1960.11.24

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 25η

Πέμπτη, 24 Νοεμβρίου 1960

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 7.10′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. (Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Α. Καμβύσης). Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Νὰ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Παυλόπουλος, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Α. ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Γ. Βολουδάκης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§4Γ. ΒΟΛΟΥΔΑΚΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ἡ ἐπὶ τῶν Ἐξωτερικῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, καταθέτει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων: 1) «Περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1003) 14.6.56 «περὶ ἐκδόσεως προσωρινοῦ χρηματικοῦ ἐντάλματος ἐπισκευῶν, διαρρυθμίσεως τῶν ἐν Κερκύρᾳ Βασιλικῶν Ἀνακτόρων «MON REPOS» διὰ φιλοξενίαν Ἀρχηγοῦ Γιουγκοσλαυϊκοῦ Κράτους πράξεως Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου». 2) «Περὶ κυρώσεως τῶν ὑπ’ ἀριθ. 401) 25.2.55 καὶ 1972)20.12.56, «περὶ ἐνεργείας προμηθείας ἐπίπλων ἐν τῷ ἐσωτερικῷ καὶ ἐξωτερικῷ, αἰθουσῶν ἀναμονῆς δεξιώσεων ἐπισήμων ξένων καὶ Γραφείων Ὑπουργοῦ καὶ 170)7.2.56, περὶ ἀποκαταστάσεως ὑπὸ Τουρκικῆς Κυβερνήσεως, τῶν γενομένων ζημιῶν εἰς τὸ Γενικὸν Προξενεῖον Σμύρνης, κατὰ τὰ γεγονότα τῆς 6ης Σεπτεμβρίου 1955, Πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου». 3) «Περὶ κυρώσεως τῆς Ἐμπορικῆς Συμφωνίας μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ Μαρόκου». 4) «Περὶ κυρώσεως τοῦ παρὰ τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως ὑπογραφέντος τρίτου προσθέτου Πρωτοκόλλου τῆς Γενικῆς Συμφωνίας περὶ προνομίων καὶ ἀσυλιῶν τοῦ Συμβουλίου τῆς Εὐρώπης». 5) «Περὶ κυρώσεως τῆς ἐν Ἀθήναις τὴν 28ην Νοεμβρίου 1959 ὑπογραφείσης Ἑλληνο–Ἰταλικῆς Συμφωνίας, ἐν σχέσει μὲ τὰς συντάξεις πρώην Ἰταλῶν ὑπηκόων τῆς Δωδεκανήσου», καὶ 6) «Περὶ κυρώσεως τῆς παρὰ τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως ὑπογραφείσης Εὐρωπαϊκῆς Συμβάσεως περὶ ὑποχρεωτικῆς ἀσφαλίσεως ἔναντι ἀστικῆς εὐθύνης, ἀφορώσης εἰς αὐτοκίνητα ὀχήματα». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Θ. Μπάρμπας, Π. Τσακιρίδης, Σ. Περτσινίδης καὶ Χ. Τσορλίνης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῆς περὶ προστασίας ἀναπήρων πολέμου καὶ εἰρηνικῆς περιόδου στρατιωτικῶν, νομοθεσίας». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Κατσαφάδος, Ι. Παπαρτεμίου καὶ Δ. Ἰατρίδης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῆς περὶ προστασίας ἀναπήρων πολέμου καὶ εἰρηνικῆς περιόδου στρατιωτικῶν Νομοθεσίας». Ὁ βουλευτὴς κ. Α. Κοκκέβης, καταθέτει τροπολογίας ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων 1) «περὶ συνταξιοδοτικῶν διατάξεων, ἀφορωσῶν τοὺς ἐθελουσίως ἐξερχομένους κ.λ.π. διοικητικοὺς λειτουργοὺς» καὶ 2) «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ Παιδαγωγικῶν Ἀκαδημιῶν καὶ Διδασκαλείων Μέσης Ἐκπαιδεύσεως διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Σαμαρᾶς, Χ. Πιπιλῆς, Π. Σταυρόπουλος καὶ Π. Λιαροῦτσος, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως 1) τῆς ἀπὸ 6.7.1960 συμβάσεως μεταξὺ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου ἀφ’ ἑνὸς καὶ τῶν Αἰτωλικῆς Ἑταιρείας Πετρελαίων Α.Ε. καὶ «Β.Ρ. EXPLORATION CNT LIMITED (GREECE) ἀφ’ ἑτέρου, περὶ ἐρεύνης καὶ ἐκμεταλλεύσεως ὑδρογονανθράκων ἐν Αἰτωλοακαρνανίᾳ, Κεφαλληνίᾳ καὶ Λευκάδι, 2) τῆς ἀπὸ 22.9.60 συμβάσεως μεταξὺ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου ἀφ’ ἑνὸς καὶ τοῦ WILLIAM HERDERT HUNT ἀφ’ ἑτέρου, «περὶ ἀναζητήσεως καὶ ἐκμεταλλεύσεως ὑδρογονανθράκων εἰς τὴν περιοχὴν Θεσσαλονίκης» 3) τῆς ἀπὸ 9 Μαΐου 1960 συμβάσεως μεταξὺ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου ἀφ’ ἑνὸς καὶ τῆς Ἑταιρείας «Ἑλληνικὸς Ἥλιος» ἀφ’ ἑτέρου, «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν ἀπὸ 10.3.53, 27.8. 1955 καὶ 1.6.1956 συμβάσεων ἐρεύνης καὶ ἐκμεταλλεύσεως ὑδρογονανθράκων εἰς τὰς περιοχὰς τῶν Νομῶν Ἕβρου καὶ Ροδόπης καὶ περί τινων ἄλλων διατάξεων, ἀφορωσῶν εἰς τοὺς ὅρους τῶν συμβάσεων ὑδρογονανθράκων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ι. Λαυρεντίδης καὶ Ι. Σπηλιόπουλος, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ Ἐθνικοῦ Παπαφείου Ὀρφανοτροφείου «Ὁ Μελιτεύς». Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Γ. Μπακατσέλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ν. Ραυτοπούλου, κατοίκου Θεσσαλονίκης, διαμαρτυρομένου διὰ τὴν παρὰ τοῦ Δασαρχείου Πιερίας ἀφαίρεσιν ἀγροῦ τοῦ ἐπὶ μέρους ποταμοῦ «Πέλεκα». Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν κατοίκων συνοικίας Ψυρρῆ Ἀθηνῶν, αἰτουμένων ἐξεύρεσιν οἰκοπέδου πρὸς ἀνέγερσιν διδακτηρίου συγχρονισμένου. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Α. Σαμπάνη, Α. Κάτρη κλπ., κατοικούντων κατὰ μῆκος τῆς ὁδοῦ Βουλιαγμένης, διαμαρτυρομένων διὰ συγχώνευσιν λεωφορειακῶν γραμμῶν Δάφνης καὶ Ἄνω Δάφνης. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Γ. Μπακατσέλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Ἐργατοτεχνιτῶν Οἰκοδόμων Θεσσαλονίκης, αἰτουμένης ἐπέκτασιν τοῦ Ἐπικουρικοῦ Ταμείου Δομικῶν καὶ Ξυλουργικῶν Ἐργασιῶν καὶ εἰς τὰ μέλη της. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Δ. Λαντζούνης, καταθέτει ἀναφορὰν κατοίκων Διαβολιτσίου Μεσσηνίας, αἰτουμένων καταβολὴν μικρᾶς συνδρομῆς εἰς ΕΙΡ, προκειμένου περὶ χωρίων κάτω τῶν 2.000 κατοίκων. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Ἀράπης, Δ. Παινέζης καὶ Α. Βουλόδημος, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν Σωματείων Ἑνώσεως Προσωπικοῦ ΗΕΜ, προσωπικοῦ Ὑπηρεσίας Λεωφορείων ΗΕΜ κ.λ.π., αἰτουμένων ἐπανάληψιν διακοπείσης ἀπὸ πενταμήνου ἐπιδοτήσεως ἀνέργων, ἐπαναπρόσληψιν κ. λ. π. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Δ. Παινέζης καὶ Γ. Ἀράπης, καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Ἐξωραϊστικῶν–Ἐκπολιτιστικῶν Συλλόγων Ἀθηνῶν καὶ Προαστίων, αἰτουμένης ἀνάκλησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 111)60 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου «περὶ ἀποκαταστάσεως παραπηγματούχων κλπ.». Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Π. Πινάτσης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Οἰκοδομικοῦ Συνεταιρισμοῦ 43ου ΚΤΕΛ Νομοῦ Δράμας, διαμαρτυρομένου διότι, ἐνῷ καθ’ ὑπόδειξιν τῆς Νομαρχίας, τοῦ Δήμου, τοῦ Νομομηχανικοῦ καὶ τῆς Τροχαίας ἠγοράσθη οἰκοπεδικὴ ἔκτασις 3½ στρεμμάτων εἰς καταλληλοτάτην τοποθεσίαν διὰ τὴν ἀνέγερσιν ὑπεραστικοῦ τουριστικοῦ σταθμοῦ πρὸς ἐξυπηρέτησιν τοῦ ἐπιβατικοῦ κοινοῦ καὶ διὰ τὴν ἀποσυμφόρησιν τῆς πόλεως καὶ ἐνῷ ὁ συνεταιρισμὸς ἦτο καὶ εἶναι καθ’ ὅλα ἕτοιμος νὰ ἀρχίσῃ τὴν θεμελίωσιν τῆς οἰκοδομῆς, τὸ ἁρμόδιον Ὑπουργεῖον Δημοσίων Ἔργων ἀπέρριψε τὸ αἴτημά του μὲ τὸν ἰσχυρισμόν, ὅτι τὸ οἰκόπεδον εἶναι ἀκατάλληλον διὰ τὴν ἀνέγερσιν ὑπεραστικοῦ σταθμοῦ καὶ παρακαλοῦν διὰ τὴν ἀκύρωσιν τῆς ὡς ἄνω ἀπαγορευτικῆς διαταγῆς τοῦ Ὑπουργείου. Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Παπαδημητρίου, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Κοινότητος Βυτίνης Γορτυνίας, διαμαρτυρομένης διὰ τὴν εἰς ἰδιώτην παραχώρησιν χώρου Τριανταφυλλιδείου Ἱδρύματος. Ὁ βουλευτὴς Κεφαλληνίας κ. Σ. Διβάρης, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Κεφαλληνίας, αἰτουμένης τὴν λῆψιν μέτρων ὑπὲρ τῶν ἐκ τοῦ δάκου πληγέντων ἐλαιοπαραγωγῶν. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Γ. Μπακατσέλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν ἀνέργων ὁδηγῶν αὐτοκινήτων Θεσσαλονίκης, αἰτουμένων συνταξιοδότησιν εἰς τὸ 55ον ἔτος, ἀποσυμφόρησιν τοῦ κλάδου κλπ. Ὁ βουλευτὴς κ. Ε. Ζαννῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν ἐνοικιαστῶν ἐλευθέρων μισθώσεων Ρόδου, διαμαρτυρομένων διὰ συνεχεῖς αὐξήσεις τῶν ἐνοικίων.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Συνεχίζεται ἡ αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τῶν προτάσεων νόμου «περὶ ἀκυρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4110)1960 Ν. Δ. «περὶ κυρώσεως τῆς ἀπὸ 27.8.60 συμβάσεως, ἀφορώσης τὴν ἵδρυσιν βιομηχανίας ἀλουμινίου ἐν Ἑλλάδι». Ὁ κ. Σ. Ἠλιόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§6Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Τὸν λόγον, κ. Πρόεδρε, ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁρίστε, κ. συνάδελφε. Ποῖον εἶναι τὸ θέμα ποὺ ἐζητήσατε τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ;

§8Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡμέρα συζητήσεως προτάσεων περὶ ἀκυρώσεως ἢ τροποποιήσεως Νομοθετικῶν Διαταγμάτων ἔχει ὁρισθῆ ἑκάστη Τετάρτη. Συνεζητήσαμεν χθὲς ἐπὶ τῶν προτάσεων περὶ ἀκυρώσεως τῆς συμβάσεως τοῦ ἀλουμινίου. Σήμερον εἶναι ἡμέρα κανονικῆς νομοθετικῆς ἐργασίας. Ἑπομένως, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συζητηθοῦν σήμερον προτάσεις περὶ Νομοθετικῶν Διαταγμάτων. Πέραν αὐτοῦ, ἡ Ἡμερησία Διάταξις πρέπει νὰ διανέμεται πρὸ 24 ὡρῶν. Ἡ σημερινὴ Ἡμερησία Διάταξις διενεμήθη μόλις σήμερον.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑποχρέωσις ἐκ τοῦ Κανονισμοῦ πρὸς διανομὴν τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως πρὸ 24 ὡρῶν δὲν ὑπάρχει. Διανέμεται ἡ Ἡμερησία Διάταξις ὅσον τὸ δυνατὸν συντομώτερον. Ὅταν χθὲς ἐλύθη ἡ συνεδρίασις, περὶ τὸ μεσονύκτιον, δὲν ἦτο δυνατόν, χρονικῶς, νὰ διανεμηθῇ ἐνωρίτερον ἡ Ἡμερησία διάταξις τῶν θεμάτων τῆς σημερινῆς συνεδριάσεως.

§10Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἡ Ἡμερησία Διάταξις ἔπρεπε νὰ διανεμηθῇ τὴν προηγουμένην ἡμέραν.

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ὑπάρχει χρονικὸς περιορισμός. Ὁ Κανονισμὸς ὁρίζει, ὅτι ἡ Ἡμερησία Διάταξις διανέμεται κατὰ τὸ δυνατὸν συντομώτερον.

§12Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Πέραν αὐτοῦ, ὅταν ὑπάρχῃ λόγος μεταβολῆς τῶν θεμάτων τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως, θὰ πρέπει νὰ λαμβάνεται ἀπόφασις τῆς Βουλῆς. Χθὲς δὲν ἐγένετο τοιαύτη πρότασις καὶ οὔτε ἐλήφθη ἀπόφασις, ὅπως συζητήσωμεν σήμερον καὶ πάλιν προτάσεις νόμων ἐπὶ Νομοθετικῶν Διαταγμάτων. Ἐκτὸς τοῦ λόγου αὐτοῦ, ἐφ’ ὅσον ὑπάρχει μία τυπικὴ διαδικασία, ἐὰν θελήσητε νὰ ἐφαρμόσητε μίαν ἔκτακτον διαδικασίαν ψηφίσεως τῆς προκειμένης συμβάσεως, δυνατὸν νὰ θεωρηθῇ, ὅτι τοῦτο κάμνετε διὰ νὰ ψηφίσητε τὴν σύμβασιν αὐτὴν ἐξ ὑφαρπαγῆς. Θὰ ἐνόμιζον, λοιπόν, ὅτι ἡ σημερινὴ συνεδρίασις θὰ πρέπει νὰ διατεθῇ διὰ τὴν κανονικὴν νομοθετικὴν ἐργασίαν.

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, ὡς γνωστόν, εἶναι ἡ τετάρτη συνεδρίασις ἡ σημερινή, καθ’ ἣν ἀσχολεῖται ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία μὲ τὰς προτάσεις νόμων ἐπὶ τῆς συμβάσεως τοῦ ἀλουμινίου. Τοῦτο καταδεικνύει, ὅτι οὐδεμία προσπάθεια ψηφίσεως τῆς συμβάσεως αὐτῆς ἐξ ὑφαρπαγῆς καταβάλλεται. Θὰ πρέπει, πάντως, κἄποτε νὰ τελειώσῃ αὐτὴ ἡ συζήτησις. Ἐξ ἄλλου, τὸ ζήτημα τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως, εἶναι ζήτημα Κυβερνήσεως καὶ ἐπιθυμία τῆς Κυβερνήσεως εἶναι βεβαίως νὰ τερματισθῇ ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς προκειμένης συμβάσεως, χωρὶς νὰ ὑπάρξῃ οἱαδήποτε πρόθεσις περιορισμοῦ τῶν συζητήσεων.

§14Β. ΒΥΖΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ διάταξις τῆς συζητήσεως προτάσεων νόμων ἐπὶ νομοθετικῶν Διαταγμάτων ἑκάστην Τετάρτην, ἀποτελεῖ παραχώρησιν τῆς Κυβερνήσεως πρὸς τὴν Ἀντιπολίτευσιν. Διὰ τῆς προκειμένης συζητήσεως, ἡ Κυβέρνησις παραχωρεῖ καὶ ἄλλην ἡμέραν νομοθετικῆς ἐργασίας διὰ τὴν συζήτησιν προτάσεων Νομοθετικῶν Διαταγμάτων. Δὲν εὑρίσκω, συνεπῶς, τὸν λόγον, διατὶ νὰ διαμαρτύρεται ἡ Ἀντιπολίτευσις.

§15Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, πέραν τῶν ὅσων εἶπεν ὁ κ. Ἐφραιμίδης, νομίζω καὶ ἐγώ, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ συζήτησις ἐπὶ ἐπαναφερομένων Νομοθετικῶν Διαταγμάτων καὶ εἰς ἄλλας ἡμέρας, πλὴν τῆς Τετάρτης. Θὰ ὑπενθυμίσω, ὅμως, ὅτι χθές, κατὰ τὴν λῆξιν τῆς συνεδριάσεως, ὁ Προεδρεύων κατὰ τὴν στιγμὴν ἐκείνην, ἔλυσε τὴν συνεδρίασιν διὰ σήμερον, μὲ ἀντικείμενον συζητήσεως τὰ θέματα τὰ ἀναγεγραμμένα εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν νομοθετικῆς ἐργασίας. Εἰς τὴν ἐν λόγῳ Ἡμερησίαν Διάταξιν, πρῶτον ἦτο ἀναγεγραμμένον τὸ νομοσχέδιον τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν, περὶ ἀποχετεύσεως κλπ. Ἐκτὸς τούτου, ἠρώτησα προσωπικῶς τὸ Προεδρεῖον, ἐὰν κατὰ τὴν σημερινὴν συνεδρίασιν πρόκειται νὰ συζητηθοῦν προτάσεις Νομοθετικῶν Διαταγμάτων καὶ δὴ ἡ ἀφορῶσα τὴν σύμβασιν τοῦ ἀλουμινίου καὶ ἔλαβον τὴν ἀπάντησιν, ὅτι θὰ συζητηθοῦν τὰ θέματα τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως. Ἐντελῶς τυχαίως εὑρίσκομαι αὐτὴν τὴν στιγμὴν εἰς τὴν αἴθουσαν, διότι θὰ ἠδυνάμην νὰ εἶμαι εἰς τὰς Κοινοβουλευτικὰς Ἐπιτροπὰς καὶ θὰ ἐδημιουργεῖτο καὶ ἐκ τούτου τοῦ λόγου ἀνωμαλία, δεδομένου ὅτι εἶμαι ὁ πρῶτος ὁμιλητής. Ὑπάρχει, συνεπῶς, ἐκτὸς τοῦ τυπικοῦ, καὶ οὐσιαστικὸς λόγος νὰ μὴ συζητήσωμεν σήμερον προτάσεις ἐπὶ Νομοθετικῶν Διαταγμάτων.

§16ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ἠλιόπουλε, ὅταν τὸ Προεδρεῖον, κατὰ τὴν χθεσινὴν συνεδρίασιν ἐδήλωσεν, ὅτι θὰ ἔχωμεν νομοθετικὴν ἐργασίαν, ἠννόει τὴν σημερινὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν τὴν διανεμηθεῖσαν σήμερον τὴν πρωΐαν. Κατὰ συνέπειαν, δὲν εἶναι ὀρθὴ ἡ παρατήρησίς σας καὶ παρακαλῶ, ἐπειδὴ εἶσθε ἐγγεγραμμένος νὰ ὁμιλήσητε, ὅπως λάβητε τὸν λόγον ἐπὶ τῶν προτάσεων περὶ τῆς Συμβάσεως ἀλουμινίου.

§17Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ ὁμιλήσω, κ. Πρόεδρε, ἀλλὰ νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι σωστὴ ἡ τακτικὴ αὐτή. Κύριοι βουλευταί, μοῦ ἔχει κάμει ἰδιαιτέραν ἐντύπωσιν καὶ ἔχω σημειώσει μίαν περικοπὴν ἀπὸ ὁμιλίαν τοῦ κ. ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ, κατὰ τὴν συνεδρίασιν τῆς 9ης Νοεμβρίου (Πρακτικὰ σ. 28), ὅταν δηλαδὴ κατέθεσε τὰ στοιχεῖα ποὺ εἶχον ζητηθῆ, σχετικῶς μὲ τὴν σύμβασιν ἀλουμινίου καὶ κατὰ τὴν ὁποίαν ὁ κ. Πρωτοπαπαδάκης εἶχεν εἴπει: «Ἡ σύμβασις, τῆς ὁποίας ζητεῖται ἡ ἀκύρωσις, εἶναι ἐξόχως συμφέρουσα διὰ τὴν Ἑλληνικὴν οἰκονομίαν. Ἐπετύχομεν τὸ μέγιστον ποὺ ἠδυνάμεθα καὶ πρέπει ἡ σύμβασις νὰ κριθῇ ὡς ἔχει, ἐὰν εἶναι καλὴ ἢ ἐὰν εἶναι κακή. Ἡ ἐξέτασις τῶν λεπτομερειῶν της καὶ ἡ διατύπωσις εὐχῆς, ὅτι καλὸν θὰ ἦτο ἐδῶ νὰ εἶναι ἔτσι καὶ ἐκεῖ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, εἶναι συζήτησις, ἡ ὁποία ἠμπορεῖ νὰ ἔχῃ ἐνδιαφέρον καὶ ἀξίαν ἀκαδημαϊκήν, ἀλλὰ δὲν ἔχει «πρακτικὴν ἀξίαν». Αὐτὴν τὴν ἄποψιν, περὶ τοῦ ὅτι δηλαδὴ αἱ συζητήσεις αἱ γενόμεναι εἰς τὴν Βουλὴν ἐπὶ ἐπαναφερομένων Ν. Δ. ἔχουν ἀξίαν ἀκαδημαϊκὴν καὶ ὅτι δὲν ἔχουν πρακτικὴν ἀξίαν, διότι θεωρεῖ πλέον δεδομένον ἡ Κυβέρνησις, ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, ὅτι, ἐφ’ ὅσον ἐψηφίσθη τὸ Ν. Δ., ἠμπορεῖ ἀτελευτήτως νὰ συζητῇ ἡ Βουλή, ἀλλὰ τοῦτο εἶναι συζήτησις ἀκαδημαϊκή, αὐτὴν τὴν ἄποψιν τὴν ἐπανέλαβε καὶ εἰς ἄλλην ὁμιλίαν του, διὰ νὰ φθάσῃ εἰς τὸ ἀποκορύφωμα νὰ εἴπῃ κατὰ τὴν παρελθοῦσαν συνεδρίασιν, ὅτι «εὐτυχῶς αἱ ἐργασίαι διὰ τὰ ἐργοστάσια προχωροῦν γοργῶς καί, συνεπῶς, ἠμπορεῖ νὰ γίνεται ἀνέτως ἡ συζήτησις» —ἐννοῶν προφανῶς «ἀκαδημαϊκὴ συζήτησις»— ἐκείνην περὶ τῆς ὁποίας εἶχεν ὁμιλήσει ἤδη. Κατὰ δὲ τὴν συνεδρίασιν τῆς 17ης Νοεμβρίου (πρακτικὰ σ. 28), λέγει, σχετικῶς μὲ τὴν συζήτησιν εἰς τὴν Βουλήν, τὰ ἑξῆς: «Τὸ νὰ ἔρχεται καὶ νὰ κάμνῃ τοὺς ἰδικούς του ὑπολογισμοὺς ὁ κ. Κιτσίκης ἢ οἱ γυμνασιόπαιδες τοῦ κ. Ζίγδη τοὺς ἰδικούς των, αὐτὸ ἠμπορεῖ νὰ εἶναι ἐνδιαφέρον καὶ διασκεδαστικόν». Ἀκαδημαϊκήν, λοιπόν, συζήτησιν καὶ διασκεδαστικὸν θέμα θεωρεῖ ὁ κ. ὑπουργὸς τὴν συζήτησιν τῆς Βουλῆς ἐπὶ τῶν ἐπαναφερομένων Ν. Δ. Ἀκόμη καὶ δι’ αὐτὸ τὸ σχέδιον Ν. Δ., διὰ τὸ ὁποῖον τόση ἐγένετο συζήτησις, τόση ἐγένετο κριτική. Κύριοι βουλευταί, ἀσχέτως πρὸς τὴν ἀπαράδεκτον αὐτὴν ἄποψιν, τὴν ὁποίαν διατυπώνει ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, ἀπαράδεκτον γενικῶς, πράγματι διερωτᾶται κανεὶς ποῦ εὑρίσκει τὸ θάρρος ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ ὑποστηρίζων, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνεται συζήτησις σοβαρά, ἐπ’ αὐτῆς συγκεκριμένως τῆς συμβάσεως τοῦ ἀλουμινίου, ὅταν εἶναι γνωστόν, ὅτι ἡ σύμβασις αὐτὴ ἔχει προκαλέσει σάλον, ὅταν εἶναι γνωστόν, ὅτι ὁλόκληρος ἡ Ἀντιπολίτευσις ἔχει κάμει ὀξυτάτην κριτικὴν ἐναντίον τῆς συμβάσεως καὶ διατυπώσει βαρυτάτους χαρακτηρισμοὺς δι’ αὐτήν, ὅταν εἶναι γνωστόν, ὅτι διετυπώθησαν σοβαρώταται, ἀσχέτως ἂν εἶναι ἢ ὄχι ἀληθεῖς, σοβαρώταται ἀπόψεις, ὅτι ἡ σύμβασις αὐτή, τυχὸν ἐφαρμοζομένη, θὰ ὁδηγήσῃ εἰς μίαν οἰκονομικὴν καταστροφὴν τὴν Χώραν· ὅταν, ἀκόμη, ὁ κ. ὑπουργὸς ἔχῃ ὑπ’ ὄψιν, ὅτι εἰς τὸν Τύπον καὶ τὰ εἰδικὰ οἰκονομικὰ περιοδικὰ καθημερινῶς γράφονται ἄρθρα, τὰ ὁποῖα ἀποτελοῦν κριτικὴν ὀξυτάτην ἐναντίον αὐτῆς τῆς συμβάσεως, κριτικήν, ἡ ὁποία ὁδηγεῖ εἰς τὸ συμπέρασμα, ὅτι ἡ σύμβασις αὐτὴ δὲν εἶναι ἁπλῶς μὴ ἐπωφελής, δὲν εἶναι ἁπλῶς χειροτέρα ἀπὸ ἐκείνην ποὺ θὰ ἠμπορούσαμεν τυχὸν νὰ πραγματοποιήσωμεν χειριζόμενοι καλλίτερον τὸ θέμα, ἀλλ’ εἶναι μία σύμβασις, ἀπολύτως κρινομένη, ἡ ὁποία ὁδηγεῖ τὸν Τύπον εἰς οἰκονομικὴν συμφοράν, ὅταν, λέγω, ὅλα αὐτὰ ἔχῃ ὑπ’ ὄψιν ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ προεξοφλῇ, κατὰ τὸν τρόπον ποὺ προεξοφλεῖ, καθ’ ὃν τρόπον προεξώφλησε καὶ τὴν γνώμην τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τῆς ΔΕΗ, προκειμένου περὶ τῆς συμβάσεως διὰ τὴν ἠλεκτροδότησιν τῆς ἐπιχειρήσεως αὐτῆς, πῶς εἶναι δυνατὸν, λέγω, νὰ προεξοφλῇ τὴν γνώμην τῆς Συμπολιτεύσεως καὶ τὴν ψῆφον τῆς Συμπολιτεύσεως, ὅταν ἀπὸ τὰ δημοσιευόμενα ἄρθρα παρατάσσωνται στοιχεῖα καὶ ἔγγραφα καὶ γνῶμαι εἰδικῶν, ἐκ τῶν ὁποίων δημιουργεῖται τόσον σοβαρωτάτη ἡ ἀμφιβολία, ἐὰν ἡ σύμβασις αὐτὴ εἶναι δυνατὸν νὰ ὠφελήσῃ τὸν τόπον ἢ εἶναι δυνατὸν νὰ τὸν ὁδηγήσῃ εἰς καταστροφήν; Καὶ πῶς εἶναι δυνατόν, ἐὰν συμβῇ αἱ ἀπόψεις τῆς Ἀντιπολιτεύσεως καὶ τῶν εἰδικῶν, οἱ ὁποῖοι γράφουν ἐναντίον τῆς συμβάσεως, ἐὰν αἱ ἀπόψεις αὗται ἐπαληθεύσουν, πῶς εἶναι δυνατὸν ὁ κ. ὑπουργὸς νὰ προεξοφλῇ τὴν γνώμην τῆς πλειοψηφίας τῆς Συμπολιτεύσεως, ὅτι θὰ ψηφίσῃ ὁπωσδήποτε τὴν σύμβασιν ἁπλῶς διότι ἐνεκρίθη κατὰ τὸν τρόπον τὸν γνωστὸν ποὺ ἐνεκρίθη ἡ σύμβασις αὐτὴ κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ Ν. Δ. εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν Ἐξουσιοδοτήσεως, νὰ τὴν προεξοφλῇ, ὅταν εἶναι βέβαιον ὅτι, ἐὰν ἐπαληθεύσουν αἱ ὑποψίαι καὶ οἱ φόβοι τῆς Ἀντιπολιτεύσεως καὶ ὅσων εἶναι ἐναντίον τῆς συμβάσεως, ὁ τόπος ὁδηγεῖται εἰς μίαν συμφορὰν καὶ συνεπῶς οἱ τυχὸν ψηφίζοντες τὴν σύμβασιν αὐτὴν θὰ ἔχουν βαρυτάτας ἀτομικὰς εὐθύνας. Ἀκόμη, κύριοι συνάδελφοι, θὰ πρέπει νὰ εἴπω εἰς τὸν κ. ὑπουργόν, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ ἦτο περισσότερον διστακτικὸς εἰς τὰς ἀπόψεις του αὐτάς, ἐὰν ἐλάμβανεν ὑπ’ ὄψιν τὰς συνθήκας ὑπὸ τὰς ὁποίας ἐψηφίσθη ἡ σύμβασις αὐτὴ διὰ τοῦ παρόντος Ν. Δ)τος, τὰς ἐπικρίσεις, αἱ ὁποῖαι ἠκούσθησαν κατὰ τὴν ψήφισίν του, ὥστε νὰ καταστῇ ἀναγκαῖον νὰ ἐμφανισθῇ ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, μετὰ τὴν ψήφισιν, ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, διὰ νὰ δώσῃ ἐξηγήσεις κατὰ τῶν βαρυτάτων ἐπικρίσεων τῆς συμβάσεως αὐτῆς, ἡ ὁποία ὡς ἐψηφίσθη εἶναι βέβαιον, ὅτι ὁδηγεῖ τὴν οἰκονομίαν τῆς χώρας εἰς πλήρη κατάρρευσιν. Παρὰ τὰς ἀπόψεις αὐτὰς ἐν τούτοις, τοῦ κ. ὑπουργοῦ, θεωροῦμεν καθῆκον μας νὰ συμβάλωμεν καὶ ἡμεῖς εἰς τὸ νὰ διαφωτισθοῦν ὅλα τὰ σημεῖα ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα δημιουργοῦν τοὺς βασίμους φόβους, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ὁδηγηθῶμεν εἰς βαρείας ζημίας. Ἐὰν ὑπάρξῃ μία κατὰ τὸ δυνατὸν πλήρης διερεύνησις τῶν πλέον ἐπικινδύνων σημείων τῆς συμβάσεως, θέλομεν νὰ πιστεύωμεν, ὅτι θὰ ὑπάρξουν καὶ συνάδελφοι τῆς Συμπολιτεύσεως, οἵτινες θὰ κάμουν ἐν προκειμένῳ τὸ καθῆκον των. Ἡ ἀρχὴ τοῦ κακοῦ, κύριοι συνάδελφοι, δέον νὰ ἀναζητηθῇ κατὰ πρῶτον λόγον εἰς τὰς συνθήκας ὑφ’ ἃς ἐγένετο ἡ διαπραγμάτευσις τῆς συμβάσεως αὐτῆς. Εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν τοῦ σχεδίου Ν. Δ., οὗτινος ζητοῦμεν τὴν ἀκύρωσιν ἀναφέρεται, ὅτι ἀρχικῶς προσῆλθον δύο ὁμάδες ἐνδιαφερομένων διὰ τὴν σύμβασιν ἀλουμίνας — ἀλουμινίου. Ἡ πρώτη ὁμὰς ἦτο τοῦ Γάλλου Πεσινὲ καὶ ἡ ἄλλη ὁμὰς ἦτο τοῦ Νιάρχου–Ρέϋνολδς. Καὶ συνεχίζει ἡ εἰσηγητικὴ ἔκθεσις, ὅτι αἱ δύο αὗται ὁμάδες κατὰ τὴν πορείαν τῶν διαπραγματεύσεων συνηνώθησαν εἰς μίαν ὁμάδα καὶ αἱ διαπραγματεύσεις ἐφεξῆς συνεχίσθησαν μὲ τὴν ἡνωμένην ὁμάδα. Ὁ κ. Πεζόπουλος, εἰς τὴν εἰσήγησίν του πρὸς τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον τῆς ΔΕΗ, ἥτις οὐδαμόθεν ἠμφισβητήθη, οὔτε ὑπὸ τῆς ΔΕΗ, οὔτε ὑπὸ τοῦ ἰδίου εἰς τὴν «πρὲς κόνφερανς», οὔτε ὑπὸ τοῦ ὑπουργοῦ, ἀναφέρει τὰ ἑξῆς: «Τελικῶς, προτάσεις προερχόμεναι ἐκ δύο ὁμίλων συνηνώθησαν εἰς μίαν καὶ μόνην ὅλων τῶν ἐνδιαφερομένων, συμπτυξάντων μίαν καὶ μόνην ὁμάδα». Αὐτὰ ἀκριβῶς τὰ στοιχεῖα, ἀποδεικνύουν τὸ πρῶτον σφάλμα, τὸ ὁποῖον ἔκαμεν ἡ Κυβέρνησις εἰς τὸν χειρισμὸν τοῦ θέματος. Ἔχει δύο ὁμάδας, αἵτινες προσέρχονται καὶ ἀνταγωνίζονται καὶ ἀντὶ νὰ ἐπωφεληθῇ αὐτοῦ τοῦ ἀνταγωνιστικοῦ ἐνδιαφέροντος καὶ νὰ ἐπιτύχῃ τὰ καλύτερα ἀποτελέσματα, ἐπεδίωξε καὶ συνέβαλεν εἰς τὸ νὰ τὰς ἑνώσῃ καὶ νὰ διεξαγάγῃ ἐν συνεχείᾳ τὰς διαπραγματεύσεις μὲ τὴν ἡνωμένην μίαν ὁμάδα. Αὐτὸ παρουσιάζει καὶ τὸ τρωτόν, ὅτι δι’ ἕνα τόσον σοβαρόν, σοβαρώτατον ἔργον, ὤφειλε νὰ προκηρύξῃ διεθνῆ διαγωνισμόν, ὅσον τὸ δυνατὸν εὐρύτερον, διὰ νὰ ἐπιδιώξῃ καὶ ἐπιτύχῃ τὰ καλύτερα ἀποτελέσματα. Δεύτερον σφάλμα τῆς Κυβερνήσεως εἶναι ὁ τρόπος, καθ’ ὃν διεξήγαγε τὰς διαπραγματεύσεις. Πράγματι, προκαλεῖ κατάπληξιν ἡ ἀφήγησις τοῦ κ. ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ, πῶς ἐγένοντο αἱ διαπραγματεύσεις ἀπὸ τὴν ἀρχὴν μέχρι τέλους. Λέγει, ὁ κ. ὑπουργός, ὅτι αἱ διαπραγματεύσεις ἐγένοντο προφορικῶς καὶ χωρὶς φυσικὰ νὰ τηροῦνται πρακτικά. Τὸ πῶς δὲν ἐτηρήθησαν πρακτικὰ εἶναι θέμα τοῦ κ. ὑπουργοῦ. Καὶ προχωρῶν ὁ κ. ὑπουργός, λέγει, ὅτι ὁ κ. Πεζόπουλος ἔφερε μίαν τεχνικὴν μελέτην, ἥτις ὅμως δὲν ἔχει μεταφρασθῆ. Καὶ ἐν τούτοις χωρὶς κανένα στοιχεῖον, χωρὶς καμμίαν μελέτην, ὡς νὰ διαχειρίζοντο οἱ δύο κ. κ. ὑπουργοὶ θέμα ἰδικόν των, θέμα ἰδιωτικῆς φύσεως, διεξήγαγον διαπραγματεύσεις ὄχι μόνον διὰ τὸ ἐργοστάσιον ἀλουμίνας, ἀλλὰ καὶ διὰ τὰ ἐργοστάσια, ἅτινα θὰ παρῆγον ρεῦμα τῆς Δ.Ε.Η. καὶ δι’ ἄλλα θέματα ἐνδιαφέροντα τὴν ἐθνικὴν οἰκονομίαν τῆς χώρας. Ἐθεώρησαν τὸ θέμα ἰδιωτικήν των ὑπόθεσιν, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ ἄλλην δήλωσιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ προκύπτει, ὅτι ἐθεώρουν τὸ θέμα ἄνευ ἐνδιαφέροντος τοῦ Δημοσίου διότι, ὡς εἶπον, ἐπρόκειτο περὶ ἰδιωτικῆς ἐπιχειρήσεως τῶν Πεσινὲ–Νιάρχου. Τρίτον σφάλμα καὶ θανάσιμον εἶναι, ὅτι ἐπροχώρησαν εἰς τὴν ὑπογραφὴν τῆς συμβάσεως αὐτῆς οἱ δύο ὑπουργοί, χωρὶς καμμίαν συνεννόησιν καὶ χωρὶς τὴν γνώμην τῆς Δ.Ε.Η., διὰ τὴν παραχώρησιν ἠλεκτρικοῦ ὑπ’ αὐτῆς ρεύματος. Τὸ θέμα, κύριοι, εἶναι σοβαρώτατον καὶ πρέπει νὰ μᾶς ἀπασχολήσῃ σοβαρῶς. Ἰδοὺ τί λέγει ὁ κ. ὑπουργὸς ἐπὶ τοῦ Συντονισμοῦ ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, (πρακτικὰ τῆς 17)11 σελ. 28). «... Τὸ σφάλμα καὶ τοῦ κ. Ζίγδη καὶ τοῦ κ. Κιτσίκη εἶναι τοῦτο: «Ἐγὼ ὡς Κυβέρνησις βασίζομαι εἰς τοὺς ὑπολογισμοὺς τῆς Δ.Ε.Η. Ἐὰν ἐβασιζόμην εἰς τοὺς ὑπολογισμοὺς εἴτε τοῦ κ. Ζίγδη, εἴτε τοῦ κ. Κιτσίκη, εἴτε τῶν γυμνασιοπαίδων τοῦ κ. Ζίγδη, εἴτε τοῦ κ. Στυλιανίδη, καὶ δὲν ἤκουα τοὺς ὑπολογισμοὺς τῆς Δ.Ε.Η., δικαίως τότε θὰ ἐπεκρίνατε τὴν Κυβέρνησιν...». Λέγει δηλαδὴ ὁ κ. ὑπουργός, ὅτι μόνον βάσει τῶν ὑποδείξεων τῆς Δ.Ε.Η. ἐπροχώρησε. Ἐπὶ τοῦ ἰδίου θέματος ἀνακοίνωσις τῆς Δ.Ε.Η. δημοσιευθεῖσα εἰς τὸν Τύπον κατὰ τρόπον περίεργον καὶ ὑπὸ τύπον διαφημίσεως, λέγει, ὅτι ἐξ ἀφορμῆς συζητήσεως τῆς συμβάσεως ἀλουμινίου εἰς τὴν Βουλήν, προβαίνει εἰς αὐτὴν τὴν ἀνακοίνωσιν πρὸς διαφώτισιν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Ἐν συνεχείᾳ ἀναφέρει τὰς διατυπωθείσας αἰτιάσεις αἵτινες, λέγει, ὅτι εἶναι ἀστήρικτοι διότι τὸ 3,1 χιλιοστὰ τοῦ δολλαρίου ἐπὶ 16 ἔτη καλύπτει ὅλας τὰς ἐτησίας δαπάνας, συμπεριλαμβανομένης καὶ τῆς ἀποσβέσεως καὶ ἀφήνει μικρὰ κέρδη, ἀκολούθως δὲ ἀπὸ τοῦ 17ου ἔτους τὸ 3,6 χιλιοστὰ θὰ ἀποδώσῃ μεγάλο κέρδος. Τὰ ἀποτελέσματα αὐτὰ προέκυψαν, ὡς λέγει ἡ ἀνακοίνωσις, οὐχὶ ἐκ προχείρων ὑπολογισμῶν, ἀλλὰ εἶναι προϊὸν μακρῶν καὶ ἐμπεριστατωμένων μελετῶν της, εἰς τὰς ὁποίας ἐβασίσθη ἡ Διοίκησις τῆς Δ.Ε.Η. διὰ νὰ κάμῃ τὴν σύμβασιν καὶ οὐχὶ ἀνεξελέγκτως. Προχωρεῖ δὲ περαιτέρω ἡ ἀνακοίνωσις, λέγουσα, ὅτι ὁ Γενικὸς Διευθυντὴς τῆς Δ.Ε.Η. οὔτε ἀντίθετον γνώμην εἶχεν, οὔτε ἐπιέσθη καὶ εἶναι ἀνακριβές, ὅτι τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον εὑρέθη πρὸ τετελεσμένου γεγονότος καὶ ὅτι δὲν ἐτηρήθη ἐνήμερος τῶν διαπραγματεύσεων. Ἡ ἀνακοίνωσις ἀπαντῶσα εἰς τόνον, ὅστις τὸ ὀλιγώτερον εἶναι θρασύς, λέγει περαιτέρω, ὅτι ἀπευθύνεται εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, ἀγνοοῦσα οὕτω τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν εἰς τὴν ὁποίαν ἠρνήθη τὴν χορήγησιν τῶν αἰτηθέντων στοιχείων καὶ κάμνει κριτικὴν ἐναντίον ὅσων ἐδημοσιεύθησαν εἰς τὸν Τύπον, ἀπευθύνεται εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν ἀγνοοῦσα τοὺς πάντας καὶ διακηρύσσει, ὅτι ἀποτελεῖ ἡ Δ.Ε.Η. Αὐτόνομον Ὀργανισμόν, ὅστις φέρει ὅλον τὸ βάρος τῆς ἠλεκτροδοτήσεως. Προχωροῦσα ἐν συνεχείᾳ εἰς τόνον ἀπαράδεκτον, λέγει: «Εἶναι δύσκολον νὰ κατανοηθῇ ἀπὸ τοὺς διοικοῦντας τὴν Δ.Ε.Η., τοὺς ἔχοντας τοιαύτην εὐθύνην ἀπέναντι τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ τῶν ἡγετῶν αὐτοῦ, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ θεωρηθῇ, ὅτι γίνονται ἐπιλήσμονες τοῦ καθήκοντός των. Αἰσθάνονται δὲ τὴν ὑποχρέωσιν νὰ προβοῦν εἰς τὴν παροῦσαν δήλωσιν καὶ διὰ τὸν λόγον, ὅτι, κατὰ τὴν δεκαετίαν ἀφ’ ἧς λειτουργεῖ ἡ Δ.Ε.Η., τὸ ἔργον καὶ ἡ Πολιτεία τῆς Δημοσίας Ἐπιχειρήσεως Ἠλεκτρισμοῦ ἀνεγνωρίσθησαν τόσον ὑπὸ τῶν ἑκάστοτε Κυβερνήσεων, ὅσον καὶ ὑπὸ τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, ὅστις πιστεύει, ὅτι ἡ Δ.Ε.Η. ἀνταποκρίνεται εἰς τὰς προσδοκίας τὰς ὁποίας ἐστήριξεν ἐπ’ αὐτῆς. Εἶναι συνεπῶς ἀδύνατον εἰς τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον καὶ εἰς τὸν Γενικὸν Διευθυντὴν νὰ διακυβεύσουν εἰς τὴν περίπτωσιν τῆς συμβάσεως διὰ τὸ ἀλουμίνιον, τὸ ἠθικὸν κεφάλαιον, τὸ ὁποῖον ἐδημιούργησαν κατὰ τὴν μακρὰν ἐν τῇ ὑπηρεσίᾳ τῆς Κοινωνίας σταδιοδρομίαν των καὶ νὰ προδώσουν τὴν ἀνατεθεῖσαν εἰς αὐτοὺς ἐντολήν. Ὁ Ἑλληνικὸς λαός, ἄλλως τε, ἔλαβε καὶ λαμβάνει ὑπ’ ὄψιν τὰ ἐπιτεύγματα τῆς Δ.Ε.Η., τόσον ἐν τῇ ἐκμεταλλεύσει τῶν ὑπαρχόντων ἔργων ὅσον καὶ κατὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τῶν προβλημάτων τῆς κατασκευῆς νέων ἔργων, τὰ ὁποῖα θὰ χρησιμεύσουν διὰ νὰ καταστῇ δυνατὴ ἡ ἱκανοποίησις τῶν ἐνεργειακῶν ἀναγκῶν τῆς χώρας, καὶ τρέφομεν πρὸς αὐτὴν ἐμπιστοσύνην, ἡ ὁποία ἐξεδηλώθη καὶ ἐκδηλοῦται κατὰ τρόπον καθολικόν...». Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ἡ Δ.Ε.Η. γράφει εἰς τὰ παλιά της τὰ παπούτσια ὅσα λέγονται εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν καὶ μένει ἱκανοποιημένη, ὅτι ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς τρέφει ἐμπιστοσύνην εἰς τὸ νέον κράτος, εἰς τὸ κράτος τῆς Δ.Ε.Η. Νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ὑπάρξῃ ὁμόθυμος ἡ ἀποδοκιμασία διὰ τὸν αὐθάδη αὐτὸν τρόπον καὶ τακτικὴν τὴν ὁποίαν μετέρχεται ἡ Δ.Ε.Η.

§18Π. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ. Ἀπόδειξις τῆς ἐμπιστοσύνης τοῦ λαοῦ εἰς τὴν Δ.Ε.Η., εἶναι ἡ ὑπερκάλυψις τοῦ δανείου της.

§19Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Κύριε συνάδελφε, δυστυχῶς εἰς τὰ πρακτικὰ δὲν ἀναγράφονται ὅσα ἀναγινώσκονται. Ἔτσι ὁ ἀναγνώστης τῶν σημερινῶν πρακτικῶν δὲν θὰ λάβῃ γνῶσιν τοῦ κειμένου αὐτοῦ.

§20Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Παρακαλῶ, κ. Πρόεδρε, ὅλα ὅσα ἀναγινώσκω, νὰ περιληφθοῦν εἰς τὰ πρακτικά, διότι ὡς ἐδήλωσα, θὰ κάμω κυρίως χρῆσιν ἐγγράφων. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Γʹ Ἀντιπρόεδρος, κ. Β. Κρῖκος).

§21ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὅλα ὅσα πρέπει νὰ γραφοῦν, γράφονται εἰς τὰ πρακτικά. Αὐτὰ ποὺ εἶπεν ὁ κ. Ζίγδης δὲν εὐσταθοῦν, τόσον μᾶλλον ὅσον πρὸ τῆς ἐπικυρώσεως τῶν πρακτικῶν ἐρωτᾶ ὁ Πρόεδρος ἐὰν ὑπάρχῃ ἀντίρρησις. Ἀλλὰ καὶ τὸ ἄρθρον 75 τοῦ Κανονισμοῦ διαλαμβάνει, ὅτι τὰ πρακτικὰ γράφονται περιληπτικῶς.

§22Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Μετὰ τὴν τοιαύτην ἀνακοίνωσιν τῆς διοικήσεως τῆς Δ.Ε.Η. ἠκολούθησε, χθὲς ἢ προχθές, νομίζω, μία PRESS CONFERENCE τοῦ κ. Πεζοπούλου εἰς τὴν ὁποίαν ὁ κ. Πεζόπουλος, ἀπὸ ὅ,τι ἐδιάβασα εἰς τὰς σημερινὰς ἐφημερίδας, μόλις αὐτὴν τὴν στιγμὴν μᾶς διενεμήθη τὸ κείμενον αὐτῆς τῆς PRESS CONFERENCE καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τὸ ἔχω ἀκριβῶς ὑπ’ ὄψιν, ἀλλὰ ἀπὸ ὅ,τι ἐγράφη εἰς τὰς ἐφημερίδας, λέγει, ὅτι ἡ σύμβασις εἶναι ἐπωφελὴς διὰ τὴν Δ.Ε.Η., δεύτερον, ὅτι οὐδέποτε ἐπιέσθη ἡ Δ.Ε.Η. κατὰ τὸ στάδιον τῶν διαπραγματεύσεων διὰ νὰ ὑπογράψῃ ἕνα συμβόλαιον καὶ ὁμιλεῖ περὶ μέσης τιμῆς τοῦ ρεύματος εἰς τρία καὶ τέσσαρα χιλιοστὰ τοῦ δολλαρίου, χωρὶς νὰ διαστέλλῃ, χωρὶς νὰ κάνῃ διάκρισιν 3,1, χωρὶς νὰ λαμβάνῃ ὑπ’ ὄψιν τὰς συνεπείας τοῦ 3,1 ἐν σχέσει μὲ τὸ 3,6, ὁμιλεῖ περὶ μέσου ὅρου τιμῆς καὶ βάσει αὐτοῦ συνάγει τὸ συμπέρασμα, ὅτι εἶναι ἐπωφελὴς ἡ σύμβασις. Περαιτέρω ὁ κ. Πεζόπουλος σημειώνει, ὅτι τὸ πρόβλημα ποὺ ἀντιμετωπίζει σήμερον ἡ Δ.Ε.Η. εἶναι μήπως δὲν κατορθώσει νὰ διαθέσῃ ὁλόκληρον τὴν ποσότητα τοῦ ρεύματος, ἡ ὁποία θὰ παράγεται ὑπὸ τῶν ἐργοστασίων. Δηλαδή, ἀφήνει νὰ φανῇ ὁ κ. Πεζόπουλος, ὅτι ὑπάρχει τόση περίσσεια ρεύματος σήμερον, ὥστε ἐκεῖνο ποὺ τὴν ἀνησυχεῖ εἶναι ἡ διάθεσις τοῦ ρεύματος καὶ ὄχι ἡ ἔλλειψις ἢ αἱ οἰκονομικαὶ δυσκολίαι τὰς ὁποίας θὰ ἀντιμετωπίσῃ. Ἐν τούτοις δὲν ἀντελήφθη ὅτι ὀλίγους μῆνας πρὶν εἶχεν εἴπει ἡ Δ.Ε.Η. μὲ τὴν ὑπογραφὴν τοῦ Προέδρου τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου της, τοῦ κ. Γουναράκη, εἰς τὴν ἔκθεσιν τῶν πεπραγμένων τοῦ 1959 σελὶς 19 καὶ 20. Λέγει ἡ ἔκθεσις αὐτή, ὑπογραφομένη ὑπὸ τοῦ κ. Γουναράκη: «Ἡ μὲ ταχὺν ρυθμὸν αὔξησις τῆς ζητήσεως ρεύματος κατὰ πᾶσαν πιθανότητα δὲν πρόκειται συντόμως νὰ ἐπιβραδυνθῇ δεδομένου, ὅτι...». Καὶ ἀναπτύσσει μίαν σειρὰν λόγων ἐκ τῶν ὁποίων βεβαιοῦται, ὅτι πράγματι θὰ ἔχωμεν αὔξοντα ρυθμὸν χρησιμοποιήσεως ρεύματος. Καὶ συνάγει ἡ ἔκθεσις αὐτή: «Διὰ τὴν ἱκανοποίησιν τῆς οὕτω διαγραφομένης ἐξελίξεως εἰς τὴν ζήτησιν ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας ἡ Δ.Ε.Η., μοναδικὸς πλέον ὑπεύθυνος φορεὺς τῆς ἐνεργειακῆς πολιτικῆς τοῦ Κράτους, ἔχει προγραμματίσει τὴν κατασκευὴν ἔργων». Ἡ Δ.Ε.Η. λέγει, ὅτι ἔχομεν ηὐξημένον τὸν ρυθμὸν ζητήσεως καὶ διαθέσεως τοῦ ἠλεκτρικοῦ ρεύματος, ὁ κ. Πεζόπουλος παρὰ τὴν δήλωσιν ἐκείνην, λέγει, ὅτι ὁ φόβος ποὺ συνέχει αὐτὴν τὴν στιγμὴν τὴν Δ.Ε.Η., εἶναι μήπως δὲν ἠμπορέσει νὰ διαθέσῃ τὸ ρεῦμα, τὸ ὁποῖον ἔχει εἰς τὴν διάθεσίν της. Αὐτὰ μὲν εἶπεν ἡ νεωτέρα Δ.Ε.Η. καὶ ὁ νεώτερος κ. Πεζόπουλος, ἀλλὰ ἡ Δ.Ε.Η. καὶ ὁ κ. Πεζόπουλος ἔχουν ἤδη ὁμιλήσει παλαιότερον. Ὑπάρχει δηλαδὴ παλαιότερος κ. Πεζόπουλος, ὁ ὁποῖος ἐμφανίζεται εἰς τὴν εἰσήγησίν του, εἰς τὸ ἔγγραφον ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον κατετέθη ἀπὸ τὸν κ. Ζίγδην καὶ τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖ τὴν εἰσήγησιν τοῦ κ. Πεζοπούλου ἐνώπιον τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τῆς Δ.Ε.Η. προκειμένου νὰ ἐγκριθῇ ἡ σύμβασις τῆς ἠλεκτροδοτήσεως ἀπὸ τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον τῆς Δ.Ε.Η. Νομίζω, κ. συνάδελφοι, ὅτι τὸ ἔγγραφον αὐτὸ εἶναι σοβαρώτατον διότι πράγματι ἀποκαλύπτει πολλὰ φαινόμενα εἰς τὴν δημοσίαν μας ζωήν, ἀποκαλύπτει βαθύτατα ποία σῆψις ὑπάρχει εἰς τὴν διαχείρισιν τῶν δημοσίων πραγμάτων καὶ ἐν πάσῃ περιπτώσει διὰ τὴν συγκεκριμένην περίπτωσιν, ἀποκαλύπτει μέσα εἰς ποίαν κωμικοτραγικήν, ὅπου ἐὰν τὸ τραγικὸν στοιχεῖον δὲν ἦτο τόσον ἔντονον, πράγματι θὰ ἠδύνατο νὰ διασκεδάσῃ κανεὶς μὲ τὴν ἱστορίαν αὐτήν, πόσον, λέγω, μέσα εἰς αὐτὴν τὴν κωμικοτραγικὴν ἐξέλιξιν τῶν διαπραγματεύσεων ἀντεμετώπισεν ἡ Δ.Ε.Η. τὸ θέμα τῆς ἠλεκτροδοτήσεως, εἰς ποίαν θέσιν εἶχε περιαχθῆ ἡ Δ.Ε.Η. Ἀπὸ τὸ ἔγγραφον αὐτὸ λοιπόν, τὸ ὁποῖον εἰς τὴν σελίδα 18 τῶν πρακτικῶν τῆς 17ης Νοεμβρίου, ὁ κ. Πεζόπουλος, λέγει, ἐπὶ λέξει: «Ἐδήλωσα πρὸς τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Βιομηχανίας, ὅτι τὸ κόστος ἔπρεπε νὰ ὑπολογίζεται εἰς τέσσαρα χιλιοστὰ τοῦ δολλαρίου. Φαίνεται, ὅτι ἐπηκολούθησαν συζητήσεις καὶ ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις κατέληξε νὰ δεχθῇ τὴν πρότασιν τῶν Πεσσινέ, Ρέϋνολδς, Νιάρχου, ὅπως εἶναι εἰς τὴν σύμβασιν». Φαίνεται, ὅτι πράγματι ἔκτοτε, μετὰ τὴν πρότασιν αὐτὴν τοῦ κ. Πεζοπούλου περὶ τεσσάρων χιλιοστῶν, δὲν ἔλαβε κἂν γνῶσιν περὶ τοῦ τί ἔγινε. Αὐτὸ δείχνει τὸ «φαίνεται», ποὺ λέγει ὁ κ. Πεζόπουλος. Συνεπῶς, ὅσα λέγονται περὶ τοῦ ὅτι ἡ Δ.Ε.Η. ἐτηρήθη ἐνήμερος καθ’ ὅλην τὴν διαδικασίαν τῶν διαπραγματεύσεων, περὶ τῶν διαπραγματεύσεων διαψεύδεται ἀπὸ τὸν κ. Πεζόπουλον. Ἀλλὰ προχωρεῖ περαιτέρω: «Ὑπελογίζετο ὑπὸ ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ, ὅτι μετὰ τὸ 30ὸν ἔτος ἡ Δ.Ε.Η. θὰ εἶχεν ἐξοφλήσει ὅλας τὰς ὑποχρεώσεις της. Κατὰ τὴν ἀντίληψιν τῆς Κυβερνήσεως ἡ Δ.Ε.Η. ἀρχικῶς θὰ ὑφίστατο ζημίας, τελικῶς ὅμως θὰ εἶχεν ὄφελος. Μοῦ ἐζητήθη ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν νὰ διαπραγματευθῶ συμβόλαιον μὲ τοὺς ξένους. Διεξηγάγομεν σκληρὰς διαπραγματεύσεις μετὰ μακρὰς συζητήσεις ἐντὸς τριῶν εἰκοσιτετραώρων διεξαχθείσας καὶ κατελήξαμεν εἰς τὸ συμβόλαιον. Ἐπειδὴ τὸ συμβόλαιον τοῦτο, ἦτο ἐκ τῶν ὧν οὐκ ἄνευ διὰ τὴν συμφωνίαν Κυβερνήσεως — ξένων, οἱ κ. κ. ὑπουργοὶ Συντονισμοῦ καὶ Βιομηχανίας ἐζήτησαν ἀπὸ ἡμᾶς νὰ μονογράψωμεν τὸ συμβόλαιον, ὥστε νὰ καταστῇ δυνατὴ πλέον καὶ ἡ ἀπόφασις τῆς Κυβερνήσεως διὰ τὴν σύναψιν τῆς συμβάσεως». Αὐτὰ λέγει ὁ κ. Πεζόπουλος διὰ τὰ μέχρι τῆς ἡμέρας, κατὰ τὴν ὁποίαν τοῦ παρεδόθη τὸ συμβόλαιον Δ.Ε.Η. — Πεσινὲ ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν διὰ νὰ ἐγκριθῇ, τὸ ὁποῖον εἶχεν ἤδη μονογράψει ὁ κ. Πεζόπουλος, διὰ νὰ ἐγκριθῇ τελικῶς ἀπὸ τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον τῆς Δ.Ε.Η. Ἀπὸ ὅσα λέγει εἰς τὴν εἰσήγησίν του αὐτὴν ὁ κ. Πεζόπουλος, φαίνεται, ὅτι ὅλην τὴν εὐθύνην διὰ τὰς διαπραγματεύσεις καὶ διὰ τὸ ἠλεκτρικὸν ρεῦμα, τὴν ἔχει ἡ Κυβέρνησις καὶ ὅτι δὲν λέγει τὴν ἀλήθειαν ἡ ἀνακοίνωσις τῆς Δ.Ε.Η. περὶ τοῦ ὅτι ἡ ἰδία ἔλαβε γνῶσιν καὶ παρηκολούθησεν ὅλας τὰς διαπραγματεύσεις. Ἀκόμη φαίνεται, ὅτι ἡ Δ.Ε.Η., ἀναληθῶς ὑποστηρίζει τώρα ἢ λέγει ψέματα ὁ κ. Πεζόπουλος, ὅτι ὑπελόγισε, μὲ μακροὺς ὑπολογισμοὺς καὶ μὲ συστηματικὴν ἐργασίαν τὴν ὁποίαν ἔκαμε, ὑπελόγισε τὸ κόστος καὶ εὗρεν, ὅτι ἡ τιμή, ἡ ὁποία προσφέρεται διὰ τῆς συμβάσεως εἶναι συμφέρουσα, διότι ὁ κ. Πεζόπουλος σαφῶς λέγει ἐδῶ, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἔχει τὴν γνώμην, ὅτι μετὰ τὸ 30ὸν ἔτος ἡ Δ.Ε.Η. θὰ πραγματοποιήσῃ κέρδη ἀπὸ τὴν ὑπογραφὴν τῆς συμβάσεως αὐτῆς καὶ ὅτι τελικῶς ἡ Δ.Ε.Η. δὲν θὰ ὑφίστατο ζημίας ἀλλὰ θὰ ἐπραγματοποίει ὄφελος. Λέγει ὅμως ἀκόμη, ὅτι κατὰ τὴν ἀντίληψιν τῆς Κυβερνήσεως, ἡ Δ.Ε.Η. ἀρχικῶς θὰ ὑφίστατο ζημίας. Ἡ Δ.Ε.Η. λέγει, ὅτι καὶ μὲ τὸ 3,1 ποὺ συνεφωνήθη, ὄχι μόνον δὲν ὑφίσταται ζημίας ἀλλὰ θὰ πραγματοποιήσῃ καὶ μικρόν τι κέρδος. Ἄλλα λοιπὸν ἔλεγεν ἡ Κυβέρνησις τότε καὶ ἄλλα λέγει σήμερον ἡ Δ.Ε.Η. Ἀλλὰ προχωρεῖ ὁ ν. Πεζόπουλος: «Ἡ Κυβέρνησις βεβαίως προεξώφλει καὶ προεξοφλεῖ τὴν ἔγκρισιν τῆς συμβάσεως ὑπὸ τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τῆς Δ.Ε.Η.». Ἀκούσατε, κ. βουλευταί, καὶ κρίνατε πόσον ἐλευθέρως διεπραγματεύθη ἡ Δ.Ε.Η. τὴν σύμβασιν καὶ πόσον ἐλευθέρως ἀπεφάσισεν νὰ ἐγκρίνῃ τὴν σύμβασιν τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον, ἀφοῦ τὴν εἶχε μονογράψει ἐλευθέρως ὁ κ. Πεζόπουλος, ὁ Γενικὸς Διευθυντὴς τῆς Δ.Ε.Η., ὅταν λέγεται ἀπὸ τὸν ἴδιον εἰς τὸ Συμβούλιον, ὅτι ἡ Κυβέρνησις προεξώφλησε καὶ προεξοφλεῖ καὶ τώρα τὴν ἔγκρισιν τῆς συμβάσεως ὑπὸ τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου, «ἐγκρίνουσα ἡ Κυβέρνησις, ὅτι αἱ τιμαί, τὰς ὁποίας ἐπέτυχεν ὑπὲρ τῆς Δ.Ε.Η. δὲν θὰ εἶναι ζημιογόνοι δι’ αὐτήν». «Τονίζω καὶ πάλιν», λέγει ὁ κ. Πεζόπουλος εἰς τὸ Συμβούλιόν του, «τονίζω καὶ πάλιν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις, κρίνουσα τὰς τιμὰς αὐτὰς ὡς μὴ ζημιογόνους, ἔχει ὑπ’ ὄψει της τὰ ἀποτελέσματα τῶν ὑπολογισμῶν τῆς ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ καὶ ὄχι ἐκείνας τὰς ὁποίας ἐν τῇ παρούσῃ μου σᾶς ἀνεκοίνωσα, αὐτά, δηλαδή, τὰ περὶ 4 λεπτῶν, ὡς ἰδικά μου ἀποτελέσματα ὑπολογισμῶν». Συνεπῶς, ἐδῶ διαψεύδεται ἢ ψεύδεται ὁ κ. Πεζόπουλος, διαψεύδεται ἡ ἀνακοίνωσις, κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ Δ.Ε.Η., τὸ Συμβούλιόν της ἔκαμεν μελέτας, ἔκαμεν ὑπολογισμοὺς καὶ ἔκρινεν, ὅτι τὰ ἀποτελέσματα ἐκ τῆς τιμῆς αὐτῆς τῶν 3,1 εἶναι ἐπωφελῆ διὰ τὴν Δ.Ε.Η. Διότι ἐδῶ σαφῶς λέγει, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἔκρινε συμφερούσας τὰς τιμὰς καὶ ὄχι ζημιογόνους, βάσει ὑπολογισμῶν τοῦ Ὑπουργείου καὶ ὄχι τῶν ἰδικῶν του ὑπολογισμῶν. Σημαίνει καὶ τοῦτο πῶς ἔλαβε ὑπ’ ὄψει της ἡ Κυβέρνησις τὴν γνώμην τῆς Δ.Ε.Η. καὶ πῶς ἐλευθέρως ἡ Δ.Ε.Η. ἀπεφάσισε τὴν ὑπογραφὴν αὐτῆς τῆς συμβάσεως. Καὶ καταλήγει ὁ κ. Πεζόπουλος μὲ τὸ ἑξῆς πρωτοφανὲς διὰ τὰ χρονικὰ τῆς διαχειρίσεως δημοσίων πραγμάτων: «Κύριοι, λυποῦμαι, ὅτι ἦτο ἀδύνατον νὰ ἀχθῇ τὸ συμβόλαιον τοῦτο πρὸ τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου ἐγκαιρότερον». Λέγει ἡ ἀνακοίνωσις, τῆς Δ.Ε.Η., ὅτι τὸ Συμβούλιον συνεζήτησεν ἐν ἀνέσει τὴν σύμβασιν. Ὁ κ. Πεζόπουλος, λέγει, ὅτι λυπεῖται, διότι δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ θέσῃ ὑπὸ τὴν κρίσιν τοῦ Συμβουλίου ἐγκαιρότερον τὴν σύμβασιν αὐτὴν καὶ προσθέτει, ἀφοῦ λέγει, ὅτι δὲν δύναται ἐγκαιρότερον νὰ θέση τὸ συμβόλαιον πρὸ τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου, καταλήγει: «Σᾶς διεβίβασα τὴν παράκλησιν τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, ὅπως συζητηθῇ τοῦτο σήμερον καὶ ληφθῇ ἀπόφασις σχετικὴ τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου, προκειμένου ἡ Κυβέρνησις νὰ προβῇ εἰς σχετικὰς δηλώσεις πρὸς τὰς πρωϊνὰς ἐφημερίδας τῆς αὔριον». Νομίζω, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ ὑπάρξῃ τοὐλάχιστον πολὺς δισταγμὸς ἀπὸ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ὑπεστήριξαν καὶ ὑποστηρίζουν, ὅτι ὑπῆρξεν οἱαδήποτε πρωτοβουλία εἰς τὴν Δ.Ε.Η. διὰ τὴν ὑπογραφὴν αὐτοῦ τοῦ συμβολαίου τῆς ἠλεκτροδοτήσεως. Ὅταν εἰς τὸ Συμβούλιον τῆς Δ.Ε.Η., κατὰ τρόπον πρωτοφανῆ τίθεται, ὅτι εἶναι ἀνάγκη νὰ λάβῃ ἀπόφασιν καὶ νὰ τὴν λάβῃ ἀμέσως, διότι ὁ κ. Πρωθυπουργὸς τὴν ἑπομένην ἔπρεπε νὰ κάμῃ δηλώσεις, ποῦ εἶναι ἡ ἐλευθερία, ποῦ εἶναι ἡ ἄνεσις, ποῦ εἶναι ἡ γνώμη καὶ ἡ ἀπόφασις τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τῆς Δ.Ε.Η.; Ἀλλὰ διερωτῶμαι, κ. βουλευταί, ἀκόμη, τί εἴδους δηλώσεις θὰ ἔκαμε τὴν ἑπομένην ὁ κ. Πρωθυπουργὸς ἐὰν ἡ Δ.Ε.Η. ἔλεγεν, ὄχι δὲν τὸ δέχομαι τὸ συμβόλαιον; Ὅμως ὁ κ. Πεζόπουλος λέγει εἰς τὸ Συμβούλιον, ὅτι αἱ δηλώσεις εἶναι ἕτοιμαι, θὰ δημοσιευθοῦν τὴν ἑπομένην. Δὲν ξέρω ἂν ἡ συνεδρίασις ἦτο πρωϊνὴ ἢ ἀπογευματινή, ὁπότε ἦτο πιθανὸν τὴν ὥραν ποὺ συνεζητεῖτο νὰ εἶχον πάει αἱ δηλώσεις εἰς τὰς ἐφημερίδας, προεξοφλοῦντος τοῦ κ. Πρωθυπουργοῦ τὴν ἀπόφασιν τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τῆς Δ.Ε.Η. Αὐτὸ δεικνύει κατὰ ποῖον τρόπον ἔγινεν ἡ ἀντιμετώπισις τοῦ θέματος τῆς ἠλεκτροδοτήσεως ἀπὸ τὴν Δ.Ε.Η. Ἀλλὰ ἀνακύπτει ἀπὸ τὴν ἔκθεσιν αὐτὴν ἕνα ἄλλο σοβαρὸν ἐρώτημα. Ὁμιλεῖ σαφῶς ὁ κ. Πεζόπουλος περὶ ὑπολογισμῶν, οἱ ὁποῖοι ἐγένοντο εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ διὰ τὸ κόστος τοῦ ρεύματος καὶ συνεπῶς διὰ τὰ ἀποτελέσματα ἐκ τῆς συμβάσεως, τὴν ὁποίαν ἐκαλεῖτο ἡ Δ.Ε.Η. νὰ ὑπογράψῃ. Ἐπὶ ἡμέρας, ἐπὶ μῆνας καλεῖται ἡ Κυβέρνησις νὰ δώσῃ, ἔστω ἕνα στοιχεῖον, ἐκ τοῦ ὁποίου νὰ προκύπτῃ πῶς κατέληξεν, ὅτι αὐτὰ θὰ εἶναι τὰ ἀποτελέσματα τῆς συμβάσεως τῆς Δ.Ε.Η. καὶ ἡ Κυβέρνησις ἠρνήθη καὶ τὸ μόνον ἔγγραφον, τὸ ὁποῖον προσήγαγεν εἶναι μία ἐπιστολὴ τοῦ κ. Πεζοπούλου πρὸς τὸν κ. Πρωτοπαπαδάκην, διὰ τοῦ ὁποίου διαβιβάζει πληροφορίας εἰς τὴν Βουλήν. Ἀλλὰ ὁ κ. Πεζόπουλος δὲν ἐγνώριζεν ὅταν ὑπέγραφε τὴν σύμβασιν, ἂν αὐτὸ τὸ ὁποῖον λέγῃ ἡ Κυβέρνησις εἶναι ἀληθές. Δὶς τονίζει, ὅτι δὲν εἶναι ἰδική του γνώμη τὸ ἀποτέλεσμα, εἶναι ἀποτέλεσμα, μάλιστα, τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ. Ποῦ εἶναι αὐτὴ ἡ μελέτη τοῦ Ὑπουργείου; Ποῖοι εἰδικοὶ τοῦ Ὑπουργείου ἐμελέτησαν, ποῖα εἶναι τὰ ἀποτελέσματα, κατὰ βάσιν ποῖα στοιχεῖα ἔκριναν; Διατὶ δὲν τὰ φέρετε ἐδῶ, κ. ὑπουργέ, καὶ ἐξουσιοδοτεῖτε τὸν κ. Πεζόπουλον νὰ τὰ μεταφέρῃ εἰς τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον τῆς Δ.Ε.Η.; Προκύπτει, ἐπίσης, ὅτι, ἀσχέτως πρὸς τὸ ἀποτέλεσμα, τὸ ὁποῖον συνήγαγεν ἡ Δ.Ε.Η., τὸ οἰκονομικὸν ἀποτέλεσμα ἀπὸ τὴν σύμβασιν αὐτήν, προκύπτει ἀπὸ τὴν εἰσήγησιν τοῦ κ. Πεζοπούλου, ὅτι ἡ Κυβέρνησις εἶχε προαποφασίσει τὴν ὑπογραφὴν τῆς συμβάσεως μὲ τὸν Πεσινὲ τυπικῶς, ἁπλῶς. Ἄλλωστε, ἡ ὅλη ἔκβασις τὸ ἐδείκνυεν, ὅτι τυπικὴ ἦτο ἡ ἔγκρισις, ἐδείκνυεν ὅμως, ὅτι εἶχεν προαποφασισθῆ, ὅταν ἐτίθετο πρὸ αὐτοῦ τοῦ διλήμματος τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον ἢ νὰ διαψεύσῃ τὸν κ. Πρωθυπουργόν, ὁ ὁποῖος τὴν ἑπομένην θὰ ἔγραφεν εἰς τὰς ἐφημερίδας περὶ τῆς συμβάσεως, ἢ νὰ ψηφίσῃ τὴν σύμβασιν, ὅπως τὴν ἐψήφισεν. Αὐτὸ εἶναι τὸ μεγάλο σφάλμα, τὸ ὁποῖον διέπραξεν ἡ Κυβέρνησις, σχετικῶς μὲ τὰς συνεννοήσεις καὶ τὴν συζήτησιν διὰ τὴν ὑπογραφὴν τῆς συμβάσεως ἠλεκτροδοτήσεως. Ὑπάρχει καὶ τέταρτον, βασικὸν ἐπίσης, σφάλμα εἰς τὴν ὅλην ἱστορίαν τῶν διαπραγματεύσεων. Εἶναι τὸ γεγονός, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐκινήθη εἰς ὅλην αὐτὴν τὴν ὑπόθεσιν τοῦ ἀλουμινίου μέσα εἰς ἕνα χάος, εἰς μίαν ἀπόλυτον ἄγνοιαν τῶν στοιχείων ἐπὶ τοῦ θέματος, τὸ ὁποῖον ἐπρόκειτο νὰ διαπραγματευθῇ. Ἤδη, διεπιστώθη, ὅτι δὲν ὑπῆρχεν οὔτε στοιχειώδης κἂν μελέτη, ἕνα δὲ ἔγγραφον, τὸ ὁποῖον ἦλθεν ἀπὸ ἔξω εἰς τὴν Κυβέρνησιν ἐξακολουθεῖ νὰ μένῃ ἀμετάφραστον εἰς τὰ συρτάρια τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ. Καὶ ὅμως ἐπρόκειτο νὰ συζητήσῃ σοβαρώτατα θέματα καὶ ἐπροχώρησεν ἡ Κυβέρνησις εἰς τὴν ὑπογραφὴν τῆς τόσον σοβαρᾶς συμβάσεως, χωρὶς νὰ ἔχῃ ὑπ’ ὄψει της τί εἶναι τὸ θέμα, ποῖα στοιχεῖα συνιστοῦν τὸ ὅλον θέμα τοῦ ἀλουμινίου, τὸ ὁποῖον, πράγματι, ὅπως καὶ ἡ Κυβέρνησις ἀπεδέχθη, εἶναι ἕνα σοβαρώτατον θέμα εἰς τὴν οἰκονομίαν τῆς χώρας. Ἀλλά, κ. βουλευταί, τί εἶναι ἐπὶ τέλους αὐταὶ αἱ συμβάσεις ποὺ ὑπεγράφησαν; Ἡ πρώτη σύμβασις διὰ τὴν ἵδρυσιν ἐργοστασίου μετατροπῆς τοῦ βωξίτου εἰς ἀλουμίνιον καὶ ἀλουμίνα. Μακροτάτη συζήτησις ἔγινεν ἐπὶ τοῦ ἐὰν τὸ ὕψος τῶν κεφαλαίων, τὰ ὁποῖα ἀναφέρονται εἰς τὴν σύμβασιν, ὅτι θὰ χρειασθοῦν διὰ τὴν ἵδρυσιν αὐτῶν τῶν ἐργοστασίων, ἀνταποκρίνεται εἰς τὴν πραγματικότητα ἢ ὄχι. Δὲν πρόκειται, κ. βουλευταί, νὰ εἰσέλθω εἰς τὴν συζήτησιν ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ. Νομίζω, ὅτι εἶναι ἐξηντλημένον μὲ ἕνα βασικὸν συμπέρασμα, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ ἀριθμός, διὰ τὸν ὁποῖον κανεὶς νὰ εἴπῃ μετ’ ἀπολύτου βεβαιότητος, ὅτι, ναί, αὐτὸς εἶναι ἀληθὴς ἀριθμὸς ἢ ἐκεῖνος εἶναι ψευδής. Διότι δὲν ὑπάρχει οὐδὲν στοιχεῖον, ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ ὁποίου νὰ κρίνωμεν. Δι’ αὐτὸ καὶ πελαγοδρομοῦμεν καὶ ἡμεῖς καὶ ἡ Κυβέρνησις, ἀναζητοῦσα μελέτας καὶ περιοδικὰ ξένα, διὰ νὰ ἴδῃ πόσον στοιχίζει ἡ ἵδρυσις τοιούτου ἐργοστασίου εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Ἂν ὑπῆρχεν ἡ οἰκονομικοτεχνικὴ μελέτη διὰ τὴν συγκεκριμένην Ἑλληνικὴν περίπτωσιν, βεβαίως θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ κρίνωμεν, ἐπὶ τῇ βάσει συγκεκριμένων στοιχείων καὶ νὰ καταλήξωμεν: Τὸ ὕψος τὸ ὁποῖον συνομολογεῖται ἀνταποκρίνεται εἰς τὰ πράγματα, ἢ δὲν εἶναι ἡ ἀληθινὴ δαπάνη, ἡ ὁποία θὰ πραγματοποιηθῇ διὰ τὴν ἵδρυσιν τῶν ἐργοστασίων αὐτῶν. Ἡ ὕπαρξις αὐτῶν ἀνεγνωρίσθη, ὅτι ἀποτελεῖ οὐσιῶδες στοιχεῖον, διότι ἐκ τούτων ἐκρίθη, ὅτι τὸ θέμα εἶναι σοβαρὸν παρὰ τὰς διακηρύξεις τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι πρόκειται περὶ ἰδιωτικῆς ἐπιχειρήσεως καὶ ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἢ τὸ Δημόσιον δὲν ἔδωσε δραχμὴν καὶ ἑπομένως δὲν εἶχον ἀνάγκην νὰ γνωρίζουν πόσον θὰ στοιχίσουν τὰ ἐργοστάσια αὐτά. Παρὰ ταῦτα, νομίζω, ὅτι τελικῶς ἀπεδέχθη, ὅτι ἔχει σημασίαν καὶ ἐπηρεάζει τὰ συμφέροντα τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου, τὸ ὕψος τῶν ἐπενδύσεων δι’ οὓς λόγους ἐξετέθη ἤδη. Θὰ καταλήξω, λοιπόν, νὰ εἴπω ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ τοῦτο μόνον: Ὅτι ἀπὸ τὰ στοιχεῖα τὰ ὁποῖα ἐτέθησαν ὑπ’ ὄψιν τῆς Βουλῆς καὶ ὑπὸ τοῦ κ. Κιτσίκη ἀρχικῶς, καὶ ὑπὸ τοῦ κ. Ζίγδη ἐν συνεχείᾳ, προκύπτει πράγματι, ἕνα μέγα ἐρωτηματικόν. Προκύπτει ἓν ἐρωτηματικὸν ποὺ ὁδηγεῖ εἰς τὸ συμπέρασμα, ὅτι ἐδῶ πράγματι ἐξηπατήθη ἀπὸ τοὺς ἀναδόχους τῶν ἔργων, ἡ Κυβέρνησις, καὶ ὅτι ἡ δαπάνη διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τῶν ἔργων αὐτῶν δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ φθάσῃ εἰς τὸ ὕψος τῶν 75 ἑκατομμυρίων δολλαρίων, περὶ τοῦ ὁποίου προβλέπει ἡ σύμβασις. Ὁ κ. Ὑπουργός, θὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ νὰ ἀναφερθῶ εἰς τὸ σημεῖον αὐτό. Εἰς τὴν προχθεσινὴν συνεδρίασιν ἀνέφερεν, ὅτι τὰ στοιχεῖα τὰ ὁποῖα προσεκομίσθησαν ἀπὸ τὸν κ. Κιτσίκην, καὶ κατὰ τὰ ὁποῖα ἓν ἐργοστάσιον εἰς τὴν Βενεζουέλαν ἐστοίχισεν πολὺ φθηνότερα, ὥστε νὰ φθάσῃ εἰς τὸ ὕψος κάτω τῶν 50 ἑκατομμ. δολλαρίων, ἦταν τυπογραφικὸν λάθος, καὶ ὅτι τὸ 12,5 εἶναι 22,5 καὶ ὅτι πρόκειται νὰ ἐπιβεβαιώσῃ αὐτὸ διὰ νέου τηλεγραφήματος τοῦ περιοδικοῦ τοῦ Ρέϋνολδς, ὁ ὁποῖος φέρεται ὡς κατασκευαστὴς τοῦ ἐργοστασίου. Χθὲς παραδόξως ὁ κ. Ὑπουργὸς δὲν ἔφερεν μὲν τηλεγράφημα τοῦ περιοδικοῦ, δὲν ἔφερε τηλεγράφημα τοῦ κ. Ρέϋνολδς, ἀλλὰ πληροφορίας τοῦ κ. Ρέϋνολδς, λέγοντος, ὅτι τὸ ἐργοστάσιον θὰ στοιχίσῃ 20 ἕως 30 ἑκατομμύρια. Δὲν μᾶς λέγει δηλαδὴ τὶ σύμβασις ὑπεγράφη, καὶ τὶ προβλέπει ἡ σύμβασις καὶ ἂν ἐκεῖνο ποὺ ἀναγράφεται εἰς τὸ περιοδικὸν εἶναι πράγματι ἀληθὲς. Ἀφίνω, ὅμως, τὸ θέμα αὐτό, τὸ ὁποῖον, νομίζω, ὅτι παρ’ ὅτι προεκάλεσε τόσην συζήτησιν δὲν εἶναι τὸ κρίσιμον θέμα, διὰ τὴν ὅλην ὑπόθεσιν. Τὸ περισσότερον κρίσιμον θέμα εἶναι ἐκεῖνο ποὺ ἀναφέρεται εἰς τὴν ἠλεκτροδότησιν τοῦ ἐργοστασίου τοῦ ἀλουμινίου ἀπὸ τὴν Δ.Ε.Η., καὶ ἐπὶ τούτου, νομίζω, κ. βουλευταί, εἶναι ἀνάγκη ν’ ἀσχοληθῶμεν κάπως ἀπὸ πιὸ κοντά. Σχετικῶς μὲ τὴν σύμβασιν ἀνέφερον ἤδη ἐκ προοιμίου τὸν τρόπον μὲ τὸν ὁποῖον ἔγιναν αἱ διαπραγματεύσεις. Ἀλλὰ ἡ αὐτὴ σύγχυσις καὶ τὸ ἴδιο χάος, ὑπάρχει καὶ εἰς τὰ ἔγγραφα τὰ ὁποῖα ὑπεγράφησαν. Ἡ εἰσηγητικὴ ἔκθεσις τοῦ νομοσχεδίου, τοῦ ὁποίου ζητοῦμεν τὴν ἀκύρωσιν, ὁμιλεῖ περὶ δύο ἠλεκτρικῶν ἐργοστασίων κατασκευασμένων εἰς τὸν Ἀχελῶον ἰσχύος 100.000 κιλοβὰτ μὲ ἐνέργεια 900.000.000 κιλοβατῶρες περίπου. Ἐλέχθη, ἤδη καὶ τὸ ἐπαναλαμβάνω, ὅτι οἱ ἀριθμοὶ αὐτοὶ εὑρίσκονται εἰς διάστασιν μεταξὺ των. Διότι 100.000 κιλοβὰτ ἐγκατεστημένης ἰσχύος δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποδώσουν 900 ἑκατομμ. κιλοβατῶρες, διότι τὸ ἀνώτατον ὅριον ἀποδόσεως εἶναι 876 ἑκατομμ. κιλοβατῶραι, ἐκτὸς— ὅπως ἐλέχθη καὶ ἀπὸ ἄλλους συναδέλφους— ἐὰν δεχθῶμεν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις εὑρῆκε τὸν τρόπον νὰ αὐξήσῃ τὰς ἡμέρας τοῦ ἔτους καὶ ἑπομένως, νὰ αὐξήσῃ καὶ τὴν ἀπόδοσιν τοῦ ἐργοστασίου. Ἐνῷ ὅμως αὐτὰ λέγει ἡ εἰσηγητικὴ ἔκθεσις, ἡ σύμβασις μὲ τὴν Δ.Ε.Η. ὁμιλεῖ σαφῶς, ὅτι ἡ Δ.Ε.Η. ἀναλαμβάνει τὴν ὑποχρέωσιν νὰ ἐγκαταστήσῃ ἐργοστάσιον ἰσχύος 110.000 κιλοβὰτ μὲ συντελεστὴν χρησιμοποίησεως οὐχὶ ὀλιγώτερον τῶν 90, καὶ ὅτι ἀπὸ 110.000 κιλοβὰτ ἰσχύος ἐγκατεστημένης, δύναται νὰ φθάσῃ, ὅπως προβλέπει εἰς τὸ ἄρθρον 4, μέχρι 115.000 κιλοβάτ. Συνεπῶς, ὑπάρχει μία σημαντικὴ διάστασις μεταξὺ τῆς συμβάσεως καὶ τῆς εἰσηγητικῆς ἐκθέσεως τοῦ νομοθετικοῦ διατάγματος. Τὸ πρῶτον, λοιπόν, ἐρώτημα, τὸ ὁποῖον γεννᾶται εἶναι: Δὲν εἶχε ὑπ’ ὄψιν της τὴν σύμβασιν ἡ Κυβέρνησις ὅταν ἔκανε τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν τοῦ Ν. Διατάγματος; Διατὶ παρουσιάζονται αἱ διαφοραὶ αὐταὶ εἰς τοὺς ἀριθμούς, ἐπὶ τέλους; Εἰς τὴν σύμβασιν προβλέπεται ρητῶς, ὅτι ἡ συμπεφωνημένη ἰσχὺς τῶν 110 ἕως 115 χιλιάδων κιλοβάτ πρέπει νὰ εἶναι συνεχῶς εἰς τὴν διάθεσιν τῆς ἑταιρείας ἀλουμινίου. Συνεπῶς, τὸ τὶ θὰ ἀποδώσουν τὰ ἐργοστάσια, ἐὰν θὰ καλύψουν τὰς ὑποχρεώσεις τῶν 115 χιλ. καὶ τὶ θὰ ἀποδώσουν εἰς ὡριαῖα κιλοβάτ, εἶναι θέμα τὸ ὁποῖον ἐκ τῆς συμβάσεως ἔχομεν ἀναλάβει τὴν ὑποχρέωσιν νὰ τὸ τηρήσωμεν. Συνεπῶς, ὅ,τι δήποτε καὶ ἂν λέγουν ἄλλοι λογαριασμοί, περὶ τῶν ὁποίων θὰ ὁμιλήσω ἐν συνεχείᾳ, εὑρίσκονται ἔξω τῆς πραγματικότητος, εὑρίσκονται πέραν ἐκείνων ποὺ συνεφωνήσαμεν καὶ διὰ τὰ ὁποῖα ἀνελάβαμε ὑποχρέωσιν. Πέραν ὅμως τῆς συμβάσεως καὶ τῆς εἰσηγητικῆς ἐκθέσεως τοῦ Ν. Διατάγματος, ὑπάρχει ἡ ἐπιστολὴ Πεζοπούλου, ἡ ὁποία ἐστάλη τελευταίως πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ διὰ νὰ παράσχῃ πληροφορίας εἰς τὴν Βουλὴν ἐπὶ τῶν στοιχείων τὰ ὁποῖα δὲν ἔχει μέχρι σήμερον ἡ Βουλή. Τὶ λέγει ὁ κ. Πεζόπουλος; Ὁμιλεῖ περὶ ἐργοστασίων ἐκ τῶν ὁποίων μὲ 100 χιλ. κιλοβάτ, θὰ καλυφθοῦν ὅλαι αἱ ἀνάγκαι τοῦ ἀλουμινίου — σημειώνεται εἰς τὰ πρακτικὰ τῆς 9.11.60—. Ἀλλά, κ. βουλευταί, εἶπον ἤδη, ὅτι διὰ τῆς συμβάσεως ἔχομεν ἀναλάβει τὴν ὑποχρέωσιν νὰ ἐξασφαλίσωμεν ὑπὲρ τῆς ἑταιρείας ἀλουμινίου δύναμιν ἰσχύος 115 χιλ. κιλοβάτ. Διατὶ ὁ κ. Πεζόπουλος ὁμιλεῖ περὶ 100 χιλ. κιλοβάτ; Τὶ εἶναι ἐκεῖνο ποὺ τοῦ ἔδωσε τὸ δικαίωμα νὰ φέρῃ τὴν πληροφορίαν, ἡ ὁποία δὲν ἀνταποκρίνεται εἰς τὰς συμβατικὰς ὑποχρεώσεις ποὺ ἔχει ἀναλάβει ἡ ἑταιρία καὶ ἑπομένως, δὲν ἀνταποκρίνεται εἰς τὴν ἀλήθειαν; Ὑπάρχει ἀκόμα ἡ εἰσήγησις τοῦ κ. Πεζοπούλου ἡ ὁποία κατετέθη, ὅπως ἤδη ἐλέχθη ἀπὸ τὸν κ. Ζίγδην, πρὸς τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον τῆς Δ.Ε.Η. Ὁμιλεῖ εἰς τὴν εἰσηγητικὴν αὐτὴν ἔκθεσιν ὁ κ. Πεζόπουλος περὶ 700 ἑκατ. ἕως 1 δισεκατομμύριον ὡριαίων κιλοβάτ πρὸς τὴν ἑταιρείαν. Συνεπῶς, εὑρίσκεται ὁ κ. Πεζόπουλος εἰς ἀντίφασιν μὲ ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα λέγει εἰς τὴν ἐπιστολήν του πρὸς τὴν Βουλήν. Διότι αὐτὰ τὰ 800 ἑκατομμ. ἕως 1.000 ἑκατ. ὡριαῖα κιλοβάτ ἀντιστοιχοῦν εἰς ἐγκατεστημένην ἰσχὺν 100 ἕως 115 χιλ. κιλοβάτ. Συνεπῶς ὁ ἴδιος ὁ κ. Πεζόπουλος μὲ τὴν ἐπιστολήν του ποὺ ἔστειλεν εἰς τὴν Βουλὴν διὰ νὰ τὴν φωτίσῃ διαψεύδει τὸν κ. Πεζόπουλον τῆς εἰσηγήσεως πρὸς τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον. Κύριοι βουλευταὶ σύμφωνα μὲ τὴν σύμβασιν αἱ ἀνάγκαι τῆς ἑταιρείας ἀλουμινίου τὰς ὁποίας ἡ Δ.Ε.Η. ἀποδέχεται νὰ ἱκανοποιήσῃ, εἶναι διὰ ἐγκατεστημένην μὲν ἰσχὺν 115 κιλοβάτ, ὅπως εἶπον καὶ μὲ ἐνέργειαν 1.000.800 κιλοβατῶρες, ἡ ὁποία πράγματι ἀντιστοιχεῖ εἰς τὰ 115 χιλ. κιλοβάτ ἐγκατεστημένης ἰσχύος, τὰ ὁποῖα ἀνελάβομεν τὴν ὑποχρέωσιν νὰ δώσωμεν πρὸς τὴν ἑταιρείαν ἀλουμινίου. Ἐκ τῆς συμβάσεως ἐξάγεται, ὅτι αἱ ἀνάγκαι τῆς Ἑταιρείας ἀλουμινίου εἶναι δυνατὸν νὰ καλυφθοῦν μὲ τὴν ἠλεκτρικὴν ἐνέργειαν ἐργοστασίου ἐγκατεστημένης ἰσχύος 115.000 κιλοβάτ, ἀποδίδοντος παραγωγὴν 1.000.800 κιλοβατῶρες. Τὸ ὅτι ἔχομεν τὴν ὑποχρέωσιν νὰ δίδωμεν αὐτὸ τὸ ποσὸν τῆς ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας εἰς τὴν Ἑταιρείαν ἀλουμινίου, προκύπτει καὶ ἐκ τοῦ ἑξῆς ὑπολογισμοῦ. Ἡ Ἑταιρεία ὑποχρεοῦται νὰ παράγῃ κατ’ ἔτος 52.500 τόννους ἀλουμινίου. Ἕκαστος τόννος ἀλουμινίου ἀπαιτεῖ τὸ ὀλιγώτερον 18.000 κιλοβατῶρες. Τοιουτοτρόπως φθάνομεν εἰς 945.000.000 κιλοβατῶρες καὶ ἂν ὑπολογίσωμεν καὶ τὴν ὁριζομένην ὑπὸ τῆς Δ.Ε.Η. ἀπώλειαν, τότε φθάνομεν εἰς ποσὸν ἐνεργείας καὶ κατ’ αὐτὸν τὸν ὑπολογισμόν, τοὐλάχιστον 1.021.000 κιλοβατωρῶν. Συνεπῶς τὸ ποσὸν αὐτὸ ἐνεργείας ὀφείλει νὰ παρέχῃ ἡ Δ.Ε.Η. εἰς τὴν ἑταιρείαν ἀλουμινίου. Ἂς ἴδωμεν τώρα ποία εἶναι ἡ δυνατὴ παραγωγὴ τῶν ἐργοστασίων Πρεβέντζας καὶ Καστρακίου. Περὶ αὐτῆς, οὔτε εἰς τὴν σύμβασιν, οὔτε ἀλλοῦ πουθενὰ φαίνεταί τι σχετικόν. Ἁπλῶς ἀναλαμβάνεται ἡ ὑποχρέωσις νὰ ἐξασφαλίσωμεν εἰς τὴν ἑταιρείαν ἀλουμινίου τὴν ἀνωτέρω ἰσχὺν 115.000 κιλοβατωρῶν. Τὰ μόνα στοιχεῖα ποὺ ἔχομεν περὶ τῆς παραγωγῆς τῶν δύο αὐτῶν ἐργοστασίων εἶναι τὰ ἐκ τῆς τελευταίας ἐπιστολῆς τοῦ κ. Πεζοπούλου εἰς τὴν ὁποίαν ὁμιλεῖ περὶ δύο ἐργοστασίων μὲ ἐγκατεστημένην ἰσχὺν 1.600.000 κιλοβὰτ καὶ μὲ ἀπόδοσιν κατ’ ἔτος, μέσης ὑδραυλικότητος 800.000 ὡριαίων κιλοβάτ. Εἰς τὴν ἐπιστολὴν ταύτην ἀναγράφεται ἀκόμη, ὅτι ἡ πρωτοβάθμιος ἐνέργεια, ἡ μόνιμος δηλαδή, ἀσχέτως ὑδραυλικότητος ἀνέρχεται εἰς 480 ἑκατομμύρια κιλοβατῶρες. Ἡ δευτεροβάθμιος ἐνέργεια θὰ ἐξαρτᾶται ἐκ τῆς ὑδραυλικότητος καὶ δύναται νὰ κυμαίνεται ἀπὸ 0 μέχρις 640 ἑκατομμύρια κιλοβατῶρες εἰς ἐποχὴν πλήρους ὑδραυλικότητος. Διὰ τὸν λόγον αὐτὸν κατέληξεν ἡ Κυβέρνησις εἰς τὴν ἀπόφασιν, ὅτι θὰ πρέπει νὰ ἱδρύσῃ καὶ ἕνα θερμικὸν ἐργοστάσιον ἰσχύος 70.000 κιλοβάτ, ἤτοι 560 ἑκατομμ. ὡριαίων κιλοβάτ, ὥστε μὲ τὰ 480 ἑκατομμ. τῆς σταθερᾶς παραγωγῆς τῶν ὑδροηλεκτρικῶν νὰ συμπληρώνῃ εἰς περιόδους μειωμένης ὑδραυλικότητος τὴν ἐλλείπουσαν ἐνέργειαν τῶν δύο ὑδροηλεκτρικῶν ἐργοστασίων μέχρι τοῦ ποσοῦ τῶν 1.040 ἑκατομμ. ὡριαίων κιλοβάτ. Ἐξ αὐτῶν ἐξάγεται, ὅτι ὁλόκληρος ἡ παραγομένη ἠλεκτρικὴ ἐνέργεια πρωτοβαθμίως τῶν δύο ὑδροηλεκτρικῶν ἐργοστασίων καὶ τοῦ θερμικοῦ θὰ πρέπει νὰ εἶναι εἰς τὴν διάθεσιν τῆς ἑταιρείας. Εἶναι ὑποχρεωμένη, δηλαδὴ ἡ Δ.Ε.Η. νὰ ἔχῃ συνεχῶς δεσμευμένην τὴν παραγωγὴν καὶ τῶν τριῶν αὐτῶν ἐργοστασίων διὰ τὴν ἑταιρείαν ἀλουμινίου. Ἐὰν ὑπάρξῃ περίσσευμα εἰς περιόδους ὑδραυλικότητος θὰ τὴν διοχετεύσῃ τότε καὶ μόνον εἰς τὸ ἐθνικὸν δίκτυον. Ἂς ἴδωμεν τώρα ποῖον εἶναι τὸ κόστος τῆς ἐνεργείας, ἡ ὁποία θὰ παράγεται ἀπὸ τὰ ἐν λόγῳ ἐργοστάσια. Ἐπ’ αὐτοῦ, κύριοι βουλευταί, θὰ ἀκολουθήσω τὴν σύστασιν τοῦ κ. Μπουρνιᾶ. Εἶπεν ὁ κ. Μπουρνιᾶς, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ ἡ Κυβέρνησις περὶ αὐτῶν τῶν θεμάτων νὰ ἔχῃ ἕνα ὑπεύθυνον σύμβουλον καὶ αὐτὸς ὁ σύμβουλος εἶναι ἡ Δ.Ε.Η. καὶ ὅτι αὐτὸ ὀφείλομεν νὰ τὸ παραδεχθῶμεν ὅλοι. Καὶ θὰ τὸ παραδεχθῶ καὶ ἐγώ, διότι ἐξ ἄλλου δὲν εἶμαι εἰς θέσιν νὰ ἐλέγξω τοὺς ἀριθμοὺς τοὺς ὁποίους δίδει ἡ Δ.Ε.Η., οὔτε νὰ τοὺς ἀντικρούσω. Θὰ παρακολουθήσω, λοιπόν, τοὺς ἀριθμοὺς τοῦ κ. Πεζοπούλου καὶ ἐπὶ τῇ βάσει αὐτῶν θὰ ἐξαγάγω τὰ συμπεράσματά μου, τὰ ὁποῖα ὅμως εἶναι διάφορα ἐκείνων τοῦ κ. Πεζοπούλου, διότι ὁ κ. Πεζόπουλος εἰς τὰ συμπεράσματά του ἢ κάμνει σφάλμα ἢ ἐξηναγκάσθη νὰ κάμῃ σφάλμα. Ἰδοὺ τὶ λέγει ὁ κ. Πεζόπουλος: Τὰ δύο ὑδροηλεκτρικὰ ἐργοστάσια θὰ στοιχίσουν 37.000.000 δολλάρια καὶ ἐν συνεχείᾳ θὰ ἀπαιτηθοῦν ἄλλα 12.000.000 διὰ τὸν θερμικὸν σταθμόν. Ἤτοι ἐν συνόλῳ θὰ χρειασθοῦν 49.000.000 δολλάρια. Αὐτὰ τὰ χρήματα ἡ Δ.Ε.Η. δὲν τὰ ἔχει καὶ θὰ τὰ δανεισθῇ. Ἐξ αὐτῶν 17.000.000 δολλάρια διὰ τὰ ὑδροηλεκτρικὰ θὰ χρειασθοῦν εἰς συνάλλαγμα καὶ θὰ πληρώνῃ τόκον 3,5%, διὰ 8.500.000 δολλάρια, ἐπίσης, εἰς συνάλλαγμα θὰ πληρώνῃ τόκον 4,5%, διὰ δὲ τὰ ὑπόλοιπα 23.500.000 δολλάρια θὰ πληρώνῃ τόκον 5,5%. Λέγει ὁ κ. Πεζόπουλος ἐπὶ τῇ βάσει αὐτῶν τῶν δεδομένων, ὅτι θὰ πρέπει νὰ καταβάλῃ ἡ Δ.Ε.Η. χρεωλύσιον 3.260.000 δολλάρια καὶ διὰ δαπάνας καὶ ἔξοδα 726.000 δολλάρια, σύνολον 3.987.000 δολλάρια κατ’ ἔτος. Κύριοι βουλευταί, ἔχομεν ἀφ’ ἑνὸς τὸ σύνολον τῆς παραγωγῆς τοῦ ἐργοστασίου, τὸ ὁποῖον, ὅπως ἐξάγεται ἀπὸ τὴν σύμβασιν καὶ τὸ ἔγγραφον τοῦ κ. Πεζοπούλου, εἶναι 1.040.000.000 κιλοβὰτ ὡριαῖα καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλη μεριὰ ἔχομεν τὸ ἀντίτιμον αὐτῆς τῆς ἐνεργείας. Ὁ κ. Ζίγδης ἐπεκαλέσθη γυμνασιόπαιδα, διότι δὲν εἶχεν, ὅπως εἶπε, μαθητὴν τοῦ δημοτικοῦ σχολείου. Ἐγὼ δὲν εἶχον οὔτε μαθητὴν τοῦ δημοτικοῦ σχολείου, οὔτε γυμνασιόπαιδα. Ἁπλῶς ἐνεθυμήθην τὰ μαθηματικά, τὰ ὁποῖα ἔκαμα εἰς τὸ Δημοτικὸν καὶ εἰς τὸ Ἑλληνικὸν Σχολεῖον, οὔτε κἂν εἰς τὸ γυμνάσιον. Καὶ εἶχον μάθει τότε, ὅτι, ὅταν ἔχωμεν τὸ πλῆθος καὶ τὴν τιμὴν τῶν πολλῶν, διὰ νὰ εὕρωμεν τὴν τιμὴν τοῦ ἑνός, διαιροῦμεν τὴν τιμὴν τῶν πολλῶν διὰ τοῦ πλήθους. Ἔχομεν 1.040.000.000 ὡριαῖα κιλοβὰτ ἀξίας 3.987.000 δολλαρίων. Ἅμα διαιρέσωμεν τὸ 3.987.000 διὰ τοῦ 1.040.000.000, ἔχομεν τὴν τιμὴν τοῦ ὡριαίου κιλοβάτ. Διατὶ πρέπει νὰ εἰσέλθωμεν εἰς κυκεῶνα, διὰ νὰ ἀναζητήσωμεν τὴν τιμὴν τοῦ ὡριαίου κιλοβάτ; Αὐτὴ ἡ προσπάθεια, ὅπως προσφυῶς γράφει, νομίζω εἰς τὸν «Οἰκονομικὸν Ταχυδρόμον», κἄποιος εἰδικὸς καὶ φαίνεται, ὅτι εἶναι εἰδικὸς ἀπὸ ὅσα γράφει, αὐτὴ ἡ προσπάθεια ἀποτελεῖ εὔσχημον μυστηριοποίησιν τῆς ἐπιδοτήσεως. Ἡ ἐπιβάρυνσις τοῦ καταναλωτοῦ τῆς περισσευούσης ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας ἀποτελεῖ μανδύαν τοῦ περιπεπλεγμένου τῆς ἠλεκτρολογίας. Διότι πράγματι μανδύαν τοῦ περιπεπλεγμένου τῆς ἠλεκτρολογίας ἀποτελεῖ ἡ προσπάθεια τὴν ὁποίαν ἐμφανίζει περαιτέρω πλέον ὁ κ. Πεζόπουλος, διὰ νὰ βγάλῃ τὸ κόστος τῆς ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας. Εἶπον, κ. συνάδελφοι, ὅτι ὁ λογαριασμὸς εἶναι ἁπλοῦς. Ὅταν ἔχωμεν 1.040.000.000 παραγωγὴν καὶ ἔχωμεν παροχὴν πρὸς τὴν ἑταιρείαν ἀλουμινίου 1.020.000.000, εἶναι βέβαιον, ὅτι κἄθε ὡριαῖον κιλοβάτ, ποὺ θὰ παρέχεται εἰς τὴν ἑταιρείαν, θὰ στοιχίζῃ 3.987.000 διὰ τοῦ 1.040.000.000, ποὺ παρέχουν τὰ τρία ἠλεκτρικὰ ἐργοστάσια. Καὶ αὐτὸς ὁ λογαριασμός, ὄχι μὲ ἀπώλειαν 8%, βγάζει 0,0041 τοῦ δολλαρίου. Αὐτὸς ὁ λογαριασμὸς ἀντιστοιχεῖ μὲ ἐκεῖνο ἀκριβῶς, τὸ ὁποῖον λέγει ὁ κ. Πεζόπουλος εἰς τὴν εἰσήγησίν του πρὸς τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον τῆς ἑταιρείας, διότι ἐκεῖ ὁμιλεῖ περὶ κόστους 0,004 τοῦ δολλαρίου. Ἐκεῖ λοιπὸν ἐνεθυμήθη ὁ κ. Πεζόπουλος τὰ μαθηματικά, τὰ ὁποῖα ἐμάθαμε ἀπὸ τὸ Δημοτικὸν καὶ τὸ Ἑλληνικὸν Σχολεῖον, ἀλλ’ ὅταν ἐχρειάσθη νὰ στείλῃ τὴν ἐπιστολήν, διὰ νὰ καλύψῃ τὴν Κυβέρνησιν, ἐξέχασε αὐτὰ τὰ ἁπλᾶ μαθηματικὰ καὶ εἰσῆλθεν εἰς αὐτὴν τὴν εὔσχημον μυστηριοποίησιν τῆς ἐπιδοτήσεως, ὅπως λέγει ὁ εἰδικός, καὶ τὴν ὁποίαν μυστηριοποίησιν ἐγὼ δὲν μπορῶ νὰ παρακολουθήσω. Ἑπομένως, κ. βουλευταί, τὸ 0,0041 τοῦ δολλαρίου κόστος, ποὺ προκύπτει ἀπὸ τὰ μεγέθη, τὰ ὁποῖα μᾶς δίδει ὁ κ. Πεζόπουλος εἶναι ἔναντι τοῦ 0,0031, ποὺ εἶναι εἰς τὴν σύμβασιν κατὰ ἕνα χιλιοστὸν τοῦ δολλαρίου μεγαλύτερον, ἤτοι εἶναι ἀνώτερον κατὰ τρία λεπτὰ περίπου τῆς δραχμῆς. Καὶ οὕτω εἰς τὰ 1.040.000.000 ὡριαῖα κιλοβάτ, ποὺ θὰ καταναλίσκῃ ἡ ἑταιρεία ἐτησίως κατὰ τὰ πρῶτα 16 χρόνια ἔχομεν μίαν διαφορὰν 515.840.000 δραχμῶν ποὺ βγαίνει ἀπὸ τὸν πολλαπλασιασμὸν τοῦ 1.040.000.000 ἐπὶ 0,031 τῆς δραχμῆς ἐπὶ 16. Καὶ διὰ τὰ ἑπόμενα ἑπτὰ χρόνια, ποὺ ἡ διαφορὰ θὰ εἶναι 0,016 τῆς δραχμῆς ἐπὶ 1.040.000.000 εἶναι ἄλλα 116.480.000 σύνολον διαφορᾶς τιμῆς, δηλαδὴ ζημία πραγματικὴ τῆς Δ.Ε.Η. 632.620.000 δραχμαὶ ἢ 21.077.000 δολλάρια, βάσει τῶν λογαριασμῶν, οἱ ὁποῖοι βγαίνουν, ἐπαναλαμβάνω, ἀπὸ τὰ μεγέθη, ποὺ μᾶς δίδει ὁ ἴδιος ὁ κ. Πεζόπουλος.

§23Α. ΖΑΚΚΑΣ. Ἡ Δ.Ε.Η. δὲν θὰ ζημιώσῃ, θὰ τὰ πάρῃ ἀπὸ τὸν λαόν.

§24Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ δέχομαι, κ. βουλευταί, κατ’ ἀρχὴν τοὺς ἀριθμοὺς τοῦ κ. Πεζοπούλου, διὰ νὰ ὑπάρξῃ ἐπὶ τέλους μία συνεννόησις. Ἀλλὰ δυστυχῶς εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ εἴπω, ὅτι ὑπῆρξαν ὡρισμένα σφάλματα εἰς τοὺς ὑπολογισμοὺς πλέον τοῦ κ. Πεζοπούλου, σφάλματα ἀσυγχώρητα διὰ τὸν κ. Πεζόπουλον. Δὲν δέχομαι, ὅτι ἔκαμε λάθος. Συνεπῶς, εἶναι ἀνάγκη νὰ μᾶς εἴπῃ ἡ Κυβέρνησις, διατὶ μᾶς ἔδωσε αὐτοὺς τοὺς ἐσφαλμένους ὑπολογισμούς. Πράγματι, λέγει ὁ κ. Πεζόπουλος, ὅτι τὸ τοκοχρεωλύσιον διὰ τὰ 49.000.000 δολλάρια θὰ εἶναι διὰ 23 ἔτη 3.200.000 δολλάρια. Ἀλλὰ αὐτὸ τὸ χρεωλύσιον ἀντιστοιχεῖ μόνον εἰς ἐπιτόκιον περίπου 3,875–4% (μέσον ἐπιτόκιον). Ἀλλὰ ἐλέχθη ἤδη, ὅτι βάσει τῶν προβλέψεων τοῦ ἰδίου ἀπὸ τὰ 49.000.000 δολλάρια, 17.000.000 θὰ δανεισθοῦν εἰς τὴν Δ.Ε.Η. πρὸς 3½%, τὰ 8,5 ἑκατ. πρὸς 4,5% καὶ τὰ 23,5 πρὸς 5,5% διὰ 23 ἔτη. Ἀκριβὴς ὅμως ὑπολογισμὸς τοῦ χρεωλυσίου μὲ αὐτὰ τὰ δεδομένα, ὁ ὁποῖος ἀναβιβάζει τὸ μέσον ἐπιτόκιον ὑπὲρ τὸ 4,60%, φέρει εἰς τὸ ἀποτέλεσμα, ὅτι τὸ χρεωλύσιον ἀνέρχεται εἰς δολλάρια 3.600.000 περίπου καὶ ὄχι 3.260.000 ἤτοι ἔχομεν πράγματι ηὐξημένην ἐτησίαν ἐπιβάρυνσιν 340.000 δολλαρίων, ἤτοι διὰ τὰ 23 ἔτη δολλάρια 7.820.000. Ἀλλὰ ὑπάρχει καὶ ἄλλη ἐπιβάρυνσις, ἡ ὁποία διέφυγε τὴν προσοχὴν τοῦ κ. Πεζοπούλου. Ἡ ἔναρξις τῆς κατασκευῆς τῶν ἐργοστασίων τῆς Δ.Ε.Η. πρέπει νὰ εἶναι ἄμεσος, συνεπῶς καὶ ἡ πραγματοποίησις τῶν δανείων πρέπει νὰ γίνῃ ἀπὸ τώρα. Ἀλλὰ ἡ παροχὴ ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας ἐκ τῶν ἔργων αὐτῶν καὶ ἑπομένως ἡ εἴσπραξις ἐκ τῆς ἠλεκτροδοτήσεως θὰ ἀρχίσῃ ἀπὸ τοῦ Ἰουλίου 1964, συνεπῶς κατὰ τὰ πρῶτα αὐτὰ ἔτη θὰ χρειασθῇ νέον δάνειον διὰ τὴν πληρωμὴν τοῦ χρεωλυσίου ἐκ δολλαρίων 3.600.000 ἐτησίως ἤτοι 10.800.000 διὰ τὰ τρία ἔτη. Ἀλλὰ αὐτὸ θὰ προκαλέσῃ πρόσθετον ἐτησίαν ἐπιβάρυνσιν διὰ τόκων καὶ χρεωλυσίου, ἤτοι περίπου μὲ 370.000 δολλάρια ἐτησίως. Αὐτὰ προκύπτουν ἀπὸ τὰ στοιχεῖα τῆς Δ.Ε.Η. Ἀλλὰ δυστυχῶς δὲν σταματᾶ ἐδῶ τὸ πρᾶγμα. Ποία θὰ εἶναι ἡ δαπάνη τοῦ Ἀχελώου; Δὲν ὑπάρχει μελέτη διὰ τὸ κόστος τῶν ἐργοστασίων. Ἀπὸ τὴν εἰσήγησιν ὅμως τοῦ κ. Πεζοπούλου πρὸς τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον προκύπτει, ὅτι τὸ κόστος τῆς κατασκευῆς τῶν ὑδροηλεκτρικῶν ἐργοστασίων θὰ ἀνέλθῃ εἰς 44.000.000 δολλάρια καὶ ὄχι 37 ἑκατομμύρια, ἐκ τούτων δὲ τὰ 15.000.000 δολλάρια εἰς συνάλλαγμα. Παρατηροῦμεν ὅμως πρῶτον, ὅτι ὁ κ. Πεζόπουλος λέγει, ὅτι εἰς κόστος 37.000.000 δολλαρίων, κατὰ τοὺς τωρινοὺς ἰσχυρισμούς του τὰ 17 ἑκατομμύρια εἶναι δαπάναι εἰς συνάλλαγμα, ἐνῷ εἰς τὸ ὑψηλότερον κόστος τῶν 44 ἑκατομμυρίων ἡ δαπάνη εἰς συνάλλαγμα θὰ εἶναι 15 ἑκατομμύρια. Τί συνέβη ὥστε νὰ δικαιολογῇ αὐτὴν τὴν ἀλλαγήν; Δεύτερον, ὅτι κατὰ τοὺς παλαιοτέρους ἰσχυρισμοὺς τοῦ κ. Πεζοπούλου, τὸ κόστος τῶν ἐργοστασίων εἶναι ὑψηλότερον κατὰ 7 ἑκατομμύρια δολλάρια. Τοῦτο ὅμως σημαίνει νέαν ἐπιβάρυνσιν τοῦ ὡς ἄνω ἐξαχθέντος κόστους κατὰ 520.000 δολλάρια ἐτησίως ἤτοι ἐπὶ 23 ἔτη δολλάρια 11.960.000. Ἀλλὰ ἐκτὸς αὐτοῦ τὸ θερμικὸν ἐργοστάσιον διὰ τὸ ὁποῖον προβλέπεται δαπάνη 12 ἑκατομμυρίων οὐδὲν ἐπίσης εἶναι βέβαιον. Διὰ τὸ ἐργοστάσιον Πτολεμαΐδος ἰσχύος 70.000 κιλοβὰτ ἐδαπανήθησαν μέχρι τοῦδε 16 ἑκατ. δολλαρίων, χωρὶς νὰ ἔχῃ τελειώσει. Τί θὰ συμβῇ τώρα ὥστε τὰ 16 ἑκατ. νὰ γίνουν 12; Τότε πρέπει νὰ ὑποθέσῃ κανεὶς ἢ ὅτι ἐξοδεύθησαν περισσότερα διὰ τὸ ἐργοστάσιον Πτολεμαΐδος ἢ ὅτι δὲν εἶναι ἀκριβεῖς οἱ ἀριθμοὶ διὰ τὸ νέον. Πιθανότης λοιπὸν νέας ἐπιβαρύνσεως. Ἀλλὰ ἂς ἔλθωμεν τώρα εἰς τὴν δανειοδότησιν. Τίποτε τὸ συγκεκριμένον δὲν ὑπάρχει. Ὁ κ. Πεζόπουλος εἰς τὴν πρὸς ὑπουργὸν ἐπιστολήν του, ἥτις κατετέθη λέγει: «Τὰ ἀνωτέρω ἔργα ἐγένετο δεκτόν, ὅτι θὰ χρηματοδοτηθοῦν ὁλοσχερῶς διὰ δανεισμοῦ τῆς Δ.Ε.Η. μὲ τὴν ὑποστήριξιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου. Ἐγένετο δεκτόν, ὅτι οἱ ὅροι δανεισμοῦ θὰ εἶναι παρεμφερεῖς πρὸς τοὺς ληφθέντας ὑπ’ ὄψιν διὰ τὸ ὑπὸ κατασκευὴν ἔργον τῶν Κρεμαστῶν». Ἐρωτᾶται ὅμως: 1) Μεταξὺ τίνων ἐγένετο δεκτόν; 2) Ποία ἡ ὑποστήριξις τοῦ Κράτους; Ἐπὶ ἡμέρας τώρα, κ. συνάδελφοι, ζητεῖται ἀπὸ ὅλους σχεδὸν τοὺς ἀγορητὰς ἡ κατάθεσις τῶν στοιχείων, διὰ τοὺς ὅρους δανειοδοτήσεως. Τὸ θέμα εἶναι κρίσιμον, διότι ἐὰν γίνουν κακοὶ ὑπολογισμοὶ καὶ πέσουν ἔξω εἰς τὸ σημεῖον τῆς δανειοδοτήσεως, τότε κινδυνεύει νὰ τιναχθῇ εἰς τὸν ἀέρα ὁλόκληρον τὸ κατασκεύασμα. Εἰς τὴν σύμβασιν ἀλουμινίου εἰδικῶς διὰ τὴν δανειοδότησιν προβλέπει ὁ γαλλικὸς προεξοφλητικὸς τόκος ὁ ὁποῖος εἶναι 4,25 πλέον 2%. Ὅταν λοιπὸν ὁμιλοῦμεν περὶ ἐπιτοκίου 6¼% διὰ τοὺς ξένους, ποὺ διαθέτουν περισσοτέρας δυνατότητας, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ μᾶς πείσῃ ἡ Κυβέρνησις, ὅτι ἡ Δ.Ε.Η. θὰ δανεισθῇ μὲ 3½ ἢ 4½%; Ἀλλά, λέγει ἡ Κυβέρνησις, λέγει ὁ κ. Πεζόπουλος, ὅτι συνεφωνήθη, ἄγνωστον μεταξὺ ποίων, ὅτι θὰ ἰσχύσουν οἱ ὅροι δανειοδοτήσεως, οἱ ὁποῖοι ἴσχυσαν καὶ διὰ τὰ Κρεμαστά. Ἀλλά, νομίζω, ὅτι τὰ δάνεια διὰ τὰ Κρεμαστὰ ἐδόθησαν ἀπὸ τὸ ἐξωτερικὸν μὲ 3,5% ἐπιτόκιον, ἀλλὰ ὑπάρχει ἕνας ὅρος εἰς τὴν σύμβασιν τοῦ δανείου, κατὰ τὸν ὁποῖον, τὰ μηχανήματα θὰ προμηθεύωνται ἐξ Ἀμερικῆς Καὶ εἶναι γνωστόν, ἐβεβαιώθη αὐτὸ πλέον, ὅτι τὰ μηχανήματα αὐτὰ θὰ δοθοῦν εἰς ηὐξημένας τιμὰς καὶ ἑπομένως αὐτὸ ποὺ λέγεται περὶ τόκου 3,5% δὲν ἔχει καμμίαν ἀξίαν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει ὑπάρχει μέγας κίνδυνος ἀπὸ τὴν μεταβολὴν αὐτῶν τῶν ὅρων τῆς δανειοδοτήσεως, νὰ ἔχωμεν σημαντικωτάτην ἐπιβάρυνσιν, πλέον ἐκείνων τῶν ἀριθμῶν τοὺς ὁποίους συγκεκριμένως ἀνέφερον, τοῦ χρεωλυσίου, ἑπομένως σημαντικὴν ἐπιβάρυνσιν τῆς τιμῆς τοῦ ρεύματος, καὶ πολὺ σημαντικωτέραν ζημίαν τῆς Δ. Ε.Η. διὰ τὸ ρεῦμα, τὸ ὁποῖον θὰ παρέχῃ. Ἀπὸ τοὺς ἀριθμοὺς τοὺς ὁποίους ἀνέφερον, κύριοι συνάδελφοι, νὰ μοῦ ἐπιτρέψετε νὰ κάμω μίαν ἀνακεφαλαίωσιν, 3.987 εἶναι τὰ δολλάρια τὰ ὁποῖα θὰ πληρώσωμεν κατὰ τὸν κ. Πεζόπουλον ὡς τοκοχρεωλύσιον διὰ τὰ δάνεια. Εἶναι 378,80 αὐτὸ τὸ λάθος τὸ ὁποῖον κάνει ὁ κ. Πεζόπουλος διὰ τὸ χρεωλύσιον ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ ἐπιτοκίου 3,5, 4,5, 5,5%. Συνεπῶς, ἔχομεν μίαν ἐπιβάρυνσιν ἀπὸ ἐκεῖ 8.371.800 δολλάρια ἐτησίως. Ἔχομεν, ἐπίσης, τρίτην ἐπιβάρυνσιν ἀπὸ τὴν δανειοδότησιν διὰ τὴν πληρωμὴν τῶν τριῶν πρώτων χρεωλυτικῶν δόσεων κατὰ τὴν διάρκειαν τῶν ὁποίων δὲν θὰ εἰσπράττῃ οὔτε δραχμὴ ἡ Δ.Ε.Η., διότι εἶναι ἡ περίοδος κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ κατασκευάζεται τὸ ἐργοστάσιον, ἡ νεκρὰ περίοδος, ἔχομεν ἐπιβάρυνσιν 3.781.000 δολλάρια. Σύνολον δαπάνης 4.836.800 δολλάρια. Ἐὰν αὐτὸ τὸ ὁποῖον ἀποτελῇ τὴν τιμὴν τοῦ ρεύματος, τὸ ὁποῖον θὰ παρέχῃ ἡ Δ.Ε.Η. πρὸς τὴν βιομηχανίαν ἀλουμινίου τὸ διαιρέσωμεν μὲ τὸ 1.040.000.000 ὡριαῖα κιλοβάτ, βγάζομεν κόστος διὰ τὸ ρεῦμα 4,5 χιλιοστὰ τοῦ δολλαρίου κατὰ κιλοβάτ, δηλαδὴ 13,6 λεπτὰ τῆς δραχμῆς. Συνεπῶς, ἔχομεν μίαν διαφορὰν 1,55 χιλιοστὰ τοῦ δολλαρίου, 2,8 λεπτὰ κατὰ κιλοβάτ. Εἰς αὐτὰ πρέπει νὰ προστεθῇ βεβαία ἐπιβάρυνσις, ἡ ἐπιβάρυνσις ἀπὸ τὴν ηὐξημένην δαπάνην εἰς 44 ἑκατομμύρια, ὅπως εἶπον προηγουμένως τὴν ὑπελόγιζεν εἰς ἀνύποπτον χρόνον ὁ κ. Πεζόπουλος, μία ἐπιβάρυσις 520.000 δολλαρίων κατ’ ἔτος καὶ ἐπίσης, ἀπὸ τὸ ὕψος τοῦ ἐπιτοκίου, τὸ ὁποῖον, νομίζω, κατὰ πᾶσαν δυνατὴν πρόβλεψιν, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι κατώτερον τοῦ 6%, ἀλλὰ 200.000 δολλάρια ἐτησίως. Ἔχομεν σύνολον δαπάνης 5.556.800 κατ’ ἔτος. Αὐτὸ διὰ τοῦ 1040 ἑκατομμ. κιλοβάτ, μᾶς δίδει κόστος τοῦ ρεύματος 5,34 χιλιοστὰ τοῦ δολλ., 16 λεπτὰ κατὰ κιλοβάτ. Συνεπῶς, ἀπὸ τὴν διάθεσιν τοῦ ρεύματος ἡ Δ.Ε.Η. εἰς τὰ 23 πρῶτα χρόνια ποὺ θὰ παρέχῃ τὸ ρεῦμα μὲ 3,1, θὰ ἔχῃ ζημίαν 1.493.440.000 δραχμάς, δηλαδὴ 50.000.000 περίπου δολλάρια συνολικῶς διὰ τὰ 23 χρόνια. Ἡ ζημία θὰ συνεχισθῇ, διότι ὅπως εἴδατε τὸ ὕψος τοῦ κόστους εἶναι 5,3 χιλιοστὰ τοῦ δολλαρίου καὶ ἑπομένως δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ καλυφθῇ, οὔτε μὲ τὴν τιμὴν τῶν 3,6, ἡ ὁποία προβλέπεται διὰ τὴν περίοδον μετὰ τὰ 16 ἔτη. Ἀλλὰ πέραν τούτων, τὰ πλεῖστα τῶν ὁποίων, νομίζω, ὅτι εἶναι βέβαια, τὰ δύο τελευταῖα, δηλαδὴ τοῦ ὕψους τοῦ ἐπιτοκίου καὶ τῆς ἀξίας τῶν ἔργων τῶν ὑδροηλεκτρικῶν τὰ ὁποῖα εἶναι πιθανώτατα, διότι προκύπτουν ἀπὸ στοιχεῖα τὰ ὁποῖα ἔχομεν ὑπ’ ὄψιν, πέραν τούτων ὑπάρχουν καὶ ἄλλα στοιχεῖα τὰ ὁποῖα ὁπωσδήποτε μοιραίως θὰ ἐπιβαρύνουν ἔτι περαιτέρω τὸ κόστος, δὲν ὑπάρχουν δαπάναι ἀποσβέσεως εἰς τοὺς ὑπολογισμοὺς τοὺς ὁποίους κάμομεν, δὲν ὑπάρχουν δαπάναι κατὰ κανόνα διὰ τὸ ὑδροηλεκτρικὸν ἐργοστάσιον. Τὰ γενικὰ ἔξοδα εἶναι πάρα πολὺ χαμηλά, ἐντελῶς δυσανάλογα πρὸς ὅ,τι ἰσχύει διὰ τὰ γενικὰ ἔξοδα τῆς Δ.Ε.Η. εἰς τὴν μέχρι σήμερον λειτουργίαν της. Ἐπίσης, ἡ μείωσις ἡ ὁποία γίνεται λόγῳ διαφυγῆς τοῦ ρεύματος, ὑπολογίζεται 8%, ἐνῷ ἀπὸ τοὺς ὑπολογισμοὺς τῆς μέχρι σήμερον δραστηριότητος τῆς Δ.Ε.Η., τὸ ποσοστὸν αὐτὸ εἶναι 14% ἀντὶ τοῦ 8%, τὸ ὁποῖον λογαριάζει ἡ Κυβέρνησις σήμερον. Ὡς πρὸς αὐτοὺς τοὺς λογαριασμοὺς προκύπτει, ὅτι συμπίπτουν μὲ τὸν παλαιότερον τοῦ κ. Πεζοπούλου, ὁ ὁποῖος εἰς τὴν εἰσήγησίν του εἰς τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον, λέγει, ὅτι καὶ κατὰ τὴν ἀντίληψιν τῆς Κυβερνήσεως, λέγει, ὅτι ἀρχικῶς ἡ Δ.Ε.Η. θὰ ὑφίσταται ζημίαν, τελικῶς μετὰ 50 ἔτη θὰ ἔχῃ ὄφελος. Καὶ προσθέτει ὁ κ. Πεζόπουλος «ὅταν μοῦ ἐτέθη αὐτὸ τὸ πρόβλημα ἠρεύνησα ἐγγύτερον τὴν ὑπόθεσιν τοῦ κόστους ..... (ἀναγινώσκει) ....». Οὐχ ἧττον ὅμως ἔκανα ἐκείνους τοὺς λογαριασμοὺς, διὰ νὰ εἴπω, ὅτι ἐνῷ τὸ μέσον κόστος εἶναι 5,6 χιλιοστά, προκειμένου περὶ τῶν ἔργων τοῦ Ἀχελώου μὲ τὰς ταχυδακτυλουργικὰς αὐτὰς λύσεις θὰ φθάσωμεν 3,1%. Εἰς τὴν εἰσήγησιν αὐτήν, ὁ κ. Πεζόπουλος λέγει ἀκόμη, προκειμένου περὶ τῆς τιμῆς τοῦ ρεύματος: «Ἐδήλωσα εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι τὸ κόστος αὐτὸ ... (ἀναγινώσκει) ...». Εἰς τὴν σημερινὴν δήλωσίν του, ὁ ἀνωτέρω, κ. Πεζόπουλος, λέγει ἐντελῶς ἄλλα. Καὶ τώρα, θὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ ὁ φίλος συνάδελφος κ. Μπουρνιᾶς νὰ τὸν ἐρωτήσω, ποῖος εἶναι ὁ τεχνικὸς σύμβουλος τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἡμῶν, διὰ νὰ δώσωμεν ἐμπιστοσύνην εἰς τοὺς λογαριασμοὺς τοὺς ὁποίους μᾶς ἔφερε; Ὅταν ὁ ἴδιος διαψεύδῃ ἑαυτόν, ὁ ἴδιος διαψεύδει τὴν Δ.Ε.Η., ὁ ἴδιος διαψεύδει τὴν Κυβέρνησιν, ἡ Κυβέρνησις διαψεύδει ἑαυτὴν, μὲ ἄλλας δηλώσεις τότε, μὲ ἄλλην σήμερον, ὅταν ὅλοι οἱ ἀριθμοὶ τοὺς ὁποίους ἔχομεν ἀπέναντί μας χορεύουν, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ θεωρήσωμεν, ὅτι ἔχομεν ἀπέναντί μας μίαν σοβαρὰν Ὀργάνωσιν, αὐτὴ ἡ ὁποία διακηρύσσει πρὸς τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, ὅτι ἔχει τὴν ἐμπιστοσύνην του, καὶ ὅτι αὐτὰ κατὰ κανόνα τὴν ἐνδιαφέρουν, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχωμεν ἐμπιστοσύνην καὶ νὰ βασισθῶμεν εἰς τὰ στοιχεῖα τὰ ὁποῖα μᾶς δίδει; Ὡμιλήσαμεν ὅλοι περὶ τῆς ζημίας, τὴν ὁποίαν θὰ ὑποστῇ ἡ Δ.Ε.Η. ἐκ τῆς παροχῆς τοῦ εὐθηνοῦ ἠλεκτρικοῦ ρεύματος. Ἀλλὰ μήπως εἶναι μόνον αὐτό; Ὅταν εἶναι γνωστόν, ὅτι τὸ ρεῦμα εἰς τὴν Ἑλληνικὴν βιομηχανίαν πωλεῖται εἰς σημαντικῶς ἀνωτέραν τιμήν, διατὶ νὰ μὴ εἶναι ἐπιδότησις αὐτὸ ποὺ γίνεται πρὸς τὴν ξένην Ἑταιρείαν; Μήπως εἶναι φελλάχοι οἱ Ἕλληνες βιομήχανοι. Ἐλέχθη ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι ἐδῶ, ἔχομεν ἕνα πελάτην ποὺ θὰ κάμῃ μεγάλην κατανάλωσιν. Ἤδη ὅμως, ἔχομεν ἕνα πελάτην τὴν ΗΕΑΠ, ἡ ὁποία πληρώνει πρὸς 40 λεπτὰ κατὰ ὡριαῖον κιλοβάτ. Δηλαδὴ ἔχομεν μίαν διαφορὰν 30 λεπτῶν. Ἐὰν μὲ αὐτὴν τὴν τιμήν, ἐδίδομεν τὸ ἠλεκτρικὸν ρεῦμα, καὶ εἰς τὴν ἑταιρείαν ἀλουμινίου, θὰ προέκυπτε μία ὠφέλεια, ἐνῷ τώρα ἔχομεν μίαν ζημίαν 15 ἑκατομμυρίων δραχμῶν καθ’ ὅλην τὴν διάρκειαν τῆς συμβάσεως. Ἀλλὰ ἐὰν κάμωμεν μίαν σύγκρισιν μὲ τὴν Ἑλληνικὴν βιομηχανίαν πρὸς τὴν ὁποίαν παρέχομεν τὸ ρεῦμα πρὸς 60 λεπτὰ κατὰ κιλοβάτ, θὰ ἔχωμεν ζημίαν 26 δισεκατομμύρια δραχμῶν, διὰ τὴν γεωργικὴν οἰκονομίαν, ἡ ὁποία ἀποτελεῖ τὴν βάσιν τοῦ ἐξαγωγικοῦ ἐμπορίου, δίδομεν τὸ ρεῦμα πρὸς 81 λεπτὰ κατὰ κιλοβὰτ μὲ διαφορὰ 70 λεπτῶν ἐν σχέσει μὲ τὴν τιμὴν ποὺ δίδομεν εἰς τὴν Ἑταιρείαν ἀλουμινίου, ἔχομεν ζημίαν ἐκ τῆς διαφορᾶς 36 ἑκατομμυρίων δραχμῶν, ἤτοι δολλαρίων 1.200.000.000. Ἐὰν γενικῶς λάβωμεν ὑπ’ ὄψιν μας τὴν μέσην τιμὴν εἰς τὴν ὁποίαν χορηγεῖται τὸ σύνολον τῆς ἐνεργείας τοῦ δικτύου τῆς Δ.Ε.Η., ἤτοι 0,48 δραχμ., θὰ ἔχωμεν μίαν ζημίαν 25 ἑκατομμυρίων δραχμῶν, ἤτοι 800 ἑκατομμ. δολλάρια, ἐκ τῆς διαφορᾶς πρὸς τὴν τιμὴν τῆς συμβάσεως ἀλουμινίου.

§25Κ. ΑΠΟΣΚΙΤΗΣ. Μὰ εἶναι δυνατόν, κ. συνάδελφε, νὰ συγκρίνητε ἀσύγκριτα πράγματα; Νὰ συγκρίνητε τὸ φωτιστικὸν ρεῦμα πρὸς τὸ βιομηχανικόν;

§26Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Αὐτὸ τὸ λέτε, διότι ἐσυνηθίσαμεν νὰ ὁμιλοῦμεν ὡς δοῦλοι, ὅταν ὁμιλοῦμεν διὰ ξένους. Ὅταν παρέχωμεν διαφορὰν τιμῆς πρὸς μίαν ξένην ἑταιρείαν, τοῦτο εἶναι προφανῶς πριμοδότησις, εἶναι κέρδος τὸ ὁποῖον δίδομεν εἰς τὴν ξένην ἑταιρείαν, ἐν σχέσει μὲ τὰς τιμὰς ποὺ ἐπιβαρύνομεν τὴν Ἑλληνικὴν οἰκονομίαν.

§27Ν. ΜΑΡΤΗΣ. (Ὑπ. Βιομηχανίας). Κύριε συνάδελφε, εἴπετε εἰλικρινῶς πρὸς τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, μὴ περιμένετε ἵδρυσιν βιομηχανίας ἀλουμινίου. Ὁ κ. Κιτσίκης εἶπεν, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἱδρυθῇ βιομηχανία ἀλουμινίου, ἐὰν τῆς χορηγηθῇ ρεῦμα μὲ τιμὴν ἄνω τῶν 3 μίλς, διότι αὐτὸ θὰ εἶναι ἀντιοικονομικόν. Πρέπει νὰ ἔχετε τὸ θάρρος νὰ εἴπητε εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, ὅτι δὲν ἐπιθυμοῦμεν τὴν ἵδρυσιν βιομηχανίας ἀλουμινίου.

§28Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Αὐτό, κ. Ὑπουργέ, τὸ ἔχομεν ἀκούσει 10 φορὲς καὶ θὰ λάβητε τὴν ἀπάντησιν. Εἰς τὸ σημεῖον αὐτό, εἶναι ἀνάγκη μόνον νὰ θέσω ὑπ’ ὄψιν τῆς Βουλῆς τὴν γνώμην, τὴν ὁποίαν εἶχε ἡ «παλαιὰ» Δ.Ε.Η. περὶ τῆς ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας τῶν ἔργων τοῦ Ἀχελώου. Εἰς ἔκθεσίν της πεπραγμένων τὸ 1959, σελὶς 17, γράφει: «Διὰ τοῦ δανείου πρὸς ἐκτέλεσιν τοῦ ἔργου τοῦ Ἀχελώου εἰσέρχεται εἰς τὴν ὁδὸν τῆς πραγματοποιήσεως παραγωγικὸν ἔργον, τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖ ἐπὶ 10ετηρίδας καὶ μέχρι πρὸ ὀλίγου τὸ ὄνειρον παντὸς Ἕλληνος μελετῶντος τὸ πρόβλημα τῆς οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως τῆς χώρας. Εἶναι τοιαύτη ἡ σημασία τοῦ ἔργου, ἐπὶ τοῦ ὁποίου θὰ στηριχθῇ ἡ ἐκβιομηχάνισις τῆς χώρας, ὥστε..... Σελ. 20: Ὁ Ἀχελῶος θὰ ἀποτελῇ διὰ πολλὰ ἔτη τὸν κορμὸν τοῦ ἐθνικοῦ συστήματος παραγωγῆς ἐνεργείας». Αὐτὴν τὴν ἐπὶ δεκαετηρίδας ἐλπίδα τοῦ Ἔθνους, αὐτὸν τὸν ἐθνικὸν πλοῦτον, ὁ ὁποῖος θ’ ἀπετέλει πράγματι τὴν βάσιν διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς ἐθνικῆς μας οἰκονομίας, τὴν παραδίδομεν εἰς τὴν Ἑταιρείαν ΠΕΣΙΝΕ διὰ νὰ διαλύσωμεν τὰς ἐλπίδας τοῦ Ἔθνους. Καὶ ἐρωτῶ, τὶ μᾶς ὑποχρεώνει νὰ ξεπουλήσωμεν τὸν Ἀχελῶον εἰς τὴν Ἑταιρείαν ΠΕΣΣΙΝΕ; Ἀλλὰ ὑπάρχουν καὶ ἄλλοι κίνδυνοι ἐκ τῆς συμβάσεως αὐτῆς διὰ τὴν ΔΕΗ. Ὁ «παλαιὸς» κ. Πεζόπουλος, εἰς τὴν εἰσήγησίν του (εἰς τὴν σελίδα 18 τῶν πρακτικῶν τῆς 17ης Νοεμβρίου), λέγει τὰ ἑξῆς: «Τέλος, ἐπέστησα τὴν προσοχὴν εἰς τὸν κ. ὑπουργόν, ὅτι παροχὴ τοιούτου εὐθηνοῦ ρεύματος πρὸς τρίτον τινά, θὰ ἐδημιούργει κατὰ πᾶσαν πρόβλεψιν δυσχερείας καὶ ζητήματα μὲ τὴν ΗΕΑΠ, ἡ ὁποία εἰς τὴν μεθ’ ἡμῶν σύμβασίν της ἔχει τὴν ρήτραν τοῦ πλέον εὐνοουμένου πελάτου». Τὶ σημαίνει τοῦτο; Ὅτι αὔριον θὰ ἔλθῃ ἡ ΗΕΑΠ καὶ θὰ ζητήσῃ, χρωμένη τοῦ δικαιώματος, τὸ ὁποῖον ἔχει ἐκ τῆς συμβάσεώς της μὲ τὴν ΔΕΗ, τὴν τιμολόγησιν τοῦ ρεύματος πρὸς 3,1 χιλιοστὰ τοῦ δολλαρίου, ἤτοι 9 λεπτὰ ἀντὶ τῶν 40 λεπτῶν ποὺ τὸ πληρώνει σήμερον. Ἐκάματε κανένα λογαριασμὸν τὶ θὰ ζημιώσῃ εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν ἡ ΔΕΗ; Θὰ ἔχωμεν ἐξ ἑνὸς λογαριασμοῦ, τὸν ὁποῖον ἔκαμα, ζημίαν 160 ἑκατ. δραχμῶν ἐτησίως ἐκ τῆς μειώσεως τοῦ τιμολογίου πρὸς τὴν ΗΕΑΠ, ἤτοι περισσότερον ἀπὸ τὸ σύνολον τῶν κερδῶν της. Ἐξ αὐτοῦ τοῦ γεγονότος, κύριοι συνάδελφοι, ὑπάρχει κίνδυνος νὰ ἀνατιναχθῇ ἡ ΔΕΗ εἰς τὸν ἀέρα καὶ γενικώτερον, νὰ ἀνατιναχθῇ εἰς τὸν ἀέρα τὸ ἐθνικὸν δίκτυον. Ἀλλὰ δὲν εἶναι μόνον ἡ ΗΕΑΠ, εἶναι καὶ ἄλλαι ξέναι ἑταιρεῖαι, αἱ ὁποῖαι θὰ ζητήσουν τὸ προνόμιον αὐτό. Εἶναι ἀκόμη ὁ Νιάρχος διὰ τὸ διϋλιστήριον πετρελαίου, διότι βάσει τοῦ νόμου 2687 περὶ προσελκύσεως ξένων κεφαλαίων, οἱ εὐνοϊκώτεροι ὅροι ὑπὲρ μιᾶς ἐπιχειρήσεως ἐπεκτείνονται καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων ἐν Ἑλλάδι, τῶν λειτουργουσῶν κατὰ τὸν νόμον 2687, σύμφωνα μὲ τὸ ἄρθρον 10 αὐτοῦ.

§29Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Ὅταν πρόκειται περὶ ὁμοειδῶν ἑταιρειῶν.

§30Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Μοῦ λέτε, ὅταν πρόκειται περὶ ὁμοειδῶν ἑταιρειῶν. Πηγαίνετε σεῖς αὔριον εἰς τὸ Διαιτητικὸν Δικαστήριον τῆς Βέρνης, ὅπου δικάζονται αἱ ξέναι ἑταιρεῖαι, νὰ ἀμφισβητήσητε ὅτι ἡ ἑταιρεία ἀλουμινίου δὲν εἶναι ὁμοειδὴς ἐπιχείρησις πρὸς τὰς ἄλλας. Ὅτι ἡ σιδηροβιομηχανία, π.χ., δὲν εἶναι ὁμοειδὴς πρὸς τὸ ἀλουμίνιον κ.ο.κ. Ἐπισημαίνω τὸν κίνδυνον, ὅτι αἱ ἀφειδεῖς αὐταὶ παροχαί, αἱ ὁποῖαι δίδονται εἰς τὰς ξένας ἑταιρείας, θὰ μᾶς τινάξουν τελικῶς εἰς τὸν ἀέρα. Ἡ Κυβέρνησις ἂς λάβῃ τὰ μέτρα της. Ἐγὼ ἁπλῶς κρούω τὸν κώδωνα τοῦ κινδύνου. Κύριοι συνάδελφοι, νομίζω, ὅτι εἰς ὅλους, ἀκόμη καὶ εἰς τοὺς συναδέλφους τῆς Συμπολιτεύσεως, δὲν ἠμπορεῖ παρὰ νὰ ὑπάρχῃ ἐπίμονον τὸ ἐρώτημα: Διατί, ἀφοῦ ἀποδεικνύεται ἀπὸ τὰ ἀδιάψευστα στοιχεῖα, ὅτι ἡ σύμβασις ἀποβαίνει εἰς βάρος τῆς ΔΕΗ προχωροῦμεν εἰς αὐτήν; Διατὶ κάμνομεν αὐτὰς τὰς παροχὰς πρὸς τοὺς ξένους; Ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Βιομηχανίας δεκάκις ἐπεκαλέσθη τὴν ἄποψιν τοῦ κ. Κιτσίκη, ὅτι δὲν δύναται νὰ ὑπάρξῃ βιομηχανία ἀλουμινίου ἄνευ παροχῆς εὐθηνοῦ ἠλεκτρικοῦ ρεύματος, μέχρι 10 λεπτῶν κατὰ ὡρ. κιλοβάτ. Καὶ ὡμίλησεν ἀκόμη ὁ κ. ὑπουργός, καὶ μᾶς προσεκάλεσε μάλιστα νὰ εἴπωμεν εὐθέως εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, ὅτι, ἀφοῦ ἀντιτιθέμεθα πρὸς τὴν σύμβασιν αὐτήν, δὲν θέλομεν νὰ κάμωμεν τὴν βιομηχανίαν τοῦ ἀλουμινίου. Πλανᾶσθε, κ. Ὑπουργὲ τῆς Βιομηχανίας, διότι οὐδεὶς εἶπε μέχρι τῆς στιγμῆς αὐτῆς, ὅτι δὲν θέλει τὸ ἀλουμίνιον. Οὐδεὶς εἶπεν, ὅτι δὲν θέλει τὴν ἐκμετάλλευσιν καὶ τὴν ἀξιοποίησιν τοῦ ὑπογείου πλούτου τῆς χώρας. Ἀντιθέτως, ὁλόκληρος ἡ Ἀντιπολίτευσις καὶ ἰδιαιτέρως οἱ βουλευταὶ τῆς ΕΔΑ, διεκηρύξαμεν πάντοτε εἰς τὰς ὁμιλίας μας, ὁσάκις μᾶς ἐδόθη εὐκαιρία, τὴν ἀνάγκην τῆς ἀξιοποιήσεως καὶ ἐκμεταλλεύσεως τοῦ ὑπογείου πλούτου τῆς Χώρας, τῆς ἱδρύσεως καὶ ἀναπτύξεως σιδηροβιομηχανίας καὶ βαρείας βιομηχανίας, πρὸς ὄφελος τῆς ἐθνικῆς μας οἰκονομίας. Ἐπιθυμῶ ὅμως νὰ ἀπαντήσω, μὲ τὴν εὐκαιρίαν, καὶ πρὸς τὸν κ. ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ, δι’ ὅσα ἐξοργιστικῶς κακόπιστα κατὰ τὴν ὁμιλίαν του ἀνέφερεν, ὡς ἀπάντησιν πρὸς τὸν κ. Κιτσίκην. Ὁ κ. ὑπουργός, ἀνέφερε κατὰ τὴν ὁμιλίαν του τὰ ἑξῆς: «Χρήσιμον θὰ ἦτο ἐν προκειμένῳ, λόγῳ τῆς ἐπιμονῆς τοῦ κ. Κιτσίκη ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ, νὰ πληροφορηθῇ ἡ Βουλή, ὅτι τὸ ἥμισυ τῶν ἐξαγωγῶν βωξίτου ἐξάγονται εἰς τὴν Σοβιετικὴν Ἕνωσιν, ὅτι περὶ τὸ 1) 6 τῶν εἰσαγομένων εἰς τὴν Σοβιετικὴν Ἕνωσιν βωξιτῶν προέρχεται ἐξ Ἑλλάδος. Εὔλογον, συνεπῶς, εἶναι τὸ ἐνδιαφέρον τῆς Σοβιετικῆς Ἑνώσεως νὰ ἐξασφαλίσῃ τὴν ἐξ Ἑλλάδος εἰσαγωγὴν ἀκατεργάστου βωξίτου εἰς τὴν Σοβιετικὴν Ἕνωσιν. Καὶ λέγω, ὅτι αὐτὴ ἡ πληροφορία εἶναι ἐνδιαφέρουσα διὰ τὴν Βουλήν, ἐν συνδυασμῷ μὲ τὴν ἐπιμονὴν τοῦ κ. Κιτσίκη, ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ». Συνάγει δηλαδή, ὁ κ. ὑπουργός, ὅτι δὲν θέλει ἡ ΕΔΑ νὰ ἀξιοποιηθῇ ὁ βωξίτης, προκειμένου νὰ ἐξυπηρετηθῇ ἡ Σοβιετικὴ Ἕνωσις. Εἶναι ὅμως κακόπιστος αὐτὸς ὁ ἰσχυρισμὸς τοῦ κ. ὑπουργοῦ, διότι εἶναι ἀναμφισβήτητον, ὅτι δὲν ἤκουσε ποτὲ μέχρι σήμερον ὁμιλίαν συναδέλφων τῆς ΕΔΑ, οἱ ὁποῖοι νὰ μὴ ἐζήτησαν τὴν ἀξιοποίησιν τοῦ ὑπογείου πλούτου τῆς Χώρας καὶ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς βιομηχανίας καὶ τῆς βαρείας βιομηχανίας, χάριν τάχα μιᾶς μεγάλης ξένης χώρας διὰ τὴν ὁποίαν πάντως μοῦ κάμνει ἐντύπωσιν ἡ μὲ κἄποιον τρόπον ἀνεύθυνον μεταχείρισις ἑνὸς ὑπουργοῦ. Ἀντιθέτως ἡ ΕΔΑ διὰ τῶν ὁμιλιῶν τῶν βουλευτῶν της καὶ κατὰ τὴν συζήτησιν τῆς ὑποθέσεως τῆς Βάβδου, καὶ τῆς συμβάσεως διὰ τὰ σπίρτα καὶ εἰς πλείστας ἄλλας περιπτώσεις ἐτόνισαν τὴν ἀνάγκην τῆς ἀξιοποιήσεως τοῦ μεταλλευτικοῦ πλούτου τῆς Ἑλλάδος. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε, κύριοι συνάδελφοι, διὰ νὰ διαψεύσω τὸν κ. Ὑπουργόν, νὰ ἐπικαλεσθῶ ἰδικήν μου ὁμιλίαν κατὰ τὴν διεξαχθεῖσαν συζήτησιν τῆς ψηφίσεως τοῦ νόμου περὶ πωλήσεων ἐπὶ πιστώσει, τὸ 1958. Ἔλεγον εἰς τὴν ὁμιλίαν μου αὐτὴν τὰ ἑξῆς: «...Καὶ τὸ φαινόμενον αὐτὸ εἶναι ἡ μεγίστη εἰσαγωγὴ ξένου συναλλάγματος ἐκ τῆς ξένης βοηθείας τοῦ ὁποίου ἐὰν ἐγένετο ἡ πρέπουσα χρησιμοποίησις θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἀλλάξῃ ὁ τόπος αὐτὸς μορφήν. Ἀντὶ ὅμως αὐτοῦ τὸ συνάλλαγμα τοῦτο τὸ ἐθεωρήσαμεν ὡς τὸ τάλαντον τοῦ Εὐαγγελίου καὶ τὸ ἐχρησιμοποιήσαμεν διὰ τὴν κάλυψιν τῶν ἐλλειμμάτων τοῦ ἰσοζυγίου πληρωμῶν. Καὶ μετὰ τὴν εἰσαγωγὴν τοῦ συναλλάγματος τούτου δὲν ἐπαύσαμεν, κ. βουλευταί, νὰ εἴμεθα μία χώρα γεωργική. Τὸ 90% τῶν ἐξαγωγῶν μας τὸ καλύπτουν τὰ γεωργικά μας προϊόντα. Αὐτὸ ὅμως ἀκριβῶς εἶναι τὸ ἀσθενὲς σημεῖον τῆς οἰκονομίας τῆς χώρας μας. Διότι, κύριοι συνάδελφοι, εἰς τὴν Ἑλλάδα ὑπάρχει ὁ ὑπόγειος πλοῦτος. Πρὸς ἀξιοποίησιν ὅμως τοῦ πλούτου τούτου, ὁ ὁποῖος κρύπτεται εἰς τὰ σπλάχνα τῆς Ἑλληνικῆς Γῆς, οὐδεμία σοβαρὰ προσπάθεια μέχρι σήμερον ἐγένετο. Θὰ ἔδιδα ἐδῶ μόνον μερικοὺς ἀριθμοὺς διὰ νὰ καταδείξω ποῖον ἔγκλημα διαπράττεται εἰς τὴν οἰκονομίαν τῆς χώρας ἀπὸ τὴν ἔλλειψιν πολιτικῆς εἰς τὴν ἀξιοποίησιν τοῦ ὑπογείου πλούτου τῆς χώρας. Ἐξάγομεν βωξίτην, διὰ τοῦ ὁποίου εἰσέρχονται εἰς τὴν Ἑλλάδα 3½ ἑκατομμύρια δολλάρια. Μετὰ τὴν βιομηχανοποίησιν καὶ ἀξιοποίησιν τοῦ βωξίτου αὐτοῦ ἡ ἀξία του ἀνέρχεται εἰς τὰ 85–90 ἑκατομμύρια δολλάρια. Ἡμεῖς ὅμως εἰσπράττομεν 3½ ἑκατομμύρια δολλάρια μόνον. Εἶναι αὐτὸ πρὸς τὸ συμφέρον τῆς οἰκονομίας νὰ χάνωμεν τόσα ἑκατομμύρια δολλάρια, διότι ἡ ἐφαρμοζομένη πολιτική, ἢ μᾶλλον ἡ μὴ ὕπαρξις πολιτικῆς δὲν μᾶς ἐπιτρέπει νὰ ἀξιοποιήσωμεν τὸν ὑπόγειον αὐτὸν πλοῦτον; Τὸ αὐτὸ συμβαίνει καὶ μὲ τὸ σιδηρομετάλλευμα διὰ τὴν ἐξαγωγὴν τοῦ ὁποίου εἰσπράττομεν 2,7 ἑκατομ. δολλάρια, ἐνῷ ἡ ἀξία του μετὰ τὴν ἐκβιομηχάνισιν ἀνέρχεται περίπου εἰς 35–40 ἑκατ. δολλάρια. Ἐξ αὐτῶν τῶν δύο παραδειγμάτων προκύπτει πῶς κατὰ τρόπον ἐγκληματικὸν ἀντιμετωπίζει τὸ θέμα ἡ Κυβέρνησις. Ἀλλὰ μήπως ἡ Κυβέρνησις διὰ τῆς πολιτικῆς της ἀντιμετωπίζει τὸ πρόβλημα τῆς ἀναπτύξεως τῶν πλουτοπαραγωγικῶν πηγῶν τῆς χώρας ἐπὶ τῷ τέλει ἀπορροφήσεως τοῦ ὑποαπασχολουμένου πληθυσμοῦ;». Εἶναι αὐτό, κύριοι βουλευταί, προσπάθεια τῆς ΕΔΑ νὰ κρατήσῃ νεκρὸν τὸν ὑπόγειον πλοῦτον τῆς χώρας, μάλιστα χάριν οἱουδήποτε ξένου; Εἶναι προσπάθεια αὐτὴ διὰ τὴν μὴ ἀνάπτυξιν τῆς βιομηχανίας καὶ τῆς βαρείας βιομηχανίας εἰς τὴν χώραν μας; Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποστηρίζεται ἀξιοπίστως ἡ ἄποψις αὐτή; Ἀλλά, κύριοι βουλευταί, ὁ κύριος Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ εἶπε καὶ κἄτι ἄλλο κατὰ τὴν ὁμιλίαν του. Δὲν εἶναι δημοσία ἐπιχείρησις ἡ ἑταιρεία ἀλουμινίου, ἀλλὰ ἰδιωτικὴ καὶ δὲν μὲ ἐνδιαφέρει. Ἂς βάλουν τὰ λεπτά τους ὁ Πεσινὲ καὶ οἱ ἄλλοι καὶ ἂς κάμουν ὅ,τι θέλουν. Κατὰ τὴν ἀπάντησίν του πρὸς τὸν κ. Κιτσίκην ὡμίλησε περὶ κἄποιων κόλπων οἰκονομικῶν τρὰστ ξένων χωρῶν, διὰ ντάμπιγκ αὐτῶν, τὰ ὁποῖα θὰ ἠμπόδιζον τὴν Ἑλληνικὴν Κυβέρνησιν, εἰς τὴν τοποθέτησιν ἀλουμινίου εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Δι’ αὐτὸ δὲν μπαίνομεν ἡμεῖς εἰς αὐτὸν τὸν ὠκεανόν. Ἡ δήλωσις ὅμως αὕτη τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, δείχνει ἀκριβῶς τὴν χρεωκοπίαν τῆς Κυβερνήσεως καὶ ὅτι αὕτη εἶναι ἀνίκανος νὰ πραγματοποιήσῃ πολιτικὴν ἐξαγωγικοῦ ἐμπορίου διὰ τὴν ἀξιοποίησιν τῶν προϊόντων μας. Δι’ αὐτὸ καὶ ἐπὶ τῶν ἡμερῶν τῆς παρούσης Κυβερνήσεως, ὡς εἶναι γνωστόν, τὸ ἐξαγωγικόν μας ἐμπόριον κατῆλθεν εἰς τὸ 30% καὶ ὁ Θεὸς νὰ βάλῃ τὸ χέρι του ποῦ θὰ φθάσωμεν ἀκόμη. Θὰ ἔλεγα λοιπὸν εἰς τὸν κ. Ὑπουργόν, ὁ ὁποῖος ἐπεκαλέσθη κόλπα ξένων χωρῶν, ὅτι ὑπάρχουν πράγματι κόλπα, ὅπως αὐτά, τὰ ὁποῖα ἐξετόπισαν τὰ καπνά μας ἀπὸ τὴν Γερμανίαν, ὡς αὐτὰ τὰ ὁποῖα ἐξετόπισαν τὰ ἑλληνικὰ προϊόντα ἀπὸ τὴν διεθνῆ ἀγοράν, αὐτὰ ποὺ ἐμποδίζουν τὴν ἐπιδιωκομένην ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως εἴσοδον εἰς τὴν Εὐρωπαϊκὴν Ἀγορὰν καὶ πολλὰ ἄλλα ἀκόμη. Ὁ κ. Ὑπουργός, ὅμως, ἀντιφάσκων εἰς ἄλλο σημεῖον ἀγορεύσεώς του θεωρεῖ ὡς ἐπιτυχίαν τὸ ὅτι ἐξησφαλίσθη εἰς τὴν ἑταιρείαν ἀλουμινίου ἔστω καὶ μικρὰ συμμετοχὴ τοῦ Ο.Β.Α., διότι αὐτὸ ἔχει μεγάλην σημασίαν νὰ ὑπάρχῃ καὶ ἕνα ἑλληνικὸν μάτι εἰς τὴν ἐπιχείρησιν ἀλουμινίου. Ὁμολογῶ, ὅτι δὲν ἠμπορῶ νὰ ἀντιληφθῶ πότε ὁ κ. ὑπουργὸς λέγει τὴν ἀλήθειαν. Δὲν τὸν ἐνδιαφέρει, λέγει, ἡ ἰδιωτικὴ ἐπιχείρησις τοῦ ἀλουμινίου. Τὸν ἐνδιαφέρει ὅμως νὰ ὑπάρχῃ τὸ ἑλληνικὸ μάτι εἰς τὴν ἐπιχείρησιν αὐτήν, καὶ τοῦτο ἔχει μεγάλην σημασίαν!! Ἀλλὰ καὶ ἂν δεχθῶμεν, ὅτι πρόκειται περὶ ἰδιωτικῆς ἐπιχειρήσεως, μήπως δὲν ὑπάρχουν ἰδιωτικαὶ ἐπιχειρήσεις ἀπὸ τὰς ὁποίας ἔχομεν καῆ; Ἡ Λάρυμνα, εἶναι ἰδιωτικὴ ἐπιχείρησις τοῦ Μποδοσάκη μὲ Γερμανούς. Μήπως δὲν ζημιώνει τὴν Ἑλληνικὴν οἰκονομίαν ἡ κατάντια της; Ἡ ΛΙ-ΠΤΟΛ, ἐπίσης, τοῦ Μποδοσάκη μὲ Γερμανούς, ἦτο ἰδιωτικὴ ἐπιχείρησις. Δὲν ἠναγκάσθη μήπως τὸ Δημόσιον νὰ τὴν ἀγοράσῃ ἀντὶ 90 ἑκατομμυρίων; Ἡ ΒΑΒΔΟΣ, καὶ αὐτὴ ἰδιωτικὴ ἐπιχείρησις. Δύναται νὰ ὑποστηριχθῇ, ὅτι δὲν ἐνδιαφέρεται ἡ Κυβέρνησις δι’ αὐτήν; Τὸ αὐτὸ ἰσχύει καὶ δι’ ὁλόκληρον σειρὰν ἐπιχειρήσεων. Ἀναμφισβητήτως, ἔχει συμφέρον τὸ Κράτος. Δὲν ἐπιτρέπεται ἑπομένως νὰ λέγωμεν, ὅτι ἡ βιομηχανία ἀλουμινίου εἶναι ἰδιωτικὴ ἐπιχείρησις καὶ δὲν ἐνδιαφέρει τὸ Δημόσιον, ὅταν τόσην πράγματι σημασίαν ἔχῃ διὰ τὴν ἐθνικήν μας οἰκονομίαν. Καὶ ἐδῶ ἀκριβῶς ὑπάρχει ἡ ἀπάντησις εἰς τὴν ἀπορίαν τοῦ κ. Μάρτη, πῶς ὑποστηρίζομεν (ὁ κ. Κιτσίκης), ὅτι δὲν γίνεται βιομηχανία ἀλουμινίου μὲ ρεῦμα ἀκριβότερον τῶν 10 λεπτῶν, καὶ ἀπὸ τὸ ἄλλο μέρος πολεμοῦμεν αὐτὴν τὴν σύμβασιν ποὺ ἀκριβῶς αὐτὸ κάνει. Ἀλλὰ καὶ ἡ ἀπάντησις πρὸς τὸν κ. Ἀποσκίτην. Ναί, κύριοι, νὰ γίνῃ θυσία εἰς τὸ ρεῦμα, ἀλλὰ χάριν τῆς Ἑλληνικῆς οἰκονομίας, διὰ μίαν ἐπιχείρησιν δημοσίαν καὶ ὄχι χάριν τῶν ξένων, ἄνευ οἱουδήποτε ἀνταλλάγματος. Ὑπάρχει, ἑπομένως, τὸ ἐρώτημα, διατὶ ἡ Κυβέρνησις προέβη εἰς αὐτὰς τὰς παροχὰς ἐφ’ ὅσον πρόκειται περὶ ἰδιωτικῶν ἐπιχειρήσεων, διὰ τὰς ὁποίας ἡ Κυβέρνησις δὲν ἔχει ἐνδιαφέρον; Ἀλλὰ δὲν εἶναι μόνον αὐτό. Ἐλέχθησαν ἤδη ἀρκετὰ περὶ τῶν λίαν εὐνοϊκῶν συνθηκῶν, αἵτινες ὑπάρχουν διὰ τὴν δημιουργίαν βιομηχανίας ἀλουμινίου ἐν Ἑλλάδι. Καὶ ἔχει σχέσιν τοῦτο μὲ τὸ μειωμένον τιμολόγιον τοῦ ἠλεκτρικοῦ ρεύματος. Διότι καὶ ἂν ἡ τιμὴ τοῦ ρεύματος ἦτο κἄπως ηὐξημένη, ὑπάρχουν τόσαι ἄλλαι εὐνοϊκαὶ συνθῆκαι διὰ τὴν βιομηχανίαν αὐτήν, ὥστε ἀντισταθμίζουν πλήρως τὸ μειονέκτημα τῆς ὑψηλοτέρας τυχὸν τιμῆς τοῦ ρεύματος. Ὑπάρχουν κοντὰ εἰς τὸ ἐργοστάσιον οἱ βωξῖται. Εἰς πολλὰς χώρας ἡ πρώτη ὕλη, οἱ βωξῖται, μεταφέρονται ἀπὸ ἄλλας χώρας, ὅπως συμβαίνει εἰς τὴν Ἀμερικήν, τὴν Γαλλίαν καὶ ἀλλαχοῦ. Εἰς τὴν Ἑλλάδα, ἑπομένως, εἶναι μεγάλο πλεονέκτημα ἡ ὕπαρξις τῆς πρώτης ὕλης ἐκεῖ κοντὰ ὅπου εἶναι καὶ τὸ ἠλεκτρικὸν ρεῦμα. Ἐπίσης, ὑπάρχουν εὐθηνὰ ἡμερομίσθια εἰς τὴν χώραν μας. Περαιτέρω ὑπάρχουν θαλάσσιαι μεταφοραί, αἵτινες προσφέρονται εὐνοϊκῶς διὰ τὴν μείωσιν τῆς τιμῆς. Ὑπάρχουν καὶ πλεῖσται ἄλλαι εὐνοϊκαὶ προϋποθέσεις, αἵτινες θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἀντισταθμίσουν τὴν ὑψηλοτέραν τιμὴν τοῦ ἠλεκτρικοῦ ρεύματος καὶ νὰ ἀποτρέψουν τὸν κίνδυνον ἀνατινάξεως εἰς τὸν ἀέρα τῆς ΔΕΗ. Πέραν ὅλων αὐτῶν τῶν πλεονεκτημάτων, τὸ Δημόσιον παρέχει καὶ τὸ ἥμισυ τῶν κεφαλαίων εἰς τὴν ἐπιχείρησιν ἀλουμινίου. Τὸ σύνολον τῆς συμμετοχῆς μας εἰς τὰ κεφάλαια τῆς βιομηχανίας αὐτῆς ὑπερβαίνουν τὰ 63 ἑκατομμύρια δολλάρια (50 ἑκατ. δολλάρια διὰ τῆς Δ.Ε.Η., 3 ἑκατ. δολλάρια διὰ τοῦ Ο.Β.Α., 10 ἑκατ. δολλάρια δάνειον εἰς τὸ ἐσωτερικόν). Ἔναντι αὐτοῦ τοῦ ποσοῦ, ὁ ἀνάδοχος θὰ συμμετάσχῃ μὲ ἕτερα 63 ἑκατομμύρια δολλάρια. Θὰ ἔπρεπεν ἑπομένως, ἐφ’ ὅσον τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον μετέχῃ εἰς τὰ κεφάλαια αὐτὰ κατὰ 50%, νὰ μετέχῃ καὶ εἰς τὰ κέρδη κατὰ 50%. Καὶ ὡς ἐπιχειρηματίας καὶ ὡς κεφαλαιοῦχος τὸ δημόσιον θὰ ἔπρεπε νὰ μετάσχῃ κατὰ 50%. Καὶ ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ σημείου ἡ Κυβέρνησις δὲν εἶναι εἰς θέσιν νὰ δώσῃ ἀπάντησιν, ἐνῷ παρέδωσεν εἰς τοὺς ξένους καὶ τὸ μερίδιον τὸ ὁποῖον ἀναλογεῖ εἰς τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον. Περαιτέρω, πέραν τῆς δημιουργίας βιομηχανίας ἀλουμινίου δημιουργεῖται χάριν τῶν ξένων καὶ μονοπώλιον βωξιτῶν καὶ ἀλουμινίου. Βάσει ρητῆς διατάξεως τῆς συμβάσεως ἀναμφισβητήτως δίδεται μονοπώλιον, διότι ἡ σχετικὴ διάταξις λέγει, ὅτι ἂν ὑπάρξουν προτάσεις τρίτου διὰ τὴν δημιουργίαν βιομηχανίας ἀλουμινίου, θὰ ἐρωτηθῇ ὁ Πεσινὲ καὶ ἂν θελήσῃ θὰ προτιμηθῇ. Δὲν λέγει δὲ ἡ διάταξις ὅτι τοῦτο θὰ συμβῇ ὑπὸ τοὺς αὐτοὺς ὅρους. Καὶ ἐὰν οἱ ὅροι τοῦ τρίτου εἶναι πλεονεκτικώτεροι διὰ τὸ Δημόσιον, θὰ προτιμηθῇ ὁ Πεσινὲ μὲ τοὺς δυσμενεστέρους ὅρους τῆς παρούσης συμβάσεως. Περαιτέρω δὲ ἡ διάταξις λέγει, ὅτι ἐὰν δοθοῦν εὐνοϊκώτεροι ὅροι εἰς τρίτον, οἱ εὐνοϊκώτεροι οὗτοι ὅροι θὰ ἐπεκταθοῦν καὶ εἰς τὸν Πεσινέ. Ἀλλὰ ἐκεῖνο ποὺ ἐξασφαλίζει 100% τὸ μονοπώλιον, εἶναι, ὅτι εἰς τὴν σύμβασιν ἡ ὁποία προβλέπει μίαν διαιτησίαν, ἡ ὁποία σύμβασις ἔχει ὅρους, δὲν ὑπάρχει προηγούμενον ὅπου ἡ παραβίασις τῶν ὅρων ἀπὸ ἕνα ἐκ τῶν συμβαλλομένων νὰ μὴ ἔχῃ κἄποιαν κύρωσιν. Κἄποιαν κύρωσιν περὶ δολλαρίων τινῶν δὲν προβλέπει ἡ σύμβασις, ὅτι τοὐλάχιστον εἰς περίπτωσιν παραβιάσεως βασικῶν ὅρων αὑτῆς τῆς συμβάσεως θὰ δικαιοῦται τὸ δημόσιον νὰ κηρύξῃ ἔκπτωτον τὴν ἑταιρείαν. Τοιαύτη ρήτρα δὲν ὑπάρχει εἰς τὴν σύμβασιν. Καὶ ἐρχόμεθα εἰς ἕν ἄλλο ἐπίσης σοβαρόν θέμα, τὸ θέμα τοῦ βωξίτου.

§31Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Αὐτὸ τὸ ἐπὶ ἴσοις ὅροις δὲν μᾶς τὸ ἀναλύετε νομικῶς;

§32Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ εἶπα. Ἐὰν ἕνας τρίτος προσφερθῇ νὰ κατασκευάσῃ ἐργοστάσιον ἀλουμινίου, θὰ προτιμηθῇ ὁ οἶκος Πεσινὲ–Ρέϋνολδς–Νιάρχου.

§33Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Δηλαδὴ μὲ χειροτέρους ὅρους;

§34Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Σᾶς λέγω τὶ λέγει ἡ σύμβασις.

§35Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Δὲν ἠμπορεῖτε νὰ τὰ λέγετε αὐτὰ αὐθαιρέτως, γνωρίζω τὶ λέγει ἡ σύμβασις, ἀλλὰ γνωρίζω καὶ νομικά, ἐνῷ ἐσεῖς τὰ ἐλησμονήσατε καὶ λυποῦμαι, ὅτι σᾶς διακόπτω, διότι δὲν θέλετε νὰ τὸ συλλάβετε αὐτὸ τὸ πρᾶγμα. Σᾶς εἶπα νὰ τὸ κάνετε ἁπλᾶ διὰ νὰ τὸ καταλάβουν καὶ οἱ μὴ νομικοὶ αὐτὸ τὸ πρᾶγμα.

§36Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Διὰ πᾶσαν νέαν ἐγκατάστασιν παραγωγῆς ἀλουμίνας ἢ ἀλουμινίου ἐν Ἑλλάδι, ἡ Ἑταιρεία ἔχει δικαίωμα προτιμήσεως. Εἰς ἣν περίπτωσιν ἡ ἑταιρεία δὲν θὰ ἐποιεῖτο χρῆσιν τοῦ δικαιώματος τούτου καὶ ἡ ἐπέκτασις τῆς παραγωγῆς ἀλουμίνας καὶ ἀλουμινίου θὰ ἐπραγματοποιεῖτο ὑπὸ ἄλλης ἐπιχειρήσεως, ἡ ἑταιρεία δικαιοῦται νὰ ἐπωφεληθῇ τυχὸν παρασχεθησομένων εἰς τὴν νέαν ἐπιχείρησιν ὅρων ἐν τῷ συνόλῳ των εὐνοϊκωτέρων τῆς παρούσης συμβάσεως. Ὅταν ἔχωμεν αὐτὴν τὴν ἀντιδιαστολήν, περὶ τῆς ὁποίας ἀκριβῶς ὁμιλεῖτε διὰ τὴν περίπτωσιν ὅπου θὰ δοθοῦν πρὸς τὸν ἐπιχειρηματίαν εὐνοϊκώτεροι ὅροι, ὁπότε προβλέπεται ρητῶς, ὅτι τῶν εὐνοϊκωτέρων αὑτῶν ὅρων θὰ ἐπωφεληθῇ καὶ ἡ Ἑταιρεία αὐτὴ καὶ δὲν ἔχομεν τὸ ἀντίθετο ρητῶς λεγόμενον, ὅτι δηλαδὴ εἰς περίπτωσιν, κατὰ τὴν ὁποίαν οἱ ὅροι τοῦ τρίτου εἶναι εὐνοϊκώτεροι διὰ τὸ δημόσιον, δικαιοῦται μὲν νὰ τὴν πάρῃ ἡ ἑταιρεία αὐτή, ἀλλὰ ὑπὸ τοὺς εὐνοϊκωτέρους αὐτοὺς ὅρους τοὺς προσφερομένους ἀπὸ τὸν τρίτον, ὅταν αὐτὸ δὲν τὸ λέγῃ, εἶναι φανερόν, ὅτι καὶ εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν ποὺ θὰ ἐκτοπίσῃ ἄλλον προσφερόμενον νὰ κατασκευάσῃ ἐργοστάσιον, ἡ ἑταιρεία αὐτὴ θὰ διατηρήσῃ καὶ θὰ κατασκευάσῃ τὸ ἐργοστάσιον μὲ τοὺς ὅρους τῆς παρούσης συμβάσεως. Ὁπωσδήποτε, διὰ νὰ μὴ πελαγοδρομοῦμεν, ἂς κάμῃ δήλωσιν ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, ἢ ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Βιομηχανίας ὅτι ἔχει τὴν ἔννοιαν ἡ διάταξις αὐτή, ὅτι ἐὰν προσφερθοῦν ὅροι εὐνοϊκώτεροι διὰ τὸ Δημόσιον ἡ ἑταιρεία αὐτὴ δικαιοῦται μὲν προτιμήσεως, ἀλλὰ ὑπὸ τοὺς εὐνοϊκωτέρους ὅρους.

§37Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Εἶναι ἀπολύτως περιττή, κ. συνάδελφε, ἡ δήλωσις αὐτή.

§38Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Τότε καλῶς συνεννοήθημεν, κ. συνάδελφε.

§39Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Θέλετε νὰ τὸ ἑρμηνεύσω ἐγώ;

§40Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Τὶ νὰ τὴν κάμωμεν τὴν ἑρμηνείαν τὴν ἰδικήν σας.

§41Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Ἐδῶ δὲν εἶναι τεχνικὰ τὰ θέματα αὐτά, αὐτὸ τὸ πρᾶγμα παίρνει συζήτησιν, ὅταν ὑπάρχῃ ἡ ἀντιδιαστολὴ αὐτή.

§42Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ προχωρῶ, κ. συνάδελφοι, εἰς τὸ θέμα τοῦ βωξίτου. Ἔγινε μία προσπάθεια συγχύσεως περὶ τὸ θέμα αὐτό. Μὲ τὴν σύμβασιν προβλέπεται μὲ τὸ ἄρθρον 1, ὅτι ἡ Ἑταιρεία θὰ ἐπεξεργάζεται ἐτησίως 200.000 τόννους βωξίτου διὰ τὴν κατασκευὴν 100.000 τόννων ἀλουμίνας. Προβλέπεται ἡ εὐχέρεια τῆς αὐξήσεως τοῦ βωξίτου τὸν ὁποῖον θὰ μετασχηματίζῃ εἰς ἀλουμίναν κατὰ ἑτέρους 200.000 τόννους ἐτησίως. Ἔχομεν, λοιπόν, 400.000 ἐτησίως διὰ 45 χρόνια, ἤτοι 18.000.000 τόννους, ἐὰν ἐξαντλήσῃ ὅλην τὴν δυνατότητα, τὴν ὁποίαν ἔχει ἡ ἑταιρεία νὰ μετασχηματίσῃ τὸν βωξίτην. Τὸ ἄρθρον 9 τῆς συμβάσεως προβλέπει τὴν παραχώρησιν μεταλλευτικῶν χώρων πρὸς τὴν ἑταιρείαν διὰ τὴν ἐξασφάλισιν τῆς ποσότητος τοῦ βωξίτου. Ἀλλὰ ἐρωτᾶται, πρῶτον, ποίων μεταλλευτικῶν χώρων τὴν παραχώρησιν συμφωνεῖ ἡ Κυβέρνησις διὰ τὴν ἑταιρείαν αὐτήν; Ποῖοι σήμερον μεταλλευτικοὶ χῶροι εἶναι ἐλεύθεροι; Ὑπάρχουν τόσοι χῶροι ἐλεύθεροι, ὥστε πράγματι νὰ ἐξασφαλίσουν τὴν παραγωγὴν διὰ 30.000.000 τόννους βωξίτου, ὅσους θέλει διὰ τῆς συμβάσεως νὰ ἐξασφαλίσῃ ἡ ἑταιρεία αὐτή; Δὲν ἔχομεν καμμίαν πληροφορίαν ἐπ’ αὐτοῦ. Ἀντιθέτως ὑπάρχει ἡ πληροφορία, ὅτι μία μεγάλη ἔκτασις μεταλλείων βωξίτου εὑρίσκεται ἤδη εἰς χεῖρας ἐπιχειρήσεων ἑλληνικῶν ἰδιωτικῶν ὑπὸ ἐκμετάλλευσιν καὶ ἐτέθη τὸ ἐρώτημα, τὸ ἐπαναλαμβάνω καὶ ἐγώ, διότι δὲν ἐλάβομεν ἀπάντησιν, τὶ σκέπτεται ἡ Κυβέρνησις; Θὰ ἀπαλλοτριώσῃ αὐτὰς τὰς ἐκμεταλλεύσεις βωξιτῶν ὑπὲρ τῆς ἑταιρείας Πεσινὲ ναὶ ἢ ὄχι; Περαιτέρω προβλέπει σχετικῶς μὲ τὸν βωξίτην, ὅτι πρέπει νὰ ἐξασφαλισθῇ ὑπὲρ τῆς ἑταιρείας βέβαιον ἀπόθεμα 30.000.000 τόννων καὶ μέχρις ὅτου τοῦτο ἐξασφαλισθῇ θὰ περιορισθῇ ἡ ἐξαγωγὴ μας μέχρι τοῦ 1.000.000 τόννων ἐτησίως, διότι πέραν τούτου θὰ διακινδυνεύσῃ ἡ ἱκανοποίησις τῶν ἀναγκῶν τῆς Ἑταιρείας αὐτῆς. Εἰς τὸ ἄρθρον 9 προβλέπεται, ὅτι τὸ δημόσιον θὰ προσαρμόσῃ τὴν πολιτικὴν του ἐπὶ τῶν ἐξαγωγῶν βωξίτου κατὰ τοιοῦτον τρόπον, ὥστε νὰ εἶναι ἐξασφαλισμένη ἡ προμήθεια βωξίτου εἰς τὴν Ἑταιρείαν μέχρι τῆς ἱκανοποιήσεως τῶν ἀναγκῶν της. Δηλαδὴ τὸ Δημόσιον ὀφείλει νὰ ἀσκήσῃ ἐξαγωγικὴν πολιτικὴν τοιαύτην, ὥστε πράγματι νὰ ἔχῃ ἐξασφαλισθῆ αὐτὸ τὸ βέβαιον ἀπόθεμα τῶν 30.000.000 τόννων. Τὶ σημαίνει τοῦτο, ὅτι δὲν θὰ ἐπιτρέψῃ ἐξαγωγὴν βωξίτου, δὲν γνωρίζω, ἐὰν ἄλλως ἑρμηνεύουσι ἄλλοι, κ. συνάδελφοι, ἐὰν δὲν εὕρῃ βέβαια ἀποθέματα 30.000.000 τόννων, καὶ συνεπῶς, ἡ διάταξις περὶ τοῦ ὅτι εἰς τὴν περίπτωσιν ποὺ δὲν θὰ τὰ ἔχῃ βρῆ θὰ ἐμποδίσῃ, δὲν θὰ ἐπιτρέψῃ τὴν ἐξαγωγὴν πέραν τοῦ ἑνὸς ἑκατομμ. τόννων, ἡ διάταξις αὐτὴ εἶναι ἄνευ ἀπολύτως σημασίας.

§43Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Ἀλλοίμονον ἐὰν οἱ εἰδικοὶ ὅροι δὲν εἶναι ἐπικρατέστεροι τῶν ἄλλων.

§44Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐκεῖ τὸ πᾶτε; Λέγω, λοιπόν, ὅτι ἡ διάταξις αὐτὴ ὑποχρεώνει ὅλους τοὺς ἰδιώτας ποὺ ἐξάγουν βωξίτην νὰ τὸν παραδίδουν εἰς τὴν Ἑταιρείαν. Συνεπῶς, νὰ τὸ πλῆρες μονοπώλιον καὶ διὰ τὸν βωξίτην, διότι ἐφ’ ὅσον δὲν θὰ ἔχῃ ἐφαρμοσθῆ ἡ ποσότης τῶν 30.000.000 τόννων, δὲν θὰ ἐπιτραπῇ ἡ ἐξαγωγὴ καὶ συνεπῶς, ἐκεῖνοι ποὺ ἐξάγουν βωξίτην, ἢ θὰ παραδώσουν τὰ μεταλλεῖα τους εἰς τὸν κ. Πεσινέ, ἢ θὰ παραδώσουν τὸν βωξίτην τὸν ἐξαγόμενον εἰς τὸν κ. Πεσινέ. Ἀλλά, μήπως ἐξησφάλισε τοὐλάχιστον μίαν τιμὴν διὰ τὸν παραδιδόμενον βωξίτην ἡ Κυβέρνησις διὰ τῆς συμβάσεως αὐτῆς; Ὄχι, κύριοι. Λέγει ἡ σύμβασις, ὅτι ἡ τιμὴ εἰς τὸ ἐσωτερικὸν θὰ καθορίζεται ἐπὶ τῇ βάσει τιμῆς πωλήσεως τοῦ Ἑλληνικοῦ βωξίτου ποιότητος ἀναλόγου πρὸς ἐκείνην, ἡ ὁποία θὰ παραδίδεται πρὸς τὸν Πεσινὲ εἰς τὸ ἐξωτερικὸν κατὰ τὸ τελευταῖον τρίμηνον. Καὶ τίθεται τὸ ἐρώτημα, ἐὰν δὲν ἔχουν ἐξασφαλισθῆ τὰ 30.000.000 βέβαια ἀποθέματα, θὰ ἐμποδισθῇ ἡ ἐξαγωγὴ βωξίτου ἀπὸ ἰδιώτας εἰς τὸ ἐξωτερικόν; Ἡ Ἑταιρεία Πεσινὲ δὲν θὰ ἔχῃ λόγον, θὰ εἶναι κακόπιστος νὰ κάμῃ ἐξαγωγὴν βωξίτου, ἀφοῦ δὲν θὰ ἔχῃ ἱκανοποιήσει τὰς ἰδικάς των ἀνάγκας. Δὲν θὰ ὑπάρξῃ, συνεπῶς, μέτρον διὰ τὸν καθορισμὸν τῆς τιμῆς. Καὶ ἐρωτῶ, ποία θὰ εἶναι ἡ τιμὴ εἰς τὴν ὁποίαν θὰ πληρώνῃ ὁ Πεσινὲ τὸν διδόμενον βωξίτην, τὸν βωξίτην τὸν παραδιδόμενον χειροπόδαρα εἰς τὴν ἐπιχείρησιν αὐτήν; Ἡ τιμὴ τὴν ὁποίαν θὰ καθορίσῃ ὁ ἴδιος, διότι ἡ σύμβασις δὲν προβλέπει τίποτε. Μέτρον καθορισμοῦ τῆς τιμῆς δὲν ὑπάρχει. Ἔτσι δὲν εἶναι, κ. Ὑπουργέ;

§45Ν. ΜΑΡΤΗΣ. (Ὑπ. Βιομηχανίας). Μόνον ἔτσι δὲν εἶναι.

§46Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀπὸ ἐκεῖ καὶ πέραν δὲν ὑπάρχει τιμὴ διὰ τὴν ἐξαγωγὴν τοῦ ἀλουμινίου καὶ συνεπῶς, θὰ ἀφεθῶμεν εἰς τὴν καλὴν διάθεσιν τῆς Ἑταιρείας καὶ εἰς τὸν ἔλεγχον τῆς Ἐφορίας καὶ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, ὅπως λέγει ἡ Κυβέρνησις, διὰ νὰ καθορίζουν ἂν αὐτὸ τὸ ἐξαγόμενον ἐμπόρευμα θὰ μᾶς δώσῃ τὸ συνάλλαγμα τὸ ὁποῖον ἀντιστοιχεῖ εἰς τὴν ἀληθῆ τιμήν, τὴν ὁποίαν θὰ ἐλέγξουν ὁ ἐφοριακὸς ὑπάλληλος καὶ ὁ ὑπάλληλος τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος. Καὶ πάλιν γεννᾶται τὸ ἐρώτημα, κατόπιν τούτου, ὅταν καὶ τὸν βωξίτην τὸν ξεπουλᾶμε κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, ὅταν δημιουργοῦνται προβλήματα ἀποζημιώσεως, διότι θὰ ὑπάρξουν δι’ ἐκείνους ποὺ ἔχουν ἤδη τὰς ἐπιχειρήσεις των καὶ θὰ ὑποχρεωθοῦν αὔριον νὰ μὴ ἐξάγουν βωξίτην, διότι ἐμποδίζονται ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, διότι ἂν δὲν τοὺς ἐμποδίσῃ θὰ δώσῃ ἀποζημίωσιν πρὸς τὸν Πεσινέ, συνεπῶς ὑπάρχει μία εὐθύνη, ἕνας κίνδυνος ἀποζημιώσεως ἐκ μέρους τοῦ Δημοσίου, ὅταν, λοιπόν, δημιουργοῦνται ὅλα αὐτὰ τὰ προβλήματα τὶ ὠφέλη θὰ ἔχῃ ἡ Ἑλλὰς ἀπὸ αὐτὴν τὴν ἐπιχείρησιν, ὥστε νὰ κάμῃ ὅλας αὐτὰς τὰς παροχάς, μὲ κίνδυνον μάλιστα νὰ τινάξῃ εἰς τὸν ἀέρα τὴν Δ.Ε.Η.; Κύριοι βουλευταί, ἠκούσθη, κατ’ ἐπανάληψιν μάλιστα, μία καινοφανὴς θεωρία: Μετέχει ἡ Κυβέρνησις εἰς τὰ κέρδη τῆς Ἑταιρείας, παίρνει φόρους. Ὁμολογῶ, ὅτι μὲ ἐξέπληξεν ἡ ἄποψις, ὅτι ἡ καταβολὴ φόρων ἀπὸ ἐκείνους ποὺ ἐργάζονται εἰς τὴν χώραν μας καὶ ἀποκομίζουν κέρδη, ἀποτελεῖ συμμετοχὴν τοῦ Κράτους εἰς τὴν ἐπιχείρησιν. Καὶ μάλιστα, ὅτι ἀποτελεῖ συμμετοχήν, ὡς ἀντιστάθμισμα διὰ κάποιας ἄλλας παροχάς, τὰς ὁποίας δίδει εἰς τὴν ἐπιχείρησιν ἐκείνην, ὅπως συνέβη μὲ τὸν Πεσινέ. Ὑπάρχει ἐπιχείρησις εἰς τὴν Ἑλλάδα ποὺ δὲν πληρώνει φόρους; Καὶ σημαίνει τὸ γεγονὸς τοῦτο, τὸ γεγονός, δηλαδή, ὅτι καταβάλλονται φόροι, σημαίνει, ὅτι συμμετέχει τὸ Δημόσιον εἰς τὴν ἐπιχείρησιν; Καὶ ὅταν εἶναι δεδομένον, ὅτι σχεδὸν τὸ σύνολον, πλὴν ὡρισμένων προνομιούχων, πληρώνουν φόρους πρὸς τὸ Δημόσιον, δίδουν τὸ δικαίωμα συμμετοχῆς εἰς τὰ κέρδη των εἰς τὸ Δημόσιον, ὅπως λέγει ὁ κ. Πρωτοπαπαδάκης; Ὅταν μάλιστα δὲν λαμβάνουν τίποτε ὡς ἀντιστάθμισμα αὐτῆς τῆς παραχωρήσεως φόρων πρὸς τὸ Δημόσιον, δὲν εἶναι παρὰ πάνω παροχὴ τὸ ὅτι ἡ Ἑταιρεία αὐτὴ Πεσινὲ–Ρέϋνολδς–Νιάρχου ἐπειδὴ πληρώνει τὸν φόρον ποὺ πληρώνει πᾶς φορολογούμενος καὶ τοῦ κάμομεν αὐτὰς τὰς παραχωρήσεις, ὅταν εἰς κανένα φορολογούμενον δὲν γίνονται παραχωρήσεις; Ἀλλά, κύριοι βουλευταί, θὰ ἦτο καὶ αὐτὸ κἄτι, ἂν ἔπαιρνε τὸ Δημόσιον τὸν φόρον. Ὅμως καὶ ἐπὶ τούτου παρακαλῶ, ὄχι νὰ κρατήσετε τὴν ἀναπνοήν σας, ὅπως εἶπε προχθὲς ὁ κ. Ζίγδης, ἀλλὰ νὰ φρίξετε, ἀφοῦ τὸ ἀκούσετε. Διακηρύσσουν περὶ φόρων, περὶ εἰσπράξεως φόρων. Ἢ δὲν ξεύρουν τὶ γράφει ἡ σύμβασις, ἢ σκοπίμως ἀποκρύπτουν τὶ παραχωροῦνται εἰς τὴν Ἑταιρείαν αὐτήν. Ὑπάρχει, κύριοι, ἕν ἀθῶον εἰς ἐμφάνισιν ἄρθρον εἰς τὴν σύμβασιν, τὸ ὁποῖον περιέχει μόνον ἀριθμοὺς καὶ δι’ αὐτὸ δὲν ἔγινε πολὺ ἀντιληπτόν, ὁμολογῶ, οὔτε καὶ ἀπὸ ἐμέ, ὅταν ὡς εἰσηγητὴς τῆς μειοψηφίας καὶ ἑπομένως ὡς φέρων τὴν εὐθύνην εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν τὸ εἰσήγαγον καὶ τότε δὲν ἠδυνήθην νὰ τὸ ἀντιληφθῶ καὶ δὲν ἔκαμα νύξιν περὶ τοῦ θέματος. Ὑπάρχει τὸ ἄρθρον 15 τῆς συμβάσεως, εἰς τὴν ὁποίαν λέγονται τὰ ἑξῆς ἀθῶα: «Ἄρθρον 15–1. Ἐπὶ τῆς ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ θὰ ἔχωσιν ἐφαρμογὴν αἱ διατάξεις α) τοῦ ἄρθρου 2 (παρ. 1) τοῦ Ν. Διατάγματος 4002)1959 καὶ τοῦ ἄρθρου 8 τοῦ Ν. Διατάγματος 3213)1955, διὰ τὸ χρονικὸν διάστημα τῆς ἐνεστώσης ἰσχύος των καὶ τῆς τυχὸν παρατάσεώς της, ἀποκλειομένης ὅμως τῆς σωρευτικῆς ἐφαρμογῆς τούτων, 2) τοῦ ἄρθρου 2 (παρ. 2) τοῦ Ν. Διατάγματος 4002)1959, παρατεινομένης τῆς ἰσχύος αὐτῶν μέχρι τέλους τοῦ ἔτους 1969, γ) τοῦ ἄρθρου 4 (παρ. 2) τοῦ Ν. Διατάγματος 3746)1957 ἐντὸς τῶν ὑπὸ τούτων ὁριζομένων προθεσμιῶν. Διὰ τὴν ἔκδοσιν προνομιούχων μετοχῶν μέχρι ποσοῦ ἴσου πρὸς τὰ 20% τοῦ μετοχικοῦ κεφαλαίου δὲν ἀπαιτεῖται ἄδεια τῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ ἄρθρου 8 αὐτοῦ, δ) τῶν ἄρθρων 8, 10 (παρ. 1 ἐδαφ. αʹ) καὶ 15 (παρ. 3) τοῦ Ν. Διατάγματος 3843)1958, καθ’ ὅλην τὴν διάρκειαν τῆς ἰσχύος τῆς παρούσης». Ἀλλ’ ἂς ἴδωμεν τὶ λέγει τὸ ἄρθρον 2 τοῦ Ν. Δ. 4002. «Αἱ διατάξεις τοῦ προηγουμένου ἄρθρου ...... (ἀναγινώσκει) ......».

§47Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Εἶναι ἐπαρχιακὴ βιομηχανία.

§48Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν εἶναι μόνον αὐτό. Λέγει, ὅτι αἱ παροχαὶ ἐπεκτείνονται ἐπὶ τῶν βιομηχανικῶν ἐπιχειρήσεων. Κατὰ τὴν ἔννοιαν τῶν διατάξεων τοῦ ἄρθρου 1 «τοῦ ἀφορολογήτου ἐπὶ τῶν κερδῶν ποσοστὸν ἐπὶ τῆς παραγράφου 1, περὶ τοῦ ὁποίου ὁμιλεῖ τὸ προηγούμενον ἄρθρον». Καὶ τὸ ποσοστὸν ἀφορολογήτου ὁρίζεται εἰς 50% εἰς τὸν νόμον αὐτόν. «Τοῦ ποσοστοῦ τοῦ ἀφορολογήτου εἰς τὸν νόμον αὐτῆς τῆς παραγρ. 3, αὐξανομένης εἰς 60% ἢ 90%, προκειμένου εἰδικῶς περὶ ἠλεκτρικῆς ἐπιχειρήσεως καὶ διατηρουμένων ἐν ἰσχύϊ ... (ἀναγινώσκει) ...». Ἔχομεν, λοιπόν, ἀπὸ ἓν ἄρθρον ἀπαλλαγὴν τῆς Ἑταιρείας κατὰ 60% ἀπὸ τὴν φορολογίαν ἐπὶ τῶν κερδῶν. Διότι οἱ κ.κ. Πεσινέ–Ρέϋνολδς–Νιάρχος, δι’ ἄλλης διατάξεως, ἀμέσως πάρα κάτω, χαρακτηρίζονται ὡς ἐπαρχιακοὶ βιομήχανοι εἰς τὴν πτωχὴν αὐτὴν χώραν. 60% ἀπαλλαγή.

§49Η. ΗΛΙΟΥ. Δὲν εἶναι 60% ἀπαλλαγή. Εἶναι ἔκπτωσις εἰσοδήματος 60% ποὺ βάζει τὸ 40% εἰς πολὺ χαμηλοτέραν κλίμακα καὶ εἶναι ἀπαλλαγὴ 90%.

§50Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν σταματᾶ ἐκεῖ, διότι πάρα κάτω λέγει ἡ σύμβασις.........

§51Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. (Ὁμιλεῖ μὴ ἀκουόμενος).

§52Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Σοβαρῶς θέλετε νὰ ὁμιλήσωμεν περὶ βιομηχανίας ἀλουμινίου ποὺ ἀφορᾶ ὁλόκληρον τὴν Ἑλλάδα καὶ τὴν βάζετε εἰς τὴν κατηγορίαν τῆς ἐπαρχιακῆς βιομηχανίας; Καὶ ἀγνοεῖτε, κ. Μπουρνιᾶ, ὅτι αἱ διατάξεις τοῦ νόμου περὶ ἐπαρχιακῆς βιομηχανίας σκοπὸν εἶχον νὰ διευκολύνουν τὴν ἵδρυσιν βιομηχανιῶν εἰς τὴν ὕπαιθρον; Εἰς αὐτὸν τὸν σκοπὸν ἀποβλέπει αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἡ ἵδρυσις βιομηχανίας ἀλουμινίου; Πᾶμε νὰ κάμωμεν βιομηχανίαν εἰς τὴν ἐπαρχίαν;

§53Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Κύριε Πρόεδρε, ἐλέχθησαν δύο ἀνακρίβειαι εἰς χρονικὸν διάστημα ὀλίγων λεπτῶν τῆς ὥρας καὶ παρέχω τὰς ἑξῆς πληροφορίας. Ἡ πρώτη πληροφορία εἶναι ἡ ἑξῆς: Ὅτι ἡ φορολογία τῶν νομικῶν προσώπων δὲν εἶναι κατὰ κλιμάκιον, ὅπως ἰσχυρίσθη ὁ κ. Ἡλιόπουλος. Ἡ δευτέρα πληροφορία εἶναι, ὅτι δὲν ἀνεγνώσατε τὴν παράγραφον 4 τοῦ ἄρθρου 1, εἰς τὸ ὁποῖον παραπέμπει τὸ ἄρθρον 2. Καὶ ἡ παράγραφος αὐτὴ καὶ δὴ τὸ δεύτερον ἐδάφιον λέγει τὰ ἑξῆς: «Παράγραφος 4 τὸ κατὰ τὴν προηγουμένην παράγραφον ..... (ἀναγινώσκει) .....».

§54Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Νὰ σᾶς προφυλάξω ἀπὸ ἕνα ὀλίσθημα, κ. Ὑπουργέ. Κύριε Ὑπουργέ, λέγει: «Τοῦ ἀφορολογήτου ἐπὶ τῶν κερδῶν ποσοστοῦ ... (ἀναγινώσκει) ...».

§55Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). «Αἱ διατάξεις τοῦ προηγουμένου ἄρθρου ἔχουσιν ἐφαρμογὴν κλπ.».

§56Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ ἴδητε ὅτι......

§57Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Νὰ σᾶς δώσω μίαν πληροφορίαν, κ. συνάδελφοι. Ἡ πληροφορία εἶναι, ὅτι ὅλα αὐτὰ τὰ κέρδη τὰ ὁποῖα δὲν φορολογοῦνται κατὰ τὸ ἔτος κατὰ τὸ ὁποῖον γεννῶνται, φορολογοῦνται, ἐν πάσῃ περιπτώσει, ὅταν θὰ ἔρθῃ ἡ ὥρα τῆς διανομῆς. Ἢ, λοιπόν, αὐτὰ θὰ γίνουν ἀποθεματικόν, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον συμφέρει τὴν οἰκονομίαν, διότι δι’ αὐτοῦ θὰ γίνουν ἐπεκτάσεις τῶν ἐγκαταστάσεων, ἢ ὅταν θὰ διανεμηθοῦν τὰ κέρδη θὰ φορολογηθοῦν κανονικῶς. Συνεπῶς δὲν ἔπρεπε ὁ κ. Ἡλιόπουλος νὰ ἰσχυρισθῇ αὐτὰ ποὺ εἶπε.

§58Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ὀφείλω νὰ κάμω μίαν δήλωσιν. Θέλω νὰ τακτοποιηθῶ προσωπικῶς ὄχι πρὸς τὸν κ. ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ, ἀλλὰ πρὸς τὸν κ. Ἀριστείδην Πρωτοπαπαδάκην. Ὑπάρχει μία φήμη ἔξω —ἐγὼ δὲν σᾶς ἐγνώρισα παρὰ ἐδῶ, κ. Ὑπουργέ—, ἡ φήμη τοῦ ἐντίμου ἀνδρός. Θὰ σᾶς παρεκάλουν λοιπὸν νὰ μὴ θελήσητε νὰ συνδέσετε τὴν φήμην σας μὲ τὰς διατάξεις αὐτὰς τὰς ὁποίας πιστεύω, ὅτι δὲν τὰς ἔχετε κατανοήσει. Θελήσατε, κ. Ὑπουργέ, νὰ μὲ παρακολουθήσητε εἰς τὸ κεφάλαιον αὐτὸ καὶ ἂν πέσω ἔξω νὰ σᾶς ζητήσω συγγνώμην.

§59Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Κύριε συνάδελφε, σᾶς παρακολουθῶ, ἀλλὰ θὰ ἤθελα νὰ διευκρινήσητε ἐκεῖνο ποὺ εἴπατε περὶ τῆς ἐντιμότητός μου.

§60Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, εἶπον, ὅτι ὑπάρχει ἡ φήμη, τὴν ὁποίαν ἐγὼ ἀποδέχομαι, περὶ τῆς ἐντιμότητός σας. Καὶ ἡ φήμη αὐτὴ μὲ ὁδηγεῖ εἰς τὸ συμπέρασμα, ὅτι δὲν γνωρίζετε αὐτὰς τὰς διατάξεις, διότι ἐὰν τὰς γνωρίζετε καὶ τὰς ὑποστηρίζετε......

§61Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Κύριε συνάδελφε, θὰ σᾶς ἀκούσω, ὅπως σᾶς ἀκούω ἀπ’ ἀρχῆς. Ἀλλὰ σᾶς λέγω, ὅτι ἡ ἔννοια τῆς διατάξεως εἶναι αὐτὴ ποὺ εἶπα ἐγὼ καὶ ὄχι ὅπως τὴν εἴπατε ἐσεῖς.

§62Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Λέγει, λοιπόν, ἡ διάταξις αὐτή, ὅτι ἡ ἑταιρεία ἀπαλλάσσεται φόρου ἐπὶ τοῦ 60% διότι τὴν χαρακτηρίζει ἐπαρχιακὴν βιομηχανίαν. Ἐξ ἄλλου παραπέμπει εἰς τὸ ἄρθρον 8 τοῦ Ν. Δ. 3015)55. Συνεπῶς, ἔχει ἐφαρμογὴν καὶ ἡ διάταξις αὐτή. Θὰ σταθῶ εἰς αὐτήν, κ. Ὑπουργέ, διὰ νὰ λύσω τὴν ἀπορίαν περὶ τῆς ὁποίας ὡμιλήσατε. Τὸ ἄρθρον 2 τοῦ Ν. Δ. 4002 λέγει «... Αὐξανομένου τοῦ ἀφορολογήτου ποσοστοῦ ἀπὸ 50 εἰς 60 ἢ 90 διατηρουμένων ἐν ἰσχύϊ τῶν εἰδικῶν περὶ τούτων διατάξεων». Δηλαδὴ τῶν διατάξεων περὶ ἐπαρχιακῆς βιομηχανίας καὶ βιοτεχνίας. Τὸ ἄρθρον 1 προβλέπει πράγματι αὐτὸ ποὺ εἶπεν ὁ κ. ὑπουργός, ὅτι δηλαδὴ τὰ κέρδη τὰ ὁποῖα ἀπαλλάσσονται τῆς φορολογίας δι’ ἐπενδύσεις θὰ φορολογηθοῦν ὅταν θὰ ρευστοποιηθοῦν.

§63Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Ὅταν θὰ κατανεμηθοῦν τὰ κέρδη.

§64Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Λέγει καὶ ὅταν ρευστοποιηθῇ ἡ ἐπιχείρησις. Ὁ νόμος ὅμως 3213 εἰς τὸν ὁποῖον παραπέμπει, ὁ νόμος δηλαδὴ περὶ ἐπαρχιακῆς βιομηχανίας, δὲν ἔχει ἀνάλογον διάταξιν. Ἐκεῖ ἔρχεται ὁ νομοθέτης, ἐὰν γίνῃ ἐπέκτασις, καὶ ἀπαλλάσσει ἐκεῖνον ποὺ ἔκανε τὰς ἐπενδύσεις ἀπὸ τὴν καταβολὴν φόρου ἐπὶ τοῦ 60% τῆς ἐπενδύσεως. Δὲν νομίζω, ὅτι κάνω λάθος. Ἐὰν κάνω λάθος θὰ ζητήσω συγγνώμην.

§65Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Ἀνθρώπινον εἶναι.

§66Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Λέγω, λοιπόν, ὅτι ἀκριβῶς διότι ἐκεῖ δὲν ὑπάρχει κἂν ὑποχρέωσις νὰ καταβληθῇ ὁ φόρος οὔτε ὅταν διανεμηθοῦν τὰ κέρδη οὔτε ὅταν θὰ ρευστοποιηθοῦν αἱ ἐγκαταστάσεις, δι’ αὐτὸ παραπέμπει καὶ εἰς τὸν νόμον 4002 ὁ ὁποῖος θὰ ἦτο ἱκανὸς νὰ τὸν καλύψῃ διὰ τοῦ 60%. Διατὶ ὁμιλεῖ περὶ ἐφαρμογῆς τῶν εἰδικῶν διατάξεων περὶ τῶν ἐπαρχιακῶν βιομηχανιῶν τοῦ νόμου 3213; Διότι ἀκριβῶς αἱ εἰδικαὶ αὐταὶ διατάξεις εἶναι ἐκεῖναι αἱ ὁποῖαι ἀπαλλάσσουν τὸν ἐνεργοῦντα ἐπενδύσεις εἰς βιομηχανικὰς ἐπιχειρήσεις ἀπὸ τὸ νὰ πληρώσῃ ἐν πάσῃ περιπτώσει τὴν φορολογίαν αὐτήν.

§67Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Ἔχετε ἄδικον. Εἶναι τόσον καθαρὸν τὸ πρᾶγμα, ἀλλὰ δὲν θὰ σᾶς ἀπαντήσω τώρα διὰ νὰ μὴ σᾶς διακόψω.

§68Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Λέγω λοιπόν, ὅτι ἡ διατήρησις τῶν διατάξεων τοῦ νόμου 3213 καὶ ἄλλων εἰδικῶν νόμων, περὶ ἐπαρχιακῆς βιομηχανίας διατηροῦνται ἐν ἰσχύϊ. Συνεπῶς, αὐξάνεται μὲν λόγῳ τοῦ χαρακτῆρος τῆς ἐπαρχιακῆς βιομηχανίας τὸ ἀφορολόγητον ποσοστὸν εἰς 60% δὲν ὑποχρεοῦται ὅμως νὰ πληρώσῃ τὸν φόρον ἐὰν ρευστοποιηθοῦν ἢ ἐὰν ὑπάρξουν κέρδη καὶ διανεμηθοῦν ἢ ἀναληφθοῦν καθ’ οἱονδήποτε τρόπον κεφάλαια ἀπὸ τὴν ἑταιρείαν. Προχωρεῖ πάρα κάτω ἡ διάταξις αὐτὴ καὶ λέγει, ὅτι ἔχει ἐφαρμογὴν τὸ ἄρθρον 8 τοῦ Ν. Δ. 3213 τοῦ 1955. Τί λέγει αὐτό; Τὴν χαρακτηρίζει ἐπαρχιακὴν βιομηχανίαν. Καὶ εἶναι ἀκόμη ἐνδεικτικόν, ὅτι ἔτσι ποὺ τὸ λέγει ἔχει τὸ πρᾶγμα. Διότι ἁπλῶς ἰσχύει ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 2 τοῦ Ν. Δ. 4002 ἡ ὁποία προβλέπει, ὅτι διὰ πᾶσαν ἐπιχείρησιν ὑπάρχει ἀπαλλαγὴ 50%. Ποῖος ὁ λόγος νὰ ἀναγνωρισθῇ ὡς ἐπαρχιακὴ βιομηχανία δυνάμει τῆς διατάξεως τοῦ νόμου 3213; Ἡ παραπομπὴ αὐτὴ ἀκριβῶς δεικνύει, ὅτι δὲν ἰσχύουν οἱ περιορισμοὶ διὰ τὴν ἀπαλλαγὴν αὐτὴν ποὺ ὑπάρχουν εἰς τὸ διάταγμα 4002. Ἐπίσης ἔχει ἐφαρμογὴν τὸ ἄρθρον 2 παράγραφος 2 τοῦ Ν. Δ. 4002 παρατεινομένης τῆς ἰσχύος του μέχρι τέλους τοῦ ἔτους 1964. Τί λέγει ἡ παράγραφος αὐτή; «Παρατείνεται μέχρι καὶ τοῦ ἔτους 1964...... (ἀναγινώσκει)......». Μὲ τὴν παραπομπὴν λοιπὸν αὐτὴν εἰς τὰς διατάξεις αὐτὰς ἡ ἑταιρεία πέρνει δύο τινὰ ἀκόμη: 25% τῶν κερδῶν ἀπαλλάσσονται τῆς φορολογίας καὶ θὰ κρατηθοῦν μὴ τυχὸν ὑπάρξουν ζημίαι εἰς τὸ μέλλον ὥστε ἐκ τῆς κρατήσεως αὐτῆς νὰ καλυφθοῦν αἱ ζημίαι. Τοῦτο σημαίνει, ὅτι τὸ 25% τῶν κερδῶν κρατεῖται ἐπὶ 50 χρόνια μέχρις ὅτου λήξει ἡ σύμβασις. Διότι μόνον τότε θὰ καταστῇ βέβαιον καὶ ἀσφαλές, ὅτι δὲν ὑπάρχουν ζημίαι καὶ ἑπομένως ἀνάγκη νὰ καλυφθοῦν ἐν ὅλῳ ἢ ἐν μέρει ἀπὸ τὰ συσσωρευθέντα κέρδη. Λέγει, ὅτι ἰσχύουν αἱ διατάξεις ὡς πρὸς τὴν παροχὴν προσθέτων ἀποσβέσεων, ἐκεῖ ὁ νόμος 2176 εἰς τὸν ὁποῖον παραπέμπει προβλέπει, ὅτι προκειμένου περὶ ἐπαρχιακῶν βιομηχανιῶν τὸ ἀνώτατον ὅριον ἀποσβέσεως ποὺ ἐπέτρεψε ὁ φορολογικὸς νόμος αὐξάνεται προκειμένου περὶ ἐπαρχιακῶν βιομηχανιῶν κατὰ 100%, δὲν εἶμαι βέβαιος, νομίζω, ὅτι 15 εἶναι τὸ ἀνώτατον ὅριον.

§69Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Διὰ νὰ ξεκαθαρίσωμεν τὸ θέμα κατὰ τρόπον καλύτερον, ἂς δεχθῶμεν, ὅτι εἰς τὸ τέλος τῆς 50ετίας, ἀνεξαρτήτως τοῦ ὅτι ὡρισμέναι διατάξεις ἰσχύουν μόνον μέχρι τοῦ 1969, ἂς εἴπωμεν, ὅτι εἰς τὸ τέλος τῆς 50ετίας ξεπουλάει ἡ ἐπιχείρησις ὅ,τι ἔχει καὶ δὲν ἔχει καὶ διανέμει τὸ προϊὸν αὐτὸ τοῦ ξεπουλήματος εἰς χρῆμα εἰς τοὺς μετόχους της. Εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν θὰ πληρώσῃ ἐν τελευταίᾳ ἀναλύσει ὅλους τοὺς φόρους (πρὸς 35%). Ναὶ ἢ ὄχι;

§70Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ μὲν ἀνώτατον ὅριον τῆς ἀποσβέσεως, ἐὰν εἶναι 15 τὸ κάνει 30. Ἔχομεν τρία κονδύλια, ἔχομεν τὸ κονδύλιον τῆς ἀποσβέσεως, δὲν πρόκειται νὰ πάρετε τίποτε, καὶ ἡ τύχη τῆς περιουσίας τῆς ἑταιρείας δὲν προβλέπεται ἀπὸ τὴν σύμβασιν ποία θὰ εἶναι μετὰ τὴν λύσιν τῆς συμβάσεως, ἄρα παραμένει εἰς τὴν ἑταιρείαν.

§71Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Βεβαίως.

§72Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Πρῶτον αὐτό, δεύτερον ἡ ἀπαλλαγὴ αὐτοῦ τοῦ 60%, διότι εἶναι ἐπαρχιακὴ βιομηχανία, εἶναι ὁριστική, δὲν πρόκειται νὰ τὸ ἀναζητήσετε αὐτὸ τὸ κέρδος.

§73Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Δὲν συμβαίνει αὐτό, ἔχετε λάθος.

§74Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Λάθος κάνετε σεῖς, ἀποδείξατέ μου πῶς κάνω λάθος, διότι σᾶς λέγω, ὅτι ὁ νόμος περὶ ἐπαρχιακῆς βιομηχανίας 3213, δὲν ἔχει τὴν πρόβλεψιν τὴν ὁποίαν ἔχει τὸ διάταγμα.

§75Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Πιστεύω ἀπολύτως, ὅτι ὅσα λέγετε, τὰ λέγετε ἐν καλῇ πίστει, ἀλλὰ πιστεύω, ὅτι δὲν ἐπροσέξατε ὅσον ἔπρεπε, διότι ἡ ὅλη οἰκονομία ὅλων αὐτῶν τῶν νόμων εἶναι τοιαύτη, ὥστε ὅταν πρόκειται νὰ ἔλθῃ ἡ στιγμὴ τῆς ἐκκαθαρίσεως τῆς ἑταιρείας, ὅλοι οἱ φόροι, ποὺ δὲν ἐπληρώθησαν ἐν τῷ μεταξύ, θὰ πληρωθοῦν. Π. χ. Λέγετε, ὅτι ἔχομεν ηὐξημένας ἀποσβέσεις. Μάλιστα. Μὲ τὸ νὰ ἔχωμεν ὅμως ηὐξημένας ἀποσβέσεις εἰς τὰ πρῶτα ἔτη, ἔχομεν μεγαλύτερα κέρδη κατὰ τὰ ἑπόμενα. Μὲ τὸ νὰ ἔχωμεν ἐπενδύσεις κατὰ τὰ πρῶτα ἔτη, ὅταν θὰ ἔλθῃ ἡ στιγμὴ τῆς διανομῆς, θὰ ἔχωμεν περισσότερα κέρδη. Εἶναι μαθηματικῶς ἀδύνατον νὰ μὴ συμβῇ αὐτὸ ποὺ σᾶς λέγω, δηλαδὴ τί; Ὅτι, ἐὰν μετὰ τὸ 50ὸν ἔτος ξεπουλήσουν οἱ ἰδιοκτῆται τῆς ἐπιχειρήσεως τὴν ἐπιχείρησίν των, ὅ,τι ἔχουν καὶ δὲν ἔχουν, καὶ διανείμουν τὰ κέρδη, θὰ πληρώσουν τὸν κανονικὸν φόρον τοῦ 35%. Βεβαίως αὐτὸ εἶναι μία ἰδανικὴ περίπτωσις ἡ ὁποία δὲν πρόκειται νὰ γίνῃ, διότι ἐν τῷ μεταξὺ θὰ διανεμηθοῦν καὶ κέρδη τὰ ὁποῖα θὰ φορολογοῦνται, ἀλλὰ καὶ ἀκόμη τὰ ποσὰ τὰ ὁποῖα εἴτε θὰ ἐπενδύσουν εἴτε θὰ τὰ σωρεύσουν ὡς ἀποθεματικά, καὶ αὐτὰ τὴν στιγμὴν τῆς διανομῆς θὰ φορολογηθοῦν.

§76Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, μοῦ εἴπετε, ὅτι ἐδιάβασα, ἀλλὰ δὲν τὸ ἀντελήφθην.

§77Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Δὲν εἶπον, ὅτι ἐδιαβάσατε καὶ δὲν τὸ ἀντελήφθητε, εἶπον, ὅτι δὲν τὸ ἐπροσέξατε ὅσον ἔπρεπε.

§78Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Διαβάσατε καὶ σεῖς τὸν νόμον 3213, ἐκ τοῦ ὁποίου προκύπτει, ὅτι αὐτὸ τὸ 60% τῆς ἀπαλλαγῆς ἀπὸ τὰ κέρδη, ἐὰν ρευστοποιηθοῦν αἱ ἐγκαταστάσεις εἰς τὰς ὁποίας ἐπενδύθησαν αὐτὰ τὰ κεφάλαια, θὰ πληρώσῃ τὸν φόρον.

§79Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Νὰ σᾶς διαβάσω τὴν διάταξιν τοῦ νόμου, εἶναι τὸ ἄρθρον 8 τοῦ νόμου 3213.

§80Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ὄχι τὸ ἄρθρον αὐτό, διὰ νὰ εὕρετε αὐτὴν τὴν διάταξιν, θὰ ἀναγκασθῆτε νὰ διαβάσετε ὅλον τὸν νόμον.

§81Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Εἰς ποίαν διάταξιν ἀναφέρεσθε;

§82Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Εὕρετε σεῖς διάταξιν ἀνάλογον μὲ τὴν διάταξιν τῆς παραγράφου 4 τοῦ Ν. Δ......., εὕρετε εἰς αὐτὸν τὸν νόμον ἀνάλογον διάταξιν.

§83Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Ἐγὼ σᾶς λέγω, ὅτι δέχομαι τοῦτο, ὅτι τὰ ποσὰ τὰ ὁποῖα ἐπενδύονται καὶ μέχρι ποσοστοῦ 60% τῶν καθαρῶν κερδῶν, δὲν φορολογοῦνται, αὐτὰ ἐκπίπτουν καὶ τοῦ φόρου. Αὐτὴ ἡ ἐπένδυσις, θὰ ἔλθῃ ἡ στιγμὴ κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ διανεμηθῇ ὡς κέρδος ἢ ὄχι;

§84Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ διανεμηθῇ ὡς κέρδος ἐὰν ὑπάρξῃ πλήρης ἀπόσβεσις τοῦ κεφαλαίου.

§85Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Ἐὰν ὑπάρξῃ ἐπένδυσις τὴν στιγμὴν τῆς ἐκκαθαρίσεως τῆς ἐπιχειρήσεως, αὐτὴ ἡ ἐπένδυσις θὰ πωληθῇ καὶ θὰ διανεμηθῇ. Δηλαδὴ ἐγκαθίσταται ἕνα μηχάνημα τὸ ὁποῖον στοιχίζει 100, τὸ ποσὸν αὐτὸ καὶ μέχρι 60% τῶν κερδῶν δὲν φορολογεῖται, ἐργάζεται τὸ μηχάνημα ἐπὶ 1, 2, 5 ἔτη κλπ. καὶ φθάνομεν εἰς τὸ σημεῖον τῆς ἐκκαθαρίσεως, τὸ μηχάνημα αὐτὸ θὰ πληρωθῇ, τί θὰ γίνῃ τὸ προϊὸν τῆς πωλήσεως; Θὰ διανεμηθῇ ὡς κέρδος εἰς τοὺς μετόχους. Τότε θὰ φορολογηθῇ.

§86Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν θὰ γίνῃ ἔτσι, κ. Ὑπουργέ, ἀκούσατε νὰ σᾶς εἴπω ἐγὼ πῶς θὰ γίνῃ. 100 ἐπλήρωσα διὰ νὰ ἀγοράσω τὸ μηχάνημα, τὰ κέρδη ἐκ τῆς ἐπιχειρήσεως κατὰ 60% δὲν θὰ φορολογηθοῦν, θὰ τὰ βάλω εἰς τὴν τσέπην μου, διότι δὲν φορολογοῦνται. Ἐὰν κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς ἐπιχειρήσεως κάνω ἀποσβέσεις τοῦ μηχανήματος τὸ ὁποῖον ἐγκατέστησα καὶ αἱ ἀποσβέσεις καλύψουν τὸ 100% δηλαδὴ ἔχω ἀποσβέσει ὁλόκληρον τὴν ἀξίαν τοῦ μηχανήματος καὶ ἔχω πάρει τὰ κεφάλαιά μου πίσω, τότε τὸ μηχάνημα αὐτὸ μένει πράγματι κέρδος τῆς ἐπιχειρήσεως. Ἡ οὐσία εἶναι, ὅτι ὅ,τι πιάσει τὸ μηχάνημα, θὰ εἶναι κέρδος καὶ θὰ φορολογηθῇ, ἀλλὰ ἀντιστοίχως πρὸς τὸ κέρδος αὐτὸ τὸ ὁποῖον θὰ φορολογηθῇ, ἐγὼ θὰ ἔχω εἰσπράξει ὄχι τὸ 60% τῆς φορολογίας ἐκ τῆς ὁποίας ἀπαλλάσσομαι, ἀλλὰ τὴν ἀπόσβεσιν τῆς ἀξίας τοῦ μηχανήματος. Βλέπετε λοιπόν, ὅτι τὸ 60% μένει ἀφορολόγητον, χαρίζεται.

§87Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Ὄχι. Τὴν στιγμὴν ποὺ θὰ διανεμηθῇ τὸ προϊὸν τῆς πωλήσεως, θὰ καταβάλῃ φόρον τότε.

§88Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ ἔχῃ εἰσπράξει ἐν τῷ μεταξὺ καὶ ἐνθυλακώσει τὸ 60% τῶν καθαρῶν κερδῶν κἄθε χρόνο χωρὶς νὰ πληρώσῃ μίαν δεκάραν.

§89Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Θὰ τὰ πληρώσῃ εἰς τὸ τέλος.

§90Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Καὶ ἐὰν αὐτὸ ἀκόμη τὸ ὁποῖον λέγει ὁ κ. ὑπουργὸς συμβῇ, ἀντιλαμβάνεσθε τί ποσὸν ἀντιπροσωπεύουν οἱ τόκοι μιᾶς πεντηκονταετίας. Πέραν αὐτοῦ, πάντα ταῦτα, θὰ συμβοῦν μὲ τὴν ἰσχύουσαν νομοθεσίαν καὶ ὑπὸ τὸ καθεστὼς τῆς πιέσεως τῶν Πεσινέδων, ἐνῷ εἶναι ἄγνωστον τί θὰ συμβῇ μεταγενεστέρως καὶ μέχρι συμπληρώσεως τῆς πεντηκονταετίας.

§91Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Κύριε συνάδελφε, δὲν δύνασθε νὰ κρίνητε τὴν σύμβασιν αὐτὴν ἐπὶ τῇ βάσει ἐνδεχομένων μελλοντικῶν νόμων. Ἀλλὰ εἴπατε καὶ κἄτι ἄλλο, διὰ τὸ ὁποῖον ὀφείλετε νὰ δώσητε ἐξηγήσεις. Ἐχρησιμοποιήσατε τὴν φράσιν, ὑπὸ τὴν πίεσιν τῶν Πεσινέδων καὶ ὀφείλετε νὰ διευκρινίσητε τί ἐννοεῖτε.

§92Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Εἶναι προφανές. Ἡ σύμβασις εἶναι προϊὸν πιέσεως ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ.

§93Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Εἶσθε τελείως ἐκτὸς τῆς πραγματικότητος.

§94Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐγώ, δὲν μετατίθεμαι ἀπὸ τὴν ἄποψιν τὴν ὁποίαν ἐξέφερα. Διὰ τὸ 60% τῶν κερδῶν, προβλέπεται ὁριστικὴ ἀπαλλαγὴ ἀπὸ πᾶσαν φορολογίαν καὶ αὐτὸ εἶναι τὸ σπουδαιότερον.

§95Π. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ. Κύριε συνάδελφε, οἱ μέτοχοι θὰ καταβάλουν τὸν φόρον.

§96Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ ἀπαλλαγή, ὑφίσταται ὑπὲρ ἐκείνων οἱ ὁποῖοι θὰ λάβουν τὰ κέρδη, κ. συνάδελφε.

§97Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Ἡ ἀπαλλαγὴ τοῦ 60% ὑποστηρίζετε, ὅτι ἀποτελεῖ κέρδος τῆς ἑταιρείας καὶ κατὰ συνέπειαν, ἀποτελεῖ ποσὸν καθ’ ὃ καθίστανται πλουσιώτεροι οἱ μέτοχοι. Ἐν συνεχείᾳ, ὑπάρχει ἡ φορολογία τῶν μετόχων μὲ τὸ 35%. Ποῦ θὰ πᾶνε αὐτὰ τὰ χρήματα, κ. συνάδελφε; Ὑποστηρίζετε, ὅτι δὲν πρόκειται νὰ φορολογηθοῦν οἱ μέτοχοι;

§98Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ ἀπαλλαγὴ ὑφίσταται ὑπὲρ ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ἀπολαμβάνουν τὰ κέρδη.

§99Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Εἶναι τελείως αὐθαίρετον αὐτό.

§100Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἄποψίς μου, κ. συνάδελφε. Ἔχομεν κατὰ συνέπειαν, φορολογικὴν ἀπαλλαγὴν 60% καὶ ἀπόσβεσιν διὰ τὴν ὁποίαν ὅταν παρέλθῃ ἡ πεντηκονταετία, τὸ Δημόσιον θὰ φορολογήσῃ τὰ σίδερα τοῦ ἐργοστασίου. Πέραν αὐτοῦ, ὑπάρχει καὶ τὸ ἀφορολόγητον τῶν 25% τὸ παραμένον διὰ τὴν κάλυψιν τῶν ζημιῶν. Αὐτὸ βεβαίως, κἄποτε θὰ φορολογηθῇ ὅταν ἐπιστῇ ἡ στιγμὴ νὰ βεβαιωθῇ ὅτι δὲν προεκλήθησαν ζημίαι. Θὰ παραμένῃ ὅμως εἰς χεῖρας τῆς ἑταιρείας ἐπὶ 50 χρόνια καὶ θὰ κληθῇ τὸ δημόσιον νὰ κάμῃ τοὺς λογαριασμοὺς εἰς τὸ ἔτος 2014. Ἀλλὰ πέραν αὐτοῦ, ὑπάρχουν καὶ προνομιοῦχοι μετοχαί. Κατὰ τὴν σύμβασιν, δύναται τὸ 20% τῶν μετοχῶν νὰ μετατραπῇ εἰς προνομιούχους ἀφορολογήτους τοιαύτας, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον εἶναι τὸ ἐλάχιστον, διότι δι’ ἀδείας τῆς Ἐπιτροπῆς τὸ ποσοστὸν δύναται νὰ αὐξηθῇ. Κατὰ συνέπειαν, ἐὰν ἀφαιρέσωμεν τὰς κρατήσεις κερδῶν διὰ τὴν κάλυψιν ζημιῶν ἤτοι 25% μένουν 75%. Ἀφαιροῦμεν ἀκόμη τοὐλάχιστον 30% δι’ ἀποσβέσεις θὰ μείνῃ τὸ 45%. Ἐξ αὐτοῦ ἀφαιρεῖται τὸ 20%, κέρδη τῶν προνομιούχων μετοχῶν, μένει 34% καὶ τέλος ἀφαιροῦμεν 60% τοῦ ἀφορολογήτου τῶν κερδῶν, ὡς ἐπαρχιακῆς βιομηχανίας, ἀπομένει φορολογητέον κέρδος ἐν συνόλῳ 14% τῶν κερδῶν τῆς περιφήμου αὐτῆς ἑταιρείας!!

§101Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Ἐλησμονήσατε, κ. συνάδελφε, νὰ ἀναφέρετε καὶ κἄποιον ἄλλον νόμον.

§102Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Πιθανῶς, ἐννοεῖτε τὴν τραγικοκωμικὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 15 κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ ἑταιρεία ὑπάγεται εἰς τὸ ὑφιστάμενον φορολογικὸν καθεστὼς ἀμεταβλήτως.

§103Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Ὄχι, πρόκειται περὶ νόμου.

§104Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐὰν ἐννοῆτε τὴν φορολογίαν περὶ ἀνωνύμων ἑταιρειῶν, σᾶς εἶπον, ὅτι τὸ φορολογητέον ποσὸν εἶναι τὸ 14% τῶν κερδῶν.

§105Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Ὄχι, κ. συνάδελφε, διαβάστε τὴν διάταξιν.

§106Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀλλὰ διὰ νὰ ἐπανέλθω εἰς τὸ ἄρθρον 15, τὸ ὁποῖον πράγματι ἐλησμόνησα, πρέπει νὰ τονίσω, ὅτι ἡ ἑταιρεία θὰ ἐξακολουθῇ μὲ τὴν διάταξιν αὐτὴν νὰ καταβάλῃ φόρους μὲ τὸ σημερινὸν φορολογικὸν καθεστὼς ἀνεξαρτήτως πάσης μεταβολῆς.

§107Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. 15% θὰ πᾶνε εἰς τοὺς μετόχους; Δὲν τὸ χώνεψα καλὰ αὐτό.

§108Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐπεσήμανα τὴν διάταξιν αὐτήν.

§109Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Ποῦ πᾶνε τὰ ἄλλα 75%;

§110Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀριθμοὶ εἶναι, διαβάστε τους καὶ ἀντικρούσατέ με. Ἐὰν τὰ ἀντικρούσητε θὰ τὰ δεχθῶ καὶ θὰ ζητήσω συγγνώμην.

§111Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Σὲ ποῖα θυλάκια πᾶνε;

§112Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Εἰς τὰ θυλάκια τοῦ Πεσινέ, τοῦ Νιάρχου, τοῦ Ρέϋνολδς. Εἰς αὐτὰ τὰ θυλάκια πηγαίνουν. Καὶ ἐρωτᾶται, τί ἀπομένει διὰ νὰ ὑποστηρίξῃ ἡ Κυβέρνησις αὐτὴν τὴν σύμβασιν; Ὁ ἰσχυρισμὸς της περὶ φορολογίας τῶν κερδῶν καταρρέει μὲ τὴν πρωτοφανῆ αὐτὴν διάταξιν, ἡ ὁποία ἀποτελεῖ τὸ μεγαλύτερον πράγματι σκάνδαλον εἰς τὴν ὅλην σύμβασιν.

§113Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Μία στιγμή, σᾶς παρακαλῶ. Αὐτὸ τὸ «σκανδαλῶδες» δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τὸ λέγετε συνεχῶς.

§114Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶναι σκανδαλῶδες, ἐπαναλαμβάνω.

§115Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Νὰ ἐξηγήσητε τί θέλετε νὰ εἴπητε μὲ τὴν λέξιν «σκανδαλῶδες».

§116Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐὰν δὲν διαγράψητε τὴν διάταξιν θὰ φοβῆσθε μέχρι τρίτου οὐρανοῦ.

§117Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Κύριε Πρόεδρε, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λέγωνται αὐτὰ τὰ πράγματα. Κύριε Πρόεδρε, ὀφείλει ὁ ἐπὶ τοῦ βήματος κ. συνάδελφος νὰ ἀποσαφηνίσῃ τί ἐννοεῖ λέγων «σκανδαλῶδες».

§118Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀφήσατέ με νὰ τὸ εἴπω.

§119Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Ὀφείλετε νὰ τὸ ἀποσαφηνίσητε.

§120Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶναι μία σκανδαλώδης διάταξις.

§121Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Ὀφείλει νὰ ἀποσαφηνίσῃ. Δὲν εἶναι δυνατὸν ἀπὸ τοῦ βήματος νὰ ἀκούωνται αὐτὰ τὰ πράγματα κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον. Ὀφείλει νὰ ἀποσαφηνίσῃ ὁ ἐπὶ τοῦ βήματος κ. συνάδελφος ὅταν ὁμιλῇ περὶ σκανδαλώδους διατάξεως τί ἐννοεῖ. Ἐννοεῖ, ὅτι ὑπάρχει σφάλμα; Ἐννοεῖ, ὅτι ὑπάρχει ἀμέλεια τῆς Κυβερνήσεως, ἢ ἐννοεῖ, ὅτι ὑπάρχει ἠθικὴ ἀνωμαλία εἰς τὴν ὑπόθεσιν αὐτήν; Ὀφείλει νὰ ἀπαντήσῃ.

§122Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν ὡμίλησα περὶ ἠθικῆς ἀνωμαλίας. Τὸ σκάνδαλον, κ. Ὑπουργέ, δὲν ὑπάρχει μόνον ὅταν κλέβῃ κανείς, ὑπάρχει καὶ ὅταν κάμῃ παραχωρήσεις τοιαύτης ἐκτάσεως αἱ ὁποῖαι δὲν ἔχουν καμμίαν ἀπολύτως δικαιολογίαν, ὅταν ὑπάρχῃ σκανδαλώδης εὔνοια ......

§123Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Ἠμπορεῖτε τότε νὰ ὁμιλήσητε περὶ σφάλματος, δὲν ἠμπορεῖτε νὰ χαρακτηρίσητε αὐτὰ ὡς σκάνδαλα, διότι ἐδῶ ὅταν λέγωμεν «σκάνδαλα» καὶ «σκανδαλῶδες» ἐννοοῦμεν, ὅτι ὑπάρχει κἄποια ἠθικὴ ἀνωμαλία εἰς τὴν ὑπόθεσιν. Ὀφείλετε νὰ διευκρινίσητε αὐτὸ τὸ πρᾶγμα.

§124Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν λέγω αὐτό. Τὸ διευκρίνισα ἀπολύτως καὶ κατηγορηματικῶς. Λέγω, ὅτι εἶναι μία διάταξις διὰ τῆς ὁποίας ὁ Πεσινέ, ὁ Ρέϋνολντς καὶ ὁ Νιάρχος μπαίνουν εἰς τὴν Ἑλλάδα καὶ δὲν δίδουν λογαριασμὸν εἰς κανένα. Παραλαμβάνουν τὸ πολυτιμότερον προϊὸν τῆς χώρας μας, τὴν πρώτην ὕλην τοῦ βωξίτου, τὴν κάμνουν περιουσίαν των, τὴν ἐκμεταλλεύονται καὶ δὲν δίδουν λογαριασμὸν εἰς κανένα.

§125Ι. ΠΑΣΑΛΙΔΗΣ. Πῶς λέγεται αὐτό;

§126ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἠμπορεῖ νὰ τὸ χαρακτηρίσητε κυβερνητικὴν παράλειψιν, κυβερνητικὸν σφάλμα, ἀλλὰ ὄχι σκάνδαλον.

§127Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ διὰ νὰ τελειώνω, κ. βουλευταί, ἀπαντῶ ἀκόμη μίαν φορὰν εἰς τὰ ἐπιχειρήματα αὐτά. Τί λέγετε δηλαδή, νὰ μὴ γίνῃ, μᾶς λέγουν, ἡ σύμβασις τοῦ ἀλουμινίου; Νὰ μὴ γίνῃ ἡ ἐκμετάλλευσις τοῦ ἀλουμινίου εἰς τὴν χώραν μας, διὰ τὴν ὁποίαν ἐνδιαφέρεται ἡ Κυβέρνησις; Ἀκριβῶς αὐτὸ λέγω, ὅτι δὲν ὑπάρχει ἐκμετάλλευσις χάριν τῆς Ἑλλάδος καὶ ὅλη ἡ ἐκμετάλλευσις τοῦ βωξίτου θὰ εἰσέλθῃ εἰς τὰ θυλάκια τῶν τριῶν μεγιστάνων οἱ ὁποῖοι διὰ τῆς συμβάσεως αὐτῆς, θὰ ἐπικαθήσουν εἰς τοὺς ὤμους τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ διὰ 50 χρόνια. Ἐὰν τὸ ἀλουμίνιον ἐχρησιμοποιεῖτο ὡς πρώτη ὕλη ὑπὸ ἑλληνικῆς βιομηχανίας, ὡς ἐθνικὴ βιομηχανία, θὰ συντελοῦσε εἰς τὴν ἀνάπτυξιν καὶ τῶν ἄλλων συμπληρωματικῶν κλάδων τῆς βιομηχανίας καὶ βιοτεχνίας, καὶ θὰ ἐγίνετο ἡ ἐκμετάλλευσις ἀπὸ Ἕλληνας. Ἐὰν τοῦτο ἐπετυγχάνετο, θὰ εἴχομεν ἀφ’ ἑνὸς μὲν ἀπασχόλησιν πενταπλασίαν ἀπὸ ἐκείνην τὴν ὁποίαν προβλέπει ἡ σύμβασις καὶ ἀφ’ ἑτέρου αὔξησιν τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος. Μὲ τὴν σύμβασιν, αὐτὰ χάνονται ὁριστικῶς, χάριν ξένων ἐκμεταλλευτῶν. Ἐπίσης θὰ εἴχομεν καὶ εἰσροὴν συναλλάγματος, διότι ἐὰν ἡ πρώτη ὕλη τιμᾶται 5 δολλάρια τὸν τόννον καὶ τὸ ἀλουμίνιον ἔχει 500, τὰ εἴδη ἐξ ἀλουμινίου ἔχουν 1000 δολλάρια τὸν τόννον καὶ ἑπομένως θὰ εἴχομεν καὶ αὔξησιν ἐργασίας καὶ ἀνάπτυξιν τῆς ἑλληνικῆς οἰκονομίας, καὶ συναλλαγματικὰ ὠφέλη. Μὲ τὴν σύμβασιν αὐτήν, δὲν ἐπιτυγχάνομεν τίποτε ἀπὸ αὐτά. Ἀλλὰ εἶπεν ὁ κ. ὑπουργὸς Συντονισμοῦ, ὅτι ἀκριβῶς μὲ τὴν ἱδρυομένην βιομηχανίαν ἀλουμινίου θὰ ἀναπτυχθοῦν καὶ αἱ ἄλλαι αἱ συμπληρωματικαί. Ἀλλὰ πῶς θὰ γίνῃ μὲ τοὺς ξένους ἐκμεταλλευομένους τὸ ἀλουμίνιον; Ἐὰν χωλαίνῃ ἡ βιομηχανία μας, εἶναι διότι λόγῳ τοῦ ὑψηλοῦ κόστους δὲν ἔχουν τὴν δυνατότητα συναγωνισμοῦ. Δι’ αὐτὸ ὡς πρῶτος ὅρος πρέπει νὰ ἦτο ἡ παροχὴ εὐθηνῆς πρώτης ὕλης, ἐν προκειμένῳ τοῦ ἀλουμινίου, ὥστε διὰ τῆς μεταποιήσεώς της εἰς τὰ ποικίλα χρήσιμα ἀγαθά, νὰ κάμωμεν ἐξαγωγὰς μὲ 1000 δολλάρια κατὰ τόννον. Ἡ βιομηχανία τοῦ ἀλουμινίου παρουσιάζεται ἀπὸ τὰς ὀλίγας περιπτώσεις τῆς ἑλληνικῆς οἰκονομίας ποὺ ἠδύνατο νὰ ἐξασφαλίσῃ λόγῳ τῶν εὐνοϊκῶν συνθηκῶν ποὺ ὑπάρχουν μίαν αὐτοδύναμον καὶ ἐπικερδῆ ἐθνικὴν ἐπιχείρησιν. Ὁ βωξίτης θὰ ἠδύνατο νὰ ἀποτελέσῃ τὴν βάσιν διὰ τὴν μόνιμον ἀνάπτυξιν τοῦ κλάδου τῆς μεταλλουργικῆς βιομηχανίας, καὶ τῆς ὅλης ἐθνικῆς οἰκονομίας. Ἀντὶ τούτου, διὰ τῶν ὑπ’ ὄψιν συμβάσεων πραγματοποιεῖται: 1) Μονοπωλιακὴ παραχώρησις τῆς ἐκμεταλλεύσεως τοῦ βωξίτου καὶ τοῦ ἀλουμινίου εἰς ξένους. Ἀντίθετα ἡ εἰσηγητικὴ ἔκθεσις. 2) Ἀποκλείεται μονίμως ἡ ἀνάπτυξις τοῦ κλάδου τῆς βιομηχανίας ἀλουμινίου διὰ λογαριασμὸν τῆς ἑλληνικῆς οἰκονομίας. 3) Παρέχεται μία γενναία πριμοδότησις τῶν ξένων μονοπωλίων εἰς βάρος τῆς Δ.Ε.Η. καὶ τῆς ὅλης ἑλληνικῆς οἰκονομίας. 4) Ἐμποδίζεται μονίμως ἡ μείωσις καὶ ἀντιθέτως, προκαλεῖται αὔξησις τοῦ μέσου κόστους τοῦ ἠλεκτρικοῦ ρεύματος, εἰς βάρος τῆς Ἑλληνικῆς βιομηχανίας. 5) Διατίθεται πρὸς ὄφελος τῶν ξένων μονοπωλίων ἡ εὐθηνὴ ἐργασία τῶν Ἑλλήνων ἐργαζομένων. 6) Ἐμποδίζεται ἡ αὔξησις τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος. Πρόκειται περὶ κλασσικῆς περιπτώσεως ἐκχωρήσεως ἑνὸς σημαντικοῦ τομέως τοῦ ἐθνικοῦ πλούτου εἰς τὰ ξένα μονοπώλια, περὶ ἐκχωρήσεως καθαρῶς ἀποικιακοῦ χαρακτῆρος. Ἡ Κυβέρνησις πανικόβλητος πρὸ τῶν ἀποτελεσμάτων τῆς ἀσυναρτήτου οἰκονομικῆς πολιτικῆς, ἰδίως τῆς ἐξαγωγικῆς, ἀλλὰ καὶ ὑπόδουλος, ὡς πολλάκις ἐτονίσθη, εἰς τὰ ἄνομα συμφέροντα τῆς ὀλιγαρχίας, εἶναι ἀνίκανος νὰ ἀντιληφθῇ, ὅτι εἰς τὴν ἐποχήν μας ἡ Περσία, ἡ Αἴγυπτος, τὸ Ἰράκ, ἡ Μέση καὶ ἡ Ἄπω Ἀνατολή, ἀλλὰ ἡ Λατινικὴ Ἀμερική, οἱ μαῦροι τῆς Ἀφρικῆς, ἀπετίναξαν τὴν οἰκονομικὴν δουλείαν, δὲν δύναται νὰ φέρῃ τώρα τὴν Ἑλλάδα εἰς ἀποικιακὰ δεσμά. Ἀπευθύνομαι πρὸς τοὺς κ. συναδέλφους τῆς συμπολιτεύσεως. Κάμνω ἔκκλησιν νὰ παραμερίσουν τὴν κομματικὴν σκέψιν πρὸ αὐτῆς τῆς συμβάσεως, διότι δὲν πρόκειται περὶ ζημίας ἁπλῶς, ἀλλὰ περὶ οἰκονομικῆς συμφορᾶς. Δὲν ζητῶ νὰ δεχθῆτε τὰς ἀπόψεις μου. Ἀλλὰ ἐγκύψατε καὶ μελετήσατε τὰ προβλήματα καὶ τὰς τραγικὰς αἰχμάς, ποὺ ὑπεγραμμίσαμεν εἰς τὴν σύμβασιν αὐτὴν καὶ σχηματίσατε ἰδικάς σας ἀπόψεις, ποὺ πιστεύω, ὅτι θὰ σᾶς ὁδηγήσουν εἰς καταψήφισιν τῆς συμβάσεως. Ἐάν, παρὰ ταῦτα, εἶσθε ἀποφασισμένοι νὰ τὴν ἐγκρίνετε, τότε πρέπει νὰ σᾶς τὸ εἴπω, ἡ σύμβασις αὐτή, ἤδη κουρελιασμένη, θὰ τὴν ἀποτινάξῃ ὁπωσδήποτε ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς συντομώτατα καὶ πᾶσα Κυβέρνησίς του ποὺ ἀκούει τὸν πόνον καὶ τὴν θέλησιν τοῦ λαοῦ. Ἀλλὰ τότε θὰ ζητήσῃ, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ ἄλλως, καὶ εὐθύνας καὶ θὰ ἐπιβάλῃ κυρώσεις εἰς ὅσους συνήργησαν διὰ τὴν ἐπιχειρουμένην διὰ τῆς συμβάσεως αὐτῆς οἰκονομικὴν ὑποδούλωσίν του.

§128Ν. ΜΑΡΤΗΣ. (Ὑπ. Βιομηχανίας). Κύριοι βουλευταί, ὁ κ. Ἡλιόπουλος, τερματίζων τὸν λόγον του, ἐκάλεσε νὰ μελετήσετε τὰ στοιχεῖα καὶ νὰ βγάλετε τὰ συμπεράσματά σας. Καὶ ἐγὼ θὰ σᾶς ζητήσω νὰ βασανίσητε ὀλίγον μίαν σκέψιν τοῦ κ. Ἡλιοπούλου, ἡ ὁποία εἶναι τὸ βάθρον τῆς ὅλης συζητήσεως καὶ ὄχι μόνον αὐτὸ ἀλλὰ εἶναι βάθρον σοβαρὸν διὰ τὸ μέλλον τῆς χώρας. Διότι τὸ μέλλον τῆς χώρας εἶναι συνδεδεμένον μὲ τὴν ἐκβιομηχάνισιν. Ἦλθεν ὁ κ. Ἡλιόπουλος καὶ σᾶς εἶπεν, ὅτι χαρίζονται καὶ ζημιώνονται ἡ Δ.Ε.Η. καὶ τὸ Κράτος δισεκατομμύρια, καὶ συνέκρινε τὴν τιμὴν τοῦ ρεύματος ποὺ δίδομεν εἰς τὸ ἀλουμίνιον μὲ τὴν τιμὴν ποὺ δίδεται εἰς τὴν γεωργίαν. Ἡ θεωρία αὐτή, κ. συνάδελφοι, δὲν εἶναι ἁπλῆ καὶ τυχαία. Διότι ὁ κ. Ἡλιόπουλος δὲν ἐπιθυμεῖ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς οἰκονομίας. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εὐσταθήσῃ ἀνάπτυξις τῆς οἰκονομίας καὶ ἐκβιομηχάνισις τῆς χώρας, ἐὰν δὲν ἀντιμετωπισθῇ τὸ θέμα τῆς βιομηχανίας μὲ εἰδικὰ κριτήρια. Καὶ τὰ εἰδικὰ αὐτὰ κριτήρια εἶναι, ὅτι εἰς τὴν βιομηχανίαν ὑπάρχει εἰδικὴ τιμὴ ρεύματος. Διαφοροποίησις τοῦ ρεύματος ὑπῆρχε καὶ πρὶν ἀκόμη τεθῇ θέμα βιομηχανίας, ὑπῆρχε τὸ 3Τ καὶ τὸ κοινὸν καὶ τὸ βιομηχανικόν, καὶ οὐδέποτε εἶπε κανείς, ὅτι ὑπάρχει εἰς τὰς περιπτώσεις αὐτὰς πριμοδότησις. Εἰς τὸ θέμα τῆς βιομηχανίας ἡ θεωρία τοῦ κ. Ἡλιοπούλου δὲν εἶναι τυχαία. Ἀναπτύσσεται, διότι ὁ κ. Ἡλιόπουλος θέλων νὰ καταρρίψῃ ἀπὸ τὴν ἀρχὴν τὸ βάθρον τῆς ὅλης συμβάσεως τοῦ ἀλουμινίου, ἐπιδιώκει νὰ καταρρίψῃ τὸ θέμα τῆς τιμῆς τοῦ ρεύματος, τὸ ὁποῖον εἶναι τὸ οὐσιωδέστερον καὶ τὸ μόνον τῆς ὅλης ὑποθέσεως. Ἀλλὰ εἶμαι ὑποχρεωμένος καὶ πάλιν νὰ ἐπανέλθω ἐπὶ τῆς ἀπόψεως τοῦ κ. Κιτσίκη καὶ ἀναγκάζομαι νὰ πάρω ἀπόψεις καὶ σκέψεις τοῦ ἰδικοῦ σας ἐγκεφάλου, τοῦ θεωρητικοῦ ἐκπροσώπου τῆς Ε.Δ.Α., τοῦ κ. Κιτσίκη, διότι αὐτὸν δὲν μπορεῖτε νὰ τὸν ἀπαρνηθῆτε. Εἰς ἀνύποπτον χρόνον ὁ κ. Κιτσίκης, εἰς περιοδικὰ καὶ εἰς τὴν Βουλὴν εἶπεν, ὅτι ἡ τιμὴ τοῦ ρεύματος καθίσταται ἀπαγορευτικὴ εἰς τὴν περίπτωσιν τοῦ ἀλουμινίου καὶ δὲν πρέπει νὰ ἔχῃ τιμὴν ἄνω τῶν δέκα λεπτῶν. Αὐτὸ τὸ πρᾶγμα δὲν ἠμπορεῖτε νὰ τὸ ἀγνοήσητε. Ὄχι μόνον θεωρητικῶς ἀνεπτυγμένον εἶναι τὸ θέμα, ἀλλὰ ἀνεπτυγμένον καὶ ἐν τῇ πράξει. Ἡ πρᾶξις, κ. συνάδελφοι, λέγει τὸ ἑξῆς: Ὅτι εἰς ὅλας τὰς χώρας τοῦ κόσμου ποὺ σᾶς ἀνέφερα, ἰσχύει ἡ τιμὴ ρεύματος κάτω τῶν 3 μίλς, κάτω τῶν 9 λεπτῶν. Ὑπάρχουν πολλὲς χῶρες ποὺ ἔχουν 1 μὶλς ἢ 3 λεπτά. Ἦλθε λοιπὸν τὸ θέμα σαφῶς καὶ συγκεκριμένον ἐνώπιον τῆς Κυβερνήσεως. Ἔτσι πρέπει νὰ τὸ πάρετε καὶ σεῖς καὶ ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς πρέπει νὰ τὸ ἐξετάσῃ ἀπὸ τὴν ἄποψιν αὐτήν, δηλαδή, ὅτι πέραν τῶν δέκα λεπτῶν εἶναι ἀντιοικονομικὸν καὶ ὅτι ὅλαι αἱ χῶραι τοῦ κόσμου ἔχουν κάτω τῶν δέκα λεπτῶν. Ἦλθεν λοιπὸν τὸ θέμα καὶ τὸ συνεζήτησεν ἡ Κυβέρνησις καὶ ἐκάλεσε τὴν Δ.Ε.Η., ἡ ὁποία εἶναι ὁ ὑπεύθυνος σύμβουλος, ὄχι μόνον τῆς Κυβερνήσεως, ἀλλὰ τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ ἐπὶ τοῦ θέματος. Καὶ τῆς εἶπεν: Εἰς ποίαν τιμὴν ἠμποροῦμε νὰ δώσωμεν; Ὁ κ. Πεζόπουλος τὴν πρώτην στιγμὴν ὅταν ἠρωτήθη ἠμποροῦσε νὰ εἴπῃ καὶ 4 καὶ 5 καὶ περισσότερα, διότι ὁ Γενικὸς Διευθυντὴς τῆς Δ.Ε.Η. ἔπρεπε νὰ ἐπιτύχῃ τὴν καλυτέραν τιμήν. Ἀλλ’ ὅταν ἐτέθη πρὸ τοῦ γεγονότος, ὅτι ἄνω τῶν 3 μὶλς δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ ἀλουμίνιον, ὁ κ. Πεζόπουλος, ὁ ὁποῖος διεξήγαγε μόνος του ὅλας τὰς διαπραγματεύσεις καὶ ἡ σύμβασις κατηρτίσθη εἰς τὴν Δ.Ε.Η. καὶ ὄχι, ὅτι τοῦ ἐδόθη, ὅπως ἐλέχθη ἐκ μέρους τῶν κ. κ. βουλευτῶν τῆς ἀντιπολιτεύσεως, ὁ κ. Πεζόπουλος ἐδέχθη τὴν τιμὴν αὐτὴν τῶν 3,1 καὶ 3,6 ὡς συμφέρουσαν εἰς τὴν Δ.Ε.Η. Κύριοι, καὶ χθὲς ὁ κ. Ζορμπᾶς ὑπεστήρηξε σχεδὸν τὰ αὐτά, μοῦ δίδεται δὲ ἡ εὐκαιρία αὐτὴν τὴν στιγμὴν νὰ εἴπω εἰς τὸν κ. Ζορμπᾶν, ὅτι δὲν ἤθελον νὰ τὸν θίξω μὲ τὴν φράσιν τὴν ὁποίαν τοῦ εἶπον καὶ ὅτι τὸν ἐκτιμῶ, ἀλλὰ ἐξηγέρθην ὅταν ἤκουσα νὰ λέγῃ, ὅτι ἐπιέσθη ἡ ΔΕΗ διὰ νὰ δώσῃ τὴν τιμὴν τοῦ ρεύματος. Ἡ ΔΕΗ λειτουργεῖ ἀπὸ 10ετίας βάσει εἰδικοῦ νόμου. Ὁ Γενικὸς Διευθυντὴς ἐλέγχεται ἀπὸ τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον, τὴν Ἐξελεγκτικὴν Ἐπιτροπήν, ἔχει ἀντιπροσωπευτικὴν συνέλευσιν, ἡ ὁποία ἀποτελεῖται ἐκ τῶν Προέδρων τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, τοῦ Ἀρείου Πάγου καὶ τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου, τοὺς Διοικητὰς ὅλων τῶν Τραπεζῶν, τοὺς Γενικοὺς Διευθυντὰς ὅλων τῶν Ὑπουργείων, τοὺς Προέδρους τῶν Δημοτικῶν Συμβουλίων τῶν Δήμων Ἀθηνῶν, Πειραιῶς, Θεσσαλονίκης καὶ Λαρίσης καὶ τοὺς Προέδρους τῶν Ἐπιμελητηρίων. Εἰς ὅλους αὐτοὺς ἡ Δ.Ε.Η. δίδει λογαριασμὸν τῶν πράξεών της. Δὲν εἶναι δυνατόν, συνεπῶς, σοβαρῶς νὰ ὑποστηριχθῇ, ὅτι ὁ κ. Πεζόπουλος καὶ τὸ Συμβούλιον τῆς Δ.Ε.Η. θὰ ἐδέχετο εἰς ἕνα τόσον ἀποφασιστικὸν θέμα τῆς ἐντολὴν τῆς Κυβερνήσεως νὰ ὑπογράψῃ μίαν σύμβασιν, εἰς μίαν τιμὴν ρεύματος ἡ ὁποία ἦτο ἀντίθετος πρὸς τὰ στοιχεῖα τὰ ὁποῖα εἶχε. Κύριοι συνάδελφοι, πρέπει νὰ ὁμολογήσητε, ὅτι ἀπὸ τοὺς ὑπολογισμοὺς οἱ ὁποῖοι ἐγένοντο......

§129Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Διαβάσατε τί λέγει ὁ κ. Πεζόπουλος εἰς τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον τῆς Δ.Ε.Η.

§130ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Σᾶς παρακαλῶ, μὴ διακόπτετε.

§131Ν. ΜΑΡΤΗΣ. (Ὑπ. Βιομηχανίας). Ἡ Κυβέρνησις ὅταν ἦλθεν ἡ ὑπεύθυνος Δ.Ε.Η. καὶ τῆς εἶπεν, ὅτι αὐτὴν τὴν τιμὴν θέλω —θὰ σᾶς ἀναγνώσω καὶ τὴν ἔκθεσιν— ἦτο ὑποχρεωμένη νὰ δεχθῇ τὴν εἰσήγησιν αὐτὴν καὶ νὰ ὑπογράψῃ τὴν σύμβασιν. Ἐὰν οἱ συλλογισμοί σας εἶναι ὀρθοί, ἐὰν δηλαδὴ ἔρχεσθε καὶ λέγετε, δὲν δεχόμεθα τοὺς συλλογισμοὺς τῆς Δ.Ε.Η. καὶ ὅτι κακῶς ἐγένοντο καὶ ὅτι ὁ Ἀχελῶος κακῶς ὑπελογίσθη, ὅτι θὰ δώσῃ αὐτὴν τὴν τιμήν, τότε πρέπει νὰ ὁμολογήσητε καὶ νὰ εἴπητε, ὅτι ἀλουμίνιον εἰς τὴν Ἑλλάδα δὲν ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ ποτέ. Διότι ἐὰν ἀπὸ τὸν Ἀχελῶον δὲν ἠμποροῦμε νὰ ἔχωμεν τιμὴν μικράν, δὲν ἠμποροῦμεν νὰ τὴν ἐξασφαλίσωμεν ποτὲ ἐν οὐδεμιᾷ περιπτώσει. Πρέπει νὰ ἔχετε τὸ θάρρος τῆς γνώμης νὰ εἴπητε «μὴ συζητῆς δι’ ἀλουμίνιον, Ἑλληνικὲ λαέ, διότι μιὰ ποὺ ὁ Ἀχελῶος δὲν ἠμπορεῖ νὰ δώσῃ ρεῦμα εἰς μικρὰν τιμὴν καὶ μιὰ ποὺ οἱ συλλογισμοὶ τῆς Δ.Ε.Η. δὲν εἶναι ὀρθοί, δὲν πρόκειται νὰ γίνῃ ἀλουμίνιον». Εἰς τὴν Κυβέρνησιν ἐτέθη σαφῶς καὶ ὠμῶς τὸ θέμα. Ἔπρεπε νὰ ὑπογράψῃ ἢ ὄχι τὴν σύμβασιν τοῦ ἀλουμινίου; Ὅταν λέγῃ ὁ ὑπεύθυνος σύμβουλός της, ὅτι ἡ τιμὴ 3,42 ἀφήνει κέρδη εἰς τὴν Δ.Ε.Η. καὶ ὅταν ἠξεύρῃ, ὅτι ὅλαι αἱ χῶραι ἔχουν κάτω τῶν 3 μὶλς ἀλουμίνιον, δὲν ἠξεύρω ποία Κυβέρνησις, ποίου Κόμματος, ὅταν θὰ εἶχε αὐτὴν τὴν πρότασιν τοῦ ὑπευθύνου ὀργάνου δὲν θὰ ὑπέγραφε τὴν σύμβασιν. Κύριοι βουλευταί, ἐπεδιώχθη ἀπὸ τοὺς περισσοτέρους ρήτορας τῆς ἀντιπολιτεύσεως νὰ βγοῦν συμπεράσματα ἀπὸ τὴν ἀκόλουθον ἔκθεσιν τοῦ κ. Πεζοπούλου. Ὅταν ὅμως οἱοσδήποτε ρήτωρ ἢ οἱοσδήποτε ἄνθρωπος στηριχθῇ εἰς τὰς ἀπόψεις ἑνὸς ἐγγράφου διὰ νὰ βγάλῃ συμπεράσματα, δὲν ἠμπορεῖ νὰ μὴ δεχθῇ ὁλόκληρον τὸ ἔγγραφον ὡς ἔχει καὶ ποὺ συνετάγη ἀπὸ τὸν ἴδιον. Διότι εἶναι γνωστόν, ὅτι ἕνας ποὺ διατυπώνει μίαν σκέψιν δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἔχῃ διχασμένην τὴν σκέψιν καὶ τὴν μίαν φορὰν νὰ λέγῃ ὅ,τι συμφέρει καὶ τὴν ἄλλην νὰ λέγῃ ὅ,τι δὲν τὸν συμφέρει. Ἐὰν δέχεσθε τὴν ἔκθεσιν τοῦ κ. Πεζοπούλου εἰς τὸ τμῆμα της πρέπει νὰ δεχθῆτε καὶ τὸ ὑπόλοιπον. Ὁ κ. Πεζόπουλος εἶπεν 4 μίλς, διὰ νὰ ἐπιτύχῃ διαπραγματευόμενος τὸ καλύτερον. Ὅταν ἐκάθησε εἰς τὴν τράπεζαν τῶν διαπραγματεύσεων, εἶδε, ὅτι δὲν ἠμποροῦσε νὰ ἐπιτύχῃ αὐτὸ καὶ ἐπέτυχε ἐκεῖνο ποὺ ἐπέτυχε καὶ τὸ ὁποῖον εἶναι καλύτερον, ἀπὸ ὅ,τι ἰσχύει εἰς ὅλον τὸν κόσμον. Δὲν ἠμπορεῖτε συνεπῶς, νὰ δέχεσθε τὴν μίαν ἄποψιν τοῦ κ. Πεζοπούλου καὶ νὰ μὴ δέχεσθε ἄλλην. Καὶ δὲν ἠμπορεῖ νὰ τὴν χρησιμοποιῆτε, ὅταν σᾶς συμφέρῃ καὶ νὰ μὴ τὴν χρησιμοποιῆτε ὅταν δὲν σᾶς συμφέρῃ. Ἐὰν πάρετε, λοιπόν, ὡς δεδομένον, ὅτι αὐτὸ ποὺ ἰσχυρίζεται ὁ κ. Πεζόπουλος, ὅτι θὰ κερδίσῃ ἡ Δ.Ε.Η. εἰς τὸ τέλος τῆς 50ετίας 150 ἑκατομμύρια δολλάρια, ὡς ὀρθόν, τότε τὸ θέμα δὲν ἔχει καμμίαν βάσιν συζητήσεως. Καὶ μάλιστα εἰς τὴν ἔκθεσιν ἔχει κάτι τὸ ὁποῖον εἶναι πολὺ χαρακτηριστικόν.

§132Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Διὰ ποίαν ἔκθεσιν ὁμιλεῖτε;

§133Ν. ΜΑΡΤΗΣ. (Ὑπ. Βιομηχανίας). Διὰ τὴν ἔκθεσιν τοῦ κ. Πεζοπούλου.

§134Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Τὴν εἰσήγησιν εἰς τὸ συμβούλιον; Λέγει ἐκεῖ ὁ κ. Πεζόπουλος, ὅτι κατὰ τὴν γνώμην του, θὰ κερδίσῃ ἡ Δ.Ε.Η.;

§135Ν. ΜΑΡΤΗΣ. (Ὑπ. Βιομηχανίας). Βεβαίως.

§136Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν λέγει τέτοιο πρᾶγμα.

§137Ν. ΜΑΡΤΗΣ. (Ὑπ. Βιομηχανίας). Νὰ σᾶς τὴν διαβάσω ὑπ’ αὐτὰς τὰς συνθήκας. Ἡ ἐλαχίστη τιμὴ ἡ ὁποία συνεφωνήθη... δὲν θὰ εἶναι ζημιογόνος κατ’ οὐδεμίαν περίοδον διὰ τὴν Δ.Ε.Η. Ἡ Δ.Ε.Η., θὰ ἀρχίσῃ νὰ συσσωρεύῃ κέρδη τὰ ὁποῖα δὲν ἔχουν ὑπερβῆ συνολικῶς τὸ ποσὸν τῶν 130 ἑκατομμυρίων δολλαρίων. Λέγει καὶ κἄτι τὸ χαρακτηριστικόν, τὸ ὁποῖον ἀρχικῶς δὲν εἶχα προσέξει. Λέγει ὁ κ. Πεζόπουλος, ὅτι κατὰ τοὺς ὑπολογισμοὺς τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ, ἡ Δ.Ε.Η. θὰ κερδίσῃ εἰς τὸ τέλος τῆς 50ετίας περὶ τὰ 90 ἑκατομμύρια δολλαρίων, ἐνῷ κατὰ τοὺς ὑπολογισμοὺς τοὺς ὁποίους ἔκαμα ἐγώ, θὰ κερδίσῃ 130 ἑκατομμύρια δολλάρια. Λέγει εἰς τὴν εἰσήγησίν του πρὸς τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον: «... Πάντα ταῦτα, ἐννοεῖται ὅτι δὲν τὰ ἀνεκοίνωσα εἰς τὴν Κυβέρνησιν ....... (ἀναγινώσκει) .....». Δηλαδή, λέγει ὁ κ. Πεζόπουλος εἰς τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον, ὅτι τὰ 130 ἑκατομμύρια κέρδη ποὺ ὑπολογίζει, δὲν τὰ εἶπε κἂν εἰς τὴν Κυβέρνησιν διὰ νὰ ἐπιτύχῃ ὅσον τὸ δυνατὸν καλυτέραν τιμήν. Κύριοι βουλευταί, ἀπὸ αὐτὸν τὸν ἰσχυρισμόν, θὰ ἐπείσθητε, ὅτι τὸ θέμα τοῦ ρεύματος, εἶναι ἀπολύτως ξεκαθαρισμένον. Διότι ἔχομεν τὸν ὑπεύθυνον σύμβουλον τῆς Κυβερνήσεως εἰς τὸ θέμα τοῦ ρεύματος, τὴν Δ.Ε.Η., ἡ ὁποία σαφῶς λέγει, ὅτι θὰ ἔχωμεν κέρδη ἀπὸ τὴν ὑπόθεσιν αὐτήν. Τὰ στοιχεῖα τὰ λεπτομερῆ καὶ τοὺς ὑπολογισμούς της ἡ Δ.Ε.Η., τοὺς ἔδωσε καὶ εἰς βουλευτὰς τῆς ἀντιπολιτεύσεως, οἱ ὁποῖοι ἔμειναν καὶ ἱκανοποιημένοι κατὰ τὴν συζήτησιν τὴν ὁποίαν εἶχον εἰς τὴν Δ.Ε.Η. Ἱκανοποιημένοι δὲ ἔμειναν καὶ οἱ δημοσιογράφοι ὅλων τῶν ἐφημερίδων τῶν Ἀθηνῶν εἰς τὴν συνέντευξιν τὴν πολύωρον τὴν ὁποίαν εἶχον μετὰ τοῦ Γενικοῦ Διευθυντοῦ τῆς Δ.Ε.Η. κατὰ τὴν ὁποίαν ὑπεβλήθησαν λεπτομερέσταται ἐρωτήσεις. Οἱ δημοσιογράφοι ὅλων τῶν ἀποχρώσεων, ὑπέβαλον οἱανδήποτε ἐρώτησιν εἶχεν ὁ καθεὶς καὶ ἔμειναν ἀπολύτως ἱκανοποιημένοι. Κύριοι βουλευταί, διὰ νὰ ἀντιληφθῆτε κατὰ ποῖον τρόπον ἐπιδιώκεται νὰ καταρριφθῇ ἀπὸ αὐτὸ τὸ βάθρον διότι μόνον ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ βάθρου στηρίζεται ὅλη ἡ πολεμικὴ τῆς συμβάσεως, ἀναφέρω δύο συλλογισμούς, τοὺς ὁποίους ἔκαμεν ὁ κ. Κιτσίκης διὰ νὰ ἠμπορέσῃ νὰ εὕρῃ στοιχεῖα καὶ νὰ καταρρίψῃ τοὺς συλλογισμοὺς τῆς Δ.Ε.Η. Τὸ πρῶτον στοιχεῖον εἶναι, ὅτι ἰσχυρίσθη, ὅτι τὰ 37 ἑκατομμύρια δολλάρια τῆς μελέτης ἀναφέρονται εἰς μονάδα τῶν 110 χιλιάδων κιλοβάτ, ἐνῷ γνωρίζει, ὅτι ἀναφέρονται εἰς 160 χιλιάδων κιλοβάτ. Δὲν εἶναι ἀληθές, διότι τὰ 37 ἑκατ. δολλάρια προβλέπονται διὰ Μονάδα 160.000 κιλοβάτ. Ἐν συνεχεία ὑπεστήριξεν, ὅτι τὸ σύνολον τῶν ἐτησίων δαπανῶν διὰ τὰς μονάδας, εἶναι 3.300.000 δολλάρια. Ἀπὸ αὐτὸ ἔβγαλε τὸ συμπέρασμα πόσον στοιχίζει τὸ κόστος τοῦ ρεύματος καὶ τὸ ὑπελόγισεν εἰς 4,1 χιλ. Ἀλλὰ ἐπαναλαμβάνω, ὅτι ἡ ἐγκατάστασις ἀφορᾷ μονάδα 160.000 κιλοβὰτ καὶ κατὰ μέσον ὅρον τὸ ἀλουμίνιον θέλει 100.000 κιλοβὰτ καὶ αὐτὸ ἀποτελεῖ ἀπάντησιν εἰς τὸν κ. Ἡλιόπουλον, ὁ ὁποῖος εὗρεν ὅτι ὑπάρχει ἀντίφασις μεταξὺ 85.000 καὶ 115.000 κιλοβάτ. Ἀπὸ τὰ 100.000 κιλοβὰτ μέχρι τὰ 160.000, ὑπάρχουν 60.000 κιλοβάτ, τὰ ὁποῖα θὰ διοχετευθοῦν εἰς τὸ ἐθνικὸν δίκτυον. Ἀπὸ ἐκεῖ θὰ εἰσπράξῃ ἡ ΔΕΗ 1.800.000 δολλάρια· ὁ κ. Κιτσίκης παίρνει 3.300.000 δολλάρια καὶ ὑπολογίζει καὶ ἀπὸ ἐκεῖ βγάζει τὸ κόστος τοῦ ρεύματος. Τὰ ἄλλα ποὺ θὰ εἰσπράξῃ ἡ ΔΕΗ τὰ ἀγνοεῖ ἐπίτηδες διὰ νὰ βγάλῃ κόστος μεγαλύτερον, ἐνῷ ἀφαιρούμενα ἀπὸ τὰ 3.300.000 μένει ποσὸν 1.500.000. Κύριοι βουλευταί, ἔρχομαι εἰς τὸ θέμα τοῦ βωξίτου. Τὸ θέμα τοῦ βωξίτου εἶναι σαφέστατον. Αὐτὴν τὴν στιγμὴν πωλοῦμεν βωξίτας πρὸς 5 δολλάρια καὶ 4.800 δολλάρια. Τελευταίως ἔγιναν πωλήσεις εἰς τὴν Σοβιετικὴν Ἕνωσιν μὲ 4,82 δολλάρια τὸν τόννον, ἐὰν δὲν ἀπατῶμαι. Τέσσαρες τόννοι βωξίτου, μᾶς κάνουν ἕνα τόννον ἀλουμινίου. Δηλαδὴ, 20 δολλάρια εἰσπράττομεν ἀπὸ τὸ χῶμα καὶ 520 ἀπὸ τὸ ἀλουμίνιον. Τὴν ἀπάντησιν τὴν δίδει ἡ σύγκρισις τῶν 3 αὐτῶν ἀριθμῶν. Ὁ κ. Ἡλιόπουλος ὑπεστήριξεν, ὅτι ὁ Πεσινὲ θὰ μᾶς ἐμφανίζῃ διαφορετικὰς τιμὰς τοῦ βωξίτου, διότι θὰ μᾶς λέγῃ, ὅτι ἐκεῖνος ἀγοράζει τὸν βωξίτην μὲ διαφορετικὰς τιμάς. Ἀλλά, κ. Ἡλιόπουλε, ἐὰν διαβάσετε τὴν σύμβασιν θὰ ἴδητε, ὅτι αἱ τιμαὶ τοῦ βωξίτου καθορίζονται μὲ τὴν μέσην τιμὴν τῶν τριῶν τελευταίων μηνῶν καὶ κύριος καταναλωτὴς τῶν ἑλληνικῶν βωξιτῶν εἶναι ἡ Σοβιετικὴ Ἕνωσις· δὲν φαντάζομαι νὰ συνεννοηθῇ ὁ Πεσινὲ μὲ τὴν Σοβιετικὴν Ἕνωσιν διὰ νὰ μᾶς ἐμφανίζῃ διαφορετικὰς τιμὰς βωξιτῶν. Οὐδαμοῦ, κύριοι συνάδελφοι, ἐμφανίζεται καὶ ἐξάγεται, ὅτι ὑπάρχει θέμα μονοπωλιακῆς διαθέσεως τοῦ ἑλληνικοῦ βωξίτου. Ὅπως εἶπεν ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, θὰ ἔπρεπε νὰ ἐπικριθῶμεν, διότι ἐπιτρέπομεν εἰς τὸ διηνεκὲς νὰ ἐξάγωνται βωξῖται ὄχι ὡς μέχρι σήμερον ἐξάγονται, κατ’ ἀνώτατον ὅριον 800.000 τόννοι, ἀλλὰ καὶ μέχρις ἑνὸς ἑκατομμυρίου. Ἡ ἐπίκρισις, ἡ ὁποία θὰ ἠμποροῦσε νὰ διατυπωθῇ θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι: Κύριοι, μιὰ ποὺ μπῆκε βιομηχανία ἀλουμινίου εἰς τὴν Ἑλλάδα δὲν ἔχετε δικαίωμα νὰ ἀφίνετε νὰ βγαίνῃ ὁ βωξίτης ἔξω. Ἀντὶ νὰ ἐπικριθῶμεν δι’ αὐτό, ἐπικρινόμεθα, διότι ἐδώσαμεν εὐκαιρίαν εἰς τοὺς ἔχοντας τὰ μεταλλεῖα νὰ ἐξάγουν μέχρι τοῦ ἑνὸς ἑκατομμυρίου τόννων. Κύριοι βουλευταί, ἐὰν μέχρι τῆς στιγμῆς θεωροῦνται βέβαια 45 ἑκατομμύρια καὶ πιθανὰ ἄλλα 45 ἑκατομμύρια, ἐγὼ εἶμαι βέβαιος, ὅτι ἡ Ἑλλὰς ἔχει ἑκατοντάδες ἑκατομμυρίων τόννων βωξίτου, ὅταν θὰ ἀρχίσουν αἱ ἔρευναι ἑκατοντάδες ἑκατομμύρια τόννων βωξιτῶν θὰ ἐμφανισθοῦν εἰς τὴν Ἑλλάδα, ὅπως ἔχομεν ἤδη διαπιστώσει, ἀπὸ ἔρευναν ποὺ ἐκάμαμεν ἡμεῖς, εὕρομεν εἰς τὴν Μεγαλόπολιν 500 ἑκατομμύρια τόννους λιγνιτῶν, οἱ ὁποῖοι μᾶς ἐπιτρέπουν νὰ ἔχωμεν ἐπὶ μίαν 50ετίαν δεκάδας ἑκατομμυρίων κιλοβὰτ ἐτησίως καὶ καθημερινῶς ἀναπτύσσεται ἡ ἔρευνα τοῦ ὑπεδάφους εἰς σημεῖον, τὸ ὁποῖον οὐδέποτε ἄλλοτε ἐγνώρισεν ἡ Ἑλλάς, καὶ αὐτὸ ἀποτελεῖ ἀπάντησιν εἰς τὸν κ. Ἡλιόπουλον, ὁ ὁποῖος εἶπεν, ὅτι δὲν γίνεται ἔρευνα τοῦ Ἑλληνικοῦ ὑπεδάφους. Κύριοι βουλευταί, πρέπει νὰ γνωρίζετε καὶ ἕνα ἄλλο πρᾶγμα, κἄτι τὸ ὁποῖον ἀνεγνώρισε —καὶ εἶναι πρὸς τιμήν του— ὁ ἐκπρόσωπος τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων, ὁ κ. Μαρῆς, ὁ ὁποῖος πράγματι ὡς ἐκπρόσωπος τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων δὲν ἔκαμεν ἐπίκρισιν, ἀλλὰ ἐζήτησεν ὡρισμένας πληροφορίας καὶ εἶπεν, ὅτι...

§138Δ. ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν εἶναι ἐκπρόσωπος τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων.

§139Ν. ΜΑΡΤΗΣ (Ὑπ. Βιομηχανίας). Ἐγὼ ἠξεύρω τὸ ἑξῆς, ὅτι ὑπέγραψεν ἐξ ὀνόματος τοῦ Κόμματος τῶν Φιλευθέρων τὴν πρότασιν καὶ τὴν ὑπεστήριξεν ὡς Κόμμα Φιλελευθέρων. Ἐφ’ ὅσον λέγετε, ὅτι δὲν ἐκπροσωπεῖ τὸ Κόμμα τῶν Φιλελευθέρων, τὸ δέχομαι. Ὁ κ. Μαρῆς ὑπεστήριξε, κύριοι, αὐτὸ εἶναι ἡ πραγματικότης, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν μία μικρὰ χώρα νὰ κάμῃ ἀλουμίνιον καὶ νὰ βγῇ εἰς τὸν διεθνῆ ἀνταγωνισμόν. Κύριοι, ὅλοι τὸ γνωρίζουν, ὅτι τὸ θέμα τοῦ ἀλουμινίου εἶναι εἰς τὰ χέρια Καρτὲλ καὶ διεθνῶν Ὀργανισμῶν καὶ θὰ ἦτο ματαιοπονία καὶ ἐπικίνδυνον διὰ τὴν χώραν, ἐὰν ἡ Ἑλλὰς μόνη ὑπεστήριζε νὰ κάμῃ βιομηχανίαν ἀλουμινίου καὶ νὰ βγῇ νὰ πωλήσῃ τὸ ἀλουμίνιον, διότι ἡ βιομηχανία αὐτὴ εἶναι κυρίως ἐξαγωγική. Ἦτο συνεπῶς ὑποχρεωμένη ἡ Ἑλλὰς νὰ συμβληθῇ μὲ βιομηχανίαν ἀλουμινίου, ἡ ὁποία νὰ ἀναλάβῃ τὴν πώλησιν τοῦ ἀλουμινίου. Ἐὰν δὲν ἐγένετο αὐτό, θὰ ἦτο καταστροφὴ τῆς χώρας. Καὶ πολὺ περισσότερον, ὅταν εἶναι γνωστόν, τὸ ὑπεστήριξε προχθὲς καὶ ὁ κ. Κιτσίκης, ὅτι σήμερον τὰ κατασκευαζόμενα ἐργοστάσια, παράγουν σχεδὸν διπλασίαν ποσότητα τῶν ἀναγκῶν, ὅτι ἡ ἱκανότης ἡ παραγωγική των, εἶναι διπλασία. Εἰς τὴν σελίδα 11 τῶν πρακτικῶν τῆς Βουλῆς, ἀναφέρεται, ὅτι τὸ εἶπεν ὁ κ. Κιτσίκης. Ὡς γνωρίζετε, κύριοι βουλευταί, διὰ τὸ θέμα τοῦ ἀλουμινίου, ἐγένοντο προσπάθειαι καὶ προηγουμένως καὶ ὅλαι αἱ προσπάθειαι ἀπέτυχον. Ἀπὸ παντοῦ ἐλέγετο, ὅτι δὲν πρόκειται νὰ γίνῃ ἀλουμίνιον εἰς τὴν Ἑλλάδα Οὐδεὶς ἐνδιαφέρεται. Ἐνεφανίσθη ὁ ΠΕΣΙΝΕ, ὁ ὁποῖος ἐλέγχει κυρίως τὴν Εὐρώπην. Εἶναι δεδομένον, μὴ κάμνῃ κανεὶς οἱανδήποτε ἐντυπωσιώδη διάφορον δήλωσιν, ὅτι ἡ Ἑλλὰς θὰ ἔκαμνε τὸ μεγαλύτερον σφάλμα διὰ τὴν οἰκονομίαν τῆς χώρας, ἐὰν ἀπεφάσιζε νὰ κάμνῃ ἀλουμίνιον χωρὶς νὰ ἠμπορῇ νὰ ἐξασφαλίσῃ τὴν διάθεσίν του. Αὐτὸ εἶναι τὸ σημαντικώτερον θέμα. Ἐνεφανίσθησαν διὰ τὴν ὑπόθεσιν αὐτὴν καὶ οἱ Ἰάπωνες καὶ τοὺς εἶπον, διότι ἤθελον νὰ πωλήσουν τὰ μηχανήματά των, ἂν μᾶς προτείνετε τρόπον διαθέσεως, εἴμεθα πρόθυμοι νὰ συζητήσωμεν. Ἐνεφανίσθησαν καὶ οἱ Ρῶσοι, τὸ εἶπον καὶ τὴν ἄλλην φοράν, ἐπειδὴ ἦλθεν εἰς τὸ γραφεῖον μου ἐκπρόσωπος τῆς Σοβιετικῆς Πρεσβείας, καὶ εἶπον νὰ πωλήσουν τὰς μηχανήματά των κλπ., καὶ τοὺς εἶπον: Προτείνετε τρόπον καὶ διαθέσεως, διότι 45.000 τόννους ἀλουμινίου νὰ διαθέσωμεν μὲ τὸ τρομακτικὸν αὐτὸν ἀνταγωνισμόν, εἶναι δύσκολον. Καὶ δὲν ἀπήντησαν. Οὐδεὶς ἄλλος ἐνεφανίσθη. Ἐνεφανίσθη ὁ ΠΕ-ΣΙΝΕ, ὁ ὁποῖος σήμερον εἶναι ὁ καλύτερος Οἶκος τοῦ κόμου ἀπὸ τεχνικῆς ἀπόψεως, ὁ Οἶκος ὁ ὁποῖος ἐλέγχει τὴν Εὐρώπην καὶ ἀνέλαβε νὰ κάμῃ τὴν βιομηχανίαν αὐτήν. Ὅταν ἔχωμεν τὸ δεδομένον, ὅπως σᾶς εἶπον, ὅτι ὁ ὑπεύθυνος ὀργανισμὸς τῆς χώρας, ἐδέχθη τὴν τιμὴν αὐτὴν τοῦ ἠλεκτρικοῦ ρεύματος, ποὺ ἀποτελεῖ τὸ σοβαρώτερον θέμα διὰ τὴν βιομηχανίαν αὐτήν, ἄνευ τιμῆς ρεύματος εὐθηνοῦ δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ γίνῃ ἀλουμίνιον, διότι εἶναι κατ’ ἐξοχὴν ἠλεκτροβόλος βιομηχανία, διότι θὰ χρειάζεται 100 ἑκατομμύρια κιλοβὰτ καὶ ἡ Λάρυμνα καταναλίσκει 10, κάμνω αὐτὴν τὴν σύγκρισιν διὰ νὰ ἴδητε ποία εἶναι ἡ διαφορὰ μεταξὺ τῶν δύο βιομηχανιῶν, ὅταν συνεπῶς ἔχωμεν αὐτὰ τὰ δεδομένα, δὲν ἦτο δυνατὸν ἡ Κυβέρνησις νὰ μὴ προχωρήσῃ εἰς τὴν ὑπογραφὴν τῆς συμβάσεως, ἡ ὁποία σύμβασις εἶναι οὐσιαστικῶς ἐπένδυσις ξένων κεφαλαίων εἰς τὴν Ἑλλάδα. Κύριοι βουλευταί, ὅλαι αἱ πλευραί, πλὴν τῆς Ἀριστερᾶς, ἰσχυρίζονται ὅτι ἐπιθυμοῦν τὰς ἐπενδύσεις ξένων κεφαλαίων. Ἡ Ἀριστερά, ἐπειδὴ δὲν ἐνεφανίσθη περίπτωσις ἐπενδύσεως ξένων κεφαλαίων ἀπὸ Ἀνατολικὸν Μπλὸκ παρὰ μόνον ἡ ἀγορὰ τοῦ ἐργοστασίου τῆς Πολωνίας, τὸ ὁποῖον δὲν ἐπεκρίθη, ὅλας τὰς ἄλλας περιπτώσεις τὰς ἐπέκρινε, διότι δὲν θέλει ἐπενδύσεις κεφαλαίων τοῦ Δυτικοῦ Κόσμου εἰς τὴν Ἑλλάδα. Αἱ ἐπενδύσεις ξένων κεφαλαίων εἰς τὴν Ἑλλάδα εἶναι ἀναγκαῖαι. Ὅλαι αἱ χῶραι τοῦ κόσμου καταβάλλουν τεραστίας προσπαθείας, διὰ νὰ προσελκύσουν τὸ ξένον κεφάλαιον. Ἀναφέρω τὴν Ὁλλανδίαν, ἡ ὁποία δίδει, νομίζω, δωρεὰν καὶ οἰκόπεδα, ἀλλὰ καὶ διαφόρους διευκολύνσεις καὶ ἀπαλλαγάς, διὰ νὰ προσελκυθοῦν ξένα κεφάλαια. Καὶ αὐτὴν τὴν στιγμὴν εἰς τὴν Ὁλλανδίαν, χάριν αὐτῆς τῆς πολιτικῆς ἔχουν ἐπενδύσει Ἀμερικανικοὶ Οἶκοι 600 ἑκατ. δολλ. καὶ κάμνει ἐξαγωγὰς 2.700 ἑκατ. δολλ. βιομηχανικῶν προϊόντων. Ἐὰν συνεπῶς θέσωμεν ὡς πολιτικὴν καὶ εἴπωμεν, ὅτι δὲν θέλομεν ἐπενδύσεις ξένων κεφαλαίων, τὸ πρᾶγμα διαφέρει. Νὰ ἔλθῃ εὐθαρσῶς οἱοσδήποτε καὶ νὰ εἴπῃ: Δὲν θέλω ἐπενδύσεις ξένων κεφαλαίων. Καὶ νὰ περιμένωμεν, ὅταν θὰ ἠμπορέσωμεν καὶ ἐὰν ἠμπορέσωμεν νὰ κάμωμεν βιομηχανίας καὶ νὰ ἀναπτύξωμεν τὴν οἰκονομίαν μας. Ἡ Κυβέρνησις ὑποστηρίζει εὐθαρσῶς, ὅτι θέλει τὰς ἐπενδύσεις ξένων κεφαλαίων, τὰς ἐπιδιώκει, διὰ νὰ ἐπιτύχῃ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς οἰκονομίας τῆς χώρας καὶ θὰ τὴν ἐπιτύχῃ. Ἤδη, παγκοσμίως ἡ Ἑλλὰς ἔχει προβληθῆ εἰς τοιοῦτον σημεῖον, ὥστε ὅλος ὁ κόσμος νὰ συζητῇ περὶ Ἑλλάδος καὶ ὅλοι νὰ ἐνδιαφέρωνται νὰ κάμουν ἐπενδύσεις εἰς τὴν Ἑλλάδα. Μόνον μὲ αὐτάς, κύριοι βουλευταί, θὰ ἠμπορέσωμεν νὰ διευκολύνωμεν τὴν ταχίστην ἀνάπτυξιν τῆς χώρας καὶ τοῦ βιοτικοῦ ἐπιπέδου τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. (Χειροκροτήματα). Ὅταν, συνεπῶς, ἔχωμεν τὸ δεδομένον αὐτὸ ὡς Κράτος, δεχόμεθα τὰς ἐπενδύσεις ξένων κεφαλαίων εἰς τὴν Ἑλλάδα, ὅταν ἔχωμεν τὸ δεδομένον, ὅτι δὲν δυνάμεθα νὰ κάμωμεν βιομηχανίαν ἀλουμινίου ἄνευ συμπράξεως μὲ ἕνα ἀπὸ τὰ μεγάλα γκροὺπ μὲ μόνην ἀντιπαροχὴν τιμὴν ρεύματος ἀναγνωριζομένην διεθνῶς, τότε θὰ ἔπρεπε νὰ ἀναγνωρισθῇ, ὅτι καλῶς ἐνηργήσαμεν. Ἐὰν μᾶς ἐγέλασεν ἡ ΔΕΗ ἢ κάμνει λάθος, τότε τὸ θέμα εἶναι διάφορον. Ἀλλὰ πιστεύομεν, ὅτι οὔτε μᾶς ἐγέλασεν, οὔτε ἔκαμε λάθος καὶ ὅτι αὐτό, τὸ ὁποῖον ὑποστηρίζει ἡ ΔΕΗ εἶναι ὀρθόν. Μάλιστα, προσέθεσεν ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου καὶ κἄτι πολὺ σοβαρόν, ὅτι εἶναι τοσαύτης σημασίας ἡ προσέλκυσις τῶν ξένων κεφαλαίων καὶ αὐτὴ ἡ πολιτική, ἡ ὁποία ἐπὶ σειρὰν ἐτῶν ἐφαρμόζεται ἀπὸ τὸ 1953, ὥστε ἠναγκάσθη ἡ τότε Κυβέρνησις, καὶ ὀρθῶς, νὰ θέσῃ ὑπὸ συνταγματικὴν κατοχύρωσιν τὰς διατάξεις τοῦ Ν. 2687. Δηλαδή, εἶπεν, ὅσα διατάγματα ἐκδοθοῦν, βάσει τοῦ νόμου αὐτοῦ, ἔχουν ἐπηυξημένην δύναμιν, ἔχουν συνταγματικὴν κατοχύρωσιν, διὰ νὰ προσελκύσῃ τὸ ξένον κεφάλαιον. Ὅταν, συνεπῶς, ἔχωμεν τὰ δεδομένα αὐτά, ἡ Κυβέρνησις ἔπρεπε νὰ προχωρήσῃ εἰς τὴν ὑπογραφὴν τῆς συμβάσεως διὰ τὴν ξένην αὐτὴν ἐπένδυσιν. Καὶ ἡ σύμβασις αὐτή, ὡς ὀρθῶς ὑπεστήριξεν ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ ἐπανειλημμένως, εἶναι ἡ καλυτέρα, ἀπὸ ἀπόψεως ἐπενδύσεως ξένων κεφαλαίων, ἀπὸ ὅσας ἐπενδύσεις ἐγένοντο ἕως σήμερον, ἀπὸ ἀπόψεως συμφέροντος οἰκονομικοῦ. Διότι οὐδόλως ἀπαλλάσσει τῶν φορολογικῶν ὑποχρεώσεων τὴν ἑταιρείαν παρὰ τὴν τεραστίαν διὰ τὴν οἰκονομίαν μας σοβαρότητά της. Κύριοι βουλευταί, ὁ κ. Ἠλιόπουλος, τελευτῶν, εἶπε, τὶ ὠφέλη θὰ ἔχωμεν ἀπὸ ὅλην αὐτὴν τὴν ὑπόθεσιν. Τὸ θέμα τοῦ ρεύματος τὸ ἀνέφερον κατὰ τὴν ἀρχὴν τῆς ὁμιλίας μου. Τὰ ὠφέλη τὰ γνωρίζετε ὅλοι σας, δηλαδὴ 150 ἑκατ. δολλάρια διὰ τὴν ΔΕΗ. Εἶναι: Πρῶτον, τὸ συναλλαγματικὸν τεράστιον ὄφελος. Ὅταν ἔχετε 20 δολλ. στοὺς 4 τόννους βωξίτου καὶ παίρνετε 520 δολλ., ἡ διαφορὰ εἶναι ἀμέσως 26 ἑκατ. δολλ. Μεῖον δαπάνας, ἔξοδα καὶ ἄλλα, ὡς ἀνεπτύχθη ὑπὸ τοῦ κ. Πρωτοπαπαδάκη, 17 ἑκατ. δολλ. ἐτησίως καθαρὸν συναλλαγματικὸν ὄφελος. Δεύτερον, ἔχετε τὴν ἐργασίαν εἰς τὸ ἐργοστάσιον, εἰς τὰ μεταλλεῖα, εἰς τὰς μεταφορὰς καὶ ἄπειρα ἄλλα ἀντανακλαστικὰ ἐπαγγέλματα, τὰ ὁποῖα δημιουργοῦνται ἀπὸ μίαν βιομηχανίαν. Τρίτον, ἔχετε τὴν δημιουργίαν ἄλλων βιομηχανιῶν. Διότι ἡ βιομηχανία αὐτὴ μᾶς δίδει τὸ δικαίωμα νὰ κάμωμεν καὶ τὴν βιομηχανίαν τῆς σόδας. Ἄνευ τῆς βιομηχανίας ἀλουμινίου δὲν θὰ ἐδημιουργεῖτο βιομηχανία σόδας. Καὶ ἄλλαι πολλαὶ βιομηχανίαι θὰ δημιουργηθοῦν. Καὶ ὁ φόβος, τὸν ὁποῖον τελικῶς διετύπωσεν ὁ κ. Ἠλιόπουλος, ὅτι δὲν θὰ δημιουργηθοῦν βιομηχανίαι μορφοποιήσεως τοῦ ἀλουμινίου, δὲν ὑφίσταται. Πληροφορῶ τὸν κ. Ἠλιόπουλον, ὅτι, ἐντὸς τοῦ μηνὸς Δεκεμβρίου, ἐὰν θέλῃ, τὸν προσκαλῶ νὰ παραστῇ, θὰ γίνουν τὰ ἐγκαίνια τῆς ἀναπτύξεως τῆς Ἑλληνικῆς βιομηχανίας μορφοποιήσεως τοῦ ἀλουμινίου καὶ θὰ ἀκολουθήσουν πολλαί. Καὶ τὰ ὠφέλη θὰ εἶναι πολλά. Πρῶτον ὄφελος εἶναι τὸ συναλλαγματικόν. Ἤδη, καλύπτεται τὸ ¼ τοῦ συναλλάγματος, τὸ ὁποῖον παίρνομεν ἀπὸ τὸν καπνόν. Ἐξησφαλίσθη εἰς τὸ διηνεκὲς βελτίωσις τοῦ ἐμπορικοῦ ἰσοζυγίου τῆς Ἑλλάδος. Κύριοι βουλευταί, πρέπει νὰ εἶσθε ὑπερήφανοι — ἀπευθύνομαι πρὸς τὴν πλειοψηφίαν. Ἡ βιομηχανία αὐτὴ ἀποτελεῖ τὸ ὄνειρον ὅλων τῶν γενεῶν τῶν Ἑλλήνων. Ἡ βιομηχανία αὐτή, τὴν ὁποίαν δὲν ἐπίστευσαν, δὲν πιστεύουν καὶ δὲν θέλουν νὰ πιστεύσουν διὰ τὸ παρὸν καὶ διὰ τὸ μέλλον, εἶναι πραγματικότης καὶ πραγματικότης σοβαρὰ διὰ τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν καὶ διὰ τὸ μέλλον τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ.

§140Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶπεν ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Βιομηχανίας, ὅτι ἐκακοποίησα τὸ περιεχόμενον τῆς ἐκθέσεως τοῦ κ. Πεζοπούλου καὶ ὅτι ἄλλα ἀνέγνωσα, ἄλλα ἀπέκρυψα καὶ ἐξέθεσα συμπεράσματα ἀπατηλὰ εἰς τὴν Βουλήν. Ἐδήλωσα, ὅμως, κ. Πρόεδρε, ἀπὸ τὴν ἀρχήν, ὅτι θὰ βασισθῶ καὶ θὰ ἀναγνώσω ἐπίσημα στοιχεῖα καὶ πράγματι αὐτὸ ἔπραξα κατὰ τὴν ὁμιλίαν μου. Τὸ κείμενον, ὅμως, τὸ ὁποῖον ἀνέγνωσεν ὁ κ. ὑπουργός, εἶναι πράγματι ἀπατηλόν, διότι δὲν ἀποδίδει τὸ περιεχόμενον τῆς εἰσηγήσεως τοῦ κ. Πεζοπούλου. Ὁ κ. ὑπουργὸς ἀνέγνωσε μὲν ἕνα μέρος τῆς ἐκθέσεως τοῦ κ. Πεζοπούλου, ἀπέφυγεν ὅμως νὰ ἀναγνώσῃ τὸ δεύτερον μέρος εἰς τὸ ὁποῖον ὁ κ. Πεζόπουλος τελικῶς διὰ τὴν τιμὴν τοῦ ρεύματος λέγει τὰ ἑξῆς: Τονίζω καὶ πάλιν ὅτι ἡ Κυβέρνησις κρίνουσα τὰς τιμὰς ταύτας ὡς μὴ ζημιογόνους, ἔχει ὑπ’ ὄψιν της τὰ ἀποτελέσματα τῶν ὑπολογισμῶν τῆς ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ καὶ ὄχι ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ἐν τῇ παρούσῃ μου σᾶς ἀνεκοίνωσα ὡς ἰδικά μου ἀποτελέσματα ὑπολογισμῶν. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς θὰ πρέπει νὰ εἶναι προσεκτικώτερος καὶ νὰ μὴ κακοποιῇ τοὐλάχιστον τὸ περιεχόμενον τῶν κειμένων.

§141Ν. ΜΑΡΤΗΣ. (Ὑπ. Βιομηχανίας). Σεῖς, κ. Ἠλιόπουλε, εἴπατε, ὅτι ὁ κ. Πεζόπουλος εἰς τὴν ἔκθεσίν του ἔχει εὐμενέστερα στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα σεῖς ἀναγνωρίζετε. Καὶ αὐτὰ ἀκριβῶς τὰ στοιχεῖα σᾶς ἀνέγνωσα.

§142ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Γιαννόπουλος, ἔχει τὸν λόγον. Ἀπουσιάζων, διαγράφεται. Ἀκολουθεῖ κατὰ σειρὰν ὁ κ. Α. Καλλιδόπουλος, ὁ ὁποῖος ἔχει τὸν λόγον.

§143Α. ΚΑΛΛΙΔΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι βουλευταί, λαμβάνω τὸν λόγον εἰς ἕνα προκεχωρημένον σημεῖον τῆς συζητήσεως, ὥστε περισσότερον θὰ ἔλεγον, ὅτι εἶναι ἡ ὥρα τοῦ συμπεράσματος παρὰ τῆς ἐπιχειρηματολογίας. Δὲν ἀποκλείεται, βεβαίως, κατὰ τὴν πορείαν τῆς συζητήσεως νὰ προκύψουν τόσον ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ὅσον καὶ ἀπὸ τῆς κυβερνητικῆς πλευρᾶς, νεώτερα στοιχεῖα. Παρὰ ταῦτα, ἐπὶ τῶν ὀλίγων, τῶν ὁποίων ἔχω καὶ ἐγὼ νὰ εἴπω, εἶμαι ὑποχρεωμένος, διὰ νὰ στηρίξω τὰ συμπεράσματά μου, νὰ ἐπικαλεσθῶ ὡρισμένα ἐπιχειρήματα. Εἰς τὰς συνεδριάσεις τῆς παρελθούσης ἑβδομάδος καὶ κατὰ τὰς διεξαχθείσας συζητήσεις, ἐπεσημάνθησαν ὡρισμένα τρωτὰ σημεῖα τῆς συμβάσεως, ὥστε οὐδεμία νὰ γεννᾶται πλέον ἀμφιβήτησις διὰ τὴν ποιότητα καὶ τὸ περιεχόμενον τῆς συμβάσεως αὐτῆς. Ἀντιληφθεῖσα μάλιστα ἡ Κυβέρνησις, ὅτι ἡ συζήτησις διὰ τὴν σύμβασιν ἐντὸς τῆς αἰθούσης εἶναι εἰς βάρος της, ἐπεστράτευσε τὴν ΔΕΗ καὶ ἐδημιούργησεν εἰδικὰς δημοσιογραφικὰς συνεντεύξεις διὰ νὰ ἀποσείσῃ τὰς κατηγορίας τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Εἶναι γνωστόν, κ. συνάδελφε, κατὰ ποῖον τρόπον εἰς τὰς 13 Σεπτεμβρίου ἐψηφίσθη κατ’ ἀνώμαλον τρόπον καὶ μὲ ἀποχώρησιν ὁλοκλήρου τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ἡ σύμβασις τοῦ ἀλουμινίου, ἑνὸς ἐκ τῶν μεγαλυτέρων ἔργων τῆς τάξεως τῶν 120.000.000. Καὶ ἦτο τόση ἡ σπουδὴ τῆς Κυβερνήσεως διὰ τὴν ψήφισιν τῆς συμβάσεως αὐτῆς, ὥστε δὲν ἠδυνήθη τὴν σύμβασιν αὐτὴν νὰ ψηφίσῃ μὲ τὴν συμπαράστασιν ὁλοκλήρου τῆς Βουλῆς. Ἡ σπουδὴ τῆς Κυβερνήσεως ὡδήγησεν ἐν συνεχείᾳ εἰς συζητήσεις κατὰ τῆς συμβάσεως αὐτῆς, ὥστε νὰ ἀμφισβητῆται σοβαρῶς ἐὰν ἡ σύμβασις αὐτὴ θὰ ὠφελήσῃ οἰκονομικῶς τὴν ἀνάπτυξιν τοῦ τόπου. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Βιομηχανίας ἐπανειλημμένως ἐτόνισεν κατὰ τὴν ὁμιλίαν του, ὅτι πράγματι ὑπάρχουν εὐθηνότεροι συνδυασμοὶ παραγωγῆς ἀλουμινίου καὶ εὐθηνότερον κοστολογημένον ἠλεκτρικὸν ρεῦμα. Ἀλλὰ ἀπὸ τὴν στιγμὴν ποὺ ἔχομεν τεραστίαν αὔξησιν τῆς καταναλώσεως καθίσταται ἐπικερδὴς ἡ ἐπιχείρησις ἀλουμινίου καὶ εἰς τὴν Ἑλλάδα, ὥστε συμφέρει εἰς τὰ διεθνῆ οἰκονομικὰ τρὰστ νὰ στραφοῦν πρὸς τοὺς ἑλληνικοὺς βωξίτας διὰ τὴν παραγωγὴν ἀλουμινίου. Διὰ τοῦτο, κύριοι βουλευταί, ὑποστηρίζω, ὅτι ὑπάρχει σφάλμα τῆς Κυβερνήσεως εἰς ὅ,τι ἀφορᾷ τὴν κατάρτισιν τῆς παρούσης συμβάσεως, διότι παρεγνώρισεν ἀκριβῶς τοὺς παράγοντας αὐτούς. Μεταξὺ τῶν ἐτῶν 1951–58 ἔχομεν διπλασιασμὸν τῆς παγκοσμίου παραγωγῆς τοῦ ἀλουμινίου. Πράγματι, ἐξ αὐτοῦ τοῦ λόγου, δεδομένου ὅτι προβλέπεται περαιτέρω καὶ μὲ μεγαλύτερον ρυθμὸν αὔξησις τῆς παγκοσμίου καταναλώσεως, ὑπάρχει τὸ ἐνδιαφέρον τῶν διεθνῶν οἰκονομικῶν κύκλων, διὰ τοὺς βωξίτας μας. Ἀπόδειξις εἶναι, ὅτι ἡ ἑταιρεία ΠΕΣΙΝΕ ἔχει ἔλλειμμα εἰς τὴν κοινὴν ἀγοράν, εἰς τὸ πλαίσιον τῆς ὁποίας κινεῖται, 155.000 τόννους ἀλουμινίου, ἐν σχέσει μὲ τὴν παραγωγήν. Μὲ τὴν ἀνάθεσιν ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως εἰς τὸν ΠΕΣΙΝΕ τῆς ἐπιχειρήσεως τοῦ ἀλουμινίου, νομίζω, ὅτι ἀπωλέσαμεν καὶ τοὺς βωξίτας μας, ὑπὸ τὴν ἔννοιαν τῆς αὐτοδιαθέσεως αὐτῶν, ἀλλὰ καὶ τῆς ἠλεκτρικῆς μας ἐνεργείας. Μὲ βάσιν τὰς ἀνωτέρω ἀπόψεις μου, ἐπιθυμῶ νὰ ἐρωτήσω τὴν Κυβέρνησιν κατὰ πόσον ἀντιμετώπισε τὴν δυνατότητα ἱδρύσεως ἐθνικῆς βιομηχανίας ἀλουμινίου προτοῦ ἀναθέσῃ εἰς οἰκονομικὰ τρὰστ τὴν ἐκμετάλλευσιν τῆς βιομηχανίας αὐτῆς. Νομίζω, ὅτι ἀπὸ ἐκεῖ ἀκριβῶς ἀρχίζει καὶ τὸ σφάλμα τῆς Κυβερνήσεως. Πρόκειται, κύριοι συνάδελφοι, περὶ δύο θεμάτων. Πρῶτον, θὰ πρέπει νὰ ἐξετασθῇ ἡ δυνατότης ἱδρύσεως ἐθνικῆς βιομηχανίας ἀλουμινίου καὶ δεύτερον, ἐὰν θὰ ἀντιμετωπίζωμεν τὴν ἀνάθεσιν τῆς βιομηχανίας αὐτῆς εἰς ἕνα τρὰστ ἀλουμινίου, θὰ πρέπει νὰ ἐξασφαλίσωμεν τοὺς περισσότερον εὐνοϊκοὺς ὅρους. Θὰ ἔπρεπε, κύριοι βουλευταί, νὰ ἐξετασθῇ ἡ δυνατότης ἱδρύσεως ἑλληνικῆς βιομηχανίας, χωρὶς τὴν ἀνάγκην καταφυγῆς εἰς τὰ διεθνῆ τρὰστ ἀλουμινίου. Δι’ αὐτὸ ἐπιμένομεν, ὅτι ἦτο ἀνάγκη νὰ ὑπάρχουν τεχνικαὶ μελέται ποὺ θὰ κατέληγον εἰς ὡρισμένα πορίσματα. Ἡ ἔλλειψις τεχνικῶν μελετῶν ὑπῆρξε τὸ μέγα καὶ βασικὸν σφάλμα τῆς Κυβερνήσεως. Ἀπὸ τῆς στιγμῆς ποὺ ἀμφισβητεῖται ἀπὸ τὸν τεχνικὸν κόσμον τὸ σκόπιμον τῆς ἱδρύσεως βιομηχανίας ἀλουμινίου, ὑφ’ οὓς ὅρους ἱδρύεται σήμερον καὶ προτιμᾶται ἡ ἵδρυσις ἄλλων βιομηχανιῶν, ὤφειλεν ἡ Κυβέρνησις νὰ μὴ σπεύσῃ καὶ μὲ γοργὸν μάλιστα ρυθμόν, εἰς τὴν σύναψιν τῆς Συμβάσεως αὐτῆς. Καὶ ἤδη, ἔρχομαι εἰς τὴν Σύμβασιν αὐτὴν καθ’ ἑαυτήν. Καὶ ἂν ὑποτεθῇ, κατ’ ἀρχήν, ὅτι θὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν ἵδρυσιν βιομηχανίας ἀλουμινίου, θὰ ἔπρεπε νὰ ἐξασφαλίσωμεν ὅρους εὐνοϊκοὺς διὰ τὴν ἐθνικὴν οἰκονομίαν. Ἀπὸ πλευρᾶς μελετῶν τῆς Κυβερνήσεως εἰς τὸ θέμα τοῦ ἀλουμινίου, δὲν ὑπάρχει τίποτα. Ἄλλως τε, λέγει ἡ Κυβέρνησις, πρόκειται περὶ ἰδιωτικῆς ἐπενδύσεως, πρᾶγμα ποὺ εἶναι περίεργον, ὅταν διαθέτωμεν τὸ ἥμισυ τοὐλάχιστον τῶν κεφαλαίων. Διότι εἶναι γεγονὸς ἀναμφισβήτητον, ὅτι ἡ συμμετοχὴ τοῦ Δημοσίου, εἴτε εἰς αὐτούσια κεφάλαια, εἴτε ὑπὸ μορφὴν ἠλεκτρικοῦ ρεύματος, εἴτε ὑπὸ μορφὴν πρώτων ὑλῶν, ὑπερβαίνει τὸ 50%. Ἀπὸ ἀπόψεως μελετῶν τῶν ὑδροηλεκτρικῶν ἔργων, ἡ πρώτη μελέτη διὰ τὸν Ἀχελῶον περιλαμβάνει μόνον τὸ ἔργον τῶν Κρεμαστῶν, δὲν περιλαμβάνει τὰ ἔργα Καστρακίου καὶ Πρεβέντζης. Ἑπομένως, μόνον αὐτὴ ἡ μελέτη ὑπῆρχε διὰ τὸ προβλεπόμενον ἔργον, βάσει τοῦ ὁποίου ἐπήραμε καὶ τὸ δάνειον οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως ἀπὸ τὴν Τράπεζαν Ἀνασυγκροτήσεως. Ὡς πρὸς τὰς ἐκ τῶν ὑστέρων διαβεβαιώσεις τῆς ΔΕΗ, δὲν δυνάμεθα νὰ τὰς δεχθῶμεν, διότι ἀπὸ ὅ,τι ἀνεπτύχθη, δὲν προκύπτει ὅτι προέκυψεν ἀπὸ πρωτοβουλίαν τῆς ΔΕΗ καὶ δεύτερον, ἀπὸ ὑπηρεσιακῆς πλευρᾶς ἡ προσφορὰ τῆς ΔΕΗ ἀνέρχεται εἰς 4 μίλς. Ἐξ ἄλλου, ὁ ὑπολογισμὸς τῆς τιμῆς τῆς ἠλεκτροδοτήσεως δὲν γίνεται κατὰ μέσον ὅρον ὁλοκλήρου τοῦ ἐθνικοῦ δικτύου, ἀλλὰ μεμονωμένως λαμβάνεται ὑπ’ ὄψει ὁ Ἀχελῷος–Κρεμασταί. Ἐπίσης, διοχετεύεται μέρος τῆς ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας τῶν νέων αὐτῶν ἠλεκτροσταθμῶν εἰς τὸ δίκτυον καὶ μὲ αὐτὴν τὴν ἀνάμιξιν ἀνέρχεται τὸ μέσον κόστος εἰς 3,42 μίλς, κατὰ τοὺς ὑπολογισμοὺς πάντοτε τῆς Κυβερνήσεως. Ὁ κ. ὑπουργὸς παρεδέχθη, ὅτι διὰ τὰ πρῶτα 16 ἔτη ἡ ἐπιχείρησις εἶναι παθητικὴ καὶ ὑπολογίζει ὅτι, μετὰ τὰ 16 ἔτη ποὺ θὰ παύσῃ νὰ ἐπιβαρύνεται μὲ χρεωλύσιον καὶ θὰ ὑψωθῇ ἡ τιμή, θὰ ἔχῃ κέρδος. Ἀλλ’ ἂν αὐτὸ δὲν εἶναι πριμοδότησις, ποία εἶναι ἡ ἔννοια τῆς πριμοδοτήσεως; Καὶ πρέπει νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν, ὅτι αὐτὴ ἡ πριμοδότησις γίνεται πρὸς τὴν Γαλλικὴν οἰκονομίαν, διότι γεγονὸς εἶναι, ὅτι ἐκεῖ ἔχει 18 λεπτὰ μέσον κόστος ἡ ἠλεκτρικὴ ἐνέργεια καὶ ἡμεῖς τὴν δίδομεν πρὸς 10. Περαιτέρω, ὑπάρχει τὸ θέμα τοῦ κόστους τοῦ ἔργου. Ἀνεπτύχθησαν τὰ ἐπὶ τοῦ σημείου τούτου μειονεκτήματα τῆς Συμβάσεως ἐπαρκῶς ὑπὸ τῶν εἰδικῶν. Πάντως, ἡ προσωπική μου γνώμη εἶναι, ὅτι δὲν εἶναι καὶ τόσον σοβαρὸν τὸ θέμα, ἐν συγκρίσει πρὸς τοὺς ἄλλους ὅρους, οἵτινες εἶναι πολὺ χειρότεροι. Διότι, προκειμένου περὶ τοῦ ἔργου, ὑπάρχει ἐν τῇ πορείᾳ τῆς ἐκτελέσεώς του νὰ γίνῃ ὁ ἐνδεδειγμένος ἔλεγχος. Ἐλπίζω δέ, ὅτι, μετὰ τὰς τόσας ἐπικρίσεις ἐκ μέρους διακεκριμένων συναδέλφων, θὰ θελήσῃ ἡ Κυβέρνησις νὰ προσέξῃ τὸ κόστος, ὥστε νὰ μὴ ἔχωμεν ἀφ’ ἑνὸς μὲν διαρροὴν συναλλάγματος καὶ ἀφ’ ἑτέρου φοροδιαφυγήν. Κατόπιν αὐτῶν τῶν γενικῶν παρατηρήσεων, ἔρχομαι εἰς τοὺς κατ’ ἰδίαν ὅρους τῆς Συμβάσεως. Πρῶτον, ὑπάρχει συμμετοχὴ ξένη κατὰ 88% καὶ Ἑλληνικὴ συμμετοχὴ 12%. Ὁ ΟΒΑ θὰ καταβάλῃ 3 ἑκατ. δολλάρια. Ἐπὶ πλέον, ὑποχρεοῦται ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις νὰ ἐξεύρῃ ἄλλα 10 ἑκατ. δολλάρια ὑπὸ τύπον δανείου καὶ μὲ ἐπιτόκιον χαμηλότερον τῆς ἀγορᾶς, πρᾶγμα ποὺ σημαίνει μίαν νέαν ἐπιδότησιν. Ἡ ἐξόφλησις θὰ ἀρχίσῃ ἀπὸ τοῦ 11ου ἔτους καὶ καθ’ ὅλον αὐτὸ τὸ διάστημα θὰ τὰ ἐκμεταλλεύεται ἡ ἀνάδοχος ἑταιρεία. Ἡ συμμετοχὴ τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου ὑπερβαίνει τὸ 50%. Ὀρθῶς, ἑπομένως, ἐλέχθη, ὅτι θὰ ἔπρεπε τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον νὰ εἶχεν ἐξασφαλίσει συμμετοχὴν εἰς τὴν ἐκμετάλλευσιν τῆς βιομηχανίας αὐτῆς κατὰ 50%. Αὐτὸ εἶναι ἀναμφισβήτητον. Ἡ Κυβέρνησις, ἀντὶ τούτου, διὰ τοῦ ΟΒΑ ἐξησφάλισε τὴν συμμετοχὴν τῆς Ἑλληνικῆς οἰκονομίας μόνον κατὰ 12% καὶ μάλιστα ὅταν τὴν ἰδίαν ἐποχὴν ἡ Πορτογαλία ἐπέτυχεν ἰδίαν σύμβασιν μὲ συμμετοχὴν τοῦ Πεσινὲ μόνον μὲ 10%.

§144Ν. ΜΑΡΤΗΣ. (Ὑπ. Βιομηχανίας). Εἰς τὴν περίπτωσιν τῆς Πορτογαλίας ὁ Πεσινὲ προσέφερε μόνον τὰς τεχνικάς του συμβουλὰς καὶ ἔναντι τούτου ἔλαβε τὸ 10%.

§145Α. ΚΑΛΛΙΔΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ ἡμεῖς μόνον αὐτὸ ἠθέλαμεν, κ. Ὑπουργέ. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ἐνισχύετε τὴν ἄποψίν μου, ὅτι ἦτο δυνατὴ ἐθνικὴ ἐπέμβασις ἐφ’ ὅσον καὶ ἡ Πορτογαλία προχωρεῖ πρὸς αὐτὴν τὴν ὁδόν. Οἱ περαιτέρω ὅροι τῆς συμβάσεως ἀποδεικνύουν, ὅτι πρόκειται περὶ μονοπωλιακῆς ἐπιχειρήσεως. Διὰ τοῦ ἄρθρου 9 δεσμεύονται οἱ ἑλληνικοὶ βωξῖται καὶ διὰ τοῦ ἄρθρου 23 τῆς συμβάσεως ἡ ἀνάδοχος προτιμᾶται εἰς πᾶσαν μελλοντικὴν ἐπιχείρησιν ἀλουμινίου. Τὸ περίεργον ἀκόμη εἶναι, ὅτι, ἐνῷ χρειάζονται μόνον 9 ἑκατ. τόννοι βωξιτῶν, δεσμεύονται 30 ἑκατ. Ὡς ἔχει ἡ σύμβασις, δὲν νομίζω, ὅτι παρέχει τὴν δυνατότητα ὅπως ἐπὶ συναγωνιστικῆς βάσεως δημιουργηθοῦν ἐν Ἑλλάδι βιομηχανίαι πρὸς περαιτέρω ἐπεξεργασίαν τοῦ ἀλουμινίου. Ὁ Πεσινὲ ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ πωλῇ τὸ ἀλουμίνιον εἰς τιμὰς ἐλευθέρως δημιουργουμένας, ἐνῷ θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἐπιτύχωμεν διὰ τὴν Ἑλληνικὴν βιομηχανίαν τιμὰς κόστους ἢ τοὐλάχιστον τιμὰς ἐλεγχομένας. Ἐπίσης, ἡ ὑπὸ κρίσιν σύμβασις πάσχει καὶ ἀπὸ πλευρᾶς φορολογικῶν ἀπαλλαγῶν. Ἐὰν μάλιστα αἱ φορολογικαὶ ἀπαλλαγαὶ ἔχουν τὴν ἔκτασιν τὴν ὁποίαν ἔδωσεν ὁ κ. Ἠλιόπουλος, ἡ σύμβασις αὐτὴ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ σταθῇ καὶ δι’ αὐτὸν τὸν πρόσθετον λόγον. Ἡ μονοπωλιακὴ μορφὴ τῆς ἐπιχειρήσεως ταύτης προκύπτει καὶ ἐκ τοῦ ἄρθρου 15 (ἀναγινώσκει ἄρθρ. 15). Δηλαδὴ ἐὰν δὲν παραχθῇ ἠλεκτρικὴ ἐνέργεια ἀπὸ τὰ εἰδικὰ ἐργοστάσια, ἡ Δ. Ε.Η. θὰ ὑποχρεοῦται νὰ παρέχῃ ἠλεκτρικὸν ρεῦμα ἀπὸ τὸ ἐθνικὸν δίκτυον. Διατὶ καὶ ἔναντι ποίων ἀνταλλαγμάτων ἐδόθησαν ὅλα αὐτὰ τὰ προνόμια εἰς τὴν ἀνάδοχον; Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Βιομηχανίας ὡμίλησε περὶ συναλλαγματικῆς ὠφελείας 20.000.000 δολλ., ἐνῷ μέχρι σήμερον ἐγένετο λόγος μόνον περὶ 11.000.000 δολλαρίων. Περὶ τούτου, κύριοι βουλευταί, δὲν μᾶς ἔχουν δοθῆ στοιχεῖα διὰ νὰ βγάλωμεν συμπεράσματα. Περαιτέρω δὲν γνωρίζομεν ἐὰν ὁ Ο.Β.Α. θὰ δύναται νὰ ἀσκῇ οὐσιαστικόν τινα ἔλεγχον ἢ τὰ πάντα θὰ τὰ διαχειρίζεται ὁ Πεσινέ. Οὐδὲν στοιχεῖον μᾶς κατετέθη μὲ ποίους ὅρους ὁ Ο.Β.Α. συνεβλήθη μὲ τὴν ἑταιρείαν καὶ ἐὰν δύναται ν’ ἀσκῇ ἐπ’ αὐτῆς οἱονδήποτε ἔλεγχον. Δὲν ἀποκλείεται ἀκόμη ἡ περίπτωσις ὁ Πεσινὲ νὰ πωλῇ τὸ προϊόν εἰς θυγατρίας ἐπιχειρήσεις χωρὶς κέρδος, ὁπότε καὶ ὁ Ο.Β.Α. οὐδὲν κέρδος θὰ ἔχῃ. Δὲν πρόκειται, κ. βουλευταί, νὰ ἐπιμείνω περισσότερον διὰ νὰ ἀποδείξω τὸ ἀσύμφορον τῆς ὑπὸ κρίσιν συμβάσεως. Ὑπὸ τὰς ἐπικρίσεις τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ἡ σύμβασις αὕτη κατέρρευσεν εἰς τὴν συνείδησιν τοῦ λαοῦ. Παρεχωρήθησαν τὰ πάντα εἰς τὴν ἀνάδοχον χωρὶς κανὲν ἀντάλλαγμα. Δὲν εἶναι συνεπῶς ὑπερβολὴ τὸ ἀναγραφὲν εἰς τὴν βιομηχανικὴν ἐφημερίδα, ὅτι ὁ Ο.Β.Α. ἐχρησιμοποιήθη ὡς ὄργανον διεισδύσεως τοῦ ξένου κεφαλαίου. Ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς ὅμως, ἄλλην προοπτικὴν εἶχε διὰ τὸν Ο.Β.Α. καὶ τὴν Δ.Ε.Η. καὶ πολλὰς ἐλπίδας εἶχε στηρίξει εἰς τοὺς ὀργανισμοὺς αὐτούς. Καὶ οἱ δύο αὐτοὶ ὀργανισμοὶ ἔχουν παρασυρθῆ πρὸς κατευθύνσεις ἀπαραδέκτους διὰ τὴν οἰκονομίαν τῆς Χώρας. Καὶ ἔρχομαι τώρα εἰς τὴν ἔκθεσιν τοῦ κ. Πεζοπούλου. Ἀνεγνώσθησαν περικοπαί τινες ὑπὸ τοῦ προλαλήσαντος συναδέλφου. Θὰ πράξω καὶ ἐγὼ τὸ ἴδιον. Ἐκ τῆς ἐκθέσεως αὐτῆς προκύπτει, ὅτι ἡ Δ.Ε.Η. ἐν ἀρχῇ ἐζήτησε 12 λεπτὰ τὸ κιλοβάτ. Ὑπάρχει ὅμως περαιτέρω καὶ ὁ κίνδυνος, ὡς ἀναφέρει ὁ κ. Πεζόπουλος, νὰ ζητήσῃ ἡ Ἠλεκτρικὴ Ἑταιρεία Ἀθηνῶν, νὰ ἐφαρμοσθῇ καὶ ἐπ’ αὐτῆς ἡ μειωμένη τιμὴ ἡ ἰσχύουσα εἰς τὴν ἑταιρείαν ἀλουμινίου, διότι ἔχει ἐξασφαλίσει ὑπὲρ αὐτῆς τὴν ρήτραν τοῦ πλέον εὐνοουμένου πελάτου. Ἰδοὺ πῶς ἔχουν αἱ σχετικαὶ περικοπαί. Ἐγνώρισα εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν καὶ ἐδήλωσα, ὅτι τὸ κόστος τῶν παραδιδομένων ἔργων θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι 4 χιλιοστὰ τοῦ δολλαρίου. Τέλος ἐπέστησα τὴν προσοχὴν διὰ τῆς δηλώσεώς μου, ὅτι ἡ παροχὴ εὐθηνοῦ ρεύματος πρὸς τρίτον θὰ ἐδημιούργει κατὰ πᾶσαν πρόβλεψιν δυσχερείας καὶ ζητήματα μὲ τὴν Η.Ε.Α.Π., ἡ ὁποία ἔχει εἰς τὴν μεθ’ ὑμῶν σύμβασιν τὴν ρήτραν τοῦ μᾶλλον εὐνοουμένου Κράτους. Μετὰ ταῦτα φαίνεται ἐπηκολούθησαν συζητήσεις καὶ προτάσεις τῶν ἐνδιαφερομένων μὲ τὴν Ἑλληνικὴν Κυβέρνησιν. Καὶ περαιτέρω ὑπ’ αὐτὰς τὰς συζητήσεις ἡ ἐλαχίστη τιμὴ ἡ ὁποία συνεφωνήθη μεταξὺ Κυβερνήσεως καὶ τῶν ἐπιχειρηματιῶν εἶναι ἡ τιμὴ 3,1 χιλιοστά. Ἔτι περαιτέρω ἀναφέρει. Τονίζω καὶ πάλιν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις κρίνουσα τὰς τιμὰς ταύτας ὡς μὴ ζημιογόνους ἔχει ὑπ’ ὄψιν τὰ ἀποτελέσματα ὑπολογισμῶν τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ. Τέλος δὲ προσθέτει. Τοιοῦτον εἶναι τὸ πρὸ ὑμῶν κατατεθειμένον συμβόλαιον, τὸ ὁποῖον λυποῦμαι, ὅτι ἦτο δυνατὸν νὰ ἀχθῇ ἐγκαιρότερον πρὸ ὑμῶν. Σᾶς διαβιβάζω δὲ παράκλησιν τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, ὅπως συζητηθῇ τοῦτο σήμερον καὶ ληφθῇ σχετικὴ ἀπόφασις τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου προκειμένου ἡ Κυβέρνησις νὰ προβῇ εἰς σχετικὰς ἀνακοινώσεις διὰ τῶν πρωϊνῶν ἐφημερίδων. Αὐτός, κύριοι βουλευταί, εἶναι ὁ ἐμφανιζόμενος ὡς ὑπεύθυνος Σύμβουλος τῆς Κυβερνήσεως εἰς τὰ θέματα τῆς ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας. Ἕκαστος ἐξ ἡμῶν δύναται, βάσει τῶν λεχθέντων, νὰ κρίνῃ κατὰ πόσον πράγματι πρόκειται περὶ ὑπευθύνου συμβούλου ἢ συμβούλου εἰς τὸν ὁποῖον ὑποδεικνύομεν τὶ θὰ εἴπῃ ἑκάστοτε. Κύριοι βουλευταί, κατὰ τὴν πορείαν τῆς συζητήσεως ἐτέθησαν καὶ ὡρισμένα γενικώτερα θέματα. Ἐτέθη, ἀκριβῶς, πρῶτον, τὸ θέμα κατὰ πόσον εἶναι κατ’ ἀρχὴν συμφέρουσα ἡ ἐπιχείρησις ἀλουμινίου καὶ προεκλήθη ἡ Ἀντιπολίτευσις νὰ ἀπαντήσῃ κατὰ πόσον εἶναι ὑπὲρ ἤ ὄχι τῆς ἐπιχειρήσεως. Εἰς τὴν ἀρχὴν τῆς ὁμιλίας μου, ἀνέπτυξα τοὺς λόγους διὰ τοὺς ὁποίους εἴμεθα ὑπὲρ τῆς ἐπιχειρήσεως ἀλουμινίου. Ἀλλὰ εἴχαμεν ἀξίωσιν ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν πρῶτα νὰ μελετήσῃ τὰς δυνατότητας τῆς δημιουργίας ἐπιχειρήσεως ἀλουμινίου ἐπὶ ἐθνικῆς βάσεως. Δεύτερον εἴχαμεν τὴν ἀξίωσιν ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν νὰ προχωρήσῃ εἰς διεθνῆ διαγωνισμόν, διὰ νὰ ἐξασφαλίσωμεν τοὺς πλέον εὐνοϊκοὺς ὅρους. Ἀκόμη, κ. συνάδελφοι, ἐτέθη ἓν γενικὸν θέμα, εἰς τὸ ὁποῖον ἐπιθυμῶ νὰ λάβω θέσιν. Εἶναι τὸ θέμα τῆς ξένης κρατικῆς βοηθείας. Οὐδείς, νομίζω, ἐν τῇ αἰθούσῃ αὐτῇ εἶναι ἐναντίον αὐτῆς τῆς μορφῆς τῆς βοηθείας, ἡ ὁποία θὰ ὡδήγει εὐθέως εἰς μίαν οἰκονομικὴν ἀνάπτυξιν τοῦ τόπου. Ἀλλὰ προσωπικῶς, προτιμῶ βοήθειαν βασιζομένην εἰς ξένην κρατικὴν βοήθειαν, καὶ ὄχι βοήθειαν διεισδύσεως ἰδιωτικῆς, μὲ τὴν μορφὴν τὴν ὁποίαν διεξάγεται καὶ μὲ τὴν μορφὴν τῆς ὁποίας οἰκτρὰν πεῖραν ἔχομεν ἀπὸ τὸ παρελθόν. Δυστυχῶς, πιστεύω, ὅτι οἰκτρὰν πεῖραν θὰ ἀποκτήσωμεν καὶ διὰ τὸ μέλλον. Μὲ βάσιν τὴν ξένην κρατικὴν βοήθειαν ἔχει ἐπιτευχθῆ ἡ οἰκονομικὴ ἀνάπτυξις πολλῶν ἄλλων λαῶν τοὺς ὁποίους ἀποκαλοῦμεν αὐτὴν τὴν στιγμὴν ὑποαναπτύκτους οἰκονομικῶς. Δὲν ἀντιλαμβάνομαι διατὶ ὁ τόπος αὐτὸς δὲν θὰ ἠμπορέσῃ νὰ βασισθῇ εἰς ξένην βοήθειαν. Θλιβερὰν ἐξαίρεσιν ἀποτελοῦμεν ἡμεῖς εἰς τὰ σημεῖον αὐτό. Ἡ ὑποδούλωσίς μας, κ. βουλευταί, ἔχει προσλάβει ἀπαράδεκτον δι’ ἐλεύθερον κράτος ἔκτασιν. Πιστεύω δέ, ὅτι ἀντιτιθέμενοι εἰς τὴν παροῦσαν σύμβασιν, προσφέρομεν θετικὴν ὑπηρεσίαν εἰς τὴν ἰδέαν τῆς ἐθνικῆς ἀξιοπρεπείας. Δι’ αὐτὸ θὰ καταψηφίσωμεν τὴν σύμβασιν ὑπερψηφίζοντες τὴν ὑποβληθεῖσαν πρότασιν νόμου. Εἶμαι δὲ βέβαιος, ὅτι ἐὰν ὑπάρξῃ μία ἀπάντησις αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἀπὸ πλευρᾶς τοῦ συνόλου τῆς ἐθνικῆς ἀντιπροσωπείας καταψηφίζοντες τὴν παροῦσαν σύμβασιν, τοῦτο, εἶμαι βέβαιος, ὅτι τελικῶς θὰ ἀπέβαινε καὶ εἰς ὄφελος τοῦ οἰκονομικοῦ μέλλοντος τῆς χώρας, ἀλλὰ καὶ εἰς ὄφελος, θὰ ἔλεγον, αὐτοῦ τούτου τοῦ κοινοβουλευτικοῦ πολιτεύματος. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Α. Καμβύσης).

§146ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ὑπεβλήθη ἔνστασις ἐλλείψεως ἀπαρτίας, ὑπογεγραμμένη ὑπὸ τοῦ κεκανονισμένου ἀριθμοῦ βουλευτῶν. Θὰ ἀναγνώσω τὸ ὀνόματα τῶν ὑπογραψάντων.......

§147Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἀσχέτως τῆς ἐνστάσεως ἀπαρτίας εἶναι κατάδηλον, ὅτι κατεπονήθη τὸ Σῶμα καὶ ὅτι εἶναι περασμένη ἡ ὥρα. Δὲν θὰ ὑπάρχῃ, νομίζω, ἀντίρρησις, ὅτι θὰ πρέπει νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν. Εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ ἐπικαλεσθῶμεν τὴν ἔλλειψιν ἀπαρτίας.

§148ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔχω ὑποχρέωσιν, ἐφ’ ὅσον ἔγινε μία πρότασις νὰ τὴν λάβω ὑπ’ ὄψιν, καὶ ν’ ἀναγνώσω τὰ ὀνόματα τῶν κ.κ. συναδέλφων, οἱ ὁποῖοι ὑπέγραψαν τὴν πρότασιν.

§149Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὑπάρχει ἀντίρρησις, ἀσχέτως τῆς ἐνστάσεως, νὰ διακόψωμεν; Ἐὰν ὑπάρχει συνεχίσατε.

§150ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ Προεδρεῖον, διαπιστώνει ἔλλειψιν ἀπαρτίας.

§151ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ ΤΗΣ ΣΥΜΠΟΛΙΤΕΥΣΕΩΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἀναγνώσατε τὸν κατάλογον. Ὑπάρχει ἀπαρτία.

§152ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀναγινώσκω τὰ ὀνόματα τῶν κ.κ. βουλευτῶν τῶν ὑπογραψάντων τὴν πρότασιν «..... (ἀναγινώσκει) ......». Καλοῦνται ὡς ψηφολέκται οἱ κ.κ. Λυμπερίδης καὶ Παπαευθυμίου.

§153Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ Προεδρεῖον ἐπικαλεῖται τὴν ἔλλειψιν ἀπαρτίας καὶ μετὰ προχωρεῖ εἰς τὴν ἀνάγνωσιν τοῦ καταλόγου. Σᾶς ἀρέσει αὐτὸ τὸ θέαμα;

§154Ε. ΠΑΠΑΔΟΓΙΑΝΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι ἡ 4 ἡμέρα κατὰ τὴν ὁποίαν συζητεῖται τὸ Νομοσχέδιον. Καὶ κάμω τὴν παρατήρησιν, ὅτι ἡ Ἀντιπολίτευσις κάνει κατάχρησιν τοῦ δικαιώματός της, τῆς ὑποβολῆς ἐνστάσεως, διότι ὑπάρχει ἀρκετὸς ἀριθμὸς βουλευτῶν καὶ δύναται νὰ συνεχισθῇ ἡ συζήτησις. Πάντως, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ παρατηρηθῇ εἶναι τοῦτο. Ὅτι κατὰ τὰς ἡμέρας νομοθετικῆς ἐργασίας ἡ Ἀντιπολίτευσις κατὰ σύστημα ὑποβάλλει τοιούτου εἴδους ἐνστάσεις, ἐνῷ ἀντιθέτως ἡ Κυβερνητικὴ παράταξις κατὰ τὰς ἡμέρας τοῦ ἐλέγχου οὐδεμίαν ὑποβάλλει ἔνστασιν. Νομίζω, ὅτι ἡ στάσις αὐτὴ ποὺ τηρεῖ ἡ Ἀντιπολίτευσις σήμερον, ἀποτελεῖ πρόκλησιν καὶ νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ σημειωθῇ ἐκ μέρους τῆς Κυβερνητικῆς παρατάξεως, διὰ νὰ κάμῃ καὶ αὐτὴ ἐφαρμογὴν τοῦ δικαιώματος τῆς ἐνστάσεως κατὰ τὰς ἡμέρας τοῦ Κοινοβουλευτικοῦ ἐλέγχου.

§155ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ ὅπως προσέλθουν ὡς ψηφολέκται οἱ κ.κ. Γ. Παπαευθυμίου καὶ Θ. Λυμπερίδης. (Προσελθόντων τῶν ψηφολεκτῶν, ἄρχεται ἡ ἀνάγνωσις τοῦ καταλόγου ὡς κάτωθι):

(Περατωθείσης τῆς ἀναγνώσεως τοῦ καταλόγου προέκυψε τὸ κάτωθι ἀποτέλεσμα).

§156ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εὑρέθησαν παρόντες 67. Κατόπιν τούτου διαπιστῶ ἔλλειψιν ἀπαρτίας. Λύεται ἡ συνεδρίασις ἐλλείψει ἀπαρτίας, διὰ σήμερον καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ., μὲ θέμα Ἡμερησίας Διατάξεως, ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ ἐπερωτήσεις. (Ὥρα 0.45′ π.μ.)