1960.12.05

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 33η

Δευτέρα, 5 Δεκεμβρίου 1960

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 6.25′ μ. μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Ὁ βουλευτὴς κ. Ι. Γιαλώφας, ζητεῖ μηνιαίαν ἄδειαν ἀπουσίας προκειμένου νὰ ἀναχωρήσῃ εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§2ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ἐγκρίνεται, ἐγκρίνεται.

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἐνέκρινε τὴν χορήγησιν τῆς αἰτουμένης ἀδείας. Ὁ βουλευτὴς κ. Π. Βαρδινογιάννης, ζητεῖ 8ήμερον ἄδειαν ἀπουσίας προκειμένου νὰ ταξειδεύσῃ εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§4ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, ἐγκρίνεται.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἐνέκρινε τὴν χορήγησιν τῆς αἰτουμένης ἀδείας. Ἀνακοινῶ εἰς τὴν Βουλὴν ἐπιστολὴν τοῦ κοινοβουλευτικοῦ ἐκπροσώπου τῆς Κ.Ε.Α. κ. Σ. Κωστοπούλου, ἡ ὁποία ἔχει ὡς ἑξῆς: Πρὸς τὸ Προεδρεῖον τῆς Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων Ἐνταῦθα Κύριε Πρόεδρε, Ἡ συμπτωματικὴ ἀπουσία μου ἀπὸ τὴν συνεδρίασιν τῆς Βουλῆς τῆς 30ῆς Νοεμβρίου, ὁπότε, κατ’ ἐπίσπευσιν μάλιστα τῆς σχετικῆς συζητήσεως καὶ εἰς μεταμεσονυκτίους ὥρας, ἔλαβε χώραν ἡ ὀνομαστικὴ ψηφοφορία ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς συμβάσεως ἀλουμινίου, ἔδωσαν ἀφορμὴν εἰς διάφορα τελείως ἀβάσιμα σχόλια. Εἶναι, ἄλλως τε, φανερόν, ὅτι βάσει τοῦ κριτηρίου τῆς ἀπουσίας ἀπὸ τὴν σχετικὴν ψηφοφορίαν θὰ ἔπρεπε κανεὶς νὰ καταλήξῃ εἰς τὸ παράλογον συμπέρασμα, ὅτι οἱ ἑβδομήκοντα περίπου βουλευταὶ τῆς ἀντιπολιτεύσεως, οἱ ὁποῖοι λόγῳ τοῦ προκεχωρημένου τῆς ὥρας δὲν μετέσχον τῆς ψηφοφορίας καὶ μεταξὺ τῶν ὁποίων μάλιστα περιλαμβάνονται καὶ ὡρισμένοι Ἀρχηγοὶ Κομμάτων, ἦσαν ὑπὲρ τῆς συμβάσεως, ἐνῷ ἀντιθέτως οἱ ἐξ ἴσου ἀπουσιάσαντες ἑκατὸν περίπου κυβερνητικοὶ βουλευταὶ ἦσαν ἐναντίον τῆς συμβάσεως. Παρ’ ὅλον τὸ καταφανῶς ἄτοπον ἑνὸς τοιούτου συλλογισμοῦ, θεωρῶ σκόπιμον νὰ σᾶς ἀπευθύνω τὴν παροῦσαν, μὲ τὴν παράκλησιν μάλιστα, ὅπως αὕτη καταχωρηθῇ εἰς τὰ πρακτικά, διὰ νὰ ὑπενθυμίσω, ὅτι μαζὶ μὲ τὸ μεγαλύτερον μέρος τῶν βουλευτῶν τῆς Κ.Ε.Α. μὴ εὑρόντες ἐπαρκεῖς τὰς κυβερνητικὰς ἐξηγήσεις ἐπὶ βασικῶν σημείων τῆς συμβάσεως, εἴχομεν ζητήσει τὴν ἀναστολὴν τῆς ἐφαρμογῆς της καὶ τὴν παραπομπὴν τοῦ ὅλου θέματος εἰς Δημοσίαν συζήτησιν καὶ γνωμοδότησιν τοῦ Τεχνικοῦ Ἐπιμελητηρίου. Ἐπὶ τοῦ σημείου μάλιστα τούτου ἐζητήσαμεν ἐνυπογράφως τὴν διεξαγωγὴν ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας ἄνευ ὅμως ἀποτελέσματος, δεδομένου, ὅτι ἡ πλειοψηφία τῆς Βουλῆς ἐψήφισεν ἐναντίον τῆς προτάσεώς μας. Εἶναι, ἑπομένως, αὐτονόητον, ὅτι ἐφ’ ὅσον εἴχομεν διαδηλώσει τόσον σαφῶς τὴν διαφωνίαν μας πρὸς τὴν Κυβέρνησιν καὶ τὰς ἀντιρρήσεις μας διὰ τὴν σύμβασιν, οἱαδήποτε συμπτωματικὴ ἀπουσία κατὰ τὴν τελικὴν ψηφοφορίαν ἐπ’ οὐδενὶ λόγῳ δύναται νὰ θεωρηθῇ ὡς ἔγκρισις τῆς συμβάσεως δεδομένου, ἄλλως τε, ὅτι καὶ ἡ τυχὸν αὐτοπρόσωπος συμμετοχὴ εἰς τὴν ψηφοφορίαν ἐκείνην δὲν ἐπρόκειτο νὰ ἐπηρεάσῃ τὸ ἀντίστοιχον ἀποτέλεσμα.

Μετὰ τιμῆς

ΣΤΑΥΡΟΣ Ι. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

Βουλευτὴς Μεσσηνίας Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Παυλόπουλος, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§6Α. ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Γραμμ.). (Ἀναγινώσκει). Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Σ. Κωστόπουλος, Ε. Κοθρῆς καὶ Ν. Ἰντζές, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῆς περὶ προστασίας ἀναπήρων πολέμου καὶ εἰρηνικῆς περιόδου στρατιωτικῶν, νομοθεσίας». Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐθελουσίας ἐξόδου Δικαστικῶν λειτουργῶν, τροποποιήσεως τοῦ Κωδ. νόμου 3641)1957 καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Π. Σταυρόπουλος καὶ Η. Παπαηλιοῦ, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τοῦ Ταμείου Συντάξεων Αὐτοκινητιστῶν». Ὁ βουλευτὴς Λασηθίου κ. Ε. Κοθρῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ε. Γιαννοπούλου Τυφλοῦ Καλλιτέχνου, αἰτουμένου παραχώρησιν ἀδείας Ὑπουργείου Ἐθν. Παιδείας ἐπὶ τῷ τέλει ἐκτελέσεως καλλιτεχνικῶν προγραμμάτων εἰς σχολεῖα τοῦ Κράτους. Ὁ βουλευτὴς Ναυπακτίας κ. Ι. Ἰντζὲς καταθέτει ἀναφορὰν συνδέσμου Μουσικῶν «ΟΡΦΕΥΣ», αἰτουμένου ἵδρυσιν Ταμείου Συντάξεως Μουσικῶν. Ὁ βουλευτὴς Λέσβου κ. Π. Ξενοδοχειάρης καταθέτει ἀναφορὰν ἐλαιοπαραγωγῶν καὶ ἐλαιουργικῶν Συν)σμῶν Πλωμαρίου, αἰτουμένων ὅπως πάντες ἀγρόται ἄνω τῶν 65 ἐτῶν δικαιωθοῦν συντάξεως 300 δραχμῶν μηνιαίως κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Ρόδου κ. Ι. Ζίγδης, καταθέτει ἀναφορὰν Λεμβούχων Ὕδρας, αἰτουμένων ἀποζημίωσιν, λόγῳ παραγκωνισμοῦ ἐπαγγέλματός των. Ὁ βουλευτὴς Λασηθίου κ. Ε. Κοθρῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Σωματείων ἐλαιοπαραγωγῶν καὶ Ἐλαιουργικοῦ Συν)σμοῦ Πλωμαρίου, αἰτουμένων πώλησιν ἐλαίου εἰς ἀνωτέρας τιμὰς κλπ. Ὁ βουλευτὴς Λέσβου κ. Π. Ξενοδοχειάρης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Συνδέσμου Ἐλαιοπαραγωγῶν Μυτιλήνης, διαμαρτυρομένου διὰ τὰ ληφθέντα Κυβερνητικὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα ἐμποδίζουν τὴν πώλησιν ἐλαίου εἰς ἀγορὰς καταναλώσεως κλπ. Ὁ βουλευτὴς Λασηθίου κ. Ε. Κοθρῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Ἐλαιουργικοῦ Συνετ)σμοῦ Ρεθύμνης, αἰτουμένου ἐλευθέραν πώλησιν ἐλαιολάδου. Οἱ Γεωργοένωσις Λαρίσης, ὁ Συνεταιρισμὸς Καρδίτσης, ἡ Ἀγροτικὴ τάξις ἐπαρχίας Ἐλασσόνος, ἡ ἕνωσις Συν)σμῶν Καρδίτσης, οἱ πρόεδροι Ἀγροτ. Συλλόγων Σοφάδων καὶ περιχώρων καὶ τὸ 7ον Συνέδριον Κοινοτικῆς Ἀναπτύξεως Σταυροῦ Νομοῦ Θεσ)νίκης, ἐκφράζουσι τὰς πρὸς τὴν Κυβέρνησιν εὐχαριστίας των δι’ ἀγροτικὰς ἀσφαλίσεις. Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Βαλοῦρδος, καταθέτει τὴν ἀπὸ 28. 10.1960 ἀναφορὰν 13 ἐπαγγελματιῶν λεμβούχων τῆς νήσου Ὕδρας, ζητούντων ὅπως ληφθῇ μέριμνα καὶ ἀποζημιωθοῦν ὡς ἀπολέσαντες τὸ ἐπάγγελμά των διὰ τῆς κατασκευῆς προβλῆτος δεδομένου, ὅτι κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτυχον ἀποζημιώσεως καὶ οἱ συνάδελφοί των τοῦ Πειραιῶς, Ἡρακλείου Κρήτης κλπ.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Συνεχίζεται ἡ αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ Γεωργικῶν Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων». Ὁ Ἀρχηγὸς τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων κ. Γ. Παπανδρέου, ἔχει τὸν λόγον.

§8Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριοι βουλευταί, διαπιστώνω μὲ λύπην μου, ὅτι παρὰ τὴν ἀνακοίνωσιν τοῦ κ. Προέδρου τῆς Βουλῆς, ὅτι αἱ ἐργασίαι τοῦ Σώματος σήμερον θὰ ἤρχιζον ἀπὸ τῆς 6ης μ.μ., εἴμεθα εἰς τὰς 6.30′ καὶ ἡ αἴθουσα εὑρίσκεται εἰς μεγάλην ἐρημίαν. Καθ’ ὅμοιον τρόπον, καὶ κατὰ μείζονα λόγον, διαπιστώνω καὶ καταλογίζω εὐθύνην, ὅτι ἡ ἐρημία ὑπάρχει, ἐπίσης, καὶ εἰς τὰς τάξεις τῆς Κυβερνήσεως. Ἀποδίδει ἡ Κυβέρνησις ὑψίστην σημασίαν καὶ κατέθεσε μὲ τὸ ὄνομα τοῦ Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως τὸ νομοσχέδιον καὶ ὅμως, ἀπουσιάζει ἀπὸ τὴν Βουλήν. Τὸ ἐπισημαίνω χάριν τοῦ λαοῦ καὶ εἰσέρχομαι εἰς τὸ θέμα.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως μὲ παρεκάλεσε νὰ τὸν εἰδοποιήσω μόλις θὰ ἀρχίσῃ ἡ συζήτησις. Συνεπῶς, δὲν ὑπάρχει θέμα.

§10Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριοι βουλευταί, ἀποτελεῖ ἱστορικὸν σταθμὸν ἡ κατάθεσις τοῦ νομοσχεδίου διὰ τὰς κοινωνικὰς ἀσφαλίσεις τῶν ἀγροτῶν καὶ ἀνήκει διὰ τοῦτο ἔπαινος εἰς τὴν Κυβέρνησιν. Τὸν Ἰανουάριον τοῦ τρέχοντος ἔτους εἶχα καταθέσει εἰς τὴν Βουλὴν πρότασιν νόμου διὰ τὴν χορήγησιν συντάξεως γήρατος εἰς τοὺς ἀγρότας. Ἡ πρότασις ἐκείνη νόμου εὗρε εὐμενῆ ἀπήχησιν εἰς τοὺς ἀγρότας, ἀλλὰ συνήντησε βαρεῖαν ἐπίκρισιν καὶ ἐκ μέρος τοῦ πολιτικοῦ κόσμου καὶ ἀπὸ τὸ μεγαλύτερον μέρος τοῦ τύπου τῶν Ἀθηνῶν. Ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἔδωκε τότε τὸν διακριτικὸν χαρακτηρισμόν, ὅτι ἀπετέλει «ἀδικαιολόγητον σπουδήν». Ὄργανα τοῦ Κυβερνητικοῦ τύπου ὑπῆρξαν βιαιότερα εἰς τὰς κρίσεις των. Ἔγραφον τότε: «Ἡ σπανία πράγματι εἰς τὰ Κοινοβουλευτικὰ χρονικὰ ἐλαφρότης, μὲ τὴν ὁποίαν ὡρισμένοι ἐκ τῶν παραγόντων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, μὲ ἐπὶ κεφαλῆς τὸν κ. Παπανδρέου καὶ τὴν Ε.Δ.Α. ἀπεπειράθησαν ὑπὸ τὸ κράτος δημαγωγικῶν συνθημάτων νὰ ἐκβιάσουν τὴν Βουλήν, ἀπέτυχε. Ἐδημιουργήθη αἴσθημα ἀποστροφῆς πρὸς τὴν ἐλαφρότητα καὶ τὴν ἐπιπολαιότητα μὲ τὰς ὁποίας ἀντιμετωπίζονται τὰ καίρια προβλήματα τοῦ τόπου, ὅταν ὁδηγὸς τῶν πολιτικῶν ἀνδρῶν εἶναι ἡ δημαγωγία καὶ τὸ τυφλὸν κομματικὸν συμφέρον. Ἡ ἀπόπειρα καταδημαγωγήσεως τοῦ ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ καὶ αὐτῆς ἀκόμη τῆς Βουλῆς κατέρρευσε». Μὲ αὐτὴν τὴν κριτικὴν εἶχε συνοδευθῆ τότε ἡ πρωτοβουλία μου. Εἰς τὰς ὁδοὺς εἶχον τοιχοκολληθῆ ἔντυπα, τὰ ὁποῖα διέσυραν τὴν πρότασίν μου. Καὶ ἀκόμη περισσότερον σφοδρὰ ὑπῆρξεν ἡ ἐπίθεσις τοῦ Αἰτωλικοῦ. Ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῶν Προοδευτικῶν, ὁμιλῶν τὸν Ἰανουάριον εἰς τὸ Αἰτωλικόν, εἶχε χαρακτηρίσει τὴν πρότασίν μου «δημοκοπικὴν ἐφεύρεσιν» τῆς 300δράχμου ψευδοσυντάξεως. Ἐχαρακτήρισε γελοῖον τὸν ποσὸν τῶν 300 δραχμῶν. Καὶ προσέθεσεν: «Ἢ μήπως νομίζετε, ὅτι θὰ μοῦ ἦτο δύσκολον, ὅταν ἔλθῃ εἰς τὴν Βουλὴν ἡ δημοκοπικὴ πρότασις τῶν 300 δραχμῶν νὰ δημοκοπήσω καὶ ἐγὼ ἀντιπροτείνων σύνταξιν 500 δραχμῶν καὶ ἄλλα τόσα ὡς ἐπίδομα διὰ τοὺς ἀνέργους νέους. Τίποτε εὐκολώτερον ἀπὸ τὸ νὰ λέγῃ ἕνας ἀσυνείδητος πολιτικὸς...

§11Σ. ΜΑΡΚΕΖΙΝΗΣ. Καὶ τότε σᾶς εἶπον, ἄλλο ἡ οὐσία τοῦ δημοσιεύματος καὶ ἄλλο ἡ χρησιμοποίησις ἐπιθέτων τὰ ὁποῖα δὲν συνηθίζω.

§12Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, εἶσθε πάντοτε ἐλεύθερος νὰ τὸ ἀποσύρετε, ἢ νὰ τὸ ἐπιβεβαιώσητε.

§13Σ. ΜΑΡΚΕΖΙΝΗΣ. Νὰ ἀναφέρεσθε εἰς τὸν λόγον μου τῆς Βουλῆς.

§14Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἀλλὰ τὸ κείμενον παραμένει. Καὶ εἰς τὴν Βουλὴν δὲν ἠμφισβητήσατε τότε τὴν αὐθεντικότητα τοῦ κειμένου. Δι’ αὐτό, ἔχω τὸ δικαίωμα νὰ τὸ ἀναγνώσω. Συνεχίζω τὴν ἀνάγνωσιν: «Τίποτε εὐκολώτερον ἀπὸ τὸ νὰ λέγῃ ἕνας ἀσυνείδητος πολιτικὸς ναὶ εἰς ὅ,τι τοῦ ζητοῦν ἢ τοῦ προτείνουν. Καὶ τίποτε δυσκολώτερον ἑνὸς ὄχι, ὅταν τὸ ἐθνικὸν συμφέρον τὸ ἐπιβάλλῃ. Ἀλλ’ ἀποτείνομαι ἐδῶ εἰς τοὺς συμπατριώτας τοῦ ἀειμνήστου Τρικούπη, ὁ ὁποῖος δὲν ἐδίσταζε νὰ λέγῃ τὸ ὄχι, εἰς τὰ θύματα τῶν δημαγωγῶν. Αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος διὰ τὸν ὁποῖον εἰς οὐδεμίαν περίπτωσιν καὶ ἐπ’ οὐδενὶ λόγῳ θ’ ἀρχίσω τὰς εὐκόλους ὑποσχέσεις διὰ πράγματα ποὺ εἶναι ἀντίθετα πρὸς τὸ συμφέρον τῆς ὁλότητος, καὶ ἑπομένως αὐτοῦ τούτου τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου». Αὐτὴ ὑπῆρξεν ἡ κριτική. Ἡ σημερινὴ κατάθεσις τοῦ κυβερνητικοῦ νομοσχεδίου ἀποτελεῖ τὴν δικαίωσιν καὶ τὴν ἀπάντησιν. Καὶ ἔρχομαι τώρα εἰς τὴν ἐξέτασιν τοῦ νομοσχεδίου. Ἀλλὰ προτοῦ εἰσέλθω εἰς τὴν ἐξέτασιν τῆς οὐσίας, θὰ ἐπεθύμουν νὰ προβῶ εἰς ὡρισμένας παρατηρήσεις εἰς τὸ περιθώριον τῆς συζητήσεως. Ὅταν κατέθεσα τὴν πρότασιν Νόμου καὶ ἐκ μέρους τοῦ Προεδρείου τῆς Βουλῆς καὶ ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως διετυπώθη ἀντίρρησις, ὅτι ἡ πρότασίς μου, ἦτο ἀντισυνταγματική. Καὶ εἶχε προστεθῆ, ὅτι ἐπικαλοῦνται τὴν ἀντισυνταγματικότητα, ὄχι διότι τὴν χρειάζονται πρὸς ματαίωσιν τῆς συζητήσεως, τὴν ὁποίαν, πράγματι, ἐδέχθησαν βραδύτερον ὑπὸ τύπον ἐπερωτήσεως, ἀλλὰ μόνον διὰ νὰ χαραχθῇ μία γραμμὴ σεβασμοῦ, ὀρθοδοξίας ἀπέναντι τοῦ Συντάγματος. Καὶ ἐρωτῶ σήμερον, αὐτὴ ἡ «ὀρθοδοξία», ποὺ εὑρίσκεται; Διότι σήμερον, κατὰ τὴν γνώμην των, παραβιάζεται τὸ Σύνταγμα, εἶναι ἀντισυνταγματικὴ ἡ πρότασίς των. Τὸ ἄρθρον 57 τοῦ Συντάγματος ὁρίζει: «Προτάσεις νόμου, σκοποῦσαι ἀπονομὴν συντάξεως ὑποβάλλονται μόνον ὑπὸ τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, μετὰ γνωμοδότησιν τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου. Καὶ ἐρωτῶ, κ. Πρόεδρε τῆς Βουλῆς, κ. Ὑπουργὲ τῆς Γεωργίας, ποῦ εἶναι ἡ γνωμοδότησις τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου; Ἀφοῦ σεῖς ἀποδίδετε εἰς τὸν τύπον αὐτὸν τόσην σημασίαν, διατὶ τὸν παραβιάζετε;

§15Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Πρ. Κυβερνήσεως). Ἐξητάσθη καὶ ἡ τήρησις τῆς διαδικασίας αὐτῆς, ἀλλ’ ἀπουσιάζει ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ὁ ὁποῖος θὰ σᾶς δώσῃ τὴν σχετικὴν ἀπάντησιν.

§16Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Πάντως, μέχρι τῆς στιγμῆς, ἐνώπιον τῆς Βουλῆς γνωμοδότησις τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου δὲν ὑπάρχει.

§17Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Πρ. Κυβερνήσεως). Θὰ σᾶς ἐξηγήσῃ ὁ ἁρμόδιος Ὑπουργός.

§18Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Τὸν ἀναμένομεν. Ἀλλὰ μέχρι τοῦδε, εἰς τὰ κείμενα τὰ ὁποῖα μᾶς ἀνεκοινώθησαν, δὲν ὑπάρχει γνωμοδότησις τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου. Ἡμεῖς βεβαίως ἐξακολουθοῦμεν νὰ ὑποστηρίζωμεν, ὅτι καὶ εἰς τὸν τύπον τῆς σημερινῆς συντάξεως ἰσχύει ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ὑπεστηρίξαμεν καὶ κατὰ τὴν συζήτησιν τῆς ἰδικῆς μου προτάσεως νόμου, ὅτι τὸ ἄρθρον 57 τοῦ Συντάγματος δὲν ἀναφέρεται εἰς αὐτὸ τὸ εἶδος τῶν συντάξεων, ἀναφέρεται εἰς ἄλλην κατηγορίαν προσωπικῶν συντάξεων. Ἑπομένως, δι’ ἡμᾶς θέμα ἀντισυνταγματικότητος δὲν ὑπάρχει, ἐὰν τὸ ὑπενθυμίζωμεν εἶναι δι’ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι τότε τὸ ἐπεκαλέσθησαν. Ἐνθυμοῦμαι, ἐπίσης, ὅτι ὅταν συνεζητεῖτο τὸ ἰδικόν μου σχέδιον νόμου μοῦ εἶπαν: «Ἐὰν δὲν ἀρκέσουν οἱ πόροι τοὺς ὁποίους προβλέπετε, τότε τὶ θὰ συμβῇ; Τὸ κείμενον τοῦ νόμου ὁρίζει, ὅτι τὰ ἐλλείμματα θὰ καταβάλῃ ὁ προϋπολογισμός. Ἐὰν ὅμως τὰ ἐλλείμματα ὁδηγήσουν εἰς τὴν ἀνατροπὴν τοῦ προϋπολογισμοῦ τὶ θὰ γίνῃ»; Καὶ ἔδωσα τότε μίαν εὔλογον ἀπάντησιν. Εἰς τοιαύτην περίπτωσιν εἶπον, θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ περιορισθῇ τὸ ποσὸν τῶν συντάξεων καὶ ἐπηκολούθησεν ἰαχή. «Ἰδοὺ μοῦ εἶπον, ὅτι ἡ πρότασις εἶναι ἀμελέτητος καὶ ὅτι τὴν ἐγκαταλείπω». Καὶ ὅμως, αὐτὴ ἡ διάταξις ὑπάρχει εἰς τὸ σημερινὸν νομοσχέδιον· καὶ εὐλόγως ὑπάρχει, διότι εἶναι λογική. Εἶναι τὸ ἄρθρον 17: «Τὸ σύστημα λειτουργίας τῶν λογαριασμῶν εἶναι διανεμητικόν. Ἐν ᾗ περιπτώσει προκύψουν ἐλλείμματα εἰς λογαριασμούς, ὧν δὲν εἶναι δυνατὴ ἡ κάλυψις ἐκ τοῦ ἀποθεματικοῦ ἢ ἐκ μεταφορᾶς κεφαλαίων ἐξ ἄλλων λογαριασμῶν περικόπτονται συμμέτρως αἱ παροχαὶ τοῦ οἰκείου κλάδου.». Εὑρίσκω εὔλογον τὴν διάταξιν. Καὶ ὅμως τότε ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν εἶχεν εἴπει: «Διότι δυνάμεθα νὰ λέγωμεν, ἀνευθύνως, σύροντες ἐν σπουδῇ τὴν ὑπόθεσιν ταύτην εἰς τὴν κλίνην τοῦ Προκρούστη, ὅτι ἂν ὁ λογαριασμὸς ἔχῃ ἄνοιγμα θὰ περικοπῇ ἡ σύνταξις. Ἀλλ’ αὐτὸ δὲν ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ. Δύναται κανεὶς νὰ φαντασθῇ ποία θὰ εἶναι ἡ πικρία, ἡ ὁποία θὰ κατακλύσῃ τὰς ψυχὰς τῶν ἀγροτῶν, ὅταν ἡ παραχώρησις ἀποδειχθῇ ἔωλος ἢ φενάκη». Καὶ ὅμως, ἡ διάταξις περιέχεται εἰς τὸ σημερινὸν νομοσχέδιον. Μοῦ εἶχεν, ἐπίσης, παρατηρηθῆ τότε, ὅτι παραλείπω εἰς τοὺς ὑπολογισμούς μου τὴν 13ην σύνταξιν καὶ τὸ δῶρον τοῦ Πάσχα. Πράγματι, τὴν εἶχα παραλείψει. Καὶ ἔδωσα τότε τὴν ἀπάντησιν. Ἂν δὲν εἴμεθα εἰς θέσιν σήμερον, κατὰ τὸ πρῶτον στάδιον τῆς ἐφαρμογῆς τῆς χορηγήσεως συντάξεως γήρατος εἰς τοὺς ἀγρότας, νὰ δώσωμεν καὶ τὴν σύνταξιν τῆς 1ης τοῦ ἔτους καὶ τὸ δῶρον τοῦ Πάσχα, θὰ πρέπει, διότι δὲν ἔχομεν τὴν 13ην σύνταξιν, νὰ μὴ δώσωμεν, οὔτε τοὺς δώδεκα μῆνας; Καὶ εὑρίσκω εἰς τὸ σημερινὸν νομοσχέδιον τὴν ἰδίαν παράλειψιν. Ἔχω, ἑπομένως, συντρόφους εἰς τὴν διάπραξιν τοῦ ἁμαρτήματος....... Καὶ ἔρχομαι τώρα εἰς τὴν οὐσίαν τοῦ συζητουμένου θέματος. Κύριοι βουλευταί, πέντε εἶναι τὰ κεφάλαια, εἰς τὰ ὁποῖα κατανέμεται τὸ συζητούμενον θέμα. Πρῶτον, οἱ δικαιοῦχοι. Δεύτερον, τὸ ποσὸν τῆς συντάξεως. Τρίτον, ὁ χρόνος καταβολῆς τῆς συντάξεως. Τέταρτον, οἱ πόροι. Καὶ πέμπτον, ὁ φορεύς. Θὰ ἐξετάσωμεν κατὰ σειρὰν ὅλα τὰ κεφάλαια καὶ εἰς τὴν ἰδικήν μου πρότασιν καὶ εἰς τὸ νομοσχέδιον καὶ κατόπιν θὰ συμπεράνωμεν, θὰ ἀρχίσω πρῶτον ἀπὸ τὰ σημεῖα, εἰς τὰ ὁποῖα ὑπάρχουν ὁμοιότητες τῆς ἰδικῆς μου προτάσεως μὲ τὸ κυβερνητικὸν σχέδιον. Ἀρχίζω ἀπὸ τὸν ἀριθμὸν τῶν δικαιούχων. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας εἰς τὴν ὁμιλίαν του ἀνέφερε τὸν ἀριθμὸν 303.000, ἡ Γενικὴ Διεύθυνσις Δημοσίου Λογιστικοῦ ἀναγράφει 300.000. Ἐγώ, ὁμιλῶν εἰς τὴν Βουλήν, εἶχον εἴπει: «Ἡ ἰδική μου πρότασις νόμου προσδιορίζει, ὅτι τὴν 1ην Ἰανουαρίου 1961 θὰ ὑπάρχουν δικαιοῦχοι. Ἄρρενες ἀγρόται 161.000. Ὁ ἀριθμὸς τῶν γυναικῶν κατὰ τὴν 1ην Ἰανουαρίου 1961 θὰ ἀνέρχεται εἰς 200.000. Ἐξ αὐτῶν χῆραι 70%. Ἑπομένως, σύνολον χηρῶν 140.000. 161.000 ἄρρενες, 140.000 χῆραι, σύνολον 301.000». Ἰδού, ὅτι δὲν ἐπλανήθην ὑπερμέτρως. Ἐπίσης, καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὸ ποσοστὸν κατ’ ἔτος αὐξήσεως τῶν δικαιούχων, εἶχον ὑπολογίσει 3%. Καὶ τὸ Κυβερνητικὸν νομοσχέδιον ὑπολογίζει, ἐπίσης, 3%. Ὑπάρχει καὶ εἰς τοῦτο σύμπτωσις ἀριθμῶν. Καὶ ἔρχομαι εἰς τοὺς πόρους. Εἶχον προσδιορίσει ὡς πόρους, φόρον ἐπὶ τοῦ χαρτοσήμου, φόρον ἐπὶ τῶν σιγαρέττων φόρον ἐπὶ τῶν εἰδῶν πολυτελείας. Καὶ τοὺς τρεῖς αὐτοὺς πόρους ἔχει υἱοθετήσει τὸ Κυβερνητικὸν νομοσχέδιον. Δὲν ὑπῆρξεν ἑπομένως, καὶ εἰς τὴν ἐκλογὴν πόρων σφάλμα κατὰ τὴν ἐκ τῶν ὑστέρων κρίσιν καὶ τῆς Κυβερνήσεως. Καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὰς ἀποδόσεις τῶν φόρων, συμβαίνει οἱ ἰδικοί μου ὑπολογισμοὶ νὰ εἶναι συντηρητικώτεροι ἀπὸ τοὺς ὑπολογισμοὺς τῆς Κυβερνήσεως. Ὁ φόρος χαρτοσήμου, εἶχεν ὑπολογισθῆ ἀπὸ ἐμὲ μὲ ἀπόδοσιν 140 ἑκατομμυρίων, ἀπὸ τὸ Κυβερνητικὸν σχέδιον 150 ἑκατομμυρίων. Φόρος σιγαρέττων 150 ἑκατομμύρια, ἡ ἰδική μου πρόβλεψις, 175 ἑκατομμύρια τὸ Κυβερνητικὸν σχέδιον. Καὶ ὁ φόρος πολυτελείας δὲν εἶναι ἐντελῶς δεκτικὸς συγκρίσεως, ἀλλὰ ἐν τῷ συνόλῳ 100 ἑκατομμύρια ἡ ἰδική μου πρόβλεψις, 124 ἑκατομμ. τὸ Κυβερνητικὸν σχέδιον, καὶ ἐὰν προστεθῇ ἡ φορολογία ἐπὶ τοῦ ζύθου 164 ἑκατομμύρια. Ἑπομένως, οἱ ἰδικοί μου ὑπολογισμοὶ ἀποδεικνύονται συντηρητικώτεροι ἀπὸ τοὺς ὑπολογισμοὺς τῆς Κυβερνήσεως. Ἰδού, λοιπόν, ἡ πλήρης θεμελίωσις τῆς ἰδικῆς μου προτάσεως νόμου, ὅπως ἐκ τῶν ὑστέρων ἀποδεικνύεται.

§19Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Πρ. Κυβερνήσεως). Ἡ διαφωνία τότε ἀφεώρα τὸ ὕψος τῶν δαπανῶν, καὶ ἀφεώρα καὶ τὴν δυσκολίαν τοῦ προσδιορισμοῦ τῶν δικαιουμένων. Διότι ἐὰν ἐνθυμῆσθε τότε ὑπῆρχεν ἡ ἄποψις, ὅτι θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ εἶναι 200–300 χιλιάδες.

§20Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Θὰ ὁμιλήσω ἐπὶ ὅλων αὐτῶν τῶν θεμάτων, εὑρίσκομαι καθ’ ὁδόν. Καὶ ἐρχόμεθα τώρα εἰς τὸ ἰδικόν μου σχέδιον νόμου. Πόσοι ἦσαν οἱ δικαιοῦχοι κατὰ τὴν ἰδικήν μου πρότασιν. Οἱ δικαιοῦχοι ἦσαν μόνον οἱ ἄρρενες ἀγρόται καὶ ὑπῆρχεν μόνον μία κατηγορία γυναικῶν, ἡ ἀκραία, γυναῖκες ἄνω τῶν 65 ἐτῶν χῆραι, αἱ ὁποῖαι δὲν εἶχον υἱοὺς ἢ ἐγγάμους θυγατέρας. Διατί; Κύριοι βουλευταί, δὲν εὑρίσκομαι ἐκτὸς τοῦ κόσμου τούτου, ὥστε νὰ μὴ ἐννοῶ τὴν ἰσοτιμίαν τῶν φύλων, ἀλλὰ ἐπρόκειτο περὶ μιᾶς τολμηρᾶς προτάσεως νόμου, ἡ ὁποία συνήντα πυρὰ ὁμαδὸν ἀπ’ ὅλας τὰς πλευράς, καὶ εἶχα σκεφθῆ, ὅτι εἶναι σκοπιμώτερον ἀπὸ ἀπόψεως πολιτικῆς ψυχολογίας, ἡ πραγματοποίησις νὰ γίνῃ εἰς δύο στάδια. Καὶ δι’ αὐτὸ ἔκρινα, ὅτι κατὰ τὸ πρῶτον στάδιον, θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ δώσωμεν εἰς τοὺς ἄρρενας ἀγρότας καὶ ἔπειτα ἐκ τῆς αὐτομάτου αὐξήσεως τῶν πόρων τοὺς ὁποίους προέβλεπον, νὰ ἐπεκτείνωμεν τὴν χορηγίαν καὶ εἰς τὰς γυναῖκας. Ὅπως καὶ τότε εἶχον διακηρύξει, τὸ καλλίτερον εἶναι ἐχθρὸς τοῦ καλοῦ. Ἐσκέφθην, ὅτι ἐὰν ἐπεδίωκα τὸ ὅλον, θὰ ἐματαιοῦτο καὶ τὸ μέρος. Καὶ διὰ τοῦτο ἠκολούθησα τὴν μέθοδον τῶν δύο σταδίων, ἄλλως τε, κύριοι βουλευταί, μήπως ἡ σταδιακὴ ἐφαρμογὴ δὲν εἶναι κανὼν ἀκόμη καὶ εἰς τὸ θέμα τῆς ἀσφαλίσεως; Τὸ Ι.Κ.Α. δὲν ἔχει ἀκόμη καὶ σήμερον ἀνασφαλίστους καὶ ὡρισμένας γεωγραφικὰς περιφερείας καὶ ὡρισμένας κατηγορίας ἐργαζομένων; Αὐτὸς ὑπῆρξεν ὁ λόγος τῆς προτιμήσεως τῆς σταδιακῆς ἐφαρμογῆς. Ὡς ποσὸν τῆς συντάξεως εἶχον ὁρίσει δι’ ὅλους 300 δραχμάς. Καὶ τώρα ὁ χρόνος καταβολῆς τῆς συντάξεως. Εἶχον προβλέψει ὡς χρόνον καὶ διὰ τὴν ὀργάνωσιν καὶ διὰ τὴν δημιουργίαν ἀποθεματικοῦ, ἓν ἔτος. Καὶ ἐπειδὴ τὸν Ἰανουάριον τοῦ 1960 συνεζητεῖτο ἡ πρότασις, εἶχον ὁρίσει ὡς χρόνον ἐνάρξεως τὴν 1ην Ἰανουαρίου 1961. Καθ’ ὅσον ἀφορᾶ τοὺς φόρους ἦσαν τρεῖς. Χαρτόσημον, σιγαρέττα, εἴδη πολυτελείας. Καὶ ὑπῆρχε ἐπὶ πλέον καὶ τὸ 1% ἐπὶ τῶν διακινουμένων ἀγροτικῶν προϊόντων. Τὸ 1% σήμερον τὸ παίρνει ὁ προϋπολογισμὸς διὰ τὴν Ἀγροφυλακήν. Ἀλλὰ ἡμεῖς ὑποστηρίζομεν, ὅτι αἱ δαπάναι τῆς Ἀγροφυλακῆς πρέπει νὰ περιέλθουν εἰς τὸν προϋπολογισμόν. Διατί; Διὰ λόγους ἰσότητος. Ὅπως ἡ Πολιτεία, ὁ προϋπολογισμός, σήμερον ἔχει τὰς δαπάνας τῆς ἀσφαλείας τῆς περιουσίας τῶν ἀστῶν, καθ’ ὅμοιον τρόπον πρέπει νὰ ἀναλάβῃ τὰς δαπάνας τῆς ἀσφαλείας τῆς περιουσίας καὶ τῶν ἀγροτῶν. Καὶ θὰ ἔπρεπε ἑπομένως, κατὰ τὴν ἰδικήν μου γνώμην, τὸ 1% νὰ καταργηθῇ καὶ νὰ μείνῃ μόνον εἰς βάρος τῶν ἀγροτῶν τὸ 2% ὑπὲρ τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων. Καὶ τὸ 1%, τὸ ὁποῖον θὰ ἐπρόκειτο ὑπὸ ἄλλας συνθήκας νὰ καταργηθῇ, διότι ἡ ἀγροφυλακὴ θὰ ἐγίνετο ὑπόθεσις τοῦ προϋπολογισμοῦ, ἐκρίναμεν, ὅτι ἔπρεπε νὰ διατηρηθῇ καὶ νὰ διατεθῇ ὡς ἄμεσος εἰσφορὰ τῶν ἀγροτῶν ὑπὲρ τοῦ Ταμείου Συντάξεως τῶν ἀγροτῶν. Εἶχε λεχθῆ τότε, ὅτι δὲν θὰ προσφέρουν τίποτε οἱ ἀγρόται; Ἡ ἀπάντησις ἦτο, πρῶτον, ὅτι προσφέρουν κατὰ τρόπον ἄμεσον τὸ 1%. Ἀλλὰ προσφέρουν, ἐπίσης, τὴν συμμετοχήν των καὶ εἰς τοὺς δύο ἄλλους πόρους, διότι καὶ ἡ φορολογία τῶν σιγαρέττων καὶ ἡ φορολογία τοῦ χαρτοσήμου βαρύνει, ἐπίσης, καὶ τοὺς ἀγρότας. Προσφέρουν ἑπομένως. Εἶχον ἐπισημάνει τότε, ὅτι εἰς τὰ ἀσφαλιστικὰ ταμεῖα τῶν πόλεων, 500 ἑκατομμύρια προσφέρονται, ὄχι ἀπὸ τοὺς ἠσφαλισμένους, ἀλλὰ ἀπὸ κοινωνικοὺς πόρους. Καὶ εἶχον εἴπει, ἂς δώσωμεν πρῶτα 500 ἑκατομμ. καὶ εἰς τοὺς ἀγρότας, καὶ κατόπιν τοὺς καλοῦμεν νὰ προσφέρουν διὰ τὴν ἐπέκτασιν τῆς ἀσφαλίσεώς των. Εἶχον διαπιστώσει καὶ εἶμαι βέβαιος, ὅτι αὐτὸ ἀποτελεῖ κοινὴν διαπίστωσιν, ὅτι ὁ ἀγροτικὸς κόσμος σήμερον κατέχεται ἀπὸ πικρίαν, αἰσθάνεται, ὅτι εἶναι ἀπόκληρος. Διότι τὶ ἔχει συμβῆ; Ὑψώθη τὸ γενικὸν ἐπίπεδον τοῦ πολιτισμοῦ, ἡ συγκοινωνία ἔφθασε εἰς τὸ χωριὸ καὶ αἰσθάνεται καὶ ὁ χωρικὸς καὶ ὁ ἀγρότης τὴν ἀνάγκην, τὸ δικαίωμα συμμετοχῆς εἰς τὰ ἀγαθὰ τοῦ προηγμένου πολιτισμοῦ. Καὶ ἐν τούτοις πάσχει. Εἶχον εἴπει τότε, ὅτι οἱ ἀγρόται ἐψήφισαν καὶ τὴν Δεξιὰν καὶ τὸ Κέντρον καὶ τὴν Ἄκραν Ἀριστεράν. Ἡ ἀρίθμησις εἶναι ἀκριβής. Ἡ ζύγισις εἶναι λάθος. Διότι ὅλοι αὐτοὶ οἱ ψῆφοι δὲν ἔχουν βάρος. Δὲν περιέχουν πλήρη ἐμπιστοσύνην. Θὰ ἔπρεπε διὰ τοῦτο, κατὰ τὴν γνώμην μου, ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία νὰ εὕρῃ τρόπον συμφιλιώσεως, κατακτήσεως τῆς ψυχῆς τῶν ἀγροτῶν. Δι’ αὐτὰ ὑπεστήριξα, πρῶτον νὰ δώσωμεν καὶ ἔπειτα νὰ πάρωμεν. Νὰ φθάσῃ πρῶτον εἰς τὸ σπίτι τοῦ ἀγρότου ὁ κλητὴρ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης, νὰ κτυπήσῃ τὴν πόρτα, νὰ δώσῃ 300 δραχμάς. Καὶ ἔπειτα, ὅταν θὰ ἔχωμεν συμφιλιωθῆ, θὰ εἶναι δυνατὸν διὰ πᾶσαν ἐπέκτασιν νὰ ζητήσωμεν εἰσφοράν. Ἐνῷ, ἀντιθέτως, ἐὰν θὰ ἐπρόκειτο νὰ ἐπιβάλωμεν εἰσφοράν, νὰ τὸν καταδιώξωμεν πρὸς καταβολήν, ὑποσχόμενοι, ὅτι θὰ λάβῃ βραδύτερον, δὲν εἶμαι βέβαιος, ὅτι μὲ αὐτὸν τὸν τρόπον θὰ ἐφθάναμεν εἰς ψυχικὴν κατάκτησιν τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου. Αὐτὸς ὑπῆρξεν ὁ λόγος τῶν δύο σταδίων. Καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὸν φορέα, ὑπεστήριξα τὴν ΑΤΕ ὡς φορέα καὶ εἶμαι βέβαιος, ὅτι ἀποτελεῖ σήμερον τοῦτο κοινὴν συνείδησιν. Μόνον ἡ ΑΤΕ εὑρίσκεται εἰς ἄμεσον σχέσιν μὲ τὴν ἀγροτικὴν οἰκογένειαν, ἔχει λογαριασμοὺς δι’ ἑκάστην ἀγροτικὴν οἰκογένειαν. Εἶναι, ἑπομένως, ὁ ἁρμοδιώτερος φορεὺς καὶ διὰ τὸ θέμα τῆς χορηγήσεως συντάξεως. Συνέβαινε μάλιστα, μὲ τὴν ἰδικήν μου πρότασιν νόμου, νὰ μὴ πρόκειται ἡ ΑΤΕ νὰ ζητήσῃ, ἀλλὰ νὰ δώσῃ. Καὶ μοῦ ἐχρειάζετο αὐτὸ τὸ γεγονὸς νὰ συμβῇ διὰ τῆς ΑΤΕ. Θὰ ἐθερμαίνετο ἡ σχέσις ἐμπιστοσύνης τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου πρὸς τὴν ΑΤΕ. Αὐτὸ ὑπῆρξε τὸ οὐσιαστικὸν περιεχόμενον τῆς ἰδικῆς μου προτάσεως νόμου. Καὶ ἐρχόμεθα τώρα εἰς τὴν κριτικὴν τοῦ νομοσχεδίου τῆς Κυβερνήσεως. Τὸ νομοσχέδιον τῆς Κυβερνήσεως ἔχει μίαν εὐρύτητα. Καὶ ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτὴν εἶναι κατ’ ἀρχήν, ἄξιον ἐξάρσεως. Περιέχει, πρῶτον, τὴν ἀσφάλισιν τριῶν κλάδων. Ὄχι μόνον τὴν σύνταξιν γήρατος, ἀλλὰ καὶ τὴν ἀσφάλισιν τῆς ὑγείας καὶ τὴν ἀσφάλισιν τῆς παραγωγῆς. Καθ’ ὅσον ἀφορᾶ τὴν ἀσφάλισιν γήρατος, δὲν καθιερώνει δύο στάδια. Ἀπὸ τῆς πρώτης ἡμέρας τῆς ἐφαρμογῆς πρόκειται νὰ λαμβάνουν σύνταξιν καὶ οἱ ἄρρενες καὶ αἱ γυναῖκες. Τὸ ποσὸν συντάξεως, εἰς τὸ Κυβερνητικὸν νομοσχέδιον ὁρίζεται εἰς 300, 220 καὶ 180 δραχμάς. 300 δραχμ. διὰ τοὺς ἄρρενας, ὅταν ἡ σύζυγος ὑπερβαίνῃ τὰ 65 ἔτη. 220 ὅταν δὲν ὑπερβαίνῃ τὰ 65 ἔτη καὶ 180 ὅταν εἶναι χῆρος ἢ χήρα, χωρὶς τέκνα μεγαλύτερα τῶν 14 ἐτῶν. Καθ’ ὅσον ἀφορᾶ τὴν τελευταίαν περίπτωσιν ὅτι εἰς χήρας ἄνω τῶν 65 ἐτῶν θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ παρέχεται σύνταξις ἐφ’ ὅσον δὲν ἔχει τέκνα ἄνω τῶν 14 ἐτῶν, ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι εἰς περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν αὐτὸ συμβαίνει, χήρα ἄνω τῶν 65 ἐτῶν νὰ ἔχῃ τέκνα κάτω τῶν 14 ἐτῶν, δὲν εἶναι ἁπλῶς περίπτωσις συντάξεως, εἶναι περίπτωσις ἀριστείου γονιμότητος. (Γέλωτες, χειροκροτήματα). Καὶ δὲν θὰ ἔπρεπε τότε νὰ περιορισθῇ εἰς τὸ πενιχρὸν ποσὸν τῆς συντάξεως. Κύριοι βουλευταί, πρὸς αὐτὴν τὴν διαρρύθμισιν διαφωνῶ. Φοβοῦμαι, ὅτι προέρχεται ἀπὸ ἀνάγνωσιν γραφειοκρατικὴν ξένων κειμένων. Δὲν προέρχεται ἀπὸ πολιτικὴν σκέψιν καὶ ἀπὸ γνῶσιν τῶν συνθηκῶν τῆς Ἑλληνικῆς ἀγροτικῆς οἰκογενείας. Μοῦ εἶναι ἀδύνατον νὰ ἐννοήσω διατὶ ἡ περίπτωσις τοῦ γέροντος ἀγρότου, ὅταν ἔχῃ σύζυγον ἄνω τῶν 65 ἢ κάτω τῶν 65 ἢ ὅταν δὲν ἔχῃ σύζυγον, εἶναι διάφορος. Κύριοι βουλευταί, ὅλοι ἔχομεν γνῶσιν τῶν συνθηκῶν τῆς ἀγροτικῆς ζωῆς. Πόση εἶναι ἡ διαφορὰ τῆς θέσεως τῶν ἀνδρῶν καὶ τῶν γυναικῶν εἰς τὴν ἀγροτικὴν οἰκογένειαν. Ὁ γέρων γίνεται βάρος. Ὁ γέρων ἐπιβαρύνει. Ἡ ἀγρότισσα ὑπηρετεῖ, προσφέρει μέχρι τῆς τελευταίας πνοῆς της. Ὑπάρχει διαφορὰ εἰς τὰς συνθήκας, εἰς τὰς ἀνάγκας τῆς ζωῆς. Χρειάζεται ὁ γέρων ἀγρότης τσιγάρον. Δὲν τὸ χρειάζεται ἡ ἀγρότισσα. Χρειάζεται νὰ ὑπάγῃ εἰς τὸ μαγαζὶ τοῦ χωριοῦ. Πρέπει νὰ πιῇ ἕνα καφέ, ἕνα ρακί, νὰ παίξῃ χαρτιά. Ἐὰν ὑπάγῃ εἰς τὸ μαγαζὶ καὶ δὲν παραγγείλῃ τίποτε γίνεται ἄγχος καὶ τοῦ μαγαζιοῦ τοῦ χωριοῦ. Αὐτὸ εἶναι τὸ Ἑλληνικὸ χωριό. Ἐὰν ἔχῃ σύζυγον ἄνω ἢ κάτω τῶν 65 ἐτῶν, ποῦ εἶναι ἡ διαφορά; Εἰς περίπτωσιν ποὺ δὲν θὰ ἔχῃ σύζυγον καὶ θὰ εἶναι γέρος, τότε εἶναι ποὺ χρειάζεται τὰς 300 δραχ. Τότε εἶναι «μαγκούφης». Χρειάζεται κἄποιον νὰ τὸν φροντίσῃ. Ἰδοὺ διατὶ εἶμαι βέβαιος, ὅτι θὰ εἶσθε ὅλοι σύμφωνοι. Ὑποστηρίζω, λοιπόν, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ἡ ὀρθὴ κατανομὴ τῶν συντάξεων εἶναι 300 δραχ. διὰ τὸν γέροντα ἀγρότην, 180 διὰ τὴν ἀγρότισσαν, εἰς πᾶσαν περίπτωσιν. Χωρὶς αὐτὰς τὰς διαβαθμίσεις, αἱ ὁποῖαι δὲν εἶναι ἑλληνικὸν εἶδος. Εἶναι ἀνάγνωσις ξένων κειμένων, ἀλλὰ δὲν εἶναι γνῶσις τῆς Ἑλληνικῆς ἀγροτικῆς οἰκογενείας. Προχωροῦμεν. Ὁ χρόνος καταβολῆς τῆς συντάξεως. Ἔχει ὑπολογισθῆ ἕνας χρόνος. Εἶναι πράγματι, ἡ διάρκεια ἑνὸς χρόνου ἀπαραίτητος. Διὰ δύο λόγους. Πρῶτον, διὰ λόγους ὀργανώσεως τοῦ θεσμοῦ. Καί, δεύτερον, διὰ λόγους δημιουργίας ἀποθεματικοῦ. Αὐτὸ εἶναι βέβαιον. Ἀλλὰ τὸ ζήτημα εἶναι, ὑπὸ τὰς ἰδικάς μας συνθήκας, ἡ διάρκεια 1½ ἔτους, ὅπως προσδιορίζεται ἀπὸ τὸ κυβερνητικὸν νομοσχέδιον, εἶναι πράγματι ἀπαραίτητος; Καὶ ἐπιτρέπεται νὰ δημιουργήσωμεν εἰς τοὺς ἀγρότας αὐτὴν τὴν ἐνόχλησιν ἐπὶ 1½ ἔτος, νὰ τοὺς καταδιώκωμεν διὰ νὰ πληρώσουν καὶ νὰ ἔχουν ἔπειτα τὴν ἐλπίδα, ὅτι θὰ λάβουν; Φοβοῦμαι, ὅτι ἀποτελεῖ βαρὺ λάθος πολιτικῆς ψυχολογίας. Δὲν ἀνταποκρίνεται εἰς τὸν βαθύτερον ἐθνικὸν σκοπόν, ὁ ὁποῖος ἐμπνέει τὴν κατάθεσιν τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ. Διὰ τοῦτο ὑποστηρίζω, ὅτι τὸ ἓν καὶ ἥμισυ ἔτος, καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὴν φορολογίαν τῶν ἀγροτῶν, θὰ ἔπρεπε νὰ περιορισθῇ εἰς ἓν ἔτος, ὥστε νὰ ὁρισθῇ ἡ ἔναρξις καταβολῆς τῶν συντάξεων ἀπὸ τὴν 1ην Ἰανουαρίου 1962. Καὶ συγχρόνως ἡ ἐφαρμογὴ τῆς φορολογίας νὰ ἰσχύῃ, ἐπίσης, ἀπὸ τῆς 1ης Ἰανουαρίου. Αἱ ἄλλαι φορολογίαι νὰ ἰσχύσουν ἀπὸ τοῦδε, διὰ νὰ σχηματίσουν τὰ ἀποθέματα. Καὶ ἐρχόμεθα εἰς τὸν φορέα. Τὸ κυβερνητικὸν νομοσχέδιον ὁρίζει τρεῖς κλάδους, τὴν ἀσφάλειαν γήρατος, τὴν ἀσφάλειαν ὑγείας καὶ τὴν ἀσφάλειαν παραγωγῆς. Καὶ δημιουργεῖ, λόγῳ τῆς ἐκτάσεως τῶν σκοπῶν, νέον Ὀργανισμόν. Ὁμολογῶ, κύριοι βουλευταί, ὅτι μοῦ εἶναι ἀδύνατον νὰ ἐννοήσω αὐτὴν τὴν ἀπόφασιν. Μόνον ἐξωτερική, εἰκονικὴ εἶναι ἡ ἐντύπωσις τῆς ἑνότητος ὑπὸ τὸν νέον Ὀργανισμόν, κατ’ οὐσίαν ἀποτελεῖ λύσιν προκρούστειον, διότι διασπᾷ ἄλλας ὀργανικὰς ἑνότητας. Ἂς ἀρχίσωμεν ἀπὸ τὴν ὑγείαν. Τὶ εἶναι τὸ πρέπον, καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὴν ὑγείαν; Τὸ σύνολον τῶν προβλημάτων τῆς ὑγείας, θὰ πρέπει νὰ περιέλθουν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ὑγιεινῆς. Καὶ μὲ μεγάλην ἱκανοποίησιν ἀνέγνωσα, ὅτι δύο πρώην ὑπουργοὶ τῆς ΕΡΕ, ὁ κ. Μανέντης καὶ ὁ κ. Κατσαφάδος, ὑπεστήριξαν, ὅτι πρέπει ἡ ἀσφάλισις τῆς ὑγείας νὰ παραμείνῃ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ὑγιεινῆς. Ἄλλωστε, ἐκ τῶν κειμένων διατάξεων διαπιστοῦται ἡ ἀνάγκη. Διότι καὶ τὸ νομοσχέδιον τὶ ὁρίζει; Ὅτι ἡ ὑγιεινὴ περίθαλψις τῆς ὑπαίθρου θὰ περιέλθῃ εἰς τὸν Ὀργανισμόν, ἀλλὰ ἡ νοσοκομειακὴ περίθαλψις θὰ μείνῃ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Κοινωνικῆς Προνοίας. Καὶ θὰ πρέπει νὰ συνεννοοῦνται οἱ δύο Ὀργανισμοὶ διὰ τὴν μετάβασιν τοῦ ἀρρώστου τῆς ὑπαίθρου εἰς τὸ νοσοκομεῖον τῆς πόλεως. Κύριοι βουλευταί, δὲν ἐπιθυμῶ νὰ δώσω ἔντασιν εἰς τὴν ἐπίκρισιν, διότι ἡ πρόθεσίς μου εἶναι μία ἀντικειμενική, καλόπιστος συζήτησις, μὲ τὴν ἐλπίδα ὡρισμένων μεταρρυθμίσεων καὶ βελτιώσεων. Ἀλλὰ νομίζω, ὅτι εἶναι προφανές, ὅτι ἡ ὀργανικὴ ἑνότης ἐπιβάλλει τὴν διατήρησιν τῆς ἀσφαλίσεως ὑγείας εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ὑγιεινῆς. Ἐρχόμεθα ἔπειτα εἰς τὸν κλάδον ἀσφαλίσεως γήρατος. Ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα εἶναι αὐτομάτως δεδομένη. Ἀνέγνωσα τὰ ἐπιχειρήματα τῆς προτιμήσεως τοῦ νέου Ὀργανισμοῦ, ἀπέναντι τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης. Ἐὰν τὰ ἀναγνώσητε θὰ πεισθῆτε, ὅτι εἶναι κενὰ οὐσιαστικοῦ περιεχομένου. Λέγομεν, ὅτι θὰ ἀποκτήσῃ μεγαλυτέραν εἰδικότητα ὁ νέος Ὀργανισμός. Ἀλλὰ εἶναι δυνατόν; Ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα ἔχει λογαριασμοὺς δι’ ὅλας τὰς ἀγροτικὰς οἰκογενείας. Αὐτομάτως, λοιπόν, ἀνήκει ἡ ἀσφάλισις γήρατος εἰς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν. Καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἀσφάλισιν τῆς παραγωγῆς, συντρέχουν ἀπολύτως οἱ ἴδιοι λόγοι. Ἰδού, διατὶ θέλω νὰ ἐλπίζω, ὅτι καὶ τὸ θέμα αὐτό, τῆς δημιουργίας νέου Ὀργανισμοῦ, θὰ ἐπανεξετασθῇ. Διετυπώθη ἡ ἀνησυχία, ὅτι ὁ νέος Ὀργανισμὸς θὰ ἀπαιτήσῃ μεγάλας δαπάνας καὶ εἰς τὴν ἀνησυχίαν αὐτὴν ἐδόθη ἡ ἀπάντησις, ὅτι θὰ εἶναι μόνον 3%, σύνολον 35 ἑκατ. Τοῦτο ἀναγράφεται εἰς τὸν νόμον. Ἀφ’ ἧς ὅμως ὁ Ὀργανισμὸς ὑπάρξῃ καὶ διαπιστωθοῦν αἱ ἀνάγκαι καὶ διαπιστωθῇ ἡ ἀνεπάρκεια τοῦ προσωπικοῦ, εἶναι ἀναπόφευκτος ἡ αὔξησις. Τὸ ΙΚΑ, σήμερον, ἔχει 8% ἔξοδα διοικήσεως. Εἶναι ἀναπόφευκτος ἡ αὔξησις. Ἰδού, διατὶ νομίζω καὶ διὰ λόγους δαπανῶν, ἀλλὰ καὶ κυρίως διὰ λόγους ὀργανικῆς ἑνότητος, ἐπιβάλλεται ἡ ἀσφάλισις τῆς ὑγείας νὰ παραμείνῃ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ὑγιεινῆς καὶ ἡ ἀσφάλισις γήρατος καὶ παραγωγῆς νὰ περιέλθῃ εἰς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν. Καὶ ἐρχόμεθα, κύριοι, εἰς τὸ κεφάλαιον τῶν πόρων, ὅπως προσδιορίζονται εἰς τὸ κυβερνητικὸν νομοσχέδιον. Ὡμιλήσαμεν, καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τοὺς τρεῖς παρομοίους φόρους, τὸν φόρον χαρτοσήμου, τὸν φόρον σιγαρέττων, τὸν φόρον πολυτελείας. Ὁ φόρος ὁ ὁποῖος προστίθεται εἶναι, πρῶτον, ὁ φόρος τοῦ εἰσοδήματος καί, κατὰ τὴν γνώμην μου, ἔχει καλῶς. Ἐκεῖνο μόνον, τὸ ὁποῖον θέλω νὰ παρατηρήσω εἶναι, ὅτι ἐπεβλήθη καὶ ἐπὶ τῶν χαμηλῶν εἰσοδημάτων. Ἀρχίζει ἡ φορολογία ἀπὸ τὸ εἰσόδημα τῶν 2.500 δραχμῶν τὸν μῆνα. Εἶναι χαμηλὸν τὸ εἰσόδημα. Εἶναι αἱ πτωχαὶ μεσαῖαι τάξεις καὶ θὰ δημιουργηθῇ εὐλόγως μία πικρία, ὅτι τοὺς πτωχοὺς τῶν πόλεων ἐπιβαρύνομεν, διὰ νὰ βοηθήσωμεν τοὺς πτωχοὺς τῶν ἀγρῶν. Καί, ἐὰν αὐτὸ ἀποτελῇ λάθος, ὑπάρχει καὶ ἓν ἄλλο ἀτύχημα. Ὅτι ἐπεβλήθησαν αὐταὶ αἱ φορολογίαι εἰς μίαν περίοδον ἀφηνιασμοῦ τῶν τιμῶν, ὑπερτιμήσεων, ὥστε ἡ ἀντίδρασις νὰ γίνῃ ἐξ αὐτοῦ τοῦ λόγου εἰς τὰ ἀστικὰ στρώματα σφοδροτέρα. Καὶ ἔρχομαι, κύριοι βουλευταί, εἰς τὸ μέγα θέμα εἰς τὸ 3% τῆς ἀκαθαρίστου γεωργικῆς παραγωγῆς. Ἀποδίδω εἰς τὸ κεφάλαιον αὐτὸ ἀπόλυτον σημασίαν. Θεωρῶ, πρῶτον, τὸ 3% ἐπὶ τῆς ἀκαθαρίστου συνολικῆς ἀγροτικῆς ἀποδόσεως ἐπαχθές, διότι ὑποχρεώνει καὶ τοὺς πτωχοτάτους ἀγρότας, οἱ ὁποῖοι ἔχουν αὐτοκατανάλωσιν, εἰς καταβολήν. Ἀλλ’ ἐπίσης, δημιουργεῖ συνθήκας βεβαιώσεων, ἐκδικήσεων, εἰσπράξεως, ἀποδόσεως, βαρυτάτας. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, ὑπερασπίζων αὐτὴν τὴν διάταξιν, εἶχεν εἴπει: «Ἡ ἰσχύουσα σήμερον φορολογία τοῦ 3%, μὴ ἔχουσα καθολικὸν χαρακτῆρα, δημιουργεῖ ἀνισότητα, ἀδικίας. Φορολογεῖται μόνον ἡ ἐκχρηματιζομένη παραγωγή, ἡ ὁποία δὲν ἀνήκει πάντοτε εἰς τοὺς οἰκονομικῶς ἰσχυροτέρους ἀγρότας». Ἀλλ’ εἰς τὸν ἰσχυρισμὸν αὐτὸν τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας, ἔχει ἀπαντήσει, καὶ εὐγλώττως μάλιστα, ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν. Διότι, κύριοι βουλευταί, τὸ 3% ἐπὶ τῶν διακινουμένων προϊόντων, τὸ ὁποῖον σήμερον ἰσχύει, δὲν προϋπῆρχεν, εἶναι θεσμὸς ἰδικός σας, εἶναι θεσμὸς τῆς ΕΡΕ, ἐψηφίσθη τὸν Αὔγουστον τοῦ 1956 καὶ κατηργήθησαν τότε αἱ φορολογίαι, αἱ ὁποῖαι σήμερον ἐπαναφέρονται. Ἑπομένως, οἱ λόγοι τῆς καταργήσεως περιέχονται εἰς τὴν ὁμιλίαν τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν, τότε, καὶ τοῦ εἰσηγητοῦ τῆς πλειοψηφίας. Θὰ τοὺς ἀναγνώσω, καὶ εἶναι ἡ ἀπάντησις, τὴν ὁποίαν ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν δίδει εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας. Ἰδοὺ τὰ κείμενα. Εἶπε, τότε, ὁ κ. Μακρῆς: «...... (ἀναγινώσκει) ......». «Ἀντικείμενον τῆς νέας φορολογίας θὰ εἶναι ἐφ’ ἑξῆς τὰ συγκομιζόμενα καὶ πωλούμενα προϊόντα τοῦ ἀγρότου καὶ οὐχὶ ἡ προβλεπομένη καὶ ἐλπιζομένη παραγωγὴ αὐτοῦ, τῆς ὁποίας τὰς συνήθεις ζημίας καὶ καταστροφὰς ἀπὸ τῆς βεβαιώσεως μέχρι τῆς συγκομιδῆς των οὐδέποτε ἀνεγνώρισαν, οἱ ἐνοικιασταὶ ἰδίᾳ τῶν κοινοτικῶν φόρων, πρὸς ἀνάλογον μείωσιν τῶν φορολογικῶν ὑποχρεώσεων τοῦ ἀγρότου». Συνεχίζει, ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν: «Κατὰ τὰ ἐπίσημα στοιχεῖα τῆς ἁρμοδίας ὑπηρεσίας, ἐκ τοῦ συνόλου τῆς ἐτησίας παραγωγῆς, τὸ ἥμισυ μόνον πωλεῖται ὑπὸ τοῦ παραγωγοῦ χονδρικῶς, ἐνῷ τὸ ὑπόλοιπον ἥμισυ εἴτε αὐτοκαταναλίσκεται, εἴτε πρὸς σπορὰν χρησιμοποιεῖται, εἴτε λιανικῶς διατίθεται». Καὶ προσθέτει: «Ἡ νέα φορολογία, ὠργανωμένη κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ νομοθετήματος, ἀπὸ ἀπόψεως βεβαιώσεως καὶ εἰσπράξεως, ὄχι μόνον θὰ ἐξασφαλίσῃ τὴν ἀπόδοσιν τῶν καταργουμένων φορολογιῶν, ἀλλὰ θὰ ἀποδώσῃ καὶ πρόσθετον ποσὸν ἐτησίως». Καὶ συμπεραίνει: «Αὐτὰ εἶναι τὰ οὐσιαστικὰ ὑπὲρ τῶν ἀγροτῶν πλεονεκτήματα τοῦ νομοθετήματος. Πέραν αὐτῶν, ὅμως, προσφέρονται δι’ αὐτοῦ καὶ διαδικαστικαὶ ὑπηρεσίαι πρὸς τοὺς ταλαιπωρουμένους φορολογικῶς ἀγρότας». Καταλήγων, εἶχεν εἴπει ὁ κ. ὑπουργός: «Παραδίδω πρὸς ὑμᾶς τὸ νομοθέτημα μὲ τὴν πεποίθησιν, ὅτι ἐκπληρῶ τὸ καθῆκον μου πρὸς τοὺς ἀγροτικοὺς Δήμους καὶ τὰς Κοινότητας καὶ τὸν ἀγροτικὸν κόσμον γενικώτερον». Καὶ ὁ κ. ὑφυπουργὸς τῆς συγκοινωνίας, ὁ κ. Κονίτσας, εἰσηγητὴς τότε τῆς πλειοψηφίας, εἶπε τὰ ἑξῆς: «Εἶναι βασικὰ τὰ πλεονεκτήματα, τὰ ὁποῖα θὰ ἔχῃ ὁ Ἕλλην ἀγρότης ἐκ τῆς ἐφαρμογῆς αὐτοῦ. Ἡ ἀπαλλαγὴ ἀπὸ τῆς φορολογίας τῶν διατεθειμένων διὰ τὰς ἰδίας ἀνάγκας τῶν ἀγροτῶν, διὰ τὴν σπορὰν καὶ συναλλαγὰς κλπ....». Ἰδοὺ ἡ πλήρης δικαίωσις τοῦ ἰσχύοντος φόρου, ὁ ὁποῖος εἶναι ἔργον τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως. Καὶ ἰδοὺ ἡ ἀνεπάρκεια τῶν ἐπιχειρημάτων διὰ τὴν κατάργησιν. Θὰ συνεχίσω.

§21Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Πρόεδρος Κυβερν.). Καὶ τότε εἶχε δίκαιον ἡ Κυβέρνησις, καὶ τώρα ἔχει δίκαιον. Εἶχε δίκαιον τότε, διότι ἀπέβλεπε, κυρίως, εἰς τὴν ἁπλούστευσιν τῆς βεβαιώσεως καὶ εἰσπράξεως τοῦ φόρου. Ἐνῷ σήμερον, ἀποβλέπει εἰς τὴν πραγματοποίησιν μεγαλυτέρων ποσῶν καὶ τὴν ἀπονομὴν δικαιοσύνης, δεδομένου ὅτι τὸ πρῶτον σύστημα εἶναι ἄδικον, ὑπὸ τὴν ἔννοιαν, ὅτι ὑπάρχει κατηγορία ἀγροτῶν, τῆς ὁποίας τὸ σύνολον τῆς παραγωγῆς εἶναι διακινούμενον, ἐνῷ ὑπάρχει καὶ κατηγορία ἀγροτῶν, τῆς ὁποίας μικρὸν ποσοστὸν τῆς παραγωγῆς εἶναι διακινούμενον. Ὑπὸ τὰς συνθήκας αὐτὰς θὰ ἔχωμεν τὰς αὐτὰς παροχάς, ἐνῷ θὰ ἔχωμεν διάφορον τὴν ἐπιβάρυνσιν. Ἰδοὺ ἡ ἐξήγησις.

§22Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Γνωρίζω αὐτὰ τὰ ἐπιχειρήματα καὶ θὰ δώσω ἐν συνεχείᾳ ἀπάντησιν. Τότε εἴχατε δίκαιον καὶ τώρα δὲν ἔχετε δίκαιον. Κύριοι βουλευταί, ποῖον ὑπῆρξε τὸ ἀποτέλεσμα τῆς ἐφαρμογῆς ἐκείνου τοῦ νόμου; Ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ὑποστηρίζει, ὅτι μὲ τὴν ἐφαρμογὴν αὐτοῦ τοῦ νομοσχεδίου θὰ εἰσπραχθοῦν περισσότερα, διότι μᾶς χρειάζονται. Θὰ ἀνακοινώσω ἀριθμούς, οἱ ὁποῖοι ἀποδεικνύουν τὸ ἀντίθετον. Ἐκείνη ἡ φορολογία, ἐνῷ ἦτο ἐπαχθεστέρα, ἐνῷ ἦτο 2% ἐπὶ τοῦ συνόλου τοῦ ἀκαθαρίστου εἰσοδήματος, ἀπέδιδε τὸ ἥμισυ τῆς μικροτέρας φορολογίας ἐπὶ τῶν διακινουμένων, ἡ ὁποία ἐπεβλήθη κατόπιν. Ἰδοὺ οἱ ἀριθμοί. Τοὺς ἔλαβα σήμερον ἀπὸ τὴν Ἕνωσιν Δήμων καὶ Κοινοτήτων. Εἰς τὸ 1955 τὸ 2% ἐπὶ τοῦ συνόλου τοῦ ἀκαθαρίστου εἰσοδήματος ἀπέδωκεν 110 ἑκατ. ὑπὲρ τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων. Εἰς τὸ 1959, τὸ 2% μόνον ἐπὶ τῶν διακινουμένων, διότι ὅλα τὰ ἄλλα ἀπαλλάσσονται καὶ αὐτὸ ὑπῆρξε τὸ ἐπιχείρημα τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι τὸ ἥμισυ διέφυγεν, ἀπέδωκεν 190 ἑκατ. Ἡ πλήρης ἐπιβάρυνσις 110, ἡ ἡμισεία ἐπιβάρυνσις 190. Ἰδοὺ ἡ ἀπάντησις.

§23Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Πρόεδρος Κυβερνήσεως). Ἐὰν ἀπέτυχε τὸ σύστημα τῆς εἰσπράξεως, αὐτὸ δὲν σημαίνει, ὅτι τὸ σύνολον δὲν δίδει περισσότερα ἀπὸ τὸ μέρος. Διότι τὰ διακινούμενα εἶναι μέρος τῆς παραγωγῆς καὶ τὸ σύνολον, εἶναι φυσικὸν νὰ εἶναι περισσότερον ἀπὸ τὸ μέρος. Ἐὰν δὲν ἀπέδωσεν ὁ τρόπος τῆς εἰσπράξεως, αὐτὸ δὲν σημαίνει, ὅτι δὲν ἦτο ὀρθὴ ἡ ἐκτίμησις. Εἶναι ζήτημα ὀργανώσεως. Πάντως, σᾶς πληροφορῶ, ὅτι τὸ 3% τῶν διακινουμένων ἀπέδωκε περίπου 250 ἑκατ. τὸ 1958 καὶ 200 ἑκατ. τὸ 1959, δηλαδή, μέσος ὅρος: 225. Ὅπως ἀντιλαμβάνεσθε, εἶναι ἀνεπαρκὲς τὸ ποσόν, ἐκτὸς ἐὰν προτείνετε τὸ 3% τῶν διακινουμένων νὰ γίνῃ 9 ἢ 10%. Γνωρίζετε, ὅμως, τὰ μειονεκτήματα. Θὰ γίνῃ μεγαλυτέρα ἡ ἀδικία καὶ ἐπὶ πλέον, θὰ ἐπιβαρυνθοῦν κυρίως τὰ προϊόντα ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα εἶναι ἐξαγώγιμα. Συνεπῶς, ἡ Κυβέρνησις, δι’ ὅλους αὐτοὺς τοὺς λόγους, ἀντιλαμβανομένη, ὅτι θὰ ὑπάρξῃ μία δυσχέρεια εἰς τὴν βεβαίωσιν καὶ τὴν εἴσπραξιν, θὰ ἀναζητήσῃ τρόπους, διὰ τῶν ὁποίων θὰ ἄρῃ αὐτὰς τὰς δυσχερείας. Πάντως, δι’ ἄλλου τρόπου δὲν διασφαλίζεται ὁ ἐπιδιωκόμενος σκοπός. Θὰ ἤμην εὐτυχής, ἐὰν εἴχατε ἄλλον τρόπον νὰ ὑποδείξετε, ἀρκεῖ νὰ φθάσωμεν εἰς τὸ ἀποτέλεσμα ποὺ ἐπιδιώκομεν. Ἡ Κυβέρνησις δὲν ἔχει προτίμησιν εἰς τὸν αʹ ἢ βʹ τρόπον. Ἔχει ὅμως τὴν γνώμην, ὅτι, ἐφ’ ὅσον ἡ Κυβέρνησις ἀπεφάσισε τὴν πλήρη ἀσφάλισιν, καὶ διὰ τὴν πλήρη ἀσφάλισιν ἀπαιτοῦνται τὰ ποσὰ αὐτά, πρέπει αὐτὰ τὰ ποσὰ νὰ ἐξασφαλισθοῦν μὲ τὸν καλλίτερον τρόπον.

§24Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε Πρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, οἱ ἀριθμοὶ ὁδηγοῦν εἰς αὐτὸ τὸ ἀποτέλεσμα, ἀλλὰ ὄχι ἡ πρᾶξις. Καὶ αὐτὸ ἀποδεικνύει, ὅτι ὅσοι συνέταξαν αὐτὸ τὸ νομοσχέδιον ἦσαν γραφειοκράται, οἱ ὁποῖοι ἔκαμαν ἀριθμητικὰς πράξεις, ἀλλὰ δὲν ἐξήτασαν τὴν ἑλληνικὴν πραγματικότητα. Καὶ δι’ αὐτὸ εὑρίσκονται εἰς πλάνην. Ὑποστηρίζω καὶ θὰ τὸ ἀποδείξω, ὅτι τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ ἀποτελεῖ ἕνα μεγαλοπρεπὲς οἰκοδόμημα, τὸ ὁποῖον στηρίζεται ἐπὶ τῆς ἄμμου. Καὶ ἡ ἄμμος εἶναι τὸ 3%. Κύριοι βουλευταί, τὸ σύνολον τῶν φορολογικῶν δηλώσεων εἰς τὴν Ἑλλάδα, σήμερον, εἶναι 270.000. Ἔχομεν 250 Ἐφορίας. Καὶ δὲν κατορθώνουν αἱ 250 Ἐφορίες νὰ ἐλέγξουν ἐπαρκῶς τὰς 270.000 δηλώσεις. Καὶ περίπου ἐλήφθη ἀπόφασις εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν, νὰ μὴ ἀσκῆται ἔλεγχος ἐπὶ 100.000 φορολογικῶν δηλώσεων, μέχρι 2.000 δραχ., εἰς τρόπον ὥστε νὰ ὑπολειφθοῦν 170.000 δηλώσεις, ἐπὶ τῶν ὁποίων νὰ συγκεντρωθῇ ἡ προσοχὴ καὶ ὁ ἔλεγχος τῶν Οἰκονομικῶν Ἐφοριῶν ἐπὶ τῶν μεγαλυτέρων εἰσοδημάτων. Γνωρίζετε τὶ πρόκειται νὰ συμβῇ μὲ τὸ σύστημα, τὸ ὁποῖον καθιεροῦται; Θὰ ὑπάρξουν 1 ἑκατ. φορολογικαὶ δηλώσεις.

§25Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Πρόεδρος Κυβερν.). Θὰ σᾶς ἐξηγήσω.

§26Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Χάος.

§27Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Πρόεδρος Κυβερν.). Δὲν πρόκειται νὰ γίνουν δηλώσεις, αἱ ὁποῖαι θὰ ἐλέγχωνται.

§28Π. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ. Εἶναι ἡ διαφορὰ παραγωγῆς 1959 καὶ 1955.

§29Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Τὸ 110 θὰ γίνῃ 140 ἢ 150. Δὲν σώζεται ἡ ὑπόθεσις. Κύριοι βουλευταί, ποῖον εἶναι τὸ βασικὸν σφάλμα αὐτοῦ τοῦ νομοσχεδίου; Βεβαίως, τὸ 3% ἐπὶ τοῦ ἀκαθαρίστου ποσοῦ, εἶναι ἐπαχθές. Ἀλλὰ θὰ ἠδύνατο νὰ λεχθῇ ὅτι, ἔστω καὶ ἐπαχθές, ὑπηρετεῖ ἕνα γενικώτερον σκοπὸν καί, ἐφ’ ὅσον θὰ δώσωμεν εἰς τοὺς ἀγρότας ἀσφάλισιν, θὰ ὑποστοῦν καὶ αὐτόν. Εἶπεν, ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι δὲν πρόκειται νὰ γίνῃ καμμία δήλωσις καὶ κανεὶς ἔλεγχος. Ἀλλ’ εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ φορολογία εἰς μίαν ἔννομον Πολιτείαν, χωρὶς βεβαίωσιν, χωρὶς ἐκδίκασιν ἐνστάσεων; Ἀλλά, τότε, αὐτὸ θὰ εἶναι θεομηνία.

§30Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Πρόεδρος Κυβερν.). Πρὶν σᾶς δώσω τὴν ἐξήγησιν, κάμνετε περιττὴν τὴν ἐξήγησιν τὴν ὁποίαν ὑποτίθεται, ὅτι θὰ σᾶς δώσω. Δὲν θὰ εἶναι ἀπαραίτητος ἡ δήλωσις, διὰ τὸν λόγον, ὅτι δὲν θὰ δηλοῦται τὸ εἰσόδημα ἑκάστου ἔτους. Τὸ εἰσόδημα, θὰ ἐξάγεται ἀπὸ τὰ περιουσιακὰ στοιχεῖα τοῦ ἀγρότου, ἀφοῦ ἐκτιμηθῇ τὸ κάθε περιουσιακὸν στοιχεῖον, τὶ ἀποδίδει κατὰ προσέγγισιν. Ἡμπορεῖ τὸ σύστημα αὐτὸ νὰ μὴ εἶναι τέλειον, εἶναι ὅμως τὸ πλέον πρακτικόν. Δὲν πρόκειται, συνεπῶς, νὰ γίνουν 1 ἑκατ. δηλώσεις, αἱ ὁποῖαι καὶ νὰ ἐλέγχωνται.

§31Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε Πρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, ἔχετε ἁπλοϊκεύσει τὸ θέμα. Πρῶτον, τὸ νομοσχέδιον ἀναγράφει τὰ ἑξῆς: «Διὰ κανονισμοῦ θέλουν καθορισθῆ τὰ τοῦ τρόπου καὶ τῆς διαδικασίας βεβαιώσεως, ἀμφισβητήσεως καὶ εἰσπράξεως τῶν κατὰ τὸ παρὸν ἄρθρον ἀσφαλιστικῶν εἰσφορῶν». Ὑποστηρίζω, κ. Πρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι ἔπρεπε νὰ εἶναι ἀναλυτικὴ ἡ διάταξις. Δὲν εἶναι δυνατὸν τὸ καιριώτατον πρόβλημα αὐτοῦ τοῦ νομοσχεδίου, ἡ βεβαίωσις, ἡ ἐκδίκασις τῶν ἐνστάσεων, ἡ εἴσπραξις, νὰ ἐπαφίεται εἰς αὐτὸν τὸν κανονισμὸν τοῦ Δ.Σ. Δὲν εἶναι τοῦτο δυνατόν.

§32Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Πρόεδρος Κυβερν.). Ἐπιθυμῶ νὰ διευκρινήσω τοῦτο. Ἡμπορεῖ νὰ ἔχετε δίκαιον, ὡς πρὸς τὸ ὅτι θὰ πρέπει νὰ γίνῃ περισσότερον συγκεκριμένη ἡ διαδικασία, ἀλλὰ δὲν ἔχετε δίκαιον, ὅταν ἐκφράζετε τοιούτους φόβους. Διότι ἠμπορεῖ νὰ ὑπάρξῃ ἀμφισβήτησις, ὅσον ἀφορᾷ τὰ περιουσιακὰ στοιχεῖα τοῦ ἀγρότου, ἀλλ’ ὄχι ὡς πρὸς τὸ ὕψος τῆς φορολογίας. Ὁ προσδιορισμός, ὅμως, θὰ γίνῃ ἅπαξ. Ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ, ἡ Κυβέρνησις δὲν ἔχει καμμίαν διάθεσιν νὰ ἀντιδικήσῃ μὲ κανένα καὶ θὰ δεχθῇ οἱανδήποτε πρότασιν, ἡ ὁποία θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ βελτιώσῃ τὸ νομοσχέδιον. Εἶναι δὲ ἐνδεχόμενον νὰ γίνῃ αὐτὸ κατὰ τὸ στάδιον, κατὰ τὸ ὁποῖον θὰ προσδιορίζωνται τὰ περιουσιακὰ στοιχεῖα, δὲν εἶναι δυνατὸν ὅμως νὰ γίνῃ ἔνστασις καὶ προσφυγὴ διὰ τὸ ὕψος τῆς φορολογίας.

§33Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ὁ ἀγρότης δὲν θὰ ἔχῃ δικαίωμα ἐνδίκου μέσου;

§34Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Πρόεδρος Κυβερν.). Ἐὰν τὰ περιουσιακὰ στοιχεῖα τὰ ὁποῖα θὰ δηλώσῃ, δὲν εἶναι ἀκριβῆ. Ἐδῶ, θὰ καθορισθῇ τὶ ἀποδίδει κάθε περιουσιακὸν στοιχεῖον.

§35Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Αὐτό, εἶναι τὸ βασικὸν στοιχεῖον.

§36Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Πρόεδρ. Κυβερν.). Κύριε Πρόεδρε, σεῖς ἐκφράζετε τὸν φόβον, ὅτι θὰ δημιουργηθῇ μία τεραστία σύγχυσις. Καὶ ἐγὼ σᾶς λέγω, ὅτι εἶναι ἡ διαδικασία ἁπλουστέρα. Ἐὰν δεχθῶμεν, ὅτι καθορίζεται ἡ ἀπόδοσις ἑκάστου στρέμματος ἀναλόγως μὲ τὴν καλλιέργειαν, αὐτὸ θὰ γίνεται κατὰ τρόπον γενικόν. Ἂν ὑπάρξῃ ὅμως ἀμφισβήτησις, ὡς πρὸς τὰ περιουσιακὰ στοιχεῖα, θὰ γίνεται τότε καὶ μόνον ἔλεγχος. Ἐφ’ ὅσον ὅμως προσδιορισθοῦν τὰ περιουσιακὰ στοιχεῖα, δεδομένου ὅτι ἐκ τῶν προτέρων θὰ εἶναι βεβαιωμένη ἡ ἀπόδοσις, δὲν θὰ ὑπάρξῃ ἀμφισβήτησις, ὡς πρὸς τὸ 3%.

§37Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Νομίζω, ὅτι ἡ ἁπλούστευσις τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως εἶναι ὑπερβολική, διότι, πλὴν τοῦ γεγονότος ὅτι καὶ εἰς τὸν καθορισμὸν αὐτῶν τῶν περιουσιακῶν στοιχείων ὑπάρχει κατ’ ἔτος ἐναλλαγὴ καὶ θὰ ὑπάρξῃ περίπτωσις ἐνστάσεων καὶ ἀμφισβητήσεων, πλὴν τούτου, θὰ εἶναι, κ. Πρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, μεγάλη ἡ διαφορὰ ἀντιλήψεων, ὅσον ἀφορᾷ τὸν καθορισμὸν τῆς φορολογητέας ὕλης. Ἐὰν δηλαδὴ ἡ ἐπιτροπὴ καθορίζῃ, ὅτι φορολογοῦνται οἱ ἐλαιοπαραγωγοὶ τόσον κατὰ στρέμμα ἢ κατὰ ἐλαιόδενδρον ἢ καὶ οἱ σιτοπαραγωγοί, ἄλλη εἶναι ἡ ἀπόδοσις καὶ διαφορετικὴ κατὰ περιφερείας καὶ θὰ ὑπάρχουν παγίως καὶ κάθε ἔτος ἀμφισβητήσεις, ὄχι μόνον ὅσον ἀφορᾷ τὰ πάγια φορολογικὰ στοιχεῖα, ἀλλὰ καὶ τὴν ἀπόδοσιν.

§38Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Πρόεδρος Κυβερν.). Διὰ νὰ ἁπλοποιήσω τὸ θέμα, ἐπιθυμῶ νὰ εἴπω τοῦτο. Διὰ νὰ ἔχωμεν τὴν δυνατότητα αὐτῶν τῶν παροχῶν, ἔχομεν ἀνάγκην ὡρισμένων ποσῶν. Ἐὰν ὑπάρχουν πρακτικώτεροι τρόποι ἐξευρέσεώς των, ἡ Κυβέρνησις θὰ τοὺς ἀποδεχθῇ. Ἡ Κυβέρνησις θὰ ἐπιμείνῃ εἰς τὴν ἔκτασιν τῆς ἀσφαλίσεως καὶ τὸ ὕψος τῶν παροχῶν. Ἐὰν ὑπάρχουν καὶ ἄλλοι πρακτικώτεροι τρόποι διὰ νὰ ἐξασφαλίσωμεν αὐτά, θὰ τοὺς ἐξετάσωμεν.

§39Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐὰν ἀντελήφθην ὀρθῶς καὶ ἀπὸ τὸ νομοσχέδιον καὶ ἀπὸ τὰ ὅσα εἶπεν ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ὁ καθορισμὸς τῆς φορολογίας θὰ γίνῃ κατὰ κατηγορίας. Εἶναι ἔτσι;

§40Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Πρ. Κυβερνήσεως). Κατὰ κλάσεις.

§41Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ γίνεται καθ’ ὡρισμένας κατηγορίας. Ἐπὶ τῇ βάσει τῶν κατηγοριῶν θὰ καθορίζεται ὁ μέσος ὅρος ἀποδώσεως ἑκάστης κατηγορίας. Τίθεται φορολογία κατὰ κατηγορίας. Ἐπ’ αὐτοῦ εἴμεθα σύμφωνοι. Αὐτὸ ἀντιβαίνει εἰς τὸ Σύνταγμα.

§42Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Πρ. Κυβερνήσεως). Σᾶς κάμνω καὶ πάλιν τὴν δήλωσιν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐπιθυμεῖ τὴν πλήρη ἀσφάλισιν τοῦ ἀγρότου. Διὰ νὰ ἔχῃ ὅμως, αὐτὴν τὴν ἔκτασιν ἀπαιτοῦνται οἱ πόροι τοὺς ὁποίους προσδιορίζει τὸ νομοσχέδιον. Ἐὰν εὑρεθῇ ἄλλος πρακτικώτερος τρόπος διὰ τοῦ ὁποίου θὰ ἐξασφαλίζωνται αὐτοὶ οἱ πόροι, ἡ Κυβέρνησις δὲν ἔχει ἀντίρρησιν νὰ τὸν δεχθῇ.

§43Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐγὼ σᾶς εἶπον, ὅτι ἡ φορολογία κατὰ κατηγορίας ἀντιβαίνει εἰς τὸ Σύνταγμα.

§44Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Πρ. Κυβερνήσεως). Ὑποδείξατε πρακτικωτέρους τρόπους, διὰ τῶν ὁποίων θὰ ἔχωμεν τὸ αὐτὸ ἀποτέλεσμα.

§45Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριοι βουλευταί, ἤκουσα μὲ τὴν ἐπιβαλλομένην προσοχὴν τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως Δηλῶ, ὅμως, πρὸς τὴν Βουλήν, ὅτι κατὰ τὴν γνώμην μου, αὐτὸ ποὺ θὰ συμβῇ εἶναι ἄβυσσος. Τὸ θεμέλιον ἐπὶ τοῦ ὁποίου ἠθέλησε ἡ Κυβέρνησις νὰ στηρίξῃ τὸ Νομοσχέδιον δὲν ὑφίσταται. Προβλέπω, ὄχι μόνον ἀπεριόριστον ταλαιπώρησιν βεβαιώσεως, ἐκδικάσεως, εἰσπράξεως, ἀλλὰ βεβαιότητα ὀλιγωτέρων εἰσπράξεων. Αὐτὴ εἶναι ἡ πρόβλεψίς μου. Κύριοι βουλευταί, θὰ ἔπρεπε νὰ σημειώσω, ὅτι ἑκάστη ἀγροτικὴ οἰκογένεια ἔχει ὅλα τὰ εἴδη τῆς ἀγροτικῆς περιουσίας, ἀκόμη καὶ προκειμένου περὶ τῶν κτημάτων ἡ Ἐπιτροπὴ Ἀναδασμοῦ τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ ἔχει διαπιστώσει, ὅτι ἑκάστη ἀγροτικὴ οἰκογένεια ἔχει περίπου 8 τεμάχια κτήματος εἰς διάφορα μέρη. Μέσα εἰς τὸ πλῆθος αὐτὸ τῆς συνθέτου μικρᾶς ἀγροτικῆς περιουσίας ὀλίγα κτήματα, ὀλίγα δένδρα, ὀλίγες ὄρνιθες, ὀλίγα πρόβατα, μέσα εἰς τὸ χάος αὐτὸ τῆς μικρᾶς περιουσίας, πῶς θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ ἡ κατάταξις εἰς κλάδους τοῦ ἑνὸς ἑκατομμυρίου, τὸ ὁποῖον ἔπειτα κατά τινα τρόπον βεβαιούμενον θὰ ἐκδικασθῇ καὶ ἔπειτα θὰ ἀχθῇ πρὸς εἴσπραξιν; Εὔχομαι νὰ πλανῶμαι. Κατέχομαι, ὅμως, ἀπὸ τὴν ἀνησυχίαν, ὅτι πρόκειται περὶ χάους. Θὰ ἤμην εὐτυχὴς, ἐὰν ὁ κ. ὑπουργὸς Γεωργίας, προέβαινεν ἐνώπιον τῆς Βουλῆς εἰς μίαν ἀναλυτικὴν ἀνάπτυξιν καὶ μίαν διατύπωσιν νομικῶν διατάξεων, αἱ ὁποῖαι νὰ ἀναγραφοῦν εἰς τὸν νόμον.

§46Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Πρ. Κυβερνήσεως). Θὰ παρεκάλουν πέραν τῶν παρατηρήσεων νὰ γίνουν καὶ προτάσεις, διότι εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξετασθοῦν ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, ἐὰν πρόκειται νὰ μᾶς ὁδηγήσουν εἰς τὸ αὐτὸ ἀποτέλεσμα.

§47Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε Πρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, ἐὰν ἐπιμένετε εἰς τὸ αὐτὸ ἀκριβῶς ἀποτέλεσμα, ἐπὶ τῇ βάσει τῶν φανταστικῶν εἰσπράξεων αὐτοῦ τοῦ νομοσχεδίου, ἡ συνεννόησις εἶναι δύσκολος. Διότι ἐγὼ ἐπιμένω, ὅτι δὲν θὰ ἔχετε αὐτὰς τὰς εἰσπράξεις.

§48Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Πρ. Κυβερνήσεως). Νὰ μοῦ ὑποδείξητε καλλίτερον τρόπον διὰ νὰ φθάσωμεν.

§49Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριοι βουλευταί, τὸ συμπέρασμα εἰς τὸ ὁποῖον καταλήγω ἀπὸ τὴν ἐξέτασιν τοῦ νομοσχεδίου τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἀπὸ τὴν ἀνάμνησιν τῆς ἰδικῆς μου προτάσεως, εἶναι τὸ ἑξῆς: Πρῶτον, καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὸν φορέα, πρέπει νὰ εἶναι ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα καὶ διὰ τῶν δύο θεμάτων, καὶ διὰ τὸ θέμα τῆς συντάξεως γήρατος καὶ διὰ τὸ θέμα τῆς ἀσφαλίσεως.

§50Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Ἄν δὲν ἀπατῶμαι εἰς τὸ σχέδιον, τὸ ὁποῖον ἐπροτείνατε ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, προεβλέπετο ἡ ἵδρυσις Ὀργανισμοῦ.

§51Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἑνὸς Συμβουλίου μόνον.

§52Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Προβλέπεται ἡ ἵδρυσις Νομικοῦ Προσώπου ἰδιαιτέρου, ἀδιαφόρως ἐὰν ἡ ὑπηρεσία τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης θὰ ἦτο ἐκείνη ἡ ὁποία, ὅπως καὶ εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν θὰ συμβῇ, θὰ ταχθῇ εἰς τὴν ἐκπλήρωσιν τῶν περισσοτέρων ὑπηρεσιῶν ὑποχρεώσεων τοῦ περὶ οὗ ὁ λόγος ὀργανισμοῦ. Εἰς τὸ βάθος δὲν ὑπάρχει οὐσιώδης διαφορά. Μόνον εἰς τὸν τομέα τῆς ὑγείας, μόνον εἰς ἐκεῖνον ὑπάρχει. Καθ’ ὅσον ἀφορᾷ εἰς τὴν σύνταξιν, εἰς τὴν πρᾶξιν θὰ ἴδετε, ὅτι αὐτὸ τὸ ὁποῖον προβλέπομεν, δὲν ὑπάρχει ἀπὸ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον προβλέπετε σεῖς εἰς τὸ νομοσχέδιόν σας.

§53Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε Ἀντιπρόεδρε, εἰς τὸ ἰδικόν μου σχέδιον νόμου, ὑπάρχει μόνον ἕνα Διοικητικὸν Συμβούλιον, μὲ πρόεδρον τὸν Διοικητὴν τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης. Οὐδεὶς ὑπάλληλος.

§54Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ὄχι Νομικὸν Πρόσωπον.

§55Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Εἶναι Νομικὸν Πρόσωπον. Ἀλλ’ ὁλόκληρος ἡ λειτουργία του γίνεται διὰ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης.

§56Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Λέγετε, συνιστᾶται ἐν Ἀθήναις Ὀργανισμός: «.... (ἀναγινώσκει).....».

§57Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Οὐδεὶς ὑπάλληλος. Εἶναι μόνον ἕνα Διοικητικὸν Συμβούλιον. Κύριοι βουλευταί, καθ’ ὅσον ἀφορᾷ πρῶτον, τὴν ἀσφάλισιν γήρατος, ὑποστηρίζομεν, ὅτι πρέπει νὰ περιέλθῃ εἰς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν. Τὸ ἴδιον ὑποστηρίζομεν, καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἀσφάλισιν παραγωγῆς. Ἀπὸ τὴν διεξαχθεῖσαν συζήτησιν ἀποκομίζομεν τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι τὸ θέμα τῆς ἀσφαλίσεως τῆς παραγωγῆς, δὲν ἔχει ἀκόμη ἐπαρκῶς μελετηθῆ ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας ὀρθότατα ὑπεστήριξεν, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀμφισβητήσῃ τις, ὅτι τὸ ἀσφάλιστρον ἐπὶ κινδύνου τῶν πραγμάτων βαρύνει ἐξ ὁλοκλήρου τὸν κύριον. Καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὸ θέμα τῆς ὑγιεινῆς, ὑπεστηρίξαμεν, ὅτι πρέπει νὰ ἀνήκῃ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ὑγιεινῆς. Ἐρχόμεθα εἰς τὸ θέμα τῆς παροχῆς συντάξεων. Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι κατὰ τὴν ἰδικήν μου γνώμην πρέπει νὰ εἶναι διὰ πάντας τοὺς γέροντας ἀγρότας 300 δραχμαὶ καὶ διὰ τὰς χήρας ἄνω τῶν 65 ἐτῶν 180 δραχμαί. Ὁ χρόνος τῆς καταβολῆς πρέπει νὰ εἶναι ἡ 1η Ἰανουαρίου 1962 καὶ νὰ καταβληθῇ προσπάθεια ἐν τῷ μεταξὺ νὰ γίνῃ ἡ ὀργάνωσις τοῦ Ὀργανισμοῦ καὶ ταὐτοχρόνως ἐκ τῶν ἄλλων πόρων νὰ ὑπάρχῃ τὸ ἀποθεματικὸν τῆς ἀσφαλίσεως. Ἡ φορολογία δέ, ἐὰν ἐπρόκειτο νὰ εἶναι ἡ ὁριζομένη ἀπὸ τὸ νομοσχέδιον, νὰ ἀρχίσῃ ταὐτοχρόνως μὲ τὴν καταβολὴν τῆς συντάξεως. Ἀλλὰ βεβαίως, κατὰ τὴν ἰδικήν μας γνώμην, θὰ πρέπει νὰ συνεχισθῇ ἁπλῶς ἡ ὑπάρχουσα φορολογία. Καὶ ἐρχόμεθα εἰς τοὺς πόρους. Κύριοι βουλευταί, ὑποστηρίζομεν, ὅτι αἱ δαπάναι τῆς Ἀγροφυλακῆς πρέπει νὰ βαρύνουν τὸ Κράτος. Καὶ ἐπαναλαμβάνω τὸν λόγον: Ὅπως ἡ Πολιτεία βαρύνεται μὲ τὴν ἀσφάλειαν τῆς περιουσίας τῶν ἀστῶν, θὰ πρέπει νὰ ἐπιβαρύνεται καὶ μὲ τὴν ἀσφάλειαν τῆς περιουσίας τῶν ἀγροτῶν. Ἐὰν τοῦτο οὕτως ἔχῃ, περισσεύει 1% ἀπὸ τὴν φορολογίαν τῶν διακινουμένων προϊόντων. Καὶ ὑποστηρίζω, ὅτι θὰ ἠδυνάμεθα νὰ προσθέσωμεν ἐπὶ πλέον 1%. Θὰ εἴχομεν 2% ἐπὶ τῶν διακινουμένων προϊόντων. Ἐφ’ ὅσον ὁ ἔλεγχος τῆς φοροδιαφυγῆς προχωρεῖ, θὰ ἔχωμεν σταθερὰν αὔξησιν αὐτοῦ τοῦ πόρου. Ἡ τελευταία ἀπόδοσις εἶναι περίπου 90 ἑκατομμ. διὰ τὸ 1%. Μὲ τὸ σύνολον τῶν ἐσόδων ἀπὸ τὸ 2% μὲ τὴν φορολογίαν τοῦ χαρτοσήμου, τῶν σιγαρέττων καὶ τῶν εἰδῶν πολυτελείας ἠμποροῦμεν νὰ ἔχωμεν ποσὸν ἐπαρκές διὰ τὴν καταβολὴν τῶν συντάξεων γήρατος 300 καὶ 180 δραχμῶν. Καὶ θὰ ὑπολειφθῇ τὸ ποσὸν τοῦ φόρου εἰσοδήματος τῶν 150 ἑκατομμυρίων διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν τῆς δαπάνης τοῦ κλάδου ὑγείας. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, νομίζω, ὅτι ἀναβάλλοντες τὸ θέμα τῆς ἀσφαλίσεως τῆς παραγωγῆς πρὸς πληρεστέραν μελέτην, ἐπὶ τῇ βάσει ἀσφαλιστικῶν κανόνων, ὥστε νὰ μὴ ἀποτελέσῃ ἐπιβάρυνσιν οὔτε τῆς Α.Τ.Ε. οὔτε τοῦ προϋπολογισμοῦ, δίδοντες εἰς τὸν κλάδον τῆς ὑγείας 150 ἑκατομ. τοῦ φόρου εἰσοδήματος τὰ ὁποῖα συνεχῶς θὰ αὐξάνουν καὶ διατηροῦντες ὅλους τοὺς ἄλλους πόρους διὰ τὴν σύνταξιν τοῦ γήρατος μὲ πληρωμὴν 300 δραχμῶν διὰ τοὺς γέροντας ἀγρότας καὶ 180 δραχμὰς διὰ τὰς χήρας, δίδομεν πλήρη λύσιν εἰς τὸ πρόβλημα. Αὐτὸ εἶναι τὸ συμπέρασμα εἰς τὸ ὁποῖον καταλήγω καὶ αὐτὴ εἶναι ἡ πρότασις εἰς τὴν ὁποίαν προβαίνω. Κύριοι βουλευταί, ὁ φίλος κ. Ἀλλαμανῆς εἰς τὴν προχθεσινὴν ἐξαίρετον ὁμιλίαν του ἀνεφέρθη καὶ εἰς ἐμὲ καὶ εἶπε: «Καὶ ἐνθυμοῦμαι μίαν ἀληθινὰ προφητικὴν περικοπὴν μιᾶς ἀπὸ τὰς πολλὰς ἀγορεύσεις τοῦ κ. Παπανδρέου. Πιστεύω, εἶχεν εἴπει ὁ κ. Παπανδρέου, ὅτι ἡ συνταξιοδότησις τῶν ἀγροτῶν ἀποτελεῖ γεγονὸς τετελεσμένον πρὸ τῶν προσεχῶν ἐκλογῶν. Θὰ ἤθελα ὅμως νὰ ἀπευθύνω ἔκκλησιν πρὸς τὴν Κυβέρνησιν ὅπως μὴ ἀναβληθῇ ἡ ἐφαρμογὴ τοῦ μέτρου μέχρι τῆς παραμονῆς τῶν ἐκλογῶν. Διότι ὁ θεσμὸς αὐτὸς τότε, θὰ χάσῃ τὴν ἐθνικήν του ἀκτινοβολίαν καὶ θὰ γίνῃ ἕνα μικρὸν κομματικὸν τέχνασμα». Καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὸ πρῶτον μέρος πράγματι οἱ λόγοι μου ἐπηλήθευσαν. Γίνεται ὁ θεσμὸς πρὸ τῶν ἐκλογῶν. Καθ’ ὅσον ὅμως ἀφορᾷ τὸ δεύτερον μέρος ἡ προφητεία δὲν ἐπηλήθευσε. Διότι τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ ἀσφαλῶς δὲν εἶναι ἐκλογικὸν τέχνασμα, καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὸν τρόπον τῆς ἐφαρμογῆς τῶν ἀσφαλίσεων. Ἐὰν κατεβάλλετο προσπάθεια νὰ γίνῃ «ἀντιεκλογικώτερον», θὰ ἦτο ἀδύνατον. Διότι τί κατ’ οὐσίαν ὁρίζει; Ὅτι καθ’ ὅλην τὴν διάρκειαν τοῦ χρόνου μέχρι τῶν ἐκλογῶν θὰ καταδιώκεται ὁ ἀγρότης διὰ τὴν βεβαίωσιν, ἐκδίκασιν, εἴσπραξιν.....

§58Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως). Δὲν ἠμπορεῖτε νὰ τὸ ἀποδώσετε εἰς ἀφέλειαν τῆς Κυβερνήσεως. Ἐν γνώσει της τὸ ἔκαμεν ἡ Κυβέρνησις, διότι ἐπιδιώκει νὰ θεμελιώσῃ τὸν θεσμὸν ἀδιαφοροῦσα διὰ τὰς ἐκλογικὰς ἐπιπτώσεις.

§59Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Πρέπει νὰ τὸ ἔκαμεν ἐν γνώσει της ἡ Κυβέρνησις....

§60Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως). Διότι φοβοῦμαι μήπως δημιουργηθῇ ἐσφαλμένη ἐντύπωσις ὡς πρὸς τὰς προθέσεις τῆς Κυβερνήσεως. Ἀλλὰ σᾶς πληροφορῶ ὑπευθύνως, ὅτι δὲν θὰ ὑπάρξῃ τὸ ἀποτέλεσμα αὐτό, διότι οἱ ἀγρόται ἐκτιμοῦν πλήρως τὸ μέτρον ποὺ ἔλαβεν ἡ Κυβέρνησις. Ἐπαναλαμβάνω δέ, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν ἐνδιαφέρεται ἐὰν θὰ ὑπάρξουν ἄνθρωποι οἱ ὁποῖοι ἐκ παρεξηγήσεως θὰ ἀντιδράσουν. Θεμελιώνει τὸν θεσμὸν ἐπὶ βάσεως ἀσφαλοῦς διὰ νὰ εἶναι ὠφέλιμος διὰ τὸν ἀγροτικὸν κόσμον.

§61Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε Πρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, ἐγὼ διαπιστώνω τὸ γεγονός. Τί θὰ συμβῇ; Μέχρι τῶν ἐκλογῶν οἱ ἀγρόται θὰ ὑφίστανται τὰς δοκιμασίας τῆς βεβαιώσεως, ἐκδικάσεως, εἰσπράξεως. Καὶ πότε θὰ ἀναμένουν τὴν σύνταξιν; Εἰς τὴν Δευτέραν Παρουσίαν, μετὰ τὰς ἐκλογάς!!! (γέλωτες). Κύριοι βουλευταί, αὐτὸ εἶναι τὸ συμπέρασμα εἰς τὸ ὁποῖον καταλήγω. Εὔχομαι αἱ παρατηρήσεις εἰς τὰς ὁποίας προέβην καὶ αἱ ὁποῖαι ἐνεπνεύσθησαν μόνον ἀπὸ τὴν ἀγάπην τοῦ θεσμοῦ, ἀπὸ τὴν ἀγάπην τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου, εὔχομαι αἱ παρατηρήσεις μου νὰ εἰσακουσθοῦν. Ὁπωσδήποτε ὅμως, εἶμαι αἰσιόδοξος διὰ τὸ μέλλον. Διότι εἴτε ἡ Κυβέρνησις ἀποδεχθῇ σήμερον, εἴτε δὲν ἀποδεχθῇ τὰς τροποποιήσεις, τὰς ὁποίας ἐπρότεινα, εἶμαι βέβαιος, ὅτι ἐνωρὶς ἢ ἀργὰ —καὶ μᾶλλον ἐνωρὶς παρὰ ἀργὰ— ὑπὸ τὴν δύναμιν τῆς πράξεως θὰ ἐπέλθουν ἐκεῖναι αἱ μεταρρυθμίσεις, αἱ ὁποῖαι θὰ καταστήσουν ἀσφαλῆ καὶ χρήσιμον τὸν θεσμόν. Διὰ τοῦτο εἶπον, ἀρχόμενος τῆς ὁμιλίας μου, κ. βουλευταί, καὶ τὸ ἐπαναλαμβάνω ἐπίσης μετὰ τὸ πέρας αὐτῆς: Οἱ ἀγρόται κατέκτησαν ἤδη ἐσαεὶ τὸν θεσμὸν τῶν ἀγροτικῶν ἀσφαλίσεων. Ἀποτελεῖ ὁλοὲν ὁ θεσμὸς αὐτὸς ἱστορικὸν σταθμὸν εἰς τὴν κοινωνικὴν πολιτικὴν τῆς Ἑλλάδος καὶ ἀποτελεῖ ἐπίσης τίτλον τῆς Κυβερνήσεως (Ζωηρὰ καὶ παρατεταμένα χειροκροτήματα).

§62Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως). Κύριοι συνάδελφοι, πληροφοροῦμαι ἀπὸ τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς, ὅτι εἶναι ἐγγεγραμμένοι 40–45 βουλευταὶ διὰ νὰ ὁμιλήσουν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου. Θὰ ὑπέβαλον τὴν παράκλησιν, ἐφ’ ὅσον ὅλοι ἐνδιαφερόμεθα διὰ τὴν προώθησιν τοῦ νομοσχεδίου, νὰ ἐπισπευθῇ ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς ἢ παραιτουμένων τῶν ρητόρων ἢ καθοριζομένου τοῦ τετάρτου, ὥστε νὰ καταστῇ δυνατὸν τὴν Πέμπτην νὰ εἰσέλθωμεν εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν. Δεδομένου, ὅτι ὡς εἶπον, αἱ διαφωνίαι μας ὑφίστανται εἰς τὰς ἐπὶ μέρους διατάξεις τοῦ νομοσχεδίου, δὲν ἀντιλαμβάνομαι διατὶ θὰ πρέπει ἐπὶ ἑβδομάδας νὰ συζητῶμεν τὴν ἀρχὴν τοῦ νομοσχεδίου. Θὰ παρεκάλουν, λοιπόν, νὰ συμφωνήσητε ἢ νὰ παραιτηθοῦν οἱ ἐγγεγραμμένοι συνάδελφοι καὶ νὰ ὁμιλήσουν εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν, ὁπότε ἴσως θὰ ἦτο καὶ περισσότερον χρήσιμος ἡ ὁμιλία των, διότι θὰ προέβαινον εἰς συγκεκριμένας παρατηρήσεις, ἢ νὰ καθιερώσωμεν τὸ τέταρτον.

§63Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν ἔχομεν καμμίαν δυσκολίαν νὰ ἐπικουρήσωμεν τὸ Προεδρεῖον τῆς Βουλῆς διὰ τὴν ταχυτέραν ἐπιψήφισιν τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου. Ἀλλὰ νομίζω, ὅτι ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως θὰ συμφωνήσῃ μαζί μου, ὅτι θὰ ἦτο προτιμότερον ἡ συνοπτικὴ διαδικασία νὰ λάβῃ χώραν εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν καὶ νὰ ἀφήσετε τὴν Βουλὴν νὰ εἴπῃ, ὅ,τι θέλει νὰ εἴπῃ ἐπὶ τῆς ἀρχῆς. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἀπὸ τῆς πλευρᾶς μας δὲν ὑπάρχει ἀντίρρησις διὰ τὴν πρότασιν τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως.

§64Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως). Κύριε Κωστόπουλε, ὅπως βλέπετε, παρατηρήσεις διατυπώνονται ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ ὄχι ἐπὶ τῆς ἀρχῆς. Διατί, λοιπόν, νὰ μὴ προχωρήσωμεν εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν, κατὰ τὴν διεξαγωγὴν τῆς ὁποίας θὰ ἀκούσωμεν ἐνδεχομένως καὶ χρησίμους προτάσεις;

§65Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ὡς καὶ ὁ κ. Ἀλλαμανῆς εἶπε, τὸ νομοσχέδιον, ὡς εἶναι διαμορφωμένον, δημιουργεῖ ὑποχρεώσεις οἰκονομικάς, ἐπὶ τῶν ὁποίων ἔχομεν ἀντιρρήσεις. Ἑπομένως, ἡ συζήτησις εἶναι ἐπὶ τῆς ἀρχῆς.

§66Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως). Θὰ ἔλθωμεν εἰς τὸ σχετικὸν ἄρθρον, τὸ ὁποῖον δημιουργεῖ τὰς οἰκονομικὰς αὐτὰς ὑποχρεώσεις καὶ ὄχι μόνον συζήτησις θὰ γίνῃ, ἀλλὰ καὶ ψηφοφορία θὰ διεξαχθῇ ἐπ’ αὐτοῦ.

§67Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Πάντως, δὲν ἔχομεν ἀντίρρησιν, νὰ καθιερωθῇ τὸ τέταρτον.

§68Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Νομίζω, ὅτι εἶναι καλύτερον, νὰ εἴμεθα ἐντὸς τῆς πραγματικότητος, ὅτι εἰς τὴν συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς κρίνεται βασικῶς ἡ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως. Ὅταν ἔχῃ κανεὶς εἴπει τὰς παρατηρήσεις του αὐτάς, ἐπὶ τῶν ἄρθρων εἶναι συντομώτερος. Εἰς πᾶσαν περίπτωσιν ἐγὼ δὲν εἶμαι ὑπὲρ τῶν συγχόρδων συνεδριάσεων, ἀλλά, ἐὰν θέλῃ κανεὶς νὰ εἶναι ρεαλιστής, δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ τελειώσῃ ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς πρὸ τῆς παρελεύσεως τοὐλάχιστον ἀκόμη μιᾶς συνεδριάσεως, ὅσον καὶ ἐὰν ἐλαττωθῇ ὁ χρόνος, ὄχι μόνον δι’ ἀπόψε, ἀλλὰ καὶ τὴν Τετάρτην.

§69Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως). Καὶ ἐὰν καθιερώσωμεν τὸ τέταρτον, πάλιν χρειάζονται μία —δύο συνεδριάσεις, ἐκτὸς ἐάν, ὡς ἐπρότεινα, ἀρχομένης τῆς συζητήσεως τοῦ νομοσχεδίου, περιοριζώμεθα εἰς τὸ νὰ ὁμιλήσουν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς οἱ κ.κ. Ἀρχηγοὶ ἢ οἱ ἐκπρόσωποι αὐτῶν καὶ νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν.

§70Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Νὰ γίνουν συντομώτεροι καὶ οἱ Κυβερνητικοὶ βουλευταὶ καὶ αἱ ἀγορεύσεις τῶν κ.κ. Ὑπουργῶν.

§71Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ἕως σήμερον, πλὴν τῶν εἰσηγητῶν καὶ τῶν Ὑπουργῶν, ὡμίλησαν μόνον ὁ κ. Ἠλιοῦ, ἐκπρόσωπος τῆς Ε.Δ.Α. καὶ ὁ ἀξιότιμος κ. Ἀρχηγὸς τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων, κ. Παπανδρέου.

§72ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὡμίλησαν καὶ ἀρκετοὶ βουλευταί. Τίθενται ἐνώπιον ὑμῶν, κ. βουλευταί, δύο προτάσεις. Ἡ μία πρότασις εἶναι, νὰ ψηφίσωμεν, ἐὰν θέλετε, ἀπόψε κατ’ ἀρχὴν τὸ νομοσχέδιον καὶ ἡ ἄλλη εἶναι, ἀπὸ τῆς προσεχοῦς συνεδριάσεως, νὰ ὁρισθῇ τὸ τέταρτον.

§73Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως). Ἀπὸ σήμερον παρακαλῶ.

§74ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι, ὅπως ὁρισθῇ τὸ τέταρτον ἀπὸ σήμερον, παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Ἠγέρθησαν οἱ περισσότεροι. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Παρακαλῶ συνεπῶς, ὅπως μετὰ τὴν ὁμιλίαν τοῦ ἄλλοτε Προέδρου τοῦ Σώματος διὰ τὸν ὁποῖον διὰ λόγους ἁβρότητος δὲν θὰ ἰσχύσῃ τὸ τέταρτον, νὰ γνωρίζητε, ὅτι θὰ ἐφαρμοσθῇ τοῦτο. Ὁ κ. Δ. Γόντικας, ἔχει τὸν λόγον.

§75Δ. ΓΟΝΤΙΚΑΣ. Ἀτυχῶς, κύριοι συνάδελφοι, δίδεται εἰς ἐμὲ ὁ λόγος, μετὰ τὴν ἀγόρευσιν τοῦ ἀξιοτίμου κ. Προέδρου τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων. Ἡ ἐντύπωσις, τὴν ὁποίαν ἔκαμεν εἰς τὴν Βουλὴν ἡ ἀγόρευσις τοῦ κ. Προέδρου θὰ εἶναι καὶ εἶναι τόσον σημαντικὴ καὶ τόσον μεγάλη, ὥστε ἡ ἰδική μου ἀγόρευσις ἀσφαλῶς θὰ ναυαγήσῃ. Διότι ὅμως, θεωρῶ καὶ ἐγὼ τὸ θέμα γενικώτερον καὶ ὑψίστης σημασίας ἀντικείμενον, ἐθεώρησα τὸν ἑαυτόν μου ὑποχρεωμένον νὰ σᾶς ἀπασχολήσω δι’ ὀλίγων. Καθίσταται δι’ ἡμᾶς ἀναγκαῖον καὶ συγχρόνως ὑποχρέωσις, νὰ ψηφίσωμεν τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ μὲ τὰς τροποποιήσεις, αἱ ὁποῖαι θὰ ὑποβληθοῦν, διότι τὰ 90% ἐξ ἡμῶν τῶν βουλευτῶν προερχόμεθα ἀπὸ διαφόρους Νομοὺς τοῦ Κράτους καὶ γνωρίζομεν τὴν πραγματικὴν κατάστασιν, ἡ ὁποία ἐπικρατεῖ εἰς τὴν ὕπαιθρον. Ἰδίως κατὰ τὰς τελευταίας ἐποχὰς τοῦ περυσινοῦ καὶ ἐφετεινοῦ ἔτους, ἡ δυστυχία τῶν ἀγροτῶν εἶναι, ἀτυχῶς, σημαντικὴ καὶ οἱ δυστυχισμένοι γέροντες, οἱ παλαίοντες εἰς τὰ χωρία των καὶ κυρίως οἱ μὴ δυνάμενοι νὰ ἐργασθῶσιν, ὄχι μόνον περιφρονοῦνται καὶ ἀπὸ τὰ τέκνα των ἀκόμη, ἀλλὰ καὶ στεροῦνται καὶ αὐτοῦ τοῦ ἄρτου. Ἐὰν δοθῇ εἰς αὐτοὺς τὸ βοήθημα αὐτὸ τῆς συντάξεως, προστατεύομεν τοὺς ἀνθρώπους αὐτοὺς καὶ θὰ εἶναι περισσότερον ἀγαπητοὶ καὶ θὰ περιθάλπωνται κατὰ τὸν καλύτερον τρόπον ἀπὸ τοὺς οἰκείους των. Διότι τὸ ποσὸν τῶν 300 δραχμῶν εἰς τὸ χωριὸ εἶναι ἕνα σημαντικὸν ποσόν. Ἐὰν εἰς ἕνα χωριὸ 50 οἰκογενειῶν πάρουν 10 γέροντες ἀπὸ 300 δραχμάς, δηλαδή 3.000 δραχμ. μηνιαίως, τὸ ποσὸν αὐτὸ εἶναι ἄξιον μεγάλης προσοχῆς καὶ σημαντικόν. Ἔχω, λοιπόν, τὴν ἀντίληψιν, ἀλλὰ καὶ τὴν πεποίθησιν, διότι πιστεύω, κατ’ ἀρχήν, ὅτι ὅλοι ἀποδεχόμεθα κατ’ ἀρχὴν τὸ νομοσχέδιον, ὅτι ἐὰν ψηφίσωμεν τὸ νομοσχέδιον αὐτό, μὲ τὰς τροπολογίας, αἱ ὁποῖαι θὰ ὑποβληθοῦν, θὰ προσφέρωμεν μίαν μεγάλην ὑπηρεσίαν εἰς τὸν τόπον. Καὶ ἐὰν ὑπάρχουν μεταξὺ ἡμῶν συνάδελφοι, οἱ ὁποῖοι νὰ ὑποστηρίζουν, ὅτι τὸ νομοσχέδιον τοῦτο εἶναι ἀτελές, ἴσως, νὰ ἔχουν ἕνα δίκαιον μὲ τὴν τυπικότητα τοῦ νομοσχεδίου καὶ μὲ τὴν οὐσιαστικότητα ἀκόμη, ἀλλὰ πρέπει νὰ γνωρίζουν— καὶ τὸ γνωρίζουν ἀσφαλῶς— ὅτι, διὰ πρώτην φορὰν ἔρχεται τοιοῦτον νομοσχέδιον εἰς τὰς Ἑλληνικὰς ὑπηρεσίας, διὰ πρώτην φορὰν τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος ψηφίζει τοιοῦτον νομοσχέδιον καὶ δὲν πρέπει νὰ ἔχωμεν τὴν ἀξίωσιν νὰ φθάσωμεν εἰς τὸ τέλος. Πιστεύω, ὅτι μετὰ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ νομοσχεδίου, αἱ πιθαναὶ ἀτέλειαι θὰ διορθωθοῦν, οὕτως ὥστε εἰς σύντομον χρονικὸν διάστημα, τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοθέτημα νὰ καταστῇ ἀπολύτως τέλειον καὶ χρήσιμον εἰς τὸν ἀγροτικὸν κόσμον. Ὁ λόγος αὐτὸς ὀφείλει νὰ μᾶς παρακινήσῃ, οὕτως ὥστε νὰ ἐξετάσωμεν τὸ νομοσχέδιον τῶν ἀγροτικῶν ἀσφαλίσεων, μὲ πρῖσμα πέραν τῶν κομματικῶν ἀντιλήψεων, διότι ἀποτελεῖ νομοθέτημα ἐθνικῆς σημασίας καὶ σκοπιμότητος. Ὅτε συνεζητεῖτο τὸ ἐκπαιδευτικὸν νομοσχέδιον ἐνώπιον τῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος, θὰ ἐνθυμοῦνται οἱ κ.κ. συνάδελφοι, ὅτι εἶχον ὑποβάλει τὴν παράκλησιν εἰς τὴν Ἐπιτροπήν, τὸ νομοσχέδιον ἐκεῖνο νὰ ἐξητάζετο μακρὰν πάσης κομματικῆς σκοπιμότητος, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον καὶ ἡ Ἐπιτροπὴ ἀπεδέχθη, ὥστε νὰ καταστῇ δυνατὸν τὴν ἐποχὴν ἐκείνην νὰ ψηφισθῇ ἓν νομοσχέδιον ἐθνικῆς σημασίας. Πιστεύω, ὅτι καὶ σήμερον ἡ Βουλὴ θὰ συμφωνήσῃ μὲ τὴν παράκλησιν, τὴν ὁποίαν ὑποβάλλω, ἂς μοὶ ἐπιτραπῇ ἡ ἔκφρασις, ὡς γηραιότερος καὶ αἰρομένη εἰς τὸ ὕψος τῶν περιστάσεων, θὰ θελήσῃ νὰ δώσῃ εἰς τὸν τόπον ἓν νομοθέτημα ἐθνικῆς σημασίας. (Χειροκροτήματα). Ὅλοι, κατὰ καιρούς, ὑπεστηρίξαμεν, ὅτι ὁ ἀγρότης ἀποτελεῖ τὸ πᾶν διὰ τὴν χώραν αὐτὴν καὶ ὅτι εἰς τὸν ἀγροτικὸν κόσμον στηρίζεται ἡ Ἑλλάς. Πάντα, λοιπόν, ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα εἴπομεν διὰ τὸν ἀγροτικὸν κόσμον, ὁσάκις μᾶς ἐδίδετο ἡ εὐκαιρία πρὸς τοῦτο, ἔρχεται σήμερον ἡ στιγμὴ νὰ τὰ ἀποδείξωμεν καὶ ἐμπράκτως, ὑποστηρίζοντες τὸ παλαιὸν καὶ ἐπίμονον τοῦτο αἴτημά των. Ὑπὸ τὸ πνεῦμα αὐτό, ἐπιθυμῶ καὶ ἐγὼ νὰ ὑποβάλω τὴν παράκλησιν πρὸς τοὺς κ. συναδέλφους, ὅπως ψηφίσωμεν τὸ νομοσχέδιον τοῦτο. Ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἔλεγε πρὸ 10μήνου εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι ἡ ἐθνική μας ζωὴ στηρίζεται ἐπὶ τοῦ ἀγρότου, τὸ ἴδιον δὲ ἐπανέλαβον καὶ ὅλοι οἱ ἀρχηγοὶ τῶν ἄλλων κομμάτων, ὡς καὶ ἡμεῖς οἱ βουλευταί, ὁμιλοῦντες ὑπὲρ αὐτῶν. Θεωρῶ, ἑπομένως, ἀπαραίτητον διὰ νὰ καταστῇ δυνατὴ ἡ ἐπιψήφισις τοῦ νομοσχεδίου τούτου, νὰ ἀφήσωμεν τὰς ἐπὶ μέρους παρατηρήσεις ἐπὶ τῶν λεπτομερειῶν, νὰ συζητήσωμεν τὴν πρότασιν τοῦ ἀξιοτίμου κ. Παπανδρέου, τὴν ἀφορῶσαν τὸ 3% καὶ νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν ἐπιψήφισίν του. Θεωρῶ ἀπόλυτον ἀνάγκην, τὸ νομοσχέδιον τοῦτο νὰ καταστῇ νόμος τοῦ Κράτους, διότι ἐὰν ἐμφανισθῶμεν κωλυσιεργοῦντες εἰς τὴν ἐπιψήφισίν του, πιστεύσατέ με, ὅτι δὲν θὰ δυνηθῶμεν οὐδὲ εἰς τὰς ἐπαρχίας μας νὰ μεταβῶμεν. Ὁ ἀγροτικὸς κόσμος θεωρεῖ ἤδη ἐξησφαλισμένην τὴν καθιέρωσιν τοῦ θεσμοῦ αὐτοῦ, ἐνῷ ἡμεῖς ἐξακολουθοῦμεν εἰσέτι νὰ συζητοῦμεν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς. Ἀλλὰ θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ εἰσέλθω δι’ ὀλίγων καὶ ἐγὼ εἰς τὴν οὐσίαν τοῦ νομοθετήματος. Δὲν εἶναι ἡ πρώτη φορά, κ. βουλευταί, κατὰ τὴν ὁποίαν γίνεται συζήτησις περὶ ἀγροτικῶν ἀσφαλίσεων. Ἀπὸ τοῦ 1931 συζητεῖται ἰδιαιτέρως τὸ θέμα καὶ ἐγράφησαν σχετικὰ βιβλία. Ὁ κ. Κουτσοχέρας, ἐν ἔτει 1931, ἔγραψε περὶ τοῦ θεσμοῦ καὶ ὑπεστήριξεν εἰς τὴν Βουλὴν τὸν θεσμόν, ὁ κ. Εὐελπίδης κατὰ τὸ 1933 καὶ ἄλλοι πολλοί. Ἀπὸ τοῦ 1951 τὸ Κόμμα τῶν Φιλελευθέρων ἀσχολεῖται σοβαρῶς μὲ τὸν θεσμὸν καὶ ἐπεξειργάσθη τοῦτον. Τὸ 1951 συνετάγη νομοσχέδιον σχετικὸν καὶ ὑπεβλήθη καὶ εἰς τὴν Βουλήν, πλὴν ὅμως, ἀτυχῶς, δὲν ἐψηφίσθη. Ὁ κ. Ἀλλαμανῆς εἶπεν, ὅτι καὶ ὁ ἴδιος εἶχε συντάξει σχετικὸν νομοσχέδιον, ὅπως ἐπίσης, καὶ ὁ κ. Παπακωνσταντίνου ὡς Ὑπουργὸς Γεωργίας, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον δὲν ἐγνώριζα καὶ μετ’ εὐχαριστήσεως ἐπληροφορήθην. Ἀλλὰ τὸ 1958 τὸ Κόμμα τῶν Φιλελευθέρων ἔθεσε τὸ ζήτημα τῆς συντάξεως τῶν ἀγροτῶν ὡς ἕνα οὐσιαστικὸν μέρος τοῦ προγράμματός του καὶ ἐδήλωσεν ἐνώπιον τοῦ λαοῦ, ὅτι θὰ ἔθετε τοῦτο εἰς ἐφαρμογὴν ἐὰν ἤρχετο εἰς τὴν Βουλὴν ἀπὸ 1ης Ἰανουαρίου 1959. Δὲν ἦλθεν ὅμως, εἰς τὴν Ἀρχὴν τὸ Κόμμα τῶν Φιλελευθέρων διὰ νὰ ἐφαρμόσῃ τὸ μέρος αὐτὸ τοῦ προγράμματός του, ἀλλὰ ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις. Εἰς σχετικὴν συζήτησιν, ἡ ὁποία ἐγένετο πρὸ 10μήνου, ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἐδήλωσε τότε, ὅτι μελετᾶ ἀπὸ διετίας τὸ ζήτημα παροχῆς συντάξεως εἰς τοὺς ἀγρότας καὶ σήμερον ἡ Κυβέρνησις εἶναι ἀξία συγχαρητηρίων, διότι διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου δίδει αὐτὴν τὴν συνδρομὴν εἰς τὸν ἀγροτικὸν κόσμον. Δὲν πρέπει νὰ μᾶς κάμῃ ἐντύπωσιν, ὅτι ἔρχεται ἀργὰ τὸ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχέδιον, δεδομένου, ὅτι ἄλλαι χῶραι μεγαλύτεραι καὶ πλουσιώτεραι, μόλις κατὰ τὴν τελευταίαν δεκαετίαν ἤρχισαν τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ θεσμοῦ τῶν ἀγροτικῶν ἀσφαλίσεων. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ εἴπω ὀλίγα ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου καὶ περισσότερα ἐπὶ τῶν ἄρθρων. Τὸ νομοσχέδιον ἀποβλέπει εἰς τὴν παροχὴν συντάξεως εἰς τοὺς ἀγρότας, εἰς τὴν παροχὴν περιθάλψεως αὐτῶν καὶ εἰς τὴν ἀσφάλειαν τῶν ἀγροτικῶν προϊόντων. Καὶ οἱ τρεῖς σκοποὶ εἶναι σοβαροὶ καὶ ἀνυψώνουν τὸ φρόνημα τοῦ ἀγρότου καὶ τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ τὴν ὑπόληψιν τὴν ἰδικήν μας, ὡς βουλευτῶν καὶ ὡς ἐκπροσώπων αὐτοῦ. Εἰς τὸ ἄρθρον 5 ὁρίζεται, ὅτι διὰ νὰ τύχῃ συντάξεως ὁ ἀγρότης θὰ πρέπει νὰ ἔχῃ συμπληρώσει τὸ 65ον ἔτος τῆς ἡλικίας του. Τὸ ἴδιον ὅριον ἡλικίας ζητεῖται καὶ διὰ τὰς ἀγρότισσας, ἀλλὰ εἶναι δυνατὸν μία ἀγρότισσα νὰ φθάσῃ εἰς αὐτὴν τὴν ἡλικίαν; Δι’ αὐτὸ παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, ὅπως τὸ ὅριον ἡλικίας διὰ τὰς ἀγρότισσας ὁρισθῇ τὸ 55ον ἔτος τῆς ἡλικίας καὶ διὰ 180 δραχμὰς σύνταξιν μηνιαίως, ὅπως ἐπρότεινεν ὁ ἀρχηγὸς τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων κ. Παπανδρέου.

§76Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως), Θὰ εἶναι τεράστιος ὁ ἀριθμὸς τῶν δικαιουμένων καὶ ἀντὶ 300.000 θὰ ἔχωμεν πολὺ μεγαλύτερον ἀριθμόν, ὁπότε ἀνατρέπεται ἡ βάσις τοῦ νομοσχεδίου. Ἐκάματε μίαν πολὺ λογικὴν καὶ ἔντιμον παρατήρησιν, ὅτι ἓν μέτρον αὐτῆς τῆς ἐκτάσεως δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ ἐν τῇ ἐφαρμογῇ του νὰ βελτιώνεται. Θὰ παρακαλέσω νὰ παραμείνωμεν εἰς τὰ ὅρια, τὰ ὁποῖα προσδιωρίσαμεν ἤδη, διότι ἐὰν ὑπερβῶμεν τοὺς ἀριθμούς, τοῦτο θὰ φέρῃ εἰς χρεωκοπίαν τὸν θεσμόν.

§77Δ. ΓΟΝΤΙΚΑΣ. Ἐκτὸς αὐτῆς τῆς παρατηρήσεως διὰ τὴν σύνταξιν τῶν ἀγροτισσῶν, γεννᾶται καὶ ἕνα ἄλλο ζήτημα καίτοι δὲν πιστεύω νὰ ὑπάρξῃ. Λέγει τὸ νομοσχέδιον, ὅτι θὰ λάβουν σύνταξιν οἱ ἀγρόται, οἱ ὁποῖοι ἔχουν συμπληρώσει τὸ 65ον ἔτος τῆς ἡλικίας των καὶ ἔχουν ἀνήλικα τέκνα κάτω τῶν 14 ἐτῶν. Ἐὰν ἀποθάνουν οἱ γονεῖς τῶν ἀνηλίκων αὐτῶν τέκνων, τὶ θὰ γίνουν τὰ ἀνήλικα; Δὲν προβλέπει οὐδεμίαν προστασίαν δι’ αὐτὰ τὸ νομοσχέδιον. Ἐπιβάλλεται φορολογία γενικῶς ἐπὶ τῶν γεωργικῶν μηχανημάτων. Καὶ ἐπιβάλλεται 100.000 δραχμῶν φορολογία ἐπὶ τῶν ἁλωνιστικῶν μηχανῶν καὶ τὸ αὐτὸ ποσὸν καὶ ἐπὶ τῶν θεριστικῶν ἁλωνιστικῶν μηχανῶν, ἐνῷ εἶναι γνωστόν, ὅτι αἱ ἁλωνιστικαὶ μηχαναὶ ἐργάζονται 15–20 ἡμέρας τὸ ἔτος καὶ εἶναι ζήτημα ἂν ἀνταποκρίνωνται εἰς τὰ ἔξοδά των, ὅπως συνέβη κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος. Δι’ αὐτό, νομίζω, ὅτι θὰ πρέπει νὰ γίνῃ διάκρισις, διότι εἰς τὴν περιφέρειάν μου, ὄχι μόνον δὲν ἐκέρδισαν ἐφέτος ἁλωνιστικαὶ μηχαναί, ἀλλὰ καὶ ἐζημίωσαν, ἐνῷ αἱ θεριζοαλωνιστικαὶ μηχαναὶ ἐκέρδισαν. Διὰ τοῦ ἄρθρου 10 προβλέπονται ποινικαὶ κυρώσεις ἐναντίον τῶν ἀγροτῶν ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι θὰ καθυστερήσουν τὴν πληρωμὴν τῆς φορολογίας αὐτῆς. Ἐπιβάλλεται πρόστιμον 1% τὸν μῆνα καὶ εἶναι δυνατὸν νὰ φθάσῃ μέχρι 25%. Ἐνῷ ἡμεῖς κατηγοροῦμεν τοὺς τοκογλύφους καὶ τοὺς ἐκβιαστάς, ἐν τούτοις διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου τοὺς ἐπιβαρύνομεν ἐφ’ ὅσον ἀντὶ τοῦ 3% τὸ ὁποῖον εἶναι ὑποχρεωμένον νὰ πληρώνῃ ὁ ἀγρότης, θὰ πληρώνῃ 25%. Καὶ εἶναι γνωστόν, ὅτι ὅταν δὲν πληρώνῃ ὁ ἀγρότης δὲν πληρώνει ἐξ ἀνωτέρας βίας. Διὰ τοῦ ἄρθρου 11 ἐπιβάλλεται φορολογία 10% ἐπὶ τοῦ εἰσοδήματος. Νομίζω, ὅτι εἶναι ὑπερβολικὸν αὐτὸ καὶ μάλιστα διὰ τὰ μικρὰ εἰσοδήματα τῶν 30.000–40.000 δραχμῶν.

§78Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Ἡ φορολογία 10% ἐπιβάλλεται ἐπὶ τοῦ φόρου τοῦ εἰσοδήματος καὶ ὄχι ἐπὶ τοῦ φορολογητέου εἰσοδήματος.

§79Δ. ΓΟΝΤΙΚΑΣ. Θὰ ἔπρεπεν ὅμως, νὰ ἐπιβληθῇ ἡ φορολογία αὐτὴ ἀπὸ τὰ εἰσοδήματα τὰ ἄνω τῶν 200.000 δραχμῶν καὶ νὰ μὴ ἐπιβαρυνθοῦν τὰ μικρά.

§80Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως). Δυστυχῶς, δὲν εἶναι δυνατόν, διότι εἶναι μικρὸς ὁ ἀριθμός.

§81Δ. ΓΟΝΤΙΚΑΣ. Εἶπεν, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, πῶς θὰ ἐξευρεθοῦν τὰ χρήματα διὰ τὴν σύνταξιν τῶν ἀγροτῶν καὶ παρετήρησεν μερικοὺς συναδέλφους, διότι ἐνῷ προτείνουν τὴν κατάργησιν τῶν φορολογιῶν, δὲν ὑποδεικνύουν ἄλλο, ὥστε νὰ εὐσταθήσῃ τὸ νομοσχέδιον. Ἐγώ, καίτοι μὴ εἰδικός, κ. Ὑπουργέ, καίτοι ὁ ἀκαταλληλότερος ἀπὸ τοὺς ἄλλους, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς προτείνω μερικὰς φορολογίας διὰ νὰ ἀπαλλάξωμεν τὸν ἀγρότην τῆς προσφορᾶς. Ἔχομεν, κ.κ. Ὑπουργοί, ἀρκετὰς Τραπέζας εἰς τὴν Ἑλλάδα, αἱ ὁποῖαι κλείνουν κατ’ ἔτος σεβαστὰ ἑκατομμύρια κερδῶν. Ἐὰν ἐπὶ τῶν ἑκατομμυρίων αὐτῶν θέσωμεν μίαν φορολογίαν, ἕνα 5% ἢ ἕνα 10%, θὰ εἶναι ἕνα σημαντικὸν ποσὸν καὶ ἀρκετὰ σεβαστόν. Ἔχομεν διαφόρους ἄλλας ἐπιχειρήσεις καὶ διαφόρους ἄλλους ὀργανισμούς, εἴτε νομίμους λεγομένους, εἴτε παρανόμους, οἱ ὁποῖοι, ἐπίσης, κερδίζουν σημαντικὰ ποσὰ καὶ ἐπὶ τῶν καθαρῶν κερδῶν τῶν ὀργανισμῶν αὐτῶν καὶ τῶν ἐπιχειρήσεων αὐτῶν καὶ τῶν Ἑταιρειῶν αὐτῶν, ἅμα τεθῇ μία φορολογία 5% ἐπὶ τῶν κερδῶν μόνον θὰ εἶναι, ἐπίσης, ἕνα σεβαστὸν ποσὸν εἰσοδήματος. Ἀλλὰ ἀκόμη περισσότερον, κ. συνάδελφοι, καὶ πρὸς ὑμᾶς τώρα ἀπευθύνομαι ὅλους νὰ ζητήσω καὶ νὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ τὸ δεχθῆτε, καὶ μίαν ἄλλην ἁπλῆν φορολογίαν 1% ἐπὶ τῶν μισθῶν καὶ τῶν συντάξεων ὅλων τῶν ὑπαλλήλων τῆς χώρας ἀπὸ τοῦ ἀριθμοῦ τῶν 5.000 δραχμῶν καὶ ἄνω καὶ διὰ νὰ ἐπικροτήσωμεν καὶ διὰ νὰ ἀποδείξωμεν, ὅτι πιστεύομεν εἰς τὸ γεγονὸς αὐτὸ νὰ δώσωμεν ἡμεῖς οἱ βουλευταὶ πρῶτοι τὸ παράδειγμα διὰ τῆς πράξεώς μας. Ἐὰν ἀπὸ τὰς ἰδικάς μας ἀποζημιώσεις, ἐὰν ἀπὸ τὰς ἰδικὰς μας ἀπολαυὰς ἀφήσωμεν καὶ 1% ἐξ αὐτῶν ὑπὲρ τοῦ ἀγροτικοῦ αὐτοῦ θεσμοῦ, νομίζω, ὅτι θὰ ἐξυψωθῶμεν ἀκόμη περισσότερον ἀπέναντι τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου καὶ ἀπέναντι τῆς Κοινωνίας γενικώτερον.

§82Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Κύριε Πρόεδρε, ἤθελα τὸ ἑξῆς νὰ ὑπενθυμίσω, ὅτι σύμφωνα μὲ τὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 11 τοῦ νομοσχεδίου ἐπὶ τοῦ εἰσοδήματος τῶν νομικῶν προσώπων, ἐπιβάλλεται μία εἰσφορά, ἡ ὁποία ὑπολογίζεται ἐπὶ τοῦ φόρου, ἐπίσης, τὸν ὁποῖον καταβάλλουν τὰ νομικὰ πρόσωπα, ἐπὶ τοῦ φόρου τοῦ εἰσοδήματος καὶ ὁρίζεται ἡ εἰσφορὰ αὐτὴ εἰς 15%. Δεδομένου, ὅτι ἐπὶ τοῦ κερδοσκοπικοῦ χαρακτῆρος ἐπιχειρήσεων, ὅπως αἱ ἀνώνυμαι ἑταιρεῖαι, διὰ νὰ μὴ πάρωμεν τὰ ἄλλα νομικὰ πρόσωπα, ἐπὶ τῶν προσώπων αὐτῶν ὁ φόρος εἰσοδήματος εἶναι 35% ἕπεται, ὅτι τὸ 15%, τὸ ὁποῖον ἐπιβάλλομεν ἐπὶ τοῦ 35% τοῦ φόρου, δίδει περίπου 5%, ἐκεῖνο δηλαδὴ περίπου, τὸ ὁποῖον εἰσηγεῖσθε καὶ σεῖς.

§83Δ. ΓΟΝΤΙΚΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ ἤθελα, ἐπίσης, νὰ ζητήσω ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, καὶ εἶμαι εὐτυχής, διότι παρευρίσκεται καὶ ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως κατὰ τὴν σημερινὴν συνεδρίασιν, νὰ προτείνω καὶ μίαν ἄλλην, κἄπως ὑψηλοτέραν λύσιν. Θὰ ἤθελα, κ. Πρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, καίτοι καὶ εἰς ἄλλην ἐποχὴν τὸ ἐζήτησα καὶ ὑπέστην μίαν ἐπίθεσιν ἐκ μέρους τοῦ κ. Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως, θὰ ἤθελα νὰ ζητήσω τὴν ἰδικήν σας προσοχὴν, ἀλλὰ καὶ τὴν ἐπιβολήν. Ἐπὶ τῶν στρατιωτικῶν γενικῶς δαπανῶν καὶ τῆς διατροφῆς ἀκόμη τῶν στρατιωτῶν, νὰ ἐπιβληθῇ μία φορολογία, μία κράτησις 3% μόνον, καὶ μὲ τὸ ποσὸν αὐτό, τὸ ὁποῖον θὰ εἶναι κατὰ τὴν γνώμην μου σημαντικόν, θὰ δυνηθῶμεν νὰ βοηθήσωμεν τὸ νομοσχέδιον τῶν ἀγροτικῶν ἀσφαλίσεων. Θὰ μοῦ παρατηρηθῇ καὶ θὰ μοῦ εἴπητε, ὅτι ὁ στρατὸς θὰ δυσαρεστηθῇ, ὅτι ὁ στρατὸς θὰ δυσανασχετήσῃ ἐὰν δὲν φάῃ πέντε φορὲς τὴν ἑβδομάδα κρέας ἢ ψάρι, ἢ ἐὰν δὲν πιῇ ὀκτὼ φορὲς τὸ πρωΐ τὸ γάλα του ἢ τὸ βούτυρο κλπ. Ὁ Στρατὸς, κ. Πρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, ἀποτελεῖται ἀπὸ παιδιὰ τοῦ ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ κατὰ 80%. Τὰ παιδιὰ αὐτὰ ἔχουν συναίσθησιν τῆς οἰκονομικῆς καταστάσεως τοῦ τόπου των καὶ τῆς οἰκονομικῆς ἀνεχείας τοῦ πατέρα των, ποὺ τοῦ γράφουν νὰ τοὺς στείλῃ 5 δραχμ. καὶ δὲν τὶς ἔχει, καὶ ὄχι μόνον δὲν θὰ δυσαρεστηθοῦν, ἀλλὰ καὶ θὰ ἀναπνεύσουν, θὰ μᾶς εὐχαριστήσουν, ἀλλὰ καὶ θὰ ἐνθουσιασθοῦν ἀπὸ τὴν πρᾶξιν αὐτήν, τὴν ὁποίαν θὰ κάμωμεν ὑπὲρ τῶν δυστυχῶν γονέων καὶ τῶν δυστυχῶν συγχωριανῶν των. Ἔτσι τὸ βλέπω, ἔτσι τὸ πιστεύω, τώρα σεῖς εἶσθε ὁ ἁρμοδιώτερος καὶ ὅπως τὸ θέλετε θὰ τὸ κρίνετε.

§84Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως). Κύριε Πρόεδρε, τὸ θέμα εἶναι πολὺ λεπτὸν καὶ ἀνακινεῖται συχνὰ εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν. Ἐπιθυμῶ νὰ δηλώσω πρὸς τὴν Βουλὴν ἅπαξ διὰ παντός, ὅτι ἡ Ἑλλάς, ἐν συγκρίσει μὲ τοὺς γείτονάς της, ἔχει τὰς χαμηλοτέρας στρατιωτικὰς δαπάνας, αὐτὸ δὲ εἶναι κάτι, τὸ ὁποῖον δὲν ἠμπορεῖτε νὰ τὸ ἀγνοῆτε.

§85Δ. ΓΟΝΤΙΚΑΣ. Αὐτὸ τὸ γνωρίζω, κ. Πρόεδρε. Ἄλλο τὸ ἕνα καὶ ἄλλο τὸ ἄλλο.

§86Ν. ΙΝΤΖΕΣ. Νὰ ἀναλάβῃ μία ξένη δύναμις τὰς δαπάνας αὐτάς.

§87ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ἰντζέ, δὲν ἔχετε τὸν λόγον.

§88Ν. ΙΝΤΖΕΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ ἐπιτρέπει ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως. Κύριε Πρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, σήμερον ἡ Δυτικὴ Γερμανία, ἡ ὁποία συμμετέχει εἰς τὸ ΝΑΤΟ, ἔχει 7 δισεκατομμύρια περίσσευμα εἰς τὸν προϋπολογισμόν της. Εἶναι μέλος τοῦ ΝΑΤΟ καὶ δὲν ἔχει καμμίαν ἐπιβάρυνσιν, δὲν ὑπόκειται εἰς οὐδεμίαν δαπάνην, οὔτε διὰ τὰ στρατεύματα, τὰ ὁποῖα ὑπάρχουν μέσα εἰς τὴν Δυτικὴν Γερμανίαν, οὔτε τὰ Ἀγγλικά, οὔτε τὰ Γαλλικά, οὔτε τὰ Ἀμερικανικά. Κατὰ συνέπειαν, πῶς ἐννοεῖται συμμαχίαν καὶ φιλίαν μεταξὺ τῶν χωρῶν τῶν μελῶν τοῦ ΝΑΤΟ τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ Ἑλλάς, ἡ ὁποία ἀνεγνωρίσθη, ὅτι εἶναι ὑποανάπτυκτος χώρα πληρώνει τεραστίας δαπάνας διὰ τὴν διατήρησιν τοῦ ΝΑΤΟ;

§89Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως). Ἡ Ἑλλὰς δὲν πληρώνει διὰ τὸ ΝΑΤΟ, ἀλλὰ πληρώνει διὰ τὴν ἰδίαν της ἀσφάλειαν. Εἶναι ἀνάγκη ὅμως, κἄποτε νὰ ἀποκτήσωμεν τὸ θάρρος τῆς εἰλικρινείας. Ὅταν ὁμιλοῦμεν περὶ στρατιωτικῶν δαπανῶν τῆς Ἑλλάδος, εἶναι δυνατὸν σοβαρῶς νὰ ὑποστηρίζωμεν, ὅτι ὑφιστάμεθα τὰς δαπάνας αὐτὰς διὰ τὴν ἄμυναν τῆς Δυτικῆς Εὐρώπης; Γνωρίζετε, ἀσφαλῶς, ὅτι μεταξὺ τῶν χωρῶν τοῦ ΝΑΤΟ ἡ Ἑλλὰς κατέχει τὴν πλέον κρίσιμον γεωγραφικὴν θέσιν. Συνεπῶς, ἡ Ἑλλὰς δαπανᾷ διὰ τὴν ἰδίαν τὴν ἀσφάλειαν, ἀσφάλειαν, ἥτις ἐνισχύεται περαιτέρω καὶ ἀπὸ τὴν ἀλληλεγγύην τῶν ἄλλων Δυτικῶν χωρῶν.

§90Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, θέλω νὰ ὑπενθυμίσω τοῦτο, εἰς ἀπάντησιν τῶν ὅσων πρὸ ὀλίγου εἶπεν ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι ὁ Πρόεδρος κ. Ἀϊζενχάουερ τὸν παρελθόντα Μάρτιον εἰς ἔκθεσιν πρὸς τὸ Κογκρέσσον εἶπεν, ὅτι ἡ Ἑλλὰς ἐν σχέσει μὲ ὅλας τὰς χώρας τοῦ ἐλευθέρου κόσμου, φέρει τὸ μεγαλύτερον ποσοστὸν δαπανῶν ἀμύνης ἐν σχέσει μὲ τοὺς ἰδίους της πόρους. Εἶναι ἀκριβὲς αὐτό;

§91Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως). Δὲν εἶναι ἀληθὲς αὐτό. Θλίβομαι ὅμως, διότι εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι προσφέρετε κακὴν ὑπηρεσίαν εἰς τὸν τόπον, ὅταν ἐνθαρρύνετε αὐτὰς τὰς ἀντιλήψεις. Γνωρίζετε, ὅτι δεχόμεθα ἀπὸ τὴν Ἀμερικὴν σοβαρὰ ποσὰ εἰς ὁπλισμὸν καὶ βοήθειαν. Θὰ σᾶς δώσω στοιχεῖα διὰ νὰ ἴδητε ποῖον εἶναι τὸ ποσοστὸν τῆς Ἑλλάδος, ἐν σχέσει πρὸς τὰς ἄλλας χώρας. Ἡ μὲν Ἀμερικὴ ἐπιβαρύνεται κατὰ 11,2%, ἡ Γαλλία κατὰ 8,4%, ἡ Ἀγγλία κατὰ 7,9%, ἡ Ἑλλὰς κατὰ 5,8%, ὁ Καναδᾶς 6,1%, ἡ Γερμανία 3,6%, ἡ Τουρκία 5% κ.ο.κ. Συνεπῶς, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἰσχυριζώμεθα, ὅτι ἡ Ἑλλὰς εἶναι ἐκείνη, ἡ ὁποία ἀπὸ ἀπόψεως ποσοστοῦ ἐπὶ τοῦ Ἐθνικοῦ εἰσοδήματος ἐπιβαρύνεται περισσότερον ἀπὸ τὰς ἄλλας Χώρας. Αἱ χῶραι αὐταὶ ἄλλως τε δὲν δέχονται βοήθειαν Ἀμερικανικὴν εἰς τὴν ἔκτασιν ποὺ δέχεται ἡ Ἑλλάς.

§92Γ. ΜΑΥΡΟΣ. ... (Ἐγείρεται ἵνα ὁμιλήσῃ).

§93ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Μαῦρο, δὲν θὰ ἔδει ν’ ἀναμείνητε.....

§94Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Ἐφαντάσθητε, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ μείνῃ ἀναπάντητον αὐτό; Ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, εἶπεν, ὅτι αὐτὰ τὰ ὁποῖα εἶπον εἶναι ἀνακριβῆ. Λοιπόν, ἐρωτῶ, εἶναι ἀνακριβῆ αὐτὰ τὰ ὁποῖα ἀπέδωσα εἰς τὸν Πρόεδρον κ. Ἀϊζενχάουερ, ἦσαν ἀνακριβῆ αὐτὰ τὰ ὁποῖα εἶπεν ὁ Πρόεδρος κ. Ἀϊζενχάουερ;

§95Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως). Τὴν κατάστασιν τὴν ἔχω ἀπὸ τὸ ΝΑΤΟ, εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι ἀνακριβής; Ἐκεῖνο ποὺ εἶναι δυνατὸν εἶναι, νὰ μετεδόθησαν κακῶς τὰ λεχθέντα ἐν Ἀμερικῇ. Ἐδῶ κάμνομεν μίαν συζήτησιν καὶ ὁ Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως σᾶς δίδει ὑπεύθυνα στοιχεῖα. Διατὶ τὰ ἀμφισβητεῖτε; Ἐπωφελοῦμαι ὅμως τῆς εὐκαιρίας αὐτῆς διὰ νὰ τονίσω, ὅτι ἡ ἐπιμονὴ ἐπὶ τῆς ἀπόψεως, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ μειώσωμεν περαιτέρω τὰς στρατιωτικὰς δαπάνας, εἶναι μία ἐπιμονὴ ποὺ δημιουργεῖ εἰς τὸν λαὸν μίαν ψυχολογίαν ἐπικίνδυνον διὰ τὸ μέλλον.

§96Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Δὲν εἶπον αὐτό.

§97Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως). Σεῖς εἴπατε τὸ ἄλλο. Τῆς δικαίας κατανομῆς τῶν στρατιωτικῶν δαπανῶν. Καὶ σᾶς λέγω, ὅτι ἡ Ἑλλὰς δὲν ἔχει τὴν μεγαλυτέραν ἐπιβάρυνσιν. Εὑρίσκεται εἰς τὴν μεσαίαν κατηγορίαν. Δι’ αὐτόν, ἀκριβῶς, τὸν λόγον, δίδεται πρὸς τὴν Ἑλλάδα ἐκτὸς τῆς βοηθείας καὶ ὁλόκληρος ὁ ὁπλισμός της. Ἂν ὑπολογίσωμεν αὐτὸ θὰ ἴδωμεν, ὅτι τὸ ποσοστὸν τῆς ἐπιβαρύνσεως μειοῦται περισσότερον. Δὲν ἠμπορεῖτε νὰ λέγετε, ὅτι εἰς τὸ πλαίσιον τῆς συμμαχίας ἀδικεῖται ἡ Ἑλλάς, διότι αὐτὸ εἶναι δυνατὸν νὰ δημιουργήσῃ ἐσφαλμένας καὶ ἐπικινδύνους ἐντυπώσεις εἰς τὸν λαόν. Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι τὸ θέμα τῆς ἀμύνης τῆς χώρας, εἶναι θέμα, τὸ ὁποῖον κατ’ ἀρχὴν ἐνδιαφέρει τοὺς Ἕλληνας καὶ δευτερευόντως τοὺς συμμάχους. Θὰ σᾶς ἀναφέρω, ὅμως, καὶ ἄλλους ἀριθμοὺς διὰ νὰ ἐκτιμήσητε καλλίτερα τὴν περίπτωσιν τῆς χώρας μας. Ἡ Γιουγκοσλαυΐα ἔχει στρατιωτικὰς δαπάνας 17,8 δίς, ἡ Ἀλβανία 1,2 δίς, ἡ Βουλγαρία 7,3 δίς, ἡ Τουρκία 8 δὶς καὶ ἡ Ἑλλὰς 4,6 δίς.

§98Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Αὐτὰ εἶναι κατ’ ἀναγωγὴν εἰς δραχμάς;

§99Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως). Μάλιστα. Ὅπως ἀντιλαμβάνεσθε, ἀπὸ τοὺς γείτονάς μας εὑρισκόμεθα εἰς χαμηλότερον ἐπίπεδον δαπανῶν. Ἐὰν ἐπιμένετε ἐπὶ τῆς ἀπόψεως, ὅτι πρέπει νὰ μειώσωμεν περαιτέρω τὰς στρατιωτικὰς δαπάνας, δὲν προσφέρετε ὑπηρεσίαν εἰς τὸν τόπον.

§100Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου θὰ πρέπει νὰ δοθῇ μία ἀπάντησις, διότι ἡ Βουλὴ ἔμεινε μὲ τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι ἐγὼ ὑπεστήριξα περιορισμὸν τῶν δαπανῶν τῆς Ἐθνικῆς ἀμύνης. Ἐγὼ δὲν εἶπον τοιοῦτόν τι. Ἐγὼ εἶπον, ὅτι ἡ ἐπιβάρυνσις τῆς Ἑλλάδος ἐκ τῶν δαπανῶν ἀμύνης, αἱ ὁποῖαι ἀφοροῦν βεβαίως καὶ τὴν Ἑλλάδα, ἀλλὰ καὶ τὸ ΝΑΤΟ εἶναι ἡ μεγαλυτέρα ἀπὸ ὅλας τὰς χώρας τοῦ ἐλευθέρου κόσμου. Αὐτὸ τὸ εἶπεν ἐπὶ λέξει ὁ Πρόεδρος κ. Ἀϊζενχάουερ. Θὰ ἦτο δέ, κατώτερον πολιτικοῦ ἀνδρὸς τὸ νὰ ἀποδώσω εἰς τὸν Πρόεδρον τῆς Ἀμερικανικῆς Δημοκρατίας καὶ Ἀρχηγὸν τῆς Δυτικῆς Συμμαχίας, πράγματα τὰ ὁποῖα οὗτος δὲν εἶπεν. Ὁ Πρόεδρος Ἀϊζενχάουερ εἶπεν ἐπὶ λέξει: «Ἐν σχέσει μὲ τοὺς πόρους της, ἡ Ἑλλὰς φέρει τὸ μεγαλύτερον βάρος δαπανῶν ἀμύνης, ἐξ ὅλων τῶν χωρῶν τοῦ ἐλευθέρου κόσμου». Τώρα ὁ κ. Πρωθυπουργὸς ἀνέφερε, καὶ ὀρθῶς, ὅτι τὰ ποσοστὰ ἐπὶ τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος τῶν δαπανῶν διὰ τὴν ἐθνικὴν ἄμυναν τῶν διαφόρων χωρῶν εἶναι ὑψηλότερα δι’ ἄλλας χώρας, ὡς π.χ. διὰ τὴν Ἀμερικὴν 11%, διὰ τὴν Ἀγγλίαν 7,9% καὶ διὰ τὴν Ἑλλάδα 5,8%. Τοῦτο εἶναι ἀκριβές. Πρέπει, ὅμως, νὰ ἔχωμεν ὑπ’ ὄψιν, ὅταν διαπραγματευώμεθα μὲ ξένους ἐπὶ θεμάτων κατανομῆς δαπανῶν ἀμύνης, ὅτι δὲν πρέπει, ὅτι δὲν εἶναι ἀκριβὴς ἡ σύγκρισις, ὅταν ἁπλῶς στηριζώμεθα εἰς ποσοστὰ δαπανῶν ἐπὶ τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος, διότι ἄλλη εἶναι ἡ ἐπιβάρυνσις τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος τῆς Ἀμερικῆς μὲ δαπάνας ἀμύνης 11% καὶ ἄλλη τῆς Ἑλλάδος μὲ 5,8%. Εἶναι πολὺ βαρυτέρα ἡ ἐπιβάρυνσις μὲ 5,8% διὰ μίαν χώραν ὡς ἡ Ἑλλάς, μὲ εἰσόδημα 250 δολλ. κατὰ κεφαλὴν καὶ εἶναι πολὺ μικροτέρα ἡ ἐπιβάρυνσις μὲ 11% διὰ μίαν χώραν, ἡ ὁποία ἔχει κατὰ κεφαλὴν εἰσόδημα 3.000 δολλάρια, ἔστω καὶ ἂν τὸ ποσοστὸν εἶναι ὑψηλότερον.

§101Δ. ΓΟΝΤΙΚΑΣ. Λυποῦμαι, διότι ἐξ αἰτίας μου προεκλήθη αὐτὴ ἡ διακοπή. Καὶ διὰ νὰ συντομεύσω, ἔρχομαι εἰς τὸ ἄρθρον 13 τοῦ νομοσχεδίου. Κατ’ ἀρχήν, εἶμαι ἀπολύτως σύμφωνος μὲ τὸν Πρόεδρον κ. Παπανδρέου, ὅτι δὲν χρειάζεται εἰδικὸς ὀργανισμός, ὅτι τοῦτο εἶναι μία πολυτέλεια ἐξαιρετικὰ ἐπιφανὴς καὶ ἐξαιρετικὰ καταναλώσιμος τῶν ἐσόδων ἐκ τῶν διορισμῶν τῶν διαφόρων διοικητῶν καὶ τῶν Γενικῶν Διευθυντῶν. Διότι ὅμως, ὅπως βλέπω, δὲν θὰ γίνῃ εἰσακουστὴ ἡ γνώμη μου, ὡς πρὸς αὐτό, θὰ ἤθελα νὰ κάμω μίαν ἄλλην παράκλησιν, διὰ τὸν τρόπον τῶν διορισμῶν τῶν προσώπων αὐτῶν. Θὰ ἤθελα, ὁ Διοικητὴς τοῦ Ὀργανισμοῦ νὰ ἐπιλεγῇ ἀπὸ ἕνα Συμβούλιον ἀνθρώπων εἰδικῶν καὶ ἱκανῶν. Θὰ ἤθελα αὐτοὶ οἱ κύριοι, οἱ λεγόμενοι Γενικοὶ Διευθυνταί, οἱ ἀνώτεροι ὑπάλληλοι, οἱ ὁποῖοι θὰ προσληφθοῦν εἰς τὸν Ὀργανισμὸν αὐτὸν καὶ οἱ ὁποῖοι εὑρίσκονται σήμερον ἐκτὸς ὑπηρεσίας, νὰ ἐνταχθοῦν εἰς τὸν Ὀργανισμὸν κατόπιν διαγωνισμοῦ, ὡς ἐπίσης νὰ διαγωνισθῶσι καὶ οἱ διπλωματοῦχοι τῶν Ἀνωτάτων λεγομένων Σχολῶν. Ὅταν ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα, ὅταν ἡ Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος, ὅταν ἡ Ἐθνικὴ Τράπεζα, ὅταν ἡ Στατιστικὴ Ὑπηρεσία τῆς Χώρας, προσλαμβάνουν διπλωματούχους Ἀνωτέρων Σχολῶν μὲ διαγωνισμόν, ἔρχεται τώρα ὁ Ὀργανισμὸς τῶν ἀγροτικῶν ἀσφαλίσεων καὶ μᾶς λέγει, ὅτι θὰ τοὺς προσλάβῃ ἔτσι, ἄνευ διαγωνισμοῦ καὶ ἄνευ συγκρίσεως.

§102Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Δὲν εἶναι ἀκριβὲς αὐτό. Τὸ σχέδιον λέγει, ὅτι ἡ πρόσληψις θὰ γίνεται διὰ διαγωνισμοῦ: «...... (ἀναγινώσκει) ......».

§103Δ. ΓΟΝΤΙΚΑΣ. Πλὴν τῶν ἀνωτάτων ὑπαλλήλων, οἵτινες ἐδῶ εἶναι πτυχιούχοι τῶν Ἀνωτάτων Σχολῶν. Θὰ ἤθελα, μάλιστα, ὡς πρὸς αὐτό, νὰ εἴπω εἰς τὸν κ. ὑπουργόν, ὅτι ἐγένετο διαγωνισμὸς διπλωματούχων Ἀνωτάτων Σχολῶν ἀπὸ τὸ Κράτος, εἰς τὸν ὁποῖον προσῆλθον 120 διὰ νὰ προσληφθῶσι 35–40. Καὶ ἐπέτυχον οἱ 25 μόνον. Οἱ ἄλλοι, ὡς ἀκατάλληλοι, ἀπερρίφθησαν, κ. Ὑπουργὲ τῶν Ἐσωτερικῶν. Ἑπομένως, κατὰ τὴν ἀντίληψίν μου, πρέπει καὶ εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν νὰ γίνῃ διαγωνισμὸς διὰ νὰ προσληφθῶσιν οἱ ἱκανοί. Περαιτέρω, θὰ ἤθελα, ὡρισμένα πράγματα νὰ τὰ συμπεριλάβωμεν εἰς τὸ νομοσχέδιον. Θὰ ἤθελα, ἐν πρώτοις, νὰ ὁρισθῇ ὁ μισθὸς τοῦ Διοικητοῦ τοῦ Ὀργανισμοῦ διὰ τοῦ νομοσχεδίου, ὡς ἐπίσης καὶ ὁ μισθὸς τοῦ Γενικοῦ Διευθυντοῦ, διὰ νὰ μὴ παρατηρηθοῦν ὅσα συμβαίνουν εἰς ἄλλους Ὀργανισμούς. Καὶ εἶναι, ἐπὶ τέλους, ἐξευτελιστικόν, κύριοι συνάδελφοι, ὅταν ὁ Πρωθυπουργὸς τῆς Χώρας καὶ οἱ ὑπουργοί, μοχθοῦντες καὶ ἐργαζόμενοι νυχθημερόν, λαμβάνουν 10 ἢ 15 χιλ. δραχ....

§104Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Πρόεδρος Κυβερν.). Κύριε συνάδελφε, ὁ μισθὸς τοῦ Πρωθυπουργοῦ εἶναι 3½ χιλ. δραχ. Ἐπωφελοῦμαι τῆς εὐκαιρίας νὰ τὸ εἴπω, διὰ νὰ τὸ πληροφορηθῇ τὸ κοινόν.

§105Δ. ΓΟΝΤΙΚΑΣ. Θὰ ἔλεγον, λοιπόν, ὅτι ὅλα αὐτὰ θὰ ἔπρεπε νὰ ὁρισθῶσι διὰ τοῦ νομοσχεδίου. Ἐπίσης, νομίζω, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ περιορισθῶσι τὰ δικαιώματα τὰ ὁποῖα παρέχονται εἰς τὸν Γενικὸν Διευθυντήν. Νὰ μὴ λαμβάνεται παρ’ αὐτοῦ καμμία ἀπόφασις ἄνευ ἐγκρίσεως τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου. Περαιτέρω, νομίζω, ὅτι, ἀφοῦ ὑπάρχει Διοικητής, τὶ χρειάζεται ὁ Γενικὸς Διευθυντὴς ἑνὸς Ὀργανισμοῦ 200 ὑπαλλήλων; Πρὸς τὸ παρὸν τοὐλάχιστον, πιστεύω, ὅτι εἶναι περιττός. Ὅταν ἀργότερον αὐξηθῇ τὸ προσωπικόν, ἐὰν αὐξηθῇ, τότε θὰ εἶναι ἴσως ἀναγκαῖος.

§106Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶναι ἀνάγκη, κ. συνάδελφε, νὰ ὁρισθῶσι τὰ πράγματα αὐτὰ διὰ τοῦ νομοσχεδίου; Αὐτὰ νὰ τὰ προβλέψῃ ὁ Κανονισμός.

§107Δ. ΓΟΝΤΙΚΑΣ. Εἶναι ἀναγκαῖον, κ. συνάδελφε, διότι πολλάκις διὰ τῶν Κανονισμῶν ὁρίζονται καὶ καθιεροῦνται πράγματα περιττά. Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 18, ἔχω νὰ εἴπω τὰ ἑξῆς: Ἐνῷ ὅλα τὰ ἀναλαμβάνει ὁ Ὀργανισμός, ὁ ὁποῖος θὰ ἱδρυθῇ, τὴν διαχείρισιν, τὴν ταμειακὴν ὑπηρεσίαν καὶ τὴν εἴσπραξιν τῶν φόρων τὴν ἀναθέτομεν εἰς τὴν ΑΤΕ. Ἡ ΑΤΕ, κ. Ὑπουργέ, συκοφαντεῖται σήμερον καὶ δυσφημεῖται, διότι ἐπιδιώκει νὰ εἰσπράξῃ τὰ καθυστερούμενα δάνεια, τὰ ὁποῖα διὰ διαφόρους λόγους δὲν πληρώνουν οἱ ἀγρόται. Φαντασθῆτε τὶ θὰ γίνῃ καὶ ποῖος θόρυβος θὰ δημιουργηθῇ ἐναντίον τῆς Τραπέζης, ὅταν θὰ ἀρχίσῃ νὰ ζητῇ τὰ εἰκοσιπεντάρικα καὶ τὰ πενηντάρικα τοῦ φόρου διὰ τὴν ἀσφάλισιν ποὺ θέλομεν νὰ καθιερώσωμεν. Θὰ ἐπρότεινα, λοιπόν, ἡ εἴσπραξις τῶν ποσῶν αὐτῶν νὰ ἀνατεθῇ εἰς τὰ Δημόσια Ταμεῖα, εἰς τοὺς λεγομένους κοινοτικοὺς εἰσπράκτορας, οἱ ὁποῖοι γνωρίζουν πρόσωπα καὶ πράγματα, καὶ εἰς τοὺς ὁποίους νὰ χορηγηθῇ μία μικρὰ ἀμοιβή, ἡ ὁποία νὰ ἀφαιρεθῇ ἀπὸ τὰ ἔξοδα, τὰ ὁποῖα θὰ παραχωρηθοῦν εἰς τὴν ΑΤΕ. Εἰς τὸ ἄρθρον 23 ἀναφέρεται, ὅτι ὁ Ὀργανισμὸς αὐτὸς θὰ δίδῃ εἰς τὸ Δημόσιον 100 ἑκατ. κατ’ ἔτος. Δὲν ἐννοῶ τοῦτο καὶ θὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ μᾶς τὸ ἑρμηνεύσῃ διὰ νὰ ἀντιληφθῶμεν περὶ τίνος πρόκειται Κύριοι συνάδελφοι, θὰ ἤθελα διὰ τελευταίαν φορὰν νὰ παρακαλέσω τοὺς κυρίους ἁρμοδίους ὑπουργοὺς, νὰ ἀποφύγωμεν τὴν ἵδρυσιν τοῦ Ὀργανισμοῦ αὐτοῦ καὶ νὰ ἀρκεσθῶμεν εἰς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν καὶ τὰς Δημοσίας Ὑπηρεσίας, αἱ ὁποῖαι εἶναι ἱκαναὶ καὶ ἄξιαι νὰ χειρισθῶσι τὰ θέματα αὐτά. Τοιουτοτρόπως φρονῶ, ὅτι καὶ ὠφελιμώτεροι θὰ ἀποβῶμεν διὰ τὸν ἀγροτικὸν κόσμον καὶ περισσοτέρας ὑπηρεσίας θὰ προσφέρωμεν πρὸς αὐτὸν καὶ θὰ ἔχωμεν ὑπὲρ ἡμῶν, ὅτι τὸν ἐπροστατεύσαμεν χωρὶς πολυτελεῖς Ὀργανισμοὺς καὶ χωρὶς νέους Διοικητὰς καὶ νέους Γενικοὺς Διευθυντὰς καὶ τοὺς ἐμπιστευόμεθα εἰς τὴν ΑΤΕ καὶ τὰ Δημόσια Ταμεῖα, χωρὶς πολλὰς δαπάνας. Μὲ αὐτὰς τὰς ἀντιλήψεις, κύριοι συνάδελφοι, καὶ μὲ αὐτὰς τὰς πεποιθήσεις, θὰ ψηφίσω ὑπὲρ τοῦ νομοσχεδίου. Κατερχόμενος τοῦ βήματος παρακαλῶ ὅλους τοὺς συναδέλφους, νὰ παραμερίσωμεν τὰς ἀντιρρήσεις μας καὶ νὰ ψηφίσωμεν τὸν ἀγροτικὸν τοῦτον νόμον, ἔστω, ἐν ἀνάγκῃ, καὶ ὅπως ἔχει, διότι θὰ εὑρεθῶμεν ἐκτεθειμένοι ἀπέναντι τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου πράττοντες ἄλλως, ἀφοῦ εἶναι ἀνάγκη νὰ προστατεύσωμεν τὸν κόσμον αὐτὸν καὶ νὰ τὸν βοηθήσωμεν, ἔστω καὶ πενιχρά, ἔστω καὶ ὀλίγον. (Χειροκροτήματα).

§108ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Τσιάρας, ἔχει τὸν λόγον.

§109Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν ὑπάρχει κανεὶς εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν ποὺ νὰ μὴ θέλῃ τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου διὰ τὴν ἀσφάλισιν τῶν ἀγροτῶν. Δὲν ὑπάρχει κανεὶς εἰς τὴν Ἑλλάδα ποὺ νὰ μὴ πιστεύῃ, ὅτι οἱ ἀγρόται δὲν εἶναι ἄξιοι τοιαύτης τιμῆς. Τέλος, οὐδὲ κἂν σκέψις εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ, ὅτι ἡμεῖς εἴμεθα κατὰ τοῦ νομοσχεδίου τῆς συντάξεως τῶν ἀγροτῶν καὶ τῶν ἀγροτισσῶν. Διότι τὸ θέμα τῆς συνταξιοδοτήσεως τῶν ἀγροτῶν, κύριοι βουλευταί, εἶναι συνυφασμένον μὲ τὸ καταστατικὸν τοῦ Ἀγροτικοῦ Κόμματος ἀπὸ τὸ 1924. Ἔκτοτε, ὅλοι οἱ γεωργικοὶ συνεταιρισμοὶ καὶ ὅλαι αἱ προσπάθειαι τῶν ἀγροτικῶν ὀργανώσεων διὰ τῶν Γενικῶν Συνελεύσεων, διὰ τῶν συνεδρίων καὶ συλλαλητηρίων, ἀκόμη ἐπιμόνως ἐπίεζον καὶ πιέζουν τὰς Κυβερνήσεις καὶ τὴν κοινὴν γνώμην, ὅτι εἶναι ἀνάγκη νὰ συνταξιοδοτηθοῦν καὶ οἱ ἀγρόται. Αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος, ὁ ὁποῖος συνετέλεσε νὰ ὡριμάσῃ τὸ θέμα. Σήμερα δὲν ὑπάρχει Κόμμα ποὺ νὰ μὴ θέλῃ τὴν συνταξιοδότησιν τῶν ἀγροτῶν. Αὐτὸ συνετέλεσεν, ὥστε καὶ ἡ Κυβέρνησις τελευταίως νὰ συνταχθῇ μὲ τὴν γενικὴν αὐτὴν ἀντίληψιν περὶ συνταξιοδοτήσεως τῶν ἀγροτῶν. Πιστεύω, ὅτι τόσον ὡρίμασεν αὐτὴ ἡ ἀνάγκη, ὥστε κανένα Κόμμα δὲν θὰ τολμοῦσε νὰ κατέλθῃ εἰς τὰς ἐκλογὰς χωρὶς τὴν τακτοποίησιν αὐτοῦ τοῦ θέματος. Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἐκφράσω δημοσίᾳ ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου τὴν τιμὴν πρὸς τὸν ἀγροτικὸν κόσμον, χάρις εἰς τοὺς μακροὺς ἀγῶνας τοῦ ὁποίου ἐπέτυχε τὴν ἐξασφάλισιν τῆς συνταξιοδοτήσεώς του. Οἱ σκληροὶ καὶ ἐπίμονοι ἀγῶνες τῶν ἀγροτῶν σήμερον βρίσκουν τὴν δικαίωσίν των. Τόση ἦτο, κύριοι συνάδελφοι, ἡ πίεσις ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ ἐπὶ τῶν πολιτικῶν Κομμάτων, ὥστε τὸ πρῶτον ἐπὶ ὑπουργίας Πεσματζόγλου, τὸ ἔτος 1934, ὡς ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, συνεζητήθη ἡ συνταξιοδότησις τῶν ἀγροτῶν. Ἀτυχῶς, παρὰ τὰς κατηγορηματικὰς ἐκείνας ὑποσχέσεις, πέρασαν ἔκτοτε 26 χρόνια καὶ μόλις ἀπόψε συζητοῦμεν, ἐπὶ τέλους, νομοσχέδιον συνταξιοδοτήσεως τῶν ἀγροτῶν. Διὰ τὴν ἱστορίαν, θὰ πρέπει νὰ γνωρίσω εἰς τὸ Σῶμα, ὅτι, ἐκτὸς τοῦ κ. Εὐελπίδη, ὁ ὁποῖος ἔγραψε τὸ 1936 ἕνα βιβλίον περὶ ἀσφαλίσεως τῶν ἀγροτῶν, ἠσχολήθησαν καὶ ἄλλοι μὲ τὸ θέμα αὐτό, ὅπως οἱ κ.κ. Μεταλληνός, Χαρικάκης, Βαγιαννὸς τὸ 1934, Μ. Γερακάρης, ὁ Ἰατρικὸς Σύλλογος τὸ 1940, ὁ ἀρχίατρος Σπυρ. Βασιλείου, Ἀριστείδης Τσαγκαράκης καὶ ἄλλοι. Πέραν αὐτῶν, ὅμως, καὶ ἕνας ἀφανὴς ἥρως, ὁ Ἐπόπτης τῶν Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν κ. Σωκράτης Παπαδόπουλος, ἐκινητοποίησε τοὺς Γεωργικοὺς Συνεταιρισμοὺς καὶ συνεκλήθη εἰς Σέρρας εἰδικὸν συνέδριον, τὸ ὁποῖον διὰ τῶν ἀποφάσεών του ἠνάγκασε τὴν πλειοψηφίαν τῆς παρελθούσης Βουλῆς νὰ ὑπογράψουν προτάσεις πρὸς τὴν τότε Κυβέρνησιν, διὰ τὴν συνταξιοδότησιν τῶν ἀγροτῶν. Τὸ θέμα, λοιπόν, ὑπῆρξεν ἐπίμονον πράγματι καὶ σήμερον δικαιούμεθα νὰ ποῦμε, ὅτι οἱ ἀγῶνες τῆς ἀγροτικῆς τάξεως ἐστέφθησαν ὑπὸ ἐπιτυχίας. Κύριοι βουλευταί, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ διατυπώσω ἕνα παράπονον. Νομοσχέδιον ὡσὰν τὸ σημερινόν, δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ ἀποτελέσῃ ἀντικείμενον συζητήσεως μεταξὺ μόνον τῶν Ἀρχηγῶν τῶν Κομμάτων καὶ τῶν κ.κ. ὑπουργῶν τῆς Κυβερνήσεως καὶ νὰ ἀγνοῆται ἡ φιλοτιμία καὶ ἡ ἐργασία τῶν κ.κ. βουλευτῶν, ἐκείνων ποὺ μελετοῦν καὶ ἐπιθυμοῦν διὰ τῶν ἀγορεύσεών των νὰ βοηθήσουν εἰς τὴν βελτίωσιν τῶν νομοσχεδίων. Κύριοι βουλευταί, εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν τοῦ νομοσχεδίου τονίζεται, ὅτι δι’ αὐτοῦ ἐπιτυγχάνεται ἡ δικαία μεταχείρισις καὶ ἴση μεταξὺ τοῦ λαοῦ. Καὶ διερωτῶμαι καὶ λέγω. Ὑπάρχει ἐδῶ εἰς τὸ παρὸν νομοσχέδιον ἴχνος ἰσότητος τῶν ἀγροτῶν πρὸς τοὺς ἄλλους συνανθρώπους των τῆς Ἑλλάδος; Ἀπαντῶ ἀδιστάκτως, ὄχι! Διότι, διὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ θὰ καταβάλῃ ὁ γεωργὸς ἐπὶ 40 χρόνια, τοὐλάχιστον 500 δραχμὰς κατ’ ἔτος καὶ ἐπὶ 41 χρόνια διὰ νὰ πάρῃ σύνταξιν 180 δραχμῶν καὶ ὅταν θὰ συμπληρώσῃ τὸ 65ον ἔτος τῆς ἡλικίας του θὰ ἐξακολουθήσῃ νὰ καταβάλῃ τὴν εἰσφορὰν ἐφ’ ὅρου ζωῆς, πρᾶγμα ποὺ δὲν παρατηρεῖται μὲ κανένα ἄλλον ἠσφαλισμένον. Αὐτὸ δὲν τὸ ἐννοῶ καὶ διαμαρτύρομαι διὰ τὴν ἄνισον μεταχείρισιν. Πέραν αὐτοῦ τοῦ οἱουδήποτε συνταξιούχου ἀποθνήσκοντος, ἡ σύνταξις μεταβιβάζεται εἰς τὴν σύζυγον. Ὁ ἀγρότης συνταξιοῦχος ἀποθνήσκων, ἡ ἀγρότισσα ἢ τὰ τέκνα, ὄχι μόνον δὲν θὰ πάρουν σύνταξιν, ἀλλὰ θὰ κληθοῦν νὰ κληρονομήσουν τὰς ὑποχρεώσεις τοῦ ἀποβιώσαντος, μέχρις ὅτου γίνῃ ἡ σύζυγος 65 ἐτῶν. Ἄρα, πρόκειται περὶ καθαροῦ ἐμπαιγμοῦ καὶ ὄχι περὶ συντάξεως, διότι δὲν ὑπάρχει καμμία ἴση μεταχείρισις, ὡς ἰσχυρίζεται ἡ εἰσηγητικὴ ἔκθεσις. Συνταξιοῦχος χήρα τῆς οἱασδήποτε κατηγορίας νυμφευομένη δὲν χάνει τὸ δικαίωμά της. Ἡ ἀγρότισσα νυμφευομένη συνταξιοῦχον χάνει τὴν συνταξιοδοτικήν της ἰδιότητα καὶ πρέπει νὰ ἐξακολουθῇ νὰ πληρώνῃ. Εἰς ποίαν ἄλλην κατηγορίαν γίνεται αὐτό;

§110Δ. ΧΑΤΖΗΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Κύριε συνάδελφε, ἐχαρακτηρήσατε ὡς παραδοξότητα τὸ γεγονός, ὅτι ὁ δικαιούμενος συντάξεως θὰ συνεχίσῃ νὰ πληρώνῃ. Ἐὰν λάβωμεν ὑπ’ ὄψιν τὸν ἰσχυρισμόν σας αὐτόν, θὰ πρέπει εἰς τὸν Χʹ χρόνον νὰ μὴ ὑπάρχουν ἔσοδα διὰ τὸν ὀργανισμόν. Ἐν προκειμένῳ δέ, σᾶς πληροφορῶ, δὲν φορολογεῖται τὸ πρόσωπον, ἀλλὰ τὸ πρᾶγμα, διὰ νὰ ὑπάρξουν ἔσοδα διὰ τὸν ὀργανισμόν. Εἴπατέ μας, λοιπόν, ποῦ θὰ βροῦμε τὰ ἔσοδα διὰ τὸν ὀργανισμόν, ἐὰν ἀκολουθήσωμεν τὸν συλλογισμόν σας;

§111Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Σᾶς ἀπαντῶ: Ἐδῶ ἀκριβῶς, εἶναι τὸ ἁμάρτημα τοῦ νομοσχεδίου σας. Στηρίζετε τὰς εἰσπράξεις εἰς τὰ κτήματα, διὰ νὰ μὴ ἀπαλλαγῇ ποτὲ ὁ ἀγρότης ἀπὸ τὴν ὑποχρέωσιν τῆς καταβολῆς ἀσφαλιστικῶν εἰσφορῶν. Ἀντίθετα, ἡμεῖς προτείνομεν μέτρα ποὺ νὰ ἐπιτρέπουν καὶ εἰς τοὺς ἀγρότας νὰ ἔχουν τὰς ἰδίας ὑποχρεώσεις ποὺ ἔχουν αἱ ἄλλαι κατηγορίαι τῶν συνταξιούχων. Διαφορετικά, θὰ ἔχετε τοὺς ἀγρότας νὰ πληρώνουν ἐφ’ ὅρου ζωῆς ἀσφάλιστρα. Κύριοι συνάδελφοι, ἐπεκαλέσθησαν πολλοὶ καὶ τὴν διακήρυξιν τοῦ ΟΗΕ τῆς 25ης Δεκεμβρίου 1948 ἐπὶ τῶν δικαιωμάτων τοῦ ἀνθρώπου. Τὶ λέγει αὐτὴ ἡ διακήρυξις καὶ τὶ ὑποστηρίζει τὸ παρὸν νομοσχέδιον; Λέγει, λοιπόν, ἡ διακήρυξις: «Ἕκαστος ἔχει δικαίωμα ἐπὶ ἑνὸς ἐπιπέδου ζωῆς, ἱκανοῦ νὰ ἐξασφαλίσῃ ὑγείαν καὶ εὐημερίαν εἰς αὐτὸν καὶ τὴν οἰκογένειάν του, συμπεριλαμβανομένης τῆς τροφῆς, τῆς ἐνδυμασίας, τῆς κατοικίας, τῆς ἰατροφαρμακευτικῆς περιθάλψεως καὶ τῶν ἀναγκαίων κοινωνικῶν ὑπηρεσιῶν. Ἔχει ἐπίσης δικαίωμα ἀσφαλίσεως διὰ τὰς περιπτώσεις ἀνεργίας, ἀσθενείας, ἀνικανότητος πρὸς ἐργασίαν, χηρείας, γήρατος ἢ ἄλλης ἐλλείψεως δυνατοτήτων ζωῆς, αἵτινες ὀφείλονται εἰς περιπτώσεις ἀνεξαρτήτους τῆς θελήσεώς του». Ἀπὸ ὅλα αὐτὰ βλέπετε, κύριοι βουλευταί, τίποτε εἰς τὸ παρὸν νομοσχέδιον ποὺ νὰ ἔχῃ σχέσιν μὲ τὴν διακήρυξιν, τὴν ὁποίαν ἐπικαλεῖται εἰς τὴν εἰσηγητικήν της ἔκθεσιν ἡ Κυβέρνησις; Βέβαια, τὸ νομοσχέδιον κάνει μίαν ἀπόπειραν δι’ ἀσφάλισιν, τὸ παραδεχόμεθα αὐτό. Ἀλλὰ δὲν εἴμεθα ἐν τάξει μὲ τὴν συνείδησίν μας, ὅταν ἐπικαλούμεθα τὴν διακήρυξιν τοῦ ΟΗΕ, συγκρίνοντες τοῦτο μὲ τὸ κυβερνητικὸν νομοσχέδιον. Ἐτονίσθη ἀκόμη καὶ κἄτι ἄλλο. Ὅτι καθίσταται ἀναγκαία ἡ μεταφορὰ πόρων ἐκ τῆς ἀστικῆς τάξεως τῶν κέντρων πρὸς τὴν ὕπαιθρον. Πρῶτον δῶρον ποὺ δίδεται διὰ τοῦ παρόντος νομοσχεδίου εἰς τοὺς ἀγρότας, εἶναι ἡ ἐπὶ 20 μῆνας εἴσπραξις ἑνὸς δισεκατ. καὶ 166 ἑκατ. ἀπὸ τὴν ὕπαιθρον πρὸς τὰ Δημόσια Ταμεῖα. Δεύτερον δῶρον. Λέγει τὸ νομοσχέδιον, ὅτι δίδομεν εἰς τὸν ἀγρότην 150 ἑκατ. διὰ τὴν ἀσφάλειαν κατὰ τῶν κινδύνων χαλάζης καὶ παγετοῦ, διὰ τοὺς ἀγρότας θὰ εἶναι μία διαφορὰ 960 ἑκατ. δραχμῶν ποὺ θὰ εἰσπράττῃ περισσότερα τὸ Κράτος ἀπὸ τὴν εἰσφορὰν τῶν ἀσφαλίστρων. Δηλαδή, θὰ εἰσπράττῃ τὸ Κράτος 510 ἑκατ. καὶ θὰ πληρώσῃ 450 ἑκατ. Ἀλλὰ ὅλη αὐτὴ ἡ ἐπιβάρυνσις τοῦ Κράτους διὰ τὸν τομέα τῆς ἀσφαλίσεως τῆς παραγωγῆς, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι μεγαλύτερη ἀπὸ 30–40 ἑκατ. δραχμῶν, ἀντὶ τῶν 150 ποὺ ὑπόσχεται ἡ Κυβέρνησις.

§112Δ. ΧΑΤΖΗΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Κύριε συνάδελφε, σᾶς πληροφορῶ, ὅτι τὸ 1955, εἰς τοὺς δύο Νομοὺς Ἡμαθίας καὶ Πέλλης, αἱ ζημίαι ἀπὸ τοὺς παγετοὺς ἀνῆλθον εἰς τὸ ποσὸν τῶν 30 ἑκατ. δραχμῶν. Πῶς εἶναι δυνατόν, λοιπόν, νὰ εἶναι ἀληθῆ αὐτὰ τὰ ὁποῖα ὑποστηρίζετε;

§113Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Ἡ στατιστικὴ τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας λέγει, κ. συνάδελφε, ὅτι ἡ μέση τιμὴ μιᾶς 10ετίας διὰ τὰς ζημίας χαλάζης καὶ παγετοῦ εἶναι 88,3, συνεπῶς θὰ ἔχωμεν μίαν, ὅταν μάλιστα δὲν ἀποζημιοῦνται οἱ ἔχοντες ζημίαν μέχρις 20%, πολὺ μικράν, καὶ οὐδέποτε 150 ἑκατ., ὡς ἰσχυρίζεται ἡ Κυβέρνησις, ὅτι δῆθεν θὰ δώσῃ. Ἐπομένως, καὶ αὐτὸ θὰ εἶναι ἕνα τρίτον δῶρον ἀνύπαρκτον πρὸς τοὺς ἀγρότας. Τέταρτον δῶρον. Λέμε εἰς τοὺς ἀγρότας, ὅτι θὰ τοὺς δώσωμεν μὲ τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ 796 ἑκατ. συντάξεως. Κύριοι συνάδελφοι, ἔχω εἰς χεῖρας μου στοιχεῖα τῆς γενικῆς στατιστικῆς τῶν ἐτῶν 1959 καὶ 1960, τὰ ὁποῖα μοῦ ἐπιτρέπουν νὰ διαφωνήσω μὲ τὸν ἀριθμὸν τῶν συνταξιούχων, τὸν ὁποῖον δίδει ἡ Κυβέρνησις διὰ τοὺς συνταξιούχους, 300.000. Τὴν ἰδίαν διαφωνίαν ἔχω καὶ μὲ τὸν ἀξιότιμον κ. Ἀρχηγὸν τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων, τὸν κ. Παπανδρέου, ὁ ὁποῖος ἀνέφερεν ὡς μέλλοντας νὰ ἀσφαλισθοῦν, τὸν ἀριθμὸν τῶν 303 χιλ. ἀγροτικῶν οἰκογενειῶν. Ἀτυχῶς, ἡ στατιστικὴ διαψεύδει τοὺς ἀριθμοὺς τῆς Κυβερνήσεως καὶ τοῦ κ. Παπανδρέου καὶ δὲν ἔχουν καμμίαν σχέσιν μὲ τὴν πραγματικότητα. Καλὸν εἶναι, νομίζω, νὰ συμβουλευώμεθα καμμιὰ φορὰ τὰ στατιστικὰ στοιχεῖα πρὶν ἀνέλθωμεν εἰς τὸ βῆμα διὰ νὰ κάμωμεν χρῆσιν τῶν ἀριθμῶν. Ἀκούσατε ποῖον ἀριθμὸν ἀγροτικῶν οἰκογενειῶν ἀναφέρει ἡ στατιστικὴ τοῦ Κράτους.

Ὅταν ἀπὸ τοὺς ἀριθμοὺς αὐτοὺς ἀφαιρέσετε ἕνα 40% τοῦ ἀστικοῦ πληθυσμοῦ. Ὅταν ἀφαιρέσετε τὸ 65ον ἔτος τῆς ἡλικίας καὶ ὅταν δὲν ἀσφαλίζωνται οἱ ἁλιεῖς, οἱ ἀνάπηροι, οἱ ἐπαγγελματίαι, ὁ ἀριθμὸς αὐτὸς δὲν εἶναι 300.000, ἀλλὰ μόνον 180.000. Δηλαδὴ 120.000 ὀλιγώτερον. Καὶ οἱ ἀριθμοὶ αὐτοὶ εἶναι διὰ τὸ σύνολον τοῦ πληθυσμοῦ τῆς Χώρας.

§114Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ποίας στατιστικὰς ἔχετε, κ. συνάδελφε;

§115Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Τὴν στατιστικὴν τοῦ Κράτους τοῦ 1959, κ. Ὑπουργέ, σελ. 31.

§116Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριε συνάδελφε, τὸ ἔχομεν εἴπει ἑκατὸ φορές, ὅτι τὰ στατιστικὰ ἀριθμητικὰ στοιχεῖα, εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι λανθασμένα καὶ δι’ αὐτὸν τὸν λόγον ἡ Κυβέρνησις διέταξε δοκιμαστικὴν ἀπογραφήν, δειγματοληπτικὴν καὶ αὐτὰ τὰ στοιχεῖα τὰ κατέθεσε εἰς τὴν Βουλὴν διὰ νὰ τὰ ἔχετε ὑπ’ ὄψει. Καὶ ὅλα αὐτὰ τὰ ὁποῖα ἀνέφερον εἰς τὴν ἀγόρευσίν μου τὴν παρελθοῦσαν Πέμπτην ἦσαν βάσει τῶν στοιχείων αὐτῶν. Τὸ σύνολον τῶν ὑπερβάντων τὸ 65ον ἔτος τῆς ἡλικίας, ἐπὶ τῇ βάσει βέβαια τῶν δεδομένων τοῦ νόμου, ἀνέρχονται εἰς 303.000. Βεβαίως καὶ αὐτὰ ὑπόκεινται εἰς μίαν μεταβλητότητα, διότι δοκιμαστικὴ ἀπογραφὴ ἔγινε, ἡ ὁποία δὲν ἔγινε καθ’ ὅλην τὴν χώραν, ἀλλὰ εἰς πεντήκοντα οἰκισμοὺς καὶ εἰς 45.000 οἰκογενείας. Ἀλλὰ ἐν πάσῃ περιπτώσει εἶναι τὰ πλέον προσεγγίζοντα εἰς τὴν πραγματικότητα.

§117Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, σᾶς εὐχαριστῶ διὰ τὴν πληροφορίαν. Ἐγὼ ὅμως, πιστεύω, ὅτι δὲν ἦτο ἀνάγκη νὰ γίνῃ δειγματοληπτικὴ ἀπογραφή.....

§118Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Δὲν εἶναι τὸ θέμα ἐὰν πιστεύετε ἢ δὲν πιστεύετε. Οἱ ἀριθμοὶ εἶναι ἠλεγμένοι ἐκ τῆς δοκιμαστικῆς ἀπογραφῆς.

§119Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Ἔχουν καλῶς, κ. Ὑπουργέ, δι’ ὑμᾶς αὐτοὶ οἱ ἰσχυρισμοί, ἀλλὰ καὶ ἐγὼ λέγω, ὅτι δὲν ἦτο ἀνάγκη νὰ κάμετε μερικὴν ἀπογραφὴν δειγματοληπτικὴν ἐπὶ ὡρισμένων περιοχῶν. Ἀπὸ τὸν παρελθόντα Ἰανουάριον ποὺ ἐγένετο ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς προτάσεως εἰς τὴν Βουλὴν εἴχατε ὅλον τὸν ἀπαιτούμενον χρόνον διὰ μιᾶς ἐγκυκλίου σας πρὸς τοὺς Νομάρχας, ἐὰν ἐδίδατε ἐντολὴν συγκεντρώσεως τῶν ἀπαιτουμένων στοιχείων ἀπὸ ὅλην τὴν χώραν, θὰ εἴχατε συντόμως μίαν πλήρη μελέτην τῆς πραγματικότητος καὶ τὰ στοιχεῖα αὐτὰ θὰ ἐθέτατε ὑπ’ ὄψιν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας. Ἐγὼ ἐν πάσῃ περιπτώσει, προσωπικῶς ἐγώ, ἀμφιβάλλω διὰ τὰ δειγματοληπτικά σας στοιχεῖα. Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι καλλίτερα στοιχεῖα, κ. Ὑπουργέ, θὰ εἴχατε ἂν ἐκάματε μίαν προσπάθειαν διὰ τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων. Ἐν πάσῃ περιπτώσει κατὰ τοὺς ἰδικούς μας λογαριασμούς, ποὺ εἶναι θεμελιωμένοι ἐπὶ τῶν στοιχείων τῆς στατιστικῆς τοῦ 1959, οἱ ἠσφαλισμένοι δὲν πρόκειται νὰ εἶναι πλέον τῶν 180.000. Ἐπίσης, κατὰ τοὺς ἰδικούς μας ὑπολογισμούς, ἡ ἀσφάλισις δὲν θὰ ἀνέλθῃ πέραν τῶν 450 ἑκατομμυρίων. Ἄρα μέχρι τὰ 510 τοῦ νομοσχεδίου σας, θὰ εἰσπράξητε ἀπὸ τὸν ἀγροτικὸν πληθυσμὸν καὶ 60 ἑκατομμύρια, τὰ ὁποῖα θὰ εἰσέλθουν ἀπὸ τοὺς ἐξαθλιωμένους ἀγρότας, πρὸς τὰ δημόσια Ταμεῖα. Ἐκτὸς αὐτῶν τῶν διαφορῶν, ὁ δυστυχὴς ἀγρότης συμμετέχει καὶ εἰς πολλὰς ἄλλας ἐπιβαρύνσεις, μεταξὺ τῶν ὁποίων οἱ βαρεῖς ἔμμεσοι φόροι, ἡ συμμετοχή του εἰς τὰς νέας φορολογίας μὲ 200 ἑκατομμύρια, ἡ συνέχισις τῆς φορολογίας τοῦ κατὰ 150 ἑκατ. εἰς τὴν ἀσφάλισιν ἄλλων Ταμείων. Ὅταν κάμετε τοὺς ὑπολογισμοὺς αὐτοὺς ἀπὸ ἐμπορικῆς ἀπόψεως, θὰ ἀντιληφθῆτε, ὅτι ἡ ὅλη ὑπόθεσις ἀποβαίνει εἰς βάρος τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου, ἀπὸ τὸν ὁποῖον πολλὰ θὰ εἰσπράττῃ τὸ Κράτος καὶ δὲν θὰ δίδῃ, οὔτε καὶ ἐκεῖνα ποὺ εἰσέπραττεν. Ἐπίσης, διὰ τοῦ νομοσχεδίου, κ. συνάδελφοι, ἐξαιροῦνται πλεῖσται ὅσαι κατηγορίαι εἰς τὴν ἀσφάλισιν, ὅπως εἶναι οἱ ἀνάπηροι, οἱ ἱερεῖς, οἱ βιοτέχναι, οἱ ἁλιεῖς, οἱ ἐπαγγελματίαι κλπ. Δὲν γνωρίζω εἰς ποῖον ὕψος φθάνουν αὐταὶ αἱ ἐξαιρέσεις. Γεγονὸς πάντως παραμένει, ὅτι ἀφαιρουμένων καὶ αὐτῶν, οἱ συνταξιοδοτούμενοι θὰ εἶναι πολὺ ὀλιγώτεροι τῶν 180.000 ἠσφαλισμένων, τοὺς ὁποίους ὑπελογίσαμεν ἡμεῖς. Εἰς τὴν σελίδα 6 τῆς εἰσηγητικῆς ἐκθέσεως τοῦ νομοσχεδίου ἀναφέρεται, ὅτι δὲν ἐπιτρέπεται νὰ λαμβάνουν δύο συντάξεις οἱ ἀγρόται, διότι τὸ Ταμεῖον συντηρεῖται ἀπὸ τοὺς κοινωνικοὺς πόρους. Κύριοι συνάδελφοι, θὰ πρέπει νὰ ἀντιληφθῶμεν, ὅτι εἰς τὴν πραγματικότητα καμμία κοινωνικὴ εἰσφορὰ δὲν πλουτίζει τὸ Ταμεῖον τοῦ Ὀργανισμοῦ τῶν ἀγροτῶν. Τὸ Ταμεῖον αὐτὸ τὸ πλουτίζει μόνον ὁ ἱδρῶτας καὶ ὁ μόχθος τῆς ἀγροτικῆς τάξεως, ἡ ὁποία καλεῖται νὰ συνεισφέρῃ πολὺ περισσότερα ἀπὸ ἐκεῖνα ποὺ πρόκειται νὰ πάρῃ ὕστερα ἀπὸ 20 μῆνας. Ἡ Κυβέρνησις ἰσχυρίζεται, ὅτι θὰ παράσχῃ σύνταξιν εἰς τὸν ἀγρότην 300 δραχμὰς μηνιαίως. Αὐτὸ εἶναι ἀνακριβές, διότι εἰς τὴν πραγματικότητα ἡ σύνταξις εἶναι 180 δραχμές, μὲ τὰ διάφορα δὲ οἰκογενειακὰ βάρη θὰ φθάσῃ τὰς 300 δραχμάς. Ἑπομένως, ὁ ἀγρότης, αὐτὸς ποὺ θὰ καταβάλῃ τοὐλάχιστον 30.000 δραχμάς, ἔπειτα ἀπὸ 40 χρόνια θὰ πάρῃ 6 δραχμὰς τὴν ἡμέραν σύνταξιν, πληρώνοντας ἐν τῷ μεταξὺ καὶ εἰσφοράς. Ἀλλὰ τὸ τραγικὸν τῆς ὑποθέσεως εἶναι ὁ αὐθαίρετος τρόπος εἰσπράξεως, ὁ ἐπιβαλλόμενος ὑπὸ τοῦ νομοσχεδίου εἰς τοὺς ἀγροτοεργάτας, ποὺ ὑπολογίζει αὐθαιρέτως τὸ ἐτήσιον εἰσόδημά των εἰς 8.000 δραχμάς. Ἐγὼ εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν ὑπεστήριξα ἐπ’ αὐτοῦ, ὅτι ὄχι μόνον δὲν πρέπει νὰ ἐπιβληθῇ φορολογία ἐπὶ τῆς ἐποχιακῆς αὐτῆς ἐργασίας τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν, ἀλλὰ ἀντιθέτως θὰ πρέπει ἡ Πολιτεία νὰ τοὺς παράσχῃ ἐπίδομα ἀνεργίας διὰ νὰ εἶναι δυνατὸν νὰ παραμείνουν ἐργαζόμενοι εἰς τὴν ὕπαιθρον. Εἰς τὴν ὕπαιθρον ἡ ἐποχιακὴ ἐργασία τῶν ἀγροτοεργατῶν δὲν δίδει, οὔτε 50 ἡμερομίσθια τὸν χρόνον πρὸς 40 δραχμ. ἡμερησίως. Τὸ ὅλον ἔσοδον δὲν ὑπερβαίνει τὰς 2.000 δρχ. καὶ οὐδέποτε 8.000 ὡς ἰσχυρίζεται τὸ νομοσχέδιον. Ἑπομένως, θὰ πρέπει αὐτοὶ ν’ ἀπαλλαγοῦν πάσης φορολογίας. Ὁμιλοῦμεν διαρκῶς περὶ μειώσεως κόστους τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς καὶ ὅτι θὰ πρέπει τὰ προϊόντα μας ν’ ἀποκτήσουν συναγωνιστικότητα εἰς τὴν διεθνῆ ἀγοράν. Διαρκῶς ὅμως, τὸ ἀντίθετον συμβαίνει, ἐπιβαρύνομεν μὲ νέας φορολογίας τοὺς ἑλκυστῆρας καὶ τὰς ἁλωνιστικὰς μηχανάς, τοὺς πρώτους μὲ 1.300 δραχμ. τὸν χρόνον καὶ τὰς ἁλωνιστικὰς μὲ 2.000 δραχμ. τὸν χρόνον πέραν τῆς οἰκονομικῆς των χρεωκοπίας ποὺ ἀντιμετωπίζουν, ὅταν ἡ τιμὴ τῶν καυσίμων κἄθε χρόνον καὶ αὐξάνῃ, ἐρωτῶ πῶς εἶναι δυνατὸν ν’ ἀνθέξουν αἱ ἐπιχειρήσεις αὐταὶ εἰς αὐτὰ τὰ βάρη; Καὶ μέχρι ποίου σημείου θὰ φθάσουν αἱ ἐπιβαρύνσεις αὐταί; Ὑπάρχει ὅμως καὶ ἄλλο ἐξωφρενικόν. Διὰ τοῦ νομοσχεδίου ὁρίζεται, ὅτι κἄθε ἀγροτικὴ οἰκογένεια θὰ καταβάλλῃ κἄθε χρόνον 500 δραχμὰς κατὰ μέσον ὅρον διὰ νὰ λάβῃ σύνταξιν ὅταν θὰ συμπληρώσῃ τὸ 65ον ἔτος τῆς ἡλικίας των. Καὶ ἔρχεται τὸ νομοσχέδιον καὶ λέγει: Ὅταν ὁ ἀγρότης λάβῃ σύνταξιν θὰ συμψηφίζωνται καὶ τὰ τυχὸν χρέη του ἐξ ἀσφαλίστρων καὶ εἶναι δυνατὸν νὰ τιμωρηθῇ διὰ τὴν καθυστέρησιν, ὄχι μόνον μὲ τὴν στέρησιν τῆς συντάξεως ἐπὶ 3 μῆνας, ἀλλὰ καὶ φυλάκισιν νὰ ἀντιμετωπίζῃ μέχρις 6 μηνῶν.

§120Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριε συνάδελφε, διὰ τοῦ ποσοῦ τῶν 500 δραχμῶν, τὸ ὁποῖον ἀνεφέρατε ἀναγνωρίζετε, ὅτι τὸ μέσον ἀγροτικὸν εἰσόδημα εἶναι 25.000 δραχμ. ἐτησίως.

§121Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, σᾶς ἀπαντῶ, τὸ ἀγροτικὸν εἰσόδημα ἀνεξαρτήτως τοῦ ὕψους του ἔχει παθητικὸν ἐξ αἰτίας τῆς ἀντιαγροτικῆς σας πολιτικῆς. Συνεπῶς ἀναζητήσατε ἀλλοῦ τρόπους νὰ ἔχῃ τὸ ταμεῖον πόρους. Ἀπὸ νεαρᾶς ἡλικίας ἐνθυμοῦμαι τοὺς ἀγῶνας μας τοὺς ὁποίους ἐκάμαμεν εἰς ὅλην τὴν Ἑλλάδα διὰ τὴν κατάργησιν τῆς ἀναχρονιστικῆς φορολογίας τῆς δεκάτης. Αὐτὴ εἶχεν ἐπιβληθῆ ἀπὸ τὸν Τοῦρκον τύραννον κατακτητήν. Σεῖς διὰ τοῦ νομοσχεδίου σας ἐπαναφέρετε αὐτὴν τὴν ἀπαισίαν φορολογίαν. Ἐπαναφέρετε ἕνα καθεστώς, τὸ ὁποῖον εἶναι μισητὸν καὶ καταδικασμένον ἀπὸ τὸν ἀγροτικὸν πληθυσμόν. Ἄλλως τε αὐτὸς οὗτος ὁ Γερμανὸς ἐμπειρογνώμων Κρὸν εἰς τὴν ἔκθεσίν του, σᾶς λέγει, ὅτι δὲν πρέπει νὰ φορολογηθοῦν μὲ εἰσφορὰν οἱ Ἕλληνες ἀγρόται, διότι εἶναι πολὺ πτωχοί. Ὁ δὲ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν σᾶς εἶπεν, ὅτι 2 ἑκατομμύρια Ἕλληνες ζοῦν ζωὴν κτηνώδη. Καὶ ἔρχεται τώρα ἡ Κυβέρνησις νὰ βάλῃ στοὺς πεινασμένους ἀγρότας φόρους δυσβαστάκτους καὶ ἀναχρονιστικοὺς ὡς ἡ δεκάτη. Δηλαδὴ θὰ γίνῃ Ταμεῖον διὰ τοὺς ἀγρότας μὲ δικά τους λεπτὰ μόνον. Ὅταν μία οἰκογένεια θὰ πληρώνῃ 40 χρόνια ἀπὸ 500 δραχμὲς τὸν χρόνον, κάνατε ὑπολογισμόν, κ. Ὑπουργέ, εἰς ποῖον ἀστρονομικὸν ποσὸν ἀναλογιστικῶς ἀνέρχονται αὐταὶ αἱ καταθέσεις των; Μὲ τὴν σύνταξιν δὲν θὰ πάρῃ ὁ ἀγρότης, οὔτε τοὺς τόκους τῶν χρημάτων ποὺ θὰ καταθέσῃ. Οἱ πόροι ἑπομένως, δὲν πρέπει νὰ βρεθοῦν μέσα στοὺς πεινασμένους ἀγρότας, οἱ ὁποῖοι ἔχουν ἀνάγκην μᾶλλον ἐνισχύσεως καὶ προστασίας, ἀλλὰ ἀπὸ ἄλλας πηγάς. Τὰ πηγὰς αὐτὰς ἔχομεν ὑποδείξει εἰς τὴν Κυβέρνησιν διὰ τοῦ σχεδίου νόμου ποὺ ἔχομεν καταθέσει τὴν 9.1.1960 τὸ Κόμμα μας τῆς Νέας Ἀγροτικῆς Κινήσεως, ἡ Ε.Δ.Α. καὶ ἡ Δημοκρατικὴ Ἕνωσις. Διὰ τὴν ὑγειονομικὴν περίθαλψιν ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως εἶπε, τὸν Ἰανουάριον εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι θὰ διατεθοῦν 380.000.000. Ἐγὼ θὰ ἤθελα τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας νὰ μὴ ἀναμιχθῇ καθόλου εἰς αὐτὴν τὴν ὑπόθεσιν τῆς ὑγειονομικῆς περιθάλψεως τῶν ἀγροτῶν. Τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας στερεῖται ἐπιστημονικοῦ ἐξοπλισμοῦ καὶ θὰ πρέπει τὸ θέμα αὐτὸ τῆς ὑγείας νὰ ἀφεθῇ εἰς τοὺς ἰατρούς. Ἀφήσατε τὰς 380 ἑκατ. δραχμ. εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Προνοίας καὶ μὴ τὰ συγχέετε μὲ τὰς συντάξεις τῶν ἀγροτῶν. Διὰ τὴν ἀσφάλισιν κατὰ χαλάζης καὶ τῶν παγετῶν, αὐτὴ ἡ ἐργασία θὰ πρέπει νὰ παραμείνῃ εἰς τὴν Α.Τ.Ε. καὶ τοὺς συνεταιρισμούς. Οὐδαμοῦ καὶ ποτὲ οἱ ἀγρόται δὲν ἐζήτησαν ἐλεημοσύνην ἀπὸ κανένα. Ἐν προκειμένῳ ἀπὸ ὅσα γνωρίζω, αἱ ὀργανώσεις δέχονται νὰ γίνῃ ἕνα Ταμεῖον, νὰ εἰσφέρουν καὶ αὐτοὶ ἕν ἐλαφρὸν καὶ εἰς πανελλήνιον κλίμακα ἀσφάλιστρον. Τὸ δὲ Κράτος μὲ τὴν ἀσφάλειαν τὴν καθολικὴν κατὰ τῶν ἀσθενειῶν, θεομηνιῶν ὡς εἶναι αἱ πλήμμυραι καὶ ἄλλα καὶ ὄχι μόνον διὰ τὸν παγετὸν καὶ τὴν χάλαζαν. Ὡς πρὸς τὸν φορέα τῆς ἀσφαλίσεως δὲν πρέπει νὰ ἐπιμείνῃ ἡ Κυβέρνησις εἰς τὴν τιθεμένην βάσιν. Γνώμη μου εἶναι, ὅτι ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα ἔχει πλουσίαν πεῖραν καὶ τελεῖ εἰς συνεργασίαν μὲ τοὺς Γεωργικοὺς Συνεταιρισμούς. Ἕνα συμβούλιον ὀλιγομελὲς μὲ ἰσοψηφίαν τῶν ἀντιπροσώπων τῶν Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν καὶ τῶν Ἀγροτικῶν Συλλόγων μὲ Πρόεδρον τὸν Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, θὰ ἦτο ἀρκετὸν νὰ ἀποφευχθοῦν οἱ διοικηταί, οἱ γενικοὶ διευθυνταί, τοὺς ὁποίους γιὰ νὰ εἶμαι εἰλικρινής, φοβοῦμαι διὰ τοὺς μισθούς των τοὺς ἡγεμονικοὺς ποὺ ἀρχίζουν ἀπὸ 30.000 δραχμὰς τὸν μῆνα καὶ φθάνουν ἕως τὰς 100.000. Ἤκουσα κἄτι καὶ περὶ ἀποστολῆς εὐχαριστηρίων τηλεγραφημάτων πρὸς τὴν Κυβέρνησιν. Πιστεύω, ὅτι οἱ ἀγρόται μέχρι στιγμῆς δὲν γνωρίζουν τὸ περιεχόμενον αὐτοῦ τοῦ νομοσχεδίου. Οἱ ἀγρόται πιστεύουν, κακῶς βέβαια, ὅτι θὰ πάρουν σύνταξιν, ἐνῷ εἰς τὴν πραγματικότητα ἀντὶ νὰ πάρουν θὰ δώσουν εἰς τὸ Κράτος. Τὰ τηλεγραφήματα αὐτά, κ. βουλευταί, δὲν εἶναι τῶν ἀγροτῶν, ἀλλὰ τῶν ἐγκαθέτων φίλων τῆς Κυβερνήσεως ποὺ ἐπικάθηνται τῶν Συνεταιρικῶν Ὀργανώσεων χάρις εἰς τὰ ἔκτακτα μέτρα καὶ τὴν τρομοκρατίαν. Ὅταν μάθουν οἱ ἀγρόται περὶ τίνος πρόκειται ἀκριβῶς, εἶμαι βέβαιος, ὅτι θὰ ἐκπλαγοῦν διὰ τὴν ἀπάτην ποὺ γίνεται εἰς βάρος των. Ἕνας τῶν συναδέλφων, ὁ κ. Μανέντης, εἶπεν, ὅτι τὸ νομοσχέδιον εἶναι βόμβα ἐναντίον τῆς ἀντιπολιτεύσεως. Θὰ σκάσῃ, ἀλλὰ τὰ θραύσματά της θὰ κτυπήσουν τὴν Κυβέρνησιν, ἡ ὁποία ἐνεφάνισεν αὐτὸ τὸ ἔκτρωμα. Ἡμεῖς ἐπιμένομεν ἐπὶ τῆς προτάσεως τῆς Ε.Δ.Α., τῆς Δημοκρατικῆς Ἑνώσεως καὶ τῆς Νέας Ἀγροτικῆς Κινήσεως, διότι διὰ τῆς προτάσεώς μας ἐκείνης εἶναι δυνατὸν νὰ πάρουν σύνταξιν οἱ ἀγρόται καὶ αἱ ἀγρότισσαι. Πιστεύομεν, ὅτι ἡ ἱκανοποίησις τοῦ δικαίου αἰτήματος τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου ἀποτελεῖ ὕψιστον καθῆκον τοῦ Ἔθνους καὶ δηλοῦμεν, ὅτι θὰ ψηφίσωμεν τὸ νομοσχέδιον κατ’ ἀρχήν, ὅπως καὶ θὰ ἀγωνισθῶμεν ἄρθρον πρὸς ἄρθρον, κατὰ τὴν συζήτησιν, διὰ νὰ δώσωμεν εἰς τὸ νομοσχέδιον τὸ περιεχόμενον ἐκεῖνο ποὺ θὰ ἐξυπηρετήσῃ πραγματικὰ τὸν ἀγροτικὸν πληθυσμόν. Ἱκανοποίησις τῶν ἀγροτῶν, κ. βουλευταί, εἶναι καὶ ἱκανοποίησις τοῦ Ἔθνους.

§122ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Ξενοδοχειάρης, ἔχει τὸν λόγον.

§123Π. ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΑΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶμαι ὑπὲρ τοῦ νομοσχεδίου καὶ θὰ τὸ ψηφίσω, διότι ἀπὸ τὴν περιφέρειάν μου τοὐλάχιστον δὲν ἤκουσα ὅσα λέγονται ἀπὸ τοῦ βήματος, ὅτι οἱ ἀγρόται δὲν εἶναι σύμφωνοι. Τὸ μόνον σημεῖον, εἰς τὸ ὁποῖον διαφωνοῦν εἶναι τὸ τεκμαρτὸν εἰσόδημα, καὶ πράγματι, ἡ καθιέρωσις τεκμαρτοῦ εἰσοδήματος τοὺς ἔχει ἀναστατώσει. Καταθέτω τηλεγράφημα τῆς Ἑνώσεως Συνεταιρισμῶν Λέσβου διὰ τοῦ ὁποίου παρακαλοῦν, ὅπως ἀντὶ τοῦ τεκμαρτοῦ εἰσοδήματος καθορισθῇ τὸ πραγματοποιούμενον εἰσόδημα.

§124ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Ἀρβανιτάκις, ἔχει τὸν λόγον.

§125Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Τὸ ζήτημα τῆς συνταξιοδοτήσεως τῶν ἀγροτῶν εἶναι τόσον ἠθικὸν ἀπὸ τὴν ρίζαν του καὶ τόσον ζωτικὸν διὰ τὸ Ἔθνος, ἀποτελεῖ, θὰ ἔλεγα, ἱερὰν ὑπόθεσιν τοῦ Ἔθνους, ὥστε δὲν ἐπιτρέπεται νὰ γίνῃ ἀντικείμενον μονοπωλήσεως ὑπὸ οἱουδήποτε Κόμματος. Ἐπὶ τέλους, διὰ τῆς παροχῆς συντάξεως πρόκειται ν’ ἀναγνωρισθῇ ἐμπράκτως, τὸ δικαίωμα τῆς ζωῆς καὶ εἰς τοὺς Ἕλληνας ἀγρότας. Μέχρι σήμερον δὲν εἶχεν ἐμπράκτως ἐξασφαλισθῆ τὸ βασικὸν δικαίωμα τῆς ζωῆς εἰς τοὺς Ἕλληνας ἀγρότας οἱ ὁποῖοι προσφέρουν τὰ πάντα καὶ στεροῦνται τῶν πάντων. Ἴσως διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου ν’ ἀρχίσῃ νὰ διαγράφεται ἡ ἐλπίς, ὅτι ἡ Πολιτεία ἀπεφάσισε νὰ ἐξασφαλίσῃ ἐμπράκτως καὶ εἰς τοὺς ἀγρότας τὸ βασικὸν δικαίωμα τῆς ζωῆς καὶ νὰ δικαιοῦται νὰ ζήσῃ καὶ ὅταν πλέον δὲν ἐργάζεται, ὅπως συμβαίνει ἀπὸ πολλοῦ εἰς ἄλλας κατηγορίας Ἑλλήνων ποὺ ὁμολογουμένως δὲν ἐργάζονται τόσον παραγωγικὰ ὡς οἱ ἀγρόται. Ἡ μεγάλη ὅμως σημασία τοῦ θεσμοῦ, ἐπιβάλλει καὶ τὴν εὐθύνην ὅλων μας, νὰ μεριμνήσωμεν διὰ τὴν ἀρίστην δυνατὴν διαμόρφωσίν του. Οὐδεὶς βεβαίως θὰ ὑπάρξῃ εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, ὁ ὁποῖος θὰ τὸ ἀποκρούσῃ κατ’ ἀρχήν. Ἀντιπροσωπεύων γεωργικὴν περιφέρειαν, ἐκφράζω τὴν χαράν μου διὰ τὴν ἀποδοχὴν τῆς ἀρχῆς καὶ εἶμαι διατεθειμένος νὰ συγχωρήσω ὅσους πρό τινος ἐθεώρουν τὴν ἀρχὴν ταύτην ὡς καταδημαγώγησιν τοῦ λαοῦ. Μεταξὺ τούτων εὑρίσκετο καὶ ἡ Κυβέρνησις, ἡ ὁποία ὅμως ἐκ δυσχερειῶν μελῶν της καὶ ἄλλων ἀπροσδοκήτων περιστάσεων, ἠναγκάσθη ν’ ἀλλάξῃ πορείαν, διὰ ν’ ἀποδείξῃ διὰ μίαν ἀκόμη φοράν, ὅτι ἡ ἀδυναμία πολλὰς φορὰς τῶν Κυβερνήσεων εἶναι προσὸν αὐτῶν χάριν τοῦ λαοῦ. Ἂς εἶναι, λοιπόν, εὐλογημέναι αἱ δυσχέρειαι αὐταὶ τῆς Κυβερνήσεως, αἱ ὁποῖαι μᾶς ἔφεραν τὸ ὑπὸ ψήφισιν νομοσχέδιον. Θὰ προβῶ, λοιπόν, εἰς γενικάς τινας παρατηρήσεις. Ἡ πρώτη παρατήρησις εἶναι, ὅτι τὸ νομοσχέδιον κατέχει ὅλα τὰ ἐλαττώματα, τὰ ὁποῖα ἡ σύγχρονος νομοθεσία μας καὶ δή, τὸ ἐλάττωμα νὰ μὴ εἶναι καταληπτόν, ἀπὸ ἐκείνους εἰς τοὺς ὁποίους ἀπευθύνεται καὶ μάλιστα οὔτε ἀπὸ τοὺς νομικούς. Θὰ ἠμποροῦσε, νομίζω, νὰ γίνῃ ἐν προκειμένῳ ἐξαίρεσις διὰ νὰ μάθουν οἱ ἀγρόται ποῖα δικαιώματα καὶ ποίας ὑποχρεώσεις ἔχουν ἐξ αὐτοῦ. Ἀντὶ τούτου παρατηρεῖται εὐρυτάτη παραπομπὴ εἰς κανονισμούς, οἱ ὁποῖοι πρόκειται νὰ ρυθμίσουν ὅλα σχεδὸν τὰ σχετικὰ θέματα. Σπανίως εἰς νομοσχέδια ἔχω ἴδει τόσον εὐρεῖαν παραπομπὴν εἰς κανονισμούς, δι’ ἐξουσιοδοτήσεως τῶν ἁρμοδίων ὑπουργῶν. Περὶ τὰ 15 οὐσιώδη θέματα παραπέμπονται εἰς τὴν διὰ κανονισμοῦ ρύθμισιν. Φαίνεται, ὅτι παρέστη ἀνάγκη νὰ ἐπιταχυνθῇ ἡ κατάθεσις καὶ ψήφισις τοῦ νομοσχεδίου, χωρὶς νὰ συζητηθῇ εἰς τὰς λεπτομερείας του ἢ τοὐλάχιστον νὰ διατυπωθῇ τοῦτο κατὰ τρόπον λεπτομερειακόν. Τὰ μόνα θέματα τὰ ὁποῖα δὲν παραπέμπονται εἰς κανονισμούς, εἶναι τ’ ἀφορῶντα τὰς ἐπιβληθείσας εἰσφορὰς καὶ τοὺς ἄλλους φόρους μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ ἡ νέα δεκάτη, ἡ ὁποία θὰ δημιουργήσῃ πολὺ περισσότερα ζητήματα εἰς τοὺς ἀγρότας ἀπὸ τὴν ἀπαλλαγήν, ἀπὸ τὸ βάρος τῆς συντηρήσεως τῶν γερόντων. Εἰς τὸν καθορισμὸν τῶν εἰσφορῶν αὐτῶν καὶ τὴν ἐπαύξησιν τῶν φόρων φαίνεται, ὅτι ἦτο πλήρως μελετημένη ἡ Κυβέρνησις, ὥστε ὄχι μόνον νὰ τὰς καθορίσῃ σαφῶς καὶ ἄνευ παραπομπῆς εἰς Κανονισμούς, ἀλλὰ καὶ νὰ τὰς ἐπιβάλῃ εἰς τὰς εἰσπράξεις ἀπὸ τῆς καταθέσεως τοῦ νομοσχεδίου. Ὡσαύτως μελετημένη παρίσταται ἡ Κυβέρνησις εἰς τὰ τῆς συνθέσεως, τοῦ διοικητικοῦ συμβουλίου τοῦ ἱδρυομένου ὀργανισμοῦ καὶ τῶν εὐνοουμένων προσώπων, τὰ ὁποῖα θὰ αὐξήσουν ἔτι περισσότερον τὰς προσόδους των χάριν τῶν ἀγροτῶν. Φοβοῦμαι, ὅτι τὰ 40 ἑκατομμύρια ποὺ παραλείπονται θὰ γίνουν 140... Κατ’ ἐμέ, τὰ καθοριζόμενα διὰ τοῦ νομοσχεδίου ἔσοδα εἶναι περισσότερα τὰ τῶν πρὸς τοὺς ἀγρότας παροχῶν. Πρέπει κατ’ ἀρχὴν νὰ ξεκαθαρίσωμεν τί δίνουμε εἰς τοὺς ἀγρότας καὶ τί τοὺς παίρνομε. Τὸ λεχθὲν ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι 1400 ἑκατομμύρια δίδονται πρὸς τοὺς ἀγρότας δὲν νομίζω, ὅτι εὐσταθεῖ. Διότι τὸ 3% ἐπὶ τῆς πάσης φύσεως παραγωγῆς φθάνει τὸ ποσὸν τῶν 750 ἑκατομμυρίων καὶ ἄνω καὶ ἀνήκουν ὅλα ἐξ ὁλοκλήρου σ’ αὐτούς, διότι εἶναι ἀπαράδεκτον ν’ ἀφαιροῦμεν ἀπὸ αὐτὰ 80 περίπου ἑκατομμύρια γιὰ τὴν ἀγροφυλακήν. Ὑποχρέωσιν ρητὴν ἔχει τὸ Κράτος νὰ ἐξασφαλίσῃ τὴν ἀσφάλειαν τῶν ἀγρῶν, ὅπως ἐξασφαλίζει τὴν ἀσφάλειαν τῶν βιομηχανιῶν κλπ. Ὅσα χρήματα θὰ πληρώσουν οἱ βιομήχανοι γιὰ τὴν βιομηχανοφυλακὴν ἄλλα τόσα χρήματα πρέπει νὰ πληρώσουν καὶ οἱ ἀγρόται γιὰ τὴν ἀγροφυλακήν. Ἔχουν καὶ αὐτοὶ προσφέρει ὑπηρεσίας ἀφαντάστους εἰς τὸ Κράτος καὶ πληρώνουν στὴν ἀναλογία τους φόρον ἔμμεσον ἐκ τῶν 10 δισεκατομμυρίων ποὺ εἰσπράττει τὸ Κράτος τὰ 6 δισεκατομμύρια τοὐλάχιστον καὶ δικαιοῦται νὰ ἔχῃ ἀπὸ τὸ Κράτος καὶ ἀσφάλειαν τῶν ἀγρῶν του. Ἐπίσης τὰ ⅔ τοῦ ⅓ δηλαδὴ ποσὸν 200 περίπου ἑκατομμυρίων ὑπὲρ τῶν Κοινοτήτων ἀνήκει καὶ αὐτὸ εἰς τοὺς ἀγρότας, διότι τὰ χρήματα αὐτὰ ἔπρεπε νὰ δοθοῦν ἀπὸ τὴν φορολογίαν καταναλώσεως καπνοῦ, ἡ ὁποία ἀνέρχεται εἰς 2 δισεκατομμύρια καὶ τὸ 1 δισεκατομμύριον διὰ νόμου πρέπει νὰ δοθῇ εἰς τὴν Ἕνωσιν Δήμων καὶ Κοινοτήτων, ὁπότε θὰ ἐκάλυπτε τὰ ἔξοδα καὶ θὰ περίσσευαν καὶ ἀρκετὰ γιὰ ἔργα καὶ ἔτσι θὰ κρατήσουν οἱ ἀγρόται καὶ τὰ 750 ἑκατομμύρια. Προσθέσατε καὶ 200 ἑκατομμύρια ποὺ εἶναι ἡ ἀναλογία τους εἰς τὴν τελευταίαν φορολογίαν, τὸ ποσὸν ἀνέρχεται εἰς 950 ἑκατομμύρια. Ἐὰν τοὺς δίδαμε καὶ αὐτὰ ποὺ πληρώνουν γιὰ νὰ λαμβάνουν συντάξεις οἱ ἐπιστήμονες δηλαδὴ Ἰατρόσημα–Δικηγορόσημα κλπ. ἀπ’ αὐτὰ πληρώνουν 300 περίπου ἑκατομμύρια. Εἶναι δικά τους χρήματα αὐτὰ καὶ γίνεται τὸ ποσὸν 1.250 ἑκατομμύρια. Ἐὰν λογαριάσωμε καὶ αὐτὰ ποὺ τοὺς δίδαμε γιὰ τὴν ὑγείαν τους εἰς τοὺς ἀπόρους ἀγρότας δηλαδὴ ἄλλα 380 ἑκατομμύρια, θὰ εἴχαμε σύνολον 1.630 ἑκατομμ. Ἔναντι αὐτῶν τοὺς δίδουμε 800 γιὰ σύνταξι καὶ 150 γιὰ ἀσφάλεια κατὰ παγετῶν καὶ χαλάζης καὶ σύνολον 950 διότι τὰ 380 τὰ δίδαμε καὶ πρὶν γιὰ ἀγροτικὰ ἰατρεῖα καὶ νοσοκομειακὴν περίθαλψιν. Ἡ ὑγειονομικὴ περίθαλψις τῶν ἠσφαλισμένων τοῦ Ι.Κ.Α. ἀνέρχεται εἰς 670 ἑκατομμύρια μὲ ἀριθμὸν ἠσφαλισμένων 1.300.000. Ἐνῷ γιὰ τοὺς ἀγρότας ἀνέρχεται εἰς 380 ἑκατομμύρια μὲ ἠσφαλισμένους 4½ ἑκατομμύρια. Ἀπ’ αὐτὴν τὴν σύγκρισιν θ’ ἀντιληφθῆτε τί περίθαλψις πρόκειται νὰ γίνῃ καὶ τί φάρμακα πρόκειται νὰ δοθοῦν. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν διακήρυξιν ποὺ ἀνέγνωσεν ὁ φίλτατος κ. Βουρδουμπᾶς ἔχει ὡραῖα λόγια δηλαδὴ οὐδεὶς πρέπει νὰ στερῆται, οὐδεὶς νὰ πεινᾷ κλπ. Ἀφοῦ τοὺς παίρνομε τὰ αἷμα τους μὲ τοὺς διαφόρους ἐμμέσους φόρους καὶ εἰσφορὰς ὑπὲρ τρίτων καὶ τώρα τοὺς ἐφαρμόζουμε τὴν δεκάτην, νομίζω, ὅτι καταντᾷ εἰρωνεία νὰ τοὺς διαβάζουμε τὴν διακήρυξιν ποὺ θέλει ἰδανικὴν τὴν ζωήν. Ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως εἶχεν εἴπει τὴν 2.2.60, ὅτι 380 ἑκατομμύρια δαπανᾷ ὁ Δημόσιος Προϋπολογισμὸς διὰ τὴν ἰατροφαρμακευτικὴν περίθαλψιν τῶν ἀγροτῶν καὶ διὰ τὴν ὁλοκλήρωσίν της ἀπαιτοῦνται ἄλλα 450 ἑκατομμύρια, τὰ ὁποῖα θὰ δοθοῦν ἐγκαίρως διὰ νὰ μετριάσουν τὸν πόνον τοῦ ἀγρότου. Ποῦ εἶναι αὐτὲς οἱ ὑποσχέσεις; Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ λέγῃ ἡ Κυβέρνησις, ὅτι δίδει 1400 ἑκατομμύρια εἰς τὸν ἀγροτικὸν κόσμον, ἀφοῦ καὶ αὐτὰ τὰ ὁποῖα ἔχει ὑποσχεθῆ τὰ 800 ἑκατομμύρια διὰ τὴν ἰατροφαρμακευτικὴν περίθαλψιν δαπάναις τοῦ προϋπολογισμοῦ δὲν τὰ δίδει εἰς τὸ σύνολον καὶ τὰ ὀλίγα ποὺ δίδει τὰ ἀφαιρεῖ ἀπὸ τὸν προϋπολογισμὸν καὶ ἀνακουφίζει αὐτόν. Ἐὰν ὑπολογισθοῦν ὅλα αὐτὰ τὰ ποσά, θὰ ἴδητε, ὅτι ὄχι μόνον δὲν τοὺς δίδει ἡ Κυβέρνησις τίποτε, ἀλλὰ τοὐναντίον τοὺς παίρνει καὶ τοὺς ἐπιβάλλει τὴν δεκάτην, τὴν ὁποίαν θὰ τὴν βλασφημοῦν, διότι θὰ πληρώνουν καὶ τὸ αὐγό τους καὶ τὸ γάλα τους. Πρόκειται, κύριοι, περὶ τροφῆς πλέον. Καὶ ἀντὶ τῶν ὡραίων αὐτῶν διακηρύξεων τῆς Κυβερνήσεως, θὰ ἐπιβαρυνθοῦν καὶ τὸ Κράτος θὰ ἔχῃ κέρδη καὶ πάλιν ἀπὸ τὴν εἰσφορὰν τῶν ἀγροτῶν. Ἐὰν τὸ Κράτος, θέλῃ νὰ εἶναι τίμιον ἀπέναντι τῶν ἀγροτῶν, θὰ ἔπρεπε νὰ χρήματα ποὺ πληρώνουν οἱ ἀγρόται νὰ τοὺς τὰ ἐπιστρέψῃ καὶ δὲν θέλουν καμμίαν βοήθειαν, διότι θὰ δύνανται νὰ ζήσουν μόνοι τους καὶ νὰ λάβουν διπλῆν σύνταξιν καὶ νὰ ἐξασφαλίσουν ἀναπηρίαν, ὀρφάνειαν κλπ. Διὰ τοῦ νομοσχεδίου, καμμία πρόνοια δὲν λαμβάνεται ἐὰν ἀπορφανισθῇ μία οἰκογένεια. Δὲν εἶναι σπάνιον πρᾶγμα νὰ ἀποβιώσῃ ὁ ἀρχηγὸς τῆς οἰκογενείας καὶ ἐν τούτοις διὰ τὴν χήραν σύζυγόν του καὶ τὰ ἀνήλικα ὀρφανά, οὐδεμία πρόνοια λαμβάνεται παρὰ τὸ ὅτι θὰ εἶναι ὑποχρεωμένοι νὰ πληρώνουν ἐφ’ ὅρου ζωῆς καὶ παρὰ τὰ ὅσα εἶχον καταβάλει. Ἐπίσης καμμία πρόνοια δὲν λαμβάνεται διὰ τὴν ὁλοκληρωτικὴν ἀναπηρίαν. Ἀπορῶ πῶς ἔχει ἡ Κυβέρνησις τὴν ἀντίληψιν νὰ νομίζῃ, ὅτι προσφέρει κοινωνικὴν ἀσφάλειαν εἰς τοὺς ἀγρότας καὶ ἀφίνει ἀπροστάτευτα ὀρφανά, χῆρες, τυφλούς, παράλυτους ἀγρότας ποὺ θὰ ἔχουν τὴν ἀτυχίαν νὰ χάσουν τοὺς πόδας των ἢ τὰς χεῖρας των. Ἐὰν εἶναι 40 ἐτῶν θὰ περιμένουν 25 χρόνια γιὰ νὰ λάβουν 180 δραχμάς. Τὸ νομίζετε αὐτὸ κοινωνικὴν πρόνοιαν, πιστεύετε, ὅτι δίδετε εἰς τοὺς ἀγρότας τὸ αἴσθημα τῆς ἀσφαλίσεως; Ἀνεφέρθη τί εἰσφέρουν οἱ ἀγρόται ἄλλων χωρῶν, τῆς Γερμανίας, τῆς Ἀγγλίας, τῆς Ἀμερικῆς κλπ. Ἀλλὰ οἱ ἀγρόται τῶν χωρῶν αὐτῶν, εὑρίσκονται εἰς τοιαύτην κατάστασιν, ὥστε δὲν δύναται νὰ συγκριθοῦν μὲ αὐτοὺς οἱ ἀγρόται τῆς χώρας μας. Δὲν συγκρίνονται τὰ ἀσύγκριτα. Ἐκεῖ διαθέτουν ψυγεῖα, ἠλεκτρικὲς κουζίνες, καλοριφὲρ οἱ ἀγρόται ἐνῷ ἐδῶ, συγκατοικοῦν μὲ τὰ ζῶα καὶ στεροῦνται τὰ πάντα. Βεβαίως, ἡ ἀρχὴ εἶναι τὸ ἥμισυ τοῦ παντὸς καὶ θὰ πρέπει ἑπομένως κατ’ ἀρχὴν τὸ νομοσχέδιον νὰ γίνῃ δεκτὸν παρὰ τὸ ὅτι δὲν εἶναι τέλειον εἰς τρόπον ὥστε, ἐπὶ τοῦ οἰκοδομήματος αὐτοῦ νὰ βασισθῇ διὰ τὸ μέλλον ἡ εὐημερία τῶν ἀγροτῶν. Ἀλλὰ τὸ νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον μᾶς ἔφερεν ἡ Κυβέρνησις, δὲν δύναται νὰ ὑπάρξῃ οὔτε διὰ τὸ μέλλον ὠφέλιμον, διότι πρόκειται περὶ οἰκοδομήματος εἰς τὴν ἄμμον καὶ πολὺ γρήγορα θὰ γκρεμισθῇ, βάσις των εἶναι καὶ πρέπει νὰ εἶναι ἡ κατάργησις τοῦ 3% διότι αὐτό, θὰ τοὺς ἐξαθλιώσῃ. Ἤκουσα τὸν εἰσηγητὴν τῆς πλειοψηφίας κ. Ταλιαδοῦρον λέγοντα, ὅτι ὅπως ἐγένοντο αἱ ἀπαλλοτριώσεις καὶ ἐμοιράσθη ἡ γῆ εἰς τοὺς ἀκτήμονας τοῦτ’ αὐτὸ θὰ ἐπιτευχθῇ καὶ τώρα μὲ τὰς ἀγροτικὰς ἀσφαλίσεις. Θὰ ἐνθυμῆσθε, κ. συνάδελφοι, ὅτι καθ’ ὃν χρόνον ἐψηφίζετο τὸ Σύνταγμα, ποὺ θὰ ἔδιδε τὸ δικαίωμα νὰ δυνηθῶμεν νὰ προβῶμεν εἰς τὴν ἀπαλλοτρίωσιν, ἀπεχώρησεν ὁ Συναγερμὸς τὸ 1952 ἀπὸ τὴν Βουλήν.

§126Α. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ. Κάμνετε λάθος, μείνατε ὅλην τὴν νύχτα καὶ ἐψηφίσθη.

§127Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Ὁ Συναγερμός, ἀπεχώρησε τῆς αἰθούσης, ὅταν ἐψηφίζετο τὸ Σύνταγμα ποὺ περιεῖχε τὰς ἀπαλλοτριώσεις καὶ ὅταν ἐψηφίζετο τὸ νομοσχέδιον περὶ ἀπαλλοτριώσεων ὑπεστηρίξατε τὴν μὴ ἀπαλλοτρίωσιν τῶν ἐλαιώνων, τῶν φυτειῶν καὶ τῶν δασῶν τῶν ἐπιδεκτικῶν καλλιεργείας καὶ σήμερον ἔχομεν εἰς τὴν ἐπαρχίαν μου 40 τσιφλικάδες μὲ χιλιάδες στρέμματα. Καταψηφίσατε καὶ σεῖς τὰ ἄρθρα αὐτά, καὶ ἴσως καὶ 3–4 ἰδικοί μας καὶ χάσαμε τὰ ἄρθρα αὐτά, μὲ 1 ἢ 2 ψήφους.

§128Α. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ. Εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν Ἐξουσιοδοτήσεως, τὸ Κόμμα τῶν Φιλελευθέρων, ἦτο ἐκεῖνο ποὺ ἐπολέμησε τὰς διατάξεις ποὺ ὑπαινίσσεσθε. Μάλιστα, ὁ κ. Μπακόπουλος εἶπεν, ὅτι ἂν ψηφισθοῦν αὐταὶ αἱ διατάξεις, θὰ ἐφαρμοσθῇ ὁ κομμουνισμὸς ἐν Ἑλλάδι. Αὐτοὺς νὰ αἰτιᾶσθε καὶ ὄχι ἡμᾶς, οἱ ὁποῖοι ἂν δὲν παρεμέναμεν ἐν τῇ αἰθούσῃ, δὲν θὰ ἐψηφίζετο ὁ νόμος περὶ ἀπαλλοτριώσεων.

§129Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Νὰ δηλώσητε ἐν τιμῇ, ὅταν εἴπωμεν διὰ τὰ δάση τὰ δεκτικὰ καλλιεργείας, ὅταν εἴπωμεν διὰ τὰ ἐλαιόδενδρα, σεῖς εἴπατε ναὶ ἢ ὄχι; Ὅσον, λοιπόν, ἠσθάνεσθο τὴν ἀνάγκην ἐκείνων τότε, ἄλλο τόσον αἰσθάνεσθε καὶ σήμερον τὴν ἀνάγκην τῆς ἐνισχύσεως τῶν ἀγροτῶν. Οὐδέποτε προσεφέρατε τίποτε εἰς τοὺς ἀγρότες.

§130Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Διὰ νὰ μὴ παρασύρεσθε εἰς ἀνακριβείας, θέλω νὰ σᾶς ἀναγνώσω τὸ σχετικὸν ἄρθρον τοῦ Συντάγματος, τὸ ὁποῖον ἐψηφίσθη τῇ πρωτοβουλίᾳ τοῦ ἀειμνήστου Πλαστήρα. «.... (Ἀναγινώσκει) ....». Βλέπετε, λοιπόν, ὅτι αἱ ἐξαιρέσεις αὐταί, περὶ τῶν ὁποίων ὡμιλήσατε, εἶναι κατωχυρωμέναι ἀπὸ τὸ Σύνταγμα.

§131Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν αὐτοκαλλιέργειαν, κ. Ὑπουργέ, ἡμεῖς ὑπεστηρίξαμεν νὰ χαρακτηρισθοῦν ὡς αὐτοκαλλιεργηταὶ ἐκεῖνοι, ποὺ ἐργάζονται οἱ ἴδιοι τὴν γῆν. Οἱ μὴ ἐργαζόμενοι αὐτοπροσώπως νὰ λαμβάνουν 250 στρέμματα. Καὶ τὸ κατεψηφίσατε, κ. συνάδελφοι. Καὶ ἐβάλατε καὶ τοὺς μὴ αὐτοκαλλιεργητὰς νὰ ἔχουν ἀπὸ 500 στρέμματα.

§132ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου, κ. Ἀρβανιτάκι. Περνᾶ ἡ ὥρα.

§133Δ. ΛΕΟΝΑΡΔΟΣ. Τὸ κόμμα τῶν Φιλελευθέρων ἔχει ἱστορίαν εἰς τὰ ζητήματα αὐτά, ἀφοῦ ἐκεῖνο ἔκαμε τὸ πρῶτον τὶς ἀπαλλοτριώσεις διὰ τὴν ἀποκατάστασιν τῶν ἀκτημόνων.

§134ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ ξαναγυρίσωμεν, κύριοι, εἰς τὸ 1951, ὅταν ἤδη συζητοῦμεν ἕνα σοβαρώτατον νομοσχέδιον;

§135Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὅταν τὰ λένε οἱ ἄλλοι ἀπ’ ἐδῶ, διατὶ δὲν διαμαρτύρεσθε; Οἱ ἄνθρωποι αὐτοί, ὅπως ἔλεγαν ψέμματα διὰ τὸ νομοσχέδιον ἐκεῖνο, ἄλλο τόσο ψέμματα λένε καὶ τώρα. Ὁ κ. Πρωθυπουργός, ἔλεγεν, ὅτι θὰ δώσῃ ἄλλα 450 ἑκατομμύρια διὰ νὰ βελτιώσῃ τὴν ὑγειονομικὴν περίθαλψιν τῶν ἀγροτῶν. Καὶ ἔρχεται τώρα καὶ δὲν τὰ δίδει τὰ χρήματα αὐτά, ἀλλὰ λέγει, ὅτι εἰς αὐτὰ ποὺ δίνει διὰ τὴν νοσοκομειακὴν περίθαλψιν θὰ περιλαμβάνῃ μόνον τοὺς ἀπόρους ἀγρότας καὶ ὄχι τοὺς εὐπόρους. Δι’ αὐτὸ διαμαρτύρομαι. Πότε λέτε ἀλήθεια καὶ πότε ψέματα; Καὶ πέραν ὅλων αὐτῶν, ἀφήνετε ἐκτὸς πάσης ἀσφαλίσεως τοὺς ἁλιεῖς. Δὲν εἶναι παραγωγοὶ καὶ αὐτοί; Δηλαδὴ τὸ νομοσχέδιον εἶναι γιὰ νὰ εἰσπράξωμεν. Ὅταν ἔλθῃ ἡ ὥρα νὰ δώσωμε κἄτι εἰς τοὺς ἀγρότας, ἀρχίζουν οἱ παρανομίες καὶ οἱ προϋποθέσεις. Ἀρκεῖ νὰ τοὺς ξεγελάσωμε τώρα. Καὶ θὰ λέμε ὕστερα ἀπὸ μερικὰ χρόνια. «Ἐμεῖς ποὺ εἴπαμε ἔτσι, ποὺ εἴπαμε ἀλλοιῶς»; Αὐτὰ τὰ πράγματα λέγω. Ἄν πρόκειται νὰ φτιάσωμε κἄτι σοβαρὸ καὶ ἂν ἔχωμε σκοπὸ νὰ τοὺς δώσωμε κἄτι ποὺ τοὺς ἀνήκει καὶ ὄχι ἐλεημοσύνη. Οἱ ἀγρόται δίδουν τόσα χρήματα, ποὺ μπορεῖ μιὰ χαρὰ νὰ παίρνουν τὶς συντάξεις τους χωρὶς ἐπιβάρυνση κανενός. Ἀλλὰ δὲν τὸ θέλετε καὶ προσπαθεῖτε μονάχα νὰ τοὺς ξεζουμίσετε. Σᾶς εἶπα, δὲν βάζετε μέσα τοὺς ἁλιεῖς. Δὲν ἔχουν καμμίαν προστασίαν. Πῶς θὰ τοὺς ἀφήσετε αὐτοὺς τελείως ἐκτεθειμένους; Καὶ αὐτοὶ εἶναι χωριᾶτες, ζοῦν ἐκεῖ. Ἐδῶ εὑρήκατε τὰ ἑκατομμύρια καὶ κανονίζετε πόσα θὰ δώσετε. Δὲν μπορούσατε νὰ βρῆτε τὰ λίγα καὶ διὰ τοὺς ἁλιεῖς; Θὰ ἔπεφτε ἔξω ὁ προϋπολογισμός; Καὶ περαιτέρω, οἱ σαγματοποιοί, οἱ πεταλωταί, συναφῆ ἐπαγγέλματα μὲ τοὺς ἀγρότας, τὶ θὰ γίνουν; Ποῦ θὰ ἀσφαλισθοῦν αὐτοί; Διατὶ τοὺς παρεμερίσατε; Αὐτὰ εἶναι ποὺ δὲν ὁλοκληρώνουν τὸ νομοσχέδιον. Δὲν πρόκειται, κύριοι, νὰ σᾶς κουράσω περισσότερον. Ἀνακεφαλαιώνω καὶ λέγω: Ἐγὼ ἐπιμένω, ὅτι κλέβομε καὶ ἐξαπατοῦμε τοὺς ἀγρότας. Μὲ τὰ χρήματα, τὰ ὁποῖα ἤδη οἱ ἀγρόται δίδουν, εἶναι εἰς θέσιν νὰ παίρνουν διπλασίαν σύνταξιν ἀπὸ αὐτὴν ποὺ τοὺς δίδομεν καὶ τοὺς λέγομεν, ὅτι τὴν κάμνομεν... δῶρον!...

§136Θ. ΠΑΠΑΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ. Κύριε συνάδελφε, δὲν ἀποδέχομαι τὴν κατηγορίαν σας κατὰ τῶν χωρικῶν, ὅτι μᾶς κλέβουν καὶ δὲν τὸ ἀντιλαμβανόμεθα. Ἐγὼ τοὐλάχιστον, ὡς χωρικός, δὲν τὴν ἀποδέχομαι.

§137Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Ποίαν κατηγορίαν; Φαίνεται, ὅτι ὁ κ. συνάδελφος, ἄλλα ἀκούει καὶ ἄλλα ἀντιλαμβάνεται. Ἐγὼ λέγω τὸ ἑξῆς, ὅτι τὸ 3%, ποὺ ἐβάλατε εἰς τοὺς ἀνθρώπους αὐτούς, δὲν πρέπει νὰ τὸ βάλετε. Πρέπει νὰ καταργηθῇ, διότι δίδουν τόσα χρήματα ποὺ φθάνουν καὶ γιὰ διπλάσια σύνταξη ἀπ’ αὐτὴ ποὺ τοὺς δίνετε. Πάντως τὸ 3% θὰ καταργηθῇ ὁπωσδήποτε. Εἶναι ἀδύνατον νὰ τὸ ἐφαρμόσετε ἔτσι, ὅπως εἶναι εἰς τὸ νομοσχέδιον. Εἶναι χειρότερο ἀπὸ τὴν δεκάτην καὶ θὰ φέρῃ ἀναστάτωσιν. Ἔπειτα εἶναι καὶ τὸ ἄλλο ζήτημα. Διατὶ ἐβάλατε τὶς φορολογίες ἀπὸ τῆς 17 Νοεμβρίου ἐφέτος καὶ τὴν συνταξούλα ἀπὸ τὴν 1ην Ἰουλίου 1962; Δηλαδὴ τὰ 760 ἑκατ. θὰ δοθοῦν ἀπὸ 1.7.1962 ἕως 1.7.1963. Διὰ ποῖον λόγον τὰ παίρνετε τόσον σύντομα; Τὸ 1963 θὰ χρειάζεται τὸ ποσὸν τῶν 760 ἑκατομμ. Ἀλλ’ ἂν τὸ 1963 χρειάζεσθε 760 ἑκατομμ., ἀπὸ τώρα ἕως τότε εἶναι τρία χρόνια, ἀπὸ 1½ περίπου δισεκατομμύριο, εἶναι 4½ δισεκατομμύρια. Θὰ ἔχετε εἰσπράξει 4½ δισεκατομμ. καὶ θὰ δίδετε τὸν χρόνον 760 ἑκατομμύρια! Ὡς πρὸς τὸν Ὀργανισμόν, νομίζω, καὶ ἐγώ, ὅτι πρέπει νὰ ἀνατεθῇ αὐτὴ ἡ δουλειὰ εἰς τὴν Α.Τ.Ε., διότι οἱ ἀγρόται τρέμουν καὶ φοβοῦνται μήπως ὅλα αὐτὰ γίνονται διὰ νὰ φτιάσωμεν ἕνα πολυτελῆ Ὀργανισμὸν μὲ διευθυντὰς καὶ παραδιευθυντὰς ἢ τοῦ βάλομεν ἐπάνω κανένα Διευθυντὴν σὰν ἐκεῖνον τῆς Δ.Ε.Η., ὁ ὁποῖος θὰ φέρνῃ ἔγγραφον καὶ θὰ δηλώνῃ, ὅτι τὸ ρεῦμα στοιχίζει 30 λεπτὰ καὶ μετὰ 15 ἡμέρες νὰ λέγῃ, μὲ ἄλλο ἔγγραφον, ὅτι στοιχίζει 10 λεπτά! Ποῖος, λοιπόν, θὰ εἶναι ὁ Διοικητὴς αὐτοῦ τοῦ Ὀργανισμοῦ; Ποῖοι θὰ εἶναι οἱ ἄλλοι; Ἐν πάσῃ περιπτώσει κάμνω τὴν ἔκκλησιν, ἂν γίνῃ ὁ Ὀργανισμός, ὁσοιδήποτε ὑπάλληλοι καὶ ἂν προσληφθοῦν εἰς αὐτόν, νὰ προέρχωνται ἀπὸ ἀγροτικὰς οἰκογενείας, αἱ ὁποῖαι θὰ ἔχουν δικαίωμα νὰ πάρουν σύνταξιν. Καὶ ὄχι μόνον ἐν τῇ προκειμένῃ περιπτώσει πρέπει νὰ γίνῃ αὐτό, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ σήμερον ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα θὰ πρέπει νὰ προσλαμβάνῃ μόνον ὡς ὑπαλλήλους της παιδιὰ συνταξιούχων ἀγροτῶν, παιδιὰ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἔχουν δικαίωμα συντάξεως. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν περίθαλψιν τῆς ὑγείας τοῦ ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ εἶναι μισὴ μὲ αὐτό, τὸ ὁποῖον γίνεται τώρα. Οὐαὶ καὶ ἀλλοίμονον, ἐὰν τολμήσητε νὰ τὴν παίρνῃ ἀπὸ ἐκεῖ ποὺ εἶναι σήμερον. Διότι πρέπει νὰ ὑπάρχῃ ἕνας φορεύς. Καὶ ὁ σκοπὸς μας εἶναι πῶς θὰ ἠμπορέσωμεν νὰ ἐπιτύχωμεν ὅλοι οἱ κλάδοι τῆς ὑγείας νὰ συγκεντρωθοῦν εἰς ἕνα φορέα, εἰς ἕνα ὀργανισμόν, ὁ ὁποῖος νὰ ἠξεύρῃ τὶ νὰ κάμνῃ. Ὁπωσδήποτε πρέπει νὰ γίνῃ αὐτό. Ὅσον ἀφορᾷ τὰ Ἰατρεῖα. Κάμετε μίαν διάταξιν καὶ καταργήσατε τὰ ἰατρεῖα τοῦ κάμπου κατ’ ἀρχὴν καὶ συμπληρώσατε μόνον τὰ ἰατρεῖα τὰ ὀρεινά, τὰ ὁποῖα εἶναι ἀπολύτως ἀπαραίτητα. Τὰ ἄλλα γίνονται διὰ κομματικὴν ἐκμετάλλευσιν καὶ δὲν γίνονται διὰ τὸν ἀγρότην καὶ χάριν τοῦ ἀγρότου. Ὅπου εἶναι ἄσφαλτος καὶ ὑπάρχει αὐτοκίνητον, ἔχομεν ἰατρεῖα καὶ ὅπου βουνὸ δὲν ὑπάρχουν ἰατρεῖα. Ἐκεῖ ὑπάρχει ἀνάγκη νὰ ἔχωμεν ἰατρεῖα, διότι δὲν εἶναι δυνατὴ ἡ μετακίνησις τῶν βαρέως ἀσθενῶν. Προσέξατε, κύριοι, μὴ τυχὸν μετανοήσωμεν πικρῶς καμμίαν ἡμέραν. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἀνήκει εἰς τοὺς ἀγρότας, θὰ τὸ δώσωμεν. Ἐλεημοσύνην δὲν δέχονται. Ἐὰν δὲν τοὺς δώσωμεν ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον τοὺς ἀνήκει, νὰ ἦσθε βέβαιοι, ὅτι πολὺ γρήγορα θὰ τὸ πάρουν μὲ τὸ χέρι τους. (Χειροκροτήματα).

§138ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Παπαδημητρίου, ἔχει τὸν λόγον.

§139Ν. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Κύριοι συνάδελφοι, θὰ εἶμαι σύντομος. Τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον περιέχει σοβαρωτάτας διατάξεις καὶ ἐγκαθιδρύει θεσμὸν προοδευτικὸν καὶ θὰ πρέπει συνεπῶς, καὶ ἡμεῖς περιορίζοντες τὰς ἀγορεύσεις μας νὰ συντελέσωμεν εἰς τὴν ταχυτέραν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου. Πολὺ φοβοῦμαι, κύριοι βουλευταί, ἐὰν ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον ὡς ἔχει, θὰ ἀποτελέσῃ μίαν φενάκην εἰς βάρος τῶν ἀγροτῶν. Ἐδῶ δὲν πρόκειται περὶ κοινωνικῶν ἀσφαλίσεων, ὅπως γνωρίζομεν αὐτὰς προκειμένου περὶ τῶν ἀστῶν. Διὰ τοῦ νομοσχεδίου τούτου, δίδομεν εἰς τοὺς ἠσφαλισμένους ἀγρότας 180–300 δραχμάς. Δηλαδὴ ἕνα ζεῦγος ἀρβυλῶν, ταὐτοχρόνως δὲ τοὺς καλοῦμεν νὰ πληρώσουν τεράστια ποσὰ διὰ τῆς φορολογήσεως τῆς τεκμαρτῆς ἐσοδείας των. Δὲν συμφωνῶ μὲ τοὺς κυρίους συναδέλφους τῆς Συμπολιτεύσεως, οἱ ὁποῖοι εἶπον, ὅτι πρόκειται περὶ μνημειώδους. Μήπως, κύριοι συνάδελφοι, πρόκειται νὰ δώσωμεν εἰς τοὺς ἀγρότας γῆν νὰ καλλιεργήσουν, προβῶμεν, δηλαδὴ εἰς ἀπαλλοτριώσεις ἢ ἀναδασμὸν τῆς γῆς καὶ ὁμιλοῦμεν περὶ μέτρου μνημειώδους. Σᾶς πληροφορῶ, ὅτι εἰς τὴν πατρίδα μου τὰ Γιαννιτσά, ὑπάρχει ἱκανὸς ἀριθμὸς τσιφλικούχων μὲ γεωπονικοὺς κλήρους καὶ παρὰ τὰς διαμαρτυρίας καὶ τὰς ἱκεσίας τῶν ἀκτημόνων καλλιεργητῶν δὲν εὑρίσκει ἡ Κυβέρνησις τὸν τρόπον νὰ ἱκανοποιήσῃ τὸ αἴτημα τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν, νὰ τοὺς διανείμῃ αὐτοὺς τοὺς κλήρους, ὥστε καὶ αὐτοὶ νὰ ζήσουν καὶ ἡ ἐθνικὴ μας οἰκονομία νὰ προοδεύσῃ. Δυστυχῶς, τὸ χωριὸ σήμερα ὑποφέρει. Τίποτα δὲν ὑπάρχει ἐκεῖ. Σκοτάδι καὶ λάσπη συνθέτει τὴν ζωὴν τοῦ χωριοῦ. Ἰδοὺ ἡ κατάστασις τοῦ χωριοῦ. Ἡ ἔννοια τοῦ ἀγροτικοῦ ἰατρείου δὲν ὑφίσταται, τοὐλάχιστον εἰς τὴν περιφέρειαν τὴν ἰδικήν μας. Δὲν ἔγιναν ἀρδευτικὰ καὶ ἀποστραγγιστικὰ ἔργα.

§140Π. ΚΑΛΛΙΓΚΑΤΣΗΣ. Πόσα ἀγροτικὰ ἰατρεῖα ἔχετε, κ. συνάδελφε;

§141Ν. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Ἐσεῖς μένετε εἰς τὴν Κηφισιὰν καὶ ἐγὼ μένω εἰς τὸ Πάϊκον. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀπάντησίς μου.

§142Π. ΚΑΛΛΙΓΚΑΤΣΗΣ. Ἔχετε ὑπὸ τὴν ἰδιοκτησίαν σας 60 στρέμματα, ἐνῷ εἶσθε δικηγόρος, τὰ ἐκμεταλλεύεσθε καὶ ἐν συνεχείᾳ κατηγορεῖτε καὶ τοὺς ἄλλους. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§143Ν. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Ἐπολέμησα διὰ τὴν πατρίδα μου καὶ μὲ πέντε παιδιὰ ἐγκατεστάθην γεωργικῶς εἰς τὰ Γιαννιτσὰ ὡς ἀκτήμων μὲ πέντε στρέμματα κλῆρον, κ. συνάδελφε. Καὶ δύναμαι νὰ φέρω πιστοποιητικά.... (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι). Κύριοι συνάδελφοι, τὸ νομοσχέδιον ἔχει πομπώδη ἰατρικὴν καὶ φαρμακευτικὴν περίθαλψιν καὶ ἀφήνει νὰ ἐννοηθῇ, ὅτι παρέχει καὶ νοσοκομειακὴν περίθαλψιν. Ποῦ εἶναι αὐτὴ ἡ περίθαλψις; Ὁ κ. Ὑπουργὸς εἶπε, ὅτι ὑπάρχουν 2– 2½ ἑκατομμύρια ἄποροι ἀγρόται, οἱ ὁποῖοι εἰσάγονται εἰς τὰ νοσοκομεῖα. Γνωρίζετε ὅμως, τὶ σημαίνει δι’ ἡμᾶς τοὺς βουλευτὰς τῶν ἐπαρχιῶν ἡ εἰσαγωγὴ ἑνὸς ἀσθενοῦς εἰς τὸ νοσοκομεῖον. Ἐκλιπαροῦμεν καὶ παρακαλοῦμεν τοὺς ἰατρούς. Ἔχω πρόσφατον παράδειγμα καὶ τὸ ὁποῖον καὶ καταγγέλλω, ὅπου ἀσθενὴς ἀφέθη ἡμιεγχειρισμένος εἰς τὸν Ἐρυθρὸν Σταυρόν, διότι μετὰ τὴν εἰσαγωγήν του εἰς τὸ νοσοκομεῖον τοῦ ἐζητήθησαν 6.000. Ἐὰν ἐνδιαφερώμεθα διὰ τὴν προκοπὴν τῶν ἀγροτῶν, πρέπει νὰ ἐνδιαφερθῶμεν καὶ διὰ τὴν τοποθέτησιν τῶν προϊόντων των. Τὸ βαμβάκι εἰς τὸ Γιαννιτσὰ ἐπωλήθη πρὸς 5½ δραχμ. καὶ σήμερα ἔχει 8. Ποῖος θὰ κερδίσῃ τὴν διαφοράν; Τὸ ἴδιο συμβαίνει μὲ τὸ στάρι καὶ τὰ λοιπὰ προϊόντα. Πέραν αὐτοῦ τὸ νομοσχέδιον πρέπει νὰ ὁρίσῃ ὡς ὅριον ἡλικίας τὸ 60ὸν διὰ τοὺς ἀγρότας καὶ τὸ 55ον διὰ τὰς ἀγρότισσας. Ἐπιθυμῶ ὅμως, νὰ σᾶς μεταφέρω καὶ ἄλλας εἰκόνας ἀπὸ τὴν ζωὴν τοῦ χωριοῦ. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Α. Καμβύσης).

§144ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, ὀφείλετε νὰ περιορισθῆτε εἰς τὸ νομοσχέδιον.

§145Ν. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Ἐὰν ἐνδιαφερώμεθα διὰ τὸ χωριό, πρέπει νὰ παράσχωμεν ἰσοπολιτείαν...... (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§146ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Γκίλλας, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῶν συνεδριάσεων ΛΑʹ) 2.12.60 καὶ ΛΒʹ) 3.12.60.

§147Α. ΓΚΙΛΛΑΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§148ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῶν συνεδριάσεων ΛΑʹ) 2.12.60 καὶ ΛΒʹ) 3.12.60. Ὁ κ. Α. Λασκαρίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§149Α. ΛΑΣΚΑΡΙΔΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον Ν. Δ. ἀποβλέπει, κατὰ τὴν εἰσηγητικήν του ἔκθεσιν, εἰς τὴν ἀσφάλισιν τοῦ γήρατος τῶν ἀγροτῶν, εἰς τὴν παροχὴν περιθάλψεως ἀσθενείας εἰς τοὺς ἀγρότας καὶ εἰς τὴν ἀσφάλισιν τῆς παραγωγῆς ἀπὸ τὴν χάλαζαν καὶ τὸν παγετόν. Ἐὰν πράγματι, αὐτοὶ οἱ σκοποὶ ἐξυπηρετοῦντο διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου Ν. Δ., οὐδεμία, ἀναμφιβόλως, θὰ ὑπῆρχεν ἀντίρρησις. Δυστυχῶς, ὅμως, κύριοι βουλευταί, διὰ τοῦ παρόντος νομοθετήματος, οὐδόλως ἐξυπηρετοῦνται οἱ σκοποὶ εἰς τοὺς ὁποίους ἀποβλέπει καὶ δὲν ἀνταποκρίνεται τοῦτο εἰς τὰς προσδοκίας τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου. Ἡ Κυβέρνησις ἐσύρθη εἰς τὴν κατάθεσιν τοῦ σχεδίου Ν. Δ. ὑπὸ τὴν πίεσιν τῶν πραγμάτων, ὑπὸ τὴν πίεσιν τῶν Κομμάτων πῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ἐλπίζουσα, ὅτι θὰ δημιουργήσῃ τὸ κατάλληλον κλῖμα, τὸ ὁποῖον θὰ τῆς ἐπιτρέψῃ νὰ ἐξέλθῃ ἀπὸ τὸ τραγικὸν ἀδιέξοδον εἰς τὸ ὁποῖον περιῆλθε κατὰ τὰς δυσμὰς τοῦ βίου της. Τοῦτο συνάγεται ἀπὸ τὴ τραγικὴν κατάστασιν τῶν ἐργαζομένων καθ’ ἅπασαν τὴν Χώραν. Αἱ ἀγωνιστικαὶ ἐκδηλώσεις, αἱ ὁποῖαι ὁλονὲν καὶ πληθύνονται, ἀποτελοῦν καὶ τὴν πλέον εὔγλωττον ἀπόδειξιν. Τοῦτ’ αὐτὸ ἀκριβῶς, συμβαίνει καὶ εἰς τὴν ὕπαιθρον. Ὁ ἀγροτικὸς πληθυσμὸς, ἀπὸ τῶν πεζοδρομίων διαδηλώνει τὴν ἀγανάκτησίν του, ὅπως συνέβη μὲ τὰ συλλαλητήρια τῆς Κρήτης, τὶς μαῦρες σημαῖες τῶν καπνοπαραγωγῶν τῆς Σταυρουπόλεως καὶ τοῦ Ἀγρινίου, τοῦ συλλαλητηρίου τῆς Καρδίτσης καὶ τῆς σημερινῆς ἀπεργίας τῶν ἀγροτῶν τῶν Χανίων, οἱ ὁποῖοι διαμαρτύρονται κατὰ τῶν θεσπιζομένων φορολογιῶν. Αἱ ἐκδηλώσεις αὐταὶ ἀποκτοῦν ἰδιαιτέραν σημασίαν, ἐὰν λάβῃ κανεὶς ὑπ’ ὄψιν ὅτι ἡ Κυβέρνησις μετέρχεται πᾶν μέσον πρὸς ἀποτροπὴν τοιούτων ἐκδηλώσεων καὶ ἐμποδίζει πᾶσαν εἰρηνικὴν ἐκδήλωσιν, ἡ ὁποία δὲν συμβιβάζεται μὲ τὴν πολιτικήν της. Δίδουν δέ, αἱ ὡς ἄνω ἐκδηλώσεις, μίαν εἰκόνα τῆς τραγικῆς οἰκονομικῆς καταστάσεως τῶν Ἑλλήνων ἀγροτῶν. Ἡ Κυβέρνησις, ἔχουσα συναίσθησιν τῆς ἐκρύθμου καταστάσεως, ἡ ὁποία ἐπικρατεῖ εἰς τὴν ὕπαιθρον ἐξ αἰτίας τῆς ἀντιαγροτικῆς πολιτικῆς της, λαμβάνει πᾶν μέτρον διὰ νὰ καταπνίξῃ αὐτήν. Ἕν ἐκ τῶν μέτρων αὐτῶν εἶναι ἡ ἀπόλυσις ἑκατοντάδων αἱρετῶν συνεταιριστῶν συνεπῶν ἀγωνιστῶν τῆς ἀγροτικῆς τάξεως, οἱ ὁποῖοι ἔλαβον καὶ λαμβάνουν χώραν, νομίζοντες ἔτσι, ὅτι θὰ ἀποφύγῃ τὴν ὀργὴν τῶν ἐξαθλιωμένων ἀγροτῶν καὶ θὰ νοθεύσῃ τὴν φωνήν των.

§150ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Λασκαρίδη, παρακαλῶ, περιορισθῆτε εἰς τὸ νομοσχέδιον.

§151Α. ΛΑΣΚΑΡΙΔΗΣ. Ἡ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τῶν τιμῶν τῶν ἀγροτικῶν προϊόντων, ἦτο καταστρεπτικὴ διὰ τὴν ἀγροτικὴν οἰκονομίαν, διότι καθωρίζοντο τιμαί, αἱ ὁποῖαι δὲν ἀνταπεκρίνοντο πρὸς τὸ κόστος τῶν ἀγροτικῶν προϊόντων, ἡ πολιτικὴ αὐτὴ συνδυαζομένη μὲ τὴν ἐξαγωγικὴν πολιτικὴν καὶ τὴν ἐν γένει ἐμπορικὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως, ἀποτελεῖ μίαν ἀπὸ τὰς βασικὰς αἰτίας τῆς σημερινῆς οἰκονομικῆς ἐξαθλιώσεως τῶν ἀγροτῶν μας. Ὁ ρυθμὸς τῆς ἀναπτύξεως τῆς ἀγροτικῆς οἰκονομίας, ὑπῆρξε βραδὺς ἐκ τῆς αἰτίας τῆς ἐλλείψεως τοῦ ἀναγκαίου μηχανικοῦ ἐξοπλισμοῦ τῆς ἐλλείψεως ἐπιστημονικοῦ καὶ τεχνικοῦ προσωπικοῦ, τῆς ἐλλείψεως ἐπαρκοῦς καὶ εὐθηνοῦ χρήματος τῶν φεουδαρχικῶν γαιοκτησιακῶν σχέσεων ποὺ ἐπικρατοῦν κυρίως εἰς τὸν ὀρεινὸν χῶρον καὶ ταῦτα ἀποτελοῦν βασικὲς αἰτίες τῆς καθυστερήσεως τῆς ἀγροτικῆς οἰκονομίας. Διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου, οὐδεμία μετατόπισις εἰσοδήματος ἀπὸ τάξεως εἰς τάξιν γίνεται, ὅπως ἰσχυρίζεται ἡ Κυβέρνησις. Διότι τὰ 750.000.000, τὰ ὁποῖα προέρχονται ἐκ τῆς φορολογίας 3% τῶν 25 δισεκατομμυρίων εἰς ποσόν, τὸ ὁποῖον ἀνέρχονται τὰ γεωργικὰ προϊόντα, δὲν ἀποτελεῖ μετατόπισιν εἰσοδήματος, διότι ἡ φορολογία αὐτὴ ἐπιπίπτει εὐθέως ἐπὶ τῶν ἰσχνῶν ὤμων τῶν ἀγροτῶν μας. Ἐπίσης, ἕνα μέγα μέρος τῆς ἐμμέσου φορολογίας θὰ ἐπιπέσῃ εὐθέως ἐπὶ τῶν ὤμων τῶν ἀγροτῶν. Καὶ τέλος, ἡ ἐπιβολὴ αὐτῆς τῆς ἐμμέσου φορολογίας θὰ ἐπηρεάσῃ τὸν τιμάριθμον καὶ θὰ δημιουργήσῃ καταστάσεις δυσμενεστέρας γιὰ τὸ εὐρὺ καταναλωτικὸ κοινὸ καὶ συνεπῶς, τῆς ἀγροτικῆς τάξεως. Τὰ ἡμέρας αὐτάς, παριστάμεθα μάρτυρες σοβαρῶν ἀνατιμήσεων εἰδῶν εὐρυτάτης λαϊκῆς καταναλώσεως. Τὸ γεγονὸς αὐτὸ ἔχει ἰδιαιτέραν σημασίαν διὰ τὴν παροῦσαν συζήτησιν. Διότι διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου καθορίζεται ὡς σύνταξις τὸ ποσὸν τῶν 180 καὶ 220 δραχμῶν καὶ μόνον κατ’ ἐξαίρεσιν τὸ ποσὸν τῶν 300 δραχμῶν. Καὶ καθορίζεται αὐτὸ τὸ ποσόν, ὅταν σήμερον συμβαίνουν αὐταὶ αἱ ἀνατιμήσεις τῶν εἰδῶν, ὁπότε τὰ ποσὰ αὐτὰ κατὰ τὸ 1962, ὁπότε θὰ ἀρχίσουν νὰ δίδωνται, θὰ θεωροῦνται ὡς ἐμπαιγμός. Δὲν θὰ ἔχουν οὐσιαστικὰ ἀξίαν, ἐνῷ αἱ εἰσπράξεις ἀπὸ τοὺς ἀγρότας θὰ εἶναι τιμαριθμικὲς μὲ τὴν τρέχουσαν δηλαδὴ ἀξίαν τῆς δραχμῆς. Ἐλπίζω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις καὶ ἡ Βουλὴ θὰ θελήσῃ νὰ ρυθμίσῃ τὸ θέμα αὐτό, διότι ἄλλως ἡ φορολογία αὐτὴ τοῦ 3% ἐν συγκρίσει μὲ τὰς διδομένας συντάξεις, θὰ ἀποτελῇ ἀπαράδεκτον ἐκμετάλλευσιν.

§152Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Εἶχα μίαν ἐλπίδα. Ὅτι ἡ διαλεκτικὴ δὲν σᾶς ἄφηνε νὰ περιπίπτετε εἰς ἀντιφάσεις τρομεράς. Εἶσθε ὑπὲρ τῆς ἀνακατανομῆς τοῦ εἰσοδήματος, δηλαδὴ τῆς μεταφορᾶς τοῦ εἰσοδήματος ἀπὸ τὰς εὐπόρους καὶ ἀστικὰς τάξεις εἰς τὸν ἀγροτικὸν κόσμον, ἐν τούτοις εἶσθε καὶ κατὰ τῆς φορολογίας. Ἡ φορολογία αὐτὸν τὸν σκοπὸν ἔχει. Ὁμιλεῖτε περὶ ἀπαθλιώσεως τῶν ἀγροτῶν καὶ περὶ πτώσεως τῶν τιμῶν τῶν ἀγροτικῶν προϊόντων, ἐνῶ ἡ ὑπερτίμησις τῶν εἰδῶν, ἡ ὑπερτίμησις ἡ τελευταία περὶ τῆς ὁποίας ὁμιλεῖτε ὀφείλεται εἰς τὴν ἄνοδον τῆς τιμῆς τοῦ ἐλαίου κλπ., ἐν τούτοις ὅμως ὁμιλεῖτε κατὰ τῆς ὑψώσεως τοῦ τιμαρίθμου. Τρομακτικὰ φάσκετε πρὸς ἑαυτόν.

§153Α. ΛΑΣΚΑΡΙΔΗΣ. Θὰ ἤθελα νὰ μοῦ ἀπαντήσητε, ποίαν ἀξίαν θὰ ἔχουν αἱ 180 δραχμαὶ τὸ 1962. Καὶ μὴ προσπαθῆτε νὰ μετατοπίσετε τὸ θέμα.

§154Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Αὐτὸ εἶναι κατωχυρωμένον διὰ τῆς νομισματικῆς καὶ οἰκονομικῆς σταθερότητος, τὴν ὁποίαν ἐξησφαλίσαμεν.

§155Α. ΛΑΣΚΑΡΙΔΗΣ. Ὁ συνταξιοῦχος ἀγρότης θὰ πληρώνῃ ἀσφάλιστρον 750 δραχμὰς ἐτησίως πέραν τῶν ἐμμέσων ἐπιβαρύνσεων, τὸ ὁποῖον ὀλίγον θὰ ἀπέχῃ ἀπὸ τὰς παροχάς, τὰς ὁποίας θὰ λαμβάνῃ καὶ πολλάκις τὸ ἀσφάλιστρον θὰ εἶναι περισσότερον τῶν ἀπολαυῶν τῶν συνταξιούχων. Διότι εἶναι γεγονὸς ὅτι αἱ 180 δραχμ. ἀποτελοῦν τὸν κανόνα καὶ οἱ 300 δραχμ. τὴν ἐξαίρεσιν, ὅπως ἐπίσης, εἶναι γεγονός, ὅτι τὰς 180 δραχμὰς θὰ λαμβάνῃ ὁ ἀγρότης εἰς τὸ 65ον ἔτος τῆς ἡλικίας του καὶ θὰ ἐξακολουθῇ νὰ καταβάλῃ τὴν δυσβάστακτον ἀσφαλιστικὴν εἰσφορὰν τοῦ 3%. Αὐτά, κύριοι συνάδελφοι, ἀποτελοῦν ἀληθείας ἀδιαμφισβητήτους. Τὸ πόσον ἐπαχθὲς εἶναι τὸ νομοσχέδιον, τὸ φανερώνουν αἱ διατάξεις τοῦ ἄρθρου 21, αἱ ὁποῖαι ὁμιλοῦν εὐγλώττως περὶ τοῦ τὶ πρόκειται νὰ δημιουργήσῃ ἐφαρμοζόμενον μεταξὺ τῶν ἀγροτῶν. Θεσπίζονται δρακόντειαι διατάξεις διὰ τὴν εἴσπραξιν τῆς φορολογίας ἀπὸ τοὺς ἀγρότας καὶ ἐκτὸς τῶν προσαυξήσεων ποὺ θὰ ὑφίστανται οἱ καθυστεροῦντες θὰ τιμωροῦνται καὶ μὲ φυλάκισιν 3 μηνῶν καὶ 6 μηνῶν. Τὸ νομοσχέδιον ἐν τῇ ἐφαρμογῇ του, θὰ δημιουργήσῃ ἀσύλληπτα προβλήματα καὶ θὰ προκαλέσῃ τὴν ὀργὴν τῶν ἀγρυτῶν. Γνωρίζετε ποία κατάστασις ἐπικρατεῖ εἰς τὴν ὕπαιθρον. Διὰ νὰ πιάσῃ κανεὶς ἐργασίαν μὲ 23½ δραχμ. ἡμερομίσθιον εἰς τὰ Δημόσια ἔργα, πρέπει νὰ δηλώσῃ ὑποταγὴν εἰς τὴν Ε.Ρ.Ε. Γνωρίζετε ποῖαι τρομοκρατικαὶ μέθοδοι ἐφαρμόζονται. Καὶ πόσον ἄγριος εἶναι ὁ διωγμὸς τῶν ἐπαγγελματιῶν. Γνωρίζετε τὰς ὁμαδικὰς μηνύσεις πολιτῶν διὰ δῆθεν ζητήματα καθαριότητος. Ὅλα αὐτὰ μᾶς παρέχουν τὸ δικαίωμα νὰ εἴπωμεν, ὅτι ὁ προσδιορισμὸς τῶν ὑποχρεώσεων θὰ εἶναι ὑπολογισμὸς μὲ τὸ κομματικὸν κριτήριον θὰ εἶναι ἐξοντωτικὸς καὶ ἐξουθενωτικὸς διὰ τοὺς πολιτικοὺς ἀντιπάλους τῆς Κυβερνήσεως. Ἐπίσης, ὅσον ἀφορᾷ τὸ τρίτον μέρος, τὸ τῆς ἀσφαλίσεως τῆς ἀγροτικῆς παραγωγῆς ἐκ τῶν κινδύνων χαλάζης καὶ παγετώνων, δημιουργοῦνται πλεῖστα ὅσα ἐρωτηματικὰ διὰ τὴν ἀποτελεσματικότητα αὐτῆς τῆς αὐτοκλήτου προστασίας, καθ’ ἣν στιγμὴν δὲν ἀσφαλίζονται οἱ ἀνάπηροι καὶ ἀνίκανοι πρὸς ἐργασίαν ἀγρόται καὶ ἐπίσης, δὲν περιλαμβάνονται εἰς τὴν ἀσφάλισιν οἱ ἁλιεῖς. Πέραν ὅλων αὐτῶν ἡ ἐπιτυχία οἱουδήποτε θεσμοῦ ἀπαιτεῖ τὴν στοργὴν καὶ τὴν ἀγάπην τῶν μελλόντων νὰ προστατευθοῦν ἀπὸ αὐτὸν καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συμβαίνῃ τοῦτο εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν, καθ’ ὅσον θὰ καλοῦνται εὐρύτατα στρώματα τοῦ ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ χωρὶς νὰ προστατεύωνται ἐπαρκῶς, ἀλλὰ καὶ χωρὶς νὰ κινδυνεύουν ἀπὸ τοὺς κινδύνους αὐτούς, ἀλλὰ τὸ μυστικὸν τῆς αὐτοκλήτου αὐτῆς προστασίας ἀποκρύπτεται εἰς τὴν διάταξιν τῆς 3ης παραγράφου τοῦ ἄρθρου 8, ὅπου παρέχεται τὸ δικαίωμα τῆς αὐτασφαλίσεως εἰς ἰδιωτικοὺς ὀργανισμοὺς καὶ οἱ ὁποῖοι θὰ ἀποκομίζουν τεράστια κέρδη, αὐτὸ εἶναι τὸ ψητὸ τῆς ὅλης ὑποθέσεως καὶ ὄχι ἐπίδειξις ἐνδιαφέροντος ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως. Κύριοι βουλευταί, οὐδεὶς εἶναι ἐναντίον τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου. Ἡμεῖς θὰ ψηφίσωμεν τὴν ἀρχὴν τοῦ νομοσχεδίου καὶ θὰ ἀγωνισθῶμεν ὅπως διὰ τῶν τροπολογιῶν, τὰς ὁποίας θὰ ὑποβάλωμεν καταστῇ τοῦτο εὐεργετικόν. Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις δὲν υἱοθετήσῃ τὰς τροπολογίας τὰς ὁποίας θὰ ὑποβάλωμεν, θὰ ἐπαληθεύσῃ αὐτὸ ποὺ ἐτονίσαμεν ἐν ἀρχῇ, ὅτι δηλαδὴ ἡ Κυβέρνησις ἀποβλέπει εἰς τὴν δημιουργίαν καταλλήλου κλίματος ἀπὸ τὸ ὁποῖον ἐλπίζει, ὅτι θὰ περισωθῇ εἰς τὰς δυσμὰς τοῦ βίου της, ἀπὸ τὴν τραγικὴν κατάστασιν εἰς τὴν ὁποίαν περιῆλθε. Πρὶν κατέλθω ἀπὸ τὸ βῆμα, θέλω νὰ τονίσω, ὅτι ἡ παράταξις εἰς τὴν ὁποίαν ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ἀνήκω, ἐν συνεργασίᾳ μετὰ τῶν Κομμάτων τῆς Δημ. Ἑνώσεως καὶ τῆς Ν. Ἀγροτικῆς Κινήσεως, κατέθεσεν ἐγκαίρως πρότασιν νόμου βάσει τοῦ ὁποίου θὰ ἐδίδετο πραγματικὸν περιεχόμενον καὶ οὐσία εἰς τὸν θεσμόν. Πρότασις ἡ ὁποία ἀνταποκρίνεται πλήρως πρὸς τὰς δικαίας ἐπιδιώξεις τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου. Δὲν θὰ παύσωμεν νὰ ἀγωνιζώμεθα δι’ αὐτό, διότι ὁ ἀγώνας διὰ μίαν οὐσιαστικὴν ἀσφάλισιν τῶν ἀγροτῶν ἀρχίζει ἀπὸ σήμερον. Πιστεύομεν δέ, ὅτι πολὺ σύντομα ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς καὶ ἡ ἀγροτικὴ τάξις θὰ δώσῃ τὴν δυνατότητα εἰς τὸν πολιτικὸν κόσμον ποὺ ἀγωνίζεται μὲ συνέπειαν διὰ τὰ συμφέροντα τῶν ἐργαζομένων νὰ ἱκανοποιήσῃ τὸ αἴτημα αὐτὸ τῶν ἀγροτῶν κατὰ τρόπον ἀποτελεσματικόν. Ἡ τοιαύτη ρύθμισις τοῦ θέματος ἀποτελεῖ ἐθνικὴν καὶ ὄχι ἐκλογικὴν ὑπόθεσιν καὶ ἐπιβάλλεται ἀπὸ λόγους οἰκονομικούς, κοινωνικοὺς καὶ ἠθικούς.

§156ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Ζαΐμης, ἔχει τὸν λόγον.

§157Ι. ΖΑΪΜΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ὅταν σήμερον ἤκουσα τὸ ραδιόφωνον νὰ διαφημίζῃ εἰς τὰς ἐκπομπάς του τὴν ἀποψινὴν ὁμιλίαν τοῦ Προέδρου κ. Παπανδρέου, καὶ ὅταν ἤκουσα ἀπόψε τὰ ἐπακολουθήσαντα τὸ τέλος τῆς ὁμιλίας του, ἀπὸ τὴν πλευρὰν τῆς Συμπολιτεύσεως, χειροκροτήματα, ἐνεθυμήθην ποίας ὑποδοχῆς ἔτυχε πρὸ 10μήνου ἡ πρότασις τοῦ κ. Παπανδρέου, ἡ ὁποία τότε εἶχε χαρακτηρισθῆ ὡς δημοκοπία. Καὶ ὅλα αὐτὰ μὲ ἔκαμαν νὰ διερωτῶμαι, μήπως τὸ κόμμα τοῦ κ. Παπανδρέου, ἐδυνάμωσε τόσον ἢ ἡ Κυβέρνησις ἐξασθενημένη, τραβιέται ὅπως ὁ πνιγμένος ἀπ’ τὰ μαλλιά του; Κύριοι βουλευταί, ἡ Κυβέρνησις, ἐν τῇ προσπαθείᾳ της νὰ μειώσῃ τὸν τεράστιον ἀντίκτυπον, ὁ ὁποῖος ἐδημιουργήθη ἐκ τῆς ἐπιβολῆς τῶν νέων φορολογιῶν ἐπὶ τῶν ἀγροτῶν, προσπαθεῖ νὰ ἀποδείξῃ διὰ τῆς εἰσηγητικῆς ἐκθέσεως, ὅτι ἐνῷ τὰ μέχρι σήμερον λειτουργοῦντα Ἀσφαλιστικὰ Ταμεῖα ἔχουν κοινωνικοὺς πόρους ἀνερχομένους εἰς τὸ 10% τῶν ἐσόδων τους, ἀντιθέτως ὁ Ο.Γ.Α. προικοδοτεῖται μὲ κοινωνικοὺς πόρους εἰς τὸ 50% τῶν ἐσόδων του. Νομίζω, ὅτι δὲν ἀνταποκρίνεται στὴν πραγματικότητα, διότι ὅπως ἀποδεικνύεται ἀπὸ τὰ δημοσιονομικὰ στοιχεῖα τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν, οἱ κοινωνικοὶ πόροι, οἱ εἰσπραττόμενοι ὡς ὑπὲρ τρίτων φόροι, μετὰ τῆς ἐργοδοτικῆς εἰσφορᾶς, ἥτις βαρύνει τὸ κόστος τῶν παραγομένων ἀγαθῶν, τότε ἔχομεν μέσον ὅρον κοινωνικῶν ἐπιβαρύνσεων διὰ μέχρι στιγμῆς λειτουργοῦντα Ταμεῖα, ὑπερβαίνουσαν τὸ 53% τῶν ἐσόδων τους. Ἀναλυτικώτερα τὸ Ταμεῖον Χρηματιστῶν ἔχει 87% κοινωνικοὺς πόρους, τὸ Ταμεῖον Νομικῶν 73%, Ὑγειονομικῶν 55%, Κληρικῶν 55% κλπ. καὶ ἀποδεικνύεται, ὅτι τὰ πτωχότερα στρώματα πριμοδοτοῦν τὶς εὔπορες τάξεις. Ἀντιθέτως, ἡ ὑποστηριζομένη κοινωνικὴ ἐνίσχυσις πρὸς τὸν Ο.Γ.Α., εἶναι τελείως εἰκονική. Ὅταν ὑπολογίζωμεν, ὅτι ἡ φορολογία ἐπὶ τῆς τεκμαρτῆς προσόδου, ἐπὶ τῶν μηχανημάτων καὶ τῶν ἀγρεργατῶν θὰ ἀποδώσουν, συμφώνως πρὸς τὸ νομοσχέδιον, 535 ἑκατομμύρια καὶ προστεθοῦν ἕτερα 200 ἑκατομμύρια, ἅτινα ἀναλογοῦν ἐκ τῶν ἐμμέσων φόρων, ἔχουμε σύνολον 735 ἑκατομμυρίων, ἥτις ἐπιπίπτει ἐπὶ τῶν ἀγροτῶν. Τὸ σύνολον τῶν ἀγροτικῶν οἰκογενειῶν, κατ’ ἀνώτατον ὅριον, ἀνέρχεται εἰς 900.000 καὶ ἔχουμε κατὰ μέσον ὅρον ἐπιβάρυνσιν 820 δραχμῶν κατ’ ἀγροτικὴν οἰκογένειαν. Μὲ τὸ ἀσφάλιστρον αὐτὸ θὰ ἔχουμε συντάξεις τῶν 180, 220 καὶ 300 δραχμῶν. Τὸ ΤΕΒΕ χωρὶς κανένα κοινωνικὸν πόρον καὶ μὲ ἀσφάλιστρον 120 δραχμῶν τὸ ἔτος, καλύπτει τοὺς κινδύνους κατὰ τῆς ἀνικανότητος θανάτου καὶ γήρατος. Δίδει δὲ σύνταξιν 424 δραχμῶν μηνιαίως καὶ 13 καὶ ἥμισυ μηνιαίας συντάξεις ἐτησίως. Θὰ ἤθελα νὰ ἐρωτήσω τὸν κ. Ὑπουργόν, πῶς συμβαίνει εἰς τὸ ΤΕΒΕ οἱ ἠσφαλισμένοι νὰ καταβάλλουν μικρὸν ἀσφάλιστρον καὶ νὰ λαμβάνουν μεγαλυτέραν σύνταξιν, καὶ οἱ ἀγρόται εἰς τὸ Ο.Γ.Α., θὰ καταβάλλουν μεγαλύτερον ἀσφάλιστρον, θὰ λαμβάνουν μικροτέραν σύνταξιν;

§158Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Τὸ ἀσφάλιστρον γήρατος, πόσον τοῖς ἑκατὸν τὸ ὑπολογίζετε, κ. συνάδελφε; Ὁ ἀγρότης μὲ τὸ ἀσφάλιστρον τὸ ὁποῖον θὰ δώσῃ δὲν θὰ ἀσφαλισθῇ μόνον κατὰ τοῦ γήρατος, ἀλλὰ καὶ κατὰ τῆς ἀσθενείας, θ’ ἀσφαλίσῃ δὲν ἐπίσης, τὴν παραγωγήν του κατὰ τῶν κινδύνων χαλάζης καὶ παγετοῦ.

§159Ι. ΖΑΪΜΗΣ. Τὸ ποσὸν τῶν 820 δραχμῶν, τὸ ὁποῖον θὰ πληρώσῃ ὁ ἀγρότης θὰ τὸ καταβάλῃ μόνον διὰ τὴν ἀσφάλειαν τοῦ γήρατος. Διὰ τὴν ἀσφάλειαν ὑγείας καὶ τῆς παραγωγῆς, συμφώνως πρὸς τὸ νομοσχέδιον, καλύπτονται ἀπὸ ἄλλους πόρους. Τὸ ὅτι, λοιπόν, κύριοι συνάδελφοι, τὸ νομοσχέδιον εἶναι ἀπάτη εἰς βάρος τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου εἶναι ἀναμφισβήτητον.

§160Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ἀπάτην κάνετε σεῖς, κ. συνάδελφε.

§161Ι. ΖΑΪΜΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, τὸ ὅτι τὸ νομοσχέδιον εἶναι ἀπάτη θὰ σᾶς τὸ ἀποδείξω καὶ ἀπὸ ἄλλης πλευρᾶς.

§162ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, ὁ χαρακτηρισμὸς αὐτὸς εἶναι ἀτυχής. Θὰ σᾶς παρεκάλουν νὰ χρησιμοποιῆτε ἠπιωτέρας φράσεις.

§163Ι. ΖΑΪΜΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, εἰς τὴν ἰδιαιτέραν μου ἐκλογικὴν περιφέρειαν Σάμον, ἡ Ἕνωσις Οἰνοποιητικῶν Συνεταιρισμῶν, ὑπὸ τὴν πίεσιν τῶν μελῶν της στὰ 1953, προέβη στὴ δημιουργία αὐτασφαλιστικοῦ Ὀργανισμοῦ γήρατος. Ἔγινε πραγματικὴ ἀπογραφὴ καὶ προέκυψεν, ὅτι οἱ ἄρρενες ἀγρόται ἦσαν 5.218, ὅτι ἐπὶ τῶν 5.220 μελῶν της ὑπῆρχον 1.224 ἄνδρες ἄνω τῶν 65 ἐτῶν καὶ 476 γυναῖκες ἄνω τῶν 60. Ἐδημιουργήθησαν τρεῖς ἀσφαλιστικὲς κατηγορίες. Ἡ πρώτη κατηγορία μὲ 372 δραχμὰς ἐτήσιον ἀσφάλιστρον θὰ ἐλάμβανε 200 δραχ. μηνιαίαν σύνταξιν. Ἡ δευτέρα κατηγορία μὲ 460 δραχμὰς ἀσφάλιστρον θὰ ἐλάμβανε 300 δραχ. σύνταξιν. Ἡ τρίτη κατηγορία μὲ 724 δραχμὰς ἀσφάλιστρον θὰ ἐλάμβανε σύνταξιν 400 δραχμῶν. Τὰ στοιχεῖα αὐτὰ ἐτέθησαν ὑπ’ ὄψει ἑνὸς ἀναλογιστοῦ, ὅστις κατήρτισεν ἕνα Ὀργανισμόν. Ὁ Ὀργανισμὸς αὐτὸς ἐστάλη εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας πρὸς ἔγκρισιν. Τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας τὸν διεβίβασεν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας ὡς ἁρμόδιον δι’ ἀσφαλιστικοὺς Ὀργανισμοὺς καὶ τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας ἀπηγόρευσε τὴν λειτουργίαν τοῦ Ὀργανισμοῦ αὐτοῦ μὲ τὴν δικαιολογίαν, ὅτι δὲν ὑφίσταται εἰς τὴν Ἑλλάδα νομοθεσία αὐτασφαλίσεων. Μὲ τὴν μελέτην αὐτὴν φθάνομεν εἰς τὸ συμπέρασμα, ἐὰν τὴν συγκρίνωμεν πρὸς τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον, ὅτι τὸ νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον συζητοῦμεν, εἶναι ἐκτρωματικὸν καὶ ὡς μοναδικὸν σκοπὸν ἔχει τὴν φορολογίαν. Ὅταν τὸ ΤΕΒΕ μὲ ὀλιγώτερα ἀσφάλιστρα δίδῃ διπλασίαν σύνταξιν, ὅταν ὁ Ὀργανισμὸς ὁ ὁποῖος ἔγινεν εἰς τὴν Σάμον μὲ ὀλιγώτερα ἀσφάλιστρα θὰ ἔδιδε διπλασίαν σύνταξιν, διερωτᾶται κανεὶς διατὶ προσεκλήθη εἰς τὴν Ἑλλάδα ὁ Γερμανὸς ἐμπειρογνώμων, εἰς τὸν ὁποῖον κατεβλήθη μία τεραστία ἀποζημίωσις; Ἤθελα, κύριοι συνάδελφοι, νὰ ἐρωτήσω τὸν κ. ὑπουργόν. Ὅταν ἔχωμεν σύνολον διακινουμένης παραγωγῆς 8– 8,5 δισεκατομμύρια ἀπὸ τὸν καπνὸν ἕως τὸν βάμβακα, πῶς ὑπολογίζει εἰς 25 δισεκατομμύρια τὸ ἐθνικὸν εἰσόδημα; Καὶ πόθεν ἡ Κυβέρνησις ὑπολογίζει νὰ εἰσπράξῃ τὸ ποσόν; Εἶναι τελείως ἀδύνατον νὰ συγκεντρωθῇ τὸ ποσὸν ποὺ θέλει ἡ Κυβέρνησις. Ἀντικειμενικὸς σκοπὸς τοῦ ἄρθρου 10, κύριοι συνάδελφοι, τῆς τεκμαρτῆς προσόδου, εἶναι εἷς καὶ μόνον. Πῶς θὰ ἠμπορέσῃ ἡ Κυβέρνησις νὰ ἐλαφρώσῃ τοὺς μεγαλοκτηματίας; Σήμερα εἶναι ὑποχρεωμένοι οἱ μεγαλοκτηματίαι νὰ καταβάλλουν τὸ 3%, ἐνῷ διὰ τῆς ἐπιβολῆς ποσοστοῦ ἐπὶ τῆς τεκμαρτῆς καταργοῦνται ὅλα ἐκεῖνα τὰ μέσα ποὺ θὰ ἐλέγχουν τὴν παραγωγὴν ἑνὸς ἑκάστου. Κύριοι συνάδελφοι, εὔχομαι ἡ συμπολίτευσις νὰ ψηφίσῃ τὸ νομοσχέδιον, μὲ τὰς βάσεις τὰς ὁποίας ἔθεσεν. Ἡμεῖς, ἀπὸ καθῆκον, θὰ ἀγωνισθῶμεν νὰ τὸ κάμωμεν ὀλιγώτερον σκληρὸν ἀπ’ ὅ,τι εἶναι.

§164ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Γ. Λύχνος.

§165Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Κύριοι βουλευταί, δὲν νομίζω, ὅτι τὸ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον συζητοῦμεν, ἔχει ἀνάγκην τῆς ἰδικῆς μου ὑποστηρίξεως. Ὅλα τὰ Κόμματα, τὰ ὁποῖα ὑπάρχουν εἰς αὐτὴν τὴν Βουλήν, διεκδικοῦν τὴν πατρότητα τοῦ νομοσχεδίου καὶ ἑπομένως, φαίνεται, ὅτι εἶναι τόσον δημοτικόν, ὥστε οὐδεὶς νὰ ἀποτολμᾷ νὰ ἀποχωρήσῃ τὸν ἑαυτόν του ἀπὸ αὐτό. Καταβάλλεται ὅμως ταὐτοχρόνως μία ἀντιφατικὴ προσπάθεια ὑπὸ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ὑποστηρίζουν, ὅτι ἀνεκάλυψαν τὸ νομοσχέδιον καὶ τὴν κοινωνικὴν ἀσφάλισιν καὶ εἶναι ὑπέρμαχοι τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου, καταβάλλεται μία προσπάθεια νὰ ὑποσκάψουν αὐτό. Δέχονται τὸ νομοσχέδιον, πολεμοῦν ὅμως ὅλα τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα εἰσάγει ἡ Κυβέρνησις διὰ νὰ ἐφαρμόσῃ τὴν πολιτικὴν τοῦ νομοσχεδίου. Εἶπαν, ὅτι τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ εἶναι προεκλογικὸν καὶ ὅτι ἡ Κυβέρνησις τὸ ἔφερε συρομένης σχεδὸν διὰ τῆς βίας εἰς τὴν Βουλήν, ἀλλὰ μόνον καὶ μόνον, διότι ἀποβλέπει εἰς τὸ νὰ ἐπηρεάσῃ ἐκλογικῶς τὸν πληθυσμὸν κατὰ τὰς ἐκλογάς, αἱ ὁποῖαι θὰ διεξαχθοῦν κάποτε ἀργότερον. Ἀλλά, κύριοι, ἐὰν τὸ νομοσχέδιον εἶναι τόσον καταστρεπτικόν, ὅσον τὰ Κόμματα τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ὑποστηρίζουν, τότε βεβαίως καὶ ἡ Κυβέρνησις δὲν θὰ ἦτο τόσον ἀφελής, ὥστε νὰ τὸ φέρῃ διὰ νὰ καταστραφῇ ἐκλογικῶς. Εἶπεν ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων, ὅτι ἀντιεκλογικώτερον νομοσχέδιον δὲν θὰ ἠμποροῦσε νὰ συλλάβῃ ἡ Κυβέρνησις καὶ νὰ τὸ φέρῃ εἰς τὴν Βουλήν. Αὐτὸ εἶναι ὅμως, κύριοι, ἡ ἀπόδειξις, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἔχει συναίσθησιν ὅτι ἔχει φέρει εἰς τὴν Βουλὴν ἕνα νομοσχέδιον περὶ τῶν κοινωνικῶν ἀσφαλίσεων σοβαρόν, τὸ ὁποῖον ἀποβλέπει εἰς τὸ νὰ ὑποστηρίξῃ τὴν ἀγροτικὴν τάξιν καὶ ἀδιαφορεῖ τελείως ἐὰν τὰ μέσα ἐκεῖνα, μὲ τὰ ὁποῖα θὰ ἐφαρμόσῃ τὴν πολιτικήν της θὰ εἶναι εὐχάριστα ἢ ὄχι ἀμέσως εἰς τὸν πληθυσμόν. Ποῖαι εἶναι αἱ ἀντιρρήσεις, αἱ ὁποῖαι προβάλλονται σχεδὸν ἀπὸ ὅλα τὰ Κόμματα τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ἐναντίον αὐτοῦ τοῦ νομοσχεδίου; Πρῶτον, ὅτι ὅλοι οἱ ἀγρόται δὲν πρόκειται νὰ λάβουν σύνταξιν ὅσον τὸ δυνατὸν μεγαλυτέραν, εἰς ὅσον τὸ δυνατὸν μικροτέραν ἡλικίαν, μὲ ὅσο τὸ δυνατὸν ὀλιγωτέραν εἰσφοράν. Τὸ ἰδεῶδες των θὰ ἦτο νὰ κάμωμεν κοινωνικὴν ἀσφάλισιν τῶν ἀγροτῶν, εἰς τὴν ὁποίαν οἱ ἀγρόται νὰ μὴ συνεισφέρουν ἀπολύτως τίποτε, νὰ συνεισφέρουν ὅλαι αἱ ἄλλαι τάξεις, οἱ δὲ ἀγρόται νὰ λαμβάνουν ἕνα ἐπίδομα, ἕνα φιλανθρωπικὸν βοήθημα, εἰς τὴν δημιουργίαν τοῦ ὁποίου αὐτοὶ δὲν πρόκειται νὰ μετέχουν. Αὐτό, φαίνεται, ὅτι προκύπτει ὡς ἰδανικὸν σχεδὸν ὅλων τῶν ρητόρων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, οἱ ὁποῖοι παρήλασαν ἀπὸ τὸ βῆμα αὐτό, ἄνευ οὐδεμιᾶς ἐξαιρέσεως, πλὴν τοῦ Ἀρχηγοῦ τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων. Ἀλλά, κύριοι, ἂν δὲν θέλετε νὰ πληρώσουν τίποτε οἱ ἀγρόται, πρέπει νὰ εἴπητε ποῖος θὰ πληρώσῃ. Διότι τὰ χρήματα εἰς αὐτὸν τὸν κόσμον, τὸν ἀτελέστατον κόσμον, παράγονται διὰ τῆς ἐργασίας τῶν ἀνθρώπων καὶ οἱ ἄνθρωποι ἀσφαλίζονται διὰ τῆς ἰδικῆς του συνεισφορᾶς. Βεβαίως, ὑπάρχουν καὶ οἱ κοινωνικοὶ πόροι, βεβαίως ὑπάρχουν καὶ αἱ συνεισφοραὶ τοῦ Κράτους, βεβαίως ὑπάρχει διὰ τοὺς ἐργάτας καὶ ἡ συνεισφορὰ τῶν ἐργοδοτῶν, ἀλλὰ κυρίως πρέπει νὰ ὑπάρχῃ ἡ συνεισφορὰ τῶν ἠσφαλισμένων. Ἐὰν δὲ αὐτὴ καταργηθῇ, τότε βεβαίως ὁ ἀγρότης δὲν θὰ λάβῃ σύνταξιν, δὲν θὰ εἶναι ἠσφαλισμένος, ἀλλὰ θὰ ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὴν φιλανθρωπίαν τῶν ἄλλων τάξεων, ἡ ὁποία δὲν γνωρίζομεν, κύριοι, μέχρι ποίου σημείου καὶ μέχρι ποίου χρόνου θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ διατηρηθῇ. Εὑρῆκαν μίαν λέξιν εἰς τὴν νεωτέραν κοινωνικὴν ἐπιστήμην, ἡ ὁποία λέγει, ὅτι τὰ εἰσοδήματα τῶν τάξεων ὅλου τοῦ πληθυσμοῦ πρέπει νὰ ἀνακατανέμωνται. Μέχρις ἑνὸς σημείου ἡ θεωρία αὐτὴ εἶναι ὀρθή. Ἀλλά, πέραν ἑνὸς ὡρισμένου σημείου, καθίσταται θεωρία λίαν ἐπικίνδυνος. Διότι, ἐὰν ἀποφασίσωμεν νὰ ὁρίσωμεν ὡς ἰδανικὸν τῆς πολιτικῆς μας νὰ ἀφαιροῦμεν τὰ εἰσοδήματα τῶν ἐργαζομένων διὰ νὰ τὰ δίδωμεν εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι δὲν κερδίζουν ἐπαρκῶς, τότε ποῖον θὰ εἶναι τὸ ἀποτέλεσμα; Τὸ ἀποτέλεσμα θὰ εἶναι, ὅτι οἱ κερδίζοντες χάρις εἰς τὴν ἐργατικότητά των, χάρις εἰς τὴν ἐπιμέλειάν των καὶ ἔστω χάρις εἰς τὴν ἰδιοφυΐαν των, δὲν θὰ ἔχουν κανένα συμφέρον νὰ κερδίζουν καὶ δὲν θὰ ἔχωμεν πλέον τίποτε νὰ ἀνακατανέμωμεν. Κύριοι, τὸ Κράτος ἔχει ὑποχρέωσιν νὰ ὑποστηρίξῃ τὴν ἀγροτικὴν τάξιν καὶ βεβαίως οἱ φόροι, τοὺς ὁποίους ἐπιβάλλει τὸ σημερινὸν νομοσχέδιον εἰς τὰς ἄλλας τάξεις εἶναι ἀπόδειξις, ὅτι τὸ Κράτος σοβαρῶς ὑπολογίζει ἐπὶ τῆς ἰδιαιτέρως οἰκονομικῆς καταστάσεως ἐπὶ τῆς μεγαλυτέρας πτωχείας τοῦ ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ καὶ θέλει νὰ τὴν ἐνισχύσῃ. Ἀλλά, πέραν αὐτοῦ τοῦ σημείου, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ προχωρῆτε, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ θέλετε τὴν μεγαλυτέραν δυνατὴν σύνταξιν εἰς τὸν μικρότερον δυνατὸν χρόνον ἡλικίας χωρὶς καμμίαν ἐπιβάρυνσιν οὐδενός. Ἐὰν αὐτὰ τὰ ὑποστηρίζετε, τότε δὲν θέλετε τὴν ἀσφάλισιν τῶν ἀγροτῶν. Βεβαίως, ἡ ἐπιδίωξίς σας δὲν τίθεται τόσον ὠμῶς. Ὑποστηρίζετε, ὅτι ἄλλοι φόροι θὰ ἔπρεπε νὰ ἐπιβληθοῦν, διὰ νὰ ἀνταποκριθῇ τὸ Κράτος εἰς τὰς ὑποχρεώσεις του ἀπέναντι τῆς ἀγροτικῆς τάξεως. Καὶ ἠκούσατε πολλοὺς πόρους τελείως φανταστικοὺς νὰ ἀναφέρωνται ἀπὸ τὸ βῆμα τοῦτο, ὅπως τὴν μείωσιν τῶν στρατιωτικῶν δαπανῶν, τῶν αὐξήσεων τῆς φορολογίας ἐπὶ τῶν ἀγροτικῶν προϊόντων τῶν εἰσαγομένων εἰς τὴν Ἑλλάδα, τὰ ὁποῖα προϊόντα ἢ δὲν εἰσάγονται καθόλου ἢ εἰσάγονται εἰς πολὺ μικρὰς ποσότητας, καὶ πολλοὺς ἄλλους τοιούτους φανταστικοὺς πόρους, νὰ τοὺς εἰσηγοῦνται αὐτοὶ οἱ δῆθεν πρόμαχοι τῆς ἀγροτικῆς τάξεως. Δηλαδή, νὰ κοπανίσωμεν φρέσκον ἀέρα καὶ νὰ τὸν δώσωμεν ὡς σύνταξιν εἰς τοὺς ἀγρότας. Ὅμοιον εἶναι καὶ τὸ ἔσοδον, ποὺ τάχα θὰ προέλθῃ ἀπὸ τὴν κατάργησιν τῆς φοροδιαφυγῆς, ἑνὸς κακοῦ, τὸ ὁποῖον ὑπάρχει εἰς τὴν Ἑλλάδα, τὸ ὁποῖον ὅλαι αἱ Κυβερνήσεις κυνηγοῦν, τὸ ὁποῖον ὅλαι αἱ Κυβερνήσεις σιγὰ–σιγὰ μικραίνουν καὶ περιορίζουν, ἀπὸ τὸ ὁποῖον ὅμως δὲν εἶναι δυνατὸν καὶ δὲν πρόκειται νὰ προέλθῃ ἀμέσως κανένα σοβαρὸν ἔσοδον. Τὸ ἄλλο κατηγορούμενον κακὸν τοῦ κυβερνητικοῦ νομοσχεδίου, εἶναι, ὅτι πολὺ ἐνωρὶς θὰ εἰσπράξῃ τοὺς φόρους καὶ ἀπὸ τὴν ἀγροτικὴν τάξιν καὶ ἀπὸ τὰς ἀστικὰς τάξεις, τοὺς ὁποίους προορίζει διὰ τὴν σύνταξιν τῶν ἀγροτῶν καὶ πολὺ ἀργὰ θὰ δώσῃ τὴν σύνταξιν. Ἐνῷ δὲ δὲν περιορίζονται οἱ κ.κ. συνάδελφοι τῆς Ἀντιπολιτεύσεως εἰς ὑπολογισμούς, ἀλλὰ διατυπώνουν καὶ ὑπαινιγμούς, ὅτι τὸ πρᾶγμα εἶναι πονηρόν, διότι ἡ Κυβέρνησις τὰ χρήματα αὐτά, δὲν θέλει νὰ τὰ χρησιμοποιήσῃ διὰ τὰς ἀγροτικὰς συντάξεις, ἀλλὰ θέλει δι’ ἄλλας ἀνάγκας τοῦ προϋπολογισμοῦ, ἴσως καὶ δι’ ἄλλους σκοπούς, οἱ ὁποῖοι καθαρὰ δὲν ἀναφέρονται. Ἀλλά, κύριοι, ἐὰν πρόκειται νὰ δώσετε συντάξεις εἰς τοὺς ἀγρότας, πρέπει νὰ ἔχετε τὰ κεφάλαια καὶ διὰ νὰ τὰ ἔχετε, πρέπει νὰ τὰ συγκεντρώσετε. Καὶ ἐὰν δὲν συγκεντρώσετε τὰ κεφάλαια αὐτά, τὰ ὁποῖα φυσικὰ ἀπαιτοῦν ἕνα ὡρισμένον χρόνον, διὰ νὰ συγκεντρωθοῦν, τότε δὲν ἀπατῶμεν ἡμεῖς τοὺς ἀγρότας, ἀλλὰ τοὺς ἀπατοῦν ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι νομίζουν, ὅτι χωρὶς χρήματα, χωρὶς ἀποθεματικά, εἶναι δυνατὸν νὰ στηριχθῇ ὁ θεσμὸς τῶν ἀγροτικῶν ἀσφαλίσεων.

§166Δ. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν μᾶς εἴπατε πόσα κεφάλαια χρειάζονται.

§167Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Ἡ ὑγειονομικὴ ἀσφάλισις, λέγουν ἀκόμη, δὲν ἔπρεπε νὰ προέρχεται ἀπὸ αὐτὸ τὸ κεφάλαιον, ἔπρεπε νὰ πληρώνεται ἀπὸ τὸν προϋπολογισμόν. Ἔπρεπεν ἐπίσης νὰ προστεθῇ εἰς τὸν προϋπολογισμὸν καὶ ἡ μισθοδοσία τῆς Ἀγροφυλακῆς καὶ αὐτὸ τὸ ποσὸν νὰ διατεθῇ ὑπὲρ τῆς ἀγροτικῆς τάξεως. Δηλαδή, δὲν θὰ ἤθελα νὰ εἴπω τὴν λέξιν, ἀλλὰ νομίζω, ὅτι οἱ ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι ἐπιθυμοῦν δῆθεν νὰ δώσουν συντάξεις εἰς τοὺς ἀγρότας καὶ μάλιστα ὑποστηρίζουν, ὅτι αὐτοὶ μᾶς ἔφεραν διὰ τῆς βίας εἰς τὸ νὰ φέρωμεν εἰς τὴν Βουλὴν αὐτὸ τὸ νομοσχέδιον, θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι ἀρκετὰ προσεκτικοί, ὥστε τοὐλάχιστον, τοὺς πόρους, τοὺς ὁποίους προτείνει ἡ Κυβέρνησις νὰ μὴ τοὺς καταργοῦν, ἀλλὰ νὰ προσθέτουν εἰς αὐτοὺς ἄλλους πόρους, μάλιστα; Ἀλλὰ μὲ τὸ νὰ θέλουν νὰ ἀφαιρέσουν τοὺς πόρους, τοὺς ὁποίους προτείνει ἡ Κυβέρνησις, νομίζω, ὅτι τοὺς παρασύρει ἡ ἔφεσις πρὸς καταστροφὴν τῶν βάσεων τοῦ νομοσχεδίου, πρὸς μίαν πολιτικήν, ἡ ὁποία δὲν πρόκειται νὰ ὠφελήσῃ αὐτούς. Κύριοι, ὅλοι εἴμεθα τέκνα, εἶπον, τὸ πλεῖστον τοῦ ἀγροτικοῦ λαοῦ. Προερχόμεθα σχεδὸν ὅλοι ἀπὸ τὴν φύτραν τῆς ἀγροτιᾶς καὶ γνωρίζομεν, ὅτι οἱ πατέρες μας, οἱ ἀδελφοί μας καὶ αἱ ἀδελφαί μας, δὲν εἶναι ἀνοητότεροι ἀπὸ ἡμᾶς, ἠμπορεῖ νὰ μὴ εἶναι εὐφυέστεροι ἀπὸ ἡμᾶς, ἀλλὰ εἶναι τοὐλάχιστον ἐξ ἴσου εὐφυεῖς μὲ ἡμᾶς καὶ ἐὰν ἡμεῖς λέγωμεν ἐδῶ πράγματα, τὰ ὁποῖα δὲν εἶναι πρὸς τὸ συμφέρον τῶν ἀγροτῶν, βεβαίως, δὲν πρόκειται νὰ ὠφεληθῶμεν ἀπὸ τὴν γλῶσσαν μας. Ὁ ἀγροτικὸς πληθυσμὸς θὰ γνωρίζῃ ποῖος εἰσήγαγε τὴν ἀγροτικὴν ἀσφάλισιν, ὁ ἀγροτικὸς πληθυσμὸς θὰ γνωρίζῃ ποῖος ἐπολέμησε τὴν ἀγροτικὴν ἀσφάλισιν. Ἐγὼ νομίζω, ὅτι δὲν ἔχετε νὰ κερδίσετε ἐὰν μὲν αὔριον εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν προκαλῆτε διαρκεῖς ψηφοφορίας μὲ θέμα τὸ πῶς θὰ καταργήσετε μίαν φορολογίαν, τὸ πῶς θὰ στερήσετε τὰς ἀγροτικὰς συντάξεις ἀπὸ ἕνα ὡρισμένον πόρον, πιστεύοντες, ὅτι κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον κολακεύετε τὸν ἀγροτικὸν πληθυσμὸν λέγοντές του, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ τοῦ δοθῇ σύνταξις, χωρὶς αὐτὸς νὰ προσφέρῃ τίποτε. Καὶ ἡ ἀσφάλισις τῶν κινδύνων τῆς παραγωγῆς καὶ αὐτὴ κατακρίνεται καὶ ὑποστηρίζεται, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι χωριστὴ πρὸς τὰς ἄλλας ἀσφαλίσεις. Τέλος πάντων, ὅμως, δὲν εἶναι χωριστόν, ἀλλὰ εἶναι κἄτι, τὸ ὁποῖον προσφέρεται καὶ αὐτὸ ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν. Καὶ ὁ φορεὺς τῶν ἀγροτικῶν ἀσφαλίσεων κατακρίνεται, ὅτι δὲν ἔπρεπε νὰ εἶναι ἰδιαίτερος. Ἔπρεπε νὰ τὰς ἀναλάβῃ ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα. Ἀλλά, κύριοι, νομίζετε, ὅτι ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα θὰ ἀνελάμβανε τὴν ἀσφάλισιν, τὰς εἰσπράξεις, τὰς πληρωμὰς καὶ ὅλην τὴν ἄλλην διαδικασίαν, ἡ ὁποία χρειάζεται, χωρὶς νὰ προσθέσῃ εἰς τὸ σημερινόν της προσωπικόν, ἄλλο προσωπικόν; Χωρὶς νὰ προσθέσῃ εἰς τὰ ἔξοδα διακινήσεώς της ἄλλα ἔξοδα; Αὐτὰ τὰ ἔξοδα διοικήσεως, τὰ ὁποῖα οὕτως ἢ ἄλλως θὰ προστεθοῦν εἰς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν, νομίζει ἡ Κυβέρνησις, ὅτι εἶναι προτιμότερον νὰ διατεθοῦν εἰς ἕνα χωριστὸν Ὀργανισμόν, ὁ ὁποῖος θὰ δώσῃ μεγαλυτέραν προσοχὴν εἰς τὸ ἀποκλειστικὸν ἔργον τὸ ὁποῖον θὰ ἀναλάβῃ. Τέλος πάντων, κύριοι συνάδελφοι, εὑρισκόμεθα ἐνώπιον ἑνὸς νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον ἔχει ἀποστολὴν νὰ δώσῃ προστασίαν εἰς τὸν ἀνασφάλιστον ἀγροτικὸν πληθυσμόν, προστασίαν ὄχι μεγαλυτέραν ἀπὸ ἐκείνην, τῆς ὁποίας ἀπολαμβάνουν αἱ ἄλλαι κοινωνικαὶ τάξεις, προστασίαν ἀνάλογον μὲ ἐκείνην ποὺ ἔχουν καὶ αἱ ἄλλαι κοινωνικαὶ τάξεις, αἱ ὁποῖαι συνεισφέρουν εἰς τὴν ἀσφάλισίν των. Δὲν εἶναι τέλειον τὸ νομοσχέδιον. Κύριοι συνάδελφοι, ἐγὼ εἶμαι περισσότερον ἴσως ἡλικιωμένος ἀπὸ μερικοὺς ἄλλους συναδέλφους. Ἔχω πλέον περάσει τὸ ἀκρωτήριον τῆς ζωῆς, ὅπου θὰ ἠμποροῦσα νὰ ἐμπνέωμαι ἀπὸ μεγάλον ἐνθουσιασμὸν καὶ ἀπὸ μεγάλο πάθος. Ἡ πεῖρα τῆς ζωῆς μὲ ἔχει διδάξει, ὅτι εἰς τὸν κόσμον αὐτὸν δὲν ὑπάρχουν τέλεια πράγματα, δὲν ὑπάρχουν τέλειοι ἄνθρωποι, δὲν ὑπάρχουν τέλειαι Κυβερνήσεις, δὲν ὑπάρχουν τέλεια νομοσχέδια. Ὑπάρχουν καλὰ καὶ κακὰ νομοσχέδια, καλλίτερα ἢ χειρότερα. Ἐγὼ ὑποστηρίζω, ὅτι τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ εἶναι καλόν. Καὶ ὅλοι κατ’ ἀρχὴν συμμερίζονται τὴν γνώμην αὐτήν. Ἐὰν καὶ σεῖς νομίζητε, ὅτι πρέπει νὰ βοηθήσητε εἰς τὸ νὰ λάβουν οἱ ἀγρόται μας μίαν σύνταξιν εἰς τὰ γηρατειά των, νὰ ἔχουν τὴν ὑγειονομικήν των περίθαλψιν, νὰ ἔχουν τὴν ἀποζημίωσίν των, ὅταν ἡ παραγωγή των καταστρέφεται, πρέπει νὰ συνεργασθῆτε μαζί μας, διὰ νὰ κάμωμεν τὸ καλὸν αὐτὸ νομοσχέδιον, ἀκόμη καλλίτερον. Ἐὰν αὐτὸ τὸ καθῆκον τὸ ἀρνηθῆτε, ἐὰν ἀρχίσετε μὲ ἑώλους ὑποσχέσεις πρὸς τὸν ἀγροτικὸν πληθυσμὸν νὰ καταψηφίζετε τὰ ἄρθρα τοῦ νομοσχεδίου τούτου, τότε πρέπει νὰ γνωρίζετε, ὅτι ἐσᾶς θὰ καταδικάσῃ ὁ ἀγροτικὸς πληθυσμὸς καὶ ὄχι ἡμᾶς.

§168ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Κελτεμλίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§169Δ. ΚΕΛΤΕΜΛΙΔΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ὅλοι οἱ προηγούμενοι ὁμιλήσαντες συνάδελφοι τῆς παρατάξεώς μας ἐτόνισαν, ὅτι ἡ παράταξίς μας ἀποτελεῖ τὸν πλέον ἔνθερμον ὑποστηρικτὴν τοῦ θεσμοῦ τῆς κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως δι’ ὅλας τὰς τάξεις τῶν ἐργαζομένων καὶ ὅτι εἴμεθα ἐκ τῶν πρώτων, οἱ ὁποῖοι διὰ τῆς προτάσεως νόμου τοῦ παρελθόντος Φεβρουαρίου ἐζητήσαμεν τὴν πλήρη συνταξιοδότησιν τῶν ἀγροτῶν. Καὶ ὅσον μὲν ἀφορᾷ τὸν θεσμὸν τῆς κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως, τὴν κοινωνικὴν πλευρὰν τούτου, οὐδεμία δύναται νὰ ὑπάρξῃ ἀντίρρησις διὰ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ θεσμοῦ αὐτοῦ, μολονότι τὸ παρεχόμενον ποσὸν συντάξεως τῶν 180 δραχμῶν ἐγγίζει τὰ ὅρια τῆς ἐλεημοσύνης. Εἴμεθα, ὅμως, ὑποχρεωμένοι ἀπὸ τῆς ἀρχῆς νὰ τονίσωμεν τὰς ἀντιδράσεις μας, ὄχι διὰ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ θεσμοῦ, ἀλλὰ διὰ τὰ μέτρα καὶ τὸν τρόπον, τὰ ὁποῖα λαμβάνει ἡ Κυβέρνησις διὰ τοῦ παρόντος νομοσχεδίου, τείνουσα νὰ μετατρέψῃ ἕνα κατ’ ἐξοχὴν κοινωνικὸν θεσμὸν εἰς ἀντικοινωνικὸν καὶ ἀντιαγροτικὸν τοιοῦτον. Ὑπεστηρίχθη ἀπὸ τοὺς εἰσηγητὰς τῆς πλειοψηφίας, ἀλλὰ καὶ εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν τοῦ νομοσχεδίου ἀναφέρεται, ὅτι πέραν τοῦ θεσμοῦ τῆς κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως, πέραν τοῦ ὅτι θὰ παρασχεθῇ μία στοιχειώδης κοινωνικὴ περίθαλψις εἰς τοὺς ἀνικάνους καὶ ἀπομάχους γέροντας ἀγρότας, ὅτι διὰ τοῦ νομοσχεδίου τῶν κοινωνικῶν ἀσφαλίσεων τῶν ἀγροτῶν θὰ ἀναζωογονηθῇ ἡ ἀγροτική μας οἰκονομία, ἡ ὁποία πράγματι σήμερον εὑρίσκεται, πανθομολογουμένως, εἰς ἀθλίαν κατάστασιν. Κρίνοντες, συνεπῶς, ἀπὸ τὴν ἄποψιν αὐτὴν τὸ νομοσχέδιον, ἔχομεν νὰ παρατηρήσωμεν ὅτι, δυστυχῶς, ὄχι μόνον δὲν ἐκπληροῖ τὴν ἀρχὴν αὐτήν, τῆς τονώσεως τῆς ἀγροτικῆς οἰκονομίας, διὰ τῆς εἰσροῆς κεφαλαίων, ἀπὸ τὴν ἔλλειψιν τῶν ὁποίων καὶ κυρίως πάσχει, ἀλλ’ ἀντιθέτως ἀφαιρεῖ ἀπὸ τὴν ἀναιμικὴν ἀγροτικὴν οἰκονομίαν κεφάλαια καὶ καθιστᾷ ἔτι δυσμενεστέραν τὴν ἤδη ἐν ὑποτονίᾳ εὑρισκομένην ἀγροτικὴν οἰκονομίαν, μὲ δυσμενῆ ἀντίκτυπον ἐφ’ ὅλης τῆς οἰκονομίας μας. Διότι εἶναι γνωστόν, ὅτι ὁ ἀγροτικὸς κόσμος ἀνέρχεται εἰς τὸ 50% καὶ πλέον τοῦ πληθυσμοῦ τῆς χώρας μας. Ἀποτελεῖ τὴν εὐρεῖαν καταναλωτικὴν μᾶζαν καὶ ὅταν ἡ ἀγοραστικὴ ἱκανότης τούτου, μειοῦται, καὶ θὰ μειωθῇ αἰσθητῶς ἐκ τῆς νέας φορολογίας, εἶναι φυσικὸς ὁ ἀντίκτυπος καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων παραγωγικῶν κλάδων. Σήμερον ἡ ὕπαιθρος καὶ ἡ ἀγροτικὴ οἰκονομία, ἐξ αἰτίας τῶν χαμηλῶν τιμῶν τῶν γεωργικῶν προϊόντων, ἐν σχέσει μὲ τὰ βιομηχανικὰ καὶ τὰ ἄλλα εἴδη, ποὺ ὁ γεωργὸς ἔχει ἀνάγκην διὰ τὴν λειτουργίαν τῆς ἐπιχειρήσεώς του καὶ τὴν κάλυψιν τῶν ἀναγκῶν του, μὲ τὰ μεγάλα ἀδιάθετα ἀποθέματα τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς (καπνοῦ κλπ.), μὲ τοὺς ὑψηλοὺς τόκους, μὲ τὴν τοκογλυφίαν ποὺ ὁλοένα ἐξαπλοῦται ἐπικινδύνως εἰς τὸ χωριό, ἐξ αἰτίας τῆς ἐλλείψεως πιστοδοτήσεως τῶν ἀγροτῶν ἀπὸ τὴν ΑΤΕ καὶ γενικῶς μὲ ὅλους τοὺς συντελεστάς, οἱ ὁποῖοι συμβάλλουν εἰς τὴν ἀφαίρεσιν καὶ τοῦ ἄλλως πως πενιχροῦ ἀγροτικοῦ εἰσοδήματος, εὑρίσκεται εἰς κατάστασιν μὴ κανονικῆς ἀναπαραγωγῆς. Τὸ σημεῖον αὐτό, ποὺ ἀπὸ ἔλλειψιν κεφαλαίων δι’ ἐπενδύσεις, ἡ ἀγροτικὴ ἐπιχείρησις δὲν εἶναι εἰς θέσιν οὔτε τὴν ἁπλῆν ἀνακύκλωσιν τῶν παραγωγικῶν της στοιχείων νὰ πραγματοποιήσῃ, ἀποτελεῖ τὸ κεντρικὸν πρόβλημα τῆς ἀγροτικῆς μας οἰκονομίας, εἰς τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ συγκεντρωθοῦν αἱ προσπάθειαί μας, ἐὰν ἐπιθυμοῦμεν νὰ ἀναζωογονηθῇ πράγματι ἡ ὕπαιθρος καὶ νὰ πάψῃ νὰ τροφοδοτῇ τοῦ λοιποῦ μὲ τὰ καλλίτερα παιδιά της τὰ ξένα σκλαβοπάζαρα καὶ τὴν στρατιὰν τῶν ἀνέργων εἰς τὰς πόλεις. Ἡ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως θὰ πρέπει νὰ κατευθυνθῇ πρὸς τὴν κατεύθυνσιν, νὰ κάμῃ τὴν ἀγροτικὴν οἰκονομίαν καὶ τὰς ἀγροτικὰς ἐπιχειρήσεις αὐτάρκεις καὶ μὲ πλεονάσματα, ὥστε νὰ μὴ ἔχουν παθητικόν. Μόνον οὕτω θὰ προσφερθῇ ἡ οὐσιαστικὴ τόνωσις τῆς ἀγροτικῆς οἰκονομίας. Τέτοια μέτρα ἔχει προτείνει ἡ παράταξίς μας, ἥτις ἐζήτησε τὴν ἀναστολὴν τῶν ἀγροτικῶν χρεῶν, τὴν προστασίαν τῆς παραγωγῆς καὶ τὴν ἀνάπτυξιν τῶν ἐξαγωγῶν, ἰδίᾳ εἰς τὰς Ἀνατολικὰς ἀγοράς. Ἀλλ’ ἡ Κυβέρνησις, ἀντὶ νὰ λάβῃ μέτρα θετικά, προσπαθεῖ μὲ διαλέξεις, τὰς ἐγκυκλίους περὶ ἀναδιαρθρώσεώς των καὶ καλλιεργοῦσα ἀγροτικὰς ἐκθέσεις, νὰ λύσῃ τὸ πρόβλημα καὶ σήμερα ἰσχυρίζεται, ὅτι θὰ λύσῃ τὸ θέμα τῆς ὑποτονίας τῆς ἀγροτικῆς οἰκονομίας μὲ τὸν θεσμὸν τῶν ἀγροτικῶν ἀσφαλίσεων. Κρίνοντες ὅμως τὸ νομοσχέδιον, παρατηροῦμεν, ὅτι, διὰ τῆς ἐπιβολῆς φορολογίας 3% ἐπὶ τῆς ἀκαθαρίστου ἀγροτικῆς παραγωγῆς, προστίθενται νέα βάρη εἰς τὴν λίαν βεβαρημένην ἀγροτικὴν οἰκονομίαν. Καὶ ἂν δεχθῶμεν, ὅτι ἡ νέα ἐπιβάρυνσις ἀνέρχεται εἰς 500 ἑκατομμύρια, καὶ ἂν δεχθῶμεν, ὅτι ἡ ἔμμεσος φορολογία θὰ βαρύνῃ τοὺς ἀγρότας μὲ 200 ἑκατ., καὶ πάλιν γεννᾶται τὸ ἐρώτημα, ἀπὸ ποῦ θὰ εἰσπραχθοῦν τὰ χρήματα αὐτά; Ἕνα μεγάλο μέρος θὰ εἰσπραχθῇ ἀπὸ τὰς 350.000 τῶν οἰκογενειῶν ποὺ κατοικοῦν τὸν ὀρεινὸν χῶρον. Εἰς τὸν χῶρον αὐτὸν κατοικοῦν 1.750.000 ἄτομα ποὺ ἀποτελεῖ τὸ 21% τοῦ πληθυσμοῦ μας καὶ τὸ 32% τοῦ ἀγροτικοῦ συμβάλλει κατὰ 15% εἰς τὴν διαμόρφωσιν τοῦ ὄγκου τῆς ἀγροτικῆς παραγωγῆς καὶ πραγματοποιεῖ εἰσόδημα πολὺ πιὸ κάτω ἀπὸ τὸ κατώτατον ὅριον στοιχειώδους συντηρήσεως. Εἶναι ὁ πληθυσμός, ὅστις ζῇ ὑπὸ κτηνώδεις συνθήκας καὶ ἡ οἰκονομία του εἶναι κλειστή. Θὰ εἰσπραχθῇ ἀπὸ τοὺς καπνοκαλλιεργητάς, τοὺς δενδροκαλλιεργητάς, τοὺς λαχανοκαλλιεργητὰς καὶ θὰ πληρώνῃ φόρον ὁ ἀγρότης γιὰ τὸν ἀπούλητο καπνό του, γιὰ τὰ φροῦτα καὶ τὰ λαχανικὰ ποὺ θὰ σαπίζουν στὸ χωράφι καὶ στὴν ἀποθήκη του. Θὰ εἰσπραχθῇ ἀπὸ τοὺς σιτοπαραγωγούς, τῶν ὁποίων τὴν οἰκονομίαν δὲν ἐβελτίωσεν ἡ περίφημος ἀναδιάρθρωσις τῶν καλλιεργειῶν. Θὰ εἰσπραχθῇ ἀπὸ τοὺς πτηνοτρόφους, ἀγελαδοτρόφους κλπ., τῶν ὁποίων αἱ ἐπιχειρήσεις, λόγῳ τῆς μεγάλης συμμετοχῆς τοῦ κεφαλαίου εἰς τὸν σχηματισμὸν εἰσοδήματος, ἔχουν μικρότερον ὅριον ἐλαστικότητος καὶ ὡς ἐκ τούτου κινδυνεύουν νὰ χρεωκοπήσουν, ὅταν μάλιστα ἡ Κυβέρνησις διατείνεται, ὅτι θὰ ἐνισχύσῃ τὴν κτηνοτροφίαν. Ἡ φορολογία αὐτή, διὰ τὸ σύνολον σχεδὸν τῶν ἀγροτῶν, ἀφαιρεῖ αὐτὸ τοῦτο τὸ κατώτατον ὅριον συντηρήσεως, τὸ ὁποῖον ἡ βασικὴ ἀρχὴ φορολογίας καὶ ὁ ἰσχύων φορολογικὸς κανὼν ἀπαλλάσσει. Ἀλλά, προκειμένου διὰ τοὺς ἀγρότας, δὲν ὑπάρχει ἀφορολόγητον ὅριον συντηρήσεως. Κύριοι συνάδελφοι, ἕνα μέτρον ἀγροτικὸν καὶ κατ’ ἐξοχὴν κοινωνικόν, μὲ τὴν μορφὴν ποὺ ἔχει λάβει διὰ τοῦ νομοσχεδίου, μετατρέπεται σὲ μέτρον ἀντιαγροτικὸν καὶ ἀντικοινωνικόν. Καὶ δι’ αὐτό, καίτοι εἴμεθα ὑπέρμαχοι τῆς συνταξιοδοτήσεως τῶν ἀγροτῶν, θὰ ζητήσωμεν τὴν πλήρη ἀναμόρφωσιν τοῦ νομοσχεδίου, διὰ νὰ ἐπιτύχωμεν τὴν βελτίωσιν τῆς θέσεως τῶν ἀγροτῶν. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ἀριστερᾶς).

§170ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ κ.κ. Ι. Προκοπίδης καὶ Β. Ἐφραιμίδης, διαγράφονται λόγῳ ἀπουσίας. Ὁ κ. Β. Μπρακατσούλας, ἔχει τὸν λόγον.

§171Β. ΜΠΡΑΚΑΤΣΟΥΛΑΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἀπετέλει πράγματι μίαν παγίαν ἐπιδίωξιν τῶν ἀγροτῶν ἡ ἐξασφάλισις μιᾶς συντάξεως, ἥτις θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ εἶναι ἀσφαλιστικὴ δικλεὶς διὰ τὸ γῆρας καὶ τὴν ἀναπηρίαν, κατὰ τὴν πορείαν εἰς τὴν ζωήν των. Ἀπὸ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς, ἔχω νὰ παρατηρήσω, ὅτι ἀξιόλογοι ἄνθρωποι καὶ ἐπιστήμονες καὶ πολιτικοί, παρακολουθήσαντες ἐκ τοῦ πλησίον τὸν πόνον καὶ τὴν δυστυχίαν τῶν ἀγροτῶν, εἶχον τὴν φιλοδοξίαν νὰ δώσουν ὡρισμένα στοιχεῖα, ἱκανὰ διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ θέματος. Ἡ εἰσαγωγὴ νομοθετήματος διὰ τὴν συνταξιοδότησιν τῶν ἀγροτῶν, δὲν εἶναι ἀποτέλεσμα τῶν προθέσεων τῆς Κυβερνήσεως. Εἶναι ἀποτέλεσμα τοῦ ἐντόνου ἀπὸ ἐτῶν ἀγῶνος τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου καὶ τῆς μεγάλης πιέσεως αὐτῶν. Πέραν τούτου, ἡ παράταξις εἰς τὴν ὁποίαν ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ἀνήκω δικαιοῦται νὰ ὑπερηφανεύεται, διότι προέβαλε τὸ θέμα καί, ὡς γνωστόν, ὑπέβαλε πρότασιν νόμου. Ἐὰν αὐτὴ εἶναι ἡ γνώμη μας καὶ ἡ κοινὴ συνείδησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου, αἱ διατάξεις του ὅμως ἀποτελοῦν ἀντιγνωμίαν πρὸς τὸν σκοπὸν ποὺ ἐπιδιώκει. Ἡ Κυβέρνησις ἠκολούθησε τὴν γνώριμον τακτικήν. Ἀπὸ τῆς ἀνόδου της εἰς τὴν ἐξουσίαν, ἔχει ἐπιτύχει τὴν ψήφισιν φορολογικῶν νομοσχεδίων καὶ μόνον κατὰ τὸ 1958–59 ἐψήφισε φορολογίας 300 ἑκατ. δραχμῶν. Διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου, ἐκτὸς τῶν ἄλλων, ἔχομεν περαιτέρω ἄνοιγμα τῆς σχέσεως τῶν ἐμμέσων πρὸς τοὺς ἀμέσους φόρους, εἰς βάρος τῶν ἀμέσων. Οἱ προηγηθέντες εἰς τὸ βῆμα, κύριοι συνάδελφοι, ἐξέθεσαν τὰς ἀνεπιθυμήτους περιπτώσεις ἐκ τῆς ἐπιβαρύνσεως τοῦ ἀγροτικοῦ εἰσοδήματος μὲ 3%, τὰς δυσχερείας τῆς εἰσπράξεως τοῦ φόρου αὐτοῦ καὶ τὰς ἀδικίας, αἱ ὁποῖαι ἀσφαλῶς θὰ συμβοῦν. Ἐγὼ θὰ περιορισθῶ μόνον μὲ τὰ ἐξ ἐμμέσων φόρων ἔσοδα καὶ τὰς ἐπιπτώσεις αὐτῶν. Ἡ Κυβέρνησις ἰσχυρίζεται, ὅτι θὰ μεταφέρῃ ὡρισμένον ποσὸν χρημάτων ἀπὸ τὰ ἀστικὰ κέντρα πρὸς τὴν ὕπαιθρον. Ἡμεῖς λέγομεν, ὅτι δὲν θὰ συμβῇ τοῦτο καὶ ἐξηγούμεθα. Διὰ τῆς ἐμμέσου φορολογίας, ὡς γνωστόν, πλήττονται τὰ εὐρέα στρώματα τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Τὸ χαρτόσημον ὑπολογίζεται νὰ ἀποδώσῃ 150 ἑκατ. Ἀξιόλογοι ὅμως συνάδελφοι ὑπελόγισαν τὸ ἐκ τῆς πηγῆς ταύτης ἔσοδον εἰς 190 ἑκατ. δραχμάς. Ἐκ τοῦ ποσοῦ αὐτοῦ τὰ 80 ἑκατ. θὰ ἐπιβαρύνουν τοὺς ἀγρότας. Περαιτέρω, τὸ ἔσοδον ἐκ τῆς φορολογίας τῶν σιγαρέττων ὑπολογίζει ἡ Κυβέρνησις νὰ ἀποδώσῃ 175 ἑκατ. δραχμῶν. Εἰς τὴν πραγματικότητα τὸ ἔσοδον αὐτὸ θὰ ἀποδώσῃ 210 ἑκατ. δραχμῶν. Ἐκ τοῦ ποσοῦ αὐτοῦ τὰ 100 ἑκατ. τοὐλάχιστον θὰ ἐπιβαρυνθοῦν οἱ ἀγρόται. Τὸ ἴδιον θὰ συμβῇ καὶ μὲ τὸν καφὲ καὶ τὸ κακάο. Τὸ ἴδιον ἀκριβῶς θὰ συμβῇ καὶ μὲ τὸν ζῦθον καὶ μὲ τὰ ἄλλα εἴδη, τὰ ὁποῖα χαρακτηρίζονται ὡς εἴδη πολυτελείας, ἐνῷ εἰς τὴν πραγματικότητα τὰ πλεῖστα τούτων εἶναι εἴδη πρώτης ἀνάγκης. Δηλαδή, κύριοι βουλευταί, εἰς χονδρικὰ συμπεράσματα ἐκ τῆς αὐξήσεως τῶν ἐμμέσων φόρων, οἱ ὁποῖοι ὑπολογίζονται εἰς 680 ἑκατ., τὰ 300 ἑκατ. τοὐλάχιστον θὰ τὰ ἐπιβαρυνθῇ ὁ ἀγροτικὸς πληθυσμός. Κατὰ τὴν ἐκτίμησιν τοῦ ἐκπροσώπου τῆς πτέρυγός μας, μὴ ἀμφισβητηθεῖσαν, σημειωθήτω μέχρι στιγμῆς ὁ ἀγροτικὸς πληθυσμὸς θὰ εἰσφέρῃ 1.030.000.000, ἔναντι δὲ τούτων θὰ λάβῃ μόνον 600 ἑκατ. Αὐτὰ εἶναι τὰ ἀποτελέσματα τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου. Πρῶτον, θὰ ἔχωμεν ἐν πρώτοις μίαν ἀδικαιολόγητον ἐπιβάρυνσιν τῶν ἀγροτῶν. Δεύτερον, ἐκ τοῦ μέτρου αὐτοῦ θὰ πληγοῦν οἱ μέσοι καὶ μικροὶ εἰσοδηματίαι τῶν πόλεων. Τὸ τρίτον ἀποτέλεσμα εἶναι, ὅτι θὰ ἔχωμεν περαιτέρω ἄνοιγμα εἰς τὴν σχέσιν μεταξὺ ἐμμέσων καὶ ἀμέσων φόρων, εἰς βάρος τῶν ἀμέσων. Τετάρτη συνέπεια θὰ εἶναι ἡ ἄνοδος τοῦ τιμαρίθμου. Ὅπως γνωρίζετε, ὁ τιμάριθμος χονδρικῆς πωλήσεως, ἀπὸ πέρυσι τὸν Νοέμβριον ἕως ἐφέτος, ἀνῆλθε κατὰ 7%. Εἰς τὴν ἄνοδον αὐτήν, ἔν τινι μέτρῳ, συνετέλεσε καὶ ἡ ἐξαγγελία τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου. Ἀλλά, περισσότερον, συνετέλεσεν ἡ ἀσύνετος πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως, ὡς πρὸς τὴν διαχείρισιν τῶν ἀποθεμάτων. Διὰ νὰ καταλήξω πόσον ἀμελέτητον εἶναι τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον καὶ εἰς ποῖα ἀποτελέσματα ἄγει, θὰ σᾶς φέρω τὸ ἑξῆς παράδειγμα: Κατὰ τὸ νομοσχέδιον, καλοῦνται νὰ προσφέρουν καὶ οἱ ἐργάται γῆς. Ὡς τοιούτους ἐργάτας θὰ πρέπει νὰ ἐκλάβωμεν ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχουν σπιθαμὴν γῆς, ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἀποτελοῦν τοὺς τσιγγάνους τῆς ὑπαίθρου. Καὶ δὲν πρόκειται, κύριοι βουλευταί, περὶ τεμπέληδων ἢ ἀνικάνων ἀνθρώπων καὶ δι’ αὐτὸ στεροῦνται οὗτοι ἑνὸς τεμαχίου γῆς. Πρόκειται περὶ ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι περιέπεσαν εἰς τὴν κατάστασιν αὐτὴν λόγῳ πολλῶν καὶ διαφόρων ἀντιξοοτήτων καὶ κυρίως μὲ τὴν ἐφαρμογὴν τῆς τεχνικῆς ἐξελίξεως καὶ εἰς τὴν γεωργίαν. Κατὰ τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν τοῦ νομοσχεδίου, οἱ ἐκ τῆς κατηγορίας αὐτῆς ἀσφαλισθησόμενοι, θὰ ἀνέλθουν εἰς 5.000 περίπου. Ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι ὁ ἀριθμὸς θὰ εἶναι πολὺ μεγαλύτερος. Οἱ ἀκτήμονες εἰς τὴν χώραν μας ὑπολογίζονται εἰς 200 χιλ., δηλαδὴ εἰς 50 χιλ. οἰκογενείας καὶ θὰ πρέπει νὰ σημειωθῇ, ὅτι ὁ ἀριθμὸς αὐτὸς κατ’ ἔτος θὰ αὐξάνῃ. Ἡ ὑποαπασχόλησις ἐπίσης τῆς ὑπαίθρου, εἶναι πάρα πολὺ μεγάλη. Ὑπολογίζεται εἰς 45%. Μάλιστα, εἰς μίαν μελέτην του ὁ κ. Εὐελπίδης, τὴν ἀναβιβάζει εἰς 49%. Κατὰ τὸ πενταετὲς πρόγραμμα, ἡ ὑποαπασχόλησις ἀνέρχεται εἰς 37½%. Ὅταν ἔχωμεν τοιαύτην ὑποαπασχόλησιν, δὲν εἶναι δυνατόν, κύριοι βουλευταί, νὰ ὑπολογίσωμεν ὡς τεκμαρτὸν εἰσόδημα 200 ἡμερομίσθια πρὸς 40 δραχμὰς ἕκαστον ἡμερομίσθιον. Καὶ μάλιστα, μὲ τὴν καθιέρωσιν τεκμηρίου πρὸς τὰ ἄνω. Ὅσοι ζῶμεν εἰς τὴν ὕπαιθρον, γνωρίζομεν ἐὰν εἶναι δυνατὸν εἷς ἐργάτης νὰ πραγματοποιήσῃ 200 ἡμερομίσθια. Ἰδού, κύριοι βουλευταί, κατὰ μίαν μελέτην τοῦ Διοικητοῦ τῆς ΑΤΕ, ποῖον εἶναι τὸ ἐπίδομα εἰς τὰς ἀγροτικὰς οἰκογενείας. Ἐκ τοῦ 1.026.000 ἀγροτικῶν οἰκογενειῶν, μὲ μέσον ὅρον ἀτόμων 3,7%, ἔχομεν τὰ ἑξῆς ἐτήσια εἰσοδήματα: Ἐξ αὐτῶν αἱ 583.000 οἰκογένειαι ἔχουν μέσον ἐτήσιον εἰσόδημα 3.792 δραχμές. Αἱ 303.000 οἰκογένειαι ἔχουν μέσον ὅρον ἐτήσιον εἰσόδημα 3.800 δραχμὲς καὶ μόνον αἱ 146.000 οἰκογένειαι ἔχουν εἰσόδημα ἀνώτερον τῶν 7.800 δραχμῶν. Βλέπομεν, δηλαδή, ὅτι, ἀπὸ ἐπίσημα στοιχεῖα, μόνον αἱ 140.000 οἰκογένειαι ἔχουν τὸ εἰσόδημα ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον θέτει ὡς βάσιν τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον διὰ τὴν συνεισφορὰν τῶν ἀγροτῶν. Αὐτὴν τὴν ἀντινομίαν καὶ αὐτὰς τὰς ἀντιφάσεις τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου τὴν εἶδον, κύριοι βουλευταί, καὶ οἱ διάφοροι Σύλλογοι καὶ Ὀργανώσεις, αἱ ὁποῖαι ζοῦν κοντὰ εἰς τὴν ὕπαιθρον. Ἔχω ὑπ’ ὄψει μου σχετικὴν ἀνακοίνωσιν Ὀργανώσεως ἑδρευούσης ἐν Καρδίτσῃ, ὡς ἐπίσης καὶ δημοσίευμα δεξιᾶς ἐφημερίδος, ἐκδιδομένης ἐν Καρδίτσῃ, ὅπου γίνεται λόγος καὶ τονίζεται ἡ ὑπερβολικὴ ἐπιβάρυνσις τῶν ἀγροτῶν. Μὲ αὐτὰς τὰς σκέψεις, κύριοι βουλευταί, τελειώνω τὴν ὁμιλίαν μου καὶ μὲ τὴν δήλωσιν, ὅτι εἴμεθα σύμφωνοι μὲ τὴν ἀρχὴν τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου. Πιστεύομεν καὶ ἡμεῖς, ὅτι μὲ τὴν ἐπέκτασιν τοῦ θεσμοῦ τῶν κοινωνικῶν ἀσφαλίσεων εἰς τὸν ἀγροτικὸν πληθυσμόν, θὰ καλύψωμεν μίαν ἀνάγκην αὐτῶν, πλὴν ὅμως, ἐπιμένομεν, ὅτι θὰ πρέπει νὰ τροποποιήσωμεν τὸ σχέδιον τοῦτο εἰς πολλὰ σημεῖα, διὰ νὰ γίνῃ εἷς νόμος ἀνταποκρινόμενος εἰς τὰ πράγματα καὶ εἰς τὴν ἐπιθυμίαν τοῦ ἀγρότου.

§172ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ κ. Μ. Σβώλου, ἔχει τὸν λόγον.

§173Μ. ΣΒΩΛΟΥ. Κύριοι συνάδελφοι, θὰ θίξω μερικὰ κύρια σημεῖα διὰ τῶν ὁποίων ἀποδεικνύεται, ὅτι ὁ κύριος χαρακτὴρ τοῦ νομοσχεδίου εἶναι ὄχι ἀσφαλιστικός. Πρῶτον, ἡ ἐπιβάρυνσις τῶν ἀγροτῶν κατὰ 3%, ἡ ὁποία ἀσφαλῶς θὰ εἶναι μεγαλυτέρα, λόγῳ τοῦ ὅτι ἐπιβάλλεται ἐπὶ τοῦ τεκμαρτοῦ εἰσοδήματος καὶ ἑπομένως θὰ μειώσῃ τὸ ἀγροτικὸν εἰσόδημα, δεύτερον, ἡ φορολογία τῶν εἰδῶν καταναλώσεως, ἡ ὁποία κατὰ 50% τοὐλάχιστον βαρύνει τὸν ἀγροτικὸν κόσμον, τρίτον, ὁ φορολογικὸς χαρακτὴρ τῆς προεισπράξεως, ἡ ὁποία ἀντιτίθεται εἰς τὸν διανεμητικὸν χαρακτῆρα —ὅπως καθορίζεται— τοῦ νομοσχεδίου καὶ τέταρτον, ἡ δαπάνη τῶν 380 ἑκατ., ἀποτελοῦσα μέρος τοῦ κρατικοῦ προϋπολογισμοῦ καὶ τῶν 450 ἑκατ., τὰ ὁποῖα κατὰ τὰς κυβερνητικὰς δηλώσεις, θὰ περιελαμβάνοντο εἰς αὐτὸ διὰ τὴν ὑγειονομικὴν καὶ ἰατροφαρμακευτικὴν περίθαλψιν, ἡ ὁποία θὰ ἐπιπέσῃ τελικῶς ἐπὶ τῶν ὤμων τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου, διὰ τοῦ ἀσφαλιστικοῦ συστήματος τοῦ νομοσχεδίου. Αὐτὸς εἶναι ὁ φορολογικὸς χαρακτὴρ τοῦ νομοσχεδίου. Ἀλλὰ ἂς ἐξετάσωμεν τώρα εἰδικώτερα τὸ θέμα τῆς παροχῆς τῶν ἀγροτικῶν συντάξεων ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῶν γυναικῶν. Οἱ ἀγρότισσες εἰς ἀριθμὸν εἶναι εἰς τὴν χώραν μας περισσότεραι ἀπὸ τοὺς ἄνδρας. Οἱ ἀγρότες ἀποτελοῦν τὸ 48,81% τοῦ πληθυσμοῦ, οἱ δὲ ἀγρότισσες τὸ 49,81%. Εἰς ὡρισμένας μάλιστα περιφερείας τῆς χώρας ἡ διαφορὰ καθίσταται ἀκόμη μεγαλυτέρα, ὅπως εἰς τὴν Ἤπειρον 5,31% καὶ τὴν Θεσσαλίαν 3,02%. Παρὰ ταῦτα, τὸ ποσοστὸν τῶν γυναικῶν, τὸ ὁποῖον ἐμφανίζεται ὡς συμμετέχον εἰς τὴν παραγωγήν, φαίνεται κατὰ πολὺ μικρότερον κατὰ τὰς ἐπισήμους στατιστικάς, ἀνερχόμενον εἰς 15% μόνον. Ὁ ἀριθμὸς αὐτὸς ὅμως εἶναι ἀπατηλός, διότι εἶναι γνωστόν, ὅτι ὅλες οἱ ἀγρότισσες ἐργάζονται καὶ προσφέρουν εἰς τὴν παραγωγὴν ὅσον καὶ οἱ ἄνδρες. Ἐργάζονται ἀτέλειωτες ὧρες σὲ δουλειὲς ἐπίπονες, σκληρὲς καὶ ἀνθυγιεινές. Θὰ σᾶς φέρω παράδειγμα ἐκεῖνες, οἱ ὁποῖες ἐργάζονται εἰς τὴν συγκομιδὴν τοῦ ρυζιοῦ, μέσα στὸ νερὸ ὡς τὴν μέσην ποὺ σηκώνουν στὸν ὦμο τὰ βρεγμένα δέματα καὶ εἶναι ὁλημερὶς μουσκεμένες, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ ὑφίστανται ρευματισμοὺς νέες ἀκόμη, καὶ καρδιοπάθειες. Τὴν ἀγρότισσα τοῦ βουνοῦ, ἡ ὁποία μεταφέρει 50 καὶ 60 ὀκάδες ξύλα στὴ ράχη της, τὴν ἀγρότισσαν ἡ ὁποία σύρει ἡ ἰδία τὸ Ἡσιόδειον ἄροτρον, τὸ ξύλινον μὲ τὴν σιδηρᾶν αἰχμὴν στὶς πλαγιὲς τῶν βουνῶν. Ἡ δουλειὰ τῆς ἀγρότισσας εἶναι μία ἀτέλειωτη ἁλυσίδα πόνου καὶ μόχθου. Ἡ γυναίκα στὸ χωριὸ εἰσφέρει περισσότερα ἀπὸ τὸν ἄνδρα καὶ συντελεῖ ἐξ ἴσου εἰς τὴν διαμόρφωσιν τοῦ ἀγροτικοῦ εἰσοδήματος, ὄχι μόνον διὰ τῆς ἐργασίας της, ἀλλὰ καὶ μὲ τὴν προσωπικήν της περιουσίαν. Εἰσφέρει ἀκόμα τὸ 25% ἐκ τῶν ἐμμέσων φόρων. Ἐνῷ παρέχει ὅλα αὐτὰ στὴν παραγωγήν, στὸ νοικοκυριό, στὰ παιδιά, στὴν βιοτεχνία, στὴν κτηνοτροφίαν μὲ τὴν περιποίησιν τῶν οἰκοσίτων ζώων, ἡ μεταχείρισις ποὺ τῆς γίνεται καὶ διὰ τοῦ παρόντος νομοσχεδίου εἶναι ἄνισος καὶ ἄδικος. Διὰ τοῦ νομοσχεδίου, ἡ γυναίκα δὲν εἶναι αὐτοτελῶς ἠσφαλισμένη, ὅπως ὁ ἄνδρας, ἐκτὸς ἂν μείνῃ ἄγαμος, πρᾶγμα σπανιώτατον εἰς τὸ χωριὸ καὶ ἐπὶ πλέον ὑποκαθίσταται εἰς τὰ δικαιώματα —θὰ ἔλεγα κυρίως εἰς τὰς ὑποχρεώσεις— τοῦ ἀνδρὸς ὅταν μένῃ χήρα. Ὁ κ. ὑπουργός, διὰ νὰ παραμερίσῃ αὐτὴν τὴν ἄποψιν, μᾶς εἶπεν, ὅτι διὰ τοῦ σχεδίου νόμου ἀσφαλίζεται ἡ ἀγροτικὴ οἰκογένεια. Ἀλλὰ ἡ ὅλη οἰκονομία τοῦ ἄρθρου 5 δείχνει, ὅτι δὲν ἀσφαλίζεται ἡ οἰκογένεια, ἀλλὰ ἄτομα. Τοῦτο ἀποδεικνύεται καὶ ἀπὸ τὸ γεγονός, ὅτι δὲν ὑπάρχουν προστατευόμενα πρόσωπα ὡς δικαιοδόχοι, ὡς εἰς πάντα ἀσφαλιστικὸν νόμον. Ἐπὶ πλέον, τὸ σχέδιον νόμου ὁμιλεῖ δι’ ἠσφαλισμένους καὶ ὄχι ἠσφαλισμένας οἰκογενείας. Διὰ τοῦ παρόντος σχεδίου νόμου, εἰς 170.000 ἄτομα παρέχεται σύνταξις 180 δραχμῶν μηνιαίως. Ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὁμιλοῦμεν περὶ συντάξεως, ὅταν πρόκειται περὶ 180 δραχμῶν. Πρόκειται περὶ ἐπιδόματος ἢ βοηθήματος. 40.000 ἄτομα παίρνουν σύνταξιν 180 + 40 διὰ τὸ οἰκογενειακὸν βάρος τῆς γυναικός των καὶ 90.000 μόνον παίρνουν σύνταξιν 180 + 80 διὰ τὴν εἰς ἡλικίαν 66 χρόνων γυναίκα των, δηλαδὴ 300 δραχμάς. Σύνολον 300.000 πρόσωπα, κατὰ τοὺς ὑπολογισμοὺς τοῦ σχεδίου νόμου. Ἐνῷ, ὅμως, ἡ ἀγρότισσα εἰσφέρει τόσα πολλά, ἐν τούτοις, δὲν εἶναι ἠσφαλισμένη, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον εἶναι ἄδικον καὶ ἀπαράδεκτον. Ἡ γυναίκα ἀποτελεῖ ἰδίαν νομικὴν καὶ κοινωνικὴν προσωπικότητα. Εἶναι κατωχυρωμένη στὴν χώραν μας ἡ ἰσοτιμία της ἀπὸ τὸ Σύνταγμα. Τὴν ἰσοτιμίαν ταύτην ἔχει ἐπὶ πλέον δεχθῆ ἡ Ἑλλὰς διὰ διεθνοῦς συμβάσεως, συνεπῶς τὸ Κράτος ἔχει τὴν ὑποχρέωσιν νὰ σέβεται τὴν ὑπογραφήν του. Ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτήν, αἱ διατάξεις τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοθετήματος, ἀποτελοῦν παραβίασιν τῆς ἀρχῆς αὐτῆς. Τὸ ὅτι ἡ ἀγρότισσα δὲν εἶναι αὐτοτελῶς ἠσφαλισμένη, δημιουργεῖ σωρείαν περιπτώσεων, ὅπου ἡ γυναίκα ἀδικεῖται τρομερά. Ἄν π.χ. ὁ ἄνδρας εἶναι ἀνίκανος πρὸς ἐργασίαν ἢ κατέστη μεταγενεστέρως ἀνάπηρος, ἡ ὕπανδρος ἀγρότισσα δὲν ἔχει δικαίωμα, ὡς αὐτοτελῶς ἠσφαλισμένη, πρὸς λῆψιν συντάξεως, ἂν καὶ ἐργάζεται μόνη διὰ τὴν διατροφὴν τῆς οἰκογενείας της. Ἐπίσης, ἐὰν μείνῃ χήρα καὶ εἶναι κάτω τῶν 50 ἐτῶν μὲ παιδιά, ὀφείλει νὰ περιμένῃ 15 χρόνια διὰ νὰ πάρῃ σύνταξιν. Ἐν τῷ μεταξύ, πρέπει νὰ πληρώνῃ καὶ νὰ ἐργάζεται. Καὶ τὸ μόνον πλεονέκτημα ποὺ ἔχει, εἶναι ὁ συμψηφισμὸς τῶν συνταξίμων ἐτῶν τοῦ ἀνδρὸς μὲ τὰ ἰδικά της. Ἄν διακοπῇ τὸ δικαίωμα συντάξεως τοῦ ἀνδρὸς λόγῳ τοῦ ὅτι δὲν ἐργάζεται ὁ ἴδιος, ἡ γυναίκα δὲν ἔχει δικαίωμα συντάξεως ὡς ὕπανδρος. Ἐὰν ἀκόμη ὁ ἄνδρας μεταναστεύσῃ, ἡ σύζυγός του, ἡ ὁποία θὰ ἐργάζεται εἰς τὰ κτήματα, δὲν θὰ τύχῃ συντάξεως. Ἐπίσης, ἐὰν ὁ ἄνδρας λαμβάνῃ σύνταξιν πολεμικήν. Ὅλαι αὐταὶ αἱ περιπτώσεις καὶ πλῆθος ἄλλαι, γεννοῦν ἀδικίας. Θὰ πρέπει, συνεπῶς, ἡ γυναίκα ἀγρότισσα νὰ ἔχῃ αὐτόνομον ἀσφάλειαν καὶ σύνταξιν εἰς ἡλικίαν 55 χρόνων, ἢ τοὐλάχιστον 60, ἐφ’ ὅσον ὁ ἄνδρας ἔχῃ δικαίωμα στὰ 65 του χρόνια. Ἡ φορολογία 3%, εἶναι καὶ βαρεῖα καὶ ἄδικος. Γιατὶ φορολογοῦνται μὲ τὴν ἰδίαν κλίμακα καὶ τὰ μικρὰ καὶ τὰ μεγάλα εἰσοδήματα; Ἐπίσης, γιατὶ ἡ φορολογία ἐπιβάλλεται ἐπὶ τοῦ τεκμαρτοῦ εἰσοδήματος; Διὰ τὸν λόγον τοῦτον, ὁ νόμος αὐτὸς θὰ γίνῃ μισητὸς καὶ θὰ εἶναι δύσκολον νὰ ἐφαρμοσθῇ, ἂν ὄχι ἀδύνατον. Διὰ τοῦτο, νομίζω, ὅτι ἡ βάσις αὐτὴ πρέπει νὰ ἀντικατασταθῇ. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἀσφάλειαν ἰατροφαρμακευτικῆς περιθάλψεως, παρὰ τοὺς ἰσχυρισμοὺς τῆς Κυβερνήσεως, ἡ ἤδη διδομένη περίθαλψις εἶναι ἀνεπαρκεστάτη. Ὑπάρχουν στατιστικὰ στοιχεῖα τοῦ 1957, κατὰ τὰ ὁποῖα ἐπὶ τοκετῶν ἀγροτικῶν γυναικῶν, κατὰ 42,5% δὲν παρέστησαν ὄχι ἰατροί, ἀλλ’ οὔτε κἂν μαῖαι εἰς τὰ χωριά, ἐνῷ στὰ ἡμιαστικὰ κέντρα τὸ ποσοστὸν εἶναι 13,4% καὶ στὰ ἀστικὰ 1,6%. Τὸ νομοσχέδιον δὲν ἀναφέρει κἂν τὴν μελλοντικὴν ἵδρυσιν βρεφικῶν καὶ παιδικῶν σταθμῶν, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον εἶναι ἀπαραίτητον, ὄχι μόνον διὰ τὰς ἐργαζομένας γυναίκας καὶ δι’ αὐτὴν τὴν ὑγείαν τῶν βρεφῶν ποὺ μετακομίζονται στὰ χωράφια, ὁπότε τοὺς τρώει τὴν μύτη τὸ γουροῦνι, πότε τὰ τσιμπᾷ τὸ γεράκι καὶ συχνότερα τὰ παίρνει ὁ χάρος. Ἐπίσης, ἀπὸ τὰ στατιστικὰ στοιχεῖα ἐξάγεται, ὅτι δὲν ὑπάρχει ἰατρικὴ βεβαίωσις ἐπὶ θανάτων στὴν ὕπαιθρο σὲ ποσοστὸν 31,5%. Δηλαδή, δὲν τοὺς εἶχεν ἐπισκεφθῆ γιατρός, οὔτε κατὰ τὴν ἀρρώστεια των. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ ποσοστὸν τῶν θανόντων σὲ νοσοκομεῖα ἀγροτῶν, εἶναι μόλις 6,5%, ἐνῷ στὶς ἀστικὲς περιοχὲς εἶναι 36,5. Ἔτσι καταρρίπτεται ὁ μῦθος, ὅτι οἱ ἀγρότες νοσηλεύονται σὲ νοσοκομεῖα. Συμπέρασμα. Ἄν μετὰ 2 ἔτη ἐφαρμογῆς τοῦ νόμου τοῦ 1955 ἔχωμεν αὐτοὺς τοὺς τραγικοὺς ἀριθμούς, ἀσφαλῶς καὶ σήμερα τὰ ποσοστὰ δὲν θἄχουν οὐσιωδῶς ἀλλάξει καὶ γιὰ νὰ καλυτερέψουν μ’ αὐτὸν τὸν ρυθμὸν αἱ συνθῆκαι τῆς ἰατροφαρμακευτικῆς περιθάλψεως θὰ χρειασθῇ νὰ περάσουν ὁλόκληρες δεκαετίες. Οὐδεὶς εἶναι ἐναντίον τοῦ νομοσχεδίου, ἀλλὰ ὅλοι θέλομεν ἡ σύνταξις νὰ εἶναι πραγματικὴ καὶ ὄχι νὰ δίνεται δαπάναις τοῦ ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ καὶ μάλιστα κατὰ τὴν κρίσιμον αὐτὴν ἐποχήν. Δι’ αὐτὸ οἱ πόροι θὰ ἔπρεπε νὰ εὑρεθοῦν πρὸς ἄλλην κατεύθυνσιν, ὅπως ὑπέδειξεν ἡ ΕΔΑ. Τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ εἶναι περισσότερον φορολογικόν, παρὰ ἀγροτικόν.

§174ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§175ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§176ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ σήμερον μὲ ἀντικείμενον Ἡμερησίας Διατάξεως ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ ἐπερωτήσεις. (Ὥρα 0.45′ π.μ.)