀλίγου ὡμίλησα, κ. Πρόεδρε, περὶ τῆς μεταβολῆς τῶν κειμένων πραγμάτων καὶ ἔκαμα σαφῆ διάκρισιν μεταξὺ τῆς βάσεως καὶ τοῦ μέτρου. Δὲν συμφωνῶ, ὅμως, εἰς τὸ ὅτι δὲν εἶχον δικαίωμα οἱ ἀγρόται, ὅπου ὑφίσταντο ἀγροτικὰ ἰατρεῖα, νὰ μὴ ζητήσουν ἰατρικὴν περίθαλψιν. Τώρα, ὁ κοινωνικὸς σκοπὸς τοῦ Κράτους διαγράφεται καὶ γίνεται εἰσφορά.

§65Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριε συνάδελφε, σᾶς παρέχω τὴν πληροφορίαν, ὅτι τὸ Κράτος ἐδαπάνα ἐτησίως 100 ἑκατ. διὰ τὰ ἀγροτικὰ ἰατρεῖα. Τὸ εἶπον ἐπανειλημμένως καὶ τὸ τονίζω καὶ πάλιν.

§66Ν. ΙΝΤΖΕΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. ὑπουργὸς εἶπεν ὡρισμένας ἀναληθείας· δὲν θέλω νὰ τὸν διαψεύσω.

§67Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Τὸ Κράτος δὲν ὠφελεῖται ἀπὸ τὴν εἰσφορὰν τῶν 225 ἑκατ. Ὠφελεῖται 100 ἑκατ. περίπου, ἀλλὰ παραλλήλως δίδει 45 ἑκατ. διὰ τὸν καπνόν, ἑπομένως, ἡ ὠφέλεια εἶναι ἀσήμαντος.

§68Η. ΗΛΙΟΥ. Ἐπειδὴ μοῦ ἀπεδόθη ἀνακρίβεια, ἐπαναλαμβάνω τὰς σχετικὰς διατάξεις ἐπὶ λέξει: «Ἡ ἀσφάλισις κατὰ τῆς νόσου περιλαμβάνει ἁπάσας τὰς εἰς εἶδος παροχὰς τῆς ἀνοικτῆς καὶ κλειστῆς ἰατρικῆς καὶ φαρμακευτικῆς περιθάλψεως, εἰδικώτερον δὲ τὴν ἰατρικὴν ἐν γένει ἀντίληψιν ἐν ἰατρείοις καὶ κατ’ οἶκον, τὰς παρακλινικὰς ἐξετάσεις καὶ τὴν φαρμακευτικὴν περίθαλψιν καὶ τὴν νοσοκομειακήν, σανατοριακὴν καὶ ψυχιατρικὴν τοιαύτην ..... τὴν ὀδοντιατρικὴν περίθαλψιν (ἄρθρ. 12) ...... κλπ.». Ἄρα, δὲν εἶμαι ἐγὼ ἐκεῖνος ποὺ εὑρίσκεται ἐν ἀνακριβείᾳ. Ἤδη, ἔρχομαι, κύριοι συνάδελφοι, εἰς τὸν κλάδον ἀσφαλίσεως κατὰ τῶν κινδύνων, τῆς παραγωγῆς. Κύριοι συνάδελφοι, εἰς κανένα μέρος τοῦ κόσμου δὲν εἶναι συνδεδεμένη ἡ ἀσφάλισις τῶν ἀγροτῶν μὲ τὴν ἀσφάλισιν κατὰ τῶν κινδύνων τῆς παραγωγῆς. Δύο εἶναι αἱ συγκεκριμέναι περιπτώσεις ἀσφαλείας τῶν προϊόντων· ἡ περίπτωσις ἀσφαλείας κατὰ κινδύνου χαλάζης καὶ ἡ περίπτωσις κινδύνου κατὰ τοῦ παγετοῦ. Ἀλλὰ ἀμφότεροι αὐτοὶ οἱ κίνδυνοι πλήττουν ὡρισμένας περιφερείας καὶ μόνον. Ἐὰν κάμωμεν ἕνα χάρτην στατιστικὸν τῶν χαλαζοπλήκτων καὶ τῶν παγετοπλήκτων θὰ ἴδωμεν, ὅτι τὰ 9)10 τῆς χώρας δὲν πλήττονται οὔτε ἀπὸ χάλαζαν οὔτε ἀπὸ παγετόν, ἀλλὰ ἄλλαι πολλαὶ περιφέρειαι τῆς Βορείου Ἑλλάδος ἀπὸ πλημμύρας. Ἄλλαι καλλιέργειαι ἐπίσης πλήττονται ἀπὸ νόσους, ὅπως εἶναι ὁ δάκος. Ἀλλοῦ, πάλιν, εἰς βάρος τῆς σιτοκαλλιεργείας ὑφίσταται ὁ κίνδυνος τοῦ λίβα. Ὑπάρχουν, λοιπόν, ἕνα σωρὸ κίνδυνοι κατὰ τῆς ἀγροτικῆς παραγωγῆς καὶ ὄχι μόνον ὁ κίνδυνος τῆς χαλάζης καὶ τοῦ παγετοῦ. Ἀλλὰ καὶ ἂν δεχθῶμεν καὶ αὐτό, ἐκτὸς ἄκρως ἐξαιρετικῶν περιστάσεων, αἱ ζημίαι εἶναι τῆς τάξεως 15–20%. Τὰ συμβόλαια, τὰ ἀσφαλιστήρια τῆς ΑΤΕ ἔχουν ἀπαλλαγὰς μέχρι 10%, ἐνῷ ἐδῶ ἔχομεν 20%. Ἐπειδή, λοιπόν, ὑπάρχει ἡ ἀπαλλαγὴ τοῦ 10% εἰς τὰ ἀσφαλιστήρια τῆς ΑΤΕ, οἱ ἀσφαλιζόμενοι κάμνουν δηλώσεις ηὐξημένης παραγωγῆς. Σήμερα, ἀντιστρόφως, κἄθε δήλωσις ηὐξημένης ἀπαλλαγῆς θὰ σημαίνῃ 3% καὶ ὁ ἀγρότης ἀντὶ νὰ δηλώσῃ ηὐξημένην θὰ ἀποκρύψῃ. Ἐλάχιστοι, λοιπόν, κίνδυνοι, θὰ καλύπτωνται διὰ τῆς ἀσφαλίσεως τῆς παραγωγῆς.

§69Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ὁ ἰσχυρισμός σας εἶναι ἀνακριβής.

§70Η. ΗΛΙΟΥ. Πέραν ὅμως τούτου, κύριοι συνάδελφοι, ὑπάρχει καὶ τὸ ἑξῆς χειρότερον καὶ παρακαλῶ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν νὰ τὸ προσέξῃ καὶ τὸ ὁποῖον ἐν γνώσει τῆς εὐθύνης μου φέρω ἐνώπιον τοῦ Σώματος. Τὸ τελευταῖον ἐδάφιον τοῦ ἄρθρου 8 ......

§71Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Εἴμεθα εἰς τὸ ἄρθρον 1, κ. Πρόεδρε.

§72Η. ΗΛΙΟΥ. Τὸ τελευταῖον ἐδάφιον τοῦ ἄρθρου 8 ἐπιτρέπει τὴν ἀσφάλισιν εἰς ἰδιωτικὴν ἀσφαλιστικὴν ἑταιρείαν. Μία στατιστικὴ μιᾶς 10ετίας δεικνύει, ὅτι ὁ μέσος ὅρος ζημιῶν ἐκ παγετῶν καὶ χαλάζης, εἶναι 175 ἑκατομμύρια.

§73Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. 225 ἑκατομμύρια ἀπὸ τὰ στοιχεῖα τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος.

§74Η. ΗΛΙΟΥ. Παίρνω τὸν μέσον ὅρον τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος καὶ τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. Τέλος πάντων 225 θέλετε; Εἶναι φανερόν, ὅτι ὁ ἰδιωτικὸς ἀσφαλιστὴς ἢ ἀντασφαλιστής, πάντοτε θὰ βάλῃ ὄχι τὸν μέσον ὅρον, ἀλλὰ τὴν χειροτέραν χρονιάν, καὶ ὑπῆρξε χειροτέρα χρονιὰ μὲ 500–600 ἑκατομμύρια, διὰ νὰ καλύπτεται, διότι δὲν εἶναι βέβαιος, ὅπως ὁ Ο.Γ.Α., ὅτι θὰ εἶναι ἐσαεὶ ὁ ἀσφαλιστής. Ἔχει μίαν ἀντασφάλισιν ἐφέτος τὴν ὁποίαν δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἔχῃ τοῦ χρόνου, θέλει νὰ καλύπτεται, ἑπομένως, θὰ ἔχῃ περιθώρια καὶ εἰς τὴν χειροτέραν χρονιάν. Καὶ ἤδη φέρω εἰς γνῶσιν τῆς Βουλῆς, ὅτι οἱ μεγάλοι ἀσφαλιστικοὶ ὀργανισμοὶ οἱ ὁποῖοι εἶναι συνδεδεμένοι μὲ τὰς μεγάλας παρ’ ἡμῖν Τραπέζας καὶ ἔχουν ἰσχυρὰ μέσα ἐπιρροῆς, ἔρχονται εἰς ἐπαφὴν μὲ ἀλλοδαποὺς ἀσφαλιστικοὺς οἴκους διὰ νὰ τριταντασφαλίσουν, ὥστε ἐὰν πραγματοποιηθῇ κίνδυνος νὰ τὸν πληρώσῃ ἕνας Γερμανός, Γάλλος, οἱοσδήποτε τριταντασφαλιστής, καὶ νὰ ἀποκομίσῃ ἐπὶ ἑνὸς ἀσφαλιστικοῦ κινδύνου 5–3–2 δισεκατομμυρίων —διότι ἡ συνολικὴ ἀγροτικὴ παραγωγὴ εἶναι 25 δισεκατομμύρια— νὰ ἀντασφαλίσῃ καὶ νὰ ἀποκομίσῃ ἕνα μερίδιον σαφῶς μεσολαβητικόν, μερίδιον διαμεσολαβητοῦ. Αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος διὰ τὸν ὁποῖον πιστεύω, ὅτι πρέπει νὰ ἀφήσωμεν νὰ διαπνέεται ἡ ἀσφάλεια ἀπὸ τὰς ἀρχὰς τῆς ἰδιωτικῆς ἀσφαλείας, πρὸς τὸ παρὸν μέχρις ὅτου ὀργανώσωμεν ξεχωριστὰ τὴν ἀσφάλισιν εἰς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν, ἡ ὁποία ἐπὶ τέλους εἶναι Τράπεζα λειτουργοῦσα μὲ κεφάλαια τοῦ Δημοσίου, νὰ ὀργανώσωμεν ἐπιτυχέστερον τὸν κλάδον. Ἑπομένως εἴμεθα ὑπὲρ τοῦ ἐντοπισμοῦ τῆς ἀσφαλίσεως εἰς τὴν ἀσφάλισιν τῶν προσώπων καὶ ὄχι εἰς τὸν κλάδον ὑγείας καὶ κινδύνων παραγωγῆς. Ἑτέρωθεν, ἡ δευτέρα πρόθεσίς μας ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1 εἶναι ἐκείνη ἡ ὁποία ἐπιζητεῖ τὴν ἐπέκτασιν εἰς τὴν περίπτωσιν ἀναπηρίας καὶ εἰς τὴν περίπτωσιν θανάτου. Κύριοι συνάδελφοι, ὁ μὲν ἀείμνηστος Ἀγαλόπουλος, ὑπολογίζει εἰς 230.000 τοὺς ἀναπήρους τοῦ ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ καὶ ὁ κ. Κρόουν εἰς 10% βάσει τῆς διεθνοῦς πείρας, δηλαδὴ εἰς 230.000 περίπου. Σημειώνει ὁ κ. Κρόουν, ὅτι ἡ ἀρωγὴ τῆς ἀναπηρίας εἶναι μᾶλλον ἐπείγουσα, παρὰ ἡ ἀρωγὴ γήρατος. Καὶ ἀπήντησα εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν χρησιμοποιήσαντα ἐναντίον τοῦ κ. Ζάκκα τὸ ἀντίθετον ἐπιχείρημα. Ἀλλὰ ὁ μὲν γέρων εἶναι φανερόν, ὅτι θὰ ἔχῃ μίαν οἰκογένειαν μὲ ἐνήλικα μέλη, ἐνῷ ὁ ἀσθενής, ὁ ἀνάπηρος, πιθανὸν νὰ μὴ ἔχῃ ἐνήλικα μέλη, καὶ τότε εἶναι χειροτέρα ἡ θέσις του. Καὶ δι’ αὐτὸ παρετήρησα, ὅτι ἐνῷ ἡ ἀσφάλισις ἀναπηρίας εἰς τὴν Γερμανίαν λ. χ. ὑφίσταται ἀπὸ 80ετίας, ἡ ἀσφάλισις γήρατος μόλις τὸ 1957 καθιερώθη. Συνεπῶς, μέσα εἰς τὰ περιθώρια τῶν ἀριθμητικῶν προβλέψεων τοῦ νομοσχεδίου, δυνάμεθα χωρὶς κανένα κίνδυνον νὰ συμπεριλάβωμεν καὶ τοὺς ἀνικάνους πρὸς ἐργασίαν ἀγρότας, τὸ ἴδιον καὶ εἰς τὴν περίπτωσιν θανάτου. Ὁ κ. Ζάκκας δὲν ἐπρόσεξε, ὅτι ἐδῶ εἰς τὸ ἄρθρον 1 εἶναι ὁ προσδιορισμὸς τῶν σκοπῶν, ἡ δὲ περίπτωσις τῶν δικαιουμένων ἐν περιπτώσει θανάτου εἰς ἄλλην τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 5 προσδιορίζεται, διότι πραγματικῶς θὰ ἔχωμεν τὸ ἑξῆς περίεργον. Ἐὰν εἷς συνταξιοδοτούμενος ἀποθάνῃ ἡ δὲ χήρα του εἶναι 62 ἐτῶν, θὰ διακοπῇ ἡ συνταξιοδότησίς της μέχρις ὅτου κλείσῃ 66½ χρόνια. 65 λέγει τὸ νομοσχέδιον, ἀλλὰ πρέπει νὰ περάσῃ τὸ ἔτος καθ’ ὃ συνεπλήρωσε τὸ 65 καὶ θὰ λάβῃ τὴν σύνταξιν ἀπὸ τὴν πρώτην τοῦ ἑπομένου ἔτους, ἑπομένως ὁ μέσος ὅρος εἶναι 66,5. Χήρα δὲ 65 ἐτῶν μὲ 14ετῆ παιδιὰ, ἀπεδείχθη ὅτι εἶναι ἐπιστημονικῶς ἀνέφικτον, ἀλλὰ ἠμπορεῖ νὰ εἶναι χήρα νεωτέρα, ὁπότε ἠμπορεῖ νὰ ἔχῃ παιδιὰ ἀνήλικα καὶ νήπια. Τότε δὲν παίρνει καμμίαν σύνταξιν. Ὑπάρχει πάλι ἡ περίπτωσις τῆς οἰκογενείας ἡ ὁποία δὲν ἔχει κανένα δρῶν μέλος, ὥστε νὰ ἐκπληρώσῃ τὴν ἐπαγγελματικὴν δραστηριότητα τοῦ ἐκλιπόντος. Ἑπομένως, ὑπὸ τὴν ἔννοιαν, ὅτι μένει ἡ ὑπόθεσις τῆς ἀσφαλίσεως ὑγείας εἰς τὰ ἕως τώρα νομοθετημένα, ὅτι μένει ἡ ὑπόθεσις τῆς ἀσφαλίσεως κινδύνου εἰς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν καὶ ἐκτὸς τοῦ Ο.Γ.Α., καὶ ὅτι ἐπεκτείνεται ἡ ἀσφάλισις ἡ ὁποία προβλέπεται διὰ τοὺς γέρους καὶ εἰς τοὺς ἀνικάνους πρὸς ἐργασίαν καὶ εἰς τὴν περίπτωσιν θανάτου, ἡμεῖς θὰ ταχθῶμεν ὑπὲρ τοῦ νομοσχεδίου, θεωροῦμεν ὅμως τόσον βασικὰς τὰς διατάξεις αὐτάς, ὥστε κατεθέσαμεν τὰς τροπολογίας ἐπὶ τῶν ὁποίων θὰ προκαλέσωμεν καὶ ὀνομαστικὴν ψηφοφορίαν.

§75ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ κ. Μ. Σβώλου, ἔχει τὸν λόγον.

§76Μ. ΣΒΩΛΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι κἄθε θεμελίωσις θεσμοῦ κοινωνικῶν ἀσφαλίσεων, εἶναι ἀνάγκη ὅταν ἀντικρύζῃ ἕνα κίνδυνον νὰ τὸν ἀντικρύζῃ πλήρως. Τὸ παρὸν νομοσχέδιον ἀντικρύζει τὸν κίνδυνον τῶν ἀγροτῶν ἐκ τῆς ἀνικανότητος ἐργασίας μόνον λόγῳ γήρατος. Ὅμως ἀνικανότης πρὸς ἐργασίαν προέρχεται καὶ ἀπὸ ἀναπηρίαν καὶ ἀπὸ ἀτύχημα καὶ ἀπὸ χρονίαν νόσον. Ὅλοι αὐτοὶ οἱ κίνδυνοι ὅμως δὲν προβλέπονται οὔτε ἀντικρύζονται ἀπὸ τὸ παρὸν νομοσχέδιον. Εἶναι λοιπὸν ἀνάγκη νὰ ἐπεκταθῇ ἡ χορήγησις συντάξεως καὶ ὡς πρὸς τοὺς κινδύνους αὐτούς. Οἱ ἐξ ἀναπηρίας κίνδυνοι εἶναι δυνατὸν ἐξ ἄλλου νὰ ὑπάρχουν ἐξ ὑπαρχῆς. Περιλαμβάνεται λοιπὸν ὁ ἀνάπηρος εἰς τὴν ἀσφάλισιν; Δὲν τὸ γνωρίζω, καὶ αὐτὸ θὰ μᾶς τὸ εἴπῃ ὁ κ. ὑπουργός, ἐὰν πράγματι ὁ ἀνάπηρος περιλαμβάνεται εἰς τὴν ἀσφάλισιν. Διότι ὁ ἀνάπηρος δὲν εἶναι εἰς θέσιν νὰ παρέχῃ χειρονακτικὴν ἐργασίαν ὥστε ν’ ἀποκτήσῃ τὴν ἰδιότητα τοῦ ἠσφαλισμένου κατὰ τὸ ἄρθρον 2 παράγραφος 2 ἐδάφιον αʹ, προϋπόθεσιν ποὺ προβλέπει ὡς λέγει τὸ σχέδιον. Ἀλλὰ καὶ ἐὰν εἶναι ἠσφαλισμένος, τί θὰ γίνῃ αὐτὴ ἡ οἰκογένεια μέχρι τῶν 66 χρόνων τοῦ ἀγρότου, ὅταν θὰ ἔχῃ μικρὰ παιδιὰ καὶ ὅταν θὰ εὑρίσκεται εἰς χειροτέραν μοῖραν ἀπὸ τὴν οἰκογένειαν τοῦ γέροντος; Οἱ μὴ ἐργαζόμενοι λόγῳ ἀνικανότητος ἐξ ἀναπηρίας ἢ λόγῳ ἀνιάτου νόσου σήμερον κατὰ μίαν στατιστικὴν τοῦ 1959–60 ἀνέρχονται εἰς τὸν ἀριθμὸν τῶν 61.609. Ἐὰν θεωρήσωμεν, ὅτι τὸ ἥμισυ τοῦ ἀριθμοῦ τῶν μὴ ἐργαζομένων αὐτῶν πρέπει νὰ ἀνήκῃ εἰς τὸν ἀγροτικὸν πληθυσμόν, τότε θὰ πρέπει νὰ ἔχωμεν ἀναπήρους μὴ ἐργαζομένους ἐκ τοῦ ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ περίπου 30.000 Εἰδικοὶ ἐπιστήμονες ὑπολογίζουν μικρότερον ἀριθμὸν ὡς ἐλέχθη ἤδη. Πάντως δὲν νομίζω νὰ εἶναι μεγαλύτερος ὁ ἀριθμὸς ἀπὸ τὰ στοιχεῖα αὐτά. Θὰ ἐνόμιζα συνεπῶς, ὅτι διὰ νὰ εἶναι πλήρης ὁ νόμος, τὸν ὁποῖον ψηφίζομεν, θὰ πρέπει νὰ περιλάβῃ εἰς τὴν σύνταξιν καὶ τοὺς ἀνικάνους πρὸς ἐργασίαν τῶν κατηγοριῶν αὐτῶν. Ἀποτελεῖ ἐπίσης ἕνα μεγάλον κίνδυνον τῆς ἀγροτικῆς οἰκογενείας ἡ ἔλλειψις τοῦ προστάτου της λόγῳ θανάτου. Ποῖος θὰ ἐργασθῇ καὶ θὰ κινήσῃ τὴν περιουσίαν ὅταν μάλιστα εἰς τὴν οἰκογένειαν ὑπάρχουν μόνον ἀνήλικα τέκνα; Ἡ γυναῖκα μόνη; Καὶ πῶς θὰ διατραφοῦν τὰ ἀνήλικα αὐτὰ παιδιά, ἐφ’ ὅσον δὲν θὰ λαμβάνουν καμμίαν σύνταξιν, ἐνῷ θὰ πληρώνουν τὰς φορολογίας; Ἐὰν ἦτο παρὼν ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Προνοίας ἀσφαλῶς θὰ μὲ ἀντέκρουεν, ὅτι ὑπάρχει ἡ κοινωνικὴ περίθαλψις διὰ τὰ ἄπορα καὶ ὀρφανὰ παιδιά. Ἐκ τῶν ὅσων ὅμως εἶμαι εἰς θέσιν νὰ γνωρίζω τὰ ἄπορα καὶ ὀρφανὰ παιδιὰ δὲν περιθάλπονται ἀπὸ τὸ Κράτος παρὰ εἰς ἐλάχιστον ποσοστόν, τὸ ὁποῖον διαρκῶς ἐλαττώνεται. Οὕτω τὸ 1954 ἐνισχύθησαν 43.087 παιδιὰ καὶ τὸ 1959 μόνον 22.945 καὶ ἡ σχετικὴ δαπάνη κατῆλθεν ἀντιστοίχως ἀπὸ 44.635.477 εἰς 26.188.679, τὰ δὲ ἐνισχυθέντα παιδιὰ δὲν ἦσαν μόνον ὀρφανά. Νομίζω, συνεπῶς, ὅτι καὶ διὰ τὸ θέμα αὐτὸ ὁ κ. ὑπουργὸς θὰ πρέπει νὰ λάβῃ εἰδικὴν μέριμναν εἰς τὸ ἄρθρον 1, ὅπως ἐπίσης καὶ διὰ τὴν ἀναπηρίαν λόγῳ ἀνικανότητος πρὸς ἐργασίαν ἐκ νόσου, ἀτυχήματος ἢ ἀναπηρίας. Οἱ διὰ τοῦ σχεδίου νόμου προβλεπόμενοι πόροι ὑπεραρκοῦν, ὅπως ἀπεδείχθη ἀπὸ τὴν κατ’ ἀρχὴν συζήτησιν, ἀρκεῖ ἡ περίθαλψις ἀσθενείας καὶ ἡ παροχὴ φαρμάκων νὰ ἀντικρυσθοῦν ἀπὸ τὸν Προϋπολογισμόν, ὡς προέβλεπεν ὁ νόμος τοῦ 1955 ἀντὶ νὰ ριφθοῦν εἰς τοὺς ὤμους τῶν ἀγροτῶν, χωρὶς μάλιστα σήμερον τὴν παροχὴν φαρμάκων κατὰ τὸ σχέδιον νόμου. Ἐπίσης ὁ κλάδος τῆς ἀντιμετωπίσεως τῶν κινδύνων τῆς παραγωγῆς ἐκ χαλάζης εἶναι καὶ πρέπει νὰ μείνῃ χωριστός. Τὰ «συγκοινωνοῦντα ἀγγεῖα», τὰ ὁποῖα ἐγκαθιστᾶ τὸ σχέδιον νόμου, ὡς ἐλέχθη εἰς τὴν κατ’ ἀρχὴν συζήτησιν, διὰ θέματα ἐντελῶς χωριστὰ ὡς πρὸς τὴν χρησιμοποίησιν τῶν πόρων ποὺ θεσπίζονται διὰ φορολογιῶν, εἶναι ἀπαράδεκτα καὶ δι’ αὐτοῦ τοῦ τρόπου δὲν ἀντιμετωπίζεται πραγματικὰ κανεὶς ἐκ τῶν τριῶν κλάδων, τοὺς ὁποίους περιλαμβάνει τὸ σχέδιον νόμου, ἁπλῶς δημιουργεῖται θεληματικὰ σύγχυσις. Ἐὰν δὲν ἀντιμετωπισθοῦν τὰ βασικὰ αὐτὰ θέματα, τότε εἶναι βέβαιον, ὅτι ματαιοπονοῦμεν.

§77Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Μοῦ ἐπιτρέπετε; Τὸ λέγω ὄχι μόνον διὰ σᾶς, ἀλλὰ καὶ δι’ ὅλους τοὺς ἐγγεγραμμένους ἐκ μέρους τοῦ Κόμματός σας. Τὰς ἀπόψεις τοῦ Κόμματός σας τὰς ἐξέφρασεν ὁ κ. Ἠλιοῦ, δὲν ὑπάρχει λόγος νὰ ἐπαναλαμβάνετε διαρκῶς τὰ ἴδια. Μόνον ἕνας λόγος ὑπάρχει, νὰ καθυστερήσῃ ἡ ψήφισις τοῦ νομοσχεδίου. Ἐὰν εἶναι αὐτὸς ὁ λόγος, τότε νὰ τὸ ἠξεύρῃ ἡ Βουλή.

§78Μ. ΣΒΩΛΟΥ. Κύριε Ὑπουργέ, καταλαβαίνω, ὅτι δὲν ἔχετε καμμίαν ὄρεξιν νὰ ἀκούετε......

§79Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Δὲν ἠμποροῦμε νὰ ἀκοῦμε καὶ ἐγὼ καὶ ἡ Βουλή, ἀπὸ 20 ἀνθρώπους νὰ λέγουν τὰ ἴδια πράγματα.

§80Μ. ΣΒΩΛΟΥ. Ὁ κ. Ἠλιοῦ τὰ ἀνέπτυξε κατὰ τὸν ἀρτιώτερον τρόπον, δικαιούμεθα ὅμως καὶ ἡμεῖς νὰ εἴπωμεν δύο λόγια παραπάνω.

§81Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Σᾶς λέγω, ὅτι δὲν ἠμποροῦμε νὰ ἀκούωμεν ἀπὸ 20 ἀγορητὰς τὰ ἴδια πράγματα.

§82Μ. ΣΒΩΛΟΥ. Κύριε Ὑπουργέ, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἀσθένειαν θὰ εἴπω τοῦτο μόνον, ὅτι ἰατροφαρμακευτικὴ περίθαλψις δὲν πρόκειται νὰ δοθῇ καθόλου διὰ τοῦ νομοσχεδίου.

§83ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Παπαληγοῦρας, ἔχει τὸν λόγον.

§84Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, αἱ ἀπόψεις μας ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου ἐξετέθησαν καὶ θὰ περιορισθῶ αὐστηρότατα εἰς τὴν συζήτησιν τοῦ ἄρθρου 1. Τὸ ἄρθρον 1 καθορίζει τοὺς τρεῖς βασικοὺς σκοπούς, εἰς τὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν ὁποίων ἀποβλέπει τὸ νομοσχέδιον. Ταὐτοχρόνως ὅμως φοβοῦμαι, ὅτι θεσπίζει καὶ τὸ βασικὸν ὀργανωτικὸν λάθος τὸ ὁποῖον πρόκειται νὰ διαπράξωμεν ἐὰν ἐψηφίζετο τὸ νομοσχέδιον ὡς ἔχει. Νομίζω, κ. Πρόεδρε, ὅτι τὸ θέμα τῆς ἀσφαλίσεως τοῦ γήρατος, τὸ θέμα τῆς ἀσφαλίσεως τῆς ὑγείας καὶ τὸ θέμα τῆς ἀσφαλίσεως ἀπὸ διαφόρους φυσικοὺς κινδύνους, χάλαζα, παγετούς, εἶναι τρία θέματα, τὰ ὁποῖα εἶναι καὶ ἀπὸ ἀπόψεως λογικῆς καὶ ἀπὸ ἀπόψεως οἰκονομικῆς, πρέπει δὲ νὰ εἶναι καὶ ἀπὸ ἀπόψεως ὀργανωτικῆς, διακεκριμένα. Δὲν ἰσχυρίζομαι, ὅτι δὲν ἔπρεπε νὰ ἀποβλέψῃ ἡ Κυβέρνησις εἰς τὴν ἐξυπηρέτησιν καὶ τῶν τριῶν σκοπῶν, οὐδὲ θὰ εἶχον ἀντίρρησιν ἐὰν ἡ Κυβέρνησις δι’ ἑνὸς καὶ μόνον νομοσχεδίου ἀντιμετώπιζε τὰ τρία αὐτὰ προβλήματα. Ἔχω ὅμως ἀντίρρησιν, διότι ἡ Κυβέρνησις συγκεχυμένως καὶ διὰ τοῦ αὐτοῦ ὀργάνου καὶ διὰ προσφόρων κατ’ ἀνάγκην μεθόδων, ὅπως θὰ ἐπιχειρήσω νὰ ἐξηγήσω, ἐπεχείρησε νὰ ἀντιμετωπίσῃ τρία κατὰ βάσιν διαφορετικὰ προβλήματα. Ὑπάρχει καὶ δεύτερον ὀργανωτικὸν σφάλμα, τὸ ὁποῖον θεσπίζει τὸ νομοσχέδιον, ἀλλὰ καὶ περὶ τούτου θὰ ὁμιλήσω εἰς τὸ σχετικὸν ἄρθρον. Εἶναι γνωστόν, ὅτι ἀκόμη καὶ προκειμένου περὶ ὀργανισμῶν ἀσφαλιστικῶν, ἤδη ὑφισταμένων, προκειμένου περὶ τοῦ Ι.Κ.Α., ἔχει ὑποστηριχθῆ, ὅτι ἐνδείκνυται ὁ πλήρης χωρισμὸς τῆς ἀσφαλίσεως ὑγείας ἀπὸ τὴν ἀσφάλισιν τοῦ γήρατος. Νομίζω, ἄλλωστε καὶ εἰς αὐτὸ θὰ παρεκάλουν νὰ μὲ προσέξῃ καὶ ὁ κ. ὑπουργὸς καὶ ἡ Βουλή, ὅτι ἔχει προσεγγίσει τὴν χώραν εἰς τὸ χρονικὸν ἐκεῖνο σημεῖον, πέραν τοῦ ὁποίου δὲν θὰ εἶναι ἀνεκτὴ ἄλλη πολιτικὴ νοητὴ τοῦ προβλήματος τῆς ὑγείας τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, παρὰ ἐκτὸς τῆς πολιτικῆς τῆς καθολικῆς, τῆς ἐθνικῆς ἀσφαλίσεως. Ἔχω μάλιστα τὴν γνώμην καὶ τὴν γνώμην αὐτὴν τὴν στηρίζω ἐπὶ μελετῶν αἱ ὁποῖαι ἔγιναν καὶ τὰς ὁποίας ἀνέγνωσα καὶ τὰς ὁποίας γνωρίζει ἡ Κυβέρνησις, ὅτι ἐὰν ἀπεφασίζομεν νὰ προχωρήσωμεν πρὸς μίαν καθολικὴν ἐθνικὴν ἀσφάλισιν τῆς ὑγείας, ἡ ὁποία δὲν θὰ εἶχε χωριστὰ νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ θέμα τῶν ἀγροτῶν, χωριστὰ τὸ θέμα τῶν ἐργατῶν, χωριστὰ τὸ θέμα τῶν ἄλλων Ἑλλήνων, ὅτι θὰ ἐκάμνομεν μίαν πρᾶξιν, ἡ ὁποία θὰ ἦτο χρησιμωτάτη. Ὑπάρχει αὐτὴν τὴν στιγμὴν μεγίστη σύγχυσις, ὑπάρχουν ἐπάλληλοι ἁρμοδιότητες εἰς τὸν τομέα τῆς ὑγείας καὶ εἰς τὸν τομέα τῆς προνοίας. Καὶ θὰ ἔπρεπε αὐτὰ τὰ πράγματα νὰ ὀργανωθοῦν καὶ συστηματοποιηθοῦν. Προϋπόθεσις δὲ τῆς ὀργανώσεως αὐτῆς εἶναι νὰ ὑπάρχῃ ἓν μόνον σύστημα καὶ ὄχι 117 συστήματα. Ἔχω τὴν γνώμην ἐπὶ πλέον, ὅτι ἡ καθολικὴ ἀσφάλισις τῆς ὑγείας θὰ εἶχε καὶ τὸ μέγα πλεονέκτημα, ὅτι θὰ συνέδεε καὶ τὸ θέμα τῆς ἀνοικτῆς, μὲ τὸ θέμα τῆς κλειστῆς περιθάλψεως καὶ τοῦ ἀγρότου καὶ παντὸς Ἕλληνος. Ἐξετάζω, κύριοι, τὸ θέμα καὶ ἀπὸ ἀπόψεως οἰκονομίας, διότι δὲν ἔρχομαι ἐδῶ διὰ νὰ δημοκοπήσω, ἔχω τὴν γνώμην, καὶ τὴν ἔχει καὶ ἡ ἁρμοδία Ἐπιτροπὴ ἥτις ἐμελέτησεν ἐπὶ μακρὸν τὸ θέμα, ὅτι μὲ μίαν ὀρθολογικὴν διαρρύθμισιν, θὰ ἠδυνάμεθα νὰ ἀποκτήσωμεν μίαν ἐθνικὴν ἀσφάλισιν ὑγείας, ἐντὸς βραχέος σχετικῶς χρονικοῦ διαστήματος καὶ ὅτι τὰ πρὸς τοῦτο δαπανηθησόμενα πρόσθετα κονδύλια δὲν θὰ εἶναι ἀξιόλογα. Θεωρῶ καὶ ἀπὸ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς, ὅτι εἶναι μέγα σφάλμα, νὰ προβαίνωμεν τώρα εἰς τὴν σύστασιν ἑνὸς χωριστοῦ ὀργανισμοῦ ὁ ὁποῖος θὰ ἐπιληφθῇ τοῦ θέματος. Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις δὲν εἶναι ἑτοίμη νὰ θεσπίσῃ αὐτὴν τὴν στιγμὴν τὴν ἐθνικὴν ἀσφάλισιν ὑγείας, καὶ δὲν θὰ τὴν κατηγορήσω δι’ αὐτό, διότι τὸ θέμα αὐτὸ πρέπει νὰ μελετηθῇ, θὰ ἔπρεπε νὰ ἀφήσῃ τὸ θέμα αὐτὸ εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Ὑπουργείου Προνοίας καὶ νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ θέμα τῆς ἀσφαλίσεως κατὰ τοῦ παγετοῦ καὶ τῆς χαλάζης, περὶ τοῦ ὁποίου θὰ ὁμιλήσω ἐν συνεχεία. Θὰ ἠδύνατο ἡ Κυβέρνησις τὰ πρόσθετα κονδύλια, τὰ ὁποῖα δίδει πρὸς ἐξυπηρέτησιν τοῦ σκοποῦ τῆς περιθάλψεως τῶν ἀγροτῶν, νὰ τὰ διαθέσῃ προσωρινῶς εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Κοινωνικῆς Προνοίας, διὰ νὰ συμπληρώσῃ τὰ ἔσοδα διὰ τὴν παρεχομένην σήμερον περίθαλψιν τοῦ ἀγρότου, καὶ βραδύτερον, θὰ ἠδυνάμεθα νὰ καταλήξωμεν εἰς ἓν σύστημα ἐθνικῆς ἀσφαλίσεως ὑγείας. Νομίζω, ὅτι ἡ παρατήρησις αὐτὴ εἶναι μεγάλης σημασίας, διότι ὅταν γίνῃ ἕνας ὀργανισμός, ὁ ὁποῖος θὰ ἔχῃ ὡς ἀντικείμενον τόσους ἠσφαλισμένους, τὸ ἥμισυ τοῦ Ἑλληνικοῦ πληθυσμοῦ, ὅτι ὁ ὀργανισμὸς αὐτός, κατ’ ἀνάγκην θὰ δημιουργήσῃ εἰς τὸ διάδοχον σχῆμα, τὸ ὁποῖον κάποτε θὰ γίνῃ, δυσχερείας. Ἔχομεν ἀνάλογον πεῖραν ἀπὸ τὴν μέχρι τοῦδε λειτουργίαν ἄλλων ὀργανισμῶν, καὶ θὰ ἔπρεπε νὰ ἐπωφεληθῶμεν ἐν προκειμένῳ αὐτῆς τῆς πείρας. Ἔρχομαι εἰς τὸ θέμα τῆς ἀσφαλίσεως ἐκ τῶν παγετῶν καὶ χαλάζης. Θεωρῶ πράγματι ἄδικον ἐπὶ ἐθνικῆς μόνον βάσεως νὰ στηρίζωνται οἱ πόροι καὶ νὰ ἀπολαύουν τῆς προστασίας αὐτῆς, ὡρισμένοι μεμονωμένοι παραγωγοί, διότι δὲν θὰ εἶναι καθολικὴ ἡ ἀσφάλισις, ἐφ’ ὅσον δὲν εἴμεθα ἀκόμη ὥριμοι πρὸς τοῦτο. Ἀλλὰ ἀφοῦ δὲν εἴμεθα ὥριμοι πῶς δυνάμεθα μὲ πόρους οἱ ὁποῖοι στηρίζονται ἐπὶ τῆς εἰσφορᾶς ὅλων τῶν Ἑλλήνων νὰ προστατεύσωμεν συμφέροντα, ἄξια προστασίας βεβαίως, ἀλλὰ μόνον μιᾶς ὡρισμένης τάξεως ἀγροτῶν; Πιστεύω, ὅτι ἡ Α.Τ.Ε. ἔχει ἀποκτήσει μίαν πεῖραν εἰς τὸν τομέα αὐτόν, ἀλλὰ τὸ νομοσχέδιον δὲν ἔχει ἐκμεταλλευθῆ ὅλην αὐτὴν τὴν πεῖραν. Φρονῶ, ὅτι ἡ ἀσφάλισις αὐτοῦ τοῦ εἴδους θὰ ἠδύνατο νὰ στηριχθῇ εἰς δύο πηγὰς ἐσόδων. Πρῶτον, θὰ ἠδύνατο νὰ στηριχθῇ ἐπὶ τῆς αὐτασφαλίσεως καὶ δεύτερον εἰς περίπτωσιν ἰδιαιτέρων θεομηνιῶν, θὰ ἠδύνατο νὰ στηριχθῇ εἰς ἀσφάλισιν ἡ ὁποία παρέχεται ἐκτάκτως ἀπὸ τὸν Δημόσιον Προϋπολογισμόν. Θὰ ἠδύνατο αὐτὸ τὸ ἔκτακτον μέσον εἰς μίαν μακρὰν χρονικὴν περίοδον νὰ ἀναλογισθῇ, καὶ ἑπομένως, νὰ προϋπολογισθῇ. Ἡ τελευταία παρατήρησίς μου ἀφορᾷ τὴν κοινωνικὴν ἀσφάλισιν τοῦ γήρατος, ἐπὶ τῆς ὁποίας θὰ κάμω ὡρισμένας ὀργανωτικῆς φύσεως παρατηρήσεις. Ὅλος ὁ μηχανισμὸς εἶναι περίπλοκος καὶ πολυδάπανος. Εἶμαι βέβαιος, ὅτι ὅλοι εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν δὲν ἀποβλέπομεν εἰς τίποτε ἄλλο παρὰ εἰς τὸ νὰ διορθώσωμεν τὰ τυχὸν σφάλματα. Δὲν ἀποβλέπομεν εἰς δημαγωγίαν καὶ δι’ αὐτὸ δὲν εἶπον τίποτε, ποὺ θὰ ἠδύνατο νὰ ἐκληφθῇ, ὅτι τάχα τὸ λέγω διὰ νὰ φανῶ εὐάρεστος εἰς τὴν ἀγροτικὴν τάξιν, τὴν ὁποίαν πιστεύω, ὅτι ὅλοι ἐν τῇ αἰθούσῃ αὐτῇ θέλομεν νὰ ὑπηρετήσωμεν. Θὰ ἤθελον ὁ κ. ὑπουργὸς νὰ προσέξῃ τὰς παρατηρήσεις ποὺ ἔκαμα ἀπὸ ἀπόψεως ὀργανωτικῆς. Νὰ χωρίσωμεν τὸ θέμα τῆς ἀσφαλίσεως τῆς ὑγείας, ἡ ὁποία πρὸς τὸ παρὸν ἀφοῦ δὲν θεσπίσωμεν ἀσφάλισιν ἐθνικήν, νὰ τὴν ἀφήσωμεν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Προνοίας, ὡς δηλαδὴ ἔχει τὸ ὑφιστάμενον καθεστώς. Τὴν ἀσθένειαν, τὴν ἀσφάλειαν παγετῶν καὶ χαλάζης καὶ νὰ τὴν στηρίζωμεν εἰς τὰς προϋποθέσεις καὶ τοὺς πόρους τοὺς ὁποίους σᾶς ἀνέφερον. Ν’ ἀφήσωμεν δὲ τὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ θέματος τῆς ἀσφαλίσεως τοῦ γήρατος διὰ τοῦ προκειμένου Νομοσχεδίου, ἐμπιστευόμενοι τὴν ἀσφάλισιν τοῦ ἀγρότου, ὄχι εἰς ἰδιαίτερον ὀργανισμόν, ἀλλὰ εἰς αὐτὴν ταύτην τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν. Βεβαίως, ἡ παρατήρησίς μου αὐτὴ ἔχει τὴν ἔννοιαν τὴν ἀντικατάστασιν τῶν πόρων, τοὺς ὁποίους προβλέπει τὸ Νομοσχέδιον δι’ ἄλλων. Ἀλλὰ ἐπ’ αὐτοῦ θὰ ἐπανέλθω ὅταν συζητηθῇ τὸ σχετικὸν ἄρθρον, διότι καὶ ἐγὼ παραδέχομαι, ὅτι ἐὰν τυχὸν πρόκειται νὰ ἐφαρμοσθοῦν ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα προβλέπει τὸ νομοσχέδιον, θ’ ἀναγκασθῶμεν νὰ ἔχωμεν μίαν περιπλοκωτάτην ὑπηρεσίαν ἐξακριβώσεως καὶ παρακολουθήσεως τῆς ἐκπληρώσεως τῶν ὑποχρεώσεων τῶν ἀσφαλιστικῶν ἐκ μέρους τῶν ἀγροτῶν, ἡ ὁποία ὑπηρεσία θὰ εἶναι πολυδάπανος καὶ περίπλοκος. Ἐφ’ ὅσον πρόκειται περὶ τῆς ἀσφαλίσεως μιᾶς τόσον πολυπληθοῦς τάξεως, πρέπει νὰ εἰσαχθοῦν μέθοδοι περισσότερον αὐτόματοι καὶ νομίζω, ὅτι ὑπάρχουν τοιαῦται μέθοδοι. Ὅταν ἔλθωμεν εἰς τὴν συζήτησιν τοῦ θέματος τῶν πόρων θὰ εἴπω πῶς ἠμποροῦμε νὰ εὕρωμεν τὰ ἴσα ποσὰ καὶ ποῦ θὰ εὕρωμεν αὐτὰ τὰ ἴσα ποσά. Αὐτὰς τὰς παρατηρήσεις εἶχον νὰ κάμω, κ. Πρόεδρε, ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1 σχετικῶς.

§85Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριοι συνάδελφοι, αἱ σκέψεις τοῦ συμπολίτου μου κ. Παπαληγούρα περὶ ἱδρύσεως ἐθνικοῦ ὀργανισμοῦ ὑγείας, ὄχι ἁπλῶς μὲ εὑρίσκουν σύμφωνον, ἀλλὰ πρέπει νὰ πληροφορήσω τὴν Βουλήν, ὅτι ἦσαν σκέψεις τὰς ὁποίας, ὄχι μόνον εἶχον, ὅταν ἤμην Ὑπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας, ἀλλὰ τὰς ἐξεδήλωσα διὰ διατάξεως, τὴν ὁποίαν εἰσηγήθην καὶ ἐψήφισε τότε ἡ Βουλὴ εἰς τὸν νόμον 2572. Εἰς τὸν νόμον ἐκεῖνον ἐτίθετο ἡ προϋπόθεσις τῆς ἑνοποιήσεως τῶν ὑγειονομικῶν ὑπηρεσιῶν. Ἔκτοτε ἡ Κυβέρνησις δὲν παρέλειψεν εὐκαιρίαν κατὰ τὴν ὁποίαν νὰ μὴ προσεπάθησε νὰ προωθήσῃ αὐτὴν τὴν κατεύθυνσιν. Ἐπρόκειτο τὸ Ι.Κ.Α. νὰ ἱδρύσῃ ἕνα μεγάλο νοσοκομεῖον εἰς Θεσσαλονίκην ἐκ 500 κλινῶν καὶ ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως δὲν ἀφῆκε νὰ γίνῃ ἰδιαίτερον νοσοκομεῖον, ἀλλὰ συνέστησε νὰ προστεθοῦν αἱ κλῖναι αὐταὶ εἰς τὸ ὑπάρχον νοσοκομεῖον. Συνεπῶς εἶναι μέσα εἰς τὰς σκέψεις τῆς Κυβερνήσεως αὐτὸ τὸ ὁποῖον ἐπρότεινεν ὁ κ. συνάδελφος, καὶ θὰ ἦτο εὐχῆς ἔργον νὰ φθάσωμεν εἰς αὐτὴν τὴν καθολικήν, ὑγειονομικὴν περίθαλψιν, διότι θὰ εἴχομεν καὶ καλυτέραν περίθαλψιν καὶ οἰκονομικωτέρα θὰ ἦτο αὕτη. Ἀλλὰ ἡ παρατήρησις τοῦ κ. συναδέλφου, ὅτι δὲν πρέπει μέχρις ὅτου ἐπιτύχωμεν αὐτὸ εἰς τὸ ὁποῖον ὅλοι ἀποβλέπομεν νὰ ἀναθέσωμεν εἰς ἰδιαίτερον ὀργανισμὸν τὴν περίθαλψιν τῆς ὑγείας, παρέχω τὴν πληροφορίαν εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι ἡ περίθαλψις τῆς ὑγείας ἡ ὁποία προβλέπεται διὰ τοῦ νομοσχεδίου, διὰ τροπολογίας τὴν ὁποίαν θὰ καταθέσω, θὰ ἐνεργῆται ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας. (Χειροκροτήματα). Ὁ κ. συνάδελφος, ἔκαμε καὶ μίαν ἄλλην παρατήρησιν σχετικῶς μὲ τὴν ἀσφάλισιν τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς. Κύριοι συνάδελφοι, εἷς ἐκ τῶν λόγων, διὰ τοὺς ὁποίους ἡ ἀσφάλισις περιελήφθη εἰς τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ εἶναι, ὅτι τὸ ἀσφάλιστρον, ἔπρεπε νὰ ἦτο καὶ εἶναι ἐπὶ τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς, δεδομένου, ὅτι καὶ ἐπὶ ἄλλων ἀσφαλίσεων εἶναι, ἐπίσης, καὶ ἐπὶ τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς. Ὅσον ἀφορᾷ τὸν φορέα τῆς ἀσφαλίσεως γήρατος καὶ γεωργικῆς παραγωγῆς, νομίζω, ὅτι τὰ ὅσα ἐξέθεσα κατὰ τὴν κατ’ ἀρχὴν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου περὶ τῆς ἀναγκαιότητος νὰ γίνῃ ἰδιαίτερος φορεὺς καὶ διὰ τοὺς τρεῖς κλάδους εἶναι ἀπαραίτητον, διότι: 1) ἡ Α.Τ.Ε., οὔτε πεῖραν ἔχει καὶ 2) φοβεῖται ἡ Κυβέρνησις καὶ πιστεύει, ὅτι ἡ νοοτροπία τῆς Α.Τ.Ε. εἶναι τοιαύτη, ὥστε δὲν θὰ δυνηθῇ νὰ ἀνταποκριθῇ εἰς τοὺς σκοποὺς τοὺς ὁποίους θέτει τὸ νομοσχέδιον. Βλέπομεν, ὅτι σήμερον ἡ Α.Τ.Ε. ἔχει τὴν ἀγροτικὴν ἀσφάλισιν κατὰ τῶν παγετώνων καὶ τῶν θεομηνιῶν καὶ δὲν κατώρθωσε νὰ τὴν ἐπεκτείνῃ πέραν τοῦ 5% τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς. Δι’ αὐτὸ ἡ Κυβέρνησις, ἐπιμένει εἰς τὴν ψήφισιν διατάξεως διὰ τὴν ἵδρυσιν ἰδιαιτέρου φορέως.

§86Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἀπὸ τὸ ἄρθρον 1 ἀπαλείφεται ἡ διάταξις περὶ ὑγειονομικῆς περιθάλψεως καὶ θὰ πάῃ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Κοινωνικῆς Προνοίας;

§87Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ὄχι.

§88Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡμεῖς δεχόμενοι τὸ ἄρθρον 1 ὡς ἔχει δὲν παραδεχόμεθα καὶ τὸν φορέα διὰ τὴν ὑγειονομικὴν περίθαλψιν, συνεπῶς διατηροῦμεν τὰς ἀπόψεις μας.

§89Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Ἐπὶ τῶν γενικῶν παρατηρήσεων τὰς ὁποίας διετύπωσεν ὁ κ. Ὑπουργὸς, θὰ εἴπωμεν τὴν γνώμην μας, κ. Πρόεδρε, κατὰ τὴν συζήτησιν τῶν εἰδικωτέρων ἄρθρων. Αὐτὴν τὴν στιγμὴν, θέλω νὰ εἴπω μόνον τοῦτο. Δὲν ἀντελήφθην διατὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπιμένει εἰς τὸν ἰσχυρισμόν, ὅτι ἡ Α.Τ.Ε. δὲν ἔχει τὴν ἀναγκαίαν πεῖραν διὰ νὰ ἐπιτελέσῃ τὸ ἔργον τὸ ὁποῖον διαλαμβάνεται εἰς τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον. Καὶ ἐρωτᾶται, θὰ ἔχῃ μεγαλυτέραν πεῖραν ὁ Ὀργανισμός, ὁ ὁποῖος πρόκειται νὰ συσταθῇ; Καὶ περαιτέρω ὡς πρὸς τὴν ἀσφάλισιν κατὰ τοῦ γήρατος τίνων παραγόντων δὲν ἔχει τὴν ἀναγκαιοῦσαν πεῖραν ἡ Α.Τ.Ε.; Μήπως δὲν θὰ δύναται νὰ ἐξεύρῃ ποῖος συνεπλήρωσε τὸ 65ον ἔτος τῆς ἡλικίας των; Ἡ ἐξακρίβωσις, κ. Ὑπουργέ, θὰ γίνεται κατὰ τρόπον ἁπλοῦν, ὅπως ἀκριβῶς π.χ., διὰ τὴν περίπτωσιν τῆς στρατεύσεως ἢ διὰ τὴν περίπτωσιν τοῦ δικαιώματος τοῦ ἐκλέγειν. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν διανομὴν τῶν συντάξεων, νομίζω, ὅτι πλέον καταλληλότερος ὀργανισμὸς ἀπὸ τὴν Α.Τ.Ε. δὲν θὰ ἐξευρεθῇ. Ἡ Α.Τ.Ε. συναλλάσσεται μὲ τοὺς ἀγρότας καὶ διὰ τῶν συνεταιρισμῶν θὰ ἀποστέλλῃ τὰς 300 δραχμὰς, ὥστε νὰ τὰς λαμβάνῃ ὁ χωρικὸς χωρὶς κανέν ἔξοδον. Ἐρωτᾶται μόνον μήπως ἡ Α.Τ.Ε. δὲν ἔχει τὴν πεῖραν διὰ τὴν εἴσπραξιν ἀπὸ τοὺς ἀγρότας τοῦ καθοριζομένου ἀσφαλίστρου. Περὶ τούτου, ὅμως, οὐδεὶς ἔχει πεῖραν. Καὶ ἀσφαλῶς ὁ οἱοσδήποτε θὰ πελαγώσῃ διὰ τὴν εἴσπραξιν τοῦ πόρου αὐτοῦ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπιμένομεν ἐπὶ τῆς ἀπόψεώς μας, ὅτι θὰ πρέπει νὰ ἐξεύρωμεν πόρους εἰσπραττομένους αὐτομάτως, διὰ νὰ ἀπαλλάξωμεν καὶ τὰ χωρία τῆς ἀναταραχῆς, ἀλλὰ καὶ τὴν Κυβέρνησιν τῆς ἀνάγκης νὰ ἔρχεται εἰς ἀντιδικίαν μὲ τοὺς ἀγρότας. Ἐὰν ἐξεύρωμεν πόρους εἰσπραττομένους αὐτομάτως, θὰ πρέπει νὰ δεχθῶμεν, ὅτι καλύτερος φορεὺς ἀπὸ τὴν Α.Τ.Ε. δὲν θὰ ὑπάρξῃ. Εἶναι ἀληθές, ὅτι ἡ Α.Τ.Ε. ὡς πρὸς τὴν ἀσφάλισιν κατὰ τῶν παγετώνων καὶ τῆς χαλάζης καὶ ἐμὲ δὲν μὲ ἱκανοποιεῖ. Γνωρίζομεν ὅλοι τοὺς λόγους ἕνεκα τῶν ὁποίων ἐβράδυνεν ὁ θεσμὸς αὐτὸς νὰ ἀναπτυχθῇ. Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι κατὰ τὴν γνώμην μου θὰ πρέπει νὰ προχωρήσωμεν εἰς μίαν ἀσφάλισιν χωρὶς νέους ὀργανισμούς, χωρὶς πολλὰς περιπλοκάς, χωρὶς δαπανηρὰν διαδικασίαν. Πρώτιστον χρέος ἔχομεν νὰ προβλέψωμεν εἰς τὸ ἀξίωμα τῆς ἐλαχίστης δαπάνης διὰ τὴν παροχὴν τῶν συντάξεων. Δι’ αὐτό, κ. Πρόεδρε, θὰ πρέπει νὰ ἀχθῶμεν εἰς αὐτομάτους μεθόδους. Ἂς μὴ εἶναι ὁ κ. Ὑπουργὸς τόσον δογματικὸς ἐπὶ τῶν ἀπόψεών του. Ἔχομεν τὴν διάθεσιν νὰ τὸν βοηθήσωμεν καὶ νὰ ἐξαίρωμεν αὐτομάτως μεθόδους εἰσπράξεως τῶν φόρων χωρὶς νὰ περικόψωμεν, οὔτε μίαν δραχμὴν ἐκ τῶν ποσῶν τὰ ὁποῖα θέλει ὁ κ. Ὑπουργός. Καὶ δι’ αὐτὸ θὰ πρέπει νὰ μεταχειρίζεται κανεὶς ὅπου ἠμπορεῖ αὐτομάτους μεθόδους. Πόσας φορὰς ἐπικρίθη ἀπὸ ὅλας τὰς πτέρυγας τῆς Βουλῆς, τὸ γεγονός, ὅτι ὑπάρχουν διαφορετικαὶ μέθοδοι ἐλέγχου, διὰ μίαν βιομηχανίαν, δι’ ἓν ἐμπορικὸν κατάστημα, ἀπὸ τὸ Ι.Κ.Α., ἀπὸ τὴν Ἐφορίαν, ἀπὸ τὸ αʹ Ἀσφαλιστικὸν Ταμεῖον, ὅλα αὐτὰ ἐπιβαρύνουν τοὺς ἠσφαλισμένους. Νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ εἰσαχθοῦν ἑνιαῖαι ἁπλαῖ καὶ κατὰ τὸ δυνατὸν αὐτόματοι μέθοδοι. Καὶ πιστεύω, ὅτι ἐὰν ἀνερευνήσωμεν, θὰ τὰς εὕρωμεν αὐτὰς τὰς μεθόδους. Δι’ αὐτὸ θὰ ἤθελον νὰ μὴ εἶναι δογματικὸς ὁ κ. Ὑπουργός. Ἀκόμη δέχομαι, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τὸν πείσῃ κανεὶς ὁμιλῶν ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1, ἀλλὰ ὅταν φθάσωμεν εἰς τὰ καθ’ ἕκαστα ἄρθρα καὶ ἴδῃ ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι δὲν πᾶμε νὰ τοῦ φᾶμε, οὔτε μίαν δραχμὴν ἀπὸ τὰ ἔσοδα του, εἶμαι βέβαιος, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς θὰ ξανασκεφθῇ ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα εἶπεν, εἶμαι βέβαιος, ὅτι τότε ὅλοι ἀπὸ κοινοῦ θὰ εὕρωμεν τὴν καλυτέραν λύσιν. Καὶ ἐγὼ δὲν πιστεύω, ὅτι εἶμαι εἰδικὸς εἰς τὰ ἀσφαλιστικά. Ἁπλῶς, ἀνέγνωσα ὅσα ἠμποροῦσα σχετικῶς καὶ μὲ τὸ νομοσχέδιον καὶ γενικώτερα μὲ τὰ ἀσφαλιστικὰ ζητήματα τοῦ τόπου. Βεβαίως καὶ ἐγὼ στηρίζομαι εἰς γνώμας διαφόρων ἐμπειρογνωμόνων. Διότι θὰ ἦτο ἀστεῖον, νὰ εἴπω, ὅτι ἐγὼ ἔχω κάμει ἀσφαλιστικὰς μελέτας ἢ ὅτι γνωρίζω ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἐβεβαίωσεν ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι εἶναι δυνατὸν μὲ τὴν ἐθνικὴν ἀσφάλισιν τῆς ὑγείας, νὰ ἔχωμεν σοβαρωτάτας οἰκονομίας. Ἀλλά, πιστεύω, ὅτι θὰ ἐχάσατε τὴν εὐκαιρίαν κατὰ τὴν συζήτησιν αὐτοῦ νὰ τὸ κάμωμεν αὐτὸ τὸ νομοσχέδιον κατὰ τοιοῦτον τρόπον, ὥστε πράγματι, νὰ ἀξίζῃ τὸν κόπον καὶ πράγματι νὰ ἀποτελέσῃ, ὅπως ὅλοι εὐχόμεθα, ἕνα ἱστορικὸν σταθμόν. Δι’ αὐτὸ εἴμεθα ἐδῶ διὰ νὰ βοηθήσωμεν τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ διορθώσῃ τὸ νομοσχέδιον. Ἐπὶ τῆς βάσεώς του ἡμεῖς συμφωνοῦμεν.

§90ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Κ. Τσιγάρας.

§91Κ. ΤΣΙΓΑΡΑΣ. Ἐν πρώτοις θὰ ἤθελα νὰ δώσω εἰς τὸν κ. Ὑπουργόν, μίαν ἀπάντησιν σχετικῶς μὲ τὴν δυσφορίαν τὴν ὁποίαν ἐξεδήλωσεν ἐκ τοῦ ὅτι περισσότεροι ρήτορες ἐκ τοῦ Κόμματός μας προτίθενται νὰ λάβουν τὸν λόγον. Ἡ παράταξίς μας, κύριε Ὑπουργέ, δὲν ἔχει ἕνα ἀγορητήν, ἕνα λέοντα, ὁ ὁποῖος νὰ εἴπῃ τὰ πάντα, ὅπως φαίνεται, ὅτι ἔχει ἡ Ε.Ρ.Ε. ὑμᾶς, ὁ ὁποῖος ἀναλάβατε ὅλον τὸ βάρος τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου. Δι’ αὐτὸ εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ λάβωμεν καὶ ἡμεῖς τὸν λόγον διὰ νὰ συμπληρώσωμεν τὰ κενὰ τὰ ὁποῖα ἄφησεν ὁ κ. Ἠλιοῦ. Ὅπως εἶπον καὶ εἰς τὴν κατ’ ἀρχὴν συζήτησιν, τὸ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου ἔχει σοβαρὰς ἀτελείας καὶ καρκινώματα, ὡς ἐχαρακτηρίσθησαν καὶ ὑπὸ ἄλλων ὁμιλητῶν, μεγάλα τὰ ὁποῖα ἐὰν δὲν ἀπαλειφθοῦν τὸ σχέδιον τοῦτο θὰ ἀποτύχῃ τοῦ σκοποῦ του. Πιστεύομεν, ὅτι τὸ σχέδιον, ὡς ἔχει, δὲν ἀποβλέπει νὰ ἀσφαλίσῃ τοὺς ἀγρότας, ἀλλὰ νὰ ἐξασφαλίσῃ ἔσοδα διὰ τὸν προϋπολογισμόν. Κατ’ ἀρχὴν θὰ ἤθελα νὰ παρατηρήσω, ὅτι εἰς τὸν προσδιορισμὸν τῶν σκοπῶν τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου ὑπάρχει μία ὄχι ἀκριβολόγος διατύπωσις καὶ ὅτι ἡ μὴ ἀκριβολόγος αὐτὴ διατύπωσις ποὺ καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς Γεωργίας πολλάκις ἐπανέλαβεν ἀπόψε, δὲν εἶναι τυχαία, οὔτε ἁπλῶς ἐσφαλμένη. Οὕτω, εἰς τὴν περίπτωσιν Βʹ τοῦ ὑπὸ συζήτησιν ἄρθρου 1 γίνεται λόγος περὶ περιθάλψεως κατὰ τῆς ἀσθενείας. Περίθαλψις ὅμως, κατὰ τῆς ἀσθενείας λέγοντες ἐννοοῦμεν καὶ τὴν ἰατρικὴν καὶ τὴν φαρμακευτικὴν τοιαύτην. Ἐπὶ τοῦ προκειμένου, ὅμως, φαρμακευτικὴν περίθαλψιν, ἡ ὁποία εἶναι καὶ ἡ δαπανηροτέρα, δὲν ἔχομεν. Θὰ πρέπει συνεπῶς, νὰ εὕρωμεν περισσότερον ἀκριβολόγον ὅρον καὶ νὰ μὴ ὁμιλῶμεν περὶ ἰατροφαρμακευτικῆς περιθάλψεως, ἀλλὰ μόνον περὶ ἰατρικῶν ἐπισκέψεων. Ἄλλην παρατήρησιν θὰ ἤθελα νὰ κάμω εἰς τὸ θέμα τῆς παροχῆς συντάξεως. Σύμφωνα μὲ τὰς διατάξεις τοῦ ὑπὸ κρίσιν Νομοσχεδίου παρέχεται σύνταξις μόνον εἰς τὴν περίπτωσιν τοῦ γήρατος. Εἰς τὰς περιπτώσεις τῆς ἀναπηρίας καὶ τοῦ θανάτου οὐδεμίαν πρόνοιαν λαμβάνομεν. Καὶ ὅμως, κ. βουλευταί, τὰς περιπτώσεις ἀναπηρίας καὶ θανάτου θὰ ἔπρεπε κυρίως νὰ προστατεύσωμεν, ὅπως ἄλλως τε προτείνει εἰς τὴν σχετικὴν ἔκθεσίν του καὶ ὁ Γερμανὸς ἐμπειρογνώμων Κρόουν, ὁ ὁποῖος θέτει εἰς πρώτην μοῖραν τὰς περιπτώσεις αὐτάς. Ἰδοὺ τὶ λέγει ὁ Κρόουν εἰς τὴν ἔκθεσίν του «.... (ἀναγινώσκει) ....». Φαίνεται, ὅμως, ὅτι ἡ Κυβέρνησις διέπεται ἀπὸ τὴν ἀρχὴν τοῦ περιορισμοῦ ὅσον τὸ δυνατὸν περισσότερον τῶν περιπτώσεων παροχῶν εἰς τὰς κοινωνικὰς ἀσφαλίσεις καί, συνεπῶς πρὸς τὴν ἀρχὴν της αὐτήν, καθορίζει τὴν παροχὴν συντάξεως μόνον εἰς τὴν περίπτωσιν τοῦ γήρατος. Τὴν ἀρχὴν αὐτὴν τὴν ἐτήρησε καὶ κατὰ τὴν ψήφισιν τελευταίως τοῦ νομοσχεδίου περὶ Ι.Κ.Α., τοῦ ὁποίου ὡρισμέναι διατάξεις, μὲ τὴν θέσπισιν νέων προϋποθέσεων, ἀπέκλεισαν πολλὰς κατηγορίας ἐργατῶν ἀπὸ τὴν παροχὴν συντάξεως. Ἤδη μὲ τὸ παρὸν νομοσχέδιον παρέχεται ἀσφάλισις μόνον διὰ τὴν περίπτωσιν γήρατος. Ὡς εἶναι ὅμως γνωστόν, ὁ μέσος ὅρος ζωῆς, κυρίως εἰς τοὺς ἀγρότας, δὲν ὑπερβαίνει τὰ 60 ἢ 65 ἔτη. Εἶναι δυνατόν, συνεπῶς, νὰ παρέλθουν δύο γενεαὶ εἰς μίαν οἰκογένειαν καὶ νὰ μὴ λάβῃ σύνταξιν κανένα ἐκ τῶν μελῶν των. Διὰ τοὺς λόγους αὐτοὺς ἡ παράταξίς μας ἔχει καταθέσει δύο τροπολογίας. Ἡ μία ἀφορᾷ τὴν περίπτωσιν παροχῆς συντάξεως, τὴν ὁποίαν ἐπεκτείνει καὶ εἰς τὰς περιπτώσεις ἀναπηρίας καὶ θανάτου. Ἡ ἑτέρα τροπολογία ἀφορᾷ τὴν διαγραφὴν ἀπὸ τὸ παρὸν νομοσχέδιον τῶν περιπτώσεων Β καὶ Γ, δηλαδὴ τῆς ἀσφαλίσεως τῆς ἀσθενείας καὶ τῆς ἀσφαλίσεως τῆς ἀγροτικῆς παραγωγῆς. Κύριε Πρόεδρε, ἐὰν τελικῶς δὲν ἀπαλειφθοῦν ἀπὸ τὸ ὑπὸ συζήτησιν ἄρθρον αἱ περιπτώσεις τῆς ἀσφαλίσεως τῆς παραγωγῆς καὶ τῆς περιθάλψεως τῆς ἀσθενείας, τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου δὲν θὰ εἶναι σχέδιον νόμου πρὸς ἀπονομὴν συντάξεως εἰς τοὺς γέροντας ἀγρότας, ἀλλὰ σχέδιον νόμου διὰ τὸν προσπορισμὸν ἐσόδων εἰς τὸν Κρατικὸν Προϋπολογισμόν. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Γʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Β. Κρῖκος).

§92ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Π. Γυιόκας.

§93Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ.

§94ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Περί;

§95Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Περὶ παραβιάσεως τῆς σειρᾶς τῶν ρητόρων.

§96ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ποῖος τὴν παρεβίασε;

§97Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Τὸ Προεδρεῖον. Καὶ δὲν γνωρίζω διατί. Κύριε Πρόεδρε, δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία, ὅτι πρέπει νὰ ὑπάρχῃ ἀπόλυτος σεβασμὸς πρὸς τὸ Προεδρεῖον. Διαφορετικὰ δὲν εἶναι δυνατὸν αἱ συνεδριάσεις νὰ διεξαχθοῦν μὲ τάξιν καὶ ἠρεμίαν. Ἀλλὰ εἶναι ἀπαράδεκτον τὸ Προεδρεῖον νὰ δημιουργῇ εὐνοίας καὶ νὰ δημιουργῇ καταστάσεις εἰς βάρος ἄλλων συναδέλφων. Ἐὰν θέλετε νὰ ὁμιλήσῃ ὁ κ. Γυιόκας, νὰ ὁμιλήσῃ. Καὶ ἄλλος ἀκόμη. Ἐγὼ ὅμως ἐνεγράφην μετὰ τὸν κ. Τσιγάραν. Καὶ ἐξανίσταμαι, ὅταν μετὰ παρέλευσιν 2 λεπτῶν ἐπισκεφθεὶς τὸ Προεδρεῖον εἶδον τὸν ἑαυτόν μου κάτω ἀπὸ δέκα ἄλλα ὀνόματα. Καὶ θέλω νὰ ἐρωτήσω: Ποῖος εἶναι ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος συνέταξε τὴν νέαν κατάστασιν μὲ γραφίδα μελάνης, διότι ἡ πρώτη ἦτο μὲ μολύβι. Αὐτὰ τὰ πράγματα εἶναι ἀπαράδεκτα εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν καὶ δὲν πρέπει νὰ γίνωνται διὰ τὴν ἀξιοπρέπειαν αὐτοῦ τοῦ ἰδίου τοῦ Προεδρείου, ἐὰν θέλῃ νὰ τὸ σεβώμεθα καὶ ἡμεῖς.

§98ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ Προεδρεῖον πρέπει νὰ τὸ σέβεσθε, διότι εἶναι ἐν τάξει. Τὸ Προεδρεῖον ἔχει ἐδῶ ἕνα πίνακα, τοῦ ὁποίου δύνασθε νὰ λάβητε γνῶσιν.

§99Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Καταγγέλλω συγκεκριμένως καὶ ἐπικαλοῦμαι τὴν μαρτυρίαν τοῦ κ. Τσιγάρα, ὅτι ἐπήγαμεν μαζὺ καὶ μετὰ παρέλευσιν δύο λεπτῶν, ἐπῆγα καὶ πάλιν εἰς τὸ Προεδρεῖον καὶ εἶδα τὸν ἑαυτόν μου κάτω ἀπὸ δέκα ἄλλα ὀνόματα. Καὶ ἐρωτῶ: Ποῖος τὸ ἔκαμεν αὐτὸ καὶ ἐὰν εἶχεν αὐτὸ τὸ δικαίωμα τὸ ὁποῖον εἶναι εἰς βλάβην τῶν ἐργασιῶν τοῦ Σώματος.

§100ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Τσιάρα, ἐγὼ εὑρῆκα ἐδῶ ἕνα πίνακα, ὁ ὁποῖος λέγει, «Γυιόκας, Θεοδοσιάδης ..... (ἀναγινώσκει) ......».

§101Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Σᾶς παρακαλῶ, νὰ κληθῇ ὁ κ. Βοζίκης, ὁ ὁποῖος ἔκαμε τὸν πίνακα. Δὲν εἶναι αὐτὸς ὁ πίναξ. Αὐτὸς ὁ πίναξ εἶναι ἄλλος. Καὶ θὰ ἤθελον νὰ γνωρίζω, ποῖος συνέταξε τὸν δεύτερον πίνακα. Αὐτὴ ἡ μεταχείρισις εἶναι ἀπαράδεκτος.

§102ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγὼ εὗρον ἕνα πίνακα, τὸν ὁποῖον εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἐφαρμόσω. Ὁρίστε, κ. Γυιόκα.

§103Π. ΓΥΙΟΚΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ ἄρθρον 1 δίδει πλήρη τὴν εἰκόνα τῆς κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως τῶν ἀγροτῶν, ὅπως τὴν συνέλαβεν ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἡ Κυβέρνησις. Τὸ Ν. Δ. 3487)55, ὡς ἐτροποποιήθη διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1949)14.12.56 Π.Υ.Σ., κυρωθείσης διὰ τοῦ Ν. Δ)τος 3735)57, καθιέρωσε τὸν θεσμὸν τῆς ἀσφαλίσεως τῶν ἀγροτῶν διὰ τῆς ἱδρύσεως Ἰατρείων καὶ τῆς προσλήψεως Ἰατρῶν, μαιῶν καὶ νοσοκόμων εἰς 1.137 κέντρα τῆς ὑπαίθρου, οὕτως ὥστε ὁ ἰατρὸς νὰ εὑρίσκεται πάντοτε πλησίον τοῦ μοχθοῦντος ἀγρότου. Διὰ τοῦ ἄρθρου 1 ὁλοκληροῦται ὁ θεσμὸς τῆς ὑγιεινῆς περιθάλψεως τῶν ἀγροτῶν, διότι συμπληροῦται διὰ τῆς φαρμακευτικῆς περιθάλψεως ἡ ἀνοικτὴ ἰατρικὴ περίθαλψις, τῆς νοσοκομειακῆς τοιαύτης, ἀφιεμένης εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Προνοίας, ὡς μέχρι σήμερον ἀσκεῖται κατὰ τὸ Ν. Δ. 3487)55. Μετὰ τὴν δήλωσιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας, ὅτι θὰ δεχθῇ τὰς δύο τροπολογίας, ποὺ ἀφοροῦν τὴν ἄφεσιν τῆς γενικῆς ὑγιεινῆς περιθάλψεως εἰς τὸν φυσικὸν φορέα αὐτῆς, δηλαδὴ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Προνοίας, δὲν θὰ ἐπεκταθῶ περαιτέρω ἐπὶ τοῦ σημείου τούτου. Ὡς πρὸς τὴν συνταξιοδότησιν ὅμως, τοῦ γήρατος τῶν ἀγροτῶν, ἡ προσωπική μου γνώμη εἶναι, ὅτι σειρὰν προτεραιότητος ἔχει ἡ ἐξασφάλισις τῆς ἀπασχολήσεως εἰς τοὺς νέους ἐργάτας. Ἡ συνταξιοδότησις τοῦ ἄρθρου 1 δύναται νὰ ἀναμένῃ καὶ 2 καὶ 5 ἔτη, μέχρις ὅτου ἐξασφαλίσωμεν διὰ τῆς ἐκτελέσεως ἔργων τὴν ἀπασχόλησιν πολλῶν χιλιάδων νέων ἀγροτῶν ἐκ τοῦ ἀργοῦντος ἀγροτικοῦ δυναμικοῦ τῆς ὑπαίθρου χώρας. Οὕτω θὰ συμβάλωμεν εἰς τὴν εὐημερίαν τῆς ὑπαίθρου παρὰ διὰ τῆς παροχῆς συντάξεων. Ὀρθὸν θεωρῶ ἀπὸ τοῦδε νὰ δοθῇ σύνταξις, μόνον εἰς τοὺς ἐνδεεῖς γέροντας ἀγρότας, οὕτως ὥστε μειουμένης τῆς δαπάνης νὰ αὐξήσωμεν τὴν σύνταξιν εἰς 400 ἢ καὶ 500 δραχμὰς μηνιαίως, ἀντὶ τῶν 180 ἢ τῶν 220 δραχμῶν, αἵτινες δίδονται διὰ τοῦ νομοσχεδίου. Οὕτω θὰ εἶναι δυνατόν, ἐπίσης, νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν κατάργησιν τῆς ἀγροτικῆς εἰσφορᾶς, διότι τὸ 2% ἐπὶ τῆς ἀξίας τῆς παραγωγῆς, εἶναι ἐπαχθὲς καὶ θὰ δημιουργήσῃ μεγάλας δυσχερείας εἰς τὸν τρόπον τῆς βεβαιώσεως καὶ τῆς εἰσπράξεως αὐτοῦ. Προτείνω κατὰ συνέπειαν τὴν κατάργησιν τῆς εἰσφορᾶς τῶν ἀγροτῶν, ἀποδέχομαι τὴν ὡλοκληρωμένην ἰατρικὴν περίθαλψιν, καθὼς καὶ τὴν ἀσφάλισιν τῆς ἀγροτικῆς παραγωγῆς. Ἡ παροχὴ συντάξεως ἐπὶ καταβολῇ ἐκ μέρους τῶν πτωχῶν γεωργῶν εἰσφορᾶς τοῦ ὕψους τῶν 500 ἑκατομμ. δραχμῶν, δὲν ἀνταποκρίνεται εἰς τὴν σημερινὴν κατάστασιν τῆς οἰκονομίας μας. Οἱ γεωργοί μας ἔχουν ἀνάγκην οἰκονομικῆς ἐνισχύσεως ὑπὸ τοῦ Κράτους καὶ ἀδυνατοῦν νὰ καταβάλλουν εἰσφοράν. Εἶναι ὅθεν προτιμότερον νὰ μειωθῇ ὁ ἀριθμὸς τῶν δικαιούχων συντάξεως διὰ τῆς ἐξαιρέσεως τῶν εὐπόρων, παρὰ νὰ καταβάλλουν εἰσφοράν. Ὡς πρὸς τὸν φορέα τῆς ἀσφαλίσεως τῆς παραγωγῆς, πρέπει νὰ παραμείνῃ εἰς τὴν Α.Τ.Ε., ἡ ὁποία ἤδη διαχειρίζεται τὸν κλάδον τῆς ἀσφαλίσεως τῶν ἀγροτικῶν προϊόντων, διότι οὕτω θὰ μειωθοῦν αἱ δαπάναι διοικήσεως τοῦ ἀσφαλιστικοῦ φορέως. Τελευτῶν, δέχομαι τὴν ἐπιψήφισιν τοῦ ἄρθρου 1 μὲ τὰς ἐπιφυλάξεις τὰς ὁποίας ἀνέφερον ὅσον ἀφορᾷ εἰς τὴν κατάργησιν τῆς ἀγροτικῆς εἰσφορᾶς 2% καὶ παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργόν, νὰ προσέξῃ ἰδιαιτέρως τὸ σημεῖον τοῦτο, δεδομένου μάλιστα, ὅτι καὶ ὁ μετακληθεὶς ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως σύμβουλος κ. Κρόουν, ὑπῆρξε διστακτικὸς εἰς τὴν γενικὴν συνταξιοδότησιν τῶν ἀγροτῶν. Ἐπικροτῶ τὴν Κυβερνητικὴν ἀγροτικὴν πολιτικὴν καὶ τὸν τρόπον μὲ τὸν ὁποῖον ἡ Κυβέρνησίς μας τὴν ἀσκεῖ, ἀλλὰ ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργόν, ὅπως λάβῃ σοβαρῶς ὑπ’ ὄψιν τὰς ἐπιφυλάξεις μου. Ἐὰν ἡ ἀγροτικὴ εἰσφορὰ θεωρηθῇ ἀπολύτως ἀναγκαία διὰ τὴν λειτουργίαν τοῦ θεσμοῦ, ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει θὰ πρέπει νὰ περιορισθῇ εἰς 2% ἐπὶ τῆς ἀξίας τῶν διακινουμένων ἀγροτικῶν προϊόντων καὶ οὐχὶ ὡς προτείνεται ὑπὸ τοῦ νομοσχεδίου, ἐφ’ ὁλοκλήρου τῆς παραγωγῆς.

§104Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριοι συνάδελφοι, ἐξ ὅσων ἐλέχθησαν ἐκ μέρους τοῦ προλαλήσαντος, πρέπει νὰ δηλώσω ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι ἐκ τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ θεσμοῦ δὲν πρόκειται νὰ μειωθοῦν τὸ παράπαν αἱ πιστώσεις αἱ διατιθέμεναι διὰ τὴν οἰκονομικὴν ἀνάπτυξιν τῆς χώρας, πολὺ δὲ περισσότερον διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τοῦ ἀγροτικοῦ εἰσοδήματος καὶ τὴν ἐκτέλεσιν ἐγγειοβελτιωτικῶν ἔργων, τὰ ὁποῖα ἀποβλέπουν εἰς αὐτὸν τὸν σκοπόν, εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τοῦ ἀγροτικοῦ εἰσοδήματος.

§105ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Θεοδοσιάδης, ἔχει τὸν λόγον.

§106Α. ΘΕΟΔΟΣΙΑΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ περιορισθῶ εἰς τὰς διατάξεις τοῦ ἄρθρου καὶ θὰ εἶμαι ὀλιγόλογος. Ὁμολογουμένως, ἀποτελεῖ σταθμὸν εἰς τὴν ἱστορίαν τῶν παροχῶν πρὸς τὸν ἀγροτικὸν κόσμον ἐκ μέρους τοῦ Κράτους ἡ εἰσαγωγὴ εἰς τὴν Βουλὴν τοῦ παρόντος νομοσχεδίου. Τοῦτο ἀποδεικνύεται καὶ ἐκ τοῦ γεγονότος, ὅτι ὅλαι αἱ πτέρυγες τῆς Βουλῆς κατ’ ἀρχὴν εἶναι σύμφωνοι πρὸς τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου, διὰ τοῦ ὁποίου προβλέπεται ἡ χορήγησις συντάξεως εἰς τοὺς γέροντας ἀγρότας κατ’ ἀρχήν. Ἡ Κυβέρνησις εἶναι ἀξιέπαινος, διότι ἐν τῇ συνεχείᾳ τοῦ ἔργου, τὸ ὁποῖον ἀπὸ πενταετίας ἐπιτελεῖ, ἐξυπηρετήσεως τοὐτέστιν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, ἐμελέτησε διὰ τῶν ὀργάνων της καὶ διὰ ξένων εἰδικῶν, τὸ θέμα τοῦτο τὸ σοβαρόν, τῆς παροχῆς συντάξεως εἰς τοὺς Ἕλληνας ἀγρότας καὶ εἰσήγαγε τὸ παρὸν νομοσχέδιον εἰς τὴν Βουλὴν πρὸς ψήφισιν. Ἡ Κυβέρνησις εἶναι ἔτι ἀξιέπαινος, διότι ἐνῷ ἀνεμέναμεν τὸ παρὸν νομοσχέδιον νὰ ἀφορᾷ μόνον τὸ θέμα παροχῆς συντάξεως εἰς τοὺς Ἕλληνας ἀγρότας, ἐπεξετάθη καὶ εἰς δύο ἑτέρους κλάδους, τοὐτέστιν εἰς τὴν ὁλοκλήρωσιν τῆς ἀσφαλίσεως τῆς ὑγείας τῶν ἀγροτῶν, καὶ δεύτερον εἰς τὴν παροχὴν ἀσφαλίσεως τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς. Ἡ Κυβέρνησις ἔπραξε τὸν καθῆκόν της, τὸ καθῆκον ὀφείλομεν καὶ ἡμεῖς οἱ βουλευταὶ νὰ πράξωμεν διὰ τῆς συζητήσεως καὶ διὰ τῆς βελτιώσεως τῶν διατάξεων τοῦ παρόντος νομοσχεδίου. Κύριε Πρόεδρε, ἐφ’ ὅσον εἰσήχθη τὸ νομοσχέδιον, ἐφ’ ὅσον ἐξεδηλώθη ἡ στοργὴ ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως πρὸς τὸν ἀγροτικὸν κόσμον καὶ εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο, νομίζω, ὅτι θὰ πρέπει ἡ στοργὴ αὐτὴ νὰ εἶναι ἔτι ἔκδηλος διὰ τῆς ἐπεκτάσεως τῆς ἀσφαλίσεως καὶ εἰς τοὺς ἀναπήρους, εἰς τοὺς ἀνικάνους πρὸς ἐργασίαν ἀγρότας. Ὑπάρχουν περιπτώσεις, κατὰ τὰς ὁποίας ἡ χορήγησις ἑνὸς βοηθήματος, μιᾶς συντάξεως εἰς μίαν οἰκογένειαν, τῆς ὁποίας ὁ προστάτης εἶναι ἀνάπηρος, εἶναι ἀνίκανος πρὸς ἐργασίαν, ἔχει μεγαλυτέραν σημασίαν ἀπὸ τὴν χορήγησιν βοηθήματος ἢ ἀπὸ τὴν χορήγησιν συντάξεως εἰς μίαν οἰκογένειαν, τῆς ὁποίας ὁ ἀρχηγὸς εἶναι ὑπερῆλιξ. Εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς προηγουμένως, ἀντικρούων συναδέλφους ἄλλους ὁμιλήσαντας ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου, ὅτι παρέχεται σύνταξις εἰς τοὺς ἀναπήρους, τοὺς ἐργάτας, τοὺς μὴ ἔχοντας οὐδεμίαν περιουσίαν. Ἐδῶ, ὅμως, εἶναι διαφορετικὴ ἡ περίπτωσις, εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργός, διότι ἡ ἀγροτικὴ οἰκογένεια ἔχει κἄτι, ἔχει ἕνα κλῆρον, ἔχει ἕνα κῆπον. Ἐὰν ἀκολουθήσωμεν τὴν λογικὴν ἐπὶ τοῦ σημείου τούτου τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, τότε θὰ ἔπρεπε νὰ μὴ χορηγήσωμεν καὶ συντάξεις γήρατος, διότι ὁμολογουμένως ἡ σύνταξις, ἡ ὁποία δίδεται εἰς τὸν ἐργάτην βασίζεται κυρίως εἰς τὸ γεγονός, ὅτι ὁ ἐργάτης δὲν ἔχει ἄλλας δυνατότητας ἐξευρέσεως πόρων πρὸς συντήρησιν αὑτοῦ καὶ τῆς οἰκογενείας του, παρὰ μόνον τὴν ἐργασίαν, διότι στερεῖται πάσης κτηματικῆς περιουσίας, ἐνῷ ὁ ἀγρότης ἔχει κἄτι, ἔχει ἕνα κλῆρον, ἔχει ἕνα κῆπον. Δεύτερον θέμα, ἐπὶ τοῦ ὁποίου θὰ ἤθελα νὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ ἐπιφέρῃ τὴν σχετικὴν διόρθωσιν, εἶναι τὸ θέμα τῆς ἀσφαλίσεως τῆς παραγωγῆς κατὰ τῶν θεομηνιῶν. Δὲν εἶναι μόνον οἱ παγετῶνες, δὲν εἶναι μόνον ἡ χάλαζα, ἀλλὰ εἶναι καὶ αἱ πλήμμυραι ἐκεῖναι, αἱ ὁποῖαι καταστρέφουν τὴν γεωργικὴν παραγωγὴν καὶ αἱ ὁποῖαι μὲ τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ προγράμματος τῶν ἔργων, τὸ ὁποῖον ἔχει ὑπ’ ὄψιν ἡ Κυβέρνησις καὶ τὸ ὁποῖον προχωρεῖ πρὸς ἔπαινόν της τιθασεύουσα τοὺς χειμάρρους καὶ ὅλα αὐτὰ τὰ ὁποῖα προκαλοῦν τὰς πλημμύρας, ἐλπίζω, μετ’ ὀλίγον χρόνον, μετ’ ὀλίγα ἔτη αἱ καταστροφαὶ τῆς παραγωγῆς ἐκ τῶν πλημμυρῶν νὰ ἔχουν περιορισθῆ εἰς σημαντικὸν βαθμὸν, ὥστε ἡ προστασία τοῦ ἀγρότου μας ἐναντίον καταστροφῆς τῆς παραγωγῆς τοῦ ἐκ τῶν πλημμυρῶν νὰ εἶναι μετ’ ὀλίγα ἔτη ἀσήμαντος καὶ ἄνευ μεγάλης ἀξίας ἀπὸ πλευρᾶς ὑλικῆς παροχῆς ἐκ μέρους τοῦ ὀργανισμοῦ, ὁ ὁποῖος προβλέπεται νὰ συσταθῇ. Βεβαίως, τὸ νομοσχέδιον καὶ αἱ διατάξεις αἱ τοποθετηθεῖσαι ἐμελετήθησαν ἐπαρκῶς καὶ ἐξευρέθησαν οἱ πόροι διὰ τῶν ὁποίων θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἀντιμετωπισθοῦν καὶ τὰ τρία αὐτὰ σημεῖα τῶν παροχῶν, αἱ ὁποῖαι προβλέπονται διὰ τοῦ παρόντος νομοσχεδίου. Θὰ παρεκάλουν ἑπομένως, τὸν κ. Ὑπουργόν, ἐφ’ ὅσον καὶ ἐγὼ ἀναγνωρίζω, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὴ ἡ τοποθέτησις εἰς τὸ παρὸν νομοσχέδιον διατάξεων ἐπεκτεινουσῶν τὴν ἀσφάλισιν καὶ εἰς τοὺς ἀναπήρους ἀγρότας καὶ εἰς τὴν καταστροφὴν τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς ἐκ τῶν πλημμυρῶν, νὰ τοποθετηθῇ μία διάταξις τοιαύτη, ἡ ὁποία νὰ ὑποχρεοῖ τὴν Κυβέρνησιν μετ’ ὡρισμένον χρονικὸν διάστημα νὰ μελετήσῃ τὸ θέμα τοῦτο τῆς ἐπεκτάσεως τῆς ἀσφαλίσεως καὶ εἰς τὰ δύο αὐτὰ σημεῖα καὶ νὰ ἐξεύρῃ τοὺς πόρους διὰ νὰ εἶναι δυνατὸν νὰ παρασχεθῇ μία ὡλοκληρωμένη βοήθεια εἰς τὸν ἀγροτικὸν μας κόσμον. Ἐγὼ προσωπικῶς, νομίζω, ὅτι καὶ τὸ θέμα τῆς παροχῆς συντάξεως εἰς τὰς ἀναπηρικὰς γεωργικὰς οἰκογενείας εἶναι δυνατὸν νὰ περιορισθῇ εἰς βαθμὸν τοιοῦτον, ὥστε νὰ μὴ παρέχεται σύνταξις εἰς ἀναπηρικὴν οἰκογένειαν, ἡ ὁποία ἔχει ἕνα σημαντικὸν κλῆρον εἰς ἔκτασιν καὶ μίαν παραγωγὴν σημαντικήν, διότι θὰ εἶναι δυνατὸν ἐκ τῆς ἐνοικιάσεως τοῦ κτήματος τούτου νὰ παρασχεθοῦν οἱ πόροι συντηρήσεως τῆς οἰκογενείας αὐτῆς τοῦ ἀναπήρου προστάτου, τοῦ ἀναπήρου ἀρχηγοῦ. Ἀλλὰ νὰ περιορισθῇ μόνον ἡ χορήγησις συντάξεως εἰς τοὺς ἀναπήρους ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἄνευ κλήρου, ἀκτήμονες ἢ ὁ κλῆρος των τοὺς παρέχει περιωρισμένον εἰσόδημα ἢ εἶναι ἁπλῶς ἐργάται τῆς γῆς χωρὶς νὰ ἔχωσιν ἰδιοκτησίαν ἀγροτικήν. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, περιοριζομένου τοῦ μέτρου, θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἀντιμετωπισθῇ ἕνα πολὺ μικρὸν ποσόν, ὥστε νὰ παρασχεθῇ μεγαλυτέρα εὐχέρεια ὅταν μετ’ ὀλίγον χρόνον ἀπὸ τῆς ἐνάρξεως λειτουργίας τοῦ θεσμοῦ μελετηθῇ τὸ θέμα τοῦτο. Εἶπον δὲ προηγουμένως, ὅτι διὰ τῆς ἐκτελέσεως τῶν ἐγγειοβελτιωτικῶν ἔργων, τὰ ὁποῖα εἰς μεγάλην ἔκτασιν ἡ παροῦσα Κυβέρνησις ἐκτελεῖ καὶ τὸ γεγονὸς τῆς παροχῆς ἀποζημιώσεως εἰς τὴν παραγωγήν, λόγῳ πλημμυρῶν, μετ’ ὀλίγα ἔτη, ἐκτελουμένων τῶν ἔργων, τοῦτο θὰ εἶναι ἐντελῶς ἀνάξιον λόγου. Ἑπομένως, ἡ παράκλησίς μου πρὸς τὸν κ. ὑπουργόν, ἀφ’ ἑνὸς μὲν ἱκανοποιεῖ τὰ αἰτήματα τῶν ἀγροτῶν, ἀφ’ ἑτέρου δέ, ἐκδηλώνουσα τὴν στοργήν, ἐν ὅλῳ τῷ μεγαλείῳ, τῆς Κυβερνήσεως πρὸς τὴν τάξιν αὐτήν, ἡ ὁποία ἀποτελεῖ τὴν σπονδυλικὴν στήλην τοῦ Ἔθνους μας, δὲν δίδει τὴν δυνατότητα ἀρνήσεως χορηγήσεως τῆς ηὐξημένης αὐτῆς παροχῆς, διότι τὸ ποσόν, τὸ ὁποῖον θὰ ἀντιμετωπισθῇ διὰ τὴν ἱκανοποίησιν καὶ τῶν δύο σημείων τούτων θὰ εἶναι πολὺ μικρότερον καί, ἑπομένως, δὲν θὰ δημιουργήσῃ θέμα, ὅπως ἐδημιουργήθησαν, καὶ πολὺ ὀρθῶς, τὸ θέμα τῆς παροχῆς συντάξεως γήρατος εἰς ὅλους, τοὺς ἀγρότας, τῆς παροχῆς ἀγροτικῆς καὶ νοσοκομειακῆς περιθάλψεως εἰς ὅλους τοὺς ἀγρότας, καὶ τῆς ἀσφαλίσεως τῆς παραγωγῆς κατὰ τῶν παγετώνων καὶ κατὰ τῆς χαλάζης. Παρακαλῶ, ἑπομένως, τὸν κ. ὑπουργόν, ὅπως, ἐκδηλώνων τὸ γνωστὸν ἐνδιαφέρον διὰ τὴν ἀγροτικὴν τάξιν, θελήσῃ νὰ τοποθετήσῃ μίαν διάταξιν, ἡ ὁποία εἰς τὸ μέλλον καὶ μετὰ τὴν ἔναρξιν λειτουργίας τοῦ Ὀργανισμοῦ, νὰ ὑποχρεώνῃ τὴν Κυβέρνησιν, τὴν μέλλουσαν Κυβέρνησιν, νὰ μελετήσῃ τὸ θέμα τοῦτο.

§107ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Παπαθανασίου, ἔχει τὸν λόγον.

§108Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ ἄρθρον 1 τοῦ ὑπὸ συζήτησιν σχεδίου νόμου ἀναφέρεται εἰς τοὺς σκοποὺς καὶ τὸ εἶδος τῆς ἀσφαλίσεως. Καὶ ἡ μὲν πρώτη αὐτοῦ παράγραφος ἀναφέρεται εἰς τὰ δικαιούμενα συντάξεως πρόσωπα λόγῳ γήρατος, ἡ δευτέρα παράγραφος ἀναφέρεται εἰς τὴν ἀσφάλισιν τῶν ἀγροτῶν λόγῳ γήρατος καὶ ἡ τρίτη ἀναφέρεται εἰς τὴν περίπτωσιν ἀποζημιώσεως ζημιῶν προκαλουμένων εἰς τὴν παραγωγὴν λόγῳ χαλάζης ἢ παγετῶν. Ἡ πρώτη περίπτωσις περιορίζει τὸ δικαίωμα συντάξεως μόνον εἰς τὴν κατηγορίαν λόγῳ γήρατος. Παραβλέπει τὰς δύο ἄλλας σοβαρωτάτας περιπτώσεις, ἤτοι α) τὴν ἀνικανότητα πρὸς ἐργασίαν λόγῳ ἀσθενείας ἢ ἀτυχήματος καὶ β) τῶν ὀρφανῶν οἰκογενειῶν, λόγῳ θανάτου τοῦ ἀρχηγοῦ τῆς οἰκογενείας. Δὲν ὑπάρχει προηγούμενον εἴτε εἰς τὴν χώραν μας, εἴτε εἰς οἱανδήποτε ἄλλην χώραν, ὅπου περιορίζεται τὸ δικαίωμα συντάξεως μόνον εἰς τὴν πρώτην κατηγορίαν. Καὶ τοῦτο, διότι ὁ λόγος παροχῆς συντάξεως εἶναι ὁ ἴδιος δι’ ὅλας τὰς περιπτώσεις, δηλαδὴ ἡ ἀνικανότης πρὸς ἐργασίαν. Ἐὰν τοῦτο ἰσχύῃ διὰ τὴν περίπτωσιν τοῦ γήρατος, ὅπου ὑπάρχουν περιπτώσεις, κατὰ τὰς ὁποίας ἕνας ἀγρότης 65 ἢ καὶ περισσοτέρων ἐτῶν νὰ δύναται νὰ ἐργασθῇ, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἰσχυρισθῶμεν καὶ διὰ τὰς ἄλλας περιπτώσεις τὸ αὐτό, διότι εἴτε θὰ πρόκειται περὶ ἀναπήρου καὶ ἀνικάνου πρὸς ἐργασίαν, εἴτε θὰ πρόκειται περὶ μικρῶν παιδιῶν, τὰ ὁποῖα δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ παράσχουν καμμίαν ἐργασίαν, ὥστε νὰ προσπορισθοῦν τὰ μέσα διὰ τὴν ζωήν των. Δι’ αὐτοὺς τοὺς λόγους, εἰς τὸ ἄρθρον 1, θὰ πρέπει νὰ περιληφθοῦν καὶ αἱ ἄλλαι δύο κατηγορίαι, τῶν ἀναπήρων καὶ ἀνικάνων πρὸς ἐργασίαν καὶ τῶν ὀρφανῶν οἰκογενειῶν. Προτείνω δὲ νὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ τροπολογία, τὴν ὁποίαν ὑπέβαλεν ἡ παράταξίς μας καὶ διὰ τῆς ὁποίας ζητοῦμεν νὰ προστεθῇ εἰς τὸ τέλος τῆς πρώτης περιπτώσεως, δηλαδὴ τῆς ἀσφαλίσεως γήρατος καὶ ἐν συνεχείᾳ ἡ φράσις «ἀνικανότης πρὸς ἐργασίαν καὶ θανάτου». Ἡ τελευταία περίπτωσις, ἡ ὁποία ἀφορᾷ τὴν ἀποζημίωσιν ἀγροτικῶν προϊόντων ἐκ καταστροφῆς, θεομηνιῶν κλπ., θὰ πρέπει νὰ διαγραφῇ, διότι ὑπάρχει ἀσφαλιστικὸς Ὀργανισμός, ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα, ἡ ὁποία παρέχει ἀποζημίωσιν εἰς τοὺς ὑφισταμένους τοιαύτας ζημίας ἀγρότας. Ἐὰν ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα ἀπέτυχεν εἰς τὸν τομέα αὐτόν, θὰ ἔπρεπε νὰ ἀναφέρωνται τοὐλάχιστον οἱ λόγοι διὰ τοὺς ὁποίους ἀπέτυχεν. Ἄλλωστε, δὲν περιλαμβάνονται ὅλαι αἱ καταστροφαὶ ἐκ θεομηνιῶν, ὅπως δὲν περιλαμβάνεται ἡ ξηρασία, ὁ περονόσπορος καὶ ἄλλαι ἀσθένειαι. Πράγματι δέ, κ. Πρόεδρε, αἱ καταστροφαί, αἱ ὁποῖαι προκαλοῦνται εἰς τὴν ἀγροτικὴν παραγωγὴν συνεπείᾳ τῆς ξηρασίας, τῶν ἀσθενειῶν, τῶν πλημμυρῶν κλπ., εἶναι τεράστιαι. Εἰς τὸν Νομὸν Σερρῶν, π.χ., κατὰ τὴν καλλιεργητικὴν περίοδον 1958–59, ἡ καταστροφὴ τῆς παραγωγῆς σίτου ἀνῆλθεν εἰς 50.000 τόννους ἢ ἔπεσεν ἡ παραγωγὴ ἀπὸ τὰς 100.000 τόννους τῶν προηγουμένων ἐτῶν εἰς τὰς 50.000 τόννους. Πρόσθετον εἶναι τὸ γεγονὸς τῆς τεραστίας καταστροφῆς, τὴν ὁποίαν ὑπέστη ἡ παραγωγὴ τῆς σταφίδος εἰς Κρήτην, συνεπείᾳ τοῦ περονοσπόρου. Δι’ ὅλους αὐτοὺς τοὺς λόγους, προτείνομεν νὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ τροπολογία, τὴν ὁποίαν ὑπέβαλεν ἡ παράταξίς μας, δηλαδὴ αἱ περιπτώσεις βʹ καὶ γʹ τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου, διαγράφονται.

§109ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Ρήγας, ἔχει τὸν λόγον.

§110Ε. ΡΗΓΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, καίτοι ὁ κ. ὑπουργὸς ἐδέχθη, ὅτι ἡ ὑγειονομικὴ ἀσφάλισις τῶν ἀγροτῶν θὰ παραμείνῃ εἰς τὸν φυσικόν της φορέα τὸ Ὑπουργεῖον Προνοίας, ὁ σκοπὸς τοῦ νομοσχεδίου ὁ καθοριζόμενος διὰ τοῦ ἄρθρου 1 νοθεύει καὶ περιπλέκει τὴν ἀγροτικὴν κοινωνικὴν ἀσφάλισιν, διότι γίνεται συσχέτισις καὶ ὑπάρχουν δύο ἀνόμοια πράγματα. Ἡ ἀσφάλισις τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς ἀφορᾷ πράγματα καὶ εἶναι οἰκονομικὴ ἀσφάλισις καὶ ἡ ἀσφάλισις τοῦ γήρατος, ἀφοῦ τὰ πρόσωπα εἶναι καθαρῶς κοινωνικὴ ἀσφάλισις. Ἡ ἀσφάλισις τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς, ὅπως ἀναφέρεται εἰς τὸ νομοσχέδιον, περιορίζεται εἰς τὰς θεομηνίας τοῦ παγετοῦ καὶ τῆς χαλάζης καὶ ἐμφανίζονται μόνον εἰς ἀπολύτως καθωρισμένας καὶ μικρὰς περιοχὰς τῆς χώρας. Ἐὰν περιελαμβάνοντο εἰς τὸ νομοσχέδιον καὶ αἱ ἄλλαι θεομηνίαι, καθὼς καὶ αἱ ἐπιφυτεῖαι, ὡς καὶ αἱ ἐπιζωοτίαι εἰς τὸ ἔμψυχον ὑποστατικὸν (ζωϊκὸν κεφάλαιον), τότε θὰ ἐδημιουργεῖτο ἕνα μεγάλο οἰκονομικὸν πρόβλημα. Ὁ κ. ὑπουργὸς εἶπεν, ὅτι δὲν ἀσφαλίζει καὶ τοὺς ἄλλους παράγοντας γιατὶ θὰ παύσουν οἱ ἀγρότες νὰ προβαίνουν εἰς καταπολέμησιν. Ἀλλὰ μήπως ἡ Κυβέρνησις ἐνδιαφέρθηκε νὰ βοηθήσῃ καὶ νὰ ὀργανώσῃ τὴν καταπολέμησιν τῶν ἀσθενειῶν καὶ ἐχθρῶν τῆς παραγωγῆς; (Δάκος, περονόσπορος κλπ.). Εἶναι γνωστόν, ὅτι ἡ γεωργικὴ παραγωγὴ ὑφίσταται ζημίας 25% ἀπὸ ὅλους τοὺς δρῶντας δυσμενῶς παράγοντας, τὰς θεομηνίας, νόσους καὶ ἐχθρούς, καὶ αὐτὸ ἀποδεικνύει τὴν ἀδυναμίαν καὶ τὴν ἀνικανότητα τῆς Κυβερνήσεως νὰ συλλάβῃ τὸ πρόβλημα αὐτὸ καὶ νὰ λάβῃ τὰ κατάλληλα μέτρα προστασίας. Κύριε Πρόεδρε, τὸ θέμα τῆς ἀσφαλίσεως τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς εἶναι τεράστιον καὶ ἔχει μεγάλην οἰκονομικὴν σημασίαν. Διὰ τὸν λόγον αὐτὸν δὲν ἔχει ἀντιμετωπισθῆ πλήρως ἀπὸ κανένα ἀκόμη Κράτος. Ἡ ζημία τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς ἀπὸ τὸν παγετὸν καὶ τὴν χάλαζαν κυμαίνεται συνήθως εἰς τὰς περισσοτέρας τῶν περιπτώσεων μεταξὺ 3% ἕως 20% τῆς παραγωγῆς. Σπανίως παρατηρεῖται ζημία πέραν τοῦ ποσοστοῦ αὐτοῦ. Ἐὰν ἀφαιρεθῇ τὸ ποσοστὸν αὐτὸ ἀπὸ τὴν ἀποζημίωσιν καὶ πληρωθῇ ὁ παραγωγὸς μόνον τὰ 75% ἐπὶ τοῦ ποσοστοῦ 80%, τότε λαμβάνει πραγματικὴν ἀποζημίωσιν μόνον 60% τῆς παραγωγῆς, ἐνῷ ἡ ΑΤΕ ἐπλήρωνε τὰ 90% τῆς παραγωγῆς. Διὰ νὰ δικαιολογήσῃ ὁ κ. ὑπουργὸς τὴν ἐξαίρεσιν τῆς ζημίας 20% ἐπὶ τῆς παραγωγῆς, μᾶς εἶπεν ἀναληθῆ ἐπιχειρήματα, ὅτι δὲν δύναται νὰ ἐκτιμηθῇ τὸ ποσοστὸν 20% τῆς ζημίας. Ὁ προσδιορισμός, κ. Ὑπουργέ, γίνεται μετ’ ἀκριβείας καὶ στὸ ποσοστὸν 1%, εἰς ὅλας τὰς καλλιεργείας, πλὴν τῶν μικρῶν σιτηρῶν, τὰ ὁποῖα ἠμποροῦν νὰ ἀναπληρώσουν τὴν ζημίαν μελλοντικῶς, ὅταν ἐπικρατήσουν εὐνοϊκοὶ παράγοντες. Ἑπομένως, σκοπίμως τὸ ποσοστὸν 20% ἀφαιρεῖται τῆς ἀποζημιώσεως γιὰ νὰ μὴ λαμβάνουν τίποτε ἀπὸ τὰς ζημίας οἱ παραγωγοί, γιὰ νὰ δημιουργοῦνται τεράστια κέρδη εἰς βάρος τῶν ἀγροτῶν, εἰς βάρος τῆς ἀγροτικῆς οἰκονομίας. Ἂς ἀφήσωμεν τὰς ἀντασφαλίσεις, ποὺ μόνον αὐτὸ δείχνει τὸν τραγέλαφον τῆς ἐκμεταλλεύσεως τῶν παραγωγῶν. Ἀλλὰ ἐὰν ὁ ΟΓΑ ἐπιδείξῃ καὶ μορφώσῃ συνείδησιν, τότε ἡ ἀποζημίωσις τῶν ἀγροτῶν θὰ ἀπαιτήσῃ τεράστια κεφάλαια καὶ ὑπάρχει κίνδυνος τότε ἡ εἰσφορὰ νὰ ἀνέλθῃ εἰς τὸ μέλλον ὄχι μόνον 3%, ἀλλὰ 13%. Ἐὰν ὅμως ἐργασθῇ ὅπως σήμερα ἡ ΑΤΕ, ὅπως προβλέπεται στὴν πραγματικότητα, τότε ἡ ἐκμετάλλευσις θὰ εἶναι ὠμὴ εἰς βάρος τῶν ἀγροτῶν μας. Ἑπομένως, ἡ ἀσφάλισις τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς ὄχι μόνον νοθεύει τὴν γεωργικὴν ἀσφάλισιν, ἀλλὰ καὶ ἀποβαίνει εἰς βάρος τῆς οἰκονομίας τῶν ἀγροτῶν. Ἡ ἀσφάλισις τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς ἐνεργεῖται σήμερον ἀπὸ τὴν ΑΤΕ. Δὲν ἀνέβασε, κατὰ τὴν ὁμολογίαν τοῦ κ. ὑπουργοῦ, τὸ ποσοστὸν πέραν τοῦ 5%, διότι τὸ στενὸν τραπεζικὸν κερδοσκοπικὸν πνεῦμα ἀποτρέπει τοὺς παραγωγοὺς ἀπὸ τὴν ἀσφάλισιν, λόγῳ τῆς ἀγρίας ἐκμεταλλεύσεως. Τὸ χειρότερον θὰ συμβῇ καὶ μὲ τὸν ΟΓΑ.

§111Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ὅταν ἡ ζημία εἶναι ἄνω τῶν 20% θὰ πληρώνεται ἐξ ὁλοκλήρου.

§112Ε. ΡΗΓΑΣ. Εἶπον, ὅτι αἱ ζημίαι τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς ἐκ παγετῶνος καὶ χαλάζης εἶναι 3 ἕως 20% καὶ εἰς σπανιωτάτας περιπτώσεις, εἶναι ἄνω τῶν 20%. Ἑπομένως, ἡ ἀποζημίωσις πέραν τοῦ 20% συγκριτικῶς θὰ ἰσοδυναμῇ περίπου μὲ τὸ μηδέν. Πέραν τούτου, σήμερον ἡ ΑΤΕ διατηρεῖ πεπειραμένους εἰς τὴν τεχνικήν της Ὑπηρεσίαν. Ὁ ΟΓΑ θὰ χρειασθῇ δεκάδες καὶ ἴσως ἑκατοντάδες ἐκτιμητῶν, χωρὶς πεῖραν, εἰς ὁλόκληρον τὴν χώραν, διότι δὲν δύνανται οἱ ἐκτιμηταὶ νὰ μεταβαίνουν ἐκ Πελοποννήσου εἰς Θράκην, διὰ νὰ ἐκτιμήσουν ζημίας, ἀφοῦ θὰ πρέπει νὰ γνωρίζουν τὰς ἐν γένει τοπικὰς συνθήκας. Ἑπομένως, καὶ τὸ θέμα τῆς ὀργανώσεως προσδιορισμοῦ καὶ ἐκτιμήσεως τῶν ζημιῶν θὰ εἶναι ἀκατόρθωτον ἀπὸ τὸν ΟΓΑ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἀσφάλισις τῆς ἀγροτικῆς παραγωγῆς χρειάζεται μεγάλην προσοχὴν καὶ μελέτην. Ἡ ἀντιμετώπισις τοῦ θέματος ὑπὸ τοῦ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχεδίου ἀποβαίνει καταστροφική. Δὲν ἀντιτιθέμεθα εἰς τὴν γενίκευσιν τῆς ἀσφαλίσεως τῆς ἀγροτικῆς παραγωγῆς. Ἀλλά, ὅπως εἴπομεν, ἂς ἀργήσῃ κἄπως, πρέπει ὁπωσδήποτε νὰ μελετηθῇ καὶ νὰ ἐρευνηθῇ καλῶς καὶ κατόπιν νὰ τὸ φέρῃ πρὸς ψήφισιν ἡ Κυβέρνησις δι’ ἄλλου νομοσχεδίου. Ὅσον ἀφορᾷ τὸν τομέα τῆς ἀσφαλίσεως διὰ τὴν σύνταξιν, θὰ ἤθελον νὰ εἴπω δύο λέξεις διὰ τοὺς ἀνικάνους πρὸς ἐργασίαν καὶ τὰ ὀρφανά. Ἐὰν ἕνας ἀγρότης καταστῇ ἀνίκανος πρὸς ἐργασίαν, ποῖος θὰ συνεχίσῃ τὴν ἐκμετάλλευσιν τῶν κτημάτων; Μήπως τὰ ἀνήλικα τέκνα; Ἢ ἡ σύζυγος ἡ ὁποία στερεῖται, πέραν τῶν ἄλλων, καὶ πείρας καὶ γνώσεων; Κατὰ συνέπειαν, ἡ παραγωγικότης θὰ περιορισθῇ ἢ θὰ παύσῃ ἀποδίδουσα. Καὶ δι’ αὐτὸν τὸν λόγον, νομίζω, ὅτι τὸ νομοσχέδιον, ὡς διετύπωσα καὶ εἰς τὴν κατ’ ἀρχὴν συζήτησιν, εἶναι ἀκόμη μίαν φορὰν ἀντιπαραγωγικόν. Ἡ ἐπέκτασις τῆς παροχῆς συντάξεως καὶ εἰς τὰς περιπτώσεις αὐτὰς θὰ βοηθοῦσε, ἔστω στοιχειωδῶς, τὴν συνέχισιν τῆς καλλιεργείας. Προτείνομεν, νὰ ἐπεκταθῇ ἡ παροχὴ συντάξεως καὶ εἰς τοὺς ἀνικάνους πρὸς ἐργασίαν καὶ εἰς τὰ ὀρφανά. Ὅταν, λοιπόν, τροποποιηθῇ τὸ νομοσχέδιον, σύμφωνα μὲ τὰς τροπολογίας τὰς ὁποίας κατεθέσαμεν, τότε πράγματι θὰ καταστῇ τοῦτο ὠφέλιμον διὰ τὴν ἀγροτικὴν τάξιν τῆς χώρας.

§113ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Τσιάρας, ἔχει τὸν λόγον.

§114Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶμαι ὑποχρεωμένος, ἐπειδὴ εἰς τὴν προηγουμένην μου καταγγελίαν, τὴν κατηγορηματικήν, δὲν ἠθελήσατε οὔτε ἔρευναν νὰ πραγματοποιήσητε, οὔτε ἀποκατάστασιν τῶν πραγμάτων νὰ κάμετε καὶ ἐπειδὴ θέλω νὰ προφυλάξω τὸ Προεδρεῖον σας ἀπὸ τὴν συνέχισιν αὐτῆς τῆς ἀπαραδέκτου καταστάσεως, προτείνω, ὅπως οἱ ἐγγραφόμενοι ὁμιληταὶ ἐπὶ οἱουδήποτε θέματος βάζουν καὶ τὴν ὑπογραφήν των, διότι —ἀτυχῶς— τὸ Προεδρεῖον—ἐγὼ τοὐλάχιστον ἔχω πικρὰν πεῖραν— οὐδέποτε τηρεῖ τὴν σειρὰν τῶν ἐγγραφομένων. Τὴν κατηγορίαν αὐτὴν τὴν κάμω εὐθέως καὶ παρακαλῶ νὰ καταχωρηθῇ εἰς τὰ πρακτικά.

§115ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ Προεδρεῖον ἔκαμε ἔρευναν καὶ ὁ κ. Βοζίκης εἶπεν, ὅτι καλῶς ἔχει.

§116Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Ἐδῶ εἴμεθα, καὶ ὁ κ. Τσιγάρας καὶ ἐγώ. Διὰ νὰ μὴ ἐπαναλαμβάνωνται αὐταὶ αἱ ἀσχημίαι, αἱ ὁποῖαι εἶναι εἰς βάρος καὶ τοῦ Προεδρείου καὶ τοῦ Σώματος, διὰ νὰ μὴ ἐπαναλαμβάνωνται αὐταὶ αἱ ἀσχημίαι...

§117ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ Προεδρεῖον ἔκαμε τὸ καθῆκον του.

§118Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. ... νὰ βάζουν τὴν ὑπογραφήν των.

§119ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Σᾶς πληροφορῶ, ὅτι τὸ Προεδρεῖον ἔκαμε τὸ καθῆκον του.

§120Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Ἐγώ, πάντως, ἔχω νὰ κάμω αὐτὴν τὴν πρότασιν, ὑπεραμυνόμενος τῆς ἀξιοπρεπείας τοῦ Προεδρείου. Καὶ εἰσέρχομαι τώρα εἰς τὸ θέμα. Κύριε Πρόεδρε, κανεὶς ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ δὲν εἶναι ἀντίθετος μὲ τὸ δικαίωμα τῶν ἀγροτῶν τῆς χώρας μας νὰ τύχουν ἴσης μεταχειρίσεως μὲ τοὺς ἄλλους Ἕλληνας, νὰ τύχουν συνταξιοδοτήσεως καὶ αὐτοί. Τὸ ἐτονίσαμεν εἰς τὴν κατ’ ἀρχὴν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου, τὸ ἐπαναλαμβάνομεν καὶ σήμερον, ὅτι ἀποδεχόμενοι τὴν ἀρχὴν τοῦ νομοσχεδίου ἐδηλώσαμεν, ὅτι θὰ ἀγωνισθῶμεν εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν διὰ νὰ ψηφισθῇ ἕνα νομοσχέδιον ὡλοκληρωμένον, τὸ ὁποῖον νὰ ἀποβῇ ἐξυπηρετικὸν πράγματι διὰ τὴν ἀγροτικὴν τάξιν. Διότι, ὡς εἶναι διατυπωμένον τὸ παρὸν σχέδιον νόμου, δὲν πρόκειται νὰ ὠφελήσῃ τοὺς ἀγρότας μας. Κανεὶς μὲ τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ ἀγρότης δὲν πρόκειται νὰ λάβῃ πράγματι σύνταξιν, ὡς λαμβάνουν σύνταξιν αἱ ἄλλαι ἠσφαλισμέναι τάξεις.

§121Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Δὲν θὰ ἀπαντήσω εἰς ὅσα εἴπατε, θὰ ἀναφερθῶ μόνον εἰς τὴν τελευταίαν σας φράσιν, ὅτι πρόκειται περὶ νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον δὲν πρόκειται νὰ ἀπονείμῃ ποτὲ σύνταξιν. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς ὑπενθυμίσω, ὅτι ἀμέσως ἀπὸ τῆς χρονολογίας τῆς ἐνάρξεως ἐφαρμογῆς θὰ συνταξιοδοτηθοῦν τόσαι ἑκατοντάδες χιλιάδων προσώπων, τὰ ὁποῖα συγκεντρώνουν τὰ προσόντα τοῦ νόμου, χωρὶς νὰ ἔχουν καταβάλει εἰσφορὰν καὶ χωρὶς χρόνον ἀναμονῆς. Ἀμέσως 300– 320.000 θὰ πάρουν συντάξεις. Πῶς, λοιπόν, ἠμποροῦμεν νὰ λέγωμεν, ὅτι δὲν θὰ πάρουν ποτὲ σύνταξιν, ἀφοῦ ἀμέσως τὸν Ἰούλιον 1962 θὰ πάρουν σύνταξιν 300.000;

§122Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Μάλιστα, ἐπιμένω, κ. Ὑπουργὲ τῶν Οἰκονομικῶν, εἰς τὴν ἄποψίν μου καὶ θὰ τὸ ἀποδείξω, ἀρκεῖ νὰ ὁλοκληρώσω τὰς σκέψεις μου καὶ σᾶς παρακαλῶ νὰ μὲ παρακολουθήσητε. Καὶ μόνον, ὅτι ὑπάρχει ἄνισος μεταχείρισις εἰς βάρος τῶν ἀγροτῶν, ἐλπίζω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ σπεύσῃ νὰ ἐπανορθώσῃ αὐτὴν τὴν ἀπαράδεκτον κατάστασιν. Τρεῖς σκοποὺς θέτει τὸ παρὸν νομοσχέδιον. Τὴν ἀσφάλισιν. Πρῶτον, τὸ γῆρας, δεύτερον τὴν ἰατροφαρμακευτικὴν περίθαλψιν καὶ τρίτον, τὴν ἀσφάλισιν τῆς παραγωγῆς. Ὑπολογίζει ἡ Κυβέρνησις, ὅτι τὸ μέσον τοῦ 1962 ἔτους, θὰ ἔχῃ δικαιούχους πρὸς συνταξιοδότησιν περὶ τὰς 300 χιλ. Ἀπέδειξα διὰ στατιστικῶν στοιχείων, τὸ ἐπαναλαμβάνω καὶ τώρα, ὅτι οἱ ἠσφαλισμένοι ἀγρόται, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι περισσότεροι τῶν 130.000. Τονίζω περισσότερον, ὅτι δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον, ὅπως ὁ διανύων μίαν 40ετίαν εἰς τὴν ἐργασίαν του ἀγρότης νὰ ἐξακολουθῇ πληρώνων ἀσφάλιστρα καὶ μετὰ τὴν συνταξιοδότησίν του, ὅταν αὐτὸ δὲν παρουσιάζεται εἰς οὐδεμίαν ἄλλην τάξιν ἠσφαλισμένων, πλὴν τῶν ἀγροτῶν. Ἐπίσης, ἐπιθυμῶ νὰ τονίσω, ὅτι ἡ σύνταξις θὰ πρέπει νὰ εἶναι καθαρῶς προσωπικὴ καὶ νὰ κληρονομῆται, ὡς συμβαίνει μὲ ὅλας τὰς ἄλλας κατηγορίας τῶν ἠσφαλισμένων. Διότι, ὡς εἶναι διατυπωμένον τὸ νομοσχέδιον τὸ σημερινόν, ἡ σύζυγος τοῦ ἀνικάνου πρὸς ἐργασίαν λόγῳ νόσου ἢ ἀτυχήματος ἀγρότου ἢ θανάτου, δὲν δύναται νὰ συνταξιοδοτηθῇ ἡ χήρα, ἂν δὲν συμπληρώσῃ προηγουμένως τὸ ὅριον τῆς ἡλικίας τῶν 65 ἐτῶν. Δηλαδή, πρόκειται διὰ δῶρον ἄδωρον, διότι διὰ τῆς μεθόδου αὐτῆς, ὁ ἀγρότης οὐδέποτε λαμβάνει σύνταξιν, ὅταν καὶ μετὰ θάνατον θὰ καταβάλῃ ἀσφάλιστρα διὰ σύνταξιν, τὴν ὁποίαν οὐδεὶς θὰ λαμβάνῃ τῶν κληρονόμων του. Δὲν δύναται, ἑπομένως, νὰ μὴ συμπληρωθῇ τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ πέραν τῆς ἀσφαλίσεως τοῦ γήρατος καὶ μὲ τὴν ἀσφάλισιν τῶν ἀνικάνων ἀγροτῶν, τῶν ἀτυχημάτων καὶ τοῦ θανάτου. Δὲν δύναμαι νὰ ἐννοήσω, διὰ ποῖον λόγον ἐξαντλεῖ ὅλην του τὴν αὐστηρότητα τὸ Κράτος προκειμένου περὶ τῶν ἀγροτῶν, ὅταν πρόκειται νὰ δώσῃ εἰς αὐτοὺς σύνταξιν 180 δραχμῶν. Διότι, προκειμένου περὶ ζεύγους δημοσίων ὑπαλλήλων, θανόντος τοῦ συζύγου ἡ ἐργαζομένη σύζυγός του, πέραν τῆς ἰδικῆς της συντάξεως, θὰ λάβῃ μέρος τῆς συντάξεως τοῦ ἀποθανόντος συζύγου. Διὰ τοὺς ἀγρότας, ὅμως, εὑρέθη ἡ μέθοδος νὰ μὴ ἐφαρμοσθῇ αὐτὸ τὸ γενικὸν μέτρον καὶ ἡ χήρα τοῦ ἀποβιώσαντος ἠσφαλισμένου ἀγρότου καὶ τὰ ὀρφανὰ μὲ τὴν δικαιολογίαν, ὅτι ὑφίσταται τὸ κτῆμα, νὰ μὴ λάβῃ μερίδιον τῆς συντάξεως τοῦ συζύγου. Ἐρωτῶ τοὺς κ.κ. ὑπουργούς, ἀποθνήσκοντος τοῦ ἠσφαλισμένου συζύγου δημοσίου ὑπαλλήλου, ἡ χήρα σύζυγός του ἐργαζομένη ἐξακολουθητικῶς, δὲν λαμβάνει τὸν μισθόν της; Δὲν λαμβάνει τὸ ἰδικόν της ἐφ’ ἅπαξ; Αὐτὴ δικαιοῦται δύο συντάξεων χιλιάδων δραχμῶν, ἡ χήρα τοῦ ἀγρότου δὲν δικαιοῦται τῆς συντάξεως τῶν γελοίων 180 δραχμῶν, ἂν δὲν συμπληρώσῃ τὸ 65ον ἔτος τῆς ἡλικίας της. Προτείνω, ἑπομένως, ὅπως εἰς τὸ ἄρθρον 2 τοῦ νόμου περιληφθῇ ἡ ἀσφάλισις τοῦ γήρατος, ἡ ἀνικανότης, ἡ ἀναπηρία καὶ ὁ θάνατος. Αὐτὸ θὰ πῇ ἴση μεταχείρισις, αὐτὸ ἀπαιτεῖ ἡ στοιχειώδης δικαιοσύνη. Φαντασθῆτε, κύριοι συνάδελφοι, μίαν πολυμελῆ ἀγροτικὴν οἰκογένειαν, τῆς ὁποίας ἐξέλιπεν ὁ προστάτης καὶ ἡ χήρα σύζυγος ἔχει ἀνήλικα τέκνα, ἐὰν θὰ εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὰς καλλιεργητικὰς δαπάνας καὶ μάλιστα τὰς δαπάνας τῶν ἐλλειμματικῶν ἰδικῶν μας καλλιεργειῶν, πρᾶγμα σύνηθες εἰς τὴν Ἑλλάδα καὶ τὴν ἀγροτικήν μας οἰκονομίαν. Διὰ τὴν δευτέραν παράγραφον, τοῦ νομοσχεδίου, προτείνω νὰ διαγραφῇ ἐξ ὁλοκλήρου ἡ παροχὴ τῆς ἰατροφαρμακευτικῆς περιθάλψεως. Ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ὁμιλῶν, κατὰ τὰς προγραμματικάς του δηλώσεις, ἀλλὰ καὶ εἰς τὸν λόγον του τοῦ Ἰανουαρίου, ὅταν ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία συνεζήτει μὲ προτάσεις τῆς Ἀντιπολιτεύσεως τὸ θέμα τῶν ἀγροτικῶν ἀσφαλίσεων, ἐβεβαίου τὸ Σῶμα, ὅτι τὸ Κράτος ἐκ τοῦ προϋπολογισμοῦ βοηθεῖ τοὺς ἀγρότας δαπανῶν περὶ τὰ 250 ἑκατ. καὶ ἡ δαπάνη αὐτὴ θὰ πρέπει μάλιστα νὰ ἀνέλθῃ εἰς τὰ 400 ἑκατ. Διὰ τοῦ νομοσχεδίου ὅμως αὐτοῦ, πάντα ταῦτα μεταφέρονται διὰ τοῦ παρόντος νομοσχεδίου ἀπὸ τὸν προϋπολογισμὸν εἰς τοὺς ὤμους τῶν ἐξαθλιωμένων οἰκονομικῶς ἀγροτῶν ἄμεσα μὲν μὲ περιέργους φορολογίας ἐπὶ τοῦ τεκμαρτοῦ 3% τοῦ ἀγροτικοῦ εἰσοδήματος μὲ 500 ἑκατ., ἔμμεσα δὲ διὰ κοινωνικῶν πόρων ἑτέρων 625 ἑκατ. Δηλαδή, ὁ ἀγρότης θὰ κληθῇ νὰ καταβάλῃ διὰ μίαν παράδοξον σύνταξιν 500 ἑκατ. ἄμεσα. Εἰς τὴν πραγματικότητα τὰ ἑκατ. δὲν εἶναι 500, ἀλλὰ 536, διότι τὸ ἀγροτικὸν εἰσόδημα εἶναι 26 δισεκατ. 800 ἑκατ., 200 ἑκατ. ἐπὶ πλέον εὐθέως τοῦ ἀναλογοῦντος ἀπὸ τὴν ἔμμεσον φορολογίαν. Πέραν δὲ τούτων, εἶναι βεβαρημένος ὁ ἀγρότης καὶ μὲ ἕτερα 180 ἑκατ. ἀπὸ καταβολὰς ποὺ ἤδη ἔχει εἰς τὰ διάφορα ἄλλα ἀσφαλιστικὰ Ταμεῖα, καταβάλλων ὑπὲρ τρίτων. Θὰ καταβάλῃ, δηλαδή, ἐν συνόλῳ ὁ ἀγροτικὸς πληθυσμὸς 892 ἑκατ. διὰ νὰ λάβῃ μόνον ἐξ ὅλων αὐτῶν 450 ἑκατ. ὡς σύνταξιν καὶ 80 ἑκατ. διὰ τὸν παγετῶνα. Θὰ καταβάλῃ, δηλαδή, 892 ἑκατ. διὰ νὰ λάβῃ 530, χωρὶς καὶ αὐτὰ νὰ τὰ λαμβάνῃ, ἀφοῦ θὰ ἐξακολουθῇ καταβάλλων ἀσφάλιστρα. Δὲν ὁμιλῶ διὰ τὴν ἀσφάλισιν τῆς ὑγείας, διότι αὐτὴν τὴν ἔχει εἰς τοὺς ὤμους του ὁ κρατικὸς προϋπολογισμός, διὰ τὴν εἴσπραξιν τῶν χρημάτων τοῦ ὁποίου συνεισφέρει ἀγογγύστως διὰ τῶν φοβερῶν ἐμμέσων φόρων καὶ ἡ ἀγροτικὴ τάξις. Κατὰ συνέπειαν, ἐκείνη ἡ δαπάνη τῶν 380 ἑκατ. καὶ τῶν 480 ἑκατ., κατὰ τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, θὰ πρέπει νὰ βαρύνῃ τὸν κρατικὸν προϋπολογισμόν, καὶ καμμίαν σχέσιν δὲν πρέπει νὰ ἔχῃ μὲ τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου διὰ νὰ ἐπιπέσῃ εἰς βάρος τῶν ἀδυνάτων οἰκονομικῶς ἀγροτικῶν πληθυσμῶν. Ἑπομένως, τὸ ζήτημα τῆς ὑγείας ἐπὶ τοῦ παρόντος, ἐπειδὴ δὲν ἔχομεν συζητήσει πῶς ἠμπορεῖ νὰ ἀντιμετωπισθῇ γενικώτερον, ἐπροτείναμεν καὶ εἰς τὴν γενικὴν συζήτησιν, ὅτι θὰ πρέπει νὰ παραμείνῃ ὡς ἔχει. Νὰ ἐξακολουθήσῃ ὁ προϋπολογισμὸς συνεισφέρων καὶ μάλιστα αὐξάνων κατὰ τι τὰς εἰσφοράς του, νὰ παραμείνῃ εἰς τὸν φυσιολογικόν του φορέα, διότι ἐγὼ δὲν ἀντιλαμβάνομαι πῶς εἶναι δυνατὸν τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας, τὸ ὁποῖον ἠμπορεῖ νὰ ἔχῃ βέβαια κτηνιατρικὴν ὑπηρεσίαν, ἠμπορεῖ νὰ ἔχῃ φυτοπαθολογικὴν ὑπηρεσίαν, ἀλλὰ ἰατρικὴν ὑπηρεσίαν δὲν γνωρίζω νὰ ἔχῃ, πῶς εἶναι δυνατὸν τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας μὲ ἕνα Συμβούλιον, μέσα εἰς τὸ ὁποῖον δὲν ὑπάρχει οὐδὲ εἷς ἰατρός, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ κατευθύνῃ ἕνα τομέα τῆς ὑγείας τοῦ ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ; Νομίζω, ἐὰν θέλωμεν νὰ εἴμεθα ἀντικειμενικοί, ὁ τομεὺς τῆς ὑγιεινῆς πρέπει νὰ εἶναι ἑνιαῖος καὶ ἀδιαίρετος καὶ συμφωνῶ ἀπολύτως, ὅτι θὰ πρέπει τὸ συντομώτερον ἡ Κυβέρνησις, ἀφήνουσα τὰ θέματα αὐτὰ ὡς ἔχουν, ἐδῶ τοὐλάχιστον, ὡς πρὸς τοὺς ἀγρότας, νὰ μελετήσῃ τὸ πῶς εἶναι δυνατὸν ἡ ὀργάνωσις τῆς ὑγείας τῶν Ἑλλήνων νὰ εἶναι καθολικὴ καὶ ἑνιαία, χωρὶς παράθυρα καὶ χωρὶς ἐνοχλήσεις τῶν συναδέλφων, προκειμένου νὰ ἐξυπηρετήσουν τί; Νὰ μπῇ ἕνας εἰς τὸ νοσοκομεῖον. Αὐτὸ μόνον εἰς τὴν Ἑλλάδα παρουσιάζεται, γίνεται ὁμηρικὴ μάχη, σημειώματα τῶν βουλευτῶν, κινητοποιεῖται ὁ βουλευτικὸς κόσμος διὰ νὰ μπῇ ἕνας φουκαρᾶς εἰς τὸ νοσοκομεῖον. Αὐτὸ δὲν τιμᾷ οὔτε τὸ Κράτος, οὔτε ἡμᾶς ποὺ δίδομεν τὰ σημειώματα. Δι’ αὐτὸ πρέπει ἡ Κυβέρνησις νὰ μελετήσῃ σοβαρώτατα τὸ θέμα. Ὁ κρατικὸς προϋπολογισμὸς δὲν θὰ ἐπεβαρύνετο πολύ, ἂν διέθετε καὶ τὰ 300 ἑκατ., διότι μέχρι τοῦδε τοὐλάχιστον ἡ Κυβέρνησις ἰσχυρίζετο ἐπισήμως καὶ ἀνεπισήμως, ὅτι αὐτὴ ἡ δαπάνη ἀνέρχεται εἰς 200 ἑκατ. Καὶ ἐάν, κ. Ὑπουργὲ τῆς Γεωργίας, ἀπὸ τὰ στοιχεῖα τὰ ὁποῖα δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐλέγξωμεν αὐτὴν τὴν στιγμὴν εἶναι καὶ 300 ἑκατ., ὁ ἀγροτικὸς πληθυσμὸς συνεισφέρει τόσα καὶ εἰς τόσην ἔκτασιν, ὥστε καὶ 600 ἑκατ. ἐὰν ἦτο, θὰ ἦσαν πάλιν ὀλίγα. Δι’ αὐτὸ νομίζω, χωρὶς νὰ μπερδεύωμεν τὰ θέματα καὶ νὰ δημιουργοῦμεν —ἂς μοῦ ἐπιτραπῇ ἡ ἔκφρασις— προεκλογικὰ πυροτεχνήματα, ὅτι τὰ πάντα ἀσφαλίζομεν, καὶ ὑγείαν καὶ παραγωγὴν καὶ γῆρας, τὰ πάντα, καὶ δὲν θὰ δώσωμεν τίποτε, ὅτι ὀρθὸν εἶναι καὶ διὰ τὴν Κυβέρνησιν καὶ δι’ ἡμᾶς τοὺς ἰδίους τοὺς βουλευτάς, νὰ βγῇ ἀπὸ ἐδῶ μέσα ἕνα τέλειον νομοσχέδιον, διότι τὸ νομοσχέδιον αὐτό, ἐὰν θὰ παραμείνῃ ὡς ἔχει, εἶναι κατάρρευσις πλήρης τῆς ἐξηθλιωμένης ἀγροτικῆς κοινωνίας. Τρίτον θέμα, εἶναι ἡ ἀποζημίωσις ἐκ χαλάζης καὶ παγετοῦ, ἠχηρὰ λέξις, ἀποζημίωσις τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς, προστασία τῶν γεωργικῶν ἐπιχειρήσεων. Κύριε Ὑπουργὲ τῆς Γεωργίας, καλλίτερον ἐμοῦ γνωρίζετε, ὅτι οἱ κίνδυνοι ἐκ χαλάζης καὶ παγετοῦ, κατὰ τὰ στοιχεῖα ποὺ οἱ ἴδιοι μᾶς ἐδώσατε, τοῦ μέσου ὅρου, δὲν εἶναι 80 ἑκατ. τὸ ἔτος, διότι, πολὺ ὀρθῶς, καὶ ἀνεπτύχθη προηγουμένως ἀπὸ τὸν συνάδελφον κ. Ρήγαν, ὁ ὁποῖος εἶναι καὶ γεωπόνος καὶ ἐκτιμητὴς εἰς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν, ὅτι αἱ μεγαλείτεραι ζημίαι τοῦ εἴδους αὐτοῦ εἶναι κάτω τοῦ 20%, κατὰ μέσον ὅρον. Εἰς τὰ 80 ἑκατ. εἶναι ὅλαι αἱ ζημίαι, συμπεριλαμβανομένου καὶ τοῦ 1%. Καταλαβαίνετε, τώρα, τὶ εἴδους προστασίαν θὰ κάμετε;

§123Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριοι συνάδελφοι, ἀπόψε ἔχετε τὴν μανίαν νὰ μεταφέρετε ἐσφαλμένους ἀριθμούς. Σᾶς μεταδίδω καὶ πληροφορῶ τὴν Βουλήν, ὅτι, ἀπὸ τὰ στοιχεῖα τὰ ὁποῖα ἔχομεν, διὰ τὰς ζημίας χαλάζης καὶ παγετοῦ, ζημίας πλήρεις δηλαδή, δὲν ἔχει ἀφαιρεθῇ ἐξ αὐτῶν τὸ 10, 15, 20%. Ἀπὸ τοῦ 1952 μέχρι 1959 ζημίαι ἐκ χαλάζης σύνολον, κατὰ μὲν τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας 707 ἑκατ., κατὰ δὲ τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν 930 ἑκατ. μέσος ἐτήσιος ὅρος.

§124Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Γενικαὶ ζημίαι μιᾶς 10ετίας.

§125Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ἐπαναλαμβάνω, κατὰ μὲν τὰ στοιχεῖα τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, τὸ σύνολον τῆς 8ετίας ἀπὸ τοῦ 1952 ἕως 1959 συμπεριλαμβανομένου, εἶναι 707 ἑκατ., κατὰ δὲ τὰ στοιχεῖα τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης εἶναι 930 ἑκατ. Ἄρα, ὁ μέσος ἐτήσιος ὅρος τῶν ζημιῶν ἐκ χαλάζης, κατὰ τὰ στοιχεῖα τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας 88 ἑκατ., κατὰ τὰ στοιχεῖα τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης 116 ἑκατ. Ζημίαι ἐκ παγετοῦ. Πληρέστερα στοιχεῖα ἔχει τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας. Κατὰ τὰ στοιχεῖα αὐτά, τὸ σύνολον τῶν ζημιῶν ἐκ τοῦ παγετοῦ ἀνέρχεται ἀπὸ τοῦ 1953 ἕως τοῦ 1959 εἰς 671 ἑκατ. Ὁ μέσος ὅρος τούτου εἶναι 95 ἑκατ., 95 ἐκ παγετοῦ μέσος ὅρος καὶ 88 ἐκ χαλάζης, εἶναι 183 ἑκατ. ἐν τῷ συνόλῳ. Διατὶ ὑπολογίζεται εἰς τὸ νομοσχέδιον 150 ἑκατ.; Διότι τὸ νομοσχέδιον δὲν προβλέπει ἀποζημίωσιν διὰ ζημίας κάτω τοῦ 20%.

§126Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, φαίνεται, ὅτι δὲν ἔγινα ἀντιληπτός. Ἐτόνισα, ὅτι, αὐτὸ τὸ ὁποῖον ἀναφέρετε εἶναι ἀληθὲς μέν, ἀφορᾷ ὅμως γενικῶς τὰς ζημίας, αἱ ὁποῖαι ἐμφανίζονται ἀπὸ χάλαζαν καὶ παγετόν, ὄχι ἐκείνας αἱ ὁποῖαι δὲν πρόκειται νὰ ἀποζημιωθοῦν. Διότι, ἂν οὕτω πως διερευνήσωμεν τὸ θέμα, σᾶς βεβαιῶ, ὅτι τὸ ποσὸν αὐτὸ εἶναι πολὺ ὀλιγώτερον καὶ τῶν 88 ἑκατ. ποὺ εἴπατε.

§127Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ἀριθμῶν, τοὺς ὁποίους ἐξέθεσεν ὁ κ. ὑπουργὸς Γεωργίας, θὰ ἤθελα νὰ κάμωμεν μίαν συζήτησιν. 188 ἑκατ. εἶναι τὸ σύνολον τῶν ζημιῶν, ὁ μέσος ὅρος, ἀπὸ τὰς δύο αὐτὰς αἰτίας. Ἐὰν ἐπρόκειτο ἡ ἀποζημίωσις νὰ περιλάβῃ ὁλόκληρον τὴν ζημίαν, θὰ ἔπρεπε νὰ ἔχωμεν 188 ἑκατ. Καὶ ἐξήγησεν ὁ κ. ὑπουργὸς Γεωργίας, 150 ἑκατ. ὑπολογίζει τὴν ἀπαιτουμένην μέσην ἐτησίαν δαπάνην, διότι δὲν θὰ καταβάλλεται ἡ ἀποζημίωσις ἡ ἀναλογοῦσα εἰς ζημίαν μέχρις 20%. 20% ἐπὶ τῶν 188 ἑκατ., εἶναι περίπου 30 ἑκατ., τὰ ὁποῖα ἀφαιρούμενα ἀπὸ τὰ 188 ἑκατ., δίδουν τὰ 150 ἑκατ. Ποῦ εὑρίσκετε σεῖς, ὅτι δὲν θὰ ἀποζημιοῦνται ὅλαι αἱ ζημίαι;

§128Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἀντιλαμβάνομαι τὴν ἀπορίαν σας καὶ εἶναι δικαιολογημένη, διότι εἶσθε οἰκονομικὸς ὑπουργὸς καὶ δικηγόρος τὸ ἐπάγγελμα καὶ εἶναι πολὺ φυσικὸν νὰ μὴ μπαίνετε ἀμέσως εἰς τὸ νόημα ἐκείνου ποὺ θέλω νὰ ἀναπτύξω. Προηγουμένως ἠκούσαμεν τὸν γεωπόνον καὶ ἐκτιμητὴν τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης, ὁ ὁποῖος εἶπεν, ὅτι ἐπὶ ἀφθόνων περιπτώσεων, τῶν περισσοτέρων, ἡ ἐκτίμησις τῶν ζημιῶν, ποτὲ δὲν ἀνῆλθεν ἄνω τοῦ 20%. Περιπτώσεις μαζικῆς καταστροφῆς εἶναι πολὺ περιωρισμέναι. Καὶ ἂν συμβῇ ἕνα χρόνον νὰ ἔχωμεν ηὐξημένην καταστροφὴν ἐσοδείας ἐκ χαλάζης, ἔχομεν τὰ ἑπόμενα χρόνια, ποὺ κατὰ μέσον ὅρον μᾶς δίδουν τὸ αὐτὸ ἀποτέλεσμα. Κατὰ συνέπειαν, ἂν βγάλωμεν τὴν ἐκτίμησιν τοῦ 20%, εἶναι τὸ μεγαλύτερον ποσοστόν, τὸ 80%, τῶν ζημιῶν. Ρωτῆστε τοὺς ἀγρότας, ρωτῆστε τὶς συνεταιριστικὲς Ὀργανώσεις καὶ θὰ ἰδῆτε, ὅτι οἱ γεωργοὶ ποτὲ δὲν παίρνουν πραγματικὴν ἀποζημίωσιν.

§129Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Πρέπει νὰ ἠξεύρετε, ὅτι καὶ ἐγὼ κατάγομαι ἀπὸ ἀγροτικὴν περιφέρειαν καὶ ὅτι καὶ ἐγὼ ἔχω κάμει τὸν παραγωγὸν καὶ τὸν καλλιεργητήν. Κατὰ μέσον ὅρον, τὰ προσδιωρίσαμεν εἰς 180 ἑκατ., δεδομένου ὅτι τὰ 80% τῶν ζημιῶν θὰ ἀποζημιοῦνται.

§130Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Τὰ 80% δὲν ἀποζημιοῦνται, ἀλλὰ μόνον τὰ 20%.

§131Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Ἐγὼ ὑποστηρίζω, σύμφωνα μὲ τὸ νομοσχέδιον, ὅτι τὰ 80% θὰ ἀποζημιοῦνται.

§132Ε. ΡΗΓΑΣ. Πέραν αὐτοῦ, ὁ κ. ὑπουργὸς πρέπει νὰ ἔχῃ ὑπ’ ὄψει του τὴν ἀναδιάρθρωσιν τῶν καλλιεργειῶν εἰς τὰ κηπευτικὰ καὶ εἰς τὰ ὀπωρικά, ποὺ εἶναι εὐπαθῆ εἰς τὰς ζημίας αὐτάς. Ἀναλογισθῆτε πότε θὰ γίνῃ ἀναδιάρθρωσις, ποὺ πιστεύετε σεῖς, μετὰ 3 ἢ 5 χρόνια καὶ εἰς τὶ σημεῖον θὰ ἔχῃ αὐξηθῆ ἡ εὐπάθεια, τὸ δὲ ποσὸν τῶν ζημιῶν θὰ εἶναι τεράστιον.

§133Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Τὸ συμπέρασμά σας ποῖον εἶναι;

§134Ε. ΡΗΓΑΣ. Ἡ συχνότης ζημιῶν ἀπὸ παγετοὺς δὲν παρουσιάζει ποτὲ τὰ 20%. Κατὰ μέσον ὅρον, πάνω ἀπὸ 80% εἶναι οἱ ζημίες.

§135Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας καταστροφὲς ἀπὸ χάλαζαν; Τὶς ἔχετε ἰδῆ μὲ τὰ μάτια σας στὰ χωράφια; Ἐγὼ τὶς ἔχω ἰδῆ, ἂς λέγετε ὅτι δὲν ἠξεύρω ἀπὸ ἀγροτικὴν οἰκονομίαν. Ἔχετε ἰδῆ ἀμπέλι κατεστραμμένο ἀπὸ χάλαζαν; Ἔχετε ἰδῆ μποστάνι κατεστραμμένο ἀπὸ χάλαζαν; Ἔχετε ἰδῆ ἀμπέλι κατεστραμμένο ἀπὸ πάγον; Ἔχετε ἰδῆ ἀμπέλια, τὰ ὁποῖα ἐπὶ 3–5 χρόνια δὲν ἀποδίδουν, διότι ἅπαξ κατὰ ἕνα ἔτος προσεβλήθησαν ἀπὸ παγετόν;

§136Ε. ΡΗΓΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ὑπῆρξα ἐκτιμητὴς τῶν ζημιῶν εἰς τὴν Μεσσηνίαν. Οὐδέποτε αἱ ζημίαι ὑπερέβησαν τὸ 20%.

§137Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ θέμα τῆς ἀσφαλίσεως τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς εἶναι θέμα ζωτικὸν καὶ σοβαρὸν καὶ πράγματι μέγα. Διὰ τοῦτο θὰ πρέπει νὰ μᾶς συγκινήσῃ ἰδιαιτέρως ὅλους καὶ δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον οἱ δυστυχεῖς ἀγρόται νὰ παραμένουν ἐγκαταλελειμμένοι καὶ ἀπροστάτευτοι διὰ νὰ ἀντιμετωπίζουν μόνοι τὰς ζημίας ποὺ θὰ προέλθουν ἀπὸ θεομηνίας καὶ ἐπιζῳοτίας καταστροφάς. Ἀλλά, κ. Πρόεδρε, αἱ ζημίαι τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς δὲν προέρχονται μόνον ἐκ χαλάζης καὶ παγετοῦ. Ὑπάρχουν περιοχαὶ εἰς τὴν χώραν μας, αἱ ὁποῖαι ὑφίστανται ὄχι 20% ζημίας, ἀλλὰ πολὺ μεγαλυτέρας ἀπὸ διαφόρους αἰτίας, ὅπως ἐπὶ παραδείγματι ἀπὸ τὴν θεομηνίαν, τὸν λίβαν, τὸν περονόσπορον καὶ ἄλλας ἀσθενείας, περιπτώσεις διὰ τὰς ὁποίας θὰ πρέπει ἡ Πολιτεία νὰ τὰς ἀντιμετωπίσῃ μαζὶ μὲ τοὺς παραγωγούς, ἔναντι ἑνὸς γενικοῦ ἢ μικροῦ ἀσφαλίστρου. Ἀλλὰ δυστυχῶς τὸ παρὸν νομοσχέδιον πολὺ ἀπέχει τῆς πραγματικότητος διὰ τὴν ἀσφάλισιν τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς. Διὰ τοῦτο, θὰ ἐπρότεινα νὰ χωρίσωμεν καὶ τὸ θέμα τῆς ἀσφαλίσεως τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς ἀπὸ τὰς συντάξεις γήρατος, ἀναπηρίας, θανάτου κλπ. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας ἔχει ὅλον τὸν χρόνον νὰ μᾶς φέρῃ ἕνα νομοσχέδιον ἄρτιον καὶ εἰδικόν, διὰ τοῦ ὁποίου νὰ δημιουργῆται ἕνας αὐτοτελὴς μεγάλος Ὀργανισμός, ὁ ὁποῖος νὰ περιφρουρήσῃ πράγματι τὴν παραγωγὴν τῶν ἀγροτῶν εἰς τὸ σύνολόν των. Νὰ ζητήσωμεν βέβαια τὴν συμμετοχὴν καὶ τὴν θυσίαν τοῦ ἀγρότου εἰς τὸν Ὀργανισμὸν αὐτόν, καὶ εἶμαι βέβαιος, ὅτι οὐδεὶς θὰ ἀρνηθῇ αὐτὸ τὸ καθῆκον, προκειμένου νὰ ἀσφαλίσῃ τὴν παραγωγήν του. Θὰ πρέπει ὅμως καὶ τὸ Κράτος νὰ συνεισφέρῃ πέραν τοῦ ποσοῦ τῶν 150 ἑκατ. καὶ μεγαλυτέραν συμμετοχήν, διότι τὸ ἀγροτικὸν εἰσόδημα οὐσιαστικῶς καὶ περισσότερον τὸ ἀπολαμβάνουν ὄχι οἱ ἀγρόται, ἀλλὰ τὰ ἄλλα στρώματα τοῦ λαοῦ καὶ τὸ ἴδιον τὸ Κράτος μὲ τὰς ὑφισταμένας μεγάλας ἐμμέσους φορολογίας. Τὸ παρὸν νομοσχέδιον, πιστεύω, ὅτι δὲν ἐκπληροῖ τὸν σκοπὸν αὐτὸν καὶ δι’ αὐτὸ ἐπιμένω νὰ περιορισθῇ μόνον εἰς τὴν ἀσφάλισιν γήρατος, τῆς ἀναπηρίας, τοῦ θανάτου κλπ. Ἐὰν ὑπάρξῃ ὁ περιορισμὸς εἰς τὸ κεφάλαιον αὐτὸ εἰς τὴν παροχὴν συντάξεως λόγῳ ἀνικανότητος καὶ θανάτου, τότε οἱ ἄμεσοι φόροι τοὺς ὁποίους ἐπιβάλλομεν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποδώσουν εἰς τὸν ἀγρότην ὄχι τὴν γελοίαν σύνταξιν τῶν 180 δραχμῶν μηνιαίως, ἀλλὰ 300 δραχμὰς δι’ ὅλους τοὺς ἀγρότας γενικά, χωρὶς καμμίαν ἄλλην ἐπιβάρυνσιν καὶ μάλιστα τὴν φορολογίαν τὴν τρομερὰν ἐπὶ τοῦ τεκμαρτοῦ τοῦ 3%, ποὺ εἶναι δύσκολον ἂν μὴ ἀδύνατον νὰ εἰσπραχθοῦν. Ὑπῆρξα συνεταιριστὴς πολλὰ χρόνια καὶ εἶμαι εἰς θέσιν νὰ γνωρίζω, ὅτι ἐλπίδα τῶν ἀγροτῶν μας ἦτο πάντοτε, ὅτι καὶ αὐτοὶ κάποτε θὰ ἔπρεπε νὰ ἀσφαλισθοῦν καὶ νὰ τύχουν ἴσης μεταχειρίσεως μὲ τοὺς ἄλλους ἐργαζομένους. Ἐκτὸς αὐτοῦ, πρέπει νὰ λάβωμεν ὑπ’ ὄψει, ὅτι ἔχομεν καὶ μικρὸν γεωργικὸν κλῆρον εἰς τὴν χώραν μας καὶ διὰ τοῦτο δὲν νοεῖται αὐτὴ ἡ σύνταξις τῶν 180 δραχμῶν. Ἐὰν θέλωμεν νὰ βοηθήσωμεν τὸν ἀγρότην πραγματικὰ μὲ τὴν σημερινὴν σύνθεσιν τῶν ἀγρῶν καὶ τὴν ἀγροτικήν μας οἰκονομίαν, θὰ πρέπει νὰ ἀντιμετωπίσωμεν τὸ ζήτημα τῆς αὐξήσεως τῆς συντάξεως εἰς τὸ ποσὸν τῶν 300 δραχμῶν μηνιαίως μὲ τὴν ἐλπίδα περαιτέρω αὐξήσεως. Φαντασθῆτε τὴν πικρίαν, κύριοι βουλευταί, τῶν γερόντων ἀγροτῶν εἰς τοὺς ὁποίους λέγομεν, ὅτι, θὰ ἀσφαλισθῆτε, τώρα θὰ πληρώνετε μέχρι τοῦ 65ου ἔτους, ἤτοι 40 καὶ 45 χρόνια, διὰ νὰ πάρετε μετὰ τὸ 65ον ἔτος 180 δραχμὰς μηνιαίως καὶ νὰ πληρώνετε καὶ μετὰ τὴν συνταξιοδότησιν ἀσφάλιστρον. Νομίζω, ὅτι τὸ πρᾶγμα αὐτὸ πρέπει νὰ μᾶς συγκινήσῃ καὶ νὰ σταματήσωμεν τὴν εὐθηνὴν πολιτικήν. Δι’ αὐτό, ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, πρέπει νὰ ἀλλάξῃ πορείαν 180 μοιρῶν καὶ νὰ εἰσηγηθῇ εἰς τὴν Κυβέρνησιν τὴν αὔξησιν τοῦ ποσοῦ τῶν συντάξεων εἰς τὰς 300 δραχμάς, τὸν περιορισμὸν μόνον καὶ τὴν συνταξιοδότησιν τῶν γερόντων μὲ ὅσα προηγουμένως εἶπον καὶ ἐτόνισα. Τότε, ἂς εἴμεθα ὑπερήφανοι, ὡς Βουλὴ καὶ ὡς ἀντιπρόσωποι τοῦ Ἔθνους, ὅτι ἐψηφίσαμεν ἕνα νομοσχέδιον ἄρτιον κατὰ τὸ δυνατόν, τὸ ὁποῖον πράγματι θὰ ἐξυπηρετήσῃ τὴν ἀγροτικὴν τάξιν. Διαφορετικά, ἂς τὸ ὁμολογήσωμεν, θὰ δημιουργηθῇ ἕνα προεκλογικὸν πυροτέχνημα, τὸ ὁποῖον θὰ ἐξαφανισθῇ τὴν ἑπομένην τῶν ἐκλογῶν ποὺ θὰ προκαλέσῃ τὴν ἀγανάκτησιν τῶν σήμερον διὰ τοῦ παρόντος νόμου ἐμπαιζομένων.

§138Α. ΚΑΜΒΥΣΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ συνάδελφος κ. Τσιάρας κατ’ ἐπανάληψιν κατεφέρθη κατὰ τοῦ Προεδρείου, ὅτι διαπράττει εὐνοίας ὑπὲρ ὡρισμένων συναδέλφων. Βεβαίως, ἡ εὐθύνη τοῦ Προεδρείου εἶναι ἑνιαία, ἀλλὰ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ εἴπω τινά, διότι ἐγὼ κατεῖχον τὴν ἕδραν τοῦ Προεδρείου ὅταν ἀνῆλθεν ὁ κ. Τσιάρας καὶ τοῦ ἐξήγησα, ὅτι ὁ κατάλογος τῶν ἀγορητῶν συνετάγη μὲ τάξιν καὶ πλήρη ἀντικειμενικότητα. Ἐνόμισα, ὅτι θὰ ἦτο ἐπαρκὴς ἡ ἐξήγησις διὰ νὰ μὴ ἀκουσθοῦν τὰ ὅσα ἐλέχθησαν καὶ λυποῦμαι εἰλικρινῶς, διότι εὑρίσκομαι εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ εἴπω, ὅτι ταῦτα δὲν ἀνταποκρίνονται εἰς τὴν πραγματικότητα. Τὶ συνέβη; Ὁ Διευθυντὴς Νομοθετικῆς Ἐργασίας, ὁ ὁποῖος μοῦ παρέδωσε τὸν κατάλογον, εἶχε τὸν κ. Τσιάραν εἰς τὸν κατάλογον αὐτὸν 13ον. Πῶς ἐξηγεῖται τὸ πρᾶγμα; Τὴν στιγμὴν ἐκείνην εἶχον ἀνέλθει πέντε βουλευταί, μεταξὺ τῶν ὁποίων συγκατελέγετο καὶ ὁ κ. Τσιάρας καὶ ἐζήτουν νὰ τοὺς ἐγγράψῃ εἰς τὸν κατάλογον καὶ ὅπως ἔλεγεν ἕκαστος ἐξ αὐτῶν τὸ ὄνομά του ἐνεγράφετο καὶ εἰς τὴν κατάστασιν. Ἐκεῖθεν προῆλθεν ἡ παρεξήγησις καὶ δὲν νομίζω, ὅτι θὰ ἔπρεπε ὁ κ. Τσιάρας νὰ καταφερθῇ κατὰ τοῦ Προεδρείου, τὸ ὁποῖον καταβάλλει προσπαθείας νὰ κρατῇ τὰς συζητήσεις εἰς ὑψηλὸν ἐπίπεδον καὶ προσπαθεῖ ἐπίσης νὰ εἶναι ἀμερόληπτον καὶ ἀντικειμενικόν.

§139Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Τὸν κ. Ἀντιπρόεδρον τῆς Βουλῆς ἐκτιμῶ ἰδιαιτέρως παρὰ τὴν κακοποίησιν, τὴν ὁποίαν δὲν γνωρίζω διατὶ μοῦ κάμνει καὶ δύναμαι νὰ εἴπω, παραβιάζοντας τὴν μυστικότητα τῆς ψηφοφορίας, ὅτι τὸν ἐτίμησα καὶ διὰ τῆς ἐμπιστοσύνης μου, ὅπως τὸν ἐτίμησαν πολλοὶ ἄλλοι συνάδελφοι. Ἑπομένως, θὰ ἤθελα ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ νὰ προσέξῃ τὴν παρατήρησίν μου. Ἀντὶ νὰ ἰσχυρίζεται ὅσα τοῦ εἶπον ἄλλοι, θὰ ἔπρεπε νὰ ἐλέγξῃ μήπως ὁ καταγγέλλων βουλευτὴς ἔχει δίκαιον. Ἐγὼ ἐνεγράφην μαζὶ μὲ τὸν κ. Τσιγάραν καὶ τὸ ὄνομά μου ἦτο εἰς τὸν κατάλογον κάτω τοῦ ὀνόματος τοῦ κ. Τσιγάρα. Ἐὰν ὑπάρχῃ καὶ ἄλλος κατάλογος, αὐτὸ ἀφορᾷ τὸ Προεδρεῖον. Ἐγὼ λέγω, ὅτι τὸ Προεδρεῖον μὲ ἠδίκησε καὶ διὰ νὰ προφυλαχθῇ ἀπὸ αὐτοῦ τοῦ εἴδους τὰ παρείσακτα, τὰ ὁποῖα συμβαίνουν συνήθως κατὰ τὴν ἐγγραφήν, εἶπον, ὅτι ἕκαστος, ὁ ὁποῖος ἐγγράφεται, νὰ καλῆται νὰ ὑπογράψῃ, ὥστε νὰ ἀπαλλάσσεται τὸ Προεδρεῖον πάσης κατηγορίας.

§140Α. ΚΑΜΒΥΣΗΣ. Κύριε συνάδελφε, τὸ νὰ λέγετε, ὅτι ἔχομεν διπλοῦς καταλόγους, σὰν τοὺς μικροεπαγγελματίας, οἱ ὁποῖοι κρατοῦν διπλᾶ βιβλία, δὲν εἶναι σοβαρὸν νὰ τὸ λέγετε. Ἐὰν ἔλαβα τὸν λόγον τὸ ἔκαμα διὰ νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι ἠδικήσατε τὸ Προεδρεῖον καὶ τὸν ἑαυτόν σας.

§141ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ Προεδρεῖον κάμνει πάντοτε τὸ καθῆκόν του. Ἑπομένως, τὸν κατάλογον, τὸν ὁποῖον ἔχει τὸ Προεδρεῖον, αὐτὸν καὶ ἐφαρμόζει. Δὲν γίνεται καμμία προτίμησις ἐκ μέρους τοῦ Προεδρείου. Ὁ κ. Δ. Κελτεμλίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§142Δ. ΚΕΛΤΕΜΛΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὴν κατ’ ἀρχὴν συζήτησιν διεπιστώθη, ὅτι ὁ θεσμὸς τῶν γεωργικῶν ἀσφαλίσεων εἶναι ἕνας θεσμὸς κατ’ ἐξοχὴν φιλοαγροτικὸς καὶ κοινωνικὸς τοιοῦτος. Ἀλλὰ ὑπὸ τὴν μορφήν, τὴν ὁποίαν τὸ φέρνει ἡ Κυβέρνησις, μετατρέπεται εἰς θεσμὸν ἀντιαγροτικὸν καὶ ἀντικοινωνικόν. Τὴν πρώτην ἐπιβεβαίωσιν τὴν δίδει τὸ πρῶτον ἄρθρον. Τὸ πρῶτον ἄρθρον, πράγματι, μειώνει τὸν κοινωνικὸν χαρακτῆρα τοῦ νομοσχεδίου, διότι παραλείπει καθιερωμένας κατηγορίας συντάξεων, ἤτοι ἀνικανότητος πρὸς ἐργασίαν καὶ θανάτου. Ἐὰν ἐνδιεφέρετο ἡ Κυβέρνησις πράγματι νὰ ἐξυπηρετήσῃ τὸν ἀγροτικὸν πληθυσμόν, ἐὰν θέλῃ τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον νὰ ἐκπληρώσῃ τὸν κοινωνικόν του χαρακτῆρα, ὤφειλε νὰ συμπεριλάβῃ εἰς τὴν συνταξιοδότησιν καὶ τὰς περιπτώσεις τοῦ θανάτου καὶ τῆς ἀναπηρίας. Εἰς τὸν σκοπὸν αὐτὸν ἀποβλέπει καὶ ἡ σχετικὴ τροπολογία, τὴν ὁποίαν ἡ παράταξίς μας ἔχει καταθέσει καὶ παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ τὴν κάμῃ ἀποδεκτήν. Κύριε Πρόεδρε, εἰς ὅσα οἱ προηγούμενοι συνάδελφοι ἀνέφερον πρὸς ὑποστήριξιν τῆς τροπολογίας μας, θέλω νὰ προσθέσω, ὅτι εἰς τὴν σημερινὴν περίοδον, κατὰ τὴν ὁποίαν τὰ μηχανικὰ μέσα ὅλο καὶ ἐκτοπίζουν τὰ ζῶα ἕλξεως ἐκ τῶν γεωργικῶν ἐργασιῶν, οἱ κίνδυνοι ἀπὸ τὴν χρησιμοποίησιν τῶν ἀγροτικῶν μηχανημάτων, οἱ κίνδυνοι ἀτυχημάτων καὶ θανάτων γίνονται πιὸ συχνοὶ καὶ ἑπομένως εἶναι ἀναγκαία ἡ ἀσφάλισις κατὰ τῶν κινδύνων αὐτῶν. Ἀπὸ τὴν στατιστικὴν ἀπεδείχθη, ὅτι μὲ τὴν χρησιμοποίησιν τῶν μηχανικῶν μέσων, μὲ τὴν μηχανοποίησιν τῆς γεωργίας, ἔχομεν μεγάλην πρόοδον εἰς τὴν γεωργικὴν ἀπόδοσιν, ἀλλ’ ἐν ταὐτῷ ηὐξήθησαν καὶ οἱ κίνδυνοι ἀπὸ τὴν χρησιμοποίησιν τῶν μηχανῶν καὶ ἐξ ἀντικειμένου, ἀλλὰ καὶ λόγῳ ἐλλείψεως τῆς δεούσης τεχνικῆς μορφώσεως τῶν ἀγροτῶν. Ἀπόδειξιν τοῦ γεγονότος τούτου ἔχομεν ἐκ τοῦ ὅτι ἡ Βουλὴ κατὰ τὸ 1953 ἐψήφισε τὸν νόμον 2554, ὁ ὁποῖος προέβλεπε τὴν ἐπέκτασιν τῆς κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως εἰς τὴν ὕπαιθρον καὶ εἰς τὴν κατηγορίαν τῶν ἐργατῶν τῶν ἐργαζομένων εἰς γεωργικὰ μηχανήματα, δηλαδὴ ἁλωνιστικὰς μηχανάς, τρακτέρ κλπ. Δι’ αὐτό, παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ κάμῃ δεκτὴν τὴν σχετικὴν τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν ἡ παράταξίς μας ἔχει καταθέσει.

§143ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μ. Κανιάρης, ἔχει τὸν λόγον.

§144Μ. ΚΑΝΙΑΡΗΣ. Ἐπὶ τῶν σκοπῶν τοῦ νομοσχεδίου ἐγένετο, κατὰ τὴν συζήτησιν τῆς ἀρχῆς αὐτοῦ, εὐρυτάτη ἀνάπτυξις τῶν ἀπόψεών μας. Δυστυχῶς, ἡ Κυβέρνησις ἐπιμένει εἰς τὴν διατήρησιν τῶν σκοπῶν, τοὺς ὁποίους ἔταξε διὰ τοῦ ἄρθρου 1. Ἡ παράταξίς μας κατέθεσε τροπολογίαν καὶ ζητεῖ τὸν περιορισμὸν τῶν σκοπῶν τοῦ νομοσχεδίου μόνον εἰς τὴν ἀσφάλισιν τοῦ γήρατος. Ὁ κ. ὑπουργὸς ὑπεστήριξεν, ὅτι ἡ ἐπιμονή του ὀφείλεται εἰς τὸ γεγονός, ὅτι διὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ θὰ ἔχωμεν ὁλοκλήρωσιν τῆς ἰατροφαρμακευτικῆς περιθάλψεως. Δυστυχῶς, ὄχι μόνον δὲν θὰ ἔχωμεν ὡλοκληρωμένην τὴν ἤδη ἀσήμαντον ἰατροφαρμακευτικὴν περίθαλψιν, ἀντιθέτως, πρόκειται νὰ περισταλῇ καὶ αὐτή, ἡ ὁποία ὑφίσταται σήμερον, ἐπὶ πλέον δὲ οἱ ἀγρόται μας θὰ ἐπιβαρυνθοῦν μὲ μίαν ἐπὶ πλέον εἰσφοράν, τὴν ὁποίαν μέχρι σήμερον κατέβαλλεν ὁ κρατικὸς προϋπολογισμός. Δι’ ἑτέρας τροπολογίας μας προτείνομεν, ὅπως εἰς τὴν ἀσφάλισιν περιληφθῇ καὶ ἡ περίπτωσις τῆς ἀναπηρίας καὶ θανάτου. Εἶπεν ὁ κ. ὑπουργός, ὅτι διὰ τὴν ἀσφάλισιν τῆς ἀναπηρίας δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ χρησιμοποιήσωμεν τὰ αὐτὰ ἀσφαλιστικὰ κριτήρια, τὰ ὁποῖα χρησιμοποιοῦμεν δι’ ἄλλους ἐργαζομένους, προκειμένου νὰ χορηγηθῇ σύνταξις δι’ ἀναπηρίαν καὶ λόγῳ θανάτου, διότι εἰς τὴν ἀγροτικὴν οἰκογένειαν ὑπάρχει ἡ ἀγροτικὴ ἐκμετάλλευσις καὶ δύναται ἡ οἰκογένεια ἡ ὁποία ἐστερήθη τοῦ προστάτου της, νὰ συνεχίσῃ τὴν καλλιέργειαν τῶν κτημάτων. Ἀσφαλῶς, διαφεύγει τῆς προσοχῆς τοῦ κ. ὑπουργοῦ τὸ γεγονός, ὅτι τὸ ἀγροτικὸν εἰσόδημα, ἐννοῶ, ἐν προκειμένῳ, τοὺς μικροκαλλιεργητάς, τῶν ὁποίων ὁ ἀριθμὸς εἶναι μεγαλύτερος τῶν ἀγροτικῶν ἐκμεταλλεύσεων, διαμορφώνεται μὲ τὴν προσωπικὴν ἐργασίαν τοῦ ἀρχηγοῦ τῆς οἰκογενείας καὶ ἑπομένως, θὰ ἐκλείψῃ καὶ ἡ ἐκμετάλλευσις τῶν ἀγροτικῶν κτημάτων, ὁπότε δημιουργεῖται ἀνάγκη ἐνισχύσεως. Διὰ τοῦτο, νομίζω, ὅτι εἶναι ἀπαραίτητον νὰ δοθῇ σύνταξις καὶ εἰς τὰς περιπτώσεις αὐτάς. Εἶπεν ὁ κ. ὑπουργός, ὅτι ἡ ΑΤΕ δὲν κατώρθωσε μέχρι τοῦδε νὰ ἐπεκτείνῃ τὴν ἀσφάλισιν τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς πέραν τοῦ 5%, διότι διακρίνεται διὰ μίαν ὡρισμένην νοοτροπίαν. Αὐτὸ εἶναι ἀληθές, ἀλλὰ τὸ γεγονός, ὅτι ἀπέτυχεν ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα νὰ ἐπεκτείνῃ τὴν ἀσφάλισιν τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς, τὴν εὐθύνην τὴν ἔχει ἡ Κυβέρνησις, ἡ ὁποία ἐλέγχει τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν καὶ χαράσσει τὴν πολιτικήν της καὶ θὰ ὤφειλε νὰ δώσῃ πρὸς αὐτὴν ὡρισμένας κατευθύνσεις καὶ ὄχι ν’ ἀφίσῃ ἀνεξέλεγκτον τὴν Τράπεζαν, ἡ ὁποία, σύμφωνα μὲ τὴν ἔκθεσιν τοῦ Διοικητοῦ της, κατὰ τὸ 1959, εἶχεν ἀπὸ τὰς ἀσφαλιστικὰς ἐργασίας κέρδη 24 ἑκατ. δραχμῶν, δι’ ἀσφάλισιν μόνον 5% τῆς παραγωγῆς. Ἀντί, λοιπόν, ἡ Κυβέρνησις νὰ πάρῃ τὴν ἀσφάλισιν τῆς ἀγροτικῆς παραγωγῆς ἀπὸ τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν καὶ νὰ τὴν ἀναθέσῃ εἰς τὸν ΟΓΑ, καλὸν θὰ ἦτο νὰ μελετήσῃ τὸ θέμα περαιτέρω καλύτερον καὶ νὰ φέρῃ ἕνα ὡλοκληρωμένον νομοθέτημα διὰ τὴν πλήρη ἀσφάλισιν τῆς ἀγροτικῆς παραγωγῆς. Οὕτω θὰ ἐξυπηρετήσῃ τὰ συμφέροντα τῶν ἀγροτῶν εἰς τὸν τομέα αὐτόν. Διὰ τῆς τροπολογίας μας ἐπιτυγχάνεται τοῦτο, δι’ αὐτὸ παρακαλοῦμεν τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ τὴν ἀποδεχθῇ.

§145ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Λυμπερίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§146Θ. ΛΥΜΠΕΡΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, κατὰ τὴν ἔναρξιν τῆς συνεδριάσεως, ὁ Ἀρχηγὸς τοῦ Κόμματός μας ἀνέπτυξε τὰς ἀπόψεις μας ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ νομοσχεδίου. Ἐπίσης, ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου ὡμίλησαν τρεῖς συνάδελφοι ἐκ τῆς Κοινοβουλευτικῆς μας Ὁμάδος, δι’ αὐτό, νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι σκόπιμον νὰ ἀπασχολήσω ἐπὶ πολὺ τὸ Σῶμα. Πράγματι, τὸ νομοσχέδιον παρουσιάζει πολλὰς δυστυχῶς ἀτελείας καὶ διὰ νὰ περιορισθῇ αὐστηρῶς εἰς τὸ ἄρθρον 1, τὸ ὁποῖον διαγράφει τοὺς σκοποὺς τοῦ νομοσχεδίου, τὸ ἄρθρον αὐτὸ δὲν περιλαμβάνει καὶ τὴν ἀσφάλισιν ἀνικανότητος, θανάτου, ἐπίσης, δὲν περιλαμβάνει εἰς τὸ ἐδάφιον γʹ καὶ τὴν ἀσφάλισιν κατὰ τῶν κινδύνων πλημμυρῶν ἢ ἄλλων θεομηνιῶν, ὡς καὶ ἐπιζωοτιῶν. Ὡς πρὸς τὰς ἄλλας ἐλλείψεις τοῦ νομοσχεδίου, θὰ μᾶς δοθῇ ἡ εὐκαιρία νὰ λάβωμεν τὸν λόγον ἐν συνεχείᾳ εἰς τὰ ἑπόμενα ἄρθρα. Ὀφείλω νὰ διευκρινήσω, κ. Πρόεδρε καὶ κύριοι συνάδελφοι, ὅτι καὶ τὸ ἰδικόν μας Κόμμα συμφωνεῖ μὲ τὴν ἐκτεθεῖσαν ἄποψιν, τὴν ὁποίαν ἄλλωστε ἐτόνισα καὶ κατὰ τὴν συνεδρίασιν τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, ἡ ὁποία ἐπεξειργάσθη τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον, συμφωνεῖ, λέγω, μὲ τὴν ἐκτεθεῖσαν ἄποψιν, κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ ἰατροφαρμακευτικὴ περίθαλψις, ἐπὶ τοῦ παρόντος τοὐλάχιστον, ὡς ἔχουν τὰ πράγματα, εἶναι ἀπαραίτητον νὰ παραμείνῃ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Κοινωνικῆς Προνοίας καὶ νὰ ἀσκῆται ἀπὸ αὐτό. Κύριε Πρόεδρε καὶ κύριοι συνάδελφοι, τὰς ἀτελείας τοῦ νομοσχεδίου τὰς γνωρίζομεν ὅλοι καὶ ἔχομεν τὴν γνώμην, ὅτι δυστυχῶς ἐλαχίστη θὰ εἶναι ἡ συμβολὴ τοῦ θεσμοῦ αὐτοῦ ὡς ἔχει εἰς τὸ νομοσχέδιον, ἡ συμβολή του διὰ τὴν προστασίαν τῆς ἀγροτικῆς τάξεως. Θὰ ψηφίσωμεν τὸ ἄρθρον 1 ὡς ἔχει καὶ αὐτὸ τὸ λέγω διότι ἴσως ἐπακολουθήσῃ ψηφοφορία ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1 διότι εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ τὸ ψηφίσωμεν, ἐφ’ ὅσον ἡ Κυβέρνησις ἀποκρούει τὰς τροπολογίας, τὰς ὁποίας ἡ Ἀντιπολίτευσις καὶ ἡμεῖς εἰδικώτερον ἔχομεν ὑποβάλει, ἀλλὰ πιστεύομεν, ὅτι ἡ ἀγροτικὴ τάξις συντόμως διὰ τῶν Ὀργανώσεών της καὶ κυρίως διὰ τῆς πολιτικῆς της δυνάμεως, συντόμως θὰ καταστήσῃ τὸν θεσμόν, τὸν ὁποῖον εἰσάγει τὸ παρὸν νομοσχέδιον, τὸν ἀνάπηρον καὶ ἀτελῆ, αὐτὸν θεσμόν, θὰ τὸν καταστήσῃ θεσμὸν ὁλοκληρωτικῆς κοινωνικῆς της ἀσφαλίσεως.

§147ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Φ. Ζαΐμης, ἔχει τὸν λόγον.

§148Φ. ΖΑΪΜΗΣ. Ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου δὲν ἔλαβα τὸν λόγον, κατόπιν τῆς ἐκκλήσεως τοῦ κ. Προέδρου καὶ τῶν Ἀρχηγῶν. Τὸ θέμα, ἐν τῷ μεταξύ, κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ πρώτου ἄρθρου ἔχει ἐξαντληθῆ, οὐχ’ ἧττον ὅμως θὰ διατυπώσω καὶ τὰς ἰδικάς μου ἀντιλήψεις ἐπὶ τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ, διότι νομίζω, ὅτι εἶναι τὸ βασικόν, τὸ ὁποῖον καθορίζει καὶ γενικὰ τὴν ἀξίαν τοῦ νομοθετήματος. Ἐπὶ τῆς ἀρχῆς οὐδεὶς ἦτο δυνατὸν νὰ ἔχῃ ἀντίρρησιν, ἀλλὰ οἱ θεσμοὶ πρέπει νὰ διατυπώνωνται καὶ νὰ εὑρίσκεται ὁ τρόπος τῆς ἐφαρμογῆς των καὶ ὡς πρὸς τὸν τρόπον τῆς ἐφαρμογῆς ὀφείλω νὰ δηλώσω, ὅτι ἔχω ὡρισμένας βασικὰς διαφορὰς μὲ τὸ κυβερνητικὸν σχέδιον νόμου. Τὸ ἄρθρον 1 ἑνώνει ἀνομοιογενῆ πράγματα, ὅπως καὶ χωρίζει ἤδη ὑπάρχοντα ὁμοιογενῆ καὶ ἀναφέρομαι, ὡς πρὸς τὸ δεύτερον, εἰς τὴν ἀσφάλισιν τῆς ἀσθενείας, ὡς πρὸς δὲ τὰ ὁμοιογενῆ εἶναι ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἐλέχθη κατὰ κόρον ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ, ὅτι μὲ τὴν ἀσφάλειαν τῶν προϊόντων ἀσφαλίζεται καὶ ὁ ἀγρότης διὰ τὸ γῆρας του. Εἰδικώτερον, δι’ ἕνα ἕκαστον ἐξ αὐτῶν, θὰ εἴπω τὴν γνώμην μου. Ὡς πρὸς τὴν ἀσφάλειαν διὰ τὰ ἀγροτικὰ προϊόντα, ἔπρεπε νὰ γίνῃ ἡ ἐπέκτασις τοῦ θεσμοῦ ἐπὶ ὅλων τῶν θεομηνιῶν. Δεύτερον, νὰ ἀποτελέσῃ κλάδον χωριστόν, ἀπολύτως χωριστὸν ἀπὸ τοὺς ὑπολοίπους δύο κλάδους, νὰ ἐφαρμοσθῇ δὲ διὰ τῆς ΑΤΕ ἀπολύτως, χωρὶς τὴν παρεμβολὴν τοῦ νέου Ὀργανισμοῦ. Ἡ Τράπεζα ἔχει ἤδη ἐξασκηθῆ εἰς τὸ ἔργον αὐτό, ἔχει τοὺς γεωπόνους της καὶ νομίζω, ὅτι εἶναι ὁ καλλίτερος Ὀργανισμός, ὁ ὁποῖος ἦτο δυνατὸν νὰ ἐφαρμόσῃ ἕνα τοιοῦτον θεσμόν. Ὡς πρὸς τὸ ἀσφάλιστρον, νομίζω, ὅτι τὸ ἀσφάλιστρον ἔπρεπε νὰ εἶναι ἀσφαλιστικὴ εἰσφορὰ καὶ ὄχι γενικὴ εἰσφορά. Διὰ τὸ δεύτερον, ἐν σχέσει μὲ τὴν ἀσφάλισιν τῆς ἀσθενείας, ἦτο σφάλμα τῆς Κυβερνήσεως νὰ θελήσῃ νὰ προσθέσῃ εἰς τὸν ΟΓΑ καὶ τὸν θεσμὸν τῆς ἀσθενείας, ὁ ὁποῖος λειτουργεῖ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Προνοίας. Εἰδικῶς, ὡς πρὸς τὸ θέμα αὐτό, πρέπει νὰ ὑπομνήσω εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι ἀπὸ τοῦ 1952 ὁ ὑποφαινόμενος, ὡς ὑπουργὸς Προνοίας καὶ Ὑγιεινῆς, εἶχα κάμει ἔναρξιν βασικῶν μελετῶν διὰ τὴν ἐφαρμογὴν τῆς ἐθνικῆς ἀσφαλίσεως κατὰ τῆς ἀσθενείας, κατὰ τὸ σχέδιον Μπέβεριτς. Εἶχε κατορθώσει νὰ περαιώσῃ μίαν μεγάλην ἀπογραφὴν τῆς ὑγειονομικῆς καταστάσεως τῆς χώρας μὲ ὅλους τοὺς ἀριθμοὺς τῶν κλινῶν, τῶν ἰατρῶν καὶ νὰ χωρίσῃ γεωγραφικῶς τὴν Ἑλλάδα εἰς κέντρα ὡρισμένων εἰδικοτήτων ἰατρικῶν καὶ νοσοκομειακῶν. Δυστυχῶς, παρῆλθον ἐννέα ἔτη καὶ εὑρισκόμεθα σήμερον πρὸ αὐτοῦ τοῦ θεάματος. Ἤδη, ἡ ὑπάρχουσα ἰατρικὴ καὶ νοσοκομειακὴ περίθαλψις, ἐξαρτωμένη ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Προνοίας ἀποσπᾶται καὶ γίνεται καὶ ἕνας νέος Ὀργανισμός. Αὐτὸ εἶναι σφάλμα βασικόν. Χαίρω, ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς ἐδήλωσεν, ὅτι θὰ προβῇ εἰς τροπολογίαν ἐπ’ αὐτοῦ, ὥστε νὰ παραμείνῃ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Προνοίας καὶ οὐδεμία εἰσφορὰ νὰ βαρύνῃ τὸν ἀγρότην διὰ τὴν ἀσφάλισιν τῆς ἀσθενείας του. Εἶναι ἐφικτὸν καὶ ὁ προϋπολογισμὸς εἶναι δυνατὸν νὰ κατορθώσῃ νὰ τὰ βγάλῃ πέρα χωρὶς νὰ ἐπιβαρύνῃ ἐπὶ πλέον τοὺς ἀγρότας. Ὡς πρὸς τὸ ζήτημα τοῦ γήρατος, πρέπει νὰ προσθέσω καὶ ἐγώ, ὅτι ἡ ἀναπηρία, τὴν ὁποίαν παρέλειψεν ὁ κ. ὑπουργός, εἶναι ἕνα ἐλάχιστον τῆς ὅλης ἀσφαλίσεως καὶ ἦτο δυνατόν, ἐὰν δὲν ἦτο Κυβέρνησις μὴ ριζοσπαστικὴ νὰ τὸ εἶχε πράξει, ἐπειδὴ ὅμως εἶναι ριζοσπαστικὴ δὲν τὸ πράττει. Ὁμολογῶ, ὅτι δὲν εἶναι οὔτε 5% ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι, ἔναντι τῶν λαμβανόντων τὴν σύνταξιν διὰ τὸ γῆρας θὰ ἦσαν ἐκεῖνοι ποὺ θὰ ἐλάμβαναν διὰ τὴν ἀναπηρίαν. Δὲν ὑπάρχει δὲ καμμία συσχέτισις μεταξὺ ἀγροτικῆς καὶ ἐργατικῆς τάξεως, διότι οἱ ἀγρόται δὲν ἔχουν καμμίαν ἄμεσον ἐπαφὴν μὲ μηχανάς, εἶναι δὲ ἐλάχισται αἱ περιπτώσεις εἰς τὴν ὕπαιθρον, κατὰ τὰς ὁποίας θὰ ἦτο ἀναγκαῖος ἢ θὰ ἐφηρμόζετο ὁ θεσμὸς αὐτός. Δι’ αὐτὸ καὶ προτείνω καὶ ἐπιμένω ἡ Κυβέρνησις νὰ ἔχῃ τὸ θάρρος νὰ προσθέσῃ καὶ τὴν ἀναπηρίαν. Ἐὰν θέλῃ νὰ τὴν περιορίσῃ ἂς τὴν περιορίσῃ· ἀλλὰ νὰ θέσῃ ἕνα ποσοστὸν τοιοῦτον, ὥστε νὰ δικαιολογῆται ἀπολύτως ἡ ἐφαρμογὴ τοῦ θεσμοῦ. Ἂς θέσῃ ἕνα ποσοστὸν 25–30% ἀναπηρίας καὶ ἄνω. Θὰ εἶναι κρῖμα νὰ μὴ γίνῃ τοῦτο, διότι φαντασθῆτε ἕνα ὑγιέστατο γέροντα νὰ γυρίζῃ εἰς τὰ καφενεῖα καὶ ἕνα κατάκοιτον εἰς τὴν κλίνην του νὰ μὴ δύναται νὰ πάρῃ τίποτε. Νομίζω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ ἔπρεπε νὰ ἀναθεωρήσῃ τὰς ἀπόψεις της. Αὐτὰς τὰς τρεῖς βασικὰς παρατηρήσεις εἶχα νὰ κάμω καὶ ἐπιφυλάσσομαι περαιτέρω νὰ ἀναπτύξω τὰς ἀπόψεις μου εἰς τὰ ἄλλα ἄρθρα τοῦ νομοσχεδίου καὶ δὲν θὰ μιμηθῶ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι σήμερον, λαμβάνοντες ἀφορμὴν ἀπὸ τὸ ἄρθρον 1, ἀνέπτυξαν ἐπὶ ὅλων τῶν ἄρθρων τὰς ἀπόψεις των.

§149ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Κοθρῆς, ἔχει τὸν λόγον.

§150Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ ἄρθρον 1 καθορίζει τὸν σκοπὸν καὶ τὸ εἶδος τῆς ἀσφαλίσεως, τὰ ὁποῖα προβλέπει τὸ νομοσχέδιον. Ὅπως καὶ κατὰ τὴν συζήτησιν τῆς ἀρχῆς, εἴπομεν ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου, δηλαδὴ τοῦ ἐὰν πρέπει ἢ ὄχι νὰ δοθῇ σύνταξις εἰς τὸν ἀγροτικὸν πληθυσμόν, δὲν ὑπάρχει καμμία ἀντίρρησις εἰς οὐδεμίαν πτέρυγα τῆς αἰθούσης ταύτης. Ἡ διαφωνία μας διὰ τὴν Κυβέρνησιν ἔγκειται εἰς τὸ ὅτι τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ δὲν ἀντιμετωπίζεται τὸ θέμα κατὰ τρόπον πλήρη καὶ ὡλοκληρωμένον, ἐξυπηρετοῦντα πράγματι τὴν ἀγροτικὴν τάξιν, καὶ ἔχομεν δύο βασικὰς παρατηρήσεις νὰ κάμωμεν, τὰς ὁποίας ὀφείλομεν νὰ ἐπαναλάβωμεν καὶ ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1. Ἡ πρώτη βασικὴ παρατήρησις εἶναι, ὅτι τὸ νομοσχέδιον εἶναι ἀτελές, δηλαδή, δὲν προβλέπει ἐκείνους τοὺς ἀσφαλιστικοὺς κινδύνους, τοὺς ὁποίους θὰ ἔπρεπεν ἐκ τῶν πρώτων νὰ καλύψῃ, πέραν τῆς ἀσφαλίσεως τοῦ γήρατος. Δηλαδή, τὴν ἀσφάλισιν τῆς ἀναπηρίας καὶ τοῦ θανάτου καί, δεύτερον, ὅτι ἐπιβαρύνει τὸν ἀγροτικὸν κόσμον περισσότερον ἀπὸ τὰς παροχάς, τὰς ὁποίας τοῦ παρέχει καὶ δὲν νοεῖται ἀσφάλισις, ἡ ὁποία νὰ ἔχῃ τοιαύτην οἰκονομικὴν θεμελίωσιν, ὥστε τὰ βάρη νὰ εἶναι ἀνώτερα τῶν παροχῶν. Θὰ μᾶς δοθῇ ἡ εὐκαιρία, κατὰ τὴν συζήτησιν τῶν ἑπομένων ἄρθρων, νὰ ἀναπτύξωμεν λεπτομερῶς τὰς ἀπόψεις μας αὐτὰς καὶ νὰ ἐπανέλθωμεν εἰς ὅσα καὶ ἐπὶ τῆς ἀρχῆς εἴπομεν, μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ τὸ θέμα τοῦ ἀσφαλίστρου, ὅτι εἶναι μία πρωτοφανὴς περίπτωσις ἀσφαλίσεως νὰ ὑπάρχῃ τόσον βαρὺ ἀσφάλιστρον ὅσον δὲν ὑπάρχει οὔτε εἰς τὸ Ι. Κ.Α. Ἀλλά, πέραν αὐτοῦ, ἕτερον βασικὸν ἐλάττωμα, τὸ ὁποῖον ἐμφανίζει τὸ νομοσχέδιον αὐτό, εἶναι, ὅτι προσπαθεῖ νὰ ἑνώσῃ εἴδη ἀσφαλίσεως, τὰ ὁποῖα οὐδεμίαν ὀργανικὴν μεταξύ των ἔχουν σύνδεσιν, καὶ τοῦτο ἀφορᾷ τὰς τρεῖς περιπτώσεις, διότι προβλέπει ἀσφάλισιν γήρατος καὶ παροχὴν ἀσφαλίσεως ὑγείας, δηλαδὴ ἀσφάλισιν ἀφορῶσαν πρόσωπα καὶ τὴν συνδυάζει μὲ τὴν ἀσφάλισιν τῆς παραγωγῆς, δηλαδὴ μὲ ἀσφάλισιν πραγμάτων. Εἰς οὐδεμίαν χώραν τοῦ κόσμου ὑπάρχει αὐτὴ ἡ σύνδεσις τριῶν ἀσφαλιστικῶν τομέων τελείως διαφόρων, ὅπως ἐν προκειμένῳ. Ἐπὶ πλέον, κ. Πρόεδρε, διὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ ἐπιβάλλονται βάρη καὶ φορολογίαι εἰς τὸν ἀγροτικὸν κόσμον, αἱ ὁποῖαι εἶναι πράγματι βαρεῖαι. Ἐὰν τὸ Κράτος εἶχε τὴν δυνατότητα, εἶχε τὴν γενναιότητα...

§151Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1 γίνεται συζήτησις. Τὸ ἄρθρον 1 δὲν λέγει διὰ τὰ βάρη αὐτά, διότι ἔτσι δὲν τελειώνομεν.

§152ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Κοθρῆ, τὸ ἄρθρον 1 συζητοῦμεν τώρα.

§153Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1 ὁμιλῶ. Ἐὰν τὸ νομοσχέδιον προέβλεπε νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὰς δαπάνας αὐτὰς ἐκ τοῦ κρατικοῦ προϋπολογισμοῦ, θὰ ἠδυνάμεθα νὰ συγχωρήσωμεν εἰς τὴν Κυβέρνησιν ὅλα αὐτὰ τὰ οὐσιώδη σφάλματα, εἰς τὰ ὁποῖα ὑποπίπτει. Ὅταν, ὅμως, αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἔρχεται νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὴν ἀσφάλισιν τῆς παραγωγῆς, ἡ ὁποία μέχρι σήμερον ἀντιμετωπίζεται ἀπὸ τὴν ΑΤΕ κατὰ τρόπον, κατὰ τὴν γνώμην μας, ἱκανοποιητικόν, ἀλλὰ καὶ ἐὰν δὲν εἶναι ἱκανοποιητικὸς ὁ τρόπος αὐτὸς θὰ ἠδύνατο ἡ Κυβέρνησις νὰ ἐνισχύσῃ τὴν ΑΤΕ εἰς τὴν καλλιτέραν ἀντιμετώπισιν τοῦ κινδύνου αὐτοῦ. Ἀντιθέτως, ἡ Κυβέρνησις ἐπιβάλλει βάρη διὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ διὰ νὰ δικαιολογήσῃ τὴν ἀσφάλισιν, διὰ τοῦτο διαμαρτυρόμεθα καὶ τῆς λέγομεν, ὅτι ὅλον αὐτὸ τὸ τρίπτυχον τὸ ἔκαμεν ὄχι τόσον διὰ νὰ ἀντιμετωπίσῃ τοὺς κινδύνους, ἀλλὰ διὰ νὰ δικαιολογήσῃ τὴν ἐπιβολὴν αὐτῶν τῶν μεγάλων οἰκονομικῶν βαρῶν εἰς βάρος τοῦ ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ.

§154ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Σωτηρίου, ἔχει τὸν λόγον.

§155Κ. ΣΩΤΗΡΙΟΥ. Κύριοι συνάδελφοι, καὶ κατὰ τὴν προχθεσινὴν μου ὁμιλίαν ὑπεστήριξα, ὅτι τὸ νομοσχέδιον παρουσιάζει βασικὲς ἐλλείψεις, βασικὲς ἀτέλειες. Καὶ ἀπόδειξις τοῦ ἰσχυρισμοῦ μου αὐτοῦ εἶναι τὸ πρῶτον ἄρθρον. Ἀπὸ συναδέλφους μου τῆς ΕΔΑ, ἀνεπτύχθησαν αἱ ἀτέλειαι καὶ αἱ ἐλλείψεις τοῦ ἄρθρου τούτου. Ἐγὼ θὰ τὶς συνοψίσω. Πρῶτον, διὰ ποῖον λόγον περιλαμβάνεται εἰς τὸ νομοσχέδιον ἡ ἀσφάλισις ἀσθενείας; Ἔχετε, κ. Ὑπουργέ, ἕνα νόμον πλήρη ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ. Συμπληρώσατέ τον καὶ βελτιώσατέ τον. Δεύτερον, ἔχετε τὴν ἀσφάλισιν τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς. Τὸ νομοσχέδιον δὲν λύει τὸ πρόβλημα. Ἁπλῶς, βάζει καὶ αὐτὴν τὴν ἀσφάλισιν σὰν σκοπό, μὲ τὴν ὑπόσχεσιν, ὅτι θὰ καταρτίσετε τὸν κατάλληλον Κανονισμόν. Δημιουργῆστε, λοιπόν, τὸν Ὀργανισμὸν αὐτόν. Δημιουργῆστε τον ξεχωριστὰ καὶ φέρατε τὸ νομοσχέδιον ἐδῶ νὰ τὸ ψηφίσωμεν. Τρίτον, μὲ τὸ νομοσχέδιον δίδετε κἄποιαν σύνταξιν διὰ τὰ γηρατειὰ καὶ ἀγνοεῖτε τὴν ἀνικανότητα πρὸς ἐργασίαν καὶ τὸν θάνατον. Μοῦ προξενεῖ κατάπληξιν αὐτό, κ. Ὑπουργέ, καὶ ἀπορῶ διατὶ δὲν θέλετε νὰ δεχθῆτε τὴν τροπολογίαν μας. Νομίζω, ἐπ’ αὐτοῦ, ὅτι ἡ διάστασίς μας πάει πολὺ μακρύτερα. Γιατὶ δείχνετε, λοιπόν, αὐτὴν τὴν ἐπιμονήν; Γιατὶ αὐτὸ τὸ πεῖσμα; Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον ἀνέβηκα στὸ βῆμα, διὰ νὰ ἐμβαθύνω καὶ νὰ ἐξηγήσω τὸ πεῖσμα σας. Ἡ πρώτη αἰτία εἶναι κοινωνιολογική. Σεῖς θεωρεῖτε τὴν σύνταξιν εἰς τοὺς ἀγρότας ὡς παροχήν, ὡς φιλανθρωπίαν. Ἐμεῖς τὴν θεωροῦμεν ὑποχρέωσιν ἐπιτακτικὴν τοῦ Κράτους, δικαίωμα τῶν ἀγροτῶν.

§156Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Δικαίωμα.

§157Κ. ΣΩΤΗΡΙΟΥ. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, θὰ πρέπει νὰ περιλάβητε καὶ τὴν ἀναπηρίαν, τὴν ἀνικανότητα καὶ τὸν θάνατον. Δὲν πρόκειται, κ. Ὑπουργέ, νὰ κάμωμεν φιλανθρωπίαν. Πρέπει νὰ τὸ ἀντιληφθῆτε. Εἶναι ὑποχρέωσις τῆς Πολιτείας νὰ περιλάβῃ καὶ τοὺς ἀναπήρους καὶ ἔπρεπε τὸ Ὑπουργεῖον νὰ εἶχε προετοιμασθῆ. Αὐτὴ εἶναι ἡ μία αἰτία τῆς ἐμμονῆς τοῦ κ. ὑπουργοῦ. Ἡ δεύτερη αἰτία: Φοβοῦμαι, ὅτι ἐδῶ εἰς τὸν τόπον μας θεσπίζομεν μίαν θέσιν ὄχι διότι ἔχομεν ἀνάγκην αὐτῆς, ἀλλὰ τὴν θεσπίζομεν, διότι ἕνα πρόσωπον μὲ τὴν φωτογραφίαν του θὰ τὴν καταλάβῃ. Ἡ πεῖρα μὲ ἔχει διδάξει, ὅτι θεσπίζομεν θέσεις ποὺ δὲν τὶς ἔχομεν ἀνάγκην. Ὑπάρχει καὶ μία τρίτη αἰτία ποὺ ἀναγκάζει τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ ἐπιμένῃ. Νομίζω, ὅτι δίδονται μὲ τὸν νόμον αὐτὸν πολὺ ὀλιγώτερα ἀπ’ ὅ,τι τὸ Κράτος πρόκειται νὰ εἰσπράξῃ. Νομίζω, ὅτι σκοπὸς τοῦ νομοσχεδίου εἶναι νὰ εἰσπράξῃ περισσότερα γιὰ νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ Κράτος δαπάνας δι’ ἄλλους σκοπούς. Κύριε Ὑπουργέ, σᾶς εἶπα καὶ προχθὲς καὶ σᾶς ἐπαναλαμβάνω καὶ σήμερον. Βοᾶ ὁ ἀγροτικὸς κόσμος διὰ τὸ νομοσχέδιον καὶ ζητεῖ ἀσφάλισιν διὰ τὰ γηρατειά, διὰ τὴν ἀναπηρίαν καὶ διὰ τὰ ὀρφανά. Ἐὰν δὲν τὰ περιλάβητε, ἐμεῖς θὰ ψηφίσωμεν τὶς τροπολογίες μας καὶ θὰ ἔχετε σεῖς, πέρα γιὰ πέρα, τὶς εὐθύνες. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Α. Καμβύσης).

§158ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ο. Ἀντώνογλου, ἔχει τὸν λόγον.

§159Ο. ΑΝΤΩΝΟΓΛΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἔχουν λεχθῆ ἀρκετὰ ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου καὶ θὰ ἦτο περιττὸν νὰ ἐπεκταθῶ καὶ ἐγώ. Εἶναι, ὅμως, ἀνάγκη νὰ τονισθῇ τὸ ἐντυπωσιακὸν τοῦ ἄρθρου 1, ὅτι, δῆθεν, τὰ πάντα λύονται μὲ αὐτὸ καὶ λαμβάνονται μέτρα πρὸς προστασίαν τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου, ἐνῷ εἰς τὴν πραγματικότητα αἱ δύο κατηγορίαι ποὺ πρέπει νὰ προστατευθοῦν, ἤτοι ἡ κατηγορία τῶν ἀνικάνων πρὸς ἐργασίαν καὶ τῶν ὀρφανῶν, μένουν ἐκτὸς τῆς προβλέψεως τοῦ νομοσχεδίου. Τὸ δεύτερον σημεῖον ποὺ πρέπει νὰ τονισθῇ, εἶναι, ὅτι εἰς τὸ νομοσχέδιον περιλαμβάνονται τρία ἑτερόκλητα πράγματα, ἔχοντα μὲν συγγένειαν ἀναμεταξύ τους, ἀλλὰ μὴ ἔχοντα καμμίαν ὀργανικὴν σχέσιν. Ἐκεῖνο ποὺ θέλω ὅμως νὰ ξεκαθαρίσω, εἶναι τὸ θέμα τῶν 150 ἑκατομμυρίων, ποὺ ἰσχυρίζονται οἱ κύριοι ὑπουργοί, ὅτι πρέπει νὰ δίδωνται ὡς ἀποζημίωσις. Βέβαια, κατὰ τὴν γνώμην μας, εἶναι ἕνας τρόπος πρὸς εἴσπραξιν περισσοτέρων χρημάτων, διὰ νὰ ἐξυπηρετηθῇ ὁ κρατικὸς προϋπολογισμός. Ἀλλά, θὰ ἤθελα μίαν διευκρίνησιν ἀπὸ τὸν κ. ὑπουργόν. Ὅταν λέγῃ, ὅτι ἡ μέση ἐτησία ζημία εἶναι 150 ἑκατ., ἐννοεῖ, ὅτι αἱ εἰς ποσοστὸν κατὰ περίπτωσιν ζημίαι ἄνω τοῦ 20% συνιστοῦν τὸ ποσὸν τῶν 150 ἑκατ.; Πῶς τὸ καθορίζετε αὐτό, κ. Ὑπουργέ, ὁμολογῶ, ὅτι δὲν τὸ κατάλαβα.

§160Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριοι συνάδελφοι, προκειμένου περὶ ἐνδεχομένων κινδύνων, διότι ἐνδεχόμενοι εἶναι οἱ κίνδυνοι, πρέπει νὰ ὑπάρχῃ μία πρόβλεψις καὶ ἡ πρόβλεψις γίνεται ἐπὶ τῇ βάσει τῶν στατιστικῶν δεδομένων τοῦ παρελθόντος. Σᾶς εἶπα τὶ στατιστικὰ δεδομένα ἔχομεν συναγάγει μὲ τὰς ζημίας ἐκ χαλάζης καὶ παγετοῦ. Ὁ μέσος ὅρος εἶναι 180 ἑκατ., κατὰ τὸν ἕνα λογαριασμόν, 172 κατὰ τὸν ἄλλο λογαριασμόν. Δὲν ὑπολογίζομεν, ὅτι τὸ 20% τῶν 180 ἑκατ. πρέπει νὰ ἀφαιρεθῇ, ἀλλὰ κάμνομεν πάλιν ἕνα συλλογισμὸν περὶ τῶν ἐνδεχομένων καὶ λέγομεν ὅτι, προκειμένου περὶ κινδύνου χαλάζης καὶ παγετοῦ, τὸ ἐνδεχόμενον κινδύνου εἶναι ἐπὶ τῇ βάσει τῶν 150 ἑκατ. Διατί; Δὲν ξεύρω ἂν εἶσθε γεωπόνος. Ἀπαντῶ εἰς τὸν συνάδελφον, ὁ ὁποῖος ἰσχυρίσθη, ὅτι εἶναι γεωπόνος καὶ ὁ ὁποῖος ἦτο καὶ ἐκτιμητὴς τῶν ζημιῶν τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης. Κύριοι συνάδελφοι, προκειμένου ἰδίᾳ περὶ χαλάζης, ὁ κίνδυνος εἶναι κίνδυνος ὡλοκληρωτικῆς καταστροφῆς. Ἡ χάλαζα θερίζει καὶ εἶναι τοῦτο γνωστὸν ἐκ τῆς πείρας. Καὶ εἶναι ὡλοκληρωτικὴ ἡ καταστροφὴ ἐκ τῆς χαλάζης, εἴτε διότι εἶναι μικρὰ ἡ παραγωγὴ ἢ ὁ χρόνος, κατὰ τὸν ὁποῖον ἔπεσεν, ἡ χάλαζα εἶναι ὡλοκληρωτικὰ καταστρεπτική. Ἐπὶ τῇ βάσει αὐτῶν τῶν συλλογισμῶν καὶ τῶν στοιχείων τοῦ παρελθόντος, κάμνομεν τὸν προϋπολογισμὸν τῆς ἐνδεχομένης ζημίας καὶ τὸν προσδιορίζομεν εἰς τὸ ποσὸν τῶν 150 ἑκατ. δραχμῶν.

§161Ο. ΑΝΤΩΝΟΓΛΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, τίποτε δὲν μᾶς πείθει, ὅτι αὐτὰ τὰ χρήματα θὰ πληρωθοῦν ὡς ἀποζημίωσις. Πάντως, ἐφ’ ὅσον γίνεται ἀνάμιξις ἑτεροκλήτων πραγμάτων δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ προκύψῃ ὄφελος, οὔτε διὰ τὴν συνταξιοδότησιν λόγῳ γήρατος, οὔτε πολὺ περισσότερον διὰ τὰς ἄλλας περιπτώσεις. Δι’ αὐτὸ προτείνομεν νὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ τροπολογία μας, νὰ περιληφθοῦν εἰς τὴν συνταξιοδότησιν καὶ οἱ λόγοι ἀσθενείας καὶ θανάτου καὶ νὰ διαγραφοῦν αἱ περιπτώσεις βʹ καὶ γʹ, διὰ νὰ ἔλθουν εἰς ἰδιαίτερον νομοσχέδιον.

§162ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Γλιγλῆς, ἔχει τὸν λόγον.

§163Π. ΓΛΙΓΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐνῷ τὸ νομοσχέδιον φέρει τὸν τίτλον «περὶ ἀγροτικῶν κοινωνικῶν ἀσφαλίσεων», ἡ Κυβέρνησις παραλείπει στοιχειώδεις κοινωνικὰς ἀσφαλιστικάς της ὑποχρεώσεις, ὅπως εἶναι ἡ ἀνικανότης καὶ ὁ θάνατος. Ἡ Κυβέρνησις θέλει τὰ 150 ἑκατ. νὰ διατίθενται διὰ τὴν ἀσφάλειαν τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς, ἐνῷ ἡ ἀσφάλεια αὐτὴ καλύπτει τοὺς κινδύνους ἀπὸ χάλαζαν καὶ παγετὸν καὶ ἀφήνει ἀνασφάλιστον τὴν ἀνικανότητα καὶ τὸν θάνατον. Αὐτὸ εἶναι ἐμπαιγμός, ὅταν ἀφήνωμεν στοιχειώδεις ἀσφαλιστικὰς ὑποχρεώσεις καὶ ὅταν ζητοῦμεν ἀπὸ τὸν ἀγροτοεργάτην ὡς τεκμαρτὸν ἐτήσιον εἰσόδημα 8.000 δραχμὰς καὶ δὲν τὸν ἀσφαλίζομεν, ἐὰν ὑποστῇ οἱονδήποτε ἀτύχημα. Δι’ αὐτό, θὰ πρέπει νὰ διαγραφῇ ἡ ἀσφάλεια τῶν γεωργικῶν προϊόντων, νὰ διαγραφῇ καὶ ἡ ἰατροφαρμακευτικὴ περίθαλψις καὶ νὰ παραμείνουν τὰ δύο αὐτὰ θέματα ὅπως ἔχουν καὶ νὰ προστεθῇ ἡ ἀσφάλισις κατὰ τοῦ κινδύνου τῶν ἀτυχημάτων. Ἀλλὰ κυρίως, ἐπιμένω, ὅτι πολὺ θὰ ἐξυπηρετήσῃ τὸν ἀγροτικὸν κόσμον ἡ ἀσφάλισις τῶν κινδύνων κατὰ ἀτυχημάτων κατὰ τῆς ἀναπηρίας καὶ τοῦ θανάτου. Διότι οἱ γέροι ἀγρόται ὀλίγοι εἶναι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι φθάνουν εἰς τὴν ἡλικίαν αὐτήν, ἑπομένως καὶ ἐὰν ὑπάρξουν ὡρισμένοι ποὺ θὰ φθάσουν εἰς τὴν ἡλικίαν αὐτήν, ὀλίγοι θὰ εἶναι ποὺ θὰ πάρουν τὰς 220 ἢ 300 δραχμὰς τὸν μῆνα. Ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι θὰ πρέπει νὰ ἐξυπηρετηθοῦν εἶναι οἱ νέοι ἀγρόται, οἱ ὁποῖοι ἐνδεχομένως θὰ πάθουν ἀτυχήματα. Αὐτοὶ οἱ κίνδυνοι πρέπει νὰ συμπεριληφθοῦν εἰς τὸ σχέδιον νόμου. Δι’ αὐτὸ θὰ πρέπει νὰ διαγραφῇ ἡ ἀσφάλεια τῶν ἀγροτικῶν προϊόντων, νὰ διαγραφῇ καὶ ἡ ἰατροφαρμακευτικὴ περίθαλψις καὶ νὰ παραμείνουν τὰ δύο αὐτὰ θέματα ὅπως ἔχουν καὶ νὰ προστεθῇ ἡ ἀσφάλισις κατὰ τοῦ κινδύνου τῶν ἀτυχημάτων. Παρακαλοῦμεν νὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ τροπολογία μας, διὰ τῆς ὁποίας νὰ διαγραφῇ ἡ ἀσφάλισις τῶν γεωργικῶν προϊόντων καὶ ἡ ἰατροφαρμακευτικὴ περίθαλψις καὶ νὰ προστεθῇ ὁ κίνδυνος κατὰ τῶν ἀτυχημάτων.

§164ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Βαλοῦρδος, ἔχει τὸν λόγον.

§165Γ. ΒΑΛΟΥΡΔΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁμιλῶν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου, ἀνέφερα μεταξὺ τῶν ἄλλων τὴν νομοθεσίαν τῶν μεγάλων Ὀργανισμῶν τοῦ ΙΚΑ, τοῦ ΝΑΤ καὶ τοῦ ΤΕΒΕ, οἱ ὁποῖοι παρέχουν σύνταξιν καὶ διὰ τὰ ἀτυχήματα ἐντὸς καὶ ἐκτὸς τῆς ὑπηρεσίας καὶ διὰ θάνατον, νόσων. Καὶ μάλιστα οἱ Ὀργανισμοὶ αὐτοὶ, κατὰ τὴν ἐφαρμογὴν τῆς νομοθεσίας, ἔδωσαν εὐρυτάτην ἑρμηνείαν. Διὰ τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου περιορίζεται ἡ παροχὴ συντάξεως μόνον λόγῳ γήρατος. Καὶ ἐρωτᾶται, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ περιληφθοῦν τὰ ἀτυχήματα; Ὅσοι θὰ ὑποστοῦν ἀτυχήματα ἀπὸ ποῦ θὰ συνταξιοδοτηθοῦν; Ὅπως ἐπίσης αἱ οἰκογένειαι τῶν θανόντων ἀγροτῶν καὶ οἱ παθόντες λόγῳ νόσων; Δι’ αὐτοὺς τοὺς λόγους, κ. Πρόεδρε, εἶμαι ὑπὲρ τῆς τροποποιήσεως τῆς παραγρ. 1, ὥστε νὰ ἐπεκταθῇ ἡ παροχὴ συντάξεως καὶ εἰς τὰς ἄλλας κατηγορίας ποὺ ἀνέφερα. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν δευτέραν παράγραφον, ἡμεῖς φρονοῦμεν, ὅτι ἡ φροντὶς τῆς παροχῆς ἰατροφαρμακευτικῆς περιθάλψεως πρέπει νὰ μείνῃ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Κοινωνικῆς Προνοίας καὶ ὑπὸ τὸ σήμερον ὑφιστάμενον καθεστώς. Ὡς πρὸς τὴν 3ην παράγραφον, ἡμεῖς ὑποστηρίζομεν, ὅτι ἡ ἀσφάλισις τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς πρέπει νὰ ἐπεκταθῇ ἔναντι τῶν κινδύνων ἐκ πάσης αἰτίας, εἴτε ἐξ ἀσθενειῶν, εἴτε ἐκ φυσικῶν αἰτίων καὶ νὰ μὴ περιορισθῇ ἔναντι μόνον τοῦ κινδύνου ἐκ τῆς χαλάζης καὶ τοῦ παγετοῦ, διότι πρέπει νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν, ὅτι, ἐκτὸς τῶν ἐτησίων καταστροφῶν, ὅπως εἶναι ὁ καύσων, ὁ περονόσπορος, ἡ νεροποντή, κατὰ τὴν ἐποχὴν τῆς συγκομιδῆς τῆς σταφίδος, ὑπάρχουν καὶ ὁλοκληρωτικαὶ καταστροφαὶ τῶν φυτειῶν, ὡς ἡ φυλλοξήρα, τὰς ὁποίας εἶναι ἠναγκασμένοι οἱ ἀγρόται νὰ ἀντικαθιστοῦν μὲ νέας, ἐκ τῶν ὁποίων μετὰ ἑξαετίαν θὰ ἀρχίσουν νὰ ἐσοδεύουν, ὅπως συμβαίνει μὲ τὰς ἀμπελοφυτείας τῆς Ἀττικῆς, αἵτινες ἔχουν προσβληθῆ ὑπὸ φυλλοξήρας. Ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ὑπεσχέθη εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι θὰ δεχθῇ τροπολογίας ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου, διὰ νὰ καλυφθοῦν ὡρισμένα κενὰ αὐτοῦ. Ὁ κ. ὑπουργός, ὅμως, μᾶς εἶπε πρὸ ὀλίγου, ὅτι δὲν θὰ δεχθῇ τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1. ἀλλὰ ὁ κ, Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως δὲν καθώρισεν ἐπὶ ποίων σημείων θὰ δεχθῇ τροπολογίας καὶ συνεπῶς ἔδωσε τὴν ἔννοιαν, ὅτι θὰ δεχθῇ τροπολογίας ἐπὶ ὅλων τῶν διατάξεων τοῦ νομοσχεδίου. Δὲν νομίζω, ἑπομένως, ὅτι ὁ κ. ὑπουονός, θὰ πρέπει νὰ ἐπιμείνῃ εἰς τὴν ἄποψίν του νὰ μὴ δεχθῇ τροπολογίας ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1.

§166ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Ἀρβανιτάκις, ἔχει τὸν λόγον.

§167Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν εἶναι ἀκριβὴς ὁ ἰσχυρισμὸς τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας, ὅτι παρέχεται δωρεὰν νοσοκομειακὴ περίθαλψις εἰς τοὺς ἀγρότας, διότι εἶναι οὗτοι ὑποχρεωμένοι ἅμα τῇ εἰσόδῳ των εἰς νοσοκομεῖον νὰ καταβάλουν 101 δραχμὰς καὶ ἀκολούθως, κατὰ τὴν κρίσιν τοῦ Διευθυντοῦ τοῦ Νοσοκομείου 200– 1.000 δραχμάς, ποσὰ δηλαδή, μὲ τὰ ὁποῖα θὰ ἠδύναντο νὰ ἐξυπηρετηθοῦν εἰς ἰδιωτικὰς κλινικάς. Ἐφ’ ὅσον, ἑπομένως, γίνεται αὐτὴ ἡ μεταχείρισις, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λέγωμεν, ὅτι παρέχομεν δωρεὰν νοσοκομειακὴν περίθαλψιν εἰς τοὺς ἀπόρους ἀγρότας. Ἀφήνω τὴν ἀνάγκην τοῦ αἵματος, ποὺ εἶναι ἀπαραίτητον γιὰ ὡρισμένας ἐγχειρήσεις καὶ τὸ ὁποῖον πάντοτε πληρώνεται. Ὡς πρὸς τὴν ἰατροφαρμακευτικὴν περίθαλψιν, ἔχω νὰ εἴπω τὰ ἑξῆς: Διὰ μὲν τὴν φαρμακευτικὴν δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ συζήτησις, διότι ἐλλείπει παντελῶς, διὰ δὲ τὴν ἀνοικτὴν ἰατρικήν, εἶναι γνωστόν, ὅτι ἔχουν σταλῆ ἐκεῖ ὅπου δὲν ἦσαν καὶ τόσον ἀπαραίτητοι καὶ τὰ ἀπομεμακρυσμένα χωριὰ καὶ ἀπομεμονωμένα, ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον κατὰ τὸν χειμῶνα, ἔχουν μείνει χωρὶς ἰατρούς, ἐνῷ θὰ ἔπρεπε πρῶτα νὰ καλυφθῇ αὐτὴ ἡ πρώτη κλῖμαξ καὶ κατόπιν ἐκεῖναι αἱ περιοχαί, αἵτινες ἔχουν καλυφθῆ καὶ αἵτινες εἶχον τὴν δυνατότητα νὰ ἐξυπηρετηθοῦν ἄλλως. Οὐδεμίαν, ἑπομένως, ἰατροφαρμακευτικὴν περίθαλψιν παρέχομεν εἰς ἐκείνους, οἵτινες εἶχον πραγματικὴν ἀνάγκην τοιαύτης. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ ἐπιχείρημα τοῦ κ. ὑπουργοῦ διὰ τὴν συνταξιοδότησιν τῶν ἀναπήρων ἐργατῶν, ἔχω νὰ εἴπω, ὅτι τὸ ἐπιχείρημα αὐτὸ δὲν εὐσταθεῖ, διότι ἐὰν τοῦτο εἶχε βάσιν, τότε δὲν δικαιολογεῖται καὶ ἡ συνταξιοδότησις τῶν ὑπερηλίκων ἀγροτῶν. Δὲν ἐφαντάσθην ποτέ, ὅτι θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ Κυβέρνησις, ἥτις θὰ ἐθέσπιζε σύνταξιν τοῦ γήρατος καὶ ὄχι ἀναπηρίας. Ὁ ἀνάπηρος καὶ ἀνίκανος πρὸς ἐργασίαν εὑρίσκεται εἰς πολὺ χειροτέραν μοῖραν ἀπὸ τὸν ὑπερήλικα. Ἐὰν ἕνας ἀγρότης τυφλωθῇ, τὶ θὰ γίνῃ αὐτὸς καὶ ἡ οἰκογένειά του, ἐφ’ ὅσον δὲν ἠμπορεῖ νὰ κάμῃ καμμίαν ἐργασίαν; Θὰ ἐπαιτῇ διὰ νὰ ζῇ; Δὲν νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ μείνῃ ἄλυτον τὸ θέμα τοῦτο πρὶν ἢ ἐξασφαλισθῇ ἡ προστασία εἰς τοὺς ἀνικάνους, τυφλούς, παραλύτους κλπ. Κατὰ τὴν γνώμην μου, μόνον οὕτω θὰ ἔπρεπε νὰ ἀντιμετωπισθῇ τὸ θέμα αὐτὸ καὶ ἐν ἀνάγκῃ ἀκόμη καὶ διὰ μειώσεως τῆς παρεχομένης συντάξεως.

§168ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς, ἔχει τὸν λόγον.

§169Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. ὑπουργὸς Γεωργίας ἀπαντῶν εἰς προηγουμένην παρατήρησίν μου ἐδημιούργησε τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι ἐγὼ ἀπέρριψα τὴν παροχὴν ἰατροφαρμακευτικῆς καὶ νοσοκομειακῆς περιθάλψεως εἰς τοὺς ἀγρότας. Ἐγὼ ἐτόνισα, ὅτι τὸ πλέον ἐπεῖγον θέμα εἶναι τὸ τῆς ἐξασφαλίσεως συντάξεως εἰς τοὺς ἀγρότας. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ θέμα τῆς ἰατροφαρμακευτικῆς καὶ νοσοκομειακῆς περιθάλψεως, οἱ ἀγρόται δὲν ἀντιμετωπίζουν ἄμεσον ἀνάγκην, διότι καλύπτονται ἀπὸ τὸν τομέα τῆς κοινωνικῆς προνοίας. Ἐπίσης, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἀσφάλισιν τῆς παραγωγῆς ἐκ τῶν ζημιῶν παγετοῦ καὶ χαλάζης, δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ περιορισθῇ εἰς μόνον αὐτὰς τὰς δύο αἰτίας, ἀλλὰ τὰ γεωργικὰ προϊόντα νὰ τύχουν ἐξασφαλίσεως ἀπὸ πάσης φθορᾶς. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον ἐζήτησα νὰ ἀρκεσθῶμεν σήμερον εἰς τὴν παροχὴν συντάξεως γήρατος, ἀνικανότητος καὶ θανάτου εἰς τοὺς ἀγρότας καὶ νὰ ἀφήσωμεν τὴν ἀντιμετώπισιν τῶν ἄλλων προβλημάτων δι’ εὐθετώτερον χρόνον, ἀφοῦ μελετηθοῦν καλῶς καὶ ὀργανωθῇ ὁ ΟΓΑ. Ἐπίσης, ἐπιθυμῶ νὰ τονίσω, ὅτι θὰ πρέπει νὰ ἀναβληθῇ ἡ καταβολὴ τῆς εἰσφορᾶς τῶν ἀγροτῶν δι’ εὐθετώτερον χρόνον, διότι ἂν θελήσωμεν νὰ ἐπιβάλωμεν τὴν εἰσφοράν, φοβοῦμαι, ὅτι τὸ νομοσχέδιον δὲν θὰ σταθῇ εἰς τὴν ψυχὴν τῶν ἀγροτῶν. Ἀνακεφαλαιώνων, προτείνω νὰ ἀρχίσωμεν μὲ τὴν ἐξασφάλισιν συνταξιοδοτήσεως γήρατος, ἀνικανότητος καὶ θανάτου εἰς τοὺς ἀγρότας καὶ νὰ ἀφήσωμεν δι’ εὐθετώτερον χρόνον τὴν περίθαλψιν τῶν ἀγροτῶν καὶ τὴν ἀσφάλισιν τῶν ἀγροτικῶν προϊόντων, ἐφ’ ὅσον ἡ μὲν περίθαλψις ἀντιμετωπίζεται σήμερον ἐπαρκῶς ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας διὰ τῶν ἀγροτικῶν ἰατρείων καὶ τῆς παρεχομένης εἰς τοὺς ἀπόρους δωρεὰν νοσοκομειακῆς περιθάλψεως. Τὰ δὲ προϊόντα τῶν ἀγροτῶν ἀσφαλίζονται κατὰ τῶν κινδύνων χαλάζης καὶ παγετοῦ ὑπὸ τῆς ΑΤΕ. Ἐὰν τοῦτο γίνῃ δεκτόν, ἀφ’ ἑνὸς μὲν ὁ ΟΓΑ θὰ ὀργανωθῇ ὀρθολογιστικῶς, χωρὶς τὴν ἐπιβάρυνσιν τῶν ἀγροτῶν, ἀρκούμενος εἰς τοὺς πόρους τοὺς κοινωνικοὺς ποὺ θεσπίζει τὸ νομοσχέδιον, ἀφ’ ἑτέρου δὲ οἱ ἀγρόται θὰ ἀντιληφθοῦν πραγματικὴν στοργὴν καὶ πραγματικὸν ἐνδιαφέρον.

§170ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Χονδρονάσιος, ἔχει τὸν λόγον.

§171Α. ΧΟΝΔΡΟΝΑΣΙΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, λαμβάνω τὸν λόγον διὰ νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τῶν κ. ὑπουργῶν ἐπὶ τῆς ἀνάγκης τῆς ἐπεκτάσεως τῆς ἀσφαλίσεως καὶ εἰς τοὺς ἀνικάνους. Ἡ ἀνάγκη παροχῆς συντάξεως εἰς τοὺς ἀνικάνους προκύπτει ἀπὸ τὸν κίνδυνον ποὺ διατρέχουν νὰ μὴ λάβουν καμμίαν σύνταξιν ἂν μείνουν αἱ διατάξεις τοῦ παρόντος ὡς ἔχουν. Διότι προϋπόθεσις παροχῆς συντάξεως εἶναι νὰ ἐκμεταλλεύεται ὁ ἴδιος τὸν ἀγρόν του ἐπὶ μίαν συνεχῆ 10ετίαν. Εἰς τὴν περίπτωσιν, κατὰ τὴν ὁποίαν δὲν θὰ δυνηθῇ νὰ ἐργάζεται συνεχῶς ἐπὶ 10 ἔτη δὲν θὰ πληροῖ τὰς προϋποθέσεις πρὸς λῆψιν συντάξεως καὶ θὰ ἀπομείνῃ χωρὶς σύνταξιν. Εἶναι ἀνάγκη νὰ διευκοινίσῃ ὁ κ. ὑπουργὸς τὴν περίπτωσιν τῆς διακοπῆς ἐντὸς τῆς 10ετίας, τῆς ἐργασίας τοῦ ἀγρότου.

§172Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Δηλαδή, νὰ ἔχῃ τὸ δικαίωμα συντάξεως εἰς τὸ 65ον ἔτος τῆς ἡλικίας του. Αὐτὸ θὰ τὸ ἴδωμεν εἰς τὰς διατάξεις τὰς ἀναφερομένας εἰς τὰς παροχάς.

§173ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ἐξαντληθέντος τοῦ καταλόγου τῶν ὁμιλητῶν ἐπὶ τοῦ ἄοθρου 1 κηρύσσομεν περαιωμένην τὴν συζήτησιν ἐπὶ τοῦ ἄοθρου 1 καὶ τῶν ἐπ’ αὐτοῦ τροπολογιῶν. Ὑπεβλήθησαν εἰς τὸ Προεδρεῖον δύο προτάσεις ὑπογεγραμμέναι ὑπὸ τοῦ κεκανονισμένου ἀριθμοῦ βουλευτῶν, αἱ ὁποῖαι ἔχουν οὕτω: Πρὸς Τὸ Προεδρεῖον τῆς Βουλῆς Κύριε Πρόεδρε, Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως ἐπὶ τῆς τροπολογίας τῶν συναδέλφων κ.κ. Ἠλιοῦ, Τσιγάρα, Κακογιάννη, Σπηλιοπούλου κλπ., ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1, ἐχούσης οὕτω: «Αἱ περιπτώσεις Β καὶ Γ τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου διαγράφονται», ἡ ἀπόφασις τῆς Βουλῆς ληφθῇ διὰ ψηφοφορίας δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Ἰανουαρίου 1961 Οἱ προτείνοντες βουλευταὶ Δ. Παπαθανασόπουλος, Ι. Εὐαγγελίδης, Γ. Κατσίμπας, Σ. Ἠλιόπουλος, Γ. Παπαγεωργίου, Β. Μπρακατσούλας, Κ. Χιωτάκης, Γ. Εὐαγγέλου, Χ. Φιλίππου, Σ. Καρασάββας, Η. Ἠλιοῦ, Α. Λασκαρίδης, Γ. Πρίφτης, Π. Γλιγλῆς, Ε. Σκούρας, Α. Κολαμπᾶς, Α. Τσιάντος, Α. Παπαδόπουλος. Πρὸς Τὸ Προεδρεῖον τῆς Βουλῆς Κύριε Πρόεδρε, Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως ἡ ἀπόφασις τῆς Βουλῆς ἐπὶ τῆς προτεινομένης ὑπὸ τῶν συναδέλφων κ.κ. Ἠλιοῦ, Τσιγάρα, Κελτεμλίδη κλπ., τροπολογίας ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1, ἐχούσης οὕτω: «Ἡ περίπτωσις Α τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου συμπληροῦται, προστιθεμένων εἰς τὸ τέλος αὐτῆς καὶ ἐν συνεχείᾳ τῶν ἑξῆς: «ἀνικανότητος πρὸς ἐργασίαν καὶ θανάτου», ληφθῇ διὰ ψηφοφορίας δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Ἰανουαρίου 1961 Οἱ προτείνοντες βουλευταὶ Η. Ἠλιοῦ, Κ. Σωτηρίου, Ν. Καθαροσπόρης, Α. Λασκαρίδης, Μ. Κανιάρης, Μ. Σβώλου, Π. Γλιγλῆς, Ε. Σκούρας, Γ. Πρίφτης, Σ. Ἠλιόπουλος, Γ. Εὐαγγέλου, Σ. Καρασάββας, Δ. Παπαθανασόπουλος, Α. Τσιάντος, Α. Κολαμπᾶς, Δ. Κελτεμλίδης, Χ. Φιλίππου, Α. Δεληγιαννίδης. Τὸ Προεδρεῖον, διαπιστῶνον ἔλλειψιν ἀπαρτίας, εἶναι ὑποχρεωμένον νὰ λύσῃ τὴν συνεδρίασιν. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ σήμερον καὶ ὥραν 6ην μ.μ., μὲ θέμα Ἡμερησίας Διατάξεως ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ ἐπερωτήσεις. (Ὥρα 1.10′ π.μ.)