1960.05.20

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 99η

Παρασκευὴ 20 Μαΐου 1960

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 6.55′ μ. μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Ἀναβάλλεται ἐπὶ ἡμίωρον ἡ ἐπικύρωσις τῶν πρακτικῶν. Ἀνακοινοῦται ἡ ἑξῆς: «Δήλωσις–Διαμαρτυρία τῆς Νέας Πολιτικῆς Κινήσεως. Πρὸς τὴν Βουλὴν τῶν Ἑλλήνων Προσφάτως, συρροὴ ὅλη καταφώρων παραβιάσεων τῆς παραγράφου 8 τοῦ ἄρθρου 57 τοῦ Συντάγματος διαπράττεται ὑπὸ ὑπουργῶν τῆς Κυβερνήσεως τῇ ἀνοχῇ τοῦ Προεδρείου τῆς Βουλῆς. Ἡ διάταξις αὕτη τοῦ Συντάγματος εἶναι σαφὴς καὶ κατηγορηματική. Οὐδεμία προσθήκη εἰς πρότασιν νόμου ἢ τροπολογία γίνεται δεκτὴ ἐὰν δὲν σχετίζεται ἀμέσως πρὸς τὸ κύριον περιεχόμενον τῆς προτάσεως. Ἐν τούτοις, μὲ πλήρη περιφρόνησιν πρὸς τὸ Σύνταγμα, οἱ κ. κ. ὑπουργοὶ προτείνουν κατὰ τὴν ἐνώπιον τῆς Βουλῆς συζήτησιν νομοσχεδίων εἴτε οἱ ἴδιοι εἴτε μέσῳ βουλευτῶν προσθήκας ἀσχέτους πρὸς τὸ κύριον περιεχόμενον αὐτῶν. Οὕτω λ. χ. εἰς νομοσχέδιον περὶ θέσεων ἰατροδικαστῶν προσετέθησαν διατάξεις ἀφορῶσαι τὸ ἐνοικιοστάσιον, εἰς νομοσχέδιον περὶ ἀπροστατεύτων παίδων διατάξεις ἀνατρέπουσαι τὴν σειρὰν ἀρχαιότητος ὑπαλλήλων, εἰς νομοσχέδιον περὶ καθυστερουμένων ἀσφαλιστικῶν εἰσφορῶν διατάξεις ἀποσπάσεων καὶ προαγωγῶν ὑπαλλήλων καὶ ἀντικαταστάσεως Διοικητικῶν Συμβουλίων κλπ. καὶ τέλος, εἰς νομοσχέδιον περὶ ἀντιφυματικοῦ ἀγῶνος διατάξεις παρέχουσαι πλεονεκτήματα εἰς κατηγορίαν ὑπαλλήλων κλπ. Ἐπὶ πλέον διὰ τοῦ ἀπαραδέκτου τούτου τρόπου οἱ κ. κ. ὑπουργοὶ περιγράφουν ἐν γνώσει καὶ τὰς σχετικὰς πρὸς τὰς περὶ ἐκθέσεων τῆς Γ.Δ.Δ.Λ. καὶ τοῦ Α.Σ.Δ.Υ. ἐπιτακτικὰς διατάξεις τοῦ Συντάγματος καὶ τῆς νομοθεσίας. Καὶ ἐρωτῶμεν, ἀφοῦ αἱ προσθῆκαι αὗται θὰ ἠδύναντο νὰ ὑποβληθῶσι διὰ αὐτοτελοῦς νομοσχεδίου πληροῦντες ὅλους τοὺς τύπους καὶ τὰς προϋποθέσεις τοῦ Συντάγματος, διατὶ μὲ τόσον ἐλαφρὰν συνείδησιν διαπράττονται τόσαι κατάφωροι παραβάσεις. Ἀλλὰ ἐπίσης καταπληκτικὴ εἰς ἐπινόησιν εἶναι καὶ ἡ ἐκ μέρους τῶν κ. κ. ὑπουργῶν προσπάθεια καλύψεως τῆς ἀνωμαλίας ταύτης διὰ τῆς προσθήκης τῶν λέξεων «καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων» εἰς τὸν κύριον τίτλον τοῦ νόμου, ὡς ἐὰν αἱ ἔννομοι αὗται ἐνέργειαί των νὰ νομιμοποιοῦν τὴν βασικήν των παράβασιν. Τέλος, ἡ ἄνευ χαρακτηρισμοῦ ἔλλειψις σεβασμοῦ πρὸς τὸ Σύνταγμα ἡ ὁποία τείνει τελευταίως νὰ λάβῃ ἐξοργιστικὰς διαστάσεις συντελεῖται δυστυχῶς τῇ ἀνοχῇ τοῦ Προεδρείου καὶ τῇ συμπράξει τῆς πλειοψηφίας ἡ ὁποία κινεῖται καὶ ἐπὶ Συνταγματικῶν ἀκόμη θεμάτων ὡς καὶ θεμάτων Κανονισμοῦ βάσει τῆς ἀρχῆς τῆς Κομματικῆς πειθαρχίας. Ἀλλὰ πέραν τῆς διὰ τοιούτων ἐνεργειῶν ἀνωμάλου λειτουργίας τοῦ Κοινοβουλίου παρέχεται κάκιστον παράδειγμα πρὸς τὰς διαφόρους διατεταγμένας ἀρχὰς τοῦ Κράτους καὶ γενικώτερον τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, οἱ ὁποῖοι ἀσφαλῶς θὰ ἀχθοῦν ταχέως εἰς τὸ νὰ διερωτῶνται ἂν δὲν εἶναι ἀνωφελὴς ἡ παρ’ αὐτῶν τήρησις τοῦ Συντάγματος καὶ τῶν νόμων, ἀφοῦ οἱ πρῶτοι ἐντεταλμένοι νὰ τὸ τηροῦν καὶ νὰ τὸ φυλάττουν, τὸ παραβιάζουν ἄνευ δισταγμοῦ. Αἱ συνέπειαι τούτου θὰ εἶναι εἰς τὸ μέλλον ἀναμφιβόλως λίαν δυσάρεστοι, δι’ ὃ καταγγέλλοντες ταῦτα ἐν πλήρει συνειδήσει, ὅτι ἐπιτελοῦμεν ἐπιβεβλημένον πρὸς τὴν χώραν καθῆκον, καλοῦμεν τοὺς κ. κ. ὑπουργοὺς καὶ τὸ Προεδρεῖον τῆς Βουλῆς, νὰ συναισθανθοῦν τὰς εὐθύνας των ἔναντι τοῦ Κοινοβουλευτικοῦ Πολιτεύματος καὶ τῆς χώρας γενικώτερον καὶ νὰ θέσουν τέρμα εἰς τοιούτου εἴδους ἀπολύτως ἀπαραδέκτους ἐνεργείας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 19 Μαΐου 1960 Οἱ βουλευταὶ Γ. Ἀθανασιάδης–Νόβας, Φ. Ζαΐμης, Γ. Μαῦρος, Π. Παπαληγούρας, Ι. Ζίγδης, Ι. Τούμπας, Σ. Ἀλλαμανῆς. Ε. Λουλακάκης καὶ Δ. Κωστῆς».

§2Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἀναφορὰ αὕτη πρόκειται νὰ συζητηθῇ, καὶ πότε;

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἁπλῶς, κ. Πρόεδρε, ἀνακοινοῦται. Θὰ ληφθῇ ἀπόφασις, τὴν προσεχῆ ἑβδομάδα, πότε θὰ συζητηθῇ. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Γ. Βολουδάκης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§4Γ. ΒΟΛΟΥΔΑΚΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ἡ ἐπὶ τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, καταθέτει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων: 1) «Περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως ἐνίων διατάξεων τῆς περὶ Ἑλληνικοῦ Ὀργανισμοῦ Τουρισμοῦ νομοθεσίας», καὶ 2) «περὶ ἐγκρίσεως δαπανῶν πραγματοποιηθεισῶν κατὰ τὰ οἰκονομικὰ ἔτη 1957 καὶ 1958 ἁρμοδιότητος Προεδρίας Κυβερνήσεως (Γενικῆς Διευθύνσεως Τύπου) καὶ ἐγγραφῆς τῶν διὰ τὴν πληρωμὴν αὐτῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων εἰς τὸν εἰδικὸν προϋπολογισμὸν τῶν ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου τούτου τοῦ οἰκονομικοῦ ἔτους 1960». Ἡ ἐπὶ τῶν Συγκοινωνιῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐπιβολῆς τέλους ἀεροπορικῶν ταξιδίων ἐξωτερικοῦ». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Σ. Εὐστρατιάδης καὶ Β. Πανούσης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων περὶ ἰαματικῶν πηγῶν». Ὁ βουλευτὴς κ. Ι. Σπύρου, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διατάξεων ἀφορωσῶν τοὺς Ἐφέδρους Ἀξιωματικούς, Πολεμιστάς, Ἀγωνιστὰς Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως καὶ Ἀναπήρους καὶ Θύματα Πολέμου». Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν ἐπιτροπῆς Διδασκάλων, αἰτουμένης ἀποκατάστασιν τῶν μὴ εὐεργετηθέντων διδασκάλων ἐκ τοῦ ἄρθρου 14 τοῦ Ν. 3273)1955. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Προσωπικοῦ Σ.Β.Δ.Ε., αἰτουμένου τὴν μὴ κατάργησιν τῶν Σ.Β.Δ.Ε. Ὁ βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Μ. Στεφανίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἀναγκαστικοῦ Συνεταιρισμοῦ Ἀμπελοκτημόνων Χαλκίδος, ζητοῦντος ἀντιμετώπισιν οἰνικοῦ προβλήματος καὶ εἰδικώτερον ἀπόσταξιν ἀποθεμάτων οἴνου μέχρι τοῦ προσεχοῦς τρυγητοῦ ἐν ὄψει μάλιστα πλουσίας συγκομιδῆς. Ὁ βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Μ. Στεφανίδης, καταθέτει τηλεγραφικὴν ἀναφορὰν κατοίκων Μεσοχωρίου Εὐβοίας, διαμαρτυρομένων διότι ὑπεχρεώθησαν ὑπὸ Α.Σ.Δ.Α.Ν. νὰ μεταφέρουν εἰς μακρυνὴν ἀπόστασιν κτήνη των πρὸς ταξινόμησιν. Ὁ βουλευτὴς Χίου κ. Ν. Ζορμπᾶς, καταθέτει ἀναφορὸν τῆς Πανελληνίου Ὀρθοδόξου Ἑνώσεως, αἰτουμένης τὴν κατάργησιν τῆς ἐνοριακῆς εἰσφορᾶς. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Δ. Λαντζούνης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐμπορικοῦ καὶ Βιομηχανικοῦ Ἐπιμελητηρίου Καλαμῶν, δι’ ἧς αἰτεῖται ὅπως ἐπὶ τῆς μελετωμένης καθιερώσεως συγκοινωνίας μεταξὺ Κρήτης καὶ Πελοποννήσου διὰ φέρυ–μπὼτ ὁρισθῇ ὡς σταθμὸς ἡ πόλις τῶν Καλαμῶν. Ἀπαντήσεις τῶν διαφόρων Ὑπουργείων ἐπὶ ἐρωτήσεων κ. κ. βουλευτῶν. I. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Τούμπα. Ἔχομεν τὴν τιμὴν εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1443 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Τούμπα, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: α) Ἡ πρότασις τοῦ κ. βουλευτοῦ, ὅπως τύχωσι τῆς αὐτῆς πρὸς τὰς ἐν χηρείᾳ θυγατέρας τῶν μερισματούχων Β. Ν. προστασίας καὶ αἱ ἐν διαζεύξει τοιαῦται, μελετᾶται καὶ θέλει ἀντιμετωπισθῆ ἡ ρύθμισις ταύτης νομοθετικῶς ἐν καιρῷ. β) Νομοσχέδιον ἀφορῶν θέματα τοῦ Μ.Τ.Β.Ν. δὲν προωθεῖται ἐπὶ τοῦ παρόντος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Μαΐου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Γ. ΘΕΜΕΛΗΣ

II. Τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν καὶ Δημ. Ἔργων. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Ἰντζέ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11929 ἀπὸ 14ης Δεκεμβρίου 1959 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 811)10.12.59 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ἰντζέ, σχετικῶς μὲ τὰ ἀντιπλημμυρικὰ ἔργα Στρατώνης Ναυπακτίας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι διετάχθη ὁ προϊστάμενος τῶν Ὑδραυλικῶν Ἔργων Ἀχελώου κ. Θ. Καρκατζὸς ὅπως μεταβῇ ἀμέσως ἐπὶ τόπου καὶ ὑποβάλῃ τὰς προτάσεις του πρὸ τοῦ τέλους Μαΐου εἰς τρόπον ὥστε νὰ χρηματοδοτηθοῦν ἐπειγόντως τὰ ἀναγκαῖα ἔργα καὶ νὰ ἐκτελεσθοῦν ταῦτα ἐντὸς τῆς τρεχούσης θερινῆς περιόδου, ὁπότε καὶ μόνον εἶναι δυνατὴ ἡ προσπέλασις καὶ εἰσκόμισις τῶν ὑλικῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 18 Μαΐου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΓΚΙΚΑΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Γραμματίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3782 ἀπὸ 16ης Μαρτίου 1960 ἐγγράφου ὑμῶν, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1424 ἀπὸ 14ης Μαρτίου 1960 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Γραμματίδη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ θέμα τῆς ἄνω διαβάσεως τῆς ὁδοῦ Λαρίσης–Τεμπῶν–Κατερίνης ὑπὲρ τὰς σιδ. γραμμὰς τοῦ σταθμοῦ Λαρίσης ἀπησχόλησε κατὰ τὸ παρελθὸν τὸ Ὑπουργεῖον. Ἡ λύσις αὕτη προσέκρουσεν εἰς τὴν σημαντικὴν δαπάνην ἣν ἀπαιτεῖ ἡ κατασκευὴ καὶ εἰς τὴν ἀντιαισθητικὴν ἐμφάνισιν τοῦ ἔργου, ὡς καὶ τὴν δυσχέρειαν προσαρμογῆς τῶν ἀπαιτουμένων ὑψηλῶν ἀναχωμάτων τῆς ἄνω διαβάσεως πρὸς τὴν στάθμην τῆς ὁδοῦ καὶ ἐξασφάλισιν τῶν ἑκατέρωθεν κτισμάτων. Πάντως ἔχει μελετηθῆ ἄνω διάβασις τῆς ὁδοῦ Λαρίσης–Βόλου ὑπὲρ τὴν νέαν ὁδὸν Ἀθηνῶν–Θεσσαλονίκης καὶ μετατόπισις τῆς σιδ. γραμμῆς ἀλλὰ ἡ λύσις αὕτη δὲν ἐπραγματοποιήθη εἰσέτι ἐν ἀναμονῇ τῆς ὁριστικῆς μελέτης τῆς ὁδοῦ Λαρίσης–Βόλου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 17 Μαΐου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΓΚΙΚΑΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Λαντζούνη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1275)60 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1056 ἐ.ἔ. ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Λαντζούνη, ὡς πρὸς τὸν χαρακτηρισμὸν ὡς ἐπαρχιακῆς τῆς ὁδοῦ Κάτω Μίλκιας, Μάνδρας, Ἠλέκτρας, Ἀγριλοβούνου, Διαβολιτσίου πρὸς Καλάμας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι διὰ τοῦ Ν. 3155)55 ἐπετράπη ὁ ἐφ’ ἅπαξ χαρακτηρισμὸς ὁδῶν ὡς ἐπαρχιακῶν βάσει ὡρισμένων κριτηρίων συγκοινωνιακῆς συνδέσεως καὶ φόρτου κυκλοφορίας. Αἱ ἐπαρχιακαὶ ὁδοὶ καθωρίσθησαν ἐκ τοῦ εἰς ἐκτέλεσιν τοῦ ὡς ἄνω νόμου ἐκδοθέντος ἀπὸ 8.2.56 Διατάγματος. Ἡ περὶ ἧς ἡ ἐρώτησις Κοινοτικὴ ὁδὸς μὴ πληροῦσα κατὰ στοιχεῖα τῆς Ὑπηρεσίας τὰς προϋποθέσεις χαρακτηρισμοῦ αὐτῆς ὡς ἐπαρχιακῆς δὲν περιελήφθη εἰς τὰς ὡς ἐπαρχιακὰς διὰ τοῦ ἀνωτέρω Διατάγματος καθορισθείσας ὁδούς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 17 Μαΐου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΓΚΙΚΑΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 5969 ἀπὸ 11ης Μαΐου ἐ.ἔ., ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1699 ἀπὸ 5ης Μαΐου ἐ.ἔ., ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι: Εἰς τὴν περιοχὴν τοῦ ρεύματος Ποδονίφτη δὲν ὑπάρχει ἀκόμη δίκτυον ἀκαθάρτων ὑδάτων, οὐδὲ ἔχει μελετηθῆ εἰσέτι τοῦτο. Ὑπάρχει μόνον μελέτη τοῦ συλλεκτῆρος ἀκαθάρτων τῆς ἀνατολικῆς τοῦ ρεύματος περιοχῆς μήκους 8 χιλιομέτρων. Ἡ ἐκτέλεσις τοῦ συλλεκτῆρος τούτου ἐλλείψει οἰκονομικῶν μέσων δὲν περιλαμβάνεται εἰς τὸ πρόγραμμα ἔργων τοῦ ἔτους 1960, ἀλλὰ καὶ ἡ κατασκευὴ τούτου μόνον, δὲν θὰ θεραπεύσῃ τὸ ζήτημα ἄνευ τῆς κατασκευῆς καὶ τοῦ δευτερεύοντος δικτύου. Ἡ προμελέτη διευθετήσεως τοῦ ρεύματος Ποδονίφτη περιλαμβάνεται εἰς τὴν γενικὴν προμελέτην ἐπεκτάσεως τοῦ δικτύου ἀποχετεύσεως εἰς ὅλην τὴν περιοχὴν τέως Διοικήσεως Πρωτευούσης ἥτις εὑρίσκεται ὑπὸ ἐκπόνησιν ὑπὸ τῆς ἀναλαβούσης αὐτὴν Ἑταιρείας Ὑδραυλικῶν καὶ Ἐξυγιαντικῶν Ἔργων. Οἱ περίοικοι τοῦ ρεύματος Ποδονίφτη, ἀντὶ νὰ κατασκευάσουν βόθρους διὰ τὴν ἀποχέτευσιν τῶν ἀκαθάρτων ὑδάτων, ὡς ἐπιβάλλουσιν αἱ ἰσχύουσαι διατάξεις, ἔχουν ἀποχετεύσει τὰ ἀκάθαρτά των εἰς τὸ ρεῦμα, εἰς τὸ ὁποῖον ἀποχετεύουσιν ὁμοίως τὰ βιομηχανικὰ καὶ ἀκάθαρτα ὕδατα αὐτῶν τὰ παρὰ τὸ ρεῦμα ἐργοστάσια. Αὐτὴ εἶναι ἡ αἰτία τῆς δυσοσμίας κλπ. Ἡ θεραπεία τῆς καταστάσεως συνίσταται ἀφ’ ἑνὸς μὲν εἰς τὴν κατασκευὴν τοῦ κυρίου καὶ δευτερεύοντος δικτύου ἀκαθάρτων εἰς τὴν περιοχὴν ἥτις ἐλλείψει μελέτης ἀφ’ ἑνὸς καὶ οἰκονομικῶν μέσων ἀφ’ ἑτέρου δὲν εἶναι ἀμέσως δυνατή, (ἢ προσωρινῶς νὰ ὑποχρεωθοῦν ἐν τῷ μεταξὺ οἱ ἀποχετευόμενοι εἰς τὸ ρεῦμα νὰ κατασκευάσουν βόθρους), ἀφ’ ἑτέρου δὲ εἰς τὴν ὑπὸ τῶν ἐργοστασίων κατασκευὴν ἐγκαταστάσεων καθαρισμοῦ τῶν ἀπονέρων των κλπ. καὶ πρὸς τοῦτο ἔχουν ἤδη κληθῆ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 16 Μαΐου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΓΚΙΚΑΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Λαντζούνη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2628 ἀπὸ 22ας Φεβρουαρίου 1960 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1242 ἐ.ἔ. ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Λαντζούνη, ὡς καὶ τῶν ὑπ’ ἀριθ. 3534, 3533, 3386, 3065, 3249 καὶ 3291 ἐ.ἔ. δι’ ὧν διεβιβάσθησαν ὑπομνήματα τῶν κατοίκων τέως Δήμου Τριπύλης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἡ ὁδὸς Ζερμπισίων–Κεφαλληνοῦ–Καλογερεσίου — Λαντζουνάτων εἶναι Κοινοτική. Ἡ κατασκευὴ τῆς ὁδοῦ ἁρμοδιότητος Νομαρχιακοῦ Ταμείου Νομοῦ Μεσσηνίας, θὰ ἀντιμετωπισθῇ διὰ τοῦ ὑπὸ καταρτισμὸν προγράμματος Κοινοτικῆς Ὁδοποιΐας πρὸς σύνδεσιν τῶν Κοινοτήτων μετὰ τῶν ἐπαρχιακῶν καὶ ἐθνικῶν ὁδῶν. Ἡ ὁδὸς Λαντζουνάτου–Ξηροκασίου–Τρικόρφου εἶναι τμῆμα τῆς ὑπ’ ἀριθ. 22 ἐπαρχιακῆς ὁδοῦ Νομοῦ Μεσσηνίας Ἑλληνοκκλησιᾶς–Κορομηλιᾶς–Λαντζουνάτου–Σελλᾶ Μουργδεντάδας. Ἡ ὁδὸς ἔλαβε προτεραιότητα παρὰ τοῦ Νομαρχιακοῦ Ταμείου ὑπ’ ἀριθ. 8 μερίμνῃ δὲ τοῦ Ταμείου τούτου καὶ προοδευτικῶς λαμβάνονται μέτρα διὰ τὴν διατήρησιν τῆς βατότητος. Ἡ διάνοιξις τῶν ἀδιανοίκτων τμημάτων τῇ ἐπεμβάσει τοῦ Στρατοῦ θὰ καταστῇ ἐφικτὴ εὐθὺς ὡς αἱ ἤδη δεσμευμέναι δυναμικότητες εἰς τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ πενταετοῦς προγράμματος ἔργων ὁδοποιΐας ἐπὶ νομοθετημένων ἐπαρχιακῶν ὁδῶν ἤθελον ἐπιτρέψει τοῦτο. Ἐν Ἀθήναις τῇ 17 Μαΐου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΓΚΙΚΑΣ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Σχινᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2318 ἀπὸ 16ης Φεβρουαρίου 1960 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1195 ἐ.ἔ. ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Σχινᾶ, ὡς καὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1986)526 ἀπὸ 16ης Φεβρουαρίου ἐ. ἔ. δι’ οὗ διεβιβάσθη τὸ ἀπὸ 21.1.1960 ὑπόμνημα τῶν Προέδρων Κοινοτήτων τ. Δήμου Ἀριστομένους–Μεσσήνης –Μεσσηνίας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἡ διάνοιξις τῆς ἐπαρχιακῆς ὁδοῦ Μεσσηνίας–Τριόδου –Ἀμφιθέας–Μάνετι–Διοδίων–Ἀριστομένους θὰ ἀντιμετωπισθῇ παρὰ τοῦ Νομαρχιακοῦ Ταμείου Νομοῦ Μεσσηνίας διὰ δραχμ. 5.000.000 καὶ εἰς βάρος προσφάτως συναφθέντος παρὰ τοῦ Ταμείου τούτου δανείου. Ἡ βελτίωσις τῆς βατότητος τῆς ὁδοῦ Μεσσήνης– Στρέφι–Ἀριστομένους ἀντιμετωπίζεται ὑπὸ τοῦ Νομαρχιακοῦ Ταμείου Νομοῦ Μεσσηνίας εἰς βάρος τῶν πιστώσεων συντηρήσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 17 Μαΐου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΓΚΙΚΑΣ

III) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου. Ἐν συνεχείᾳ πρὸς τὸ κοινοποιηθὲν καὶ ὑμῖν ὑπ’ ἀριθ. 40314)25.4.1960 ἡμέτερον ἔγγραφον πρὸς τὸν κ. Νομάρχην Μεσσηνίας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1598 ἐ.ἔ. ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου, δι’ ἧς οὗτος ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ τοὺς λόγους τῆς ἀδικαιολογήτου καθυστερήσεως τῆς ἐκτελέσεως ἔργων ὑδρεύσεως τῶν κοινοτήτων Εὐαγγελισμοῦ, Καλλιθέας, Κυνηγοῦ, Μεσοχωρίου καὶ Χωματάδας ὑπὸ τοῦ παρ’ αὐτῶν συσταθέντος συνδέσμου. Κατὰ τὰς παρασχεθείσας πληροφορίας παρὰ τῆς Νομαρχίας Μεσσηνίας διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 26981)23.7.1957 ἀποφάσεως αὐτῆς ἱδρύθη ὁ σύνδεσμος κοινοτήτων Πυλίας, πρὸς τὸν σκοπὸν ἐκτελέσεως ἔργου ὑδρεύσεως τῶν ἀπαρτιζουσῶν αὐτὸν κοινοτήτων. Ἀκολούθως συνετάχθη ἡ μελέτη τοῦ ἔργου προϋπολογισμοῦ 5.000.000 δραχμῶν καὶ εἰς περίπτωσιν συμβολῆς τῶν κοινοτήτων τοῦ συνδέσμου διὰ τῆς παροχῆς προσωπικῆς ἐργασίας εἰς 3.800.000 δραχμῶν, ἥτις μελέτη ἐνεκρίθη διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. Δ. 20575)16.4.1958 ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων. Ἐπειδὴ ὁ σύνδεσμος δὲν διέθετε τὸ διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ ἔργου ἀπαιτούμενον ποσόν, ᾐτήσατο τὴν σύναψιν δανείου παρὰ τῆς Ἐθνικῆς Κτηματικῆς Τραπέζης (ΕΚΤΕ), ἡ ὁποία διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10105)31.7.1958 ἐγγράφου της ἐγνώρισεν, ὅτι ὁ ἐν λόγῳ σύνδεσμος παρέχει τὴν δυνατότητα ἐξυπηρετήσεως δανείου μόνον μέχρι τοῦ ποσοῦ τῶν 500.000 δραχμῶν καὶ ὅτι διὰ τὴν χορήγησιν τοῦ δανείου τούτου ἔδει νὰ συνταχθῇ καὶ ὑποβληθῇ ἔκθεσις περὶ τοῦ αὐτοτελοῦς καὶ δυναμένου νὰ ἀποφέρῃ ἴδια ἀποτελέσματα τμήματος τοῦ ἔργου ὡς καὶ προϋπολογισμὸς τῆς δαπάνης. Διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 30956)14.10.1958 διαταγῆς τῆς Νομαρχίας ἐδόθη ἐντολὴ εἰς τὸν Προϊστάμενον τῆς παρ’ αὐτῇ Τ.Υ.Δ.Κ. ὅπως μεριμνήσῃ διὰ τὴν βάσει τῆς μελέτης τοῦ ὅλου ἔργου σύνταξιν τῆς ἐκθέσεως τοῦ πρ)σμοῦ τοῦ διὰ τοῦ ποσοῦ τοῦ χορηγουμένου δανείου τῶν 500.000 δραχμῶν δυναμένου νὰ ἐκτελεσθῇ αὐτοτελοῦς τμήματος τοῦ ἔργου, ἥτις προσέκρουσεν εἰς τὴν δυσχέρειαν μὴ ὑπάρξαντος εἰς τὰ ἀρχεῖα τῆς Νομαρχίας, Νομαρχιακοῦ Ταμείου καὶ τοῦ Συνδέσμου ἀντιγράφου τῆς μελέτης ἐπὶ τῷ λόγῳ ὅτι αὕτη ὑπεβλήθη ἀπ’ εὐθείας ὑπὸ τοῦ συντάξαντος εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Συγκοινωνιῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων. Κατόπιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 44870)30.11.1958 ἐγγράφου τῆς Νομαρχίας τὸ Ὑπουργεῖον Συγκοινωνιῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων ἐπέστρεψε τὴν περὶ ἧς πρόκειται μελέτην. Ἐπὶ τῇ βάσει αὐτῆς συνετάχθη ἡ μελέτη πρὸς ἐκτέλεσιν τμήματος τοῦ ἔργου προϋπολογισμοῦ 800.000 δραχμῶν ἥτις ὑπεβλήθη εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Κοινωνικῆς Προνοίας διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. Τ. 576)19.2.1959 ἀναφορᾶς τοῦ Προϊσταμένου τῆς ΤΥΔΚ. Ἐν συνεχείᾳ ὁ σύνδεσμος ᾐτήσατο διὰ τῶν ὑπ’ ἀριθ. 15 καὶ 22)1959 ἀποφάσεών του τὴν αὔξησιν τοῦ παρὰ τῆς ΕΚΤΕ συναφθησομένου δανείου εἰς τὸ ποσὸν τοῦ 1.500.000 δραχμῶν. Παραλλήλως ἐλήφθη ἡ ὑπ’ ἀριθ. 18)1959 ἀπόφασις τοῦ Δ.Σ. τοῦ Συνδέσμου περὶ ἀπαλλοτριώσεως τῶν ἐν περιφερείᾳ τῆς Κοινότητος Ἀμπελοκήπων καὶ θέσιν «Κεφαλόβρυσο» καὶ «Σκασμάδα» εὑρισκομένων πηγῶν ἐξ ὧν θὰ γίνῃ ἡ ὕδρευσις τῶν κοινοτήτων τοῦ συνδέσμου καὶ συνδέσμου καὶ συνετάχθη ἡ ἀπὸ 29.4.1950 ἔκθεσις τοῦ Νομάρχου Μεσσηνίας περὶ ἀπαλλοτριώσεως ἀμφοτέρων τῶν πηγῶν καὶ αἱ ἀπὸ 21.12.1959 καὶ 15.3.1959 γνωματεύσεις τοῦ Τεχνικοῦ Συμβουλίου Ἔργων Μεσσηνίας περὶ ἀπαλλοτριώσεως μόνον τῆς ἐν θέσει «Κεφαλόβρυσο» εὑρισκομένης πηγῆς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 16 Μαΐου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Σπυρίδη, Α. Παπαθανασίου, Σ. Καρασάββα, Ε. Πρωϊμάκη καὶ Ι. Εὐαγγελίδη. Ἐν συνεχείᾳ πρὸς τὸ ὑπ’ ἀριθ. Ε.Π. 1040)4.5.1960 ἡμέτερον ἔγγραφον, ἔχομεν τὴν τιμήν, κατόπιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 140)2.5.1960 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Δ. Σπυρίδη, Α. Παπαθανασίου κλπ., νὰ ἀποστείλωμεν ὑμῖν συνημμένως ἀντίγραφον τῆς ὑπὸ τοῦ Νομάρχου Σερρῶν ἐκδοθείσης ὑπ’ ἀριθ. Ε.Π. 5)14.4.1960 ἐγκυκλίου. Συναφῶς σημειοῦμεν, ὅτι διὰ τῆς ἀνωτέρω ἐγκυκλίου, ἀπευθυνομένης πρὸς τοὺς δημάρχους καὶ τοὺς προέδρους τῶν κοινοτήτων, οὐδαμῶς θίγεται ἡ δημοσιότης τῶν συνεδριάσεων τῶν δημοτικῶν καὶ κοινοτικῶν συμβουλίων, περὶ ἧς προβλέπουν τὰ ἄρθρα 93 καὶ 121 τοῦ Δημοτικοῦ καὶ Κοινοτικοῦ Κώδικος. Προφανὴς σκοπὸς τῆς ἐν λόγῳ ἐγκυκλίου ἦτο νὰ ἀπαγορεύσῃ εἰς τοὺς δημάρχους καὶ προέδρους τῶν κοινοτήτων νὰ παρέχουν πληροφορίας καὶ στοιχεῖα εἰς πρόσωπα ἀνεύθυνα καὶ μὴ ἔχοντα ἔννομον συμφέρον ἐπὶ τῶν αἰτουμένων. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἐπειδὴ ἡ, ὡς ἄνω, ἐγκύκλιος παρουσιάζει ἀοριστίαν τινά, εἰδοποιήσαμεν τὸν Νομάρχην Σερρῶν, ὅπως διασαφηνίσῃ τὸ περιεχόμενον ταύτης, διὰ νεωτέρας ἐγκυκλίου του. Ἐν Ἀθήναις τῇ 18 Μαΐου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΝΟΜΑΡΧΙΑ ΣΕΡΡΩΝ

Ἀριθ. πρωτ. Ε.Π. 5 Πρὸς τοὺς κ.κ. Δημάρχους καὶ Προέδρους Κοινοτήτων Νομοῦ «Περὶ μὴ παροχῆς αἰτουμένων πληροφοριῶν». Ἔχομεν τὴν τιμήν, νὰ παρακαλέσωμεν ὅπως τοῦ λοιποῦ μὴ παρέχεται οἱασδήποτε πληροφορίας εἰς πρόσωπα ἢ ὀργανώσεις μὴ ἔχοντα τὴν ὑπηρεσιακὴν ἰδιότητα ἄνευ τῆς ἡμετέρας ἐγκρίσεως. Εἰς περίπτωσιν καθ’ ἣν ἠθέλατε παρέξει πληροφορίας δι’ οἱονδήποτε θέμα, εἰς πρόσωπα ἢ ὀργανώσεις, ἅτινα δὲν ἔχουν ὑπηρεσιακὴν ἰδιότητα, θὰ εὑρεθῶμεν εἰς τὴν δυσάρεστον θέσιν νὰ ἐπιβάλωμεν καθ’ ὑμῶν κυρώσεις, δοθέντος, ὅτι οἱ συνήθως αἰτοῦντες τοιαύτας πληροφορίας, δὲν χρησιμοποιοῦσι καλῶς ταύτας. Ἐν Σέρραις τῇ 14 Ἀπριλίου 1960

Ὁ Νομάρχης

ΒΑΣ. ΠΑΠΑΚΩΣΤΑΣ

IV) Ὑπουργείου Κοιν. Προνοίας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Σβώλου, Γ. Αὐγεροπούλου, Δ. Γιαχνῆ, Σ. Ἡλιοπούλου καὶ Ι. Εὐαγγελίδου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4924)7.4.1960 ὑμετέρου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1578)60 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Σβώλου, Γ. Αὐγεροπούλου, Δ. Γιαχνῆ, Σ. Ἡλιοπούλου καὶ Ι. Εὐαγγελίδη, ἐν σχέσει πρὸς τὴν κάλυψιν τοῦ διασχίζοντος τοὺς Δήμους Χαϊδαρίου καὶ Αἰγάλεω ρεύματος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι τὸ θέμα τοῦτο τυγχάνει τῆς ἁρμοδιότητος τοῦ Ὀργανισμοῦ Ἀποχετεύσεως Πρωτευούσης (ΟΑΠ), ὅστις ἐποπτεύεται παρὰ τοῦ Ὑπουργ. Συγκοινωνιῶν καὶ Δημ. Ἔργων. Πάντως ὑπὸ τῶν ὑπηρεσιῶν ἡμῶν λαμβάνονται ἑκάστοτε διάφορα μέτρα προσωπικοῦ κατ’ ἀνάγκην χαρακτῆρος διὰ τὸν περιορισμὸν κατὰ τὸ δυνατὸν τῶν ἑστιῶν μολύνσεως καὶ τῶν ὀχλήσεων μέχρις ὁριστικῆς τακτοποιήσεως τοῦ ζητήματος διὰ τῆς κατασκευῆς συστήματος ὑπονόμων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Μαΐου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Τσιπώρη, Δ. Σπυρίδη, Γ. Παπαγεωργίου καὶ Ν. Σκοπούλη. Κατόπιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 5914)4741)9.5.60 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἀντίγραφον τῆς ὑπὸ 4.5. 1960 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Τσιπώρη, Δ. Σπυρίδη κλπ., ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς Νομοθετικῆς ἀντιμετωπίσεως τῶν ζητημάτων ἅτινα ἀπασχολοῦσι τοὺς Φαρμακοποιούς, ἀναφερόμεθα εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθ. Φ.Β. 4803)19.3.60 ἡμέτερον πρὸς ὑμᾶς ἔγγραφον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Μαΐου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4917)4042)8.4.60 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἀναφορικῶς μὲ τὴν ὑποβληθεῖσαν εἰς τὴν Βουλὴν ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, σχετικῶς μὲ τὴν λειτουργίαν τοῦ ἐργοστασίου Τσιμέντων τῆς Α.Ε. «Ἄτλας» καὶ τοῦ ἐργοστασίου «Φελιζὸλ» καὶ τὰς προκαλουμένας ὀχλήσεις εἰς τοὺς περιοίκους, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ἀπὸ μακροῦ καιροῦ ἡ ὑπηρεσία ἡμῶν ἀσχολεῖται μὲ τὸ θέμα τῶν ὀχλήσεων αἵτινες προκαλοῦνται ἐκ τῆς λειτουργίας τῶν ἐν λόγῳ ἐργοστασίων καὶ ἐν συνεννοήσει μετὰ τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας ὑπεδείχθησαν καὶ ἐλήφθησαν προστατευτικὰ μέτρα οὕτως ὥστε αἱ ὀχλήσεις ἐκ τῶν ἐργοστασίων τούτων νὰ περιορισθοῦν εἰς τὸ ἐλάχιστον. Καὶ ὡς πρὸς μὲν τὸ ἐργοστάσιον τσιμεντοποιΐας «Ἄτλας» λόγῳ τῆς φύσεως τοῦ ἐργοστασίου καὶ παρ’ ὅλα τὰ ληφθέντα μέτρα αἱ ὀχλήσεις δὲν ἐξουδετερώθησαν πλήρως, Ἐν συνεχείᾳ τὸ Ὑπουργεῖον Βιομηχανίας λαβὸν ὑπ’ ὄψιν τὰς διαμαρτυρίας τῶν περιοίκων λόγῳ τῶν προκαλουμένων ὀχλήσεων, ὡς καὶ τὴν οἰκοδομικὴν ἐξέλιξιν τῆς περιοχῆς ἐχορήγησε διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 46523)15.8.1957 σχετικῆς ἀποφάσεως προσωρινὴν ἄδειαν λειτουργίας τούτου διαρκείας τριῶν (3) ἐτῶν ὑπὸ τὸν ὅρον ὅπως ἐντὸς τῆς προθεσμίας ταύτης μεταφερθῶσιν αἱ ἐγκαταστάσεις τοῦ ἐργοστασίου εἰς ἄλλην κατάλληλον θέσιν, οὕτως ὥστε νὰ παύσῃ νὰ λειτουργῇ τοῦτο εἰς τὴν σημερινὴν τοιαύτην. Ὡς πρὸς δὲ τὸ ἐργοστάσιον «Φελιζόλ» ἔχουν ληφθῆ τοιαῦτα μέτρα ὥστε αἱ προκαλούμεναι ὀχλήσεις εἰς τοὺς περιοίκους εἶναι ἐλάχιστοι καὶ οὐδόλως ἐπιδροῦν ἐπὶ τῆς Ὑγείας τούτων. Διὰ τῆς προσεχοῦς δὲ μεταφορᾶς τοῦ ἐργοστασίου κατὰ τὴν δήλωσιν τοῦ ἰδιοκτήτου εἰς ἄλλην τοποθεσίαν αἱ ὀχλήσεις θὰ ἐκλείψουν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Μαΐου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

V) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐθν. Παιδείας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Σκοπούλη, Μ. Χριστογεώργου καὶ Κ. Σωτηρίου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2336)1812)16.2.1960 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ κατατεθεῖσα εἰς τὴν Βουλὴν ὑπ’ ἀριθ. 1213)13.2.60 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Σκοπούλη, Μ. Χριστογεώργου καὶ Κ. Σωτηρίου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν ὑμᾶς, ὅπως πληροφορήσητε τοὺς ἐρωτῶντας κ.κ. συναδέλφους, ὅτι ἁρμόδιος διὰ τὴν ἐξέτασιν τῆς στερεότητος τοῦ διδακτηρίου τοῦ Γυμνασίου Θηλέων Ἰωαννίνων εἶναι ὁ Νομομηχανικὸς Ἰωαννίνων, ὅστις εἰς περίπτωσιν ἐπικινδύνου καταστάσεως δέον νὰ εἰσηγηθῇ τὴν μεταστέγασιν τοῦ σχολείου εἰς ἕτερον κατάλληλον κτίριον. Ὅσον ἀφορᾷ εἰς τὸ θέμα τῆς ἀνεγέρσεως τοῦ νέου διδακτηρίου διὰ τὸ αὐτὸ ὡς ἄνω Γυμνάσιον, γνωρίζομεν, ὅτι ἐπειδὴ ἐκ τοῦ συνταχθέντος προσχεδίου κατεφάνη, ὅτι τὸ γήπεδον ἦτο ἀνεπαρκὲς, ἐζητήθη ἡ ἐπέκτασις τούτου, ὥστε νὰ ἐπιτευχθῇ ἡ πλήρης ἱκανοποίησις τῶν ἀναγκῶν τοῦ σχολείου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Μαΐου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τῆς πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν Βιομηχανίας ἀπευθυνομένης ὑπ’ ἀριθ. 1603 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, περὶ τοῦ ἐν περιλήψει θέματος διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. Β. 427)26.4.1960 ἐγγράφου τοῦ Ὑπουργείου τούτου λόγῳ ἁρμοδιότητος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: Τὸ Ἑλληνικὸν Ὑδροβιολογικὸν Ἰνστιτοῦτον οὐδέποτε διέκοψε τὰς ἐργασίας του τὸ δὲ ἐπιστημονικὸν ὑλικὸν αὐτοῦ εὑρίσκεται καὶ διατηρεῖται ἐν χρήσει εἰς τὰ ἐπιστημονικὰ ἐργαστήριά του, ἅτινα στεγάζονται εἰς τὸ ἐν Παλαιῷ Φαλήρῳ οἴκημα τοῦ Ἱδρύματος τούτου. Ἡ ἀπόδοσις τοῦ ἔργου τοῦ σκάφους «Ἀλκυόνη» ὅπερ ἤδη παρεχωρήθη εἰς τὴν Ὑδρογραφικὴν Ὑπηρεσίαν τοῦ Βασιλικοῦ Ναυτικοῦ διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 53371)5.12.1955 ἀποφάσεως τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, δημοσιεύεται εἰς τὰ «Πρακτικὰ» καὶ τὸ «Ἁλιευτικὸν Δελτίον» τοῦ Ἰνστιτούτου, εἰς ἃ καταχωροῦνται λεπτομερῶς τὸ ἐπιστημονικὸν ὑλικὸν καὶ τὰ συμπεράσματα τῶν διεξαχθεισῶν ἐπιστημονικῶν παρατηρήσεων. Τέλος, τὸ προσωπικὸν τοῦ ἐν λόγῳ Ἰνστιτούτου ἀποτελεῖται: α) ἐκ 5 ὑπαλλήλων–ἐπιστημόνων ἐπὶ συμβάσει, ἤτοι ἑνὸς χημικοῦ, ἑνὸς ὑδροβιολόγου, ἑνὸς ὠκεανογράφου– ὑδροβιολόγου καὶ δύο βοηθῶν παρασκευαστῶν, β) τριῶν μονίμων ὑπαλλήλων τοῦ Διοικητικοῦ Κλάδου καὶ γ) μιᾶς ἐκτάκτου καθαριστρίας. Ἅπαν τὸ προσωπικὸν τοῦτο ἐργάζεται εἰς τὸ ὡς ἄνω Ἰνστιτοῦτον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Μαΐου 1960

Ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς

Ν. ΚΑΡΜΙΡΗΣ

VI) Τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Τσιάρα, Δ. Κελτεμλίδη, Ι. Γιαλώφα, Β. Ἐφραιμίδη καὶ Δ. Γιαχνῆ. Ἐπὶ τοῦ ἐν ἐπικεφαλίδι ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ μᾶς διεβιβάσθη ἡ ἐν τῇ περιλήψει ἐρώτησις, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι ἐν τῇ ἐρωτήσει δὲν διευκρινίζεται ἡ κατηγορία τῶν δανείων νὰ δώσωμεν συγκεκριμένας πληροφορίας ἐπ’ αὐτῶν. Πάντως θέτομεν ὑπ’ ὄψει σας τὰ ἀκόλουθα: Διὰ τὰ χορηγηθέντα πρὸς τοὺς μικροαλιεῖς δάνεια ὑπὸ τῆς ΑΤΕ ἐκ κεφαλαίων τοῦ Δημοσίου ἡ ἐξόφλησις ἐρρυθμίσθη ἀπὸ τοῦ ἔτους 1957 ὁπότε ταῦτα μετεβιβάσθησαν ὑπὸ τῆς ΑΤΕ εἰς τὸ Δημόσιον Ταμεῖον μειωθέντος τοῦ ἐπιτοκίου εἰς 4%. Διὰ τὰ πρὸς τὴν μέσην ἁλιείαν χορηγηθέντα δάνεια εἰς δολλάρια ἐκ κεφαλαίων τῆς ἀμερικανικῆς βοηθείας (ΑΜΑΝ —Κ.Ε.Α.) νῦν δάνεια πρὸς ΟΧΟΑ ἐπειδὴ ἀπεκλείσθη εἰδικὴ μεταχείρισις εἰς ὅ,τι ἀφορᾷ τὴν μείωσιν τῆς ἀξίας τοῦ δολλαρίου παρεσχέθησαν ἀπὸ τοῦ ἔτους 1954 πολλαπλαῖ διευκολύνσεις διὰ τὴν ἐξόφλησιν τούτων ὡς ἡ ἐπιμήκυνσις τοῦ χρόνου ἐξοφλήσεως τῶν δανείων, ἡ μείωσις τοῦ ἐπιτοκίου, ἡ κεφαλαιοποίησις τῶν τόκων τῶν καθυστερουμένων ὀφειλῶν, ἡ ἀπάλειψις τῶν μέχρι τότε τόκων ὑπερημερίας καὶ ἡ ἄρσις τῆς ὑποχρεωτικῆς ἀσφαλίσεως τῶν πλοίων διὰ τὰ ποσὰ τῶν δανείων. Ἐκ τῶν παρασχεθεισῶν ὡς ἄνω διευκολύνσεων ἐξουδετερώθη σχεδὸν ἐν τῷ συνόλῳ της ἡ προκληθεῖσα οἰκονομικὴ ἐπιβάρυνσις ἐκ τῆς ἀναπροσαρμογῆς τῆς ἀξίας τοῦ δολλαρίου κατὰ τὸ ἔτος 1953. Ἐὰν τὰ ἐν τῇ ἐρωτήσει ἀναφερόμενα δάνεια ἐχορηγήθησαν ὑπὸ τῆς ΑΤΕ ἐξ ἰδίων κεφαλαίων θὰ ἔδει νὰ μᾶς παρασχεθῶσι συγκεκριμένα στοιχεῖα, ἵνα ἐρευνήσωμεν τὸ θέμα καὶ ἐξετάσωμεν τὰς δυνατότητας παροχῆς διευκολύνσεων πρὸς ἐξόφλησίν των. Ἐν Ἀθήναις τῇ 17 Μαΐου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Ν. ΜΑΡΤΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ο. Ἀντώνογλου, Θ. Κεραμιτσιόγλου καὶ Α. Λασκαρίδη. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4000) 1960 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἐν ἀντιγράφῳ ἡ ὑπὸ τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ο. Ἀντώνογλου, Θ. Κεραμιτσόγλου καὶ Α. Λασκαρίδη, κατατεθεῖσα καὶ καταχωρηθεῖσα παρ’ ὑμῖν ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. 1451 ἐρώτησις, νὰ ἀνακοινώσωμεν τὰ ἀκόλουθα: Ἡ ΔΕΗ προτίθεται ἐντὸς τῆς διετίας 1960–1961 νὰ ἀναλάβῃ δι’ ἰδίων αὐτῆς δαπανῶν τὴν ἠλεκτροδότησιν 75 περίπου κοινοτήτων τῆς παραμεθορίου περιοχῆς. Ὡσαύτως ἀντιμετωπίζεται ὑπὸ ταύτης θέμα ἐξαγορᾶς τῶν λειτουργουσῶν ἤδη σήμερον παραμεθορίων κοινοτικῶν ἠλεκτρικῶν ἐπιχειρήσεων, ὁ χρόνος ὅμως τῆς ἐξαγορᾶς τούτων θὰ ἐξαρτηθῇ ἐκ τῶν ἐξευρεθησομένων ὑπὸ τῆς ΔΕΗ πιστώσεων πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦτον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Μαΐου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Ν. ΜΑΡΤΗΣ

VII) Τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Ταλιαδούρη. Ἐπὶ τοῦ ἐν ἐπικεφαλίδι ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ κατατεθεῖσα εἰς τὴν Βουλὴν ὑπὸ τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Ταλιαδούρη ὑπ’ ἀριθ. 1401 ἐρώτησις, περὶ ἱδρύσεως μονίμου ὑπηρεσίας τῆς ΑΤΕ εἰς Σέρβια, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἑξῆς: Ἡ Διοίκησις τῆς ΑΤΕ πρὸς τὸν σκοπόν, ὅπως ἐξασφαλίσῃ πληρεστέραν ἐξυπηρέτησιν τῶν συναλλασσομένων μετὰ τῆς Τραπέζης παραγωγῶν τῆς περιφερείας Σερβίων, ἐνέκρινε διὰ διαταγῆς της πρὸς τὸ Ὑποκατάστημα αὐτῆς Κοζάνης ἀπὸ τοῦ Μαρτίου 1957, ἵνα δὶς τῆς ἑβδομάδος, ἤτοι καθ’ ἑκάστην Δευτέραν—ἡμέραν τοπικῆς ἀγορᾶς— καὶ Τρίτην μεταβαίνῃ εἰς Σέρβια συνεργεῖον ἐξ ὑπαλλήλων του μὲ ἐπικεφαλῆς τὸν Δ)τὴν ἢ Ὑποδ)ντὴν αὐτοῦ, διὰ τὴν χορήγησιν πάσης φύσεως δανείων ἢ τὴν ἐνέργειαν εἰσπράξεων. Τὸ συνεργεῖον τοῦτο τῆς ΑΤΕ λειτουργεῖ ἔκτοτε κανονικῶς, ἐξυπηρετεῖ δὲ τόσον τοὺς μεμονωμένους παραγωγούς, ὅσον καὶ τοὺς συνεταιρισμοὺς τῆς περιφερείας ταύτης. Θέμα ἐγκαταστάσεως μονίμου ὑπηρεσίας τῆς ΑΤΕ εἰς Σέρβια, δὲν ἀντιμετωπίζεται εἰσέτι, ἔχει δοθῆ πάντως ἐντολὴ ὑπὸ τῆς ΑΤΕ πρὸς τὰς περιφερειακὰς της ὑπηρεσίας, ὅπως ἐντείνωσι τὰς προσπαθείας των διὰ τὴν ὀργάνωσιν καὶ τῶν ὑπολειπομένων μεμονωμένων παραγωγῶν ἢ συνεταιρισμούς, ἵνα καταστῇ δυνατὴ ἡ μέσῳ τούτων ταχυτέρα καὶ ἄνευ ἀπασχολήσεως ἢ σοβαρᾶς οἰκονομικῆς ἐπιβαρύνσεως ἐξυπηρέτησις τούτων, εἰς τὰς πάσης φύσεως μετὰ τῆς ΑΤΕ συναλλαγάς των. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Μαΐου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Γόντικα. Ἐπὶ τοῦ ἐν ἐπικεφαλίδι ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ κατατεθεῖσα εἰς τὴν Βουλὴν ὑπὸ τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Γόντικα ὑπ’ ἀριθ. 1571 ἐρώτησις καὶ ἐν συνεχείᾳ τῶν ὅσων διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 19209)1536)22.2.60 ἐγγράφου μας ἐξεθέσαμεν ὑμῖν ἐπὶ παρομοίας ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Παπαθανασοπούλου, Α. Κολαμπᾶ καὶ Γ. Σπηλιοπούλου, ἐν σχέσει μὲ παράπονα τῶν σταφιδοπαραγωγῶν Ἠλείας κατὰ τῆς ΑΤΕ, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ὑπ’ αὐτῆς ἀκολουθουμένην τακτικὴν εἰς τὴν ρευστοποίησιν τῶν δανείων της κλπ., ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Κατόπιν ἐπιτοπίου μεταβάσεως τοῦ κ. Διοικητοῦ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος εἰς Πύργον, Ἀμαλιάδα, Γαστούνην καὶ Λεχαινᾶ καὶ τῆς γενομένης ὑπὸ τοῦ ἰδίου ἐξετάσεως ἐπὶ τῶν ὑποβληθέντων παραπόνων ὑπὸ τῶν ἀποκλεισθέντων τῆς ἐπανενισχύσεως σταφιδοπαραγωγῶν τῆς περιφερείας ταύτης διεπιστώθησαν τὰ κάτωθι: Εἰς ἅπαντα τὰ Ὑποκαταστήματα τοῦ Νομοῦ Ἠλείας καὶ ἰδίως εἰς Ἀμαλιάδα καὶ Γαστούνης, σοβαρὸς ἀριθμὸς σταφιδοπαραγωγῶν ἐπηρεάσθη ὑπὸ ἀνευθύνων προσώπων περὶ χορηγήσεως χρεωστασίου καὶ μετατροπῆς τῶν βραχυπροθέσμων δανείων εἰς μεσοπρόθεσμα, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ μὴ καταβάλωσιν οἱ ὀφειλέται τῆς κατηγορίας ταύτης, οὐδόλως ἔναντι τῶν πρὸς τὴν ΑΤΕ ὀφειλῶν τῶν ἐνῷ ἠδύναντο νὰ πράξωσι τοῦτο ἐκ τῶν ὑπ’ αὐτῶν πραγματοποιηθέντων εἰσοδημάτων. Διεπιστώθη ἐπίσης ὑπὸ τοῦ κ. Διοικητοῦ, ὅτι τὸ ὑπὸ τοῦ παραπονουμένου ἐπικαλούμενον ἐπιχείρημα περὶ σοβαρῶν ζημιῶν τῆς σταφιδοπαραγωγῆς δὲν ἀνταποκρίνεται εἰς τὴν πραγματικότητα, καθ’ ὅσον αἱ ζημίαι ἦσαν μᾶλλον περιωρισμέναι ἀπὸ γενικωτέρας πλευρᾶς. Πάντως πρὸ τῆς ἀνάγκης διενεργείας τῶν καλλιεργειῶν τῆς τρεχούσης περιόδου ἐδόθησαν ὁδηγίαι ὑπὸ τοῦ κ. Διοικητοῦ εἰς τὰ ὡς εἴρηται Ὑποκαταστήματα τῆς Τραπέζης καὶ τοῦτο ἵνα μὴ μείνωσι σημαντικαὶ ἐκτάσεις ἀκαλλιέργητοι, ἵνα ἐνισχυθῶσι καὶ οἱ ἔχοντες ἐν καθυστερήσει ὀφειλὰς ὑπὸ ὡρισμένας προϋποθέσεις καὶ κυρίως, ὅτι δὲν τυγχάνουσιν οὗτοι κακόπιστοι καὶ δὲν ἀσκοῦσιν ἕτερα ἐπαγγέλματα ἐκτὸς τῆς γεωργίας. Ὡσαύτως ἐδόθησαν ὁδηγίαι ὑπὸ τοῦ κ. Διοικητοῦ, ἵνα ἐπισπευθῇ ἡ ἐργασία τῆς ἐξακριβώσεως τῶν ζημιῶν τῶν σοβαρῶς πληγέντων παραγωγῶν τῶν ὁποίων ἐκ τοῦ γεγονότος τούτου διεταράχθη ἡ οἰκονομία των, ἵνα ἀπαλλαγῶσιν οὗτοι τῶν τόκων ὑπερημερίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Μαΐου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου. Ἐπὶ τοῦ ἐν ἐπικεφαλίδι ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ κατατεθεῖσα εἰς τὴν Βουλὴν τῶν Ἑλλήνων ὑπὸ τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου ὑπ’ ἀριθ. 1597 ἐρώτησις, δι’ ἧς προτείνεται ἵνα, τὰ χορηγηθέντα μεσοπρόθεσμα δάνεια ὑπὸ τῆς ΑΤΕ εἰς τοὺς συκοπαραγωγοὺς τῶν χωρίων Σιάμου, Κατσαροῦ, Καλυβίων, Μερόπης, Οἰχαλίας, Μαλλίας, Ἀνδανίας, Λουτροῦ καὶ Φιλίων τοῦ Νομοῦ Μεσσηνίας, θεωρηθοῦν ὡς ἀποζημιώσεις ἢ ἐὰν τοῦτο εἶναι ἀνέφικτον μετατραποῦν εἰς μακροπρόθεσμα, λόγω τοῦ ὅτι οἱ παραγωγοὶ τῶν χωρίων τούτων δὲν δύνανται νὰ ἐκπληρώσωσι τὰς ὑποχρεώσεις των συνεπεία καταστροφῆς τῆς παραγωγῆς των ἐκ δυσμενῶν καιρικῶν συνθηκῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι ταῦτα δὲν δύνανται νὰ γίνωσιν ἀποδεκτὰ οὐδὲ συντρέχει πρὸς τοῦτο οὐσιαστικὸς λόγος. Οὕτω ἡ ΑΤΕ κατὰ τὰ παγίως ἰσχύοντα παρὰ ταύτης, παρέχει διευκολύνσεις ἐξοφλήσεως τῶν χρεῶν τῶν ὀφειλετῶν της, ἐφ’ ὅσον συνεπεία ζημιῶν κλπ. ἐκλονίσθη ἡ οἰκονομία των εἰς τοιοῦτον βαθμόν, ὥστε νὰ μὴ δύνανται οὗτοι νὰ ἐκπληρώσωσιν ὁλικῶς ἢ μερικῶς τὰς πρὸς ταύτην ὑποχρεώσεις των καὶ ἐννοεῖται κατόπιν ἐρεύνης κεχωρισμένως δι’ ἕνα ἕκαστον τῶν πιστούχων. Τὰ ἀνωτέρω ἰσχύουσι καὶ διὰ τὴν προκειμένην περίπτωσιν. Ἐν πάση περιπτώσει πρέπει νὰ τονισθῇ, ὅτι ὑπὲρ τῶν συκοπαραγωγῶν ἐλήφθησαν κατὰ τὴν ἐποχὴν τῶν ζημιῶν τὰ πλέον ἐνδεδειγμένα καὶ σοβαρὰ μέτρα προστασίας τῆς οἰκονομίας των, τὰ ὁποῖα ὑπῆρξαν ἀπολύτως ἐπαρκῆ καὶ ἱκανοποιητικά. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Μαΐου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Μπακατσέλου, Α. Τσιάρα καὶ Ι. Γιαλώφα. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὡς ἄνω ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις κατατεθεῖσα ὑπὸ τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Μπακατσέλου, Α. Τσιάρα καὶ Ι. Γιαλώφα, ἐν σχέσει μὲ γενομένας παραχωρήσεις γεωργικοῦ κλήρου ἐν τῷ ἀγροκτήματι «Βαλμάδα» Θεσσαλονίκης εἰς πρόσωπα ἔχοντα τὴν ἰδιότητα τοῦ Μακεδονομάχου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 126 τοῦ Ἀγροτικοῦ Κώδικος, οἱ μετασχόντες κατὰ τὸν ἐθελοντικὸν ἀγῶνα 1903– 1909 καὶ τὸν Ἠπειρωτικὸν καὶ τιμηθέντες διὰ τοῦ Μεταλλίου τοῦ Ἀγῶνος διὰ τὰς ὅλως ἐξαιρετικάς των ὑπηρεσίας πρὸς τὸ Ἔθνος, τιμῆς ἕνεκεν δικαιοῦνται ὡς τοιοῦτοι, κατὰ προτίμησιν παντὸς ἄλλου, ἀποκαταστάσεως εἰς πλήρη γεωργικὸν κλῆρον ἐπὶ τῶν κατὰ τὸν Ἀγροτικὸν νόμον ἀπαλλοτριωθέντων ἀγροτικῶν κτημάτων. Αἱ διατάξεις αὗται, καταργηθεῖσαι διὰ τοῦ ἄρθρου 62 τοῦ Ν. Δ. 2185)1952, ἐπανεφέρθησαν ἐν ἰσχύϊ διὰ τοῦ ἄρθρου 25 τοῦ Ν. 3194)1955 ὁρίζοντος ἐν παρ. 2 αὐτοῦ, ὅτι ὡς δικαιούμενοι κλήρου θεωροῦνται οἱ Ἐθνικοὶ Ἀγωνισταί, ἔστω καὶ πολιτικοὶ ἢ στρατιωτικοὶ συνταξιοῦχοι, οἱ περιλαμβανόμενοι εἰς τοὺς σχετικοὺς πίνακας τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης, οἵτινες καὶ ἀποκαθίστανται γεωργικῶς, μέχρι (20) τὸ πολὺ κατ’ ἀπαλλοτριούμενον ἢ διατιθέμενον κτῆμα, προτιμώμενοι, μετὰ τοὺς ἀναπήρους καὶ θύματα πολέμου, παντὸς ἑτέρου. Βάσει τῶν διατάξεων τούτων ἐχορηγήθη δι’ ἀποφάσεως τῆς Ἐπιτροπῆς Ἀπαλλοτριώσεων Θεσσαλονίκης γεωργικὸς κλῆρος ἐν τῷ ἀγροκτήματι «Βαλμάδα» εἰς 20 ἄτομα, ἅτινα κατὰ τὰ ὑποβληθέντα ὑπ’ αὐτῶν εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν ταύτην στοιχεῖα, κέκτηνται τὴν ἰδιότητα τοῦ Μακεδονομάχου. Εἰς περίπτωσιν ὅμως καθ’ ἣν ὑποβληθοῦν παρὰ τῶν παραπονουμένων, διὰ τὴν τοιαύτην χορήγησιν κλήρου εἰς τοὺς ἀνωτέρω, στοιχεῖα ἐξ ὧν νὰ ἀποδεικνύεται, ὅτι οὗτοι δὲν ἔχουσι τὴν ἰδιότητα τοῦ Μακεδονομάχου, εἶναι δυνατὴ ἡ διαγραφὴ τούτων ἐκ τοῦ παραχωρηθέντος κλήρου δι’ ἀναθεωρήσεως ὑπὸ τοῦ οἰκείου Νομάρχου τῆς περὶ ἧς ὁ λόγος ἀποφάσεως τῆς Ἐπιτροπῆς Ἀπαλλοτριώσεων Θεσσαλονίκης, κατὰ τὸ ἄρθρον 80 παρ. 1 τοῦ Ἀγροτικοῦ Κώδικος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 29 Ἀπριλίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΘΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Μπακατσέλου, Α. Τσιάρα καὶ Ι. Γιαλώφα. Ἐκ τοῦ ἐν ἐπικεφαλίδι ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ κατατεθεῖσα εἰς τὴν Βουλὴν ὑπὸ τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Μπακατσέλου, Α. Τσιάρα καὶ Ι. Γιαλώφα ὑπ’ ἀριθ. 1396 ἐρώτησις σχετικῶς μὲ παράπονα ἀγροτῶν τοῦ Νομοῦ Θεσσαλονίκης κατὰ τῶν ἐν Θεσσαλονίκῃ καὶ Λαγκαδᾶ ὑποκαταστημάτων τῆς ΑΤΕ διὰ τὴν μὴ ἐνίσχυσίν των ὑπὸ τῆς Τραπέζης κλπ., ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἑξῆς: Ἐκ τῆς ὑφ’ ἡμῶν γενομένης ἐρεύνης προέκυψεν, ὅτι τὰ ἐν Θεσσαλονίκῃ καὶ Λαγκαδᾷ ὑποκαταστήματα τῆς ΑΤΕ ἔλαβον ὑπὲρ τῶν πληγέντων ὡς ἄνω παραγωγῶν πάντα τὰ ὑπὸ τῶν κειμένων διαταγῶν τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος προβλεπόμενα ἐν προκειμένῳ μέτρα, ἤτοι: α) Εἰς τοὺς ἐν λόγῳ πληγέντας, τῶν ὁποίων σημειωτέον αἱ περιπτώσεις καθυστερήσεως ἐκρίθησαν μετὰ πάσης εὐρύτητος, ἐχορηγήθησαν αἱ ἀναγκαῖαι ποσότητες σπόρων καὶ λιπασμάτων ἵνα μὴ παρακωλυθῇ ἡ διεξαγωγὴ τῶν καλλιεργητικῶν των ἐργασιῶν. β) Παρασχέθη ἐπίσης ὑπὸ τὸ αὐτὸ πνεῦμα εὐρύτητος καὶ ἐνίσχυσις εἰς μετρητὰ εἰς ἃς περιπτώσεις ἐπεβάλλετο τοῦτο συνεπείᾳ σημαντικῶν ζημιῶν πρὸς ἀντιμετώπισιν ἐπιτακτικῶν ἀναγκῶν των. Τέλος εἰς τοὺς συνεταιρισμένους ἐκ τῶν πληγέντων παρεσχέθη καὶ πρόσθετος ἐνίσχυσις μέχρι δραχ. 500 κατὰ παραγωγὸν διὰ τὴν μέσῳ τῶν Συν)κῶν Ὀργανώσεων προμήθειαν ἐλαίου πρὸς συντήρησιν τῶν οἰκογενειῶν των. Τῶν ἐνισχύσεων ἐξῃρέθησαν μόνον οἱ ἀπὸ μακροῦ καθυστεροῦντες ἐκδήλως κακόπιστοι, οἱ ὁποῖοι καίτοι ἐπραγματοποίησαν ἱκανοποιητικὴν παραγωγὴν δὲν διέθεσαν οὔτε μέρος αὐτῆς διὰ τὴν τακτοποίησιν τῶν ἐν καθυστερήσει ὀφειλῶν των. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Μαΐου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ἡ ἐρώτησις τῶν κ.κ. Π. Καπνίση, Ν. Καθαροσπόρη καὶ Γ. Σπηλιοπούλου, σχετικῶς μὲ τὴν ἐκτέλεσιν ἔργου εἰς τὴν Χαλκίδα κλπ., διαγράφεται λόγῳ ἀπουσίας τούτων. Ἡ ἐρώτησις τῶν κ.κ. Ν. Σκοπούλη, Μ. Χριστογεώργου καὶ Γ. Πρίφτη, σχετικῶς μὲ τὴν ρύθμισιν τῆς στάθμης τῆς λίμνης Παμβώτιδος κλπ., διαγράφεται λόγῳ ἀπουσίας τούτων. Ἐπίσης, ἡ ἐρώτησις τῶν κ.κ. Ν. Κιτσίκη, Π. Καπνίση, Σ. Ἡλιοπούλου καὶ Γ. Πρίφτη, σχετικῶς μὲ τὴν βελτίωσιν τῆς διώρυγος τῆς Κορίνθου κλπ., διαγράφεται λόγῳ ἀπουσίας τούτων. Ἡ ἐρώτησις τῶν κ.κ. Α. Μπριλλάκη, Ι. Παπαδημητρίου, Ε. Μπενᾶ καὶ Δ. Καρακουολουθῆ, σχετικῶς μὲ τὴν ὑδροδότησιν τῶν πλοίων τῆς ἀκτοπλοΐας κλπ., διαγράφεται λόγῳ ἀπουσίας τούτων. Ἐπίσης, ἡ ἐρώτησις τοῦ κ. Η. Σκυλλάκου, σχετικῶς μὲ τὴν ἐπισκευὴν τῆς ὁδοῦ Κρανιᾶς–Βαλανίδας–Κεφαλοβρύσου, διαγράφεται λόγῳ ἀπουσίας τούτου. Ὁ κ. Γ. Αὐγερόπουλος, ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἐρωτήσεως σχετικῶς μὲ τὴν κάλυψιν τοῦ ρεύματος Ὑμηττοῦ κλπ.

§6Γ. ΑΥΓΕΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργόν, ἐπειδὴ πρόκειται περὶ μικρᾶς δαπάνης, νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ ζήτημα τῆς καλύψεως τοῦ ρεύματος τοῦ διερχομένου διὰ τῆς Κοινότητος Ὑμηττοῦ, τὸ ὁποῖον κατὰ τὸ θέρος εἶναι ἑστία μολύνσεως τῶν κατοίκων.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ κ. Μ. Σβώλου, ἔχει τὸν λόγον.

§8Μ. ΣΒΩΛΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, καὶ ἄλλοτε, εἴχομεν ἀπασχολήσει τὸν κ. Ὑπουργὸν διὰ παρόμοια θέματα. Εἶναι ἀνάγκη νὰ καλυφθῇ τὸ ρεῦμα τὸ ὁποῖον διέρχεται διὰ τῆς Κοινότητος Ὑμηττοῦ, διότι ἡ κατάστασις κατὰ τὸ καλοκαίρι ἰδίως, εἶναι ἀφόρητος. Θὰ πρέπει νὰ γίνουν τοὐλάχιστον κλεισταὶ ἀποχετεύσεις, διότι ἄλλως τὰ ρεύματα αὐτά, ἰδίως κατὰ τὸ θέρος, εἶναι ἑστίαι μολύνσεως. Μὲ τὴν εὐκαιρίαν αὐτήν, σᾶς ἀναφέρω καὶ πάλιν διὰ τὸ ρεῦμα Αἰγάλεω, ὅπου ἐκχύνονται τὰ ἀποχωρητήρια τῶν στρατώνων Χαϊδαρίου, δημιουργοῦντα κατάστασιν ἀφόρητον. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργόν, νὰ μᾶς εἴπῃ πῶς σκέπτεται ν’ ἀντιμετωπίσῃ τὸ θέμα αὐτό.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Γιαχνῆς, ἔχει τὸν λόγον.

§10Δ. ΓΙΑΧΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, συνιστῶ τὴν ἀναφορὰν καὶ παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργόν, ν’ ἀντιμετωπίσῃ τὸ ζήτημα τοῦτο, διότι κατὰ τὸ θέρος εἶναι ἑστία μολύνσεως τῶν κατοίκων.

§11Σ. ΓΚΙΚΑΣ. (Ὑπ. Συγκοιν. καὶ Δημοσίων Ἔργων). Κύριοι βουλευταί, πολλὰ ὑπολείπονται ἀκόμη νὰ γίνουν εἰς τὸ ζήτημα τῶν ἀποχετεύσεων. Τὸ ζήτημα τοῦτο εἶναι ἕνα τεράστιον πρόβλημα καὶ ἀπαιτεῖ καὶ χρόνον καὶ πολλὰς δαπάνας. Ἐσχάτως, ἀνεπτύχθη ἐξαιρετικὴ δρᾶσις καὶ ἐδημιουργήθη ὁ σκελετὸς τοῦ ἀποχετευτικοῦ δικτύου καὶ μὲ βάσιν αὐτό, θὰ προχωρήσωμεν καὶ ἔτι περαιτέρω. Ἐν τῷ μεταξὺ ἀντιμετωπίσαμεν πᾶσαν ὀξεῖαν κατάστασιν ἡ ὁποία παρουσιάσθη. Βεβαίως, εἶναι πολλὰ ἀκόμη νὰ γίνουν, τὰ ὁποῖα ἀντιμετωπίζονται βάσει τῶν δυνατοτήτων αἱ ὁποῖαι ὑπάρχουν. Τὸ ζήτημα τῆς καλύψεως τοῦ ρεύματος Ὑμηττοῦ καὶ ἄλλα παρόμοια θέματα, εὑρίσκονται ὑπὸ μελέτην μετὰ τὸ πέρας τῆς ὁποίας θὰ προσπαθήσωμεν νὰ ἀνεύρωμεν τὰς ἀπαιτουμένας πιστώσεις διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τῶν ἔργων τούτων.

§12ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεως, σχετικῶς μὲ τὴν ἀποζημίωσιν τῶν ὑποστάντων ζημίας κατοίκων τοῦ Περάματος ἐκ τῆς πυρκαϊᾶς τοῦ ΟΛΠ τοῦ 1957 κλπ.

§13Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ 1957 ἔγινε μία πυρκαϊὰ εἰς τὸν ΟΛΠ ἐξ αἰτίας τῆς ὁποίας ὑπέστησαν πολλὰς ζημίας οἱ περίοικοι, οἱ ὁποῖοι θὰ ἔπρεπε νὰ ἀποζημιωθοῦν ἀπὸ τὸν ΟΛΠ, ἀλλὰ μέχρι τοῦδε δὲν ἀπεζημιώθησαν. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργόν, νὰ μᾶς εἴπῃ τὶ γίνεται ἐπ’ αὐτοῦ.

§14Σ. ΓΚΙΚΑΣ. (Ὑπ. Συγκοιν. καὶ Δημοσίων Ἔργων). Κύριοι βουλευταί, βάσει τῶν ἀνακρίσεων, αἱ ὁποῖαι ἐγένοντο διὰ τὴν πυρκαϊὰν τοῦ ΟΛΠ τοῦ 1957, παρεπέμφθησαν 4 ὑπάλληλοι εἰς δίκην, ἐκ τῶν ὁποίων κατεδικάσθησαν οἱ 2. Εἰδικοὶ ὅμως καθηγηταὶ, οἱ ὁποῖοι ὡρίσθησαν ὡς πραγματογνώμονες, ἐγνωμάτευσαν, ὅτι δὲν εὐθύνονται οἱ ὑπάλληλοι διὰ τὴν πυρκαϊὰν, καὶ δι’ αὐτὸ τὸ Ἐφετεῖον, εἰς τὸ ὁποῖον κατέφυγεν ὁ ΟΛΠ, ἠθώωσε καὶ τοὺς καταδικασθέντας δύο ὑπαλλήλους. Ὁ ΟΛΠ κατέβαλε ἀποζημιώσεις εἰς 73 ὑποστάντας ζημίας καὶ ὑπολείπονται μόνον ἕξ, οἱ ὁποῖοι θὰ ἀποζημιωθοῦν μετὰ τὴν συμπλήρωσιν τῶν διατυπώσεων. Ἐναντίον τοῦ ΟΛΠ ἐστράφησαν καὶ πολλαὶ ἀσφαλιστικαὶ ἑταιρεῖαι, αἱ ὁποῖαι ζητοῦν ἀποζημίωσιν δι’ ἐμπορεύματα, τὰ ὁποῖα κατεστράφησαν, ἀλλὰ τοῦτο εἶναι ζήτημα Δικαστηρίων.

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Δεσποτόπουλος, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεως, σχετικῶς μὲ τὴν ἐκτέλεσιν ἔργων εἰς τὴν λουτρόπολιν Κύθνου κλπ.

§16Κ. ΔΕΣΠΟΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ Κύθνος εἶναι γνωστὴ διὰ τὰ ἰαματικά της λουτρὰ εἰς ὅλας τὰς Κυκλάδας καὶ εἰς τὸν Πειραιᾶ. Παρὰ ταῦτα, ὁ τουρισμὸς ἐχαρακτήρισε τὰ λουτρὰ Κύθνου ὡς τοπικῆς μόνον σημασίας καὶ δι’ αὐτὸ ἐγκατελείφθη εἰς τοιοῦτον σημεῖον, ὥστε νὰ μὴ διασκευασθῇ οὐδὲ κἂν μία προβλής, ἀναγκαία διὰ τὴν προσόρμησιν τῶν πλοίων. Καὶ δὲν κατέστη δυνατόν, διότι οὔτε τὸ Ὑπουργεῖον Συγκοινωνιῶν διαθέτει πιστώσεις, ἀλλὰ καὶ οὔτε λιμενικὸν ταμεῖον ὑπάρχει εἰς ἐκείνην τὴν περιοχήν, ὥστε ἐξ αὐτοῦ νὰ διατεθοῦν πιστώσεις διὰ τὰ ἀναγκαῖα λιμενικὰ ἔργα. Διετυπώθη ἐπὶ πλέον τὸ παράπονον, ὅτι ἐκτὸς τοῦ ὅτι δὲν ὑπάρχει προβλής, ἔχει ἐγκαταλειφθῆ καὶ ἡ ὁδός, ἡ ὁποία συνδέει τὴν χώραν μὲ τὰ λουτρά. Ἐνῷ πέρυσι διετέθησαν πιστώσεις διὰ τὴν κατασκευὴν 4 χιλιομέτρων ὁδοῦ, ἐφέτος δὲν διετέθη πίστωσις παρὰ δι’ ἕνα μόνον χιλιόμετρον. Παρακαλῶ, συνεπῶς, τὸν κ. ὑπουργόν, ὅπως μεριμνήσῃ διὰ τὴν διάθεσιν τῶν ἀναγκαιουσῶν πιστώσεων διὰ τὴν κατασκευὴν τῆς ἐν λόγῳ ὁδοῦ καὶ τῆς προβλῆτος, ὥστε νὰ ἀξιοποιηθοῦν τουριστικῶς τὰ λουτρὰ Κύθνου.

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ κ. Β. Θανασέκου, ἔχει τὸν λόγον.

§18Β. ΘΑΝΑΣΕΚΟΥ. Συνηγορῶ ὑπὲρ τῆς ἐρωτήσεως, κ. Πρόεδρε.

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Γιαχνῆς, ἔχει τὸν λόγον.

§20Δ. ΓΙΑΧΝΗΣ. Συνηγορῶ ὑπὲρ τῆς ἐρωτήσεως ταύτης, κ. Πρόεδρε.

§21Σ. ΓΚΙΚΑΣ. (Ὑπ. Συγκ. καὶ Δημ. Ἔργων). Κύριοι συνάδελφοι, ἡ Κύθνος, ὡς γνωστόν, ἔχει δύο λιμένας. Δι’ ἕνα ἐξ αὐτῶν διετέθησαν ἐκ μὲν τοῦ κονδυλίου τῶν ἐπενδύσεων 857.000 δραχμαί, ἐκ δὲ τοῦ Λιμενικοῦ Ταμείου 100.000 καὶ ἐξετελέσθησαν ἔργα εἰς τὸν λιμένα, ὥστε ἡ ἀποβίβασις καὶ ἐπιβίβασις τῶν ἐπιβατῶν νὰ εἶναι ἄνετος. Δὲν ἦτο δυνατόν, λόγῳ τῶν πολλῶν ἀναγκῶν τὰς ὁποίας ἔχομεν καὶ δι’ ἄλλα λιμενικὰ ἔργα νὰ ἐπεκταθῶμεν ἀμέσως καὶ εἰς τὸν δεύτερον λιμένα. Ἀπὸ τοῦ 1958 ἐψηφίσθη σχετικὸς νόμος διὰ νὰ προωθήσωμεν τὰ λιμενικὰ ἔργα καὶ πρὸς τὴν κατεύθυνσιν αὐτὴν ἤδη τείνουν αἱ προσπάθειαί μας. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ὁδοποιΐαν, καίτοι εἰς τὴν νῆσον Κύθνον διὰ τὴν συγκοινωνίαν ὑπάρχει μόνον ἓν αὐτοκίνητον, περιελάβαμεν καὶ τὴν ὁδοποιΐαν τῆς νήσου αὐτῆς εἰς τὸ 5ετὲς πρόγραμμα. Ἐλπίζομεν, ὅτι μὲ τὰ ἔργα τὰ ὁποῖα ἐξετελέσθησαν ἐκεῖ καὶ τὰ ὁποῖα θὰ ἐκτελεσθοῦν εἰς τὸ μέλλον, θὰ ἀναπτυχθῇ σημαντικὰ τουριστικῶς ἡ νῆσος. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Λ. Μπατρῖνος).

§22ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Ἰντζές, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, διὰ τῆς ὁποίας ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ ἐὰν θὰ κατασκευασθοῦν ἀντιπλημμυρικὰ ἔργα ἐπὶ τοῦ Εὐήνου ποταμοῦ, πρὸς προστασίαν τοῦ κάμπου τῆς Στρατώμης.

§23Ι. ΙΝΤΖΕΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ τοῦ θέματος τῶν ἀντιπλημμυρικῶν ἔργων τοῦ κάμπου τῆς Στρατώμης, ὅπερ ἀφορᾷ ἡ ἐρώτησίς μου, ἔλαβον τὴν διαβεβαίωσιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Συγκοινωνιῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων, ὅτι ἐπελήφθη προσωπικῶς τοῦ ζητήματος αὐτοῦ καὶ ὅτι γίνονται αἱ σχετικαὶ μελέται διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τῶν ἔργων αὐτοῦ. Κατόπιν τούτου δὲν ὑπάρχει περαιτέρω ἀντικείμενον. Ἔτσι δὲν εἶναι, κ. Ὑπουργέ;

§24Σ. ΓΚΙΚΑΣ. (Ὑπ. Συγκ. καὶ Δημ. Ἔργων). Μάλιστα, κ. συνάδελφε.

§25ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Αὐγερόπουλος, ἔχει τὸν λόγον, ἵνα, ἐπὶ 10λεπτον, ἀναπτύξῃ κατατεθεῖσαν πρότασιν νόμου, περὶ βελτιώσεως τῶν συντάξεων τῶν ἀναπήρων πολέμου.

§26Γ. ΑΥΓΕΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἔχω τὴν τιμὴν νὰ εἰσηγηθῶ εἰς τὸ Σῶμα ἐκ μέρους τῆς Ε.Δ.Α. πρότασιν νόμου ὑπ’ αὐτῆς ὑποβληθεῖσαν καὶ κατατεθεῖσαν εἰς τὸ Σῶμα διὰ τὴν βελτίωσιν τῶν πολεμικῶν συντάξεων τῶν ἀναπήρων πολέμου. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ Ἑλλὰς ἀπὸ τὰς ἀρχὰς τοῦ παρόντος αἰῶνος ὑπεχρεώθη νὰ διεξαγάγῃ ἀγῶνας διὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν ὑποδούλων ἀδελφῶν, τὴν ἐθνικήν της ὑπόστασιν καὶ τὴν ἐθνικήν της ἀνεξαρτησίαν. Εἰς τοὺς ἀγῶνας αὐτοὺς ἐδοκιμάσθη σκληρῶς. Διέθεσε τὸ αἷμα μυριάδων τέκνων της. Εἶναι χρέος τιμῆς τῶν ἐπιζώντων καὶ τῆς Πολιτείας νὰ τιμοῦν ἠθικῶς καὶ ὑλικῶς ἐκείνους ποὺ ἔπεσαν καὶ νὰ ἐπιμελοῦνται διὰ τὴν διαβίωσιν τῶν οἰκογενειῶν αὐτῶν, αἱ ὁποῖαι ἔχασαν τοὺς προστάτας των, ὡς ἐπίσης καὶ δι’ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι εἰς τοὺς ἀγῶνας αὐτοὺς κατέστησαν ἀνάπηροι. Ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτὴν τοῦ χρέους τῆς Πολιτείας, ἐθεσπίσθη καὶ εἰς τὴν χώραν μας ἡ συνταξιοδότησις τῶν ἀναπήρων καὶ θυμάτων πολέμου. Οὐδεὶς παραγνωρίζει τὴν ἔκτασιν τοῦ προβλήματος αὐτοῦ, διὰ τὴν ἱκανοποίησιν τοῦ ὁποίου πράγματι ἀπαιτοῦνται ἀρκετὰ σοβαροὶ πόροι. Εἶναι ὅμως σήμερον παραδεκτὸν ἀπὸ πᾶσαν πλευράν, ὅτι αἱ δίκαιαι διεκδικήσεις διὰ τὴν ἱκανοποίησιν τῶν ἀναπήρων καὶ θυμάτων πολέμου, παραμελοῦνται καὶ εἶναι δυνατὸν νὰ δημιουργηθῇ εἰς αὐτοὺς ἡ πικρία, ὅτι παραγνωρίζονται αἱ θυσίαι των καὶ ὁδηγοῦνται βραδέως καὶ σταθερῶς εἰς τὴν ἐξουθένωσιν. Τοιαύτας σκέψεις διὰ τὴν παραγνώρισίν των ἐξεδήλωσαν ἐπισήμως διὰ τῶν ὀργανώσεών των εἰς ὑπομνήματα, τὰ ὁποῖα ὑπέβαλον καὶ εἰς τὴν Α. Μ. τὸν Βασιλέα καὶ εἰς τὴν Κυβέρνησιν καὶ εἰς τὴν Βουλὴν καὶ εἰς τοὺς κ. Ἀρχηγοὺς τῶν Κομμάτων, ἀλλὰ συνάμα καὶ εἰς τοὺς κ. Ἀρχηγοὺς τοῦ Γ.Ε.ΕΘ.Α. καὶ Γ.Ε.Σ.

§27Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Κύριε Πρόεδρε, εἰσήγησις προτάσεως νόμου εἶναι αὐτή;

§28Γ. ΑΥΓΕΡΟΠΟΥΛΟΣ. Μάλιστα. Κύριοι συνάδελφοι, ὅπως εἶναι γνωστόν, αἱ παρεχόμεναι συντάξεις εἰς τὰς δύο αὐτὰς κατηγορίας συνταξιούχων, κυμαίνονται μηνιαίως εἰς τὸ ποσὸν τῶν 300–1.200 δραχμῶν. Κατὰ τὰ ¾ ὅμως τὸ σύνολον τῶν συνταξιοδοτουμένων αὐτῶν καὶ δὴ τῶν θυμάτων πολέμου συνταξιοδοτεῖται περίπου μὲ 400 δραχμὰς τὸν μῆνα. Εἶναι δὲ φανερόν, ὅτι ὑπὸ τὰς σημερινὰς συνθήκας τῆς ἀκριβείας τῆς ζωῆς καὶ τῆς συνεχοῦς αὐξήσεως τοῦ τιμαρίθμου, αἱ συντάξεις αὐταὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ θεωρηθοῦν, ὅτι καὶ στοιχειωδῶς ἀκόμη ἐξυπηρετοῦν ἢ θεραπεύουν τὸν σκοπὸν διὰ τὸν ὁποῖον χορηγοῦνται. Εἰς ἀναλυτικά των ὑπομνήματα αἱ ὀργανώσεις ἀναπήρων καὶ θυμάτων πολέμου τονίζουν τὴν ὁμολογουμένην αὐτὴν διαπίστωσιν, ὅτι αἱ παρεχόμεναι εἰς αὐτοὺς συντάξεις οὐδόλως ἀνταποκρίνονται πρὸς τὸν τιμάριθμον τὸν πραγματικὸν καὶ δὲν καλύπτουν οὔτε τὰς στοιχειώδεις βιοτικὰς ἀνάγκας τῶν οἰκογενειῶν των. Ὑπὸ τὰς συνθήκας αὐτὰς προβάλλει ἐπιτακτικὸν τὸ καθῆκον τῆς ἀντιμετωπίσεως τοῦ προβλήματος τῆς αὐξήσεως τῆς συντάξεως τῶν ἀναπήρων καὶ θυμάτων πολέμου. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ Ε.Δ.Α. ἀπὸ τοῦ 1958 κατέθεσε εἰς τὴν Βουλὴν πρότασιν νόμου, τὴν ὁποίαν καὶ εἰσηγοῦμαι εἰς τὸ Σῶμα, πιστεύουσα, ὅτι ἡ πρὸς τοὺς ἀναπήρους καὶ τὰ θύματα πολέμου παρεχομένη ὑπὸ τοῦ Δημοσίου σύνταξις ὡς συμμετοχὴ τοῦ κοινωνικοῦ συνόλου εἰς τὰς δαπάνας διαβιώσεως τῶν ἀπωλεσάντων εἰς τὰ πεδία τῶν μαχῶν τὴν σωματικὴν των ἀκεραιότητα καὶ τῶν ἐν γένει παθόντων, πρέπει νὰ ἀνταποκρίνεται πρὸς τὸ ἑκάστοτε διαμορφούμενον ὕψος τῶν δαπανῶν αὐτῶν. Διὰ τὰς ἐκ τοῦ δικαιώματος ἐργασίας καταβαλλομένας ὑπὸ τοῦ Δημοσίου συντάξεις, ἐλήφθη νομοθετικῶς πρόνοια, ὅπως αὗται παρακολουθοῦν τὴν ἐξέλιξιν τοῦ μισθοῦ ἐνεργείας εἰς τὰς ἑκάστοτε μεταβολὰς αὐτοῦ. Ἀνάλογον ὅμως μέτρον, δὲν ἔχει ληφθῆ μέχρι σήμερον διὰ τὰς πολεμικὰς αὐτὰς συντάξεις τῶν ἀναπήρων καὶ θυμάτων πολέμου. Βέβαιον εἶναι ἐπίσης, ὅτι τὸ ὕψος τῶν διαμορφωθεισῶν κατὰ τὴν τελευταίαν τριετίαν κοινωνικῶν δαπανῶν ἔχει φθάσει εἰς ἐπίπεδον τοιοῦτον, ὥστε νὰ ἐπιβάλλεται ἡ ἀναπροσαρμογὴ καὶ τῶν συντάξεων τῶν κατηγοριῶν αὐτῶν τῶν συνταξιούχων. Εἰς τὴν ἱκανοποίησιν τῆς ἀνάγκης αὐτῆς ἀποσκοπεῖ ἡ ἀναπτυσσομένη πρότασις νόμου, διὰ τῆς ὁποίας προτείνεται ἡ αὔξησις τῶν συντάξεων αὐτῶν κατὰ 50%. Εἰς τὸ ποσοστὸν αὐτὸ περιλαμβάνονται καὶ τὰ ὑπὸ μορφὴν ἐπιδομάτων καταβαλλόμενα τοιαῦτα, ἤτοι οἰκογενειακὰ βάρη, τὰ προσωπικὰ ἐπιδόματα ἀνικανότητος τῶν ἀναπήρων, τὸ ποσὸν ἐπαυξήσεως τοῦ ἐπιδόματος προσωπικοῦ τῶν ἐντελῶς τυφλῶν καὶ ἀναπήρων, ἀκρωτηριασμένων καθὼς καὶ τὸ ἐπίδομα φυματιώσεως καὶ νόσου. Κύριοι συνάδελφοι, πέραν ὅλων τῶν ἀνωτέρω, τὸ ὕψος τῶν δαπανῶν τοῦ σημερινοῦ προϋπολογισμοῦ ηὐξήθη κατὰ τὴν τελευταίαν τριετίαν κατὰ 30% καὶ ἐπιβάλλει τὴν ἱκανοποίησιν τοῦ αἰτήματος διὰ τὴν ἀναπροσαρμογὴν τῶν συντάξεων τῶν ἀναπήρων καὶ θυμάτων πολέμου. Τὸ ὑπερφορολογούμενον κοινωνικὸν σύνολον εἶναι ἀπολύτως σύμφωνον διὰ τὴν ἱκανοποίησιν αὐτοῦ τοῦ αἰτήματος. Ἡ υἱοθέτησις τῆς προτάσεως νόμου ἀπὸ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν θὰ εἶναι μία εἰσέτι ἔμπρακτος ἀπόδειξις, ὅτι οἱ ἀντιπρόσωποι τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ τῆς Πολιτείας, τιμῶσιν ὅλως ἰδιαιτέρως ἐκείνους, οἵτινες ἐθυσίασαν τὴν ἀρτιμέλειάν των καὶ τὴν ζωήν των εἰς τοὺς ἀγῶνας διὰ τὴν τιμήν, τὴν ἐλευθερίαν καὶ τὴν ἀνεξαρτησίαν τῆς ἑλληνικῆς πατρίδος. Εἶναι ὁ κόσμος τῶν θυσιῶν, ὁ κόσμος τῶν ἡρωϊκῶν νεκρῶν τῶν ἀναπήρων πολέμου, τῶν θυμάτων πολέμου καὶ τῆς ἐθνικῆς μας ἀντιστάσεως.

§29ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Γκίλλας, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§30Α. ΓΚΙΛΛΑΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§31ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Παρελθούσης τῆς ὥρας διὰ τὰς ἀνα-

φορὰς καὶ ἐρωτήσεις, εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

§32Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, κατὰ τὴν προχθεσινὴν συνεδρίασιν, ἡμέραν Κοινοβουλευτικοῦ ἐλέγχου, διεγράφη ἡ ἐπερώτησις ἡ κατατεθεῖσα ὑπ’ ἐμοῦ καὶ τοῦ συναδέλφου κ. Μπαρότση, διότι δὲν εἴμεθα παρόντες. Εἶχον παρακαλέσει τὸ Προεδρεῖον, ὅτι κατὰ τὴν συνεδρίασιν ἐκείνην δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ παραστῶ, καὶ νὰ μὴ θεωρηθῇ διαγραφεῖσα ἡ ἐπερώτησίς μας. Παρακαλῶ, συνεπῶς, κ. Πρόεδρε, νὰ θεωρηθῇ ὡς μὴ διαγραφεῖσα.

§33ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, εἶσθε ἐγγεγραμμένος καὶ κατὰ συνέπειαν, θὰ λάβετε τὸν λόγον. Ὁ κ. Α. Καλλιδόπουλος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ σχετικῆς μὲ τὴν οἰκονομικὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως κατατεθείσης ὑπ’ αὐτοῦ ἐπερωτήσεως.

§34Α. ΚΑΛΛΙΔΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι βουλευταί, πρὸ ἔτους καὶ πλέον, τὸ Κόμμα τῆς Δημοκρατικῆς Ἑνώσεως κατέθεσε τὴν ὑπὸ συζήτησιν ἐπερώτησιν δημοσιονομικοῦ, κοινωνικοῦ καὶ οἰκονομικοῦ περιεχομένου. Ἤδη, βεβαίως, πολλὰ ἐκ τῶν θεμάτων τῆς συζητουμένης ἐπερωτήσεως ἔχουν, ἀναμφισβητήτως, καταστῆ ἀνεπίκαιρα ὡς ἐκ τῆς παρόδου τοῦ χρόνου. Ἐξ ἄλλου, ἐπὶ πολλῶν θεμάτων τῆς συζητουμένης ἐπερωτήσεως ἔχουν διεξαχθῆ εἰς τὴν Βουλὴν προγενέστεραι συζητήσεις ἐπ’ εὐκαιρίᾳ γενικῶν, πολιτικῶν συζητήσεων, συζητήσεων νομοθετικοῦ περιεχομένου ἢ Κοινοβουλευτικοῦ ἐλέγχου. Συνεπῶς, κ. βουλευταί, θὰ περιορισθῶ εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τῶν σημείων ἐκείνων τῆς ἐπερωτήσεως, ἐπὶ τῶν ὁποίων δὲν ἔχει διεξαχθῆ μέχρι στιγμῆς ἐξαντλητικὴ ἐπὶ τοῦ θέματος συζήτησις ἢ ἡ σχετικὴ ἐπιχειρηματολογία, κατὰ τὴν ἄποψίν μου, εἶναι ἀνεπαρκής. Κύριοι βουλευταί, θὰ ἀκολουθήσω τὴν σειρὰν ἐλέγχου τῆς κατατεθείσης ἐπερωτήσεως. Τὸ πρῶτον σημεῖον ἐλέγχου τῆς ἐπερωτήσεώς μας ἀνεφέρετο εἰς τὴν ἔλλειψιν νομίμου προϋπολογισμοῦ καὶ ἡ συνεπεία αὐτῆς ματαίωσις τοῦ κυρίου ἔργου τῆς Βουλῆς, τουτέστιν τοῦ ἐλέγχου τῆς δημοσιονομικῆς, οἰκονομικῆς καὶ κοινωνικῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως. Ἤδη, κατὰ τὴν συζήτησιν περὶ δωδεκατημορίων ἀνεπτύχθησαν αἱ ἀπόψεις τῶν Κομμάτων τῆς ἀντιπολιτεύσεως ἐπὶ τῆς συνταγματικῆς ταύτης ἀνωμαλίας, ὥστε δὲν θὰ ἐπιμείνω εἰς τὴν ἀνάπτυξιν περαιτέρω ἀπόψεων. Ἀλλὰ θὰ εἶχα νὰ προσθέσω, ὅτι ἡ μὴ συζήτησις ὑπὸ τῆς Βουλῆς τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ Κράτους δὲν ἀποτελεῖ θέμα τυπικόν, ἀλλ’ ἀποτελεῖ θέμα οὐσιαστικώτατον, μεγάλης σημασίας, διότι ὁ προϋπολογισμὸς τοῦ συγχρόνου Κράτους, πέραν τῆς ἀπεικονίσεως τῆς λογιστικῆς καταστάσεως τοῦ Δημοσίου ἀπὸ πλευρᾶς εἰσπράξεων καὶ δαπανῶν, ἔχει τὸν εὐρύτερον προορισμὸν τοῦ ὀργάνου τῆς οἰκονομικῆς καὶ κοινωνικῆς πολιτικῆς τῆς κινητοποιήσεως τῶν πλουτοπαραγωγικῶν δυνάμεων τῆς χώρας καὶ τῆς ἐν γένει οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως. Στερούμενοι, συνεπῶς, προϋπολογισμοῦ, στερούμεθα οὐσιαστικῶς τοῦ δικαιώματος τῆς ἐγκρίσεως τῆς καθ’ ὅλου πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία βασίζεται ἐπὶ τοῦ προϋπολογισμοῦ. Κύριοι βουλευταί, διὰ νὰ ἐξετάσῃ κανεὶς τὴν οἰκονομικὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως, ἀναμφισβητήτως, πρέπει ν’ ἀναφερθῇ εἰς τὸ εὐρύτερον πλαίσιον, ἐντὸς τοῦ ὁποίου κινεῖται ἡ οἰκονομικὴ πολιτική. Ἐννοῶ, κ. βουλευταί, τὰς γενικωτέρας κατευθυντηρίους γραμμὰς τῆς οἰκονομικῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως. Δι’ αὐτό, κ. βουλευταί, τὸ δεύτερον σημεῖον ἐλέγχου τῆς κατατεθείσης ἐπερωτήσεως ἀναφέρεται εἰς τὴν ἐξωτερικὴν οἰκονομικὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως. Κύριοι βουλευταί, αἱ σημεριναὶ κατευθύνσεις εἰς τὰς διεθνεῖς οἰκονομικὰς σχέσεις διαπνέονται, πρῶτον, ἀπὸ τὴν τάσιν τῆς ἰσοτιμίας εἰς τὰς οἰκονομικὰς σχέσεις μεταξὺ μεγάλων καὶ μικρῶν ἐθνῶν. Δευτέρα τάσις τῶν διεθνῶν οἰκονομικῶν σχέσεων, εἶναι τὸ πρόβλημα τῆς οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως τῶν ἀσθενεστέρων οἰκονομικῶς χωρῶν, οὕτως ὥστε δικαίως νὰ λέγεται, ὅτι τὸ πρόβλημα τῶν ἀνεπτυγμένων χωρῶν εἶναι ἡ οἰκονομικὴ ἀνάπτυξις τῶν ὑποαναπτύκτων. Ὑπὸ καθεστὼς διεθνοῦς ὑφέσεως, φυσικὸν εἶναι ἡ κατεύθυνσις αὐτὴ νὰ ἀποκτήσῃ μεγαλυτέραν σημασίαν καὶ θὰ ἔλεγα εἰς τὸ σημεῖον αὐτό, ὅτι καὶ μόνον αὐτὸ τὸ γεγονὸς διὰ τὰ μικρὰ ἔθνη, διὰ τὰ οἰκονομικῶς καθυστερημένα ἔθνη, θὰ ἤρκει διὰ νὰ συμβάλουν ἐνεργῶς εἰς τὸ πρόβλημα τῆς διεθνοῦς ὑφέσεως. Ἡ οἰκονομικὴ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως παραγνωρίζει ἀμφοτέρας τὰς ἀνωτέρω κατευθύνσεις. Οἰκονομικῶς καθυστερημένη χώρα ἐπεδιώξαμεν ταύτισιν ἀπὸ ἀπόψεως ἐσωτερικοῦ οἰκονομικοῦ καθεστῶτος μὲ τὰς προηγμένας οἰκονομικῶς χώρας τῆς Δύσεως. Κατὰ τὴν ἄποψίν μας, ἡ κατεύθυνσις αὐτὴ παρημπόδισε κατὰ τὸ παρελθόν, ἀλλὰ παρεμποδίζει καὶ εἰς τὸ μέλλον τὴν οἰκονομικήν μας ἀνάπτυξιν. Ὡρισμένα μέτρα τῆς μεταπολεμικῶς ἐφαρμοσθείσης οἰκονομικῆς πολιτικῆς, ὡς ἡ ἐλευθερία τῶν εἰσαγωγῶν, ὁ προσανατολισμὸς τοῦ ἐξωτερικοῦ μας ἐμπορίου, ἡ προσπάθεια διὰ τὴν διείσδυσιν τοῦ ξένου κεφαλαίου εἰς τὴν χώραν μας, βάσιν εἶχον καὶ ἔχουν τὴν νομικὴν καὶ πολιτικὴν προσαρμογὴν τοῦ ἐσωτερικοῦ μας καθεστῶτος διὰ τὴν ἔνταξιν τῆς χώρας μας εἰς τοὺς εὐρυτέρους, σήμερον διαμορφουμένους, οἰκονομικοὺς χώρους. Ὑπὸ τὰς προϋποθέσεις, ὑπὸ τὰς ὁποίας ἐκτελεῖται ἀπὸ πλευρᾶς τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως ἡ σχετικὴ διαδικασία συνιστᾷ, ἀναμφισβητήτως, ὑποταγὴν τῆς ἑλληνικῆς οἰκονομίας εἰς τὰς ξένας οἰκονομίας. Βεβαίως, δὲν ὑφίσταται ἀντίθεσις, ὡς θέμα ἀρχῆς, κρινόμενον τὸ θέμα, διὰ τὴν ἔνταξιν τῆς Ἑλλάδος εἰς τοὺς διαμορφουμένους εὐρυτέρους Εὐρωπαϊκοὺς χώρους. Ἀλλὰ μία τοιούτου εἴδους ἐξέλιξις πρέπει νὰ βασίζεται εἰς τὰς ἀρχὰς τῆς ἰσοτιμίας τῶν μετεχουσῶν χωρῶν. Ἡ Κυβέρνησις οὐδέποτε ἐνημέρωσε τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, ἐπὶ τῇ βάσει ποίων ἀρχῶν οἰκονομικῆς πολιτικῆς ἐπιδιώκει τὴν σύνδεσιν τῆς ἑλληνικῆς οἰκονομίας μὲ τοὺς διαμορφουμένους εὐρυτέρους Εὐρωπαϊκοὺς χώρους. Διαπραγματεύεται ἐπὶ ἔτη μὲ τὴν Εὐρωπαϊκὴν Ἀγορὰν ἀγνοῶντας ἐντελῶς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν. Ὅ,τι γνωρίζομεν, τὸ γνωρίζομεν ἀπὸ δημοσιογραφικάς, ἁπλῶς, πληροφορίας. Καὶ κατὰ τὰς πληροφορίας αὐτὰς τρεῖς εἶναι, ὡς φαίνεται, οἱ τιθέμενοι ὅροι διὰ τὴν σύνδεσιν τῆς ἑλληνικῆς οἰκονομίας μὲ τοὺς εὐρυτέρους Εὐρωπαϊκοὺς οἰκονομικοὺς χώρους. Πρῶτον, εἶναι ἡ διάθεσις τῶν ἀγροτικῶν μας προϊόντων καὶ κυρίως τοῦ καπνοῦ, δεύτερον, ἡ παράτασις τῆς δασμολογικῆς προστασίας διὰ τὰς βιομηχανίας μας, καὶ τρίτον, ἡ χρηματοδότησις τῆς οἰκονομικῆς μας ἀναπτύξεως. Ἀλλ’ εἰς τὸ σημεῖον αὐτό, κ. βουλευταί, ἐπιθυμῶ νὰ ἀπευθυνθῶ πρὸς τὴν Κυβέρνησιν διὰ νὰ ἐρωτήσω ἐπὶ τοῦ κατὰ πόσον θεωρεῖ ὅλους αὐτοὺς τοὺς ὅρους ὡς προϋπόθεσιν ἀπαραίτητον τῆς συμμετοχῆς μας εἰς τὴν Κοινὴν Ἀγοράν. Διότι καὶ οἱ τρεῖς ὅροι ἀντιφάσκουν πρὸς τὴν γενικωτέραν κατεύθυνσιν, τὴν ὁποίαν ἔχει ἡ Κοινὴ Ἀγορά, τοὐλάχιστον σήμερα. Εἶναι γνωστόν, κ. βουλευταί, ὅτι ὅταν ἐτέθησαν αἱ βάσεις τῆς Εὐρωπαϊκῆς οἰκονομικῆς ἑνοποιήσεως ὑπεστηρίχθησαν δύο ἀπόψεις. Ἡ πρώτη ἄποψις ἦτο, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ θεμελιωθῇ ἐπὶ ἑνὸς εὐρυτέρου προγραμματισμοῦ ὁ ὁποῖος θὰ ἐλάμβανε ὑπ’ ὄψιν τὰς ἰδιομορφίας ἑκάστης οἰκονομίας. Ἡ δευτέρα ἄποψις ἦτο, ὅτι ἡ σχετικὴ διαδικασία θὰ ἔπρεπε νὰ γίνῃ ἀποκλειστικὰ βάσει τῆς ἀπελευθερώσεως τοῦ ἐμπορίου, τῶν χωρῶν ποὺ θὰ συνέπραττον εἰς τὴν Κοινὴν Ἀγοράν, πρᾶγμα ὅμως τὸ ὁποῖον προϋποθέτει, ὅτι αἱ μετέχουσαι χῶραι ἀπὸ πλευρᾶς οἰκονομικῶν δυνατοτήτων εἶναι ἴσαι. Ἀντιθέτως ἡ ἀπελευθέρωσις μεταξὺ τῶν ἀνίσων οἰκονομικῶς χωρῶν θὰ ὡδήγει εἰς τὴν ὑποταγὴν τῶν ἀσθενεστέρων. Κύριοι βουλευταί, ἐν πάσῃ περιπτώσει, δὲν ἐπιθυμῶ νὰ ἐπεκταθῶ περαιτέρω ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ, ἄνευ τῶν ἀπόψεων τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως, τὰς ὁποίας ἐπὶ ματαίῳ ἀναμένομεν, ὁπότε ἑκάστη πολιτικὴ παράταξις ὑπευθύνως θὰ ἠδύνατο νὰ ἐκθέσῃ τὰς ἀπόψεις της ἐπὶ τοῦ προκειμένου. Θὰ εἶχον, ὅμως, κ. συνάδελφοι, νὰ παρατηρήσω, ὅτι χωρὶς ἀποσαφήνισιν τοῦ εἰς ποῖον οἰκονομικὸν χῶρον θὰ κινηθῇ ἡ Ἑλλὰς κατὰ τὰ ἑπόμενα ἔτη εἶναι ἀδύνατον νὰ ὑπάρξῃ οἱαδήποτε κατεύθυνσις τῆς ἑλληνικῆς οἰκονομίας. Ὀρθῶς δὲ ἀπὸ τῆς πλευρᾶς αὐτῆς λέγεται, ὅτι ἡ ἀσθένεια τοῦ πενταετοῦς προγράμματος ἔγκειται εἰς τὸ ὅτι εἶναι ἄγνωστον εἰς ποῖον οἰκονομικὸν χῶρον θὰ κινηθῇ κατὰ τὰ ἑπόμενα ἔτη ἡ χώρα μας. Ἐξ ἄλλου, κ. βουλευταί, ἐνῷ ἡ Κυβέρνησις λέγει, ὅτι διαπραγματεύεται ὑπὸ αὐτοὺς τοὺς ὅρους μὲ τὰς χώρας αἱ ὁποῖαι μετέχουν εἰς τὴν Κοινὴν Ἀγορὰν ἤρχισαν συγχρόνως καὶ θὰ συνεχισθοῦν, ἐὰν δὲν ἀπατῶμαι, τὸν Ἰούλιον διαπραγματεύσεις μετὰ τῆς Δυτικῆς Γερμανίας, διὰ παροχὴν ἀτομικῶν διευκολύνσεων πρὸς τὴν Δυτικὴν Γερμανίαν. Αἱ ἀξιώσεις αἱ ὁποῖαι τάσσονται ἀπὸ τὸ γερμανικὸν κεφάλαιον, ὡς γνωστόν, δὲν ἀναγνωρίζουν καμμίαν ἀπὸ τὰς ἰδικάς μας ἀνταξιώσεις, ἀπὸ αὐτὰς τὰς ἀνωτέρω τρεῖς τὰς ὁποίας ἀνέπτυξα, δηλαδὴ τῆς τοποθετήσεως τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς, τῆς δασμολογικῆς προστασίας, καὶ τῆς χρηματοδοτήσεως τῆς οἰκονομικῆς μας ἀναπτύξεως. Καταλήγομεν, συνεπῶς, εἰς αὐτό, τὸ ὁποῖον ὡς σύνολον ἐμφανιζόμεθα, ὅτι τὸ ἀρνούμεθα πρὸς τὴν Κοινὴν Ἀγοράν, νὰ τὸ δώσωμεν ἀτομικῶς πρὸς τὴν Δυτικὴν Γερμανίαν. Πιστεύω, ὅτι εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ ὀρθῶς τὸ σύνολον τοῦ ἐπαγγελματικοῦ κόσμου ἀντετάχθη εἰς τὴν ἐπιχειρουμένην διείσδυσιν τοῦ γερμανικοῦ κεφαλαίου. Καὶ περαιτέρω, κ. βουλευταί, προσωπικῶς εἶμαι ἀντίθετος εἰς πᾶσαν διάκρισιν μεταξὺ γερμανικοῦ κεφαλαίου, τὸ ὁποῖον ἠμπορεῖ νὰ ἐπενδυθῇ, εἰς τὴν Ἑλλάδα, διότι δὲν ὑπάρχουν παρεμφερεῖς ἐπιχειρήσεις, καὶ γερμανικοῦ κεφαλαίου, τὸ ὁποῖον δὲν δύναται νὰ ἐπενδυθῇ, διότι ὑπάρχουν ὁμοειδεῖς ἐπιχειρήσεις. Κύριοι βουλευταί, λέγω, ὅτι ἀντιτίθεμαι διότι πιστεύω, ὅτι ἡ βιομηχανική μας πολιτικὴ ὀφείλει νὰ στηρίζεται εἰς τὴν διαφύλαξιν τοῦ πλούτου τῆς ἐθνικῆς οἰκονομίας ὑπὲρ αὐτῆς, καὶ ὄχι εἰς τὴν ἀφαίμαξιν ὑπὲρ τῶν ξένων, ἡ ὁποία ἐπιτυγχάνεται, μὲ τὴν μορφὴν τῶν φορολογικῶν ἀπαλλαγῶν, τῆς ἐξαγωγῆς τῶν κερδῶν καὶ τῶν κεφαλαίων καὶ τῶν χαμηλῶν ἐργατικῶν ἡμερομισθίων. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ μόνον ὄφελος τὸ ὁποῖον προσδοκᾷ ἡ Κυβέρνησις ἀπὸ τὴν ἐγκατάστασιν τοιούτων ἐπιχειρήσεων, εἶναι ἡ μερικὴ αὔξησις τῆς ἀπασχολήσεως. Καθ’ ὅλας ὅμως τὰς ἐνδείξεις ἡ ἐγκατάστασις ξένων βιομηχανιῶν θὰ συντείνῃ μᾶλλον εἰς ἕνα εὐνουχισμὸν τῆς πολιτικῆς τῆς οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως, συνεπεία τῆς ἐπιρροῆς τὴν ὁποίαν δύνανται αὗται νὰ ἀποκτήσουν. Κύριοι βουλευταί, εἰς τὸ πλαίσιον τῆς ἐξωτερικῆς οἰκονομικῆς πολιτικῆς, ἀναμφισβητήτως ἐντάσσεται καὶ ἡ πολιτικὴ τοῦ ἐξωτερικοῦ ἐμπορίου. Εἰς τὸ πέμπτον κεφάλαιον τῆς ἐπερωτήσεώς μας ἀνελύσαμεν τὰς συνεπείας τῆς ἀσκηθείσης ἐξωτερικῆς ἐμπορικῆς πολιτικῆς ἡ ὁποία βάσιν εἶχε καὶ ἔχει μέχρις ἑνὸς ὡρισμένου σημείου καὶ σήμερον τὸ σύστημα τῆς ἐλευθερίας τῶν ἐξαγωγῶν. Συνέπεια τῆς ἀσκηθείσης ἐξωτερικῆς ἐμπορικῆς πολιτικῆς, ἡ ὁποία δι’ ὡρισμένων μέτρων ἔγινε προσπάθεια μὲ τὴν πάροδον τοῦ χρόνου νὰ ἀμβλυνθῇ, ἦτο πρῶτον, ἡ μείωσις τοῦ συναλλαγματικοῦ ἀποθέματος, τὸ ὁποῖον βέβαια μὲ τὰ ληφθέντα μέτρα ἔχει ἀποκατασταθῆ, χωρὶς αὐτὸ νὰ ὀφείλεται εἰς τὰς ὀργανικὰς βελτιώσεις τῆς ἑλληνικῆς οἰκονομίας. Δεύτερον, ἡ δημιουργία γεωργικῶν ἀποθεμάτων διὰ τῆς δυσχεράνσεως τῶν ἐξαγωγῶν. Καὶ τρίτον, ἡ ἐκμηδένισις ὁλοκλήρων βιομηχανικῶν κλάδων. Ἐννοῶ, κ. βουλευταί, τοὺς κλάδους τῆς σιδηροβιομηχανίας καὶ κλωστοϋφαντουργίας. Κύριοι βουλευταί, ἀποτελεῖ κοινοτυπίαν ἡ ἐπανάληψις, ὅτι τὸ ὑπ’ ἀριθμὸν 1 πρόβλημα τῆς ἑλληνικῆς οἰκονομίας εἶναι σήμερον τὸ ἐξαγωγικὸν εἰς τὸν τομέα τῶν γεωργικῶν προϊόντων, δεδομένου, ὅτι, ὡς γνωστόν, τὸ ποσοστὸν τῶν βιομηχανικῶν προϊόντων τὰ ὁποῖα διατίθενται πρὸς ἐξαγωγὴν δὲν καλύπτουν πέραν τοῦ 1,5% τοῦ συνόλου τῶν ἐξαγωγῶν μας καὶ εἰς 3,5 ἑκατομμύρια περίπου δολλάρια. Πόσο μεγάλο ἔχει καταντήσει τὸ πρόβλημα τῆς ἐξαγωγῆς τῶν γεωργικῶν προϊόντων προκύπτει ἐκ τοῦ πιθανοῦ ὕψους τῶν πλεονασμάτων τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς τὰ ὁποῖα θὰ ἔχωμεν κατὰ τὸ τρέχον ἔτος. Οὕτω σύμφωνα μὲ στοιχεῖα τῆς Καπνεμπορικῆς Ὁμοσπονδίας, τὰ παλαιὰ ἀποθέματα καπνοῦ, ἀνέρχονται εἰς 32.110 τόννους ἐκ τῶν ὁποίων εἰς χεῖρας τοῦ καπνεμπορίου εὑρίσκονται 18.140 τόννοι, εἰς χεῖρας τοῦ Δημοσίου 10.670 τόννοι καὶ εἰς χεῖρας τῶν παραγωγῶν 3.300 τόννοι. Ἡ ἐξαγώγιμος ποσότης τῆς ἐφετεινῆς ἐσοδείας ἀνέρχεται εἰς 64.000 τόννους περίπου ἐπὶ συνολικῆς παραγωγῆς ὑπολογιζομένης εἰς 78.000 τόννους. Ἔχομεν, συνεπῶς, πρὸς ἐξαγωγὴν 96.000 τόννους. Ἐὰν αἱ ἐξαγωγαὶ κυμανθοῦν εἰς τὰ αὐτὰ ἐπίπεδα εἰς τὰ ὁποῖα ἐκυμάνθησαν καὶ πέρυσι θὰ ἐξαχθοῦν τελικῶς 55.000 τόννοι, καὶ θὰ ἔχωμεν ἀποθέματα γύρω εἰς τοὺς 40.000 τόννους. Σύμφωνα πάντα μὲ αὐτὰ τὰ στοιχεῖα τῆς Καπνεμπορικῆς Ὁμοσπονδίας, εἰς τὴν διετίαν 1957–1959 ἔχομεν μίαν μείωσιν τῶν ἐξαγωγῶν κατὰ 14.000 τόννους. Οὕτω ἐνῷ αἱ Η.Π.Α. τὸ 1957 εἰσήγαγον 13.420 τόννους ἑλληνικῶν καπνῶν τὸ 1959 εἰσήγαγον 11.830 τόννους. Πρὸς τὰς χώρας τῆς Εὐρωπαϊκῆς οἰκονομικῆς συνεργασίας τὸ 1957 ἐξηγάγομεν 44.810 τόννους, εἰς τὰ 1959 ἐξηγάγομεν 32.500 τόννους. Εἰς τὰς Ἀνατολικὰς χώρας τὸ 1957 ἐξήχθησαν 6.160 τόννοι, τὸ 1959 ἔχομεν μία μικρὰν αὔξησιν, εἰς 7.400 τόννους. Διὰ τὰς λοιπὰς χώρας τὸ 1957 ἐξήχθησαν 3.200 τόννοι καὶ τὸ 1959 4.610 τόννοι. Ἀλλὰ δὲν πρόκειται, κ. βουλευταί, μόνον περὶ τοῦ καπνοῦ. Ἡ ἰδία δυσχέρεια ὑπάρχει καὶ διὰ τὴν τοποθέτησιν 25.000 τόννων σουλτανίνας. Ὁμοίως διὰ τὴν τοποθέτησιν 60–70 χιλιάδων τόννων ἐλαιολάδου, ἀξίας 25 ἑκατομμυρίων δολλαρίων. Ἀλλὰ καὶ διὰ τὰ ἑσπεριδοειδῆ θὰ ὑπάρξῃ δυσχέρεια διαθέσεως γύρω εἰς τοὺς 25.000 τόννους, ἀξίας 10 ἑκατ. δολλαρίων αἱ ὁποῖαι ἀντιπροσωπεύουν πλεόνασμα ἔναντι τῆς ἐγχωρίου καταναλώσεως καὶ τῶν συνήθων ἐξαγωγῶν. Κύριοι βουλευταί, γενικωτέρα εἶναι ἡ διαπίστωσις, ἐντὸς τῆς αἰθούσης διὰ τὴν ἀνάγκην τῆς ἐπεκτάσεως καὶ τῆς διευρύνσεως τῶν ἐξαγωγῶν μας. Ἐπίσης γενικωτέρα εἶναι ἡ διαπίστωσις, ὅτι ἡ Κοινὴ Ἀγορὰ εἶναι φθίνουσα ἀγορά. Οὕτω, τὸ παρελθὸν ἔτος, ἔχομεν μείωσιν τῶν ἐξαγωγῶν μας εἰς τὴν Δυτικὴν Εὐρώπην κατὰ 19.715.000 δολλάρια, πρὸς τὰς Ἡνωμένας Πολιτείας κατὰ 3.909.000 δολλάρια καὶ πρὸς τὴν Μέσην Ἀνατολὴν κατὰ 5.393.000 δολλάρια. Πρὸς τὴν Δυτικὴν Γερμανίαν εἰδικώτερον ὑφίσταται μία μείωσις τῶν ἐξαγωγῶν κατὰ 5.600.000 δολλάρια, ἐνῷ ἀντιστοίχως αἱ εἰσαγωγαί μας ἀπὸ αὐτήν, ὡς γνωστόν, ἔχουν ἀνέλθει εἰς τὸ ὕψος τῶν 110.000.000 δολλαρίων. Κατὰ τὸ παρελθὸν ἐν γένει ἔτος ἔχομεν μία μείωσιν τῶν ἐξαγωγῶν κατὰ 12½%. Εἰδικώτερον δὲ ἡ μείωσις αὕτη, ἀναφέρεται εἰς τὸν οἶνον. Βεβαίως, πρόκειται περὶ τοῦ ἐκτάκτου γεγονότος τῆς ἐξαγωγῆς τοῦ οἴνου κατὰ τὸ 1958, ἀλλὰ ἀπὸ ἐκεῖ καὶ πέρα ἔχομεν μία μείωσιν κατὰ 26% εἰς τὰ κλωστοϋφαντουργικὰ προϊόντα, κατὰ 39% εἰς τὶς ἐλιὲς καὶ τὸ λάδι, κατὰ 23% εἰς τὸν καπνὸν καὶ 12% εἰς τὴν σταφίδα. Μὲ βάσιν δὲ τὸ 1955 αἱ ἐξαγωγαί μας πρὸς τὰς χώρας τῆς Εὐρωπαϊκῆς νομισματικῆς συμφωνίας ἦσαν 158 ἑκατομμύρια δολλάρια, διὰ νὰ φθάσωμεν εἰς τὰ 134 ἑκατ. δολλάρια τὸ 1958. Σημειωτέον δέ, ὅτι εἰς ὅλην αὐτὴν τὴν περίοδον αἱ εἰσαγωγαὶ προϊόντων ὁμοίων ἢ ὁμοειδῶν πρὸς τὰς χώρας τῆς Εὐρωπαϊκῆς Νομισματικῆς Συμφωνίας εἶναι ηὐξημέναι. Παρ’ ὅλον δέ, ὅτι εἶναι ηὐξημέναι αἱ εἰσαγωγαὶ πρὸς τὰς χώρας αὐτάς, ἀπὸ τῆς πλευρᾶς μας ἔχομεν μία μείωσιν τῶν ἐξαγωγῶν μας εἰς τὰς χώρας αὐτάς. Προκειμένου, βεβαίως, κ. βουλευταί, διὰ τὰς χώρας τῆς Δυτικῆς Εὐρώπης εἷς ἐκ τῶν λόγων μειώσεως τῶν ἐξαγωγῶν εἶναι τὸ ὅτι τὰ προϊόντα μας μειονεκτοῦν ἀπὸ πλευρᾶς ποιότητος καὶ συσκευασίας καὶ συνεπῶς, ἐδῶ ἔγκειται ἡ μὴ δυνατότης τῆς διαθέσεως αὐτῶν τῶν προϊόντων πρὸς αὐτὰς τὰς ἀγοράς. Ὑπ’ αὐτάς, κ. βουλευταί, τὰς συνθήκας καθίσταται ἀνάγκη τῆς οἰκονομίας μας ἡ διεύρυνσις τῶν ἐξαγωγῶν. Δὲν θὰ ἐπαναλάβω τὰ διατυπωθέντα ἤδη ἐπιχειρήματα περὶ τῆς δυνατότητος αὐξήσεως τῶν ἐξαγωγῶν πρὸς τὰς Ἀνατολικὰς χώρας. Θὰ χρησιμοποιήσω ὅμως ἕνα γενικώτερον ἐπιχείρημα, ἀναφερόμενον εἰς τὴν οἰκονομικὴν τακτικὴν τῆς Σοβιετικῆς Ἑνώσεως, ἡ ὁποία μᾶς ἐπιτρέπει νὰ συναγάγωμεν καὶ τὰ ἀνάλογα συμπεράσματα διὰ τὰς οἰκονομικάς μας σχέσεις μετὰ τῆς Σοβιετικῆς Ἑνώσεως. Ἀναφέρομαι, κύριοι βουλευταί, εἰς ἕνα δημοσίευμα τοῦ περιοδικοῦ «Νέα Οἰκονομία», εἰς τὸ ὁποῖον δημοσιεύεται μία μελέτη τοῦ Ἄγγλου οἰκονομολόγου BELOG ὑπὸ τὸν τίτλον «συνύπαρξις καὶ οἰκονομικὴ ἀνάπτυξις», ἀναδημοσιευθεῖσαν εἰς τὸ «NEW STATESMAN», εἰς τὴν ὁποίαν ὁ συγγραφεύς, ἀναφερόμενος εἰς τὸν ἀνταγωνισμὸν μεταξὺ τῶν δύο συστημάτων γράφει μεταξὺ τῶν ἄλλων, ὅτι ἡ παραγωγικότης εἰς τὴν γεωργίαν εἰς τὴν Σοβιετικὴν Ἕνωσιν, κατὰ τὰ τελευταῖα 50 ἔτη, ἔχει παραμείνει στάσιμος, ἐνῷ εἰς τὸν βιομηχανικὸν τομέα εὑρίσκεται, ἀπὸ πλευρᾶς παραγωγικότητος εἰς τὰ Δυτικὰ ἐπίπεδα. Καὶ κατὰ συνέπειαν, ἐπιλέγει ὁ συγγραφεύς, εἶναι συμφέρον τῆς Ρωσίας πλέον νὰ συγκεντρώσῃ τὰς προϋποθέσεις της εἰς τὸν βιομηχανικὸν τομέα, ὅπου ἔχει ηὐξημένην παραγωγικότητα καὶ ἔχει τὴν δυνατότητα καὶ περαιτέρω αὐξήσεως τῆς παραγωγικότητος, παρὰ νὰ προσπαθῇ νὰ ἀναπτύξῃ τὴν παραγωγικότητα εἰς τὸν γεωργικὸν τομέα. Καὶ ἐξ αὐτοῦ τοῦ λόγου προτιμᾷ νὰ ἀγοράζῃ γεωργικὰ προϊόντα ἀπὸ τὰς γεωργικὰς χώρας παρὰ νὰ αὐξήσῃ τὴν ἰδικήν της παραγωγικότητα εἰς τὸν τομέα τῶν γεωργικῶν προϊόντων. Τὸ ἀνέφερα, κ. βουλευταί, τὸ δημοσίευμα αὐτὸ καὶ τὸ ἐν λόγῳ ἐπιχείρημα, διότι ἐνθυμοῦμαι, ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου εἰς μίαν ἐπέμβασίν του, κατὰ προγενεστέραν συζήτησιν, εἶχεν ἀναφερθῆ εἰς τὸ ὕψος τῶν ἐμπορικῶν συναλλαγῶν τῆς Ἑλλάδος μὲ τὰς χώρας τῆς Ἀνατολικῆς Εὐρώπης ἰσχυρισθείς, ὅτι ἔχουμε τὸ μεγαλύτερον ὕψος ἀπὸ ὅλας τὰς Δυτικὰς χώρας. Ἀλλά, κ. βουλευταί, πρόκειται περὶ συγκρίσεως ἀνομοίων πραγμάτων. Διότι ἡ σύγκρισις γίνεται μὲ βιομηχανικῶς ἀνεπτυγμένας χώρας τῆς Δύσεως, ἐνῷ ἡ σύγκρισις τοῦ ἐπιπέδου ἀναπτύξεως τῶν συναλλαγῶν μὲ τὰς Ἀνατολικὰς χώρας πρέπει νὰ γίνεται ἐπὶ ἐπιπέδου ἀποκλειστικῶς γεωργικῶν χωρῶν. Καὶ νομίζω, ὅτι εἰς αὐτὸ τὸ σημεῖον εἴμεθα πίσω εἰς τὰς δυνατότητας ἀναπτύξεως τῶν σχέσεων πρὸς τὰς χώρας αὐτὰς ἐν συγκρίσει μὲ ἄλλας γεωργικὰς χώρας. Ἄλλωστε, ὁ συνάδελφος κ. Κοθρῆς, ὁ ὁποῖος μόλις ἐπέστρεψεν ἀπὸ τὴν Τσεχοσλοβακίαν, ἀπὸ ὅ,τι ἀνέγνωσα εἰς τὰς ἐφημερίδας, διεπίστωσε τὴν δυνατότητα τῆς αὐξήσεως αὐτῶν τῶν συναλλαγῶν, εἰδικώτερον μετὰ τῆς Τσεχοσλοβακίας. Καὶ ἀναφέρομαι εἰς τὴν Τσεχοσλοβακίαν, κ. Κοθρῆ, διότι καὶ κατὰ ἰδικήν μου διαπίστωσιν, εἰς ἕνα περυσινόν μου ταξείδι, τὸ ὁποῖον εἶχον κάμει εἰς τὴν Τσεχοσλοβακίαν μετ’ ἄλλων συναδέλφων, εἴχομεν ἐπισκεφθῆ τὸν κ. ὑπουργὸν τοῦ Ἐμπορίου, ὁ ὁποῖος μᾶς ἐτόνισεν, ὅτι ὑπάρχει αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἡ δυνατότης τοῦ διπλασιασμοῦ τῶν ἐμπορικῶν συναλλαγῶν. Ἕνα ὕψος δηλαδὴ ἐμπορικῶν συναλλαγῶν ἀνερχόμενον εἰς 14 ἑκατ. δολλάρια, ἰσχυρίζετο, ὅτι ὑπάρχει ἡ δυνατότης τῆς αὐξήσεώς του εἰς τὸ διπλάσιον, δηλαδὴ εἰς 28 ἑκατομμύρια δολλάρια.

§35Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Κύριε συνάδελφε, κατὰ τὴν συζήτησιν τὴν ὁποίαν εἶχον μετὰ τοῦ ὑπουργοῦ τοῦ Ἐμπορίου τῆς Τσεχοσλοβακίας, μοῦ ἐδήλωσε κατηγορηματικῶς, ὅτι δέχεται νὰ μᾶς παράσχῃ καὶ κεφαλαιουχικὰ ἀγαθὰ ἔναντι ἀγροτικῶν προϊόντων ἐξ ὁλοκλήρου καὶ εἶναι διατεθειμένοι νὰ αὐξήσουν ὅσον τὸ δυνατὸν περισσότερον τὰς συναλλαγὰς μετὰ τῆς Ἑλλάδος, φυσικὰ ἐπὶ ἀνταλλαγῇ γεωργικῶν προϊόντων.

§36Α. ΚΑΛΛΙΔΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ἡ διεύρυνσις τῶν ἐξαγωγῶν μας ἀποτελεῖ ἀναμφισβητήτως τὸ πρόβλημα τῆς οἰκονομίας μας. Ἡ διεύρυνσις αὐτὴ πρέπει νὰ βασισθῇ εἰς τὰ πάγια συμφέροντα τῆς ἑλληνικῆς οἰκονομίας, τὰ ὁποῖα συμπίπτουν εἰς τὴν σύνθεσιν τῶν ἑλληνικῶν εἰσαγωγῶν μὲ τὰς ἀντιστοίχους ἐξαγωγάς. Ἄνευ τῆς συνδέσεως αὐτῆς ἡ γεωργική μας οἰκονομία θὰ φθίνῃ, ἡ οἰκονομική μας ἀνάπτυξις δὲν δύναται νὰ ἐπιτευχθῇ. Φοβοῦμαι δέ, κ. συνάδελφοι, ἀκόμη, ὅτι ἡ συντηρητικότης τοῦ 5ετοῦς προγράμματος εἰς τὸν γεωργικὸν τομέα, ὀφείλεται εἰς τὴν ἀπαράδεκτον ἀδυναμίαν τῆς διαθέσεως τῶν ἀγροτικῶν μας προϊόντων, τὰ ὁποῖα ὑπὸ ὀρθὴν πολιτικὴν ἐξωτερικοῦ ἐμπορίου θὰ ἠδύναντο νὰ διατεθοῦν. Καὶ ἔρχομαι δι’ ὀλίγων, κ. συνάδελφοι, εἰς τὸ πρόγραμμα οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως. Ὅταν κατετέθη ἡ ἐπερώτησίς μας, δὲν ὑφίστατο πρόγραμμα καὶ ἠλέγχαμεν τὴν Κυβέρνησιν διὰ τὴν μὴ ὕπαρξίν του. Ἐκείνην τὴν ἐποχὴν εἶχεν ἐξαγγελθῆ τὸ προσωρινὸν πρόγραμμα οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως. Ἔναντι τούτου, τὸ ὁριστικὸν πρόγραμμα ἀναμφισβητήτως, ἀποτελεῖ βελτίωσιν ἀπὸ συγγραφικῆς ἀπόψεως. Τοῦτο, ὅμως, δὲν σημαίνει κατὰ τὰ οἰκονομοπολιτικὰ κριτήρια τῆς ἰδικῆς μας παρατάξεως, ὅτι ἔχομεν πρόγραμμα οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως, τὸ ὁποῖον νὰ εἶναι παραδεκτὸν ἐκ μέρους μας. Ὁ κ. ὑπουργὸς εἶπεν, ὅτι πρόκειται περὶ προγράμματος ἐλευθέρας οἰκονομίας. Καθ’ ἡμᾶς τὸ πρόγραμμα συνιστᾷ τὴν δυνατότητα τοῦ Κράτους νὰ ἐπεμβαίνῃ εἰς τὸν οἰκονομικὸν βίον πρὸς ἐπίτευξιν τῶν σκοπῶν, τοὺς ὁποίους καθορίζει. Τοῦτο περισσότερον ἔχει ἐφαρμογὴν προκειμένου διὰ καθυστερημένας χώρας ὅπου ἡ οἰκονομικὴ ἀνάπτυξις βασίζεται κυρίως εἰς τὸν δημόσιον φορέα. Κρινόμενον, ἑπομένως, τὸ πρόγραμμα οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως τῆς Κυβερνήσεως ἀπὸ αὐτῆς τῆς πλευρᾶς, πρέπει νὰ θεωρηθῇ βέβαιον, ὅτι δὲν πρόκειται νὰ ἀποδώσῃ, δὲν πρόκειται νὰ ἐπιτύχῃ. Διότι ὁ τομεὺς τῶν βασικῶν βιομηχανιῶν ἐξαρτᾶται ἀποκλειστικῶς ἀπὸ τὴν ὕπαρξιν τεχνοοικονομικῶν μελετῶν, αἵτινες δὲν ὑφίστανται καὶ εἶναι ὡς ἐκ τούτου καὶ ἄγνωστα τὰ ἀποτελέσματά του. Ὁ τομεὺς δὲ τῶν δευτερευουσῶν βιομηχανιῶν, ἀφήνεται εἰς τὸν ξένον παράγοντα καὶ τὴν ἰδιωτικὴν πρωτοβουλίαν. Ὁ Ο.Β.Α., δὲν πρόκειται πρὸ τῆς παρόδου τριετίας νὰ κινήσῃ οἱανδήποτε βιομηχανίαν καὶ ὡς ἐκ τούτου, ἐν τῷ μεταξύ, θὰ ἐξανεμισθοῦν τὰ κεφάλαιά του εἰς μελέτας καὶ ἔξοδα διοικήσεως. Παρὰ ταῦτα, ὅμως, τὸ πρόγραμμα ἀναγράφει ρυθμὸν ἀναπτύξεως 6%, ἐνῷ σήμερον ἔχομεν 3%. Ἐνῷ, ὅμως, ὁ βιομηχανικὸς τομεὺς ὑπερεκτιμᾶται, ἀπὸ τὴν ἄλλην μεριὰ ὑποτιμᾶται ὁ γεωργικὸς τομεύς. Καὶ τοῦτο συμβαίνει, διότι ἡ Κυβέρνησις τὸν κρίνει μὲ τὰ μέτρα τῆς ἐξαγωγικῆς κρίσεως καὶ τῆς ἀναδιαρθρώσεως τῶν καλλιεργειῶν. Ὑπὸ αὐτοὺς τοὺς ὅρους, δηλαδὴ τὴν ὑπερεκτίμησιν τοῦ βιομηχανικοῦ τομέως καὶ τὴν ὑποτίμησιν τοῦ γεωργικοῦ τομέως, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιτευχθῇ τὸ 6%, τὸ ὁποῖον ἄλλως τε δὲν εἶναι καὶ μεγάλο, προκειμένου περὶ χωρῶν τοῦ ἰδικοῦ μας οἰκονομικοῦ ἐπιπέδου. Τὸ μεγάλον ὕψος τοῦ ρυθμοῦ ἀναπτύξεως, τὸ σημειωθὲν ἀπὸ τοῦ 1953 μέχρι τὸ 1958 ὀφείλεται εἰς τὸ ὅτι ἡ ἐκκίνησις ἐγένετο ἀπὸ πολὺ χαμηλὸν ἐπίπεδον, ἀλλὰ σήμερα ὅπου ὑπάρχει σχετικὴ ἀνάπτυξις, τὸ ὅλον πρόγραμμα τῆς οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὰς ὀργανωτικὰς δυνατότητας. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον τὸ 1958 καὶ 1959 ἔχομεν ρυθμὸν αὐξήσεως τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος περίπου 3%, ἂν καὶ τοῦτο ἀμφισβητῆται, διότι δὲν ὑπάρχει σταθερὸν σημεῖον συγκρίσεως, ἀπὸ ἀπόψεως στοιχείων. Διὰ τὴν περίοδον ἀπὸ τοῦ 1960 ἕως 1964 δὲν πρόκειται νὰ ὑπάρξῃ βελτίωσις, ἥτις θὰ μᾶς ἐπιτρέψῃ νὰ φθάσωμεν τὸ ὅριον 6% ποὺ θέτει ἡ Κυβέρνησις. Ὡς εἶπον, τὸ θέμα τῆς οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως εἶναι τεχνικοοικονομικὸν καὶ πρέπει νὰ ἐξετάσωμεν μὲ ποίους φορεῖς θὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν οἰκονομικὴν ἀνάπτυξιν. Ὁ ΟΒΑ, ὡς δηλοῦται ὑπὸ τῶν ἁρμοδίων παραγόντων, μόνον μετὰ 3 ἔτη θὰ ἔχῃ δυνατότητας δημιουργίας βιομηχανιῶν. Ἐπίσης, τὸ πρόγραμμα ἀναφέρεται εἰς τὴν εἰσδοχὴν ξένων κεφαλαίων εἰς ὑπερβολικὸν ὕψος, δεδομένου ὅτι οὐδέποτε κατὰ τὸ πρόσφατον παρελθὸν εἴχομεν τοιοῦτον ὕψος ξένων κεφαλαίων. Ἐκτὸς τοῦ ὅτι μεγάλο ὕψος τῆς ξένης βοηθείας γίνεται ὑπὸ μορφὴν τοποθετήσεως γεωργικῶν πλεονασμάτων, τὰ ὁποῖα εἶναι ἄχρηστα διὰ τὴν οἰκονομίαν, ἀπὸ πλευρᾶς τοὐλάχιστον παραγωγικῆς διαδικασίας, ἂς κρίνωμεν ἤδη τὸ πρόγραμμα οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως ἀπὸ πλευρᾶς ἀποτελεσμάτων, ὑποτιθεμένου ὅτι θὰ ἐφαρμοσθῇ εἰς ὅλην του τὴν ἔκτασιν. Τὸ θέμα τῆς ἀνεργίας καὶ τῆς ὑποαπασχολήσεως παραμένει εἰς τὰ αὐτὰ ἐπίπεδα. Θὰ ὑπάρξῃ, λέγει, δυνατότης ἀπορροφήσεως τοῦ νέου ἐργατικοῦ δυναμικοῦ, ἀλλὰ δὲν θὰ λυθῇ τὸ θέμα διὰ τοὺς ἤδη ἀνέργους καὶ ὑποαπασχολουμένους. Οὕτω, ἐντὸς δεκαετίας παραμένομεν εἰς τοὺς ἰδίους δείκτας. Διότι προβλέπεται, ὅτι θὰ ἀπορροφηθῇ μόνον τὸ νέον ἐργατικὸν δυναμικόν, τὸ ὁποῖον θὰ προέλθῃ ἀπὸ τὴν ἐντὸς δεκαετίας αὔξησιν τοῦ πληθυσμοῦ. Ἀπὸ τοῦ 1952 καὶ ἐντεῦθεν δὲν ἐσημειώθη αὔξησις ἀπασχολήσεως, παρ’ ὅλην τὴν αὔξησιν τῆς βιομηχανίας, ἥτις ἔφθασε τὰ 70%. Καὶ τοῦτο συνέβη, λόγῳ τῆς αὐξήσεως τῆς παραγωγικότητος τῆς ἐργασίας. Τὸ πρόγραμμα, τέλος, θὰ πρέπει νὰ κριθῇ, κύριοι βουλευταί, ὄχι μόνον ἀπὸ πλευρᾶς οἰκονομικῆς, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ πλευρᾶς κοινωνικῆς. Καὶ ἀπὸ πλευρᾶς κοινωνικῆς κρινόμενον, δὲν δυνάμεθα νὰ θεωρήσωμεν, ὅτι ἔχομεν ἐνώπιόν μας πρόγραμμα οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως. Ἐὰν ἐντὸς μιᾶς ὁλοκλήρου δεκαετίας δὲν προβλέπεται καὶ δὲν ὑπάρχῃ οὐδεμία ἐλπὶς αὐξήσεως τῆς ἀπασχολήσεως διὰ τὴν ἀπορρόφησιν τῶν ἀνέργων καὶ τῶν ὑποαπασχολουμένων, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λέγωμεν, ὅτι εὑρισκόμεθα πρὸ ἑνὸς προγράμματος οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως, κρίνοντάς το ἀπὸ κοινωνικῆς ἀπόψεως. Πρὸ παρομοίων συνθηκῶν εὑρεθέντες οἱ Ἰταλοὶ προέβησαν εἰς ἀναθεώρησιν τοῦ οἰκονομικοῦ των προγράμματος. Καὶ ἡ ἀναθεώρησις, ὡς βάσιν εἶχε τὴν κοινωνικὴν ἄποψιν. Θὰ πρέπει νὰ κάμῃ καὶ ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις τὸ ἴδιο, κύριοι βουλευταί. Εἰς τὸ 5ετές της πρόγραμμα ἡ Κυβέρνησις δὲν προβλέπει ηὐξημένον εἰσόδημα διὰ τοὺς ἐργαζομένους, παρὰ τὴν αὔξησιν τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος. Παραπέμπει τοὺς ἐργαζομένους εἰς τὴν ὠφέλειαν, ἡ ὁποία θὰ προκύψῃ ἐκ τῆς ὑπολογιζομένης μειώσεως τῶν τιμῶν. Μείωσιν ὅμως τῶν τιμῶν ὑπὸ τὰς σημερινὰς πρὸ πάντων συνθήκας, κύριοι βουλευταί, δὲν εἶναι δυνατὸν σοβαρῶς νὰ προσδοκῶμεν. Συνεπῶς, ἡ αὔξησις τοῦ εἰσοδήματος δὲν πρόκειται νὰ περιέλθῃ οὐδὲ κατ’ ἐλάχιστον εἰς τοὺς ἐργαζομένους. Ἄλλωστε, ἡ κινητοποίησις τῆς ἐπιχειρηματικῆς πρωτοβουλίας βασίζεται εἰς τὰ φορολογικὰ κίνητρα ἢ καὶ εἰς ἄλλας διευκολύνσεις. Συνεπῶς, ὁ καρπωτὴς τοῦ ηὐξημένου εἰσοδήματος θὰ εἶναι οἱ ἐπιχειρηματίαι καὶ μόνον αὐτοί. Τὸ 5ετὲς πρόγραμμα, κύριοι βουλευταί, ἔχει κἄποιαν ἱστορίαν, ἔστω καὶ μικράν. Διὰ τὸ περυσινὸν ἔτος τὸ 5ετὲς πρόγραμμα ἐγκατελείφθη καὶ ἀπεφασίσθη ἡ ἐφαρμογή του ἀπὸ τοῦ τρέχοντος ἔτους. Φοβοῦμαι, ὅμως, ὅτι, ἐὰν προχωρήσωμεν μὲ τὸν ρυθμόν, ὁ ὁποῖος παρετηρήθη κατὰ τὸ πρῶτον τρίμηνον τοῦ τρέχοντος ἔτους, θὰ ἀναγκασθῶμεν καὶ πάλιν νὰ ἐγκαταλείψωμεν τὸ πρόγραμμα καὶ ἐφέτος, διὰ νὰ τὸ ἀρχίσωμεν τοῦ χρόνου. Καὶ τοῦτο, κύριοι βουλευταί, διότι αἱ μέχρι σήμερον προοπτικαὶ δὲν εἶναι καθόλου ἐνθαρρυντικαί. Κατὰ τὸ πρῶτον τρίμηνον τοῦ τρέχοντος ἔτους αἱ ἐξαγωγαὶ εἶναι αἱ αὐταὶ μὲ τοῦ πρώτου τριμήνου τοῦ παρελθόντος ἔτους. Αἱ εἰσαγωγαὶ παρουσίασαν μίαν μικρὰν αὔξησιν. Ἀπὸ 107 ἑκατ. δολλάρια, ἀνῆλθον εἰς 110 ἑκατ. δολλάρια. Ἡ βιομηχανικὴ παραγωγή, κατὰ τὴν κυβερνητικὴν δήλωσιν, παρουσιάζει μίαν ἄνοδον μὴ καθωρισμένην. Κατὰ τὰς ἀνακοινώσεις ὅμως τοῦ Συνδέσμου τῶν Βιομηχάνων, ἡ αὔξησις αὐτὴ ἀνέρχεται μόλις εἰς 0,3%. Ταὐτοχρόνως, ἔχομεν μείωσιν τῆς εἰσαγωγῆς κεφαλαιουχικῶν ἀγαθῶν κατὰ 2 περίπου ἑκατ. δολλάρια καὶ ἀκόμη μὴ ἐκτέλεσιν τοῦ προγράμματος ἐπενδύσεων εἰς τὸ ὕψος τοῦ 25%, ὅπερ κανονικῶς εἶναι διὰ τὸ τρίμηνον, ἀλλὰ εἰς ὕψος 12% μόνον. Ὁμιλῶν προχθὲς ὁ κ. ὑπουργὸς Συντονισμοῦ, μᾶς ἠρώτησεν, ἐὰν θὰ προτιμούσαμεν νὰ μὴ ὑπῆρχε κἂν πρόγραμμα, ἐπειδὴ δὲν ὑπάρχουν πλήρεις μελέται. Βεβαίως, προτιμῶμεν, κ. Ὑπουργέ, τὴν ὕπαρξιν προγράμματος, ἔστω καὶ μὲ ἀτελεῖς μελέτας. Ἡ κυβερνητικὴ ὅμως εὐθύνη δὲν παύει νὰ ὑφίσταται, διότι ἡ κυβερνῶσα παράταξις ἐπὶ μίαν πενταετίαν ποὺ εὑρίσκεται εἰς τὴν ἀρχήν, δὲν ἠδυνήθη νὰ ἔχῃ πλήρεις μελέτας. Ἐὰν εὐνοούσαμεν τὸ πρόγραμμα αὐτό, τὸ ὁποῖον ἔχομεν σήμερον ἐνώπιόν μας, θὰ ἠδύνατο νὰ συνταχθῇ ὑπὸ οἱασδήποτε Κυβερνήσεως, ἐντὸς ἓξ μηνῶν. Περαιτέρω, κύριοι βουλευταί, θὰ πρέπει νὰ ἔχωμεν ὑπ’ ὄψιν μας, ὅτι ἡ ἐπιτυχία ἑνὸς οἰκονομικοῦ προγράμματος ἐξαρτᾶται καὶ ἀπὸ τὸν ψυχολογικὸν παράγοντα. Δυστυχῶς, ἡ Κυβέρνησις, δὲν ἠδυνήθη νὰ ἐμπνεύσῃ τὴν δέουσαν ἐμπιστοσύνην εἰς τὰς εὐρείας λαϊκὰς μάζας καὶ συνεπῶς δὲν ἠδυνήθη νὰ ἔχῃ ὑπὲρ τῆς ἐπιτυχίας τοῦ προγράμματός της τὸν ψυχολογικὸν παράγοντα. Ἐξ ὅλων αὐτῶν, κύριοι βουλευταί, ἀποδεικνύεται, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ὑστερεῖ καὶ δὲν δύναται νὰ ἀνταποκριθῇ εἰς τὰς προσδοκίας τοῦ λαοῦ. Τὸ Ἔθνος, ὅμως, εἶναι ἀνάγκη νὰ προχωρήσῃ καὶ ἐκεῖ ὅπου ἀποτυγχάνει ἡ Κυβέρνησις, ἀρχίζουν νὰ ὀρθώνωνται τὰ δικαιώματα καὶ αἱ εὐθῦναι τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας.

§37Π. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ. Εἴπατε, κύριε συνάδελφε, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν ἠδυνήθη νὰ ἐμπνεύσῃ ἐμπιστοσύνην εἰς τὸ κοινόν. Ἐὰν ὅμως αὐτὸ εἶναι ἀληθές, πῶς συμβιβάζεται τὸ φαινόμενον τῆς αὐξήσεως τῶν καταθέσεων εἰς τὰς Τραπέζας, παρὰ τὴν μείωσιν τοῦ τόκου; Ἐπίσης, πῶς ἐξασφαλίζεται ἡ νομισματικὴ σταθερότης καὶ ἡ σταθερότης τῶν τιμῶν, ἐὰν δὲν ὑπάρχῃ ἐμπιστοσύνη πρὸς τὴν Κυβέρνησιν;

§38Α. ΚΑΛΛΙΔΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ νὰ διατηρήσῃς, κ. συνάδελφε, τὴν οἰκονομίαν εἰς τὸ σημεῖον ὅπου εὑρίσκεται, δὲν θεωρεῖται κατόρθωμα. Ὅπως γνωρίζετε, ἡ Κυβέρνησις ἔχει καθηλώσει τὰ εἰσοδήματα εἰς τὰ αὐτὰ ἐπίπεδα, διὰ νὰ μὴ ἀντιμετωπίζῃ νομισματικὰς δυσχερείας, καθηλώσασα τὴν οἰκονομίαν εἰς στασιμότητα, ἐνῷ τὸ πρόβλημα τῆς σήμερον εἶναι ἡ οἰκονομικὴ ἀνάπτυξις.

§39ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ὑπεβλήθη πρότασις ὑπογεγραμμένη ὑπὸ τοῦ κεκανονισμένου ἀριθμοῦ βουλευτῶν, διὰ τῆς ὁποίας ζητεῖται ἡ γενίκευσις τῆς συζητήσεως ἐπὶ τῆς συζητουμένης ἐπερωτήσεως. Συνεπῶς, ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως ταύτης γενικεύεται.

§40Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἔλλειψις ἀπαρτίας εἶναι καταφανὴς καὶ σᾶς παρακαλῶ νὰ διαπιστώσητε τοῦτο μόνος σας καὶ νὰ λύσητε τὴν συνεδρίασιν.

§41ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Πράγματι, κύριοι βουλευταί, δὲν ὑπάρχει ἀπαρτία καὶ δι’ αὐτὸ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ λύσω τὴν συνεδρίασιν. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ τὴν προσεχῆ Δευτέραν καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ., μὲ θέμα Ἡμερησίας Διατάξεως νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 8.30′ μ.μ.)