1960.12.08

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 36η

Πέμπτη, 8 Δεκεμβρίου 1960

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 6.30′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. (Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Α. Καμβύσης). Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Νὰ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Παυλόπουλος, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Α. ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Ὁ βουλευτὴς κ. Ν. Ἰντζὲς ζητεῖ 25ήμερον ἄδειαν ἀπουσίας, προκειμένου νὰ ἀναχωρήσῃ εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§4ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ἐγκρίνεται, ἐγκρίνεται.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἐνέκρινε τὴν χορήγησιν τῆς αἰτουμένης ἀδείας. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Γ. Βολουδάκης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§6Γ. ΒΟΛΟΥΔΑΚΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῆς περὶ προστασίας ἀναπήρων πολέμου καὶ εἰρηνικῆς περιόδου στρατιωτικῶν Νομοθεσίας». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Κατσαφάδος, Δ. Μανέντης, Λίνα Π. Τσαλδάρη, Θ. Μπάρμπας, Α. Παυλόπουλος, Ε. Ἀλιπράντης, Π. Γυιόκας, Γ. Οἰκονομόπουλος, Β. Βύζας, Ι. Τριανταφυλλίδης, Θ. Παπαπαναγιώτου, Ι. Λαυρεντίδης, Β. Πανούσης, Α. Λιάκος, Ι. Προκοπίδης, Κ. Τζιτζικώστας, Α. Δεληγιαννίδης, Δ. Παπαδημητρίου, Ν. Σπεντζάρης, Α. Παπαχρήστου, Σ. Μαυρουκάκης, Δ. Δαβάκης, Γ. Μεταξᾶς, Ν. Ζαρντινίδης, Σ. Μακρόπουλος, Π. Κλῆς, Δ. Λαντζούνης, Ε. Ἀθανασάκος, Κ. Παπαγεωργίου, Α. Φράγκος, Μ. Κοτσώνης, Ι. Πωλιουδάκης, Α. Καλαντζάκος, Ν. Ἀθανασίου, Α. Μίχας, Α. Κοντογιάννης, Χ. Τσορλίνης καὶ Ν. Λαμπρινάκος, καταθέτουσι τροπολογίας ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ γεωργικῶν κοινωνικῶν ἀσφαλίσεων». Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν ἀνακοινοῖ, ὅτι διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 232991)4.12.60 ἀποφάσεώς του παρέτεινε τὴν ἰσχὺν τῆς ἐγγυήσεως τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου ὑπὲρ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος διὰ τὴν παρ’ αὐτῆς χορήγησιν παρατάσεως ἐξοφλήσεως μέχρι 31.12.60 τοῦ πρὸς ταύτην ὀφειλομένου ὑπὸ τῆς ΑΤΕ ποσοῦ δραχμῶν 2.784.130, ὑπολοίπου τῆς ἐκ δραχμῶν 6.823.000 χρηματοδοτήσεώς της παρὰ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, τῇ ἐγγυήσει τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου. Οἱ Ν. Πολυχρονόπουλος καὶ Ι. Δημόπουλος, δημοτικοὶ– κοινοτικοὶ εἰσπράκτορες, αἰτοῦσι κατοχύρωσιν θέσεών των ἢ ἔνταξίν των εἰς νέον Ὀργανισμόν. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Μ. Χριστογεῶργος καὶ Μ. Κανιάρης διαμαρτύρονται διὰ τὴν πρὸς αὐτοὺς συμπεριφορὰν ἀστυνομικῶν Κορίνθου. Ὁ βουλευτὴς Ἀχαΐας κ. Φ. Ζαΐμης, καταθέτει ἀναφορὰν Συλλόγου Οἰκοδόμων Πατρῶν, διαμαρτυρομένου δι’ ἀπόλυσιν Προέδρου του, κατόπιν ἀποφάσεως Νομάρχου Ἀχαΐας. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Δ. Λαντζούνης, καταθέτει ἀναφορὰν Μουσικοῦ Συλλόγου Μεσσήνης, αἰτουμένου ἵδρυσιν Ταμείου συνταξιοδοτήσεώς των. Ὁ βουλευτὴς Ἠλείας κ. Χ. Πιπιλῆς, καταθέτει ἀναφορὰν Ἐμπορικοῦ Συλλόγου, Πολυτέκνων, Ἐπαγγελματιῶν κλπ. πόλεως Ζαχάρως καὶ Καϊάφα, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν μελετωμένην ἐκ νέου ἀνάθεσιν ἐκμεταλλεύσεως Ξενοδοχείων Καϊάφα ἐπὶ ἓν ἔτος εἰς πρώην ἀναδόχους. Ὁ βουλευτὴς Ἠλείας κ. Χ. Πιπιλῆς, καταθέτει ἀναφορὰν Δημάρχου Λετρίνων, διαμαρτυρομένου δι’ ἔλλειψιν καθηγητῶν, ἰδίᾳ Χημικοφυσικομαθηματικῶν, εἰς Γυμνάσιον Νομοῦ Ἠλείας καὶ αἰτουμένου συμπλήρωσιν τῶν κενῶν. Ὁ βουλευτὴς Ἠλείας κ. Χ. Πιπιλῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δημάρχου Λετρίνων αἰτουμένου, ὅπως ἡ πόλις Πύργος ὁρισθῇ ὡς ἕδρα Γενικῆς Ἐπιθεωρήσεως Μέσης Ἐκπαιδεύσεως. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Κ. Ράλλης, καταθέτει ἀναφορὰν βιοτεχνῶν ὀξοποιΐας Ἀθηνῶν, αἰτουμένων τὴν ἀπαλλαγὴν τοῦ ὄξους ἐκ τοῦ φόρου κύκλου ἐργασιῶν, καθ’ ὅτι πρόκειται περὶ εἴδους τελείως ἐποχιακοῦ καὶ μικρᾶς καταναλώσεως. Ὁ Δήμαρχος Νέας Ἰωνίας Βόλου ἐκφράζει τὰς πρὸς τὴν Κυβέρνησιν εὐχαριστίας του διὰ λῆψιν εὐεργετικῶν οἰκονομικῶν μέτρων δι’ ἀντιμετώπισιν ἀνεργίας. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Π. Πινάτσης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Τακτικοῦ Τεχνοϋπαλληλικοῦ προσωπικοῦ Υ.Ε.Β. Μακεδονίας–Θράκης Ὑπουργείου Γεωργίας, ἐπικαλουμένων τὴν μέριμναν τῆς Κυβερνήσεως διὰ τὴν μονιμοποίησιν τοῦ τακτικοῦ καὶ ἐκτάκτου προσωπικοῦ τῆς Ὑπηρεσίας Ἐγγείων Βελτιώσεων τῶν ἀπὸ ἑξαετίας καὶ 10ετίας καὶ πλέον ὑπηρετούντων ἐφ’ ὅσον ἤδη εὑρίσκεται ὑπὸ ἐπεξεργασίαν σχέδιον νομοθετήματος, διὰ τοῦ ὁποίου προβλέπεται ἡ μονιμοποίησις τῶν ἐκτάκτων ὑπαλλήλων ὡρισμένων Ὑπουργείων.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ Γεωργικῶν Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων». Ὁ ἐκπρόσωπος τῆς Κ.Ε.Α. κ. Σ. Κωστόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§8Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἔπειτα ἀπὸ μεγάλας διακυμάνσεις καὶ ταλαντεύσεις τῆς Κυβερνήσεως ἔναντι τοῦ κρισίμου θέματος τῶν ἀγροτικῶν ἀσφαλίσεων καὶ ἰδίως τῶν ἀγροτικῶν συντάξεων, καὶ ἔπειτα ἀπὸ μίαν μακρὰν κυοφορίαν τῶν σχετικῶν μέτρων τῆς Κυβερνήσεως ἤχθη πρό τινος ἐνώπιον τῆς Βουλῆς τὸ συζητούμενον σχέδιον νόμου τοῦ ὁποίου μάλιστα ἐπιδιώκεται ἡ ἐσπευσμένη ψήφισις. Ἡ σπουδὴ τῆς Κυβερνήσεως εἶναι τόση, ὥστε πλὴν τοῦ ὑπὸ τοῦ Κανονισμοῦ προβλεπομένου περιορισμοῦ τῆς συζητήσεως εἰς τὸ τέταρτον, ἐνεκαινιάσθη καὶ ἡ μέθοδος τῶν ἐμβολίμων πρωϊνῶν συνεδριάσεων, αἱ ὁποῖαι δὲν προβλέπονται ὑπὸ τοῦ Κανονισμοῦ καὶ ὡς μάλιστα ἐπληροφορήθην, πρόκειται νὰ συνεχισθῇ τοῦτο καὶ κατὰ τὸ προσεχὲς Σάββατον. Τέλος ἐνεκαινιάσθη καὶ μία περίεργος μέθοδος, νὰ συζητῆται τὸ νομοσχέδιον χωρὶς νὰ ἔχῃ διανεμηθῇ τὸ ἀπαραίτητον ὑλικὸν εἰς τοὺς βουλευτὰς, δεδομένου, ὅτι ἡ ἔκθεσις τοῦ Γερμανοῦ ἐμπειρογνώμονος ἐπὶ τοῦ ὁποίου ἐβασίσθη ἡ ὅλη μελέτη τῆς Κυβερνήσεως καὶ τὸ σχετικὸν νομοσχέδιον διενεμήθη μόλις προχθές. Σᾶς εἶναι γνωστόν, ὅτι, ὅταν κατετέθη τὸ νομοσχέδιον περὶ κοινωνικῶν ἀσφαλίσεων τὸ 1932, διενεμήθη τότε συγχρόνως καὶ ἡ ἐξ ἑκατὸν σελίδων ἔκθεσις τοῦ ἐμπειρογνώμονος, ἀκριβῶς, διὰ νὰ διευκολυνθῇ ἡ συζήτησις. Ἐκτὸς τούτου, οὔτε τὰ στατιστικὰ στοιχεῖα κατετέθησαν διὰ νὰ ἐκτιμήσωμεν καὶ ἡμεῖς κατὰ πόσον οἱ ἀριθμοὶ οἱ ὁποῖοι ἐμφανίζονται εἶναι πραγματικοὶ, ὅπως ἐπίσης, δὲν κατετέθησαν καὶ αἱ σχετικαὶ ἐκθέσεις τῶν Ἑλλήνων ἐμπειρογνωμόνων. Πάντως, ἀνήκοντες εἰς μίαν παράταξιν, ἡ ὁποία ἔχει ἐγγράψει εἰς τὸ πρόγραμμά της τὴν ἐφαρμογὴν τῶν ἀγροτικῶν ἀσφαλίσεων ὡς πρῶτον θέμα τῆς ἀγροτικῆς της πολιτικῆς, ὄχι μόνον δὲν ἔχομεν καμμίαν ἀντίρρησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ σχεδίου Ν. Δ., ἀλλὰ εἴμεθα διατεθειμένοι νὰ βοηθήσωμεν καὶ τὴν Κυβερνητικὴν σπουδὴν διὰ τὴν ψήφισιν αὐτοῦ. Εἶναι ὅμως, ἀδύνατον νὰ μὴ ἐπισημάνωμεν, εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς, τὴν τραγικὴν ἀντίφασιν, ἡ ὁποία ὑπάρχει μεταξὺ τῆς σπουδῆς αὐτῆς καὶ τῆς μακαριότητος, μετὰ τῆς ὁποίας ἡ Κυβέρνησις ἀπὸ 3ετίας ἀντιμετωπίζει τὸ θέμα. Ἡ Κίνησις τῆς Ἐθνικῆς Ἀναδημιουργίας, χαίρει ἰδιαιτέρως, διότι ἡ ἐμφάνισίς της εἰς τὴν πολιτικὴν ζωὴν τῆς Χώρας συνέπεσε μὲ τὴν ἐσπευσμένην κατάθεσιν τοῦ νομοσχεδίου. Εἴμεθα ὑποχρεωμένοι ὅμως, παραλλήλως, νὰ ἐκφράσωμεν τὴν λύπην μας, διότι ἡ σπουδὴ ἡ ὁποία ἐπιδεικνύεται ἄγει μοιραίας εἰς αὐτὴν τὴν σκέψιν, ὅτι οὕτω πραγματοποιεῖται ἡ θλιβερὰ προφητεία, τὴν ὁποίαν, ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ, διετύπωσεν ὁ ἀξιότιμος κ. Ἀρχηγὸς τοῦ Δημοκρατικοῦ Φιλελευθέρου Κόμματος τὸν παρελθόντα Φεβρουάριον καὶ σύμφωνα μὲ τὴν ὁποίαν, ὁ ὅλος χειρισμὸς τοῦ ζητήματος τῶν ἀγροτικῶν ἀσφαλίσεων ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, πρόκειται νὰ μετατρέψῃ τὸ κρίσιμον αὐτὸ Ἐθνικὸν θέμα εἰς εὐτελὲς μικροκομματικὸν τέχνασμα. Τὸ κύριον χαρακτηριστικὸν τοῦ σχεδίου Ν. Δ., εἶναι ἡ ἐπιστράτευσις καὶ ἡ ἀνάμιξις διαφόρων σκοπῶν, ἀσχέτων πρὸς ἀλλήλους. Εἰδικώτερον, ἐπιστρατεύονται σκοποὶ οἱ ὁποῖοι ἐξυπηρετοῦνται βάσει τῆς κειμένης νομοθεσίας καὶ βάσει νόμων τοὺς ὁποίους ἐψήφισεν ἡ ἰδία Κυβέρνησις ὑπὸ ἄλλην μορφὴν κατὰ τὸ 1955. Τὸ χειρότερον ὅλων εἶναι, ὅτι διὰ τοῦ σχεδίου Ν. Δ., ὄχι μόνον δὲν βελτιώνονται αἱ παροχαὶ πρὸς τὸν ἀγροτικὸν κόσμον, ἀλλ’ ἀντιθέτως περιορίζονται ἐν σχέσει πρὸς τὰς ὑφισταμένας βάσει τῆς κειμένης νομοθεσίας παροχάς. Δὲν γνωρίζω ποῖαι εἶναι αἱ πραγματικαὶ προθέσεις τῶν οἰκονομικῶν ἐγκεφάλων τῆς Κυβερνήσεως, οἱ ὁποῖοι συνέταξαν τὸ σχέδιον Ν. Δ. Ἀλλὰ εἶναι βέβαιον, ὅτι ἡ ἀνάμιξις διαφόρων ἑτεροκλίτων σκοπῶν, ἐν συνδυασμῷ μὲ τὰς βαρυτάτας φορολογίας, αἱ ὁποῖαι ἐπεστρατεύθησαν διὰ νὰ ὑποστηρίξουν τοὺς σκοποὺς αὐτούς, εἶναι γεγονός, ὅτι ὅλα αὐτὰ δύνανται νὰ δικαιολογήσουν τὰς χειροτέρας ὑποψίας, ὅσον ἀφορᾷ τοὺς σκοποὺς αὐτούς. Διότι, δὲν εἶναι δυνατὸν ἄλλως νὰ ἐξηγηθῇ ἡ προσπάθεια ὅπως καταστῇ ὅσον τὸ δυνατὸν περισσότερον δύσκολος καὶ περισσότερον ὀδυνηρὰ διὰ τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν ἡ ἐφαρμογὴ ἑνὸς μέτρου τὸ ὁποῖον ἔπρεπε νὰ γίνῃ δεκτόν, ἀπὸ ὅλας τὰς κοινωνικὰς τάξεις, μετὰ χαρᾶς καὶ ἀγαλιάσεως. Ἀλλά, ἂς εἰσέλθωμεν εἰς τὴν οὐσίαν τοῦ σχεδίου Ν. Δ. Τρεῖς εἶναι οἱ δι’ αὐτοῦ ἐπιδιωκόμενοι σκοποί. Πρῶτος σκοπὸς εἶναι ἡ ὑγειονομικὴ περίθαλψις. Δεύτερος σκοπὸς εἶναι ἡ ἀσφάλισις ἐναντίον τῶν κινδύνων τῆς χαλάζης καὶ τοῦ παγετοῦ καὶ τρίτος, ἡ σύνταξις τοῦ γήρατος. Ὅσον ἀφορᾷ, εἰδικώτερον, τὴν ὑγειονομικὴν περίθαλψιν, εἶναι γνωστόν, ὅτι αὕτη δὲν εἶχεν ἀνάγκην οὐδεμιᾶς νομοθετικῆς ρυθμίσεως, διότι, ὡς ὑπαινίχθην προηγουμένως, ἡ ἰδία Κυβέρνησις Καραμανλῆ, κατὰ Δεκέμβριον 1955, διὰ τοῦ νόμου 3487, εἶχε προβλέψει τὴν ὁλοκληρωτικὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ θέματος. Καὶ εἶναι μὲν γεγονός, ὅτι ὁ νόμος ἐκεῖνος οὐδέποτε ἐφηρμόσθη ἐξ ὁλοκλήρου καὶ ἐχρησίμευσεν, ἁπλῶς, ὡς ἕνα προεκλογικὸν τέχνασμα τῆς Κυβερνήσεως ἐκείνης, διὰ τὰς ἐκλογὰς τοῦ 1956. Ἀλλ’ ὅσον καὶ ἂν δὲν ἐφηρμόσθη μέχρι σήμερον ἐξ ὁλοκλήρου ὁ νόμος ἐκεῖνος, ἀντιπροσωπεύει μίαν ἠθικὴν ὑποχρέωσιν τοῦ Κράτους καὶ μίαν οἰκονομικὴν ὑποχρέωσιν τοῦ κοινωνικοῦ συνόλου, ὅπως, διὰ τοῦ προϋπολογισμοῦ, ἀντιμετωπίσῃ τὴν ἰατροφαρμακευτικὴν περίθαλψιν τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου. Σήμερον ἡ Κυβέρνησις ἔρχεται, διὰ τοῦ συζητουμένου σχεδίου Ν. Δ., νὰ μετατρέψῃ ὅλην τὴν κειμένην νομοθεσίαν, εἰς δύο σημεῖα. Πρῶτον μέν, διὰ τοῦ κατατεθέντος νομοσχεδίου μειώνονται αἱ παροχαὶ πρὸς τὸν ἀγροτικὸν κόσμον. Εἶναι βέβαιον, ὅτι ἡ ἰσχύουσα νομοθεσία προβλέπει πλήρη ἰατροφαρμακευτικὴν περίθαλψιν, καθὼς καὶ πλήρη νοσοκομειακὴν περίθαλψιν, ἐνῷ διὰ τοῦ κατατεθέντος νομοσχεδίου, ἡ μὲν φαρμακευτικὴ περίθαλψις περιορίζεται εἰς τὸ ἐλάχιστον, ἡ δὲ ἰατρικὴ περίθαλψις περιορίζεται μόνον εἰς τὴν λειτουργίαν τῶν ἰατρείων ἀποκλειομένης, εἴτε τῆς φαρμακευτικῆς περιθάλψεως, ὡς εἴπομεν, εἴτε τῆς ὀδοντιατρικῆς, εἴτε τῆς ἄλλης ἐπιμελείας τῶν διαφόρων κλάδων καὶ εἰδικοτήτων τῆς ἰατρικῆς ἐπιστήμης. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν νοσοκομειακὴν περίθαλψιν, τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον Ν. Δ. παραπέμπει εἰς τὴν σήμερον ὑπάρχουσαν νομοθεσίαν. Ἔχομεν ἑπομένως, τὰ ἑξῆς καταπληκτικὰ ἐπιτεύγματα τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου. Πρῶτον μὲν μειώνονται αἱ παροχαὶ πρὸς τὸν ἀγροτικὸν κόσμον. Συγχαρητήρια. Δεύτερον, διασπᾶται ἡ ἑνότης τῆς ὑγειονομικῆς πολιτικῆς διὰ τῆς ἱδρύσεως ἑνὸς δευτέρου φορέως καὶ ἀποτελεῖ βασικὸν ἀξίωμα τῆς οἰκονομίας, ὅτι οἱαδήποτε δημιουργία περισσοτέρων τοῦ ἑνὸς φορέως, σημαίνει αὔξησιν τοῦ κόστους. Καὶ διερωτῶμαι, ἡ πτωχὴ Ἑλληνικὴ Οἰκονομία ἔχει τόσα περιθώρια, ὥστε νὰ διατίθεται πρὸς αὔξησιν τοῦ κόστους τῆς ὑγειονομικῆς περιθάλψεως;

§9Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Δημιουργεῖ ὅμως θέσεις....

§10Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ὑπάρχει καὶ ἕνα τρίτον κατόρθωμα, τὸ ὁποῖον ἐπιτυγχάνεται διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου. Εἶναι τὸ γεγονός, ὅτι διὰ τῆς ἀφαιρέσεως τῶν ἰατρείων ἀπὸ τὴν ἁρμοδιότητα Ὑπουργείου Ὑγιεινῆς, στερεῖται τὸ Ὑπουργεῖον Ὑγιεινῆς τῶν ἀπαραιτήτων μέσων ἐπικοινωνίας μὲ τὰς μεγάλας ἀγροτικὰς μάζας καὶ τῶν ἀπαραιτήτων ὀργάνων ἀσκήσεως τῆς γενικωτέρας ὑγειονομικῆς πολιτικῆς. Εἶναι πράγματα πρωτοφανῆ, κύριοι βουλευταί, καὶ θὰ ἤξιζε τὸν κόπον νὰ διερωτηθῇ κανείς, ποία ὑπῆρξε κατὰ τὸ στάδιον τῶν μελετῶν καὶ ἐρευνῶν ἡ στάσις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Ὑγιεινῆς ἐν προκειμένῳ. Ἀλλὰ τὸ γεγονός, ὅτι τὸ σχετικὸν νομοσχέδιον δὲν ὑπογράφεται ἀπὸ τὸν ἁρμόδιον Ὑπουργὸν Ὑγιεινῆς, ἀλλὰ ὑπογράφεται ἀπὸ τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, ἀποδεικνύει, ὅτι ὅλα αὐτὰ ἐλύθησαν κατὰ τρόπον μᾶλλον κυριαρχικὸν καὶ ἄνευ πολλῶν συζητήσεων μὲ τὰ ἐνδιαφερόμενα Ὑπουργεῖα. Ἀλλὰ τὸ τριπλοῦν αὐτὸ κατόρθωμα, τὸ ὁποῖον ἐπιτυγχάνεται μὲ τὸν τρόπον ἀντιμετωπίσεως τοῦ ὑγιεινομικοῦ θέματος διὰ νὰ εἶμαι δίκαιος, δὲν πρέπει νὰ ἀποδοθῇ ἐξ ὁλοκλήρου εἰς τοὺς οἰκονομικοὺς ἐγκεφάλους τῆς Κυβερνήσεως. Μία ὡρισμένη διάταξις καὶ συγκεκριμένως τὸ ἄρθρον 19 τοῦ νομοσχεδίου ἐξηγεῖ τὸν σκοπὸν εἰς τὸν ὁποῖον ἀπέβλεψεν ἡ διάσπασις αὐτὴ τῆς ἑνότητος. Πράγματι τὸ ἄρθρον 19 προβλέπει δύο τινά. Πρῶτον δημιουργεῖ τὴν εὐχέρειαν τῆς μεταθέσεως τῶν ἀγροτικῶν ἰατρείων ἀπὸ τὸ Κράτος καὶ τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Ὑπουργείου Ὑγιεινῆς εἰς τὸν ὑπὸ ἵδρυσιν ὀργανισμόν. Καὶ δεύτερον καὶ κυριώτερον, ἐπειδὴ ἡ μετάθεσις αὐτὴ εἶναι φυσικὸν νὰ καθυστερήσῃ, ἐνῷ τὸ Κράτος ἐπείγεται νὰ εἰσπράξῃ ἐν προκειμένῳ εὐθὺς μετὰ τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου δημιουργεῖται ἡ ὑποχρέωσις καταβολῆς ἐκ μέρους τοῦ ὑπὸ σύστασιν ὀργανισμοῦ δραχμῶν 100 ἑκατομμ. ἐτησίως εἰς τὸ Κράτος, πρὸς ἀντιμετώπισιν τῆς ἤδη ὑφισταμένης δαπάνης διὰ τὴν λειτουργίαν τῶν ἰατρείων αὐτῶν. Θὰ ἤθελον νὰ ἐρωτήσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, χωρὶς διάθεσιν αἰχμῆς τινος, τὰ ἑξῆς: Ὁ νόμος τοῦ 1955 εἶχε ψηφισθῆ ἀπὸ τὸν τότε Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, ὁ ὁποῖος κατὰ σύμπτωσιν εἶναι σήμερον Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν. Τὶ πρέπει νὰ συμπεράνωμεν ἀπὸ τὴν ἀλλαγὴν αὐτήν; Ὅτι ἄλλαι σκέψεις ἤρχισαν νὰ διαμορφώνωνται εἰς τὸν σημερινὸν Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ὁ ὁποῖος ἐγκατέλειψε τὸ παλαιὸν πρόγραμμά του, τοῦ τότε Ὑπουργοῦ Γεωργίας καὶ σήμερον σκέπτεται ἀποκλειστικῶς καὶ μόνον τὸν προϋπολογισμὸν διὰ τῆς μεταθέσεως τῶν βαρῶν τῆς ὑγειονομικῆς περιθάλψεως ἀπὸ τοὺς ὤμους τοῦ κοινωνικοῦ συνόλου εἰς τοὺς ὤμους τοῦ ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ; Εἶναι ἀληθὲς αὐτό; Καὶ θὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ μίαν ἄλλην ἀδιάκριτον ἐρώτησιν. Ἀπὸ τὰς ἐφημερίδας ἐπληροφορήθημεν, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ἐντὸς τῶν ἡμερῶν πρόκειται νὰ καταθέσῃ τὸν προϋπολογισμόν. Εἶμαι περίεργος νὰ μάθω, αὐτὰ τὰ 100 ἑκατομμ. τὰ ὁποῖα προβλέπει τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον, ἐὰν καὶ εἰς ποῖον κεφάλαιον καὶ ἄρθρον τοῦ νέου προϋπολογισμοῦ θὰ περιληφθοῦν; Ἔχουν προβλεφθῆ ὡς ἔσοδα τοῦ προϋπολογισμοῦ;

§11Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Κύριε Κωστόπουλε, θὰ ἤθελα νὰ σᾶς πληροφορήσω, ὅτι δὲν μετεβλήθησαν αἱ ἀντιλήψεις τοῦ νῦν Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν καὶ ἄλλοτε Ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας. Ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας τὸ κείμενον τοῦ νόμου, ὁ ὁποῖος ἐψηφίσθη τὸν Δεκέμβριον τοῦ 1955. Ἀφεώρα τὴν ὑγειονομικὴν περίθαλψιν τῶν ἀγροτῶν, προέβλεπε δὲ διὰ τὴν ὁλοκλήρωσιν τοῦ θεσμοῦ, τὴν καταβολὴν εἰσφορᾶς ἐκ μέρους τῶν ἀγροτῶν. Πρέπει νὰ παραδεχθῆτε, ὅτι ὁ νόμος ἔκτοτε εἶχε προβλέψει τὴν ἐπιβάρυνσιν τῶν ἀγροτῶν ὑπὸ διακρίσεις καὶ δὲν πρόκειται περὶ ὑποχωρήσεως ἀπὸ τὴν γραμμήν, ἡ ὁποία εἶχε ἔκτοτε χαραχθῆ. Ἡ συμπλήρωσις τῆς γραμμῆς ἐπέρχεται διὰ τοῦ συζητουμένου νομοσχεδίου. Ὁ Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, θὰ καταθέσῃ τὸν προϋπολογισμὸν αὔριον τὸ ἀπόγευμα καὶ θὰ τὸν ἀνεχθῆτε καθ’ ὃν χρόνον θὰ ἀναπτύξῃ τὴν εἰσήγησίν του ἐπὶ τοῦ προϋπολογισμοῦ. Σεῖς, ὡς παλαιὸς οἰκονομολόγος καὶ γνώστης τῶν θεμάτων, γνωρίζετε, ὅτι εἰς τὸν προϋπολογισμὸν ἀναγράφονται τὰ ἔσοδα καὶ δαπάναι, τὰς ὁποίας προβλέπει ἡ ἰσχύουσα νομοθεσία. Ὁ Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν εἰς τὴν εἰσήγησίν του θὰ ἐξηγήσῃ διατὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀναγράψῃ εἰς τὸν προϋπολογισμόν, οὔτε τὴν ἀπώλειαν τοῦ ἐσόδου τῶν 40 ἑκατομμ. ἐκ τοῦ ἐγγείου φόρου τοῦ καπνοῦ, οὔτε τὸ νέον ἔσοδον τῶν 100 ἑκατομμ. ἐκ τῆς ἀποδόσεως τοῦ ὀργανισμοῦ τῶν γεωργικῶν ἀσφαλίσεων εἰς τὸν κρατικὸν προϋπολογισμόν. Θὰ ἐξηγήσῃ κατὰ ποῖον ποσὸν αὐξάνονται αἱ πιστώσεις τοῦ Ὑπουργείου Προνοίας καὶ θὰ εἶναι εὔκολος ἡ ἐξαγωγὴ τοῦ συμπεράσματος, ὅτι οἱοδήποτε περίσσευμα, τὸ ὁποῖον θὰ ἐξασφαλίσῃ ὁ προϋπολογισμός, πέραν ἐκείνου τὸ ὁποῖον προβλέπεται σήμερον, θὰ διατεθῇ, ἐπίσης, διὰ τὴν συμβολὴν τοῦ κρατικοῦ προϋπολογισμοῦ εἰς τὰς δαπάνας τοῦ προγράμματος τῶν ἐπενδύσεων.

§12Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ἔθιξε δύο σημεῖα. Ὅτι, πρῶτον, διὰ τοῦ παλαιοῦ νόμου προεβλέπετο εἰσφορὰ τοῦ ἀγρότου, οὐδέποτε ὅμως ἐπιβληθεῖσα. Διότι παγίως κατὰ τὴν 5ετῆ ἐφαρμογὴν τοῦ νόμου, τὸ σχετικὸν βάρος τῆς μέχρι τοῦδε ἰατροφαρμακευτικῆς περιθάλψεως τῶν ἀγροτῶν ἐβάρυνεν ἀποκλειστικῶς τὸ κοινωνικὸν σύνολον διὰ τοῦ προϋπολογισμοῦ καὶ οὐδέποτε τοῦ ἀγρότου. Ἑπομένως, θὰ κρίνωμεν τὰς προθέσεις καὶ τὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως καὶ δὲν πρόκειται νὰ κρίνωμεν τὸ γράμμα τοῦ νόμου, ὁ ὁποῖος οὐδέποτε ἐφηρμόσθη. Κατὰ τὴν 5ετῆ ἐφαρμογὴν τοῦ νόμου τοῦ 1955, οὐδέποτε ἐπεβαρύνθη ἡ ἀγροτικὴ τάξις διὰ τὴν ἰατροφαρμακευτικὴν περίθαλψιν, ἡ ὁποία ἀπέμεινεν εἰς βάρος τοῦ Κράτους. Ὅσον ἀφορᾶ τὴν ἐγγραφὴν εἰς τὸ σχετικὸν κονδύλιον, χαίρω, διότι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν δὲν θὰ ἐγγράψῃ εἰς τὸν προϋπολογισμὸν κονδύλια, τὰ ὁποῖα δὲν ἔχουν ψηφισθῆ ὑπὸ τῆς Βουλῆς. Εἴθισται, ὅμως, κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς οἰκονομικῆς χρήσεως νὰ κατατίθενται ἐνώπιον τῆς Βουλῆς προσθῆκαι καὶ διορθώσεις τοῦ προϋπολογισμοῦ. Πολὺ συντόμως, ἑπομένως, θὰ γίνῃ καὶ ἡ σχετικὴ προσθήκη αὐτῶν τῶν 100 ἑκατομμ. ποὺ προβλέπει τὸ νομοσχέδιον. Θὰ προστεθοῦν καὶ αὐτὰ ὡς νέον ἔσοδον εἰς δόξαν τῆς σημερινῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως.

§13Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Θὰ ἤθελα νὰ προσθέσω, ὅτι ἀπάντησις εἰς ὅσα εἴπατε περὶ τῆς θέσεως, τὴν ὁποίαν λαμβάνει ἡ Κυβέρνησις, ἔναντι τῆς ὑγείας τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, θὰ σᾶς δοθῇ, ὅταν μοῦ δοθῇ εὐκαιρία νὰ ὁμιλήσω. Τώρα δὲν θέλω νὰ καταχρασθῶ τῆς εὐγενοῦς ἀδείας σας, νὰ σᾶς διακόψω.

§14Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐλέχθη ἀπὸ τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, κατὰ τὴν προχθεσινήν του ἀγόρευσιν, συζητουμένου τοῦ νομοσχεδίου, ὅτι ἡ ἐπελθοῦσα διάσπασις καὶ δημιουργία νέων φορέων, δὲν ἔτυχε τῆς θεωρητικῆς ἐγκρίσεώς του, διότι ὁ ἴδιος ἦτο, θεωρητικῶς πάντοτε, ὑπὲρ τῆς δημιουργίας ἑνὸς ἑνιαίου Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Ἀσφαλίσεως. Χαίρω ἰδιαιτέρως, διότι ὁ κ. Ὑπουργὸς παρ’ ὅλον, ὅτι δὲν εἶναι οἰκονομολόγος, ὡς διατείνεται τόσον μετριοφρόνως, ἔχει πράγματι συλλάβει τὸ πρόβλημα, τὸ ὁποῖον δημιουργεῖ ἡ ὕπαρξις τόσων φορέων κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως καὶ εἶναι ἀτύχημα, ὅτι αἱ θεωρητικαί του ἀπόψεις, τελικῶς δὲν ἐπεκράτησαν.

§15Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Τὸ πρόβλημα δὲν τὸ δημιουργεῖ ἡ ὕπαρξις πολλῶν φορέων ἀσφαλίσεως. Τὸ πρόβλημα τὸ δημιουργεῖ ἡ ἀνυπαρξία κεντρικῆς ὑπηρεσίας ἀσφαλιστικῆς. Ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι, ὅταν δημιουργήσωμεν κεντρικὴν ὑπηρεσίαν κοινωνικῶν ἀσφαλίσεων, τότε θὰ λυθῇ εὐκολώτερον τὸ πρόβλημα τῶν πολυαρίθμων ἀσφαλιστικῶν Ταμείων.

§16Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν λέγομεν διαφορετικὰ πράγματα.

§17Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Εἶναι διάφορα.

§18Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, δι’ ἡμᾶς, καὶ ἀσχέτως τοῦ ἐὰν εἰς τὸν τόπον αὐτὸν θὰ κατορθώσωμεν ποτὲ νὰ δημιουργήσωμεν τὸν κεντρικὸν φορέα τῶν κοινωνικῶν ἀσφαλίσεων, δι’ ἡμᾶς, τὸ εἰδικώτερον θέμα τῆς ἰατρικῆς περιθάλψεως τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου παρουσιάζεται κατὰ τρόπον σαφῆ. Δὲν δεχόμεθα ἐπ’ οὐδενὶ λόγῳ τὴν ἔνταξιν τοῦ κλάδου αὐτοῦ μέσα εἰς τὸν δημιουργούμενον Ὀργανισμόν, καὶ δὲν δεχόμεθα νὰ ἐπιβαρυνθῇ ὁ ἀγροτικὸς κόσμος μὲ δαπάνας, αἱ ὁποῖαι μέχρις ὥρας ἐβάρυνον ἀποκλειστικῶς τὸ κοινωνικὸν σύνολον καὶ τὸν προϋπολογισμόν. Ἂς ἔλθωμεν τώρα εἰς τὸν δεύτερον κλάδον: Δὲν παρακολουθῶ τὴν σειρὰν τὴν ἀναφερομένην ἐν τῷ νομοσχεδίῳ, διότι θέλω νὰ ἀναπτύξω τὰς σκέψεις μου, βάσει ἰδίας σειρᾶς καὶ θεωρῶ ὡς δεύτερον κλάδον τὸν κλάδον τῆς ἀσφαλίσεως κατὰ τῶν κινδύνων ἐκ παγετῶν καὶ χαλάζης. Εἶναι ἕνας κλάδος, διὰ τὸν ὁποῖον οὐδὲν Κόμμα μέχρις ὥρας ἐζήτησε τὴν ἐπείγουσαν δημιουργίαν φορέως καὶ τὴν ἐπείγουσαν ἀντιμετώπισίν του. Ἄλλωστε εἰς τὴν πραγματικότητα, ἡ ἀντιμετώπισις τοῦ θέματος αὐτοῦ γίνεται κατὰ τρόπον προαιρετικὸν ἀπὸ τὴν ΑΤΕ. Καὶ γίνεται κατὰ τρόπον ὄχι μόνον προαιρετικόν, ἀλλὰ καὶ μεθοδικόν. Διότι, βάσει τῆς κειμένης νομοθεσίας, ἡ ΑΤΕ ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ τὴν καταστήσῃ ὑποχρεωτικήν, ὅπως τὴν καθιστᾷ τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον, καὶ γενικήν. Ἐν τούτοις, βαδίζουσα ἐπὶ δεδομένων ἀσφαλιστικῶν καὶ βαδίζουσα ἐπὶ ἑνὸς προγράμματος ἐθισμοῦ τῶν ἐνδιαφερομένων πληθυσμῶν, οὐδέποτε μέχρι σήμερον ἔκαμε χρῆσιν τῆς ὑπὸ τοῦ νόμου παρεχομένης εὐκαιρίας. Ἀλλ’ οἱ οἰκονομικοὶ ἐγκέφαλοι οἱ κρυπτόμενοι ὄπισθεν τοῦ νομοσχεδίου εἶναι ἀκατάσχετοι εἰς ὁρμὴν καὶ προτοῦ ἀκόμη λύσουν βασικὰ θέματα τῆς ἀσφαλίσεως προσώπων, ὅπως εἶναι ἡ ὑγειονομικὴ ἀσφάλισις καὶ ἡ ἀσφάλισις τῶν συντάξεων, περὶ τῆς ὁποίας θὰ ὁμιλήσωμεν περαιτέρω, ἐπετέθησαν ἀμειλίκτως ἐναντίον τοῦ τομέως τῆς ἀσφαλίσεως εἰσοδήματος ἢ τῆς ἀσφαλίσεως τῶν πραγμάτων. Πρόκειται περὶ μιᾶς καταπληκτικῆς συγχύσεως τῆς ἐννοίας τοῦ ὅρου κοινωνικὴ ἀσφάλισις. Διότι κοινωνικὴ ἀσφάλισις οὐδέποτε νοεῖται ἡ ἀσφάλισις εἰσοδήματος ἢ πραγμάτων. Κοινωνικὴ ἀσφάλισις νοεῖται ἡ ἀσφάλισις προσώπων. Ἀλλ’ ἂς ἴδωμεν ἐπὶ τέλους τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον τὶ εἴδους ἀσφάλισιν ἐναντίον τῶν κινδύνων ἐκ παγετῶνος καὶ χαλάζης δημιουργεῖ ἢ παρέχει εἰς τὸν ἀγροτικὸν κόσμον. Βάσει τῆς κειμένης νομοθεσίας, ἡ ΑΤΕ ἀσφαλίζει σήμερον τὰ 90% τῆς ἀξίας τοῦ εἰσοδήματος τοῦ ἀγρότου. Βάσει τοῦ νομοσχεδίου, ἀσφαλίζεται τὸ 80% καὶ ὄχι ἁπλῶς τὸ 80%, ἀλλὰ τὸ ἀνώτατον ὅριον τῆς ἀποζημιώσεως εἶναι τὸ 75% τοῦ 80%, δηλαδὴ κατ’ οὐσίαν τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον ἀσφαλίζει μόνον τὸ 60%.

§19Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ὄχι.

§20Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Αὐτὸ εἶναι, κ. Ὑπουργέ. Θαυμάστε, λοιπόν, τὴν ἐπιτυγχανομένην πρόοδον. Ἀπὸ τὸ ἕνα μέρος ἔχομεν μίαν ἀσφάλισιν διὰ τὸ 90% τοῦ εἰσοδήματος, ἀσφάλισιν προαιρετικὴν καὶ ἀσκουμένην μὲ μεθόδους ἐπιστημονικὰς καὶ ἀπὸ τὸ ἄλλο μέρος ἔχομεν τὴν εἰσβολὴν διὰ τοῦ νομοσχεδίου εἰς ἕνα τομέα ἄγνωστον τελείως εἰς τὸ Κράτος, ὅπου ἀντὶ νὰ ἐπιτυγχάνεται ἀσφάλισις τοῦ 90%, ἐπιτυγχάνεται ἀσφάλισις μόνον τοῦ 60%. Ἀλλὰ τὸ τραγικώτερον εἰς τὴν ὑπόθεσιν τῆς ἀσφαλίσεως κατὰ τῶν κινδύνων παγετῶν καὶ χαλάζης εἶναι ἡ κραυγαλέα ἀντίφασις τῶν διαφόρων διατάξεων τοῦ νομοσχεδίου μεταξύ των. Διότι μέχρι τῆς ὥρας ὡς κύριος καὶ βασικὸς λόγος, διὰ τὸν ὁποῖον ἡ Κυβέρνησις δὲν ἠθέλησε νὰ δεχθῇ καὶ τὴν παλαιὰν πρότασιν τοῦ ἀξιοτίμου Ἀρχηγοῦ τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων καὶ τὴν ὁμόθυμον γνώμην τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ἡ ὁποία διετυπώθη εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν, ὅπως ὁ ὅλος φορεὺς ἢ μᾶλλον ἡ ὅλη διαχείρισις καὶ διεύθυνσις τοῦ θέματος ἀνατεθῇ εἰς τὴν ΑΤΕ, ὁ βασικώτερος λόγος διὰ τὸν ὁποῖον ἠρνήθη τοῦτο ἡ Κυβέρνησις, ἦτο, ὅτι ἡ ΑΤΕ δὲν εἶχε καμμίαν εἰδικότητα ἐν προκειμένῳ. Καὶ τὶ ἀποδεικνύεται ἐκ τοῦ κειμένου τοῦ νομοσχεδίου; Ὅτι ὁ μόνος κλάδος εἰς τὸν ὁποῖον εἶχε καὶ εἰδικότητα καὶ ὠργανωμένην ὑπηρεσίαν ἡ ΑΤΕ καὶ παράδοσιν, ἀλλὰ καὶ ἀποθεματικὰ ἀποσπᾶται ἀπὸ τὴν ΑΤΕ διὰ νὰ δοθῇ εἰς ἕνα ἄλλον Ὀργανισμόν, ὁ ὁποῖος ἀκόμη δὲν ἱδρύθη καὶ ὁ ὁποῖος ὄχι μόνον εἶναι ξένος, ἀλλὰ καὶ δὲν δύναται οὔτε κἂν νὰ συλλάβῃ τὸ νόημα τῆς ἀσφαλίσεως. Πρόκειται περὶ ἀντιφάσεως τοὐλάχιστον τραγικῆς καὶ διὰ τὴν ὁποίαν βέβαια δὲν περιμένομεν ἐξήγησιν διότι, ὅπως εἶπον καὶ προηγουμένως, ἡ ὅλη ὑπόθεσις τῆς ἀναμίξεως τῶν ἑτεροκλήτων καὶ ἀσχέτων πρὸς ἀλλήλους σκοπῶν τοῦ νομοσχεδίου, παραμένει πάντοτε ἀνεξήγητος. Δημιουργεῖται μᾶλλον μία ὑποψία, ἡ ὑποψία, ὅτι ὄπισθεν τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ ἐνεδρεύουν διάφοροι εὐγενεῖς φιλοδοξίαι, αἱ ὁποῖαι φλέγονται ἀπὸ τὴν ἐπιθυμίαν νὰ προσφέρουν τὰς ὑπηρεσίας των εἰς τὸν ἀγροτικὸν κόσμον. Κύριοι συνάδελφοι, ἐὰν τοῦτο συμβαίνῃ, σαφὲς εἶναι τὸ χρέος τῆς Βουλῆς νὰ εἰδοποιήσῃ τὰς εὐγενεῖς αὐτὰς φιλοδοξίας, ὅτι δὲν πρόκειται νὰ τοὺς ἐπιτρέψῃ νὰ γίνουν μάστιγξ καὶ πληγὴ τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου. Ὑπάρχει ὅμως μέσα εἰς τὴν οἰκονομίαν τῶν διατάξεων τῶν σχετικῶν μὲ τὴν ἀσφάλισιν κατὰ τοῦ κινδύνου παγετῶν καὶ χαλάζης, ὑπάρχει καὶ μία διάταξις, ἡ ὁποία ἀποτελεῖ πράγματι ἕνα τρομερὸν κίνδυνον δι’ ὅλον τὸ νομοσχέδιον καὶ δι’ ὅλον τὸ σύστημα τῆς ἀσφαλίσεως τὸ καθιερούμενον δι’ αὐτοῦ. Εἶναι ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 17, διὰ τοῦ ὁποίου καθορίζεται ὁ τρόπος κατανομῆς κατ’ ἔτος τοῦ ἀσφαλίστρου ἢ μᾶλλον τῶν ἐσόδων εἰς τοὺς τρεῖς ἀσφαλιζομένους κλάδους. Λέγει, λοιπόν, τὸ ἄρθρον 17 τοῦ νομοσχεδίου, ὅτι κάθε χρόνον τὸ Συμβούλιον τοῦ Ὀργανισμοῦ ἀπὸ τὸ σύνολον τῶν ἐσόδων διαθέτει τόσα διὰ τὸν ἕνα σκοπόν, καὶ τόσα διὰ τὸν ἄλλον σκοπόν. Ἐδῶ εἰς τὴν ἀσφάλισιν κατὰ τοῦ κινδύνου ἐκ χαλάζης καὶ παγετώνων ἡ ἀνυπαρξία συγκεκριμένου ἀσφαλίστρου δημιουργεῖ ἕνα τεράστιον κίνδυνον. Δημιουργεῖ τὸν κίνδυνον τῆς ἀδυναμίας, ὅπως ἐπιτευχθῇ οἱαδήποτε σοβαρὰ ἀντασφάλισις τοῦ Ὀργανισμοῦ. Διότι δὲν ἠμπορῶ νὰ φαντασθῶ, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ τολμήσῃ ὁ Ὀργανισμὸς νὰ ἀναλάβῃ τὸ σύνολον τῶν κινδύνων τῆς ἀσφαλίσεως. Μοιραίως, θὰ καταφύγῃ εἰς διαφόρους ἀντασφαλίσεις, ἄλλως θὰ πρέπει νὰ ἀγνοῇ τὸ ἄλφα καὶ τὸ βῆτα τῶν ἀσφαλιστικῶν μεθόδων, ἕνας τοιοῦτος Ὀργανισμός, ἐὰν χωρὶς συγκεκριμένα ἀσφάλιστρα, ἀλλὰ μὲ ἔσοδα, τὰ ὁποῖα κατ’ ἔτος θὰ καθορίζῃ, θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ εὕρῃ ποτὲ σοβαρὸν ἀντασφαλιστικὸν Ὀργανισμόν, ὁ ὁποῖος νὰ τὸν ἀπαλλάξῃ ἀπὸ τὸ σύνολον τῶν κινδύνων. Καὶ τότε, μοιραίως θὰ συμβῇ τὸ ἕνα ἀπὸ τὰ δύο. Ἢ ὁ Ὀργανισμὸς θὰ ἀναλάβῃ ὁλόκληρον τὸ βάρος, μὲ βεβαίαν τὴν καταστροφήν του ἐξ αὐτοῦ, ἢ θὰ εὕρῃ ἀντασφαλιστικὸν Ὀργανισμόν, ἀλλ’ ὑπὸ ὅρους οἱ ὁποῖοι θὰ εἶναι βαρύτατοι. Εἰς ἓν ἀξιόλογον οἰκονομικὸν Περιοδικόν, τὸν «Οἰκονομικὸν Ταχυδρόμον», ἐδημοσιεύθησαν εἰς τὸ τελευταῖον τεῦχος του τῆς 1ης Δεκεμβρίου ὡρισμένοι ἀριθμοί, τοὺς ὁποίους δὲν φαντάζομαι νὰ ἀμφισβητῇ ἡ ἁρμοδία ὑπηρεσία τοῦ Ὑπουργείου. Οἱ ἀριθμοὶ αὐτοὶ προσλαμβάνουν μίαν σοβαρότητα τραγικήν, ἐὰν λάβωμεν ὑπ’ ὄψιν, ὅτι διὰ τῆς ἰδίας διατάξεως τοῦ ἄρθρου 17, περὶ τῆς ὁποίας ὡμίλησα, παρέχεται ἡ εὐχέρεια ὅπως, ἐν περιπτώσει ἀνεπαρκείας τῶν ἀποθεματικῶν ἑνὸς κλάδου πρὸς ἀντιμετώπισιν τῶν σχετικῶν κινδύνων, τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον ἀντλεῖ ἀπὸ τὰ ἀποθεματικὰ τῶν ἄλλων. Ἐὰν λοιπὸν ὑποτεθῇ, ὅτι γίνεται μία μεγάλη καταστροφὴ ἐκ παγετώνων ἢ ἐκ χαλάζης, τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον ἠμπορεῖ ἀξιόλογα νὰ πάρῃ τὰ ἀποθεματικὰ τοῦ κλάδου τῶν συντάξεων διὰ νὰ τὰ διαθέσῃ πρὸς ἀντιμετώπισιν τοῦ κλάδου χαλάζης καὶ παγετώνων. Σύμφωνα μὲ τοὺς ἀριθμούς, τοὺς ὁποίους ἀνέφερον προηγουμένως διὰ τὰ ἔτη 1954 καὶ 1955, τὸ σύνολον τῶν ζημιῶν ἐκ χαλάζης καὶ παγετώνων ἀνῆλθεν εἰς 851.000.000. Ἀμφισβητεῖτε τοὺς ἀριθμούς, κ. Ὑπουργέ; Φαντάζομαι νὰ γνωρίζετε τὸ περιοδικὸν αὐτό.

§21Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Τὸ γνωρίζω, ἀλλὰ δὲν σημαίνει αὐτό, ὅτι, ὅσα γράφει ὁ «Οἰκονομικὸς Ταχυδρόμος» ἀνταποκρίνονται πρὸς τὴν πραγματικότητα.

§22Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐὰν ἀμφισβητοῦνται οἱ ἀριθμοί, ἐπιφυλάσσομαι, αὔριον ἢ τὸ Σάββατον νὰ φέρω ἐπίσημον διαβεβαίωσιν, ἀλλὰ προχωρῶ μὲ βάσιν, ὅτι δὲν ἀμφισβητοῦνται.

§23Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Τὸ ἀντίθετον πρέπει νὰ συμβῇ. Ὁ κ. ὑπουργὸς νὰ δώσῃ τοὺς ἀριθμούς.

§24Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐγὼ θέλω νὰ τὸν ἀπαλλάξω τοῦ κόπου καὶ θὰ σᾶς φέρω τὴν ἐπίσημον διαβεβαίωσιν.

§25Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Δὲν δέχομαι τὴν ἀπαλλαγήν. Θὰ φέρω ἐγὼ τὰ στοιχεῖα.

§26Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Μᾶς ὑπόσχεσθε, ὅτι, κατὰ τὴν προσεχῆ συνεδρίασιν θὰ φέρετε τὰ στοιχεῖα ὄχι τῶν ὑπηρεσιῶν σας, ἀλλὰ τῶν ἐτῶν 1954 καὶ 1955 συγκεκριμένως.

§27Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Βεβαίως, μὲ τὴν ἑξῆς διαφοράν, ὅτι θὰ φέρω καὶ τὰ στοιχεῖα καὶ ἄλλων ἐτῶν. Προκειμένου, κ. Κωστόπουλε, νὰ ἐκτιμήσωμεν τοὺς κινδύνους δὲν ἠμποροῦμεν νὰ πάρωμεν δύο ἔτη. Πρέπει νὰ πάρωμεν μίαν περίοδον δεκαετίας τοὐλάχιστον.

§28Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ὀρθῶς. Ἀλλά, ἐὰν ὁ κ. ὑπουργὸς παρηκολούθει τὸν συλλογισμόν μου, θὰ ἀντελαμβάνετο, ὅτι ἐγὼ εἰς αὐτὸ τείνω! εἰς τὸ νὰ μὴ παίρνωμεν μεμονωμένα ἔτη ἀλλὰ σύνολα ἐτῶν, προκειμένου νὰ ἐκτιμήσωμεν τοὺς κινδύνους. Τὸ σύνολον τῶν δύο αὐτῶν ἐτῶν 1954 καὶ 1955, σύμφωνα μὲ τοὺς ἐπισήμους ἀριθμοὺς — ἐπιμένω, ὅτι εἶναι ἐπίσημοι οἱ ἀριθμοὶ— ἀνέρχεται διὰ ζημίας ἐκ χαλάζης καὶ παγετώνων εἰς 851 ἑκατ. διὰ μίαν διετίαν. Δηλαδή, θέλομεν κατὰ μέσον ὅρον 425 ἑκατ. διὰ κάλυψιν τῶν κινδύνων αὐτῶν. Ἠξεύρετε ποία εἶναι ἡ πρόβλεψις ἐν τῷ νομοσχεδίῳ, τὴν ὁποίαν κατὰ κόρον ἐπεκαλέσθη ὁ κ. ὑπουργός; Μόνον 150 ἑκατ. ἐτησίως. Ἔχομεν, λοιπόν, ἕνα ἔλλειμμα 300 περίπου ἑκατ. ἐτησίως. Ἐὰν ποτὲ ἐπανέλθουν αἱ κλιματολογικαὶ τῶν δύο αὐτῶν ἐτῶν, εἶναι βέβαιον, ὅτι ἡ περίφημος ἀσφάλισις τῶν κινδύνων ἐκ παγετῶν καὶ χαλάζης θὰ παρουσιάσῃ ἕνα ἔλλειμμα 300 περίπου ἑκατ. ἐτησίως, τὸ ὁποῖον ἔλλειμμα θὰ ἀντληθῇ ἀπὸ τὰ ἀποθέματα τῶν ἄλλων κλάδων. Τὸ πρᾶγμα εἶναι τόσον σαφές, ὥστε νὰ μὴ χρειάζεται περαιτέρω συζήτησιν.

§29Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Νομίζω, ὅτι ἀσφαλιστικῶς δὲν εἶναι ὀρθὸς ὁ συλλογισμός σας, διὰ τὸν λόγον, τὸν ὁποῖον εἶπον προηγουμένως. Προκειμένου νὰ ἐκτιμήσῃ κανεὶς τοὺς κινδύνους, δὲν ἠμπορεῖ νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν του μόνον τὰ δύο ἔτη καὶ μάλιστα τὰ δύο ἐξαιρετικὰ ἔτη. Θὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν του τὸν μέσον ὅρον μιᾶς δεκαετίας τοὐλάχιστον. Συνεπῶς, τὸ συμπέρασμά σας ἀσφαλιστικῶς δὲν εἶναι ὀρθόν.

§30Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ὁ κ. ὑπουργὸς προέβη εἰς μίαν ὁμολογίαν τρομακτικήν. Ὡμολόγησε δηλαδή, ὅτι πράγματι θὰ ἀντλῇ τὰ ἀποθέματα τῶν ἄλλων κλάδων, ἀναμένων τὴν καλλιτέραν περίοδον τῆς δεκαετίας, ἡ ὁποία θὰ τοῦ ἐπιτρέψῃ νὰ ἀναπληρώσῃ τὰ οὕτω ἀπορροφώμενα ἀποθεματικά. Διότι αὐτό, τὸ ὁποῖον εἶπε, δὲν σημαίνει τίποτε ἄλλο, παρά, ὅτι δὲν μὲ νοιάζει, τὸ παίρνω ἀπὸ τὰς συντάξεις καὶ κἄποτε θὰ ἔλθῃ μία καλὴ χρονιὰ καὶ θὰ καλύψω τὸ ἔλλειμμα. Λυποῦμαι, ἀλλὰ μὲ τὴν τακτικὴν αὐτὴν δὲν πρόκειται νὰ συμφωνήσωμεν. Δι’ ἡμᾶς, ἡ καλυτέρα λύσις εἶναι νὰ ἀφεθῇ ὡς ἔχει ἡ ὑπόθεσις τῆς ἀσφαλίσεως τῶν κινδύνων, παγετώνων καὶ χαλάζης, τὴν ὁποίαν χειρίζεται μὲ γνῶσιν τοῦ θέματος μετ’ ἐμπειρίας, κατόπιν πολυετοῦς ἐφαρμογῆς, ἀλλὰ καὶ βάσει ἀσφαλιστικῶν δεδομένων τόσον καλὰ ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα, ὥστε δὲν ὑπάρχει κανεὶς λόγος νὰ τὴν ἀποστερήσωμεν διὰ νὰ τὴν δώσωμεν εἰς ἕνα Ὀργανισμόν, ὁ ὁποῖος διὰ πρώτην φορὰν πληροφορεῖται καὶ τὴν ὕπαρξιν αὐτοῦ τοῦ ἀσφαλιστικοῦ κλάδου. Ἂς ἔλθωμεν ὅμως καὶ εἰς τὴν τρίτην κατηγορίαν τῶν ἀσφαλιστικῶν κινδύνων. Πρόκειται περὶ τῆς ἀσφαλίσεως τῶν κινδύνων τοῦ γήρατος ἢ μᾶλλον τῆς συντάξεως τοῦ γήρατος. Κύριοι βουλευταί, εἶναι τὸ μόνον θέμα, τὸ ὁποῖον εὐλόγως ἀντιμετωπίζει τὸ νομοσχέδιον. Διότι πράγματι, ἔχει τεθῆ ὡς θέμα ἀπὸ ὅλα τὰ Κόμματα τῆς Ἀντιπολιτεύσεως καὶ κατὰ τὴν συζήτησιν, ἡ ὁποία διεξήχθη τὸν παρελθόντα Φεβρουάριον ἐντὸς τῆς αἰθούσης ταύτης, ἡ Κυβέρνησις εἶχεν ὑποσχεθῆ, ὅτι θὰ τὸ ἀντιμετωπίσῃ. Ἀτυχῶς, καὶ τὸ θέμα αὐτὸ ἀντιμετωπίζεται κατὰ τὸν ἀτυχέστερον τρόπον. Διότι ἀφήνει ἕνα πλῆθος κινδύνων συντάξεως ἄνευ οὐδεμιᾶς καλύψεως καὶ ἀσφαλίσεως. Δὲν καλύπτεται, πρῶτον, ὁ κίνδυνος τοῦ προώρου θανάτου. Δὲν καλύπτονται οὔτε αἱ συντάξεις τῶν ἁλιέων, οὔτε αἱ συντάξεις ἑνὸς πλήθους, μικρῶν ἐπαγγελματιῶν, οἱ ὁποῖοι ζοῦν εἰς τὴν ὕπαιθρον, ζοῦν ἀπὸ τὰς ἀγροτικὰς ἐργασίας, βοηθοῦντες εἴτε τὸν ἀγρότην διὰ νὰ διορθώνῃ τὰ ἐργαλεῖα του, εἴτε προσφέροντες τὰς ὑπηρεσίας των εἰς ἕνα σωρὸ ἄλλους κλάδους χρησίμους εἰς τὴν παραγωγήν. Τοιουτοτρόπως, ἐνῷ ἐπεστρατεύθησαν οἱ πλέον ἑτερόκλητοι μεταξὺ των σκοποὶ διὰ νὰ ἐμφανισθῇ ἕνα μεγαλοπρεπὲς νομοσχέδιον καὶ ἐνῷ φθάνομεν εἰς ἕνα σύνολον δαπανῶν 1.200 ἑκατ., κατὰ τὴν ἔκθεσιν μάλιστα τῶν κ. ὑπουργῶν, 1.400 ἑκατ., διότι προστίθενται καὶ τὰ 200 ἑκατ., τὰ ὁποῖα θὰ ἐξακολουθήσῃ νὰ δαπανᾷ ὁ προϋπολογισμὸς διὰ τὴν φαρμακευτικὴν περίθαλψιν, μέσα λοιπὸν εἰς αὐτὰ τὰ 1.400 ἑκατ. καὶ ὅλους αὐτοὺς τοὺς κινδύνους δὲν εὑρέθη ἡ παραμικρὰ θέσις διὰ τὸν πτωχὸν σακάτην τοῦ χωριοῦ ἢ διὰ τὰ ὀρφανὰ τοῦ χωριοῦ. Εἶναι πράγματι καταπληκτικὴ ἡ ἐπιμέλεια τῶν συντακτῶν τοῦ νομοσχεδίου καὶ πράγματι καταπληκτικὴ ἡ ὀρθολογιστική του βάσις. Διότι, ἐνῷ ἀσφαλίζονται κλάδοι ἄνευ οὐδενὸς ἀσφαλίστρου καὶ ἄνευ οὐδενὸς ἀσφαλιστικοῦ δεδομένου, ἀντιθέτως, εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν καὶ τὰ ὀρφανὰ καλοῦνται νὰ πληρώσουν τὴν ἀσφαλιστικήν των εἰσφοράν, τὴν ὁποίαν δὲν πρόκειται νὰ ἀπολαύσουν. Δὲν θὰ σᾶς ἀπασχολήσω, κύριοι συνάδελφοι, εἰδικώτερον μὲ τὸ θέμα τῶν συντάξεων.

§31Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Εἰς τὸ σημεῖον αὐτό, κ. Κωστόπουλε, θὰ παρεκάλουν νὰ σᾶς κάμω μίαν διακοπήν, ὡς πρὸς τὸ θέμα τοῦ ἀσφαλίστρου. Ἐὰν ἔχητε κάμει ὑπολογισμὸν θὰ ἴδατε, ὅτι τὸ ἀσφάλιστρον, τὸ ὁποῖον ἐπιβαρύνει τοὺς ἀγρότας διὰ τὸ θέμα τοῦ γήρατος, ἐν σχέσει μὲ τὸ ἀσφάλιστρον, διὰ τοῦ ὁποίου ἐπιβαρύνονται οἱ ἠσφαλισμένοι εἰς τὸ Ι. Κ.Α., εἶναι διπλάσιον.

§32Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ οὐσία εἶναι ὅπως τὴν λέγετε, κ. συνάδελφε. Ἀτυχῶς, ὁ τρόπος μὲ τὸν ὁποῖον ἔχει διατυπωθῆ τὸ νομοσχέδιον, εἶναι τέτοιος, ὥστε δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἠξεύρῃ κανεὶς ποῖον εἶναι τὸ ἀσφάλιστρον διὰ κἄθε κλάδον. Τὸ ἄρθρον 17 λέγει, ὅτι, κἄθε χρόνον τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον θὰ ὁρίζῃ ἀπὸ τὸ σύνολον τῶν εἰσπράξεων τόσα διὰ κἄθε κλάδον. Ἑπομένως, ἐὰν ὑποστηρίξωμεν αὐτό, θὰ μᾶς εἴπῃ ὁ κ. ὑπουργός, περὶ ποίου ἀσφαλίστρου πρόκειται; Δὲν θὰ ἐπιμείνω περισσότερον ἐπὶ τοῦ κλάδου τῶν συντάξεων. Οἱ ἀξιότιμοι κύριοι συνάδελφοι, εἰσηγηταὶ τῆς μειοψηφίας, ἀλλὰ καὶ ὁ ἀξιότιμος κ. Ἀρχηγὸς τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων, κατὰ τὴν προχθεσινήν του ἀγόρευσιν, ἐξήντλησαν τὸ θέμα. Ἐνεφάνισαν δὲ τόσας ἀσθενεῖς, ἐνίοτε δὲ καὶ κωμικὰς πλευρὰς τοῦ νομοσχεδίου, ὅπως ἡ περίπτωσις τῆς ἑξηκονταπενταετοῦς χήρας, ἡ ὁποία θὰ ἔχῃ ἀνήλικον τέκνον κάτω τῶν 14 ἐτῶν, ὥστε νὰ μὴ πρόκειται νὰ ἐπιμείνωμεν ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ. Ἀλλὰ ἐπειδὴ ὁ ἀξιότιμος Ἀρχηγὸς τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων ἐπέμεινεν ἰδιαιτέρως, καὶ δικαίως, κατὰ τὴν γνώμην μας, ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον εἶχε καταθέσει ὁ ἴδιος, ἐπειδὴ δὲ ἐξ ἄλλου ἀπὸ μέρους τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἰδιαιτέρως τοῦ κ. ὑπουργοῦ ἐπὶ τῆς Γεωργίας, καταβάλλονται ἀπεγνωσμέναι προσπάθειαι, ὥστε νὰ ἐμφανισθῇ τὸ ἰδικόν του νομοσχέδιον ὡς τελειότερον καὶ ἐπιστημονικώτερον, θὰ σᾶς παραβάλω δύο ἀριθμούς: Τὸ σχέδιον νόμου τοῦ κ. Ἀρχηγοῦ τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων προέβλεπεν 130 χιλιάδας ἠσφαλισμένους καὶ παροχὴν συντάξεως ἐκ 300 δραχμῶν εἰς ὅλους ἀνεξαιρέτως. Τὸ σημερινὸν σχέδιον νόμου προβλέπει 300 χιλιάδας ἠσφαλισμένους, δηλαδὴ 150% ἐπὶ πλέον ἀπὸ ὅ,τι τὸ σχέδιον νόμου τοῦ κ. Παπανδρέου καὶ ἐν τούτοις, δὲν χορηγεῖ τὰς συντάξεις αὐτάς, ἀλλὰ πολὺ μικροτέρας. Καὶ διὰ νὰ γίνῃ τὸ πρᾶγμα περισσότερον ἀντιληπτόν, ἂς πάρωμεν τὸ σύνολον. Ὁ κ. Παπανδρέου ἔδωσε 500 ἑκατ. εἰς 130 χιλιάδας ἠσφαλισμένους. Σεῖς δίδετε εἰς 300 χιλιάδας ἠσφαλισμένους 800 ἑκατ. Τί σημαίνει αὐτό; Ὅτι αἱ παροχαί σας εἶναι μικρότεραι.

§33Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Αὐτὸ εἶναι βέβαιον.

§34Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Δύναται, λοιπόν, καὶ ἡ Κυβέρνησις καὶ ὁ ἀξιότιμος κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, νὰ ὑποστηρίζουν μετ’ ἐπιμονῆς τὴν περίεργον θεωρίαν, ὅτι ἡ ἀγροτικὴ ἀσφάλισις δὲν ἀφορᾷ τὰ ἄτομα, ἀλλὰ τὰς οἰκογενείας. Ἡ οὐσία εἶναι, ὅτι αἱ παροχαί των εἶναι ἀσυγκρίτως μικρότεραι ἀπὸ ἐκείνας, τὰς ὁποίας ἔδιδεν ἡ περίφημος ἐκείνη πρότασις τοῦ κ. Παπανδρέου. Ἐὰν δὲ ὑπάρξῃ καὶ οἱαδήποτε ἀμφιβολία, δὲν ἔχομεν παρὰ νὰ καταφύγωμεν εἰς τοὺς ἀριθμούς. Ἀλλὰ δι’ ἡμᾶς, κ. βουλευταί, εἶναι 180 δραχμαὶ καὶ εἰς αὐτὰς τὰς 180 δραχμὰς προστίθενται διάφορα ἐπιδόματα, ἀναλόγως τῆς συνθέσεως τῆς οἰκογενείας τοῦ ἠσφαλισμένου. Αὐτὴ εἶναι ἡ πελωρία διαφορά, ἡ ὁποία ὑπάρχει μεταξὺ τοῦ παλαιοῦ καὶ τοῦ σημερινοῦ νομοσχεδίου. Ἀλλὰ τὸ θέμα δὲν ἐξαντλεῖται εἰς τὸ σημεῖον αὐτό. Ἐλέχθη κατὰ κόρον, ὅτι οἱ ἠσφαλισμένοι δὲν πρόκειται νὰ ἐπιβαρυνθοῦν ὑπερμέτρως. Θὰ ἐπανέλθω ἐπὶ τοῦ θέματος, πρὸς τὸ παρὸν ὅμως περιορίζομαι νὰ μνημονεύσω τοὺς ἑξῆς δύο ἀριθμούς: Τὸ σύνολον τοῦ κόστους τῶν συντάξεων εἶναι 800 ἑκατ. δραχμῶν κατὰ τὸ νομοσχέδιον. Ποῖον εἶναι τὸ σύνολον τῶν εἰσφορῶν τῶν ἠσφαλισμένων; Εἶναι πρῶτον τὸ ἀσφάλιστρον τῶν ἀγροτῶν, τὸ ὁποῖον ἀνέρχεται εἰς 535 ἑκατ., κατὰ τὴν ἔκθεσιν τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου. Κατὰ τὴν ἰδικήν μας ἄποψιν, τὸ ποσοστὸν εἶναι πολὺ μεγαλύτερον. Εἰς τὸ ποσὸν ὅμως αὐτὸ τῶν 535 ἑκατ. πρέπει ἀναμφισβητήτως νὰ προστεθῇ ἡ συμμετοχὴ τοῦ ἀγρότου εἰς τοὺς διαφόρους φόρους καταναλώσεως τοὺς ὁποίους ἐπιβάλλει τὸ νομοσχέδιον. Οἱ φόροι αὐτοὶ εἶναι κυρίως ἡ φορολογία τοῦ σιγαρέττου καὶ ἡ φορολογία τοῦ καφέ. Διότι ἐπὶ τέλους ὁ ἀγροτικὸς κόσμος ἔχει τὸ δικαίωμα μέσα εἰς ἐλαχίστας ἀπολαύσεις τὰς ὁποίας ἔχει νὰ ἠμπορῇ νὰ καπνίσῃ ἕνα σιγαρέττον ἢ νὰ πίνῃ ἕνα καφὲ τὴν ἡμέραν, χωρὶς καὶ αὐτὰ νὰ φορολογοῦνται ὑπερμέτρως. Ἐάν, λοιπόν, προσθέσωμεν τὰ 250 ἑκατομμύρια τῆς συμμετοχῆς τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου εἰς τὰς νέας φορολογίας εἰς τὰ 535 ἑκατομμύρια τῆς Κοινωνικῆς εἰσφορᾶς τοῦ ἀγρότου, καταλήγομεν εἰς τὸ μαθηματικὸν συμπέρασμα, ὅτι ὁ κλάδος τῶν συντάξεων ἐξυπηρετεῖται ἀπὸ τὸν ἴδιον τὸν ἀγρότην, ἄνευ οὐδεμιᾶς συμμετοχῆς τῶν ἄλλων κοινωνικῶν τάξεων εἰς τὸν κλάδον αὐτόν. Ἀπὸ τὰ 800 ἑκατομμύρια, τὰ ὁποῖα διατίθενται διὰ τὸν κλάδον τῶν συντάξεων, μέχρι τὰ 1.200 ἑκατομμύρια, τὰ ὁποῖα ἀποτελοῦν τὸ σύνολον τῶν ἐσόδων, ὑπάρχει μία διαφορὰ 400 ἑκατομμυρίων. Τὸ σύνολον τῆς διαφορᾶς αὐτῆς ἀπορροφᾶται πρῶτον ἀπὸ τὴν ὑγειονομικὴν περίθαλψιν, ἡ ὁποία ἐπιβαρύνει σήμερον τὸ Κράτος ὁλοκληρωτικῶς, δεύτερον ἀπὸ τὴν ἀσφάλισιν τῶν παγετώνων καὶ χαλάζης καὶ τρίτον ἀπὸ τὰ γενικὰ ἔξοδα τοῦ ἱδρυομένου Ὀργανισμοῦ. Αὐτὸ εἶναι τὸ μαθηματικὸν συμπέρασμα ἀπὸ μίαν πρόχειρον ἀνάλυσιν τῶν ἀριθμῶν τοῦ νομοσχεδίου. Ὁ ἀξιότιμος κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, κατὰ τὴν προχθεσινὴν συζήτησιν μετὰ τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ἀρχηγοῦ τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων, ἀπαντῶν εἰς τὰς ἐπικρίσεις, αἱ ὁποῖαι διετυπώθησαν διὰ τὴν ἐπιβολὴν νέων φορολογιῶν εἰς βάρος τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου, ἄφησε νὰ ἐννοηθῇ, ὅτι ἡ Κυβέρνησις εὐχαρίστως θὰ ἐδέχετο προτάσεις, αἱ ὁποῖαι θὰ εἰσηγοῦντο ἄλλας μεθόδους συλλογῆς τῶν ἀπαιτουμένων πόρων διὰ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ νομοσχεδίου. Λυπούμεθα πολύ, ἀλλὰ ἐὰν πράγματι, ἡ Κυβέρνησις ἐπιμένῃ εἰς τὴν σημερινὴν διάρθρωσιν τοῦ νομοσχεδίου, εἶναι ἀδύνατον νὰ προτείνῃ κανεὶς ἄλλον πόρον. Ἡ σημερινὴ διάρθρωσις τοῦ νομοσχεδίου ἐπιβάλλει τὴν ἐπιβάρυνσιν ὁλοκλήρου τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου τῆς Ἑλλάδος πρὸς ἀντιμετώπισιν σκοπῶν, οἱ ὁποῖοι δὲν ἔπρεπε νὰ ἐπιβαρύνουν τὸν ἀγροτικὸν κόσμον. Κύριοι βουλευταί, ἕνας τρόπος ὑπάρχει, ὄχι διὰ νὰ ἐξευρεθοῦν πόροι, ἀλλὰ διὰ νὰ ἀποφευχθοῦν αἱ ἐπιβαρύνσεις αὗται. Ὁ τρόπος αὐτὸς εἶναι ἁπλός. Εἶναι νὰ ἀπομονωθοῦν αἱ ἀγροτικαὶ συντάξεις ἀπὸ ὅλα τὰ ἄλλα θέματα καὶ νὰ ἐξυπηρετηθοῦν ἀπὸ τὴν εἰσφορὰν τῶν 500–600 ἑκατομμυρίων. Θὰ ὑπάρχῃ ἕνα μικρὸν ἔλλειμμα, τὸ ὁποῖον θὰ ἦτο εὔκολον νὰ εὑρεθῇ καὶ εἶμαι βέβαιος, ὅτι ὁ ἀγροτικὸς κόσμος εὐχαρίστως θὰ ἐδέχετο μίαν μικρὰν φορολογίαν. Ἐφ’ ὅσον ὅμως, ἐπιμένουν εἰς τὴν ἀσφάλισιν καὶ τῶν τριῶν αὐτῶν κινδύνων, μοιραίως καταλήγομεν εἰς τὴν βάναυσον φορολογίαν τοῦ 3%, ἡ ὁποία θὰ σημαίνῃ, ὅτι θὰ ἐπανέλθωμεν εἰς μεθόδους πρωτογόνους, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἔγγειον φορολογίαν τῶν ἀγροτικῶν πληθυσμῶν.

§35Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Δὲν θὰ ἀναζητήσητε εἰς τὸν λόγον μου ἐπιθυμίαν νὰ καταλογίσω εἰς τὸ παρελθὸν εὐθύνας διὰ τὴν ἐκδήλωσιν προθέσεως εἰσαγωγῆς νομοθετήματος, ἀναλόγου πρὸς τὸ συζητούμενον σήμερον. Δὲν ἐνθυμοῦμαι καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ προσδιορίσω αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἐὰν τότε, ὅταν ὁ κ. Μπακατσέλος, Ὑπουργὸς τῆς Κυβερνήσεως τῶν Φιλελευθέρων τὸ 1951, εἰσήγαγε τὸ νομοσχέδιον τὸ γνωστόν, περὶ τοῦ ὁποίου ὑπὸ πολλῶν συναδέλφων ἔγινε λόγος, ἐὰν ἦσθε μέλος τῆς Κυβερνήσεως ἢ ἐὰν εἴχατε τότε ἀναλάβει τὴν Διοίκησιν τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, δύναμαι νὰ ὑπενθυμίσω, ὅτι τὸ νομοσχέδιον ἐκεῖνο προέβλεπεν, ἐπίσης, τὸν αὐτὸν περίπου τρόπον βεβαιώσεως τῆς εἰσφορᾶς τῶν ἠσφαλισμένων εἰς τὰς δαπάνας ἀσφαλίσεως, τὸν λεπτομερῶς περιγραφόμενον εἰς τὸ κατατεθὲν τότε νομοσχέδιον. Εἰς τὸ ἄρθρον 22.....

§36Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐὰν ἔχετε τὸ νομοσχέδιον μπροστά σας, πρέπει νὰ ἔχετε καὶ τὰς ὑπογραφὰς τῶν ὑπουργῶν.

§37Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Κύριε Κωστόπουλε, βεβαιωθῆτε, ὅτι ἐὰν ὑπῆρχον ὑπογραφαὶ δὲν θὰ ἐχρειάζετο νὰ πιέσω τὴν μνήμην μου, ἀλλὰ ὑπάρχει μόνον ἡ ὑπογραφὴ τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Ἐργασίας. Ἑπομένως, ὀρθῶς εἶπον, ὅτι δὲν δύναμαι νὰ προσδιορίσω ἐὰν ὁ κ. Κωστόπουλος ἦτο μέλος τῆς Κυβερνήσεως, τὴν ἐποχὴν ἐκείνην.

§38Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐὰν ἤμην μέλος τῆς Κυβερνήσεως, θὰ τὸ εἶχα ὑπογράψει.

§39Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι τὸ νομοσχέδιον ἐκεῖνο, ὑπεγράφη μόνον ἀπὸ τὸν Ὑπουργὸν τῆς Ἐργασίας.

§40Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κακῶς.

§41Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Δὲν γνωρίζω ἂν καλῶς ἢ κακῶς, πάντως προσδιορίζω ποῖος τὸ ὑπογράφει. Εἰς τὸ ἄρθρον 22, ὅπου γίνεται λόγος περὶ τῶν πόρων τοῦ προβλεπομένου τότε νὰ συσταθῇ ὀργανισμοῦ ἀσφαλίσεως, ὁρίζεται, ὅτι πᾶσα ἀγροτικὴ οἰκογένεια θὰ καταβάλῃ κατὰ μέσον ὅρον ἀσφάλιστρα 200.000 τότε, ἢ σημερινὰς 200 δραχμάς. Τὸ ἀκριβὲς ποσόν, τῆς καταβλητέας παρ’ ἑκάστης οἰκογενείας εἰσφορᾶς, προσδιορίζεται ὡς ἀκολούθως. Καὶ διαγράφει, πράγματι, τὸ σχέδιον ὁλόκληρον διαδικασίαν ἐνώπιον τῆς τοπικῆς ἐπιτροπῆς τῆς ἀσφαλιστικῆς κοινότητος, ὅπως ἐλέγετο ἡ τοπικὴ ὀργάνωσις, μὲ δικαίωμα κατόπιν προσφυγῆς καὶ ἀνακατανομῆς τοῦ ποσοῦ ἀπὸ τὴν περιφερειακὴν ἐπιτροπὴν τῆς ἀσφαλίσεως. Ὑποθέτω, ὅτι θὰ ἔχετε λάβει γνῶσιν τοῦ σχεδίου αὐτοῦ καὶ δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ προχωρήσω περαιτέρω εἰς τὰς λεπτομερείας τῆς οἰκονομίας τοῦ νομοσχεδίου. Ὑπενθυμίζω ἀκόμη, ὅτι εἰς τοὺς συλλογισμούς σας, ὑπάρχει κἄποια παράλειψις ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐπίπτωσιν τῶν κοινωνικῶν βαρῶν, τὰ ὁποῖα προβλέπει τὸ νέον νομοσχέδιον. Καὶ ἐὰν ὑποτεθῇ, ὅτι ἡ πρόσθετος εἰσφορὰ ἐπὶ τοῦ καπνοῦ ἐπιβαρύνει ἐξ ἴσου ὅλους τοὺς Ἕλληνας, ὁπουδήποτε καὶ ἐὰν κατοικοῦν, καὶ ὅτι κάμουν χρῆσιν καπνοῦ καὶ καφὲ ὅλοι οἱ Ἕλληνες καὶ αἱ Ἑλληνίδες καὶ τὰ νήπια καὶ οἱ γέροντες εἰς ὅλα τὰ χωρία καὶ τὰς πόλεις κατὰ τὸ αὐτὸ μέτρον, καὶ πάλιν θὰ ἔπρεπε νὰ καταλήξητε εἰς τὸ συμπέρασμα, ὅτι τὸ ἥμισυ τῆς εἰσφορᾶς αὐτῆς βαρύνει τοὺς ἀγρότας καὶ ὄχι ὁλόκληρος.

§42Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ὁ κ. Ὑπουργὸς κατέφυγεν εἰς τὸ σύνηθες ἐπιχείρημα τῶν Ὑπουργῶν τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως, ἐπιχειρήματα ἐκ τοῦ παρελθόντος διὰ νὰ δικαιολογήσουν τὰς σημερινὰς των ἰδέας. Ἐνόμιζον, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ὁ ὁποῖος ἀποτελεῖ μίαν ἀπὸ τὰς ἐλπίδας τῆς νέας κοινοβουλευτικῆς γενεᾶς, θὰ ἀπετέλει μίαν ἐξαίρεσιν τοῦ κανόνος τούτου. Δυστυχῶς, μὲ διέψευσε καὶ ἐπιχειρεῖ νὰ δικαιολογήσῃ τὰ σήμερον συμβαίνοντα μὲ ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα συνέβαινον πρὸ 10 ἐτῶν. Δηλῶ, ὅτι δὲν μετεῖχον τῆς Κυβερνήσεως τὴν ἐποχὴν ἐκείνην, ἀλλὰ δὲν διστάζω καθόλου νὰ ἀναλάβω καὶ τὴν εὐθύνην διὰ τὸ νομοσχέδιον ἐκεῖνο, διὰ τὸν ἁπλούστατον λόγον, ὅτι τότε ὁ προϋπολογισμὸς ἦτο παγίως ἐλλειμματικὸς καὶ ἐζούσαμεν χάρις εἰς τὴν Ἀμερικανικὴν βοήθειαν, ἡ ὁποία διετίθετο ἀποκλειστικῶς διὰ τοὺς καταναλωτικοὺς σκοποὺς τοῦ προϋπολογισμοῦ. Πῶς ἦτο δυνατὸν μὲ ἐλλειμματικὸν προϋπολογισμὸν καὶ μὲ τοὺς μεγάλους μας συμμάχους διαρκῶς διαμαρτυρομένους, διότι ἡ βοήθειά των, ἀντὶ νὰ διατίθεται διὰ τὴν ἀνοικοδόμησιν καὶ τὴν ἀνασυγκρότησιν τῆς χώρας, διατίθεται διὰ σκοποὺς καταναλωτικούς. Πῶς ἦτο δυνατὸν ὁ οἱοσδήποτε ὑπουργὸς τότε, νὰ σκεφθῇ νὰ ἐπιρρίψῃ εἰς τὸν χωλὸν καὶ ἐλλειμματικὸν προϋπολογισμὸν τὰς δαπάνας μιᾶς τοιαύτης ἀσφαλίσεως;

§43Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Προβλέπει καὶ συμμετοχὴν τοῦ προϋπολογισμοῦ.

§44Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ποίαν;

§45Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Προβλέπει καὶ συμμετοχὴν τοῦ προϋπολογισμοῦ, τὴν ὁποίαν περιορίζει εἰς χαμηλὸν ὕψος.

§46Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Συμβολικὴν συμμετοχήν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει καὶ ἀσχέτως τοῦ τὶ ἔγινε τότε, τὸ βέβαιον εἶναι, ὅτι σήμερον ἐπιβάλλεται μία τερατώδης φορολογία 3% ἐπὶ τοῦ ἀκαθαρίστου τεκμαρτοῦ εἰσοδήματος τῶν γεωργῶν. Ὑπάρχει μία παλαιὰ παροιμία ἢ ἀλήθεια εἰς ὅλα τὰ ἐγχειρίδια τῆς δημοσιονομικῆς πολιτικῆς, ἡ ἀλήθεια, ὅτι ἕνας παλαιὸς φόρος, ὅσον καὶ ἐὰν εἶναι κακὸς εἶναι προτιμότερος ἀπὸ ἕνα νέον φόρον, ὅσον καὶ ἐὰν εἶναι καλός.

§47Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν εἶναι παροιμία, εἶναι οἰκονομικὸν ἀξίωμα.

§48Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ διατύπωσις ἔχει τὴν μορφὴν παροιμίας, ἡ οὐσία εἶναι ἀξίωμα. Ὁ ἀείμνηστος πατὴρ τοῦ σημερινοῦ μας Προέδρου, κἄποτε ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου, εἶχε ἐπὶ τὸ παραστατικώτερον ἐμφανίσει τὴν ἀρχὴν αὐτήν, λέγων, ὅτι ὁ νέος φόρος εἶναι σὰν τὸ καινούργιο σαμάρι ποὺ βάζομεν εἰς τὸ ὑποζύγιον, τὸ ὁποῖον, διότι εἶναι καινούργιο καὶ γερὸ πονάει περισσότερον τὸ ὑποζύγιον, ἐνῷ τὸ παλαιὸν τὸ ἔχει συνηθίσει.

§49Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ἀπατῶμεν τὸν λαόν, ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει.

§50Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, θέλει νὰ μὲ διαψεύσῃ μετὰ τὰ ἐπανειλημμένα ἐγκώμια ποὺ τοῦ ἔκαμα περὶ τῶν οἰκονομικῶν του ἐπιδόσεων, διότι δὲν ἰσχυρίσθην, ὅτι ἐξαπατῶμεν τὸν λαόν, ἀλλὰ εἶπα, ὅτι ἕνας ἄδικος φόρος διὰ τὸν λαόν, ὅταν εἶναι παλαιὸς ὑποφέρεται περισσότερον παρὰ ὁ νέος φόρος. Οὐδεμίαν νύξιν περὶ ἐξαπατήσεως τοῦ λαοῦ ἔκαμα. Ἡ Κυβέρνησις ἠγνόησε τὸ δημοσιονομικὸν αὐτὸ ἀξίωμα δύο φορὰς κατὰ συνέχειαν. Μία φορὰν τὸ 1956, ὁπότε ἴσχυεν ἕνας παλαιὸς νόμος περὶ τοῦ τρόπου φορολογίας ὑπὲρ τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων, ἀτυχὴς νόμος, καὶ μάλιστα ἔχων μορφὰς 10 διαφόρων νόμων, ἀλλὰ τὸν ὁποῖον εἶχε συνηθίσει τότε ὁ ἀγροτικὸς κόσμος. Ἦλθε δὲ τότε ἡ Κυβέρνησις ἐν θριάμβῳ καὶ διὰ τοῦ προσώπου τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν νὰ μᾶς καταγγείλῃ τὸν ἐπαίσχυντον ἐκεῖνον φόρον καὶ νὰ τὸν ἀντικαταστήσῃ μὲ τὸ 3% ἐπὶ τῶν διακινουμένων ἀγροτικῶν προϊόντων, δηλαδὴ τῶν πωλουμένων προϊόντων. Ὁ ἀξιότιμος κ. Ἀρχηγὸς τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων, ἠσχολήθη προχθὲς μὲ τὸ θέμα, ὥστε νὰ περιττεύῃ νὰ ἐπιμείνω καὶ ἐγὼ ἐπὶ τοῦ θριαμβευτικοῦ τόνου τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν, ὁ ὁποῖος πεσὼν ἐκ τῆς σελήνης τότε, εἶχε ἀνακαλύψει τὸ 1957.......

§51Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Δὲν ἦτο τοῦ 1957, ἦτο Ν. Δ. τοῦ 1956.

§52Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν θὰ ἀσχοληθῶ μὲ τὸν θρίαμβον τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν, ἀλλ’ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἀσχοληθῶ μὲ τὴν σημερινήν του ἀπουσίαν, τὴν ἀπουσίαν, ὄχι κατὰ τὴν συζήτησιν, ἀλλὰ τὴν ἀπουσίαν του ἀπὸ τὴν ὑπογραφὴν τοῦ νομοσχεδίου. Διὰ τοῦ νομοσχεδίου ἐπέρχεται μία ριζικὴ μεταρρύθμισις τῆς φορολογίας ὑπὲρ τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων καὶ ἀπουσιάζει ἡ ὑπογραφὴ τοῦ ἁρμοδίου Ὑπουργοῦ. Εἶναι ἀπὸ τὰ περίεργα πράγματα, τὰ ὁποῖα συμβαίνουν καὶ τὰ ὁποῖα πιθανὸν νὰ ἐξηγοῦνται, ὅπως εἶπον προηγουμένως, λαβὼν ἀφορμὴν ἀπὸ τὴν ἰατρικὴν περίθαλψιν, ὅπου ἀπουσιάζει ἡ ὑπογραφὴ τοῦ ἁρμοδίου Ὑπουργοῦ Κοινωνικῆς Προνοίας, ἐξηγοῦνται πιθανὸν ἀπὸ τὴν θεωρίαν, ὅτι τὰ πάντα καλύπτονται ἀπὸ τὴν ὑπογραφὴν τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, τὸ γεγονός, ὅτι διὰ δευτέραν φορὰν ὑποπίπτει εἰς τὸ παράπτωμα τῆς ἀγνοίας στοιχειωδῶν δημοσιονομικῶν ἀξιωμάτων, ὁ ἁρμόδιος ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν Ὑπουργὸς δημιουργεῖ πλέον μίαν ἀτμόσφαιραν ἐλλείψεως κἄθε ἐπιεικείας διὰ νὰ χαρακτηρισθῇ αὐτὸ τὸ μέτρον. Διότι διὰ τοῦ σημερινοῦ 3% ἐπὶ τῆς τεκμαιρομένης καὶ ἀκαθαρίστου προσόδου τοῦ γεωργικοῦ μας κόσμου γνωρίζει ἡ Βουλὴ τὶ πρόκειται ἀκριβῶς νὰ φορολογηθῇ; Πρόκειται νὰ φορολογηθῇ καὶ τὸ ὀλίγο σιτάρι ποὺ καταναλίσκει ὁ παραγωγὸς εἰς τὸ σπίτι του καὶ τὸ ὀλίγο λάδι ποὺ χρησιμοποιεῖ καὶ γενικῶς κἄθε ἀγροτικὸν προϊόν, τὸ ὁποῖον προορίζεται δι’ αὐτοκατανάλωσιν. Ἄν λάβωμεν ὑπ’ ὄψει, κύριοι βουλευταί, ὅτι τὸ ἥμισυ περίπου τῆς γεωργικῆς μας παραγωγῆς δὲν διατίθεται εἰς τὰς συναλλαγάς, ἀλλὰ διατίθεται δι’ αὐτοκατανάλωσιν, ἀντιλαβάνεσθε τὸ πελώριον βάρος τὸ ὁποῖον πρόκειται νὰ φορτωθῇ ἐπὶ τῶν ἀγροτικῶν μας πληθυσμῶν. Καὶ μάλιστα ἀκόμη περισσότερον ἂν λάβωμεν ὑπ’ ὄψιν, ὅτι εἰς τοὺς ὀρεινοὺς πληθυσμοὺς δὲν ὑπάρχει χρηματικὴ οἰκονομία, δὲν ὑπάρχει κυκλοφορία νομίσματος. Διηρωτήθησαν ποτὲ οἱ σοφοὶ ἐγκέφαλοι τοῦ κυβερνητικοῦ νομοσχεδίου, ποῦ θὰ εὕρῃ ὁ ἀγρότης τὰ χρήματα ποὺ τοῦ χρειάζονται διὰ νὰ πληρώσῃ τὸν φόρον διὰ τὸ λάδι ἢ διὰ τὸ σιτάρι ποὺ πρέπει νὰ καταναλώσῃ;

§53Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ. Τὶ προτείνετε, κ. συνάδελφε;

§54Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Μὴν ἀδημονεῖτε, κ. συνάδελφε. Ἄν μοῦ ἐκάματε τὴν τιμὴν νὰ μὲ παρακολουθήσητε, ἔχω κάμει ἤδη μίαν πρότασιν. Ἡ πρότασίς μου— τὴν ἐπαναλαμβάνω ἐν παρενθέσει— εἶναι νὰ ἀπομονώσωμεν τὰς ἀγροτικὰς συντάξεις, αἱ ὁποῖαι αὐτοχρηματοδοτοῦνται ἀπὸ τὴν κοινωνικὴν εἰσφοράν. Αὐτὴ εἶναι ἡ πρότασίς μου. Θέλετε νὰ τὴν ἐπαναλάβω καὶ διὰ τρίτην φοράν; Εἴπομεν νὰ πάρωμεν τὴν κοινωνικὴν εἰσφοράν, ὥστε νὰ μὴ ὑπάρξῃ ἐπιβάρυνσις τοῦ ἀγρότου, διότι ἡ ἀγροτικὴ σύνταξις κατὰ τοὺς ἀριθμοὺς καὶ τὰ στοιχεῖα ποὺ μᾶς ἔδωσεν ἡ Κυβέρνησις, δύναται τοιουτοτρόπως νὰ ἐξυπηρετηθῇ ἀνέτως. Εἶναι φανερόν, ὅτι ἐπανερχόμεθα, ὅπως εἶπον καὶ προηγουμένως, εἰς ἕνα πρωτόγονον τρόπον φορολογίας τῶν ἀγροτικῶν μας πληθυσμῶν. Ἐπανερχόμεθα εἰς τὴν δεκάτην τὴν ὁποίαν πρὸ 30ετίας ὁ Ἐλευθέριος Βενιζέλος, κατηγόρησεν ὑπὸ τὴν ἀρὰν τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου καὶ ἐπανερχόμεθα κατὰ τρόπον χειρότερον, διότι τὴν παλαιὰν ἐκείνην ἐποχὴν εἰς ὡρισμένας περιπτώσεις ὁ παραγωγὸς εἶχε τὸ δικαίωμα διὰ νὰ ἀπαλλαγῇ τοῦ φόρου, νὰ παραδώσῃ εἰς τὸν ἐνοικιαστὴν τοῦ φόρου τὴν δεκάτην εἰς εἶδος. Ἐδῶ δὲν πρόκειται νὰ συμβῇ τέτοιο πρᾶγμα. Ἐδῶ πρέπει ὁ παραγωγὸς νὰ πωλήσῃ εἰς τὸ τέλος τῆς χρονιᾶς ἢ τὰ ἔπιπλά του ἢ ὁ,τιδήποτε ἄλλο περιουσιακὸν στοιχεῖον διὰ νὰ πληρώσῃ τὸν φόρον.

§55Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Φαίνεται, ὅτι ὁ μέγας ἐκεῖνος ἀνὴρ δὲν ἤξευρε τὰ δημοσιονομικὰ τὰ ὁποῖα ἀνεπτύξατε προηγουμένως.

§56Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Παρεκάλεσα καὶ εἰς ἄλλην εὐκαιρίαν τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, νὰ μὴ σπαταλᾷ μετὰ τόσης ἀπρονοησίας τὸ πνεῦμα του, τὸ ὁποῖον πράγματι εἶναι καλῆς ποιότητος καὶ ἀνώτερον. Ἀλλὰ προκειμένου περὶ τοῦ ἀειμνήστου ἐκείνου ἀνδρός, θὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ τώρα τοὐλάχιστον νὰ δικαιοῦμαι νὰ ἔχω περισσότερον βαρύνουσαν γνώμην, καὶ μεγαλύτερον σεβασμὸν ἀπ’ ὅ,τι ὁ ἴδιος. Ἀλλὰ ἀνεπτύχθη ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου καὶ μία ἄλλη περίεργος θεωρία, ἡ θεωρία, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μεταβάλωμεν τὴν Ἑλλάδα εἰς πρυτανεῖον, ὄχι μόνον, διότι ἡ φιλοτιμία τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου δὲν ἐπιτρέπει εἰς αὐτὸν νὰ ἀπολαύσῃ σύνταξιν χωρὶς ἀντιστοίχους εἰσφοράς, ἀλλὰ καὶ διότι ἂν μεταφέρωμεν ὅλα τὰ βάρη εἰς τὸν προϋπολογισμὸν διατρέχομεν τὸν κίνδυνον νὰ ἴδωμεν διευρυνομένας τὰς ὀρέξεις καὶ αἱ σημεριναὶ 180 δραχμαὶ νὰ ἐξελιχθοῦν εἰς 1.080. Ὑπάρχουν δύο χωριστὰ θέματα. Πρῶτον τὸ θέμα τῆς φιλοτιμίας τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου. Εἶναι βέβαιον, ὅτι μὲ τὴν φιλοτιμίαν, ἡ ὁποία διακρίνει τὸν ἀγροτικόν μας κόσμον, ἀναμφισβητήτως δὲν θὰ εἶχε καμμίαν ἀντίρρησιν νὰ φορολογηθῇ, ἂν ἡ φορολογία ἦτο δικαία καὶ ἐὰν ἦτο ἐβάρυνε συμμέτρως ὅλα τὰ τμήματα τοῦ ἐθνικοῦ μας εἰσοδήματος. Ἀλλὰ ἀπὸ τοῦ σημείου αὐτοῦ μέχρι τῆς θριαμβολογίας, ὅτι ἀδημονεῖ ὁ ἀγροτικός μας κόσμος νὰ φορολογηθῇ καὶ ὅτι ἡ ἐξαγγελία τοῦ μέτρου αὐτοῦ προεκάλεσεν ἰαχὰς θριάμβου διαφέρει σημαντικῶς. Κύριοι συνάδελφοι, ἐπίκειται ἡ διακοπὴ τῶν ἐργασιῶν τοῦ Σώματος λόγῳ τῶν ἑορτῶν καὶ φαντάζομαι ὅλοι θὰ ἔχετε τὴν εὐκαιρίαν μιᾶς εὐρυτέρας ἐπικοινωνίας μὲ τὸν ἀγροτικὸν κόσμον. Τότε θὰ πληροφορηθῆτε περὶ ποίου θριάμβου πρόκειται καὶ ποίαν νίκην κατήγαγε τὸ κυβερνητικὸν νομοσχέδιον. Πέραν αὐτοῦ, ὑπάρχει τὸ δεύτερον θέμα, ὅτι δηλαδή, εἶναι ἀνάγκη νὰ φορολογηθῇ ὁ ἀγροτικὸς κόσμος, διότι ἂν μεταφέρωμεν ὅλα τὰ βάρη εἰς τὸν προϋπολογισμόν, κινδυνεύομεν νὰ ἀνοίξωμεν τὰς ὀρέξεις. Τὸ ἐπιχείρημα εἶναι βάσιμον, ἀλλὰ ὁ τρόπος μὲ τὸν ὁποῖον ἀντιμετωπίζει τὸν κίνδυνον αὐτὸ τὸ νομοσχέδιον εἶναι ὁ χειρότερος, διότι μὲ τὴν βαρυτάτην φορολογίαν τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου τὴν ὁποίαν δημιουργεῖ ἀνοίγει ἀκόμη μεγαλυτέρας ὀρέξεις εἰς τὸν ἀγροτικὸν κόσμον ὅπως οἱ 180 δραχμὲς γίνουν 280, 580, 1.080. Αὐτὴ εἶναι ἡ ὀρθὴ τοποθέτησις τοῦ ζητήματος. Ὑπάρχει ὅμως, καὶ ἕνα ἄλλο ἐπιχείρημα, τὸ ὁποῖον κατὰ κόρον ἐχρησιμοποιήθη εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν τοῦ νομοσχεδίου, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τοὺς ἀξιοτίμους συναδέλφους, οἱ ὁποῖοι ὑπεστήριξαν ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου τὸ νομοσχέδιον. Εἶναι τὸ ἐπιχείρημα, ὅτι ἐπὶ τέλους τὸ σύνολον τῶν ἐσόδων τῆς κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως ἀνέρχεται εἰς 4.500.000.000 καὶ ἡ κοινωνικὴ εἰσφορὰ εἰς 500.000.000. Ἑπομένως ἔχομεν μόνον ἕνα 11% ἐπιβάρυνσιν τοῦ κοινωνικοῦ συνόλου διὰ τὰς γενικὰς ἀσφαλίσεις, ἐνῷ ἐδῶ εἰς τοὺς ἀγρότας ἔχομεν πολὺ μεγαλυτέραν ἐπιβάρυνσιν. Φοβοῦμαι, ὅτι γίνεται ἐσκεμμένως κακὴ χρησιμοποίησις ἀριθμῶν. Πρῶτα, πρῶτα ὅταν ὁμιλοῦμεν περὶ συνόλου ἐσόδων τῆς κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως ἐκ 4.500.000.000, μέσα εἰς αὐτὰ ὑπολογίζεται καὶ τὸ τεράστιον ποσὸν τῶν πόρων τῶν ἐργατικῶν κοινωνικῶν ἀσφαλίσεων, τὸ δὲ ποσὸν αὐτὸ ἀποτελεῖται ἀπὸ εἰσφορὰς τοῦ ἐργοδότου. Εἶναι δυνατὸν σοβαρῶς νὰ ἰσχυριζώμεθα, ὅτι ἡ εἰσφορὰ τοῦ ἐργοδότου ἀποτελεῖ κοινωνικὴν εἰσφοράν; Ἡ εἰσφορὰ τοῦ ἐργοδότου ἀποτελεῖ μίαν στοιχειώδη ὑποχρέωσιν τοῦ ἐργοδότου καὶ δὲν ἠμπορεῖ νὰ συγχέεται μὲ τὴν κοινωνικὴν εἰσφοράν. Πρέπει, λοιπόν, ὁπωσδήποτε ἀπὸ τὰ 4.500.000.000 νὰ ἀφαιρέσωμεν τὸ σύνολον τῶν κοινωνικῶν ἀσφαλίσεων τοῦ ἐργάτου περὶ τὰ 2.000.000.000, ὁπότε ἡ κοινωνικὴ εἰσφορὰ δὲν εἶναι μόνον 10%, ἀλλὰ πολὺ μεγαλυτέρα. Ἐὰν ἐξ ἄλλου θελήσωμεν νὰ ἀπομονώσωμεν ὡρισμένα εἰδικὰ ταμεῖα, τότε καταλήγομεν εἰς θλιβερὰ συμπεράσματα. Δὲν θὰ ἤθελα νὰ εἰσέλθω εἰς λεπτομερείας, ἀλλ’ εἶναι βέβαιον, ὅτι καὶ εἰς τὸ Ταμεῖον Νομικῶν καὶ εἰς τὸ Ταμεῖον Ὑγειονομικῶν, χάρις εἰς διαφόρους μεθόδους κοινωνικῆς εἰσφορᾶς, ἡ κοινωνικὴ εἰσφορὰ εἶναι πολὺ μεγαλυτέρα ἀπὸ ἐκείνην τὴν ὁποίαν καθιεροῖ τὸ νομοσχέδιον ὑπὲρ τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου. Ἂς ἀφήσωμεν, λοιπόν, τὰς καυχησιολογίας αὐτὰς περὶ κοινωνικῶν εἰσφορῶν. Ἡ κοινωνικὴ εἰσφορὰ ὑπὲρ τῶν ἀγροτικῶν συντάξεων εἶναι ἐλαχίστη ἐν σχέσει πρὸς τὰς γενικωτέρας θυσίας τὰς ὁποίας ὑφίσταται ὁ ἀγροτικός μας κόσμος. Τὸ μόνον βέβαιον εἰς τὴν ὅλην αὐτὴν συζήτησιν περὶ κοινωνικῆς εἰσφορᾶς εἶναι, αἱ διαμαρτυρίαι τῶν ἄλλων κοινωνικῶν τάξεων, αἱ ὁποῖαι ἐπλήγησαν πράγματι ἀπὸ τὰς φορολογίας. Ἀλλ’ εἶμαι βέβαιος, ὅτι αἱ ἄλλαι αὐταὶ κοινωνικαὶ τάξεις θὰ ἐδέχοντο εὐχαρίστως καὶ αὐταὶ νὰ φορολογηθοῦν προκειμένου νὰ λειτουργήσῃ κατὰ ἕνα τρόπον ἄρτιον ὁ θεσμὸς τῶν κοινωνικῶν ἀσφαλίσεων τοῦ ἀγρότου. Αἱ διαμαρτυρίαι ὀφείλονται, ὄχι εἰς τὴν ἀπροθυμίαν νὰ φορολογηθοῦν, ἀλλ’ εἰς ἄλλους λόγους. Καὶ συγκεκριμένως, πρῶτον, εἰς τὸ γεγονός, ὅτι αἱ φορολογίαι αὐταὶ δημιουργοῦνται εἰς μίαν περίοδον οἰκονομικῆς ὑφέσεως, ὀφειλομένης εἰς τὴν κακὴν οἰκονομικὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως, ἐξ ἄλλου αἱ φορολογίαι αὗται δημιουργοῦνται εἰς μίαν ἐποχὴν ὑψώσεως τῶν τιμῶν, τὴν ὁποίαν καὶ μέχρις ἑνὸς σημείου προκαλοῦν. Αὐτοὶ εἶναι οἱ λόγοι διὰ τοὺς ὁποίους γενικὴ καὶ ὁμόθυμος εἶναι ἡ διαμαρτυρία διὰ τὰς ἐπιβληθείσας φορολογίας. Ἀλλά, κ. βουλευταί, τὸ θέμα τῶν ἐσόδων, εἴτε ἐκ κοινωνικῆς εἰσφορᾶς, εἴτε ἐξ ἀσφαλίστρου τῶν ἀσφαλιζομένων περιπλέκεται ἀπὸ μίαν περίεργον διάταξιν καὶ ἀπὸ μίαν περίεργον ἀντινομίαν, ἡ ὁποία ὑπάρχει εἰς τὸ νομοσχέδιον. Διότι ἐνῷ τὸ σύνολον τῶν εἰσφορῶν, εἴτε κοινωνικῶν, εἴτε ἐξ ἀσφαλίστρου ἀρχίζουν ἀπὸ 1ης Ἰανουαρίου 1961, ὡρισμέναι δὲ ἐξ αὐτῶν αἱ καθαρῶς δασμολογικαί, ἤρχισαν ἤδη ἐφαρμοζόμεναι, βάσει τῆς γνωστῆς εὐκαιρίας τὴν ὁποίαν δημιουργεῖ τὸ Σύνταγμα, αἱ συντάξεις εἰς τοὺς ἀγρότας πρόκειται νὰ ἀρχίσουν χορηγούμεναι μετὰ 1½ ἔτος. Ὑπεστηρίχθη ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου πρὸς δικαιολογίαν τῆς καταφανῶς τραγελαφικῆς αὐτῆς ἀντινομίας, ὅτι ἐπὶ τέλους ἦτο ἀνάγκη νὰ δημιουργηθῇ ἕνα ἀποθεματικὸν διὰ νὰ λειτουργήσῃ ὁμαλῶς ὁ θεσμός. Τὸ περίεργον ὅμως, εἶναι, κ. συνάδελφοι, ὅτι ὁ μόνος κλάδος διὰ τὸν ὁποῖον πράγματι ἐχρειάζετο ἡ δημιουργία ἑνὸς ἀποθεματικοῦ, δηλαδὴ ὁ κλάδος Ἀσφαλίσεως κατὰ παγετῶν καὶ χαλάζης, ἐφαρμόζεται ἀμέσως. Ἐνῷ, λοιπόν, τὸ ἐπιχείρημα ἰσχύει δι’ ἕνα κλάδον ἐφαρμοζόμενον ἀμέσως διὰ τοὺς ἄλλους κλάδους, ὄχι μόνον δὲν ἰσχύει, ἀλλὰ εἶναι τελείως ἀβάσιμον. Διότι τὸ ἴδιον τὸ νομοσχέδιον ρητῶς καθορίζει διὰ τῶν διατάξεων αὐτοῦ, ὅτι υἱοθετεῖ καὶ ἐφαρμόζει τὸ λεγόμενον εἰς τὴν ἀσφαλιστικὴν γλῶσσαν διανεμητικὸν σύστημα. Δὲν χρειάζεται νὰ ἐπιμείνω ἰδιαιτέρως ἐπὶ τῆς ἀναλύσεως τοῦ ὅρου, ἡ ὁποία ἄλλωστε βγαίνει ἀφ’ ἑαυτῆς ἀπὸ τὴν γραμματικὴν ἑρμηνείαν τῆς λέξεως. Σύμφωνα μὲ τὸ σύστημα τοῦ νόμου αὐτοῦ ἐπιδιώκεται ὅπως εἰσπράττεται κατ’ ἔτος, ἀκριβῶς, τὸ ποσὸν τὸ ὁποῖον χρειάζεται πρὸς ἀντιμετώπισιν τῶν δαπανῶν. Δι’ αὐτὸ ἄλλωστε ἔγιναν ὅλαι αἱ ἀναλογιστικαὶ μελέται μὲ τὰς ὁποίας ἀπησχολήθη ἐπὶ τόσους μῆνας ἡ Κυβέρνησις. Πάντως δὲν ἐφαρμόζεται τὸ ἀποθεματικὸν σύστημα. Δὲν ἐφαρμόζεται, δηλαδή, σύστημα δημιουργίας ἀποθεμάτων. Καὶ ὅμως παρ’ ὅλας αὐτὰς τὰς διακηρύξεις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τὸ νομοσχέδιον, ὄχι μόνον δὲν ἀκολουθεῖ τὸ διανεμητικὸν σύστημα, ἀλλὰ βαίνει γοργῶς πρὸς τὴν δημιουργίαν ἀποθεμάτων. Θὰ ἦτο δυνατὸν εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ νὰ προβληθῇ ὁ ἰσχυρισμός, ὅτι βεβαίως δὲν εἶναι ἀπαραίτητος ἡ δημιουργία μεγάλων ἀποθεμάτων, ἀλλὰ ὅτι ἐπὶ τέλους, διὰ τὴν κανονικὴν λειτουργίαν τοῦ θεσμοῦ θὰ ἦτο ἀναγκαία ἡ δημιουργία ἑνὸς κεφαλαίου κινήσεως. Συμφωνοῦμεν ἀπολύτως. Πράγματι, διὰ τὴν κανονικὴν λειτουργίαν τοῦ θεσμοῦ εἶναι ἀπαραίτητος ἡ δημιουργία ἑνὸς κεφαλαίου κινήσεως. Ἀλλὰ πόσον πρέπει νὰ εἶναι τὸ κεφάλαιον κινήσεως διὰ μίαν, ἂς τὴν ἀποκαλέσωμεν οὕτω, οἰκονομικὴν μονάδα, ἡ ὁποία ἔχει δωδεκάμηνον χρῆσιν. Πόσον θέλετε νὰ εἶναι; Θέλετε νὰ ἀντιστοιχῇ εἰς τὰς δαπάνας καὶ τὰς ἀνάγκας τῆς οἰκονομικῆς αὐτῆς μονάδος διὰ 2, 3, 5, 6 μῆνας; Θὰ ἦτο καὶ αὐτὸ δεκτόν, ἐπὶ τέλους. Ξεύρετε, κύριοι συνάδελφοι, τὸ κεφάλαιον κινήσεως ἢ τὸ ἀποθεματικὸν διὰ πόσους μῆνας ἀντιστοιχεῖ; Διὰ ἀνάγκας 16 ὁλοκλήρων μηνῶν. Καὶ ἰδοὺ οἱ ἀριθμοί.

§57Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Διὰ 18 μῆνας.

§58ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Δι’ εἴκοσι μῆνας.

§59Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐπιτρέψατέ μου νὰ σᾶς ἀναφέρω τοὺς ἰδικούς μου ἀριθμούς. Πιθανὸν οἱ ἰδικοί σας νὰ εἶναι ὀρθοί, πάντως ἐγὼ ἐπιμένω εἰς τοὺς ἰδικούς μου. Ἂς πάρωμεν τὰ δύο πρῶτα χρόνια τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ θεσμοῦ, τὸ 1961 καὶ τὸ 1962. Κατὰ τὴν διάρκειαν τῶν δύο αὐτῶν ἐτῶν, ὁ Ὀργανισμὸς θὰ εἰσπράξῃ 1.200 ἑκατ. τὸν χρόνον, ἤτοι 2.400 ἑκατ. ἐν ὅλῳ. Σύμφωνα μὲ τὰς προβλέψεις τοῦ νομοσχεδίου, ἔναντι αὐτῶν θὰ καταβάλῃ δύο ἐτῶν ἀσφάλιστρα παγετῶν καὶ χαλάζης, δηλαδὴ 300 ἑκατ. περίπου καὶ 6 μηνῶν συντάξεις, δηλαδὴ 400 ἑκατ. Ἐν συνόλῳ θὰ καταβάλῃ 700 ἑκατ., ἔναντι τῶν ὁποίων θὰ εἰσπράξῃ 2.400 ἑκατ. Ἑπομένως, θὰ ἔχῃ εἰσπράξει ἐπὶ πλέον 1.700 ἑκατ. Δεδομένου, ὅτι αἱ δαπάναι του εἶναι 1.200 ἑκατ. ἐτησίως, δηλαδὴ περίπου 100 ἑκατ. κατὰ μῆνα, καταλήγουν εἰς τὸ συμπέρασμα, ὅτι τὸ περίφημον κεφάλαιον κινήσεως, τὸ ἀπαραίτητον διὰ νὰ κινηθῇ ἡ οἰκονομικὴ αὐτὴ μονάς, ἀντιστοιχεῖ εἰς συγκέντρωσιν κεφαλαίων καλυπτόντων τὸ σύνολον τῶν δαπανῶν τοῦ Ὀργανισμοῦ ἐπὶ 16–17 μῆνας. Καὶ ἐρωτῶ: Τὶ εἶναι τὸ σφαλερὸν εἰς τὴν ὑπόθεσιν αὐτήν; Εἶναι τὸ ὅλον σύστημα, ἐπὶ τοῦ ὁποίου βασίζεται τὸ νομοσχέδιον ἢ αἱ προθέσεις τῆς Κυβερνήσεως; Ἀλλὰ μὲ τοὺς ἀριθμοὺς αὐτούς, κύριοι συνάδελφοι, εἶναι προφανές, ὅτι καταποντίζεται αὔτανδρον καὶ τὸ περίφημον ἐπιχείρημα περὶ ἀναδιανομῆς τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος. Διότι ἀναγράφεται ἀπὸ τοὺς οἰκονομικοὺς ἐγκεφάλους τῆς Κυβερνήσεως κατὰ κόρον εἰς τὴν ἔκθεσιν καὶ ἐτονίσθη ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου, ὅτι χάρις εἰς τὴν σημερινὴν Κυβέρνησιν πρόκειται νὰ πάρωμεν τεράστια ποσὰ ἀπὸ τὰς πόλεις καὶ νὰ τὰ διοχετεύσωμεν εἰς τὴν ὕπαιθρον, ἀρδεύοντες τοιουτοτρόπως αὐτὴν μὲ τὴν εὐτυχίαν τῆς αὐξήσεως τῆς ἀγοραστικῆς της δυνάμεως. Ἀκούσατε, λοιπόν, κύριοι συνάδελφοι, εἰς ποῖα οἰκονομικὰ ἀποτελέσματα καταλήγει ἡ κατὰ τὰ δύο πρῶτα ἔτη ἐφαρμογὴ τοῦ θεσμοῦ, βάσει πάντοτε τῶν ἀριθμῶν τοῦ νομοσχεδίου καὶ τῆς ἐκθέσεως τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου. Θὰ περιορισθῶ μόνον εἰς τὰ ἀσφάλιστρα τὰ καταβαλλόμενα ἀπὸ τὸν ἀγρότην καὶ ὄχι τὸ σύνολον τῶν πόρων. Τὰ ἀσφάλιστρα αὐτὰ εἶναι 575 ἑκατ. ἐτησίως, ἤτοι διὰ τὰ δύο ἔτη 1.150 ἑκατ. Ἐὰν εἰς αὐτὰ προσθέσωμεν καὶ τὴν συμμετοχὴν εἰς τοὺς νέους φόρους 200 ἑκατ., κατὰ τὴν γνώμην μου, 150 ἑκατ., κατὰ τὴν γνώμην τοῦ κ. ὑπουργοῦ...

§60Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Μίαν διακοπήν, κ. συνάδελφε.

§61Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Παρακαλῶ, κ. Ὑπουργέ, ἀφήσατέ με νὰ τελειώσω τοὺς ἀριθμούς. Ἔχομεν σύνολον ἀσφαλίστρων τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου 1.150 ἑκατ. Καὶ σύνολον συμμετοχῆς εἰς τοὺς νέους πόρους 400 ἑκατ.

§62Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκον.). Θὰ ἐπιτρέψητε μίαν διακοπήν, κ. συνάδελφε;

§63Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ὄχι, κ. Ὑπουργέ. Μὴ μοῦ χαλάσετε τὸν συλλογισμόν. Καταλήγομεν εἰς τὸ τερατῶδες συμπέρασμα, ὅτι διὰ τὰ δύο πρῶτα ἔτη τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ θεσμοῦ ὁ ἀγροτικὸς κόσμος θὰ εἰσφέρῃ 1.600 ἢ 1.500 ἑκατ. καὶ θὰ εἰσπράξῃ μόνον 700. Ἑπομένως, τὸ περίφημον ἐπιχείρημα τῆς διοχετεύσεως ἀγοραστικῆς δυνάμεως εἰς τὴν ὕπαιθρον καὶ τὸ περίφημον ἐπιχείρημα, τὸ ὁποῖον κατὰ κόρον ἀνεπτύχθη ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου, ὅτι χάρις εἰς τὸ νομοσχέδιον θὰ γίνῃ μία πλήρης ἀνακατανομὴ τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος, καταλήγουν εἰς ἕνα ἔλλειμμα διὰ τὰ δύο πρῶτα ἔτη τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ θεσμοῦ εἰς βάρος τῆς ἀγροτικῆς τάξεως, 600–800 ἑκατομμυρίων. Αὐτή, κύριοι βουλευταί, εἶναι ἡ λογικὴ τῶν ἀριθμῶν, αὐτὸ εἶναι τὸ συμπέρασμα, τὸ ὁποῖον προκύπτει ἀπὸ τὰς ὑποσχέσεις τῆς ἀνακατανομῆς τοῦ εἰσοδήματος ἐπ’ ὠφελείᾳ τῶν ἀγροτικῶν μας τάξεων.

§64Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Πρῶτον, φαντάζομαι, ἐξ ἀβλεψίας ἐκάματε μικρὸν λάθος εἰς τοὺς ἀριθμούς. Ἡ εἰσφορὰ τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου εἶναι 500 ἑκατ., τὰ 35 εἶναι τῶν ἰδιοκτητῶν ἐπὶ τῆς φορολογίας γεωργικῶν μηχανημάτων. Ὁ κ. Κωστόπουλος, τὰ 500 ἑκατ. τὰ ἔκαμε 575.

§65Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ ἔκθεσις τοῦ Γεν. Λογιστηρίου πταίει, διορθώσατε τὰς ὑπηρεσίας σας.

§66Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ἐγώ, ἀνεξαρτήτως πταίστου, ἀποκαθιστῶ τὰ πράγματα. Τὸ καταπληκτικόν, κ. συνάδελφε, εἶναι τὸ ἑξῆς: Θέλοντας νὰ κάμετε ἐντυπώσεις, προκειμένου περὶ τῆς ἀνακατανομῆς τοῦ εἰσοδήματος, ὁμιλεῖτε μόνον διὰ τὰ δύο πρῶτα ἔτη, κατὰ τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ δημιουργηθῇ ἀποθεματικὸν κεφάλαιον, ἀκριβῶς διὰ τὴν οἰκονομικὴν ἀσφάλειαν τοῦ θεσμοῦ καὶ δὲν κάμετε μνείαν περὶ τῆς ἀνακατανομῆς ἐν τῷ συνόλῳ. Ἀλλὰ καὶ κἄτι ἄλλο, εἰς τοὺς λογαριασμοὺς δὲν ἀφαιρεῖτε τὰ ποσὰ τὰ ὁποῖα θὰ διατεθοῦν διὰ τὴν περίθαλψιν ἀσθενείας καὶ τὰ ὁποῖα ὑπολογίζονται εἰς 225, τὰ ὁποῖα θὰ πραγματοποιηθοῦν κατὰ μέγιστον ποσοστὸν ἐντὸς τῶν δύο πρώτων ἐτῶν. Αὐτὰ εἶναι περίπου μὲ 350–400 ἑκατ. Δὲν εἶμαι οἰκονομολόγος, ἀλλὰ δὲν ἠμπορῶ νὰ κάμω καὶ λαθροθηρίαν ἀριθμῶν.

§67Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ἐπανέρχομαι εἰς τὸ θέμα. Κύριε Ὑπουργέ, μὲ ἐψέξατε πρῶτον, διότι ἐθεώρησα τὴν φορολογίαν ἐπὶ τῶν τρακτὲρ καὶ λοιπῶν γεωργικῶν μηχανημάτων ὡς φορολογίαν τῶν ἀγροτῶν. Δικαίως τὸ ἐθεώρησα, διότι δὲν ὑπάρχει φορολογία ἐπὶ ἀγροτικῶν μηχανημάτων, ἡ ὁποία νὰ μὴ ἐπιπίπτῃ ἐπὶ τοῦ παραγωγοῦ καὶ τοῦ ἀγρότου. Ἂς μὴ παίζωμεν μὲ τὰ λόγια, δὲν ὑπάρχει καμμία φορολογία ποὺ τελικῶς νὰ μὴ ἐπιπίπτῃ ἐπὶ τοῦ ἀγρότου. Κύριε Ὑπουργέ, δὲν ἔχετε παρὰ νὰ ἀναγνώσετε τὴν ἔκθεσιν τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου εἰς τὴν σελίδα 11, ἡ ὁποία λέγει τὰ ἑξῆς: «...... (ἀναγινώσκει) ......». Ὅταν, λοιπόν, αἱ ὑπηρεσίαι καὶ οἱ οἰκονομικοί σας ἐγκέφαλοι χαρακτηρίζουν ὡς ἀσφαλιστικὴν εἰσφορὰν ὅλα αὐτά, βεβαίως ὁ κ. ὑπουργός, παρ’ ὅλον τὸ πρόσφατον τῆς ἐπιδόσεώς του εἰς τὰ οἰκονομικὰ θέματα, δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἀμφισβητήσῃ, ὅτι δὲν πρόκειται περὶ ἀσφαλιστικῆς εἰσφορᾶς. Εἶναι προφανές, ὅτι, κατὰ τὰ δύο πρῶτα ἔτη συσσωρευόμενα ὅλα αὐτὰ τὰ ποσὰ εἰς τὰ Ταμεῖα τοῦ Κράτους, εἴτε τοῦ Ὀργανισμοῦ, δημιουργοῦν εὐλόγως ἀνησυχίας, ἀπορίας καὶ ὡρισμένας ὑποψίας. Δὲν εἶναι νοητόν, διὰ τὸ κεφάλαιον κινήσεως ἑνὸς Ὀργανισμοῦ, ὁ ὁποῖος χρειάζεται 1.200 ἑκατ. τὸν χρόνον, νὰ συσσωρεύωνται 1.700 ἑκατ. Δημιουργοῦνται ὑποψίαι, αἱ ὁποῖαι καθίστανται περισσότερον βάσιμοι, λόγῳ τῆς συμπτώσεως ὡρισμένων ἐξελίξεων εἰς τὴν γενικωτέραν μας οἰκονομικὴν καὶ δημοσιονομικὴν πολιτικήν. Αἱ ἐξελίξεις εἶναι αἱ ἑξῆς: Πρῶτον, ἡ διαπίστωσις, ὅτι, εἴτε τὸ θέλομεν, εἴτε δὲν τὸ θέλομεν εἰσερχόμεθα εἰς τὸ τελευταῖον προεκλογικὸν ἔτος καὶ εἶναι εὔλογος ἡ ὑποψία, ὅτι κἄθε προσπάθεια συγκεντρώσεως κεφαλαίων ὀφείλεται εἰς τὴν προσπάθειαν δημιουργίας εὐκολίας διαθέσεως τῶν κεφαλαίων αὐτῶν διὰ σκοποὺς ἐκλογικούς.

§68Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Δὲν εἶναι πράγματι, ἄξιον ὑμῶν, νὰ δίδετε αὐτὸν τὸν τόνον εἰς τὴν συζήτησιν. Διότι δὲν εἶναι νοητὸν κατὰ ποῖον τρόπον θὰ ἠδύνατο νὰ γίνῃ ἡ λεηλασία χρημάτων, τὰ ὁποῖα προορίζονται διὰ τὸν σκοπὸν τῆς ἀσφαλίσεως καὶ ἐὰν ἀκόμη εἰσέλθωμεν εἰς τὸ τελευταῖον προεκλογικὸν ἔτος, τὸ ὁποῖον ἀρχίζει τὴν 11ην Μαΐου. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ γίνουν ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα εἴπατε; Κύριε Κωστόπουλε, τὸ νομοσχέδιον ἀποτελεῖ ἀνταπόκρισιν εἰς αἴτημα, τὸ ὁποῖον κρατεῖ εἰς συγκίνησιν ὁλόκληρον τὸν ἀγροτικὸν κόσμον. Ἠμπορεῖτε νὰ κάμετε ἐπικρίσεις διὰ τὸν τρόπον, καθ’ ὃν ἀντιμετωπίζει ἡ Κυβέρνησις τὸ ζήτημα, δὲν εἶναι ὅμως δυνατὸν νὰ ὑποστηρίζετε, ὅτι ἡ Κυβέρνησις θέλει νὰ συγκεντρώσῃ χρήματα καὶ νὰ τὰ μοιράσῃ προεκλογικῶς.

§69Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἔσπευσε καὶ μὲ διέκοψε, διότι ἐὰν εἶχε τὴν ὑπομονὴν καὶ μὲ παρηκολούθει, θὰ ἐλάμβανε τὴν ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ εὐλόγου ἐρωτήματος. Πάντως, ἡ ἀπάντησίς του ἠμπορεῖ νὰ ἐπηρεάσῃ μόνον τοὺς συναδέλφους, οἱ ὁποῖοι δὲν γνωρίζουν λεπτομερῶς τὸν μηχανισμὸν κινήσεως τῶν δημοσίων ἐσόδων. Ἔλεγα, ὅτι εἰσήλθομεν εἰς μίαν περίοδον, ὅπου ἡ δημοσιονομική μας πολιτικὴ στρέφεται πρὸς τὸν δανεισμόν, εἴτε ὑπὸ μορφὴν παγίων δανείων, εἴτε ὑπὸ μορφὴν κυμαινομένου χρέους, ὅπως τὰ ἔντοκα γραμμάτια, ὅπως τὰ ὑπὸ τοῦ προϋπολογισμοῦ προβλεπόμενα. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀπάντησις εἰς τὸ ἐρώτημα τοῦ κ. ὑπουργοῦ. Δὲν ἰσχυρίσθην, ὅτι θὰ γίνῃ κἄποια διαρπαγὴ ἢ ὅτι θὰ διατεθοῦν παρανόμως τὰ χρήματα ὑπὲρ κομματικῶν ἢ προεκλογικῶν σκοπῶν, ἰσχυρίσθην ὅτι, ὅταν τὸ Κράτος ἐκδίδῃ νέα δάνεια καὶ ὅταν ἐκδίδῃ ἔντοκα γραμμάτια, τὰ ὁποῖα εἶναι ὑπερδιπλάσια ἀπὸ ἐκεῖνα ποὺ εἶχεν ὁ προϋπολογισμὸς προβλέψει, τὰ οὕτω συγκεντρούμενα ποσὰ δὲν πρόκειται νὰ μὴ ἐξοδευθοῦν, ἀλλὰ θὰ διατεθοῦν διὰ τὸ ἐθνικὸν ἔργον τῆς περιφήμου ἀνασυγκροτήσεως, εἰς τὸ ὁποῖον ἰδιαιτέρως ἐπιδίδεται ἡ Κυβέρνησις. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀπάντησις εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν.

§70Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Τὸ ποσὸν καὶ τὸ ὕψος τῶν ἐντόκων γραμματίων θὰ τὸ ἀκούσετε αὔριον καὶ θὰ πεισθῆτε, ὅτι δὲν ἔχετε δίκαιον εἰς τὰς σημερινάς σας ἐκτιμήσεις. Εἴχατε καὶ σεῖς διατυπώσει τὴν ἀγωνίαν διὰ τὰς λιμναζούσας καταθέσεις, αἱ ὁποῖαι συγκεντροῦνται ἀπὸ τὴν λαϊκὴν ἀποταμίευσιν εἰς τὰς Τραπέζας καὶ δὲν εὕρισκον τρόπον χρησιμοποιήσεως, λόγῳ τῆς συρρικνώσεως καὶ τῆς ἀδυναμίας τῆς οἰκονομίας. Σήμερον ὑποστηρίζετε, ὅτι αἱ λιμνάζουσαι καταθέσεις ἀπερροφήθησαν καὶ ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἀναζητεῖ χρήματα διὰ τὴν ἱκανοποίησιν τοῦ προγράμματος τῶν ἐπενδύσεων. Βεβαιωθῆτε, ὅτι ἡ Κυβέρνησις θεωρεῖ ἐξησφαλισμένην τὴν χρηματοδότησιν τῶν ἔργων. Καὶ ταῦτα, ἀσχέτως πρὸς τὸ ἐνεργητικὸν τοῦ ἱδρυομένου Ὀργανισμοῦ, ὅστις θὰ ἀνεύρῃ τὸν τρόπον τῆς ἀσφαλοῦς τοποθετήσεως τῶν ἀποθεματικῶν του.

§71Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Σᾶς εἶπον, ὅτι προηγοῦνται αἱ καταθέσεις εἰς τὰς Τραπέζας. Αὐτὸ σᾶς εἶπον. Καὶ κατελήξατε εἰς συμπέρασμα ἀντίθετον ἀπὸ ὅσα εἶπον.

§72Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, δὲν μοῦ ἀπαντήσατε εἰς τὸ βασικὸν ἐρώτημα, ἐὰν ναὶ ἢ ὄχι τὰ ἐν κυκλοφορίᾳ ἔντοκα γραμμάτια εἶναι αὐτά, τὰ ὁποῖα προβλέπονται εἰς τὸν προϋπολογισμόν, ἢ πολὺ περισσότερα. Ἐπεφυλάχθητε νὰ μοῦ ἀπαντήσητε αὔριον. Θὰ σᾶς παρακολουθήσω εἰς τὴν αὐριανὴν ἀπάντησιν, σᾶς τὸ ὑπόσχομαι καὶ θὰ ὑπενθυμίσω, ὅτι οἱ βασικοὶ λόγοι, οἱ ὁποῖοι δημιουργοῦν αὐτὴν τὴν τεραστίαν συσσώρευσιν κεφαλαίων εἶναι ἡ δημιουργία ἀποθεματικῶν, τὰ ὁποῖα θὰ διατεθοῦν διὰ τὸ τρέχον προεκλογικὸν ἔτος.

§73Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Δύναμαι νὰ σᾶς διαβεβαιώσω, ὅτι οὔτε ἡ οἰκονομικὴ σταθερότης, οὔτε ἡ νομισματική μας θέσις διατρέχουν κίνδυνον ἀπὸ τὴν ἔκδοσιν τῶν ἐντόκων γραμματίων, τὰ ὁποῖα χρησιμοποιοῦνται ὄχι διὰ καταναλωτικοὺς σκοποὺς καὶ τὴν κάλυψιν τῶν ἀναγκῶν τοῦ τακτικοῦ προϋπολογισμοῦ, ἀλλὰ διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς οἰκονομίας, δηλαδὴ διὰ τὴν δημιουργίαν τοῦ μέλλοντος διὰ τῆς αὐξήσεως τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος καὶ τῆς ἐκμεταλλεύσεως τῶν πλουτοπαραγωγικῶν πόρων. Αὐτὰ τὰ γνωρίζετε σεῖς ὑπὲρ πάντα ἄλλον. Γνωρίζετε, ὅτι ὁ τρόπος οὗτος τοῦ δανεισμοῦ οὐδεμίαν δικαιολογεῖ ἀνησυχίαν.

§74Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, νομίζω, ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς μάχεται ἐναντίον ἀνεμομύλων. Ἐγὼ οὐδέποτε ἰσχυρίσθην, ὅτι δημιουργεῖται κανένας κίνδυνος τῆς οἰκονομικῆς μας σταθερότητος, ἁπλῶς ἰσχυρίσθην, ὅτι ὑπάρχει τρόπος χρησιμοποιήσεως τῶν ἀποθεματικῶν, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἀτυχῶς ἠθέλησαν νὰ ἀμφισβητήσουν, ἂν ὄχι ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ἀλλὰ οἱ εἰσηγηταὶ τοῦ νομοσχεδίου καὶ γενικῶς ἡ εἰσηγητικὴ ἔκθεσις τοῦ νομοσχεδίου. Καὶ ἀπέδειξα, ὅτι ὑπάρχει πρακτικὸς τρόπος χρησιμοποιήσεως τῶν ἀποθεματικῶν, χωρὶς ἐκ τούτου νὰ δημιουργῆται κίνδυνος τῆς σταθερότητος τοῦ νομίσματος. Ἐπ’ αὐτοῦ εἴμεθα σύμφωνοι. Δὲν πρόκειται ἐπ’ αὐτοῦ νὰ διατυπωθοῦν συλλογισμοί, οἱ ὁποῖοι θὰ ἐστρέφοντο ἐναντίον τῆς σταθερότητος τοῦ ἐθνικοῦ νομίσματος. Ἄλλωστε, πρὸς τὶ αἱ συζητήσεις, κύριοι συνάδελφοι, δι’ ὅλα τὰ πράγματα, ὅταν ἔχωμεν παγίαν τὴν τακτικὴν τοῦ Κράτους εἰς τὸν τρόπον τῆς ἀποδόσεως τῶν ὑπὲρ τρίτων φόρων. Εἶμαι βέβαιος, ὅτι καὶ πάλιν θὰ διαμαρτυρηθῇ ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, καὶ λυποῦμαι, διότι ὑπῆρξα καὶ ἐγὼ συνάδελφός του εἰς τὸ Ὑπουργεῖον, εὐτυχῶς τὰ γεγονότα τὰ ὁποῖα πρόκειται νὰ ἀνακοινώσω εἶναι μεταγενέστερα τῆς ἰδικῆς μου διαβάσεως ἐκ τοῦ Ὑπουργείου. Εἶναι γεγονός, ὅτι ἡ περίφημος συμμετοχὴ τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων εἰς τὸν φόρον τὸν ἔγγειον ἐπὶ τοῦ καπνοῦ πρὸς κάλυψιν τοῦ ἐλλείμματος ἐκ τῆς καταργήσεως τῶν διαπυλίων τελῶν, ἀποτελεῖ μίαν ζωντανὴν ἀπόδειξιν τοῦ τρόπου, μὲ τὸν ὁποῖον διαχειρίζεται τὸ Δημόσιον τὰς εἰσπράξεις ὑπὲρ τρίτων. Εἶναι γνωστόν, κύριοι βουλευταί, ὅτι, βάσει τοῦ Νομ. Διατάγματος 1910 τοῦ 1951, νομίζω, ὅτι ὁ ἀγαπητὸς συνάδελφος ἐξ Ἀθηνῶν κ. Μαῦρος εἶναι ὑπεύθυνος τοῦ νόμου, ἀνεγνωρίσθη ἐπὶ συνόλου εἰσπράξεως τότε 700 ἑκατ. δικαίωμα συμμετοχῆς τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων εἰς 240 ἑκατ., ἤτοι τὸ ἥμισυ μὲν θεωρητικῶς, ἀλλὰ ἔπρεπεν ἀπὸ τὸ ἥμισυ νὰ ἐκπίπτωνται διάφορα ἄλλα κονδύλια. Σήμερον, μὲ σύνολον εἰσπράξεων 1240 ἑκατ., δηλαδὴ διπλασίου τῶν 700 ἑκατομμ........

§75Η. ΗΛΙΟΥ. Εἶναι 1.850 ἑκατ.

§76Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Πράγματι, εἶναι μεγαλύτερον ἀκόμη. Πάντως, ἠξεύρετε πόση εἶναι σήμερον ἡ συμμετοχὴ τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων εἰς τὴν φορολογίαν τοῦ καπνοῦ, τῆς ὁποίας ὑπεσχέθη τὴν κατὰ 50% διάθεσιν τὸ Κράτος; Εἶναι καὶ πάλιν 240 ἑκατ. Κύριοι βουλευταί, λυποῦμαι πολύ, διότι θὰ εἶμαι δυσάρεστος εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν. Δὲν εἶναι ἰδικόν του λάθος, εἶναι προγενεστέρων του ὑπουργῶν καὶ ὁ ἴδιος, ἀκολουθῶν τὴν πεπατημένην, ἀναγκάζεται νὰ καταφύγῃ εἰς διάφορα λογιστικὰ τεχνάσματα, τὰ ὁποῖα ἑκάστοτε τοῦ ὑποδεικνύουν αἱ ὑπηρεσίαι τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου. Ἐὰν πράγματι θέλῃ νὰ εἶναι συνεπὴς πρὸς τὴν σύστασιν τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, ὅπως ἐπὶ τέλους τοῦ ὑπεδείξαμεν πόρους, δὲν ἔχει παρὰ νὰ διαθέσῃ ὑπὲρ τῶν ἀγροτικῶν ἀσφαλίσεων τὰ 200, 300, 400 ἑκατ., τὰ ὁποῖα κατακρατεῖ τὸ Κράτος εἰς βάρος τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων ἀπὸ τὴν φορολογίαν καπνοῦ, ὁπότε τὸ μεγαλύτερον μέρος τῶν συντάξεων τῶν ἀγροτῶν θὰ εἶχε καλυφθῆ. Θὰ ἦτο εὔκολον νὰ προχωρήσω, ἐὰν ἤθελον νὰ ἐπιμείνω εἰς τὴν γραμμὴν αὐτήν. Ὑπομιμνήσκω τὴν περίφημον φορολογίαν ὑπὲρ τῆς Ἀγροφυλακῆς, ἡ ὁποία ἀποτελεῖ μίαν ὑποχρέωσιν τοῦ Κράτους, διὰ τὴν ὁποίαν ἀδίκως φορολογεῖται ὁ ἀγρότης. Ὑπάρχουν καὶ πλεῖσται ἄλλαι περιπτώσεις, κατὰ τὰς ὁποίας ὁ τρόπος τοῦ σκέπτεσθαι καὶ ἡ σοφιστικὴ ἑρμηνεία, ἡ ὁποία δίδεται ἑκάστοτε, εἴτε εἰς νόμους, εἴτε εἰς θεωρίας, ἐπιτρέπουν νὰ μὴ ἀποδίδωνται εἰς τρίτους διάφοροι φορολογίαι, αἱ ὁποῖαι οὐσιαστικῶς ἀνήκουν εἰς αὐτούς. Κύριοι βουλευταί, δὲν θὰ ἐπιμείνω περισσότερον ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς φορολογίας. Νομίζω, ὅτι αὐτὸ ἐξηντλήθη καὶ ἀπὸ ὅσα σᾶς εἶπον προηγουμένως καὶ πρὸ παντὸς ἀπὸ τὰς ἀγορεύσεις τῶν ἄλλων κυρίων συναδέλφων. Θὰ ἤθελον ὅμως νὰ εἴπω δύο λόγια διὰ τὸ περίφημον θέμα τοῦ φορέως τῆς ἀσφαλίσεως, τὸ ὁποῖον εἶναι τὸ καταπληκτικὸν ἐπιστέγασμα τῆς λαμπρᾶς οἰκοδομῆς, τὴν ὁποίαν ἐπιχειρεῖ τὸ περίφημον αὐτὸ νομοσχέδιον. Δὲν ὑπῆρχε καμμία ἀνάγκη δημιουργίας τοιούτου φορέως. Ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα, ὅπως εἶπον οἱ προλαλήσαντες συνάδελφοι τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ἦτο καὶ εἶναι λαμπρῶς συγκεκροτημένη, ὥστε νὰ ἀναλάβῃ ἐξ ὁλοκλήρου τὸ βάρος τοῦ φορέως τῆς ἀγροτικῆς ἀσφαλίσεως. Θὰ ἦτο νοητὸν μόνον, νὰ γίνῃ ἕνα εἰδικὸν Συμβούλιον ἀποκεντρωμένον ἀπὸ τὸ ἄλλον Γενικὸν Συμβούλιον τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης, προεδρευόμενον ὅμως ἀπὸ τὸν Διοικητὴν τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης, ὅπως προεδρεύεται καὶ τὸ Συμβούλιον τοῦ Ὀργανισμοῦ καὶ τὸ ὁποῖον νὰ δίδῃ τὰς γενικὰς κατευθύνσεις, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ θεσμοῦ. Ἡ εἰσηγητικὴ ἔκθεσις ἀντικρούει τὴν πρότασιν αὐτὴν μὲ τὸ χωλὸν ἐπιχείρημα, ὅτι ἡ ΑΤΕ δὲν ἦτο παρεσκευασμένη νὰ ἀναλάβῃ μίαν ὀργάνωσιν καθαρῶς ἀσφαλιστικήν. Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ὑπομνήσω ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἀνέφερον προηγουμένως, ὅτι δηλαδὴ ἀπόδειξις τοῦ ὅτι πρόκειται ἄνευ ἀξίας ἐπιχειρήματος εἶναι ὅτι ὁ μόνος κλάδος, διὰ τὸν ὁποῖον ἦτο ὀρθῶς παρεσκευασμένη ἡ ΑΤΕ, εἶναι ὁ κλάδος τῆς ἀσφαλίσεως κατὰ τῶν παγετώνων καὶ τῆς χαλάζης. Ὁ κλάδος αὐτὸς ἀποσπᾶται ἀπὸ τὴν Τράπεζαν, ἡ ὁποία τὸν διαχειρίζεται ἐπὶ σειρὰν ἐτῶν, διὰ νὰ δοθῇ εἰς ἕνα Ὀργανισμόν, ὁ ὁποῖος δὲν ἔχει ἰδέαν τὶ θὰ εἴπῃ ἀσφάλισις. Ἀλλὰ καὶ πέραν αὐτοῦ, κύριοι συνάδελφοι, ὅπως εἶπον προηγουμένως, διὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ γίνεται ἕνας κατατεμαχισμὸς τῶν διαφόρων φορέων, οἱ ὁποῖοι ἀσκοῦν τὴν ὑγειονομικὴν πολιτικὴν τοῦ Κράτους. Διότι, ὅσον μὲν ἀφορᾷ τὴν ἀσφάλισιν τῶν κινδύνων ὑγείας τῶν ἀγροτῶν, ὑπάρχουν δύο φορεῖς. Παραμένει τὸ Ὑπουργεῖον Ὑγιεινῆς, διὰ τὴν νοσοκομειακὴν περίθαλψιν καὶ ἐμφανίζεται ὁ ὑπὸ ἵδρυσιν Ὀργανισμὸς διὰ τὴν λεγομένην ἀνοικτὴν περίθαλψιν. Ὅσον ἀφορᾷ γενικῶς τὴν ὑγειονομικὴν πολιτικὴν ἔχομεν, κύριοι βουλευταί, θαυμάσατε, 4 φορεῖς. Ἔχομεν πρῶτον τὸ Ὑπουργεῖον Ὑγιεινῆς, ἔχομεν δεύτερον τὰς Κοινωνικὰς Ἀσφαλίσεις καὶ ἔχομεν τρίτον τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐσωτερικῶν, τὸ ὁποῖον ἔχει ὑπὸ τὴν ἐποπτείαν του καὶ τὴν ἐπίβλεψίν του ὡρισμένα νοσοκομεῖα, ὑπαγόμενα εἰς τοὺς Δήμους καὶ ἔχομεν καὶ τὸν νεοϊδρυόμενον θεσμόν. Καὶ ἐρωτῶ, κύριοι συνάδελφοι. Μία πτωχὴ καὶ τόσον δοκιμασμένη οἰκονομία, ὅπως εἶναι ἡ Ἑλληνικὴ οἰκονομία, ἀντέχει πράγματι εἰς τὴν ὕπαρξιν τόσων φορέων μιᾶς καὶ τῆς αὐτῆς λειτουργίας καὶ εἶναι νοητὸν ἀντὶ νὰ ἀντιμετωπίσωμεν μετὰ γενναιότητος τὴν κατάστασιν αὐτὴν καὶ νὰ συλλάβωμεν ἐν τῷ συνόλῳ τὸ πρόβλημα, ἱδρύοντες, εἰδικὸν Ὑπουργεῖον Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων, εἶναι νοητὸν νὰ ἐξακολουθήσωμεν τὴν ἀνορθόδοξον αὐτὴν πολιτικὴν τῆς δημιουργίας νέων ὀργανισμῶν, οἱ ὁποῖοι ὁπλίζονται μὲ νέα πρόσωπα καὶ μὲ νέα δικαιώματα; Ἐπαναλαμβάνομεν, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι καθ’ ἡμᾶς ὁ μόνος δικαιολογημένος φορεὺς ἀκόμη καὶ ὅπως εἶναι τὸ νομοσχέδιον, θὰ ἦτο ἡ ἵδρυσις ἑνὸς Συμβουλίου παρὰ τῇ Α.Τ.Ε. καὶ τὸ πολὺ ἑνὸς ὀλιγομελοῦς ἐπιστημονικοῦ ἐπιτελείου ἀπὸ 10–20 πρόσωπα, ὄχι δὲ ἀπὸ 200, ὅπως προβλέπει τὸ νομοσχέδιον. Ὅσον ἀφορᾷ τὸν περίφημον Διοικητὴν καὶ τὸν περίφημον Γενικὸν Διευθυντὴν, οἱ ὁποῖοι καθιεροῦνται διὰ τοῦ νομοσχεδίου, ἐπιτρέψατέ μου νὰ ἐκφράσω τὴν λύπην μου, διότι μέσα εἰς μίαν γενικὴν προσπάθειαν προστασίας τῶν ἀγροτῶν διὰ Νομοθετικῶν ἐμβολίμων διατάξεων, δημιουργοῦνται θέσεις τῶν ὁποίων ἐπιχειρεῖται ἡ νομοθετικὴ κατοχύρωσις. Δὲν γνωρίζω ποῖα θὰ εἶναι τὰ πρόσωπα, τὰ ὁποῖα μάλιστα εἶναι ἐξωπλισμένα καὶ τεραστίας ἐξουσίας, διότι εἰς μίαν παράγραφον τοῦ νομοσχεδίου, καθορίζεται, ὅτι ὁ Διοικητὴς δικαιοῦται νὰ μὴ ἀναμένῃ τὴν ἔγκρισιν τοῦ Ὑπουργοῦ ἢ νὰ ἐπωφεληθῇ τῆς τυχὸν ἀβλεψίας ἢ καθυστερήσεως τοῦ ἁρμοδίου Ὑπουργοῦ, εἰς ἀπάντησιν ὡρισμένων ἐρωτημάτων καὶ δικαιοῦται νὰ προχωρῇ εἰς τὴν δημοσίευσιν τῶν κανονισμῶν καὶ ἄνευ τῆς γνώμης ἢ τῆς συγκαταθέσεως τοῦ ἁρμοδίου Ὑπουργοῦ.....

§77Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Δηλαδὴ εἶναι ἀνώτερος ἀπὸ τὸν Ὑπουργόν; Ὅτι δηλαδὴ ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ Νομοθέτης, νὰ θέτῃ κανόνας δικαίου ἀνήκουστα πράγματα;

§78Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν γνωρίζω, κ. συνάδελφοι, ποῖα εἶναι τὰ συγκεκριμένα πρόσωπα, τὰ ὁποῖα ἐνεδρεύουν ὄπισθεν τῆς ψηφίσεως τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ, ἀλλὰ θεωρῶ χρέος μου νὰ τοὺς προειδοποιήσω, ὅτι οἱαδήποτε νομοθετικὴ κατοχύρωσις τῶν θέσεων καὶ τῶν δικαιωμάτων, τὰ ὁποῖα τοὺς δίδει ὁ ὑπὸ ψήφισιν νόμος, δὲν πρόκειται νὰ τοὺς περισσώσουν κατὰ τὴν ἡμέραν ἐκείνην κατὰ τὴν ὁποίαν τὸ Κράτος αὐτὸ θὰ κατορθώσῃ νὰ γίνῃ πραγματικὸν Κράτος, καὶ κατὰ τὴν ὁποίαν ἐπὶ τέλους θὰ ἀντιμετωπισθῇ ὅπως χρειάζεται ἡ σημερινὴ ἔλλειψις παντὸς προγραμματισμοῦ καὶ παντὸς συντονισμοῦ. Κύριοι συνάδελφοι, ἐτελείωσα. Ὅπως ἐδήλωσα εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς δὲν πρόκειται νὰ καταψηφίσωμεν τὴν ἀρχὴν τοῦ νομοσχεδίου, ἀντιθέτως, ἐπιθυμοῦμεν, ὄχι μόνον νὰ τὸ ψηφίσωμεν, ἀλλὰ νὰ ἐπικουρήσωμεν τὴν Κυβέρνησιν εἰς τὴν σπουδὴν τὴν ὁποίαν καταβάλλει διὰ τὴν ἐπιψήφισιν. Δὲν σᾶς ἀποκρύπτομεν, ὅτι πράττομεν τοῦτο καὶ μὲ μίαν ὑστεροβουλίαν. Διότι ὑπῆρξαν τόσοι οἱ δισταγμοὶ καὶ αἱ ταλαντεύσεις τῆς Κυβερνήσεως μέχρις ὅτου υἱοθετήσῃ τὴν ἀρχήν, ὥστε καὶ ἡ παραμικρὰ ἀντίρρησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς θὰ ἠμποροῦσε νὰ δώσῃ ἀφορμὴν νὰ ὑπαναχωρήσῃ καὶ πάλιν ἡ Κυβέρνησις. Θὰ χωρήσωμεν πρὸς τὴν ψήφισιν κατ’ ἀρχὴν τοῦ νομοσχεδίου. Ἐλπίζομεν ὅμως, ὅτι ὁ ἐλάχιστος ἔστω χρόνος, ὁ ὁποῖος μεσολαβεῖ μεταξὺ τῆς ψηφίσεως τῆς ἀρχῆς καὶ τῆς ψηφίσεως τῶν ἄρθρων, θὰ δώσῃ ἀφορμὴν καὶ εὐκαιρίαν εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ μελετήσῃ τὰς τροπολογίας τὰς ὁποίας εἴχομεν τὴν τιμὴν νὰ διατυπώσωμεν ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου. Κύριοι συνάδελφοι, ὁ ἀγροτικός μας κόσμος, ἀποτελεῖ τὴν μεγάλην δεξαμενὴν ἀπὸ τὴν ὁποίαν καὶ τὸ Ἔθνος καὶ ἡ φυλὴ ἀντλοῦν τὰς δυνάμεις καὶ τὰς δυνατότητάς των. Ὁ ἀγροτικὸς κόσμος δὲν ἔχει ἀνάγκην οὔτε πολυτελῶν ὀργανισμῶν, οὔτε δύναται νὰ ὑποστῇ νέας φορολογίας. Ὁ ἀγροτικός μας κόσμος ἔχει ἁπλῶς ἀνάγκην μεγαλυτέρας στοργῆς καὶ μεγαλυτέρας κατανοήσεως. Τὴν στοργὴν καὶ τὴν κατανόησιν ἡμεῖς, τοὐλάχιστον, τοῦ τὴν ὑποσχόμεθα. (Χειροκροτήματα).

§79ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, ἔχει τὸν λόγον.

§80Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ὡρισμένα ἐρωτήματα τὰ ὁποῖα ὑπεβλήθησαν πρὸς τὸν ὑποφαινόμενον.........

§81Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ὑπερφαινόμενον... Εἶσθε ἐπὶ τοῦ βήματος...... (γέλωτες).

§82Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας).... τόσον ἐκ μέρους τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ἀρχηγοῦ τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων, ὅσον καὶ ἐκ μέρους τοῦ ἄρτι κατελθόντος τοῦ βήματος, μὲ ὑποχρεώνουν νὰ συμπληρώσω τὴν ἀνάπτυξιν τὴν ὁποίαν ἔκαμα ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου τὴν παρελθοῦσαν ἑβδομάδα καὶ δὴ ἐπὶ τῶν κυριωτέρων σημείων αὐτοῦ. Προτοῦ ὅμως, εἰσέλθω εἰς τὴν ἀνάπτυξιν καὶ τὴν ἐπεξήγησιν τῶν κυριωτέρων διατάξεων τοῦ νομοσχεδίου ἐπὶ τῶν ὁποίων ἡ ἐπίκρισις θὰ μοὶ ἐπιτραπῇ νὰ εἴπω ὀλίγας λέξεις ἐπὶ τῆς παρατηρήσεως, ἡ ὁποία ἔγινεν ὑπὸ τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ἀρχηγοῦ τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων, τῆς γενομένης ἐξ ἀφορμῆς τοῦ ὅτι τὸ παρὸν νομοσχέδιον δὲν συνοδεύεται ὑπὸ γνωμοδοτήσεως τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου. Εἶμαι ὑποχρεωμένος, λέγω, ν’ ἀναγνωρίσω, ὅτι κατὰ τὴν συζήτησιν ἡ ὁποία ἔγινε τὸν παρελθόντα Ἰανουάριον ἢ Φεβρουάριον, ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου τοῦ ὑποβληθέντος ὑπὸ τοῦ κ. Παπανδρέου, εἰς ἕνα σημεῖον σχετικῆς ὁμιλίας μου παρενεβλήθη ἡ φράσις «ὅτι ἀπαιτεῖται καὶ γνωμοδότησις τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου».

§83Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ὄχι μόνον ἀπὸ σᾶς, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τὸ Προεδρεῖον καὶ ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν.

§84Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Πάντως ὅμως, κ. Ἀρχηγὲ τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων, τοὐλάχιστον ἀπὸ τὴν ἀναδίφησιν τῶν πρακτικῶν τὴν ὁποίαν ἔκαμα, διεπίστωσα, ὅτι τὰ ἐπιχειρήματα καὶ τὰ ἰδικά μου καὶ τῶν ἄλλων ὁμιλητῶν μελῶν τῆς Κυβερνήσεως, ἐπὶ τοῦ ἀντισυνταγματικοῦ τρόπου καθ’ ὃν ὑποβάλατε τὸ σχέδιόν σας καὶ τὸ σχέδιον τῆς Ε.Δ.Α., ἐστηρίζοντο ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 24 τοῦ Συντάγματος.

§85Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Καὶ τοῦ 24 καὶ τοῦ 57.

§86Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Τοῦ ἄρθρου 24 ἐν συνδυασμῷ μὲ τὸ ἄρθρον 57. Δηλαδή, τὸ ἐπιχείρημα ἦτο, ὅτι διὰ τῶν σχεδίων νόμων προετείναμεν δαπάνην εἰς βάρος τοῦ δημοσίου καὶ ἐλάττωσιν τῶν ἐσόδων αὐτοῦ καὶ ὡς ἐκ τούτου, τὸ ἄρθρον 24 τοῦ Συντάγματος ἐν συνδυασμῷ μὲ τὸ ἄρθρον 57, τὰ σχέδια δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ προέρχωνται ἐκ μέρους τῆς Βουλῆς, μόνον ἐκ τῆς Κυβερνήσεως καὶ δὴ ἐκ τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν. Συνεπῶς, δὲν ὑπάρχει οὐσιαστικὴ ἀντίφασις μεταξὺ τῶν ὅσων ἐλέχθησαν τότε καὶ τοῦ, ὅτι σήμερον τὸ σχέδιον δὲν συνοδεύεται ὑπὸ γνωμοδοτήσεως τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου.

§87Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Δὲν ἀποδίδω σημασίαν εἰς τὸ θέμα καὶ ὅπως εἴδατε ἁπλῶς τὸ ἀνέφερον. Ἀλλὰ εἶναι γεγονός, ὅτι ἔγινεν ἐπίκλησις καὶ τῶν δύο ἄρθρων, κατ’ ἀρχὴν περίπου ἀποκλειστικῶς τοῦ ἄρθρου 57 καὶ κατόπιν καὶ τοῦ ἄρθρου 24 τοῦ Συντάγματος. Ἔγινεν ἐπίκλησις τοῦ ἄρθρου 57, τὸ ὁποῖον ὁρίζει ὑπογραφὴν τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν καὶ γνωμοδότησιν τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου. Εἶναι, ἑπομένως, προφανές, ὅτι ἡ ἀρχὴ τῆς ἀντισυνταγματικότητος, τὴν ὁποίαν σεῖς τότε ἀπεκαλέσθητε, ἐλησμονήθη σήμερον ἀπὸ σᾶς.

§88Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Θὰ ἤθελα νὰ ὑπομνήσω πρὸς τὸν ἀξιότιμον κ. Ἀρχηγὸν τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων, ὅτι καθ’ ὅλην τὴν συζήτησιν ἐκείνην, τοῦ Ἰανουαρίου τοῦ τρέχοντος ἔτους, ὁ ὁμιλῶν καὶ ἄλλοι ἐκ τῆς Κυβερνήσεως, ὑπέμνησαν καὶ ἐνετόπισαν τὴν ἀντίθεσιν τῶν προτάσεων πρὸς τὰς συνταγματικὰς διατάξεις. Δὲν ἔχει σήμερον σημασίαν τὸ τότε ἐγερθὲν θέμα, πλὴν ὀφείλω μίαν ἀπάντησιν. Ὑπεβλήθη προχθὲς ἐρώτημα καὶ πρέπει νὰ δώσω ἀπάντησιν καὶ ἐπωφελοῦμαι τώρα τῆς παρεχομένης εὐκαιρίας. Ὑπέμνησα κατὰ τὴν διεξαχθεῖσαν συζήτησιν, ὅτι σύμφωνα μὲ τὸ ἄρθρον 24, ἀλλὰ καὶ μὲ τὸ ἄρθρον 57 τοῦ νέου Συντάγματος, δὲν εἶναι δυνατὴ ἡ ἐκ μέρους βουλευτῶν ὑποβολὴ προτάσεως νόμου συνεπαγομένης τὰ ἀποτελέσματα περὶ τῶν ὁποίων ἐπρόκειτο. Ἐτονίσθη ἰδιαιτέρως ἡ ἀντίθεσις τῆς προτάσεως, τῆς ὑποβληθείσης ὑπὸ τοῦ σεβαστοῦ μου Προέδρου τοῦ Κόμματος τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων καὶ ἐκ μέρους τῆς Ε.Δ.Α., πρὸς τὰς διατάξεις ἐκείνας τοῦ Συντάγματος. Ὑπεστήριξα, ὅτι σύμφωνα μὲ τὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 24 καὶ τοῦ ἄρθρου 57, πρότασις νόμου ἀφορῶσα παροχὴν συντάξεων γενικῶς, ἔστω καὶ ἐὰν ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 24 ὁμιλεῖ εἰς τὸν ἑνικὸν ἀριθμὸν περὶ συντάξεως, πρέπει νὰ προέρχεται, ἀποκλειστικῶς, ἀπὸ τὸν Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν. Προσέθεσα, χωρὶς νὰ ἀρνηθῶ ἐπιχείρημα, ὅτι προκειμένου περὶ τοῦ νομοσχεδίου τῆς συνταξιοδοτήσεως τῶν σιδηροδρομικῶν, εἶχεν ὑποβληθῆ καὶ ἔκθεσις τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου. Ὁ κύριος Ἀρχηγὸς τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων, ὑπεστήριξε καὶ τότε, καὶ εἶναι ἀναμφισβήτητον, ὅτι ἡ ἔκθεσις τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου εἶναι ἀπαραίτητος προκειμένου περὶ συντάξεων καταλογιζομένων εἰς βάρος τοῦ Δημοσίου, περὶ συντάξεων τὰς ὁποίας πρόκειται νὰ καταβάλῃ τὸ Δημόσιον Ταμεῖον, εἴτε εἰς ὄργανα τῆς Δημοσίας ὑπηρεσίας, εἴτε εἰς ἄλλα πρόσωπα, τὰ ὁποῖα θὰ τύχουν περιοδικῆς παροχῆς ἡ ὁποία δὲν εἶναι δυνατόν, παρὰ νὰ ἔχῃ τὴν ἔννοιαν τῆς συνταξιοδοτήσεως. Καὶ εἶναι ἀναμφισβήτητον, ὅτι κατὰ τοὺς ὁρισμοὺς τῶν ἄρθρων 24 καὶ 57 τοῦ Συντάγματος, πρότασις νόμου προβλέπουσαν τὴν ἀπονομὴν συντάξεως μισθοῦ ἢ ὀφέλους, ὑπὲρ οἱουδήποτε προσώπου, πρέπει νὰ ὑπογράφηται ἀπὸ τὸν Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν καὶ ἀπὸ τὸν ἁρμόδιον Ὑπουργόν, ἐφ’ ὅσον πρόκειται περὶ συντάξεως ἢ χορηγίας, ἡ ὁποία ἐπιβαρύνει ἄλλον Ὀργανισμόν. Εἶχα μάλιστα προσθέσει τότε, ὅτι τὸ ἄρθρον 57 ἐπέτεινε τὴν ἀπαγόρευσιν τῶν περιορισμῶν τοὺς ὁποίους εἶχε καθιερώσει τὸ ἄρθρον 24, ἀντίστοιχον τοῦ ἄρθρου 17 τοῦ Συντάγματος τοῦ 1844, καὶ ἔλεγον, ὅτι ἐνῷ σύμφωνα μὲ τὸ ἄρθρον 24 εἶναι ἀπαραίτητος ἡ ὑπογραφὴ τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, προκειμένου περὶ νομοσχεδίων, τὰ ὁποῖα συνεπάγονται ἐπιβάρυνσιν τοῦ Κρατικοῦ προϋπολογισμοῦ διὰ τοὺς ἀναφερομένους σκοπούς, ἤδη, σύμφωνα μὲ τὸ ἄρθρον 57, διασφαλίζεται πρωτοβουλία νομοθετικῆς ἀποκλειστικῶς εἰς τὸν Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ἔστω καὶ ἂν δὲν προκαλῆται ἐπιβάρυνσις τοῦ προϋπολογισμοῦ ἀπὸ διατάξεις προτάσεως ἀφορώσης σύνταξιν. Καὶ εἶχον ἐπικαλεσθῆ μάλιστα καὶ τὴν ἱστορίαν τῆς ψηφίσεως διατάξεως τοῦ Συντάγματος, τοῦ ἰσχύοντος ἀπὸ τὴν Ἐπιτροπὴν τοῦ ΞΖʹ Ψηφίσματος τῆς 4ης Ἀναθεωρητικῆς Βουλῆς, καὶ ἀπὸ ὅσα ἐλέχθησαν ἀπὸ τὸν ἀείμνηστον συνάδελφόν μας Βασ. Στεφανόπουλον, ἀπὸ τὸν εἰσηγητὴν τῆς πλειοψηφίας ἐπὶ τοῦ Συντάγματος, ὁ ὁποῖος ἀντιμαχόμενος κατὰ τῆς διατάξεως, ἡ ὁποία περιελήφθη εἰς τὸ σχέδιον, εἶχεν ὁμιλήσει εἰς τὴν Βουλὴν καὶ εἶχε διατυπώσει ἀντιθέτους ἀπόψεις. Εἶχον, ἐπίσης, ἐπικαλεσθῆ ὅσα ὁ Γεώργ. Μπακόπουλος, ὁ Πρόεδρος τῆς Ἐπιτροπῆς, ὑπεστήριξεν, ἐν σχέσει πρὸς τὴν διάταξιν αὐτήν.

§89Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Δὲν πρόκειται νὰ ἀπαντήσω εἰς τὸ πλῆθος τῶν ἀπόψεων τὰς ὁποίας ἀνεπτύξατε. Δι’ ἐμὲ περὶ ἑνὸς μόνον πρόκειται. Τὸ Προεδρεῖον καὶ ἡ Κυβέρνησις ἐπεκαλέσθησαν καὶ τὸ ἄρθρον 57. Τὸ ἄρθρον 57 περιέχει δύο ὅρους: Ὑπογραφὴν τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν. Καὶ γνωμοδότησιν τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου. Εἰς αὐτὸ ἐνέκειτο ἡ ἀντισυνταγματικότης τῆς προτάσεώς μου. Ὑπεβλήθη τὸ συζητούμενον νομοσχέδιόν σας καὶ ἐν τούτοις ἔχει μόνον τὴν ὑπογραφὴν τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν καὶ ὄχι γνωμοδότησιν τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου. Ἄρα παρεβιάσατε τὴν συνταγματικὴν ὀρθοδοξίαν, τὴν ὁποίαν τότε εἴχατε ἐπικαλεσθῆ.

§90Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ εἴπω, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποστηρίξετε ὅσα καταλογίζετε, διότι εἶναι εἰς τὴν διάθεσιν ὅλων τῶν συναδέλφων τὰ πρακτικὰ τῶν συνεδριάσεων ἐκείνων.

§91Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Τὰ γνωρίζω.

§92Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ τὰ ἀναγνώσητε ἐκ νέου, διὰ νὰ διαπιστωθῇ, ποῦ καὶ εἰς ποίαν εὐκαιρίαν, ὁ ὁμιλῶν ὑπεστήριξεν, ὅτι ἡ πρότασις νόμου, τὴν ὁποίαν εἴχατε ὑποβάλει, εἶναι ἀντισυνταγματική, διότι δὲν ἔχει τὴν ἔκθεσιν τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου. Κύριε Ἀρχηγὲ τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων, γνωρίζετε πόσον σᾶς σέβομαι καὶ πόσον σᾶς τιμῶ, ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ ἀμυνθῶ καὶ νὰ μὴ ἐπικαλεσθῶ ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα εἶπον. Καὶ ὑπενθυμίζω, ὅτι κατ’ ἐπανάληψιν ἐτόνισα, ὅτι ἡ πρότασις νόμου, ἡ ἰδική σας καὶ τῆς Ε.Δ.Α., ἀντίκειται εἰς τὰς διατάξεις τῶν ἄρθρων 24 καὶ 57 τοῦ Συντάγματος, διότι προήρχετο ἀπὸ βουλευτὰς καὶ ὄχι ἀπὸ τὸν Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν. Καὶ προσέθεσα, ὅτι κατὰ τὸ ἄρθρον 57, ἀπαιτεῖται ὑπογραφὴ τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, προκειμένου περὶ συνταξιοδοτήσεως, ἔστω καὶ ἂν δὲν προκαλῆται ἐπιβάρυνσις τοῦ Κρατικοῦ προϋπολογισμοῦ. Καὶ ἐπεκαλέσθην ἁπλῶς εἰς μίαν περίπτωσιν, εἰς τὴν ἱστορίαν τῆς ἐφαρμογῆς, ὅτι προκειμένου περὶ νομοσχεδίου συνταξιοδοτήσεως τῶν σιδηροδρομικῶν ὑπῆρχε, κατ’ ἐξαίρεσιν, καὶ ἔκθεσις τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου. Ἀλλὰ ὑπενθυμίζω, καὶ νομίζω, ὅτι τὸ ἔχετε διαπιστώσει αὐτὸ— ἀφοῦ ἔχετε προσφάτως ἀνατρέξει εἰς τὰ πρακτικά— ὅτι ὑπεστήριξα ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον λέγω. Ὅτι, δηλαδή, αἱ δύο προτάσεις ἦσαν ἀντισυνταγματικαί, διότι δὲν ἔφερον τὴν ὑπογραφὴν τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν. Εἶπεν ὁ κ. Μπακόπουλος, τότε ὅτι πρόκειται περὶ ἀταξίας, ἡ ὁποία ἀφορᾷ τὰ ἐσωτερικὰ τοῦ Σώματος καὶ δὲν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἀποτελέσῃ ἀντικείμενον ἐξετάσεως ἐνώπιον τῶν δικαστηρίων.

§93Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, μοῦ ἐπιτρέπετε μίαν διακοπήν;

§94ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὄχι, διότι μὲ τὰς διακοπὰς ἠγνοήθη ὁ ρήτωρ.

§95Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ἀποδέχομαι, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι πρὸς στιγμὴν παρεμερίσθην, διότι ὅπως καὶ κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ Ἰανουαρίου καὶ Φεβρουαρίου, ὡμίλησα ἐπὶ τοῦ θέματος, ὡς Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας καὶ ὄχι ὡς νομικός, ἐὰν ἔκαμα μνείαν τῶν ὅσων εἶπον τότε, τὸ ἔκαμα διὰ νὰ ὑπομνήσω, ὅτι δὲν ἐστήριξα τὴν ἐπιχειρηματολογίαν μου, τῆς ἀντισυνταγματικότητος, ἐπὶ τῆς ἐλλείψεως τῆς ἐκθέσεως τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου.

§96Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ὁ ἐπικαλούμενος τὸ ἄρθρον 57 ἐπικαλεῖται κατ’ ἀνάγκην καὶ τὴν γνωμοδότησιν τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου, ἡ ὁποία ἀναφέρεται εἰς αὐτό.

§97Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ἄς ἔλθωμεν τώρα εἰς τὰ οὐσιαστικὰ ζητήματα. Ἡ κυριωτέρα ἐπίκρισις, τόσον ἐκ μέρους τοῦ κ. Ἀρχηγοῦ τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων, ὅσον καὶ ἐκ μέρους τῶν ἄλλων ρητόρων, στρέφεται κατὰ τῆς διατάξεως, ἡ ὁποία ἀφορᾷ τὴν ἐπιβολὴν τῆς εἰσφορᾶς εἰς τοὺς ἀσφαλιζομένους ἀγρότας. Δι’ αὐτὸ θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε, ἐπειδὴ ἡ ἀνάλυσίς μου δὲν ἦτο διεξοδικὴ κατὰ τὴν ὁμιλίαν μου τῆς παρελθούσης ἑβδομάδος, νὰ ἀσχοληθῶ ἰδιαιτέρως ἐπ’ αὐτοῦ. Ἀνέπτυξα, κατὰ τὴν προηγηθεῖσαν ἀγόρευσίν μου, τοὺς λόγους διὰ τοὺς ὁποίους πρέπει νὰ ὑπάρχῃ ἀσφαλιστικὴ εἰσφορὰ καὶ πρέπει αὕτη νὰ εἶναι καθολικὴ ἀφ’ ἑνὸς καὶ ἀνάλογος πρὸς τὴν οἰκονομικὴν ἱκανότητα τῶν ἠσφαλισμένων ἀγροτῶν καὶ ἀφ’ ἑτέρου ὁ ἀξιότιμος κ. Ἀρχηγὸς τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων, εἰς τὸν ἰσχυρισμόν μου, ὅτι τὸ ἰσχῦον σύστημα φορολογίας ἐπὶ τῶν διακινουμένων ἀγροτικῶν προϊόντων δὲν προεκρίθη διὰ τὴν ἐπιβολὴν τῆς εἰσφορᾶς τῶν ἀγροτῶν, διότι ἐφαρμοζομένη ἐπὶ ταύτης δὲν θὰ ἔχῃ καθολικὸν χαρακτῆρα καὶ θὰ ἐδημιούργει ἀνισότητας καὶ ἀδικίας, ὑπεστήριξε τὰ ἐπιχειρήματα τοῦ Ὑπουργοῦ Ἐσωτερικῶν, τ’ ἀναπτυχθέντα κατὰ τὴν ἐπιψήφισιν τοῦ νόμου τοῦ θεσπίσαντος τὴν φορολογίαν ἐπὶ τῶν διακινουμένων ἀγροτικῶν προϊόντων ὑπὲρ τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων καὶ τῆς Ἀγροφυλλακῆς. Κατ’ ἀρχήν, κ. συνάδελφοι, διευκρινίζω, ὅτι ὅταν ὡμίλουν καὶ ὁμιλῶ περὶ ἀνισότητος καὶ ἀδικίας ἐν τῇ φορολογίᾳ αὐτῇ, ἐννοῶ, ὅτι οἱ ἔχοντες τὴν αὐτὴν οἰκονομικὴν δυναμικότητα ἀγρόται δὲν θὰ ὑποβάλλωνται εἰς τὴν αὐτὴν εἰσφοράν. Ἡ φορολογία ἐκείνη ἡ ὑπὲρ Δήμων καὶ Κοινοτήτων ἐπεβάλλετο, κ. συνάδελφοι, ἐπὶ τῶν διακινουμένων προϊόντων ἐξ ἑκάστης Κοινότητος, δηλαδὴ τὸ προϊὸν ἐκ τῆς φορολογίας τῶν διακινουμένων προϊόντων ἐξ ἑκάστης Κοινότητος περιέρχεται εἰς αὐτήν. Ἐὰν λάβωμεν ὑπ’ ὄψιν καὶ ὅτι εἰς ἑκάστην Κοινότητα ἡ ἀγροτικὴ οἰκονομία εἶναι σχεδὸν ὁμοιόμορφος, τότε καταλήγομεν εἰς τὸ συμπέρασμα, ὅτι ἡ φορολογία ἐκείνη περὶ τῆς ὁποίας ὡμίλει ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, οὔτε ἄδικος, οὔτε ἄνισος εἶναι. Ὁ πωλῶν περισσότερα προϊόντα δηλοῖ, ὅτι εἶναι οἰκονομικὸς ἰσχυρότερος ἐντὸς τῆς αὐτῆς οἰκονομίας, καὶ εἰσφέρει περισσότερα διὰ τὴν Κοινότητα. Ἀλλὰ δὲν ὑπάρχει ἡ ἀδικία, ὅτι οἱ τῆς αὐτῆς οἰκονομικῆς καταστάσεως ἀγρόται τῆς αὐτῆς Κοινότητος ὑπόκεινται εἰς διάφορα κίνητρα, διότι, ἐπαναλαμβάνω, ἡ εἰσφορὰ εἶναι διὰ τὴν Κοινότητα καὶ ἡ οἰκονομία ταύτης κατὰ μέγιστον ποσοστὸν εἶναι ὁμοιόμορφος. Προκειμένου, ὅμως, περὶ τῆς ὑπὸ τοῦ σχεδίου προβλεπομένης εἰσφορᾶς, τὸ πρᾶγμα εἶναι ἐντελῶς διάφορον. Ἡ εἰσφορὰ δὲν θὰ γίνεται ὑπὲρ τῆς Κοινότητος, ἀλλὰ ὑπὲρ τοῦ Ὀργανισμοῦ εἰς ὃν θὰ εἶναι ἠσφαλισμένοι οἱ ἀγρόται ὅλης τῆς Ἑλλάδος. Ἐκτὸς, ὅτι δὲ ἡ Ἀγροτικὴ Οἰκονομία δὲν εἶναι ὁμοιόμορφος δι’ ὅλην τὴν χώραν, ἀλλὰ ποικίλει κατὰ περιοχάς, ἡ ἀνισότης εἰς τὴν εἰσφορὰν ἀγροτῶν τῆς αὐτῆς οἰκονομικῆς καταστάσεως εἶναι προφανής. Ἐὰν διατηρήσωμεν τὸ ἴδιον σύστημα διὰ τὸ ὁποῖον ἐπιμένει ὁ ἀξιότιμος κ. ἀρχηγὸς τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων, τὸ σύστημα αὐτὸ τῆς ἐπιβολῆς τοῦ 3% ἐπὶ τῶν διακινουμένων προϊόντων λόγῳ, ἐπαναλαμβάνω, τοῦ ὅτι ἐν τῷ συνόλῳ της ἡ ἀγροτικὴ οἰκονομία εἶναι ποικίλη, κατὰ περιοχὰς σημαντικῶς, τότε δημιουργοῦνται ἐξ αὐτοῦ τοῦ λόγου ἀνισότητες καὶ ἀδικίες. Θὰ σᾶς φέρω ἕνα παράδειγμα. Ὁ ρητινοσυλλέκτης, ὁ πτωχότατος ρητινοσυλλέκτης, θὰ καταβάλῃ φόρον ἐπὶ ὅλης τῆς παραγωγῆς του, ἐνῷ ὁ σιτοπαραγωγός, ὁ ὁποῖος ἔχει καὶ ζῶα τόσα, ὅσα τοῦ χρειάζονται διὰ τὴν κλειστήν του οἰκιακὴν οἰκονομίαν καὶ ἀσφαλῶς εἶναι εἰς καλλιτέραν θέσιν οἰκονομικὴν ἀπὸ τὸν ρητινοσυλλέκτην, θὰ καταβάλῃ πολὺ ὀλιγώτερον φόρον, ἐὰν ἡ φορολογία ὑπολογισθῇ ἐπὶ τῶν διακινουμένων προϊόντων. Τὸ ἴδιον συμβαίνει καὶ διὰ τὸν σταφιδοπαραγωγόν. Παραδείγματος χάριν, σταφιδοπαραγωγὸς ἐπὶ 400 κιλῶν σταφίδων ἀξίας 2.500 δραχμῶν, θὰ καταβάλῃ τὸν φόρον ἐπὶ ὅλου τοῦ ποσοῦ τῶν 2.500 δραχμῶν, ἐνῷ ὁ σιτοπαραγωγὸς ἐπὶ 1.000 κιλῶν σίτου τῆς αὐτῆς ἀξίας τῶν 2.500 δραχμῶν δὲν θὰ καταβάλῃ τίποτε, διότι τὴν ποσότητα ταύτην τὴν αὐτοκαταναλίσκει. Ὀρθῶς εἶπεν ὅσα εἶπε τότε ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν καὶ ὀρθῶς ὑποστηρίζονται τὰ ὅσα ὑποστηρίζονται τώρα ἐκ μέρους μου, σχετικῶς μὲ τὴν ἀπειλουμένην καὶ δημιουργουμένην ἀνισότητα καὶ ἀδικίαν, ἐὰν διατηρήσωμεν τὸ σύστημα τῆς ἐπιβολῆς φορολογίας ἐπὶ τῶν διακινουμένων προϊόντων.

§98Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ὑποστηρίζετε, ὅτι πρὸ τοῦ 1956 ὁ φόρος δὲν ἦτο ἐπὶ τοῦ συνόλου, ἀλλὰ μόνον ἐπὶ τῶν διακινουμένων;

§99Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ὄχι ἐπὶ τῶν διακινουμένων.

§100Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Πλανᾶσθε. Ἀκούσατε τὸν νόμον τοῦ 1955, τὸν ὁποῖον κατήργησε τὸ Ν. Δ. τοῦ 1956. Ἐπιβάλλεται: α) 2% ἐπὶ τῆς ἀξίας τῶν παραγομένων προϊόντων τῆς γῆς, β) 2% ἐπὶ τῆς ἀξίας τῶν κτηνοτροφικῶν προϊόντων, γ) 3% ἐπὶ τῆς ἀξίας τῶν ἁλιευομένων ἰχθύων κλπ., ἄρα, οὐχὶ ἐπὶ τῶν διακινουμένων, ἀλλὰ ἐπὶ τῆς ἀξίας τοῦ συνόλου τῆς παραγωγῆς.

§101Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ὄχι, κύριε Πρόεδρε, εἶναι μία πλάνη αὐτή.

§102Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Παρακαλῶ, μὴ μὲ διακόπτετε. Ἡ διακοπὴ γίνεται ὅταν ἕνας κύκλος ἰδεῶν λήξῃ, εἰς τὸ μέσον τῆς προτάσεως δὲν ἐπιτρέπεται.

§103Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ἡ διακοπὴ ἐπιτρέπεται, ὅπου ὑπάρχει παρατήρησις οὐσιώδης.

§104Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Νὰ περιμένετε. Οἱ δύο ὑπουργοὶ τῆς Κυβερνήσεως ΕΡΕ, ὁ ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν καὶ ὁ ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, ἀνακοινοῦντες τὴν 17ην Νοεμβρίου 1956 τὸν νέον νόμον πρὸς τοὺς Νομάρχας, ἔγραφον: «Ἡ νέα φορολογία, ἔχει ἐπὶ πλέον τὸ μέγα πλεονέκτημα τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ ἐξαρθῇ, ὅτι ἀπαλλάσσει ἀπὸ τὴν καταδίωξιν ἑκατοντάδας χιλιάδων ἀγροτικῶν οἰκογενειῶν». Γεγονὸς εἶναι, ὅτι ὑπάρχει μία σχετικὴ ἀδικία. Οἱ σταφιδοπαραγωγοὶ διακινοῦν ὁλόκληρον τὸ προϊόν, καθὼς καὶ οἱ καπνοπαραγωγοί. Ἐξαιροῦνται οἱ σιτοπαραγωγοὶ καὶ οἱ ἐλαιοπαραγωγοὶ κυρίως, καθὼς καὶ ὅσοι δὲν πωλοῦν τίποτε. Ἀλλὰ εἰς αὐτό, ὑπάρχει ἀπάντησις. Πρῶτον, ὅτι εἶναι ἀπόδοσις δικαιοσύνης εἰς τοὺς ἀπόρους, ὅσοι αὐτοκαταναλίσκουν τὸ ὅλον καὶ δεύτερον, ὅτι, ὅσοι αὐτοκαταναλίσκουν ἕνα μέρος, ὅπως οἱ σιτοπαραγωγοί, εἶναι συνήθως οἱ ἀπορώτεροι. Οἱ μεγάλοι σιτοπαραγωγοὶ πληρώνουν ἐπίσης τὴν διακίνησιν. Τὰ πλεονεκτήματα ὅμως αὐτοῦ τοῦ ἰσχύοντος νόμου εἶναι ἀσφαλῶς μεγάλα καὶ ἰσοσταθμίζουν αὐτὰς τὰς μερικὰς ἀδικίας. Ἰδοὺ ἡ ἀπόδειξις. Τὸ 2% ἐπὶ τῶν διακινουμένων, ἔδωκεν ὑπὲρ τῶν Κοινοτήτων 190 ἑκατ. διὰ τὸ 1959. Εἰς τὸ 1955, τὸ 2% ἐπὶ τοῦ συνόλου τῆς ἀξίας ὅλων τῶν προϊόντων τὶ ἀπέδιδεν; Τὸ λέγει ὁ ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν. Ἡ ἀπόδοσις τοῦ 2% μόλις καὶ μετὰ βίας ἀνεβιβάσθη εἰς τὰ 100 ἑκατ. ἐτησίως, κατὰ τὸ τελευταῖον οἰκονομικὸν ἔτος 1955. Κρίνατε τώρα.

§105Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριοι βουλευταί, λυποῦμαι, διότι ἡ διακοπὴ τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ἀρχηγοῦ τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων δὲν ἔδωσεν ἀπάντησιν εἰς τὰ ὅσα ἐγὼ ἐξέθεσα. Ἐγὼ εἶπον, ὅτι ἡ φορολογία ἐκείνη ἦτο δικαία, ὅταν ἐπρόκειτο νὰ γίνῃ ὅπως ὅταν ὑπάρχῃ φορολογία ὑπὲρ ἑκάστης Κοινότητος. Διότι εἰς ἑκάστην Κοινότητα πληρώνουν οἱ πλούσιοι καὶ δὲν πληρώνουν οἱ πτωχοί.

§106Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Δὲν κατορθώνω νὰ σᾶς ἐννοήσω. Σᾶς ἐρωτῶ: Πρὸ τοῦ 1956, ἡ φορολογία ἐπεβάλλετο ἐπὶ τῶν διακινουμένων, ἢ ἐπὶ τῆς ἀξίας τοῦ συνόλου;

§107Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ἡ ἀξία ἐπὶ τῶν διακινουμένων.

§108Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ὄχι, κ. Ὑπουργέ, ἐπὶ τῆς συνολικῆς ἀκαθάρτου παραγωγῆς.

§109Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Δὲν μὲ παρακολουθεῖτε, κ. Πρόεδρε. Σᾶς εἶπον πῶς ἔχει τὸ πρᾶγμα. Πρὸ τῆς ψηφίσεως τοῦ νόμου τοῦ 1956, ἦτο ἡ ἀξία. Εἶναι τὸ προγενέστερον καθεστὼς αὐτό. Ὅταν ἐψηφίσθη ὁ νόμος, ἐγένετο ἐπὶ τῶν διακινουμένων.

§110Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ὑπάρχουν διακινούμενα, ὑπάρχουν καὶ μὴ διακινούμενα.

§111Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Πρὸ τῆς ψηφίσεως τοῦ νόμου 3570)56, ἡ φορολογία ὑπὲρ τῶν Κοινοτήτων ἦτο 2% ἐπὶ πάσης παραγωγῆς. Ὄχι ἐπὶ τῶν διακινουμένων. Ὅταν ἐψηφίσθη ὁ νόμος τοῦ 1956, ἡ φορολογία ἐπεβλήθη ἐπὶ τῆς ἀξίας τῶν διακινουμένων προϊόντων.

§112Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἐπὶ τέλους! Εἴμεθα σύμφωνοι!...

§113Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Τὶ λέγω ἐγώ; Ἐὰν τὸ σύστημα τὸ ἰσχῦον σήμερον, δηλαδὴ τῆς φορολογίας ἐπὶ τῶν διακινουμένων προϊόντων, ἐφηρμόζετο, προκειμένου περὶ τῆς εἰσφορᾶς τῶν ἀγροτῶν, εἰς τὸν Ἀσφαλιστικὸν Ὀργανισμὸν θὰ ἐδημιουργοῦντο ἀνισότητες, διότι τὸ σύστημα ἐκεῖνο προβλέπει φορολογίαν ὑπὲρ ἑκάστης Κοινότητος. Δηλαδή, τὰ διακινούμενα προϊόντα ἐξ ἑκάστης Κοινότητος, ὑποβάλλονται εἰς φορολογίαν 3%.

§114Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. 2%.

§115Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Δὲν ἔχει ἀξίαν. Τὸ προϊὸν τῆς φορολογίας περιέρχεται εἰς τὰς Κοινότητας, λαμβανομένου δὲ ὑπ’ ὄψει, ὅτι εἰς ἑκάστην Κοινότητα ἡ οἰκονομία εἶναι κατὰ 99% ὁμοιόμορφος, (ἔχομεν σιτοπαραγωγικάς, σταφιδοπαραγωγικάς, καπνοπαραγωγικὰς περιφερείας κλπ.), ἡ ἐπιβολὴ τοῦ φόρου ἐπὶ τῶν διακινουμένων προϊόντων δὲν δημιουργεῖ ἀνισότητας καὶ ἀδικίας. Προκειμένου ὅμως περὶ τῆς ἀσφαλιστικῆς εἰσφορᾶς αὐτῆς, δὲν θὰ εἶναι δι’ ἑκάστην Κοινότητα, ἀλλὰ ἐπὶ ὁλοκλήρου τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς ὑπὲρ τοῦ Ὀργανισμοῦ Ἀσφαλίσεως, διότι θὰ ἔχωμεν ποικίλην παραγωγὴν κατὰ τὰ διάφορα διαμερίσματα τῆς χώρας, ἐπαναλαμβάνω, ὅτι ἡ ἐφαρμογὴ τοῦ ἰσχύοντος συστήματος, τῆς φορολογίας τῆς ἀξίας τῶν διακινουμένων προϊόντων, θὰ δημιουργήσῃ ἀδικίαν. Λέγει, ἀκόμη, κύριοι συνάδελφοι, ὁ ἀξιότιμος Ἀρχηγὸς τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων, ὅτι, ὅταν ἐφηρμόζετο ἡ φορολογία τοῦ 2% ἐπὶ τοῦ συνόλου τῆς ἀξίας τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς, ὅταν ἴσχυε δηλαδὴ τὸ καθεστὼς τὸ πρὸ τοῦ νόμου τοῦ 1956, ἡ ἀπόδοσις τῆς φορολογίας αὐτῆς ἦτο 110 ἑκατ. Ἐνῷ τώρα μὲ τὸ ἰσχῦον σύστημα τὸ 2% ἐπὶ τῆς ἀξίας τῶν διακινουμένων προϊόντων ἀποδίδει 190 ἑκατ. Ἀποδέχομαι τοὺς ἀριθμούς, πάντως δὲν ἤλεγξα αὐτούς.

§116Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Κατὰ 8 ἑκατ.

§117Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Παρεμπιπτόντως ἀναφέρω, ὅτι ὑπάρχει ἡ φοροδιαφυγή. Μὲ συγχωρῆτε, κύριοι συνάδελφοι, ἐὰν ἀπευθύνωμαι εἰδικώτερον πρὸς τὸν κ. Παπανδρέου, διότι ἐκεῖνος εἶναι ὁ ἀνακινήσας τὸ ζήτημα καὶ ἐπιμένει ἐπὶ τῆς ἀπόψεώς του.

§118Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Τὸ ὅτι ἐπιμένω, ἀποτελεῖ μομφήν;

§119Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ὄχι. Ἀπὸ τὰ 25 δισεκατομμύρια, εἰς ἃ ἀνέρχεται τὸ ἀγροτικὸν εἰσόδημα, ὑπολογίζεται, ὅτι τὰ 18 δισεκατομμύρια εἶναι ἡ ἀξία τῶν πωλουμένων ἐν συνόλῳ.

§120Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Τὰ διακινούμενα ἐκτὸς τῶν χωρίων.

§121Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ἐκ τῶν 18 δισεκατομμυρίων πρέπει νὰ ἀφαιρέσωμεν τὸ τὶ ἀναλογεῖ εἰς τὸν καπνόν, νομίζω δύο δισεκατομμύρια, μένουν 16 δισεκατομμύρια πωλούμενα. Δὲν γνωρίζομεν ποία ἡ ἀξία τῶν πωλουμένων ἐντὸς τῆς περιοχῆς τῶν χωρίων, ἅτινα δὲν ὑποβάλλονται εἰς φορολογίαν, καὶ ποία συνεπῶς ἡ ἀξία τῶν διακινουμένων ἐκτὸς τῆς περιοχῆς τοῦ τόπου τῆς παραγωγῆς, ἐπὶ τῆς ἀξίας τῶν ὁποίων ἐπιβάλλεται ἡ φορολογία. Πάντως, ὑπάρχει μία φοροδιαφυγή. Ἐπανέρχομαι εἰς τὸν ἰσχυρισμὸν τοῦ κ. Παπανδρέου, ἐπὶ τῆς ἀποδόσεως τῆς φορολογίας τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς, ὡς ἴσχυε πρὸ τοῦ 1956 (ἐπὶ τῆς ἀξίας ὁλοκλήρου τῆς παραγωγῆς), ὅτι τὸ 2% ἐπὶ τῆς ἀξίας τοῦ συνόλου τῆς παραγωγῆς, κατὰ τὸ ἰσχῦον σύστημα πρὸ τοῦ νόμου τοῦ 1956, ἀπέδιδεν 110 ἑκατ., ἐνῶ τὸ 2% ἐπὶ τῶν πωλουμένων προϊόντων ἀποδίδει 190 ἑκατ. Δὲν ἀμφισβητῶ, ἐπαναλαμβάνω, τοὺς ἀριθμούς, κ. συνάδελφε, ἀλλ’ ὡς γνωρίζομεν, ὅλοι οἱ κύριοι συνάδελφοι, οἱ προερχόμενοι ἀπὸ τὴν ὕπαιθρον, ἡ τόσον μικρὰ ἀπόδοσις τῆς παλαιᾶς φορολογίας ἐφ’ ὅλης τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς, ὠφείλετο εἰς τὸ ὅτι ἡ βεβαίωσις ἐγένετο ὑπὸ τῶν Κοινοτικῶν Ἀρχῶν καὶ οὕτω εἶχον μεγάλην ἐλαστικότητα, φθάνουσαν μέχρι χαρισμοῦ. Συνεπῶς, δὲν δυνάμεθα νὰ λάβωμεν ὡς δεδομένον τὰ 110 ἑκατ., τὴν ἀπόδοσιν τοῦ 2% ἐπὶ τῆς ὅλης παραγωγῆς. Τώρα, κύριοι συνάδελφοι, ἂς ἔλθωμεν εἰς τὸ σχετικὸν καὶ οὐσιῶδες θέμα τοῦ τρόπου τῆς βεβαιώσεως τῆς εἰσφορᾶς τοῦ προβλεπομένου ὑπὸ τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου. Θὰ ἐπιμείνω ἐπ’ αὐτοῦ, διότι ὁ ἀξιότιμος Ἀρχηγὸς τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων ἰσχυρίσθη ἐπιγραμματικῶς, ὅτι κτίζομεν ἐπὶ τῆς ἄμμου, διότι ἡ ἀπόδοσις θὰ εἶναι μικρὰ καὶ συνεπῶς τὸ σύνολον τοῦ οἰκοδομήματος θὰ καταπέσῃ, διότι δὲν θὰ πραγματοποιηθῇ ὁ ἐκ τῆς εἰσφορᾶς πόρος, ὁ ὁποῖος προβλέπεται, διὰ νὰ ἀντιμετωπισθοῦν παροχαί, αἱ ὁποῖαι θεσπίζονται. Ἀνὰ διετίαν θὰ γίνεται ἡ ἐκτίμησις τῆς συνολικῆς ἀγροτικῆς παραγωγῆς, ἤτοι τῆς παραγωγῆς ἐκ τῆς γεωργίας, κτηνοτροφίας, τῆς δασοπονίας. Ἐπὶ τῇ βάσει δὲ ταύτῃ θὰ καθορίζεται ἡ μέση ἐτησία ἀπόδοσις τῶν δύο προηγουμένων ἀπὸ ἑκάστης τῶν καλλιεργειῶν (δενδρωδῶν,............ ἀμπελοκαλλιεργειῶν κ. λπ.), ἑκάστου εἴδους ζώων. Καὶ προκειμένου περὶ τῶν δασῶν, ἑκάστου δασικοῦ εἴδους κ.τ.λ.

§122Δ. ΚΩΣΤΗΣ. Πῶς θὰ τὴν κάμετε, κ. Ὑπουργέ;

§123Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Θὰ ἤθελα νὰ παρακαλέσω, κύριοι συνάδελφοι, νὰ μὴ διακόπτετε, διότι χρειάζεται ἀπόλυτος συνέχεια, διὰ νὰ δώσω πληρέστερον τὴν ἀνάλυσιν. Εἶπον, ὅτι, ἐπὶ τῇ βάσει τῆς ἐκτιμήσεως τῆς συνολικῆς ἀγροτικῆς παραγωγῆς θὰ γίνεται καὶ ἡ ἐκτίμησις τῆς παραγωγῆς τῶν καθ’ ἕκαστον κλάδον, ὀρθότερον εἶναι νὰ εἴπω, ὅτι ἡ ἐκτίμησις τῆς παραγωγῆς τῶν καθ’ ἕκαστον κλάδον, θὰ γίνεται παράλληλα, διότι, ὡς εἶναι εὐνόητον, ἡ παραγωγὴ τούτων συνθέτει τὴν συνολικήν. Ἐν συνεχείᾳ, καὶ λαμβανομένων ὑπ’ ὄψει καὶ τῶν μέσων τιμῶν διαθέσεως τῶν δύο προηγουμένων ἐτῶν, θὰ καθορίζεται ἡ ὑποκειμένη εἰς εἰσφορὰν ἐνιαυσία τεκμαρτὴ ἀκαθάριστος πρόσοδος κατὰ μονάδα, δηλαδὴ κατὰ στρέμμα, κατὰ δένδρον (ὅπου ἀποφασισθῇ νὰ γίνεται κατὰ δένδρον ἡ ἐπιβολὴ τῆς εἰσφορᾶς), κατὰ κεφαλὴν ζώου κλπ. Πρὸς τοῦτο, ἀκόμη, διὰ τὸν καθορισμὸν τῆς ἀκαθαρίστου τεκμαρτῆς προσόδου κατὰ μονάδα, δηλαδὴ κατὰ στρέμμα, κατὰ κεφαλὴν ζώου καὶ κατὰ δένδρον, θὰ λαμβάνωνται ὑπ’ ὄψιν οἱ ἐν παραγράφῳ 2 τοῦ ἄρθρου 10 ἀναφερόμενοι ὅροι. Οὕτω, προκειμένου περὶ πολυετῶν φυτειῶν π.χ., θὰ λαμβάνωνται ὑπ’ ὄψιν καὶ τὸ εἶδος τῆς φυτείας (σταφίδες, ἀμπελῶνες, ἐλαιῶνες, ἑσπεριδοειδῆ κλπ.), τὸ εἶδος τῆς καλλιεργείας (ξερικὴ ἢ ποτιστική), ἡ ὑψομετρικὴ ζώνη (πεδινή, ἡμιπεδινὴ, ὀρεινή). Ἐπὶ τῇ βάσει δὲ ὅλων τούτων, θὰ καθορίζεται ἡ μέση τεκμαρτὴ πρόσοδος κατὰ στρέμμα, δένδρον, ἥτις θὰ εἶναι διάφορος διὰ τὰς ξηρικὰς καὶ ποτιστικὰς καλλιεργείας ἀφ’ ἑνὸς καὶ πεδιναί, ἡμιπεδιναὶ καὶ ὀρειναὶ ἀφ’ ἑτέρου.

§124ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Δι’ ὅλην τὴν χώραν.

§125Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Δι’ ὅλην τὴν χώραν. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ φέρω ἕνα παράδειγμα. Προσδιορίζεται τὸ μέσον εἰσόδημα τῶν δύο παρελθόντων ἐτῶν τῆς Κορινθιακῆς σταφίδος...

§126Π. ΓΥΙΟΚΑΣ. Διὰ τὸν καπνόν;

§127Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Τὸ ἴδιον καὶ διὰ τὸν καπνόν. Ἐπαναλαμβάνω. Ὑποτεθήστω, ὅτι προσδιορίζεται ἡ μέση ἐτησία ἀπόδοσις Κορινθιακῆς σταφίδος εἰς 100.000 τόννους. Εἶναι γνωστὴ ἡ ἔκτασις τῶν σταφιδοκαλλιεργουμένων ἐκτάσεων. Ἄρα ἐπ’ αὐτοῦ θὰ προκύπτῃ ἡ μέση ἀπόδοσις κατὰ στρέμμα. Ἡ ἀπόδοσις ὅμως κατὰ στρέμμα θὰ διαφοροποιηθῇ ἀναλόγως τοῦ εἴδους τῆς καλλιεργείας, ξηρικὴ ἢ ποτιστική, πεδινή, ἡμιπεδινὴ ἢ ὀρεινή. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, θὰ προσδιορίζεται, ὅτι τὸ στρέμμα τῆς πεδινῆς σταφιδαμπέλου δίδει 300 κιλὰ π.χ. σταφίδος. Τὸ στρέμμα τῆς ἡμιορεινῆς ἀμπέλου δίδει 200 κιλὰ π.χ. Τὸ αὐτὸ εἰσόδημα τῆς ὀρεινῆς σταφιδαμπέλου, 150 κιλὰ κατὰ στρέμμα.

§128Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ ὑπάρχῃ δικαίωμα ἐνστάσεως ἐπ’ αὐτοῦ;

§129Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ὄχι, διότι δὲν προσδιορίζεται ἡ ἀπόδοσις δι’ ἕκαστον παραγωγόν. Αὐτὸ θὰ εἶναι τὸ πρῶτον σκέλος τῆς βεβαιώσεως. Τὸ ἄλλο σκέλος τῆς βεβαιώσεως θὰ εἶναι ἡ ἐξακρίβωσις τῶν καλλιεργουμένων ἐκτάσεων εἰς στρέμματα, ὁ ἀριθμὸς τῶν δένδρων, ὁ ἀριθμὸς τῶν παραγωγικῶν τούτων.

§130Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Θὰ χρειασθῇ, δηλαδή, ἀτομικὴ δήλωσις.

§131Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριε Ἀλλαμανῆ, σεῖς χαρακτηρίζεσθε διὰ τὴν ὑπομονήν σας. Διατὶ εἶσθε τόσον ἀνυπόμονος; Κύριε συνάδελφε, ἔχομεν στοιχεῖα εἰς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν, εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας τῆς ἐκτάσεως καλλιεργουμένης, τοῦ εἴδους τῶν φυτῶν καὶ τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ζώων κατὰ χωρίον. Διὰ πολλὰ δὲ χωρία ἔχομεν καὶ στοιχεῖα τῶν ἰδιοκτητῶν ἢ καλλιεργητῶν. Ὑπῆρχον ἄλλως τε ὀνομαστικαὶ καταστάσεις, ὅταν πρὸ τοῦ 1956 ἐφηρμόζετο ἡ φορολογία ἐπὶ τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς. Περαιτέρω, ἡ ἐργασία τῆς βεβαιώσεως θὰ εἶναι νὰ ἐπισημοποιήσωμεν τὰ στοιχεῖα αὐτά, τὰ ὁποῖα ἔχομεν ἢ ἐὰν δὲν ἔχωμεν στοιχεῖα τῶν καθ’ ἕκαστον ἰδιοκτητῶν, νὰ συντάξωμεν τοὺς καταλόγους τούτων μὲ τὴν ἔκτασιν καὶ τὸν ἀριθμὸν τῶν ζώων ποὺ θὰ ἔχῃ ὁ καθείς. Αὐτό, κύριοι συνάδελφοι, εἶναι τὸ μόνον δυσχερὲς ἔργον καὶ τὸ μόνον στάδιον τῆς διαδικασίας τῆς ἐξακριβώσεως, ἐπὶ τοῦ ὁποίου δυνατὸν νὰ χωρήσουν ἀμφισβητήσεις. Διότι τὸ πρῶτον στάδιον, ὁ καθορισμὸς τῆς τεκμαρτῆς ἀκαθαρίστου κατὰ στρέμμα, κατὰ ζῶον, κατὰ δένδρον, θὰ γίνῃ κατὰ τὴν διαδικασίαν, τὴν ὁποίαν εἶπον προηγουμένως, θὰ εἶναι ἀπρόσωπος, συνεπῶς δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ χωρήσῃ ἔνστασίς τις. Θὰ γίνουν οἱ ὀνομαστικοὶ κατάλογοι ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ὀνομαστικῶν πινάκων τῶν περιουσιακῶν στοιχείων ἀφ’ ἑνὸς καὶ τῆς κατὰ μονάδα τεκμαρτῆς προσόδου ἀφ’ ἑτέρου, θὰ καθορίζεται τὸ ποσὸν τῆς εἰσφορᾶς ἑκάστου κτηνοτρόφου. Πίναξ τῶν εἰσφορῶν θὰ διαβιβάζεται εἰς τὴν ΑΤΕ διὰ τὴν εἴσπραξιν, ἡ ὁποία εἴσπραξις θὰ γίνεται ταὐτοχρόνως μὲ τὴν εἴσπραξιν τῶν καλλιεργητικῶν δανείων τῆς ΑΤΕ, τὴν γινομένην ἐπὶ τοῦ κυρίου εἰσοδήματος τῶν παραγωγῶν. Ὁ σιτοπαραγωγὸς π.χ., τὸν Ἰούλιον–Αὔγουστον ποὺ θὰ πληρώσῃ τὸ χρέος του διὰ τὸ καλλιεργητικὸν δάνειον τῆς σιτοπαραγωγῆς, θὰ πληρώσῃ καὶ τὴν εἰσφοράν. Κύριοι συνάδελφοι, διὰ μιᾶς τροπολογίας, τὴν ὁποίαν εἰσηγήθην ἐνώπιον τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, δι’ ὡρισμένα προϊόντα, εὐκολύνεται ἔτι περισσότερον ἡ εἴσπραξις. Δηλαδή, προκειμένου περὶ σίτου ἤ, προκειμένου περὶ καπνοῦ ἢ ἀκόμη καὶ περὶ σταφίδος, ὅταν γίνεται ἡ συγκέντρωσις θὰ γίνεται, δυνατόν, σύμφωνα μὲ τὴν διάταξιν αὐτὴν νὰ γίνεται παρακράτησις τῆς ἀξίας τῶν προϊόντων αὐτῶν τὸ 3% τῆς ἀξίας ἀπὸ τὰ ὄργανα ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα θὰ κάμουν τὴν συγκέντρωσιν. Π.χ. τοῦ σίτου ἤ, προκειμένου περὶ καπνῶν ἀπὸ τὴν ΑΤΕ, κατὰ τὴν πληρωμὴν τῶν πλασματικῶν δανείων, διὰ τὴν σταφίδα ἀπὸ τὸν ΑΣΟ καὶ ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον θὰ εἰσπράττεται θὰ συμψηφίζεται εἰς τὴν ὀφειλήν, ἑκάστου τῶν ἠσφαλισμένων. Νομίζω, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι μὲ τὴν ἀνάπτυξιν, τὴν ὁποίαν σᾶς ἔκαμα, θὰ ἔχετε πεισθῆ ὅλοι, ὅτι ἡ μὲν διατήρησις τοῦ ἤδη ὑφισταμένου συστήματος φορολογίας τῆς ἀξίας τοῦ 3% ἐπὶ τῶν διακινουμένων προϊόντων δημιουργεῖ ἀνισότητας καὶ ἀδικίας, ὁ δὲ τρόπος τὸν ὁποῖον προβλέπει τὸ νομοσχέδιον περὶ τῆς εἰσπράξεως τῶν εἰσφορῶν εἶναι ἁπλοῦς, διότι δὲν θὰ ὑπάρξουν ἀμφισβητήσεις περὶ τῆς τεκμαρτῆς, ἐπαναλαμβάνω, ἀκαθαρίστου προσόδου. Ἡ μόνη ἀμφισβήτησις, ἡ ὁποία θὰ ὑπάρχῃ, θὰ εἶναι ἐπὶ τῆς ἐξακριβώσεως τῶν ἀτομικῶν περιουσιῶν, ἡ ὁποία ἀμφισβήτησις θὰ γεννηθῇ μόνον κατὰ τὸ πρῶτον στάδιον τῆς ἐξακριβώσεως. Καὶ ἐν συνεχείᾳ μεταβολαὶ θὰ παρακολουθοῦνται καὶ δὲν ὑπάρχει ἀνάγκη ἐξακριβώσεως κατ’ ἔτος.

§132Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἐπιτρέπετε μίαν ἐρώτησιν, κύριε Ὑπουργέ;

§133Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Παρακαλῶ, ὁρίστε.

§134Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἐὰν συμβῇ ἀπρόοπτος καταστροφὴ τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς; Φέρ’ εἰπεῖν, εἶναι πρόσφατον καὶ εἰς τὴν μνήμην ὅλων τὸ παράδειγμα τοῦ περονοσπόρου τῆς Κρήτης. Σήμερον εἰς τὴν Κρήτην στέλλεται σιτάρι, διὰ νὰ μὴ πεθάνῃ ὁ κόσμος ἀπὸ τὴν πεῖνα. Θὰ ζητήσῃ τὸ Κράτος νὰ πληρώσουν διὰ τὸ προϊόν, τὸ ὁποῖον ἐξ ὁλοκλήρου ἔχασαν καὶ εὑρίσκονται ἤδη ὑπὸ συνθήκας πλήρους ἐξαθλιώσεως; Νομίζετε, ὅτι ὑπὸ τοιούτους ὅρους ἠμπορεῖ νὰ σταθῇ ἡ συνεισφορά σας;

§135Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κανεὶς νόμος δὲν δύνανται νὰ προβλέψῃ τὰ ἀπρόοπτα. Οὐδεὶς δύναται νὰ ἀντλῶμεν ἐπιχειρήματα ἐξ ἐντελῶς ἀπροβλέπτων γεγονότων. Εἰς τὴν Κρήτην, κ. συνάδελφε, περονόσπορος παρουσιάσθη ἄλλην μίαν φορὰν πρὸ 40 ἐτῶν. Δὲν ἀποκλείεται, ὅμως, ὁ Κανονισμὸς νὰ προβλέψῃ, ἐφ’ ὅσον εἶναι δυνατόν, τοιαύτας περιπτώσεις. Κύριοι συνάδελφοι, θὰ ἤθελον νὰ ἀπαντήσω καὶ ἐπὶ ἑνὸς ἄλλου σημείου, τῆς ἀγορεύσεως τοῦ ἀξιοτίμου Ἀρχηγοῦ τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων, ἀλλὰ καὶ τοῦ ἀξιοτίμου ἐκπροσώπου τῆς ΚΕΑ. Ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων καὶ ὁ ἐκπρόσωπος τῆς ΚΕΑ — ἰδίως δὲ ὁ πρῶτος—εἶπε τὸ ἑξῆς: Ὅτι ἀντὶ νὰ ἐπιβάλετε αὐτὴν τὴν φορολογίαν τοῦ 3% ἐπὶ τοῦ συνόλου τῆς παραγωγῆς, νὰ λάβετε ἐπὶ τῆς ὑφισταμένης φορολογίας ἐπὶ τῶν διακινουμένων τὸ διατιθέμενον 1%, νὰ ἐπιβάλετε ἐπὶ τῶν διακινουμένων ἄλλο 1%, οὕτω δὲ ἔχοντες ἐκ τῆς φορολογίας ταύτης 190.000.000—λέγει ὁ ἀξιότιμος κ. Ἀρχηγὸς τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων—ἠμπορεῖτε νὰ συνταξιοδοτήσητε τὸ σύνολον τῶν γερόντων καὶ τῶν χηρῶν. Ἔκαμα τὸν λογαριασμόν, σεβαστέ μου, κ. Ἀρχηγέ....

§136Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Μὲ ποίας συντάξεις;

§137Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας) Μὲ τὰς συντάξεις τὰς ὁποίας εἴπατε σεῖς, τῶν 300 καὶ 180 δραχμῶν. Δὲν θέλω νὰ σᾶς μεμφθῶ ἐπ’ αὐτοῦ. Συζήτησιν κάμνομεν. Λέγετε εἰς τὴν ἀγόρευσίν σας, ὅτι ἀπὸ τοὺς κοινωνικοὺς πόρους, δηλαδὴ ἀπὸ τῆς ἐπιβαλλομένης φορολογίας, νὰ ξεχωρίσωμεν τὰ 150.000.000 διὰ τὴν ὑγειονομικὴν περίθαλψιν. Τὰ ὑπόλοιπα 494.000.000 δραχμ. νὰ τὰ διαθέσωμεν διὰ τὴν σύνταξιν τῶν ἀγροτῶν, ἐπίσης, νὰ διαθέσωμεν τὸ 1% τῆς ἀγροφυλακῆς καὶ νὰ ἐπιβάλωμεν ἄλλο 1%, ὁπότε θὰ ἔχομεν, κατὰ τὸν κ. Παπανδρέου, 190.000.000. Ἐγὼ τὰ ὑπολογίζω 160.000.000 ἐπὶ τῇ βάσει τῶν τελευταίων ἀποδόσεων. Διὰ νὰ δώσωμεν συντάξεις εἰς τοὺς γέροντας, οἱ ὁποῖοι ἀνέρχονται εἰς 177.000, δραχμ. 300 μηνιαίως καὶ εἰς τὰς χήρας, αἱ ὁποῖαι εἶναι 125.000, δραχμ. 180 μηνιαίως, θὰ ἔχομεν συνολικὴν δαπάνην 910.000.000, ἔναντι δὲ αὐτοῦ ἔχομεν πόρους ἀπὸ τὴν φορολογίαν, πλὴν τοῦ φόρου εἰσοδήματος καὶ ἀπὸ τὰ 2% σύνολον 644.000.0000. Ἄρα ἔχομεν ἔλλειμμα 266 ἑκατομμύρια. Ἐνῷ μὲ τὴν φορολογίαν τὴν προβλεπομένην ἐκ τοῦ νομοσχεδίου ἀντιμετωπίζεται ἡ ἀσφάλισις γήρατος, ἡ ὑγειονομικὴ περίθαλψις καὶ ἡ ἀσφάλισις τῶν κινδύνων τῆς παραγωγῆς δι’ ἣν ὑπολογίζεται ὑπόλοιπον δραχμ. 150.000.000. Νομίζω, ὅτι ὑπῆρξα σαφὴς εἰς τὰς ἐξηγήσεις τὰς ὁποίας ἔδωσα. Τώρα θὰ ἀσχοληθῶ μέ τινα σημεῖα τῆς ἀγορεύσεως τοῦ ἀξιοτίμου ἐκπροσώπου τῆς Κ.Ε.Α. Κατὰ τὸ πλεῖστον ἡ ἀπάντησις περιέχεται εἰς τὴν ἀγόρευσίν του ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου, τὴν ὁποίαν ἔκαμα τὴν παρελθοῦσαν ἑβδομάδα. Ἐξήγησα κατὰ τὴν ἀγόρευσίν μου ἐκείνην τὸν λόγον διὰ τὸν ὁποῖον εἰς τὸ νομοσχέδιον περιλαμβάνεται καὶ ἡ ἀσφάλισις τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς. Ἡ ἀσφάλισις τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς, κύριοι συνάδελφοι, προκειμένου περὶ ἀγροτικῆς οἰκονομίας καὶ δὴ Ἑλληνικῆς, ὅπου τὸ εἰσόδημα ἀντιπροσωπεύει κατὰ τὸ μέγιστον ποσοστὸν τὴν ἐργασίαν τοῦ ἀγρότου—τὴν ἰδίαν του καὶ τῶν μελῶν τῆς οἰκογενείας του—ἐπιβάλλεται δι’ οὕς λόγους ὑπάρχει ἀσφάλισις τοῦ ἐργάτου. Ὅπως τοῦ ἐργάτου τὸ ἀπρόβλεπτον γεγονὸς τῆς ἀνεργίας τὸν ὑστερεῖ τοῦ εἰσοδήματός του, κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον καὶ ἐδῶ ἀπρόβλεπτον γεγονὸς στερεῖ τὸν ἀγρότην τοῦ προϊόντος τῆς ἐργασίας του. Αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος ὁ δικαιολογητικὸς διὰ τὸν ὁποῖον περιελήφθη ἡ ἀσφάλισις τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς εἰς τὸ νομοσχέδιον. Ἀφοῦ ἄλλως τε προεκρίθη, ὅτι τὸ ἀσφάλιστρον πρέπει νὰ εἶναι ἐπὶ τῆς ἀγροτικῆς παραγωγῆς καὶ ἀφοῦ ὡς εἶπον προχθὲς καὶ ἀνεγνώρισε τὴν ὀρθότητα τοῦ ἰσχυρισμοῦ μου ὁ ἀξιότιμος κ. Ἀρχηγὸς τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων, διὰ τὴν ἀσφάλισιν τῶν κινδύνων τῆς παραγωγῆς, πρέπει οὗτος νὰ καταβάλῃ τὸ ἀσφάλιστρον, δὲν θὰ ἦτο ὀρθὸν νὰ ξεχωρισθῇ ἡ ἀσφάλισις τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς καὶ νὰ ἀποτελέσῃ ἕνα ἀντικείμενον ἰδίας νομοθετικῆς ρυθμίσεως. Ἀλλὰ θέλω νὰ δώσω καὶ μίαν ἄλλην ἀπάντησιν εἰς τὸν ἀξιότιμον ἐκπρόσωπον τῆς Κ.Ε.Α. Εἶπεν, ὅτι ἀσφαλίζομεν μόνον τὸ 80% τῆς παραγωγῆς. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν ἔχει οὕτω τὸ πρᾶγμα. Δὲν ἀσφαλίζομεν, ὅταν ἡ ζημία εἶναι μέχρι τοῦ 20%.

§138ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Εἶναι τὸ ἴδιον.

§139Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Δὲν εἶναι τὸ ἴδιον. Θὰ σᾶς παρεκάλουν νὰ δεχθῆτε τὴν ἀπάντησιν ἑνὸς μὴ οἰκονομολόγου. Πρῶτα, πρῶτα, διατὶ δὲν ἀσφαλίζομεν μέχρι τοῦ 20%; Διότι, κύριοι συνάδελφοι, μέχρι τὸ 20% ἡ ζημία εἶναι δύσκολον νὰ ἐξακριβωθῇ.

§140Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ Α.Τ.Ε. κάμνει τὴν ἐξακρίβωσιν.

§141Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Εἶσθε ἀπὸ σταφιδοπαραγωγικὴν περιφέρειαν καὶ γνωρίζετε, ὅτι εἰς τὴν σταφίδα σήμερον, ἀσφαλίζεται ἡ ζημία ἡ ἀνωτέρα τοῦ 20% ἂν μὴ καὶ τοῦ 25%. Ἔπειτα ἡ ἀσφάλισις δὲν γίνεται ἐπὶ τοῦ 80%, ὡς ἰσχυρίσθη ὁ κ. Κωστόπουλος.

§142ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἐπὶ τοῦ 60% εἶπεν.

§143Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ὅταν ἡ ζημία ὑπερβαίνῃ τὸ 20%, ἡ ἀσφάλισις γίνεται ἐφ’ ὁλοκλήρου τῆς ζημίας. Δηλαδή, ἐὰν ἔχωμεν ζημίαν 30% θὰ πληρωθῇ ἐπὶ τοῦ 30%.

§144ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Τὸ 75%.

§145Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Τὸ 75%, ἀλλὰ ὄχι ἐπὶ τοῦ 80%, ὡς εἶπεν ὁ κ. Κωστόπουλος. Ἀλλ’ ἐπὶ τοῦ συνόλου τῆς ζημίας. Σχετικῶς μὲ τὴν ὑγειονομικὴν περίθαλψιν, καὶ κατὰ τὴν προηγουμένην μου ὁμιλίαν εἰς ἐπανειλημμένας διακοπάς, τὰς ὁποίας εἶχον μὲ τὸν κ. Κωστόπουλον, εἶπον καὶ ἐπαναλαμβάνω καὶ τώρα, ὅτι ἡ προστασία αὐτὴ παρεχομένη ὑπὸ τοῦ νόμου τοῦ ψηφισθέντος τὸ 1955, δὲν ἦτο καθολική. Ἦτο προστασία μόνον τῶν ἀπόρων. Ἐὰν ἐφηρμόζετο ὁ νόμος, οἱ εὔποροι, οἱ ὁποῖοι δὲν θὰ κατέβαλον τὴν εἰσφορὰν δὲν θὰ ἐδικαιοῦντο προστασίας. Ποία εἶναι ἡ διαφορά; Ὅτι τὸ σχέδιον αὐτὸ καθολικεύει τὴν προστασίαν. Περιλαμβάνει καὶ τοὺς εὐπόρους καὶ τοὺς ἀπόρους. Καὶ ὀρθῶς διὰ τὸν λόγον αὐτόν, καὶ ἡ προστασία αὐτὴ στηρίζεται ἐπὶ τῆς ἀσφαλιστικῆς εἰσφορᾶς ἢ μᾶλλον στηρίζεται ἐπὶ τῶν κοινωνικῶν πόρων καὶ ἐπὶ ἀσφαλιστικῆς εἰσφορᾶς. Καὶ ἐπαναλαμβάνω ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἶπον πρὸ ἡμερῶν, ὅτι ἡ ὠφέλεια τοῦ Δημοσίου δὲν εἶναι 100 ἑκατομμύρια. Διότι ἐκ τῆς θεσπιζομένης καταργήσεως τῆς φορολογίας τοῦ καπνοῦ τοῦ 2.08% ἐπὶ τῆς ἀξίας αὐτοῦ θὰ ἔχῃ ὁ προϋπολογισμὸς ἔσοδον ἐκ 45 ἑκατομμυρίων. Ἄρα, ἡ ὠφέλεια εἶναι 60 ἑκατομμύρια, χωρὶς νὰ λάβωμεν βέβαια ὑπ’ ὄψιν, ὅτι ἐδικαιοῦτο ὁ προϋπολογισμὸς δυνάμει τῆς διατάξεως τῆς ἐπιβαλούσης εἰσφορᾶς ἐπὶ τῶν εὐπόρων νὰ εἰσπράξῃ ποσόν τι ἐκ τοῦ......

§146Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Πόσα εἰσπράττετε ἀπὸ τοὺς εὐπόρους;

§147Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Δὲν εἰσεπράχθη τίποτε. Θὰ ἠδύνατο νὰ εἰσπραχθῇ, ἀλλ’ ἐν πάσῃ περιπτώσει δὲν τὸ ἐπικαλοῦμαι αὐτό, τὸ ἀναφέρω μόνον. Αὐτὴ εἶναι ἡ σπουδαία μεταβολή, κύριοι συνάδελφοι, ἡ ὁποία ἦτο ἀπαραίτητος. Διότι πρέπει νὰ εἶναι καθολικὴ ἡ ἀσφάλισις ἀνεξαρτήτως ἀπορίας, εὐπορίας, πολὺ δὲ περισσότερον, διότι καὶ ἡ ἀσφάλισις αὐτὴ στηρίζεται κατά τι ποσοστὸν ἐπὶ τῆς εἰσφορᾶς τῶν ἀγροτῶν. Ἀλλὰ εἶπεν ὁ κ. Κωστόπουλος, ὅτι τὶ μᾶς χρειάζονται τὰ 500 ἑκατομμύρια; Τὰ 500 ἑκατομμύρια δὲν μᾶς χρειάζονται μὲ τοὺς λογαριασμοὺς ποὺ ἔκαμεν. Ἀλλά, κύριοι συνάδελφοι, τὰ 500 ἑκατομμύρια, τὰ ὁποῖα ἀντιπροσωπεύουν τὴν εἰσφορὰν τῶν ἀγροτῶν, δὲν καλύπτουν νέας συντάξεις γήρατος μόνον. Καλύπτουν κατ’ ἀναλογίαν καὶ τὴν ὑγειονομικὴν περίθαλψιν, καὶ καλύπτουν ἐξ ὁλοκλήρου τὴν ἀσφάλισιν τῆς γεωργικῆς πολιτικῆς. Ἡ τελευταία δὲ ἀσφάλισις, μὲ τὴν ἀρχὴν τὴν ὁποίαν ἀνέφερον, ὅτι στηρίζεται ἀποκλειστικῶς ἐπὶ τοῦ ἀσφαλίστρου καὶ ὄχι ἐπὶ τῆς κοινωνικῆς εἰσφορᾶς. Ἐὰν ἀφαιρέσωμεν, λοιπόν, ἀπὸ τὰ 500 ἑκατομμύρια τὰ 150, τὰ ἀντιστοιχοῦντα εἰς τὴν ἀσφάλισιν τῆς παραγωγῆς, ἔχομεν 350 ἑκατομμύρια διὰ τὴν ἀσφάλισιν τοῦ γήρατος καὶ τὴν ὑγειονομικὴν περίθαλψιν. Ἄρα ὁ λογαριασμὸς τὸν ὁποῖον ἔκαμεν ὁ κ. Κωστόπουλος, καταπίπτει ἀφ’ ἑαυτοῦ.

§148Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Ἡ κάλυψις τῶν κονδυλίων ἀσθενείας, κ. Ὑπουργέ, θὰ εἶναι πλήρης; Ἀφορᾷ τὴν νοσοκομειακὴν καὶ φαρμακευτικὴν περίθαλψιν ἢ θὰ ἐξακολουθήσωμεν ἀκόμη νὰ εἴμεθα ὑπὸ τὸ καθεστὼς τῶν δελτίων ἀπορίας καὶ μάλιστα τῶν τριῶν διακεκριμένων κατηγοριῶν α, β, γ, μὲ συμμετοχὴν εἰς τὴν δαπάνην νοσηλείας καὶ μὲ τὴν ταὐτόχρονον πληρωμὴν τῶν 100 ἕως 1.000 δραχμῶν κατὰ τὴν κρίσιν τοῦ Γενικοῦ Διευθυντοῦ;

§149Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Φαίνεται, ὅτι δὲν ἀνεγνώσατε μετ’ ἐπιμελείας τὸ σχέδιον νόμου. Τὸ σχέδιον νόμου λέγει τὸ ἑξῆς: Ὅτι θὰ ἐξακολουθῇ νὰ διέπεται ἡ νοσηλευτικὴ περίθαλψις ὑπὸ τῶν μέχρι σήμερον ἰσχυουσῶν διατάξεων. Ἐκτὸς ἐὰν ἐρωτᾶτε, ὄχι διὰ νὰ τὸ μάθετε, ἀλλὰ διὰ νὰ δημιουργήσητε ἐντυπώσεις.

§150Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Μοῦ ἐδώσατε μίαν ἀπάντησιν, ἡ ὁποία δὲν εἶναι ἐντὸς τῶν πραγμάτων. Ἐγὼ λέγω, ὅτι δὲν ὑπάρχει κάλυψις τῶν κονδυλίων ἀσθενείας, ὅτι θὰ ἐξακολουθήσῃ ἡ νοσοκομειακὴ περίθαλψις, νὰ γίνεται ἐπὶ τῇ βάσει τῶν δελτίων ἀπορίας καὶ ὄχι ἐπὶ τῇ βάσει τῶν δελτίων τῆς ἀγροτικῆς ἰδιότητος. Συνεπῶς, τὸ νομοσχέδιον δὲν καλύπτει τὸν κλάδον ἀσθενείας.

§151Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Τὸ λέγει τὸ νομοσχέδιον. Δι’ αὐτὸ λέγω, ὅτι ἡ ἐρώτησις δὲν ἦτο διὰ νὰ μάθῃ ὁ κ. συνάδελφος, ἀλλὰ διὰ νὰ δημιουργήσῃ ἐντυπώσεις. Ὑπάρχει, ὅμως, κ. συνάδελφοι, καὶ ἄλλη διαφορὰ μεταξὺ τοῦ ὑφισταμένου καθεστῶτος τῆς περιθάλψεως τῶν ἀγροτῶν καὶ τοῦ προβλεπομένου νὰ δημιουργηθῇ διὰ τοῦ σχεδίου. Ὄχι μόνον, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι καλύπτεται ὅλος ὁ ἀγροτικὸς κόσμος μὲ τὴν ἀνοικτὴν ἰατρικὴν περίθαλψιν μὲ παρακλινικὰς ἐξετάσεις καὶ τῆς παροχῆς φαρμάκων, ἀλλὰ αὐξανομένων τῶν πιστώσεων, αἵτινες θὰ δημιουργηθοῦν ἐπὶ τῶν πόρων τοῦ σχεδίου, θὰ καταστῇ δυνατὸν νὰ ἐπανδρώσωμεν ὅλα τὰ χωρία μὲ ἀγροτικὰ ἰατρεῖα καὶ κυρίως νὰ ἐφοδιάσωμεν τὰ ἰατρεῖα μὲ τὰ μέσα ἐκεῖνα, τὰ ἀπαραίτητα, διὰ τὴν πληρεστέραν καὶ λυσιτελεστέραν παροχὴν τῆς ἰατρικῆς περιθάλψεως.

§152Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Τὸ προβλέπετε εἰς τὸ 5ετὲς πρόγραμμα καὶ ὁ κ. Πρωθυπουργὸς ἔχει εἴπει, ὅτι θὰ καλυφθοῦν ὅλαι αἱ ἀνάγκαι ἐντὸς τῆς πενταετίας.

§153Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ἀκριβῶς, ἐπειδὴ προεβλέπετο εἰς τὸ 5ετὲς πρόγραμμα, θεσπίζεται ἤδη διὰ τοῦ νομοσχεδίου. Ἔγινε πολὺς λόγος περὶ τοῦ ἀποθεματικοῦ κεφαλαίου. Ἔκαμα μίαν διακοπὴν εἰς τὸν κ. Κωστόπουλον, διὰ τῆς ὁποίας τοῦ ἀπέδειξα, ὅτι οἱ λογαριασμοὶ του δὲν εἶναι ὀρθοί, διότι παρέλειψε νὰ ἀφαιρέσῃ τὴν δαπάνην τῆς ἰατρικῆς περιθάλψεως, ἡ ὁποία ἀναλαμβάνεται ἀπὸ τῆς 1.1.1961.

§154Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ὁ προϋπολογισμὸς δὲν θὰ ἔχῃ καμμίαν δαπάνην;

§155Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ἔχει τὴν δαπάνην τῆς νοσοκομειακῆς περιθάλψεως. Χρειάζεται νὰ ἐπαναλάβω ποῖος εἶναι ὁ λόγος τοῦ ἀποθεματικοῦ κεφαλαίου. Κύριοι συνάδελφοι, μὴ λησμονῶμεν δύο πράγματα: Πρῶτον, ὅτι ὁ ὑπολογισμὸς τῶν δικαιουμένων συντάξεως ἐγένετο ἐπὶ τῇ βάσει, ὄχι γενικῆς ἀπογραφῆς, ἀλλὰ δοκιμαστικῆς ἀπογραφῆς, ἐπὶ δειγματοληπτικῆς βάσεως. Εἶναι ἕνας ὅρος, ὁ ὁποῖος πρὸ μηνῶν ἤγειρε μίαν ὀξυτάτην διαφωνίαν μὲ τὸν κ. Ἀρχηγὸν τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων. Ἡ ἀπογραφὴ αὐτὴ ἠμπορεῖ νὰ ἔχῃ λάθος ὑπὲρ ἢ κατὰ 12%. Ἐὰν ὑποτεθῇ, ὅτι ἔχει λάθος 12%, ἀντὶ 300.000 θὰ ἔχωμεν 336.000. Ἔπειτα δὲν ἠμποροῦμεν νὰ εἴμεθα βέβαιοι ἀπὸ τὸ πρῶτον ἔτος, ὅτι θὰ ἐπιτύχωμεν μαθηματικῶς τὴν πλήρη βεβαίωσιν τῆς εἰσφορᾶς τῆς ἀσφαλίσεως. Καὶ ἀκόμη, διὰ τοὺς πόρους τοὺς προερχομένους ἐκ τῆς ἐπιβαλλομένης φορολογίας, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἴμεθα βέβαιοι. Αὐτοὶ οἱ λόγοι, ἀλλὰ καὶ πρὸ παντὸς ὁ λόγος, ὅτι ὁ Ὀργανισμὸς πρέπει νὰ ὀργανωθῇ ἐπὶ ἀσφαλῶν οἰκοδομικῶν δεδομένων, ἐπέβαλε τὴν πρόβλεψιν ἀποθεματικοῦ κεφαλαίου τοιούτου, ὥστε νὰ δύναται νὰ ἀντιμετωπίσῃ πᾶν ἀπρόβλεπτον. Ἐλέχθη, ὅτι ἐὰν ἔπρεπε νὰ ἀρχίσετε τὸ 1962 τὴν ἀσφάλισιν, ἔπρεπε νὰ τὴν ἀρχίσετε μὲ τὴν ἀσφάλισιν τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς. Ἀντιθέτως, ἐφ’ ὅσον τοὺς πόρους τοὺς εἰσπράττομεν καὶ ἐφ’ ὅσον τὰ ἀσφάλιστρα διὰ τοὺς κινδύνους τῆς χαλάζης καὶ τοῦ παγετοῦ τοὺς ἀναλαμβάνει ὁ νέος Ὀργανισμός, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀναβάλῃ τὴν ἀνάληψιν τῆς ἀσφαλίσεως κατὰ τῶν κινδύνων αὐτῶν διὰ τὸ 1962. Ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ ὀρθοῦ λογαριασμοῦ, τὸ ἀποθεματικὸν θὰ ἀνέλθῃ εἰς τὸ ποσὸν τοῦ 1 δισεκατομμυρίου δραχμῶν.

§156Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Εἰς τὸ τέλος τῆς διετίας.

§157Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Μάλιστα. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν νομίζω, ὅτι μένει ἀμφιβολία εἰς ὑμᾶς, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ὀρθότητα καὶ τὴν λυσιτέλειαν τῶν διατάξεων τοῦ σχεδίου καὶ εἶμαι βέβαιος, ὅτι μετὰ τὴν ἀνάλυσιν, τὴν ὁποίαν ἔκαμα σήμερον, ἰδίᾳ σχετικῶς μὲ τὴν ἐπιβαλλομένην εἰσφορὰν καὶ τὸν τρόπον τῆς βεβαιώσεως αὐτῆς, οὔτε ἐκ τῆς περαιτέρω συζητήσεως θὰ δημιουργηθοῦν ἀμφιβολίαι. (Χειροκροτήματα).

§158Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ὀλίγας λέξεις θὰ εἴπω: Καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἰσχύουσαν φορολογίαν, εἶναι δεδομέναι αἱ ἀποδόσεις. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας εἶπεν, ὅτι σήμερον ὑπάρχουν ἀποδόσεις, διότι πρόκειται περὶ συναλλαγῶν ἐντὸς τῶν Κοινοτήτων. Δὲν ἐννοῶ αὐτὸν τὸν συλλογισμόν. Ὡς ἐφαρμόζεται ἡ ἰσχύουσα φορολογία ἔχει δεδομένην ἀπόδοσιν. Εἶναι καὶ ὑπὲρ τῶν Κοινοτήτων καὶ ὑπὲρ τῆς Ἀγροφυλακῆς. Ἐάν, ἑπομένως, προσετίθετο, ἐνδεχομένως, τὸ 1% περὶ τοῦ ὁποίου ἐγένετο ἐντεῦθεν λόγος, εἶναι βέβαιον ποία θὰ ἦτο ἡ προσδοκωμένη ἀπόδοσις. Καὶ ἐφ’ ὅσον σήμερον τὸ 2% ὑπὲρ τῶν Κοινοτήτων εἶναι 190 ἑκατομμύρια, τὰ ἄλλα ὑπὲρ τῆς Ἀγροφυλακῆς εἶναι ὀλιγώτερα, διότι δὲν πληρώνουν οἱ ἁλιεῖς, μὴ ἔχοντες ἀνάγκην Ἀγροφυλακῆς. Ἑπομένως, εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτήν, διότι πρόκειται περὶ ἀσφαλίσεως, θὰ ἐπλήρωναν ὅλοι, διότι εἰς ὅλους ἀφορᾷ. Ἑπομένως, ἐὰν ἐπρόκειτο νὰ ἐξακολουθήσῃ ἰσχύουσα φορολογία, γνωρίζομεν τὶ θὰ ἀπέδιδεν, ὡς καὶ τὶ θὰ ἀπέδιδεν καὶ ἡ προσθήκη τοῦ 1%. Θὰ εἴχομεν 190 ἑκατομμ., ὡς ἀσκεῖται σήμερον ἡ φορολογία ὑπὲρ τοῦ Ὀργανισμοῦ. Αὐτὸ εἶναι δεδομένον. Ἀντιθέτως, ἐὰν ἐπρόκειτο νὰ ἐφαρμοσθῇ ἡ ἀναγγελλομένη φορολογία, οὐδὲν γνωρίζομεν. Γνωρίζομεν μόνον μίαν μαθηματικὴν πρᾶξιν: ὅτι ὑπολογίζεται τὸ συνολικὸν ἀγροτικὸν εἰσόδημα εἰς 25 δισεκατομμ., τὰ ὁποῖα ἐπὶ 3% μᾶς δίδουν 750 ἑκατομμύρια. Τὰ 750 αὐτὰ ἑκατομμύρια μοιράζομεν 250 εἰς τὰς Κοινότητας καὶ τὴν Ἀγροφυλακὴν καὶ 500 ἰδικά μας. Ἐπ’ αὐτοῦ δὲ τοῦ συλλογισμοῦ οἰκοδομοῦμεν τὸν ἱδρυόμενον θεσμὸν τῆς ἀγροτικῆς ἀσφαλίσεως. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἁπλοϊκότης τοῦ συλλογισμοῦ! Ἀπεδείχθη, ὅτι ὁ τρόπος αὐτός, τῆς ἐπιβολῆς ἐπὶ τῆς ἀκαθαρίστου προσόδου, ὁδηγεῖ ἀσφαλῶς, εἰς δύο μέγιστα δεινά. Πρῶτον, εἰς τὴν μεγίστην ταλαιπωρίαν τῶν ἀγροτῶν, ὡς διεπιστώθη ἀπὸ τὴν ἐφαρμοζομένην φορολογίαν μέχρι τοῦ 1956, διὰ τὴν ὁποίαν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν λέγει, ὅτι ἐπρόκειτο περὶ καταδιώξεως ἑκατοντάδων χιλιάδων ἀγροτῶν. Δεύτερον, εἶναι ἐντελῶς βέβαιον, ὅτι, ὑπὸ τὰς ἀπεριγράπτους αὐτὰς συνθήκας τῆς βεβαιώσεως ἄνευ ἐνστάσεως τῆς ἐπιβολῆς φορολογίας, αἱ ἀδικίαι θὰ εἶναι ἄπειροι, διότι θὰ εἶναι ἀδύνατον καὶ λογάριθμοι καὶ ἠλεκτρονικοὶ ἐγκέφαλοι νὰ συλλάβουν δι’ ἑκάστην περιοχὴν τὰς ἀκριβεῖς ἀποδόσεις. Εἶναι ἀδύνατον ἑπομένως, ἐπὶ τῇ βάσει προκαταβολικῶν συλλογισμῶν, κατὰ κατηγορίας καὶ κλάσεις νὰ ὑπάρξουν δίκαιοι χαρακτηρισμοί. Ἄλλως τε, θεωρῶ πιθανώτατον, ὅτι θὰ θεωρηθῇ ἀντισυνταγματικὴ αὐτὴ ἡ φορολογία κατὰ κλάσεις καὶ κατηγορίας, διότι ὑπάρχουν σχετικαὶ ἀποφάσεις τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας. Ἐκεῖνο διὰ τὸ ὁποῖον ἐπείσθην, κ. Πρόεδρε τῆς Βουλῆς, καὶ εἶμαι βέβαιος, ὅτι ἐπείσθη ὁλόκληρος ἡ αἴθουσα, ὅσον καὶ ἐὰν ἡ μία πτέρυξ δὲν θέλει νὰ τὸ ὁμολογήσῃ εἶναι, ὅτι ἡ πρόβλεψίς μου περὶ τοῦ χάους, εἰς τὸ ὁποῖον ὁδηγούμεθα, ἐπεβεβαιώθη ἀπολύτως ἀπόψε ἀπὸ τὴν ὁμιλίαν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας, ὁ ὁποῖος προσεπάθησε νὰ μᾶς δώσῃ μίαν εἰκόνα περὶ τοῦ τρόπου τῆς βεβαιώσεως καὶ τῆς εἰσπράξεως. Ἡ πρόβλεψίς μου εἶναι, ὅτι, ἐνῷ ἀσφαλῶς θὰ ἔχωμεν κατατυράννησιν τοῦ ἑνὸς ἑκατομμυρίου τῶν ἀγροτικῶν οἰκογενειῶν, ἀφ’ ἑτέρου θὰ ἔχωμεν ἐλαχίστην ἀπόδοσιν. Θὰ ἔχωμεν εἰς τὸ μέγιστον τὸ δεινὸν καὶ εἰς τὸ ἐλάχιστον τὸ ἀγαθόν. Δι’ αὐτὸ προέβλεψα καὶ ὁσημέραι ἐνισχύομαι εἰς τὴν πεποίθησιν, ὅτι διατηροῦντες τὴν φορολογίαν 3% ἐπὶ τοῦ τεκμαρτοῦ ἀκαθαρίστου εἰσοδήματος, οἰκοδομοῦμεν ἐπὶ τῆς ἄμμου.

§159Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριε Πρόεδρε, φαίνεται, ὅτι ἕκαστος ἐμμένει εἰς τὴν θέσιν του. Φαίνεται, ὅτι ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων, χρησιμοποιῶν μάλιστα τοὺς ἰδίους ἐπιγραμματισμούς, δὲν θέλει νὰ παραδεχθῇ, ἐὰν μὴ ἐξ ὁλοκλήρου, ἀλλὰ τοὐλάχιστον μέρος τῆς ὀρθότητος τῶν ὅσων εἶπον.

§160Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἀφοῦ δὲν ἐπείσθην;

§161Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Δὲν θέλετε νὰ πεισθῆτε, διότι, κ. συνάδελφοι......

§162Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Μοῦ ἀποδίδετε κακὴν πίστιν, τὴν ὁποίαν δὲν σᾶς ἐπιτρέπω νὰ μοῦ ἀποδίδετε.

§163Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Δὲν σᾶς ἀποδίδω κακὴν πίστιν. Ἐάν, κ. Ἀρχηγὲ τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων, τὴν φράσιν μου τὴν θεωρεῖτε, ὅτι σημαίνει κακὴν πίστιν, τὴν ἀνακαλῶ, ἀλλὰ σᾶς λέγω, ὅτι ἐμμένετε εἰς τὴν θέσιν σας. Ἐπαναλαμβάνω, κύριοι, ὅτι ἡ μόνη ἀμφισβήτησις, ἡ ὁποία ἠμπορεῖ νὰ ἐγερθῇ εἶναι, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἔκτασιν, τὰ δένδρα καὶ τὰ ζῶα τὰ κατεχόμενα ἐκ μέρους ἑκάστου, ὄχι ὅσον ἀφορᾷ τὰς ἀποδόσεις. Ποῦ εἶναι, λοιπόν, τὸ χάος; Αὐτὸ εἶναι εὐκολώτατον, κ. συνάδελφοι. Γνωρίζομεν τὶ ἔχει κάθε χωρίον εἰς καλλιεργησίμους ἐκτάσεις, εἰς ζῶα, εἰς δένδρα, εἰς δάση κλπ. Ὑπάρχουν καὶ ὀνομαστικαὶ καταστάσεις, ἐὰν δὲν ὑπάρχουν θὰ τὰς συμπληρώσωμεν κατὰ Κοινότητας. Ἐφ’ ὅσον γίνουν οἱ ὀνομαστικοὶ κατάλογοι καὶ αὐτὸ θὰ γίνῃ ἐφ’ ἅπαξ εἰς τὴν ἀρχὴν τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ θεσμοῦ.

§164Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Ὄχι ἐφ’ ἅπαξ.

§165Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κατὰ τὴν ἀρχὴν τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ θεσμοῦ καὶ θὰ συμπληροῦνται παρακολουθούμενος ὁ κατάλογος αὐτός, ἐὰν ὑπάρχουν μεταβολαί. Ἡ ἐφαρμογὴ τῆς εἰσφορᾶς εἶναι εὐκολωτάτη.

§166Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, μίαν διευκρίνισιν παρακαλῶ. Εἶναι δυνατόν, κ. Ὑπουργέ, νὰ ἀποκλείσετε τὴν δυνατότητα ἀντιρρήσεως τοῦ φορολογουμένου καὶ δημιουργίας κἄποιας διαδικασίας, βάσει τῆς ὁποίας θὰ ἐπιλύεται ἡ διαφορὰ τοῦ φορολογουμένου καὶ τῆς ὑπηρεσίας; Φερ’ εἰπεῖν, μὲ ἔχετε γραμμένον εἰς τὴν πρώτην ἀπογραφήν, ὅτι ἐκαλλιέργησα 30 στρέμματα σιτάρι καὶ τοῦ χρόνου καλλιεργῶ βαμβάκι, καὶ αὐτὸ συμβαίνει πολὺ συχνά, καὶ θέλω νὰ ἐνημερωθῇ ὁ φάκελλός μου, βάσει τῆς νέας καλλιεργείας εἰς τὴν ἰδίαν ἔκτασιν. Ποῦ θὰ ἀποτανθῶ, ἐὰν ἡ ὑπηρεσία ἀμφισβητῇ αὐτὸ ποὺ λέγω, δὲν θὰ ὑπάρξῃ κἄποιος διὰ νὰ λύσῃ τὴν διαφοράν; Θὰ ὑπάρξῃ φορολογικὸς φάκελλος, κ. Ὑπουργέ, εἴτε θέλετε νὰ τὸ ὁμολογήσετε, εἴτε ὄχι, θὰ ὑπάρξῃ δήλωσις, φορολογικὴ ἔνστασις, καὶ θὰ ὑπάρξῃ ὄργανον, τὸ ὁποῖον θέλετε νὰ τὸ ἀποφύγετε.

§167ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Βαλοῦρδος, ἔχει τὸν λόγον.

§168Γ. ΒΑΛΟΥΡΔΟΣ. Κύριοι βουλευταί, οἱ προλαλήσαντες κύριοι Ἀρχηγοὶ καὶ ἐκπρόσωποι τῶν Κομμάτων καὶ συνάδελφοι τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ἐπέκριναν ὡρισμένας διατάξεις τοῦ νομοσχεδίου, ἐπεσήμαναν τὰ ἀσθενῆ του σημεῖα καὶ ἐξεδήλωσαν τὴν ἀντιπάθειάν των πρὸς ὡρισμένα ἐξ αὐτῶν. Ἐγὼ δὲν θὰ ἐπεκταθῶ εἰς τὴν ἀνάλυσιν τῶν διατάξεων τοῦ νομοσχεδίου. Περιορίζομαι νὰ μνημονεύσω τοὺς τιθεμένους σκοποὺς καὶ τὰ μέσα, διὰ τῶν ὁποίων προβλέπεται ἡ κάλυψις τῶν δαπανῶν. Οἱ πόροι, οἱ ὁποῖοι θεσπίζονται εἶναι πρῶτον ἡ εἰσφορὰ 3% ἐπὶ τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς, δηλαδή, ὅπως ἐπὶ Τουρκοκρατίας, ἐπανερχόμεθα εἰς τὴν δεκάτην. Θεσπίζεται περαιτέρω ἡ φορολόγησις εἰς εἴδη εὐρείας καταναλώσεως καὶ ἡ φορολόγησις τῶν εἰσοδημάτων τῶν ἐπαγγελματιῶν. Καὶ ἐρωτᾶται, εἶναι δικαιολογημένη ἡ θεσπιζομένη ἐπιβάρυνσις διὰ τοὺς ἀγρότας, τὰς λαϊκὰς μάζας καὶ τοὺς ἐπαγγελματίας; Διὰ τὴν ἀσφάλισιν τῶν ἀγροτῶν, ἡ εἰσηγητικὴ ἔκθεσις τοῦ νόμου 1955, λέγει τὰ ἑξῆς:

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ

ΕΙΣΗΓΗΤΙΚΗ ΕΚΘΕΣΙΣ

Ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως τῶν ἀγροτῶν». Παράγρ. 4. Τὸ σύστημα ἀσφαλίσεως τῆς ὑγείας τῶν ἀγροτῶν, δὲν στηρίζεται ἐπὶ εἰσφορῶν, δὲν ἀποτελεῖ δηλαδὴ ἀσφάλισιν ὑπὸ τὴν τεχνικὴν ἔννοιαν, ἀλλὰ κρατικὴν παροχὴν περιβαλλομένην τὴν σταθερὰν μορφὴν δικαιώματος διὰ τοὺς δικαιούχους. Ἡ λύσις αὕτη προεκρίθη, διότι τὸ χαμηλὸν εἰσόδημα τοῦ ἀγρότου πολλάκις δὲν ἐπαρκεῖ νὰ καλύψῃ οὔτε αὐτὰς τὰς ἀνάγκας διατροφῆς καὶ ἐπενδύσεως, πολλῷ μᾶλλον δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ κληθοῦν οἱ ἀγρόται νὰ συνεισφέρουν διὰ τὴν ὑγείαν των. Προέχει νὰ συμπληρωθῇ τὸ εἰσόδημα τοῦ ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ καὶ νὰ δημιουργηθοῦν σταθεραὶ οἰκονομικαὶ προϋποθέσεις διὰ τὴν εἰς εὔθετον χρόνον ἐπέκτασιν τῆς κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως καὶ εἰς τὸν κλάδον τῶν συντάξεων (γήρατος, θανάτου). Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Δεκεμβρίου 1955 Ὁ ἐπὶ τῆς Γεωργίας

Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

Βουλευτὴς Κορινθίας Ὁ ἐπὶ τῆς Κ. Προνοίας

Ὑφυπουργὸς

Γ. ΚΑΤΣΑΦΑΔΟΣ

Βουλευτὴς Πειραιῶς Πῶς, λοιπόν, εἶναι δυνατὸν ἀπὸ γυμνοὶ καὶ ξυπόλητοι ποὺ ἐμφανίζονται νὰ δύνανται τώρα νὰ ἐπωμισθοῦν βάρη ἑκατοντάδων ἑκατομμυρίων, εἶναι ἀκατανόητον, δεδομένου ὅτι ἡ οἰκονομική των θέσις ἐχειροτέρευσε λόγῳ τῆς πτώσεως τῆς τιμῆς καὶ τῆς μὴ ζητήσεως τῶν γεωργικῶν προϊόντων, ποὺ πολλὲς φορὲς ὡδήγησεν εἰς τὸ νὰ πεταχθῇ ὁλόκληρος ἡ παραγωγή, ὅπως ἔγινε μὲ τὶς πατάτες τὸ ἔτος 1959, διὰ νὰ μὴ ἀναφέρω ἄλλα παραδείγματα. Θὰ σᾶς ἀναφέρω τρία παραδείγματα, διὰ νὰ σᾶς ἀποδείξω, ὅτι, ὅταν θέλουν αἱ Κυβερνήσεις τὰ πάντα ρυθμίζονται καὶ δι’ ἐλαχίστων ἐπιβαρύνονται οἱ πρὸς ἀσφάλισιν πολῖται. Τὸ καλοκαῖρι εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν Ἐξουσιοδοτήσεως ἐψηφίσθη Ν. Δ., διὰ τοῦ ὁποίου ἐδόθη σύνταξις εἰς 700 ἀξιωματικούς. Ὁ δημόσιος προϋπολογισμὸς ἐπεβαρύνθη μὲ 12½ ἑκατ. ἐτησίως, οἱ δὲ 700 ἀξιωματικοὶ εἶχον ἔτη ὑπηρεσίας 11–13 καὶ ἡλικίαν δὲ κάτω τῶν 40 ἐτῶν. Ἡ σύνταξις ἑκάστου θὰ ἀνέρχεται εἰς 1.500 δραχμὰς μηνιαίως, ἔναντι 220, κατὰ μέσον ὅρον, ποὺ θὰ πάρουν οἱ γέροι ἀγρόται τῶν 65 ἐτῶν. Τὸ ποσὸν αὐτὸ καλύπτει τὴν δαπάνην συνταξιοδοτήσεως 5.000 ἀγροτῶν, ἐπὶ πλέον δὲ οἱ ἐν λόγῳ ἀξιωματικοὶ θὰ ἐπιβαρύνουν τὸν προϋπολογισμὸν ἐπὶ 35–40 ἔτη, ἐνῷ οἱ ἀγρόται τῶν 65 ἐτῶν τὸ πολὺ ἐπὶ μίαν 10ετίαν. Δεύτερον παράδειγμα. Κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ Κώδικος περὶ Ταμείου Νομικῶν, ἀνέφερα μεταξὺ ἄλλων ἀσφαλιστικῶν Ὀργανισμῶν καὶ τοὺς κοινωνικοὺς πόρους τοῦ Ταμείου Συντάξεως Χρηματιστῶν, οἱ ὁποῖοι ἀνέρχονται εἰς 85,2% τῶν ὅλων πόρων μὲ σύνολον εἰσπράξεως ἐτησίως 9.276.000. Τὸ Ταμεῖον αὐτὸ ἔχει 222 συνταξιούχους καὶ 83 ἠσφαλισμένους. Ἡ ἀνωτέρα σύνταξις εἶναι 3.500, ἡ κατωτέρα 600 καὶ ἡ μέση 1.784. Τὸ ὅλον ποσὸν θὰ ἐπήρκει διὰ τὴν συνταξιοδότησιν 4.200 ἀγροτῶν. Τὸ ἔσοδον πραγματοποιεῖται ἀπὸ ποσοστὰ ποὺ ἀποδίδει ἡ Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος ἐκ τῶν κερδῶν ἀγοραπωλησίας συναλλάγματος. Τὸ ἴδιον συμβαίνει καὶ διὰ τὸ Ταμεῖον Ἐπικουρικῆς Ἀσφαλίσεως Προσωπικοῦ Ἑταιρειῶν Τσιμέντων, τοῦ ὁποίου τὸ ἔσοδον ἐκ κοινωνικῶν πόρων ἀνέρχεται εἰς 73,7% τῶν ὅλων ἐσόδων του. Ὑπάρχουν καὶ ἄλλοι πολλοὶ ἀσφαλιστικοὶ Ὀργανισμοί, οἱ ὁποῖοι ἔχουν μεγάλους κοινωνικοὺς πόρους καὶ ἐπιβαρύνουν ἐλάχιστα τοὺς ἠσφαλισμένους, ἀλλὰ ἀνέφερα ἐνδεικτικῶς τὰ τρία αὐτὰ παραδείγματα διὰ νὰ ἀποδείξω, ὅτι, προκειμένου περὶ περιωρισμένης ἐκτάσεως ἐργαζομένων πολιτῶν εὐκόλως ἀνευρίσκονται οἱ πόροι ἀπὸ τὸ κοινωνικὸν σύνολον, ἀπὸ τὸν δημόσιον προϋπολογισμὸν καὶ ἀπὸ τὰ κέρδη τῶν Τραπεζῶν. Ἐξαίρεσιν ἀποτελοῦν οἱ τρεῖς μεγάλοι Ἀσφαλιστικοὶ Ὀργανισμοί, τὸ ΙΚΑ, τὸ Ναυτικὸν Ἀπομαχικὸν Ταμεῖον καὶ τὸ ΤΕΒΕ, διὰ τοὺς ὁποίους οἱ κοινωνικοὶ πόροι εἶναι ἀντιστοίχως 4%, 7% καὶ 0,3%. Ἀπὸ τοὺς ἀγρότας ζητοῦμεν νὰ καταβάλουν ἤδη τὰ ποσά, τὰ ὁποῖα θὰ διατεθοῦν διὰ τὴν συνταξιοδότησίν των, εἴτε μὲ εἰσφορὰν ἐπὶ τῆς παραγωγῆς, εἴτε μὲ ὑπερφορολόγησιν τῶν εἰδῶν, τὰ ὁποῖα καταναλίσκουν ἀπὸ τὸ ἐμπόριον. Ζητᾶμε ἀκόμη θυσίας ἀπὸ τὰς εὐρείας λαϊκὰς μάζας. Οἱ ἀγρόται πρέπει ὁπωσδήποτε νὰ πάρουν σύνταξιν, διότι τοὺς ἀνήκει, ὡς δημιουργοὺς τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος, ἀλλὰ πρέπει τοὐλάχιστον νὰ τύχουν τῆς αὐτῆς μεταχειρίσεως μὲ τὰς ἄλλας τάξεις τῶν ἠσφαλισμένων. Μετὰ τὰ νέα 400 ἑκατ. φόρων σᾶς εἶναι γνωσταὶ αἱ ἀνατιμήσεις τῶν εἰδῶν πρώτης ἀνάγκης. Ἄγνωστον εἶναι ποῦ θὰ φθάσωμεν μετὰ τὴν 1ην Ἰανουαρίου, ὅταν θὰ μποῦν τὰ 800 ἑκατ. φόροι. Ὁ προϋπολογισμὸς ἦτο εἰς θέσιν νὰ βαστάσῃ τὸ βάρος τῆς συνταξιοδοτήσεως τῶν 700 ἀξιωματικῶν καὶ ἤδη ἑτοιμάζεται ἀνάλογον βάρος διὰ τὴν ἐθελουσίαν ἔξοδον τῶν δικαστικῶν λειτουργῶν. Πιστεύομεν, ὅτι, ἂν ἐπιδειχθῇ ἡ αὐτὴ καλὴ θέλησις καὶ ἀποκλεισθῇ πᾶσα νόμιμος καὶ παράνομος φοροδιαφυγή, θὰ εἶναι δυνατὸν ὁ προϋπολογισμὸς ἀνέτως νὰ ἀναλάβῃ καὶ τὸ βάρος συνταξιοδοτήσεως τῶν ἀγροτῶν. Κύριοι βουλευταί, αὐτὰ τὰ ὀλίγα εἶχον νὰ εἴπω, λόγῳ τοῦ περιωρισμένου τῆς ὥρας. Κάμνω τὴν δήλωσιν, ὅτι θὰ ψηφίσω καὶ ἐγὼ κατ’ ἀρχὴν τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν οὐδεὶς νὰ ἀρνηθῇ τὴν συνταξιοδότησιν τῶν ἀγροτῶν. Κατὰ τὴν κατ’ ἄρθρον ὅμως συζήτησιν, θὰ ὑποστηρίξω τὴν πρότασιν, τὴν ὁποίαν ὑπέβαλεν ἡ Δημοκρατικὴ Ἕνωσις, εἰς τὴν ὁποίαν ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ἀνήκω, ἡ ΕΔΑ καὶ ἡ ΝΑΚ.

§169ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Σᾶς ὑπενθυμίζω, κύριοι βουλευταί, ὅτι μεθαύριον Σάββατον καὶ ὥραν 10ην πρωϊνήν, θὰ ἔχωμεν συνεδρίασιν μὲ θέμα Νομοθετικὴν Ἐργασίαν. Ὁ κ. Κ. Χιωτάκης, ἔχει τὸν λόγον.

§170Κ. ΧΙΩΤΑΚΗΣ. Μὲ τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου γίνεται προσπάθεια ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως νὰ καταδειχθῇ τὸ δῆθεν ἐνδιαφέρον αὐτῆς πρὸς τοὺς ἀγρότας. Ἐπίσης, καταβάλλεται προσπάθεια νὰ φανῇ, ὅτι μὲ τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον συμμορφούμεθα πρὸς τὰς διεθνεῖς συμβάσεις καὶ δὴ πρὸς τὴν παράγραφον 1 τοῦ ἄρθρου 25 τῆς Συμβάσεως τῶν Δικαιωμάτων τοῦ Ἀνθρώπου τοῦ ΟΗΕ. Ὅλα αὐτά, ὅμως, κύριοι βουλευταί, εἶναι ἀπατηλά. Ἀποτελοῦν ἓν προπέτασμα καπνοῦ, ὄπισθεν τοῦ ὁποίου σκληρὰ ἀναφαίνεται ἡ πραγματικότης. Δυστυχῶς, ὁ σκοπὸς τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου εἶναι φορολογικὸς καὶ ἡ μετάθεσις ὡρισμένων βαρῶν ἐκ τοῦ προϋπολογισμοῦ ἐπὶ τῶν ὤμων τῶν ἀγροτῶν καὶ τῶν ἄλλων ἐργαζομένων. Καὶ ἐξηγοῦμαι: Ἐὰν ἀναγνώσῃ τις, κύριοι βουλευταί, τὸ ἄρθρον 23 τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου καὶ δὴ τὴν παράγραφον 3 αὐτοῦ, θὰ πεισθῇ περὶ τῆς οἰκονομικῆς ἀνακουφίσεως τοῦ προϋπολογισμοῦ. (Ἀναγινώσκει τὴν παράγραφον 3 τοῦ ἄρθρου 23). Δηλαδή, πρὶν ἀκόμη ἀρχίσῃ νὰ ἰσχύῃ ὁ συζητούμενος νόμος, ὁ συνιστάμενος Ὀργανισμὸς ΟΓΑ ὑποχρεοῦται νὰ δίδῃ ἐκ τῶν εἰσπράξεών του 100 ἑκατ., διὰ τὴν ἀνοικτὴν ὑγειονομικὴν περίθαλψιν τῶν ἀγροτῶν τόσα, ὅσα μέχρι σήμερον δίδονται ἀπὸ τὸν δημόσιον προϋπολογισμόν. Θέλετε, κύριοι βουλευταί, μεγαλυτέραν ἀπόδειξιν περὶ τοῦ γεγονότος, ὅτι σκοπὸς τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου εἶναι ἡ μετάθεσις ὡρισμένων βαρῶν ἀπὸ τὸν προϋπολογισμὸν εἰς τοὺς ἀγρότας; Καὶ τὸ χειρότερον εἶναι, ὅτι τοῦτο ἐπιχειρεῖται εἰς στιγμὴν ποὺ ἡ οἰκονομικὴ κατάστασις τῶν ἀγροτῶν ἔγινε τραγική. Διότι, πέραν τῶν ἀριθμῶν καὶ τῶν ἐπιχειρουμένων συγκαλύψεων τῆς πραγματικότητος, εἶναι ἡ σκληρὴ πραγματικότης, τὴν ὁποίαν ὅλοι γνωρίζομεν. Ἡ πεῖνα, κύριοι βουλευταί, λαξεύει τὰ κορμιὰ τῶν παιδιῶν τῶν ἀγροτῶν. Οἱ ἀριθμοὶ ποὺ ἐδόθησαν περὶ τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος καὶ περὶ τοῦ κατὰ κεφαλὴν εἰσοδήματος τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, παρουσιάζουν τοῦτον εὐημεροῦντα. Πέραν ὅμως ὅλων αὐτῶν, ὑπάρχει μία δραματικὴ ἀντίθεσις μεταξὺ τῶν ἀριθμῶν αὐτῶν καὶ τῆς πραγματικότητος. Ὑπάρχει ἄνισος κατανομὴ τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος. Ὁ ἀγροτικὸς πληθυσμὸς πένεται. Ἡ πλουτοκρατικὴ ὀλιγαρχία καρποῦται τὴν μερίδα τοῦ λέοντος, συσσωρεύει πλοῦτον καὶ ὁ λαὸς φτώχεια. Τὸ θέμα τῆς ὑγειονομικῆς περιθάλψεως τοῦ ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ, κύριοι βουλευταί, εἶχε λυθῆ. Ὅσον ἀφορᾶ τὴν ἀνοικτὴν περίθαλψιν διὰ τοῦ νόμου 3487, παρείχοντο περισσότερα πράγματα ἀπὸ ἐκεῖνα ποὺ παρέχονται μὲ τὸν ὑπὸ κρίσιν νόμον. Διὰ τὸν ἐργάτην γῆς, π.χ., ὁ ὁποῖος δὲν πρόκειται νὰ ἀπολαύσῃ σύνταξιν, διότι δὲν ὑπάρχει περίπτωσις νὰ φθάσῃ εἰς τὰ 65 του χρόνια καὶ δὲν ἔχει νὰ ἀσφαλίσῃ ἀγροτικὸν εἰσόδημα, διὰ τὸν ἀγρότην τοῦτον, λέγω, ὑπολογίζομεν τεκμαρτὸν εἰσόδημα 8.000 δραχμῶν, δηλαδὴ τοῦ ζητοῦμεν κατ’ ἔτος 160 δραχμάς, διὰ τὴν ὑγειονομικήν του καὶ μόνον περίθαλψιν, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον προηγουμένως εἶχε, χωρὶς καμμίαν ἐπιβάρυνσιν. Πῶς, λοιπόν, νὰ μὴ εἴπωμεν, ὅτι σκοπὸς τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου εἶναι ἡ ἐπιβάρυνσις τοῦ λαοῦ καὶ οὐδὲν πλέον; Ὅσον ἀφορᾷ τὴν κλειστὴν περίθαλψιν, τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον παραπέμπει εἰς τὸν νόμον 3487. Σύμφωνα μὲ αὐτὸν καὶ οἱ ἄποροι ἀκόμα ἀγρόται, ὡρισμένων κατηγοριῶν, ἐπλήρωναν νοσήλεια καὶ ἄλλαι κατηγορίαι, κατὰ τὴν κρίσιν τῆς Διευθύνσεως, ἐπεβαρύνοντο μὲ 100–1.000 δραχμὰς διὰ τὴν νοσοκομειακήν τους περίθαλψιν. Θὰ ἐξακολουθήσῃ ἰσχύουσα ἡ σημερινὴ κατάστασις; Ἀπαράδεκτον. Ἐξ ἄλλου, οὐδὲν λέγει ὁ ὑπὸ κρίσιν νόμος διὰ τὴν περίπτωσιν, κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ ἀπαιτῆται ἡ ἐξέτασις ἑνὸς ἀγρότου διὰ πάθησιν, διὰ τὴν ὁποίαν ἀντίστοιχος εἰδικότης δὲν ὑπάρχει εἰς τὴν Κρατικὴν Ὑγειονομικὴν Ὀργάνωσιν. Ὁ νόμος 3487, κύριοι βουλευταί, παρεῖχε σαφῶς περισσότερα, ὡς πρὸς τὴν ὑγειονομικὴν περίθαλψιν, ἀπὸ τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου. Παρεῖχε ἰατρικήν, φαρμακευτικήν, ὀδοντιατρικήν, νοσοκομειακὴν περίθαλψιν. Ἐκεῖνο ποὺ ἔλειπεν, ἦσαν μόνον τὰ χρήματα. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ θεωρηθῇ πλήρης καὶ ἐπαρκὴς περίθαλψις μὲ ἕνα ἀγροτικὸν ἰατρεῖον, τὸ ὁποῖον εἶναι πλαισιωμένον μόνον ἀπὸ ἕνα γιατρόν. Δὲν ἐννοεῖται ὑγειονομικὴ περίθαλψις χωρὶς ὑγειονομικοὺς σταθμοὺς καὶ χωρὶς νοσοκομεῖα εἰς ἕκαστον Νομόν, πλήρως ἐξωπλισμένα καὶ ἐπηνδρωμένα. Δυστυχῶς, διὰ τὴν ἐξεύρεσιν τῶν δαπανῶν, δὲν ἐπεκράτησαν ὑγιεῖς σκέψεις εἰς τὴν Κυβέρνησιν. Ἀφόρητοι φορολογίαι ἐπιβάλλονται εἰς τὸν λαόν. Ἡμεῖς, κύριοι βουλευταί, ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ θέματος, ἔχομεν διαφορετικὰς ἀντιλήψεις. Ἡμεῖς ἐπιμένομεν, ὅτι τὰ ἀπαιτούμενα κονδύλια διὰ τὴν ἀγροτικὴν περίθαλψιν τῶν ἀγροτῶν, θὰ πρέπει νὰ ἐξευρεθοῦν ἀπὸ ἄλλους τομεῖς καὶ πρὸ πάντων ἀπὸ τὴν περικοπὴν τῶν πολεμικῶν μας δαπανῶν, εἰς τὰ πλαίσια ποὺ ἐπιτρέπουν αἱ οἰκονομικαὶ δυνατότητες τοῦ προϋπολογισμοῦ καὶ αἱ ἀνάγκαι τῆς χώρας. Ὑπενθυμίζω, ὅτι αἱ πολεμικαί μας δαπάναι, εἶναι πολὺ ἀνώτεραι ἄλλων συμμάχων χωρῶν, μὲ ὑψηλότερον ἐθνικὸν καὶ κατὰ κεφαλὴν ἐτήσιον εἰσόδημα. Ἐνδεικτικῶς ἀναφέρω, τὴν Δυτικὴν Γερμανίαν, τὴν Ὁλλανδίαν καὶ τὴν Τουρκίαν. Καὶ ὡς νὰ μὴ ἤρκουν ὅλα αὐτά, σήμερον ποὺ κλονίζεται τὸ δολλάριον, καλοῦνται ὅλοι οἱ συνεταῖροι τοῦ ΝΑΤΟ νὰ συνεισφέρουν διὰ τὴν συγκράτησίν του. Νέαι ἐπιβαρύνσεις προγραμματίζονται διὰ τὸν λαόν μας ποὺ πένεται. Τερματίζων, δηλῶ, ὅτι εἶμαι σύμφωνος μὲ τὴν ἀρχὴν τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου, πλὴν ὅμως δηλῶ συνάμα, ὅτι τὸ σχέδιον τοῦτο διὰ νὰ καταστῇ νόμος χρήσιμος καὶ ἐπωφελὴς διὰ τὸν ἀγροτικὸν πληθυσμόν, θὰ πρέπει νὰ ὑποστῇ μίαν μεγάλην πλαστικὴν ἐγχείρησιν καὶ μίαν ἐκ βάθρων ἀναμόρφωσίν του. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ἀριστερᾶς).

§171ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Μητσοτάκης, ἔχει τὸν λόγον.

§172Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἐπειδή, κύριοι συνάδελφοι, τὸ θέμα συζητεῖται ἀπὸ μακροῦ καὶ ἐπειδὴ ἔχει καθιερωθῆ τὸ τέταρτον, δὲν πρόκειται νὰ κάμω μακρὰν ἀνάλυσιν τοῦ σχεδίου νόμου, οὔτε μακρὰν ἀνάπτυξιν τοῦ προβλήματος, ἀλλὰ θὰ περιορισθῶ εἰς τὸ νὰ ἐντοπισθοῦν εἰς ὡρισμένα, κατὰ τὴν εἰδικήν μου ἀντίληψιν, τὰ περισσότερον σημαντικὰ σημεῖα τοῦ συζητουμένου σχεδίου νόμου. Εἰλικρινῶς, κύριοι συνάδελφοι, δοκιμάζω ἔκπληξιν διότι, κατὰ τὸν καταρτισμὸν τοῦ σχεδίου αὐτοῦ ἀπουσιάζει παντελῶς καὶ πολιτικὴ σκέψις καὶ ρεαλιστικὴ καὶ ὀρθὴ ἐκτίμησις τοῦ προβλήματος, ἀπὸ μέρους τῆς Κυβερνήσεως. Συμβαίνει νὰ ἐμφανίζῃ τὸ σχέδιον νόμου τόσον κατάφορες εὐθῦνες, ὥστε καὶ ἐὰν κανεὶς δὲν ρέπῃ φύσει πρὸς ὑπονοίας, διερωτᾶται καὶ ἀναζητεῖ, ποῖος εἶναι ὁ λόγος διὰ τὸν ὁποῖον ἡ Κυβέρνησις προέκρινεν αὐτὸν τὸν δρόμον. Εἶναι δύσκολον νὰ πιστεύσῃ κανείς, ὅτι καὶ ὁ ἴδιος ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, ἐὰν πράγματι ἐπίστευεν αὐτὰ τὰ ὁποῖα μόλις πρὸ ὀλίγου ἀνέπτυξεν ἀπὸ τοῦ βήματος. Εἰσέρχομαι ἀμέσως, κύριοι συνάδελφοι, εἰς τὴν οὐσίαν. Τὸ πρόβλημα τῶν κοινωνικῶν ἀσφαλίσεων τῶν ἀγροτῶν, ἢ τῆς συνταξιοδοτήσεως τῶν ἀγροτῶν, κατὰ τὴν εἰδικωτέραν διατύπωσιν, εἶχε τεθῆ ἀπὸ τῆς ἀρχῆς περίπου τοῦ βίου τῆς παρούσης Βουλῆς καὶ ἦτο βέβαιον, ὅτι ἔβαινε πρὸς τὴν λύσιν του. Εἶχε μάλιστα προηγηθῆ καὶ συζήτησις ἐντὸς καὶ ἐκτὸς τῆς αἰθούσης, ἡ ὁποία εἶχε φωτίσει ἀπὸ πολλὰς πλευρὰς τὸ θέμα καὶ ἀναμφισβητήτως τὰ ὅσα εἶχον λεχθῆ ἀπετέλεσαν πολύτιμον βοήθημα διὰ τὴν Κυβέρνησιν. Ἡ ἀνάπτυξις τοῦ θέματος ἀπὸ τὸν ἀξιότιμον Ἀρχηγὸν τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων, Πρόεδρον κ. Παπανδρέου, ὁ ὁποῖος πρῶτος ἢ συγχρόνως μὲ τὴν ΕΔΑ εἰσήγαγεν ἕνα ὡλοκληρωμένον σχέδιον διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ θέματος. Δὲν θέλω νὰ ἐνθυμηθῶ, δὲν εἶναι τῆς ὥρας, πῶς ἡ Κυβέρνησις ἀντέδρασε, πῶς, ἐνῷ μᾶς ἀπεκάλει δημοκόπους ἡμᾶς, οἱ ὁποῖοι ἐζητήσαμεν νὰ ἐφαρμοσθῇ τὸ ἔλασσον, ἀποτόμως εἰς τὰς παραμονὰς τῶν ἐκλογῶν ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ἀποδεικνύεται ὁ πρῶτος τῶν δημοκόπων, ὑπερακοντίζων καὶ ὑπερβάλων τὴν ἐκτίμησιν τοῦ θέματος. Πῶς, ἐνῷ ἡ Κυβέρνησις ἐφοβεῖτο νὰ ἀποδείξῃ, ὅτι ἡ Ἑλληνικὴ οἰκονομία δὲν ἠδύνατο νὰ βαστάξῃ τὴν μικροτέραν δαπάνην διὰ τὴν συνταξιοδότησιν, δύναται σήμερον ποὺ ὑπάρχουν σημεῖα ἀνησυχητικὰ εἰς τὸν ὁρίζοντα, ὅσον ἀφορᾷ τὴν οἰκονομικὴν κατάστασιν, δύναται ἡ Ἑλληνικὴ οἰκονομία νὰ ἀνθέξῃ εἰς τὸ εὐρύτερον σχέδιον, τὸ ὁποῖον ἡ Κυβέρνησις ἐμφανίζει. Κύριοι συνάδελφοι, νομίζω, ὅτι ὑπάρχει ἀρκετὴ πονηρία εἰς τὴν ὅλην διατύπωσιν τοῦ νομοσχεδίου, παραλλήλως φυσικὰ πρὸς τὴν προεκλογικὴν προσπάθειαν δημιουργίας ἐντυπώσεων, διὰ νὰ μὴ εἴπω καὶ ἐγὼ δημοκοπίαν, ἀνταποδίδων τὸν χαρακτηρισμὸν εἰς τὴν Κυβέρνησιν. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν θὰ μπῶ σὲ συζήτησιν περὶ ἀριθμῶν. Οἱ ἀριθμοὶ ἀμφισβητοῦνται, καὶ δύναται καθένας νὰ σταθῇ εἰς τὴν θέσιν τὴν ὁποίαν ὑποστηρίζει, καὶ εἰς τὰς πλείστας τῶν περιπτώσεων τὸ ἐγγὺς μέλλον θὰ ἀποδείξῃ ποῖος εὑρίσκεται ἐγγύτερον καὶ ποῖος εὑρίσκεται μακρότερον τῆς πραγματικότητος. Δὲν θὰ συζητήσω, κατὰ συνέπειαν, πόσοι εἶναι οἱ δικαιοῦχοι καὶ ποῖαι θὰ εἶναι αἱ δαπάναι, αἱ ὁποῖαι ἀπαιτοῦνται διὰ τὴν ἱκανοποίησιν τῶν δικαιούχων, ὅσον ἀφορᾷ τὴν πλευρὰν τῆς συντάξεως. Θὰ κάμω βασικὰς μόνον παρατηρήσεις ἐπὶ τῶν 3 κεφαλαίων, τὰ ὁποῖα ἀντιμετωπίζει τὸ σχέδιον νόμου. Κύριοι συνάδελφοι, ἐλέχθη, καὶ τὸ πιστεύω ἐγὼ προσωπικῶς ἀπολύτως, ὅτι ἀπετέλεσε βαρύτατον λάθος τὸ ὅτι ἡνώθησαν 3 διακεκριμένα θέματα εἰς τὸ αὐτὸ σχέδιον νόμου. Καὶ ἀρχίζω μὲ τὴν σειράν των. Πρῶτον, ἀπὸ τὴν ὑγειονομικὴν περίθαλψιν. Δὲν χρειάζεται περισσοτέραν καὶ εἰδικωτέραν ἀνάλυσιν τὸ θέμα, ἀπεδείχθη καὶ οὐδεὶς τὸ ἠμφεσβήτησεν, οὔτε ἐκ τῆς πλειοψηφίας, οὔτε ἐκ τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι ὁ ἰσχύων σήμερον νόμος, νόμος μάλιστα τὸν ὁποῖον εἶχε τὴν τιμήν, ἀξιότιμος καὶ φίλος συνάδελφος τῆς πλειοψηφίας, ὡς ὑπουργὸς νὰ εἰσηγηθῇ, εἶναι ἀπολύτως εὐρύτερος ἀπὸ ὅτι εἶναι ὁ ὑπὸ ψήφισιν νόμος, δηλαδὴ δίδει πολὺ περισσοτέρας ὑγειονομικὰς παροχὰς εἰς τοὺς ἀγρότας κοντὰ καὶ εἰς ὅλον τὸν ὑπόλοιπον Ἑλληνικὸν λαόν, ἀπὸ ἐκείνας τὰς ὁποίας ὁ παρὼν νόμος προβλέπει. Βεβαίως, ὁ νόμος ἐκεῖνος δὲν ἐφηρμόσθη εἰς τὸ ἀκέραιον. Βεβαίως, λόγῳ ἐλλείψεως πόρων, δὲν κατέστη δυνατὸν νὰ ἐπιτευχθῇ ἡ περίθαλψις ἐκείνη ἡ ὑγειονομική, τὴν ὁποίαν ὁ νόμος προέβλεπε. Νόμον ὅμως δὲν χρειαζόμαστε, ὁ νόμος ἦτο πλήρης, χρήματα χρειαζόμαστε, ἀπόφασιν τοῦ Κράτους νὰ κάμῃ αὐτὴν τὴν πολιτικήν. Ὁ συζητούμενος νόμος ἀποτελεῖ ὀπισθοδρόμησιν ἔναντι τοῦ προηγουμένου νομοθετικοῦ καθεστῶτος, καὶ φυσικά, ἡ πρώτη ἐρώτησις ἡ ὁποία γεννᾶται αὐτομάτως, εἶναι ἡ ἀκόλουθος: Ὅταν ὑπὸ καθεστὼς νόμου, ὁ ὁποῖος ἔδιδε πολὺ περισσότερα πλεονεκτήματα εἰς τὸν τομέα τῆς ὑγειονομικῆς περιθάλψεως, δὲν κατέστη δυνατὸν νὰ ἐπανδρώσωμεν τὰ ἰατρεῖα, νὰ παράσχωμεν γενικώτερον τὴν ὑγειονομικὴν περίθαλψιν, τὴν ὁποίαν ὁ νόμος προέβλεπε, τὶ μᾶς ἐγγυᾶται, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι μὲ τὸν σημερινὸν νόμον ἡ ὑγειονομικὴ αὐτὴ περίθαλψις θὰ δοθῇ; Τίποτε ἀπολύτως. Νόμον δὲν χρειαζόμαστε, χρειαζόμαστε ἀπὸ τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος νὰ ἐφαρμόσῃ τὴν ὑγειονομικὴν περίθαλψιν, τὴν ὁποίαν ὁ νόμος προβλέπει. Νὰ προχωρήσῃ ἔστω σταδιακῶς εἰς τὴν βελτίωσιν τῆς χορηγήσεως τῆς ὑγειονομικῆς περιθάλψεως. Τὶ θὰ συμβῇ ὅμως; Καὶ διατὶ γίνεται αὐτὴ ἡ ἱστορία; Μέχρι σήμερον, ὁ προϋπολογισμὸς προέβλεπεν ὡρισμένα κονδύλια διὰ τὴν ὑγειονομικὴν αὐτὴν περίθαλψιν. Θὰ ἴδωμεν, ἐλπίζω αὔριον, ποὺ θὰ καταθέσῃ ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν τὸν προϋπολογισμόν, ἐὰν ἐξακολουθῇ νὰ προβλέπῃ τὸ κονδύλιον αὐτό. Πᾶσα πρόβλεψις λογικὴ δικαιολογεῖ τὴν ἄποψιν, ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, θὰ ἀφαιρέσῃ τὸ κονδύλιον ἀπὸ τὸν κρατικὸν προϋπολογισμόν, ἀπὸ τὰς κρατικὰς δαπάνας, διὰ νὰ τὸ περάσῃ εἰς τὸν δημιουργούμενον Ὀργανισμόν, ἀνακουφίζοντας ἔτσι τὸν κρατικὸν προϋπολογισμὸν ἀπὸ ἕνα βάρος, τὸ ὁποῖον ἐκ τοῦ νόμου εἶχεν ἀναλάβει νὰ βαστάσῃ. Οὕτω, κύριοι συνάδελφοι, γίνεται ἁπλῶς μία ἀνακούφισις τοῦ κρατικοῦ προϋπολογισμοῦ, ἀναφορικῶς πρὸς τὴν ὑγειονομικὴν περίθαλψιν, ἡ ὁποία παρέχεται εἰς τὴν μεγαλυτέραν μερίδα τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Οὐδεμία ὅμως βεβαιότης ὑπάρχει, ὅτι ἡ περίθαλψις καὶ εἰς τὸ μέλλον θὰ εἶναι καλλιτέρα. Κύριοι συνάδελφοι, εἰς τὸν τομέα τῆς ὑγειονομικῆς περιθάλψεως, ἐὰν μέχρι σήμερον δὲν ἐσημειώθησαν ἱκανοποιητικὰ ἀποτελέσματα, τοῦτο ὀφείλεται καὶ εἰς τὰς ἐξ ἀντικειμένου δυσχερείας. Εἶναι βέβαιον, φέρ’ εἰπεῖν, ὅτι ὑπάρχουν πλεῖστα ὅσα ἐπαρχιακὰ καὶ ἰδίᾳ ὀρεινὰ ἀγροτικὰ ἰατρεῖα, τὰ ὁποῖα δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπανδρωθοῦν ἐλλείψει ἰατρῶν. Ἀλλὰ τοῦτο ὀφείλεται εἰς τὸν δεύτερον λόγον, εἰς τὸ ὅτι τὸ Κράτος, ἡ Κυβέρνησις, δηλαδὴ ὁ κρατικὸς προϋπολογισμός, δὲν διέθεσαν ἐπαρκῆ χρηματικὰ μέσα πρὸς τοῦτο. Τὶ ἔπρεπε νὰ γίνῃ, κατὰ τὴν προσωπικήν μου ἀντίληψιν, κύριοι συνάδελφοι; Ἔπρεπεν ἁπλούστατα, ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν καὶ ἡ Κυβέρνησις, κατὰ τὴν κατάρτισιν τοῦ προϋπολογισμοῦ, νὰ δώσῃ μεγαλυτέραν βαρύτητα εἰς τὸν τομέα τῆς ὑγειονομικῆς περιθάλψεως γενικώτερον τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Καὶ ἀποτελεῖ, ὅπως γνωρίζετε ὅλοι, χρονίαν καὶ πάντοτε ὑφισταμένην ἀδυναμίαν τῶν Ἑλληνικῶν προϋπολογισμῶν, ὅτι δὲν ἀντιμετωπίζουν τὰς ὑγειονομικάς, ὅπως λέγομεν, δαπάνας μὲ τὸν ἐμπρέποντα τρόπον, ὅτι δὲν δίδουν ἀρκετὰ χρήματα πρὸς τὸν σκοπὸν αὐτόν. Ἔπρεπεν ἡ Κυβέρνησις σταδιακῶς ἐκ τοῦ κρατικοῦ προϋπολογισμοῦ νὰ βελτιώσῃ τὴν παρεχομένην ὑγειονομικὴν περίθαλψιν ὅλων τῶν Ἑλλήνων καὶ τῶν ἀγροτῶν καὶ ἐλάχιστα πράγματα εἶχε νὰ προσθέσῃ, ὅσον ἀφορᾷ τὸ θέμα τῆς ἀπορίας ἢ τῆς εὐπορίας, τὸ ὁποῖον ὁ κ. Ἀδαμόπουλος προηγουμένως ἔθιξεν. Εἶναι ἀφελές, κ. Ὑπουργέ, νὰ ὑποθέσῃ τις, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ θεωρήσῃ ὡς ἔσοδον τοῦ κρατικοῦ προϋπολογισμοῦ τὸ γεγονός, ὅτι δὲν εἰσέπραξεν, ἐνῷ ἠδύνατο νὰ εἰσπράξῃ νοσήλεια ἀπὸ τοὺς εὐπόρους ἀγρότας. Καταγόμεθα, περίπου ὅλοι, ἀπὸ ἀγροτικὰς περιφερείας καὶ γνωρίζομεν, ὅτι, καίτοι ὁ νόμος προέβλεπεν, ὅτι οἱ εὔποροι θὰ πληρώνουν, οὐδεὶς ἀγρότης ἐπλήρωσε. Κατὰ συνέπειαν, κατὰ τοὺς ἀγρότας, ἀποτελεῖ κατάκτησιν καὶ δικαίαν καὶ ὀρθήν, διότι δὲν ἠμπορεῖ νὰ γίνεται αὐτὴ ἡ διάκρισις εἰς τὰ ὑγειονομικὰ ἰατρεῖα, ἐὰν ἔχῃς ἢ δὲν ἔχῃς λίγα στρέμματα πάρα πάνω. Ἀποτελεῖ κατάκτησιν ἡ δωρεὰν ὑγειονομικὴ περίθαλψις. Τὶ πάρα πάνω τοῦ δίδει μὲ τὸ συζητούμενον σχέδιον νόμου, κύριοι συνάδελφοι, ἡ Κυβέρνησις; Οὐδέν. Κύριοι συνάδελφοι, ὁ ἀγρότης θὰ παραμείνῃ εἰς τὸ αὐτὸ καθεστὼς καὶ ἁπλούστατα ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν θὰ ἀνακουφίσῃ τὸν προϋπολογισμὸν κατὰ 200 ἑκατ. ἴσως, τὰ ὁποῖα θὰ περάσουν εἰς τὸν νέον προϋπολογισμὸν τοῦ δημιουργουμένου Ὀργανισμοῦ. Κατὰ συνέπειαν, ἐὰν δὲν θέλωμεν νὰ κοροϊδεύωμεν τοὺς ἑαυτούς μας καὶ ἐὰν θέλωμεν νὰ εἴμεθα εἰλικρινεῖς, ἀποτελεῖ ὀπισθοδρόμησιν, δὲν ἀποτελεῖ πρόοδον, τὸ νομοθέτημά μας ὡς νομοθέτημα. Ἀλλὰ ἐνῷ εἰς τὴν ἐφαρμογὴν βαθμιαίως θὰ προχωρήσωμεν, ὅπως ἐλπίζω καὶ ὅπως ἐν πάσῃ περιπτώσει θὰ συμβῇ, εἴτε ψηφίζομεν τὸ νομοθέτημα, εἴτε ἐμμένομεν μὲ τὸ παλαιὸν καθεστώς, εἶναι βέβαιον, ὅτι θὰ προχωρήσωμεν πρὸς βελτίωσιν τῆς παρεχομένης ὑγειονομικῆς περιθάλψεως. Κύριοι συνάδελφοι, θὰ εἶχε νόημα, ἐὰν ἐδίδομεν ἀσφάλισιν τῶν ἀγροτῶν καὶ κοινωνικὴν περίθαλψιν, κατὰ τὸν τρόπον τοῦ ΙΚΑ, ἐὰν δηλαδὴ ὁ ἀγρότης εἶχε τὸ βιβλιάριόν του, τὸ ὁποῖον τοῦ δίδει τὸ δικαίωμα μιᾶς συγκεκριμένης κοινωνικῆς περιθάλψεως, κατ’ ἐξαίρεσιν, ἐν συγκρίσει μὲ τὰς ἄλλας τάξεις τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Ἀπὸ τὴν στιγμὴν ποὺ ὁ ἀγρότης θὰ ὑπόκειται εἰς τὴν κοινὴν τύχην, θὰ πληρώνῃ τὰ ἴδια νοσήλεια διὰ τὸ νοσοκομεῖον, ὅπως θὰ τὰ πληρώνῃ καὶ ὁ ἄπορος ἀστός, ἢ δὲν θὰ πληρώνῃ, ἐὰν εἶναι παντελῶς ἄπορος, διατὶ ὁ ἀγρότης θὰ ἐπιβαρύνεται διὰ τὴν κοινωνικήν του περίθαλψιν; Ὁ ἀγρότης δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τεθῇ εἰς χειροτέραν μοῖραν ἀπὸ ὅ,τι τίθεται ὁλόκληρος ὁ Ἑλληνικὸς λαός. Καὶ τὰς δαπάνας αὐτάς, τῆς στοιχειώδους ὑγειονομικῆς περιθάλψεως, ἡ ὁποία παρέχεται σήμερον καὶ ἡ ὁποία δὲν ὑπάρχει πρόβλεψις, ὅτι οὐσιωδῶς θὰ βελτιωθῇ εἰς τὸ ἐγγὺς μέλλον, δεδομένου, ὅτι πρόκειται περὶ στοιχειώδους προνοίας τοῦ Κράτους πρὸς τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, πρέπει νὰ ἀναλάβῃ ὁ κρατικὸς προϋπολογισμὸς εἰς τὸ σύνολον. Κατὰ συνέπειαν, ἐμπαιγμὸς καὶ χειροτέρευσις τῆς καταστάσεως καὶ ὄχι βελτίωσις τῆς θέσεως τοῦ ἀγρότου, εἶναι τὰ ὅσα περὶ ἀγροτικῆς περιθάλψεως περιλαμβάνονται εἰς τὸ συζητούμενον σχέδιον νόμου. Διὰ τὴν ἀσφάλισιν τῶν κινδύνων παγετῶν καὶ χαλάζης, δὲν θὰ ὁμιλήσω, θὰ εἴπω μόνον μίαν φράσιν. Δὲν πιστεύω, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ἕνα τοιοῦτον θέμα, ὅπως εἶναι ἡ ἀσφάλισις τοῦ ἀγροτικοῦ προϊόντος, εἶναι δυνατὸν νὰ ἀντιμετωπισθῇ ὡς παρένθετος τσόντα εἰς ἕνα νομοσχέδιον ξένον, κατὰ τρόπον βιαστικόν, πρόχειρον καὶ ἀνεπαρκῆ. Ἡ ἀρχὴ ἐπὶ τῆς ὁποίας πρέπει νὰ στηριχθῇ φέρ’ εἰπεῖν ἡ ἀσφάλισις ἐναντίον τῶν ζημιῶν τοῦ παγετοῦ, εἶναι ἐντελῶς διάφορος ἀπὸ ἐκείνην, τὴν ὁποίαν πρέπει νὰ στηριχθῇ ἡ ὑγειονομικὴ περίθαλψις, περὶ τῆς ὁποίας προηγουμένως ὡμίλησα. Τὶ κοινὸν ὑπάρχει μεταξὺ τοῦ στοιχειώδους κοινωνικοῦ χρέους ἑνὸς Κράτους νὰ παράσχῃ κἄποιαν ὑγειονομικὴν περίθαλψιν εἰς τὸν ἄπορον λαόν, καὶ τῆς ἀσφαλίσεως τοῦ προϊόντος, ἡ ὁποία πρέπει νὰ στηριχθῇ ἀναμφισβητήτως, καὶ ὀρθῶς ἐλέχθη, εἰς εἰσφορὰν ἡ ὁποία θὰ καθορισθῇ βάσει ἀναλογιστικῶν δεδομένων καὶ πλήρους μελέτης; Νομίζω, ὅτι προσετέθη καὶ αὐτὸ τὸ κεφάλαιον, διὰ νὰ διευκολυνθῇ ἡ σύγχυσις μέσα εἰς τὸ ὅλον καὶ διὰ νὰ διευκολυνθῇ ὁ ἀντικειμενικὸς σκοπός, ὁ ὁποῖος, ὅπως ἐν συνεχείᾳ θὰ ἀναπτύξω, ἐπιδιώκεται. Τέλος, κύριοι συνάδελφοι, ὅσον ἀφορᾷ τὴν συνταξιοδότησιν τῶν ἀγροτῶν, θέλω νὰ εἴπω, ὅτι βεβαίως εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι δικαία ἡ ἄποψις, ὅτι κἄτι πρέπει νὰ εἰσφέρῃ καὶ ὁ ἀγρότης, καίτοι ἡ συνταξιοδότησις αὐτὴ δὲν εἶναι σύνταξις, εἶναι πρόνοια οὐσιαστικῶς, ἡ ὁποία δίδεται ὑπὲρ τοῦ ἀγρότου. Διότι βεβαίως σύνταξις θὰ ἔπρεπε νὰ ἦτο ἕνα ποσόν, τὸ ὁποῖον στοιχειωδῶς, κατὰ κἄποιαν λογικὴν κρίσιν, θὰ ἐξήρκει διὰ νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὰ στοιχειώδη ἔξοδα συντηρήσεώς του ὁ ἀγρότης, ὁ ὁποῖος τὸ λαμβάνει. Σύνταξις δὲν εἶναι, εἶναι βοήθημα. Ἀλλά, ἐπὶ τέλους, ἂς ὑποθέσωμεν, ὅτι εἶναι πρέπον, καὶ ἐγὼ προσωπικῶς δὲν θὰ δυσκολευθῶ νὰ συνομολογήσω, κατὰ κἄποιον τρόπον, νὰ μετάσχῃ καὶ ὁ ἀγρότης. Ποῖος ἦτο ὁ προσφορώτερος τρόπος νὰ εἰσπραχθῇ αὐτὴ ἡ εἰσφορά, τὴν ὁποίαν ὁ ἀγρότης ἔπρεπεν ἢ πρέπει νὰ καταβάλῃ; Προσεπάθησα νὰ ἀντιληφθῶ τὸν φίλτατον κ. ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, ἀναπτύσσοντα τὰ ἐπιχειρήματά του. Θέλω νὰ πιστεύω, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ἦτο δύσκολον νὰ εὑρεθῇ περισσότερον τερατωδῶς ἐσφαλμένος τρόπος εἰσπράξεως τοῦ ποσοῦ, τὸ ὁποῖον ἐπιδιώκομεν νὰ εἰσπράξωμεν. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας καὶ ἡ Κυβέρνησις καθιερώνει τὴν ἀρχὴν τοῦ τεκμαρτοῦ εἰσοδήματος καὶ ὑποστηρίζει ὅτι, βάσει τῆς ἀρχῆς τοῦ τεκμαρτοῦ εἰσοδήματος, κατὰ κἄποιον τρόπον αὐτοματισμοῦ, θὰ καταστῇ δυνατὸν νὰ εἰσπραχθῇ αὐτὴ ἡ εἰσφορά. Πρῶτον, κύριοι συνάδελφοι, πρέπει νὰ δηλωθῇ καὶ πρέπει νὰ τὸ γνωρίζῃ ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, ὅτι αὐτοματισμὸς δὲν ὑπάρχει, παρὰ κατὰ κἄποιον ποσοστόν. Κατὰ στρεμματικὴν μονάδα ἢ κατὰ δένδρον καθορίζεται, κατὰ κἄποιον τρόπον ἡ διαδικασία γενικῶς δι’ ὁλόκληρον τὴν χώραν καὶ αὐτὸ ἰσχύει δι’ ὡρισμένον χρονικὸν διάστημα. Ὡς πρὸς τοῦτο, ἀσφαλῶς δὲν θὰ ὑπάρχῃ ἀμφισβήτησις. Ἀπὸ ἐκεῖ καὶ πέραν, κύριοι συνάδελφοι, θὰ ὑπάρχῃ ἀπειρία ἀμφισβητήσεων, αἱ ὁποῖαι θὰ ἀναφέρωνται εἰς τὴν ἔκτασιν, ἡ ὁποία θὰ καλλιεργῆται, εἰς τὸ εἶδος, τὸ ὁποῖον θὰ καλλιεργῆται τυχὸν ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἐκτάσεως, εἰς τυχὸν μεταβολὴν τῆς ἰδιοκτησίας καὶ ὁπωσδήποτε εἶναι ἀπολύτως βέβαιον, ὅτι θὰ ὑπάρχῃ ἕνα ὄργανον, τὸ ὁποῖον θὰ κρίνῃ μία δικονομία, μία διαδικασία ἡ ὁποία θὰ καθορισθῇ, δηλαδὴ ἡ ὕπαρξις ἑνὸς φακέλλου διὰ κάθε Ἕλληνα ἀγρότην, ἡ ὕπαρξις ἑνὸς ἑκατ. φακέλλων καὶ ἡ ὕπαρξις ἑνὸς ὀργάνου, τὰ ὁποῖα θὰ εἰσηγοῦνται τὴν εἴσπραξιν. Ἔπειτα, πέραν τούτου, εἶναι τερατωδῶς ἄδικος ἡ εἴσπραξις, βάσει τεκμηρίου, τῆς εἰσφορᾶς αὐτῆς. Καὶ θὰ σᾶς ἐξηγήσω ἀμέσως τὸ διατί. Πρῶτον, ἐν τῇ γενικότητί της καλύπτει κἄθε ἀγροτικὸν εἰσόδημα, τὸ αὐγὸ τῆς κόττας, τῆς κατσίκας τὸ γάλα, τὸ ἕνα στρέμμα εἰς τὸ ὁποῖον θὰ φυτέψῃ διὰ νὰ ἔχῃ τὰ λαχανικά του, αὐτὰ τὰ ὁποῖα ἀποτελοῦν τὸ ἐλαχιστώτατον ἀγροτικὸν εἰσόδημα, δὲν θὰ τὰ πιάσωμεν, κύριοι συνάδελφοι, καὶ δὲν θὰ ἠμπορέσωμεν ποτὲ νὰ τὰ εἰσπράξωμεν. Ἐπειδὴ ὁ κ. Ἀδαμόπουλος ὡμίλησε περὶ τῶν ἀρχῶν τῆς δικαιοσύνης, ποία βάσις δικαιοσύνης εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρχῃ εἰς τὴν εἴσπραξιν τῆς εἰσφορᾶς, κατὰ τρόπον τεκμαρτόν, βάσει τεκμηρίου, ἀναφορικῶς πρὸς τὴν μονάδα. Ἐξηγοῦμαι. Παίρνω ἕνα παράδειγμα, διότι πάντοτε σκέπτομαι τὴν ἰδιαιτέραν μου περιφέρειαν, παίρνω ἕνα παράδειγμα ἀπὸ τὴν ἐλαιοπαραγωγὸν Κρήτην. Εἶναι δυνατὸν ἕνας ἀγρότης μὲ 10 ἐλαιόδενδρα νὰ ἔχῃ πολὺ περισσότερον λάδι ἀπὸ ὅ,τι ἔχει ἕνας ἄλλος μὲ 150 ἐλαιόδενδρα. Ἑπομένως, εἶναι γεγονός, ὅτι ἡ γεωργικὴ παραγωγὴ ὑπόκειται εἰς τὴν ἐπήρειαν τῶν καιρικῶν συνθηκῶν καὶ τῆς τύχης. Σοβαρῶς φαντάζεται ὁ κ. ὑπουργὸς ὅτι, ὅταν ἔχωμεν καταστροφὴν τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς ἐκ τυχαίων γεγονότων, καὶ δὲν εἶναι μόνον ὁ περονόσπορος, ὁ σπάνιος, ἂς ὑποθέσωμεν, ὅτι εἶναι ὁ λίβας ἢ ἡ ἀνομβρία ἢ ἄπειροι ἄλλοι λόγοι, διὰ τοὺς ὁποίους θὰ ἔχωμεν καταστροφὴν τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς, θὰ ἠμπορέσωμεν νὰ πᾶμε εἰς τὸν πεινασμένον ἀγρότην, ὁ ὁποῖος περιμένει τὸ καλαμπόκι καὶ τὸ στάρι ποὺ θὰ τοῦ στείλῃ ἡ ἑκάστοτε Κυβέρνησις καὶ νὰ τοῦ ζητήσωμεν τὴν εἰσφοράν, τὴν ὁποίαν κατὰ τρόπον τεκμαρτὸν ὑπολογίζομεν. Δὲν ὁμιλοῦμεν, κύριοι, διὰ τὸ ποσὸν καθ’ ἑαυτό, τὸ ποσὸν ἠμπορεῖ νὰ εἶναι μικρόν, ἀλλὰ διὰ τὸ αἴσθημα τῆς ἀδικίας, τὸ ὁποῖον θὰ δημιουργηθῇ εἰς τὸν Ἕλληνα ἀγρότην, διὰ τὴν ἀμφισβήτησιν, ἡ ὁποία θὰ πηγάσῃ ἀπὸ τὴν ἀγανάκτησιν τὴν φυσικὴν καὶ τὴν δικαιολογημένην ἐκ τοῦ γεγονότος ὅτι, κατὰ τρόπον τεκμαρτὸν τοῦ ἐπιβάλλεται μία φορολογία, ἡ ὁποία δὲν ἔχει καμμίαν ἀπολύτως σχέσιν μὲ τὴν δικαιοσύνην καὶ τὴν ἰσότητα. Παλαιότερον, κύριοι συνάδελφοι, εἴχομεν εἰς τὴν Ἑλλάδα τὴν φορολογίαν τῶν ἐπιτηδευματιῶν καὶ ἐθεωρήθη καὶ ἦτο πράγματι κατάκτησις τοῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους καὶ τῆς Ἑλληνικῆς φορολογικῆς πολιτικῆς, ὅτι κατήργησε δεκάδας χιλιάδων, ὑπερεκατὸν χιλιάδας φακέλλων μικρῶν ἐπιτηδευματιῶν, διότι εἶχεν ἀποδειχθῆ, ὅτι ἡ εἴσπραξις τοῦ φόρου ἐστοίχιζε πολὺ περισσότερον ἀπὸ ὅ,τι ἦτο τὸ ἔσοδον τοῦ φόρου. Ὅταν ἔχετε ἕνα ἑκατομμύριον περιπτώσεων, σοβαρῶς φαντάζεται ἡ Κυβέρνησις, ὅτι θὰ εἰσπράξῃ ποτὲ αὐτὸν τὸν φόρον καὶ θὰ ἐνθυμηθῆτε πολὺ σύντομα τὰ λόγια μας. Εἶναι ἀδύνατον, παντελῶς ἀδύνατον τὸ Κράτος νὰ εἰσπράξῃ αὐτὴν τὴν εἰσφοράν, διότι δὲν γνωρίζει στοιχειωδῶς τὰς συνθήκας τοῦ Ἑλληνικοῦ ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ καὶ τὴν Ἑλληνικὴν ψυχολογίαν. Θὰ μοῦ εἴπητε βεβαίως, καὶ τὶ ἦτο δυνατὸν νὰ γίνῃ; Κύριοι συνάδελφοι, ὁ ἀπουσιάζων κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, εἶχε δίκαιον, ὅταν ἐξέθεσε τὰ πλεονεκτήματα τῆς ἀλλαγῆς, τὴν ὁποίαν ἐπραγματοποίησεν τὸ 1956. Ἡ ἐπιβολὴ τῆς εἰσφορᾶς, ὅπως καὶ ἂν ἦτο, ἔπρεπε νὰ γίνῃ ἐπὶ τοῦ διακινουμένου ἀγροτικοῦ εἰσοδήματος. Θὰ εἴπω ἀμέσως μὲ δύο λόγια διατί. Πρῶτον, εἰς τοῦτο μία, ἡ ὁποία ἤρχισε νὰ ἀποδίδῃ καρπούς. Ὑπέστη τὴν ταλάντευσιν ἡ οἰκονομία μας, ὑπέστη τὴν περιπέτειαν ὁ ἀγρότης καὶ ὁ ἔμπορος, ὁ ὁποῖος συναλλάσσεται. Ἐνθυμεῖσθε ὅλοι τὰς διαμαρτυρίας αἱ ὁποῖαι ἀρχικῶς ἐξεδηλώθησαν καὶ πῶς σιγά–σιγὰ κατώρθωσεν αὐτὸ τὸ καθεστὼς νὰ λειτουργήσῃ καὶ νὰ ἀποδώσῃ. Σήμερον, μὲ τὴν ἐπιπολαιότητα, ἡ ὁποία μᾶς χαρακτηρίζει, ἐπανερχόμεθα εἰς τὸ παλαιὸν καθεστώς. Δεύτερον, ἡ ἀνάγκη τῆς γενικωτέρας φορολογικῆς πολιτικῆς ἐπιβάλλει τὴν παρακολούθησιν τῆς διακινήσεως τῶν γεωργικῶν προϊόντων. Εἶναι ἀδύνατον νὰ ὑπάρξῃ γενικωτέρα φορολογικὴ πολιτική, χωρὶς νὰ παρακολουθοῦνται τὰ γεωργικὰ προϊόντα εἰς τὴν πορείαν των πρὸς τὴν κατανάλωσιν. Ὑπηρετοῦμεν κατ’ ἀνάγκην καὶ ἕνα γενικώτερον σκοπὸν τῆς φορολογικῆς πολιτικῆς παρακολουθοῦντες τὸ διακινούμενον γεωργικὸν προϊόν. Καὶ τρίτον ἀρνητικὸν ἐπιχείρημα εἰς τὴν συγκεκριμένην, δὲν εἶναι δυνατὸν σοβαρῶς νὰ ὑποστηριχθῇ, ὅτι αὐτὸ τὸ μέτρον αὐτὴ ἡ γραμμή, αὐτὴ ἡ τακτικὴ εἶναι περισσότερον ἄδικος ἀπὸ τὴν τακτικήν, τὴν ὁποίαν προκρίνει ἡ Κυβέρνησις. Βεβαίως ὑπάρχουν προϊόντα, τὰ ὁποῖα διακινοῦνται κατὰ μικρότερον ποσοστὸν καὶ προϊόντα, τὰ ὁποῖα διακινοῦνται κατὰ μεγαλύτερον ποσοστόν. Ἀλλὰ ἀφ’ ἑτέρου κάθε φορολογία ἔχει ἕνα ἐλάχιστον ποσὸν συντηρήσεως ἀπομένον ἀφορολόγητον. Αὐτὸ τὸ ἐλάχιστον ποσὸν συντηρήσεως, πρέπει νὰ μένῃ ἀφορολόγητον. Ὁ κ. Ἀδαμόπουλος, ἔφερε τὸ παράδειγμα τῶν ρητινοκαλλιεργητῶν τῆς Πελοποννήσου. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, τὸ προϊόν, τὸ ὁποῖον καταναλίσκει ὁ ἴδιος ὁ γεωργὸς νὰ μείνῃ ἀφορολόγητον.

§173Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Δὲν εἶναι μόνον ὁ ρητινοπαραγωγός, εἶναι ὁ σταφιδοπαραγωγός, εἶναι ὁ βαμβακοπαραγωγός, εἶναι ὁ καπνοπαραγωγός, ὁ παραγωγὸς ὀπωρῶν. Ὅλοι αὐτοὶ ὑπόκεινται εἰς φορολογίαν διὰ τὸ σύνολον τοῦ εἰσοδήματος. Ξεύρετε, ὅτι ὑπάρχουν ὡρισμέναι περιοχαὶ καὶ εἰς τὴν πατρίδα σας καὶ εἰς τὴν Πελοπόννησον, αἱ ὁποῖαι δὲν παράγουν σιτάρι πρὸς αὐτοκατανάλωσιν, παράγουν ἀποκλειστικῶς ἑσπεριδοειδῆ, σταφίδα. Εἰς τὴν Μακεδονίαν μόνον καπνόν. Ὅλοι αὐτοὶ δὲν ἔχουν ἐλάχιστον ὅριον συντηρήσεως, διότι πληρώνουν ἐξ ὁλοκλήρου τὸν φόρον.

§174Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν εἶπον, ὅτι εἶναι μόνον ὁ ρητινοπαραγωγός. Τὸ ἀνέφερον ὡς μικρὸν παράδειγμα, διότι τὸ ἀνέφερον ὁ κ. Ὑπουργός.

§175Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Τὸ ἀνέφερον ὑπὸ ἄλλην ἔννοιαν, διὰ νὰ ἀποδείξω τὴν ἀνισότητα τοῦ συστήματος, ἐφαρμοζομένου καὶ ἐν προκειμένῳ. Εἶναι πάρα πολὺ χαρακτηριστικὸν τὸ παράδειγμα. Ὁ πτωχὸς ρητινοπαραγωγός, ὅταν ἡ Κοινότης του ἀποτελῆται ἀπὸ ρητινοκαλλιεργητὰς ὀρθῶς συνεισφέρει. Δὲν ὑπάρχει ἀδικία, διότι ἡ εἰσφορὰ εἰς τὰ βάρη τῆς Κοινότητος ἦτο ἀνάλογος μὲ τὰ εἰσόδημά του. Ἐνῷ ἐδῶ πρόκειται περὶ εἰσφορᾶς διὰ τὸ σύνολον. Πρόκειται διὰ τὴν εἰσφορὰν ὑπὲρ ἑνὸς ὀργανισμοῦ, ὁ ὁποῖος θὰ καλύπτῃ τὴν συνταξιοδότησιν ὅλων τῶν ἀγροτῶν. Ἐντεῦθεν προκύπτει ἡ ἀδικία.

§176Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἀναφέρω τὸν ρητινοπαραγωγόν, ὡς ἀκραίαν περίπτωσιν, ἡ ὁποία ἐξυπηρετεῖ τὴν ἄποψιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, διὰ νὰ εἴπῃ, ὅτι βεβαίως ὑπάρχει μονοκαλλιέργεια. Εἰς τὴν Ἑλλάδα εἰς πολλὰς περιπτώσεις, ἀλλὰ ποτὲ ἀπολύτως, διότι κἄτι ἔχει δίπλα εἰς τὴν μονοκαλλιέργειαν ὁ γεωργός, εἴτε ὡς γεωργικήν, εἴτε ὡς κτηνοτροφικὴν παραγωγήν. Ἀλλά, νομίζω, ὅτι τὸ νὰ εἶναι ἀφορολόγητον τὸ γεωργικὸν εἰσόδημα, τὸ ὁποῖον αὐτοκαταναλίσκει ἡ γεωργικὴ οἰκογένεια εἶναι πολὺ περισσότερον λογικὸν καὶ πολὺ περισότερον δίκαιον ἀπὸ τὸ σύστημα πρὸς τὸ ὁποῖον ὠθούμεθα σήμερα ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν. Διότι ἐὰν θέλετε στρεμματικὴν ἀπόδοσιν ἢ ἀπόδοσιν κατὰ μονάδα, θὰ ἔχετε τερατώδη ἀδικίαν καὶ εἰς περίπτωσιν παραγωγῆς καὶ πρὸ παντὸς θὰ ἔχετε τὴν τερατώδη ἀδικίαν, ὅταν κατὰ τεκμήρια θὰ ζητῆτε φορολογίαν ἐπὶ ἀνυπάρκτου εἰσοδήματος. Βασικὴ ἀρχὴ τῆς φορολογίας εἶναι, ὅτι πρέπει νὰ ὑπάρχῃ εἰσόδημα. Φορολογία βάσει τεκμηρίων, οὐδέποτε τὴν ἐδέχθη ὁ Ἑλληνικὸς λαός, οὔτε ἀκόμη περὶ τῶν μεγαλυτέρων εἰσοδημάτων. Γνωρίζετε, ὅτι ὁσάκις ἔγινε ἀπόπειρα νὰ τεθοῦν τεκμήρια προκειμένου περὶ τῶν ἑκατομμυριούχων, δὲν ἐδέχθη ὡς τεκμήριον τὸ κόττερον καὶ τὴν λιμουζίναν καὶ τὰ ταξίδια εἰς τὸ Ἐξωτερικὸν καὶ θὰ δεχθῇ τὴν κατσίκαν ἢ τὴν κότταν; Φαντάζεσθε, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ τεθῇ εἰς πρακτικὴν ἐφαρμογὴν αὐτὸ τὸ νομοσχέδιον; Ἀποδίδω σημασίαν καὶ θέλω νὰ ἐπιτύχῃ ὁ θεσμὸς αὐτός, καὶ θέλω νὰ προειδοποιήσω τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι ἐὰν καὶ εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ δὲν μεταβάλῃ ριζικῶς τὴν γραμμὴν της ὁπωσδήποτε τὸ ὅλον οἰκοδόμημα, τὸ ὁποῖον οἰκοδομεῖ, θὰ καταρρεύσῃ ὡς χάρτινος πύργος. Πέραν τούτου, κύριοι συνάδελφοι, θέλω νὰ εἴπω, ὅτι δὲν συμφωνῶ πρὸς τοὺς ἀριθμούς. Οἱ ἀριθμοὶ τοὺς ὁποίους δίδομεν εἰς τὸ σχέδιον Ν. Δ. ἔχουν ἕνα χαρακτῆρα, ὅταν πρόκειται περὶ ἐξόδων μιᾶς πληρωμῆς φουσκώνονται καὶ ὅταν πρόκειται περὶ ἐσόδων ὑπολογίζονται χαμηλότερον τὰ ἔσοδα τῆς φορολογίας. Θὰ ἔχω τὴν εὐκαιρίαν καὶ κατὰ τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν, νὰ τὸ συζητήσω, ἐλπίζω, παρόντος τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν. Δὲν εἶναι αὐτὰ τὰ ὁποῖα δίδει ὁ ὑπολογισμός. Ὑπάρχει ἀναμφισβητήτως ὑπεκτίμησις καὶ θὰ τὸ ἀποδείξω μὲ ἀριθμούς. Ἀντιθέτως, τὰ ἔξοδα φουσκώνονται καὶ φουσκώνεται καὶ ὁ ἀριθμὸς τῶν δικαιούχων, δὲν λέγω ἠθελημένως, εἶναι ἴση ἡ τάσις, ἡ ὁποία χαρακτηρίζει τοὺς συντάκτας τοῦ Ν. Δ., φουσκώνεται καὶ ὁ ἀριθμὸς τῶν δικαιούχων.

§177Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ἐὰν μελετήσητε τὰ στατιστικὰ στοιχεῖα, θὰ ἴδητε, ὅτι γίνονται δύο ὑπολογισμοί. Κατὰ τὸν ἕνα ὑπολογισμόν, οἱ δικαιοῦχοι συντάξεως ἐπὶ τῇ βάσει τῶν προϋποθέσεων τοῦ νόμου εἶναι 303.000, κατὰ τὸν ἄλλον ὑπολογισμὸν εἶναι 318.000. Δὲν φουσκώνομεν, ἀλλὰ ἐπήραμε τὸν κατώτερον ἀριθμόν.

§178Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, δειγματοληψία ἔγινε. Τὸ ἐβεβαίωσεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, καὶ κατὰ συνέπειαν ἀπὸ δειγματοληψίαν δὲν ἠμποροῦμεν νὰ ἔχωμεν ἀσφαλεῖς ἀριθμούς. Προσωπικὰ πιστεύω, καὶ τὰ ἐμελέτησα μὲ τὴν ἰδικήν μου κρίσιν, τὰ δεδομένα, προσωπικῶς, πιστεύω, ὅτι φουσκώνομεν τὸν ἀριθμόν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, δὲν θέλω νὰ συζητήσω ἐπὶ τοῦ ἀριθμοῦ αὐτοῦ. Δὲν εἶναι ἡ στιγμὴ κατάλληλος. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον θέλω νὰ εἴπω εἶναι, ὅτι ἀδιαμφισβητήτως ἡ Κυβέρνησις εἶχε τὴν εὐκαιρίαν καὶ τὴν ἄνεσιν νὰ προβῇ εἰς ἕνα θετικὸν βῆμα. Ἐὰν ἀπεχώριζεν τὴν νοσηλευτικὴν περίθαλψιν, διὰ τὴν ὁποίαν εἴπομεν, ὅτι αἱ τροποποιήσεις ἀποτελοῦν ἐμπαιγμὸν τοῦ ἀγρότου καὶ χειροτέρευσιν τῆς θέσεώς του, ἐὰν ἀπεχώριζεν τὴν ἀσφάλειαν ἐναντίον τοῦ παγετῶνος καὶ τῆς χαλάζης καὶ ἐὰν ἔμενεν ἁπλῶς εἰς τὴν συνταξιοδότησιν, ἠδύνατο ἀδιαμφισβητήτως μὲ τὸ ἔσοδον τῆς φορολογίας καὶ μὲ ἕνα ποσοστὸν ἐπὶ τοῦ διακινουμένου εἰσοδήματος, ἠδύνατο νὰ καλύψῃ τὴν δαπάνην, ἡ ὁποία χρειάζεται, διὰ τὴν σύνταξιν τῶν 300 καὶ 180 δραχμ. εἰς τοὺς γέροντας, οἱ ὁποῖοι ἐπέρασαν τὸ 65ον ἔτος. Ἐπειδὴ δὲ ἔγινε συζήτησις περὶ τῆς εἰσφορᾶς καὶ ὡμίλησα περὶ τῆς ἀνάγκης, ὡς ἀρχῆς νὰ ἐπιβληθῇ αὐτὴ ἡ εἰσφορὰ ἐπὶ τοῦ διακινουμένου γεωργικοῦ εἰσοδήματος, θέλω νὰ εἴπω τὰ ἑξῆς: Ζητᾶ ἡ Ἑλληνικὴ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία ἀπὸ χρόνια— ἀπὸ τὸ 1946 εὑρίσκομαι εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν— καὶ δὲν ἐπέρασε χρόνος ποὺ νὰ μὴ ζητήσῃ σύσσωμος ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία τὴν δαπάνην τῆς Ἀγροφυλακῆς νὰ τὴν ἀναλάβῃ τὸ Κράτος. Δὲν ὑπάρχει τίποτε τὸ δικαιότερον καὶ τίποτε τὸ σωστότερον. Ἤθελεν ἡ Κυβέρνησις τοῦ κ. Καραμανλῆ μίαν θετικὴν ὑπὲρ τοῦ ἀγρότου χειρονομίαν; Δὲν εἶχε παρὰ νὰ ἀναλάβῃ ὁ κρατικὸς προϋπολογισμὸς τὴν δαπάνην τῆς Ἀγροφυλακῆς, θὰ ἀπέμενεν τὸ περιθώριον τῆς Ἀγροφυλακῆς καὶ ὅσον ἀφορᾷ τὸ ὑπόλοιπον 2% τῶν Κοινοτήτων, θὰ ἐνθυμῆσθε μόνον διὰ τὴν εἰσφοράν, ὅτι τὸ 1951 ἐπὶ Κυβερνήσεως τοῦ Δημοκρατικοῦ Κέντρου, καθιερώθη ἡ ἀρχή, ὅτι εἰς τὴν Κοινότητα θὰ δίδεται τὸ ἥμισυ τῶν ἐσόδων τοῦ καπνοῦ. Τὸ ὑπενθύμισεν πρὸ ἐμοῦ ὁ φίλος ἐκπρόσωπος τῆς Κ.Ε.Α., κ. Κωστόπουλος. Αὐτὸ τὸ 50%, τὸ ὁποῖον ὁ νόμος προβλέπει, σιγά–σιγά κατώρθωσαν οἱ διάφοροι Ὑπουργοὶ τῶν Οἰκονομικῶν, τῶν Κυβερνήσεων ἀπὸ τῆς ἐποχῆς τοῦ Συναγερμοῦ καὶ ἐπέκεινα νὰ τὸ κουτσουρέψουν κατὰ τρόπον τοιοῦτον, ὥστε ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἀπέμεινεν νὰ στερῆται οὐσιαστικῆς σημασίας. Ἡ Κυβέρνησις θὰ ἠδύνατο νὰ ἐνθυμηθῇ τὸ ἰσχῦον νομικὸν καθεστὼς τὴν ἀναγνώρισιν τοῦ πολιτικοῦ κόσμου περὶ τῆς ἀνάγκης νὰ βοηθηθοῦν οἱ Δῆμοι καὶ αἱ Κοινότητες ἀπέναντι τῶν κρατικῶν πόρων καὶ νὰ ἐνισχύσῃ τὰς Κοινότητας. Θὰ ἠδύνατο καθιερουμένου καὶ τοῦ ὁρίου τοῦ 3%, νὰ προσθέσῃ τὴν ἐνίσχυσιν, ἡ ὁποία χρειάζεται διὰ νὰ ἐξεύρῃ τὰ ποσά, τὰ ὁποῖα ἀπαιτοῦνται κατὰ λογικὸν ὑπολογισμόν, διὰ τὴν συνταξιοδότησιν τοῦ ἀγρότου. Κύριοι συνάδελφοι, τερματίζω, ὁ θεσμὸς τῶν κοινωνικῶν ἀσφαλίσεων διὰ τὸν ἀγροτικὸν πληθυσμόν, εἰδικώτερα ἐγὼ τοὐλάχιστον, θέλω νὰ τὸν ὀνομάζω συνταξιοδότησιν τῶν ἀγροτῶν, εἶναι θεσμὸς μέγας, ἔχομεν τὸ ἀτύχημα, ὅτι τὸν εἰσάγει ἡ Κυβέρνησις εἰς προεκλογικὴν περίοδον καὶ ἔχομεν τὸ ἀτύχημα, ὅτι ἐπιχειρεῖ τεχνάσματα εἰς ἕνα θεσμόν, ὁ ὁποῖος ἦτο ἄξιος καλλιτέρας τύχης. Ἐὰν ἴδῃ κανεὶς εἰς τὰς γενικάς του γραμμάς, τὸ σχέδιον νόμου, βγάζει τὸ ἀδιαμφισβήτητον συμπέρασμα, ὅτι ἐπιδίωξις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, ἦτο νὰ ἀνακουφισθῇ ὁ κρατικὸς προϋπολογισμὸς, ὄχι μόνον νὰ μὴ δώσῃ οὐσιαστικῶς, ἀλλὰ νὰ ἀνακουφισθῇ καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλην μεριά, ἐπιδίωξις τῆς Κυβερνήσεως εἰς προεκλογικὰς στιγμὰς ἦτο νὰ ἐμφανισθῇ, ὅτι τὰ πάντα ἐπιθυμεῖ. Βεβαίως, ἄστοχον καὶ κυβερνητικῶς, καὶ πολιτικῶς καὶ ἐκλογικῶς, ἦτο τὸ μέτρον τῆς εἰσπράξεως τῆς εἰσφορᾶς, μέτρον, τὸ ὁποῖον ἀναμφισβητήτως θὰ δημιουργήσῃ κατακραυγὴν ἐναντίον τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἐναντίον τῶν εἰσηγητῶν τοῦ νομοθετήματος. Τέλος, κύριοι συνάδελφοι, ὡς πρὸς τὸν χρόνον τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ θεσμοῦ, θέλω νὰ εἴπω τὰ ἑξῆς καὶ ἀποτελεῖ τοῦτο τὴν τελευταίαν παρατήρησίν μου. Ἡ Κυβέρνησις λέγει, ὅτι θὰ ἰσχύσῃ μετὰ διετίαν ὁ θεσμὸς, ὡς πρὸς τὴν παροχὴν τῶν συντάξεων καὶ ὅτι τὰ ἔσοδα θὰ εἰσπράττωνται ἀμέσως. Ἐάν, κύριοι συνάδελφοι, ἐπρόκειτο περὶ τῆς ἀσφαλίσεως ἐναντίον τοῦ κινδύνου παγετῶνος καὶ θαλάσσης, ἡ δημιουργία ἑνὸς ἀποθεματικοῦ θὰ εἶχε κἄποιο νόημα. Δὲν δύναται ὅμως, νὰ ἔχῃ κανένα νόημα προκειμένου περὶ τῆς συνταξιοδοτήσεως, ὅταν ὁ ὑπολογισμὸς ἐν προκειμένῳ εἶναι ἐτήσιος. Κατὰ συνέπειαν φοβοῦμαι, ὅτι ἡ εἴσπραξις τῶν ἐσόδων, ἡ ὁποία θὰ γίνῃ κατὰ τὸ χρονικὸν διάστημα ποὺ θὰ διαρρεύσῃ μέχρι τῆς ἐνάρξεως τῶν παροχῶν, θὰ ἀποτελέσῃ ἕνα ἐνεργητικόν, τὸ ὁποῖον δὲν γνωρίζω, εἰς τὸ μέλλον, παρὰ τὴν διατύπωσιν τοῦ νόμου, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ διατεθῇ. Ἀνακεφαλαιώνων, κύριοι συνάδελφοι, συμπεραίνω, ὅτι ἡ ἀρχὴ τοῦ νομοσχεδίου εἶναι σωστή, ὅτι ἕνα βῆμα σημαντικὸν γίνεται πρὸς τὰ ἐμπρός, ὅτι ὀρθότατα ἐπιβαρύνομεν τὴν κοινωνίαν ἐπιδιώκοντες μετατόπισιν τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος, ἀλλὰ θὰ ἤθελα τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ οἰκονομία μας ὑφίσταται ἐξ αὐτοῦ τοῦ νομοσχεδίου μίαν θυσίαν, τὴν ὁποίαν οὐδεὶς ἀμφισβητεῖ καὶ ἡ ὁποία ἐπιβάλλεται καὶ ἀπὸ ἐμὲ τοὐλάχιστον γίνεται ἀποδεκτή, παρὰ τὸ ὅτι ἐπιβάλλεται εἰς δυσχερεῖς ὥρας διὰ τὴν οἰκονομίαν, θὰ ἦτο ἄδικον ἐὰν ὅλην αὐτὴν τὴν προσπάθειαν τὴν ἀφίσῃ ἡ Κυβέρνησις μὲ τὴν ἐπιμονήν της αὐτὴν νὰ πάῃ χαμένη. Θέλω νὰ πιστεύω, ὅτι χάριν τοῦ θεσμοῦ θὰ θελήσῃ ἡ Κυβέρνησις νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ ὅλον θέμα μὲ περισσοτέραν κατανόησιν εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν.

§179Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Κύριε Πρόεδρε, δὲν θὰ παρεμβληθῶ εἰς τὴν σειρὰν τῶν ὁμιλητῶν, ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ δώσω μίαν ἀπάντησιν εἰς ὅσα εἶπεν ὁ κ. συνάδελφος περὶ ὑποεκτιμήσεως τῶν ἐσόδων καὶ ὑπερεκτιμήσεως τῶν δαπανῶν τοῦ νομοσχεδίου. Δύναμαι νὰ παράσχω τὴν διαβεβαίωσιν, ὅτι οἱ ὑπολογισμοί, οἱ ὁποῖοι γίνονται δὲν εἶναι ἀκριβεῖς. Ἀντιθέτως, οἱ ὑπολογισμοί, ἐφ’ ὧν ἐβασίσθη ἡ ἔκθεσις τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου πλησιάζουν, εἶναι ἐγγύτεροι τῆς πραγματικότητος. Δὲν εἶναι δυνατὸν ἄλλως νὰ ἀξιώσῃ τὴν πλήρη ἐν προκειμένῳ ἀνταπόκρισιν. Ὁπωσδήποτε ὅμως, μοῦ παρέχεται ἡ εὐκαιρία νὰ διαβεβαιώσω τὴν Βουλήν, ὅτι ἡ ἐκτίμησις τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου εἶναι ἐκείνη ἐπὶ τῆς ὁποίας πρέπει νὰ βασισθῇ εἰς τὸ σύνολόν του τὸ νομοσχέδιον.

§180Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Εἶπον, ὅτι δὲν ἠθέλησα νὰ κάμω ἀπόψε τὴν συζήτησιν αὐτήν. Νομίζω, ὅτι θὰ εἶσθε σύμφωνος, κ. Ὑπουργέ, τὴν συζήτησιν αὐτὴν νὰ τὴν κάμωμεν ἐπὶ τῶν ἄρθρων. Ἐπειδὴ ὅμως ὡμιλήσατε περὶ ἀνευθύνων ὑπολογισμῶν, θέλω νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι οἱ ὑπολογισμοὶ οἱ ἰδικοί μου εἶναι ὑπεύθυνοι καὶ θέλω νὰ εἴπω, ἐπίσης, ὅτι παρὰ τὸν σεβασμὸν ποὺ τρέφω πρὸς τὰς ὑπηρεσίας τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου, ἡ ἔκθεσις τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου δίδεται ὑπ’ εὐθύνῃ τοῦ Ὑπουργοῦ. Εἶναι θέμα ὑπουργικῆς εὐθύνης.

§181Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Τὶ σημαίνει αὐτό;

§182Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Θέλω νὰ εἴπω, ὅτι μία ὑπερεκτίμησις τῶν ἐσόδων, ἐνῷ φέρει τὴν ὑπογραφὴν τοῦ Γενικοῦ Διευθυντοῦ τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου, εἶναι θέμα εὐθύνης τῆς Κυβερνήσεως.

§183Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Ἐάν, κ. συνάδελφε, θέλετε νὰ εἴπητε, ὅτι θέλω νὰ ἀρνηθῶ ἐγὼ τὴν εὐθύνην, σᾶς πληροφορῶ, ὅτι δὲν συμβαίνει τοιοῦτόν τι, διότι ἐγὼ παρακολουθῶ καὶ θεωρῶ τὰ σχέδια ὅλων τῶν ἐκθέσεων τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου. Κατὰ συνέπειαν, δὲν πρόκειται νὰ ἀρνηθῶ τὴν εὐθύνην αὐτήν, καὶ ὅταν ἐγὼ λέγω, ὅτι δύναται νὰ βασισθῇ τις εἰς τὴν ἔκθεσιν τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου, ἐπικαλοῦμαι καὶ τὴν ἰδικήν μου συμμετοχὴν εἰς τὴν εὐθύνην τῆς ἐκθέσεως ταύτης.

§184Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἔχει καλῶς, τότε θὰ κάμωμεν τὴν σχετικὴν συζήτησιν εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Γʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Β. Κρῖκος).

§185ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Παπαθανασόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§186Δ. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ἡ Κυβέρνησις ἐθεώρησε περίεργον διὰ ποῖον λόγον ἡμεῖς θὰ ψηφίσωμεν κατ’ ἀρχὴν τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον, ἐνῷ ἐκ παραλλήλου ἠσκήσαμεν ὀξυτάτην κριτικὴν διὰ τὰς ἐπὶ μέρους διατάξεις του. Ἀλλὰ καὶ τὸ ἕνα καὶ τὸ ἄλλο εἶναι φυσικά. Θὰ ψηφίσωμεν τὸ νομοσχέδιον κατ’ ἀρχήν, διότι ὁ θεσμὸς ἀπετέλεσεν ἕνα παλαιὸν αἴτημα τῶν ἀγροτῶν μας καὶ διότι ἐνεφανίσθη ἐνώπιον τῆς Βουλῆς ὑπὸ τὴν πίεσιν τῶν κομμάτων τῆς ἀντιπολιτεύσεως. Ἡ Κυβέρνησις ἠναγκάσθη νὰ καταθέσῃ τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον κατεσπευμένως μὴ δυναμένη νὰ δώσῃ λύσιν εἰς τὰ αἰτήματα τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου. Τὸ νομοθέτημα ὅμως, κατατίθεται εἰς παραμονὰς ἐκλογῶν καὶ μὲ περιεχόμενον, τὸ ὁποῖον ἐν τῇ οὐσίᾳ ἀποτελεῖ καπηλείαν καὶ προφανῆ δημαγωγίαν. Διὰ τοῦ νομοθετήματος ἡ Κυβέρνησις ἐπιθυμεῖ πέραν τῶν οἰκονομικῶν ὠφελημάτων νὰ ἐξυπηρετήσῃ καὶ τὰ κομματικά της συμφέροντα μὲ τοὺς διαφόρους ὀργανισμούς, τοὺς ὁποίους ἱδρύει. Τὸ ὅλον νομοθέτημα στηρίζεται ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, ὅτι ὁ πεινασμένος θὰ καταβάλῃ διὰ τὸν πεινασμένον. Ἀλλὰ ἂς ἔλθωμεν εἰς τοὺς ἰδίους τοὺς ἀγρότας, διότι τὸ περιορισμένον τοῦ χρόνου ἐπιβάλλει νὰ περιορισθῶμεν ἐπὶ ὡρισμένων θεμάτων. Καλοῦνται νὰ πληρώσουν κατὰ τὴν ἰδίαν τὴν Κυβέρνησιν 700–750 ἑκατομμύρια, διὰ νὰ πάρουν, ἀκριβῶς, 800 ἑκατομμύρια. Ὁ κ. Ἠλιοῦ ἀνέφερεν, ὅτι θὰ πληρώσουν περισσότερα καὶ θὰ πάρουν ὀλιγώτερα καὶ τὰ ἐπιχειρήματά του δὲν ἔχουν ἀνασκευασθῆ καὶ πιστεύω, ὅτι μέχρι τέλους δὲν θὰ ἀνασκευασθοῦν. Πέραν τοῦ γεγονότος, ὅτι ὑπάρχουν ὡρισμένοι πληθυσμοί, οἱ ὁποῖοι τὸ ἀναλογοῦν ποσὸν τῶν 750 δραχμ. κατὰ οἰκογένειαν, δὲν θὰ ἠμπορέσουν νὰ πληρώσουν. Καλοῦνται οἱ πεδινοὶ πληθυσμοί, οἱ ὁποῖοι ἔχουν ἐμπορευματικὴν οἰκονομίαν νὰ πληρώνουν 1.000 καὶ 1.500 δραχμ. κατὰ οἰκογένειαν. Λαμβανομένου ὑπ’ ὄψει τοῦ μικροῦ εἰσοδήματός των, εἶναι φανερόν, ὅτι καθίσταται ἀδύνατον νὰ πληρώσουν τὸ ποσὸν αὐτό. Ἀλλὰ τὸ ζήτημα αὐτὴν τὴν στιγμὴν δὲν εἶναι τὶ θὰ πληρώσουν οἱ ἀγρόται, διότι ἤδη ἀνεφέρθη καὶ τὸ ζήτημα αὐτό, τὸ ζήτημα εἶναι, ἐὰν ἠμπορέσουν νὰ πληρώσουν αὐτὰ ποὺ καλοῦνται νὰ πληρώσουν. Αὐτὸ εἶναι ἕνα κρίσιμον ἐρώτημα. Διότι ἐὰν ἀποδειχθῇ, ὅτι δὲν δύνανται νὰ πληρώσουν καὶ τοὺς ἐξαναγκάσωμεν μὲ ἀστυνομικὰ μέτρα εἰς τὴν καταβολὴν τῆς εἰσφορᾶς, αἱ ἐπιπτώσεις θὰ εἶναι καταστρεπτικαὶ διὰ τὴν ἀγροτικήν μας οἰκονομίαν. Ὑπάρχουν πολλὰ κριτήρια βασισμένα ἐπὶ τῶν δεικτῶν τῆς ἀγροτικῆς οἰκονομίας δίδοντα τὸ καθ’ ἕνα χωριστὰ ἀδιάσειστον ἀπάντησιν, περὶ τοῦ ἐὰν ὁ ἀγρότης δύναται νὰ καταβάλῃ τὰς 750 δραχμάς. Ἡ ἔκθεσις τοῦ Γερμανοῦ εἰδικοῦ κ. Κρόν, λέγει, ὅτι εἶναι ἀδύνατον νὰ πληρώσῃ καὶ 1% καὶ ὁμιλεῖ περὶ καταστρεπτικῶν συνεπειῶν, ὄχι μόνον διὰ τὴν ἀγροτικὴν οἰκονομίαν καὶ διὰ τὴν καθόλου οἰκονομίαν, διότι δὲν θὰ ἔχῃ τὴν ἀπορροφητικὴν ἱκανότητα τὴν ὁποίαν ἔχει μέχρι στιγμῆς. Ὁ Διοικητὴς τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης εἰς τὴν ἔκθεσίν του καὶ διὰ τὸ ἔτος 1959 καὶ διὰ τὰ προηγούμενα ἔτη, ἀναφέρει, ὅτι ἡ Ἑλληνικὴ γεωργία ἐν τῷ συνόλῳ της εἶναι παθητική. Δὲν καλύπτει, δηλαδὴ τὸ κόστος παραγωγῆς. Μόνον 20% τῶν καλλιεργουμένων ἐκτάσεων καλύπτει τὸ κόστος παραγωγῆς καὶ αὐτὸ δύναται, ἐπίσης, ν’ ἀμφισβητηθῇ. Ἀπὸ τὰς ἀγροτικὰς οἰκογενείας ποὺ κατὰ 80% δὲν καλύπτουν τὸ κόστος παραγωγῆς, ζητεῖται νὰ πληρώσουν 700–750 δραχμὰς κατὰ οἰκογένειαν. Αὐτὸ ζητεῖται τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ἀνοίγει ἡ ψαλίδα, εἰς ἐποχὴν κατὰ τὴν ὁποίαν τὸ Ἐθνικὸν εἰσόδημα μένει ἐν τῇ οὐσίᾳ στάσιμον καὶ εἰδικῶς ἐφέτος προβλέπεται 5% μειωμένον. Ὑπάρχει ἕνας δείκτης, ὁ ὁποῖος δεικνύει, ὅτι οἱ ἀγρόται μας εὑρίσκονται εἰς ἀδυναμίαν νὰ πληρώσουν τὸ ποσὸν τὸ ὁποῖον καλοῦνται νὰ πληρώσουν. Αὐτὸς εἶναι ὁ δείκτης τῶν ἀγροτικῶν χρεῶν, ὁ ὁποῖος, ὄχι μόνον ἀποδεικνύει αὐτὴν τὴν ἀντικειμενικὴν ἀδυναμίαν, ἀλλὰ ἀποδεικνύει καὶ τὴν κάμψιν τῆς ἀγροτικῆς μας οἰκονομίας κατὰ τὰ τρία τελευταῖα ἔτη καὶ τὰς καταστρεπτικὰς ἐπιπτώσεις τὰς ὁποίας θὰ ἔχῃ ἡ ἀφαίρεσις αὐτοῦ τοῦ ποσοῦ ἀπὸ τὴν ἀγροτικὴν οἰκονομίαν. Διότι τὴν σύνταξιν τὴν ὁποίαν θὰ πάρουν οἱ γέροντες ἀγρόται καὶ αἱ χῆραι, δὲν πρόκειται νὰ διαθέσουν εἰς ἐπενδύσεις. Κυρίως θὰ τὴν διαθέσουν διὰ καταναλωτικὰ ἀγαθά, εἰς τὸ ποσὸν τῶν 700–750 ἑκατομμ. ποὺ θὰ ἀφαιρεθῇ, θὰ ἀφαιρεθῇ ἀπὸ κεφάλαιον διὰ καλλιέργειαν, ἢ ἐπενδύσεις. Θὰ σᾶς ἀναφέρω ἐνδεικτικῶς μερικὰς περιπτώσεις διὰ νὰ σχηματίσῃ ἡ Βουλὴ καὶ ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς μίαν ἰδέαν περὶ τῶν σχέσεων μεταξὺ Ἀγροτικῆς Τραπέζης καὶ παραγωγῶν. Τὸ 1959 εἰς τὴν Σίνδον Θεσσαλίας «..... (ἀναγινώσκει) .....». Εἰς τὴν Λάρισαν ὑπὸ τῆς Α.Τ.Ε. τὸν Αὔγουστον 1960 ἐπὶ 92 ἑκατομμ. ποὺ ἐδόθησαν εἰς τοὺς σιτοπαραγωγοὺς ἀπὸ τὴν συγκέντρωσιν, τὰ 30 ἑκατομμ. ἐκρατήθησαν ὡς χρέη. Τὸν ἴδιον χρόνον ὁ «Ἐθνικὸς Κῆρυξ» ἐφημερὶς Κυβερνητικὴ ἀναγκάζεται πρὸ τῆς καταστάσεως αὐτῆς νὰ γράψῃ ἄρθρα καὶ νὰ κρούῃ τὸν κώδωνα κινδύνου. Ἐπίσης, πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν ἡ ἐφημερὶς «Καθημερινὴ» διαμαρτύρεται διὰ τὴν ὑφισταμένην κατάστασιν. Εἰς ἡμᾶς καὶ εἰς τὴν Βουλὴν καθημερινῶς καταφθάνουν ἀναφοραὶ καὶ τηλεγραφήματα διαμαρτυρίας διὰ τὴν ἀναστολὴν τῶν χρεῶν. Ἰδοὺ ὑπόμνημα τοῦ Καλαφατιώνων Κερκύρας «... (ἀναγινώσκει) ...». Λόγῳ τῶν ἀσθενειῶν τῆς ἐλαίας καὶ τῆς μικρᾶς, κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη, παραγωγῆς, καὶ τῆς μὴ ἱκανοποιητικῆς τιμῆς τοῦ λαδιοῦ, ὡς συνέπεια ἦτο ἡ ἀπερίγραπτος ἐξαθλίωσις τῶν παραγωγῶν καὶ ἡ ἀδυναμία, ὅπως ἐκπληρώσουν τὰς πρὸς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν ὑποχρεώσεις των. Δὲν εἶναι ὑπερβολὴ ἐὰν σᾶς εἴπωμεν, ὅτι στεροῦνται καὶ αὐτὸ τὸ ψωμί, τὸ ὁποῖον εἶναι ἡ μοναδική των τροφή. Ὁ κ. ὑπουργός, ἀπαντῶν εἰς ὑπόμνημα τῶν ἐνδιαφερομένων ἀγροτῶν εἶπεν, ὅτι ἕκαστος ὀφείλει μόνον 500 δραχ. καὶ δύνανται νὰ τὸ πληρώσουν. Σᾶς ἀπαντῶ, κ. Ὑπουργέ, ὅτι οὔτε αὐτὸ δύνανται νὰ πληρώσουν. Ἡ ἐφημερὶς «Βῆμα» εἰς τὰς 16.12.59 ἀνέγραψεν, ὅτι εἰς Κῶ ὁ Λεωνίδας Κουτατζῆς ἐπιέζετο διὰ χρέη καὶ ηὐτοκτόνησεν. Εἰς αὐτὰ ὅλα τὸ Κράτος ἀπαντᾷ, ὅτι πρόκειται περὶ κακοπιστίας. Ἡ ἔκθεσις τοῦ Διοικητοῦ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης λέγει, ὅτι τὰ βραχυπρόθεσμα δάνεια κατὰ τὸ 1957 ἐρευστοποιήθησαν κατὰ ποσοστὸν 70%. Τὸ 1958 κατὰ 69% καὶ τὸ 1959 κατὰ 63%. Τὸ ἐθνικὸν εἰσόδημα μέχρι τοῦ 1957–58–59 ἦτο στάσιμον καὶ ἐφέτος φέρεται μειωμένον κατὰ 5%. Ἀλλὰ ὑπάρχει καὶ ἐδῶ ὁ δείκτης ποὺ ἀποδεικνύει τὴν ἀντικειμενικὴν ἀδυναμίαν καὶ ὄχι τὴν κακοπιστίαν τῶν ἀγροτῶν, ὡς ἐκπλήρωσιν τῶν ὑποχρεώσεών των. Δηλαδή, τὸ 40% τῶν βραχυπροθέσμων δανείων πρὸς τοὺς ἀγρότας, κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη, μένει ἀνεξόφλητον. Δὲν εἶναι εἰς θέσιν νὰ πληρώσῃ. Φυσικά, εἶναι εὔκολον νὰ λέγεται, ὅτι ὑπάρχει κακοπιστία, ἀλλὰ ἔρχονται οἱ ἴδιοι οἱ παραγωγοὶ καὶ σᾶς ἀποδεικνύουν, ὅτι δὲν ἠμποροῦν νὰ πληρώσουν τὰ χρέη των. Οἱ ἀγρόται προεξοφλοῦν τὸ εἰσόδημα τῆς ἑπομένης χρονιᾶς μὲ τόκον 12% διὰ νὰ πληρώσουν τὰ χρέη των. Καλοῦνται, λοιπόν, αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι προεξοφλοῦν τὸ εἰσόδημα τοῦ ἑπομένου ἔτους, καὶ τὰ στοιχεῖα τὰ ὁποῖα δίδονται καὶ μὲ τὴν ἔκθεσιν Κρόν, καλοῦνται νὰ δώσουν καὶ 750–800 δραχμὰς τὸ ἔτος διὰ τὰς ἀγροτικὰς ἀσφαλίσεις. Ἀντιλαμβάνεσθε, κύριοι συνάδελφοι, ποίας συνεπείας θὰ ἔχῃ ἡ ἐπίπτωσις αὐτὴ διὰ τὴν ἀγροτικὴν γενικῶς οἰκονομίαν. Ὁμιλεῖ ἡ εἰσηγητικὴ ἔκθεσις περὶ πολλαπλασιαστικῶν φαινομένων εἰς τὴν ἀγροτικὴν οἰκονομίαν. Οἱ ἀριθμοί, οἱ ὁποῖοι ἀνεφέρθησαν, δὲν εἶναι οὔτε ἰδικοί μας, οὔτε ἰδικοί σας. Οἱ ἀριθμοὶ ποὺ ἀνεφέρθησαν συνθέτουν τὸ ἕνα σκέλος τῆς ἐξισώσεως. Τὸ ἄλλο σκέλος τῆς ἐξισώσεως εἶναι ἡ αὔξησις τῆς παραγωγῆς καὶ ἡ μείωσις τῆς συναγωνιστικότητος εἰς τὰς ἀγορὰς τῆς Εὐρώπης. Ὅλα ἐκεῖνα τὰ πράγματα, δύναται νὰ ἰσχυρισθῇ ἡ Κυβέρνησις, ὅτι ἀποτελοῦν πολλαπλασιαστικὰ φαινόμενα; Αὐτὸ δὲν ἠμπορῶ νὰ τὸ καταλάβω. Κύριοι συνάδελφοι, εἶναι ἀληθές, ὅτι, ὅταν ἐξηγγέλθη πομπωδῶς τὸ μέτρον, κατὰ τὰς τελευταίας ἡμέρας, ἐδημιουργήθη κἄποια συγκίνησις καὶ κἄποιο χαμόγελον ἐφάνη εἰς τὰ χείλη τῶν ἀγροτῶν. Ὕστερα, ὅμως, ἀπὸ τὰς συζητήσεις ποὺ ἔγιναν εἰς τὴν Βουλήν, ἀντελήφθησαν οἱ ἀγρόται περὶ τίνος πρόκειται. Τὸ περίεργον, ὅμως, εἶναι, ὅτι ἐδῶ γίνεται μία προσπάθεια δημαγωγίας καὶ καπηλεύσεως τῶν πόθων τῶν ἀγροτῶν. Ἡμεῖς πιστεύομεν, ὅτι δὲν πρέπει νὰ γίνεται καπήλευσις ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως τῶν πόθων τῶν ἀγροτῶν καὶ ἀκόμη, ὅτι εἶναι προσβολὴ διὰ τοὺς ἀγρότας νὰ θεωροῦνται, ὅτι εἶναι τόσον ἀφελεῖς. Τὸ καθ’ ἡμᾶς, θὰ ψηφίσωμεν τὸ νομοσχέδιον καὶ θὰ ἀγωνισθῶμεν μὲ ὅλας μας τὰς δυνάμεις, κατὰ τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν, νὰ ἐπέλθουν αἱ βελτιώσεις αἱ ὁποῖαι εἶναι ἀναγκαῖαι, εἰς τὸ νομοσχέδιον.

§187ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Λαντζούνης, ἔχει τὸν λόγον.

§188Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Κύριοι βουλευταί, εἶναι γεγονὸς ἀναμφισβήτητον, ὅτι τὸ ὑπὸ συζήτησιν σχέδιον νόμου ἀποτελεῖ πράγματι τὸ σοβαρώτερον καὶ ἱστορικώτερον γεγονός, τόσον ἀπὸ ἀπόψεως οἰκονομικῆς, ὅσον καὶ ἀπὸ ἀπόψεως κοινωνικῆς πλευρᾶς, ἀπὸ τῆς ἀπελευθερώσεως τοῦ Ἑλληνικοῦ Βασιλείου μέχρι σήμερον. Εἶναι, κύριοι συνάδελφοι, πανθομολογούμενον, ὅτι ἡ ἐπιθυμία τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν, ἀπὸ τοὺς ὁποίους οἱ πλεῖστοι ἐξ ἡμῶν εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν προερχόμεθα, εἶναι, λέγω, τοῖς πᾶσι γνωστόν, ὅτι ὁ ἀγροτικὸς κόσμος τῆς Ἑλλάδος, οἱ πατέρες μας, οἱ συγγενεῖς μας, ἀνέκαθεν ἔτρεφε τὸν εὐσεβῆ πόθον νὰ ἴδῃ ἐκδηλουμένην ὑπὲρ αὐτοῦ τὴν ἀγάπην καὶ τὴν στοργὴν ὅλων τῶν ἄλλων τάξεων τῆς χώρας μας. Διότι εἶναι γνωστόν, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ἡ τάξις τῶν ἀγροτῶν ὑπελείπετο τῶν ἄλλων ἕνεκα διαφόρων λόγων, εἴτε τοπικῆς φύσεως, εἴτε πτωχείας τοῦ ἐδάφους. Οὐδείς, ἐπαναλαμβάνω, εἶχε προσέξει τοὺς ἀγρότας μας, οἱ ὁποῖοι ἀνέμενον πάντοτε νὰ ἴδουν ἐκδηλουμένην αὐτὴν τὴν ἀγάπην καὶ τὴν συμπάθειαν τῶν ἄλλων τάξεων πρὸς αὐτούς. Καὶ ἔπρεπε νὰ ἔλθῃ ὡς Πρωθυπουργὸς τῆς Ἑλλάδος, ἕνας ἄνθρωπος, ὁ ὁποῖος προέρχεται ἀπὸ χωριό, ὁ ὁποῖος ἔζησε τὴν ζωὴν τοῦ χωριοῦ καὶ γνωρίζει τὴν σημασίαν του, διὰ νὰ συμπονέσῃ καὶ νὰ βάλῃ μέσα εἰς τὴν ψυχήν του τὸ αἴτημα τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν. Ὁ ἄνθρωπος αὐτὸς εἶναι ὁ μεγάλος φίλος τῶν ἀγροτῶν, εἶναι ὁ Ἀρχηγὸς τῆς ΕΡΕ κ. Κ. Καραμανλῆς. Αὐτὸς εἶναι ὁ φίλος τῶν ἀγροτῶν. Καὶ τὸ ἀπέδειξεν ὄχι μὲ τὸ συζητούμενον νομοσχέδιον, ἀλλὰ μὲ τὴν μέχρι τοῦδε πολιτικήν του. Ἀπὸ τοῦ 1955 καὶ ἐντεῦθεν ἡ στροφὴ γίνεται πρὸς τὸν ἀγροτικὸν κόσμον, πρὸς τὸν ὁποῖον ἄλλοι δυστυχῶς δὲν ἔδιδαν προσοχὴν καὶ σημασίαν. Καὶ ἐνθυμοῦμαι εἰς παλαιοτέρας ἐποχάς, ὅπου ἦτο ἀδύνατον νὰ ἐκτελεσθῇ ἓν ἔργον γενικωτέρας σημασίας ἢ ἔστω μία γέφυρα. Καὶ ὅμως σήμερα, τὸ 1960, σᾶς παρουσιάζω ἐφημερίδα τῶν Καλαμῶν, ἡ ὁποία ἔχει ἕνα τεράστιον πίνακα μὲ διάφορα ἔργα, τὰ ὁποῖα ἐξετελέσθησαν ἢ ἐκτελοῦνται κατὰ τὸ 1960. Ἐκεῖ διαπιστοῦται, ὅτι, πλέον τῶν 60 ἑκατ. δραχμῶν διετέθησαν δι’ ἐκτέλεσιν ἔργων εἰς τὸν Νομὸν Μεσσηνίας τὸ 1960. Πότε ἄλλοτε Κυβέρνησις καὶ ὑπουργός, διέθεσαν ἔστω καὶ μίαν δραχμὴν διὰ τὴν ἐπαρχίαν; Εἰς τὴν ἐπαρχίαν μου, τὴν Μεσσήνην, τὰ χωρία ἐστεροῦντο ὁδικοῦ δικτύου. Σήμερον δὲν ὑπάρχουν ὄχι μόνον χωρία, ἀλλ’ οὔτε συνοικισμοὶ στερούμενοι τοῦ ἀγαθοῦ αὐτοῦ. Ἱδρύονται κτηνοτροφεῖα, ἀνεγείρονται σχολεῖα, ὁ τουρισμὸς ἀξιοποιεῖται. Ἰδοὺ τὸ ἐνδιαφέρον. Πέραν αὐτῶν, ὑπάρχει ἡ γενικὴ στατιστική, τὴν ὁποίαν μᾶς ἔδωκεν ὁ ἀκούραστος ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, ἐκ τῆς ὁποίας προκύπτουν αἱ τεράστιαι ἐπενδύσεις, αἱ ὁποῖαι ἔφθασαν τὰ 2.500 ἑκατομμύρια. Ἀλλά, πῶς ἔγιναν ὅλα αὐτά; Ἔγιναν χάρις εἰς τὴν προσπάθειαν τῶν Ἑλλήνων ἀγροτῶν καὶ εἰς τὴν συνεχῆ καὶ ἀδιάκοπον ἐνίσχυσιν τῆς Κυβερνήσεως. Συνεπῶς, ὁ ἄνθρωπος ἐκεῖνος ἀγαπᾷ τὸν ἀγροτικὸν κόσμον καὶ δὲν ἦτο δυνατὸν παρὰ νὰ συμπληρώσῃ τὴν προσπάθειάν του αὐτήν. Καὶ ἔκαμεν ἀρχὴν τοῦ θεσμοῦ τῶν ἀγροτικῶν κοινωνικῶν ἀσφαλίσεων, διὰ τοῦ νόμου τοῦ 1955. Ἵδρυσε τὰ ἰατρεῖα καὶ ἀπέστειλε μαίας εἰς τὴν ὕπαιθρον. Ἀλλὰ ὁ μέγας αὐτὸς φίλος τῶν ἀγροτῶν ἔπρεπε νὰ συμπληρώσῃ τὸ σοβαρὸν αὐτὸ ἔργον καὶ αὐτὸ τὸ ἐπιτυγχάνει διὰ τῆς καταθέσεως τοῦ νομοσχεδίου περὶ γεωργικῶν κοινωνικῶν ἀσφαλίσεων. Ἡ 18η Νοεμβρίου 1960, κύριοι συνάδελφοι, θὰ ἀποτελέσῃ ἱστορικὸν σταθμόν, διότι τὴν ἡμέραν ἐκείνην κατετέθη τὸ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον συζητοῦμεν. Κατὰ τὴν ἑσπέραν ἐκείνην, ὁ ἀρχηγὸς τῆς Ε.Ρ.Ε. καὶ Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως κ. Κ. Καραμανλῆς, ἀνήγγειλε διὰ τοῦ ραδιοφώνου πρὸς τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν τὸ μέγα ἔργον διὰ τοῦ ὁποίου ἀποδίδομεν εἰς τὸν Ἕλληνα ἀγρότην τὴν παροχὴν συντάξεως. Ναί, κ. βουλευταί, τὸ 300δραχμον αὐτὸ ἔχει μεγάλην σημασίαν διὰ τὸν Ἕλληνα ἀγρότην. Ὁ Ἕλλην ἀγρότης δὲν εὑρίσκεται βεβαίως εἰς πλουσίαν κατάστασιν, εὑρίσκεται πάντως εἰς καλυτέραν κατάστασιν ἀπὸ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην ὁπότε ἐσφαγιάζετο καὶ διεσκορπίζετο εἰς τοὺς πέντε ἀνέμους. Ἡ αὔξησις τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος ἀπὸ τοῦ 1955 καὶ ἐντεῦθεν ὑπῆρξεν σημαντική. Πέραν αὐτοῦ δὲν θὰ πρέπει νὰ λησμονῶμεν καὶ τὰς φορολογικὰς ἀπαλλαγάς, τὰς ὁποίας ἐδώσαμεν εἰς τὸν ἀγροτικὸν κόσμον. Ὁ ἀγρότης ὡς γνωστόν, δὲν ὑποβάλλεται εἰς τὴν φορολογίαν τοῦ εἰσοδήματος, παρὰ μόνον, ὅταν τὸ εἰσόδημα ὑπερβαίνῃ τὰς 200 χιλ. δραχμάς. Πέραν αὐτῶν αἱ ἀπαλλαγαὶ ἐπὶ τῆς κληρονομίας καὶ τῆς προικὸς ἀποτελοῦν, ἐπίσης, σημαντικὰ εὐεργετήματα διὰ τὸν Ἕλληνα ἀγρότην. Οὕτω, κ. συνάδελφοι, ἀποδεικνύεται τὸ συνεχὲς ἐνδιαφέρον τὸ ὁποῖον ἐπιδεικνύει ἡ Κυβέρνησις, διὰ τοὺς ἀγρότας μας, παρὰ τὴν προσπάθειαν τῆς ἀντιπολιτεύσεως νὰ ἐξανεμίσῃ τὰς εὐεργετικὰς αὐτὰς προσπαθείας τῆς Κυβ)σεως. Ὅμως, παρὰ ταῦτα, ὁ Ἕλλην ἀγρότης ἔχει σκέψιν ὥριμον καὶ συνείδησιν, ὥστε εἶναι ἀδύνατον νὰ παρασυρθῇ, ἀπὸ τὰ κακόβουλα σπέρματα καὶ τὰς συκοφαντίας. Θὰ πρέπει ὡς ἐκ τούτου νὰ εἴμεθα βέβαιοι, ὅτι οἱ Ἕλληνες ἀγρόται, εἶναι θερμοὶ συμπαραστάται τοῦ Ἑλληνικοῦ μας Κράτους, καὶ τοῦ Ἑλληνικοῦ μας Βασιλείου. (Χειροκροτήματα).

§189ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Προκοπίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§190Ι. ΠΡΟΚΟΠΙΔΗΣ. Κύριοι βουλευταί, προέρχομαι ἀπὸ κατ’ ἐξοχὴν ἀγροτικὴν περιφέρειαν καὶ εἶμαι ὑπερήφανος, διότι ἐκπροσωπῶ εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν τὸν ἀγροτικὸν κόσμον. Εἶμαι ἀκόμη ἐξαιρετικὰ εὐτυχής, διότι ἀνήκω εἰς μίαν παράταξιν τῆς ὁποίας ὁ ἀρχηγὸς ὁ ἐρχόμενος καὶ αὐτὸς ἀπὸ τὸν ἀγροτικὸν κόσμον κατέθεσεν ἕνα νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον ὑπῆρξε τὸ ὄνειρον ὅλων τῶν πολιτικῶν καὶ διὰ τοῦ ὁποίου δίδεται εἰς τοὺς ἀγρότας ζωὴ εἰς τὸ τέρμα τοῦ βίου των καὶ διότι δίδεται ἀκόμη ζωὴ εἰς τὰ νειᾶτα τὰ ὁποῖα ἀποτελοῦν καὶ τὴν ζωὴν τοῦ Ἔθνους. Κύριοι βουλευταί, οὐδεὶς εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν ἐτόλμησε νὰ μὴ ἐγκρίνῃ τοὐλάχιστον κατ’ ἀρχὴν τὸ σχέδιον αὐτὸ νόμου, τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ τὴν συνταξιοδότησιν τῶν ἀγροτῶν μας. Ἀλλά, δυστυχῶς, ἐπὶ 7 συνεχεῖς συνεδριάσεις, προσπάθεια καταβάλλεται παρὰ ὡρισμένης μερίδος τῆς ἀντιπολιτεύσεως διὰ νὰ μειώσῃ τὸ μεγάλο αὐτὸ γεγονὸς τῆς συνταξιοδοτήσεως τῶν ἀγροτῶν καθ’ ἣν στιγμὴν ὁ ἴδιος αὐτὸς ἀγροτικὸς κόσμος τῆς Χώρας πανηγυρίζει διὰ τὸ νομοσχέδιον τοῦτο. Καὶ προσπαθεῖ ἡ μερὶς αὐτὴ τῆς ἀντιπολιτεύσεως νὰ μειώσῃ τὴν σημασίαν τοῦ γεγονότος αὐτοῦ διὰ τὸ ὁποῖον, ὡς ἀνέφερον, ὁ ἀγροτικὸς κόσμος πανηγυρίζει. Ἄλλοι συνάδελφοι, τῆς ἀντιπολιτεύσεως, ἐχαρακτήρισαν τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ ὡς καπηλείαν κατὰ τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου. Ἄλλοι ὡς ἐμπαιγμὸν καὶ ἄλλοι, ὅτι εὑρισκόμεθα εἰς παραμονὰς ἐκλογῶν καὶ τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ ἀποτελεῖ ἐκλογικὸν πυροτέχνημα. Φαίνεται, ὅμως, ὅτι οἱ ὑποστηρίζοντες τὰ ἀνύπαρκτα καὶ μόνον εἰς τὴν φαντασίαν τους εὑρισκόμενα ἐπιχειρήματα, ὅτι δὲν γνωρίζουν τὶ πρόκειται νὰ γίνῃ διὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ. Φοβοῦνται οἱ ἴδιοι τὰς ἐκλογὰς καὶ ἐνῷ ἀπὸ τὴν μίαν πλευρὰν ὑποστηρίζουν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις διὰ τοῦ νομοσχεδίου ἐπιβαρύνει τὸν ἀγροτικὸν κόσμον, ἀπὸ τὴν ἄλλην πλευρὰν ὑποστηρίζουν, ὅτι βαδίζομεν πρὸς ἐκλογὰς καὶ φοβοῦνται ταύτας. Ἀλλά, κύριοι συνάδελφοι τῆς ἀντιπολιτεύσεως, τὶ πλέον εὐχάριστον θὰ ἦτο διὰ σᾶς ὅταν βαδίζωμεν, ὡς λέγετε, πρὸς ἐκλογὰς ἡ Κυβέρνησις νὰ ἐπιβάλῃ ἐπαχθεῖς φορολογίας εἰς τὸν ἀγροτικὸν κόσμον; Θὰ ἔπρεπε μᾶλλον νὰ αἰσθάνεσθε ἱκανοποιημένοι ἀπὸ τὴν συμπεριφορὰν αὐτὴν τῆς Κυβερνήσεως ἔναντι τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου καὶ θὰ σᾶς ἐδίδετο τροφὴ δημαγωγίας, διὰ νὰ δεχθῆτε τοὺς χλευασμοὺς τῶν ἡρωϊκῶν μας ἀγροτῶν. Ἄλλοι ἐχαρακτήρισαν τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ ὡς ἐκλογικὸν τέχνασμα καὶ τέλος ἄλλοι, ὅτι πίσω ἀπὸ αὐτὸ ὑπάρχουν φιλοδοξίαι, ἀνεγνώρισαν δέ, ὅτι πράγματι διὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ, ὁ ἀγροτικὸς κόσμος θὰ ἐξυπηρετηθῇ. Μάλιστα, κ. συνάδελφοι τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Ὁ ἀγροτικὸς κόσμος τῆς Χώρας γνωρίζει, ὅτι ἐξυπηρετεῖται διὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ, διότι κατακτᾶ αὐτὸ ποὺ ἀπὸ χρόνια πολλὰ ὀνειρεύεται καὶ διψᾶ νὰ κατακτήσῃ. Ἐχρειάζετο νὰ ἔλθῃ ἕνα ἀγροτόπαιδο ἀπὸ τὴν ἐπαρχία διὰ νὰ ἐφαρμόσῃ αὐτὰ ὅλα τὰ μέτρα ὑπὲρ τῆς ἀγροτιᾶς. Καὶ τὸ ἀγροτόπαιδο αὐτό εἶναι, ὁ Κώστας Καραμανλῆς, ὁ μεταρρυθμιστὴς τῆς νεωτέρας Ἑλλάδος. Ἄλλοι τέλος συνάδελφοι, ἐχαρακτήρισαν τὴν παρεχομένην σύνταξιν διὰ τοῦ νομοσχεδίου ὡς ἀξίαν ἑνὸς ζεύγους ἀρβυλῶν καὶ τὸ συζητούμενον θέμα ὡς ἀνάξιον συζητήσεως. Καὶ ὅμως, κύριοι συνάδελφοι, οἱ ἐκπρόσωποι τῶν γεωργικῶν συνεταιρισμῶν πανηγυρίζουν διὰ τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ σωρεία δὲ τηλεγραφημάτων κατακλύζει καθημερινῶς καὶ τὴν Κυβέρνησιν καὶ ἡμᾶς τοὺς Κυβερνητικοὺς βουλευτὰς ὅλης τῆς Χώρας καὶ εἰς τὰ ὁποῖα τηλεγραφήματα ἐκφράζεται ἡ εὐγνωμοσύνη τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου διὰ τὸ μέγα αὐτὸ γεγονός. Καὶ ὅμως, ὅταν ἡ Ἕνωσις Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν— οἱ ἐκπρόσωποι τῶν ἀγροτῶν— διένειμε φυλλάδια ἐξαίρουσα τὸ μέγα αὐτὸ ἔργον καὶ ἐκδηλοῦσα τὴν εὐγνωμοσύνην της πρὸς τὴν Κυβέρνησιν, εἶχε δὲ τὸ θάρρος εἰς ἔνδειξιν τῆς εὐγνωμοσύνης αὐτῆς νὰ διανείμῃ τὰ φυλλάδια αὐτὰ εὑρέθησαν, δυστυχῶς, εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, συνάδελφοι οἱ ὁποῖοι διεμαρτυρήθησαν διὰ τὴν ἐνέργειαν αὐτὴν τῶν γεωργικῶν συνεταιρισμῶν καὶ ἐχαρακτήρισαν τοὺς ἐκπροσώπους των ὡς ἐγκαθέκτους, οἱ ὁποῖοι ἐπικάθηνται τῶν συνεταιριστικῶν ὀργανώσεων χάρις εἰς τὰ ἔκτακτα μέτρα καὶ τὴν τρομοκρατίαν ὡς λέγουν οἱ ἴδιοι. Οἱ ἴδιοι ὅμως, οἱ κύριοι συνάδελφοι τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, δὲν παρῆλθε στιγμὴ εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν ποὺ νὰ μὴ χαρακτηρίσουν τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ ὡς μίαν ἀπάτην τῆς Κυβερνήσεως. Κύριοι συνάδελφοι, εἰς τὸν κόσμον αὐτὸν τίποτε δὲν εἶναι τέλειον. Καὶ εἶναι πολὺ φυσικὸν καὶ τὰ νομοθετήματα τὰ ὁποῖα γίνονται ἀπὸ ἀνθρώπους νὰ περιέχουν ὡρισμένας ἀτελείας. Ἐὰν συνεπῶς, ὑπάρχουν τυχὸν ἀτέλειαι καὶ εἰς τὸ παρὸν νομοσχέδιον, εἶμαι βέβαιος, ὅτι ὁ χρόνος καὶ ἡ ἐν τῷ μεταξὺ ἀποκτωμένη πεῖρα θὰ βελτιώσουν τὰς ἀτελείας αὐτάς. Οὐδεὶς ὅμως δύναται νὰ ὑποστηρίξῃ σοβαρῶς, ὅτι τίποτε δὲν προσφέρεται εἰς τὸν ἀγρότην διὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ, διότι θὰ τὸν διαψεύσουν αὐτὰ ταῦτα τὰ γεγονότα τοῦ παρελθόντος. Ποῖος δὲν ἐνθυμεῖται εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν ἐκ τῶν παρευρισκομένων συναδέλφων, τὶ ἐγένετο πρὸ 10ετίας, πρὸ 5ετίας ἀκόμη, εἰς τὸν δυστυχῆ ἀγροτικὸν κόσμον. Μὲ ποῖα φορολογικὰ βάρη ἐστέναζε καὶ ἦτο ἀδύνατον νὰ φύγῃ ἀπὸ τὴν ἐξαθλίωσιν. Καὶ ὅμως, ὅλοι γνωρίζητε, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ἡ Κυβέρνησις Ε.Ρ.Ε. διὰ τῆς λελογισμένης καὶ ἐθνικῆς της πολιτικῆς, κατώρθωσε νὰ σηκώσῃ τὰ φορολογικὰ βάρη ἀπὸ τὸν ἀγρότην καὶ κυρίως τὰ βάρη τῆς κληρονομικῆς φορολογίας, τὰ ὁποῖα ἦσαν καὶ τὸ σημαντικώτερον γεγονός. Ποῖος δύναται νὰ ἀρνηθῇ, ὅτι ἀθρόως παρέχονται τὰ καλλιεργητικὰ δάνεια ἀπὸ τὴν Α.Τ.Ε. εἰς τοὺς ἐπιθυμοῦντας ἀγρότας καὶ ποῖαι ἄλλαι διευκολύνσεις εἰς ὅ,τι ἀφορᾷ τὴν ἀνακούφισιν τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου. Πρέπει ὅμως νὰ σημειώσητε, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι κᾶθε ἀγρότης εἶναι ὑπεύθυνος καὶ διὰ τὴν προσωπικὴν ἀγροτικήν του οἰκονομίαν καὶ σἄν καλὸς νοικοκύρης πρέπει νὰ ἐπιμελῆται καὶ νὰ φροντίζῃ δι’ αὐτήν. Ἀλλά, κύριοι συνάδελφοι, ποῖος πταίει ὅταν ἕνας ἀγρότης δὲν ἔχῃ μίαν τακτικὴν εἰς τὴν διαχείρισιν τῆς οἰκονομίας του καὶ δανείζεται ἀπεριορίστως χρήματα, τὰ ὁποῖα ὅταν φθάσῃ ἡ ἐποχὴ τῆς ἐσοδείας δὲν εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἐπιστρέψῃ ἀπὸ ἐκεῖ ὅπου τὰ ἐδανείσθη; Πρέπει βεβαίως νὰ ὁμολογηθῇ, ὅτι δὲν εἶναι ὅλοι οἱ μὴ δυνάμενοι νὰ ἐξοφλήσουν τὰ χρέη των κακόπιστοι, ἀλλά, ἐπίσης, εἶναι βέβαιον, ὅτι μεταξὺ αὐτῶν ὑπάρχουν καὶ κακόπιστοι, εὐτυχῶς, ὅμως, εἰς ἐλάχιστον ἀριθμόν. Θὰ πρέπει συνεπῶς, κᾶθε ἀγρότης νὰ ρυθμίζῃ μὲ σύνεσιν τὰς ἀνάγκας του καὶ τὰς ὑποχρεώσεις του. Κύριοι συνάδελφοι, οἱ ὁμιλήσαντες ρήτορες τῆς Ἀντιπολιτεύσεως διεχώρισαν τὸ σχέδιον νόμου εἰς τρία κεφάλαια. Τὸ πρῶτον κεφάλαιον περιλαμβάνει τὴν ἀσφάλισιν συνταξιοδοτήσεως γήρατος. Τὸ δεύτερον κεφάλαιον τὴν ἀσφάλισιν τῆς παραγωγῆς κατὰ τῆς χαλάζης καὶ παγετώνων καὶ τρίτον τὸ καὶ σημαντικώτερον τὴν ἰατροφαρμακευτικὴν περίθαλψιν. Ποῖος ὅμως ἐκ τῶν κ. συναδέλφων εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν δὲν γνωρίζει, ὅτι βάσει τοῦ νόμου 3487 λειτουργοῦν εἰς ὁλόκληρον τὴν χώραν τὴν στιγμὴν αὐτὴν 1.138 ἀγροτικὰ καὶ Κοινοτικὰ ἰατρεῖα, τὰ ὁποῖα προσφέρουν ἰατροφαρμακευτικὴν περίθαλψιν εἰς τοὺς ἀγρότας μας. Καὶ διότι ἦτο ἀδύνατος ἡ ἐπάνδρωσις τῶν ἰατρείων αὐτῶν δι’ ἰατρῶν, ἡ Κυβέρνησις ἔφερε πρὸς ψήφισιν εἰς τὴν Βουλὴν εἰδικὸν νομοσχέδιον διὰ τοῦ ὁποίου ὑπεχρέωσε τοὺς ἰατροὺς νὰ ὑπηρετήσουν εἰς τὴν ὕπαιθρον ἐπὶ 3 ἔτη προτοῦ λάβουν τὸ δίπλωμά των μὲ τὸν ἀποκλειστικὸν σκοπὸν τὴν ἐπάνδρωσιν τῶν ἀγροτικῶν καὶ κοινοτικῶν ἰατρείων. Καὶ ὅμως γνωρίζετε ποία ὑπῆρξεν ἡ πολεμικὴ ὡρισμένης μερίδος ἀντιπολιτεύσεως κατὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ. Κύριοι συνάδελφοι, ὁσονδήποτε καὶ ἂν νομίζετε, ὅτι δύνασθε νὰ κρύπτεσθε ὄπισθεν αὐτῶν τῶν τεχνασμάτων διὰ νὰ ἐξαπατήσητε τὸν ἀγροτικὸν κόσμον, πρέπει νὰ γνωρίζητε, ὅτι ὁ ἀγροτικός μας κόσμος εἶναι ἀρκετὰ ἔξυπνος καὶ παρακολουθεῖ ὅλα σας αὐτὰ τὰ τεχνάσματα. Ποῖος δύναται νὰ μὴ ἀναγνωρίσῃ εἰς τὴν παροῦσαν Κυβέρνησιν, ὅτι ἀπὸ τοῦ 1955 καὶ ἐντεῦθεν ὁ ἀγροτικὸς κόσμος τῆς Χώρας ἀπηλλάγη τῆς γεωργικῆς φορολογίας καὶ τοῦ φόρου κληρονομίας καὶ ἀπήλλαξε τὸν ἀγρότην ἀπὸ τὰ βάρη αὐτὰ διὰ νὰ ἐπιδοθῇ ἀμέριμνος εἰς τὰ ἀγροτικά του ἔργα, ὅταν εἶναι γνωστόν, ὅτι ἐπὶ προηγουμένων Κυβερνήσεων δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ τύχῃ δανείου 1.000 δραχμῶν ἀγροτικὴ οἰκογένεια. Κύριοι συνάδελφοι, πιστεύω, ὅτι διὰ τοῦ παρόντος νομοσχεδίου συμπληροῦνται τὰ κενὰ τῆς ἰατροφαρμακευτικῆς περιθάλψεως. Εἰς ἄλλην ἐποχὴν ὁ δυστυχὴς ἀγρότης διὰ νὰ γιατρέψῃ τὸ παιδί του ἠναγκάζετο νὰ πωλήσῃ τὸ χωράφι του, τὴν ἀγελάδα του, τὴν παραγωγήν του ὁλόκληρον καὶ ἡ πενία ἐμάστιζε ὁλόκληρον τὴν οἰκογένειάν του. Σήμερον εἰς τὴν περιφέρειαν τὴν ἰδικήν μου, τοὐλάχιστον ὑπάρχουν 200 κοινοτικὰ ἰατρεῖα ἐξωπλισμένα πλήρως, ἐπηνδρωμένα μὲ 2 ὑγειονομικοὺς σταθμοὺς, ὅπως καὶ δύο τεράστια νοσοκομεῖα διὰ νὰ προσφέρουν τὰς ὑπηρεσίας των εἰς τοὺς ἀγρότας μας. Συνεπῶς, δὲν νομίζω, ὅτι δύναται νὰ γίνῃ τέτοια δημαγωγία ἐντὸς τῆς αἰθούσης αὐτῆς εἰς βάρος τοῦ νομοσχεδίου, πρᾶγμα δι’ ἡμᾶς ἀπαράδεκτον. Ὁ συνάδελφος κ. Λαντζούνης, εἶπεν, ὅτι εἰς τὴν περιφέρειάν του ἐξετελέσθησαν πάρα πολλὰ ἔργα. Παντοῦ ὅμως, τὴν στιγμὴν αὐτὴν εἰς ὁλόκληρον τὴν Ἑλλάδα ἐκτελοῦνται ὑδροηλεκτρικὰ ἔργα καὶ ὁλόκληρος ἡ χώρα εὑρίσκεται μέσα εἰς τὴν σκαπάνην διὰ νὰ ἐκτελεσθοῦν ἔργα, τὰ ὁποῖα θὰ βελτιώσουν καὶ τὴν θέσιν τοῦ ἀγρότου καὶ τῆς ἐθνικῆς μας οἰκονομίας. Θὰ ψηφίσω, συνεπῶς, κύριοι βουλευταί, τὸ νομοσχέδιον ὡς ἔχει, διότι πιστεύω, ὅτι δι’ αὐτοῦ ἐξυπηρετοῦνται οἱ ἀγρόται, οἱ ὁποῖοι πονοῦν τὸν τόπον αὐτὸν καὶ διὰ νὰ ἴδουν καλυτέρας ἡμέρας εἰς τὸν τόπον, ὥστε νὰ μὴ δύνασθε νὰ ψαρεύετε εἰς τὸ θολὰ νερά, ἐκμεταλλευόμενοι τὴν δυστυχίαν τῆς ἀγροτικῆς τάξεως, διότι τοῦτο εἶναι καὶ τὸ σύνθημά σας. (Χειροκροτήματα).

§191ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Μίχας, ἔχει τὸν λόγον.

§192Α. ΜΙΧΑΣ. Κύριοι συνάδελφοι, θὰ εἶμαι συντομώτατος καὶ θὰ ἔπρεπεν ὅλοι νὰ εἶναι συντομώτατοι, δεδομένου, ὅτι ὅλοι εἶναι σύμφωνοι ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου. Ἀλλ’ ἡ ὀξυτάτη πολεμικὴ ὡρισμένων κύκλων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως καὶ ὄχι μόνον τῆς ἄκρας ἀριστερᾶς, μαρτυρεῖ πόσην σημασίαν ἔχει τὸ μέτρον. Βεβαίως, ὑπῆρξαν καί τινες ἐκ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ὅπως ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων, ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῶν Ἀγροτῶν, ὁ κ. Γόντικας, οἵτινες ἤσκησαν καλόπιστον κριτικήν. Καὶ δὲν παρέλειψαν νὰ τονίσουν, ὅτι τοιοῦτον μέτρον πρώτην φοράν, ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν, εἰσάγεται εἰς τὴν Βουλήν. Βεβαίως, εἰς τὰ ἐπὶ μέρους θέματα, πολλὰ θὰ λεχθοῦν καὶ τοιαῦτα θέματα εἶναι τὸ ζήτημα τοῦ φορέως, τοῦ ἑνιαίου ἢ μὴ τῆς ὑγειονομικῆς περιθάλψεως, τὸ τῆς φορολογίας καὶ ἰδίως τοῦ 3%. Ἀλλ’ ὅλα αὐτὰ θὰ συζητηθοῦν εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν. Καὶ ἐπ’ αὐτοῦ ὑπάρχει δήλωσις τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι θὰ δεχθῇ τροποποιήσεις. Ὅταν συνεζητοῦντο αἱ προτάσεις τοῦ κ. Παπανδρέου καὶ τῆς Ε.Δ.Α., κατὰ τὴν συνεδρίασιν τῆς 23ης Φεβρουαρίου 1960, ὁμιλῶν ἐπ’ αὐτῶν, μεταξὺ τῶν ἄλλων ἔλεγον, ὅτι αἱ ἀγροτικαὶ κοινωνικαὶ ἀσφαλίσεις εἶναι ἕνας τεράστιος θεσμός, ἀποβλέπων εἰς τὴν πλήρη ἐξασφάλισιν τοῦ ἀγρότου κατὰ πάσης ἀντιξοότητος. Ἀναφερόμενος δὲ εἰς τὴν προϊστορίαν τοῦ θέματος, ἔλεγον: Τὶ ἔχει γίνει μέχρι σήμερον ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ; Ἔπρεπε νὰ ἔλθῃ ἕνας νόμος τὸ 1953 διὰ νὰ ἀρχίσῃ νὰ κινῆται τὸ θέμα τῶν Ἀγροτικῶν Ἀσφαλίσεων. Καὶ ἀκόμη, ὅταν ἀνέλαβε τὴν διακυβέρνησιν τῆς Χώρας ὁ νῦν Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ὁ ὁποῖος ἔδειξε τὸ ἔμπρακτον ἐνδιαφέρον διὰ τοὺς ἀγρότας διὰ τοῦ νόμου «περὶ παροχῆς ἰατρικῆς περιθάλψεως», βάσει τοῦ ὁποίου συνεστήθησαν καὶ λειτουργοῦν τὰ ἀγροτικὰ καὶ κοινοτικὰ ἰατρεῖα. Πᾶς, ἑπομένως, καλῆς πίστεως συζητητής, κρίνων τῶν θεσμὸν τῶν Ἀγροτικῶν Ἀσφαλίσεων εἰς τὴν χώραν μας, δὲν δύναται νὰ τὸ ἀρνηθῇ, ὅτι τὴν ἔναρξιν τούτου ἔκαμεν ἡ Κυβέρνησις τοῦ κ. Κ. Καραμανλῆ. Καὶ ἔχομεν σήμερον τὸ δεδομένον, ὅτι λειτουργοῦν εἰς τὴν χώραν μας 1.200 ἀγροτικὰ ἰατρεῖα, ἐπηνδρωμένα μὲ ἑκατοντάδας ἰατρῶν καὶ νοσοκόμων, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον πρὸ ὀλίγου χρόνου ἦτο ἄγνωστον διὰ τὸν Ἕλληνα ἀγρότην. Ἡμεῖς, οἱ ὁποῖοι προερχόμεθα ἀπὸ ἀγροτικὴν περιφέρειαν, γνωρίζομεν ποῖον ἦτο ἀνέκαθεν τὸ αἴτημα τοῦ Ἕλληνος ἀγρότου. Τὸ παράπονόν του πάντοτε ἦτο, ὅτι δὲν εἶχεν ἰατρόν. Μήπως νομίζετε, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι τὸ ἐλησμόνησαν αὐτὸ οἱ ἀγρόται; Ὄχι, βεβαίως. Νομίζω, ὅτι ὑπερηφάνως δυνάμεθα σήμερον νὰ ἀντικρύσωμεν τοὺς συμπατριώτας μας διὰ τὸ πρῶτον αὐτὸ ἐπίτευγμα, τὸ ὁποῖον ἐπραγματοποίησεν ἡ παράταξις εἰς τὴν ὁποίαν ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ἀνήκω. Κανεὶς δὲν ἰσχυρίζεται, ὅτι ἔχουν ὁλοκληρωθῆ τὰ μέτρα ὑπὲρ τῶν ἀγροτῶν. Βεβαίως, τὸ ἔργον πρέπει νὰ ὁλοκληρωθῇ διὰ τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ θεσμοῦ τῶν Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων. Τὶ ἔκαμεν ἐν προκειμένῳ ἡ Κυβέρνησις; Μήπως ἐπανεπαύθη ἐπὶ τῶν δαφνῶν της; Πρὸ ὀλίγου ἀκόμη χρόνου ἠκούσαμεν ὅλοι τὰς δηλώσεις τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι θὰ ὁλοκληρωθῇ τὸ ἔργον αὐτὸ διὰ τῆς ἐγγραφῆς 450 ἑκατομμυρίων εἰς τὸν Κρατικὸν Προϋπολογισμόν. Ἐπίσης, ἠκούσαμεν ἀπὸ τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι τὸ θέμα τῶν Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων μελετᾶται καὶ ὅτι ἐντὸς ἑξαμήνου θὰ εἶναι γνωστὰ τὰ πορίσματα τῆς μελέτης. Ἐλέχθη, ὅτι τὰ διάφορα θέματα μελετῶνται μόνον καὶ τίποτε δὲν γίνεται. Ἀλλὰ καὶ πλεῖστα θέματα ἤχησαν ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας καὶ εὗρον τὴν λύσιν των, μετὰ τὰς ἐπὶ μέρους μελέτας. Ἐφ’ ὅσον, λοιπόν, ἔχομεν τὴν διαβεβαίωσιν τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι ἐντὸς ἑξαμήνου διαστήματος θὰ ἔχῃ μελετηθῆ τὸ μέγα τοῦτο θέμα, πρέπει νὰ μὴ ἀμφιβάλωμεν, ὅτι ἐντὸς τοῦ προσδιορισθέντος χρόνου θὰ συντελεσθῇ καὶ τὸ δεύτερον βῆμα. Καὶ ἐπειδὴ πολλὰ ἐλέχθησαν περὶ παραλείψεων ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἐγκαταλείψεως τοῦ ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ, θὰ ἔπρεπε νὰ ἐνθυμῆσθε μερικὰ πράγματα. Εἶναι τἄχα δυνατὸν νὰ ἀρνηθῇ κανεὶς εἰς τὴν Κυβέρνησιν τὴν αὔξησιν τῶν διατεθεισῶν πιστώσεων πρὸς τοὺς ἀγρότας μέσῳ τῆς Α.Τ.Ε.; Τὴν αὔξησιν τῶν ἐγγειοβελτιωτικῶν ἔργων; Δύναταί τις νὰ ἀρνηθῇ, ὅτι ὁ ἀγρότης σήμερον δὲν πληρώνει ἄμεσον φόρον ἢ ὅτι σήμερον ὁ ἀγρότης δὲν πληρώνει φόρον κληρονομίας; Δὲν εἶναι, λοιπόν, ὅλα αὐτά, τὰ ἐπὶ μέρους μέτρα, ὑπὲρ τῶν ἀγροτῶν, τὰ ὁποῖα θὰ ἔπρεπεν ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἐξακοντίζουν τοὺς μύδρους των κατὰ τῆς Κυβερνήσεως νὰ μὴ λησμονοῦν; Κανείς, ἑπομένως, καλόπιστος συζητητὴς δὲν θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἀρνηθῇ, ὅτι ἡ Κυβέρνησις καταβάλλει κἄθε φροντίδα καὶ κάμνει κἄθε δυνατὴν προσπάθειαν, διὰ νὰ βελτιώσῃ τὴν θέσιν τοῦ Ἕλληνος ἀγρότου. Ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, συνεπὴς πρὸς τὴν δοθεῖσαν ὑπόσχεσίν του, εἰσήγαγε πρὸς ψήφισιν εἰς τὴν Βουλὴν τὸ ὑπὸ συζήτησιν σχέδιον νόμου «περὶ ἀσφαλίσεως τῶν ἀγροτῶν». Ἀποτελεῖ τοῦτο τὸ δεύτερον βῆμα μετὰ τὸ πρῶτον βῆμα τῆς ὑγιεινῆς περιθάλψεως. Πρόκειται περὶ ἀσφαλίσεως τοῦ γήρατος. Βεβαίως, δυνατὸν νὰ ὑπάρξουν ἀτέλειαι. Ἀλλὰ ὁ θεσμὸς θὰ βελτιοῦται συνεχῶς. Οἱ ἀγρόται, ἀποκτῶντες τὴν σύνταξιν διὰ πρώτην φορὰν θὰ εὐγνωμονοῦν τὴν Κυβέρνησιν, ἥτις ἐθέσπισε τὸν θεσμὸν (καὶ τὰ Ἰατρεῖα καὶ τὴν σύνταξιν), τὸν ὁποῖον οὐδεὶς πλέον θὰ τολμήσῃ νὰ τὸν καταργήσῃ εἰς τὸ μέλλον. Ὅλοι θὰ ἁμιλλῶνται νὰ τὸν βελτιώσουν καὶ νὰ τὸν ἐπεκτείνουν. Καὶ αὐτὸ δὲ θὰ τὸ λησμονήσουν οἱ Ἕλληνες ἀγρόται, ὅπως δὲν ἐλησμόνησαν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις αὐτή, τὴν ὁποίαν κατηγοροῦν ἄλλοι, ὡς ὑπηρετοῦσαν τοὺς ὀλίγους καὶ παραβλέπουσαν τοὺς πολλούς, εἶναι ἐκείνη, ἡ ὁποία λαμβάνει μέτρα κοινωνικῆς δικαιοσύνης, ὑπὲρ τῶν πολλῶν. Εἶναι ἡ ἰδία Κυβέρνησις, ἥτις κατηγορεῖται συχνά, ὅτι ἐνδιαφέρεται ὑπὲρ τῶν πόλεων καὶ τῶν ἀστῶν καὶ ἀδιαφορεῖ διὰ τὴν ὕπαιθρον καὶ τοὺς ἀγρότας. Ἐδῶ δὲν ἐπιβαρύνονται οἱ ἀστοὶ καὶ αἱ ἄλλαι τάξεις; Φόρος εἰσοδήματος, φυσικῶν καὶ νομικῶν προσώπων, χαρτόσημον, σιγαρέττα, καφές, κακάο, ζῦθος, εἴδη πολυτελείας, χαβιάρι, οὐΐσκυ, καλλυντικὰ κλπ. Καὶ θὰ διερωτηθῇ, νομίζω, πᾶς λογικὸς ἄνθρωπος, ἀνεξαρτήτως ἂν ἀνήκῃ εἰς τὴν Συμπολίτευσιν ἢ Ἀντιπολίτευσιν, πῶς ἔπρεπε νὰ ἀντιμετωπισθῇ τὸ θέμα. Ἄνευ νέων πόρων, ἄνευ οἱασδήποτε ἐπιβαρύνσεως τοῦ ἀγρότου, δι’ αὐξήσεως τῶν προβλεπομένων συντάξεων, δι’ ἐπεκτάσεως εἰς ἄλλους τομεῖς (ἀναπηρία, ἀτυχήματα, κλπ.), δι’ αὐξήσεως τοῦ ἀριθμοῦ τῶν δικαιούχων; Αὐτὰ ὅμως διὰ μαγικῆς ράβδου θὰ ἐπιτυγχάνοντο. Ἡ Κυβέρνησις κ. Καραμανλῆ, κατ’ ἐπανάληψιν διεκήρυξεν, ὅτι μαγικὴν ράβδον δὲν διαθέτει. Ἀγωνίζεται ρεαλιστικὰ καὶ ἐν μέσῳ τῶν δυσχερειῶν τῆς ἐποχῆς, διὰ νὰ βελτιώσῃ τὸ βιοτικὸν ἐπίπεδον τοῦ λαοῦ καὶ δὴ τοῦ πολυπληθεστέρου τμήματος τοῦ πληθυσμοῦ, τῶν ἀγροτῶν τῆς Χώρας μας. Καὶ αὐτὸ τὸ γνωρίζει καὶ ὁ λαὸς τῶν πόλεων καὶ ὁ λαὸς τῆς ὑπαίθρου καὶ πρὸ πάντων αὐτός. (Χειροκροτήματα).

§193ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Σιαφλέκης, ἔχει τὸν λόγον.

§194Ι. ΣΙΑΦΛΕΚΗΣ. Τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου, πέραν μιᾶς θεωρητικῆς ἀναγνωρίσεως τοῦ δικαιώματος τῆς συνταξιοδοτήσεως λόγῳ γήρατος τῶν ἀγροτῶν, οὐδὲν θετικὸν στοιχεῖον περιέχει, τὸ ὁποῖον νὰ μᾶς πείθῃ, ὅτι ὄντως ἡ Κυβέρνησις ἀπεφάσισε τὴν πραγματικὴν συνταξιοδότησιν τῶν ἀγροτῶν καὶ τὴν ὁλοκληρωτικὴν ὑγειονομικὴν περίθαλψιν τούτων. Ἡ Κυβέρνησις, δηλαδή, περιοριζομένη ἐκ τῆς ἀνάγκης τῶν πραγμάτων, ἐπροχώρησεν εἰς τὴν κατάθεσιν τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου, οὐχὶ μὲ σκοπὸν νὰ καθιερώσῃ τὴν πραγματικὴν ἀσφάλειαν τῶν ἀγροτῶν, ἀλλὰ ἀφ’ ἑνὸς μὲν διὰ νὰ δημιουργήσῃ ἐντυπώσεις καὶ ἀφ’ ἑτέρου διὰ νὰ ἐξασφαλίσῃ νέους πόρους διὰ τὸν προϋπολογισμόν. Ἡ Κυβέρνησις, δηλαδή, ἰσχυριζομένη, ὅτι θὰ δώσῃ συντάξεις εἰς τοὺς ἀγρότας, ἐπέβαλεν νέους φόρους τῆς τάξεως τῶν 1.500 ἑκατομμ. δραχμῶν. Ἐάν, ὅμως, ἡ Κυβέρνησις ἤθελε τὴν πραγματικὴν συνταξιοδότησιν τῶν ἀγροτῶν, θὰ ἔδιδεν εἰς τοὺς ἀγρότας σύνταξιν οὐχὶ 180 δραχμῶν, ἀλλὰ σύνταξιν ὑπὸ τὴν πλήρη οἰκονομικὴν τοῦ ὅρου ἔννοιαν, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον τῆς ἐπιτρέπουν τὰ νέα βάρη, τὰ ὁποῖα ἐπιβάλλει. Ὁ πραγματικὸς σκοπὸς τῆς Κυβερνήσεως ἐξάγεται καὶ ἐκ τῆς ἐκθέσεως τοῦ μετακληθέντος Γερμανοῦ ἐμπειρογνώμονος. Ὁ κ. Κρὸν δηλαδή, ἀφοῦ ταλαντεύεται διὰ μακρῶν ἂν πρέπει νὰ ἐφαρμοσθοῦν ἐπὶ τοῦ προκειμένου κοινωνικοπολιτικὰ ἢ οἰκονομικοπολιτικὰ μέτρα, καταλήγει εἰς τὴν ἄποψιν, ὅτι προτιμότερον εἶναι νὰ ἐφαρμοσθῇ μέτρον κοινωνικῆς προνοίας ὑπὸ τὸν μανδύαν τῆς κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως. Ἀντὶ τοῦ μέτρου αὐτοῦ, ὡς γνωρίζετε, πρὸ ἀρκετοῦ χρόνου ἡ ἀριστερὰ παράταξις τῆς Βουλῆς κατέθεσε πρότασιν νόμου, ἡ ὁποία προέβλεπε τὴν παροχὴν ὡς συντάξεως 300 δραχμῶν εἰς τοὺς ἀγρότας, τὸ μέτρον δὲ τοῦτο ἐχαρακτήριζεν ὡς μέτρον προνοίας, διὰ δὲ τὴν ἀντιμετώπισιν τῶν δαπανῶν προέβλεπε φόρους, οἱ ὁποῖοι δὲν θὰ ἠντλοῦντο, οὔτε ἀπὸ τοὺς ἀγρότας, οὔτε ἀπὸ τὰς παραγωγικὰς τάξεις τοῦ λαοῦ. «..... (Ἀναγινώσκει) .....». Τὸ ὑπόλοιπον ποσὸν προεβλέπετο νὰ καλυφθῇ ἐκ τῆς περιστολῆς τῶν ὑπερμέτρων πολεμικῶν δαπανῶν ποὺ ἔχομεν σήμερον, διὰ τῶν οἰκονομιῶν λόγῳ περικοπῆς τῶν Κρατικῶν αὐτοκινήτων καὶ τοῦ περιορισμοῦ ἄλλων πολυτελῶν δαπανῶν. Παρὰ ταῦτα, τὸ παρὸν σχέδιον αὐτὸ ἐπιρρίπτει τὰ βάρη εἰς τοὺς ἀγρότας καὶ εἰς τὰς παραγωγικὰς τάξεις καὶ ἀντὶ τῶν 300 δραχμῶν, δίδει σύνταξιν μόνον 180 δραχμῶν. Καὶ τὸ χειρότερον εἶναι, ὅτι ἐπιβάλλει εἰς βάρος τῶν ἀγροτῶν αὐτὴν τὴν περίφημον εἰσφορὰν τοῦ 3% ἐπὶ τοῦ συνόλου τῆς παραγωγῆς. Πολλὰ ἐλέχθησαν διὰ τὴν δυνατότητα εἰσπράξεως τοῦ φόρου αὐτοῦ καὶ ἀκόμη περισσότερα ἐλέχθησαν διὰ τὴν σκοπιμότητα τῆς ἐπιβολῆς του. Θὰ πρέπει νὰ ὁμολογήσωμεν, κ. βουλευταί, ὅτι τὸ ὀλίσθημα τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τοῦ προκειμένου εἶναι μέγα. Ἀσφαλῶς ἡ Κυβέρνησις δὲν θὰ δυνηθῇ νὰ εἰσπράξῃ τὰ ποσὰ αὐτά, διότι, ὡς γνωρίζετε, εἶναι πολὺ δύσκολον νὰ μετατραπῇ εἰς χρῆμα ἡ παραγωγὴ τῶν ὀρεινῶν καὶ ἡμιορεινῶν πληθυσμῶν τῆς Χώρας. Ἀλλὰ καὶ ὁ τρόπος τῆς βεβαιώσεως τῶν εἰσφορῶν αὐτῶν, θὰ δημιουργήσῃ τοιαύτην σύγχυσιν καὶ τοιοῦτον σάλον, ὥστε νὰ μὴ εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξέλθωμεν ἐκεῖθεν, παρὰ μόνον διὰ τῆς ὁλοκληρωτικῆς καταργήσεως τῆς εἰσφορᾶς αὐτῆς. Ἀλλὰ καὶ ἄλλο ὀλίσθημα διέπραξε ἡ Κυβέρνησις. Συνέζευξεν εἰς ἕνα φορέα τρεῖς διαφόρους τομεῖς, ἤτοι τὴν ὑγειονομικὴν περίθαλψιν, τὴν ἀσφάλισιν κατὰ τοῦ γήρατος καὶ τὴν ἀσφάλισιν τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς κατὰ παγετώνων καὶ χαλάζης. Ἡ σύζευξις εἶναι ἀθέμιτος. Περιπλέκει τὴν λειτουργίαν τοῦ θεσμοῦ. Παραγωγικαὶ τάξεις ὁλόκληροι, ὅπως δασικαὶ ἐκμεταλλεύσεις, κτηνοτροφικαὶ ἐκμεταλλεύσεις κλπ. θὰ ἐπιβαρύνωνται διὰ τῆς εἰσφορᾶς, χωρὶς ποτὲ νὰ χρειασθοῦν καὶ ἀποζημίωσιν ἐκ παγετοῦ καὶ χαλάζης. Κύριοι συνάδελφοι, νομίζω, ὅτι θὰ ἐχρειάζετο μία προσεκτικὴ μελέτη τῆς πραγματικῆς καταστάσεως τῆς Ἑλλάδος. Καλαὶ εἶναι αἱ εἰσηγήσεις τῶν πραγματογνωμόνων, ὅταν ὅμως δὲν προσαρμόζωνται εἰς τὴν πραγματικότητα πρέπει νὰ ἀπορρίπτωνται. Εἴχομεν τὴν ἀσφάλισιν τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς εἰς τὴν ΑΤΕ, κατὰ συνέπειαν ὑπῆρχεν ὁ φορεὺς τῆς ἀσφαλίσεως τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς, ὁ ὁποῖος ἐὰν διηυρύνετο καὶ ἐβελτιοῦτο, θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἀνταποκριθῇ εἰς τὰς ἀνάγκας. Ὁ τομεὺς τῆς ὑγειονομικῆς ἀσφαλίσεως δὲν ἦτο βεβαίως ὁ ἰδεώδης, εἶχε γίνει ὅμως μία ἀπαρχὴ καὶ ὅλοι ἠλπίζαμεν, ὅτι διὰ τῆς βελτιώσεως θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἀνταποκριθῇ εἰς τὰς πραγματικὰς ἀνάγκας τοῦ ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ. Τώρα ἐπέρχεται διάσπασις. Τὰ ἐπιχειρήματα τὰ ἀναφερόμενα ἐν τῇ εἰσηγητικῇ ἐκθέσει δὲν εὐσταθοῦν. Πρέπει νὰ γίνῃ προσεκτικὴ ἀντιμετώπισις τοῦ φορέως. Εἰς τὴν Ἑλλάδα ἔχομεν ποικιλομόρφους Ὀργανισμούς, οἱ ὁποῖοι λυμαίνονται τὰ χρήματα τῶν ἠσφαλισμένων. Σήμερον, διὰ τοῦ παρόντος, δημιουργεῖται ἕνας φορεὺς διὰ νὰ τακτοποιηθοῦν ὡρισμένοι κομματικοὶ φίλοι εἰς τὰς μεγάλας θέσεις τοῦ Ὀργανισμοῦ καὶ μάλιστα ἄνευ διαγωνισμοῦ. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν εἶναι πιστευτὸς ὁ ἰσχυρισμὸς τῆς εἰσηγητικῆς ἐκθέσεως, ὅτι τὸ ἀνώτατον ὅριον δαπάνης διοικήσεως τοῦ Ὀργανισμοῦ δὲν θὰ ὑπερβῇ τὸ 3%. Κανεὶς Ὀργανισμὸς δὲν δαπανᾷ ὀλιγώτερον τοῦ 8–10%. Ἄλλωστε, τὴν διεκπεραίωσιν τοῦ μεγαλυτέρου ἔργου τοῦ Ὀργανισμοῦ τὴν ἀναλαμβάνει ἡ ΑΤΕ. Γίνεται δηλαδή, διάσπασις λειτουργίας τοῦ Ὀργανισμοῦ αὐτοῦ, ἡ ὁποία πρέπει νὰ μᾶς προκαλέσῃ ἀνησυχίας καὶ πρέπει νὰ εὕρωμεν ἕνα τρόπον τακτοποιήσεως τοῦ θέματος αὐτοῦ. Αὐτὰ εἶχον νὰ εἴπω, κύριοι συνάδελφοι, ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ συζητουμένου νομοσχεδίου, ἐπὶ τῆς ὁποίας συμφωνῶ, ἐπιφυλασσόμενος νὰ ἀναπτύξω τὰς ἀπόψεις μου, κατὰ τὴν συζήτησιν ἐπὶ τῶν ἄρθρων. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς πλευρᾶς τῆς Ἀριστερᾶς).

§195ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μ. Χριστογεῶργος, ἔχει τὸν λόγον.

§196Μ. ΧΡΙΣΤΟΓΕΩΡΓΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ τραγικὴ κατάστασις τοῦ ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ τῆς χώρας ἔχει φέρει εἰς τὴν ἐπιφάνειαν τὴν ἀνάγκην τῆς μετατοπίσεως τοῦ εἰσοδήματος τοῦ ἀστικοῦ πληθυσμοῦ καὶ ἰδιαιτέρως τῶν εὐπορωτέρων τάξεων εἰς τὴν ὕπαιθρον καὶ τελευταίως τὴν ἀνάγκην τῆς καθιερώσεως τοῦ θεσμοῦ τῶν ἀγροτικῶν ἀσφαλίσεων. Τὸ Κόμμα τῆς ΕΔΑ εἶναι ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον πρῶτον κατέθεσε πρότασιν νόμου περὶ κοινωνικῶν ἀσφαλίσεων τῶν ἀγροτῶν. Ἡ Κυβέρνησις δὲν ἦτο ἀνάγκη νὰ προσφύγῃ εἰς ἐκλογὰς χωρὶς νὰ διακηρύξῃ τὴν ἀρχὴν τῶν ἀγροτικῶν κοινωνικῶν ἀσφαλίσεων. Ἡ Κυβέρνησις ἐκ τῆς καθιερώσεως τοῦ θεσμοῦ αὐτοῦ ἐπιδιώκει διὰ νέων φορολογιῶν νὰ ἐνισχύσῃ τὸν κρατικὸν ἐλλειμματικὸν προϋπολογισμόν. Διότι, ἐνῷ ὁλόκληρος ἡ δαπάνη διὰ τὴν συνταξιοδότησιν τῶν ἀγροτῶν, δὲν ὑπερβαίνει τὰ 600 ἑκατ., ἡ Κυβέρνησις περιέλαβε καὶ τοὺς ἄλλους δύο τομεῖς τῆς ὑγειονομικῆς περιθάλψεως καὶ τῆς ἀσφαλίσεως κατὰ παγετῶν καὶ χαλάζης, διὰ νὰ εἰσπράξῃ τελικῶς δύο δισεκατομμύρια δραχμῶν. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ νομοσχέδιον ἔχει χαρακτῆρα ἀντιλαϊκὸν καὶ εἶναι ἀντιαγροτικόν, διότι δι’ αὐτοῦ ἐπέρχεται ἀποστράγγισις τοῦ τόσον ἰσχνοῦ ἀγροτικοῦ εἰσοδήματος. Διὰ τῆς ἐπιβαλλομένης φορολογίας τοῦ 3% ἡ Κυβέρνησις ζητεῖ νὰ συγκεντρώσῃ 750 ἑκατ. ἐκτὸς τῆς ἐμμέσου φορολογίας, ἡ ὁποία ἐν τελευταίᾳ ἀναλύσει θὰ ἐπιπέσῃ κατὰ μέγα ποσοστὸν ἐπὶ τοῦ ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ, ὁπότε ἔχομεν σύνολον εἰσπράξεων ἓν ἑκατομμύριον δραχμῶν. Ἀλλά, κύριοι συνάδελφοι, ἀπὸ ποίους ζητεῖ ἡ Κυβέρνησις νὰ πληρώσουν τὸ ποσοστὸν αὐτό; Ἀπὸ τὰ δύο ἑκατ. τῶν ἀγροτῶν, οἱ ὁποῖοι ζοῦν εἰς τὴν ὕπαιθρον ὑπὸ κτηνώδεις συνθήκας. Ἐτονίσθη ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου, ὅτι οἱ ἀγρόται ἐγκρίνουν τὴν εἰσφορὰν τοῦ 3%. Ἀλλὰ ἔχω ὑπ’ ὄψιν ἀπὸ σημερινὸν δημοσίευμα Θεσσαλικῆς ἐφημερίδος, ἔντονον διαμαρτυρίαν τῶν ἀγροτῶν, οἱ ὁποῖοι θεωροῦν τὴν εἰσφορὰν τοῦ 3% ἀπαράδεκτον καὶ τονίζουν τὴν ἀδυναμίαν τῶν ἀγροτῶν νὰ πληρώσουν τὴν εἰσφορὰν τοῦ 3%. (Ἀναγινώσκει). Τὸ νομοσχέδιον εἶναι ἀντιαγροτικόν, διότι ἐκτὸς τῶν ἄλλων μεταθέτει τὸ βάρος τῆς ἰατροφαρμακευτικῆς περιθάλψεως ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Προνοίας εἰς τὴν πλάτην τοῦ ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ. Ὑπάρχουν σχετικαὶ διαμαρτυρίαι τῶν Ἰατρικῶν Συλλόγων. Σᾶς ἀναγινώσκω τὶ λέγει ὁ Πρόεδρος τοῦ Ἰατρικοῦ Συλλόγου Ἰωαννίνων: «...... (ἀναγινώσκει)......». Τὸ ἀντιαγροτικὸν πνεῦμα τοῦ νομοσχεδίου ἀποδεικνύεται καὶ ἀπὸ αὐτὸν τοῦτον τὸν φορέα, ὁ ὁποῖος πρόκειται νὰ ἐξυπηρετήσῃ τοὺς κομματικοὺς φίλους. Ἀλλά, πέραν αὐτοῦ διερωτῶμαι, πῶς εἶναι δυνατὸν μὲ 200 ὑπαλλήλους νὰ διεκπεραιωθῇ ἡ ἐργασία τοῦ Ὀργανισμοῦ αὐτοῦ, τὴν στιγμὴν καθ’ ἣν διὰ 250.000 φακέλλους τῶν εἰσφορῶν ἀπαιτοῦνται 250 Ἐφορίαι καὶ 3.600 ὑπάλληλοι; Ἡ Κυβέρνησις ἠδύνατο νὰ κάμῃ μίαν δειγματοληψίαν, νὰ λάβῃ ὡς βάσιν 4 ἢ 5 χωρία τῆς Ἑλλάδος καὶ νὰ ἐξετάσῃ τὶ ποσὸν πρόκειται νὰ καταβληθῇ, ποία ἡ φορολογία καὶ ποῖον τὸ κέρδος τοῦ χωρίου ἐκ τῶν συντάξεων. Ἐὰν ἀπεδεικνύετο, ὅτι —πρᾶγμα τὸ ὁποῖον καὶ ἡμεῖς πιστεύομεν — τὸ σύνολον τῆς φορολογίας θὰ εἶναι μεγαλύτερον ἀπὸ τὸ σύνολον τῆς παρεχομένης συντάξεως, τότε τὸ νομοσχέδιον θὰ εἶναι ἀντιαγροτικόν. Ἐλέχθη, ἐπὶ πλέον, ὅτι τὸ νομοσχέδιον εἶναι καὶ ἀντιεκλογικόν, διότι ἐπιβάλλει βάρη εἰς τὰς παραμονὰς ἐκλογῶν, ἀλλὰ τοῦτο θὰ ἦτο ἀληθές, ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἐπρόκειτο νὰ ἐξαντλήσῃ τὰ περιθώριά της. Ἀλλὰ ἐγὼ πιστεύω, ὅτι ψηφίζει τὸ νομοσχέδιον καὶ θὰ προσφύγῃ εἰς ἐκλογὰς πρὶν ἀκόμη ὁ ἀγροτικὸς πληθυσμὸς δρέψῃ τοὺς πικροὺς καρποὺς τοῦ νομοσχεδίου της. Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις θέλῃ νὰ ἐξυπηρετήσῃ τὸν ἀγροτικὸν κόσμον, τότε ὀφείλει νὰ ἀφίσῃ κατὰ μέρος τὴν ἀσφάλισιν παγετῶν καὶ χαλάζης καὶ νὰ τὴν ρυθμίσῃ δι’ ἄλλου νόμου καὶ ἄλλων πόρων, νὰ ἀφίσῃ τὴν ἰατροφαρμακευτικὴν περίθαλψιν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Προνοίας καὶ εἰς βάρος τοῦ προϋπολογισμοῦ καὶ νὰ περιορίσῃ τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον ἀποκλειστικῶς εἰς τὴν παροχὴν τῶν συντάξεων τῶν ἀγροτῶν καὶ νὰ μὴ προχωρήσῃ εἰς τὴν δημιουργίαν νέου φορέως. Μόνον κατὰ τὸν τρόπον αὐτὸν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξυπηρετήσῃ τὸν ἀγροτικὸν κόσμον.

§197ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§198ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§199ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ σήμερον καὶ ὥραν 6ην μ.μ., μὲ θέμα Ἡμερησίας Διατάξεως κοινοβουλευτικὸν ἔλεγχον. (Ὥρα 1.00 π.μ.)