1961.01.20

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 48η

Παρασκευή, 20 Ἰανουαρίου 1961

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 6.05′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Νὰ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Κ. Μακρῆς, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Κ. ΜΑΚΡΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Π. Γαρουφαλιᾶς καὶ Β. Βασιλικὸς ζητοῦν μηνιαίαν ἄδειαν ἀπουσίας, προκειμένου ν’ ἀναχωρήσουν εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§4ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ἐγκρίνεται, ἐγκρίνεται.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἐνέκρινε τὴν χορήγησιν τῶν αἰτουμένων ἀδειῶν. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Γ. Βολουδάκης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§6Γ. ΒΟΛΟΥΔΑΚΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Χ. Μπουγᾶς καὶ Σ. Κούνδουρος, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ Ο.Λ.Π. καὶ Λιμενικῶν Ταμείων κειμένων διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ν. Μπακόπουλος, Ε. Ζαννῆς, Γ. Βολουδάκης, Ε. Παπαδογιάννης, Κ. Ράλλης, Ν. Λαμπρινάκος, Χ. Σιανίδης, Ν. Ζορμπᾶς, Α. Κοκκέβης, Κ. Παπαδημητρίου, Γ. Σαμαρᾶς, Ι. Τούμπας, Ν. Ρηγόπουλος, Η. Παπαηλιοῦ, Ε. Ἀλιπράντης, Κ. Ταλιαδούρης, Θ. Δούκας, Δ. Παπαδημητρίου, Ι. Σπύρου καὶ Ν. Σπεντζάρης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ γεωργικῶν κοινωνικῶν ἀσφαλίσεων». Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἐθνικῆς Γεν. Συνομοσπονδίας Τραυματιῶν καὶ Πολεμιστῶν Ἑλλάδος Ν. 751)1836, αἰτουμένης τὴν ἄμεσον κατάθεσιν εἰς τὴν Βουλὴν καὶ ψήφισιν τοῦ ἀπὸ καιροῦ καταρτισθέντος νομοσχεδίου περὶ προστασίας τῶν τραυματιῶν καὶ πολεμιστῶν Ἑλλάδος. Ἡ Ἕνωσις Συντακτῶν ἡμερησίων ἐφημερίδων Θεσσαλίας, Στερεᾶς Ἑλλάδος καὶ Εὐβοίας, διαμαρτύρεται διὰ καθυστέρησιν χορηγήσεως ὑποσχεθείσης αὐξήσεως τῶν συντάξεων κατὰ 10%. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου ἰδιωτικῶν ἐκπαιδευτικῶν λειτουργῶν, αἰτουμένου ἄμεσον κατάθεσιν καὶ ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου «περὶ ἰδιωτικῶν σχολείων», κατοχύρωσιν τῆς θέσεως τῶν ἤδη ὑπηρετούντων ἐκπαιδευτικῶν κλπ. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Β. Μπρακατσούλας καὶ Χ. Φιλίππου, διαμαρτύρονται δι’ ἐπιβολὴν φορολογίας 5 δραχμ. κατὰ στρέμμα εἰς ἅπαντα ἀγροτικὸν πληθυσμὸν Καρδίτσης. Οἱ βουλευταὶ Χανίων κ.κ. Κ. Χιωτάκης καὶ Ι. Κοντουδάκης, διαμαρτύρονται διὰ κακοποίησιν καὶ ἐξύβρισιν Ν. Οἰκονόμου, ὀπαδοῦ ΕΔΑ. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Κακογιάννης, Χ. Μπούσιος καὶ Ε. Μπενᾶ, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Προεδρείου τοῦ Βʹ τακτικοῦ Συνεδρίου τῆς Ε.Δ.Ο.Ν. (Ἑνιαίας Δημοκρατικῆς Ὀργανώσεως Νεολαίας) Κύπρου, αἰτουμένου τὴν ἀπόλυσιν τοῦ Μανώλη Γλέζου. Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Βαλοῦρδος, καταθέτει ἀναφορὰν 31 πολιτικῶν κρατουμένων φυλακῶν Αἰγίνης, αἰτουμένων ἀναγνώρισιν Ἀντιστάσεως, λῆξιν φυλακίσεώς των καὶ ἀποκατάστασιν ὁμαλοῦ πολιτικοῦ βίου ἐν τῇ χώρᾳ κλπ. Ὁ βουλευτὴς Χίου κ. Κ. Δεσποτόπουλος, διαμαρτύρεται διὰ παρακολούθησίν του ὑπὸ ἀστυνομικῶν ὀργάνων. Ἡ Ἕνωσις Ἐφέδρων Ἀξιωματικῶν Νομοῦ Μαγνησίας, αἰτεῖ ὅπως, οἱ δημόσιοι ὑπάλληλοι πολεμισταί, διορισθέντες βάσει τοῦ Ν. 751)28–1816, μεταταγῶσιν εἰς τὴν Αʹ κατηγορίαν. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ε. Ρήγας καὶ Ι. Γαβριηλίδης, διαμαρτύρονται δι’ ἐνεργηθεῖσαν ἔρευναν ἐν τῷ γραφείῳ τοῦ πρώτου, παρ’ ἀστυνομικῶν ὀργάνων Πολυγύρου κλπ. Ὁ βουλευτὴς Λαρίσης κ. Χ. Παγώνης, διαμαρτύρεται διὰ παρακολούθησίν του παρ’ ὡρισμένων ὀργάνων Διοικήσεως Χωροφυλακῆς Ἐλασσόνος. Ὁ Δήμαρχος Λέρου, αἰτεῖ ἀναστολὴν ἐκποιήσεως οἰκοπέδων καὶ κτισμάτων παραδοθέντων ὑπὸ τῆς τέως Ἰταλικῆς Διοικήσεως καὶ τροποποίησιν Ν. 2100)52. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Τσιάντος, Ι. Σιαφλέκης, Ε. Σκούρας καὶ Μ. Σβώλου, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν συγγενῶν τῶν φυλακισμένων καὶ ἐξορίστων Νομοῦ Μαγνησίας, αἰτουμένων τὴν ἀπόλυσιν ἐκ τῶν φυλακῶν καὶ τῶν στρατοπέδων τῶν συγγενῶν των. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Ε. Πρωϊμάκης, Γ. Πρίφτης, Β. Θανασέκου καὶ Ι. Δραγονέτης, καταθέτουν ἀναφορὰν πολιτικῶν κρατουμένων φυλακῶν Κερκύρας, αἰτουμένων τὴν ἐκ τῶν φυλακῶν ἀπόλυσίν των καὶ τὴν χορήγησιν γενικῆς ἀμνηστίας. Ὁ βουλευτὴς Τρικάλων κ. Ν. Ἔξαρχος, καταθέτει ἀναφορὰν κατοίκων χωρίου Παλαιοπύργου Τρικάλων, διαμαρτυρομένων δι’ ἐπιβληθεῖσαν εἰσφορὰν 5 δραχμῶν κατὰ στρέμμα ὑπὲρ Ὀργανισμοῦ Ἐγγειοβελτιώσεων Θεσσαλίας καὶ αἰτουμένων κατάργησιν τῆς ἐν λόγῳ εἰσφορᾶς. Ὁ βουλευτὴς Πέλλης κ. Κ. Τσιγάρας, διαμαρτύρεται διὰ παρακολούθησίν του ὑπὸ ἀστυνομικῶν ὀργάνων Νομοῦ Πέλλης κλπ. Ὁ βουλευτὴς Φθιώτιδος κ. Δ. Κωστῆς, καταθέτει ἀναφορὰν ἀγροτῶν, κατοίκων Ἀμφικλείας, αἰτουμένων ἀποζημίωσιν διὰ ἐπιταχθέντα κατὰ τὸν Αὔγουστον τοῦ ἔτους 1939 κτήνη των. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Λασκαρίδης, Κ. Κωνσταντάρας καὶ Β. Θανασέκου, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν συγγενῶν πολιτικῶν κρατουμένων καὶ ἐξορίστων εἰς Καβάλαν, αἰτουμένων ἀπόλυσιν αὐτῶν κλπ. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Κακογιάννης, Γ. Αὐγερόπουλος καὶ Β. Θανασέκου, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν συγγενῶν πολιτικῶν κρατουμένων καὶ ἐξορίστων Αἰτωλοακαρνανίας, αἰτουμένων τὴν ἀναγνώρισιν τῆς Ἀντιστάσεως καὶ τὴν κατάργησιν τῶν ἐκτάκτων μέτρων. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Δ. Κελτεμλίδης, Β. Ἐφραιμίδης καὶ Ε. Γιαρένης, διαμαρτύρονται διὰ συνεχιζόμενον διωγμὸν τῶν ἀντιφρονούντων πρὸς τὴν Κυβέρνησιν ὑπὸ Διοικήσεως Χωροφυλακῆς Θεσσαλονίκης. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν κατοίκων Λέσβου, αἰτουμένων ἄμεσον καὶ ταχίστην κήρυξιν χρεωστασίου, τοὐλάχιστον ἑνὸς (1) ἔτους. Ὁ βουλευτὴς Βοιωτίας κ. Μ. Κανιάρης, διαμαρτύρεται διὰ σειρὰν ὠργανωμένων προκλήσεων κατ’ αὐτοῦ παρὰ τῶν Ἀστυνομικῶν Ἀρχῶν Λεβαδείας. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ὁμοσπονδίας Ἀρτοποιῶν Ἑλλάδος, αἰτουμένης βελτίωσιν τῶν ὅρων ἀσκήσεως τοῦ ἀρτοποιητικοῦ ἐπαγγέλματος. Ὁ βουλευτὴς Ἄρτης κ. Π. Γαρουφαλιᾶς, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν ὀρυζομύλων Ἄρτης καὶ ΝΕΣΕΡΗ διαμαρτυρομένων δι’ ἀποφασισθεῖσαν εἰσαγωγὴν ὀρύζης. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Αὐγερόπουλος, Γ. Σπηλιόπουλος καὶ Β. Θανασέκου, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν ἐξ Ἁγίου Εὐστρατίου εἰς Ἀθήνας μετεκτοπισμένων βαρέως ἀσθενῶν πολιτικῶν ἐξορίστων, αἰτουμένων τὴν κατάργησιν τοῦ θεσμοῦ τῶν διοικητικῶν ἐκτοπίσεων καὶ τῶν πάσης φύσεως στρατοπέδων, τὴν στέγασίν των, τὴν χορήγησιν τοῦ ὑπὸ τοῦ νόμου προβλεπομένου 12)χμου ἐπιδόματος κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Οἰκονομικοῦ Συν)σμοῦ Στεγάσεως Βορειοπειρητῶν μελῶν τοῦ Συλλόγου «ΣΕΛΑΣΦΟΡΟΣ», αἰτουμένων τὴν χορήγησιν Δημοσίας ἐκτάσεως διὰ τὴν στέγασιν τῶν μελῶν του. Ὁ βουλευτὴς Κερκύρας κ. Θ. Δεσύλλας, καταθέτει τηλεγραφικὴν διαμαρτυρίαν τοῦ Ἐργατικοῦ Κέντρου Κερκύρας διὰ τὴν μὴ καταβολὴν δικαιωμάτων παρὰ ΕΗ εἰς Φορτοεκφορτωτικὰ Σωματεῖα Κερκύρας καὶ ἀπαράδεκτον κατ’ αὐτὸ τρόπον ρυθμίσεως ζητήματος παρὰ Γεν. Γραμματέως Ὑπουργείου Ἐργασίας. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Ὑπαλλήλων Ξενοδοχείων Ὕπνου Ἀθηνῶν–Πειραιῶς–Περιχώρων, αἰτουμένων καθιέρωσιν δώρου ἐργασίας κατὰ τὰς ἑορτὰς Χριστουγέννων καὶ Πάσχα. Ἀπαντήσεις διαφόρων Ὑπουργείων ἐπὶ ἐρωτήσεων κ.κ. βουλευτῶν. Ι) Τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Ἀθητάκη καὶ Ε. Πρωϊμάκη. Ἔχομεν τὴν τιμὴν ἐν σχέσει πρὸς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 9545 ἐ.ἔ. ὑμέτερον ἔγγραφον πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ τὴν διὰ τούτου διαβιβασθεῖσαν αὐτῷ καὶ εἶτα ἡμῖν ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Ἀθητάκη καὶ Ε. Πρωϊμάκη καὶ τὸ σχετικὸν ὑπόμνημα τοῦ Συνδέσμου Ραπτῶν καὶ Ἐμποροραπτῶν Ἡρακλείου, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης δὲν ἔχει ἐκ τοῦ νόμου δικαίωμα νὰ παραγγείλῃ τὴν ἀναστολὴν ἀρξαμένης ποινικῆς διώξεως ἐπὶ κοινῶν ἀδικημάτων. Τὰ λοιπὰ ἐν τῷ ὑπομνήματι θέματα, ἀνάγονται εἰς τὴν ἁρμοδιότητα ἑτέρων Ὑπουργείων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Δεκεμβρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Η. Μπρεδήμα. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1293)1051 ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Η. Μπρεδήμα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ ἀνακοινώσωμεν ὑμῖν, ὅτι δὲν φέρεται ἐγγεγραμμένος εἰς τὰ παρ’ ἡμῖν τηρούμενα βιβλία ὡς δικηγόρος, οὔτε παρὰ τῷ Πρωτοδικείῳ Ἀθηνῶν, οὔτε παρὰ τῷ Πρωτοδικείῳ Ἡρακλείου ὁ Ἐμμ. Κεφαλογιάννης. Ἐν Ἀθήναις τῇ 9 Δεκεμβρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ

ΙΙ) Τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Σπηλιοπούλου, Δ. Παπαθανασοπούλου, Δ. Μερλοπούλου καὶ Α. Κολαμπᾶ. Ἐπὶ τοῦ ἐν ἐπικεφαλίδι ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ κατατεθεῖσα εἰς τὴν Βουλὴν ὑπὸ τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Σπηλιοπούλου, Δ. Παπαθανασοπούλου κλπ. ὑπ’ ἀριθ. 1028 ἐρώτησις, σχετικῶς μὲ τὸν εἰσπραττόμενον τόκον ἐπὶ τῶν χορηγουμένων ὑπὸ τῶν Συν)κῶν Ὀργανώσεων χρηματοδοτήσει τῆς Α.Τ.Ε., προκαταβολῶν ἐπὶ τῶν προσκομιζομένων προϊόντων κλπ., ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι αἱ τοιαῦται προκαταβολαὶ ἀποτελοῦν ἐν τῇ οὐσίᾳ των δάνεια ἐπ’ ἐνεχύρῳ, προϊόντων πρὸς ἀποφυγὴν διαθέσεως τῶν προϊόντων τούτων ἀμέσως μετὰ τὴν συγκομιδήν, ὅτε αἱ τιμαὶ εἶναι σχεδὸν πάντοτε χαλαραὶ καὶ πρὸς συγκράτησιν τῶν τιμῶν τούτων. Αἱ ὑπὸ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος γενόμεναι ἐξ ἄλλου χρηματοδοτήσεις τῶν Γεωργ. Συν)κῶν Ὀργανώσεων διὰ τὴν συγκέντρωσιν, ἐμπορίαν κλπ. τῶν γεωργικῶν προϊόντων τῶν μελῶν, ἔχουσιν τὴν μορφὴν δανείου, καθ’ ὅσον ἡ κυριότης τῶν προϊόντων ἐξακολουθεῖ νὰ παραμένῃ εἰς τοὺς εἰσκομιστάς, λαμβάνουσι δὲ οὗτοι περαιτέρω ἐκκαθάρισιν. Ἐξ ἄλλου, οὔτε ἡ ΑΤΕ, οὔτε αἱ Συν)καὶ Ὀργανώσεις ἀποβλέπουσι διὰ τῶν χρηματοδοτήσεων καὶ συγκεντρώσεων τούτων, ν’ ἀσκήσωσι ἰδίαν ἐμπορίαν, ἀλλὰ ὡς ἐλέχθη, ἁπλῶς νὰ προστατεύσωσι τοὺς συνεταιρισμένους ἀγρότας ἀπὸ τὴν ἀθρόαν προσφορὰν τῶν προϊόντων εἰς τὴν ἀγοράν, πρὸς τὸν σκοπὸν συγκρατήσεως τῶν τιμῶν. Κατὰ συνέπειαν, ζήτημα μὴ ὑπολογισμοῦ τόκου ἐπὶ τῶν εἰς τοὺς Συνεταιρισμοὺς χορηγουμένων προκαταβολῶν, διὰ τὰς ὑπ’ αὐτῶν προσκομιζομένας ποσότητας γεωργικῶν προϊόντων, δὲν δύναται νὰ τεθῇ, διὰ τοὺς ὡς ἄνω ἐκτιθεμένους λόγους. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Ἰανουαρίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Π. Γλιγλῆ, Μ. Σβώλου, Δ. Γιαχνῆ καὶ Π. Καπνίση. Ἐπὶ τοῦ ἐν ἐπικεφαλίδι ὑμετέρου ἐγγράφου, σχετικῶς μὲ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 984 ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Π. Γλιγλῆ, Δ. Γιαχνῆ, Μ. Σβώλου καὶ Π. Καπνίση, περὶ τοῦ ἐν θέματι ἀντικειμένου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ὄντως λόγῳ τῆς ἀριθμητικῆς ἀνεπαρκείας τοῦ εἰδικευμένου ἐπιστημονικοῦ δασολογικοῦ προσωπικοῦ τῆς καθ’ ἡμᾶς Δασικῆς Ὑπηρεσίας δὲν κατέστη δυνατὴ ἡ μελέτη τῶν δασῶν τῆς νήσου Καρπάθου καὶ ἡ σύνταξις δασοπονικῆς μελέτης, ὡς δὲν ἔχει καταστῆ ἀκόμη δυνατὴ διὰ τοὺς ἰδίους λόγους ἡ σύνταξις τοιαύτης μελέτης διὰ πολλὰ δημόσια δάση τῆς Χώρας. Ἤδη μὲ τὴν κατὰ τὸ λῆξαν ἔτος πρόσληψιν εἰς τὴν δημοσίαν Δασικὴν Ὑπηρεσίαν ἀριθμοῦ τινος δασολόγων, θὰ καταστῇ ἐντονώτερος ὁ ρυθμὸς τῆς συντάξεως δασοπονικῶν μελετῶν τῶν δημοσίων δασῶν τῆς Χώρας, μεταξὺ τῶν ὁποίων κατὰ προτεραιότητα θὰ μελετηθῶσι τὰ δάση τῆς νήσου Καρπάθου καὶ μέρος τῶν δασῶν τῆς νήσου Ρόδου, τὸ ὁποῖον δὲν ἐμελετήθη ὑπὸ ἐργασθέντος ἐκεῖ δασοτεχνικοῦ συνεργείου κατὰ τὸ θέρος τοῦ λήξαντος ἔτους 1960. Πρέπει νὰ σημειωθῇ, ὅτι ἡ σύνταξις δασοπονικῶν μελετῶν δὲν εἶναι ἐργασία ἁπλῆ, ἀπαιτεῖ χρόνον καὶ δαπάνην καὶ πρὸ παντὸς εἰδικευμένον δασολογικὸν προσωπικὸν τῆς δημοσίας Δασικῆς Ὑπηρεσίας, τὸ ὁποῖον ἀριθμητικῶς ἀνεπαρκὲς πάντοτε εἶναι ἐν τούτοις βεβαρημένον μὲ τὴν ἐκτέλεσιν ἐκτεταμένου προγράμματος δασοπονικῶν ἔργων. Ἐν τούτοις ἡ λῆψις μέτρων διὰ τὴν μέχρις ὁρίου τινὸς ἀξιοποίησιν καὶ ἐκμετάλλευσιν τῶν δασῶν τῆς νήσου Καρπάθου, ὡς ὑποδεικνύεται ὑπὸ τῶν κ.κ. βουλευτῶν, εἶναι δυνατὴ καὶ δι’ ἁδρομερεστέρων δασοπονικῶν μελετῶν, ὡς εἶναι οἱ πίνακες ὑλοτομίας κλπ., τῶν ὁποίων ἡ κατάρτισις, ἡ ἔγκρισις καὶ ἐφαρμογὴ εἶναι ἁπλουστέρα ἀναγομένη καὶ εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Νομάρχου κατὰ τὰς ἀπὸ τοῦ ἔτους 1955 ἰσχυούσας διατάξεις «περὶ διοικητικῆς ἀποκεντρώσεως». Περὶ τῆς λήψεως τοιούτων μέτρων γενικῶς ἔχουν δοθῆ ὁδηγίαι εἰς τὰς κατὰ τόπους δασικὰς Ἀρχὰς καὶ τοὺς κ.κ. Νομάρχας, διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 218797 ταὐτοχρόνου δὲ εἰδικῆς διαταγῆς μας πρὸς τὸ Δασαρχεῖον Ρόδου, κοινοποιουμένης καὶ πρὸς τὸν ἁρμόδιον Νομάρχην καὶ συναπτομένης ὧδε ἐν ἀντιγράφῳ δίδεται δὲ ἐντολή, ὅπως προβῇ τὸ Δασαρχεῖον τοῦτο εἰς τὰς δεούσας ἐνεργείας πρὸς ἱκανοποίησιν τῶν ἐν τῇ ἐρωτήσει διατυπουμένων αἰτημάτων, ὅσον ἀφορᾷ εἰς τὰ δάση τῆς Καρπάθου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 3 Ἰανουαρίου 1961

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΘΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ, κ. Α. Μπαρότση. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 5221)4.1.60 ἐγγράφου σας, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1154 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Μπαρότση ἀφορῶσα τὸ προσωπικὸν τοῦ ἰδιαιτέρου ἡμῶν γραφείου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: α) Διὰ τὸ γραφεῖον ἡμῶν προβλέπονται δύο ἰδιαίτεροι γραμματεῖς, εἷς ἐπὶ 5ῳ ἢ 4ῳ βαθμῷ καὶ εἷς ἐπὶ 6ῳ ὡς ὁρίζεται ὑπὸ τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Ν. Δ. 2500)53 καὶ τοῦ ἄρθρου 78 τοῦ Β. Δ. 4)61. β) Παρὰ τῷ γραφείῳ ὑπηρετοῦν οἱ κατωτέρω ὑπάλληλοι ἐξ ἀποσπάσεως: 1) Σ. Κριεμπάρδης ἀπεσπασμένος ἐκ τῆς Α.Τ.Ε. ἀπὸ Ἰουνίου 1958. 2) Ἀριστοτέλης Ἠλιάδης ἀπεσπασμένος ἐκ τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας ἀπὸ Ἰουνίου 1958. Ὁ πρῶτος τούτων κ. Κριεμπάρδης χρησιμοποιεῖται εἰς τὸ ἰδιαίτερόν μου γραφεῖον, ἅμα δὲ καὶ ὡς σύνδεσμος ἡμῶν μετὰ τῆς Α.Τ.Ε., τῆς τοιαύτης ἀποσπάσεως προβλεπομένης ὑπὸ τοῦ Ὀργανισμοῦ τῆς Α.Τ.Ε. Ὁ δεύτερος ἀσχολεῖται μὲ τὰς ἐρωτήσεις καὶ ἐπερωτήσεις τῶν βουλευτῶν ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Γεωργίας. Διὰ τοὺς ὑπαλλήλους τούτους ἐξακολουθοῦν νὰ ἰσχύουν αἱ διατάξεις περὶ Κώδικος Δημοσίων Ὑπαλλήλων. Οὐδεὶς ἐκ τῶν ὡς ἄνω ὑπαλλήλων μὲ ἀναπληροῖ εἰς Κομματικὴν δραστηριότητα, εἰς πολιτικὰς περιοδείας, εἰς παρεμβάσεις καὶ ἐπεμβάσεις εἰς τὰς Δημοσίας Ὑπηρεσίας, εἰς τὴν ὀργάνωσιν ἐκλογικοῦ ἀγῶνος κλπ. Πολὺ δὲ περισσότερον δὲν δύναται νὰ μὲ ἀναπληροῖ εἰς τοιαύτας δραστηριότητας. Χρῆσις κρατικῶν αὐτοκινήτων κλπ. οὐδέποτε πραγματοποιεῖται, οὔτε καὶ κατὰ τὴν ἐκτέλεσιν τῶν ὑπηρεσιακῶν του καθηκόντων. Οἱ ὡς ἄνω ὑπάλληλοι τοῦ γραφείου μου δὲν χρησιμοποιοῦνται εἰς τὴν ἐκλογικήν μου περιφέρειαν. 5) Διὰ τοὺς ὡς ἄνω ὑπαλλήλους δὲν ἀντιμετωπίσθη μέχρι σήμερον ζήτημα προαγωγῆς. 6) Οὐδεμία περίπτωσις ἐκ τῶν ἀναφερομένων εἰς τὴν παράγραφον 6ην τῆς ἐρωτήσεως ὑφίσταται. 7) Ἡ μόνη πρόσθετος ἀπολαυὴ τῶν ὑπαλλήλων αὐτῶν εἶναι ὑπερωριακὴ ἀποζημίωσις ἐκ 500 δραχμῶν μηνιαίως καὶ διὰ προσφερομένης ἐργασίας, ἥτις πραγματοποιεῖται ἀνεξαρτήτως ἡμερῶν ἀργίας καὶ ὡρῶν ἐργασίας. 8) Πάντες οἱ ἀνωτέρω ἐργάζονται ἀποκλειστικῶς καὶ μόνον εἰς τὸ ἰδιαίτερον ἡμῶν γραφεῖον ἐν τῷ Ὑπουργείῳ Γεωργίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ.......... 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Σβώλου, Κ. Δεσποτοπούλου καὶ Δ. Γιαχνῆ. Ἐπὶ τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 812 ἐρώτησις βουλευτῶν κ.κ. Μ. Σβώλου, Κ. Δεσποτοπούλου καὶ Δ. Γιαχνῆ, σχετικῶς μὲ τὴν ὕδρευσιν τῆς νήσου Σικίνου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἡ Ὑπηρεσία ἡμῶν τὸ πρῶτον πληροφορεῖται τὴν ὕπαρξιν ὑδρευτικοῦ καὶ ἀρδευτικοῦ προβλήματος εἰς τὴν ἐν λόγῳ νῆσον. Ἡ ἐνδιαφερομένη κοινότης δέον ὅπως ἀποταθῇ εἰς τὴν Νομαρχίαν καὶ τὴν Διεύθυνσιν Γεωργίας Κυκλάδων, ἥτις θὰ εἰσηγηθῇ ἡμῖν τὸ ἐν λόγῳ θέμα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Ἰανουαρίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Ἐπὶ τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 779 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ σχετικῶς μὲ τὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ προβλήματος ὑδρεύσεως καὶ ἀρδεύσεως τῶν νήσων διὰ τῆς ἀφαλατώσεως τοῦ θαλασσίου ὕδατος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι: 1. Ἡ ἁρμοδία Ὑπηρεσία τοῦ ὑφ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου παρακολουθεῖ τὰς πρὸς τὴν κατεύθυνσιν ταύτην διεξαγομένας ἐρεύνας εἰς τὸ ἐξωτερικὸν προτίθεται δὲ ἐνδεχομένως ν’ ἀποστείλῃ εἰδικοὺς πρὸς ἐνημέρωσίν των εἰς τὰς τελευταίας ἐπιτεύξεις καὶ μεθόδους ἀφαλατώσεως. Ἐξ ὅσων ἐν τούτοις ἐξάγεται ἐκ τῆς σχετικῆς βιβλιογραφίας τὴν ὁποίαν παρακολουθοῦμεν δὲν κατέστη εἰσέτι δυνατὴ ἡ μείωσις τοῦ κόστους ἀφαλατώσεως εἰς ἐπίπεδα ἐπιτρέπουσα τὴν εὐρεῖαν χρησιμοποίησιν τοῦ θαλασσίου ὕδατος δι’ ἀρδευτικοὺς καὶ ὑδρευτικοὺς σκοπούς. 2. Μέχρι τοῦδε ἡ ὑπηρεσία ἡμῶν διεξήγαγε πλείστας ὅσας ὑδρογεωλογικὰς ἐρεύνας εἰς τὰς νήσους καὶ προέβη εἰς τὴν ἐκτέλεσιν γεωτρήσεων καὶ ἄλλων ἔργων καὶ ἐν πολλοῖς καὶ τῶν ὑδρευτικῶν καίτοι διὰ τὸ τελευταῖον τοῦτο θέμα δὲν εἶναι ἀμέσως ἁρμοδία. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Ἰανουαρίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Ἀλλαμανῆ. Ἐν συνεχείᾳ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. Ε. 38313)13.10.60 ἐγγράφου μας πρὸς ὑμᾶς, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν ἐνεκρίθη ἤδη συμπληρωματικὴ πίστωσις ἐκ δραχμ. 4.000.000, ἥτις καὶ μετεβιβάσθη ἤδη εἰς Καρδίτσαν διὰ τὴν ὑπὸ τῆς Τοπικῆς Ἐπιτροπῆς Ἀποκαταστάσεως Ἀγροτῶν Ταυρωποῦ (Μέγδοβα) ἐξαγορὰν τῶν ἀποκτουμένων εἰσέτι γαιῶν πρὸς ὁλοκλήρωσιν τῆς ἀποκαταστάσεως τῶν θιγέντων ἀγροτῶν ἐκ τῶν Ὑδροηλεκτρικῶν Ἔργων Ταυρωποῦ. Ἐπιπροσθέτως γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι κατόπιν σχετικῆς ἐξουσιοδοτήσεως, ἡ ὡς ἄνω Τοπικὴ Ἐπιτροπὴ Ἀποκαταστάσεως ἀγροτῶν Ταυρωποῦ, ἔχει τὴν εὐχέρειαν, ὅπως εἰς περίπτωσιν καθ’ ἣν ἡ συνολικὴ ἀξία τῶν ἀπαιτουμένων ἐκτάσεων διὰ τὸν ἄνω σκοπὸν ὑπερβαίνει τὸ ποσὸν τῆς ἀνωτέρω πιστώσεως τῶν δραχμῶν 4.000.000 καταβάλῃ εἰς τοὺς πωλητὰς τῶν κτημάτων τῶν ⅔ τῆς ἀξίας των καὶ συνομολογήσῃ τὴν καταβολὴν τῶν ὑπολοίπων ἐντὸς τοῦ οἰκονομικοῦ ἔτους 1961 καὶ τοῦτο ὅπως μὴ δυσχερανθῇ τὸ ἔργον τῆς ἀμέσου ἀποκαταστάσεως τῶν ὡς εἴρηται ἀγροτῶν ἐν τῷ συνόλῳ του. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Δεκεμβρίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΘΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

ζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Σπηλιοπούλου, Δ. Παπαθανασοπούλου καὶ Α. Κολαμπᾶ. Ἐπὶ τοῦ ἐν ἐπικεφαλίδι ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 915 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Σπηλιοπούλου, Δ. Παπαθανασοπούλου καὶ Α. Κολαμπᾶ, Ἐπὶ τοῦ ἐν ἐπικεφαλίδι ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 915 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Σπηλιοπούλου, Δ. Παπαθανασοπούλου καὶ Α. Κολαμπᾶ, ἀπευθυνομένη πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τοῦ Ἐμπορίου καὶ ἡμῖν, σχετικῶς μὲ τὴν ἐνίσχυσιν τῆς Ἑνώσεως Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Ἀχαΐας καὶ τὴν ἐξαγωγὴν τῶν ὑπὸ ταύτης ἐναποθηκευθεισῶν ποσοτήτων οἴνου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἑξῆς, ὅσον ἀφορᾷ τὸ ἐν τῇ ἁρμοδιότητι ἡμῶν ἐμπῖπτον ζήτημα. Τὸ Κράτος, διὰ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, χρηματοδοτεῖ πάντοτε τὰς συνεταιριστικὰς ὀργανώσεις δι’ ἐπαρκῶν κεφαλαίων, πρὸς ἐκτέλεσιν τῶν ὑπ’ αὐτῶν ἀναλαμβανομένων ἐργασιῶν. Εἰς τὰς περιπτώσεις καθ’ ἅς αἱ ὀργανώσεις αὗται, ἐκ λόγων ἀντικειμενικῆς ἀδυναμίας δὲν εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἐκπληρώσωσι ἐμπροθέσμως τὰς πρὸς τὴν Α.Τ.Ε. ὑποχρεώσεις των, τὰς δημιουργηθείσας ἐκ τῶν ἄνω χρηματοδοτήσεων, ἡ ΑΤΕ παρέχει εἰς αὐτὰς πᾶσαν διευκόλυνσιν διὰ τὴν ἐξόφλησίν των καὶ ἀπαλλάσσει ταύτας ἀπὸ τῆς καταβολῆς τόκων ὑπερημερίας. Κατόπιν τῆς ὑπὸ τῆς Α.Τ.Ε. ἀκολουθουμένης ὡς ἄνω τακτικῆς ὑπὲρ τῶν Γεωργικῶν Συν)κῶν Ὀργανώσεων, δὲν δύναται, νὰ γίνῃ ἰδιαιτέρα μεταχείρισις ὡρισμένων ἐξ αὐτῶν, ὡς ἐν προκειμένῳ τῆς Ἑνώσεως Γεωργικῶν Συν)σμῶν Ἀχαΐας, διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τῶν οἰνοποιητικῶν της ἐργασιῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 2 Ἰανουαρίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

III) Ὑπουργείου Ἐθν. Ἀμύνης. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Γιαννοπούλου, Γ. Λαζανᾶ, Ν. Ἔξαρχου, Π. Οἰκονομίδη, Α. Κοκκέβη, Κ. Ἀποσκίτη, Ν. Σπεντζάρη, Α. Σχινᾶ καὶ Γ. Σπηλιοπούλου. Ἔχομεν τὴν τιμὴν εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 902 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Γιαννοπούλου, Γ. Λαζανᾶ κλπ., νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: α) Βάσει τοῦ Α. Ν. 88)48 καθωρίσθησαν τὰ νέα Σώματα τοῦ Στρατοῦ ὡς καὶ ἡ σειρὰ ἀρχαιότητος ἐν ἑκάστῳ. β) Μὲ τὴν συγκρότησιν τῶν νέων Σωμάτων κατηργήθη τὸ τέως Σῶμα τῆς Διαχ)σεως οὗτινος οἱ ἀξιωματικοὶ μετετάγησαν εἰς τὰ ἀρτισυσταθέντα Σώματα Οἰκον. Ὑπηρ. Ἐφοδ Μεταφορῶν καὶ Ὑλικοῦ Πολέμου ἐνταχθέντες εἰς τὸ ἀριστερὸν τῶν ὑπηρετούντων ὁμοιοβάθμων των, βάσει τῆς παρ. 3 τοῦ ἄρθρου 79 τοῦ ἀνωτέρω Α. Ν. 888)49. γ) Οἱ ἀνωτέρω μέχρι τῆς κατατάξεώς των ὑπηρετοῦντες εἰς τὴν Διαχ)σιν ἐχαρακτηρίζοντο ὡς ἀξ)κοὶ Βʹ κατηγορίας ἐξειλίσσοντο δὲ μέχρι τοῦ βαθμοῦ τοῦ Ἀντ)ρχου. δ) Ἤδη διὰ τῆς μετατάξεώς των εἰς τὰ νέα σώματα ἐγένοντο ἀξ)κοὶ Αʹ κατηγορίας ἡ δὲ ἐξέλιξίς των εἶναι ἀπεριόριστος (μέχρι βαθμοῦ Ὑπος)γου), ἤτοι διὰ τῆς μετατάξεώς των ἐβελτίωσαν τὴν θέσιν των καὶ δὲν εὑρίσκονται ὡς πρότερον εἰς μειονεκτικὴν θέσιν μεταξὺ τῶν συναδέλφων των (Ἀξιωματικοὶ Αʹ κατηγορίας ἐξέλιξις). ε) Ὁ καθορισμὸς τῆς ἀρχαιότητος ἐγένετο ἐφ’ ἅπαξ βάσει τοῦ Α. Ν. 969)49, δι’ οὗ ἐρρυθμίσθη ἡ ἀρχαιότης τῶν εἰσελθόντων ἀξ)κῶν εἰς τὸ στράτευμα ἀπὸ 1.8.1940. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Ἰανουαρίου 1961

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Γ. ΘΕΜΕΛΗΣ

IV) Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Καρασάββα, Β. Μπρακατσούλα καὶ Α. Λασκαρίδη. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1166)3.11.1961 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Καρασάββα, Β. Μπρακατσούλα καὶ Α. Λασκαρίδη, ἀφορώσης τὴν μετάταξιν εἰς τὴν κεντρικὴν ὑπηρεσίαν ἐκ τοῦ κλάδου τῆς Ἐπιθεωρήσεως Οἰκονομικῶν Ἐφοριῶν τοῦ Τμηματάρχου τῆς Γενικῆς Διευθύνσεως Φορολογίας κ. Κων. Σμυρλῆ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: Ὁ περὶ οὗ ἡ ἐρώτησις, προσληφθεὶς ἀρχικῶς ὡς ἐφοριακὸς ὑπάλληλος ἔχει συμπληρώσει 18 περίπου ἐτῶν ὑπηρεσίαν οἰκονομικοῦ ὑπαλλήλου καὶ εἶναι πτυχιούχος τῆς Νομικῆς Σχολῆς τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν, προήχθη δὲ εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ Τμηματάρχου (Οἰκον. Ἐφόρου βʹ τάξεως) ἀπὸ τῆς 8 Ἰουνίου 1957, μετετάγη βραδύτερον ἐν ἔτει 1958 εἰς Ἐπιθεωρητήν, ἀκολούθως δὲ εἰς κεντρικὴν ὑπηρεσίαν μὲ βαθμὸν τοῦ Τμηματάρχου ὃν ἔφερεν ἐπὶ ὁλόκληρον πρὸ τῆς μετατάξεως τριετίαν καὶ μὲ τὸν ὁποῖον καὶ σήμερον ὑπηρετεῖ. Ἀπὸ τοῦ διορισμοῦ του οὗτος προήγετο πάντοτε κατ’ ἀπόλυτον ἐκλογήν, λόγῳ τῆς ἐξαιρετικῆς ὑπηρεσιακῆς αὐτοῦ ἀποδόσεως, ὑπηρέτησε ὡς ἐφοριακὸς ὑπάλληλος εἰς τὴν Οἰκονομικὴν Ἐφορίαν Ναυπλίου τὴν Κεντρικὴν Οἰκον. Ἐφορίαν Ἐλέγχου ὡς καὶ εἰς τὰς Ηʹ καὶ Ιʹ Οἰκον. Ἐφορίας Ἀθηνῶν. Ἀποσπασθεὶς ἀκολούθως εἰς τὴν Κεντρικὴν Ὑπηρεσίαν (Δ)νσις Φορολογ. Κεφαλαίου–Τμῆμα Χαρτοσήμου) ἀπὸ 16ης Μαρτίου 1953 ὑπηρέτησε παρ’ αὐτῇ ἐπὶ σειρὰν ἐτῶν μέχρι τῆς ἐν ταύτῃ ὁριστικῆς μετατάξεώς του. Κατὰ τὴν αὐτὴν περίοδον ὑπηρέτησε κατ’ ἀπόσπασιν εἰς τὸ Γραφεῖον τοῦ τότε Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν (ἐν ἔτει 1953) διατεθεὶς μετέπειτα ἐπὶ ὡρισμένον διάστημα εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας καὶ τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης. Διαρκούσης τῆς εἰς τὴν Κεντρικὴν Ὑπηρεσίαν ἀποσπάσεώς του ἐπροτάθη πρὸς μετάταξιν, ἤδη ἀπὸ τοῦ ἔτους 1954 ἤτοι πρὸ ἓξ περίπου ἐτῶν φέρων ἀκόμη τὸν βαθμὸν τοῦ εἰσηγητοῦ. Εἰς τὴν Κεντρικὴν Ὑπηρεσίαν τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν μετετάγη διὰ τοῦ ἀπὸ 28 Ἰουνίου 1960 Β. Δ. ὡς ἔχων πάντα τὰ οὐσιαστικὰ καὶ τυπικὰ προσόντα καὶ μετὰ σύμφωνον γνώμην τοῦ οἰκείου Ὑπηρεσιακοῦ Συμβουλίου βασισθεῖσαν εἰς τὰς ἐν τῷ φακέλλῳ αὐτοῦ ὑπηρεσιακὰς ἐκθέσεις καὶ εἰς τὴν προσωπικὴν ἀντίληψιν τῶν μελῶν τοῦ Συμβουλίου. Ἡ μετάταξις μάλιστα τούτου ἐγένετο εἰς θέσιν κενωθεῖσαν διὰ τῆς ἑκουσίας μετατάξεως Τμηματάρχου τῆς Κεντρικῆς Ὑπηρεσίας εἰς τὸν κλάδον τῆς Ἐπιθεωρήσεως ἄνευ παρακωλύσεως τῆς ὑπηρεσιακῆς ἐξελίξεως ὑπαλλήλου τινὸς τῆς Κεντρικῆς Ὑπηρεσίας. Ἡ ὑπὸ τοῦ Διευθυντοῦ καὶ Τμηματάρχου κ.κ. Δ. Κόλλια καὶ Κ. Τρύφωνα (νῦν Δ)ντοῦ τοῦ Ἐθνικοῦ Τυπογραφείου) συνταχθεῖσα ἔκθεσις ὑπηρεσιακῆς ἱκανότητος χαρακτηρίζει τοῦτον ὡς ἄριστον καὶ τὸν βαθμολογεῖ μὲ τοὺς βαθμοὺς 19 καὶ 20 εἰς ὅλας τὰς ἐνδείξεις. Εἰδικώτερον διὰ τῆς ἐκθέσεως ἐκείνης ἐπροτείνετο ἡ ἐν ἀποσπάσει παραμονή του εἰς τὸ Ὑπουργεῖον καὶ ἡ ἐν καιρῷ μετάταξις αὐτοῦ, διότι κατὰ τὴν κρίσιν τῶν προϊσταμένων του ἐπρόκειτο περὶ ὑπαλλήλου «ὅστις θὰ ἐξελιχθῇ εἰς ἐκλεκτὸν ἐπιτελικὸν ὑπάλληλον». Ὁμοίως καὶ ὁ ἁρμόδιος Διευθυντὴς τῆς Δ)νσεως Ἐπιθεωρήσεως Οἰκονομικῶν Ἐφοριῶν διὰ προσφάτου ἐκθέσεως ὑπηρεσιακῆς ἱκανότητος ἐπρότεινε τὴν μετάταξιν αὐτοῦ εἰς τὴν Κεντρικὴν Ὑπηρεσίαν. Σύννομος ἑπομένως, καὶ πλήρως δικαιολογημένη ὑπῆρξεν ἡ μετάταξίς του εἰς τὴν Κεντρικὴν Ὑπηρεσίαν. Ἀκόμη εἶναι σύμφωνος καὶ πρὸς τὴν κρατοῦσαν εἰς τὴν Γενικὴν Διεύθυνσιν Φορολογίας ἀρχὴν τῆς ἐπανδρώσεως αὐτῆς διὰ προσώπων, τὰ ὁποῖα ἔχουν ἰδίαν γνῶσιν καὶ πεῖραν τῆς ἀποστολῆς καὶ τῶν καθηκόντων τοῦ οἰκονομικοῦ ὑπαλλήλου. Ὡς γνωστὸν οἱ παρὰ τῇ Κεντρικῇ Ὑπηρεσίᾳ τῆς Γενικῆς Διευθύνσεως Φορολογίας ὑπηρετοῦντες εἰς τὰς κατωτέρας καὶ ἀνωτέρας θέσεις ὑπάλληλοι προέρχονται κατὰ κανόνα ἐκ μετατάξεως ἐκ τῶν περιφερειακῶν κλάδων τῆς Διοικήσεως καὶ εἰς ποσοστὸν μάλιστα ἀνώτερον τῶν τεσσάρων πέμπτων τοῦ ὅλου ἀριθμοῦ τῶν ὑπηρετούντων. Πρὸς τούτοις αἱ ὑπηρεσιακαὶ ἐκθέσεις ἐξαίρουν τὸ ἦθος καὶ τὸν χαρακτῆρα του, ἔτι δὲ καὶ τὴν προσήλωσίν του εἰς τὰ ἐθνικὰ ἰδεώδη, ἐξ αἰτίας τῆς ὁποίας ἐδιώχθη κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς ἐχθρικῆς κατοχῆς. Ἀπὸ τῆς 15 Μαρτίου 1948 μέχρι τῆς 15 Ἰουλίου 1949 ὑπηρέτησεν ὡς ἔφεδρος μάχιμος ὁπλίτης μετασχὼν εἰς τὰς ἐκκαθαριστικὰς ἐπιχειρήσεις κατὰ τῶν συμμοριτῶν ἐν Πελοποννήσῳ, Στερεᾷ Ἑλλάδι καὶ Θεσσαλίᾳ διακριθεὶς ὁμοίως διὰ τὴν ἀνωτέραν ἀντίληψιν τοῦ καθήκοντος ἐπιδείξας δὲ ἐπὶ τοῦ πεδίου τῆς μάχης αὐτοθυσίαν κλπ. Δι’ ὃ ἐπροτάθη διὰ τὴν ἀπονομὴν μεταλλίου ἐξαιρέτων πράξεων ὑπὸ τοῦ Διοικητοῦ τῆς εἰς ἣν ὑπηρέτει μονάδος, ὡς προκύπτει ἐκ τῶν ἐν τῷ ἀτομικῷ φακέλλῳ ἐπισήμων στοιχείων. Κατὰ τὴν πρόσφατον περίοδον παραλλήλως πρὸς τὰ καθήκοντα τῆς ὀργανικῆς θέσεως αὐτοῦ χρησιμοποιεῖται προσθέτως καὶ διὰ τὴν μετὰ τῆς Βουλῆς κλπ. ὑπηρεσιακὴν ἐπικοινωνίαν τοῦ Γραφείου Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, δι’ ἣν ἀπαιτεῖται πρὸς τῇ ἐπαγγελματικῇ γενικωτέρα κατάρτισις καὶ γνῶσις τοῦ διοικητικοῦ μηχανισμοῦ. Ἤδη οὗτος εἶναι προϊστάμενος τοῦ Γʹ Τμήματος τῆς Διευθύνσεως Φορολογίας Εἰσοδήματος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Ἰανουαρίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

V) Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Οἰκονομίδη. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1078)1960 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Ἀχαΐας κ. Π. Οἰκονομίδη, περὶ τοῦ ἐπιδόματος τῶν 100 δραχμῶν, ὅπερ χορηγεῖται μόνον εἰς τοὺς ὁπλίτας τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας, Ἀθηνῶν, Πειραιῶς καὶ Θεσσαλονίκης, ἀναφερόμεθα εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 244525 ἀπὸ 27.10.1960 πρὸς ὑμᾶς ἔγγραφον τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν, περὶ τοῦ ὁποίου ἡ ὑπ’ ἀριθ. 264)16.8.60 ἐρώτησις τοῦ ἰδίου βουλευτοῦ, μὲ τὸ αὐτὸ ἀκριβῶς περιεχόμενον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 16 Ἰανουαρίου 1961

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Θ. Κεραμιτσιόγλου, Ο. Ἀντώνογλου καὶ Α. Λασκαρίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9571)7833 τῆς 2.9.1960 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡ ἀπὸ 26.8.1960 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Θ. Κεραμιτσιόγλου, Ο. Ἀντώνογλου καὶ Α. Λασκαρίδη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: Ἡ προκειμένη ἐρώτησις εἶναι βελτιωμένη ἐπανάληψις προηγηθεισῶν δύο ἐρωτήσεων τῶν δύο πρώτων ἐκ τῶν ἀνωτέρω βουλευτῶν ἐφ’ ὧν ἐδόθη ἡ προσήκουσα ἀπάντησις διὰ τῶν ταὐταρίθμων 41γ τῆς 2.12.1959 καὶ 48δ τῆς 2.7.1960 ὁμοίων μας μέ τινας συμπληρώσεις ἀναφερομένας εἰς διαπραχθεῖσαν ἐν ἔτει 1958 καὶ διαλευκανθεῖσαν κλοπὴν ζώων ἅτινα κατόπιν ἐνεργειῶν τῶν ἡμετέρων Ἀστυνομικῶν Ἀρχῶν κατεσχέθησαν ἐν Τουρκίᾳ καὶ ἀπεδόθησαν εἰς τὸν ἰδιοκτήμονα εἰς κλοπὴν τοῦ Γυμνασίου Διδυμοτείχου ἧς οἱ ἔνοχοι ἀνεκαλύφθησαν καὶ παραπεμφθέντες εἰς τὴν Δικαιοσύνην κατεδικάσθησαν καὶ εἴς τινας ἄλλας μικροκλοπὰς κατὰ τὸ πλεῖστον ἀσημάντους καὶ εἰς βαθμὸν πταίσματος τινὲς τῶν ὁποίων οὔτε κατηγγέλθησαν οὔτε καὶ ἐκ τῆς διεξαχθείσης ἐρεύνης ἐβεβαιώθη ἡ διάπραξίς των (κλοπὴ τεμαχίου κρέατος ἐκ κουζίνας, κλοπὴ δύο ὑαλοπινάκων ἐκ τεθραυσμένου ὑελοστάτου ἀκατοικήτου οἰκίας, φθορὰ φράκτου, κλοπὴ γραμμαρίων τινῶν νήματος κλπ.). Κατ’ ἀκολουθίαν ἡ Δημοσία Ἀσφάλεια ἐν τῇ περιοχῇ Ἕβρου παρὰ τοὺς ἰσχυρισμοὺς τῶν ἐρωτώντων ἐξακολουθεῖ νὰ εὑρίσκεται εἰς τὸ αὐτὸ εὐχάριστον σημεῖον δι’ ὃ καὶ οὐδὲν ἔχομεν νὰ προσθέσωμεν εἰς τὰς διὰ τῶν ἀνωτέρω ἐγγράφων μας δοθείσας ἀπαντήσεις. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Ἰανουαρίου 1961

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Γαρουφαλιᾶ. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τῆς διὰ τοῦ ὡς ἄνω ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως (ὑπ’ αὔξοντα ἀριθ. βιβλ. ἐρωτ. 1011) τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Γαρουφαλιᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως ἐνημερωθῇ ὁ ἐνδιαφερόμενος ὡς ἄνω βουλευτὴς ἐπὶ τῶν κάτωθι, ἅτινα ἐγνώρισεν ἡ Νομαρχία Ἄρτης διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 23795)28.12. 60 ἀναφορᾶς της. 1. Διὰ τὴν διενέργειαν ὑπὸ τοῦ Νομαρχιακοῦ Ταμείου Ἄρτης διαγωνισμοῦ πρὸς πλήρωσιν δύο (2) κενῶν θέσεων τοῦ τακτικοῦ προσωπικοῦ τοῦ Νομαρχιακοῦ Ταμείου τῆς Βʹ κατηγορίας καὶ Β1 κλάδου γραμματέων—λογιστῶν, ἐτηρήθησαν ἐπακριβῶς αἱ διατάξεις τοῦ ἀπὸ 10.2.53 Β. Δ)τος «περὶ τῶν ὑποχρεώσεων τῶν ὑποψηφίων πρὸς διορισμὸν εἰς θέσεις προσωπικοῦ ὑπαγομένου εἰς τὸν ὑπαλληλικὸν κώδικα», ὡς ἐτροποποιήθη καὶ συνεπληρώθη μεταγενεστέρως, ὡς καὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 4652)11.2.1953 ἀποφάσεως τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως «περὶ κανονισμοῦ διεξαγωγῆς διαγωνισμῶν» πρὸς πλήρωσιν κενῶν θέσεων ὑπαλλήλων ὑπαγομένων εἰς τὰς διατάξεις τοῦ νόμου 1811) 51, ὡς ἐτροποποιήθη μεταγενεστέρως. 2. Ὡς διεπιστώθη ἐκ σχετικοῦ ἐλέγχου τῆς Νομαρχίας, ἡ ὑπὸ τῶν μελῶν τῆς ἐξεταστικῆς Ἐπιτροπῆς βαθμολογία τῶν γραπτῶν τῶν ὑποψηφίων ὑπῆρξεν ἀντικειμενικὴ καὶ οὐχὶ μεροληπτική. 3. Δὲν ὑφίσταται συγγενικὸς δεσμὸς τῶν ἐπιτυχόντων μὲ τὰ μέλη τῆς ἐξεταστικῆς Ἐπιτροπῆς. Ἄλλως τε οὐδεμία διαμαρτυρία ἢ ἔνστασις ὑπεβλήθη εἰς τὴν Νομαρχίαν κατὰ τὸν διορισμὸν τῆς ἐξεταστικῆς Ἐπιτροπῆς ὑπὸ τοῦ ὑπηρεσιακοῦ Συμβουλίου τοῦ Νομαρχιακοῦ Ταμείου, ὥστε ἐγκαίρως νὰ ἐπιληφθῇ ἡ ἰδία Νομαρχία διὰ τὴν ρύθμισιν τοῦ ζητήματος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 7 Ἰανουαρίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βαλούρδου. Ἐν σχέσει πρὸς τὸ ὡς ἄνω σημειούμενον ὑμέτερον ἔγγραφον δι’ οὗ ὑπεβλήθη τῷ Ὑπουργείῳ ἡ ὑπ’ ἀριθ. 904 ἐ. ἔ. ἐρώτησις τοῦ ἐν περιλήψει ἀναφερομένου κ. βουλευτοῦ, δι’ ἧς αἰτεῖται, ὅπως πληροφορήσωμεν τὴν Βουλὴν ἐὰν ἐγένετο ποτὲ ἐκτίμησις τῶν ζημιῶν τὰς ὁποίας προξενοῦν εἰς τὰς κοινοτικὰς ὁδοὺς Ψυχικοῦ τὰ φορτηγὰ αὐτοκίνητα διὰ τῶν ὁποίων γίνεται ἡ διακίνησις τῶν προϊόντων τῆς ἑταιρείας ΛΑΨΥ κλπ., ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι συμφώνως πρὸς τὰς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 21 παρ. 2 τοῦ Ν. Διατάγματος 3033)54, «περὶ τῶν ἐσόδων τῶν δήμων καὶ κοινοτήτων» τὰ φορτηγὰ αὐτοκίνητα δημοσίας καὶ ἰδιωτικῆς χρήσεως ὑπόκεινται εἰς τέλος καθαριότητος καθοριζόμενον δι’ ἀποφάσεως τοῦ δημοτικοῦ ἢ κοινοτικοῦ συμβουλίου. Συμφώνως πρὸς τὴν παρ. 4 τοῦ αὐτοῦ ἄρθρου τοῦ ἀνωτέρω Ν. Δ)τος πλὴν τοῦ τέλους τῆς κατηγορίας ταύτης τὰ αὐτοκίνητα καὶ ὀχήματα ἐν γένει δημοσίας χρήσεως δι’ οὐδενὸς ἄλλου δημοτικοῦ ἢ κοινοτικοῦ τέλους ἐπιτρέπεται νὰ ἐπιβαρύνωνται. Συνεπῶς ἐὰν τὰ χρησιμοποιούμενα διὰ τὴν διακίνησιν τῶν προϊόντων τῆς ἑταιρείας ΛΑΨΥ φορτηγὰ αὐτοκίνητα εἶναι δημοσίας χρήσεως ὑποχρεοῦνται μόνον εἰς τὴν καταβολὴν πρὸς τὴν κοινότητα Ψυχικοῦ τέλους καθαριότητος. Ἐὰν τὰ ἐν λόγῳ αὐτοκίνητα εἶναι ἰδιωτικῆς χρήσεως ὑποχρεοῦνται εἰς τὴν καταβολὴν τέλους καθαριότητος πλὴν ὅμως βάσει τῶν διατάξεων τοῦ ἄρθρου 19 τοῦ αὐτοῦ ὡς ἄνω Ν. Διατάγματος, ἐπιτρέπεται εἰς τὸ κοινοτικὸν Συμβούλιον νὰ ἐπιβάλῃ εἰς ταῦτα καὶ δικαίωμα διὰ τὴν χρῆσιν τῶν ὁδῶν πρὸς στάθμευσιν καὶ κυκλοφορίαν, τὸ ὁποῖον δέον νὰ εἶναι ἀνάλογον πρὸς τὸ ἀπαιτούμενον ποσὸν διὰ τὴν ἐπισκευὴν τῶν προξενουμένων, λόγῳ τῆς ηὐξημένης χρήσεως, φθορῶν τῶν ὁδῶν. Κατ’ ἀκολουθίαν εἰς τὸ Κοινοτικὸν Συμβούλιον Ψυχικοῦ, ὡς κατὰ νόμον ἁρμόδιον ἐναπόκειται νὰ κρίνῃ ἐὰν συντρέχουν αἱ προϋποθέσεις τῶν διατάξεων τοῦ ἄρθρου 19 τοῦ Ν. Διατάγματος 3033)54 πρὸς ἐπιβολὴν δικαιώματος διὰ τὴν χρῆσιν ὑπὸ τῶν αὐτοκινήτων ἰδιωτικῆς χρήσεως τῶν ὁδῶν πρὸς στάθμευσιν καὶ κυκλοφορίαν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Δεκεμβρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ι. Σιαφλέκη, Ε. Σκούρα καὶ Α. Τσιάντου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9993)17.9.1960 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 358 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ι. Σιαφλέκη, Ε. Σκούρα καὶ Α. Τσιάντου, περὶ ὑδρεύσεως τῆς Κοινότητος Ἀλοννήσου, ἔχομεν τὴν τιμὴν κατόπιν ἀναφορᾶς τοῦ Νομάρχου Μαγνησίας, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Κατὰ τὸ ἔτος 1958 διὰ πιστώσεως τοῦ προγράμματος Μ.Κ.Ε. καὶ συμβολῆς τῆς Κοινότητος Ἀλοννήσου ἐγένετο καλλιέργεια πηγῶν καὶ ἡ κατασκευὴ δικτύου ὑδρεύσεως εἰς τοὺς συνοικισμοὺς αὐτῆς Πατητῆρι καὶ Βότση. Διὰ τῆς ἐκτελέσεως τοῦ ἔργου τούτου ἐξυπηρετοῦνται ἤδη πλήρως αἱ εἰς ὕδρευσιν ἀνάγκαι τῶν δύο τούτων παραλιακῶν συνοικισμῶν. Πλὴν τούτου κατασκευάζεται νέον ἔργον ἐκ τῶν πηγῶν «Γνάλια» καὶ διὰ τὰς ἀνάγκας τοῦ κυρίως οἰκισμοῦ. Τὸ ἔργον τοῦτο ἤρχισε σταδιακῶς νὰ ἐκτελῇ ἡ Κοινότης. Οὕτω κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος 1959 ἐπερατώθησαν τὰ ἔργα ὑδρομαστεύσεως τῶν πηγῶν καὶ ἡ πλησίον τούτων ὑδατοδεξαμενὴ συγκεντρώσεως ὕδατος. Ἤδη κατασκευάζεται ὑδατοδεξαμενὴ ἐντὸς τοῦ χωρίου ἐκ τῆς ὁποίας θὰ γίνεται ἡ διανομὴ τοῦ ὕδατος, δι’ οὗ καλύπτονται πλήρως ἅπασαι αἱ ὑδρευτικαὶ ἀνάγκαι τῶν κατοίκων τῆς Κοινότητος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Δεκεμβρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Α. Τσιάντου, Ι. Σιαφλέκη καὶ Ε. Σκούρα. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9991)60 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς κατατεθείσης εἰς τὴν Βουλὴν ὑπ’ ἀριθ. 356 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Α. Τσιάντου, Ι. Σιαφλέκη καὶ Ε. Σκούρα περὶ ὑδρεύσεως τῆς πόλεως Ἁλμυροῦ καὶ τῶν χωρίων Ἀμαλιαπόλεως, Δρυμῶνος καὶ Μαυρολόφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν κατόπιν ἐκθέσεως τοῦ Νομάρχου Μαγνησίας, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: 1) Ἡ ὕδρευσις τῆς πόλεως Ἁλμυροῦ γίνεται σήμερον διὰ κοινῶν φρεάτων καὶ δύο ἀρτεσιανῶν τοιούτων αὐτομάτου ροῆς. Ἐν τούτοις, παρὰ τῆς δημοτικῆς ἀρχῆς καταβάλλεται προσπάθεια ἐξασφαλίσεως ἀφθόνου καὶ ὑγιεινοῦ πηγαίου ὕδατος. Ἐκ τῶν γενομένων σχετικῶν ἐρευνῶν ἐκρίθησαν κατάλληλοι αἱ πηγαὶ «Χορταριά», τὰ ὕδατα τῶν ὁποίων ἐχρησιμοποιοῦντο διὰ τὴν κίνησιν ὑδρομύλων. Ἡ παροχὴ τῶν πηγῶν τούτων ἀπεχουσῶν περὶ τὰ ἑπτὰ χιλιόμετρα ἀπὸ τῶν παρυφῶν τῆς πόλεως, εἶναι σημαντική. Ἡ χρηματοδότησις τοῦ ἔργου θὰ ἐξασφαλισθῇ διὰ δανείου τοῦ Δήμου ἐκ τοῦ Ταμείου Παρακαταθηκῶν καὶ Δανείων καὶ μὲ παράλληλον συμμετοχὴν αὐτοῦ ἐκ τοῦ προϋπολογισμοῦ του. 2) Οἱ κάτοικοι τῆς κοινότητος Ἀμαλιάδος ὑδρεύονται ἐκ κοινῶν φρεάτων εἰς τὰ ὁποῖα ἔχουν γίνει καὶ ἔργα συντηρήσεως καὶ προστασίας αὐτῶν ἐκ μολύνσεων. Ἐπειδὴ ὁ τρόπος οὗτος τῆς ὑδρεύσεως δὲν κρίνεται ἱκανοποιητικὸς διὰ τὴν ἀρτίαν ἐπίλυσιν τοῦ ζητήματος ἐπρογραμματίσθη ἡ ἐκτέλεσις συγχρονισμένου ὑδραγωγείου καὶ ἐγένετο ἤδη ἔναρξις τῶν ἐργασιῶν ὑδρομαστεύσεως τῶν πηγῶν «Παλιοχῶρι» τῆς περιοχῆς Ἱερᾶς Μονῆς Ξενιᾶς διὰ τοῦ προγράμματος Μ.Κ.Ε. καὶ κατὰ τὸ προσεχὲς ἔτος θὰ καταστῇ δυνατὴ ἡ ἐκτέλεσις τοῦ ὅλου ἔργου. 3) Μετὰ τὴν ἀποτυχίαν τῆς κατὰ τὸ πρόσφατον παρελθὸν γενομένης γεωτρήσεως ἡ Κοινότης Δρυμῶνος προτίθεται νὰ προβῇ εἰς νέαν γεώτρησιν εἰς τὴν ὑπὸ γεωλόγου ὑποδειχθεῖσαν ἐσχάτως θέσιν. Τὸ ἔργον θὰ ἐνταχθῇ εἰς τὸ πρόγραμμα Μ.Κ.Ε. τοῦ προσεχοῦς ἔτους καὶ ἐλπίζεται, ὅτι θὰ καλύψῃ πλήρως τὰς εἰς ὕδρευσιν ἀνάγκας τῶν κατοίκων. 4) Ὁ συνοικισμὸς Μαυρόλοφος τοῦ Δήμου Ἁλμυροῦ ὑδρεύεται κυρίως διὰ κρήνης φυσικῆς ροῆς καί τινων φρεάτων. Ἡ Δημοτικὴ ἀρχὴ προτίθεται νὰ ἀνορύξῃ ἀρτεσιανὸν φρέαρ εἰς θέσιν ὑποδειχθεῖσαν ὑπὸ γεωλόγου ἐπισκεφθέντος τὸν συνοικισμόν. Τὸ ἔργον θὰ ἐνταχθῇ εἰς τὸ πρόγραμμα Μ.Κ.Ε. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Δεκεμβρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

ζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Β. Θανασέκου, Κ. Δεσποτοπούλου, Δ. Γιαχνῆ καὶ Ι. Εὐαγγελίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8617)6.10.1960 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς κατατεθείσης εἰς τὴν Βουλὴν ὑπ’ ἀριθ. 475 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Β. Θανασέκου, Κ. Δεσποτοπούλου, Δ. Γιαχνῆ καὶ Ι. Εὐαγγελίδη, ἔχομεν τὴν τιμήν, κατόπιν ἀναφορᾶς τοῦ Νομάρχου Κυκλάδων, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Τὸ Κοινοτικὸν Συμβούλιον Καλλονῆς, διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 28)25.9.60 πράξεώς του ἀπεφάσισε τὴν βελτίωσιν τῆς βατότητος τῶν ἀγροτικῶν ὁδῶν τῶν περιλαμβανομένων εἰς τὴν ἐν λόγῳ ἐρώτησιν τῶν κ. κ. βουλευτῶν, οὐχὶ ὅμως καὶ τὴν διάνοιξιν ἁμαξιτῆς ὁδοῦ. Ἡ Νομαρχία Κυκλάδων ἐνέκρινε τὴν ὡς ἄνω ἀπόφασιν τοῦ Κοινοτικοῦ Συμβουλίου καὶ διέταξε τὴν ΤΥΔΚ ἵνα συντάξῃ τὴν σχετικὴν μελέτην, προκειμένου νὰ ἐντάξῃ τὸ ἔργον εἰς τὸ πρόγραμμα Δημοσίων Ἐπενδύσεων τοῦ Νομαρχιακοῦ Ταμείου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 1 Δεκεμβρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

ηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ι. Σιαφλέκη, Α. Τσιάντου καὶ Ε. Σκούρα. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9992)60 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς κατατεθείσης εἰς τὴν Βουλὴν ὑπ’ ἀριθ. 357 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ι. Σιαφλέκη, Α. Τσιάντου καὶ Ε. Σκούρα, περὶ ὑδρεύσεως τῶν χωρίων Κανάλια, Μελισσάτικα καὶ τοῦ Οἰκισμοῦ Κοκκίνα τῆς Κοινότητος Περιβλέπτου, ἔχομεν τὴν τιμήν, κατόπιν ἀναφορᾶς τοῦ Νομάρχου Μαγνησίας, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: 1) Ἡ κοινότης Καναλίων ἀπέκτησε κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη, πλῆρες δίκτυον ὑδρεύσεως ἐκ τοῦ ὑπάρχοντος ἀρτεσιανοῦ φρέατος. Ἐπὶ τῷ τέλει ἐξασφαλίσεως καλυτέρου καὶ ἀφθόνου ὕδατος, ἐγένετο, κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος, προσπάθεια ἀνορύξεως ἀρτεσιανοῦ φρέατος, διὰ γεωτρυπάνου τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, κατόπιν ὑποδείξεως γεωλόγου. Ἐκ τεχνικῶν λόγων, ἡ γεώτρησις αὕτη ἀπέτυχε καὶ δὲν κατέστη δυνατὸν νὰ φθάσῃ μέχρι τοῦ ἀπαιτουμένου βάθους. Κατὰ τὸ ἔτος 1960, ἐγένετο νέα γεώτρησις διὰ γεωτρυπάνου τοῦ στρατοῦ, ἀλλὰ καὶ αὕτη, ἐκ λόγων ἐδαφικῶν, ἀπέτυχεν. Ἡ Κοινότης θὰ συνεχίσῃ καὶ κατὰ τὸ προσεχὲς ἔτος τὰς προσπαθείας της, δι’ ἀνορύξεως καὶ τρίτου ἀρτεσιανοῦ φρέατος. 2. Οἱ κάτοικοι τῆς κοινότητος Μελισσατίκων, ὑδρεύονται διὰ κοινῶν φρεάτων, ἀλλὰ ὁ τρόπος οὗτος τῆς ὑδρεύσεως δὲν κρίνεται ἱκανοποιητικός. Διὰ τὴν ἐξασφάλισιν ἀφθόνου ποσίμου ὕδατος, ἡ κοινότης ἐγκατέστησεν ἀντλητικὸν συγκρότημα ἐπὶ προσφάτως ἀνορυχθέντος ἀρτεσιανοῦ φρέατος. Ἐπειδὴ ἡ παροχὴ ὕδατος, ἐκ τοῦ φρέατος τούτου, ἦτο ἀνεπαρκής, ἐγένετο καὶ νέα γεώτρησις, κατὰ τὸ τρέχον ἔτος, διὰ στρατιωτικοῦ συνεργείου, πλὴν ὅμως, αἱ πρῶται δοκιμαί, γενόμεναι κατὰ τὸν μῆνα Ὀκτώβριον ἐ. ἔ. δὲν ἀπέδωσαν ἱκανὴν ποσότητα ὕδατος πρὸς κάλυψιν τῶν ἀναγκῶν τῆς κοινότητος. Κατὰ τὸ ἔτος 1961 θὰ γίνῃ νέα γεώτρησις, εἰς ἑτέραν θέσιν καὶ ἐλπίζεται, ὅτι αὕτη θὰ ἀποδώσῃ τὸ προσδοκώμενον ἀποτέλεσμα. 3. Κατὰ τὸ ἔτος 1955, ἐπερατώθη ἡ κατασκευὴ τοῦ ὑδραγωγείου τοῦ συνοικισμοῦ Κοκκίνα τῆς Κοινότητος Περιβλέπτου, ἐκ τῶν πηγῶν Καραντάου. Ἐγένετο ὑδρομάστευσις τῶν ὑδάτων, τῶν πηγῶν τούτων καὶ μεταφορὰ αὐτῶν, δι’ ἀντλητικοῦ ἀγωγοῦ, μέχρι τοῦ χωρίου. Ἀτυχῶς, κατὰ τοὺς σεισμοὺς τοῦ Μαρτίου 1957, ἡ παροχὴ τῶν ἐν λόγῳ πηγῶν περιωρίσθη σημαντικῶς. Ἐγένοντο ἔκτοτε προσπάθειαι διὰ τὴν ἀνεύρεσιν τῶν ἀπολεσθέντων ὑδάτων, ἀλλ’ ἀπέβησαν ἄκαρποι. Κατόπιν τούτων, τῇ ὑποδείξει γεωλόγου, ἐγένετο ἀνόρυξις κοινοῦ φρέατος πρὸς ἀνεύρεσιν ὑπογείων ὑδάτων, ἀλλὰ καὶ ἡ προσπάθεια αὕτη, δὲν ἀπέδωσε τὸ προσδοκώμενον ἀποτέλεσμα. Τέλος, διαταγῇ τοῦ κ. Νομάρχου, ἐγένετο ὑπὸ τῆς Τ.Υ.Δ.Κ. ἐμπεριστατωμένη ἀναγνώρισις, πρὸς ἀνεύρεσιν ὑδάτων εἰς τὴν κοινοτικὴν περιοχὴν καὶ εὐτυχῶς ἀνευρέθησαν τοιαῦτα εἰς τὴν θέσιν «Πηγαὶ Λοῦκι». Ἡ θέσις αὕτη ἀπέχει ἀπὸ τὸ χωρίον ἑπτὰ χιλιόμετρα, ὑπάρχει δὲ δυνατότης ἀντλήσεως τῶν ὑδάτων τούτων. Πρὸς τὴν κατεύθυνσιν ταύτην προσανατολίζεται ἡ Κοινότης, ἵνα ἐπιλυθῇ τὸ θέμα τοῦτο, διὰ τοῦ προγράμματος Μ.Κ.Ε. κατὰ τὸ προσεχὲς ἔτος 1961. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Δεκεμβρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

θʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Κ. Δεσποτοπούλου, Π. Γλιγλῆ καὶ Δ. Γιαχνῆ. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 13618 ἀπὸ 13.12.60 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Κ. Δεσποτοπούλου, Π. Γλιγλῆ καὶ Δ. Γιαχνῆ, περὶ μεταθέσεως τοῦ εἰς τὴν Ὑποδιοίκησιν Χωροφυλακῆς Κῶ ὑπηρετοῦντος μοιράρχου Κοντορίνη Νικολάου, ὡς ἐμπίπτοντος εἰς τὰς διατάξεις περὶ ἐντοπιότητος καὶ μὴ συμπεριφερομένου καλῶς, κατὰ τοὺς ἐρωτῶντας βουλευτάς, ἔναντι τῶν κατοίκων τῆς περιοχῆς, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, τὰ ἀκόλουθα, ἅτινα προέκυψαν ἐκ σχετικῆς, περὶ τούτου, ἐρεύνης. Ὁ μοίραρχος Κοντορίνης Νικόλαος, ὡς προκύπτει ἐκ τῶν παρ’ ἡμῖν τηρουμένων στοιχείων —τῆς στρατολογικῆς του μερίδος καὶ τοῦ ἀτομικοῦ του βιβλιαρίου— φέρεται γεννηθεὶς ἐν Ἀθήναις ἔνθα ἀσκεῖ καὶ τὰ πολιτικά του δικαιώματα. Τοῦτο προσεπιμαρτυρεῖ καὶ τὸ ἐν φακέλλῳ του ὑπάρχον ὑπ’ ἀριθ. 197419 ἀπὸ 6.9.1945 πιστοποιητικὸν τοῦ Δημάρχου Ἀθηναίων. Ἐπίσης ἡ σύζυγος τούτου κατάγεται ἐκ Νέας Ἰωνίας. Πρὸς τούτοις, πληροφοροῦμεν ὑμᾶς, ὅτι τὰ ἐν τῇ ἐρωτήσει ἀναφερόμενα, περὶ ἐκνόμων ἐνεργειῶν, ὑπὸ τοῦ ἐν λόγῳ ἀξιωματικοῦ, δὲν ἀπεδείχθησαν ὡς ἀληθῆ, ὡς προέκυψεν, ἐκ σχετικῆς ἐρεύνης, ἐνεργηθείσης ὑπὸ τῆς Α.Δ.Χ. Δωδεκανήσου. Τέλος, γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι τοῦ ἀξιωματικοῦ τούτου διετάχθη, τῇ αἰτήσει του, ἡ μετακίνησις ἐκ τῆς Υ. Χ. Κῶ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Δεκεμβρίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ

ιʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Γαληνοῦ. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. πρωτ. 13436 Διεκπ. 10850 ἀπὸ 9.12.1960 ὑμετέρου ἐγγράφου, νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι ἐξ ἐνεργηθείσης ἐρεύνης διεπιστώθη, ὅτι τὰ ἐν τῇ ἐρωτήσει τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Γαληνοῦ διαλαμβανόμενα εἶναι ψευδῆ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 22 Δεκεμβρίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ

ιαʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Σ. Καρασάββα, Β. Ἐφραιμίδη, Α. Μπριλλάκη καὶ Α. Χονδρονασίου. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8351) 6799)19.7.1960 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τῶν ἐν περιλήψει κ. κ. βουλευτῶν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι ἐφ’ ἁπασῶν τῶν ἐν αὐτῇ ἀναφερομένων περιπτώσεων ἐδόθησαν κατὰ καιροὺς ἀπαντήσεις εἰς μίαν ἑκάστην ἐξ αὐτῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Ἰανουαρίου 1961

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ

ιβʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Λαυρεντίδη. Ἔχομεν τὴν τιμὴν εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11991) 9844)11.11.1960 ὑμετέρου ἐγγράφου πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐσωτερικῶν δι’ οὗ διεβιβάσθη ἐρώτησις τοῦ ἐν περιλήψει κ. βουλευτοῦ καὶ ὅπερ διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 111678)23.11. 1960 ὁμοίου διεβίβασεν ἡμῖν διὰ τὴν δοτέαν ἀπάντησιν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι παρ’ ἡμῖν δὲν ὑφίστανται τὰ ἐν τῇ ἐρωτήσει διαλαμβανόμενα καὶ ζητούμενα στοιχεῖα ἐν σχέσει μὲ τὴν ἀποκατάστασιν τῶν ἐκ Ρωσίας ὁμογενῶν κλπ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Ἰανουαρίου 1961

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ

ιγʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Γ. Αὐγεροπούλου, Ν. Κιτσίκη, Μ. Σβώλου, Σ. Ἡλιοπούλου, Λ. Γιαχνῆ καὶ Ι. Εὐαγγελίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11439)31.10.1960 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 679 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Γ. Αὐγεροπούλου κλπ. περὶ ζητημάτων ἀφορώντων εἰς τὴν συνοικίαν Ἁγ. Φανουρίου τῆς κοινότητος Ν. Λιοσίων, ἔχομεν τὴν τιμήν, κατόπιν ἀναφορᾶς τοῦ Νομάρχου Ἀττικῆς, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα ἐπὶ τῶν ἀναγομένων εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Ὑπουργείου τούτου θεμάτων. Ἅπασα ἡ περιοχὴ τῆς συνοικίας Ἁγ. Φανουρίου, ἔχει πλῆρες δίκτυον ἠλεκτροφωτισμοῦ, καθὼς καὶ κοινοτικὸν φωτισμόν, ἐκτὸς ἀπὸ μίαν ὁδόν, εἰς μῆκος περίπου 200 μέτρων, παραλλήλως τοῦ διασχίζοντος τὴν περιοχὴν χειμάρρου, ἐλλείψει μεγάλων ἱστῶν τῆς ἠλεκτρικῆς Ἑταιρείας, κατὰ μῆκος αὐτοῦ. Ἡ Κοινότης Ν. Λιοσίων, παρὰ τὰς οἰκονομικάς της δυσχερείας, ἔχει ἀσφαλτοστρώσει ἐν συνόλῳ περίπου 2.500 μέτρα ὁδῶν, ἐξ ὧν τὰ 1.500 μέτρα εὑρίσκονται εἰς τὴν περιοχὴν τοῦ Ἁγίου Φανουρίου, δαπανήσασα πρὸς τοῦτο κατὰ τὸ πρόσφατον παρελθόν, πλέον τῶν 400.000 δραχμῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 22 Δεκεμβρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

ιδʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Γ. Κατσίμπα καὶ Α. Τσιάντου. Ἔχομεν τὴν τιμὴν εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11458) 9299)31.10.1960 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τῶν ἐν περιλήψει κ. κ. βουλευτῶν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι ὡς διεπιστώθη ἐκ τῆς διεξαχθείσης ἐρεύνης τὸ περιεχόμενον ταύτης εἶναι ἀνακριβὲς καθ’ ὅσον ὁ φερόμενος ὡς κακοποιηθεὶς ὑπὸ ἀστυνομικῶν ὀργάνων Βλαχάβας Χρ. ὅστις ἀπεφυλακίσθη ἐκ τῶν φυλακῶν Αἰγίνης καὶ περιεφέρετο ὑπόπτως παρὰ τὴν πλατεῖαν Κάνιγγος οὐδέποτε ἐκακοποιήθη. Εὐθὺς ὡς ἐκλήθη νὰ ἐπιδείξῃ τὸ δελτίον ταὐτότητός του ἐτράπη εἰς φυγὴν καταδιωχθεὶς καὶ καθ’ ὃν χρόνον τὸν ἐπλησίασαν τὰ ἀστυνομικὰ ὄργανα ἐπέταξε κατὰ πρόσωπον τὸ ἀποφυλακιστήριόν του τραπεὶς καὶ αὖθις εἰς φυγὴν μὴ ἐπιτευχθείσης τελικῶς τῆς συλλήψεώς του. Πᾶς ἀντίθετος ἰσχυρισμὸς δὲν ἀνταποκρίνεται πρὸς τὴν ἀλήθειαν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Ἰανουαρίου 1961

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ

ιεʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ε. Πρωϊμάκη, Ι. Ἀθητάκη καὶ Γ. Παπαγεωργίου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11444)31.10.60 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς κατατεθείσης εἰς τὴν Βουλήν, ὑπ’ ἀριθ. 684 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ε. Πρωϊμάκη, Ι. Ἀθητάκη καὶ Γ. Παπαγεωργίου, περὶ ὑδρεύσεως τῆς Κοινότητος Συκολόγου Βιάνου, ἔχομεν τὴν τιμήν, κατόπιν ἐκθέσεως τοῦ Νομάρχου Ἡρακλείου, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Ἡ Νομαρχία Ἡρακλείου ἔχει ὑπ’ ὄψιν της, τὰς ἐν γένει ἀνάγκας τῆς Κοινότητος Συκολόγου καὶ μεριμνᾶ διὰ τὴν ἱκανοποίησιν αὐτῶν ἰδιαιτέρως δὲ διὰ τὴν ὕδρευσιν τῆς κοινότητος. Οὕτω, ἀπὸ τοῦ ἔτους 1957 μέχρι σήμερον, ἐχορηγήθησαν εἰς τὴν κοινότητα Συκολόγου, ἐκ τοῦ προγράμματος Μ.Κ.Ε. ὑπὸ τύπον δανείου καὶ δωρεᾶς, τὰ κάτωθι ποσὰ διὰ τὴν ἐκτέλεσιν ἔργων ὑδρεύσεως. 30.000 δραχ. δι’ ἐκβάθυνσιν καὶ ἀνόρυξιν φρεάτων, κατὰ τὸ ἔτος 1957. 80.000 δραχ. διὰ τὴν κατασκευὴν φράγματος πρὸς ἄρδευσιν καὶ ὕδρευσιν τοπικῆς περιοχῆς, κατὰ τὸ ἔτος 1958. 56.000 δραχ. διὰ κατασκευὴν ἐξωτερικοῦ ὑδραγωγείου, κατὰ τὸ ἔτος 1959. 80.000 δραχ. διὰ προμήθειαν ὑδροσωλήνων διὰ κατασκευὴν ἐξωτερικοῦ καὶ ἐσωτερικοῦ δικτύου ὑδρεύσεως, κατὰ τὸ ἔτος 1960. 60.000 δραχ. διὰ τὴν κατασκευὴν φράγματος καὶ ἀγωγοῦ εἰς θέσιν Σκουρλᾶ 1960 καὶ 30.000 δραχ. διὰ κατασκευὴν ποτιστηρίου ζώων, εἰς θέσιν Βατοπήγαδα κατὰ τὸ αὐτὸ ἐπίσης ἔτος 1960. Παρὰ τὰς ὡς ἄνω δαπάνας καὶ προσπαθείας τῶν ἁρμοδίων, δὲν κατέστη εἰσέτι δυνατὴ ἡ ὁριστικὴ ἐπίλυσις τοῦ θέματος τῆς ὑδρεύσεως τῆς ἐν λόγῳ Κοινότητος, λόγῳ τῆς ἐλλείψεως πηγῶν ἐπιφανείας καὶ ὑπογείων ὑδάτων διὰ τὴν ἐνέργειαν γεωτρήσεως, ὡς ἐγνωμάτευσεν ἁρμοδίως γεωλόγος τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, κατόπιν ἐπιτοπίου ἐρεύνης, ἐνεργηθείσης παρὰ τοῦ ἰδίου. Ἡ Κοινότης ὑδρεύεται σήμερον ἐκ δύο φρεάτων καὶ μιᾶς πηγῆς ἀνεπαρκοῦς παροχῆς διὰ τὴν κάλυψιν τῶν ἀναγκῶν τῶν κατοίκων. Κατόπιν ἐρεύνης τῶν τεχνικῶν ὑπηρεσιῶν τῆς Νομαρχίας, ἐν συνεννοήσει μετὰ τῆς Κοινότητος, προέκυψεν, ὅτι ἡ μόνη δυνατὴ λύσις εἶναι ἡ ὕδρευσις τῆς κοινότητος ἐκ τῆς πηγῆς «Κρύα Βρύση», ἡ ὁποία κεῖται εἰς τὴν διοικητικὴν περιφέρειαν τῆς κοινότητος Κάτω Σύμης, τὰ δὲ ὕδατα αὐτῆς χρησιμοποιοῦνται νῦν, δι’ ἄρδευσιν τῶν κτημάτων τῆς περιοχῆς. Ἐπὶ τῶν ὑδάτων τῆς πηγῆς ταύτης διεκδικοῦν δικαιώματα χρήσεως καὶ αἱ συνεχόμεναι κοινότητες Μουρνιῶν καὶ Ρίζης τοῦ Νομοῦ Λασηθίου. Ἡ Νομαρχία Ἡρακλείου καταβάλλει προσπαθείας, ὅπως δεχθοῦν τὰ κοινοτικὰ συμβούλια τῶν ὡς ἄνω τριῶν κοινοτήτων, νὰ παραχωρήσουν δωρεὰν τὴν ἀπαιτουμένην ποσότητα ὕδατος ἐκ τῆς ἐν λόγῳ πηγῆς, διὰ τὴν ὕδρευσιν τῆς κοινότητος Συκολόγου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 3 Ἰανουαρίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

ιστʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Κ. Χιωτάκη καὶ Ι. Κοντουδάκη. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11009) 8944)18.10.60 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἐρώτησις τῶν ἐν περιλήψει κ. κ. βουλευτῶν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ὡς διεπιστώθη ἐκ τῆς διεξαχθείσης ἐρεύνης, τὸ περιεχόμενον τῆς ἐρωτήσεώς των δὲν εἶναι ἀκριβές, ἀποβλέπουν δὲ εἰς τὴν ἀπασχόλησιν τῶν ὑπηρεσιῶν καὶ εἰς τὸν ἐκφοβισμὸν τῶν Ἀστυνομικῶν ὀργάνων. Ἐπὶ τῶν αὐτῶν καταγγελιῶν καὶ διαμαρτυριῶν τοῦ κ. Κ. Χιωτάκη διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 16)62)77)79γ)10.12.60 ἐγγράφου μας ἐδόθη ἀπάντησις πρὸς τὴν Βουλὴν ἔχουσα οὕτω: Οὐδεμία ἀπολύτως πολιορκία τῆς οἰκίας του γίνεται καὶ τὰ ἀστυνομικὰ ὄργανα ἐκτελοῦν κανονικῶς τὴν ὑπηρεσίαν των χωρὶς ποτὲ ὁ ἐν λόγῳ βουλευτὴς νὰ παρεμποδισθῇ εἰς τὴν ἐκτέλεσιν τῶν καθηκόντων του. Τοὐναντίον οὗτος πολλάκις παρηκολούθησεν ἀστυνομικὰ ὄργανα κατὰ τὴν ἐκτέλεσιν τῆς ὑπηρεσίας των ζητῶν κατὰ προκλητικὸν τρόπον ἐξηγήσεις διὰ τὴν παρ’ αὐτῶν ἐκτέλεσιν τῆς ὑπηρεσιακῆς ἀποστολῆς των. Πέραν τούτων κατ’ ἐπανάληψιν διεπιστώθη, ὅτι καὶ ὁδηγίας δίδει εἰς τοὺς ὀπαδοὺς τῆς Ε.Δ.Α., ὅπως εἶναι προκλητικοὶ ἔναντι τῶν ὀργάνων Ἀσφαλείας καὶ δι’ ἐκδηλώσεων νὰ δημιουργοῦν ἐντυπώσεις, ὅτι καταλύονται οἱ Δημοκρατικοὶ θεσμοὶ καὶ αἱ ἐλευθερίαι τῶν πολιτῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Ἰανουαρίου 1961

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ

ιζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Σ. Καρασάββα, Ε. Πρωϊμάκη, Α. Μπριλλάκη, Α. Χονδρονάσιου καὶ Β. Ἐφραιμίδη. Ἔχομεν τὴν τιμὴν εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12062) 9805)11.11.60 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τῶν ἐν περιλήψει κ. κ. βουλευτῶν, νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι ἐφ’ ἁπασῶν τῶν ἐν ταύτῃ ἀναφερομένων περιπτώσεων ἐδόθησαν κατὰ καιροὺς ἀπαντήσεις. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Ἰανουαρίου 1961

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ

ιηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Α. Τσιάρα, Ι. Γιαλώφα, Δ. Μερλοπούλου καὶ Η. Σκυλλάκου. Ἔχομεν τὴν τιμὴν εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12624) 10167)24.11.60 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἐρώτησις τῶν ἐν περιλήψει κ. κ. βουλευτῶν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Οἱ δημοκρατικοὶ θεσμοὶ τῆς χώρας οὐδένα ἀπολύτως διατρέχουν κίνδυνον καὶ εἶναι ἐρριζωμένοι τόσον εἰς τὴν λαϊκὴν ψυχὴν ὅσον καὶ εἰς τὴν συνείδησιν τῶν κρατικῶν ὀργάνων καὶ δὴ τῶν ὀργάνων τῶν ἐπιφορτισμένων μὲ τὴν τήρησιν τῆς τάξεως καὶ τῆς ἀσφαλείας. Μεμονωμένα ἐπεισόδια σημειούμενα ἀπὸ καιροῦ εἰς καιρὸν εἰς διάφορα σημεῖα τῆς ἐπικρατείας στεροῦνται γενικωτέρας σημασίας καὶ δέον νὰ ἀποδοθοῦν εἰς τὴν ἔντονον ἀντίθεσιν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ πρὸς τὰς κομμουνιστικὰς θεωρίας καὶ ἐπιδιώξεις καὶ τὴν ἀντίδρασιν αὐτῶν ὀφειλομένων κατὰ μέγιστον μέρος εἰς τὰ διαπραχθέντα κατὰ τὸ πρόσφατον παρελθὸν φρικώδη ἐγκλήματα ὑπὸ τοῦ Κ.Κ.Ε., τῶν ὁποίων ἡ ἀνάμνησις ἐξακολουθεῖ νὰ εἶναι ζωηρὰ εἰς τὴν συνείδησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Ἰανουαρίου 1961

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ

ιθʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Κ. Χιωτάκη καὶ Ι. Κοντουδάκη. Ἐν συνεχεία πρὸς τὸ κοινοποιηθὲν ὑμῖν ὑπ’ ἀριθ. 92407) 17.10.60 ἡμέτερον ἔγγραφον, πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως, περὶ τοῦ ἐν ἐπικεφαλίδι ἐπιδηλουμένου θέματος καὶ κατόπιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 47813) 1563)87α)195)60 τοιούτου τοῦ αὐτοῦ Ὑπουργείου πρὸς ὑμᾶς καὶ σχετικῆς ἐκθέσεως τοῦ Νομάρχου Χανίων, ἐπὶ τοῦ ἰδίου θέματος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Ὁ Νομάρχης Χανίων διέταξε τὴν παρὰ τῇ Νομαρχίᾳ Τεχνικὴν Ὑπηρεσίαν Δήμων καὶ Κοινοτήτων, ὅπως τὸ ταχύτερον συντάξῃ μελέτην κατασκευῆς ὑδροθεραπευτικῶν ἐγκαταστάσεων καὶ ξενῶνος, ἔργων ἀπαραιτήτων διὰ τὴν λειτουργίαν καὶ ἀξιοποίησιν τῶν ἰαματικῶν πηγῶν. Μετὰ τὴν σύνταξιν τῆς μελέτης τῶν ὡς ἄνω ἔργων ἡ Νομαρχία θὰ μεριμνήσῃ διὰ τὸν προγραμματισμὸν αὐτῶν, μετὰ τῶν ἐκτελεστέων κατὰ τὸ 1961 ἔργων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 3 Ἰανουαρίου 1961

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

κʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Α. Κακογιάννη, Γ. Αὐγεροπούλου καὶ Μ. Χριστογεώργου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡ ἀπὸ 28.11.1960 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Α. Κακογιάννη κλπ. (ἀριθ. βιβλ. ἐρωτ. 954), ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι ἡ θέσις τοῦ ἀγρονόμου Βονίτσης–Αἰτωλοακαρνανίας παραμένει κενὴ ἐλλείψει διαθεσίμων ἀγρονόμων. Ἡ θέσις θέλει συμπληρωθῆ εὐθὺς ὡς ἤθελον πληρωθῆ αἱ ὑπάρχουσαι δέκα κεναὶ ὀργανικαὶ θέσεις ἀγρονόμων διὰ διορισμοῦ διὰ τὴν πλήρωσιν τῶν ὁποίων ἐζητήθη ἤδη ἡ σχετικὴ ἔγκρισις παρὰ τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Δεκεμβρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

καʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Γλιγλῆ. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10862) 8798)14.10.60 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τοῦ ἐν περιλήψει κ. βουλευτοῦ, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἐν σχέσει πρὸς τὰ ὑπὸ αὐτοῦ καταγγελλόμενα, ἐκ τῆς διεξαχθείσης ἐρεύνης προέκυψαν τὰ κάτωθι: 1. Ἡ κατὰ τὴν 15.7.60 λαβοῦσα χώραν ἀποπομπή του ἐκ τοῦ Καφενείου Ραχανῆ Εὐστρατίου δὲν ὀφείλεται εἰς τὴν σύστασιν τοῦ ἐν Σκοπέλῳ ἐνωμοτάρχου Κωνσταντίνου, ὡς ἰσχυρίζεται, ἀλλ’ εἰς αὐτόβουλον ἐνέργειαν τοῦ ὡς ἄνω καφεπώλου, διὰ δὲ τὴν ὅλως ἀδικαιολόγητον ἐξύβρισιν καὶ σκαιὰν συμπεριφορὰν του ὑπεβλήθη κατ’ αὐτοῦ μήνυσις παρὰ τοῦ εἰρημένου ἐνωμοτάρχου. 2. Ὁ ἰσχυρισμός του ἐπίσης, ὅτι ὁ καφεπώλης Βουσβούκης Παράσχος, ὅστις τυγχάνει ὀπαδός του, ὑπέστη πιέσεις παρὰ τοῦ προαναφερθέντος ἀστυνομικοῦ σταθμάρχου εἰς τὸ γραφεῖον του διὰ τὴν ἀποπομπὴν τοῦ ἰδίου βουλευτοῦ εἰς ἣν περίπτωσιν ἤθελε μεταβῆ οὗτος εἰς τὸ καφενεῖον του, εἶναι ἐντελῶς ἀνακριβής. 3. Ἡ κατὰ τὴν 10.9.60 καὶ παρὰ τοῦ Διοικητοῦ τῆς Ὑποδιοικήσεως Χωροφυλακῆς Παπάδου Ὑπομοιράρχου κ. Τσιτούρα γενομένη ὁμαδικὴ ἔρευνα, ἀφεώρα εἰς τὴν ἀνακάλυψιν ὅπλων καὶ ἀποτελεῖ σύνηθες ἀστυνομικὸν προληπτικὸν μέτρον, ἀσκηθέν, καθ’ ὅλους τοὺς νομίμους τύπους καὶ οὐχὶ κατὰ τρόπον παράνομον καὶ σκαιόν, ὡς ὁ κ. βουλευτὴς ἰσχυρίζεται, τῶν σχετικῶν ἐκθέσεων ὑποβληθεισῶν εἰς κ. Εἰσαγγελέα Πλημμελειοδικῶν. 4. Κατόπιν τούτων πρόδηλον τυγχάνει, ὅτι αἱ καταγγελίαι ἀποβλέπουν εἰς τὴν συκοφάντησιν καὶ καταπτόησιν τῶν ἀστυνομικῶν ὀργάνων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Δεκεμβρίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ

κβʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βαλούρδου. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. πρωτ. 12997)1.12. 1960 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ ἐν σχέσει πρὸς τὸ περιεχόμενον τῆς ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. βιβλ. ἐρωτήσεων 964, καταχωρηθείσης ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βαλούρδου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ ἐκθέσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: α) Ὡς πρὸς τὴν ἐπιζητουμένην κατάργησιν τῆς διατάξεως τοῦ ἄρθρου 32 παρ. 16 τῆς ἰσχυούσης ἐκλογικῆς νομοθεσίας (Β. Δ. 10)12)4)1958), ἐπὶ τῷ τέλει, ὅπως καταστῇ δυνατὴ ἡ ἐγγραφὴ εἰς τοὺς ἐκλογικοὺς καταλόγους τοῦ Δήμου ἢ τῆς Κοινότητος τῆς μονίμου ἐγκαταστάσεώς των καὶ τῶν ἐκλογέων ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ἐγκατεστάθησαν μετὰ τὴν 1ην Ἰανουαρίου 1948 καὶ κατάγονται ἐξ ἄλλου Δήμου ἢ Κοινότητος, γνωρίζομεν, ὅτι ἐπὶ τοῦ ζητήματος ἐξεθέσαμεν διεξοδικῶς τὰς ἡμετέρας ἀπόψεις διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1933)14.3.60 ἐγγράφου μας, ἐπὶ ὁμοίου περιεχομένου ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Μπριλλάκη, Ε. Πρωϊμάκη, Ι. Εὐαγγελίδη καὶ Σ. Καρασάββα, καὶ φρονοῦμεν, ὅτι οἱ ἐν αὐτῷ διαλαμβανόμενοι λόγοι, οἵτινες ὑπηγόρευσαν τὴν θέσπισιν τῶν ἀνωτέρω χρονικῶν περιορισμῶν, ἐξακολουθοῦσι καὶ σήμερον ὑφιστάμενοι καὶ συνεπῶς, δὲν δύναται, ἐπὶ τοῦ παρόντος τοὐλάχιστον, νὰ γίνῃ λόγος περὶ μεταβολῆς τῶν ἰσχυουσῶν σχετικῶν διατάξεων. Οἱ κατὰ τὰ ἀνωτέρω μὴ δυνάμενοι νὰ ἐγγραφοῦν εἰς τοὺς ἐκλογικοὺς καταλόγους τοῦ τόπου τῆς μονίμου ἐγκαταστάσεώς των, ὡς ἐγκατασταθέντες μετὰ τὴν 1ην Ἰανουαρίου 1948, δύνανται νὰ ἐγγραφοῦν εἰς τοὺς ἐκλογικοὺς καταλόγους τοῦ Δήμου ἢ τῆς Κοινότητος, ἐξ ἧς κατάγονται (ἔνθα φέρονται ἐγγεγραμμένοι εἰς τὰ μητρῷα), κατ’ ἐφαρμογὴν τοῦ ἄρθρου 42 τῆς ἐκλογικῆς νομοθεσίας (Β. Δ. 19)12.4. 1958). Ἡ τοιαύτη ἐγγραφὴ δύναται νὰ γίνῃ καὶ δι’ ἀντιπροσώπου ὡς ὁρίζει τὸ ἄρθρον 34 τῆς ἐκλογικῆς νομοθεσίας. Ἐκ τῶν ἀνωτέρω προκύπτει, ὅτι πάντες οἱ συγκεντροῦντες τὰς προϋποθέσεις τοῦ ἐκλογέως δύνανται νὰ ἐγγραφοῦν εἰς τοὺς ἐκλογικοὺς καταλόγους, εἴτε τοῦ τόπου τῆς μονίμου ἐγκαταστάσεώς των (ἐφ’ ὅσον ἐγκατεστάθησαν πρὸ τῆς 1ης Ἰανουαρίου 1948), εἴτε τοῦ τόπου τῆς καταγωγῆς των καὶ ἂν ἀκόμη δὲν κατοικοῦν ἐν αὐτῷ. Κατὰ συνέπειαν, οὐδὲν ὑφίσταται ἐμπόδιον ἢ δυσχέρεια διὰ τὴν ἐγγραφὴν τῶν δικαιουμένων εἰς τοὺς ἐκλογικοὺς καταλόγους καὶ τὴν προσαγωγὴν, εἴτε τοῦ ἐκλογικοῦ των βιβλιαρίου, εἴτε βεβαιώσεως περὶ τῆς ἐγγραφῆς των (ὅταν πρόκειται περὶ ἁπλῶν ἐκλογικῶν καταλόγων) διὰ τὴν ἔκδοσιν ἀστυνομικῆς ταὐτότητος. β) Καὶ ἡ ἐγγραφὴ εἰς τοὺς ἐκλογικοὺς καταλόγους καὶ ἡ ψηφοφορία εἶναι ἐκ τοῦ νόμου ὑποχρεωτικὴ καὶ ἐπαπειλοῦνται ποιναὶ διὰ τοὺς μὴ ἐγγεγραμμένους καὶ τοὺς μὴ ψηφίζοντας (ἄρθρον 6 καὶ 182 ἐκλογικῆς νομοθεσίας). Ἐφ’ ὅσον, ἑπομένως, ὑφίσταται ἡ κατὰ τὰ προδιαληφθέντα εὐχέρεια ἐγγραφῆς εἰς τοὺς ἐκλογικοὺς καταλόγους, οἱ μὴ ἐγγεγραμμένοι ὑπόκεινται εἰς ποινικὴν δίωξιν. Ὡσαύτως, εἰς ποινικὴν δίωξιν ὑπόκεινται καὶ οἱ ἐγγεγραμμένοι μέν, ἀλλ’ ἀδικαιολογήτως μὴ προσερχόμενοι νὰ ψηφίσουν. Οἱ δεδικαιολογημένως (λόγῳ ἀσθενείας των κλπ.) μὴ προσερχόμενοι νὰ ψηφίσουν δὲν τιμωροῦνται. Οὐδόλως τιμωροῦνται, ἐπίσης, οἱ ὑπερβάντες τὸ 65ον ἔτος τῆς ἡλικίας των, ὡς καὶ οἱ διαμένοντες εἰς ἀκτῖνα μείζονα τῶν πεντήκοντα χιλιομέτρων ἐκ τοῦ ἐκλογικοῦ των τμήματος. Κατὰ συνέπειαν ὁ μὴ ἐγγεγραμμένος εἰς ἐκλογικὸν κατάλογον τοῦ τόπου τῆς μονίμου ἐγκαταστάσεώς του (ὡς ἐγκατασταθεὶς μετὰ τὴν 1ην Ἰανουαρίου 1948), καὶ ἐγγραφεὶς εἰς τὸν ἐκλογικὸν κατάλογον τοῦ τόπου τῆς καταγωγῆς του, ὅστις ἀπέχει πλέον τῶν 50 χιλιομέτρων, δὲν ὑποχρεοῦται νὰ προσέλθῃ πρὸς ψηφοφορίαν καὶ ἑπομένως δὲν ὑπόκειται εἰς ποινικὴν δίωξιν. Ἐν ὄψει τῶν ἀνωτέρω, οἱ φερόμενοι ὡς καταδικασθέντες ὑπὸ τοῦ Πλημμελειοδικείου Πατρῶν, εἴτε οὐδόλως εἶναι ἐγγεγραμμένοι εἰς ἐκλογικὸν κατάλογον Δήμου τινὸς ἢ Κοινότητος τοῦ Κράτους, εἴτε, καίτοι ἐγγεγραμμένοι εἰς τόπον ἀπέχοντα οὐχὶ πλέον τῶν πεντήκοντα χιλιομέτρων τοῦ τόπου τῆς διαμονῆς των, δὲν ἤσκησαν τὸ ἐκλογικόν των δικαίωμα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 7 Δεκεμβρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

κγʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Ἀθανασιάδη. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11578) 9367)2.11.60 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τοῦ ἐν περιλήψει κ. βουλευτοῦ, ἐν σχέσει μὲ τὰς εἰς τὴν πόλιν τοῦ Πειραιῶς λαβούσας χώραν κατ’ οἶκον ἐρεύνας καὶ συλλήψεις τῶν ἐν τῇ προσηρτημένῃ τῇ ἐρωτήσει του καταστάσει ἀναφερομένων ἀτόμων, ἅτινα κατεῖχον καὶ διένειμον δελτάρια ἀφορῶντα εἰς τὴν ἀπελευθέρωσιν τοῦ ἐπὶ κατασκοπείᾳ καταδίκου Ε. Γλέζου, νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι αὗται ἐγένοντο κατόπιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. Β. Μ. 15443) 18.10.60 παραγγελίας τοῦ κ. Εἰσαγγελέως Πλημ)κῶν Πειραιῶς καὶ ἐπὶ τῷ τέλει τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ ἄρθρου 192 τοῦ Π. Κ. κατ’ αὐτῶν. Παρὰ τῆς ἐπιληφθείσης ἁρμοδίας Ἀστυνομικῆς Ἀρχῆς, ὡς διεπιστώθη ἐφηρμόσθησαν πλήρως αἱ δικονομικαὶ διατάξεις, πᾶσαι δὲ αἱ σχετικαὶ ἐκθέσεις θετικοῦ ἢ ἀρνητικοῦ ἀποτελέσματος ὑπεβλήθησαν εἰς τὸν αὐτὸν Εἰσαγγελέα διὰ τὰ περαιτέρω. Συνεπῶς αἱ γενόμεναι κατ’ οἶκον ἔρευναι καὶ συλλήψεις καὶ νόμιμοι ὑπῆρξαν καὶ κατὰ πάντας τοὺς νομίμους τύπους ἐνηργήθησαν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Δεκεμβρίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ

κδʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Γιαχνῆ, Ι. Εὐαγγελίδη, Σ. Ἡλιοπούλου, Γ. Αὐγεροπούλου καὶ Μ. Σβώλου. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11080) 9055)20.10.60 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἐρώτησις μὲ προσηρτημένον ψήφισμα τῆς Συνελεύσεως τῶν Ὑποδηματεργατῶν Ἀθηνῶν, πρὸς τοὺς κ.κ. Ὑπουργοὺς Ἐσωτερικῶν καὶ Ἐργασίας, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ἐν σχέσει μὲ τὸ 5ον θέμα τῆς ἐρωτήσεως ὡς καὶ τοῦ ψηφίσματος τὰ κάτωθι: 1. Εἶναι πρὸς τιμὴν τοῦ Δημοκρατικοῦ καθεστῶτος τῆς χώρας μας, ὅτι ὑπὸ οὐδὲν πρόσχημα, ἔλαβε ποτὲ μέτρα καταλυτικὰ τῆς ἐλευθέρας ἀσκήσεως τοῦ συνδικαλιστικοῦ δικαιώματος τῶν ἐργαζομένων ἢ τῆς παρεμποδίσεως τῆς ἐλευθέρας δημοκρατικῆς λειτουργίας τῶν συνδικαλιστικῶν Ὀργανώσεων. 2. Οὐχ’ ἧττον ὅμως, καθῆκον αὐτοῦ εἶναι καὶ ἡ συνεχὴς μέριμνα διὰ τὴν ἐξασφάλισιν τῆς ἐλευθέρας συνδικαλιστικῆς δραστηριότητος, ἐντὸς τῶν πλαισίων τῶν κειμένων νόμων ἀπὸ τοὺς ἐπιδιώκοντας νὰ ὑπονομεύσουν καὶ καθυποτάξουν τὸ συνδικαλιστικὸν κίνημα τῆς χώρας καὶ νὰ τὸ ἐκτρέψουν πρὸς ἄλλους σκοπούς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Δεκεμβρίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ

κεʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Μερλοπούλου καὶ Α. Κολαμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11014)19.10.1960 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς κατατεθείσης εἰς τὴν Βουλὴν ὑπ’ ἀριθ. 602 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Μερλοπούλου καὶ Α. Κολαμπᾶ περὶ ἐπισκευῆς καὶ κατασκευῆς ὁδῶν πρὸς χωρία καὶ κωμοπόλεις κειμένας ἐπὶ τοῦ Ταϋγέτου, ἔχομεν τὴν τιμὴν κατόπιν ἐκθέσεως τοῦ Νομάρχου Λακωνίας, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Αἱ Κοινοτικαὶ ὁδοὶ πρὸς Πελλάνην καὶ Ἅγιον Κων)νον, συντηροῦνται ὑπὸ τῶν οἰκείων Κοινοτήτων ἡ δὲ βατότης των εἶναι ἱκανοποιητική, ὥστε εὐκόλως νὰ κυκλοφοροῦν ἐπ’ αὐτῶν παντὸς εἴδους τροχοφόρα. Ἡ Λουσίνα εἶναι τοποθεσία συνδεομένη διὰ δασικῆς ὁδοῦ μετὰ τῆς ὁδοῦ Σπάρτης–Λογγανίκου. Εἰς τὸ τμῆμα τῆς δασικῆς ταύτης ὁδοῦ κυκλοφοροῦν εὐχερῶς φορτηγὰ αὐτοκίνητα. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐπαρχιακὴν ὁδὸν Σπάρτης–Καστορείου–Λογγανίκου ὅρια Νομοῦ πρὸς Μεγαλόπολιν διὰ τῶν χωρίων Γεωργιτσίου καὶ Ἀγόριανης, ἁρμόδιον εἶναι τὸ Ὑπουργεῖον Συγκοινωνιῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 9 Δεκεμβρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

VI) Ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Πυρομάγλου. Ἀναφερόμενος εἰς τὴν ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Πυρομάγλου, τὴν διαβιβασθεῖσαν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12067 ἀπὸ 11 Νοεμβρίου 1960 ἐγγράφου τῆς ὑφ’ ὑμᾶς Διευθύνσεως Νομοθετικῶν καὶ Νομοπαρασκευαστικῶν Ἐργασιῶν, ἔχω τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσω ὑμῖν, ὅτι φωτοτυπίαι τῶν ἐν τῇ ἐρωτήσει ἀναφερομένων ἐγγράφων, ἐπρομηθεύθη ἐγκαίρως τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐξωτερικῶν, διεπιστώθη δέ, ὅτι ταῦτα ἀποτελοῦν ἅπαντα ἀλληλογραφίαν μεταξὺ Ἰταλικῶν καὶ Γερμανικῶν Ἀρχῶν Κατοχῆς, σχετικῶς μὲ τοὺς Ἑβραίους τῆς Ἑλλάδος, εἰς οὐδὲν ἐξ αὐτῶν ὑπάρχει ἐπιβαρυντικόν τι στοιχεῖον δι’ οἱανδήποτε Ἑλληνικὴν Ἀρχὴν ἢ Ἕλληνα κατέχοντα ἐπίσημον θέσιν. Εἶναι θλιβερὸν τὸ γεγονός, ὅτι συκοφαντίαι διαδιδόμεναι ὑπὸ Γερμανοῦ ἐγκληματίου πολέμου, τὰς ὁποίας ἄλλωστε οὐδὲ ὁ ἴδιος, ἐν οὐδεμιᾷ περιπτώσει ἐτόλμησε νὰ στηρίξῃ ἐπί τινος ἐκ τῶν ἐγγράφων τούτων, ἀναγκάζουν τὸν Ὑπουργὸν τῶν Ἐξωτερικῶν, σεβόμενον τὸν Κανονισμὸν τῆς Βουλῆς, νὰ συντάσσῃ ἔστω καὶ τὸ παρὸν σύντομον τοῦτο ἔγγραφον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Δεκεμβρίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Α. ΣΚΕΦΕΡΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Μαύρου. Ἀπαντῶν εἰς τὸ διὰ τοῦ ὡς ἄνω ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθὲν ἐρώτημα τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Μαύρου, ἔχω τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσω ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ἡ Κυβέρνησις ἔχει ἐκδηλώσει ἐπανειλημμένως καὶ ποικιλοτρόπως ζωηρὸν ἐνδιαφέρον διὰ ἀποκτήσαντα προσφάτως τὴν ἀνεξαρτησίαν των Κράτη τῆς Ἀφρικανικῆς Ἠπείρου. Τὸ ἐνδιαφέρον τοῦτο ἐξηγεῖται λόγῳ τῆς πολιτικῆς σημασίας τῶν νεοϊδρυθέντων Κρατῶν, ὡς ἐπίσης καὶ τῆς ἀνάγκης διαφυλάξεως καὶ προστασίας τῶν πολυπληθῶν συμφερόντων τῶν ἐν Ἀφρικῇ διαβιούντων Ἑλλήνων. Ὁ ἀριθμὸς ὅμως τῶν Κρατῶν τούτων καὶ ἡ διασπορὰ τῶν Ἑλληνικῶν παροικιῶν δὲν ἐπιτρέπει τὴν ἐκπροσώπησίν μας πανταχοῦ. Ἐν τούτοις ἐν Ἀφρικῇ ἔχομεν σήμερον Πρεσβείας ἐν Ἀδδὶς Ἀμπέμπα, Καΐρῳ, Χαρτούμ, Τριπόλει καὶ Τύνιδι. Ἔμμισθα Γενικὰ Προξενεῖα ἐν Ἀλεξανδρείᾳ, Καΐρῳ, Καζαμπλάνκα καὶ Λεοπολδβίλ. Ἔμμισθον Προξενεῖον ἐν Πόρτ Σάϊδ, καὶ ἔμμισθα Ὑποπροξενεῖα ἐν Μανσούρᾳ, Μίνιᾳ καὶ Σουέζ. Ὡσαύτως λειτουργοῦν καὶ ἄμισθοι Προξενικαὶ Ἀρχαί, ὧν συνημμένως ἀποστέλλω πίνακα. Παραλλήλως τὸ Β. Ὑπουργεῖον προτίθεται νὰ ἱδρύσῃ Πρεσβείας ἐν Λάγος καὶ Λεοπολδβὶλ καὶ νὰ θέσῃ ἐν λειτουργίᾳ τὴν εἰς Ραμπάτ τοιαύτην. Ἐπίσης μελετᾶται ἡ ἵδρυσις Γενικῶν Προξενείων εἰς Ἀλγέριον καὶ Κέϊπ Τάουν, ὡς καὶ Προξενείων ἐν Βεγγάζῃ, Σώλσμπερυ, Ναϊρόμπι, Ντάρες–Σαλάμ, Ἐλισάβετβιλ καὶ Λορέντζο Μαρκές. Ἐν Ἀθήναις τῇ 22 Δεκεμβρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Ε. ΑΒΕΡΩΦ–ΤΟΣΙΤΣΑΣ

ΑΜΙΣΘΑ ΓΕΝΙΚΑ ΠΡΟΞΕΝΕΙΑ

1.– CAPE TOWN

2.– ACORA

ΑΜΙΣΘΑ ΠΡΟΞΕΝΕΙΑ

1.– DAR ES SAL AAM 2.– LAGOS NIGERIA 3.– NAIROBI, KENYA 4.– SALISBURI, RHODOSIO 5.– CONAKRY 6.– BENGHAZI 7.– ALEP 8.– DURBAN 9.– ELISABETHVILLO 10.– STANLEYVILLO 11.– LEOPOLDVILLO (ἐγένετο ἔμμισθον) 12.– ALGER, ALGERIE 13.– DAKAR A. P. 14.– DOUALA, Καμεροὺν 15.– MAJUNGA, MADAGASCAR 16.– TANANARIVE, MADAGASCAR

17.– BRAZZAVILLE

ΑΜΙΣΘΑ ΥΠΟΠΡΟΞΕΝΕΙΑ

1.– FRECTOWN, SIERRA LEOWE 2.– Μαρρακὲς 3.– TANGER 4.– BONO 5.– ORAN, ALGERIE 6.– PHILIPPEVILLE, ALGERIE

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ὁ κ. Ε. Πρωϊμάκης, ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἐρωτήσεως, σχετικῶς μὲ τὴν λῆψιν μέτρων διὰ τὴν ἐπαναλειτουργίαν τοῦ ἐν Κέᾳ ἐργοστασίου ἐμαγιέ.

§8Ε. ΠΡΩΪΜΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὴν νῆσον Κέα ἐλειτούργει ἐργοστάσιον παραγωγῆς ἐμαγιέ, μὲ εὐρυτάτην κίνησιν, μέχρι τοῦ σημείου, ὥστε νὰ ἐξάγῃ καὶ εἰς τὸ ἐξωτερικὸν τὰ εἴδη, τὰ ὁποῖα κατεσκεύαζε. Δυστυχῶς, ὅμως, τὸ ἐργοστάσιον αὐτὸ ἔπαυσε νὰ λειτουργῇ καὶ μάλιστα ἤρχισε νὰ διαλύεται βαθμηδόν. Τὸ ἐργοστάσιον αὐτό, εἶχε μεγάλην σημασίαν διὰ τὴν νῆσον, διότι ἐκτὸς τοῦ ὅτι ἀπασχολοῦσε πλέον τῶν 200 ἐργατῶν καὶ ὑπαλλήλων, ἀλλὰ καὶ ἐπεσκεύαζε τὰ πλοῖα, τὰ ὁποῖα κατέφευγον ἐκεῖ. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργόν, νὰ πληροφορήσῃ τὴν Βουλήν, ποῖα μέτρα σκέπτεται νὰ λάβῃ διὰ τὴν ἐπαναλειτουργίαν τοῦ ἐργοστασίου αὐτοῦ, τὸ ὁποῖον, ὅπως εἶπα, ἔχει σημασίαν διὰ τὴν οἰκονομίαν καὶ τῆς νήσου καὶ τῆς Χώρας γενικῶς.

§9Δ. ΓΙΑΧΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, συνιστῶ τὴν ἀναφοράν.

§10Κ. ΔΕΣΠΟΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, συνιστῶ τὴν ἀναφοράν.

§11Ν. ΜΑΡΤΗΣ. (Ὑπ. Βιομηχανίας). Κύριε Πρόεδρε, ἡ Κυβέρνησις ἐνδιαφερομένη διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τοῦ ἐργοστασίου ἐμαγιὲ καὶ πορσελάνης Κέας, ὅπως καὶ τοῦ δευτέρου τούτου ἐργοστασίου, τὸ ὁποῖον λειτουργεῖ εἰς Μάκρην, ἀνέθεσεν εἰς τὸν Ο.Β.Α. νὰ μελετήσῃ τὸν τρόπον τῆς ἀναπτύξεως τῶν δύο αὐτῶν ἐργοστασίων. Τὰ ἐργοστάσια αὐτά, ἀνήκουν εἰς ἰδιώτας. Τὸ ἐργοστάσιον Μάκρης ἀνέλαβεν ἤδη καὶ ἀναπτύσσει κἄποιαν δραστηριότητα. Τὸ ἐργοστάσιον, ὅμως, Κέας, βαρύνεται μὲ πολλὰ χρέη καὶ δι’ αὐτὸ θὰ ἐξετάσωμεν, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ εὑρεθῇ τρόπος νὰ τὸ βοηθήσωμεν.

§12Κ. ΔΕΣΠΟΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, τὸ ἐργοστάσιον Κέας ἔχει καὶ στρατιωτικὴν σημασίαν, διότι παρῆγε στρατιωτικὰ εἴδη καὶ συνεπῶς ὑπάρχει πρόσθετος λόγος, ὥστε νὰ ἐνδιαφερθῇ καὶ ἄλλος Ὀργανισμὸς διὰ τὴν ἐπαναλειτουργίαν τοῦ ἐργοστασίου αὐτοῦ.

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Βαλοῦρδος, ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἐρωτήσεως, σχετικῶς μὲ τὴν λειτουργίαν τοῦ ἐργοστασίου σπίρτων κλπ.

§14Γ. ΒΑΛΟΥΡΔΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶχα τὴν πληροφορίαν, ὅτι καθυστεροῦσεν ἡ κατασκευὴ τοῦ ἐργοστασίου σπίρτων καὶ μάλιστα, ὅτι ἐδόθη παράτασις. Πρὸ μηνὸς περίπου, μετέβην εἰς τὸ Λαύριον καὶ διεπίστωσα, ὅτι τὸ ἐργοστάσιον εἶχεν ἀρχίσει νὰ λειτουργῇ. Ἔλαβον δὲ τὴν πληροφορίαν, ὅτι ἤρχισε καὶ ἡ ἐπέκτασις αὐτοῦ, διὰ νὰ περιλάβῃ τὴν κατασκευὴν ἐργοστασίου κόντρα πλακὲ καὶ ξυλείας κιβωτοποιΐας, ὅπως ἔχει ὁρισθῆ εἰς τὴν σύμβασιν. Θὰ παρακαλοῦσα τὸν κ. Ὑπουργόν, νὰ μᾶς πληροφορήσῃ, ἐὰν ἔχῃ ἐξασφαλισθῆ ἡ πρώτη ὕλη διὰ τὴν κατασκευὴν κόντρα πλακέ, δεδομένου, ὅτι χρειάζεται εἰδικὴ ξυλεία δι’ αὐτὸν τὸν σκοπόν. Ἡ ξυλεία αὐτὴ δὲν εὑρίσκεται ἐν Ἑλλάδι. Ἐρωτῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Βιομηχανίας κατὰ ποῖον τρόπον σκέπτεται νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὴν ἐξασφάλισιν τῆς πρώτης ὕλης καὶ ἐὰν θὰ πραγματοποιηθῇ ἡ ἐπέκτασις τοῦ ἐργοστασίου.

§15Ν. ΜΑΡΤΗΣ. (Ὑπ. Βιομηχανίας). Κύριε συνάδελφε, τὸ ἐργοστάσιον εἶναι τελείως ἕτοιμον. Εἶχε δοθῆ διὰ τὴν παραλαβήν του μία παράτασις μέχρι τέλους Δεκεμβρίου. Ἔχει ἤδη πραγματοποιήσει μίαν μικρὰν ἐξαγωγὴν σπίρτων καὶ εἶναι ἕτοιμα 8 ἑκατομμύρια κυτία πρὸς παραλαβήν. Ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς πρώτης ὕλης, τὸ ὁποῖον ἔθιξεν ὁ κ. συνάδελφος— δὲν ἔχω πρόχειρον αὐτὴν τὴν στιγμὴν τὴν σύμβασιν— ἀλλὰ πιστεύω, ὅτι ἐφ’ ὅσον δὲν θὰ ἐξαρκῇ ἡ Ἑλληνικὴ ξυλεία, θὰ προβλέπεται ἡ εἰσαγωγή της ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ.

§16Γ. ΒΑΛΟΥΡΔΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἔθεσα τὸ θέμα τῆς πρώτης ὕλης, διότι ἐφ’ ὅσον εἰσαχθῇ ἀκατέργαστος τοιαύτη ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, θὰ εἶναι ἀπρόσιτος ἀπὸ ἀπόψεως τιμῆς.

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ κ.κ. Β. Ἐφραιμίδης, Ε. Γιαρένης κλπ., ζητοῦν νὰ πληροφορηθοῦν ἐὰν θὰ ματαιωθῇ ἡ ἵδρυσις ἐν Ἑλλάδι Ἀμερικανικοῦ Ἐργοστασίου κατασκευῆς εἰδῶν βιοτεχνίας. Ὁ κ. Β. Ἐφραιμίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§18Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐδημοσιεύθη ἡ πληροφορία εἰς τὸν τύπον, ὅτι πλὴν τοῦ Γερμανικοῦ ἐργοστασίου, τὸ ὁποῖον ἤδη λειτουργεῖ εἰς τὴν Ἐλευθέραν Ζώνην Θεσσαλονίκης, πρόκειται νὰ ἱδρυθῇ καὶ ἄλλη μονάς, ἡ ὁποία θὰ ἀσχοληθῇ μὲ τὴν παραγωγὴν εἰδῶν βιοτεχνίας καὶ βιομηχανίας. Τοῦτο συνάγεται καὶ ἀπὸ τὴν σχετικὴν ἀνακοίνωσιν τῶν βιοτεχνῶν Βορείου Ἑλλάδος, οἱ ὁποῖοι ζητοῦν τὴν ματαίωσιν τῆς ἱδρύσεως τῆς ἐν λόγῳ μονάδος, διότι ἡ συνέχισις τῆς τοιαύτης τακτικῆς θὰ εἶχεν ὡς ἀποτέλεσμα, ὅπως 100.000 ἐργάται καταστοῦν ἄεργοι καὶ 30.000 ἐργαστήρια κλείσουν. Ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ ὑπῆρξε μία δήλωσις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ὅτι ἡ ἵδρυσις παρομοίων μονάδων ἀποβλέπει εἰς παραγωγὴν εἰδῶν πρὸς τὸν σκοπόν, ὅπως ταῦτα ἐξαχθῶσιν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ οὐχὶ δι’ ἐγχώριον κατανάλωσιν. Ἀλλὰ καὶ τοῦτο ἐὰν εἶναι ἀληθές, πάλιν φράσσεται ὁ δρόμος τῆς ἐξαγωγῆς εἰς τοὺς Ἕλληνας βιοτέχνας καὶ ἐφ’ ὅσον ὑπάρχει ἐκκρεμὲς τὸ θέμα τῆς συνδέσεώς μας μὲ τὴν Ε.Κ.Α., εἶναι ἐνδεχόμενον αἱ ξέναι αὗται βιομηχανίαι νὰ κατακλύσουν τὴν ἐσωτερικὴν ἀγοράν. Μία ἀπάντησις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ θὰ καθησυχάσῃ τοὺς ἐνδιαφερομένους, οἱ ὁποῖοι εὑρίσκονται ἐν ἀναστατώσει.

§19Ε. ΓΙΑΡΕΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρὰ τὰς διαμαρτυρίας τῶν ἐνδιαφερομένων ἡ Κυβέρνησις ἐπροχώρησεν εἰς τὴν ἵδρυσιν τοῦ Γερμανικοῦ ἐργοστασίου. Ἤδη προστίθεται καὶ ἡ πληροφορία, ὅτι πρόκειται νὰ ἱδρυθῇ καὶ Ἀμερικανικὸν ἐργοστάσιον κατασκευῆς εἰδῶν βιοτεχνίας. Οἱ θιγόμενοι βιοτέχναι ἐπεσκέφθησαν τὸν κ. Ὑπουργὸν Βορείου Ἑλλάδος, ὁ ὁποῖος τὴν μὲν πρώτην ἡμέραν τοὺς εἶπεν, ὅτι δέν πρέπει νὰ ἀνησυχοῦν, τὴν δὲ δευτέραν ἀπέπεμψε τὴν Ἐπιτροπήν. Ὁ Διευθυντὴς τοῦ Τελωνείου Θεσσαλονίκης μᾶς εἶπεν, ὅτι τὸ ἐργοστάσιον τοῦτο δύναται νὰ εἰσαγάγῃ εἰς Ἑλλάδα τὴν παραγωγήν του, ἐφ’ ὅσον καταβάλλει τοὺς σχετικοὺς δασμούς. Εἶναι δικαιολογημέναι αἱ ἀνησυχίαι τῶν βιοτεχνῶν καὶ ἀναμένομεν τὴν ἀπάντησιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ.

§20Ν. ΜΑΡΤΗΣ. (Ὑπ. Βιομηχανίας). Κύριοι συνάδελφοι, δὲν ἀνέμενον νὰ ἔλθῃ παρόμοιον θέμα εἰς τὴν Βουλὴν ἐξ αἰτίας τῶν ὅσων ὅλως ἀνευθύνως καὶ ἀβασανίστως ἐκυκλοφόρησαν, ὅτε ἐγένετο γνωστὸν τὸ θέμα. Εἰς τὸ Πανελλήνιον Βιοτεχνικὸν Συνέδριον συζήτησα, πῶς ἔχει τὸ ὅλον ζήτημα καὶ ἐγένετο πλήρως κατανοητόν. Ἐχειροκροτήθη δὲ ἡ ἄποψις τῆς Κυβερνήσεως ἀπὸ τοὺς Συνέδρους. Φόβους δύναται νὰ ἐκφράζουν μόνον, ὅσοι ἐνδιαφέρονται διὰ τὴν μὴ αὔξησιν τοῦ βιοτικοῦ ἐπιπέδου ἐν Ἑλλάδι, ἢ τὴν μὴ ἐξεύρεσιν τρόπου ἀπορροφήσεως τῶν ἀνέργων ἢ ὅσοι ἀγνοοῦν τελείως τὸ ζήτημα. Τὰ λειτουργοῦντα ξένα ἐργαστάσια ἐν Ἑλλάδι (Ἐλευθέραν Ζώνην Θεσσαλονίκης) εἶναι δύο καὶ τὸ κέρδος εἶναι, ὅτι ἀφ’ ἑνὸς μὲν θὰ ἀπασχολοῦν 300 ἐργάτας, ἀφ’ ἑτέρου δὲ μὲ βάσιν τὴν Ἑλληνικὴν πρώτην ὕλην παράγουν προϊόντα τὰ ὁποῖα ἐξάγονται εἰς Γερμανίαν, ἀπαγορευομένης ρητῶς τῆς εἰσαγωγῆς των ἐν Ἑλλάδι δυνάμει εἰδικῆς διατάξεως τῆς σχετικῆς συμβάσεως. Εἶναι ἀπορίας ἄξιον, λοιπόν, νὰ λέγεται, ὅτι ὑφίσταται θέμα τὶ καὶ ἀποτελεῖ μέγα μυστήριον τὸ πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ κλείσουν τὰ λοιπὰ βιοτεχνικὰ ἐργαστήρια. Ζητοῦμεν ἀπασχόλησιν, τὴν ἀνευρίσκομεν, ἀνεύρομεν καὶ καταναλωτικὰς ἀγορὰς καὶ ἐν συνεχείᾳ διαμαρτυρόμεθα. Οἱ Ἕλληνες βιοτέχναι εἰς τὸ Πανελλήνιον Βιοτεχνικὸν Συνέδριον διὰ βοῆς ἐνέκρινον τὴν ἵδρυσιν τοιούτων ἐργοστασίων καὶ σᾶς δηλῶ, ὅτι ἐφ’ ὅσον μᾶς δοθῇ ἡ εὐκαιρία θὰ ἐπιτρέψωμεν τὴν ἵδρυσιν καὶ ἄλλων ὑπὸ τοὺς αὐτοὺς ὅρους.

§21Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς εἶπεν, ὅτι ἀνευθύνως ἤχθη τὸ θέμα ἐνώπιον τῆς Βουλῆς.

§22Ν. ΜΑΡΤΗΣ. (Ὑπ. Βιομηχανίας). Ὄχι, δὲν εἶπα ἀνευθύνως, ἐγὼ εἶπα δὲν ἀνέμενον νὰ ἔλθῃ εἰς τὴν Βουλὴν ὅ,τι ἀνευθύνως ἐλέχθη, ὄχι εἰς τὴν Βουλήν, ἀλλά, ἔξω, ἀπὸ τοὺς ἐνδιαφερομένους καὶ ἔδωσα τὰς ἐξηγήσεις καὶ μετὰ τὰς ἐξηγήσεις δὲν ἀνέμενον, ὅτι θὰ τὸ φέρετε εἰς τὴν Βουλὴν καὶ μάλιστα καὶ μὲ τὰ αὐτὰ ἐπιχειρήματα, τὰ ὁποῖα ἐλέχθησαν τότε.

§23Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἀφορμὴν εἰς τὴν ἐρώτησιν ἔδωσεν ἡ ἀνακοίνωσις ὅλων τῶν ἐπαγγελματοβιοτεχνικῶν ὀργανώσεων, ἡ ὁποία ἐδημοσιεύθη εἰς τὸν τύπον. Ἐάν, κ. Ὑπουργέ, ἡ ἀνακοίνωσις ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἀντιπροσωπεύουν ὅλα αὐτὰ τὰ στρώματα ἐγκύρως θεωρεῖται, ὅτι εἶναι ἀνεύθυνος, τότε τὶ εἶναι ὑπεύθυνον, ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, πρῶτον. Δεύτερον, ὁ κ. Ὑπουργὸς εἶπεν, ὅτι τὸ ἐργοστάσιον δὲν εἶναι Ἀμερικανικὸν, ἀλλὰ εἶναι Γερμανικόν. Δὲν ἐπροσέξατε, κ. Ὑπουργέ. Εἴπομεν, ὅτι ἔχει ἱδρυθῆ ἕνα Γερμανικὸν ἐργοστάσιον καὶ ὑπῆρξε πληροφορία, τὴν ὁποίαν κατήγγειλαν αἱ ὀργανώσεις, ὅτι πρόκειται νὰ ἐπακολουθήσῃ ἡ ἵδρυσις καὶ ἐργοστασίου Ἀμερικανικοῦ. Τρίτον, εἴπατε, ὅτι τὸ ἐργοστάσιον ἀπασχολεῖ δῆθεν 400 ἐργατοϋπαλλήλους. Γεγονὸς εἶναι, ὅτι δὲν ἀπασχολεῖ πέραν τῶν 60–70 ἐργαζομένων. Αὐτὸ γνωρίζομεν ὅσοι παρακολουθοῦμεν τὴν ζωὴν εἰς τὴν Θεσσαλονίκην καὶ εἰδικῶς εἰς τὸ ἐργοστάσιον αὐτό. Ἐὰν σεῖς ἔχετε πληροφορίαν, ὅτι εἶναι 400, φαίνεται, ὅτι εἶναι ἀνακριβὴς ἡ πληροφορία σας εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ, τοὐλάχιστον.

§24Ν. ΜΑΡΤΗΣ. (Ὑπ. Βιομηχανίας). Ὅταν ἔγινεν ἡ σύμβασις, εἶπεν, ὅτι θὰ ἀπασχολήσῃ, τοὐλάχιστον 400, ἀλλὰ τὸ ἐργοστάσιον δὲν ἔφθασεν εἰς τὴν πλήρη ἀνάπτυξίν του καὶ ἤδη ἐζητήθη νὰ γίνῃ καὶ δεύτερον καὶ τρίτον ἐργοστάσιον εἰς τὴν ἐλευθέραν ζώνην Θεσσαλονίκης. Ἀλλά, ὅταν ἐδόθησαν αἱ πρῶται δημοσιεύσεις εἰς τὸν τύπον καὶ ἔγινεν τὸ συνέδριον τῶν ἐπαγγελματιῶν καὶ βιοτεχνῶν καὶ ἐγένετο ἐκ μέρους μου ἡ διαφώτισις τῶν ἐνδιαφερομένων, ὅλοι ὁμοφώνως εἶπον, ὅτι ὀρθῶς ἡ Κυβέρνησις χορηγεῖ τὴν ἄδειαν αὐτήν. Αὐτὸ ποὺ λέγετε, εἶναι πρὸ τῆς ἀναπτύξεως καὶ πρὸ τῶν ἐξηγήσεων, αἱ ὁποῖαι ἐδόθησαν.

§25Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε.......

§26ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τριτολογία δὲν ἐπιτρέπεται.

§27Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Εἶναι γνωστόν, ὅτι ὡρισμέναι διὰ βοῆς ἐκδηλώσεις καὶ ἀποφάσεις κατ’ οὐδένα τρόπον ἀπηχοῦν τὴν πραγματικότητα καὶ συγκεκριμένως τῶν ἐπαγγελματιῶν ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι φαίνεται καὶ εἶναι γνωστόν, πῶς ὀργανώνουν τὰ συνέδρια.

§28ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, παρελθούσης τῆς ὥρας διὰ τὰς ἀναφορὰς καὶ ἐρωτήσεις εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ἔχομεν καὶ σήμερον τὴν ἐπερώτησιν ἐπὶ τοῦ ἐκλογικοῦ συστήματος. Ἐλπίζω νὰ εἶναι ἡ τελευταία συνεδρίασις ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως ταύτης. Κατόπιν τῶν δηλώσεων τοῦ ἀξιοτίμου κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι τὸ ἐκλογικὸν θέμα θὰ ἐπανέλθῃ πρὸς συζήτησιν τὸν Μάρτιον.

§29Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι λέγοντες ἐν παρενθέσει «ἐλπίζω νὰ εἶναι ἡ τελευταία» ἐξεφράσατε τὴν ὁμόθυμον γνώμην τῆς Βουλῆς, ὅπως δοθῇ ἕνα τέρμα εἰς τὴν ἐπερώτησιν αὐτήν, δοθέντος, ὅτι μετὰ τὴν προχθεσινὴν δήλωσιν τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως εἶναι ἄνευ περιεχομένου καὶ εἶναι ἡ μόνη ἐπερώτησις, ἡ ὁποία ἐξεπλήρωσε τὸν προορισμόν της. Κατόπιν αὐτοῦ, προτείνω νὰ παραιτηθοῦν οἱ ἀξιότιμοι κ.κ. συνάδελφοι, ἐκτὸς ἐὰν πρόκειται νὰ ἀναπτυχθοῦν ὡρισμέναι ἀπόψεις Κομμάτων, ὁπότε δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ παραιτηθοῦν, πλὴν ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἔχουν μεμονωμένας ἢ ἀτομικὰς γνώμας. Πάντως νὰ ληφθῇ ἀπόφασις, ὅπως περατωθῇ ἀπόψε ἡ ἐπερώτησις αὐτὴ, καθοριζομένου τοῦ τετάρτου δι’ ἑκάστην ὁμιλίαν, εἰς τρόπον, ὥστε νὰ εἰσέλθωμεν εἰς τὴν πελωρίαν καὶ διογκωθεῖσαν Ἡμερησίαν Διάταξιν τῶν ἐπερωτήσεων.

§30Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Κύριε Πρόεδρε, καὶ ἡ Κυβέρνησις θὰ παρεκάλει νὰ τερματισθῇ ἀπόψε ἡ συζήτησις παραιτουμένων, εἰ δυνατόν, τῶν περισσοτέρων ἐγγεγραμμένων ὁμιλητῶν, ἐκτός, ὅπως εἶπεν ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος κ. Κωστόπουλος, ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι πρόκειται νὰ ὁμιλήσουν ἐν ὀνόματι Κομμάτων, τὰ ὁποῖα δὲν ἐξέφρασαν μέχρι τῆς στιγμῆς τὴν γνώμην των. Ἡ Κυβέρνησις συμμερίζεται τὴν παράκλησιν καὶ τοῦ κ. Προέδρου τοῦ Σώματος καὶ τοῦ κ. Κωστοπούλου, διότι βιάζεται νὰ ὑποστῇ κριτικὴν καὶ εἰς ἄλλα θέματα. Εἶναι ἐπιθυμία βαθεία τῆς Κυβερνήσεως νὰ ὑφίσταται κριτικήν.

§31Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, καὶ ἡμεῖς εἴμεθα ἀπολύτως σύμφωνοι, ἀνεξαρτήτως τῶν ἀπόψεων, τὰς ὁποίας ἐξέθηκεν ὁ ἀξιότιμος κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, τὰς ὁποίας ἡμεῖς, τοὐλάχιστον, θέτομεν εἰς κἄποιον ἔλεγχον. Δὲν νομίζομεν, δηλαδή, ὅτι ἡ Κυβέρνησις βιάζεται νὰ ὑποστῇ τὸν ἔλεγχον. Ἡ Κυβέρνησις φυσικὸν εἶναι νὰ ἐπιθυμῇ νὰ μὴν ὑφίσταται τὸν ἔλεγχον, ἀλλὰ ἐν πάσῃ περιπτώσει ἡ ἐπερώτησις περὶ τῆς ὁποίας συζητοῦμεν ἔχασε πλέον τὸ περιεχόμενόν της, κατόπιν τῆς δηλώσεως τῆς προχθεσινῆς τοῦ ἀξιοτίμου κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι ἀναγνωρίζει τὸ βάσιμον τῆς ἐπερωτήσεως καὶ ὅτι ἡ Κυβέρνησις τὸν Μάρτιον θὰ εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἀνακοινώσῃ τὰς ἀποφάσεις της περὶ τοῦ ἐκλογικοῦ συστήματος, τὸ ὁποῖον θὰ προκρίνῃ. Νομίζομεν, λοιπόν, ὅτι καὶ ἀπὸ ἀπόψεως σοβαρότητος τῶν ἐργασιῶν τοῦ Σώματος, δὲν πρέπει νὰ παρελκύεται ἐπ’ ἄπειρον καὶ πέραν τῆς σημερινῆς ἡμέρας ἡ συζήτησις τῆς ἐπερωτήσεως αὑτῆς. Τὸ Κόμμα μας συνιστᾶ καὶ ἐγὼ συνιστῶ τὸν τερματισμὸν τῆς συζητήσεως.

§32ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶναι σύμφωνος, λοιπόν, ἡ Βουλὴ νὰ περαιώσωμεν ἀπόψε τὴν ἐπερώτησιν αὐτήν;

§33ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§34ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἑπομένως, παρακαλοῦνται οἱ ρήτορες, ὅσοι θέλουν νὰ παραιτηθοῦν, καὶ ὅσοι ὁμιλήσουν, νὰ ὁμιλήσουν συντόμως, ὥστε νὰ λήξῃ ἡ συζήτησις ἀπόψε. Ὁ κ. Ε. Ζαννῆς, ἔχει τὸν λόγον.

§35Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ ἀνακοίνωσις τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι προτίθεται ἡ Κυβέρνησις ἐντὸς τοῦ Μαρτίου νὰ ἀναλάβῃ τὴν πρωτοβουλίαν διὰ τὴν ἀλλαγὴν τοῦ ἐκλογικοῦ συστήματος, ἀποστερεῖ κατὰ κἄποιον τρόπον τοῦ κυριωτέρου λόγου δι’ ὃν ἐνεγράφην διὰ νὰ λάβω μέρος εἰς τὴν συζήτησιν τῆς ἐπερωτήσεως. Θὰ περιορισθῶ μόνον νὰ σημειώσω τρία σημεῖα τῆς ἀγορεύσεως τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως. Πρῶτον, τὰς παραινέσεις τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως εἰς τοὺς Ἀρχηγοὺς τῶν Κομμάτων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως νὰ συνενωθοῦν διὰ τὴν ἵδρυσιν ἑνιαίου κομματικοῦ ὀργανισμοῦ, ὁ ὁποῖος νὰ καλύψῃ τὸν χῶρον τοῦ Κέντρου καὶ νὰ διεκδικήσῃ τὴν διαδοχὴν τῆς Κυβερνήσεως. Ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ, κ. βουλευταί, περισσότερον ἐμοῦ, ἁρμόδιοι νὰ ἀπαντήσουν εἶναι οἱ Ἀρχηγοὶ τῶν Κομμάτων τοῦ Κέντρου. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἄλλην κατηγορίαν τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι βουλευταὶ μεθίστανται ἀπὸ τῆς Ἄκρας Ἀριστερᾶς μέχρι τῆς Ἄκρας Δεξιᾶς καὶ τἀνάπαλιν, νομίζω, ὅτι ἡ σύστασις αὕτη θὰ ἔπρεπε νὰ κατευθυνθῇ πρὸς τὴν Δεξιὰν παράταξιν Ἀρχηγὸς τῆς ὁποίας εἶναι αὐτὸς οὗτος ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, διότι πρὸς αὐτὴν γίνονται κυρίως μεταστάσεις, καὶ τὰς ὁποίας ἠδύνατο νὰ μὴ ἀποδεχθῇ. Τρίτον σημεῖον, εἶναι ἡ δήλωσις τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι θὰ ἀναλάβῃ πρωτοβουλίαν μετὰ δίμηνον διὰ τὴν ἐπιλογὴν τοῦ καλλιτέρου ἐκλογικοῦ συστήματος. Ὁμολογῶ, ὅτι δὲν δύναμαι νὰ ἐννοήσω διὰ ποίους λόγους ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἔθεσε τόσον μακρὺ διάστημα διὰ τὴν ἐπώασιν τοῦ ἐκλογικοῦ νόμου. Ἂν ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, εἶχε λάβει ἤδη ἀπόφασιν δι’ ἕνα ἐκ τῶν γνωστῶν ἐκλογικῶν συστημάτων, ὤφειλε νὰ τὸ ἀναγγείλῃ, εἰς τρόπον ὥστε τὸ μεσολαβοῦν δίμηνον χρονικὸν διάστημα νὰ χρησιμοποιηθῇ διὰ τὴν σύμπτυξιν τοῦ Κέντρου διὰ τὸ ὁποῖον τόσον ἐνδιαφέρεται, ὡς λέγει. Κύριοι βουλευταί, θὰ εἶμαι εἰλικρινὴς καὶ θὰ εἴπω τὴν ἀλήθειαν πρὸς πᾶσαν κατεύθυνσιν μολονότι, φοβοῦμαι, ὅτι θὰ εἶμαι δυσάρεστος, κυρίως, εἰς τοὺς συναδέλφους τῆς παρατάξεως εἰς τὴν ὁποίαν ἀνέκαθεν ἀνήκω. Κύριοι βουλευταί, ἂς ρίξωμεν ἕνα βλέμμα εἰς τὴν σύνθεσιν τῆς Βουλῆς, ὡς ἔχει σήμερον διαμορφωθῆ. Ὑφίσταται μία ἰσχυρὰ παράταξις τῆς Δεξιᾶς καὶ μία ἄλλη παράταξις ἰσχυρὰ τῆς Ἄκρας Ἀριστερᾶς καὶ ἕνα σπαρασσόμενον Κέντρον ἀποτελούμενον ἀπὸ ὁμάδες καὶ ἄτομα. Ἑπομένως, ἂς ὑποθέσωμεν, ὅτι αἱ προσεχεῖς ἐκλογαὶ διεξάγονται μὲ τὸ πλειοψηφικὸν σύστημα. Ἂς μὴν αὐταπατώμεθα. Θὰ ἔχωμεν δύο ἰσχυρὰς παρατάξεις. Τὴν Ε.Ρ.Ε. καὶ τὴν Ε.Δ.Α. Ὅλαι αἱ ἄλλαι ὁμάδες θὰ ἀναγκασθοῦν νὰ συνδεθοῦν μὲ μία ἐκ τῶν δύο αὐτῶν παρατάξεων. Ἑπομένως, ἡ πόλωσις αὐτομάτως θὰ δημιουργηθῇ καὶ ὡς συνέπεια αὐτῆς τῆς πολώσεως θὰ εἶναι νὰ ὁδηγηθῶμεν εἰς ἕνα ἄνευ προηγουμένου Ἐθνικὸν διχασμόν. Ὅθεν, παρὰ τὰς ἀρετάς του, ὅτι δίδει ἰσχυρὰν Κυβέρνησιν, ὑπὸ τὰς σημερινὰς συνθήκας ὅμως, ἀποτελεῖ θανάσιμον κίνδυνον διὰ τὸ Ἔθνος. Ἀπομένουν, κ. συνάδελφοι, δύο εἰσέτι συστήματα. Τῆς ἐνισχυμένης ἀναλογικῆς καὶ τῆς ἁπλῆς ἀναλογικῆς. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐνισχυμένην ἀναλογικήν, ὅταν τὸ ποσοστὸν εἶναι ἄνω τῶν 15% καὶ πάλιν ὁδηγούμεθα ἀναμφισβητήτως εἰς τὴν πόλωσιν. Διότι θὰ πρέπει νὰ εἶναι τις ἀθεραπεύτως ἀφελής, πιστεύω, ὅτι αἱ ὁμάδες τοῦ κονιορτοποιουμένου Κέντρου θὰ κατέλθουν αὐτοτελῶς εἰς τὰς ἐκλογὰς καὶ θὰ συγκεντρώσουν μεμονωμένως τὸ 15%. Ἀπομένει, κ. συνάδελφοι, τὸ ἄδολον σύστημα τῆς ἁπλῆς ἀναλογικῆς, τὴν ὁποίαν ὁ Λεὸν Μπλοὺμ ἀπεκάλει δικαίαν καὶ ἔντιμον.

§36Γ. ΟΙΚΟΝΟΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὁμιλεῖ μὴ ἀκουόμενος).

§37Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Κύριε συνάδελφε, δὲν θὰ ἤθελα ἐγὼ ὁ συνάδελφός σας ἰατρὸς νὰ σᾶς προκαλέσω τοιαύτην ἐξέγερσιν, ἡ ὁποία ἐνδέχεται νὰ βλάψῃ ἀνεπανορθώτως τὴν ὑγείαν σας. Ἐπαναλαμβάνω, κ. συνάδελφοι, ὅτι δὲν ἀπομένει τίποτε ἄλλο, παρὰ τὸ ἄδολον σύστημα τῆς ἁπλῆς ἀναλογικῆς, ἡ ὁποία ἐπιτρέπει τὴν κάθοδον καὶ τῶν ὁμάδων καὶ τῶν ἀτόμων μὲ τὴν ἰδίαν φυσιογνωμίαν των χωρὶς πειθαναγκασμοὺς οἱ ὁποῖοι εἶναι ἀναπόφευκτοι, ἐὰν ἤθελον προκριθῆ τὰ ἄλλα δύο συστήματα, ὡς συνέβη κατὰ τὰς τελευταίας ἐκλογὰς ὅπου οἱ ψηφοφόροι τῆς ΕΠΕΚ εὑρεθέντες πρὸ τῆς ἀδηρίτου ἀνάγκης νὰ ἐπιλέξουν μεταξὺ Ε.Ρ.Ε. καὶ Φιλελευθέρων διὰ τῆς μεταξὺ τῶν ὁποίων συναλλαγῆς καθιερώθη τὸ ἰσχῦσαν τότε σύστημα, ἐξηγέρθησαν καὶ κατὰ μάζας μετέστησαν εἰς τὰς μάζας τῆς Ἄκρας Ἀριστερᾶς. Ἐπιβάλεται, συνεπῶς, ἡ πρόκρισις τοῦ νέου ἐκλογικοῦ συστήματος νὰ γίνῃ κατὰ τρόπον ἐπιτρέποντα τὴν ἀπογραφὴν τῶν πολιτικῶν ρευμάτων τῆς Χώρας τὰ ὁποῖα θὰ πρέπει νὰ ἀντικατοπτρίζωνται συμφώνως πρὸς τὴν δύναμίν των, ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ. Μόνον, κ. συνάδελφοι, ἡ ἁπλῆ ἀναλογικὴ ὑπὸ τὰς σημερινὰς συνθήκας, ὅπου ἡ ὀξύτης τῶν πολιτικῶν παθῶν ἔχει φθάσει εἰς τὸ κατακόρυφον, ἐπιτρέπει τὴν ἐπάνοδον τῆς Χώρας εἰς τὸ ὁμαλὸν πολιτικὸν βίον. Δι’ αὐτό, κύριοι συνάδελφοι, ἂς ψηφίσωμεν τὴν ἄδολον αὐτὴν ἀναλογικήν, τὸ τίμιον καὶ δίκαιον αὐτὸ ἐκλογικὸν σύστημα, διὰ νὰ κάμωμεν, ἐπὶ τέλους, καὶ μίαν ἀπογραφὴν τῶν ἐκλογικῶν δυνάμεων τῶν Κομμάτων καὶ ἂς ἀποφύγωμεν τὴν ψήφισιν συστημάτων πειθαναγκασμοῦ, τὰ ὁποῖα θὰ ἐπιφέρουν μοιραίως ὀλέθρια ἀποτελέσματα εἰς τὸν τόπον αὐτόν. Ὑπὸ τὰς προϋποθέσεις αὐτάς, κύριοι συνάδελφοι, ἐθεώρησα καθῆκόν μου, ἀνερχόμενος εἰς τὸ βῆμα, νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχήν σας, ὡς Ἀντιπροσώπων τοῦ Ἔθνους, ἐπὶ τοῦ ἐκλογικοῦ συστήματος, τὸ ὁποῖον θὰ ψηφίσωμεν καὶ τὸ ὁποῖον θὰ ἐφαρμοσθῇ κατὰ τὰς προσεχεῖς ἐκλογάς. Δι’ ἐμὲ προσωπικῶς, οὐδεμία ἔχει σημασίαν τὸ ἀποτέλεσμα τῶν προσεχῶν ἐκλογῶν καὶ οὐδεμίαν ἔχει νὰ ὑποστῇ ζημίαν, νομίζω, ἡ Βουλή, ἐκ τῆς τυχὸν μὴ ἐκλογῆς μου. Ἔχει, ὅμως, ἀναμφισβητήτως μεγίστην σημασίαν διὰ τὸ Ἔθνος καὶ τὸ καθεστώς, ἐπαναλαμβάνω, ἡ ψήφισις τῆς ἁπλῆς ἀναλογικῆς, διότι τὸ δίκαιον καὶ τίμιον αὐτὸ ἐκλογικὸν σύστημα, ἐκτὸς τοῦ ὅτι ἀποδεικνύει τὴν ἐκτίμησιν τῶν ἐκλογέων πρὸς τὸ πρόσωπον τοῦ ἐκλεγομένου, ἀποτελεῖ καὶ τὴν ἀσφαλιστικὴν δικλεῖδα κατὰ τῆς μοιραίως ἐπερχομένης πολώσεως ὑπὸ οἱονδήποτε ἄλλο ἐκλογικὸν σύστημα. Αὐτὰ τὰ ὀλίγα, κύριοι συνάδελφοι, εἶχα νὰ θέσω ὑπὸ τὴν κρίσιν ὑμῶν, κατὰ τὴν τελευταίαν ἀποψινὴν συνεδρίασιν τῆς ἐπερωτήσεως διὰ τὸ μελετώμενον ἐκλογικὸν σύστημα. Σεῖς κρίνατε, ἀποφασίσατε καὶ ἀναλάβατε τὰς εὐθύνας σας.

§38ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Μερκούρης, ἔχει τὸν λόγον.

§39Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Καὶ ἐγὼ δὲν πρόκειται νὰ ἀπασχολήσω τὸ Σῶμα, διότι θεωρῶ, ὅτι μετὰ τὴν τελευταίαν δήλωσιν τοῦ κ. Πρωθυπουργοῦ, ἡ ἔννοια τῆς ἐπερωτήσεως ἔχει τερματισθῆ. Ἀλλ’ ἐξ ἀφορμῆς τῆς ἀγορεύσεως τοῦ ἀξιοτίμου κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, δὲν δύναμαι νὰ μὴ κάμω μίαν διαπίστωσιν καὶ ἡ διαπίστωσις αὐτὴ εἶναι αἱ διακυμάνσεις τῆς Κυβερνητικῆς ἀντιλήψεως ἀπὸ τῆς μιᾶς πρώτης ἡμέρας ποὺ ἤρχισεν ἡ ἐπερώτησις. Πρώτην ἡμέραν ἔχομεν τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, ὁμιλεῖ περὶ λήξεως τῆς τετραετίας καὶ ὅτι ἐκλογικὸς νόμος ὑφίσταται. Κατόπιν, ἔχομεν τὴν ἀγόρευσιν τοῦ κ. Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως καὶ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως, οἱ ὁποῖοι, περίπου, ὑποστηρίζουν τὸ αὐτό. Ἐκλογικὸς νόμος ὑπάρχει θὰ ἐξαντλήσωμεν τὴν τετραετίαν, συνεπῶς δὲν ἔχομεν νὰ δώσωμεν οὐδεμίαν ἄλλην ἀπάντησιν εἰς τὴν Ἀντιπολίτευσιν. Καὶ ὅμως, πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν ὁ ἀξιότιμος κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως καὶ Ἀρχηγὸς τοῦ Κόμματος τῆς Ε.Ρ.Ε., δέχεται τὴν ὕπαρξιν θέματος συζητήσεως ἐκλογικοῦ νόμου καὶ ὁμολογεῖ, ὅτι τὸν Μάρτιον θὰ ἔλθῃ εἰς συνεννοήσεις μὲ τοὺς Ἀρχηγοὺς τῶν Κομμάτων διὰ τὴν ἐξεύρεσιν τοῦ καλλιτέρου ἐκλογικοῦ συστήματος. Συνεπῶς, βλέπομεν μίαν ἀντιλογίαν μεταξὺ τῆς Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία καταλήγει εἰς τὸ νὰ δικαιώσῃ ἀπολύτως ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι εἶχον τὴν πρωτοβουλίαν τῆς καταθέσεως τῆς ἐπερωτήσεως διὰ τὸν ἐκλογικὸν νόμον.

§40Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Ἐπειδὴ ἐπεσημάνατε τὰς ἀντιφάσεις, εἶναι ἀνάγκη νὰ προσέξητε ὀλίγον περισσότερον τὰ πρακτικά, διὰ νὰ ἴδητε τὶ εἶπεν ὁ Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν. Εἶπον βεβαίως, ὅτι δὲν ὑπάρχει θέμα ἐκλογικοῦ νόμου, καὶ ὅτι αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἡ Κυβέρνησις δὲν ἀντιμετωπίζει θέμα ἀλλαγῆς. Ἐάν, ὅμως, τεθῇ θέμα ἀπὸ μέρους τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, θὰ τὸ ἐξετάσῃ τὸ θέμα τοῦτο, θὰ τὸ μελετήσῃ καὶ πρὸ πάσης ἀποφάσεως, θὰ ἔλθῃ εἰς ἐπαφὴν μὲ τὰ Κόμματα. Συνεπῶς, ἐξαγγελία τοῦ κ. Πρωθυπουργοῦ, εἶναι ἀπολύτως, καὶ μαθηματικῶς σύμφωνος μὲ ὅσα ἐλέχθησαν. Δὲν ἀπέκλεισα εἰς τὸ διηνεκές, ὅτι δὲν θὰ μεταβληθῇ ὁ ἐκλογικὸς νόμος. Εἶπον κατὰ τὴν στιγμὴν τῆς ὁμιλίας μου ἐνώπιον τοῦ Σώματος, ὅτι δὲν ὑφίσταται θέμα ἐκλογικοῦ νόμου. Ἐὰν τὰ Κόμματα τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, νομίζουν, ὅτι πρέπει νὰ τεθῇ θέμα ἐκλογικοῦ νόμου, τὴν θέσιν αὐτὴν θὰ τὴν ἐξετάσῃ ἡ Κυβέρνησις καὶ θὰ δώσῃ ἀπάντησιν ἐπ’ αὐτοῦ. Καὶ τὰ Κόμματα τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, τὸ σύνολον τῶν Κομμάτων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ, κατὰ τὸν πλέον ὑπεύθυνον τρόπον ἀνεκίνησαν θέμα ἐκλογικοῦ νόμου. Καὶ κατόπιν τούτου, ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἔκρινεν, ὅτι ὑπάρχει θέμα, καὶ εἶπεν, ὅτι θὰ ἔλθῃ εἰς ἐπαφὴν μὲ τὰ Κόμματα ἀπὸ τοῦ Μαρτίου καὶ ἐφ’ ἑξῆς. Ὅσον ἀφορᾷ τὸν Μάρτιον, τὸν χρόνον ἐνάρξεως ἐξετάσεως τοῦ θέματος, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἔθιξεν ὁ κ. Ζαννῆς, εἶναι γνωστὸν εἰς τὸ Σῶμα, ὅτι ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ἀναχωρεῖ εἰς τὰς ἀρχὰς Φεβρουαρίου διὰ τὸ Λονδῖνον καὶ δὲν θὰ ἦτο σκόπιμον νὰ ἀρχίσῃ μία συζήτησις καὶ νὰ διακοπῇ.

§41Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐὰν ἐπεσήμανα αὐτὴν τὴν ἀντίθεσιν εἶναι, διότι— δὲν ἔχω βλέπετε πρόχειρον ὁλόκληρον τὸν τόμον τῶν πρακτικῶν— μοῦ εἶχεν ἐντυπωθῆ, ὅταν σᾶς ἤκουσα ἀγορεύοντα, ὅτι εἴπατε, ὅτι ἐκλογικὸς νόμος ὑφίσταται καὶ ἑπομένως, δὲν ὑπάρχει θέμα. Κατόπιν προσθέσατε περαιτέρω εἰς τὴν ἀγόρευσίν σας «ἐὰν ἡ Ἀντιπολίτευσις θέσει θέμα». Δευτέρα διαπίστωσις τὴν ὁποίαν ἔχω νὰ κάμω εἶναι, ὅτι ὁλόκληρος ἡ Ἀντιπολίτευσις ἔθεσεν θέμα ἐκλογικοῦ νόμου καὶ ἔμεινεν σύμφωνος εἰς τὴν ἀνάγκην τῆς μεταβολῆς τοῦ ὑφισταμένου ἐκλογικοῦ νόμου. Καὶ ἄλλοι μὲν ἐκ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ὑπεστήριξαν, ὅτι θὰ πρέπει νὰ γίνουν ἐκλογαὶ μὲ ἕν ἐκ τῶν τριῶν ὑφισταμένων συστημάτων, δηλαδὴ τοῦ πλειοψηφικοῦ, τῆς ἐνισχυμένης ἀναλογικῆς ἢ τῆς ἁπλῆς ἀναλογικῆς, ἄλλοι δὲ ὑπεστήριξαν τὴν ἁπλῆν ἀναλογικήν, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον κάμνω καὶ ἐγώ. Ὑποστηρίζω δὲ τὴν ἁπλῆν ἀναλογικήν, διότι θεωρῶ καὶ ἐγώ, ὅπως εἶπεν πρὸ ὀλίγου καὶ ὁ ἀγαπητὸς φίλος κ. Ζαννῆς, ὅτι διερχόμεθα μίαν κατάστασιν ἀρκετὰ σοβαράν. Νομίζω, ὅτι ἡ ἁπλῆ ἀναλογική, ἐκτὸς τῶν ἄλλων ἀγαθῶν, τὰ ὁποῖα δὲν ὑπάρχει λόγος νὰ τὰ ἀναπτύξω ἐδῶ, διότι εἶναι γνωστὰ εἰς ὅλους, εἶναι ἡ ἀσφαλιστικὴ δικλεὶς ἡ ὁποία ἀνοίγει καὶ δίδει μίαν δυνατότητα εἰς ὅλας τὰς τάσεις, εἰς ὅλας τὰς παρατάξεις, εἰς ὅλα τὰ Κόμματα νὰ λάβουν μέρος εἰς τὴν δρᾶσιν καὶ τὴν ἐξέλιξιν τῆς πολιτικῆς καταστάσεως. Ἐνθυμοῦμαι τὸ 1926, ὅτε ὁ ἀείμνηστος Κονδύλης ἀνέτρεψεν τὸν Πάγκαλον καὶ ἐκάλεσε τὰ Κόμματα, τότε ὁ ἴδιος προέτεινεν τὴν ἀναλογικὴν καὶ ἀπεδέχθη ἀπολύτως τὴν ἀναλογικήν, τὴν ὁποίαν εἶχεν προτείνει ὁ ἀείμνηστος, ἐπίσης, Παπαναστασίου. Τὸ τὶ δὲ ἀγαθὸν προῆλθεν ἐκ τῆς ἐφαρμογῆς τῆς ἀναλογικῆς τότε, δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ τὸ εἴπωμεν, διότι ἔχει ἤδη διαπιστωθῆ ἀπὸ τὴν ἱστορίαν. Ἐπελύθησαν θέματα, τὰ ὁποῖα εἶχον φθάσει νὰ χωρίσουν τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν μέχρις αἵματος, ἂς μοῦ ἐπιτραπῇ, ὅμως, νὰ μὴ ἐνθυμηθῶ τὰς τραγικὰς ἐκείνας ἡμέρας. Αἱ συνέπειαι, λοιπόν, τῆς ἀναλογικῆς ἐκείνης ὑπῆρξαν ἡ Οἰκουμενικὴ Κυβέρνησις, ἡ ἐπίλυσις σοβαρῶν θεμάτων, ἡ ἀνόρθωσις τῆς οἰκονομίας, εἰς τρόπον, ὥστε ὁ τόπος ἠδυνήθη νὰ μπῇ εἰς τὴν ὁμαλότητα μετὰ μίαν, ἐπαναλαμβάνω, ἐπανάστασιν, μετὰ τὰ τραγικὰ ἐκεῖνα γεγονότα, τὰ ὁποῖα ἐγὼ τοὐλάχιστον, διότι πιστεύω, ὅτι πρέπει νὰ ὑπάρξῃ μία σύμπνοια μεταξὺ τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, δὲν τὰ λησμονῶ βεβαίως, ἀλλὰ καὶ δὲν τὰ ἀναφέρω, διὰ νὰ μὴ προκαλεῖται συζήτησις ἐπ’ αὐτῶν. Σήμερον, λοιπόν, νομίζω, ὅτι εἶναι ἀπαραίτητον τὸ ἀναλογικὸν σύστημα. Εἶναι ἀπολύτως προσωπική μου γνώμη. Οὐδένα ἄλλον ἀντιπροσωπεύω ἐκτὸς τοῦ ἑαυτοῦ μου. Νομίζω, ὅμως, ὅτι ὑπὸ τὰς σημερινὰς συνθήκας τὸ καλλίτερον ἐκλογικὸν σύστημα εἶναι τὸ ἀναλογικόν. Ἀλλά, κ. συνάδελφοι, πλὴν τοῦ ἐκλογικοῦ συστήματος περὶ τοῦ ὁποίου ὡμίλησαν ὅλοι, τὰς γνώμας τῶν ὁποίων γνωρίζομεν ἤδη, δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι ἀρκετὸς ὁ ἐκλογικὸς νόμος διὰ νὰ ἐξασφαλισθῇ ἡ ἐλευθέρα ἐκδήλωσις τῆς λαϊκῆς θελήσεως. Θὰ ἤθελα, συγχρόνως μὲ τὸν ἐκλογικὸν νόμον, νὰ τεθῇ ἕνα τέρμα εἰς τὴν πολιτικήν, τὴν ὁποίαν σήμερον ἐφαρμόζει ἡ Κυβέρνησις ἐναντίον τῶν ὀπαδῶν ἑνὸς Κόμματος. Θὰ ἤθελα νὰ τεθῇ τέρμα εἰς αὐτὴν τὴν πολιτικὴν καὶ νὰ γίνῃ μία πλήρης ἀποκατάστασις τῶν δημοκρατικῶν καὶ Συνταγματικῶν ἐλευθεριῶν. Δὲν εἶναι δυνατὸν ἔπειτα ἀπὸ 15 χρόνια νὰ ἐξακολουθοῦν νὰ ὑφίστανται τὰ διάφορα γνωστὰ ψηφίσματα. Καὶ δὲν δύναται ἀκόμη ἔπειτα ἀπὸ 15 χρόνια, ποῦ ἀκόμα καὶ εἰς τὰς χώρας τὰς πλέον δοκιμασθείσας ἀπὸ ἐσωτερικὰς ἀναταραχὰς ἔχει ἐπέλθει πλήρης γαλήνη καὶ ἡσυχία νὰ ὑφίστανται στρατόπεδα καὶ ἐκτοπίσεις. Λέγω, λοιπόν, ὅτι διὰ νὰ εἶναι ἀδιάβλητος ὁ ἐκλογικὸς νόμος, πρέπει ἐπίσης νὰ ἀντιμετωπισθῇ καὶ ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν καὶ ἀπὸ ὅλα τὰ Κόμματα τὰ εὑρισκόμενα ἐντὸς τῆς αἰθούσης αὐτῆς, τὸ θέμα τῆς ἀποκαταστάσεως πλήρως τῶν λαϊκῶν καὶ συνταγματικῶν ἐλευθεριῶν. Ἀλλέως, ματαιοπονοῦμεν. Ἀλλέως, θὰ συμβαίνῃ τὸ ἄτοπον ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἐπεσήμανε προχθὲς ὁ ἀξιότιμος κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως: Νὰ ἔχωμεν, δηλαδή, ἀνάγκην μεταβατικῆς καὶ ὑπηρεσιακῆς Κυβερνήσεως, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἐγὼ θεωρῶ οὐχὶ ὀρθόν. Νομίζω, ὅτι αἱ Κυβερνήσεις δύνανται νὰ κάμουν ἐκλογάς, ὅταν αἱ Κυβερνήσεις αὐταὶ ἐξασφαλίζουν τὸ ἀδιάβλητον τῶν ἐκλογῶν. Ἀπόδειξις δέ, ὅτι δὲν θεωρεῖται ἀδιάβλητος μία Κυβέρνησις λόγῳ τῶν ὑφισταμένων ψηφισμάτων, ἐκτοπίσεων καὶ διοικητικῶν ἢ μᾶλλον ἀστυνομικῶν μέτρων, εἶναι, ὅτι ἀναγκαζόμεθα τὴν τελευταίαν στιγμὴν νὰ δεχθῶμεν ἢ ὑπηρεσιακὴν ἢ μεταβατικὴν Κυβέρνησιν. Βεβαίως, φέρεται ὡς ἐπιχείρημα, ὅτι ἡ ἀναλογικὴ θὰ φέρῃ τὴν διασπορὰν τοῦ πολιτικοῦ κόσμου. Καὶ ὅμως, καὶ μὲ τὴν ἁπλῆν ἀναλογικήν, δύναται νὰ ἔχῃ τὴν ἀπόλυτον πλειοψηφίαν ἕνα Κόμμα. Ἀπόδειξις εἶναι ἡ ἁπλῆ ἀναλογικὴ τοῦ 1946, ὅπου τὸ Λαϊκὸν Κόμμα μαζὶ μὲ τοὺς συνεργαζομένους μετ’ αὐτοῦ ἔφερε τὴν ἀπόλυτον πλειοψηφίαν. Δὲν τὸ ἀποκλείει αὐτὸ ἡ ἁπλῆ ἀναλογική. Δὲν ὑπάρχει τίποτε ποὺ νὰ παρεμποδίζῃ ἕνα Κόμμα νὰ λάβῃ τὴν ἀπόλυτον πλειοψηφίαν μὲ τὸ σύστημα τῆς ἀναλογικῆς. Λέγω, λοιπόν, ὅτι, παρὰ τὰ ἐπιχειρήματα ποὺ ἐκτοξεύονται ἐναντίον τῆς ἀναλογικῆς, τὸ σύστημα αὐτὸ δύναται νὰ δώσῃ τὴν ἀπόλυτον πλειοψηφίαν εἰς ἕνα Κόμμα. Ἕν ἄλλο σύστημα ἦτο τὸ ἐφαρμοσθὲν κατὰ τὸ 1951. Καὶ τὸ σύστημα ἐκεῖνο ἦτο τῆς ἐγκρίσεως ἢ μᾶλλον ἔγινε κατ’ εἰσήγησιν τῶν τότε ὑφισταμένων Κομμάτων. Ὁ νῦν ὑπουργὸς τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως κ. Τσάτσος, ὡς ἐκπρόσωπος τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων, ὁ κ. Παπακωνσταντίνου ὡς ἐκπρόσωπος τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος, καὶ ἐγὼ ὡς ἐκπρόσωπος τῆς Ε.Π. Ε.Κ. ἐκαθίσαμεν εἰς τὸ σπίτι τοῦ κ. ὑπουργοῦ ἐπὶ σειρὰν ἡμερῶν καὶ κατηρτίσαμεν τὸν νόμον αὐτόν. Βεβαίως, εἶναι δυνατόν, ἐὰν κατ’ ἀρχὴν ἐγκριθῇ ὁ νόμος αὐτὸς τῆς ἐνισχυμένης ἀναλογικῆς μὲ ποσοστὸν τοιοῦτον, ὥστε νὰ συμμετέχουν εἰς τὴν δευτέραν κατανομὴν ὅλα τὰ Κόμματα, εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ συζήτησις, ὅσον ἀφορᾷ τὸ ὕψος τοῦ ποσοστοῦ. Κύριοι, δὲν νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ἀπασχολήσω τὸ Σῶμα περισσότερον. Ἔκαμα αὐτὰς τὰς διαπιστώσεις. Δηλαδή, εἴδαμεν μίαν διακύμανσιν τῆς Κυβερνήσεως, εἴδαμεν τὴν συμφωνίαν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ἡ ὁποία ἐκηρύχθη ὑπὲρ τῆς ἀναλογικῆς μὲ τὰς διακυμάνσεις τῆς ἐνισχυμένης ἢ μὴ καί, ἐπαναλαμβάνω, ἐφ’ ὅσον ἐμπήκαμε πλέον εἰς τὴν ἐκλογικὴν περίοδον, διότι, μὴ θέλετε νὰ αὐταπατώμεθα, εὑρισκόμεθα εἰς προεκλογικὴν περίοδον, θεωρῶ ὅτι εἶναι ἀναγκαῖον νὰ σκεφθῶμεν ψυχραίμως καὶ νομίζω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ὀφείλει νὰ τὸ σκεφθῇ πρώτη, ἀλλὰ καὶ καθῆκον τῆς Ἀντιπολιτεύσεως εἶναι, συγχρόνως μὲ τὴν ἀπόκτησιν ἑνὸς ἀδιαβλήτου ἐκλογικοῦ νόμου, νὰ ἐπιδιώξῃ νὰ δημιουργηθοῦν συνθῆκαι ἀδιάβλητοι καὶ νὰ κατοχυρωθοῦν αἱ ἐλευθερίαι αἱ δημοκρατικαὶ καὶ αἱ συνταγματικαὶ διὰ πάντα πολίτην, ὥστε ἐλευθέρως νὰ ἐκφράζῃ τὴν γνώμην του καὶ τὰς πολιτικάς του πεποιθήσεις.

§42Κ. ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, λόγῳ συνωνυμίας μὲ ἄλλον συνάδελφον, ἀναφέρομαι εἰς τὰ πρακτικά, ὅτι εἶπον ὡρισμένα πράγματα, ἐνῷ ταῦτα ἐλέχθησαν ἀπὸ ἄλλον συνάδελφον συνώνυμον. Παρακαλῶ, νὰ διορθωθῇ τὸ λάθος.

§43ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μάλιστα, κ. συνάδελφε. Ὁ κ. Ι. Εὐαγγελίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§44Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Ὁ στόχος τῆς συζητουμένης ἐπερωτήσεως τοῦ Κόμματός μας καὶ ἑτέρου Κόμματος τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, κύριοι βουλευταί, ἔν τινι μέτρῳ ἐπετεύχθη. Μετὰ τὰς ἀμφιταλαντεύσεις τῆς Κυβερνήσεως εἰς τὰς διατυπώσεις τῶν διαφόρων ὑπουργῶν της, ἦλθεν ὁ κ. Πρόεδρος αὐτῆς καὶ ἐδήλωσε πρὸ 4ἡμέρου, ὅτι ἀναγνωρίζει καὶ ἐκεῖνος, ὅτι ὑπάρχει θέμα ἐκλογικοῦ νόμου καὶ ὅτι αἰσθάνεται τὴν ἀνάγκην νὰ μὴ αἰφνιδιασθῇ ὡς πρὸς αὐτὸν ἡ Ἀντιπολίτευσις, δι’ ὃ καὶ προτίθεται τὸν προσεχῆ Μάρτιον νὰ ἀναλάβῃ τὴν πρωτοβουλίαν τῶν σχετικῶν συζητήσεων μετὰ τῶν Ἀρχηγῶν τῶν Κομμάτων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Φυσικά, ἡ δήλωσις αὐτὴ τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως δὲν μᾶς ἱκανοποιεῖ ἀπολύτως. Ἐφ’ ὅσον διεπιστώθη ἡ ἀνάγκη ψηφίσεως νέου ἐκλογικοῦ νόμου, δὲν ὑπάρχει λόγος νὰ ἀναβάλωμεν οὐδ’ ἐπὶ στιγμὴν τὴν ἐμφάνισιν αὐτοῦ εἰς τὴν δημοσιότητα καὶ τὴν Βουλὴν καὶ νὰ χάσωμεν ἓν ὁλόκληρον δίμηνον. Θὰ ἔπρεπεν ἀπὸ τοῦδε νὰ ἀρχίσουν αἱ σχετικαὶ συνεννοήσεις. Τὸ λεχθὲν ὑπὸ τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν, ὅτι ἡ ἀναβολὴ αὐτὴ ἐπιβάλλεται λόγῳ τοῦ ταξιδίου τοῦ κ. Πρωθυπουργοῦ κατὰ τὸν προσεχῆ Φεβρουάριον εἰς τὸ Λονδῖνον, δὲν εἶναι ἀπολύτως πειστικόν, διότι ἀπὸ τῆς δηλώσεως τοῦ κ. Πρωθυπουργοῦ, ὅτι ὑφίσταται θέμα ἐκλογικοῦ νόμου, μέχρι τῆς πραγματοποιήσεως τοῦ ταξιδίου τούτου, ὑπάρχει καιρὸς ἑνὸς ὁλοκλήρου μηνός, ἐντὸς τοῦ ὁποίου θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἔχουν τελειώσει αἱ σχετικαὶ συνεννοήσεις, ὥστε μετὰ τὴν ἐπάνοδον τοῦ κ. Πρωθυπουργοῦ ἀπὸ τὸ Λονδῖνον νὰ εἶναι ἕτοιμον τὸ νομοσχέδιον πρὸς ψήφισιν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, πρέπει νὰ ὁμολογήσωμεν, ὅτι ἡ δήλωσις τοῦ κ. Πρωθυπουργοῦ ἔρριψε, κατὰ κἄποιον τρόπον, μίαν ἀκτῖνα φωτὸς εἰς τὸ ζήτημα καὶ ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἀνέλαβε τὴν ὑποχρέωσιν νὰ συνεννοηθῇ μὲ τὰ Κόμματα τῆς Ἀντιπολιτεύσεως πρὶν καταθέσῃ τὸ ἐκλογικὸν νομοσχέδιον πρὸς ψήφισιν εἰς τὸ Σῶμα. Περὶ τοῦ θεωρουμένου παρ’ ἐμοῦ ὡς πλέον ἀδιαβλήτου καὶ καταλλήλου ἐκλογικοῦ συστήματος, κύριοι βουλευταί, δὲν προτίθεμαι νὰ σᾶς ἀπασχολήσω. Τὸ Κόμμα τῆς ΕΔΑ, εἰς τὸ ὁποῖον ἀνήκω, διὰ τοῦ ἐκπροσώπου του καὶ δι’ ἄλλων ἀξιοτίμων συναδέλφων, ἐξέθεσε τὰς ἀπόψεις του ὑπὲρ τῆς ἁπλῆς ἀναλογικῆς καὶ κατόπιν τούτου, δὲν νομίζω, ὅτι θὰ πρέπει καὶ ἐγὼ νὰ ἐπαναλάβω ἐπὶ τῶν αὐτῶν ἀπόψεων. Ἐγὼ προτίθεμαι νὰ σᾶς ἀπασχολήσω μὲ δύο–τρία ἄλλα θέματα, τὰ ὁποῖα ὑφίστανται, ἀνεξαρτήτως ἐκλογικοῦ συστήματος καὶ τὰ ὁποῖα, ὅμως, συνδέονται ἀμέσως μὲ τὸ ἐκλογικὸν ζήτημα. Τὸ πρῶτον θέμα εἶναι τὸ σχετιζόμενον μὲ τὴν ἀπογραφήν, ἡ ὁποία θὰ λαμβάνεται ὡς βάσις διὰ τὴν κατανομὴν τῶν βουλευτικῶν ἑδρῶν εἰς τὰς διαφόρους ἐκλογικὰς περιφερείας, ἀναλόγως τοῦ πληθυσμοῦ των. Ὡς γνωρίζετε, κατὰ τὴν τελευταίαν 20ετίαν ἔχουν γίνει δύο γενικαὶ ἀπογραφαὶ τοῦ πληθυσμοῦ, μία τὸ 1940 καὶ μία τὸ 1951, τὸν προσεχῆ δὲ Μάρτιον, ὡς ἔχει ἐπισήμως ἀνακοινωθῆ, πρόκειται νὰ γίνῃ καὶ τρίτη. Κατὰ τὰς τελευταίας ἐκλογὰς τῆς 11.5.1958 ἐτέθη ὡς βάσις διὰ τὴν κατανομὴν τῶν βουλευτικῶν ἑδρῶν ἡ ἀπογραφὴ τοῦ 1940 καὶ οὐχί, ὡς θὰ ἔπρεπεν, ἡ νεωτέρα τοῦ 1951. Τὸ φαινόμενον αὐτό, πέραν τοῦ ὅτι αὐτὸ καθ’ ἑαυτῶ εἶναι ἀνώμαλον, διότι δὲν εἶναι ὀρθὸν νὰ διεξάγωνται αἱ ἐκλογαὶ μὲ ἀπογραφὴν γενομένην πρὸ 20ετίας, ὅταν ἔχῃ μεσολαβήσει νεωτέρα γενικὴ ἀπογραφή, εἰδικῶς εἰς τὴν ἑλληνικὴν πραγματικότητα τῆς συγχρόνου ἐποχῆς, παρουσιάζει ἔτι μεγαλυτέραν ἀνωμαλίαν, λόγῳ τῆς γνωστῆς μετακινήσεως ἐντὸς τῆς χώρας πληθυσμῶν, ἀλλὰ καὶ πρὸς τὸ ἐξωτερικὸν ἀκόμη, ἕνεκα τοῦ πολέμου τοῦ 1940, ἐν συνεχείᾳ τῆς κατοχῆς καὶ μετὰ ταῦτα τῆς ἐσωτερικῆς ἀνωμαλίας, τέλος δὲ θὰ ἔλεγα καὶ τῆς ὁμαδικῆς μετοικήσεως πρὸς τὰ ἀστικὰ κέντρα καὶ τῆς σημαντικῆς πρὸς ξένας χώρας μεταναστεύσεως. Θὰ σᾶς φέρω παραδείγματά τινα διὰ νὰ ἀντιληφθῆτε, ὅτι τὸ πρᾶγμα δὲν ἔχει μόνον θεωρητικὴν σημασίαν. Ὁ σημερινὸς Δῆμος Ἀθηναίων, ποὺ ἀποτελεῖ καὶ τὴν μεγαλυτέραν ἐκλογικὴν περιφέρειαν, κατὰ τὴν ἀπογραφὴν τοῦ 1951 παρουσιάζει περίπου διπλάσιον πληθυσμὸν ἀπὸ ἐκεῖνον ποὺ εἶχε κατὰ τὴν ἀπογραφὴν τοῦ 1940. Ἡ περιφέρεια αὐτή, μὲ βάσιν τὴν ἀπογραφὴν τοῦ 1940, ποὺ ἐφηρμόσθη εἰς τὰς ἐκλογὰς τοῦ 1958 ὡρίσθη, ὅτι θὰ εἶχε 16 ἕδρας, μὲ βάσιν τὴν ἀπογραφὴν τοῦ 1951 ἐδικαιοῦτο νὰ ἔχῃ 23 ἕδρας. Καὶ γενικώτερον, ἡ περιφέρεια τῆς τέως Διοικήσεως Πρωτευούσης, ἐνῷ μὲ τὴν ἀπογραφὴν τοῦ 1940 ἐμφανίζει πληθυσμὸν 962.000 περίπου καὶ κατὰ τὸν ἐκλογικὸν νόμον τοῦ 1958 ἐδικαιοῦτο νὰ ἔχῃ 40 ἕδρας, μὲ τὴν ἀπογραφὴν τοῦ 1951 ἐμφανίζει πληθυσμὸν 1.409.000, περίπου, κατοίκων καὶ πρέπει νὰ ἔχῃ 57 ἕδρας. Τὸ ἀντίθετον συμβαίνει μὲ ἄλλα ἐκλογικὰ διαμερίσματα. Ὁ Νομὸς Καστοριᾶς, κατὰ τὴν ἀπογραφὴν τοῦ 1940 ἔχει 65.000 κατοίκους καὶ ἀντιστοιχοῦν 3 βουλευτικαὶ ἕδραι. Ὁ αὐτὸς Νομός, κατὰ τὴν ἀπογραφὴν τοῦ 1951 ἐμφανίζει 46.400 κατοίκους καὶ ἀντιστοιχοῦν εἰς τοῦτον 2 ἕδραι. Ἡ αὐτὴ ἀναλογία, περίπου, ἐμφανίζεται καὶ εἰς τὸν Νομὸν Φλωρίνης. Κατὰ τὴν ἀπογραφὴν τοῦ 1940, εἰς τὸν Νομὸν τοῦτον ἀντιστοιχοῦν 4 ἕδραι, ἐνῷ μὲ τὴν ἀπογραφὴν τοῦ 1951 ἀντιστοιχοῦν μόνον 3 ἕδραι. Μὲ τὴν λῆψιν, συνεπῶς, ὡς βάσεως τῆς ἀπογραφῆς τοῦ 1940 σημειοῦται, ἀπὸ ἀπόψεως βουλευτικῶν ἑδρῶν, μείωσις τῶν ἀναλογούντων εἰς τὰ ἀστικὰ κέντρα, πρὸς ὄφελος τῶν ἐκλογικῶν περιφερειῶν τῆς ὑπαίθρου. Βεβαίως, οἱ βουλευταὶ ἀντιπροσωπεύουν, κατὰ τὸ Σύνταγμα, τὸ Ἔθνος καὶ ὄχι τὴν ἐκλογικήν των μόνον περιφέρειαν καὶ ἀπὸ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς τὸ πρᾶγμα δὲν θὰ εἶχε μεγάλην σημασίαν, ἐὰν δι’ αὐτοῦ τοῦ τρόπου δὲν ὑπῆρχεν ἐν τῇ οὐσίᾳ ἀλλοίωσις τοῦ λαϊκοῦ φρονήματος καὶ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον τὸ Κοινοβούλιον νὰ ἐμφανίζῃ ἐντελῶς ἄλλην εἰκόνα ἀπὸ ἐκείνην τὴν ὁποίαν θὰ ἐνεφάνιζεν, ἐὰν ἠθέλαμεν μὲ τὴν ἀπογραφὴν τοῦ 1951 τὴν ἀληθῆ ἀπεικόνισιν τοῦ λαϊκοῦ φρονήματος εἰς ἕδρας ἐντὸς τῆς Βουλῆς. Εἰς τὰ μεγάλα ἀστικὰ κέντρα, κύριοι βουλευταί, ὅπου ἡ νοθεία τῶν ἐκλογῶν εἶναι δυσκολωτέρα, καὶ ὅπου αἱ ἐπιδράσεις τῶν Ἀστυνομικῶν Ἀρχῶν ἢ ἄλλων κρατικῶν ἢ παρακρατικῶν παραγόντων, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπηρεάσουν σοβαρῶς τοὺς ψηφοφόρους, ὁ λαὸς δεικνύει μεγαλυτέραν προτίμησιν εἰς τὰς προοδευτικὰς δυνάμεις. Ἐνῷ εἰς τὴν ὕπαιθρον, ὅπου ἡ νόθευσις τοῦ λαϊκοῦ φρονήματος εἶναι εὐχερεστέρα, τὸ ἀποτέλεσμα ἐπηρεάζεται περισσότερον ὑπὲρ τῶν δυνάμεων τῆς Δεξιᾶς. Ἰδού, συνεπῶς, διατὶ πάντοτε καὶ μὲ κάθε τρόπον καταβάλλεται προσπάθεια νὰ τεθῇ ὡς βάσις ἡ ἀπολιθωμένη τοῦ 1940 ἀπογραφή. Διότι, σύμφωνα μὲ αὐτήν, βουλευτικαί τινες ἕδραι, αἱ ὁποῖαι, βάσει τοῦ νόμου, βάσει τῆς λογικῆς, ἀλλὰ καὶ τῆς Δικαιοσύνης, ἔπρεπε νὰ ἀνήκουν εἰς τὰ ἀστικὰ κέντρα. Καὶ ἰδού, συνεπῶς, διατὶ ἐπιβάλλεται ἡ προτίμησις τῆς νεωτέρας ἀπογραφῆς, προκειμένου περὶ τῆς κατανομῆς τῶν βουλευτικῶν ἑδρῶν, κατὰ τὰς προσεχεῖς ἐκλογάς. Δι’ αὐτὸ θὰ ἔλεγα, ὅτι εἶναι ἀνάγκη νὰ λαμβάνωμεν ὑπ’ ὄψιν τὴν νεωτέραν ἀπογραφὴν τοῦ 1951, ἐὰν θέλωμεν νὰ σεβασθῶμεν πράγματι τὸ λαϊκὸν φρόνημα. Ἄλλο θέμα, μὲ τὸ ὁποῖον θὰ σᾶς ἀπασχολήσω, εἶναι τὸ θέμα ποὺ γνωρίζομεν ὅλοι ὡς «θέμα ἑτεροδημοτῶν». Γνωρίζετε πάντες τοὺς λόγους, οἱ ὁποῖοι συνετέλεσαν εἰς τὴν μετακίνησιν τῶν πληθυσμῶν ἀπὸ τὴν ὕπαιθρον πρὸς τὰ ἀστικὰ κέντρα. Πρῶτον, αἱ μεταπελευθερωτικαὶ ἀνωμαλίαι προεκάλεσαν ἀθρόους ἐκπατρισμοὺς πρὸς τὰς πόλεις. Ἔπειτα, τὸ μικρὸν εἰσόδημα εἰς τὰς ἀγροτικὰς περιοχὰς καὶ ἡ ἐξ αὐτοῦ ἢ ἄλλων λόγων προωθουμένη ἀστυφιλία συνετέλεσαν, ὥστε μέγα μέρος τοῦ πληθυσμοῦ νὰ μετακινηθῇ ἀπὸ τὴν ὕπαιθρον εἰς τὰ ἀστικὰ κέντρα. Καὶ ὅταν μὲν ἐθεσπίσθη ἀρχικῶς ἡ διάταξις, κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ ἔπρεπεν, ἵνα ἀποκτήσῃ τις ἐκλογικὰ δικαιώματα εἰς τὸν τόπον τῆς μετεγκαταστάσεώς του νὰ εἶναι κάτοικος αὐτοῦ πρὸ τῆς 1. 1.1948, εἶχεν αὕτη κἄποιον νόημα καὶ κἄποιαν δικαιολογικὴν βάσιν. Ὑπῆρχεν ἡ πιθανότης τῆς ἐπανόδου τοῦ μετοικήσαντος πολίτου εἰς τὸ μέρος ἀπὸ τὸ ὁποῖον ἔφυγεν. Ὅταν, ὅμως, ὁ πολίτης ἐκεῖνος ἐπὶ 13, 12 ἢ καὶ 10 ἢ 5 ὁλόκληρα ἔτη παραμένῃ εἰς τὴν νέαν του κατοικίαν καὶ ὅταν, προφανῶς, πλεῖστοι ὅσοι δεσμοὶ (οἰκογενειακοί, οἰκονομικοί, ἐπαγγελματικοὶ κλπ.) ἐδημιουργήθησαν, οἱ ὁποῖοι τὸν ἀναγκάζουν νὰ παραμένῃ εἰς τὴν νέαν περιφέρειαν, δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι ὀρθὸν νὰ ἐλπίζωμεν βασίμως καὶ λογικῶς, ὅτι ὁ πολίτης ἐκεῖνος θὰ μετακινηθῇ καὶ πάλιν πρὸς τὴν προτέραν του ἐγκατάστασιν. Δὲν εἶναι, λοιπόν, ὀρθὸν νὰ στερῶμεν τοὺς ἀνθρώπους αὐτοὺς τοῦ δικαιώματος τοῦ ἐκλέγειν ἐπὶ τόσα ἔτη. Αὐτὸ ἀποτελεῖ ἔμμεσον στέρησιν τοῦ ἐκλογικοῦ δικαιώματος ἀπὸ μέγα ἀριθμὸν πολιτῶν καὶ πρέπει τὸ θέμα νὰ λυθῇ, ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τῆς ψηφίσεως τοῦ νέου ἐκλογικοῦ νόμου, κατὰ εὔλογον καὶ δίκαιον τρόπον, διότι οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ εὑρίσκονται πρὸ νομικῆς ἀδυναμίας νὰ ἀσκήσουν τὸ ἐκλογικόν των δικαίωμα, διότι τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐσωτερικῶν ἔδωσεν ὁδηγίας, ἂν αἱ πληροφορίαι μου εἶναι ἀκριβεῖς, εἰς τοὺς Δημάρχους καὶ Προέδρους τῶν Κοινοτήτων νὰ διαγράφουν ἐκ τῶν ἐκλογικῶν καταλόγων τοὺς μετοικήσαντας ἀπὸ μακροῦ εἰς ἄλλας περιφερείας πολίτας. Δὲν ζητεῖται δὲ τὸ πρῶτον τοῦτο, διότι, ἐπὶ τοῦ προκειμένου, ὑπῆρξεν ἐκ μέρους 26 βουλευτῶν διαφόρων Κομμάτων μία πρότασις νόμου, κατατεθεῖσα τὴν 11.12.56 εἰς τὴν τότε Βουλήν, ὅπως ἀποκτοῦν ἐκλογικὸν δικαίωμα οἱ ἀπὸ τὸ 1956 καὶ ἐντεῦθεν ἐγκατασταθέντες εἰς ἄλλην τῆς ἐν ᾗ πρότερον κατῴκουν ἐκλογικὴν περιφέρειαν. Ἡ πρότασις αὕτη εὑρίσκετο ἐν ἁρμονίᾳ καὶ πρὸς τὴν λογικὴν καὶ πρὸς τὸ δίκαιον, ἀλλὰ καὶ πρὸς τὴν κειμένην γενικωτέραν νομοθεσίαν, δεδομένου ὅτι, διὰ τὴν ἀπόκτησιν μὲν τῆς δημοτικότητος ἀπαιτεῖται, κατὰ τὸν Δημοτικὸν Κώδικα, διετὴς παραμονὴ ἐν Δήμῳ τινί, ἀλλὰ καὶ διὰ τὴν ἀπόκτησιν παρ’ ἀλλοδαποῦ τῆς ἑλληνικῆς ἰθαγενείας ἀπαιτεῖται διάστημα πολὺ ὀλιγώτερον τῶν 13 ἐτῶν! Ἐπὶ πλέον, ὑπάρχει δήλωσις τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν, ἐπὶ προτάσεώς μου, ὑποβληθείσης ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου τὸν Φεβρουάριον 1959, κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ νόμου περὶ ἐκλογῆς Δημάρχων, ὅτι θὰ φέρῃ σχετικὴν διάταξιν, ἀφοῦ μελετήσῃ τὸ θέμα. Πέραν, ὅμως, αὐτῶν, γεννᾶται ἕνα θέμα ἠθικῆς καὶ πολιτικῆς τάξεως, διότι, ἐνῷ ἡ Κυβέρνησις διευκολύνει διὰ τῶν ὀργάνων της τὴν ἐγγραφὴν τῶν φίλων της ἢ τῶν εἰκαζομένων ὡς φίλων της, ἔστω καὶ ἂν ἐγκατεστάθησαν μετὰ τὸ 1948, ἀντιθέτως, αἱ Ἀστυνομικαὶ Ἀρχαὶ προβάλλουν μυρίας ὅσας δυσκολίας χορηγήσεως τῶν σχετικῶν πιστοποιητικῶν εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι κατοικοῦν ἐδῶ πράγματι πρὸ τοῦ 1948, ἀλλὰ δὲν εἶναι φίλοι τῆς Κυβερνήσεως, ἀλλὰ μέλη ἢ ὀπαδοὶ Κομμάτων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Ὑπάρχουν περὶ αὐτοῦ ἀποδείξεις. Θέτω ὑπ’ ὄψιν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας πιστοποιητικὰ ἐν λευκῷ ὑπογεγραμμένα ἀπὸ τὸν Ἀστυνομικὸν Διευθυντὴν κ. Χανδρινόν. Τὰ πιστοποιητικὰ ταῦτα, τῶν ὁποίων ἔχομεν καὶ τὰ πρωτότυπα καὶ φωτοτυπίας, βεβαιοῦντα περὶ μὴ ἀναφερομένου ἐν αὐτοῖς προσώπου, ὅτι εἶναι ἐγκατεστημένον ἐν Ἀθήναις πρὸ τῆς 1.1.1948, εὑρέθησαν εἰς γραφεῖα ἐκδόσεως ἐκλογικῶν βιβλιαρίων τῆς ΕΡΕ καὶ ἀσφαλῶς πολλὰ ὅμοια τοιαῦτα ἐχρησιμοποιήθησαν διὰ τὴν ἔκδοσιν ἐκλογικῶν βιβλιαρίων, παρὰ μὴ δικαιουμένων ἑτεροδημοτῶν, δηλαδὴ παρ’ ἐγκατασταθέντων ἐν Ἀθήναις μετὰ τὴν 1ην Ἰανουρίου 1948.

§45Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀσχέτως τοῦ ποῦ εὑρέθησαν, ἡ διαπίστωσις τοῦ γεγονότος, ὅτι ἀξιωματικὸς ὑπογράφει ἐν λευκῷ τοιαύτας βεβαιώσεις σημαίνει, ὅτι οὗτος ἢ δὲν εἶναι ἄξιος ἢ δὲν κάμνει καλὰ τὴν δουλειά του καὶ θὰ πρέπει νὰ γίνῃ ἄμεσος ἐπέμβασις τῶν προϊσταμένων του ἀρχῶν.

§46Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Ἠμπορεῖ ὅμως νὰ εἶναι καὶ ἄξιος καὶ νὰ κάμνῃ καλὰ τὴν δουλειά του. Βεβαιώσεις περὶ τοῦ ὅτι ἦσαν ἐγκατεστημένοι πολῖται ἐν Ἀθήναις πρὸ τῆς 1.1.48 εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξουν διὰ χιλιάδας ἀνθρώπων καὶ εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπογράφωνται ἑνιαίως. Ἐὰν τὰ στοιχεῖα αὐτῶν τῶν βεβαιώσεων εἶναι ἀληθῆ ἢ ὄχι εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ ζήτημα ἀλλὰ ἐὰν εὑρέθησαν εἰς τὸ γραφεῖον τοῦ ἀξιωματικοῦ ὑπογεγραμμέναι κατὰ χιλιάδας δὲν σημαίνει, ὅτι ἔγινέ τι.

§47Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐὰν ἀπὸ τὸ γραφεῖον τοῦ ἀξιωματικοῦ εὑρέθησαν εἰς τὰ χέρια τοῦ κ. συναδέλφου καὶ πάλιν εἶναι ἐλεγκτέοι αὐτοὶ οἱ ὁποῖοι ἦσαν ἐντεταλμένοι διὰ τὴν φύλαξιν τοῦ γραφείου.

§48Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Μόνον σεῖς καταπιάνεσθε μὲ τὸ θέμα αὐτό.

§49Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Νομίζω, ὅτι σεῖς ἔπρεπε νὰ καταπιασθεῖτε μὲ ἕνα τόσον ζέον θέμα.

§50Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Ἀναμένω νὰ μοῦ εἴπουν εἰς ποῖον γραφεῖον εὑρέθησαν διὰ νὰ κατατοπισθῶ μὲ τὸ θέμα.

§51Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ὑπάρχουν τέτοια χαρτιὰ ὑπογεγραμμένα ἐν λευκῷ;

§52Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Ἠμπορεῖ νὰ ὑπάρχουν ἐφ’ ὅσον ὑπάρχουν πολῖται ζητοῦντες βεβαίωσιν, ὅτι ἦσαν ἐγκατεστημένοι πρὸ τοῦ 1948. Πάντως ἀφήσατε τὴν φιλολογίαν.

§53Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Καὶ μόνη ἡ ὑπογραφὴ ἐν λευκῷ καὶ ἡ κυκλοφορία τοιούτων βεβαιώσεων εἶναι παράνομος καὶ ὕποπτος καὶ στρέφεται ἐναντίον τῆς ἐλευθέρας καὶ ἀνοθεύτου ἐκδηλώσεως τῆς θελήσεως τοῦ λαοῦ. Ἀλλὰ καὶ πέραν αὐτῶν, ὑπάρχουν καὶ ἄλλαι βεβαιώσεις. Ἀκούσατε, π.χ., μίαν. Ὁ Ματαράγκας Ι. ἐξουσιοδοτεῖ τὸν Κομνηνὸν Ἠλίαν νὰ παραλάβῃ τὸ ἐκλογικόν του βιβλιάριον καὶ βεβαιοῦται ἀπὸ τὸν κ. Χανδρινὸν τὸ γνήσιον τῆς ὑπογραφῆς τοῦ κ. Ματαράγκα, χωρὶς ὁ κ. Ματαράγκας νὰ ἔχῃ ὑπογράψει τὸ ἐξουσιοδοτικὸν ἔγγραφον.

§54Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Ἡ ἐξουσιοδότησις εἶναι πρᾶξις προβλεπομένη ἀπὸ τὸν ἐκλογικὸν νόμον, τοῦτο τὸ ἐψήφισεν ἡ Βουλὴ καὶ ἔκτοτε ἰσχύει. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ ζήτημα βεβαιώσεως ἀνυπάρκτου ὑπογραφῆς τότε μόνον ὑπάρχει βεβαίωσις ὅταν ὑπάρχῃ ὑπογραφή. Ἐὰν ὑπάρχῃ βεβαίωσις ὡς ἡ ἀναφερομένη ὑπὸ τοῦ κ. συναδέλφου εἰς τί ἀποσκοπεῖ;

§55Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Ἐὰν ἦτο μεμονωμένον περιστατικόν, δὲν θὰ εἶχε σημασίαν, ἀλλὰ ὑπάρχει καὶ ἑτέρα βεβαίωσις τοῦ γνησίου τῆς ὑπογραφῆς τῆς Ἀσπασίας Διαλεκτοῦ παρὰ τοῦ κ. Χανδρινοῦ, ἡ ὁποία ἐξουσιοδοτεῖ πάλιν τὸν Ἠλίαν Κομνηνὸν νὰ παραλάβῃ τὸ ἐκλογικόν της βιβλιάριον, χωρὶς ἡ Διαλεκτοῦ νὰ ἔχῃ ὑπογράψει τὸ ἐξουσιοδοτικὸν ἔγγραφον. Ἀλλ’ ὁ κ. Χανδρινὸς βεβαιοῖ καὶ πάλιν τὸ γνήσιον τῆς ἀνυπάρκτου ὑπογραφῆς. Αὐτὰ εἶναι τὰ δύο περιστατικὰ ἀπὸ τὰς χιλιάδας τῶν περιπτώσεων καὶ ποῖος δὲν μᾶς λέγει, κ. Ὑπουργέ, ὅτι αὐτός, ὁ κ. Κομνηνὸς Ἠλίας, δὲν ἔχει συγκεντρώσει ἑκατοντάδας ἢ καὶ χιλιάδας βιβλιαρίων ἀνυπάρκτων προσώπων, τὰ ὁποῖα ἐψήφισαν κατὰ τὰς ἐκλογὰς 11.5.1958;

§56Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτ.). Δὲν μοῦ ἐδώσατε, κ. συνάδελφε, τὴν ἐξήγησιν ποὺ σᾶς ἐζήτησα. Σᾶς εἶπον, καὶ ἐὰν ἀκόμη ὅλα αὐτὰ ἦσαν γνήσια, ποίαν σημασίαν ἔχει ἡ βεβαίωσις τοῦ ὀργάνου;

§57Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Εἶναι αὐτονόητος.

§58Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτ.). Δὲν εἶναι αὐτονόητος. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, παρακαλῶ νὰ μοῦ δώσετε τὰς φωτοτυπίας διὰ νὰ ἐξακριβώσω καὶ ἐγὼ κατ’ ἀρχὴν τὴν περίπτωσιν καὶ νὰ διαπιστώσω τὴν γνησιότητα τῶν ἐπικληθέντων.

§59Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Τὰς φωτοτυπίας θὰ τὰς καταθέσω διὰ τὰ πρακτικὰ καὶ θὰ τὰς ἴδητε, κ, Ὑπουργέ.

§60Η. ΗΛΙΟΥ. Τὰ πιστοποιητικὰ ἦσαν ὑπογεγραμμένα ἐν λευκῷ ἀπὸ τὸν κ. Χανδρινόν. Ἀποκλείεται καὶ αἱ ἐξουσιοδοτήσεις νὰ ἦσαν ὑπογεγραμμέναι ἐκ τῶν προτέρων ἀπὸ τὸν ἴδιον καὶ νὰ συνεπληροῦντο ἀναλόγως ἐκ τῶν ὑστέρων.

§61Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐγὼ διαφωνῶ μὲ τὸν ἐπὶ τοῦ βήματος εὑρισκόμενον κ. συνάδελφον, ὅτι ὅλα τὰ πρόσωπα εἶναι ἀνύπαρκτα. Καὶ ἡ κ. Διαλεκτοῦ καὶ ὁ κ. Κομνηνὸς καὶ ὁ κ. Ματαράγκας εἶναι πρόσωπα ὑπαρκτά. Διότι ὅλα τὰ κόμματα, κ. συνάδελφοι, ἔχουν ὡρισμένα πρόσωπα τὰ ὁποῖα ἀσχολοῦνται μὲ τὴν διευκόλυνσιν τῶν φίλων των εἰς τὸ νὰ ἀποκτήσουν ἐκλογικὸν βιβλιάριον. Τὸ θέμα λοιπὸν εἶναι ἀλλοῦ. Νὰ βεβαιῇ δηλαδὴ ἐν λευκῷ ὁ κ. Χανδρινὸς τὴν ἐξουσιοδότησιν ἑνὸς προσώπου χωρὶς νὰ τὸ γνωρίζῃ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει ἀπὸ τὸ σύνολον τῶν γεγονότων προκύπτει, ὅτι ὁ κ. Χανδρινὸς θέτει ἐν λευκῷ τὴν ὑπογραφήν του ὁπουδήποτε.

§62Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτ.). Κύριε συνάδελφε, πρέπει νὰ γνωρίζετε, ὅτι αἱ βεβαιώσεις αὐταὶ εἰς τὰς παραμονὰς τῶν ἐκλογῶν ἐκδίδονται κατὰ χιλιάδας καὶ εἶναι ἐνδεχόμενον ἓν ὄργανον νὰ ὑπογράψῃ ὁμαδικῶς τοιαύτας. Αὐτὸ ὅμως δὲν σημαίνει ἀπαραιτήτως, ὅτι τὸ ἁρμόδιον ὄργανον ἔχει δολίαν προαίρεσιν.

§63Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Φοβοῦμαι, κ. Ὑπουργέ, μήπως αὐτὸ ποὺ λέγετε ἐκληφθῇ ὡς σύστασις ἢ καὶ ἀνοχὴ πρὸς τὰς ἁρμοδίας ἀστυνομικὰς ἀρχὰς καὶ τὰ ὑπ’ αὐτὰς ὄργανα νὰ ἐκδίδουν βεβαιώσεις ἐν λευκῷ.

§64Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτ.). Κύριε συνάδελφε, ἐγὼ δὲν εἶπα αὐτό. Ἐγὼ εἶπον, ὅτι ἀφ’ ἧς ἐξεδόθη, κακῶς, ἂν προτιμᾶτε, μία βεβαίωσις ἀπὸ τὸ ἁρμόδιον ὄργανον, δὲν σημαίνει ἀπαραιτήτως, ὅτι τὸ ὄργανον αὐτὸ ποὺ ἐξέδωκε τὴν βεβαίωσιν ἐν λευκῷ εἶχε δολίαν προαίρεσιν.

§65Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Τὰς βεβαιώσεις αὐτάς, κ. Ὑπουργέ, πρέπει νὰ τὰς ἐκδίδουν τὰ Ἀστυνομικὰ Τμήματα, τὰ ὁποῖα εἶναι εἰς θέσιν νὰ γνωρίζουν, καὶ ὄχι ὁ κ. Χανδρινός, ἀπὸ τὴν Γενικὴν Ἀσφάλειαν δηλαδή, καὶ νὰ τὰς παραδίδῃ εἰς τὴν ΕΡΕ.

§66Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτ.). Ὄχι εἰς τὴν ΕΡΕ, κ. Μπριλλάκη. Ἀλλὰ καὶ ἡ Γενικὴ Ἀσφάλεια ἔχει καὶ αὐτὴ στοιχεῖα τὰ ὁποῖα τῆς ἐπιτρέπουν νὰ ἐκδίδῃ τοιαύτας βεβαιώσεις.

§67Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει ἐγὼ καταθέτω τὰς φωτοτυπίας διὰ νὰ δημοσιευθοῦν εἰς τὰ πρακτικά.

«ΥΠΟΔ)ΝΣΙΣ ΓΕΝΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ

Ἀριθ. Πρωτ.

ΒΕΒΑΙΩΣΙΣ

Βεβαιοῦται, ὅτι ὡς ἐξηκριβώθη ὑπὸ τῆς ὑπηρεσίας μας ........................................... κάτοικος ἐπὶ τῆς ὁδοῦ .............................. ἀριθ........... διαμένει μονίμως ἐνταῦθα πρὸ τῆς 1ης Ἰανουαρίου 1948. Τῇ αἰτήσει του ................................... ............................ χορηγεῖται ἡ παροῦσα πρὸς ἐκλογικὴν χρῆσιν. Ἀθῆναι τῇ ......................... 1958 Ὁ Διοικητὴς

Τ.Σ. (Ὑπογραφὴ)

ΔΗΜΟΣΘΕΝΗΣ Ι. ΧΑΝΔΡΙΝΟΣ

Ἀστυν. Δ)ντὴς Βʹ. Ἐξουσιοδότησις Ἡ κάτωθι ὑπογεγραμμένη Διαλεκτοῦ Ἀσπασία, δυνάμει τοῦ νόμου 3615)56 ἐξουσιοδοτῶ τὸν κ. Κομνηνὸν Ἠλίαν ὅπως ἐνεργήσῃ ὅ,τι δεῖ διὰ τὴν ἔκδοσιν τοῦ Ἐκλογικοῦ Βιβλιαρίου μου καὶ παραλαβὴν τούτου παρὰ τῆς ἁρμοδίας Ἐπιτροπῆς. Ἀθῆναι τῇ 28.1.1958 Ἡ Ἐξουσιοδοτοῦσα Βεβαιοῦται τὸ γνήσιον τῆς ὑπογραφῆς. Ἀθῆναι τῇ ............... 1957 Ὑπ)σις Γεν. Ἀσφαλείας

Τ.Σ. (Ὑπογραφὴ)

ΔΗΜΟΣΘΕΝΗΣ Ι. ΧΑΝΔΡΙΝΟΣ

Ἀστυν. Δ)ντὴς Βʹ. Ἐξουσιοδότησις Ὁ κάτωθι ὑπογεγραμμένος Ματαράγκας Ἰωάννης δυνάμει τοῦ νόμου 3615)56 ἐξουσιοδοτῶ τὸν κ. Κομνηνὸν Ἠλίαν ὅπως ἐνεργήσῃ ὅ,τι δεῖ διὰ τὴν ἔκδοσιν τοῦ ἐκλογικοῦ βιβλιαρίου μου καὶ παραλαβὴν τούτου παρὰ τῆς ἁρμοδίας Ἐπιτροπῆς. Ἀθῆναι τῇ 20.1.1958 Ὁ Ἐξουσιοδοτῶν Βεβαιοῦται τὸ γνήσιον τῆς ὑπογραφῆς. Ἀθῆναι τῇ 21.1.1958 Ὑπ)σις Γεν. Ἀσφαλείας

Τ.Σ. (Ὑπογραφὴ)

ΔΗΜΟΣΘΕΝΗΣ Ι. ΧΑΝΔΡΙΝΟΣ

Ἀστυν. Δ)ντὴς Βʹ». Συνεχίζων τὴν ὁμιλίαν μου, ἐπὶ τοῦ θέματος τῶν ἑτεροδημοτῶν, ἐὰν ἡ Κυβέρνησις δὲν θέλῃ νὰ σχηματισθῇ αὐτὴ ἡ ἑδραία πεποίθησις, ὅτι χρησιμοποιεῖ τὸ μέσον τῶν ἑτεροδημοτῶν διὰ νὰ νοθεύσῃ ἔτι μᾶλλον τὰς ἐκλογάς, θὰ πρέπει νὰ παράσχῃ ὁδηγίας εἰς τὰς ἀστυνομικὰς ἀρχὰς νὰ μὴ ἐκδίδουν βεβαιώσεις ἐν λευκῷ ὑπὲρ τῶν φίλων της, ἀλλὰ νὰ διευκολύνουν κἄθε πολίτην, εἰς τὴν χορήγησιν τῶν βεβαιώσεων, αἱ ὁποῖαι θὰ πρέπει νὰ εἶναι νόμιμοι καὶ ἐπώνυμοι. Ἀλλὰ πρέπει καὶ νὰ τροποποιηθῇ ὁ νόμος ὡς πρὸς τοὺς λεγομένους ἑτεροδημότας, ἐφ’ ὅσον ἐγκατεστάθησαν πρὸ ἑνὸς ἔτους νὰ δικαιοῦνται νὰ ἐγγραφῶσιν εἰς τοὺς ἐκλογικοὺς καταλόγους τῆς νέας των κατοικίας. Πρὸς τὸν σκοπὸν αὐτὸν ἔχομεν ὑποβάλει, προσφάτως, πρὸ 20 ἡμερῶν, ὡρισμένοι βουλευταὶ τοῦ κόμματός μας μίαν πρότασιν νόμου, διὰ τῆς ὁποίας ζητοῦμεν ἀφ’ ἑνὸς μὲν νὰ ἰσχύσῃ ἡ ἀπογραφὴ τοῦ 1951, ὅπως εἶπον καὶ προηγουμένως καὶ δι’ οὓς λόγους σᾶς ἐξήγησα, οἱ ὁποῖοι εἶναι αὐτονόητοι καὶ δὲν εἶχον ἀνάγκην τῆς ἰδικῆς μου ἀναλύσεως καὶ ἀφ’ ἑτέρου, ὅτι θὰ πρέπει νὰ καταργηθῇ αὐτὸς ὁ περιορισμὸς τῆς διαμονῆς ἀπὸ 1 Ἰανουαρίου 1948 καὶ νὰ γίνῃ ἓν ἔτος πρὸ τῆς ἐκδόσεως τῶν ἐκλογικῶν βιβλιαρίων. Κύριοι συνάδελφοι, αὐτὴ ἡ διάταξις τὴν ὁποίαν ζητοῦμεν νὰ θεσπισθῇ νομίζομεν, ὅτι εἶναι ἀπολύτως δικαία καὶ ἐνδιαφέρει ὅλους, δὲν πρόκειται νὰ ὠφελήσῃ ἡμᾶς, διότι δὲν νομίζω, ὅτι οἱ περισσότεροι ἐξ αὐτῶν εἶναι ἰδικοί μας ὀπαδοί, εἶναι ἀπροσδιορίστου ἰδεολογικῆς καὶ κομματικῆς τοποθετήσεως. Αὐτὸ εἶναι ἀπαραίτητον καὶ δι’ ἕνα ἄλλον λόγον, διὰ νὰ μὴ παρουσιαζώμεθα ὡς Φαρισαῖοι ὅταν θεσπίζωμεν τὴν ὑποχρεωτικὴν ἄσκησιν τοῦ ἐκλογικοῦ δικαιώματος καὶ νὰ φθάνωμεν μέχρι τοῦ νὰ μηνύωμεν ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι εἴτε διότι ἦσαν ἀσθενεῖς, εἴτε διότι εὑρίσκοντο, διὰ λόγους τυχαίους καὶ ἔξω τῆς θελήσεώς των μακρὰν τοῦ τόπου τῆς ἀσκήσεως τοῦ ἐκλογικοῦ των δικαιώματος καὶ νὰ τοὺς σύρωμεν εἰς τὰ δικαστήρια, νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ θεωρηθῇ φαρισαϊσμὸς ὅταν θέτωμεν ἐν ἰσχύϊ τοιαύτην διάταξιν, ἡ ὁποία στερεῖ πολίτας, οἱ ὁποῖοι ἐπὶ 12ετίαν ἢ 13ετίαν ἀπεμακρύνθησαν τοῦ τόπου των, τοὺς στερεῖ τοῦ δικαιώματος νὰ ἐγγραφοῦν εἰς τοὺς ἐκλογικοὺς καταλόγους καὶ νὰ ἀποκτήσουν ἐκλογικὸν βιβλιάριον. Νομίζω, ὅτι αὐτὸ τὸ θέμα θὰ πρέπει ὁπωσδήποτε νὰ τακτοποιηθῇ. Πρακτικὸς τρόπος, διὰ νὰ ἠμπορέσουν οἱ πολῖται αὐτοί, οἱ ὁποῖοι, κατὰ τοιοῦτον, ἂς εἴπωμεν παράνομον τὸ ὀλιγώτερον, τρόπον, ἐστερήθησαν ἐπὶ τόσα ἔτη τῆς ἀσκήσεως τοῦ ἐκλογικοῦ των δικαιώματος, εἶναι, νομίζω, νὰ γίνῃ ἀποδεκτὴ αὐτὴ ἡ πρότασις ἢ νὰ τεθῇ διάταξις εἰς οἱοδήποτε ἄλλο συναφὲς νομοσχέδιον καὶ ταὐτοχρόνως νὰ ὁρισθῇ διὰ τοῦ αὐτοῦ νομοθετήματος, ὅτι παρατείνεται ἡ προθεσμία ἀναθεωρήσεως τῶν ἐκλογικῶν καταλόγων, τοὐλάχιστον ἐπὶ τρίμηνον ἀπὸ τῆς ἰσχύος τῆς διατάξεως ταύτης, ὥστε νὰ ἠμπορέσουν οἱ πολῖται αὐτοὶ νὰ ἐγγραφοῦν εἰς τοὺς ἐκλογικοὺς καταλόγους καὶ νὰ λάβουν τὰ ἐκλογικά των βιβλιάρια, νὰ δοθοῦν δὲ καὶ ὁδηγίαι εἰς τὰς Ἀστυνομικὰς Ἀρχάς, ἄνευ δυστροπίας καὶ δυσκολιῶν νὰ χορηγοῦν αὐτὰς τὰς βεβαιώσεις, ἐφ’ ὅσον βεβαίως αὗται ἀνταποκρίνονται εἰς τὴν πραγματικότητα. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ὅμως, πρὶν ἢ ἡ διάταξις αὐτὴ θεσπισθῇ, ἐὰν εἶναι ἀληθεῖς αἱ πληροφορίαι μου, ὅτι ἔχει ἐκδοθῆ διαταγὴ τοῦ ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν, ἡ ὁποία ἐντέλλεται τοὺς Δημάρχους καὶ Προέδρους Κοινοτήτων νὰ διαγράφουν τοὺς δημότας, οἱ ὁποῖοι μετώκησαν, χωρὶς νὰ ὑπάρχῃ ἀντίστοιχος ἐγγραφὴ εἰς τὸν τόπον τῆς ἐγκαταστάσεώς των, ἐὰν ὑπάρχῃ τέτοια διαταγή, ἔχει ὑποχρέωσιν ὁ κ. ὑπουργὸς νὰ τὴν ἄρῃ διὰ τηλεγραφικῆς ἐγκυκλίου του, μέχρις ὅτου ἐπιλυθῇ τὸ ζήτημα καὶ ἀφοῦ οἱ πολῖται αὐτοὶ ἐγγραφοῦν εἰς τὸν τόπον τῆς ἐγκαταστάσεώς των νὰ σταλοῦν καταστάσεις εἰς τοὺς Δήμους καὶ Κοινότητας, ποὺ ὑπάγονται, καὶ νὰ διαγραφοῦν ἀπὸ ἐκεῖ. Ἀλλὰ ὑπάρχει καὶ ἓν ἄλλο θέμα, τὸ ὁποῖον ἐμπλέκεται καὶ αὐτὸ ἐμμέσως μὲ τὸν ἐκλογικὸν νόμον. Εἶναι τὸ θέμα τῶν νέων ταὐτοτήτων. Θὰ ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας, ὅτι ἀπὸ ἑξαμήνου περίπου ἔχει ἀρχίσει ἡ ἔκδοσις τῶν νέων ταὐτοτήτων, ἡ ὁποία θὰ συνεχισθῇ μέχρι τοῦ Δεκεμβρίου 1961 καὶ ἐνδεχομένως θὰ παραταθῇ. Μεταξὺ τῶν προϋποθέσεων, τὰς ὁποίας, ἀπόφασις τοῦ Ὑπουργοῦ Ἀσφαλείας θέτει διὰ τὴν ἔκδοσιν τῶν νέων ταὐτοτήτων, εἶναι καὶ ἡ προσαγωγὴ τοῦ ἐκλογικοῦ βιβλιαρίου. Ὁ νόμος, ὅμως, ὁ ὁποῖος ἐθέσπισε τὰς ταὐτότητας καὶ ἐπέτρεψε τὴν κατὰ διαστήματα ἀνανέωσίν των δὲν προβλέπει τοιοῦτόν τι, διότι ὁ νόμος περὶ ταὐτοτήτων δὲν ἔχει ἄμεσον σχέσιν μὲ τὸ ἐκλογικὸν δικαίωμα. Ἡ ὕπαρξις τῆς ταὐτότητος εἶναι ἕνα στοιχεῖον, τὸ ὁποῖον ἀποδεικνύει τὴν προσωπικότητα καὶ τὸ ὁποῖον στοιχεῖον χρησιμοποιεῖται εἰς πάσης φύσεως ὑποθέσεις, ἀστικὰς ὑποθέσεις, ποινικὰς ὑποθέσεις καὶ γενικῶς εἰς πᾶσαν νόμιμον χρῆσιν. Ἐπαναλαμβάνω, δὲν ἔχει ἄμεσον σχέσιν μὲ τὸ ἐκλογικὸν δικαίωμα. Ἐν τούτοις, ἐθεσπίσθη δι’ αὐτῆς τῆς διατάξεως τῆς ἀποφάσεως τοῦ ὑπουργοῦ τῆς Δημοσίας Ἀσφαλείας ἡ προσαγωγὴ τοῦ ἐκλογικοῦ βιβλιαρίου, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον δημιουργεῖ πάσης φύσεως δυσχερείας εἰς αὐτὴν τὴν κατηγορίαν τῶν ἑτεροδημοτῶν καὶ τῆς κατηγορίας ἄλλων προσώπων, τὰ ὁποῖα δι’ οἱονδήποτε λόγον στεροῦνται τοῦ ἐκλογικοῦ των δικαιώματος, περὶ τὴν ἔκδοσιν τῆς ταὐτότητος, δηλαδὴ περὶ τὴν ἀπόκτησιν ἑνὸς στοιχείου, τὸ ὁποῖον τοὺς εἶναι χρήσιμον διὰ πᾶσαν ἄλλην ἐργασίαν καὶ ὑπόθεσιν, πέραν τῆς ἀσκήσεως τοῦ ἐκλογικοῦ δικαιώματος. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι, ἐφ’ ὅσον ὑπάρχουν τόσον μεγάλαι κατηγορίαι προσώπων, τὰ ὁποῖα εὑρίσκονται ἐν ἐκκρεμότητι ἀπὸ τῆς ἀπόψεως τῆς ἐγγραφῆς των εἰς τοὺς ἐκλογικοὺς καταλόγους, πρέπει τοὐλάχιστον προσωρινῶς νὰ ἀρθῇ αὐτὴ ἡ διάταξις περὶ προσαγωγῆς τοῦ ἐκλογικοῦ βιβλιαρίου, ὥστε νὰ δύνανται νὰ ἐφοδιασθοῦν διὰ τῆς ταὐτότητος οἱ ἔχοντες ἄλλα στοιχεῖα ἀποδεικνύοντα αὐτήν, ὅπως ἡ παλαιὰ ταὐτότης, ἀπολυτήριον στρατοῦ κλπ. Ἔχω πληροφορίας, ὅτι εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι δὲν δύνανται νὰ προσκομίσουν ἐκλογικὸν βιβλιάριον καὶ ἔχουν ἀνάγκην ἐκδόσεως ταὐτότητος, τοὺς δίδεται ἕνα χαρτί, μία ἁπλῆ βεβαίωσις, ἡ ὁποία κατὰ τὰ προλεχθέντα, δίδεται εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι δὲν δύνανται νὰ ἀποκτήσουν ἐκλογικὸν βιβλιάριον, διότι δὲν εἶναι φίλοι τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἀποτελεῖ τοῦτο ἕνα στοιχεῖον περὶ τῶν πολιτικῶν φρονημάτων, περὶ τῆς πολιτικῆς τοποθετήσεως τῶν κατεχόντων αὐτὸ τὸ εἰδικὸν ἔγγραφον. Εἶναι ἓν εἶδος ἀπὸ ἐκεῖνα τοῦ Χίτλερ «πρὸς πᾶσαν νόμιμον χρῆσιν», διὰ νὰ τύχῃ ὁ κάτοχός του τῆς δεούσης μεταχειρίσεως ὅταν εὑρεθῇ εἰς οἱανδήποτε σχέσιν μὲ τὰς Ἀστυνομικὰς ἢ ἄλλας Ἀρχάς. Νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι ἄξιον τοῦ Κράτους, νὰ διαιρῇ τοὺς πολίτας εἰς κατηγορίας μὲ πλήρη δικαιώματα καὶ μὲ μειωμένα δικαιώματα, ὅταν μάλιστα τὰ μειωμένα δικαιώματα συνδέωνται μὲ σειρὰν ταλαιπωριῶν, περὶ τῶν ὁποίων παρακατιὼν θὰ ὁμιλήσω.

§68Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Διὰ τὸ θέμα τῶν ταὐτοτήτων πρέπει νὰ σᾶς δηλώσω, ὅτι εἶναι ἰδική μου ἡ γνώμη, ὅτι πρέπει νὰ συνδεθῇ ἡ ἔκδοσις τῆς ταὐτότητος μὲ τὴν ὁπωσδήποτε προηγουμένην ἐγγραφὴν τοῦ δημότου εἰς τοὺς ἐκλογικοὺς καταλόγους καὶ τὴν ἀπόκτησιν βιβλιαρίου. Δὲν βλέπω, διατὶ διαμαρτύρεσθε ἐναντίον τοῦ μέτρου αὐτοῦ. Θὰ γνωρίζετε καλῶς, ὅτι, σύμφωνα μὲ ἑρμηνευτικὴν δήλωσιν τοῦ Συντάγματος, ἡ ψῆφος καὶ ἡ ἐγγραφὴ εἶναι ὑποχρεωτικὸν καθῆκον τοῦ πολίτου. Πέραν αὐτοῦ, ὑπάρχει νόμος, ὁ ὁποῖος ὁρίζει καὶ κυρώσεις διὰ τοὺς μὴ ψηφίσαντας. Ἐάν, πέραν αὐτοῦ, διὰ τὴν ἔκδοσιν τῆς ταὐτότητος ἐπεβλήθη τὸ διοικητικὸν μέτρον τῆς προσαγωγῆς πιστοποιητικοῦ ἐγγραφῆς, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ὑποβοηθεῖ τὴν ἐγγραφὴν εἰς τὸν ἐκλογικὸν κατάλογον καὶ τὴν ψῆφον τοῦ πολίτου, τὴν ὑποχρεωτικήν, κατὰ τὸ Σύνταγμα, τοῦτο δὲν πρέπει νὰ σᾶς ξενίζῃ, πρέπει νὰ σᾶς ἱκανοποιῇ, ὅταν ἐκτείνεται ἡ ἐκπλήρωσις τῆς ὑποχρεώσεως αὐτῆς εἰς ὅλον γενικῶς τὸν πληθυσμὸν τῆς χώρας. Συνεπῶς, δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι δικαιολογημένη ἡ διαμαρτυρία σας.

§69Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, εἶπον καὶ προηγουμένως, ὅτι αὐτὸ ἀποτελεῖ φαρισαϊσμόν, διότι λέγομεν, ὅτι τὸ ἐκλογικὸν δικαίωμα εἶναι ὑποχρεωτικὸν καὶ ἐν τούτοις στεροῦμεν αὐτοῦ πολλὰς χιλιάδας πολιτῶν, τοὺς ἑτεροδημότας. Πρέπει, βεβαίως, ἡ ψηφοφορία νὰ εἶναι ὑποχρεωτική. Ἀλλὰ θὰ πρέπει πρὸ παντὸς νὰ διευκολύνωνται οἱ πολῖται εἰς τὴν ἄσκησιν τοῦ ἐκλογικοῦ των δικαιώματος καὶ ὄχι νὰ δυσχεραίνωνται νομικῶς καὶ διοικητικῶς. Οἱ πολῖται, οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχουν ἐκλογικὸν βιβλιάριον, διότι εἶναι ἑτεροδημόται, διότι εἶναι ἐγκατεστημένοι εἰς τὰς Ἀθήνας μετὰ τὸ 1948, δὲν δύνανται νὰ ἀποκτήσουν ταὐτότητα. Καὶ ἀντὶ ταὐτότητος τοὺς δίδετε, ὅπως προεῖπον, μία βεβαίωσις, ἡ ὁποία ὑποδηλοῖ τὴν πολιτικήν των τοποθέτησιν καὶ προοιωνίζει τὴν ἀνάλογον μεταχείρισίν των ἐκ μέρους τῶν Ἀστυνομικῶν Ἀρχῶν. Καὶ ἐπειδὴ οἱ ὀπαδοὶ τῆς ΕΡΕ, οἱ ἑτεροδημόται, θὰ κατορθώνουν μὲ βεβαιώσεις τοῦ κ. Χανδρινοῦ ἢ ἄλλου Ἀστυνομικοῦ Διευθυντοῦ, ὡς ἐκεῖναι τὰς ὁποίας ἀνέφερον προηγουμένως, νὰ παίρνουν τὴν ταυτότητα, ἑπόμενον εἶναι νὰ στεροῦνται αὐτῆς οἱ ὀπαδοὶ τῶν Κομμάτων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως καὶ ἰδίᾳ τῆς ΕΔΑ. Ὑπάρχει, τέλος, σχετικὸν μὲ τὸ ἐκλογικὸν ζήτημα καὶ ἓν ἄλλο περισσότερον γνωστὸν θέμα. Εἶναι τὸ θέμα τῶν διώξεων, τῶν πιέσεων, τῆς τρομοκρατίας, τῆς ἀσκήσεως ψυχολογικῆς καὶ σωματικῆς ἀκόμη βίας ἐναντίον τῶν μελῶν καὶ ὀπαδῶν τῶν Κομμάτων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως καὶ ἰδίᾳ τῆς ΕΔΑ. Καὶ ὁ καλύτερος ἐκλογικὸς νόμος δὲν δύναται νὰ ὁδηγήσῃ εἰς τὴν ἔκφρασιν τῆς γνησίας θελήσεως τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, ὅταν ὑφίστανται τοιαῦτα μέτρα καταπιέσεως καὶ τοιοῦτον καθεστὼς βίας καὶ τρομοκρατίας. Κατ’ ἐπανάληψιν ἀνεφέρθη ἀπὸ τὸ βῆμα τῆς Βουλῆς ἡ μεταχείρισις τῶν ὀπαδῶν τῶν Κομμάτων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως καὶ ἰδιαιτέρως τῆς ΕΔΑ ἐκ μέρους τῶν ἀστυνομικῶν ὀργάνων, μὲ ἀριθμούς, ὀνόματα καὶ ἄλλα στοιχεῖα. Δὲν θὰ ὁμιλήσω περὶ τοῦ συστήματος τῆς ἐξορίας, ποὺ συνεχίζεται ἐπὶ 12ετίαν ἀπὸ τῆς λήξεως τῆς ἐσωτερικῆς ἀνωμαλίας. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Α. Καμβύσης).

§70ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, εἶσθε ἐκτὸς θέματος. Τὸ συζητούμενον θέμα εἶναι ὁ ἐκλογικὸς νόμος.

§71Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Ἀνέφερα, κ. Πρόεδρε, τὰς περιπτώσεις αὐτάς, διὰ νὰ τὰς συσχετίσω μὲ τὴν νοθείαν τοῦ ἐκλογικοῦ φρονήματος. Ἡ δραστηριότης τῶν ἀστυνομικῶν ὀργάνων, ὡς καὶ τῶν παρακρατικῶν ὀργανώσεων, ἔχει ἐνταθῆ τελευταίως, ὥστε καὶ ἐπιθέσεις νὰ γίνωνται εἰς τὰς γενικὰς συνελεύσεις τῶν Σωματείων, ἐργατικῶν, φοιτητικῶν κλπ., μὲ παρακολούθησιν ἢ μᾶλλον πολιορκίαν γραφείων Κομμάτων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως καὶ θρασυτάτας ἐπιθέσεις ἐναντίον μιᾶς τῶν μεγαλυτέρων ἑλληνικῶν ἐφημερίδων, τῆς «Μακεδονίας» ἐν Θεσσαλονίκῃ καὶ μὲ ἄσκησιν μιᾶς ψυχολογικῆς καὶ ἐνίοτε καὶ σωματικῆς βίας εἰς βάρος τῶν ἀντιπολιτευομένων τὴν Κυβέρνησιν, γεγονός, τὸ ὁποῖον οὐδὲν καλὸν προοιωνίζει, ὅταν μάλιστα εἰσήλθωμεν εἰς προεκλογικὴν περίοδον. Ἕνα μέσον πρὸς περιστολὴν τῆς δραστηριότητος αὐτῆς τῶν κρατικῶν καὶ παρακρατικῶν ὀργάνων, διὰ τὴν ἄμεσον προεκλογικὴν καὶ τὴν ἐκλογικὴν περίοδον, εἶναι ἡ διεξαγωγὴ τῶν ἐκλογῶν ὑπὸ ὑπηρεσιακῆς Κυβερνήσεως. Θὰ πρέπει νὰ θεσπισθῇ κατὰ μέλλουσαν ἀναθεώρησιν τοῦ Συντάγματος, ἀλλὰ πρὸς τὸ παρὸν κατόπιν συμφωνίας τῶν Κομμάτων, εἰς τὸν ἐκλογικὸν νόμον, ὅτι τὰς ἐκλογὰς θὰ πρέπει νὰ ἐνεργῇ πάντοτε ὑπηρεσιακὴ Κυβέρνησις. Ὑπάρχουν ἄλλως τε καὶ τὰ προηγούμενα τῶν ἐκλογῶν τοῦ 1950, τοῦ 1951, τοῦ 1952 καὶ τοῦ 1958, αἱ ὁποῖαι διεξήχθησαν ἀπὸ ὑπηρεσιακὰς Κυβερνήσεις τῷ 1951 καὶ τῷ 1952, μάλιστα δὲ ἠξίωσε τοῦτο ἡ σημερινὴ Συμπολίτευσις, Ἀντιπολίτευσις τότε. Μόνον τὰς ἐκλογὰς τοῦ 1956 δὲν ἐνήργησεν ὑπηρεσιακὴ Κυβέρνησις, παρὰ τὴν ἔντονον καὶ εὔλογον ἀξίωσιν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Τὸ θέμα τῆς ὑπηρεσιακῆς Κυβερνήσεως διὰ τὴν ἐνέργειαν τῶν ἐκλογῶν, δὲν πρέπει νὰ συνδεθῇ πρὸς τὴν ἄποψιν τὴν ὁποίαν ἀνέπτυξεν ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, πρὸ 4ημέρου, ὅτι ἀποτελεῖ ἀντισυνταγματικὴν ἐνέργειαν ὁ διορισμὸς μεταβατικῆς ἢ ὑπηρεσιακῆς Κυβερνήσεως, διότι ἡ ὑπηρεσιακὴ Κυβέρνησις, ἣν ὑποδεικνύω, θὰ ἔχῃ ὡς μόνην της ἀποστολὴν τὴν διενέργειαν τῶν ἐκλογῶν καὶ ζωὴν βραχυτάτην καὶ τοῦτο διὰ νὰ ἀμβλυνθῇ ἡ τρομοκρατία καὶ νὰ περισταλοῦν αἱ διώξεις, ἐπεμβάσεις καὶ πιέσεις τῶν παρεκτρεπομένων κρατικῶν ὀργάνων καὶ τῶν παρακρατικῶν Ὀργανώσεων. Ἄλλαι εἶναι αἱ μεταβατικαὶ Κυβερνήσεις, ἐναντίον τῶν ὁποίων καὶ ἡμεῖς τασσόμεθα καὶ ἄλλη ἡ ὑπηρεσιακή. Τελειώνων, τονίζω, ὅτι δὲν ἀρκεῖ ἡ ὕπαρξις ἀδιαβλήτου ἐκλογικοῦ συστήματος διὰ τὴν γνησίαν ἐκδήλωσιν τοῦ λαϊκοῦ φρονήματος καὶ ὡς τοιοῦτον σύστημα εἶναι γνωστόν, ὅτι ἡμεῖς προκρίνομεν τὴν ἁπλῆν ἀναλογικήν, ἀλλὰ εἶναι ἐπιβεβλημένον νὰ δημιουργήσωμεν καὶ τὰς καταλλήλους προϋποθέσεις διὰ τὴν διενέργειαν τῶν ἐκλογῶν. Εἶναι ἐπιβεβλημένον νὰ προσαρμόσωμεν τὰς ἕδρας τῶν διαφόρων ἐκλογικῶν περιφερειῶν πρὸς τὴν ἀπογραφὴν τοῦ 1951, ἡ ὁποία, παρὰ τὰς ἐνδεχομένως μικρὰς ἐλαττωματικότητάς της, εἶναι ἀσυγκρίτως καὶ ἀναμφισβητήτως ἐγγυτέρα πρὸς τὰ πράγματα ἀπὸ τὴν τοῦ 1940. Πρέπει, ἐπίσης, νὰ λυθῇ τὸ ζήτημα τῶν ἑτεροδημοτῶν, ὑπὸ τὸ πνεῦμα ποὺ ἐξέθεσα. Καὶ πρὸ παντός, νὰ καταργηθῇ τὸ κράτος τῆς βίας καὶ τῶν πιέσεων, τὰς ὁποίας ὑφίσταται ὁ Ἑλληνικὸς λαός, τόσον εἰς τὰς πόλεις, ὅσον καὶ πολὺ περισσότερον εἰς τὴν ὕπαιθρον, ὅπου, λόγῳ τῆς ἀσκουμένης τρομοκρατίας τῶν ἀστυνομικῶν ὀργάνων καὶ τοῦ ὅλου κρατικοῦ καὶ παρακρατικοῦ μηχανισμοῦ, δὲν εἶναι δυνατὴ ἡ ἐκδήλωσις τῆς γνησίας θελήσεως τῶν ψηφοφόρων. (Χειροκροτήματα).

§72ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Η. Ἠλιοῦ, ἔχει τὸν λόγον.

§73Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριοι συνάδελφοι, δι’ ἐλαχίστων θὰ συνοψίσω τὰ πορίσματα ἐκ τῆς συζητήσεως τῶν ἐπερωτήσεων διὰ τὴν μὴ καθιέρωσιν ἐκλογικοῦ συστήματος. Τὰ πορίσματα αὐτά, ὅπως ἐπεβεβαιώθη καὶ ἀπὸ τὴν προχθεσινὴν ὁμιλίαν τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως εἶναι ἰδίως, πρῶτον ἡ ἀνυπαρξία ἐγκύρου ἐκλογικοῦ συστήματος. Αὐτὸ τὸ πρᾶγμα ἀνεγνωρίσθη καὶ ἐγκατελείφθησαν ὡρισμέναι μεγαλαυχίαι ποὺ εἶχον διατυπωθῆ κατὰ τὴν διαδρομὴν τῆς συζητήσεως ἐκ μέρους μελῶν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου. Ἀλλά, κύριοι, ὅπως πολὺ καλὰ κατανοοῦμεν ὅλοι εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, ὁ ἐκλογικὸς νόμος δὲν εἶναι ἕνας κοινὸς νόμος, εἶναι ὁ νόμος ὁ ὀργανωτικὸς τῆς πρώτης ἀπὸ τὰς συντεταγμένας ἐξουσίας τῆς νομοθετικῆς ἐξουσίας ποὺ ἐκφράζει αὐτὴν τὴν ἰδίαν τὴν λαϊκὴν κυριαρχίαν. Καὶ ἡ ἀπουσία ἐκλογικοῦ νόμου ἐγκύρου δημιουργεῖ ἐκ τοῦ λόγου τούτου ἕνα συνταγματικὸν κενόν. Δὲν ἠμπορεῖ νὰ λειτουργήσῃ τὸ Πολίτευμα, διότι ὅταν ὑπάρχῃ, ὅπως πιστεύομεν ἡμεῖς καὶ δὲν εἴμεθα μόνον ἡμεῖς ποὺ τὸ πιστεύομεν, ἔκδηλος καὶ ἀδιαμφισβήτητος διάστασις μεταξὺ τοῦ φρονήματος τοῦ Λαοῦ καὶ τῆς πλειοψηφίας τῆς Βουλῆς ἄμεσος συνέπεια πρέπει νὰ εἶναι ἡ διάλυσις τῆς Βουλῆς καὶ ἡ διενέργεια ἐκλογῶν. Ἡ ἔλλειψις ὅμως τοῦ ἐκλογικοῦ νόμου κωλύει τὴν ἐπιταγὴν αὐτὴν καὶ δημιουργεῖ ἐξηναγκασμένην παραμονὴν εἰς τὴν διακυβέρνησιν τῆς χώρας μιᾶς Κυβερνήσεως ἡ ὁποία εὑρίσκεται ἐκδήλως ἀντίθετος πρὸς τὴν πλειοψηφίαν τοῦ Λαοῦ. Ἐνῷ ὑπῆρξεν ἡ ἀναγνώρισις αὐτὴ περὶ τῆς ὑπάρξεως συνταγματικοῦ κενοῦ καὶ τῆς ἀνάγκης ψηφίσεως ἐκλογικοῦ νόμου. Καὶ ἐνῷ ὅλα τὰ ἄλλα εἶναι λόγοι παρηγορίας καὶ ξένα πρὸς τὴν ἑλληνικὴν πραγματικότητα, διότι εἶναι γνωστόν, ἡ πολιτικὴ πεῖρα τῶν τελευταίων δεκαετηρίδων τὸ ἔχει ἐπιβεβαιώσει, ὅτι ἀπὸ τῆς στιγμῆς τῆς καταθέσεως τοῦ ἐκλογικοῦ νομοσχεδίου ἀρχίζει οὐσιαστικῶς ἡ προεκλογικὴ περίοδος καὶ τὸ ὅτι δὲν προτίθεται ἡ Κυβέρνησις νὰ ἐπισπεύσῃ τὰς ἐκλογάς, ἀλλὰ θεωρεῖ ἁπλῶς ἀνάγκην νὰ ἐνημερωθῇ ἐγκαίρως ἡ ἀντιπολίτευσις περὶ τοῦ ἐκλογικοῦ συστήματος τὸ ὁποῖον θὰ ἰσχύσῃ κλπ., εἶναι προσθῆκαι εἰς μίαν δυσάρεστον ἀναγνώρισιν. Καὶ ἐνῷ ὑπάρχει αὐτὴ ἡ ἀναγνώρισις, βλέπει κανεὶς μίαν ἔλλειψιν πλήρους συνεπείας, διότι τὴν ἀναγνώρισιν τῆς ἀνάγκης ἐκλογικοῦ νόμου τὴν συνοδεύει μία ἀπροθυμία πρὸς ἄμεσον ἐπιψήφισιν, πρὸς ἄμεσον πλήρωσιν τοῦ κενοῦ, μία ἀναβολὴ διὰ τὸν Μάρτιον —ὁ Μάρτιος ἔχει 31 ἡμέρας, εἶναι ἐθνικαὶ ἑορταὶ περὶ τὸ τέλος, εἶναι διακοπαὶ τοῦ Πάσχα— καὶ φθάνομεν εἰς τὰ μέσα Ἀπριλίου. Μὲ τὴν προδικασίαν ἀκόμη τῆς συνεννοήσεως μὲ τὰ Κόμματα, ποὺ καὶ εἰλικρινῶς ἠμπορεῖ νὰ εἶναι μακρὰ καὶ ὡς πρόσχημα χρονοτριβῆς ἠμπορεῖ νὰ χρησιμοποιηθῇ καὶ ἀπὸ ἐκεῖ καὶ πέραν πηγαίνομεν εἰς τὴν διαδικασίαν τὴν γνησίως κοινοβουλευτικήν, ἐνώπιον τῆς Ἐπιτροπῆς τῆς Βουλῆς κλπ., ποὺ πάντοτε προκειμένου περὶ ἐκλογικῶν νόμων, δὲν εἶναι πολὺ σύντομος, διότι προκαλεῖ ὀξεῖαν ἀντιδικίαν καὶ μακρὰς συζητήσεις εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν. Βλέπω ἑπομένως, ὅτι ἡ ἀναγνώρισις τῆς ἀνάγκης δὲν ἔχει ὡς συνέπειαν τὴν μέριμναν τῆς πληρώσεως τῆς ἀνάγκης ἀλλὰ ἀπεναντίας μίαν προσπάθειαν νὰ κερδίσωμεν χρόνον. Τὸ Κόμμα μας τὸ ὁποῖον ἔχει ὡρισμένας προγραμματικὰς ἀρχὰς καὶ δὲν ἐναλλάσσει τὰς προτιμήσεις του ἀπὸ ἐκλογῆς εἰς ἐκλογὴν ἀναλόγως ἐκτιμήσεων περὶ τούτου ἢ ἐκείνου τοῦ συσχετισμοῦ δυνάμεων ἢ συμφέροντος, σταθερῶς ἐμμένει εἰς τὴν προτίμησίν του ὑπὲρ τοῦ συστήματος τῆς ἁπλῆς ἀναλογικῆς καὶ προέτεινε διὰ τῶν ἀγορητῶν του τὴν ἄμεσον ψήφισιν τῆς ἁπλῆς ἀναλογικῆς, τὸν σχηματισμὸν ὑπηρεσιακῆς Κυβερνήσεως κοινῆς ἐμπιστοσύνης καὶ τὴν ἄμεσον διάλυσιν τῆς Βουλῆς καὶ διενέργειαν ἐκλογῶν. Εἰς τὴν πρότασιν αὐτὴν τοῦ Κόμματός μας, ὅπως εἶναι φανερόν, ὑπάρχει μία κἄποια διαφορὰ ὡς πρὸς τὴν θέσιν ἄλλων Κομμάτων τῆς ἀντιπολιτεύσεως. Πράγματι, δὲν μᾶς εἶναι πολὺ νοητὸν τὸ θεώρημα, «οἱονδήποτε ἐκ τῶν προϊσχυσάντων συστημάτων», ὅταν αἱ πολιτικαὶ ἐκπτώσεις, αἱ ἐπιπτώσεις εἰς τὴν δημιουργίαν παρατάξεων, αἱ ἐπιπτώσεις εἰς τὴν πολιτικὴν ζωὴν τοῦ τόπου εἶναι τόσον ἀντίθετοι μεταξὺ ἁπλῆς ἀναλογικῆς καὶ πλειοψηφικοῦ, δὲν ἐννοοῦμεν πρὸς τὶ αὐτὴ ἡ ἀδιαφορία; Πῶς ἐξηγεῖται αὐτὴ ἡ ἀδιαφορία; Εἰς τὴν τύχην; Τὰ Κόμματα, τὰ ὁποῖα καὶ καταδήλως δὲν δύνανται καὶ συνομολογοῦν, ὅτι δὲν ἀποβλέπουν εἰς τὸ νὰ συγκεντρώσουν τὴν πλειοψηφίαν, ἀποκρούουν τὴν συμπαράταξίν των μὲ τὰς ἄλλας πατριωτικὰς δυνάμεις τῆς ἀντιπολιτεύσεως. Ἐὰν ὅμως ὑπάρχουν Κόμματα ἢ ἄτομα διατεθειμένα διὰ συμπαράστασιν μὲ τὴν κυβερνητικὴν παράταξιν, ἡ ἐκκαθάρισις τῆς θέσεώς των, ἡ ἀποκάλυψις αὐτὴ ἀπὸ τοῦδε, θὰ συμβάλλῃ εἰς μίαν διασαφήνησιν τῆς πολιτικῆς ζωῆς. Δεύτερον, δὲν εἶναι νοητόν, ὅτι οἱονδήποτε ἐκ τῶν προϊσχυσάντων συστημάτων ἔχει ὑπὲρ αὐτοῦ τὸ τεκμήριον τοῦ ἀδιαβλήτου. Διατί; Μήπως εἶναι μόνον πρόσφατος ἡ συνήθεια νὰ ψηφίζεται ἐκλογικὸς νόμος εἰς τὰς παραμονὰς τῶν ἐκλογῶν, κομμένος καὶ ραμμένος εἰς τὰ μέτρα τῆς ἐκπνεούσης Βουλῆς καὶ ἀναλόγως τῶν Κομματικῶν συμφερόντων; Καὶ ἂν αὐτὸ ἰσχύῃ διά τινα τῶν συστημάτων τῶν παλαιῶν, ἐὰν κατὰ τὴν δημιουργίαν των ἦσαν διαβλητά, διατὶ ἡ πάροδος τοῦ χρόνου τὰ κατέστησεν ἀδιάβλητα; Μία ἄλλη διαφορά, ἡ ὁποία θέλω νὰ πιστεύω, ὅτι δὲν εἶναι διαφορὰ οὐσίας, εἶναι ἡ διαφορὰ ὡς πρὸς τὸν χρόνον τῶν ἐκλογῶν. Ἡμεῖς πιστεύομεν ἀπολύτως, ὅτι ὑπάρχει διάστασις μεταξὺ Κυβερνήσεως καὶ πλειοψηφίας τοῦ λαοῦ καὶ ἐπιβάλλεται ἡ ἄμεσος διενέργεια ἐκλογῶν. Ἑπομένως, ἀπόψεις, ὅτι δὲν θεωροῦμεν ἐπειγούσας τὰς ἐκλογάς, εἶναι ξέναι πρὸς τὰς ἰδικάς μας ἀπόψεις. Τὸ δεύτερον πόρισμα ἀπὸ τὰς πρωθυπουργικὰς δηλώσεις εἶναι, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἔχει τὴν διάθεσιν νὰ διενεργήσῃ αὐτὴ ἡ ἰδία τὰς ἐκλογάς. Πράγματι, εἰς τὴν προχθεσινήν του ὁμιλίαν ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ἐχρησιμοποίησε μεταξὺ τῶν ἄλλων παραδειγμάτων συνταγματικῆς ἀνωμαλίας, ὄχι μόνον τὰς μεταβατικὰς Κυβερνήσεις, διότι δι’ αὐτὸ δὲν ὑπάρχει τοὐλάχιστον ἀπὸ μέρους μας δευτέρα γνώμη, εἴμεθα ἀποφασιστικῶς καὶ κατὰ πᾶσαν περίπτωσιν ἐναντίον οἱασδήποτε μεταβατικῆς Κυβερνήσεως, ἀλλὰ καὶ ἐναντίον τῆς ὑπηρεσιακῆς Κυβερνήσεως, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον δὲν εἶναι συνταγματικῶς ὀρθόν, διότι ναὶ μὲν κατὰ τὸ Σύνταγμα ἡ Κυβέρνησις δέον νὰ ἀπολαύῃ τῆς πλειοψηφίας τῆς Βουλῆς, διαλυθείσης ὅμως τῆς Βουλῆς καὶ μέχρι τῆς ἐκλογῆς νέας, ὁ παράγων αὐτὸς μένει ἀνενέργητος. Κατέστη δὲ πράγματι συνταγματικὸν ἔθιμον παρ’ ἡμῖν, ἀπὸ τῆς ἀπελευθερώσεως καὶ ἐντεῦθεν, λόγῳ τοῦ μεγάλου φανατισμοῦ ὁ ὁποῖος ἀνεπτύχθη καὶ τοῦ φατριασμοῦ καὶ τῆς προσπαθείας τῶν ἐν τῇ Κυβερνήσει νὰ προβοῦν καὶ εἰς κατάχρησιν ἐξουσίας πρὸς κομματικὸν ὄφελος, κατέστη συνταγματικὸν ἔθιμον, ἅπαξ μόνον παραβιασθέν, τὸ νὰ διεξάγωνται αἱ ἐκλογαὶ ὑπὸ ὑπηρεσιακῶν Κυβερνήσεων, αἱ ὁποῖαι ἔχουν περιωρισμένον χρόνον ὑπάρξεως, τὸ 45θήμερον τὸ πολὺ μεταξὺ διαλύσεως τῆς Βουλῆς καὶ διενεργείας τῶν ἐκλογῶν καὶ δεύτερον περιωρισμένην ἀποστολήν, τὴν διεξαγωγὴν τῶν ἐκλογῶν, συμβάλλουσαι εἰς τὴν ἀπάμβλυνσιν τοῦ τρομεροῦ αὐτοῦ μειονεκτήματος. Εἶναι δὲ σήμερον, ὑπὸ τὰς γνωστὰς συνθήκας, εἰς τὰς ὁποίας ἐγὼ δὲν θέλω νὰ ἐπανέλθω καὶ νὰ ἐπεκταθῶ, εἶναι σήμερον τόσον ἀπαραίτητον νὰ διεξαχθοῦν αἱ ἐκλογαὶ ὑπὸ ὑπηρεσιακῆς Κυβερνήσεως, ὥστε ἀδιστάκτως τονίζω, ὅτι δὲν ὑπάρχει καμμία πιθανότης τὸ ἀποτέλεσμα τῶν ἐκλογῶν νὰ πλησιάζῃ ἔστω πρὸς τὴν γνησίαν ἐκδήλωσιν τῆς λαϊκῆς θελήσεως εἰς τὴν περίπτωσιν, κατὰ τὴν ὁποίαν αἱ ἐκλογαὶ ἤθελον διεξαχθῆ ἀπὸ τὴν σημερινὴν Κυβέρνησιν. Παρὰ ταῦτα, στραφεὶς ἐναντίον τῶν ὑπηρεσιακῶν Κυβερνήσεων ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ἠθέλησε νὰ ὑποδηλώσῃ τὴν ἀπόφασίν του νὰ διατηρήσῃ αὐτὸς τὸν ἔλεγχον τῆς διεξαγωγῆς τῶν ἐκλογῶν. Τῶν δηλώσεων τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, προηγήθη ἕνα προοίμιον, τὸ ὁποῖον εἰς ὃ σημεῖον δὲν περιεῖχε σαφῆ πρόθεσιν νὰ ἀποσείσῃ κυβερνητικὰς εὐθύνας, ἀπετέλει ἕνα ἀφελῆ δογματισμὸν περὶ διαγνώσεως νοσηρᾶς καταστάσεως πολιτικῆς ἐν Ἑλλάδι καὶ τῶν μέσων πρὸς θεραπείαν της. Σᾶς βεβαιώνω, ὅτι δι’ ἐμὲ εἶναι ἀποκαρδιωτικὸν εἴτε δεχθῶ, ὅτι ὅσα εἶπε τὰ πιστεύει ἐνδομύχως ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, διότι ὑποχρεοῦμαι νὰ δεχθῶ, ὅτι ἐπὶ 6ετίαν κυβερνῶν τὴν χώραν, δὲν συνέλαβε τὸ πολιτικὸν πρόβλημα, εἴτε δεχθῶ, ὅτι δὲν πιστεύει εἰς αὐτὴν τὴν ἰσχνὴν καὶ ἀνεπίδεκτον προασπίσεως ἐπιχειρηματολογίαν καί, ἐν τούτοις, προέβη εἰς τὰς δηλώσεις αὐτάς. Ὁπωσδήποτε, ἐπειδὴ ἡ συνήθειά του νὰ προβαίνῃ εἰς ἠθικὰς παραινέσεις καὶ πολιτικὰ καὶ φιλοσοφικὰ συμπεράσματα καὶ διδάγματα, ἐνεφανίσθη τώρα τελευταίως, ἰδίως ἀπὸ τῆς ἐποχῆς τῆς ὁμιλίας του περὶ Συμβουλίου Τιμῆς, καὶ μέγα μέρος τῶν ἀπόψεων, αἱ ὁποῖαι ἐξηνέχθησαν προχθὲς συνάπτονται καὶ ἀποτελοῦν συμπλήρωσιν καὶ ἀνάπτυξιν τῶν ὅσων τότε ἐλέχθησαν, νομίζω, ὅτι θὰ δοθῇ ὁ χρόνος, ἐν τῷ συνόλῳ νὰ ἐξετασθοῦν αἱ ἀπόψεις αὗται τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ σχετικοῦ νομοσχεδίου. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον νομίζω, ὅτι δὲν πρέπει νὰ μείνῃ ἀναπάντητον, εἶναι, ὅτι δὲν εἶναι παραδεκτὸν νὰ ἐμφανίζεται ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ὡς πρόμαχος τῶν δημοκρατικῶν θεσμῶν καὶ τοῦ ἡμέρου καὶ ὁμαλοῦ πολιτικοῦ βίου, ὅταν ἡ Κυβέρνησίς του καὶ κατέλυσε τὰς δημοκρατικὰς καὶ συνταγματικὰς ἐλευθερίας τῶν πολιτῶν καὶ ἔδωσε δείγματα ὀξύτητος καὶ μισαλλοδοξίας, τὴν ὁποίαν ἀνήγαγεν εἰς δόγμα κατὰ τὴν περίοδον τῆς τελευταίας ἰδίως 3ετίας τῆς διακυβερνήσεώς της. Περιοριζόμενος, λοιπόν, μόνον εἰς ὅσα εἶπε, σχετικὰ μὲ τὸ ἐκλογικὸν εἰς τὸ προοίμιόν του, ὑπενθυμίζω, ὅτι ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ὑποστηρίζων, ὅτι δὲν ὑπάρχει ἰδανικὸν ἐκλογικὸν σύστημα, ἠθέλησεν ἐξ αὐτοῦ νὰ καταλήξῃ εἰς τὸ συμπέρασμα, ὅτι τὰ ἐκλογικὰ συστήματα τοῦ 1955 καὶ τοῦ 1958 εἶναι ἀθῶα διὰ τὴν πολιτικὴν κρίσιν, διὰ τὴν πολιτικὴν κακοδαιμονίαν τοῦ τόπου, ἐνῷ γενικώτατα ἀναγνωρίζεται, ὅτι ἀποτελοῦν τὴν ρίζαν καὶ τὴν κυριωτέραν αἰτίαν τῆς κρίσεως. Διότι δὲν πρόκειται περὶ οἱωνδήποτε ἐκλογικῶν συστημάτων, τὰ ὁποῖα, ὅπως κἄθε ἐκλογικὸν σύστημα, κατὰ τὰς ἀπόψεις ἐπὶ τέλους τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, ἔχουν καὶ τὰ μειονεκτήματά των, καὶ κανένα σύστημα δὲν εἶναι ἰδανικόν, ἀλλὰ πρόκειται περὶ δύο ἐκλογικῶν συστημάτων, τὰ ὁποῖα ἐκ προμελέτης πρὸς καταδολίευσιν τῆς λαϊκῆς θελήσεως συνελήφθησαν καὶ ἐσχεδιάσθησαν μὲ τὸν σκοπὸν νὰ δοθῇ ἡ πλειοψηφία τῶν βουλευτῶν εἰς τὴν μειοψηφίαν τῶν ψηφοφόρων. Αὐτὴ εἶναι ἡ ρίζα καὶ ἡ πηγὴ κάθε κρίσεως. Περαιτέρω, ὑπῆρξε καὶ δεύτερον, σχέσιν ἔχον μὲ τὰ ἐκλογικὰ πράγματα, ὑπῆρξε μία φαινομενικῶς στοργικὴ παραίνεσις πρὸς τὴν Κεντρώαν Ἀντιπολίτευσιν, ἵνα ἑνωθῇ συνδυασμένη μὲ τὸ γνωστὸν ἐπιμύθιον ὅλων τῶν ἐκδηλώσεων τῆς Κυβερνήσεως καὶ τῆς ὑπ’ αὐτὴν Διοικήσεως καὶ τῶν περὶ αὐτὴν κομματικῶν καὶ παρακρατικῶν μηχανισμῶν περὶ κομμουνιστικοῦ κινδύνου καὶ δὲν γνωρίζω ποίων ἄλλων ἐθνικῶν κινδύνων ἐκ τῆς Ἀριστερᾶς. Αἱ ἀπόψεις ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ καὶ συνεζητήθησαν καὶ θὰ συζητηθοῦν πολλάκις καὶ διὰ μακρῶν. Νομίζω, ὅτι τὸ νὰ ἐπανερχώμεθα κάθε ἡμέραν ἐπὶ θεμάτων, ἐπὶ τῶν ὁποίων ἄβυσσος μᾶς χωρίζει, ὑπὸ ἔποψιν ἰδεολογικῆς τοποθετήσεως, εἶναι ὡσὰν νὰ θέλωμεν νὰ ἀνοίξωμεν διάλογον κωφῶν ἐδῶ μέσα, διότι δὲν ἀκούει δυστυχῶς ἡ πλευρὰ ἐκείνη ὅσα βάσιμα καὶ ὅσα στηριγμένα ἐπὶ ἀποδείξεων τῆς παρουσιάζομεν. Ἀνεξαρτήτως τούτου, ἡμεῖς δὲν θεωροῦμεν, ὅτι κριτὴς τοῦ πατριωτισμοῦ μας ἠμπορεῖ νὰ εἶναι ὁ ἀντίπαλός μας, ἀλλὰ ὁ λαός, ὁ ὁποῖος παρὰ πᾶσαν δίωξιν πυκνώνει τὰς τάξεις μας. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον θέλομεν νὰ ἐπισημάνωμεν ἐξ ἀφορμῆς τῶν παραινέσεων πρὸς τὰς πολιτικὰς δυνάμεις τοῦ Κέντρου τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως εἶναι τοῦτο, ὅτι ἐνῷ ἐφάνη, ὅτι ἐκ στοργῆς εἰσηγήθη τὴν ἕνωσιν εἰς τὴν πραγματικότητα δι’ ὅσων ἔβαλε κατὰ τῆς Ἀριστερᾶς ἠθέλησε νὰ ἀσκήσῃ τὴν ἐσχάτην ἰδεολογικὴν πίεσιν διὰ νὰ εἰσηγηθῇ τὸν χωρισμὸν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ἡ ἑνότης τῆς ὁποίας ἐκφράζει τὸν πόθον τῆς μεγάλης πλειονότητος τοῦ λαοῦ νὰ ἀπαλλαγῇ ὁριστικῶς ἀπὸ τὴν διακυβέρνησιν τῆς ΕΡΕ. Καὶ ἐν τούτῳ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἀποκαλύψω, ὅτι δὲν ὑπῆρξε στοργὴ καὶ προσπάθεια ἑνότητος, ἀλλὰ ὑπῆρξεν ὑποβολὴ διχασμοῦ, διότι ἐκεῖ αἰσθάνεται, ὅτι εὑρίσκεται τὸ ἀσθενὲς σημεῖον τῆς Κυβερνήσεως. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ἀριστερᾶς).

§74ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς, ἔχει τὸν λόγον.

§75Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὰς ἀπόψεις μου, ὅσον ἀφορᾷ τὸ ἐκλογικὸν σύστημα καὶ τὸν τρόπον διεξαγωγῆς τῶν ἐκλογῶν, τὰς ἐξέθεσα ἤδη καὶ ἐτάχθην ὑπὲρ τῆς καθιερώσεως τῆς ἁπλῆς ἀναλογικῆς διὰ τὰς προσεχεῖς ἐκλογάς, καθὼς ἐπίσης, διὰ τὰς μετέπειτα ἐκλογὰς καθιερώσεως παγίου ἐκλογικοῦ συστήματος, τὸ ὁποῖον θὰ ὁδηγήσῃ τὰς πολιτικὰς δυνάμεις τῆς χώρας εἰς τὴν φυσικήν των κοίτην, ἡ ὁποία κατανέμει τὰς δυνάμεις ταύτας εἰς τρεῖς παρατάξεις: Τὴν Δεξιάν, τὸ Κέντρον καὶ τὴν Ἀριστεράν. Θὰ ἐπεθύμουν σήμερον νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως καὶ τῆς Βουλῆς, ἐπὶ τῶν ἑξῆς βασικῶν σημείων. Ἐπιθυμῶ νὰ τονίσω, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὁδηγηθῶμεν εἰς ἐκλογάς, ἐὰν πρότερον δὲν λυθοῦν τρία οὐσιώδη προβλήματα. Πρῶτον, τὸ πρόβλημα τῆς ἀπογραφῆς τοῦ πληθυσμοῦ. Ὡς εἶναι γνωστόν, σήμερον ἰσχύει ἡ ἀπογραφὴ τοῦ 1940. Ἐν τῷ μεταξύ, ἔχουν γίνει σημαντικαὶ μετατοπίσεις τοῦ πληθυσμοῦ τῆς χώρας. Κατὰ συνέπειαν, ἡ ἀπογραφὴ αὐτή, δὲν προβάλλει τὴν πραγματικότητα τῆς χώρας, ἀπὸ ἀπόψεως τοποθετήσεως τοῦ πληθυσμοῦ. Θὰ πρέπει ἢ νὰ ἰσχύσῃ ἡ παρεμβληθεῖσα ἀπογραφὴ πληθυσμοῦ τοῦ 1951 ἤ, ἐὰν αὕτη ἔχῃ ἐλαττώματα, ἡ Κυβέρνησις νὰ προβῇ εἰς νέαν ἀπογραφήν, ἵνα, βάσει ταύτης γίνῃ ἡ κατανομὴ τῶν ἑδρῶν καὶ διεξαχθοῦν αἱ νέαι ἐκλογαί. Δεύτερον πρόβλημα, εἶναι τὸ θέμα τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων, οἱ ὁποῖοι μετατίθενται ἀπὸ τὰς ἐπαρχίας εἰς τὸ κέντρον καὶ ὡς ἐκ τούτου δὲν δύνανται νὰ ψηφίσουν, διότι δὲν δύνανται νὰ ἐγγραφοῦν εἰς τοὺς ἐκλογικοὺς καταλόγους τῶν πόλεων, εἰς ἃς ἔχουν μετακινηθῆ. Κατὰ τὴν περίοδον τῶν ἐκλογῶν καὶ ἡ χορήγησις ἀδείας μεταβάσεως τούτων εἰς τὰς ἐπαρχίας των πρὸς ἄσκησιν τοῦ ἐκλογικοῦ των δικαιώματος εἶναι δυσχερής, ἀλλὰ καὶ διὰ πολλοὺς ἐκ τούτων ἐλλείπουν τὰ οἰκονομικὰ μέσα καὶ ὑποχρεώνονται νὰ ὑποδουλωθοῦν κατὰ συνείδησιν εἰς εὐπόρους ὑποψηφίους, διὰ νὰ μετακινηθοῦν δαπάναις τούτων εἰς τὰς ἐπαρχίας των, διὰ νὰ τοὺς ψηφίσουν. Νομίζω, ὅτι τὸ ἄτοπον τοῦτο πρέπει νὰ ἐκλείψῃ καὶ ἤδη, κατόπιν ἐρωτήσεών μου, κατατεθεισῶν εἰς τὴν Βουλήν, ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ὑπεσχέθη, ὅτι θὰ λάβῃ μέτρα. Νομίζω, ὅτι ἡ παροῦσα ὑπόμνησίς μου, θὰ τὸν βοηθήσῃ νὰ μὴ λησμονήσῃ νὰ λύσῃ τὸ πρόβλημα τοῦτο, κατὰ τὴν προπαρασκευὴν τῶν ἐκλογῶν. Τρίτον πρόβλημα, ποὺ παραμένει ὀξὺ καὶ ἐπιβάλλει τὴν λύσιν του εἶναι τὸ πρόβλημα τῶν ἑτεροδημοτῶν, οἱ ὁποῖοι μετετοπίσθησαν ἀπὸ τὰς ἐπαρχίας των ἀπὸ ἐτῶν καὶ ἐγκατεστάθησαν μονίμως εἰς τὰς μεγάλας πόλεις, ὅπου ἐδημιούργησαν νέαν ζωήν. Οἱ πολῖται οὗτοι δὲν δύνανται νὰ ἐγγραφοῦν εἰς τοὺς ἐκλογικοὺς καταλόγους τῆς νέας διαμονῆς των καὶ κατὰ τὴν περίοδον τῶν ἐκλογῶν μεταφέρονται δαπάναις πλουσίων ὑποψηφίων εἰς τὰς ἐπαρχίας των καὶ ψηφίζουν κατ’ ἐπιβολήν, νοθεύοντες οὕτω τὸ φρόνημα τῶν μονίμως διαμενόντων ἐκεῖ συμπολιτῶν των καὶ τὸ ἀποτέλεσμα τῶν ἐκλογῶν. Νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον νὰ νοθεύεται τὸ Πολίτευμα καὶ ὅτι ἡ Κυβέρνησις ὀφείλει μὲ καθαρὰ μέσα νὰ προβῇ εἰς τὴν ἀναθεώρησιν τῶν ἐκλογικῶν καταλόγων τῶν μεγάλων πόλεων καὶ νὰ ἐγγράψῃ εἰς αὐτοὺς ὅλους τοὺς μονίμως καὶ εἰς αὐτὰς ἐγκατασταθέντας, διαγράφουσα αὐτοὺς ἀπὸ τοὺς καταλόγους τῶν ἐπαρχιακῶν πόλεων καὶ χωρίων. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, οἱ ἐκλογικοὶ κατάλογοι θὰ ἐκκαθαρισθοῦν καὶ τὸ ἐκλογικὸν ἀποτέλεσμα θὰ παύσῃ νὰ νοθεύεται. Ἡ Κυβέρνησις ἐκδηλώνει ζωηρὸν φόβον διὰ τὴν διόγκωσιν τῆς Ἄκρας Ἀριστερᾶς καὶ μηχανεύεται ἐκλογικὰ τεχνάσματα διὰ νὰ περιγράψῃ τὴν γνώμην τοῦ λαοῦ. Νομίζω, ὅτι αἱ ἰδέαι, ὅταν διώκωνται, γιγαντώνουν καὶ θὰ πρέπει ἡ Κυβέρνησις ἀντὶ τῶν διώξεων καὶ τῶν ἀστυνομικῶν μέτρων νὰ θελήσῃ δι’ ἀσκήσεως φιλολαϊκῆς κοινωνικῆς καὶ οἰκονομικῆς πολιτικῆς νὰ ἀγκαλιάσῃ τὸν λαὸν καὶ νὰ κατακτήσῃ διὰ λογαριασμὸν τοῦ Ἔθνους τὴν συνείδησίν του. Ἡ Κυβέρνησις, ἐμμένουσα εἰς τὰς σημερινὰς ἀντιλήψεις της δυναμώνει τὴν κρίσιν καὶ νοθεύει τὸ Πολίτευμα. Ἐφ’ ὅσον εὑρισκώμεθα εἰς τὴν προπαρασκευὴν νέου ἐκλογικοῦ νόμου καὶ τῶν νέων ἐκλογῶν, ἐνόμισα, ὅτι ἔπρεπε νὰ τονίσω τ’ ἀνωτέρω διὰ νὰ καλέσω τὴν Κυβέρνησιν ἀφ’ ἑνὸς μὲν νὰ λύσῃ τὰ προβλήματα ποὺ καθώρισα καὶ ἀφ’ ἑτέρου νὰ δημιουργήσῃ τὴν ἀτμόσφαιραν τῆς ἐν ἠρεμίᾳ καὶ ἀπολύτου ἐλευθερίας ἐκδηλώσεως τοῦ φρονήματος τοῦ λαοῦ κατὰ τὰς προσεχεῖς ἐκλογάς. Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις θελήσῃ νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ πρόβλημα κατὰ τὸν αὐτὸν τρόπον, θὰ κερδίσῃ τὴν συνείδησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Ὤφειλα νὰ εἴπω τὰς λέξεις αὐτάς, διὰ νὰ ὠθήσω τὴν Κυβέρνησιν πρὸς τὸν ὀρθὸν δρόμον.

§76ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐξαντληθέντος τοῦ καταλόγου τῶν ἐγγεγραμμένων νὰ ὁμιλήσουν, ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως ἐπὶ τοῦ ἐκλογικοῦ νόμου κηρύσσεται περαιωμένη. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§77ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§78ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ τὴν προσεχῆ Δευτέραν καὶ ὥραν 6ην μ.μ., μὲ θέμα Ἡμερησίας Διατάξεως νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 9.30′ μ.μ.)