1960.06.02

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 108

Πέμπτη 2 Ἰουνίου 1960

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 7.05′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. (Βʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Α. Καμβύσης). Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Γκίλλας, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Α. ΓΚΙΛΛΑΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Ὁ βουλευτὴς κ. Β. Κρῖκος ζητεῖ τρίμηνον ἄδειαν ἀπουσίας προκειμένου οὗτος νὰ ἀπουσιάσῃ εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§4ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, ἐγκρίνεται.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἐνέκρινε τὴν χορήγησιν τῆς αἰτουμένης ἀδείας. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Κ. Μακρῆς, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§6Κ. ΜΑΚΡΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ βουλευτὴς κ. Π. Κάβδας, καταθέτει τροπολογίας ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διατάξεων ἀφορωσῶν ἐφέδρους ἀξιωματικούς, πολεμιστάς, ἀγωνιστὰς Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως καὶ ἀναπήρους καὶ θύματα πολέμου». Ὁ βουλευτὴς κ. Π. Γαρουφαλιᾶς, καταθέτει τροπολογίας ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διατάξεων ἀφορωσῶν ἐφέδρους ἀξιωματικούς, πολεμιστάς, ἀγωνιστὰς Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως καὶ ἀναπήρους καὶ θύματα πολέμου». Ὁ βουλευτὴς κ. Φ. Πιτούλης, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διατάξεων ἀφορωσῶν ἐφέδρους ἀξιωματικούς, πολεμιστάς, ἀγωνιστὰς Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως καὶ ἀναπήρους καὶ θύματα πολέμου». Ὁ βουλευτὴς κ. Ι. Τούμπας, καταθέτει τροπολογίας ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διατάξεων ἀφορωσῶν ἐφέδρους ἀξιωματικούς, πολεμιστάς, ἀγωνιστὰς Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως καὶ ἀναπήρους καὶ θύματα πολέμου». Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Πανελληνίου Ὁμοσπονδίας ὀπωρολαχανεμπόρων, διαμαρτυρομένης διὰ μελετωμένην ἐπανασύστασιν Νέας Ἀγρέξ. Ὁ βουλευτὴς Ἀχαΐας κ. Φ. Ζαΐμης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Πολιτικῶν Συνταξιούχων Πατρῶν, αἰτουμένων ἐπαναφορὰν τῶν συντάξεων εἰς 80% τῶν ἀποδοχῶν τῶν ἐν ἐνεργείᾳ ὑπαλλήλων, ἐπέκτασιν ἰατροφαρμακευτικῆς περιθάλψεως κλπ. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Α. Μητακίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐργατοϋπαλληλικοῦ Κέντρου Σερρῶν, αἰτουμένου τὴν αὔξησιν τῶν ἀποδοχῶν τῶν ἐργαζομένων, τὴν κατάργησιν τοῦ νόμου 3239 κλπ. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Τ. Βουλόδημος καὶ Η. Σκυλλάκος, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν κατοίκων τοῦ Δήμου Ληξουρίου καὶ τῶν πέριξ τῆς ἐπαρχίας Πάλλης χωρίων, αἰτουμένων ὅπως συμπληρωθοῦν τὰ ἀκατοίκητα νεόκτιστα τὰ ἀνήκοντα εἰς οἰκογενειάρχας πολυμελῶν οἰκογενειῶν, δοθοῦν ἀρωγαὶ εἰς τοὺς ἀκτήμονας καὶ θεωρηθοῦν τελείως ἀποσβεσμένα τὰ οἰκοδομικὰ δάνεια. Ὁ βουλευτὴς κ. Ι. Τριανταφυλλίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Πανεβρίου Ὀργανώσεως Γερμανοπαθῶν, αἰτουμένης ἀποζημίωσιν. Ὁ βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Μ. Στεφανίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προοδευτικοῦ καὶ Ἐξωραϊστικοῦ Συλλόγου Ἐργατικῶν Κατοικιῶν Χαλκίδος, αἰτουμένου ἀναστολὴν ἐπὶ διετίαν τῆς ἐνάρξεως καταβολῆς τῶν δόσεων τῶν ἐργατικῶν κατοικιῶν καὶ ἐπανεκτίμησιν τῆς κερδοσκοπικῆς καὶ ὑπερόγκου ἀξίας τῶν δραχ. 90.000 ἑκάστης τοιαύτης. Ὁ βουλευτὴς Ἠλείας κ. Χ. Πιπιλῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Καρραγωγέων «Ἐργασία» ἑδρεύοντος ἐν Πύργῳ δι’ ἧς αἰτεῖται ἡ κοινωνικὴ ἀσφάλισις τούτων εἰς ΙΚΑ κλπ. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Ν. Ἰντζές, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ συνεταιρισμοῦ πωλήσεως ὀπωρῶν Ν. Σερρῶν, αἰτουμένου ὅπως διαθέσῃ τὰ προϊόντα του εἰς ἐκπροσώπους τῆς Συνομοσπονδίας προμηθευτικῶν Συνεταιρισμῶν Δυτικῆς Γερμανίας. Ὁ βουλευτὴς κ. Χ. Μπουγᾶς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Πανελληνίου Συνδέσμου Ἐργατοτεχνιτῶν Χημικῶν Προϊόντων Τσιμέντων Ἡρακλῆς, αἰτουμένου τὴν εἰσδοχὴν τῶν ἐργατοτεχνιτῶν εἰς τὸ Ἐπικουρικὸν Ταμεῖον. Ὁ βουλευτὴς Ἕβρου κ. Ι. Τριανταφυλλίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Πανελληνίου Ὀρθοδόξου Ἑνώσεως, αἰτουμένης τὴν κατάργησιν τῆς Ἐνοριακῆς Εἰσφορᾶς. Ὁ βουλευτὴς Κυκλάδων κ. Α. Μπαρότσης, καταθέτει ἀναφορὰν περιοίκων συνοικίας Γαργαρέττας, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν χορήγησιν ἀθρόων ἀδειῶν ἀνεγέρσεως πολυωρόφων οἰκοδομῶν εἰς τὸ περὶ τὴν Ἀκρόπολιν τμῆμα τῆς πόλεως. Ὁ βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Μ. Στεφανίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἰωάννου Κ. Ρήγα κατοίκου Καράβου Ἀλιβερίου διαμαρτυρομένου διὰ τὴν κατάληψιν ἀπὸ τὴν ΔΕΗ κτημάτων του εἰς τὴν περιοχὴν αὐτὴν προωρισμένων διὰ τὴν συντήρησιν τῆς οἰκογενείας του. Ὁ βουλευτὴς Αἰτ)νίας κ. Ι. Ἰντζές, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ ἐργατοϋπαλληλικοῦ Κέντρου Ναυπάκτου, αἰτουμένου τὴν παρὰ τῆς Ἐργατικῆς Ἑστίας οἰκονομικὴν ἐνίσχυσίν του πρὸς ἀποφυγὴν ἀπειλουμένης ἐξώσεώς του ἐκ τῶν Γραφείων του παρὰ τοῦ ἰδιοκτήτου καὶ διὰ τὴν εὔρυθμον λειτουργίαν τῆς ὀργανώσεως.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ παρὰ τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως ὑπογραφέντος δευτέρου προσθέτου πρωτοκόλλου τῆς Γενικῆς Συμφωνίας περὶ Προνομίων Ἀσυλιῶν τοῦ Συμβουλίου τῆς Εὐρώπης»;

§8ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τὸ σχέδιον Ν. Δ. «περὶ κυρώσεως τοῦ παρὰ τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως ὑπογραφέντος Δευτέρου Προσθέτου Πρωτοκόλλου τῆς Γενικῆς Συμφωνίας περὶ Προνομίων καὶ Ἀσυλιῶν τοῦ Συμβουλίου τῆς Εὐρώπης». Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ρυθμίσεως θεμάτων τινῶν τοῦ Ταμείου Ἀσφαλίσεως Ἐμπόρων». Ὁ κ. Α. Μέρος, ἔχει τὸν λόγον.

§10Α. ΜΕΡΟΣ. Δὲν εἴμεθα ἐναντίον τοῦ νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ εἰς τὴν ἀσφάλισιν τῶν ἐμπόρων. Τοὐναντίον, θέλομεν ὅλοι οἱ Ἕλληνες, ἄνδρες καὶ γυναῖκες, νὰ τύχουν τῆς αὐτῆς μεταχειρίσεως καὶ τῶν αὐτῶν εὐεργετημάτων. Δὲν ἠμποροῦμεν ὅμως, ἐφ’ ὅσον δίδεται ἡ εὐκαιρία, νὰ μὴ ἐκφράσωμεν διὰ μίαν ἀκόμη φορὰν τὴν διαμαρτυρίαν τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου, διότι ἡ τάξις τῶν χωρικῶν, ἡ τόσον πολυπληθὴς καὶ τόσον κατὰ μέγα μέρος οἰκονομικῶς πάσχουσα, εὑρίσκεται εἰς σημεῖον ἀδικαιολογήτου ἀπὸ μέρους τοῦ Κράτους παραγκωνισμοῦ. Ἡ καθιέρωσις τῆς κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως καὶ τῶν ἀγροτῶν καθυστερεῖ πέραν παντὸς ὁρίου ὑπομονῆς. Εὑρισκόμεθα πάντοτε εἰς τὸ στάδιον μελέτης τοῦ ζητήματος, ἀλλὰ ἡ ὑπόθεσις χρονίζει καὶ εἶναι ἡ ὥρα νὰ δηλωθῇ ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, ἐὰν κατέληξεν εἰς ὁριστικὰ συμπεράσματα καὶ ἂν πρόκειται ν’ ἀχθῇ εἰς τὴν Βουλὴν συντόμως σχετικὸν νομοθέτημα. Πάντως οἱ ἀγρόται διαμαρτύρονται διὰ τὴν καθυστέρησιν. Ὅσον ἀφορᾷ τώρα τοὺς ἐμπόρους, ἐξ ἀφορμῆς τοῦ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχεδίου, θέλομεν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως ληφθῇ εἰδικὴ πρόνοια διὰ τὴν μερίδα ἐκείνην τῶν συνταξιούχων τοῦ Ταμείου Ἀσφαλίσεως Ἐμπόρων, οἱ ὁποῖοι λαμβάνουν πολὺ μικρὰν σύνταξιν ἐν σχέσει πρὸς τοὺς ἄλλους συνταξιοδοτουμένους τοῦ αὐτοῦ ταμείου. Πρόκειται περὶ 5.000 περίπου ἐμπόρων, οἱ ὁποῖοι εἶναι θύματα ἀτυχιῶν καὶ ἀπώλεσαν τὰ πάντα συνεπείᾳ πτωχεύσεων. Οἱ ἀτυχήσαντες αὐτοὶ ἔμποροι δὲν ἠδυνήθησαν νὰ κάμουν εἰς τὸ ταμεῖον ἀσφαλίσεως τὰς δεούσας κατὰ τὸ παρελθὸν καταβολὰς καὶ λαμβάνουν τοιουτοτρόπως μίαν σύνταξιν μικρὰν καὶ κυριολεκτικῶς ψωμοζοῦνε. Ἐπειδὴ οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ εὑρίσκονται εἰς προχωρημένην ἡλικίαν καὶ ἡ ζωή των εἶναι πλήρης στερήσεων, θὰ πρέπει νὰ στέρξῃ ἡ ὁλότης τῶν ἀσφαλισμένων ἐμπόρων καὶ ἡ ἁρμοδία ὑπηρεσία τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας νὰ παρασχεθῇ καὶ εἰς αὐτοὺς ἡ καὶ εἰς τοὺς ἄλλους διδομένη σύνταξις. Συνηγοροῦμεν δηλαδὴ ὑπὲρ τῆς ἐξισώσεως, δεδομένου, ὅτι πρόκειται περὶ ἡλικιωμένων, ἐπαναλαμβάνομεν, ἀτόμων καὶ δυστυχούντων. Φρονοῦμεν, δὲ ὅτι μία τοιαύτη ὑπὲρ τῶν ὀλίγων αὐτῶν ἐμπόρων εὐεργετικὴ χειρονομία δὲν πρόκειται νὰ κλονίσῃ τὰ οἰκονομικὰ τοῦ ταμείου. Τούτου ἀποκλειομένου, ἐπιβάλλεται ἡ τοιαύτη χειρονομία καὶ διὰ λόγους ἐκδηλώσεως συναδελφικῆς ἀλληλεγγύης.

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς, ἔχει τὸν λόγον.

§12Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου, δὲν ἠμποροῦμεν νὰ ἔχωμεν ἀντίρρησιν, ἐφ’ ὅσον ἀφορᾷ μίαν τάξιν ἐργαζομένων ἀνθρώπων, περὶ τῆς ἀσφαλιστικῆς προστασίας τῶν ὁποίων μεριμνᾷ τὸ νομοσχέδιον. Ἀλλὰ θὰ ἤθελα νὰ παρατηρήσω ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου τὰ ἑξῆς, καὶ παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐργασίας νὰ προσέξῃ, διότι αὐτὸν κυρίως ἀφορᾷ ἡ παρατήρησις. Ἐνῷ, κ. Ὑπουργὲ τῆς Ἐργασίας, διὰ τοῦ ἄρθρου 2 τοῦ νομοσχεδίου καθορίζεται, ὅτι εἰς τὴν ἀσφάλισιν τοῦ ταμείου ἀσφαλίσεως ἐμπόρων ὑπάγονται ὑποχρεωτικῶς πάντα τὰ πρόσωπα ἀδιακρίτως φύλου, ἡλικίας καὶ ὑπηκοότητος καὶ αἱ ἄλλαι κατηγορίαι τῶν ἠσφαλισμένων καὶ κατὰ ἕνα τρόπον διὰ τοῦ νόμου, ὁρίζονται σαφῶς ποῖα εἶναι τὰ πρόσωπα ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ὑπάγονται εἰς τὴν ἀσφάλισιν τοῦ ταμείου ἐμπόρων, εἰς τὸ ἄρθρον 3 ἀνατρέπεται ἡ ἀρχὴ τοῦ ἄρθρου 2 καὶ ὁρίζεται, ὅτι ἀπὸ τῆς ἰσχύος τοῦ παρόντος αἱ διατάξεις τῆς διεπούσης τὸ ταμεῖον ἀσφαλίσεως ἐμπόρων νομοθεσίας, αἱ ἀφορῶσαι εἰδικῶς εἰς τὸν κύκλον τῶν ἀσφαλιζομένων προσώπων κλπ. θὰ καθορισθοῦν διὰ Βασιλικοῦ Διατάγματος. Δηλαδή, εἶναι δυνατὸν νὰ ἐκδοθῇ εἰσηγήσει τῆς διοικήσεως Βασιλικὸν Διάταγμα, ποὺ νὰ περιορίζῃ ἢ ποὺ νὰ εὐρύνῃ τὸν κύκλον τῶν ἀσφαλιζομένων προσώπων, τὰ ὁποῖα καθορίζονται διὰ τοῦ ἄρθρου 2. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, τὸ νομοσχέδιον δὲν ἔχει καμμίαν βάσιν καὶ ἀρχήν, διότι ἢ θὰ πιστεύσωμεν, ὅτι τὰ πρόσωπα, τὰ ὁποῖα καθορίζει, ὅτι ὑπάγονται εἰς τὴν ἀσφάλισιν εἶναι αὐτά, τὰ ὁποῖα περιγράφονται καὶ ὁρίζονται σαφῶς εἰς τὸ ἄρθρον 2, ἢ θὰ ἔπρεπε νὰ ἀπαλειφθῇ τελείως τὸ ἄρθρον 2 καὶ νὰ ἀφήσωμεν τὴν διοίκησιν διὰ Βασιλικοῦ Διατάγματος νὰ καθορίσῃ τὸν κύκλον τῶν ἀσφαλιζομένων εἰς τὸ ΤΑΕ προσώπων. Πρέπει λοιπόν, νὰ ἐκκαθαρισθῇ τὸ ζήτημα. Ἐγώ, νομίζω, ὅτι ὁ κύκλος, ὅπως περιγράφεται εἰς τὸ ἄρθρον 2, εἶναι σαφὴς καὶ καθωρισμένος. Ἐὰν ἀφήσωμεν τὴν θύρα ἀνοικτήν, ἑκάστοτε εἰς τὴν διοίκησιν νὰ εἰσάγῃ εἰς τὸ ταμεῖον ἐμπόρων καὶ εἰς κάθε ἀσφαλιστικὸν ὀργανισμὸν νέας κατηγορίας ἀσφαλιζομένων, νομίζομεν, ὅτι θὰ ἐκλείψῃ ἀπὸ τὸν ὀργανισμὸν αὐτὸν τὸ αἴσθημα τῆς ἀσφαλείας, ὅτι θὰ ἠμπορῇ νὰ ἔχῃ μίαν βάσιν καὶ μίαν ἀσφάλειαν ὑπὲρ τῶν προσώπων, τὰ ὁποῖα θὰ ὑπάγωνται εἰς τὴν ἀσφάλισίν του. Θὰ ἠθέλαμεν ἐπ’ αὐτοῦ μίαν ἐκκαθάρισιν τῆς καταστάσεως. Ἀλλὰ πέραν αὐτοῦ καὶ αἱ λοιπαὶ ἐξουσιοδοτήσεις, αἱ ὁποῖαι παρέχονται διὰ τοῦ ἄρθρου 3 εἶναι εὐρεῖαι καὶ θὰ ἔπρεπε τὸ νομοσχέδιον νὰ εἶχε περισσότερον μελετηθῆ, ὥστε τινὲς τῶν ἐξουσιοδοτήσεων αὐτῶν, αἱ ὁποῖαι παρέχονται διὰ τοῦ ἄρθρου 3, νὰ παρήχοντο ἤδη διὰ τοῦ νομοσχεδίου. Καὶ ἀπὸ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς νομοτεχνικῶς καὶ κατ’ οὐσίαν τὸ νομοσχέδιον δὲν μᾶς εὑρίσκει συμφώνους. Θὰ εἴπω καὶ ἐγὼ τινὰ περὶ ἐκείνων, τὰ ὁποῖα ἔθιξεν ὁ συνάδελφος κ. Μέρος διὰ τὴν κατηγορίαν τῶν ἐμπόρων ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἠτύχησαν. Πράγματι, ὑπάρχει αὐτὴ ἡ κατηγορία τῶν ἐμπόρων, οἱ ὁποῖοι ἠτύχησαν. Λόγῳ τῆς κρίσεως ὑπέστησαν τὰς συνεπείας καὶ οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ πρέπει, ἂν εἶναι δυνατόν, διὰ τοῦ νόμου ἢ διὰ περαιτέρω ἐξουσιοδοτήσεως διὰ τοῦ ἄρθρου 3 νὰ προστατευθοῦν, ὥστε νὰ τύχουν τῆς στοργῆς τοῦ ταμείου ἀσφαλίσεων ἐμπόρων. Ταῦτα, εἰς τὴν κατ’ ἀρχὴν συζήτησιν καὶ ἐπιφυλάσσομαι, ὅταν ἔλθῃ ἡ ὥρα τῶν τροπολογιῶν, νὰ ὑποστηρίξω μίαν δικαίαν τροπολογίαν τῶν συναδέλφων κ.κ. Κατσαφάδου κλπ., ἡ ὁποία ἀφορᾷ μὲν ἄλλους ἀσφαλιστικοὺς ὀργανισμούς, ἀλλὰ πρέπει κατὰ ἕνα τρόπον ἡ τροπολογία αὐτὴ νὰ περιληφθῇ εἰς τὸ παρὸν νομοσχέδιον διὰ νὰ τακτοποιηθῇ μία ἐκκρεμότης ἡ ὁποία, ἀπὸ πολλοῦ χρόνου παραμένει ἀτακτοποίητος.

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Δεσύλλας, ἔχει τὸν λόγον.

§14Θ. ΔΕΣΥΛΛΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου δὲν ρυθμίζει τὰ ζητήματα τοῦ Ταμείου Συντάξεως Ἐμπόρων, ἀλλὰ ἀντιθέτως, προσπαθεῖ νὰ δημιουργήσῃ μίαν νέαν κατηγορίαν προσώπων—ἐμπόρων— κατὰ κοινὴν συνείδησιν κρινομένων. Δηλαδὴ διὰ τοῦ παρόντος νομοθετήματος κρίνεταί τις κατὰ κοινὴν συνείδησιν, ἐὰν εἶναι ἔμπορος, δικηγόρος ἢ τεχνίτης. Τὸ πρᾶγμα εἶναι παράδοξον πολλῷ δὲ μᾶλλον, διότι κατὰ κοινὴν συνείδησιν εἰς τὴν Ἑλλάδα πάντες εἶναι δυνατὸν νὰ θεωρηθοῦν ἔμποροι. Ἡ προσπάθεια ἐνισχύσεως τοῦ Ταμείου εἶναι ὁ λόγος, ὁ ὁποῖος ἐπροκάλεσε τὴν διατύπωσιν αὐτοῦ τοῦ νομοσχεδίου, ἀλλὰ πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ καθίστανται κατὰ κοινὴν συνείδησιν ὡρισμένα πρόσωπα ἔμποροι. Ὁ ἐμπορικὸς νόμος σαφῶς καθορίζει ποῖοι εἶναι οἱ ἔμποροι. Ἀντιθέτως διὰ τοῦ παρόντος σχεδίου νόμου, ὡς ἔμποροι θεωροῦνται καὶ τὰ ἑτερόρρυθμα μέλη τῶν ἑταιρειῶν. Ἀλλὰ οἱ ἑτερόρρυθμοι ἑταῖροι εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι τέκνα, θυγατέρες, φίλοι καὶ λοιπὰ πρόσωπα. Τῶν προσώπων αὐτῶν καθίσταται ὑποχρεωτικὴ ἡ ἀσφάλισις. Εἰς τὴν ἰδιαιτέραν μου πατρίδα ἀπεβίωσεν ἔμπορος καὶ τὸ Ταμεῖον ζητεῖ καθυστερημένας εἰσφορὰς ἀπὸ τοὺς κληρονόμους του, θεωρῶν αὐτοὺς ἑτερορρύθμους ἑταίρους. Ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατὸν ὁ ἑτερόρρυθμος ἑταῖρος ἐκ τῆς ἰδιότητος ταύτης καὶ μόνον νὰ θεωρῆται ἀπαραιτήτως ἔμπορος. Ὁ ἑτερόρρυθμος ἑταῖρος εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι δικηγόρος, ἰατρὸς ἢ καὶ φίλος καὶ ἑπομένως δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐγγραφῇ εἰς τὸ Ταμεῖον Συντάξεων Ἐμπόρων, δυνάμενος μάλιστα κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον νὰ χάσῃ καὶ τὰ δικαιώματά του ἀπὸ ἄλλο Ταμεῖον εἰς τὸ ὁποῖον, εἴτε θὰ εἶναι ἐγγεγραμμένος, εἴτε θὰ δικαιοῦται νὰ ἐγγραφῇ λόγῳ τῆς πραγματικῆς του ἰδιότητος. Τὸ θέμα εἶναι σοβαρὸν καὶ ἀσφαλῶς θὰ ἐγείρῃ ἀμφισβητήσεις καὶ θὰ δημιουργήσῃ διαμαρτυρίας καὶ δυσαρεσκείας. Ἀλλὰ καὶ ἡ παράγραφος 3 εἶναι σόλοικος..... (Ἀναγινώσκει).... Ὅλοι αὐτοὶ δὲν ὑπάγονται εἰς τὸ ΙΚΑ, ἀλλὰ θεωροῦνται ἔμποροι. Μὲ ἄλλα λόγια, κ. Πρόεδρε, κατὰ τὸν τρόπον αὐτὸν θὰ καταλήξωμεν εἰς τὸ ἀσυμβίβαστον, διότι ἐν ἐσχάτῃ ἀναλύσει καὶ ὁ δικηγόρος, σύμβουλος μιᾶς ἑταιρείας εἶναι κατὰ κοινὴν συνείδησιν ἔμπορος καὶ κατὰ συνέπειαν δὲν θὰ δικαιοῦται νὰ εἶναι δικηγόρος. Ἡ κοινὴ συνείδησις ἐξακολουθεῖ ὑφισταμένη καὶ εἰς τὴν παράγραφον 4.... (Ἀναγινώσκει).... Δηλαδὴ ἔχομεν σύγκρουσιν καὶ μὲ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἐγγεγραμμένοι εἰς τὰ ἐπαγγελματικὰ ἐπιμελητήρια. Κατὰ τὸν τρόπον αὐτὸν δημιουργεῖται πλήρης σύγχυσις. Ἀλλὰ τὸ χειρότερον πάντων, κ. Πρόεδρε, εἶναι ἡ παράγραφος 5.... (Ἀναγινώσκει).... Εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν ὁ συντάκτης τοῦ νομοσχεδίου ἀναμφισβητήτως ἀγνοεῖ τὸν τρόπον λειτουργίας τῆς Ἑλληνικῆς οἰκογενειακῆς οἰκονομίας. Ἔχομεν πλεῖστα ὅσα παραδείγματα ἀνθρώπων χρησιμοποιούντων τὰ τέκνα των εἰς τὰς ἐπιχειρήσεις των καὶ τὰ ὁποῖα φυσικὰ δὲν μισθοδοτοῦνται, ἡ δὲ ὑπαγωγὴ των εἰς τὸ ΙΚΑ θὰ ἀπετέλει κολοσσιαίαν ἐπιβάρυνσιν. Δὲν ἀντιλαμβάνομαι διὰ ποῖον λόγον θὰ πρέπει ταῦτα νὰ καταβάλλουν εἰσφορὰν εἰς τὸ Ταμεῖον, ἐφ’ ὅσον δὲν εἶναι ἔμποροι. Σχετικῶς μὲ τὰ Συμβούλια τῶν ἑταιρειῶν εἶναι παγία ἡ γνώμη τῶν συγγραφέων ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ, ὁ δὲ Ἀναστασιάδης προβαίνων εἰς τὸν διαχωρισμὸν λέγει τὰ ἑξῆς:... ... (Ἀναγινώσκει).... «Οἱ διοικηταὶ (Ἀνωνύμων Ἑταιρειῶν) καίπερ ἐνεργοῦντες ἐμπορικὰς πράξεις, δὲν καθίστανται ἔμποροι, διότι αἱ πράξεις εἶναι ἐμπορικαὶ ὡς πρὸς τὴν ἑταιρείαν». Βεβαίως θὰ μοῦ εἴπητε, ὅτι δὲν θεωροῦνται ἔμποροι παρὰ μόνον ὡς πρὸς τὴν ἀσφάλισιν. Νομίζω, ὅτι θὰ ἔχωμεν δυσαρέστους συνεπείας, ἐὰν ψηφισθῇ τὸ παρὸν σχέδιον νόμου, ὡς ἔχει. Θὰ προκύψουν διαφοραί, διότι ὑπάρχει ἀσάφεια ὡς πρὸς τὴν διατύπωσιν τῶν διατάξεων θὰ ἐπακολουθήσουν δίκαι κλπ. Διὰ τοῦτο ὀρθὸν εἶναι νὰ ἀπαλειφθῇ ἡ διάταξις αὐτή.

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Πρίφτης, ἔχει τὸν λόγον.

§16Γ. ΠΡΙΦΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐφ’ ὅσον ἡ γενικῶς παραδεδεγμένη ἀντίληψις ὅλων τῶν πτερύγων τῆς Βουλῆς εἶναι, ὅτι θὰ πρέπει βαθμιαίως νὰ χωρήσουν εἰς τὴν γενικὴν ἀσφάλισιν ὅλων τῶν κατηγοριῶν τοῦ πληθυσμοῦ, εἶναι ἀναμφισβήτητον, ὅτι ἐφ’ ὅσον τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου ξεκαθαρίζει κατὰ κάποιον τρόπον ὁριστικῶς σχεδὸν τὸ θέμα τῆς τακτοποιήσεως τῆς ἀσφαλίσεως, ἑνὸς Κλάδου ἐργαζομένων, ἐν προκειμένῳ τῶν ἐμπόρων δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρχῃ ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου ἀντίρρησις. Εἶναι ἀναμφισβητήτως κατὰ βάσιν ὀρθόν, ὑπὸ τὴν ἔννοιαν τοῦ σκοποῦ τὸν ὁποῖον ἐπιδιώκει, διότι συστηματοποιεῖ ἐπὶ τέλους τὸν τρόπον ἀσφαλίσεως εἰς τὸ Ταμεῖον Ἐμπόρων. Εἶναι γνωστόν, ἴσως σὲ ὅλους, ὅτι ἡ ὑφισταμένη κατάστασις ἀπὸ ἀπόψεως καταβολῆς ἀσφαλιστικῶν εἰσφορῶν διότι δὲν ἔχει λυθῆ τὸ πρόβλημα ποῖοι εἶναι ὑποχρεωτικῶς οἱ ἀσφαλιζόμενοι εἰς τὸ Ταμεῖον αὐτὸ μέχρι τοῦδε, ἔχει ὁδηγήσει, ὥστε ἐπὶ 5.500 συνταξιοδοτουμένων αὐτὴν τὴν στιγμὴν ὑπὸ τοῦ Ταμείου Ἀσφαλ. Ἐμπόρων, αἱ 4.000 νὰ συνταξιοδοτοῦνται, ὄχι διότι ἐκάλυψαν ὅλας τὰς προϋποθέσεις συνταξιοδοτήσεως, ἀλλὰ διότι ἔκαμον μίαν ἐφ’ ἅπαξ προκαταβολὴν μὲ τὴν ὁποίαν ἐκάλυψαν τὴν προϋπηρεσίαν, ἡ ὁποία ὑπῆρχε. Ἐκ τοῦ λόγου αὐτοῦ ἴσως προῆλθε καὶ κἄποια, ὄχι ἡ δέουσα, οἰκονομικὴ εὐεξία τοῦ Ταμείου Ἀσφαλίσεως Ἐμπόρων, τὸ ὁποῖον πέραν τοῦ κλάδου τῆς Ἀσφαλίσεως γήρατος, δὲν κατώρθωσε νὰ προχωρήσῃ περαιτέρω. Ἀναμφισβητήτως τελειώνει μίαν ἐκκρεμότητα—ἀνεξαρτήτως τῶν παρατηρήσεων τὰς ὁποίας ἔκανε ὁ συμπολίτης προλαλήσας συνάδελφος κ. Δεσύλλας, αἱ ὁποῖαι δημιουργοῦν ὡρισμένα ζητήματα καὶ τὰ ὁποῖα θὰ πρέπει εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν νὰ ἐκκαθαρισθοῦν — ἀδιαμφισβητήτως λύει τὸ ζήτημα τῆς ἐκκρεμότητος ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῆς ὑποχρεωτικῆς ἀσφαλίσεως. Καὶ θὰ εἶναι γνωστόν, διατὶ ἐξαπελύθη μία ὠργανωμένη ἀντίρρησις ἀπὸ ὡρισμένας πλευρᾶς ἐναντίον τῆς ὑποχρεωτικῆς ἀσφαλίσεως τοῦ ἐμπορικοῦ κόσμου εἰς τὸ Ταμεῖον Ἀσφαλίσεως Ἐμπόρων. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον θὰ εἶχε νὰ παρατηρήσῃ κανεὶς εἰδικώτερον, πέραν τῶν ὑποσημειωθεισῶν παρατηρήσεων, εἶναι ἡ περαιτέρω ἐξουσιοδότησις, ἡ ὁποία δίδεται εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν Ἐργασίας μὲ τὴν γνώμην τοῦ Συμβουλίου Κοινωνικῆς Πολιτικῆς, διὰ τοῦ ἄρθρου 3. Κύριε Πρόεδρε, δίδεται ἐξουσιοδότησις, ἡ ὁποία συγκρούεται κυριολεκτικῶς μὲ τὸ περιεχόμενον τοῦ ἄρθρου 2. Ὅπως ἀνέπτυξεν ὁ κ. Δεσύλλας, δίδεται ἐξουσιοδότησις ἐπὶ τῆς συνθέσεως τῶν συλλογικῶν ὀργάνων τῆς διοικήσεως χωρὶς τὴν γνώμην τῶν ἐνδιαφερομένων, δίδεται ἐξουσιοδότησις, μεταξὺ τῶν πολλῶν ἄλλων ἐξουσιοδοτήσεων, ἐπὶ τοῦ ὕψους τῶν παροχῶν κλπ. ἄνευ τῆς γνώμης τῆς διοικήσεως τοῦ Ταμείου. Ἔχαμεν τὴν γνώμην, κ. Πρόδρε, ὅτι τοσαύτη εὐρυτάτη ἐξουσιοδότησις ἀφανίζει κυριολεκτικῶς τὸ Ταμεῖον ὡς Διοικητικόν, ὡς ὑπεύθυνον ὄργανον διατηρήσεως τῆς περιουσίας, καὶ ὅτι θὰ ἔπρεπε τοὐλάχιστον ὡς «μίνιμουμ» ὡρισμένα πράγματα νὰ γίνωνται ἢ μετὰ πρότασιν τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τοῦ Ταμείου, ἢ μετὰ γνώμην τῆς Διοικήσεως τοῦ Ταμείου. Διότι αὐτὴ ἡ τόσον εὐρεῖα, ἐπαναλαμβάνω, ἐξουσιοδότησις, ἡ ὁποία εἶναι εὐρυτέρα τῆς ἐξουσιοδοτήσεως, ἡ ὁποία περιλαμβάνεται εἰς τὸ χθὲς μόλις ψηφισθὲν νομοσχέδιον τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας, διὰ τὴν ἀσφάλισιν τῶν ἐργατῶν καὶ ὑπαλλήλων τοῦ Λιμενικοῦ Ταμείου Θεσσαλονίκης, ὡς Διοικητικὸν καὶ ὡς Ἀσφαλιστικὸν Ὀργανισμόν, κυριολεκτικῶς ἐξαφανίζει τὸ Ταμεῖον καὶ τὸ ὑπαγάγει ἀποκλειστικῶς εἰς τὴν Διοίκησιν τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας, τὸ ὁποῖον διὰ τοῦ Συμβουλίου τῆς Κοινωνικῆς Πολιτικῆς, ρυθμίζει τὸ σύνολον τῶν θεμάτων ποὺ ἐμπίπτουν εἰς τὴν ἁρμοδιότητά του. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ἀνεξαρτήτως, ἐπαναλαμβάνω, τῶν παρατηρήσεων ποὺ ἔγιναν διὰ τοῦ ἄρθρου 2, ὅτι αὐτὴ ἡ ὑποχρεωτικὴ ἀσφάλισις τῶν ἐμπόρων, τῶν πραγματικῶν ἐμπόρων, τῶν, κατὰ τὸ ἐμπορικὸν Δίκαιον, ἐν πάση περιπτώσει θεωρουμένων ἐμπόρων, ἡ ὁποία δὲν εἶχε ἀντιμετωπισθῆ μέχρι σήμερον, καὶ ποὺ βασικά, ἐπαναλαμβάνω, διὰ τοῦ παρόντος ἀντιμετωπίζεται εἶναι ἐκείνη ποὺ εἶχε καταστήσει μέχρι τώρα ἀδύνατον τὴν λειτουργίαν τοῦ Κλάδου Ἀσφαλίσεως. Ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ, κ. Πρόεδρε, θὰ ἤθελα καὶ ἐγὼ προκαταβολικῶς νὰ εἴπω δύο λόγια διὰ μίαν τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν ἀνέφερεν ὁ συνάδελφος κ. Ζορμπᾶς, καὶ ἡ ὁποία ὑπογράφεται καὶ ἀπὸ ἄλλους κ.κ. συναδέλφους. Ἀφορᾶ, ὡς γνωστόν, τὴν τακτοποίησιν τῆς ἀσφαλίσεως τῶν ἐργαζομένων εἰς συναφῆ ἐπαγγέλματα πρὸς τὰ κατὰ κύριον λόγον ἀσφαλιζόμενα ὑπὸ τοῦ Ταμείου Ἀσφαλίσεως Ναυτικῶν Πρακτόρων κλπ. Θὰ ἐπιτρέψῃ ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς Ἐργασίας, νὰ τοῦ ὑπενθυμίσω, ὅτι πρὸ ἐλαχίστου χρόνου—πρὸ 15–20 ἡμερῶν— ψηφιζομένου ἄλλου νομοσχεδίου, εἶπεν, ὅτι γνωρίζει τὴν τροπολογίαν, τὴν ἀποδέχεται, εἶναι ὀρθή, ἀλλὰ ἐπειδὴ ἦτο ἄσχετος μὲ τὸ τότε νομοσχέδιον, θὰ ἐπωφελεῖτο εὐκαιρίας εἰς συναφὲς νομοσχέδιον νὰ τὴν περιλάβῃ. Ἀφορᾶ καὶ ἀποσκοπεῖ ἡ τροπολογία αὐτὴ εἰς τὴν καθολικοποίησιν καὶ τὴν ὁριστικοποίησιν τῆς ἀσφαλίσεως ἑνὸς κλάδου ἐργαζομένων. Δὲν ὑπάρχει καλλιτέρα εὐκαιρία ἀπὸ τὸ συζητούμενον σήμερον νομοσχέδιον, καὶ παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργόν, νὰ τὴν ἀποδεχθῇ.

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ κ. Μ. Σβώλου, ἔχει τὸν λόγον.

§18Μ. ΣΒΩΛΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι γνωστόν, ὅτι τὸ Ταμεῖον Ἀσφαλίσεως Ἐμπόρων, συνεστήθη διὰ τοῦ νόμου 6298)1934, ἀλλὰ ἡ ὑπουργικὴ πρᾶξις, ἡ ὁποία ἐρρύθμισε τὰ τῆς λειτουργίας του, ἐγένετο μετὰ μίαν ὁλόκληρον τετραετίαν. Οὕτω, παρῆλθεν ἀρκετὸς χρόνος μέχρις ὅτου λειτουργήσῃ τὸ Ταμεῖον Ἐμπόρων. Ἐκτὸς ὅμως αὐτοῦ, εἶχεν ἀμφισβητηθῆ καὶ τὸ κῦρος τῆς ὑπουργικῆς πράξεως, ὡς πρὸς τὸ ὑποχρεωτικὸν τῆς ἀσφαλίσεως. Ἡ ἀρχικὴ νομοθετικὴ ἀτέλεια ἰδιὰ τὴν ρύθμισιν τῆς λειτουργίας τοῦ Ταμείου εἶχε βαρείας συνεπείας διὰ τὸ Ταμεῖον καὶ τοὺς ἠσφαλισμένους. Ἀλλὰ καὶ τὸ παρὸν νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον εἶναι καὶ αὐτὸ ἕνα πρωτόλειον, δὲν ἀποτελεῖ κἂν ἕνα πλαίσιον νόμου. Διότι παρέχει εὐρυτάτην ἐξουσιοδότησιν πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν Ἐργασίας, ὁ ὁποῖος θὰ δύναται νὰ ρυθμίσῃ ἢ νὰ ἀνατρέψῃ τὰ πάντα, ἀπὸ τὸ ὕψος τῶν παροχῶν καὶ τὸν κύκλον τῶν ἠσφαλισμένων, ὡς τὴν τελευταίαν λεπτομέρειαν τῆς λειτουργίας καὶ τῆς διοικήσεως τοῦ Ταμείου. Ἡ σημερινὴ κατάστασις τοῦ Ταμείου ἔχει οὕτω: Αἱ παρεχόμεναι ὑπ’ αὐτοῦ συντάξεις κυμαίνονται, κατὰ τὰς πληροφορίας μου, μεταξὺ 300–500 δραχμῶν. Ἔχω τὸ παράδειγμα συνταξιοδοτήσεως μιᾶς χήρας ἐμπόρου, ἡ ὁποία λαμβάνει μηνιαίαν σύνταξιν 343 δραχμῶν. Ἐπίσης ἑνὸς γέροντος συνταξιούχου, ὁ ὁποῖος παίρνει σύνταξιν 570 δραχμῶν. Καὶ διὰ τοὺς δύο, ἡ σύνταξις ἀποτελεῖ τὸν μόνον πόρον ζωῆς! Λέγεται, ὅτι αἱ συντάξεις θὰ ἀνέλθουν ἀπὸ τοῦ 1960 ἀπὸ 700–1.500 δραχμάς, ἀλλὰ καὶ αὐταὶ εἶναι ἀνεπαρκεῖς. Νομίζω, ἐπίσης, ὅτι εἶναι ἀνάγκη ἡ ἀσφάλισις νὰ εἶναι ὑποχρεωτικὴ δι’ ὅλους τοὺς ἀνήκοντας εἰς τὸν κλάδον τῶν ἐμπόρων. Νὰ μετέχουν ὅλοι, καὶ οἱ πλέον εὔποροι, ὄχι μόνον διότι μὲ τὴν οἰκονομικὴν ἀστάθειαν τῆς τελευταίας περιόδου δυνατὸν νὰ εὑρεθοῦν κἄποτε πτωχοὶ καὶ ὁπωσδήποτε τὸ τέλος τοῦ ἀνθρώπου εἶναι ἄδηλον, ἀλλὰ καὶ διότι αἱ περισσότερον εὔποροι, καθῆκον ἔχουν νὰ συνεισφέρουν καὶ ὑπὲρ τῶν ἀπορωτέρων, λόγῳ κοινωνικῆς ἀλληλεγγύης. Ἐπίσης, ὅσον ἀφορᾷ τὴν διοίκησιν, ἔχω νὰ παρατηρήσω ὅτι, ὡς πληροφοροῦμαι, εἶναι πολυτελής. Καταγγέλλεται παρ’ ἐμπόρων, ὅτι ὁ Γεν. Διευθυντὴς τοῦ Ταμείου λαμβάνει μισθὸν 30.000 δραχμῶν, καθὼς καὶ μερικοὶ ὑπάλληλοι, ὑπηρετοῦντες εἰς τὸ Ταμεῖον, ἔχουν μεγάλους μισθούς. Ἐπίσης, ὅτι τὸ Ταμεῖον στεγάζεται εἰς πολυτελῆ γραφεῖα. Ἐὰν ὄντως ὑπάρχουν τόσον μεγάλοι μισθοὶ καὶ γίνεται σπατάλη, αὐτὰ πρέπει νὰ λείψουν. Ἐπίσης, ἔχω νὰ παρατηρήσω, ὅτι τὴν διοίκησιν τοῦ Ταμείου τὴν διορίζει ὁ ὑπουργὸς καὶ ὅτι δὲν ὑπάρχουν αἱρετὰ μέλη ἀπὸ τὴν Γεν. Συνέλευσιν εἰς τὴν διοίκησιν. Ἐὰν δὲν ὑπάρχουν αἱρετὰ μέλη εἰς τὴν διοίκησιν, τότε δὲν θὰ ὑπάρξῃ καὶ τὸ ἀνάλογον ἐνδιαφέρον. Ἡ συμμετοχὴ τῶν ἰδίων τῶν ἠσφαλισμένων, κατὰ τὴν γνώμην μου, εἶναι ἓν ἐκ τῶν βασικωτέρων στοιχείων τῆς καλῆς διοικήσεως, διότι αὐτοὶ θὰ ἐνδιαφερθοῦν νὰ κανονίσουν καλῶς «τὰ τοῦ οἴκου των» καὶ θὰ ὑπόκεινται εἰς ἀπ’ εὐθείας ἔλεγχον. Ἐπίσης, θὰ περιορισθῇ ἡ κομματικὴ παρέμβασις, ἡ ὁποία τόσα κακὰ ἔχει δημιουργήσει εἰς τὰ Ταμεῖα. Ἕν ἄλλο σημεῖον, τὸ ὁποῖον θὰ ἤθελον νὰ θίξω, εἶναι τοῦτο: Ὑπάρχουν ἀντιρρήσεις ἐμπόρων, ὅτι ἡ εἰσφορά των εἶναι μεγάλη. Νομίζω, ὅτι ἡ εἰσφορὰ δὲν εἶναι μεγάλη καὶ ἔχω ὑπ’ ὄψει μου, ὅτι εἰς ἄλλας χώρας εἶναι πολὺ μεγαλυτέρα. Συνεπῶς, τὸ ἐπιχείρημα αὐτό, δὲν εὐσταθεῖ. Ἕν ἄλλο ζήτημα σοβαρόν, τὸ ὁποῖον ἐπιθυμῶ νὰ θίξω συναφῶς, εἶναι τὸ ζήτημα τῶν μικροπωλητῶν. Ὅλοι οἱ ἀσκοῦντες τὸ ἐμπόριον τοῦ πλανωδίου μικροπωλητοῦ εἶναι καὶ αὐτοὶ ἔμποροι καὶ ἀποτελοῦν μίαν πολυπληθῆ τάξιν. Θὰ ἔπρεπε, συνεπῶς, κατὰ κάποιον τρόπον, νὰ εἰσέλθουν εἰς τὴν ἀσφάλισιν, διότι καὶ αὐτοὶ ἔχουν οἰκογενείας καὶ ἀποτελοῦν κυρίως λαϊκὰς τάξεις. Δὲν ὑποστηρίζω, ὅτι πρέπει νὰ εἰσέλθουν εἰς τὸ Ταμείων τῶν Ἐμπόρων. Φοβοῦμαι, ὅτι δὲν θὰ τοὺς δεχθοῦν. Θὰ ἦτο ὅμως δυνατὸν νὰ ἀσφαλισθοῦν εἰς τὸ ΤΕΒΕ ἄνευ ἐπιβαρύνσεώς του ἢ νὰ δημιουργηθῇ δι’ αὐτοὺς ἴδιον Ταμεῖον, διότι ἐφ’ ὅσον δὲν λαμβάνεται μέριμνα διὰ τὴν πλήρη ἀσφάλισίν των, αὐτοὶ καὶ ἡ οἰκογένειά των συχνὰ θὰ περιέρχωνται λόγῳ ἀσθενείας, ἀναπηρίας ἢ θανάτου τοῦ προστάτου εἰς τὴν ἐσχάτην ἔνδειαν. Θὰ παρεκάλουν τὸν κ. ὑπουργόν, ἐπὶ τοῦ σοβαρωτάτου αὐτοῦ ζητήματος, τὸ ὁποῖον, ὅπως εἶπον, ἀφορᾷ πολλὰς χιλιάδας οἰκογενειῶν, τῶν ὁποίων ὁ ἀριθμὸς αὐξάνεται λόγῳ ἐλλείψεως ἄλλης ἐργασίας, νὰ μᾶς δώσῃ μίαν ἀπάντησιν ἂν καὶ πῶς σκέπτεται ν’ ἀντιμετωπίσῃ αὐτὸ τὸ θέμα.

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Βρανόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§20Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ κατάθεσις τοῦ νόμου αὐτοῦ, κ. Πρόεδρε, πληροῖ ἀναμφισβητήτως μίαν ἐπιτακτικὴν κοινωνικὴν ἀνάγκην, διότι ἡ ἀσφάλισις τοῦ γήρατος, τοῦ θανάτου καὶ τῆς ἀναπηρίας εἶναι ἕνα ζήτημα, τὸ ὁποῖον ἀπασχολεῖ πολλὰς τάξεις καὶ συνεπῶς καὶ τὴν τάξιν τῶν ἐμπόρων. Νομίζω, ὅτι, ὅτι θὰ πρέπει νὰ συμπληρωθῇ ἡ ὑποχρεωτικὴ ἀσφάλισις καὶ διὰ τῆς λήψεως μέτρων κατὰ τῶν κινδύνων ἀσθενείας. Ἡ ἰατρικὴ καὶ φαρμακευτικὴ περίθαλψις, νομίζω, ὅτι θὰ πρέπει νὰ ἐξασφαλισθῇ καὶ διὰ τὴν τάξιν τῶν ἐμπόρων, διότι πλεῖστοι ἔμποροι διέρχονται μίαν σοβαρὰν κρίσιν καὶ δὲν εἶναι εἰς θέσιν διὰ τῶν ἰδίων αὐτῶν μέσων νὰ ἐξασφαλίσουν τὴν ἰατροφαρμακευτικὴν περίθαλψιν δι’ ἑαυτοὺς καὶ τὰς οἰκογενείας των. Ἐλπίζω, ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς θὰ ἐκδώσῃ τὰ σχετικὰ διατάγματα, τὸ προβλεπόμενα ὑπὸ τοῦ ἄρθρου 4 καὶ θὰ μεριμνήσῃ καὶ περὶ τούτου. Κύριε Ὑπουργέ, ἤθελα νὰ φέρω εἰς γνῶσιν σας, ὡρισμένα παράπονα, τὰ ὁποῖα δὲν εἶναι ἀσήμαντα καὶ δὲν εἶναι μικρὸς ὁ ἀριθμὸς τῶν παραπονουμένων. Ὑπάρχει ἕνας μεγάλος ἀριθμὸς ἐμπόρων, οἱ ὁποῖοι δὲν ἔμειναν καθόλου ἱκανοποιημένοι ἀπὸ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ νόμου αὐτοῦ, ποὺ τὸ πρῶτον ἐθεσπίσθη μὲ τὸν νόμον τῶν Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων τοῦ 1934. Ἐν συνεχείᾳ ἐξεδόθη μία ἀπόφασις τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας καὶ πράγματι, ὡς ἀναφέρεται καὶ ἐν τῇ εἰσηγητικῇ ἐκθέσει, οὐσιαστικῶς ἡ ἐφαρμογὴ ἤρξατο ἀπὸ τοῦ 1940. Φαίνεται, ὅμως, ὅτι ὑπάρχουν πολλὰ κενὰ εἰς τὸν νόμον αὐτόν, τόσα πολλά, ὥστε νὰ ὑπάρχῃ μέγας ἀριθμὸς ἐμπόρων, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἐντελῶς ἀντίθετοι πρὸς τὴν ὑποχρεωτικὴν ἀσφάλισιν. Νομίζω, ὅτι ἐν τῇ στοργικῇ μερίμνῃ ὑπὲρ ὅλης τῆς ἐμπορικῆς τάξεως, ἡ ὁποία σᾶς διακρίνει, θὰ ἐξετάσητε αὐτὰ τὰ παράπονα, διότι ἤκουσα τὴν Ἐπιτροπὴν τῶν ἰδίων καὶ μοῦ ἀνέφερε περιπτώσεις τοιαύτας, ὥστε νὰ δύναταί τις νὰ πιστεύῃ, ὅτι δὲν ἐξυπηρετεῖ κανένα σκοπὸν ἡ ὑποχρεωτικὴ ἀσφάλισις τῶν ἐμπόρων. Διὰ νέου νομοθετήματος, τὸ ὁποῖον θὰ κατατεθῇ εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν τοῦ ἄρθρου 35, θὰ λυθῇ καὶ τὸ θέμα τῆς ὑποχρεωτικῆς ἀσφαλίσεως τῶν καταστηματαρχῶν πωλητῶν πάγου. Ὑπάρχουν 4560 μικροκαταστηματάρχαι εἰς ὅλην τὴν Ἑλλάδα, οἱ ὁποῖοι ζητοῦν τὴν ὑποχρεωτικὴν ἀσφάλισιν ὄχι διὰ τῶν γνωστῶν ἐνσήμων ποὺ χρησιμοποιοῦν 560 καὶ πλέον Ταμεῖα εἰς βάρος τοῦ κόσμου. Ἡ συμπαθὴς αὐτὴ τάξις τῶν μικροεπαγγελματιῶν, ζητᾷ νὰ κάμῃ καὶ αὐτὴ ἕνα Ταμεῖον Ἀσφαλίσεως διὰ τὰς οἰκογενείας των, μὲ εἰσφοράς, τὰς ὁποίας θὰ καταβάλουν μόνοι των, οἱ καταστηματάρχαι πωληταὶ πάγου. Ἐφ’ ὅσον ὁ κ. ὑπουργὸς ἔχει τοιαῦτα δείγματα δείξει ὑπὲρ ὅλων τῶν ἐργαζομένων, ὁμολογῶ δὲν δύναμαι νὰ ἐννοήσω, διατὶ δὲν σπεύδει νὰ καταθέσῃ ἕνα νομοθέτημα διὰ τὴν ὑποχρεωτικὴν ἀσφάλισιν τῶν καταστηματαρχῶν πωλητῶν πάγου, οἱ ὁποῖοι δὲν ζητοῦν ἔνσημα νὰ κολλοῦν, ἀλλὰ νὰ καταβάλουν ἰδίας εἰσφοράς. Κατόπιν τούτου, δὲν βλέπω τὸν λόγον, διατὶ τὸ Κράτος ἀρνεῖται εἰς τοὺς ἀνθρώπους αὐτοὺς νὰ ἀσφαλισθοῦν. Ἐφιστῶ τὴν προσοχὴν τοῦ κ. ὑπουργοῦ, ἵνα πληροφορηθῇ, ὅτι ὑπάρχει αὐτὸ τὸ παράπονον, διότι εἶμαι βέβαιος, θὰ τὸ θεραπεύσῃ. Κατὰ τὰ λοιπά, κηρύσσομαι ὑπὲρ τῆς ψηφίσεως τοῦ νομοσχεδίου, διότι πληροῖ μίαν κοινωνικὴν ἀνάγκην.

§21ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Γόντικας ἔχει τὸν λόγον.

§22Δ. ΓΟΝΤΙΚΑΣ. Παρὰ τὸ ἐνδιαφέρον, τὸ ὁποῖον ἔχομεν ὅλοι μας, κ. Ὑπουργέ, διὰ τὴν ἀσφάλισιν ὅλων τῶν κλάδων καὶ ὅλων τῶν τάξεων τῆς χώρας, τὸ σημερινόν σας νομοσχέδιον, δὲν θέλω νὰ εἴπω, ὅτι μοῦ προξενεῖ ἔκπληξιν, ἀλλὰ τοὐλάχιστον μίαν ἀπορίαν. Εἴθισται ἐν τῇ χώρᾳ μας νὰ ἀσφαλίζωνται αἱ τάξεις, αἱ ὁποῖαι πράγματι προσφέρουν ὑπηρεσίαν εἰς τὸν τόπον. Ἀσφαλίζονται οἱ δικηγόροι, μετὰ ὑπηρεσίαν ὡρισμένου χρόνου, 40 ἐτῶν, οἱ ἰατροί, οἱ ἔμποροι, αἱ ἐπαγγελματικαὶ τάξεις τῆς χώρας, καὶ οἱ ἐργάται ἀκόμη, ἀφοῦ συμπληρώσουν χιλιάδες ὁλόκληρα ἡμερομίσθια. Σήμερον, μᾶς φέρνετε μίαν διάταξιν ἑνὸς νομοσχεδίου, διὰ τῆς ὁποίας μᾶς ὑποχρεώνετε, νὰ ἀναγνωρίσωμεν σύνταξιν εἰς τοὺς κατὰ συνείδησιν ἐμπόρους. Ποῖοι εἶναι αὐτοὶ οἱ κατὰ συνείδησιν ἔμποροι; Διὰ νὰ εἶναι κανεὶς ἔμπορος, θὰ πρέπει ἐπὶ ὡρισμένον χρόνον νὰ ἔχῃ καταβάλει —καὶ νὰ ἔχῃ ἀσκήσει τὸ ἐπάγγελμα τοῦ ἐμπόρου— εἰς τὴν Ἐφορίαν τοῦ φόρου τοῦ ἐπιτηδεύματός του. Ἐδῶ ὅμως, ἀπὸ τὸ σημερινόν σας νομοσχέδιον, δὲν προκύπτει τίποτε ἀπὸ αὐτό. Λέτε εἰς τὸ νομοσχέδιον: «Οἱ κ. κ. Γενικοὶ Διευθυνταὶ καὶ οἱ Διευθυνταὶ–Σύμβουλοι καὶ Σύμβουλοι Ἀνωνύμων Ἑταιρειῶν... ..... (ἀναγινώσκει)......». Ἐξετάσατε ποῖοι εἶναι αὐτοὶ οἱ κ.κ. Γενικοὶ Σύμβουλοι τῶν διαφόρων Ἑταιρειῶν; Εἶναι μακρὰν τοῦ ἐμπορικοῦ κόσμου καὶ δὲν ἔχουν καμμίαν σχέσιν μὲ αὐτόν, εἶναι διάφοροι τρεχαντῆρες ποὺ τρέχουν, παρακαλοῦν διάφορα πρόσωπα διὰ νὰ διορίζωνται Σύμβουλοι εἰς τὰς διαφόρους Ἑταιρείας καὶ μεταβάλλονται ὡς διὰ μαγείας εἰς ἐμπόρους, κατὰ κοινὴν συνείδησιν. Αὐτὸ δὲν τὸ ἀντιλαμβάνομαι.

§23Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Ἐπειδὴ καὶ ἄλλοι συνάδελφοι ὡμίλησαν διὰ τὴν περίπτωσιν τοῦ χαρακτηρισμοῦ τινὸς ὡς ἐμπόρου κατὰ κοινὴν συνείδησιν, ἐπιθυμῶ νὰ σᾶς δώσω μίαν ἐξήγησιν, ὡς πρὸς τὸν ὁρισμὸν αὐτόν. Πέραν τῶν διατάξεων τοῦ ἐμπορικοῦ νόμου, ὅπου χαρακτηρίζει ποῖοι εἶναι ἔμποροι, ἔχει ἀνακύψει μία ἀμφισβήτησις μεταξὺ ὡρισμένων ἐπαγγελματιῶν καὶ ὡρισμένων ἐμπόρων, δηλαδὴ ἡ ἁρμοδία Ἐπιτροπή, ἡ ὁποία ἀσχολεῖται διὰ τὴν ἐκκαθάρισιν διαφόρων αἰτήσεων, ἔχει εὑρεθῆ πρὸ ἀδιεξόδου, ποῖος εἶναι ὁ ἐπαγγελματίας, ὁ ὁποῖος θὰ ὑπαχθῇ καὶ ἔχει ὑπαχθῆ εἰς τὴν ἀσφάλισιν τοῦ Ταμείου ἐπαγγελματιῶν καὶ βιοτεχνῶν καὶ ποῖος εἶναι ὁ ἔμπορος, ὁ ὁποῖος θὰ πρέπει νὰ ὑπαχθῇ καὶ ἔχει ὑπαχθῆ εἰς τὸ Ταμεῖον ἀσφαλίσεως ἐμπόρων. Διὰ νὰ δοθῇ μία λύσις εἰς αὐτὴν τὴν ἀμφισβήτησιν, ἡ ἁρμοδία Ἐπιτροπή, ἡ ὁποία εἶναι συντεθειμένη ἀπὸ ἐκπροσώπους τῶν ἐπαγγελματιῶν καὶ τῶν ἐμπόρων, οἱ ὁποῖοι ἑκάστοτε κρίνουν αὐτὰς τὰς περιπτώσεις, εἶπε τοῦτο, διὰ νὰ δώσωμεν ὁριστικῶς τὸ δικαίωμα τῆς συνταξιοδοτήσεως, ὅτι, ἐκ τῆς ὑπαγωγῆς εἰς τὸ ἕνα Ταμεῖον, τὸ Ταμεῖον Ἀσφαλίσεως ἐπαγγελματιῶν καὶ βιοτεχνῶν, εἴτε διὰ τῆς ὑπαγωγῆς εἰς τὸ ἄλλο Ταμεῖον, τὸ Ταμεῖον ἀσφαλίσεως ἐμπόρων, θὰ πρέπει νὰ ἔχωμεν μίαν εὐχέρειαν νομικὴν καὶ νὰ εἴπωμεν ὅτι, κατὰ κοινὴν συνείδησιν ὁ αʹ εἶναι ἔμπορος καὶ κατὰ συνέπειαν, θὰ πρέπει νὰ συνταξιοδοτῆται ἀπὸ τὸ Ταμεῖον Ἀσφαλ. Ἐμπόρων ἢ, ὁ αʹ εἶναι ἐπαγγελματίας, ὁ ὁποῖος θεωρεῖται κατὰ γενικὴν ἀντίληψιν ὡς ἔμπορος, ἀλλὰ εἶναι εἰς τὸ Ἐπαγγελματικὸν Ἐπιμελητήριον, προστατεύεται ὅμως ἀπὸ τὰς διατάξεις τοῦ ἐμπορικοῦ νόμου καὶ εἶναι ἠσφαλισμένος εἰς τὸ Ταμεῖον ἐπαγγελματιῶν, νὰ ἐξακολουθήσῃ νὰ εἶναι εἰς τὸ Ταμεῖον ἐπαγγελματιῶν. Πρόκειται περὶ μιᾶς διατάξεως, ἡ ὁποία ἔχει σχέσιν εἰς τὴν ρύθμισιν τῶν διαφορῶν, αἱ ὁποῖαι προέκυψαν κατὰ τὴν μακρὰν περίοδον, ἡ ὁποία προηγήθη τῆς ἐντάξεως διαφόρων προσώπων εἰς κλάδους ἀσφαλιστικούς, εἴτε εἰς τὸ Ταμεῖον Ἐπαγγελματιῶν καὶ Βιοτεχνῶν, εἴτε εἰς τὸ Ταμεῖον Ἀσφαλίσεως Ἐμπόρων. Καὶ αὐτὴ ἡ λέξις «κατὰ κοινὴν συνείδησιν», αὐτὸ σκοπεῖ εἰς τὸ νὰ διευκολύνῃ αὐτὰς τὰς ὑποθέσεις. Ὑπάρχει μία δευτέρα περίπτωσις, ἡ ὁποία ἀφορᾷ τὰ ὑπὸ ἀσφάλισιν πρόσωπα. Εἰς τὸ νέον ἄρθρον, τὸ ὁποῖον μνημονεύεται, μία μόνον λέξις ἔχει προστεθῆ, ἡ λέξις «Σύμβουλοι» καὶ αὐτὴν τὴν λέξιν εἶμαι πρόθυμος νὰ τὴν βγάλω καὶ τοῦτο, διότι εἰς τὰς διαφόρους ἑταιρείας ὑπάρχουν καὶ πρόσωπα, ποὺ δὲν συνδέονται ἀπ’ εὐθείας μὲ τὴν ἔννοιαν τὴν ἐμπορικήν. Εἶναι δικηγόροι καὶ ἐκ τοῦ γεγονότος αὐτοῦ, εἶναι δυνατὸν νὰ δημιουργηθῇ μία ἀνωμαλία, δι’ αὐτὸ εἶμαι πρόθυμος νὰ δεχθῶ νὰ βγῇ αὐτὴ ἡ λέξις, ὥστε νὰ περιορισθῶμεν εἰς τὴν παλαιὰν διάταξιν. Ἐπίσης, ὑπάρχει καὶ ἡ περίπτωσις τῶν τέκνων, τὴν ὁποίαν ἔθιξεν ὁ κ. Δεσύλλας. Ἐκεῖ, εἰς τὰ τέκνα, θὰ πρέπει νὰ προστεθῇ ἡ λέξις «ἐνήλικα», ὥστε νὰ ἀποσαφηνισθῇ καὶ νὰ φαίνεται, ὅτι ἀσκεῖ ἐπάγγελμα καί, κατὰ συνέπειαν, ἔχει ὁπωσδήποτε προσφέρει ὑπηρεσίας. Νὰ μὴ τεθῇ ἡ ἀόριστος ἔννοια «τέκνων», διότι ἕνα τέκνον ἠμπορεῖ νὰ εἶναι 17 καὶ 16 ἐτῶν καὶ κατὰ συνέπειαν, δὲν ἠμπορεῖ νὰ ὑπαχθῇ εἰς τὴν κατηγορίαν τῶν ἐμπόρων.

§24Δ. ΓΟΝΤΙΚΑΣ. Θὰ ἤθελον καὶ πάλιν νὰ τονίσω καὶ νὰ σᾶς παρακαλέσω, ὅπως δοθῇ σύνταξις μόνον, εἰς τοὺς ἀνθρώπους τοὺς ἐργασθέντας ἐπὶ ὡρισμένον χρόνον, τοὺς πληρώσαντας τὰς ὑποχρεώσεις των, τοὺς πληρώσαντας τοὺς φόρους πρὸς τὸ δημόσιον καὶ τὸ Ταμεῖον ἐμπόρων. Μόνον αὐτοὶ δικαιοῦνται συντάξεως καὶ νὰ λείψουν οἱ σύμβουλοι καὶ οἱ διευθύνοντες σύμβουλοι καὶ οἱ διάφοροι ἄλλοι κύριοι τῶν διαφόρων ἑταιρειῶν, οἱ ὁποῖοι θὰ γίνουν μετ’ ὀλίγας ἡμέρας, κατὰ συνείδησιν ἔμποροι. Θέλομεν νὰ προφυλάξωμεν καὶ σᾶς καὶ τὴν Βουλὴν ἀπὸ τὴν ἀνωμαλίαν αὐτήν, διότι, κατὰ τὴν γνώμην μου, αὐτὰ ἀποτελεῖ ἀνωμαλίαν. Ἐπίσης, κατὰ τὸ ἄρθρον 2, τὰ τέκνα τῶν ἐμπόρων, θεωροῦνται ἔμποροι. Ἀλλά, πῶς εἶναι δυνατὸν ὁ υἱὸς τοῦ ἐμπόρου ὁ εἰκοσαετὴς ἢ ὁ 25ετὴς νὰ θεωρηθῇ ἔμπορος, ἐφ’ ὅσον δὲν πληρώνῃ, οὔτε φόρους, οὔτε εἰσφορὰν εἰς τὸ Ταμεῖον Ἐμπόρων καὶ νὰ τύχῃ συντάξεως;

§25Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Δὲν πρόκειται περὶ αὐτοῦ. Εἰς τὴν χώραν μας ἰσχύει ἡ ὑποχρεωτικὴ ἀσφάλισις τῶν μισθωτῶν, τῶν ἐπαγγελματιῶν, τῶν βιοτεχνῶν καὶ τῶν ἐμπόρων. Ἐάν, κατὰ συνέπειαν, ἔχωμεν ἀνήλικα πρόσωπα ἐργαζόμενα εἰς τὴν ἐπιχείρησιν τοῦ ἐμπόρου, αὐτοὶ ἢ εἶναι μισθωτοὶ καὶ ὑπάγονται εἰς τὸ ΙΚΑ ἢ εἰς οἱονδήποτε ἄλλον ἀσφαλιστικὸν Ὀργανισμόν, ἢ δὲν εἶναι μισθωτοί, ὁπότε αὐτὸ σημαίνει, ὅτι εἶναι ἔμποροι.

§26Δ. ΓΟΝΤΙΚΑΣ. Χωρὶς νὰ ἐγγράφεται εἰς τὴν Ἐφορίαν;

§27Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει εἶναι μισθωτοί, ἐφ’ ὅσον ἐργάζονται εἰς τὸ κατάστημα τοῦ ἐμπόρου καὶ ὀφείλει ὁ ἔμπορος νὰ καταβάλῃ τὸ ἀσφάλιστρον.

§28Δ. ΓΟΝΤΙΚΑΣ. Οἱ υἱοὶ τῶν ἐμπόρων, οἱ ὁποῖοι ἐργάζονται διὰ λογαριασμὸν τοῦ καταστήματος, χωρὶς νὰ καταβάλουν φόρους εἰς τὸ δημόσιον καὶ εἰσφορὰς εἰς τὸ Ταμεῖον Ἀσφαλίσεως, κατὰ ποῖον τρόπον θὰ κηρυχθοῦν ἔμποροι καὶ θὰ δικαιωθοῦν συντάξεως;

§29Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Ἡ ὑποχρεωτικὴ ἀσφάλισις, ἡ ὁποία ὡς σύστημα ἰσχύει ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν εἰς τὴν χώραν μας, ἔχει καθορίσει ὅλα αὐτὰ τὰ θέματα. Καὶ ἐὰν ἔχωμεν ἕνα υἱὸν ἐμπόρου ἐργαζόμενον εἰς τὸ κατάστημα τοῦ πατρός του, αὐτὸς ὁ υἱὸς τοῦ ἐμπόρου εἶναι μισθωτός. Ἐφ’ ὅσον εἶναι μισθωτός, θὰ πρέπει ὁ ἔμπορος νὰ καταβάλῃ τὸ ἀσφάλιστρόν του εἰς τὸ Ι. Κ.Α. ἢ εἰς οἱονδήποτε ἄλλον Ὀργανισμόν. Ἐὰν αὐτὸ δὲν συμβαίνῃ, δηλαδή, ἐὰν δὲν ἔχῃ δηλωθῆ αὐτὸς διὰ τὴν ἀσφάλισιν, τότε ὁ υἱὸς τοῦ ἐμπόρου εἶναι συνεταῖρος τοῦ πατρός του, ὅτι ἀπὸ κοινοῦ μὲ τὸν πατέρα του ἀσκεῖ μίαν ἐπιχείρησιν ἐμπορικὴν καὶ κατὰ συνέπειαν, εἶναι ἔμπορος

§30Δ. ΓΟΝΤΙΚΑΣ. Ἀπὸ ποῦ τὸ ἐξάγετε αὐτό;

§31Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Ἐκ τοῦ γεγονότος ὅτι, ἐνῷ ἐργάζεται εἰς τὸ κατάστημα, δὲν εἶναι ἠσφαλισμένος εἰς τὸ Ι.Κ.Α. Καὶ ἀπὸ τὴν νομολογίαν καὶ ἀπὸ τὸ δίκαιον, θεωροῦνται ἀφανεῖς συνεταῖροι.

§32Δ. ΓΟΝΤΙΚΑΣ. Θὰ ἤθελον ἐπίσης νὰ σᾶς παρακαλέσω ὅπως, ὅ,τι ἔχομεν νὰ γράψωμεν καὶ ὅ,τι ἔχομεν νὰ ἀποφασίσωμεν διὰ τοῦ Ν. Δ., νὰ τὸ γράψωμεν εἰς τὸν νόμον. Νὰ ἀφήσωμεν τὰ συμβούλια καὶ τὰ παρασυμβούλια, τὰ ὁποῖα θὰ κρίνουν κατὰ τὸν αʹ ἢ βʹ τρόπον. Καλύτερον εἶναι νὰ γράφωνται καθαρὰ εἰς τὸ νομοσχέδιον, νὰ τὸ ψηφίσωμεν καὶ νὰ εἶναι καὶ οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ ἐν τάξει καὶ ἡμεῖς νὰ εἴμεθα ἐν τάξει καὶ νὰ μὴ περιμένωμεν ἀπὸ τὰ συμβούλια, τὰ ὁποῖα θὰ σχηματισθοῦν, πῶς θὰ κρίνουν καὶ τὶ θὰ εἴπουν καὶ τὶ θὰ ἀποφασίσουν. Νομίζω, ὅτι μία τάξις, μία εὐπρέπεια ὅλων μας εἶναι καλυτέρα καὶ θὰ εἴμεθα καὶ πλέον εὐχάριστοι καὶ εἰς τὴν κοινωνίαν καὶ τὸν δημόσιον βίον, τὸν ὁποῖον διαβιοῦμεν. Ἔτσι, νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ λύωνται τὰ ζητήματα αὐτά, μὲ κάποιαν σοβαρότητα. Θὰ ἤθελον δὲ ἀπὸ σᾶς, κ. Ὑπουργέ, τὸν ὁποῖον χαρακτηρίζει πράγματι καὶ ἡ εὐγένεια καὶ ἡ τάξις εἰς τὰ πράγματα αὐτά, νὰ τὰ θέσητε εἰς ἐφαρμογὴν διὰ τακτικοῦ νομοσχεδίου καὶ νὰ παραμερίσητε τὰ διάφορα συμβούλια.

§33ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Λ. Μπουρνιᾶς, ἔχει τὸν λόγον.

§34Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἦσαν ἀπαραίτητοι αἱ διευκρινίσεις τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Ἐργασίας, ἐπὶ ὡρισμένων ἀποριῶν, αἱ ὁποῖαι ἐδημιουργήθησαν εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, διότι ἡ εἰσηγητικὴ ἔκθεσις τοῦ νομοσχεδίου ὑπῆρξε, κατὰ τὴν γνώμην μου, ὄχι πλήρης. Ἀλλὰ καὶ παρὰ τὰς ἐξηγήσεις, ἐγὼ διατηρῶ ὡρισμένας ἐπιφυλάξεις. Ὀρθῶς ἐλέχθη ὅτι, ἡ παράγραφος 5 ἀφορᾷ τὰ ἐνήλικα τέκνα. Ἀλλά, καὶ παρὰ ταῦτα, τὴν θεωρῶ ὡς μίαν διάταξιν ἐπικίνδυνον. Διότι, κατὰ πλάσμα τοῦ νόμου, ἐὰν θεωρῆται ἀφανὴς ἑταῖρος ὁ ἐνήλικος υἱός, π.χ. ὁ φοιτητὴς ἢ ὁ προτιθέμενος νὰ ἀκολουθήσῃ ὡρισμένας σπουδὰς καὶ ὁ ὁποῖος κατὰ καθῆκον πηγαίνει καὶ εἰς τὴν ἐπιχείρησιν τοῦ πατρός του καὶ βοηθεῖ, αὐτὸς θὰ πρέπει νὰ πληρώνῃ ἀσφάλιστρον, χωρὶς νὰ ἔχῃ δικαιώματα αὔριον, διότι ἡ σχέσις αὐτὴ ἡ προσωρινή, ἡ ἐπιβαλλομένη ἐκ τῆς πατρικῆς ἐξουσίας, θὰ διακοπῇ. Ὀρθὸν εἶναι νὰ ὑπάρξῃ ὑποχρεωτικὴ ἀσφάλισις, νὰ διευρυνθῇ ὁ κύκλος τῶν προσώπων, τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ εἶναι ἠσφαλισμένα εἰς τὸ Ταμεῖον καὶ τὸ ὁποῖον, ὅπως φαίνεται καὶ ἀπὸ τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν, δὲν εἶχεν ἐπιτυχίαν εἰς τὸν τόπον μας. Διότι ἡ τάξις τῶν ἐμπόρων, ἡ ὁποία ἀποτελεῖ τὸ θεμέλιον τῆς ἀστικῆς κοινωνίας, ἐνῷ ἤρχισε τὴν ἀσφάλισίν της τὸ 1934, τυπικῶς καὶ οὐσιαστικῶς τὸ 1940 ἠσφαλίσθη. Τὸ ὅτι ἐδημιουργήθησαν τόσα προβλήματα εἶναι κἄτι, τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ θεραπευθῇ. Εἶναι ἄξιος ἐπαίνων ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, ποὺ θέλει νὰ θεραπεύσῃ τὸ κακόν. Φοβοῦμαι, ὅμως, ὅτι θὰ δημιουργηθοῦν θέματα, ὡς πρὸς τὰ συμβούλια καὶ ὡς πρὸς τὰ τέκνα, τὰ ὁποῖα διὰ μιᾶς τροποποιήσεως θὰ ἠδύναντο νὰ ἐκλείψουν, διότι μᾶς ἐξασφαλίζει ἡ διάταξις τῆς παραγράφου 4. Ὅταν λέγωμεν «πάντες οἱ ἐγγεγραμμένοι εἰς τὸ Ἐμπορικὸν καὶ Βιομηχανικὸν Ἐπιμελητήριον», εἶναι τόσον εὐρεῖα ἡ ἔννοια, ὥστε ἡ ὑποχρεωτικὴ ἀσφάλισις νὰ καλύπτῃ ἂν ὄχι τοὺς κατὰ τεκμήριον ἐμπόρους, ἀλλὰ τοὺς πραγματικοὺς ἐμπόρους. Ἀντιλαμβάνεσθε, κύριοι συνάδελφοι, πόσα προβλήματα εἶναι δυνατὸν νὰ δημιουργήσῃ ἡ διάταξις αὐτὴ εἰς τὸν πατέρα; Χίλια δύο προβλήματα, φορολογικά, ἀσφαλιστικὰ κλπ. Ἰδού, λοιπόν, θέματα, τὰ ὁποῖα θὰ πρέπει ἰδιαιτέρως νὰ προσέξωμεν. Ὀρθῶς παρετήρησεν ὁ συνάδελφος κ. Μιχαηλίδης, τὶ γίνεται μὲ τοὺς ἐγγεγραμμένους εἰς τὰ τμήματα τοῦ Ἐμπορικοῦ Ἐπιμελητηρίου καὶ μὲ τοὺς ἐγγεγραμμένους εἰς ἄλλους ἀσφαλιστικοὺς Ὀργανισμούς. Ἀλλὰ ἐπ’ αὐτοῦ θὰ σᾶς ἀναπτύξῃ δ’ ἴδιος ὁ συνάδελφος κ. Μιχαηλίδης. Ἤδη, κ. Πρόεδρε, ἔρχομαι εἰς τὴν τροπολογίαν τὴν ἀφορῶσαν τοὺς ἠσφαλισμένους εἰς τὸ ΤΑΝΠΥ. Εἶναι ἀπὸ μακροῦ αἴτημα τῶν ἀσκούντων τὸ ἐπάγγελμα αὐτό. Ὡς ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, εἶχα περιλάβει τὴν διάταξιν εἰς τὸ νομοσχέδιον περὶ καπνοῦ. Θὰ παρακαλέσω, λοιπόν, κ. Πρόεδρε, ἂν καὶ ὑπάρχῃ ἡ τυπικὴ ἀνωμαλία μὴ σχετικοῦ νομοσχεδίου, ἐφ’ ὅσον ὑπάρχει ὁμοφωνία ὅλων τῶν συναδέλφων νὰ τελειώσῃ μία ταλαιπωρία τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν, χρονολογουμένη ἀπὸ μακροῦ.

§35ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Δούκας, ἔχει τὸν λόγον.

§36Θ. ΔΟΥΚΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, βεβαίως πρόθεσις τοῦ κ. ὑπουργοῦ, διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου εἶναι, μεταξὺ ἄλλων, νὰ ἀποσαφηνισθῇ περισσότερον ἡ ἔννοια τοῦ ὑποκειμένου εἰς τὴν ἀσφάλισιν τοῦ Ταμείου Ἀσφαλίσεως Ἐμπόρων. Καὶ εἰς μὲν τὸ ἄρθρον 2 διαγράφονται αἱ προϋποθέσεις. Ἐν τούτοις, περαιτέρω δημιουργοῦνται ἄλλα κριτήρια, ποὺ μᾶλλον σύγχυσιν θὰ ἐπιφέρουν. Βεβαίως, ὁ κ. ὑπουργός, ἔδωκεν ὡρισμένας διασαφήσεις ἐπὶ τοῦ ἀδιεξόδου αὐτοῦ. Ἐν τούτοις, ἡ γενικὴ αὐτὴ ἔννοια τῆς κατὰ συνείδησιν ἐκτιμήσεως τοῦ προσώπου τοῦ ἀσκοῦντος τὴν ἐμπορίαν εἶναι τόσον ἀόριστος καὶ τόσον ἀκαθόριστος, ὥστε δὲν χωρεῖ καμμία ἀμφιβολία, ὅτι θὰ δημιουργήσουν ἐμπλοκάς, τοσούτῳ μᾶλλον, καθ’ ὅσον ἡ ἔννοια τῆς ἐμπορίας καὶ τοῦ προσώπου τοῦ ἀσκοῦντος αὐτήν, ἔχει ἤδη καθορισθῆ ἀπὸ τῆς ἐπιστήμης καὶ τῶν δικαστηρίων. Ἐάν, λοιπόν, πρόθεσις τοῦ κ. ὑπουργοῦ, ἦτο νὰ καθορισθοῦν τὰ κριτήρια τῶν προσώπων τῶν ὑποκειμένων εἰς τὴν ἀσφάλισιν τῶν Ταμείων Ἐμπόρων καὶ τῶν προσώπων τῶν ὑποκειμένων εἰς τὴν ἀσφάλισιν τοῦ Ταμείου ἐπαγγελματιῶν, διότι καὶ αὐτοὶ εἶναι ἔμποροι, τότε θὰ ἔλεγα τὸ ἑξῆς: Θὰ ἔπρεπε, νομίζω, δι’ ἄλλου τρόπου νὰ γίνῃ ὁ διαχωρισμὸς αὐτὸς τῶν ἀσφαλιζομένων κατηγοριῶν, διότι τὰ ἐν τῷ νομοσχεδίῳ τιθέμενα κριτήρια, μᾶλλον σύγχυσιν θὰ φέρουν καὶ θὰ δημιουργήσουν ζητήματα.

§37Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Τὶ προτείνετε, ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, κ. συνάδελφε; Τὴν στιγμὴν αὐτὴν ἔχομεν ἕνα θέμα τακτοποιήσεως ἀσφαλιστικῶν περιπτώσεων.

§38Θ. ΔΟΥΚΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία τὴν στιγμὴν αὐτὴν νομοθετεῖ καὶ ἔχομεν ὑποχρέωσιν ἀπὸ τὴν αἴθουσαν αὐτὴν νὰ ἐξέρχωνται νομοθετήματα ἄρτια καὶ μελετημένα, διὰ νὰ μὴ δημιουργοῦνται παρερμηνεῖαι καὶ ζητήματα μετὰ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ νόμου καὶ ὡς ἐκ τούτου, ἔχομεν τὰς ἐπικρίσεις τῶν καλουμένων νὰ ἐφαρμόσουν τὰ νομοθετήματα αὐτά, ὅτι ἐξέρχονται τῆς αἰθούσης αὐτῆς κατὰ τρόπον πρόχειρον. Περαιτέρω, τὸ νομοσχέδιον ἀναφέρει, ὅτι εἰς τὴν ἀσφάλισιν ὑπάγονται τὰ τέκνα τοῦ ἠσφαλισμένου καὶ οἱ ἀδελφοὶ αὐτοῦ. Καὶ ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου ἐλέχθησαν πολλὰ παρὰ προλαλησάντων συναδέλφων. Θὰ πρέπει ὁμολογουμένως, τὰ πρόσωπα αὐτὰ νὰ ὑπαχθοῦν εἰς τὴν ἀσφάλισιν ἐφ’ ὅσον ἐργάζονται εἰς τὸ κατάστημα τοῦ ἠσφαλισμένου. Ὑπάρχει ὅμως μία ἀντινομία ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ, διότι οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ εἶναι οἱ ἀφανεῖς ἑταῖροι, οἱ ὁποῖοι ἐργαζόμενοι συμβάλλουν εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τῶν ἐργασιῶν τοῦ καταστήματος καὶ συνεπῶς καὶ τοῦ εἰσοδήματος. Προκειμένου, ὅμως, τὸ Κράτος νὰ φορολογήσῃ τοὺς φορολογουμένους, ἔρχεται καὶ θεωρεῖ τὰ ἑταιρικὰ τῶν καταστημάτων αὐτῶν ὡς εἰκονικά. Τώρα, οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ ἐργαζόμενοι εἰς τὸ κατάστημα διὰ νὰ τύχουν ἀσφαλίσεως θὰ ὑποχρεωθοῦν νὰ εἰσφέρουν εἰς τὸ Ταμεῖον. Θὰ πρέπει, νομίζω, ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ νὰ ὑπάρξῃ μία ὁμοιομορφία εἰς τὸ θέμα παροχῆς ἐργασίας παρὰ τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν. Διότι δὲν εἶναι δυνατὸν ἀπὸ τὴν μίαν πλευρὰν νὰ θεωροῦνται ὡς εἰκονικοὶ ἑταῖροι καὶ νὰ μὴ ἀναγνωρίζεται, ὅτι συμβάλλουν εἰς τὴν διαμόρφωσιν τοῦ εἰσοδήματος τῆς ἐπιχειρήσεως καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλην πλευρὰν νὰ θεωροῦνται ὡς προσφέροντες ἐργασίαν καὶ συνεπῶς ἔχουν ὑποχρέωσιν ἀσφαλίσεως εἰς τὸ Ταμεῖον. Θὰ πρέπει νὰ λείψῃ συνεπῶς ἡ ἀντινομία αὐτὴ, καὶ αὐτὸ εἶναι ἕνα θέμα, τὸ ὁποῖον εἶναι δυνατὸν νὰ ρυθμισθῇ διὰ τοῦ παρόντος νομοσχεδίου.

§39Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Κύριε συνάδελφε, ὅπως βλέπετε, τὸ νομοσχέδιον ἔχει καθαρῶς ἀσφαλιστικὸν χαρακτῆρα καί, συνεπῶς, δύναται νὰ περιλάβῃ οἱανδήποτε ἄλλην διάταξιν.

§40Θ. ΔΟΥΚΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, σᾶς ἐπαναλαμβάνω, ὅτι πρόκειται περὶ μιᾶς ἀντινομίας εἰς τὸ θέμα προσφορᾶς ἐργασίας ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους αὐτούς, τὸ ὁποῖον θὰ πρέπει νὰ ρυθμισθῇ.

§41ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Τ. Μιχαηλίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§42Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὸ παρὸν νομοσχέδιον παρατηρῶ ὡρισμένας διατάξεις αἱ ὁποῖαι, νομίζω, θὰ προκαλέσουν σοβαρὰ ζητήματα μετὰ τὴν δημοσίευσίν του, ὡς νόμου. Κατὰ τὸν ἐμπορικὸν νόμον, εἰς τὰ Ἐμπορικὰ Ἐπιμελητήρια, μετέχουν πολλαὶ κατηγορίαι ἐπαγγελματιῶν, αἱ ὁποῖαι ἀποτελοῦν ἀνεξαρτήτους κλάδους καὶ ἔχουν ἴδια ἀσφαλιστικὰ Ταμεῖα. Διὰ τῆς παραγράφου 4 τοῦ παρόντος νομοσχεδίου, πρόκειται νὰ δημιουργήσωμεν καὶ νὰ ἀσφαλίσωμεν πολλὰς τάξεις ἐπαγγελματιῶν. Θεωρῶ ὅμως, ὅτι τοῦτο εἶναι πολυτέλεια, καθ’ ἣν στιγμὴν ἔχομεν ἄλλας κατηγορίας ἐπαγγελματιῶν καὶ ἐργατῶν καὶ ὑπαλλήλων, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἀνασφάλιστοι. Π.χ., ὑπάρχουν οἱ διευθυνταὶ Τραπεζῶν, οἱ ὁποῖοι ὡς ὑπάλληλοι εἶναι φυσικὸν νὰ τυγχάνουν ἀσφαλίσεως εἰς τὰ οἰκεῖα Ταμεῖα ἀσφαλίσεως. Ἐπειδὴ ὅμως, ὡς ἐκ τῆς θέσεώς των, ἔχουν καὶ σχέσιν μὲ τὸ ἐμπόριον, μετέχουν καὶ εἰς τὰ Ἐμπορικὰ Ἐπιμελητήρια.

§43Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Ἐὰν μέν, κ. συνάδελφε, εἶναι ὑπάλληλος, ἔχει αὐτοδικαίως ὑπαχθῆ εἰς τὴν ἀσφάλισιν τοῦ κλάδου του καὶ συνεπῶς δὲν δύναται νὰ ὑπαχθῇ καὶ εἰς τὴν ἐμπορικὴν ἀσφάλισιν. Δὲν ὑπάρχει καμμία περίπτωσις νὰ ἀσφαλισθῇ εἰς τὸ Ταμεῖον Ἐμπόρων κἄποιος, χωρὶς νὰ εἶναι ἔμπορος. Θὰ ἀσφαλισθῇ βεβαίως ἐὰν εἶναι ἔμπορος, καὶ δὲν ἔχῃ ἄλλην ἰδιότητα.

§44Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, διὰ νὰ μὴ δημιουργηθοῦν ζητήματα καὶ παρερμηνεῖαι, θὰ ἦτο ὀρθόν, νομίζω, εἰς τὸ τέλος τῆς παραγράφου 4 νὰ τεθῇ «ἐφ’ ὅσον δὲν εἶναι ἠσφαλισμένος εἰς ἕτερον ἀσφαλιστικὸν Ταμεῖον», Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, τὸ θέμα τακτοποιεῖται. Τέλος, δὲν ἐπιθυμῶ νὰ ἀπασχολήσω καὶ ἐγὼ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν ἐπὶ τῆς ἀναπτυχθείσης τροπολογίας τῶν πρακτόρων, τὴν ὁποίαν παρακαλῶ, ὅπως κάμετε ἀποδεκτήν.

§45Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν εἶμαι κατὰ τῆς ἀρχῆς τοῦ παρόντος νομοσχεδίου καὶ συνεπῶς θὰ ψηφίσω τοῦτο. Ὀφείλω ὅμως νὰ παρατηρήσω, ὅτι συχνὰ ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία, διὰ σειρᾶς νομοθετημάτων δημιουργεῖ προνομιούχους τάξεις ἠσφαλισμένων, καθ’ ἣν στιγμὴν δὲν κατέστη δυνατὸν μέχρι σήμερον νὰ ἐκδηλωθῇ τὸ ἐλάχιστον κυβερνητικὸν ἐνδιαφέρον διὰ τὴν ἀσφάλισιν τῶν ἀγροτῶν. Καὶ τοῦτο δημιουργεῖ ἕν εὔλογον καὶ δίκαιον παράπονον τῆς τάξεως αὐτῆς, περὶ ἀνίσου μεταχειρίσεως καὶ ἀστοργίας τῆς Πολιτείας πρὸς αὐτήν. Εἶναι βέβαιον, ὅτι ἡ ἀσφάλισις τῶν ἐμπόρων δὲν θεμελιοῦται οἰκονομικῶς ἐπὶ εἰσφορᾶς ἐκ κοινωνικῶν πόρων, ἀλλὰ ἐπὶ εἰσφορῶν τῶν ἐνδιαφερομένων. Ἀλλὰ καὶ ἄλλαι τάξεις ἐπιθυμοῦν κατὰ τὸν ἴδιον τρόπον τὴν ἀσφάλισίν των, ὅπως ἡ συμπαθὴς τάξις τῶν παγοπωλῶν. Νομίζω, ὅτι ἡ κατὰ καιροὺς μεμονωμένη ἀσφάλισις ὡρισμένων κατηγοριῶν δὲν εἶναι ὀρθὴ καὶ ἡ Κυβέρνησις θὰ πρέπει νὰ ἀποβλέψῃ εἰς τὴν ὁλοκληρωτικὴν ἀσφάλισιν ὅλων τῶν κλάδων τῶν ἐργαζομένων, συμπεριλαμβανομένων καὶ τῶν ἀγροτῶν. Τὸ ὑπὸ συζήτησιν σχέδιον νόμου ἀποβλέπει εἰς τὸ νὰ θεμελιώσῃ νομικῶς τὴν σύστασιν καὶ λειτουργίαν τοῦ Ταμείου Ἐμπόρων, καθ’ ὅσον ἡ σύστασίς του ἐγένετο κατ’ ἀκολουθίαν τῶν διατάξεων τοῦ ἄρθρου 50 τοῦ Ν. 6298 τοῦ 1934 «περὶ Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων» δι’ ὑπουργικῆς ἀποφάσεως καὶ ὄχι δι’ εἰδικοῦ νόμου, γεγονὸς τὸ ὁποῖον δημιουργεῖ ἀμφισβητήσεις, ὡς πρὸς τὴν νομιμότητα τῆς ὑπουργικῆς ἀποφάσεως. Περαιτέρω διαγράφει τὸν κύκλον τῶν ἀσφαλιζομένων προσώπων καὶ καθορίζει τὰ κριτήρια τῆς ἀσφαλίσεως. Τέλος, παρέχει εὐρεῖαν ἐξουσιοδότησιν εἰς τὸν κ. ὑπουργόν, ἵνα διὰ Βασιλικῶν Διαταγμάτων ρυθμίζῃ θέματα, σχετιζόμενα μὲ τὴν λειτουργίαν καὶ δρᾶσιν τῶν Ταμείων καὶ ἐπεκτείνει τὴν ἀσφάλισιν κατὰ τῆς ἀσθενείας. Τὸ νομοσχέδιον χρήζει βελτιώσεως, διότι καὶ τὸ ἄρθρον 2 ὄχι μόνον δὲν εἶναι ἁπλοῦν καὶ σαφές, ὅπως λέγει ἡ εἰσηγητικὴ ἔκθεσις, ἀλλ’ ἀντίθετα καὶ σύνθετον καὶ ἀσαφὲς εἶναι, παρ’ ὅλον ὅτι διὰ τὴν διατύπωσίν του συνειργάσθησαν ὅλοι οἱ σοφοὶ περὶ τὰ ἀσφαλιστικά, ὡς εἶπεν ὁ κ. ὑπουργός. Ἔχω ἐπίσης νὰ παρατηρήσω, ὅτι ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 3, ἡ ἀφορῶσα εἰδικῶς εἰς τὸν κύκλον τῶν ἀσφαλιζομένων προσώπων, διανοίγει τὴν θύραν διὰ τὴν εἴσοδον πρὸς ἀσφάλισιν εἰς τὸ Ταμεῖον ἀκαθορίστου ἀριθμοῦ κατηγοριῶν ἐργαζομένων. Εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν ἐπιφυλάσσομαι νὰ ἀναπτύξω τάς, κατὰ τὴν γνώμην μου, ἀναγκαίας βελτιώσεις.

§46Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Πληροφορῶ τὴν Βουλήν, διὰ νὰ μὴ δημιουργοῦνται ἐντυπώσεις, ὅτι ὁ Γενικὸς Διευθυντὴς τοῦ Ταμείου Ἀσφαλίσεως Ἐμπόρων λαμβάνει 6.700 δραχμὰς μηνιαίως. Ἀκολουθεῖ, δηλαδή, τὸ μισθολόγιον τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων. Τὸ σύνολον τοῦ ὑπηρετοῦντος προσωπικοῦ εἰς τὸ Ταμεῖον Ἐμπόρων ἀμείβεται παραπλήσια ἢ καὶ χαμηλότερα ἀπὸ τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους. Συνεπῶς, αἱ πληροφορίαι τῆς κ. Σβώλου, εἶναι ἔξω τῆς πραγματικότητος. Ἐπίσης, τὰ γενικὰ ἔξοδα τοῦ Ταμείου Ἀσφαλίσεως Ἐμπόρων, μέχρι τοῦ 1958 ἦσαν 12%, μετὰ ὅμως τὴν συστηματοποίησιν τῶν εἰσπράξεων, τὰ γενικὰ ἔξοδα κατῆλθον εἰς τὸ 9,6%.

§47Μ. ΣΒΩΛΟΥ. Τὰς πληροφορίας τὰς ὁποίας ἔδωκα, τὰς εἶχα ἀπὸ ὑπομνήματα ἐμπόρων καὶ δι’ αὐτὸ εἶπον κατὰ πληροφορίας.

§48ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Μπακόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§49Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὀλίγας λέξεις μόνον. Αἱ διασαφήσεις, τὰς ὁποίας ἔκαμεν ὁ κ. ὑπουργός, ὡς πρὸς τὴν νομικὴν ἔννοιαν τῆς φράσεως «κατὰ κοινὴν συνείδησιν ἐμπόρου», διευκολύνει τὴν συζήτησιν. Διότι, τόσον οἱ ἄλλοι συνάδελφοι, οἱ πρὸ ἐμοῦ ὡμιλήσαντες, ὅσον καὶ ἐγὼ ὁ ἴδιος δὲν τὸ κρύπτω, εἶχον τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι κάτι κακὸν εἰσάγεται, ἐνδεχομένως διὰ τὸν ἑρμηνευτὴν τοῦ νόμου, διὰ τῆς φράσεως αὐτῆς. Μήπως πρόκειται νὰ ἐπέλθῃ μεταβολὴ εἰς τὰς παγίας διατάξεις τοῦ ἐμπορικοῦ νόμου, τοὺς καθορίζοντας τὴν ἰδιότητα τοῦ ἐμπόρου; Ἄνευ τῶν διασαφήσεων τοῦ κ. ὑπουργοῦ, ὁ φόβος αὐτὸς θὰ ἦτο βάσιμος. Μετὰ τὰς διασαφήσεις τοῦ κ. ὑπουργοῦ, ἐκλείπει κατ’ οὐσίαν. Φοβοῦμαι, ὅτι δὲν ἐκλείπει καὶ κατὰ τύπους, ἐὰν δὲν ἐπέλθῃ ἀνάλογος μικρά τις διόρθωσις εἰς τὸ κείμενον τοῦ νόμου. Ὁ κ. ὑπουργός, εἶπεν, ὅτι δὲν ἀποσκοπεῖ τὴν μεταβολὴν τοῦ Ἐμπορικοῦ νόμου, καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὸν χαρακτηρισμὸν τοῦ ἐμπόρου, ἀποσκοπεῖ ἁπλῶς καὶ μόνον εἰς τὴν διεύρυνσιν τοῦ κύκλου τῶν ὑποχρεώσεων ἠσφαλισμένων εἰς τὸ Ταμεῖον Ἀσφαλίσεως Ἐμπόρων.

§50Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Εἰς τὴν εὐχέρειαν τῆς διοικήσεως, ἐὰν θὰ πρέπει ἕνας νὰ ἐξακολουθῇ νὰ παραμένῃ ἠσφαλισμένος εἰς τὸ Ταμεῖον ἐπαγγελματιῶν καὶ βιοτεχνῶν ἢ ἐμπόρων.

§51Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ ἀρχίσωμεν ἀπὸ τὸ γενικὸν διὰ νὰ καταλήξωμεν εἰς τὸ μερικόν, διότι ἐὰν καταλήξωμεν εἰς τὸ μερικὸν καὶ περιορισθῶμεν ἐκεῖ, δὲν ἠμποροῦμεν νὰ συλλάβωμεν τὴν γενικὴν ἔννοιαν καὶ θέλησιν τοῦ νομοθέτου. Ὁ νομοθέτης, ἐν προκειμένῳ, κυρίως, εἶσθε σεῖς, ὁ ὁποῖος ὑποβάλλετε τὸ συζητούμενον νομοσχέδιον. Ζητεῖ, λοιπόν, ὁ κ. ὑπουργός, νὰ καθορίσῃ κατὰ τρόπον διάφορον τοῦ ἤδη νομοθετημένου καὶ ἰσχύοντος τὸν κύκλον τῶν ὑποχρεώσεων τῶν ἠσφαλισμένων εἰς τὸ Ταμεῖον Ἀσφαλίσεως Ἐμπόρων καὶ δικαιολογεῖ τὴν ἀποστολὴν τοῦ νομοσχεδίου, κατὰ τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν καὶ σύμφωνα πρὸς ὅσα πρὸ ὀλίγου εἶπε πρὸς τὴν Βουλήν, ὅτι ἐγεννήθησαν διάφοροι ἀμφισβητήσεις κατὰ τὴν ἐφαρμογὴν τῆς κειμένης νομοθεσίας, αἱ ὁποῖαι χρήζουν νομοθετικῆς ρυθμίσεως. Σύμφωνα μὲ τὴν γραμμὴν αὐτὴν νομίζω, κ. Ὑπουργέ, ὅτι πρέπει νὰ γίνῃ ἐλαφρὰ ἀνασκευὴ τῆς γραμματικῆς διατυπώσεως τοῦ νομοσχεδίου, χωρὶς ν’ ἀποστῶμεν ποσῶς ἀπὸ τὴν γενικὴν γραμμὴν τὴν ὁποίαν θέτουν τὸ νομοσχέδιον καὶ αἱ διασαφήσεις τοῦ κ. ὑπουργοῦ. Καὶ πρὸς τοῦτο, προτείνω τὴν ἑξῆς διατύπωσιν εἰς τὸ 2ον ἄρθρον: «Εἰς τὴν ἀσφάλισιν τοῦ Ταμείου Ἀσφαλίσεως Ἐμπόρων, ὑπάγονται ὑποχρεωτικῶς....... ...... (ἀναγινώσκει)......». Ἐπ’ αὐτοῦ δὲν ἠμπορεῖ νὰ γεννηθῇ ἀντίρρησις. Εἶσαι ἔμπορος καί, βάσει τοῦ νόμου, ὑπάγεσαι ὑποχρεωτικῶς εἰς τὴν ἀσφάλισιν τοῦ Ταμείου ἀσφαλίσεως ἐμπόρων.

§52Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Τῶν ἐγγεγραμμένων εἰς τὸ Ἐμπορικὸν Ἐπιμελητήριον.

§53Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Λέγομεν, ὅτι τὸ πρῶτον ἐδάφιον εἶναι ἀναντίρρητον. Εἶσαι ἔμπορος καὶ κατὰ τὸν ἐμπορικὸν νόμον θὰ ὑπαχθῇς εἰς τὴν ἀσφάλισιν τοῦ Ταμείου ἀσφαλίσεως ἐμπόρων. Ἀντί, κ. Ὑπουργέ, νὰ ἐπακολουθήσῃ μὲ ἀραβικοὺς ἀριθμοὺς 2–3, προτείνω νὰ τεθῇ ὁ ἀραβικὸς ἀριθμὸς 2. «Ἀνεξαρτήτως τῆς ἰδιότητος αὐτοῦ ὡς ἐμπόρου ......(ἀναγινώσκει)......». Κατ’ αὐτὴν τὴν διατύπωσιν, δὲν εἶναι δυνατὸν διὰ τὸν ἑρμηνευτήν, διὰ τὸν ἐφαρμοστήν, εἴτε δικαστήριον, εἴτε τὴν διοίκησιν, νὰ θεωρηθῇ ὅτι διὰ τοῦ νόμου αὐτοῦ θὰ ἐπέλθῃ μεταβολὴ εἰς τὰς διατάξεις τοῦ ἐμπορικοῦ νόμου, καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἰδιότητα τοῦ ἐμπόρου. Καὶ ἑπομένως, ὁ ἕνας φόβος μας, ὅτι θὰ ἦτο δυνατὸν διὰ τοῦ νόμου τούτου καὶ μὲ κακὸν ἑρμηνευτὴν ἀκόμη, κ. Ὑπουργέ. —ἐγένετο ὁ νόμος, ἀπέθανεν ὁ νομοθέτης— νὰ θεωρηθῇ, ὅτι ἐγένετο τροποποίησις τῶν διατάξεων τοῦ ἐμπορικοῦ νόμου, ἐκλείπει καὶ πραγματοποιεῖται ὁ σκοπός, τὸν ὁποῖον ἐπιδιώκετε. Ἐπαναλαμβάνω, λοιπόν, «ἀνεξαρτήτως τῆς κατὰ τὸν ἐμπορικὸν νόμον ἰδιότητος αὐτοῦ ὡς ἐμπόρου, οἱ κάτωθι: αʹ, βʹ, γʹ. Τὰ ἑτερόρρυθμα μέλη Ἑταιρειῶν, τὰ ὁποῖα δὲν ἀσκοῦν ἄλλο κύριον ἐπάγγελμα ἐκτὸς τῆς συμμετοχῆς εἰς ἐμπορικὴν ἑταιρείαν...... ......(ἀναγινώσκει)......». Ἐάν, κ. Ὑπουργέ, πρόκειται περὶ ἑτερορρύθμων ἑταίρων εἰς ὁμόρρυθμον ἑταιρείαν, ἑτερορρύθμων ἑταίρων, οἱ ὁποῖοι ἐπὶ μακρὰ ἔτη θὰ εἶναι ἑτερόρρυθμοι ἑταῖροι, τοὐλάχιστον τόσον μακράν, ὅσον προβλέπει ἡ νομοθεσία περὶ Ταμείου ἀσφαλίσεως ἐμπόρων, διὰ νὰ ἠμποροῦν νὰ πάρουν τὴν σύνταξιν, ὀρθὴ εἶναι ἡ διάταξις. Διότι λέγετε: Ἐὰν δὲν κάμνῃ τις καμμίαν ἄλλην δουλειά, παρὰ μόνον ἀσχολεῖσαι ὡς ἑτερόρρυθμος ἑταῖρος, κάμνεις ἐμπορίαν διὰ τὴν ὁποίαν δὲν εὐθύνεσαι δι’ ὅλης τῆς περιουσίας σου, εὐθύνεσαι μέχρι τῆς εἰσφορᾶς σου. Φοβοῦμαι, κ. Ὑπουργέ, τὴν ἐνδεχομένην κατάχρησιν εἰς τὴν ἐφαρμογὴν τῆς διατάξεως αὐτῆς. Μήπως, δηλαδή, εὑρεθοῦν ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι διὰ τὸν αʹ ἢ βʹ λόγον, διὰ τῆς τοποθετήσεως προσωρινῶς χρημάτων γίνουν ἑτερόρρυθμοι ἑταῖροι εἰς μίαν ἑταιρείαν δι’ ὀλίγον χρόνον καὶ κατόπιν ἐλλειπούσης τῆς ἑταιρείας παύσουν νὰ εἶναι ἑτερόρρυθμοι καὶ μήπως —δὲν ἐνδιαφέρομαι τόσον, κ. Ὑπουργέ, διὰ τὴν τύχην τῶν προσώπων αὐτῶν, ἐπιχείρησιν ἐπὶ τέλους ἔκαμαν, ἀπέτυχεν ἡ ἐπιχείρησις ἄξιοι συμπαθείας εἶναι ὁ ἐξ οἰκείου ἁμαρτήματος ζημιούμενος οὐ δοκεῖ ζημιοῦσθαι— ἀλλὰ φοβοῦμαι μήπως αὐτὸ συντελέσῃ εἰς ἀνάσχεσιν τῆς δραστηριότητος διὰ τὴν ἐθνικὴν οἰκονομίαν.

§54Κ. ΔΕΣΠΟΤΟΠΟΥΛΟΣ. Διὰ τῆς λύσεως τῆς ἑταιρείας δὲν θὰ τερματίζεται καὶ ἡ ἀσφαλιστικὴ ὑποχρέωσις;

§55Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν λέγει τίποτε ὁ νόμος.

§56Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Ἡ διάταξις αὐτὴ ἰσχύει ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν καὶ οὐδέποτε ἀνεφύη οἱαδήποτε ἀντίρρησις, δεδομένου, ὅτι ὁμιλεῖ περὶ κυρίου ἐπαγγέλματος. Εἶναι ἄκρως πανομοιότυπος καὶ τὴν ἔχω ἐδῶ.

§57Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, τὸ ὅτι εἶναι πανομοιότυπος δὲν ἐμποδίζει τὴν συζήτησιν καὶ βλέπετε μὲ ποίαν λεπτότητα θίγω τὸ θέμα, ἁπλῶς καὶ μόνον διὰ νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχήν σας ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου. Ἐπίσης γ). Οἱ Γενικοὶ Διευθυνταί. Τὸ συμβούλιον εἴπατε τὸ ἀπαλείφετε. Εἰς τὴν προτελευταίαν γραμμὴν ποὺ λέγετε «ὡς καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων δὲν ὑπάγονται εἰς τὴν ἀσφάλισιν τοῦ ΙΚΑ».

§58Α ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Αὐτὸ διαγράφεται.

§59Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Εἰς τὴν παράγραφον 3, εἴπατε, ὅτι ἡ RATIO LEGIS αὐτῆς τῆς διατάξεως εἶναι νὰ ἐκκαθαρίσῃ, ἐὰν ὁ Αʹ ἠσφαλισμένος θὰ πρέπει νὰ εἶναι ἠσφαλισμένος εἰς τὸ Τ.Α.Ε. ἢ εἰς τὸ ΤΕΒΕ. Τοῦτο ἔτσι εἶναι, ὅπως τὸ λέγετε. Τὸ δεχόμεθα. Ἐκεῖ ποὺ λέγετε, λοιπόν, «δὲν ὑπάγονται εἰς τὴν ἀσφάλισιν τοῦ ΙΚΑ» διὰ νὰ μὴ ὑπάρξῃ ἀφορμὴ κακῆς ἐφαρμογῆς τοῦ νόμου, νομίζω, ὅτι ὀρθὸν θὰ ἦτο νὰ προστεθοῦν αἱ λέξεις. «Ἢ τοῦ Τ.

Ε.Β.Ε».

§60Γ. ΠΡΙΦΤΗΣ. «Ἢ ἄλλου Ἀσφαλιστικοῦ Ὀργανισμοῦ».

§61Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. «Ἢ ἄλλου Ἀσφαλιστικοῦ Ὀργανισμοῦ» διὰ νὰ λείψῃ ἡ κακὴ ἐντύπωσις τοῦ κατὰ κοινὴν συνείδησιν ἐμπόρου.

§62Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Θὰ δεχθῶ τὴν πρότασιν τοῦ κ. Μιχαηλίδη, σχετικῶς μὲ τὰ Ἀσφαλιστικὰ Ταμεῖα, καὶ νομίζω, ὅτι θὰ ἱκανοποιήσω τὸ σύνολον. «Ἡ ἀσφάλισις τῶν ἄνω προσώπων εἶναι ὑποχρεωτική, ἐφ’ ὅσον δὲν ὑπάγονται εἰς τὴν ἀσφάλισιν ἑτέρου Ὀργανισμοῦ Κοινωνικῆς Ἀσφαλίσεως».

§63Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Σύμφωνοι.

§64Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Δι’ αὐτοῦ τοῦ τρόπου ἀποσαφηνίζεται πλήρως.

§65Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶναι εὐρυτέρα ἡ ἄποψις αὐτή.

§66Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Παρακαλῶ νὰ διατυπωθοῦν μόνον αἱ λέξεις, «ἀνεξαρτήτως κλπ», καὶ τοῦτο διὰ νὰ μὴ προκύψῃ καμμία περίπτωσις ἀμφιβολίας.

§67Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Τὴν ἔχω τὴν διατύπωσιν, κ. Ὑπουργέ, καὶ σᾶς τὴν δίδω νὰ τὴν μονογράψητε. Καὶ ἔρχομαι εἰς τὴν παράγραφον 5 τοῦ ἄρθρου 2, εἰς τὰ τέκνα τοῦ ἐμπόρου. Λέγετε, πολὺ σωστά, εἰς τὸ νομοσχέδιόν σας, ὅτι «τότε ἐπιβάλλετε τὴν ὑποχρεωτικὴν ἀσφάλισιν εἰς τὰ τέκνα ἢ ἀδελφοὺς τοῦ ἐμπόρου. Τοὺς ἀσχολουμένους κατὰ κύριον ἐπάγγελμα εἰς τὴν ἐπιχείρησιν, ἐφ’ ὅσον δὲν εἶναι ἠσφαλισμένοι εἰς τὸ ΙΚΑ». Δηλαδή, ἐφ’ ὅσον δὲν εἶναι μισθωτοὶ τοῦ πατρὸς ἢ τοῦ ἀδελφοῦ.

§68Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Δέχομαι νὰ ἀπαλειφθῇ ὁλόκληρος αὐτὴ ἡ διάταξις, διότι μὲ τὴν παλαιὰν νομοθεσίαν, ἡ ὁποία ἰσχύει, λέγομεν, ὅτι εἶναι προαιρετικὴ ἡ ἀσφάλισις. Καὶ λέγομεν. «Ἐπιτρέπεται ἡ ἀσφάλισις τέκνων ἠσφαλισμένων .... (ἀναγινώσκει) ....». Ὑπάρχει προαιρετικὴ ἀσφάλισις. Διατηρῶ, λοιπόν, τὴν διάταξιν τὴν παλαιὰν περὶ προαιρετικῆς ἀσφαλίσεως ἐμπόρων.

§69Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Αὐτὸ ἤθελον νὰ σημειώσω, κ. Ὑπουργέ, καὶ ἐπὶ πλέον εἰς μίαν περίοδον ποὺ παρατηρεῖται μία δυσπραγία νὰ μὴ ἐπιβάλωμεν εἰς τοὺς ἐμπόρους νέα πρόσθετα βάρη. Αὐτὰς τὰς παρατηρήσεις εἶχον καὶ χαίρω, κ. Ὑπουργέ, διότι εἴμεθα σύμφωνοι καὶ τὰς ἀποδέχεσθε.

§70ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ἐξαντληθέντος τοῦ καταλόγου τῶν ὁμιλητῶν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου, γίνεται δεκτὸν κατ’ ἀρχὴν τὸ ὡς ἄνω νομοσχέδιον;

§71ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§72ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν κατ’ ἀρχὴν τὸ σχέδιον Ν. Δ. «περὶ ρυθμίσεως θεμάτων τινῶν τοῦ Ταμείου Ἀσφαλίσεως Ἐμπόρων». Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν. Ἄρθρον 1 δεκτόν;

§73ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§74ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 1 ἐγένετο δεκτόν. Ἄρθρον 2.

§75Β. ΚΡΙΚΟΣ. Νὰ μᾶς εἴπῃ ὁ κ. Ὑπουργός, ἐὰν δέχεται τὴν τροπολογίαν ΤΑΝΠΥ.

§76Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Ἐδῶ γίνεται μία συνταγματικὴ ἀταξία. Ἐὰν μὲ καλύπτῃ ἡ Βουλή, ἐγὼ θέλω νὰ θέσωμεν εἰς τὸν τίτλον τοῦ νομοσχεδίου «καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων».

§77Γ. ΠΡΙΦΤΗΣ. Τὸ ἐθέσαμε τόσας φοράς, κ. Ὑπουργέ, καὶ τώρα ἄλλη μία.

§78Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Ἡ Βουλὴ δέχεται νὰ διευρυνθῇ ὁ τίτλος τοῦ νομοσχεδίου διὰ νὰ δεχθῶμεν αὐτὴν τὴν διάταξιν, ὅταν θὰ ἔλθῃ ἡ σειρά της, δὲν ἔχω ἀντίρρησιν. Ἤμην ὅμως ὑποχρεωμένος νὰ εἴπω πρὸς τὸ Σῶμα, ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα εἶπον.

§79Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Παρακαλῶ, κ. Πρόεδρε, νὰ μᾶς εἴπῃ ὁ κ. Ὑπουργός, πῶς τελικῶς διεμόρφωσε τὸ ἄρθρον 2, κατόπιν τῆς ἀποδοχῆς τῶν τροπολογιῶν τοῦ κ. Μπακοπούλου καὶ τοῦ κ. Μιχαηλίδη.

§80Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Πρῶτον, γίνεται ἀπάλειψις τῶν λέξεων «καὶ οἱ σύμβουλοι». Δέχομαι τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Μπακοπούλου «ἀνεξαρτήτως κλπ.». Ἐπίσης ἀπαλείφεται ἡ τρίτη παράγραφος, ἡ ὁποία ἀφορᾷ τὰ τέκνα τῶν ἠσφαλισμένων ἐμπόρων, δεδομένου, ὅτι θὰ διατηρηθῇ ἡ προαιρετικὴ ἀσφάλισις. Ἐπίσης προσθέτω εἰδικὸν ἐδάφιον, κατόπιν τῆς προτάσεως τοῦ κ. Μιχαηλίδη, ἔχον οὕτω: «Ἡ ἀσφάλισις τῶν ὡς ἄνω προσώπων εἶναι ὑποχρεωτική, ἐφ’ ὅσον δὲν ὑπάγονται εἰς τὴν ἀσφάλισιν ἑτέρου ὀργανισμοῦ κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως». Κατὰ συνέπειαν τὸ ἄρθρον 2 διαμορφοῦται ἀναλόγως τῶν γενομένων τροποποιήσεων ἢ ἀπαλείψεων.

§81Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ νὰ διαβάσω τὴν τροπολογίαν μου, νὰ τὴν γράψουν οἱ στενογράφοι διὰ νὰ μὴ γεννηθῇ ἀμφισβήτησις περὶ τῆς ὀρθότητος αὐτῆς.

§82ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀσφαλῶς καὶ θὰ τὸ ἐπρότεινον ἐγώ, διὰ νὰ κρίνῃ ἡ Βουλὴ τὴν ἀποδοχὴν αὐτῆς.

§83Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ ἐν ταὐτῷ, νὰ γραφῇ καὶ νὰ τὴν δώσω εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ τὴν μονογράψῃ, διὰ νὰ ὑπάρξῃ σύμπτωσις γραπτοῦ κειμένου καὶ προφορικοῦ λόγου. Ἄρθρον 2: Ἀσφαλιζόμενα πρόσωπα. Εἰς τὴν ἀσφάλισιν τοῦ Ταμείου Ἀσφαλίσεως Ἐμπόρων ὑπάγονται ὑποχρεωτικῶς: 1) Πάντα τὰ πρόσωπα ἀδιακρίτως φύλου, ἡλικίας καὶ ὑπηκοότητος, τὰ ὁποῖα ἐντὸς τῶν ὁρίων τοῦ Κράτους ἀσκοῦν κατὰ κύριον ἐπάγγελμα τὴν ἐμπορίαν. 2) Ἀνεξαρτήτως τῆς κατὰ τὸν ἐμπορικὸν νόμον ἰδιότητος αὐτῶν ὡς Ἐμπόρων καὶ μόνον διὰ τὴν ρύθμισιν τῆς ἀσφαλίσεως αὐτῆς καὶ οἱ κάτωθι: Ἐν συνεχείᾳ α, β, γ, ὡς ἔχει τὸ νομοσχέδιον καὶ ὡς τὸ τροποποιεῖ ὁ κ. Ὑπουργός. Ἀλλὰ ἡ τροπολογία ἡ ἰδική μου εἶναι αὐτὴ τὴν ὁποίαν σᾶς ἀνέφερον.

§84Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Μὲ τὴν ἰδικήν μου συμπλήρωσιν γίνεται ἡ πρότασις, δηλαδή, μὲ τὴν διαγραφὴν τῆς παραγράφου 5. «Τέκνα κλπ.».

§85Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Αὐτὸ ἀφορᾷ σᾶς. Ἐξ ἰδίας μάλιστα πρωτοβουλίας, εἴχατε τὴν καλωσύνην νὰ τὴν διαγράψετε, ὡς ἀνωφελῆ πλέον, ἐφ’ ὅσον ὑπάρχῃ τὸ θέμα ρυθμιζόμενον ἀπὸ τὴν κειμένην νομοθεσίαν.

§86ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Δεσύλλας, ἔχει τὸν λόγον.

§87Θ. ΔΕΣΥΛΛΑΣ. Ἐπιθυμῶ νὰ ἐπαναλάβω ἀκόμη μίαν φοράν, ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα εἶπον, διὰ τὰ ἑτερόρρυθμα μέλη τῶν ἀνωνύμων ἑταιρειῶν. Δὲν ἠξεύρω ἐὰν ἡ Βουλὴ συνέλαβε τὸ θέμα. Ὑπάρχουν πολλοί, οἱ ὁποῖοι ἐνισχύουν μικρὰς ἐπιχειρήσεις καὶ παρουσιάζονται ὡς ἑτερόρρυθμοι ἑταῖροι. Κυρίως πρόκειται περὶ μικρῶν ἐμπορικῶν ἐπιχειρήσεων. Αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι μοιραίως θὰ ἀποσύρουν τὰ χρήματά των, ὅταν κινδυνεύουν νὰ ὑποχρεωθοῦν νὰ πληρώσουν τὸ ἀσφάλιστρον τοῦ ΤΣΕ, τὸ ὁποῖον δὲν εἶναι καὶ ἐλαφρόν, εἶναι βαρύ. Θὰ ὑπάρχῃ ἀνάσχεσις τῆς δράσεως τῶν ἐμπορικῶν ἐπιχειρήσεων, δηλαδή, κανεὶς δὲν θὰ τολμήσῃ νὰ εἶναι ἑτερόρρυθμος ἑταῖρος ἐπιχειρήσεως καὶ θὰ εἶναι πρὸς βλάβην τῆς ἐθνικῆς οἰκονομίας. Ἤδη σήμερον εἶναι πολὺ δύσκολον εἰς τὰς ἐπιχειρήσεις νὰ ἐξεύρουν τὰ χρήματα καὶ αὔριον νὰ ἀπευθύνωνται εἰς τὰ ταμιευτήρια ἢ εἰς τὰ δάνεια τῆς ΔΕΗ. Ἐπίσης ἐπιμένω ἀκόμη εἰς τὴν ἄποψιν τῆς τρίτης παραγράφου διὰ τοὺς συμβούλους, ὄχι μόνον τοὺς Συμβούλους, ἀλλὰ καὶ τοὺς διευθύνοντας Συμβούλους. Εἶναι τόσον ρητὸς ὁ ἐμπορικὸς νόμος, ὁ ὁποῖος θεωρεῖ ἔμπορον τὴν ἀνώνυμον ἑταιρείαν καὶ ὄχι τὰ μέλη τῆς Διοικήσεως, ὥστε, νομίζω, θὰ εἶναι μία παραφωνία, ἐὰν ἐδῶ θελήσωμεν νὰ τροποποιήσωμεν τὴν ἔννοιαν αὐτὴν τοῦ Ἐμπορικοῦ Δικαίου.

§88Κ. ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ. Διὰ νὰ διευκολύνωμεν καὶ τὸν κ. Δεσύλλαν. Πρῶτον, ὡς πρὸς τὸ θέμα τῶν ἑτερορρύθμων μελῶν, ὑπάγονται μόνον ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι δὲν ἀσκοῦν κατὰ κύριον ἐπάγγελμα τὴν ἐμπορίαν. Κατὰ συνέπειαν, δὲν ὑπάρχει περίπτωσις νὰ μὴ ἐνισχύσουν τυχὸν ἐμπορικοὶ ἑταῖροι ὡρισμένοι, οἱ ὁποῖοι θέλουν διὰ μικρὸν χρονικὸν διάστημα. Ἐὰν ὅμως μονίμως ἐνισχύουν τὰς ἐμπορικὰς ἑταιρείας καὶ ἀσκοῦν κατὰ κύριον ἐπάγγελμα τὴν ἐμπορίαν, πρέπει νὰ ὑπάγωνται εἰς τὴν ἀσφάλισιν. Διὰ τοὺς διευθύνοντας συμβούλους, νομίζω, ὅτι καλῶς ὑπάρχει, διότι ἔχομεν προσθέσει: «Ἐφ’ ὅσον δὲν ὑπάγονται εἰς τὴν ἀσφάλισιν ἑτέρου ἀσφαλιστικοῦ ὀργανισμοῦ».

§89Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Ἤθελον νὰ διασκεδάσω τοὺς φόβους τοῦ κ. Δεσύλλα. Διὰ τῆς παλαιᾶς διατάξεως διὰ τοὺς ἑτερορρύθμους ἑταίρους καὶ τῆς σημερινῆς διατάξεως, μία εἶναι ἡ διαφορά, ὅτι οἱ ἑταῖροι αὐτοὶ πρέπει νὰ ἀσκοῦν κατ’ ἐπάγγελμα τὴν ἐμπορίαν. Κατὰ συνέπειαν ἡ διάταξις εἶναι ὑπὲρ τῆς ἀπόψεως τοῦ κ. Δεσύλλα, καὶ κἄθε φόβος του θὰ πρέπει νὰ διασκεδασθῇ.

§90Θ. ΔΕΣΥΛΛΑΣ. Ἔχω ἕνα παράδειγμα, τὸ ὁποῖον ἀνέφερον. Εἰς τὴν ἰδιαιτέραν μου πατρίδα συμβαίνει αἱ θυγατέρες τῶν ἐμπόρων νὰ ἦσαν ἑτερόρρυθμοι ἑταῖροι καὶ νὰ ἔρχεται σήμερον τὸ ταμεῖον νὰ τοὺς ζητῇ τὰ καθυστερούμενα ὁλοκλήρων ἐτῶν.

§91Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Τὸ κατάστημα αὐτὸ ἀνήκει ἀπ’ εὐθείας εἰς αὐτὰς ἢ εἰς τοὺς γονεῖς;

§92Θ. ΔΕΣΥΛΛΑΣ. Εἰς τὸν πατέρα.

§93Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Ἀπεσύρθη ὁ πατήρ;

§94Θ. ΔΕΣΥΛΛΑΣ. Ἀπεβίωσεν.

§95Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Ἄρα αὗται ἔλαβον σύνταξιν.

§96Θ. ΔΕΣΥΛΛΑΣ. Δὲν ἔλαβον. Τὸ ταμεῖον τοὺς ζητάει τὰς εἰσφοράς.

§97Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Ζητάει τὸ Ταμεῖον τὰς εἰσφοράς, προκειμένου νὰ συνταξιοδοτήσῃ. Ἐὰν ἔχουν ὑποβάλει αἴτησιν συνταξιοδοτήσεως, ἡ ἀσφάλισις εἶναι ὑποχρεωτική.

§98Γ. ΠΡΙΦΤΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, δὲν ζητοῦν συνταξιοδότησιν. Ἐν τούτοις τὸ Ταμεῖον ἀπαιτεῖ τὴν καταβολὴν τῶν καθυστερουμένων εἰσφορῶν.

§99Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Διότι εἶναι ὑποχρεωτικὴ ἡ ἀσφάλισις. Ἀλλά, ἐὰν ἀποθάνῃ ὁ κύριος τῆς ἐπιχειρήσεως καὶ ὑπάρχουν ἢ ἀνήλικα ἢ κορίτσια, μέχρις ὡρισμένης ἡλικίας, δικαιοῦνται συνταξιοδοτήσεως, ὡς καὶ ἡ σύζυγος.

§100Γ. ΠΡΙΦΤΗΣ. Εἶναι ἐνήλικα τὰ τέκνα.

§101Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Ἐὰν εἶναι ὑπανδρεμένα κλπ. εἶναι ἄλλο θέμα, πάντως ὑπάγονται εἰς τὴν ἀσφάλισιν. Δὲν ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ ἐξαίρεσις.

§102ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 2, ὡς ἐτροποποιήθη;

§103ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§104ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 2 ἐγένετο δεκτόν, ὡς ἐτροποποιήθη. Ἄρθρον 3. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς, ἔχει τὸν λόγον.

§105Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἔπειτα ἀπὸ μακρὰν συζήτησιν, καθωρίσθη ὁ κύκλος τῶν ἀσφαλιζομένων προσώπων εἰς τὸ ΤΑΕ. Ἀπὸ τὴν ὅλην συζήτησιν, διεπιστώσαμεν πόσον δύσκολος ὑπῆρξεν ὁ καθορισμὸς τῶν προσώπων τούτων. Ἤδη ὅμως, διὰ τοῦ ἄρθρου 3 ζητεῖται ἐξουσιοδότησις ὅπως ὅλαι αὗται αἱ διατάξεις αἱ ἀφορῶσαι εἰς τὸν καθορισμὸν τοῦ κύκλου τῶν ἀσφαλιζομένων προσώπων, δύνανται νὰ τροποποιοῦνται, συμπληροῦνται ἢ καταργοῦνται διὰ Β. Δ)των ἐκδιδομένων προτάσει τοῦ Ὑπουργοῦ Ἐργασίας. Νομίζω, ὅτι τοῦτο δὲν εἶναι ὀρθόν. Δι’ αὐτό, κ. Πρόεδρε, ἐκ τοῦ ἄρθρου 3, θὰ πρέπει νὰ διαγραφῇ ἡ φράσις, διὰ τῆς ὁποίας παρέχεται ἐξουσιοδότησις πρὸς καθορισμὸν τοῦ κύκλου τῶν ἀσφαλιζομένων εἰς τὸ Ταμεῖον Ἐμπόρων προσώπων, διὰ Β. Δ. Πέραν τούτου, ἐπειδὴ καὶ αἱ ἄλλαι παρεχόμεναι ἐξουσιοδοτήσεις διὰ τοῦ ἄρθρου 3, εἶναι εὐρεῖαι, ὀρθὸν εἶναι, κατὰ τὴν γνώμην μας, ὅπως τὰ σχετικὰ διατάγματα ποὺ θὰ ρυθμίζουν τὰ θέματα ποὺ προβλέπονται ὑπὸ τοῦ ἄρθρου 3, ἐκδίδωνται μετὰ γνώμην τοῦ Συμβουλίου Κοινωνικῆς Ἀσφαλίσεως καὶ τοῦ Δ.Σ. τοῦ ΤΑΕ. Ταῦτο εἶναι ὀρθόν, ἵνα ἡ διοίκησις τοῦ ΤΑΕ ποὺ παρακολουθεῖ τὰ καθ’ ἡμέραν προβλήματα τοῦ ταμείου, γνωμοδοτῇ κατὰ τὴν ἔκδοσιν τῶν διαταγμάτων τούτων.

§106Γ. ΠΡΙΦΤΗΣ. Ἡ γενικὴ διατύπωσις τοῦ ἄρθρου 3, κ. Πρόεδρε, ἀφαιρεῖ κἄθε πρωτοβουλίαν ἀπὸ τὸ διοικητικὸν συμβούλιον τοῦ Ταμείου Ἐμπόρων. Ἤδη κατόπιν διεξοδικῆς συζητήσεως, καθωρίσαμεν ἐπακριβῶς τὸν κύκλον τῶν ἀσφαλιζομένων εἰς τὸ Ταμεῖον Ἐμπόρων προσώπων. Δὲν εἶναι, συνεπῶς, ὀρθὸν νὰ δώσωμεν ἐξουσιοδότησιν εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ μεταβάλλῃ τὸν κύκλον τῶν προσώπων αὐτῶν, νὰ τροποποιήσῃ δηλαδή, τὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 2, τὴν ὁποίαν μόλις τώρα ἐψήφισεν ἡ Βουλή. Διὰ τὸ θέμα τῶν ἐξουσιοδοτήσεων ἔχει γίνει καὶ ἄλλοτε μακρὰ συζήτησις. Δέν εἶναι ὀρθὸν νὰ παρέχωνται τοιαῦται ἐξουσιοδοτήσεις, συνεπείᾳ τῶν ὁποίων εἶναι δυνατὸν ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ τροποποιῇ ἄρδην τοὺς νόμους, τοὺς ὁποίους ψηφίζει ἡ Βουλή. Τοὐλάχιστον, κ. Πρόεδρε, νὰ ἀκούεται καὶ ἡ γνώμη τοῦ ἐνδιαφερομένου ὀργανισμοῦ.

§107Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Πολλὰ ἔχουν λεχθῆ περὶ τῶν ἐξουσιοδοτήσεων, τὰς ὁποίας δίδει τὸ Σῶμα εἰς τὸν Ὑπουργὸν Ἐργασίας. Τὰ πράγματα ὅμως ἐπὶ τοῦ προκειμένου, εἶναι διάφορα. Διὰ τοῦ ἄρθρου 3, κ. βουλευταί, δὲν δίδεται ἐξουσιοδότησις εἰς τὸν Ὑπουργόν, ἀλλὰ τοὐναντίον, περιορίζονται τὰ δικαιώματα, τὰ ὁποῖα ἔχει ὁ Ὑπουργὸς βάσει τῆς κειμένης νομοθεσίας. Ὁ Ὑπουργὸς Ἐργασίας, βάσει τοῦ ἄρθρου 59 τοῦ νόμου 1935 «περὶ ὀργανισμοῦ τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας» καὶ τοῦ νόμου 634 τοῦ 1937 διὰ πράξεών του, μετὰ γνώμην τοῦ Συμβουλίου Κοινωνικῆς Ἀσφαλίσεως, δύναται νὰ ἐπιφέρῃ ὁσασδήποτε νομίζει ἀναγκαίας μεταβολὰς εἰς τοὺς διαφόρους ὀργανισμοὺς Κοινωνικῆς Ἀσφαλίσεως. Δὲν ἦτο δυνατόν, κ. βουλευταί, νὰ ἐφαρμοσθῇ ὁ μέγας θεσμὸς τῆς κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως, χωρὶς τὴν εὐρεῖαν αὐτὴν ἐξουσιοδότησιν. Τὰ ἑκάστοτε ἀνακύπτοντα ζητήματα ἤρχοντο διὰ τοῦ Συμβουλίου Κοινωνικῆς Ἀσφαλίσεως, εἰς τὸ ὁποῖον μετέχουν πολλοὶ ἁρμόδιοι παράγοντες, συνεζητοῦντο καὶ κατελήγομεν εἰς τὰς ἀναγκαίας τροποποιήσεις. Ἤδη ἔκρινα σκοπιμώτερον, αἱ μεταβολαὶ αὐταὶ νὰ γίνωνται διὰ Βασιλικῶν Διαταγμάτων, ὥστε κἄθε μεταβολὴ νὰ λαμβάνῃ μεγαλυτέραν δημοσιότητα. Συνεπῶς, αὐτὴν τὴν στιγμὴν περιορίζω τὰ δικαιώματα τοῦ Ὑπουργοῦ. Παρὰ ταῦτα, εἶμαι σύμφωνος νὰ προστεθῇ διάταξις κατὰ τὴν ὁποίαν τὸ Βασ. Διάταγμα θὰ ἐκδίδεται μετὰ γνώμην τοῦ διοικητικοῦ συμβουλίου τοῦ ταμείου. Καὶ τοῦτο, διότι αὐτὸ τὸ πρᾶγμα εἰς τὴν πρᾶξιν γίνεται πάντοτε. Προκειμένου, δηλαδή, νὰ συζητηθῇ θέμα ἀφορῶν ἓν ταμεῖον, πάντοτε ζητοῦμεν προηγουμένως τὴν γνώμην τοῦ ἐνδιαφερομένου ὀργανισμοῦ. Ἐπρότεινα, κ. βουλευταί, αἱ μεταβολαὶ νὰ γίνωνται διὰ Βασ. Διαταγμάτων, διότι τοιουτοτρόπως θὰ ἔχω καὶ τὴν πολύτιμον ἐπεξεργασίαν τῶν διαταγμάτων αὐτῶν ὑπὸ τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας.

§108ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 3, ὡς ἐτροπολογήθη;

§109Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Θὰ ἤθελα, κ. βουλευταί συμπληρωματικῶς νὰ εἴπω, ὅτι ἕνας λόγος ἀκόμη ποὺ τὸ ἔκαμα διὰ νὰ ἠμπορῇ νὰ ὑπάρχῃ παρακολούθησις, εἶναι διὰ νὰ συντελῆται καὶ ἡ ἐπεξεργασία διὰ τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας, διότι πολλὲς φορὲς βοηθούμεθα ἐκ τῆς τοιαύτης ἐπεξεργασίας καὶ ἕνας λόγος ποὺ μὲ ὤθησε καὶ μὲ ὡδήγησεν εἰς τὸ νὰ ὑποστηρύξω τὴν ἔκδοσιν Βασιλικῶν Διαταγμάτων, εἶναι καὶ αὐτός.

§110Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, χαίρομαι, διότι ὁ κ. Ὑπουργός, ἐδέχθη τὸ ἄξιον τῶν παρατηρήσεών μας, ὅτι πρέπει νὰ διαγραφῇ ἀπὸ τὸ ἄρθρον 3 ἡ φράσις «καὶ ἀφορῶσαι εἰς τὸν κύκλον τῶν ἀσφαλιζομένων προσώπων». Ἐφ’ ὅσον ἡ Βουλὴ μὲ τόσην καλὴν θέλησιν καὶ τόσην καλὴν διάθεσιν ἐξ ὅλων τῶν πλευρῶν συνεφώνησεν εἰς τὴν διατύπωσιν τοῦ ἄρθρου 2 καὶ ἐφ’ ὅσον καθωρίσαμεν τὸν κύκλον τῶν ἀσφαλιζομένων προσώπων καὶ ἐφ’ ὅσον διετυπώθησαν τόσαι φόβοι, ὅτι εἶναι δυνατὸν μὲ μίαν διεύρυνσιν τῶν προσώπων αὐτῶν νὰ ἀναταραχθῇ καὶ ἡ οἰκονομία τοῦ τόπου ἀκόμη, νομίζω, ὅτι ἡ φράσις αὐτὴ πρέπει νὰ διαγραφῇ, ὥστε ὁ κύκλος τῶν ἀσφαλιζομένων προσώπων νὰ εἶναι ὁριστικός.

§111Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Κύριε συνάδελφε, μετὰ τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Μπακοπούλου, διὰ τῆς ὁποίας ἀποσαφηνίζεται τὸ ὅλον θέμα, ἡ διάταξις αὐτὴ τακτοποιεῖ τὸ ὅλον θέμα.

§112ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 3, ὡς ἐτροπολογήθη;

§113ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§114ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 3 ἐγένετο δεκτὸν, ὡς ἐτροπολογήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Ἄρθρον 4. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς, ἔχει τὸν λόγον.

§115Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. Ὑπουργὸς θὰ συμφωνήσῃ καὶ εἰς τὸ ἄρθρ. 4 μὲ τὴν γνώμην μας, ὅτι καὶ τὸ διάταγμα αὐτὸ ποὺ προβλέπει τὸ ἄρθρον 4 θὰ ἐκδοθῇ μετὰ γνώμην τοῦ διοικητικοῦ συμβουλίου τοῦ Ταμείου Ἀσφαλίσεως Ἐμπόρων, διότι ἀφορᾷ ὑπόθεσιν τοῦ Ταμείου ζωτικήν.

§116Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Τὸ δέχομαι.

§117ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 4 ὡς ἐτροπολογήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ;

§118ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§119ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 4 ἐγένετο δεκτόν, ὡς ἐτροπολογήθη ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργόν. Ἄρθρον 5.

§120Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Τὸ ἄρθρον 5 ἀπὸ τὴν ἔρευναν ποὺ ἔκαμα θὰ ἀπαλειφθῇ, διότι ἀνεζητήσαμεν νὰ δημιουργήσωμεν ἕνα ὄργανον ἀναλογιστικῆς παρακολουθήσεως, δηλαδὴ ἕνα πρόσωπον εἰδικὸν διὰ τὰ προβλήματα τὰ οἰκονομικοτεχνικὰ καὶ ἀσφαλιστικὰ, οὕτως ὥστε νὰ ἠμπορῇ ἑκάστοτε νὰ ὑποβάλῃ μίαν ἔκθεσιν διὰ τὴν πορείαν τῶν οἰκονομικῶν καὶ διὰ τοὺς ὑπολογισμοὺς τῶν συντάξεων καὶ τῶν ἑκάστοτε παροχῶν καὶ δι’ αὐτὸ εἴχομεν βάλει αὐτὸ τὸ ἄρθρον. Δυστυχῶς, ὅμως, ἀπὸ τὴν ἔρευναν, τὴν ὁποίαν ἔκαμα, δὲν ὑπάρχει κανεὶς εἰς τὸ Ταμεῖον Ἐμπόρων ὅπου νὰ εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἐξελιχθῇ καὶ νὰ γίνῃ ἀναλογιστής. Κατὰ συνέπειαν, μὴ ὑφισταμένου τοιούτου προσώπου δὲν ἔχει πλέον νόημα ὁλόκληρον τὸ ἄρθρον αὐτὸ καὶ τὸ ἀπαλείφω. Θὰ ἦτο σπουδαῖον βεβαίως καὶ θὰ ἦτο μία μεγάλη ἐξυπηρέτησις τῶν ἀσφαλιστικῶν ὀργανισμῶν, ἐὰν εἴχομεν εἰς τὴν συγκεκριμένην περίπτωσιν ἀναλογιστάς, οἱ ὁποῖοι δυστυχῶς σπανίζουν.

§121Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, χαίρομαι εἰλικρινῶς καὶ συγχαίρω τὸν κ. Ὑπουργόν, διότι ἔκαμε μίαν εὔστοχον παρατήρησιν καὶ ἀπέδειξε, ὅτι πράγματι ἐνδιαφέρεται διὰ τὴν καλὴν ὀργάνωσιν καὶ λειτουργίαν τοῦ Ταμείου. Ἀπὸ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς, κ. Ὑπουργέ, δίδετε μία ἀπόδειξιν τῆς καλῆς σας θελήσεως. Νομίζω, ὅμως, ὅτι ἦλθεν ἡ ὥρα νὰ προστεθῇ ὡς ἄρθρον 5 ἡ τροπολογία τῶν κ.κ. Μπουγᾶ, Κατσαφάδου κλπ. Νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ κάμετε δεκτὴν τὴν τροπολογίαν αὐτήν.

§122Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Συνηγοροῦμεν ὑπὲρ τῆς τροπολογίας αὐτῆς.

§123Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Συνηγορῶ καὶ ἐγὼ ὑπὲρ τῆς τροπολογίας.

§124Γ. ΠΡΙΦΤΗΣ. Ἡ ὑπόθεσις, κ. Πρόεδρε, εἶναι γνωστή, δὲν χρήζει ἀναλυτικῆς συζητήσεως, ὁ κ. Ὑπουργὸς τὴν γνωρίζει καὶ δὲν μένει παρὰ ἡ ἀποδοχή της.

§125Β. ΚΡΙΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὴν δέχεται ὁ κ. Ὑπουργὸς τὴν τροπολογίαν, ὅπως καὶ ἡ Βουλή.

§126Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Τὴν δέχομαι ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν νὰ προστεθῇ ἡ φράσις «καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων».

§127ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεπῶς, ἀντὶ τοῦ ἀπαλειφθέντος ἄρθρου 5, τίθεται ἡ τροπολογία, ἡ ὁποία ἔγινε δεκτὴ ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ.

§128Δ. ΓΟΝΤΙΚΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν δεχόμεθα τὴν προσθήκην τῆς φράσεως ποὺ εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργός.

§129ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ συμπληρωθῇ καὶ ὁ τίτλος τοῦ νομοσχεδίου ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει.

§130Δ. ΓΟΝΤΙΚΑΣ. Εἶναι ἀντισυνταγματικὸν τοῦτο.

§131Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Ἐάν, κ. Πρόεδρε, ὑπάρχῃ ἀντίρρησις ἔστω καὶ ἑνὸς βουλευτοῦ, δὲν δέχομαι τὴν τροπολογίαν.

§132Β. ΚΡΙΚΟΣ. Ἀποφαίνεται ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει τὸ Σῶμα. Θὰ ἐρωτηθῇ ἡ Βουλὴ ἐὰν δέχεται τὴν ἀλλαγὴν τοῦ τίτλου τοῦ νομοσχεδίου διὰ τῆς προσθήκης τῆς φράσεως «καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀντιδρᾷ εἷς βουλευτὴς εἰς τὴν δικαίωσιν αὐτῶν τῶν προσώπων.

§133Δ. ΛΕΟΝΑΡΔΟΣ. Ὅταν προεδρεύατε σεῖς, δὲν τὸ ἐδέχθητε, τώρα διατὶ τὸ ὑποστηρίζετε.

§134Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ Σῶμα ἀπεφάνθη ἀπὸ ὅλας τὰς πτέρυγας, ὅτι ἐὰν προστεθῇ ἡ φράσις «καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων» εἶναι συνταγματικῶς ἐν τάξει τὸ νομοσχέδιον. Ἐὰν ὁ συνάδελφος, κ. Γόντικας, ἔχῃ ἀντίρρησιν, εἶναι μεμονωμένη ἐξαίρεσις. Εἴμεθα πλήρως κατοχυρωμένοι ὅταν λέγωμεν νὰ προστεθῇ ἡ φράσις «καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων».

§135Θ. ΛΥΜΠΕΡΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν ἀκόμη ἐταλανίσθη τὸ Σῶμα ἐπὶ σειρὰν συνεδριάσεων ἐὰν εἶναι συνταγματικὸν τὸ νὰ προστίθενται εἰς τὰ νομοσχέδια τὴν τελευταίαν στιγμὴν φράσεις ὡς ἡ «καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Ἐνθυμεῖσθε πόσαι συζητήσεις ἔγιναν ἐδῶ καὶ ὅταν ἠθέλαμεν νὰ προτείνωμεν τροπολογίας, αἱ ὁποῖαι μᾶς ἐνδιαφέρουν, τότε ἰσχυριζόμεθα, ὅτι ἡ φράσις αὐτὴ εἶναι συνταγματική. Ὅταν ὅμως δὲν θέλωμεν τὰς διατάξεις αὐτάς, διαμαρτυρόμεθα, ὅτι εἶναι ἀντισυνταγματικὸς ὁ τρόπος, μὲ τὸν ὁποῖον προστίθενται. Νομίζω, ὅτι δὲν πρέπει νὰ ἐξετάζωμεν ἑκάστοτε τὰς τροπολογίας ὑποκειμενικῶς, ἀλλὰ ἀντικειμενικῶς καὶ ἐὰν εἶναι συνταγματικαὶ τότε νὰ μεταβάλωμεν καὶ τὸν τίτλον ἀκόμη τῶν νομοσχεδίων.

§136Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Κύριοι συνάδελφοι, ἡ τροπολογία βεβαίως αὐτὴ ἀφορᾷ τὴν τακτοποίησιν πολλῶν θεμάτων μιᾶς συμπαθεστάτης τάξεως καὶ ἀκόμη καὶ δικαιωμάτων, τὰ ὁποῖα θὰ ἔπρεπε ἤδη νὰ ἔχουν ρυθμισθῆ. Λόγῳ ἀκριβῶς αὐτῆς τῆς ἀνωμαλίας, ἡ ὁποία ἐγεννήθη ἀπὸ λόγους τυπικούς, δὲν κατωρθώθη νὰ τακτοποιηθῇ τὸ θέμα τῶν πρακτορειακῶν ὑπαλλήλων. Λυποῦμαι ὅμως πάρα πολύ, μετὰ τὴν διαφωνίαν τοῦ καθ’ ὅλα σεβαστοῦ συναδέλφου μας κ. Γόντικα, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δεχθῶ παρέκκλισιν ἀπὸ τὰς συνταγματικὰς αὐτὰς διατάξεις. Ἐὰν τὸ Σῶμα ὁμοφώνως, χωρὶς καμμίαν ἀπολύτως ἐξαίρεσιν, ἐδέχετο νὰ ἀναλάβῃ τὴν εὐθύνην, τότε εἶπα καὶ ἐγώ, ὅτι δέχομαι νὰ συνεργασθῶ μὲ τὸ Σῶμα εἰς αὐτὴν τὴν περίπτωσιν, δὲν θέλω δὲ νὰ θεωρηθῇ, ὅτι ἐδέχθην μίαν παράβασιν κατόπιν διαφωνίας ἐκδηλωθείσης. Ἐπιφυλάσσομαι εἰς πρῶτον ἀνάλογον νομοσχέδιον νὰ τακτοποιήσω καὶ αὐτὸ τὸ θέμα καὶ ἕνα ἄλλο θέμα, τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ τὰς τιμητικὰς συντάξεις τῶν ἠθοποιῶν, διότι εἶναι καὶ μία ἄλλη διάταξις, τὴν ὁποίαν ἤθελα νὰ προτείνω, ὅτι αἱ τιμητικαὶ συντάξεις τῶν ἠθοποιῶν ἀπὸ δέκα, ποὺ εἶναι, νὰ γίνουν εἴκοσι, δεδομένου, ὅτι μεγάλοι καλλιτέχναι σήμερον εὑρίσκονται εἰς ἀθλιότητα. Καὶ αὐτὴν τὴν περίπτωσιν καὶ τὴν περίπτωσιν τῶν πρακτορειακῶν ὑπαλλήλων εἰς πρώτην δεδομένην εὐκαιρίαν συναφῶν νομοσχεδίων θὰ φέρω αὐτὰς τὰς διατάξεις. Ἐξ ἄλλου, διὰ τὴν πρότασιν τοῦ κ. Βρανοπούλου, περὶ τῆς συμπαθεστάτης τάξεως τῶν πωλητῶν τοῦ πάγου, ἐπιθυμῶ νὰ πληροφορήσω τὸ Σῶμα, ὅτι τὸ θέμα ἀντιμετωπισθὲν ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας, προσέκρουσεν εἰς τὴν ἐξεύρεσιν ἀσφαλιστικοῦ ὀργανισμοῦ ὅστις θὰ ἐδέχετο τὴν δημιουργίαν εἰδικοῦ λογαριασμοῦ Προνοίας τῶν Πωλητῶν Πάγου. Ἀρχικῶς, ἐζητήσαμεν νὰ γίνῃ εἰδικὸς λογαριασμὸς εἰς τὸ ΤΕΒΕ, ἀλλὰ ἡ πρότασίς μας δὲν ἐγένετο ἀποδεκτὴ ἐκ μέρους τοῦ Ταμείου. Ἤδη τὸ Ὑπουργεῖον ἀναζητεῖ τρόπον δημιουργίας εἰδικοῦ λογαριασμοῦ διὰ τοῦ ὁποίου νὰ μὴ ἐπέρχεται ἐπιβάρυνσις μὲ δυσβάστακτα ἔξοδα διοικήσεως. Συνεπῶς, ἐξεδηλώθη ἐκ μέρους μας καὶ ὑφίσταται ζωηρὸν ἐνδιαφέρον ὑπὲρ τῶν βιοπαλαιστῶν τούτων.

§137Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Πρὶν ἢ κλείσῃ ἡ συζήτησις, κ. Πρόεδρε, ἐπωφελοῦμαι τῆς εὐκαιρίας ἀπὸ τὴν δήλωσιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Ἐργασίας, ὅπως παραμείνῃ πιστὸς τηρητὴς τοῦ Συντάγματος. Τὸν συνεχάρην χθές, τὸν συνεχάρην σήμερον διὰ τὴν ὀρθότητα τῶν νομοθετημάτων, τὰ ὁποῖα ὑπέβαλε πρὸς τὸ Σῶμα, τὸν συγχαίρω καὶ πάλιν διὰ τὴν ὀρθοδοξίαν τὴν ὁποίαν ἐπιδεικνύει εἰς τὴν τήρησιν τοῦ Συντάγματος. Εἶπεν, ὁ κ. ὑπουργός, ὅτι ἐὰν ὁλόκληρος ἡ Βουλὴ ἀπεδέχετο τὴν παραβίασιν τοῦ Συντάγματος, τότε θὰ συμμετεῖχε καὶ ὁ ἴδιος. Δὲν μοῦ ἐπετρέπεται, κ. Πρόεδρε, νὰ μὴ δώσω μίαν ἀπάντησιν ἐπὶ ἑνὸς θέματος ἐπὶ τοῦ ὁποίου πολλάκις μοὶ ἐδόθη ἡ εὐκαιρία νὰ μεμφθῶ καὶ τὴν τακτικὴν τῶν Προέδρων καὶ τῶν ὑπουργῶν, οἱ ὁποῖοι ἀπεδέχθησαν τὴν νοθείαν διὰ τῆς μεθόδου τῆς ἐπικεφαλίδος «καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Συγχαίρω τὸν κ. ὑπουργόν. Ἐλπίζω, ὅτι τὸ παράδειγμα τοῦ ἀξιοτίμου κ. ὑπουργοῦ τῆς Ἐργασίας θὰ χρησιμεύσῃ ὡς δίδαγμα πρὸς ὅλους τοὺς ὑπουργούς, ὥστε νὰ τηροῦμεν πάντοτε τὸ Σύνταγμα καὶ θὰ δημιουργήσῃ ἐπίσης καὶ ἓν νομικὸν ἐπιχείρημα ἰδιαιτέρας ἐξάρσεως. Οὐδεὶς θὰ δύναται πλέον ἀπὸ τοῦδε καὶ εἰς τὸ ἑξῆς νὰ ὁμιλῇ, ὅτι ἐδημιουργήθη οὕτως εἰπεῖν συνταγματικὸν ἔθιμον, ἐφ’ ὅσον τὸ ἔθιμον δύναται νὰ δημιουργηθῇ μόνον κατόπιν μακρᾶς ἐφαρμογῆς καὶ ἄνευ διακοπῆς. Σήμερον σημειοῦται ἡ διακοπή. Ἐλπίζω, ὅτι τὸ ἀξιοζήλευτον παράδειγμα τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Ἐργασίας θὰ ἀποτελέσῃ δίδαγμα διὰ τὸ μέλλον.

§138Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ὑποστηρίζω, ὅτι ἡ ἀποδοχὴ τῆς τροπολογίας δὲν θὰ ἀπετέλει πρᾶξιν ἀντισυνταγματικὴν ἐφ’ ὅσον ρυθμίζει θέμα ἔχον σχέσιν μὲ τὸ κύριον περιεχόμενον τοῦ συζητουμένου νομοσχεδίου. Εἶναι δὲ ἀνάλογον τὸ θέμα τοῦ Ταμείου Ἀσφαλίσεως Πρακτόρων καὶ ὑπαλλήλων, τὸ προβλεπόμενον διὰ τῆς τροπολογίας πρὸς τὸ συζητούμενον νομοσχέδιον καὶ ἐκφράζω τὴν πεποίθησιν, ὅτι ἡ τροπολογία δύναται νὰ ψηφισθῇ καὶ ἄνευ τῆς προσθήκης εἰς τὸν τίτλον τῆς φράσεως «καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Τὰ θέματα τοῦ Τ.Α.Ε. ποὺ ρυθμίζει τὸ νομοσχέδιον, τὰ αὐτὰ θέματα τοῦ ΤΑΝΠΥ ρυθμίζει ἡ τροπολογία. Ὑπάρχει, συνεπῶς, συνάφεια.

§139Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Αἱ τροπολογίαι τῶν κ. κ. Βρανοπούλου καὶ Πρίφτη, εἶναι δυνατόν, κ. Πρόεδρε, νὰ ἐνσωματωθοῦν εἰς τὸ νομοσχέδιον, ἐφ’ ὅσον τὰς ἀποδέχεται ὁ κ. ὑπουργὸς καὶ κατὰ συντριπτικὴν πλειοψηφίαν τὸ Σῶμα. Πρόκειται περὶ θεμάτων τὰ ὁποῖα ὑπὸ εὐρεῖαν ἔννοιαν ὑπάγονται εἰς τὸ συζητούμενον νομοσχέδιον καὶ κατὰ συνέπειαν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνουν ἀποδεκτὰ ἄνευ τῆς προσθήκης εἰς τὸν τίτλον τῆς φράσεως «καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων».

§140Θ. ΛΥΜΠΕΡΙΔΗΣ. Ἐπὶ τῆς οὐσίας τῶν τροπολογιῶν δὲν ἔχομεν οὐδεμίαν ἀντίρρησιν. Εἶναι τροπολογίαι συμπαθέσταται καὶ ὁμολογῶ, ὅτι δὲν ἐγνώριζον περὶ ποίων τροπολογιῶν πρόκειται. Ἐὰν νομίζῃ ὁ κ. ὑπουργός, ὅτι διὰ τῆς μὴ προσθήκης εἰς τὸν τίτλον «καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων» εἶναι δυνατὸν νὰ ἱκανοποιήσωμεν τὸ αἴτημα τῆς πλειοψηφίας τοῦ Σώματος, δὲν ὑπάρχει ἐκ μέρους μας ἀντίρρησις.

§141Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Κύριε Πρόεδρε, ὅπως ἤδη ἀνέφερον, μόνον μὲ μίαν ὁμοφωνίαν τοῦ Σώματος θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ προχωρήσω, δεδομένου, ὅτι τὸ νομοσχέδιον ὁμιλεῖ περὶ ρυθμίσεως θεμάτων τινῶν τοῦ Ταμείου Ἀσφαλίσεως Ἐμπόρων καὶ δὲν ὁμιλεῖ περὶ θεμάτων, ἀφορώντων τοὺς πρακτορειακοὺς ὑπαλλήλους καὶ τὰ τουριστικὰ γραφεῖα. Κατὰ συνέπειαν, πρόκειται περὶ ἀντισυνταγματικῆς διατάξεως. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἐδήλωσα, ὅτι ἐφ’ ὅσον τὸ Σῶμα δὲν ἐξεδήλωσεν ὁμόφωνον θέλησιν καὶ διετυπώθη τὸ διατὶ ἀπὸ συνάδελφον ὁ ὁποῖος καὶ πεῖραν ἔχει καὶ ἐπὶ σειρὰν ἐτῶν διετέλεσεν εἰς τὰ ἀνώτατα ἀξιώματα, ὅπως ὁ κ. Γόντικας, ἐπαναλαμβάνω, ὅτι εἰς ἄλλο νομοθέτημα θὰ φέρω τὴν περίπτωσιν αὐτήν.

§142ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Νομίζω, ὅτι, ἐφ’ ὅσον ἔκαμε μίαν δήλωσιν κατηγορηματικὴν ὁ κ. ὑπουργός, ὅτι ἔχει ὑπ’ ὄψει του νὰ ἱκανοποιήσῃ αἴτημα διὰ τὸ Ταμεῖον Ἠθοποιῶν καὶ θὰ φέρῃ σχετικὸν νομοσχέδιον ποὺ θὰ συμπεριλάβῃ καὶ τὴν τροπολογίαν αὐτήν, δὲν νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ συνεχίζεται ἡ συζήτησις. Νομίζω, ὅτι οὕτω παραβαίνομεν τὸ Σύνταγμα.

§143Γ. ΠΡΙΦΤΗΣ. Ὑπάρχει καὶ ἄλλος τρόπος, κ. Πρόεδρε, καὶ ἂς μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ τὸν ὑποβάλω ὑπὸ τὴν κρίσιν σας. Ἄν, ἀντὶ αὐτῆς τῆς διαβλητῆς διατάξεως «καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων», ὁ τίτλος τοῦ νομοσχεδίου γίνῃ καθοριστικὸς «περὶ ρυθμίσεως θεμάτων, ἀφορώντων τὸ Ταμεῖον ἀσφαλίσεως ἐμπόρων, τὸ Ταμεῖον ἀσφαλίσεως ναυτικῶν πρακτόρων καὶ τὴν ἀσφάλισιν τῶν παγοπωλῶν.

§144Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς ἐπεκαλέσθη ἓν ἐπιχείρημα, ὅτι ἐφ’ ὅσον δὲν ὑπάρχει ὁμοφωνία τοῦ Σώματος διὰ τὴν ἀποδοχὴν τῶν τροπολογιῶν, τότε ἐξάγεται τὸ συμπέρασμα, ὅτι ὑπάρχει νομοθετικὴ ἢ συνταγματικὴ ἀνωμαλία. Δὲν γνωρίζω, κ. Πρόεδρε, ἂν ὁ Κανονισμὸς τῆς Βουλῆς ἢ τὸ Σύνταγμά μας ἢ ὅλαι αἱ ἑρμηνευτικαὶ ἐργασίαι ποὺ ἔχουν γίνει καὶ ἐπὶ τοῦ Συντάγματος καὶ ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ εἰς οἱονδήποτε σημεῖον ἂν ἀναφέρουν, ὅτι αἴρεται τὸ νομοθετικῶς ἀνώμαλον ἢ συνταγματικῶς παραδεκτὸν ἢ ἀπαράδεκτον ἂν ὑπάρχῃ ὁμοφωνία τοῦ Σώματος. Τὸ Σῶμα εἶναι Πολιτικόν, ἀποφαίνεται ἐπὶ συγκεκριμένου θέματος καὶ δὲν ὑπάρχει περίπτωσις ποὺ νὰ λέγῃ, ὅτι ἐπὶ ὡρισμένων θεμάτων ἀπαιτεῖται ὁμοφωνία. Τὸ ἐπιχείρημά σας στηρίζεται εἰς ἓν τυχαῖον περιστατικόν, ὅτι ἔτυχε νὰ εἶναι παρὼν ὁ κ. Γόντικας καὶ νὰ ἔχῃ ἀντίρρησιν. Ὡραιότατα ἦτο δυνατὸν νὰ εἶναι ἀπὼν καὶ τότε δὲν θὰ εἴχατε στηριχθῆ εἰς τὸ περιστατικὸν αὐτὸ διὰ νὰ εἴπητε, ὅτι δημιουργεῖται ἀνωμαλία. Ἀφήνετε ἐκκρεμῆ τὴν ρύθμισιν δύο θεμάτων, ἐπὶ τῶν ὁποίων ὑπάρχει ἐνδιαφέρον ἑνὸς ὡρισμένου ἀριθμοῦ πολιτῶν. Ἄλλωστε συζητεῖται καὶ ἀνασχηματισμὸς τῆς Κυβερνήσεως.

§145Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Τὸ ἔχω περιλάβει εἰς ἄλλο νομοθέτημα. Δὲν πρόκειται νὰ ὑποχωρήσω, κατόπιν τῆς διατυπωθείσης διαμαρτυρίας. Δι’ αὐτὸ εἶπον νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον, ὡς ἔχει, καὶ αἱ διατάξεις αὐταὶ νὰ ἔλθουν εἰς ἄλλον νομοθέτημα.

§146Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. ὑπουργὸς ἀφήνει ἐκκρεμῆ τὴν ρύθμισιν τῶν δύο θεμάτων διὰ τὰ ὁποῖα ἔχει ἐνδιαφέρον ἀρκετὰ μεγάλος ἀριθμὸς πολιτῶν.

§147Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, μετὰ τὴν δήλωσιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ, ὅτι δὲν πρόκειται νὰ δεχθῇ τὰς δύο τροπολογίας, γενικοῦ περιεχομένου, ἐφ’ ὅσον δὲν ὑπάρχει ὁμόφωνος γνώμη τῆς Βουλῆς περὶ μεταβολῆς τοῦ τίτλου, εἶναι βέβαιον, ὅτι καὶ ἡ ἰδική μου τροπολογία δὲν θὰ γίνῃ δεκτή. Ἂν ἀναπτύσσω, ὅμως, τὴν τροπολογίαν μου, τὸ κάμνω διὰ νὰ προκαλέσω μίαν δήλωσιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ, ὅτι θὰ ρυθμίσῃ ἓν δικαιότατον θέμα. Εἶχα τὴν εὐκαιρίαν νὰ κάμω ἀνάπτυξιν τῆς τροπολογίας αὐτῆς εἰς τὴν συνεδρίασιν τῆς Βουλῆς τῆς 9ης Μαΐου. Πράγματι, ὁ κ. ὑπουργὸς εἰς τὴν ἀπάντησίν του ἀναγνωρίζει τὸ δίκαιον τοῦ αἰτήματος, ἀλλ’ ἐπειδὴ δὲν ἐγνώριζε ποίαν ἐπίπτωσιν θὰ εἶχεν ἡ ἀποδοχὴ τῆς τροπολογίας, ἐπεφυλάχθη νὰ τὴν μελετήσῃ. Ἐπεσκέφθην τὸν κ. ὑπουργὸν εἰς τὸ Γραφεῖον του καὶ ἔδωσεν ἐντολὴν εἰς τὸν ἁρμόδιον Διευθυντήν, ὅτι τὸ θέμα ἔπρεπε νὰ εἶχε ρυθμισθῆ καὶ ἦτο δυνατὸν νὰ εἶχε ρυθμισθῆ κανονιστικῶς, ἐνῷ ἡ ἀπάντησις τῆς ἐπισήμου ὑπηρεσίας ἦτο, ὅτι μόνον νομοθετικῶς θὰ μποροῦσε νὰ λυθῇ. Εἶναι ἀνάγκη νὰ ἐξηγήσω περὶ τίνος πρόκειται. Πρόκειται περὶ δύο μηχανικῶν ὑπηρετούντων εἰς τὸ ΙΚΑ ἐπὶ 22 ἔτη, πτυχιούχων, ταὐτοχρόνως, καὶ τῆς Μαθηματικῆς Σχολῆς τοῦ Πανεπιστημίου. Ὁ μισθὸς τὸν ὁποῖον λαμβάνουν, ἔχει κανονισθῆ διὰ τοῦ Διατάγματος τῆς 1.8.56. Ἡ Πολιτεία, διὰ τοῦ Νόμου 3670, εἰς τοὺς Νομομηχανικοὺς καὶ γενικῶς εἰς τοὺς μηχανικοὺς τοῦ Δημοσίου ἔχει δώσει ἐπίδομα διὰ μὲν τοὺς ὑπηρετοῦντας εἰς τὰς Ἀθήνας 2.500 δραχμ., διὰ δὲ τοὺς ὑπηρετοῦντας εἰς τὴν ἐπαρχίαν 4.500. Τὸ ἐπίδομα αὐτὸ ἐδόθη εἰς ὅλους ἀνεξαρτήτως τοὺς μηχανικοὺς τοὺς προσληφθέντας ἐπὶ συμβάσει ἢ μὲ οἱανδήποτε σχέσιν ἐργασίας, εἰς μηχανικοὺς Δήμων καὶ Κοινοτήτων καὶ δὲν ἐδόθη εἰς τοὺς δύο αὐτοὺς ὑπαλλήλους, ἐντιμοτάτους, ὅπως γράφει καὶ ἡ ἔκθεσις τὴν ὁποίαν θ’ ἀναγνώσω, διότι ἔχει σημασία αὐτό. Καὶ τὸ πνεῦμα τοῦ Νομοθέτου καὶ τὸ δίκαιον, δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία, εἶναι, ὅτι αὐτοὶ ἐδικαιοῦντο τοῦ ἐπιδόματος. Ἤδη καὶ ἡ ἁρμοδία ὑπηρεσία, ἀναγνωρίζουσα ἐκ τῶν ὑστέρων τὸ δίκαιον, εἰς τὸν νόμον ποὺ ὑπέβαλε διὰ τὴν ὀργάνωσιν τοῦ Ἱδρύματος τῶν Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων περιλαμβάνει εἰδικὴν διάταξιν εἰς τὸ ἄρθρον 62 παράγρ. 13, διὰ τῆς ὁποίας ρυθμίζεται τὸ θέμα. Γνωρίζομεν ὅλοι μας μὲ ποίαν βραδύτητα κινεῖται ἡ νομοθετικὴ ἐξουσία, καὶ δι’ αὐτὸ εἰς τὴν προηγουμένην συζήτησιν εἶχα παρακαλέσει τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ δεχθῇ τὴν τροπολογίαν αὐτήν. Διότι οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ ταλανίζονται ἀπὸ τὸ 1957. Ἡ ἀπάντησις, ἡ ὁποία τοὺς δίδεται, ἡ στερεότυπος ἀπάντησις, εἶναι, ὅτι τὸ θέμα θὰ ρυθμισθῇ νομοθετικῶς, ἐνῷ κατὰ τὴν προχθεσινήν μου συνάντησιν μὲ τὸν κ. ὑπουργὸν Ἐργασίας, ἀπεδέχθη οὗτος, ὅτι δύναται νὰ ρυθμισθῇ κανονιστικῶς. Ἰδοὺ τὶ λέγει ἡ ἁρμοδία ὑπηρεσία διὰ τοὺς ὑπαλλήλους αὐτούς: «...... (ἀναγινώσκει) ......». Τελικῶς, θέλω νὰ εἴπω, κ. Πρόεδρε, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν ἡ Πολιτεία ὑπὸ οἱανδήποτε ἔκφρασιν, εἴτε νομικὸν πρόσωπον δημοσίου δικαίου εἴτε ἄλλη τις ὑπηρεσία, νὰ φέρεται ἔτσι πρὸς ὡρισμένην κατηγορίαν ἀνθρώπων. Ἐφ’ ὅσον ἡ Πολιτεία ἐνόμισεν, ὅτι οὕτως πρέπει νὰ νομοθετήσῃ, ἐφ’ ὅσον ἡ Πολιτεία ἐνόμισεν, ὅτι πράγματι εἶναι ἀναγκαῖον νὰ ἀμειφθοῦν οἱ μηχανικοί, δὲν ἀντιλαμβάνομαι τὴν μικρόψυχον αὐτὴν τακτικήν, ἡ ὁποία ἀκολουθεῖται ἀπὸ μέρους τοῦ Ἱδρύματος, ἔναντι τῶν δύο αὐτῶν μηχανικῶν, οἱ ὁποῖοι ἀμείβονται 3.096 κατὰ μῆνα.

§148Γ. ΠΡΙΦΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπιθυμῶ καὶ ἐγὼ νὰ διευκρινίσω, ὅτι δὲν πρόκειται περὶ τοῦ θέματος τῶν δύο αὐτῶν Πολιτικῶν Μηχανικῶν τοῦ ΙΚΑ, πρόκειται περὶ θέματος ἠθικῆς τάξεως.

§149Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἀνάπτυξις τῆς τροπολογίας, τὴν ὁποίαν ἔκαμεν ὁ ἀγαπητὸς συνάδελφος, ἔχει τόσον δίκαιον περιεχόμενον, ὥστε θὰ ἔπρεπεν ὁ κ. ὑπουργὸς νὰ τὴν προσέξῃ ἰδιαιτέρως. Οἱ ὑπάλληλοι περὶ τῶν ὁποίων ἀνέφερε καὶ περὶ τῶν ὁποίων καὶ ἐγὼ ἔχω προσωπικὴν ἀντίληψιν, δὲν εἶναι μόνον ἐντιμότατοι ὑπάλληλοι, ἀλλὰ ἔχουν προσφέρει πολλὰς ὑπηρεσίας. Δι’ αὐτὸ παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργόν, ἐὰν δὲν τὴν κάνῃ δεκτὴν τὴν τροπολογίαν εἰς τὸ παρὸν νομοσχέδιον, ν’ ἀσχοληθῇ μὲ τὴν περίπτωσιν αὐτὴν εἰς ἄλλο νομοσχέδιον, διότι εἶναι δικαιοτάτη.

§150Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Τὸ θέμα ἔχει ὡς τὸ ἀνέπτυξεν ὁ κ. Κοκκέβης. Συνηντήθημεν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον. Παρίστατο μάλιστα καὶ ὁ ἁρμόδιος Γενικὸς Διευθυντὴς τοῦ ΙΚΑ. Ἔδωσα μίαν ἐντολὴν νὰ ἐξετασθῇ τὸ θέμα, μὲ σκοπὸν τὴν ἐπίλυσίν του, διότι φρονῶ, ὅτι δὲν χρειάζεται κἂν νομοθετικὴ εἰδικὴ ρύθμισις τοῦ θέματος, ὅταν ὑπάρχῃ γενικῶς νόμος ποὺ ρυθμίζει τὰ τῶν ἀμοιβῶν. Ἑπομένως, εἶναι θέμα κρίσεως, κατ’ ἀρχήν, τῶν ἁρμοδίων ὀργάνων τοῦ Ι.Κ.Α. καὶ ἐνδεχομένως ἀποφάσεως τοῦ ὑπουργοῦ Ἐργασίας, εἰς περίπτωσιν διαφωνίας ἢ ἐν προκειμένῳ τοῦ ὑπουργοῦ Συγκοινωνιῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων, ὁ ὁποῖος ἔχει τὴν περίπτωσιν τῶν Νομομηχανικῶν. Ἑπομένως, πρόκειται περὶ ἑνὸς θέματος, τὸ ὁποῖον ἐλπίζω νὰ προχωρήσῃ εἰς μίαν ρύθμισιν, διότι πρέπει νὰ ρυθμισθῇ.

§151ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 5 διαγράφεται προτάσει τοῦ κ. ὑπουργοῦ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 6, ὡς ἔχει;

§152ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§153ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 6 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἔχει. Δεκτὸν τὸ ὡς ἄνω σχέδιον Ν. Δ. εἰς αʹ συζήτησιν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον ὡς ἐτροποποιήθη;

§154ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§155ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον τὸ σχέδιον Ν.Δ. «περὶ ρυθμίσεως θεμάτων τινῶν τοῦ Ταμείου Ἀσφαλίσεως Ἐμπόρων». Κύριοι βουλευταί, ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ἀνακοινώσω εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι αὐτὴν τὴν στιγμὴν ὑπεβλήθη εἰς τὸ Προεδρεῖον ἔνστασις ἐλλείψεως ἀπαρτίας ὑπογεγραμμένης ὑπὸ τοῦ κεκανονισμένου ἀριθμοῦ βουλευτῶν. Διαπιστῶν, ὅτι πράγματι δὲν ἔχομεν ἀπαρτίαν, λύω τὴν συνεδρίασιν δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ., μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ ἐπερωτήσεις. (Ὥρα 9.50′ μ.μ.)