1960.12.15

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 42α

Πέμπτη, 15 Δεκεμβρίου 1960

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 6.45′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Νὰ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Παυλόπουλος, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Α. ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Μίαν φραστικὴν διόρθωσιν. Ἀναγράφεται εἰς τὰ πρακτικὰ, ὅτι εἶπον: «Ἐὰν δὲν καθιερωθῇ ἔνστασις, τότε θὰ εἶναι ἔργον παραφρόνων». Ἐγὼ εἶπον, ὅτι θὰ ἦτο ἔργον παραφροσύνης.

§4ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μάλιστα, δώσατε τὴν διόρθωσιν. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ἔχει τὸν λόγον.

§5Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Πρόεδρος Κυβερν.). Κύριοι βουλευταί, ἔλαβον τὸν λόγον, κυρίως, διὰ νὰ ἐκφράσω ὡρισμένας ἀνησυχίας μου, ἀνησυχίας τὰς ὁποίας προκαλεῖ ἡ ἔντονος νοσηρότης ἡ ἐμφανιζομένη τὸν τελευταῖον καιρὸν εἰς τὴν δημοσίαν μας ζωήν. Εἶναι γνωστόν, ὅτι εἰς τὴν χώραν αὐτήν, ἡ νόσος τοῦ ψεύδους καὶ τῆς συκοφαντίας, εἶναι νόσος ἐνδημική. Ἀπὸ τῶν ἀρχαιοτάτων χρόνων καὶ μέχρι τῶν ἡμερῶν μας, δὲν ὑπῆρξεν ἀνήρ, ὁ ὁποῖος νὰ διεκρίθη εἰς τὴν ἐθνικήν μας ζωήν, χωρὶς νὰ γίνῃ στόχος τοῦ μίσους καὶ χωρὶς νὰ γίνῃ θῦμα τῆς συκοφαντίας (αἴσθησις). Τὴν νόσον αὐτὴν τοῦ ψεύδους καὶ τῆς συκοφαντίας τὴν καλλιεργεῖ τὸ κλῖμα τοῦ πάθους καὶ τῆς δημοκοπίας! Κατὰ καιρούς, τὸ κακὸν αὐτὸ ἔλαβε τοιαύτην ἔκτασιν καὶ τοιαύτην ἔντασιν, ὥστε νὰ προξενήσῃ δεινὰ εἰς τὴν χώραν καὶ νὰ προκαλέσῃ συμφοράς. Τὸν τελευταῖον καιρόν, ὅμως, τὸ κακὸν αὐτὸ ἐκδηλώνεται ἐντονώτερον, ἐμφανίζεται μεθοδικὰ ὠργανωμένη ἡ συκοφαντία, λειτουργεῖ ἐπὶ τῇ βάσει μεθόδου καὶ ἐκδηλώνεται κατὰ τρόπον ἰδιαζόντως ἀνέντιμον καὶ ἄνανδρον (αἴσθησις). Ὡρισμένοι πολιτικοὶ κύκλοι καὶ μερὶς τοῦ Τύπου ἐξαπέλυσαν τὸν τελευταῖον καιρὸν μίαν ἐκστρατείαν, ἡ ὁποία ἀμέσως μὲν στρέφεται κατὰ τῆς Κυβερνήσεως, ἐμμέσως ὅμως κατὰ τῆς Ἑλληνικῆς Κοινωνίας καὶ κατὰ τοῦ Δημοκρατικοῦ μας Πολιτεύματος. Διατυπώνονται ἀνευλαβεῖς ὑπαινιγμοὶ κατὰ τοῦ Στέμματος, διασύρονται ἀνώτατοι δικαστικοὶ καὶ ὑπονομεύεται ἡ Δικαιοσύνη. Ὑβρίζεται τὸ Στράτευμα, τὸ ὁποῖον θὰ ἔπρεπε νὰ ἀποτελῇ τὸ καύχημα τοῦ Ἔθνους. Πλήσσεται τὸ ἐθνικὸν νόμισμα καὶ ὑπονομεύεται ἡ οἰκονομικὴ σταθερότης. Καὶ ὅλα αὐτά, ἐπαναλαμβάνω, γίνονται μεθοδικά, ὠργανωμένα, διὰ δολίων μέσων καὶ κατὰ τρόπον ἄνανδρον. Γνωρίζετε —ἀλλὰ αὐτὸ δὲν τὸ γνωρίζει ὁ Ἑλληνικὸς λαός— ὅτι ἀνεκαλύφθη, διὰ τὴν πραγματοποίησιν αὐτῆς τῆς πολεμικῆς ἡ μέθοδος τῶν ἀθώων ἀλλὰ δολίων «ἐρωτήσεων», αἱ ὁποῖαι ἐπιτρέπουν εἰς μὲν τὸν ὑβριστὴν καὶ συκοφάντην νὰ παραμένῃ ἀκαταδίωκτος, εἰς δὲ τὸ θῦμα δὲν παρέχουν τὰ μέσα τῆς ἀμύνης. Ἰδοὺ διατὶ χαρακτηρίζω ὡς κατ’ ἐξοχὴν ἀνέντιμον καὶ ἄνανδρον τὸν τρόπον αὐτὸν τῆς συκοφαντίας. (Χειροκροτήματα). Πέραν αὐτοῦ, ὅμως, μία μερὶς τοῦ Τύπου ἐμφανίζεται κατὰ τρόπον, ὥστε νὰ ἐνθυμίζῃ παλαιὰς ἡμέρας, θλιβερὰς ἡμέρας, ἡμέρας κατὰ τὰς ὁποίας διεσύροντο ἄνευ δισταγμοῦ ὑπολήψεις καὶ ὑπενομεύοντο θεσμοί. Ἡ μερὶς αὐτὴ τοῦ Τύπου, ἐπιλήσμων τῶν εὐθυνῶν της, εὐθυνῶν τὰς ὁποίας προσδιορίζει ἡ σημασία τοῦ λειτουργήματος, τὸ ὁποῖον τοῦ ἐνεπιστεύθη ἡ Πολιτεία, παρεβίασε τὴν δημοσιογραφικὴν δεοντολογίαν καὶ δημιουργεῖ διὰ τῆς ἐμφανίσεώς της μίαν ἀτμόσφαιραν ἀκολασίας, ἀπολαύουσα καὶ αὐτὴ κατ’ ἔμμεσον τρόπον τὸ προνόμιον τοῦ ἀκαταδιώκτου. Θὰ ἤθελα, κύριοι συνάδελφοι, νὰ ἐπισημάνω τοὺς κινδύνους, οἱ ὁποῖοι προέρχονται ἀπὸ τὴν τακτικὴν αὐτήν. Θὰ ἤθελα νὰ καταγγείλω ἐνώπιον τοῦ Σώματος, ἀλλὰ καὶ πρὸς τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν τὴν τακτικὴν αὐτήν, ὡς ἀπαράδεκτον, ἀκόμη καὶ διὰ πρωτογόνους Κοινωνίας, νὰ τὴν καταγγείλω ὡς ἀπειλὴν κατὰ τῆς γαλήνης, κατὰ τῆς σταθερότητος τοῦ τόπου καὶ τοῦ ἐλευθέρου μας Πολιτεύματος. Εἰς τὴν μερίδα αὐτὴν τοῦ Τύπου, ἡ ὁποία συμβαίνει νὰ εἶναι ἐκείνη, ἡ ὁποία ἔχει χρέος κατ’ ἐξοχὴν νὰ σέβεται τὴν μνήμην τοῦ Ἐλευθερίου Βενιζέλου, θὰ ἀφιερώσω ὡρισμένους χαρακτηρισμοὺς τοῦ ἰδίου τοῦ Ἐλευθερίου Βενιζέλου. Τὴν 22αν Νοεμβρίου 1930, ἀντιμετωπίζων κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην ὁ Ἐλευθέριος Βενιζέλος ἕνα κλῖμα ἀπεράντου συκοφαντικῆς ἀκολασίας καὶ ἀδιστάκτου δημαγωγίας, εὑρέθη εἰς τὴν ἀνάγκην, ὄχι μόνον κατ’ ἐπανάληψιν νὰ ἐπιστήσῃ τὴν προσοχὴν τῆς Βουλῆς καὶ τῆς κοινῆς γνώμης ἐπὶ τοῦ κινδύνου, ὁ ὁποῖος ἐδημιουργήθη διὰ τὸ Ἑλληνικὸν Πολίτευμα, ἀλλὰ καὶ μέτρα εἰδικὰ αὐστηρὰ νὰ λάβῃ κατὰ τοῦ Τύπου. Λέγει, λοιπόν, ὁ Ἐλευθέριος Βενιζέλος: «Ἀλλὰ δυστυχῶς, σήμερον, κακοῦργος Τύπος χειρίζεται τὰ ζητήματα κατὰ τρόπον συκοφαντικόν. Σᾶς συνιστῶ διὰ τοῦτο, νὰ ἀποδέχεσθε μὲ πᾶσαν ἐπιφύλαξιν τὰς κατηγορίας καὶ τοὺς ὑπαινιγμοὺς τῆς μερίδος αὐτῆς τοῦ Τύπου, ὁ ὁποῖος διαρκῶς ὁμιλεῖ περὶ καταχρήσεων καὶ κλοπῶν. Ὑπάρχει φόβος, ἐὰν ἐξακολουθήσῃ ἡ ἀχαλιναγώγητος γλῶσσα τῆς μερίδος αὐτῆς τοῦ Τύπου, ἐπειδὴ ἔχομεν καὶ τὸ προπατορικὸν ἐλάττωμα νὰ πιστεύωμεν εὔκολα εἰς τὴν συκοφαντίαν, ὑπάρχει φόβος, ἂν δὲν ἀντιδράσῃ ἡ ὑγιὴς κοινὴ γνώμη, νὰ καταντήσετε μίαν ἡμέραν ποὺ δὲν θὰ βρίσκετε τιμίους ἀνθρώπους διὰ νὰ σᾶς κυβερνοῦν. Καὶ ὁμολογουμένως, χρειάζεται ἡρωϊσμὸς πολὺς διὰ νὰ ὑφίσταται κανεὶς τὰς καθημερινὰς αὐτὰς ἐπιθέσεις». (Αἴσθησις). Εἶναι ἄπειρα τὰ κείμενα τῆς ἐποχῆς ἐκείνης, διὰ τῶν ὁποίων καταγγέλλεται αὐτὴ ἡ τακτικὴ τῆς ἀδιστάκτου συκοφαντίας καὶ ἀπεράντου δημαγωγίας. Νομίζω, ὅτι θὰ εἶχον δικαίωμα νὰ κάμω ἔκκλησιν πρὸς τὸν Τύπον ὁλόκληρον νὰ ἀνακτήσῃ τὸ αἴσθημα τῆς εὐθύνης, διότι, πράγματι, ἡ εὐθύνη του εἶναι βαρεῖα, ὅταν ἀναλογισθῆτε, ὅτι ἡ Πολιτεία, ὁλόκληρος ὁ Ἑλληνικὸς λαός, ἐνεπιστεύθη εἰς μικρὸν ἀριθμὸν ἀνθρώπων μίαν τεραστίαν δύναμιν, τῆς ὁποίας πρέπει νὰ γίνεται ἀπαραιτήτως καλὴ χρῆσις. Διότι, ἐὰν δὲν γίνεται καλὴ χρῆσις αὐτῆς τῆς δυνάμεως, τότε δὲν ἔχομεν Δημοκρατίαν, ἀλλὰ ἔχομεν τυραννίαν τοῦ Τύπου. (Φωναί: Εὖγε). (Χειροκροτήματα). Κύριοι βουλευταί, πέραν τῆς καταγγελίας εἰς τὴν ὁποίαν ὀφείλω νὰ προβῶ, τῆς ἀπαραδέκτου αὐτῆς τακτικῆς, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ δηλώσω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ὀφείλει νὰ λάβῃ ὡρισμένα μέτρα, μέτρα ἐξικνούμενα ἐνδεχομένως καὶ μέχρι τῆς ἀναθεωρήσεως τοῦ Συντάγματος. (Αἴσθησις–Ἐπιδοκιμασίαι–Ζωηρὰ Χειροκροτήματα–Ψίθυροι). Μὴ θορυβῆσθε, λέγω, ὅτι θὰ «ἐπιδιωχθῇ». Θὰ ἐπιδιωχθῇ ἡ ἀναθεώρησις τοῦ Συντάγματος, διὰ τὸν λόγον ὅτι, ἐὰν παραμείνῃ τὸ Πολίτευμά μας ὅπως ἔχει σήμερον, Πολίτευμα τὸ ὁποῖον ἐπιτρέπει τὴν σύγχυσιν μεταξὺ Δημοκρατίας καὶ Ἀναρχίας, μεταξὺ Ἐλευθερίας καὶ Ἀσυδοσίας, Πολίτευμα τὸ ὁποῖον ἐπιτρέπει εἰς ἐκεῖνον, ὁ ὁποῖος θέλει νὰ ἀδικήσῃ ἀκινδύνως νὰ τὸ πράττῃ, εἶμαι βέβαιος, ὅτι τὸ Πολίτευμά μας τοῦτο δὲν θὰ ἐπιζήσῃ ἐπὶ μακρόν. Ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι δὲν εἶναι θέμα τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ εἰς τὴν Κυβέρνησιν καὶ εἰς ἐμὲ εἰδικῶς, εἶναι ἕνα θέμα γενικώτερον, τὸ ὁποῖον θὰ πρέπει ὅλος ὁ πολιτικὸς κόσμος νὰ τὸ ἐκτιμήσῃ ὡς μίαν ἀνάγκην ἐθνικήν. (Χειροκροτήματα). Λέγω, λοιπόν, πέραν τῆς καταγγελίας εἰς τὴν ὁποίαν προβαίνω πρὸς τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, ὅτι εἶμαι ὑποχρεωμένος, διὰ νὰ προστατεύσω τὴν Ἑλληνικὴν Κοινωνίαν καὶ τὸ Ἑλληνικὸν Πολίτευμα, ἀλλὰ διὰ νὰ προστατεύσω καὶ τὴν ἡγεσίαν τοῦ τόπου ἀπὸ τὸν διασυρμόν, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ προτείνω καὶ νὰ λάβω ὡρισμένα μέτρα. Θὰ προτείνω ἀπόψε πρὸς τὸ Σῶμα τὴν σύστασιν ἑνὸς Εἰδικοῦ Δικαστικοῦ Συμβουλίου, τὸ ὁποῖον νὰ ἐπιληφθῇ πάσης ὑποθέσεως, ἡ ὁποία ἔχει σχέσιν μὲ τοὺς Ἀρχηγοὺς Κομμάτων, Πρωθυπουργοὺς ἢ πρώην Πρωθυπουργούς. Τὸ κάμνω αὐτὸ ἐκ καθήκοντος.

§6ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. (Τῆς Ἀντιπολιτεύσεως). Καὶ βουλευτάς.

§7Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Πρόεδρος Κυβερν.). Τὸ πράττω αὐτό, διότι πρέπει νὰ δημιουργηθοῦν αἱ προϋποθέσεις, χάρις εἰς τὰς ὁποίας ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς θὰ διατηρήσῃ τὴν ἐμπιστοσύνην του εἰς τὴν ἡγεσίαν του, διότι ἐπαναλαμβάνω, ὅτι οἱ καθημερινοὶ καὶ ἀμοιβαῖοι διασυρμοί, ὑπάρχει κίνδυνος νὰ ὁδηγήσουν τὴν πολιτικὴν ἡγεσίαν τοῦ τόπου εἰς καθολικὴν ἀνυποληψίαν. Ἀναγινώσκω τὴν πρότασίν μου: «1) Συνιστᾶται Ἀνώτατον Δικαστικὸν Συμβούλιον, ἀποτελούμενον ἀπὸ τὸν Πρόεδρον τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, τὸν Πρόεδρον τοῦ Ἀρείου Πάγου, τὸν Πρόεδρον τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου, τὸν Πρόεδρον τοῦ Α.Σ. Δ.Υ. καὶ τὸν Πρόεδρον τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου τοῦ Κράτους. Χρέη εἰσηγητοῦ παρὰ τῷ Ἀνωτέρῳ Συμβουλίῳ ἐκτελεῖ ὁ Εἰσαγγελεὺς τοῦ Ἀρείου Πάγου. 2. Εἰς τὸ ἀνωτέρω Συμβούλιον ἀνατίθεται ἡ ἔρευνα καὶ ὁ ἔλεγχος τοῦ δημοσίου βίου καὶ τοῦ ἰδιωτικοῦ βίου, ἐφ’ ὅσον οὗτος συνάπτεται ἀμέσως ἢ ἐμμέσως μὲ τὸν δημόσιον βίον τοῦ ἑκάστοτε Πρωθυπουργοῦ, τοῦ πρώην Πρωθυπουργοῦ καὶ τῶν, κατὰ τοῦ ἀπὸ 1946 ἰσχυσάντων Κανονισμῶν τῆς Βουλῆς, διατελούντων ἢ διατελεσάντων Ἀρχηγῶν, Γενικῶν Γραμματέων ἢ ἐκπροσώπων Κομμάτων. (Ζωηρὰ χειροκροτήματα, ἐπευφημίαι). 3. Ὑπὸ τὸν ἔλεγχον τοῦ ἀνωτέρω Συμβουλίου τίθεται ἡ περιουσιακὴ ἐν γένει κατάστασις, ὡς καὶ ὁ τρόπος κτήσεως τῶν περιουσιακῶν στοιχείων τῶν κτηθέντων ὑπὸ τοῦ ὑπὸ ἔλεγχον προσώπου ἢ τῆς συζύγου, τῶν κατιόντων, ἀνιόντων καὶ ἀδελφῶν αὐτοῦ. (Ζωηρὰ χειροκροτήματα — φωναί: Μπράβο! Μπράβο!), ἐρευνωμένου ἐὰν τὰ περιουσιακὰ στοιχεῖα ταῦτα ἐκτήθησαν κατὰ τρόπον θεμιτὸν ἢ ἀθέμιτον ἢ καὶ κατὰ κατάχρησιν τοῦ ἀσκηθέντος δημοσίου λειτουργήματος. Ἐπίσης, τίθεται ὑπὸ ἔλεγχον τοῦ αὐτοῦ Συμβουλίου πᾶσα ἐν τῇ διαχειρίσει τῆς περιουσίας ταύτης λαβοῦσα χώραν ἐνέργεια ἢ παράλειψις ἀντιτιθεμένη εἰς τοὺς κειμένους νόμους ἢ εἰς τὴν ἠθικὴν τάξιν (συμμόρφωσις πρὸς τὰς φορολογικὰς ὑποχρεώσεις κλπ.). 4. Τὸ Δικαστικὸν Συμβούλιον, ἐξετάζον ἅπαντα τὰ ἀποδεικτικὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα ἤθελε συγκεντρώσει, εἴτε αὐτεπαγγέλτως, εἴτε κατόπιν ἐγκλήσεως καὶ μετ’ ἐκτίμησιν τῆς προφορικῶς ἀναπτυσσομένης εἰσηγήσεως τοῦ Εἰσαγγελέως, ἀποφαίνεται περὶ τῆς βασιμότητος ἢ μὴ τῶν ὑποβληθεισῶν ἐγκλήσεων καὶ περὶ τῆς, συμφώνως πρὸς τοὺς νόμους καὶ τὴν ἠθικὴν τάξιν κτήσεως καὶ διαχειρίσεως τῆς περιουσίας τῶν ὑπὸ ἔλεγχον προσώπων καὶ ἐν γένει περὶ τοῦ, συμφώνως πρὸς τοὺς νόμους καὶ τὴν ἠθικὴν τάξιν βίου αὐτῶν, περιλαμβανομένων καὶ τῶν μνημονευθέντων συγγενῶν. 5. Ἐν τῇ ἀσκήσει τῶν καθηκόντων του ὁ Εἰσαγγελεὺς τοῦ Ἀρείου Πάγου θὰ ἔχῃ ἅπαντα τὰ κατὰ τὴν Ποινικὴν Δικονομίαν δικαιώματα τοῦ Εἰσαγγελέως Πλημμελειοδικῶν καὶ τοῦ Ἀνακριτοῦ. 6. Πᾶς πολίτης δύναται νὰ ὑποβάλῃ ἔγκλησιν ἐνώπιον τοῦ ἀνωτέρω Συμβουλίου παρέχων ὅσα στοιχεῖα γνωρίζει περὶ τῶν ὑπὸ ἔλεγχον τελούντων προσώπων. Ὁ καταθέτων ψευδῆ πράγματα, εἴτε ἐπὶ σκοπῷ δυσφημίσεως, εἴτε ἐξ ἀσυγγνώστου ἐπιπολαιότητος, τιμωρεῖται διὰ τοῦ ἀνωτάτου ὁρίου τῶν ποινῶν «περὶ ψευδοῦς καταμηνύσεως» καὶ συκοφαντικῆς δυσφημίσεως. 7. Τὸ ἀνωτέρω Δικαστικὸν Συμβούλιον ὑποχρεοῦται, ὅπως περατώσῃ τὸ ἔργον αὐτοῦ ἐντὸς τεσσάρων μηνῶν ἀπὸ τῆς συγκροτήσεως αὐτοῦ. 8. Αἱ ἀποφάσεις τοῦ ἀνωτέρω Δικαστικοῦ Συμβουλίου διαβιβάζονται πρὸς τὴν Βουλὴν καὶ τὴν Εἰσαγγελικὴν Ἀρχὴν πρὸς κίνησιν τῆς ἐνδεικνυομένης διώξεως διὰ πᾶσαν παράβασιν. 9. Ἀπὸ τῆς ἰσχύος τοῦ νόμου τούτου καὶ μέχρι πέρατος τῶν ἐργασιῶν τοῦ ἀνωτέρω Δικαστικοῦ Συμβουλίου ἀναστέλλεται ἡ λῆξις τῆς παραγραφῆς παντὸς συναφοῦς πρὸς τὸ ἔργον αὐτοῦ ἀδικήματος. (Ζωηρὰ χειροκροτήματα καὶ ἐπευφημίαι. Φωναί: Μπράβο! Μπράβο!). Κύριοι βουλευταί, αὐτὴ εἶναι ἡ πρότασίς μου. Παρεκάλεσα τὸν ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης, ἐπὶ τῇ βάσει αὐτῶν τῶν σκέψεων, νὰ καταρτίσῃ πλῆρες νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον νὰ θέσῃ ὑπ’ ὄψιν καὶ τῶν Ἀρχηγῶν τῶν Κομμάτων, εἰς τρόπον ὥστε νὰ διατυπώσουν ἐπ’ αὐτοῦ τὰς παρατηρήσεις των διὰ νὰ καταστῇ ἀρτιώτερον. Ἠθέλησα νὰ περιορίσω τὴν πρότασίν μου εἰς τὴν πολιτικὴν ἡγεσίαν, διότι, ὡς ἀντιλαμβάνεσθε, ἐὰν δώσωμεν εὐρυτέραν ἔκτασιν, ὑπάρχουν δύο κίνδυνοι. Πρῶτον μέν, νὰ γίνουν καταχρήσεις καὶ νὰ μεταβληθῇ ὁλόκληρος ἡ χώρα εἰς συνεργεῖον συκοφαντιῶν καὶ ἐκβιάσεων καὶ δεύτερον, δὲν θὰ ἀποδώσῃ πρακτικὸν ἀποτέλεσμα, διότι μὲ τὴν πάροδον τοῦ χρόνου θὰ ἀτονήσῃ. Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι ὁ ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης εἶναι ἐξουσιοδοτημένος νὰ δεχθῇ πρακτικάς, ὀρθὰς παρατηρήσεις, εἰς τρόπον ὥστε νὰ καταστῇ τὸ νομοσχέδιον ἄρτιον καὶ νὰ ἀποδώσῃ τὸ ἀποτέλεσμα, τὸ ὁποῖον ἀναμένομεν. Τὸ δὲ ἀποτέλεσμα θὰ εἶναι νὰ ἀποδειχθῇ εἰς τὸν τόπον αὐτόν, ὅτι ἡ πολιτικὴ ἡγεσία του εἶναι ἀδιάβλητος. Αὐτὸ θὰ εἶναι ὠφέλιμον ὄχι μόνον διὰ τὸν πολιτικὸν κόσμον, θὰ εἶναι ὠφέλιμον καὶ διὰ τὴν Ἑλληνικὴν Κοινωνίαν καὶ διὰ τὸ Δημοκρατικόν μας Πολίτευμα.

§8Ν. ΖΑΡΝΤΙΝΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐὰν μοῦ ἐπιτρέπῃ ὁ κ. Πρόεδρος...

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὄχι, κ. Ζαρντινίδη. Σᾶς παρακαλῶ, μὴ διακόπτετε τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως.

§10Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Πρόεδρος Κυβερν.). Κύριοι βουλευταί, γνωρίζω ἀπὸ τὴν ἱστορίαν, παλαιὰν καὶ πρόσφατον, ποία ὑπῆρξεν ἡ τύχη ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι προσεφέρθησαν νὰ κυβερνήσουν τὸν τόπον αὐτόν. Ἡ ἐξουσία, ἐξ ἄλλου, μοῦ ἐπέτρεψε νὰ ἐκτιμήσω εἰς ὅλην της τὴν ἔκτασιν καὶ εἰς ὅλας της τὰς ἐκδηλώσεις τὴν ἀνθρωπίνην κακίαν. Ἐγνώριζα, συνεπῶς, ὅταν ἀνεδεχόμην τὴν εὐθύνην τῆς ἐξουσίας, ὅτι θὰ ὑποστῶ δοκιμασίας. Ὁμολογῶ, ὅμως, ὅτι δὲν ἀνέμενα αὐτοῦ τοῦ εἴδους τὴν κακομεταχείρισιν. Θὰ πρέπει δὲ νὰ ἀναγνωρίσετε καὶ ὑμεῖς, ὅτι ὑπῆρξε πολὺ εὐτελής. Ἐπιδιδόμεθα εἰς τὴν πολιτικὴν ὅλοι μας διὰ νὰ ὑπηρετήσωμεν τὸν τόπον. Ἐὰν δὲν δυνάμεθα νὰ τοῦ εἴμεθα ὠφέλιμοι, ἐν πάσῃ περιπτώσει, δὲν δικαιούμεθα νὰ τὸν βλάψωμεν. Καὶ τὸν βλάπτομεν ὅταν, διὰ νὰ ἱκανοποιήσωμεν τὰ πάθη μας, διαφθείρωμεν τὸ Πολίτευμα διὰ τοῦ ψεύδους καὶ τῆς δημαγωγίας. Τὸν βλάπτομεν ὅταν, διὰ νὰ ἱκανοποιήσωμεν φιλοδοξίας προσωπικάς, διαφθείρωμεν τὸν λαὸν διὰ τῆς συκοφαντίας. Εἶμαι ὑπερήφανος, διότι ὑπῆρξα πάντοτε συνεπὴς πρὸς τὰς σκέψεις αὐτάς. Ὑπῆρξα καὶ εἰς τὸν ἰδιωτικὸν καὶ εἰς τὸν δημόσιον βίον μου αὐστηρός. Καὶ δὲν ἔχω λόγους νὰ φοβοῦμαι καμμίαν κριτικὴν καὶ κανένα ἔλεγχον. Δύνασθε, ἐὰν θέλετε, νὰ μὲ ὑβρίζετε. Δύνασθε νὰ μὲ συκοφαντῆτε. Δύνασθε, ἐὰν θέλετε, νὰ μὲ θανατώσητε. Ἀλλὰ δὲν δύνασθε νὰ μὲ βλάψετε. Καὶ δὲν δύνασθε νὰ μὲ βλάψετε, διότι δὲν δύνασθε νὰ θίξετε τὴν τιμήν μου. Αὐτὴν θὰ τὴν προστατεύῃ ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς ἐν ὅσῳ ζῶ καὶ ὁ ἱστορικὸς τοῦ μέλλοντος μετὰ τὸν θάνατόν μου. (Τὸ τέλος τοῦ λόγου τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως ὑποδέχονται οἱ κυβερνητικοὶ βουλευταὶ ὄρθιοι, δι’ ἐπευφημιῶν καὶ ζωηρῶν καὶ παρατεταμένων χειροκροτημάτων).

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ἔχει τὸν λόγον.

§12Ν. ΖΑΡΝΤΙΝΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐτόλμησα προηγουμένως νὰ διακόψω τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, μολονότι ἐγνώριζα τὴν παρατυπίαν τοῦ πράγματος, ἀλλὰ τὸ ἔπραξα, παρὰ τὸν σεβασμόν μου πρὸς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, διὰ νὰ εἴπω τὰ ἑξῆς: Ἡ Χώρα μας... ... (διαμαρτυρίαι ἐκ τῆς κυβερνητικῆς πτέρυγος, κωδωνοκρουσίαι).

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ἔχετε τὸν λόγον, κ. Ζαρντινίδη. Ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως λαμβάνει τὸν λόγον ἐπὶ προσωπικοῦ ζητήματος, τὸ ὁποῖον ἐδημιουργήθη χθές. Ἐν συνεχείᾳ, ἐπειδὴ ἐν τῷ μεταξὺ κατετέθησαν αἱ σχετικαὶ ἐπερωτήσεις, αἱ ὁποῖαι μάλιστα οὔτε ἐτυπώθησαν ἀκόμη, θὰ λάβουν τὸν λόγον καὶ οἱ καταθέσαντες τὰς ἐπερωτήσεις αὐτάς.

§14Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Τὸ πρόβλημα, κ. Πρόεδρε, ἐπὶ τοῦ ὁποίου θέλω νὰ σᾶς ἐρωτήσω, εἶναι τοῦτο: Ἐπὶ τῶν ὅσων εἶπε προηγουμένως ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, δὲν δικαιούμεθα νὰ λάβωμεν τὸν λόγον;

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνήθως, ἐπὶ τοιούτων προτάσεων οἱ κύριοι Ἀρχηγοὶ τῶν Κομμάτων ζητοῦν ἀναβολήν. Ἄν θέλετε ὅμως νὰ ὁμιλήσητε τώρα, βεβαίως, ἔχω ὑποχρέωσιν νὰ σᾶς δώσω τὸν λόγον. Θὰ παρεκάλουν, κύριε Ἀντιπρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, νὰ συναινέσητε νὰ λάβουν τὸν λόγον οἱ κ.κ. Ἀρχηγοὶ τῶν Κομμάτων προτοῦ ὁμιλήσητε σεῖς, προκειμένου νὰ ἀπαντήσουν ἐπὶ τῆς προτάσεως τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως.

§16Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρόεδρος Κυβερν.). Ἂς γίνῃ αὐτό.

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Πασαλίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§18Ι. ΠΑΣΑΛΙΔΗΣ. Ἐπειδὴ δὲν ἠμπόρεσα, κ. Πρόεδρε, νὰ καταλάβω ἀκριβῶς τὰς ἐπιδιώξεις τῆς προτάσεως τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερήσεως, ἤθελα νὰ ζητήσω μίαν διευκρίνησιν. Βεβαίως, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχωμεν ἀντίρρησιν εἰς αὐτό, τὸ ὁποῖον εἶπεν ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, νὰ μὴ συκοφαντῆται κανείς. Βεβαίως, θὰ πρέπει τὰ πάντα νὰ ἐκκαθαρίζωνται ἐνώπιον τοῦ λαοῦ. Μὲ τὴν ἔννοιαν αὐτήν, κύριον ὄργανον εἶναι τὸ Κοινοβούλιον. Καὶ ἐρωτᾶται: Αὐτὸ τὸ «Ἀνώτατον Δικαστήριον», τὸ ὁποῖον θέλετε νὰ λειτουργήσῃ, βάσει τῆς προτάσεως τοῦ κ. Πρωθυπουργοῦ...

§19ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. (Ἐκ τῆς Συμπολιτεύσεως). Σᾶς συμφέρει.

§20Ι. ΠΑΣΑΛΙΔΗΣ. Δὲν πρόκειται ἂν μᾶς συμφέρῃ ἢ ὄχι ἡμᾶς, διότι περὶ ἡμῶν δὲν ὑπάρχει θέμα. Νὰ εἶσθε ὅμως σοβαροί. Ὄχι μόνον νὰ χειροκροτῆτε τὸν Ἀρχηγόν σας, ἀλλὰ καὶ νὰ ἀκούετε.

§21ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ, κύριοι βουλευταί, νὰ μὴ γίνωνται διακοπαὶ εἰς τοὺς κ.κ. Ἀρχηγούς, ὁμιλοῦντας.

§22Ι. ΠΑΣΑΛΙΔΗΣ. Σεῖς, εἶσθε μόνον διὰ νὰ χειροκροτῆτε.

§23ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Διατὶ προκαλεῖτε, κ. Ἀρχηγὲ τῆς ΕΔΑ; Ὅταν προσβάλλετε τοὺς βουλευτὰς τῆς Συμπολιτεύσεως, δὲν δικαιοῦσθε νὰ παραπονῆσθε.

§24Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Δὲν ἠμπορεῖ νὰ συνεχίσῃ. (Θόρυβος — κωδωνοκρουσίαι). Νὰ ἀνακαλέσῃ. (Θόρυβος — κωδωνοκρουσίαι).

§25ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Διατὶ θέλετε νὰ θίξετε μίαν μερίδα, κ. Πρόεδρε τῆς ΕΔΑ; (Θόρυβος — κωδωνοκρουσίαι). Ἀφήσατε, παρακαλῶ, νὰ ὁμιλήσουν οἱ κύριοι Ἀρχηγοί. Πρόκειται περὶ σοβαροῦ θέματος.

§26Ι. ΠΑΣΑΛΙΔΗΣ. Δὲν διέκοψα κανένα. Ἂς μὲ ἀφήσουν, λοιπόν, νὰ εἴπω δύο λέξεις. (Θόρυβος — κωδωνοκρουσίαι).

§27ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ, κύριοι βουλευταί, ἀφήσατε τὸν κ. Πασαλίδην νὰ ὁμιλήσῃ.

§28Ι. ΠΑΣΑΛΙΔΗΣ. Λοιπόν, αὐτὸ τὸ «Ἀνώτατον Δικαστήριον», τὸ ὁποῖον προτείνει ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως καὶ τὸ ὁποῖον θὰ δεχθῶμεν, ἐφ’ ὅσον θὰ ἐξυπηρετῇ πράγματι τὸν σκοπόν, διὰ τὸν ὁποῖον ὅλοι ἐνδιαφερόμεθα. Ἐρωτῶ, αὐτὸς ὁ θεσμὸς θὰ περιορίζῃ τὸν κοινοβουλευτικὸν ἔλεγχον, ἀπὸ οἱονδήποτε βουλευτήν;

§29Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Πρόεδρος Κυβερν.). Ὄχι. Δὲν πρόκειται νὰ περιορισθῇ.

§30Ι. ΠΑΣΑΛΙΔΗΣ. Αὐτὸ ἤθελον νὰ ἠξεύρω, προκαταβολικῶς. Διότι, ἐὰν περιορισθῇ ὁ κοινοβουλευτικὸς ἔλεγχος ἀπὸ αὐτὸ τὸ «Ἀνώτατον Δικαστήριον», παύει νὰ ὑπάρχῃ κοινοβουλευτισμός. Νομίζω, ὅτι θὰ συμφωνῆτε καὶ σεῖς ἐπ’ αὐτοῦ. Τὴν ἰδίαν παρατήρησιν ἤθελα νὰ κάμω καὶ ὅσον ἀφορᾶ τοὺς ὑπαινιγμοὺς τοῦ κ. Πρωθυπουργοῦ περὶ ἀναθεωρήσεως τοῦ Συντάγματος, πρὸς περιορισμὸν τῶν ἐλευθεριῶν τοῦ τύπου καὶ τοῦ λαοῦ. Τοιαύτας σκέψεις ἀποκρούομεν προκαταβολικῶς καὶ ἀπολύτως. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ἀριστερᾶς).

§31ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Κωστόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§32Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι βουλευταί, διὰ μίαν ἀκόμη φορὰν παρατηρεῖται μία σημαντικὴ διακύμανσις εἰς τὸν ἐν γένει τρόπον, μὲ τὸν ὁποῖον ἀντιμετωπίζει ἡ Κυβέρνησις σοβαρώτατα πολιτικὰ θέματα. Ἀπὸ ἡμερῶν ἐνεφανίσθη μία ὀξυτάτη προσωπικὴ ἐπίθεσις, διὰ τὴν ὁποίαν ἡμεῖς πρῶτοι ἐδηλώσαμεν, ὅτι εἶναι ἀδύνατον νὰ ἀποφανθοῦν ἐπ’ αὐτοῦ, ἐὰν δὲν ἀκουσθοῦν αἱ ἐπίσημοι κυβερνητικαὶ ἀπόψεις. Ἀλλ’ αἱ ἐπίσημοι κυβερνητικαὶ ἀπόψεις ἦσαν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἀγνοεῖ, περιφρονεῖ καὶ δὲν πρόκειται νὰ ἀπαντήσῃ εἰς τὰ τεθέντα ἐρωτήματα. Ὅλως αἰφνιδίως σήμερον, μὲ μίαν στροφὴν 180 μοιρῶν, ὄχι μόνον δὲν ἀγνοοῦνται αἱ αἰτιάσεις, αἱ ὁποῖαι καθ’ ἡμᾶς θὰ ἦτο ἀδύνατον καὶ νὰ συζητηθοῦν καὶ νὰ ἐλεγχθοῦν κἂν ἄνευ ὑπευθύνου κυβερνητικῆς ἀπαντήσεως, ἀλλὰ ἀντιθέτως, ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, υἱοθετῶν ἕνα πρόγραμμα πολὺ εὐρύτερον, προτείνει τὴν σύστασιν εἰδικῆς ἐπιτροπῆς ἢ εἰδικοῦ δικαστηρίου. (Φωναὶ ἐκ τῆς Συμπολιτεύσεως: Βεβαίως, βεβαίως. Θόρυβος— κωδωνοκρουσίαι). Δὲν διεμαρτυρήθημεν ἡμεῖς ἐναντίον τῆς προτάσεως.

§33ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ἀφήσατέ με νὰ διευθύνω τὴν συνεδρίασιν.

§34Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐὰν ἐδεικνύετε περισσότερον σεβασμὸν πρὸς τὸν Κανονισμόν, θὰ ἠκούετε, ὅτι τὴν πρότασιν αὐτήν, ὄχι μόνον τὴν ἐγκρίνομεν, ἀλλὰ τὴν θεωροῦμεν ὡς τμῆμα τοῦ πολιτικοῦ μας προγράμματος. Διότι πρώτη ἡ ἰδική μας πολιτικὴ παράταξις, ἡ Κ.Ε.Α. ὑπεσχέθη εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, νὰ καθιερώσῃ τὸ «πόθεν ἔσχες». Ἑπομένως, ἀπὸ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς, ἐγκρίνομεν τὴν πρότασιν τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, ἀπολύτως. Τοῦτο, ὅμως, δὲν σημαίνει, ὅτι δὲν διατηροῦμεν καὶ ὡρισμένας ἐπιφυλάξεις, ὅσον ἀφορᾷ δευτερεύοντα σημεῖα, συγκεκριμένως δὲ διὰ τὴν ὑπαγωγὴν εἰς τὸ «πόθεν ἔσχες» ὅλων ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἤσκησαν ὑπὸ οἱανδήποτε μορφὴν ἐξουσίαν, ὅπως ὅλοι οἱ διατελέσαντες μέχρι σήμερον Ὑπουργοί, καθὼς ἀκόμη καὶ ὀργάνων τοῦ τύπου, διότι πρέπει νὰ ἐλεγχθῇ καὶ τὸ θέμα τοῦ τύπου........

§35Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Πρ. Κυβερνήσεως). Βεβαίως.

§36Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. .... ὁ ὁποῖος τόσην μεγάλην ἀσκεῖ ἐπιρροὴν ἐν τῷ τόπῳ. Τὸ «πόθεν ἔσχες» πρέπει νὰ ἐφαρμοσθῇ ἐπὶ ὅλων τῶν διατελεσάντων Ὑπουργῶν, ἀπὸ τοῦ 1945 καὶ ἐπὶ ὅλων τῶν ὀργάνων τοῦ τύπου. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ὄχι μόνον συμφωνοῦμεν, ἀλλὰ καὶ χειροκροτοῦμεν τὴν πρότασιν αὐτήν, ὑπὸ τὸν ὅρον φυσικά, ὅτι ἡ ἐφαρμογή του δὲν ἐσήμαινε καὶ μείωσιν τῶν δικαιωμάτων τοῦ κοινοβουλίου. Εἶναι ἀδύνατον, ὅμως, νὰ ἀφήσωμεν ἄνευ ἀπαντήσεως τοὺς ὑπαινιγμοὺς τοῦ ἀξιοτίμου κ. Πρωθυπουργοῦ, ἐναντίον, εἴτε ὡρισμένης μερίδος τοῦ τύπου, εἴτε ὡρισμένης ἀγνώστου καὶ μὴ προσδιορισθείσης πολιτικῆς παρατάξεως, ἡ ὁποία, κατ’ αὐτόν, ὠργάνωσε τὴν ἐπίθεσιν. Κύριοι βουλευταί, εἶναι ἀκριβές, ὅτι ὁ Ἐλευθέριος Βενιζέλος τὸ 1930 ὑπῆρξε θῦμα μιᾶς κατασυκοφαντικῆς ἐκστρατείας, ἀπὸ μίαν ὡρισμένην μερίδα τοῦ λεγομένου κιτρίνου τύπου. Ἀλλὰ κίτρινος τύπος ὑπῆρχε καὶ ὑπάρχει εἰς ὅλα τὰ μέρη τοῦ κόσμου καὶ μάλιστα, ὄχι μόνον εἰς τὴν Ἀντιπολίτευσιν, ἀλλὰ καὶ εἰς τὴν Συμπολίτευσιν. Ἀπορῶ δέ, πῶς ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, παλαιὸς κοινοβουλευτικός, ἐκπλήσσεται, διότι γίνεται θῦμα ἀδίκων ἢ δικαίων ἐπιθέσεων. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον θὰ ἔπρεπε νὰ ἀποτελέσῃ ἀντικείμενον ἰδιαιτέρας μερίμνης τῆς Κυβερνήσεως εἶναι, ὄχι ὁ ἀντιπολιτευόμενος τύπος, ἀλλὰ ὁ διευθυνόμενος Κυβερνητικὸς τύπος. (Παρατεταμένα χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως).

§37Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Πρ. Κυβερνήσεως). Δὲν ὑπάρχει διευθυνόμενος Κυβερνητικὸς τύπος καὶ τὸ γνωρίζετε καλῶς. Ὑπάρχει διευθυνόμενος Ἀντιπολιτευόμενος τύπος. (Παρατεταμένα χειροκροτήματα). (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§38Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, ὑπάρχει ὁ τύπος τῶν μυστικῶν κονδυλίων καὶ τῶν πιστώσεων τῶν Τραπεζῶν. Αὐτὸς εἶναι ὁ διευθυνόμενος Κυβερνητικὸς τύπος. (Παρατεταμένα χειροκροτήματα). (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§39Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Πρ. Κυβερνήσεως). Προφανῶς τὸν γνωρίζετε ἐξ ἰδίας πείρας. (Παρατεταμένα χειροκροτήματα).

§40Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, ὑπῆρχον ἀκόμη πέραν τοῦ διευθυνομένου τύπου μέχρι πρὸ 2 ἢ 3 μηνῶν— καὶ τὰ γνωρίζουν οἱ Ὑπουργοί σας— ὑπηρεσίαι ὁλόκληροι τοῦ Ὑπουργείου Τύπου, αἱ ὁποῖαι δὲν ἔκαμον τίποτε ἄλλο, παρὰ νὰ στέλλουν λιβέλλους εἰς τὰς ἐπαρχιακὰς ἐφημερίδας, διὰ νὰ κατασπιλώσουν τὴν προσωπικὴν τιμὴν τῶν πολιτικῶν σας ἀντιπάλων. (Παρατεταμένα χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως). Τὸ γνωρίζετε αὐτό, κ. Πρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§41Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Πρ. Κυβερνήσεως). Κύριε Κωστόπουλε, πρῶτον, τὸ γεγονὸς αὐτὸ τὸ ἐπεκαλέσθητε καὶ πρὸ δύο ἡμερῶν καὶ σᾶς εἶπον, ὅτι ἐγένετο ἐν ἀγνοίᾳ μου καὶ τὸ ἀπεδοκίμασα. Δεύτερον, γνωρίζετε, διότι γνωριζόμεθα καὶ ἐκτὸς τῆς αἰθούσης αὐτῆς......

§42Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Βεβαίως.

§43Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Πρ. Κυβερνήσεως)....γνωρίζετε, ἐὰν τοιαῦται ἐνέργειαι εἶναι εἰς τὰς πολιτικάς μου συνηθείας. Πολιτεύομαι 25 ἔτη καὶ οὐδεὶς δύναται νὰ εἴπῃ, ὅτι διέπραξα τοιούτου εἴδους ἀδικήματα. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, δὲν δύνασθε νὰ συγκρίνητε αὐτὰ μὲ ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον γίνεται τώρα. Ὅταν βλέπετε τὴν ὠργανωμένην ἐπίθεσιν ὡρισμένων ἐφημερίδων, εἰλικρινῶς σᾶς λέγω, θὰ ἔπρεπε νὰ καταλαμβάνεσθε ὑπὸ ὀργήν.

§44Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Σᾶς γνωρίζω ἀπὸ 25 ἐτῶν καὶ σᾶς τιμῶ ὡς πρόσωπον. Ἀλλὰ εἶναι βέβαιον, ὅτι ἐπὶ τῶν ἡμερῶν σας, ὡς Κυβέρνησίς σας, συνέβησαν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Τύπου πράγματα, τὰ ὁποῖα ἐπὶ οὐδεμιᾶς ἄλλης Κυβερνήσεως εἶχον συμβῆ. Αὐταὶ εἶναι αἱ παρατηρήσεις, τὰς ὁποίας εἶχον νὰ κάμω. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἀναθεώρησιν τοῦ Συντάγματος, βεβαίως, ὀρθῶς διηυκρίνησεν ὁ ἀξιότιμος κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι τὴν ἀντιμετωπίζει κατὰ τρόπον σύμφωνον μὲ τὰς Συνταγματικὰς διατάξεις.

§45Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Πρ. Κυβερνήσεως). Τὴν ἀντιμετωπίζει ὡς ἀνάγκην. Δὲν λέγει, ὅτι τὴν πραγματοποιεῖ. Ἐπισημαίνει τὴν ἀνάγκην αὐτήν.

§46Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ὅταν τηρηθοῦν αἱ νόμιμοι διατυπώσεις, θὰ τὸ συζητήσωμεν καὶ δι’ αὐτὸ δὲν ἐσπεύσαμεν νὰ χειροκροτήσωμεν. Διότι ἀντελήφθημεν τὸ νόημά σας. Ἡ πλειοψηφία, ποὺ δὲν τὸ ἀντελήφθη, σᾶς ἐχειροκρότησεν. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι. Διαμαρτυρίαι ἐκ τῆς Συμπολιτεύσεως).

§47Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Πρ. Κυβερνήσεως). Ἡ Κυβέρνησις ἐπιθυμεῖ ὁμαλὴν διεξαγωγὴν τῆς συζητήσεως. Θὰ παρεκάλουν, ὅμως, νὰ μὴ προκαλῆται ὑβριζομένη ἡ πλειοψηφία. Διότι ἔχω τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι ὡρισμένας φορὰς ἔχετε τὴν ἀντίληψιν, ὅτι ἡ πλειοψηφία εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν δὲν ἔχει δικαιώματα. Εἶναι μία παρεξήγησις, ἀπὸ τὴν ὁποίαν ἐπιθυμῶ νὰ σᾶς βγάλω. Διότι, ὅταν ἀπευθύνετε ὑβριστικὰς φράσεις δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ νὰ προκαλῆται ἀντιδράσεις.

§48Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ποία φράσις ὑπῆρξεν ὑβριστική;

§49Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Πρ. Κυβερνήσεως). Ὅταν λέγετε, ὅτι ἐχειροκρότησεν ἡ πλειοψηφία, διότι δὲν ἀντελήφθη τὸ νόημα τῶν λόγων μου, δὲν εἶναι ὑβριστικὴ φράσις; (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§50ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Η. Τσιριμῶκος, ἔχει τὸν λόγον.

§51Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Κύριοι βουλευταί, παρακαλῶ τοὺς κ.κ. συναδέλφους τῆς πλειοψηφίας νὰ ἡσυχάσουν......

§52Μ. ΜΥΡΙΔΑΚΗΣ. ....... (Ὁμιλεῖ μὴ ἀκουόμενος. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§53ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, σᾶς παρακαλῶ ἡσυχίαν. Ὁ κ. Τσιριμῶκος δὲν ἤρχισε τὴν ἀγόρευσίν του ἀκόμη.

§54Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Πρ. Κυβερνήσεως). Θὰ παρακαλέσω, κ.κ. βουλευταί, ὅπως βοηθήσητε, ἵνα διεξαχθῇ ἠρέμως ἡ συζήτησις.

§55Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ἐὰν ἡ παράκλησίς μου ἀπετέλεσε πρόκλησιν, ζητῶ συγγνώμην. Δὲν ὑποθέτω, ὅμως, νὰ συνέβη ποτὲ νὰ ὑβρίσω τὴν πλειοψηφίαν, οὔτε τοὺς βουλευτάς της ἕνα ἕκαστον χωριστά, οὔτε καὶ οὐδένα. Συμβαίνει νὰ εἶμαι δριμὺς εἰς τὸν ἔλεγχον ποὺ ἀσκῶ κατὰ τῆς Κυβερνήσεως, ἀλλὰ ὑποθέτω, ὅτι μεταξὺ τῶν δικαιωμάτων τοῦ ἀγορητοῦ περιέχεται καὶ τὸ δικαίωμα νὰ εἶναι δριμύς. Παρεκάλεσα νὰ ἡσυχάσητε, διότι, νομίζω, ὅτι μεταξὺ τῶν δικαιωμάτων, τὰ ὁποῖα ἔχετε, βεβαίως, τὸ πρῶτον καὶ κύριον νὰ κυβερνᾶτε, ἀλλά, νομίζω, ὅτι τὸ δεύτερον εἶναι νὰ μὲ ἀκούσετε. Καί, ἐλπίζω, ὅτι τὸ δικαίωμά σας αὐτὸ θὰ τὸ ἀσκήσετε καὶ ἑπομένως, θὰ μέ ἀκούσητε. Κύριοι βουλευταί, ὁ ἀξιότιμος κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἐξέφρασεν ὡρισμένας ἀνησυχίας διὰ τὴν νοσηρότητα, ὡς εἶπε, τὴν ὁποίαν παρατηρεῖ εἰς τὸν δημόσιον βίον μας. Θὰ ἠδυνάμην νὰ εἴπω, ὅτι συμμερίζομαι τὰς ἀνησυχίας του, ὄχι ὅμως, πρὸς τὴν αὐτὴν κατεύθυνσιν. Διότι ὁ δημόσιος βίος χαρακτηρίζεται βεβαίως καὶ ἀπὸ τὸν τρόπον κατὰ τὸν ὁποῖον ἀσκεῖται ἡ Ἀντιπολίτευσις, ἀλλὰ πρὸ παντὸς ὁ δημόσιος βίος χαρακτηρίζεται ἀπὸ τὸν τρόπον κατὰ τὸν ὁποῖον κυβερνᾶται ἡ χώρα. Καὶ ἐὰν εἶναι ἐκδήλωσις νοσηρότητος τὸ ὅτι ἐπικρατεῖ ὀξύτης εἰς τὸν τρόπον τῆς ἀσκήσεως τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ἢ καὶ ἐὰν ἐν μέσῳ μιᾶς ἐξημμένης ἀτμοσφαίρας διεισδύῃ καὶ ποσοστὸν μέγα ἢ μικρὸν δυσφημήσεως, πρέπει νὰ ἀναζητήσωμεν ἐκ τῆς ἄλλης πλευρᾶς τὶ εἶναι ἐκεῖνο ποὺ προκαλεῖ τὴν ὀξύτητα αὐτὴν καὶ μίαν γενικωτέραν ἀνησυχίαν εἰς τὴν κοινὴν γνώμην. Καὶ τοῦτο εἶναι ὁ τρόπος ποὺ διοικεῖται ἡ χώρα ἀπὸ τὴν σημερινὴν Κυβέρνησιν. Βεβαίως, κύριοι βουλευταί, δὲν ἀνεμένατε τὴν ἀγόρευσιν τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, διὰ νὰ διακρίνετε μεταξὺ κριτικῆς ἢ ἐλέγχου, εἰλικρινοῦς κατηγορίας καὶ συκοφαντίας, διὰ νὰ καταδικάσητε ἠθικῶς τὸ ἀδίκημα τῆς συκοφαντίας, χωρὶς βεβαίως νὰ καταδικάσητε τὸν δίκαιον ἔλεγχον. Καὶ βεβαίως, δὲν ἀνεμένατε τὴν ἀγόρευσιν τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως διὰ νὰ κάμετε διάκρισιν μεταξὺ ἐλευθερίας καὶ ἀσυδοσίας, μεταξὺ χρήσεως καὶ καταχρήσεως τῆς ἐλευθερίας τοῦ τύπου. Αὐτὰ ὅλα εἶναι πασίγνωστα, ἀλλὰ οὐδὲν πρόβλημα λύομεν, ὅταν ὅλοι μείνωμεν σύμφωνοι ἐπὶ τῶν γενικῶν ἰδεῶν. Διότι, βεβαίως, ἡ συκοφαντία πρέπει νὰ καταδικάζεται. Καὶ πρέπει νὰ καταδικάζεται πολὺ περισσότερον ἀπὸ τὴν ἰδικήν μας πλευράν, διότι εἶναι δυνατὸν ψευδὴς ἢ συκοφαντικὸς ἰσχυρισμὸς κατὰ τῆς Κυβερνήσεως, νὰ δώσῃ τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι ὁλόκληρος ὁ ἔλεγχος, ὁ ὁποῖος ἀσκεῖται κατὰ τῆς Κυβερνήσεως νὰ εἶναι ἐσφαλμένος ἢ ἐμπαθὴς καὶ ἑπομένως, νὰ καλύψῃ τὰς ἀληθεῖς καὶ δικαίας κατηγορίας κατὰ τῆς Κυβερνήσεως. Ἀλλὰ ταῦτα πάντα δὲν σημαίνουν, ὅτι δὲν ὑπάρχουν ἀφορμαὶ ἐλέγχου καὶ ὅτι ὁ λαὸς ἐνδιαφέρεται τἄχα νὰ ἀκούσῃ καταδικαζομένην τὴν συκοφαντίαν καὶ ὅτι ἂν ἀληθῶς διεπράχθησαν αἱ πράξεις αἱ ὁποῖαι καταγγέλλονται. Καὶ θὰ ἀναφέρω ἕνα παράδειγμα, τὸ ὁποῖον δὲν ἀφορᾷ οὔτε ἐμέ, οὔτε καὶ βουλευτὴν τοῦ Κόμματός μας. Εἶπεν ὁ ἀξιότιμος κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι δι’ ἀθώων ἢ μὴ ἀθώων ἐρωτήσεων, διασύρεται τὸ Στράτευμα. Νομίζετε, ὅτι αὐτὸ ἡ κοινὴ γνώμη τὸ θέλει; Ὄχι. Ἀλλὰ ἀφ’ ἧς διετυπώθη εἰς τὴν ἐρώτησιν τοῦ ἀξιοτίμου συναδέλφου κ. Μητσοτάκη, ἡ κατηγορία διὰ ὡρισμένας πράξεις, ἡ κοινὴ γνώμη ἐνδιαφέρεται νὰ μάθῃ, ἐὰν λαμβάνουν χώραν τοιαῦται πράξεις εἰς τὰς τάξεις τοῦ Στρατεύματος καὶ ὅτι ἐὰν ἡ συκοφαντία εἶναι κακὴ πρᾶξις ἢ ὄχι.

§56Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Πρ. Κυβερνήσεως). Αὐτὴ ἡ φράσις μου δὲν ἀφεώρα μόνον τὴν ἐρώτησιν τοῦ κ. Μητσοτάκη, ἀλλὰ συνέβη κατ’ ἐπανάληψιν καὶ ἀπὸ τοῦ βήματος νὰ ὑβρισθῇ τὸ Στράτευμα. Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι τὸ βῆμα παρέχει τὴν αὐτὴν ἀσυδοσίαν καὶ ὅτι τοῦτο ἐγένετο κατ’ ἐπανάληψιν.

§57Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τῆς Κυβερνήσεως, εἴπατε, ὅτι εἰς τὴν φράσιν σας περιείχετο καὶ ἡ ἐπερώτησις τοῦ κ. Μητσοτάκη καὶ αὐτὴν ἀνέφερα, ἀκριβῶς, διὰ νὰ εἴπω, ὅτι ἡ κοινὴ γνώμη δὲν ἐνδιαφέρεται μόνον νὰ μάθῃ ἐὰν ὑβρίζεται ἢ διασύρεται τὸ Στράτευμα ἢ ὄχι, ἀλλὰ ἐὰν τὰ καταγγελλόμενα εἶναι ἀκριβῆ.

§58Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἐζήτησα τὸν λόγον, διότι ἀντελήφθην, ὅτι ὁ ὑπαινιγμὸς πιθανὸν νὰ μὴ ἀφορᾷ μόνον ἐμέ, πάντως ἀφορᾷ καὶ ἐμέ, καὶ θέλω νὰ ἐλπίζω, ὅτι ὁ κ. Πρόεδρος τοῦ Σώματος θὰ μοῦ δώσῃ ἀμέσως μετὰ τὸν λόγον.

§59Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Πρ. Κυβερνήσεως). Κύριε Μητσοτάκη, δὲν ὑπάρχει προσωπικὸν θέμα. Ἐὰν ὑπάρχῃ προσωπικὸν θέμα θὰ τὸ..........

§60Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ὑπάρχει προσωπικὸν θέμα......

§61Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Πρ. Κυβερνήσεως). Ὄχι.

§62Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἠμπορεῖτε νὰ εἶσθε Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ἀλλὰ δὲν θὰ κρίνετε σεῖς ἐὰν ὑπάρχῃ προσωπικὸν θέμα ἐν προκειμένῳ.

§63Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως). Προσωπικὸν θέμα ὑπάρχει εἰς τὴν περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν ἀναφερθῶ εἰς ἰδικήν σας, προσωπικὴν πρᾶξιν. Ἐγὼ εἶπον, ὅτι γενικῶς ἀπὸ μερίδα τοῦ πολιτικοῦ κόσμου ἢ μερίδα τοῦ τύπου ὑβρίζεται τὸ στράτευμα. Νομίζω δέ, ὅτι αὐτὸ δὲν δύνασθε νὰ τὸ ἀρνηθῆτε.

§64Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, δὲν ἔχει καμμίαν ἁρμοδιότητα διὰ νὰ ἀσχοληθῇ μὲ τὸ θέμα τοῦ Κανονισμοῦ. Δι’ ἐμὲ ὑπάρχει θέμα.

§65ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μετὰ τὴν δήλωσιν τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως δὲν ὑπάρχει θέμα.

§66Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Ἐπομένως, κ. βουλευταί, καλὸν εἶναι νὰ ἔχῃ ἡ Κυβέρνησις ὑπ’ ὄψιν της, ὅτι ὁλόκληρος ἡ ἀνάπτυξις καὶ ἐπανειλημμένως γενομένη, περὶ τοῦ τρόπου κατὰ τὸν ὁποῖον ἀσκεῖται ἡ Ἀντιπολίτευσις καὶ περὶ τῶν, τυχόν, συκοφαντιῶν δὲν ἀλλάζει τὴν οὐσίαν τοῦ πολιτεύματός μας καὶ τὴν οὐσίαν τῶν καθηκόντων τῆς Κυβερνήσεως. Καὶ ἡ οὐσία τοῦ πολιτεύματος εἶναι, ὅτι αἱ Κυβερνήσεις δίδουν λόγον καὶ εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν καὶ εἰς τὸν λαόν, διὰ τὸν τρόπον κατὰ τὸν ὁποῖον πολιτεύονται, διὰ τὸν τρόπον κατὰ τὸν ὁποῖον ἀσκοῦν τὴν ἐξουσίαν καὶ ἡ Ἀντιπολίτευσις ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ ἐλέγχῃ καὶ νὰ ἐλέγχῃ κατὰ τρόπον δριμύτατον καὶ ἀδυσώπητον τὰς πράξεις ἐκείνας τὰς ὁποίας εὑρίσκει, ὅτι εἶναι ἔξω τοῦ πνεύματος τοῦ πολιτεύματος, ἔξω τοῦ πνεύματος τῆς Δικαιοσύνης, τῆς ὀφειλομένης εἰς ὅλους τοὺς πολίτας καὶ ἀκόμη περισσότερον ἔξω τῆς ἀρετῆς, ἡ ὁποία εἶναι ἡ ἀπαρασάλευτος βάσις τοῦ Δημοκρατικοῦ Πολιτεύματος. Νομίζω, ὅτι ὑπηνίχθη πρὸ ὀλίγου λίαν ὀρθῶς, ὁ ἀξιότιμος ἐκπρόσωπος τῆς Κ.Ε.Α., τὸν τρόπον κατὰ τὸν ὁποῖον ἡ Κυβέρνησις μεταχειρίζεται τὸν τύπον, διότι ἡ Κυβέρνησις πρέπει νὰ εἶναι φύλαξ, ὄχι τῆς ἐξουσίας της, ἀλλὰ φύλαξ τῶν ἐλευθεριῶν τοῦ λαοῦ, καὶ ὅταν ἐπικαλῆται τὸ δημοκρατικὸν πολίτευμα θὰ ἔπρεπε νὰ ἔχῃ τὸ δικαίωμα ἀπέναντι τοῦ Συντάγματος καὶ ἀπέναντι τῶν νόμων νὰ ἰσχυρισθῇ, ὅτι ἐν παντὶ καὶ πάντοτε ἤσκησε μὲ δημοκρατικότητα τὴν ἐξουσίαν καὶ πράγματι εἶναι ὁ ἁρμόδιος φύλαξ τῶν ἐλευθέρων μας θεσμῶν.

§67Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Πρ. Κυβερνήσεως). Δὲν ὑπάρχει Κυβέρνησις, ἡ ὁποία νὰ μὴ ἔλαβε μέτρα κατὰ τοῦ τύπου, πλὴν τῆς ἰδικῆς μου. Καὶ ἡ Κυβέρνησις Βενιζέλου καὶ ἡ Κυβέρνησις Παπάγου τὸν περιώρισαν. Ἀλλεπάλληλα μέτρα κατὰ τὸ παρελθὸν ἀπὸ διαφόρους Κυβερνήσεις ἐλήφθησαν κατὰ τοῦ τύπου πλὴν τῆς ἰδικῆς μου Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία δὲν ἔλαβε κανένα μέτρον κατ’ αὐτοῦ.

§68Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Ἀξιότιμε κ. Πρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, πρῶτον δὲν εἶναι μόνον τὸ θέμα τῆς ἐλευθεροτυπίας ποὺ ἀπαρτίζει τοὺς ἐλευθέρους θεσμούς, εἶναι καὶ ἡ προσωπικὴ ἐλευθερία τῶν πολιτῶν καὶ ὅλαι αἱ ἐλευθερίαι ποὺ προστατεύονται ὑπὸ τοῦ Συντάγματος. Δεύτερον, ὡς πρὸς τὴν ἐλευθερίαν τοῦ τύπου ἔχει τόσον δρακοντείους διατάξεις ἐπιβάλλει ἡ παράταξίς σας, ἐὰν ὄχι ἡ συγκεκριμένη σημερινὴ Κυβέρνησίς σας, ὥστε σεῖς θέλοντες νὰ προχωρήσητε περισσότερον δὲν εὑρίσκετε πλέον ἄλλον τρόπον παρὰ νὰ ἀναθεωρήσητε τὸ Σύνταγμα. Κύριοι βουλευταί, μὲ τὸν τρόπον κατὰ τὸν ὁποῖον ἔθεσε τὰ προβλήματα ὁ ἀξιότιμος κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, νὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ νὰ τοῦ εἴπω, ὅτι ἀπέδειξεν, ὅτι κίνδυνον διὰ τὸ πολίτευμα ἀποτελεῖ ἡ νοοτροπία του, κατὰ τὴν ὁποίαν ταυτίζεται ἡ συγκεκριμένη Κυβέρνησις ἢ ταυτίζεται ὁ συγκεκριμένος τρόπος ἀσκήσεως τῆς ἐξουσίας μὲ τὸ πολίτευμα. Τὸ πολίτευμα τῆς χώρας εἶναι ἀπρόσωπον, τὸ πολίτευμα τῆς χώρας εἶναι τοιοῦτον, ὥστε τὰ πρόσωπα νὰ δύνανται νὰ ἔλθουν καὶ νὰ παρέλθουν καὶ εἶναι τὸ μόνον πολίτευμα κατὰ τὸ ὁποῖον καὶ ἐὰν οἱ Κυβερνῆται του ἀπέλθουν ὑπὸ τὸ βάρος τῶν πλέον ταπεινωτικῶν κατηγοριῶν, δύναται νὰ ὀρθοποδήσῃ, διότι τὸ πολίτευμα αὐτὸ ἔχει ὡς κανόνα τὴν ἀνανέωσιν. Τὸ πολίτευμα ζημιοῦται, μόνον ἐὰν ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἀποτελοῦν τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν δὲν ἔχουν μέσα των ἀρκετὰ τὸν παλμὸν τῆς ἀρετῆς καὶ τῆς ἐλευθερίας, ποὺ ἔχει ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς καὶ ἐὰν δὲν αἰσθάνωνται τὸ θάρρος καὶ ἀρκετὴν προσωπικὴν ἐντιμότητα, ὥστε ἔναντι τῶν πράξεων τῆς Κυβερνήσεως νὰ ἐκφράζουν πάντοτε τὴν θέλησιν τοῦ λαοῦ, ὁ ὁποῖος ἀξιοῖ καὶ ἐλευθερίαν καὶ ἀρετήν. Τὸ πολίτευμα τότε μόνον θὰ ζήσῃ, ὅταν ἡ ἐλευθερία εἶναι ἐπαρκὴς διὰ νὰ ἐκφράζεται γνησίως ἡ θέλησις τοῦ λαοῦ. Μὴ θέλητε εἰς μίαν στιγμὴν δοκιμασίας τῆς Κυβερνήσεως ἔναντι τῆς κοινῆς γνώμης νὰ ταυτίσητε τοὺς ἰδικούς σας κινδύνους μὲ τοὺς κινδύνους τοῦ πολιτεύματος. Κύριε Πρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, αὐτὰ τὰ ὀλίγα ἤθελα νὰ εἴπω ἐξ ἀφορμῆς τῶν γενικῶν σας παρατηρήσεων καὶ νὰ ἔλθω δι’ ὀλίγων εἰς τὴν πρότασίν σας. Ἀντιλαμβάνεσθε βέβαια, ὅτι ἡ ἐκ μέρους σας ἀνάγνωσις μιᾶς προτάσεως, δὲν ἐπαρκεῖ διὰ νὰ σχηματίσωμεν γνώμην ἐπὶ τοῦ τὶ ἐπιδιώκεται καὶ τοῦ τὶ κατορθοῦται διὰ τῆς προτάσεώς σας. Ὀφείλω νὰ σᾶς διαβεβαιώσω, ὅτι ἡ Δημοκρατικὴ Ἕνωσις ἔχει τόσην προσοχήν, θέλει νὰ ἔχῃ τόσην προσοχὴν εἰς τὰ θέματα τῆς προσωπικῆς τιμῆς οἱουδήποτε καὶ ἰδίως τῶν ἀνθρώπων ποὺ κατέχουν τὰ ἀνώτατα ἀξιώματα, ὥστε ἐὰν εἰς τὴν πρότασίν σας ὑπάρχῃ τὶ τὸ ὁποῖον πράγματι προάγει τὴν ὑπόθεσιν, νὰ εἶσθε βέβαιος, ὅτι θὰ τὸ ὑποστηρίξωμεν μὲ ὅλας μας τὰς δυνάμεις, διότι ἠμπορεῖ νὰ εἶναι ἕνα μέτρον, τὸ ὁποῖον καὶ διὰ σήμερον καὶ διὰ αὔριον νὰ ὠφελήσῃ. Ὁμολογῶ, ὅτι δὲν δύναμαι αὐτὴν τὴν στιγμὴν νὰ εἴπω τὴν ὁριστικήν μου γνώμην, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν διὰ τῆς ἀκροάσεως μιᾶς προτάσεως νὰ σχηματισθῇ ὁριστικὴ ἐντύπωσις ἐπὶ τοῦ ἐὰν τοὺς σκοπούς, τοὺς ὁποίους ἐξαγγέλλετε, τοὺς ἐξυπηρετεῖ ἡ πρότασίς σας. Ἀλλὰ ἐπιθυμῶ νὰ εἴπω ἐν συνεχεία, ὅτι διὰ τὴν Δημοκρατικὴν Ἕνωσιν ὑπάρχουν ἀρχηγός, ὑπάρχουν Κυβερνῆται, ὑπάρχει ἡγεσία, ἔναντι τῆς ὁποίας χρειάζεται μεγαλυτέρα προσοχή, ἀλλὰ καὶ οἱ Κυβερνῆται καὶ ἡ ἡγεσία εἶναι ἐκπρόσωποι τοῦ λαοῦ καὶ εἶναι Ἕλληνες πολῖται ὑπὸ τὸν ἔλεγχον τοῦ συνόλου τοῦ λαοῦ. Δὲν θὰ δεχθῶμεν ποτὲ μίαν πρότασιν, ἡ ὁποία θὰ τείνῃ νὰ ἀφαιρέσῃ τοὺς Κυβερνήτας καὶ νὰ ἀφαιρέσῃ τοὺς Ἀρχηγοὺς τῶν Κομμάτων ἀπὸ τὸν ἔλεγχον τοῦ λαοῦ, εἴτε διὰ τοῦ τύπου, εἴτε διὰ τῆς διαδικασίας ἐλέγχου τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας. Ὑπάρχουν διατάξεις ἐντὸς τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς καὶ τοῦ Συντάγματος, αἱ ὁποῖαι ἀφοροῦν πάντα τρόπον ἐνεργείας καὶ τῶν Κυβερνητῶν καὶ ὅλων ἡμῶν τῶν ἄλλων, ὑπάρχουν αἱ διατάξεις τοῦ νόμου περὶ εὐθύνης Ὑπουργῶν καὶ κυρίως ὑπάρχουν αἱ διατάξεις τοῦ Κοινοβουλευτικοῦ ἐλέγχου, αἱ ὁποῖαι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ καταργηθοῦν, εἴτε ἀμέσως, εἴτε ἐμμέσως. Κύριε Πρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, ὑπάρχει ἀναμφισβητήτως ὁ τρόπος κατὰ τὸν ὁποῖον ἀσκεῖται ὁ Κοινοβουλευτικὸς ἔλεγχος καὶ οἱ ἠθικοὶ κανόνες, οἱ ὁποῖοι πρέπει νὰ ἰσχύουν εἰς τὴν ἄσκησιν τοῦ Κοινοβουλευτικοῦ ἐλέγχου. Ὑπάρχει καὶ ὁ τρόπος κατὰ τὸν ὁποῖον ἀσκεῖται καὶ ἡ Κυβέρνησις, καὶ οἱ ἠθικοὶ κανόνες, οἱ ὁποῖοι πρέπει νὰ ἰσχύσουν διὰ τὴν ἄσκησιν τῆς Κυβερνήσεως. Πιστεύω, καὶ ἐγώ, ὅτι καὶ ὁ ἔλεγχος πρέπει νὰ εἶναι ἀκριβὴς καὶ ἡ ἐρώτησις καὶ ἡ ἐπερώτησις πρέπει νὰ εἶναι συγκεκριμένη, ἀλλὰ νὰ ὑπάρχῃ ἀπάντησις διὰ τὸν λόγον, ὅτι μὲ τὰς γενικὰς θεωρίας, τὰς ὁποίας δυνάμεθα νὰ ἀνταλλάσσωμεν καὶ εἰς τὸ βάθος τῶν ὁποίων δυνάμεθα νὰ εἴμεθα ὅλοι σύμφωνοι, μὲ τὰς γενικὰς θεωρίας, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ καταργήσωμεν τὴν συγκεκριμένην ἀπάντησιν εἰς τὰς συγκεκριμένας ἐρωτήσεις ἢ ἐπερωτήσεις εἰς τὰς συγκεκριμένας ἀναφορὰς ἐλέγχου. Θὰ ὑπηρετήσητε τὸ πολίτευμα, τὴν ἐλευθερίαν καὶ τὸν σκοπὸν ποὺ λέγετε, ἐὰν ἀντὶ γενικῶν θεωριῶν καὶ ἀντὶ κραυγῶν, δίδετε πάντοτε συγκεκριμένην, σαφῆ, ρητὴν ἀπάντησιν ἐπὶ κακοβούλου ἢ καλοβούλου, πάντως, νομίμου ἐρωτήσεως ἢ ἐπερωτήσεως ὑποβαλλομένης διὰ νὰ κρίνῃ ἢ νὰ ἐλέγξῃ μίαν συγκεκριμένην πρᾶξιν σας. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως).

§69Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Πρ. Κυβερνήσεως). Ἡ Κυβέρνησις εὑρίσκεται εἰς τὴν θέσιν αὐτὴν ἐπὶ πέντε χρόνια. Οὐδέποτε περιώρισε τὸν ἔλεγχον, τὸν ἐδέχθη μὲ προθυμίαν ὡς λειτούργημα, τὸ ὁποῖον εἶναι ἀπαραίτητον διὰ τὸ πολίτευμα. Ἀλλὰ ἐκπλήσσομαι ἀπὸ τὸ γεγονός, ὅτι υἱοθετεῖτε αὐτὸν τὸν τρόπον τῶν ἐρωτήσεων καὶ ἀξιοῖτε ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, νὰ ἀπαντᾷ εἰς αὐτάς. Γνωρίζετε, ὅτι αἱ ἐρωτήσεις αὐταὶ δὲν γίνονται διὰ νὰ συζητηθοῦν, γνωρίζετε, ὅτι δίδονται εἰς τὸν τύπον πρὶν κατατεθοῦν. Εἶναι ἄσκησις ἐλέγχου αὐτὴ ἢ δημοκοπία; Συνεπῶς, ἐὰν θέλετε νὰ διεξάγεται ἀνέτως ὁ ἔλεγχος καὶ ἡ Κυβέρνησις νὰ ἀπαντᾷ καὶ νὰ λογοδοτῇ, θὰ πρέπει νὰ διεξάγεται κατὰ τρόπον τοὐλάχιστον ἔντιμον. Κἄποτε θὰ πρέπει νὰ συμφωνήσωμεν, πῶς θὰ γίνεται ὁ ἔλεγχος.

§70Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Διὰ νὰ μὴ ὑπάρξῃ παρεξήγησις ὡς πρὸς τὴν ἔννοιαν τῶν λόγων μου, δὲν ἐννοῶ, ὅτι πρέπει νὰ ὑποβάλλωνται ἀορίστως ἐρωτήσεις καὶ μὴ δυνάμεναι νὰ συζητηθοῦν, δὲν ἐννοῶ, ἐπίσης, ὅτι δὲν δύναται νὰ ὑπάρξῃ καὶ κακὴ πίστις εἰς ἀναλόγους ἐρωτήσεις. Τὰ περὶ τῆς δημοκοπίας, ὅμως, πρέπει νὰ μένουν ἔξω τῶν συζητήσεών μας. Διατί; Διότι τὸ πᾶν δύναται νὰ κατηγορηθῇ ἐπὶ δημοκοπίᾳ, πᾶν ὅ,τι λέγει ἡ Κυβέρνησις, πᾶν ὅ,τι πράττει ἡ Κυβέρνησις καὶ πᾶν ὅ,τι λέγει ἡ Ἀντιπολίτευσις. Ἐγὼ λέγω, ὅτι αἱ ἐρωτήσεις πρέπει νὰ εἶναι συγκεκριμέναι καὶ σαφεῖς καὶ πρέπει νὰ ὑπάρχουν καὶ ἐπ’ αὐτῶν σαφεῖς καὶ συγκεκριμέναι ἀπαντήσεις καὶ ὄχι γενικαὶ θεωρίαι περὶ δημοκοπίας.

§71ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ ἐκπρόσωπος τῆς Νέας Πολιτικῆς Κινήσεως κ. Γ. Ἀθανασιάδης–Νόβας, ἔχει τὸν λόγον.

§72Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ τὸν λόγον ἐπὶ προσωπικοῦ θέματος.

§73ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Μητσοτάκη, μετὰ τὴν δήλωσιν τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι δὲν ἀφεώρα ὑμᾶς ἡ φράσις, φρονῶ, ὅτι δὲν ὑπάρχει προσωπικὸν θέμα. Κατὰ δὲ τὸ ἄρθρον 19 τοῦ Κανονισμοῦ ὁ Πρόεδρος τῆς Βουλῆς ἀποφαίνεται, ἐν περιπτώσει δὲ ἀμφισβητήσεως ἡ Βουλὴ ἄνευ συζητήσεως καὶ δι’ ἀναστάσεως. Ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἐδήλωσεν, ὅτι δὲν ἠννόει ὑμᾶς. Κατόπιν τούτου, τὸ Προεδρεῖον κρίνει, ὅτι δὲν ὑπάρχει θέμα. Ἐὰν ἐπιμένετε ἐπὶ τῆς ἀπόψεώς σας, κύριε Μητσοτάκη, θὰ ἐρωτηθῇ ἡ Βουλή.

§74Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, πρὶν ἐρωτηθῇ ἡ Βουλὴ θὰ πρέπει νὰ ἀκούσητε τὴν ἄποψίν μου διὰ τὸ ποῦ ἔγκειται τὸ προσωπικὸν θέμα. Κύριε Πρόεδρε, ἐζήτησα τὸν λόγον εὐθὺς ὡς ὡμίλησε καὶ κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς ὁμιλίας τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, σᾶς ἐζήτησα τὸν λόγον, διότι ἀντελήφθην, ὅτι ὁ ὑπαινιγμὸς τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, ἀνεφέρετο εὐθέως εἰς ἰδικήν μου κοινοβουλευτικὴν δραστηριότητα.

§75ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μετὰ τὴν δήλωσίν του, δὲν ὑπάρχει θέμα.

§76Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς Δημοκρατικῆς Ἑνώσεως εἶχε τὴν εὐκαιρίαν νὰ ἐπισημάνῃ τὸ θέμα, ὅτε ἐγὼ εἶχον ἤδη ζητήσει τὸν λόγον, ὁ δὲ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, διηυκρίνισεν, ὅτι τὰ ὅσα εἶπεν, ἀναφορικῶς πρὸς ἐπιθέσεις καὶ ὕβρεις κατὰ τοῦ στρατεύματος, δὲν ἀφεώρων μόνον τὴν ἰδικήν μου ἐρώτησιν, ἀλλὰ προφανῶς, ἀφεώρων, κατὰ κύριον λόγον, ἐμέ. Ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως δὲν εἶπεν, ὅτι δὲν μὲ ἀφεώρα. Εἶπεν, ὅτι δὲν ἀφεώρα μόνον ἐμέ. Ἐμὲ μοῦ περισσεύει τὸ ὑπόλοιπον, κ. Πρόεδρε. Ἐφ’ ὅσον μὲ ἀφεώρα κατὰ μέρος, ἔχω τὸ δικαίωμα νὰ λάβω τὸν λόγον καὶ οὐδεὶς δύναται νὰ μοῦ τὸν ἀρνηθῇ.

§77ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αὐτὰ θὰ κριθῇ κατόπιν, ἀφοῦ ὁμιλήσουν οἱ κ.κ. Ἀρχηγοὶ τῶν Κομμάτων.

§78Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Μὲ τὴν διαφοράν, ὅτι ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως θὰ εἶναι παρών.

§79ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Ἀθανασιάδης–Νόβας, ἔχει τὸν λόγον.

§80Γ. ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ–ΝΟΒΑΣ. Ἡ παρουσία τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἡ λῆψις παρ’ αὐτοῦ θέσεως ἐπὶ τοῦ θέματος, ἦτο ἀναγκαία, ἦτο ἀπαραίτητος. Δὲν ἦτο δυνατὸν πλέον νὰ παραταθῇ ἡ δημιουργηθεῖσα κατάστασις καὶ μάλιστα μετὰ τὴν χθεσινὴν ἔκρηξιν, τὴν δικαίαν ἔκρηξιν τοῦ κ. Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως, ὁ ὁποῖος κυμανθεὶς μεταξὺ ὀργῆς καὶ ἀφροσύνης, κατώρθωσε νὰ συνδυάσῃ ἀμφότερα ἀριστοτεχνικῶς καὶ μὲ ὡρισμένην ἀφροσύνην ἢ σώφρονα ὀργὴν νὰ ἀξιώσῃ, ὅπως τὸ δημιουργηθὲν θέμα, τὸ ἁπτόμενον τῆς ὑπολήψεώς του, τύχῃ κεραυνοβόλου ἐκκαθαρίσεως. Ἡ στάσις τοῦ κ. Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως, ἐξετιμήθη δικαίως καὶ ἐντὸς τῆς αἰθούσης ταύτης καὶ ἐκτὸς τῆς αἰθούσης ταύτης, ὅπως ἀποδεικνύουν καὶ τὰ γραπτὰ σχόλια τοῦ τύπου καὶ τὰ προφορικὰ σχόλια τῶν κοινωνικῶν κύκλων. Ἀναμφισβήτητον εἶναι, ὅτι ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ὡς παγκοίνως ἀναγνωρίζεται, εἶναι ἀναμφισβητήτου προσωπικῆς ἐντιμότητος. Ἐν τούτοις, παρὰ τὸ γενικῶς ἀνεγνωρισμένον τοῦτο προσόν, ἐθεώρησε καθῆκον του νὰ ἀξιώσῃ αὐθημερὸν τὴν ἐκκαθάρισιν τοῦ δημιουργηθέντος θέματος. Εἶχε μείνει εἰς τὴν κοινὴν γνώμην, κ. Πρόεδρε, καὶ εἰς τὸ Σῶμα, νομίζω, μία ἐντύπωσις, ὅτι ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἦτο λίαν αὐστηρὸς διὰ τὸν ἑαυτόν του καὶ λίαν ἐπιεικὴς διὰ τοὺς ἄλλους. Διότι, ἐνῷ αὐτὸ ὑπεστήριξε χθές, καὶ ὀρθῶς δὲν ἀπηξίωσε προσοχῆς τὰ δημοσιευθέντα, πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν εἶχεν ὑποστηρίξει, ὅτι ὀρθῶς, ἐπίσης, ἀπαξιοῖ ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως νὰ δώσῃ ἐξηγήσεις εἰς ἄλλα ἐκτεθέντα ἐρωτήματα. Φοβοῦμαι, ὅτι ἡ κοινὴ γνώμη εἶχε θέσει μεταξὺ τῶν δύο ἐρωτηματικῶν ἕνα θαυμαστικόν, ὄχι εὐχάριστον διὰ τὸν κοινοβουλευτικόν μας βίον καὶ ἐν γένει τὴν δημοσίαν μας ζωήν. Διὰ τοῦτο, νομίζω, ὅτι πράγματι ὑπῆρξεν ἀπόψε λίαν ἐπίκαιρος ἡ παρέμβασις τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, ἀποτελοῦσα ἀναγνώρισιν τῆς χθεσινῆς προτάσεώς μου περὶ τῆς ἀνάγκης εἰδικῆς συζητήσεως τοῦ ὅλου θέματος. Ὅπως γνωρίζετε, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρχουν δύο εἰδῶν κοινοβουλευτικαὶ εὐθιξίαι. Ὁ ἠθικὸς Κῶδιξ τῶν πολιτικῶν ἀνδρῶν εἶναι εἷς καὶ μόνον.

§81Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Πρ. Κυβερνήσεως). Δὲν ὑπάρχει τοιοῦτον θέμα. Μὴ κάμνετε τὴν διάκρισιν αὐτήν, διότι ἡ περίπτωσις εἶναι διάφορος. Πρῶτον, ἐδόθη ἀπάντησις ἀπὸ τὸν ἁρμόδιον Ὑπουργόν, ὁ ὁποῖος εἶπεν, ὅτι αὐτὰ διὰ τὰ ὁποῖα ἐρωτᾶτε τὰ γνωρίζετε, ἢ ἂν δὲν τὰ γνωρίζητε, ἠμπορεῖτε νὰ τὰ μάθετε. Συνεπῶς, νὰ τὰ προμηθευθῆτε, νὰ τὰ κρίνετε καὶ ἂν ὑπάρχῃ κάτι τὸ ἐπίμεμπτον, νὰ μᾶς κατηγορήσητε. Ἑπομένως, ἐδόθη ἀπάντησις. Λυποῦμαι πολύ, διότι ἡ ἰδιότης σας, ἡ πολιτική, σᾶς φέρει πολλάκις εἰς ἀντίθεσιν μὲ τὸν πνευματικὸν ἄνθρωπον. Διότι ἡ ἐπιθυμία σας, ἐνδεχομένως, νὰ ἐμφανισθῆτε μαχητικός, ὡς ἐκπρόσωπος μιᾶς ὁμάδος, σᾶς παρασύρει πολλάκις εἰς ὑπερβολάς. Λέγω, λοιπόν, ὅτι δὲν ὑπάρχει θέμα διαφορᾶς εὐθιξίας. Ὑπάρχει θέμα διαφορᾶς θέματος, διαφορᾶς περιπτώσεως.

§82Γ. ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ–ΝΟΒΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐφ’ ὅσον ἐπεκαλέσθητε τὸν πνευματικὸν ἄνθρωπον, ἐνόμιζα, ὅτι θὰ μοῦ δώσητε τὸ προνόμιον τῆς ποινικῆς καὶ ὄχι τῆς ἐκπροσωπευτικῆς ἀδείας. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἐπιθυμῶ νὰ σᾶς βεβαιώσω, ὅτι ἤμην καὶ εἶμαι πάντοτε καλῆς πίστεως καὶ ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον λέγω, τὸ σκέπτομαι τιμίως καὶ τὸ ἐκφράζω εἰλικρινῶς. Ὁπωσδήποτε, μετὰ τὴν ἀποψινήν σας ἀγόρευσιν, δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία, ὅτι μὲ τὴν ἀνάληψιν νέας πρωτοβουλίας, μὲ τὴν χάραξιν νέας στρατηγικῆς, ἡ ὁποία ἔχει μορφὴν ἀντιπερισπασμοῦ δημιουργεῖται μία βάσις ἐπὶ τῆς ὁποίας, ἐνδεχομένως, θὰ ἠμπορέσωμεν νὰ προχωρήσωμεν πρὸς τὴν κάθαρσιν. Ἐπροτάθη ἀπόψε νὰ συγκροτηθῇ ἕνα δικαστικὸν συμβούλιον, τὸ ὁποῖον θὰ εἶχεν εὐρεῖαν δικαιοδοσίαν, συγκεντρώσεως στοιχείων καὶ κρίσεως αὐτῶν. Εἶναι, ἴσως, μία λύσις. Ἀναμένομεν τὴν ὑποβολὴν τοῦ νομοσχεδίου, διὰ νὰ κρίνωμεν κατὰ πόσον θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιτελέσῃ τὸν προορισμόν του, διότι ἐκ προοιμίου δὲν δυνάμεθα νὰ τὸ παραδεχθῶμεν. Καὶ σήμερον, ὅμως, δυνάμεθα, εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς, νὰ διατυπώσωμεν δύο τινὰς ἐπιφυλάξεις. Πρῶτον, φοβοῦμαι, μήπως, ἐν τῇ γενικεύσει ὅλων αὐτῶν τῶν ἐρευνητέων θεμάτων, διαλυθοῦν τὰ ὑπάρχοντα στοιχεῖα συγκεκριμένων τινῶν περιπτώσεων, δὲν ἀποκλείεται δὲ νὰ παραπεμφθοῦν τὰ πάντα τελικῶς εἰς τὰς Ἑλληνικὰς καλένδας! Δεύτερον, πρέπει νὰ ὁμολογήσητε, ὅτι δὲν θὰ εἶναι ἐν ἴσῃ μοίρᾳ ὅλοι οἱ κρινόμενοι, διότι τὸ Δικαστικὸν αὐτὸ Συμβούλιον θ’ ἀποτελῆται ἀπὸ ὑπαλλήλους, σεῖς δὲ εἶσθε Κυβέρνησις. Καὶ ἐκεῖνοι εἶναι ὑπάλληλοι, μὲ τοὺς ὁποίους.........

§83ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ὄχι, ὄχι.

§84Γ. ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ–ΝΟΒΑΣ. Σέβομαι καὶ τιμῶ τὴν δικαιοσύνην καὶ τὴν δικαστικὴν καὶ τὴν διοικητικήν. Ἀναγνωρίζω, ὅτι οἱ ἐπὶ κεφαλῆς τῆς δικαιοσύνης εἶναι πρόσωπα ἀνεπίληπτα καὶ πρόσωπα περιωπῆς. Ἐν τῷ συνόλῳ, ὅμως, γνωρίζετε ὅλοι, ὅτι ἄλλη εἶναι ἡ ψυχολογία τῶν ἀτόμων ἐν τῇ ἐνασκήσει τῶν κυρίων καθηκόντων των καὶ ἄλλη ἡ ψυχολογία ὁμάδος, ἡ ὁποία δημιουργεῖται εἰς τὰ συμβούλια, ἰδίως, ὅταν ἀσχολοῦνται μὲ ἄσχετα θέματα. Σεβόμενος καὶ τὸ δικαστικὸν λειτούργημα καὶ τὰ πρόσωπα, ποὺ τὸ ἀσκοῦν, εὔχομαι, ἂν τὸ νομοσχέδιον ὑποβληθῇ καὶ ἐγκριθῇ, νὰ λειτουργήσῃ τὸ συμβούλιον αὐτὸ κατὰ ἕνα τρόπον, ὁ ὁποῖος θὰ μᾶς ἐπιτρέψῃ, ὄντως, νὰ αἰσθανθῶμεν τὸ ποθητὸν αἴσθημα ἀνακουφίσεως, μετὰ τὴν δεινοπάθησιν ὅλων, ἐν μέσῳ τῆς πνιγηρᾶς ἀτμοσφαίρας, ποὺ ἔχει δημιουργηθῇ εἰς τὸν τόπον μας ἐσχάτως καὶ τὴν ὁποίαν μὲ εἰλικρίνειαν πρέπει νὰ φροντίσωμεν ὅλοι νὰ τὴν διασκεδάσωμεν καὶ νὰ τὴν ἐξυγιάνωμεν. Ἀλλὰ θὰ ἤθελα νὰ ἐπιστήσω τὴν γενικὴν προσοχὴν ἐπὶ τοῦ ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν μὲ τὴν ἵδρυσιν ἑνὸς συμβουλίου τιμῆς, τὸ ὁποῖον, ἀσφαλῶς, θὰ ἀπαιτήσῃ πολὺ χρονικὸν διάστημα διὰ νὰ λειτουργήσῃ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀνασταλῇ ἡ πολιτικὴ ἔρευνα καὶ ὁ κοινοβουλευτικὸς ἔλεγχος. Γνωρίζετε, ὅτι διαρκούσης τῆς προγενεστέρας Βουλῆς, ἔγινε μία ἔκτακτος Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, διὰ νὰ ἐξετάσῃ τὰ θέματα τῆς Παιδείας καὶ γνωρίζετε, ὅτι ἐπὶ ὁλοκλήρους μῆνας δὲν κατώρθωσε νὰ συνέλθῃ καὶ συνῆλθεν εἰς μίαν συνεδρίασιν μόνον. Εἶναι ἐκ φύσεως βραδυποροῦντα τὰ ἔκτακτα συμβούλια. Διὰ τοῦτο, θέλω νὰ τονίσω, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συμπνιγῇ ὁ ἔλεγχος ὁ κοινοβουλευτικός. Δὲν εἶναι δυνατὸν τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα θὰ τίθενται εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ Συμβουλίου νὰ μὴ εἶναι δυνατὸν νὰ προσκομισθοῦν μετὰ τῆς ἰδίας εὐχερείας εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, ἡ ὁποία δὲν παύει νὰ εἶναι τὸ πραγματικὰ ἀνώτατον Δικαστήριον καὶ ἡ ἔκφρασις τῆς θελήσεως τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Δὲν εἶναι ἐν τούτοις ἐπιτρεπτὸν οἱανδήποτε πρότασιν, τείνουσαν εἰς τὸν σκοπὸν τοῦ καθαρμοῦ νὰ τὴν ἀποκρούσωμεν ἐκ προοιμίου. Ἀναμένομεν τὸ νομοσχέδιον, διὰ νὰ κρίνωμεν τὰς δυνατότητας τῆς ἀποτελεσματικῆς ἐφαρμογῆς του, ἐὰν καὶ ὅταν καταστῇ νόμος. Ἀλλ’ ὅ,τι καὶ ἂν συμβῇ ἐν τῇ ἐξελίξει, τὸ προταθὲν μέτρον ἀποτελεῖ μείωσιν τοῦ κοινοβουλίου, τὸ ὁποῖον ἦτο εἰς θέσιν καὶ δι’ ἐξεταστικῆς τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπῆς, ἀλλὰ καὶ μόνον δι’ αὐστηροῦ ἐλέγχου νὰ δώσῃ τὴν λύσιν τοῦ ἠθικοῦ καθαρμοῦ. Τοῦτο δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ τὸ ἐπισημάνωμεν διὰ τὴν ἱστορίαν τοῦ τόπου. Ἀλλοίμονον ἂν καθιερωθῇ νὰ ἐξερχώμεθα ἀπὸ τοὺς θεσμοὺς καὶ νὰ καταφεύγωμεν εἰς Συμβούλια καὶ Ἐπιτροπὰς πρὸς στήριξιν τῆς Βουλῆς καὶ τῆς Δημοκρατίας. Δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία, κύριε Πρόεδρε, ὅτι εὑρισκόμεθα πρὸ ἐκτροχιασμοῦ. Λυποῦμαι, διότι ἔγιναν ὑπερβολαί, διότι ἔγιναν καταχρήσεις τῆς δυνάμεως, διότι τὰ ἤθη δὲν εὑρίσκονται εἰς τὸ ὕψος ποὺ ἔπρεπε νὰ εἶναι. Ἀλλὰ πρώτην φορὰν συναντῶ τὴν ἄποψιν, ἐγὼ τοὐλάχιστον καὶ εἰς τὴν ἱστορίαν καὶ εἰς τὴν προσωπικήν μου πεῖραν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἡ ὁποία πάντοτε ἔχει τὴν βασικὴν εὐθύνην τῆς διαπλάσεως τῶν ἠθῶν, ἀντὶ νὰ προσέλθῃ πρὸς συνεννόησιν ὁμολογοῦσα πρώτη τὴν ἰδίαν της εὐθύνην καὶ τὰ ἴδιά της σφάλματα, προσέρχεται ὡς κατήγορος. Ὡς ἐὰν πταίουν ὅλοι οἱ ἄλλοι καὶ ὡσὰν αὐτή, ἡ ὁποία, ἀσκοῦσε τὴν ἐξουσίαν, ἐδημιούργησε τὴν ὑπερεξόγκωσιν τῆς ἀριστερᾶς καὶ ἐδημιούργησε τὸ κλῖμα τῆς ἠθικῆς ἐξαθλιώσεως, νὰ εἶναι ἀνεύθυνος! Καὶ νὰ κατηγοροῦν μόνον τοὺς ἄλλους καὶ νὰ νομίζῃ, ὅτι αὐτὴ εἶναι ἄτρωτος καὶ ἀλεξίσφαιρος! Αὐτὸ δὲν δυνάμεθα νὰ τὸ δεχθῶμεν. Ἡ Κυβέρνησις εἶναι κατηγορουμένη, ὄχι κατήγορος. Ἀλλ’ εἰς ὃ σημεῖον ἔχουν περιέλθει τὰ πράγματα, ὑποχρεούμεθα νὰ ἀναμείνωμεν τὸ νομοσχέδιον διὰ νὰ τὸ κρίνωμεν ἀντικειμενικῶς καὶ μὲ γνώμονα τὸ γενικὸν συμφέρον. Ἐλπίζομεν, ὅμως, ὅτι δὲν θὰ περιλάβῃ μόνον τὰ ὅσα, ἐν συνόψει ἴσως, ὁ κ. Πρωθυπουργὸς ἀνέφερεν, ἀλλὰ θὰ διερευνήσῃ εὐρύτερον ὅλων τῶν πολιτικῶν ἀνδρῶν καὶ τὴν οἰκονομικὴν κατάστασιν καὶ τὸν ἐν γένει τρόπον τῆς ζωῆς των. Σήμερον συνεκινήθην, ὅταν ἀνέγνωσα, ὅτι ἕνας γενναῖος στρατιώτης τῆς Πατρίδος τοῦ ὁποίου ἡ μνήμη ἁρμόζει καὶ εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν νὰ τιμηθῇ, ὁ Κωνσταντῖνος Βεντήρης, διέταξε μὲ τὴν διαθήκην του νὰ γραφοῦν ἐπὶ τοῦ τάφου του αἱ λέξεις «λιτότης– ἁπλότης». Πράγματι, ἔχομεν ἀνάγκην καὶ τῆς λιτότητος καὶ τῆς ἁπλότητος, ἐὰν θέλωμεν νὰ διατηρήσῃ τὰ πατροπαράδοτα χαρακτηριστικὰ του ὁ ἐθνικὸς βίος. Ἂς μὴ λησμονῶμεν, ὅτι εἴμεθα πολιτικοὶ ἄνδρες, ἂς μὴ λησμονῶμεν ὅτι, κατὰ τὰ «Πολιτικὰ» τοῦ Ἀριστοτέλους τῶν πολιτικῶν ἀνδρῶν «πολυπραγμονεῖται πᾶς ὁ βίος καὶ πᾶσα παιδεία». Κατὰ συνέπειαν, πρέπει νὰ εἴμεθα πρόθυμοι καὶ νὰ μὴ νομίζωμεν, ὅτι μειούμεθα ὅταν ἐλεγχώμεθα. Ὁ ἀγὼν μας εἶναι συνεχής, περιέχει καὶ δρᾶσιν, ἀντίδρασιν. Εἰς τὴν φαρέτραν μας ὑπάρχουν καὶ τὰ ὅπλα τῆς ἐπιθέσεως καὶ τὰ ὅπλα τῆς ἀμύνης. Ἡ χρησιμοποίησις καὶ τῶν δύο εἶναι πρᾶξις ἐξ ἴσου ὁμοία. Εἶναι κακὴ ἡ ἀντίληψις ὅτι, ἐὰν χρησιμοποιήσωμεν τὰ ὅπλα τῆς ἀμύνης μας μειούμεθα. Ἡ εὐθιξία ἡ πολιτικὴ πρέπει ἀκριβῶς νὰ ὁδηγήσῃ εἰς τὴν ἰσοτιμίαν καὶ τὴν πρόχειρον χρῆσιν ἀνὰ πᾶσαν στιγμὴν καὶ τῶν ὅπλων τῆς ἐπιθέσεως καὶ τῶν ὅπλων τῆς ἀμύνης. Ἐὰν ἐπέμεινα εἰς τόσην ἐπιφύλαξιν ἀπέναντι τοῦ ἐξαγγελθέντος νομοσχεδίου τοῦ ἠθικοῦ καθαρμοῦ, τὸ ἔπραξα, διότι φρονῶ, ἐφ’ ὅσον κατελήξαμεν εἰς μίαν τόσον γενναίαν προσπάθειαν, μὲ θυσίαν τοῦ κοινοβουλευτικοῦ γοήτρου, πρέπει νὰ ἐπιτύχωμεν βέβαιον, θετικόν, πλῆρες ἀποτέλεσμα, διὰ νὰ ἀπολυμάνωμεν τὸ παρελθὸν καὶ χαράξωμεν νέαν γραμμὴν πορείας τοῦ πολιτικοῦ μας βίου. Θὰ ἤθελα νὰ καταλήξω μὲ ἕνα ἄλλο ἀπόφθεγμα, ἐφ’ ὅσον ἔχει γίνει διὰ μέσου τοῦ χρόνου πολλὴ χρῆσις καὶ κατάχρησις τῆς Ρωμαίας «γυναικὸς τοῦ Καίσαρος», ἡ ὁποία πολὺ ἐγήρασε πλέον, θὰ ἤθελα νὰ καταλήξω μὲ ἕνα ἀπόφθεγμα τῆς Ἑλληνικῆς χρηστομαθείας. Παραδίδεται, ὅτι εἰς τοὺς ἄρχοντας τῆς Ἀθήνας ἕνα μηχανικὸς παρουσιάσθη μίαν ἡμέραν εἰς ἕνα ἄρχοντα τῶν Ἀθηνῶν καὶ τοῦ εἶπε: «Τὸ σπίτι σας εἶναι ἔτσι φτιαγμένο, ὥστε ἀπὸ ὅλες τὶς μεριὲς σὲ ἀκοῦνε καὶ σὲ βλέπουν. Δῶσε μου ἕνα τάλαντο νὰ σοῦ τὸ διασκευάσω, ὥστε οὔτε νὰ σὲ ἀκούουν, οὔτε νὰ σὲ βλέπουν». Καὶ ἐκεῖνος ἀπήντησε: «Δέκα λαβὼν (τάλαντα) πᾶσαν μου ποίησον καταφανῆ τὴν οἰκίαν, ἵνα ὁρῶσιν οἱ πολῖται πῶς διαιτῶμαι».

§85Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Πρόεδρος Κυβερν.). Ἀμφιβάλλετε, ὅτι εἰς τὴν περίπτωσιν τὴν ἰδικήν μου ὑπάρχει αὐτό; Θὰ ἐπιθυμοῦσα νὰ ἀναλάβετε τὸν ρόλον αὐτὸν διὰ νὰ κάμωμεν διάλογον. Θὰ ἐπιθυμοῦσα νὰ κάμετε τὴν ἐπερώτησιν σεῖς, διὰ νὰ συζητήσωμεν.

§86Γ. ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ–ΝΟΒΑΣ. Δὲν δύναμαι νὰ δεχθῶ ὑποτίμησιν ἄλλων συναδέλφων. Εἴμεθα ὅλοι ἴσοι, ἐφ’ ὅσον ἔχομεν τὴν ψῆφον τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ.

§87Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Πρόεδρος Κυβερν.). Εἶναι ζήτημα ἰδικῆς μου κρίσεως, καὶ ὄχι ἰδικῆς σας.

§88Γ. ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ–ΝΟΒΑΣ. Δὲν ἀμφισβητῶ τὴν ἐλευθερίαν τῆς κρίσεώς σας. Πῶς νομίζετε, ὅτι ἔθιξα σᾶς, ὅταν καὶ σεῖς εἴπατε, καὶ ἐγὼ λέγω, ὅτι πρέπει νὰ κριθῶμεν ὅλοι;

§89ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Παπανδοέου, ἔχει τὸν λόγον.

§90Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριοι βουλευταί, ἡ Δημοκρατία εἶναι τὸ ἀνώτατον Πολίτευμα. Ἀλλὰ εἶναι ταὐτοχρόνως καὶ τὸ δυσχερέστατον, διότι ἠμπορεῖ νὰ εὐδοκιμήσῃ μόνον ὡς ἀξιοκρατία. Μόνον ὅταν ἡ ἐπιβεβαίωσις τῆς ἀξίας ἀποτελῇ τὸν λόγον τῆς ἡγεσίας ἠμπορεῖ ἡ Δημοκρατία νὰ ἐπιζήσῃ. Καὶ διὰ τοῦτο κατ’ ἐξοχὴν ἡ εὐθύνη βαρύνει τὴν ἡγεσίαν. Ἡ ἡγεσία, διὰ νὰ ἠμπορῇ νὰ εἶναι αὐστηρὰ ἔναντι τῶν ἄλλων, ὀφείλει κατὰ πρῶτον λόγον νὰ εἶναι αὐστηρὰ ἔναντι τοῦ ἑαυτοῦ της. Δύο εἶναι τὰ θέματα, τὰ ὁποῖα προκύπτουν ἐντὸς τῆς Δημοκρατίας: Θέματα πολιτικὰ καὶ θέματα ἠθικά. Τὰ πολιτικὰ θέματα ἡ Δημοκρατία, ὁ Κοινοβουλευτισμὸς τὰ ἀντιμετωπίζει μὲ ἄνεσιν. Τὸ βῆμα προσφέρεται, καὶ ὁ λαὸς διαφωτίζεται ἀπὸ τὸ βῆμα. Δὲν παραμένουν σημεῖα σκοτεινὰ εἰς τὰ θέματα τῆς πολιτικῆς διαμάχης. Δυσχερῆ εἶναι τὰ ἠθικὰ θέματα, διότι δὲν ὑπάρχει τρόπος ἀποδείξεως. Καὶ εἰς τὰ ἠθικὰ θέματα ἀνακύπτουν δύο μεγάλοι κίνδυνοι. Ἀφ’ ἑνός, τὸ πάθος τῆς Ἀντιπολιτεύσεως καὶ ἀφ’ ἑτέρου ἡ ἀνοχὴ τῆς συναδελφότητος. Καὶ τὰ δύο ἀποτελοῦν ὕψιστον κίνδυνον. Ὅταν ἀνακύπτουν τὰ ἠθικὰ θέματα, τὸ πρέπον εἶναι τὰ τείχη Συμπολιτεύσεως καὶ Ἀντιπολιτεύσεως νὰ πίπτουν, καὶ νὰ δημιουργῆται μόνον Σῶμα τιμίων δημοσίων ἀνδρῶν, οἱ ὁποῖοι κρίνουν κατὰ συνείδησιν. Ἀλλὰ δὲν εἶναι βέβαιον, ὅτι τοῦτο συμβαίνει πάντοτε. Διότι, τὸ ἐπαναλαμβάνω, ἄλλοτε ὑπάρχει τὸ πάθος τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, εἰς τὸν βωμὸν τοῦ ὁποίου θυσιάζεται τὸ δίκαιον, καὶ ἄλλοτε ἡ ἀνοχὴ τῆς συναδελφότητος. Καὶ διὰ τοῦτο εἶναι εὔλογος ἡ προσπάθεια νὰ εὑρεθῇ τρόπος ἐπὶ τῶν ἠθικῶν θεμάτων νὰ ἀποκαθίσταται ἡ ἀλήθεια. Ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτὴν χαιρετίζω τὴν πρότασιν τοῦ ἀξιοτίμου Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως. (Χειροκροτήματα). Δὲν εἶναι ἡ πρώτη φορὰ κατὰ τὴν ὁποίαν συζητεῖται καὶ εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν ἡ ἀνάγκη πρακτικῆς ἐφαρμογῆς τοῦ «πόθεν ἔσχες». Ἀνέκαθεν, καὶ εἰς ἄλλους ἀκόμη, καὶ εἰς ἀρχαίους χρόνους εἶχε συζητηθῆ καὶ ἐνίοτε ἐφαρμοσθῆ. Ἡ δυσχέρεια εὑρίσκεται εἰς τὸν τρόπον τῆς ἐφαρμογῆς. Ἀλλὰ τὸ θέμα τῆς ἀρχῆς εἶναι ἀναμφισβήτητον. Δὲν εἶναι δυνατὸν ἡ Δημοκρατία νὰ παγιωθῇ, ἐὰν δὲν ἐμπνευσθῇ εἰς τὴν συνείδησιν τοῦ λαοῦ ἡ πλήρης ἐμπιστοσύνη εἰς τὴν ἀρετὴν τῶν ἀρχόντων. Καὶ ἰδίως, ἀγαπητοί μου συνάδελφοι, εἰς μίαν ἱστορικὴν περίοδον, κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ Δημοκρατία διεξάγει ἀγῶνα ζωῆς καὶ θανάτου ἔναντι τοῦ κομμουνισμοῦ, ὀφείλει ἡ Δημοκρατία νὰ εἶναι ἄψογος, ἀδιάβλητος. Ἡ ἀδιάβλητος ἀρετὴ τῶν ἀρχόντων εἶναι ἡ πρώτη ἀξία. Ἕπονται ὅλαι αἱ ἄλλαι. Ἀλλὰ δὲν ἀρκεῖ μόνον νὰ ὑπάρχῃ. Ὀφείλει καὶ νὰ εἶναι ἀντικειμενικῶς δεδομένη. Καὶ εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ εὑρίσκεται ἡ ἀνάγκη πρακτικοῦ τρόπου πρὸς ἐπιβεβαίωσιν. Ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἐπέδειξε λύσιν μὲ τοὺς ἡγέτας, τοὺς ἀνωτάτους λειτουργοὺς τῆς Πολιτείας. Ἐλέχθη, ὅτι, ἴσως δὲν ἐμπνέουν πλήρη ἐμπιστοσύνην. Ἐὰν ὅμως τὸ ἅλας ἔχῃ μωρανθῆ ἐν τινι ἁλισθήσεται; Αὐτὴ εἶναι ἡ Ἑλλάς. Ἀλλὰ εἶμαι βέβαιος, ὅτι εἶναι ἀξία πλήρους ἐμπιστοσύνης. Καὶ τὸ αἴσθημα τῆς εὐθύνης των θὰ ὑψωθῇ περισσότερον, ὅταν περιβληθοῦν μὲ αὐτὴν τὴν μεγάλην ἀποστολήν, οἵαν, μὲ τὴν ὁμόφωνον θέλησιν τῆς Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων, θεωρηθοῦν οἱ θεματοφύλακες τῶν ἠθικῶν ἀξιῶν τοῦ Ἔθνους. (Χειροκροτήματα). Καὶ τώρα, ἐρωτῶ: Ποία σχέσις θὰ ὑπάρχῃ μὲ τὴν λειτουργίαν τοῦ Κοινοβουλίου; Οὐδέποτε θὰ ἐπετρέπετο ἡ σύστασις αὐτοῦ τοῦ Ἀνωτάτου Συμβουλίου Τιμῆς νὰ ὑποκαθιστᾷ ἢ νὰ περιορίζῃ τὴν λειτουργίαν τοῦ Κοινοβουλίου. (Χειροκροτήματα).

§91Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Πρόεδρος Κυβερν.). Σᾶς διευκρινίζω, ὅτι οὐδεὶς περιορισμὸς τῆς Βουλῆς ἐπιβάλλεται, ἐφ’ ὅσον ὁ ἔλεγχος καὶ ἡ δραστηριότης αὐτῆς ἀσκεῖται κατὰ τρόπον ἔντιμον καὶ καλόπιστον.

§92Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Δὲν ἀπαντῶ εἰς σᾶς προσωπικῶς. Κατὰ πόσον θὰ ἀσκῆται κατὰ ἔντιμον καὶ καλόπιστον τρόπον ὁ ἔλεγχος, ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὴν ἐντιμότητα καὶ τὴν καλοπιστίαν τῶν μελῶν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας. Δὲν ἐξαρτᾶται οὔτε ἀπὸ Συμβούλια, οὔτε ἀπὸ Κανονισμούς. Ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὰ πολιτικὰ ἤθη ἑκάστης ἐποχῆς, ἀπὸ τὸ ἠθικὸν ἐπίπεδον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, εἰς τὴν ὁποίαν οἱ ἡγέται δίδουν τὸ παράδειγμα. Τὸ βῆμα τῆς Βουλῆς θὰ πρέπει νὰ παραμένῃ ἐλεύθερον. Ἄλλη θὰ εἶναι ἡ λειτουργία τοῦ Συμβουλίου Τιμῆς καὶ ἄλλη εἶναι ἡ ἀποστολὴ τοῦ βήματος τῆς Βουλῆς.

§93ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Καὶ αἱ εὐθῦναι τοῦ βήματος;

§94Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Αἱ τυπικαὶ εὐθῦναι τοῦ βήματος ρυθμίζονται ἀπὸ τὸν Κανονισμὸν τῆς Βουλῆς. Καὶ αἱ οὐσιαστικαὶ ἀπὸ τὴν τελικὴν κρίσιν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Τὰ ἠθικὰ θέματα κρίνονται ἀπὸ τοὺς ἀγράφους νόμους τῆς πολιτικῆς εὐθιξίας. Θὰ ἐπεθύμουν νὰ προσθέσω, ὅτι καὶ τὸ Ἀνώτατον αὐτὸ Συμβούλιον Τιμῆς δὲν πρόκειται νὰ εἶναι ἀνεξέλεγκτον εἰς τὰς ἀποφάσεις του. Θὰ ὑπόκειται καὶ ἐκεῖνο εἰς τὸν γενικὸν νόμον τῆς Δημοκρατίας, ὅτι καὶ οἱ κρίνοντες κρίνονται. Καὶ θὰ λειτουργοῦν, ἐκτὸς ἐκείνου, καὶ ὁ κοινοβουλευτικὸς ἔλεγχος, καὶ τὸ δικαίωμα τῆς συστάσεως ἐξεταστικῶν ἐπιτροπῶν καὶ τελικῶς, καὶ τὸ Εἰδικὸν Δικαστήριον. Αὐταὶ εἶναι αἱ ἐγγυήσεις τῆς Δημοκρατίας. Κύριοι βουλευταί, χαιρετίζω τὴν σημερινὴν συνεδρίασιν. Καὶ ὀφείλω νὰ ὁμολογήσω, ὅτι δὲν μὲ ἱκανοποίει μέχρι τοῦδε ἡ διαχείρισις τῶν ἠθικῶν θεμάτων, τὰ ὁποῖα εἶχον προκύψει. Εἶπεν ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι ἀπαξιοῖ νὰ ἀπαντήσῃ εἰς τὰς συκοφαντίας. Ἀλλὰ εἰς τὴν δήλωσιν αὐτὴν θὰ προετίμων νὰ προέβαινεν ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, καὶ ὄχι εἰς τὸν Τύπον. Ἡ Βουλὴ εἶναι διάλογος. Εἶναι λόγος καὶ ἀντίλογος.

§95Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Πρόεδρος Κυβερν.). Δὲν ἦλθον δι’ αὐτὸ τὸ θέμα ἀπόψε. Ἀπαντῶν εἰς τὸν κ. Νόβαν, εἶπον: ἀπήντησεν ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης καὶ εἶπεν αὐτὰ τὰ ὁποῖα ζητεῖτε διὰ νὰ δημιουργήσητε ἐντυπώσεις τὰ γνωρίζετε ἤ, ἐὰν δὲν τὰ γνωρίζετε, δύνασθε νὰ τὰ προμηθευθῆτε. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀπάντησις.

§96Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἔχετε τὴν γνώμην σας καὶ ἔχω τὴν ἰδικήν μου.

§97Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Πρόεδρος Κυβερν.). Ἀφοῦ εἶναι πρῶτον ἡ Βουλὴ καὶ ἔπειτα ὁ Τύπος, διατὶ αἱ ἐρωτήσεις δημοσιεύονται πρῶτον εἰς τὸν Τύπον καὶ ἔπειτα ἔρχονται εἰς τὴν Βουλήν; Διατὶ δὲν κατατίθενται πρῶτον εἰς τὴν Βουλήν;

§98Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Μὴ ἀδικῆτε τὸν ἑαυτόν σας ὑποστηρίζοντες, ὅτι ἠκολουθήσατε τὴν τακτικὴν τῶν ἐρωτώντων βουλευτῶν......

§99Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Πρόεδρος Κυβερν.). Αἱ ἐρωτήσεις, ἐπαναλαμβάνω, πρέπει νὰ δίδωνται πρῶτον εἰς τὴν Βουλὴν καὶ νὰ ἀναμένουν τὸν χρόνον τῆς συζητήσεώς των. Τὸ θέμα εἶναι λεπτὸν καὶ προσωπικόν. Ἐπὶ πολλὰ ἔτη πολιτεύομαι καὶ μὲ γνωρίζει ὁλόκληρος ὁ Ἑλληνικὸς λαός, δύναμαι δὲ νὰ εἴπω, ὅτι εἶμαι ἴσως πτωχότερος ὅλων σας. Δὲν δύνασθε νὰ μοῦ συνιστᾶτε νὰ δώσω ἀπάντησιν εἰς μίαν δολίαν ἐρώτησιν.

§100Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἡ ἀπάντησίς σας θὰ ἦτο προτιμότερον νὰ εἶχε δοθῆ εἰς τὴν Βουλήν. Αὐτὴ εἶναι ἡ γνώμη μου. Κύριοι βουλευταί, θεωρῶ εὐτύχημα, ὅτι παρέστη ἀπόψε ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως καὶ προέβη εἰς αὐτὴν τὴν πρότασιν. Εὔχομαι, ὅπως ἡ πρότασίς του, τιθεμένη εἰς ἐφαρμογήν, συντελέσῃ εἰς ἐξύψωσιν τῆς λειτουργίας τοῦ Κοινοβουλίου καὶ εἰς τὴν προστασίαν τῆς τιμῆς τῶν συκοφαντουμένων δημοσίων ἀνδοῶν. Διότι, εἶναι ἀληθὴς ὁ λόγος τοῦ ποιητοῦ: «Θέλει ἀρετὴν καὶ τόλμην ἡ Ἐλευθερία». (Χειροκροτήματα).

§101ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῶν Προοδευτικῶν, ἔχει τὸν λόγον.

§102Σ. ΜΑΡΚΕΖΙΝΗΣ. Ὁ ἀξιότιμος κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ἐξέφρασε σήμερον τὴν ἄποψιν περὶ ἐνδεχομένης ἀνάγκης νὰ τεθῇ εἰς ἐνέργειαν ἡ διαδικασία τῆς ἀναθεωρήσεως τοῦ Συντάγματος. Ἐπὶ τούτου, μὲ εὑρίσκει ἀπολύτως σύμφωνον. Ἄλλωστε, νομίζω, ὅτι ἡ Βουλὴ γνωρίζει, ὅτι ἀπὸ μηνῶν, ἄλλο ἂν ἐξ ἄλλης ἀφετηρίας ὁρμώμενος, εἶχον ἐκφράσει τὴν ἰδίαν ἄποψιν, καὶ ἐπὶ πλέον προετοιμάσει τὴν ὑποβολὴν συγκεκριμένων προτάσεων. Περαιτέρω, ὁ ἀξιότιμος κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ἐπέβαλε σήμερον εἰς τὸ Σῶμα συγκεκριμένην πρότασιν περὶ συστάσεως ἰδιοτύπου δικαστικοῦ Συμβουλίου τιμῆς μὲ εἰδικὴν ἀποστολήν. Πρέπει νὰ ὁμολογήσω, ὅτι ἡ ἰδέα εἶναι ἄκρως ἐνδιαφέρουσα καὶ μὲ εὑρίσκει κατ’ ἀρχὴν σύμφωνον, ἐφ’ ὅσον βεβαίως δὲν πρόκειται νὰ ἔλθῃ εἰς οὐδεμίαν ἀντίθεσιν μὲ οἱονδήποτε δικαίωμα τοῦ Σώματος ἢ νὰ παρακωλύσῃ ἔστω καὶ ἐπ’ ἐλάχιστον τὴν διαδικασίαν τοῦ ἐλέγχου ἐν τῇ αἰθούσῃ αὐτῇ ἢ ἔξω αὐτῆς. Ἐπιφυλάσσομαι, βεβαίως, νὰ ἴδω τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ καθ’ ἑαυτὸ. Ἄλλωστε, ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως εἶπεν, ὅτι προτοῦ κἂν ὑποβληθῇ εἰς τὴν Βουλήν, ὡς νομοσχέδιον, θὰ τεθῇ ὑπ’ ὄψει τῶν Ἀρχηγῶν, ἀκριβῶς διὰ νὰ δυνηθοῦν καὶ οἱ ἴδιοι νὰ κάμωσι τὰς παρατηρήσεις των καὶ νὰ εἶναι τότε εἰς θέσιν νὰ ἐκφέρουν τὴν ὁριστικήν των γνώμην. Θέλω, ἀκόμη, νὰ προσθέσω τὸ ἑξῆς: Ἐλέχθη, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ εὐρυνθῇ ὁ κύκλος τῶν προσώπων, διὰ τὰ ὁποῖα θὰ ἠδύνατο νὰ ἐνδιαφερθῇ τὸ μέλλον νὰ ἱδρυθῇ δικαστικὸν συμβούλιον. Τοῦτο ἀντέκρουσεν ἐξ ἀρχῆς ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως καί, κατ’ ἐμέ, ὀρθῶς. Ἐὰν εἶναι ἀνάγκη νὰ ἐπεκταθῇ, καὶ ἴσως εἶναι ἀνάγκη, ἀνάλογος ἔρευνα καὶ εἰς ἄλλους ἐκπροσώπους τοῦ δημοσίου βίου, πρέπει νὰ εὑρεθῇ ἄλλος πρόσφορος τρόπος, διότι πράγματι, ἐὰν ἐπεκταθῇ ἡ ἁρμοδιότης τοῦ δικαστικοῦ συμβουλίου εἰς εὐρύτατον ἀριθμὸν προσώπων, ὑπάρχει ὁ σοβαρώτατος κίνδυνος νὰ ματαιωθῇ οἱοδήποτε πρακτικὸν ἔργον. Ταῦτα εἶχον νὰ εἴπω, ὡς πρὸς τὴν ὑποβληθεῖσαν πρότασιν.

§103ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Βενιζέλος, ἔχει τὸν λόγον.

§104Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, μετὰ τὴν ἀνακοίνωσιν τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν προτίθεται νὰ μειώσῃ οὐδ’ ἐπ’ ἐλάχιστον τὴν ἄσκησιν τοῦ κοινοβουλευτικοῦ ἐλέγχου, δηλῶ ἐκ μέρους τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων, ὅτι θὰ ὑποστηρίξωμεν ἐκθύμως τὴν πρότασιν τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, ὑπὸ τὸν ἀπαράβατον ὅρον, ὅτι θὰ περιληφθοῦν καὶ τὰ ὄργανα τῆς δημοσίας γνώμης.

§105ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ Ἀρχηγὸς τῶν Ἀγροτικῶν κ. Α. Μπαλτατζῆς, ἔχει τὸν λόγον.

§106Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, πράγματι, τὸν τελευταῖον καιρὸν ἐσημειώθησαν ὡρισμέναι ἐκδηλώσεις, αἱ ὁποῖαι περνοῦν εἰς τὴν δημοσιότητα, ἐκδηλώσεις αἱ ὁποῖαι δημιουργοῦν μίαν βαρεῖαν ἀτμόσφαιραν διὰ τὰς ἐργασίας τοῦ Σώματος καὶ διὰ τὴν ἐξέλιξιν τῆς πολιτικῆς μας ζωῆς. Αἱ ἐκδηλώσεις αὐταὶ καὶ εἰς ἡμᾶς ἐπροκάλεσαν ἀνησυχίας. Καὶ ἄλλοτε μᾶς ἐδόθη ἡ εὐκαιρία, ὁμιλοῦντες ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς Βουλῆς νὰ ἐπισημάνωμεν τὴν ἀνάγκην, ὅπως ὁ πολιτικὸς κόσμος τῆς χώρας, ἀσχέτως τοποθετήσεως, εἴτε εὑρίσκεται εἰς τὴν κυβερνητικὴν παράταξιν, εἴτε εὑρίσκεται εἰς τὴν Ἀντιπολίτευσιν, ζητήματα γενικωτέρας ἠθικῆς φύσεως, ἠθικῆς τάξεως, νὰ τὰ ἀντιμετωπίζῃ μὲ πνεῦμα ἀνώτερον, μὲ πνεῦμα ἀντικειμενικόν, διότι μόνον ὑπὸ τοιαύτας συνθήκας εἶναι δυνατὸν τὸ Κοινοβουλευτικὸν Πολίτευμα νὰ ἀποδώσῃ, πολὺ περισσότερον εἰς τὸν τόπον μας ποὺ ἔχει ἀνάγκην μιᾶς ἑνότητος τοῦ πολιτικοῦ κόσμου, ἵνα ἀντιμετωπίσωμεν κρίσιμα οἰκονομικὰ καὶ ἐθνικὰ προβλήματα. Θέματα, τὰ ὁποῖα συνάπτονται μὲ συμφέροντα στενῶς κομματικά, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ προσφέρουν οὐσιαστικὰς ὑπηρεσίας εἰς τὸν λαόν, ὑπηρεσίας εἰς τὸ Ἔθνος. Νομίζω, ὅτι ὁ πολιτικὸς κόσμος, ὁ ὁποῖος πράγματι ἐμπνέεται ἀπὸ πατριωτικὰς ἀρχὰς καὶ τὸ πολιτικὸν ἦθος τοῦ ὁποίου μοῦ ἐδόθη ἡ εὐκαιρία πρὸ ἡμερῶν νὰ τὸ ἐξάρω ἀπὸ τοῦ βήματος, θὰ ἀντιμετωπίσῃ τὰ προβλήματα αὐτὰ μὲ κἄποιαν ἀνωτερότητα. Χαίρω ἰδιαιτέρως, διότι ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἐθεώρησε καθῆκον του νὰ φέρῃ τὸ ζήτημα, τὸ ὁποῖον ἀνέκυψεν, ἐνώπιον τοῦ Σώματος. Εἶμαι ὑποχρεωμένος, δι’ ἕνα ζήτημα τοιαύτης ἠθικῆς τάξεως νὰ ἐκδηλώσω τὴν ἀποδοκιμασίαν μου διὰ τὸν τρόπον μὲ τὸν ὁποῖον δημιουργοῦνται ζητήματα, τὰ ὁποῖα ἔχουν σκοπὸν νὰ δημιουργήσουν συγχύσεις εἰς τὴν κοινὴν γνώμην. Δὲν θέλω ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ σημείου νὰ μακρηγορήσω, ἴσως θὰ δοθῇ ἡ εὐκαιρία εἰς μίαν εἰδικωτέραν συζήτησιν νὰ ὁμιλήσωμεν. Πάντως, ἐφ’ ὅσον τὸ πρόβλημα αὐτὸ ἀποτελῆ τὴν κοινὴν γνώμην, ἦλθεν ἐνώπιον τοῦ Σώματος καὶ χθὲς καὶ πρὸ ἡμερῶν καὶ σήμερον διὰ τρίτην ἡμέραν, εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ λάβωμεν τὸν λόγον καὶ νὰ ἐκδηλώσωμεν τὴν ἀποδοκιμασίαν μας διὰ τὸν τρόπον, κατὰ τὸν ὁποῖον ἀσκεῖται ὁ ἔλεγχος, διὰ τὸν τρόπον, κατὰ τὸν ὁποῖον ἐπιδιώκεται ἡ φθορὰ τῆς Κυβερνήσεως. Ζητήματα ἠθικῆς τάξεως δὲν ἔχουν καμμίαν σχέσιν μὲ προγραμματικὰς καὶ πολιτικὰς διαφοράς, τὰς ὁποίας βεβαίως τὰ Κόμματα ἔχουν ἀναμεταξύ των. Ὡς ἀγροτικοί, ἀπὸ ἀπόψεως πραγματικῶν καὶ ἰδεολογικῶν τάσεων, εὑρισκόμεθα εἰς ἀντίθεσιν μὲ ὅλα ἀνεξαιρέτως τὰ Κόμματα, ἀλλ’ αὐτὸ δὲν θὰ εἴπῃ, ὅτι διὰ νὰ πολεμήσωμεν τοὺς πολιτικούς μας ἀντιπάλους, πρέπει νὰ ἀκολουθήσωμεν αὐτὸν τὸν δρόμον. Εἶμαι ὑποχρεωμένος, διότι ἐπιτελῶ καθῆκον συνειδήσεως, νὰ τονίσω ἀπὸ τὴν θέσιν αὐτήν, διὰ νὰ ἀκούσῃ τὸ Σῶμα καὶ ὁ Ἑλληνικὸς λαός, ὅτι αὐτὰ τὰ ὁποῖα λέγονται, ἰδιαιτέρως διὰ τὸ πρόσωπον τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, εἶναι ἐντελῶς συκοφαντικὰ καὶ ἐντελῶς ἀβάσιμα. (Χειροκροτήματα). Πρέπει νὰ ἐξάρω μὲ παρρησίαν, ὅτι ὁ Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ἀπὸ ἀπόψεως ἤθους, εἶναι ἀνεπίληπτος, εἶναι ἐντελῶς ἀνώτερος καὶ πράγματι ἀφιέρωσε τὰς δυνάμεις του διὰ νὰ ὑπηρετήσῃ τὸν τόπον. (Χειροκροτήματα). Ἄλλο ζήτημα, ἐὰν εὑρισκώμεθα εἰς ἀντίθεσιν μὲ τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως καὶ μὲ τὴν κοινοβουλευτικὴν πλειοψηφίαν διὰ τὰς πολιτικὰς καὶ κοινωνικὰς τάσεις της, ἄλλο θέμα τὸ ὅτι ἔχομεν ἰδεολογικὰς διαφορὰς καὶ ἄλλο θέμα τὰ ζητήματα ἠθικῆς τάξεως. Διότι, ὅταν λέγωμεν τὴν ἀλήθειαν, δὲν τιμῶμεν τὰ πρόσωπα, ἀλλὰ τιμῶμεν τὸν πολιτικὸν κόσμον, τιμῶμεν τὸ Ἔθνος καὶ ἀνταποκρινόμεθα πρὸς τὰς ἀνάγκας αὐτοῦ. Βεβαίως, οἱ ἀξιότιμοι Ἀρχηγοὶ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ἀνέπτυξαν θεωρητικὰς ἀπόψεις διὰ τὴν λειτουργίαν τῆς κοινοβουλευτικῆς Δημοκρατίας. Ἡμεῖς, ὡς ἀγροτικοί, εἴμεθα πέρα γιὰ πέρα θιασῶται τῆς ὁμαλῆς καὶ κανονικῆς λειτουργίας τοῦ κοινοβουλευτικοῦ Πολιτεύματος καὶ δὲν νοεῖται ἡ λειτουργία τοῦ κοινοβουλευτικοῦ Πολιτεύματος, ὅταν δὲν ὑπάρχῃ καὶ ἡ ἐλευθερία τοῦ Τύπου καὶ ἡ ἐλευθερία τῶν βουλευτῶν, τῶν ἀντιπροσώπων τοῦ Ἔθνους νὰ ἀσκήσουν τὸν ἔλεγχον διὰ πράξεις ἢ παραλείψεις τῆς Κυβερνήσεως. Ἀλλὰ τὰς θεωρητικὰς αὐτὰς κατασκευὰς καὶ τὰς θεωρητικὰς ἀναπτύξεις τῆς ἐλευθερίας τῆς Δημοκρατίας καὶ τῆς ἰσοπολιτείας δὲν εἶναι ἀνάγκη μόνον νὰ τὰς ἐξάρωμεν καὶ νὰ τὰς ἀναπτύξωμεν. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἔχει σημασίαν, εἶναι νὰ προσφέρωμεν οὐσιαστικὰς ὑπηρεσίας εἰς τὸ Ἔθνος καὶ εἰς τὸν Κοινοβουλευτισμόν, εἰς τὴν Δημοκρατίαν καὶ νὰ μὴ τὰς ἀναπτύσσωμεν μόνον ἀπὸ τὸ βῆμα τοῦ Σώματος, ἀλλὰ νὰ τὰς ἐφαρμόσωμεν καὶ προσωπικῶς, νὰ τὰς ἐφαρμόσωμεν καὶ μέσα εἰς τὰ Κόμματα, εἰς τὰ ὁποῖα θητεύομεν καὶ εἰς τὰ Κόμματα, τὰ ὁποῖα ἡγούμεθα. Διότι μὲ αὐτὸν τὸν τρόπον, ὅταν αἱ διακηρύξεις μας συμβαδίζουν καὶ μὲ τὰς πράξεις μας, εἶναι δυνατὸν νὰ προσφέρωμεν ὑπηρεσίας εἰς τὰ ἰδεώδη, τὰ ὁποῖα πιστεύομεν. Θέλω νὰ ἐπισημάνω καὶ ἐγὼ τὰ παράπονα, τὰ ὁποῖα διετυπώθησαν ἐκ τῆς πλευρᾶς τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, διότι τὸ πρᾶγμα ἔχει δύο ὄψεις, τὴν ὄψιν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως καὶ τὴν ὄψιν τὴν Κυβερνητικήν. Καὶ ἐὰν εἶπον τὰ δυσάρεστα διὰ τὴν μίαν πλευράν, ἔχω ὑποχρέωσιν νὰ ἐπισημάνω καὶ τὴν προσοχὴν τῆς πλειοψηφίας καὶ προσωπικῶς τοῦ Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ μιᾶς ἀδυναμίας, ἡ ὁποία χαρακτηρίζει τὴν πολιτικήν μας ζωήν. Εἶναι, πράγματι, τὸ παράπονον τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ὅτι δὲν ὑπάρχει ἰσοπολιτεία, ὅτι δὲν ὑπάρχει χρηστὴ διοίκησις. Εἶναι μία πραγματικότης καὶ θὰ εἴμεθα ἐκτὸς τῆς ἀληθείας, ἐὰν αὐτὸ τὸ σημεῖον, δὲν τὸ ὑπογραμμίσωμεν. Δὲν εἶναι ἡ στιγμὴ κατάλληλος διὰ νὰ εἰσέλθω ἐπὶ τοῦ θέματος, ἐπικαλοῦμαι προσωπικὰ τὴν ἀντίληψιν τοῦ Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, καὶ μοῦ ἐδόθη ἡ εὐκαιρία καὶ εἰς τὸν ἴδιον νὰ τὰ τονίσω αὐτὰ τὰ πράγματα. Καὶ γνωρίζω, ὅτι, ὁσάκις τὰ ἔθεσα ὑπ’ ὄψιν ἐξερράγη, καὶ ἡ ἐπιθυμία του εἶναι πράγματι, νὰ περιστείλῃ αὐτὴν τὴν τάσιν τῆς διοικήσεως ἀπὸ ἀπόψεως κακομεταχειρίσεως τῶν πολιτικῶν ἀντιπάλων. Εἶναι δυστυχῶς παράδοσις πολιτικὴ εἰς τὸν τόπον, ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος κυβερνᾷ, νὰ τυραννᾷ τὸν ἀντίπαλόν του, δὲν εἶναι γνώρισμα τῆς σημερινῆς διοικήσεως. Ἀνέκαθεν, δυστυχῶς, ἐδῶ εἰς τὸν τόπον μας, μὲ τὴν συγκέντρωσιν τῆς ἐξουσίας εἰς τὴν Κεντρικὴν Διοίκησιν, ἀσκεῖται μία τοιαύτη κακομεταχείρισις εἰς βάρος τῶν ἑκάστοτε ἀντιπάλων. Αὐτὸ τὸ σημεῖον εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ὑπογραμμίσω καὶ ἐπαναλαμβάνω νὰ ἐπικαλεσθῶ τὴν προσοχὴν τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, ἀλλὰ ἐὰν ὑπάρχῃ αὐτὴ ἡ κακομεταχείρισις, δὲν δίδει εἰς ἡμᾶς τὸ δικαίωμα νὰ μεταφέρωμεν τὴν Ἀντιπολίτευσιν εἰς ἕν ἐπίπεδον, τὸ ὁποῖον εἶναι ἠθικῶς ἀπαράδεκτον. Εἴτε θελήσῃ ἡ Κυβέρνησις, εἴτε ὄχι νὰ ἀσκήσῃ μίαν διοίκησιν περισσότερον χρηστήν, εἴμεθα ἡμεῖς ὑποχρεωμένοι, εἰς κάθε βῆμα μας καὶ εἰς κάθε ἐνέργειάν μας, νὰ προσέξωμεν τὰς πράξεις σας, καὶ νὰ ἐλέγξωμεν τὴν Κυβέρνησιν εἰς οὐσιαστικὰ θέματα, εἰς θέματα συγκεκριμένα, καὶ νὰ μὴ ὑποβιβάσωμεν τὸν ἀνταγωνισμὸν τὸν πολιτικόν, διότι ἡ συκοφαντία εἶναι δυνατὸν προσκαίρως νὰ μᾶς ὠφελήσῃ, τελικῶς ὅμως θὰ βλάψῃ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι τὴν προβάλλουν ὡς ὅπλον ἐναντίον τῶν πολιτικῶν ἀντιπάλων. Ὅσον ἀφορᾷ, κ. Πρόεδρε, τὰ ὅσα εἶπεν ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως διὰ τὴν σύστασιν αὐτοῦ τοῦ Συμβουλίου ποὺ θὰ ἀποτελῆται ἀπὸ τοὺς φορεῖς τῆς δικαστικῆς ἐξουσίας, βεβαίως καὶ ἡμεῖς κατ’ ἀρχὴν εἴμεθα ἀπολύτως σύμφωνοι. Θὰ ἀποτελέσῃ μίαν πρόοδον εἰς τὴν διευκρίνησιν καὶ εἰς τὴν ὀρθὴν ἀντιμετώπισιν ὡρισμένων προβλημάτων ἠθικῆς τάξεως, χωρὶς βέβαια αὐτὸ νὰ περιορίζῃ τὸν κοινοβουλευτικὸν ἔλεγχον καὶ τὰ δικαιώματα τοῦ Σώματος. Δὲν εἶναι ἐπὶ τοῦ παρόντος, βεβαίως, νὰ ὁμιλήσῃ κανεὶς ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ σημείου. Θὰ διανεμηθῇ ἡ πρότασις τῆς Κυβερνήσεως, θὰ δοθῇ εὐκαιρία εἰς ὅλους νὰ τὴν μελετήσουν καὶ νομίζω, ὅτι θὰ γίνῃ ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον εἶναι τὸ καλλίτερον, καὶ ὅπως διεπιστώθη περίπου ὅλος ὁ πολιτικὸς κόσμος κατ’ ἀρχὴν ἐδέχθη τὴν πρότασιν τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως. Τερματίζω, κ. Πρόεδρε. Διὰ μίαν φορὰν ἀκόμη, θεωρῶ καθῆκον μου, νὰ ἐπικαλεσθῶ τὸ καθῆκον, τὸ ὁποῖον ἔχει ὁ πολιτικὸς κόσμος εἴτε ἀπὸ τῆς μιᾶς πλευρᾶς, εἴτε ἀπὸ τῆς ἄλλης πλευρᾶς, νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὰ προβλήματα αὐτὰ μὲ μεγαλυτέραν σύνεσιν, μὲ μεγαλυτέραν σωφροσύνην, καὶ αὑτὴ ἡ σωφροσύνη ἐπιβάλλει θυσίας ἐκ μέρους τῆς Ἀντιπολιτεύσεως καὶ ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως. (Χειροκροτήματα).

§107Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν θὰ λάβω τὸν λόγον;

§108Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρόεδρος Κυβερν.). Προηγεῖται τὸ προσωπικὸν ζήτημα, τὸ ἰδικόν μου, καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ παραμερίσητε τὴν ἀνάγκην, τὴν ὁποίαν αἰσθάνομαι ἀπὸ χθές, νὰ ζητήσω νὰ γίνῃ διευκρίνησις τῶν ἐναντίον μου κατηγοριῶν καὶ νὰ ἀπαντήσω. Παρακαλῶ θερμῶς, νὰ μὴ ἐπιμείνετε νὰ παρεμβληθῆτε εἰς τὴν συζήτησιν αὐτὴν ἀπόψε.

§109ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Μητσοτάκη, ἤθελα νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι, μετὰ τὰς διευκρινήσεις τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, δὲν ὑπάρχει θέμα. Σεῖς λέγετε, ὅτι ἠκούσατε «δὲν ἀφορᾷ μόνον ὑμᾶς», ἐνῷ ἄλλοι ἤκουσαν, ὅτι «δὲν ἀφορᾷ ἡμᾶς ὅλους».

§110Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Πρόεδρος Κυβερν.). Εἶπον, ὅτι δὲν ἀφορᾷ μόνον ὑμᾶς, τὸ ἄλλο εἶναι γενικὸς χαρακτηρισμός.

§111Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἤθελα νὰ διατυπώσω τὰς σκέψεις τῆς ὁμάδος μας.

§112ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Τσιάρα, ξέρετε, ὅτι, ὁμάδες αἱ ὁποῖαι σχηματίζονται ἀποσχιζόμεναι ἀπὸ ἄλλα Κόμματα, δὲν πρέπει νὰ λαμβάνουν τὸν λόγον, ἀλλὰ εἰπῆτε δύο λέξεις. (Διαμαρτυρίαι ἐκ τῆς πλευρᾶς τῆς Συμπολιτεύσεως).

§113Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τότε νὰ κάμωμεν ὅλοι ἀπὸ μίαν ὁμάδα καὶ νὰ διαλυθῇ ἡ Βουλή.

§114ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τελειώνετε.

§115Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Νὰ κάμωμεν ὅλοι ἀπὸ μίαν ὁμάδα καὶ νὰ κάμωμεν ὅλοι τὸν Ἀρχηγόν.

§116Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, πολλὲς φορὲς ὁμιλῶντας ἀπὸ τὸ βῆμα τῆς Βουλῆς, προσωπικῶς ἐγώ, ἐτόνισα τοὺς κινδύνους ποὺ διαβλέπω ὅτι διατρέχει ἡ Κοινοβουλευτικὴ Δημοκρατία καὶ πολλὲς φορὲς ἐχαρακτήρισα ὡρισμένας κυβερνητικὰς πράξεις, ὅτι ὑπονομεύουν καὶ τὸ νόημα καὶ τοὺς σκοποὺς τῆς Δημοκρατίας. Τοὺς ἐπικαλεῖται δὲ ἡ Κυβέρνησις, ὅταν συμφέρῃ εἰς αὐτήν, δὲν κάνει ὅμως ποτὲ κριτικὴν τοῦ ἰδικοῦ της ἔργου, μήπως καὶ ἡ ἰδία συντελεῖ εἰς τὴν ὀξύτητα, ἡ ὁποία περνᾷ μέσα εἰς τὰ πολιτικὰ Κόμματα καὶ εἰς τὸν χῶρον τῆς Δημοκρατίας, ἀπὸ τὴν ἰδικήν της στάσιν. Κύριε Πρόεδρε, ὅταν εἰς τὰς ἐπισήμους δεξιώσεις, παραγνωρίζεται ὁ παράγων ὁ κοινοβουλευτικός, ὁ ἐκπρόσωπος τοῦ Κοινοβουλίου, δὲν καλεῖται οὔτε εἰς συνέδρια, οὔτε εἰς συσκέψεις σκοπίμως, κατὰ ἕνα τρόπον παράδοξον καὶ περίεργον, νομίζω, ὅτι ἀπὸ ἐκείνην τὴν στιγμὴν εἶναι ἡ αἰχμὴ ἐναντίον τοῦ Πολιτεύματος. Κύριε Πρόεδρε, ἡ Κυβέρνησις, πέραν αὐτοῦ, εἰς θέματα τεραστίας ἠθικῆς τάξεως, καὶ τὸ ἐτόνισα εἰς τὴν ἀγόρευσίν μου ἐπὶ τῆς ὑποθέσεως Μέρτεν, ἀντὶ νὰ συμβουλευθῇ καὶ τὴν Ἀντιπολίτευσιν πῶς θὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ μέγα ἐκεῖνο ἠθικὸν θέμα, ἐθεώρησε σκόπιμον νὰ ἔλθῃ εἰς τὴν Βουλὴν καὶ νὰ πάρῃ πιστοποιητικὸν ἀνυπαρξίας αὐτῶν τῶν κατηγοριῶν, ἐνῷ θὰ ἦτο δυνατόν, διὰ τῆς συνεργασίας καὶ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως νὰ ἐξευρίσκετο ὁ καλλίτερος τρόπος, ποὺ θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ διαφυλάξῃ καὶ τὴν τιμὴν τῶν πολιτικῶν Ἀρχηγῶν. Ἐπίσης, ὅταν ἐπικαλούμεθα τὴν Δημοκρατίαν καὶ τὸν κοινοβουλευτισμόν, συνιστῶ εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ τὸν ἐφαρμόζῃ εἰς ὅλους τοὺς πολίτας καὶ εἰς ὅλας τὰς περιπτώσεις. Κύριε Πρόεδρε, ὅταν συλλαμβάνωνται βουλευταί.......

§117ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν εἶναι θέμα αὐτό, ἐφύγατε ἀπὸ τὸ θέμα καὶ ἐπήγατε ὅπως θέλετε, δὲν εἶναι σοβαρὰ πράγματα αὐτά. (Φωναί, διαμαρτυρίαι ἐκ τῆς Κυβερνητικῆς πτέρυγος).

§118Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. ...... δὲν θίγονται αὐτοὶ ἐν τῇ ἐκτελέσει τῶν καθηκόντων των; Μόνον ἡ Κυβέρνησις ἔχει τὴν εὐθιξίαν νὰ θίγεται ἀπὸ μίαν καλὴν ἢ κακὴν ἐνέργειαν; Ὅσον ἀφορᾷ τὴν πρότασιν τοῦ κ. Προέδρου, ὅταν θὰ ἔλθῃ πρὸς συζήτησιν θὰ τὴν ἐξετάσωμεν καὶ ἡμεῖς ἀσφαλῶς μὲ ἕνα πνεῦμα κατανοήσεως.

§119ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ἔχει τὸν λόγον.

§120Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Μοῦ ἐπιτρέπετε, κ. Πρόεδρε, δύο λέξεις;

§121Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρόεδρος Κυβερν.). Ἐὰν ἀπαντήσετε θὰ εἰσέλθητε εἰς τὸ οὐσιαστικὸν θέμα, εἴτε τὸ θέλετε εἴτε ὄχι, καὶ ὡς ἐκ τούτου θὰ μεταφερθῇ ἡ συζήτησις εἰς θέμα, τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖ ἀντικείμενον εἰδικῆς ἐπερωτήσεως. Νομίζω, ὅτι δὲν θὰ ἦτο σωστὸν ἀπόψε νὰ μοῦ ἀποκλείσητε τὴν δυνατότητα, τὴν ὁποίαν ἀπὸ χθὲς ἐπιζητῶ.

§122ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν εἶναι προσωπικὸν ζήτημα. Μετὰ τὸν κ. Κανελλόπουλον θὰ λάβητε τὸν λόγον. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§123ΦΩΝΑΙ. Ὄχι, ὄχι.

§124Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ θέλω νὰ εἴπω δύο λέξεις.

§125ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ Προεδρεῖον θὰ κρίνῃ περὶ αὐτοῦ.

§126Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὡρισμένα πράγματα εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν πρέπει νὰ ξεκαθαρισθοῦν. Ἀπόψε ἔγινε συζήτησις ἐπὶ ἀνακοινώσεων, εἰς τὰς ὁποίας προέβη ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως. Πόθεν συνάγεται, ὅτι δὲν δύναται πᾶς τις νὰ λάβῃ τὸν λόγον; Εἶναι συζήτησις ἐπὶ σαφοῦς Ἡμερησίας Διατάξεως.

§127ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ σᾶς ἀπαντήσω. Ὅταν πρόκειται περὶ ἀνακοινώσεων τῆς Κυβερνήσεως, τὸ θέμα ἀναγράφεται εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν καὶ διέπεται ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ. Ἐδῶ, ἔλαβε τὸν λόγον ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως καὶ εἶναι ἔθιμον, ὅτι, ὅταν δίδεται ὁ λόγος πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διακάξεως ἡ συζήτησις περιορίζεται μεταξὺ τῶν Ἀρχηγῶν. Τυχὸν προβληθησόμενον ἀντίθετον προηγούμενον ἀναφέρεται εἰς περίπτωσιν καθ’ ἣν εἶχεν ἀναγραφῆ εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν τὸ θέμα «Ἀνακοινώσεις Κυβερνητικαί». Ἑπομένως, εἶναι λελυμένον τὸ ζήτημα.

§128Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ὅταν ὁμιλῆτε περὶ Ἀρχηγῶν, ὁ Κανονισμὸς ρητῶς ἐπιτάσσει ποῖοι εἶναι οἱ Ἀρχηγοί. Ἐκάματε διὰ πολλοστὴν φορὰν σαφῆ ἐξαίρεσιν, ἡ ὁποία δὲν γνωρίζω πῶς πρέπει νὰ αἰτιολογηθῇ. Ἐπίσης, ἐγὼ προσωπικῶς ἐζήτησα τὸν λόγον ἐπὶ καθαρῶς προσωπικοῦ θέματος, διότι ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἀπηύθυνε χαρακτηρισμόν, ὁ ὁποῖος ἀφεώρα ρητῶς καὶ εὐθέως ἄσκησιν κοινοβουλευτικῆς δραστηριότητος ἀπὸ ἐμένα, τὴν ὁποίαν ἤσκησα, σύμφωνα μὲ τοὺς νόμους καὶ τὸ Σύνταγμα. Εἰς αὐτὸν τὸν χαρακτηρισμόν, ὀφείλω νὰ δώσω ἀπάντησιν.

§129ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ ὁμιλήσητε μετὰ τὸν κύριον Κανελλόπουλον.

§130Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Δὲν εἶναι πρόθεσίς μου νὰ μπῶ εἰς τὴν οὐσίαν τοῦ θέματος καὶ παρακαλῶ τὸν κ. Ἀντιπρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως νὰ μὴ ἀνησυχῇ. Θὰ εἶμαι συντομώτατος... (Θόρυβος — κωδωνοκρουσίαι).

§131ΦΩΝΑΙ. Ὄχι, ὄχι.

§132Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ὁ Κανονισμὸς ἐπιτάσσει καὶ ἐφ’ ὅσον θέλετε Κανονισμὸν καὶ θέλετε τάξιν, ὀφείλετε νὰ τὸν σεβασθῆτε πρῶτοι σεῖς. Ὁ Κανονισμὸς λέγει, ὅτι, δημιουργουμένου προσωπικοῦ θέματος, δίδεται ὁ λόγος εὐθὺς μετὰ τὸ τέλος τοῦ ρήτορος, ὁ ὁποῖος ἐδημιούργησε τὸ προσωπικὸν ζήτημα. Κατὰ συνέπειαν, ἐγὼ πρέπει νὰ λάβω τὸν λόγον τώρα.

§133ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγὼ κρίνω, ὅτι δὲν ὑπάρχει προσωπικὸν θέμα. Κύριε Μητσοτάκη, δὲν ἔθεσα τὸ θέμα ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, ὅπως ἐπιτάσσει ὁ Κανονισμός, διὰ προσωπικὸν ζήτημα, ἂν ὑπάρχῃ, ἡ ὁποία ἀποφαίνεται ἄνευ συζητήσεως. Δὲν θέλω νὰ τὸ κάμω αὐτό. Θέλω νὰ σᾶς ἀφήσω μετὰ τὸν κ. Κανελλόπουλον νὰ ὁμιλήσητε. Βλέπετε, ὅτι, ἐνῷ ἠδυνάμην νὰ πάρω μίαν ἀπόφασιν, ὁπότε θὰ εἶχε τελειώσει τὸ θέμα, ἀπέφυγα νὰ τὸ κάμω.

§134Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Τότε θὰ μοῦ δώσητε τὸν λόγον μετὰ τὸν κ. Κανελλόπουλον.

§135Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Πρόεδρος Κυβερν.). Τὸ Προεδρεῖον τῆς Βουλῆς καὶ τὸ Σῶμα, ἀποφαίνονται διὰ παρομοίας περιπτώσεις ἢ ὁ ἐνδιαφερόμενος βουλευτής; Διότι, ἐὰν καὶ οἱ 300 βουλευταὶ κάμουν τὸ ἴδιον καὶ εἴπουν, ὅτι ὑπάρχει προσωπικὸν θέμα, εἶναι δυνατὸν νὰ ἐφαρμόζεται ὁ Κανονισμός; Ὁ κ. Μητσοτάκης ἀπηύθυνε σύστασιν εἰς τὴν πλειοψηφίαν νὰ σέβεται τὸν Κανονισμόν, ἐνῷ ὁ ἴδιος τὸν παραβιάζει. Τὸ Προεδρεῖον καὶ ἡ Βουλὴ θὰ ἀποφασίσῃ, ἐὰν ὑπάρχῃ προσωπικὸν θέμα.

§136Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ὁ κ. Πρόεδρος μοῦ εἶπεν, ὅτι θὰ μοῦ δώσῃ τὸν λόγον.

§137Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Πρόεδρος Κυβερν.). Περὶ τοῦ ἐὰν ὑπάρχῃ ἢ ὄχι προσωπικὸν θέμα, ἀποφαίνεται τὸ Προεδρεῖον καὶ ἐν ἀνάγκῃ ἡ Βουλή. Δὲν δύναται ὁ καθεὶς νὰ ἐπιβάλῃ τὰς ἀπόψεις του.

§138Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Τὸ Προεδρεῖον εἶπεν, ὅτι θὰ μοῦ δώσῃ τὸν λόγον, μετὰ τὸν κ. Κανελλόπουλον. (Θόρυβος — κωδωνοκρουσίαι).

§139Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Πρόεδρος Κυβερν.). Θὰ ἀποφασίσῃ ἡ Βουλή. Εἶναι ἀπαράδεκτος ἡ τακτική σας νὰ διεκδικῆτε προνόμια εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν. Πάντοτε τὰ ἐκάματε αὐτό.

§140Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ὡς ἁπλὸς βουλευτής, ἔκαμα τὸ χρέος μου... (Ὁμιλεῖ ἀπὸ τῆς θέσεώς του μὴ ἀκουόμενος, λόγῳ τοῦ θορύβου καὶ τῶν κωδωνοκρουσιῶν).

§141ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Σᾶς εἶπα, ὅτι, μετὰ τὸν κ. Κανελλόπουλον, θὰ τεθῇ τὸ ζήτημά σας καὶ θὰ ἀποφανθῇ ἡ Βουλή. Ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ἔχει τὸν λόγον.

§142Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρόεδρος Κυβερν.). Κύριοι βουλευταί, ἐὰν ἐκ μέρους τῶν δύο κ.κ. βουλευτῶν, οἱ ὁποῖοι κατέθεσαν σήμερον τὴν μεσημβρίαν ἐπερώτησιν στρεφομένην ἐναντίον ἐμοῦ καὶ τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, ἐὰν ἐκ μέρους αὐτῶν ἐτηρεῖτο ἡ ὀρθὴ ὁδός, ἡ συνδεομένη μὲ τὴν κοινοβουλευτικὴν παράδοσιν καὶ μὲ τὴν ἠθικὴν τάξιν, δὲν θὰ ἐλάμβανα τὸν λόγον, ἀλλὰ θὰ ἔπρεπε, καὶ εἶμαι βέβαιος, ὅτι θὰ τὸ ἔπραττεν ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Βουλῆς, νὰ καλέσῃ πρώτους τοὺς κ.κ. δύο βουλευτάς, οἱ ὁποῖοι ὑπέγραψαν τὴν ἐπερώτησιν. Ἀλλὰ ἔλαβον πρῶτος ἐγὼ τὸν λόγον, διότι ἐκεῖνος, σήμερον καὶ οἱ δύο, χθὲς ὁ εἷς ἐξ αὐτῶν, ἐθεώρησαν, ὅτι συνεβιβάζετο πρὸς τὴν ἀξιοπρέπειαν τὴν ἠθικὴν τοῦ βουλευτικοῦ ἀξιώματος, νὰ λάβουν πρῶτοι τὸν λόγον διὰ τοῦ τύπου. Καὶ ἀφοῦ ἔλαβον πρῶτοι τὸν λόγον διὰ τοῦ τύπου, χωρὶς νὰ ἐξηγήσῃ ὁ εἷς ἐξ αὐτῶν χθὲς τὸ περιεχόμενον τῆς κατηγορίας, ἔχω τὸ δικαίωμα, ὄχι μόνον ἀπόψε νὰ λάβω τὸν λόγον, ἀλλὰ εἶχον καὶ τὸ δικαίωμα χθὲς νὰ ἀπαιτήσω, ἀλλὰ εἰς μάτην τὸ ἀπῄτησα, νὰ προσέλθῃ ὁ ἀπὸ ἀπόψεως παραδόσεων βαρύτατα παραστρατήσας βουλευτής, καὶ νὰ δώσῃ λόγον εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν διὰ τὸ ἀτόπημά του. Ἀπόψε τὸν βλέπω. Εὑρίσκεται ἀπέναντί μου. Χθὲς τὸν ἀνεζήτησα εἰς μάτην καὶ ἀργὰ τὴν νύκτα ὁ ἀξιότιμος Ἀρχηγὸς τοῦ Κόμματος εἰς τὸ ὁποῖον ἀνήκει, προέβη εἰς δηλώσεις —ἦτο προσεκτικὴ ἡ δήλωσις ὁμολογουμένως— ὅτι σύμφωνα μὲ ἐπιστολήν, τὴν ὁποίαν τοῦ ἔστειλεν ὁ περὶ οὗ ὁ λόγος κ. βουλευτής, ἠσθένει. Ἐγὼ εἶχον διακόψει μίαν στιγμὴν τὴν συζήτησιν καὶ εἶχον προσφερθῆ νὰ διευκολύνω καὶ τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς καὶ τὸν κ. Ἀρχηγὸν τοῦ Κόμματος, εἰς τὸ ὁποῖον ἀνήκει καὶ νὰ ὑποδείξω ποῦ εὑρίσκετο, διότι ἐγνώριζον ποῦ εὑρίσκετο...

§143ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Πῶς τὸ ἐγνωρίζατε;

§144Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως) Τὸ ἐγνώριζον ὅλοι οἱ δημοσιογράφοι, τὸ ἐγνώριζον οἱ πάντες ποῦ εὑρίσκετο. Τὸν εἶχον ἴδει καὶ εἶχον ἐπικοινωνήσει μετ’ αὐτοῦ τινὲς ἐξ αὐτῶν. Δὲν τὸ ἐγνώριζον —καὶ μὴ φοβῆσθε— διὰ μεθόδων ἢ διὰ καναλίων μυστικῶν. Τὸ ἐγνώριζον διὰ τοῦ καναλίου τοῦ μᾶλλον δημοσίου καὶ δημοκρατικοῦ, τοῦ δημοσιογραφικοῦ. Κύριοι βουλευταί, ὤφειλε χθὲς νὰ παρουσιασθῇ ὁ κ. συνάδελφος εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν. Δὲν παρουσιάσθη καὶ ὤφειλε νὰ παρουσιασθῇ καὶ παρουσιασθεὶς ἀπόψε, ὀφείλει νὰ δώσῃ λόγον διὰ τὸ βαρὺ ἀτόπημά του, εἰς τὸ ὁποῖον χθὲς περιέπεσε. Βεβαίως, καὶ ἐὰν δὲν δώσῃ λόγον ἀπόψε, διότι ἐλπίζω, ὅτι οἱ κ.κ. συνάδελφοι, ἡ Βουλή, θὰ τοῦ ἐπιτρέψῃ, ὅταν ἔλθῃ ἡ ὥρα, νὰ δώσῃ αἰρομένης τῆς ἀσυλίας του, λόγον ἐνώπιον τῆς δικαιοσύνης καὶ εἶμαι βέβαιος, ὅτι θὰ τὸ ἐπιθυμῇ καὶ ὁ ἴδιος. Διότι τὸ χθεσινὸν βαρύτατον παράπτωμα, τοῦ περὶ οὗ ὁ λόγος βουλευτοῦ, θεωρήσαντος ἑαυτὸν δικαιούμενον ἄνευ περιεχομένου καταγγελίας, νὰ μὲ καταγγείλῃ, ὡς συγκαλύψαντα τρομερὸν σκάνδαλον καὶ τὸ βαρύτατον, ἐπίσης, παράπτωμα, τὸ γλίστρημα τὸ βαρύτατον δύο ἐφημερίδων, αἱ ὁποῖαι ἀγνοοῦσαι τὸν ποινικὸν νόμον εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν, ἐδημοσίευσαν τὰ ὑπ’ αὐτοῦ λεχθέντα καὶ χάρις εἰς τὸ δημοσίευμα καὶ τοὺς τίτλους, τοὺς ὁποίους ὅλοι γνωρίζετε, τὰ παραπτώματα αὐτά, εἶναι τοιαῦτα, ὥστε μοῦ ἐπέβαλον νὰ ὑποβάλω καὶ ὑπέβαλον ἀπὸ τῆς μεσημβρίας σήμερον μηνύσεις, (Χειροκροτήματα) κατὰ τοῦ βουλευτοῦ κ. Μπρεδήμα καὶ κατὰ τῶν δύο ἐφημερίδων. Δὲν θὰ συνεκδικασθῇ τῶν ἐφημερίδων μαζὶ σας, διότι δὲν ἐπιβάλλεται ἡ συνεκδίκασις καὶ τοιουτοτρόπως, ἐλπίζω, ταχέως νὰ δικασθοῦν ἐκεῖνοι πρὶν σημειωθῇ ὁλόκληρος ἡ διαδικασία, ἡ ὁποία ἀπαιτεῖται διὰ τὴν ἄρσιν τῆς ἀσυλίας μας, τὴν ὁποίαν ἐπαναλαμβάνω, ὅτι εἶμαι βέβαιος, ὅτι τὴν ἐπιθυμεῖτε, ὅπως τὴν ἐπιθυμεῖ πᾶς βουλευτὴς, ὁ ὁποῖος ἁμαρτάνει καὶ ὁ ὁποῖος πρέπει νὰ ἐπιθυμῇ νὰ δίδῃ λόγον διὰ τὸ ἁμάρτημά του, ὅπως πᾶς πολίτης. Κύριοι, ἀργὰ τὴν νύκτα ὁ κ. Μπρεδήμας, ἀνεζήτησε συνάδελφον σύμμαχον, καὶ ἐνδεχομένως, αὐτὸ πλέον θὰ κριθῇ ἀπὸ σᾶς, ἐὰν ἀπὸ ἀπόψεως διατυπώσεως εἶναι ἀκριβές, ὁ συνένοχος, ὅσον ἀφορᾷ τὴν κατηγορίαν τὴν στρεφομένην ἐναντίον μου, καὶ ἐπροθυμοποιήθη ὁ κ. Γαληνός, ὁ ὁποῖος εἶμαι βέβαιος, ὅτι ἕως τὰ μεσάνυχτα οὐδὲν θὰ ἐγνώριζε περὶ τῆς ὑποθέσεως.

§145ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. ....... (δὲν ἠκούσθη).

§146Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Δὲν γνωρίζω αὐτὸ ποὺ εἴπατε καὶ δὲν γνωρίζω, ἂν ὑπάρχουν καταδίκαι εἰς βάρος του. Αὐτὰ μοῦ τὰ εἶπον πρὸ ὀλίγου, ἀλλὰ τὰ ἀγνοῶ, δὲν ἐπικαλοῦμαι τὸ παρελθόν, διαπιστώνω ἁπλῶς τὴν χθεσινήν του προθυμίαν νὰ ὑπογράψῃ μίαν ἐπερώτησιν τῆς ὁποίας τὸ περιεχόμενον, εἶμαι βέβαιος, ὅτι ἐπληροφορήθη ἀργὰ τὴν νύκτα καὶ συνέβαλεν εἰς τὴν διατύπωσίν της ἀργὰ τὴν νύκτα. Ὅταν χθὲς τὸ μεσημέρι ἐδημοσιεύθη ἡ πληροφορία, ἡ ὁποία ἐδημοσιεύθη εἰς τὰς 2 ἐφημερίδας, τὶ ἦτο δυνατὸν νὰ συναγάγῃ ὁ ἀναγνώστης; Ἦτο δυνατὸν νὰ συναγάγῃ ὁ ἀναγνώστης τὸ συμπέρασμα, ὅτι αἱ δύο ἐφημερίδες καὶ ὁ κ. Μπρεδήμας, ἠνόουν, ὅτι ὁ Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως εἶχε διὰ τῆς ἐκτελέσεως τῶν κυβερνητικῶν του καθηκόντων περιπέσει εἰς σφάλμα, εἰς τὴν ἐσφαλμένην ἐκτίμησιν ἐπὶ τῆς λύσεως ἑνὸς προβλήματος συνδεομένου μὲ ἑκατοντάδας ἢ μὲ χιλιάδας παραγωγῶν τῆς Ἑλλάδος; Ὄχι. Ὁ ἀναγνώστης τῶν χθεσινῶν αὐτῶν ἐφημερίδων ἀσφαλῶς ἔπρεπε νὰ συναγάγῃ τὸ συμπέρασμα, ὅτι ὁ Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως περιέπεσεν εἰς κἄποιο βαρὺ ἠθικὸν σφάλμα συγκαλύψεως συναδέλφου μὲ τὸν ὁποῖον ἦτο συνδεδεμένος ὁ ἴδιος. Προέβη, δηλαδὴ εἰς συγκάλυψιν δυναμένην νὰ ἐπιφέρῃ ὄφελος εἰς αὐτὸν τὸν ἴδιον. Ἔτσι χθὲς τὸ μεσημέρι αὐτὸ ἐσήμαινε ἡ πληροφορία. Καὶ ὡς ἐκ τούτου πληροφορῶ τὸν κ. Μπρεδήμαν καὶ πληροφορῶ τὰς δύο ἐφημερίδας, αἱ ὁποῖοι ἔσπευσαν νὰ δημοσιεύσουν τὰ ὑπ’ αὐτοῦ τόσον ἐπιπολαίως λεχθέντα, ὅτι εἶναι αὐτοτελὲς ἀπολύτως ἀπὸ ἀπόψεως νομικῆς καὶ ἠθικῆς τὸ χθεσινὸν ἀδίκημα, εἶναι ἄσχετον μὲ τὸ περιεχόμενον τὸ πτωχότατον καὶ ἐστερημένον πάσης βάσεως τῆς ἐπερωτήσεως, ἡ ὁποία κατεσκευάσθη κατὰ τρόπον πρόχειρον χθὲς τὴν νύκτα. Εἶναι αὐτοτελὲς καὶ ἐδῶ θὰ συζητήσωμεν μόνον ἐπὶ τῆς οὐσίας, διότι ἔχω ἐνώπιόν μου τὴν ἐπερώτησιν, ἀλλὰ εἰς τὸ Δικαστήριον, κύριε Μπρεδήμα, θὰ συζητήσω μαζί σας, ἐὰν ἐπιτρέψῃ ἡ Βουλή, καὶ θὰ συζητήσω μὲ τὰς ἐφημερίδας, διὰ τὸ χθεσινὸν βαρύτατον παράπτωμα. Ἂς προσέχουν, λοιπόν, εἰς τὸ μέλλον καὶ ἂς φροντίζουν νὰ εἶναι εὐπρεπέστεροι εἰς τὴν ἄσκησιν τῶν δημοσιογραφικῶν των καθηκόντων. Αὐτὰ διὰ χθές. Πέρασεν ἡ χθεσινὴ βραδυά, ἐβλεπόμεθα ἐπὶ ὥρας ὁλοκλήρους χωρὶς νὰ βλέπωμεν τὸν κ. Μπρεδήμαν ἐδῶ, ὁπότε μὲ παρεκάλεσεν ὁ κ. Μητσοτάκης, νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν, διότι δὲν ἐπέκειτο ἡ ἄφιξίς του, δὲν ἦτο δυνατὸν αὕτη διὰ λόγους «ὑγείας». Καὶ ἀργὰ τὴν νύκτα ἔλαβον γνῶσιν τοῦ περιεχομένου τῆς ἐπερωτήσεως. Τὴν ἀναγνώσατε ἅπαντες, φαντάζομαι, εἰς τὰς ἐφημερίδας. Δὲν κατετέθη κἂν σήμερον τὴν πρωΐαν εἰς τὰς 9, εἰς τὰς 10, εἰς τὰς 12, μολονότι χθές, ὡς ἐπληροφορήθην, ἔσπευσαν οἱ κ.κ. βουλευταὶ νὰ τὴν καταθέσουν εἰς τὰς 11.30′ τὸ βράδυ. Ἦτο ἐνωρὶς δι’ αὐτοὺς σήμερον τὴν πρωΐαν εἰς τὰς 9 ἢ τὰς 10. Τελικῶς, ἡ ἐπερώτησις κατετέθη εἰς τὰς 1.30′. Κύριοι βουλευταί, ἡ ἐπερώτησις βασίζεται ἐπὶ μιᾶς ἀθεμίτου, ὡς ἐδήλωσα καὶ εἰς τὰς ἐφημερίδας, διότι μὲ ἐξηνάγκασαν νὰ ξενυχτίσω, ἡ ἐπερώτησις, ὡς ἐδήλωσα εἰς τὰς ἐφημερίδας, ἐβασίζετο ἐπὶ ἐσκεμμένης καὶ ἀναμφισβητήτως γνωστῆς εἰς τοὺς κυρίους, οἱ ὁποῖοι τὴν ὑπέγραψαν, συγχύσεως δύο πραγμάτων, τὰ ὁποῖα οὐδεμίαν ἔχουν σχέσιν μεταξύ των. Τὸν Ἰούλιον 1958, δηλαδὴ εἰς ἐποχὴν κατὰ τὴν ὁποίαν δὲν ἤμην Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, διότι Ἀντιπρόεδρος Κυβερνήσεως ἔγινα ἓξ μῆνας ἀργότερον, τὸν Ἰούλιον τοῦ 1958, τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον ἐξέδωσεν μίαν πρᾶξιν, ἡ ὁποία ἀπετέλει συνάρτησιν καὶ ἀναγκαῖον ἀποτέλεσμα μιᾶς συμβάσεως μεταξὺ Γαλλίας καὶ Ἑλλάδος συμβάσεως ἐξαιρέτως ἐπωφελοῦς διὰ τὴν Ἑλληνικὴν Γεωργίαν. Ἡ σύμβασις ἐκείνη ἡ ὁποία ὑπεγράφη καὶ εἶναι γνωστὴ καὶ ἡ ὁποία ἀφεώρα τὴν ἀνταλλαγὴν 120 χιλιάδων τόννων κρασιῶν μὲ κεφαλαιουχικὰ Γαλλικὰ ἀγαθά, δὲν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ὑπογραφῇ ἐὰν ἔκτακτος ἀνάγκη δὲν ἐπέβαλλεν εἰς τὴν Γαλλίαν τὴν ἐξ ἄλλων χωρῶν ἀγορὰν τόσον μεγάλων ποσοτήτων οἴνου. Εἶχεν ἐπέλθει καταστροφὴ καὶ ἡ Γαλλία εἶχεν ἀνάγκην μεγάλων ποσοτήτων. Ὡς ἐκ τούτου ἐπωφελήθη, ὀρθῶς, ἡ Κυβέρνησις. Τὴν ἐποχὴν ἐκείνην ἀνῆκον εἰς τὴν Ἀντιπολίτευσιν καὶ δὲν ἐσκέφθην νὰ τὴν κατακρίνω. Ἐσκέφθην, ὅτι ἡ ἀπόφασίς της ἦτο ὀρθή. Ἐπωφελήθη ὀρθῶς τῆς εὐκαιρίας αὐτῆς ἡ Κυβέρνησις καὶ ἐξησφάλισεν ὑπὲρ τῆς Ἑλληνικῆς οἰνοπαραγωγῆς, ὑπὲρ τῶν Ἑλλήνων ὄχι μόνον σταφυλοπαραγωγῶν ἀλλὰ καὶ τῶν σταφιδοπαραγωγῶν τὴν ἐξαγωγὴν αὐτῆς τῆς τεραστίας ποσότητος. Δὲν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ πραγματοποιηθῇ ἡ ἐξαγωγὴ αὐτὴ ἐὰν δὲν ἐξεδίδετο ἡ πρᾶξις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἡ ὁποία ἔφερε τὴν ἡμερομηνίαν 23.7.58 καὶ τὸν ἀριθμὸν 975. Αὐτὰ τὰ ὁποῖα σᾶς ἀνακοινῶ αὐτὴν τὴν στιγμήν, κύριοι, θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ τὰ εὕρητε καὶ εἰς τὸ κατατεθὲν ἀπὸ πρώτης Νοεμβρίου, δηλαδὴ εἰς τελείως ἀνύποπτον χρόνον, ὅσον ἀφορᾷ τὴν πρόθεσιν τοῦ κ. Μπρεδήμα νὰ κάμῃ αὐτὴν τὴν ἐπίθεσιν, θὰ τὸ εὕρητε, λέγω, εἰς τὸ κατατεθὲν σχέδιον νομοθετήματος, τὸ ὁποῖον ἐπικυρώνει τὰς πράξεις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου περὶ τῶν ὁποίων ὁμιλεῖ καὶ ἐκείνη κατὰ τῆς ὁποίας στρέφεται καὶ τὴν ὁποίαν συνδυάζει ὁ κ. Μπρεδήμας μὲ τὴν φοβερὰν καὶ σατανικήν μου πρόθεσιν νὰ ὠφελήσω τρεῖς ἢ τέσσαρας κυρίους ἐν Πάτραις. Τὴν 1ην Νοεμβρίου κατετέθη καὶ ἐξετυπώθη τὸ σχέδιον νόμου μὲ εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν τὴν ὁποίαν ὑπογράφει ὁ Ὑφυπουργὸς Οἰκονομικῶν κ. Ἀλιπράντης, ἡ ὁποία περιλαμβάνει τὴν πρᾶξιν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου τοῦ Ἰουλίου 1958, πρὸ αὐτῆς, μίαν πρᾶξιν τῆς 15ης Ἀπριλίου 1958, ἐπίσης, δὲ τὴν ἐπίμαχον πρᾶξιν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, τὴν 114 τῆς 10ης Αὐγούστου 1959, πρᾶξιν ἡ ὁποία ὑπογράφεται ὑπ’ ἐμοῦ, ὡς Προεδρεύοντος τῆς Κυβερνήσεως, τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως ἀπουσιάζοντος. Κύριοι βουλευταί, ὅπως σᾶς εἶπα, δὲν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ πραγματοποιηθῇ αὐτὴ ἡ ἐξαγωγὴ τῶν οἴνων, ἐὰν δὲν ἐξεδίδετο ἡ Πρᾶξις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου 975. Διὰ τῆς πράξεως αὐτῆς, ἐνεκρίθη, κατὰ παρέκκλισιν τῶν κειμένων διατάξεων, ἡ κατεργασία ξηρᾶς σταφίδος, πρὸς παρασκευὴν οἴνων, πρὸς ἐξαγωγὴν εἰς Γαλλίαν, μέχρι τῆς ποσότητος τῶν 60 χιλιάδων τόννων. Καὶ βέβαια, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἦτο αὐτονόητον, διότι τὸ ἀπῄτησεν ἡ Γαλλία καὶ ἦτο μέσα εἰς τὴν σύμβασιν, ἡ ἐξαγωγὴ αὐτῶν, ἄρα καὶ ἡ παραγωγὴ τῶν οἴνων ἔπρεπε νὰ γίνῃ ὁπωσδήποτε μέχρι τῆς 15ης Νοεμβρίου 1958. Ἡ ἐξαγωγὴ τότε, ἡ παραγωγὴ ἄρα, ἔτι ἐνωρίτερον. Δυόμισυ μῆνες ἦτο τὸ διάστημα, ἐντὸς τοῦ ὁποίου ἔπρεπε νὰ κινητοποιηθοῦν ὁ Α.Σ.Ο., οἱ Συνεταιρισμοί, αἱ βιομηχανίαι τῶν κρασιῶν, διὰ νὰ καταστῇ δυνατὴ ἡ ἐκτέλεσις τῆς Συμβάσεως, ἡ ὁποία τόσον μεγάλα ἀγαθὰ προσεπόρισε εἰς τὴν Ἐθνικὴν Οἰκονομίαν καὶ ἰδίᾳ εἰς τὴν τόσον συμπαθῆ μᾶζαν τῶν παραγωγῶν. Λυποῦμαι διὰ τὴν λέξιν, τὴν ὁποίαν χρησιμοποιῶ, ἡ Ἑλληνικὴ μᾶζα ἀπαρτίζεται ἀπὸ ἄτομα, τὰ ὁποῖα ἔχουν προσωπικότητα καὶ συνείδησιν, ἀλλὰ ὑπὸ ἔννοιαν ἀριθμοῦ τὴν ὀνομάζω κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον. Ἡ παρασκευὴ τῶν κρασιῶν αὐτῶν, κρασιῶν ἀπὸ ξηρὰν σταφίδα, δηλαδὴ κρασιῶν τῶν ὁποίων ἡ παραγωγὴ ἀπαγορεύεται κατ’ ἀρχὴν καὶ ἡ διάθεσις, ἐπίσης, ἀπαγορεύεται διὰ λόγους ὑγείας, ὅπως τονίζουν οἱ κύριοι, ἀγνοοῦν, ὅμως, ὅτι ἀκριβῶς, διὰ λόγους ὑγείας δὲν διωχετεύθησαν εἰς τὴν ἀγορὰν καὶ δὲν ἤπιε κανείς, ἐκτὸς ἐὰν ἤπιε ὁ κ. Γαληνός.

§147Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Δὲν τὸ ἀγνοοῦμεν καθόλου.

§148Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Τὸ ἀγνοεῖτε, διότι ὁμιλεῖτε εἰς τὴν ἐπερώτησίν σας περὶ ἀποφάσεως, ἡ ὁποία ἠγνόησε τὸ μέγα αὐτὸ πρόβλημα τῆς ὑγείας τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ Λέγετε, δηλαδὴ ὅ,τι θέλετε εἰς τὴν ἐπερώτησίν σας, δὲν τὴν εἴδατε ὁ ἴδιος, ἀλλὰ σᾶς ἔβαλαν νὰ τὴν ὑπογράψητε. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ παρασκευὴ αὐτῶν τῶν κρασιῶν— ὁμιλῶ περὶ τοῦ 1958— ἀνετέθη διὰ κοινῶν ἀποφάσεων Συντονισμοῦ, Οἰκονομικῶν, Γεωργίας καὶ Βιομηχανίας, εἰς τὸν Α.Σ.Ο., ὁ ὁποῖος ἐνήργησε τὴν παραγωγὴν αὐτῶν τῶν κρασιῶν, μέσῳ τῶν ἐν Πελοποννήσῳ οἰνοποιείων του καὶ τῶν κατ’ ἐντολὴν καὶ διὰ λογαριασμὸν αὐτοῦ βιομηχανιῶν, περὶ τῶν ὁποίων γίνεται μνεία. Δὲν εἰσέρχομαι εἰς αὐτὰς τὰς λεπτομερείας. Ἄλλωστε ἀφοροῦν τὴν περίοδον τοῦ 1958. Αὐτὰ τὰ θέματα εἶναι γνωστὰ καὶ περὶ αὐτῶν ἔχει γίνει λόγος καὶ οὐδεὶς δύναται νὰ κατακρίνῃ τὴν τότε λίαν ἐπιτυχῆ ἐνέργειαν τῆς Κυβερνήσεως, τῆς ὁποίας δὲν μετεῖχον. Πρέπει νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι παραλλήλως μὲ τοὺς ξηροσταφυλίτους οἴνους, ἡ πρᾶξις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἀνταποκρινομένη εἰς τὸ κείμενον τῆς συμβάσεως μετὰ τῆς Γαλλίας, ἡ ὁποία ὁμιλεῖ καὶ περὶ ξηροσταφυλιτῶν καὶ περὶ τῶν συνήθων οἴνων, ἡ πρᾶξις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου λαμβάνει τὴν δασμολογικὴν πρόνοιαν καὶ ἄλλας προνοίας, σχετικῶς μὲ τὴν ἐξαγωγὴν ἐντὸς τῆς αὐτῆς προθεσμίας, μέχρι τῆς 10.11.1958 καὶ 60.000 τόννων ἀμπελίτου καὶ κρασιῶν προερχομένων ἀπὸ χλωρὴν σταφίδα. Καὶ αὐτῶν τῶν κρασιῶν καὶ τῶν κρασιῶν τῶν ἀπὸ ξηρὰν σταφίδα, ἡ παραγωγή, διὰ νὰ καταστῇ δυνατὴ ἡ ἐξαγωγὴ των, ἔπρεπε νὰ ἀναμιχθῇ μὲ οἰνόπνευμα, τὸ ὁποῖον θὰ εἰσήγετο ἀπὸ τὸ ἐξωτερικόν, οἰνόπνευμα τὸ ὁποῖον θὰ εἰσήγετο ἀτελῶς, ὅπως ἦτο φυσικόν, ἐφ’ ὅσον θὰ ἐπανεξήγετο, διότι ἔπρεπε νὰ πραγματοποιηθῇ ὁπωσδήποτε ἀπὸ ἀπόψεως βαθμῶν περιεκτικότητος, ὁ βαθμὸς 12. Ἡ προϋπόθεσις αὕτη ἦτο ἀπαραίτητος διὰ τὴν ἐξαγωγήν, διότι εἶναι προϋπόθεσις συμβατική. Ἡ παραγωγὴ καὶ ἡ ἐξαγωγὴ ὅλων αὐτῶν τῶν κρασιῶν, κύριοι, ἐγένετο ὑπὸ τὴν ἐποπτείαν καὶ τὸν ἔλεγχον τοῦ Γεν. Χημείου τοῦ Κράτους, λειτουργοῦντος καὶ ἀπὸ ἀπόψεως ἱκανότητος τοῦ Γεν. Διευθυντοῦ, ἀλλὰ καὶ ὅλων τῶν προσώπων, τὰ ὁποῖα τὸ ἀπαρτίζουν, λειτουργοῦντος κατὰ τρόπον ἄρτιον. Μόλις ἔληξεν— ἐδῶ παρακαλῶ ἰδιαιτέρως νὰ προσέξητε, κύριοι, διότι ἀπὸ ἐδῶ ἀρχίζει τὸ θέμα, νὰ μὲ ἀφορᾷ κατὰ τοὺς κυρίους— μόλις ἔληξεν ἡ προθεσμία, δηλαδὴ ἡ 15.11.1958, ἡ Κυβέρνησις, διὰ τοῦ Γενικοῦ Χημείου τοῦ Κράτους, μίαν ἀκριβῶς ἡμέραν μετὰ τὴν 15.11. 1958, ἔκαμε μίαν ἀπογραφὴν εἰς χεῖρας τῶν παρασκευαστῶν, τῶν ἀπομεινάντων ὑπολοίπων, ἀφ’ ἑνὸς μὲν ξηροσταφυλίτου καὶ ἀφ’ ἑτέρου ἀμπελίτου καὶ χλωροσταφυλίτου, ποὺ περιεῖχον, ὅπως εἶπον, οἰνόπνευμα, εἰσαχθὲν ἀπὸ τὸ ἐξωτερικόν. Ἦτο ἀναγκαία ἡ ἄμεσος αὐτὴ ἐνέργεια, καὶ ἦτο ἀναγκαία καὶ δι’ ἄλλον λόγον, δι’ ἕνα λόγον, τοῦ ὁποίου τὴν σημασίαν θὰ κατανοήσητε, ὅταν πᾶμε εἰς τὴν πρᾶξιν τοῦ Αὐγούστου τοῦ 1959, εἰς τὴν πρᾶξιν ἐκείνην, διὰ τὴν ὁποίαν μὲ κατηγοροῦν οἱ δύο αὐτοὶ κύριοι. Ὅπως ξεύρετε, οἱ ξηροσταφυλῖται δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ διατεθοῦν εἰς τὴν ἐξωτερικὴν κατανάλωσιν. Ἡ σύμβασις μὲ τὴν Γαλλίαν προέβλεπεν ἐξαγωγὴν ξηροσταφυλιτῶν 60.000 τόννων καὶ ἔπρεπε νὰ γίνῃ μάλιστα προσπάθεια ἐκ μέρους τῆς βιομηχανίας καὶ τοῦ Α.Σ.Ο., διὰ νὰ παραχθῇ εἰς μεγάλας ποσότητας. Ἀλλὰ εἰς τὴν Ἑλλάδα δὲν εἶναι δυνατόν, διότι σεβόμεθα ἐξ ἴσου, ὅπως ὁ κ. Γαληνὸς καὶ ὁ κ. Μπρεδήμας, τὴν ὑγείαν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, μολονότι τὸ πρᾶγμα συζητεῖται ἀπὸ ἀπόψεως ἐπιστημονικῆς καὶ γεύσεως, δὲν ἐπιτρέπεται ἡ ἐσωτερικὴ κατανάλωσις, δὲν ἦτο δυνατόν, λοιπόν, νὰ διατεθῇ εἰς τὴν ἐσωτερικὴν κατανάλωσιν. Ἄλλωστε, καὶ ἂν δὲν εἶναι ὀρθὴ ἡ ἄποψις ἡ ἐπιστημονική, εἶναι ὀρθὴ καὶ ἐπιβεβλημένη νομικῶς, διότι ὑπάρχει νόμος, ὁ ὁποῖος ἀπαγορεύει τὴν ἐσωτερικὴν κατανάλωσιν τῶν ξηροσταφυλιτῶν. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐξαγωγὴν εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ἦτο ἀδύνατος, παρὰ τὰς καταβληθείσας προσπαθείας, λόγῳ τῆς τότε ἀκριβῶς, ὑφισταμένης κρίσεως τοῦ οἰνεμπορίου εἰς τὴν διεθνῆ ἀγοράν, ἦτο ἀδύνατος ἡ ἐξαγωγὴ τοῦ ὑπολοίπου, τὴν ὕπαρξιν τοῦ ὁποίου διεπίστωσε τὸ Γενικὸν Χημεῖον τοῦ Κράτους. Ἐπρόκειτο περὶ ὀλίγων χιλιάδων τόννων, 7.000 τόννων, ἂν δὲν ἀπατῶμαι. Κύριοι, καὶ ὅσον ἀφορᾷ τὸν ξηροσταφιδίτην αὐτόν, ὁ ὁποῖος ἐπερίσσευε— καὶ ἐπερίσσευε, διότι δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ γνωρίζωμεν— ἐγένετο μία προσπάθεια, ἂν θὰ καθίστατο ἐφικτὴ ἡ πραγματοποίησις τοῦ ὕψους τῆς παραγωγῆς τοῦ ἀπαιτουμένου ἀπὸ τὴν σύμβασιν τὴν Ἑλληνογαλλικήν, κατεβλήθη μία μεγάλη προσπάθεια αὐτοῦ τούτου τοῦ Κράτους καὶ ἰδιαιτέρως τοῦ Ὑπουργοῦ τοῦ Ἐμπορίου, τοῦ κ. Δερτιλῆ, τοῦ ὁποίου πρέπει νὰ ἐξάρω τὴν τότε, ὅπως καὶ τὴν πάντοτε σημειουμένην δραστηριότητα, αὐτοῦ τούτου τοῦ Κράτους καταβαλόντος προσπάθειαν ἔντονον διὰ τὴν παραγωγὴν τῶν κρασιῶν ὡς ἔγιναν κρασιὰ ἀπὸ ξηρὰν σταφίδα καὶ ἔμειναν ἀδιάθετα καὶ ἄλλα κρασιὰ ἀπὸ σταφύλια καὶ ἀπὸ χλωρὰ σταφίδα ὅλα ἀναμεμειγμένα εἰσήχθησαν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ διὰ τὴν ἐπίτευξιν τῆς βαθμολογήσεως, ἡ ὁποία ἀπῃτεῖτο. Ὅταν πλέον ἐπλησίαζεν ἡ νέα παραγωγὴ ἐγεννήθη τὸ θέμα, δηλαδὴ τὸ θέρος τοῦ 1959, ἐγεννήθη δὲ διττῶς τὸ θέμα. Ἐγεννήθη ἀφ’ ἑνὸς μὲν τὸ θέμα ὑπὸ τὴν ἔννοιαν, ὅτι δὲν ἔπρεπε νὰ πᾶνε χαμένα τὰ κρασιὰ αὐτά, διότι τοῦτο θὰ ἐσήμαινε μίαν ἐπίπτωσιν βαρυτάτην διὰ τοὺς παραγωγούς των καὶ δὲν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ πληρώσουν τὸ χρέος των ἀπέναντι τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης, τὸ συνδεόμενον ἀκριβῶς, μὲ τὴν παραγωγὴν ἀπὸ τὴν σταφίδα καὶ ἀπὸ τὰ σταφύλια, ἦτο δέ, ἐπίσης, ἐπίκαιρον καὶ κρίσιμον τότε τὸ θέμα καὶ δι’ ἄλλους λόγους, διότι δὲν εἴχομεν δεξαμενὰς, ἐφ’ ὅσον αἱ δεξαμεναὶ ἦσαν πλήρεις ἀπὸ αὐτὰς τὰς ποσότητας, διὰ νὰ δεχθοῦν τὴν νέαν παραγωγήν. Οἱ κύριοι, βεβαίως, ἔχουν φαντασίαν καὶ λυποῦμαι, διότι ἔχουν φαντασίαν κακεντρεχῆ, ἐνῷ θὰ ἠδύναντο νὰ ἔχουν φαντασίαν ποιητικὴν καὶ νὰ χρησιμοποιήσουν τὴν φαντασίαν των πρὸς ἄλλους σκοποὺς καὶ οὐχὶ πρὸς αὐτόν, τὸν ὁποῖον τὴν ἀφιερώνουν. Οἱ κύριοι, λοιπόν, εἰς τὴν ἐπερώτησίν των λέγουν, ὅτι ἐπίεσα ἐγὼ νὰ ληφθῇ ἀπόφασις διὰ νὰ εὐνοηθοῦν τρεῖς κύριοι, τρεῖς ἄνθρωποι, τρεῖς πολῖται εἰς τὰς Πάτρας, ὁ Πρόεδρος τῆς Ἑνώσεως Συνεταιρισμῶν Πατρῶν, ὁ Διευθυντὴς τῆς Ἑνώσεως Συνεταιρισμῶν καὶ εἷς ἢ δύο ἄλλοι. Σᾶς ἀναγινώσκω τὴν ἀρχὴν μόνον ἑνὸς ἐγγράφου, τὸ ὁποῖον τὴν 25ην Ἰουνίου, δηλαδὴ 1½ μῆνα πρὶν ὁ Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν εἰσηγηθῆ τὴν ἀπόφασιν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου κατὰ τῆς ὁποίας οἱ κύριοι στρέφονται, σᾶς ἀναγινώσκω τὰς πρώτας φράσεις ἐγγράφου, τὸ ὁποῖον μὲ ἡμερομηνίαν 25 Ἰουνίου 1959 ἀπηύθυνε πρὸς ἐμὲ ὡς Ἀντιπρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, δηλαδὴ εἰδικώτερον ὡς Πρόεδρον τῆς ἐξ Ὑπουργῶν Οἰκονομικῆς Ἐπιτροπῆς, ἡ Πανελλήνιος Συνομοσπονδία Ἑνώσεων Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν «περὶ ἀποστάξεως τῶν ἀποθεμάτων οἴνου».

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΣ ΣΥΝΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ

ΕΝΩΣΕΩΝ ΓΕΩΡΓΙΚΩΝ ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΜΩΝ

1531)2990. Πρὸς Τὴν Α.Ε. τὸν Κύριον Παν. Κανελλόπουλον Ἀντιπρόεδρον Κυβερνήσεως Ἐνταῦθα «Περὶ ἀποστάξεως τῶν ἀποθεμάτων οἴνου» Ἐξοχώτατε κ. Πρόεδρε, Ἐν συνεχείᾳ τῶν ὅσων προφορικῶς ἀνεπτύξαμεν Ὑμῖν καὶ τῶν ὑποβληθέντων ὑπομνημάτων ὑπὸ τῆς «Οἰνικῆς» (Κεντρικὴ Ὀργάνωσις Συνεταιρικῶν Ἀμπελουργικῶν Ὀργανώσεων) καὶ τῆς Ἑνώσεως Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Πατρῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ ἐπικαλεσθῶμεν τὴν ὑμετέραν ἐπέμβασιν διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ ἐμφανιζομένου ὀξυτάτου προβλήματος τῆς ἀποστάξεως τῶν ἀδιαθέτων οἴνων διὰ τὴν παραγωγὴν οἰνοπνεύματος, μὲ τὸν σκοπὸν νὰ ἐκκενωθοῦν αἱ οἰνοδεξαμεναὶ καὶ νὰ καταστῇ δυνατὴ ἡ οἰνοποίησις κατὰ τὴν νέαν περίοδον τοῦ τρυγητοῦ. Ὡς σᾶς εἶναι γνωστόν, κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος ὑπεγράφη διμερὴς σύμβασις μεταξὺ τῶν Κυβερνήσεων Ἑλλάδος καὶ Γαλλίας διὰ τὴν ἐξαγωγὴν 120.000 τόννων οἴνων εἰς Γαλλίαν ἔναντι εἰσαγωγῆς κεφαλαιουχικῶν ἀγαθῶν εἰς τὴν χώραν μας». Μὲ κατατοπίζει εἰς πράγματα, τὰ ὁποῖα βεβαίως ἐγνώριζα, ἀλλὰ ὀρθῶς πράττει ἡ Γενικὴ Συνομοσπονδία καὶ μὲ κατατοπίζει ἐπ’ αὐτοῦ. «Οἱ οἶνοι τῶν 120.000 τόννων οἵτινες καὶ τελικῶς ἐξήχθησαν, προήρχοντο ἐξ ἀποθεμάτων τοῦ ἔτους 1957 (10.000 τόννοι), ἐκ τῆς οἰνοποιήσεως τῆς ξηρᾶς σταφίδος (60.000 τόννοι) καὶ ἐκ τῆς οἰνοποιήσεως χλωρᾶς σταφίδος καὶ οἰνοσταφυλῶν (50.000 τόννοι). Πέραν τῆς ποσότητος ταύτης ἐλήφθη ἀπόφασις συστάσει καὶ τῆς Κυβερνήσεως νὰ παραχθῇ ὑπὸ τῶν Ὀργανώσεων (ΑΣΟ καὶ Συνεταιρισμῶν) μία ποσότης οἴνων ἐπὶ πλέον ἐκ 10.000 τόννων διὰ ν’ ἀντιμετωπισθοῦν τυχὸν τοπικαὶ ἀδυναμίαι παρασκευῆς καὶ διὰ νὰ εἶναι δυνατὴ ἀλλὰ καὶ ἐξησφαλισμένη ἡ ἐκτέλεσις Ἑλληνογαλλικῆς συμβάσεως, ἡ ὁποία καθώριζε πάρα πολὺ περιωρισμένα ὅρια (2½ μῆνας παρασκευῆς καὶ ἐξαγωγῆς τῶν οἴνων). Ἐξ ἄλλου τὰ ἁρμόδια Ὑπουργεῖα καὶ τὸ Γενικὸν Χημεῖον τοῦ Κράτους ἐπέστησαν τὴν προσοχὴν τῶν Ὀργανώσεων διὰ τὴν παραγωγὴν οἴνων διὰ τὰς ἀνάγκας τῶν ἀγορῶν ἄλλων χωρῶν. Βάσει τῆς συστάσεως ταύτης παρήχθη μία ποσότης ἐξ 20.000 τόννων οἴνων περίπου πλέον τῆς ἐξαχθείσης. Δυστυχῶς ὅμως, οὔτε τὸ ἀσφαλιστικὸν ἀπόθεμα ἐχρησιμοποιήθη καὶ τοῦτο διότι αἱ Ὀργανώσεις παρὰ τὰς δυσχερείας καὶ τὸ περιωρισμένον τοῦ χρόνου, κατώρθωσαν ν’ ἀνταποκριθοῦν εἰς τὰς ὑποχρεώσεις των, οὔτε ἡ παραχθεῖσα ποσότης διὰ τὰς ἄλλας χώρας κατέστη δυνατὸν νὰ ἐξαχθῇ, λόγῳ προτιμήσεως τῆς Γερμανικῆς ἀγορᾶς πρὸς τὴν Ἰταλικὴν καὶ Γαλλικὴν ὡς ἐκ τῆς συμμετοχῆς των εἰς τὴν κοινὴν ἀγοράν. Ὡς ἐκ τούτου δημιουργεῖται σήμερον ὀξύτατον τὸ θέμα τῆς ἐκκενώσεως τῶν οἰνοδεξαμενῶν διὰ νὰ ὑπάρχῃ χῶρος διὰ τὴν οἰνοποίησιν τῆς νέας παραγωγῆς ἥτις ἄρχεται τὸ πρῶτον 10ήμερον τοῦ Αὐγούστου». Καὶ σᾶς παρακαλῶ ἰδιαιτέρως νὰ προσέξετε εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ διότι αὐτὸ τὸ τελευταῖον ἀφορᾷ τοὺς 3 ἢ 4 ὑπὲρ τῶν ὁποίων, κατὰ τὸν κ. Μπρεδήμαν ἐνδιεφέρθην. «Ἀλλὰ καὶ χρειάζεται διὰ τὴν ἐξασφάλισιν τῶν............ ....(ἀναγινώσκει) .... ἀλλὰ καὶ ἐξασφαλίσεως τῶν πρὸς τὴν ΑΤΕ χρεῶν τῶν Ὀργανώσεων διὰ τὰς ἐν λόγῳ οἰνοποιήσεις. Ἡ ἔλλειψις ἐπαρκοῦς χώρου ἀλλὰ καὶ λοιπῶν ἐγκαταστάσεων διὰ τὴν ἀπόσταξιν τῶν οἴνων πρὸς παρασκευὴν κονιὰκ καὶ τὸ ὑψηλὸν κόστος αὐτοῦ, δὲν ἐπιτρέπουν σήμερον ἄλλην λύσιν πλὴν τῆς ἀποστάξεως, διὰ τὴν παρασκευὴν οἰνοπνεύματος μὲ μίαν εἰδικὴν μεταχείρισιν. Τοῦτο δὲ διότι τὸ κόστος τοῦ οἴνου εἶναι ὑψηλὸν καὶ ἐὰν ἡ τιμὴ τοῦ οἰνοπνεύματος δὲν περιορισθῇ κατὰ βαθμὸν κατὰ κιλὸν εἰς δρχ. 0,23 ὥστε νὰ καλυφθῇ τὸ κόστος, θὰ κληθοῦν οἱ ἀμπελουργοὶ νὰ ἐπιστρέψουν εἰς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν ἕνα μέρος τῶν χρημάτων τὰ ὁποῖα ἔλαβον διὰ τὴν πώλησιν τῆς παραγωγῆς των πρᾶγμα τὸ ὁποῖον δὲν εἶναι ὀρθόν, διότι ἡ ἐπὶ πλέον παρασκευασθεῖσα ποσότης οἴνων ἐγένετο ἐκ μέρους τῶν Ὀργανώσεων τῇ συστάσει τῆς Κυβερνήσεως. Ἡ ἀπόσταξις μὲ εἰδικὴν μεταχείρισιν ἀπὸ ἀπόψεως τιμῆς οἰνοπνεύματος καὶ ἄλλοτε ἐγένετο, ὥστε νὰ μὴ ὑπάρχῃ δισταγμὸς διὰ νὰ ἐφαρμοσθῇ καὶ κατὰ τὸ τρέχον ἔτος ἡ εἰδικὴ αὕτη μεταχείρισις διὰ τῆς ηὐξημένης τιμῆς κατὰ βαθμὸν οἰνοπνεύματος καὶ διὰ τῆς καταβολῆς τῶν μεταφορικῶν διὰ τοὺς οἴνους, οἱ ὁποῖοι θὰ μεταφερθοῦν πρὸς ἀπόσταξιν ἐκτὸς τῶν περιφερειῶν τῶν οἰνοποιείων, διότι δὲν λειτουργοῦν εἰς αὐτὰς οἰνοπνευματοποιεῖα Βʹ κατηγορίας. Ἡ ηὐξημένη τιμὴ δύναται νὰ καταβληθῇ λογ)σμῷ τοῦ Εἰδικοῦ Ταμείου Οἰνοπνεύματος, τὸ ὁποῖον ἔχει τὸ μεγαλύτερον μέρος τῶν ἐσόδων ἐκ τῆς ἀποστάξεως τῆς εἰσαγομένης μελάσσης πλέον τοῦ μονοπωλίου τοῦ οἰνοπνεύματος ἐν τῇ χώρᾳ καὶ εἶναι ὀρθὸν νὰ καταβάλῃ τὴν διαφορὰν ὡς δικαίωμα τοῦ Ταμείου πρὸς τὴν Ἀμπελουργίαν, λαμβανομένου ὑπ’ ὄψιν, ὅτι ἡ ἀμπελουργία εἶχε δικαίωμα ἀποστάξεως ἀπὸ δεκαετηρίδων μὲ εἰδικὴν ἐπιχορήγησιν. Πλέον δὲ τῆς ὡς ἀνωτέρω ηὐξημένης τιμῆς κατὰ βαθμόν, δέον νὰ καταβληθῇ καὶ ἡ ἀξία τοῦ πρὸς ἀνάμιξιν χρησιμοποιηθέντος οἰνοπνεύματος ἐξωτερικοῦ καὶ βάσει τῆς ἐκ δρχ. 6,50 κατὰ κιλὸν τιμῆς κόστους τούτου. Τὸ ὅλον ζήτημα τῆς ἀμπελουργίας ἔχει ἐπανειλημμένως ἀπασχολήσει τὴν Βουλὴν καὶ τὰς Εἰδικὰς Ἐπιτροπὰς καὶ ἔχουν ληφθῆ ἀποφάσεις διὰ τῶν ὁποίων προτείνεται ἡ εἰδικὴ μεταχείρισις τῶν προϊόντων τῆς ἀμπελουργίας. Ὡς ἐκ τούτου τὰ αἰτήματα τῆς Συνομοσπονδίας εἶναι: 1) Λῆψις ἀποφάσεως τῆς Οἰκονομικῆς Ἐπιτροπῆς διὰ τὴν ἀπόσταξιν τῶν ἀδιαθέτων οἴνων ἐκ 15–20.000 τόννων περίπου. 2) Ὁ καθορισμὸς τιμῆς κατὰ οἰνοπνευματικὸν βαθμὸν σταθμικῆς ὀκᾶς, εἰς δρχ. 0,23, ὥστε νὰ καλύπτεται τὸ κόστος τοῦ οἴνου. 3) Ἡ καταβολὴ εἰς αὐτὰς τῆς ἀξίας τοῦ ἀναμιχθέντος οἰνοπνεύματος ἐξωτερικοῦ ἐκ δρχ. 6,50 κατὰ κιλόν. 4) Ἡ κάλυψις τῶν ἀποδεδειγμένων ἐξόδων μεταφορᾶς τῶν πρὸς ἀπόσταξιν οἴνων ἀπὸ τῶν οἰνοποιείων μέχρι τῶν πλησιεστέρων οἰνοπνευματοποιείων Βʹ κατηγορίας. 5) Ἡ κατὰ προτεραιότητα ἀπόσταξις τῶν πλεονασμάτων οἴνων παρὰ τῶν οἰνοπνευματοποιείων Βʹ κατηγορίας μέχρι τῆς 10ης Αὐγούστου, ὥστε νὰ ἐκκενωθοῦν αἱ οἰνοδεξαμεναὶ τῶν Συνεταιρικῶν οἰνοποιείων πρὸ τοῦ τρυγητοῦ. Ἐξοχώτατε κ. Πρόεδρε, Τὰ ὡς ἄνω αἰτήματα τῶν ἀμπελουργῶν καὶ τῶν Ὀργανώσεών των, ὑποβάλλονται ἐκ μέρους τῆς Συνομοσπονδίας πρὸς Ὑμᾶς, μὲ τὴν παράκλησιν ὅπως θελήσητε, υἱοθετοῦντες ταῦτα, νὰ δώσητε ἐντολὴν ἵνα εἰσαχθῇ τὸ ζήτημα πρὸς ἐξέτασιν ὑπὸ τῆς Οἰκονομικῆς Ἐπιτροπῆς καὶ ληφθοῦν ἀποφάσεις διὰ νὰ ἀντιμετωπισθῇ μία δημιουργηθεῖσα κατάστασις, ἡ ὁποία ἐπιβαρύνει ἐξ ὁλοκλήρου τοὺς ἀμπελουργοὺς καὶ τὰς Ὀργανώσεις. Οἱ ἐκπρόσωποι τῆς Συνομοσπονδίας καὶ τῶν ἐνδιαφερομένων Ὀργανώσεων θὰ εἶναι εἰς τὴν διάθεσίν σας διὰ πᾶσαν συμπληρωματικὴν πληροφορίαν. Καὶ μοῦ ζητεῖ ἡ Συνομοσπονδία τῶν Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν νὰ υἱοθετήσω τὸ αἴτημά της, τῆς ἀποστάξεως οἴνων μεμιγμένων μὲ οἰνόπνευμα εἰσαχθὲν ἔξωθεν, οὐχὶ ἁπλῶς εἰς τὸ ὕψος τὸ ὁποῖον εἶχε διαπιστώσει τὸ Γενικὸν Χημεῖον τοῦ Κράτους τὴν 16.8.58, ἀλλὰ εἰς τὸ ὕψος τῶν 20 χιλ. τόννων καὶ ἐνδεχομένως εἶχε κἄποιαν βάσιν καὶ τὸ αἴτημα αὐτό. Ἀλλὰ ἡ Κυβέρνησις μὲ εἰσήγησιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν ἐθεώρησε καθῆκόν της νὰ εἶναι αὐστηροτέρα. Δὲν ἐνόμισεν, ὅτι ἔπρεπε νὰ ἱκανοποιήσῃ πλήρως αὐτὸ τὸ αἴτημα. Εἰρήσθω ἐν παρόδῳ, ὅτι τὸ αἴτημα αὐτὸ ἔγινεν ἀντικείμενον καὶ περιεχόμενον πολλῶν τηλεγραφημάτων, τὰ ὁποῖα ἔφθασαν καὶ εἰς ἐμὲ καὶ εἰς τοὺς ἁρμοδίους ὑπουργοὺς ἐκ διαφόρων Συνεταιρισμῶν. Ἡ Κυβέρνησις ἐθεώρησεν, ὅτι δὲν ἔπρεπε νὰ ἱκανοποιήσῃ πλήρως τὸ αἴτημα αὐτό. Ἐὰν τὸ ἱκανοποίει πλήρως, ἀφ’ ἑνὸς μὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ μία οὐσιώδης ζημία, ἀφ’ ἑτέρου δέ, ἐνόμιζεν, ὅτι ἡ πλήρης αὐτοῦ ἱκανοποίησις, δὲν ἦτο δεδικαιολογημένη. Ἰσχυρίζεται μὲν ἡ Πανελλήνιος Ὁμοσπονδία, ὅτι, διότι ἐπίεζεν ἡ Κυβέρνησις τὸ 1958 —δὲν ἤμην τότε εἰς τὴν Κυβέρνησιν καὶ ἑπομένως δὲν γνωρίζω τὴν ἔκτασιν αὐτῆς τῆς πιέσεως— διότι ἐπίεζε, προέβησαν εἰς αὐτὴν τὴν ὑπερβολικὴν παραγωγὴν κρασιῶν καὶ δὴ προερχομένων ἀπὸ ξηρὰν σταφίδα —ἀλλὰ δὲν ἐνόμιζεν, ὅτι ἔπρεπε νὰ φθάσουν— καὶ τοὺς τὸ εἶπον καὶ ὅταν ἤχθη τὸ ζήτημα ἐνώπιον τῆς Οἰκονομικῆς Ἐπιτροπῆς καὶ εἰς ἰδιαιτέρας ἐπαφὰς ποὺ εἶχον μὲ τοὺς ἐκπροσώπους τῆς Πανελληνίου Ὁμοσπονδίας— ὅτι δὲν ἔπρεπε νὰ φθάσουν εἰς αὐτὰς τὰς ὑπερβολικὰς ποσότητας οἰνοπαραγωγῆς. Κύριοι, κατόπιν ἐκτιμήσεως τῶν πραγμάτων, ὁ ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν εἰσηγήθη, πρῶτον εἰς τὴν ὑπὸ τὴν προεδρίαν μου λειτουργοῦσαν Οἰκονομικὴν Ἐπιτροπὴν— μετὰ ταῦτα δὲ κατόπιν υἱοθετήσεως τῆς προτάσεώς του ἐκ μέρους τῶν μελῶν τῆς Οἰκονομικῆς Ἐπιτροπῆς εἰς τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον— τὴν κατάρτισιν τῆς πράξεως, τὴν ὁποίαν θεωροῦν ὕποπτον οἱ κύριοι συνάδελφοι. Ἡ πρᾶξις εἶναι ἡ 114 τοῦ Αὐγούστου τοῦ 1959. Περιέχεται εἰς τὸ σχέδιον νόμου, τὸ ὁποῖον τὴν 1 Νοεμβρίου κατετέθη πρὸς κύρωσιν καὶ λέγει ἡ Πρᾶξις αὐτὴ —παρακαλῶ ἰδιαιτέρως νὰ προσέξετε αὐτὸ τὸ θέμα— τὰ ἑξῆς: Λέγει διάφορα διὰ τοὺς οἴνους τοὺς προερχομένους ἀπὸ σταφυλὰς καὶ ἀπὸ χλωρὰν σταφίδα, ἔχει καὶ τὴν παράγραφον, 4, ἡ ὁποία λέγει: «Ἡ κατὰ τὰς διατάξεις τῆς παρούσης ἀπαλλαγὴ καὶ ἡ εἰς τὸ ἐσωτερικὸν διάθεσις, ἔχει ἐφαρμογὴν —καὶ δὲν ἐχρησιμοποιήθη ὡς κρασί, τὸ ὁποῖον πίνεται, ἀλλὰ διὰ νὰ μεταβληθῇ εἰς οἰνόπνευμα— καὶ ἡ εἰς τὸ ἐσωτερικὸν διάθεσις ἔχει ἐφαρμογὴν ...... (ἀναγινώσκει) .....) διὰ τὰς ὑπὸ τῶν αὐτῶν οἰνοπνευματοποιείων ἀποσταχθησομένους ξεροσταφυλίτας οἴνους, τοὺς παραχθέντας πρὸς ἐξαγωγὴν εἰς Γαλλίαν, βάσει τῆς ὑπ’ ἀριθ. 975)23.7.58 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ μὴ ἐξαχθέντας, καταμετρηθέντας δὲ τὴν 16.11.1958». Δὲν ἐπήγαμεν δηλαδὴ εἰς τὸ ὕψος, τὸ ὁποῖον ἐζήτει ἡ Πανελλήνιος Ὁμοσπονδία, ἀλλὰ εἴπομεν, ὅτι θὰ πᾶμε εἰς τὸ ὕψος εἰς τὸ ὁποῖον εἶχε φθάσει τὸ Γενικὸν Χημεῖον τοῦ Κράτους, ἢ μᾶλλον τὸ ὁποῖον διεπίστωσεν, ὅταν προέβη τὴν ἑπομένην τῆς λήξεως τῆς προθεσμίας, εἰς τὴν καταμέτρησιν. Κύριοι, εἶπον, ὅτι ἰδιαιτέρως παρακαλῶ νὰ προσέξητε τὸ σημεῖον αὐτό, τὸ ὁποῖον οἱ δύο ἀπρόσεκτοι κατήγοροί μου δὲν ἐπρόσεξαν, διότι δὲν ἠθέλησαν νὰ τὸ προσέξουν. Καὶ αὐτὸ εἶναι τὸ φοβερὸν εἰς τὰ νέα ἤθη, ὅτι δὲν θέλουν νὰ προσέξουν. Διότι μὲ τὸ νὰ ὑποπέσουν εἰς ἕνα σφάλμα καὶ νὰ ἀνέλθουν εἰς τὸ βῆμα ἀπόψε καὶ νὰ εἴπουν, ὅτι ἡμάρτησαν, εἶναι πρᾶγμα, τὸ ὁποῖον θὰ τοὺς ἐτίμα. Ἀλλὰ δὲν θὰ τὸ ἀναγνωρίσουν, θὰ ἐπιμένουν καὶ αὐτὸ ἦτο ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον μοῦ ἔδωσε τὸ δικαίωμα νὰ εἴπω, ὅτι καταντᾷ ἡ πρᾶξις των ποινικῶς κολάσιμος, ἡ χθεσινὴ ὁπωσδήποτε, ἀλλὰ καὶ ἡ σημερινὴ πρὸ τῆς ἐμφανίσεως τοῦ κειμένου αὐτοῦ εἰς τὴν Βουλήν, δεδομένου ὅτι ἐδημοσιεύθη εἰς τὰς ἐφημερίδας ὥρας ἀρκετὰς πρὶν κατατεθῇ εἰς τὴν Βουλήν...

§149Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Δὲν ἀποτελεῖ ἀδίκημα.

§150Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρόεδρος Κυβερν.). Δὲν ἀποτελεῖ ἀδίκημα, ἀλλὰ εἶμαι ἐλεύθερος νὰ κρίνω ἐὰν ἀποτελῇ. Καὶ ἐὰν κρίνω, ὅτι ἀποτελεῖ, ἔχω δικαίωμα νὰ κάμω μήνυσιν. Καὶ τὴν ἔκαμα.

§151ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Εἶναι δόλος.

§152Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Διὰ τὴν κατάθεσιν δόλος;

§153Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρόεδρος Κυβερν.). Πάντως δὲν ἐξετέλεσαν τὴν πρᾶξιν αὐτὴν —ἄφησα ἔξω χθὲς τὸν κ. Γαληνὸν— δὲν τὴν ἐτέλεσαν ὡς βουλευταί, ἀλλ’ ὡς πολῖται Ἕλληνες. Δὲν πρέπει νὰ καλύπτωνται συνεχῶς ὄπισθεν τῆς ἰδιότητος τοῦ βουλευτοῦ. Ἂς ἔχουν τὸ θάρρος νὰ ἐμφανίζωνται καὶ ἐδῶ καὶ ἔξω, εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, μὲ τὸ στῆθος τοῦ πολίτου.

§154Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Καὶ σεῖς μὲ τὴν ἀσυλίαν νὰ λέγετε ἀπὸ τοῦ βήματος ὅ,τι θέλετε. Εἶναι καταπληκτικὴ ἡ θεωρία αὐτή, ὅτι πρέπει οἱ βουλευταὶ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως... ... (δὲν ἠκούσθη). (Θόρυβος — κωδωνοκρουσίαι).

§155Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρόεδρος Κυβερν.). Μὴ διαστρεβλώνετε, κ. Τσιριμῶκο, τοὺς λόγους μου. Δὲν εἶπα εἰδικῶς οἱ βουλευταὶ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Καὶ ἐγὼ καὶ ἅπαντες. Δὲν ὑπάρχει καμμία περίπτωσις ποὺ νὰ θεωρηθῶ ὑπεύθυνος διὰ κἄτι καὶ νὰ μὴ ζητήσω τὴν ἄρσιν τῆς ἀσυλίας μου. Βεβαιωθῆτε δι’ αὐτό. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς κυβερνητικῆς πτέρυγος). Ἀφήσατε, λοιπόν, αὐτὰς τὰς παρατηρήσεις. Δὲν ἐφθάσαμεν, λοιπόν, κύριοι, κἂν εἰς τὸ ὕψος, τὸ ὁποῖον ἐζήτει ἡ Πανελλήνιος Συνομοσπονδία, ἀλλ’ εἴπομεν ὅτι αὐτῶν, τὰ ὁποῖα διεπίστωσε τὸ Γενικὸν Χημεῖον τοῦ Κράτους ὡς περισσεύματα τὴν 16ην Νοεμβρίου 1958, αὐτῶν θὰ ἐπιτρέψωμεν τὴν ἀπόσταξιν.

§156ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Τὴν ἑπομένην τῆς λήξεως τῆς προθεσμίας.

§157Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρόεδρος Κυβερν.). Βεβαίως. Καὶ σᾶς παρακαλῶ τώρα νὰ προσέξητε ἐπίσης ἰδιαιτέρως, ἡ πρᾶξις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου τοῦ 1958 τὶ λέγει; Ἀσφαλῶς δὲν τὸ ἐνθυμεῖσθε ἢ καὶ πολλοὶ δὲν τὸ γνωρίζετε κἄν. Ἡ πρᾶξις ἐκείνη, τῆς 23.7.1958, λέγει: «Ἐπιτρέπεται ὑπὸ τὰς κατωτέρω προϋποθέσεις καὶ περιορισμοὺς ἡ κατεργασία ξηρᾶς σταφίδος ἐκ τῶν ὑπὸ τοῦ ΑΣΟ κατεχομένων ἤδη ἀδιαθέτων ἀποθεμάτων πρὸς παρασκευὴν οἴνου ξηροῦ, βαθμῶν οἰνοπνεύματος μέχρι 13 καὶ μέχρις 600.000 ἑκατολίτρων ἢ 60.000 τόννων». Τὶ λέγει ἡ ἀπόφασις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἡ ὁποία ἐπῆγε νὰ καλύψῃ κατὰ τοὺς δύο κυρίους —διότι συνηθίζω, βέβαια, νὰ διαπράττω τοιαῦτα ἀδικήματα— ἐπῆγε νὰ καλύψῃ ἀνόμους πράξεις τριῶν–τεσσάρων κυρίων, ἐὰν τὰς διέπραξαν; Εἶναι ὑπὸ κρίσιν εἰς τὰ δικαστήρια καὶ δὲν ἔχω δικαίωμα νὰ τοὺς κρίνω. Ἡ πρᾶξις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου τοῦ Αὐγούστου 1959, τὴν ὁποίαν σᾶς ἀνέγνωσα πρὸ ὀλίγου —παρακαλῶ συνδυάσατέ την μὲ αὐτὴν τὴν φράσιν, μὲ αὐτὴν τὴν παράγραφον περὶ ἀποθεμάτων εὑρισκομένων ἤδη εἰς χεῖρας τοῦ ΑΣΟ τὸν Ἰούλιον τοῦ 1958— ἡ πρᾶξις τοῦ 1959, λέγει: «Ἡ κατὰ τὰς διατάξεις... — ξαναδιαβάζω ἐκεῖνο ποὺ σᾶς ἐδιάβασα πρίν, διότι εἶναι ἀνάγκη νὰ ἐπανέλθω διὰ νὰ κατανοήσητε τὴν σημασίαν του— ἡ κατὰ τὰς διατάξεις τῆς παρούσης ἀπαλλαγὴ .... ... (ἀναγινώσκει) ...... βάσει τῆς ὑπ’ ἀριθ. 975)23. 7.1958 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου». Ἐφ’ ὅσον, δηλαδή, ἐπρόκειτο περὶ ἀποθεμάτων, εὑρισκομένων ἐκείνην τὴν στιγμὴν εἰς χεῖρας τοῦ ΑΣΟ. Καὶ λέγουν οἱ κύριοι, ὅτι εἰσηγήθην —ἐγνώρισα τὴν τελευταίαν στιγμὴν τὴν ὅλην ὑπόθεσιν· αἱ Ὑπηρεσίαι, ὡς εἶχον καθῆκον, εἰσηγήθησαν εἰς τοὺς ὑπουργοὺς καὶ οἱ ὑπουργοὶ εἰς τὴν Οἰκονομικὴν Ἐπιτροπὴν καὶ εἰς τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον— λέγουν, ὅτι εἰσηγήθην τὴν πρᾶξιν αὐτὴν διὰ νὰ ἱκανοποιήσω τρεῖς–τέσσαρας κυρίους, οἱ ὁποῖοι μετὰ τὸν Ἰούλιον τοῦ 1958, κατὰ τὸ κατηγορητήριον —ἐγὼ δὲν ἔχω δικαίωμα νὰ κρίνω καὶ θὰ παρακαλέσω νὰ μὴ ἐπιμείνετε νὰ ἀποφανθῶ ἐπ’ αὐτοῦ— κατὰ τὸ κατηγορητήριον πρῶτον, ἐπώλησαν εἰς τὴν Ἕνωσιν τῶν Συνεταιρισμῶν ξηρὰν σταφίδα, διὰ νὰ τὴν μετατρέψῃ εἰς κρασί. Δεύτερον —κατὰ τὸ κατηγορητήριον πάντοτε— ἐνεφάνισαν κρασιά, τὰ ὁποῖα ἐπώλησαν ὡς προερχόμενα δῆθεν ἀπὸ σταφυλὰς ἢ ἀπὸ χλωρὰν σταφίδα, ἐνῷ προήρχοντο ἀπὸ ξηράν. Καὶ σᾶς ἐρωτῶ: Ἐὰν διέπραξαν τοιαύτην ποινικῶς κολάσιμον πρᾶξιν, καλύπτονται ἢ ἐπεχειρήθη ὑπ’ ἐμοῦ νὰ καλυφθοῦν διὰ τῆς πράξεως αὐτῆς τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ εἶχον τὸ δικαίωμα οἱ δύο αὐτοὶ κύριοι, νὰ ὑπογράψουν τοιαύτην ἐπερώτησιν; (Φωναὶ ἐκ τῆς Συμπολιτεύσεως. Αἶσχος. Αἶσχος). Κύριοι, εἶναι ζήτημα ἠθικῆς τάξεως οἱ κύριοι, οἱ ὁποῖοι ὑπέγραψαν αὐτὴν τὴν ἐπερώτησιν, νὰ ἀποδείξουν, ὅτι ὅλα ὅσα εἶπον εἶναι ἀληθῆ, ἄλλως ὅσα γράφουν εἰς τὴν ἐπερώτησίν των εἶναι —ὅπως εἶναι πράγματι— ψευδέστατα.

§158ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Εἶναι ἄτιμοι. (Θόρυβος — κωδωνοκρουσίαι).

§159Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Παρακαλῶ, ὄχι αὐτὰς τὰς ἐκφράσεις.

§160Ν. ΒΑΡΒΙΤΣΙΩΤΗΣ. Εἶναι συκοφάνται, καταδικασθέντες κατ’ ἐπανάληψιν ἀπὸ τὰ Δικαστήρια. (Θόρυβος — κωδωνοκρουσίαι).

§161ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Σημειώνομεν τὴν λέξιν «ἄτιμοι». Νὰ λέγουν τὴν λέξιν αὐτὴν διὰ τὸν ἑαυτόν τους, πρῶτον. (Θόρυβος — κωδωνοκρουσίαι).

§162Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρόεδρος Κυβερν.). Δὲν δικαιοῦται κανεὶς τὴν λέξιν αὐτὴν νὰ τὴν ἐκτοξεύσῃ ἐναντίον ἄλλου συναδέλφου ἐν τῇ Βουλῇ. Ἐκεῖνο, ὅμως, τὸ ὁποῖον δικαιοῦμαι νὰ εἴπω, εἶναι, ὅτι κἄτι, τὸ ὁποῖον περιέχει ἕνα ἔγγραφόν των, εἶναι ψευδές. Αὐτὸ δικαιοῦμαι, ὅταν τὸ ἀποδεικνύω. Τὴν λέξιν ὅμως αὐτὴν οὐδεὶς δικαιοῦται νὰ ἐκτοξεύσῃ.

§163Ν. ΒΑΡΒΙΤΣΙΩΤΗΣ. Εἶναι συκοφάνται... (Θόρυβος — κωδωνοκρουσίαι).

§164Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρόεδρος Κυβερν.). Μὲ ἐνδιαφέρει ἡ οὐσία, κύριοι συνάδελφοι. Θὰ σᾶς ἀναγνώσω τὴν ἐπερώτησιν, διότι ἴσως νὰ μὴ τὴν ἀνεγνώσατε. Καὶ ἡ ἐπερώτησις, λέγει τὰ ἑξῆς: «... (ἀναγινώσκει) ...». Καὶ λέγουν πάρα πάνω, ὅτι ἐγὼ ἐπῆγα νὰ ἀχρηστεύσω τὴν Ἑλληνικὴν Δικαιοσύνην, ἡ ὁποία εἶχεν ἐπιληφθῆ τῆς ἀξιοποίνου πράξεώς των καὶ καθ’ ἣν στιγμὴν ἐνηργεῖτο ἡ ἀνάκρισις ἀπὸ τὴν ἔντιμον —καὶ εἶναι πράγματι ἔντιμος ἡ Ἑλληνικὴ Δικαιοσύνη καὶ ὀρθῶς τὸ τονίζουν, ἀλλὰ ἐπειδὴ τὸ τονίζουν εἶναι ἀνάγκη καὶ ἐγὼ πλήρως νὰ συμμερισθῶ τὴν ἄποψίν των, δὲν θὰ ἔφθανον εἰς τὴν ἔξαρσιν αὐτήν, ὅταν ὑπέβαλον σήμερον μηνύσεις, ἀλλ’ ὅταν οἱ κύριοι τὸ διατυπώνουν, ἔχω χρέος καὶ ἐγὼ νὰ υἱοθετήσω πλήρως τὴν διατύπωσίν των— ἀπὸ τὴν ἔντιμον, λοιπόν, Ἑλληνικὴν Δικαιοσύνην, ἐξεδόθη ἡ ὑπ’ ἀριθ. 114 πρᾶξις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, νομιμοποιοῦσα, κατὰ παρέκκλισιν τῶν ἰσχυουσῶν διατάξεων τὰς ἀνωτέρω παρανόμους πράξεις. Ἡ πρᾶξις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ἁπλῶς καὶ μόνον ἀφεώρα οὐχὶ τὰς ἀνόμους ἐνεργείας, τὰς τυχὸν ἀνόμους ἐνεργείας οἱουδήποτε κυρίου, ἀλλὰ ἀφεώρα ὅ,τι περιλαμβάνει καὶ μνημονεύει ἡ πρᾶξις τοῦ Ἰουλίου 1958 καὶ ἡ Δικαιοσύνη ἦτο, εἶναι καὶ θὰ εἶναι ἐλευθέρα, νὰ κρίνῃ, ἐὰν κάποιος ἔκαμε πρᾶξιν εἴτε ἀπάτης, εἴτε ἀπιστίας. Δὲν νομίζω, ὅτι ἀνεκαλύψατε εἰς τὴν διατύπωσιν κάλυψιν εἴτε ἀπάτης, εἴτε ἀπιστίας. Ἡ πρᾶξις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καλύπτει ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον εἶχε διαπιστώσει τὸ Γενικὸν Χημεῖον τοῦ Κράτους. Καὶ τὸ Γενικὸν Χημεῖον τοῦ Κράτους διεπίστωσε τὴν 16ην Νοεμβρίου, ὅτι ὑπῆρχον περισσεύματα, βάσει τῆς ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου τοῦ 1958, δηλαδὴ τοῦ Ἰουλίου, εἰς τὴν ὁποίαν ἀπόφασιν καὶ ἀναφέρεται ἀμεσώτατα ἡ μετὰ ἓν ἔτος ἐκδοθεῖσα πρᾶξις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου. Οἱ κύριοι προχωροῦν καὶ λέγουν, ὅτι: «Παρὰ τὴν ὡς ἄνω πρᾶξιν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ...... (ἀναγινώσκει) ......». Ἡ Κυβέρνησις —κατὰ τοὺς κυρίους— ἐπῆγε νὰ καλύψῃ αὐτούς. Ἐὰν μὲν οἱ κύριοι αὐτοὶ ἡμάρτησαν, θὰ τιμωρηθοῦν, ἐὰν δὲ δὲν ἡμάρτησαν, εἴτε ἐβγάζαμεν τὴν ἀπόφασιν αὐτήν, εἴτε ὄχι, δὲν θὰ τιμωρηθοῦν. Καὶ εἰς τὴν μίαν περίπτωσιν καὶ εἰς τὴν ἄλλην, ἡ δικαιοσύνη θὰ κρίνῃ τὰς πράξεις των, ἐναντίον ἀφ’ ἑνὸς μὲν τῆς Ἑνώσεως Συνεταιρισμῶν, τὴν ὁποίαν τυχὸν ἐξηπάτησαν ἢ ἀπέναντι τῆς ὁποίας τυχὸν ἐπέδειξαν ἀπιστίαν ἢ ἀπέναντι καὶ τῶν νόμων τοῦ Κράτους καὶ τῆς πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου τοῦ 1958. Διότι ἡ πρᾶξις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου δὲν ἐπέτρεπε τὴν παραγωγὴν ξηροσταφιδίτου, ἀδιακρίτως ἀπὸ τοὺς Συνεταιρισμοὺς ἢ τὰς Ἑνώσεις. Ἡ πρᾶξις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου λέγει, ὅτι ἔπρεπε ὁ ξηροσταφιδίτης νὰ προέλθῃ ἀπὸ τὰ ἀποθέματα σταφίδος, τὰ ὁποῖα εὑρίσκοντο εἰς χεῖρας τοῦ ΑΣΟ. Καὶ ἡ πρᾶξις τοῦ Αὐγούστου τοῦ 1959, λέγει τὸ αὐτό. Κύριοι, λυποῦμαι, διότι σᾶς ἐκούρασα. Δὲν θὰ ἔπρεπε κἂν νὰ ἀσχοληθῶ μὲ τὸ θέμα. Διότι αἱ μηνύσεις, αἱ ὁποῖαι ὑπεβλήθησαν εἶναι ἐπαρκεῖς, διὰ νὰ δώσουν τὴν δέουσαν συνέχειαν εἰς τὴν ὑπόθεσιν. Δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ σᾶς ἀπασχολήσω περὶ τοῦ βουλεύματος. Καταθέτω εἰς τὴν Βουλὴν τὸ βούλευμα, διὰ νὰ διαπιστωθῇ, ὅτι δὲν ἔχει οὐδεμίαν σχέσιν τὸ βούλευμα αὐτὸ μὲ τὴν πρᾶξιν τοῦ Αὐγούστου τοῦ 1959, οὔτε πουθενὰ γίνεται ἐπίκλησις τῆς πράξεως αὐτῆς πρὸς ὄφελος ἢ εἰς βάρος τῶν κατηγορουμένων. Οἱ κατηγορούμενοι κατηγοροῦνται διὰ πράξεις, αἱ ὁποῖαι εἶναι ποινικῶς κολάσιμοι. Ἀπαλλάσσονται διά τινα σημεῖα τοῦ κατηγορητηρίου καὶ παραπέμπονται δι’ ἄλλα. Καὶ δὲν γνωρίζω, οὔτε δικαιοῦμαι νὰ γνωρίζω, ἐὰν εἶναι ἀθῶοι ἢ ἔνοχοι. Κύριοι συνάδελφοι, τελειώνω. Καὶ ἐφέτος ἡ Κυβέρνησις ἐθεώρησεν ἀναγκαῖον, κατόπιν ἐντόνων προσπαθειῶν τῆς Πανελληνίου Ὁμοσπονδίας τῶν Συνεταιρισμῶν, νὰ ἐκδώσῃ πρᾶξιν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου διὰ τὴν ἀπόσταξιν οἴνων, ὄχι βεβαίως προερχομένων ἀπὸ ξηρὰν σταφίδα, διότι δὲν ὑπῆρχε πλέον ἡ περίπτωσις αὐτή, ἀλλὰ προερχομένων ἀπὸ ἄμπελον, ἀπὸ σταφυλὰς καὶ ἀπὸ χλωρὰν σταφίδα. Καὶ πρέπει νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι ἐθεώρησα ἀναγκαῖον, ὡς Πρόεδρος τῆς ἐξ Ὑπουργῶν Οἰκονομικῆς Ἐπιτροπῆς, νὰ συμφωνήσω πλήρως μὲ τὴν εἰσήγησιν τοῦ ὑφυπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν κ. Ἀλιπράντη, καὶ ἀπεφασίσαμεν, πρὸ μηνῶν δηλαδή, τὴν 30ὴν Αὐγούστου 1960, τὴν οἰνοπνευματοποίησιν ὡρισμένων ποσοτήτων. Καὶ πρέπει ἐπίσης νὰ σᾶς εἴπω, διότι εἶμαι ἀναγκασμένος, ἀφοῦ οἱ κύριοι σκέπτονται κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, ὅτι ἡ ὑπόθεσις αὐτὴ ἀπέβη πρὸς ὄφελος τῶν ἀκολούθων περιοχῶν: Ἕνωσις Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Ζακύνθου: «..... ... (ἀναγινώσκει) ........». Βλέπε Πρᾶξιν Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ὑπ’ ἀριθ. 140 (Σελίδα ὑπ’ ἀριθ. 6).

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΥΠΟΥΡΓΙΚΟΝ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΝ

Πρᾶξις 140 τῆς 30ῆς Αὐγούστου 1960

ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΙΚΟΝ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΝ

Λαβὸν ὑπ’ ὄψιν σχετικὴν εἰσήγησιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, ἀποφασίζει: Ἄρθρον 1. 1. Κατὰ παρέκκλισιν τῶν ἰσχυουσῶν διατάξεων, ἀπαλλάσσεται τοῦ εἰσαγωγικοῦ δασμοῦ καὶ τῶν λοιπῶν δικαιωμάτων, ἐπιτρεπομένης τῆς εἰς τὸ ἐσωτερικὸν διαθέσεως αὐτοῦ, κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ Κώδικος τῶν νόμων περὶ φορολογίας τοῦ οἰνοπνεύματος, οἰνόπνευμα ἀλλοδαπῆς περιεχόμενον εἰς τὰ ὑπὸ Συνεταιρικῶν Οἰνοποιητικῶν Ὀργανώσεων κατεχόμενα ἀδιάθετα ὑπόλοιπα ξηρῶν οἴνων μέχρι 13 βαθμῶν οἰνοπνεύματος, ὡς καὶ γλυκέων οἴνων, ἀδιακρίτως οἰνοπνευματικοῦ βαθμοῦ καὶ περιεχομένου σακχάρου, προοριζομένων ἁπάντων τῶν οἴνων τούτων δι’ ἐξαγωγήν, παραδιδομένων δὲ πρὸς ἀπόσταξιν εἰς οἰνοπνευματοποιεῖα Βʹ κατηγορίας πρὸς παραγωγὴν οἰνοπνεύματος. 2. Ἡ ποσότης τῶν κατὰ τὰ ἀνωτέρω πρὸς ἀπόσταξιν εἰς τὰ οἰνοπνευματοποιεῖα Βʹ κατηγορίας, παραδοθησομένων ἀμπελιτῶν καὶ χλωροσταφιδιτῶν ξηρῶν οἴνων ἐξ ἀναμίξεως περιεκτικότητος οἰνοπνεύματος μέχρι 13 βαθμῶν, δὲν θὰ ὑπερβῇ τοὺς 400 τόννους, τῶν δὲ γλυκέων οἴνων τοὺς 1.000 τόννους. 3. Οἱ ἐνεργοῦντες τὴν ἀπόσταξιν οἰνοπνευματοποιοὶ Βʹ κατηγορίας, ὑποχρεοῦνται ὅπως, διὰ τὸ εἰς τοὺς γλυκεῖς οἴνους τῶν Συνεταιρικῶν Οἰνοποιητικῶν Ὀργανώσεων ἐνεχόμενον πρόσθετον οἰνόπνευμα ἀλλοδαπῆς, καταβάλωσιν εἰς μὲν τὸν Οἰνοποιητικὸν Συνεταιρισμὸν τὸν παραδίδοντα τὸν οἶνον τὴν τιμήν, μὲ τὴν ὁποίαν ἠγοράσθη ὑπ’ αὐτοῦ, τὸ ἀναμιχθὲν οἰνόπνευμα ἀλλοδαπῆς, εἰς δὲ τὸ Δημόσιον Ταμεῖον τὴν διαφορὰν τῆς τιμῆς τοῦ παραγομένου οἰνοπνεύματος, μέχρι τῆς ἰσχυούσης διατιμήσεως τοῦ οἰνοπνεύματος, κατὰ τὰ δι’ ἀποφάσεων τοῦ ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν ὁρισθησόμενα. 4. Ἐκ τοῦ ἐσόδου τοῦ προκύπτοντος ἐκ τῆς κατὰ τὴν παράγραφον 3 τῆς παρούσης διαφορᾶς τιμῆς τοῦ οἰνοπνεύματος ἀλλοδαπῆς, τοῦ προερχομένου ἐκ τῆς ἀποστάξεως τῶν γλυκέων οἴνων τῶν Συνεταιρικῶν Ὀργανώσεων, ὡς καὶ ἐκ τοῦ κατὰ τὴν τρέχουσαν χρῆσιν ἀποκομιζομένου κέρδους τοῦ Δημοσίου ἐκ τῆς διαθέσεως μελάσσης πρὸς οἰνοπνευματοποίησιν, ἐπιτρέπεται ὅπως, πρὸς κάλυψιν τῶν ἐξόδων μεταφορᾶς εἰς τὰ οἰνοπνευματοποιεῖα Βʹ κατηγορίας τῶν πρὸς ἀπόσταξιν οἴνων τῶν οἰνοποιητικῶν Συνεταιρικῶν Ὀργανώσεων, διατεθῇ ποσὸν ἐκ πεντήκοντα λεπτῶν κατὰ χιλιόγραμμον οἴνου βαθμοῦ οἰνοπνεύματος, οὐχὶ κατώτερον τῶν 11,75 βαθμῶν διὰ τοὺς ξηροὺς οἴνους τοὺς ἀναμεμιγμένους μετ’ οἰνοπνεύματος ἐξωτερικοῦ, προκειμένου δὲ περὶ τῶν γλυκέων οἴνων, κατὰ χιλιόγραμμον παραδιδομένου πρὸς ἀπόσταξιν τοιούτου οἴνου, ἔχοντος οἰνοπνευματικὸν βαθμὸν τὸν εἰς τὸ οἰκεῖον πρωτόκολλον ἀναμίξεως ἀναγραφόμενον μὲ ἀνοχὴν ἐπὶ ἔλαττον μέχρις ἑνὸς βαθμοῦ. Ἄρθρον 2. 1. Ἐξαιρετικῶς, διὰ τὴν τρέχουσαν οἰνικὴν περίοδον ἐγκρίνεται, ὅπως διατεθῇ ἐκ τοῦ κατὰ τὴν τρέχουσαν χρῆσιν ἀποκομιζομένου κέρδους τοῦ Δημοσίου ἐκ τῆς διαθέσεως μελάσσης πρὸς οἰνοπνευματοποίησιν, ποσὸν ἐκ δραχμῶν 0,50 (πεντήκοντα λεπτῶν) κατὰ χιλιόγραμμον οἴνου ξηροῦ φυσικῆς ζυμώσεως (ἀρητινώτου) οἰνοπνευματικοῦ βαθμοῦ 12 βαθμῶν τοὐλάχιστον καὶ δραχμῶν 0,40 (τεσσαράκοντα λεπτῶν) κατὰ χιλιόγραμμον διὰ τοιούτους οἴνους οἰνοπνευματικοῦ βαθμοῦ κάτω τῶν 12 καὶ μέχρι 10 βαθμῶν, πρὸς κάλυψιν τῶν ἐξόδων μεταφορᾶς τῶν οἴνων τούτων τῶν διατιθεμένων πρὸς ἀπόσταξιν εἰς οἰνοπνευματοποιεῖα Βʹ κατηγορίας ὑπὸ Οἰνοποιητικῶν Συνεταιρικῶν Ὀργανώσεων καὶ ἐπὶ ποσότητος μέχρις 6.920.000 χιλιογράμμων τοιούτων οἴνων. 2. Δι’ ἀποφάσεων τῶν Ὑπουργῶν Οἰκονομικῶν καὶ Ἐμπορίου ὁρισθήσεται ὁ τρόπος καταβολῆς τῶν ὑπὸ τῶν ἀνωτέρω 1 καὶ 2 ἄρθρων τῆς παρούσης ὁριζομένων χρηματικῶν ποσῶν, ὡς καὶ πᾶσαν ἑτέραν λεπτομέρειαν εἰς ἐκτέλεσιν τῆς παρούσης ἀποφάσεως. Ἡ παροῦσα κυρωθήσεται νομοθετικῶς μερίμνῃ τοῦ ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν. Ὁ Πρόεδρος Ὁ Ἀντιπρόεδρος Τὰ Μέλη Ἀκριβὲς ἀντίγραφον Ἐν Ἀθήναις τῇ 31 Αὐγούστου 1960

Ὁ Γραμματεὺς τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου

Ι. ΠΑΠΑΒΛΑΧΟΠΟΥΛΟΣ

Ἐπίσης, βάσει τῆς ὑπ’ ἀριθ. 140)60 Πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ἐξεδόθη καὶ ἡ ὑπ’ ἀριθ. 42081)6. 9.1960 κοινὴ ἀπόφασις τῶν ὑπουργῶν Οἰκονομικῶν καὶ Ἐμπορίου, διὰ τῆς ὁποίας καθορίζεται λεπτομερῶς ὁ τρόπος μεταφορᾶς καὶ παραδόσεως ὑπὸ συνεταιριστικῶν οἰνοποιητικῶν Ὀργανώσεων οἴνων ἀμπελιτῶν καὶ χλωροσταφιδιτῶν ἐξ ἀναμίξεως μετὰ οἰνοπνεύματος ἀλλοδαπῆς καὶ φυσικῆς ζυμώσεως, πρὸς ἀπόσταξιν καὶ καταβολῆς τῶν ἐξόδων μεταφορᾶς τούτων.

ΓΕΝΙΚΟΝ ΧΗΜΕΙΟΝ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ

ΔΙΕΥΘΥΝΣΙΣ ΦΟΡΟΤΕΧΝΙΚΗ

Ἀριθ. Πρωτ. 46162. Θέμα: «Περὶ συμπληρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 42081)6.9. 1960 ἀποφάσεως «περὶ τρόπου μεταφορᾶς καὶ παραδόσεως ὑπὸ Συνεταιρικῶν Οἰνοποιητικῶν Ὀργανισμῶν οἴνων ἀμπελιτῶν καὶ χλωροσταφιδιτῶν ἐξ ἀναμίξεως μετ’ οἰνοπνεύματος ἀλλοδαπῆς καὶ φυσικῆς ζυμώσεως πρὸς ἀπόσταξιν καὶ καταβολῆς τῶν ἐξόδων μεταφορᾶς τούτων». Ἀπόφασις Οἱ Ὑπουργοὶ Οἰκονομικῶν καὶ Ἐμπορίου Λαβόντες ὑπ’ ὄψει τὴν ὑπ’ ἀριθ. 140 τῆς 30ῆς Αὐγούστου 1960 πρᾶξιν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἀποφασίζομεν: Ἄρθρον μόνον. Συμπληροῦντες τὴν ὑπ’ ἀριθ. 42081 τῆς 6ης Σεπτεμβρίου 1960 ἀπόφασιν ἡμῶν «περὶ τρόπου μεταφορᾶς καὶ παραδόσεως ὑπὸ Συνεταιρικῶν Οἰνοποιητικῶν Ὀργανώσεων οἴνων ἀμπελιτῶν καὶ χλωροσταφιδιτῶν ἐξ ἀναμίξεως μετ’ οἰνοπνεύματος ἀλλοδαπῆς καὶ φυσικῆς ζυμώσεως πρὸς ἀπόσταξιν καὶ καταβολῆς τῶν ἐξόδων μεταφορᾶς τούτων», ὁρίζομεν μέχρι 30ῆς Νοεμβρίου 1960 τὴν προθεσμίαν παραδόσεως ὑπὸ τῶν ἐν ἄρθρῳ 3 παράγραφος 4 τῆς ὡς εἴρηται ἀποφάσεως ἡμῶν κατονομαζομένων Συνεταιρικῶν Οἰνοποιητικῶν Ὀργανώσεων τῶν ἐν τῇ αὐτῇ παραγράφῳ ὁριζομένων ποιοτήτων καὶ ποσοτήτων οἴνων αὐτῶν εἰς τὰ οἰνοπνευματοποιεῖα Βʹ κατηγορίας δι’ ἀπόσταξιν πρὸς παραγωγὴν οἰνοπνεύματος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 30 Σεπτεμβρίου 1960 Οἱ Ὑπουργοὶ Ὁ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν

Ὑφυπουργὸς

Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ

Ὁ ἐπὶ τοῦ Ἐμπορίου

Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ

Ἀκριβὲς ἀντίγραφον αὐθημερὸν Ὁ Προϊστάμενος τῆς Διεκπ)σεως

Ὑπογραφὴ

ΓΕΝΙΚΟΝ ΧΗΜΕΙΟΝ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ

ΔΙΕΥΘΥΝΣΙΣ ΦΟΡΟΤΕΧΝΙΚΗ

ΤΜΗΜΑ Βʹ

Ἀριθ. Πρωτ. 51390)4970. Θέμα: «Περὶ τροποποιήσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 42081)6.9. 1960 ἀποφάσεως, ὡς αὕτη συνεπληρώθη ὑπὸ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 46162)30.9.60 ὁμοίας τοιαύτης, ἀφορώσης τὴν ἀπόσταξιν οἴνων». Ἀπόφασις Οἱ Ὑπουργοὶ Οἰκονομικῶν καὶ Ἐμπορίου Λαβόντες ὑπ’ ὄψει τὴν ὑπ’ ἀριθ. 140 τῆς 30ῆς Αὐγούστου 1960 πρᾶξιν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἀποφασίζομεν: Ἄρθρον μόνον. Τροποποιοῦντες τὴν ὑπ’ ἀριθ. 42081 τῆς 6ης Σεπτεμβρίου 1960 ἀπόφασιν ἡμῶν «περὶ τρόπου μεταφορᾶς καὶ παραδόσεως ὑπὸ Συνεταιρικῶν Οἰνοποιητικῶν Ὀργανώσεων οἴνων ἀμπελιτῶν καὶ χλωροσταφιδιτῶν ἐξ ἀναμίξεως μετ’ οἰνοπνεύματος ἀλλοδαπῆς καὶ φυσικῆς ζυμώσεως πρὸς ἀπόσταξιν καὶ καταβολῆς τῶν ἐξόδων μεταφορᾶς», ὡς αὕτη συνεπληρώθη ὑπὸ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 46162)30.9.60 ὁμοίας τοιαύτης, παρατείνομεν μέχρι 31ης Ἰανουαρίου 1961 τὴν προθεσμίαν παραδόσεως ὑπὸ τῶν ἐν ἄρθρῳ 3 παράγραφος 4 τῆς ὡς εἴρηται ἀποφάσεως ὑπ’ ἀριθ. 42081)6.9.60 κατονομαζομένων Συνεταιρικῶν Οἰνοποιητικῶν Ὀργανώσεων τῶν ἐν τῇ αὐτῇ παραγράφῳ ὁριζομένων ποσοτήτων καὶ ποιοτήτων οἴνων αὐτῶν εἰς τὰ οἰνοπνευματοποιεῖα Βʹ κατηγορίας δι’ ἀπόσταξιν πρὸς παραγωγὴν οἰνοπνεύματος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 1 Νοεμβρίου 1960 Οἱ Ὑπουργοὶ Ὁ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν

Ὑφυπουργὸς

Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ

Ὁ ἐπὶ τοῦ Ἐμπορίου

Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ

Ἀκριβὲς ἀντίγραφον αὐθημερὸν Ὁ Προϊστάμενος τῆς Διεκπ)σεως Ὑπογραφὴ Σᾶς παραδίδω τὴν ἀπόφασιν αὐτὴν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου τῆς 30.8.60, ἥτις εἶναι χαρακτηριστικὴ τῆς γραμμῆς, τὴν ὁποίαν ἀκολουθεῖ ἡ Κυβέρνησις.

§165Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Ἐάν, κ. Ἀντιπρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, δὲν ἐγένετο αὐτό, ὅλα τὰ κρασιὰ ἐχύνοντο...

§166Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρόεδρος Κυβερν.). Βεβαίως. Τὸ αὐτὸ πνεῦμα, κύριοι συνάδελφοι, τὸ ὁποῖον ἐπεκράτησε κατὰ τὴν συζήτησιν καὶ τὴν λῆψιν τῆς ἀποφάσεως τοῦ Αὐγούστου 1959, ἐπεκράτησε καὶ κατὰ τὸν Αὔγουστον τοῦ 1960. Κύριοι συνάδελφοι, τερματίζων τὴν ὁμιλίαν μου, ἀποκρούω ἀπολύτως καὶ ἀποκρούω μὲ ἀγανάκτησιν, ἀγανάκτησιν συνδεομένην, ὡς εἶπον προηγουμένως, μὲ βαθεῖαν ἀνησυχίαν, διὰ τὸ μέλλον τῶν πολιτικῶν μας ἠθῶν καὶ θεσμῶν, τὴν ἐπερώτησιν καὶ τὸ περιεχόμενον αὐτῆς. Ἀλλ’ ἀποκρούω, ἔτι μᾶλλον μὲ ἀγανάκτησιν, τὸν τρόπον μὲ τὸν ὁποῖον ὁ εἷς ἐκ τῶν δύο, οἱ ὁποῖοι ὑπέγραψαν τὴν ἐπερώτησιν, προέβη χθὲς τὴν πρωΐαν εἰς τὴν ἀνακοίνωσιν τοῦ περιεχομένου της κατὰ τρόπον ἀφῃρημένον καὶ δίδοντα τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι διεπράχθη ὑπ’ ἐμοῦ ἢ ὑπὸ οἱουδήποτε — δὲν ἔχει σημασίαν τὸ πρόσωπον— σκάνδαλον βαρύτατον ἢ ἡ συγκάλυψις βαρυτάτου σκανδάλου, πράξεις κατ’ ἐμὲ ἰσοδύναμοι. Εἴτε διαπράττεις, εἴτε συγκαλύπτεις σκάνδαλον, κατ’ ἐμέ, καὶ τὸ ἕνα καὶ τὸ ἄλλο εἶναι βαρύτατα. Καὶ ἔπραξε τοῦτο ὁ κ. Μπρεδήμας χθὲς τὸ πρωΐ. Καὶ διέπραξαν τὸ αὐτὸ σφάλμα, τὸ βαρύτατον καὶ δύο ἐφημερίδες. Καὶ διέπραξε καὶ τὸ ἑπόμενον σφάλμα ὁ κ. Μπρεδήμας, μὴ εἰσελθών, μὴ τολμήσας νὰ προσέλθῃ εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν. Καὶ διέπραξε καὶ ἄλλο σφάλμα: Ἐτόλμησεν ἀπόψε, καὶ δὲν ἐντρέπεται δι’ αὐτό, νὰ εὑρίσκεται ἐδῶ. (Παρατεταμένα χειροκροτήματα).

§167ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ἔχει τὸν λόγον.

§168Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ ἤθελον νὰ πληροφορηθῶ, ἐὰν θὰ λάβω τὸν λόγον ἢ ὄχι. (Θόρυβος ἐκ τῆς πλευρᾶς τῆς Συμπολιτεύσεως — κωδωνοκρουσίαι).

§169ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Μητσοτάκη, εὐθὺς μετὰ τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, θὰ σᾶς δώσω τὸν λόγον, διὰ νὰ διευκρινίσητε εἰς τὶ συνίσταται τὸ προσωπικὸν θέμα, συμφώνως τοῦ ἄρθρου 19 παράγρ. 3 τοῦ Κανονισμοῦ, τὸ ὁποῖον λέγει, ὡς γνωρίζετε, τὰ ἑξῆς: «........ (ἀναγινώσκει) ........». Κατόπιν θὰ κρίνῃ τὸ Προεδρεῖον καὶ θὰ ἀποφανθῇ ἡ Βουλή.

§170Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, λυποῦμαι, διὰ τὴν συμπεριφορὰν τοῦ Προεδρείου. Νομίζω, ὅτι δὲν προάγει τὸ κῦρος τοῦ Σώματος αὐτὴ ἡ τακτική. Ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Βουλῆς, προηγουμένως, ἐδήλωσεν, ὅτι θὰ μοῦ δώσῃ τὸν λόγον, διότι, ἔκρινε προφανῶς, ὅτι ὑπάρχει προσωπικὸν θέμα... (Θόρυβος ἐκ τῆς πτέρυγος τῆς Συμπολιτεύσεως — κωδωνοκρουσίαι). Κύριε Πρόεδρε, δὲν πρόκειται νὰ ἐπωμισθῶ, οὔτε καὶ νὰ λάβω τὸν λόγον, ὅταν τὰς ὀχλοκρατικὰς ἐκδηλώσεις τῆς πλειοψηφίας ἐπικροτῇ τὸ Προεδρεῖον. Δὲν πρόκειται νὰ σταθῶ εἰς τὸ ἴδιον ἐπίπεδον. Θὰ ἤθελον μόνον νὰ δηλώσω πρὸς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως ὅτι, ὅταν ὁμιλῇ περὶ σεβασμοῦ πρὸς τοὺς θεσμούς, ὡς ἐτόνισεν ἀπόψε, θὰ πρέπει αὐτὸς πρῶτος νὰ τοὺς σέβεται, καὶ ἀκόμη, ὅτι θὰ ἔκαμε τὸ καλύτερον ἐὰν δὲν φυγομαχοῦσεν. Ὁ δὲ κ. Πρόεδρος τοῦ Σώματος θὰ ἔπραττε καλύτερον, ἐὰν δὲν ἐδέχετο τὰς ἐντολὰς τῆς ὀχλοκρατίας.

§171Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρόεδρος Κυβερν.). Λυποῦμαι, διότι δημιουργεῖται αὐτὴ ἡ σύγχυσις καὶ αὐτὸς ὁ θόρυβος. Καὶ λυποῦμαι ἰδιαιτέρως, διότι ὁ κ. Μητσοτάκης ἐχρησιμοποίησεν εἰς τὴν τελευταίαν του φράσιν, ἕνα χαρακτηρισμόν, ὁ ὁποῖος ἦτο ἀπολύτως ἀδικαιολόγητος. Ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἔχει ὡρισμένον καθῆκον ἀπόψε καὶ ἦτο ὑποχρεωμένος νὰ ἀναχωρήσῃ. Ἀλλά, ἀσχέτως αὐτοῦ καὶ ἐὰν δὲν εἶχεν ὡρισμένον καθῆκον διὰ νὰ ἀναχωρήσῃ, δὲν εἶχε καμμίαν ὑποχρέωσιν νὰ παραμείνῃ, διότι εἴμεθα ὅλοι οἱ ἄλλοι ἐδῶ... (Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ ἐπιστρέφει ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως). Πάντως, δὲν νομίζω, ὅτι δικαιολογεῖται ὁ κ. Μητσοτάκης νὰ ἐπιμείνῃ εἰς τὸ νὰ ἀνοίξῃ ἀπόψε τὸ θέμα. Θὰ τὸν παρακαλέσω πολὺ νὰ ἐξεύρῃ ἄλλην εὐκαιρίαν, διότι ἀπὸ χθὲς αἰσθάνομαι τὴν ἀνάγκην, ὅπως διευκρινισθῇ ἡ ὑπόθεσις διὰ τὴν ὁποίαν κατηγοροῦμαι. Ἐὰν ἀνοίξητε τὸ θέμα αὐτὸ ἀπόψε μὲ τὴν γνωστὴν ἐπιθετικότητα, τὴν ὁποίαν ἔχετε, θὰ παραταθῇ ἐπὶ πολὺ ἡ συζήτησις. Ἐλπίζω, ὅτι θὰ θελήσητε νὰ ἀνταποκριθῆτε εἰς τὴν παράκλησιν αὐτήν.

§172ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ἔχει τὸν λόγον.

§173Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Κύριοι συνάδελφοι, δὲν διεξεδίκησα ποτὲ εὐαισθησίαν εἰς μεγαλύτερον βαθμόν, ἀπὸ ἐκεῖνο, ὁ ὁποῖος συναντᾶται εἰς τοὺς ἐντίμους ἀνθρώπους, ὅταν κατηγοροῦνται διὰ πράξεις, αἱ ὁποῖαι ἀποδεικνυόμεναι ἀληθεῖς, θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ σπιλώσουν τὴν ὑπόληψιν οἱουδήποτε πολίτου. Νομίζω, ὅμως, ὅτι δὲν ἔχω δώσει δείγματα, ὅτι θὰ ὑστερήσω τῆς συνηθισμένης, τῆς κοινῆς εὐαισθησίας, ἡ ὁποία πρέπει νὰ διέπῃ ὅλους τοὺς πολίτας. Δὲν εἶχον τὴν εὐκαιρίαν χθὲς τὴν ἑσπέραν νὰ πληροφορηθῶ, ὅτι ἡ προαναγγελθεῖσα ἐπίθεσις διὰ τοῦ Τύπου, ἐστρέφετο καὶ ἐναντίον μου. Αἱ δύο ἐφημερίδες, αἱ ἀσχοληθεῖσαι μὲ τὸ θέμα αὐτό, μὲ μεγάλους τίτλους, περιώριζον τὴν ἐπίθεσίν των εἰς τὸ πρόσωπον τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως. Ἐπληροφορήθην ἀργὰ τὴν νύκτα, εἰς τὰς πρώτας μεταμεσονυκτίους ὥρας, ὅτι ἡ μέλλουσα νὰ κατατεθῇ ἐπερώτησις, ἀφεώρα καὶ τὸν ὁμιλοῦντα, τὸν ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν. Εἶναι εὐτυχὴς καὶ τὸν ζηλεύω, ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, διότι ὁ τρόπος μὲ τὸν ὁποῖον ἐξεδηλώθη ἡ ἐναντίον του ἐπίθεσις, τοῦ παρέχει τὴν εὐχέρειαν, χωρὶς τὸ συνταγματικὸν κώλυμα τοῦ ἀκαταδιώκτου τοῦ βουλευτοῦ διὰ τὰς πράξεις του, διὰ τὰς ἐνεργείας του καὶ διὰ τοὺς λόγους του, τοῦ παρέχει τὴν εὐχέρειαν νὰ φέρῃ εἰς τὰς γνωρίμους αἰθούσας τῶν δικαστηρίων τὸ ζήτημα, διὰ νὰ διεκδικήσῃ καὶ ἐκεῖνος τὴν τιμωρίαν τῶν ἐνόχων καὶ τὴν ἀποκατάστασιν τῆς ὑπολήψεώς του. Δὲν γνωρίζω, ἐὰν αἱ δημοσιευθεῖσαι διὰ τῶν πρωϊνῶν ἐφημερίδων, σχετικῶς μὲ τὸ θέμα τοῦτο εἰδήσεις, θὰ μοῦ παράσχουν τὴν εὐχέρειαν τῆς προσελεύσεως ἐνώπιον τῆς δικαστικῆς ἐξουσίας διὰ νὰ ζητήσω ἱκανοποίησιν, χωρὶς νὰ δύνανται οἱ βουλευταὶ νὰ ἐπικαλεσθοῦν τὴν προστασίαν τοῦ γνωστοῦ ἄρθρου τοῦ Συντάγματος. Ἀλλὰ δὲν θὰ εἶναι δυνατόν, κύριοι συνάδελφοι, ἀνεξαρτήτως τῆς ἐκβάσεως τῆς ὑποθέσεως ἐκείνης, δὲν θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ ἐκθέσω διὰ βραχέων καὶ ἐνώπιον τοῦ Σώματος τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον ἔδωσε τὴν εὐκαιρίαν μιᾶς τόσον ἀσυστάτου κατηγορίας εἰς τοὺς δύο βουλευτάς. Θὰ ἤθελα προηγουμένως νὰ ἀκούσω τοὺς δύο ἐπερωτῶντας, διὰ νὰ εἶμαι εἰς θέσιν ἐν συνεχείᾳ νὰ δώσω καὶ τὰς πληροφορίας, αἱ ὁποῖαι θὰ ἀπῃτοῦντο ἐν ἀνάγκῃ εἰς ὅσα εἰς τὴν ἀβάσιμον καὶ τὴν ἀσύστατον κατηγορίαν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ προσθέσω. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς κυβερνητικῆς πτέρυγος).

§174Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἤθελα νὰ εἴπω δύο λέξεις ἐξ ἀφορμῆς μιᾶς ἀναφορᾶς τοῦ ἀξιοτίμου ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, ὅπως καὶ τοῦ κ. Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως, κατὰ πόσον ἡ χθεσινὴ ἀναγγελία τῆς ἐπερωτήσεως ἀποτελεῖ ἢ ὄχι πρᾶξιν ποινικῶς κολάσιμον.

§175ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. (Ἐκ τῆς κυβερνητικῆς πλευρᾶς). Τὰ δικαστήρια θὰ τὸ κρίνουν αὐτό.

§176Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Σᾶς παρακαλῶ, κύριοι. Ἡ πρᾶξις τῆς χθεσινῆς ἀναγγελίας βαρύνει ἀποκλειστικῶς ἐμὲ προσωπικῶς καὶ διὰ δηλώσεως ἰδικῆς μου ἐδόθη εἰς δημοσίευσιν τὸ κείμενον τῆς ἐπερωτήσεως, δι’ ἕνα λόγον πολὺ ἁπλοῦν.

§177Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρόεδρος Κυβερν.). Σήμερον.

§178Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Ἐδόθη χθὲς τὴν νύκτα εἰς τοὺς δημοσιογράφους, δι’ ἕνα λόγον ἁπλούστατον. Πράγματι, εἶχα συμμερισθῆ τὴν ἀξίωσιν τοῦ κ. Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως νὰ γίνῃ ἀμέσως γνωστὸν ἐπὶ ποίου θέματος γίνεται ὁ ἔλεγχος, ἡ κριτική, ἡ πολεμικὴ ἐναντίον του. Ὅταν, λοιπόν, ἦλθε τὸ κείμενον τῆς ἐπερωτήσεως εἰς χεῖρας μου ἀνεζήτησα νὰ ἴδω κατὰ ποῖον τρόπον δύναται νὰ κατατεθῇ ἐκεῖνο τὸ βράδυ καὶ ἔλαβα τὴν ἀπάντησιν, ὅτι οἱ ἁρμόδιοι ὑπάλληλοι ἀνεχώρησαν ἀπὸ τὰς 9.20′ μ.μ. καὶ δὲν ἦτο δυνατὸν εἰς κανένα νὰ παραλάβῃ τὴν ἐπερώτησιν. Καὶ τότε, ἐνόμισα, ὅτι προσέφερον ὑπηρεσίαν... (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Βʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Λ. Μπατρῖνος).

§179ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Σᾶς πληροφορῶ, ὅτι εἰς τὰς 10,20 μ.μ. ἔφυγαν οἱ ὑπάλληλοι.

§180Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Ἐνόμισα, λέγω, ὅτι προσέφερα ὑπηρεσίαν εἰς τὸν κ. Ἀντιπρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, ὁ ὁποῖος ἠξίου τὴν δημοσίευσιν αὐτοῦ τοῦ πράγματος, παραδίδων αὐτὸ εἰς τὴν δημοσιότητα καὶ ἀναβάλλων τὴν κατάθεσιν τῆς ἐπερωτήσεως δι’ αὔριον. Δίδω τὴν ἐξήγησιν, διότι ἴσως χρησιμεύσῃ καὶ εἰς τὸν κ. Ἀντιπρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως καὶ εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν.

§181Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρόεδρος Κυβερν.). Κύριε Πρόεδρε, αὐτὸ τὸ ὁποῖον λέγει ὁ Ἀρχηγὸς τῆς Δημοκρατικῆς Ἑνώσεως κ. Τσιριμῶκος, ἔχει κἄποιαν λογικὴν βάσιν καὶ ὡς ἐκ τούτου θὰ παρακαλέσω τὸν συνάδελφον ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν κ. Παπακωνσταντίνου νὰ μὴ κάμῃ μήνυσιν διὰ τὸ σημερινὸν δημοσίευμα. Πάντως, τὸ χθεσινὸν εἶναι ἄσχετον μὲ ὅσα εἴπατε καὶ διὰ τὸ χθεσινὸν ἐγένοντο ἐκ μέρους μου αἱ μηνύσεις.

§182ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Η. Μπρεδήμας, ἔχει τὸν λόγον.

§183Η. ΜΠΡΕΔΗΜΑΣ. Προτοῦ εἰσέλθω, κύριοι βουλευταί, εἰς τὸ θέμα, διὰ τὸ ὁποῖον ἀνῆλθον καὶ εἰς τὸ βῆμα, ὀφείλω νὰ προβῶ εἰς τὴν δήλωσιν, ἀνταποκρινόμενος εἰς τὴν πρόκλησιν τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι αὔριον θὰ καταθέσω ἐπερώτησιν ἀναφερομένην ἀποκλειστικῶς καὶ μόνον εἰς τὰ προσωπικὰ θέματα τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, τὰ περιλαμβανόμενα εἰς τὰ θέματα τῆς ἐρωτήσεώς μου. Κύριοι βουλευταί, πρὸ 10 περίπου ἡμερῶν μετέβην εἰς τὴν Ἄρταν καὶ ἐπωφελήθην τῆς εὐκαιρίας αὐτῆς διὰ νὰ ἐπισκεφθῶ τὰς Πάτρας, ἰδιαιτέραν, ὡς γνωστόν, πατρίδα τοῦ Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως καὶ βουλευτοῦ Ἀχαΐας, κ. Κανελλοπούλου. Κατὰ τὴν ἐκεῖ παραμονήν μου ἐγενόμην ἐνήμερος παρ’ εὐϋπολήπτων πολιτῶν τῆς πόλεως, τῆς ὑποθέσεως, περὶ τῆς ὁποίας ὡμίλησεν ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, εἰς τὴν ὁποίαν εἶχον ἐνεργόν, σκανδαλώδη ἀνάμιξιν πρόσωπα ἤ, μᾶλλον, ὄχι ἁπλῶς φίλοι τῆς Κυβερνήσεως, ἀλλὰ στενώτατα προσωπικοὶ φίλοι τοῦ κυρίου Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως. Ἀπὸ τοὺς δράστας τῶν σκανδαλωδῶν αὐτῶν πράξεων ὁ ἕνας, ὁ κ. Νεζερίτης, Διευθυντὴς τῆς Ἑνώσεως Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Πατρῶν, διετέλεσεν ὡς ἔφεδρος λοχαγὸς κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ ἀνταρτοπολέμου καὶ ὡς ὑπασπιστὴς τοῦ κ. Κανελλοπούλου, ὡς ὑπουργοῦ, τότε, τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης.

§184Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρόεδρος Κυβερν.). Θὰ σᾶς διακόψω.

§185Η. ΜΠΡΕΔΗΜΑΣ. Δὲν σᾶς διέκοψα, ὅταν ὡμιλούσατε.

§186Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρόεδρος Κυβερν.). Θὰ σᾶς διακόψω ὅσον θέλω.

§187Η. ΜΠΡΕΔΗΜΑΣ. Δὲν ἐπιτρέπω καμμίαν διακοπήν.

§188Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρόεδρος Κυβερν.). Θὰ δεχθῆτε τὴν διακοπὴν αὐτὴν καὶ δὲν θὰ σᾶς διακόψω πλέον.

§189Η. ΜΠΡΕΔΗΜΑΣ. Δὲν δέχομαι καμμίαν διακοπήν, δὲν σᾶς διέκοψα, κ. Ἀντιπρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, θὰ εἶμαι συντομώτατος, 5 ἕως 10 λεπτὰ θὰ ἀπασχολήσω τὸ βῆμα τῆς Βουλῆς. Ὁ ἄλλος, ὁ κ. Μανιάτης, Ἀντιπρόεδρος τῆς Διοικήσεως τῆς Ἑνώσεως Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν, καταγόμενος ἀπὸ τὸ χωρίον Λάπα, εἰς τὸ ὁποῖον ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ὀφείλει τὴν ἐκλογικήν του ἐπιτυχίαν μὲ τὰς 110 ψήφους τοῦ χωρίου... (Θόρυβος ἐκ τῆς κυβερνητικῆς πτέρυγος. Φωναί: Τὶ σχέσιν ἔχουν αὐτά). Ὅλα ἔχουν σημασίαν, κύριοι βουλευταί, διὰ νὰ ἐκδοθῇ ἡ πρᾶξις 114 τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἡ ἐν σπουδῇ ἐκδοθεῖσα, κατόπιν τῶν σαφῶν καὶ συγκεκριμένων καταγγελιῶν.

§190ΦΩΝΑΙ ΕΚ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΗΣ ΠΤΕΡΥΓΟΣ. Ποῖαι εἶναι αἱ καταγγελίαι;

§191Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρόεδρος Κυβερν.). Ἀφίσατέ τον, κύριοι, δὲν λέγει τίποτε.

§192Η. ΜΠΡΕΔΗΜΑΣ. Ἠθέλησα νὰ φέρω ὑπὸ τὸ φῶς τῆς δημοσιότητος τὴν ὑπόθεσιν αὐτὴν καὶ λυποῦμαι, πράγματι, διότι, λόγω σοβαρωτάτης ἀσθενείας, δὲν ἠδυνήθην χθὲς νὰ παραστῶ κατὰ τὴν συζήτησιν εἰς τὸ Σῶμα... (Φωναὶ ἐκ τῆς κυβερνητικῆς πτέρυγος: Εἶναι ψεύτης), κατὰ τὴν ὁποίαν ἐγένετο λόγος καὶ μάλιστα εἰς μελοδραματικὸν τόνον, περὶ τῆς ἐπερωτήσεώς μου, τῆς ὁποίας ἡ κατάθεσις εἶχε πράγματι προαγγελθῆ διὰ τῶν δύο ἐφημερίδων. Τὸ κείμενον, ἄλλωστε, τῆς ἐπερωτήσεώς μου τὸ ἀνέγνωσε κατ’ ἀποσπάσματα ἀπόψε ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ἐδημοσιεύθη ὁλόκληρον εἰς τὰς ἐφημερίδας, οὐχὶ εἰς τὰς κυβερνητικάς, διότι αἱ κυβερνητικαὶ ἐφημερίδες, κατὰ παλαιάν των συνήθειαν περιορίζονται καὶ ἀρκοῦνται μόνον εἰς τὸν κυβερνητικὸν μονόλογον, ἐν πάσῃ ὅμως περιπτώσει, ἔχει λάβει ἤδη γνῶσιν ἡ Βουλή. Πρόκειται, κύριοι βουλευταί, ἀληθῶς, περὶ μιᾶς κυβερνητικῆς ἐνεργείας, ἀξίας τοῦ αὐστηροτέρου ἐλέγχου. Ἡ ἐνέργεια συνίσταται εἰς τὴν διὰ πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου προσπάθειαν, πράγματι, καλύψεως καὶ νομιμοποιήσεως βαρυτάτων ἀδικημάτων, τελεσθέντων ὑπὸ ἰδιωτῶν. Ἰδού, ἐν συντομίᾳ, ὅπως ἄλλωστε τὸ ἀνέφερε καὶ ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, πῶς ἔχει τὸ ἱστορικὸν τῆς περιέργου αὐτῆς ὑποθέσεως. Προκειμένης τῆς ἐκτελέσεως τῆς Ἑλληνο–γαλλικῆς συμβάσεως ἐξαγωγῆς οἴνων εἰς Γαλλίαν, ἐν ἔτει 1958, ἡ Κυβέρνησις ἐξέδωσε τὴν ὑπ’ ἀριθ. 975 πρᾶξιν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, διὰ τῆς ὁποίας ἐπετράπη, ἡ κατὰ παράβασιν τῶν κειμένων νόμων, οἰνοποίησις τῶν ἀποθεμάτων σταφίδος τοῦ ΑΣΟ μέχρις 60.000 τόννων, ὅπως εἶπεν ἀκριβῶς ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως. Πάντως, ἐπὶ τῇ βάσει τῆς ὑπουργικῆς αὐτῆς πράξεως, ἡ οἰνοποίησις τῆς σταφίδος ἐγένετο ἀπὸ τὰ ἁρμόδια ὄργανα συγκεντρώσεως καὶ ἐξαγωγῆς τοῦ οἴνου, τὰ ὁποῖα συνέπιπτε νὰ προεδρεύωνται ἀπὸ τὸν κ. Καλαπόδην, ἕτερον φίλον τῆς Κυβερνήσεως. Ὁ κ. Καλαπόδης, μετὰ τῶν κ.κ. Νεζερίτη, Μανιάτη καὶ λοιπῶν ἰδιωτῶν, οἱ ὁποῖοι συνέπιπτε νὰ ἔχουν καὶ αὐτοὶ ὑπευθύνους θέσεις εἰς τὴν διοίκησιν τῆς Ἑνώσεως Συνεταιρισμῶν Πατρῶν, δηλαδὴ τῆς ἀναλαβούσης τὴν ἐξαγωγήν, ἐξεμεταλλεύθησαν τὴν εὐκαιρίαν, οἰνοποιήσαντες, παρανόμως, ἰδικήν των σταφίδα τὴν ὁποίαν ἠγόρασαν οἱ ἴδιοι, καὶ τὸ προϊόν τῆς σταφίδος αὐτῆς δι’ ἀπάτης, δηλαδὴ διὰ τοῦ ἰσχυρισμοῦ, ὅτι ἐπρόκειτο περὶ οἴνων ἐκ νωπῶν σταφυλῶν, ἐπώλησαν εἰς τὴν ἣν διηύθυναν Ἕνωσιν, καρπωθέντες καὶ τὰ ἐκ τῆς πράξεως αὐτῆς ὠφέλη. Κατὰ τῶν ὡς ἄνω, ἠσκήθη ποινικὴ δίωξις, καταλήξασα, ὅπως εἶπεν ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 1066)14.10.60 —καὶ ὄχι πρὸ μιᾶς ἑβδομάδος, ὅπως ἰσχυρίσθη ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως— παραπεμπτικὸν βούλευμα, καὶ θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε δι’ ὀλίγων, διότι ὅλα ἔχουν τὴν σημασίαν των, νὰ διαβάσω ἐδῶ: «ἄρθρον ...... (ἀναγινώσκει) ......». Καὶ καθ’ ἣν στιγμὴν διεξάγεται ἡ ἀνάκρισις, καὶ πρὶν καταλήξῃ εἰς βούλευμα, ἡ Κυβέρνησις, προεδρεύοντος τοῦ Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως κ. Κανελλοπούλου, ἐξέδωκε τὴν ὑπ’ ἀριθ. 114 τῆς 10ης Αὐγούστου 1959 πρᾶξιν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, διὰ τῆς ὁποίας πράγματι νομιμοποιεῖται ἡ οἰνοποίησις πάσης ποσότητος σταφίδος καὶ ἐπιτρέπεται ἡ μετατροπὴ τοῦ οἴνου τούτου εἰς οἰνόπνευμα, καὶ ἡ διάθεσίς του εἰς τὸ ἐσωτερικόν, κατὰ παράβασιν τῶν αὐστηρῶν κειμένων περὶ οἰνοπνεύματος διατάξεων.

§193Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρόεδρος Κυβερν.). Ὅταν λέγῃ ψέματα, ἔχετε καθῆκον νὰ τὸν σταματήσητε. Σταματήσατε τὰ ψεύδη, κ. Μπρεδήμα. Ποῦ τὸ εὑρήκατε αὐτὸ τὸ «πάσης ποσότητος»; Εἶναι ψευδέστατον.

§194Η. ΜΠΡΕΔΗΜΑΣ. Σημειωτέον, ὅτι, διὰ τὴν παρασκευὴν τοῦ οἴνου ἐκ σταφίδος...

§195Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Κύριε Πρόεδρε, νὰ μᾶς εἴπῃ ποία διάταξις τῆς πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ποία φράσις αὐτῆς νομιμοποιεῖ οἱανδήποτε παράβασιν ἰδιώτου.

§196Η. ΜΠΡΕΔΗΜΑΣ. Θὰ τὴν εἴπω.

§197Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Τώρα τὴν εἴπατε.

§198Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρόεδρος Κυβερν.). Τώρα νὰ τὴν εἴπῃ. Διότι, ἐὰν δὲν τὴν εἴπῃ τώρα, εἶναι ἄξιος περιφρονήσεως. Πρὶν κατέλθῃ ἀπὸ τὸ βῆμα, κύριοι συνάδελφοι, θὰ τὸν ὑποχρεώσωμεν νὰ εἴπῃ ὅ,τι ξεύρει.

§199Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Κύριε Τσιριμῶκο, γίνονται λάθη εἰς τὴν πολιτικήν. Ἀλλὰ ἔρχεται ἡ ὥρα κατὰ τὴν ὁποίαν εἶναι ἀνάγκη νὰ τὰ ἀναγνωρίσωμεν. Τοὐλάχιστον νὰ ἔχωμεν τὴν ὑπερηφάνειαν καὶ τὴν γενναιότητα νὰ μὴ ἀνερχώμεθα εἰς τὸ βῆμα καὶ νὰ ἐπαναλαμβάνωμεν ἀθλιότητας καὶ συκοφαντίας. Εἶναι ὑποχρεωμένος, τὴν στιγμὴν αὐτήν, καὶ ὄχι ἀργότερον, ὅταν ὁ ἐπὶ τοῦ βήματος ἐπικαλῆται, ὅτι ἡ πρᾶξις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, νομιμοποιεῖ οἱανδήποτε παράνομον ἐνέργειαν παντὸς πολίτου, εἶναι ὑποχρεωμένος αὐτὴν τὴν στιγμὴν νὰ ἀναγνώσῃ τὴν φράσιν ἐκείνην τῆς πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου. Ἐὰν δὲν τὸ πράξῃ τὴν στιγμὴν αὐτήν, εἶναι ἀνάξιος νὰ συνεχίσῃ.

§200Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. (Ἐγείρεται νὰ ὁμιλήσῃ).

§201Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Κύριε Τσιριμῶκο, τὸ βῆμα δὲν εἶναι διὰ νὰ λέγωνται κακοήθειαι. Ἁπλούστατα, νὰ σταματήσῃ λέγων κακοηθείας.

§202Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε τῆς Βουλῆς, χθὲς ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ἤθελε νὰ ἔλθῃ ὁ βουλευτὴς ἐδῶ, δίκην λοχίου, ὁ ὁποῖος εἶχεν παρατείνει τὴν ἄδειάν του περισσότερον τοῦ δέοντος, καὶ νὰ παρουσιασθῇ ἐνώπιόν του. Σήμερον ἔρχεται ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἀφοῦ κάνει ἕνα πρόλογον, ὅτι ὅλα αὐτὰ εἶναι καὶ ποινικῶς διώξιμα, λέγει, ὅτι πρέπει νὰ ὑποχρεωθῇ νὰ ὁμιλήσῃ. Καὶ ἀφοῦ ὁμιλεῖ νὰ σταματήσῃ. Ἐὰν θέλετε νὰ συνεννοηθῶμεν.... (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι, φωναί) ... Κύριε Πρόεδρε, ἐὰν ἡ πλειοψηφία, ἡγουμένου τοῦ κ. Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως, θέλῃ νὰ σταματήσῃ ὁ ἀγορητής, τότε θὰ παρεκάλουν καὶ ἐγὼ νὰ σταματήσῃ καὶ νὰ ἀπέλθωμεν τῆς αἰθούσης.

§203Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Κύριε Ἀρχηγὲ τῆς Δημοκρατικῆς Ἑνώσεως, ὅταν τὸ μέλος τῆς Κοινοβουλευτικῆς σας ὁμάδος ἀνέρχεται εἰς τὸ βῆμα καὶ λέγει, ὅτι ἡ πρᾶξις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, τὴν ὁποίαν ἠκούσατε καὶ τὴν ὁποίαν σεῖς, εὐφυέστατος ἄνθρωπος, ἀντελήφθητε, καλύπτει ποινικῶς κολασίμους πράξεις, καὶ καλύπτει τὴν τυχὸν ἀπάτην τὴν ὁποίαν διέπραξεν οἱοσδήποτε εἰς τὴν Ἕνωσιν Συνεταιρισμῶν, παραδώσας κρασὶ μὲ τὸν ἰσχυρισμόν, ὅτι προέρχεται ἀπὸ σταφυλάς, ἐνῷ προήρχετο ἀπὸ σταφίδας, ὅταν λέγῃ αὐτά, ἔπρεπε σεῖς νὰ τὸν σταματήσητε, καὶ ἔπρεπε σεῖς νὰ ἔχετε τὴν ἠθικὴν δύναμιν νὰ τοῦ εἴπητε «κατέβα κάτω».

§204Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Εὐχαριστῶ τὸν κ. Ἀντιπρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, διότι μοῦ ἀποδίδει ἠθικὴν ἀδυναμίαν, τοῦ λέγω, ὅμως, ὅτι ἔχει τὴν ἠθικὴν εὐθύνην νὰ εἴπῃ, ὅτι οὐδεὶς ἔχει δικαίωμα νὰ σταματήσῃ κανένα βουλευτὴν ὅταν ἀνεβαίνῃ εἰς τὸ βῆμα, παρὰ μόνον ἐὰν παραβαίνῃ τὸν Κανονισμόν. (Θόρυβος).

§205Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Κύριε Τσιριμῶκο, τοὐλάχιστον ἔπρεπε νὰ μὴ παρέμβητε διὰ νὰ μὴ ἀρχίσω νὰ ὑποψιάζωμαι, ὅτι συμμερίζεσθε τὰς συκοφαντίας.

§206Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Δὲν ἔχω συνηθίσει νὰ ἀποκρύπτω τὴν γνώμην μου. Ἀλλὰ νὰ εἴμεθα ἐξηγημένοι. Ὁ ἐπὶ τοῦ βήματος βουλευτὴς ἔχει δικαίωμα νὰ τελειώσῃ τὸν λόγον του ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως. Ἐάν, ἐπαναλαμβάνω, ἡ πλειοψηφία σας δὲν θέλῃ νὰ ἐπιτρέψῃ εἰς τὸν βουλευτὴν νὰ ἐξακολουθήσῃ, θὰ ἀπαιτήσω καὶ αὐτὸς νὰ σταματήσῃ καὶ ἐγὼ θὰ ἀπέλθω ἀπὸ τὴν αἴθουσαν, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀπαγορευθῇ ὁ λόγος.

§207Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Κύριε Ἀρχηγὲ τῆς Δημοκρατικῆς Ἑνώσεως, ἀρκετὰ διήρκεσε τὸ ἐπεισόδιον. Θὰ παρακαλέσω ὅλους τοὺς κ.κ. συναδέλφους τῆς Ε.Ρ.Ε. νὰ σταματήσωμεν ἀντιδρῶντες, νὰ τελειώσῃ ὁ κ. βουλευτὴς τὴν ἀγόρευσίν του καὶ νὰ συνεχισθῇ μετὰ ταῦτα ἡ συζήτησις. Ἄλλωστε, ὑπάρχει καὶ θέμα βιολογικῆς κοπώσεως ὑπὸ τῆς ὁποίας ἀσφαλῶς ὅλοι κατεχόμεθα. Ἄς ἀφήσωμεν τὸν κ. Μπρεδήμαν νὰ εἴπῃ ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα νομίζει, ὅτι πρέπει νὰ εἴπῃ.

§208ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Καὶ τὸ Προεδρεῖον παρακαλεῖ νὰ ἀφήσωμεν τὸν ἐπὶ τοῦ βήματος συνάδελφον νὰ ὁμιλήσῃ. Ἀλλά, θέλω νὰ συστήσω, κ. Ἀρχηγὲ τῆς Δημοκρατικῆς Ἑνώσεως, καὶ εἰς τὸν ὁμιλοῦντα, ὅτι ὅταν ἐπικαλῆται κείμενα νὰ τὰ ἀναγινώσκει καὶ νὰ μὴ λέγῃ φράσεις αἱ ὁποῖαι δὲν περιέχονται εἰς αὐτά, διότι αὐτὸ προκαλεῖ τὴν δικαίαν ἀγανάκτησιν τῶν συναδέλφων.

§209Η. ΜΠΡΕΔΗΜΑΣ. Σημειωτέον, ὅτι διὰ τὴν παρασκευὴν τοῦ οἴνου ἐξ σταφίδος ἀπαιτεῖται πρόσμιξις ποσότητος οἰνοπνεύματος ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ. Καὶ εἰσήχθη τὸ σχετικὸν οἰνόπνευμα ἀδασμολογήτως. Καὶ ἐχρησιμοποιήθη διὰ τὴν παρασκευὴν τοῦ οἴνου, ὑπὸ τῶν προαναφερθέντων ἰδιωτῶν φίλων τοῦ κ. Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως, οἱ ὁποῖοι παραπέμπονται εἰς δίκην διὰ τοῦ βουλεύματος, ἐνῷ ἐξ ἄλλου ἡ ὡς ἄνω ὑπ’ ἀριθ. 114 πρᾶξις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ἀπαλλάσσει τοῦ δασμοῦ τὸ οἰνόπνευμα, τὸ ὁποῖον οἱ ἐν λόγῳ ἰδιῶται εἰσήγαγον ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ διὰ τὴν παραγωγὴν τοῦ οἴνου.

§210ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ποῦ, ἀκριβῶς, τὸ λέγει αὐτὸ ἡ πρᾶξις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου;

§211Η. ΜΠΡΕΔΗΜΑΣ. Ἄς μὲ διαψεύσῃ ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι δὲν ἀπαλλάσσονται τοῦ δασμοῦ οἱ τρεῖς φίλοι του, οἱ ἀπατεῶνες αὐτοί, οἱ ὁποῖοι παραπέμπονται διὰ τοῦ βουλεύματος. Αὐτὰ εἶναι τὸ σκάνδαλον, τὸ μέγα, τὸ πελώριον σκάνδαλον. Καὶ ὄχι, διότι ἐπεξετάθη εἰς μερικοὺς ἄλλους, εἰς ἑκατοντάδας ἢ καὶ εἰς χιλιάδας ἄλλους παραγωγούς. Ἀλλὰ τὸ σύνολον τοῦ κόστους ἐκ τῶν δασμῶν ἀνέρχεται εἰς 10 ἑκατ. καὶ ἐὰν ἐφαρμοσθῇ ἡ πρᾶξις τοῦ Ὑπουργ. Σ)λίου, θὰ πρέπει νὰ ἀπαλλαγοῦν τῆς κατηγορίας, διότι παραπέμπονται, διότι ἐζημίωσε τὴν Ἕνωσιν Πατρῶν, τῆς ὁποίας ἡ ζημία καλύπτεται διὰ τῆς δασμολογικῆς ἀτελείας. Ἐὰν αἱ προθέσεις τῆς Κυβερνήσεως ἦσαν ἁγναί, καὶ εἰλικρινεῖς, ὤφειλε νὰ ἀπομακρύνῃ τοὺς δράστας ἐκ τῶν θέσεών των, διότι οἱ ὑπάλληλοι δὲν θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ καταθέσουν τὴν ἀλήθειαν. Ἡ ἐπιμονὴ τῆς Κυβερνήσεως νὰ τοὺς διατηρῇ εἰς τὰς θέσεις των εἶναι ἀξιόμεμπτος, ἐνῷ ἐὰν ἐπρόκειτο περὶ μικρῶν ὑπαλλήλων θὰ ἔλεγε: «τὶ θέλετε νὰ κάμω, ἔχουμε βούλευμα, ἠσκήθη δίωξις, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ κρατηθοῦν εἰς τὰς θέσεις των». Ἐλέγχομεν τὸν κ. Ἀντιπρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως καὶ τὴν Κυβέρνησιν, διότι ἐπεχείρησαν μὲ πρᾶξιν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, νὰ καλύψουν βαρύτατα ἀδικήματα, διαπραχθέντα ὑπὸ φίλων της καὶ εἶμαι βέβαιος, ὅτι τὸ σύνολον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, θὰ ἀναγνωρίσῃ ὅτι πρόκειται περὶ πράξεως σκανδαλώδους.

§212ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἕτερος τῶν ἐπερωτώντων ὁ κ. Μ. Γαληνός, ἔχει τὸν λόγον.

§213Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Πρὶν ἔλθω εἰς τὴν οὐσίαν τοῦ θέματος, ὀφείλω νὰ ἀναγνωρίσω, ὅτι ὀρθῶς ἐμάντευσεν ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι τὸ πρῶτον χθὲς τὸ βράδυ ἔλαβα γνῶσιν τῆς περιφήμου αὐτῆς ὑποθέσεως. Εὑρισκόμην εἰς τὴν αἴθουσαν τῆς Βουλῆς, τρὶς ἤκουσα τὸν κ. Ἀντιπρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως νὰ ἐπιζητῇ ὅπως προσέλθῃ ὁ κ. Μπρεδήμας, εὗρον δικαίαν τὴν ἀξίωσίν του νὰ διαλευκανθῇ ἀμέσως ἡ ὑπόθεσις καὶ παρακληθεὶς καὶ ὑπὸ τοῦ κ. Ἀρχηγοῦ μου, ἔσπευσα εἰς τὴν ἀναζήτησιν τοῦ κ. Μπρεδήμα. Τὸν εὗρον τὴν 10ην καὶ ἓν τέταρτον κλινήρη εἰς τὴν οἰκίαν του, τοῦ εἶπα τὶ συμβαίνει εἰς τὴν Βουλὴν καὶ προσεπάθησα νὰ τὸν πείσω νὰ ἔλθῃ, ἀλλὰ δὲν ἦτο δυνατόν, διότι δὲν τὸ ἐπέτρεπεν ἡ ὑγεία του. Ἐν τῷ μεταξὺ διεκόπη ἡ συνεδρίασις τῆς Βουλῆς καὶ πρὶν ἀναχωρήσω ἐκ τῆς οἰκίας του, μὲ κατετόπισεν ἐπὶ τῶν στοιχείων τὰ ὁποῖα εἶχεν, ἐπὶ τῶν ὁποίων ὀρθῶς ὁ κ. Μπρεδήμας εἶχε πολλὰς ἀπορίας, διότι παρουσιάζονται κενά, τὰ ὁποῖα χρήζουν ἑρμηνείας. Ἐγὼ δὲ προσέθεσα, ὡς ἐπερωτώμενον καὶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ὡς ἁρμόδιον, διὰ νὰ δώσῃ τὰς δεούσας ἐξηγήσεις καὶ ἐὰν ἀποδειχθοῦν ὀρθαί, πρῶτος ἐγὼ θὰ τὰς ἀναγνωρίσω. Ἡ ὑπόθεσις ἔχει οὕτω: Προκειμένου νὰ ἐκτελεσθῇ ἡ Ἑλληνογαλλικὴ σύμβασις περὶ ἐξαγωγῆς Ἑλληνικῶν οἴνων εἰς Γαλλίαν, ὑπεγράφη πρᾶξις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ὑπ’ ἀριθ. 975)1958, δυνάμει τῆς ὁποίας, ἐπετρέπετο ἡ οἰνοποίησις 60 χιλ. τόννων σταφίδος ἐκ τῶν ἀποθεμάτων τοῦ Α.Σ.Ο. καὶ ἀνετίθετο εἰς τὸν Α.Σ.Ο. καὶ τὴν Ἕνωσιν Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν ἡ οἰνοποίησις καὶ ἡ ἐξαγωγή. Ἀξιέπαινος ἦτο ἡ προσπάθεια, διότι ἦτο κατάστασις ἀνάγκης, ἔπρεπε νὰ ἐξαχθῇ τὸ προϊὸν καὶ ἐὰν ἀντὶ πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἤρχετο πρὸς ψήφισιν νόμος εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν Ἐξουσιοδοτήσεως, θὰ ἐψήφιζα ὑπὲρ αὐτοῦ. Τώρα τὶ συνέβη; Πρόεδρος τοῦ Α.Σ.Ο. καὶ Πρόεδρος τῆς Ἑνώσεως Συνεταιρισμῶν Πατρῶν εἶναι ἓν καὶ τὸ αὐτὸ πρόσωπον. Δηλαδὴ ἡ ἐμπορία καὶ ἡ ἐξαγωγή, ἀνετέθη εἰς δύο ὀργανισμοὺς προεδρευομένους ἀπὸ τὸ ἴδιον πρόσωπον, τὸ ὁποῖον ἔλαβεν ἐξουσιοδότησιν παρ’ ἀμφοτέρων τῶν Ὀργανισμῶν νὰ ἐνεργῇ ἐν λευκῷ, καὶ ἑπομένως νὰ μὴ ὑπόκειται εἰς οὐδένα ἔλεγχον. Τὸ ἐν λόγῳ πρόσωπον, παρεβίασε τὴν πρᾶξιν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, διότι δὲν οἰνοποίησε μόνο σταφίδα ἐκ τῶν ἀποθεμάτων τοῦ Α.Σ.Ο., ἀλλὰ καὶ προερχομένη ἐξ ἰδιωτῶν, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον δὲν ἐπέτρεπεν ἡ πρᾶξις 957 τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου.

§214Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Ἡ πρᾶξις τοῦ Αὐγούστου τοῦ 1959 αἴρει τὸ ἀξιόποινον τῆς ἀπάτης αὐτῆς. Λέγει τίποτε ἡ πρᾶξις τοῦ 1959 πέραν ἐκείνου τὸ ὁποῖον λέγει ἡ πρᾶξις τοῦ Ἰουλίου τοῦ 1958; Ἡ πρᾶξις τοῦ 1958 λέγει ρητῶς καὶ ἀνέλυσα τὸ θέμα, ἀλλὰ ὡμολογήσατε χθὲς τὸ βράδυ, ὅπως τὸ εἶχα μαντεύσει, διότι σᾶς εἶχα ἴδει ἐδῶ καὶ μὴ γνωρίζοντα τὴν ὑπόθεσιν, ἄλλως τε θὰ ἐλαμβάνατε τὸν λόγον ἀπὸ χθές, ἐὰν ἐπρόκειτο νὰ ὑπογράψητε τὴν ἐπερώτησιν, δι’ αὐτὸ καὶ τὸ ἐμάντευσα— δὲν ἐχρειάζετο εἰδικὴ προφητικὴ δύναμις— τὸ γεγονός, ὅτι ἐμείνατε ἐδῶ ἐπὶ ὥρας καὶ δὲν ἐλάβατε τὸν λόγον, σημαίνει, ὅτι ἀγνοούσατε τὸ θέμα. Ἐὰν εἴχετε ἑτοιμάσει μὲ τὸν κ. Μπρεδῆμα τὴν ἐπερώτησιν, θὰ εἴχατε ὁπωσδήποτε τὴν κοινοβουλευτικὴν πρωτοβουλίαν νὰ ἐγερθῆτε καὶ νὰ μοῦ εἴπητε δύο λόγια. Σᾶς ἐρωτῶ καὶ παρακαλῶ νὰ τὸ κρίνητε ἀντικειμενικῶς μὴ βλέποντας, ὅτι ἐδῶ εἶναι ἡ Κυβέρνησις καὶ σεῖς, ὁ ἐπὶ τοῦ βήματος, εἶσθε ἀντιπολιτευόμενος, ἐπίσης, ἐπειδὴ μόλις ἀνήλθατε εἰς τὸ βῆμα εἴπατε, ὅτι καλά–καλὰ δὲν τὸ ξεύρετε τὸ θέμα, μὴ λαμβάνετε ὑπ’ ὄψιν, ὅτι ἐβάλατε τὴν ὑπογραφήν σας, σᾶς ἐρωτῶ: Ποίαν σχέσιν ἔχει μὲ τὴν οἱανδήποτε ἀπάτην ἢ μὲ τὴν οἱανδήποτε ἀπιστίαν τοῦ Α ἢ Β —δὲν γνωρίζω ἐὰν τὴν διέπραξε— ποίαν σχέσιν ἔχει ἡ πρᾶξις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, καὶ ποίας ἐκ τῶν ἀξιοποίνων αὐτῶν πράξεων καλύπτει ἡ πρᾶξις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου;

§215Κ. ΧΙΩΤΑΚΗΣ. Ἡ μήνυσις εἶχεν ὑποβληθῆ πρὸ τῆς δευτέρας πράξεως;

§216Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Βεβαίως.

§217Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Αὐτεπάγγελτος ἐνέργεια ἐγένετο. Παρεμβαίνετε χωρὶς νὰ γνωρίζητε. Οὐδεὶς ἐγνώριζεν τὸν Ἰούλιον, ὅτι εἶχεν ἀρχίσει διοικητικὴ ἀνάκρισις, διότι ἡ ἀνάκρισις ἡ δικαστικὴ ἤρχισε τὴν 1ην Δεκεμβρίου διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 110 ἐγγράφου τοῦ εἰσαγγελέως καὶ ἡ ἔρευνα, ἡ ὁποία εἶχε ἀρχίσει προηγουμένως ἦτο ἀπολύτως ἄγνωστος εἰς ὅλους μας. Ἡ ἀνάκρισις ἤρχισε τὴν 1ην Δεκεμβρίου 1959. Ὑπάρχουν, φαίνεται, ὡρισμέναι ὑποψίαι καὶ κἄποιος κατήγγειλε, ἀλλὰ κατήγγειλεν ὄχι διὰ μηνύσεως, κατήγγειλε προφορικῶς καὶ ἐγένετο αὐτεπάγγελτος ἐνέργεια. Δὲν ἐγένετο κἂν μήνυσις, ὥστε νὰ τὸ γνωρίζω ἐγώ.

§218Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Κύριε Ἀντιπρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, δυστυχῶς, ἀναγκάζομαι νὰ εἰσέλθω εἰς ἄλλο κεφάλαιον τῆς ἀγορεύσεώς μου, διὰ νὰ ἱκανοποιήσω τὴν περιέργειάν σας, πράγματι θὰ ἔλεγον καὶ ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ, ἀλλὰ ὄχι τώρα, ἐν τῷ μεταξὺ, ἐπειδὴ ἐρωτῶμαι, νομίζω, ὅτι ἠμπορῶ νὰ ἀπαντήσω εἰς τὸν ἀξιότιμον κ. Ἀντιπρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι ἡ κατηγορία κατὰ τὸ βούλευμα εἶναι, ὅτι ἐπέφερον ζημίαν διὰ τῆς πράξεώς των αὐτῆς εἰς τὸ Νομικὸν Πρόσωπον τῶν Συνεταιρισμῶν. Ἡ ζημία θὰ ἐπέλθῃ καὶ θὰ ἐπήρχετο μεγάλη— καὶ ὅπως ξεύρετε ἀπὸ τὸν ποινικὸν νόμον ἡ διαβάθμισις τῆς ποινῆς ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὸ μέγεθος τῆς ζημίας ποὺ ἐπῆλθεν εἰς τὸν τρίτον— ἡ ζημία θὰ ἐπήρχετο μεγάλη ἐὰν ἐπεβάλοντο οἱ δασμοί. Ἐφ’ ὅσον, κ. Ἀντιπρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, ἴσως, ἐν ἀγνοίᾳ σας διὰ τῆς παραγράφου 1 τῆς ὑπ’ ἀριθμ. 14 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, τὴν ὁποίαν θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ διαβάσω «Κατὰ παρέκκλισιν τῶν ἰσχυουσῶν διατάξεων ἀπαλλάσσεται τοῦ εἰσαγωγικοῦ δασμοῦ καὶ τῶν λοιπῶν δικαιωμάτων, οἰνόπνευμα ἀλλοδαπῆς ἢ τὰ περιερχόμενα εἰς τὰ ὑπὸ τῶν συνεταιριστικῶν οἰνοποιητικῶν Ὀργανισμῶν κατεχόμενα ἀδιάθετα ὑπόλοιπα ξηρῶν οἴνων κλπ.......

§219Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Ταῦτα εἶναι τὰ περὶ ὧν πρὸ ὀλίγου ὡμίλησα.

§220Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. ..... διὰ τῆς πράξεώς σας ἀξιότιμε κ. Ἀντιπρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, πιθανώτατα καὶ θὰ τὸ δεχθῶ ἐν ἀγνοίᾳ σας, ἀνῃρέσατε κατὰ ἕνα τρόπον τὸ ἀξιόποινον τῆς πράξεως δεδομένου, ὅτι εἰς βάρος τοῦ δημοσίου δὲν ζημιώνουν οἱ συνεταιρισμοί.

§221Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Ὅταν γίνεται ἐξαγωγὴ οἴνου εἰς τὸ ἐξωτερικόν, εἴτε πρόκειται περὶ ξηροσταφιδίτου— πρὸ τοῦ 1928 ὅταν ἐπετρέπετο ἡ παραγωγὴ καὶ ἡ ἐξαγωγὴ— εἴτε πρόκειται περὶ χλωροσταφιδίτου ἢ ἀμπελίτου καὶ τὸ κρασὶ δὲν ἔχει τοὺς ἀπαιτουμένους βαθμούς, γίνεται προσφυγὴ εἰς οἰνόπνευμα εἰσαγόμενον ἀπὸ τὸ ἐξωτερικόν, ὄχι λόγῳ προτιμήσεως τῆς ποιότητος αὐτοῦ τοῦ εἴδους τοῦ οἰνοπνεύματος, ἀλλὰ λόγῳ τῆς τιμῆς του, διότι τὸ οἰνόπνευμα τὸ παραγόμενον εἰς τὸν τόπον μας ἀπὸ σταφίδα, κατὰ βάσιν εἶναι ἀκριβότερον ἀπὸ τὸ οἰνόπνευμα, τὸ ὁποῖον εἰσάγεται ἀπὸ τὸ ἐξωτερικόν. Καὶ τὸ οἰνόπνευμα, τὸ ὁποῖον εἰσάγεται ἀπὸ τὸ ἐξωτερικὸν δὲν δασμολογεῖται, διότι προσμείγνυται μὲ οὐσίας, αἱ ὁποῖαι θὰ ἐξαχθοῦν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ διὰ τὸν λόγον αὐτὸν κατατίθεται ἐγγύησις, ὅτι τὸ εἰσαγόμενον ἀτελῶς οἰνόπνευμα θὰ ἐπανεξαχθῇ. Αὐτὸ ἔγινε καὶ διὰ τὸ μεγαλύτερον μέρος τῆς ποσότητος περὶ τῆς ὁποίας ἔκαμε λόγον ὁ ἀξιότιμος κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, δηλαδὴ περὶ τῆς ποσότητος τῶν 120.000 περίπου τόννων τῶν κρασιῶν, τὰ ὁποῖα ἐξήχθησαν εἰς τὴν Γαλλίαν τὸ 1958. Διότι πρέπει νὰ ὑπενθυμίσω, ὅτι ἐξήχθησαν εἰς τὴν Γαλλίαν 60.000 τόννοι ξηροσταφιδίτου κρασιοῦ καὶ ὄχι 60.000 τόννοι σταφίδος. Αὐταὶ αἱ 60.000 τόννοι ξηροσταφιδίτου προήρχοντο ἀπὸ 15.000 περίπου, ἕνα ποσὸν ἀνάλογον σταφίδος. Καὶ ἐξήχθησαν, ἐπίσης 60.000 τόννοι χλωροσταφιδίτου ἢ ἀμπελίτου κρασιοῦ. Διηυκρίνισεν ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος, ὅτι ἡ πρᾶξις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ἡ 975 τοῦ 1958 ἐπρονόησε καὶ ἔπρεπε νὰ προνοήσῃ μόνον περὶ τοῦ ξηροσταφιδίτου, διότι ὁ ξηροσταφιδίτης ἀπηγορεύετο νὰ παραχθῇ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην καὶ διὰ τὸν λόγον αὐτὸν παρέστη ἀνάγκη ἐκδόσεως τῆς πράξεως, ἡ ὁποία εἶπεν, ὅτι ἐπιτρέπεται εἰς τὸν Α.Σ.Ο. ἐκ τῶν ἀποθεμάτων τὰ ὁποῖα κατέχει κατὰ τὴν ἡμέραν τῆς ἐκδόσεως τῆς πράξεως νὰ προβῇ εἰς παραγωγὴν καὶ ἐξαγωγὴν τοῦ κρασιοῦ. Περὶ τοῦ χλωροσταφιδίτου ἢ ἀμπελίτου δὲν εἶχεν ἀνάγκην νὰ κάμῃ λόγον ἡ πρᾶξις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, διότι ἦτο ἐλευθέρα ἡ παραγωγή του. Ἀπέμεινε μετὰ τὴν λῆξιν τῆς ἐργασίας αὐτῆς ἡ ὁποία ἀπέφερε ἕνα κέρδος συναλλαγματικὸν σημαντικώτατον εἰς τὴν Χώραν, πλέον τῆς ὑψηλοτάτης τιμῆς τὴν ὁποίαν ἀπήλαυσαν οἱ παραγωγοὶ ἐκ τῆς σταφίδος καὶ τῶν σταφυλῶν κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην, τὴν ὁποίαν ἀμφιβάλλω ἐὰν ἐγνώρισαν ποτὲ ὡς παραγωγοί, μετὰ τὴν ἀποπεράτωσιν τοῦ ἔργου τῆς ἐξαγωγῆς, ἀπέμειναν ὡρισμέναι ποσότητες κρασιοῦ ξηροσταφιδίτου καὶ χλωροσταφιδίτου ἢ ἀμπελίτου. Ὁ ὑπολειφθεὶς μετὰ τὴν συμπλήρωσιν τῆς ἐργασίας ξηροσταφιδίτης ἀπέμεινε καὶ πάλιν διὰ λογαριασμὸν τοῦ Α.Σ.Ο. Αἱ συνεταιρικαὶ ὀργανώσεις— διότι αἱ συνεταιρικαὶ ὀργανώσεις εἶχον ἀναλάβει τὸ ἔργον τὸ ὑπόλοιπον τῆς συγκεντρώσεως καὶ τῆς ἐπιλογῆς καὶ τῆς προμηθείας χλωροσταφιδίτου καὶ ἀμπελίτου— εἶχαν καὶ ἐκεῖναι εἰς τὰς ἀποθήκας των ὡρισμένας ποσότητας. Ἀντιμετωπίζει ἡ Κυβέρνησις τὸ 1959 κ. Γαληνέ, ἐπειδὴ ὑποθέτω, ὅτι ἐνδιαφέρεσθε νὰ μάθετε τὴν ἀλήθειαν καὶ πρέπει μέχρι ἀποδείξεως τοῦ ἐναντίου νὰ παραδεχθῶ καὶ ἐγώ, ὅτι καλοπίστως ἀντιμετωπίζετε τὴν συζήτησιν, ἀντιμετωπίζει τὸ πρόβλημα, τὶ θὰ γίνῃ αὐτὸ τὸ κρασί. Μέχρι τῆς ἡμέρας ἐκείνης αἱ ἀποθῆκαι τῶν Ἑνώσεων, αἱ ἀποθῆκαι τοῦ Α.Σ.Ο., αἱ ἀποθῆκαι ἄλλων ἐπιχειρήσεων εἶναι συμπληρωμέναι ἀπὸ τὰ κρασιὰ αὐτά, τὰ ὁποῖα δὲν κατέστη δυνατὸν νὰ ἐξαχθοῦν. Τὸ θέρος τοῦ 1959 αἱ Ἑνώσεις Συνεταιρισμῶν καὶ ἡ Κυβέρνησις ἐν συνεχείᾳ ἀντιμετωπίζει τὸ πρόβλημα τῶν κρασιῶν αὐτῶν. Τὶ νὰ γίνουν; θὰ ἐξαχθοῦν; Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξαχθοῦν, διότι δὲν ὑπάρχει ζήτησις εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Ἐὰν ὑπῆρχε ζήτησις θὰ εἶχον ἐξαχθῆ ἀπὸ τὸν Ὀκτώβριον ἢ τὸν Νοέμβριον τοῦ 1958 καὶ δὲν θὰ ἔμενον εἰς τὰς ἀποθήκας διὰ νὰ βαρύνουν τοὺς παραγωγούς, ὄχι τὰς Ἑνώσεις μόνον, μὲ τοὺς τόκους τῶν χρημάτων τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης καὶ ὄχι μόνον διὰ τὴν καλλιέργειαν καὶ παραγωγήν, ἀλλὰ καὶ διὰ τὴν οἰνοποίησιν καὶ διὰ τὴν συγκέντρωσιν. Θὰ χυθοῦν εἰς τὴν θάλασσαν διὰ νὰ ἀνοίξουν αἱ ἀποθῆκαι; Θὰ καταναλωθοῦν εἰς τὸ ἐσωτερικόν; Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ καταναλωθοῦν εἰς τὸ ἐσωτερικόν, διότι πρῶτον ἐπίκειται ἡ νέα παραγωγὴ ἡ ἰδική μας καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ καταναλώσωμεν τὴν ἰδικήν μας παραγωγήν. Δεύτερον, διότι τὰ κρασιὰ αὐτὰ ἐπιβαρύνονται μὲ τὸ ὑψηλὸν κόστος τοῦ οἰνοπνεύματος τὸ ὁποῖον εἰσήχθη ἀπὸ τὸ ἐξωτερικόν.

§222Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Καὶ ἐδασμολογήθη.

§223Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Ἐδασμολογήθη καὶ θὰ δασμολογηθῇ ἐφ’ ὅσον τὸ Κράτος πρόκειται νὰ χρησιμοποιήσῃ τὸ κρασὶ αὐτὸ διὰ τὸ ἐξωτερικόν. Τίθεται, λοιπόν, ἐνώπιον τῆς Κυβερνήσεως αὐτὸ τὸ θέμα. Θὰ βγοῦν πάλι τὰ κρασιὰ ἔξω διὰ νὰ κάμουν χρῆσιν τῆς ἀτελείας οἱ εἰσάγοντες καὶ νὰ μὴ καταβάλλουν τοὺς δασμούς; Ἀποκλείεται ὁμοίως. Διότι εἶπον καὶ παραγωγὴ νέα ἀναμένεται καὶ ἐπιβεβαρημένον εἶναι τὸ κόστος λόγῳ τῆς ὑποχρεώσεως πλέον καταβολῆς τοῦ δασμοῦ, ἀφοῦ γίνεται κατανάλωσις εἰς τὸ ἐσωτερικόν. Θὰ χυθοῦν; Ὑποθέτω καὶ εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτήν, δὲν θὰ ἦτο δυνατὸν τὸ Γενικὸν Χημεῖον τοῦ Κράτους νὰ ἀναζητήσῃ τὴν πληρωμὴν τοῦ δασμοῦ ἐπὶ τοῦ οἰνοπνεύματος, ἐφ’ ὅσον δὲν ἐξήχθη ἐκ νέου τὸ οἰνόπνευμα εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ἔστω καὶ ἂν ἐχύνετο εἰς τὴν θάλασσαν ἢ εἰς τοὺς δρόμους. Τὶ ἔπρεπε νὰ κάμῃ ἡ Κυβέρνησις εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτήν; Τί ἔπραξεν ἡ Κυβέρνησις; Εἶπεν ἀπὸ τὸ κρασὶ τὸ ὁποῖον εὑρίσκεται εἰς τὰς ἀποθήκας μέχρι 7.500 κατ’ ἀνώτατον ὅριον τόννων, προκειμένου περὶ τοῦ ξηροσταφιδίτου, τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ ἔχῃ συγκεντρωθῆ διὰ λογαριασμὸν καὶ κατ’ ἐντολὴν τοῦ Α.Σ.Ο. ἀποκλειστικῶς καὶ μόνον τοῦ Α.Σ.Ο....

§224Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Ὄχι τῆς Ἑνώσεως Συνεταιρισμῶν;

§225Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑπ. Οἰκ.). Μόνον τοῦ Α.Σ.Ο. Ἀλλὰ καὶ ὁ Α.Σ.Ο. θὰ χρησιμοποιῇ ἐντολοδόχους ὅπως λέγει ἡ πρᾶξις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, διότι δὲν ἐπαρκεῖ ὁ τεχνικὸς ἐξοπλισμός. Ἠμποροῦσεν ὁ Α.Σ.Ο. νὰ προσφύγῃ καὶ εἰς τὰς ἑνώσεις καὶ εἰς τοὺς τρίτους καὶ εἰς ἰδιώτας καὶ εἰς ἐργοστάσια. Πάντα ταῦτα ἐγένοντο διὰ λογαριασμὸν καὶ κατ’ ἐντολὴν τοῦ Α.Σ.Ο. καὶ μόνον τοῦ Α.Σ.Ο. Ἠμποροῦσε καὶ εἰς ἰδιώτας νὰ ἀναθέσῃ τὴν ἐργασίαν, ἀλλὰ αὐτὴ ἡ ἐργασία ἐγένετο διὰ λογαριασμὸν ἀποκλειστικῶς καὶ μόνον τοῦ Α.Σ.Ο. προκειμένου περὶ τοῦ ξηροσταφιδίτου. Ὁ χλωροσταφιδίτης καὶ ὁ ἀμπελίτης, ἐπαναλαμβάνω, παράγονται διὰ λογαριασμὸν τῶν Ἑνώσεων τῶν Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν καὶ ὄχι τῶν ἰδιωτῶν. Ἀντιμετωπίζει λοιπὸν ἡ Κυβέρνησις τὸ πρόβλημα αὐτὸ καὶ λέγει, δασμὸν δὲν ἠμπορεῖ νὰ εἰσπράξῃ ἀπὸ τὸ οἰνόπνευμα τὸ ὁποῖον εἰσήχθη, ὅπως δὲν εἰσέπραξε δασμὸν καὶ διὰ τὸ οἰνόπνευμα τὸ ὁποῖον ἀνεμίχθη μὲ κρασὶ τὸ ὁποῖον εἰσήχθη, τοὺς 120.000 τόννους. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀξιώσω ἀπὸ τὸν Α.Σ.Ο. ἢ ἀπὸ τὰς Ἑνώσεις τῶν Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν νὰ μοῦ πληρώσουν δασμὸν οἰνοπνεύματος, τὸ ὁποῖον δὲν πρόκειται νὰ χρησιμοποιήσουν, διότι τότε θὰ εἴχατε τὸ δικαίωμα, κ. συνάδελφοι, νὰ ἔλθητε νὰ ἐγκαλέσητε τὴν Κυβέρνησιν, ὄχι πλέον ἐπὶ σκληρότητι καὶ ἀστοργίᾳ ἔναντι τοῦ ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ, ἀλλὰ ἐπὶ ἀπανθρωπίᾳ. Διότι θὰ ἠξιοῦτο ἀπὸ τοὺς ἀγρότας νὰ πληρώσουν δασμὸν ἐπὶ οἰνοπνεύματος τὸ ὁποῖον δὲν ἐχρησιμοποίησαν.

§226Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ἀντιπρ. Κυβ.). Ἀκριβῶς καὶ ἡ ἔκθεσις τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου τῆς Κυρώσεως τῶν πράξεων καταλήγει εἰς τὴν ἑξῆς φράσιν ποὺ ἐπικυρώνει ἀπολύτως, ὡς λέγει αὐτὴν τὴν στιγμὴν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ὁ ὁποῖος εἶναι καὶ προϊστάμενος τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου.

§227Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Δὲν τὸ ἀμφισβητῶ αὐτό.

§228Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ἀντιπρ. Κυβ.). Διὰ δέ τοῦ ἐκ τούτου...... (ἀναγιγνώσκει). Ἑπομένως δὲν εἶναι ζήτημα τῆς εἰσπράξεως τοῦ δασμοῦ.

§229Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑπ. Οἰκ.). Εἶπε λοιπὸν ἡ δευτέρα πρᾶξις ἡ 114 τῆς 14ης Αὐγούστου 1959. Θὰ ἐπιτρέψω τὴν ἀπόσταξιν τοῦ οἴνου τοῦ συγκεντρωμένου εἰς τὰς ἀποθήκας, τοῦ προοριζομένου διὰ τὴν ἐξαγωγὴν πρὸς τὴν Γαλλίαν καὶ θὰ ἀπαλλάξω ἀπὸ τὸν δασμὸν τοῦ οἰνοπνεύματος, διὰ τὸ ἐνεχόμενον εἰς τοὺς οἴνους αὐτοὺς ξενικὸν οἰνόπνευμα. Μήπως ὅμως θὰ ἐπιτρέψω αὐτὸν τὸν δασμὸν αὐτὸν τὸν ὁποῖον θὰ ἀπαλλάξω τὰ κρασιὰ νὰ τὸν καρπωθοῦν αἱ ἑνώσεις τῶν συνεταιρισμῶν ἢ καὶ ὁ Α.Σ.Ο.; Οὔτε τὸ ἕνα οὔτε τὸ ἄλλο. Ὑπεβλήθη τὸ οἰνόπνευμα αὐτὸ εἰς τὸ καθεστὼς τὸ ἴδιον ἀποκλειστικῶς εἰς τὸ ὁποῖον ὑποβάλλεται τὸ οἰνόπνευμα τὸ ὁποῖον παράγεται εἰς τὸν τόπον μας. Καὶ ὥρισεν ἐπὶ πλέον ἡ πρᾶξις αὐτὴ 114 εἰς τὴν παράγραφον 5 καὶ λέγει: Ἐκ τοῦ οἰνοπνεύματος τοῦ ἐνεχομένου εἰς τὸν ξηροσταφιδίτην, θὰ πάρῃ ὁ Α.Σ.Ο. τὸ κόστος τὸ ὁποῖον ἔδωσε διὰ τὸ οἰνόπνευμά του, τὸ εἰσαχθὲν ἀπὸ τὸ ἐξωτερικὸν, τὸ κόστος μόνον, ὄχι τὸν δασμόν, διότι ὁ δασμὸς δὲν κατεβλήθη. Καὶ ἡ διαφορὰ ἡ ὁποία ὑπάρχει μεταξὺ κόστους οἰνοπνεύματος εἰσαγομένου ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ καὶ τιμῆς ἐπισήμου οἰνοπνεύματος, παραγομένου εἰς τὸ ἐσωτερικόν, εἶπον ὅτι ὑπάρχει, διαφορὰ μεταξὺ κόστους οἰνοπνεύματος ἐξωτερικῆς προελεύσεως καὶ τιμῆς οἰνοπνεύματος παραγομένου εἰς τὸ ἐσωτερικόν, καὶ τὴν διαφορὰν αὐτὴν τὴν ἐκαρπώθη τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον. Αὐτὴ εἶναι ἡ χαριστικὴ ἐνέργεια ἡ ὁποία ἔγινε. Καὶ τὸ αὐτὸ πρᾶγμα ἐπαναλαμβάνομεν δι’ ἄλλης διατάξεως προκειμένου καὶ περὶ τῶν γεωργικῶν ἑνώσεων διὰ τοὺς χλωροσταφιδίτας καὶ τοὺς ἀμπελίτας. Καὶ προσθέτομεν εἰς τὴν 6ην παράγραφον τῆς πράξεως 114 ἀπὸ αὐτό, τὸ ὁποῖον τὸ ποσὸν θὰ εἰσπράξῃ τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον λόγῳ διαφορᾶς τιμῆς κόστους οἰνοπνεύματος ἐξωτερικοῦ καὶ τιμῆς διατιμήσεως οἰνοπνεύματος ἐσωτερικοῦ, ἀπὸ αὐτὸ τὸ ποσὸν δίδω 15 λεπτὰ κατὰ λίτρον, σὲ κάθε παραγωγὸν διὰ τὰ ἔξοδα τῆς μεταφορᾶς, τοῦ κόστους ἀποθηκεύσεως εἰς ἀποθήκας εἰς τὰ οἰνοπνευματοποιεῖα δευτέρας κατηγορίας, εἰς τὰ ὁποῖα ἀποκλειστικῶς καὶ μόνον, ὑπὸ τὴν ἐγγύησιν τῶν νόμων καὶ ὑπὸ τὴν ἐπιτήρησιν τοῦ Γενικοῦ Χημείου τοῦ Κράτους θὰ ἐγένετο ἡ ἀπόσταξις. Καὶ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον συνεπληρώθη ἡ ἐνέργεια τῆς πολιτείας διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 114 πράξεως. Κύριε Γαληνέ, ἐνῷ ἐγένοντο αὐτὰ τὰ πράγματα καὶ θέλω πρὸς στιγμὴν νὰ δεχθῶ, ὅτι εἶναι ἀκριβὴς ἡ κατηγορία, διότι δὲν μὲ ἐνδιαφέρει, ἐνῷ ἐγένοντο αὐτὰ τὰ πράγματα, ἰδιῶται ἢ πρόεδροι ἑνώσεων, ἢ καὶ πρόσωπα κατέχοντα οἱανδήποτε θέσιν, προέβησαν εἰς παραβάσεις, προσέφερον εἰς τὰς ἑνώσεις των τὰς ὁποίας οἱ ἴδιοι διευθύνουν, προσέφερον κρασὶ ὡς προερχόμενον ἀπὸ σταφίδα χλωρὴν ἢ ἀπὸ σταφύλια, ἐνῷ πρόκειται περὶ κρασιῶν προερχομένων ἀπὸ ξηρὰν σταφίδα. Διατί; Διότι τὸ κόστος ἦτο μικρότερον τότε καὶ τὸ κέρδος τὸ ὁποῖον θὰ ἐκαρποῦντο αὐτοὶ θὰ ἦτο μεγαλύτερον. Καὶ προέβησαν εἰς οἱασδήποτε ἄλλας ἐνεργείας, προσφέροντες εἰς τὰς γεωργικὰς ἑνώσεις κρασὶ τὸ ὁποῖον ἐνεφάνιζαν, ὅτι προέρχεται ἀπὸ ἀμπέλια ἢ σταφύλια ἢ χλωρὴν σταφίδα, διότι, ἐπαναλαμβάνω, μὲ τὴν ἀπόφασιν τῆς Κυβερνήσεως, δὲν ἦτο δυνατὸν αἱ ἑνώσεις γεωργικῶν συνεταιρισμῶν νὰ συγκεντρώσουν ξηροσταφιδίτην, διότι ὁ ξηροσταφιδίτης παράγεται ἀποκλειστικῶς καὶ μόνον ἀπὸ τὸν Α.Σ.Ο. Δι’ αὐτὸ καὶ μόνον τὴν κατηγορῶ, δὲν τὴν υἱοθετῶ τὴν προσαγωγὴν τῶν κρασιῶν αὐτῶν εἰς τὰς ἑνώσεις παριστάνοντες ψευδῶς, ὅτι πρόκειται περὶ οἴνου παραχθέντος ἀπὸ χλωρὴν σταφίδα ἢ ἀπὸ σταφύλια καὶ ἐγένετο αὐτὴ ἡ διαδικασία ἡ ποινική. Καὶ ἡ πρᾶξις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ἡ 114, κ. Γαληνέ, διότι προκειμένου περὶ τοῦ δασμοῦ θὰ ἐπείσθητε, ὅτι δὲν ὑπάρχει θέμα, διότι οὐδεὶς πρόκειται νὰ καρπωθῇ τὸν δασμόν, ἁπλῶς ὁ παραγωγὸς ὁ ὁποῖος ἐνεπιστεύθη καὶ ἀνταπεκρίθη εἰς τὴν πρόσκλησιν τοῦ Κράτους τὸ 1958. Μάζεψε τὰ κρασιά σου, κάνε κρασὶ ἀπὸ σταφίδα ξερὴ καὶ φέρε το διὰ νὰ προλάβουμε νὰ τὸ βγάλουμε μέχρι τῆς 15 Ὀκτωβρίου εἰς τὴν Γαλλίαν διὰ τὴν ἀνταλλαγὴν τῶν κεφαλαιουχικῶν ἀγαθῶν, αὐτὸς ὁ ἀφελὴς ἀγρότης ὁ ἀνταποκριθεὶς εἰς τὴν πρόσκλησιν τοῦ Κράτους, εὑρέθη κάτοχος αὐτῆς τῆς ποσότητος κρασιῶν, τὴν ὁποίαν δὲν ἠδύνατο νὰ διαθέσῃ.

§230Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Μοῦ ἐπιτρέπετε μίαν διακοπήν;

§231Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Θὰ σᾶς παρεκάλουν νὰ μὲ ἀφήσητε νὰ συνεχίσω.

§232Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Θὰ ἐπρότεινα νὰ κατέλθῃ τοῦ βήματος ὁ ἐπερωτῶν διὰ νὰ ὁμιλήσῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς καὶ κατόπιν νὰ ἀνέλθῃ νὰ συνεχίσῃ ὁ ἐπερωτῶν ἐπὶ τοῦ βήματος.

§233Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Νομίζω, ὅταν ἀκούεται ἡ φωνὴ τῆς ἀληθείας πρέπει νὰ ἔχῃ ἕνα προβάδισμα. Ἀφίσατε, λοιπόν, νὰ τελειώσω. Κατὰ τὸ διάστημα, λοιπόν, αὐτὸ κατὰ τὸ ὁποῖον ὁ πολίτης ἀνταπεκρίθη εἰς τὴν πρόσκλησιν τοῦ Κράτους νὰ συγκεντρώσῃ τὰ κρασιὰ καὶ νὰ φέρῃ οἰνόπνευμα ξενικό, τὸ ὁποῖον δὲν ἠξεύρει τὶ νὰ τὸ κάμῃ, νὰ τὸ χύσῃ εἰς τὴν θάλασσαν, νὰ πληρώσῃ τὸν δασμὸν ἢ νὰ τὸ βγάλῃ ἔξω ποὺ θὰ τὸ ζητήσουν, ἢ θὰ τὸ καταναλώσῃ εἰς τὸ ἐσωτερικὸν εἰς τιμὴν μὴ προσιτήν, νὰ ἔρχεται τὸ Κράτος καὶ λέγῃ: δὲν θὰ πληρώσῃς δασμόν, ἀλλὰ θὰ τὸ πάρω ἐγὼ τὸ οἰνόπνευμα καὶ σὺ θὰ πάρῃς μόνον τὸ κόστος τοῦ οἰνοπνεύματος τὸ ὁποῖον ἔφερεν ἀπὸ τὸ ἐξωτερικόν. Καὶ προσθέτει ἡ καινούργια πρᾶξις. Ὁ μὲν ΑΣΟ θὰ πάρῃ τὴν διαφοράν, τὸ κόστος τοῦ οἰνοπνεύματος θὰ πάρῃ τὸ δημόσιον, τὴν διαφορὰν τῆς τιμῆς μεταξὺ ἐσωτερικοῦ καὶ ἐξωτερικοῦ καὶ θὰ δώσῃ καὶ 15 λεπτὰ εἰς κἄθε παραγωγόν, διὰ κἄθε λίτρον κρασιοῦ. Μπορεῖτε νὰ μοῦ εἰπῆτε, πῶς ἡ ἀπόφασις αὐτὴ τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἡ ὁποία λέγει καὶ κάμνει ἐκκαθάρισιν τῆς δημιουργηθείσης καταστάσεως καὶ λέγει καθαρά, δὲν θὰ τὸ χύσῃ τὸ κρασὶ δὲν θὰ ἐπιβαρύνῃ τοὺς παραγωγοὺς μὲ τοὺς βαθμοὺς θὰ τὸ δώσῃ εἰς τὴν κατανάλωσιν ὡς οἰνόπνευμα, τὸν μὲν ξηροσταφιδίτην διὰ λογαριασμὸν τοῦ Α. Σ.Ο. τὸ δὲ ἄλλο διὰ λογαριασμὸν τῶν ἄλλων, πῶς διὰ τῆς πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καλύπτεται ἡ παρανομία τοῦ οἱουδήποτε Καλαπόδη, ὁ ὁποῖος κατὰ τὴν περίοδον αὐτὴν προσέφερεν εἰς τὴν Ἕνωσιν κρασὶ δῆθεν ὡς προερχόμενον ἀπὸ χλωροσταφιδίτην ἢ ἀπὸ ἀμπελίτην, ἐνῷ ἐπρόκειτο περὶ ξηροσταφιδίτου;

§234Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Θὰ ἤθελα νὰ παρακαλέσω τοὺς ἀξιοτίμους κ.κ. Ὑπουργούς, ἐὰν θὰ μὲ διακόπτουν, νὰ κάμουν διακοπὰς καὶ ὄχι ἀγορεύσεις. Ἐπαναλαμβάνω, θὰ δέχωμαι διακοπάς. Ἀλλὰ τὸ θέμα τὸ ὁποῖον ἐγὼ ἀναπτύσσω δὲν εἶναι αὐτό, ἐπὶ τοῦ ὁποίου τόσον ἐταλαιπωρηθήκατε νὰ μᾶς τὸ ἀναπτύξητε. Ἐγὼ εἶπον τὸ ἑξῆς, ὅτι ἡ Ἕνωσις συνεταιρισμῶν, δηλαδὴ τὸ ἕνα σκέλος, τῶν ἀναλαβόντων τὴν παραγωγὴν καὶ διακίνησιν τοῦ οἴνου, οἵτινες παρεβίασαν τὴν 975 πρᾶξιν καὶ τοῦτο εἶναι ἐν γνώσει τῆς Κυβερνήσεως. Ἐνῷ ἔπρεπε νὰ κάμουν 60.000 τόννους ἀπὸ τὸν Α.Σ.Ο. σταφιδίτου καὶ 60.000 ἀπὸ τὴν Ἕνωσιν Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν χωρὶς σταφιδίτην. Ἡ Ἕνωσις Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν παραβιάζει τὴν πρᾶξιν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου παραγωγῆς οἴνου ἐκ σταφιδίτου καὶ ὁ Πρόεδρος τῆς Ἑνώσεως καὶ ὁ Διοικητὴς τῆς Ἑνώσεως κάμνει ἀκόμη μίαν ἀπάτην, ἠγόρασεν ἀτομικῶς σταφίδα καὶ σταφυλοσάκχαρον, παρήγαγον τὸν οἶνον μὲ χρήματα τῆς Ἑνώσεως, τὰ ἠγόρασαν καὶ τὰ ἐπώλησαν εἰς τὴν Ἕνωσιν, ἠγόρασαν σταφίδα καὶ σταφυλοσάκχαρον, ἐκ τοῦ ὁποίου παρήγαγον οἶνον, τὸν ὁποῖον ἐπώλησαν διὰ νέας ἀπάτης εἰς τὴν Ἕνωσιν. Τοῦτο ἀφορᾷ τὴν δικαστικὴν σήμερον διαμάχην καὶ μέχρι τῆς στιγμῆς ἔχομεν παραπεμπτικὸν βούλευμα διὰ τὰς πράξεις αὐτάς. Ἐάν, λοιπόν, κ. βουλευταί, δεχθῶμεν, ὅτι 300 ἢ 400 ἢ 1.000 τόννοι ἐκ τῶν 7.000 τόννων εἶναι τὸ λαθρεμπόριον ἢ ἡ ἐλευθέρα κατασκευὴ οἴνου τοῦ κ. Προέδρου καὶ τοῦ κ. Διευθυντοῦ καὶ τοῦ Συμβούλου τῆς Ἑνώσεως, αὐτοὶ οἱ κύριοι δὲν ἔπρεπε νὰ ἐρωτηθοῦν τὶ ἔκαμαν; Ἐδῶ συνέβη τὸ ἑξῆς: Οἱ κύριοι αὐτοὶ διέπραξαν μίαν ἀπάτην εἰς βάρος τῶν συνεταιρισμῶν. Ἡ ἀπάτη αὐτὴ φθάνει περίπου τοὺς 1.000 τόννους ἐκ τῶν 7.500 τόννων καὶ οἱ 1.000 αὐτοὶ τόννοι δὲν εἶναι τῆς Ἑνώσεως, ἀλλὰ τοῦ Προέδρου, τοῦ Διευθυντοῦ καὶ τοῦ Συμβούλου. Καὶ ἑπομένως, ἐφ’ ὅσον ἡ Κυβέρνησις καὶ τὸ ἤξευρε αὐτὸ τὸ πρᾶγμα, ἐὰν τὸ ἤξευρε, ἔπρεπε νὰ τὸ ἐξαιρέσῃ τῆς φορολογικῆς ἀπαλλαγῆς, ἄλλως ἡ Κυβέρνησις, μοιραῖα διὰ τῆς πράξεώς της ἐπέτρεψε τὴν δημιουργίαν κέρδους σημαντικοῦ εἰς τοὺς κυρίους αὐτούς.

§235Ν. ΒΑΡΒΙΤΣΙΩΤΗΣ. Διαβάσατε τὴν πρᾶξιν.

§236Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Διαβάσατέ την σεῖς, ἐγὼ τὴν ἔχω διαβάσει. Ἡ οὐσία εἶναι, ὅτι οἱ διοικοῦντες τὴν Ἕνωσιν, καὶ διωκόμενοι ποινικῶς, ἀποδεδειγμένως εἶχον ὄφελος σημαντικόν, χωρὶς νὰ διαθέσουν χρήματα ἰδικά των, ἰδικόν των προϊὸν τὸ ἐνεφάνιζον ὡς προϊὸν τῆς Ἑνώσεως καὶ ἀπελάμβανον τὸ εὐεργετικὸν τῆς πράξεως.

§237Κ. ΧΙΩΤΑΚΗΣ. Ἡ μήνυσις εἶχεν ὑποβληθῆ πρὸ τῆς δευτέρας πράξεως;

§238Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Βεβαίως.

§239Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Αὐτεπάγγελτος ἐνέργεια ἐγένετο. Παρεμβαίνετε χωρὶς νὰ τὸ γνωρίζητε. Οὐδεὶς ἐγνώριζε τὸν Ἰούλιον, ὅτι εἶχεν ἀρχίσει διοικητικὴ ἀνάκρισις, διότι ἡ ἀνάκρισις ἡ δικαστικὴ ἤρχισε τὴν 1ην Δεκεμβρίου διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 110 ἐγγράφου τοῦ Εἰσαγγελέως, ἡ ὁποία εἶχε ἀρχίσει προηγουμένως, ἦτο ἀπολύτως ἄγνωστος εἰς ὅλους μας. Ἡ ἀνάκρισις ἤρχισε τὴν 1ην Δεκεμβρίου 1959. Ὑπῆρχον, φαίνεται, ὡρισμέναι ὑποψίαι καὶ κἄποιος κατήγγειλε, ἀλλὰ κατήγγειλε, ὄχι διὰ μηνύσεως, κατήγγειλε προφορικῶς καὶ ἐγένετο αὐτεπάγγελτος ἐνέργεια. Δὲν ἐγένετο κἂν μήνυσις, ὥστε νὰ τὸ γνωρίζω ἐγώ.

§240Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Ἡ οὐσία εἶναι αὐτή, τὴν ὁποίαν σᾶς εἶπα. Δέχομαι εὐχαρίστως, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐκδίδουσα τὴν πρᾶξιν δὲν ἤξευρε, ὅτι θὰ προσπορίσῃ ὠφέλη εἰς τοὺς κυρίους αὐτούς. Ἡ οὐσία δὲν μετατρέπεται ὅμως. Αἱ εὐθῦναι τῆς Κυβερνήσεως πιθανῶς αἴρονται, ἡ οὐσία παραμένει. Καὶ ἀφοῦ παραμένει ἡ οὐσία, ἐρχόμεθα νὰ κατηγορήσωμεν τὴν Κυβέρνησιν, διατὶ ἐν συνεχείᾳ παρὰ τὸ παραπεμπτικὸν βούλευμα, δὲν τροποποιεῖ τὴν πρᾶξιν της, καὶ διατὶ διατηρεῖ εἰς τὰς θέσεις των τοὺς ἀνθρώπους αὐτούς, γνωρίζουσα, ὅτι ἐπηρεάζουν τὴν ἀνάκρισιν καὶ ὅτι εἶναι δυνατὸν διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ νὰ ἀποφύγουν τὴν ποινήν. Θέλω νὰ καταλάβετε, ὅτι ἡ ἐπερώτησις τοῦ ἀξιοτίμου συναδέλφου κ. Μπρεδήμα, τὴν ὁποίαν προσυπέγραψα μετὰ ὥριμον σκέψιν, κάθε ἄλλο παρὰ ἀβάσιμος εἶναι. Ἡ ἀπουσία δικαιολογεῖται πλήρως. Ὁ ἔλεγχος εἰς τὴν Βουλὴν ἔπρεπε νὰ γίνῃ ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ, διότι ἡ οὐσία ὑπάρχει. Ἄνθρωποι ἐκέρδισαν σημαντικὰ ποσὰ εἰς βάρος τοῦ δημοσίου συμφέροντος. Αὐτὸ εἶναι βέβαιον. Οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ κατέχουν ἐπιζήλους θέσεις. Κατηγορήθησαν, διώκωνται ποινικῶς διὰ παραπεμπτικοῦ βουλεύματος καὶ ἡ Κυβέρνησις τοὺς διατηρεῖ εἰς τὰς θέσεις των. Ἰδοὺ διατὶ φρονῶ, ὅτι ὑπάρχει εἰς τὴν ὑπόθεσιν αὐτὴν οὐσία κολάσιμος. Ἀλλά, κ. βουλευταί, ἐγὼ λέγω τὸ ἑξῆς, ὅτι αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι παραμένοντες εἰς τὰς θέσεις των, δημιουργοῦν τὴν ὑπόνοιαν, τὴν εὔλογον καὶ ἐρωτῶ καλοπίστως, εἴπατέ μου, ὅταν ἡ ἡ Κυβέρνησις αἰσθάνεται τὴν ἀνάγκην νὰ ἀπολύσῃ τὸν πρῶτον Πρόεδρον τῶν συνεταιρισμῶν διὰ τὰ πολιτικά του φρονήματα, τὰ ὁποῖα εἶναι καὶ ἀμφίβολον ἂν εἶναι ἀριστερῶν, ἀλλὰ ἁπλῶς δὲν ἐμπνέει τὴν ἐμπιστοσύνην εἰς τὴν Κυβέρνησιν, διότι δὲν ἐλέγχονται τὰ φρονήματα κατὰ τρόπον τόσον ἀδιάβλητον. Διότι, κ. βουλευταί, οἱ Συνεταιρισμοὶ εἶναι μία ἀτομικὴ περιουσία ὡρισμένων ἀνθρώπων, κατὰ ποίαν λογικὴν ἡ Κυβέρνησις θέλει νὰ διαχειρισθῇ τὴν δική μου περιουσία; Παρὰ ταῦτα, ὅμως, κατὰ παράβασιν τῆς βασικῆς ἀρχῆς τοῦ Ἀστικοῦ Δικαίου, ὅτι οἱ Συνεταιρισμοὶ πρέπει νὰ διοικοῦνται ἀπὸ ἐκείνους ποὺ θέλει ἡ πλειοψηφία, ἡ Κυβέρνησις λόγῳ φρονημάτων ἀπειλεῖ συνεχῶς Προέδρους καὶ Γραμματεῖς τῶν Συνεταιρισμῶν, καὶ ἄνθρωποι οἱ ὁποῖοι τελοῦν ὑπὸ τοιαύτην βαρυτάτην κατηγορίαν καὶ οἱ ὁποῖοι ἐκμεταλλευόμενοι τὴν θέσιν τους διατηροῦνται εἰς τὰς θέσεις των.

§241Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Δὲν ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας, κ. συνάδελφοι, ὅτι καὶ οἱ Γεωργικοὶ Συνεταιρισμοὶ καὶ αἱ Ἑνώσεις Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν εἶναι πρόσωπα Ἰδιωτικοῦ Δικαίου. (Ἐπιφωνήματα ἐκ τῆς πλευρᾶς τῆς Ἀριστερᾶς). Ἰδιωτικὴν ἐπιχείρησιν ἀσκοῦν, διότι ἔχουν τὸ δικαίωμα τοῦτο καὶ διοικοῦνται ἀπὸ πρόσωπα αἱρετὰ ὅπως καὶ οἱ ὑπάλληλοι τῆς Ἑνώσεως, εἶναι ὑπάλληλοι ἰδιωτικοῦ δικαίου. Ὑπάρχουν διατάξεις εἰς τὸν νόμον περὶ Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν, κατὰ τὰς ὁποίας ἂν οὗτοι ἐμπέσουν εἰς παράπτωμα, ἐμπίπτουν τοῦ ἀξιώματός των. Ἡ ἁρμοδία ὑπηρεσία τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας δὲν ἔλαβε γνῶσιν τοῦ βουλεύματος.

§242Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Ὄχι, αὐτὸ δὲν εἶναι δυνατόν.

§243Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Τὸ βούλευμα ἐξεδόθη τὴν 30ὴν Ὀκτωβρίου καὶ ἐδημοσιεύθη τὴν 1.12.1960. «... (ἀναγινώσκει) ...».

§244Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Συνεπῶς, δὲν εὐσταθεῖ ἡ κατηγορία, ὅτι ἡ Κυβέρνησις διατηρεῖ εἰς τὰς θέσεις των πρόσωπα καταδικασθέντα ποινικῶς. Οἱ ὑπάλληλοι αὐτοὶ εἶναι ὅπως οἱ ὑπάλληλοι τῶν Ἀνωνύμων Ἑταιρειῶν. Ὑπάρχει διάταξις εἰς τὸν νόμον περὶ συνεταιρισμῶν κατὰ τὴν ὁποίαν ἂν καταδικασθοῦν δι’ ἐγκληματικὰς πράξεις καταπίπτουν τῶν ἀξιωμάτων των. Ἀλλὰ ἐν προκειμένῳ, πρῶτον δὲν κατεδικάσθησαν καὶ δεύτερον, ἐὰν συμβῇ νὰ παραπέμπωνται διὰ βουλεύματος, ἡ Κυβέρνησις δὲν ἔλαβε γνῶσιν τούτου.

§245Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Τὸ βούλευμα ἐδημοσιεύθη τὴν 1ην Δεκεμβρίου ἐ.ἔ.

§246Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας εἶχε λάβει γνῶσιν τῶν διεξαγομένων ἀνακρίσεων καὶ ὅτι ὁ πρῶτος ἐκ τῶν κατηγορουμένων ἀναγνωρίσας τὸ σφάλμα του προέβη εἰς ἔμπρακτον μετάνοιαν καὶ προσέφερεν εἰς τὴν Ἕνωσιν Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν 150.000 δραχμῶν, ὅσον ἔκρινεν ὅτι εἶναι τὸ κέρδος του ἐκ τῆς εἰσπράξεως τὴν ὁποίαν ἐνήργησεν εἰς βάρος τῆς Ἑνώσεως.

§247Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Χωρὶς νὰ νομίζῃ, ὅτι τὸν καλύπτει ἡ πρᾶξις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου.

§248Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Αὐτὸ δὲν εἶναι τόσον θριαμβευτικόν, διότι ἐγένετο κατὰ τὴν διάρκειαν τῶν ἀνακρίσεων.

§249Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Ἐπιμένετε κατὰ τρόπον ἀκατανόητον. Σοβαρῶς, πιστεύετε, ὅτι πῆγα νὰ τοὺς καλύψω;

§250Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Ἀπορῶ, πῶς μὲ ἐρωτᾶτε, ἂν πιστεύω, ὅτι πήγατε νὰ καλύψητε ἀδίκημα. Ἀπὸ τοῦ σημείου ὅμως, τούτου, ἕως τὸ σημεῖον νὰ χρησιμοποιῆτε τὴν ὑποβολὴν τῆς ἐρωτήσεως αὐτῆς ἐπὶ παντὸς εἴδους ἐλέγχου ὁ ὁποῖος γίνεται εἰς βάρος τῆς Κυβερνήσεως, νομίζω, ὅτι ὑπάρχει ἀπόστασις. Δὲν θὰ ἤθελα νὰ μὲ ἐρωτᾶτε ἐὰν πιστεύω, ὅτι πήγατε νὰ καλύψητε τὸ ἀδίκημα. Ἀλλά, ὅτι ὑπάρχει θέμα ὡς τὸ θέτει ὁ κ. Γαληνὸς διὰ πρᾶξιν ἢ παράλειψιν τῆς Κυβερνήσεως δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τὸ παρίδω.

§251Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Γεγονὸς εἶναι, ὅτι ἕνας εἰς τοὺς 4 δὲν ἐνόμισεν, ὅτι ἐκαλύπτετο ἀπὸ τὴν πρᾶξιν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου. Οἱ ἄλλοι τρεῖς τὸ ἐνόμισαν ὅμως. Κύριοι συνάδελφοι, νομίζω, ὅτι ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος, δὲν εἶχε τὸ δικαίωμα νὰ λάβῃ τὸν λόγον πρὸ ἐμοῦ καὶ νὰ καταφερθῇ ἐναντίον μου μὲ ὑβριστικὰς ἐκφράσεις. Κύριοι συνάδελφοι, ὑπάρχει κέρδος παράνομον καὶ θὰ τὸ καρπωθοῦν οἱ καλυπτόμενοι διὰ τῆς πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου. Βέβαιον, κύριοι, εἶναι, ὅτι ἓν ποσοστὸν ἐκ τῶν 7.500 τόννων δὲν εἶναι τῶν Ἑνώσεων, ἀλλὰ τοῦ Προέδρου καὶ τοῦ Ἀντιπροέδρου αὐτῶν, οἱ ὁποῖοι τὸ ἠγόρασαν διὰ χρημάτων τῶν Ἑνώσεων. Ἑπομένως, ἡ Κυβέρνησις μετὰ τὴν καταγγελίαν αὐτὴν ὤφειλε νὰ ἐλέγξῃ σχετικῶς τὸ θέμα, καὶ ὤφειλεν ἐπίσης νὰ μοῦ ἀναγνωρίσῃ τὴν ἀπόλυτον ἀμεροληψίαν, καὶ τὸ δικαίωμα, τὸ ὁποῖον εἶχα νὰ ὑποβάλω ὑπὸ τὴν κρίσιν τῆς Βουλῆς τὴν ἐρώτησιν αὐτήν. Διότι δέχομαι τὴν ἄγνοιαν, δὲν δέχομαι ὅμως τὴν ἀνυπαρξίαν τοῦ θέματος. Θέμα ὑπάρχει καὶ ἡ Κυβέρνησις ὀφείλει νὰ μᾶς ὑποσχεθῇ, ὅτι θὰ τὸ λύσῃ τὸ θέμα, ὅτι θὰ ἐξαιρέσῃ τῆς ἀτελείας τὴν ποσότητα, ἡ ὁποία ἀνήκει εἰς τοὺς κυρίους αὐτούς, οἱ ὁποῖοι ἠγόρασαν τὴν σταφίδα διὰ χρημάτων τῶν συνεταιρισμῶν. Τότε, κύριοι βουλευταί, εἶμαι εὐτυχής, ὅτι ἐβοήθησα τὴν Κυβέρνησιν εἰς τὸ νὰ φύγῃ ἀπὸ αὐτὸν τὸν σκόπελον, διότι ἔχει τόσα πολλὰ νὰ ἀντιμετωπίσῃ, ὥστε νὰ λείπουν καὶ αὐτά.

§252ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Μητσοτάκης, κατέθεσε τὴν ἑξῆς δήλωσιν: Δήλωσις Ἐν συνεχείᾳ τῆς γενομένης συζητήσεως, παρακαλῶ, ὅπως περιληφθῇ εἰς τὰ πρακτικὰ ἡ κάτωθι δήλωσις: «Ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἐμφανισθεὶς ἀπροόπτως καὶ παρὰ τὰς συνηθείας του, ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, ἐνόμισεν, ὅτι εἶχε τὸ δικαίωμα νὰ χαρακτηρίσῃ τὴν ἐρώτησιν, τὴν ὁποίαν διὰ τῆς Βουλῆς ἀπηύθυνα πρὸς αὐτὸν καὶ ἡ ὁποία ἀνεφέρετο εἰς συγκεκριμένον περιστατικόν, ὡς ὑβριστικὴν διὰ τὸ στράτευμα. Εἶναι ἐνδεικτικὸν τῆς κοινοβουλευτικῆς του νοοτροπίας ὅτι, ἐπανειλημμένως προκληθεὶς ὑπ’ ἐμοῦ εἰς δημοσίαν συζήτησιν ἐφυγομάχησε. Λησμονεῖ ὅμως ὁ κ. Πρωθυπουργός, ὅτι κοινοβουλευτικῶς τοῦ ἀνήκει ὁ ρόλος τοῦ ἐρωτωμένου καὶ τοῦ συζητητοῦ, οὐχὶ τοῦ τιμητοῦ. Τὸν πληροφορῶ, ὅτι τὴν συζήτησιν αὐτὴν δὲν θὰ δυνηθῇ μέχρι τέλους νὰ ἀποφύγῃ. Πέραν τούτου, εἶναι θλιβερόν, ὅτι ὁ Πρόεδρος τοῦ Σώματος κ. Ροδόπουλος, διὰ μίαν ἀκόμη φορὰν ἀπεδείχθη κομματικὸν ὄργανον, δεχόμενος εὐθέως καὶ δημοσίᾳ ἐντολὰς καὶ ὡς πρὸς τὴν κοινοβουλευτικὴν διαδικασίαν ἀπὸ τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως. Ἀλλὰ ἀπὸ Κυβέρνησιν, ἡ ὁποία ἔφθασεν εἰς σημεῖον νὰ ἀπειλῇ ἀορίστως καὶ μὲ ἀναθεώρησιν τοῦ Συντάγματος προφανῶς, διότι τὴν ἐνοχλεῖ ὁ κοινοβουλευτικὸς ἔλεγχος καὶ ἡ ἐλευθεροτυπία, ὅλα πρέπει κανεὶς νὰ τὰ ἀναμένῃ.

Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ

Βουλευτὴς Χανίων»

§253Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Κύριοι συνάδελφοι, δὲν θὰ ἐπαναλάβω ὅσα εἶπον, ἀλλὰ θὰ τὰ ἐπιβεβαιώσω διὰ τῆς ἀναγνώσεως τῶν κειμένων. Δύο πράξεις μὲ ὑποχρεώνουν νὰ εἴπω, ὅτι δὲν ἀναγνωρίζω μέχρι τῆς στιγμῆς αὐτῆς εἰς τὸν ἄρτι κατελθόντα τοῦ βήματος τὸ ἐλαφρυντικὸν τῆς καλῆς πίστεως. Ἐὰν ὁ ἐρωτῶν εἶχε τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι εἰς τὴν κυβερνητικὴν ἐνέργειαν ὑπάρχει τι τὸ ἐπιλήψιμον, ἀντὶ νὰ σπεύσῃ τὸ μεσονύκτιον νὰ ὑπογράψῃ ἐπερώτησιν, τῆς ὁποίας ἠγνόει τὸ περιεχόμενον ἐπὶ πράξεως κυβερνητικῆς, τῆς ὁποίας ἠγνόει τὴν ἔκτασιν καὶ τὴν οὐσίαν, εἶχε τὴν ὑποχρέωσιν καὶ νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν οὐδεὶς εἰς τὴν αἴθουσαν ταύτην νὰ τὸ ἀρνηθῇ, ἦτο ὑποχρεωμένος νὰ προσφύγῃ εἰς τὸν ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν καὶ τὴν Κυβέρνησιν.

§254Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Ἐπιτρέπετε μίαν διακοπήν;

§255Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Παρακαλῶ, ὄχι διακοπάς, μὲ σοβαρότητα πρέπει νὰ ἀσκῆται ὁ ἔλεγχος.

§256Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Νὰ σᾶς ἀπαντήσω εἰς ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον εἴπατε. Ἔχω νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι ἡ ἐπιμονὴ τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως δι’ ἄμεσον γνωστοποίησιν τοῦ θέματος, μὲ ἠνάγκασε νὰ ἐνεργήσω ὡς ἐνήργησα. Ἐὰν μοῦ παρεῖχε τὸν χρόνον θὰ ἐφρόντιζα νὰ προσφύγω εἰς τὸν ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν.

§257Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Ἡ ἐνέργεια τοῦ κ. Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως δὲν σᾶς ὑπεχρέωνε νὰ γίνετε ἐξιλαστήριον θῦμα πράξεως ἑνὸς ἄλλου. Πρέπει νὰ ἀσκῆτε μὲ σοβαρότητα τὸ ἔργον τοῦ ἐλέγχου. Ἐὰν τὸ ἀσκούσατε μετὰ σοβαρότητος δὲν θὰ ὑπεγράφατε. Ἐπαναλαμβάνω καὶ πάλιν, ὅτι ἔπρεπε νὰ ἀσκήσετε μὲ σοβαρότητα τὸ θέμα τοῦ ἐλέγχου. Ἐγὼ νομίζω, ὅτι εἶναι ἄξιος νὰ ἀσκήσῃ τὸ ἔργον αὐτὸ ὁ κ. Γαληνός. Εἶχε ὑποχρέωσιν νὰ ἐπισκεφθῇ τοὺς ἁρμοδίους ὑπουργούς, νὰ ἀναγνώσῃ τὰ κείμενα καὶ νὰ ἴδῃ τὸν Γενικὸν Διευθυντὴν τοῦ Γενικοῦ Χημείου τοῦ Κράτους, νὰ πληροφορηθῇ περὶ τίνος πρόκειται καὶ κατόπιν νὰ ὑπογράψῃ τὸ ἔγγραφον αὐτό, τὸ περιεχόμενον τοῦ ὁποίου θὰ σᾶς ἀναγνώσω διὰ νὰ ἀντιληφθῆτε, ἐὰν πρόκειται περὶ ἐγγράφου, τὸ ὁποῖον ἐλέγχει τὴν Κυβέρνησιν δι’ ἐνεργείας της ἢ παραλείψεις ἢ ἐγγράφου, τὸ ὁποῖον καταλογίζει εἰς τὴν Κυβέρνησιν δολίας ἐνεργείας. «Ἐπερωτῶνται...... (ἀναγινώσκει)....». Κύριοι συνάδελφοι, εἰς οἱανδήποτε παράταξιν καὶ ἂν ἀνήκετε, εἶναι δυνατὸν νὰ δεχθῆτε, ὅτι αὐτὸ τὸ κείμενον ἀποτελεῖ καλόπιστον ἔλεγχον καὶ ὄχι ἐσκεμμένην κατασπίλωσιν ὑπολήψεων; Καὶ θὰ ἤθελα νὰ παρακαλέσω τὸν δεύτερον μόνον εἰδικῶς ἐκ τῶν ἐπερωτώντων, τὸν ἄρτι κατελθόντα τοῦ βήματος κ. Γαληνόν. Ἔχεις, κ. Γαληνέ, λόγους νὰ μὴ πιστεύῃς εἰς τὴν ἀξιοπιστίαν καὶ εἰς τὴν ἐντιμότητα τοῦ κ. Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως καὶ τοῦ ὁμιλοῦντος, διὰ νὰ σπεύδῃς νὰ υἱοθετῇς συκοφαντίας καὶ νὰ ὑπογράφῃς τοιαύτας ἐπερωτήσεις; Ἔχεις πεισθῆ ἀπὸ τὴν μέχρι τοῦδε πολιτείαν μας, ὅτι δὲν σεβόμεθα τοὺς νόμους, ὅτι δὲν κηδόμεθα τοῦ δημοσίου συμφέροντος, διὰ νὰ σπεύδῃς τὸ μεσονύκτιον, χωρὶς νὰ γνωρίζῃς τίποτε, μόνον καὶ μόνον διὰ νὰ ἀνταποκριθῆτε φιλικῶς πρὸς τὴν πρόσκλησιν τοῦ κ. Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως, νὰ ὑπογράψετε μίαν ἐπερώτησιν τοιούτου περιεχομένου; Καὶ διατί, κ. Γαληνέ, σεῖς, ὁ ὁποῖος δὲν ὀφείλετε εἰς περγαμηνὰς πατρογονικὰς τὴν ἀνάδειξίν σας, διατὶ θέλετε νὰ σπιλώσετε τὰς ὑπολήψεις ἄλλων πολιτικῶν, οἱ ὁποῖοι μὲ τὸν κόπον καὶ τὸν ἱδρῶτα των ἔφθασαν εἰς τὰ ἀξιώματα τὰ ὁποῖα κατέχουν;

§258Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Θέλετε ἀπάντησιν;

§259Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Νομίζω, ὅτι δὲν χρειάζεται ἀπάντησις.

§260Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Χρειάζεται ἀπάντησις.

§261Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρόεδρος Κυβερν.). Θὰ ἦτο τιμητικὸν δι’ ἐσᾶς νὰ ἀναγνωρίζατε, ὅτι δὲν ὑπάρχει ἀπάντησις.

§262Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Ὑπάρχει ἀπάντησις, ἐπαναλαμβάνω, καὶ εἶναι μονολεκτική. Ἕνα ναὶ ἢ ἕνα ὄχι.

§263Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Κύριοι συνάδελφοι, προηγουμένως, διακόπτων τὸν κ. Γαληνὸν, κατὰ κατάχρησιν μάλιστα τῆς ἀνοχῆς του, ὑπενθύμισα τὰς συνθήκας, ὑπὸ τὰς ὁποίας ἐξεδόθησαν αἱ δύο πράξεις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου. Τὸ 1958, ἐπαναλαμβάνω, ὡς θεόπεμπτον δῶρον ἐνεφανίσθη ἡ εὐκαιρία τῆς ἐξαγωγῆς μεγάλων ποσοτήτων ἑλληνικῶν οἴνων εἰς τὴν Γαλλίαν.

§264Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. 120.000 τόννων, ἡ ὁποία ἔσωσε τοὺς παραγωγούς.

§265Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Καὶ ἡ Κυβέρνησις ὑπέγραψε σύμβασιν μὲ τὴν Γαλλικὴν Κυβέρνησιν προμηθείας κεφαλαιουχικῶν ἀγαθῶν ἐπ’ ἀνταλλαγῇ οἴνων. Ἐκάλεσε τοὺς παραγωγοὺς καὶ τὰς Ἑνώσεις τῶν παραγωγῶν καὶ τὸν ΑΣΟ νὰ φροντίσουν νὰ ἐξασφαλισθοῦν αἱ ποσότητες διὰ νὰ δυνηθῇ νὰ ἀνταποκριθῇ εἰς τὰς συμβατικὰς ὑποχρεώσεις. Καὶ ὑπενθυμίζω, ἐπίσης, ὅτι 60.000 τόννοι ἔπρεπε νὰ προέρχωνται ἀπὸ τὰς δυνατότητας τὰς ὁποίας ἐνεφάνιζε τότε ἡ ἀγορά μας, ἐκ ξηρᾶς σταφίδος καὶ 60.000 ἀπὸ χλωρὰς σταφυλὰς ἢ σταφίδας. Καὶ ὑπενθύμισα ἐπίσης, ὅτι, ἐπειδὴ δὲν εἶναι δυνατὸν ὅλαι αἱ ποσότητες αὐταὶ νὰ ἔχουν ὅλην τὴν προερχομένην περιεκτικότητα εἰς οἰνόπνευμα, ἢ δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ὑποβληθοῦν εἰς ζύμωσιν, διότι δὲν ὑπῆρχεν ὁ ἀπαιτούμενος χρόνος, διότι ἔπρεπε νὰ γίνῃ ἐξαγωγὴ ἐντὸς βραχυτάτης προθεσμίας, ἔπρεπε νὰ εἰσαχθῇ ξένον οἰνόπνευμα. Καὶ τὸ οἰνόπνευμα τὸ προμηθεύθηκαν ἀπὸ τὸ ἐξωτερικὸν, διὰ τοὺς λόγους ποὺ εἶπον. Ἀκούσατε τὶ λέγει ἡ ὑπ’ ἀριθ. 875 ἀπόφασις τῆς 23ης Ἰουνίου 1958. «Ἐπιτρέπεται..... (ἀναγινώσκει).... ........». Ὥστε, προκειμένου περὶ τοῦ ξηροσταφιδίτου, πρόβλεψις περὶ ἀποστάξεως δὲν ἔχει γίνει διὰ τῆς 114 πράξεως. Ἡ πρόβλεψις περὶ ἀποστάξεως περιλαμβάνεται εἰς τὴν πρώτην ἀπόφασιν, τὴν 975)1958, τὴν ἀφορῶσαν εἰδικῶς τὸν ξηροσταφιδίτην. Καὶ εἰς αὐτὴν λέγεται: Ὅση ποσότης δὲν θὰ πωληθῇ, εἰς ὅ,τι θὰ μᾶς ἐπιστρέψουν οἱ Γάλλοι ὡς ἀκατάλληλον, ὡς μὴ πληροῦν τοὺς ὅρους καὶ τὰς προϋποθέσεις τῆς συμφωνίας, θὰ ἀποσταχθῇ κατὰ τὰς διατάξεις τῆς κειμένης νομοθεσίας. Καὶ ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου δύναται νὰ ἐνθυμῆται καλύτερον τὴν ἐργώδη προσπάθειαν τὴν καταβληθεῖσαν τὴν ἐποχὴν ἐκείνην διὰ νὰ καταστῇ δυνατὴ ἡ ἐκτέλεσις τῆς συμφωνίας. Καὶ ἦτο ἔργον δυσχερὲς ἡ ἐξαγωγὴ 120 χιλιάδων τόννων μέσα εἰς τὸ μικρὸ αὐτὸ χρονικὸν διάστημα καὶ πρὶν ἀκόμη γίνῃ ἡ παραγωγὴ τοῦ νέου ἔτους. Διότι, ἐὰν ἡ ποσότης αὐτὴ ἐπρόκειτο νὰ ἐξαχθῇ μετὰ τὸν Ὀκτώβριον, βεβαίως τὰ πράγματα θὰ ἦσαν πολὺ διαφορετικά. Ἀλλὰ ἔπρεπε νὰ γίνῃ ἡ ἐξαγωγή, ὅταν ἀκόμη τὸ κρασὶ τὸ νέον θὰ ἦτο μοῦστος. Καὶ τὶ ἀπέμεινεν ἀπὸ τὴν ὅλην αὐτὴν ποσότητα, ἀπὸ ὅλην αὐτὴν τὴν προσπάθειαν; Μικρὰ ποσότης ξηροσταφιδίτου, διὰ τὴν ὁποίαν ἡ πρώτη ἀπόφασις εἶχε προβλέψει περὶ ἀποστάξεως καὶ ἀκόμη μία ἄλλη ποσότης χλωροσταφιδίτου καὶ ἀμπελίτου, ἀπὸ τὴν συγκέντρωσιν τῶν Ἑνώσεων τῶν Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν. Καὶ εἶπον προηγουμένως, ποῖον ἦτο τὸ πρόβλημα, τὸ ὁποῖον ἀντιμετωπίζει ἡ Κυβέρνησις, καὶ ἡ Κυβέρνησις ἀνέλαβε τὴν εὐθύνην τῆς ἀποστάξεως καὶ τῆς ποσότητος τῆς προερχομένης ἀπὸ τὴν χλωρὰν σταφίδα, ἢ ἀπὸ τὸ σταφύλι.

§266Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, μὲ συγχωρῆτε, μίαν διακοπήν. Μέχρι τῆς ὥρας, μολονότι δὲν ἀποτελῶ μέλος τῆς συνωμοσίας, παρὰ τὴν ἀνάπτυξιν, δὲν ἔχω συλλάβει δύο σημεῖα. Πρῶτον, διατὶ παρήχθη ἡ ποσότης 7½ χιλιάδων τόννων περίπου περισσοτέρα ἀπὸ ὅσην ἐξήχθη ἀπὸ ξηροσταφυλίτην καὶ δεύτερον, ἡ ἀτελὴς εἰσαγωγὴ τοῦ ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ οἰνοπνεύματος ἐγένετο παρ’ οἱουδήποτε ἢ μόνον παρὰ τοῦ ΑΣΟ;

§267Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Ἡ παραγωγὴ τοῦ ξηροσταφιδίτου γίνεται ἀπὸ τὸν ΑΣΟ ἀποκλειστικῶς, εἴτε διὰ τῶν ἰδίων του μέσων, εἴτε διὰ προσώπων ἐνεργούντων διὰ λογαριασμόν του. Ἡ λοιπὴ παραγωγὴ γίνεται διὰ λογαριασμὸν τῶν Ἑνώσεων ὄχι τῶν ἰδιωτῶν. Νομίζω, ὅτι σεῖς, κ. Κωστόπουλε, δὲν ἔπρεπε νὰ θέσητε αὐτὸ τὸ ἐρώτημα.

§268Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Διατὶ παρήχθησαν 7½ χιλιάδες τόννοι περισσότεροι;

§269Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Ἀπέμειναν 7½ χιλιάδες τόννοι διὰ τὸν λόγον ποὺ εἰς ὅλα τὰ ἑστιατόρια καὶ τὰ μαγειρεῖα παραμένουν ὡρισμέναι μερίδες ἀκατανάλωτοι τὸ βράδυ. (Χειροκροτήματα). Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον. Διότι τὴν ἐξασφάλισιν τῆς ἐξαγωγῆς 120 χιλιάδων τόννων, ἴσως ἐχρειάζετο ἀκόμη μεγαλύτερον ἀπόθεμα ἀπαραίτητον διὰ τὴν ἀναπλήρωσιν ἐπιστροφῶν, ἐλλείψεων εἰς ὡρισμένην περιοχὴν καὶ ἄλλους λόγους.

§270Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶναι 7½ χιλιάδες τόννοι παραπάνω. Δηλαδή, ἐβγάλατε 15% πάρα πάνω. Ποῖος τὸ ἔβγαλε;

§271Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Ὁ ΑΣΟ.

§272Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κακῶς τοὺς ἔβγαλε.

§273Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Διὰ τὸν ΑΣΟ εἴχομεν κάμει πρόβλεψιν μὲ τὴν πρώτην ἀπόφασιν.

§274Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Δώσατε μίαν ἀπάντησιν εἰς τὴν πρώτην ἐρώτησιν.

§275Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Εἰλικρινῶς, κ. Κωστόπουλε, ἀμφιβάλλετε διὰ τὸ θέμα;

§276Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ὄχι. Ἀλλὰ βλέπω, ὅτι ἡ ὑπόθεσις διεξήχθη κατὰ ἕνα τρόπον ἀκατάστατον. Ποῖος εἶχε τὴν ἀτέλειαν εἰσαγωγῆς; Πάλιν ὁ ΑΣΟ, ὁ ὁποῖος εἰσήγαγεν ἀτελῶς περισσότερον οἰνόπνευμα ἀπὸ ὅσον ἐχρειάζετο.

§277Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, εἰς τὴν ὑπ’ ἀριθμ. 975 πρᾶξιν σας, ἀναγινώσκω: «Παράγραφος 4. Πᾶσα διαφορὰ προκύπτουσα μεταξὺ τῆς κατὰ τὰς ἀνωτέρω καθορισθησομένης ἐμπορικῆς τιμῆς σταφίδος ........ (ἀναγινώσκει) ........». Κύριε Ὑπουργέ, πρὸς κατατοπισμόν μου, μπορεῖτε νὰ μοῦ εἴπητε τὶ εἰσήχθη εἰς τὸ Δημόσιον Ταμεῖον ἐκ τῆς διαφορᾶς αὐτῆς;

§278Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Δύναμαι νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι εἰς τὸ Δημόσιον Ταμεῖον εἰσήχθη ἔσοδον. Ἀλλὰ τὶ ἀκριβῶς ποσόν, δὲν ἠμπορῶ αὐτὴν τὴν στιγμήν. Ἀλλὰ αὐτὸ τὸ πρᾶγμα δὲν ἔχει οὐδεμίαν ἀπολύτως σχέσιν μὲ τὸ θέμα μας, ἐκτὸς ἐὰν νομίζετε...

§279Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Αὐτὴν τὴν διαφορὰν ἐκαρπώθησαν οἱ κύριοι αὐτοί.

§280Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Ἐκτὸς ἐὰν νομίζετε, ὅτι ὁ ΑΣΟ ἀποτελεῖ ἐπιχειρηματίαν ἰδιώτην καὶ ὄχι τὸν ἐκπρόσωπον οὐσιαστικῶς τῶν παραγωγῶν, ὁ ὁποῖος καρποῦται ὠφέλη εἰς βάρος τῆς ἐθνικῆς οἰκονομίας.

§281Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Πρόεδρος τοῦ ΑΣΟ εἶναι ὁ αὐτὸς κύριος, ὁ ὁποῖος εἶναι πρόεδρος τῆς Ἑνώσεως τῶν Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν καὶ παραπέμπεται διὰ βουλεύματος.

§282Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Δὲν ἔχει οὐδεμίαν ἀξίαν τὸ τὶ ἔγινε διὰ τοὺς τρίτους διὰ τὸν ἔλεγχον τῆς πράξεως ἡμῶν.

§283Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Δι’ ἐμὲ ἔχει τεραστίαν.

§284Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Δὲν ἔχει καμμίαν δι’ ἐμὲ ἀξίαν ἡ παραπομπὴ οἱουδήποτε παραβάτου τοῦ νόμου. Καὶ δὲν πρέπει νὰ προσπαθῆτε νὰ μετατοπίσητε τὸ ζήτημα, κ. Κωστόπουλε, 7½ χιλ. τόνν. ξηροσταφιδίτου ἐπὶ μιᾶς παραγωγῆς ἀναλογούσης εἰς 1.500, 2.000, 3.000 τόννους σταφίδα εἶχεν ἀπομείνει ἀδιάθετον ὑπόλοιπον ἐν μέρει εἰς τὸν ΑΣΟ, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον εἶχε προβλέψει καὶ ἡ πρώτη ἀπόφασις. Καὶ εἶχεν ὁρίσει, ὅτι εἰς τὴν περίπτωσιν ταύτην θὰ γίνῃ ἀπόσταξις. Ἄλλωστε, τὶ γίνεται, κ. Κωστόπουλε, τὸ περίσσευμα τοῦ ΑΣΟ; Δὲν γνωρίζετε σεῖς προσωπικῶς τὶ γίνεται τὸ περίσσευμα τοῦ ΑΣΟ ἐπὶ ἔτη τώρα;

§285Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Οἰνόπνευμα.

§286Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Ἄρα, κ. Κωστόπουλε, καὶ ἂν δὲν ὑπῆρχεν ἡ συγκέντρωσις, ἐὰν δὲν ὑπῆρχεν ἡ οἰνοποίησις, ἐὰν δὲν ὑπῆρχε καὶ ἡ συμφωνία τῆς ἐξαγωγῆς οἴνων εἰς τὴν Γαλλίαν, πάλιν ἀπόσταξις θὰ ἐπηκολούθει πρὸς παραγωγὴν οἰνοπνεύματος.

§287Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Τὴν ὅλην ἀνωμαλίαν τὴν ἐδημιούργησε τὸ θέμα, ὅτι ὁ Πρόεδρος τοῦ ΑΣΟ παραπέμπεται διὰ βουλεύματος. Ἑπομένως, οἱ ὑπολογισμοὶ τοῦ ΑΣΟ, οἱ ὁποῖοι ἔβγαλαν 7½ χιλιάδες τόννους παραπάνω καὶ τοῦ ἐπέτρεψαν νὰ εἰσαγάγῃ ἀτελῶς οἰνόπνευμα ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ εἶναι ὕποπτοι. Ἐκεῖ καταλήγει τὸ πρᾶγμα.

§288Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Κύριοι συνάδελφοι, διαπιστοῦται λοιπόν, ὅτι γνωρίζει ὁ κ. Κωστόπουλος, ὅτι ὁ ΑΣΟ αὐτὰ τὰ περισσεύματα τὰ κάμνει οἰνόπνευμα.

§289Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ὅλος ὁ λαὸς τὸ γνωρίζει αὐτό.

§290Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Καὶ ἐπὶ πλέον, ὅτι, ὅταν δὲν ἐπαρκῇ ἡ σταφὶς εἰσάγεται καὶ μέλασσα διὰ λογαριασμὸν τοῦ Δημοσίου καὶ τοῦ ΑΣΟ καὶ τὴν διαφορὰν ἐκ τῆς οἰνοπνευματοποιήσεως —διότι, ἐπαναλαμβάνω, ὅτι ἡ ὕλη αὐτὴ παράγει οἰνόπνευμα εὐθηνότερον ἀπὸ τὸ οἰνόπνευμα τῆς σταφίδος— τὴν διαφορὰν αὐτὴν τὴν διανέμεται τὸ Δημόσιον καὶ ὁ ΑΣΟ καὶ κατὰ ἕνα μικρὸν μερίδιον ἡ ΚΣΟΣ. Δὲν ὑπάρχει, λοιπόν, οὐδεμία ἀνωμαλία εἰς τὴν ὑπόθεσιν αὐτήν. Καὶ ἐρχόμεθα πλέον εἰς τὸ περιθώριον τῆς παραγωγῆς τῶν Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν.

§291Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Δι’ ἡμᾶς δὲν ὑπάρχει θέμα Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν. Δι’ ἡμᾶς τὸ θέμα εἶναι περὶ τὴν διαχείρισιν τοῦ Α.Σ.Ο.

§292Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπορίου). Ἐπιτρέπεται, κ. Παπακωνσταντίνου, μίαν διευκρίνισιν; Οἱ 7½ χιλ. τόννοι δὲν ἀποτελοῦν πλεόνασμα τοῦ ξηροσταφιδίτου. Καὶ πρέπει νὰ λάβητε ὑπ’ ὄψιν, ὅτι ἔπρεπε νὰ παρασκευασθοῦν 120.000 τόννοι καὶ νὰ ἐξαχθοῦν ἐντὸς ὡρισμένης προθεσμίας.

§293Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Ὅσα εἶπον ἀφοροῦν τὸ πλεόνασμα τοῦ ξηροσταφιδίτου, πλεόνασμα ἀνῆκον ἀποκλειστικῶς καὶ μόνον εἰς τὸν Α.Σ.Ο. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ πλεόνασμα τῶν Γεωργικῶν Ἑνώσεων, τὸ προερχόμενον ἀπὸ τὴν παρασκευὴν χλωροσταφιδίτου καὶ ἀμπελίτου, ἐτέθη τὸ ἐρώτημα: Ποία τύχη θὰ ἐπιφυλαχθῇ καὶ ποία λύσις θὰ δοθῇ. Διότι ἡ πρώτη ἀπόφασις, ἡ ὑπ’ ἀριθ. 975 τοῦ ἔτους 1958 δὲν προέβλεπε περὶ αὐτῆς τῆς κατηγορίας τῶν οἴνων. Καὶ ὑπενθυμίζω αὐτό, τὸ ὁποῖον εἶπον προηγουμένως: Θὰ χυθῇ εἰς τὴν θάλασσαν καὶ εἰς τοὺς δρόμους τὸ κρασὶ αὐτὸ καὶ θὰ πληρωθῇ ὁ δασμὸς τοῦ οἰνοπνεύματος; Θὰ ἐξαχθῇ εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ἐφ’ ὅσον δὲν ὑπάρχῃ ζήτησις; Θὰ δοθῇ εἰς τοὺς Ἕλληνας μὲ ηὐξημένην τιμήν, ἀφοῦ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ καταναλωθῇ τὸ παραγόμενον κρασὶ τῆς νέας ἐσοδείας; Καὶ ἡ Κυβέρνησις εἶπε: Προτιμῶ νὰ χάσω τὸ κέρδος, τὸ ὁποῖον θὰ ἀπεκόμιζα ἐκ τῆς οἰνοπνευματοποιήσεως ἄλλης πρώτης ὕλης. Προτιμῶ νὰ χάσω τὴν διαφορὰν τοῦ κέρδους αὐτοῦ, προκειμένου νὰ ἐνισχύσω τοὺς παραγωγοὺς καὶ νὰ μὴ τοὺς ὑποχρεώσω νὰ χύσουν τὰ κρασιά τους καὶ νὰ πληρώσουν ἀκόμη καὶ τὸν δασμὸν ἐπὶ τοῦ οἰνοπνεύματος, τὸ ὁποῖον εἶχε περιληφθῆ εἰς τὴν μὴ διατεθεῖσαν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν ποσότητα. Καὶ τὶ εἶπεν ἡ νέα ἀπόφασις, προκειμένου πλέον ἀποκλειστικῶς περὶ τῶν χλωροσταφιδιτῶν καὶ ἀμπελιτῶν: «Κατὰ παρέκκλισιν τῶν ἰσχυουσῶν διατάξεων... (ἀναγινώσκει)...». Εἶπεν ἡ ἀπόφασις, ὅτι ἐκεῖνα τὰ περισσεύματα, τὰ ὁποῖα νομίμως, κύριοι συνάδελφοι, εὑρίσκοντο εἰς χεῖρας τῶν Συνεταιριστικῶν Ὀργανώσεων, διότι προήρχοντο ἀπὸ κρασιὰ παραχθέντα ἀπὸ χλωρὰν σταφίδα ἢ σταφυλήν, τὰ περισσεύματα, ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα εἶχον εἰς χεῖρας των αἱ Ἑνώσεις τῶν Συνεταιρισμῶν, θὰ ἀποσταχθοῦν. Δὲν εἶπεν ἑπομένως, ἡ πρᾶξις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ὅτι θὰ ἀπαλλαγῇ τῶν δασμῶν κατὰ παρέκκλισιν τῶν ἰσχυουσῶν διατάξεων, οἰνόπνευμα περιληφθὲν εἰς κρασὶ τὸ ὁποῖον παρήχθη παρανόμως ἀπὸ τὰς Γεωργικὰς Συνεταιριστικὰς Ὀργανώσεις. Διότι, ὡς εἴπομεν, αἱ Γεωργικαὶ–Συνεταιριστικαὶ Ὀργανώσεις εἶχον δικαίωμα, βάσει τῆς ἀποφάσεως νὰ παράγουν κρασιὰ μόνον ἀπὸ χλωρὰν σταφυλὴν καὶ ἀπὸ χλωρὰν σταφίδα. Καὶ μόνον ὁ Α.Σ.Ο. εἶχε τὸ δικαίωμα νὰ παράγῃ κρασιὰ ἀπὸ ξηρὰν σταφίδα. Ἑπομένως, πᾶσα, εἴτε ὑπὸ ἰδιώτου, εἴτε ὑπὸ Ἑνώσεως Συνεταιρισμῶν κατεχομένη ποσότης οἴνου προερχομένη ἀπὸ ξηρὰν σταφίδα, παρανόμως κατέχεται, παρανόμως παρήχθη, δὲν ἐμπίπτει εἰς τὰς διατάξεις τῆς Πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, καὶ δὲν ἀπολαύει, ἑπομένως, τῆς ἀτελείας. Διότι ἡ ἀτέλεια παρέχεται εἰς τὰ κρασιά, τὰ ὁποῖα νομίμως εὑρίσκονται εἰς χεῖρας τῶν Συνεταιρισμῶν. Καὶ εἶπον ποῖα κρασιά, εὑρίσκονται νομίμως εἰς χεῖρας τῶν Συνεταιρισμῶν. Δὲν ὑπάρχει, λοιπόν, οὐδεὶς κίνδυνος νὰ ἐπωφεληθῇ οἱοσδήποτε παραβάτης τῶν νόμων τῆς γενναιοδωρίας τοῦ Κράτους. Καὶ ποίαν σχέσιν ἔχει ἐπὶ τέλους ἡ παραπομπὴ καὶ διεξαγωγὴ μιᾶς ἀνακρίσεως μὲ τὴν ἔκδοσιν τῆς Ὑπουργικῆς πράξεως; Ἐγνώριζεν ἡ Κυβέρνησις, ὅτι διεξήγετο ἀνάκρισις ἐναντίον τῶν προσώπων αὐτῶν; Καὶ ἐὰν τὸ ἐγνώριζε, καὶ ἐὰν ὑποτεθῇ, ὅτι τὸ ἐγνώριζε δὲν θὰ ἐξέδιδε τὴν πρᾶξιν; Ἐὰν ὑποτεθῇ, ὅτι ὁ οἱοσδήποτε Καλαπόδης εἶχε παραγάγει παρανόμως ὡρισμένας ποσότητας ξηροσταφιδίτου, θὰ ἔπρεπε τὸ σύνολον τῶν Ἑλλήνων παραγωγῶν νὰ ἐγκαταλειφθῇ ἄνευ προστασίας ἐπειδὴ ὁ Καλαπόδης παρήγαγε ξηροσταφιδίτην, χωρὶς νὰ ἔχῃ δικαίωμα; (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Συμπολιτεύσεως). Ἔτσι ἔχει τὸ θέμα, κύριοι συνάδελφοι. Καὶ ἡ Κυβέρνησις, χωρὶς νὰ γνωρίζῃ ἐὰν οἱοσδήποτε Καλαπόδης εἶχεν ἢ ὄχι περιπέσει εἰς οἱανδήποτε ποινικὴν παράβασιν, ἐξέδωκεν ὑπ’ εὐθύνην της τὴν πρᾶξιν ἐκείνην, διὰ τῆς ὁποίας ὁρίζει, ὅτι αἱ Γεωργικαὶ Συνεταιριστικαὶ Ὀργανώσεις, διὰ τὸ οἰνόπνευμα, τὸ ὁποῖον ἐχρησιμοποίησαν εἰς τὴν πρόσμιξιν θὰ τύχουν ἀτελείας. Καὶ ἡ διαφορὰ τοῦ κόστους μέχρι τῆς ἐπισήμου τιμῆς θὰ περιέλθῃ εἰς τὸ δημόσιον κατὰ ρητὴν διάταξιν, τῆς πράξεως. Ποῦ, λοιπόν, κ. συνάδελφοι, εὑρίσκεται ἡ παρανομία; Ἐὰν ὑποτεθῇ, ὅτι ὁ Καλαπόδης, ἢ οἱοσδήποτε ἄλλος, κατὰ τὴν περίοδον αὐτὴν τῆς προσπαθείας ἐξαγωγῆς τῶν οἴνων εἰς τὸ ἐξωτερικόν, παρεβίασε τὸν νόμον καὶ ἔκαμεν παραγωγὴν ξηροσταφιδίτου, ἐνῷ προφανῶς δέν ἐδικαιοῦτο, καὶ ἐὰν ἐπὶ πλέον αὐτὸ τὸ παραχθὲν προϊὸν τοῦ ξηροσταφιδίτου, τὸ παρέδωσεν εἰς τὴν Ἕνωσιν, τῆς ὁποίας ὁ ἴδιος προΐσταται, ἐξαπατῶν τὴν Ἕνωσιν καὶ ἀπιστῶν ὡς πρόεδρος αὐτῆς εἰς τὰς ὑποχρεώσεις του, θὰ ὑποστῇ τὰς κυρώσεις τοῦ νόμου καὶ θὰ πληρώσῃ καὶ τὸν δασμόν. Δὲν καλύπτεται ἀπὸ τὴν πρᾶξιν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου. Ἡ πρᾶξις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου παρέχει ἀτέλειαν καὶ προστατεύει τοὺς παραγωγούς, οἱ ὁποῖοι δικαιοῦνται διὰ τῶν Ἑνώσεων νὰ προβοῦν εἰς τὴν παραγωγὴν χλωροσταφιδίτου, ἀπὸ χλωρὰν σταφίδα, ἢ ἀμπελίτου. Κύριοι συνάδελφοι, ἔκαμα κατάχρησιν τῆς καλωσύνης σας. Ὑπῆρξεν, ἴσως, πλέον διεξοδικὴ ἀπὸ ὅ,τι ἐχρειάζετο ἡ ἀνάπτυξίς μου. Νομίζω, ὅμως, ὅτι ἦτο ἐπιβεβλημένη. Δὲν μνησικακῶ κατὰ τῶν συναδέλφων, οἱ ὁποῖοι ἔσπευσαν νὰ ὑπογράψουν τὸ ἔγγραφον, τὸ ὁποῖον ἀνέγνωσα προηγουμένως. Ἔχω δοκιμάσει καὶ ἄλλας ἐπιθέσεις εἰς τὴν ζωὴν μου. Δὲν θέλω ν’ ἀναζητήσω τὰ ἐλατήρια καὶ τὰ αἴτια, ἀπὸ τὰ ὁποῖα ὑπεκινήθησαν. Θέλω νὰ ὑπενθυμίσω, ὅμως, ὅτι ἡ γενναιότης εἰς τὴν διεξαγωγὴν τῶν πολιτικῶν ἀγώνων εἶναι καὶ ἀρετὴ καὶ ἀποβαίνει εἰς ὄφελος τοῦ ἀγωνιζομένου. (Χειροκροτήματα).

§294Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Κύριε Πρόεδρε, κ. συνάδελφοι, λαμβάνω ἰδιαιτέρως ὑπ’ ὄψιν τὸ γεγονός, ὅτι οἱ ἐπερωτήσαντες βουλευταί, δηλαδὴ ὁ δεύτερος, διότι ὁ πρῶτος εἶχε διαπράξει ἤδη ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον διέπραξε χθὲς καὶ δὲν συζητεῖται ἡ Κοινοβουλευτική, ἂς εἴπωμεν, καὶ πολιτικὴ διαγωγή του, ὅτι ὁ δεύτερος δὲν ἠθέλησε πλέον νὰ ἐγερθῇ διὰ νὰ ἀπαντήσῃ εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν. Λαμβάνω ἰδιαιτέρως ὑπ’ ὄψιν τὸ γεγονὸς αὐτό. Θὰ ἤθελα, ἐπίσης, νὰ διαβεβαιώσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ὁ ὁποῖος εἰς τὸν ἐπίλογον τῆς ἀγορεύσεώς του ἐφάνη ψυχικῶς ἐξεγερθείς, ὅτι νὰ μὴ ἀνησυχῇ, διότι ἡ ἐπίθεσις δὲν τὸν ἀφεώρα. Ἡ ἐπίθεσις ἀφεώρα ἐμὲ καί, ὅπως ὡμολόγησεν ὁ κ. Γαληνός, ἔμπνευσις τοῦ κ. Γαληνοῦ, ὀρθὴ ἀπὸ ἀπόψεως τυπικῆς, ἦτο νὰ προστεθῇ καὶ τὸ ὄνομα τοῦ ἁρμοδίου Ὑπουργοῦ, ὁ ὁποῖος προέβη εἰς τὴν εἰσήγησιν τοῦ μέτρου. Δὲν τὸν ἀφεώρα, λοιπὸν τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν τὸ πρᾶγμα, ἀφεώρα ἐμέ. Ἤθελεν, ὅμως, ὁ κ. Μπρεδήμας ἢ ἤθελαν ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι τὸν κινοῦν πρὸς αὐτὰς τὰς ἐκστρατείας τὰς Δονκιχωτικάς, νὰ ἐπιτεθῇ ἐναντίον μου, νὰ τὸν κάμουν νὰ προκαλέσῃ ὑποψίαν τῆς κοινῆς γνώμης. Ὅλοι, ἀξιότιμοι κ. συνάδελφοι, εἴμεθα ἐκτεθειμένοι εἰς κριτικήν, διότι εἴμεθα ἐκτεθειμένοι καὶ εἰς λάθη. Εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν δὲν ὑπάρχει οὔτε ἴχνος λάθους. Ὑπάρχει μία ἀπολύτως ὀρθὴ ἀπὸ οἱασδήποτε ἀπόψεως ἐνέργεια τῆς Κυβερνήσεως, συνεπῶς πρὸς τὰς ἐνεργείας, αἱ ὁποῖαι εἶχον προηγηθῆ καὶ αἱ ὁποῖαι εἶχον ἀρχίσει ἀπὸ τοῦ Ἰουλίου τοῦ 1958. Συνεπῶς, ἐὰν θέλετε καὶ πρὸς παλαιοτέραν τακτικήν, ἀλλὰ δὲν ἀναφέρομαι κἂν εἰς τὴν παλαιοτέραν τακτικὴν καὶ ἀρκοῦμαι εἰς τὸ γεγονὸς, ὅτι δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ὑπογραφῇ καὶ νὰ λάβῃ τὴν ἔκτασιν, τὴν ὁποίαν ἔλαβεν ἡ πρᾶξις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου τοῦ Ἰουλίου 1958 χωρὶς νὰ ὑπογραφῇ καὶ ἡ πρᾶξις τοῦ Αὐγούστου 1959, ἐφ’ ὅσον κατόπιν τῆς προσπαθείας τοῦ Κράτους καὶ τῆς πιέσεως καὶ τῆς προπαγανδιστικῆς ἐνεργείας του συνεκεντρώθη καὶ ἔπρεπε νὰ συγκεντρωθῇ διὰ νὰ ὑπάρξῃ καὶ ἕνα περιθώριον ἀσφαλείας, συνεκεντρώθη μία ποσότης μεγαλυτέρα τῆς ἀπαραιτήτου διὰ τὴν ἐξαγωγήν, δηλαδὴ διὰ τὴν πραγματοποίησιν τῆς μεταξὺ Γαλλίας καὶ Ἑλλάδος συμβάσεως. Ἠθέλησα νὰ διακόψω τὸν πρῶτον ἐκ τῶν δύο ἐπερωτησάντων βουλευτῶν· ὠργίσθη, δὲν ἠθέλησε νὰ μοῦ δώσῃ τὸ δικαίωμα, δικαίωμά του ἦτο νὰ μὴ μοῦ δώσῃ τὸ δικαίωμα νὰ τὸν διακόψω. Τυπικῶς ἔχομεν ὅλοι τὰ αὐτὰ δικαιώματα ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ. Καὶ ἠθέλησα νὰ τὸν διακόψω ὅταν εἶπεν, ὅτι εἷς ἐκ τῶν κυρίων, οἱ ὁποῖοι εἶναι εἰς τὴν Ἕνωσιν Συνεταιρισμῶν ὑπῆρξεν ὑπασπιστής μου, ὅταν ἤμην Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης. Ἐπρόκειτο νὰ τὸν διακόψω διὰ νὰ εἴπω, ὅτι δὲν ἦτο ὑπασπιστής μου, ὅταν ἤμην Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, ἀλλὰ ἦτο εἰς τὸ ὑπασπιστήριόν μου, ὅταν ἤμην Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν τὸ 1949. Ἦτο πολεμιστὴς καὶ τῆς Ἀλβανίας καὶ τοῦ συμμοριτοπολέμου, εἶχε τὸν βαθμὸν τοῦ λοχαγοῦ, εἶχεν ἡλικίαν ἤδη ἀνθρώπου, ὁ ὁποῖος δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἀσκῇ τὰ καθήκοντα διαρκῶς τοῦ μαχίμου ἀξιωματικοῦ, διότι διὰ νὰ εἶναι λοχαγὸς ἐν ἐφεδρείᾳ, καταλαβαίνετε, ὅτι ἡ ἡλικία του ἦτο προκεχωρημένη καὶ βεβαίως ὑπηρέτησεν εἰς τὸ γραφεῖον μου. Τὶ συνάγει ἐκ τοῦ γεγονότος αὐτοῦ ὁ κ. βουλευτής; Ἐπειδή, δηλαδή, τὸ 1949 ὁ Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν οἱοσδήποτε Ὑπουργὸς εἶχε βοηθὸν ὑπασπιστὴν εἰς τὸ ὑπασπιστήριόν του, σημαίνει, ὅτι μετὰ δέκα ἔτη ἢ καὶ μετὰ ἕν ἔτος ἢ καὶ μετὰ ἕνα μῆνα, χάριν αὐτοῦ θὰ διέπραττε τὴν βαρεῖαν πρᾶξιν τῆς συγκαλύψεως ἑνὸς τρομεροῦ σκανδάλου; Τὶ εἴδους λογικὴ εἶναι αὐτή; Τοῦ εἶπαν, λέγει, εἰς τὰς Πάτρας, ὅταν ἐγύριζεν ἀπὸ τὴν Ἄρταν, ὅτι ὁ Νεζερίτης ἦτο εἰς τὸ ὑπασπιστήριόν μου καὶ ὅτι ὁ Μανιάτης μοῦ ἔδωσεν 110 ψήφους εἰς τὸ χωρίον Λάπα. Πρῶτον, οὐδεὶς δίδει ψήφους. Ὁ κάθε Ἕλλην πολίτης ψηφίζει ὁ ἴδιος καὶ ἐὰν ἐξελέγην, ἐξελέγην, ὄχι μόνον, διότι εἰς τὸ Λάπα ἐπῆρα 110 ψήφους, ἀλλὰ καὶ διότι εἰς πᾶσαν ἄλλην περιοχὴν ἐπῆρα 50, 100, 200, 500 ψήφους. Τὸ αὐτὸ ἐπιχείρημα, τὸ ὁποῖον ἐχρησιμοποίησεν ὁ κ. Μπρεδήμας μὲ τὴν ἰδικήν του λογικὴν, σχετικῶς μὲ τὴν Κοινότητα Λάπα, θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ τὸ χρησιμοποιήσῃ σχετικῶς μὲ οἱανδήποτε Κοινότητα ἢ μὲ οἱονδήποτε τμῆμα τῆς πόλεως Πατρῶν, ἢ Αἰγίου ἢ τῶν Καλαβρύτων. Προσέθεσεν, ὅτι καὶ ὁ Πρόεδρος τῆς Ἑνώσεως τῶν Συνεταιρισμῶν εἶναι φίλος μου. Τὸν γνωρίζω, βεβαίως, πολὺ καλὰ καὶ εἶναι φυσικὸν νὰ γνωρίζω τοὺς Πατρινούς, τοὺς πολίτας καὶ τοὺς ἐκλογεῖς τῆς περιοχῆς μου καὶ μάλιστα τοὺς δρῶντας καὶ δὲν ὑπάρχει κανεὶς ἐκ τῶν παρισταμένων ἐκπροσώπων τοῦ Νομοῦ Ἀχαΐας, ὁ ὁποῖος νὰ μὴ γνωρίζῃ τὰ περὶ ὧν ὁ λόγος πρόσωπα, ἄλλος ὀλιγώτερον, ἄλλος περισσότερον. Ἠθέλησε πρὸς στιγμὴν νὰ διακόψῃ τὸν ἐπὶ τοῦ βήματος κ. Μπρεδήμαν, ὁ κ. Ἀρχηγὸς τοῦ Ἀγροτικοῦ Κόμματος, ὁ ὁποῖος εἶναι ἀπὼν αὐτὴν τὴν στιγμὴν καὶ ἤκουσα ἀπὸ ἐδῶ τὸ τὶ ἔλεγε, διότι ἁπλούστατα ἤθελε νὰ εἴπῃ— καὶ μὲ συγχωρεῖ, διότι δὲν διεπίστωσα τὴν παρουσίαν του εὐκρινῶς, διότι δὲν ἔβλεπα ἕως ἐκεῖ, ἐνῷ εἶναι παρών— ἤθελε νὰ εἴπῃ, ὅτι ὁ περὶ οὗ πρόκειται τῆς Ἑνώσεως Συνεταιρισμῶν δὲν ἦτο ποτέ φίλος μου, ἦτο ὑποψήφιος τοῦ Ἀγροτικοῦ Κόμματος. (Γέλωτες ἐκ τῆς Κυβερνητικῆς πτέρυγος). Βεβαίως ἄλλοτε.

§295Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Εἰς τὰς τελευταίας ἐκλογὰς ἦτο ὑποψήφιος καὶ ἐπιτρέπεται κατὰ τὸν νόμον νὰ εἶναι μέλος τῆς διοικήσεως τῆς Ἑνώσεως Συνεταιρισμῶν;

§296Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Δὲν ἦτο τελευταίως ὑποψήφιος, ἦτο ἄλλοτε, ἀλλὰ δὲν εἶναι πολιτικός μου φίλος. Ἀλλὰ καὶ ἐὰν ἦτο εἶναι δυνατὸν νὰ συνάγῃ ὁ κ. Μπρεδήμας ἐκ τοῦ γεγονότος, ὅτι εἰς μίαν περιοχήν, εἰς τὴν ὁποίαν ἔχω, δόξα τῷ Θεῷ— καὶ αὐτὸ τὸ ὀφείλω καὶ εἶμαι βαθύτατα εὐγνώμων, εἰς τοὺς κατοίκους τοῦ Νομοῦ Ἀχαΐας εἰς τὴν ὁποίαν ἔχω κἄποιαν δύναμιν, κἄποιαν ἀπήχησιν— εἰς τὴν ὁποίαν περιοχὴν τυγχάνω κἄποιας ἀγάπης καὶ στοργῆς ἐκ μέρους τῶν κατοίκων, οὐχὶ ἐκείνων οἱ ὁποῖοι μὲ ψηφίζουν, ἀλλὰ καὶ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι δὲν μὲ ὑποστηρίζουν, οὔτε μὲ ψηφίζουν, κατὰ ποίαν λογικὴν εἰς τὴν περιοχὴν αὐτήν, ἐὰν τύχῃ κἄποιος νὰ εἶναι φίλος μου, πρέπει ἐκ τοῦ γεγονότος αὐτοῦ, ἐὰν ὁ περὶ οὗ πρόκειται διέπραξεν, ἐφ’ ὅσον διέπραξε μίαν βαρεῖαν ποινικὴν πρᾶξιν, πρέπει νὰ συναχθῇ τὸ συμπέρασμα, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δι’ ἐμοῦ πηγαίνει νὰ καλύψῃ τὴν πρᾶξιν αὐτήν; Ἀπεκαλύφθῃ ἀπόψε, ὅτι κάλυψις τοιαύτη δὲν εἶναι δυνατὴ καὶ δὲν ἦτο δυνατὴ καὶ δὲν ἐγένετο, ἐὰν οἱ περὶ ὧν ὁ λόγος κύριοι, πρᾶγμα ποὺ δὲν ἠμπορῶ νὰ προδικάσω, ὑπέπεσαν εἰς οἱονδήποτε ἁμάρτημα, εἰς οἱανδήποτε ποινικῶς κολαζομένην πρᾶξιν, ἡ ἐνέργεια τῆς Κυβερνήσεως, ἡ πρᾶξις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου τοῦ Αὐγούστου τοῦ 1959 δὲν τοὺς καλύπτει καὶ οἱοσδήποτε ἐξ ἡμῶν, ὁ ὁποῖος θὰ ἰσχυρισθῇ, ὅτι τοὺς καλύπτει, δὲν λέγει τὴν ἀλήθειαν. Καὶ δι’ αὐτό, ἀκριβῶς, ἐφ’ ὅσον ἀπεδείχθη καὶ κατεδείχθη κατὰ τρόπον ἀπόλυτον καὶ σαφῆ, καλῶ πλέον τοὺς ἐπερωτήσαντας βουλευτάς, τὸν ἕνα ἐκ τῶν δύο, ὄχι διότι θὰ τὸν καλέσω ἐνώπιον δικαστηρίου, ἐὰν τοῦ ἐπιτρέψητε νὰ παρουσιασθῇ, τὸν ἕτερον, ὅμως, καὶ τὸν ἀρχηγόν των, νὰ εἴπουν ἐὰν καὶ κατὰ πόσον καλύπτῃ ἡ πρᾶξις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ἐνδεχομένας ποινικῶς κολασίμους πράξεις τῶν περὶ ὧν ὁ λόγος κυρίων. Αὐτὴν τὴν στιγμήν, εἴτε τὸ θέλετε, κ. Τσιριμῶκο, εἴτε ὄχι, θὰ ἀπαντήσητε.

§297Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Λυποῦμαι πάρα πολύ, διότι μὲ τὴν τελευταίαν φράσιν του ὁ ἀξιότιμος κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ἀπέδειξεν, ὅτι δὲν ἐπρόσεξεν, ὅτι εἶχον ζητήσει τὸν λόγον προτοῦ τὸν λάβῃ ἐκεῖνος καὶ τοῦτο, διότι μοῦ ἔδωσε τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι ἐφαντάζετο, ὅτι ἐπρόκειτο νὰ μὴ εἴπω τὴν γνώμην μου. Αὐτὸ δὲν θὰ τὸ ἔκαμα ποτέ, νὰ μὴ εἴπω δηλαδὴ τὴν γνώμην μου, ἀλλὰ εἰς ἄλλην ἐπερώτησιν πλὴν ὅμως, προκειμένου περὶ τοῦ ζητήματος αὐτοῦ ἐπιθυμῶ νὰ λάβω τὸν λόγον διὰ μίαν ἁπλουστέραν αἰτίαν, διότι δὲν θέλω νὰ μείνῃ ἡ ἐντύπωσις, οὔτε εἰς τὸν κ. Ἀντιπρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, οὔτε εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, οὔτε εἰς οὐδὲν μέλος τῆς Βουλῆς, ὅτι κατὰ τὸν α ἢ β τρόπον θέλω νὰ ἀφήσω οἱανδήποτε σκιὰν ἀμφιβολίας περὶ τῆς ἰδικῆς μου πεποιθήσεως ἐπὶ τῆς ἀτομικῆς των ἀκεραιότητος. Δὲν θὰ ἦτο ἀνάγκη νὰ τὸ κάμω αὐτὸ ἐὰν δὲν ὑπῆρχε μία ὀξεῖα ἀντιδικία ἡ ὁποία θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ δώσῃ τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι ἐπ’ αὐτῶν τῶν θεμάτων εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρχῃ περαιτέρω διαφωνία. Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι ὄχι μόνον αὐτὰ τὰ ὁποῖα θὰ εἴπω ἐγώ, ἀλλὰ καὶ οἱοσδήποτε, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀφοροῦν τὴν προσωπικήν των ἀκεραιότητα πρῶτον, καὶ δεύτερον, ὅτι ὁ τρόπος κατὰ τὸν ὁποῖον ἀσκεῖται ὁ ἔλεγχος πρέπει νὰ γίνεται μὲ ὀξύτητα ἡ ὁποία, ὅταν ὑπερβαίνῃ ὡρισμένα ὅρια εἶναι δυνατὸν νὰ δώσῃ διάφορον ἐντύπωσιν ἀπὸ ἐκείνην τὴν ὁποίαν πρέπει νὰ δίδῃ. Πράγματι, ὁ τρόπος μὲ τὸν ὁποῖον ἀνεκοινώθη ἡ ἐπερώτησις καθὼς καὶ ὁ τρόπος τῆς συντάξεως ταύτης εἰς ὡρισμένα σημεῖα δίδει διαφορετικὴν ἐντύπωσιν ἀπὸ ἐκείνην τὴν ὁποίαν ἔπρεπε νὰ δώσῃ ὡς πρὸς τὸ βάρος τοῦ ἐλέγχου ὁ ὁποῖος δύναται νὰ ἀσκηθῇ ἐν προκειμένῳ. Τούτων οὕτως ἐχόντων, θὰ προχωρήσω. Ἐξηγῶ ἀπολύτως ὅλην τὴν ὀργὴν τὴν ὁποίαν ἐπέδειξαν ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ἀλλὰ τοῦτο δὲν σημαίνει, ὅτι καὶ τὰ ἀποτελέσματα ὅλα τῆς ὀργῆς τὰ ἐπικροτῶ. Τὸ μόνον τὸ ὁποῖον θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ εἴπω ἐν πάσῃ εἰλικρινείᾳ εἶναι, ὅτι μὴ θιγόμενος προσωπικῶς δύναμαι νὰ ἔχω μίαν ψυχραιμίαν καὶ νὰ εἴπω τὴν γνώμην μου ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ. Κύριοι βουλευταί, ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως εἶναι φυσικόν, ὅταν ἕνας ἔλεγχος οἱουδήποτε εἴδους διατυποῦται κατὰ τοιοῦτον τρόπον, ὥστε νὰ τοῦ δίδῃ τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι θίγεται ἡ προσωπική του ἀκεραιότης, εἶναι φυσικὸν λέγω, νὰ βλέπῃ τὸ σύνολον τῆς ὑποθέσεως ὡς ἐστερημένης οἱουδήποτε λάθους ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως. Νομίζω, ὅτι δὲν πρέπει νὰ συγχέωνται τὰ δύο αὐτὰ πράγματα. Τὸ βούλευμα, τὸ ὁποῖον εἶδον σήμερον μὲ μίαν ματιά, ἀπαρτίζεται ἀπὸ 58 σελίδας καὶ εἶναι φυσικὸν ὅλοι μας νὰ τὸ ἔχωμεν διαβάσει. Πρὸ ὀλίγου, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ἐξέφρασε τὴν ἀπορίαν του, πῶς ἡ πρᾶξις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ἡ ἐκδοθεῖσα δὲν ἐκάλυψε τοὺς κατηγορουμένους αὐτοὺς περὶ τῶν ὁποίων πρόκειται. Ἐὰν ἐδιάβαζε τὸ βούλευμα μετὰ κἄποιας προσοχῆς θὰ ἔβλεπεν, ὅτι δὲν ἀναγνωρίζει, οὔτε τὴν πρᾶξιν, διότι ἡ πρᾶξις αὐτὴ ἡ Ὑπουργικὴ μὴ ἔχουσα κυρωθῆ ὑπὸ τῆς Βουλῆς δὲν ἔχει κανένα νόμιμον ἀποτέλεσμα. Θεωρεῖ, λοιπόν, ὁλόκληρον τὴν γενομένην ἐμπορίαν ὡς παράνομον. Αὐτὸ δὲν σώζει τοὺς κατηγορουμένους, διότι εἶναι διαφορετικαὶ αἱ πράξεις των, ἀλλὰ ἐν πάσῃ περιπτώσει καὶ ἡ πρᾶξις αὕτη τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου δὲν ἠδύνατο νὰ τοὺς σώσῃ, διότι δὲν ἔχει ἀκόμη κυρωθῆ, μόλις τώρα κατατεθεῖσα. Ἑπομένως, νομικὸν ἀποτέλεσμα τῆς πράξεως ταύτης δὲν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ.

§298Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Μίαν μικρὰν διακοπὴν σᾶς παρακαλῶ. Ἐὰν ὑπῆρχε πρόθεσις δὲν θὰ ἐσπεύδαμεν πέρυσι, ὅταν ὑπεγράψαμεν αὐτὴν τὴν πρᾶξιν νὰ τὴν καταθέσωμεν διὰ νὰ κυρωθῇ;

§299Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Γνωρίζω, κ. Ἀντιπρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι ἡ ἔννοια τῆς προθέσεως σᾶς ἔχει ἐξοργίσει, ὥστε νὰ ἐπανέρχεσθε καὶ πρὸς ἐμέ, ὁ ὁποῖος δὲν ὁμιλῶ περὶ αὐτοῦ. Ὡς πρὸς τὸ θέμα τῆς ὠφελείας ὑπάρχει θέμα τοιοῦτον, διότι δὲν ἐξαφανίζεται τὸ ἀξιόποινον τῆς πράξεως τῶν κατηγορουμένων διὰ τῆς πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου.

§300Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Ὑπάρχει ὠφέλεια ἐκ παρανόμου καὶ ἀδίκου πράξεως καὶ ὄχι ἐξ ἀφορμῆς τῆς κυβερνητικῆς πράξεως.

§301Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Ἐκ τῆς πράξεώς των, ὑπάρχει παράνομος ὠφέλεια, διὰ δὲ τῆς πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, δὲν ἐξαφανίζεται ἡ ἀξιόποινος πρᾶξις των, ἀλλὰ ἡ ζημία, τὴν ὁποίαν προεκάλεσαν. Ἤκουσα μετὰ μεγάλης χαρᾶς τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν λέγοντα, ὅτι ἡ πρᾶξις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου δὲν πρόκειται νὰ τοὺς ὠφελήσῃ. Τοῦτο εἶναι καλὸν ὡς δήλωσις, διότι, ὅταν θὰ ἔλθῃ ἡ πρᾶξις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου πρὸς συζήτησιν καὶ ἐὰν αὕτη δὲν εἶναι ἀκριβής, ὡς λέγει ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν μὲ τὴν σημερινήν της διατύπωσιν, θὰ φροντίσωμεν ὅλοι νὰ γίνῃ κατὰ τοιοῦτον τρόπον ἡ διατύπωσις αὐτῆς, ὥστε ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι παρανόμως ὠφελήθησαν, νὰ μὴ ὠφεληθοῦν καὶ ἐκ τῆς πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου. Δηλαδή, ἡ ζημία τὴν ὁποίαν προεκάλεσαν εἰς τοὺς συνεταιρισμούς, νὰ μὴ τὴν πληρώσουν οἱ δασμοί, ἀλλὰ...

§302Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Αὐτὸ θὰ τὸ κάμω διὰ νὰ σᾶς εὐχαριστήσω μὲ ὅλην μου τὴν διάθεσιν, χωρὶς νὰ χρειάζεται. Διότι ἡ διατύπωσις εἶναι σαφὴς καὶ περιττὴ οἱαδήποτε προσθήκη.

§303Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Ἑπομένως, ὅλοι θὰ φροντίσωμεν ἐν ὁμοφωνίᾳ, οἱ ἄνθρωποι αὐτοί, οἱ ὁποῖοι διέπραξαν ὅσα διέπραξαν, νὰ μὴ ὠφεληθοῦν. Προχωρῶ εἰς ἓν ἄλλο θέμα. Ἐκεῖνο, ἐπὶ τοῦ ὁποίου ἔχω ὡρισμένας ἀντιρρήσεις, εἶναι ὁ τρόπος τοῦ χειρισμοῦ τοῦ θέματος ἐκ μέρους τοῦ κ. Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως. Λέγει, ὅτι, ἐπειδὴ τὸ βούλευμα ἐδημοσιεύθη πράγματι τὴν πρώτην Δεκεμβρίου, τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας καὶ κανεὶς ἄλλος δὲν ἠσχολήθη μὲ τὴν ὑπόθεσιν αὐτήν. Λυποῦμαι, ἀλλὰ πιστεύω ὅτι πρόκειται περὶ παρανόμων πράξεων τοῦ Προέδρου τοῦ ΑΣΟ καὶ τῆς Ἑνώσεως Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Πατρῶν, διὰ τοὺς ὁποίους ἡ ἀνάκρισις ἔχει ἀρχίσει τοὐλάχιστον πρὸ δύο ἢ τριῶν μηνῶν, διότι συνῆλθεν ἤδη τὸ Συμβούλιον διὰ νὰ διασκεφθῇ τὴν 14ην Ὀκτωβρίου 1960, ὅπερ σημαίνει, ὅτι ἡ ἀνάκρισις ἐγένετο πολὺ ἐνωρίτερον. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ εἴπω ἐν συνεχείᾳ, ὅτι ὑπάρχει ἓν θέμα ἐλέγχου καὶ διὰ τὰς ἐποπτικὰς ὑπηρεσίας, τὰς ὁποίας διαθέτει τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας καὶ διὰ τὴν ἰδίαν τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι δὲν ἀντελήφθησαν ἕνα πρᾶγμα, διὰ τὸ ὁποῖον ἐβούϊξε ὁ τόπος εἰς τὴν Ἀχαΐαν. Εἶναι ἀδύνατον αὐτὸ τὸ πρᾶγμα νὰ θεωρηθῇ δεδικαιολογημένον καὶ θὰ ἠδύνατο διὰ νομίμων μέσων καὶ διὰ συστάσεως ἀκόμη, νὰ ἔχῃ ἤδη ἀπομακρυνθῇ ὁ Πρόεδρος τοῦ ΑΣΟ ἀπὸ τὸ ἀξίωμά του, ἔστω καὶ προσωρινῶς, μέχρι τῆς λήξεως τῆς ἀνακρίσεως, διότι ὅταν εὑρίσκεται ἐπὶ κεφαλῆς τοῦ ΑΣΟ, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ ὑπάρξῃ ὑπόνοια, ὅτι ἡ παραμονή του δύναται νὰ ἐπηρεάσῃ τὴν περαιτέρω πορείαν τῶν ἀνακρίσεων. Τελευτῶν, ἤθελον νὰ εἴπω, ὅτι καὶ ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως καὶ ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, βεβαίως, λαβόντες τὸν λόγον διὰ νὰ διαμαρτυρηθοῦν, διότι τοὺς ἀποδίδεται πρᾶξις θίγουσα τὴν ἀτομικήν των ἀκεραιότητα, εἶναι λίαν δεδικαιολογημένοι. Ἀλλὰ ἐν συνεχείᾳ, θὰ ἤθελον νὰ εἴπω, ὅτι καὶ ἡ κομματικὴ ἐνέργεια, ἐὰν ὑπῆρχε, καὶ αὐτὴ θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ εἶναι ἀντικείμενον ἐλέγχου, χωρὶς νὰ θίγῃ τὴν προσωπικήν των ἀκεραιότητα. Θὰ μποροῦσε νὰ ἦτο καὶ κομματικὴ ἐνέργεια, διότι συμβαίνει πολλὲς φορὲς τὸ κομματικὸν κριτήριον νὰ εἶναι ἀμβλύτερον ἀπὸ τὸ προσωπικὸν ἠθικὸν κριτήριον καὶ πολλὲς φορὲς δὲν ἔχομεν κἄποιαν ἐνοχὴν ὡρισμένων πράξεων. Ἀλλά, δὲν πρόκειται περὶ αὐτοῦ. Ὑπάρχει, ἀναμφισβητήτως, ὅμως ἡ παράλειψις περὶ τῆς ὁποίας ὡμίλησα, τῆς μὴ ἀντιλήψεως, ἀπὸ μέρους τῆς Κυβερνήσεως, τοῦτο ἐγένετο εἰς αὐτὴν τὴν ὑπόθεσιν. Καὶ ἡ πρόοδος πρὸς τὴν ὅλην διαχείρισιν τοῦ θέματος, χωρὶς νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν ἡ κατάχρησις ἡ ὁποία ἐγένετο ἐκεῖ εἰς βάρος τῶν παραγωγῶν, ὑπὲρ τῶν ὁποίων ἡ ὑπουργικὴ πρᾶξις αὐτὴ ἔγινε. Διότι, δὲν εἶναι δυνατὸν ἀπὸ τὴν μίαν χεῖρα νὰ λέγωμεν, ὅτι ἠθελήσαμεν νὰ ὠφελήσωμεν τοὺς οἰνοπαραγωγοὺς καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλην χεῖρα νὰ λέγωμεν, ὅτι δὲν γνωρίζομεν τὶ ἔπραξαν οἱ ἐπὶ κεφαλῆς τῶν Ὀργανισμῶν αὐτῶν διὰ τοὺς παραγωγούς. Τέλος, ἀντελήφθην καὶ ἐθαύμασα μὲ πόσον σεβασμὸν πρὸς τὴν ἔννοιαν τῆς δικαιοσύνης ὡμίλησεν ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ἀναφερθεὶς εἰς τὸ βούλευμα. Εἶπεν, ὅτι πρόκειται ἀκόμη περὶ ἐνδείξεων, ἕνεκα τῶν ὁποίων παραπέμπονται ἄνθρωποι καὶ εἶναι φυσικὸν ὡς πρὸς ἀνθρώπους μὲ καταδίκην νὰ ὁμιλοῦμεν, καὶ ἐγὼ συμφωνῶ ὄντως, διότι διὰ πάντα ταῦτα δὲν ἔχω τὴν ἀπόδειξιν καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν μὲ ἕνα βούλευμα παραπεμπτικὸν νὰ πεισθῶμεν, ὅτι πάντα ταῦτα ἔχουν γίνει. Λέγω, ὅτι, ὅταν ἤρχισαν νὰ γίνωνται ἀνακρίσεις ἔπρεπε νὰ ἔχουν ἀπομακρυνθῇ. Ἀλλὰ θὰ ἤθελα νὰ εἴπω, ὅτι ἀπὸ ἐκεῖ καὶ πέραν, προκειμένου περὶ τῆς προσωπικῆς του ὑποθέσεως, ἡ ὁποία ἐδημιουργήθη, φοβοῦμαι, ὅτι ὁ τόνος τὸν ὁποῖον μετεχειρίσθητε, προκειμένου περὶ μελλοντικῶν τυχὸν δικῶν, δὲν ἦτο ὁ κατάλληλος ἐκ μέρους τοῦ ψυχραίμου κ. Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως, καὶ ὁ τόνος τὸν ὁποῖον μετεχειρίσθη προκειμένου περὶ ἐλέγχου καὶ προκειμένου περὶ βουλευτῶν. Κύριε Πρόεδρε, δὲν θὰ εἰσέλθω εἰς τὴν ἐξέτασιν τῶν νομικῶν θεωριῶν τοῦ κ. Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως, περὶ τοῦ πότε ἕνας ἐνεργεῖ ὡς βουλευτὴς καὶ πότε ὡς ἄτομον. Θὰ εἶναι ἄλλης στιγμῆς αὐτὴ ἡ ἀμφισβήτησις. Πιστεύω, ὅμως, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνεται λόγος περὶ μελλουσῶν δικῶν ἢ περὶ πράξεων βουλευτῶν ἢ ἀκόμη καὶ περὶ πράξεων ἐφημερίδων, κατὰ τοιοῦτον τρόπον, ὁ ὁποῖος νὰ δίνῃ τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι ἐδῶ ὑπάρχει μία πρόθεσις ὄχι ἐπηρεασμοῦ τῆς δικαιοσύνης, ἀλλὰ ἄρον–ἄρον μεταβολῆς τοῦ πολιτικοῦ ἐλέγχου, ἔστω τῆς χειρίστης μορφῆς, τοῦ πολιτικοῦ ἐλέγχου αὐτοῦ εἰς μορφὴν λυντσαρίσματος ἑνὸς προσώπου ἢ δύο ἐφημερίδων. Πιστεύω, κύριοι βουλευταί, ὅτι ὅλοι ὑφιστάμεθα ἐπιθέσεις ἐκ μέρους ἐφημερίδων ἢ καὶ ἐκ μέρους συναδέλφων. Ἂν ἐγώ, προσωπικῶς, δὲν ἔχω ὑποστῆ ἐπίθεσιν αὐτοῦ τοῦ εἴδους, εἶναι διότι εἶναι καιρὸς ποὺ δὲν ἔχω ἀνέλθει εἰς τὸν θῶκον αὐτόν. Ἀναμένω καὶ τὴν ἄνοδον εἰς τὸν θῶκον καὶ τὴν ἐπίθεσιν ἐν συνεχεία. Ἄλλως τε, δὲν εἶμαι νέος εἰς τὴν πολιτικήν, τοὐλάχιστον οἰκογενειακῶς. Ἄλλην φορὰν ἀνέφερον, ὅτι κἄποτε ἕνας ἐκ τῶν τιμιωτέρων πολιτικῶν, ὁ πατέρας μου, ἠρωτήθη διὰ τῶν ἐφημερίδων «πόθεν ἔσχες» δι’ ἕνα σπίτι ποὺ εἶχεν εἰς τὰς Ἀθήνας. Καὶ ἡσύχως, μετὰ 48 ὥρας, ἀπέδειξε καὶ διὰ συμβολαίων καὶ διὰ τῆς πηγῆς τῶν χρημάτων, πῶς ἀπέκτησε τὸ σπίτι. Δὲν εἴμεθα, λοιπόν, ἄπειροι αὐτῶν τῶν ἐπιθέσεων. Πιστεύω, ὅμως, ὅτι, ἂν θέλωμεν πράγματι, τὸν τόνον τῆς πολιτικῆς συζητήσεως νὰ τὸν κρατήσωμεν ἐκεῖ ὅπου πρέπει, παράδειγμα ὀφείλομεν νὰ δώσωμεν καὶ ἀνοχῆς καὶ ἠρέμου ἀπαντήσεως, καὶ ὄχι παράδειγμα διώξεως. Διότι, ὅταν ἡ πολιτικὴ διαμάχη μεταβάλλεται εἰς αὐτοῦ τοῦ εἴδους, τὴν προσπάθειαν ἀλληλοεξοντώσεως, τότε, ἀναμφισβητήτως, δὲν ὠφελεῖ ποτὲ ἐκείνους πού, διὰ μέσου τῆς ὀξύτητος, ἐπιδιώκουσι τὴν κατάλυσιν τῶν ἐλευθέρων θεσμῶν.

§304Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρόεδρος Κυβερν.) Κύριε Πρόεδρε, παρὰ τὰς παρεμβληθείσας ἀντιρρήσεις τοῦ κ. Ἀρχηγοῦ τῆς Δημοκρατικῆς Ἑνώσεως, ὅσον ἀφορᾷ τὰς ἁρμοδιότητας ὄχι μόνον τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, ἀλλὰ καὶ τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου καὶ τὴν ὑποχρέωσιν τῶν δύο ὑπουργῶν, μετὰ τὴν ἔκδοσιν τοῦ βουλεύματος νὰ προσέξουν καὶ νὰ λάβουν τὰ μέτρα των, παρὰ τὰς παρατηρήσεις αὐτάς, ἐμένα μοῦ ἀρκεῖ ἡ ἀγόρευσίς του, διότι κατὰ βάθος οὐδεμίαν σχέσιν εἶχον τὰ ὅσα εἶπε, μὲ ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ὁ κ. Μπρεδήμας προανήγγειλε χθὲς μὲ τὰς δύο ἀπογευματινὰς ἐφημερίδας. Ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς Δημοκρατικῆς Ἑνώσεως ἐνόμισεν, ὅτι δικαιοῦται νὰ προβῇ εἰς κριτικὴν ὡρισμένων διατυπώσεων, εἰς τὰς ὁποίας προέβην. Προσπαθῶ νὰ ἐπαναφέρω εἰς τὴν μνήμην μου τὰς διατυπώσεις αὐτάς, ἀλλὰ ὅσον καὶ ἐὰν προσπαθῶ δὲν εὑρίσκω, μολονότι ὡρισμένας στιγμὰς πιέσεως κάπως βιαίας εἶχον —δὲν εὑρίσκω εἰς τὴν μνήμην μου φράσεις τὰς ὁποίας εἶπον καὶ αἱ ὁποῖαι ἀπέβλεπον εἰς τὸν ἐπηρεασμὸν τῆς Δικαιοσύνης. Εἶπον, ἐξετάζων τὸ θέμα ἀπὸ συνταγματικῆς ἀπόψεως καὶ ὄχι ἀπὸ ἀπόψεως τοῦ Ποινικοῦ Νόμου —αὐτὸ εἶναι θέμα τὸ ὁποῖον δὲν μὲ ἀφορᾷ καὶ δὲν δικαιοῦμαι νὰ προεξοφλήσω ἐπ’ αὐτοῦ τὴν ἀπόφασιν καὶ κρίσιν οἱουδήποτε Δικαστηρίου— εἶπον, ὅτι ἀπὸ ἀπόψεως συνταγματικῆς, αὐτὸ τὸ ὁποῖον ἔγινε χθὲς διὰ τῶν δύο ἐφημερίδων καὶ τοῦ κ. Μπρεδήμα, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ θεωρηθῇ ὡς καλυπτόμενον ἀπὸ τὸ ἀκαταδίωκτον τοῦ Συντάγματος, διότι ἁπλούστατα ἡ ἐπερώτησις δὲν εἶχεν ὑποβληθῆ ἢ δὲν εἶχε διατυπωθῆ ἤ, ἐν πάσῃ περιπτώσει, δὲν ἐδημοσιεύθη εἰς τὰς ἐφημερίδας. Ἀλλ’ ἐδημοσιεύθη μία βαρύτατα δυσφημιστικὴ καὶ ἀναμφισβήτητα δολίως δυσφημιστικὴ πληροφορία μὲ δυσφημιστικοὺς τίτλους. Αὐτὸ εἶπον καὶ ὑποστηρίζω εἰς τὰς μηνύσεις, τὰς ὁποίας ἔκαμα καὶ ἐφ’ ὅσον τὸ ὑπεστήριξα εἰς τὰς μηνύσεις, εἶχον δικαίωμα νὰ τὸ εἴπω καὶ ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς Βουλῆς. Δὲν κατανοῶ πῶς θεωρεῖ ὁ κ. Ἀρχηγὸς τοῦ Δημοκρατικοῦ Κόμματος τὴν διατύπωσιν τῆς μηνύσεως καὶ τὸ περιεχόμενον τῆς μηνύσεως ὡς προκαταλαμβάνουσαν τὴν κρίσιν τοῦ Δικαστηρίου. Ὅ,τι λέγω εἰς τὴν μήνυσιν, εἶπον ἀπὸ τοῦ βήματος. Καὶ ἂν ἔχῃ ὁ Ἕλλην πολίτης —καὶ ὡς Ἕλλην πολίτης ἔπραξα ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἔπραξα σήμερον— τὸ δικαίωμα νὰ διατυπώσῃ μηνύσεις, τότε ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ εἴπῃ καὶ δημοσίᾳ, ὅ,τι εἰς τὴν μήνυσίν του λέγει. Καὶ αὐτὰ εἶπον ἀπὸ τοῦ βήματος. Ἐκτὸς ἂν νομίζετε, ὅτι ἡ ὑποβολὴ μηνύσεως γίνεται δι’ ἐπηρεασμὸν τῆς Δικαιοσύνης, ὅταν αἱ μηνύσεις προέρχωνται ἀπὸ μέρους τῆς Κυβερνήσεως. Ἀλλοίμονον ὅμως, τότε θὰ ἐστεροῦντο τὰ μέλη τῆς Κυβερνήσεως ἑνὸς δικαιώματος, τὸ ὁποῖον ἔχει πᾶς πολίτης καὶ εἶμαι βέβαιος, ὅτι δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ θεωρήσητε τὰ μέλη τῆς Κυβερνήσεως ἐστερημένα αὐτοῦ τοῦ δικαιώματος. Ἐκτὸς τούτου, ἐγὼ τὴν μήνυσίν μου τὴν ἔκαμα καὶ διὰ τὰς ἐφημερίδας καὶ διὰ τὸν κ. Μπρεδήμαν ἐπὶ συκοφαντικῇ δυσφημίσει. Δὲν γνωρίζω ποῖοι εἶναι οἱ πολῖται, οἱ ὁποῖοι θὰ κληρωθοῦν. Ποίους ἐπηρεάζω, κ. Ἀρχηγὲ τῆς Δημοκρατικῆς Ἑνώσεως; Εἶπον ἀπὸ τοῦ βήματος, ὅτι ὑπέβαλον μηνύσεις καὶ ὅτι ἐδικαιούμην νὰ ὑποβάλω μηνύσεις. Καὶ εἶπον ποῖον εἶναι τὸ περιεχόμενον τῆς μηνύσεως. Καὶ ἐμμένω εἰς τὴν δίωξιν καὶ τῶν ἐφημερίδων καὶ τοῦ κ. Μπρεδήμα. (Χειροκροτήματα).

§305Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τιμῶμεν τὴν εὐθιξίαν καὶ τοῦ ἀξιοτίμου Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως καὶ τοῦ ἀξιοτίμου ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν. Καὶ δὲν διστάζομεν νὰ πλειοδοτήσωμεν εἰς ὅσα εἶπεν ὁ ἀξιότιμος Ἀρχηγὸς τῆς Δημοκρατικῆς Ἑνώσεως, ὅσον ἀφορᾷ τὴν προσωπικήν του ἀκεραιότητα. Διὰ τὸν λόγον αὐτὸν ὅμως ζητοῦμεν καὶ ἀπὸ τοὺς δύο ὑπὸ τὴν ἰδιότητά των, ὡς Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως καὶ ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, ἀλλὰ καὶ ὑπὸ τὴν ἰδιότητά των, ὡς ἐκπροσώπων τῶν σταφιδοπαραγωγῶν ἐντὸς τῆς αἰθούσης ταύτης νὰ λάβουν τὰ ἀναγκαῖα μέτρα, ὥστε αὔριον τὸ πρωΐ ἡ πρώτη ὑπογραφή, τὴν ὁποίαν πρόκειται νὰ βάλῃ ὁ συνάδελφός των ἐπὶ τῆς Γεωργίας, νὰ εἶναι ἡ ἀπόλυσις τοῦ περιφήμου αὐτοῦ Προέδρου τοῦ ΑΣΟ, ὁ ὁποῖος παρεπέμφθη, βάσει βουλεύματος διὰ τὰς πράξεις αὐτάς.

§306Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Εἶπεν ὁ ἀξιότιμος Ἀρχηγὸς τῆς Δημοκρατικῆς Ἑνώσεως, ὅτι ὑπῆρξε μία παράλειψις ἐκ μέρους τοῦ ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας, διότι δὲν προέβη εἰς τὴν ἀπόλυσιν ἢ εἰς τὴν σύστασιν περὶ ἀπομακρύνσεως τοῦ Προέδρου τῆς Ἑνώσεως Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Πατρῶν, ὁ ὁποῖος συμπίπτει νὰ εἶναι καὶ Πρόεδρος τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τοῦ ΑΣΟ. Τυπικῶς καὶ νομίμως, δὲν εἶχον τὸ δικαίωμα νὰ ἀπολύσω τὸν Πρόεδρον τῆς Ἑνώσεως Συνεταιρισμῶν Πατρῶν, τὸν οἱονδήποτε Πρόεδρον Ἑνώσεως ἢ Συνεταιρισμοῦ, ἐὰν δὲν ὑπάρχῃ —δὲν ἐνθυμοῦμαι ἀκριβῶς τὴν διάταξιν τοῦ νόμου— καταδικαστικὴ ἀπόφασις ἢ τελεσίδικον παραπεμπτικὸν βούλευμα. Ἀλλὰ λέγει ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς Δημοκρατικῆς Ἑνώσεως, ὅτι ἐκ τοῦ ὅτι παραμένει Πρόεδρος τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τοῦ ΑΣΟ ἐπηρεάζει τὴν δικαιοσύνην καὶ ὅτι ἔπρεπε νὰ ἀπομακρυνθῇ ἐξ αὐτοῦ τοῦ λόγου.

§307Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Τοὺς μάρτυρας ἐλέχθη, ὅτι ἐπηρεάζει καὶ ὄχι τὴν δικαιοσύνην.

§308Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριοι συνάδελφοι, ἐπειδὴ προφανῶς αἱ καταγγελίαι, τὰς ὁποίας ἀπεπειράθησαν οἱ συνάδελφοι κ.κ. Μπρεδήμας καὶ Γαληνός, κατέπεσαν παταγωδῶς, ἀλλὰ καὶ ὡς ἐντελῶς ἀστήρικτοι, εὑρήκαμεν τώρα τὴν δικαιολογίαν αὐτήν. Ἀλλά, κύριοι συνάδελφοι, ὁ Πρόεδρος τοῦ ΑΣΟ δὲν ἔχει οὐδεμίαν ἐξουσίαν, καὶ δὴ πολιτικήν, ὥστε νὰ ἠμπορῇ ἐκ τῆς θέσεώς του νὰ ἐπηρεάζῃ ὅ,τιδήποτε ὄχι μόνον τὴν δικαιοσύνην, ἀλλὰ οἱονδήποτε. Ἐν προκειμένῳ δέ, τὸ ἀδίκημα δὲν ἔγινεν εἰς βάρος τοῦ ΑΣΟ, ἔγινεν εἰς βάρος τῆς Ἑνώσεως Συνεταιρισμῶν Πατρῶν. Διότι εἰς τὴν Ἕνωσιν Συνεταιρισμῶν, ὅπως ἤκουσα, δὲν ἐδιάβασα καὶ ἐγὼ τὸ βούλευμα, παρεδόθησαν ἐκ μέρους τοῦ Προέδρου τῆς Ἑνώσεως κ. Καλαπόδη, οἶνοι, προερχόμενοι δῆθεν ἐξ ἀμπελίτου, ἐνῷ ἦσαν ἐκ σταφίδος. Ἀλλ’ ἐθύμωσεν ὁ ἐκπρόσωπος τῆς ΚΕΑ καὶ εἶπεν, ὅτι αὔριον τὸ πρωΐ τὸ πρῶτον ἔγγραφον ποὺ θὰ ὑπογράψω νὰ εἶναι ἡ ἀπόλυσις τοῦ Προέδρου τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τοῦ ΑΣΟ. Ἐν πρώτοις, κύριοι συνάδελφοι, δὲν γνωρίζομεν ἐὰν τὸ βούλευμα εἶναι τελεσίδικον. Ἐὰν δὲν εἶναι τελεσίδικον τὸ βούλευμα δὲν εἶναι νόμιμος ἡ πρᾶξις τῆς ἀπολύσεως.

§309Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Νὰ ὑπάγῃ εἰς τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας νὰ τὴν ἀκυρώσῃ.

§310Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Λέγετε, δηλαδή: «Παρανομήσατε, κ. Ὑπουργέ».

§311Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Προστατεύσατε τοὺς σταφιδοπαραγωγούς, σᾶς λέγω.

§312Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Τοὺς προστατεύομεν, ἐπιβλέποντες τὸν ΑΣΟ καὶ ἐλέγχοντες τὰς πράξεις αὐτοῦ. Ἐκ τοῦ ὅτι δὲ δὲν δυνάμεθα νὰ ἀπολύσωμεν, ἐὰν δὲν εἶναι τελεσίδικον τὸ βούλευμα, τὸν οἱονδήποτε πρόεδρον τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου, τοῦτο δὲν σημαίνει, ὅτι δὲν παρακολουθοῦμεν τὴν δρᾶσιν καὶ τὰς ἐνεργείας τοῦ Α. Σ.Ο. ἢ καὶ τῶν Ἑνώσεων Συνεταιρισμῶν. Λέγει, λοιπόν, ὁ κ. Κωστόπουλος: «Παρανομήσατε καὶ ἔχει τὸ δικαίωμα ὁ ἀπολυθεὶς νὰ προσφύγῃ εἰς τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας». Κύριοι συνάδελφοι, νομίζω, ὅτι ἡ συμβουλή, τὴν ὁποίαν δίδει ὁ κ. Κωστόπουλος, εἶναι πρωτάκουστος. Ἐγὼ αὐτὴν τὴν συμβουλὴν δὲν τὴν ἀποδέχομαι καὶ δὲν πρόκειται νὰ ἐνεργήσω κατὰ τὸν τρόπον αὐτόν. Ὁπωσδήποτε, ἐπαναλαμβάνω, ὅτι, οὔτε ἐκ τῆς θέσεώς των, οὔτε ἐκ τοῦ ἀξιώματός των, εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπηρεάσουν τὴν δικαιοσύνην ἢ καὶ ἀκόμη τὴν ἀνάκρισιν, ἐὰν πρόκειται νὰ ἐπαναληφθῇ αὕτη.

§313Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπορίου). Κύριε Πρόεδρε, ὡς ὑπουργὸς Ἐμπορίου ἐποπτεύω τὸν ΑΣΟ. Ἐπιθυμῶ νὰ δηλώσω εἰς τὸν κ. Ἀρχηγὸν τῆς Δημοκρατικῆς Ἑνώσεως καὶ εἰς τὸν ἀξιότιμον ἐκπρόσωπον τῆς Κ.Ε.Α., ὡς καὶ τὴν Βουλήν, ὅτι τὸ πρῶτον πληροφοροῦμαι τὴν ὅλην ἐμπλοκὴν τοῦ Προέδρου τοῦ ΑΣΟ εἰς τὴν ἀναφερθεῖσαν ὑπόθεσιν. Αὔριον τὴν πρωΐαν θὰ ἀπευθυνθῶ πρὸς τὸ Νομικὸν Συμβούλιον τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου διὰ νὰ ἀσκήσω τὰς νομίμους ἐνεργείας κατὰ τοῦ ἐν λόγῳ Προέδρου.

§314Γ. ΣΠΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἐγείρεται νὰ ὁμιλήσῃ).

§315ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ, κ. συνάδελφε, δὲν ἠμπορεῖτε νὰ ὁμιλήσετε, δὲν ἔχετε τὸν λόγον.

§316Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Φαντάζομαι, ὅτι ὁ κ. συνάδελφος, θὰ ἱκανοποιηθῇ ἀπὸ αὐτὰ ποὺ ἔχω νὰ εἴπω. Ὀφείλω νὰ ὁμολογήσω, ὅτι εἰς τὸ τέρμα αὐτῆς τῆς συζητήσεως, εἰς τὸ ὁποῖον προσεπάθησα νὰ διατυπώσω τὰ συμπεράσματα κατὰ ἕνα τρόπον, ὥστε οὔτε ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ἢ ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν νὰ θιγοῦν ἐκεῖ ποὺ δὲν πρέπει, οὔτε ὅμως τὰ πραγματικὰ κενὰ τῆς ὑποθέσεως νὰ μὴ ὑπογραμμισθοῦν καὶ νὰ μὴ ὑπογραμμισθῇ, κυρίως, ἡ κατάστασις αὐτοῦ τοῦ κ. Προέδρου τοῦ ΑΣΟ, δὲν ἐφανταζόμην, ὅτι εἰς τὸ τέλος αὐτὸ τῆς συζητήσεως ἡ συγκίνησις τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τῆς ὑποθέσεως καθ’ ἑαυτὴν ποὺ δὲν ἀφορᾷ τὴν Ἀντιπολίτευσιν, οὔτε τοὺς σταφιδοπαραγωγούς, θὰ ἦτο τόσον μεγάλη, ὥστε νὰ συζητῇ μὲ τὴν Ἀντιπολίτευσιν ποῖοι λόγοι ὑπάρχουν νὰ μὴ ἐνεργήσῃ ἀμέσως. Νὰ σᾶς εἴπω ἐγὼ πῶς θὰ πρέπει νὰ ἐνεργήσητε; Ἐνεργήσατε ὅπως ἐνεργεῖτε διὰ μιᾶς ἁπλῆς νομαρχιακῆς ἀποφάσεως καὶ καθαιρεῖτε καὶ Δημοτικὰ Συμβούλια καὶ Διευθυντὰς Συνεταιρισμῶν καὶ τὰ πάντα ἐντὸς 24 ὡρῶν. (Χειροκροτήματα ἐκ τοῦ Κέντρου).

§317Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Διὰ τῆς ἀποφάσεως τῆς Νομαρχίας ἀπολύονται οἱ κοινοτικοὶ σύμβουλοι ἢ σύμβουλοι συνεταιρισμῶν, οἱ ὁποῖοι δὲν πιστεύουν εἰς τὰ ἐθνικὰ ἰδεώδη. (Χειροκροτήματα).

§318ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§319ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§320ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ σήμερον καὶ ὥραν 6ην μ.μ., μὲ θέμα Ἡμερησίας Διατάξεως κοινοβουλευτικὸν ἔλεγχον καὶ νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 0.45′ π.μ.)