1960.11.02

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 9η

Τετάρτη 2 Νοεμβρίου 1960

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 7.00′ μ. μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. (Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Α. Καμβύσης). Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Γ. Βολουδάκης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Γ. ΒΟΛΟΥΔΑΚΗΣ. (Γραμμ.). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Γκίλλας, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§4Α. ΓΚΙΛΛΑΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Οἱ κ. κ. Α. Πρωτοπαπαδάκης (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ), Κ. Τσάτσος (Ὑπουργὸς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως) καὶ Κ. Παπακωνσταντίνου (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν), καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ Ν. Δ. 3980)1959 «περὶ κωδικοποιήσεως τῆς Διοικητικῆς Νομοθεσίας». Οἱ κ. κ. Α. Πρωτοπαπαδάκης (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ) καὶ Κ. Παπακωνσταντίνου (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν), καταθέτουσι σχέδια νόμων: 1) «Περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 109) 27.6.60 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου «περὶ μετατασσομένων ὑπαλλήλων ἠσφαλισμένων παρὰ τῷ Ταμείῳ Ἀρωγῆς καὶ Ὑγείας Οἰκονομικῶν ὑπαλλήλων». 2) «Περὶ κυρώσεως τῆς ἐν Ἀθήναις τὴν 10ην Ἰουνίου 1959 ὑπογραφείσης συμβάσεως μεταξὺ τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου καὶ τῆς Τεχνικῆς Ἑταιρείας ΑΜΜΑΝ καὶ WHITNEY». Οἱ κ. κ. Α. Πρωτοπαπαδάκης (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ) καὶ Ν. Μάρτης (Ὑπουργὸς Βιομηχανίας), καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 150 τῆς 21.11.1959 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου «περὶ κυρώσεως τῆς μεταξὺ τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου καὶ τῆς KENNECOTT COPPER CORPORATION συναφθείσης συμβάσεως «περὶ ἀντικαταστάσεως τῆς παραγράφου 3 τοῦ ἄρθρου ΧΙΙ τῆς μεταξὺ τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου καὶ τῆς ὡς ἄνω Ἑταιρείας ὑπογραφείσης Συμβάσεως τὴν 11.7.1956 καὶ κυρωθείσης διὰ τοῦ Ν. Δ. 3592)1956». Οἱ κ. κ. Α. Πρωτοπαπαδάκης (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ), Λ. Δερτιλῆς (Ὑπουργὸς Ἐμπορίου), Κ. Ἀδαμόπουλος (Ὑπουργὸς Γεωργίας) καὶ Ε. Ἀβέρωφ–Τοσίτσας (Ὑπουργὸς Ἐξωτερικῶν), καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς Διεθνοῦς Συμφωνίας Σίτου 1959». Οἱ κ. κ. Ε. Ἀβέρωφ–Τοσίτσας (Ὑπουργὸς Ἐξωτερικῶν) καὶ Τ. Τριανταφυλλάκος (Ὑφυπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως), καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς Εὐρωπαϊκῆς Συμφωνίας περὶ ἀνταλλαγῆς προγραμμάτων μέσῳ ταινιῶν τηλεοράσεως». Οἱ κ. κ. Ε. Ἀβέρωφ–Τοσίτσας (Ὑπουργὸς Ἐξωτερικῶν) καὶ Κ. Παπακωνσταντίνου (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν), καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ἐν Ἀθήναις τὴν 28 Νοεμβρίου 1959 ὑπογραφείσης Ἑλληνοϊταλικῆς Συμφωνίας, ἐν σχέσει μὲ τὰς συντάξεις πρώην Ἰταλῶν ὑπηκόων τῆς Δωδεκανήσου». Οἱ κ. κ. Ε. Ἀβέρωφ–Τοσίτσας (Ὑπουργὸς Ἐξωτερικῶν), Κ. Καλλίας (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης) καὶ Κ. Παπακωνσταντίνου (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν), καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ παρὰ τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως ὑπογραφέντος τρίτου προσθέτου Πρωτοκόλλου τῆς Γενικῆς Συμφωνίας περὶ Προνομίων καὶ Ἀσυλιῶν τοῦ Συμβουλίου τῆς Εὐρώπης». Οἱ κ. κ. Ε. Ἀβέρωφ–Τοσίτσας (Ὑπουργὸς Ἐξωτερικῶν), Λ. Δερτιλῆς (Ὑπουργὸς Ἐμπορίου) καὶ Κ. Παπακωνσταντίνου (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν), καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς Ἐμπορικῆς Συμφωνίας μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ Μαρόκου». Οἱ κ. κ. Ε. Ἀβέρωφ–Τοσίτσας (Ὑπουργὸς Ἐξωτερικῶν) καὶ Α. Δημητρᾶτος (Ὑπουργὸς Ἐργασίας), καταθέτουσι σχέδια νόμων: 1) «Περὶ κυρώσεως τῆς προσωρινῆς Εὐρωπαϊκῆς Συμφωνίας ἀφορώσης εἰς τὰ συστήματα κοινωνικῆς ἀσφαλείας, τὰ σχετικὰ μὲ τὸ γῆρας, τὴν ἀναπηρίαν καὶ τοὺς ἐπιζῶντας καὶ τοῦ προσηρτημένου αὐτῇ πρωτοκόλλου». 2) «Περὶ κυρώσεως τῆς προσωρινῆς Εὐρωπαϊκῆς Συμφωνίας ἀφορώσης τὴν Κοινωνικὴν Ἀσφάλειαν — ἐξαιρουμένων τῶν τομέων τοῦ γήρατος, τῆς ἀναπηρίας καὶ τῶν ἐπιζώντων — καὶ τοῦ προσηρτημένου αὐτῇ πρωτοκόλλου». Οἱ κ. κ. Γ. Βογιατζῆς (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων) καὶ Κ. Παπακωνσταντίνου (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν), καταθέτουσι σχέδια νόμων: 1) «Περὶ κυρώσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν ὑπ’ ἀριθ. 69)1960 καὶ 132)1960 πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ἀφορωσῶν εἰς τὴν ἀνύψωσιν βαθμῶν ἐκπαιδευτικῶν». 2) «Περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ Παιδαγωγικῶν Ἀκαδημιῶν καὶ Διδασκαλείου Μέσης Ἐκπαιδεύσεως διατάξεων». Οἱ κ. κ. Κ. Ἀδαμόπουλος (Ὑπουργὸς Γεωργίας), Κ. Χρυσανθόπουλος (Ὑφυπουργὸς Ἐμπορίου) καὶ Ε. Ἀβέρωφ–Τοσίτσας (Ὑπουργὸς Ἐξωτερικῶν), καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπογραφείσης ἐν Ἀθήναις τὴν 11.9.1956 Ἑλληνο–Γιουγκοσλαυϊκῆς συμφωνίας διὰ τὴν προστασίαν τῶν φυτῶν». Ἡ ἐπὶ τοῦ Συντονισμοῦ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, καταθέτει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ τῶν προτάσεων νόμων: 1) «Περὶ ἀκυρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4110) 1960 Ν. Δ. «περὶ κυρώσεως τῆς ἀπὸ 27.8. 1960 συμβάσεως, ἀφορώσης τὴν ἵδρυσιν Βιομηχανίας Ἀλουμινίου ἐν Ἑλλάδι καὶ 2) «περὶ ἀκυρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4110) 1960 Ν. Δ. «περὶ κυρώσεως τῆς ἀπὸ 27 Αὐγούστου 1960 συμβάσεως ἀφορώσης εἰς τὴν ἵδρυσιν βιομηχανίας ἀλουμινίου ἐν Ἑλλάδι». Ἡ ἐπὶ τῆς Κοινωνικῆς Προνοίας Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως, τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 111)1960 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου «περὶ στεγάσεως παραπηγματούχων οἰκογενειῶν τῶν πόλεων Ἀθηνῶν, Πειραιῶς, Θεσσαλονίκης». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Δ. Βρανόπουλος καὶ Γ. Πλατῆς, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Ὀργανισμοῦ τῶν Ὑποθηκοφυλακείων τοῦ Κράτους καὶ διατάξεών τινων περὶ Συμβολαιογράφων καὶ διαγωνισμοῦ Δικηγόρων». Τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 34959) 22.8.60 ἐγγράφου του, διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Πατρῶν μετὰ τῆς σχετικῆς κατὰ τοῦ βουλευτοῦ κ. Δημητρίου Παπαθανασοπούλου ποινικῆς δικογραφίας, αἰτουμένου τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτοῦ, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. Τὸ αὐτὸ Ὑπουργεῖον διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 45553)22.8.60 ἐγγράφου του, διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Ναυπλίου μετὰ τῆς σχετικῆς κατὰ τοῦ βουλευτοῦ κ. Ἰωάννου Κολαμπᾶ ποινικῆς δικογραφίας, αἰτουμένου τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτοῦ, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. Τὸ αὐτὸ Ὑπουργεῖον διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 55145)22.8.60 ἐγγράφου του, διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Κρήτης, μετὰ τῆς σχετικῆς κατὰ τοῦ βουλευτοῦ Χανίων κ. Κων)νου Μητσοτάκη, ποινικῆς δικογραφίας, αἰτουμένου τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτοῦ, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. Τὸ αὐτὸ Ὑπουργεῖον διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 47342)22.8.60 ἐγγράφου του, διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Αἰγαίου, μετὰ τῆς σχετικῆς κατὰ τοῦ βουλευτοῦ Σάμου κ. Ἰωάννου Σπύρου, ποινικῆς δικογραφίας, αἰτουμένου τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτοῦ, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. Τὸ αὐτὸ Ὑπουργεῖον διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 78871)22.8.60 ἐγγράφου του, διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Ἀθηνῶν, μετὰ τῆς σχετικῆς κατὰ τῆς βουλευτίδος κ. Βάσως Θανασέκου, ποινικῆς δικογραφίας, αἰτουμένου τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτῆς, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. Τὸ αὐτὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 80618)22.8.60 ἐγγράφου του, διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Θεσσαλονίκης, μετὰ τῆς σχετικῆς ποινικῆς δικογραφίας κατὰ τοῦ βουλευτοῦ Σερρῶν κ. Νικολάου Ἰντζέ, αἰτουμένου τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτοῦ, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 64 τοῦ Συντάγματος. Τὸ αὐτὸ Ὑπουργεῖον διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 71052)22.8.1960 ἐγγράφου του, διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Ἀθηνῶν, μετὰ τῆς σχετικῆς ποινικῆς δικογραφίας, κατὰ τοῦ βουλευτοῦ κ. Μελετίου Κανιάρη, αἰτουμένου τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτοῦ, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. Τὸ αὐτὸ Ὑπουργεῖον διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 81931)22.8.60 ἐγγράφου του, διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Ἰωαννίνων μετὰ τῆς σχετικῆς ποινικῆς δικογραφίας κατὰ τοῦ βουλευτοῦ Ἰωαννίνων κ. Μιχαὴλ Χριστογεώργου, αἰτουμένου τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτοῦ, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. Τὸ αὐτὸ Ὑπουργεῖον διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 64989)25.7.60 ἐγγράφου του, διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Ἀθηνῶν μετὰ τῆς σχετικῆς ποινικῆς δικογραφίας, κατὰ τοῦ βουλευτοῦ Λέσβου κ. Γεωργίου Λαζανᾶ, αἰτουμένου τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτοῦ, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. Τὸ αὐτὸ Ὑπουργεῖον διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 75065)22.8.60 ἐγγράφου του, διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Πατρῶν, μετὰ τῆς σχετικῆς ποινικῆς δικογραφίας, κατὰ τοῦ βουλευτοῦ Ἀχαΐας κ. Δημητρίου Παπαθανασοπούλου, αἰτουμένου τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτοῦ, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. Τὸ αὐτὸ Ὑπουργεῖον διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 83195)13.8.60 ἐγγράφου του, διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Θεσ)νίκης, μετὰ τῆς σχετικῆς ποινικῆς δικογραφίας, κατὰ τῶν βουλευτῶν κ.κ. Εὐτυχίου Γιαρένη, Γεωργίου Εὐαγγέλου καὶ Κων)νου Τσιγάρα, αἰτουμένου τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτῶν, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. Τὸ αὐτὸ Ὑπουργεῖον διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 83195)13.8.60 ἐγγράφου του, διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Θεσ)νίκης, μετὰ τῆς σχετικῆς ποινικῆς δικογραφίας κατὰ τοῦ βουλευτοῦ κ. Βασιλείου Μπρακατσούλα, αἰτουμένου τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτοῦ, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. Τὸ αὐτὸ Ὑπουργεῖον διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 84593)13.8.60 ἐγγράφου του διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Θεσ)κης, μετὰ τῆς σχετικῆς ποινικῆς δικογραφίας, κατὰ τῶν βουλευτῶν κ.κ. Εὐτυχίου Γιαρένη, Γεωργίου Εὐαγγέλου καὶ Κων)ντίνου Τσιγάρα, αἰτουμένου τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτῶν, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. Τὸ αὐτὸ Ὑπουργεῖον διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 94652)15.9.60 ἐγγράφου του, διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Ἰωαννίνων, μετὰ τῆς σχετικῆς ποινικῆς δικογραφίας, κατὰ τοῦ βουλευτοῦ Ἰωαννίνων κ. Μιχ. Χριστογεώργου, αἰτουμένου τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτοῦ συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. Τὸ αὐτὸ Ὑπουργεῖον διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 84590)13.8.60 ἐγγράφου του, διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Θεσ)νίκης, μετὰ τῆς σχετικῆς ποινικῆς δικογραφίας, κατὰ τῶν βουλευτῶν κ.κ. Εὐτυχίου Γιαρένη, Γεωργ. Εὐαγγέλου καὶ Κων)νου Τσιγάρα, αἰτουμένου τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτῶν, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. (Παραπέμπονται ἅπασαι εἰς τὴν ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν). Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Γ. Παπατσώρη ἀξ)κοῦ ἐν ἀποστρατείᾳ, αἰτουμένου ὅπως τύχῃ τῆς εὐεργετικῆς διατάξεως τοῦ ἄρθρου 7 τοῦ

Ν. 3783)60.

Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Κ. Χιωτάκης, Ε. Πρωϊμάκης καὶ Ι. Κοντουδάκης, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν πολιτικῶν κρατουμένων τῶν φυλακῶν Καλαμίου Κρήτης, αἰτουμένων τὴν ἐκ τῶν φυλακῶν ἀπόλυσίν των κλπ. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Παπαδημητρίου, Γ. Σπηλιόπουλος καὶ Β. Ἐφραιμίδης, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν φυματικῶν πολιτικῶν κρατουμένων φυλακῶν Σανατορίου «Σωτηρία», αἰτουμένων τὴν ἐκ τῶν φυλακῶν ἀπόλυσιν τῶν βαρέως ἀσθενῶν, γερόντων κλπ. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Κ. Τσιγάρας, Σ. Καρασάββας καὶ Φ. Περισσοράτης, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν ἐν Βουδαπέστῃ Ἑλλήνων πολιτικῶν προσφύγων Νομοῦ Πέλλης, αἰτουμένων ἐπαναπατρισμὸν καὶ κατάργησιν ἐκτάκτων μέτρων. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Αὐγερόπουλος, Ι. Εὐαγγέλου καὶ Β. Ἐφραιμίδης, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν πολιτικῶν κρατουμένων τοῦ ἀναρρωτηρίου Φυλακῶν Ἀβέρωφ, αἰτουμένων τὴν ἀπόλυσίν των ἐκ τῶν ἐν λόγῳ φυλακῶν. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Π. Καπνίσης, Ν. Καθαροσπόρης καὶ Β. Θανασέκου, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν κατοίκων Πολιτικῶν Εὐβοίας, αἰτουμένων τὴν ἀπόλυσιν ἐκ τοῦ στρατοπέδου Ἁγ. Εὐστρατίου τοῦ συγχωριανοῦ των Χαρ. Μπαϊραμίδη. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Πρίφτης, Σ. Ἡλιόπουλος, Β. Ἐφραιμίδης καὶ Ι. Δραγονέτης, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν πολιτικῶν κρατουμένων φυλακῶν Κερκύρας, αἰτουμένων ἄρσιν τῶν εἰς βάρος των περιοριστικῶν μέτρων. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Δ. Κελτεμλίδης, Ε. Γιαρένης, Β. Ἐφραιμίδης καὶ Σ. Καρασάββας, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν συγγενῶν τῶν εἰς τὰς Λαϊκὰς Δημοκρατίας διαβιούντων Ἑλλήνων πολιτικῶν προσφύγων, αἰτουμένων τὸν ἐπαναπατρισμόν των. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Ὑπαλλήλων Συνταξιούχων καὶ ἀναπήρων Ἐμπορικῶν Καταστημάτων Ἀθηνῶν–Πειραιῶς, αἰτουμένου τακτοποίησιν τοῦ Κανονισμοῦ παροχῶν τοῦ Ταμείου Ἐπικ. Ἀσφαλίσεως Ὑπαλλήλων Ἐμπορικῶν Καταστημάτων. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Μ. Σβώλου, Γ. Σπηλιόπουλος, Α. Λασκαρίδης καὶ Α. Χονδρονάσιος, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν ἐκτοπισμένων ἐν Σπάρτῃ γυναικῶν, αἰτουμένων τὴν χορήγησιν τοῦ ὑπὸ τοῦ νόμου προβλεπομένου ἐπιδόματος κλπ. Ὁ Ν. Σκιαδᾶς, ταγματάρχης ἐ. ἀ., παραπονεῖται δι’ ἄδικον ἀπόλυσιν ἐκ τῶν τάξεων τοῦ στρατεύματος, ἐξ ὑπαιτιότητος προϊσταμένων του καὶ αἰτεῖ ἀνάκλησιν ἀπολύσεώς του. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Ἀράπης, Τ. Βουλόδημος καὶ Κ. Ἀθανασιάδης, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν ἐξωραϊστικῶν Συλλόγων Ἀμφιάλης καὶ Κοκκινοβράχου Πειραιῶς, αἰτουμένων ὕδρευσιν, ἠλεκτροφωτισμὸν κλπ. τῶν ἐν λόγῳ περιοχῶν. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Ἀράπης καὶ Τ. Βουλόδημος, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Προοδευτικοῦ Συλλόγου Περάματος Ἀττικῆς, διαμαρτυρομένου διὰ τὴν ἀποστολὴν ἐνταλμάτων πρὸς πληρωμὴν ἐνοριακῆς εἰσφορᾶς καὶ αἰτουμένου τὴν κατάργησιν τῆς ἐν λόγῳ εἰσφορᾶς. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς ἐθνικῆς ὀργανώσεως πολυτέκνων Ἀθηνῶν, αἰτουμένης τὴν παρεμπόδισιν προβολῆς ἀνηθίκων καὶ ἐγκληματικῶν ταινιῶν. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Ἀράπης καὶ Τ. Βουλόδημος, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου ἐργατῶν βαφέων–καθαριστῶν κλπ. Ἀθηνῶν–Πειραιῶς ἡ «Ἁγία Τριάς», αἰτουμένου ἐξομοίωσιν τῶν ἐργαζομένων εἰς ὁμορρύθμους καὶ Ἀνωνύμους Ἑταιρείας, ὡς πρὸς τὸ θέμα τῶν θερινῶν ἀδειῶν. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς πολιτικῆς ἐπιτροπῆς Ε.Ρ.Ε. Ἁγίου Θωμᾶ —Ἀμπελοκήπων, αἰτουμένης τὴν ἐθνικοποίησιν τῆς ὁδοῦ Παπαδιαμαντοπούλου κλπ. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Ἀράπης, Τ. Βουλόδημος καὶ Δ. Παινέζης, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Προοδευτικοῦ Συλλόγου Περάματος–Ἀττικῆς, αἰτουμένου ἐπέκτασιν τοῦ δικτύου ὑδρεύσεως καὶ ἠλεκτροφωτισμοῦ εἰς τὴν ἐν λόγῳ περιοχὴν κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Φυλάκων Ἐργοστασίων καὶ Ἐπιχειρήσεων «Ὁ Ἄργος», αἰτουμένου τὴν διὰ νόμου ὑπαλληλοποίησιν τῶν φυλάκων. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Γενικῆς Ἑνώσεως Τρικύκλων Ἀττικῆς, αἰτουμένης ὅπως ὑπαχθῇ εἰς τὸν νόμον περὶ αὐτοκινήτων, τὴν αὔξησιν τοῦ ὠφελίμου φορτίου κλπ. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Δ. Γιαχνῆς, Γ. Αὐγερόπουλος, Μ. Σβώλου καὶ Σ. Ἠλιόπουλος, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν Συλλόγων «Μέλισσα» Ἀστυθέας, Πυργουσίων Χίων κλπ., αἰτουμένων συμπλήρωσιν τοῦ διδακτικοῦ προσωπικοῦ καὶ τῶν σχετικῶν σχολικῶν ὀργάνων τοῦ Βʹ Δημοτικοῦ Σχολείου Χαϊδαρίου–Ν. Φωκέας. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Κ. Δεσποτόπουλος, Σ. Ἠλιόπουλος, Α. Χονδρονάσιος καὶ Σ. Καρασάββας, καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Πανελληνίου Ἑνώσεως Προστασίας Θεσμῶν Οἰκογενείας, αἰτουμένης ἐπίλυσιν «τῶν ἀπὸ μακροῦ εὑρισκομένων ἐν διαστάσει συζύγων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Δ. Γιαχνῆς, Ι. Σιαφλέκης, Α. Χονδρονάσιος καὶ Δ. Κελτεμλίδης, καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Πανελληνίου Ἑνώσεως Πτυχιούχων Ὑπομηχανικῶν Ε.Μ. Π. κλπ., αἰτουμένων τὴν διὰ νόμου κατάταξιν τῶν Σχολῶν Ὑπομηχανικῶν εἰς τὴν ἀνωτέρα βαθμίδα τῆς τεχνικῆς ἐκπαιδεύσεως. Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Ἀράπης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Κ. Φραγκισκάτου κατοίκου Νέου Φαλήρου, αἰτουμένου ἀναστολὴν πάσης διατάξεως τοῦ ἀπὸ 9.8.55 Διατάγματος «περὶ Γενικοῦ Οἰκοδομικοῦ Κανονισμοῦ τοῦ Κράτους κλπ». Ὁ βουλευτὴς Λασηθίου κ. Ε. Κοθρῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Λυκειαρχῶν Κρήτης, αἰτουμένης τὴν κατάργησιν τῆς ἐκπαιδευτικῆς εἰσφορᾶς κλπ. Ὁ Πρόεδρος τῆς Κοινότητος Ἁγίας Τριάδος Ἀργολίδος, διαμαρτύρεται διὰ τὰ ἀναγραφέντα εἰς τὴν ὑπ’ ἀριθ. 428)16.9.60 ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν ΕΔΑ, σχετικῶς μὲ τὴν διάθεσιν τῶν καπνῶν ἐσοδειῶν 1958–59, καθ’ ὅσον ταῦτα τυγχάνουσιν ἀναληθῆ, δοθέντος, ὅτι οὐδεμία ἀδιάθετος ποσότης καπνοῦ εὑρίσκεται εἰς χεῖρας παραγωγῶν. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Κ. Μαντζαγριώτη, αἰτουμένου ψήφισιν τοῦ κατατεθέντος νομοσχεδίου «περὶ παροχῆς προσθέτου βοηθήματος εἰς ἐξελθόντα παλαιότερον στελέχη τοῦ Β.Ν.». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Αὐγερόπουλος, Ι. Εὐαγγελίδης, Σ. Ἠλιόπουλος, Μ. Σβώλου καὶ Δ. Γιαχνῆς, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου Δάφνης Πρωτευούσης, αἰτουμένου τὴν νομοθετικὴν κατοχύρωσιν τοῦ θεσμοῦ τῆς τοπικῆς αὐτοδιοικήσεως κλπ. Ἀπαντήσεις διαφόρων Ὑπουργείων. Ι. Τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Σπηλιοπούλου, Δ. Παπαθανασοπούλου καὶ Α. Κολαμπᾶ. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1683 ἐ.ἔ. ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Σπηλιοπούλου, Δ. Παπαθανασοπούλου καὶ Α. Κολαμπᾶ, διαβιβασθείσης ἡμῖν δι’ ἄνω ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν σχετικῶς τὰ ἀκόλουθα: Καθ’ ἃ ἀνέφερεν ἡμῖν τὸ Δασαρχεῖον Πατρῶν, τὸ τίμημα παραχωρήσεως δασικῶν ἐκτάσεων πρὸς καλλιέργειαν, ὁρίζεται κατὰ κανόνα, εἰς τὸ ποσὸν τῶν 300 ἕως 600 δραχ. κατὰ στρέμμα καὶ εἰς ἐλαχίστας περιπτώσεις μέχρις 700 δραχ., ἀναλόγως τῆς ποιοτικῆς τοῦ ἐδάφους ἀξίας. Ἐν ὄψει τοῦ γεγονότος, ὅτι διὰ τῆς ἐκχερσώσεως τῶν ἐκτάσεων τούτων ἀπολαμβάνονται συνήθως καὶ ἀξιόλογα ποσὰ δασικῶν προϊόντων, ἡ ἀξία τῶν ὁποίων καλύπτει μέγα μέρος τοῦ τε τιμήματος καὶ τῶν δασικῶν ἐκχερσώσεων, εἰς πολλὰς δὲ περιπτώσεις καὶ μέχρις 100%, τὸ ὡς ἄνω καθοριζόμενον ὡς καταβλητέον τίμημα παραχωρήσεως, θεωρεῖται ἐν τῇ πραγματικότητι ἄκρως ἐπιεικές. Ἀνεξαρτήτως δὲ τοῦ γεγονότος αὐτοῦ, τὸ τίμημα καταβάλλεται συνήθως εἰς ἐτησίας δόσεις, μέχρι πέντε, καὶ οὕτω διευκολύνονται αἰσθητῶς οἱ παραχωρησιοῦχοι. Ἐν Ἀθήναις τῇ 31 Μαΐου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΘΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βαλούρδου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὕπερθεν ἐγγράφου σας, δι’ οὗ διαβιβάζεται ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1689 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Γ. Βαλούρδου, Κ. Πυρομάγλου κλπ. περὶ ἐπιβολῆς εἰσφορᾶς εἰς τοὺς δανειζομένους ἐκ τῆς ΑΤΕ ἀγρότας διὰ τὸν ἔρανον χορηγήσεως βιβλιαρίων προικοδοτήσεως ἀπόρων κορασίδων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: Διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 9)6.5.57 ἐγκυκλίου τῆς ΑΤΕ ὁρίζεται, ὅπως γίνεται δεκτὴ προσφορὰ ὑπὸ τῶν δανειζομένων παραγωγῶν ὑπὲρ τοῦ ὡς ἄνω ἐράνου, ὅλως προαιρετικῶς καὶ ἄνευ οἱασδήποτε ἔστω καὶ ἠθικῆς ὑποχρεώσεως. Ἡ συνεισφορὰ αὕτη ἀνέρχεται εἰς μίαν(1) δραχμὴν κατὰ παραγωγόν, ἔχει δὲ περισσότερον συμβολικὸν χαρακτῆρα, κυρίως πρὸς ἀναγνώρισιν τῆς σκοπιμότητος τοῦ ἐν λόγῳ ἐράνου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 2 Ἰουνίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ἠλ. Σκυλλάκου, Ι. Γιαλώφα, Α. Τσιάρα καὶ Δ. Μερλοπούλου. Ἀναφερόμενοι εἰς τὴν διὰ τοῦ ἐν ἐπικεφαλίδι ὑμετέρου διαβιβασθεῖσαν ἡμῖν ἐν ἀντιγράφῳ ἀπὸ 23.5.60 ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ἠλ. Σκυλλάκου, Ι. Γιαλώφα, Α. Τσιάρα καὶ Δ. Μερλοπούλου ἐπὶ τοῦ ἐν περιλήψει θέματος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι ἐλήφθησαν ἤδη ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως αἱ σχετικαὶ προκαταρκτικαὶ ἀποφάσεις, αἵτινες ἀνεκοινώθησαν διὰ τοῦ Τύπου τὴν 28. 5.1960. Ἡ βασικὴ τιμὴ συγκεντρώσεως τοῦ σίτου, καθὼς καὶ αἱ καταβληθησόμεναι ἐπὶ πλέον ταύτης διαφοραὶ εἰς τοὺς μικροὺς καὶ μέσους παραγωγοὺς λόγῳ προνομιακῆς μεταχειρίσεως θὰ καθορισθοῦν ἐν ὄψει θετικῶν στοιχείων, περὶ τοῦ μεγέθους τῆς ἐσοδείας. Μέχρις ἐνάρξεως τῆς συγκεντρώσεως, αἱ προσφερόμεναι ποσότητες θὰ περιλαμβάνωνται ἐπὶ τῇ καταβολῇ εἰς τοὺς προσκομιστὰς μέρους τῆς ἀξίας τοῦ σίτου (προσυγκέντρωσις). Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Ἰουνίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Λασκαρίδη, Κ. Κωνσταντάρα, Κ. Τσιγάρα καὶ Ι. Γαβριηλίδη. Ἐπὶ τοῦ ἐν ἐπικεφαλίδι ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ κατατεθεῖσα εἰς τὴν Βουλὴν ὑπὸ τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Λασκαρίδη, Κ. Κωνσταντάρα, Κ. Τσιγάρα καὶ Ι. Γαβριηλίδη καὶ ἀπευθυνομένη πρὸς τοὺς κ.κ. ὑπουργοὺς Ἐσωτερικῶν, Ἐργασίας, ὑφυπουργὸν Ἐσωτερικῶν καὶ ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 1783 ἐρώτησις, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι διὰ τὸ εἰς τὴν ἁρμοδιότητα ἡμῶν ἐμπῖπτον θέμα τῆς ἀπολύσεως διὰ λόγους νομιμοφροσύνης ὑπὸ τοῦ Νομάρχου Καβάλας αἱρετῶν μελῶν τῶν διοικήσεων Γεωργικῶν Συν)κῶν Ὀργανώσεων. Τὸ Κράτος, ἐν ὄψει τῆς ὑπ’ αὐτοῦ προνομιακῆς μεταχειρίσεως τῶν Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν, ὡς καὶ τοῦ ἔργου τὸ ὁποῖον ἐπιτελοῦν οὗτοι εἰς τοὺς κόλπους τοῦ ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ, ἔκρινε σκόπιμον καὶ ἀναγκαῖον, ὅπως ὑπαγάγῃ τὰς διοικήσεις αὐτῶν εἰς τὰς ὑπὸ τῆς Νομοθετικῆς ἐξουσίας ψηφισθείσας διατάξεις τοῦ ΜΘʹ Ψηφίσματος κλπ. ἐλέγχου τῆς νομιμοφροσύνης. Ἡ νομιμοφροσύνη τῶν διοικούντων τοὺς γεωργικοὺς συνεταιρισμοὺς αἱρετῶν προσώπων κρίνεται ὑπὸ τῶν παρὰ ταῖς Νομαρχίαις λειτουργούντων Συμβουλίων Νομιμοφροσύνης, ὡς καὶ εἰς τὴν περίπτωσιν τῆς Νομαρχίας Καβάλας, τὰ ὁποῖα ἀποτελοῦνται ἐκ μονίμων Κρατικῶν ὀργάνων, παρεχόντων ἐχέγγυα ἀμερολήπτου κρίσεως. Τὰ Συμβούλια ταῦτα Νομιμοφροσύνης ἔχουν ὡς ἔργον τὴν ἐφαρμογὴν τῶν ὑπὸ τῶν οἰκείων ὡς ἄνω διατάξεων ἐπιτασσομένων, αἱ δὲ ὑπ’ αὐτῶν ἐκδιδόμεναι ἀποφάσεις τυγχάνουν ὑποχρεωτικαὶ διὰ τοὺς Νομάρχας, συμφώνως πρὸς τὰς διατάξεις τῆς παραγρ. 1 τοῦ ἄρθρου τρίτου τοῦ ΜΘʹ Ψηφίσματος. Πάντως, αἱ ἀποφάσεις αὐτῶν δύνανται νὰ προσβληθῶσιν ἐνώπιον τοῦ παρὰ τῷ Συμβουλίῳ Ἐπικρατείας λειτουργοῦντος κατ’ ἐφαρμογὴν τοῦ ὡς ἄνω Ψηφίσματος Δευτεροβαθμίου Συμβουλίου Νομιμοφροσύνης ὑπὸ τῶν ἐνδιαφερομένων, ἐφ’ ὅσον οὗτοι θεωροῦν ἑαυτοὺς ἀδικουμένους ὑπὸ τῶν παρὰ ταῖς Νομαρχίαις Συμβουλίων Νομιμοφροσύνης ἐκδιδομένων ἀποφάσεων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 2 Ἰανουαρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Ἐπὶ τοῦ ἐν ἐπικεφαλίδι ὑμετέρου ἐγγράφου σχετικὸν ὑμέτερον καὶ τὸ ὑπ’ ἀριθ. 2841)794)2815)10.3.60, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ κατατεθεῖσα εἰς τὴν Βουλὴν ὑπὸ τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ ὑπ’ ἀριθ. 1281 ἐρώτησις, διὰ τῆς ὁποίας διαμαρτύρεται κατὰ τοῦ ἐν Λαρίσῃ ὑποκαταστήματος ἡμῶν, ὅτι θέτει περιορισμοὺς κατὰ τὴν χορήγησιν τῶν λιπασμάτων εἰς κληρονόμους γεωργῶν, οἵτινες δὲν ἐκαλλιέργουν τοὺς ἀγρούς των κατὰ τὸ ἔτος 1957, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Ἐκ τῆς γενομένης ὑφ’ ἡμῶν ἐρεύνης προέκυψεν, ὅτι τὸ ἀνωτέρω ὑποκατάστημα ἐφαρμόζει ἐν προκειμένῳ τὰς ὁδηγίας τῆς Τραπέζης τὰς ἐκδοθείσας κατ’ ἐφαρμογὴν τοῦ Κυβερνητικοῦ προγράμματος περὶ περιορισμοῦ τῆς σιτοκαλλιεργείας καὶ προωθήσεως τῆς παραγωγῆς πρὸς συστήματα ἐντατικωτέρας καλλιεργείας. Κατὰ τὰς διαταγὰς ταύτας τυγχάνουν ἐνισχύσεως, πλὴν ὡρισμένων ἐξαιρέσεων, οἱ παραγωγοὶ οἱ καλλιεργήσαντες σῖτον ἐπὶ ἐκτάσεων οὐχὶ μεγαλυτέρων τῶν κατὰ τὴν περίοδον 1957–58 καλλιεργηθεισῶν. Ἐάν, ὅθεν, οἱ ἀνωτέρω παραγωγοὶ ἢ οἱ προκάτοχοι αὐτῶν διενήργησαν καλλιέργειαν σίτου κατὰ τὴν περίοδον 1957–58, ἔτυχον ἐνισχύσεως καὶ κατὰ τὴν τρέχουσαν περίοδον, ἀσχέτως τοῦ χρόνου κτήσεως τῶν ὑπ’ αὐτῶν κατεχομένων ἀγρῶν των. Ἐν Ἀθήναις τῇ 2 Ἰουλίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Δεσύλλα. Ἐπὶ τοῦ ἐν ἐπικεφαλίδι ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ κατατεθεῖσα εἰς τὴν Βουλὴν ὑπὸ τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Δεσύλλα ὑπ’ ἀριθ. 1158 ἐρώτησις ἀπευθυνομένη ἡμῖν καὶ εἰς τοὺς κ.κ. ὑπουργοὺς Κοινωνικῆς Προνοίας καὶ Οἰκισμοῦ, περιλαμβανούσης σὺν τοῖς ἄλλοις καὶ αἴτημα περὶ ἐνισχύσεως ὑπὸ τῆς ΑΤΕ τῶν ἀγροτῶν τοῦ χωρίου Κορακάδες–Κερκύρας, λόγῳ ζημιῶν τὰς ὁποίας ὑπέστησαν ἐκ κατολισθήσεως τοῦ ἐδάφους κλπ., ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι, ὅσον ἀφορᾷ τὰ εἰς τὴν ἡμετέραν ἁρμοδιότητα ἐμπίπτοντα θέματα. Κατόπιν ἐπιτοπίου μεταβάσεως εἰς Κορακάδες τοῦ Τεχνικοῦ Γεωπόνου τῆς ΑΤΕ Κερκύρας, διεπιστώθη, ὅτι οἱ κάτοικοι τοῦ χωρίου τούτου δὲν ὑπέστησαν σοβαρὰς ζημίας εἰς τὴν παραγωγὴν των ἐκ τῆς ἀνωτέρω αἰτίας. Τὸ κύριον εἰσόδημα τῶν ἀγροτῶν τοῦ χωρίου τούτου προέρχεται ἐκ τῆς ἐλαίας, τῆς ἀμπέλου καὶ τῆς ἁλιείας, ἐπικουρικῶς δὲ καλλιεργοῦν γεώμηλα καὶ ὀλίγα δημητριακά. Κατὰ τὸ τρέχον ἔτος ἔτος, καίτοι εἶχον τὴν δυνατότητα ἐκ τῶν ἀνωτέρω εἰσοδημάτων των νὰ τακτοποιήσουν κατὰ ἕνα μέρος τὰς ὀφειλάς των, οὐδὲν ἔπραξαν πρὸς τὴν κατεύθυνσιν ταύτην, παρ’ ὅλον ὅτι αἱ ὀφειλαί των καθυστεροῦνται ἐπὶ σειρὰν ἐτῶν (1954, 1955, 1956, 1957). Οἱ πιστοῦχοι τῆς ΑΤΕ τοῦ χωρίου τούτου ἐνισχύονται ὑπὸ ταύτης μέσῳ τοῦ συνεταιρισμοῦ των μὲ φάρμακα καὶ λιπάσματα, παρὰ τὰς ἀνωτέρω καθυστερήσεις, ὁ ὄγκος τῶν ὁποίων, ἂν δὲν ὑπερέβη, πάντως ἔχει συμπληρώσει διὰ τοὺς περισσοτέρους τὸ ἐπιτρεπόμενον ὕψος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 1 Ἰουλίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

ζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Θανασέκου, Ε. Ρήγα, Α. Λασκαρίδη, Μ. Χριστογεώργου καὶ Γ. Κατσίμπα. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 39 ἐ.ἔ. ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Θανασέκου, Α. Λασκαρίδη κλπ., ἐν σχέσει μὲ τὸ αἴτημα τῶν Δασικῶν Συν)σμῶν Φθιώτιδος περὶ παραχωρήσεως τῆς ἐκμεταλλεύσεως τῶν δασῶν, καταργουμένων τῶν Κρατικῶν Ὑπηρεσιῶν, αἱ ὁποῖαι ἀσχολοῦνται σήμερον μὲ αὐτήν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἑξῆς: 1. Ἡ ἀπόληψις τῶν δασικῶν προϊόντων ἐκ τῶν δημοσίων δασῶν ὁλοκλήρου τῆς χώρας ἐνεργεῖται ὑπὸ τῶν Ἐλευθέρων Συνεταιρισμῶν Ἐργασίας τῶν δασεργατῶν ἢ τῶν μεμονωμένων δασεργατῶν (μικροϋλοτόμων) εἰς τοὺς ὁποίους διατίθεται, ἄνευ δημοπρασίας, δι’ ἀποφάσεως τῶν Νομαρχῶν, τὸ δικαίωμα τῆς πραγματοποιήσεως τῶν προβλεπομένων ὑπὸ τῶν δασοπονικῶν μελετῶν καρπώσεων, ἐπὶ καταβολῇ μισθώματος κατὰ μονάδα ἀποληφθησομένου προϊόντος. 2. Τὸ μίσθωμα τὸ καταβαλλόμενον ὑπὸ τῶν δασικῶν Συνεταιρισμῶν εἶναι ἀνάλογον πρὸς τὰς οἰκονομικὰς συνθήκας τοῦ δάσους, καθορίζεται δέ, βάσει ὡρισμένης ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας ἀναλύσεως τῶν δαπανῶν παραγωγῆς τοιαύτης, ὥστε πάντοτε νὰ εἶναι μικρότερον κατὰ 20 ἕως 30% ἐκείνου, ὅπερ θὰ ἐπετυγχάνετο, ἐὰν τὸ δικαίωμα τῆς ἀπολήψεως διετίθετο διὰ δημοπρασίας. 3. Ἐλάχιστον μέρος πρεμνοφυῶν δημοσίων δασῶν ἱκανῶν νὰ παράγουν μόνον καυσόξυλα ἢ ξυλάνθρακες, ἐν Θράκῃ ἰδίως, ἐλλείψει ὠργανωμένων δασικῶν ἐργατῶν ἢ καὶ μεμονωμένων εἰδικῶν ἐργατῶν (μικροϋλοτόμων), ἡ διάθεσις τοῦ δικαιώματος ὑλοτομίας γίνεται εἰς ἐνοικιαστὰς ἐπιχειρηματίας ἀναδεικνυομένους ἐν δημοπρασίᾳ. 4. Κατ’ ἐξαίρεσιν τοῦ ἀνωτέρω κανόνος τῆς διαθέσεως ὅλων τῶν καρπώσεων εἰς τοὺς Δασικοὺς Συνεταιρισμούς, εἰς ἐλάχιστα δημόσια δασικὰ συμπλέγματα, τά: α) Πάρνωνος, β) Ταϋγέτου, γ) Μαινάλου, δ) Φουρνᾶς, ε) Ἀσπροποτάμου, στ) Ὄσσης, ζ) Φτέρης Μόρνας Πιερίας, η) Δερείου καὶ ξ) τὰ δάση καστανέας Ἀρναίας, συνολικῆς ἐκτάσεως 800.000 στρεμμάτων, διὰ σκοποὺς ὑποδειγματικῆς ὀργανώσεως τῶν συντελεστῶν τῆς παραγωγῆς, ἐκμεταλλεύσεως, κατεργασίας, ξηράνσεως καὶ ἀποθηκεύσεως τῶν δασικῶν προϊόντων καὶ ἀποκτήσεως πείρας πρὸς λύσιν τῶν βαρυνόντων τὰ δάση περιωρισμένων δικαιωμάτων βοσκῆς καὶ ἐλευθέρας ὑπὸ τῶν περιοίκων ξυλεύσεως, ἐνεργεῖται ἡ ἀπόληψις τῶν δασικῶν προϊόντων διὰ λογαριασμὸν τοῦ Κράτους, τῶν ὑλοτομικῶν ἐργασιῶν ἐκτελουμένων ὑπὸ τῶν ἰδίων Δασικῶν Συνεταιρισμῶν Ἐργασίας, ἀμειβομένων κατ’ ἀποκοπὴν καὶ κατὰ μονάδα παραγομένου προϊόντος. Εἰδικῶς εἰς τὸ Δημόσιον Σύμπλεγμα Φουρνᾶς καὶ εἰς τὸ Τμῆμα τούτου τὸ περιλαμβανόμενον εἰς τὰ ὅρια τοῦ Νομοῦ Φθιώτιδος, τὸ ἀποτελούμενον ἐκ τῶν ἐλατοδάσων Κοινοτήτων Παλαιοκάστρου, Μερκάδος Πιτσωτά, Κάψης, ἡ ἀπόληψις τῶν προϊόντων ἐνεργεῖται ὑπὸ τῶν Δασικῶν Συνεταιρισμῶν δι’ ἴδιον λογαριασμὸν αὐτῶν, ὅπως καὶ εἰς τὰ λοιπὰ δημόσια δάση τῆς χώρας. 5. Εἰς τὰ δι’ ὑποδειγματικοὺς σκοποὺς ἀπ’ εὐθείας, ὑπὸ τοῦ Κράτους ἐκμεταλλευόμενα ἀνωτέρω μνημονευθέντα δάση, τὰ ἀπολαμβανόμενα προϊόντα διατίθενται ἀφ’ ἑνὸς πρὸς κάλυψιν τῶν ἀναγκῶν τῶν Δημοσίων Ὑπηρεσιῶν, τῶν ΣΕΚ καὶ λοιπῶν Ὀργανισμῶν Δημοσίου Δικαίου ἄνευ δημοπρασίας, ἀφ’ ἑτέρου δὲ εἰς τοὺς δασικοὺς συνεταιρισμοὺς ἐργασίας ὁμοίως ἄνευ δημοπρασίας, πρὸς περαιτέρω ἐπεξεργασίαν καὶ ἐμπορίαν, ἐπὶ τιμήματι καθοριζομένῳ ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου· τὸ τίμημα διαθέσεως εἰς τοὺς συνεταιρισμοὺς πάντοτε εἶναι μικρότερον τοῦ ἐν δημοπρασίᾳ ἐπιτυγχανομένου κατὰ ποσοστὸν 10–15%. 6. Ἡ ἀπὸ τοῦ ἔτους 1936 ἀρξαμένη ἀπ’ εὐθείας ὑπὸ τοῦ Κράτους ὀργάνωσις τῆς ἐκμεταλλεύσεως δημοσίων τινῶν δασῶν ἀπέδωσεν ἀπὸ πάσης ἀπόψεως τόσον ἱκανοποιητικὰ ἀποτελέσματα, ὥστε θὰ ἦτο εὐχῆς ἔργον νὰ ἐξευρεθῇ τὸ ἀπαραίτητον ἐπιστημονικὸν προσωπικὸν καὶ κεφάλαια διὰ νὰ ἐπεκταθῇ καὶ ἐπὶ ἄλλων δημοσίων δασικῶν Συμπλεγμάτων. Εἰς τὰ δάση τὰ τεθέντα ὑπὸ συστηματικὴν καὶ ἔντονον ἐκμετάλλευσιν, ἡ παραγωγὴ προϊόντων ηὐξήθη εἰς τὸ ἀνώτερον σημεῖον τῆς ὑπὸ τὰς σημερινὰς συνθήκας πυκνότητος συνθέσεως τοῦ ξυλώδους κεφαλαίου καὶ βοσκήσεως, δυνατῆς ἀποδόσεως, ἡ ἀπασχόλησις τῶν ἐντὸς τῶν δασῶν καὶ παρὰ τὰ δάση πληθυσμῶν ἐπολλαπλασιάσθη, τὰ δάση διὰ τῶν πραγματοποιουμένων ἐπενδύσεων ἁπάντων τῶν ἐκ τῆς ἐκμεταλλεύσεως αὐτῶν προκυπτόντων κεφαλαίων, διὰ τῆς περιποιήσεως καὶ καλλιεργείας τούτων τῆς ὑποβοηθήσεως τῆς ἀναγεννήσεως πραγματοποιουμένων συγχρόνως μὲ τὰς καρπώσεις, κατόπιν τῆς ἐξασφαλίσεως τῆς καταβολῆς τῆς ἀπαιτουμένης πνευματικῆς δασοτεχνικῆς ἐργασίας (δασολόγων καὶ δασοκόμων), ἤρχισαν νὰ βελτιοῦνται καὶ νὰ ὑπόσχωνται μεγάλην εἰς τὸ ἐγγὺς μέλλον αὔξησιν τῆς παραγωγῆς των κατὰ ποσὸν καὶ ποιόν. 7. Εἰδικῶς τὸ εἰσόδημα τῶν δυναμένων νὰ ἐργασθῶσιν εἰς τὰς πάσης φύσεως ἐργασίας τῶν ὑπὸ τοιαύτην συστηματικὴν ἐκμετάλλευσιν, ταχθέντων δασῶν ἐπολλαπλασιάσθησαν καὶ τὸ βιοτικὸν γενικῶς ἐπίπεδον τῶν πληθυσμῶν τῶν ὀρεινῶν τούτων περιοχῶν σημαντικῶς ἐβελτιώθη, τόσον ἐκ τῆς ἀναπτύξεως τῶν δασικῶν ἐργασιῶν, ὅσον καὶ διὰ τοῦ κατασκευασθέντος πλήρους δικτύου δασικῶν ὁδῶν, διὰ τοῦ ὁποίου τὰ χωρία τῶν ὀρεινῶν τούτων περιοχῶν συνεδέθησαν μὲ τὰς συγκοινωνιακὰς ἀρτηρίας. 8. Ἐκ τῆς τοιαύτης ὀργανώσεως τῆς δασοτεχνικῆς ἐκμεταλλεύσεως, ἐθίγησαν ἐλάχιστοι μικροεπιχειρηματίαι, ἐνεργοῦντες ὡς ἐνοικιασταὶ πρότερον τὰς καρπώσεις, ἐκμεταλλευόμενοι καὶ τὴν ἐργασίαν τῶν ἀνοργανώτων δασεργατῶν καὶ τὴν ἀδυναμίαν τοῦ Κράτους μεγαλυτέρας ἀξιοποιήσεως τῶν δημοσίων δασῶν, ἀλλὰ καὶ οἱ μικροεπιχειρηματίαι οὗτοι προσηρμόσθησαν εἰς τὴν ἐξειλιχθεῖσαν οἰκονομίαν ἐκ τῆς σημαντικῆς αὐξήσεως τῆς ἀπασχολήσεως καὶ τῆς βελτιώσεως τῶν συγκοινωνιακῶν συνθηκῶν. 9. Οἱ δασεργάται, παρὰ ταῦτα, παραπονοῦνται, διότι τὸ πραγματοποιούμενον ἤδη ηὐξημένον εἰσόδημα εἶναι δυσανάλογον πρὸς τὰς μεγαλυτέρας ἀνάγκας των καὶ ἐπιδιώκουν ὅπως ὁλόκληρον τὸ εἰσόδημα, ἐκ τῆς ἐκμεταλλεύσεως τῶν εἰς τὴν περιφέρειαν τῆς Κοινότητος των δημοσίων καὶ κοινοτικῶν δασῶν, περιέρχεται ἀποκλειστικῶς εἰς τούτους, οἵτινες ὅμως ἀποτελοῦν μόλις τὸ 10–15% τῶν πληθυσμῶν τῶν ὀρεινῶν τούτων περιοχῶν. Καὶ ὁ ὑπόλοιπος ὀρεινὸς πληθυσμὸς εὑρίσκεται ἐν ἀπασχολήσει καὶ ἀναμένει τὴν δημιουργίαν εἰσοδήματος ἐκ τῆς ἀναπτύξεως τῆς δασοπονίας διὰ τῆς ἐργασίας του εἰς τὰς ἐργασίας ἀναδασώσεων, περιποιήσεων τοῦ δάσους, δασικῆς ὁδοποιΐας, ἔργων ἀποκαταστάσεως διαβιβρωσκομένων ἐδαφῶν κλπ. Διὰ τῆς ἀκολουθουμένης πολιτικῆς τῆς ἐπενδύσεως ὅλων τῶν ἐκ τῆς ἐκμεταλλεύσεως τῶν δασῶν προσόδων εἰς ἔργα ἀναπτύξεως τῆς ὀρεινῆς οἰκονομίας, ἐπιτυγχάνεται ἡ ἐξασφάλισις ἐργασίας ὄχι μόνον εἰς τοὺς εἰδικοὺς ὑλοτόμους, ἀλλὰ καὶ εἰς τοὺς ἄλλους κατοίκους. 10. Ἁπλῆ σύγκρισις τῆς οἰκονομίας τῶν ἀνωτέρω περιοχῶν, πρὸς τὴν πρὸ τῆς ἐπεμβάσεως ὑπάρχουσαν ἢ πρὸς τὴν οἰκονομίαν ἑτέρων ὀρεινῶν περιοχῶν, διαθετουσῶν ὁμοίως σημαντικὸν δασικὸν πλοῦτον, ἐκμεταλλευόμενον ὅμως κατὰ τὸν συνήθη τρόπον, πείθει περὶ τῶν εὐνοϊκῶν ἀποτελεσμάτων τῶν προκυψάντων ἐκ τῆς τοιαύτης ὀργανώσεως τῆς δασοπονίας τόσον διὰ τὸ ἄμεσον παρόν, ὅσον καὶ διὰ τὸ μέλλον, δεικνύει δὲ τὸν δρόμον τὸν ὁποῖον ὀφείλομεν νὰ ἀκολουθήσωμεν καὶ διὰ ἑτέρας ὀρεινάς μας περιοχάς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Ἰουλίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΘΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

ηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Η. Σκυλλάκου, Α. Τσιάρα, Ι. Γιαλώφα καὶ Δ. Μερλοπούλου. Ἐπὶ τοῦ ὡς ἄνω ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Η. Σκυλλάκου, Α. Τσιάρα, Δ. Μερλοπούλου καὶ Ι. Γιαλώφα περὶ τοῦ ἐν θέματι ἀντικειμένου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας δὲν θεωρεῖ σκόπιμον τὴν παραχώρησιν ὅλων τῶν δημοσίων δασῶν εἰς τὰς Κοινότητας, διὰ τοὺς ἑξῆς κυρίους λόγους: 1. Ἡ οἰκονομία, ὡς ἀνθρωπίνη δραστηριότης εἰς τὰ δάση ἐργάζεται μὲ προοπτικὴν πολλῶν δεκαετηρίδων καὶ πλειστάκις μὲ προοπτικὴν αἰῶνος (περίτροπος χρόνος τῶν πλείστων σπερμοφυῶν δασῶν). Τὸ ἀντικείμενον ὅθεν, τῆς οἰκονομίας ταύτης —τὸ δάσος— προσήκει ἀπὸ ἀπόψεως ἰδιοκτησίας εἰς αἰώνιον πρόσωπον, ὡς εἶναι κατ’ ἐξοχὴν τὸ Κράτος. 2. Τὰ δάση γενικῶς καὶ εἰδικῶς τὰ Ἑλληνικὰ δάση, προώρισται κυρίως νὰ ἐξυπηρετοῦν τόσον ἀπὸ ἀπόψεως ἀμέσων (οἰκονομικῶν), ὅσον καὶ ἀπὸ ἀπόψεως ἐμμέσων (προστατευτικῆς ὑγιεινῆς, αἰσθητικῆς κλπ.) προσόδων; κοινωνικὰς ὑπὸ εὐρυτάτην ἔννοιαν ἀνάγκας. Τοιαύτας ἀνάγκας δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ θεραπεύσῃ ὡς ἰδιοκτήτρια ἡ Κοινότης, ἡ ὁποία ἐν τῇ διαχειρίσει τοῦ δάσους ρίπτει τὸ βάρος εἰς τὴν στενὴν ταμειακὴν ἄποψιν, οὐδὲ τὸ Κοινοτικὸν Συμβούλιον, τὸ ὁποῖον σκέπτεται ἐφημέρως. Τὸ δάσος, γενικῶς, πρέπει νὰ θεωρῆται ὡς κοινὸν ἀγαθὸν καὶ ὡς τοιοῦτον, δέον νὰ ἀνήκῃ εἰς ὅλους τοὺς Ἕλληνας. Τὸ κοινοτικὸν δάσος, ὡς ὑποκείμενον εἰς τὰς ὑποκειμενικὰς συνθήκας τῆς δασοκτήμονος Κοινότητος, εἶναι προφανές, ὅτι δὲν ἐξυπηρετεῖ τὸ κοινωνικὸν τοιοῦτον ἰδεῶδες. 3. Τὸ παράδειγμα δασῶν δημοσίων παραχωρηθέντων κατὰ καιρούς, βάσει ἰσχυσάντων εἰδικῶν νόμων, εἰς τὰς Κοινότητας, πᾶν ἄλλο ἢ ἐνθαρρυντικὸν διὰ τὴν συνέχισιν τῆς τακτικῆς εἶναι. Τὰ κοινοτικὰ δάση, ἕρμαια τῆς μικροπολιτικῆς τῶν Κοινοτικῶν Συμβουλίων καὶ τῶν προσωπικῶν ἀντιθέσεων μεταξὺ τῶν χωρικῶν διὰ μικροσυμφέροντα, οὐ μόνον βελτίωσιν δὲν ἐσημείωσαν ἀπὸ τῆς παραχωρήσεώς των, ἀλλ’ εἰς πλείστας περιπτώσεις καὶ ὀπισθοδρόμησαν ἀπὸ ἀπόψεως ποσότητος καὶ ποιότητος καὶ συνθέσεως τοῦ ξυλώδους κεφαλαίου των. Ἔλλειψις προστασίας (ἄνευ δασοφύλακος, καίτοι ὁ διορισμός του ἀποτελεῖ καὶ ἐκ τοῦ νόμου ὑποχρέωσιν), πλημμελὴς διοίκησις, ἔντονοι ὑλοτομίαι καὶ ὑπερκαρπώσεις, δὲν ἀποτελοῦν σπάνια διὰ τὰ σημερινὰ κοινοτικὰ δάση φαινόμενα. 4. Τὰς τοιαύτας ἀσθενεῖς πλευρὰς πάσης ἄλλης, πλὴν τῆς Κρατικῆς δασικῆς ἰδιοκτησίας, ἐπεσήμαναν ἀπὸ πολλοῦ καὶ ἄλλα Κράτη, μὲ ἀνώτερον μάλιστα ἢ τὸ ἰδικόν μας πολιτιστικὸν ἐπίπεδον εἰς τὴν ὕπαιθρόν των, οὕτως ὥστε νὰ μακαρίζουν τὴν χώραν μας, διότι διατηρεῖ μέγα ποσοστὸν δημοσίων δασῶν καὶ ἢ νὰ ἀγοράζουν σήμερον δάση μὴ δημόσια ἢ ν’ ἀναλαμβάνουν αὐτὰ διὰ τῆς δημοσίας δασικῆς διοικήσεως τὴν διαχείρισιν καὶ ἐκμετάλλευσιν τῶν κοινοτικῶν δασῶν, διὰ λογαριασμὸν τῆς ἰδιοκτησίας Κοινότητος. 5. Ἀπὸ ἀπόψεως κοινωνικῆς δικαιοσύνης, τὸ μέτρον τῆς παραχωρήσεως τῶν δημοσίων δασῶν εἰς τὰς Κοινότητας δὲν ἐνδείκνυται, διότι οὔτε εἰς ὅλας τὰς Κοινότητας τῆς χώρας, οὔτε κἂν εἰς ὅλας τὰς ὀρεινὰς Κοινότητας, ὑπάρχουν ἀξιόλογα δημόσια δάση. Διὰ τῆς παραχωρήσεως, ἑπομένως, ἄλλαι μὲν Κοινότητες θ’ ἀποκτήσουν δασικὴν ἰδιοκτησίαν καὶ προσόδους, ἄλλαι δὲ ὄχι. 6. Αἱ πρόσοδοι, τέλος, ἐκ τῶν δημοσίων δασῶν τῆς χώρας κατανέμονται σήμερον καὶ διατίθενται ὑπὸ μορφὴν ἐκτελουμένων διαφόρων δασοτεχνικῶν ἔργων (δασικὴ ὁδοποιΐα, τεχνηταὶ ἀναδασώσεις, ἔργα στειρεύσεως ἐδαφῶν, βελτίωσις βοσκοτόπων κλπ.) εἰς ὅλην τὴν ὀρεινὴν ὕπαιθρον καὶ ἐνῷ οὕτως ἐπιτυγχάνεται βελτίωσις τῆς καταστάσεως τοῦ δάσους καὶ αὔξησις τῆς ἀποδόσεώς του, πραγματοποιεῖται ἐκ παραλλήλου ἡ ἀνύψωσις τοῦ βιοτικοῦ ἐπιπέδου τοῦ πληθυσμοῦ τῆς περιοχῆς ταύτης, ὅσον βεβαίως τοῦτο ἐξαρτᾶται ἐκ τοῦ δάσους. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Μαΐου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΘΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

θʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Η. Σκυλλάκου, Α. Τσιάρα, Δ. Μερλοπούλου καὶ Ι. Γιαλώφα. Ἐπὶ τῆς διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 6817) 5520)31.5.60 ἐγγράφου τῆς Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων ὑπ’ ἀριθ. 1805 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Η. Σκυλλάκου, Α. Τσιάρα κλπ., περὶ χορηγήσεως δανείων ὑπὸ τῆς ΑΤΕ εἰς τοὺς ἀγρότας διὰ τὴν ἀπόκτησιν στέγης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως τὴν ἐπὶ τοῦ προκειμένου ἀπάντησιν δώσητε ὑμεῖς. Συναφῶς γνωρίζομεν, ὅτι αἱ ἀπόψεις ἡμῶν ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου διετυπώθησαν εἰς τὸ πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Κοινωνικῆς Προνοίας ἀποσταλὲν ὑπ’ ἀριθ. 66172)5340) 10.5.60 ἡμέτερον ἔγγραφον, κατόπιν σχετικῆς ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Κελτεμλίδη καὶ Ε. Γιαρένη κλπ., ἀντίγραφον τοῦ ὁποίου ἀποστέλλομεν ὑμῖν συνημμένως, ἵνα λάβητε γνῶσιν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 2 Ἰουλίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

ιʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Παπαθανασοπούλου, Γ. Σπηλιοπούλου, Α. Κολαμπᾶ καὶ Ε. Ρήγα. Ἐπὶ τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: 1. Ἀπὸ ἐπιστημονικῆς πλευρᾶς. Τὸ θέμα τῆς κορυφοξήρας δὲν ἀφορᾷ μόνον τὴν ἀναφερομένην περιοχήν, ἀλλὰ γενικώτερον ἁπάσας τὰς περιφερείας ἡμεδαπῆς καὶ ἀλλοδαπῆς, εἰς ἃς καλλιεργοῦνται ἑσπεριδοειδῆ. Τὰ αἴτια τὰ προκαλοῦντα τὴν ἀσθένειαν ταύτην, εἶναι ἀπὸ πολλοῦ γνωστά. Ἐκ τῆς ἀσθενείας ταύτης προσβάλλονται κυρίως αἱ λεμονέαι, ὡς καὶ αἱ κιτρέαι. Αἱ μανδαρινέαι καὶ πορτοκαλέαι δὲν προσβάλλονται. Ἀσχέτως τῶν ἀνωτέρω, ἡ ἔρευνα διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τῆς ἀσθενείας συνεχίζεται τόσον παρ’ ἡμῖν, ὅσον καὶ εἰς διεθνῆ κλίμακα, μέσῳ τῆς Εὐρωπαϊκῆς καὶ Μεσογειακῆς Ὀργανώσεως Προστασίας τῶν Φυτῶν διὰ καταρτίσεως Διεθνοῦς Ἐπιτροπῆς Μελέτης καὶ ἐρεύνης τοῦ ὅλου θέματος τῆς κορυφοξήρας, ἐνδιαφέροντος γενικῶς ὅλα τὰ Μεσογειακὰ Κράτη. Ἡ ἵδρυσις Ἀντικορυφοξηρικοῦ Σταθμοῦ εἰς Πάτρας ἄνευ εἰδικευμένου προσωπικοῦ οὐδὲν θὰ προσέθετεν. Εἰς Πάτρας ὑφίσταται ἤδη Φυτοπαθολογικὸς Σταθμὸς καλῶς ἐξωπλισμένος. Γεωπόνος τοῦ Σταθμοῦ τούτου ἔχει ἀποσταλῆ εἰς Ἀμερικὴν καὶ εἰδικεύεται εἰς τὴν μυκητολογίαν. Ὁ γεωπόνος οὗτος θὰ ἐπιστρέψῃ μετ’ οὐ πολὺ καὶ θὰ ἐπιληφθῇ, βάσει καὶ τῶν νεωτέρων δεδομένων τῆς Ἐπιστήμης, τῆς ἐπιλύσεως τῶν μυκητολογικῶν προβλημάτων τῆς περιοχῆς. Ἐπὶ τοῦ παρόντος καὶ μέχρις ὅτου ἡ ἔρευνα διὰ τὴν ἐξεύρεσιν ποικιλιῶν ἀνθεκτικῶν εἰς τὴν ἀσθένειαν, προσηρμοσμένων εἰς τὰς ἡμετέρας συνθήκας, παραγωγικῶν κλπ. καταλήξῃ εἰς ἀσφαλῆ συμπεράσματα, ἡ ἀσθένεια ἀντιμετωπίζεται (τοῦτο δὲ ἔχει καταστῆ γνωστὸν εἰς τοὺς παραγωγοὺς) μόνον μὲ τὸν καθορισμὸν τῶν δένδρων κατὰ τὴν ξηρὰν περίοδον ἐκ τῶν προσβεβλημένων κλάδων καὶ κλαδίσκων, τὴν διὰ πυρὸς καταστροφὴν τούτων, τὸν ψεκασμὸν τῶν δένδρων πρὸ τῶν βροχῶν, ἤτοι ἀπὸ ἀρχῶν Νοεμβρίου καὶ κατὰ τὴν ὑγρὰν περίοδον καὶ μέχρι Φεβρουαρίου μὲ βορδιγάλειον πολτόν, συμφώνως πρὸς τὰς γνωστὰς ὁδηγίας. 2. Ὡς πρὸς τὸν οἰκονομικὸν τομέα: Ἐν προκειμένῳ, ὀφείλομεν νὰ τονίσωμεν τὸ γεγονός, ὅτι ἡ ἐκ τῆς κορυφοξήρας δημιουργηθεῖσα κατάστασις εἰς τὰ ἀναφερόμενα χωρία εἶναι ἡ συνήθης τῶν περιοχῶν εἰς ἃς οἱ καλλιεργηταὶ δὲν λαμβάνουν τὰ σήμερον συνιστώμενα ριζικὰ μέτρα ἀντιμετωπίσεως τῆς ἀσθενείας, δὲν δύναται δὲ νὰ χαρακτηρισθῇ ὡς τοιαύτη ἐκτάκτου ἀνάγκης. Ἡ ἀναστολὴ χορηγηθέντων δανείων ὑπὸ τῆς ΑΤΕ, εἰς καλλιεργητάς, οἵτινες ἔχουν ὑποστῆ ζημίας τοιαύτας, ὥστε νὰ μὴ δύνανται νὰ ἀντεπεξέλθουν εἰς τὰς ὑποχρεώσεις των, καθὼς καὶ ὁ ἐπαναδανεισμὸς πρὸς ἀναστήλωσιν τῆς οἰκονομίας τούτων εἶναι μέτρα τὰ ὁποῖα ἐφαρμόζονται ἤδη. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Ἰουνίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

ιαʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Τσιάντου, Δ. Κελτεμλίδη, Α. Τσιάρα καὶ Ε. Ρήγα. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διαβιβάζετε ἡμῖν τὴν κατατεθεῖσαν εἰς τὴν Βουλὴν ὑπ’ ἀριθ. 109 ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Τσιάντου, Α. Τσιάρα, Ε. Ρήγα καὶ Δ. Κελτεμλίδη, σχετικῶς μὲ τὴν ἵδρυσιν καὶ λειτουργίαν ἐν Ἑλλάδι ἐργοστασίου συνθέτων ζωοτροφῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: 1. Αἱ ἐργασίαι διὰ τὴν ἵδρυσιν τοῦ ὑπὸ συζήτησιν ἐργοστασίου συνθέτων ζωοτροφῶν, προχωροῦν κανονικῶς, λαμβανομένων ὑπ’ ὄψιν καὶ τῶν δυσκολιῶν αἱ ὁποῖαι προκύπτουν ἐν τῇ πορείᾳ τῶν ἐργασιῶν τούτων. Ἤδη, ἐγένετο προκήρυξις διεθνοῦς διαγωνισμοῦ διὰ τὴν ἐκπόνησιν τῆς σχετικῆς τεχνικῆς μελέτης καὶ λαμβάνονται προσφοραὶ τῶν ἐνδιαφερομένων οἴκων, αἱ ὁποῖαι θὰ κριθοῦν συντόμως, κατὰ τὰ κεκανονισμένα. Πάντως, ἔργα τῆς σπουδαιότητος καὶ σημασίας τοῦ ὑπὸ ἵδρυσιν ἐργοστασίου, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνουν ἀπὸ τῆς μιᾶς ἡμέρας εἰς τὴν ἄλλην, δεδομένου, ὅτι διὰ πρώτην φορὰν ἱδρύεται τοιαύτη βιομηχανία ἐν Ἑλλάδι, αἱ δὲ προσφοραὶ διὰ τὰς τεχνικὰς μελέτας ἀφοροῦν κυρίως οἴκους τοῦ ἐξωτερικοῦ. 2. Τὸ ἐν λόγῳ ἐργοστάσιον συνθέτων ζωοτροφῶν ἐζητήσαμεν ἀπὸ τὴν ἐξ ὑπουργῶν Οἰκονομικὴν Ἐπιτροπήν, ὅπως ἐπιδοτηθῇ χαριστικῶς κατὰ 30% ἐπὶ τῆς ὅλης δαπάνης ἱδρύσεώς του, καὶ 3. Ἐφ’ ὅσον ἡ ΚΥΔΕΠ δὲν ἤθελεν ἀναλάβει τὴν εὐθύνην φορέως τοῦ ἔργου, θὰ ἀνατεθῇ τοῦτο εἰς ἄλλας ἐνδιαφερομένας Συνεταιρικὰς Ὀργανώσεις παραγωγῶν Ἐν Ἀθήναις τῇ 29 Ἰουλίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΘΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

II. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν αʹ) Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10581)8624 ἀπὸ 6. 10.60 ἐγγράφου ὑμῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι τὸ ἐν τῇ ἐρωτήσει τοῦ βουλευτοῦ κ. Γαρουφαλιᾶ θιγόμενον θέμα ἀπὸ μακροῦ ἔχει ἀπασχολήσει τὴν ὑπηρεσίαν μας καὶ πρὸς τοῦτο ἐγένετο σχετικὴ ἀλληλογραφία μετὰ τοῦ ἁρμοδίου ἐν προκειμένῳ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν. Σχετικὰ τὰ ὑπ’ ἀριθ. 822)25)2 ἀπὸ 14.4.59 καὶ 1105) 25)2 ἀπὸ 11.4.60 ἔγγραφα ἡμῶν πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν (Γ.Δ.Δ.Λ.), δι’ ὧν ἐξετέθη ἐν πάσῃ λεπτομερείᾳ τὸ ἐν τῇ ἐρωτήσει θέμα, ὡς καὶ οἱ λόγοι, οἵτινες ἐπιβάλλουσι τὴν ρύθμισιν τούτου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Ὀκτωβρίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Αὐγεροπούλου, Ι. Εὐαγγελίδη, Γ. Βαλούρδου, Ν. Κιτσίκη, Μ. Σβώλου, Σ. Ἡλιοπούλου καὶ Δ. Γιαχνῆ. Ἀπαντῶντες ἐπὶ τῆς ὡς ἄνω ἐρωτήσεως τῶν ἐν περιλήψει βουλευτῶν περὶ μεταφορᾶς τοῦ Σκοπευτηρίου ἐκ τῆς περιοχῆς Καισαριανῆς, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ ἀνακοινώσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἀντιπρόσωπος ἡμῶν, μετασχὼν εἰς ἁρμοδίως συσταθεῖσαν ἐπιτροπήν, ὑπέδειξεν ἀπὸ τῆς 22.2.60 τὴν ἀνάγκην τῆς μεταφορᾶς τοῦ ἐν λόγῳ Ἐθνικοῦ Σκοπευτηρίου ἐκ τοῦ χώρου τῆς περιοχῆς Καισαριανῆς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 27 Σεπτεμβρίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Παπαγεωργίου, Β. Θανασέκου καὶ Κ. Δεσποτοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 6435)60 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς κατατεθείσης εἰς τὴν Βουλὴν ὑπ’ ἀριθ. 65 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Παπαγεωργίου, Β. Θανασέκου καὶ Κ. Δεσποτοπούλου περὶ τοῦ ἐν ἐπικεφαλίδι θέματος, ἔχομεν τὴν τιμήν, κατόπιν ἀναφορᾶς τοῦ Νομάρχου Κυκλάδων, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Τὸ Κοινοτικὸν Συμβούλιον Καλλονῆς εὑρίσκεται εἰς διαπραγματεύσεις, μετὰ τῶν ἰδιοκτητῶν τῶν ὁποίων τὰ κτήματα ρυμοτομοῦνται, συμφώνως πρὸς τὸ καταρτισθὲν κτηματολογικὸν διάγραμμα, πρὸς καθορισμὸν τῆς ἀποζημιώσεως αὐτῶν διὰ συμβιβασμοῦ. Μετὰ τὴν ἀποζημίωσιν τῶν ἰδιοκτητῶν τοῦ συνολικοῦ ποσοῦ τῆς ἀποζημιώσεως ὑπολογιζομένου περίπου εἰς 45.000 δραχμάς, ἡ διάνοιξις τῆς ὁδοῦ θὰ ἐκτελεσθῇ ὑπὸ τοῦ ἐν Τήνῳ εὑρισκομένου κλιμακίου τοῦ ΜΟΜΑ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 27 Σεπτεμβρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν Γ. Αὐγεροπούλου, Γ. Βαλούρδου, Μ. Σβώλου, Ι. Εὐαγγελίδη, Ν. Κιτσίκη, Σ. Ἡλιοπούλου καὶ Δ. Γιαχνῆ. Ἐν σχέσει πρὸς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 9557)2.9.60 ὑμέτερον ἔγγραφον καὶ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 296 ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Αὐγεροπούλου, Γ. Βαλούρδου, Μ. Σβώλου κλπ. περὶ ἀπομακρύνσεως τοῦ Σκοπευτηρίου ἐκ τοῦ Δήμου Καισαριανῆς, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου ἀπηντήσαμεν πρὸς ὑμᾶς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 55645)5.8.60 ἡμετέρου ἐγγράφου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 27 Σεπτεμβρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7445)60 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς κατατεθείσης εἰς τὴν Βουλὴν ὑπ’ ἀριθ. 11 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον ἔχει μελετήσει τὸ ζήτημα τῆς ἀναδιοργανώσεως τῆς Τεχνικῆς Ὑπηρεσίας Δήμων καὶ Κοινοτήτων καὶ νομοθετικῶς θέλει ρυθμίσει τοῦτο. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Σεπτεμβρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Ε. Μπενᾶ, Δ. Καρακουλουξῆ καὶ Α. Μπριλλάκη. Ἀπαντῶντες ἐπὶ τοῦ ὡς ἄνω ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ ἀνακοινώσωμεν ὑμῖν, ὅτι: 1) Ἡ ἐναποθήκευσις ὑπὸ τοῦ ΟΛΠ εὐφλέκτων ὑλῶν καὶ οὐχὶ ἐκρηκτικῶν εἰς θέσιν Κερατόπυργος ἐκρίθη κατάλληλος ὑπὸ τῆς ἁρμοδίας Ἐπιτροπῆς καὶ τῆς Ἀστυνομικῆς Διευθύνσεως Πειραιῶς. 2) Ἡ ἐναποθήκευσις ὑπὸ τοῦ ΟΛΠ ἐκρηκτικῶν ὑλῶν θὰ γίνῃ, καθ’ ἃ πληροφορούμεθα, εἰς ἄλλο σημεῖον ἐκτὸς τῆς περιοχῆς Κερατσινίου, εἰς ὃ οὐδεὶς κίνδυνος ὑφίσταται. Ἐν Ἀθήναις τῇ 6 Σεπτεμβρίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ

ζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Μπενᾶ, Ι. Παπαδημητρίου, Δ. Καρακουλουξῆ καὶ Α. Μπριλλάκη. Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ διαβιβάσωμεν συνημμένως ἀντίγραφον τῆς κατατεθείσης εἰς τὴν Βουλὴν ὑπ’ ἀριθ. 262 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Μπενᾶ, Ι. Παπαδημητρίου, Δ. Καρακουλουξῆ καὶ Α. Μπριλλάκη, περὶ ὑδρεύσεως τῶν συνοικισμῶν Ἀμφιάλης καὶ Κοκκινοβράχου τοῦ Δήμου Κερατσινίου καὶ νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως τὸ ταχύτερον γνωρίσητε ἡμῖν καὶ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Συγκοινωνιῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων, πρὸς ὃ ἐπίσης ἀπευθύνεται ἡ ἐρώτησις, τὰς ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου ὑμετέρας ἀπόψεις καὶ ἐνεργείας.

Ἐν Ἀθήναις τῇ 6 Σεπτεμβρίου 1960

Ε. Υ.

Ὁ Γεν. Γραμματεὺς

Δ. ΖΗΣΟΠΟΥΛΟΣ

ηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Κακογιάννη καὶ Μ. Χριστογεώργου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8134)60 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς κατατεθείσης εἰς τὴν Βουλὴν ὑπ’ ἀριθ. 91 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Κακογιάννη καὶ Μ. Χριστογεώργου, περὶ ἀποξηράνσεως ἕλους εὑρισκομένου ἐντὸς τῆς κωμοπόλεως Μύτικα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι διὰ τὸν σκοπὸν τοῦτον ἐψηφίσθη πίστωσις 40.000 δραχμῶν ὑπὸ τοῦ Κοινοτικοῦ Συμβουλίου Μύτικα καὶ ἤρχισαν αἱ σχετικαὶ διὰ τὴν ἀποξήρανσιν τοῦ ἕλους ἐργασίαι. Ἐν Ἀθήναις τῇ 7 Σεπτεμβρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

θʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Σπηλιοπούλου, Δ. Παπαθανασοπούλου καὶ Α. Κολαμπᾶ. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7856) 6411)1.7.60 ἐγγράφου ὑμῶν, νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Τὰ ὑπὸ τῶν ἐν περιλήψει βουλευτῶν καταγγελλόμενα δὲν ἔχονται ἀληθείας, ἀπόδειξιν δὲ τούτου ἀποτελεῖ ἡ ἀοριστία τῆς καταγγελίας, ἐν τῇ ὁποίᾳ οὐδὲν τὸ συγκεκριμένον ἀναφέρεται. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Αὐγούστου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ

ιʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Κακογιάννη καὶ Μ. Χριστογεώργου. Ἐν συνεχείᾳ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 75108 ἀπὸ 2.8.60 ἐγγράφου τοῦ Ὑπουργείου τούτου πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Συγκοινωνιῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων, κοινοποιηθέντος καὶ ἡμῖν καὶ εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ ὑπὸ στοιχεῖον αʹ σημείου τῆς διὰ τοῦ ὡς ἄνω ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως (αὔξ. ἀριθ. βιβλ. ἐρωτ. 18) τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Κακογιάννη καὶ Μ. Χριστογεώργου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι, ἐφ’ ὧν παρακαλοῦμεν, ὅπως ἐνημερωθῶσιν οἱ ἐνδιαφερόμενοι ὡς ἄνω κ.κ. βουλευταί. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 32251 ἀπὸ 25.7.60 ἀναφορᾶς τοῦ Νομάρχου Αἰτωλοακαρνανίας, προκύπτει, ὅτι ἡ ὑπ’ ἀριθ. 20590 ἀπὸ 7.4.60 ἀπάντησις αὐτοῦ πρὸς τὸν Βασ. Πάνου διεβιβάσθη διὰ τῆς ἀστυνομικῆς ὁδοῦ, λόγῳ τῆς σοβαρότητος τοῦ θέματος καὶ πρὸς ἐξασφάλισιν τῆς λήψεως ὑπὸ τοῦ ἐνδιαφερομένου, ὡς πράττει ἡ Νομαρχία εἰς πᾶσαν περίπτωσιν ἰδιαιτέρας σημασίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 30 Αὐγούστου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

ιαʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Παπαγεωργίου, Ε. Πρωϊμάκη καὶ Κ. Χιωτάκη. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7843) 6396)1.7.60 ἐγγράφου ὑμῶν, ἐν σχέσει μὲ τὸ ἐν περιλήψει θέμα, νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Ἡ εἰς βάρος τοῦ προαναφερομένου Ὑπομοιράρχου διαμαρτυρία τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Παπαγεωργίου, Ε. Πρωϊμάκη καὶ Κ. Χιωτάκη, διὰ τὴν δῆθεν ἀναπτυσσομένην παρ’ αὐτοῦ εἰς Ἱεράπετραν Λασηθίου–Κρήτης τρομοκρατικὴν καὶ φατριαστικὴν δραστηριότητα, οὐδόλως στηρίζεται ἐπὶ τῆς πραγματικότητος καὶ ἀποσκοπεῖ μόνον εἰς τὴν μείωσιν τοῦ γοήτρου του καὶ τοῦ ὑπερβολικοῦ του ζήλου ἐν τῇ ὡς ἄνω περιφερείᾳ. Τὸ κατὰ ποσὸν ἡ διαμαρτυρία τῶν ἐν λόγῳ βουλευτῶν εἶναι ἐντελῶς ἀστήρικτος προσεπιμαρτυροῦν τὰ ἀποσταλέντα ἡμῖν ὑπομνήματα ὅλων τῶν συνεταιριστικῶν καὶ ἐπαγγελματικῶν ὀργανώσεων τῆς ὡς ἄνω περιφερείας, δι’ ὧν ἐκφράζεται ἡ ἀπόλυτος ἱκανοποίησίς των ἐκ τῆς διαγωγῆς καὶ ἐν γένει συμπεριφορᾶς τοῦ Ὑπομοιράρχου Καπενεκάκη Ἰωάννου. Ἐν σχέσει μὲ τὴν βραχεῖαν ὁμιλίαν του, κατὰ τὴν κατάθεσιν στεφάνου τὴν 25ην Μαρτίου 1960, ἐθνικὴν ἑορτήν, ὡς ἀναπληρωτὴς τοῦ Δ)τοῦ τῆς Υ.Χ., Ἱεραπέτρας, οὐδὲν τὸ μεμπτὸν ἀνέφερεν, εἰμὴ μόνον προέτρεψε τοὺς ἀκροατὰς νὰ ἔχουν πάντοτε πρὸ ὀφθαλμῶν τὸ παράδειγμα τῶν Ἡρώων τοῦ 1821. Τέλος, ὁ ἐν λόγῳ Ὑπομοίραρχος, οὔτε ἤσκησεν, οὔτε ἀσκεῖ τρομοκρατίαν, ἀσκῶν μόνον τὰ ἐκ τῶν νόμων ἀπορρέοντα καθήκοντά του καὶ οὐδέποτε ἀνεμίχθη εἰς τὴν λειτουργίαν καὶ τὰς ἀρχαιρεσίας τῶν διαφόρων Σωματείων Ἱεραπέτρας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Αὐγούστου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ

ιβʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Σβώλου, Β. Θανασέκου, Ε. Μπενᾶ, Γ. Σπηλιοπούλου καὶ Ι. Εὐαγγελίδη. Ἀπαντῶντες ἐπὶ τῆς ὡς ἄνω ἐρωτήσεως τῶν ἐν θέματι κ.κ. βουλευτῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν ν’ ἀνακοινώσωμεν ὑμῖν ὅτι: 1) Δὲν ἀπηγορεύθη ἡ ὑπαίθριος ἐργασία εἰς τυφλοὺς μουσικούς. 2) Παρὰ τῆς Ἀστ)κῆς Δ)νσεως Ἀθηνῶν καὶ διὰ λόγους κυκλοφορίας, διετάχθη ἡ μετατόπισις ἐνίων ὑπαιθρίων τῆς ὡς ἄνω κατηγορίας ἐκ πολυσυχνάστων καὶ κεντρικῶν σημείων τῆς πόλεως, εἰς ὀλιγώτερον τοιαῦτα. Οὕτω δὲ παραμένουν 28 τυφλοὶ ὀργανοπαῖκται εἰς διάφορα σημεῖα τῆς πόλεως, οὐχὶ πολυσύχναστα καὶ ἔτυχον ἀδείας μικροπωλητοῦ ἕτεροι δέκα (10) τυφλοὶ καὶ τοῦτο ἵνα μέχρι τῆς ρυθμίσεως τοῦ θέματος ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Προνοίας μὴ περιέλθωσιν εἰς δύσκολον θέσιν ἐξοικονομήσεως τῶν πρὸς τὸ ζῆν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 6 Σεπτεμβρίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ

ιγʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Κακογιάννη, Ι. Δραγονέτη καὶ Μ. Χριστογεώργου. Ἔχομεν τὴν τιμὴν εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7008) 5672)3.6.60 ἐγγράφου ὑμῶν, νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Συμφώνως πρὸς τὸ ἄρθρον 9 τοῦ νόμου 2348)53 ἡ πρόσληψις προσωπικοῦ διὰ τὴν ἐπεξεργασίαν καπνοῦ γίνεται ὑποχρεωτικῶς τῇ ἐγκρίσει ἐπιτροπῆς ἀποτελουμένης ἐν Ἀγρινίῳ ἀπὸ τὸν Ἐπόπτην Ἐργασίας τῆς περιοχῆς, τὸν ἀντιπρόσωπον τοῦ Ἐργατικοῦ Κέντρου, τὸν ἀντιπρόσωπον τῶν ἐργοδοτῶν Ἀγρινίου καὶ τὸν Διοικητὴν Ἀσφαλείας. Ἡ Ἐπιτροπὴ αὕτη, λειτουργοῦσα συμφώνως πρὸς τὸν νόμον, ἐγκρίνει ἢ ὄχι τὰς προσλήψεις ἐργατῶν καὶ οὐχὶ αὐθαιρέτως αἱ ἀστυνομικαὶ Ἀρχαί, ὡς ἰσχυρίζονται οἱ ἐν περιλήψει βουλευταί. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Αὐγούστου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ

ιδʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Πρίφτη καὶ Ι. Δραγονέτη. Ἀπαντῶντες ἐπὶ τοῦ ὡς ἄνω ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ περὶ τοῦ ἐν περιλήψει ἀντικειμένου, ἔχομεν τὴν τιμὴν ν’ ἀνακοινώσωμεν ὑμῖν ὅτι: 1) Ὁ περιορισμὸς τῆς κυκλοφορίας τῶν μοτοποδηλάτων ἐν τῇ πόλει Κερκύρας καθ’ ὡρισμένας ὥρας, ὑπαγορευθεὶς ἐν τῇ ἐξυπηρετήσει τοῦ γενικωτέρου συμφέροντος τῆς ἐξασφαλίσεως, δηλονότι, τῆς μεσημβρινῆς καὶ νυκτερινῆς ἡσυχίας, ἐπεβλήθη δι’ ἀστυνομικῆς διατάξεως, διότι ἡ χρῆσις τοῦ ἀποσιωπητῆρος ἐλάχιστα, ἂν μὴ οὐδὲν, ἀπέδωσε, λόγῳ τῆς παλαιότητός των καὶ τῆς ἀτελοῦς μηχανικῆς κατασκευῆς των (μικρὰ ἱπποδύναμις, πολύστροφα, μονοκύλινδρα). 2) Τοῦ μέτρου τούτου δὲν δυνάμεθα ν’ ἀποστῶμεν, οὔτε καὶ διὰ τὴν κυκλοφορίαν των εἰς τὴν παραλίαν καὶ τὰ προάστια διὰ τοὺς αὐτοὺς λόγους. 3) Ὅσον ἀφορᾷ τὴν χρῆσιν καὶ τῆς δευτέρας θέσεως τῶν μοτοποδηλάτων, ἐφ’ ὅσον ἐκ κατασκευῆς εἶναι δύο θέσεων, ἀνακοινοῦμεν, ὅτι τελοῦμεν ἐν ἀναμονῇ ἀπαντήσεως τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν καὶ Δημ. Ἔργων, εἰς ὃ ἐκκρεμεῖ σχετικὸν ἐρώτημα ἡμῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Σεπτεμβρίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ

ιεʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Κύρκου, Η. Μπρεδήμα, Α. Καλλιδοπούλου καὶ Κ. Ἀθανασιάδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὡς ἄνω ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν ν’ ἀνακοινώσωμεν ὑμῖν τ’ ἀκόλουθα: Ι. Κατ’ ἀναφορὰν τῆς Ἀστυν. Δ)νσεως Ἀθηνῶν, ἡ διὰ τὴν 1.6.1960 ὁρισθεῖσα εἰς τὸ θέατρον Μουσούρη συγκέντρωσις τῆς Ε.Δ.Α. διὰ τὴν ἐπέτειον τῆς καταβιβάσεως τῆς Χιτλερικῆς σημαίας, ἀπηγορεύθη ὑπ’ αὐτῆς κατ’ ἐφαρμογὴν τοῦ ἄρθρου 4 τοῦ Α. Ν. 509)47, αἱ ἀντικειμενικαὶ προϋποθέσεις τοῦ ὁποίου ὑφίσταντο κατὰ τὴν διαπίστωσιν τῆς αὐτῆς Ἀστυν. Δ)νσεως. ΙΙ. Κατὰ τὴν αὐτὴν ἀναφορὰν ἡ συγκέντρωσις ἀπηγορεύθη καὶ διότι ἀπηλεῖτο διασάλευσις τῆς τάξεως, λόγῳ τοῦ ὅτι παραλλήλως ἐζητήθη συγκέντρωσις εἰς τὸ θέατρον Κεντρικὸν καὶ ἀλλαχοῦ ἀπὸ ἄλλας ὀργανώσεις ἀντιτιθεμένας εἰς τὰς πολιτικὰς ἐπιδιώξεις τῆς Ε.Δ.Α., ἦτο δὲ ἐνδεχόμενον οἱ ὀπαδοὶ τῆς Ε.Δ.Α. νὰ ἔλθουν εἰς σύγκρουσιν μετὰ τῶν μελῶν τῶν ἄλλων ὀργανώσεων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 24 Σεπτεμβρίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ

ιστʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Τσιπώρη, Β. Μπρακατσούλα καὶ Χ. Φιλίππου. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9534) Δ.7706)2.2.60 ἐγγράφου ὑμῶν, περὶ τοῦ ἐν περιλήψει θέματος, νὰ γνωρίσωμεν τὰ κατωτέρω: Κατόπιν αἰτήματος τοῦ Δήμου Τρικάλων πρὸς ἐπέκτασιν τῆς Πυροσβεστικῆς Ὑπηρεσίας εἰς τὴν πόλιν τῶν Τρικάλων ἡ καθ’ ἡμᾶς Δ)νσις Π. Υ. προῆλθεν εἰς τὰς δεούσας πρὸς τοῦτο ἐνεργείας, πλὴν ὅμως λόγῳ τῶν περιωρισμένων δυνατοτήτων τοῦ Κρατικοῦ Προϋπολογισμοῦ, δὲν κατέστη ἐφικτὴ ἡ ἀντιμετώπισις τῆς προκληθησομένης ἐκ τῆς ἱδρύσεως τοῦ ἐν λόγῳ Πυρ)κοῦ Σταθμοῦ, δαπάνης, κατὰ τὸ τρέχον οἰκονομικὸν ἔτος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Σεπτεμβρίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ

ιζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Λασκαρίδη, Κ. Κωνσταντάρα, Κ. Τσιγάρα καὶ Γ. Γαβριηλίδη. Ἔχομεν τὴν τιμὴν εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 6606) 5331)25.5.1960 ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν τῆς ΕΔΑ κ.κ. Α. Λασκαρίδη, Κ. Κωνσταντάρα κλπ., νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι οὐδεμία ἔκνομος ἐνέργεια ἐσημειώθη εἰς τὰς περιφερείας, τὰς ὁποίας ἀναφέρει ἡ ἐρώτησις τῶν ἐν λόγῳ βουλευτῶν, οὐδεὶς δὲ πολίτης ἐκακοποιήθη ὑπὸ ἀστυνομικῶν ὀργάνων. Τοὐναντίον ἐσημειώθη προσπάθεια κατασυκοφαντήσεως τῶν ἀστυνομικῶν ὀργάνων καὶ ἐχορηγήθη ἀνακριβὴς ἰατρικὴ πιστοποίησις εἰς τὸν γνωστὸν κομμουνιστὴν Τσολάκην Σταῦρον κάτοικον Χρυσουπόλεως Νέστου, ὁ ὁποῖος ὅμως, ὁμολογήσας, ὅτι οὐδεμία ὑπέστη κακοποίησιν, παρέδωκε τὴν ἀνακριβῆ πιστοποίησιν εἰς τὴν ἀστυνομίαν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Αὐγούστου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ

ιηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βαλούρδου. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8114) 6624)12.7.60 ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ τῆς ΕΔΑ κ. Γ. Βαλούρδου, νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι τὰ ἐν τῇ ἐρωτήσει ἀναγραφόμενα χρηματικὰ ποσὰ διατίθενται διὰ τὴν περίθαλψιν ἀλλοδαπῶν προσφύγων εὑρισκομένων ἐν Ἑλλάδι, πλείονα δὲ στοιχεῖα δὲν δυνάμεθα νὰ ἀνακοινώσωμεν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Αὐγούστου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ

ιθʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Ἐφραιμίδη, Ε. Γιαρένη καὶ Δ. Κελτεμλίδη. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. πρωτ. 7848)6403 ἐ. ἔτους Ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ἐν θέματι ἀναφερομένη ἐρώτησις, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ὁ περὶ οὗ πρόκειται καπνεργάτης ἀπελύθη ὑπὸ τῆς Αὐστροελληνικῆς Ἑταιρείας Θεσσαλονίκης, ὡς διαγραφεὶς τοῦ πίνακος τοῦ ἐργατικοῦ προσωπικοῦ ταύτης, κατόπιν ἀποφάσεως τῆς ὑπὸ τοῦ ἄρθρου 9 τοῦ Ν. 2348) 1953 προβλεπομένης Ἐπιτροπῆς, ληφθείσης εἰς τὴν ὑπ’ ἀριθ. 151ην συνεδρίασίν της. Δέον νὰ σημειωθῇ, ὅτι ὁ Ν. 2348)53 «περὶ τροποποιήσεως, συμπληρώσεως καὶ καταργήσεως διατάξεων ἀφορωσῶν τὴν ἐπεξεργασίαν τῶν φύλλων τοῦ καπνοῦ καὶ συγχωνεύσεως τοῦ Ταμείου Ἀσφαλίσεως Καπνεργατῶν μετὰ τοῦ Ι.Κ.Α.» εἶναι νόμος Κοινωνικὸς πρὸς προστασίαν τῶν ἐργατικῶν συμφερόντων καὶ εἰς τὴν ὑπ’ αὐτοῦ προβλεπομένην Ἐπιτροπὴν τοῦ ἄρθρου 9 συμμετέχει καὶ ἐκπρόσωπος τῶν καπνεργατῶν—καπνεργατριῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 25 Αὐγούστου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ

κʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Κακογιάννη καὶ Μ. Χριστογεώργου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 6642)12.7.1960 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς κατατεθείσης εἰς τὴν Βουλὴν ὑπ’ ἀριθ. 89 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Κακογιάννη καὶ Μ. Χριστογεώργου, περὶ τοῦ ἐν περιλήψει θέματος, ἔχομεν τὴν τιμὴν κατόπιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 35482)11.8.1960 ἀναφορᾶς τοῦ Νομάρχου Αἰτωλ)νίας νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι ἡ περὶ ἧς ὁ λόγος τῆς ἐρωτήσεως Κοινότης ὑδρεύεται ὑπὸ δύο φρεάτων. Ἐν ἔτει 1952 ἐγένοντο δαπάναις τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας δύο γεωτρήσεις πρὸς ἀνεύρεσιν ὕδατος, αἵτινες ὅμως ἀπέτυχον. Βάσει τῆς ἀπὸ 29.1.1960 ἐκθέσεως τοῦ γεωλόγου Ἰωάννου Φραγκοπούλου, ἐπεσημάνθη ἑτέρα κατάλληλος θέσις πρὸς γεώτρησιν διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τῆς ὁποίας ἐχορηγήθη εἰς τὴν Κοινότητα διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 67216)30.7. 1960 ἀποφάσεως ἡμῶν δάνειον ἐκ δραχ. 80.000. Ἐν Ἀθήναις τῇ 25 Αὐγούστου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

καʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Μπενᾶ, Ι. Παπαδημητρίου καὶ Δ. Γιαχνῆ. Ἔχομεν τὴν τιμὴν εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8701) 7046)2.8.60 ἐγγράφου ὑμῶν, ἐν σχέσει μὲ τὸ ὑπὸ περίληψιν θέμα νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: 1. Ἡ διαμαρτυρία τῆς Ἑνώσεως Ἐργατοτεχνιτῶν Προσωπικοῦ Ἐλαιουργοσαπωνοποιῶν Πειραιῶς–Ἀθηνῶν–Περιχώρων, περὶ δῆθεν καταβληθείσης προσπαθείας ἐκ μέρους τῆς Ἀστυνομίας, ὅπως ματαιώσῃ τὴν Γενικὴν Συνέλευσιν τῶν μελῶν της κατὰ τὴν 3ην Ἰουλίου 1960, τυγχάνει τελείως ἀβάσιμος, καθ’ ὅσον οὐδεμία κατεβλήθη τοιαύτη προσπάθεια. 2. Οὐδεμία παρέμβασις τῶν Ἀστυνομικῶν Ἀρχῶν ἔλαβε ἢ λαμβάνει χώραν εἰς τὸν Συνδικαλισμὸν καὶ οὐδεὶς διώκεται διὰ συνδικαλιστικὴν δραστηριότητα, εἰμὴ μόνον δι’ ἀντεθνικὴν καὶ κομμουνιστικὴν δρᾶσιν. 3. Οἱ συνδικαλισταὶ Χ. Γαλανόπουλος καὶ Δ. Μπαρτζῖκος ἐξετοπίσθησαν ἐξ αἰτίας καὶ μόνον τῆς ἀντεθνικῆς δράσεώς των. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Αὐγούστου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ

κβʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Εὐαγγελίδη, Μ. Σβώλου, Γ. Αὐγεροπούλου, Σ. Ἡλιοπούλου καὶ Δ. Γιαχνῆ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 5915)60 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1697 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Εὐαγγελίδη, Μ. Σβώλου, Γ. Αὐγεροπούλου, Σ. Ἡλιοπούλου καὶ Δ. Γιαχνῆ, περὶ ζητημάτων, ἀφορώντων εἰς τὴν περιφέρειαν τῆς Κοινότητος Γαλατσίου, ἔχομεν τὴν τιμήν, κατόπιν ἀναφορᾶς Νομάρχου Ἀττικῆς, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ἐπὶ τῶν ὑπαγομένων εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Ὑπουργείου τούτου ζητημάτων, τὰ κάτωθι: Ἡ Κοινότης Γαλατσίου προῆλθεν εἰς ἐνεργείας συνάψεως δανείου ἑνὸς ἑκατομμυρίου δραχμῶν, ὅπερ θὰ διατεθῇ διὰ τὴν ὕδρευσιν αὐτῆς. Διὰ τὴν ὁλοκλήρωσιν τῆς ὑδρεύσεως τοῦ προαστίου θὰ ἀπαιτηθῇ τελικῶς, κατὰ λογαριασμὸν τῆς Ἑλληνικῆς Ἑταιρείας Ὑδάτων, δαπάνη 6.000.000 δραχμῶν. Ἡ διάνοιξις τῆς ὁδοῦ Γαλατσίου–Κυψέλης θὰ πραγματοποιηθῇ εὐθὺς ὡς ἡ οἰκονομικὴ κατάστασις τῆς Κοινότητος ἐπιτρέψῃ τὴν διάθεσιν τῆς ἀπαιτουμένης δαπάνης. Ἐν Ἀθήναις τῇ 19 Αὐγούστου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

κγʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Ἐφραιμίδη, Β. Θανασέκου, Γ. Πρίφτη καὶ Μ. Χριστογεώργου. Ἐν σχέσει πρὸς τὰ ὑπ’ ἀριθ. 7007)3.6.1960 καὶ 7874) 1.7.1960 ὑμέτερα ἔγγραφα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι, εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τῶν ἐν περιλήψει ἐρωτήσεων, ἀφορωσῶν εἰς τὴν μὴ ἀναγνώρισιν ὑπὸ κοινοτήτων καὶ συνεταιρισμῶν τῆς Χώρας τοῦ ἐνδιαφέροντος βουλευτῶν τῆς ΕΔΑ πρὸς ἐπίλυσιν ζητημάτων τῆς περιοχῆς των. Τὰ ὑπὸ τῶν ἐρωτώντων βουλευτῶν ἐπικαλούμενα ἔγγραφα Προέδρων Κοινοτήτων καὶ συνεταιρισμῶν τῆς Χώρας, εἶναι αὐθόρμητοι αὐτῶν ἐνέργειαι, αἵτινες κρίνονται ὡς ἀντίδρασις ἐκ τῶν δεινῶν τοῦ συμμοριτοπολέμου ἐξ οὗ ἡ ὕπαιθρος ὑπέστη καταστροφὴν καὶ ἐρήμωσιν. Εἰς τὴν διατύπωσιν τῶν ἀνωτέρω ἐγγράφων οὐδεμίαν ἀνάμιξιν ἔχουν αἱ ὑπηρεσίαι τοῦ Ὑπουργείου τούτου, ὡς διὰ συλλογισμῶν ὑποστηρίζουν οἱ ἐρωτῶντες βουλευταί. Τὸ ὁμοιόμορφον ἢ τὸ ταὐτόσημον τῶν ἀπαντήσεων τῶν ὡς ἄνω προέδρων τῶν Κοινοτήτων ἢ τῶν συνεταιρισμῶν δὲν δύναται νὰ ἀποτελέσῃ ἔρεισμα διὰ τὴν ὑποστηριζομένην παρὰ τῶν ἀνωτέρω βουλευτῶν ἄποψιν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 19 Αὐγούστου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

κδʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Χ. Μπουσίου, Π. Γλιγλῆ, Κ. Τσιγάρα καὶ Σ. Καρασάββα. Ἔχομεν τὴν τιμὴν εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τῆς διὰ τοὺς ὡς ἄνω ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Χ. Μπουσίου κλπ., ἐπὶ τοῦ ἐν θέματι ἀντικειμένου, καταχωρηθείσης εἰς τὸ παρ’ ὑμῖν βιβλίον ἐρωτήσεων ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. 44, νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Ἐπειδὴ διετυπώθησαν ἀνησυχίαι ὑπὸ ἐνίων Νομαρχῶν καὶ Ὀργανώσεων ὡς καὶ τοῦ Μητροπολίτου Κίτρου (Κατερίνης) ἐκ τοῦ σημειωμένου μεταναστευτικοῦ ρεύματος, ἀπηυθύναμεν πρὸς τοὺς κ.κ. Νομάρχας τὴν συνημμένην ἐν ἀντιγράφῳ ὑπ’ ἀριθ. ἐμπ. πρωτ. 1313 ἀπὸ 14.6.60 ἡμετέραν ἐγκύκλιον, δι’ ἧς ἐπεξηγοῦμεν τοὺς λόγους διὰ τοὺς ὁποίους ἡ Κυβέρνησις εἶναι ἠναγκασμένη νὰ δεχθῇ τὴν μετανάστευσιν ὡς μέτρον Κοινωνικῆς Προνοίας καὶ ἀνάγκης πρὸς ἀποσυμφόρησιν τοῦ πλεονάζοντος ἐργατικοῦ δυναμικοῦ, ὡς ἔπραξαν καὶ ὅλαι αἱ προηγούμεναι Κυβερνήσεις καὶ ὡς προφανῶς θὰ πράξουν καὶ αἱ μέλλουσαι ἐφ’ ὅσον θὰ ὑφίσταται τὸ ὑπάρχον σήμερον δημογραφικὸν πρόβλημα ἐν Ἑλλάδι. Ὡς πρὸς τὸν ἀναφερόμενον ἐν τῇ ἐρωτήσει ἀριθμὸν 3.000 διαβατηρίων ἐκδοθέντων κατὰ τὸ 1960 ὑπὸ τῆς Νομαρχίας Πιερίας, παρατηροῦμεν, ὅτι ἐκ τῶν σχετικῶν καταστάσεων ἐκδοθέντων διαβατηρίων ὑπὸ τῆς ἐν λόγῳ Νομαρχίας, προκύπτει, ὅτι ἀπὸ 1ης Ἰανουαρίου μέχρι τέλους Ἰουνίου 1960, ἐξεδόθησαν διαβατήρια διὰ 1.223 ἄτομα ἐξ ὧν 49 πρὸς μετανάστευσιν εἰς ὑπερποντίους Χώρας καὶ τὰ ὑπόλοιπα 1.174 διὰ μετάβασιν εἰς Χώρας τῆς Εὐρώπης διὰ διαφόρους λόγους, (ὑγείας, σπουδῶν, ἐμπορικούς, τουριστικοὺς κλπ.). Ὡς πρὸς τὸν ἀναφερόμενον ὁμοίως ἀριθ. 1.204 Δωδεκανησίων, ὡς ἐγγραφέντων πρὸς μετανάστευσιν διὰ Δ. Γερμανίαν, γνωρίζομεν, ὅτι εἰσέτι οὐδεμία ἐγγραφὴ ἢ ἐπιλογὴ Δωδεκανησίων ὡς ἐργατῶν διὰ Δ. Γερμανίαν ἐγένετο, βάσει τῆς σχετικῆς συμβάσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 17 Αὐγούστου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

κεʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Σπηλιοπούλου, Δ. Παπαθανασοπούλου καὶ Α. Κολαμπᾶ. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8366 ἀπὸ 19.7.1960 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ κατατεθεῖσα ὑπ’ ἀριθ. 115 ἀπὸ 7.7.1960 ἐρώτησις ἀφορῶσα τὸ ἐν περιλήψει θέμα, νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι παρὰ τῶν Ἀστυνομικῶν Ἀρχῶν, ἐφαρμόζονται αὐστηρῶς αἱ κείμεναι διατάξεις καὶ ἀσκεῖται συστηματικὴ δίωξις τῶν παρανόμως ὁπλοφορούντων ἢ κατεχόντων ὅπλα ἀτόμων καὶ οὐδεμία ἐπιβαλλομένη καὶ δυνατὴ ἐν προκειμένῳ ἐνέργεια ἢ προσπάθεια παρελείφθη. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Αὐγούστου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ

κστʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Σβώλου, Γ. Αὐγεροπούλου, Δ. Γιαχνῆ, Γ. Βαλούρδου καὶ Σ. Ἠλιοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ ὕπερθεν σημειουμένου ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Σβώλου, Γ. Αὐγεροπούλου, κλπ., ὅσον ἀφορᾷ τὴν παραχώρησιν ὑπὸ τοῦ Δήμου Περιστερίου πρὸς τὸ Δημόσιον Χώρου, τὸν τῆς Παιδικῆς Χαρᾶς τοιοῦτον, διὰ τὴν ἀνέγερσιν Γυμνασιακοῦ διδακτηρίου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι ἐκ τῶν ὑποβληθέντων ἡμῖν ὑπὸ τοῦ Νομάρχου Ἀττικῆς σχετικῶν στοιχείων, προκύπτουν τὰ κάτωθι: 1) Ἡ ἀνέγερσις κτιρίου διὰ τὴν στέγασιν τοῦ ἐν Περιστερίῳ λειτουργοῦντος Γυμνασίου, παρίσταται ἄμεσος καὶ ἐπιτακτική, δεδομένου, ὅτι τὸ ξύλινον παράπηγμα, εἰς ὃ στεγάζεται σήμερον τὸ Γυμνάσιον τοῦτο, ἐκρίθη ὑπὸ τῶν ἁρμοδίων τεχνικῶν, τελείως ἀκατάλληλον καὶ ἐπὶ πλέον ἐπικίνδυνον, λόγῳ τῆς παλαιότητός του, διὰ τὴν ζωὴν τῶν στεγαζομένων. 2) Ὑπὸ τῶν ἁρμοδίων ὑπαλλήλων (Γεν. Ἐπιθεωρητοῦ Σχολιάτρου καὶ Ἀρχιτέκτονος τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Παιδείας) ἐκρίθη ὡς μόνος κατάλληλος χῶρος, διὰ τὸν σκοπὸν τοῦτον, ὁ τῆς Παιδικῆς Χαρᾶς τοιοῦτος. 3. Ἐν ὄψει προφανῶς τῆς γνωμοδοτήσεως ταύτης καὶ τῶν σχετικῶν ὑποδείξεων τοῦ ἁρμοδίου Ὑπουργείου Οἰκισμοῦ, τὸ Δημοτικὸν Συμβούλιον Περιστερίου προῆλθεν εἰς τὴν λῆψιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 394)8.6.60 ἀποφάσεώς του περὶ τροποποιήσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 237 Ο. Τ. τοῦ ἐγκεκριμένου σχεδίου πόλεως Περιστερίου, ἐπὶ τῷ τέλει, ὅπως ὁ περὶ οὗ πρόκειται χῶρος τῆς Παιδικῆς χαρᾶς καταστῇ οἰκοδομήσιμος διὰ τὸν ὡς ἄνω σκοπόν. Ἐπὶ τῆς προτεινομένης τροποποιήσεως θέλει τελικῶς ἀποφανθῇ τὸ ἁρμόδιον ἐπὶ τοῦ προκειμένου Ὑπουργεῖον Οἰκισμοῦ. Μετὰ ταῦτα καὶ ἐφ’ ὅσον ἀποφασισθῇ ἡ ὑπὸ τοῦ Δήμου παραχώρησις τοῦ ἐν λόγῳ χώρου εἰς τὸ Δημόσιον διὰ τὸν ὡς εἴρηται σκοπόν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 3 Αὐγούστου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

κζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Ἐφραιμίδη, Β. Θανασέκου, Γ. Πρίφτη καὶ Μ. Χριστογεώργου. Ἔχομεν τὴν τιμὴν, ἀπαντῶντες εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 7874) 6429)1.7.60 ἔγγραφον ὑμῶν, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ἐν περιλήψει ἐρώτησις, σχετικὴ μὲ τὴν μὴ ἀναγνώρισιν ὑπὸ διαφόρων Κοινοτήτων καὶ Συνεταιρισμῶν τῆς Χώρας τοῦ ἐνδιαφέροντος βουλευτῶν τῆς ΕΔΑ, πρὸς ἐπίλυσιν ζητημάτων τῆς περιοχῆς των, νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 40)1259)173α)11.7.60 ἐγγράφου μας, ἐδόθη ἡ κατωτέρω ἀπάντησις: Ὁλόκληρος ἡ ὕπαιθρος Χώρα, ἰδιαιτέρως δὲ αἱ ὀρειναὶ Κοινότητες, ὑπέστησαν τὰς θηριωδίας τῶν κομμουνιστικῶν συμμοριῶν, τόσον κατὰ τὴν περίοδον τῆς κατοχῆς, ὅσον καὶ κατὰ τὸν συμμοριτοπόλεμον καὶ φυσικὸν εἶναι ν’ ἀποκρούουν μετ’ ἀποστροφῆς τὴν προσφορὰν ὑπηρεσιῶν ἐκ μέρους ἐκείνων οἱ ὁποῖοι, ἐὰν δὲν εἶναι ἐκπρόσωποι, εἶναι τοὐλάχιστον συμπαραστάται καὶ συνήγοροι τῶν κακουργησάντων ἐναντίον των. Διεπράχθησαν τόσα καὶ τόσα ἐγκλήματα κατὰ τῶν πληθυσμῶν τῆς ὑπαίθρου χώρας, ὥστε ἡ ἀνάμνησις τούτων θὰ προκαλῇ τὴν φρίκην ἐπὶ πολλὰς γενεάς. Τὰ ὄργανα τῆς ἐκτελεστικῆς ἐξουσίας, οὐδεμίαν ἀπολύτως ἀνάμιξιν ἔχουν εἰς τὰς παρομοίου εἴδους ὑποθέσεις καὶ ἡ ἀντίδρασις τῶν Κοινοτήτων καὶ Συνεταιρισμῶν εἶναι εὐεξήγητος, φυσικὰ καὶ αὐθόρμητος, ἡ δὲ σχετικὴ ὁμοιομορφία τῶν ἀπαντήσεων ὀφείλεται ἀσφαλῶς εἰς τὸ ὅτι λαμβάνονται ὡς ὑπόδειγμα τούτων αἱ εἰς τὸν τύπον δημοσιευόμεναι ἀπαντήσεις ἄλλων Κοινοτήτων ἢ Συνεταιρισμῶν καὶ εἰς τὸ γεγονός, ὅτι ἀναφέρονται εἰς ταὐτόσημα περίπου θέματα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Ἰουλίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ

κηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Παινέζη, Κ. Ἀθανασιάδη, Γ. Ἀράπη καὶ Τ. Βουλόδημου. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Παινέζη, Κ. Ἀθανασιάδη, Γ. Ἀράπη καὶ Τ. Βουλόδημου, περὶ τοῦ ἐν περιλήψει ἐπιδηλουμένου θέματος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Συμφώνως πρὸς τὸ ἄρθρον 6 τῆς κωδικοποιημένης νομοθεσίας περὶ ἐκλογῆς βουλευτῶν (Β.Δ. 10)12 Ἀπριλίου 1958) ἡ ἐγγραφὴ τῶν ἐκλογέων (ἀνδρῶν καὶ γυναικῶν) εἰς τοὺς ἐκλογικοὺς καταλόγους ὡς καὶ ἡ ἄσκησις ὑπ’ αὐτῶν τοῦ ἐκλογικοῦ δικαιώματος εἶναι ὑποχρεωτική. Εἰδικώτερον, διὰ τοὺς ἑτεροδημότας τοὺς μὴ ἐγγεγραμμένους εἰς τοὺς ἐκλογικοὺς καταλόγους τῆς πόλεως ὅπου μονίμως διαμένουν μετὰ τὴν 1ην Ἰανουαρίου 1948, ὑφίσταται μὲν ἀπαγόρευσις ὡς πρὸς τὴν ἐγγραφὴν τῶν εἰς τοὺς καταλόγους, τοῦ τόπου διαμονῆς των πλὴν ὅμως οὗτοι δύνανται νὰ ἐγγραφῶσιν εἰς τοὺς ἐκλογικοὺς καταλόγους τοῦ Δήμου ἢ τῆς Κοινότητος, ἔνθα φέρονται ἐγγεγραμμένοι εἰς τὰ μητρῶα ἀρρένων, ἔστω καὶ ἂν δὲν εἶναι κάτοικοι ἐν τῷ Δήμῳ τούτῳ ἢ τῇ Κοινότητι (ἄρθρ. 32 καὶ 42 ἐκλ. νομοθετ.). Κατόπιν τῶν ἀνωτέρω, δὲν ὑφίσταται θέμα πρὸς ἀντιμετώπισιν διὰ τοὺς ἑτεροδημότας τούτους, οἵτινες μετὰ τὴν ἐγγραφήν των εἰς τοὺς ἐκλογικοὺς καταλόγους, δύνανται νὰ αἰτήσωσι τὴν χορήγησιν τῆς ἀπαιτουμένης βεβαιώσεως, πρὸς ἔκδοσιν τοῦ δελτίου ταὐτότητός των. Ἐν Ἀθήναις τῇ 30 Ἰουλίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

κθʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Ἐφραιμίδη, Σ. Καρασάββα, Μ. Σβώλου, Ν. Καθαροσπόρη καὶ Β. Μπρακατσούλα. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 6477 ἀπὸ 23.5.1960 ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Ἐφραιμίδη, Σ. Καρασάββα, Μ. Σβώλου, Ν. Καθαροσπόρη καὶ Β. Μπρακατσούλα, καταχωρηθείσης εἰς τὸ παρ’ ὑμῖν βιβλίον ἐρωτήσεων ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. 1758 νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: 1) Ἐπὶ τοῦ πρώτου θέματος πῶς ἡ Κυβέρνησις ἀντιμετωπίζει ἔναντι τῆς Δομινικανῆς Δημοκρατίας τὸ θέμα μεταναστῶν ἐπὶ τούτου ἁρμόδιον εἶναι τὸ Ὑπουργεῖον Ἐξωτερικῶν, ἵνα παράσχῃ τὰς δεούσας πληροφορίας. 2) Ἐπὶ τοῦ τίνι τρόπῳ θὰ ἀντιμετωπισθῇ ἡ συνεχιζομένη δρᾶσις τῶν ἐν τῇ χώρᾳ Πρακτόρων τοῦ δικτάτορος Τρουχίλιο, γνωρίζομεν, ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον τοῦτο οὐδεμίαν γνῶσιν ἔχει περὶ συνεχιζομένης δράσεως τοιούτων πρακτόρων, ἐὰν ὅμως ὑπάρξῃ θὰ παταχθῇ βάσει τῶν κειμένων νόμων ὡς ἐγένετο καὶ κατὰ τὸ παρελθόν. 3) Ὡς πρὸς τὸ θιγόμενον γενικώτερον θέμα περὶ τοῦ τρόπου καθ’ ὃν ἡ Κυβέρνησις θὰ ἀντιμετωπίσῃ ἀποτελεσματικῶς τὴν ἀνεργίαν καὶ ὑποαπασχόλησιν, ἀπαντῶμεν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἀποβλέπει καὶ ἐλπίζει, ὅτι διὰ τῶν ἐκτελουμένων ἔργων καὶ τῶν ὑπὸ ἐκτέλεσιν τοιούτων τοῦ 5ετοῦς προγράμματος θὰ δυνηθῇ νὰ ἐξασφαλίσῃ ἐργασίαν καὶ ὅρους τοιούτους, ὥστε νὰ ἀνακουφισθῇ σημαντικῶς τὸ ἐργατικὸν δυναμικὸν τῆς χώρας. Πρὸς ἄμβλυνσιν τῆς ὀξύτητος τῆς δημογραφικῆς πιέσεως ἐμερίμνησε διὰ τὴν ἐξεύρεσιν ἐργασίας εἰς Εὐρωπαϊκὰς χώρας, μεθ’ ὧν συνῆψε συμβάσεις ὑπὸ εὐνοϊκοὺς ὅρους ἀμοιβῆς καὶ ἐργασίας. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ἐπιτυγχάνεται καὶ ἀνάσχεσις τοῦ μεταναστευτικοῦ ρεύματος εἰς ὑπερποντίους χώρας ἔνθα ὑφίστανται κίνδυνοι ἀποξενώσεως τῶν μεταναστῶν ἐκ τῆς Πατρίδος διὰ τῆς ἀφομοιώσεώς των πρὸς τὸ ἐκεῖ περιβάλλον. Πάντως δὲν πρέπει νὰ παρορᾶται τὸ γεγονός, ὅτι ἡ μετανάστευσις καὶ ἀποδημία ἐξ Ἑλλάδος εἶναι καὶ ἦτο ἀνέκαθεν ἐλευθέρα κατὰ νόμον ὡς ἀναγομένη εἰς τὰ δικαιώματα καὶ τὰς ἐλευθερίας τοῦ ἀτόμου, ἐφ’ ὅσον βεβαίως δὲν θίγωνται τὰ δικαιώματα καὶ τὰ συμφέροντα τοῦ Κράτους. Τέλος δὲν παραλείπομεν νὰ σημειώσωμεν, ὅτι ἡ μετανάστευσις ἐξ Ἑλλάδος εἰς ὑπερποντίους χώρας, βαίνει σημαντικῶς μειουμένη ἀπὸ τοῦ 1957 καὶ ἐντεῦθεν ὀφειλομένη, ἀφ’ ἑνὸς εἰς τὴν ἐξεύρεσιν ἐργασίας εἰς Εὐρωπαϊκὰς χώρας καὶ ἀφ’ ἑτέρου εἰς τὰ ληφθέντα περιοριστικὰ μέτρα τῶν ὑπερποντίων χωρῶν εἰσδοχῆς καὶ τέλος εἰς τὴν τῶν ἐν Ἑλλάδι ἀπασχόλησιν εἰς τὰ ἐκτελούμενα γενικῶς ἔργα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 2 Ἰουνίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

λʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Κοντουδάκη, Κ. Χιωτάκη καὶ Ε. Πρωϊμάκη. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1784 ἐ.ἔ. ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Κοντουδάκη, Κ. Χιωτάκη καὶ Ε. Πρωϊμάκη διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 6607)25.5.1961 ἐγγράφου σας, ἔχω τὴν τιμὴν νὰ πληροφορήσω τὴν Βουλὴν καὶ τοὺς ἐρωτῶντας τὰ κάτωθι: α) Τὰ αἰτήματα τῶν ὑπαλλήλων καὶ τῶν ὀργάνων Ἀγροφυλακῆς εἶναι πράγματι δίκαια. Ἡ ἱκανοποίησις τῶν αἰτημάτων τούτων συνεπάγεται δαπάνας εἰς βάρος τοῦ Κρατικοῦ Προϋπολογισμοῦ, ἡ κάλυψις τῶν ὁποίων δὲν εἶναι τὸ γε νῦν εὐχερής. Οὐχ’ ἧττον ἡ Κυβέρνησις ἐκ στοργῆς πρὸς τοὺς ὑπαλλήλους καὶ τὰ ὄργανα τῆς Ἀγροφυλακῆς, ὧν τὸ ἔργον ἐκτιμᾷ, μελετᾷ τὸ θέμα μετὰ τοῦ προσήκοντος ἐνδιαφέροντος, ἐλπίζουσα, ὅτι συντόμως θὰ εὑρεθῇ εἰς τὴν εὐχάριστον θέσιν νὰ ἀνακοινώσῃ μέτρα δι’ ὧν θὰ ἱκανοποιῶνται τὰ αἰτήματα τῶν εἰρημένων ὑπαλλήλων καὶ ὀργάνων. β) Διὰ τοῦ ἀπὸ 19 Ἰουλίου 1956 Βασ. Διατάγματος (Φ.Ε.Κ. 177)1956 τεῦχ. Αʹ) περὶ τῶν ὑπὸ τῶν ποινικῶν δικαστηρίων ἐπιδικαζομένων πολιτικῶν ἀποζημιώσεων ἐξ ἀδικημάτων κατ’ ἀγροτικῶν κτημάτων ἐρρυθμίσθησαν τὰ τῆς εἰσπράξεως τῶν ἀποζημιώσεων τούτων καὶ τὰ τῆς ἀποδόσεώς των τοῖς δικαιούχοις καὶ δὴ κατὰ τὸν καλύτερον τρόπον, ὥστε νὰ μὴ ὑφίσταται θέμα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Ἰουνίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

λαʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Εὐαγγελίδη, Μ. Σβώλου, Γ. Αὐγεροπούλου, Σ. Ἡλιοπούλου καὶ Δ. Γιαχνῆ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4922)60 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1576 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Εὐαγγελίδη, Μ. Σβώλου, Γ. Αὐγεροπούλου, Σ. Ἡλιοπούλου καὶ Δ. Γιαχνῆ, περὶ τοῦ ἐν περιλήψει θέματος, ἔχομεν τὴν τιμὴν κατόπιν ἀναφορᾶς τοῦ Νομάρχου Ἀττικῆς νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τ’ ἀκόλουθα: Ἡ Κοινότης Βριλησσίων ἔχει προβῆ εἰς τὰς ἐνδεδειγμένας ἐνεργείας διὰ τὴν ὁριστικὴν λύσιν τοῦ ζητήματος ὑδρεύσεως αὐτῆς. Οὕτω ἐλήφθησαν ὑπὸ τοῦ Κοινοτικοῦ Συμβουλίου καὶ ἐνεκρίθησαν παρὰ τῆς Νομαρχίας αἱ ἀποφάσεις διενεργείας δημοπρασίας διὰ τὴν προμήθειαν ὑδροσωλήνων καὶ κατακυρώσεως τῶν πρακτικῶν τῆς ἐνεργηθείσης μειοδοτικῆς δημοπρασίας διὰ τὴν κατασκευὴν τοῦ ἔργου. Συνημμένως διαβιβάζομεν ἀντίγραφον τῆς ὑπ’ ἀριθ. 64)24.4.60 ἀποφάσεως τοῦ Κοινοτικοῦ Συμβουλίου ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ θέματος. Ὅσον ἀφορᾷ τὰ λοιπὰ ζητήματα τῆς ἐρωτήσεως, γνωρίζομεν, ὅτι ταῦτα ὑπάγονται εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 9 Ἰουνίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

Ἀπόσπασμα Ἐκ τοῦ Πρακτικοῦ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 7)24.4.60 συνεδριάσεως τοῦ Κοινοτικοῦ Συμβουλίου Βριλησσίων Ἀριθ. Ἀποφ. 64)24.4.60. Περίληψις «Ἀπάντησις εἰς τὴν ὑπ’ ἀριθ. 1576)5.4.1960 ἐρώτησιν βουλευτῶν τῆς Ε.Δ.Α.» Ἐν Βριλησσίοις καὶ ἐν τῷ Κοινοτικῷ Καταστήματι, σήμερον τὴν εἰκοστὴν τετάρτην (24ην) τοῦ μηνὸς Ἀπριλίου τοῦ ἔτους 1960, ἡμέραν τῆς ἑβδομάδος Κυριακὴν καὶ ὥραν 11ην π.μ. συνῆλθεν εἰς συνεδρίασιν τὸ Κοινοτικὸν Συμβούλιον Βριλησσίων, κατόπιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 526)7 τῆς 21.4.60 ἐγγράφου προσκλήσεως τοῦ Προέδρου, ἐπιδοθείσης εἰς ἕνα ἕκαστον τῶν Συμβούλων, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 91 τοῦ Δημοτικοῦ καὶ Κοινοτικοῦ Κώδικος. Ἀφοῦ διεπιστώθη, ὅτι ὑφίσταται νόμιμος ἀπαρτία, παρισταμένων ἁπάντων τῶν μελῶν τοῦ Συμβουλίου, ἤτοι: Παρόντες: 1) Μαντούβαλος Ἠλίας, Πρόεδρος 2) Χουντουμάδης Παναγιώτης, Ἀντιπρόεδρος 3) Πλέπλερ Παῦλος, Σύμβουλος 4) Σταθόπουλος Παναγιώτης, Σύμβουλος Ἀπόντες: Οὐδεὶς Ὁ Πρόεδρος ἐκήρυξε τὴν ἔναρξιν τῆς συνεδριάσεως. ............................. Ἐν συνεχεία, εἰσάγεται πρὸς συζήτησιν τὸ 4ον θέμα τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως «συζήτησις καὶ λῆψις ἀποφάσεως ἐπὶ τῆς ἀπὸ 5.4.60 ἐρωτήσεως βουλευτῶν τῆς ΕΔΑ πρὸς τὸ Προεδρεῖον τῆς Βουλῆς, ἐπὶ θεμάτων ἀφορώντων τὴν Κοινότητα». Εἰσηγουμένου τοῦ Προέδρου Τὸ Κοινοτικὸν Συμβούλιον, λαβὸν ὑπ’ ὄψιν τὴν ὑπ’ ἀριθ. 1576 τῆς 5.4.60 ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν τῆς ΕΔΑ πρὸς τὸ Προεδρεῖον τῆς Βουλῆς, ἐπὶ θεμάτων ἀφορώντων τὴν Κοινότητα καὶ πρὸς ἀποκατάστασιν τῆς ἀληθείας, ἐγκρίνει καὶ ἀποφασίζει τὴν κάτωθι ἀπάντησιν: «Τὸ Κοινοτικὸν Συμβούλιον Βριλησσίων, λαβὸν γνῶσιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1576 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν τῆς ΕΔΑ κ.κ. Ι. Εὐαγγελίδη, Μ. Σβώλου, Γ. Αὐγεροπούλου, Σ. Ἡλιοπούλου καὶ Δ. Γιαχνῆ πρὸς τὸν κ. ὑπουργὸν Ἐσωτερικῶν, ἐρωτώμενον διὰ τὴν ἐγκατάλειψιν τῆς Κοινότητος Βριλησσίων καὶ εἰδικῶς διὰ τὴν ὕδρευσιν καὶ πρὸς ἀποκατάστασιν τῆς ἀληθείας, δηλώνει τὰ κάτωθι: 1. Ἡ Κοινότης, ἀπὸ τοῦ ἔτους 1956 κατεσκεύασεν ὑδραγωγεῖον καὶ ἐσωτερικὸν δίκτυον ὑδρεύσεως, ἐπεκτείνουσα τοῦτο συνεχῶς καὶ ἐκτὸς τοῦ ἐγκεκριμένου ρυμοτομικοῦ σχεδίου εἰς τὴν θέσιν «Πάτημα» μήκους 14.000 μ., ὑδρεύουσα σήμερον ἄνω τῶν 400 οἰκιῶν. 2. Διὰ δημοπρατήσεως ἔργου προϋπολογισμοῦ δαπάνης 2.000.000 δραχ. ἐντὸς τοῦ τρέχοντος ἔτους θὰ ὑδρευθοῦν 10.000 κάτοικοι ἀποκλειστικῶς τῆς περιφερείας «Πάτημα», διὰ δικτύου ὑδρεύσεως 10.000 μ. καὶ ὑδραγωγείου 300 μ3. 3. Τὰ ἀνωτέρω ἔργα ἐγένοντο τῇ συμπαραστάσει τῆς Προϊσταμένης Ἀρχῆς τῆς Νομαρχίας Ἀττικῆς καὶ τῇ πραγματικῇ μερίμνῃ τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν, τὸ ὁποῖον ἐχορήγησε μέχρι τοῦδε ἄτοκα δάνεια ἀνερχόμενα εἰς τὸ ποσὸν τῶν δραχ. 500.000 καὶ διὰ τῆς κατανοήσεως τὴν ὁποίαν ἐπιδεικνύει διὰ τὴν Τοπικὴν Αὐτοδιοίκησιν, ἐνέκρινε τὴν σύναψιν δανείου μετὰ τοῦ Ταμείου Παρακαταθηκῶν καὶ Δανείων διὰ τὴν ὕδρευσιν τῆς περιφερείας «Πάτημα» δραχ. 1.600.000 καὶ ὑφίσταται ἐγκριθὲν δάνειον παρὰ τοῦ αὐτοῦ Ὑπουργείου δραχ. 2 ἑκατ. διὰ τὴν ἐκτέλεσιν ἔργων ὁδοποιΐας καὶ ἀπὸ τετραμήνου ἐν τῇ Κοινότητί μας ἐκτελοῦνται ἔργα ὁδοποιΐας, διατεθέντος πρὸς τοῦτο παρὰ τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας ἐκ τοῦ Ὀργανισμοῦ Ἀπασχολήσεως καὶ Ἀσφαλίσεως Ἀνεργίας ποσοῦ δραχ. 250.000 καὶ ἑτέρου ποσοῦ ἐκ τῶν ἐσόδων τῆς Κοινότητος δραχ. 100.000. Εἰς τὰ ἀνωτέρω ἔργα ἀπασχολοῦνται 53 ἄνεργοι τῆς περιφερείας. Κατὰ συνέπειαν, ἐκ τῶν ἀνωτέρω ἐμφαίνεται, ὅτι τὸ ἀντικείμενον τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1576 ἐρωτήσεως τῶν ὡς εἴρηται βουλευτῶν τῆς ΕΔΑ εἶναι ἄνευ περιεχομένου, ἀντιθέτως, ἡ Κοινότης Βριλησσίων εἰς πᾶσαν προσπάθειάν της ἔτυχε παρὰ τοῦ Κράτους πάσης ἀρωγῆς καὶ συμπαραστάσεως. Τὸ Συμβούλιον ἀναθέτει εἰς τὸν Πρόεδρον τὴν ὑποβολὴν τῆς παρούσης ἁρμοδίως. Ἡ παροῦσα ἀπόφασις ἔλαβεν αὔξοντα ἀριθμὸν 64)60. ................................................ Ἐξαντληθέντων τῶν θεμάτων τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως, λύεται ἡ συνεδρίασις. Ἐφ’ ᾧ συνετάγη τὸ παρὸν πρακτικὸν καὶ ὑπογράφεται ὡς ἕπεται.

Ὁ Πρόεδρος

ΗΛΙΑΣ Ε. ΜΑΝΤΟΥΒΑΛΟΣ

Τὰ Μέλη Π. Χουντουμάδης, Π. Πλέπλερ, Π. Σταθόπουλος λβʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεων τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Βαλούρδου, Κ. Πυρομάγλου καὶ Δ. Μερλοπούλου. Ἀπαντῶντες εἰς τὴν κατατεθεῖσαν ὑμῖν ὑπ’ ἀριθμ. 1689)2.5.60 ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Βαλούρδου, Κ. Πυρομάγλου καὶ Δ. Μερλοπούλου, ἀναφορικῶς μὲ τὸ θέμα τῆς συμβολῆς τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων διὰ τὴν προικοδότησιν τῶν ἀπόρων κορασίδων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Εἰς τὴν ἀναληφθεῖσαν προσπάθειαν διὰ τὴν προικοδότησιν τῶν ἀπόρων κορασίδων, οἱ Ὀργανισμοὶ Τοπικῆς Αὐτοδιοικήσεως δὲν παρέμειναν ἀμέτοχοι. Οἱ Δῆμοι καὶ αἱ Κοινότητες, ἐκπληροῦντες κατὰ κύριον λόγον κοινωνικὴν ἀποστολὴν ἀπὸ τῆς πρώτης ἐκδηλώσεως τῆς ἀνωτέρω κοινωνικῆς προσπαθείας ἐπεκρότησαν αὐτὴν καὶ οἱ περισσότεροι ἐν τῷ μέτρῳ τῆς οἰκονομικῆς των δυνατότητος συνέδραμον διὰ τὴν ἐπιτυχίαν της. Αἱ διατεθεῖσαι ὑπ’ αὐτῶν εἰσφοραὶ κατὰ μέσον ὅρον ἐκ 1.000 ἕως 500 δραχμῶν ἐτησίως ἀντιστοιχοῦν εἰς ἐλάχιστον ποσοστόν, ἐν σχέσει πρὸς τὰς ποικίλας ἄλλας προαιρετικὰς εἰσφοράς των ὑπὲρ κοινωνικῶν, ἐκπολιτιστικῶν καὶ φιλανθρωπικῶν σκοπῶν, ὥστε νὰ μὴ δύναται νὰ γίνῃ λόγος περὶ τῆς ἐντεῦθεν ἐπιβαρύνσεως αὐτῶν. Ἐπὶ τοῦ προκειμένου, τὸ Ὑπουργεῖον, διὰ σχετικῆς ἐγκυκλίου του περιωρίσθη εἰς τὸ νὰ καταστήσῃ γνωστὸν εἰς τοὺς Δήμους καὶ Κοινότητας τὴν πρωτοβουλίαν ταύτην καὶ νὰ συστήσῃ εἰς τοὺς Νομάρχας τὴν ἔγκρισιν τῶν ὑποβαλλομένων αὐτοῖς ἀποφάσεων τῶν Δημοτικῶν καὶ Κοινοτικῶν Συμβουλίων, ἀφορωσῶν τὴν προαιρετικὴν διάθεσιν σχετικῶν εἰσφορῶν ὑπὲρ τοῦ ἀνωτέρω σκοποῦ. Κατ’ ἀκολουθίαν, οὔτε ὑποχρεωτικὴ εἰσφορὰ ἐπεβλήθη εἰς τοὺς Δήμους καὶ Κοινότητας ὑπὲρ τοῦ ἐν λόγῳ σκοποῦ, οὔτε ἑτέρα καθ’ οἱονδήποτε τρόπον πίεσις ἠσκήθη ἐπ’ αὐτῶν διὰ τὴν διάθεσιν τοιούτων εἰσφορῶν. Ἐὰν οἱ Δῆμοι καὶ αἱ Κοινότητες θὰ ἐξακολουθήσουν καὶ κατὰ τὰ ἑπόμενα ἔτη νὰ προσφέρουν τὴν συνδρομήν των ὑπὲρ τοῦ ἀνωτέρω κοινωνικοῦ σκοποῦ, τοῦτο εἶναι θέμα ἀναγόμενον εἰς τὴν ἀποκλειστικὴν ἁρμοδιότητα τῶν Συμβουλίων των Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Ἰουνίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

λγʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ἠλ. Σκυλλάκου, Δ. Μερλοπούλου, Α. Τσιάρα καὶ Ι. Γιαλώφα. Ἐν σχέσει πρὸς τὰ ὡς ἄνω σημειούμενα ὑμέτερα ἔγγραφα, δι’ ὧν διεβιβάσθησαν τῷ Ὑπουργείῳ τούτῳ αἱ ὑπ’ ἀριθ. 1741 καὶ 1748 ἐρωτήσεις τῶν ἐν περιλήψει ἀναφερομένων κ.κ. βουλευτῶν, ἀφορῶσαι, πρὸς τοῖς ἄλλοις, εἰς τὴν τροποποίησιν τοῦ Ν. Διατάγματος 3033)54, ἐπὶ τῷ τέλει τῆς ἐξασφαλίσεως βοσκῶν εἰς τοὺς στερουμένους τοιούτων κτηνοτρόφους, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὅτι, βάσει τῶν διατάξεων τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ Ν. Διατάγματος 3033)1954, οἱ ἐν τῇ περιφερείᾳ τοῦ Δήμου ἢ τῆς Κοινότητος βοσκήσιμοι τόποι, ὧν τὴν κυριότητα, νομὴν ἢ χρῆσιν ἔχουν ὁ Δῆμος ἢ ἡ Κοινότης, διατίθενται εἰς τοὺς δημότας πρὸς βοσκὴν τῶν ζώων τῶν δημοτῶν. Εἰς περίπτωσιν, καθ’ ἣν μετὰ τὴν κάλυψιν τῶν ἀναγκῶν τῶν κτηνοτρόφων δημοτῶν ἀπομένει περίσσευμα, τοῦτο διατίθεται διὰ δημοπρασίας εἰς τοὺς κατ’ ἐπάγγελμα κτηνοτρόφους. Διὰ τὴν τοιαύτην χρῆσιν τῶν βοσκῶν οἱ κτηνοτρόφοι δημόται καταβάλλουν ἐτησίως ὡρισμένον ποσὸν ὡς δικαίωμα, τὸ ὁποῖον κυμαίνεται μεταξὺ τῆς μιᾶς καὶ ἡμισείας μέχρις ὀκτὼ δραχμῶν κατὰ κεφαλὴν μικροῦ ζώου καὶ τριῶν ἕως δέκα ἓξ δραχμῶν δι’ ἕκαστον μέγα ζῶον. Ὡς προκύπτει ἐκ τῶν ἀνωτέρω, αἱ δημοτικαὶ καὶ κοινοτικαὶ βοσκαὶ διατίθενται ὁπωσδήποτε διὰ τὴν βοσκὴν τῶν ζώων τῶν δημοτῶν, τὸ δὲ καταβαλλόμενον ἐτησίως δικαίωμα κατὰ κεφαλὴν εἶναι ἐλάχιστον, ἐν σχέσει πρὸς τὴν ἀξίαν τῆς χορτονομῆς. Συνεπῶς, τὸ Ὑπουργεῖον δὲν ἀντιμετωπίζει περίπτωσιν τροποποιήσεως τῶν ἀνωτέρω διατάξεων, δεδομένου ὅτι, ὡς ἔχουν αὗται, ἐξυπηρετοῦν τὴν ἐν ἑκάστῳ Δήμῳ ἢ Κοινότητι ὑπάρχουσαν κτηνοτροφίαν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 2 Ἰουνίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

λδʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βαλούρδου. Ἀπαντῶντες εἰς τὸ ὡς ἄνω ὑμέτερον ἔγγραφον, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἐπὶ τοῦ ἐν θέματι ἀντικειμένου ἀναφερόμεθα εἰς τὸ περιεχόμενον τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 27)2336)399 ἀπὸ 4.5.60 ἡμετέρου (Γ.Δ.Χ.) πρὸς ὑμᾶς ἐγγράφου καὶ συμπληρωματικῶς ἀνακοινοῦμεν ὑμῖν, ὅτι αἱ ὑπηρεσίαι τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας πάντοτε, συνεχῶς καὶ ἀδιαλείπτως καταβάλλουσιν ἀξιεπαίνους προσπαθείας διὰ τὴν ἀπομόνωσιν ἐκ τῆς Ἑλληνικῆς Κοινωνίας τῶν ἐγκληματιῶν πάσης κατηγορίας, ἀλλὰ καὶ διὰ τὴν προστασίαν τῶν ἐλευθεριῶν τῶν πολιτῶν, τῶν ὁποίων οἱ Ἕλληνες ἀστυνομικοὶ ὑπῆρξαν καὶ εἶναι συμπαραστάται, φίλοι καὶ ὑπηρέται. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Ἰουνίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ

λεʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Καρασάββα, Ε. Πρωϊμάκη, Β. Μπρακατσούλα, Χ. Φιλίππου καὶ Β. Ἐφραιμίδη. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 5896 ἀπὸ 9.5.60 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ κατατεθεῖσα εἰς τὴν Βουλὴν ὑπ’ ἀριθ. 1674 ἐ.ἔ. ἐρώτησις τῶν ὑπογραψάντων ταύτην βουλευτῶν, νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: Ὁ συλληφθεὶς παρὰ τῶν Ἀστυνομικῶν Ἀρχῶν δράστης τῶν διαπραχθεισῶν τὴν 26.4.60 τριῶν ἀνθρωποκτονιῶν εἰς Μυρίνην–Καρδίτσης, κατεῖχεν ἀπὸ τοῦ καιροῦ τῆς Κατοχῆς καὶ ἐν ἀγνοίᾳ τῶν Ἀρχῶν τὸ κατασχεθὲν πολεμικὸν τυφέκιον (ἀραβίδα) περίστροφον τύπου γκόλτς καὶ μάχαιραν, οὐχὶ δὲ καὶ ὁπλοπολυβόλον, ὡς ἀνεγράφη εἴς τινας ἐφημερίδας. Τὸν ἄνω ὁπλισμὸν ἀπέκρυπτεν ἐπιμελῶς εἰς ἐναλλασσομένας καταλλήλους ἀγροτικὰς θέσεις τοῦ χωρίου του, δι’ ὃ καὶ δὲν εἶχεν ἀνευρεθῆ τόσον κατὰ τὰς διενεργηθείσας γενικὰς ἐρεύνας ἐν τῇ περιοχῇ, ὅσον καὶ τὰς εἰδικώτερον ἐν τῇ οἰκίᾳ του κατ’ ἐπανάληψιν γενομένας, ὡς καὶ τὰς ἐπ’ αὐτοῦ σωματικὰς τοιαύτας, ὑπὸ τῶν οἰκείων Ἀστυνομικῶν Ἀρχῶν, αἵτινες ἐν προκειμένῳ οὐδὲν παρέλειψαν, ἀλλὰ καὶ γενικώτερον κατέβαλον καὶ καταβάλλουν πᾶσαν δυνατὴν προσπάθειαν πρὸς ἀνεύρεσιν καὶ κατάσχεσιν τοῦ παρανόμως κατεχομένου ἢ φερομένου ὁπλισμοῦ, κατ’ οὐδὲν κωλυόμεναι εἰς τὸ ἔργον τοῦτο, ἀλλ’ ἀντιθέτως ὑποβοηθούμεναι ἐκ τῆς παραλλήλου ἀσκήσεως τῶν πρὸς προστασίαν τῆς Ἐθνικῆς Ἀσφαλείας καθηκόντων των. Ἐν Ἀθήναις τῇ 31 Μαΐου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ

λστʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Πρωϊμάκη, Μ. Σβώλου, Κ. Δεσποτοπούλου καὶ Δ. Γιαχνῆ. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 6488)5228 τῆς 23.5.60 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ πρὸς τὸ Προεδρεῖον τῆς Βουλῆς κατατεθεῖσα ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Πρωϊμάκη, Μ. Σβώλου, Κ. Δεσποτοπούλου καὶ Δ. Γιαχνῆ περὶ σοβαρῶν ἀδικημάτων ἐν τῇ περιοχῇ Ἀπειράνθου τοῦ Ἀγρονομείου Νάξου–Τραγαίας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πληροφορήσωμεν τοὺς ἐρωτῶντας κ.κ. βουλευτὰς καὶ τὴν Βουλήν, ὅτι αἱ ἁρμόδιαι ὑπηρεσίαι Ἀγροφυλακῆς καὶ Χωροφυλακῆς ἐπελήφθησαν προανακρίσεων τῶν ἀδικημάτων τούτων, ὧν οἱ δρᾶσται κατὰ τὸ πλεῖστον ἀνεκαλύφθησαν καὶ ἐδιώχθησαν ποινικῶς. Παραλλήλως, ἐλήφθησαν ἅπαντα τὰ ἐνδεικνυόμενα μέτρα διασφαλίσεως τῆς ἐννόμου τάξεως ἐν τῇ περὶ ἧς πρόκειται περιοχῇ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Ἰουνίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΜΑΚΡΗΣ

λζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ὀ. Ἀντώνογλου, Θ. Κεραμιτσιόγλου, Γ. Εὐαγγέλου, Β. Ἐφραιμίδη καὶ Ι. Παπαδημητρίου. Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως ἀνακοινώσητε εἰς τοὺς καταθέσαντας ὑμῖν ἐρώτησιν βουλευτὰς κ. κ. 1) Ἀντώνογλου Ὀρ., 2) Κεραμιτσιόγλου Θ., 3) Εὐαγγέλου Γ., 4) Ἐφραιμίδη Β. καὶ 5) Παπαδημητρίου Ἰωάν., περὶ ἐπεμβάσεως Διοικητικῶν καὶ Ἀστυνομικῶν Ὀργάνων εἰς συνδικαλιστικὰ ζητήματα, τὰ κάτωθι: 1. Ὁ κ. Νομάρχης Ροδόπης ἐξέδωκε νομίμως τὴν ὑπ’ ἀριθ. Ε.Π. 285 ἀπὸ 16.5.60 ἀπόφασιν ἐκπτώσεως ἐκ τοῦ ἀξιώματος τοῦ Γραμματέως τοῦ Δ. Σ. τοῦ Σωματείου Ἐργατῶν Οἰκοδομῶν Κομοτηνῆς, Βασιλειάδη Ἰακώβου. 2. Διὰ τὰς ἀναφερομένας συλλήψεις συνδικαλιστῶν, παρεμπόδισιν εἰσπράξεως συνδρομῶν μελῶν κλπ., δὲν δυνάμεθα νὰ παράσχωμεν ὑμῖν στοιχεῖα, καθ’ ὅσον δὲν ἀναφέρονται οἱ ρηθέντες κ.κ. βουλευταὶ ἐπὶ συγκεκριμένων γεγονότων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Ἰουνίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ

ληʹ) Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 6808)5511 ἀπὸ 31.5.60 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ ἐν συνεχείᾳ τοῦ ταὐταρίθμου 45αʹ ἀπὸ 5.3.60 ὁμοίου μας νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι περὶ τῆς χρονολογίας ἐπελεύσεως τῆς ἀναπηρίας τοῦ Σφυριδάκη Εὐαγγέλου οὐδεμία ἀμφισβήτησις διετυπώθη, ἀλλ’ ἐμνημονεύθη εἰς τὸ ἔγγραφόν μας, ὅτι ἐκρίθη ἀναγκαία, διὰ λόγους κυκλοφορίας καὶ τουριστικῆς ἐμφανίσεως καὶ ἀναπτύξεως τῆς Θεσσαλονίκης, ἡ βαθμιαία ἀφαίρεσις τῶν ἀδειῶν μικροπωλητῶν ἐκ τῶν ἱκανῶν δι’ ἄλλην ἐργασίαν, μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ τοῦ ἀνωτέρω πρὸς μείωσιν τοῦ μεγάλου ἀριθμοῦ τῶν ἀδειῶν, αἵτινες εἶχον χορηγηθῆ πρὸς ἀντιμετώπισιν τοῦ προβλήματος τῆς ζωῆς τῶν θυμάτων τῆς δράσεως τῶν κομμουνιστοσυμμοριτῶν. Ἡ σύζυγος τοῦ ἀνωτέρω, καταφανῶς τῇ ἐντολῇ τούτου, ἐγκαθίστα πάγκον μικροπωλητοῦ εἰς τὰ κεντρικώτερα σημεῖα τῆς πόλεως, εἰς δὲ τὰς συστάσεις τῶν ἀστυνομικῶν ὀργάνων, ὅπως παύσῃ νὰ παρανομῇ, ἐξύβριζε ταῦτα χυδαίως καὶ ἐπιδεικτικῶς. Πρὸ τῆς καταστάσεως ταύτης, ἀπεμακρύνθη ἐκ τῆς τουριστικῆς ζώνης τῆς πόλεως ὑπὸ ὀργάνων τοῦ οἰκείου Τμήματος, μὲ ἐπὶ κεφαλῆς ἀξιωματικόν, χρησιμοποιηθέντος καὶ αὐτοκινήτου πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦτον. Τὰ περὶ κακοποιήσεώς της εἶναι ψευδῆ καὶ ἀνυπόστατα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Ἰουνίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ

λθʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Θ. Κεραμιτσιόγλου, Ὀρ. Ἀντώνογλου καὶ Α. Λασκαρίδη. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 5692 ἀπὸ 4.5.60 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡ ὑποβληθεῖσα ὑμῖν ἀπὸ 22.4.60 ἐρώτησις βουλευτῶν, ἀφορῶσα τὸ ἐν περιλήψει θέμα, νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι ἐξακολουθοῦσι καταβαλλόμεναι αἱ προσήκουσαι ἐνέργειαι καὶ προσπάθειαι τῶν οἰκείων Ἀστυνομικῶν Ἀρχῶν καὶ οὐδὲν ἐν προκειμένῳ παρελείφθη, πρὸς ἐξιχνίασιν τῶν κατὰ τὸ παρελθὸν διαπραχθέντων ἐν τῇ περιοχῇ Ἕβρου καὶ μὴ εἰσέτι διαλευκαθέντων ἐλαχίστων καὶ ἀσημάντων ἀδικημάτων, ἅτινα οὐδένα ἀπολύτως δυσμενῆ ἀντίκτυπον ἔσχον ἐπὶ τῆς ἐκεῖσε καταστάσεως τῆς δημοσίας ἀσφαλείας. Εἰδικῶς, ὅσον ἀφορᾷ τὴν μὴ εἰσέτι ἀνεύρεσιν τῶν εἰς Τουρκικὸν Κράτος μεταφερθέντων κλοπιμαίων ἐκ τῆς εἰς βάρος τοῦ Κουκάκη Γεωργίου σημειωθείσης κλοπῆς, αἱ σχετικαὶ παρὰ τῶν Τουρκικῶν Ἀρχῶν ἐνέργειαι, ἀπέβησαν ἀτελέσφοροι. Διὰ τὰ λοιπὰ θιγόμενα ὑπὸ τῶν ἐρωτώντων βουλευτῶν σημεῖα, παραπέμπομεν εἰς τὸν ταὐτάριθμον 41γ ἀπὸ 2.2.59 ἡμέτερον πρὸς ὑμᾶς, ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ θέματος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 2 Ἰουνίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ

μʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Σιαφλέκη, Ε. Σκούρα καὶ Α. Τσιάντου. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12237 ἀπὸ 23.12.59 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Σιαφλέκη, Ε. Σκούρα καὶ Α. Τσιάντου, περὶ παρεμποδίσεως ὑπὸ ἀστυνομικῶν ὀργάνων τῆς κυκλοφορίας τῆς ἐφημερίδος «ΑΥΓΗ» νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι, ὡς ἀπεδείχθη ἐκ γενομένης ἐξετάσεως, τὰ εἰς βάρος τῶν ἀστυνομικῶν ὀργάνων Βόλου καταγγελλόμενα, τυγχάνουσιν ἀνακριβῆ. Ἐκ τῆς ἐνεργηθείσης ἐξετάσεως προέκυψεν ἐπίσης, ὅτι περὶ τοὺς 20 περιπτεριοῦχοι ἀνάπηροι καταστάντες κατὰ τὸν συμμοριτοπόλεμον, δὲν παραλαμβάνουν οἰκείᾳ βουλήσει παρὰ τῶν πρακτορείων ἐφημερίδων τὴν ἐφημερίδα «ΑΥΓΗ» πρὸς πώλησιν, διότι θεωροῦσιν αὐτὴν ὡς παραβλάπτουσαν διὰ τῆς ἀρθρογραφίας της τὰ ἐθνικὰ συμφέροντα, ὑπὲρ ὧν οὗτοι ἐθυσιάσθησαν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Ἰουνίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ

μαʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Χονδρονασίου, Σ. Καρασάββα, Β. Ἐφραιμίδη καὶ Α. Μπριλλάκη. Ἔχομεν τὴν τιμήν, ἀπαντῶντες εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 5979) 11.5.60 ὑμέτερον ἔγγραφον νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως ἀνακοινώσητε εἰς τοὺς καταθέσαντας ὑμῖν ἐρώτησιν βουλευτὰς κ.κ. Α. Χονδρονάσιον, Σ. Καρασάββαν, Β. Ἐφραιμίδην καὶ Α. Μπριλλάκην, ὅτι ἐπὶ τῶν ἐν αὐτῇ ἀναφερομένων περιπτώσεων διετάχθη ἔρευνα, ἧς τὸ ἀποτέλεσμα θέλομεν γνωρίσει ἐν καιρῷ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Ἰουλίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ

μβʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Μερκούρη, Β. Ἐφραιμίδη, Δ. Μερλοπούλου καὶ Γ. Σπηλιοπούλου. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 6094 ἀπὸ 13.5.60 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Μερκούρη, Β. Ἐφραιμίδη, Δ. Μερλοπούλου καὶ Γ. Σπηλιοπούλου, σχετικὴ μὲ τὸ ἐν περιλήψει θέμα, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι οὗτος, ὡς ἐπληροφορήθημεν, ἐκρατήθη δυνάμει ἐντάλματος προσωπικῆς κρατήσεως τοῦ ἁρμοδίου Ταμείου τοῦ Δημοσίου διὰ χρέος πρὸς τὸ Δημόσιον ἀνερχόμενον εἰς πολλὰς χιλιάδας δραχμῶν καὶ προερχόμενον ἐκ τῆς δαπάνης τοῦ Κράτους διὰ τὰς σπουδάς του, ὡς σπουδαστοῦ ἐν τῇ Στρατιωτικῇ Ἰατρικῇ Σχολῇ. Λεπτομερῆ στοιχεῖα περὶ τῆς συλλήψεως καὶ κρατήσεώς του ταύτης θέλει παράσχει ὑμῖν τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν, ὡς ἁρμόδιον ἐν προκειμένῳ. Ἤδη, ὁ ἐν λόγῳ ἰατρὸς ἀπελύθη καὶ εἶναι ἐλεύθερος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Ἰουλίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ

ιγʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Ἐφραιμίδη, Β. Θανασέκου, Γ. Πρίφτη καὶ Μ. Χριστογεώργου. Ἔχομεν τὴν τιμήν, ἀπαντῶντες εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 7007) 5671 ἀπὸ 3.6.60 ὑμέτερον ἔγγραφον, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ἐν τῇ περιλήψει ἐρώτησις, σχετικὴ μὲ μὴ ἀναγνώρισιν ὑπὸ διαφόρων Κοινοτήτων καὶ Συνεταιρισμῶν τῆς χώρας τοῦ ἐνδιαφέροντος βουλευτῶν τῆς ΕΔΑ πρὸς ἐπίλυσιν ζητημάτων τῆς περιοχῆς των, νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Ὁλόκληρος ἡ ὕπαιθρος χώρα, ἰδιαιτέρως δὲ αἱ ὀρειναὶ Κοινότητες, ὑπέστησαν τὰς θηριωδίας τῶν κομμουνιστικῶν συμμοριῶν τόσον κατὰ τὴν περίοδον τῆς κατοχῆς, ὅσον καὶ κατὰ τὸν συμμοριτοπόλεμον καὶ φυσικὸν εἶναι νὰ ἀποκρούουν μετ’ ἀποστροφῆς τὴν προσφορὰν ὑπηρεσιῶν ἐκ μέρους ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι, ἐὰν δὲν εἶναι ἐκπρόσωποι, εἶναι τοὐλάχιστον συμπαραστάται καὶ συνήγοροι τῶν κακουργησάντων ἐναντίον των. Διεπράχθησαν τόσαι καὶ τόσα ἐγκλήματα κατὰ τῶν πληθυσμῶν τῆς ὑπαίθρου χώρας, ὥστε ἡ ἀνάμνησις τούτων θὰ προκαλῇ τὴν φρίκην ἐπὶ πολλὰς γενεάς. Τὰ ὄργανα τῆς ἐκτελεστικῆς ἐξουσίας, οὐδεμίαν ἀπολύτως ἀνάμιξιν ἔχουν εἰς τὰς παρομοίου εἴδους ὑποθέσεις καὶ ἡ ἀντίδρασις τῶν Κοινοτήτων καὶ Συνεταιρισμῶν εἶναι εὐεξήγητος, φυσικὴ καὶ αὐθόρμητος, ἡ δὲ σχετικὴ ὁμοιομορφία τῶν ἀπαντήσεων ὀφείλεται ἀσφαλῶς εἰς τὸ ὅτι λαμβάνονται ὡς ὑποδείγματα τούτων αἱ εἰς τὸν Τύπον δημοσιευόμεναι ἀπαντήσεις ἄλλων Κοινοτήτων ἢ Συνεταιρισμῶν καὶ εἰς τὸ γεγονός, ὅτι ἀναφέρονται εἰς ταὐτόσημα περίπου θέματα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Ἰουλίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ

ιδʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Ἀθανασιάδη–Νόβα. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2327 ἐ.ἔ. ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη τῷ Ὑπουργείῳ Ἐσωτερικῶν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1204)13.2.60 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Γεωργίου Ἀθανασιάδη–Νόβα, σχετικὴ μὲ ἐξέτασι παρὰ τοῦ Τμήματος Ἀσφαλείας Κηφισίας τοῦ ΑΓΙ ΘΕΡΟΥ ἢ Σπύρου Θεοδωροπούλου, νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Ἐπὶ τῆς προκειμένης ὑποθέσεως ἐδόθη ἀπάντησις πρὸς ὑμᾶς ἐπὶ συναφοῦς ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν τῆς ΕΔΑ κ.κ. Σωτηρίου, Ἐφραιμίδη κλπ., διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 40) 1259)145 ἀπὸ 13.3.60 ἡμετέρου ἐγγράφου. Πρὸς τούτοις, γνωρίζομεν καὶ αὖθις, ὅτι ὁ ἐν λόγῳ ΑΓΙΣ ΘΕΡΟΣ (Σπύρος Θεοδωρόπουλος) τὴν 26.1.1960 ἐκλήθη εἰς τὸ Τμῆμα Ἀσφαλείας Κηφισίας, ἵνα παράσχῃ ὡρισμένας διευκρινήσεις καὶ ἡ ἀπέναντί του συμπεριφορὰ τῶν ὀργάνων τῆς Ὑπηρεσίας ταύτης ὑπῆρξεν ἄμεμπτος. Τὰ περὶ ἐξαντλητικῆς ἐξετάσεως καὶ ταλαιπωριῶν του δὲν ἀνταποκρίνονται πρὸς τὴν ἀλήθειαν. Ἀντιθέτως, ὁ ἴδιος ἐξετασθεὶς ἐδήλωσεν εἰς ἐπιστολήν του δημοσιευθεῖσαν εἰς τὴν ἐφημερίδα «τὸ Βῆμα» τῆς 25.3.60, ὅτι ὁ ἐξετάσας αὐτὸν ἀξιωματικὸς ἐφέρθη εὐγενέστατα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Ἰουλίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ

μεʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Μπριλλάκη, Β. Ἐφραιμίδη, Α. Χονδρονασίου καὶ Σ. Καρασάββα. Ἔχομεν τὴν τιμήν, ἀπαντῶντες εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 5699) 4.5.60 ἔγγραφον νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως ἀνακοινώσητε εἰς τοὺς καταθέσαντας ὑμῖν ἐρώτησιν βουλευτὰς κ.κ. Α. Μπριλλάκην, Β. Ἐφραιμίδην, Α. Χονδρονάσιον καὶ Σ. Καρασάββαν, ὅτι διετάχθη ἔρευνα ἐπὶ τῶν ἐν αὐτῇ ἀναφερομένων περιπτώσεων, ἧς τὸ ἀποτέλεσμα θέλομεν γνωρίσει ἐν καιρῷ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Ἰουλίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ

μστʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βαλούρδου. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 5319) 4214 ἀπὸ 23.4.60 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1623)19.4.60 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Γεωργίου Βαλούρδου, περὶ πιέσεων καὶ κακοποιήσεων πολιτῶν εἰς ΚΑʹ Παράρτημα Ἀσφαλείας Ἀθηνῶν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ὄντως τὸ ἐν λόγῳ Παράρτημα, ἐν τῷ κύκλῳ τῶν καθηκόντων του, ἐκάλεσεν ἀριθμὸν κατοίκων τῆς περιοχῆς του πρὸς παροχὴν διευκρινήσεων ἐπὶ ὑφισταμένων εἰς βάρος των κατηγοριῶν, ἀποτέλεσμα δὲ τῆς τοιαύτης ἐνεργείας του ὑπῆρξεν ἡ πάντα ἀβίαστος καὶ ἀθρόα ὑποβολὴ προφορικῶν καὶ ἐγγράφων ἐξηγήσεων ἀπὸ μέρους τῶν ἐνδιαφερομένων. Τὸ ἀόριστον καὶ ἀσαφές, ἄλλωστε, τῶν διατυπουμένων κατηγοριῶν περὶ κακοποιήσεως καὶ ἀπειλῶν πολιτῶν, καταδεικνύει τὸ ἀβάσιμον τῆς καταγγελίας καὶ ἐπανάληψιν τῶν γνωστῶν μεθόδων συκοφαντήσεως τῶν ὀργάνων Ἀσφαλείας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Ἰουλίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ

μζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βαλούρδου. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 5567) 4329 ἀπὸ 30.4.60 ὑμετέρου ἐγγράφου νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι, ὡς προκύπτει ἐκ τῆς διενεργηθείσης ἐρεύνης, ὁ περὶ οὗ πρόκειται Γκιτάκος Χρ., ὁδηγηθεὶς εἰς τὸ Βʹ Ἀστυνομικὸν Τμῆμα ὑπὸ τοῦ Ὑπαστυνόμου Βʹ Δέρκα, ὡς περιφερόμενος ὕποπτος, ἀφέθη ἐλεύθερος μετὰ τὴν ἐξακρίβωσιν τῆς ταὐτότητός του, οὐδόλως ἐνοχληθείς. Ὅσον ἀφορᾷ εἰς τὴν ἀναφερομένην Ὀργάνωσιν «Λαϊκὴ Διαφώτισις», διεπιστώθη, ὅτι δὲν ὑπάρχει τοιαύτη ἐν Πειραιεῖ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Ἰουνίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ

μηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Θανασέκου, Δ. Γιαχνῆ, Κ. Δεσποτοπούλου καὶ Γ. Παπαγεωργίου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 6490)60 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1771 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Θανασέκου, Δ. Γιαχνῆ, Κ. Δεσποτοπούλου καὶ Γ. Παπαγεωργίου, περὶ τοῦ ἐν ἐπικεφαλίδι ἐπιδηλουμένου θέματος, ἔχομεν τὴν τιμὴν, ὡς ἀνέφερεν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 14620)25.6.60 ἀναφορᾶς του ὁ Νομάρχης Κυκλάδων, νὰ γνωρίσωμεν ὅτι, δὲν ἐπήρκεσεν ἡ διατεθεῖσα ἀρχικῶς πίστωσις διὰ τὴν κατασκευὴν τῆς περὶ ἧς πρόκειται γεφύρας τοῦ χωρίου Κώμη τῆς Τήνου, λόγῳ δαπανηρῶν θεμελιώσεων αὐτῆς. Διὰ τῆς διατεθείσης πιστώσεως, ἐπεραιώθη τὸ κύριον ἔργον, παρέμεινον δὲ ἡμιτελεῖς οἱ πτερυγότοιχοι καὶ αἱ προσβάσεις, διὰ τὴν ἀποπεράτωσιν τῶν ὁποίων θέλει δοθῆ, εἰς πρώτην εὐκαιρίαν, σχετικὴ πίστωσις ἐκ τοῦ Νομαρχιακοῦ Ταμείου Κυκλάδων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 16 Ἰουνίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

μθʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Γαρουφαλιᾶ. Ἐν σχέσει πρὸς τὸ ἄνω σημειούμενον ὑμέτερον ἔγγραφον, δι’ οὗ διεβιβάσθη τῷ Ὑπουργείῳ ἡ ὑπ’ ἀριθ. 9)1960 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Γαρουφαλιᾶ, ἀφορῶσα εἰς τὰ ληπτέα μέτρα διὰ τὴν οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν τῶν ἀπόρων Κοινοτήτων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Ὁ καταργηθεὶς διὰ τοῦ Α. Ν. 843)1948 φόρος ἐπὶ τῶν μεταφερομένων πρὸς κατανάλωσιν ἐγχωρίων προϊόντων (διαπύλια τέλη), ἀφεώρα μόνον τοὺς Δήμους καὶ ὡρισμένας Κοινότητας πρωτευούσας ἐπαρχιῶν. Συνεπῶς, οὐδέποτε εἰσεπράττετο τοιοῦτος φόρος ὑπὲρ τῶν λοιπῶν Κοινοτήτων. Ὁ φόρος καταναλώσεως καπνοῦ ἀποδίδεται κυρίως εἰς τοὺς Δήμους, ὑπὲρ τῶν ὁποίων εἰσεπράττετο ὁ φόρος ἐγχωρίων προϊόντων (διαπύλια τέλη) καὶ εἰς τὰς καπνοπαραγωγικὰς Κοινότητας, εἰς τὰς περιφερείας τῶν ὁποίων εἰσεπράττετο τὸ πρόσθετον ποσοστὸν δύο καὶ ὀγδοήκοντα τοῖς ἑκατὸν (2,80%) ἐπὶ δημοσίου φόρου τοῦ καπνοῦ εἰς φύλλα. Τὸ ἀπομένον περίσσευμα κατανέμεται εἰς τὰς ὑπολοίπους Κοινότητας, ἰδίᾳ δὲ εἰς τὰς ἀπόρους καὶ ὀρεινὰς τοιαύτας. Κατὰ τὰ οἰκονομικὰ ἔτη 1958 καὶ 1959 κατενεμήθη σημαντικὸν ποσὸν εἰς δύο χιλιάδας περίπου ὀρεινὰς καὶ ἀπόρους Κοινότητας, ὡς καὶ εἰς ἐκείνας, αἱ ὁποῖαι ἀπώλεσαν ἔσοδα ἐκ τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ Ν. Δ)τος 3570)56. Ἡ γενομένη διὰ τοῦ ἀνωτέρω Ν. Διατάγματος κατάργησις τῶν πέντε ἐν συνόλῳ δημοτικῶν καὶ κοινοτικῶν φορολογιῶν, ἤτοι προϊόντων τῆς γῆς, κτηνοτροφιῶν διαιτουμένων ζώων κλπ. καὶ ἡ ἐπιβολὴ φόρου 3% ἐπὶ τῶν χονδρικῶς πωλουμένων ἀγροτικῶν προϊόντων ἐπέφερεν εὐνοϊκὰ ἀποτελέσματα, διότι ἀφ’ ἑνὸς μὲν ηὐξήθησαν τὰ ἔσοδα τῶν Κοινοτήτων, ἀφ’ ἑτέρου δὲ ἀπηλλάγησαν τοῦ φόρου οἱ μικροκτηματίαι. Αἱ ὀρειναὶ Κοινότητες καὶ μὲ τὸ προηγούμενον φορολογικὸν καθεστὼς ἐλάχιστα εἰσέπραττον ἐκ τῶν καταργηθεισῶν φορολογιῶν. Πάντως, τὸ θέμα τῆς βελτιώσεως τῆς οἰκονομικῆς καταστάσεως τῶν Ὀργανισμῶν Τοπικῆς Αὐτοδιοικήσεως ἐξετάζεται ὑπὸ συσταθείσης πρὸς τοῦτο ἐπιτροπῆς ἐξ ἀνωτάτων καὶ ἀνωτέρων ὑπαλλήλων τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ, Ἐσωτερικῶν καὶ Οἰκονομικῶν καὶ ἐκπροσώπων τῆς Κεντρικῆς Ἑνώσεως τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων τῆς Ἑλλάδος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Ἰουλίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

νʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Κεφαλογιάννη. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8136 ἐ.ἔ. ὑμετέρου ἐγγράφου νὰ πέμψωμεν προσηρτημένως ἀντίγραφον τῆς ὑπ’ ἀριθ. 471)10)64)γ 18.5.60 ἀναφορᾶς τῆς Δ. Χ. Ρεθύμνης, πρὸς πληροφορίαν σας. Σὺν τούτοις, πληροφοροῦμεν, ὅτι καὶ οἱ Χωροφύλακες Ταταράκης Νικόλαος καὶ Ψωμᾶς Εὐάγγελος μετετέθησαν ἐκ τοῦ Σ. Χ. Ἐπισκοπῆς, ὁ μὲν πρῶτος ἀπὸ 28.6.60, ὁ δὲ δεύτερος ἀπὸ 8.6.60. Ἐν Ἀθήναις τῇ 19 Ἰουνίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ

ΔΙΟΙΚΗΣΙΣ ΧΩΡ)ΚΗΣ ΡΕΘΥΜΝΗΣ

ΓΡΑΦΕΙΟΝ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ

Ἀριθ. 471)10)641γ. Πρὸς Τὸ Ὑπουργεῖον Ἐσωτερικῶν Γενικὴν Δ)νσιν Χωροφυλακῆς Δ)νσιν Προσωπικοῦ–Τμ. Γʹ Εἰς Ἀθήνας «Καταγγελλόμενα κατὰ Ἀστυν. Σταθμάρχου καὶ ὀργάνων Σ. Χ. Ἐπισκοπῆς–Υ. Χ. Ἀργυρουπόλεως» Λαμβάνω τὴν τιμήν, εἰς ἐκτέλεσιν τῶν ὑπ’ ἀριθ. 46) 28)61)2 ἀπὸ 29.3.60 καὶ 3α ἀπὸ 21.5.60 ὑμετέρων Διαταγῶν περὶ τῶν ἐν περιλήψει ἀναφερομένων ἀντικειμένων, νὰ ἀναφέρω τὰ κάτωθι: Τὴν 22.3.60 καὶ ὥραν 11.30′, οἱ Χωροφύλακες τοῦ Σ. Χ. Ἐπισκοπῆς–Υ. Χ. Ἀργυρουπόλεως Ταταράκης Νικ. τοῦ Μιχαὴλ καὶ Ψωμᾶς Εὐάγγ. τοῦ Γεωργίου, ἐπιστρέφοντες ἐξ ἐξωτερικῆς ὑπηρεσίας εἰς τὴν ἕδραν τοῦ Σταθμοῦ καὶ ὁδεύοντες ἐπὶ τῆς ὁδοῦ τῆς διερχομένης πλησίον τῆς οἰκίας τοῦ Δαμιανάκη ἢ Μυγιάκη Μάρκου τοῦ Εὐθυμίου, κατοίκου Ἐπισκοπῆς, διωκομένου δυνάμει τῆς ὑπ’ ἀριθ. 31)60 ἐρήμην τελεσιδίκου καταδικαστικῆς ἀποφάσεως τοῦ Πταισματοδικείου Βάμου, δι’ ἧς εἶχε καταδικασθῆ εἰς κράτησιν 7 ἡμερῶν καὶ εἰς τὰ τῆς δίκης ἔξοδα καὶ τέλη καὶ ἀποζημίωσιν 1.200 δραχ., ἀντελήφθησαν τοῦτον ἔξωθι τῆς οἰκίας του. Ὁ εἰρημένος, γνωρίζων ἐκ προηγουμένης γνωστοποιήσεως διὰ τοῦ ἀδελφοῦ του, Προέδρου Κοινότητος Ἐπισκοπῆς, τὴν κατ’ αὐτοῦ ἀπόφασιν καὶ ἐπειδὴ ἐναντίον του ἐκκρεμοῦσεν ἀπόφασις τῶν ἐν Ἀθήναις Πρωτοδικῶν ἐκ δραχ. 20 χιλιάδων περίπου, εὐθὺς ὡς ἀντελήφθη τοὺς Χωροφύλακας εἰσῆλθεν ἐντὸς τῆς οἰκίας του. Οἱ Χωροφύλακες ἐφρούρησαν τὴν οἰκίαν τούτου καὶ ἐνημέρωσαν τὸν οἴκοι νοσηλευόμενον ἐπὶ 4ήμερον ἀπὸ τῆς 20.3.60 Διοικητὴν τοῦ Σ. Χ. Ἐπισκοπῆς–Υ. Χ. Ἀργυρουπόλεως Ἐνωμοτάρχην Σταματάκην Ἐμμανουὴλ τοῦ Σταματίου, ὅστις διὰ τοῦ στρατωνοφύλακος τοῦ Σταθμοῦ εἰδοποίησε τὸν καταδιωκόμενον διὰ τῆς συζύγου του νὰ ἐξέλθῃ τῆς οἰκίας του καὶ νὰ ἀκολουθήσῃ τοὺς Χωροφύλακας εἰς τὸν Ἀστυν. Σταθμόν, διότι ἐν ἐναντίᾳ περιπτώσει, ὁπωσδήποτε θὰ συνελαμβάνετο ὑπὸ τοῦ Διοικητοῦ τῆς Υ. Χ. Ἀργυρουπόλεως, ὃν καὶ ἐνημέρωσαν καταλλήλως τηλεφωνικῶς. Παρὰ ταῦτα, ὁ καταδιωκόμενος δὲν ἐξῆλθε τῆς οἰκίας του καὶ οἱ Χωροφύλακες ἐφρούρουν τὴν οἰκίαν τούτου ἐν ἀναμονῇ ἀφίξεως τοῦ Διοικητοῦ τῆς Ὑποδιοικήσεως. Περὶ ὥραν 21.30′ ὁ καταδιωκόμενος Δαμιανάκης, συναισθανθεὶς τὴν θέσιν του ἐξῆλθε τῆς οἰκίας του μὲ σκοπὸν νὰ διαφύγῃ τὴν σύλληψιν καὶ ἐνῷ οἱ φρουροῦντες τὴν οἰκίαν δύο Χωροφύλακες συνέλαβον τοῦτον, ἐπενέβησαν οἱ 1) ἀδελφός του, Πρόεδρος τῆς Κοινότητος, Δαμιανάκης ἢ Μυγιάκης Παντελῆς τοῦ Εὐθυμίου, παντοπώλης, ἐτῶν 37, 2) ἰατρὸς Κοινοτικός, ἐξάδελφος πρῶτος, Δαμιανάκης ἢ Μυγιάκης Λεωνίδας τοῦ Γεωργίου ἐτῶν 34, μεταβάντες ἐν τῷ μεταξὺ εἰς τὴν οἰκίαν τοῦ καταδιωκομένου καὶ 3) σύζυγος τοῦ Δαμιανάκη ἢ Μυγιάκη Αἰκατερίνη, ἐτῶν 27, οἵτινες διὰ σωματικῆς βίας καὶ ἀπειλῶν κατώρθωσαν τὴν ἀπελευθέρωσιν τοῦ καταδιωκομένου, ὅστις καὶ ἐτράπη εἰς φυγήν. Οἱ ἀνωτέρω συνελήφθησαν ἐν συνεχείᾳ καὶ μετὰ τῆς κατ’ αὐτῶν σχηματισθείσης δικογραφίας, ἀπεστάλησαν συνοδείᾳ εἰς τὸν κ. Εἰσαγγελέα Ρεθύμνης, τὴν ἑπομένην ἡμέραν, ὁ δὲ καταδιωκόμενος ἐπαρουσιάσθη αὐθορμήτως εἰς τὸ Ἀστυν. Τμῆμα Ρεθύμνης τὴν ἑπομένην τῆς φυγῆς του, οἵτινες καὶ προεφυλακίσθησαν. Κατόπιν τούτου, ἐν ἀπογνώσει εὑρισκόμενοι οἱ συγγενεῖς τῶν συλληφθέντων καὶ διὰ νὰ προκαλέσωσι σύγχυσιν, ὁ ἀδελφὸς τοῦ ἰατροῦ Δαμιανάκης ἢ Μυγιάκης Ἠλίας περιέφερεν ἀνὰ τὰ χωρία τὰς νυκτερινὰς ὥρας τῆς 24, 3.1960 ἐπιβαίνων ἐπιβατικοῦ αὐτοκινήτου τὰ ὑπὸ ἡμερομηνίαν 29.3.60 τηλεγραφήματα καὶ ἐζήτει τὴν ὑπογραφὴν τούτων λέγων, ὅτι ἐπρόκειτο διὰ τὴν ἀποφυλάκισιν τοῦ ἀδελφοῦ του ἰατροῦ, οἱ δὲ Πρόεδροι τῶν Κοινοτήτων ὑπέγραψαν ἐκ λόγων συμπαθείας καὶ ἐκτιμήσεως πρὸς τὸ πρόσωπον τοῦ ἰατροῦ. Τινὲς ὅμως ἐκ τῶν Προέδρων Κοινοτήτων, εἰς οὓς μετέβη διὰ τὸν αὐτὸν σκοπόν, ἀντιληφθέντες τὸ περιεχόμενον δὲν συνυπέγραψαν ταῦτα, ἀλλὰ καὶ ἐκ τῶν ὑπογραψάντων, νῦν ἔνιοι διαμαρτύρονται διὰ τὸ περιεχόμενον. Μετὰ ταῦτα, ὁ ἀποφυλακισθεὶς ἐπ’ ἐγγυήσει Πρόεδρος Κοινότητος Ἐπισκοπῆς Δαμιανάκης ἢ Μυγιάκης Παντελῆς, συνέταξε τὸ ὑπὸ ἡμερομηνίαν 21.4.60 πολλαπλοῦν τηλεγράφημα, ἐπὶ σκοπῷ νὰ ἐπιφέρῃ ἔτι περισσοτέραν σύγχυσιν, κατὰ χρόνον καθ’ ὃν ἐνηργεῖτο ἐξέτασις τῶν καταγγελλομένων ἐπὶ τοῦ πρώτου τηλεγραφήματος. Δυστυχῶς διὰ τοῦτον, οἱ συνυπογράψαντες τὸ τηλεγράφημα, ὡς νῦν διαπιστοῦται, δὲν ἐτέλουν ἐν ἐπιγνώσει τοῦ σκοποῦ τῆς ἐνεργείας του καὶ τοῦ περιεχομένου τούτου. Κατόπιν τῶν ἀνωτέρω ἀναφερομένων, οὐδεὶς πειθαρχικὸς ἔλεγχος ἐνδείκνυται κατὰ τῶν ἀνδρῶν τοῦ Σ. Χ. Ἐπισκοπῆς. Πρὸς δὲ κατόπιν τῆς ἀπὸ 31.3.60 μεταθέσεως τοῦ Ἐνωμοτάρχου Σταματάκη Ἐμμανουὴλ τοῦ Σταματίου, τῆς ἐπικειμένης ὑπηρεσιακῆς μεταθέσεως τῶν ἐν λόγῳ Χωροφυλάκων καὶ καταλλήλου ἐπεμβάσεως τῆς ὑπηρεσίας, ἡ σημειωθεῖσα παρεξήγησις ἀποκατεστάθη, ἡ δὲ συνεργασία τῆς Χωροφυλακῆς μετὰ τῶν Κοινοτικῶν Ἀρχῶν κλπ. εἶναι πλήρης. Ἐν Ρεθύμνῳ τῇ 18 Μαΐου 1960

Ὁ Διοικητὴς τῆς Διοικήσεως

ΣΟΥΜΟΓΡΗΣ ΠΑΝ

Ταγματάρχης ναʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ἠ. Ἠλιοῦ, Β. Ἐφραιμίδη, Ι. Παπαδημητρίου, Γ. Πρίφτη καὶ Σ. Καρασάββα. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7004 ἀπὸ 3.6.60 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Η. Ἠλιοῦ, Β. Ἐφραιμίδη, Ι. Παπαδημητρίου, Γ. Πρίφτη καὶ Σ. Καρασάββα σχετικὴ μὲ τὸ ἐν περιλήψει θέμα, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι: Αἱ ἐκτοπίσεις γίνονται βάσει τῶν κειμένων νόμων, τὸ στρατόπεδον τῶν ἐκτοπισμένων λειτουργεῖ νομίμως, ἡ δὲ ἀπόλυσις τῶν ἐν ἐκτοπίσει διατελούντων δὲν εἶναι δυνατή. Ἐν Ἀθήναις τῇ 18 Ἰουνίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ

νβʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Χριστογεώργου καὶ Ν. Σκοπούλη. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7836) 6391 ἀπὸ 1.7.60 ὑμετέρου ἐγγάφου, νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι διὰ τὰ ἐν τῇ ἀπὸ 14.6.60 ἐρωτήσει τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Χριστογεώργου καὶ Ν. Σκοπούλη διαλαμβανόμενα, ἐξεδόθη ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου τούτου ἡ ἀπὸ 16.6.60 ἀνακοίνωσις πρὸς τὰς ἐφημερίδας «ΒΗΜΑ», «ΕΘΝΟΣ» καὶ «Ε-ΣΤΙΑ», οὗτινος ἀντίγραφον διαβιβάζομεν, πέραν τῆς ὁποίας οὐδὲν ἕτερον ἔχομεν νὰ προσθέσωμεν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 19 Ἰουνίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΝ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ

ΥΦΥΠΟΤΡΓΟΣ

Πρὸς Τὰ Ἐφημερίδας τὸ «ΒΗΜΑ» τὸ «ΕΘΝΟΣ» καὶ τὴν

«ΕΣΤΙΑ».

Ἐν σχέσει μὲ τὸ δημοσίευμά σας εἰς τὴν ἔγκριτον ὑμῶν Ἐφημερίδα τῆς 15.6.1960, ἐπὶ κατατεθείσης εἰς τὴν Βουλὴν ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν Ἰωαννίνων κ.κ. Μ. Χριστογεώργου καὶ Σκοπούλη Ν. διὰ ἀνασκαφὴν παρ’ ἀλλοδαποῦ ἐπὶ τῆς ὁδοῦ Ἰωαννίνων–Ἡγουμενίτσης εἰς τὴν στροφὴν Βουτσαρᾶ πρὸς ἀνεύρεσιν δῆθεν χρημάτων καὶ τιμαλφῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι πρόκειται περὶ ὑποθέσεως, γνωστῆς μόνον εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Ἀμύνης καὶ τὴν ὁποίαν διεχειρίσθη ἡ Τοπικὴ Στρατιωτικὴ Διοίκησις Ἰωαννίνων, λόγῳ ἁρμοδιότητος. Πάντως πρὸς ἐνημέρωσίν σας, τὰ ἀναφερόμενα εἰς τὴν ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν τῆς ΕΔΑ περὶ ἀναμίξεως Γερμανοῦ εἰς ἀνασκαφὴν κλπ. εἶναι ἀνυπόστατα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 16 Ἰουνίου 1960

Μετὰ τιμῆς

Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ

νγʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Μπριλλάκη, Β. Ἐφραιμίδη, Α. Χονδρονασίου καὶ Σ. Καρασάββα. Ἔχομεν τὴν τιμήν, ἀπαντῶντες εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 3998) 19.3.1960 ὑμέτερον ἔγγραφον, νὰ παρακαλέσωμεν ὅπως ἀνακοινώσητε εἰς τοὺς καταθέσαντας ὑμῖν ἐρώτησιν βουλευτὰς κ.κ. Α. Μπριλλάκην, Β. Εὐφραιμίδην, Α. Χονδρονάσιον καὶ Σ. Καρασάββαν, ὅτι διετάχθη ἔρευνα ἐπὶ τῶν ἐν αὐτῇ ἀναφερομένων περιπτώσεων, ἧς τὸ ἀποτέλεσμα θέλομεν γνωρίσει ἐν καιρῷ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Ἰουνίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ

νδʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7858 ἐ. ἔ. ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ ἐν σχέσει πρὸς τὸ περιεχόμενον τῆς ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. βιβλ. ἐρωτήσεων 43 καταχωρηθείσης ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, ἐν συνεχείᾳ δὲ καὶ πρὸς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 27124)16.3.60 ἡμέτερον ἔγγραφον ἐπὶ τῆς ὁμοίου περιεχομένου ὑπ’ ἀριθ. 1378 ἐρωτήσεως τοῦ αὐτοῦ βουλευτοῦ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι τὸ θέμα τῆς ψηφοφορίας τῶν κρατικῶν ὀργάνων ἐν γένει, κατὰ τὰς βουλευτικὰς ἐκλογάς, ὑφ’ ὃ πνεῦμα ἐξεθέσαμεν καὶ διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 27124)ἐ. ἔ. ἐγγράφου ἡμῶν, τελεῖ εἰσέτι ὑπὸ μελέτην καὶ ἔχομεν τοῦτο ὑπ’ ὄψιν διὰ τὴν ἐν εὐθέτῳ χρόνῳ ἐπίλυσίν του. Ἐν Ἀθήναις τῇ 27 Ἰουνίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

νεʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Μερκούρη, Δ. Μερλοπούλου, Β. Ἐφραιμίδη καὶ Γ. Σπηλιοπούλου. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 5450) 4297 ἀπὸ 27.4.60 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ἀπὸ 26.4.60 ἐρώτησις καὶ αἴτησις καταθέσεως ἐγγράφων τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Μερκούρη, Β. Ἐφραιμίδη, Δ. Μερλοπούλου καὶ Γ. Σπηλιοπούλου σχετικὴ μὲ τὸ ἐν τῇ περιλήψει θέμα, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι: Ἡ Ὑγειονομικὴ Ὑπηρεσία τῶν ἐκτοπισμένων Ἁγίου Εὐστρατίου, ὑπάγεται διοικητικῶς ὑπὸ τὸν Ε.Ε.Σ., οὗτινος τὰς ἐντολὰς καὶ ὁδηγίας ἐκτελεῖ, ἄνευ παρεμβάσεως τοῦ Ὑπουργείου. Τοῦτο προσεμαρτύρεται ἐκ τοῦ γεγονότος, ὅτι κατὰ τὸ 1959 ἀπεστάλησαν πρὸς ἐξέτασιν καὶ νοσηλείαν εἰς Νοσοκομεῖα ἐπὶ 400 περίπου ἐκτοπισμένων 297 καὶ κατὰ τὸ 1960 μέχρι σήμερον 91 ἐπὶ συνόλου 250. Σημειωθήτω, ὅτι ἐκ τῶν ἀποσταλέντων ὑπὸ τοῦ Ἰατροῦ Ἁγίου Εὐστρατίου πρὸς νοσηλείαν, πάρα πολλοὶ ἐκρίθησαν ὡς ὑγιεῖς ὑπὸ τῶν Νοσοκομείων. Ὁ Ὑγειονομικὸς ἀξιωματικὸς τῆς Υ.Γ.Α. Ἀθηνῶν ἐξήτασε καθ’ ὑποχρέωσιν ἐλαχίστας περιπτώσεις παρουσιασθέντων ὡς ἀσθενῶν κρατουμένων ἐκτοπισμένων, αἱ δὲ γνωματεύσεις του συνάδουσι πρὸς τὴν ἐπιστημονικήν του κρίσιν. Περὶ τοῦ ρόλου ὃν διεδραμάτισε καὶ διαδραματίζει ὁ Ἰατρὸς Τσιρώνης κατὰ τὴν εἰς Ἅγιον Εὐστράτιον ὑπηρεσίαν του καὶ μετέπειτα, δὲν πρόκειται ν’ ἀπασχοληθῶμεν, διότι αὐτὸν καὶ τὴν πολιτείαν του τὰ παρουσίασεν ἀρκούντως καὶ λίαν διαφωτιστικῶς ἡ Ἄκρα Ἀριστερὰ εἰς τὸ δημοσιογραφικόν της ὄργανον, ὥστε νὰ μὴ ἀπομένουν ἀμφιβολίαι περὶ τοῦ τρόπου καθ’ ὃν ἤσκησε τὸ ὑψηλὸν λειτούργημα τοῦ ἰατροῦ καὶ τῆς διαγωγῆς του. Τέλος γνωρίζετε, ὅτι ἐπὶ ὁμοίας ἐρωτήσεως ἐγένετο εὐρεῖα συζήτησις ἐν τῇ Βουλῇ κατὰ τὴν συνεδρίασιν τῆς 11 Δεκεμβρίου 1959 καὶ ὅτι ἡ κατάθεσις τῶν ζητουμένων φακέλλων δὲν εἶναι δυνατὴ κατὰ γενικὴν ἀρχὴν, διότι ἀναφέρονται εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀσφάλειαν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Ἰουνίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ

νστʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βαλούρδου. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8119 ἐ. ἔ. ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ καταχωρηθεῖσα εἰς τὸ παρ’ ὑμῖν βιβλίον ἐρωτήσεων ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. 77, νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι ὡς πρὸς τὸν ἀριθμὸν τῶν μεταναστευσάντων Ἑλλήνων εἰς Αὐστραλίαν κατὰ τὴν τηρουμένην ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Μεταναστεύσεως τῆς Αὐστραλίας στατιστικήν.

Ὡς προκύπτει ἐκ τῶν ἀνωτέρω ἡ μετανάστευσις Ἑλλήνων εἰς Αὐστραλίαν βαίνει σημαντικῶς μειωμένη ἀπὸ τοῦ 1957 καὶ ἐντεῦθεν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Ἰουνίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

νζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡ ἀπὸ 5.7.1960 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ (ἀριθ. βιβλ. ἐρωτ. 106), ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι ἐγένετο ἐρώτημα εἰς τὸ Ὑπηρεσιακὸν Συμβούλιον τοῦ Ὑπουργείου διὰ τὴν μετάθεσιν τοῦ ἀγρονόμου Καρδαμύλων Παν. Ἀρμενάτσογλου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 9 Αὐγούστου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

νηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Κωνσταντάρα, Δ. Σπυρίδη καὶ Α. Παπαθανασίου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 5970)60 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1700 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Κωνσταντάρα, Δ. Σπυρίδη καὶ Α. Παπαθανασίου, περὶ τοῦ ἐν ἐπικεφαλίδι θέματος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ὡς προέκυψεν ἐκ τῆς ἐνεργηθείσης ἐξετάσεως, ὁ Ἀστυνομικὸς Σταθμάρχης Καρμίσης ἐνωμ) ρχης Βλαχόπουλος, δὲν ἔχει ἐκφρασθῆ, ὅτι οἱ ἀριστεροὶ δὲν θὰ ἐργασθοῦν εἰς τὴν ἀγροτικὴν ὁδὸν τῆς Καρδίτσης. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Αὐγούστου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

νθʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Αὐγεροπούλου, Ι. Εὐαγγελίδη, Μ. Σβώλου καὶ Δ. Γιαχνῆ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4707)60 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς κατατεθείσης εἰς τὴν Βουλὴν ὑπ’ ἀριθ. 155, ἐρωτήσεως βουλευτῶν κ.κ. Γ. Αὐγεροπούλου, Ι. Εὐαγγελίδη, Μ. Σβώλου, Σ. Ἡλιοπούλου καὶ Δ. Γιαχνῆ, περὶ τοῦ ἐν ἐπικεφαλίδι θέματος, ἔχομεν τὴν τιμήν, κατόπιν ἐγγράφου τοῦ Νομάρχου Ἀττικῆς νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι πρὸς πρόληψιν δυστυχημάτων καὶ ἐξασφάλισιν τῆς ἡσυχίας τῶν περιοίκων, ἀπηγορεύθη ἀπολύτως ἡ διὰ πολεμικῶν ὅπλων ἐκτέλεσις βολῆς εἰς τὸ Ἐθνικὸν Σκοπευτήριον Καισαριανῆς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Αὐγούστου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

ΙΙΙ) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐθν. Παιδείας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Βαλούρδου, Τ. Βουλόδημου καὶ Κ. Πυρομάγλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10183)8316)23.9.1960 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἀντίγραφον τῆς ὑπ’ ἀριθ. 411 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Βαλούρδου, Τ. Βουλόδημου καὶ Κ. Πυρομάγλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν ὅπως πληροφορήσητε τοὺς ἐρωτῶντας κ.κ. συναδέλφους, ὅτι ἐδόθη ἐντολὴ εἰς τοὺς οἰκείους Γεν. Ἐπιθεωρητὰς Μέσης Ἐκπαιδεύσεως, ὅπως Διευθυνταὶ Σχολείων ἐγγράφωσι τοὺς προσερχομένους μαθητὰς ἀνεξαρτήτως τῆς περιφερείας κατοικίας των καὶ μέχρι συμπληρώσεως τοῦ ἀναλογοῦντος εἰς τὸν διαθέσιμον διδακτηριακὸν χῶρον ἀριθμοῦ μαθητῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Ὀκτωβρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Γαβριηλίδη, Κ. Τσιγάρα καὶ Δ. Σπυρίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7808)7053)2.8.60 ὑμετέρου ἐγγράφου, διὰ τοῦ ὁποίου διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 142)16.6.1960 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Γαβριηλίδη, Κ. Τσιγάρα καὶ Δ. Σπυρίδη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν ὑμᾶς ὅπως πληροφορήσητε τοὺς κ.κ. συναδέλφους, ὅτι εἰς τὸν Νομὸν Κιλκὶς ἐχορηγήθησαν κατὰ τὴν τρέχουσαν χρῆσιν 575.000 κατανεμηθεῖσαι εἰς 37 Σχολεῖα ὡς ἐπίσης καὶ ἕτεραι 100.000 διὰ τὴν ἀποπεράτωσιν ἡμιτελῶν διδακτηρίων μιᾶς αἰθούσης. Αἱ πιστώσεις αὗται θέλουν αὐξηθῆ εἰς τὸ μέλλον, οὕτως ὥστε νὰ ἀντιμετωπισθοῦν αἱ ὑπάρχουσαι ἀνάγκαι. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Ὀκτωβρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Ρήγα, Ε. Γιαρένη καὶ Δ. Κελτεμλίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10541)8584 ἐ.ἔ. ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 443 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Ρήγα, Ε. Γιαρένη καὶ Δ. Κελτεμλίδη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως πληροφορήσητε τοὺς ἐρωτῶντας κ.κ. συναδέλφους, ὅτι τὸ θέμα τῆς ἱδρύσεως νέων Γυμνασίων μελετᾶται ἐν τῷ πλαισίῳ τῆς νέας ὀργανώσεως τῶν σχολείων Μέσης Ἐκπαιδεύσεως βάσει τοῦ Ν. Δ. 3971)1959. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Ὀκτωβρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Τσιγάρα, Κ. Σωτηρίου καὶ Β. Θανασέκου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8375)6823)19.7.60 ὑμετέρου ἐγγράφου, διὰ τοῦ ὁποίου διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 125)12.7.60 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ: Τσιγάρα, Κ. Σωτηρίου καὶ Β. Θανασέκου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν ὑμᾶς ὅπως πληροφορήσητε τοὺς κ.κ. συναδέλφους, ὅτι συντόμως θέλει ἀντιμετωπισθῆ ἡ ἱκανοποίησις τοῦ ἐν τῇ ἐρωτήσει αἰτήματος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Ὀκτωβρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Χ. Παγώνη καὶ Α. Χονδρονασίου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9258)7565)24.8.1960 ὑμετέρου ἐγγράφου, διὰ τοῦ ὁποίου διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 253)10.8.60 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Χ. Παγώνη καὶ Α. Χονδρονασίου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν ὑμᾶς, ὅπως πληροφορήσητε τοὺς κ.κ. συναδέλφους, ὅτι διὰ τὴν συνέχισιν τῶν ἐργασιῶν ἀνεγέρσεως τοῦ διδακτηρίου τοῦ Γυμνασίου Ἐλασσόνος τοῦ ὁποίου ἐξετελέσθη ἤδη μέρος τῆς τοιχοποιΐας, βάσει μελέτης συνταχθείσης ὑπὸ τῆς παρ’ ἡμῖν Τεχνικῆς Ὑπηρεσίας, τὸ Ὑπουργεῖον ἐχορήγησε κατὰ τὸ τρέχον ἔτος τὸ ποσὸν τῶν 350.000 δραχμῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Ὀκτωβρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 215 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως πληροφορήσητε τὸν ἐρωτῶντα κ. συνάδελφον, ὅτι ὑπὸ τοῦ Ν. Δ. 3859)1958 παρεσχέθη εἰς τοὺς Ἐφημερίους Ἱερεῖς τοὺς ὑπηρετοῦντας εἰς συνοικισμοὺς κάτω τῶν 70 οἰκογενειῶν τῶν παραμεθορίων Ἱερῶν Μητροπόλεων ἐπίδομα ἴσον πρὸς τὸ ἥμισυ τῶν μηνιαίων αὐτῶν ἀποδοχῶν ἀνεξαρτήτου τόπου καταγωγῆς, εἰς δὲ τοὺς Ἱερεῖς Ἐφημερίους τοὺς καταγομένους ἐκ Νοτίου Ἑλλάδος καὶ δεχομένους νὰ διορισθοῦν εἰς ἐνορίας τῶν Ἱερῶν Μητροπόλεων Μακεδονίας καὶ Θράκης ἀνεξαρτήτως πληθυσμοῦ τῶν συνοικισμῶν, παρέχεται ἐπίδομα ἐπὶ τοῦ μισθοῦ των τὸ ἥμισυ τῶν ἀποδοχῶν των (ἄρθρα 2 καὶ 3 Ν. Δ. 3859) 1958). Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Ὀκτωβρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ

ζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9260 ἐ. ἔ. ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 256 ἐ. ἔ. ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως πληροφορήσητε τὸν ἐρωτῶντα κύριον συνάδελφον, ὅτι τὸ ἐνδιαφέρον τῆς Κυβερνήσεως ὑπέρ τοῦ Ἐφημεριακοῦ κλήρου εἶναι ἀμέριστον καὶ μελετᾶται ὑπὸ αὐτῆς τὸ ὅλον θέμα τῆς βελτιώσεως τῶν ἀποδοχῶν τούτου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Ὀκτωβρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ

ηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Σβώλου, Γ. Αὐγεροπούλου, Σ. Ἡλιοπούλου καὶ Δ. Γιαχνῆ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7830)6386 ἐ. ἔ. ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 16 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Σβώλου, Γ. Αὐγεροπούλου, Σ. Ἡλιοπούλου καὶ Δ. Γιαχνῆ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως πληροφορήσητε τοὺς ἐρωτῶντας κ.κ. συναδέλφους, ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Παιδείας προχωρεῖ εἰς τὴν κατὰ νόμον διαδικασίαν διὰ τὴν τακτοποίησιν τοῦ ἐν λόγῳ θέματος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Ὀκτωβρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ

θʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τῆς κατατεθείσης ὑμῖν ὑπ’ ἀριθ. 96 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ θέμα τοῦ ὑπολογισμοῦ ὡς συνταξίμου τοῦ ἐκτὸς ὑπηρεσίας χρόνου τῶν ἐκπαιδευτικῶν λειτουργῶν, οἵτινες εἶχον ἀπολυθῆ τῆς ὑπηρεσίας δυνάμει τῶν διατάξεων τοῦ ὑπὸ στοιχεῖον Θʹ ψηφίσματος καὶ ἐπανῆλθον εἰς τὴν ὑπηρεσίαν ἐπὶ τῇ βάσει τῶν διατάξεων τοῦ Α. Ν. 1540)50 ὑπάγονται εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Ὀκτωβρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ

ιʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Σβώλου, Γ. Βαλούρδου, Δ. Γιαχνῆ, Σ. Ἡλιοπούλου καὶ Γ. Αὐγεροπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9966)8108)16.9.1960 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 338 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Σβώλου, Γ. Βαλούρδου, Δ. Γιαχνῆ, Σ. Ἡλιοπούλου καὶ Γ. Αὐγεροπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως πληροφορήσητε τοὺς ἐρωτῶντας κ.κ. συναδέλφους, ὅτι οὐδέποτε ἐλειτούργησεν ἴδιο σχολεῖον ὡς Γυμνασιακὸν Παράρτημα Καισαριανῆς στεγασθὲν εἰς τὸ Διδ)ριον τοῦ Γυμνασίου Παγκρατίου, οὔτε ἐκκρεμεῖ Β. Δ. ἱδρύσεως Γυμνασίου ἐν Καισαριανῇ. Τὸ θέμα τῆς ἱδρύσεως νέων Γυμνασίων μελετᾶται ἐν τῷ πλαισίῳ τῆς νέας ὀργανώσεως τῶν σχολείων Μέσης Ἐκπαιδεύσεως, βάσει τοῦ Ν. Δ. 3971)1959. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Ὀκτωβρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ

ιαʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Χ. Παγώνη καὶ Α. Χονδρονασίου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9251 ἐ. ἔ. ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 246 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Χ. Παγώνη καὶ Α. Χονδρονασίου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως πληροφορήσητε τοὺς ἐρωτῶντας κ.κ. συναδέλφους, ὅτι διὰ τῶν διενεργηθέντων προσφάτως διορισμῶν λειτουργῶν Μέσης Ἐκπαιδεύσεως, ἐτοποθετήθησαν εἰς τὸ ὡς ἄνω Γυμνάσιον δύο φιλόλογοι καὶ εἷς φυσικός. Ὅσον ἀφορᾷ εἰς τὰ ὡς ἄνω Γυμνασιακὰ Παραρτήματα, ταῦτα ἱδρύθησαν ἀπὸ μακροῦ ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν, ὅτι τὴν μισθοδοσίαν τοῦ διδακτικοῦ προσωπικοῦ καὶ τὰς ἐν γένει δαπάνας λειτουργίας αὐτῶν θ’ ἀναλάβωσιν οἱ οἰκεῖοι Δῆμοι ἢ Κοινότητες καὶ αἱ σχολικαὶ Ἐφορεῖαι. Παρὰ ταῦτα ὅμως, διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 104905 τῆς 7.9. 1959 τηλεγραφικῆς ἐγκυκλίου διαταγῆς μας, ἐνετάλησαν οἱ Γενικοὶ Ἐπιθεωρηταὶ Μ. Ἐκπαιδεύσεως, ὅπως εἰς τὰ Γυμνασιακὰ Παραρτήματα τῆς δικαιοδοσίας των ἀποσπάσωσι κατὰ τὸ τρέχον σχολικὸν ἔτος μονίμους ἐκπαιδευτικοὺς λειτουργούς, ἀναλόγως τοῦ ἀριθμοῦ τῶν εἰς αὐτὰ λειτουργουσῶν τάξεων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Ὀκτωβρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ

ιβʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Σκούρα, Ι. Σιαφλέκη, Α. Τσιάντου καὶ Χ. Παγώνη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10060)8193)19.9.1960 ὑμετέρου ἐγγράφου, διὰ τοῦ ὁποίου διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 399)9.9.60 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Σκούρα, Σιαφλέκη, Α. Τσιάντου καὶ Χ. Παγώνη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν ὑμᾶς, ὅπως πληροφορήσητε τοὺς κ.κ. συναδέλφους, ὅτι ἐν τῇ μελέτῃ τοῦ ὅλου διδακτηριακοῦ θέματος τῆς χώρας θὰ ληφθοῦν ὑπ’ ὄψιν καὶ αἱ ἀνάγκαι τοῦ Νομοῦ Μαγνησίας, ὥστε διὰ τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ πενταετοῦς προγράμματος τοῦ ὁποίου αἱ πιστώσεις θὰ εἶναι ηὐξημέναι νὰ ἐλπίζωμεν, ὅτι θὰ ἱκανοποιηθοῦν αἱ διδακτηριακαὶ ἀνάγκαι καὶ τῆς περιοχῆς αὐτῆς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Ὀκτωβρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ ΚΑΙ ΑΝΑΦΟΡΩΝ

Ὁ κ. Ε. Πρωϊμάκης, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του διὰ τῆς ὁποίας ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ ποῖα μέτρα προστασίας πρόκειται νὰ ληφθοῦν ὑπὲρ τῶν ἐπαγγελματιῶν, οἱ ὁποῖοι ἐπλήγησαν ἐκ τῆς ἐπικρατήσεως τοῦ αὐτοκινήτου ὡς συγκοινωνιακοῦ μέσου.

§6Ε. ΠΡΩΪΜΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι ἡ ἑβδόμη ἢ ἡ ὀγδόη φορά, ἂν δὲν ἀπατῶμαι, ποὺ αὐτὸ τὸ θέμα ἔρχεται ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, ἀλλὰ φοβοῦμαι, ὅτι καὶ αὐτὴ τὴν φορὰν θὰ ἐφαρμοσθῇ τὸ ρητὸν «ὅσο θέλεις βρόντα στοῦ κουφοῦ τὴν πόρτα». Εἶναι γνωστόν, κ. Πρόεδρε, ὅτι διὰ τῆς ἐπικρατήσεως τοῦ αὐτοκινήτου ὡς μέσου συγκοινωνίας καὶ μεταφορῶν, μία σειρὰ ἐπαγγελματιῶν, ὅπως οἱ καρραγωγεῖς, ἁμαξηλάται, ἁμαξοποιοί, πεταλωταί, σαγματοποιοὶ κλπ., ἐπλήγησαν καὶ ἔμειναν ἄνευ βιοποριστικῆς ἐργασίας. Αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι δι’ ἐπανειλημμένων ἀναφορῶν των, ἔχουν ζητήσει μίαν προστασίαν, μάλιστα δι’ αὐτὸν τὸν σκοπὸν ἔχει ἐπιβληθῆ μία φορολογία ἐπὶ τῆς βενζίνης. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἔχει ἐπανειλημμένως ἀναγνωρίσει τὸ δίκαιον τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν. Ἰδιαίτατα δὲ τὸν Ὀκτώβριον τοῦ 1959, ἐν ἀγορεύσει του ἐν τῇ Βουλῇ, εἶχε δηλώσει, ὅτι συνεστήθη εἰδικὴ ἐπιτροπὴ διὰ τὴν μελέτην τοῦ θέματος τούτου ποὺ ἀπασχολεῖ τὸ Ὑπουργεῖον. Παρὰ ταῦτα ἔκτοτε οὐδὲν ἐγένετο. Εὐλόγως, ἑπομένως, δημιουργεῖται ἡ ἐντύπωσις, ὅτι ἡ τακτικὴ αὐτὴ τοῦ Ὑπουργείου, εἶναι παρελκυστική. Ζητοῦμεν σήμερον νὰ μᾶς ἀνακοινώσῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς τὶ ἔκαμεν ἡ ἐπιτροπὴ αὐτὴ καὶ τὶ προτείνει διὰ τὴν λύσιν τοῦ ζητήματος αὐτοῦ καὶ τὶ σκέπτεται νὰ κάμῃ αὐτὸς διὰ τοὺς ἀνθρώπους αὐτούς, οἱ ὁποῖοι περιφέρονται εἰς τοὺς δρόμους ἄνευ ἐργασίας.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Καρακουλουξῆς, ἔχει τὸν λόγον.

§8Δ. ΚΑΡΑΚΟΥΛΟΥΞΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπανειλημμένως τὸ ὑπὸ κρίσιν θέμα ἔχει ἔλθει πρὸς συζήτησιν εἰς τὴν Βουλήν, διότι τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας δὲν ἐννοεῖ νὰ δώσῃ μίαν ἱκανοποιητικὴν λύσιν εἰς τὸ θέμα αὐτό. Ἐξακολουθοῦμεν νὰ βλέπωμεν τοὺς ἀνθρώπους αὐτοὺς οἱ ὁποῖοι ἐπλήγησαν ἀπὸ τὴν ἐξέλιξιν τοῦ αὐτοκινήτου νὰ περιφέρωνται εἰς τοὺς δρόμους ἄνευ ἐργασίας. Παρακαλοῦμεν καὶ αὖθις τὸν κ. Ὑπουργόν, νὰ δώσῃ μίαν λύσιν εἰς τὸ θέμα αὐτό.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Καθαροσπόρης, ἔχει τὸν λόγον.

§10Ν. ΚΑΘΑΡΟΣΠΟΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, πρόκειται περὶ ἑνὸς δικαιοτάτου αἰτήματος τῶν ἐπαγγελματιῶν, οἱ ὁποῖοι ἐπλήγησαν ἐκ τῆς τεχνολογικῆς ἐξελίξεως. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ ἀνακοινώσῃ εἰς τὴν Βουλὴν τὶ μέτρα ἐπρότεινεν ἡ συσταθεῖσα ἐπιτροπὴ καὶ πῶς καὶ πότε πρόκειται νὰ ἐφαρμοσθοῦν, ὥστε αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι, νὰ μὴ μένουν ἄνευ ἐργασίας.

§11Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Κύριοι συνάδελφοι, εἶναι γνωστόν, ὅτι τὰ σύγχρονα μέσα συγκοινωνίας ἀχρηστεύουν τὰ παλαιότερα καὶ ἡ τεχνολογικὴ ἐξέλιξις πλήττει πλεῖστα ὅσα ἐπαγγέλματα. Ἔτσι ἔχομεν ἐπαγγέλματα, τὰ ὁποῖα ὑπόκεινται εἰς θανάτωσιν καὶ ἐπαγγέλματα... (δὲν ἠκούσθη). Εἰς τὴν πρώτην περίπτωσιν ὅσοι ἐκ τῶν ἐπαγγελματιῶν ἢ βιοτεχνῶν ἢ καὶ ἄλλων ἐργατικῶν κατηγοριῶν εἶναι ἠσφαλισμένοι καὶ ἔχουν τὰς προϋποθέσεις τῆς ἀσφαλίσεως αὐτομάτως προστατεύονται. Εἰς τὴν δευτέραν περίπτωσιν τὸ ἔργον τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας εἶναι νὰ προωθῇ εἰς ἕνα ἐπαγγελματικὸν προσανατολισμὸν τὰ νεώτερα ἐξ αὐτῶν πρόσωπα. Εἰς τὴν τρίτην περίπτωσιν εἶναι ἡ αὐτοδύναμος προσπάθεια τῶν ἰδίων προσώπων νὰ προσαρμοσθοῦν πρὸς τὴν σύγχρονον τεχνολογικὴν ἐξέλιξιν. Αὐτὰ εἶναι τὰ τρία μέτρα, τὰ ὁποῖα παντοῦ, εἰς ὅλας τὰς χώρας καὶ εἰς ἐκείνας ποὺ εἶναι προηγμέναι περισσότερον καὶ ὡργανωμέναι περισσότερον ἡμῶν, λαμβάνονται... Παρὰ ταῦτα, κατὰ τὸ παρελθὸν μετὰ τὴν εἰσαγωγὴν τῶν σιγαροποιητικῶν μηχανῶν, λόγῳ τῆς ἀναταραχῆς ἡ ὁποία ἐπῆλθε ἐκ τῆς εἰσαγωγῆς τῶν μηχανῶν, καθιερώθη ἕνα σύστημα καταβολῆς ἀποζημιώσεως. Αὐτὸ τὸ σύστημα ἀντεπροσώπευε διὰ μίαν περίοδον, αὐτὸ τὸ Ταμεῖον πληττομένου ἐκ τῆς ἀνεργίας Ἐπαγγελματιῶν καὶ αὐτὸς ὁ Ὀργανισμὸς ἐλητούργησεν, ὑποθέτω, μέχρι τοῦ 1942–43 ὁπότε ἐπὶ κατοχῆς κατηργήθη. Τότε κατεβάλλετο εἰς τοὺς ἐκτοπιζομένους καρραγωγεῖς μικρὰ ἀποζημίωσις. Ἔκτοτε τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα λαμβάνονται εἶναι ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα αὐτοδυνάμως προωθοῦν εἰς νέους ἐπαγγελματίας καὶ προσανατολισμούς. Παρὰ ταῦτα, ἐπειδὴ τὸ ὅλον θέμα ἔχει ἀπασχολήσει συγκεκριμένας κατηγορίας ἐπαγγελματιῶν, ἡ Γενικὴ Συνομοσπονδία τῶν Ἐπαγγελματιῶν Βιοτεχνῶν, ἡ ὁποία ἔχει θέσει τὸ ὅλον θέμα, ἐζήτησε καὶ συνεστήθη πράγματι μία Ἐπιτροπή, ἡ ὁποία κατέληξεν εἰς ὡρισμένας ἀποφάσεις, μεταξὺ τῶν ὁποίων εἶπεν, ἐὰν εἶναι δυνατὸν αὐτοὶ ποὺ εἶχον κἄποτε κάρρα, νὰ τύχουν μιᾶς ἰδιαιτέρας μεταχειρίσεως ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Συγκοινωνιῶν, διὰ τῆς χορηγήσεως, ὄχι αὐτοκινήτων, ἀλλὰ δικύκλων ἢ ἄλλου τινὸς μέσου σχετιζομένου μὲ τὴν ἄσκησιν τοῦ ἐπαγγέλματός των. Εἰς τὴν περίπτωσιν, ἡ ὁποία ἀφορᾷ τὸν ἐπαγγελματικὸν προσανατολισμόν, τὸ Ὑπουργεῖον μέσα εἰς τὰ πλαίσια τῆς δυνατότητος ποὺ ἔχει σήμερον κινεῖται καὶ ὅπου ἦτο δυνατὸν οἱ νεώτεροι ἐξ αὐτῶν τῶν πληττομένων ἐπαγγελματιῶν νὰ μποῦν εἰς τὰς σχολὰς τῆς τεχνικῆς μαθητίας καὶ ἐπαγγελματικῆς μετεκπαιδεύσεως ποὺ ἐδημιουργήσαμεν, αὐτὸ ἔγινε. Βεβαίως αὐτὸ δὲν εἶναι ἀρκετόν, ἀλλὰ αἱ νέαι οἰκονομικαὶ δυνατότητές μας δὲν μᾶς ἐπιτρέπουν αὐτὴν τὴν στιγμὴν νὰ ἔλθωμεν καὶ νὰ εἴπωμεν εἰς τὸν αʹ ἢ βʹ ἐπαγγελματία, ὁ ὁποῖος ἐγνώρισε λόγῳ τῆς τεχνολογικῆς ἐξελίξεως μίαν μείωσιν τῆς ἐπαγγελματικῆς του δραστηριότητος, λάβε μίαν ἀποζημίωσιν. Τοιοῦτόν τι μέχρι στιγμῆς δὲν ἐξητάσθη καὶ ἐκ μέρους τῆς Γ. Συνομοσπονδίας Ἐπαγγελματικῶν καὶ Βιοτεχνῶν. Ἡ Γενικὴ Συνομοσπονδία ὑποστηρίζει τὴν ἄποψιν, ὅτι εἰς ὡρισμένους τῶν ἐπαγγελματιῶν, ὅπου ὑπάρχει περίπτωσις, οἱ ἴδιοι οἱ συνάδελφοί των οἱ παραμένοντες εἰς τὸ ἐπάγγελμα, νὰ συνεισφέρουν κἄτι ὑπὸ τὴν ἔννοιαν τῆς ἀλληλεγγύης τῆς ἐπαγγελματικῆς, οὕτως ὥστε νὰ τεθῇ ὑπὸ τὸν ἔλεγχον ἡ ἐπαγγελματικὴ δραστηριότης τῶν φθινόντων ἐπαγγελμάτων. Εἶναι ἕνα μέρος τὸ ὁποῖον θὰ ἀποδώσῃ. Μέχρι τῆς στιγμῆς ὅμως, δὲν κατέληξαν καὶ οἱ ἤδη παραμένοντες εἰς κανένα ἀποτέλεσμα. Αὐτὰ ἤθελον νὰ σᾶς εἴπω διὰ νὰ καταλήξω εἰς τὸ ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν κανεὶς νὰ σταματήσῃ τὴν τεχνολογικὴν ἐξέλιξιν, οὔτε τὴν μηχανολογικὴν πρόοδον, ἡ ὁποία βεβαίως κατὰ τὴν ἀνάπτυξίν της δημιουργεῖ θύματα, τὰ ὁποῖα θύματα ὅμως μέσα εἰς ἕνα καθεστὼς κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως προστατεύονται, ἐφ’ ὅσον ἀνήκουν εἰς Ὀργανισμοὺς Κοινωνικῆς Ἀσφαλίσεως. Εἰς τὸν τομέα αὐτὸν προωθοῦμεν καὶ τὴν περίπτωσιν τῆς διαδοχικῆς ἀσφαλίσεως, οὕτως ὥστε ὁ ἐπαγγελματίας ὁ ὁποῖος γίνεται μισθωτὸς νὰ τυγχάνῃ ἀσφαλιστικῆς προστασίας, ὅπως καὶ ὁ μισθωτός, ὁ ὁποῖος μεταπηδᾷ εἰς τὴν τάξιν τῶν βιοτεχνῶν, νὰ προστατεύεται. Αὐτὰ εἶναι τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα ἔχει λάβει ἀπὸ ἀπόψεως θετικῆς ἀντιμετωπίσεως τοῦ προβλήματος ἡ Κυβέρνησις.

§12Ε. ΠΡΩΪΜΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, μετὰ λύπης μου, διαπιστώνω, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐφοβήθην, ὅτι «στοῦ κουφοῦ τὴν πόρτα ὅσο θέλεις βρόντα», διότι ὁ κ. Ὑπουργὸς οὐδὲν μέτρον ἔλαβε διὰ τὴν ἱκανοποίησιν τοῦ αἰτήματος τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν, καθὼς ἐπίσης καὶ ἡ συσταθεῖσα ἐπιτροπὴ εἰς οὐδὲν τὸ συγκεκριμένον κατέληξεν. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἁπλῶς εἶπεν, ὅτι θὰ λάβῃ μέτρα, ὅπως καὶ ἄλλην φορὰν εἶπε. Δικαίως, λοιπόν, ὑποστηρίζομεν, ὅτι ἡ ἀντιμετώπισις κατὰ τοιοῦτον τρόπον τοῦ ζητήματος αὐτοῦ ἐκ μέρους τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, εἶναι παρελκυστική.

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Γιαχνῆς ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἐρωτήσεως, δι’ ἧς ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ, ἐὰν ἐλήφθη φροντὶς διὰ τὴν ρύθμισιν τῶν ἀφορώντων τοὺς ἐργάτας Τύπου καὶ τυπογράφους ἐπαγγελματικῶν ζητημάτων.

§14Δ. ΓΙΑΧΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἐρώτησίς μας ἀφορᾷ ζητήματα σοβαρώτατα, τὰ ὁποῖα ἀπασχολοῦν τοὺς ἐργάτας τοῦ Τύπου. Ἡ Ὁμοσπονδία Ἐργατῶν Τύπου εἰς ψήφισμα τῆς 29.5.60 ἀνεφέρθη καὶ ἐζήτησε τὴν τροποποίησιν τοῦ νόμου 4046, διὰ τοῦ ὁποίου κατεστρατηγεῖτο ὁ νόμος 2112 δι’ ὅλους τοὺς ἐργάτας. Συνεπείᾳ δὲ τῆς ψηφίσεως τοῦ νόμου τούτου, ὑπῆρξαν αἱ ἀμέσως ἐπακολουθήσασαι ἀπολύσεις. Ὡς εἶναι γνωστόν, ἡ ἐργασία τῶν ἐργατῶν Τύπου εἶναι σκληρά, προσβάλλονται δὲ οὗτοι ὑπὸ βαρυτάτων νοσημάτων, ὡς ἡ μολυβδίασις, φυματίωσις κ. λ.π., στεροῦνται δὲ τώρα καὶ τῶν εὐεργετημάτων τοῦ νόμου 2112 καὶ εἶναι οἱ μόνοι ἐκ τῶν ἐργαζομένων ποὺ ἐξαιροῦνται τοῦ νόμου τούτου. Αἴτημά των, λοιπόν, εἶναι ἡ ἀπόδοσις δικαιοσύνης καὶ ἡ ἐπαναφορὰ τῆς προτέρας προστατευτικῆς καταστάσεώς των. Ἐρωτᾶται ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, πότε θὰ ἐπανορθώσῃ αὐτὴν τὴν ἀντεργατικὴν πρᾶξιν τῆς Κυβερνήσεως;

§15Ε. ΜΠΕΝΑ. Κύριε Πρόεδρε, εἰς ὅσα ἀνέφερεν ὁ κ. συνάδελφος, ἔχω νὰ προσθέσω τὰ ἑξῆς: Εἰς ψήφισμα τῆς Συνομοσπονδίας Ἐργατῶν Ἑλλάδος, μεταξὺ ἄλλων, ζητεῖται ὅπως ὑπάρξῃ τὸ ᾐτιολογημένον τῆς ἀπολύσεως τῶν ἐργατῶν Τύπου. Τὸ αἴτημα τοῦτο καὶ λογικὸν εἶναι καὶ ὀρθὸν καὶ ἀποκλείει τὰς αὐθαιρεσίας.

§16Γ. ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ καὶ ἐγὼ τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ μᾶς ἀπαντήσῃ ἐπὶ τοῦ ἐρωτήματός μας.

§17Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Κύριοι συνάδελφοι, διὰ τῆς σχετικῆς ἐρωτήσεως ζητεῖται ἡ λῆψις μέτρων προστασίας τῶν ἐργατῶν Τύπου ἐναντίον τοῦ κινδύνου τῶν ὁμαδικῶν ἀπολύσεων. Μέχρι σήμερον, τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας δὲν ἔχει ὑπ’ ὄψει του ὁμαδικὰς ἀπολύσεις τυπογράφων καὶ συνεπῶς δὲν ἀντεμετώπισε τοιοῦτον θέμα. Τὰ ἄλλα ἐπαγγελματικὰ ζητήματα τῶν τυπογράφων ἑκάστοτε ἀντιμετωπίζονται, μέσα εἰς τὰ πλαίσια τῶν ἐπαγγελματικῶν δυνατοτήτων, πρὸς ἱκανοποίησιν αὐτῶν.

§18Δ. ΓΙΑΧΝΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, τοιαῦται ὁμαδικαὶ ἀπολύσεις συνέβησαν εὐθὺς ἀμέσως μετὰ τὴν ψήφισιν τοῦ ἀντεργατικοῦ νόμου 4046 καὶ συγκεκριμένως σᾶς ἀναφέρω τὰς ἀπολύσεις τῶν ἐργατῶν Τύπου ποὺ ἠργάζοντο εἰς τὴν ἐφημερίδα «Ἀλήθεια», συνεπείᾳ τῶν ὁποίων καὶ ἔγινε τὸ ὡς ἄνω ψήφισμα τῆς Ὁμοσπονδίας Ἐργατῶν Τύπου.

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, δι’ ἧς ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ, ἐὰν διὰ τῆς νομοθετικῆς ὁδοῦ θὰ γίνουν τροποποιήσεις διατάξεων περὶ Κώδικος τοῦ ΙΚΑ.

§20Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὅπως φαίνεται καὶ ἀπὸ τὸν πίνακα τῶν ἐρωτήσεων, ἡ ἐρώτησίς μου εἶχεν ὑποβληθῆ πρὸ τῆς ψηφίσεως τοῦ Ν. Δ. 4104)1960 περὶ ΙΚΑ. Ἡ ἐρώτησίς μου ἀνεφέρετο εἰς ἔντονα αἰτήματα τῶν συνταξιούχων τοῦ ΙΚΑ. Μερικὰ ἐξ αὐτῶν τῶν αἰτημάτων ἐθεραπεύθησαν διὰ τοῦ ψηφισθέντος Ν. Δ., ἀφέθησαν ὅμως πολλὰ ἐκ τούτων ἀθεράπευτα. Μεταξὺ τῶν αἰτημάτων αὐτῶν εἶναι καὶ τὸ τῆς εἰσφορᾶς τοῦ Κράτους πρὸς τὸ ΙΚΑ. Νομίζω, ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς δὲν θὰ πρέπει νὰ ἐφησυχάζῃ, ἀλλὰ νὰ μελετήσῃ τὰ αἰτήματα αὐτὰ καὶ νὰ φέρῃ πρὸς ψήφισιν εἰς τὴν Βουλὴν συμπληρωματικὸν νομοσχέδιον πρὸς θεραπείαν τούτων καὶ πρὸς πλήρη ἱκανοποίησιν καὶ τῶν ἠσφαλισμένων τοῦ ΙΚΑ.

§21Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Κύριοι συνάδελφοι, διὰ τοῦ προσφάτως ψηφισθέντος Ν. Δ. 4104, ἐπεζητήθη ἡ οἰκονομικὴ ἀνασυγκρότησις τοῦ ΙΚΑ καὶ ἰδιαιτέρως ἡ ἀσφαλιστικὴ αὐτοῦ ἐξυγίανσις. Καὶ νομίζω, ὅτι διὰ μίαν περίοδον τοὐλάχιστον πενταετῆ ἐξησφαλίσθη ἡ ἑδραίωσις τῆς οἰκονομικῆς ὑποστάσεως τοῦ ΙΚΑ. Ὄχι μόνον αὐτό, ἀλλὰ καὶ αὐτὴν τὴν στιγμήν, τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα ἐλήφθησαν, ἐπέτρεψαν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας νὰ διατυπώσῃ ἐρωτήματα εἰς τὴν Διοίκησιν τοῦ ΙΚΑ. διὰ τὴν περίπτωσιν τῆς βελτιώσεως τῆς θέσεως τῶν ἤδη συνταξιούχων. Θέλω νὰ πιστεύω, ὅτι τὸ Νομοθετικὸν αὐτὸ Διάταγμα θὰ ἀφήσῃ μίαν ἐποχὴν διὰ τὴν Ἑλληνικὴν κοινωνικὴν ἀσφάλισιν καὶ θὰ ἀποδειχθῇ, ὅτι τὸ βῆμα, τὸ ὁποῖον ἐπετελέσθη, ἐπέτρεψεν ὄχι μόνον τὴν ἀποσόβησιν δυσμενῶν ἐξελίξεων εἰς τὰ ἀσφαλιστικὰ πράγματα, ἀλλὰ καὶ προοπτικὴν βελτιώσεως τῆς ὅλης καταστάσεως τῶν ἠσφαλισμένων. Βεβαίως, ἡ ζωὴ δὲν σταματᾷ καὶ ἑκάστοτε νέαι ἀνάγκαι ἀσφαλιστικαὶ δημιουργοῦνται. Καὶ αὐτὰς τὰς ἀνάγκας δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ καὶ ἡ σημερινή, ἀλλὰ καὶ ὁποιαδήποτε ἄλλη Κυβέρνησις ἑκάστοτε νὰ τὰς παρακολουθῇ καὶ μέσα εἰς τὰς δυνατότητας, τὰς ὁποίας παρέχει ἡ οἰκονομία, ἀλλὰ καὶ αὐτὴ καθ’ ἑαυτὴ ἡ ἀσφάλισις, νὰ τὰς ἀντιμετωπίζῃ. Συνεπῶς, ἐπιθυμῶ νὰ πληροφορήσω τὸν ἀγαπητὸν συνάδελφον, ὅτι εἰς τὸν τομέα αὐτὸν ὅ,τι εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ γίνεται καὶ νομίζω, ὅτι γίνεται τὸ καλύτερον.

§22ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς ὥρας συζητήσεως ἐπὶ τῶν ἀναφορῶν καὶ ἐρωτήσεων, εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθμ. 48)1960 Πράξεως τοῦ Ὑ. Σ., «περὶ διαθέσεως εἰσπράξεων τοῦ Δήμου Θεσσαλονίκης πρὸς ἀντιμετώπισιν τῶν ἀπαιτουμένων δαπανῶν διὰ τὴν διάνοιξιν εἰς Θεσσαλονίκην ὁδῶν». Ὁ εἰσηγητὴς τῆς πλειοψηφίας κ. Α. Θεοδοσιάδης, ἔχει τὸν λόγον.

§23Α. ΘΕΟΔΟΣΙΑΔΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου ἀφορᾷ τὴν κύρωσιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 48 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου «περὶ διαθέσεως εἰσπράξεων τοῦ Δήμου Θεσσαλονίκης, πρὸς ἀντιμετώπισιν δαπανῶν διὰ τὴν διάνοιξιν ὁδῶν τῆς πόλεως». Ἡ πόλις τῆς Θεσσαλονίκης, μετὰ τὴν πυρκαϊὰν τοῦ 1917, ἀπέκτησε μίαν ρυμοτομίαν ὁδικὴν λίαν ἀξιόλογον, Δυστυχῶς ὅμως αἱ εἴσοδοι τῆς πόλεως δὲν ἱκανοποιοῦν ἀπὸ ἀπόψεως εὔρους τὰς συγκοινωνιακὰς ἀνάγκας τῆς πόλεως, διότι ἡ πόλις ἐξυπηρετεῖται συγκοινωνιακῶς κατὰ τὴν Βόρειον καὶ Δυτικὴν πλευρὰν διὰ τῶν ὁδῶν Λαγκαδᾶ καὶ Μοναστηρίου καὶ δὴ ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐπικοινωνίαν της μετὰ τοῦ ἐξωτερικοῦ. Ἀπὸ μακροῦ εἶχε καταστῆ ἐμφανὴς ἡ συγκοινωνιακὴ αὐτὴ ἀνεπάρκεια τῆς πόλεως. Συγκεκριμένως, ἡ ὁδὸς Μοναστηρίου ἐξυπηρετεῖ τὴν συγκοινωνίαν τῆς πόλεως μὲ τὴν Γιουγκοσλαυΐαν καὶ τὴν Εὐρώπην, ἀλλὰ καὶ μὲ τὴν Νότιον Ἑλλάδα. Ἡ δὲ ὁδὸς Λαγκαδᾶ ἐξυπηρετεῖ τὴν ἐπικοινωνίαν τῆς Θεσσαλονίκης μετὰ τῆς Ἀνατολικῆς Μακεδονίας, Θράκης καὶ Κωνσταντινουπόλεως. Παρίσταται, λοιπόν, ἀνάγκη ἐπιτακτικὴ διευρύνσεως τῶν ὁδῶν αὐτῶν. Ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, συνεχίζων τὸ ἐκπολιτιστικὸν ἔργον του, παράλληλα μὲ τὴν ἐκτέλεσιν πλείστων ἄλλων ἔργων ἐν τῇ πόλει, ἀπεφάσισε καὶ τὴν διαμόρφωσιν καὶ διεύρυνσιν τῶν δύο αὐτῶν ὁδῶν, καθὼς καὶ τὴν διάνοιξιν τῆς ὁδοῦ Τσιμισκῆ εἰς τὸ ἐμπορικὸν αὐτῆς τμῆμα. Συγχρόνως δέ, ἀπεφάσισε τὴν κάλυψιν τοῦ ρεύματος Ρήγα Φεραίου καὶ τοῦ δικτύου ὑπονόμων εἰς τὴν διαμορφουμένην παραλίαν ἀπὸ τοῦ Ναυτικοῦ Ὁμίλου μέχρι Λ. Πύργου, ὅπου ἀνεγείρεται καὶ τὸ μέγα τουριστικὸν ξενοδοχεῖον Θεσσαλονίκης, περιλαμβανόμενον καὶ αὐτὸ εἰς τὸ ὑπὸ τοῦ Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως ἐξαγγελθὲν πρόγραμμα. Παραλλήλως πρὸς τὴν διάνοιξιν καὶ διαμόρφωσιν τῶν δύο μεγάλων αὐτῶν ἀρτηριῶν ἀπεφασίσθη καὶ ἡ κατασκευὴ τοῦ ἀποχετευτικοῦ δικτύου τῶν ὁδῶν αὐτῶν, δεδομένου, ὅτι, ἰδιαιτέρως παρὰ τὴν ὁδὸν Μοναστηρίου ὑπάρχουν ρεύματα καὶ ἀγωγοὶ ἀκαθάρτων ὑδάτων ρεόντων ἐκ τῶν πέριξ συνοικισμῶν, τὰ ὁποῖα μολύνουν τὴν περιοχὴν καὶ ἀποτελοῦν κίνδυνον διὰ τὴν ὑγείαν τῶν περιοίκων. Διὰ τὴν διάνοιξιν τῶν τριῶν αὐτῶν ὁδῶν, τὰς ὁποίας ἀνέφερα, δημιουργοῦνται αὐτομάτως δαπάναι ἀποζημιώσεως ἐκ μέρους τοῦ Δήμου τῶν ρυμοτομουμένων κτισμάτων καὶ μέρους τῶν οἰκοπέδων. Ἐπίσης, ἕτεραι δαπάναι δημιουργοῦνται διὰ τὴν κατασκευὴν τῶν ὁδῶν καὶ τοῦ ἀποχετευτικοῦ δικτύου. Διὰ τοῦ Ν. Δ. 3777)57 ἡ Κυβέρνησις παρεχώρησεν ἐκ τοῦ συμπληρωματικοῦ ἀναλογικοῦ φόρου ἐπὶ τοῦ εἰσοδήματος ἐξ οἰκοδομῶν, 40% διὰ τὸν Δῆμον Ἀθηναίων, 25% διὰ τὸν Δῆμον Θεσσαλονίκης καὶ τὰ ὑπόλοιπα ποσοστὰ εἰς τὸν Δῆμον Πειραιῶς καὶ ἄλλους Δήμους καὶ Κοινότητας, τῶν ὁποίων τὰ οἰκονομικὰ εἶναι ἰσχνά. Ἐπίσης, διὰ τοῦ Ν. Δ. 3721)57 περὶ συστάσεως Ὀργανισμοῦ ἀστικῶν συγκοινωνιῶν Θεσσαλονίκης ἐπέβαλεν ἐπὶ τῶν εἰσιτηρίων τῶν λεωφορείων πρόσθετον 10λεπτον τέλος πρὸς τὸν σκοπὸν κατασκευῆς, συντηρήσεως καὶ ἀναμορφώσεως τῶν ὁδῶν, ἐφ’ ὧν κινοῦνται τὰ λεωφορεῖα. Τὸ ἔσοδον ἐκ τοῦ ἀναλογικοῦ φόρου ἐξ οἰκοδομῶν ἀνέρχεται περίπου εἰς 14 ἑκατ. ἐτησίως, τὸ δὲ ἐκ τοῦ 10λέπτου ἐπὶ τῶν εἰσιτηρίων εἰς 10 ἑκατ. Ἐπειδὴ ὅμως τὸ τελευταῖον τοῦτο διαμοιράζεται εἰς τοὺς Δήμους καὶ τὰς Κοινότητας τῆς μείζονος πόλεως, διὰ τὸν Δῆμον Θεσσαλονίκης ἀναλογεῖ περίπου ποσὸν 5.800.000 δραχ. κατ’ ἔτος.

§24Δ. ΚΑΡΑΚΟΥΛΟΥΞΗΣ. Κατὰ τὸ 1960 δὲν ἐπῆρεν οὔτε μίαν δραχμήν.

§25Α. ΘΕΟΔΟΣΙΑΔΗΣ. Οἱ προϋπολογισμοὶ τῶν ὑπὸ ἐκτέλεσιν καὶ προγραμματισθέντων τούτων ἔργων, ἀνέρχονται περίπου εἰς τὸ ποσὸν τῶν 90.000.000 δραχμῶν. Ἐπάναγκες, ἑπομένως, ἦτο νὰ δεσμευθῶσι διὰ τὰ ἑπόμενα ἔτη, ἀρχῆς γενομένης ἀπὸ τοῦ ἔτους 1961, οἱ πόροι οἱ παρεχόμενοι εἰς τὸν Δῆμον Θεσσαλονίκης ὑπὸ τῶν δύο ὡς ἄνω προαναφερθέντων Ν. Δ. Οὕτω, διὰ τὴν ἀποζημίωσιν τῶν πληττομένων περιοίκων τῶν ὁδῶν, διατίθενται οἱ πόροι ἀπὸ τοῦ 1961 μέχρι τοῦ 1965 τοῦ εἰσπραττομένου ὑπὸ τοῦ Δήμου ποσοῦ τοῦ ἀναλογικοῦ φόρου ἐπὶ τῶν εἰσοδημάτων τῶν οἰκοδομῶν καὶ ἐὰν τοῦτο δὲν ἐπαρκέσῃ, καὶ ἕνα τμῆμα διὰ τὸ ἔτος 1966. Ἐπίσης δεσμεύεται διὰ τὴν κατασκευὴν τῶν ὡς ἄνω ἀναφερθεισῶν ὁδῶν, τὸ ἔσοδον ἐκ τοῦ δεκαλέπτου τοῦ ΟΑΣΘ διὰ τὰ ἔτη 1961–64 καὶ καθ’ ὃ μέρος εἶναι ἀναγκαῖον καὶ διὰ τὸ ἔτος 1965. Ἐὰν ὑπολογίσωμεν πέντε ἔτη, ὄχι διὰ τὸ 1966, τὸ ἔσοδον τὸ χορηγούμενον βάσει τοῦ πρώτου Ν. Δ., ἔχομεν 70 ἑκατ. δραχμὰς καὶ ἐὰν ὑπολογίσωμεν τὸ ποσὸν τὸ εἰσπραχθησόμενον μὲ βάσιν 5.800.000 ἐκ τοῦ δεκαλέπτου τοῦ ΟΑΣΘ διὰ τέσσαρα ἔτη, ἔχομεν 23 ἑκατ., τοὐτέστιν, σύνολον διὰ πέντε ἔτη διὰ τοὺς πρώτους πόρους, τοὺς ὁποίους θὰ διαθέσωμεν διὰ τὴν διάνοιξιν τῶν ὁδῶν καὶ διὰ τὰ τέσσαρα ἔτη διὰ τοὺς πόρους, τοὺς ὁποίους θὰ διαθέσωμεν διὰ τὴν κατασκευὴν τῶν ὁδῶν καὶ τῶν λοιπῶν ἔργων, ἔχομεν 93.200.000 δραχμάς. Ἑπομένως, ἐφ’ ὅσον ἔχομεν ἕνα προϋπολογισμὸν περίπου 90.000.000 δραχμῶν, εἶναι δυνατόν, χωρὶς νὰ χρησιμοποιήσωμεν καὶ τμῆμα τοῦ 1966 διὰ τὴν πρώτην περίπτωσιν καὶ τμῆμα τοῦ 1965 διὰ τὴν δευτέραν περίπτωσιν, οἱ πόροι αὐτοὶ οἱ δεσμευόμενοι νὰ ἐπαρκέσουν διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τῶν ἔργων. Ἐπειδή, ὅμως, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀναμένῃ ὁ Δῆμος καὶ ἡ πόλις ἰδιαιτέρως τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ ἔργου σταδιακῶς, βάσει τῶν κατ’ ἔτος εἰσπραττομένων χρημάτων, διὰ τοῦτο ἀπεφασίσθη ἡ σύναψις δανείου, δεσμευομένων τῶν πόρων αὐτῶν, ὑπὸ τὴν ἐγγύησιν τοῦ Κράτους μεθ’ ἑνὸς πιστωτικοῦ Ὀργανισμοῦ, τὸν ὁποῖον ἤθελεν ἐκλέξει ὁ Δῆμος Θεσσαλονίκης καὶ ἤθελε διευκολύνει τὸ Κράτος διὰ τὴν ὑπογραφὴν τῆς σχετικῆς συμβάσεως. Ὁ κ. Δήμαρχος Θεσσαλονίκης, τὸν ὁποῖον ἐσχάτως εἶχον ἰδῇ, μὲ παρεκάλεσεν, ὅταν ἔμαθεν ὅτι ἤμην εἰσηγητὴς τοῦ νομοσχεδίου, νὰ ἐπιταχύνω διὰ παρακλήσεων πρὸς τὸν ἀξιότιμον κ. ὑπουργὸν ἐπὶ τῶν Συγκοινωνιῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων καὶ πρὸς τὸν κύριον Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως τὴν εἰσαγωγὴν καὶ ψήφισιν τοῦ σχετικοῦ τούτου νομοσχεδίου, ὥστε τὸ ταχύτερον νὰ ἀρχίσουν αἱ ἐργασίαι αἱ προβλεπόμεναι διὰ τῆς ὑπὸ κύρωσιν πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου. Νομίζω, κύριοι συνάδελφοι, ὡς Θεσσαλονικεὺς καὶ ὡς τεχνικός, ὅτι τὰ ἔργα τὰ ἀναφερόμενα εἰς τὴν ὑπὸ κύρωσιν 48 πρᾶξιν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, εἶναι ἔργα λίαν ἀπαραίτητα διὰ τὴν πόλιν τῆς Θεσσαλονίκης, ἀλλὰ καὶ διὰ τοὺς ἐπισκεπτομένους τὴν πόλιν ταύτην. Εἶναι ἔργα, τὰ ὁποῖα ἀπὸ μακροῦ ἀνέμενεν ἡ πόλις, ἀλλὰ δυστυχῶς δὲν ἐξετελοῦντο καὶ ὅτι ἡ ἐκτέλεσις τῶν ἔργων αὐτῶν πρόκειται νὰ προαγάγῃ ὄχι μόνον τὴν Θεσσαλονίκην, ἀλλὰ καὶ ὁλόκληρον τὴν Μακεδονίαν, ἡ ὁποία διὰ τῆς αὐξήσεως τῆς κινήσεως τῶν τουριστῶν θὰ δώσῃ τὴν δυνατότητα εἰς τὸν πληθυσμὸν αὐτὸν νὰ ζήσῃ ὑπὸ καλλιτέρας συνθήκας τὰ ἑπόμενα ἔτη. Παρακαλῶ, ἑπομένως, ὅπως λάβητε τὴν καλωσύνην νὰ ψηφίσητε τὸ παρὸν σχέδιον νόμου, τὸ ὁποῖον κυροῖ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 48 πρᾶξιν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Συμπολιτεύσεως).

§26ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Εὐαγγέλου ἔχει τὸν λόγον.

§27Γ. ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν εἶναι τυχαῖον γεγονός, ὅτι τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου δὲν ὑπογράφεται ἀπὸ τὸν ἁρμόδιον ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν καὶ δὲν ὑπογράφεται, διότι ἡ ὑπὸ κύρωσιν ὑπ’ ἀριθ. 48 πρᾶξις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου εἶναι πρᾶξις χαριστικῆς βολῆς κατὰ τοῦ Δήμου Θεσσαλονίκης. Καὶ τοῦτο, διότι τὰ τέσσαρα ἐκ τῶν ἓξ ἔργων ποὺ ἐπειθαναγκάσθη τὸ Δημοτικὸν Συμβούλιον Θεσσαλονίκης νὰ ἐγκρίνῃ, ἔπρεπε νὰ ἐκτελεσθοῦν δαπάναις τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων. Κύριοι συνάδελφοι, ἀπὸ τῆς ὁδοῦ Κασσάνδρου καὶ ἄνω ἡ πόλις Θεσσαλονίκης παρουσιάζει ὄψιν Τουρκοχωρίου, χωρὶς δρόμους, χωρὶς ὑπονόμους, χωρὶς ἀποχετευτικοὺς ἀγωγούς, χωρὶς πράσινον. Καὶ εἰς τὴν πόλιν αὐτὴν ποὺ στερεῖται ὅλων αὐτῶν, δὲν ἔπρεπε νὰ ἐπιβληθῇ τὸ δυσβάστακτον βάρος τοῦ δανείου τῶν 90 ἑκατ., τὸ ὁποῖον εἶναι ὑποχρεωμένη νὰ ἐξοφλήσῃ ἐντὸς 5 ἐτῶν καὶ δὴ μὲ ὑψηλὸν τοκοχρεωλύσιον. Καὶ διὰ νὰ μὴ νομίζετε, ὅτι ὁμιλῶ ἀορίστως, διότι ὑπῆρξα δημοτικὸς σύμβουλος καὶ γνωρίζω τὰ πράγματα, θὰ σᾶς ἀναφέρω περὶ ἑνὸς ἑκάστου τῶν ὑπὸ ἐκτέλεσιν ἔργων. Τὸ πρῶτον ἔργον εἶναι ἡ διάνοιξις τῆς ὁδοῦ Λαγκαδᾶ, μήκους 60 μέτρων. Ἀλλὰ πρόκειται περὶ τμήματος τῆς ἐθνικῆς ὁδοῦ Θεσσαλονίκης– Ἀλεξανδρουπόλεως καὶ ἔπρεπε νὰ γίνῃ δαπάναις τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων. Τὸ δεύτερον ἔργον εἶναι ἡ ὁδὸς Μοναστηρίου. Πρόκειται περὶ τμήματος τῆς ἐθνικῆς ὁδοῦ Θεσσαλονίκης–Ἀθηνῶν ἢ τῆς παλαιᾶς Ἐγνατίας ὁδοῦ· καὶ ἐνῷ τὸ ὅλον ἔργον ἔγινε δαπάναις τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων, διὰ τὸ τμῆμα αὐτὸ καλεῖται νὰ ἀναλάβῃ τὰς δαπάνας ὁ Δῆμος Θεσσαλονίκης. Τὸ τρίτον ἔργον εἶναι ἡ ἀποχέτευσις τῶν δύο αὐτῶν τμημάτων τῶν ὁδῶν καὶ τὸ τέταρτον ἡ ἀποχέτευσις τοῦ νέου τμήματος τῆς παραλιακῆς λεωφόρου, διὰ τὴν ὁποίαν τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίων Ἔργων εἰσέπραξεν 9 ἑκατ. δραχ. πρὸς τὸν σκοπὸν ἀξιοποιήσεως τοῦ χώρου δι’ ἐκτελέσεως ἔργων ἀποχετεύσεως, πάρκων καὶ ἄλλων ἐξωραϊστικῶν ἔργων. Ἐνῷ, λοιπόν, τόσον κατηγορηματικὴ ἦτο ἡ διαβεβαίωσις τοῦ εἰσηγητοῦ τῆς πλειοψηφίας, ὡς προκύπτει ἄλλως τε καὶ ἀπὸ τὰ πρακτικά, τὰ ὁποῖα ἀνέγνωσα, παραδόξως σήμερον, τὰ 9 αὐτὰ ἑκατομμύρια λησμονοῦνται.

§28Α. ΘΕΟΔΟΣΙΑΔΗΣ. Κύριε συνάδελφε, δὲν εἶναι ὀρθὸν αὐτὸ τὸ ὁποῖον ἀνεφέρατε, διότι εἰς τὴν οὐσίαν ὁ Δῆμος θὰ διαθέσῃ διὰ τὴν ἐσωτερικὴν ζώνην μόνον τὰ τρία ἑκατομμύρια, ἐνῷ τὰ ὑπόλοιπα θὰ τὰ διαθέσῃ τὸ Κράτος.

§29Γ. ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, κ. συνάδελφε, σεῖς ἀναγνωρίζετε, ὅτι ὑπάρχει τὸ ἔσοδον τῶν 9 ἑκατομμυρίων δραχμῶν. Ἀλλὰ καὶ πέραν αὐτῶν, ἔχω νὰ προσθέσω, ὅτι, κατὰ τὴν ψήφισιν τοῦ σχετικοῦ νομοθετήματος τῆς ἐκποιήσεως τῶν δημοσίων οἰκοπέδων, εἴχομεν προτείνει τὴν θέσπισιν ἐσόδου διὰ τὸν Δῆμον Θεσσαλονίκης, ὁπότε διὰ τοῦ πόρου αὐτοῦ θὰ ἦτο δυνατὴ ἡ ἐκτέλεσις τῶν ἔργων αὐτῶν. Ἠρνήθη, ὅμως, τότε τὴν πρότασίν μας αὐτὴν ἡ Κυβέρνησις καὶ σήμερον στερεῖται ὁ ἀτυχὴς Δῆμος Θεσσαλονίκης μὲ ἀνύπαρκτα ἔσοδα νὰ πραγματοποιήσῃ δαπάνας 90 ἑκατομμυρίων διὰ τὰ ἔργα αὐτά. Θὰ ἦτο δυνατόν, ἐὰν ὁ Δῆμος εἶχεν ἀκέραιον τὸν πόρον ἐκ τῆς φορολογίας καπνοῦ, ὁ ὁποῖος ἐνῷ τὸ 1959 ἔφθασε τὰ 2 δισεκατ. δραχ., ἐξακολουθεῖ νὰ κατανέμεται ἐπὶ τῇ βάσει 240 ἑκατομμυρίων, νὰ πραγματοποιήσῃ, θὰ ἠμποροῦσε νὰ ἀνταποκριθῇ εἰς τὰς ἀνάγκας τῆς πόλεως, καὶ πρὸ παντὸς τὰς ἀνάγκας τῶν συνοικιῶν. Ἀφοῦ ἀφῃρέσαμεν, λοιπόν, ὅλα αὐτὰ τὰ ἔσοδα ἀπὸ τὸν Δῆμον, τοῦ ἀφήκαμεν μόνον τὸ ἀνταποδοτικὸν τέλος τῆς καθαριότητος καὶ οὐσιαστικῶς μετετρέψαμεν τὸν Δήμαρχον καὶ τὸ Δημοτικὸν Συμβούλιον εἰς προϊσταμένους καθαριότητος καὶ τίποτε πέραν αὐτοῦ. Εἶμαι ὅμως ὑποχρεωμένος νὰ πληροφορήσω τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, ἐπειδὴ ὁ προλαλήσας συνάδελφος εἰσηγητὴς τῆς πλειοψηφίας ἐπεκαλέσθη συνομιλίαν καὶ παράκλησιν τοῦ Δημάρχου Θεσσαλονίκης νὰ ἔλθῃ πρὸς ψήφισιν τὸ ταχύτερον τὸ νομοσχέδιον, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ εἴπω τὰ ἑξῆς: Ὅταν κατὰ τὸ τέλος τοῦ ἔτους 1959 ἀφίχθη εἰς τὴν Θεσσαλονίκην ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ἐξήγγειλε πομπωδῶς τὴν ἐκτέλεσιν ἔργων εἰς τὴν πόλιν τῆς Θεσσαλονίκης, ὕψους 200 ἑκατομμυρίων δραχμῶν. Τελικῶς, ὅμως, αἱ πομπώδεις αὐταὶ ὑποσχέσεις περιωρίσθησαν εἰς 90 καὶ μόνον ἑκατομμύρια δραχμῶν καὶ μάλιστα ὑπὸ τὰς συνθήκας, τὰς ὁποίας ἐξέθεσα, δηλαδή, θὰ κληθοῦν οἱ δυστυχεῖς δημόται τῆς πόλεως τῆς Θεσσαλονίκης νὰ πληρώσουν τὸ ποσὸν αὐτὸ τῶν 90 ἑκατομμυρίων διὰ τὴν ἐκτέλεσιν μόνον ἔργων βιτρίνας, ἔχοντες ὑπ’ ὄψιν, ὅτι τοὐλάχιστον μέχρι τοῦ ἔτους 1966 δὲν πρόκειται νὰ ἰδοῦν δημοτικὴν σκαπάνην εἰς τὰς ἀθλίας συνοικίας των.

§30Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ ἤθελα νὰ γνωρίσω, ἂν τὰ τμήματα αὐτῶν τῶν ὁδῶν ποὺ διανοίγονται εἶναι δημοτικαὶ ἢ δημόσιαι ὁδοί;

§31Γ. ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ. Εἶναι δημόσιαι ὁδοί. Ἡ ὁδὸς Λαγκαδᾶ εἶναι ἡ ἐθνικὴ ὁδὸς ποὺ ἄγει εἰς Ἀλεξανδρούπολιν, Τουρκίαν κλπ. Εἶναι τμῆμα τῆς ἐθνικῆς ὁδοῦ.

§32Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Εἴπατε Θεσσαλονίκης–Ἀλεξανδρουπόλεως. Ὅταν λέγωμεν ὁδὸς Ἀλεξανδρουπόλεως–Θεσσαλονίκης, ἀρχίζει ἀπὸ τὴν Ἀλεξανδρούπολιν, ποῦ τερματίζεται; Διότι νομίζω, ὅτι ἐκεῖ εἶναι τὸ κλειδί. Εἶναι δημοσία ὁδός, εἶναι τμῆμα τῆς δημοσίας ὁδοῦ ἢ ἡ δημοσία ὁδὸς φθάνει εἰς τὰς παρυφὰς τῆς πόλεως καὶ ἀπὸ ἐκεῖ καὶ πέραν εἶναι δημοτικὴ ὁδός;

§33Γ. ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ. Ὀρθῶς θέτει ὁ κ. Μπακόπουλος τὴν ἐρώτησιν, διὰ νὰ ἀπαντήσω καὶ νὰ φωτισθῇ ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία. Ἂν ἐτελείωνεν, ὅπως ὀρθῶς καὶ καλοπίστως θέτει τὸ ἐρώτημα ὁ κ. Μπακόπουλος, θὰ ἔπρεπεν εἰς τὰς παρυφὰς τῆς πόλεως, τὰ 40 μέτρα, ποὺ εἶναι τώρα ὁ δρόμος, ἡ ἐθνικὴ ὁδός, ἐκεῖ νὰ τελειώσουν καὶ νὰ μὴ ἐπεκτείνετο μέχρι τοῦ Βαρδαρίου καὶ νὰ εἶναι ἐκεῖ πλάτους 40 μέτρων. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ πλατεῖα Βαρδαρίου εἶναι ὅπως ἡ Ὁμόνοια διὰ τὰς Ἀθήνας. Ἔρχεται ἀπὸ τὴν Ἀλεξανδρούπολιν ἡ ὁδός, φθάνει εἰς Ριζιβαρδάρι καὶ ἀπὸ ἐκεῖ γίνεται ὁδὸς Μοναστηρίου. Καὶ αἱ δύο εἶναι τμήματα ἐθνικῆς ὁδοῦ. Περὶ αὐτοῦ δὲν ὑπάρχει οὐδεμία ἀμφιβολία.

§34Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Αὐτὸ συμβαίνει εἰς πολλὰς πόλεις. Καὶ εἰς τὴν πόλιν τῶν Ἀθηνῶν ὑπάρχουν τρεῖς κύριοι δρόμοι, ὅπου εἶναι ἐθνικαὶ ὁδοί. Τὸ αὐτὸ συμβαίνει καὶ εἰς τὴν Θεσσαλονίκην.

§35Γ. ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ. Ἀναμφισβητήτως, κ. συνάδελφε, καὶ πέραν τῶν λεπτομερειῶν, τὰς ὁποίας ἀνέφερον διὰ τὰς ὁδοὺς αὐτάς, εἶναι ἀνεγνωρισμένον, ὅτι καὶ ἡ μία καὶ ἡ ἄλλη εἶναι ἐθνικαὶ ὁδοὶ καὶ συνεπῶς τὰ ἐκτελεσθησόμενα ἔργα θὰ πρέπει νὰ βαρύνουν τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίων Ἔργων. Εἶναι γνωστὸν ὅτι, κατὰ τὸ παρελθόν, ἐπεβλήθησαν διὰ διαφόρων νομοθετημάτων, καὶ ἰδιαιτέρως διὰ τοῦ Ν. Δ. 3777)57 διάφοροι φορολογίαι διὰ τοὺς Δήμους καὶ τὰς Κοινότητας καὶ διὰ τὴν ἐκτέλεσιν ὡρισμένων ἔργων. Ἤδη, μέχρι σήμερον ὅμως, ὁ Δῆμος Θεσσαλονίκης δὲν ἔχει ἐπιβάλει οὐδένα δημοτικὸν φόρον, διότι εἶναι γνωστὴ ἡ ἀντίδρασις, ἡ ὁποία ὑπῆρξεν ἀπὸ τὸν λαὸν διὰ τὴν ἐπιβολὴν τῶν διαφόρων αὐτῶν φορολογιῶν, ὅπως τῆς ὑπεραξίας οἰκοπέδων κλπ. Τώρα θὰ κληθῇ ὁ Δῆμος Θεσσαλονίκης, προκειμένου νὰ ἐξοφλήσῃ τὰ 90 αὐτὰ ἑκατομμύρια ἐντὸς τοῦ συντόμου χρονικοῦ διαστήματος τῆς πενταετίας, νὰ ἐπιβάλῃ εἰς τοὺς δημότας του μίαν ἀντιδημοτικὴν φορολογίαν ἀπὸ τὴν ὁποίαν μάλιστα δὲν πρόκειται νὰ ὑπάρξῃ δημοτικὸν ἔργον εἰς τὰς διαφόρους συνοικίας τῆς πόλεως καὶ εἶναι πολὺ φυσικόν, ὅτι ὁ Δῆμος θὰ εἰσπράξῃ ἀπὸ τοὺς δημότας του τὸ ἀνάθεμα καὶ τὴν δυσφορίαν διὰ τὰς φορολογίας αὐτάς. Ἀλλὰ πέραν αὐτῶν, κύριοι συνάδελφοι, ὑπάρχει καὶ τὸ σοβαρώτατον θέμα τῆς ἐπαγγελματικῆς στέγης 700 πτωχῶν ἐμπόρων ἐπαγγελματιῶν καὶ βιοτεχνῶν καὶ τῶν οἰκογενειῶν 3.000 ἐργατοϋπαλλήλων τῆς περιοχῆς, διὰ τοὺς ὁποίους οὐδεμίαν λαμβάνει πρόνοιαν τακτοποιήσεώς των. Εἶναι δὲ δικαιότατον τὸ αἴτημά των διὰ τὴν χορήγησιν μακροπροθέσμων δανείων πρὸς ἀπόκτησιν νέας ἐπαγγελματικῆς στέγης, ἐπὶ πλέον δὲ τοὺς χορηγηθῇ ἄνευ δημοπρασίας τὸ οἰκόπεδον τῆς πρώην Ἐφορείας Ὑλικοῦ Πολέμου, ἰδιοκτησίας τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης. Προσεπάθησα νὰ προσανατολίσω τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, ποῖον εἶναι τὸ πρόβλημα καὶ ποὺ ὁδηγούμεθα διὰ τῆς κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 48 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου. Ἡμεῖς νομίζομεν, ὅτι ἡ ὀρθὴ λύσις τοῦ προβλήματος θὰ εἶναι, ὅταν οἱ δημοτικοὶ αὐτοὶ δρόμοι καὶ ὁ ἀποχετευτικὸς ἀγωγὸς τῆς παραλίας, ὅπου ἀνεγείρεται τὸ ξενοδοχεῖον τοῦ ΟΤΕ, γίνουν δαπάναις τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων, ὁ Δῆμος θὰ πρέπει νὰ τύχῃ δανείου 100 ἑκατομμυρίων δραχμῶν, τὰ ὁποῖα ὅμως θὰ διαθέσῃ μὲ ἰδικήν του πρωτοβουλίαν διὰ τὴν ἐκτέλεσιν κοινωφελῶν καὶ χρησίμων ἔργων εἰς τὴν πόλιν τῆς Θεσσαλονίκης, ὅπως ἐπὶ παραδείγματι ἡ διάνοιξις τῆς ὁδοῦ Ἁγίου Δημητρίου, ἡ ὁποία ὁδηγεῖ εἰς τὸ Καυτατζόγλειον Στάδιον καὶ ἡ ὁποία θὰ ἀποσυμφορήσῃ συγκοινωνιακῶς διαφόρους ἄλλας ἀρτηρίας. Πέραν αὐτοῦ, διὰ τοῦ δανείου τῶν 100 ἑκατομμυρίων θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἀρχίσῃ ἀμέσως ἡ ἐπέκτασις κεντρικοῦ ἀποχετευτικοῦ ἀγωγοῦ, ὥστε νὰ ἀποκτήσῃ ἀποχέτευσιν καὶ τὸ Ἀνατολικὸν τμῆμα, τὸ ὁποῖον κινδυνεύει ἀπὸ τὴν ἔλλειψιν ἀποχετευτικοῦ δικτύου. Τέλος, θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ γίνουν ἔργα εἰς τὸ ἄνω τμῆμα τῆς πόλεως, τὸ ὁποῖον καὶ σήμερον ἀκόμη παρουσιάζει ὄψιν Τουρκοπόλεως. Δι’ ὅλους αὐτοὺς τοὺς λόγους, καλεῖται ἡ Κυβέρνησις νὰ ἀναλάβῃ αὐτὴ τὴν εὐθύνην τῆς ἐκτελέσεως καὶ τὴν δαπάνην τοῦ ἔργου τῶν δύο αὐτῶν ἐθνικῶν ὁδῶν καὶ νὰ χρηματοδοτήσῃ τὸν Δῆμον Θεσσαλονίκης μὲ 100 ἑκατομμύρια δραχμὰς διὰ τὴν ἀναμόρφωσιν τῆς πόλεως, ὥστε νὰ καταστῇ πράγματι συμπρωτεύουσα ἡ πόλις τῆς Θεσσαλονίκης. Ἡ ὑπὸ κύρωσιν πρᾶξις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ἀποτελεῖ ὠμὴν παρέμβασιν εἰς τὴν αὐτοδιοίκησιν, τὴν ὁποίαν κυριολεκτικῶς καταλύει, καὶ ἡ ἐμμονὴ τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως νὰ ἐξαγγέλλῃ ἔργα καὶ νὰ καλῇ ἀκολούθως τοὺς Δήμους καὶ τοὺς λοιποὺς Ὀργανισμοὺς νὰ τὰ ἐκτελέσουν, νὰ εἶσθε βέβαιοι, ὅτι συντόμως θὰ ὁδηγήσῃ εἰς τὴν κατάργησιν τῆς αὐτοδιοικήσεως καὶ τὴν καταστροφὴν τῶν Ὀργανισμῶν Αὐτοδιοικήσεως.

§36Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Λησμονεῖτε, ὅτι τὸ στάδιον Θεσσαλονίκης, ἐγένετο μὲ τὴν ἐνίσχυσιν τοῦ δημοσίου προϋπολογισμοῦ;

§37Γ. ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ. Τὸ στάδιον ἐγένετο μὲ τὰ ἔσοδα τοῦ κληροδοτήματος Καυτατζόγλου. Τὸ προηγούμενον Δημοτικὸν Συμβούλιον Θεσσαλονίκης διὰ πράξεώς του ἐζήτησε τὴν τροποποίησιν τοῦ σκοποῦ τοῦ κληροδοτήματος καὶ τὸ ἐπέτυχεν. Ἐγένετο πράγματι τὸ στάδιον αὐτὸ τὸ ὁποῖον κοσμεῖ τὴν πόλιν τῆς Θεσσαλονίκης, ἀλλὰ θὰ πρέπει καὶ ἡ Κυβέρνησις νὰ διαθέσῃ τὰ 6 ἑκατομμύρια, τὰ ὁποῖα ὑπεσχέθη διὰ νὰ τελεώσῃ συντομώτερον τὸ ἔργον καὶ πρὸ παντὸς διὰ νὰ διανοιχθῇ ἡ πρὸς αὐτὸ ἄγουσα ὁδὸς Ἁγίου Δημητρίου.

§38Α. ΘΕΟΔΟΣΙΑΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπειδὴ ὁ ἄρτι κατελθὼν τοῦ βήματος, εἶπεν, ὅτι ἡ δαπάνη διὰ τὴν κατασκευὴν τοῦ Καυτατζογλείου Σταδίου Θεσσαλονίκης δὲν ἐβάρυνε τὸν δημόσιον προϋπολογισμόν, τὸν πληροφορῶ, ὅτι αἱ πρόσοδοι τοῦ κληροδοτήματος τούτου δὲν ἐπήρκεσαν διὰ τὴν ἀποπεράτωσιν τοῦ σταδίου καὶ τὸ Κράτος διέθεσεν ἕνα σημαντικὸν ποσὸν 6 ἑκατομμυρίων δραχμῶν. Αὐτὸ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ διαψευσθῇ.

§39Β. ΒΑΣΙΛΙΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ θὰ ἔπρεπε νὰ τονισθῇ, ὅτι χάρις εἰς τὴν Κυβέρνησιν Καραμανλῆ, ἡ πόλις τῆς Θεσσαλονίκης ἀνεμορφώθη, ὥστε σήμερον νὰ ἀποτελῇ πραγματικὴν συμπρωτεύουσαν ἀξίαν τῆς ἐθνικῆς ἀποστολῆς της, μέχρι σημείου νὰ τὴν ζηλεύουν οἱ ξένοι, οἵτινες ὁμιλοῦν διὰ τὴν πόλιν τῆς Θεσσαλονίκης κολακευτικώτατα.

§40ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Καρασάββας, ἔχει τὸν λόγον.

§41Σ. ΚΑΡΑΣΑΒΒΑΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἐφ’ ὅσον ἐγένετο παρέκβασις εἰς τὴν συζήτησιν, ὀφείλομεν νὰ ὁμολογήσωμεν καὶ ἡμεῖς, ὅτι δὲν εἶναι ἀληθές, ὅτι δὲν διέθεσε τὸ Κράτος μέρος τῆς δαπάνης διὰ τὸ Καυτατζόγλειον Στάδιον Θεσσαλονίκης. Ἡ ἀλήθεια εἶναι, ὅτι διέθεσεν 6 ἑκατομμύρια δραχμῶν, ἔναντι δεκάδων ἑκατομμυρίων ποὺ ἐστοίχισεν. Τὸ γεγονὸς ὅμως εἶναι, ὅτι τὸ Καυτατζόγλειον Στάδιον κατεσκευάσθη κυρίως ἀπὸ τὰ ἔσοδα τοῦ κληροδοτήματος Καυτατζόγλου. Εἶναι ἐπίσης ἀληθές, ὅτι τὸ κληροδότημα τοῦτο εὑρίσκετο εἰς τὸ χρονοντούλαπο, καὶ τὸ προηγούμενον Δημοτικὸν Συμβούλιον Θεσσαλονίκης κατώρθωσε νὰ τὸ φέρῃ εἰς τὴν ἐπιφάνειαν καὶ νὰ τὸ προωθήσῃ. Τὸ κληροδότημα προωρίζετο διὰ κατασκευὴν μαυσωλείου μνημείου, ποὺ θὰ ἀπῄτει ποσὸν 125.000 χρυσῶν λιρῶν Ἀγγλίας, ἐνῷ ἡ περιουσία τοῦ κληροδοτήματος ἀνήρχετο εἰς 25.000 μόνον λίρας. Τὸ Δημοτικὸν Συμβούλιον ἐπεδίωξε καὶ κατώρθωσε διὰ νόμου νὰ μεταβάλῃ τὸν σκοπὸν καὶ ἀντὶ μαυσωλείου νὰ κατασκευασθῇ στάδιον. Ἡ Δημοτικὴ δὲ Ἀρχὴ Θεσσαλονίκης πρὸς τὸν σκοπὸν αὐτὸν ἐχάρισεν ἔκτασιν 25 στρεμμάτων ὡς δωρεάν. Ἑπομένως, ἀναμφισβητήτως ἡ συμβολὴ τοῦ Δήμου ὑπῆρξε πολὺ μεγαλυτέρα τῆς συμβολῆς τοῦ Κράτους εἰς τὴν δαπάνην τῆς ἐκτελέσεως τοῦ ἔργου τούτου. Ἐπὶ τοῦ ὑπὸ συζήτησιν σχεδίου νόμου, ἔχω νὰ εἴπω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἔχει καθιερώσει μίαν ἀπαράδεκτον τακτικήν. Ὁσάκις ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἐπισκέπτεται τὴν Βόρειον Ἑλλάδα, συνδυάζει τὴν ἐπίσκεψίν του μὲ τὴν ἐξαγγελίαν μεγαλοστόμων ἔργων. Οὕτω, καὶ περὶ τὰ τέλη παρελθόντος ἔτους ἢ τὰς ἀρχὰς τοῦ τρέχοντος, ἠθέλησε νὰ συνδυάσῃ τὴν ἐπίσκεψίν του μὲ τὴν ἐξαγγελίαν νέων ἔργων ἐκσυγχρονισμοῦ καὶ ἀναμορφώσεως τῆς Θεσσαλονίκης, ἐξαγγείλας ἔργα ὕψους 600 ἑκατομμυρίων δραχμῶν καὶ ἄφησε τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι τὴν δαπάνην αὐτὴν θὰ καλύψῃ ὁ κρατικὸς προϋπολογισμός. Μεταξὺ τῶν ἐξαγγελθέντων ἔργων, ὑπῆρχον πολλὰ ποὺ εἶχαν ἀρχίσει καὶ ἐξηγγέλθησαν διὰ τετάρτην ἢ πέμπτην φοράν, χάριν ἐντυπώσεως. Μία ἀνάλυσις, ὅμως, τῶν ἐξαγγελθέντων, ἔπεισε τοὺς δημότας Θεσσαλονίκης, ὅτι τὰ ἔργα αὐτὰ ἦσαν ξένης ἁρμοδιότητος καὶ ἐβάρυνεν ὄχι τὸν δημόσιον προϋπολογισμόν, ἀλλὰ τὸν Δῆμον καὶ ἄλλους Ὀργανισμοὺς Θεσσαλονίκης, καὶ ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐξαπατοῦσε τὴν κοινὴν γνώμην μὲ τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι τὸ Κράτος θὰ διέθετε τὰ ἑκατομμύρια αὐτά. Σημαντικώτερον ἦτο τὸ κονδύλιον, τὸ ὁποῖον ἐβάρυνε τὸν Δῆμον Θεσσαλονίκης μὲ 200 ἑκατομμύρια δραχμάς. Ἐξηγγέλθησαν ἔργα, τὰ ὁποῖα ἐκαλεῖτο ὁ Δῆμος Θεσσαλονίκης νὰ ἐκτελέσῃ. Κατηρτίσθη ἐν συνεχεία πρᾶξις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, πρὸς τὸν σκοπὸν αὐτόν. Καὶ γεννᾶται τὸ ἐρώτημα: Διατὶ προετιμήθη ἡ ὁδὸς τῆς νομοθετήσεως διὰ πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου διὰ τὴν ἐκτέλεσιν δημοτικῶν ἔργων, ἐνῷ ἦτο δυνατὸν νὰ φέρῃ ἡ Κυβέρνησις Νομοθετικὸν Διάταγμα εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν Ἐξουσιοδοτήσεως. Ἀλλὰ καὶ ἡ μὴ προσκόμισις τῆς ἐν λόγῳ πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου πρὸς κύρωσιν εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν Ἐξουσιοδοτήσεως ἐπὶ τόσον μακρὸν χρόνον, εἶναι ἀδικαιολόγητος. Πάντως, καμμία ἐπείγουσα ἀνάγκη δὲν ὑπῆρχε, διότι ἐπρόκειτο περὶ διανοίξεων καὶ καταστρωμάτων ὁδῶν καὶ ὑπονόμων, ἔργων τὰ ὁποῖα γίνονται εἰς ὅλας τὰς πόλεις. Δὲν ὑπῆρχεν, ἑπομένως, ἐπείγουσα ἀνάγκη. Τὸ πρῶτον θέμα εἶναι ἡ ἀνωμαλία τῆς ἐκδόσεως πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου. Τὸ δεύτερον θέμα εἶναι, ὅτι, ἐνῷ πρόκειται περὶ ἐκτελέσεως δημοτικῶν ἔργων, τῶν ὁποίων ἡ δαπάνη βαρύνει τὰ δημοτικὰ ἔσοδα, δὲν ἐμφανίζεται ὁ ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν, ἴσως σκοπίμως, καὶ ἐμφανίζεται τὸ Ὑπουργεῖον Συγκοινωνιῶν νὰ εἰσηγῆται δημοτικὰ ἔργα. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ πόλις τῆς Θεσσαλονίκης, ὡς συμπρωτεύουσα καὶ εὑρισκομένη εἰς τὴν Βόρειον Ἑλλάδα, ἔχει ἀνάγκην μιᾶς ἰδιαιτέρας προσοχῆς καὶ ἐνισχύσεως, ὥστε νὰ ἀναμορφωθῇ καὶ ἐκσυγχρονισθῇ. Τὸ σχέδιον Ν. Δ. καὶ ἡ ὑπὸ κύρωσιν πρᾶξις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, λέγει, ὅτι ἐπιδιώκει τὴν ἀναμόρφωσίν της, ὡς πρὸς τὸ τμῆμα αὐτῆς τῶν δύο ὁδικῶν ἀρτηριῶν της, τῆς Δυτικῆς καὶ Βορείου εἰσόδου τῆς πόλεως. Αὐτὸς εἶναι ὁ πρῶτος σκοπός. Ὁ δεύτερος σκοπὸς εἶναι ἡ ἀντιμετώπισις τοῦ ὀξυτάτου ἀποχετευτικοῦ προβλήματος, τὸ ὁποῖον ἔχει καταστῆ ἐπικίνδυνον διὰ τὴν δημοσίαν ὑγείαν. Βεβαίως, εἰς τὸ σχέδιον Ν. Δ. προβλέπονται καὶ ἔργα μὴ δημοτικά. Ἀλλ’ ἐὰν ὑποθέσωμεν, ὅτι ὅλα τὰ ἔργα ἦσαν δημοτικά, ποῖος θὰ εἶχε τὴν ἁρμοδιότητα νὰ ἀποφασίσῃ καὶ νὰ προγραμματίσῃ τὰ ἔργα αὐτά, ἡ Κυβέρνησις ἢ ὁ Δῆμος; Ὑπάρχει ὁ Κῶδιξ Δήμων καὶ Κοινοτήτων, ὁ ὁποῖος ἐπιτάσσει, ὅτι τὸ Δημοτικὸν Συμβούλιον προγραμματίζει τὰ ἐκτελεστέα ἔργα καὶ συντάσσει τὸ ἐτήσιον τεχνικὸν πρόγραμμα. Ἐτηρήθη ἡ ἀρχὴ αὐτή; Ὄχι. Ἀντιθέτως, παρεβιάσθη ὠμῶς, καὶ κατεφέρθη βαρὺ πλῆγμα εἰς τὴν συνταγματικῶς κατοχυρωμένην Αὐτοδιοίκησιν, διὰ τοῦ προγραμματισμοῦ δημοτικῶν ἔργων ὑπὸ ἀναρμοδίου ὀργάνου τῆς Κυβερνήσεως, θέλετε νὰ ἔχωμεν σεβασμὸν τῶν νόμων καὶ χρηστὴν διοίκησιν; Ἂς ἀφήσωμεν ἕκαστον ἐφ’ ᾧ ἐτάχθη. Ἡ Κυβέρνησις εἰς τὸν τομέα της, καὶ ὁ Δῆμος εἰς τὸν ἰδικόν του τομέα. Ἡ κυβερνητικὴ παρέμβασις μὲ τὸ σχέδιον Ν. Δ. εἰς τὸν χῶρον τῆς δημοτικῆς ἁρμοδιότητος εἶναι εὐθεῖα καὶ βαρυτάτη παρανομία. Εἶναι γεγονός, ὅτι ἡ οἰκονομικὴ κατάστασις τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων δὲν εἶναι καλή, κατὰ τὴν ἠπιωτέραν ἔκφρασιν, καὶ ἡ παροῦσα Κυβέρνησις ἢ δὲν ἔδωσε τίποτε ἢ ἐλάχιστα ἐνίσχυσε τοὺς Δήμους καὶ τὰς Κοινότητας, καίτοι οἱ πλεῖστοι τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων ἔχουν τὸ ἥμισυ τῶν προπολεμικῶν ἐσόδων, αἱ δὲ ἀνάγκαι των ἔχουν πολλαπλασιασθῆ. Ἐκτὸς ὅμως τούτου, ὅλαι αἱ βασικαὶ ἁρμοδιότητες τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων ἀφαιροῦνται σὺν τῷ χρόνῳ καὶ γίνονται κυβερνητικαὶ παρεμβάσεις μέχρι τοῦ σημείου, ὥστε νὰ ὑπάρχῃ μία ἀφόρητος καὶ καταθλιπτικὴ κηδεμονία, τὴν ὁποίαν παραδέχονται ὅλοι οἱ Δημοτικοὶ Ἄρχοντες, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἀναφέρουν καὶ εἰς τὰ Συνέδρια καὶ ζητοῦν τὴν κατάργησιν τῶν παρεμβάσεων αὐτῶν, ποὺ καταπνίγουν τὴν ἀνεξαρτησίαν καὶ ἐλευθέραν δρᾶσιν των. Διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου Ν. Δ. καταφέρεται νέον καὶ μέγα πλῆγμα καὶ καταργεῖται ἡ ἁρμοδιότης τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου, τὴν ὁποίαν ἔχει, βάσει τοῦ Κώδικος περὶ Δήμων καὶ Κοινοτήτων, νὰ ἀποφαίνεται διὰ τὰ ὑπὸ ἐκτέλεσιν δημοτικὰ ἔργα. Εἶναι γεγονός, ὅτι ὅλαι αἱ Δημοτικαὶ Ἀρχαὶ Θεσσαλονίκης ἀκολουθοῦν ἑνιαίαν τακτικὴν καὶ προγραμματίζουν τὰ ἀναγκαῖα ἔργα διὰ τὴν πόλιν βάσει μιᾶς ἱεραρχήσεως, ἀλλὰ ἔρχεται ἡ Κυβέρνησις καὶ δίδει ἐντολὴν εἰς τὴν Δημοτικὴν Ἀρχὴν νὰ ἐκτελέσῃ μὲ χρήματα τοῦ Δήμου τὰ ἔργα, τὰ ὁποῖα θέλει ἡ Κυβέρνησις. Λέγει ἡ Κυβέρνησις πρὸς τὸν Δῆμον Θεσσαλονίκης: «Δὲν εἶσαι ἱκανὸς νὰ γνωρίζῃς τὰς ἀνάγκας τῆς πόλεως. Δὲν σὲ ἀναγνωρίζω. Ἐγὼ ξέρω ποῖα ἔργα πρέπει νὰ γίνουν καὶ σοῦ δεσμεύω τὴν περιουσίαν. Σοῦ δίδω διαταγὴν νὰ ἐκτελέσῃς τὰ ἔργα αὐτὰ καὶ δὲν δέχομαι ἀντιρρήσεις». Εἶναι θέμα ἀρχῆς, στοιχειώδους σεβασμοῦ τῶν ὀργάνων τῆς Αὐτοδιοικήσεως, καὶ ἀπαράδεκτα τοιαῦτα κελεύσματα καὶ τοιαῦται παράνομοι ἐπεμβάσεις τῆς Κυβερνήσεως εἰς τὸ ἔργον τῆς Αὐτοδιοικήσεως. Ὁ Δῆμος Θεσσαλονίκης εὑρέθη πρὸ ἐξαγγελιῶν τῆς Κυβερνήσεως ὑπὸ μορφὴν ἐντολῆς πρὸς αὐτόν, ὅπως προβῇ εἰς τὴν κατασκευὴν ὡρισμένων ἔργων. Παρ’ ὅλα ταῦτα, τὸ Δημοτικὸν Συμβούλιον διεφώνησεν. Ἐτάχθη ὑπὲρ τῆς συνάψεως μὲν τοῦ δανείου, ἀλλὰ ἐζήτησε τροποποίησιν τῶν ἐκτελεστέων ἔργων. Ἐζήτησε νὰ προγραμματισθοῦν τὰ ἔργα, τὰ ὁποῖα ἐζήτει πάντοτε καὶ θεωρεῖ ἐπείγοντα. Εἶναι γνωστόν, ὅτι ὁ Δῆμος Θεσσαλονίκης θέλει νὰ γίνῃ, πρῶτον, ἡ ἐπέκτασις τοῦ κεντρικοῦ ἀποχετευτικοῦ ἀγωγοῦ. Τὸ σχέδιον Ν. Δ. ὁμιλεῖ περὶ τοῦ ἀποχετευτικοῦ προβλήματος, ὅτι τοῦτο εἶναι ὀξύτατον, χωρὶς ὅμως νὰ λαμβάνῃ καμμίαν μέριμναν, διότι δὲν τὸ κατέχει κἄν. Διὰ τὸ ἀποχετευτικὸν σύστημα τῆς Θεσσαλονίκης δὲν ὑπάρχει ἄλλη μελέτη ἀπὸ ἐκείνην, τὴν ὁποίαν ἔκαμεν ἕνας Γάλλος εἰδικὸς κατὰ τὸ 1922, συμφώνως πρὸς τὰς ἀνάγκας καὶ τὰς ἀπαιτήσεις τῆς ἐποχῆς ἐκείνης. Ἤδη, ὅμως, ἡ πόλις τῆς Θεσσαλονίκης ἔχει πάρει τεραστίαν ἀνάπτυξιν καὶ χρειάζεται ἐπέκτασις τοῦ ἀποχετευτικοῦ συστήματος, καὶ διὰ νὰ συμπληρωθῇ αὐτὸ χρειάζονται 200 ἑκατομμύρια. Ὁ Δῆμος Θεσσαλονίκης μόνον ἐπὶ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ ἔλαβε δύο φορὰς δάνειον ἐν συνόλῳ 15 ἑκατομμύρια περίπου δραχμῶν. Μὲ αὐτὰ τὰ χρήματα ἔγιναν δρόμοι, ὑπόνομοι, ἀλλ’ ὁ κεντρικὸς ἀγωγὸς παραμένει, εἰς ὃ σημεῖον ἦτο τὸ 1922. Νομίζω, ὅτι θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ προχωρῇ ὁ κεντρικὸς ἀγωγὸς ὀλίγον κατ’ ὀλίγον καὶ πρὸς Δυσμὰς καὶ πρὸς Ἀνατολάς, ἀλλά, δυστυχῶς, μέχρι τώρα τίποτε δὲν ἔγινε πρὸς τὴν κατεύθυνσιν αὐτήν. Τὸ ἀποχετευτικὸν πρόβλημα τῆς Θεσσαλονίκης συνίσταται εἰς τὴν ἐπέκτασιν τοῦ κεντρικοῦ ἀγωγοῦ καὶ εἰς τὴν κατασκευὴν συλλεκτήρων. Τεράστια τμήματα τῆς πόλεως, (Ἄνω πόλις, συνοικισμοὶ 40 Ἐκκλησιῶν, Τούμπας, Χαριλάου, Δυτικοῦ καὶ Ἀνατολικοῦ τομέως), δὲν ἔχουν συνδεθῆ μὲ τὸν κεντρικὸν ἀγωγόν. Ὁ Δῆμος, ὁσάκις ἐζήτησε δάνειον ὡς πρωταρχικὴν ἀνάγκην, προβάλλει τὴν ἐπέκτασιν τοῦ κεντρικοῦ ἀγωγοῦ. Ἀντὶ τοῦ ὀξέος τούτου προβλήματος, ἡ Κυβέρνησις ἐπιχειρεῖ ἔργα ἐπιφανείας, ἔργα βιτρίνας. Ὑπάρχουν καὶ ἄλλα ἐπείγοντα ἔργα, τὰ ὁποῖα καὶ αὐτὸ ὁ Δῆμος προτάσσει μετὰ βέβαια τὸν κεντρικὸν ἀποχετευτικὸν ἀγωγόν. Καὶ τὰ ἔργα αὐτὰ εἶναι συνδεδεμένα μὲ τὸ πρόβλημα τῆς ὑγείας τῶν κατοίκων. Κατ’ ἀρχὴν ἐπιβάλλεται ἡ μεταφορὰ τοῦ Νεκροταφείου Εὐαγγελιστρίας, ἀπὸ τὸ κέντρον τῆς πόλεως, εἰς περιφέρειαν ἐκτὸς αὐτῆς εὑρισκομένην. Ἐπίσης ἐπείγει ἡ ἀνέγερσις συγχρόνων δημοτικῶν σφαγείων. Μικροὶ Δῆμοι, κ. συνάδελφοι, ἔχουν κάμει σύγχρονα δημοτικὰ σφαγεῖα, διότι τὰ σφαγεῖα συνδέονται στενώτατα μὲ τὴν ὑγείαν τοῦ λαοῦ. Ἡ πόλις τῆς Θεσσαλονίκης ἐξυπηρετεῖται ἀπὸ τὰ πανάρχαια καὶ τρισάθλια τουρκικὰ σφαγεῖα, τὰ ὁποῖα ὅσον καὶ νὰ ἐπισκευασθοῦν, δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ νὰ ἀποτελοῦν μίαν ἐπικίνδυνον ἑστίαν μολύνσεως. Ἀπὸ ὅλα αὐτὰ τὰ ἔργα, ἡ Κυβέρνησις οὐδὲν πράττει. Ἐνδιαφέρεται μόνον δι’ ἔργα ἐντυπωσιακά, διὰ τὴν διάνοιξιν μερικῶν ὁδῶν. Ἀλλὰ καὶ ἀπὸ ἀπόψεως διανοίξεως ὁδῶν προέχει ἡ διάνοιξις τῆς ὁδοῦ Ἁγίου Δημητρίου, διότι ἡ ὁδὸς αὐτὴ εἶναι ἡ περισσότερον συμφορημένη καὶ ἐξυπηρετεῖ ὅλας τὰς ἄνω συγκοινωνίας τῆς Θεσσαλονίκης. Ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τουριστικῆς ἀπόψεως ἐπιβάλλεται ἡ διάνοιξις κατὰ πρῶτον λόγον αὐτῆς τῆς ὁδοῦ. Αἱ διανοίξεις τῶν ὑπὸ κρίσιν ὁδῶν ἔρχονται εἰς δευτέραν μοῖραν. Ὄλα αὐτὰ ἡ Κυβέρνησις δὲν τὰ ἔλαβεν ὑπ’ ὄψει της καὶ παρὰ τὰς ἀντιρρήσεις τοῦ Δήμου ὑπεχρέωσε τοῦτον νὰ συμμορφωθῇ μὲ τὰς ἀπόψεις της καὶ νὰ ὑποκύψῃ εἰς τὰς θελήσεις της. Ὄταν δηλαδὴ ἐπέστρεψεν εἰς τὴν Θεσσαλονίκην ὁ Δήμαρχος ἀπὸ τὰς Ἀθήνας τελευταίως, εἶπεν εὐθέως εἰς τὸ Δημοτικὸν Συμβούλιον, ὅτι ἐὰν δὲν προγραμματίσωμεν τὰ ἔργα τὰ ὁποῖα θέλει ἡ Κυβέρνησις, δὲν πρόκειται νὰ πάρωμεν τὸ δάνειον. Εἶπεν ἐπίσης, ὅτι ὑπάρχει κίνδυνος νὰ μᾶς ἀφαιρεθοῦν τὰ ἔσοδα ἐκ τοῦ ἄρθρ. 4 τοῦ Ν. Δ. 3777, καὶ νὰ δοθοῦν εἰς ἄλλους Δήμους. Κατόπιν τούτου τὸ Δημοτικὸν Συμβούλιον, ἐκβιασθέν, συνεφώνησεν ἄκον μὲ τὰς ἀπόψεις τῆς Κυβερνήσεως, καὶ ὑπέγραψεν οὕτω πως τὴν καταδίκην του. Διότι, κ. βουλευταί, καθιεροῦται ἡ ἀρχὴ τῆς καταργήσεως τὸ ἁρμοδιότητος, ἡ ὁποία νόμῳ ἔχει δοθῆ εἰς τὰ δημοτικὰ συμβούλια. Τὰ Δημοτικὰ Συμβούλια τοῦ λοιποῦ δὲν θὰ ἔχουν γνώμην διὰ τὰ ἐνδιαφέροντα τὸν Δῆμον ἔργα. Ἁπλῶς θὰ συνέρχωνται διὰ τὴν ἔγκρισιν τῶν τακτικῶν δαπανῶν καὶ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον θὰ καταντήσουν νὰ ἔχουν διακοσμητικὸν μόνον χαρακτῆρα, ἴσως δὲ νὰ ἐκδίδουν καὶ κανὲν ψήφισμα ὑπὲρ τῆς Κυβερνήσεως, ὡς τὸ περίφημον ἐκεῖνον ψήφισμα περὶ Μέρτεν, τοῦ συνεδρίου τῶν Χανίων. Κατόπιν τούτων, κ. βουλευταί, νομίζω, ὅτι ἔχομεν ὑποχρέωσιν ὡς πρὸς αὐτὸ τὸ σημεῖον νὰ ἀποδοκιμάσωμεν τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον Ν. Δ. Πρέπει τὰ δημοτικὰ συμβούλια νὰ ἔχουν τὴν ἁρμοδιότητα νὰ ἀποφασίζουν διὰ τὰ θέματα, τὰ ὁποῖα ἐνδιαφέρουν τὸν Δῆμον. Διατὶ τώρα ὑπῆρξεν ἡ ἀνάγκη ψηφίσεως τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου Ν. Δ.; Ἡ Βουλὴ οὐδέποτε ἄλλοτε ἠσχολήθη μὲ χορηγήσεις δανείων εἰς Δήμους. Περὶ τῆς χορηγήσεως δανείων εἰς τοὺς Δήμους προβλέπει ὁ Κῶδιξ περὶ Δήμων καὶ Κοινοτήτων. Ἡ ἀνάγκη ψηφίσεως τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου Ν. Δ., κ. βουλευταί, προέκυψεν ἐκ τοῦ ὅτι διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν τοῦ δανείου τούτου ἡ Κυβέρνησις ἐπιθυμεῖ νὰ δεσμεύσῃ ὡρισμένους πόρους τοῦ Δήμου. Βεβαίως διὰ τὴν χορήγησιν ἑνὸς δανείου τὸ Ταμεῖον Παρακαταθηκῶν καὶ Δανείων θὰ πρέπει νὰ ἔχῃ ὡρισμένας ἐγγυήσεις διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν αὐτοῦ. Πρὸς τοῦτο ὁ Δῆμος ἦτο ἕτοιμος νὰ δώσῃ ἐγγυήσεις πλήρως ἐξασφαλιζούσας τὸ Ταμεῖον Παρακαταθηκῶν. Ἡ Κυβέρνησις ὅμως ἐπιθυμεῖ τὴν δέσμευσιν ὡρισμένων πόρων καὶ δι’ αὐτὸν τὸν λόγον ἀνέκυψεν ἡ ἀνάγκη λήψεως νομοθετικοῦ μέτρου. Καὶ οἱ πόροι αὐτοὶ οἱ ὁποῖοι δεσμεύονται εἶναι α) τὸ ὑπὲρ τοῦ Δήμου ἔσοδον τὸ προβλεπόμενον εἰς τὸ ἄρθρον 4 τοῦ Ν. Δ. 3777) 1957. Διὰ τοῦ Νομοθετικοῦ τούτου Διατάγματος, διὰ τὸ ὁποῖον θέλει νὰ ὑπερηφανεύεται ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, ἐδόθησαν εἰς τοὺς Δήμους ὡρισμένα ἔσοδα προερχόμενα ἐκ τοῦ φόρου οἰκοδομῶν. Τὸ ἔσοδον αὐτὸ κατὰ τὸ ἔτος 1959 ἀνῆλθεν εἰς 55 ἑκατομμύρια καὶ κατὰ νόμον κατανέμεται ὡς ἑξῆς: 40% περιέρχονται εἰς τὸν Δῆμον Ἀθηναίων, 25% εἰς τὸν Δῆμον Θεσσαλονίκης, 10% εἰς τὸν Δῆμον Πειραιῶς καὶ 25% περιέρχονται εἰς τοὺς ἀπόρους Δήμους. Πρό τινος ὑπεβάλαμεν ἐρώτησιν καὶ ἐζητήσαμεν ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ μᾶς εἴπῃ ποῖοι εἶναι αὐτοὶ οἱ ἄποροι Δῆμοι, εἰς τοὺς ὁποίους ἔδωσεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τὸ ἔσοδον τοῦτο. Ἀπάντησις δὲν μᾶς ἐδόθη καὶ συνεζητήθη ἐπερώτησίς μας, ἐκ τῆς ὁποίας ἀπεδείχθη, ὅτι τὸ ἔσοδον εἶχε δοθῆ χαριστικῶς εἰς Δήμους μὴ ἀπόρους. Ἐκ τοῦ ἐσόδου αὐτοῦ λοιπόν, ὁ Δῆμος Θεσσαλονίκης ἔχει περίπου 10 ἑκατομμύρια δραχμὰς ἐτησίως. Θὰ πρέπει νὰ σημειωθῇ, ὅτι εἰδικῶς διὰ τὸν Δῆμον Θεσσαλονίκης ἔχει προσδιορισθῆ καὶ ὁ σκοπὸς διὰ τὸν ὁποῖον θὰ διατεθοῦν τὰ χρήματα αὐτά. Αὐτὴ ἡ ἐξαίρεσις ἐγένετο μόνον διὰ τὸν Δῆμον Θεσσαλονίκης. Προβλέπεται, λοιπόν, διὰ τῶν χρημάτων αὐτῶν νὰ γίνουν τὰ ἔργα 1) τῆς περιφερειακῆς τάφρου, 2) τῆς καλύψεως τοῦ ρεύματος Ρήγα Φεραίου καὶ 3) τοῦ ἐξωραϊσμοῦ τῆς παραλιακῆς λεωφόρου. Καὶ τὰ τρία αὐτὰ ἔργα ὡς ἀντιλαμβάνεσθε, κ. συνάδελφοι, δὲν εἶναι ἔργα καθ’ αὑτὸ δημοτικά, ἀλλ’ εἶναι ἔργα εὐρυτέρας ἀποστολῆς καὶ ἔπρεπε νὰ γίνουν εἰς βάρος τοῦ κρατικοῦ προϋπολογισμοῦ. Παρὰ ταῦτα ὑπεχρεώθη τὰ ἔργα αὐτὰ νὰ τὰ κάμῃ ὁ Δῆμος. Ἐπίσης τὸ ρεῦμα «Ρήγα Φεραίου» ἀφορᾷ τὸ γενικώτερον συμφέρον καὶ κατὰ συνέπειαν δὲν ἀποτελεῖ ὑποχρέωσιν τοῦ Δήμου διὰ νὰ τὸ κατασκευάσῃ. Τὸ ἴδιο συνέβη καὶ μὲ τὴν διάνοιξιν τῆς παραλιακῆς λεωφόρου, διὰ τὴν ὁποίαν ταὐτοχρόνως ἦτο ἁρμοδία καὶ ἡ Λιμενικὴ Ἀρχή. Ἀλλά, ὅλα αὐτὰ τὰ ἔργα ἐτελείωσαν πλὴν τοῦ ρεύματος «Ρήγα Φεραίου», τοῦ ὁποίου ἡ κατασκευὴ ἤρχισεν ἤδη. Κατὰ συνέπειαν θὰ ἀνέμενε κανείς, ὅτι ἀπὸ τοῦδε καὶ εἰς τὸ ἑξῆς τὰ χρήματα θὰ τὰ εἰσέπραττεν ὁ Δῆμος, διὰ νὰ διαθέτῃ ἐλευθέρως κατὰ τὴν κρίσιν του διὰ προγραμματισμὸν δημοτικῶν ἔργων. Ἡ Κυβέρνησις ὅμως δηλοῖ τώρα, ὅτι θὰ ἐξακολουθήσῃ τὴν κατασκευὴν τῶν προκρινομένων ὑπ’ αὐτῆς ἔργων μὲ τοὺς πόρους αὐτοὺς τοῦ Δήμου καὶ θὰ διαιωνίζῃ ἐπ’ ἄπειρον τὸ καθεστὼς τῆς δεσμεύσεώς των. Μὲ ἄλλα λόγια, ἡ Κυβέρνησις θὰ ἐντέλλεται συνεχῶς τὴν κατασκευὴν ἔργων μὲ τοὺς δημευμένους πόρους τοῦ Δήμου. β) Δεσμεύονται τὰ ἔσοδα τοῦ Δήμου ἐκ τῆς ἐφαρμογῆς τῶν ἄρθρων 13, 15 καὶ 16 τοῦ Ν. Δ. 3777)57. Πρόκειται διὰ τὰς εἰσφορὰς εἰς βάρος τῶν ὠφελουμένων ἐκ τῆς ἐκτελέσεως δημοτικῶν ἔργων, ἐπεκτάσεως τοῦ σχεδίου πόλεως κλπ., δηλαδή, ἑνὸς κακοῦ γενομένου μύρια ἕπονται. Ἐνῷ μέχρι τώρα ἦτο κατεσχημένον τὸ ἔσοδον ἐκ τοῦ φόρου οἰκοδομῶν, τώρα κατάσχονται καὶ τὰ ἄλλα ἔσοδα, διότι ἤνοιξεν ἡ ὄρεξις τῆς Κυβερνήσεως νὰ δεσμεύῃ τὰ δημοτικὰ χρήματα κατὰ τὴν βούλησίν της. γ) Περαιτέρω τὸ νομοσχέδιον δεσμεύει καὶ τοὺς πόρους τοῦ ἄρθρου 31 τοῦ Ν. Δ)τος 3721 διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τῶν ἔργων ὁδοποιΐας τῶν ὁδῶν Μοναστηρίου–Λαγκαδᾶ. Ὁ πόρος αὐτὸς προέρχεται ἀπὸ τὸ περίφημον 10λεπτον, τὸ ὁποῖον παρεχωρήθη εἰς τὸν Δῆμον καὶ μάλιστα τὸ προϊὸν ἐτέθη εἰς εἰδικὸν λογαριασμόν, ὅτε μετὰ ἀπὸ πολλὰς περιπετείας καὶ διαμαρτυρίας ἡ ἐκμετάλλευσις τῶν λεωφορείων τῆς Θεσσαλονίκης ἀνετέθη εἰς τοὺς λεωφορειούχους καὶ ὄχι εἰς τὸν Δῆμον, ὅπως ἐζητεῖτο. Τὸ 10λεπτον καθιερώθη διὰ νὰ καταστῇ δυνατὴ ἡ κατασκευὴ ἔργων ὁδοποιΐας εἰς τὰς περιφερείας ὅπου κυκλοφορεῖ τὸ ἀστικὸν λεωφορεῖον. Ὁ πόρος ὅμως αὐτὸς δεσμεύεται διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τῶν δύο αὐτῶν δρόμων καὶ μόνον. Κατὰ συνέπειαν ὁ σκοπὸς τοῦ νόμου, δηλαδὴ ἡ ἄνετος διενέργεια τῆς συγκοινωνίας διὰ καλῶν δρόμων ἐπὶ τῶν ὁποίων θὰ κινῆται τὸ ἀστικὸν λεωφορεῖον, παραβιάζεται προφανῶς. Ἡ συνέπεια τῆς δεσμεύσεως τοῦ πόρου αὐτοῦ εἶναι, ὅτι ἐπὶ μίαν περίοδον 5 ἢ 6 ἐτῶν, οὐδὲν ἔργον εἶναι δυνατὸν νὰ προγραμματισθῇ ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τοῦ Δήμου, διότι ὁ πόρος θὰ διατίθεται διὰ τὸν ὡς ἄνω σκοπόν, ὁ ὁποῖος ἐν πάσῃ περιπτώσει ἀποτελεῖ κατασκευὴν ἐθνικῆς ἀρτηρίας καὶ κατὰ συνέπειαν ἔπρεπε νὰ γίνῃ ἀπὸ τὸν Δημόσιον Προϋπολογισμόν. Ὁ ἐξαναγκασμὸς τοῦ Δήμου νὰ συνεισφέρῃ τοὺς πόρους του δὲν εἶναι παραδεκτός. Κατὰ τὸν τρόπον αὐτὸν παραβιάζεται ἡ βάσις τοῦ ἄρθρου 31, ὁ σκοπὸς τοῦ νομοσχεδίου, διὰ τοῦ ὁποίου προβλέπεται ἡ κατασκευὴ ὁδικῶν ἔργων, ποὺ νὰ ἐξυπηρετοῦν τὴν ἀστικὴν συγκοινωνίαν εἰς ὅλα τὰ σημεῖα τῆς πόλεως.

§42Α. ΘΕΟΔΟΣΙΑΔΗΣ. Κύριε συνάδελφε, σᾶς διαφεύγει, ὅτι ὁ προγραμματισμὸς τῶν ἔργων γίνεται ἀπὸ τὸν Δῆμον καὶ τελεῖ ὑπὸ τὴν ἔγκρισιν τοῦ Ὑπουργείου τῶν Δημοσίων Ἔργων, τὸ ὁποῖον ἐπιλέγει τὰ ἔργα ποὺ πρόκειται νὰ κατασκευασθοῦν.

§43Σ. ΚΑΡΑΣΑΒΒΑΣ. Τὸ εἶπον καὶ προηγουμένως, κ. συνάδελφε. Ὁ Δῆμος ὑποβάλλει ἕνα κατάλογον ἔργων καὶ ἀπὸ τὸν κατάλογον αὐτὸν ἐπιλέγει ὅσα ἤθελε ἐγκρίνει τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίων Ἔργων. Ἀπὸ τοῦδε ὅμως, καὶ εἰς τὸ ἑξῆς, ἐπὶ 5–6 χρόνια ὁ πόρος αὐτὸς θὰ διατίθεται ἀποκλειστικῶς διὰ τὴν ὁδὸν Μοναστηρίου–Λαγκαδᾶ. Ἀλλὰ πρέπει νὰ εἴπωμεν, ὅτι μετὰ τὴν δέσμευσιν τῶν πόρων αὐτῶν διὰ τοὺς ὡς ἄνω σκοπούς, δὲν ἀπομένει περιθώριον διὰ τὴν ἐκτέλεσιν ἄλλων ἔργων ὑπὸ τοῦ Δήμου. Διότι πέραν αὐτῶν ὑπάρχει βέβαια τὸ ἀνταποδοτικὸν τέλος τῆς καθαριότητος, τὸ ὁποῖον ἐν τῇ οὐσίᾳ εἶναι παθητικόν, καὶ τὸ ἔσοδον ἐκ τῆς φορολογίας τοῦ καπνοῦ, τὸ ὁποῖον διατίθεται διὰ τὰ ἔξοδα διοικήσεως.

§44Δ. ΚΑΡΑΚΟΥΛΟΥΞΗΣ. Κύριε συνάδελφε, διὰ τοῦ Ν. 1910 διετίθετο τὸ 50% εἰς τὸν Δῆμον ἀπὸ τὴν φορολογίαν τοῦ καπνοῦ. Ἡ ἀπόδοσις κατὰ τὸ τρέχον ἔτος ἦτο δύο δισεκατομμύρια καὶ κατὰ συνέπειαν ἔπρεπε νὰ διατεθῇ τὸ ποσὸν τοῦ ἑνὸς δισεκατομμυρίου. Ὅπως βλέπετε, κατακρατοῦνται ἀπὸ τὸν Δῆμον 760.000.000 δραχμῶν.

§45Σ. ΚΑΡΑΣΑΒΒΑΣ. Τὸ πρᾶγμα, κ. συνάδελφε, ἀπὸ ἀπόψεως οὐσίας ἔτσι ἔχει. Οἱ Δῆμοι πάντοτε διεκδικοῦν τὸ 50% ἐκ τῆς φορολογίας τοῦ καπνοῦ, ἀλλὰ τὸ θέμα ἐρρυθμίσθη νομοθετικῶς, καὶ ἐνῷ τὸ 1951 τὰ 240 ἑκατομμύρια ἀνήρχοντο εἰς τὸ 35% τῆς συνολικῆς ἀποδόσεως τοῦ φόρου, σήμερον τὸ ποσὸν αὐτὸ ἔχει περιορισθῆ εἰς 10%. Τὸ θέμα αὐτὸ ἐτέθη καὶ πάλιν εἰς τὸ Συνέδριον τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων, τὸ ὁποῖον ἔλαβε χώραν εἰς τὰ Χανιὰ τῆς Κρήτης καὶ ἡ Κυβέρνησις ἀπήντησεν ἀορίστως, ὅτι θὰ δώσῃ πρόσθετον ἐνίσχυσιν 150–200 ἑκατομμυρίων δραχμῶν εἰς τοὺς Δήμους καὶ Κοινότητας. Ἤδη ἂς ἴδωμεν ἓν ἄλλο ζήτημα. Τὶ εἶναι τὸ δάνειον τῶν 80 ἑκατομμυρίων, τὸ ὁποῖον θὰ δοθῇ εἰς τὸν Δῆμον τῆς Θεσσαλονίκης; Εἶναι πράγματι δάνειον; Ἂν λάβετε ὑπ’ ὄψιν, ὅτι διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν τοῦ δανείου αὑτοῦ δεσμεύονται οἱ πόροι τοῦ Δήμου διὰ μίαν πενταετίαν, τοῦτο σημαίνει, ὅτι τὸ δάνειον εἶναι βραχυπρόθεσμον καὶ συνεπῶς ἀσύμφορον διὰ τὸν Δῆμον. Ἀλλὰ ἂς ἴδωμεν, θὰ καταστῇ δυνατὸν τὸ δάνειον αὐτὸ νὰ ἀπορροφηθῇ ἐντὸς πενταετίας; Τὰ ἔργα, κ. συνάδελφοι, ἀρχίζουν τὸ 1961. Θὰ καταστῇ δυνατὸν νὰ ἐκτελεσθοῦν αὐτὰ ἐντὸς ἑνὸς ἢ δύο ἐτῶν, ὥστε νὰ καταστῇ δυνατὸν νὰ ἀπορροφηθῇ τὸ δάνειον; Ἀναμφιβόλως, ὄχι. Διότι διὰ νὰ γίνουν τὰ ἔργα πρόκειται νὰ γίνουν ἀπαλλοτριώσεις καὶ οἱ ἐνδιαφερόμενοι ἐὰν δὲν δεχθοῦν τὸν συμβιβασμὸν θὰ καταφύγουν εἰς τὰ Δικαστήρια καὶ διὰ νὰ ἐκκαθαρισθῇ ἡ ὑπόθεσις ἀπὸ τὰ δικαστήρια ἀπαιτεῖται, ὅπως γνωρίζετε μεγάλο χρονικὸν διάστημα καὶ ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει πότε θὰ γίνουν τὰ ἔργα; Ἐφ’ ὅσον, λοιπόν, δὲν δύνανται νὰ ἐκτελεσθοῦν τὰ ἔργα ἀμέσως, δηλ. ἐντὸς ἑνὸς ἔτους, ἡ ἀπόδοσις τῶν δεσμευομένων πόρων θὰ ἐκάλυπτεν ἐν μέρει τὰς δαπάνας. Δεσμεύονται πόροι 20 ἑκατομμυρίων μὲ τὸ ποσὸν αὐτὸ θὰ ἠδύνατο νὰ ἐκτελεσθοῦν τὰ προγραμματισθέντα ἔργα. Ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτὴν δὲν πρόκειται περὶ δανείου, ἀλλὰ περὶ εἰδικοῦ δανείου. Καὶ μόνον βάρη προκύπτουν διὰ τὸν Δῆμον, ὁ ὁποῖος θὰ κληθῇ νὰ πληρώσῃ ἐπαχθῆ χρεωλύσια. Ἄλλως θὰ εἶχε τὸ πρᾶγμα, ἐὰν τὸ δάνειον ἦτο ἐξοφλητέον εἰς μίαν 20ετίαν καὶ μὲ χαμηλὸν τόκον. Τὸ Κράτος δεσμεύει τοὺς πόρους διὰ νὰ ἐξασφαλίσῃ τὴν τοκοχρεωλυτικὴν ἐξόφλησιν τοῦ δανείου. Ἀλλὰ τόσον ἀφερέγγυον πρόσωπον εἶναι ὁ Δῆμος τῆς Θεσσαλονίκης, ὥστε νὰ τοῦ δεσμεύωμεν τοὺς πόρους διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν τοῦ δανείου; Ἔχομεν παράδειγμα μέχρι σήμερον ποὺ ὁ Δῆμος νὰ μὴ ἐξεπλήρωσε τὰς ὑποχρεώσεις του; Ὄχι. Τέτοια προσβολὴ δὲν ἔπρεπε νὰ γίνῃ εἰς τὸν δεύτερον Δῆμον τῆς Ἑλλάδος. Δὲν ἔπρεπε τὸ Κράτος νὰ γίνῃ ἐγγυητὴς τοῦ δανείου αὐτοῦ, τὴν στιγμήν, κατὰ τὴν ὁποίαν γίνεται ἐγγυητὴς διὰ ξένας ἑταιρείας, αἱ ὁποῖαι ἔρχονται διὰ νὰ μονοπωλήσουν καὶ νὰ λυμαίνωνται τὰς βιομηχανίας καὶ τὸν ἐθνικὸν πλοῦτον τῆς χώρας; Τέλος, ἔχομεν καὶ ἓν ἄλλο ζήτημα. Προγραμματίζονται τὰ ἔργα καὶ ἐκτιμᾶται ἡ ἀξία αὐτῶν εἰς 30 ἑκατομμ. καὶ δεσμεύονται οἱ πόροι τοῦ Δήμου μέχρι τοῦ 1965–66. Ἐρωτῶμεν, ὑπάρχουν μελέται καὶ προμελέται τῶν ἔργων αὐτῶν; Δὲν ὑπάρχουν. Συνεπῶς, ὑπάρχει κίνδυνος νὰ γίνουν ὑπερβάσεις τοῦ ποσοῦ αὐτοῦ. Καὶ ὁπωσδήποτε θὰ ἔχωμεν ὑπερβάσεις καὶ κίνδυνον νὰ παραταθῇ ἡ δέσμευσις τῆς δημοτικῆς περιουσίας καὶ πέραν τοῦ 1966. Συνεπῶς, τὸ σχέδιον Ν. Δ. αὐτὸ εἶναι ἀποκρουστέον πρῶτον, διότι διὰ τῆς ἐπεμβάσεως εἰς τὰς ἁρμοδιότητας τῶν Δήμων πλήττει τὴν ἀρχὴν τοῦ σεβασμοῦ τῶν Δήμων καὶ γενικώτερον τῆς Αὐτοδιοικήσεως καὶ ἀνοίγει κινδύνους διὰ νέα πλήγματα τῆς Αὐτοδιοικήσεως. Δεύτερον, προγραμματίζονται ἔργα, τὰ ὁποῖα, κατὰ τὴν γνώμην τοῦ Δήμου, δὲν ἔχουν προτεραιότητα. Τρίτον, τὸ δάνειον, οὐσιαστικῶς, δὲν εἶναι δάνειον καὶ δημιουργεῖ μόνον ὑποχρεώσεις. Τὸ δάνειον αὐτό, θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι μεγαλυτέρας διαρκείας καὶ μὲ χαμηλότερον ἐπιτόκιον. Τέταρτον, εἶναι ἀπαράδεκτος ἡ ἐνεχυρίασις δημοτικῶν πόρων. Ὤφειλε τὸ Κράτος νὰ ἐγγυηθῇ τὸ δάνειον αὐτό. Δι’ ὅλους αὐτοὺς τοὺς λόγους τὸ σχέδιον Ν. Δ. εἶναι ἀποκρουστέον ἀπὸ ἡμᾶς. Ἐὰν κ.κ. συνάδελφοι, θέλωμεν νὰ συνδράμωμεν τὸν Δῆμον Θεσσαλονίκης, θὰ ἔπρεπε νὰ δώσωμεν εἰς αὐτὸν δάνειον μακροπρόθεσμον, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἐπανειλημμένως ὑπεσχέθη ἡ Κυβέρνησις. Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις, ἤθελε νὰ προγραμματίσῃ αὐτὰ τὰ ἔργα, ἐκτὸς ἐκείνων τὰ ὁποῖα ἐπρογραμμάτισεν ὁ Δῆμος, ὤφειλε νὰ δώσῃ εἰς τὸν Δῆμον τὸ αἰτηθὲν δάνειον καὶ ἕτερον δάνειον διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τῶν ἔργων αὐτῶν. Δι’ αὐτό, νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ καταλήξωμεν εἰς τὴν ἀπόρριψιν τοῦ σχεδίου Ν. Δ., διότι δι’ αὐτοῦ δὲν ἐξυπηρετεῖται ἡ πόλις τῆς Θεσσαλονίκης.

§46ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Τσιάρας, ἔχει τὸν λόγον.

§47Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Κύριοι συνάδελφοι, κανεὶς δὲν ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ ἀρνηθῇ εἰς τὴν Κυβέρνησιν καὶ εἰς τὴν οἱανδήποτε Κυβέρνησιν νὰ ἀσχολῆται καὶ νὰ βοηθῇ τὴν αὐτοδιοίκησιν εἰς τὴν ἐκτέλεσιν διαφόρων κοινοφελῶν ἔργων καὶ μάλιστα ἔργων ὑψίστης προτεραιότητος διὰ τὴν πόλιν, Ἀντιθέτως, ἡμεῖς, πιστεύομεν, ὅτι αἱ Κυβερνήσεις, ἔχουν ὑποχρέωσιν καὶ πρέπει νὰ βοηθοῦν εἰς τὴν ἐκτέλεσιν μεγάλων ἔργων, διὰ τῆς παροχῆς χρησίμων συμβουλῶν καὶ διὰ τῆς εἰλικρινοῦς μὲ τὴν αὐτοδιοίκησιν συνεργασίας. Ἠκούσαμεν τὸν κ. συνάδελφον τῆς πλειοψηφίας, ὁ ὁποῖος ὀρθῶς ἐτόνισεν, ὅτι τὰ δύο αὐτὰ μεγάλα ἔργα, ἡ διάνοιξις καὶ ἡ ἀσφαλτόστρωσις τῶν ὁδῶν ἀπὸ τριῶν γεφυρῶν μέχρι Πλατείας Μεταξᾶ καὶ ἀπὸ Πλατείας Μεταξᾶ μέχρι Πυλῶν Παύλου Μελᾶ εἶναι ὑψίστης πράγματι προτεραιότητος, διότι θὰ διευκολύνουν πραγματικὰ τὴν συγκοινωνίαν τῆς πόλεως Θεσσαλονίκης, θὰ καλλωπίσουν καὶ θὰ ἐξωραΐσουν ὁλόκληρον τὴν πόλιν. Ὁ κ. συνάδελφος τῆς πλειοψηφίας, εἶπεν, ὅτι ἡ πόλις τῆς Θεσσαλονίκης ἔχει ἄρτιον ρυμοτομικὸν σχέδιον. Ἄλλο ἦτο, κ. συνάδελφοι, τὸ ρυμοτομικὸν σχέδιον διὰ τὴν Θεσσαλονίκην, τὸ ἀρχικόν. Ἦτο μεγαλοπρεπές, τὸ ὁποῖον ἂν ἐφηρμόζετο, θὰ ἔκαμε τὴν Θεσσαλονίκην νὰ γίνῃ ὁ ἀδάμας τῆς Νοτιοανατολικῆς Εὐρώπης. Δυστυχῶς, ὅμως, τὸ σχέδιον αὐτὸ ἐκακοποιήθη μὲ τὰς παραχωρήσεις καὶ τὰ μικρορουσφέτια τῶν τότε Κυβερνήσεων ποὺ ἐκυβέρνησαν τὴν χώραν κατὰ καιρούς.

§48Α. ΘΕΟΔΟΣΙΑΔΗΣ. Ἐγώ, κ. συνάδελφε, δὲν ὡμίλησα περὶ ὡραίου σχεδίου ἢ ὄχι. Ὡμίλησα περὶ τοῦ εὔρους τῶν ὁδῶν, αἱ ὁποῖαι δι’ ἀρκετὰ χρόνια θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξυπηρετήσουν συγκοινωνιακῶς τὴν πόλιν.

§49Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Κύριοι συνάδελφοι, αἱ ὁδοὶ Λαγκαδᾶ καὶ Μοναστηρίου εἶναι ἐθνικαὶ ὁδοὶ αἱ ὁποῖαι εὑρίσκονται εἰς τὰ ἄκρα τῆς πόλεως καὶ δὲν ἐξυπηρετοῦν μόνον τὴν Θεσσαλοίκην, ἀλλὰ τὸ ἐθνικὸν δίκτυον εἰς τὴν Πλατεῖαν Μεταξᾶ συναντῶνται ἡ ἐθνικὴ ὁδὸς Μέσης Ἀνατολῆς–Θεσσαλονίκης καὶ Θεσσαλονίκης–Ἀθηνῶν καὶ ἐξωτερικοῦ. Δι’ αὐτό, δὲν νομίζω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ ἔπρεπε νὰ ὑποχρεώσῃ τὸν Δῆμον Θεσσαλονίκης ν’ ἀσχοληθῇ μὲ ἔργα καὶ αὐτὰ τὰ δύο τὰ πλέον καὶ δαπανηρὰ τὴν ὁλοκλήρωσιν τῶν ὁποίων θὰ πρέπει νὰ ἔχῃ ὁ Κρατικὸς ἀποκλειστικῶς προϋπολογισμός.

§50Α. ΘΕΟΔΟΣΙΑΔΗΣ. Κύριε συνάδελφε, δὲν πρόκειται περὶ ἐσόδου τοῦ Δήμου, πρόκειται περὶ τοῦ δεκαλέπτου τοῦ εἰσπραττομένου καὶ εἰς Ἀθήνας.

§51Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Αὐτό, ἀποτελεῖ κακὸν προηγούμενον. Τὸ δεκάλεπτον αὐτό, θὰ ἔπρεπε νὰ τὸ διαχειρίζωνται οἱ Δῆμοι, διότι τὸ πληρώνουν οἱ Δημόται τῆς πόλεως διὰ τὰς ἀνάγκας τῆς ἰδίας αὐτῶν πόλεως.

§52Π. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ. Δὲν ἔχετε δίκαιον, κ. συνάδελφε, διότι οἱ ἴδιοι οἱ Δῆμοι ἐζήτησαν τὴν ἐπιβολὴν τοῦ δεκαλέπτου, ὅταν εἶδαν πόσα μεγαλοπρεπῆ ἔργα εἶχον συντελεσθῆ ἀπὸ τὸ δεκάλεπτον αὐτὸ εἰς τὴν πρωτεύουσαν.

§53Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Πάντως, ὅ,τι εἰσπράττεται διὰ τοὺς Δήμους ἀπὸ τοὺς Δημότας αὐτοῦ, ἀποτελεῖ ἔσοδον αὐτῶν καὶ πρέπει αὐτοὶ καὶ μόνον ἐλευθέρως νὰ τὸ διαχειρίζωνται. Ἂν θέλωμεν νὰ βοηθήσωμεν πράγματι τὴν αὐτοδιοίκησιν, θὰ πρέπει ἀπαραιτήτως ὅλοι οἱ δημοτικοὶ φόροι νὰ ἐπανέλθουν εὐθέως εἰς τὰ ταμεῖα τῶν Δήμων. Ὅσον ἀφορᾷ εἰδικῶς τὰς ὁδοὺς Λαγκαδᾶ καὶ Μοναστηρίου, τὸ ἐπαναλαμβάνω καὶ πάλιν, ὅτι δὲν πρόκειται περὶ ὁδῶν ποὺ ἐμπίπτουν εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Δήμου Θεσσαλονίκης, ἀλλὰ περὶ ἐθνικῶν ὁδῶν καὶ ἐξ αὐτοῦ τοῦ γεγονότος ἀποτελεῖ χρέος τοῦ Κράτους ἡ ἐκτέλεσις αὐτῶν τῶν ἔργων. Πέραν αὐτῶν, θὰ πρέπει ἀκόμη ἡ Κυβέρνησις νὰ ἀναλάβῃ καὶ τὸ ἔργον τῆς ἀποχετεύσεως ἐκ τῶν ἐσόδων τοῦ προϋπολογισμοῦ νὰ πραγματοποιήσῃ, διότι καὶ αὐτὸ τὸ τμῆμα τῆς περιοχῆς γύρω τοῦ Τουριστικοῦ Ξενοδοχείου Θεσσαλονίκης, ἀφορᾷ ρητὴν ὑπόσχεσιν τῆς Κυβερνήσεως καὶ διότι εἰσέπραξεν ἡ Κυβέρνησις 9 ἑκατομμύρια δραχμὰς διὰ τὴν ἐκτέλεσιν αὐτοῦ τοῦ συγκεκριμένου ἔργου τῆς ἀποχετεύσεως εἰς αὐτὸ εἰδικῶς τὸ τμῆμα. Πέραν ὅμως αὐτῶν τῶν ἔργων, ὑπάρχουν καὶ ἄλλα ἔργα ποὺ ἀναφέρονται εἰς τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον Ν. Δ.... ... (ἀναγινώσκει).... Εἶναι ἡ ὁδὸς Κατούνη–Σαλαμῖνος, ἡ κάλυψις τοῦ ρεύματος τῆς ὁδοῦ Ρήγα Φεραίου. Αὐτὰ πράγματι, εἶναι ἔργα τοῦ Δήμου Θεσσαλονίκης, ἐξ ὁλοκλήρου καὶ δι’ αὐτά, θὰ πρέπει νὰ δαπανήσῃ ὁ Δῆμος. Διὰ νὰ τὰ πραγματοποιήσῃ ὅμως τὸ ταχύτερον, θὰ πρέπει ὁ Δῆμος Θεσσαλονίκης νὰ τύχῃ ἑνὸς δανείου ἀπὸ ἕνα ὀργανισμὸν μὲ τὴν ἐγγύησιν τοῦ Δημοσίου χωρὶς δεσμεύσεις τῶν πόρων του, ὥστε νὰ πληρώνῃ τόκους ὁ Δῆμος δι’ ὅσα χρήματα σταδιακῶς θὰ λάβῃ. Τὸ δάνειον, ὡς τὸ διατυπώνει ὁ ὑπὸ κρίσιν νόμος, εἶναι πράγματι παράδοξον. Ὑποχρεώνεται ὁ Δῆμος ἀπὸ τῆς ἐπαύριον τῆς συνάψεως τοῦ δανείου νὰ πληρώνῃ τόκους βαρεῖς διὰ χρήματα ποὺ κατὰ τὴν ἐκτέλεσιν τῶν ἔργων, ρευστοποιοῦνται καὶ θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποδίδωνται δι’ οὕς σκοποὺς ἐπρογραμματίσθησαν, χωρὶς κανένα ἀπολύτως τόκον. Μοῦ φαίνεται, ὅτι ὁ δανεισμὸς αὐτὸς ὁ προτεινόμενος εἰς τὸν Δῆμον ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, εἶναι σχῆμα ἀρκετὰ ὀξύμωρον. Πρέπει τὸ δημόσιον νὰ δείξῃ πρὸς τοὺς ὀργανισμοὺς τῆς τοπικῆς αὐτοδιοικήσεως, τοὐλάχιστον, ἐκείνην τὴν κατανόησιν καὶ τὴν στοργὴν τὴν ὁποίαν δεικνύει πρὸς τὰς ξένας ἑταιρείας, διὰ τὰς ὁποίας διὰ τεράστια ποσὰ ἐγγυᾶται, ὅτι πρόκειται νὰ δανεισθοῦν διὰ διαφόρους αὐτῶν ἀτομικὰς μάλιστα ἐν πολλοῖς ἀποικιακῆς μορφῆς ἐπιχειρήσεις. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ πόλις τῆς Θεσσαλονίκης ἔχει τεραστίας ἀνάγκας καὶ ἐξ αὐτοῦ τοῦ γεγονότος ἔχει ὑποχρέωσιν ἡ Κυβέρνησις νὰ βοηθήσῃ τὸν Δῆμον νὰ κάμῃ πολλὰ ἔργα διὰ νὰ ἀπαλλάξῃ τὴν πόλιν ἀπὸ τὴν ἐμφάνισιν τοῦ αἴσχους τῆς τουρκοκρατουμένης ἐποχῆς. Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἐνδιαφέρεται διὰ τὸν Δῆμον τῆς Θεσσαλονίκης, θὰ πρέπει εὐθέως νὰ φροντίσῃ νὰ κάμῃ δάνειον ὁ Δῆμος, νὰ συνεργασθῇ μὲ τοὺς Δημοτικούς του ἄρχοντάς του, νὰ εἴπῃ τὴν γνώμην της, ποῖα ἔργα θὰ πρέπει νὰ προτιμηθοῦν, τὰ ὁποῖα νὰ ἐνστερνισθῇ ὁ Δῆμος καὶ νὰ τὰ χειροκροτήσῃ ἡ Δημοτικὴ πρωτοβουλία. Μόνον μὲ μίαν καλὴν καὶ εἰλικρινῆ καὶ ἀνιδιοτελῆ συνεργασίαν τὰ πάντα εἶναι δυνατὸν κατὰ τὸν καλλίτερον τρόπον νὰ ρυθμίζωνται. Ἀλλὰ ἐδῶ εἰς τὸν τόπον μας τελευταίως συμβαίνει κἄτι τὸ πρωτοφανές. Ἐδεσμεύθησαν ὅλοι οἱ πόροι τῶν Δήμων καὶ τῶν Κοινοτήτων ἀπὸ τὸ Κράτος τὸ ὁποῖον μάλιστα μὲ τοὺς πόρους των ἐμφανίζεται ὡς μέγας εὐεργέτης αὐτῶν. Νομίζω, ὅτι αὐτὸς ὁ οἰκονομικὸς συγκεντρωτισμὸς καὶ ἡ νοοτροπία ἡ ὁποία χαρακτηρίζει τὴν σημερινὴν Κυβέρνησιν, στραγγαλίζουν καὶ καθόλου δὲν βοηθοῦν τὴν αὐτοδιοίκησιν. Ἀφήσατε, κύριοι βουλευταί, τοὺς Δήμους νὰ ἐργασθοῦν μὲ ἐλευθέραν σκέψιν καὶ ἄνεσιν, ἀπομακρύνατε ἀπὸ αὐτοὺς τὰς σκέψεις τοῦ κομματισμοῦ καὶ τῆς μικροπολιτικῆς, διότι ἔφθασαν εἰς τοιοῦτον βαθμὸν καταπτώσεως οἱ ὀργανισμοὶ τῆς τοπικῆς αὐτοδιοικήσεως μὲ τὰς Κρατικὰς ἐπεμβάσεις, ὥστε οὔτε εὐχὰς δὲν ἐπιτρέπει ἡ Κυβέρνησις εἰς τοὺς δημοτικοὺς συμβούλους νὰ διατυπώνουν, ὡς συνέβη μὲ 4 δημοτικοὺς συμβούλους τῶν Δήμων Συκεῶν καὶ ἀπελύθησαν οἱ σύμβουλοι, διότι ἐξέφρασαν τὴν εὐχὴν νὰ δοθῇ ἀμνηστία εἰς συνδημότας των ἐθνικοὺς ἥρωας τῆς ἀντιστάσεως, ποὺ χρόνια τώρα ἀδικαιολογήτως σήπονται εἰς τὰς φυλακάς. Τὰ θύματα αὐτά, οἱ ἥρωες αὐτοί, παραμένουν εἰς τὰς φυλακὰς, ὅταν σεῖς ὡς Κυβέρνησις ἠμνηστεύσατε καὶ ἀπεφυλακίσατε τρομεροὺς Γερμανοὺς ἐγκληματίας πολέμου, ὡς τὸν Μέρτεν καὶ ἄλλους. Τίποτε δὲν ἐπιτρέπεται εἰς τοὺς αἱρετοὺς ἄρχοντας τοῦ τόπου μας παρὰ νὰ χειροκροτοῦν τοὺς κυβερνῶντας νὰ στέλνουν τηλεγραφήματα καὶ ὕμνους πρὸς τὴν Κυβέρνησιν. Ἐλέχθη κατὰ κόρον καὶ ἐντὸς καὶ ἐκτὸς τῆς αἰθούσης αὐτῆς ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς ἡνωμένος θαυματουργεῖ πάντοτε. Καὶ ὅμως, πῶς θέλετε νὰ θαυματουργήσῃ αὐτὸς ὁ λαός, ὅταν σεῖς μισῆτε τὴν συμφιλίωσιν καὶ τὴν ὁμόνοιαν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ καλλιεργῆται τὸ μῖσος καὶ τὴν ἔχθραν. Κύριοι συνάδελφοι, ὅλοι παρουσιαζόμεθα ὑμνηταὶ τοῦ κοινοβουλευτισμοῦ, ἀλλὰ νομίζω, ὅτι μὲ τὰ ἔργα μας οἱ ἴδιοι ἡμεῖς τὸν θανατώνομεν καὶ γινόμεθα οἱ νεκροθάπται του. Διότι ὅταν τὰ ὄργανα τῆς διοικήσεως ἐκτραχηλίζωνται εἰς τέτοιον βαθμόν, ὡς εἶναι σήμερον σημαίνει, ὅτι κἄτι σάπιον ὑπάρχει εἰς τὸν τόπον, τὸ ὁποῖον γίνεται ἐμπόδιον εἰς τὴν ὁμόνοιαν, τὴν συμφιλίωσιν καὶ τὴν συνεργασίαν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Ἀποδώσατε λοιπὸν τοὺς πόρους εἰς τοὺς Δήμους καὶ τὰς Κοινότητας ποὺ τοὺς ἀνήκουν καὶ θὰ ἴδητε τότε, ὅτι οἱ ἄρχοντες τοῦ τόπου μας θὰ θαυματουργήσουν. Ἀλλὰ μὲ τὴν τακτικὴν τὴν ὁποίαν ἀκολουθεῖτα σεῖς ὡς Κυβέρνησις, ὄχι μόνον δὲν παρέχετε τὴν δυνατότητα αὐτήν, ἀλλὰ δίδετε λαβὴν εἰς κακοήθεις ξένους, ὡς ὁ Μέρτεν, νὰ διατυπώνουν καὶ κατηγορίας ἐναντίον αὐτοῦ τοῦ ὑπερηφάνου λαοῦ, ὅτι ὅλοι οἱ Ἕλληνες εἶναι ἰδιοτελεῖς, καὶ ὅ,τι κάμουν τὸ κάμουν ἀπὸ ἰδιοτέλειαν καὶ μόνον.

§54Γ. ΚΑΚΑΓΙΑΝΝΗΣ. Περὶ ποίας τακτικῆς ὁμιλεῖτε, κ. συνάδελφε; Γίνονται τόσα ἔργα, ὅσα δὲν ἔγιναν ποτὲ καὶ δι’ αὐτὰ ἐνδιαφέρεται ὁ λαός.

§55Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Μὴ σπεύδετε, κύριε συνάδελφε. Ἐπήρατε ἕνα προϋπολογισμὸν 12 δισεκατομμύρια καὶ τὸν ἐφθάσατε εἰς τὰ 20, ἀφοῦ ἀφαιμάξατε ὅλην τὴν οἰκονομικὴν ἰκμάδα τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ οἰκονομικὰ τὸν ἐρρημάξατε, ἔγιναν καὶ μερικοὶ δρόμοι. Εἴμεθα καθυστερημένοι τρομερά. Ἂν κάμετε τὴν σύγκρισιν τῆς Ἑλλάδος μὲ οἱανδήποτε ἄλλην χώραν ἔστω καὶ εἰς τὴν Βαλκανικὴν θὰ ἐντραπῆτε διὰ τὸ κατάντημα εἰς τὸ ὁποῖον εὑρίσκεται αὐτὸς ὁ τόπος. Ἐπομένως ἐὰν συγκρίνῃ κανεὶς τὰς θυσίας αὐτοῦ τοῦ λαοῦ καὶ τὰ ἔργα ποὺ σεῖς διαρκῶς ἐμφανίζετε καὶ ἐὰν ἔχετε τὴν καλωσύνην νὰ ἐπισκεφθῆτε ἄλλας χώρας θὰ δῆτε, ὅτι τίποτε τὸ σοβαρὸν δὲν ἔχει γίνει. Εἴμεθα οἱ πλέον βαρέως φορολογούμενοι καὶ ἡ πλέον, ὡς χώρα καθυστερημένη. Ἂν ἀπέμεινεν ὅμως καὶ ὁ ἐλάχιστος σεβασμὸς πρὸς τοὺς θεσμοὺς καὶ τὴν δημοκρατίαν, ὀφείλει ἡ Κυβέρνησις νὰ ἀποσύρῃ αὐτὸ τὸ σχέδιον νόμου. Τὸ δημόσιον ἂς ἀναλάβῃ τὰς δαπάνας τῶν ἐθνικῶν δρόμων ποὺ περιέγραψα, ἂς βοηθήσῃ τὸν Δῆμον νὰ πάρῃ δάνειον μακροπρόθεσμον, χαμηλότοκον καὶ τότε θὰ δῆτε, ὅτι ἡ πόλις τῆς Θεσσαλονίκης ἔχει τὸ δημοτικόν της συμβούλιον καὶ ὅτι τοῦτο εἶναι ἱκανώτατον νὰ προγραμματίσῃ τὰ δημοτικὰ ἔργα καὶ ἐπαξίως νὰ τὰ κατασκευάσῃ. Τὸ δάνειον, ὡς ἡ Κυβέρνησις τὸ ἐμφανίζει, ἐπ’ οὐδενὶ λόγῳ πρέπει νὰ γίνῃ, διότι θὰ πρόκειται περὶ κωμωδίας δανείου, δεδομένου, ὅτι θὰ εἶναι ὑποχρεωμένος ὁ Δῆμος Θεσσαλονίκης νὰ πληρώνῃ ἐτησίως τόκους 1.200.000 χιλ. διὰ ἔργα τὰ ὁποῖα δὲν πρόκειται νὰ γίνουν εἰς ἓν ἔτος καὶ διὰ δάνειον ποὺ θὰ προέρχεται ἐξ ἰδικῶν του χρημάτων. Θὰ πρέπει ὅλοι μας νὰ τὸ ἀντιληφθῶμεν, ὅτι τὸ τμῆμα Μοναστηρίου–Λαγκαδᾶ εἶναι ἐθνικὸς δρόμος καὶ ὀφείλει τὴν δαπάνην νὰ τὴν ἀναλάβῃ ἐξ ὁλοκλήρου τὸ δημόσιον, χωρὶς ὁ Δῆμος ἐξ αὐτοῦ νὰ χρεωθῇ, ἔστω καὶ ἕνα ὀβολόν.

§56Γ. ΚΑΚΑΓΙΑΝΝΗΣ. Ἐὰν ἀποσυρθῇ τὸ σχέδιον νόμου τὶ θὰ γίνουν τὰ ἔργα;

§57Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Τὸ σχέδιον νόμου ἐπιβάλλεται νὰ ἀποσυρθῇ καὶ τὰ ἔργα ἐπιβάλλεται ἀμέσως νὰ γίνουν. Ἂν δοθῇ τὸ δάνειον μὲ τὴν ἐγγύησιν τοῦ Κράτους καὶ ἂν τὸ Κράτος ἀναλάβῃ τὸν ἰδικόν του τομέα τότε θὰ γίνουν κατὰ τὸν καλύτερον δυνατὸν τρόπον, ὅλα τὰ ἔργα, χωρὶς ὁ Δημοτικὸς Προϋπολογισμὸς νὰ καταποντισθῇ διὰ μακρὰν σειρὰν ἐτῶν. Πρὸ ὀλίγων ἐτῶν δὲν ὑπῆρχεν αὐτὴ ἡ τρομακτικὴ μέχρι πνιγμοῦ ἀφαίμαξις τοῦ λαοῦ. Κύριοι συνάδελφοι, τελειώνοντας, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ τονίσω, ὅτι ἐὰν συνεχισθῇ αὐτὴ ἡ τακτικὴ δὲν θὰ ἔχωμεν δημοτικοὺς ἄρχοντας, ἀλλὰ θὰ ἔχωμεν Γκαουλάϊτερ Κυβερνητικούς, οἱ ὁποῖοι θὰ χειροκροτοῦν καὶ θὰ κραυγάζουν χωρὶς νὰ ἐνδιαφέρωνται διὰ δημοτικὰ ἔργα καὶ εἶναι δυνατὸν καὶ καταχρήσεις νὰ γίνωνται περισσότεραι κάτω ἀπὸ αὐτὰ τὰ παραπετάσματα. Ἐφιστῶ τὴν προσοχὴν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας νὰ ἀποσυρθῇ τὸ νομοσχέδιον πρὸς τὸ συμφέρον της καὶ πρὸς τὸ συμφέρον τοῦ προϋπολογισμοῦ, τὸ δὲ δημόσιον νὰ ἀναλάβῃ τὰς εὐθύνας του, ὁ Δῆμος νὰ ἐνισχυθῇ καὶ θὰ εἴμεθα πράγματι ἄξιοι τοῦ λαοῦ τῆς Θεσσαλονίκης, ὡς ἀντιπρόσωποι τοῦ Ἔθνους. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ἀριστερᾶς).

§58ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπεβλήθη εἰς τὸ Προεδρεῖον πρότασις ὑπογεγραμμένη παρὰ τοῦ κεκανονισμένου ἀριθμοῦ βουλευτῶν διὰ τὴν διεξαγωγὴν ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας πρὸς διαπίστωσιν ἀπαρτίας. Διαπιστῶν ὅμως ἔλλειψιν ἀπαρτίας, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ λύσω τὴν συνεδρίασιν. Λύεται ἡ συνεδρίασις, ἐλλείψει ἀπαρτίας, δι’ αὔριον, καὶ ὥραν 6.30′ ἀπογευματινήν, μὲ θέμα Ἡμερησίας Διατάξεως νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 10.00′ μ.μ.)