1960.05.23

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 100ὴ

Δευτέρα, 23 Μαΐου 1960

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 7.05′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. (Βʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Α. Καμβύσης). Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Γκίλλας, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Α. ΓΚΙΛΛΑΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3Β. ΜΠΡΑΚΑΤΣΟΥΛΑΣ. Κατὰ τὸ ἄρθρον 17 τοῦ Κανονισμοῦ, ὁ Πρόεδρος ἀνακοινοῖ κατὰ τὴν ἔναρξιν ἑκάστης συνεδριάσεως τὰς ὑποβληθείσας αὐτῷ ἀναφοράς. Ἀπὸ τῆς παρελθούσης Τρίτης, ἔχουν περιέλθει εἰς τὴν Ὑπηρεσίαν τῆς Βουλῆς τηλεγραφήματα καὶ ἀναφοραὶ ἀπευθυνόμενα πρὸς τὴν Κυβέρνησιν ἐκ μέρους τῶν χαλαζοπλήκτων Καρδίτσης. Παραδόξως, ὅμως, τὰ τηλεγραφήματα αὐτὰ δὲν βλέπω νὰ ἔχουν καταχωρηθῆ εἰς τὰ ἐπίσημα πρακτικά, ὡς θὰ ἔδει, κατὰ τὸ σχετικὸν ἄρθρον τοῦ Κανονισμοῦ. Ἐν προκειμένῳ, δύο τινὰ δυνατὸν νὰ συμβαίνουν. Ἢ τὸ Προεδρεῖον δὲν θεωρεῖ σκόπιμον τὴν ἀνακοίνωσιν τῶν τηλεγραφημάτων αὐτῶν, ἢ ἡ παράλειψις τῆς ἀνακοινώσεως ὀφείλεται εἰς σφάλμα τῆς Ὑπηρεσίας. Ἐὰν συμβαίνῃ τὸ δεύτερον, διότι δὲν θέλω νὰ παραδεχθῶ, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ συμβαίνῃ τὸ πρῶτον, θὰ παρεκάλουν, ὅπως τὸ Προεδρεῖον δώσῃ τὰς δεούσας διαταγὰς διὰ τὴν ἀνακοίνωσιν καὶ καταχώρησιν τῶν ἐν λόγῳ τηλεγραφικῶν ἀναφορῶν, ἵνα δοθῇ οὕτω ἡ εὐκαιρία εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ πληροφορήσῃ τὸ Σῶμα περὶ τῶν ἐνεργειῶν, εἰς τὰς ὁποίας προέβη ἢ θέλει προβῆ διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τῆς καταστάσεως.

§4ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, τηλεγραφήματα καὶ ἀναφοραὶ ἔρχονται εἰς τὴν Ὑπηρεσίαν τῆς Βουλῆς κατὰ ἑκατοντάδας. Ἡ ἀνακοίνωσις τούτων, ὡς εἶναι φυσικόν, δὲν γίνεται ταυτοχρόνως ὅλων, ἀλλὰ σταδιακῶς, συνεπῶς, ἡ μὴ ἀνακοίνωσις τῶν περὶ ὧν ὁ λόγος τηλεγραφημάτων δὲν ὀφείλεται εἰς ἔλλειψιν ἐνδιαφέροντος τοῦ Προεδρείου, οὔτε εἰς σφάλμα τῆς Ὑπηρεσίας. Θὰ ἀνακοινωθοῦν μὲ τὴν σειράν των.

§5Β. ΜΠΡΑΚΑΤΣΟΥΛΑΣ. Τὰ τηλεγραφήματα αὐτά, κ. Πρόεδρε, εἶναι ὑψίστης σημασίας καὶ θὰ ἠδύναντο νὰ ἀνακοινωθοῦν ἀνεξαρτήτως σειρᾶς.

§6Γ. ΑΥΓΕΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὴν προηγουμένην συνεδρίασιν εἰσηγήθην πρὸς τὸ Σῶμα πρότασιν νόμου, ἀναφερομένην εἰς τὴν βελτίωσιν τῶν συντάξεων τῶν ἀναπήρων καὶ θυμάτων πολέμου. Ἡ εἰσήγησίς μου αὕτη, παρ’ ὅτι ἔδωσα σχετικὸν σημείωμα εἰς τὴν Ὑπηρεσίαν Ἐπισήμων Πρακτικῶν, καταχωρεῖται λίαν συνοπτικῶς.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, κατὰ τὸν Κανονισμόν, εἰς τὰ ἐπίσημα πρακτικά, μόνον περίληψις τῶν λεγομένων καταχωρεῖται. Τὸ πλῆρες κείμενον τῆς ἀγορεύσεώς σας θὰ καταχωρηθῇ εἰς τὴν «Ἐφημερίδα τῶν Συζητήσεων».

§8Γ. ΑΥΓΕΡΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ ἄλλοτε, κ. Πρόεδρε, τὸ αὐτὸ συνέβη, θὰ παρεκάλουν νὰ μὴ παρατηρῆται αὐτό.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Παυλόπουλος, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§10Α. ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν, ἀνακοινοῖ, ὅτι διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 109783)16.5.60 ἀποφάσεώς του, παρέσχε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου πρὸς τὸ Ταχυδρομικὸν Ταμιευτήριον διὰ τὴν ὑπ’ αὐτοῦ χορήγησιν δευτέρου δανείου μέχρι συνολικοῦ ποσοῦ δραχ. ὀκτὼ ἑκατομμυρίων (8.000.000) εἰς τὸ Νομαρχιακὸν Ταμεῖον Ἀργολίδος κλπ. Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν, ἀνακοινοῖ, ὅτι διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 131886)11.1.60 ἀποφάσεώς του, παρέσχε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου πρὸς τὸ Ταχυδρομικὸν Ταμιευτήριον διὰ τὴν ὑπ’ αὐτοῦ χορήγησιν δευτέρου δανείου μέχρι συνολικοῦ ποσοῦ δρχ. εἴκοσι ἑκατομμυρίων (20.000.000) εἰς τὸ Νομαρχιακὸν Ταμεῖον Μεσσηνίας κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἠλείας κ. Ν. Σπεντζάρης, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως ἐνίων διατάξεων τῆς περὶ Ὀργανισμοῦ Τουρισμοῦ Νομοθεσίας». Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Ἰ. Τούμπας, καταθέτει τροπολογίας ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διατάξεων ἀφορωσῶν τοὺς Ἐφέδρους Ἀξιωματικούς, Πολεμιστάς, Ἀγωνιστὰς Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως καὶ Ἀναπήρους καὶ Θύματα Πολέμου». Ὁ βουλευτὴς Ἰωαννίνων κ. Δ. Ἰωάννου, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διατάξεων ἀφορωσῶν τοὺς Ἐφέδρους Ἀξιωματικούς, Πολεμιστάς, Ἀγωνιστὰς Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως καὶ Ἀναπήρους καὶ Θύματα Πολέμου». Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Κ. Ράλλης, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συμπληρώσεως τοῦ νόμου 248)1914 «περὶ ὀργανώσεως τῆς Ζωοτεχνικῆς καὶ Κτηνιατρικῆς Ὑπηρεσίας». Ὁ βουλευτὴς Θεσπρωτίας κ. Ε. Ἀθανασάκος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Ἀγωνιστῶν Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως ΕΟΕΑ–ΕΔΕΣ–ΕΘΝΕ Νομοῦ Ἰωαννίνων, αἰτοῦντος ὅπως τὰ μέλη του ἀποκατασταθῶσι γεωργικῶς εἰς τὰς ἀποστραγγισθείσας γαίας Λαψίστης ἐν τῷ Νομῷ Ἰωαννίνων. Ὁ βουλευτὴς Θεσπρωτίας κ. Ε. Ἀθανασάκος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Γενικῆς Συνελεύσεως τοῦ Σωματείου Ἀρτοποιῶν Πειραιῶς «Ἡ Δήμητρα», αἰτουμένης τὴν ἔνταξιν εἰς τὸ κόστος τοῦ ἄρτου βασικωτάτων δαπανῶν ἀρτοποιήσεως καὶ τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου «περὶ ἀρτοποιίας καὶ Ταμείου Ἀρτοποιῶν». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Δ. Παινέζης καὶ Γ. Ἀράπης, καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Συντονιστικῆς Ἐπιτροπῆς τῶν Ἐκκλησιῶν Νικαίας–Κορυδαλλοῦ, Παλαιᾶς Κοκκινιᾶς, αἰτουμένων τὴν κατάργησιν τῆς ἐνοριακῆς εἰσφορᾶς. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Ἀράπης, Δ. Παινέζης, Τ. Βουλόδημος καὶ Κ. Ἀθανασιάδης, καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Εἰσπρακτόρων Λεωφορείων Αὐτοκινήτων Πειραιῶς διαμαρτυρομένης διὰ παρεμβάσεις τῶν ἀστυνομικῶν ὀργάνων. Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Σαμαρᾶς, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν ἐκ Καλαμῶν–Μεσσηνίας ὁμήρων Γερμανικοῦ στρατοῦ κατοχῆς, αἰτουμένων ἀποζημίωσιν. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Σπηλιόπουλος, Δ. Παπαθανασόπουλος καὶ Δ. Γιαχνῆς, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν συνδικαλιστῶν, προέδρων, γραμματέων, συμβούλων, ὀργανώσεων πόλεως Πατρῶν, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν σύλληψιν τοῦ συνδικαλιστοῦ Δ. Λυκιαρδοπούλου καὶ αἰτουμένων τὴν ἀπόλυσίν του. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Ἀράπης, Δ. Παινέζης καὶ Τ. Βουλόδημος, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν συνεργαζομένων Σωματείων ὁδηγῶν καὶ εἰσπρακτόρων λεωφορείων Πειραιῶς, διαμαρτυρομένων δι’ αὐθαίρετον μέτρον Διοικήσεως 5ου Κ.Τ.Ε.Λ. καταστρατηγοῦντος τὸ 8ωρον. Ὁ βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Μ. Στεφανίδης, καταθέτει τηλεγραφικὴν ἀναφορὰν Συνδικάτου τύπου Θεσ)κης, διαμαρτυρομένου δι’ ἀπόλυσιν, βάσει νόμου 4046)60, παρὰ Διευθύνσεως ἐφημερίδος «Νέα Ἀλήθεια» ὁλοκλήρου ἐργαζομένου ἐπὶ 30ετίαν προσωπικοῦ της. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Κακογιάννης, Μ. Χριστογεῶργος καὶ Γ. Κατσίμπας, καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Πιστωτικῆς Ἑνώσεως Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Ἀγρινίου, αἰτουμένης τὴν κατασκευὴν ὑπὸ τοῦ Δημοσίου τοῦ ἐργοστασίου φωσφορικῶν λιπασμάτων κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Πανελληνίου Ὁμοσπονδίας Προσωπικοῦ Ἑταιρειῶν Ἐμπορίας πετρελαιοειδῶν κλπ., αἰτουμένης βελτίωσιν τῶν ἀποδοχῶν τῶν μελῶν της. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Κακογιάννης, Μ. Χριστογεῶργος καὶ Β. Θανασέκου, καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Πιστωτικῆς Ἑνώσεως Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Ἀγρινίου, διαμαρτυρομένης διότι, ὑπὸ τῶν ὀργάνων τοῦ ΕΟΚ καθορίζονται κατὰ τὴν βαθμολογίαν πολὺ χαμηλαὶ τιμαὶ διὰ τὰ ἐξαγώγιμα καπνὰ ἐσοδείας 1959 καὶ ἐξηρέθησαν τῶν προστατευτικῶν μέσων παραγωγοί, ἐφ’ ὅσον παρήγαγον πλέον τῶν 120 κιλῶν κατὰ στρέμμα ἢ κατέχουν πλέον τῶν 300 κιλῶν κατὰ μέλος οἰκογενείας. Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς κ. Γ. Ἀράπης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου Κερατσινίου, αἰτουμένου, ὅπως ἀποσυρθῇ τὸ νομοσχέδιον περὶ ἐπιβολῆς φόρων ἐπὶ αὐθαιρέτων κτισμάτων κλπ. Ὁ βουλευτὴς Λέσβου κ. Π. Ξενοδοχειάρης, καταθέτει ἀναφορὰν Κοινοταρχῶν καὶ ἰδιωτῶν Νήσου Λέσβου, αἰτουμένων λῆψιν μέτρων διὰ τὴν ἀνακούφισιν τῶν ὀφειλετῶν καὶ τὴν ἀναστολὴν πληρωμῶν πάσης ληξιπροθέσμου ἀπαιτήσεως Δημοσίου καὶ Τραπεζῶν. Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς καὶ Νήσων κ. Ι. Ὀρφανός, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Γενικῆς Συνελεύσεως τοῦ Σωματείου Ἀρτοποιῶν Πειραιῶς «Ἡ Δήμητρα», αἰτουμένης ἔνταξιν εἰς τὸ κόστος τοῦ ἄρτου βασικῶν δαπανῶν, ψήφισιν τῶν νομοσχεδίων περὶ ἀρτοποιΐας καὶ ταμείου ἀρτοποιῶν κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Γενικῆς Συνομοσπονδίας Ἐπαγγελματιῶν Αὐτοκινητιστῶν τῆς Ἑλλάδος, αἰτουμένης ὅπως κατοχυρωθῇ νομοθετικῶς τὸ συγκοινωνιακὸν καὶ μεταφορικὸν ἔργον τῶν ἐπαγγελματικῶν αὐτοκινήτων, ἀποτραπῇ πᾶσα ἀνάμιξις τοῦ Κράτους πρὸς τὴν αὐτοκινητιστικὴν τάξιν κλπ. Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Σαμαρᾶς καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐμποροβιομηχανικοῦ Ἐπιμελητηρίου Καλαμῶν, αἰτουμένου, ὅπως ὁρισθῇ ὡς σταθμὸς συγκοινωνίας διὰ φέρρυ– μπὼτ Κρήτης καὶ Πελοποννήσου ἡ πόλις τῶν Καλαμῶν. Ὁ βουλευτὴς Θεσπρωτίας κ. Ν. Ἀθανασίου, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Δημάρχων, Δικηγορικοῦ Συλλόγου καὶ ἑτέρων Σωματείων καὶ Ὀργανώσεων Ἡγουμενίτσης, διαμαρτυρομένων δι’ ἐκφρασθείσας ἐν τῇ Βουλῇ ἀπόψεις τοῦ Ἀρχηγοῦ τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων διὰ τὴν ἀλλαγὴν τοῦ σταθμοῦ δρομολογήσεως τοῦ φέρρυ–μπὼτ Ἑλλάδος–Ἰταλίας. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Πανελληνίου Ἑνώσεως Θυμάτων Γερμανικῆς Κατοχῆς «Ὁ Φοῖνιξ», αἰτουμένης παροχὴν ἀποζημιώσεως ἄνευ διακρίσεως. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Εὐαγγέλου, Β. Ἐφραιμίδης, Δ. Κελτεμλίδης, Ε. Γιαρένης καὶ Μ. Σβώλου, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Συνδικάτου Τύπου Θεσσαλονίκης καὶ τῆς Ὁμοσπονδίας Ἐργατῶν Τύπου Ἑλλάδος, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν ἐνέργειαν τῆς ἐφημερίδος «Νέα Ἀλήθεια» Θεσσαλονίκης, ἡ ὁποία ἐκοινοποίησεν ἀπολύσεις εἰς ὁλόκληρον τὸ τεχνικὸν προσωπικὸν αὐτῆς, βάσει τοῦ νέου νόμου 4046)60.

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἐγκρίσεως δαπανῶν πραγματοποιηθεισῶν κατὰ τὰ οἰκονομικὰ ἔτη 1952–53, 1954–55, 1955–56, 1957 ἁρμοδιότητος Προεδρίας Κυβερνήσεως (Γραφεῖον Προέδρου Κυβερνήσεως καὶ Γενικῆς Διευθύνσεως Τύπου) καὶ ἐγγραφῆς τῶν διὰ τὴν πληρωμὴν αὐτῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων εἰς τὸν εἰδικὸν προϋπολογισμὸν τῶν ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου τούτου»;

§12ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τὸ σχέδιον Ν. Δ. «περὶ ἐγκρίσεως δαπανῶν πραγματοποιηθεισῶν κατὰ τὰ οἰκονομικὰ ἔτη 1952–53, 1954– 55, 1955–56, 1957 ἁρμοδιότητος Προεδρίας Κυβερνήσεως (Γραφεῖον Προέδρου Κυβερνήσεως καὶ Γενικῆς Διευθύνσεως Τύπου) καὶ ἐγγραφῆς τῶν διὰ τὴν πληρωμὴν αὐτῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων εἰς τὸν εἰδικὸν προϋπολογισμὸν τῶν ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου τούτου». Δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τὸ σχέδιον Ν. Δ. «περὶ ἐγκρίσεως δαπανῶν πραγματοποιηθεισῶν κατὰ τὰ οἰκονομικὰ ἔτη 1957–1958 ἁρμοδιότητος Προεδρίας Κυβερνήσεως (Γενικῆς Διευθύνσεως Τύπου) καὶ ἐγγραφῆς τῶν διὰ τὴν πληρωμὴν αὐτῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων εἰς τὸν εἰδικὸν προϋπολογισμὸν τῶν ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου τούτου τοῦ οἰκονομικοῦ ἔτους 1960»;

§14ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τὸ σχέδιον Ν. Δ. «περὶ ἐγκρίσεως δαπανῶν πραγματοποιηθεισῶν κατὰ τὰ οἰκον. ἔτη 1957–1958 ἁρμοδιότητος Προεδρίας Κυβερνήσεως (Γενικῆς Διευθύνσεως Τύπου) καὶ ἐγγραφῆς τῶν διὰ τὴν πληρωμὴν αὐτῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων εἰς τὸν εἰδικὸν προϋπολογισμὸν τῶν ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου τούτου τοῦ οἰκονομικοῦ ἔτους 1960». Δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τὸ σχέδιον Ν.Δ. «περὶ ἐγκρίσεως τῶν κατὰ τὸ οἰκονομικὸν ἔτος 1957 πραγματοποιηθεισῶν δαπανῶν ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων καὶ τῆς ἐγγραφῆς τῶν διὰ τὴν πληρωμὴν αὐτῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων εἰς τὸν εἰδικὸν προϋπολογισμὸν τῶν ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου τούτου»;

§16ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τὸ σχέδιον Ν. Δ. «Περὶ ἐγκρίσεως τῶν κατὰ τὸ οἰκονομικὸν ἔτος 1957 πραγματοποιηθεισῶν δαπανῶν ἀρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων καὶ τῆς ἐγγραφῆς τῶν διὰ τὴν πληρωμὴν αὐτῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων εἰς τὸν εἰδικὸν προϋπολογισμὸν τῶν ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου τούτου». Δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τὸ σχέδιον Ν. Δ. «περὶ ἐπιβολῆς τέλους ἀεροπορικῶν ταξειδίων ἐξωτερικοῦ»;

§18ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τὸ σχέδιον Ν. Δ. «περὶ ἐπιβολῆς τέλους ἀεροπορικῶν ταξειδίων ἐξωτερικοῦ». Δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τὸ σχέδιον Ν. Δ. «περὶ νομιμοποιήσεως διαφόρων δαπανῶν ἀρμοδιότητος Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων, πραγματοποιηθεισῶν δυνάμει Πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ τῆς ἐγγραφῆς τῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων εἰς τὸν εἰδικὸν προϋπολογισμὸν τῶν ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου τούτου»;

§20ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§21ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τὸ σχέδιον Ν. Δ. «περὶ νομιμοποιήσεως διαφόρων δαπανῶν ἀρμοδιότητος Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων, πραγματοποιηθεισῶν δυνάμει Πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ τῆς ἐγγραφῆς τῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων εἰς τὸν εἰδικὸν προϋπολογισμὸν τῶν ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου τούτου»; Δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τὸ σχέδιον Ν.Δ. «περὶ κυρώσεως τῆς Συμφωνίας περὶ κανονισμοῦ κυκλοφορίας ἀτόμων μεταξὺ τῶν χωρῶν τοῦ Συμβουλίου τῆς Εὐρώπης»;

§22ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§23ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τὸ σχέδιον Ν. Δ. «περὶ κυρώσεως τῆς Συμφωνίας περὶ κανονισμοῦ κυκλοφορίας ἀτόμων μεταξὺ χωρῶν τοῦ Συμβουλίου τῆς Εὐρώπης». Δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τὸ σχέδιον Ν. Δ. «περὶ ἐγκρίσεως δαπανῶν τῶν Ἑλληνικῶν Ἀντιπροσωπειῶν παρὰ ταῖς ΙΑʹ, ΙΒʹ καὶ ΙΓʹ Γενικαῖς Συνελεύσεσι τοῦ Ο.Η.Ε. ὡς καὶ ὁμοίων τῶν μελλοντικῶν τοιούτων»;

§24ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§25ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τὸ σχέδιον Ν. Δ. «περὶ ἐγκρίσεως δαπανῶν τῶν Ἑλληνικῶν Ἀντιπροσωπειῶν παρὰ ταῖς ΙΑʹ, ΙΒʹ καὶ ΙΓʹ Γενικαῖς Συνελεύσεσι τοῦ Ο.Η.Ε. ὡς καὶ ὁμοίων τῶν μελλοντικῶν τοιούτων». Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου Ν. Δ. «περὶ ἐπιβολῆς δασμῶν ἀντιντάμπιγκ καὶ ἀντισταθμιστικῶν τοιούτων». Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1, ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς, ἔχει τὸν λόγον.

§26Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ νὰ ἐπιβάλλωνται δασμοὶ ἀντιντάμπινγκ, ἀντισταθμιστικοὶ δασμοί, νομίζω, ὅτι εἶναι ἕνα ἐπιβεβλημένον καὶ φρόνιμον μέσον ἀμύνης μιᾶς χώρας ἐναντίον τῶν ἄλλων χωρῶν, αἱ ὁποῖαι θέλουν νὰ ἐπιβουλευθοῦν τὴν οἰκονομίαν τῆς χώρας αὐτῆς ἢ νὰ διαθέσουν, εἰς βάρος τῶν προϊόντων τῆς χώρας αὐτῆς, τὰ ἰδικά των προϊόντα. Συνεπῶς, κατ’ ἀρχήν, νομίζω, ὅτι δὲν πρέπει νὰ ὑπάρξῃ ἀντίρρησις διὰ τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ, διὰ τοῦ ὁποίου ἐπιβάλλονται δασμοὶ ἀντιντάμπινγκ, διότι εἶναι ἕνα μέσον ἀμύνης τῆς οἰκονομίας τῆς χώρας μας ἐναντίον τῶν ὑπούλων ἐχθρῶν της. Ἀλλὰ τὸ γεγονός, ὅτι ὁ Νόμος 2775 δὲν ἐφηρμόσθη μέχρι σήμερον σημαίνει, ὅτι εἰς τὴν πρακτικὴν ἡ ἐπιβολὴ δασμῶν ἀντιντάμπινγκ παρουσιάζει πολλὰς δυσκολίας. Χρειάζεται καὶ λεπτότης χειρισμοῦ καὶ σύνεσις ἐκ μέρους τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν καὶ προσοχὴ ἐξαιρετική, διότι ἐνῷ ἔχει σκοπὸν ὁ δασμὸς νὰ προστατεύσῃ τὰ Ἑλληνικὰ προϊόντα, ἠμπορεῖ νὰ ἔχῃ ἀντίθετον ἀποτέλεσμα. Διότι εἶναι δυνατὸν μία ἄκαιρος λῆψις ἑνὸς μέτρου, βάσει τοῦ νόμου αὐτοῦ περὶ ἐπιβολῆς ἑνὸς δασμοῦ ἀντιντάμπινγκ, νὰ προκαλέσῃ ἀντίποινα καὶ δυσκολίας ἐξαγωγῆς τῶν ἰδικῶν μας προϊόντων. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι θὰ πρέπει νὰ εἴμεθα προσεκτικοὶ εἰς τὸν τρόπον τῆς ἐφαρμογῆς τῶν διατάξεων αὐτοῦ. Καὶ συνεπὴς πρὸς τὴν ἄποψιν αὐτήν, ἔχω νὰ κάμω τὴν ἑξῆς γενικὴν παρατήρησιν· ὅτι ἐφ’ ὅσον ἔχομεν μίαν μεγάλην Ἐπιτροπὴν ἁρμοδίων προσώπων καὶ εἰδικῶν προσώπων καὶ ἡ ὁποία εἰς συγκεκριμένην περίπτωσιν θὰ ἀποφασίσῃ νὰ ἐπιβάλῃ τὸν δασμὸν ἀντιντάμπινγκ, ὅταν παρουσιασθῇ τὸ γεγονός, ὅτι γίνεται εἰσαγωγὴ προϊόντων μὲ τιμὰς ντάμπινγκ, νομίζω, ὅτι ἡ ψήφισις τῆς διατάξεως τοῦ ἄρθρου 7, τὸ ὁποῖον συνετάχθη διὰ νὰ διευκολύνῃ τὴν ἐφαρμογὴν τῆς γʹ παραγράφου τοῦ ἄρθρου 2, εἶναι περιττὴ καὶ μᾶλλον δυσκολίας θὰ ἐπιφέρῃ, παρὰ θὰ ὠφελήσῃ εἰς τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ νόμου αὐτοῦ. Διότι σήμερον αἱ τιμαὶ ἀλλάσσουν κάθε τόσον. Δὲν ἀποτελεῖ, δηλαδή, σοβαρὸν στοιχεῖον τὸ γεγονός, ἐάν, κατὰ τὸν Ἰανουάριον ἡ εἰδικὴ Ἐπιτροπὴ τοῦ ἄρθρου 7 τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ θὰ καθορίσῃ τὸ ὕψος τῶν τιμῶν καὶ αὐτὸ τὸ ὕψος τῶν τιμῶν θὰ ἀποτελῇ τὸν γνώμονα, ἐὰν ὑπάρχῃ ἀνάγκη εἰς συγκεκριμένας περιπτώσεις καὶ ἐφαρμογῆς τῶν νόμων περὶ ἐπιβολῆς δασμοῦ ἀντιντάμπινγκ. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι ἡ διάταξις αὐτὴ εἶναι περιττὴ καὶ ὅτι θὰ ἐπιφέρῃ δυσκολίας εἰς τὴν ἐπιτυχίαν τοῦ σκοποῦ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ. Δὲν νομίζω, ὅτι χρειάζεται διεύρυνσις τῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ ἄρθρου 6 τοῦ νομοσχεδίου, διότι ἀποτελεῖται πράγματι ἐκ καταλλήλων καὶ ἁρμοδίων προσώπων. Νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ἐπαφεθῶμεν διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ νόμου αὐτοῦ εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν τοῦ ἄρθρου 6 καὶ τὴν ἐγρήγορσιν τῶν ὑπηρεσιῶν τῶν Ὑπουργείων Οἰκονομικῶν καὶ Ἐμπορίου. Ἐὰν δὲν ὑπάρξῃ αὐτὴ ἡ ἐγρήγορσις, νὰ παρακολουθοῦν αἱ ὑπηρεσίαι ἀνὰ πᾶσαν στιγμὴν καὶ ἀνὰ πᾶσαν ὥραν τὰς εἰσαγωγὰς αὐτῶν τῶν προϊόντων καὶ τὰς ἐφορμήσεις ἐπὶ τῆς χώρας μας τοῦ ἐχθροῦ αὐτοῦ τῶν προϊόντων μας, τότε οὔτε ἡ Ἐπιτροπὴ τοῦ ἄρθρου 6 ἠμπορεῖ νὰ κάμῃ τίποτε, οὔτε καὶ ἡ Ἐπιτροπὴ τοῦ ἄρθρου 7. Δὲν βλέπω, ὅτι ἠμποροῦμεν μὲ θετικὰς διατάξεις νὰ ἐπιβάλωμεν αὐτὴν τὴν ἐγρήγορσιν, ἀλλὰ διὰ τῆς ἐπιβολῆς τοῦ νόμου ἠμποροῦμεν νὰ τὸ κάμωμεν. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι ἠμποροῦμεν νὰ ἐπαφεθῶμεν εἰς τὴν ἐγρήγορσιν τῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου καὶ Οἰκονομικῶν, νὰ παρακολουθῇ εἰς τὰ σύνορα τῆς χώρας τὰς εἰσαγωγὰς τῶν ξένων προϊόντων καὶ ἂν ἀντιληφθοῦν εἰς πᾶσαν στιγμὴν εἰσαγωγὴν προϊόντων μὲ τιμὰς ντάμπινγκ, νὰ κρούουν τὸν κώδωνα τοῦ κινδύνου καὶ νὰ ἐπιβάλουν τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ ἄρθρου 6. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι ἡ Ἐπιτροπὴ τοῦ ἄρθρου 6 εἶναι ἀρκετή. Ἀποτελεῖται ἀπὸ σοβαρὰ καὶ ἁρμόδια πρόσωπα καὶ ὅτι ἡ Ἐπιτροπὴ τοῦ ἄρθρου 7 εἶναι περιττή. Καὶ εἶναι περιττὴ ὄχι διὰ ἄλλον τινὰ λόγον, ἀλλὰ διότι πολὺ φοβοῦμαι, ὅτι θὰ παρεμποδίσωμεν τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ νόμου, διότι θὰ ἐπαφεθῶμεν εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν τοῦ ἄρθρου 7 διὰ τὸν καθορισμὸν τῶν τιμῶν ποὺ θὰ γίνεται τὸν Ἰανουάριον καὶ θὰ ξεφύγῃ ἀπὸ τὰ χέρια τῆς διοικήσεως ἡ ἐφαρμογὴ τοῦ νόμου αὐτοῦ. Ἐνῷ εἴμεθα σύμφωνοι διὰ τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου, νομίζω, ὅτι θὰ δυσκολεύσῃ καὶ δὲν θὰ φέρῃ ἀποτέλεσμα, ἐὰν ἐπιμείνῃ ἡ Κυβέρνησις εἰς τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου μὲ τὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 7.

§27ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Γ. Πρίφτης.

§28Γ. ΠΡΙΦΤΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἐτονίσθη ἀπὸ ὅλους τοὺς προλαλήσαντας, ὅτι ἡ γενικὴ βασικὴ ἀρχή, ἐπὶ τῆς ὁποίας ἑδράζεται τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοθέτημα, εἶναι ἡ προστασία τῆς ἐγχωρίου παραγωγῆς ἀπὸ παντὸς ἀθεμίτου συναγωνισμοῦ ποὺ εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποστοῦν τὰ ἑλληνικὰ προϊόντα. Ἤδη, δὲν νομίζω, ὅτι θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ ἀπέναντι αὐτῆς τῆς γενικῆς βασικῆς ἀρχῆς ἀντίρρησις, ἐφ’ ὅσον κατὰ βάσιν ὅλοι εἴμεθα σύμφωνοι, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἀποτελεσματικὴν προστασίαν τῆς ἐγχωρίου παραγωγῆς. Εἴμεθα, ὅμως, ὑποχρεωμένοι νὰ ἐξετάσωμεν τὸ ὑπὸ συζήτησιν σχέδιον νόμου, ἀπὸ ὅλας τὰς πλευρὰς καὶ ἰδίως τῶν ἀμέσων ἐπιπτώσεων ἐπὶ τῆς καθόλου οἰκονομίας τῆς χώρας. Ὑπῆρχε, σχετικῶς, καὶ παλαιοτέρα νομοθεσία. Ὁ Νόμος 2775)54. Καὶ εἶναι γνωστόν, ὅτι αὐτὴ ἡ νομοθεσία ἐβασίσθη εἰς τὸ ἄρθρον 6 τῆς Συμφωνίας τῶν Κρατῶν–μελῶν τῆς ΓΚΑΤΤ, ποὺ καταδικάζει τὴν ἐξαγωγὴν εἰδῶν εἰς τιμὰς τοιαύτας, ὥστε νὰ ζημιοῦνται, ἤ, ἔστω, καὶ νὰ ἀπειλῆται ἡ ἐγχώριος παραγωγὴ ἀντιστοίχων εἰδῶν. Ἀλλὰ καὶ ἡ ἁπλῆ ἐπιβράδυνσις ἢ παρεμπόδισις ἑνὸς κλάδου βιομηχανικοῦ συνεπεία εἰσαγωγῶν εἰς τιμὰς χαμηλοτέρας τῆς κανονικῆς, εἶναι καταδικαστέαι. Καὶ διὰ τὴν ἐξεύρεσιν τῆς τιμῆς αὐτῆς, καθώριζεν, ὅτι: «1) Λαμβάνεται ὑπ’ ὄψιν ἡ τιμὴ πωλήσεως εἰς τὴν ἐσωτερικὴν ἀγορὰν τοῦ ἐξάγοντος Κράτους ἢ 2) ἐὰν δὲν ὑπάρχῃ ἢ δὲν δύναται νὰ ἐξευρεθῇ, λαμβάνεται ἡ ἀνωτάτη τιμή, εἰς ἣν ἐξήχθη εἰς τρίτην χώραν ἤ, τέλος, τὸ βιομηχανικὸν κόστος εἰς τὴν ἐξάγουσαν χώραν, προσηυξημένον κατὰ λογικὸν ποσὸν εἰς ἔξοδα καὶ κέρδος». Πλέον ὅμως τούτων, παραδεδεγμένον ἀπὸ καιροῦ ὑπὸ τῶν χωρῶν τῆς ΓΚΑΤΤ, τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον α) καταργεῖ τὴν διὰ τοῦ Ν. 2775)54 προβλεπομένην προσαγωγὴν ἐγγράφων, ἀποδεικτικῶν τῆς τιμῆς, β) καθορίζει καὶ τρίτον τρόπον ἐξευρέσεως τῆς τιμῆς, διὰ τοῦ μέσου ὅρου τιμῶν ἐξαγωγῆς, ὅπως αὗται σχηματίζωνται εἰς χώρας τοῦ ἐλευθέρου ἐμπορίου, ἀποκλειομένων τῶν χωρῶν ἐκείνων ποὺ ἔχουν τιμὰς χαμηλοτέρας τῶν διεθνῶν (ἄρθρον 2 παράγρ. γʹ), γ) εἰσηγεῖται τὴν λῆψιν προληπτικῶν μέτρων (ἄρθρον 7 παράγρ. 1) καὶ δ) προκαταβολικῶς ἐπίσης καθορίζει, ὅτι τιμὴ κατὰ 15% χαμηλοτέρα τῶν τιμῶν τῶν ἐξευρισκομένων βάσει τοῦ ἄρθρου 2, συνιστᾷ περίπτωσιν ντάμπινγκ. Εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς, κύριοι συνάδελφοι, πρέπει νὰ ἐπισημάνωμεν ὅτι, πέραν τῆς γενικότητος, ἥτις διέπει τὴν διατύπωσιν τοῦ νομοσχεδίου, ὁ κύριος στόχος εἶναι ἡ περαιτέρω προστασία τῆς Ἑλληνικῆς Βιομηχανίας Βαμβακουργίας. Θεωρῶ δὲ ὑποχρέωσιν νὰ τονίσω, ὅτι καὶ ἡμεῖς τὸν κλάδον αὐτόν, τοὐλάχιστον κατὰ ἕνα σοβαρὸν τμῆμα του, τὸν θεωροῦμεν ἐκσυγχρονισμένον καὶ ἀποδοτικόν, ἀπασχολοῦντα σοβαρὸν ποσοστὸν τοῦ ἐργατικοῦ δυναμικοῦ τῆς χώρας καὶ κατεργαζόμενον ἐγχώριον πρώτην ὕλην καὶ ἔχοντα δυνατότητας ὄχι μόνον τὰς ἐγχωρίους ἀνάγκας νὰ ἱκανοποιήσῃ, ἀλλὰ καὶ νὰ διεκδικήσῃ καὶ ἐξαγωγάς. Τὸ ὅτι ὅμως ἀποτελεῖ κύριον στόχον τοῦ παρόντος, ἀποδεικνύεται ἀπὸ τὸ ἱστορικὸν ποὺ ἐπροκάλεσε τὴν ὑποβολὴν τοῦ συζητουμένου νομοσχεδίου, καὶ τὸ ὁποῖον φυσικὰ δὲν ἀναφέρεται εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν, ἀλλὰ προκύπτει ἀπὸ σειρὰν περιστατικῶν, ἀναφερομένων εἰς ἐπίσημα καὶ ἄλλα ἔγκυρα κείμενα. Εἰς τὰ πλαίσια τῆς ἐρεύνης καὶ ὀργανώσεως τοῦ οἰκονομικοῦ προγραμματισμοῦ εἰργάσθη καὶ ἡ εἰδικὴ Ἐπιτροπὴ Βιομηχανίας, μὲ Πρόεδρον τὸν Πρόεδρον τῶν Ἑλλήνων βιομηχάνων βαμβακουργίας. Κύριον μέλημα τῆς Ἐπιτροπῆς, μὲ εἰσηγητὴν τὸν ἐπίσης βιομήχανον βαμβακουργίας κ. Γαβριὴλ καὶ ἡ μελέτη περὶ τοῦ ἀσκουμένου ἐν Ἑλλάδι ντάμπινγκ. Εἰς τὴν εἰσήγησίν της ἡ Ἐπιτροπή, ἀνεφέρθη εἰς τὰς ἀτελείας τοῦ ἄρθρου 6 τῆς συμφωνίας τῆς ΓΚΑΤΤ καὶ τοῦ ἰδικοῦ μας Ν. 2775)54. Καίτοι δέ, εἰς τὸ πόρισμα τῆς εἰσηγήσεώς της ἀναφέρει, ὅτι εἰς Ἑλλάδα, εἶναι σποραδικὰ τὰ κρούσματα ντάμπινγκ, ἐν τούτοις, διεπίστωσεν, ὅτι ποσότητες βαμβακερῶν ὑφασμάτων διατίθενται εἰς τὴν Ἑλληνικὴν ἀγορὰν εἰς τιμὰς ὑψηλοτέρας τῶν καλυτέρας ποιότητος ἐγχωρίων, διότι διαφημίζονται ὡς «εὐρωπαϊκά!». Ὅτι, ἐκ τούτου, ἐμειώθη κατὰ 1.700 τόννους ὁ ὑπὸ τῶν Ἑλληνικῶν βιομηχανιῶν κατεργαζόμενος βάμβαξ, μὲ συνέπειαν τὴν ἀπώλειαν ἐργασίας 6 ἑκατομμυρίων ὡρῶν κλπ. Καὶ ἡ εἰσήγησις κατέληξεν εἰς τὸ ὅτι παρίσταται ἀνάγκη καταργήσεως τῶν διατάξεων τοῦ Ν. 2775)54, περὶ ὑποβολῆς ἐγγράφων ἀποδεικτικῶν τῶν τιμῶν ντάμπινγκ καὶ εἰς τὴν ὀργάνωσιν προληπτικοῦ ἐλέγχου διὰ τῆς διατάξεως πινάκων διεθνῶν τιμῶν. Ἀνεγνώριζεν ὅμως, ὅτι «τὰ μέτρα αὐτά, ἐνδεχόμενον νὰ περιέχουν ἐλαφρὰν δόσιν αὐθαιρεσίας». Ἡ Ἐπιτροπὴ αὐτή, κατέληξε σὲ πόρισμα, εἰς τὸ ὁποῖον μὲ τὴν πρώτην ἀνάγνωσιν, ἀναγνωρίζει κανεὶς εὐκόλως τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν καὶ τὰ ἄρθρα τοῦ συζητουμένου νομοσχεδίου. Μάλιστα δέ, οἱ εἰσηγηταὶ ἦσαν τόσον βέβαιοι διὰ τὴν ἀποδοχὴν τῶν ἀπόψεών των, ὥστε στὸ πόρισμα αὐτὸ ποὺ ἐδημοσιεύθη εἰς σχετικὸν εἰδικὸν τεῦχος τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ (Μάρτιος 1959, σελὶς 5), ἀναφέρεται: «Ἁρμοδία διὰ τὴν διαπίστωσιν περὶ ὑπάρξεως ἢ μὴ ντάμπινγκ, ὡς καὶ διὰ τὴν παρακολούθησιν τοῦ παρόντος νόμου, τυγχάνει ἐπίσης ἡ ἐν τῷ κεφαλαίῳ Αʹ τοῦ παρόντος ἄρθρου 1 ἀναφερομένη Ἐπιτροπὴ ἀντιντάμπινγκ»! Ἠκολούθησε, μὲ ἀνάλογον πνεῦμα, ἡ ἐμπιστευτικὴ ἔκθεσις τοῦ ἀξιοτίμου κ. ὑπουργοῦ ἐπὶ τῆς Βιομηχανίας, ποὺ ὅμως, ἐδημοσιεύθη εἰς ἐφημερίδα τῆς 24.7.59 καὶ δι’ αὐτό, δὲν ἀναφέρομαι καὶ ἀναλυτικῶς εἰς αὐτήν. Ἐν συνεχεία, ὁ Πρόεδρος τῶν Ἑλλήνων βιομηχάνων βαμβακουργίας κ. Χ. Κατσάμπας, συμμετασχὼν εἰς τὴν συνέλευσιν τῆς Ἐπιτροπῆς Ἑνώσεως Βιομηχάνων Βαμβακουργίας τῶν Κρατῶν–μελῶν τῆς ΕΟΚ εἰς τὸ Μόναχον τὴν 5.3.60, προκειμένου νὰ συζητηθοῦν τὰ προβλήματα τὰ ὑφιστάμενα διὰ τὴν εἰσδοχὴν τῆς Ἑλλάδος εἰς τὴν Κ.Ε. Α., εἰς τὴν ὁμιλίαν του, μεταξὺ ἄλλων —καὶ πολλῶν ὀρθῶν διαπιστώσεων— ἐτόνισεν, ὅτι: «Τὸ ἔντονον αἴτημα τῶν Ἑλλήνων βιομηχάνων (βαμβακουργίας), εἶναι ἡ ψήφισις νόμου προστατεύοντος τὴν Ἑλληνικὴν βιομηχανίαν ἀπὸ τὸ ντάμπινγκ ξένων χωρῶν». Καὶ «ἂν ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις προβῇ εἰς τὴν ψήφισιν νόμου προστατεύοντος πλήρως τὴν Ἑλληνικὴν βιομηχανίαν (βαμβακουργίας) ἀπὸ τὰ ἐνεργούμενα ντάμπινγκ, οἱ Ἕλληνες βιομήχανοι δὲν θὰ εἶχον ἀντίρρησιν νὰ παραιτηθῶσι πάσης περαιτέρω προστασίας». Τὸ ἴδιον θέμα ἐπανελήφθη ἐντόνως καὶ εἰς τὰ πεπραγμένα τῆς Ἑνώσεως Ἑλλήνων Βιομηχάνων κατὰ τὴν Γ. Σ. τῆς 3.4.60. Καὶ ἐπηκολούθησεν ἡ κατάθεσις εἰς τὴν Βουλὴν τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου. Ἐθεώρησα ἀναγκαίαν τὴν ἔκθεσιν τοῦ ἱστορικοῦ αὐτοῦ διὰ τὴν θεμελίωσιν τῆς ἀρχικῶς ἐκτεθείσης ἀπόψεως, ὅτι βασικὸς στόχος, ἡ ὄντως ἀρχὴ τοῦ νομοσχεδίου εἶναι ἡ προστασία τῶν συμφερόντων τῶν βιομηχάνων βαμβακοκαλλιεργείας. Ἀνεξαρτήτως τοῦ ἐὰν εἶναι παραδεκτὸν μία Κυβέρνησις εἰς τὴν γενικωτέραν προσπάθειαν ὀργανώσεως τοῦ οἰκονομικοῦ προγραμματισμοῦ νὰ καταλήγῃ εἰς τὴν ἀποδοχὴν τῶν ἐπὶ μέρους ἀπόψεων ἐκπροσώπων καὶ μόνου κλάδου τῆς βιομηχανίας, χωρὶς νὰ συσχετίζῃ αὐτὰ μὲ τὸν γενικώτερον οἰκονομικὸν προγραμματισμὸν ὡς εὐρύταται ἐπιδιώξεις του, χωρὶς νὰ σταθμίζῃ τὰς ἐπιπτώσεις των εἰς τοὺς ἄλλους τομεῖς τῆς οἰκονομίας, εἰς τὴν ἀνάγκην ἀναπτύξεως καὶ ἐκσυγχρονισμοῦ τῆς βιομηχανίας καὶ νὰ τὰς συντάξῃ μὲ τὰς ἀπαιτήσεις τοῦ γενικωτέρου οἰκονομικοῦ προβλήματος τῆς χώρας, χρειάζεται νὰ ἐπισκοπήσωμεν τὴν παροῦσαν κατάστασιν τῆς ἑλληνικῆς βαμβακουργίας, τῆς ὁποίας οἱ ἐκπρόσωποι ἐνέπνευσαν τὸ συζητούμενον νομοσχέδιον. Ἡ ἑλληνικὴ βαμβακουργία διαθέτει 320.000 ἀτράκτους, 4.000 ἱστοὺς (30% αὐτόματοι) ἀνήκοντας εἰς 45 ἐπιχειρήσεις, κατὰ τὸ πλεῖστον Α.Ε. ἢ ἀκριβέστερον Ἀνωνύμους Οἰκογενειακὰς Ἑταιρείας. Ἕτεροι 4.000 ἱστοὶ (10% αὐτόματοι) ἀνήκουν εἰς ἀπειρίαν βιοτεχνῶν κλπ., μὲ ἀναλογίαν 2–10 ἱστῶν καθ’ ἕκαστον. Εἰς ποσοστά, ἡ Ἑλληνικὴ βαμβακουργία διαθέτει 1,77% εἰς ἀτράκτους καὶ 1,73% εἰς ἱστούς, τοῦ συνόλου τῶν χωρῶν τῆς Κ.Ε.Α. Κατεργάζεται τὰ 50% τοῦ παραγομένου ἐν Ἑλλάδι βάμβακος. Ἐν τούτοις, εἰς ὑφάσματα ἐκ βάμβακος καὶ μὴ τεχνητῶν ἰνῶν, ἐσημειώθησαν αἱ ἀκόλουθοι εἰσαγωγαί:

Δὲν πρέπει νὰ νομισθῇ, ὅτι αἱ εἰσαγωγαὶ αὐταί, τόσον πολὺ αὐξηθεῖσαι, ἔβλαψαν, ἀπὸ τῆς ἀπόψεως κερδῶν τὰς κυριωτέρας βαμβακουργικὰς βιομηχανίας. Ἐκ τῶν στοιχείων τοῦ Συνδέσμου Ἑλλήνων Βιομηχάνων προκύπτει, ὅτι κατὰ τὸ 1958, 391 Α.Ε. μὲ μετοχικὸν καὶ ἀποθεματικὸν κεφάλαιον 3.500 ἑκατ., ἐπραγματοποίησαν κέρδη (πρὸ τῶν ἀποσβέσεων), 707 ἑκατ. δραχμῶν. Καὶ εἰδικώτερα: 14 Α.Ε. μὲ 604 ἑκατ. μετοχικὸν καὶ ἀποθεματικὸν κεφάλαιον, ἐπραγματοποίησαν κέρδη πρὸ τῶν ἀποσβέσεων 266 ἑκατ., μετὰ τὰς ἀποσβέσεις 120 ἑκατ., δηλαδὴ ποσοστὸν 20%. Καὶ 233 Α.Ε. μὲ μετοχικὸν καὶ ἀποθεματικὸν κεφάλαιον 1.974 ἑκατ., ἐπραγματοποίησαν κέρδη, πρὸ τῶν ἀποσβέσεων, 423 ἑκατ. καὶ μετὰ τὰς ἀποσβέσεις 197 ἑκατ., δηλαδὴ ποσοστὸν 10%, ὅταν εἶναι γνωστόν, ὅτι οἱ μέγιστοι συντελεσταὶ κέρδους εἰς ἄλλας χώρας κυμαίνονται ἀπὸ 4½–6%. Εἰδικώτερα, ὡς πρὸς τὴν κορυφαίαν τῶν Ἑλληνικῶν βαμβακουργικῶν βιομηχανιῶν, τὴν Πειραϊκὴν–Πατραϊκήν, ἐκ τῆς μελέτης τῶν ἰσολογισμῶν της προκύπτει, ὅτι, κατὰ τὸ 1958, μὲ πληρωθέντας τόκους 27 ἑκατ. (ποὺ ἐπεβάρυναν τὸ κόστος κατὰ 11%), διένειμε καθαρὸν μέρισμα, ἐπὶ τῆς χρηματιστηριακῆς ἀξίας τῶν μετοχῶν της 10,05%. (Ἄλλη βαμβακουργία —τοῦ κ. Γαβριὴλ— διένειμε 12%). Κατὰ τὸ 1959, μὲ πληρωθέντας τόκους 48 ἑκατ., διένειμε μέρισμα 10,33%. Πρέπει δὲ νὰ σημειωθῇ ὅτι, ἐνῷ τὸ μετοχικόν της κεφάλαιον ἀνέρχεται εἰς 56.250.000 δρχ., ἔχει δανειακὰς ὑποχρεώσεις δραχ. 355 ἑκατ. δραχμῶν. Καὶ τὸν ὑπέρμετρον αὐτὸν δανεισμὸν καὶ τὰς ἐκ τούτου ὑποχρεώσεις τόκων καταγγέλλει καὶ ὁ κ. Ζολώτας εἰς τὴν μόλις κυκλοφορήσασαν ἔκθεσιν τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, ὡς ἀνασχετικὸν παράγοντα τῆς ἀναπτύξεως τῆς Ἑλληνικῆς βιομηχανίας. Παρὰ ταῦτα, ἡ Πειραϊκὴ–Πατραϊκὴ εἶναι ἐκ τῶν ἀποδοτικωτέρων ἐπιχειρήσεων. Εἰς τὸν πίνακα τῶν 10 ἀποδοτικωτέρων ἑλληνικῶν χρηματιστηριακῶν ἀξιῶν, ἔχει τὴν ἑξῆς σειράν:

Ἀλλὰ καὶ ἡ προστασία, ἡ ὁποία παρείχετο καὶ μέχρι τώρα εἰς τὴν ἑλληνικὴν βαμβακουργίαν, ἦτο πλουσία. Πέραν τῶν προστατευτικῶν δασμῶν, ἡ θέσπισις τῆς προκαταβολῆς 280% τῆς ἀξίας τῶν εἰσαγομένων ὁμοειδῶν ξένων προϊόντων, τὴν ἐξησφάλιζεν ἀρκετά. Ἐν τούτοις, δὲν ἐπέτυχε παρὰ τεράστια κέρδη, χωρὶς νὰ ἐπεκτείνῃ πλήρως τὴν ἀνάπτυξιν καὶ τὸν ἐκσυγχρονισμόν της, ὥστε ὄχι μόνον νὰ καλύπτῃ πλήρως τὰς ἀνάγκας τῆς ἐσωτερικῆς ἀγορᾶς, ἀλλὰ καὶ νὰ ἀποκλείσῃ ξένας εἰσαγωγάς. Περιθώρια, ἀπεδείχθη, ὅτι ἔχει. Ἐπικερδεῖς ἐπιχειρήσεις εἶναι. Ἐν τούτοις, ἀντὶ αὐξήσεως τῶν κεφαλαίων διὰ τῆς ἐκδόσεως μετοχῶν, προτιμᾷ τὸν ὑπέρμετρον δανεισμόν. Καὶ διὰ νὰ διατηρήσῃ τὸ ἐπίπεδον τῶν ὑψηλῶν κερδῶν της, ἐπιζητεῖ ἐπὶ πλέον προστασίαν διὰ τοῦ παρόντος. Ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ, μάλιστα, ἐπισύρω τὴν προσοχήν σας καὶ εἰς τὸ ὅτι τὰ Στοιχεῖα τῆς Ἐθνικῆς Στατιστικῆς Ὑπηρεσίας παρουσιάζουν διαφοράν, ὡς πρὸς τὰ στοιχεῖα τοῦ Συνδέσμου Ἑλλήνων Βιομηχάνων. Ἡ πρώτη διαπιστώνει ἄνοδον τοῦ δείκτου βιομηχανικῆς παραγωγῆς. Ὁ δεύτερος κάμψιν. Ἴσως, διὰ νὰ συντελεσθῇ πλήρως ἡ προεργασία, ἥτις ὡδήγησεν εἰς τὴν ὑποβολὴν τοῦ παρόντος νομοσχεδίου.

§29Ν. ΜΑΡΤΗΣ. (Ὑπ. Βιομηχανίας). Τὸ θέμα αὐτὸ τῆς ἀντινομίας, κακῶς ἀναφέρεται. Δὲν ὑπάρχει ἀντινομία, διότι ὁ Σύνδεσμος Βιομηχάνων δίδει στοιχεῖα, βάσει τῶν παλαιῶν βιομηχανιῶν καὶ δὲν λαμβάνει ὑπ’ ὄψει του τὰς νέας βιομηχανίας.

§30Γ. ΠΡΙΦΤΗΣ. Νομίζω, κ. Ὑπουργέ, ὅτι τὰ στοιχεῖα τοῦ Συνδέσμου Βιομηχάνων δὲν εἶναι ἀκριβῆ διὰ νὰ λαμβάνωνται, ἐπαναλαμβάνω, ὑπὸ τοῦ Κράτους μέτρα, ὅπως τὰ ὑπὸ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου λαμβανόμενα. Ὁ κ. Κατσιάμπας, εἰς τὴν προαναφερθεῖσαν ἔκθεσίν του πρὸς τὴν συνέλευσιν Ἑνώσεως Βιομηχάνων Βαμβακουργίας χωρῶν τῆς Κοινῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἀγορᾶς, ἀναφέρει, ὅτι «δὲν θὰ πρέπει νὰ συνεχίζεται ἡ παρεξήγησις, νὰ θεωρῆται ἡ ἑλληνικὴ βαμβακουργία ἐκσυγχρονισθεῖσα καὶ ἴσως περισσότερον ἀπὸ τοὺς συναδέλφους τῆς Γερμανίας, μετὰ τὴν ἐπίσκεψιν τὴν ὁποίαν ἔκαμαν εἰς τὴν χώραν μας κατὰ Ὀκτώβριον 1958», διότι ἡ Ἐπιτροπὴ αὐτὴ ἐπεσκέφθη 4 μόνον ἐργοστάσια καὶ μάλιστα τὰ μόνα ἐκσυγχρονισμένα. Αὐτὸ προσεπιβεβαιοῖ τὸν προγενέστερον ἰσχυρισμόν μας, ὅτι ὑπάρχουν περιθώρια ἀναπτύξεως καὶ ἐκσυγχρονισμοῦ. Ἀποφεύγει, ὅμως, νὰ ἐξυπηρετήσῃ ταῦτα καὶ προτιμᾷ καὶ τοὺς ὑψηλοὺς δανεισμοὺς μὲ τὰς συνεπείας των, αἱ ὁποῖαι ὅμως δὲν τὴν ἐμποδίζουν νὰ πραγματοποιῇ μεγάλα κέρδη. Ἡ ἑλληνικὴ βαμβακουργία ἔχει ὅλας τὰς προϋποθέσεις νὰ καταστῇ βιομηχανία συναγωνιστική. Ἐν τούτοις, προτιμᾷ νὰ παραμείνῃ ὑπὸ καθεστὼς παντοειδοῦς προστασίας, τὴν ὁποίαν ἤδη ἐπιδιώκει νὰ ἐπεκτείνῃ καὶ διὰ τοῦ ἀποκλεισμοῦ (ἄρθρον 2 παράγρ. 3) τῶν προϊόντων τῶν Ἀνατολικῶν ἀγορῶν, διότι εἰς τοῦτο ἀκριβῶς ἀποβλέπει κατὰ τὴν κρίσιν μας, τὸ παρὸν νομοσχέδιον.

§31Ν. ΜΑΡΤΗΣ. (Ὑπ. Βιομηχανίας). Ἡ θεωρία σας εἶναι ὁμολογουμένως περίεργος, διότι τὸ ἐὰν ἔχῃ μία βιομηχανία κέρδη, εἶναι τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν, τὸ ὁποῖον θὰ παρέμβῃ καὶ θὰ φορολογήσῃ τὴν βιομηχανίαν, ἀλλὰ ἐξ αὐτοῦ τοῦ γεγονότος νὰ ὑποστηρίζετε οὐσιαστικῶς ἀντίθετον θέσιν πρὸς τὸ νομοσχέδιον, δὲν τὸ καταλαβαίνω. Πέρυσιν ἐξηγάγομεν πατάταν εἰς μίαν χώραν καὶ ἐκινήθη ὁ μηχανισμὸς τοῦ ἀντιντάμπινγκ εἰς μίαν νύκτα. Ἔχομεν τὸ ἑξῆς συγκεκριμένον στοιχεῖον: Κατὰ τὴν κοστολόγησιν ὑπὸ τῆς ὑπηρεσίας εἰς εἰδικὸν τσίτι, μόνον ἡ ἀξία τῆς πρώτης ὕλης καὶ τῶν ἐργατικῶν, χωρὶς νὰ παρεμβληθῇ τὸ θέμα τῶν μηχανημάτων, ὅπως ὑπεστήριξεν ὁ κ. συνάδελφος, μόνον ἡ ἀξία τῆς πρώτης ὕλης ἦτο 7 δραχμαὶ καὶ εἰσάγεται τσίτι εἰς τὸν Πειραιᾶ μὲ 2,90. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ συζητῶμεν εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν ποὺ ἔχομεν κοστολόγησιν μόνον ἐργατικῶν καὶ πρώτης ὕλης 7 δραχμὰς καὶ εἰσάγεται τσίτι εἰς τὸν Πειραιᾶ μὲ 2,90, νὰ συζητῶμεν διὰ ἀντιντάμπινγκ;

§32Γ. ΠΡΙΦΤΗΣ. Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ σᾶς εἴπω, διότι κινδυνεύω νὰ παρεξηγηθῶ εἰς ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα εἶπον, ὅτι εἰς αὐτὸ τὸ κοστολόγιον τῶν 7 δραχμῶν εἶναι καὶ τὸ κοστολόγιον τοῦ ὑπερμέτρου δανεισμοῦ.

§33Ν. ΜΑΡΤΗΣ. (Ὑπ. Βιομηχανίας). Ὄχι, εἶπον ἀξία καὶ ἐργατικὰ μόνον. Δὲν εἶπον οὔτε τόκον, οὔτε ἄλλην ἐπιβάρυνσιν. Τὸ ἐξεκαθάρισα.

§34Π. ΓΥΙΟΚΑΣ. Ὁ δασμὸς ἀντιντάμπινγκ δὲν κάμνει τίποτε ἄλλο. Δὲν προστατεύει εἰδικῶς τὴν βιομηχανίαν μας, ἀλλὰ ἐξισώνει τὸ κόστος ὄχι πρὸς τὴν ἀξίαν τὴν ἑλληνικὴν καὶ τὸ κόστος τὸ ἑλληνικόν, ἀλλὰ πρὸς τὴν κανονικὴν τιμήν, ἡ ὁποία ἐπιτυγχάνεται εἰς τὰ πλαίσια τοῦ διεθνοῦς συναγωνισμοῦ. Συνεπῶς, τὶ ἀντιρρήσεις δύνασθε νὰ ἔχετε, ὅταν θέλωμεν νὰ ἐξισώσωμεν τὰς τιμὰς εἰσαγωγῆς τοῦ ξένου προϊόντος πρὸς τὴν τιμήν, ἡ ὁποία ἐπιτυγχάνεται διὰ τοῦ διεθνοῦς συναγωνισμοῦ; Δὲν πρόκειται νὰ προστατεύσωμεν, χαριστικῶς, τὴν αʹ ἢ βʹ βιομηχανίαν, ἀλλὰ νὰ ἐπαναφέρωμεν εἰς τὸ ἰσοζύγιον τὴν τιμὴν τὴν κανονικήν.

§35Γ. ΠΡΙΦΤΗΣ. Κύριε συνάδελφε, εἶσθε καὶ εἰσηγητὴς τῆς πλειοψηφίας ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ, ἀλλὰ δὲν μὲ τιμᾶτε μὲ προσοχήν, ὅταν ἐκθέτω τὰς ἀπόψεις μου. Πρῶτα–πρῶτα, ἐδήλωσα σαφῶς καὶ κατηγορηματικῶς διὰ ποίους λόγους δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρχουν ἀντιρρήσεις ἐπὶ τῆς γενικότητος τῆς ἀρχῆς. Ἠναγκάσθην, ὅμως, νὰ ἐπανέλθω εἰς ἕνα συγκεκριμένον ἱστορικόν, διότι, παρὰ τὴν γενικότητα τῆς ἀρχῆς, ὑπάρχει ἡ περίπτωσις ἡ εἰδική, ἡ ὁποία ἐπέβαλε τὴν λῆψιν τῶν μέτρων αὐτῶν.

§36Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε συνάδελφε, θέτετε ὑπὸ ἀμφισβήτησιν τὰς παρατηρήσεις τοῦ συναδέλφου, ὅτι κριτήριον κλῆριγκ εἶναι ἡ διεθνὴς κανονικὴ τιμή; Τὸ ἀποδέχεσθε; Διότι πρέπει νὰ ἐκκαθαρίσωμεν τὸ θέμα. Ἐὰν ὄντως τὸ κριτήριον τοῦ ντάμπιγκ εἶναι ἡ διεθνὴς κανονικὴ τιμή, τότε ὅλαι αἱ παρατηρήσεις σας ἠμποροῦν νὰ ἔχουν ἀξίαν καθ’ ἑαυτὰς εἰς ἄλλην σειρὰν συλλογισμῶν. Ἀλλά, καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὸ συγκεκριμένον μέτρον, ἐφ’ ὅσον δὲν λαμβάνονται, ὡς κριτήριον, αἱ ἐσωτερικαί, ἀλλὰ αἱ διεθνεῖς κανονικαὶ τιμαί, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ ἀντίρρησις. Δὲν σχετίζονται, ὅμως, μὲ τὸ συζητούμενον θέμα, διότι δὲν ἀποτελοῦν τὴν βάσιν τοῦ νομοσχεδίου. Σᾶς θέτω καλοπίστως αὐτὸ τὸ ἐρώτημα καὶ θὰ ἀναμένω καλοπίστως τὴν ἀπάντησίν σας.

§37Γ. ΠΡΙΦΤΗΣ. Ὅταν ἡ ἐπίκλησις εἶναι, ὅτι ἐπὶ ἑνὸς ὄγκου 5.000 τόννων εἰσαγομένου τὸ 1957 — ὁμιλῶ διὰ τὰς διακριβωμένας εἰσαγωγὰς — ὑπάρχει ἕνα ποσοστὸν 1.400 τόννων προερχομένων ἐκ τῶν χωρῶν τῶν διμερῶν συμφωνιῶν, ἐκ τῶν Ἀνατολικῶν δηλαδὴ χωρῶν, ἀπομένει ὅμως ἕνα ποσοστὸν βαμβακερῶν ὑφασμάτων 3.500 ἄλλων τόννων εἰσαγομένων ἐκ τῶν Δυτικῶν χωρῶν, ἡ ἰδία ἡ ἔκθεσις τῶν εἰσηγουμένων τὸ νομοσχέδιον ἀναφέρει, ὅτι τὰ ὑφάσματα αὐτά, εἴτε ἐκ τῶν Δυτικῶν, εἴτε τῶν Ἀνατολικῶν χωρῶν πωλοῦνται εἰς τιμὰς ὑψηλοτέρας εἰς τὴν Ἑλλάδα ἀπὸ τὴν ἑλληνικὴν παραγωγὴν λόγῳ τῆς διαφημίσεώς των ὡς εὐρωπαϊκῶν, ὅταν, κ. Πρόεδρε, οὕτως ἔχῃ τὸ πρᾶγμα, ἀπὸ τοῦ 1955, καὶ ἀνέφερον τὴν σειρὰν τῶν ἀριθμῶν, ἀκριβῶς διὰ νὰ μὴ μοῦ προβληθῇ αὐτὴ ἡ ἀντίρρησις, ἔχομεν μίαν διόγκωσιν τῶν εἰσαγομένων καὶ ἐκ τῶν Ἀνατολικῶν καὶ Δυτικῶν ἀγορῶν, αἱ ὁποῖαι κατώρθωσαν ὥστε αὐτὴ ἡ διόγκωσις νὰ αὐξάνεται κατ’ ἔτος, παρὰ τὴν ἔλλειψιν σοβαρῶν προστατευτικῶν μέτρων ὑπὲρ τῆς Ἑλληνικῆς βαμβακουργίας, ἀπομένει πρὸς ἔρευναν τὸ θέμα πῶς δὲν κατάφεραν αἱ Ἑλληνικαὶ βαμβακουργίαι νὰ ἐκδιώξουν ἀπὸ τὴν Ἑλληνικὴν ἀγορὰν τὰ ξένα αὐτὰ προϊόντα.

§38Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Αὐτὸ τὸ ἐρώτημα, τὸ ὁποῖον θέτετε, εἶναι ἄξιον ἐξετάσεως καθ’ ἑαυτό. Ἀλλὰ καὶ πάλιν δὲν σχετίζεται μὲ τὴν ἄλλην ὑπόθεσιν. Διότι ἐφ’ ὅσον ἔρχονται μὲ μεγαλυτέρας τιμὰς ἀπὸ τὰς διεθνεῖς κανονικὰς τιμάς, δὲν ἐμπίπτουν εἰς αὐτὰς τὰς διατάξεις. Εἶναι ἕνα θέμα καθ’ ἑαυτὸν ἄξιον ἐξετάσεως καὶ ἂν θέλετε νὰ τὸ ἐξετάσετε καθ’ ἑαυτὸ θὰ σᾶς παρακολουθήσωμεν. Ἀλλ’ αἱ βάσεις τοῦ νομοσχεδίου εἶναι, ὅτι ὅταν αἱ τιμαὶ τῶν εἰσαγωγῶν ὑπερβαίνουν, κατὰ τὸ ὡρισμένον αὐτὸ ποσοστὸν τὰς διεθνεῖς κανονικὰς τιμάς, ἔχει ἐφαρμογὴν αὐτὸς ὁ νόμος. Καὶ αὐτὴ ἡ εἰδικὴ περίπτωσις, ἡ περίπτωσις τὴν ὁποίαν ἀνεφέρατε, εἶναι ἀξία ἐξετάσεως, ἀλλὰ δὲν ἀφορᾷ τὸ παρὸν νομοσχέδιον.

§39Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Δὲν θὰ ἤθελα νὰ παρεμβληθῶ, ἀλλ’ ἡ παρέμβασις τοῦ Προέδρου κ. Παπανδρέου καὶ τοῦ κ. Γυιόκα, μὲ ὑποχρεώνει διὰ τὴν ὁλοκλήρωσιν τοῦ θέματος νὰ προσθέσω τὸ ἑξῆς: Δὲν πρόκειται περὶ τῆς βαμβακουργίας, εἰδικῶς. Πρόκειται περὶ ἐξοπλισμοῦ τῆς Ἑλληνικῆς παραγωγῆς διὰ τοῦ μέσου, τὸ ὁποῖον θὰ τῆς ἐπιτρέψῃ ν’ ἀμύνεται κατὰ τοῦ DAMPING, τοῦ ἀσκουμένου εἰς οἱονδήποτε ἀγαθὸν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ. Ἂν ἐπρόκειτο, κ. συνάδελφοι, περὶ ἐπιβολῆς δασμῶν διὰ τὴν προστασίαν τῆς Ἑλληνικῆς παραγωγῆς, θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἦσαν χρήσιμα τὰ στοιχεῖα ποὺ ἀναπτύσσει ὁ κ. συνάδελφος. Δὲν πρόκειται περὶ αὐτοῦ. Πρόκειται περὶ τῆς ἀμύνης τῆς ἑλληνικῆς παραγωγῆς, ἐναντίον ἐπιβολῆς ἀσκουμένης, καθ’ ὃν τρόπον διαγορεύει τὸ νομοσχέδιον. Ζητεῖται δὲ διὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ ἡ διακρίβωσις τῆς κανονικῆς διεθνοῦς τιμῆς, ὄχι ἡ καθιέρωσις προστατευτικῆς τιμῆς ὑπὲρ τῆς Ἑλληνικῆς παραγωγῆς, ἀλλ’ ἐπαναλαμβάνω, ἡ διακρίβωσις τῆς πραγματικῆς διεθνοῦς τιμῆς. Ἀνευρίσκεται, λέγω, ἡ διεθνὴς πραγματικὴ τιμή, ἐπὶ τῇ βάσει τῶν τιμῶν τῶν εἰσαγωγῶν ἐκ τῶν Δυτικῶν χωρῶν. Ὅταν ἔτσι ἔχῃ τὸ νομοσχέδιον, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνεται λόγος περὶ προστασίας τῆς Ἑλληνικῆς παραγωγῆς εἰς βάρος τῆς καταναλώσεως ἢ εἰς ὄφελος τῶν βιομηχανιῶν. Πρόκειται, ἁπλούστατα, περὶ λήψεως τῶν μέτρων, τὰ ὁποῖα θὰ ἐπιτρέψουν, ὥστε νὰ μὴ ἀσκῆται αὐτὸς ὁ ἀθέμιτος ἀνταγωνισμός, ὄχι τῆς προσφορᾶς ἀγαθῶν, ὄχι ἁπλῶς εἰς τιμὰς κατωτέρας ἀπὸ ἐκείνας τὰς ὁποίας προσφέρουν ἢ νὰ δύνανται νὰ προσφέρουν αἱ Ἑλληνικαὶ βιομηχανίαι, ἀλλ’ εἰς τιμὰς κατωτέρας ἀπὸ ἐκείνας, τὰς ὁποίας προσφέρει ἡ διεθνὴς ἀγορά, ἡ ὁποία, ὑποτίθεται, ὅτι εἶναι ἡ διεθνὴς κανονικὴ τιμὴ, τοῦ εἴδους. Τὶ συμβαίνει; Θὰ ἔλεγεν ὁ ἰσχύων νόμος, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ λάβωμεν ὑπ’ ὄψιν τὴν τιμὴν εἰς τὰς χώρας τὰς ἐξαγούσας ἢ τὸ κόστος τῆς παραγωγῆς. Διεπιστώθη, ὅτι αὐτὸ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀνταποκριθῇ εἰς τὴν ἀποστολὴν καὶ τὸν σκοπὸν ποὺ ἐπιδιώκομεν. Καὶ διὰ αὐτὸν τὸν λόγον ἀναζητοῦμεν τὴν διεθνῆ κανονικὴν τιμὴν ἀπὸ τὰς ἐξαγωγὰς τῶν Δυτικῶν χωρῶν. Διὰ ποῖον τελικὸν σκοπόν; Μὲ τὸν τελικὸν σκοπόν, νὰ ἀποκλείσωμεν προσφορὰν ἀγαθῶν εἰς τιμὰς αἱ ὁποῖαι δὲν θὰ εἶναι αἱ διεθνεῖς κανονικαί, καὶ ὄχι νὰ προσαρμόσωμεν τὰς ἐξωτερικὰς τιμὰς μὲ τὰς τιμὰς μὲ τὰς ὁποίας ἡ Ἑλληνικὴ βιομηχανία θέλει νὰ προσφέρῃ τὰ ἰδικά της προϊόντα. Ἐὰν περὶ αὐτοῦ ἐπρόκειτο βεβαίως θὰ εἶχον θέσιν τὰ ὅσα λέγει ὁ κ. συνάδελφος. Ἀλλά, ἐπαναλαμβάνω, δὲν πρόκειται νὰ προσαρμόσωμεν τὰς ἐξωτερικὰς τιμὰς μὲ τὰς τιμὰς τὰς ὁποίας ἡ Ἑλληνικὴ βιομηχανία θέλει νὰ προσφέρῃ. Ἁπλῶς θέλομεν νὰ προσαρμόσωμεν τὰς τιμὰς τοῦ ἐξωτερικοῦ μὲ τὴν γενικὴν κανονικὴν διεθνῆ τιμήν. Αὐτὸ ἐπιδιώκομεν μὲ τὸ νομοσχέδιον. Περαιτέρω ἐὰν ἐπρόκειτο περὶ προστασίας τῆς Ἑλληνικῆς βιομηχανίας, θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ εἶναι χρήσιμα τὰ στοιχεῖα περὶ τοῦ ὄγκου ὁ ὁποῖος ὑπάρχει εἰς τὴν κατανάλωσιν, καὶ περὶ τῶν εἰσαγωγῶν αἱ ὁποῖαι ἀπαιτοῦνται διὰ τὴν κάλυψιν τῶν ἀναγκῶν τῆς καταναλώσεως. Καὶ τότε θὰ ἔπρεπε νὰ ἀναζητηθῇ, ἐὰν ἡ Ἑλληνικὴ βιομηχανία εἶναι εἰς θέσιν νὰ συναγωνίζεται τὴν ξένην βιομηχανίαν, καὶ ποῖον ποσοστόν, τῆς βιομηχανίας ἑκάστου εἴδους εὑρίσκεται εἰς τὴν ὁριακὴν αὐτὴν θέσιν καὶ ἠμπορεῖ νὰ συναγωνισθῇ ἢ ὄχι τὴν ξένην βιομηχανίαν. Ἀλλὰ δὲν πρόκειται περὶ αὐτοῦ. Δὲν πρόκειται περὶ δασμοῦ προστατευτικοῦ. Πρόκειται ἁπλῶς περὶ δασμοῦ ἀμύνης, ὁ ὁποῖος προσδιορίζεται ἐπὶ τῇ βάσει τῆς διεθνοῦς κανονικῆς τιμῆς, καὶ ὄχι ἐπὶ τῇ βάσει τῆς τιμῆς τὴν ὁποίαν θέλει νὰ προσφέρῃ ἡ Ἑλληνικὴ βιομηχανία.

§40Γ. ΠΡΙΦΤΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, καὶ ἡ παρατήρησις τοῦ ἀξιοτίμου κ. Παπανδρέου καὶ ἡ παρατήρησις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν θὰ ἦσαν προκαταβολικῶς δι’ ἐμὲ παραδεκταί, ἐὰν δὲν ὑπῆρχε ἡ παράγραφος 2 τοῦ ἄρθρου 1 ἡ ὁποία καταλήγει καὶ λέγει, ὅτι ἡ διεθνὴς αὐτὴ κανονικὴ τιμὴ θὰ ἐξευρίσκεται διὰ τοῦ μέσου ὅρου ποὺ θὰ σχηματίζεται ἀπὸ τὰς τιμὰς τριῶν ἐξαγουσῶν Χωρῶν ὅπου ἀσκεῖται τὸ ἐλεύθερον ἐμπόριον. Κύριοι συνάδελφοι, χωρὶς νὰ ἐπανέρχωμαι εἰς προηγούμενα, εἶναι γεγονός, ὅτι ἀκριβῶς ἡ διατύπωσις τῆς παραγρ. αὐτῆς, ἡ ὁποία εἶναι ὁ πιὸ εὐρύτερος τρόπος ποὺ χρησιμοποιεῖται ἀπὸ ὅλας τοὐλάχιστον τὰς χώρας μέχρις τῆς στιγμῆς αὐτῆς διὰ τὴν περίπτωσιν αὐτήν, δίδει τὸ δικαίωμα, μετὰ τὰ γνωστὰ γεγονότα ποὺ ἔγιναν εἰς τὴν Ἑλλάδα, μετὰ τὸ γνωστὸν ἐκεῖνο σκάλωμα ποὺ εἴχαμεν εἰς τὰς συμφωνίας ἐγκαταστάσεων μὲ τὴν Γερμανίαν, ὅπου κατόπιν καταγγελιῶν καὶ ἀνακοινώσεων τῶν Ἑλλήνων βιομηχάνων, λέγεται, ὅτι δὲν εἶναι μόνον ἡ ἐγκατάστασις βιομηχανιῶν, ἀλλὰ διὰ τῶν ἀξιώσεών των προσπαθοῦν νὰ προστατεύσουν καὶ τὰς μέχρι σήμερον εἰσαγωγὰς εἰς τὴν χώραν τῆς Δυτικῆς Γερμανίας, δίδει τὸ δικαίωμα νὰ σκεφθῶμεν παρὰ τὰς διακηρύξεις, ἰδιαιτέρως τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ὑπουργοῦ τοῦ Ἐμπορίου, ποὺ ἐπανειλημμένως γίνονται, ὅτι ὁ τρόπος τῆς ἐξευρέσεως τοῦ μέσου ὅρου τῆς τιμῆς τείνει εἰς τὸν ἀποκλεισμὸν τῶν εἰσαγωγῶν τοὐλάχιστον ὡρισμένων εἰδῶν ἐκ τῶν Ἀνατολικῶν Ἀγορῶν. Κύριοι συνάδελφοι, ὁμιλῶμεν περὶ κόστους παραγωγῆς καὶ περὶ τιμῆς DAMPING. Δὲν ἔχομεν τὸ δικαίωμα, ὄχι διότι ἀρέσει εἰς ἐμᾶς καὶ δὲν ἀρέσει εἰς σᾶς, δὲν ἔχομεν τὸ δικαίωμα, κ. συνάδελφοι, ν’ ἀρνηθῶμεν, ὅτι λόγῳ τῆς διαρθρώσεως τῆς Σοσιαλιστικῆς οἰκονομίας ἡ ὁποία ὑπάρχει, ἡ ὁποία διέπει ἕνα κομμάτι τοῦ κόσμου αὐτὴν τὴν στιγμήν, θὰ ὑπάρχῃ πάντοτε μία διαφορὰ τιμῆς, ἡ ὁποία ὅσο θὰ προχωροῦμεν, κ. συνάδελφοι, εἴτε τὸ θέλομεν, εἴτε δὲν τὸ θέλομεν, μὲ καθαρῶς ἐμπορικὰ κριτήρια θὰ γίνεται μεγαλυτέρα, ἀδιάφορον ἂν τὴν τιμὴν αὐτὴν ὡρισμένοι ἐκ τῶν συναδέλφων τὴν θεωροῦν μικροτέραν, διότι ἔχει κρατικοποιηθῆ τὸ ἐμπόριον. Ἡ κρατικοποίησις τοῦ ἐμπορίου σημαίνει ἐξοβελισμὸν μιᾶς σειρᾶς παρεμβλήτων χειρῶν, αἱ ὁποῖαι δὲν εἶναι εἰς τὸ σύνολον ἀναγκαῖαι εἰς τὸ ἐμπόριον. Ὑπάρχει μικρότερον κόστος, ὄχι διότι ἡ ἐνέργεια καὶ ὁ τρόπος τῆς διαρθρώσεως καθιστᾶ τὸ κόστος τῆς παραγωγῆς αὐτοῦ καθ’ ἑαυτοῦ τοῦ προϊόντος μικρότερον, ἀλλὰ διότι καὶ τὸ κόστος τῆς βαρείας βιομηχανίας, δηλαδὴ τῆς βιομηχανίας τῆς παραγούσης τὰ μηχανήματα ποὺ χρησιμοποιοῦνται διὰ τὴν παραγωγὴν λόγῳ τοῦ τρόπου τῆς χρησιμοποιήσεως τῆς ἐνεργείας εἶναι μικρότερον. Ὑπάρχει, κ. συνάδελφοι, μία σοσιαλιστικὴ παραγωγὴ— ἀδιάφορον, ἐὰν εἰς ὡρισμένους ἀρέσῃ καὶ εἰς ὡρισμένους δὲν ἀρέσῃ—ὑπάρχει μία σοσιαλιστικὴ πραγματικὴ παραγωγὴ ἡ ὁποία παίζει τὸν ρόλον της εἰς τὴν διαμόρφωσιν τῆς διεθνοῦς οἰκονομίας. Καὶ ὅταν ὁμιλοῦμεν περὶ κόστους παραγωγῆς, ὅταν ἀγνοοῦμεν τὸν παράγοντα αὐτὸν καὶ ὅταν διὰ τὴν μείωσιν τοῦ κόστους ἐξ αἰτίας αὐτῆς ταύτης τῆς διαρθρώσεως, θέλωμεν μίαν Χώραν ἡ ὁποία πάσχει ἰδιαιτέρως ἀπὸ πρόβλημα ἐξαγωγῆς Γεωργικῶν προϊόντων νὰ τὴν ὑπαγάγωμεν εἰς τὴν κατηγορίαν τοῦ DAMPING κάνομε λάθος διὰ τὴν ἐξεύρεσιν τοῦ πράγματος αὐτοῦ ποὺ λέγομεν διεθνῆ τιμή.

§41Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Θὰ παρακαλέσω νὰ προσδιορίσητε σεῖς ποῖον τρόπον προτείνετε. Διότι ἐκάμαμε μίαν ἀνάλυσιν διὰ τὸν τρόπον τῆς κομμουνιστικῆς παραγωγῆς, δὲν προσδιωρίσατε ὅμως ἀκόμη ποῖον τρόπον, ἀντὶ τοῦ προτεινομένου εἰς τὸ νομοσχέδιον, προτείνετε. Καὶ εἴμεθα ἐν ἀναμονῇ τοῦ προσδιορισμοῦ τοῦ τρόπου αὐτοῦ. Ἐπίσης δεχόμεθα, ὅτι ὑπάρχει νέα μορφὴ κομμουνιστικῆς παραγωγῆς. Ἀλλὰ καὶ σεῖς θὰ δεχθῆτε, ὅτι ἡ κομμουνιστικὴ οἰκονομία διευθύνεται ἀπολύτως ἀπὸ τὸ Κράτος καὶ ὁ καθορισμὸς τῶν τιμῶν γίνεται μὲ ἄλλα κριτήρια. Χωρίς, λοιπόν, νὰ ἀμφισβητήσω τὸν ἰσχυρισμόν σας, ὅτι εἶναι ἄλλη ἡ μορφὴ καὶ ἄλλαι αἱ προϋποθέσεις τῆς κομμουνιστικῆς παραγωγῆς, ἐλπίζω, νὰ ἀναγνωρίσητε καὶ σεῖς, ὅτι εἶναι ἀδύνατον νὰ δεχθῶμεν, ὅτι αἱ τιμαὶ καθοριζόμεναι ὄχι ἀπὸ τὴν λειτουργίαν τῆς οἰκονομίας, ἀλλ’ ἀπὸ τὴν ἀπόφασιν τοῦ Κράτους, εἶναι δυνατὸν νὰ τεθοῦν ὡς κριτήρια διὰ τὴν λειτουργίαν τῆς ἰδικῆς μας οἰκονομίας.

§42ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Η. Τσιριμῶκος, ἔχει τὸν λόγον.

§43Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Δὲν θὰ ἤθελα νὰ ἀναμιχθῶ εἰς τὴν διένεξιν παρὰ μόνον διὰ τὸ θέμα αὐτὸ τοῦ προσδιορισμοῦ τῶν ἀρχῶν, ἐπὶ τῶν ὁποίων πρέπει νὰ γίνῃ συζήτησις. Ὑπάρχουν δύο πράγματα τελείως διαφορετικά. Τὸ ἕνα εἶναι ἡ ἀνάγκη τῆς προστασίας ἐνδεχομένως τῆς παραγωγῆς ὑποαναπτύκτων χωρῶν, αἱ ὁποῖαι ἔχουν δικαίωμα νὰ ἀναπτύξουν βιομηχανίαν καὶ αἱ ὁποῖαι προκειμένου περὶ ὡρισμένου χρονικοῦ διαστήματος ἔχουν δικαίωμα νὰ ἀμυνθοῦν ἐναντίον τοῦ ἀνταγωνισμοῦ κατ’ ἄλλων χωρῶν, ἐφ’ ὅσον πιστεύουν, ὅτι σὺν τῷ χρόνῳ εἶναι δυνατὸν ν’ ἀναπτυχθῇ ἡ βιομηχανία των κατὰ τρόπον, ὥστε νὰ γίνουν ἀνταγωνιστικαί. Καὶ διὰ τοῦτο προσωπικῶς ἐγὼ δὲν ἤμην ποτὲ ὑπὲρ τῆς πλήρους ἐλευθερίας τῶν εἰσαγωγῶν, διότι ἐνόμιζον, ὅτι πρέπει πάντοτε νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν ἡ κατάστασις μιᾶς χώρας, ὡς ἡ Ἑλλὰς καὶ ὅτι ἡ πλήρης ἐλευθερία τῶν εἰσαγωγῶν δὲν ἄφηνεν εἰς τὴν Χώραν μέσα ἀμύνης κατὰ τῆς ἐνδεχομένης ζημίας τῆς ἐγχωρίου παραγωγῆς, καὶ εἰς τὸ θέμα ἐν γένει τῆς ρυθμίσεως τῶν εἰσαγωγῶν καὶ ἐξαγωγῶν. Αὐτὸ εἶναι ἕνα πρόβλημα. Ἡ ἔννοια τοῦ ντάμπιγκ ὅμως δὲν ἔχει ἐφευρεθῆ ἐξ ἀφορμῆς τῆς σοσιαλιστικῆς οἰκονομίας. Εἶναι μία ἔννοια πολὺ παλαιοτέρα καὶ συνδέεται μὲ τὸν τρόπον τοῦ οἰκονομικοῦ πολέμου μεταξὺ χωρῶν ποὺ ἔχουν φιλελευθέραν οἰκονομίαν. Ἡ ἔννοια τοῦ ντάμπιγκ, λοιπόν, δὲν στηρίζεται εἰς τὸ εἶδος τῆς παραγωγῆς καὶ τὴν μέθοδον τῆς παραγωγῆς, στηρίζεται κυρίως, εἰς τὴν δολίαν πτῶσιν τῶν τιμῶν, ἕνεκα τῶν ὁποίων καὶ ὁ συναγωνισμός, ὁ ἔντιμος συναγωνισμός, καθίσταται ἀδύνατος. Τὸ θέμα ὅπως τὸ θέτετε εἶναι, ὅτι εἰς τὴν σοσιαλιστικὴν οἰκονομίαν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρχουν χαμηλότεραι τιμαὶ ἀπὸ τὰς τιμὰς ποὺ ὑπάρχουν μὲ τὸ καπιταλιστικὸν σύστημα. Ἐὰν αἱ τιμαὶ αἰφνιδίως κατήρχοντο, προκειμένου περὶ ἐξαγωγῶν καὶ ἐγένετο προσπάθεια διὰ τῶν χαμηλῶν τιμῶν νὰ γίνῃ ἐξαγωγὴ εἰς ἄλλας χώρας, τότε θὰ ἠδύνατο νὰ γίνῃ λόγος περὶ ντάμπιγκ, ὁπότε πρέπει νὰ χωρίσωμεν τὴν ἔννοιαν τοῦ ντάμπιγκ ἀπὸ τὴν ἔννοιαν τῆς κατωτέρας τιμῆς εἰς ὡρισμένας χώρας καὶ νὰ εἴπωμεν, ὅτι ἡμεῖς ἐπιθυμοῦμεν νὰ ταυτίσωμεν τὰς τιμάς μας μὲ τὰς ἄλλας χώρας καὶ δὲν δεχόμεθα, ὅτι εἶναι δυνατὸν ὡρισμέναι χῶραι νὰ παράγουν εὐθηνότερα. Νὰ εἴπωμεν, ὅτι ἡμεῖς θὰ ταυτίσωμεν τὴν χώραν μας μὲ τὰς ἀκριβοτέρας χώρας καπιταλιστικῆς οἰκονομίας, διότι ἔτσι ἐπιθυμοῦμεν νὰ κάμωμεν τὰς συναλλαγάς μας. Εἶναι πολὺ καλύτερα νὰ διακηρυχθῇ ἡ ἀρχὴ αὐτή, ὁπότε θὰ πρέπει νὰ λέγεται θέλησις ταυτίσεως ὅλων τῶν ἀγορῶν μεταξύ των.

§44Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ὁ ἀρχικὸς λόγος τοῦ ντάμπιγκ εἶναι ὁ δόλος. Εἰς τὴν συγκεκριμένην ὅμως περίπτωσιν, διότι δὲν γνωρίζομεν ἐὰν ὑπάρχῃ δόλος ἢ «ἀδολότης», διότι δὲν ὑπάρχει τρόπος ἐξακριβώσεως τῶν τιμῶν, χρησιμοποιοῦμεν ἐκεῖνο τὸ μέτρον, τὸ ὁποῖον προσφέρεται ἀπὸ τὴν λειτουργίαν τῆς ἐλευθέρας οἰκονομίας. Καὶ δὲν τίθεται ὡς βάσις ἡ προστασία τῆς ἰδικῆς μας βιομηχανικῆς παραγωγῆς ἀπέναντι τῶν διεθνῶν τιμῶν, τίθεται ὡς βάσις ἡ ἐξίσωσις πρὸς τὰς τιμὰς τῶν ἀνεπτυγμένων βιομηχανικῶν χωρῶν.

§45Ν. ΜΑΡΤΗΣ. (Ὑπ. Βιομηχανίας). Ἕν εἶδος, κ. συνάδελφε, πωλεῖται εἰς τὴν χώραν εἰς τὴν ὁποίαν παράγεται 160 δραχμάς, ἡ διεθνής του τιμὴ εἶναι 150 δραχμὰς καὶ εἰς τὴν Ἑλλάδα ἔφθασεν 28 δραχμάς. Πῶς, λοιπόν, εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ ληφθῇ μέτρον ἐναντίον αὐτῆς τῆς διαφορᾶς; Τὸ ἀναφέρω, διότι ἀπὸ τὴν Ἀριστερὰν νομίζουν, ὅτι τὸ νομοσχέδιον στρέφεται ἐναντίον τῶν Ἀνατολικῶν χωρῶν. Ὄχι. Στρέφεται ἐναντίον ὅλων ὅσοι ἐπιθυμοῦν νὰ κάμουν ντάμπιγκ ἐναντίον τῶν ἑλληνικῶν προϊόντων.

§46Γ. ΠΡΙΦΤΗΣ. Θὰ ἦσαν παραδεκτὰ αὐτὰ ποὺ λέγετε, ἐὰν ἡ παράγραφος 3 τοῦ ἄρθρου 2 δὲν ἦτο τόσον σαφῶς καθοριστική.

§47Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Συνεχίζων, ἐὰν μοῦ ἐπιτρέπῃ ὁ σεβαστός μου, κ. Πρόεδρε, δι’ ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἔλεγεν, ἐπαναλαμβάνω, ὅτι ἰσότητα θέλομεν νὰ ἐξασφαλίσωμεν εἰς τὴν Ἑλληνικὴν παραγωγήν. Καὶ αὐτὴ ἔπρεπε νὰ ἐξασφαλισθῇ καὶ ἀπέναντι τῆς σοσιαλιστικῆς καὶ ἀπέναντι τῆς καπιταλιστικῆς οἰκονομίας, διότι καὶ ἀπὸ τὴν μίαν καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλην κινδυνεύει ἡ ἑλληνικὴ παραγωγή, πολὺ δὲ περισσότερον κλάδοι παραγωγῆς οἱ ὁποῖοι εἶναι καθαρῶς ἐθνικοί, διὰ τὸν λόγον, ὅτι πλὴν τοῦ ἑλληνικοῦ ἐργατικοῦ δυναμικοῦ, χρησιμοποιοῦν καὶ πρώτην ὕλην ἑλληνικήν. Κύριοι συνάδελφοι, θὰ πρέπει νὰ γίνῃ ἀντιληπτόν, τὸ εἶπον καὶ προηγουμένως, διηυκρινίσθη σαφέστερον ἀπὸ τὸν κ. Πρόεδρον τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων, εἶχον δὲ τὴν εὐκαιρίαν νὰ τὸ τονίσω καὶ εἰς τὴν προηγουμένην συζήτησιν, ὅτι δὲν πρόκειται περὶ μέτρων, τὰ ὁποῖα ἀφοροῦν εἰς τὴν προστασίαν τῆς ἑλληνικῆς βιομηχανίας καὶ εἰς τὴν δημιουργίαν κλίματος πλεονεκτικοῦ ἔναντι τῶν ὁμοειδῶν προϊόντων τῶν ξένων βιομηχανιῶν, ἀλλὰ πρόκειται περὶ τῆς ἐξασφαλίσεως ἴσων ὅρων τῆς Ἑλληνικῆς βιομηχανίας ἀπέναντι τῶν προϊόντων τῶν ξένων βιομηχανιῶν. Καὶ ἐπειδὴ—ἐτόνισα—δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ διαπιστωθοῦν αἱ τιμαὶ παραγωγῆς εἰς τὰς χώρας τὰς σοσιαλιστικάς, τὸ νομοσχέδιον λαμβάνει ὡς βάσιν διακριβώσεως τῆς διεθνοῦς κανονικῆς τιμῆς, τὰς τιμὰς αἱ ὁποῖαι διαμορφοῦνται εἰς τὰς Δυτικὰς χώρας καὶ ἐπὶ τῇ βάσει αὐτῶν προσπαθεῖ νὰ προστατεύσῃ τὴν ἑλληνικὴν παραγωγήν. Τοὐτέστιν, διότι ἔγινε λόγος περὶ βιομηχάνων καὶ βιομηχανιῶν, τὸ νομοσχέδιον ἀποβλέπει εἰς τὸ νὰ προστατεύσῃ τὴν διάθεσιν τῆς πρώτης ὕλης τῆς ἑλληνικῆς, ὅπου ἡ ἑλληνικὴ βιομηχανία χρησιμοποιεῖ πρώτην ὕλην ἑλληνικὴν καὶ ἐπὶ πλέον νὰ προστατεύσῃ τὴν ἑλληνικὴν ἐργασίαν, διότι πέραν παντὸς ἄλλου εἶναι ἀνάγκη νὰ τονίσω, ὅτι προκειμένου ὁ ἕλλην καταναλωτὴς νὰ χρησιμοποιήσῃ ἐργασίας παρασχεθείσας ἀπὸ ἐργάτας, εἴτε τοῦ Ἀνατολικοῦ, εἴτε τοῦ Δυτικοῦ συνασπισμοῦ, ἡ Ἑλλὰς ἔχει ὑποχρέωσιν νὰ δώσῃ εἰς τὸν ἕλληνα καταναλωτὴν προϊὸν κατασκευασθὲν ἀπὸ ἑλληνικὰς χεῖρας.

§48Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Ἐξ ἀφορμῆς τῆς παρεμβάσεως τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, ἤθελον νὰ εἴπω, ὅτι εἶμαι ἀπολύτως σύμφωνος, ὅτι πρέπει νὰ προστατευθῇ ἡ ἑλληνικὴ βιομηχανία καὶ ἐργασία καὶ δέχομαι πᾶν μέτρον τὸ ὁποῖον προστατεύει τὴν ἑλληνικὴν παραγωγὴν ἡ ὁποία διατρέχει τὴν νεανικήν της ἡλικίαν. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον δὲν δέχομαι εἶναι τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα εἶναι δυνατὸν νὰ προστατεύσουν τὴν καπιταλιστικὴν παραγωγήν, ποὺ διανύει τὴν γεροντικὴν ἡλικίαν, ἔναντι τῆς νεαρᾶς σοσιαλιστικῆς παραγωγῆς. Νὰ προστατεύσωμεν, λοιπόν, τὴν ἑλληνικὴν παραγωγὴν ἔναντι τῆς ἀκριβείας τοῦ καπιταλιστικοῦ συνασπισμοῦ, τὸ δέχομαι. Ἀλλὰ ἐναντίον τῆς φθήνειας τοῦ σοσιαλιστικοῦ συνασπισμοῦ δὲν τὸ δέχομαι.

§49Π. ΓΥΙΟΚΑΣ. Τὸ μέτρον αὐτό, προβλέπεται ἀπὸ τὴν γενικὴν σύμβασιν τῆς ΓΚΑΤΤ, ὅπου μετέχουν καὶ χῶραι τοῦ Ἀνατολικοῦ Συνασπισμοῦ, ὅπως ἡ Τσεχοσλοβακία. Εἶναι ἕνα μέτρον τὸ ὁποῖον λαμβάνεται εἰς παγκοσμίαν κλίμακα. Τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ λοιπόν, τοῦ ἄρθρου 6, κάμνει χρῆσιν σήμερον ἡ Ἑλλάς.

§50Γ. ΠΡΙΦΤΗΣ. Ὄχι, δὲν πρόκειται περὶ αὐτοῦ. Τὸ ἄρθρον 6 τῆς ΓΚΑΤΤ εἶναι ὁ Ν. 2775)54. Τὸ ἀνέφερον αὐτὸ καὶ εἰς τὴν ἀρχὴν τῆς ἀγορεύσεώς μου. Καὶ ἀνέφερον, ὅτι προκειμένου περὶ τῆς ἑλληνικῆς βαμβακουργίας, ἡ ὁποία συγκεντρώνει ὅλα τὰ προσόντα, ὥστε νὰ μπορῇ νὰ μπῇ εἰς τὴν Κοινὴν Εὐρωπαϊκὴν Ἀγορὰν χωρὶς νὰ κινδυνεύσῃ νὰ διαλυθῇ ἀπὸ τὸν συναγωνισμὸν τῶν ἄλλων συνεταίρων. Καὶ ἐρωτῶ, ἔχομεν μίαν διόγκωσιν εἰς τὰς εἰσαγωγὰς βαμβακερῶν ὑφασμάτων. Ἀπὸ τὸ 1954 ἕως τὸ 1957 ὑπερδιπλασιάσθησαν αἱ εἰσαγωγαί. Ἐὰν ἀποκλείσωμεν τώρα τὰς Ἀνατολικὰς Χώρας, οἱ 3.500 τόννοι ἑτοίμων ὑφασμάτων θὰ ἐξακολουθήσουν νὰ μπαίνουν μὲ τιμὰς μεγάλας ἀπὸ τὰς Δυτικὰς Χώρας, αἱ ὁποῖαι θὰ καλύψουν καὶ τοὺς ἄλλους 1.500 τόννους εἰς βάρος καὶ τῆς ἀναπτύξεως τῆς Ἑλληνικῆς βαμβακουργίας καὶ τῆς καταναλώσεως. Καὶ ἡ Ἑλληνικὴ βαμβακουργία εἶναι μία βιομηχανία ἡ ὁποία ἔχει ὅλας τὰς προϋποθέσεις, ὄχι μόνον νὰ καλύψῃ τὴν ἐσωτερικὴν ἀγοράν, ἀλλὰ καὶ ἐξαγωγὰς νὰ κάμῃ. Ἰδοὺ στάδιον δόξης λαμπρόν, δι’ αὐτήν, ἀντὶ νὰ ἐπιζητῇ περαιτέρω προστασίαν. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι δὲν ἠμποροῦμεν νὰ συζητήσωμεν μὲ τόσην ἁπλότητα τὸ θέμα τοῦ ντάμπιγκ, ὅπως ἀκριβῶς γίνεται μὲ τὸ συζητούμενον νομοσχέδιον. Ὁ κάθε ἕνας ἠμπορεῖ νὰ προσφεύγῃ εἰς τὴν ἐπιτροπὴν καὶ νὰ ἐπιζητῇ τὴν ἐφαρμογὴν ἢ μὴ ἀντιντάμπιγκ. Καὶ μάλιστα ὄχι διὰ βασικὰς βιομηχανίας ποὺ πρέπει νὰ εἶναι ἡ φροντὶς ὅλων μας νὰ διατηρηθοῦν εἰς ὑψηλὰ ἐπίπεδα παραγωγικότητος καὶ χαμηλότερου κόστους, ἀλλὰ διὰ βιομηχανίας θνησιμαίας καὶ ἀποκλειστικῶς δασμοβιώτους.

§51Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Εἴπατε, ὅτι οἱαδήποτε θνησιμαία ἐπιχείρησις θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ προσφεύγῃ καὶ νὰ ἐπικαλῆται τὴν προστασίαν τοῦ νόμου. Ἡ διάταξις εἶναι σαφής. Δὲν πρόκειται περὶ δασμῶν προστατευτικῶν, οἱ ὁποῖοι θὰ ἐπροστάτευον καὶ θὰ ἐδημιούργουν κλῖμα προνομιακὸν τῆς ἑλληνικῆς παραγωγῆς, ἔναντι τῆς ξένης τοιαύτης. Πρόκειται περὶ μέτρου ἀμύνης τῆς ἑλληνικῆς παραγωγῆς, διὰ τὴν ὁποίαν ζητοῦμεν νὰ ἐξασφαλίσωμεν ἰσότητα ἔναντι τῆς ξένης παραγωγῆς, τὸ κόστος καὶ τὴν διαμόρφωσιν τῶν τιμῶν, τῆς ὁποίας εἶναι δυνατὸν νὰ ἐλέγξωμεν. Διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λάβωμεν ὡς βάσιν συγκρίσεως κόστος ἢ τιμὰς ξένου προϊόντος, τὴν διαμόρφωσιν τῶν ὁποίων δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐλέγξωμεν, ὅπως συμβαίνει εἰς τὰς χώρας τοῦ ἀνατολικοῦ συνασπισμοῦ, εἰς τὰς χώρας μὲ σοσιαλιστικὴν οἰκονομίαν. Εἶναι περίεργον πῶς σεῖς προβαίνετε εἰς τὴν σύγκρισιν αὐτὴν καὶ ὁμιλεῖτε περὶ θνησιμαίων ἐπιχειρήσεων ἢ περὶ ἐπιχειρήσεων, αἱ ὁποῖαι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀνταποκριθοῦν εἰς τὸν συναγωνισμόν. Δὲν συζητοῦμεν ἀπόψε δασμολόγιον. Συζητοῦμεν περὶ τοῦ τρόπου δι’ οὗ ἡ Ἑλληνικὴ παραγωγὴ θὰ ἀμυνθῇ κατὰ τῆς εἰσαγωγῆς ξένων εἰδῶν προσφερομένων εἰς τιμὰς κατωτέρας τῆς κανονικῆς.

§52Γ. ΠΡΙΦΤΗΣ. Ἐπανειλημμένως προεβλήθη τὸ ἐπιχείρημα, ὅτι δέν ἠμποροῦμεν νὰ ἐλέγξωμεν τὰς τιμὰς τῶν χωρῶν ἐκείνων. Δὲν ἠμποροῦμεν ὅμως καὶ δὲν ἔχομεν τὸ δικαίωμα νὰ θεωροῦμεν ἀναξιόπιστα Ἐπιμελητήρια μὲ δρᾶσιν ἑκατοντάδων ἐτῶν καὶ νὰ παραδεχώμεθα, ὅτι πρὸς διευκόλυνσιν ντάμπιγκ θὰ μᾶς δώσουν ἀνακριβεῖς τιμάς. Ὕστερα ποία ἡ ἀξία τῶν ἐμπορικῶν μας ἀκολούθων, ἂν πραγματικῶς δὲν δύνανται νὰ ἐλέγξουν καὶ νὰ μᾶς πληροφορήσουν περὶ τῶν τιμῶν εἰς τὸ ἐσωτερικὸν μιᾶς χώρας καὶ τῶν τιμῶν ἐξαγωγῶν;

§53Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Μήπως μόνον ἡ ἑλληνικὴ παραγωγὴ διαμαρτύρεται κατὰ τῆς πολιτικῆς αὐτῆς ἡ ὁποία ἀσκεῖται; Ἔχετε ὑπ’ ὄψιν σας τὴν ἔκθεσιν τῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ Ἑλληνικοῦ προγραμματισμοῦ τὶ λέγει; Λέγει «ἐργάται καὶ ἐργοδόται τῆς Νορβηγικῆς Κλωστοϋφαντουργίας διεμαρτυρήθησαν ἀπὸ κοινοῦ δημοσίᾳ ἐναντίον τῶν μεθόδων ντάμπιγκ τῶν χωρῶν τῆς Ἀν. Εὐρώπης καὶ ἠξίωσαν ἀπὸ τὰς ἀρχὰς τῆς χώρας των, νὰ ἀπαγορεύσουν τὴν εἰσαγωγὴν κλωστοϋφαντουργικῶν εἰδῶν ἀπὸ τὰς χώρας αὐτὰς. Εἰς τὴν Ἑλβετίαν ἐγένοντο σοβαραὶ παρατηρήσεις καὶ ἐξ αὐτῶν προέκυψαν, ὅτι περιλαμβανομένων καὶ τῶν δασμῶν, ἡ τιμὴ εἰς ἣν εἰσάγονται τὰ κλωστοϋφαντουργικὰ εἴδη ἐξ Ἀν. Εὐρώπης, εὑρίσκεται κάτω τοῦ κόστους τοῦ ἀντιστοίχου Ἑλβετικοῦ εἴδους. Καὶ νομίζω, ὅτι ἡ βιομηχανία τῆς Ἑλβετίας δὲν εὑρίσκεται εἰς τὴν θνησιμαίαν κατάστασιν εἰς τὴν ὁποίαν ὡς ἰσχυρίζεται ὁ συνάδελφος, εὑρίσκονται ὡρισμένοι κλάδοι τῆς Ἑλληνικῆς παραγωγῆς. Ἀλλὰ ἡ ἔκθεσις δὲν περιορίζεται εἰς τὴν Ἑλβετίαν. Τὰ αὐτὰ λέγει καὶ διὰ τὴν Αὐστρίαν ὅπου ἐγένοντο ἀνάλογοι διαπιστώσεις. Καὶ ἀναζητεῖται ὁ τρόπος τῆς ἀμύνης. Τὸ νομοσχέδιον υἱοθετεῖ τὰς ἀπόψεις τῆς Ἐπιτροπῆς καὶ ἐπὶ πλέον βασίζεται καὶ εἰς τὰς ἀπόψεις τῆς Ἑλληνικῆς Ἐπιτροπῆς, ἡ ὁποία συνεστήθη καὶ εἰργάσθη ὑπὸ τὸν Καθηγητὴν κ. Δερτιλῆν. Καὶ εἶναι θλιβερόν, ὅτι εὑρίσκομαι εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ διαπιστώσω ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον εἴπατε, ὅτι τὸ νομοσχέδιον ἀνταποκρίνεται εἰς τὰς ἀξιώσεις, τὰς ὁποίας ὡρισμένος κλάδος ἢ ὡρισμένον πρόσωπον τῆς ἑλληνικῆς βιομηχανίας διετύπωσε πέρυσιν ἐντὸς ἢ ἐκτὸς τῆς Χώρας. Διότι πρὶν ἢ τὸ πρόσωπον περὶ τοῦ ὁποίου ὁμιλεῖτε διατυπώσῃ τὰς ἀπόψεις περὶ τῆς Ἑλληνικῆς βαμβακουργίας, εἶχεν ἤδη ἡ Ἐπιτροπὴ προγραμματισμοῦ διαπιστώσει αὐτὰς τὰς διαπιστώσεις καὶ εἶχεν ἡ Ἐπιτροπή, τοῦ καθηγητοῦ κ. Δερτιλῆ, καταλήξει εἰς τὸ πόρισμα καὶ τὰς σκέψεις ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ὁποίων ἔπρεπε νὰ συνταγῇ τὸ νομοσχέδιον. Ἀντὶ ἑπομένως νὰ προβαίνετε εἰς τοιαύτας διατυπώσεις ἀβασίμους, ὅτι δῆθεν τὸ νομοσχέδιον υἱοθετεῖ τὰς σκέψεις καὶ ὑποδείξεις οἱουδήποτε βιομηχάνου, θὰ ἦτο προτιμότερον νὰ βασίζεσθε ἐπὶ τῶν πραγματικῶν καὶ ἀναμφισβητήτων δεδομένων.

§54Γ. ΠΡΙΦΤΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, λυποῦμαι, διότι ὀξύνετε τὸν τόνον καὶ ἀντιστρέφετε τὰς σκέψεις μου. Καὶ ἐπειδὴ δὲν θέλω νὰ δοθῇ ἡ ἐντύπωσις εἰς τὴν Βουλὴν, ἔναντι τῆς ὁποίας ἔχω πλήρη συναίσθησιν τῶν εὐθυνῶν μου, ὅτι ἀνακριβολογῶ, διότι πάντοτε ἐλέγχω τὰ στοιχεῖα μου, ὀφείλω νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι ἡ εἰδικὴ Ἐπιτροπὴ τῆς βιομηχανίας παραβᾶσα εἰς τὰς εἰσηγήσεις αὐτάς, δημοσιευθείσας ἀπὸ τοῦ Μαρτίου τοῦ 1959, δὲν προηδρεύετο ἀπὸ τὸν κ. Δερτιλῆν, ἀλλὰ ἀπὸ τὸν Πρόεδρον τῶν Ἑλλήνων βιομηχάνων βαμβακουργίας κ. Κατσάμπαν, ὅστις εἶχεν εἰσηγητὴν τὸν ἐπίσης βιομήχανον βαμβακουργίας κ. Γαβριὴλ.

§55Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Ἀτυχῶς δὲν συνεννοούμεθα, κ. συνάδελφε. Διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. Δ. 17.7.59 ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, συνεστήθη Ἐπιτροπὴ διὰ τὴν μελέτην τοῦ θέματος. Δὲν πρόκειται περὶ τῶν πορισμάτων τῆς Ἐπιτροπῆς προγραμματισμοῦ, ἀλλὰ περὶ τῆς Ἐπιτροπῆς, ἡ ὁποία συνεστήθη ὑπὸ τὴν Προεδρίαν τοῦ καθηγητοῦ κ. Δερτιλῆ.

§56Γ. ΠΡΙΦΤΗΣ. Συνεκροτήθη, λοιπόν, πολὺ ἀργότερα ἀπὸ τὴν πρώτην, ἥτις εἶχεν ἤδη καταλήξει εἰς τὸ γνωστὸν πόρισμα.

§57Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς εἰς τὴν παρέμβασίν του, εἶπεν, ὅτι δὲν πρόκειται περὶ προστατευτικοῦ δασμοῦ, ἀλλὰ εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν ἀναφέρεται, ὅτι πρόκειται περὶ δασμοῦ ἀντιντάμπιγκ ἐπιβαλλομένου διὰ τὴν προστασίαν τῆς Ἑλληνικῆς βιομηχανίας. Ἑπομένως ὑπὸ τὴν γενικὴν ἔννοιαν πρόκειται περὶ προστατευτικοῦ δασμοῦ, ἄλλως, ὁ κ. Ὑπουργός, ἐὰν ἐπιμείνῃ εἰς τὴν ἄποψίν του θὰ εἶναι ἀντιφατικὸς πρὸς τὸν διακηρυσσόμενον σκοπὸν τοῦ νομοσχεδίου του. Δεύτερον, λέγει, ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι διὰ τοῦ δασμοῦ ἀντιντάμπιγκ δὲν ἐπιδιώκεται ἡ ἐξίσωσις τῶν τιμῶν πρὸς τὰς τιμὰς τῶν προϊόντων τῶν παραγομένων ἀπὸ τὰς Ἑλληνικὰς βιομηχανίας, ἀλλὰ πρόκειται νὰ ἐξισώσωμεν τὰς τιμὰς τῶν προϊόντων τῶν εἰσαγομένων ὁποθενδήποτε εἰς Ἑλλάδα πρὸς καθοριζόμενον παράγοντα μίαν τιμὴν τὴν ὁποίαν ὀνομάζει διεθνῆ τιμήν. Ἀλλὰ αὐτὸς ὁ παράγων, ἡ διεθνὴς αὐτὴ τιμὴ συντίθεται κατὰ τὸ νομοσχέδιον καὶ ὑπολογίζεται ἀπὸ τὰς τιμὰς αἵτινες διαμορφοῦνται εἰς ὡρισμένας χώρας, δηλαδὴ τὰς Δυτικάς. Ἀλλὰ ἤδη ἀπὸ τὰς χώρας αὐτὰς ἔχομεν εἰσαγωγὰς βαμβακερῶν τρισήμισυ χιλιάδες τόννους. Συνεπῶς μὲ τὸν ἀντιντάμπιγκ δασμὸν τοῦ νομοσχεδίου δὲν πρόκειται νὰ ὠφελήσωμεν τὴν Ἑλληνικὴν βιομηχανίαν, διότι ἡ εἰσροὴ ἐκ πλευρᾶς δυτικῶν χωρῶν θὰ συνεχίζεται, ὅπως καὶ σήμερον, θὰ ἀνακόψωμεν ὅμως τὴν εἰσαγωγὴν ἀπὸ τὰς ἀνατολικὰς χώρας 1.400.000 τόννων βαμβακερῶν καὶ θὰ ἀποστερήσωμεν οὕτω τὰς χώρας αὐτὰς τῆς δυνατότητος εἰσαγωγῆς ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα γεωργικῶν προϊόντων. Τὸ συμπέρασμα εἶναι, ὅτι ἐνῷ δὲν πρόκειται νὰ προστατευθῇ ἡ Ἑλληνικὴ βιομηχανία ἀπὸ τὸν συναγωνισμὸν τῆς Δυτικῆς, ἐνῷ δὲν θὰ ἐπιτύχουν οἱ σκοποὶ τοὺς ὁποίους διακηρύττει τὸ νομοσχέδιον, ἐνῷ δὲν θὰ διευκολυνθοῦν αἱ εἰσαγωγαὶ ἀπὸ ὡρισμένας κατευθύνσεις τῆς Δυτικῆς βιομηχανίας, ἀπὸ τῆς ἄλλης πλευρᾶς θὰ διευκολύνωμεν τὴν δημιουργίαν μονοπωλίων, δι’ ὡρισμένα ἐσωτερικὰ καὶ ξένα βιομηχανικὰ συγκροτήματα, μὲ δυσμενεῖς ἐπιπτώσεις εἰς τὴν οἰκονομίαν τοῦ τόπου καὶ εἰδικῶς ἐπὶ τῶν τιμῶν καὶ τῶν ἐξαγωγῶν μας.

§58Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Ἐὰν εἴχατε προσέξει εἰς ὅσα εἶπον, δὲν θὰ ἐλέγατε αὐτά. Ἐὰν ἐπιβληθοῦν δασμοὶ ἀντιντάμπιγκ διατὶ θὰ περιορισθοῦν αἱ εἰσαγωγαὶ ἀπὸ τὰς ἀνατολικὰς χώρας; Διατὶ ἡ ἐπιβολὴ δασμοῦ ἀντιντάμπιγκ σημαίνει περιορισμὸν τῶν εἰσαγωγῶν ἀπὸ τὰς ἀνατολικὰς χώρας;

§59Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Θὰ ἐξαναγκάσωμεν τὰς χώρας αὐτὰς ἀνεξαρτήτως τοῦ κόστους τῶν προϊόντων των νὰ ὑψώνουν τὰς τιμὰς διὰ νὰ τὰς ἐξισώνουν πρὸς τὰ ἄνω μὲ τὰς τιμὰς τῶν προϊόντων τῶν ἄλλων χωρῶν καὶ συνεπῶς νὰ μειώσουν τὰς ἐξαγωγὰς καὶ ἀντιστοίχως τὰς εἰσαγωγὰς ἑλληνικῶν γεωργικῶν προϊόντων.

§60Γ. ΠΡΙΦΤΗΣ. Ἐνῷ ἐξ ἀντικειμένου δὲν θὰ προκύψῃ καμμία ὠφέλεια διὰ τὴν Ἑλληνικὴν βαμβακουργίαν θὰ εἶναι δυνατὸν αὐτοὶ οἱ τρισήμισυ χιλιάδες τόννοι βαμβακερῶν ποὺ εἰσάγονται ἀπὸ τὴν Δύσιν, ἀλλὰ καὶ οἱ χίλιοι τετρακόσιοι τόννοι ποὺ εἰσάγονται ἀπὸ τὰς Ἀνατολικὰς χώρας, δηλαδὴ καὶ οἱ πέντε χιλιάδες τόννοι βαμβακερῶν, θὰ εἶναι δυνατὸν λέγω, νὰ ἐξακολουθήσουν νὰ εἰσάγωνται ἀπὸ τὰς Δυτικὰς χώρας. Αἱ Ἑλληνικαὶ βαμβακουργίαι, αὐταὶ αἵτινες εἶναι πλήρως ἐκσυγχρονισμέναι δὲν κατώρθωσαν ὄχι νὰ ἐμποδίσουν τὰς εἰσαγωγὰς βαμβακερῶν ἀπὸ τὰς Δυτικὰς καὶ τὰς Ἀνατολικὰς χώρας, ἀλλὰ οὔτε κἂν νὰ τὰς περιορίσουν.

§61Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Ἐξάγομεν σταφίδα καὶ εἰσάγομεν ὑφάσματα, ὅταν ἐπιβάλλωμεν δασμὸν ἀντιντάμπιγκ διατὶ θὰ περιορισθῇ ἡ εἰσαγωγή;

§62Γ. ΠΡΙΦΤΗΣ. Εἶπον ποίας ἐπιπτώσεις θὰ ἔχῃ αὐτό. Ἐξ ἄλλου αἱ εἰσαγωγαὶ ἀπὸ τὰς Ἀνατολικὰς χώρας ὑπόκεινται εἰς ὅρια προσδιοριζόμενα ὑπὸ τῶν διμερῶν συμφωνιῶν καὶ διὰ τὸ ὕψος τῶν ὁποίων ἐπωφελῶς δύνασθε νὰ διαπραγματευθῆτε.

§63Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Θὰ πρέπει νὰ διευκρινίσητε τί προτείνετε ὡς ἀντιντάμπιγκ, ἐκτὸς ἐὰν προτείνετε καὶ ἀφίνετε ἀκάλυπτον τὴν Ἑλληνικὴν Βιομηχανίαν.

§64Γ. ΠΡΙΦΤΗΣ. Θὰ τὸ εἴπωμεν. Εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ τονίσωμεν, ὅτι εἶναι ἐνδεχόμενον διὰ τῶν λαμβανομένων μέτρων, ἀφοῦ ἐξασφαλίζονται ὑψηλὰ κέρδη, νὰ ἀνακοπῇ ἡ προσπάθεια διὰ τὸν πλήρη ἐκσυγχρονισμὸν τῆς ἑλληνικῆς βαμβακουργίας, ὥστε νὰ καταστῇ συναγωνίσιμος ὄχι μόνον ἀπὸ ἀπόψεως τιμῆς, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ ἀπόψεως ποιότητος. Καὶ ἔτι ἐπὶ πλέον. Νὰ ὁδηγηθῶμεν εἰς ἐσωτερικὰς τιμὰς μονοπωλιακῆς ἐμπνεύσεως, ἀφοῦ εἶναι ἤδη μάλιστα γνωστόν, ὅτι εἰς τὰς περισσοτέρας περιπτώσεις ὀλίγαι μεγάλαι ἐπιχειρήσεις —μόναι ἢ ἀπὸ κοινοῦ— διαμορφώνουν τὴν προσφορὰν καὶ τὰς τιμὰς εἰς τὴν ἐσωτερικὴν ἀγοράν. Οὕτω, διαγράφεται πᾶσα προϋπόθεσις ἐξασφαλίσεως τῆς ἐσωτερικῆς ἀγορᾶς, ἔναντι τοῦ ἐνδεχομένου αὐθαιρέτου περαιτέρω ὑψώσεως τῶν τιμῶν τῶν ἐγχωρίων προϊόντων, ἀφοῦ ἐκλείπει ὁριστικῶς ὁ ἀνταγωνισμὸς τῶν εἰσαγομένων. Ἔτσι, ὅμως, ἀποδεικνύεται, ὅτι ἡ Κυβέρνησις παραγνωρίζει καὶ πάλιν τὸ μέγα θέμα τῆς ἀγοραστικῆς ἱκανότητος τῶν μεγάλων ἀγροτικῶν μαζῶν, ποὺ ἅμα προωθηθῇ θὰ κινήσῃ ἐνεργητικώτερα ὅλη τὴν οἰκονομίαν τῆς χώρας. Ἀλλ’ ἂν ὁ ἀποκλεισμὸς τῶν Ἀνατολικῶν χωρῶν θὰ ἔχῃ ἴδια ἀναμφισβήτητα τὰ ἀποτελέσματα, ὑπάρχει καὶ δευτέρα ἀντινομία. Ἡ Κυβέρνησις ἐπιδιώκει παρακαίρως τὴν εἰσδοχὴν τῆς Ἑλλάδος εἰς τὴν Κ.Ε.Α. Ἐκεῖθεν, ὅμως, ἐπιζητεῖται μικροτέρα μεταβατικὴ περίοδος καὶ ἄρσις τῶν μέχρι σήμερον ὑφισταμένων προστατευτικῶν μέτρων. Πῶς συμβιβάζονται αὐτὰ μὲ τὸ νομοσχέδιον; Καὶ ἐπὶ πλέον, θὰ ἐφαρμόζωνται αἱ διατάξεις του εἰς περίπτωσιν νομισματικῶν ὑποτιμήσεων, ὡς πρὸς ὡρισμένα προϊόντα, καὶ πῶς; Διακηρύσσει ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου, ὅτι ἐπιδιώκεται ἡ διεύρυνσις τῶν συναλλαγῶν μὲ τὰς Ἀνατολικὰς χώρας καὶ οὐσιαστικῶς ἀποκλείονται μὲ τὸ νομοσχέδιον τοῦτο τὰ Ἀνατολικὰ προϊόντα, ὑπὸ τὴν πρόφασιν διαστρεβλώσεως βασικῶν κανόνων τῆς Σοσιαλιστικῆς οἰκονομίας. Καὶ προβάλλουν οἱ Δυτικογερμανοὶ ἀπαιτήσεις εἰδικῶν προνομίων, ποὺ ἂν τελικῶς τοὺς ἀποδοθοῦν, μὲ τὴν ἐξαγωγὴν κερδῶν καὶ κεφαλαίων ποὺ διεκδικοῦν, μόνον περιοριστικῶς τὸ θέμα «ἀπασχόλησις» θὰ ἐξυπηρετήσουν, ὄχι ὅμως καὶ τὴν περαιτέρω ἀνάπτυξιν τῆς βιομηχανίας, ἀφοῦ τὰ κέρδη θὰ φεύγουν ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα. Πλήρης σύγχυσις. Καὶ ὅλα αὐτά, ὅταν πάντοτε ὑπάρχῃ εἰς τὴν ἐπικαιρότητα τὸ κυρίαρχον πρόβλημα τῶν ἐξαγωγῶν τῶν γεωργικῶν προϊόντων μας, ὡς βάσις ἐξυγιάνσεως τῆς οἰκονομίας μας. Ὁ ἀξιότιμος κ. Ἀρχηγὸς τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων ἠρώτησε ποία εἶναι ἡ τελικὴ πρότασίς μας. Ἡμεῖς ἐτονίσαμεν τὰ ἀδύνατα σημεῖα τοῦ νομοσχεδίου, τὸ μονόπλευρον αὐτοῦ καὶ ἐπεσημάναμε τὰς περιπλοκάς, τὰς ὁποίας θὰ δημιουργήσῃ εἰς τὴν ἐθνικήν μας οἰκονομίαν. Εἴπομεν ἀπὸ ποῦ ἐξεκίνησε καὶ ἂν εἶναι δεδικαιολογημένον. Καὶ καταλήγομεν. Καθ’ ἡμᾶς, ἡ λύσις τοῦ προβλήματος εἶναι ἡ θαρραλέα σύνδεσις τῶν εἰσαγωγῶν μας μὲ τὰς ἐξαγωγὰς καὶ ἡ ἀναγωγὴ τῶν ἑλληνικῶν προϊόντων καὶ εἰδικώτερον τῶν γεωργικῶν σὲ χρῆμα, μὲ τὸ ὁποῖον θὰ πληρώνωμεν τὰς εἰσαγωγάς μας. Ἐὰν τὸ πρόβλημα δὲν ἀντιμετωπισθῇ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, ἐὰν δὲν γίνῃ αὐτὴ ἡ σύνδεσις καὶ ἡ ἀναγωγὴ τῶν ἑλληνικῶν προϊόντων εἰς χρῆμα, μὲ τὸ ὁποῖον θὰ πληρώνωνται αἱ εἰσφοραί, τὸ ἀδιέξοδον θὰ συνεχίζεται διὰ τὴν ἑλληνικὴν οἰκονομίαν, ποὺ θὰ κινῆται εἰς τὰ ἐπίπεδα τῆς ὑποαναπτύκτου καὶ δασμοβιώτου. Ἡ παράταξίς μας εὐθέως καὶ ἀπὸ καιροῦ ἔθεσε καὶ ἐπαναλαμβάνει τὸ ζήτημα. Συνδέσατε ἀποφασιστικῶς τὰς εἰσαγωγὰς μὲ τὰς ἐξαγωγάς μας. Δίδετε ἔτσι διέξοδον εἰς τὸ μέγιστον τμῆμα τῆς ἐσωτερικῆς καταναλωτικῆς ἀγορᾶς. Κινήσατε ὁλόκληρον τὸν παραγωγικὸν μηχανισμόν. Τότε νὰ εἶσθε βέβαιοι, ὅτι ὄχι μόνον ἀνάγκην δασμῶν ἀντιντάμπινγκ δὲν θὰ ἔχωμεν, ἀλλὰ θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ προστατεύσωμεν πραγματικὰ καὶ ὡρισμένας βιομηχανίας, αἱ ὁποῖαι κινδυνεύουν νὰ κλεισθοῦν ἀπὸ τὴν συναγωνιστικότητα ὁμοειδῶν βιομηχανιῶν τῶν Δυτικῶν χωρῶν καὶ ἀνοίγεται ὁ δρόμος πλήρης ἐξυγιάνσεως τῆς οἰκονομίας τῆς πατρίδος μας. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως).

§65Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Δὲν ἀπαντήσατε εἰς τὸ ἐρώτημά μου.

§66Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν ἠμπορεῖ νὰ ὑπάρξῃ ἀμφιβολία, κ. Πρόεδρε, ὅτι μέτρον στοιχειώδους ἀμύνης ἐπιβάλλει εἰς τὸ Κράτος τὴν θέσπισιν δασμῶν ἀντιντάμπινγκ διὰ τὴν προστασίαν τῆς ἑλληνικῆς βιομηχανίας. Ἐσχάτως, τὰ ἑλληνικὰ προϊόντα ὑφίστανται τεραστίας δυσχερείας διὰ τὴν ἐξαγωγήν. Τουλάχιστον νὰ ἐξασφαλίσωμεν τὴν κατανάλωσιν αὐτῶν εἰς τὸ ἐσωτερικόν, ὅταν ἡ κατανάλωσις δὲν ἐπιτυγχάνεται λόγῳ ἀθεμίτου ἀνταγωνισμοῦ ὁμοειδῶν βιομηχανικῶν ξένων χωρῶν. Λαμβάνω τὸν λόγον, κ. Πρόεδρε, διὰ νὰ θέσω ὑπ’ ὄψει τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν μίαν διαμαρτυρίαν τῆς ἑλληνικῆς παρκετοβιομηχανίας. Διὰ τοῦ νομοθετικοῦ διατάγματος 3829)1958 ἐπεβλήθησαν δασμοὶ ἀνερχόμενοι εἰς τὸ 35% τῆς ἀξίας τῶν παρκέτων, ἀνεξαρτήτως ἐὰν ταῦτα παράγωνται ἐν Ἑλλάδι ἢ ἔρχωνται ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ. Τὰ ἑλληνικὰ παρκέτα, κ. Πρόεδρε, εἶναι ποιοτικῶς καλλίτερα ἀπὸ τὰ παρκέτα τοῦ ἐξωτερικοῦ καὶ ταυτοχρόνως διὰ τῆς ὑποστηρίξεως τῆς ἑλληνικῆς παρκετοβιομηχανίας, ὑποστηρίζομεν τοὺς ὀρεινοὺς πληθυσμοὺς καὶ τὸν πτωχότατον κλάδον τῆς οἰκονομίας, τὴν ὀρεινὴν οἰκονομίαν. Θὰ παρεκάλουν, συνεπῶς, κ. Ὑπουργέ, νὰ προσέξητε τὸ αἴτημα τῆς ἑλληνικῆς παρκετοβιομηχανίας. Ἐὰν νομίζητε, ὅτι εἰς τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον δὲν δύνασθε νὰ περιλάβητε σχετικὴν διάταξιν, διότι αὕτη θὰ εἶναι ἄσχετος, θὰ παρεκάλουν πολύ, κ. Ὑπουργέ, νὰ δηλώσητε, ὅτι θὰ ἀσχοληθῆτε σοβαρῶς μὲ τὸ αἴτημα τοῦτο τῆς ἑλληνικῆς παρκετοβιομηχανίας.

§67Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ παρκετοβιομηχανία, κύριε Πρόεδρε, ἔχει δύο αἰτήματα. Τὸ πρῶτον αἴτημα εἶναι ἡ κατάργησις τοῦ φόρου καταναλώσεως ἐκ 35%, πρᾶγμα διὰ τὸ ὁποῖον συνηγορεῖ καὶ τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας. Δὲν γνωρίζω, ἐὰν μία τοιαύτη διάταξις θὰ εἶναι σχετικὴ μὲ τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον καὶ θὰ δύναται νὰ περιληφθῇ εἰς τοῦτο. Ἐὰν ὁ κ. ὑπουργός, νομίζῃ, ὅτι δὲν δύναται νὰ περιλάβῃ σχετικὴν διάταξιν εἰς τὸ νομοσχέδιον τοῦτο, ἂς δηλώσῃ, ὅτι θὰ μελετήσῃ τὸ θέμα αὐτὸ καὶ ὅτι θὰ περιλάβῃ τὴν διάταξιν εἰς ἄλλο σχετικὸν νομοσχέδιον. Δοθέντος, ὅμως, κ. Πρόεδρε, ὅτι διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου, θέτομεν μίαν γενικὴν ἀρχὴν τὰ δέ, καθ’ ἕκαστον μέτρα θὰ ἐξαρτηθοῦν ἀπὸ τὸν τρόπον ποὺ θὰ ἐφαρμοσθῇ ἡ ἀρχὴ αὐτὴ νομίζω, ὅτι θὰ εἶναι δυνατὸν ἡ Κυβέρνησις, ἐν τῇ ἐφαρμογῇ τοῦ νομοσχεδίου τούτου νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψει της καὶ τὰ αἰτήματα τῶν παρκετοβιομηχάνων. Ἐπίσης, κ. Πρόεδρε, θὰ πρέπει νὰ τονισθῇ, ὅτι δὲν πρόκειται περὶ τῆς προστασίας βιομηχανίας τινός, ἀλλὰ κυρίως περὶ τῆς προστασίας τῶν ὀρεινῶν πληθυσμῶν, οἱ ὁποῖοι ἔχουν καὶ τὰ χαμηλότερα εἰσοδήματα. Καὶ ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ, κ. Πρόεδρε, ἤθελα νὰ ὑπομνήσω, ὅτι ὁ ἀξιότιμος ἀντιπρόσωπος τῆς Ε. Δ.Α., ὁ ἄρτι κατελθὼν τοῦ βήματος, παρὰ τὴν παραίνεσιν τοῦ κ. Παπανδρέου, δὲν μᾶς εἶπε, τὶ προτείνει ἡ ΕΔΑ διὰ τὴν προστασίαν τῆς ἑλληνικῆς βιομηχανίας. Μᾶς εἶπεν ὅτι, διὰ τῆς ψηφίσεως τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου, θὰ παρεμποδισθοῦν ἐνδεχομένως αἱ συναλλαγαὶ μὲ ὡρισμένα κράτη. Διὰ τῆς ψηφίσεως, ὅμως, τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου, κ. Πρόεδρε, τοιοῦτος κίνδυνος δὲν ὑφίσταται. Ἁπλῶς, παρέχεται ἡ εὐχέρεια εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἀμυνθῇ, ἐφ’ ὅσον παρίσταται ἀνάγκη ἀμύνης. Καὶ θέλομεν νὰ πιστεύωμεν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐν τῷ πλαισίῳ τῆς γενικῆς οἰκονομικῆς πολιτικῆς, τὴν ὁποίαν θὰ ἀσκῇ, θὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψει της ἰδιαιτέρως καὶ θὰ προστατεύσῃ τὰ ἑλληνικὰ προϊόντα.

§68Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Μεθ’ ὅσα εἶπεν, ὁ κ. Μπακόπουλος, ἀπομένει νὰ δώσω ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ πρώτου σκέλους τῆς προστασίας τῶν παρκετοβιομηχανιῶν. Τὸ 1958 ἐπεβλήθη φόρος καταναλώσεως ἐπὶ τῶν παρκετῶν ἐσωτερικῆς παραγωγῆς καὶ ἐξωτερικῆς εἰσαγωγῆς τοῦ αὐτοῦ ὕψους. Δὲν πρόκειται περὶ δασμῶν, πρόκειται περὶ φόρων καταναλώσεως. Σύμφωνα μὲ τὴν ὑποχρέωσιν, τὴν ὁποίαν ἔχομεν ἀναλάβει ἐκ τῆς συμβάσεως τοῦ ΓΚΑΤΤ, τὰ εἰσαγόμενα ἐμπορεύματα δέον, ὅπως μὴ ὑποβάλλωνται ἀμέσως ἢ ἐμμέσως εἰς ἐσωτερικὴν φορολογίαν ἢ ἄλλην ἐπιβάρυνσιν, ὑπερβαίνουσαν τὴν ἐφαρμοζομένην ἀμέσως ἢ ἐμμέσως ἐπὶ ὁμοίων ἐγχωρίων προϊόντων. Εἰδικῶς, ὅσον ἀφορᾷ τὰ παρκέτα δρυός, ἤδη ἡ ἑλληνικὴ παραγωγὴ ἔχει κατοχυρωθῆ ἀπολύτως κατόπιν ἑνὸς μέτρου, τὸ ὁποῖον ἔλαβεν ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, ὁ ὁποῖος ἀπηγόρευσε τὴν εἰσαγωγὴν τοῦ ξύλου αὐτοῦ, λόγῳ τοῦ ὅτι εἶναι προσβεβλημένον ἀπὸ μύκητας. Περαιτέρω, θὰ ἤθελα νὰ προσθέσω, ὅτι εἰς τὸν εἰσαγωγικὸν νόμον τοῦ νέου δασμολογίου ἀντιμετωπίζεται ριζικώτερον τὸ ζήτημα τοῦ φόρου καταναλώσεως ἐπὶ τῶν εἰσαγομένων καὶ παραγομένων. Καὶ ὁρίζεται ὅτι, διὰ μὲν τὰ εἰσαγόμενα ὁ φόρος καταναλώσεως ὑπολογίζεται ἐπὶ τῆς ἀξίας τσὶφ σὺν δασμοῖς, ἐπὶ δὲ τῶν παραγομένων εἰς τὸ ἐσωτερικὸν ἐπὶ τῆς τιμῆς τοῦ τιμολογίου μειωμένον κατὰ 20% καὶ ἐπὶ τῷ τέλει τῆς ἰσοσκελίσεως τῶν τιμῶν ἐσωτερικοῦ καὶ ἐξωτερικοῦ. Διὰ τῆς ψηφίσεως τῶν διατάξεων αὐτῶν, ὄχι μόνον ἡ περίπτωσις τῆς παρκετοβιομηχανίας, ἀλλὰ καὶ πᾶσα ἄλλη περίπτωσις διασφαλίζεται κατὰ τρόπον, ὁ ὁποῖος δὲν θὰ θέσῃ ἐν κινδύνῳ τὰ συμφέροντα τῆς ἑλληνικῆς παραγωγῆς. Λυποῦμαι, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν αὐτὴν τὴν διάταξιν νὰ τὴν ἀποχωρίσω ἀπὸ τὸν εἰσαγωγικὸν νόμον τοῦ δασμολογίου καὶ νὰ τὴν ἐντάξω εἰς τὸ συζητούμενον νομοσχέδιον, διότι τοῦτο ἀφορᾶ τὴν ἄμυναν κατὰ τῆς ἀσκουμένης ἐπιθέσεως κατὰ τῶν ἑλληνικῶν προϊόντων καὶ συνεπῶς δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ περιλάβωμεν ἄλλου εἴδους διατάξεις.

§69Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Εἶναι γεγονός, κ. Πρόεδρε ὅτι, διὰ τοῦ νέου δασμολογίου ἡ φορολογία τοῦ 35%, ἡ ὁποία ἐπιβάλλεται ἐπὶ τῶν παρκέτων μειοῦται, διότι δὲν θὰ ὑπολογίζεται πλέον ἐπὶ τοῦ συνολικοῦ ὕψους τοῦ τιμολογίου, ἀλλὰ ἐπὶ τοῦ 80% τῆς τιμῆς αὐτοῦ. Ἀλλὰ καὶ πάλιν, δι’ αὐτῆς τῆς μειώσεως, ἡ ἑλληνικὴ παρκετοβιομηχανία δὲν προστατεύεται ἐπαρκῶς, ἔναντι τοῦ ἀνταγωνισμοῦ τῆς ξένης. Οὔτε κἂν ἐξισώνεται ἡ φορολογία ἐπὶ τῆς ἐγχωρίου παραγωγῆς μὲ τὴν ἐπιβαλλομένην ἐπὶ τῶν εἰσαγομένων ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ παρκέτων, διότι ὡς ἔχουν σήμερον τὰ πράγματα, ἡ ἐκ 35% φορολογία ἐπὶ τῶν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ εἰσαγομένων παρκέτων ὑπολογίζεται ἐπὶ τῆς τιμῆς τσίφ, ἥτις εἶναι πολὺ μικροτέρα καὶ ἀπὸ 80% τῆς τιμῆς τιμολογίου τῶν προϊόντων τῆς ἑλληνικῆς παρκετοβιομηχανίας. Ἐπιβάλλεται, συνεπῶς, ἡ κατάργησις τῆς φορολογίας αὐτῆς διὰ τὰ ἐγχώρια παρκέτα καὶ ἡ θέσπισίς της ὡς δασμοῦ ἀντιντάμπινγκ, διὰ τὰ ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ εἰσαγόμενα. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι ἀνάγκη νὰ ἀπαλλάξωμεν τὰ ἐν Ἑλλάδι παραγόμενα παρκέτα ἀπὸ αὐτὴν τὴν εἰσφοράν, μὲ τὴν σκέψιν, ὅτι δι’ αὐτοῦ τοῦ μέτρου δὲν βοηθοῦμεν μίαν ἢ δύο βιομηχανίας, ἀλλὰ κυρίως α) τοὺς ὀρεινοὺς πληθυσμούς, οἱ ὁποῖοι θὰ δύνανται, ἀντὶ νὰ πωλοῦν τὰ πρὸς παρκετοποίησιν κατάλληλα ξύλα ὡς καυσόξυλα, νὰ τὰ πωλοῦν εἰς τὴν παρκετοβιομηχανίαν ὡς πρώτην ὕλην καὶ νὰ λαμβάνουν ἑνὸς ὑψηλοτέρου εἰσοδήματος, β) θὰ ἐξοικονομήσῃ ἡ χώρα σοβαρὸν ποσὸν συναλλάγματος ποὺ διατίθεται δι’ εἰσαγωγὴν παρκέτων καὶ γ) μὲ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς παρκετοβιομηχανίας θὰ εὕρουν ἀπασχόλησιν χιλιάδες ἐργάται τόσον εἰς τὴν βιομηχανικὴν ἐπεξεργασίαν, ὅσον καὶ εἰς τὰς βασικὰς μεταφορὰς καὶ ἄλλας ἐργασίας. Ἐάν, κ. Ὑπουργέ, νομίζετε, ὡς διετυπώθη ἡ τροπολογία ὑπὸ τῆς παρατάξεώς μας, εἶναι τυπικῶς ἄσχετη μὲ τὸ νομοσχέδιόν σας καὶ ὅτι δὲν δύναται νὰ περιληφθῇ εἰς τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον, νὰ δηλώσητε, ὅτι θὰ τὴν περιλάβετε εἰς ἄλλο νομοσχέδιον καὶ δὴ εἰς τὸ δασμολογικόν, καὶ τοῦτο, ἐκ τῆς ἀνάγκης νὰ προστατευθῇ τὸ πτωχότερον τμῆμα τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, τῶν ὀρεινῶν δηλονότι πληθυσμῶν, τῶν ὁποίων ἡ οἰκονομία καὶ αἱ συνθῆκαι διαβιώσεως, κατὰ κοινὴν ὁμολογίαν, εἶναι πρωτόγονοι. Πέραν αὐτῶν, κ. Πρόεδρε, ἐπιθυμῶ νὰ κάμω μίαν εἰδικὴν παρατήρησιν. Ὁ κ. Μπακόπουλος ὑπεστήριξεν, ὅτι ὁ συνάδελφος κ. Πρίφτης, ἀπέφυγε νὰ δώσῃ ἀπάντησιν εἰς τὸ συγκεκριμένον ἐρώτημα, τὶ δηλαδὴ ἡμεῖς προτείνομεν νὰ γίνῃ. Ἔχω ὅμως τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι ὁ κ. Μπακόπουλος δὲν θὰ ἔχῃ λάβει γνῶσιν ὡρισμένων τροπολογιῶν, τὰς ὁποίας ἡμεῖς ὑπεβάλαμεν, ὡς ἐπίσης καὶ ὡρισμένων προτάσεών μας, ἐπίσης δέ, δὲν θὰ ἐπρόσεξεν, ὅτι τόσον ὁ κ. Πρίφτης σήμερον, ὅσον καὶ ὁ συνάδελφος κ. Εὐαγγελίδης, κατὰ τὴν παρελθοῦσαν συνεδρίασιν, ἀνέπτυξαν μέτρα ἐνισχύσεως τῆς βιομηχανίας καὶ ἐν γένει τῆς ἐθνικῆς παραγωγῆς. Ἡ ὑποβληθεῖσα ἐκ μέρους τῆς παρατάξεώς μας τροπολογία, ἀποβλέπει ἀκριβῶς εἰς τὴν προστασίαν τῆς ἐγχωρίου παραγωγῆς, αἱ δὲ κατὰ τὸ παρελθὸν ὑποβληθεῖσαι προτάσεις νόμων μὲ τὸ αὐτὸ περιεχόμενον, ἔχουσαι ὡς βασικὸν ἀξίωμα τὴν ἀρχὴν τῆς συνδέσεως τῶν εἰσαγωγῶν μὲ τὰς ἐξαγωγὰς εἰς τὴν αὐτὴν προστασίαν ἀποβλέπουσι. Πράγματι, κύριοι συνάδελφοι, γενικὴ εἶναι ἡ διαπίστωσις καὶ ἀπὸ ἀπόψεως πρακτικῆς καὶ ἀπὸ ἀπόψεως ἐπιστημονικῆς, ὅτι ὁ πλέον ἀποτελεσματικὸς τρόπος προστασίας τῆς ἐθνικῆς μας παραγωγῆς εἶναι ἡ ἐφαρμογὴ τοῦ ἀξιώματος τῆς συνδέσεως τῶν ἐξαγωγῶν πρὸς τὰς εἰσαγωγάς. Ὀφείλομεν νὰ δεχθῶμεν, ὅτι μία τοιαύτη προσπάθεια, πράγματι ἀνελήφθη ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 163 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου περὶ τῶν γνωστῶν ποσοστώσεων, ἀλλὰ ἡ πρᾶξις ἐκείνη ἀντιμετώπιζε τὸ ὅλον πρόβλημα εἰς λίαν περιωρισμένα πλαίσια καὶ ἐφηρμόσθη μετὰ δειλίας. Ἐάν, ἡ ὡς ἄνω πρᾶξις ἐτύγχανε γενικῆς ἐφαρμογῆς θὰ ἀπέδιδε, συμφώνως πρὸς ἐπισήμους ὑπολογισμοὺς μόνον ἕνα ποσὸν 14 ἑκατομμυρίων δολλαρίων, ἐὰν ὅμως ἐφηρμόζετο ἡ ἀρχὴ τῆς συνδέσεως τῶν εἰσαγωγῶν μὲ τὰς ἐξαγωγάς, κατὰ τὴν πρότασίν μας, δὲν δύναμαι μὲν νὰ ἰσχυρισθῶ, ὅτι θὰ ἐφθάναμεν εἰς τὴν πλήρη ἐξισορρόπησιν ἐμπορικοῦ ἰσοζυγίου, ἀλλὰ ὁπωσδήποτε θὰ προσεγγίζαμεν εἰς τὰ γνωστὰ ἐπίπεδα τῶν ἄλλων χωρῶν, τοῦ 60–70–75%. Κατὰ συνέπειαν, κ. Πρόεδρε, ἡμεῖς ἐπροτείναμεν τὴν λῆψιν μέτρων, διὰ τῶν ὁποίων πιστεύομεν, ὅτι θὰ ἐπροστατεύετο ἡ ἐγχώριος παραγωγή. Πέραν τῆς συνδέσεως εἰσαγωγῶν–ἐξαγωγῶν, κ. Πρόεδρε, ὑπεστηρίξαμεν καὶ τὴν καθιέρωσιν τῆς ἀπαγορεύσεως τῆς εἰσαγωγῆς γεωργικῶν προϊόντων, κατειργασμένων ἢ μή, ὅμοια ἢ ὁμοειδῆ τῶν ὁποίων παράγονται ἐν Ἑλλάδι ἐν ἐπαρκείᾳ. Εἴπομεν δὲ ἐπίσης, ὅτι ἐφ’ ὅσον θὰ παρίστατο ἀνάγκη παρομοίας εἰσαγωγῆς, ἡ εἰσαγωγὴ αὕτη νὰ πραγματοποιῆται μόνον κατόπιν νομοθετικῆς διατάξεως, οὕτως ὥστε ἡ Κυβέρνησις νὰ ἐμφανίζεται κατωχυρωμένη καὶ ἡ Βουλὴ νὰ δύναται νὰ ἐκφέρῃ τὴν γνώμην της, μετὰ συζήτησιν. Ὀλίγα τινὰ ἐκ τῶν ὅσων ὑπεστηρίξαμεν κατὰ καιροὺς καὶ κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου, ἀνέφερα, κ. Πρόεδρε, ἵνα ἀποδείξω, ὅτι ἡμεῖς πάντοτε εἴχομεν ὑποδείξει συγκεκριμένα μέτρα καὶ εἴχομεν ἤδη ὑποβάλει συγκεκριμένας προτάσεις, ἀλλὰ φαίνεται, ὅτι πάντα ταῦτα διέφυγον τῆς προσοχῆς τοῦ κ. Μπακοπούλου, ἢ ἄλλως πῶς οὗτος ἠθέλησε νὰ εὕρῃ εἰσέτι μίαν ἐφαρμογὴν διὰ νὰ διαδηλώσῃ τὴν ἀντιδιαστολὴν τῶν ἀπόψεών του ἀπὸ τὰς ἰδικάς μου, ἔστω καὶ αὐτοὶ καταφανῶς ἐξυπηρετοῦν τὴν ἐθνικήν μας οἰκονομίαν. Δὲν θὰ ἐπεκταθῶ εἰς τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου καὶ εἰδικώτερον ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1. Ἡ ἀνάπτυξις τοῦ θέματος ἐκ μέρους τοῦ συναδέλφου κ. Πρίφτη, ὑπῆρξε πλήρης, αἱ δὲ παρεμβάσεις τοῦ κ. ὑπουργοῦ καὶ τῶν κυρίων Ἀρχηγῶν τῶν Κομμάτων, διηυκρίνησαν ὅλα τὰ σημεῖα. Ἴσως θὰ πρέπει νὰ προσθέσω, ὅτι ἡ ἰδική μας παράταξις θὰ ὑποστηρίξῃ πάντοτε πᾶν μέτρον, τὸ ὁποῖον ἔχει τὴν προστασίαν τῆς ἐθνικῆς παραγωγῆς, ἀλλὰ ὅτι εἰς τὴν διαδικασίαν τῶν μέτρων αὐτῶν πιστεύομεν, ὅτι πρέπει νὰ ὑπάρχῃ μία ἀξιολόγησις. Τὰ δασμολογικὰ μέτρα ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτήν, εἶναι μέτρα ἐπικουρικὰ διὰ τὴν προστασίαν τῆς ἐθνικῆς οἰκονομίας. Πέραν τῶν μέτρων αὐτῶν, προέχει ἡ λῆψις ἄλλων ὀργανικῶν μέτρων, τὰ ὁποῖα θὰ καταστήσουν τὴν οἰκονομίαν μας ἀνταγωνιστικὴν εἰς τὸ διεθνὲς πεδίον καὶ ἱκανὴν νὰ καλύπτῃ τὶς ἀνάγκες τοῦ ἐσωτερικοῦ ποσοτικῶς, ποιοτικῶς καὶ εἰς τιμὰς προσιτὰς διὰ τὴν ἀγοραστικὴν δύναμιν τοῦ λαοῦ. Εἰς τὸ σημεῖον, ὅμως, ἐκεῖνο, κατὰ τὸ ὁποῖον τὰ δασμολογικὰ μέτρα θὰ τείνουν νὰ δημιουργήσουν θερμοκήπια διὰ τὴν διατήρησιν καὶ τὴν ἀνάπτυξιν μονοπωλιακῶν ἀντιοικονομικῶν μονάδων, θὰ μᾶς εὕρουν ἀντιθέτους. Διότι ἐπιχειροῦντες διὰ τῆς λήψεως ἀστόχων δασμολογικῶν μέτρων νὰ ἐπιβοηθήσωμεν δῆθεν τὴν ἀνάπτυξιν τῆς οἰκονομίας μας, πραγματικῶς δημιουργοῦμεν μονοπώλια, τὰ ὁποῖα ὑπὸ τὴν σκέπην τῶν ἐπιβληθέντων δασμῶν θὰ ἀποβλέψουν εἰς τὴν ἐκμετάλλευσιν τῆς ἀγορᾶς. Ἀπὸ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς, ὡρισμέναι διατάξεις τόσον προηγηθέντων δασμολογικῶν νομοσχεδίων, ὅσον καὶ τοῦ ὑπὸ κρίσιν τοιούτου, ἔχουν τὴν ἔννοιαν τῆς διευκολύνσεως τῆς δημιουργίας ὡρισμένων μονοπωλίων καὶ τῆς παροχῆς δυνατότητος πρὸς ἐπιβίωσιν ὡρισμένων βιομηχανιῶν, αἱ ὁποῖαι δὲν εἶναι χρήσιμοι εἰς τὴν ἐθνικὴν οἰκονομίαν. Κύριοι συνάδελφοι, ἐπιθυμῶ νὰ ὑπογραμμίσω τὴν παρατήρησιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ, ὅτι διὰ τῶν ἐπιβληθησομένων δασμῶν ἀντιντάμπινγκ ἐπιδιώκεται ἡ ἐξίσωσις τῆς τιμῆς τῶν εἰσαγομένων προϊόντων πρὸς τὴν διεθνῆ τιμήν. Τοῦτο εἶναι ἐνδεχομένως ὀρθόν, ἐὰν τὸ ἀντιμετωπίσετε μὲ μίαν ἀφαίρεσιν ἀπὸ τὴν διεθνῆ πραγματικότητα. Ἀλλὰ τὴν διεθνῆ αὐτὴν τιμήν, τὸ νομοσχέδιον τὴν ὑπολογίζει ὡς διαμορφοῦται μόνον εἰς τὰς Δυτικὰς ἀγοράς. Ἔναντι αὐτῆς, ὅμως, εἰς τὴν σημερινὴν διεθνῆ πραγματικότητα προβάλλει ἡ οἰκονομία ἄλλων χωρῶν, ὡς τῶν σοσιαλιστικῶν καὶ οὐδετέρων, μὲ κόστος καὶ τιμὰς χαμηλοτέρας, θὰ τείνουν λοιπὸν ὅλα τὰ εἰσαγόμενα εἰς τὴν χώραν μας προϊόντα, βάσει τοῦ νομοσχεδίου, τεχνικῶς καὶ ἀναγκαστικῶς. Κατὰ τὸν τρόπον αὐτόν, θὰ ἀποκλείσωμεν καὶ χάριν ποίου συμφέροντος τῆς οἰκονομίας μας νὰ εἰσάγωνται μὲ ὑψηλοτέρας τιμὰς ἀπὸ τὸν διεθνῆ ἀνταγωνισμόν; Τὴν στιγμὴν ταύτην ὑπάρχει ἡ ἀγορὰ τῶν ἑπτά, ἡ ἀγορὰ τῶν ἓξ καὶ ἡ ἀγορὰ τῶν σοσιαλιστικῶν χωρῶν. Δὲν δύναμαι νὰ ἀντιληφθῶ διὰ ποῖον λόγον ἡμεῖς αὐτοβούλως ἐπιχειροῦμεν νὰ καταλύσωμεν τὸ κίνητρον τοῦ ἀνταγωνισμοῦ των, ὅταν θὰ ἐπιδιώκουν εἰσαγωγὰς εἰς τὴν χώραν μας. Δὲν θὰ ἔπρεπε καὶ νὰ τὸ ὑποκινήσωμεν διὰ νὰ ὠφεληθῶμεν; Ἐφ’ ὅσον καταργοῦμεν τὴν εὐχέρειαν ποὺ ὑπάρχει, τοῦ νὰ εἰσάγωνται ὡρισμένα προϊόντα εἰς χαμηλοτέρας τιμὰς ἀπὸ τὰς διεθνεῖς, τότε αὐτὴ ἡ τάσις πρὸς τὸ ὅριον τῶν διεθνῶν τιμῶν, ἠμπορεῖ νὰ ὠθήσῃ καὶ τὰς τιμὰς τοῦ ἐσωτερικοῦ πρὸς τὰ ἄνω. Διότι οἱ βιομήχανοι, τοὺς ὁποίους πᾶμε νὰ προστατεύσωμεν, δὲν θὰ ἀποβλέψουν ὑγιῶς νὰ σταθμίσουν τὰς τιμάς των εἰς τὸ ὅριον κάτω τῶν διεθνῶν τιμῶν, διὰ νὰ εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἀνταγωνίζωνται τὰς ξένας βιομηχανίας, ἀλλὰ ἐνδεχομένως θὰ τραβήξουν καὶ αὐτοὶ πρὸς τὰ ἄνω. Θὰ ἔχωμεν μίαν ὑψωτικὴν τάσιν εἰς τὰς τιμὰς καὶ ἑπομένως μίαν ἀκρίβειαν, μίαν χειροτέρευσιν τοῦ βιοτικοῦ ἐπιπέδου τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, ἴσως ὡρισμένους κινδύνους καὶ διὰ τὴν νομισματικὴν σταθερότητα ἀκόμη. Διότι αὐτὴ ἡ ἀνυψωτικὴ τάσις τῶν τιμῶν δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ νὰ δημιουργήσῃ ἀκόμη μεγαλυτέραν πίεσιν δι’ αὔξησιν ἀποδοχῶν, δι’ αὔξησιν εἰσοδημάτων καὶ ἑπομένως νὰ δημιουργήσῃ καὶ πιέσεις πληθωριστικάς. Ἀπὸ τὴν ἄποψιν αὐτήν, κύριοι συνάδελφοι, ὑπῆρχον ἐπιφυλάξεις. Ἔπρεπε νὰ ὑπογραμμισθῇ, ἔπρεπε νὰ λεχθῇ ποῦ ὑπάρχει συμφωνία, ποῦ ἐπιφύλαξις καὶ ποῦ διαφωνία. Καὶ διὰ νὰ τελειώσω, θὰ πρέπει νὰ ὑπογραμμισθῇ καὶ αὐτὴ ἡ ἀντίφασις τῆς κυβερνητικῆς πολιτικῆς, ὅπως ἐκδηλώνεται διὰ τοῦ παρόντος νομοθετήματος, διὰ τῶν ἄλλων προστατευτικῶν δασμολογικῶν μέτρων, ἐν συνδυασμῷ μὲ τὴν γενικὴν τάσιν τῆς Κυβερνήσεως νὰ συνδέσῃ τὴν χώραν αὐτὴν μὲ τὴν Κοινὴν Εὐρωπαϊκὴν Ἀγοράν, μὲ τὴν τάσιν τῆς Κυβερνήσεως νὰ ἀποδεχθῇ τὴν ἐγκατάστασιν Γερμανικῶν ἐπιχειρήσεων εἰς τὴν Ἑλλάδα μὲ μεταχείρισιν —αὐτὸς εἶναι ὁ ὅρος—ἐθνικὴν καὶ ἀπεριόριστον χρονικῶς καὶ ποσοτικῶς ἐξαγωγὴν κεφαλαίων, κερδῶν καὶ τόκων. Εἶναι ἀντιφατικὰ αὐτὰ τὰ πράγματα, κύριοι συνάδελφοι. Ἀπὸ τῆς μιᾶς πλευρᾶς δασμολογικὰ μέτρα διὰ νὰ προστατεύσωμεν τὴν Ἑλληνικὴν βιομηχανίαν, ἀπὸ τῆς ἄλλης ἀνοίγομεν τὰς πύλας τοῦ ἐθνικοῦ φρουρίου καὶ εἰσάγομεν τὸ Δυτικογερμανικὸν κεφάλαιον. Μὲ αὐτὰ τὰ ὑπερπρονόμια ἐγκαθίσταται ἐδῶ, ὡς νὰ εἶναι ἰδική του ἡ χώρα καὶ μὲ τὴν πεῖραν ποὺ ἔχει, ἔρχεται τώρα ἕνας γίγας βιομηχανικός, νὰ ἀνταγωνισθῇ ἐλευθέρως εἰς τὸ ἑλληνικὸν πεδίον τὴν ἑλληνικὴν βιομηχανίαν, ποὺ εἶπεν ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων, εἶναι εἰς τὴν βρεφικήν της ἡλικίαν. Εἶναι βέβαιον, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι τὸ βρέφος πρόκειται νὰ συντριβῇ ἀπὸ τὸν γίγαντα. Ὑπάρχει, ἑπομένως, αὐτὴ ἡ ἀντίφασις. Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἤθελε νὰ ἐξαλείψῃ αὐτὴν τὴν ἀντίφασιν, θὰ ἔπρεπε δύο τινὰ νὰ κάμῃ. Ἢ νὰ διακηρύξῃ, ὅτι δὲν πρόκειται νὰ ὑποχωρήσῃ εἰς τὴν πίεσιν τοῦ Δυτικογερμανικοῦ κεφαλαίου, ὅτι δὲν πρόκειται νὰ εἰσέλθῃ εἰς τὴν Κοινὴν Εὐρωπαϊκὴν Ἀγοράν, ἐὰν δὲν ἱκανοποιηθοῦν ἐκ προοιμίου ὡρισμένοι ὅροι κατασφαλιστικοὶ τῆς ἑλληνικῆς παραγωγῆς ἢ νὰ διακηρύξῃ τὸ ἀντίθετον, ὅτι ἀδιαφοροῦσα δι’ ὅλα αὐτά, θὰ προχωρήσῃ διὰ λόγους εὐθυγραμμίσεως πρὸς τὴν συμμαχικὴν τάξιν κλπ. καὶ ἑπομένως, ὅτι δὲν τὴν ἐνδιαφέρει ἡ προφύλαξις, ἡ ἀνάπτυξις τῆς ἐθνικῆς οἰκονομίας. Κύριοι συνάδελφοι, σᾶς ἐκούρασα ἴσως, ἀλλὰ πρέπει νὰ ὑπογραμμίσω, ὅτι ὁ τρόπος μὲ τὸν ὁποῖον γίνεται ἡ συζήτησις τοῦ παρόντος νομοθετήματος καὶ ὁ τρόπος μὲ τὸν ὁποῖον παρακολουθεῖ ἡ Βουλή, νομίζω, ὅτι ἀποτελεῖ ἴσως μίαν ἀπὸ τὰς ἐξαιρετικὰς περιπτώσεις, ὅπου ἡ Βουλὴ προσδίδει σημασίαν εἰς οἰκονομικὰ θέματα καὶ εὔχομαι αὐτὸ νὰ ἀποτελέσῃ ἀπαρχὴν ἐνδιαφέροντος διὰ τὰ θέματα αὐτά. Διότι δὲν πρέπει νὰ λησμονῶμεν εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν καὶ τὴν χώραν αὐτήν, ὅτι τὰ οἰκονομικὰ θέματα, ἰδιαιτέρως τὴν ἐποχὴν αὐτὴν τοῦ μεγάλου οἰκονομικοῦ ἀνταγωνισμοῦ, παίζουν ρόλον ὄχι μόνον τυπικῶς, κοινοβουλευτικῶς, ἀλλὰ καὶ πολιτικῆς καὶ ἀπὸ τὴν ὀρθὴν λύσιν των ἐξαρτᾶται ἡ κατοχύρωσις καὶ ἡ ἐξασφάλισις καὶ τῆς ἐθνικῆς κυριαρχίας καὶ ἀνεξαρτησίας.

§70Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Κύριε Πρόεδρε, πρέπει νὰ διευκρινισθῇ, ὅτι ἀπὸ αὐτῆς τῆς στιγμῆς συζητοῦμεν τὸ ἄρθρον 1. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Γʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Β. Κρῖκος).

§71ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μάλιστα. Μὲ τὴν διαφοράν, κ. Ὑπουργέ, ὅτι ἦσαν ἐγγεγραμμένοι νὰ ὁμιλήσουν καὶ ἐπὶ τῆς ἀρχῆς.

§72Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Ἐγὼ λέγω, ὅτι ἀπὸ τῆς στιγμῆς αὐτῆς πρέπει νὰ διευκρινισθῇ, ὅτι συζητοῦμεν τὸ πρῶτον ἄρθρον.

§73ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μ. Γαληνός, ἔχει τὸν λόγον.

§74Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν πρόκειται νὰ ἀπασχολήσω τὸ Σῶμα ἐπὶ πολύ. Ἐκεῖνο ποὺ ἔχω νὰ εἴπω ἀπὸ τὴν συζήτησιν, τὴν ὁποίαν ἤκουσα, εἶναι τοῦτο: Νομίζω, ὅτι δημιουργεῖται ἕνας τραγέλαφος ἐπὶ πλέον εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, ἀπὸ τοὺς τραγελάφους ποὺ ὑπάρχουν εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαόν. Διότι μὲ τὸ νομοσχέδιον θὰ καθορίζεται τιμὴ δι’ ἕκαστον ἐμπόρευμα, ἐπὶ τῇ βάσει μιᾶς διεθνοῦς λογικῆς τιμῆς. Καὶ διὰ νὰ εὑρεθῇ ἡ τιμὴ αὐτὴ....

§75ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ ὁμιλήσητε, κ. Γαληνέ, ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1.

§76Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Δύο λεπτά. Θὰ σᾶς εἴπω τὰς ἀπόψεις μου.

§77ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν εἶσθε ἐν τάξει, ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ Κανονισμοῦ.

§78Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Διατὶ ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1; Ἔληξεν ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς;

§79ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔληξε. Δι’ αὐτὸ λέγω, ὅτι συζητοῦμεν ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1.

§80Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Τὸ ἄρθρον 1 εἶναι, ἐὰν δὲν ἀπατῶμαι, τὸ σύνολον τοῦ νομοσχεδίου. Τὰ ἄλλα εἶναι λεπτομέρειαι. Ἀλλὰ τότε, θὰ λάβω τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 2.

§81ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μὴ ὑπάρχοντος ἑτέρου ὁμιλητοῦ ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1, ἐρωτᾶται ἡ Βουλή, δέχεται τὸ ἄρθρον 1;

§82ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§83ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 1 ἐγένετο δεκτόν. Ἄρθρον 2. Ὁ κ. Μ. Γαληνός, ἔχει τὸν λόγον.

§84Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Ἐπιβάλλεται δασμὸς ντάμπινγκ καὶ διὰ νὰ ἐπιβληθῇ πρέπει νὰ ἐξευρεθῇ ἡ διεθνὴς τιμή, ἡ ὁποία πῶς ἐξευρίσκεται; Ἐπὶ τῇ βάσει τῶν τιμῶν τριῶν Δυτικῶν χωρῶν. Ἐρωτῶ τὸν κ. ὑπουργόν: Δὲν γνωρίζετε ποῖαι διακυμάνσεις ὑπάρχουν εἰς τὰς Δυτικὰς γενικῶς τιμάς; Εἶναι δυνατὸν νὰ ἰδῆτε σήμερον μίαν τιμὴν αʹ καὶ νὰ βγάλετε τὸν Ἰανουάριον σεῖς τὴν λογικὴν τιμὴν εἰς τὴν τιμὴν τοῦ αʹ καὶ αὔριον τὸ αʹ νὰ εἶναι εἰς τὸ ½α καὶ μεθαύριον νὰ εἶναι 2α, διότι ὑπάρχει ἐκεῖ εἰδικὸν σύστημα, βάσει τοῦ ὁποίου αἱ τιμαὶ παίζουν πρὸς τὰ ἄνω ἢ πρὸς τὰ κάτω. Ἐπομένως, αὐτὸ τὸ ὁποῖον λέγομεν, ὅτι μὲ τὸ νομοσχέδιον ἐξασφαλίζομεν τὴν σταθερότητα, αὐτὸ δὲν ἠμποροῦμεν νὰ τὸ εὕρωμεν. Εἰδικῶς διὰ τοῦ νομοσχεδίου, δὲν ἠμποροῦμεν νὰ προχωρήσωμεν, πελαγώνομεν τραγελαφικῶς, διότι δὲν ἠμποροῦμεν νὰ εὕρωμεν ποῖαι αἱ διεθνεῖς τιμαί. Λογικώτερον θὰ ἦτο νὰ πάρετε τὰς τιμὰς τῶν Ἀνατολικῶν χωρῶν, διότι ἐκεῖ ὑπάρχει ἡ σταθερότης. Ἐδῶ, ὅπως τὸ κάμνετε, δὲν πρόκειται, ἐπαναλαμβάνω, νὰ ἔχετε καμμίαν σταθερότητα. Σήμερον εἶναι α, μεθαύριον ½α καὶ ἀντιμεθαύριον 2α. Καὶ ἐρωτῶ: Τὸν Ἰανουάριον ποὺ θὰ καθορίζωμεν τὰς τιμὰς καὶ θὰ ἠξεύρουν αὐτὸ οἱ ξένοι, θὰ ἀνεβάσουν τὰς τιμὰς διὰ νὰ ἔχωμεν τιμὴν μεγάλην καὶ θὰ τὰς κατεβάσουν τὸν Φεβρουάριον. Αὐτὰ τὰ πράγματα τὶ εἶναι; Σᾶς ἐρωτῶμεν, κ. Ὑπουργέ, πῶς στηρίζετε τὸ νομοσχέδιόν σας εἰς κάτι τὸ ἀσταθές; Ὅλαι αἱ τιμαὶ ἀνεβαίνουν καὶ κατεβαίνουν, βάσει τῆς θελήσεως ἑνὸς ἢ δύο ξένων βιομηχάνων καὶ σεῖς στηρίζετε τὴν ἑλληνικὴν ἀγορὰν καὶ τὴν ἐθνικὴν οἰκονομίαν εἰς τὰς θελήσεις ἑνὸς ξένου κεφαλαιούχου, ἑνὸς τρὰστ κεφαλαιούχων. Διὰ τὸν λόγον αὐτόν, ἐγὼ δὲν θὰ ψηφίσω τὸ νομοσχέδιον.

§85Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Δὲν εἶναι ὀρθὸν αὐτό, τὸ ὁποῖον λέγετε. Καὶ ἐὰν θὰ ἦτο, θὰ εἴχατε τὴν ἱκανοποίησιν, ὅτι γίνεται εἰς ὅλον τὸν κόσμον.

§86Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ παράγραφος 3 τοῦ ἄρθρου 2, ἡ ὁμιλοῦσα περὶ κανονισμοῦ τιμῆς, λέγει τὰ ἑξῆς: «...... (ἀναγινώσκει) .....». Συνεπῶς, δὲν εἶναι ἀκριβὲς τὸ λεχθέν, ὅτι καθορίζεται βάσει τῶν τιμῶν τῶν χωρῶν, αἱ ὁποῖαι ἔχουν τὸ σύστημα τῶν ἐλευθέρων συναλλαγῶν. Περαιτέρω, λέγει: «...... (ἀναγινώσκει) ......». Εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτήν, θὰ ἀφαιρεθοῦν αἱ τιμαὶ τῶν χωρῶν ποὺ θὰ προσφέρουν χαμηλοτέρας τιμάς; Θὰ ἐπεθύμουν μίαν διευκρίνισιν.

§87Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ ἄρθρου 7, θὰ δοθῇ ἡ προσήκουσα ἀπάντησις.

§88ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 2, δεκτόν;

§89ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν. (Ἀκολούθως, ἐγένετο δεκτὸν τὸ ἄρθρον 3). Ὁ κ. Κ. Παπακωνσταντίνου, ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ἔχει τὸν λόγον.

§90Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Ἐξεδηλώθη ἀπὸ τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν εἰς τὸ ἄρθρον 4 ἡ ἀνησυχία, ὅτι ἡ διατύπωσις τῆς παραγράφου 2 εἶναι δυνατὸν νὰ ἀντίκειται εἰς τὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 59 τοῦ Συντάγματος. Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ δηλώσω ἀπὸ τῆς στιγμῆς αὐτῆς, ὅτι ἔχει ἐξετασθῇ, ἔχει ἀπασχολήσει καὶ τὴν Ὁλομέλειαν τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου τὸ θέμα αὐτὸ καὶ ἔχει καταλήξει ἡ ἔρευνα εἰς τὴν διατύπωσιν, ὅτι τὸ ἄρθρον 59 τοῦ Συντάγματος ἀναφέρεται εἰς τὴν περίπτωσιν τῆς ἐπιβολῆς φόρου. Ἀντιθέτως, δὲν ὑπάρχει δέσμευσις νομοθετικῆς ἐξουσιοδοτήσεως διὰ τὴν περίπτωσιν, κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ ἐξουσιοδότησις δὲν παρέχεται διὰ τὴν ἐπιβολὴν φόρου, ὁ ὁποῖος ἐπιβάλλεται ὡς σκοπὸς διὰ τὸ Δημόσιον Ταμεῖον. Δὲν ὑπάρχει δέσμευσις ἐκ τοῦ ἄρθρου 59 τοῦ Συντάγματος, ὅταν ἡ ἐπιβάρυνσις, ἡ ἐπιβαλλομένη, γίνεται ὄχι διὰ νὰ προσπορισθῇ ὁ δημόσιος προϋπολογισμὸς ἔσοδα, περὶ τοῦ ὁποίου πρόκειται εἰς τὸ ἄρθρον 59 τοῦ Συντάγματος, ἀλλά, διὰ νὰ ἀμυνθῇ ὁ Ἕλλην παραγωγὸς ἐναντίον ἐπιβουλῆς, ἡ ὁποία γίνεται ἔξωθεν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἔχει διευκρινισθῆ ἀπολύτως, ὅτι μόνον, ὅταν σκοπὸς εἶναι ἡ ἐπιβολὴ τοῦ φόρου, τοῦ δασμοῦ, μόνον τότε ὑπάρχει ἡ ἐφαρμογὴ τοῦ ἄρθρου 59 ἀπαγόρευσις τῆς νομοθετικῆς ἐξουσιοδοτήσεως. Διὰ τὸν λόγον αὐτὸν —καὶ συμφωνῶ μὲ τὴν γνωμάτευσιν τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου— καὶ εἰς τὸν νόμον τοῦ δασμολογίου ἔχει περιληφθῆ διάταξις, ἡ ὁποία ἐπιτρέπει εἰς τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον νὰ ἐπιβάλῃ πενταπλάσιον δασμόν, εἰς περίπτωσιν ποὺ γίνεται ἐπιβουλὴ τῶν ἑλληνικῶν προϊόντων. Ἐν τούτοις, κάμνω τὴν διαπίστωσιν αὐτήν, διὰ νὰ μὴ μείνῃ ἡ ἐντύπωσις, ὅτι ἡ ἀποδοχή μου, τῆς διαμορφώσεως τῆς παραγράφου 2 τοῦ ἄρθρου 4, σημαίνει καὶ ἀποδοχὴν τῆς ἐνισχύσεως, ὅτι ἡ διάταξις αὐτὴ εὑρίσκεται εἰς ἀντίθεσιν πρὸς τὸ ἄρθρον 59 τοῦ Συντάγματος. Ἐμμένω εἰς τὴν ἀντίληψιν, ὅτι δὲν ἀντίκειται εἰς τὸ ἄρθρον 59 τοῦ Συντάγματος. Καὶ πέραν αὐτοῦ, δὲν ἔχω οὐδεμίαν ἀντίρρησιν νὰ ἀποδεχθῶ τὴν διατύπωσιν τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς.

§91ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 4, ὡς ἐτροπολογήθη ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς;

§92ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§93ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 4 ἐγένετο δεκτόν, ὡς ἐτροπολογήθη ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς. (Ἀκολούθως, ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἔχει, τὸ ἄρθρον 5). Ἄρθρον 6. Ὁ κ. Γ. Πρίφτης, ἔχει τὸν λόγον.

§94Γ. ΠΡΙΦΤΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, εἰς τὸ ἐδάφιον γʹ τοῦ ἄρθρου 6, καθορίζονται τὰ μέλη τῆς Ἐπιτροπῆς: «..... ...... (ἀναγινώσκει) ......». Ὅσον ἀφορᾷ τοὺς ὑπολοίπους ἐκπροσώπους τῶν ἐπιμελητηρίων τῶν ἐμπορικῶν συλλόγων κλπ., δὲν καθορίζεται ὁ τρόπος τῆς ὑποδείξεως αὐτῶν, θὰ τοὺς ὑποδείξῃ ἡ ὀργάνωσις, εἰς τὴν ὁποίαν ἀνήκουν ἢ θὰ τοὺς ἐπιλέξῃ τὸ Ὑπουργεῖον.

§95Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Ὄχι, κ. συνάδελφε, δὲν πρόκειται τὸ Ὑπουργεῖον νὰ κάμῃ τὴν ἐπιλογὴν οὐδενὸς ἐκπροσώπου. Ἀλλά, ἐπειδὴ ἐκρίθη, ὅτι θὰ ἔπρεπεν εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν ἐκ περιτροπῆς νὰ ἐκπροσωποῦνται οἱ Ἐμπορικοὶ Σύλλογοι Ἀθηνῶν, Πειραιῶς καὶ Θεσσαλονίκης, ὁρίζεται, ὅτι τὸ πρῶτον ἔτος θὰ μετέχῃ ἐκπρόσωπος τοῦ Ἐμπορικοῦ Συλλόγου Ἀθηνῶν, τὸ δεύτερον τοῦ Πειραιῶς καὶ τὸ τρίτον τῆς Θεσσαλονίκης.

§96Γ. ΠΡΙΦΤΗΣ. Διατὶ δὲν τὸ ἀποσαφηνίζετε;

§97Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Εἶναι σαφέστατον.

§98Γ. ΠΡΙΦΤΗΣ. Νὰ τεθῇ: Ὑποδεικνυομένων ὑπὸ τῶν ἐνδιαφερομένων ὀργανώσεων.

§99Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Ἡ διάταξις εἶναι σαφής, κ. συνάδελφε. Ἀκούσατέ την: «...... (ἀναγινώσκει) ......». Θέλετε νὰ κάμω τὴν δήλωσιν, ὅτι δὲν πρόκειται νὰ τοὺς διορίσῃ τὸ Ὑπουργεῖον; Αἱ Ὀργανώσεις θὰ τοὺς ὑποδείξουν.

§100Γ. ΠΡΙΦΤΗΣ. Ἂς τὸ συμπληρώσωμεν.

§101Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Δὲν ὑπάρχει οὐδεμία διάθεσις νὰ κηδεμονεύσῃ τὸ Ὑπουργεῖον. Εὑρέθημεν εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ τὸ διευκρινήσωμεν περισσότερον, προκειμένου περὶ τῶν Ἐμπορικῶν Συλλόγων, διότι δὲν θὰ προέρχεται σταθερῶς ἀπὸ ἕνα Σύλλογον ὁ ἐκπρόσωπος, ἀλλὰ ἐκ περιτροπῆς ἀπὸ τρεῖς Συλλόγους. Ἔκαμον σαφῶς τὴν δήλωσιν, ὅτι καὶ τοῦ Ἐπιμελητηρίου καὶ τῶν συνεταιρισμῶν καὶ τῶν βιομηχανιῶν, θὰ ὑποδεικνύωνται ἀπὸ τὰς Ὀργανώσεις.

§102ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 6, ὡς ἔχει;

§103ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§104ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτόν, ὡς ἔχει, τὸ ἄρθρον 6. Ἄρθρον 7.

§105Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Εἰς τὸ τελευταῖον ἐδάφιον τῆς παραγράφου 1 τοῦ ἄρθρου 7, ὑπάρχει ἓν τυπογραφικὸν λάθος: «Ὁ κατὰ ..... (ἀναγινώσκει) ....». Εἰς τὴν προτελευταίαν σειρὰν τῆς περιόδου αὐτῆς νὰ τεθῇ: «Τοῦ ἄρθρου 2, ὡς καὶ τοῦ ἄρθρου 3 τοῦ παρόντος».

§106ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§107Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶχον παρακαλέσει, ὁμιλῶν ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 2, νὰ μᾶς εἴπῃ, ἐὰν θὰ ἀφαιροῦνται αἱ τιμαὶ τῶν χωρῶν, αἱ ὁποῖαι προσφέρουν σημαντικῶς χαμηλοτέρας τῶν διεθνῶν τοιούτων ἢ ὄχι. Καὶ δεύτερον, εἶχα προτείνει, κατὰ τὴν ὁμιλίαν μου, ὅπως θεσπισθῇ ἕν εἶδος ἐνδίκου μέσου κατὰ τῶν ἀποφάσεων αὐτῆς τῆς Ἐπιτροπῆς, διότι εἶναι βαρύταται αἱ συνέπειαι, αἱ ὁποῖαι ἐπέρχονται, ἐὰν τελεσιδίκως ἡ Ἐπιτροπὴ τοῦ ἄρθρου 7 ἀποφασίσῃ, ὅτι αἱ τιμαὶ μιᾶς χώρας ἢ ἑνὸς συγκεκριμένου εἰσαγωγέως εἶναι κατώτεραι κατὰ 15% τῆς λεγομένης κανονικῆς τιμῆς καὶ δι’ αὐτὸ εἶχα ὑποδείξει νὰ ὑπάρχῃ ἕνας δεύτερος βαθμὸς κρίσεως. Θὰ παρεκάλουν τὸν κ. ὑπουργόν, ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ, ἂν εἶχε νὰ μᾶς εἴπῃ κἄτι.

§108Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Δὲν εἶναι δυνατόν, αἱ προϋποθέσεις τοῦ ἄρθρου 7 νὰ διαφέρουν ἀπὸ τὰς προϋποθέσεις τῆς ἐπιβολῆς τῶν δασμῶν ἀντιντάμπιγκ τοῦ ἄρθρου 2. Περαιτέρω, ἡ ἀνάγκη τῆς προστασίας τῆς Ἑλληνικῆς παραγωγῆς ὑπαγορεύει, τὴν λύσιν, τὴν ὁποίαν ἔχει ἀκολουθήσει τὸ νομοσχέδιον. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ καθιερωθῇ δεύτερος βαθμὸς δικαιοδοσίας. Θὰ γνωμοδοτήσῃ ἡ Ἐπιτροπή, ἡ ὁποία ἔχει αὐτὴν τὴν σύνθεσιν, ἐγγυωμένη, ὅτι θὰ ἐξετασθῇ ἡ ὑπόθεσις ἀπὸ ὅλας τὰς πλευράς, θὰ ἀκουσθοῦν ὅλαι αἱ ἀπόψεις ἀπὸ τῆς Συνομοσπονδίας Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν μέχρι τῆς Ἑνώσεως τῶν Βιομηχάνων καὶ τοῦ Ἐμπορικοῦ καὶ τοῦ Βιομηχανικοῦ Ἐπιμελητηρίου, μαζὶ μὲ τὰς ἀπόψεις τῶν ὑπηρεσιακῶν παραγόντων τῶν τεσσάρων Ὑπουργείων, τὰ ὁποῖα ἐνδιαφέρονται καὶ παρακολουθοῦν τὰ θέματα αὐτὰ καὶ ἐν συνεχείᾳ θὰ ἀκολουθήσῃ ἡ πρᾶξις τῶν δύο ὑπουργῶν. Κατὰ τῆς πράξεως τῶν δύο ὑπουργῶν ὑπάρχει πάντοτε τὸ ἔνδικον μέσον τῆς ἀκυρώσεως ἐνώπιον τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ καθιεροῦται ἔνδικον μέσον ἐνώπιον ἄλλων Συμβουλίων καὶ νὰ καθυστερῇ ἡ ἄμυνα κατὰ τῆς ἑλληνικῆς παραγωγῆς.

§109Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Ἡ σύνθεσις τῆς Ἐπιτροπῆς εἴπατε, ὅτι ἐγγυᾶται, ἡ ὁποία, ὅμως, δὲν καθορίζεται κἂν ἐκ τοῦ νόμου.

§110Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Θὰ τὴν ὁρίσωμεν καὶ προβλέπεται, ὅτι ὁπωσδήποτε θὰ ἐκπροσωπῆται ἡ Ὀργάνωσις αὐτή, περὶ τῆς ὁποίας γίνεται λόγος εἰς τὸ νομοσχέδιον, καὶ θὰ μετέχῃ ἐκπρόσωπος τοῦ Ἐμπορικοῦ καὶ Βιομηχανικοῦ Ἐπιμελητηρίου Ἀθηνῶν ἢ Πειραιῶς.

§111Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Δὲν θέλω νὰ εἴπω οὔτε διὰ τὸν κατέχοντα σήμερον τὸ ἀξίωμα τοῦ ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, οὔτε διὰ τὸν μέλλοντα ὑπουργόν, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιλέξῃ τὰ κατάλληλα πρόσωπα. Ἀλλ’ ἀφοῦ δὲν ὁρίζονται κἄν, ποία ἡ ἐγγύησις ἡ ὁποία παρέχεται, πῶς εἶναι δυνατόν...

§112Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Δὲν εἶναι δυνατὸν ἡ συγκρότησις τῆς Ἐπιτροπῆς νὰ μὴ ἐπηρεάζεται ἀπὸ τὸν τρόπον, κατὰ τὸν ὁποῖον συντίθεται ἡ Ἐπιτροπή.

§113Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Τὶ εἴδους ἐγγύησις εἶναι διὰ τὰ πρόσωπα καὶ διὰ θέσεις, αἱ ὁποῖαι δὲν καθορίζονται;

§114ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Πρίφτης, ἔχει τὸν λόγον.

§115Γ. ΠΡΙΦΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, αἱ τιμαί, κατὰ τὴν παράγραφον 1 τοῦ ἄρθρου 7, καθορίζονται εἰς τὸ πρῶτον δεκαπενθήμερον ἑκάστου Ἰανουαρίου. Καὶ διερωτῶμαι, κ. Ὑπουργέ, πῶς θὰ κατασφαλισθοῦν οἱ ἐνδιαφερόμενοι ἀπὸ ἐνδεχομένας διακυμάνσεις τῶν τιμῶν, σημαντικοῦ μάλιστα ἐπιπέδου, κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ ἔτους;

§116Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Λέγει, ὅτι ἀνὰ ἑξάμηνον γίνεται ὁ πίναξ, ἀλλὰ γίνεται ἀναθεώρησις καὶ συχνότερα, ἐὰν διαπιστωθῇ, ὅτι ἐκ τῆς πορείας τῶν τιμῶν ὑπάρχει ἀνάγκη τῆς ἀναθεωρήσεως. Αὐτὸ τὸ προβλέπει τὸ νομοσχέδιον.

§117Γ. ΠΡΙΦΤΗΣ. Εἶναι δυνητικὴ ἡ ἀναθεώρησις;

§118Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Μάλιστα.

§119Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, πιστεύω, ὅτι εἶναι περιττὴ ἡ διαδικασία τοῦ ἄρθρου 7, ἐφ’ ὅσον ὑπάρχει τὸ ἄρθρον 6 καὶ νομίζω, ὅτι ἡ διαδικασία αὐτὴ θὰ ἐμπλέξῃ τὰ πράγματα.

§120Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Ἡ διαδικασία τοῦ ἄρθρου 2 προϋποθέτει προσφυγὴν ἢ ἀντιμετώπισιν AD HOC ὡρισμένης περιπτώσεως, ἐνῷ ἡ ἄμυνα εἶναι πλέον ἀποτελεσματικὴ καὶ τελεσφόρος, ὅταν ὑπάρχῃ πίναξ τῶν κυριωτέρων προϊόντων, τὰ ὁποῖα ἐνδιαφέρουν τὴν ἑλληνικὴν παραγωγήν, εἰς τρόπον ὥστε ἀμέσως νὰ γίνεται ἡ προσφυγὴ καὶ ἡ ἀντιμετώπισις.

§121ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 7 γίνεται δεκτόν, ὡς ἐτροποποιήθη ἀπὸ τὸν κ. ὑπουργόν;

§122ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§123ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 7 ἐγένετο δεκτόν, ὡς ἐτροποποιήθη ἀπὸ τὸν κ. ὑπουργόν. (Ἀκολούθως ἐγένοντο δεκτὰ ὡς ἔχουσι τὰ ἄρθρα 8, 9 καὶ 10). Δεκτὸν τὸ ὡς ἄνω σχέδιον Ν. Δ. εἰς βʹ συζήτησιν κατ’ ἄρθρον, ὡς ἐτροποποιήθη, ἀναβαλλομένης τῆς ψηφίσεως τοῦ συνόλου;

§124ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§125ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν κατ’ ἄρθρον, ὡς ἐτροποποιήθη, ἀναβαλλομένης τῆς ψηφίσεως τοῦ συνόλου τὸ σχέδιον Ν. Δ. «περὶ ἐπιβολῆς δασμῶν ἀντιντάμπιγκ καὶ ἀντισταθμιστικῶν τοιούτων». Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Ν. Δ. 3361)55 «περὶ ὀργανώσεως τῆς οἰνοπαραγωγῆς τῆς Ἐπαρχίας Ἀττικῆς».

§126Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριοι συνάδελφοι, αἱ διαφοραὶ ἐπὶ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου περιωρίσθησαν εἰς τρία σημεῖα. Πρῶτον, εἰς τὸ ποσοστὸν τῆς εἰσφορᾶς, τὸ ὁποῖον θὰ ἰσχύῃ μέχρι τῆς ἐξοφλήσεως τῶν χρεῶν καὶ τὸ ποσοστόν, τὸ ὁποῖον θὰ ἰσχύῃ μετὰ τὴν ἐξόφλησιν τῶν χρεῶν, δηλαδὴ αἱ διατάξεις τοῦ ἄρθρου 3. Δεύτερον, ὅσον ἀφορᾷ τὴν δυνατότητα τῆς ἐξόδου ἀπὸ τὸν ἀναγκαστικὸν συνεταιρισμὸν τῶν συνεταιρισμῶν ἐκείνων, τῶν ὁποίων ἡ πλειοψηφία τῶν μελῶν ὁριζομένη κατὰ τινα τρόπον δὲν ἐπιθυμεῖ νὰ παραμείνῃ εἰς ἀναγκαστικὸν συνεταιρισμόν, καί, τρίτον, ὅσον ἀφορᾷ τὸν τόκον ὑπερημερίας. Εἶχα ὑποσχεθῆ εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι θὰ μελετήσω τὰ οἰκονομικὰ ἀποτελέσματα τῶν προτεινομένων λύσεων. Ἀποδέχομαι τὸ ποσοστὸν τῆς εἰσφορᾶς νὰ περιορισθῇ εἰς 2% καὶ κατὰ τὸν χρόνον τῆς ἐξοφλήσεως τῶν χρεῶν, καὶ μετὰ αὐτόν. Κύριοι συνάδελφοι, διὰ νὰ ἐπιτελέσῃ ἡ ἕνωσις τὸν προορισμόν της, ὅπως ἀντιλαμβάνεσθε, πρέπει νὰ ἔχῃ μίαν εἰσφορὰν τόσον διὰ τὴν ἐπεξεργασίαν ὅσον καὶ διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τῶν ἄλλων σκοπῶν της. Δι’ αὐτὸ θὰ ἤθελα νὰ παρακαλέσω νὰ μὴ ἐπιμείνουν οἱ ἔχοντες διαφορετικὴν ἀντίληψιν, διότι μὴ λησμονῆτε πηγαίνομεν ἀπὸ τὸν 4% εἰς τὸ 2%. Δεύτερον, ἀποδέχομαι νὰ τεθῇ διάταξις ἀκροτελευταία, μάλιστα ὡς ἄρθρον 10, δυνάμει τῆς ὁποίας νὰ παρέχεται ἡ εὐχέρεια εἰς τοὺς συνεταιρισμοὺς ἐκείνους, τῶν ὁποίων ἡ πλειοψηφία τῶν μελῶν, δηλαδὴ τὰ ⅗, δὲν ἐπιθυμεῖ νὰ παραμείνῃ ἐν τῷ συνεταιρισμῷ μετὰ τὴν ἐξόφλησιν τῶν χρεῶν, νὰ δύναται νὰ ἀποχωρῇ τῆς ἀναγκαστικῆς ὀργανώσεως καί, τρίτον, ὅσον ἀφορᾷ τὸν τόκον τῆς ὑπερημερίας, ἀποδέχομαι τὸ 1,5% ἀντὶ τοῦ 5%, ποὺ εἶναι ἤδη ὁ τόκος τῆς ὑπερημερίας, ὁ συμβατικὸς τόκος εἰς τὰ χρέη τῆς ΑΤΕ εἶναι 7 ἕως 7,5% καὶ ὁ τόκος τῆς ὑπερημερίας 12%. Ἀντὶ τοῦ 5% ποὺ ἐπαυξάνει τὸν συμβατικὸν τόκον, ὁ τόκος τῆς ὑπερημερίας νὰ μείνῃ 1,5% καὶ νὰ ἀρχίζῃ ἀπὸ τοῦ χρόνου ἀπὸ τὸν ὁποῖον προέκυψεν ἡ ὑπερημερία μὲ πρόσθετον ἐξυπηρέτησιν νὰ δύναται νὰ προεξοφλῇ μέχρι τὰς 31.1.62. Νομίζω, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι αἱ παραχωρήσεις εἶναι σημαντικαὶ καὶ ὡς ἐκ τούτου παρακαλῶ νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον.

§127ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ἐὰν τὸ νομοσχέδιον γίνεται δεκτὸν ὡς τὸ ἐτροποποίησεν ὁ κ. ὑπουργὸς ἔχει καλῶς, ἄλλως νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν.

§128Α. ΦΡΑΓΚΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἡ διαφορά μας εἶναι μία. Ἡ πλειοψηφία ποὺ θὰ ἀποφασίζῃ διὰ τὴν ἀποχώρησιν ἐκ τῆς ἑνώσεως νὰ εἶναι τὸ ἥμισυ πλέον ἑνός, ἐνῷ σεῖς θέτετε τὰ ⅗ τῶν μελῶν.

§129Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Δὲν εἶναι τίποτε ἡ διαφορά μας, κύριε συνάδελφε. Τὰ ⅗ νομίζω, ὅτι ἐπιβάλλεται διὰ νὰ ὑπάρχῃ ἐπηυξημένη πλειοψηφία.

§130ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὰ τὰ ἄρθρα 1 καὶ 2, ὡς ἔχουσι;

§131ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτά, δεκτά.

§132ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὰ ἄρθρα 1 καὶ 2 ἐγένοντο δεκτὰ ὡς ἔχουσι. Ἄρθρον 3. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Κ. Σωτηρίου.

§133Κ. ΣΩΤΗΡΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. ὑπουργὸς ἐδέχθη ὅπως ἡ εἰσφορὰ ἐκ τοῦ παρακρατήματος μειωθῇ εἰς 2% τόσον πρὸ τῆς ἐξοφλήσεως τῶν χρεῶν, ὅσον καὶ κατ’ ἐξακολούθησιν μετὰ τὴν ἐξόφλησιν αὐτῶν. Θὰ παρεκάλουν ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ δεχθῇ μετὰ τὴν ἐξόφλησιν τῶν χρεῶν, ἡ μείωσις νὰ γίνῃ 1%. Διότι, κ. Πρόεδρε, ἔχομεν τὴν γνώμην, μὲ τὰ μέτρα ποὺ λαμβάνονται καὶ μετὰ τὴν ἐξόφλησιν τῶν χρεῶν τῆς Ἑνώσεως θὰ αὐξηθοῦν τὰ εἰσοδήματα.

§134Θ. ΔΟΔΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, καὶ ἐγὼ θὰ παρεκάλουν τὸν κ. ὑπουργόν, ὅπως τὸ 2% τῆς εἰσφορᾶς ἐκ τοῦ παρακρατήματος, ἰσχύσῃ μέχρι τῆς ἐξοφλήσεως τῶν χρεῶν, μετὰ δὲ τὴν ἐξόφλησιν αὐτῶν, τὸ ποσοστὸν μειωθῇ εἰς 1%. Τοῦτο δέ, διότι τὰ ἐντάλματα ἐκδίδονται εἰς χρῆμα.

§135Α. ΦΡΑΓΚΟΣ. Ὄχι, κ. συνάδελφε, εἰς εἶδος.

§136Θ. ΔΟΔΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν ὑπάρχει εἶδος, κ. συνάδελφε. Τὰ ἐντάλματα, ἐπαναλαμβάνω, ἐκδίδονται εἰς χρῆμα καὶ διὰ νὰ ἀνακουφισθοῦν οἱ ἀμπελουργοὶ καὶ διευκολυνθῇ ἡ ἀναμπέλωσις τῆς Ἀττικῆς, πρέπει ὁ κ. ὑπουργὸς νὰ δεχθῇ τὴν μείωσιν τῆς εἰσφορᾶς μετὰ τὴν ἐξόφλησιν τῶν χρεῶν εἰς 1%.

§137Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Πρέπει νὰ ἀναγνωρίσωμεν, ὅτι διατηρουμένης τῆς ὀργανώσεως αὐτῆς εἶναι ἀπαραίτητος ἀνάγκη νὰ ὑπάρχουν τὰ μέσα διὰ νὰ δυνηθῇ καὶ ἐπιτελέσῃ τὸν σκοπόν της. Ἀμφιβάλλω δέ, ἐὰν μειωθοῦν αἱ εἰσφοραί, ἐὰν θὰ δυνηθῇ νὰ πληρώσῃ τὸ προσωπικόν της. Ἐὰν θέλωμεν, λοιπόν, νὰ διατηρήσωμεν τὴν Ἕνωσιν, θὰ πρέπει νὰ τῆς δώσωμεν καὶ τὰ μέσα. Σκοπὸς τῆς Ἑνώσεως δὲν εἶναι ἡ ἀναμπέλωσις. Αὐτὸ δυνάμεθα νὰ τὸ ἐπιτύχωμεν καὶ μὲ ἄλλον τρόπον διὰ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης. Σκοπὸς τῆς ὀργανώσεως αὐτῆς εἶναι ἡ ἐξυπηρέτησις καὶ ἡ φροντὶς διὰ τὸ κρασὶ καὶ τῆς ἐξαγωγῆς αὐτοῦ. Παρακαλῶ, λοιπόν, νὰ μὴ ἐπιμείνητε.

§138Κ. ΣΩΤΗΡΙΟΥ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐπαναλαμβάνω, ὅτι θὰ εὐεργετήσητε τοὺς χωρικούς, ἐὰν δεχθῆτε μετὰ τὴν ἐξόφλησιν τῶν χρεῶν, τὴν μείωσιν τῆς εἰσφορᾶς ἐκ τοῦ παρακρατήματος εἰς 1%.

§139Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς παρουσίασε, πράγματι, ἀπόψε βελτιώσεις ἀξίας προσοχῆς. Τὸν παρακαλῶ, ὅμως, νὰ μὴ ἐπιμείνῃ εἰς τὴν εἰσφορὰν τοῦ 2%, ἐφόσον δὲν θὰ ὑπάρχουν χρέη. Ἐφόσον, κ. Ὑπουργέ, δέχεσθε, ὅτι μετὰ τὴν ἐξόφλησιν τῶν χρεῶν δύναται νὰ διαγραφῇ ὁ συνεταιρισμὸς ἀπὸ τὴν Ἕνωσιν, δὲν δύνασθε νὰ ἐπιβάλλετε εἰσφορὰν 2%. Παρακαλῶ, λοιπόν, καὶ ἐγώ, τὸ ποσοστὸν νὰ μειωθῇ εἰς 1%. Ἐὰν ὑπάρχουν λόγοι σοβαροί, τότε θὰ πρέπει νὰ βοηθήσουν οἱ ἴδιοι οἱ παραγωγοί.

§140ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Ρήγας, ἔχει τὸν λόγον.

§141Ε. ΡΗΓΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. ὑπουργὸς ἐδέχθη σοβαρὰς τροπολογίας καὶ τὸ οὐσιαστικώτερον εἶναι αὐτό, ὅτι μετὰ τὴν ἀποπληρωμὴν τῶν χρεῶν, δύναται κἄθε συνεταιρισμὸς νὰ ἀποχωρίζεται ἀπὸ τὴν ἀναγκαστικὴν ἕνωσιν. Συνεπῶς, ἡ ἐπιβολὴ τῆς εἰσφορᾶς τοῦ παρακρατήματος τοῦ 1% εἶναι περιττή. Τίθεται ὅμως τὸ θέμα: Θὰ διατηρηθῇ ἡ ἀναγκαστικὴ μορφὴ τῆς Ἑνώσεως μετὰ τὴν ἀποπληρωμὴν τῶν χρεῶν; Ἀσφαλῶς, εἶναι θέμα τῶν ἀμπελουργῶν. Ἡ Ἕνωσις αὐτή, καθοδηγουμένη ἀπὸ τὴν Τράπεζαν ἢ τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας πρὸς ὡρισμένον σκοπὸν ἤτοι ἀκριβῶς διὰ τὴν ἐξόφλησιν τῶν χρεῶν πρὸς τὴν Τράπεζαν τὴν Ἀγροτικήν, εἰς τὴν τυποποίησιν τοῦ προϊόντος διὰ τὴν ἀξιοποίησιν καὶ ἐπίτευξιν καλλιτέρων τιμῶν, ἡ Ἕνωσις ὑπὸ ἀναγκαστικὴν μορφὴν δὲν εἶναι ἐκείνη ἱκανὴ διὰ νὰ ἐπιτύχῃ τὸν σκοπὸν αὐτόν. Τὸ θέμα τῆς ἀξιοποιήσεως τῶν οἴνων, τῆς καλῆς τιμῆς, τῆς τυποποιήσεως, γενικώτερον, εἶναι θέμα πανελλήνιον ποὺ μπορεῖ ν’ ἀντιμετωπισθῇ εἰς συνεταιριστικὴν ἐλευθερίαν ὀργανώσεως. Ἐπίσης, τὴν ἀναμπέλωσιν θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ τὴν ἀντιμετωπίσῃ μόνον μία συνεταιριστικὴ ἐλευθέρα ὀργάνωσις καὶ τελικῶς λέγω, ὅτι ὁ προορισμὸς τῆς ἀναγκαστικῆς μορφῆς συνεταιριστικῆς ὀργανώσεως ἀσφαλῶς μετὰ τὴν ἀποπληρωμὴν τῶν χρεῶν τῶν ἀμπελουργῶν θὰ πρέπει νὰ λήξῃ.

§142ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 3, ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ;

§143ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§144ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 3, ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. (Ἀκολούθως ἐγένοντο δεκτὰ ὡς ἔχουσι τὰ ἄρθρα 4, 5, 6 καὶ 7). Ἄρθρον 8.

§145Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Τὸ τελευταῖον ἐδάφιον τοῦ ἄρθρου 8, σύμφωνα μὲ τὴν δήλωσίν μου, τροποποιεῖται ὡς ἑξῆς: «Ὑπόχρεοι............. .... (ἀναγινώσκει)..................................».

§146ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§147Κ. ΣΩΤΗΡΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὸ ἄρθρον 8 ἔχει ὑποβληθῆ μία συμπληρωματικὴ τροπολογία καὶ ἀπὸ ἐμὲ καὶ ἀπὸ ἄλλους δύο συναδέλφους μου ποὺ ἀνήκουν εἰς τὸ κόμμα τῆς Ε.Δ.Α. Πρόκειται περὶ τούτου: Σύμφωνα μὲ τὸν ἰσχύοντα, ὡς αὐτὴν τὴν στιγμήν, νόμον ἀπὸ τὸ παρακράτημα ἔπρεπε νὰ πληρωθοῦν ὅλων τῶν εἰδῶν τὰ ἀνοίγματα πρὸς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν. Ἦλθεν ὅμως ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα καὶ ἐχαρακτήρισε νόμιμα καὶ μὴ νόμιμα ἀνοίγματα. Εἰς αὐτὸ θέλω νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχήν σας, ὅτι παρέβη τὸν ἱδρυτικὸν νόμον ποὺ λέγει, ὅτι πληρώνονται ὅλα τὰ ἀνοίγματα ἀπὸ ἐκεῖ. Καὶ ὅλα αὐτὰ μὲ τὴν δικαιολογίαν, ὅτι ὑπάρχουν ὡρισμένα ἀνοίγματα, ὅτι δὲν εἶναι νόμιμα, ὅτι ἔγινε κατάχρησις. Ἐνῷ ἂν ἐγένετο κατάχρησις, θὰ ὤφειλε νὰ ἐπέμβῃ ὁ εἰσαγγελεὺς καὶ ἐκεῖνοι ποὺ ἔκαμαν κατάχρησιν θὰ ἔπρεπε νὰ εἶχον καταγγελθῆ. Ἕως αὐτὴν τὴν στιγμὴν δὲν ἔχουν γίνει μηνύσεις ὑπεύθυνοι. Ἐπίσης, οἱ κάτοικοι τοῦ Μαρκοπούλου, ὅπως καὶ ὅλοι οἱ ἄλλοι ἀμπελουργοὶ ἐπλήρωσαν 4% παρακράτημα διὰ τὰ νόμιμα ἀνοίγματα καὶ διὰ τὴν διοίκησιν τῆς Ἑνώσεως καὶ ἦσαν ὑποχρεωμένοι νὰ πληρώνουν ἄλλα 4%, ξεχωριστά, διὰ νὰ πληρώσουν τὰ μὴ νόμιμα ἀνοίγματα, τὰ ὁποῖα ὡς μὴ νόμιμα ἐχαρακτήρισεν ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα. Αὐτὸ εἶναι κἄτι τὸ ἐξωφρενικὸν δι’ ἐμέ. Δι’ αὐτὸ ζητῶ, καὶ σᾶς παρακαλῶ νὰ τὸ προσέξετε ἰδιαιτέρως, νὰ τιμωρηθοῦν ὅσοι ἔχουν κάμει καταχρήσεις. Εἶναι δουλειὰ τοῦ Εἰσαγγελέως. Ἕνας ἀπὸ τοὺς ὑπευθύνους διὰ τὰς καταχρήσεις εἶναι ἡ ἰδία ἡ Τράπεζα. Ἐπίσης, ἀπὸ ὅσα ἔχει πληρώσει τὸ Μαρκόπουλον, ἀπὸ τὰ 4%, νὰ λογαριασθοῦν καὶ αὐτὰ ποὺ τὰ ἔχει ἡ Τράπεζα μὴ νόμιμα χρέη. Σᾶς πληροφορῶ, ὅτι ὁ ἀμπελουργικὸς συνεταιρισμὸς Μαρκοπούλου παρέδωσεν 600.000 βαρέλια τὰ ὁποῖα ἡ ἰδία ἡ Τράπεζα τὰ ἐχαρακτήρισεν, ὅτι εἶναι πολὺ καλὰ φτιαγμένα εἰς τὴν Ἕνωσιν Συνεταιρισμῶν τῶν Ἀμπελουργῶν. Παρέδωσαν ἐπίσης εἰς τὴν Τράπεζαν 1300 γραμμάτια ἀπὸ τὰ ὁποῖα ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα δὲν ἔχει εἰσπράξει οὔτε πεντάρα. Ὁ Συνεταιρισμὸς Μαρκοπούλου λέγει: Τὰ ἐπῆρες αὐτὰ Τράπεζα. Δὲν τὰ εἰσπράττεις. Δῶσέ μου τα νὰ τὰ εἰσπράξω. Οὔτε αὐτὸ δὲν γίνεται. Ἐδῶ πρέπει νὰ ἐπέμβετε νὰ πληρωθοῦν ὅλα τὰ ἀνοίγματα ἀπὸ τὸ παρακράτημα καὶ νὰ ἐπέμβητε, ὥστε νὰ εὕρετε ποῖοι εἶναι οἱ ὑπεύθυνοι, χωρὶς νὰ ἐλέγξητε ἂν οἱ ὑπεύθυνοι στέκονται πολὺ ὑψηλά. Κύριε Ὑπουργέ, ἐφιστῶ τὴν προσοχήν σας. Θὰ δημιουργηθῇ μεγάλο ζήτημα ἂν αὐτὸ δὲν γίνῃ. Σᾶς ἀνακοινώνω πῶς ἐνῷ δὲν εἶχε δικαίωμα ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα, διότι ὁ παλαιὸς νόμος λέγει, ὅτι ὅλοι πρέπει νὰ πληρώσουν ἀπὸ τὸ παρακράτημα, ἐν τούτοις ἐξεβίασε τοὺς ἀμπελουργοὺς καὶ τοῦ Μαρκοπούλου καὶ τῆς Κερατέας καὶ κατέστησεν αὐτοὺς ὑποχρέους διὰ τὰ ἀνοίγματα τὰ μὴ νόμιμα. Νὰ τοὺς εἴπῃ, θέλετε νὰ πάρετε καλλιεργητικὰ δάνεια; Θὰ σᾶς βάλω εἰς τὰ γραμμάτια καὶ ἕνα ποσοστὸν διὰ τὰ χρέη αὐτά, τὰ μὴ νόμιμα. Ἐὰν πᾶτε νὰ πάρετε ἕνα δάνειον ἀπὸ τὴν Τράπεζα τρεῖς ἢ πέντε χιλιάδες, ἡ Τράπεζα θὰ σᾶς ὑποχρεώσῃ νὰ ὑπογράψητε γραμμάτιον, ὅτι πήρατε σὺν τριακοσίας ἀκόμη δραχμάς. Αὐτὴν τὴν κατάστασιν τὴν καταγγέλλω καὶ παρακαλῶ νὰ ἐπέμβητε.

§148Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριε συνάδελφε, εἴπατε νὰ ἐπέμβω ἐγὼ ὡς Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας καὶ διὰ τοῦ Εἰσαγγελέως νὰ διωχθοῦν οἱ ὑπεύθυνοι. Σᾶς πληροφορῶ, ὅτι τὸ ἀδίκημα αὐτὸ διώκεται καὶ τιμωρεῖται αὐτεπαγγέλτως καὶ συνεπῶς ἔχετε δικαίωμα καὶ σεῖς ὅπως καὶ κάθε πολίτης νὰ καταγγείλῃ τὰς καταχρήσεις αὐτάς. Διαβιβάσατε τὴν ἀγόρευσίν σας εἰς τὸν Εἰσαγγελέα καὶ ἀσφαλῶς θὰ ἐπέμβῃ. Ὅσον ἀφορᾷ τὰς σχέσεις τῆς ΑΤΕ μὲ τοὺς κατοίκους Μαρκοπούλου διὰ τὸ 4%, τοῦτο εἶναι μία ἰδιωτικὴ διαφορά, ἡ ὁποία δὲν εἶναι ἀντικείμενον νομοθετικῆς ρυθμίσεως. Τὴν διαφορὰν αὐτὴν εἶναι δυνατὸν νὰ τὴν λύσουν οἱ ἐνδιαφερόμενοι μεταξὺ των καὶ εἰς τοῦτο θὰ βοηθήσω καὶ ἐγώ. Ἐὰν πάλιν δὲν δυνηθοῦν νὰ εὕρουν τρόπον νὰ λυθῇ ἡ διαφορὰ αὐτή, τότε θὰ προσφύγουν καὶ θὰ λύσουν τὴν διαφορὰν αὐτὴν διὰ τῆς δικαστικῆς ὁδοῦ.

§149Κ. ΣΩΤΗΡΙΟΥ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐγὼ σᾶς ἐζήτησα ὅπως τὸ ἄνοιγμα τοῦ Ἀμπελουργικοῦ Συνεταιρισμοῦ Μαρκοπούλου, συμπεριληφθῇ εἰς τὸ παρακράτημα 4%.

§150Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Δὲν εἶναι, νομίζω, ὀρθὸν νὰ εἶναι τῆς αὐτῆς ρυθμίσεως αἱ ὀφειλαὶ ἐκ χρεῶν ἀνοιγμάτων καὶ ἐκ διαχειριστικῶν ἀνωμαλιῶν. Κύριε Πρόεδρε, προστίθεται ἄρθρον 10, διὰ τοῦ ὁποίου οἱ Συνεταιρισμοὶ ἔχουν δικαίωμα νὰ ἀποχωρήσουν ἐκ τῆς Ἑνώσεως, ἐφ’ ὅσον ζητήσουν τοῦτο τὰ ⅔ τῶν μελῶν τοῦ Συνεταιρισμοῦ.

§151Ι. ΖΑΪΜΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπιθυμῶ νὰ πληροφορηθῶ ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, διατὶ ὁ νόμος 3361, ὁ ὁποῖος ἔχει γίνει εἰδικῶς διὰ τὴν Σάμον, δὲν θὰ ἰσχύῃ;

§152Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριε συνάδελφε, ὁ νόμος αὐτὸς θὰ ἐξακολουθήσῃ ἰσχύων διὰ τὴν Σάμον, ὡς ἴσχυε μέχρι σήμερον. Ἡ κατάργησις ἀφορᾷ μόνον τὴν Ἀττικήν.

§153Ι. ΖΑΪΜΗΣ. Ἐπίσης, κ. Ὑπουργέ, διὰ τοῦ ἄρθρου 15 τοῦ νόμου 6085)1955, προβλέπεται ἡ ἐκλογὴ τῶν μελῶν τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τῶν Οἰνοποιητικῶν Συνεταιρισμῶν. Ἤδη διὰ τοῦ νομοσχεδίου σας τὸ ἄρθρον αὐτὸ καταργεῖται καὶ δὲν θὰ εἶναι πλέον δυνατὴ ἡ ἐκλογὴ ὡρισμένων ἐπαγγελματιῶν ὡς τῶν Φαρμακοποιῶν κλπ. ὡς μελῶν τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τῶν Συνεταιρισμῶν. Θὰ παρεκάλουν νὰ ληφθῇ μέριμνα, ὥστε τὰ μέλη αὐτὰ νὰ ἐκλέγωνται εἰς τὰς Διοικήσεις των ἀπὸ τοὺς Οἰνοποιητικοὺς Συνεταιρισμούς.

§154Κ. ΣΩΤΗΡΙΟΥ. Κύριε Ὑπουργέ, διὰ τοῦ νέου ἄρθρου 10, τὸ ὁποῖον ἐπροτείνατε τὴν στιγμὴν αὐτήν, νομίζω, ὅτι ὁ ἀριθμὸς τῶν ⅗ τῶν μελῶν τῶν Συνεταιρισμῶν διὰ νὰ ἀποχωρήσουν ἐκ τῆς Ἑνώσεως, εἶναι μεγάλος καὶ συνεπῶς δῶρον ἄδωρον.

§155Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Δέχομαι τὴν ἄποψίν σας καὶ διὰ νὰ μὴ συζητοῦμεν θὰ θέσωμεν τὸ 51% τῶν μελῶν τοῦ Συνεταιρισμοῦ.

§156ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 8;

§157ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§158ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 8 ἐγένετο δεκτόν. (Ἀκολούθως, γίνεται δεκτὸν τὸ ἄρθρον 9, ὡς ἐτροπολογήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Ἐπίσης ἐγένετο δεκτὸν τὸ ἄρθρον 10, τὸ ὁποῖον ἐτροπολογήθη καὶ τοῦτο ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, τὸ δὲ ἄρθρον 11 ἐγένετο δεκτόν, ὡς ἐν τῷ σχεδίῳ ἔχει). Δεκτὸν εἰς βʹ ἀνάγνωσιν κατ’ ἄρθρον ὡς ἐτροποποιήθη ἀναβαλλομένης τῆς ψηφίσεως τοῦ συνόλου τὸ ὡς ἄνω σχέδιον Ν. Δ.;

§159ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§160ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ ἀνάγνωσιν ὡς ἐτροποποιήθη ἀναβαλλομένης τῆς ψηφίσεως τοῦ συνόλου τὸ σχέδιον Ν. Δ. «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Ν. Δ. 3361)55 «περὶ ὀργανώσεως τῆς οἰνοπαραγωγῆς τῆς Ἐπαρχίας Ἀττικῆς».

§161Δ. ΘΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφ. Γεωργίας). Κύριε Πρόεδρε, θὰ παρεκάλουν νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν ψήφισιν τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συμπληρώσεως τοῦ νάμου 248)1914 «περὶ ὀργανώσεως τῆς ζωοτεχνικῆς καὶ κτηνιατρικῆς ὑπηρεσίας».

§162Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Ὄχι, κ. Πρόεδρε, ἀπόψε ἐψηφίσαμεν τόσα νομοσχέδια, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συνεχίσωμεν.

§163Θ. ΔΟΔΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐγὼ καταψηφίζω, κ. Πρόεδρε, τὸ νομοσχέδιον «περὶ οἰνοπαραγωγῶν Ἀττικῆς».

§164ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ ἐψηφίσθη ἤδη. Κύριοι βουλευταί, ὑπὸ κεκανονισμένου ἀριθμοῦ βουλευτῶν ὑπεβλήθη ἔνστασις ἀπαρτίας. Ἐὰν οἱ ὑπογράψαντες τὴν πρότασιν ἐπιμένουν εἰς αὐτήν, τότε δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν ψήφισιν ἄλλου νομοσχεδίου. Παραιτεῖσθε ἢ ὄχι.

§165ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ὄχι, ὄχι.

§166ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀφοῦ ἐπιμένετε καὶ ἐπειδὴ καὶ τὸ Προεδρεῖον διαπιστώνει ἔλλειψιν ἀπαρτίας, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ λύσω τὴν συνεδρίασιν. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ. μὲ θέμα Ἡμερησίας Διατάξεως, ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ ἐπερωτήσεις. (Ὥρα 10.40′ μ.μ.)