1960.06.01

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 107

Τετάρτη 1 Ἰουνίου 1960

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 7.00′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. (Βʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Α. Καμβύσης). Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Κ. Μακρῆς, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Κ. ΜΑΚΡΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Ὁ βουλευτὴς κ. Π. Λιαροῦτσος ζητεῖ εἰκοσαήμερον ἄδειαν προκειμένου νὰ ἀπουσιάσῃ εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§4ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, ἐγκρίνεται.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἐνέκρινε τὴν χορήγησιν τῆς αἰτουμένης ἀδείας. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Γκίλλας, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§6Α. ΓΚΙΛΛΑΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Η. Τσιριμῶκος, Κ. Ἀθανασιάδης, Γ. Ἀράπης, Γ. Βαλοῦρδος, Α. Βουλόδημος, Μ. Γαληνός, Σ. Διβάρης, Α. Καλλιδόπουλος, Μ. Κύρκος, Η. Μπρεδήμας, Δ. Παινέζης καὶ Κ. Πυρομάγλου, καταθέτουσι πρότασιν νόμου «περὶ καταργήσεως τοῦ νόμου 3822)1958 καὶ ἐπαναφορᾶς ἐν ἰσχύϊ τοῦ νόμου 5493)32 «περὶ ἁπλῆς ἀναλογικῆς». Ὁ βουλευτὴς κ. Κ. Μανιαδάκης, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διατάξεων ἀφορωσῶν τοὺς ἐφέδρους ἀξιωματικούς, πολεμιστάς, ἀγωνιστὰς Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως καὶ ἀναπήρους καὶ θύματα πολέμου». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ι. Σπηλιόπουλος, Ν. Σπεντζάρης καὶ Λ. Σαραφιανός, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διατάξεων ἀφορωσῶν τοὺς ἐφέδρους ἀξιωματικούς, πολεμιστάς, ἀγωνιστὰς Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως καὶ ἀναπήρους καὶ θύματα πολέμου». Ὁ βουλευτὴς κ. Χ. Πιπιλῆς, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διατάξεων ἀφορωσῶν τοὺς ἐφέδρους ἀξιωματικούς, πολεμιστάς, ἀγωνιστὰς Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως καὶ ἀναπήρους καὶ θύματα πολέμου». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Δ. Καρατζένης, Δ. Ἰωάννου, Κ. Φρόντζος καὶ Α. Κοντογιάννης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διατάξεων ἀφορωσῶν τοὺς ἐφέδρους ἀξιωματικούς, πολεμιστάς, ἀγωνιστὰς Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως καὶ θύματα πολέμου». Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν ἀνακοινοῖ, ὅτι, διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 131885)1.8.60 ἀποφάσεώς του παρέσχε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου πρὸς τὸ Ταχυδρομικὸν Ταμιευτήριον διὰ τὴν ὑπ’ αὐτοῦ χορήγησιν δανείου μέχρι συνολικοῦ ποσοῦ δραχ. εἴκοσι ἑκατομμυρίων (20.000. 000) εἰς τὸ Νομαρχιακὸν Ταμεῖον Καβάλας κλπ. Ὁ βουλευτὴς Λακωνίας κ. Ν. Βαρβιτσιώτης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Καρυῶν Λακωνίας, αἰτουμένου ὅπως, κατὰ τὴν μελετωμένην κατάθεσιν καὶ ψήφισιν νομοσχεδίου ἀποζημιώσεως τῶν ὑποστάντων ζημίας ὑπὸ τῶν Γερμανῶν ληφθῇ εἰδικὴ μέριμνα δι’ ἀποζημίωσιν τῶν κατοίκων τῆς Κοινότητος, καθ’ ὅτι οὗτοι ὑπέστησαν ὁλοκληρωτικὴν παρὰ τῶν Γερμανῶν καταστροφήν. Ὁ βουλευτὴς Ἠλείας κ. Χ. Πιπιλῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Συντακτῶν Πελοποννήσου – Ἠπείρου – Νήσων, αἰτουμένης βελτίωσιν τῶν συνθηκῶν ἐργασίας. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ὁμοσπονδίας Συνταξιούχων καὶ ἠσφαλισμένων Σιδηροδρομικῶν Ἑλλάδος, διαμαρτυρομένης διὰ μελετωμένην μετατροπὴν τῶν ΣΕΚ εἰς ἐπιχείρησιν Ἰδιωτικοῦ Δικαίου. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἀριστούλας Πανταζῆ, κατοίκου Ἀθηνῶν αἰτουμένης, ὅπως ἀπονεμηθῇ εἰς αὐτὴν σύνταξις, λόγῳ θανάτου τοῦ ἀδελφοῦ της ἠσφαλισμένου ἀρτεργάτου. Ὁ βουλευτὴς Τρικάλων κ. Ν. Ἔξαρχος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου φορτηγῶν αὐτοκινήτων, αἰτουμένου τὴν ἀπαλλαγὴν τῶν μελῶν του ἐπὶ μίαν τοὐλάχιστον διετίαν ἐκ τῆς καταβολῆς τῶν φόρων καὶ τελῶν, ὡς καὶ τὴν χορήγησιν αὐτοῖς μακροπροθέσμων δανείων, πρὸς κάλυψιν ἀμέσων ἀναγκῶν των. Ὁ βουλευτὴς Τρικάλων κ. Ν. Ἔξαρχος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Ἐμπορικοῦ Συλλόγου Τρικάλων αἰτουμένου, ὅπως ληφθῶσιν ὑπ’ ὄψιν τὰ αἰτήματα τῶν χαλαζοπλήκτων περιφερείας Τρικάλων, ἐπὶ τῷ τέλει οἰκονομικῆς ἀνακουφίσεως αὐτῶν. Ὁ βουλευτὴς Τρικάλων κ. Ν. Ἔξαρχος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Τρικάλων, αἰτουμένης τὴν λῆψιν προστατευτικῶν μέτρων ὑπὲρ τῶν μελῶν της, πληγέντων ἐκ χαλαζοπτώσεως. Ὁ βουλευτὴς Τρικάλων κ. Ν. Ἔξαρχος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Τρικάλων, αἰτουμένης τὴν χορήγησιν δωρεὰν κεράμων, δι’ ἀνακατασκευὴν τῶν καταστραφέντων ἐκ τῆς χαλαζοπτώσεως οἰκιῶν τῶν μελῶν της. Ὁ βουλευτὴς Λασηθίου κ. Ε. Κοθρῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Γενικῆς Συνομοσπονδίας ἀγροτῶν Ἑλλάδος, αἰτουμένης ἐπίσπευσιν καταρτίσεως καὶ ψηφίσεως νομοσχεδίου ἐφαρμογῆς κοινωνικῶν ἀσφαλίσεων ἐφ’ ὅλου τοῦ ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ, προστασίαν τῆς γεωργοκτηνοτροφικῆς παραγωγῆς, διὰ τοῦ θεσμοῦ τῆς ἑνιαίας διαχειρίσεως τῶν προϊόντων κλπ. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Δ. Κελτεμλίδης, διὰ τηλεγραφήματός του διαμαρτύρεται διὰ συμπεριφορὰν ἀστυνομικῶν ὀργάνων 10ου Τμήματος Θεσσαλονίκης καὶ Ὑπομοιράρχου Πεττᾶ, εἰς βάρος Ἐπιτροπῆς ἐξορίστων κλπ. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Τσιπώρης, Β. Μπρακατσούλας καὶ Χ. Φιλίππου, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν κατοίκων Μπούρσιανης–Καλαμπάκας, αἰτουμένων τὴν ἀποφυλάκισιν τοῦ συγχωριανοῦ των Δήμου Κουτίνα. Οἱ βουλευταὶ Καβάλας κ.κ. Α. Λασκαρίδης καὶ Κ. Κωνσταντάρας, διὰ τηλεγραφήματός των διαμαρτύρονται διὰ διώξεις παρ’ ἀστυνομικῶν ὀργάνων κλπ. Ὁ βουλευτὴς κ. Σ. Καρασάββας, διὰ τηλεγραφήματός του, διαμαρτύρεται διὰ κακοποίησιν Πασχάλη Πουσκουλέλη ἐντὸς 8ου Ἀστυνομικοῦ Τμήματος Θεσσαλονίκης κλπ. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλοακαρνανίας κ. Ι. Ἰντζές, καταθέτει τηλεγράφημα τῶν Ἰωάννου Χατζοπούλου, Νικολάου Δημοπούλου, Δημητρίου Καπουρδέλη, Δημητρίου Σούλου καὶ Ἰωάννου Γκούβα, κατοίκων Ἄνω Χώρας Ναυπακτίας, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν μὴ διάθεσιν παρὰ τοῦ Νομαρχιακοῦ Ταμείου Αἰτωλοακαρνανίας μικροπιστώσεως, ἀπαιτουμένης δι’ ἀποκατάστασιν τῆς συγκοινωνίας των, μέσῳ μακρυᾶς Ράχης κλπ.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ὁ κ. Δ. Λαντζούνης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, σχετικῶς μὲ τὴν ἐπέκτασιν τοῦ ἠλεκτρικοῦ ρεύματος εἰς ἐπαρχίας τοῦ Νομοῦ Μεσσηνίας κλπ.

§8Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἐπέκτασις τοῦ δικτύου τοῦ ἠλεκτρικοῦ ρεύματος εἰς τὴν Κοινότητα Μελιγαλᾶ, γενομένη τῇ ἐνεργῷ βοηθείᾳ τοῦ ὑπουργοῦ Βιομηχανίας, ὁ ὁποῖος ἔλαβεν ὑπ’ ὄψει τὰς θυσίας αἵματος τῆς μαρτυρικῆς κωμοπόλεως, ἱκανοποίησε πλήρως τὸ αἴσθημα τῶν κατοίκων. Ὅπως ἐπίσης, ἡ ἐν συνεχείᾳ ἐπέκτασις τοῦ δικτύου εἰς τὴν περιφέρειαν Διαβολιτσίου καὶ Οἰχαλίας, ἡ ὁποία ἤρχισε πραγματοποιουμένη. Ἡ Μεσσηνία, εἶναι ἡ πολυπληθεστέρα καὶ πυκνοκατωκημένη ἀγροτικὴ περιφέρεια ἐξ ὅλων τῶν περιφερειῶν τοῦ Κράτους. Ἔχει εὔφορον ἔδαφος, ἀλλὰ μικρὸν κλῆρον καὶ ὡς ἐκ τούτου, ἔχει ἀνάγκην ἐντατικωτέρας καλλιεργείας. Διὰ τοῦτο, ἐπιβάλλεται ἡ ταχυτέρα ἐπέκτασις τοῦ δικτύου τοῦ ἠλεκτρισμοῦ εἰς τὴν περιφέρειαν Εὔας–Ἀνδρούσης, τὸν τέως Δῆμον Ἀριστομένους, Ἰθώμης, Παμίσσου καὶ ἰδιαιτέρως εἰς τὰ χωρία, ἔνθα ἤδη διέρχεται τὸ δίκτυον χαμηλῆς τάσεως Ἅγιον Φλῶρον, Σκάλα–Βαλύραν–Κατσαροῦ–Ζευγολατιὸ–Κωνσταντῖνοι–Δεσύλλα–Κάτω Μέλπεια. Ἐπίσης, εἰς τὴν περιφέρειαν Πεταλιδίου, Λογκᾶ, Χαρακοπιό, Κορώνης, Χατζῆ, Βλαχοπούλου, Παπουλίων, Κορυφασίου, Χώρας, Πύλον, Μεθώνης καὶ ἐκεῖθεν Γαργαλιάνους, Φιλιατρῶν, Κυπαρισσίαν, Κοπανακίου, Δωρίου, Βασιλικόν, Καλλιρρόης, Μαντζαρίου, Ζευγολατιοῦ, ὥστε νὰ ὁλοκληρωθῇ τὸ δίκτυον ἐν τῷ Νομῷ Μεσσηνίας. Ἡ πραγματοποίησις τῆς χορηγήσεως ἠλεκτρικοῦ ρεύματος εἰς τὴν ἀνωτέρω περιφέρειαν τοῦ Νομοῦ Μεσσηνίας, θὰ ἔχῃ ὡς ἄμεσον ἀποτέλεσμα ὄχι μόνον τὴν κοινωνικὴν ἐξύψωσιν τῶν κατοίκων τῆς ὑπαίθρου, λόγῳ παροχῆς τοῦ ἠλεκτρικοῦ φωτός, ἀλλὰ ἰδιαιτέρως, θὰ ἐπιφέρῃ τὴν αὔξησιν τοῦ ἀγροτικοῦ εἰσοδήματος εἰς τὴν βελτίωσιν τοῦ βιοτικοῦ ἐπιπέδου τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου, καθ’ ὅσον ἡ χρησιμοποίησις τῆς ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας εἰς τὴν εὔφορον Μεσσηνίαν θὰ ἐπιφέρῃ πραγματικὴν κοσμογονίαν εἰς τὸν ἀγροτικὸν κόσμον. Ἔχομεν ἐμπιστοσύνην ἀπεριόριστον εἰς τὴν πρόοδον καὶ τὸ δημιουργικὸν ἔργον τοῦ Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως κ. Κ. Καραμανλῆ καὶ τοῦ ὑπουργοῦ Βιομηχανίας κ. Μάρτη καὶ ἐλπίζομεν, ὅτι θὰ βοηθήσουν εἰς τὴν ταχεῖαν ἐπέκτασιν τοῦ δικτύου ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας εἰς τὸν Νομὸν Μεσσηνίας, ἐπὶ σκοπῷ βοηθείας τῶν ἀγροτῶν Μεσσηνίας.

§9Ν. ΜΑΡΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Βιομηχανίας). Κύριοι συνάδελφοι, μὲ ἰδιαιτέραν χαρὰν καὶ ἐγὼ συνέβαλον ὥστε νὰ γίνῃ ἡ ἐπέκτασις τοῦ ἠλεκτρικοῦ ρεύματος εἰς τὸ Μελιγαλᾶ, διότι πράγματι ἀξίζει ἰδιαιτέρας μεταχειρίσεως. Ὡς πρὸς τὸ θέμα, ὅμως, τῶν χωρίων εἰς τὰ ὁποῖα θὰ γίνῃ ἡ ἐπέκτασις τοῦ ἠλεκτρικοῦ ρεύματος, ἔχω νὰ δηλώσω τὰ ἑξῆς: Ὅλοι ἐπιθυμοῦμεν, τὸ ταχύτερον νὰ ἠλεκτροφωτισθῇ ὁλόκληρος ἡ Ἑλλάς, ὅλα τὰ χωρία νὰ ἀποκτήσουν ἠλεκτρικὸν ρεῦμα, διότι αὐτὸ εἶναι πολιτισμός, ἀλλὰ καὶ διότι εἶναι καὶ ἕνα μέσον αὐξήσεως τῆς παραγωγῆς. Ἡ δὲ ΔΕΗ, ἐκτὸς τῆς ἐπιθυμίας αὐτῆς, ἔχει καὶ συμφέρον εἰς τὴν ἐπέκτασιν τοῦ ρεύματος. Διότι ἐκ τῆς ἐπεκτάσεως δημιουργοῦνται καταναλωταί, οἱ ὁποῖοι πληρώνουν. Ὡς γνωρίζετε δὲ καὶ ἡ Κυβέρνησις προτάσσει τὴν δημιουργίαν μονάδων παραγωγῆς ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας, Ἐφέτος, ἐγένετο ἀρκετὴ ἐπέκτασις. Δὲν γνωρίζω, ἐὰν τὰ χωρία, τὰ ὁποῖα ἀναφέρονται εἶναι μέσα εἰς τὴν ἐπέκτασιν αὐτήν. Θὰ γνωρίζετε ὅμως, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ἐφέτος διατίθενται τεράστια ποσὰ διὰ τὸ θέμα τῆς ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας. Τελειώνει ὁ Μέγδοβας, 30.000.000 δολλάρια, θεμελιώνεται ὁ Ἀχελῶος, 85.000.000 δολλ. Ἤδη, ἀρχίζει ἡ κατασκευὴ τῆς δευτέρας μονάδος τῆς Πτολεμαΐδος. Ἀπομένουν τρεῖς μονάδες, πλέον τῶν 150.000.000 δολλ. Ἀντιλαμβάνεσθε, λοιπόν, ὅτι ὀρθῶς ὅλον τὸ βάρος τῆς Κυβερνήσεως στρέφεται εἰς τὴν παραγωγὴν μονάδων ἠλεκτρικῆς παραγωγῆς, διότι, πλὴν τῆς ἐπεκτάσεως, θὰ ἔχωμεν τὴν δημιουργίαν βιομηχανιῶν, αἱ ὁποῖαι ἔχουν ἀπόλυτον ἀνάγκην ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας. Ὡς πρὸς τὸ θέμα τῶν χωρίων αὐτῶν, θὰ ἐξετάσω, ἐὰν εἶναι δυνατὴ εὐμενὴς λύσις.

§10ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, δι’ ἧς ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ, ἐὰν θὰ διατεθῶσιν ἐκ τῶν Γερμανικῶν πιστώσεων τὰ ἀναγκαιοῦντα κεφάλαια, πρὸς ἀνασυγκρότησιν πεπαλαιωμένου ἤδη ὑλικοῦ τῶν ραδιοφωνικῶν σταθμῶν τῆς Ἑλλάδος καὶ πρὸς ἐγκατάστασιν τηλεοράσεως εἰς τὴν χώραν.

§11Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, χιλιάδες εἰσπράκτορες τοῦ ΕΙΡ ἔχουν ἐξαπολυθῆ εἰς τὰς πόλεις καὶ χωρία διὰ νὰ εἰσπράξουν τὰς καθυστερημένας συνδρομὰς τοῦ κοινοῦ πρὸς τὸ Ἵδρυμα. Καὶ ἤρχισεν εἰς τὴν ἐπαρχίαν νὰ γίνωνται αἱ κατασχέσεις τῶν ραδιοφώνων ἐκείνων τῶν συνδρομητῶν, οἱ ὁποῖοι δὲν δύνανται νὰ πληρώσουν τὰς συνδρομὰς ποὺ καθυστεροῦν. Καίτοι τὸ ραδιόφωνον ἀπὸ πολλοῦ χρόνου ἔπαυσε νὰ εἶναι ἐθνικὸν καὶ κατέληξε κομματικόν, ἐν τούτοις, μᾶς ἐνδιαφέρει καὶ ἡ συντήρησις τοῦ Ὀργανισμοῦ αὐτοῦ, καὶ ἡ ἀνανέωσις τοῦ πεπαλαιωμένου ὑλικοῦ του. Διότι, θὰ γνωρίζῃ ἀσφαλῶς ἡ Κυβέρνησις, ὅτι τὸ ραδιόφωνον, πέραν τῆς Ἀττικῆς καί τινων ὁμόρων περιοχῶν αὐτῆς, δὲν ἀκούεται. Καὶ οἱ κάτοικοι τῆς ὑπαίθρου, οἱ ὁποῖοι καλοῦνται νὰ ἐξοφλήσουν συνδρομὰς δυστροποῦν καὶ ἐκ τοῦ λόγου αὐτοῦ, διότι πληρώνουν ραδιόφωνον, χωρὶς νὰ ἀκούουν ραδιόφωνον. Ἐπειδὴ ὑπάρχει ἐκκρεμὴς ἡ ὑπόθεσις τῆς διαθέσεως τῶν Γερμανικῶν ἐπανορθώσεων, ἀλλὰ καὶ ἐπειδὴ ἀκόμη ὑπάρχει ἐπιτακτικὴ ἡ ἀνάγκη τῆς ἐξαγωγῆς τῶν γεωργικῶν μας προϊόντων, εἶναι μία εὐκαιρία δι’ ἀνταλλαγῆς γεωργικῶν προϊόντων νὰ ἀγοράσωμεν νέον ραδιοφωνικὸν ὑλικὸν καὶ νὰ πλουτίσωμεν τὴν χώραν καὶ μὲ σταθμὸν τηλεοράσεως, τὸν ὁποῖον χρησιμοποιοῦν ἤδη αἱ γειτονικαὶ χῶραι. Περὶ αὐτοῦ, θὰ ἤθελα νὰ γνωρίζω, ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν καὶ ἰδιαιτέρως ἀπὸ τὸν κ. ὑπουργὸν Βιομηχανίας, ἐὰν σκέπτεται νὰ προβῇ εἰς τὴν ἀνανέωσιν τοῦ πεπαλαιωμένου ραδιοφωνικοῦ ὑλικοῦ, καὶ ἐὰν σκέπτεται νὰ ἐγκαταστήσῃ σταθμὸν τηλεοράσεως.

§12Ν. ΜΑΡΤΗΣ. (Ὑπ. Βιομηχανίας). Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. Ζορμπᾶς φαίνεται, ὅτι δὲν θὰ ἐδιάβασε τὰς ἀνακοινώσεις, αἱ ὁποῖαι ἐγένοντο ἐσχάτως. Ὅλοι σχεδὸν γνωρίζουν, ὅτι τὸ θέμα ἐτέθη ἐπὶ τάπητος, καὶ ἤδη ἡ Κυβέρνησις συζητεῖ πρότασιν διὰ τὴν ἐγκατάστασιν τηλεοράσεως καὶ διὰ τὴν ἀνανέωσιν γενικῶς τῆς ραδιοφωνίας. Συνεπῶς, κατόπιν τῶν τελευταίων αὐτῶν, νομίζω, ὅτι παρέλκει οἱαδήποτε ἄλλη ἀπάντησις.

§13Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, θὰ γίνῃ διὰ δημοπρασίας;

§14Ν. ΜΑΡΤΗΣ. (Ὑπ. Βιομηχανίας). Ἐὰν πρόκειται νὰ πάρωμε ἀπὸ τὰς Ἰταλικὰς ἐπανορθώσεις, θὰ γίνῃ δημοπρασία ἐντὸς τῆς Ἰταλίας. Ἐὰν δὲν πάρωμε ἀπὸ τὰς Ἰταλικὰς ἐπανορθώσεις τότε θὰ ἴδωμεν τὶ θὰ κάμωμεν.

§15Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, μὲ βάσιν τὴν πεῖραν μου, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ εἴπω εἶναι νὰ μὴ γίνῃ δημοπρασία ἐντὸς τῆς Ἰταλίας.

§16Φ. ΠΙΤΟΥΛΗΣ. (Ἐγείρεται καὶ ὁμιλεῖ ἐν μέσῳ θορύβου μὴ ἀκουόμενος).

§17Ν. ΜΑΡΤΗΣ. (Ὑπ. Βιομηχανίας). Διαμαρτύρεται ὁ κ. Πιτούλης, ἀλλὰ δὲν ξέρω διατί; Ἴσως, διότι εἶπον, ὅτι προκειμένου περὶ Ἰταλικῶν ἐπανορθώσεων γίνονται δημοπρασίαι ἐντὸς τῆς Ἰταλίας. Σεῖς, κ. Ζίγδη, ὑπήρξατε Ὑπουργὸς Βιομηχανίας καὶ τὸ γνωρίζετε αὐτό. Δὲν ξεύρω, λοιπόν, διατὶ διαμαρτύρεται ὁ κ. Πιτούλης.

§18Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, καὶ πάλιν ἐπὶ τῇ βάσει τῆς πείρας μου, σᾶς συνιστῶ νὰ ἀποφύγετε οἱονδήποτε διαγωνισμὸν ἐντὸς τῆς Ἰταλίας.

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ζίγδη, δὲν ἔχετε τὸν λόγον.

§20Γ. ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ–ΝΟΒΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. Ὑπουργὸς προεκάλεσε τὸν κ. Ζίγδη, ὡς πρώην Ὑπουργὸν Βιομηχανίας.

§21ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἠμπορεῖ νὰ προεκάλεσε τὸν κ. Ζίγδη, ἀλλὰ ἐγὼ πρέπει νὰ τηρῶ τὸν Κανονισμόν. Κύριε Νόβα, δὲν ἔχετε τὸν λόγον. (Θόρυβος).

§22Γ. ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ–ΝΟΒΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. Ὑπουργὸς προεκάλεσε τὸν κ. Ζίγδη, ὡς πρώην Ὑπουργὸν Βιομηχανίας ἐπὶ ἑνὸς θέματος σοβαροῦ. (Θόρυβος).

§23ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέν ὑπάρχει τοιοῦτον θέμα, κ. Νόβα. Ἐὰν τηρήσωμεν τὴν τακτικὴν αὐτὴν εἰς ὅλας τὰς ἐρωτήσεις, θὰ ἀναμιγνύωνται ὅλοι οἱ βουλευταί.

§24Ν. ΜΑΡΤΗΣ. (Ὑπ. Βιομηχανίας). Ἀπορῶ διατὶ ἐδημιουργήθη θέμα. Ἐγώ, οὐδὲν εἶπον τὸ ὁποῖον θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ δημιουργήσῃ ζήτημα. (Θόρυβος).

§25Γ. ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ–ΝΟΒΑΣ. (Ὁμιλεῖ ἐκ τῆς θέσεώς του ἐν μέσῳ θορύβου μὴ ἀκουόμενος).

§26Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. Ὑπουργὸς Βιομηχανίας, εἶπεν, ὅτι δὲν ἀνέγνωσα τὰς δηλώσεις του εἰς τὸν τύπον. Ἡ ἐρώτησίς μου κατετέθη ἀπὸ 24 Νοεμβρίου 1959 καὶ ὁ κ. Ὑπουργός, μόλις πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν προέβη εἰς δηλώσεις. Ὁ κ. Ὑπουργὸς δὲν διεφώτισε τὸ Σῶμα ἂν ἡ ἀπόφασις ἡ ἐξαγγελθεῖσα εἶναι σοβαρά. Εἶπεν, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ προμηθευθῶμεν τὸ ἀναγκαιοῦν ὑλικὸν ἀπὸ τὰς Ἰταλικὰς ἐπανορθώσεις. Καὶ ἂν δὲν γίνῃ τοῦτο, τὶ θὰ γίνῃ; Δὲν καθώρισε σαφῶς ὁ κ. Ὑπουργὸς Βιομηχανίας πῶς θὰ ἐφαρμοσθῇ ἡ ἐξαγγελθεῖσα Κυβερνητικὴ ἀπόφασις περὶ ἀνανεώσεως τοῦ ὑλικοῦ τοῦ ΕΙΡ καὶ διὰ τοῦτο θὰ ἤθελα νὰ εἶναι ἀναλυτικώτερος εἰς τὴν ἀπάντησίν του πρὸς διαφώτισιν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας ἐπὶ τοῦ τεθέντος ἐρωτήματός μου.

§27Ν. ΜΑΡΤΗΣ. (Ὑπ. Βιομηχανίας). Κύριε συνάδελφε, αἱ δηλώσεις τῆς Κυβερνήσεως εἶναι πάντοτε σαφέσταται καὶ πολὺ σοβαραί. Ἀνεκοινώθη καὶ διὰ τῶν ἐφημερίδων, ὅτι εἶναι ὁριστικὴ ἡ ἀπόφασις τῆς Κυβερνήσεως νὰ ἐγκατασταθῇ τηλεόρασις εἰς τὴν Ἑλλάδα καὶ νὰ γίνῃ ἀνανέωσις καὶ βελτίωσις τοῦ ραδιοφωνικοῦ δικτύου. Ἐξετάζεται ἡ Ἰταλικὴ πρότασις περὶ ἐγκαταστάσεως τηλεοράσεως ἐν Ἑλλάδι διὰ τῆς χρησιμοποιήσεως τῶν Ἰταλικῶν ἐπανορθώσεων. Ἐὰν αἱ διαπραγματεύσεις αὐταὶ ἀχθοῦν εἰς αἴσιον τέρμα, θὰ προκηρυχθῇ σχετικὸς διαγωνισμὸς εἰς τὴν Ἰταλίαν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει εἶναι ἀπόφασις τῆς Κυβερνήσεως νὰ προχωρήσῃ εἰς τὴν ἐγκατάστασιν δικτύου τηλεοράσεως εἰς τὴν Ἑλλάδα.

§28ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Η. Σκυλλάκος, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του σχετικῶς μὲ τὸ αἴτημα τῶν Γεωργικῶν Ἐπιτροπῶν Νομοῦ Λαρίσης, περὶ συμμετοχῆς τοῦ Κράτους εἰς τὰς δαπάνας διὰ τὴν ἐγκατάστασιν ἀντλητικῶν συγκροτημάτων κλπ.

§29Η. ΣΚΥΛΛΑΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἓν ἐκ τῶν μέτρων πρὸς ἀντιμετώπισιν τῆς ἀναδιαρθρώσεως τῶν καλλιεργειῶν ἐν Ἑλλάδι, εἶναι καὶ ἡ ἐγκατάστασις ἀντλητικῶν καὶ ἀγροτικῶν συγκροτημάτων ἠλεκτροκινουμένων διὰ χορηγήσεως ρεύματος ὑπὸ τῆς ΔΕΗ. Πρὸς τοῦτο εἶναι ἀπαραίτητος ἡ χορήγησις τεχνικῆς καὶ οἰκονομικῆς βοηθείας πρὸς ἐνίσχυσιν τῶν ἀγροτῶν διὰ τὴν ἐγκατάστασιν τοιούτων συγκροτημάτων. Αἴτημα τῶν ἀγροτῶν εἶναι νὰ συμμετάσχῃ καὶ τὸ Κράτος κατὰ 50% εἰς δαπάνας, αἱ ὁποῖαι ἀπαιτοῦνται διὰ τὴν ἐγκατάστασιν ἠλεκτροκινουμένων συγκροτημάτων ὑπὸ τῆς ΔΕΗ. Εἶμαι εἰς θέσιν νὰ γνωρίζω, ὅτι ἡ ἁρμοδία ὑπηρεσία τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας ἔχει ἀποδεχθῆ τὸ αἴτημα αὐτὸ τῶν ἀγροτῶν μας καὶ εἶναι σύμφωνος. Ἐπειδὴ ὅμως τὸ θέμα αὐτὸ ἐμπίπτει εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας, θὰ ἤθελα νὰ ἔχω ἐπ’ αὐτοῦ τὴν γνώμην τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ἐπὶ τῆς Βιομηχανίας.

§30Ν. ΜΑΡΤΗΣ (Ὑπ. Βιομηχανίας). Κύριε συνάδελφε, ὅπως θὰ ἐνθυμῆσθε ὅταν ἀνεκοινώθησαν τὰ μέτρα τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, περὶ ἀναδιαρθρώσεως τῶν γεωργικῶν καλλιεργειῶν, ἀνεφέρθησαν καὶ εἰς τὸ θέμα αὐτό. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον πρωτεύει κυρίως εἶναι, ἡ ἐπέκτασις τοῦ ἠλεκτρικοῦ ρεύματος εἰς τὰς περιοχὰς αὐτάς. Ἔχω ὅμως τὴν πληροφορίαν, ὅτι εἰς τὴν Θεσσαλίαν ἐγένετο σημαντικὴ ἐπέκτασις τοῦ ἠλεκτρικοῦ δικτύου καὶ οὕτω θὰ ἔχωμεν σημαντικὴν αὔξησιν τῆς παραγωγῆς.

§31ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μ. Κύρκος, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, διὰ τῆς ὁποίας ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ διὰ ποῖον λόγον καθυστεροῦνται ἐπὶ μίαν 12ετίαν ὑπὸ τοῦ Κράτους δεδουλευμένα ἀπὸ τοῦ 1947 ἡμερομίσθια τῶν ἐργατῶν λιγνιτωρυχείων Περιστερίου.

§32Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἐρώτησίς μου ἀνάγεται εἰς χρόνον πολύ, ἀφιστάμενον τῆς σημερινῆς συνεδριάσεως. Κατὰ τὸ διάστημα τὸ ὁποῖον διέρρευσεν, ἦλθον εἰς ἐπαφὴν μετὰ τῆς ἁρμοδίας ὑπηρεσίας καὶ ἔλαβον τὴν πληροφορίαν, ὅτι μελετᾶται τὸ θέμα αὐτό. Συνεπῶς σήμερον δὲν ἔχω νὰ προσθέσω τίποτε περισσότερον.

§33Ν. ΜΑΡΤΗΣ. (Ὑ. Βιομηχανίας). Θέλω νὰ πληροφορήσω τὴν Βουλήν, κ. Πρόεδρε, ἐπ’ αὐτοῦ, ὅτι ἐχορηγήθη εἰς τοὺς ἐνδιαφερομένους καὶ σχετικὸν δάνειον.

§34ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 5 ἐρώτησις τῶν κ.κ. Κ. Μητσοτάκη, Π. Παπαληγούρα καὶ Γ. Μαύρου, σχετικῶς πρὸς τὸ θέμα τῆς ἀνταλλαγῆς καπνῶν παλαιῶν ἐσοδειῶν ἔναντι ἁλιευτικῶν, διαγράφεται λόγῳ ἀπουσίας τῶν ἐρωτώντων.

§35Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ περιεχομένου ὑπάρχει σχετικὴ ἰδική μας ἐρώτησις. Καὶ ἐπὶ τῆς ἐρωτήσεώς μας αὐτῆς ὑπάρχει ἀπάντησις τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας, ὅτι τὸ θέμα δὲν εἶναι ὥριμον πρὸς συζήτησιν. Πῶς συμβαίνει ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ θέματος τῶν κ.κ. συναδέλφων ἐρώτησις, νὰ ἔρχεται πρὸς συζήτησιν, ἐνῷ ἐπὶ τῆς ἰδικῆς μας ἐρωτήσεως μᾶς δίδεται ἀπάντησις, ὅτι τὸ θέμα δὲν εἶναι ὥριμον. Νομίζω, ὅτι ἐπὶ τοῦ προκειμένου ὑπάρχει κἄποια ἀντίφασις.

§36Ν. ΜΑΡΤΗΣ. (Ὑπ. Βιομηχανίας). Κύριε συνάδελφε, τὸ θέμα αὐτὸ δὲν ἔχει λήξει ἀκόμη. Ἔχει προσκρούσει εἰς μίαν λεπτομέρειαν, ἡ ὁποία ἐντὸς τῶν ἡμερῶν, ἐλπίζω, ὅτι θὰ ἔχῃ ἀρθῆ καὶ θὰ εἶμαι εἰς θέσιν νὰ σᾶς παράσχω σχετικὰς πληροφορίας.

§37ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ἐρώτησις τῶν κ.κ. Θ. Παπαπαναγιώτου, Γ. Εὐαγγέλου καὶ Ο. Ἀντώνογλου, σχετικῶς μὲ τὴν ἀποδέσμευσιν μεταλλευτικῶν χώρων τοῦ Νομοῦ Δράμας κλπ. διαγράφεται λόγῳ ἀπουσίας αὐτῶν. Ὁ κ. Π. Καπνίσης, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τῆς Κοινότητος Ὀξυλίθου Εὐβοίας καὶ τῆς ἀγροτικῆς Κοινότητος Ὀχυροῦ Δράμας, αἰτουμένων τὴν ἠλεκτροδότησίν των.

§38Π. ΚΑΠΝΙΣΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ ρυθμὸς ἠλεκτροδοτήσεως τῶν ἀγροτικῶν περιοχῶν τοῦ Νομοῦ Εὐβοίας εἶναι βραδὺς. Ὑπάρχουν ἀγροτικαὶ περιοχαί, τῶν ὁποίων ἡ γεωργικὴ ἀνάπτυξις καθυστερεῖ, ἐλλείψει ἠλεκτρικοῦ ρεύματος. Εἰς τὴν Εὔβοιαν ὑπάρχουν χωριά, τὰ ὁποῖα δὲν ἔχουν ἠλεκτροδοτηθῆ, καίτοι εἶναι πλησίον τοῦ θερμικοῦ ἠλεκτρικοῦ ἐργοστασίου Ἀλιβερίου. Ἐπίσης εἰς τὸ ἐργοστάσιον αὐτὸ ἐργάζονται καὶ κάτοικοι τῶν πέριξ αὐτοῦ χωρίων, τὰ ὁποῖα, παρὰ τὸ γεγονὸς αὐτό, στεροῦνται ἠλεκτρικοῦ ρεύματος. Ἐκτὸς αὐτοῦ, αἱ ἀξιώσεις τῆς ΔΕΗ διὰ τὴν παροχὴν ἠλεκτρικοῦ ρεύματος εἶναι ὑπερβολικαί. Ζητεῖ 5–6 χιλιάδας δραχμὰς διὰ τὴν παροχὴν ἠλεκτρικοῦ ρεύματος. Αὐτὸ τὸ ζήτημα εἶναι ζωτικῆς σημασίας καὶ πρέπει νὰ μελετηθῇ ἰδιαιτέρως ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Βιομηχανίας.

§39ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μ. Στεφανίδης, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§40Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, διατυποῦνται, καὶ δικαίως, ἐξ ὅλης τῆς Εὐβοίας ἔντονοι διαμαρτυρίαι καὶ πικρότατα παράπονα, διότι καίτοι ὑπάρχει καὶ λειτουργεῖ εἰς αὐτὴν τὸ θερμοηλεκτρικὸν ἐργοστάσιον Ἀλιβερίου καὶ προσφέρει ἡ περιφέρεια αὐτὴ τὸν λιγνίτην καὶ τὴν πολύτιμον ἐργασίαν 2.000 καὶ πλέον λιγνιτωρύχων σκληρῶς ἐργαζομένων εἰς τὰς ὑπογείους στοὰς ὑπὸ ἀνθυγιεινὰς καὶ καταθλιπτικὰς συνθήκας, ἐν τούτοις ἕνα μηδαμινὸν ποσοστὸν τῆς παραγομένης ὑπὸ τοῦ ἐργοστασίου αὐτοῦ ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας παρέχεται εἰς αὐτὴν καὶ ἐλάχιστα χωρία καὶ κωμοπόλεις ἠλεκτροδοτοῦνται. Ἡ ΔΕΗ ὤφειλεν ἀπὸ ἐτῶν νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ θέμα ἠλεκτροδοτήσεως τῶν χωρίων τῶν ἐπαρχιῶν Χαλκίδος, Καρυστίας καὶ Ἱστιαίας μὲ ταχύτερον ρυθμόν, συμβάλλουσα οὕτω, ὄχι μόνον εἰς τὴν ἐκπολιτιστικὴν καὶ τουριστικὴν πρόοδον τῆς Εὐβοίας, ἀλλὰ καὶ τὴν αὔξησιν τῆς γεωργικῆς καὶ βιομηχανικῆς παραγωγῆς της. Δι’ αὐτὸ ὑποστηρίζω ἐκθύμως τὴν συζητουμένην σήμερον ἀναφορὰν τῆς Κοινότητος Ὀξυλίθου. Εἰδικώτερον οἱ ὑπερδισχίλιοι κάτοικοι Ὀξυλίθου Κύμης, ὅπως καὶ ἄλλων χωρίων, Βιτάλων, Μελετιάνων, Κάτω καὶ Ἄνω Ποταμιᾶς, Ὀκτωνιᾶς κλπ., ὡς καὶ ἄλλων χωρίων παραλλήλως τῆς γραμμῆς Κύμης–Ἀλιβερίου μέχρι Χαλκίδος καὶ πέραν τῶν Ψαχνῶν, διαμαρτύρονται ἐπὶ πολλὰ ἔτη, διότι δὲν παρεσχέθη καὶ εἰς αὐτὰ ἠλεκτρικὸν ρεῦμα, καίτοι εὑρίσκονται ἐγγύτατα τῆς γραμμῆς ἠλεκτροδοτήσεως καὶ ἡ δαπάνη μεταφορᾶς αὐτοῦ εἶναι μικροτέρα. Ἐπίσης παραπονοῦνται, διότι ζητεῖται ἡ συμμετοχὴ πτωχῶν χωρίων εἰς τὴν δαπάνην εἰς σημαντικὸν ποσόν, σχεδὸν τὸ ἥμισυ αὐτῆς. Παρακαλῶ ὅθεν τὸν κ. Ὑπουργὸν Βιομηχανίας, νὰ λάβῃ ριζικὰ καὶ ἐπείγοντα μέτρα ταχυτέρας ἠλεκτροδοτήσεως ὅλων τῶν χωρίων τῆς Εὐβοίας καὶ κατὰ προτεραιότητα ἐκείνων ποὺ εὑρίσκονται πλησίον τῆς ἠλεκτροφόρου γραμμῆς. Πρέπει ἡ ἠλεκτρικὴ ἐνέργεια νὰ ἐπεκταθῇ καὶ εἰς τὰς τρεῖς ἐπαρχίας δηλαδὴ μέχρι τῶν ἀκραίων σημείων κεντρικῆς, βορείου καὶ νοτίου Εὐβοίας, εἰδικώτερον δὲ μέχρι Ἱστιαίας καὶ Καρύστου.

§41Ν. ΜΑΡΤΗΣ. (Ὑπ. Βιομηχανίας). Κύριε συνάδελφε, τὸ αἴτημα τῶν κατοίκων τῶν χωρίων, τὰ ὁποῖα ἀνεφέρατε, εἶναι λίαν συμπαθές. Ἐν τούτοις, ὀρθῶς ἡ ΔΕΗ ἔθεσε προτεραιότητα δι’ ἐκεῖνα τὰ χωρία, τὰ ὁποῖα θὰ χρησιμοποιήσουν τὸ ρεῦμα καὶ διὰ τὴν γεωργικήν των ἀνάπτυξιν. Πάντως σᾶς ὑπόσχομαι, ὅτι θὰ ἐξετάσω τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον ἐθίξατε.

§42ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς ὥρας διὰ τὰς ἀναφο-

ρὰς καὶ ἐρωτήσεις, εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Κύριοι συνάδελφοι, πρίν ἢ προχωρήσωμεν εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν, τὸν λόγον ἔχει ὁ συνάδελφος κ. Κύρκος, προκειμένου νὰ ἀναπτύξῃ ἐπὶ 10λεπτον, καθ’ ὃ ἔχει δικαίωμα ἐκ τοῦ Κανονισμοῦ, πρότασιν νόμου τῆς Δημοκρατικῆς Ἑνώσεως περὶ καθιερώσεως τῆς ἀναλογικῆς, ὡς ἐκλογικοῦ συστήματος ἐν τῇ χώρα μας.

§43Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Κύριοι βουλευταί, τὸ Κόμμα τῆς Δημοκρατικῆς Ἑνώσεως, κατέθεσεν δι’ ἐμοῦ, εἰς τὴν προτελευταίαν συνεδρίασιν, πρότασιν νόμου ὑπογραφομένην ὑπὸ τοῦ ἀρχηγοῦ αὐτοῦ καὶ τοῦ συνόλου τῶν βουλευτῶν του, περὶ καταργήσεως τοῦ ὑφισταμένου ἐκλογικοῦ νόμου, καὶ ἐπαναφορᾶς τῆς ἁπλῆς ἀναλογικῆς τοῦ 1932. Τὴν πρότασιν συνοδεύει αἰτιολογικὴ ἔκθεσις εἰς τὴν ὁποίαν ἀναπτύσσονται οἱ λόγοι, διὰ τοὺς ὁποίους ἡ Δημοκρατικὴ Ἕνωσις θεωρεῖ ἐπιβεβλημένην τὴν κατάργησιν τοῦ ὑφισταμένου ἐκλογικοῦ νόμου καὶ τὴν ἀναθεώρησιν τῆς ἁπλῆς ἀναλογικῆς. Οὐχ’ ἧττον ἐθεωρήσαμεν, ὅτι ὄχι μόνον δὲν θὰ ἦτο ἄσκοπον, ἀλλὰ θὰ ἦτο καὶ ἐξυπηρετικὸν τοῦ γενικωτέρου συμφέροντος, ἐὰν προεβαίναμεν καὶ εἰς βραχεῖαν προφορικὴν ἀνάπτυξιν τῶν λόγων, οἱ ὁποῖοι καθ’ ἡμᾶς ἐπιβάλλουν τὴν ἐκλογικὴν μεταρρύθμισιν. Αὐτὸς εἶναι ὁ σκοπὸς διὰ τὸν ὁποῖον ἀνῆλθον εἰς τὸ βῆμα κάμνων χρῆσιν τῆς σχετικῆς διατάξεως τοῦ Κανονισμοῦ. Κύριοι βουλευταί, ὁ ὑφιστάμενος ἐκλογικὸς νόμος, ὅταν ἐπρόκειτο πρὸ δύο ἐτῶν νὰ ψηφισθῇ, προεκάλεσε τὴν γενικὴν κατακραυγήν. Ἐπεσημάνθησαν δὲ ἔκτοτε τὰ ἁμαρτήματα, τὰ ὁποῖα ἐνυπῆρχον εἰς αὐτόν. Δὲν ὑπῆρξεν εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν φωνή, πέραν τῆς παρατάξεως τότε τῆς Κυβερνητικῆς, ὑπὲρ τοῦ νόμου ἐκείνου. Ὅσοι δὲ δὲν ἀντετάχθησαν ἐνεργῶς εἰς αὐτόν, ἀλλὰ ἀπεδέχθησαν τὴν ψήφισίν του ᾐτιολόγησαν τοῦτο ἐκ τοῦ λόγου, ὅτι ἐθεώρησαν τὸν νόμον αὐτὸν ὡς ὀλιγώτερον κακὸν ἀπὸ τὸν τότε ὑφιστάμενον νόμον τοῦ 1956. Ἡ ἐφαρμογὴ τοῦ νόμου κατὰ τὰς ἐκλογὰς τοῦ 1958 ἀπέδειξεν, ὅτι ὄχι μόνον ὅσα κατ’ αὐτοῦ εἶχον ἐξενεχθῆ κατὰ τὴν συζήτησιν ἦσαν ἀκριβῆ, ἀλλὰ ἦσαν καὶ ἐπιεικῆ, διότι τὰ ἁμαρτήματα ἀπεδείχθησαν πολὺ βαρύτερα ἀπ’ ὅ,τι πρὸ τῆς ψηφίσεώς του εἶχον ἐπισημανθῆ. Τούτου δεδομένου, νομίζομεν, ὅτι δὲν σφάλλομεν ὑποστηρίζοντες, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νέαι ἐκλογαὶ νὰ διεξαχθοῦν μὲ τὸν ὑφιστάμενον ἐκλογικὸν νόμον.

§44Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Εἶναι πρόωρον ἀκόμη.

§45Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Πιστεύομεν, λοιπόν, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νέαι ἐκλογαὶ νὰ διεξαχθοῦν, ὁψέποτε ἤθελον διεξαχθῆ, τὸ ὑφιστάμενον ἐκλογικὸν σύστημα.

§46Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἤκουσα μίαν παρατήρησιν, ὅτι εἶναι «πρόωρον». Ἐπιθυμῶ νὰ πληροφορήσω τὴν Βουλήν, ὅτι καὶ κατὰ τὴν γνώμην τῆς ΕΡΕ ἔγκαιρος πρέπει νὰ εἶναι ἡ γνῶσις τοῦ ἐκλογικοῦ συστήματος. Αὐτὴν τὴν γνώμην εἶχε καὶ εἰς τὰ 1958, ὅταν διεξήγοντο συνεννοήσεις καὶ καταλήξαμεν εἰς κοινὴν ἀπόφασιν διὰ τὸν ἐκλογικὸν νόμον. Τότε, ὅταν ἐγένοντο αἱ συζητήσεις δὲν προεβλέπετο ἡ ἀνατροπὴ τῆς Κυβερνήσεως. Κατόπιν τῆς λήψεως τῶν ἀποφάσεων ἐπηκολούθησεν ἡ ἀνατροπή. Ἑπομένως καὶ κατὰ τὴν γνώμην τὴν ἰδικήν σας, τὴν ὀρθήν, ἐγκαίρως ἔπρεπε νὰ εἶναι ὁ καθορισμὸς τοῦ ἐκλογικοῦ συστήματος.

§47Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Ὑπάρχει σύστημα ἐκλογικόν.

§48Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Γνωρίζω τὴν τυπικότητα τῆς ἀπαντήσεως. Καί ἐὰν ἐπρόκειτο νὰ εἴμεθα ἐνώπιον Δικαστηρίου, ἡ ἀπάντησις εἶναι πλήρης, ἀλλὰ εἴμεθα πολιτικὸν Σῶμα καὶ ἡ ἀπάντησις εἶναι ἄνευ ἀξίας.

§49Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Ὄχι ἄνευ ἀξίας, διότι ὑπάρχει ἐκλογικὸς νόμος, ὁ ὁποῖος ἐψηφίσθη ἀπὸ τὸ μεγαλύτερον μέρος τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, τὸν ὁποῖον ἐψηφίσατε καὶ σεῖς, κ. Πρόεδρε. Ἔπρεπε νὰ σεβασθῆτε καὶ τοὺς νεωτέρους βουλευτάς.

§50Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Φοβοῦμαι, ὅτι τὸ λάθος τῆς μὴ κατατοπίσεως εἶναι ἰδικόν σας. Μοῦ ὑπεμνήσθη, ὅτι ἐκεῖνον τὸν νόμον τὸν ἐψήφισα καὶ ἐγώ. Ὀφείλω διὰ τοῦτο μίαν πλήρη ἐξήγησιν ἐπὶ τοῦ θέματος. Τὸ Κόμμα τῶν Φιλελευθέρων ὑπεστήριξε τὴν ἁπλῆν ἀναλογικήν. Ἀλλὰ ἡ ΕΡΕ τὴν ἀπέκλειεν ἀπολύτως. Καὶ εὑρεθέντες τότε ἐνώπιον τοῦ διλήμματος νὰ ἐκλέξωμεν μεταξὺ τοῦ ἐκλογικοῦ νόμου τοῦ 1956 ἢ τῆς ἐφαρμοσθείσης ἐνισχυμένης ἀναλογικῆς ἐθεωρήσαμεν αὐτὸ τὸ σύστημα ὡς μὴ χεῖρον. Καὶ τότε διεξήχθησαν συνεννοήσεις μὲ τοὺς Ἡγέτας τῆς ΕΡΕ καὶ ἐμείναμεν σύμφωνοι ἐπὶ τῶν βασικῶν διατάξεων. Αὐτὴν τὴν εὐθύνην τὴν ἔχω, καὶ οὐδέποτε τὴν ἠρνήθην. Ὁ κύριος σκοπὸς αὐτοῦ τοῦ νόμου τοῦ 1958, ἦτο ἡ ματαίωσις τοῦ σχηματισμοῦ Λαϊκοῦ Μετώπου. Καὶ αὐτὸς ὁ βασικὸς ἐθνικὸς σκοπὸς ἐπετεύχθη. Ἔχει ἑπομένως αὐτὸς ὁ νόμος ἐθνικὴν δικαίωσιν. Δυσμενῆ ὑπῆρξαν τὰ ἀποτελέσματα δι’ ἡμᾶς. Ἀλλὰ αὐτὸ εἶναι ἄλλη ὑπόθεσις Ἐλάβομεν μόνον τὰ 20% τῶν ψήφων. Ἀλλὰ αὐτὸ τὸ ποσοστὸν δὲν ὑπῆρξε θέλησις τοῦ ἐκλογικοῦ νόμου. Ὑπῆρξε θέλησις τοῦ λαοῦ. Ἡ μεγάλη κατηγορία κατὰ τοῦ νόμου εἶναι, ὅτι εἰς τὴν ΕΡΕ μὲ 41% ἔδωσε 170 βουλευτάς. Καὶ ἡ διαπίστωσις αὐτὴ εἶναι πράγματι βάσιμος. Ὄντως ἡ Κυβέρνησις τῆς ΕΡΕ στηρίζεται εἰς τὸ 41% τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, εἶναι διὰ τοῦτο ἡ Κυβέρνησις ἀντισυνταγματικὴ ἢ ἀντικοινοβουλευτική;

§51Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Βεβαίως.

§52Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ὄχι εὑρισκόμεθα εἰς πλάνην. Ἡ Κυβέρνησις τῆς ΕΡΕ στηριζομένη εἰς τὴν πλειοψηφίαν τῆς Βουλῆς, εὑρίσκεται ἐν ἁρμονίᾳ καὶ πρὸς τὸ Σύνταγμα καὶ πρὸς τὸν Κοινοβουλευτισμόν ὅταν τὸ Σύνταγμα ὁρίζῃ, ὅτι ἡ πλειοψηφία τῶν βουλευτῶν στηρίζει τὴν Κυβέρνησιν. Αἱ ἀρχαὶ τοῦ Κοινοβουλευτισμοῦ, ὁρίζει τὸ ἴδιον, ὅτι ἡ πλειοψηφία τῶν βουλευτῶν στηρίζει τὴν Κυβέρνησιν. Ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις εἶναι καὶ Συνταγματικὴ καὶ Κοινοβουλευτική, ἀλλὰ Δημοκρατικὴ δὲν εἶναι. Καὶ εἶναι «ἀντιδημοκρατική», διότι δὲν στηρίζεται εἰς τὴν πλειοψηφίαν τοῦ λαοῦ. Ἀρχαὶ τῆς Δημοκρατίας εἶναι, ὅτι κυβερνᾶ ἡ πλειοψηφία, ἐνῷ σήμερον κυβερνᾶ ἡ μειοψηφία τοῦ λαοῦ. Καὶ τώρα ἐρωτᾶται: Συμβαίνει τοῦτο διὰ πρώτην φοράν; Βεβαίως ὄχι. Ἐπανειλημμένως συμβαίνει καὶ ἐδῶ καὶ εἰς ἄλλας κοινοβουλευτικὰς χώρας. Καὶ ἀρκοῦμαι εἰς ἕνα παράδειγμα. Ἡ Κυβέρνησις τοῦ Κέντρου τὸ 1952— ἄνευ ἐμοῦ— ἐψήφισε τὸ πλειοψηφικόν. Ποῖον ὑπῆρξε τὸ ἀποτέλεσμα; Ὁ Συναγερμὸς ἔλαβε τὸ 49% τῶν ψήφων καὶ ἐξέλεξε βουλευτὰς 247. Ἡ Ἀντιπολίτευσις ἔλαβεν 51% τῶν ψήφων καὶ ἐξέλεξε βουλευτὰς 53! Καὶ θέτω εἰς τοὺς ἐπικριτάς μου τὸ ἐρώτημα: Ποῖος ἀπὸ τοὺς δύο νόμους ὑπῆρξε περισσότερον «ἀντιδημοκρατικὸς» καὶ περισσότερον «ἐπαίσχυντος»; Ἀγαπητοί μου συνάδελφοι, μόνον ἡ μαθηματικὴ «ἀναλογικὴ» δίδει ἀποτελέσματα πλήρους ἀντιστοιχίας μεταξὺ ἀριθμοῦ ψήφων καὶ ἀριθμοῦ βουλευτῶν. Ὅλα τὰ ἄλλα ἐκλογικὰ συστήματα —καὶ κατ’ ἐξοχὴν τὸ πλειοψηφικόν— δίδουν ἀποτελέσματα ἀπρόβλεπτα καὶ ἐνίοτε ἐντελῶς ἀντιδημοκρατικά, ὅπως ἀκριβῶς συνέβη μὲ τὸν ἐκλογικὸν νόμον τοῦ 1952. Καὶ τώρα ἔρχομαι εἰς τὸ ἐρώτημα: Πότε πρέπει νὰ ψηφίζεται ὁ ἐκλογικὸς νόμος; Κατὰ τὴν γνώμην μου ὁ ἐκλογικὸς νόμος πρέπει νὰ ψηφίζεται ἐγκαίρως. Ἡ Συνταγματικὴ Ἐπιτροπὴ τοῦ 1951 εἶχε διατυπώσει ἄρθρον τοῦ Συντάγματος, ὅτι ὁ ἐκλογικὸς νόμος ψηφιζόμενος δὲν ἰσχύει διὰ τὰς ἀμέσως προσεχεῖς ἐκλογάς. Διότι ἐὰν ἰσχύῃ διὰ τὰς ἀμέσως ἐκλογὰς ψηφίζεται σύμφωνα μὲ τὰ ὑποτιθέμενα συμφέροντα τῆς τότε πλειοψηφίας. Καὶ ἔχω ὑποστηρίξει πάντοτε αὐτὴν τὴν ἄποψιν. Καὶ τώρα ἐρωτᾶται: Ποῖον θὰ εἶναι τὸ ἐκλογικὸν σύστημα τῶν προσεχῶν ἐκλογῶν; Εἶναι ἄγνωστον. Ἀκούω φωνὰς ἀπὸ τὴν Συμπολίτευσιν, ὅτι ἰσχύει ἤδη ἐκλογικὸς νόμος καὶ αὐτὸς θὰ ἰσχύσῃ εἰς τὰς προσεχεῖς ἐκλογάς. Ἐγὼ δὲν εἶμαι σύμφωνος μὲ αὐτὸν τὸν ἐκλογικὸν νόμον. Ἀλλὰ εἶναι δικαίωμα τῆς Κυβερνήσεως, εἶναι δικαίωμα τῆς πλειοψηφίας νὰ τὸν διακηρύσσῃ. Ἀλλὰ βεβαίως ἀρκεῖ αὐτὴ ἡ ἀόριστος ἢ τυπικὴ ἀπάντησις. Ἔχει προφανῶς χαρακτῆρα ὑπεκφυγῆς. Συνήθως ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῆς Κυβερνητικῆς διατυπώνεται κατὰ τοῦ Κέντρου ἡ κατηγορία, ὅτι δὲν κατορθώνει νὰ ὀργανωθῇ διὰ νὰ ἀποτελέσῃ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπολίτευσιν. Βεβαίως ὑπάρχουν διὰ τοῦτο καὶ εὐθῦναι τῶν κομμάτων τοῦ Κέντρου, τὰς ὁποίας ἄριστα γνωρίζω. Μέγας ὅμως συνυπεύθυνος εἶναι καὶ ἡ Κυβέρνησις, διότι δὲν ἔχει ὁριστικῶς προσδιορίσει τὸ ἐκλογικὸν σύστημα τῶν προσεχῶν ἐκλογῶν. Ἐὰν τὸ ἐκλογικὸν σύστημα ἦτο γνωστόν, ἐν ὄψει αὐτοῦ θὰ ἐπηκολούθουν αὐτομάτως ἀντίστοιχοι πολιτικοὶ σχηματισμοί. Καὶ αὐτὸς εἶναι ὁ ἐπείγων ἐθνικὸς λόγος, ὁ ὁποῖος ἐπιβάλλει εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ λάβῃ ἀπὸ τοῦδε καὶ νὰ ἀνακοινώσῃ τὰς ὁριστικὰς ἀποφάσεις της διὰ τὸ σύστημα τῶν προσεχῶν ἐκλογῶν.

§53Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Εὐχαριστῶ τὸν κ. Ἀρχηγὸν τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων.

§54Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον παρακαλῶ.

§55Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ὅλη συζήτησις γίνεται ἐκτὸς Κανονισμοῦ.

§56ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ, εἶμαι εἰς θέσιν νὰ γνωρίζω τὶ γίνεται, μὴ ἐπεμβαίνετε.

§57Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι δυνατὸν νὰ ἐκφρασθῇ ἡ γνώμη τοῦ Κόμματος διὰ τοῦ ἀρχηγοῦ ἢ τοῦ νομίμου ἐκπροσωποῦντος αὐτὸν. Αὐτὸ ἔχει γίνει παραδεκτόν. Ἐζήτησεν ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων τὸν λόγον....

§58ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ἠλιοῦ, θὰ ἠμπορούσατε κάλλιστα νὰ εἴχατε ὑπογράψει καὶ σεῖς τὴν πρότασιν καὶ νὰ ἀναπτύξετε τὰς ἀπόψεις σας. Ὁ εἰσηγητὴς μόνον ἔχει δικαίωμα νὰ ἀναπτύξῃ τὰς προτάσεις του, τὰ ἄλλα εἶναι ἐκτὸς τοῦ Κανονισμοῦ.

§59Η. ΗΛΙΟΥ. Αὐτὸ ἐφαρμόζεται, κ. Πρόεδρε, καὶ διὰ τοὺς κοινοβουλευτικοὺς ἐκπροσώπους τοὺς ἀναγνωρισθέντας παγίως καὶ λαμβάνουν τὸν λόγον ὁσάκις τὸ ζητήσουν. Δὲν θέλω νὰ διακόψω τὸν κ. Κύρκον, ὁ ὁποῖος εὑρίσκεται ἐπὶ τοῦ βήματος, ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνωνται ἐξαιρέσεις εἰς αὐτὴν τὴν αἴθουσαν.

§60ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κατὰ παράκλησιν καὶ κατ’ ἐξαίρεσιν ἐδόθη ὁ λόγος εἰς τὸν κ. Παπανδρέου.

§61Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπιθυμῶ νὰ πληροφορήσω τὸν ἀξιότιμον ἐκπρόσωπον τῆς ΕΔΑ, ὅτι ἡ ἔννοια τῆς ἀδείας, ἡ ὁποία μοῦ προσεφέρθη ἀπὸ τὸ Προεδρεῖον καὶ ἀπὸ τὸν ὁμιλητήν, δὲν ἦτο προσωπικὴ διάθεσις, ἦτο ἡ προσωπική μου ἐμπλοκὴ εἰς τὸ θέμα καὶ ὑπὸ τὴν ἔννοιαν τοῦ προσωπικοῦ ζητήματος ἔλαβον τὸν λόγον. Καὶ θὰ ἐπεθύμουν νὰ ἐκτιμηθῇ αὐτὴ ἡ ἄποψις.

§62Β. ΒΑΣΙΛΙΚΟΣ. Δὲν ἔχει δικαίωμα ἡ ΕΔΑ, κ. Πρόεδρε, νὰ ὁμιλήσῃ ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ.

§63ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπειδὴ ἐλέχθη καὶ ἀπὸ βουλευτὴν τῆς συμπολιτεύσεως, ὅτι ἔχει τὴν εὐθύνην διὰ τοῦ νόμου τοῦ 1958, αὐτὸ ἦτο ἕνα ζήτημα διὰ τὸ ὁποῖον ἔπρεπε νὰ ἀναπτύξῃ τὰς ἀπόψεις του ὁ κ. Παπανδρέου.

§64Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, πέραν τοῦ προσωπικοῦ ζητήματος, ἐγώ, νομίζω, ἐκ τοῦ Κανονισμοῦ, ἐκ δικαιώματος, τὸ ὁποῖον ἐκ τοῦ Κανονισμοῦ ἀρύεται ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων ἀνέπτυξε τὰς ἀπόψεις του.

§65ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ὑπάρχει θέμα νὰ λάβουν τὸν λόγον οἱ ἄλλοι ἀρχηγοὶ τῶν Κομμάτων. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὁμιλήσουν οἱ ἀρχηγοὶ τῶν κομμάτων ἐπὶ μιᾶς προτάσεως νόμου, τὴν ὁποίαν θὰ ἀναπτύξῃ μόνον ὁ εἰσηγητής.

§66Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἀνεχώμεθα τὰς διακοπὰς τῶν βουλευτῶν τῆς Συμπολιτεύσεως.

§67ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μὴ ἐπεμβαίνετε, παρακαλῶ.

§68Η. ΗΛΙΟΥ. Πάντως τὸ Προεδρεῖον δὲν ἠμπορεῖ νὰ κάμῃ τοιαύτας διακρίσεις.

§69ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ, κ. Ἠλιοῦ, νὰ μὴ ἐπιμείνητε, διότι αὐτὸ ἀποτελεῖ μίαν περιγραφὴν τοῦ Κανονισμοῦ καὶ νὰ ἐπιτρέψητε εἰς τὸν κ. Κύρκον νὰ ὁμιλήσῃ διὰ νὰ τελειώσῃ.

§70Η. ΗΛΙΟΥ. Ἐγὼ θὰ ζητήσω, κ. Πρόεδρε, τὸν λόγον ἀμέσως μετὰ τὸν ρήτορα.

§71ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁρίστε, κ. Κύρκο.

§72Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Ἔλεγα, κ. βουλευταί, ὅτι κατὰ τὴν γνώμην τοῦ κόμματός μας, ὑπάρχει διαμορφωμένη κοινὴ συνείδησις, ὅτι ὁ ὑφιστάμενος ἐκλογικὸς νόμος δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἰσχύσῃ καὶ κατὰ τὰς νέας ἐκλογάς. Καὶ χαίρω πολύ, διότι ἡ γνώμη αὐτὴ τοῦ κόμματός μας συμπίπτει τοὐλάχιστον μὲ τὴν γνώμην τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ἀρχηγοῦ τοῦ Φιλελευθέρου Δημοκρατικοῦ Κόμματος. Πιστεύω μάλιστα περαιτέρω, ὅτι καὶ ἡ Κυβέρνησις καὶ ἡ πτέρυξ ἡ Κυβερνητικὴ θὰ ἔχῃ ἀναθεωρήσει τὰς ἀπόψεις της ἐν σχέσει πρὸς τὸν νόμον αὐτόν, ἐὰν ὄχι ἀπὸ τῆς ἀπόψεως τῆς δημοκρατικότητος περὶ τῆς ὁποίας ὡμίλησεν ὁ κ. Πρόεδρος τοῦ Φιλελευθέρου Δημοκρατικοῦ Κόμματος, ἀλλὰ τοὐλάχιστον περὶ τῆς σκοπιμότητος τῆς διεξαγωγῆς τῶν νέων ἐκλογῶν, βάσει τοῦ ὑφισταμένου νόμου. Τούτου δεδομένου, εἶναι νομίζομεν ἄκρως ἐπεῖγον νὰ ψηφισθῇ νέος ἐκλογικὸς νόμος διὰ τοὺς λόγους τοὺς ὁποίους προλαμβάνων με, ἀνέπτυξεν ὁ ἀξιότιμος κ. Ἀρχηγὸς τοῦ Φιλελευθέρου Δημοκρατικοῦ Κόμματος, εἰς τοὺς ὁποίους θὰ προσθέσω καὶ δύο ἀκόμη. Πρῶτον, ὅτι ἡ ἀοριστία περὶ τὸ ἐκλογικὸν σύστημα ἀναστέλλει τὴν πολιτικὴν ἐξέλιξιν τοῦ τόπου, ἀναστέλλει τὴν ἐξέλιξιν τῆς δημοσίας ζωῆς, κρατεῖ νεκρὰς σοβαρωτάτας πολιτικὰς δυνάμεις διὰ τοὺς λόγους, τοὺς ὁποίους ἀνέφερεν ὁ κ. Πρόεδρος. Ἐπὶ πλέον δὲ ἡ ψήφισις τοῦ ἐκλογικοῦ νόμου τὴν προτεραίαν τῆς προκηρύξεως τῶν ἐκλογῶν δὲν ἐπιτρέπει, οὔτε εἰς τὰ κόμματα, ἀλλὰ πολὺ περισσότερον εἰς τὸν λαὸν νὰ ἐξομοιώσουν τὸν νόμον αὐτὸν καὶ εἴτε εἶναι καλός, εἴτε δὲν εἶναι καλός, νὰ προσαρμοσθοῦν πρὸς τὰς διατάξεις τοῦ νόμου. Γίνεται, λοιπόν, ἡ ἐκλογή, κατὰ ἕνα τρόπον τελείως ἀνώμαλον καὶ ὅταν ἀκόμη ὁ νόμος εἶναι ὡς συνηθίζουν πολλοὶ νὰ λέγουν τίμιος. Καὶ συμβαίνει τὰ ἀποτελέσματα νὰ μὴ εἶναι τίμια, μολονότι ὁ νόμος ὑπῆρξε τίμιος διὰ τὸν λόγον, τὸν ὁποῖον προηγουμένως ἀνέφερα. Συνεπῶς, νομίζω, ὅτι δὲν γεννᾶται ζήτημα περὶ τοῦ ὅτι ὁ ὑφιστάμενος νόμος τύποις μὲν ὑφίσταται, ἐνῷ οὐσίᾳ ἔχει καταργηθῆ καὶ συμφέρον εἶναι αὐτὸν τὸν κατ’ οὐσίαν μὴ ὑφιστάμενον νόμον νὰ τὸν καταργήσωμεν καὶ κατὰ τύποις καὶ νὰ τὸν ἀντικαταστήσωμεν δι’ ἄλλου. Ποῖος πρέπει νὰ εἶναι αὐτὸς ὁ ἄλλος; Προτείνομεν ἡμεῖς τὴν ἁπλῆν ἀναλογικήν. Δὲν πρόκειται νὰ εἰσέλθω εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τῶν πλεονεκτημάτων, τὰ ὁποῖα ἔχει ἡ ἁπλῆ ἀναλογικὴ ἐν σχέσει πρὸς τὰ τερατώδη μειονεκτήματα, τὰ ὁποῖα παρουσιάζει τὸ πλειοψηφικὸν σύστημα, τὸ ὁποῖον ἔχει σὺν τοῖς ἄλλοις καὶ τοῦτο τὸ τεράστιον μειονέκτημα, ὅτι δὲν εἶναι ποσῶς δημοκρατικόν, διότι ὑπὸ τὸ κράτος τοῦ πλειοψηφικοῦ συστήματος, ὄχι μόνον εἰς τὸν τόπον μας, ἀλλὰ καὶ εἰς ἄλλας χώρας, ὑπὸ τὸ κράτος τοῦ πλειοψηφικοῦ συστήματος δὲν εἶναι σπανία ἡ περίπτωσις, κατὰ τὴν ὁποίαν παρὰ τὸν θεμελιώδη τῆς δημοκρατίας νόμον, καθ’ ὃν ἡ πλειοψηφία, ὡς εἶπε καὶ ὁ κ. Ἀρχηγὸς τοῦ Φιλελευθέρου Δημοκρατικοῦ Κόμματος, πρέπει νὰ κυβερνᾶ καὶ ἡ μειοψηφία νὰ ἐλέγχῃ, ἡ πλειοψηφία τοῦ λαοῦ παρὰ τὸν θεμελιώδη αὐτὸν νόμον δὲν κυβερνᾷ, ἀλλὰ δημιουργεῖται ἐκ τῆς μειοψηφίας ἡ πλειοψηφία καὶ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον κυβερνᾷ ἡ μειοψηφία καὶ εἰς τὴν πλειοψηφίαν ἀνατίθεται ὁ ἔλεγχος. Δὲν πρόκειται νὰ εἰσέλθω, οὔτε εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τῶν μειονεκτημάτων καὶ τῶν ἐλαττωμάτων τοῦ πλειοψηφικοῦ, οὔτε εἰς τὴν ἔξαρσιν τῶν πλεονεκτημάτων τοῦ ἀναλογικοῦ, τὰ ὁποῖα ἄλλως τε πλεονεκτήματα τῆς ἀναλογικῆς εἶναι τόσον ἀναμφισβήτητα καὶ τόσον φανερά, ὥστε νὰ μὴ ὑπάρχῃ εὐθεῖα ἀντίρρησις ὡς πρὸς τὴν σκοπιμότητα τῆς ἐπιβολῆς τῆς ἀναλογικῆς. Τί συμβαίνει ὅμως; Περὶ τὴν ἀναλογικὴν ἐδημιουργήθησαν δύο μῦθοι, κ. βουλευταί, καὶ περὶ αὐτῶν καὶ μόνον θὰ ὁμιλήσω δι’ ὀλίγων. Δύο μῦθοι, οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχουν καμμίαν σχέσιν μὲ τὴν πραγματικότητα, οἱ ὁποῖοι δύνανται ἀξιόλογα νὰ ἰσχύσουν προκειμένου περὶ τοῦ πλειοψηφικοῦ, οὐδέποτε ὅμως προκειμένου περὶ τῆς ἀναλογικῆς. Μῦθος πρῶτος, ὅτι ἡ ἀναλογικὴ διασπᾷ τὰς πολιτικὰς δυνάμεις. Δὲν ὑπάρχει τούτου ἀναληθέστερον, καὶ ὁλόκληρη ἡ πολιτική μου ἱστορία μαρτυρεῖ τοῦ λόγου τὸ ἀσφαλές. Κόμματα πολλὰ ἐδημιουργήθησαν ὑπὸ τὸ Κράτος τοῦ πλειοψηφικοῦ, ἐλάχιστα ὅμως ἔμειναν ὅταν ἴσχυσεν ἡ ἀναλογική. 16κέφαλος ἦτο ἡ Ἀντιπολίτευσις τοῦ Ε. Βενιζέλου τὸ 1920, 16 ἀρχηγοί, οἱ ὁποῖοι ἐδημιουργήθησαν ὑπὸ τὸ κράτος τοῦ πλειοψηφικοῦ καὶ ἀπέμειναν μόνον 5 ὅταν τὸ 1926 ἐγένοντο ἐκλογαὶ μὲ τὴν ἀναλογικήν. Πρόκειται περὶ μύθου, κύριοι, ὁ ὁποῖος δὲν ἔχει σχέσιν μὲ τὴν ἀναλογικὴν καὶ ἔχει ἀπόλυτον τὴν ἐφαρμογὴν του προκειμένου περὶ τοῦ πλειοψηφικοῦ. Δεύτερος μῦθος, εἶναι ὅτι ἡ ἀναλογικὴ δὲν ἐπιτρέπει τὴν δημιουργίαν ἰσχυρῶν Κυβερνήσεων καὶ ὅτι ἡ ἀναλογικὴ προκαλεῖ πολιτικὴν ἀστάθειαν, ἔναντι τοῦ πλειοψηφικοῦ, τὸ ὁποῖον προκαλεῖ πολιτικὴν σταθερότητα. Καὶ τοῦτο ἀποτελεῖ ψεῦδος, τὸ ὁποῖον δὲν ἀξίζει τὸν κόπον ὁμιλῶν τις ἐνώπιον ὑμῶν νὰ τὸ ἀνατρέψῃ. Καὶ ἰδοὺ μία ἁπλῆ ἀπόδειξις. Ὑποθέσωμεν, ὅτι διεξάγονται ἐκλογαὶ ὑπὸ τὸ κράτος τοῦ πλειοψηφικοῦ καὶ ἔχομεν συνένωσιν τῶν Κομμάτων τοῦ Κέντρου, διὰ νὰ πάρουν τὴν πλειοψηφίαν καὶ τὴν παίρνουν. Τὶ θὰ γίνῃ; Θὰ κάμουν Κυβέρνησιν συνασπισμοῦ. Τὸν συνασπισμὸν τὸν καθιστᾶ ἀναγκαῖον τὸ σύστημα τὸ πλειοψηφικόν. Ὅταν ὅμως ὑπάρχῃ ἀναλογική, τὸ κάθε κόμμα θὰ κατέλθῃ μὲ τὴν σημαίαν του εἰς τὰς ἐκλογάς, καὶ μετὰ τὰς ἐκλογὰς θὰ συνεργασθοῦν πρὸς σχηματισμὸν Κυβερνήσεως. Παράδειγμα ἡ Αὐστρία, καὶ ἀντιπολιτευόμενα κόμματα, τὰ ὁποῖα διεξήγαγον λυσσώδη προεκλογικὸν ἀγῶνα, συνεργάζονται καὶ ἀποτελοῦν τὴν Κυβέρνησιν τοῦ τόπου. Διὰ τοὺς λόγους αὐτοὺς τὸ Κόμμα τῆς Δημοκρατικῆς Ἑνώσεως, θεωρεῖ ἐπείγουσαν τὴν ἀνάγκην τῆς ψηφίσεως τοῦ νέου ἐκλογικοῦ νόμου, θεωρεῖ ἀκόμη ἐπείγουσαν τὴν ἀνάγκην, πρὸς ἐκκαθάρισιν τῆς πολιτικῆς καταστάσεως, τῆς ψηφίσεως τῆς ἁπλῆς ἀναλογικῆς. Διανύομεν ἤδη τὸ ἥμισυ τῆς παρούσης ἐκλογικῆς περιόδου. Τὸ Σύνταγμα τάσσει προθεσμίαν 4 ἐτῶν. Ἔχομεν ὑπὸ τὰς ἀρίστας τῶν συνθηκῶν ἐνώπιόν μας χρονικὸν διάστημα ὀλιγώτερον τῶν 2 ἐτῶν. Ἐπιβάλλεται δι’ οὓς λόγους ἀνέπτυξε καὶ ὁ κ. Παπανδρέου καὶ δι’ οὓς λόγους καὶ ἐγὼ εἶχον τὴν τιμὴν νὰ ἀνακοινώσω, ἐπιβάλλεται νὰ ψηφισθῇ τὸ ταχύτερον, ἐν ἀνάγκῃ καὶ διὰ τῆς παρατάσεως τῆς παρούσης συνόδου, νόμος ἐκλογικός, καὶ ὁ νόμος αὐτὸς δὲν δύναται νὰ εἶναι ἄλλος παρὰ ἡ ἁπλῆ ἀναλογική.

§73ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀσφαλίσεως τοῦ προσωπικοῦ τοῦ τέως Λιμενικοῦ Ταμείου Θεσσαλονίκης». Ὁ εἰσηγητὴς τῆς πλειοψηφίας κ. Νικηταρᾶς Πέτρου Βαρβιτσιώτης, ἔχει τὸν λόγον.

§74ΝΙΚΗΤΑΡΑΣ ΠΕΤΡΟΥ ΒΑΡΒΙΤΣΙΩΤΗΣ. Κύριοι βουλευταί, εἰς τὸ προσωπικὸν τοῦ Ὀργανισμοῦ Ἐλευθέρας Ζώνης Θεσσαλονίκης κρατεῖ ἀπὸ μακροῦ χρόνου ἀνισότης ἐν σχέσει μὲ τὰ μέτρα προνοίας ὑπὲρ αὐτοῦ. Τὴν ἄρσιν τῆς ἀνισότητος αὐτῆς ἐζήτησε τὸ Σωματεῖον τοῦ προσωπικοῦ τοῦ ἐν λόγῳ ὀργανισμοῦ ἀπὸ τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Ἐργασίας. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας πρὸς τὸν ὁποῖον διερμηνεύω τὰ αἰσθήματα εὐγνωμοσύνης τοῦ προσωπικοῦ τούτου εὗρε δίκαιον τὸ αἴτημα αὐτῶν καὶ κατέθεσε τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου, διὰ τοῦ ὁποίου σκοπεῖται ἡ ἄρσις τῆς ὑφισταμένης ἀδικίας. Τὸ προσωπικὸν τῆς Ἐλευθέρας Ζώνης Θεσσαλονίκης, ἔχει διττὴν τὴν προέλευσιν. Μέρος τούτου προέρχεται ἀπὸ τὴν τέως Ἐπιτροπείαν τῆς Ἐλευθέρας Ζώνης Θεσσαλονίκης καὶ μέρος ἀπὸ τὸ τέως Λιμενικὸν Ταμεῖον Θεσσαλονίκης. Οἱ προερχόμενοι ἀπὸ τὴν τέως Ἐπιτροπείαν τῆς Ἐλευθέρας Ζώνης Θεσσαλονίκης λαμβάνουν ὡς μέτρον προνοίας ἕνα βοήθημα ἐφ’ ἅπαξ. Οἱ προερχόμενοι ἀπὸ τὸ τέως Λιμενικὸν Ταμεῖον λαμβάνουν ἀποζημίωσιν. Ἡ ἀποζημίωσις ὅμως τῶν προερχομένων ἀπὸ τὸ τέως Λιμενικὸν Ταμεῖον Θεσσαλονίκης εἶναι μικροτέρα τοῦ βοηθήματος τὸ ὁποῖον λαμβάνουν οἱ προερχόμενοι ἀπὸ τὴν τέως Ἐπιτροπείαν τῆς Ἐλευθέρας Ζώνης Θεσσαλονίκης. Εἶναι, ὅθεν, δίκαιον ἀναγνωριζομένης τῆς ἀνισότητος ταύτης μεταξὺ τοῦ προσωπικοῦ τοῦ αὐτοῦ ὀργανισμοῦ, νὰ ἐπιδιωχθῇ ἡ ἄρσις ταύτης. Αὐτὸν τὸν σκοπὸν ἐπιδιώκει τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον, τοῦ ὁποίου προτείνω τὴν ἐπιψήφισιν. Κύριε Ὑπουργέ, ὁ συνάδελφος κ. Βύζας, κατέθεσε μίαν τροπολογίαν, διὰ τῆς ὁποίας ζητεῖται ἡ ἐπικύρωσις τῆς ὑπ’ ἀριθ. 29227)3896 τῆς 30.10.46 ἀποφάσεως τοῦ ὑπουργοῦ Ἐργασίας, δημοσιευθείσης εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 179) 4.11.46 φύλλον τῆς Ἐφημερίδος τῆς Κυβερνήσεως. Ἡ ἀπόφασις αὕτη ἂν καὶ ἰσχύῃ ἀπὸ δεκαπενταετίας σχεδὸν καὶ ἐπιφέρει ἔννομα ἀποτελέσματα, δὲν ἔχει εἰσέτι ἐπικυρωθῆ. Παρακαλῶ καὶ ἐγὼ τὸν κ. ὑπουργόν, ὅπως θελήσῃ καὶ δεχθῇ τὴν ἐν λόγῳ τροπολογίαν, ἡ ὁποία ἔχει ὡς ἑξῆς: «...... (ἀναγινώσκει) ......».

§75Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Κύριε Πρόεδρε, παρέχω τὴν πληροφορίαν πρὸς τὴν Βουλήν, ὅτι ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ἀπεδέχθη τὴν τροπολογίαν τὴν ὁποίαν ἔχει ὑποβάλει ὁ κ. Βύζας καὶ τὴν ὁποίαν ἀνέπτυξε προηγουμένως ὁ κ. συνάδελφος. Κατὰ συνέπειαν ἀπὸ ἀπόψεως ἀρχῆς δὲν θὰ εἶχον ἀντίρρησιν νὰ τὴν ἀποδεχθῶ ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν ὅμως, ὅτι θὰ διαγραφοῦν ἡ πρώτη καὶ δευτέρα παράγραφος τῆς τροπολογίας αὐτῆς καὶ θὰ παραμείνῃ μόνον καθαρῶς ἡ τροπολογία ἡ ἀφορῶσα τὴν κύρωσιν τοῦ ἄρθρου τοῦ σχετικοῦ μὲ τοὺς πόρους.

§76ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Δραγονέτης, ἔχει τὸν λόγον.

§77Ι. ΔΡΑΓΟΝΕΤΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ἡ ἰδιομορφία τῆς περιπτώσεως ἀσφαλίσεως τοῦ προσωπικοῦ τοῦ τέως Λιμενικοῦ Ταμείου Θεσσαλονίκης καὶ τῆς ἐλευθέρας Ζώνης καὶ κυρίως τῶν ὑπαλλήλων, οἱ ὁποῖοι προέρχονται ἀπὸ τὸ τέως Λιμενικὸν Ταμεῖον Θεσσαλονίκης, μᾶς τάσσει ὑπὲρ τοῦ νομοσχεδίου. Εἴμεθα ὅμως ὑποχρεωμένοι νὰ δηλώσωμεν, ὅτι ἐὰν ἐκ λόγων ἀνάγκης τακτοποιήσεως τῆς κατηγορίας αὐτῆς τῶν ὑπαλλήλων τασσώμεθα ὑπὲρ τοῦ νομοσχεδίου, δὲν σημαίνει τοῦτο, ὅτι τασσόμεθα κατὰ τῶν διατάξεων τοῦ νόμου 2112, ὁ ὁποῖος ἀναμφισβητήτως παρέχει προστασίαν ἀποζημιώσεως εἰς τὸν ὑπάλληλον ἄνευ οὐδεμιᾶς ἐπιβαρύνσεως αὐτοῦ, ἐν ἀντιθέσει πρὸς ἄλλους νόμους, οἱ ὁποῖοι παρέχουν μὲν ἀποζημίωσιν, ἀλλὰ κατόπιν ἀφαιμάξεως τοῦ ἐργαζομένου διὰ τῆς καταβολῆς εἰσφορῶν πρὸς τὸ Ἀσφαλιστικόν του Ταμεῖον, καὶ μὲ ὅλους τοὺς τυχὸν κινδύνους τοὺς ὁποίους ἀντιμετωπίζει ὁ ἀσφαλιστικὸς ὀργανισμός. Νομίζομεν, ὅτι ἡ διευκρίνισις αὕτη παρ’ ἡμῶν ἦτο ἐπιβεβλημένη διὰ τὰ εὐεργετικὰ ἀποτελέσματα τοῦ νόμου 2112 καὶ διότι διὰ τῆς ἀποδοχῆς τοῦ παρόντος νομοσχεδίου παρ’ ἡμῶν δὲν ἐπιθυμοῦμεν νὰ θεωρηθῇ, ὅτι βάλλομεν κατὰ τῶν διατάξεων τοῦ νόμου 2112 καὶ ὅτι ὑποσκάπτομεν τὰ θεμέλιά του. Βεβαίως ἡ εὐτυχὴς λύσις θὰ ἦτο διὰ τὴν κατηγορίαν τῶν ὑπαλλήλων αὐτῶν, ἐὰν ἡ σύζευξις τῶν δύο μερίδων αὐτῶν ἠκολουθεῖτο καὶ ἀπὸ τὴν σύζευξιν τῆς παρεχομένης προστασίας εἰς ἀμφοτέρας τὰς κατηγορίας, δηλαδή, τῆς παροχῆς τοῦ εὐεργετήματος ἀπὸ τῆς μιᾶς πλευρᾶς τοῦ νόμου 2112 καὶ ἀφ’ ἑτέρου τοῦ παρεχομένου εὐεργετήματος τοῦ Ἀσφαλιστικοῦ Ὀργανισμοῦ. Καὶ διὰ τοῦτο ὀρθὸν εἶναι, νομίζομεν, νὰ διαγραφῇ τὸ ἄρθρον 5 τοῦ σχεδίου. Φρονοῦμεν δέ, ὅτι ἀπὸ ἀπόψεως δαπάνης εἶναι ἐφικτὸν νὰ ἀντιμετωπισθῇ τὸ θέμα αὐτὸ ὑπὸ τῆς Ἐλευθέρας Ζώνης Λιμένος Θεσσαλονίκης. Διὰ τὸν λόγον αὐτόν, ἐπαναλαμβάνομεν, τασσόμεθα ὑπὲρ τῆς ἀποδοχῆς τοῦ παρόντος νομοσχεδίου, διότι συνηγοροῦν εἰς τοῦτο εἰδικαὶ περιπτώσεις ὑπὲρ τῶν ὑπαλλήλων τῶν προερχομένων ἐκ τοῦ τέως Ταμείου Λιμένος Θεσσαλονίκης, ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν τῆς καταργήσεως τοῦ ἄρθρου 5 καὶ μὲ τὴν δήλωσίν μας, ὅτι ἡ ἀποδοχή μας αὕτη πόρρω ἀπέχει ἀπὸ τοῦ νὰ σημαίνῃ, ὅτι ὑποσκάπτομεν τὰς διατάξεις τοῦ νόμου 2112, τοῦ ὁποίου, ἐπαναλαμβάνομεν, τὴν διατήρησιν θεωροῦμεν ὡς εὐεργετικὴν ὑπὲρ τῶν ἐργαζομένων.

§78ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Ζάκκας, ἔχει τὸν λόγον.

§79Α. ΖΑΚΚΑΣ. Κύριοι βουλευταί, νομίζω, ὅτι ὁ καθεὶς ἐξ ἡμῶν ἐδῶ μὲ τὴν συναίσθησιν τῆς εὐθύνης ποὺ ἔχει θὰ ἀνέμενεν ἀπὸ τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Ἐργασίας νὰ ἀπασχολήσῃ τὴν Βουλὴν μὲ νομοθετήματα σοβαρώτερα ὅσον ἀφορᾷ τὴν κοινωνικὴν ἀσφάλισιν, ἡ ὁποία διέρχεται πολὺ κρίσιμον περίοδον. Εἴδομεν πρὸ ἡμερῶν ὡρισμένας δηλώσεις, ὅτι ἐμελετήθησαν τὰ ἀσφαλιστικὰ πράγματα, ὅτι θὰ γίνουν μελετημένα σχέδια ἀναδιοργανώσεως τοῦ θεσμοῦ αὐτοῦ, κλπ. Ἀλλὰ τὸ συμπέρασμα εἶναι, ὅτι ἡ τάξις τῶν ἐργατῶν δὲν πρέπει νὰ ἀναμένῃ τίποτε διὰ τὴν βελτίωσιν τῆς θέσεώς της. Βεβαίως θὰ μοῦ ἀντείπητε, ὅτι αὐτὴν τὴν στιγμὴν δὲν ἠμποροῦμεν νὰ θίξωμεν τὸ θέμα τοῦτο, ἀλλὰ νομίζω, ὅτι ὁ θεσμὸς τῆς κοιν. ἀσφαλίσεως εἶναι τοσαύτης σημασίας, ὥστε εἰς κάθε περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν θίγεται ἄλλο σχετικὸν θέμα ἐπιβάλλεται νὰ τίθεται ἐπὶ τάπητος ἡ καθόλου ὀργάνωσις καὶ λειτουργία τῶν Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων. Ἔρχεται ἐδῶ ἕνα νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ ρύθμισιν ὡρισμένων ἐπὶ μέρους ἀσφαλιστικῶν ζητημάτων, κἄποιας κατηγορίας ἠσφαλισμένων. Ἀφορᾷ, τὸ ὑπὸ συζήτησιν, τοὺς μισθωτοὺς τῆς Ἐλευθέρας Ζώνης Θεσσαλονίκης καὶ τοῦ Λιμενικοῦ Ταμείου Θεσ)νίκης. Εἰδικώτερον ἐπιζητεῖται νὰ γίνῃ καὶ ἀσφαλιστικὴ συγχώνευσις διὰ νὰ μὴ ὑπάρχῃ διαφορετικὴ ἀσφαλιστικὴ μεταχείρισις τῶν μισθωτῶν, οἱ ὁποῖοι ἀπασχολοῦνται εἰς τὸ Λιμενικὸν Ταμεῖον καὶ τῶν ἄλλων τῶν ἀπασχολουμένων εἰς τὴν Ἐπιτροπείαν τῆς Ἐλευθέρας Ζώνης Θεσ)νίκης. Εἶναι λυπηρὸν νὰ ἀσχολῆται ἡ Βουλή, μὲ τοιαῦτα νομοθετήματα καὶ νὰ μὴ προσάγωνται ἐνώπιον αὐτῆς θεμελιώδη μέτρα τείνοντα νὰ ἐπιφέρουν τὴν ὀρθοπόδησιν τοῦ θεσμοῦ τῶν κοινωνικῶν ἀσφαλίσεων. Ἡ ἀρχὴ τοῦ νομοσχεδίου ὡς αὕτη ἐμφανίζεται εἶναι νὰ ἐπέλθῃ ἐξίσωσις ἀσφαλιστικῆς μεταχειρίσεως τῶν δύο αὐτῶν κατηγοριῶν μισθωτῶν. Κατ’ ἀρχὴν τὸ νομοσχέδιον δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μὲ εὕρῃ ἀντίθετον ἀσχέτως τῶν ἀπόψεων ποὺ ἔχω ὅσον ἀφορᾷ τὸ πλημμελὲς τῆς μερίμνης τῆς Κυβερνήσεως διὰ τὰ ἀσφαλιστικὰ θέματα. Ἀλλὰ ὀφείλω νὰ τονίσω, ὅτι καὶ αὐτὸ τὸ νομοσχέδιον πονηρῶς ἀσχολεῖται μὲ τὸ μερικὸν ἀσφαλιστικὸν θέμα ποὺ θίγει. Ἡ πονηρία ἡ μεγάλη ἔγκειται εἰς τὸ ὅτι διὰ τοῦ ἄρθρου 5 καταργεῖται ἡ ἀποζημίωσις τοῦ νόμου 2112, τὴν ὁποίαν ὀφείλει νὰ χορηγῇ τὸ Λιμενικὸν Ταμεῖον ἢ ἡ Ἐπιτροπεία εἰς τὰ πρόσωπα τὰ ἀπολυόμενα ἀπὸ τὰς ὑπηρεσίας των. Διὰ τοῦ νομοσχεδίου πρόκειται νὰ γίνῃ ἕνα Ταμεῖον Προνοίας, εἰς τὸ ὁποῖον θὰ ὑπαχθοῦν οἱ μισθωτοὶ τῶν ἐν λόγῳ Ὀργανισμῶν, καὶ θὰ δικαιοῦνται μιᾶς ἐφ’ ἅπαξ ἀποζημιώσεως. Καὶ ὁ συντάκτης τοῦ νομοσχεδίου ἐσκέφθη ἀφοῦ ἐν περιπτώσει ἀπολύσεως θὰ πάρουν τὴν ἐφ’ ἅπαξ ἀποζημίωσιν, διὰ ποῖον λόγον νὰ πάρουν καὶ τὴν ἀποζημίωσιν τοῦ 2112;

§80Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Ἠξεύρετε, ὅτι ἐξισοῦνται συνταξιοδοτικῶς μὲ τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους; Δὲν βλέπετε, ὅτι ἡ ὀργάνωσις ζητεῖ τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου;

§81Α. ΖΑΚΚΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἔχετε ὀλίγην ὑπομονήν. Θὰ σᾶς δικαιώσω ὅπου ἔχετε δίκαιον, ἀλλὰ θὰ εἶμαι κατήγορός σας ὅπου δὲν ἔχετε. Λέγω τὸ ἑξῆς. Κατ’ ἀρχὴν ὁ οἱοσδήποτε ἄμοιρος τῶν πραγμάτων ἢ μᾶλλον τῶν προϋποθέσεων, αἱ ὁποῖαι διέπουν σήμερον τὴν σχέσιν τοῦ οἱουδήποτε ἐργοδότου καὶ τοῦ οἱουδήποτε μισθωτοῦ θὰ θεωρήσῃ, ὅτι ὀρθῶς σκέπτεται ὁ συντάκτης τοῦ σχεδίου. Ἀφοῦ ὁ ἀπολυόμενος θὰ πάρῃ ἕνα ἐφ’ ἅπαξ ἐκ τοῦ συσταθησομένου Ταμείου, ἀρκετὸν εἶναι. Ἀλλὰ δὲν παίρνει τίποτε. Βεβαίως ἡ πρώτη ἐντύπωσις εἶναι, ὅτι εἶναι καλόν, ἀλλὰ ἐγώ, αὐτὴν τὴν ἐντύπωσιν θέλω νὰ καταρρίψω καὶ θὰ τὴν καταρρίψω ἐὰν σᾶς εἴπω τοῦτο: Τὸ μὲν ἐφ’ ἅπαξ, τὸ ὁποῖον θὰ λάβῃ ὁ μισθωτὸς καὶ τὸ ὁποῖον δὲν ἠξεύρω εἰς ποῖον ποσὸν ἠμπορεῖ νὰ ἀνέλθῃ, θὰ τὸ λάβῃ εἰς βάρος Ἀσφαλιστικοῦ Ὀργανισμοῦ εἰς τὸν ὁποῖον εἰσφέρουν καὶ οἱ μισθωτοί. Ἐνῷ ἡ ἀποζημίωσις τοῦ νόμου 2112, τὴν ὁποίαν καταργεῖ τὸ νομοσχέδιον, βαρύνει τὸν ἐργοδότην. Καὶ κύριον σκοπὸν ἔχει νὰ εἶναι φραγμὸς εἰς τήν, λόγῳ ἐτσιθελισμοῦ τοῦ ἐργοδότου, ἀπόλυσιν τοῦ μισθωτοῦ. Ἂν ὁ ἐργοδότης γνωρίζῃ, ὅτι θὰ πληρώσῃ τὸ Ἀσφαλιστικὸν Ταμεῖον, ἐπειδὴ σὺν τῇ παρόδῳ τοῦ χρόνου ὁ μισθωτὸς γίνεται ὀλιγώτερον ἀποδοτικός, θὰ τὸν ἀπολύσῃ, χωρὶς τὰς συνεπείας τοῦ ν. 2112. Διατὶ νὰ δώσωμεν αὐτὴν τὴν εὐχέρειαν τῆς ἀπολύσεως εἰς τὸν ἐργοδότην; Ἂν τὴν δώσωμεν ψηφίζοντες τὸ νομοσχέδιον ὁ ἐργοδότης μὲ ἐλαφρὰν τὴν καρδίαν θὰ ἀπολύσῃ ἐκείνους ποὺ θέλει. Διότι θὰ σκεφθῇ: Ἐκεῖνο ποὺ θὰ ἔπαιρναν μὲ τὸν νόμον 2112 εἰς βάρος μου θὰ τὸ πάρουν μὲ τὸ ἐφ’ ἅπαξ εἰς βάρος τοῦ Ταμείου. Ἡμεῖς ὅμως ὀφείλομεν νὰ κυττάξωμεν νὰ διασφαλίσωμεν τὴν θέσιν τοῦ ὑπαλλήλου, ὁ ὁποῖος, διότι ἐπροχώρησεν εἰς ἡλικίαν δὲν θὰ πρέπει νὰ εἶναι διὰ πέταγμα. Ἠμπορεῖ νὰ δεχθῶμεν νὰ τὸν ἀπολύσουν, νὰ χάσῃ τὴν θέσιν καὶ ἔτσι νὰ ἐπιτρέψωμεν, εἰς τὰς σημερινὰς πονηρὰς ἡμέρας, νὰ ἔλθῃ ὁ εὐνοούμενος νὰ διορισθῇ; Αὐτὸ τὸ ἄρθρον, εἶναι πονηρὸν καὶ ἠμπορεῖ νὰ ἀποβλέπῃ νὰ δίδῃ εὐχέρειαν ἐκκαθαρίσεως πρὸς δημιουργίαν εὐκαιριῶν διορισμῶν «ἡμετέρων». Καὶ παρακαλῶ ὄχι τὴν Συμπολίτευσιν, ἀλλὰ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι σέβονται τὰ ἄτομα καὶ τὸν μόχθον των νὰ τὸ καταψηφίσουν. Ἀκριβῶς λόγῳ τῶν κακῶν συνεπειῶν τὰς ὁποίας θὰ ἔχῃ, ἂν γίνῃ νόμος τοῦ Κράτους, εἰς βάρος καὶ τῶν νῦν ὑπηρετούντων ὑπαλλήλων εἰς τοὺς ἐν λόγῳ Ὀργανισμούς. Ἀλλὰ ὑπάρχει καὶ ἄλλη δόσις πονηρίας εἰς τὸ νομοσχέδιον αὐτό. Ὁ κ. Δημητρᾶτος ἔχει τὴν ἔμμονον τάσιν, ὁσάκις ἀσχολεῖται μὲ κἄποιον Ἀσφαλιστικὸν Ταμεῖον, ἐνῷ διατυπώνῃ διατάξεις διὰ τὴν αʹ ἢ βʹ ρύθμισιν τῶν ἐπιμάχων θεμάτων πάντοτε θὰ προσθέτῃ καὶ μίαν διάταξιν, ἡ ὁποία νὰ μεριμνᾷ περὶ ἑνὸς Δ)τος τὸ ὁποῖον θὰ ἐκδοθῇ κατ’ εἰσήγησίν του καὶ τὸ ὁποῖον θὰ ἀναδιοργανώσῃ τὸ Ταμεῖον ἢ τὸν Ὀργανισμὸν εἰς τὸν ὁποῖον αἱ ρυθμίσεις ἀναφέρονται. Δὲν ἠξεύρω πῶς ἔχει φαντασθῆ, ὅτι εἶναι τόσον καλὸς ὀργανωτής. Ὁ καθεὶς ἠμπορεῖ νὰ ἔχῃ οἱανδήποτε ἰδέαν περὶ τῶν ἱκανοτήτων του, ἀλλὰ ἡμεῖς δὲν ἠμποροῦμεν νὰ πιστεύσωμεν εἰς τὰς ἱκανότητάς του, ὅταν μάλιστα αὐτὸ τὸ Δ)γμα ἐπεκτείνεται εἰς τὴν διαρρύθμισιν θέσεων καὶ προσόντων, ὅταν μάλιστα πρόκειται περὶ Ἀσφαλιστικῶν Ἱδρυμάτων τὰ ὁποῖα ἐπιβαρύνονται μὲ ὑψηλὰ ἔξοδα διοικήσεως. Αὐτὰ τὰ μικρὰ Ταμεῖα εἶναι βεβαρημένα εἰς τρομακτικὸν βαθμὸν ἀπὸ τὰ ἔξοδα διοικήσεως τὰ ὁποῖα φθάνουν 13–14 καὶ 15% τῶν πόρων των. Διὰ τοῦτο σᾶς παρακαλῶ αὐτὸ τὸ ἄρθρον νὰ ἀπαλειφθῇ. Διότι νὰ εἶσθε βέβαιοι, ὅτι πολὺ χειρότερον θὰ γίνῃ τὸ Ταμεῖον ἐὰν ἡ ἀναδιοργάνωσίς του ἐπέλθῃ διὰ Διατάγματος καί χωρὶς ἔλεγχον. Παρακαλῶ προφυλάξατε τὸ Ταμεῖον. Καὶ διὰ τὸ ἄλλο Ταμεῖον, τὸ τῶν ἐμπόρων τὴν ἰδίαν πονηρὰν διάταξιν εἶχε προβλέψει ὁ κ. ὑπουργός. Πρέπει νὰ πεισθῇ ὁ κ. ὑπουργός, ὅτι αὐτὴ ἡ μέθοδος δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ δεκτὴ ἀπὸ τὴν Βουλήν. Καὶ ἐὰν τὸν πείσωμεν ἀπαλείφοντες τὰς ἐν λόγῳ πονηρὰς διατάξεις, θὰ δώσωμεν εἰς τοὺς ἐργαζομένους τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι διὰ τὴν ἀσφάλισίν των μεριμνῶμεν καὶ ἡμεῖς μὲ κἄποιαν στοργήν.

§82ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς, ἔχει τὸν λόγον.

§83Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον, κ. Πρόεδρε, μοῦ ὑπενθυμίζει παλαιότερα σχέδια νόμου καὶ παλαιοτέραν τακτικὴν τοῦ κατὰ τὸ 1953 ὑπουργοῦ Ἐργασίας ἐπὶ τῆς τότε Κυβερνήσεως Συναγερμοῦ, ὁ ὁποῖος εἰς κἄθε εὐκαιρίαν περιώριζε τὰς προστατευτικὰς τῶν ἐργαζομένων διατάξεις. Τὸ ἀποτέλεσμα αὐτῆς τῆς τακτικῆς, τὸ γνωρίζομεν ὅλοι. Δὲν εἶναι μόνον, ὅτι ἐζημιώθησαν οἱ ἐργαζόμενοι, ἀλλὰ ἀκόμη, ὅτι ἔλλειψεν ἀπὸ τοὺς ἐργαζομένους τὸ αἴσθημα τῆς ἀσφαλείας καὶ ἕνεκα τούτου οἱ ἐργαζόμενοι ἐπροχώρησαν καὶ μέχρις ἀπονενοημένων σκέψεων. Εἶναι ἀνάγκη, κ. Ὑπουργέ, τὸ ἄρθρον 5 τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νὰ ἀπαλειφθῇ. Αἱ 600.000 δρχ. αἱ ὁποῖαι θὰ ἐξοικονομηθοῦν πρὸς ὄφελος τοῦ Ταμείου, εἶναι παραμεριστέαι ἐμπρὸς εἰς τὴν ζημίαν ἡ ὁποία θὰ προκύψῃ ἐκ τοῦ γεγονότος, ὅτι ἐπακόλουθον τῆς διατάξεως ταύτης θὰ εἶναι ἡ ἔλλειψις τῆς ἀσφαλείας τῶν ἐργαζομένων.

§84Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Σοβαρῶς, κ. συνάδελφε, ὑποστηρίζετε, ὅτι πλήττονται οἱ ἐργαζόμενοι; Τότε διατὶ οὐδεὶς διαμαρτύρεται; Ποῦ βλέπετε τὴν ἀντιεργατικότητα τὴν ὁποίαν διατυμπανίζετε; Φαίνεται, ὅτι μᾶλλον ἀγνοεῖτε τὸ συζητούμενον θέμα.

§85Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Τὴν βλέπω, κ. Ὑπουργέ, εἰς τὴν διάταξιν τοῦ νομοσχεδίου σας, ἡ ὁποία ἔχει ὡς ἑξῆς: «.... .... (ἀναγινώσκει) ........». Πρόκειται περὶ τῆς ἰδίας τακτικῆς τὴν ὁποίαν ἠκολούθησεν ὁ κ. Γονῆς καὶ δι’ αὐτὸ διαμαρτυρόμεθα καὶ δι’ αὐτὸ ζητοῦμεν τὴν κατάργησίν της. Δὲν εἶναι ὀρθόν, κ. Ὑπουργέ, τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον νὰ περιλάβῃ τὴν διάταξιν διὰ τῆς ὁποίας καταργεῖται ὁ νόμος 2112 διὰ μίαν τάξιν ἐργαζομένων.

§86Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Ἡ διάταξις, κ. συνάδελφε, δὲν ἀφορᾷ ἄλλους πέραν τῶν ὑπαλλήλων τοῦ Λιμενικοῦ Ταμείου Θεσσαλονίκης. Τὴν ψήφισιν τῆς διατάξεως ταύτης τὴν ζητοῦν καὶ τὴν ἐπιθυμοῦν πάντες οἱ ἐνδιαφερόμενοι. Δὲν εἶναι συνεπῶς, δυνατὸν νὰ τὴν διαγράψω.

§87Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, μὲ τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιόν σας, εἶμαι ἀπολύτως σύμφωνος. Διαφωνῶ μόνον ὡς πρὸς τὸ ἄρθρον 5 καὶ δι’ αὐτὸ ζητῶ τὴν ἀπάλειψιν μόνον τοῦ ἄρθρου τούτου.

§88ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Γιαχνῆς, ἔχει τὸν λόγον.

§89Δ. ΓΙΑΧΝΗΣ. Ὡς εἶπε καὶ ὁ εἰσηγητὴς τῆς μειοψηφίας, κ. Πρόεδρε, μὲ τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον, εἴμεθα σύμφωνοι, διότι πιστεύομεν ὡς ὀρθὴν τὴν ἀρχὴν κατὰ τὴν ὁποίαν οἱ ἐργαζόμενοι εἰς ἕνα κλάδον νὰ ἔχουν τὰ αὐτὰ δικαιώματα ἀπὸ ἀπόψεως ἀπολαυῶν. Διαφωνοῦμεν ὅμως, ὡς πρὸς τὴν διάταξιν διὰ τῆς ὁποίας καταργεῖται διὰ τὴν τάξιν ταύτην τῶν ἐργαζομένων ὁ νόμος 2112. Διὰ τοῦ Διατάγματος τὸ ὁποῖον θὰ ἐκδώσητε, εἶναι δυνατὸν νὰ περιληφθοῦν εἰς τοῦτο διάφοροι ἀντιεργατικαὶ διατάξεις. Ἐὰν ὅμως, ἔλθῃ σχετικὴ διάταξις εἰς τὴν Βουλὴν δὲν νομίζω, ὅτι θὰ εἶναι δυνατὸν οἱ βουλευταὶ νὰ δεχθοῦν τὸν περιορισμὸν τῶν κεκτημένων δικαιωμάτων τῶν ἐργαζομένων τάξεων. Τὸ Ταμεῖον Προνοίας, εἰς τὸ ὁποῖον θὰ ὑπάγεται ἡ ἐργατικὴ αὐτὴ τάξις εἶναι Νομικὸν Πρόσωπον Δημοσίου Δικαίου καὶ ἡ μεταβολή, οἱαδήποτε μεταβολὴ τῶν πόρων καὶ τῶν εἰσοδημάτων αὐτοῦ θὰ ἔχῃ ἀντίκτυπον εἰς τὴν ἀποζημίωσιν τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν. Ὁ κ. ὑπουργός, θὰ εἶναι εὔκολον, ἀλλὰ καὶ ὑποχρεωμένος θὰ εἶναι νὰ μεταβάλῃ τὴν διάταξιν περὶ ἀποζημιώσεως ἀναλόγως μὲ τὰ οἰκονομικὰ τοῦ Ταμείου. Κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου περὶ ἐργατῶν Τύπου διεμαρτυρήθημεν, κ. Πρόεδρε, καὶ εἴπομεν, ὅτι γίνεται μία κακὴ ἀρχὴ διὰ τῆς καταργήσεως τοῦ νόμου 2112 ὡς πρὸς τοὺς ἐργάτας τύπου καὶ προσεθέσαμεν, ὅτι πολὺ φοβούμεθα, πὼς τὴν διάταξιν ταύτην θὰ τὴν ἀκολουθήσῃ καὶ ἄλλη διάταξις καταργοῦσα τὸν νόμον 2112 ὡς πρὸς ἄλλην τάξιν ἐργαζομένων. Οἱ φόβοι μας, κ. Πρόεδρε, δὲν ἦσαν ἀδικαιολόγητοι. Ἤδη ὁ κ. ὑπουργὸς μᾶς φέρει διάταξιν καὶ μᾶς ζητεῖ νὰ καταργήσωμεν τὸν νόμον 2112 καὶ δι’ ἄλλην τάξιν ἐργαζομένων. Εἶναι ἡ δευτέρα φορὰ κατὰ τὴν ὁποίαν ἔρχονται νὰ ἐπαληθεύσουν αἱ καταγγελίαι μας. Ἡ δήλωσις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τότε ἦτο ρητή, ὅτι δὲν πρόκειται νὰ ἐπανέλθῃ τὸ ζήτημα αὐτό. Ὀφείλει συνεπῶς σήμερον ὁ κ. Ὑπουργός, νὰ δεχθῇ τὴν διαγραφὴν τοῦ ἄρθρου 5.

§90Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Αὐτοὶ οἱ ὑπάλληλοι θὰ ἐξισωθοῦν συνταξιοδοτικῶς πρὸς τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους. Εἶναι δὲ ὑπάλληλοι Ὀργανισμοῦ Δημοσίου Δικαίου. Ἤδη ὑποβάλλουν τὸ αἴτημα νὰ καταργηθῇ ἡ ὑφισταμένη κατάστασις καὶ νὰ ἀφομοιωθοῦν εἰς τὸ Ταμεῖον Ἐλευθέρας Ζώνης Θεσσαλονίκης καὶ νὰ ἔχουν τὰ εὐεργετήματα τὰ ὁποῖα ἔχουν οἱ ὑπάλληλοι τοῦ Ταμείου Ἐλευθέρας Ζώνης Θεσσαλονίκης. Ἄν δεχθῶμεν τὴν ἄποψιν τὴν ἰδικήν σας, οἱ ὑπάλληλοι, οἱ ὁποῖοι θὰ συνταξιοδοτηθοῦν ὡς δημόσιοι ὑπάλληλοι, ταυτοχρόνως θὰ εἶναι ὑπάλληλοι Ἰδιωτικοῦ δικαίου. Πῶς εἶναι δυνατόν, λοιπόν, νὰ λάβουν ἀποζημίωσιν εἰς δύο περιπτώσεις ἀπὸ τὸ Δημόσιον; Διότι καὶ τὰ Νομικὰ Πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου εἶναι Κράτος.

§91Α. ΖΑΚΚΑΣ. Νὰ ὁρίσητε, κ. Ὑπουργέ, ὅτι καταργεῖται ἡ ἀποζημίωσις τοῦ νόμου 2112 μόνον δι’ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι θὰ λάβουν ἀποζημίωσιν τὰ 3)2, διότι θεωρητικῶς εἶναι δυνατὸν νὰ συμβῇ τὸ ἑξῆς. Ἐὰν γίνῃ δεκτὴ ἡ διάταξις τοῦ νομοσχεδίου σας, δυνατὸν νὰ συμβῇ νὰ λάβουν περισσότερα, ἀλλὰ εἶναι δυνατὸν νὰ συμβῇ νὰ μὴ λάβουν καὶ τίποτε, διότι πιθανὸν νὰ μὴ πληροῦνται αἱ προϋποθέσεις τὰς ὁποίας τάσσετε. Δύνασθε νὰ εἴπητε, ὅτι καταργεῖτε τὴν ἀποζημίωσιν τοῦ νόμου 2112 δι’ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι θὰ λάβουν ἀπὸ τὸ Ταμεῖον Προνοίας ἐπίδομα, οὐχὶ κατώτερον τῶν 3)2 τῆς ἀποζημιώσεως τοῦ νόμου 2112.

§92ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Μπακόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§93Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν νομίζω, ὅτι πρόθεσις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, νὰ ζημιώσῃ ἢ νὰ καταστήσῃ χείρονα τὴν θέσιν μιᾶς τάξεως ἐργαζομένων ἀπὸ ἐκείνην ἡ ὁποία ὑφίσταται ἤδη. Ἡ ἱστορία τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Ἐργασίας, καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὴν θέσιν του ἔναντι τῆς ἐργαζομένης τάξεως, εἶναι γνωστή. Εἶναι παλαίμαχος ἀγωνιστὴς τῆς ἐργαζομένης τάξεως. Καὶ δὲν εἶναι πρόσφατος ἡ ἱστορία αὐτή, εἶναι παλαιά. Καὶ τοὺς ἀγῶνας του αὐτοὺς παλαιότερον τοὺς ἐπλήρωσεν ὅπως καὶ ὁ ἔχων τὴν τιμὴν νὰ ὁμιλῇ, καθὼς καὶ ὁ ἀείμνηστος Ἀρχηγός μου Ἀλέξανδρος Παπαναστασίου. Μᾶς κατηγόρησαν τότε, ὅτι εἴμεθα κομμουνισταί, διότι ἐζητήσαμεν τὴν καθιέρωσιν τοῦ θεσμοῦ τῶν συλλογικῶν συμβάσεων καὶ τῶν κοινωνικῶν ἀσφαλίσεων, πράγματα τὰ ὁποῖα εἶναι σήμερον πάγιοι θεσμοὶ τῆς ἐργατικῆς μας νομοθεσίας. Συνεπῶς, οὔτε ἡ ἱστορία τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, οὔτε ἡ σημερινὴ θέσις μᾶς πείθει, ὅτι θὰ ὑπέβαλεν εἰς τὴν Βουλὴν νομοσχέδιον διὰ νὰ καταστήσῃ χείρονα τὴν θέσιν μιᾶς ἐργαζομένης τάξεως. Καὶ ὅμως τὸ νομοσχέδιον ἐνίσχυσε τὴν πίστιν μας αὐτήν. Τὸ ἄρθρον 5, δὲν καθιστᾶ χείρονα τὴν θέσιν τῶν ἐργαζομένων, διότι ὁ κ. Ὑπουργός, διασαφηνίζων τὸ νομοσχέδιον προηγουμένως, εἶπεν, ὅτι τὸ ποσὸν τὸ ὁποῖον θὰ λάβουν ἐφ’ ἅπαξ ἀπὸ τὸ Ταμεῖον Προνοίας, θὰ εἶναι μεγαλύτερον ἀπὸ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον θὰ ἐλάμβανον βάσει τοῦ νόμου 2112. Δὲν βλέπω λοιπόν, διατὶ ἡ θέσις των καθίσταται χειροτέρα.

§94Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Ἐπίμονον αἴτημα τῶν ὑπαλλήλων αὐτῶν, ἦτο νὰ ὑπαχθοῦν εἰς τὸ Ταμεῖον Ἐλευθέρας Ζώνης Θεσσαλονίκης καὶ νὰ ἐξισωθοῦν πρὸς τοὺς ὑπαλλήλους τοῦ Ταμείου αὐτοῦ, διότι ἀνεξαρτήτως χρόνου ὑπηρεσίας ἐὰν ἐξισωθοῦν θὰ λάβουν μεγαλυτέραν ἀποζημίωσιν καὶ πρὸ παντὸς θὰ τύχουν οὐσιαστικῆς προστασίας. Ἔχω εἰς χεῖρας μου ὑπόμνημα τοῦ Συλλόγου τῶν ὑπαλλήλων αὐτῶν, οἱ ὁποῖοι λέγουν, ὅτι ἐπιθυμοῦν νὰ τοὺς ἐξισώσωμεν πρὸς τοὺς ὑπαλλήλους τῆς Ἐλευθέρας Ζώνης Θεσσαλονίκης.

§95Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐφ’ ὅσον, κ. Πρόεδρε, αὐτοὶ οἱ ἴδιοι οἱ ἐργαζόμενοι, ὄχι μόνον δὲν ἔχουν ἀντίρρησιν, ἀλλὰ εἶναι καὶ εὐγνώμονες διὰ τὴν ὑποβολὴν τοῦ νομοσχεδίου, δὲν νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ὑπάρχουν ἀντιρρήσεις εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν διὰ τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ λεχθῇ, εἶναι ὅτι, διὰ τοὺς ἀπολυομένους θὰ ἔπρεπε νὰ ἐξασφαλισθῇ ἕνα ποσοστὸν ἀποζημιώσεως βάσει τοῦ νόμου 2112. Ἤκουσα νὰ ὑποστηρίζετε, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ ἐξασφαλισθῇ διὰ τοῦ νόμου ἡ παροχὴ τῶν 3)2 τῆς ἀποζημιώσεως τοῦ νόμου 2112, δηλαδή, κἄτι παραπάνω ἀπὸ τὸ 100% ἢ τὸ 150%. Αὐτό, νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι ὀρθόν. Ἕτερον ἐπιχείρημα ἦτο, ὅτι καὶ θεωρητικῶς ἂν δεχθῶμεν τὴν ἄποψιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ὅτι ἡ θέσις των βελτιώνεται διὰ τῆς ὑπαγωγῆς των εἰς τὸ Ταμεῖον Προνοίας, ποῖος μᾶς βεβαιώνει, ὅτι τὸ Ταμεῖον Προνοίας θὰ εἶναι πάντοτε εἰς τοιαύτην οἰκονομικὴν ἀκμήν, ὥστε νὰ εἶναι εἰς θέσιν νὰ δίδῃ τὰς παροχὰς τὰς ὁποίας σήμερον προβλέπομεν καὶ ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ὁποίων νομοθετοῦμεν; Ἀπαντῶ, ἐὰν ψηφίσωμεν τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ καὶ παραμείνῃ ὁ νόμος 2112, ποῖος μᾶς βεβαιώνει, ὅτι τὸ Λιμενικὸν Ταμεῖον Θεσσαλονίκης θὰ εἶναι πάντοτε οἰκονομικῶς εὔρωστον ἐν τῇ ἐξελίξει τοῦ χρόνου, ὥστε νὰ τοὺς δίδῃ τὴν ἀποζημίωσιν τὴν προβλεπομένην ὑπὸ τοῦ νόμου 2112; Ἡ ἐξέλιξις τῶν κοινωνικῶν θεμάτων εἶναι τοιαύτη, ὥστε καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὴν κοινωνικὴν προστασίαν θὰ βαίνωμεν ἐπὶ τὸ ἐλευθεριώτερον καὶ ὄχι ἐπὶ τὸ συντηρητικώτερον. Καὶ ἐνδεχομένως, ἐὰν συμπέσῃ τὸ Ταμεῖον νὰ μὴ εἶναι εἰς θέσιν νὰ καταβάλῃ τὰς παροχάς, ἡ Πολιτεία θὰ λάβῃ τότε τὰ ἀνάλογα μέτρα, ὅπως καὶ δι’ ἣν περίπτωσιν καθ’ ἣν τὸ Λιμενικὸν Ταμεῖον Θεσσαλονίκης δὲν θὰ ἦτο εἰς θέσιν νὰ καταβάλῃ τὴν ἀποζημίωσιν τοῦ νόμου 2112. Δὲν νομίζω, ὅτι εὐσταθεῖ καὶ ἡ ἄλλη παρατήρησις, ὅτι τάχα διὰ τοῦ ἄρθρου 5 πλήττονται γενικῶς ὅλοι οἱ ἐργαζόμενοι εἰς τὰ ἄλλα Λιμενικὰ Ταμεῖα. Ἡ θέσις τῶν ὑπαλλήλων αὐτῶν βελτιώνεται. Ἐν προκειμένῳ διὰ τοῦ νομοθετήματος αὐτοῦ ἡ θέσις τῶν ἄλλων ὑπαλλήλων τῶν οἱωνδήποτε Λιμενικῶν Ταμείων τοῦ Κράτους πλὴν τοῦ Λιμενικοῦ Ταμείου Θεσσαλονίκης οὐδαμῶς θίγεται.

§96Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Ὑπάρχουν αἰτήματα καὶ ὑπαλλήλων ἄλλων Λιμενικῶν Ταμείων, τὰ ὁποῖα ζητοῦν νὰ κάμωμεν κἄτι τὸ παρόμοιον μὲ ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον γίνεται διὰ τοὺς ὑπαλλήλους τοῦ Λιμενικοῦ Ταμείου Θεσσαλονίκης.

§97Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ διατύπωσις τοῦ ἄρθρου εἶναι σαφής, ὅτι τὸ ἄρθρον 9 τοῦ Ν. Δ. 2942 καταργεῖται μόνον καθ’ ὅσον ἀφορᾷ εἰς τοὺς τακτικοὺς ὑπαλλήλους τοῦ Λιμενικοῦ Ταμείου Θεσσαλονίκης. Ταῦτα, ὡς πρὸς τὸ ἄρθρον 5. Ὡς πρὸς τὰς ἄλλας αἰτιάσεις, ὅτι τἄχα διὰ τοῦ ἄρθρου 7, παρ. 2, δίδεται νομοθετικὴ ἐξουσιοδότησις εἰς τὴν ἐκτελεστικὴν ἐξουσίαν, ὅπως διὰ Διαταγμάτων καθορίσῃ τὰ τῆς ὀργανώσεως τοῦ παρὰ τῷ Ὑπουργείῳ Ἐργασίας, συμβουλίου Κοινωνικῆς Ἀσφαλίσεως, νομίζω, ὅτι καὶ ἡ αἰτίασις αὐτὴ δὲν εὐσταθεῖ, διότι ἡ σύγχρονος νομοθετικὴ τακτικὴ εἶναι αὐτή, νὰ καθορίζωνται εἰς τὸν νόμον τὰ πλαίσια καὶ ἐντὸς τῶν πλαισίων τοῦ νόμου νὰ δίδεται νομοθετικὴ ἐξουσιοδότησις εἰς τὴν ἐκτελεστικὴν ἐξουσίαν νὰ καθορίσῃ τὰς λεπτομερείας. Δὲν θὰ εἶναι δὲ δυνατὸν ποτὲ εἰς οἱονδήποτε νόμον, ἀφορῶντα εἰς τὴν ὀργάνωσιν οἱασδήποτε ὑπηρεσίας, νὰ περιληφθοῦν ὅλαι αἱ λεπτομέρειαι τῆς ὀργανώσεως. Δὲν θὰ εἶναι δυνατὸν ποτὲ νὰ τερματισθῇ κοινοβουλευτικὴ συζήτησις. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι καὶ ἡ αἰτίασις αὐτὴ δὲν εὐσταθεῖ καί, καθ’ ὅσον ἀφορᾷ ἡμᾶς, θὰ ψηφίσωμεν ὑπὲρ τοῦ νομοσχεδίου.

§98ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Β. Ἐφραιμίδης, ἔχει τὴν λόγον.

§99Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ συζητούμενον νομοθέτημα ἀφορᾷ τὴν ἀσφαλιστικὴν προστασίαν ὡρισμένης κατηγορίας ὑπαλλήλων. Πρόκειται περὶ τῶν ὑπαλλήλων, οἱ ὁποῖοι ὑπηρετοῦν σήμερον εἰς τὴν Ἐλευθέραν Ζώνην Λιμένος Θεσσαλονίκης. Αὐτοὶ ἀνήκουν, ἀπὸ ἀσφαλιστικῆς ἀπόψεως, εἰς τὸ Λιμενικὸν Ταμεῖον Θεσσαλονίκης, τὸ ὁποῖον δὲν ὑφίσταται σήμερον. Διὰ τὴν κατηγορίαν τὴν εἰδικὴν καὶ τὴν περιωρισμένην αὐτῶν τῶν ὑπαλλήλων, ὑπάρχει μία ἰδιότυπος κατάστασις, ἀπὸ ἀπόψεως ἐτῶν ὑπηρεσίας, τρόπου συνταξιοδοτήσεως, τρόπου ἀποζημιώσεως, εἰς περίπτωσιν ἀπολύσεως κλπ., ὥστε νὰ καθίστα, περιέργως, αἴτημα αὐτῆς τῆς κατηγορίας τῶν ὑπαλλήλων αὐτό, τὸ ὁποῖον εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργός, δηλαδή, ἡ ἐξομοίωσίς των μὲ τοὺς ἄλλους ἐργαζομένους, μὲ τοὺς ὑπαγομένους εἰς τὴν Ε.Ζ.Θ. καὶ μὴ ἀπολαύοντας τῆς προστασίας τοῦ νόμου 2112. Ἑπομένως, ἂν ὑπάρχῃ ἡ συμφωνία τῶν ἐργαζομένων, αὐτὸ γίνεται, ὄχι διότι οἱ ἐργαζόμενοι τοῦ οἱουδήποτε κλάδου, αἰφνιδιαστικῶς, ἐπιζητοῦν τὴν κατάργησιν τῆς προστασίας τῶν διατάξεων τοῦ νόμου 2112, ἀλλά, διότι ἀκριβῶς, αὐτὴ ἡ περιωρισμένη κατηγορία τῶν ὑπαλλήλων εὑρίσκεται ὑπὸ ὡρισμένας εἰδικὰς συνθήκας, αἱ ὁποῖαι τῆς ὑπαγορεύουν τὸ αἴτημα, διότι δὲν τῆς χρειάζεται ἡ προστασία τοῦ νόμου 2112. Πρέπει νὰ σημειωθῇ εἰς τὸ σημεῖον αὐτό, ὅτι εἴς τινα ὑπάλληλον αὐτῆς τῆς κατηγορίας, πέραν τῶν σήμερον ὑπαρχόντων, δὲν πρέπει νὰ προστεθῇ ἄλλος. Διότι εἰς τὸ ἑξῆς θὰ ὑπάρχουν οἱ ὑπάλληλοι τῆς Ἐλευθέρας Ζώνης Θεσσαλονίκης, οἱ ὁποῖοι θὰ ὑπόκεινται εἰς τὰς παγίας διατάξεις συνταξιοδοτικὰς καὶ ἀσφαλιστικάς, αἱ ὁποῖαι διέπουν τοὺς ὑπαλλήλους αὐτούς. Συνεπῶς, δὲν πρέπει ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ ἐπικαλῆται αὐτὰ τά, δι’ εἰδικοὺς λόγους, προβαλλόμενα αἰτήματα αὐτῆς τῆς εἰδικῆς κατηγορίας τῶν ὑπαλλήλων, διὰ ν’ ἀποκρούσῃ τὸ ὅσα ἐλέχθησαν κατὰ τοῦ νομοσχεδίου καὶ εἰδικῶς κατὰ τῆς διατάξεως τοῦ ἄρθρου 5, διὰ τῆς ὁποίας γίνεται πάλιν μία νέα ἀπόπειρα νὰ περιορισθῇ ἡ ἔκτασις τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ νόμου 2112, διὰ τὸν ὁποῖον, νομίζω, δὲν ὑπάρχει καμμία γνώμη ἀντίθετος εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, ὅτι, ἂν καὶ παλαιότατος νόμος, εἶναι ἕνας ἐκ τῶν πλέον φιλεργατικῶν νόμων, εἶναι ὁ νόμος, ὁ ὁποῖος ἀπετέλει, τρόπον τινα, καταστατικὸν χάρτην κατασφαλιστικὸν τῶν δικαιωμάτων τῶν ἐργαζομένων. Ἀλλὰ τὸ γεγονός, ὅτι ἐπωφελεῖται ὁ κ. Ὑπουργὸς ἀπὸ τὸ παρὸν νομοθέτημα, διότι ἔχει τὴν εὐχέρειαν νὰ ἐπικαλῆται τὸ αἴτημα 30–40 ὑπαλλήλων, οἱ ὁποῖοι, λόγῳ εἰδικῆς καταστάσεως, θέλουν νὰ ὑπαχθοῦν εἰς τὰς διατάξεις τοῦ νομοθετήματός του, δὲν πρέπει νὰ τὸν δικαιολογήσῃ καὶ δὲν πρέπει ν’ ἀφήσῃ τὴν ἐντύπωσιν καὶ εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι, ἂν καὶ ἡμεῖς συμφωνοῦντες κατὰ τὰ λοιπὰ εἰς τὴν ψήφισιν τοῦ νομοθετήματος, συμφωνοῦμεν καὶ εἰς τὴν Βουλήν, ἡ ὁποία καταφέρεται κατὰ τοῦ νόμου 2112. Εἰς τὸ σημεῖον αὐτό, εἴμεθα ριζικῶς ἀντίθετοι, ἐνῷ ἀπὸ τῆς ἄλλης πλευρᾶς θέλομεν νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοθέτημα, διότι ἀνταποκρίνεται εἰς τὸ αἴτημα αὐτῶν τούτων τῶν ἐνδιαφερομένων. Πρέπει ἐν προκειμένῳ νὰ διευκρινισθῇ καὶ τὸ ἑξῆς: Νομίζω, ὅτι ὁ νόμος 2112 δὲν πρέπει νὰ ἐξετάζεται μόνον ἀπὸ τῆς ἀπόψεως, ὅτι παρέχει εἰς τὸν ὑπάλληλον κἄποιαν προστασίαν ἀσφαλιστικήν, ἀλλὰ ἔχει καὶ ἄλλην σκοπιμότητα, τὴν ὁποίαν πρέπει νὰ γνωρίζετε, διότι ὡς ἀνέφερε καὶ ὁ κ. Μπακόπουλος, κατὰ εὐχὴν ἔχετε καὶ μίαν ἱστορίαν εἰς τὰ ἐργατικὰ ζητήματα. Μὲ τὴν ἱστορίαν σας αὐτὴν μπορεῖ εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν ὡρισμένοι νὰ συμφωνοῦν καὶ ὡρισμένοι νὰ διαφωνοῦν, τὸ θέμα εἶναι κρίσιμον κυρίως ἐὰν συμφωνῇ μὲ τὴν πολιτείαν σας ἡ ἐργατικὴ τάξις καὶ νομίζω, ὅτι διὰ τὴν περίοδον τῆς πολιτείας σας, συμβαίνει ἡ ἐργατικὴ τάξις νὰ διαφωνῇ ριζικά.

§100Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Δηλαδή, ἡ ἐργατικὴ τάξις εἶναι ὑπὲρ τῆς διατηρήσεως ἑνὸς καθεστῶτος ἀπολύτως δυσμενοῦς, συγκρινομένου πρὸς τὸ ἄλλο καθεστώς.

§101Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Ἐὰν νομίζετε, ὅτι ὁ νόμος 2112 εἶναι δυσμενὴς διὰ τὴν ἐργατικὴν τάξιν, τότε ἔχετε δίκαιον. Ἀλλ’ ἡ ἐργατικὴ τάξις διαμαρτύρεται, διότι ἐπὶ τῶν ἡμερῶν τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως καὶ ἐπὶ τῶν ἡμερῶν τῆς ἰδικῆς σας Ὑπουργίας εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας, συνέβη νὰ καταφέρωνται κτυπήματα ἀλλεπάλληλα κατὰ τοῦ νόμου 2112 καὶ κατ’ ἄλλων διατάξεων, αἱ ὁποῖαι, κατὰ ἕνα τρόπον, ἐπροστάτευον τὴν ἐργατικὴν τάξιν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, πρέπει νὰ γνωρίζετε, ὅτι ὁ νόμος 2112 δὲν ἀποβλέπει μόνον νὰ προστατεύσῃ, ἀσφαλιστικῶς, τοὺς ἐργαζομένους, ἀλλ’ ἀποτελεῖ καὶ ἕνα ἀνασχετικὸν φραγμὸν εἰς τὴν ἀσυδοσίαν τῶν ἀπολύσεων, πολὺ περισσότερον, διότι δὲν ἰσχύει ὁ νόμος 118, ὁ ὁποῖος ἀπετέλει καὶ αὐτὸς ἐπίσης ἕνα ἀνασχετικὸν φραγμὸν κατὰ τῶν ἀπολύσεων τῶν ἐργαζομένων. Ὑπὸ τὸ σημερινὸν καθεστώς, λοιπόν, ὁ μόνος, ἴσως, φραγμὸς δι’ αὐτὴν τὴν ἀσύδοτον τακτικὴν τῆς ἐργοδοσίας ν’ ἀπολύῃ τοὺς ἐργαζομένους, εἶναι αἱ διατάξεις τοῦ νόμου 2112. Ἄν, λοιπόν, σεῖς μὲ διάφορα, ἑκάστοτε προσχήματα ἐπιχειρῆτε, δίδοντας κάτι διὰ τῆς μιᾶς χειρὸς νὰ τὸ ἀφαιρῆτε διὰ τῆς ἄλλης, καὶ αὐτὸ γίνεται εἰς τὸ παρὸν νομοθέτημα, διότι δίδετε μὲν τὴν ἐξομοίωσιν ποὺ ζητεῖ αὐτὴ ἡ συγκεκριμένη κατηγορία τῶν ἐργαζομένων εἰς τὸν Λιμένα Θεσσαλονίκης, ἀλλὰ διὰ τοῦ ἄρθρου 5 ἀφαιρεῖτε τὴν προστασίαν τοῦ νόμου 2112. Καὶ δὲν ἀφαιρεῖτε μόνον ἀπὸ αὐτοὺς αὐτὴν τὴν προστασίαν, ἴσως, ἂν δὲν γίνουν αὐταὶ αἱ διευκρινήσεις μας θὰ θελήσετε νὰ ἑρμηνεύσετε τὴν ἀπόφασιν τῆς Βουλῆς τὴν συμφωνίαν, διὰ νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοθέτημά σας, καὶ μὲ τὴν παρερμηνείαν, ὅτι ἡ Βουλὴ συμφωνεῖ, ὅτι πρέπει νὰ κατατείνωμεν νὰ περιορίσωμεν τὴν ἔκτασιν ἐφαρμογῆς καὶ ἰσχύος τοῦ νόμου 2112. Θὰ ἤθελα νὰ προσέξετε καὶ εἰς ἕνα τρίτον σημεῖον. Ἴσως, τὸ νὰ δοθῇ μία καλλιτέρα προστασία εἰς τοὺς ὑπαλλήλους τοῦ Λιμένος Θεσσαλονίκης, θὰ προεκάλει ἀντιρρήσεις. Διότι ἡ προστασία αὐτὴ θὰ προήρχετο ἀπὸ ὡρισμένους πόρους. Οἱ πόροι, αὐτοί, κατ’ ἀνάγκην, κοινωνικοὶ πόροι, καὶ συγκεκριμένως πόροι ποὺ ἐπιβαρύνουν τὴν βιομηχανίαν, τὸ ἐμπόριον καὶ τὴν βιοτεχνίαν, ὡς ὑψωτικοὶ τοῦ κόστους τοῦ λιμένος καὶ ὅτι ἑπομένως, θὰ εἶχε μίαν ἐπίπτωσιν ἐπὶ τῆς δραστηριότητος καὶ τῶν δυνατοτήτων ἀναπτύξεως τῆς βιοτεχνίας, τῆς βιομηχανίας καὶ τοῦ ἐμπορίου, ἰδιαιτέρως εἰς τὴν περιοχὴν τῆς Θεσσαλονίκης καὶ τῆς Βορείου Ἑλλάδος, ὅπου οἱ κλάδοι αὐτοὶ εὑρίσκονται σήμερον εἰς μίαν πολὺ ἄσχημον κατάστασιν. Ἀλλὰ ἡ ἀντίρρησις αὐτὴ θὰ ἦτο βάσιμος ἂν προηγουμένως καθωρίζετο ἓν βασικώτατον θέμα, τὸ ὁποῖον ἀπασχολεῖ ὅλους ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι, καθ’ οἱονδήποτε τρόπον, ὅπως καὶ αὐτὴ ἡ κατηγορία τῶν ἐργαζομένων, ἔχουν σχέσιν μὲ τὸν λιμένα τῆς Θεσσαλονίκης. Κατ’ ἐπανάληψιν εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, καὶ ἀπὸ τῶν στηλῶν τοῦ τύπου, ὁ κ. Ὑπουργὸς Ἐργασίας, ὁ συνάδελφός του ὁ κ. Ὑπουργὸς Βορείου Ἑλλάδος καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας, ἔχουν προκληθῆ νὰ δώσουν ἐπὶ τέλους ἐπίσημα στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα νὰ ἀποδεικνύουν ποῖον εἶναι τὸ κόστος τοῦ λιμένος Θεσσαλονίκης, ποῖα εἶναι τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα συνθέτουν τὸ κατὰ κοινὴν ὁμολογίαν ὑψηλὸν αὐτὸ κόστος, τὸ ὁποῖον, ἐπαναλαμβάνω, ἔχει βαρυτάτας ἐπιπτώσεις ἐπὶ τῆς βιοτεχνίας, τοῦ ἐμπορίου καὶ τῆς βιομηχανίας τῆς περιοχῆς ἐκείνης. Ὑπῆρξε συστηματικὴ ἄρνησις τῶν κ. Ὑπουργῶν. Καὶ εἶναι περίεργον, ἐνῷ εἶναι ὑψηλὸν τὸ κόστος τοῦ λιμένος Θεσσαλονίκης, καὶ ἐπιβαρύνει ὅλα τὰ στρώματα ποὺ προανέφερον, ἀπὸ τῆς ἄλλης πλευρᾶς οἱ ἐργαζόμενοι εἰς τὸν λιμένα αὐτόν, καὶ οἱ ἐργάται καὶ οἱ ὑπάλληλοι, καὶ ἀπὸ ἀπόψεως συνταξιοδοτήσεως καὶ ἀσφαλίσεως, καὶ ἡμερομισθίων, δὲν ἀπολαμβάνουν ἱκανοποιητικῶν ἀποδοχῶν. Συμβαίνει τοῦτο, διότι μεταξὺ τῶν ἐργαζομένων εἰς τὸν λιμένα αὐτόν, καὶ ἐκείνων ποὺ ἐπιβαρύνονται μὲ τοὺς πόρους διαμεσολαβεῖ ἡ διοίκησις τοῦ λιμένος Θεσσαλονίκης, διαμεσολαβοῦν ὡρισμέναι παραδιοικήσεις διαφόρων ὑπηρεσιῶν, αἱ ὁποῖαι εἶναι Κρατικαὶ καὶ ἡμικρατικαί, καὶ μέσῳ τῶν ὁποίων ἢ εἰς βάρος τῶν ὁποίων ὑπάρχουν συγκεκριμέναι καταγγελίαι διὰ σοβαρὰς καταχρήσεις, διὰ σοβαρὰς ἀνωμαλίας, ἐπὶ τῶν ὁποίων κ. Ὑπουργέ, ἔχουν ὑπάρξει καὶ καταδικαστικαὶ ἀποφάσεις, ἢ ἐπὶ τῶν ὁποίων διεξάγονται καὶ ἀνακρίσεις. Ὅλαι αἱ πληροφορίαι λέγουν, ὅτι ἴσως τὸ σημερινὸν καθεστὼς τοῦ λιμένος Θεσσαλονίκης, ἀπὸ ἀπόψεως ὁμαλῆς διαχειρίσεως διὰ νὰ ἐξυπηρετηθοῦν καὶ οἱ ἐργαζόμενοι καὶ τὸ ἐμπόριον καὶ ἡ βιομηχανία εἰς τὴν περιοχὴν ἐκείνην, ἴσως εὑρίσκεται εἰς μίαν κατάστασιν χειροτέραν ἐκείνης εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκετο ὁ λιμὴν τοῦ Πειραιῶς ὅταν ἀπεκαλύφθη ἡ γνωστὴ ὑπόθεσις τῶν σκανδάλων. Καὶ ἐνῷ οὕτως ἔχουν τὰ πράγματα, κ. Πρόεδρε, εἶναι περίεργον, ὅτι οἱ ἁρμόδιοι Ὑπουργοὶ ἀποφεύγουν νὰ δώσουν στοιχεῖα.

§102ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ, κ. Ἐφραιμίδη, μὴ ἐξέρχεσθε τοῦ θέματος.

§103Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Νομίζω, κ. Πρόεδρε, ὅτι ἀκριβῶς ἔχω ἐγγίσει τὸ σημεῖον ὅπου ἐξέρχομαι τοῦ θέματος, καὶ διὰ τὸν λόγον αὐτὸν δὲν θὰ προχωρήσω περισσότερον. Ἀλλὰ θὰ ἐπιμείνω νὰ συσχετίσω τὰ τελευταῖα ποὺ εἶπα, διότι ἄνευ τῆς λύσεως τοῦ θέματος αὐτοῦ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λυθοῦν ἱκανοποιητικῶς τὰ θέματα τῶν ἐργαζομένων εἰς τὸν λιμένα αὐτόν, καὶ ὅσων ἐνδιαφέρονται διὰ τὴν κίνησιν τοῦ λιμένος, ὁ ὁποῖος ἀποτελεῖ, εἴτε τὸ θέλομεν, εἴτε δὲν τὸ θέλομεν, ὄχι μόνον ἕνα λιμένα εἰδικῆς σημασίας, ἀλλὰ γενικωτέρας σημασίας δι’ ὁλόκληρον τὴν Ἀνατολικὴν Μεσόγειον.

§104ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μ. Στεφανίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§105Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ Κόμμα τῶν Φιλελευθέρων, τὸ ὁποῖον ἐθέσπισε πρὸ 40 καὶ πλέον ἐτῶν τὸν ριζοσπαστικώτατον νόμον 2112, δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ νὰ ἀντιταχθῇ ἐπιμόνως πρὸς πᾶσαν προσπάθειαν ἀποβλέπουσα εἰς τὴν κατάργησιν ἐν ὅλῳ ἢ ἐν μέρει τῶν εὐεργετικῶν διατάξεων τοῦ νόμου τούτου. Ἡμεῖς οἱ Φιλελεύθεροι ὑποστηρίζομεν ἓν θέμα ἀρχῆς διατηρήσεως θεμελιωδῶν διατάξεων τῆς ἐργατικῆς νομοθεσίας μας. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, δὲν δικαιοῦται νὰ ἐπικρίνῃ τοὺς ρήτορας, οἱ ὁποῖοι κατηγόρησαν αὐτόν, ὡς λαμβάνοντα ἀντεργατικὰ μέτρα, οὔτε δικαιοῦται νὰ ἐπαίρεται ὡς ἀσκῶν φιλεργατικὴν πολιτικήν, διότι ὑπάρχει πρόσφατον τὸ γεγονός, ὅτι εἰσήγαγεν εἰς τὴν Βουλὴν πρὸς ψήφισιν νομοσχέδιον καὶ τελικῶς ἐπέτυχε τὴν ψήφισίν του διὰ τοῦ ὁποίου ἐγένετο περιορισμὸς τῆς ἀποζημιώσεως τοῦ νόμου 2112 τῶν ἐργατῶν, τοῦ τύπου καὶ καθίσταται οὕτω εὐχερὴς ἡ ἀπόλυσίς των. Ἰδού, κ. Πρόεδρε, παράδειγμα πρόσφατον ἀντεργατικοῦ νόμου. Εἶναι ἑπομένως ἀνακριβὴς ὁ ἰσχυρισμὸς τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Ἐργασίας, ὅτι ἐπὶ τῆς Κυβερνήσεως τῆς ὁποίας μετέχει καὶ ἐπὶ τῶν ἡμερῶν τοῦ ἰδίου, λαμβάνονται φιλεργατικὰ μέτρα. Εἰς τὴν συγκεκριμένην περίπτωσιν τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου, γίνεται ἀπροκαλύπτως πλήρης κατάργησις τοῦ νόμου 2112 καὶ εἶναι φυσικὸν ἡ ἀντιπολίτευσις καὶ ἰδιαιτέρως τὸ Κόμμα τῶν Φιλελευθέρων νὰ μὴ δέχεται τὴν ἐπιψήφισιν τοῦ ἄρθρου τούτου, ἐνῷ συμφωνεῖ μὲ τὸ ὑπόλοιπον μέρος τοῦ νομοσχεδίου. Κύριε Πρόεδρε, ἐφ’ ὅσον οἱ ἴδιοι οἱ ὑπάλληλοι τοῦ τέως Λιμενικοῦ Ταμείου Θεσσαλονίκης, ζητοῦν τὴν ὑπαγωγήν των εἰς τὸ κοινὸν Ταμεῖον τῆς Ἐλευθέρας Ζώνης Θεσσαλονίκης, οὐδεὶς δύναται εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν νὰ ἀντιταχθῇ, ὑφισταμένης εὐλόγου προσδοκίας των, ὅτι θὰ βελτιωθῇ δι’ αὐτῆς ἡ οἰκονομική των κατάστασις.

§106Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Τότε, διατὶ διαφωνεῖτε;

§107Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Ἀναμείνατε ὀλίγον, κ. Ὑπουργέ, καὶ θὰ ἀκούσητε εἰς ποῖον σημεῖον ἐντοπίζεται ἡ διαφωνία μου. Ὁ συνάδελφος, κ. Ζάκκας, ὑπέβαλεν εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν μία ἐρώτησιν καὶ ἔκαμε μίαν παρατήρησιν ὀρθοτάτην περὶ τοῦ ὕψους καὶ τῶν προϋποθέσεων τῶν παροχῶν τοῦ Κοινοῦ Ταμείου, ἐπὶ τῆς ὁποίας ὅμως δὲν ἔλαβεν ἀπάντησιν ἐκ μέρους τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Ἐργασίας. Ἰσχυρίζεται δηλαδὴ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, ἐπιμόνως σήμερον, ὅτι οἱ ὑπάλληλοι τοῦ τέως Λιμενικοῦ Ταμείου Θεσσαλονίκης, θὰ λάβουν ἕνα ἐφ’ ἅπαξ πολὺ μεῖζον τῆς ἀποζημιώσεως τοῦ νόμου 2112, ἀλλὰ οὐδόλως εἶναι βέβαιον, κ. Πρόεδρε, καὶ ὅτι τὸ ποσὸν τῆς δοθησομένης ἐφ’ ἅπαξ ἀποζημιώσεως θὰ εἶναι μεγαλύτερον καὶ ὅτι ὅλοι οἱ ὑπάλληλοι ἔχουν τὰς προϋποθέσεις διὰ τὴν λῆψιν τῆς τοιαύτης ἐφ’ ἅπαξ ἀποζημιώσεως. Ἡμεῖς δὲν τὸ γνωρίζομεν καὶ δὲν μᾶς ἐδόθη σαφὴς μὲ συγκεκριμένα στοιχεῖα ἀναφερόμενα εἰς κειμένας διατάξεις νόμου, ἀπάντησις ἐκ μέρους τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Ἐὰν ὑπῆρχεν ἀπόλυτος βεβαιότης περὶ τούτου, τότε πράγματι θὰ ἦτο ἀσυγχώρητος ἡ προβολὴ ἀντιρρήσεων. Ἄν, κ. Ὑπουργέ, ἐπιμείνετε εἰς τὴν διατήρησιν τῆς διατάξεως τοῦ ἄρθρου 5 δι’ ἧς καταργεῖται ἡ παροχὴ τῆς ἀποζημιώσεως τοῦ νόμου 2112 διὰ τὴν εἰδικὴν αὐτὴν περίπτωσιν καὶ μόνον καὶ ἔχετε σύμφωνον καὶ τὴν Συμπολίτευσιν, παρὰ τὰς ἐντόνους διαμαρτυρίας μας καὶ ἐπικρίσεις μας, τότε ὀφείλεται νὰ δεχθῆτε προσθήκην εἰς αὐτήν, ὅτι ἡ διάταξις θὰ ἰσχύσῃ μόνον ἐφ’ ὅσον ἡ ἐφ’ ἅπαξ ἀποζημίωσις εἶναι ἴση ἢ μεγαλυτέρα πρὸς τὴν ἀποζημίωσιν τοῦ νόμου 2112. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ὁ ὑπάλληλος ποὺ δὲν θὰ λάβῃ ἐφ’ ἅπαξ ἢ δὲν θὰ λάβῃ ἐφ’ ἅπαξ ἴσον ἢ μεῖζον τῆς ἀποζημιώσεως τοῦ νόμου 2112 θὰ δικαιοῦται τοὐλάχιστον νὰ λάβῃ τὴν τελευταίαν αὐτήν, διότι ἄλλως ψηφιζομένης τῆς διατάξεως τοῦ ἄρθρου 5 ὡς ἔχει δὲν θὰ λάβῃ οὐδ’ ὀβολὸν δυνάμει τοῦ νόμου 2112, ἢ θὰ λάβῃ ποσὸν πολὺ μικρότερον τῆς ἀποζημιώσεως τοῦ νόμου 2112. Δὲν ἠμπορεῖτε, κ. Ὑπουργέ, ἐφ’ ὅσον δὲν προσκομίζετε στοιχεῖα νὰ μᾶς πείσητε περὶ τῆς σκοπιμότητος τῆς ψηφίσεως τοῦ ἄρθρου 5. Ἁπλῶς καὶ μόνον διὰ τῆς ἐπιμονῆς σας διαφαίνονται αἱ προθέσεις τῆς Κυβερνήσεώς σας νὰ καταργήσῃ κεκτημένα δικαιώματα τῶν ἐργαζομένων ἐργατοϋπαλλήλων τῆς Χώρας, ὡς ἔπραξε κατ’ ἐπανάληψιν.

§108Α. ΖΑΚΚΑΣ. Ἡ ἀποζημίωσις τοῦ νόμου 2112 εἶναι θεμελιώδους σημασίας διὰ τὴν προστασίαν τῶν ἐργαζομένων καὶ δὲν ἐπιτρέπεται νὰ θίγεται ὑπὸ καμμίαν μορφήν. Παρὰ ταῦτα ἐνεφανίσθησαν ἐνώπιον τοῦ Σώματος πρὸς ψήφισιν νομοθετήματα, τὰ ὁποῖα ὑπὸ τὸ πρόσχημα τῆς δῆθεν εὐνοϊκῆς μεταχειρίσεως τῶν ὑπαλλήλων, κατέλυσαν τὰ εὐεργετήματα τοῦ νόμου τούτου. Ὁ νῦν Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, κατὰ τὸ ἔτος 1950, ὅτε εὑρίσκετο εἰς τὴν Ἀντιπολίτευσιν, ἐπανειλημμένως ἐζήτησε νὰ ἀπαλλάξῃ τοὺς ἐργοδότας ἀπὸ τὴν ἀποζημίωσιν τοῦ νόμου 2112.

§109ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ἔχει καμμίαν σχέσιν αὐτὴ ἡ ἀναδρομή.

§110Α. ΖΑΚΚΑΣ. Ὁ κ. Πρωτοπαπαδάκης... (θόρυβος).

§111ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, ἐφ’ ὅσον εἶσθε ἐκτὸς θέματος, τὸ Προεδρεῖον ἔχει ὑποχρέωσιν νὰ πράξῃ τὸ καθῆκον του. Δὲν δύνασθε νὰ ἀσκήσητε κοινοβουλευτικὸν ἔλεγχον.

§112Α. ΖΑΚΚΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ σεβασμός μου πρὸς τὸ πρόσωπόν σας καὶ πρὸς τὸ ἀξίωμα τὸ ὁποῖον κατέχετε δὲν μοῦ ἐπιτρέπει νὰ προχωρήσω. Ἀλλά, ὅ,τι λέγω, ἔχει σχέσιν μὲ τὴν ἐπιχειρουμένην κατάργησιν τοῦ Ν. 2112. Λέγω, λοιπόν, ὅτι αὐτὴν τὴν ἀσφάλειαν τῶν ἐργαζομένων δὲν ἐπιτρέπεται νὰ τὴν θίξῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς. Δὲν ἐπιτρέπεται ἐν συνεχείᾳ τῆς λήψεως μέτρων νὰ φέρωμεν καὶ διατάξεις, αἱ ὁποῖαι καταργοῦν τὸν νόμον 2112. Ταῦτα καὶ διὰ τὸν συνάδελφον κ. Μπακόπουλον. Ὅσον ἀφορᾷ τὰ λεχθέντα περὶ νόμου πλαισίου, ἐρωτῶ ποῦ ὑπάρχει αὐτὸ τὸ πλαίσιον; Οὐδαμοῦ ὑπάρχει. Ἀντιθέτως, ὁ Ὑπουργὸς θὰ ἠμπορῇ νὰ κάμῃ ὅ,τι θέλει καὶ νὰ δημιουργήσῃ ὅσας θέσεις θέλει εἰς βάρος τοῦ Λιμενικοῦ Ταμείου Θεσσαλονίκης. Ἔπειτα, τὸ νομοσχέδιον δὲν ὁμιλεῖ περὶ τῶν παροχῶν. Ποῦ λοιπόν, ὑπάρχουν αἱ ἐγγυήσεις, κ. Μπακόπουλε, ὑπὲρ τῶν μισθωτῶν καὶ τῶν ἐργαζομένων; Πῶς σεῖς ἐνεπιστεύθητε εἰς ἕνα Ὑπουργὸν ἐν λευκῷ σήμερον νὰ κάμῃ ὅλα αὐτὰ τὰ πράγματα; Κύριε Πρόεδρε, ἐπισημαίνομεν τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως, καὶ τονίζομεν, ὅτι δὲν ἐπιτρέπεται νὰ θίγωμεν τὰ δικαιώματα τῶν ἐργαζομένων. Οὔτε καὶ νὰ ἐπιδιώκωμεν τὴν ἀλλαγὴν τῶν δικαιωμάτων αὐτῶν διὰ τῆς παρεχομένης ἐξουσιοδοτήσεως.

§113ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς, ἔχει τὸν λόγον.

§114Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. Ὑπουργός, μᾶς κατηγόρησεν, ὅτι σχεδὸν παραλογιζόμεθα, διότι ἐνῷ ὡς εἶπε, τὸ ἄρθρον 5 παρέχει εἰς τοὺς ὑπαλλήλους τοῦ τέως Λ.Τ.Θ. πλείονα τῆς ἀποζημιώσεως τοῦ Ν. 2112, ἡμεῖς δὲν τὸ θέλομεν. Τὸ ἄρθρον 5, κ. Πρόεδρε, πρέπει νὰ συνδυασθῇ μὲ τὸ ἄρθρον 7. Τὸ ἄρθρον 7 ὁρίζει, ὅτι διὰ Β. Δ. θὰ καθορισθοῦν τὰ τῆς συνθέσεως τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου. Καὶ εἰς τὸ ἐδάφιον δʹ, ὁρίζει, ὅτι διὰ Β. Δ. θὰ καθορισθοῦν αἱ προϋποθέσεις χορηγήσεως τῶν παροχῶν καὶ τὸ ὕψος αὐτῶν. Αὐτὸ σημαίνει, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ καθορισθῇ ὕψος παροχῶν κατώτερον τοῦ ὕψους τῆς ἀποζημιώσεως τοῦ Ν. 2112, ἐφ’ ὅσον ὁ νόμος δὲν ὁρίζει πλαίσιον ἐντὸς τοῦ ὁποίου θὰ καθορισθῇ τὸ ὕψος αὐτό. Μὲ τὸ ἄρθρον 5 καταργοῦμεν τὴν ἀποζημίωσιν τοῦ νόμου 2112 ποὺ εἶναι γνωστὴ καὶ μὲ τὸ ἄρθρον 7, ἐξουσιοδοτοῦμεν τὸν κ. Ὑπουργὸν Ἐργασίας νὰ καθορίσῃ τὸ ὕψος τῶν παροχῶν τοῦ Τ.Π.Π.Ε.Λ.Θ. ἀγνώστου ἐκτάσεως. Ἰδοὺ διατὶ διαφωνοῦμεν. Διὰ νὰ εἴμεθα, λοιπόν, ἐν τάξει μὲ τὴν συνείδησίν μας, κ. Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, πρέπει νὰ δεχθῇ τὴν συμπλήρωσιν τοῦ ἄρθρου 5, βάσει τῆς ὁποίας θὰ καταργηθῇ τὸ ἄρθρον 9 τοῦ Νομοθετικοῦ Διατάγματος 2942)51 διὰ τοὺς ὑπαλλήλους τοῦ τέως Λ.Τ.Θ., ἐφ’ ὅσον τὸ καταβαλλόμενον ἐφ’ ἅπαξ θὰ εἶναι ἴσον ἢ ἀνώτερον τῆς ἀποζημιώσεως τοῦ Ν. 2112. Μόνον κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, νομίζω, ὅτι θὰ φύγωμεν ἥσυχοι ἀπ’ ἐδῶ καὶ μὲ τὴν συναίσθησιν, ὅτι ἐξεπληρώσαμεν τὸ καθῆκον μας. Οὕτω συμπληρωμένης τῆς διατάξεως τοῦ ἄρθρου 5, νομίζω, ὅτι ὁλόκληρος ἡ Βουλὴ θὰ ψηφίσῃ εὐχαρίστως τὸ νομοσχέδιον, διότι θὰ γνωρίζῃ, ὅτι κατὰ τὸν καθορισμὸν τοῦ ὕψους τῶν παροχῶν εἰς τὸ Τ.Π.Π.Ε.Ζ.Λ.Θ. δὲν πρόκειται οὐσίᾳ νὰ καταργηθοῦν αἱ εὐεργετικαὶ διὰ τοὺς ἐργαζομένους διατάξεις τοῦ νόμου 2112.

§115Κ. ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι ὁλόκληρον τὸ Σῶμα εἶναι σύμφωνον εἰς τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου. Τὸ μόνον θέμα, τὸ ὁποῖον γεννᾶται, εἶναι τὸ ἄρθρον 5, διότι, ὡς εἶπεν ὁ κ. Ζορμπᾶς, εἶναι ἐλλιπὲς καὶ θὰ πρέπει νὰ συμπληρωθῇ κατὰ τὴν ἔννοιαν, ὅτι τὸ διατιθέμενον διὰ τὸ ἐφ’ ἅπαξ βοήθημα θὰ εἶναι ἴσον πρὸς τὴν ἀποζημίωσιν τοῦ Ν. 2112, δηλαδή, ὡς ἑξῆς:.... .... (Ἀναγινώσκει)..... Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, κ. Πρόεδρε, τὸ νομοσχέδιον θὰ ψηφισθῇ ὁμοφώνως.

§116ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζαρντινίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§117Ν. ΖΑΡΝΤΙΝΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ ἤθελα νὰ πληροφορήσω τὸ Σῶμα, ὅτι τόσον ὁ κ. Ἀηδονᾶς, ὅσον καὶ ἐγώ, διετελέσαμεν κατὰ τὸ παρελθὸν Γενικοὶ Διευθυνταὶ τοῦ Λιμενικοῦ Ταμείου Θεσσαλονίκης. Θὰ πρέπει ἐπίσης νὰ γνωρίζουν οἱ κ. συνάδελφοι, ὅτι ἐκεῖ ἔχομεν δύο κατηγορίας ὑπαλλήλων. Τοὺς ὑπαλλήλους τῆς Ἐλευθέρας Ζώνης καὶ τοὺς ὑπαλλήλους τοῦ Λιμενικοῦ Ταμείου. Καὶ οἱ μὲν ὑπάλληλοι τῆς Ἐλευθέρας Ζώνης εἶχον τὴν προστασίαν, οἱ ὑπάλληλοι ὅμως τοῦ Λιμενικοῦ Ταμείου δὲν εἶχον τὴν προστασίαν αὐτὴν καὶ ἐπεδίωκον νὰ ἀποκτήσουν καὶ αὐτοὶ τὰ δικαιώματα τοῦ Ν. 2112. Ἐνθυμοῦμαι ὅταν ἤμην Γενικὸς Διευθυντὴς τοῦ Λιμενικοῦ Ταμείου Θεσσαλονίκης, ὅτι καθυστερήσαμεν ἕνα ὑπάλληλον λόγῳ ἀναφυείσης διαφωνίας μεταξὺ τοῦ Λιμενικοῦ Ταμείου καὶ τοῦ Ὑπουργείου Δημ. Ἔργων. Καίτοι καὶ αἱ δύο αὐταὶ κατηγορίαι ἐπὶ Ὑπουργίας Δημ. Ἔργων τοῦ σημερινοῦ Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, κ. Καραμανλῆ, συνεχωνεύθησαν, ἐν τούτοις ἤρχισεν ἕνας ἀγὼν τῶν ὑπαλλήλων αὐτῶν διὰ νὰ ἀποκτήσουν τὰ δικαιώματα αὐτά. Τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας ἀπεδέχθη τὰ αἰτήματα αὐτῶν καὶ ἔφερε τὸ θέμα εἰς τὴν Βουλήν. Εὐχαριστοῦμεν ὅλους τοὺς κ. συναδέλφους διὰ τὴν συνηγορίαν των ὑπὲρ τῶν ὑπαλλήλων τοῦ τέως Λιμενικοῦ Ταμείου Θεσσαλονίκης, ἀλλ’ ὀφείλομεν νὰ τοὺς δηλώσωμεν, ὅτι διὰ τῆς τακτικῆς των διατρέχει τὸν κίνδυνον νὰ μὴ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον. Κύριοι συνάδελφοι, σᾶς διαβιβάζω τὴν παράκλησιν ὅλων τῶν ὑπαλλήλων τοῦ Λιμενικοῦ Ταμείου Θεσσαλονίκης καὶ τὸ αἴτημά των ὅπως τὸ νομοσχέδιον ψηφισθῇ, ὡς ἔχει.

§118Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Κύριε Πρόεδρε, μὲ χαρὰν ἀκούομεν ὅλοι μας, ὅτι πρόκειται νὰ βελτιωθοῦν οἱ ὅροι τῶν ἀπολαυῶν τῶν ἐργαζομένων εἰς τὸ Λιμενικὸν Ταμεῖον Θεσσαλονίκης. Ἀπορῶ, ὅμως διὰ τὰ ὅσα μᾶς εἶπεν ὁ συνάδελφος κ. Ζαρντινίδης καὶ τοῦ ἀντιλέγω, ὅτι ἠμπορεῖ οἱ ὑπάλληλοι αὐτοὶ νὰ μὴ ἀντιλαμβάνωνται τὶ συμβαίνει. Πράγματι, αἱ προθέσεις, ὡς προβλέπονται τοὺς εὐνοοῦν. Ποῖος ὅμως μᾶς ἐγγυᾶται τὶ θὰ συμβῇ μετὰ 5 ἔτη; Καὶ ἐρωτῶ τὸν κ. Ζαρντινίδην, τὶ βλάπτει ἐὰν συμπληρώσωμεν τὸ νομοσχέδιον καὶ εἴπωμεν, ὅτι δὲν θὰ λαμβάνουν ὀλιγωτέραν ἀποζημίωσιν ἀπὸ ἐκείνην τὴν ὁποίαν προβλέπει ὁ Ν. 2112;

§119Ν. ΖΑΡΝΤΙΝΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, οἱ ὑπάλληλοι, ὡς εἶναι γνωστόν, προστατεύονται ἀπὸ τὸν Ν. 2112. Ἀλλ’ ὁ νόμος αὐτὸς ὁρίζει, ὅτι διὰ νὰ λάβῃ ἀποζημίωσιν ὁ ὑπάλληλος θὰ πρέπει κατὰ τὴν ἀποχώρησίν του νὰ ἔχῃ ὡρισμένον ὅριον ἡλικίας.

§120Κ. ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ. Δὲν λέγει αὐτὸ ὁ Ν. 2112.

§121Ν. ΖΑΡΝΤΙΝΙΔΗΣ. Τὸ λέγει, κ. συνάδελφε, καὶ ἐγὼ θὰ χαρῶ, ἐὰν ἀπόψε δοθῇ ἡ ἑρμηνεία, ὅτι ὑπάλληλος ἀποχωρῶν μετὰ 20 χρόνια, θὰ τύχῃ τῆς προστασίας τοῦ Ν. 2112. Πέραν αὐτῶν, κ. Πρόεδρε, θὰ ἤθελα νὰ θέσω ὑπ’ ὄψει τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας καὶ τοῦτο: Ὑπάρχει ἕνας μεγάλος ἀριθμὸς ὑπαλλήλων, οἱ ὁποῖοι θέλουν νὰ ἐξέλθουν τῆς ὑπηρεσίας. Τοῦτο θὰ δώσῃ τὴν εὐκαιρίαν νὰ εἰσέλθῃ καὶ νέον αἷμα εἰς τὸ Λιμενικὸν Ταμεῖον. Κατὰ συνέπειαν θὰ δοθῇ βοήθεια εἰς τοὺς ὑπαλλήλους τοὺς συμπληρώσαντας 25ετῆ ὑπηρεσίαν νὰ ἀποχωρήσουν οἰκειοθελῶς καὶ ἐπιπροσθέτως μετὰ τὴν ἀποχώρησιν τῶν ὑπαλλήλων αὐτῶν θὰ προστεθῇ νέον αἷμα ὑπαλλήλων μορφωμένων, ἀλλὰ μὲ μισθοὺς πολὺ μικροτέρων ἐκείνων τῶν ὁποίων ἐλάμβανον οἱ ἀποχωρήσαντες. Αὐτὸ ἦτο συνεπῶς τὸ ἐμπόδιον νὰ ἀποχωρήσουν οἱ ὑπάλληλοι καὶ δι’ αὐτὸ ἀκριβῶς ζητοῦν τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου.

§122Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπειδὴ ἐγένετο ἀποστροφὴ δι’ ἐμέ, ἐπιθυμῶ, νὰ δικαιολογήσω πῶς δέχομαι, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, δὲν θὰ ἐδέχετο νὰ κάμῃ κἄτι τὸ ἀντεργατικόν. Πρὸ ὀλίγου χρόνου ἐψηφίσθη νομοσχέδιον περὶ ἐργατῶν Τύπου καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς κατηγορήθη, ὅτι διὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ κατέστησε χείρονα τὴν θέσιν τῶν ἐργατῶν Τύπου. Προσωπικῶς ἐγώ, δὲν δέχομαι τοῦτο, καὶ νομίζω, ὅτι ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ εἶναι σαφῶς καθωρισμένη ἡ γνώμη τὴν ὁποίαν ἐξέφρασα ὁμιλῶν κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου ἐκείνου, ἐκφράσας προσωπικὴν γνώμην, ὅτι δὲν ἐπῆλθε χειροτέρευσις τῆς θέσεως τῶν ἐργατῶν Τύπου. Κύριε Πρόεδρε, ὄντως ἐκφράζω προσωπικὰς ἀπόψεις μου. Ἐὰν εἰς τὸ ἄρθρον 5 περιελαμβάνετο ἡ προσθήκη τροπολογίας, τὴν ὁποίαν ὑπεστήριξεν ὁ κ. Ἀρβανιτάκις καὶ ἄλλοι τινὲς συνάδελφοι, ἀναμφισβητήτως θὰ ἐβελτιοῦτο μὲν τὸ νομοσχέδιον, ἀλλὰ θὰ καθίστατο ἀδύνατος ἡ ψήφισις τοῦ νομοσχεδίου εἰς τὸ σύνολον. Βεβαίως ἡ διατύπωσις αὐτὴ θὰ καθίστα καλύτερον τὸ νομοσχέδιον, ἐπειδὴ ὅμως εἶναι γνωστόν, ὅτι τὸ καλύτερον εἶναι ἐχθρὸς τοῦ καλοῦ, ἐγὼ σήμερον ἐπιθυμῶ νὰ διασφαλίσω τὸ καλόν, καὶ θὰ ἐξηγήσω τὸ διατί. Δὲν γνωρίζω, ἂν θὰ τερματισθοῦν αἱ ἐργασίαι τοῦ Σώματος ἐντὸς τῆς ἑβδομάδος καὶ δὴ τὴν Παρασκευήν, διότι συνήθως πληροφορούμεθα τὴν λῆξιν τῆς Συνόδου αἰφνιδίως διὰ τοιχοκολλήσεως τοῦ σχετικοῦ διατάγματος. Πρὸ τοῦ κινδύνου αὐτοῦ, λοιπόν, δὲν θέλω προσωπικῶς νὰ ἀναλάβω τὴν εὐθύνην τῆς ὑποστηρίξεως τῆς τροπολογίας αὐτῆς, ἡ ὁποία πιθανόν, ἐπαναλαμβάνω, νὰ βελτιώνῃ τὸ νομοσχέδιον, ἀλλὰ δὲν θέλω νὰ συντελέσω καὶ εἰς τὴν μὴ τελικὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου κατὰ τὴν ἀποψινὴν συνεδρίασιν δι’ οὓς λόγους ἐξέθεσα ἀνωτέρω.

§123ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, τὸ νομοσχέδιον εἶναι ὑπηρεσιακὸν καὶ ἐπεῖγον καὶ θὰ ψηφισθῇ εἰς μόνην ἀνάγνωσιν. Καὶ ἂν συνεπῶς, ὑποτεθῇ, ὅτι τροποποιηθῇ ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ καὶ τῆς Βουλῆς καὶ πάλιν εἶναι δυνατὴ ἡ ψήφισίς του εἰς τὸ σύνολον κατὰ τὴν ἀποψινὴν συνεδρίασιν.

§124Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐὰν οὕτως ἔχῃ τὸ πρᾶγμα, κ. Πρόεδρε, τότε εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ δεχθῶ τὴν ἄποψίν σας.

§125Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, θέλω νὰ προβῶ εἰς τὴν δήλωσιν, ὅτι ἡ παράταξίς μας ἐπιθυμεῖ νὰ συμβάλῃ ὅπως τὸ νομοσχέδιον ψηφισθῇ κατὰ τὴν ἀποψινὴν συνεδρίασιν. Διότι πράγματι, οἱ ὑπάλληλοι τοῦ τέως Λιμενικοῦ Ταμείου Θεσσαλονίκης λόγῳ τῆς ἰδιοτύπου καταστάσεως ὑπὸ τὴν ὁποίαν ἐτέλουν, ἐπιθυμοῦν τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ καὶ ἡ παράταξίς μας, ὡς γνωστόν, οὐδένα λόγον ἔχει νὰ παρεμβάλῃ ἐμπόδια εἰς ὅ,τι ἀφορᾷ τὴν τακτοποίησιν τῆς θέσεως τῶν ἐργαζομένων, συμφώνως πρὸς τὰ αἰτήματα καὶ τὰ συμφέροντά των. Δεύτερον, νομίζομεν, ὅτι πέραν αὐτοῦ ἐὰν ὑπάρξῃ περίπτωσις διὰ μιᾶς ἢ δύο τροπολογιῶν τὸ νομοσχέδιον νὰ βελτιωθῇ καὶ νὰ καταστῇ ἀρτιώτερον, θὰ ἦτο ὀρθόν, ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ κάμῃ δεκτὰς τὰς τροπολογίας αὐτάς. Τρίτον, ἐπιθυμοῦμεν, νὰ καταστῇ σαφές, ὅτι τὸ νομοσχέδιον αὐτό, δὲν θὰ ἀποτελέσῃ νομοθετικὸν προηγούμενον βαθμιαίας καταργήσεως τοῦ νόμου 2112. Τέλος ἐπειδὴ ἐλέχθη, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας οὐδεμίαν ἔχει εὐθύνην δι’ ἀντεργατικὰς πρωτοβουλίας καὶ ὅτι εἰδικῶς διὰ τοῦ ἐσχάτως ψηφισθέντος νομοσχεδίου περὶ ἐργατῶν Τύπου δὲν ἐχειροτέρευσεν ἡ θέσις τῶν ἐργατῶν Τύπου, πληροφοροῦμεν τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, ὅτι ὑπάρχει τὸ γεγονὸς τῆς ἀπολύσεως ἐργατῶν Τύπου τῆς ἐφημερίδος «Νέα Ἀλήθεια» Θεσσαλονίκης. Οἱ ἐργάται αὐτοὶ ἀπελύθησαν βάσει τοῦ ἐσχάτως ψηφισθέντος νομοσχεδίου περὶ ἐργατῶν Τύπου καὶ δὲν ἔτυχον τῆς προβλεπομένης ἀποζημιώσεως τοῦ νόμου 2112, ἀλλὰ ἀπεζημιώθησαν μόνον μὲ ἀποδοχὰς ἑνὸς ἢ δύο μηνῶν. Τὸ ἀποτέλεσμα εἶναι, ὅτι οἱ ἄνθρωποι αὐτοί, ἔπειτα ἀπὸ τόσα ἔτη ἐργασίας εὑρίσκονται πενόμενοι εἰς τοὺς δρόμους, διότι ἀκριβῶς τοὺς ἀφῃρέθη ἡ προστασία τοῦ νόμου 2112. Ἰδοὺ παράδειγμα κοινωνικῆς πολιτικῆς τοῦ κ. Ὑπουργοῦ.

§126Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ. Νομίζω, ὅτι δὲν ἔχετε δίκαιον καὶ θὰ διαφωνήσω πρὸς τὴν ἄποψίν σας, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ψηφισθῇ κατὰ τὴν ἀποψινὴν συνεδρίασιν τὸ νομοσχέδιον ἔστω καὶ ἂν τροπολογηθῇ. Τοῦτο, ἀντίκειται σαφῶς πρὸς τὸ ἄρθρον 57 τοῦ Συντάγματος, τὸ ὁποῖον ὁρίζει τὰ ἑξῆς: ...... (Ἀναγινώσκει).......

§127ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, προσφάτως ἀκόμη εἰς σειρὰν νομοθετημάτων ἐγένετο τὸ ἴδιον. Εἶναι δηλαδὴ δυνατὴ ἡ ψήφισις τοῦ συνόλου εἰς τὴν ἰδίαν συνεδρίασιν, ἔστω καὶ ἂν ἐτροπολογήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ἐφ’ ὅσον βεβαίως, τὸ νομοσχέδιον αὐτό, ὑπάγεται εἰς τὴν εἰδικὴν διαδικασίαν καὶ εἶναι ἐπεῖγον καὶ ὑπηρεσιακόν.

§128Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐὰν αὐτὸ γίνεται, κ. Πρόεδρε, εἶναι ἀντίθετον πρὸς τὸ Σύνταγμα. Εἶναι βεβαίως δικαίωμα τῆς πλειοψηφίας νὰ ψηφίζῃ κατὰ τὸν τρόπον αὐτόν, ἀλλὰ νομίζω, ὅτι ἔχομεν ὑποχρέωσιν νὰ σεβασθῶμεν κἄποτε καὶ τὴν τήρησιν τοῦ Συντάγματος. Ἐὰν σεῖς θέλετε διὰ τῆς δυνάμεως τῆς ψήφου τῆς πλειοψηφίας νὰ παραβιάσετε τὸ Σύνταγμα εἶναι δικαίωμά σας.

§129Β. ΚΡΙΚΟΣ. Κύριε συνάδελφε, ἡ περίπτωσις δὲν εἶναι μοναδική, διότι ἐπανειλημμένως ἔχουν ψηφισθῆ νομοσχέδια εἰς τὰς περιπτώσεις αὐτὰς καὶ ἡ Βουλὴ παγίως ἔχει δεχθῆ τὸν τρόπον αὐτὸν τῆς ψηφίσεώς των.

§130Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Μία ἐποικοδομητική, ἀληθῶς δημιουργική, κοινωνικὴ πολιτική, ἡ ὁποία ἐκδηλοῦται εἰς ὅλους τοὺς τομεῖς τῆς ἐργασίας καὶ τῆς διαβιώσεως τῶν ἐργατικῶν μαζῶν, ἐνόμιζα, ὅτι θὰ εὕρισκε συμπαραστάτας ὅλας τὰς πτέρυγας τοῦ Κοινοβουλίου. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, αὐτὴν τὴν κοινωνικὴν πολιτικήν, εἶμαι βέβαιος, ὅτι θὰ τὴν κρίνῃ μὲ θετικότητα ὁ ἐργαζόμενος ἄνθρωπος, διὰ τὸν ὁποῖον ἔχομεν καταβάλει εἰς τὸ παρελθὸν ὅπως καὶ κατὰ τὸ παρόν, ἀλλὰ καὶ πάντοτε θὰ καταβάλλωμεν πᾶσαν προσπάθειαν διὰ τὴν ἀνύψωσιν τῆς ἠθικῆς καὶ τὴν βελτίωσιν τῆς οἰκονομικῆς καὶ ἐπαγγελματικῆς του θέσεως. Ἔρχομαι, ὅμως, εἰς τὸ κύριον θέμα. Εἶμαι βέβαιος, ὅτι μερικοὶ ἀπὸ τοὺς κ. συναδέλφους, τοὺς ἐπικριτὰς τοῦ νομοσχεδίου, δὲν ἔχουν ἀντιληφθῆ τὸ θέμα. Οἱ 246 ὑπάλληλοι τῆς Ἐλευθέρας Ζώνης Θεσσαλονίκης, ἀπολαμβάνουν τῆς προστασίας τὴν ὁποίαν ἀπολαμβάνουν οἱ δημόσιοι ὑπάλληλοι, συνταξιοδοτικῶς. Μειονεκτοῦν ἔναντι αὐτῶν τῶν ὑπαλλήλων, ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῆς τοιαύτης προστασίας, 45 ὑπάλληλοι, οἱ ὁποῖοι προέρχονται ἀπὸ τὸ τέως Λιμενικὸν Ταμεῖον Θεσσαλονίκης. Ἕνεκα τούτου, ἐπρόβαλεν ἀπὸ τὴν ἐπαύριον τῆς συγχωνεύσεως τῶν δύο ὀργανισμῶν τὸ αἴτημα τῆς ἴσης μεταχειρίσεως, τῆς αὐτῆς προστασίας, τῆς ἀναγνωρίσεως, δηλαδή, ὑπέρ αὐτῶν, τῶν δικαιωμάτων ποὺ εἶχαν καὶ οἱ ὑπηρετοῦντες εἰς τὴν Ἐλευθέραν Ζώνην. Ποίας προστασίας ἀπελάμβανον οἱ ὑπάλληλοι τοῦ τέως Λιμενικοῦ Ταμείου Θεσσαλονίκης; Εἰς τὴν περίπτωσιν τῆς ἀπολύσεως, τὴν προστασίαν τοῦ νόμου 2112. Καὶ αὐτὴν ὑπὸ ἀμφισβήτησιν, δεδομένου, ὅτι ἐπρόκειτο περὶ Ὀργανισμοῦ Δημοσίου Δικαίου καὶ αἱ κανονιστικαὶ τούτου διατάξεις δὲν ἀνεφέροντο ρητῶς εἰς ἐφαρμογὴν τοῦ νόμου 2112. Δι’ αὐτὸ καὶ παρέστη ἀνάγκη νὰ ἀναζητήσωμεν νομικὴν ἑρμηνείαν, διὰ νὰ στηρίξωμεν τὴν ἐφαρμογήν του. Ἐπίσης, εἰς τὴν περίπτωσιν τῆς ἐξόδου των, μετὰ τὸ 65ον ἔτος τῆς ἡλικίας, μία ἄλλη ἀμφισβήτησις ἀνέκυπτε διὰ τὴν περίπτωσιν τῆς καταβολῆς ἀποζημιώσεως. Διότι, ἐνῷ ὑπῆρχε ρητὴ διάταξις περὶ τοῦ ὁρίου ἡλικίας καὶ κατὰ συνέπειαν περὶ τῆς ὑποχρεωτικῆς ἐξόδου ἐκ τῆς ὑπηρεσίας, δὲν ὑπῆρχε τοιαύτη διὰ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ νόμου 2112, διὰ τὴν συγκεκριμένην περίπτωσιν. Ἀντὶ τῆς τοιαύτης, τῆς ὑποτυπώδους προστασίας, οἱ 45 ὑπάλληλοι τοῦ τέως Λιμενικοῦ Ταμείου Θεσσαλονίκης, ζητοῦν νὰ ἀποκτήσουν ἴσα δικαιώματα μὲ τοὺς συναδέλφους των. Ζητοῦν, ἀντὶ τῆς ὑποτυπώδους προστασίας τοῦ ν. 2112, τὰ πλεονεκτήματα τῆς παρεχομένης εἰς τοὺς ὑπαλλήλους τῆς Ἐλευθέρας Ζώνης προστασίας. Ἀκόμη εἰς τὴν περίπτωσιν τῆς οἰκειοθελοῦς ἀποχωρήσεως ὑπαλλήλου τοῦ τέως Λιμενικοῦ Ταμείου, δὲν τυγχάνει ἀποζημιώσεως. Μόνος του φεύγει, δὲν ὑφίσταται θέμα προστασίας τοῦ νόμου 2112. Εἰς περίπτωσιν ἀσθενείας καὶ ἀποχωρήσεώς του λόγῳ ἀσθενείας, λόγῳ ἀπουσίας ἐκ τῆς ὑπηρεσίας του, ἔχανε καὶ αὐτὴν τὴν ἀποζημίωσιν τοῦ νόμου 2112. Μὲ τὴν νέαν τροποποίησιν ἡ ὁποία γίνεται, οἱ ἐν λόγῳ ὑπάλληλοι, οἱ ὁποῖοι ἔχουν συμπληρώσει 25ετῆ ὑπηρεσίαν, δύνανται οἰκειοθελῶς ὁποτεδήποτε νὰ ἀποχωρήσουν καὶ νὰ πάρουν τὸ κεφάλαιον ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον παίρνουν ὡς ἀποζημίωσιν καὶ οἱ ἐξισωθέντες, πρὸς τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους, ὑπάλληλοι τῆς Ἐλευθέρας Ζώνης. Ἡ δευτέρα περίπτωσις εἶναι ὅτι, ἐνῷ ὑπὸ τὸ προηγούμενον καθεστὼς διὰ ὁποιοδήποτε παράπτωμα θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἀπολυθῇ, χωρὶς καταγγελίαν συμβάσεως, ἐδῶ μόνον εἰς τὴν περίπτωσιν καταχρήσεως καὶ μάλιστα ἐφ’ ὅσον δὲν θὰ ἔχῃ παιδιὰ, δὲν ἀπολαμβάνει τῆς πλήρους προστασίας. Ἡ ἀποζημίωσις, στηρίζεται εἰς τὰ ἔτη προϋπηρεσίας. Αὐτὰ εἶναι τὰ βασικὰ κριτήρια καὶ τὰ αἴτια ποὺ ὡδήγησαν τοὺς ὑπαλλήλους τοῦ τέως Λιμενικοῦ Ταμείου Θεσσαλονίκης νὰ διεκδικοῦν καὶ νὰ προβάλλουν ἐπιμόνως τὸ αἴτημα τῆς ἐξισώσεώς των πρὸς τοὺς λοιποὺς συναδέλφους των. Αὐτὰς τὰς ὑπαλληλικὰς διεκδικήσεις ἱκανοποιοῦμεν διὰ τοῦ νομοσχεδίου. Ἔτσι ἔχει τὸ θέμα. Ἑπομένως, εἰς οὐδεμίαν περίπτωσιν εὐσταθοῦν αἱ ἐπικρίσεις καὶ διὰ τὸν λόγον αὐτὸν οὔτε τροπολογία εἶναι δυνατὸν νὰ δεχθῶ. Διότι ποίαν τροπολογίαν θὰ δεχθῶ, δι’ ἕνα καθεστὼς ὑφιστάμενον καὶ εἰς τὸ ὁποῖον ζητεῖ μία μερὶς μισθωτῶν νὰ προσχωρήσῃ διὰ νὰ τύχῃ εὐνοϊκωτέρας μεταχειρίσεως; Αὐτὴν τὴν εὐνοϊκωτέραν μεταχείρισιν δίδομεν. Ἐὰν τώρα αὐτὴ ἡ μεταχείρισις, ἡ εὐνοϊκωτέρα, ἡ ὁποία ἐξασφαλίζει εἰς τὸ διηνεκὲς ὅλους αὐτοὺς τοὺς ὑπαλλήλους καὶ ἐπιτρέπει τὴν ἐλευθέραν αὐτῶν ἐξέλιξιν ὑπὸ καθεστὼς πλήρους ἐπαγγελματικῆς ἀσφαλείας, εἶναι ἡ ἐνδεδειγμένη ἢ ὄχι, νομίζω, ὅτι τοῦτο θὰ κρίνουν οἱ ἐνδιαφερόμενοι ὑπάλληλοι, οἱ ὁποῖοι γνωρίζουν καλλίτερα ἀπὸ τοὺς ἐπικριτὰς τὶ σημαίνει ἀληθινὴ φιλεργατικὴ πολιτική. Καὶ αὐτὸ τὸ μέτρον, οὔτε ὀλίγον — οὔτε πολύ, ἐχαρακτηρίσθη ὡς ἀντεργατικόν. Πολὺ φοβοῦμαι, ὅτι ἴσως νὰ ὑπάρχουν ἐπιθυμοῦντες νὰ μὴ δοθῇ λύσις.

§131ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ποῖοι εἶναι αὐτοί;

§132Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Αὐτοὶ προέρχονται ἀπὸ τὴν πλευράν σας, ἡ ὁποία διὰ τῆς πολεμικῆς της κατὰ τοῦ νομοσχεδίου καὶ τῆς μεθόδου τῆς διαστρεβλώσεως τῶν σκοπῶν του, ἐπιζητεῖ νὰ ἐμφανίσῃ ὡς ἀντεργατικὰς κατ’ ἐξοχὴν φιλεργατικὰς διατάξεις. Σκοπὸς τοῦ νομοσχεδίου, εἶναι ἡ ἱκανοποίησις τῶν αἰτημάτων τῶν ὑπαλλήλων καὶ ἀντεργατικὴν θέσιν ὑποστηρίζουν, ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι παρεμποδίζουν τὴν ψήφισίν του καὶ συνεπῶς, τὴν ἱκανοποίησιν τῶν τοιούτων αἰτημάτων. Εἰς τὴν ἄσκησιν τῆς κοινωνικῆς πολιτικῆς, αἱ τυχὸν ἐπιβαρύνσεις ἐπέρχονται διὰ νὰ ἱκανοποιοῦν συλλογικὰ συμφέροντα. Ἡ προσπάθειά μας αὐτή, εἶναι δυνατόν, νὰ προκαλῇ ἀντιδράσεις, αἱ ἀντιδράσεις ὅμως αἱ ὁποῖαι προκαλοῦνται, εἰς αὐτὴν τὴν περίπτωσιν, δὲν προέρχονται ἀπὸ τοὺς ἐργαζομένους, διότι ἡ γραμμὴ τῆς Κυβερνήσεως εἶναι γραμμὴ προστασίας τῶν ἐργαζομένων καὶ γενικῶς τῶν οἰκονομικῶς ἀσθενεστέρων τάξεων τοῦ λαοῦ καὶ δὲν θὰ ὑπάρξῃ καμμία περίπτωσις, παρὰ τὰ ὅσα θέλετε νὰ εἴπητε, κύριοι, καὶ παρὰ τὰ ὅσα θέλετε νὰ ἐμφανίσητε, δὲν θὰ ὑπάρξῃ καμμία περίπτωσις ἐμφανίσεως γραμμῆς ἀντεργατικῆς. Ἐνθυμεῖσθε, κἄποτε τὸ καπνεργατικὸν θέμα. Ἐξ ὑπαιτιότητος τῆς πολεμικῆς, τὴν ὁποίαν ἠσκήσατε ἐπὶ χρόνια ὁλόκληρα, ἐρρίψατε εἰς ἀθλιότητα χιλιάδας καπνεργατῶν.

§133ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Β. Ἐφραιμίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§134Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐν πρώτοις, ἔχομεν νὰ παρατηρήσωμεν, ὅτι ὁ τρόπος, κατὰ τὸν ὁποῖον ὁ κ. ὑπουργὸς διεστρέβλωσε τὰ ὅσα εἴπομεν καὶ τὰ ὅσα εἶπε διὰ νὰ ἀποσείσῃ τὰς εὐθύνας τῆς Κυβερνήσεως, διὰ τὴν μὴ ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου «περὶ καπνεργατῶν», ὑποδηλοῦν διάθεσίν του νὰ μὴ ψηφισθῇ καὶ τὸ συζητούμενον νομοσχέδιον. Ἡμεῖς ἐδηλώσαμεν, ὅτι θέλομεν νὰ ψηφισθῇ ἀπόψε τὸ νομοσχέδιον, ἀλλὰ τοῦτο δὲν μᾶς ἐμποδίζει νὰ ἐπιδιώκωμεν τὴν βελτίωσίν του καὶ ἀφ’ ἑτέρου νὰ ἐξασφαλίσωμεν τοὺς ἐργαζομένους ἀπὸ μίαν προϊοῦσαν κατάργησιν τῆς προστασίας τοῦ νόμου 2112, ὡς αὕτη ἐπιχειρεῖται διὰ τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ νομοσχεδίου. Εἰς ὅ,τι ἀφορᾷ τὰς εὐθύνας διὰ τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου περὶ ἄρσεως τῶν εἰς βάρος τῶν καπνεργατῶν ἀδικιῶν, τὰς ὁποίας διέπραξεν ἡ παράταξις τοῦ κ. ὑπουργοῦ, ὡς Ἑλληνικὸς Συναγερμός, εἶναι γνωστὸν ὅτι, παρὰ τὰς παρακλήσεις τῶν βουλευτῶν τῆς παρατάξεώς μας καὶ τῶν ἄλλων Κομμάτων, ὁ κ. ὑπουργὸς ἠρνήθη συστηματικῶς νὰ φέρῃ πρὸς ψήφισιν τὸ νομοσχέδιον «περὶ καπνεργατῶν». Τὸ νομοσχέδιον ἐκεῖνο, εἶχε περίεργον καὶ ὕποπτον ἱστορίαν, πάντοτε ἀνεγράφετο εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν, ἀλλὰ πάντοτε ἦτο τελευταῖον, ὥστε νὰ μὴ ψηφισθῇ. Ἡ Κυβέρνησις, ὡς ἔχουσα τὴν πλειοψηφίαν καὶ ὡς διαθέτουσα τὸν μηχανισμὸν τοῦ Προεδρείου, ἠδύνατο νὰ τὸ ψηφίσῃ, δὲν τὸ ἔπραξεν ὅμως, τὸ ἀπέφυγε χάριν τῶν μεγαλοκαπνεμπορικῶν συμφερόντων, ποὺ πάντα εὐνοεῖ. Δὲν θὰ ἤθελα νὰ προχωρήσω περισσότερον, διὰ νὰ μὴ θεωρηθῇ, ὅτι σκανδαλοθηρῶ καὶ δι’ αὐτό, περιορίζομαι μόνον εἰς τὸ νὰ εἴπω ὅτι, εἶναι γνωστόν, ποῖοι μέσα εἰς τὴν Κυβερνητικὴν παράταξιν ὑπουργοὶ καὶ μέλη τοῦ τότε καὶ νῦν Προεδρείου δὲν ἤθελαν νὰ ψηφισθῇ καὶ δὲν ἐψηφίσθη, ὁ νόμος διὰ τὴν ἄρσιν τῶν ἀδικιῶν εἰς βάρος τῶν καπνεργατῶν.

§135ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μ. Στεφανίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§136Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἐπαναλάβω τὴν δήλωσιν τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων, ὅτι θὰ ψηφίσῃ τὸ νομοσχέδιον καὶ θὰ ἐπιδιώξῃ τὴν ταχυτέραν ἐντὸς τῆς σήμερον ἐπιψήφισίν του. Περιωρίσαμεν μόνον τὴν ἀξίωσίν μας καὶ ταὐτοχρόνως τὴν παράκλησίν μας πρὸς τὴν Κυβέρνησιν, νὰ ἀποδεχθῇ τὴν προσθήκην εἰς τὸ ἄρθρ. 5, ὥστε ἐφ’ ὅσον ἡ ἀποζημίωσις ἐφ’ ἅπαξ τοῦ κοινοῦ Ταμείου εἶναι μικροτέρα τῆς τοῦ νόμου 2112, νὰ δύναται ὁ ὑπάλληλος νὰ λάβῃ τὴν ἀποζημίωσιν τοῦ νόμου τούτου. Εἶμαι βέβαιος, ὅτι ἅπαντες οἱ συνάδελφοι τῆς Συμπολιτεύσεως ἐρωτώμενοι, θὰ δώσουν τὴν συγκατάθεσίν των δι’ αὐτὴν τὴν δικαίαν καὶ ἀθώαν προσθήκην εἰς τὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 5. Ἄλλως τε καὶ ὁ κ. Μπακόπουλος ὡμολόγησεν, ὅτι αὕτη θὰ βελτιώσῃ τὸ νομοσχέδιον. Περαιτέρω, εἰς τὸ νομοσχέδιον περιέχεται κατωτέρω εἰς τὸ ἄρθρον 7 διάταξις, διὰ τῆς ὁποίας παρέχεται εἰς τὸν ὑπουργὸν τῆς Ἐργασίας ἡ ἐξουσιοδότησις, ἵνα διὰ Διατάγματος ρυθμίζῃ, μεταξὺ ἄλλων θεμάτων, καὶ τὰς προϋποθέσεις καὶ τὸ ὕψος τῶν ἀποδοχῶν τοῦ κοινοῦ Ταμείου. Ἡ διάταξις, ἔχει ὡς ἑξῆς: «........ (ἀναγινώσκει)..........». Κύριε Πρόεδρε, μᾶς προξενεῖ κατάπληξιν ἡ ἄρνησις τοῦ κ. ὑπουργοῦ Ἐργασίας νὰ ἀποδεχθῇ αὐτὴν τὴν προσθήκην, πρὸς μείζονα κατοχύρωσιν τῶν ὑπαλλήλων τοῦ τέως Λιμενικοῦ Ταμείου Θεσσαλονίκης. Προφανῶς, ὅλοι ὅσοι ἤκουσαν τὴν προηγηθεῖσαν ἀγόρευσιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ, θὰ διεπίστωσαν μίαν κραυγάζουσαν ἀντίφασίν του. Διότι ὁ ἴδιος, διὰ νὰ μᾶς πείσῃ, ὅτι ἡ προσθήκη εἶναι περιττή, ἰσχυρίζεται καὶ ἐπιμένει, ὅτι μὲ τὴν ὑπάρχουσαν νομοθεσίαν, τὸ ποσὸν τοῦ ἐφ’ ἅπαξ εἶναι πολὺ μεγαλύτερον, ἐντελῶς ἀορίστως καὶ ὅτι αἱ προϋποθέσεις ἀπολήψεώς του εὐμενέστεραι διὰ τοὺς ὑπαχθησομένους εἰς τὸ κοινὸν Ταμεῖον Ἐλευθέρας Ζώνης καὶ Λιμενικοῦ Ταμείου, ἐνῷ εἰς τὸ ἄρθρον 7 τίθεται διάταξις, δι’ ἧς δύναται ἡ Κυβέρνησις διὰ διατάγματος νὰ ρυθμίσῃ κατὰ τὸ δοκοῦν καὶ συνεπῶς κατὰ διάφορον καὶ δυσμενέστερον τρόπον τὸ ὕψος καὶ τὰς προϋποθέσεις χορηγήσεως τῶν παροχῶν καὶ τὰ ἀσφαλιζόμενα πρόσωπα. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, ἡ Κυβέρνησις, ἢ οἱαδήποτε Κυβέρνησις ποὺ θὰ τὴν διαδεχθῇ, θὰ δύναται νὰ κάμῃ ἕνα διάταγμα καὶ νὰ καθορίσῃ τὸ ὕψος τῶν παροχῶν ἐνδεχομένως μικρότερον τῆς ὑπὸ τοῦ νόμου 2112 παρεχομένης ἀποζημιώσεως καὶ νὰ θεσπίσῃ προϋποθέσεις δυσμενεστέρας, ὥστε νὰ μὴ ὑπαχθοῦν ὅλοι εἰς τὴν εὐεργετικὴν ρύθμισιν. Ἐν προκειμένῳ, ὅθεν θὰ ἔχωμεν ψηφίσει τὴν κατάργησιν διὰ τοῦ ἄρθρου 5 τῆς ἀποζημιώσεως τοῦ νόμου 2112 καὶ θὰ ἀπειλοῦνται οἱ ὑπάλληλοι αὐτοὶ ἀπὸ τὸν κίνδυνον νὰ στερηθοῦν ἐν ὅλῳ ἢ ἐν μέρει ταύτης. Τόσον ἀφελεῖς μᾶς ἐξέλαβεν ὁ κ. ὑπουργός.

§137Δ. ΓΙΑΧΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. ὑπουργὸς ἠθέλησε νὰ παρουσιάσῃ τὴν παράταξίν μας, ὅτι εἶναι ἐναντίον τοῦ νομοσχεδίου. Οὐδεὶς ἐκ τῶν ὁμιλητῶν τῆς πτέρυγος αὑτῆς εἶπεν, ὅτι δὲν θὰ ψηφίσῃ τὸ νομοσχέδιον. Ἀντιθέτως, ὅλοι ἐζήτησαν βελτιώσεις ὑπὲρ τῶν ἐργαζομένων. Ὁ κ. ὑπουργὸς ἰσχυρίσθη, ὅτι πάντοτε λαμβάνει μέτρα προστασίας τῶν ἐργαζομένων. Θὰ ἠδυνάμην νὰ ἀναφέρω πλῆθος ἀντεργατικῶν ἀποφάσεών του. (Θόρυβος — κωδωνοκρουσίαι).

§138ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, εἶσθε ἐκτὸς θέματος. Τὰ ὅσα λέγετε, εἶναι θέμα ἐλέγχου. (Θόρυβος — κωδωνοκρουσίαι).

§139Δ. ΓΙΑΧΝΗΣ. Ὑπάρχει σωρεία ἀντεργατικῶν ἀποφάσεων.

§140ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶσθε ἐκτὸς θέματος, κ. Γιαχνῆ. Ὁ κ. Α. Τσιάρας, ἔχει τὸν λόγον.

§141Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν εἶχον πρόθεσιν νὰ ὁμιλήσω, διὰ νὰ διευκολύνω τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου. Ὀφείλω, ὅμως, νὰ ἐκφράσω τὴν λύπην μου διὰ τὰ ὅσα εἶπεν ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, κατηγορήσας τὴν παράταξιν αὐτήν. Ὁμολογῶ, ὅτι καταβάλλεται μία προσπάθεια ὅλων μας διὰ τὴν διαφύλαξιν τῶν δικαιωμάτων τῶν ἐργαζομένων. Ποῦ εὑρίσκει ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, ὅτι ἡ Ἀριστερὰ παράταξις εἶναι ἐναντίον τῶν ἐργαζομένων; Νομίζω, ὅτι ὅλαι αἱ πτέρυγες κατατείνουν εἰς τὴν βελτίωσιν τοῦ νομοσχεδίου. Δι’ αὐτὸ παρακαλῶ τὸν κύριον ὑπουργὸν νὰ σταματήσῃ τὰς κατηγορίας αὐτάς. Παρακαλῶ πρὸς τοῦτο, τόσον τὸν κ. ὑπουργὸν Ἐργασίας, ὅσον καὶ τὴν Συμπολίτευσιν νὰ δεχθῇ αὐτὴν τὴν ἐλαφρὰν ὑποστήριξιν, τὴν ὁποίαν προτείνομεν, τοῦ Ν. 2112, πρὸς ὄφελος τῶν ἐργαζομένων.

§142Κ. ΤΣΙΓΑΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν θὰ κάμω κριτικὴν τῶν προγραμματικῶν δηλώσεων, διότι προγραμματικὰς δηλώσεις ἔκαμε πρὸ ὀλίγου ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, ἀλλὰ θέλω νὰ εἴπω μὲ τὴν ἁπλῆν λογικήν, ὅτι δὲν δύναμαι νὰ ἀντιληφθῶ, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ὁμιλῇ ὁ κ. ὑπουργὸς περὶ δημιουργίας εὐνοϊκωτέρων συνθηκῶν ὑπὲρ τῶν ἐργαζομένων, ἐνῷ δὲν δέχεται τὴν ἀσφαλιστικὴν δικλεῖδα, τὴν ὁποίαν ἀποτελεῖ ἡ τροπολογία μας, νὰ μὴ λάβουν ἀποζημίωσιν μικροτέραν ἐκείνης, τὴν ὁποίαν καθορίζει ὁ νόμος 2112. Ἐὰν δὲν δεχθῇ αὐτὴν τὴν τροπολογίαν ὁ κ. ὑπουργός, θὰ καταδειχθῇ, ὅτι δὲν εἶναι εἰς τὰς προθέσεις του ἡ προστασία τῶν ἐργαζομένων.

§143ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν κατ’ ἀρχὴν τὸ ὡς ἄνω σχέδιον

Ν. Δ.;

§144ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§145ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν κατ’ ἀρχὴν τὸ σχέδιον Ν. Δ. «περὶ ἀσφαλίσεως τοῦ προσωπικοῦ τοῦ τέως Λιμενικοῦ Ταμείου Θεσσαλονίκης». Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν. Ἄρθρον 1. Ὁ κ. Α. Ἀηδονᾶς, ἔχει τὸν λόγον.

§146Α. ΑΗΔΟΝΑΣ. Ὑπάρχει μία κατηγορία ὑπαλλήλων τῆς Ἐλευθέρας Ζώνης Θεσ)κης, οἵτινες ἐξῆλθον τῆς ὑπηρεσίας κατὰ τὸ διάστημα μεταξὺ Μαρτίου 1953 καὶ Δεκεμβρίου τοῦ 1956. Οἱ ὑπάλληλοι αὐτοὶ ἐπλήγησαν ἀπὸ τὴν ἀναπροσαρμογήν, λαβόντες ὡς ἐφ’ ἅπαξ ἀποζημίωσιν, ποσὸν ἀνερχόμενον εἰς τὸ ⅓ καὶ ¼ τοῦ σημερινοῦ. Δεδομένου, ὅτι, ὡς προκύπτει ἀπὸ τὴν Ἔκθεσιν Γενικῆς Διευθύνσεως Λογιστικοῦ, δὲν ὑπάρχει ἐπιβάρυνσις τοῦ προϋπολογισμοῦ. Εἶναι τεσσαράκοντα οἱ συνάδελφοι αὐτοί, ἐὰν ὁ κ. Ὑπουργὸς ἀποφασίσῃ τὴν χορήγησιν 5.000 δραχμῶν ἐφ’ ἅπαξ βοηθήματος, οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ ἱκανοποιοῦνται ἀπολύτως, ὡς ἐμφαίνεται καὶ ἐξ ἑνὸς ἐγγράφου τοῦ Συνδέσμου των, τὸ ὁποῖον ὑπεβλήθη καὶ εἰς τὸν κ. ὑπουργόν.

§147ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μ. Στεφανίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§148Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν ὑπεστήριξα, κατὰ παράκλησιν τοῦ συναδέλφου κ. Μπαχατσέλου, αὐτὴν τὴν τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν ἀνέπτυξεν ὁ συνάδελφος κ. Ἀηδονᾶς πρὸ ὀλίγου. Ἐλέχθη τότε εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν ἐκ μέρους τῆς ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου, ὅτι τὸ θέμα αὐτὸ εἶναι δυνατὸν νὰ ρυθμισθῇ διὰ κοινῆς ἀποφάσεως τῶν δύο ὑπουργῶν. Δὲν συμμερίζομαι τὴν ἄποψιν αὐτὴν καὶ ἐπιμένω εἰς τὴν ἀνάγκην τῆς νομοθετικῆς ρυθμίσεως. Ὑποστηρίζω τὴν τροπολογίαν, διότι θεωρῶ δίκαιον τὸ αἴτημα τῶν συνταξιούχων τῆς Ἐλευθέρας Ζώνης Θεσσαλονίκης ποὺ ἐξῆλθον τῆς ὑπηρεσίας ἀπὸ τοῦ 1953–56 καὶ καταφώρως ἠδικήθησαν. Παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργόν, ἐφ’ ὅσον δὲν εἶναι δυνατὸν διὰ κοινῆς ἀποφάσεως νὰ ρυθμισθῇ τὸ θέμα, νὰ κάμῃ δεκτὴν τὴν τροπολογίαν.

§149Ν. ΖΑΡΝΤΙΝΙΔΗΣ. Ὑποστηρίζω καὶ ἐγώ, κ. Πρόεδρε, τὴν τροπολογίαν αὐτήν.

§150Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Ὅσον ἀφορᾷ τὴν τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν ὑποστηρίζουν οἱ κύριοι συνάδελφοι, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τὴν δεχθῶ, ὁσονδήποτε καὶ ἂν εἶναι συμπαθὴς δι’ ἐμὲ ἡ περίπτωσις τῶν ἐξελθόντων ὑπαλλήλων, διότι, ἐκτὸς τῶν οἰκονομικῶν ἐπιβαρύνσεων...

§151Α. ΑΗΔΟΝΑΣ. Δὲν ὑπάρχουν οἰκονομικαὶ ἐπιβαρύνσεις, κ. Ὑπουργέ.

§152Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Ἐκτὸς τῶν οἰκονομικῶν ἐπιβαρύνσεων, ὑπάγεται καὶ εἰς τὴν ἁρμοδιότητα ἄλλων συναδέλφων, μὲ τοὺς ὁποίους θὰ ἔπρεπε προηγουμένως νὰ συνεννοηθῶ. Ἑπομένως, εἶναι ἀπολύτως ἀδύνατον νὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ τροπολογία.

§153Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Εἶναι ἀληθές, κ. Ὑπουργὲ τῆς Ἐργασίας, ὅτι ἀπεστείλατε ἐπιστολὴν εἰς τὸν Ὀργανισμὸν Ἐλευθέρας Ζώνης Θεσσαλονίκης καὶ συνεστήσατε σεῖς ὁ ἴδιος τὴν ἀποδοχὴν τοῦ αἰτήματος αὐτοῦ, ὅπερ ἐχαρακτηρίσατε δυνατώτατον.

§154Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Μάλιστα, κύριε συνάδελφε. Βλέπετε, ὅτι ὑπάρχει ἡ ἐπιστολή μου καὶ ἐξετάζεται τὸ θέμα, ἀλλὰ τὸ θέμα δὲν εἶναι μόνον τῆς ἰδικῆς μου ἁρμοδιότητος.

§155Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Ἀπεκάλυψα, κ. Πρόεδρε, εἰς τὴν Βουλὴν ἕνα γεγονός, τὸ ὁποῖον παρεδέχθη ὁ κ. ὑπουργός, ὅτι πράγματι ἀπηύθυνεν ἐπιστολὴν πρὸ καιροῦ εἰς τὸν Ὀργανισμὸν Ἐλευθέρας Ζώνης Θεσσαλονίκης καὶ συνέστησε τὴν ἀποδοχὴν αὐτοῦ τοῦ αἰτήματος. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, κ. Πρόεδρε, ὁ κ. ὑπουργός, ἔπειτα ἀπὸ τόσον χρονικὸν διάστημα ποὺ παρῆλθεν ἀφ’ ἧς ἀπέστειλε τὴν ἐπιστολὴν καὶ ἀφ’ ἧς τὸ θέμα συνεζητήθη εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν, ὅπου αὕτη ἐξέφρασε τὴν εὐχήν, ἵνα διὰ κοινῆς ἀποφάσεως τῶν ὑπουργῶν ρυθμισθῇ, ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, λέγω, ἠδύνατο ὁ κ. ὑπουργὸς νὰ συνεννοηθῇ μετὰ τῶν συναδέλφων του ἁρμοδίων ὑπουργῶν διὰ νὰ δώσῃ λύσιν εἰς ἕνα τοιοῦτον θέμα, τὰ ὁποῖον ὁ ἴδιος υἱοθέτησε καὶ ἐπέμεινε διὰ τὴν λύσιν του. Ἐκτὸς ἐὰν ἡ ἐπιστολή του αὕτη ἐστάλη διὰ λόγους πολιτικῆς καὶ κομματικῆς σκοπιμότητος.

§156Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Ἀσκῶ πολιτικήν.

§157Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Ὠφείλατε νὰ εἶσθε συνεπὴς καὶ νὰ τὴν ἀποδεχθῆτε.

§158Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Εἶμαι συνεπέστατος, κ. συνάδελφε, τὸ θέμα ἐξετάζεται.

§159Ν. ΖΑΡΝΤΙΝΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὅσον ἀφορᾷ τὸ θέμα αὐτό, θὰ προέτεινον μίαν συμβιβαστικὴν λύσιν. Νὰ δοθῇ ἡ δυνατότης διὰ κοινῆς ἀποφάσεως νὰ χορηγηθῇ ἐφ’ ἅπαξ ἀποζημίωσις εἰς τοὺς ἀπολυθέντας ὑπαλλήλους ἀπὸ τὸν Μάρτιον τοῦ 1953 ἕως τὸν Μάρτιον τοῦ 1956 καὶ τότε οἱ ἁρμόδιοι ὑπουργοί, ἔχουν τὴν εὐχέρειαν νὰ τὸ τακτοποιήσουν τὸ ζήτημα.

§160Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Κύριε Πρόεδρε, οἱ ἐνδιαφερόμενοι, οἱ ἐξελθόντες, ὑπέβαλον μίαν ἀναφορὰν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον καὶ ζητοῦν ἕνα συμπληρωματικὸν βοήθημα. Τὸ Ὑπουργεῖον, ἀφοῦ ἐξήτασε τὸ αἴτημα, τὸ διεβίβασε καὶ μάλιστα μὲ εὐνοϊκὴν εἰσήγησιν, ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν τῆς ὑπάρξεως τῶν οἰκονομικῶν δυνατοτήτων, εἰς τὸν ἐνδιαφερόμενον Ὀργανισμόν. Ὁ Ὀργανισμός, μέχρι τῆς στιγμῆς, δὲν ἀπήντησεν εἰς τὸ πρῶτον ἔγγραφον, διότι ὑπάρχει καὶ δεύτερον ἔγγραφον. Ἐστάλη καὶ δεύτερον ἔγγραφον καὶ ἐζήτησα συμπληρωματικὰ στοιχεῖα διὰ τὴν οἰκονομικήν του κατάστασιν, οὕτως ὥστε νὰ πείσωμεν τὸν Ὀργανισμὸν νὰ δεχθῇ μίαν ρύθμισιν τοῦ θέματος, τὸ ὁποῖον πλέον θέμα θὰ διακανονισθῇ μὲ κοινὴν ἀπόφασιν τῶν ἁρμοδίων ὑπουργῶν καὶ ὄχι διὰ τῆς νομοθετικῆς ὁδοῦ. Ἑπομένως, εἶμαι ὄχι μόνον συνεπής, ἀλλὰ ἡ συνέπειά μου ἔφθασεν εἰς τὸ σημεῖον νὰ στείλω καὶ δεύτερον ἔγγραφον.

§161ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 1;

§162ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§163ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 1 ἐγένετο δεκτόν. (Ἀκολούθως, ἐγένετο δεκτόν, ὡς ἔχει, τὸ ἄρθρον 2). Ἄρθρον 3. Ὁ κ. Β. Ἐφραιμίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§164Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, μίαν διευκρίνισιν. Μήπως μπορεῖτε νὰ μᾶς εἴπητε ποία θὰ εἶναι ἡ εἰσφορὰ εἰς τὴν ὁποίαν θὰ ὑποβάλωνται οἱ ὑπάλληλοι καὶ τὴν ἀναλογίαν εἰσφορᾶς ὑπαλλήλου καὶ ἐργοδότου;

§165Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). 6 καὶ 4.

§166Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Δηλαδή, κ. Ὑπουργέ, εἰς αὐτὴν τὴν περίπτωσιν ἕνα μεγαλύτερον ποσοστόν. Ὄχι τὴν κλασσικὴν περίπτωσιν τοῦ Ταμείου Προνοίας, ἀλλὰ θὰ ἔχωμεν μίαν αὐτασφάλισιν τῶν ἐργαζομένων καὶ ἐν ὀνόματι αὐτῆς τῆς αὐτασφαλίσεως προχωρεῖτε εἰς τὴν κατάργησιν τῆς προστασίας τοῦ 2112. Ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ ἔχω ὑπ’ ὄψιν μου, ὅτι ὑπάρχει ἀπόφασις τοῦ Ἀρείου Πάγου ἀπὸ τοῦ 1936–37, ἐξ ἀφορμῆς ἀναλόγου θέματος ποὺ ἠγέρθη διὰ τοὺς τραπεζιτικοὺς ὑπαλλήλους. Ἐκεῖ ὑπῆρχεν ἀμφισβήτησις ἀπὸ τὰς Τραπέζας ὅτι, ἐφ’ ὅσον οἱ ὑπάλληλοι ἔχουν Ταμεῖον αὐτασφαλίσεως, ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπαχθοῦν εἰς τὴν προστασίαν τοῦ νόμου 2112. Ἡρμήνευον, δηλαδή, τὸν νόμον 2112 ὑπὸ στενὴν ἔννοιαν.

§167ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὶ σχέσιν ἔχουν ὅλα αὐτά, κ. συνάδελφε, μὲ τὸ ἄρθρον 3 τοῦ νομοσχεδίου;

§168Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Εἰς τὸ ἄρθρον 3 ἀναφέρονται αἱ εἰσφοραί. Ὁ κ. ὑπουργός, εἶπεν, ὅτι ἡ ἀναλογία θὰ εἶναι 4 πρὸς 6. Καὶ ἐπροχώρησεν ἀπὸ τοῦ σημείου αὐτοῦ καὶ παρεδέχθη καὶ αὐτός, ὅτι ὑπάρχει πλέον μία σοβαρὰ ἀναλογία εἰσφορᾶς τοῦ ἐργαζομένου καὶ ἑπομένως τὸ Ταμεῖον αὐτοπρονοίας περισσότερον ἔχει τὴν ἔννοιαν Ταμείου Αὐτασφαλίσεως, ἐφ’ ὅσον ὅ,τι θὰ παίρνῃ ὁ ἐργαζόμενος θὰ προέρχεται κατὰ τὰ 40% ἀπὸ τὴν εἰσφοράν του. Πῶς, λοιπόν. Εἰς ἀνάλογον περίπτωσιν τῶν ὑπαλλήλων τῶν Τραπεζῶν, ὁ Ἄρειος Πάγος εἶπεν, ὅτι ἡ ὕπαρξις τοῦ Ταμείου Αὐτασφαλίσεως δὲν δίδει λαβεῖν εἰς μὴ ἐφαρμογὴν τοῦ νόμου 2112. Ἐπειδὴ καὶ ἐπὶ τοῦ προκειμένου εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποστηριχθοῦν τὰ αὐτὰ ἐπιχειρήματα, μήπως νομίζετε, κ. Ὑπουργέ, ὅτι ἐφ’ ὅσον δὲν ἀποδέχεσθε καὶ τὴν ὕπαρξιν τοῦ Ταμείου καὶ τὴν ἰσχὺν τοῦ νόμου 2112, μήπως νομίζετε, λέγω ὅτι θὰ πρέπει νὰ αὐξηθῇ ἡ εἰσφορὰ τοῦ ἐργοδότου;

§169Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Κύριε συνάδελφε, δὲν ἔχετε ἀντιληφθῆ τὸ ζήτημα. Ἐπὶ τοῦ προκειμένου, πρόκειται περὶ συνταξιοδοτικῆς ἐξισώσεως τῶν ἐν λόγῳ ὑπαλλήλων πρὸς δημοσίους ὑπαλλήλους. Τὰ ἀσφαλιστικὰ θέματα εἶναι ἀναμμένα κάρβουνα καὶ καῖνε, ἐὰν δὲν τὰ προσέξωμε. Ἰδοὺ ποῖοι εἶναι οἱ πόροι τοῦ Ταμείου: «...... (ἀναγινώσκει) ......». Ἐὰν μειώσωμεν ἕνα ἐκ τῶν πόρων αὐτῶν δὲν θὰ ὑπάρχῃ τὸ οἰκονομικὸν βάθρον διὰ νὰ δώσωμεν τὰς παροχάς, τὰς ὁποίας ἐπιθυμοῦμεν νὰ δώσωμεν. Μὴ ὑποστηρίζετε, λοιπόν, τοιαῦτα πράγματα, καὶ ἀφήσατε νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον. Ἡ πολιτικὴ τοῦ «ναὶ μέν, ἀλλὰ» θὰ πρέπει νὰ ἐκλείψῃ.

§170ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτόν, τὸ ἄρθρον 3, ὡς ἔχει;

§171ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§172ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 3 ἐγένετο δεκτόν, ὡς ἔχει. (Ἀκολούθως ἐγένετο δεκτὸν τὸ ἄρθρον 4, ὡς ἔχει). Ἄρθρον 5. Ὁ κ. Μ. Στεφανίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§173Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Παρακαλῶ, κ. Ὑπουργέ, νὰ δεχθῆτε τὴν τροπολογίαν τὴν ὁποίαν ὑπεστηρίξαμεν κατ’ ἀρχήν. Ἡ ἐν λόγῳ διάταξις νὰ ἰσχύῃ, ἐφ’ ὅσον τὸ ἐφ’ ἅπαξ βοήθημα θὰ εἶναι ἴσον τοὐλάχιστον πρὸς τὴν ἀποζημίωσιν τοῦ νόμου 2112.

§174Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Δὲν δέχομαι τὴν τροπολογίαν αὐτήν, κ. Πρόεδρε, ἐφ’ ὅσον, ἐπαναλαμβάνω, ἐπὶ τοῦ προκειμένου πρόκειται περὶ ἐξισώσεως πρὸς δημοσίους ὑπαλλήλους.

§175ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 5, ὡς ἔχει;

§176ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§177ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 5 ἐγένετο δεκτόν, ὡς ἔχει. (Ἀκολούθως ἐγένοντο δεκτά, ὡς ἔχουν, τὰ ἄρθρα 6 καὶ 7. Ἄρθρον 8. Ὁ κ. Ὑπουργὸς Ἐργασίας, ἔχει τὸν λόγον.

§178Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Ὡς ἄρθρον 8, κ. Πρόεδρε, δέχομαι τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Βύζα, ἡ ὁποία εἶναι ταὐτόσημος μὲ τὴν τροπολογίαν τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς.

§179ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ τροπολογία τὴν ὁποίαν ἀποδέχεται ὁ κ. Ὑπουργὸς καὶ ἡ ὁποία θὰ τεθῇ ὡς ἄρθρον 8, ἔχει ὡς ἑξῆς: «... (ἀναγινώσκει) ...».

§180ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτή, δεκτή.

§181ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ τροπολογία τοῦ κ. Βύζα, ἐγένετο δεκτή, ὡς ἄρθρον 8. (Ἀκολούθως ἐγένετο δεκτὸν τὸ ἄρθρον 8, τὸ ὁποῖον λαμβάνει τὸν ἀριθμὸν 9).

§182Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Εἰς τὸ ἄρθρον 6, κ. Ὑπουργέ, ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ἐπρότεινε μίαν τροπολογίαν. Τὴν δέχεσθε;

§183Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Ὄχι.

§184ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον, ὡς ἐτροποποιήθη τὸ ὡς ἄνω σχέδιον Ν. Διατάγματος;

§185ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§186ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον, ὡς ἐτροποποιήθη τὸ σχέδιον Ν. Δ. «περὶ ἀσφαλίσεως τοῦ προσωπικοῦ τέως Λιμενικοῦ Ταμείου Θεσ)κης».

§187Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Θὰ ἤθελον νὰ παρακαλέσω, ἐὰν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ δεκτὸν κατ’ ἀρχὴν τὸ νομοσχέδιον, τὸ ἀφορῶν τὸ ταμεῖον Ἐμπόρων καὶ τὴν Παρασκευήν, ἐὰν ὑπάρχουν τροπολογίαι νὰ τὰς συζητήσωμεν.

§188ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ὄχι, ὄχι.

§189ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§190ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§191ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ. μὲ θέμα Ἡμερησίας Διατάξεως, Νομοθετικὴν Ἐργασίαν. (Ὥρα 11.15′ μ.μ.)