1960.05.16

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 95η

Δευτέρα 16 Μαΐου 1960

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 6.50′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. (Βʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Α. Καμβύσης). Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Γκίλλας, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Α. ΓΚΙΛΛΑΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Ὁ βουλευτὴς κ. Η. Τσιριμῶκος, ζητεῖ 20ήμερον ἄδειαν ἀπουσίας, προκειμένου νὰ ἀπουσιάσῃ εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§4ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ἐγκρίνεται, ἐγκρίνεται.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἐνέκρινε τὴν χορήγησιν τῆς αἰτουμένης ἀδείας. Ὁ βουλευτὴς κ. Λ. Μπατρῖνος, ζητεῖ 20ήμερον ἄδειαν ἀπουσίας, προκειμένου νὰ ἀπουσιάσῃ εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§6ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ἐγκρίνεται, ἐγκρίνεται.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἐνέκρινε τὴν χορήγησιν τῆς αἰτουμένης ἀδείας. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Παυλόπουλος, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§8Α. ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Γραμματεύς). Ἀναγινώσκει). Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Φ. Ζαΐμης, Σ. Ἀλλαμανῆς καὶ Π. Παπαληγούρας, καταθέτουσι τροπολογίας ἐπὶ τῆς προτάσεως «περὶ τροποποιήσεως, συμπληρώσεως καὶ ἀντικαταστάσεως διατάξεών τινων τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς». Ὁ βουλευτὴς κ. Α. Σχινᾶς, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διατάξεων ἀφορωσῶν τοὺς Ἐφέδρους Ἀξιωματικοὺς Πολεμιστάς, Ἀγωνιστὰς Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως καὶ Ἀναπήρους καὶ Θύματα Πολέμου». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Κ. Παπαγεωργίου, Ι. Προκοπίδης, Ι. Σπηλιόπουλος, Μ. Μυριδάκης καὶ Α. Γκίλλας, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ὀργανώσεως τοῦ Ἀντιφυματικοῦ Ἀγῶνος». Ὁ βουλευτὴς κ. Λ. Μπατρῖνος, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ὀργανώσεως τοῦ Ἀντιφυματικοῦ Ἀγῶνος». Ὁ βουλευτὴς κ. Σ. Κωτιάδης, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ὀργανώσεως τοῦ Ἀντιφυματικοῦ Ἀγῶνος». Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Κ. Ράλλης, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς ἐν Ἀθήναις Πανελληνίου Συγκεντρώσεως τῆς 15ης Μαΐου 1960, τῶν ἐφέδρων πολεμιστῶν νόμων 751 καὶ 1836, διὰ τῆς ὁποίας οὗτοι ἐκφράζουν τὰς εὐχαριστίας των εἰς τὸν Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως κ. Κ. Καραμανλῆν καὶ αἰτοῦνται τὴν ἄμεσον ψήφισιν ὑπὸ τῆς Βουλῆς τοῦ ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως καταρτισθέντος νομοσχεδίου μετὰ τῶν σχετικῶν τροπολογιῶν. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Α. Καμβύσης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Ἐπαγγελματιῶν μισθωτῶν ὁδηγῶν αὐτοκινήτων Μεσσηνίας «Ὁ Ἅγιος Χριστόφορος», παρακαλούντων ὅπως ἐπισπευσθῇ ἡ κατάθεσις εἰς τὴν Βουλὴν πρὸς ψήφισιν τοῦ σχετικοῦ μὲ τὴν ἀναδιοργάνωσιν τοῦ Ταμείου Συντάξεων Αὐτοκινητιστῶν νομοσχεδίου. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου ὁδηγῶν καὶ τεχνιτῶν Ε.Ο.Μ.Α., αἰτουμένου τὴν ἐνσωμάτωσιν τῶν μελῶν του εἰς τοὺς Σιδηροδρόμους. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδικάτου Τύπου Θεσσαλονίκης, διαμαρτυρομένου διὰ τὴν παρὰ τῆς ἐφημερίδος «Νέα Ἀλήθεια» ἀπόλυσιν τοῦ προσωπικοῦ της βάσει τοῦ Ν. 4046)60. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλοακαρνανίας κ. Σ. Χούτας, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν γονέων τῶν μαθητῶν τῶν Νυκτερινῶν Σχολῶν Ἀγρινίου, αἰτουμένων λῆψιν μέτρων προστασίας τῶν ἐν λόγῳ Σχολῶν. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλοακαρνανίας κ. Σ. Χούτας, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Κοινότητος Μπαμπίνης, αἰτουμένης χορήγησιν δανείου ἐκ τριακοσίων χιλιάδων δραχμῶν διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ ἐσωτερικοῦ δικτύου ὑδρεύσεως. Ὁ βουλευτὴς Ἄρτης κ. Ε. Παπαδημητρίου, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν «Ὁμήρων τῶν Ναζιστῶν», αἰτουμένων ὅπως τὰ ἀφορῶντα τὴν διάθεσιν τῶν ἀποζημιώσεων εἰς τὰ θύματα τοῦ Ναζισμοῦ, ἀναλάβῃ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐξωτερικῶν. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Σ. Κωστόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Ἐκτελωνιστῶν Τελωνείου Καλαμάτας, αἰτουμένων τὴν μὴ αὔξησιν τοῦ ἀριθμοῦ ἐκτελωνιστῶν. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Ι. Τούμπας, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑλένης Κορτζᾶ, αἰτούσης ὅπως, ὡς θῦμα τῶν Δεκεμβριανῶν περιληφθῇ εἰς τὰ φορολογικὰ εὐεργετήματα τοῦ ἄρθρου 7 τοῦ νόμου 3323)1955. Ὁ βουλευτὴς Θεσπρωτίας κ. Ε. Ἀθανασάκος, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Ὀργανώσεων τῆς πόλεως Ἡγουμενίτσης, αἰτουμένων τὴν ἐγκατάστασιν εἰς τὴν πόλιν Ἡγουμενίτσης στρατιωτικῆς μονάδος. Οἱ βουλευταὶ Λέσβου κ.κ. Κ. Μακρῆς καὶ Π. Ξενοδοχειάρης, καταθέτουν τηλεγραφικὴν διαμαρτυρίαν Ἑνώσεως Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Λέσβου, διαμαρτυρομένης διὰ τὸν ἀποκλεισμὸν ἐκ τῶν προστατευτικῶν μέτρων τῆς κοινῆς ἀποφάσεως Ὑπουργῶν Γεωργίας καὶ Ἐμπορίου περὶ μὴ διαθέσεως γεωμήλων Δημοσίου εἰς τόπους παραγωγῆς, μὴ συμπεριληφθέντας συγκέντρωσιν. Ἀπαντήσεις διαφόρων Ὑπουργείων ἐπὶ ἐρωτήσεων κ. κ. βουλευτῶν: Ι) Τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Η. Ἠλιοῦ, Β. Ἐφραιμίδη καὶ Ε. Ρήγα. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 781)18.1.1960 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς ἀπὸ 13.1.60 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Η. Ἠλιοῦ, Β. Ἐφραιμίδη καὶ Ε. Ρήγα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παράσχωμεν ὑμῖν τὰς κάτωθι πληροφορίας. Ἡ Ἑταιρεία MAGNOMIN ἀπὸ τῆς θέσεως ἐν λειτουργίᾳ τοῦ περιστροφικοῦ κλιβάνου τοῦ μεταλλείου Βάβδου, ἤτοι ἀπὸ τῆς 15 Ἰουλίου 1958 μέχρι τῆς 31 Δεκεμβρίου 1959 ἐξήγαγεν εἰς τὸ Ἐξωτερικὸν δίπυρον μαγνησίαν 26.876 τόννους. Ἡ παρὰ τῷ Ἐμπορικῷ Ἐπιμελητηρίῳ Ἀθηνῶν Ἐπιτροπὴ τιμολογίων καθώρισε τὴν τιμὴν πωλήσεως εἰς 55 δολλάρια ἀντὶ τῶν 35.55 τῆς καθοριζομένης ὑπὸ τῆς Ἑταιρείας. Τὴν ὡς ἄνω τιμὴν τῶν 55 δολλαρίων κατὰ τόννον ἠμφεσβήτησεν, ἡ μισθώτρια μὲ τοὺς ἰσχυρισμοὺς κυρίως, ὅτι δὲν ὑφίσταται διεθνὴς τιμὴ καὶ ὅτι ἡ ποιότης τῆς ἐξαχθείσης διπύρου μαγνησίας δὲν εἶναι τῆς κατηγορίας περιγκλὰς κλπ. Τὰ παράπονα ταῦτα τῆς Ἑταιρείας ἐξητάσθησαν ὑπὸ τοῦ ὡς ἄνω Ἐπιμελητηρίου ἐπισταμένως, ἀπορριφθέντα καθ’ ἃς ἔχομεν πληροφορίας. Ὥστε παραμένει ἡ τιμὴ τῶν 55 δολλαρίων, ἐπὶ τῆς ὁποίας βεβαιωθήσονται τ’ ἀναλογοῦντα ὑπὲρ τοῦ Δημοσίου μισθώματα. Ἐπὶ τούτοις πληροφοροῦμεν ὑμᾶς, ὅτι ἡ ρηθεῖσα ἑταιρεία ἐργάζεται κανονικῶς ἐν τῷ μισθίῳ. Ἡ παραγωγὴ τῆς ἑταιρείας ἀπὸ τῆς ἐνάρξεως τῆς λειτουργίας τοῦ κλιβάνου μέχρι τῆς 31 Δεκεμβρίου 1959 ἤτοι δεκαπεντάμηνον, εἶναι ἀξιόλογος ἀνελθοῦσα εἰς 26.876 τόννους ἥτις διὰ τὸ διάστημα ἀπὸ τοῦ 1940 μέχρι σήμερον δὲν ὑπερέβη τοὺς 37.806 τόννους. Ἐν Ἀθήναις τῇ 30 Ἀπριλίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Ν. ΜΑΡΤΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3993) 60 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἐν ἀντιγράφῳ ἡ ὑπὸ τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου κατατεθεῖσα καὶ καταχωρηθεῖσα παρ’ ὑμῖν ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. 1444 ἐρώτησις σχετικῶς μὲ τὴν ἠλεκτροδότησιν τῆς Κοινότητος Λαΐκων Καλαμῶν, νὰ ἀνακοινώσωμεν τὰ ἀκόλουθα: Ἡ ὑπὸ τῆς ΔΕΗ ἠλεκτροδότησις τῆς Κοινότητος Νομοῦ Μεσσηνίας ἐντὸς τοῦ 1960 θέλει ἐξαρτηθῆ ἐκ τοῦ ὕψους τῶν ἐξευρεθησομένων πιστώσεων πρὸς ἠλεκτροδότησιν νέων περιοχῶν. Πάντως ἐφ’ ὅσον ἤθελε καταστῆ δυνατὴ ἡ ἐντὸς τοῦ τρέχοντος ἔτους προώθησις τοῦ ζητήματος τῆς ἠλεκτροδοτήσεως τῆς εἰρημένης Κοινότητος, ἡ ΔΕΗ θὰ γνωρίσῃ τοῦτο εἰς τὴν ἐνδιαφερομένην Κοινότητα ὡς καὶ τὴν ἀπαιτηθησομένην συμμετοχὴν ταύτης εἰς τὴν δαπάνην ἐκτελέσεως τοῦ ἔργου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Ἀπριλίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Ν. ΜΑΡΤΗΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Σωτηρίου, Δ. Καρακουλουξῆ, Α. Μπριλλάκη, Ε. Μπενᾶ καὶ Ι. Παπαδημητρίου. Ἔχομεν τὴν τιμὴν εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4709) 60 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἐν ἀντιγράφῳ ἡ ὑπὸ τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Σωτηρίου, Δ. Καρακουλουξῆ, Α. Μπριλλάκη, Ε. Μπενᾶ καὶ Ι. Παπαδημητρίου, κατατεθεῖσα καὶ καταχωρηθεῖσα παρ’ ὑμῖν ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. 1552 ἐρώτησις σχετικῶς μὲ τὴν ἠλεκτροδότησιν τῆς Νήσου Σαλαμῖνος, νὰ ἀνακοινώσωμεν τὰ ἀκόλουθα: Ἡ ἠλεκτροδότησις ὑπὸ τῆς ΔΕΗ τῶν μὴ εἰσέτι ἠλεκτροδοτουμένων περιοχῶν τῆς Νήσου Σαλαμῖνος θέλει ἀντιμετωπισθῆ ὑπ’ αὐτῆς μετὰ τὴν ἐξαγορὰν τῶν λειτουργουσῶν ἤδη ἐν αὐτῇ τοπικῶν ἠλεκτρικῶν ἐπιχειρήσεων. Ὡς γνωστὸν ὁ Δῆμος Σαλαμῖνος καὶ αἱ Κοινότητες Παλούκια, Ἀμπελάκια καὶ Καματερὸν ἠλεκτροφωτίζονται σήμερον ὑπὸ τοπικῶν Ἠλεκτρικῶν Ἑταιρειῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Μαΐου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Ν. ΜΑΡΤΗΣ

ΙΙ) Τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Ἠλιοπούλου καὶ Β. Ἐφραιμίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 5322)23.4.1960 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἀντίγραφον τῆς ἀπὸ 21.4.1960 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Ἠλιοπούλου καὶ Β. Ἐφραιμίδη, (καταχωρηθείσης ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. 1628), ἐν σχέσει μὲ τὸ ἐξωτερικὸν δημόσιον χρέος ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι: 1) Ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις οὐδεμίαν ἔχει λάβει ἀπόφασιν ἐν σχέσει μὲ τὴν ρύθμισιν τοῦ Ἐξωτερικοῦ Δημοσίου χρέους καὶ β) ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις δὲν αἰσθάνεται τὴν ἀνάγκην νὰ προβῇ εἰς ἀνακοινώσεις ἐπὶ ἐνεργειῶν βουλευτῶν Κοινοβουλίων ξένων χωρῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Ἀπριλίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Χιωτάκη, Ι. Κοντουδάκη καὶ Γ. Αὐγεροπούλου. Ἔχομεν τὴν τιμὴν ἐν συνεχείᾳ πρὸς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 243724 τῆς 28 Αὐγούστου 1959 ἔγγραφον τοῦ κ. ὑφυπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, δι’ οὗ ἐγγράφου παρεσχέθησαν ὑμῖν αἱ διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7318)5775 π. ἔτους ἐγγράφου σας ζητηθεῖσαι πληροφορίαι ἐν σχέσει πρὸς τὴν συνταξιοδοτικὴν ὑπόθεσιν τῆς Εὐαγγελίας χήρας Ἰωάννου Γαϊτάνου νὰ ἀποστείλωμεν ὑμῖν ἀντίγραφον τῆς ὑπ’ ἀριθ. 3413 τῆς 11 Μαρτίου 1960 ἀποφάσεως τῆς Βʹ Ἐπιτροπῆς Κανονισμοῦ Πολεμικῶν Συντάξεων δι’ ἧς ἐκρίθη τὸ εἰς σύνταξιν δικαίωμα τῆς εἰρημένης χήρας, κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ Α. Ν. 1855 τοῦ 1951 καὶ ἐπεκυρώθη ὡς ὀρθῶς καὶ νομίμως ἐκδοθεῖσα ἡ σχετικὴ πρὸς τὸ δικαίωμα τοῦτο ὑπ’ ἀριθ. 63262 τοῦ 1959 πρᾶξις τοῦ ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν ἧς ἐπίσης ἐπισυνάπτομεν ἀντίγραφον. Ἐπὶ τούτοις ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ σᾶς γνωρίσωμεν, ὅτι ἀντίγραφα τόσον τῆς ὑπ’ ἀριθ. 63962 τοῦ 1959 ἀπορριπτικῆς πράξεως ὅσον καὶ τῆς ὡς ἄνω ὑπ’ ἀριθ. 3413)60 ἀποφάσεως τῆς Βʹ Ἐπιτροπῆς ἀπεστάλησαν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9939 τῆς 6 Ἀπριλίου 1960 ἐγγράφου μας πρὸς τὸ Ἀστυνομικὸν Τμῆμα Ρεθύμνης ἵνα κοινοποιηθῶσι τῇ ἐνδιαφερομένῃ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 6 Ἀπριλίου 1960 Ὁ Διευθυντὴς κ. ἀ.α.

Γ. ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑΟΥ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Σιαφλέκη, Α. Τσιάντου καὶ Ε. Σκούρα. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12239 π. ἔ. ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ κατόπιν τοῦ κοινοποιηθέντος ὑμῖν ὑπ’ ἀριθ. Δ. Ο. 1084)383 ἀπὸ 16.2.1960 ἐγγράφου τοῦ Ὑπουργείου Κοιν. Προνοίας, ἔχομεν τὴν τιμήν, ἐπὶ σχετικῆς ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Σιαφλέκη, Α. Τσιάντου καὶ Ε. Σκούρα, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: 1) Ἀρωγαὶ ἐκ κεφαλαίων τοῦ Δημοσίου μέσῳ τῆς Ἐθνικῆς Κτηματικῆς Τραπέζης ἐδόθησαν μόνον πρὸς ἐπαγγελματίας καὶ πρὸς ἀποκατάστασιν τῆς ἐπαγγελματικῆς των στέγης καὶ οὐχὶ πρὸς ἀνέγερσιν κατοικιῶν. 2) Διὰ τὴν ἀνέγερσιν κατοικιῶν ἐδόθησαν δάνεια μέσῳ τῆς Ἐθνικῆς Κτηματικῆς Τραπέζης, ἐγγυήσει τοῦ Δημοσίου. Οἱ δικαιοῦχοι τούτων, προερχόμενοι συνήθως ἐκ περιφερειῶν εἰς ἃς δὲν ἐχορηγήθησαν δάνεια ἐκ κεφαλαίων τοῦ Δημοσίου, καθωρίζοντο δι’ ἀποφάσεων τοῦ Ὑπουργοῦ Κοιν. Προνοίας, ὡς ὅμως προκύπτει ἐκ τοῦ προμνησθέντος ἐγγράφου τοῦ Ὑπουργείου τούτου, ἡ ἁρμοδία Ὑπηρεσία του οὐδέποτε ἠσχολήθη μὲ θέμα στεγάσεως σεισμοπαθῶν Θεσσαλίας, συγκεκριμένως δὲ τοῦ Νομοῦ Μαγνησίας. Συνεπῶς δὲν ὑπάρχει περίπτωσις χορηγήσεων μέσῳ τῆς ΕΚΤΕ πρὸς στέγασιν σεισμοπλήκτων ἐκ κεφαλαίων ἢ ἐγγυήσει τοῦ Δημοσίου, καθ’ ἣν νὰ ἐγένετο διάκρισις λήψεως μέτρων ὑπὲρ τῶν κατοίκων Λαρίσης καὶ Ἁλμυροῦ καὶ οὐχὶ τῶν κατοίκων Βόλου. Αἱ πληροφορίαι αὗται παρέχονται ἐπὶ τῆς ἀποδιδομένης παρ’ ἡμῶν ἐννοίας τῆς ἐρωτήσεως, τὸ περιεχόμενον τῆς ὁποίας, ὡς διατυποῦται, δὲν προσδιορίζει τὸ ἀντικείμενον περὶ οὗ ἡ ἐρώτησις. Εἰδικώτερον δὲν μνημονεύεται εἰς τὴν ἐρώτησιν ὁ τρόπος ἀνεγέρσεως τῶν ἡμιτελῶν κατασκευῶν, οὔτε παρέχονται ἐνδείξεις ἔστω περὶ τῆς ὑπηρεσίας ἐξ ἧς προέρχεται τυχὸν ὑπάρχουσα ἀπαγόρευσις χορηγήσεως δανείων καὶ περὶ τῶν λόγων δι’ οὓς ἐγένετο αὕτη. Ἐν Ἀθήναις τῇ 29 Ἀπριλίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 1332 ἐ.ἔ. ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Εὐαγγ. Σαββοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ θέμα τῆς καταβολῆς τῆς αἰτουμένης ὑπὸ τῶν κληρονόμων Λεφάκη ἀποζημιώσεως, ἔχει παραπεμφθῆ εἰς τὸ Νομικὸν Συμβούλιον τοῦ Κράτους πρὸς ἐπανεξέτασιν, διότι διὰ δικαστικῶν ἀποφάσεων κατελογίσθη εἰς τὸ Δημόσιον ἡ πληρωμὴ ἀποζημιώσεως ἐπὶ κτήματος ἀδιαμφισβητήτου κυριότητος τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου, οὐδέποτε δὲ μισθωθέντος, ὡς οἱ κληρονόμοι Λεφάκη ἰσχυρίζονται ὑπὸ τοῦ Δημοσίου, ἐφ’ ὅσον τοῦτο ἀνήκει εἰς τὸ Δημόσιον. Σημειωτέον, ὅτι αἱ ἐκδοθεῖσαι δικαστικαὶ ἀποφάσεις εἶχον ὡς ἀντικείμενον τὴν πληρωμὴν ἀποζημιώσεως, λόγῳ τῆς μισθώσεως παρὰ τοῦ Δημοσίου κτήματος, δῆθεν ἀνηκόντων εἰς τοὺς κληρονόμους Λεφάκη καὶ οὐδέποτε ἀντικείμενον δίκης ὑπῆρξεν ἡ κυριότης τοῦ ἀκινήτου, ἐπὶ τοῦ ὁποίου διὰ νὰ νομιμοποιηθῶσιν ὡς κύριοι οἱ ἀξιοῦντες ἀποζημίωσιν, δέον νὰ ἀποδείξωσι συνεχῆ νομὴν καὶ κατοχὴν ἀπὸ ἔτους 1884 καὶ ἐντεῦθεν, μέχρι σήμερον. Εἰς τὸ Νομικὸν Συμβούλιον τοῦ Κράτους ἔχουσιν ἀποσταλῆ ὅλα τὰ σχετικὰ στοιχεῖα πρὸς λῆψιν σχετικῆς ἀποφάσεως. Ἐν ἀναμονῇ τῆς σχετικῆς γνωμοδοτήσεως τοῦ Ν.Σ. καθυστερεῖται ἡ καταβολὴ τῆς αἰτουμένης ἀποζημιώσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 2 Μαΐου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Σιαφλέκη, Α. Τσιάντου καὶ Ε. Σκούρα. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ διαβιβασθέντος ἡμῖν ὑπ’ ἀριθμὸν 8603 π. ἔτους ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμήν, ἐν σχέσει πρὸς τὴν ὑπ’ ἀριθ. 275 π.ἔ. ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Σιαφλέκη, Α. Τσιάντου καὶ Ε. Σκούρα, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὰ χορηγηθέντα δάνεια πρὸς ἐπαγγελματοβιοτέχνας Βόλου προέρχονται ἐκ κεφαλαίων ἐμπορικῶν Τραπεζῶν, παρεσχέθησαν δὲ τῇ ἐγγυήσει τοῦ Δημοσίου, ἥτις ἐδόθη πρὸς διευκόλυνσιν τῆς συνομολογήσεως τῶν δανείων, ἅτινα δὲν ἦτο εὐχερὲς νὰ χορηγηθῶσι μὲ τὰ συνήθη Τραπεζικὰ κριτήρια. Συνεπῶς, ἡ ἱκανοποίησις τοῦ αἰτήματος τῶν περὶ ὧν πρόκειται, περὶ ἀπαλλαγῆς των ἀπὸ τοῦ ὑπολοίπου τῆς ὀφειλῆς των, προϋποθέτει τὴν ὑπὸ τοῦ Δημοσίου ἀποδοχὴν τῶν ὡς ἄνω ὑποχρεώσεων καὶ τὴν ὑπὸ τούτου ἐξόφλησιν τῆς ἀπαιτήσεως τῶν δανειστριῶν Τραπεζῶν. Σημειοῦται, ἐν τέλει, ὅτι, πρὸς τοὺς σεισμοπαθεῖς ὀφειλέτας ἐπαγγελματοβιοτέχνας παρεσχέθησαν καὶ παρέχονται εὐκολίαι ἀνέτου ἐξοφλήσεως τῶν ὀφειλῶν των. Ἐν Ἀθήναις τῇ 2 Μαΐου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

ΙΙΙ. Τοῦ Ὑπουργείου Συγκ. καὶ Δημοσίων Ἔργων. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Σβώλου, Δ. Γιαχνῆ, Γ. Αὐγεροπούλου, Σ. Ἡλιοπούλου καὶ Ι. Εὐαγγελίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2616)60 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1231 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Σβώλου, Δ. Γιαχνῆ, Γ. Αὐγεροπούλου, Σ. Ἡλιοπούλου καὶ Ι. Εὐαγγελίδη, ἐν σχέσει μὲ τὴν ἐπαναφορὰν τῶν ἀφετηριῶν τῶν λεωφορείων γραμμῶν Γλυφάδας, Παλαιοῦ Φαλήρου κλπ. ἐκ τῆς σημερινῆς παρὰ τὸ Ζάππειον θέσεως εἰς τὸν περὶ τὴν Ἀκαδημίαν χῶρον, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι τὸ θέμα τοῦτο μελετᾶται εἰσέτι, ἐν συνδυασμῷ πρὸς τὴν καθιέρωσιν μονοδρόμων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Ἀπριλίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Θ. Ι. ΚΟΝΙΤΣΑΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Κατόπιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1542 ἐ.ἔ. ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ ἐπέμψατε ἡμῖν ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, περὶ λήψεως νομοθετικοῦ μέτρου, δι’ οὗ νὰ χαρακτηρίζωνται ὡς νομίμως ἀνεγερθεῖσαι οἰκοδομαί, αἵτινες ἀνηγέρθησαν μὲν ἐντὸς ἐγκεκριμένου σχεδίου ρυμοτομίας τοῦ λεκανοπεδίου Ἀθηνῶν, πλὴν ὅμως, ἄνευ τηρήσεως τῶν οἰκοδομικῶν ἢ πολεοδομικῶν διατάξεων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Ἡ λῆψις τοιούτου, ἔχοντος τὴν ἔννοιαν ἀφέσεως ἁμαρτιῶν δι’ οἰκοδομικὰς αὐθαιρεσίας ἐντὸς σχεδίου πόλεως, δὲν μᾶς εὑρίσκει συμφώνους. Ἡ θέσις τῶν οἰκοδομικῶν καὶ πολεοδομικῶν διατάξεων γίνεται χάριν Δημοσίου συμφέροντος, ὥστε ἡ τήρησις ἢ ἡ παράβασις αὐτῶν νὰ μὴ ἐνέχῃ χαρακτῆρα ἰδιωτικῆς ὑποθέσεως. Ἡ κατὰ τὸ ἔτος 1955 γενομένη διὰ τοῦ νόμου 3275 ρύθμισις τῆς τύχης τῶν ἐκτὸς σχεδίου ρυμοτομίας ἀνεγερθεισῶν οἰκοδομῶν, ἀπέβλεψεν εἰς τὴν ἀποφυγὴν τῆς κατεδαφίσεως πολλῶν χιλιάδων οἰκοδομῶν ἀνεγερθεισῶν ἐκτὸς σχεδίου, ἵνα μὴ δημιουργηθῇ ζήτημα ὁμαδικῆς ἀποστεγάσεως ἀπόρων, ὡς ἐπὶ τῷ πλεῖστον, οἰκογενειῶν. Δὲν ἀπέβλεψε δὲ τὸ μέτρον τοῦτο εἰς τὸ νὰ δημιουργήσῃ προηγούμενον, ἵνα ἐν συνεχείᾳ καὶ ἐντὸς σχεδίου ρυμοτομίας πλέον, συντελοῦνται οἰκοδομικαὶ αὐθαιρεσίαι ὑπὸ τὴν προσδοκίαν τῆς οἰκοδομικῆς νομιμοποιήσεως αὐτῶν ἐκ τῶν ὑστέρων. Τοιαύτη ἐνέργεια θὰ καθίστα ἀδύνατον τὴν ἐφαρμογὴν οἱουδήποτε κανόνος, οἰκοδομικοῦ ἢ πολεοδομικοῦ ἐντὸς σχεδίου πόλεως, δηλαδὴ θὰ καθίστα ἀδύνατον ἢ τοὐλάχιστον ἄσκοπον τὴν ἐφαρμογὴν ἐντὸς σχεδίου πόλεως. Ἀντιθέτως, καὶ διὰ τὰς περιπτώσεις, αἵτινες ἐρρυθμίσθησαν διὰ τοῦ ὡς ἄνω νόμου τοῦ 1955, προβλέπομεν εἰς κατατεθειμένον ἤδη σχέδιον νόμου, ὅπερ συντόμως θὰ τεθῇ ὑπ’ ὄψιν τοῦ Νομοθετικοῦ Σώματος, τὴν ἐπιβολὴν χρηματικῆς εἰσφορᾶς ὑπὲρ τοῦ Δημοσίου, τὸ ὁποῖον, ἐν τελευταίᾳ ἀναλύσει, ὑπέστη καὶ ὑφίσταται τὰς οἰκονομικὰς συνεπείας τῆς νομιμοποιήσεως τῶν αὐθαιρέτως ἐκτὸς σχεδίου συμπηχθέντων οἰκισμῶν, λόγῳ τῆς ἀνάγκης παροχῆς εἰς αὐτοὺς συγκοινωνίας, ὑδρεύσεως, φωτισμοῦ κλπ. κοινωνικῶν ἐξυπηρετήσεων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 25 Ἀπριλίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ε. ΚΕΦΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ

IV. Τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Λυμπερίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὕπερθεν ἐγγράφου ὑμῶν ἐπὶ τῆς ἐν θέματι ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Λυμπερίδη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ ὑδροαρδευτικὸν ἔργον Γιακάδων Χρυσοπόλεως ἔχει ἤδη ἀποφασισθῆ καὶ ἐνετάχθη εἰς τὸ πρόγραμμα δημοσίων ἐπενδύσεων 1960, ἐγκριθείσης τῆς πρὸς πλήρη ἀποπεράτωσιν τούτου ἀναγκαιούσης πιστώσεως, μέχρι δραχμῶν 2.000.000. Δέον νὰ σημειωθῇ, ὅτι διὰ τὸ ἐν λόγῳ ἔργον ἔχουν δαπανηθῆ μέχρι τοῦδε 14.000.000 δραχμαί, μὴ περιλαμβανομένης τῆς ὑδρεύσεως Χρυσουπόλεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 30 Ἀπριλίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Λυμπερίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὕπερθεν ἐγγράφου ὑμῶν ἐπὶ τῆς ἐν θέματι ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Λυμπερίδη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἡ ἀνέγερσις Κρατικοῦ Νοσοκομείου εἰς Καβάλαν εἶχεν ἤδη ἀποφασισθῆ καὶ ἐνετάχθη εἰς τὸ πρόγραμμα δημοσίων ἐπενδύσεων τοῦ τρέχοντος ἔτους. Ἡ συνολικὴ δαπάνη τοῦ ἔργου τούτου προϋπολογίζεται εἰς δραχμὰς 18.000.000, ἐξ ἧς ἐνεκρίθη ἡ διάθεσις κατὰ τὸ τρέχον ἔτος, δραχμὰς 7.000.000. Ἐν Ἀθήναις τῇ 30 Ἀπριλίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Τσιγάρα, Σ. Καρασάββα καὶ Ε. Ρήγα. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὕπερθεν ἐγγράφου ὑμῶν ἐπὶ τῆς ἐν θέματι ἐρωτήσεως, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Μετὰ τὴν δημοσίευσιν τοῦ ἀπὸ 3)17.10.59 Β. Δ. «περὶ ἀπαλλοτριώσεως 1020 στρεμμάτων ἐν τῇ περιοχῇ Πτολεμαΐδος διὰ τὴν ἐγκατάστασιν τοῦ ἐργοστασίου ἀζωτούχων λιπασμάτων», ἐπεζητήθη καὶ ἐξεδόθη ἡ ὑπ’ ἀριθ. 125)59 ἀπόφασις τοῦ Προέδρου Πρωτοδικῶν Κοζάνης, δι’ ἧς καθωρίσθη ἡ προσωρινὴ τιμὴ μονάδος ἀπαλλοτριώσεως. Βάσει τῆς τιμῆς ταύτης, ἐγένετο πρόχειρος ὑπολογισμὸς καὶ παρακατετέθη ποσὸν 7.000.000, δυνάμει τοῦ ὑπ’ ἀριθμὸν 65)1959 γραμματίου Τ. Π. Δανείων, πρὸς ἀποζημίωσιν τῶν δικαιούχων, δημοσιευθείσης συνάμα τῆς κατὰ νόμον εἰδοποιήσεως καταθέσεως τοῦ τιμήματος εἰς τὸ φύλλον 8 τῆς 1.2.60 Ἐφημερίδος Κυβερνήσεως (τεῦχος Δʹ). Ἐν τῷ μεταξὺ συνετάγησαν τὸ διάγραμμα, εἰς ὃ εἰκονίζονται αἱ κατ’ ἰδίαν ἰδιοκτησίαν, καὶ ὁ κτηματολογικὸς πίναξ, ἅτινα ἀπεστάλησαν ἀπὸ 1.3.60 εἴς τε τὸν Νομάρχην Κοζάνης διὰ τὴν μεταγραφὴν τῶν τίτλων καὶ τὴν Διεύθυνσιν Ἀπαλλοτριώσεως τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν, ἁρμοδίαν διὰ τὴν περαιτέρω ἐνέργειαν πρὸς πληρωμὴν τῶν δικαιούχων. Γνωρίζομεν, ὅτι ἡ Διεύθυνσις Ἀπαλλοτριώσεως διέταξε ἀπὸ τῶν ἀρχῶν Φεβρουαρίου 1960 τὴν σύστασιν τριμελοῦς ἐκτιμητικῆς Ἐπιτροπῆς, διὰ τὸν προσδιορισμὸν τῆς ἀξίας ἑνὸς ἑκάστου τῶν ἀπαλλοτριωθέντων κτημάτων. Λαμβανομένου ὑπ’ ὄψιν, ὅτι τὸ μέγιστον μέρος τῶν δικαιούχων τῆς ἀποζημιώσεως ἀπαλλοτριώσεως στερεῖται τίτλων ἰδιοκτησίας, πρὸς ἐπιτάχυνσιν τῆς πληρωμῆς αὐτῶν, ἡ Ὑπηρεσία Ἐλέγχου κατασκευῆς τοῦ Κρατικοῦ ἐργοστασίου ἀζωτούχων λιπασμάτων, διὰ προσφάτου ἀπὸ 21.3.60 ἐγγράφου της πρὸς τὴν Διεύθυνσιν Ἀπαλλοτριώσεως, παρεκάλεσε διὰ τὴν λῆψιν τῶν ἀναγκαίων μέτρων, ἤτοι ὑπαγωγὴν τῆς προκειμένης ἀπαλλοτριώσεως εἰς τὰς διατάξεις τοῦ Ν. 2000)52, ὅστις διαγράφει ταχυτάτην διαδικασίαν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 30 Ἀπριλίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Ζαΐμη, Γ. Μαύρου καὶ Π. Παπαληγούρα. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὕπερθεν ἐγγράφου ὑμῶν ἐπὶ τοῦ ἐν θέματι ἀντικειμένου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Τὸ στάδιον τῶν προκαταρκτικῶν συνομιλιῶν διὰ τὴν σύνδεσιν τῆς χώρας μετὰ τῆς Κοινῆς Ἀγορᾶς, ἔληξεν ἀπὸ τοῦ παρελθόντος Δεκεμβρίου. Διὰ τὸ ἑπόμενον στάδιον, τὸ ὁποῖον θὰ καλύψῃ τὸν ἐκτάκτως δυσχερῆ καὶ λεπτὸν τομέα τῶν ὁριστικῶν διαπραγματεύσεων, δὲν ἔχουν εἰσέτι ὁλοκληρωθῆ αἱ συγκεκριμέναι ὁδηγίαι τοῦ Ἀνωτάτου Πολιτικοῦ Ὀργάνου τῆς Εὐρωπαϊκῆς Οἰκονομικῆς Κοινότητος, ἤτοι τοῦ Συμβουλίου τῶν Ὑπουργῶν, πρὸς τὴν «Ἐπιτροπὴν» (COMMISION). Αἱ ἑλληνικαὶ ἀπόψεις, ὡς πρὸς τὰ γεωργικὰ προϊόντα, τὰ χρηματοδοτικὰ καὶ τὸ θέμα τοῦ δασμολογίου, αἵτινες κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη διετυπώθησαν κατὰ τὴν διάρκειαν τῶν διαπραγματεύσεων διὰ τὴν ΕΖΕΣ, παραμένουν κατὰ βάσιν αἱ αὐταί. Ἐπὶ τῆς παρούσης κρισίμου φάσεως, δὲν κρίνομεν σκόπιμον καὶ ἐξυπηρετικὴν διὰ τὰ ἑλληνικὰ συμφέροντα τὴν ἀνακοίνωσιν λεπτομερειῶν ἐπὶ τοῦ θέματος ἢ τὴν τυχὸν συζήτησιν αὐτοῦ ἐν τῇ Βουλῇ, ὑπ’ ὄψιν τῆς ὁποίας τὸ θέμα θὰ τεθῇ ἐν καιρῷ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 6 Μαΐου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ

V. Τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Βαρδινογιάννη. Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ διαβιβάσωμεν ὑμῖν τὸν φάκελλον Ὀρεινῆς Οἰκονομίας, περιέχοντα: α) τὸ πρόγραμμα τῆς ὀρεινῆς οἰκονομίας τοῦ τρέχοντος ἔτους καὶ πίνακα ἐνδεικτικῆς κατανομῆς τῶν πιστώσεων αὐτῆς κατὰ Νομούς. β) Πίνακα, ἐμφαίνοντα τὸ αἰτηθὲν ποσὸν ὑφ’ ἑκάστης Διευθύνσεως Γεωργίας δι’ ἔργα ἀναβαθμιδώσεων, ἐν συνδυασμῷ πρὸς δενδροκαλλιέργειαν καὶ πεζουλίων ἐκ ξηρολιθοδομῆς, ὅστις συνετάγη, βάσει τηλεγραφικῶν ἀναφορῶν τῶν Διευθύνσεων Γεωργίας, αἵτινες ὑπάρχουν εἰς τὸ ἀρχεῖον μας. γ) Ἀντίγραφον διαταγῶν μας πρὸς Διευθύνσεις Γεωργίας, ὅπως ἀναφέρουν τὸ ἀναγκαῖον εἰς αὐτὰς χρηματικὸν ποσὸν δι’ ἔργα πεζουλίων ἐκ ξηρολιθοδομῆς καὶ ἀναβαθμιδώσεων, ἐν συνδυασμῷ πρὸς δενδροκαλλιέργειαν. Συναφῶς, γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι ἡ ἐνεργηθεῖσα κατανομὴ εἶναι ὅλως ἐνδεικτική, δοθέντος, ὅτι αἱ σχετικαὶ πιστώσεις θὰ μεταβιβάζωνται εἰς τοὺς καθ’ ἕκαστα Νομοὺς ἐντεῦθεν κατὰ μῆνα καὶ καθ’ ὃ μέτρον θ’ ἀπορροφῶνται. Ἐν Ἀθήναις τῇ 29 Ἀπριλίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΘΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Τσιγάρα, Δ. Κελτεμλίδη, Ε. Γιαρένη καὶ Β. Ἐφραιμίδη. Ἐπὶ τοῦ ἐν ἐπικεφαλίδι ὑμετέρου ἐγγράφου, περὶ τοῦ ἐν θέματι ἀντικειμένου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πέμψωμεν ὑμῖν συνημμένως ἀντίγραφον τῆς σχετικῆς ὑπ’ ἀριθ. 692)19. 3.60 ἀναφορᾶς τοῦ ἐπιθεωρητοῦ δασῶν Θεσσαλονίκης, ἐξ ἧς ἐμφαίνεται, ὅτι ἐλήφθησαν τὰ ἐνδεικνυόμενα μέτρα καὶ ἐδόθησαν αἱ δέουσαι ὁδηγίαι πρὸς τὰς τοπικὰς δασικὰς Ἀρχάς, οὕτω ἐφεξῆς οὐδεμία βραδύτης θὰ σημειοῦται εἰς τὰς ἐνεργείας των πρὸς παροχὴν ἐργασίας εἰς τοὺς δασικοὺς συνεταιρισμοὺς Σταυροῦ, περὶ ὧν ἡ ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Τσιγάρα, Δ. Κελτεμλίδη, Ε. Γιαρένη καὶ Β. Ἐφραιμίδη. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Ἀπριλίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΘΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

Ιʹ ΔΑΣΙΚΗ ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΙΣ ΘΕΣ)ΝΙΚΗΣ

Ἀριθ. Πρωτ. 692. Πρὸς Τὴν Νομαρχίαν Θεσσαλονίκης Ἐνταῦθα Ἐπὶ τῆς σχετικῆς μνημονευομένης διαταγῆς ὑμῶν περὶ τοῦ ἐν θέματι ἀντικειμένου, ἀναφέρομεν τὰ ὡς ἕπονται: 1) Οἱ δασικοὶ συνεταιρισμοὶ ἐργασίας Σταυροῦ, ὑπάγονται εἰς τὴν περιφέρειαν τοῦ ὁμωνύμου Δασαρχείου. 2) Διὰ τὴν διάθεσιν εἰς τοὺς ἐν λόγῳ συνεταιρισμοὺς τῶν ἐκ δασῶν τοῦ Δασαρχείου Σταυροῦ δασικῶν λημμάτων (διότι οἱ ἴδιοι συνεταιρισμοὶ ἐργάζονται καὶ εἰς τὴν περιφέρειαν τοῦ Δασαρχείου Νιγρίτης) διὰ τὸ τρέχον ἔτος, τὸ Δασαρχεῖον Σταυροῦ ὑπέβαλε σχετικὴν πρότασιν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1150, 1151, 1152 καὶ 1153 (μία) ἀπὸ 19.8.59 ἀναφορᾶς του, πλήν, διότι τὰ εἰς τὴν ἀναφορὰν αὐτὴν στοιχεῖα διὰ τὴν ἀκριβοδικαίαν μεταξὺ τῶν ἰδίων συνεταιρισμῶν κατανομὴν τῶν λημμάτων καὶ τὸν καθορισμὸν τῶν ὑπὲρ τοῦ Δημοσίου μισθωμάτων, δὲν ἦσαν πλήρη, διὰ ὑπ’ ἀριθ. 2206)28.8.59 διαταγῆς μᾶς ἐζητήθησαν ἀπὸ τὸ ὡς εἴρηται Δασαρχεῖον συμπληρωματικὰ στοιχεῖα, ἅτινα ὑπεβλήθησαν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1292, 1464, 1366, 1367 καὶ 1472 (μίας) ἀπὸ 30.9.59 ἀναφορᾶς του, καὶ τελικῶς ἡ διάθεσις τῶν ἐν λόγῳ λημμάτων, ἐγένετο τὴν 20.10.59. Κατόπιν αὐτοῦ, τῶν μὲν δύο συνεταιρισμῶν ἡ ἐγκατάστασις καὶ ἑπομένως καὶ ἡ ὑλοτομία ἤρξατο τὴν 3.11.59 καὶ ὄχι, ὡς εἰς τὴν ἐρώτησιν ἀναγράφεται «περὶ τὰ τέλη Νοεμβρίου», τῶν δὲ ὑπολοίπων δύο συνεταιρισμῶν τὴν 10. 11.59, ἤτοι μετὰ ἑπταήμερον ἀκόμη (ὄχι βεβαίως πλέον ἐξ αἰτίας τῆς Ὑπηρεσίας). Ἐν πάσῃ περιπτώσει, τὸ θέμα αὐτὸ ἐξετέθη καὶ πρὸς τὸν κ. ὑφυπουργὸν Γεωργίας κατὰ τὴν εἰς Θεσσαλονίκην ἄφιξίν του κατὰ τὴν 19.12.1959 καὶ ἀπὸ τότε συνεστήθη παρ’ αὐτοῦ, ὅπως αἱ προσεχεῖς προτάσεις (διὰ τὰ λήμματα πλέον τοῦ προσεχοῦς διαχειριστικοῦ ἔτους 1960–61) ὑποβληθοῦν ἀκόμη ἐνωρίτερον, ὥστε ἡ ἔναρξις τῶν ὑλοτομιῶν νὰ καταστῇ δυνατή, ὁπωσδήποτε ἐντὸς τοῦ Σεπτεμβρίου ἑκάστου ἔτους. Σχετικῶς καὶ πρὸς πραγματοποίησιν ὁπωσδήποτε τῆς ἐντολῆς (προφορικῆς) τοῦ κ. ὑφυπουργοῦ, ἀπευθύνομεν πρὸς τοὺς Δασάρχας Σταυροῦ καὶ Νιγρίτης (τῆς Νομαρχίας Σερρῶν) τὴν ἐν ἀντιγράφῳ προσηρτημένην ταὐτάριθμον καὶ ταὐτόχρονον τῇ παρούσῃ διαταγήν μας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 29 Ἀπριλίου 1960

Ὁ Ἐπιθεωρητὴς Δασῶν

ΑΝΤΩΝΙΟΣ ΜΠΑΡΤΖΗΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Πρωϊμάκη, Ι. Ἀθητάκη καὶ Κ. Χιωτάκη. Ἀπαντῶντες εἰς τὴν ἀνωτέρω ἐρώτησιν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι ἀπεφασίσθη ἤδη ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως ἡ συγκέντρωσις καὶ ἐξαγορὰ τῶν δηλωθέντων ἀδιαθέτων ἀποθεμάτων σουλτανίνας εἰς χεῖρας τῶν παραγωγῶν εἰς τιμὴν τῶν δραχ. 5,80 κατὰ χιλιόγραμμον διὰ τὴν μέσην ποιότητα, Νο 4. Διὰ τὴν ἐξαγωγὴν τῶν ἀποθεμάτων μεριμνᾷ τὸ ἁρμόδιον Ὑπουργεῖον Ἐμπορίου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 29 Ἀπριλίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΘΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

VI. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Τσιγάρα, Σ. Καρασάββα, Β. Μπρακατσούλα, Ε. Ρήγα καὶ Ε. Πρωϊμάκη. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1551 ἐ.ἔ. ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Τσιγάρα, Σ. Καρασάββα, Β. Μπρακατσούλα, Ε. Ρήγα καὶ Ε. Πρωϊμάκη, διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4708)4.4.60 ἐγγράφου σας, ἔχω τὴν τιμὴν νὰ πληροφορήσω τὴν Βουλὴν καὶ τοὺς ἐρωτῶντας, ὅτι εἶναι πράγματι δίκαια τὰ αἰτήματα τῶν ὀργάνων τῆς Ἀγροφυλακῆς. Ἡ ἱκανοποίησις ὅμως τῶν αἰτημάτων τούτων συνεπάγεται δαπάνας εἰς βάρος τοῦ Κρατικοῦ Προϋπολογισμοῦ, ἡ κάλυψις τῶν ὁποίων δὲν εἶναι τό γε νῦν εὐχερής. Οὐχ’ ἧττον, ἡ Κυβέρνησις ἐκ στοργῆς πρὸς τὰ ὄργανα τῆς Ἀγροφυλακῆς, ὧν τὸ ἔργον ἐκτιμᾷ, μελετᾷ τὸ θέμα μετὰ τοῦ προσήκοντος ἐνδιαφέροντος, ἐλπίζουσα, ὅτι λίαν συντόμως θὰ εὑρεθῇ εἰς τὴν εὐχάριστον θέσιν νὰ ἀνακοινώσῃ μέτρα, δι’ ὧν θὰ ἱκανοποιῶνται τὰ αἰτήματα τῶν εἰρημένων ὀργάνων. Πρέπει νὰ προσθέσω, ὅτι εἰς τὰ ὄργανα τῆς Ἀγροφυλακῆς παρέχεται ἀπὸ μακροῦ πλήρης νοσοκομειακὴ περίθαλψις καὶ φαρμακευτικὴ περίθαλψις, τοιαύτη δὲ περίθαλψις παρέχεται καὶ εἰς τὰς οἰκογενείας των, διὰ τῶν ἀγροτικῶν ἰατρείων. Ἡ παροχὴ πλήρους νοσοκομειακῆς, ἰατρικῆς καὶ φαρμακευτικῆς περιθάλψεως εἰς τὰς οἰκογενείας τῶν ὀργάνων τῆς Ἀγροφυλακῆς, εἰς ἣν ἔκτασιν παρέχεται τοιαύτη περίθαλψις καὶ εἰς τὰς οἰκογενείας τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων, ἀπαιτεῖ δαπάνην σημαντικήν, λαμβανομένου ὑπ’ ὄψιν, ὅτι τὰ ὄργανα ταῦτα ἀνέρχονται εἰς 9.000 καὶ πλέον καθ’ ὅλην τὴν χώραν, εἶναι ἑπομένως ἀδύνατος ἡ παροχὴ τῆς περιθάλψεως εἰς τοιαύτην ἔκτασιν. Διὰ τοὺς αὐτοὺς λόγους, εἶναι ἀδύνατος καὶ ἡ συνταξιοδότησις τῶν ὀργάνων τούτων. Ἐν τούτοις, καὶ ὡς πρὸς τὰ αἰτήματα ταῦτα, ἡ Κυβέρνησις θὰ πράξῃ ὅ,τι εἶναι δυνατόν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Ἀπριλίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Ἐφραιμίδη, Ι. Εὐαγγελίδη, Δ. Κελτεμλίδη καὶ Ε. Γιαρένη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8119)6469)18.9.59 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ κατατεθεῖσα εἰς τὴν Βουλὴν ὑπ’ ἀριθ. 73 ἐ.ἔ. ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Ἐφραιμίδη καὶ λοιπῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ σᾶς γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: Αἱ ὑποθέσεις τῶν ὄντως εἰδεχθῶν ἐγκλημάτων τοῦ Σέϊχ –Σοῦ Θεσσαλονίκης καὶ τῆς Ν. Σμύρνης Ἀθηνῶν, δὲν ἔκλεισαν διὰ τὰ Σώματα Ἀσφαλείας, ὡς ἐνομίσθη ὑπὸ τῶν ἐπερωτώντων βουλευτῶν τῆς ΕΔΑ. Ὁλόκληρος ὁ εἰδικὸς ἐπιστημονικὸς μηχανισμὸς τῶν ἐγκληματικῶν ὑπηρεσιῶν καὶ ὁ τεχνικὸς ἐξοπλισμὸς τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας, ἔχει τεθῇ ἔκτοτε εἰς συναγερμὸν διὰ τὴν ἐξιχνίασιν τῶν ἐγκλημάτων τούτων. Τὸ ὅτι δὲ μέχρι στιγμῆς αἱ ἐγκληματοτεχνικαί, ἀστυνομικαὶ καὶ ἀνακριτικαὶ ἐνέργειαι δὲν ἀπέληξαν εἰς τὴν ἀνακάλυψιν τῶν δραστῶν, δὲν ἀποτελεῖ ἔλλειψιν ἀδρανείας τῶν ὑπηρεσιῶν διώξεως τοῦ ἐγκλήματος, ὡς ἀπεδείχθη ἄλλως τε ἀπὸ τὰς ἐπανειλημμένως μεταγενεστέρας ἐπιτυχεῖς ἐνεργείας καὶ ἄλλων ἐπίσης σοβαρῶν ἐγκλημάτων. Τὰ Σώματα Ἀσφαλείας (Β. Χωρ)κὴ καὶ Ἀστυνομία Πόλεων) δὲν ἐγκατέλειψαν τὰς ἐρεύνας των διὰ τὰ ἀνωτέρω ἀνεξιχνίαστα ἐγκλήματα, ἀλλὰ συνεχίζουν ταύτας καὶ θὰ τὰς συνεχίζουν, μέχρις ὅτου ἐπιτύχουν τοῦ σκοποῦ των. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Μαΐου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2895) 2286 ἀπὸ 27.2.60 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ ἐν σχέσει πρὸς τὴν δι’ αὐτοῦ διαβιβασθεῖσαν ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι ἡ ὑπὸ τοῦ Β.Δ. τῆς 13.6. 1957 «περὶ ἱδρύσεως Ἐπικουρικοῦ Ταμείου Χωροφυλακῆς», ὡς ἐτροποποιήθη διὰ τοῦ ἀπὸ 11.4.58 ὁμοίου προβλεπομένη τρίμηνος προθεσμία διὰ τὴν παρὰ τῶν ἐνδιαφερομένων καταβολὴν τῆς πρὸς τὸ Ταμεῖον ὀφειλῆς ἐξ ἀναγνωρίσεως πλασματικοῦ χρόνου ἀσφαλίσεως εἶναι ἀρκούντως μακρά, εἰς τρόπον ὥστε νὰ μὴ δικαιολογῆται ἡ ἐπιμήκυνσις αὐτῆς. Ἡ μὴ ἔγκαιρος καὶ ὑπαιτιότητι τῶν ἐνδιαφερομένων κατάθεσις τῆς περὶ ἧς ἀνωτέρω ὀφειλῆς δὲν ἀποτελεῖ εὔλογον ἀφορμὴν τροποποιήσεως τῶν περὶ Ἐπικουρικοῦ Ταμείου Χωροφυλακῆς διατάξεων, πρᾶγμα, ὅπερ ἐξ ἀντιθέτου θὰ ἀπετέλει προηγούμενον διὰ τὴν προβολὴν καὶ ἱκανοποίησιν καὶ ἑτέρων αἰτημάτων ἐνδιαφερομένων, μὲ ἀποτέλεσμα τὴν ἀνατροπὴν τῶν βάσεων, ἐφ’ ὧν ἐστηρίχθη τὸ ἐν λόγῳ Ταμεῖον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 2 Μαΐου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Σβώλου, Γ. Αὐγεροπούλου, Σ. Ἡλιοπούλου καὶ Δ. Γιαχνῆ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2635)60 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1249 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Σβώλου, Γ. Αὐγεροπούλου καὶ Δ. Γιαχνῆ, περὶ τοῦ ἐν περιλήψει θέματος, ἔχομεν τὴν τιμήν, κατόπιν ἀναφορᾶς τοῦ Νομάρχου Ἀττικῆς, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ἐπὶ τοῦ μόνου ὑπαγομένου εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Ὑπουργείου τούτου, τελευταίου ζητήματος τῆς ἐρωτήσεως, ὅτι διὰ τὴν χορήγησιν μακροπροθέσμου δανείου εἰς τὴν Κοινότητα Μελισσίων, πρὸς ἐγκατάστασιν δικτύου ὑδρεύσεως, δὲν ὑπεβλήθη σχετικὴ ἀπόφασις τοῦ Κοινοτικοῦ Συμβουλίου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 29 Μαρτίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Μπρακατσούλα, Χ. Φιλίππου καὶ Α. Τσιπώρη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4456)60 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1518 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Μπρακατσούλα, Χ. Φιλίππου καὶ Α. Τσιπώρη περὶ τοῦ ἐν περιλήψει θέματος, ἔχομεν τὴν τιμήν, κατόπιν ἀναφορᾶς τοῦ Νομάρχου Καρδίτσης, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Εἰς τὴν Κοινότητα Ἀμπελικοῦ, κατεσκευάσθη κατὰ τὸ ἔτος 1951 ὑδραγωγεῖον, μερίμνῃ καὶ δαπάναις τοῦ Ὑπουργείου Ἀνοικοδομήσεως, πληροῦν ἅπαντας τοὺς κανόνας τῆς τεχνικῆς καὶ ὑγιεινῆς. Οἱ κάτοικοι τῆς ἐν λόγῳ Κοινότητος, διήνοιξαν αὔλακας ἀκανονίστου διανομῆς καὶ διοχέτευσαν, τὸ ἐκ τῶν κρουνῶν τοῦ ὑδραγωγείου ρέον ὕδωρ πρὸς τοὺς κήπους των, διὰ τὴν ἄρδευσιν αὐτῶν. Λόγῳ τῆς τοιαύτης διοχετεύσεως τοῦ ὕδατος, δημιουργοῦνται λιμνάζοντα ὕδατα. Τὰ ὕδατα ταῦτα δύνανται νὰ ἀποστραγγισθοῦν διὰ τῆς διανοίξεως αὐλάκων κανονικῆς διατομῆς, διὰ προσωπικῆς τῶν κατοίκων ἐργασίας καὶ οὐχὶ διὰ τῆς καλύψεως τῶν αὐλάκων, διότι τὸ ἔργον τοῦτο κρίνεται πολυδάπανον καὶ ἄσκοπον. Περὶ τούτου, θὰ παρασχεθοῦν σχετικαὶ ὁδηγίαι εἰς τὸν κ. Νομάρχην. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Ἀπριλίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Κατσίμπα, Μ. Κανιάρη καὶ Α. Κακογιάννη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4150)60 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1489 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Κατσίμπα, Μ. Κανιάρη καὶ Ἀθ. Κακογιάννη, περὶ τοῦ ἐν περιλήψει θέματος, ἔχομεν τὴν τιμήν, κατόπιν ἀναφορᾶς τοῦ Νομάρχου Φωκίδος νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Ἡ κατασκευὴ τοῦ ἔργου ὑδρεύσεως τοῦ χωρίου Καγγέλες τῆς Κοινότητος Κλήματος Εὐπαλίου ἔχει περιληφθῆ εἰς τὸ πρόγραμμα Μ.Κ.Ε. τοῦ τρέχοντος ἔτους 1960 μὲ προϋπολογισμὸν δαπάνης 100.000 δραχμῶν. Ἡ δαπάνη αὕτη θὰ ἀντιμετωπισθῇ διὰ χορηγουμένου εἰς τὴν Κοινότητα ἐκ τῶν πιστώσεων δημοσίων ἐπενδύσεων τοῦ προγράμματος Μ.Κ.Ε. δανείου ἐξ 80.000 δραχμῶν καὶ κατὰ τὸ ὑπόλοιπον 20.000 δραχμῶν διὰ συμβολῆς τῆς Κοινότητος Κλήματος Εὐπαλίου ἐξ ἰδίων αὐτῆς πόρων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 2 Μαΐου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

ζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Κανιάρη, Κ. Σωτηρίου καὶ Ν. Καθαροσπόρη. Σχετικῶς πρὸς τὴν ὑπ’ ἀριθ. 1609)8.4.60 ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν Μ. Κανιάρη κλπ. περὶ τοῦ φωτισμοῦ τῆς πόλεως Θηβῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ ἀνακοινώσωμεν, ὅτι ἐπὶ τοῦ ζητήματος τῆς ρυθμίσεως τῶν σχέσεων τῆς ΔΕΗ πρὸς τοὺς καταναλωτὰς τοῦ ἠλεκτρικοῦ ρεύματος Ὀργανισμοὺς Τοπικῆς Αὐτοδιοικήσεως διὰ τὸν φωτισμὸν ὁδῶν καὶ πλατειῶν, θὰ παράσχῃ σχετικὰς πληροφορίας τὸ Ὑπουργεῖον Βιομηχανίας. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐπανάληψιν τοῦ διακοπέντος φωτισμοῦ, λόγῳ μὴ καταβολῆς ὑπὸ τοῦ Δήμου τοῦ ἀντιτίμου τοῦ καταναλωθέντος ἠλεκτρικοῦ ρεύματος, τὸ Ὑπουργεῖον, εὐθὺς ὡς ἐπληροφορήθη τοῦτο, μετεβίβασεν εἰς τὸν Δῆμον τὸ ἀπαιτούμενον πρὸς πληρωμὴν τοῦ χρέους του χρηματικὸν ποσόν, ὡς προκαταβολὴν ἐκ τοῦ ἐσόδου τοῦ φόρου προϊόντων γῆς καὶ οὕτω ἀποκατεστάθη ὁ φωτισμὸς τῆς πόλεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Ἀπριλίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

ηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Σπυρίδη, Α. Παπαθανασίου, Σ. Καρασάββα καὶ Ε. Πρωϊμάκη. Ἐν σχέσει πρὸς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 5616)2.5.60 ὑμέτερον ἔγγραφον, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ἐν περιλήψει σημειουμένη ἐρώτησις καὶ αἴτησις καταθέσεως ἐγγράφων τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Σπυρίδη, Α. Παπαθανασίου, Σ. Καρασάββα καὶ Ε. Πρωϊμάκη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ φέρωμεν εἰς γνῶσιν ὑμῶν, ὅτι ἐζητήθησαν παρὰ τῆς Νομαρχίας Σερρῶν σχετικαὶ πληροφορίαι, ὡς καὶ ἀντίγραφον τῆς, τυχὸν ἐκδοθείσης ἐγκυκλίου, τῆς ἀφορώσης εἰς τὴν ἀνακοίνωσιν τῶν συζητουμένων θεμάτων ὑπὸ τῶν Δημοτικῶν καὶ Κοινοτικῶν Συμβουλίων. Τὴν ἀνωτέρω ἐγκύκλιον θέλομεν καταθέσει εἰς τὴν Βουλήν, εὐθὺς ὡς αὕτη περιέλθῃ ἡμῖν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Μαΐου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

θʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Δ. Γιαχνῆ, Ι. Εὐαγγελίδη καὶ Α. Μπριλλάκη. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4467 ἀπὸ 30.3.60 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Δ. Γιαχνῆ, Ι. Εὐαγγελίδη καὶ Α. Μπριλλάκη, σχετικὴ μὲ τὸ ἐν περιλήψει θέμα, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἡ ἐκτόπισις τῶν ἀνωτέρω ἐγένετο βάσει τῶν κειμένων νόμων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 2 Μαΐου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ

VII. Τοῦ Ὑπουργείου Κοιν. Προνοίας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 5108)4108)13.4.60 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡ κατατεθεῖσα καὶ καταχωρηθεῖσα ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. βιβλ. ἐρωτ. 1595, ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου, σχετικῶς μὲ τὴν ὁλοκλήρωσιν τῆς ἀποκαταστάσεως τῶν τυφωνοπλήκτων Χώρας–Τριφυλίας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι, διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. Δ.Ο. 1249)390)15.2.60 ἡμετέρας ἀποφάσεως, διετέθη πίστωσις δραχ. 2.512.000 ἐξ εἰδικῆς χρηματοδοτήσεως τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος πρὸς τὴν Ε.Κ.Τ.Ε. διὰ τὴν στεγαστικὴν ἀποκατάστασιν τῶν τυφωνοπλήκτων Νομοῦ Μεσσηνίας, συμπεριλαμβανομένων καὶ τῶν τοιούτων Χώρας–Τριφυλίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 27 Ἀπριλίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΣΤΡΑΤΟΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Κάβδα. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4834)3925)5.4.60 ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν, ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1564)60 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Κάβδα, περὶ τοῦ τρόπου ἀντιμετωπίσεως τοῦ προβλήματος στεγάσεως τῶν ἀστέγων κατοίκων τοῦ Νομοῦ Δράμας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Αἱ ἐκ τοῦ πολέμου, συμμοριτισμοῦ, πλημμυρῶν, σεισμῶν, κλπ. ἐπελθοῦσαι καταστροφαὶ εἰς τὸν οἰκοδομικὸν πλοῦτον τῆς χώρας, ἐν συνδυασμῷ καὶ πρὸς τὰς στεγαστικὰς ἀνάγκας τῶν εἰς ἀκατάλληλα στέγαστρα διαβιουσῶν οἰκογενειῶν, συνιστῶσι τὸ στεγαστικὸν τῆς χώρας πρόβλημα, ὅπερ εἶναι τοιαύτης ἐκτάσεως, ὥστε νὰ καθίσταται ἀδύνατος ἡ ἄμεσος καὶ ταυτόχρονος ἀντιμετώπισίς του. Ἡ Κυβέρνησις ἔχουσα ὑπ’ ὄψιν τὴν ἀνάγκην τῆς στεγαστικῆς ἀποκαταστάσεως τῶν ἀνωτέρω, προβαίνει εἰς τὴν σταδιακὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ ἐν λόγῳ προβλήματος, ἀναλόγως τῶν ἑκάστοτε οἰκονομικῶν δυνατοτήτων τοῦ Κράτους. Ἐν Ἀθήναις τῇ 27 Ἀπριλίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΣΤΡΑΤΟΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Ἐφραιμίδη, Δ. Καρακουλουξῆ, Μ. Σβώλου καὶ Ε. Μπενᾶ. Ἐν σχέσει πρὸς τὴν κατατεθεῖσαν εἰς τὴν Βουλὴν καὶ καταχωρηθεῖσαν ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. 1353 ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Ἐφραιμίδη, Δ. Καρακουλουξῆ, Μ. Σβώλου καὶ Ε. Μπενᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ἡ ἐπεξεργασία καὶ κατάταξις κατὰ κατηγορίας τῶν στοιχείων τῶν ἀπογραφικῶν δελτίων τῶν συγκεντρωθέντων ἐκ τῆς ἐνεργηθείσης ἐσχάτως ἀπογραφῆς τῶν παραπηγματούχων οἰκογενειῶν, συνεχίζεται ὑπὸ τῆς Ἐθνικῆς Στατιστικῆς Ὑπηρεσίας, ἐν συνεργασίᾳ μετὰ κλιμακίου τῆς ἡμετέρας Ὑπηρεσίας. Βάσει τῶν μελλόντων νὰ προκύψωσιν ἐκ τῆς ἀνωτέρω ἐπεξεργασίας στοιχείων, θὰ καθορισθῇ ἡ ἐφαρμογὴ τοῦ ἐξαγγελθέντος στεγαστικοῦ προγράμματος 1960–61. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ὁλοκλήρωσιν τῆς προσφυγικῆς ἀποκαταστάσεως διὰ τῆς στεγάσεως τῶν μήπω ἀποκατασταθεισῶν οἰκογενειῶν, αἱ παρ’ ἡμῖν ἁρμόδιαι Ὑπηρεσίαι, ἀσχολοῦνται ἐντατικῶς μὲ τὴν μελέτην τοῦ θέματος τούτου, πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦ ἀκριβοῦς προσδιορισμοῦ τῆς ἐκτάσεως τούτου καὶ τὸν ἐν συνεχείᾳ προγραμματισμὸν διὰ τὴν σταδιακὴν στέγασιν τῶν ἐν λόγῳ οἰκογενειῶν, βάσει τῶν τιθεμένων εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν μέσων. Ἡ παροῦσα, παρακαλοῦμεν, ὅπως θεωρηθῇ ὡς ἀπάντησις καὶ ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ ἀντικειμένου ἐρωτήσεων τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βαλούρδου ὑπ’ ἀριθ. 1329 καὶ 1930, περὶ ὧν τὰ ὑπ’ ἀριθ. 3205)5.3.60 καὶ 3206)5.3.60 ἀντιστοίχως ὑμέτερα ἔγγραφα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 25 Ἀπριλίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Κατσίμπα, Μ. Κανιάρη καὶ Α. Κακογιάννη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4150)3324)22.3.60 ὑμετέρου, ἐν σχέσει πρὸς τὴν ὑπ’ ἀριθ. 7489)19.3.60 ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Κατσίμπα, Μ. Κανιάρη καὶ Α. Κακογιάννη, διὰ τὴν ἐπίλυσιν τοῦ προβλήματος ὑδρεύσεως τοῦ χωρίου Καγκέλες τῆς Κοινότητος Εὐπαλίου Δωρίδος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι ἡ ὕδρευσις τοῦ ἐν λόγῳ χωρίου ἔχει περιληφθῆ εἰς τὸ πρόγραμμα μικρῶν κοινωφελῶν ἔργων τοῦ ἔτους 1960, μὲ προϋπολογισμὸν δαπάνης 100.000 δραχμῶν. Ἡ δαπάνη αὕτη προβλέπεται νὰ καλυφθῇ διὰ τῆς χορηγήσεως δανείου ἐξ 80.000 δραχ. καὶ διὰ τῆς συμβολῆς τῶν ἐνδιαφερομένων ἐξ 20.000 δραχ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 30 Ἀπριλίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Μπρακατσούλα, Χ. Φιλίππου καὶ Α. Τσιπώρη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4456)3613)30.3.60 ὑμετέρου, ἐν σχέσει πρὸς τὴν ὑπ’ ἀριθ. 1518)23.3.60 ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Μπρακατσούλα, Χ. Φιλίππου καὶ Α. Τσιπώρη, διὰ τὴν οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν τῆς Κοινότητος Ἀμπελικοῦ Καρδίτσης πρὸς κατασκευὴν κεκαλυμμένων αὐλάκων, πρὸς παροχέτευσιν τῶν ὑδάτων τῶν κοινοτικῶν κρηνῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Τὸ ἔργον ὑδρεύσεως τῆς ἀνωτέρω Κοινότητος κατεσκευάσθη, συμφώνως πρὸς τοὺς κανόνας τῆς τέχνης καὶ ὑγιεινῆς, μερίμνῃ καὶ δαπάναις τοῦ τέως Ὑπουργείου Ἀνοικοδομήσεως, κατὰ τὸ ἔτος 1951. Οἱ κάτοικοι τῆς εἰρημένης Κοινότητος διήνοιξαν μικροαύλακας ἀκανονίστου διατομῆς καὶ διοχέτευσαν τὸ ἐκ τῶν κρηνῶν ρέον ὕδωρ πρὸς ἄρδευσιν τῶν κήπων των. Ἐκ τοῦ τρόπου τῆς τοιαύτης χρήσεως τοῦ ὕδατος δημιουργοῦνται εἰς ὡρισμένα σημεῖα μικροσυλλογαί, τῶν ὁποίων ἡ ἀποστράγγισις δύναται νὰ ἐπιτευχθῇ ταχέως καὶ ἀδαπάνως, εἴτε διὰ τῆς χρήσεως τῶν εἰς τὰς κρήνας τοποθετημένων διακοπτῶν καὶ ρυθμίσεως τῆς ροῆς τοῦ ὕδατος ἐξ αὐτῶν, εἴτε διὰ τῆς διανοίξεως αὐλάκων κανονικῆς διατομῆς ὑπὸ τῶν κατοίκων διὰ τῆς προσωπικῆς των ἐργασίας καὶ οὐχὶ διὰ τῆς κατασκευῆς ὑπονόμων, διότι τὸ ἔργον τοῦτο κρίνεται ὑπὸ τῶν τοπικῶν ὑπηρεσιῶν ὡς ἀσύμφορον, λόγῳ τῆς ἀπαιτουμένης μεγάλης συγκριτικῶς δαπάνης. Ἐν Ἀθήναις τῇ 30 Ἀπριλίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Καθαροσπόρη, Π. Καπνίση καὶ Γ. Σπηλιοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4940)7.4.60 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1594 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Καθαροσπόρη, Π. Καπνίση καὶ Γ. Σπηλιοπούλου, περὶ ἰατροφαρμακευτικῆς περιθάλψεως τῶν κατοίκων τῶν χωρίων Μεσοχωρίου, Ζάρκων, Ἁλμυροποτάμου καὶ Βύρρας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι εἰς τὸν Νομὸν Εὐβοίας ἔχουσι προγραμματισθῆ ἐν συνόλῳ 38 ἰατρεῖα, ἤτοι 10 Κοινοτικὰ καὶ 28 Ἀγροτικά, ἐξ ὧν σήμερον εὑρίσκονται ἐν λειτουργίᾳ 27 ἰατρεῖα (6 Κοινοτικὰ καὶ 21 Ἀγροτικά). Τὰ ἐν τῇ διαβιβασθείσῃ ἡμῖν ἐρωτήσει ἀναφερόμενα χωρία ὑπάγονται εἰς τὸ ἀγροτικὸν ἰατρεῖον Ἁλμυροποτάμου, ὅπερ ἔπαυσε λειτουργοῦν, κατόπιν παραιτήσεως τοῦ ἰατροῦ. Ἐπὶ τούτοις γνωρίζομεν, ὅτι τὸ οἰκεῖον Νομαρχιακὸν Συμβούλιον καταβάλλει προσπαθείας πλαισιώσεως δι’ ἰατροῦ, πρὸς συνέχισιν τῆς λειτουργίας τοῦ ἰατρείου τούτου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 30 Ἀπριλίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

ζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Μπρακατσούλα, Χ. Φιλίππου καὶ Α. Τσιπώρη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4459)30.3.60 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1521 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Μπρακατσούλα, Χ. Φιλίππου καὶ Α. Τσιπώρη, περὶ ἰατροφαρμακευτικῆς περιθάλψεως τῶν χωρίων Μαυραχάδες, Κρανιᾶ, Φράγγον, Νταοῦτο καὶ Φτελοποῦλα τοῦ Νομοῦ Καρδίτσης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: 1) Οἱ κάτοικοι τοῦ χωρίου Μαυραχάδες ἐξυπηρετοῦνται ὑπὸ τοῦ λειτουργοῦντος Κοινοτικοῦ Ἰατρείου Καζνεσίου. 2) Αἱ περιοχαὶ τῶν χωρίων Κρανιᾶ καὶ Φράγγου εἶναι πεδιναὶ καὶ μέχρι λειτουργίας τῶν ὀρεινῶν ἰατρείων, ἔνια τῶν ὁποίων δὲν λειτουργοῦσιν ἐλλείψει ἰατρῶν, δὲν θὰ συνεχωρεῖτο ἡ λειτουργία τοιούτων εἰς πεδινὰς περιοχάς. Καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὰ χωρία Νταοῦτο καὶ Φτελοποῦλα, ταῦτα, ὡς εὑρισκόμενα ἐγγύτατα τῆς πόλεως Καρδίτσης, ἐξυπηρετοῦνται ὑπὸ τοῦ Γενικοῦ Νοσοκομείου Καρδίτσης. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Μαΐου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

ηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Μερκούρη, Β. Ἐφραιμίδη, Δ. Μερλοπούλου καὶ Γ. Σπηλιοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 5450)27.4.60 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡ ὑπ’ ἀριθ. 134 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Μερκούρη, Β. Ἐφραιμίδη, Δ. Μερλοπούλου καὶ Γ. Σπηλιοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι, βάσει τοῦ Νόμου 3487)55 «περὶ κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως ἀγροτῶν», συνεστήθη ἐν Ἁγίῳ Εὐστρατίῳ κοινοτικὸν ἰατρεῖον, διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν κατοίκων τῆς νήσου. Εἰς τὸν ἰατρὸν τοῦ ἀνωτέρω ἰατρείου ἀνατίθεται ὑπὸ τοῦ Ε.Ε.Σ. καὶ ἡ ἐξυπηρέτησις τῶν ἐκτοπισμένων. Ἤδη, εἰς τὸ Κοινοτικὸν ἰατρεῖον Ἁγίου Εὐστρατίου, διωρίσθη ὁ ἰατρὸς κ. Παναγιώτης Τζιβανάκος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Μαΐου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

VIII. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐθν. Παιδείας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βαλούρδου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 5119)13.4.60 ὑμετέρου ἐγγράφου, διὰ τοῦ ὁποίου ἀπεστάλη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθμὸν 1605 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βαλούρδου, περὶ τῆς ὑποθέσεως Μητροπόλεως Λαρίσης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως γνωρίσητε εἰς τὸν ἐρωτῶντα κύριον συνάδελφον, τὰ ἀκόλουθα: Εἶναι γνωστόν, ὅτι ἡ Ἑλληνικὴ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία διακρίνεται διὰ τὴν μεγίστην αὐτῆς ἠθικὴν ἀκτινοβολίαν καὶ διὰ τὴν πίστιν καὶ ἀφοσίωσιν εἰς τὴν ὑψηλὴν ἀποστολήν της καὶ τὴν προσήλωσίν της εἰς τὰ ἐθνικὰ ἰδεώδη τῶν λειτουργῶν αὐτῆς. Διὰ τὸν λόγον ἀκριβῶς αὐτόν, αἱ ἐλάχισται τυχὸν παρουσιαζόμεναι παρεκτροπαὶ δέον νὰ ὑφίστανται τὸν ἄμεσον καὶ αὐστηρὸν κολασμόν, ἡ δὲ ἀντίδρασις τῶν ἁρμοδίων ἐκκλησιαστικῶν παραγόντων, δέον νὰ στρέφεται, ἐκτὸς τῶν ἄλλων, εἰς τὸν ἄμεσον κατατοπισμὸν τῆς κοινῆς γνώμης, ἵνα μὴ παραμένῃ οὐδὲ σκιὰ κατηγορίας, κατὰ τοῦ ἐντίμου γενικῶς ράσου. Εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν, τὸ Ὑπουργεῖον, ἀφορμὴν λαβὸν ἐκ τῶν καταγγελθεισῶν παρεκτροπῶν καὶ ἐκ τῶν ἀναγραφεισῶν εἰς τὸν Τύπον πληροφοριῶν περὶ αὐτῶν, ἐξαντλοῦν τὰς ἐκ τῆς κειμένης νομοθεσίας παρεχομένας αὐτῷ δικαιοδοσίας, ἀπηυθύνθη εἰς τὴν Ἱερὰν Σύνοδον διὰ τὴν λῆψιν τῶν ἐπιβαλλομένων μέτρων, εἴμεθα δὲ βέβαιοι, ὅτι ἡ Ἐκκλησία δὲν θὰ παραλείψῃ νὰ πράξῃ εἰς τὸ ἀκέραιον τὸ καθῆκον της. Ὁ Μακαριώτατος Ἀρχιεπίσκοπος Ἀθηνῶν, ὡς μᾶς ἐγνώρισεν, ἐζήτησε τηλ)κῶς ἀπὸ τὸν οἰκεῖον Μητροπολίτην τὸν φάκελλον τῶν γενομένων ἀνακρίσεων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Ἀπριλίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Βαρδινογιάννη. Εἰς ἀπάντησιν τῶν ὑπ’ ἀριθ. 4276)461)31.3.1960 καὶ 4610)1090)3731)31.3.60 ὑμετέρων ἐγγράφων, σχετικῶς μὲ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 1506 ἐρώτησιν καὶ τὴν ὑπ’ ἀριθ. Π.Ν. 1090 ἀναφορὰν τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Βαρδινογιάννη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως πληροφορήσητε τὸν ἐρωτῶντα κ. συνάδελφον, ὅτι οὐδέποτε ἐλήφθη ἀπόφασις περὶ ἱδρύσεως Γʹ Ἐκπαιδευτικῆς Περιφερείας Στοιχειώδους Ἐκπαιδεύσεως εἰς Ρέθυμνον. Τὸ θέμα τῆς ἱδρύσεως νέων ἐκπαιδευτικῶν περιφερειῶν, εὑρίσκεται εἰσέτι εἰς τὸ στάδιον τῆς μελέτης. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Ἀπριλίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ

ΙΧ. Τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ὀρ. Ἀντώνογλου, Θ. Κεραμιτσιόγλου καὶ Α. Λασκαρίδη. Ἔχομεν τὴν τιμήν, ἐπὶ τῆς διαβιβασθείσης ἡμῖν, διὰ τοῦ ἀνωτέρω ὑμετέρου ἐγγράφου, ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ὀρ. Ἀντώνογλου, Θ. Κεραμιτσιόγλου καὶ Ἀγ. Λασκαρίδη, σχετικῶς μὲ τὴν διάθεσιν πιστώσεων διὰ τὴν ἀποπεράτωσιν τῶν ἐργασιῶν ἀνακαινίσεως καὶ ἐπεκτάσεως τοῦ Δικαστικοῦ Μεγάρου Ἀλεξανδρουπόλεως, νὰ σᾶς γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: 1) Τὸ ἔργον ἤρξατο ἐν πρώτῳ σταδίῳ διὰ τῆς διαθέσεως πιστώσεως δραχ. 400.000 ἐκ τῶν πόρων τοῦ εἰδικοῦ Ταμείου ἀνεγέρσεως Δικαστικοῦ Μεγάρου καὶ Φυλακῶν Ἀλεξανδρουπόλεως. 2) Δεδομένου, ὅτι δὲν κατέστη δυνατὴ ἡ χορήγησις πιστώσεων ἐκ τῶν κεφαλαίων δημοσίων ἐπενδύσεων, ὁ ὑπουργὸς Δικαιοσύνης, πρὸς ἐξασφάλισιν τῆς ὁλοκληρώσεως τοῦ ἔργου, ἐνέκρινε διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 126847)10.12. 1959 ἀποφάσεώς του ὅπως, τὸ ὡς ἄνω εἰδικὸν Ταμεῖον, διὰ τοῦ Προέδρου τῆς Διοικούσης αὐτὸ Ἐπιτροπῆς συνάψῃ δάνειον παρὰ τῶν Ταχυδρομικῶν Ταμιευτηρίων ἢ τοῦ Ταμείου Παρακαταθηκῶν καὶ Δανείων, διὰ ποσὸν δραχμ. 1.000.000. 3) Διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ.40698)11.4.60 παραγγελίας τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης πρὸς τὸ εἰδικὸν Ταμεῖον ἐζητήθη, ὅπως ὑποβληθῶσι τὸ ταχύτερον εἰς τὸ Ὑπουργεῖον, οἱ ὅροι τῆς καταρτισθησομένης σχετικῆς συμβάσεως πρὸς ἔγκρισιν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 27 Ἀπριλίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ

Χ. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Πεταλωτῆ. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ 1) τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1540 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Πεταλωτῆ, διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4663)2.4.60 ὑμετέρου ἐγγράφου, 2) τῆς κατατεθείσης ὑμῖν ὑπὸ τῶν βουλευτῶν κ.κ. Χ. Μπουσίου, Κ. Τσιγάρα καὶ Δ. Κελτεμλίδη ἀναφορᾶς τῆς Ἑνώσεως Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Πιεορίου, διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4068)1078)31.3.60 ὑμετέρου ἐγγράφου, 3) τῆς κατατεθείσης ὑμῖν ὑπὸ τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Εὐαγγέλου καὶ Α. Παπαδοπούλου ἀναφορᾶς τῶν Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Δοξάτου «Εὐδαιμονία, Γεράκη, Πρόοδος, Ζυρνοβάλης, Δήμητρα» κλπ., διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4069)1079)30.3.60 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ 4) τῆς κατατεθείσης ὑμῖν ἀναφορᾶς τῶν Προέδρων Κοινοτήτων Παλαιοχωρίου–Οἰνόης, καπνοπαραγωγῶν Γραβίνης –Κομοτηνῆς κλπ., διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3872)1112)30.3.60 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: 1. Ἡ Κυβέρνησις, παρακολουθοῦσα μετὰ προσοχῆς τὰς διαμορφωθείσας ἐξελίξεις εἰς τὰς ἀγορὰς χωρικῶν καπνῶν, ἰδίᾳ κατόπιν τῆς προσφάτου νομισματικῆς ὑποτιμήσεως ἐν Τουρκίᾳ, ἔλαβε πρὸς ἀντιμετώπισιν αὐτῶν τὰ κατωτέρω μέτρα, τὰ ὁποῖα προστατεύουν πλήρως τοὺς καπνοπαραγωγοὺς καὶ τὸ γενικώτερον καπνικὸν συμφέρον τῆς χώρας. α) Ἀπαγόρευσις τῆς ἀγοραπωλησίας ἐπὶ καπνῶν ἀξίας κατωτέρας τῶν 8 δραχ. κατὰ χιλ)μον καὶ ἐξαγορὰ αὐτῶν ὑπὸ τοῦ Ἐθνικοῦ Ὀργανισμοῦ Καπνοῦ, πρὸς ἀποσυμφόρησιν τῆς καπναγορᾶς ἐκ τῆς πλεοναζούσης ποσότητος κατωτέρων καπνῶν. β) Καθολικὴ παρέμβασις τοῦ ΕΟΚ εἰς τὴν ἀγορὰν χωρικῶν καπνῶν ἐσοδείας 1959, βάσει τῶν ἐξαγωγικῶν τιμῶν ΦΟΒ τῶν καπνῶν ἐσοδείας 1958, πλὴν τῶν παραγομένων καὶ εἰς Τουρκίαν Ποικιλιῶν Σαμψοῦντος Κεντρικῆς Μακεδονίας καὶ μυρωδάτων Σμύρνης–Νήσων, διὰ τὰς ὁποίας αἱ ἐν λόγῳ τιμαὶ μειοῦνται κατὰ 50%. Ἡ ὡς ἄνω μείωσις κατέστη ἐπιβεβλημένη, πρὸς ἀντιμετώπισιν τοῦ συναγωνισμοῦ τῶν ὁμοειδῶν ποικιλιῶν Τουρκίας. 2. Βάσει τῶν ὡς ἄνω ληφθέντων μέτρων, προχωρεῖ ἤδη μὲ γοργὸν ρυθμὸν ἡ συγκέντρωσις τῶν κατωτέρων καπνῶν τιμῆς κάτω τῶν 8 δραχ. κατὰ χιλ)μον. Ἐπίσης ἤρχισεν ἤδη ἀπ’ εὐθείας παρέμβασις ὑπὸ τοῦ Ἐθνικοῦ Ὀργανισμοῦ Καπνοῦ: 1) Εἰς Κατερίνην διὰ καπνὰ Σαμψοῦντος, διὰ τὰ ὁποῖα ὑπῆρξεν εἰδικώτερος ἀντίκτυπος ἐκ τῶν νομισματικῶν μέτρων τῆς Τουρκίας. 2) Εἰς ὡρισμένας περιοχὰς Ἀνατολικῆς Μακεδονίας καὶ Θράκης καὶ συγκεκριμένως, εἰς τὰς περὶ ὧν ἡ ἀνωτέρω ἐρώτησις καὶ ἀναφορὰ ποικιλίας «Μπάσμα» Σερρῶν καὶ Δράμας Μπασὶ–Μπαγλὶ Προσατσάνης Δράμας. Διὰ τὰ καπνὰ Νομοῦ Ροδόπης ἐδόθη ἐντολὴ εἰς τὸν ΕΟΚ νὰ παρακολουθῇ συνεχῶς τὴν ἐξέλιξιν τῆς ἀγορᾶς αὐτῶν καὶ νὰ παρέμβῃ εὐθὺς ὡς παραστῇ ἀνάγκη. Εἰς τὰς περιφερείας Κεντρικῆς Μακεδονίας ἤρχισεν ἡ παρέμβασις μέσῳ τῆς Συνεταιριστικῆς Ἑνώσεως Καπνοπαραγωγῶν Ἑλλάδος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 3 Μαΐου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Ἀρβανιτάκι. Εἰς ἀπάντησιν ἐπί: 1) τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1469 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Ἀρβανιτάκι, διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4018)1933)1960 ὑμετέρου ἐγγάφου, 2) τῆς κατατεθείσης ὑμῖν ὑπὸ τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Παπαπαναγιώτου ἀναφορᾶς τῶν Προέδρων Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Προσοτσάνης, διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3578)943)21.3.60 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ 3) τῆς κατατεθείσης ὑμῖν ὑπὸ τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Σπυρίδη, Α. Παπαθανασίου, Α. Λασκαρίδη καὶ Ν. Ζορμπᾶ ἀναφορᾶς τοῦ Γ. Π. Συνεταιρισμοῦ Κρηνίδος Σερρῶν, διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τῶν ὑπ’ ἀριθ. 3745)981)21.3.60 καὶ 4617)1091)31.3.60 ὑμετέρων ἐγγράφων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: 1. Ἡ Κυβέρνησις, παρακολουθήσασα μετὰ προσοχῆς τὰς διαμορφωθείσας ἐξελίξεις εἰς τὰς ἀγορὰς χωρικῶν καπνῶν, ἰδίᾳ κατόπιν τῆς προσφάτου νομισματικῆς ὑποτιμήσεως ἐν Τουρκίᾳ, ἔλαβε πρὸς ἀντιμετώπισιν αὐτῶν τὰ κατωτέρω μέτρα, τὰ ὁποῖα προστατεύουν πλήρως τοὺς καπνοπαραγωγοὺς καὶ τὸ γενικώτερον καπνικὸν συμφέρον τῆς χώρας. α) Ἀπαγόρευσις τῆς ἀγοραπωλησίας ἐπὶ καπνῶν ἀξίας κατωτέρας τῶν 8 δραχμῶν κατὰ χιλιόγραμμον καὶ ἐξαγορὰ αὐτῶν ὑπὸ τοῦ Ἐθνικοῦ Ὀργανισμοῦ Καπνοῦ, πρὸς ἀποσυμφόρησιν τῆς καπναγορᾶς ἐκ τῆς πλεοναζούσης ποσότητος κατωτέρων καπνῶν. β) Καθολικὴ παρέμβασις τοῦ ἀνωτέρω Ὀργανισμοῦ εἰς τὴν ἀγορὰν χωρικῶν καπνῶν ἐσοδείας 1959, βάσει τῶν ἐξαγωγικῶν τιμῶν FOB τῶν καπνῶν ἐσοδείας 1958, πλὴν τῶν παραγομένων καὶ εἰς τὴν Τουρκίαν ποικιλιῶν Σαμψοῦντος Κεντρικῆς Μακεδονίας καὶ Μυρωδάτων Σμύρνης– Νήσων, διὰ τὰς ὁποίας αἱ ἐν λόγῳ τιμαὶ μειοῦνται κατὰ 5%. Ἡ ὡς ἄνω μείωσις τῆς τιμῆς κατέστη ἐπιβεβλημένη, πρὸς ἀντιμετώπισιν τοῦ συναγωνισμοῦ τῶν ὁμοειδῶν ποικιλιῶν καπνοῦ Τουρκίας. γ) Εἰδικώτερον, διὰ τὴν ἐνίσχυσιν τῶν παραγωγικῶν κλασσικῶν καπνῶν ἀπεφασίσθη ἡ διάθεσις ποσοῦ δραχ. 335.000.000 διὰ τὴν ἐκτέλεσιν 5ετοῦς προγράμματος, ἀποβλέποντος εἰς τὴν ἀναμόρφωσιν τῆς οἰκονομίας τῶν παραγωγῶν, πρὸς ἀπόκτησιν σταθεροῦ εἰσοδήματος ἐξ ἄλλων πηγῶν. 2. Δι’ ἀποφάσεως τῆς Κυβερνητικῆς Ἐπιτροπῆς Καπνοῦ καθωρίσθη ὁ χρόνος ἐνάρξεως τῶν ἀγορῶν χωρικῶν καπνῶν ἐσοδείας 1959. Ὅσον ἀφορᾶ τὸν χρόνον λήξεως τῶν ὡς ἄνω ἀγορῶν, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ καθορισθῇ ἀπὸ τοῦδε, καθόσον τοῦτο θὰ ἐξαρτηθῇ ἐκ τῆς πορείας τῶν ἐν λόγῳ ἀγορῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Ἀπριλίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Οἰκονομοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τῆς κατατεθείσης ὑμῖν ὑπὸ τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Οἰκονομοπούλου ὑπ’ ἀριθ. 977 ἐρωτήσεως, διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 778)18.1.60 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι δι’ ἀποφάσεως τοῦ κ. Νομάρχου Ἀργολίδος, ἐκδοθείσης κατόπιν γνωμοδοτήσεων τῶν Α)θμίου καὶ Β)θμίου Ἐπιτροπῶν, τῶν προβλεπομένων ὑπὸ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 100)58 πράξεως τῆς Κυβερνητικῆς Ἐπιτροπῆς Καπνοῦ, καθωρίσθησαν τὰ κατάλληλα ἢ μὴ πρὸς καπνοκαλλιέργειαν ἐδάφη τοῦ Νομοῦ Ἀργολίδος. Ὁ ἀγρὸς τοῦ κ. Κ. Κούτρα, περὶ οὗ ἡ ἀνωτέρω ἐρώτησις, κεῖται ἐντὸς τῆς καθορισθείσης ὡς ἀκαταλλήλου διὰ καπνοκαλλιέργειαν ζώνης τοῦ χωρίου Ἅγιος Ἀδριανὸς καὶ συνεπῶς δὲν καθίσταται δυνατὸν νὰ ἐπιτραπῇ ἡ καλλιέργεια αὐτοῦ διὰ καπνῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 3 Μαΐου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Χονδρονασίου, Χ. Παγώνη καὶ Α. Τσιάντου. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τῆς κατατεθείσης ὑμῖν ὑπὸ τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Χονδρονασίου, Χ. Παγώνη καὶ Α. Τσιάντου ὑπ’ ἀριθ. 570 ἐρωτήσεως, διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10648)18.11.59 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι, δι’ ἀποφάσεως τοῦ κ. Νομάρχου Λαρίσης, ἐκδοθείσης κατόπιν γνωμοδοτήσεων τῶν Α) θμίου καὶ Β)θμίου Ἐπιτροπῶν τῶν προβλεπομένων διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 100)58 πράξεως τῆς Κυβερνητικῆς Ἐπιτροπῆς Καπνοῦ, καθωρίσθησαν τὰ κατάλληλα ἢ μὴ πρὸς καπνοκαλλιέργειαν ἐδάφη τοῦ Νομοῦ Λαρίσης. Ἡ ἔκτασις τῆς Κοινότητος Πουρνὰρ–Συκουρίου, περὶ ἧς ἡ ἀνωτέρω ἐρώτησις, ἐκρίθη ὑπὸ τῶν ὡς ἄνω Ἐπιτροπῶν ὡς ἀκατάλληλος διὰ καπνοκαλλιέργειαν καὶ συνεπῶς, δὲν καθίσταται δυνατὸν νὰ ἐπιτραπῇ ἡ καλλιέργεια αὐτῆς διὰ καπνῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 3 Μαΐου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Πρωϊμάκη, Ι. Ἀθητάκη καὶ Κ. Χιωτάκη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4711)3795)4.4.60 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπὸ ἡμερομηνίαν 31 Μαρτίου 1960, ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Πρωϊμάκη κλπ., ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ἡ Κυβέρνησις, πρὸς προστασίαν τῶν παραγωγῶν, ἀπεφάσισε τὴν συγκέντρωσιν ἐκ τῶν ὑπολοίπων εἰς χεῖρας των ἀδιαθέτων ποσοτήτων σουλτανίνας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 30 Ἀπριλίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Δεκτὸν εἰς τὸ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τῆς τελωνειακῆς καὶ δασμολογικῆς νομοθεσίας, κυρώσεως πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου κ. λ. π.»;

§10ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς τὸ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τῆς τελωνειακῆς καὶ δασμολογικῆς νομοθεσίας, κυρώσεως πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου κ. λ. π.». Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ὀργανώσεως τοῦ ἀντιφυματικοῦ ἀγῶνος». Ἐπειδὴ ὁ κ. ὑπουργὸς ἀπουσιάζει εἰς τὰ Τρίκαλα, ὅπως ἐπληροφορήθην, θὰ ἀναβληθῇ ἡ συζήτησις ἐπ’ αὐτοῦ. Ἐρχόμεθα εἰς τὸ τρίτον, Συγκοινωνιῶν καὶ Δημ. Ἔργων. Δευτέρα συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῶν ὑπ’ ἀριθ. 955)58 καὶ 78)1959 πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, περὶ ἀνεγέρσεως τουριστικοῦ ξενοδοχείου ἐν Θεσσαλονίκῃ». Ὁ κ. Α. Θεοδοσιάδης, εἰσηγητὴς τῆς πλειοψηφίας, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1.

§12Α. ΘΕΟΔΟΣΙΑΔΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, τρεῖς εἶναι οἱ σοβαρώτεροι τομεῖς τῆς οἰκονομίας: Ἡ Γεωργία, ἡ Βιομηχανία καὶ ὁ Τουρισμός. Τοὺς τρεῖς αὐτοὺς τομεῖς ἡ παροῦσα Κυβέρνησις τοῦ κ. Καραμανλῆ, προσπαθεῖ διὰ τῶν προγραμμάτων νὰ θεραπεύσῃ κατὰ τὸν καλλίτερον τρόπον, νὰ ἀναπτύξῃ, νὰ ἐπεκτείνῃ, ὥστε καὶ οἱ τρεῖς αὐτοὶ τομεῖς γενόμενοι ἀποδοτικοί, νὰ ἀναπτύξουν τὴν οἰκονομίαν τῆς χώρας μας. Ὁ τελευταῖος ἐκ τῶν τομέων, τοὺς ὁποίους ἀνέφερα, τοὐτέστιν ὁ τουρισμός, δι’ ἐμὲ προσωπικῶς ἀποτελεῖ τὸν σοβαρώτερον τομέα τῆς ἀναπτύξεως τῆς οἰκονομίας τῆς χώρας μας. Ἀλλά, νομίζω, ὅτι καὶ ἡ Κυβέρνησις προβαίνει συνεχῶς διὰ τῆς λήψεως ἀλλεπαλλήλων μέτρων εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τοῦ τουρισμοῦ, ὥστε ἀναπτυσσόμενος οὗτος καταλλήλως νὰ συντελέσῃ εἰς τὴν εἰσροὴν συναλλάγματος καὶ εἰς τὴν ἀνάπτυξιν γενικὰ τῆς Οἰκονομίας τῆς χώρας. Τὰ δύο βάθρα, ἐπὶ τῶν ὁποίων στηρίζεται ὁ τουρισμός, εἶναι τὸ ὁδικὸν δίκτυον καὶ τὰ ξενοδοχεῖα. Ἡ πρωτεύουσα τῆς Βορείου Ἑλλάδος, ἡ Θεσσαλονίκη, κατέχει σοβαρωτάτην θέσιν εἰς τὸν Τουριστικὸν τομέα, διότι ἔχει Βυζαντινὰς ἀρχαιότητας καὶ εἶναι πλησίον τοῦ Ἁγίου Ὄρους, τὸ ὁποῖον ἔχει πλούσια κειμήλια, γνωστὰ εἰς ὅλον τὸν κόσμον. Ἐπίσης αἱ φυσικαὶ καλλοναὶ τῆς Χαλκιδικῆς καὶ τοῦ Θερμαϊκοῦ, προσφέρονται διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τοῦ τουρισμοῦ. Ἐκτὸς τούτου ἡ Θεσσαλονίκη ἀποτελεῖ κόμβον συγκοινωνιῶν πρὸς τὴν Εὐρώπην, τὴν Τουρκίαν καὶ τὸ ἐσωτερικὸν τῆς Ἑλλάδος καὶ ἰδίως πρὸς τὴν Γουμένισσαν διὰ τῆς ὁποίας συνδέεται ἡ Ἑλλὰς μὲ τὸ ἐξωτερικόν. Ἡ ἀνέγερσις τουριστικοῦ ξενοδοχείου εἰς τὴν Θεσσαλονίκην, ἐπιβάλλεται κυρίως καὶ ἐκ τῆς λειτουργίας τῆς Διεθνοῦς Ἐκθέσεως, ἡ ὁποία ναὶ μὲν λειτουργεῖ μόνον ἕνα μῆνα, ἀλλὰ οἱ ἐκθέται τῆς Διεθνοῦς Ἐκθέσεως καταφθάνουν ἕνα μῆνα πρὶν καὶ παραμένουν καὶ ἕνα μῆνα μετὰ τὴν ἔκθεσιν. Αὐτοὶ εἶναι οἱ λόγοι οἱ ὁποῖοι ὤθησαν τὴν Κυβέρνησιν διὰ τὴν ἀνέγερσιν Τουριστικοῦ Ξενοδοχείου εἰς τὴν Θεσσαλονίκην, διότι τὰ ὑπάρχοντα ξενοδοχεῖα εἶναι ἀνεπαρκῆ. Διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου κυροῦνται δύο πράξεις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου. Διὰ τῆς πρώτης πράξεως 955)1958 ἐξουσιοδοτοῦνται οἱ ἁρμόδιοι Ὑπουργοὶ ὅπως προέλθουν διὰ συμβάσεως εἰς παραχώρησιν χώρου ἐκ τοῦ ἐπιχωματωθέντος τοιούτου εἰς τὴν παραλιακὴν λεωφόρον διὰ τὴν ἀνέγερσιν τουριστικοῦ ξενοδοχείου. Προβλέπεται ἡ σύστασις μιᾶς ἐπιτροπῆς ἡ ὁποία θὰ καθορίσῃ τὴν ἔκτασιν τοῦ ἀπαιτουμένου χώρου διὰ τὴν ἀνέγερσιν τοῦ ξενοδοχείου καὶ τὴν τιμὴν κατὰ μ2. Ἡ ἐπιτροπὴ καθώρισε τὸν μὲν χῶρον εἰς 10.000 τετραγωνικὰ μέτρα, τὴν δὲ τιμὴν 900 δραχμ. κατὰ τετραγωνικὸν μέτρον, ἤτοι 9 ἑκατομμύρια δι’ ὅλην τὴν ἔκτασιν. Τὸ ποσὸν τὸ ὁποῖον θὰ εἰσπραχθῇ θὰ διατεθῇ ὑποχρεωτικῶς διὰ τὸν ἐξωραϊσμὸν τοῦ χώρου πέριξ τοῦ ξενοδοχείου καὶ τὴν ἀπαλλοτρίωσιν ἄλλων ἀκινήτων. Ἐπίσης προβλέπεται ὁ χρόνος ἀποπερατώσεως τοῦ ξενοδοχείου εἰς 3 ἔτη καὶ ὁ τύπος τοῦ ξενοδοχείου ὁ ὁποῖος θὰ εἶναι πολυτελὴς τοιοῦτος. Ἡ παράγραφος 3 προβλέπει τὴν ἀπαλλαγὴν τοῦ ἀναδόχου ἀπὸ πάσης δεσμεύσεως ἀπορρεούσης ἐκ τῆς κειμένης νομοθεσίας ὅσον ἀφορᾷ τὴν διάθεσιν τοῦ ἀπαιτουμένου ποσοῦ διὰ τὴν ἀγοράν. Ἐν συνεχείᾳ διὰ τῆς πράξεως 78)1959, γίνεται ἡ ἐκλογὴ τοῦ ἀναδόχου, ὁ ὁποῖος ἐν προκειμένῳ εἶναι τὸ Ταμεῖον Ἀσφαλίσεως Προσωπικοῦ τοῦ Ο.Τ.Ε. Διὰ τῆς ὡς ἄνω πράξεως παρέχονται διευκολύνσεις εἰς τὸ Ταμεῖον τοῦτο, ὅπως ἐπενδύῃ τὰ κεφάλαιά του ἀνεμποδίστως καὶ ταχέως. Ἡ παράγραφος 2 προέβλεπε τὴν διάθεσιν ἐκ μέρους τοῦ ἀναδόχου 2.500.000 δραχμῶν διὰ τὴν θεμελίωσιν τοῦ κτίσματος, διότι λόγῳ τῆς ἰδιότητος τοῦ ἐδάφους (ἐπίχωμα), καθίσταται ἀναγκαία ἡ θεμελίωσις διὰ πασσάλων καὶ τὸ Δημόσιον ἀνελάμβανε τὴν ὑποχρέωσιν νὰ συνεισφέρῃ εἰς τὴν δαπάνην θεμελιώσεως τὸ ποσὸν 1.000.000 δραχμῶν. Ἐπειδὴ ὅμως ἡ δαπάνη τῆς θεμελιώσεως κατόπιν τοῦ διαγωνισμοῦ ὑπερέβη τὴν πρόβλεψιν κατὰ ἕνα ἑκατομμύριον δραχμῶν, τὸ Τ.Α.Π.Ο.Τ.Ε. ἀναλαμβάνει τὴν ἐπὶ πλέον δαπάνην, τῆς ὑποχρεώσεως τοῦ Δημοσίου παραμενούσης σταθερᾶς εἰς τὸ 1.000.000 δραχμάς.

§13Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως). Δὲν εἶναι ἀπολύτως ἀκριβὲς αὐτό. Ἡ συμφωνία, ἡ ὁποία ἐπῆλθε μὲ τὴν διοίκησιν τοῦ ΤΑΠΟΤΕ εἶναι ἡ ἑξῆς: Ὁπωσδήποτε τὸ Δημόσιον θὰ καταβάλῃ εἰς τὸ ΤΑΠΟΤΕ 1 ἑκατομμύριον, πᾶσα δὲ ἄλλη δαπάνη θὰ ἀφορᾷ τὸ Τ.Α.

Π.Ο.Τ.Ε.

§14Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Δηλαδὴ καὶ πέραν τῶν δαπανῶν τῆς θεμελιώσεως, ὁπωσδήποτε 1 ἑκατομμύριον.

§15Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως). Ὁ Τ.Α.Π.Ο.Τ.Ε. ἀναλαμβάνει ὅλας τὰς δαπάνας θεμελιώσεως καὶ ἐνισχύεται μὲ τοῦτο δι’ ἑνὸς ἑκατομμυρίου τοῦ Δημοσίου καὶ τίποτε πλέον. Ἀρχικῶς, εἶχε συμφωνηθῆ νὰ καταβάλῃ τὸ Τ.Α.Π.Ο.Τ.Ε. 2.500.000 διὰ τὴν θεμελίωσιν, 1.000.000 ἐπὶ πλέον δὲ τὸ Δημόσιον. Τὴν ἐπὶ πλέον ὅμως δαπάνην τοῦ ἑνὸς ἑκατομμυρίου τὴν κατέβαλε τὸ Τ.Α.Π.Ο.Τ.Ε., ἔγινε τὸ ἀντίστροφον. Πέραν τῆς συμφωνηθείσης δαπάνης τοῦ ἑνὸς ἑκατομμυρίου, οὐδεμία ἄλλη ὑποχρέωσις τοῦ Δημοσίου ὑπάρχει.

§16Α. ΘΕΟΔΟΣΙΑΔΗΣ. Ἡ 3η παράγραφος προβλέπει τὴν ἀπαλλαγὴν τοῦ ἀναδόχου ἀπὸ τὸν φόρον τῆς μεταβιβάσεως καὶ τοῦ τέλους ἐκμεταλλεύσεως καὶ χρήσεως. Ἐπίσης προβλέπεται ὁ τρόπος ἐπιλύσεως τῶν διαφωνιῶν αἱ ὁποῖαι εἶναι δυνατὸν νὰ προκύψουν κατὰ τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ ἔργου. Ἡ παράγραφος 5 προβλέπει τὸν τρόπον τῆς μεταφορᾶς κεφαλαίων ἐκ τοῦ κλάδου ἀσθενείας εἰς τὸν κλάδον συντάξεως, ὥστε εἰς τὴν περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν δὲν θὰ ἔχῃ διαθέσιμα ὁ κλάδος συντάξεως, νὰ δύναται νὰ ἀποσύρῃ χρήματα ἐκ τοῦ κλάδου ἀσθενείας. Κύριοι συνάδελφοι, διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου, λύεται ἓν σοβαρώτατον θέμα καὶ θεραπεύεται μία ἀδήριτος ἀνάγκη τῆς πόλεως τῆς Θεσσαλονίκης, τοὐτέστιν τῆς στεγάσεως τῶν τουριστῶν οἱ ὁποῖοι θὰ φθάνουν εἰς Θεσσαλονίκην. Τὸ ὑπὸ ἀνέγερσιν ξενοδοχεῖον πλὴν τῶν ὑπογείων καὶ ἰσογείου, θὰ ἔχῃ 7 ὀρόφους, θὰ ἔχῃ 273 δωμάτια μὲ δύναμιν 500 κλινῶν, ἐγκαταστάσεις κλιματισμοῦ, μεγάλας αἰθούσας δεξιώσεων καὶ ἀναμονῆς, ζαχαροπλαστεῖα, ἑστιατόρια κλπ. καὶ δὲν θὰ εἶναι μόνον εἰς τὴν διάθεσιν τῶν ἐνοίκων του, ἀλλὰ καὶ εἰς τὴν διάθεσιν ὁλοκλήρου τοῦ λαοῦ τῆς Θεσσαλονίκης, ὁ ὁποῖος ἔχει τόσην ἀνάγκην ἀπὸ ἕνα κτίριον τὸ ὁποῖον θὰ προσφέρῃ τὰς αἰθούσας του πρὸς ψυχαγωγίαν. Τὸ ποσὸν τῆς ὁλικῆς δαπάνης ὑπολογίζεται εἰς 75–80 ἑκατομμύρια δραχμῶν. Πάντως τὸ ξενοδοχεῖον αὐτό, θὰ πληρώσῃ μίαν μεγάλην ἀνάγκην τῆς πόλεως τῆς Θεσσαλονίκης. Διὰ τοῦτο, κ. συνάδελφοι, παρακαλῶ ὅπως ψηφίσετε τὸ σχέδιον νόμου, μὲ τὴν πεποίθησιν, ὅτι ἐξυπηρετεῖτε ὁλόκληρον τὸν λαὸν τῆς Β. Ἑλλάδος καὶ γενικώτερον τὴν οἰκονομίαν αὐτῆς.

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Λ. Κωστῆς, ἔχει τὸν λόγον.

§18Δ. ΚΩΣΤΗΣ. Κύριοι βουλευταί, τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου, ὅπως ἀνέπτυξε καὶ ὁ συνάδελφος, εἰσηγητὴς τῆς πλειοψηφίας, ἀφορᾶ τὴν διάθεσιν τῶν ἀναγκαιούντων κεφαλαίων ὑπὸ τοῦ Ταμείου Συνταξιούχων τοῦ Ο.Τ.Ε. διὰ τὴν ἀνέγερσιν τουριστικοῦ ξενοδοχείου εἰς τὴν πόλιν τῆς Θεσσαλονίκης. Δύο εἶναι τὰ σκέλη τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου. Πρῶτον, ἡ ἀποδέσμευσις τῶν κεφαλαίων τοῦ Τ.Α.Π.Ο.Τ.Ε. καὶ δεύτερον, ἡ διάθεσις χώρου ὑπὸ τοῦ Δημοσίου σχεδὸν δωρεάν. Φρονῶ, ὅτι οἱαδήποτε τοποθέτησις τῶν κεφαλαίων τοῦ Τ.Α.Π.Ο.Τ.Ε., θὰ εἶναι προσφορωτέρα ἀπὸ τὴν παροῦσαν, λόγῳ τοῦ ὅτι τὸ ἐπιτόκιον σήμερον εἶναι 4%, δηλαδή, μηδαμινόν, ἀλλὰ καὶ διὰ τῆς προβλεπομένης τοποθετήσεως ἐξασφαλίζεται ἡ περιουσία τοῦ Τ.Α.Π.Ο.Τ.Ε. ἀπὸ πάσης διακυμάνσεως τῆς δραχμῆς. Τὸ δεύτερον σημεῖον ἀφορᾷ τὴν δωρεὰν διάθεσιν ἐκ μέρους τοῦ Δημοσίου ἐκτάσεως 10 στρεμμάτων, διότι πρόκειται οὐσιαστικῶς περὶ δωρεᾶς. Τὸ ἀντίτιμον τοῦ οἰκοπέδου θὰ ἀναλώσῃ τὸ Τ.Α.Π.Ο.Τ.Ε. εἰς ἔργα ἐξωραϊσμοῦ τῆς περιοχῆς. Δὲν συμφωνῶ μὲ τὴν ἔκθεσιν τοῦ Γ.Δ.Δ.Λ., ὅτι ἡ ἀξία θὰ εἶναι 9.000.000–10.000.000 δραχμῶν, διότι πρόκειται περὶ τέλματος. Ἐκεῖ, εἰς αὐτὸν τὸν χῶρον θὰ ἦτο ἀδύνατος ἡ ἀνέγερσις κτιρίου ὑπὸ ἰδιώτου, διότι ὡς προανεφέρθη, ὁλόκληρον τὸ κτίριον πρόκειται νὰ στηριχθῇ ἐπὶ πασσάλων, τὸ ὑπέδαφος εἶναι βουρκῶδες καὶ ἀπαιτεῖ σοβαρωτάτας δαπάνας θεμελιώσεως καὶ μόνον ὀργανισμὸς ὡς εἶναι ὁ Τ.Α.Π.Ο.Τ.Ε. δύναται νὰ τὸ ἀξιοποιήσῃ. Ποῖος ἰδιώτης θὰ ἠγόραζε τὸ κτῆμα αὐτὸ διὰ νὰ ἀνεγείρῃ ἕνα τοιοῦτον τεράστιον οἰκοδόμημα, ὥστε νὰ ἔχῃ τὴν ἀξίαν αὐτὴν τὸ κτῆμα; Καὶ ἀπὸ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς λοιπόν, οἱ ὅροι διαθέσεως τοῦ κτήματος εἶναι εὐνοϊκοί. Τρίτον ἐρώτημα τὸ ὁποῖον τίθεται, εἶναι ἐὰν ἡ τοποθέτησις τῶν χρημάτων τοῦ Τ.Α.Π.Ο.Τ.Ε. εἶναι εὐνοϊκή. Ἐκ τῶν ἐνδείξεων, φαίνεται, ὅτι ἡ τοποθέτησις αὐτὴ θὰ ἔχῃ καλυτέρας προσόδους ἀπὸ ἐκείνας, τὰς ὁποίας ἔχει σήμερον, ἀλλὰ καὶ σταθερωτέραν ἐξησφαλισμένην περιουσίαν. Δι’ αὐτοὺς τοὺς λόγους, κ. συνάδελφοι, καὶ διότι ἡ ἵδρυσις τοῦ ξενοδοχείου αὐτοῦ πρόκειται νὰ ἐξυπηρετήσῃ τὸν τουρισμόν, τὴν πόλιν τῆς Θεσσαλονίκης καὶ γενικώτερον τὴν οἰκονομίαν τῆς Βορείου Ἑλλάδος, προτείνομεν τὴν ἐπιψήφισίν του.

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Β. Ἐφραιμίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§20Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, αἱ δύο πράξεις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου αἱ ὁποῖαι κυροῦνται διὰ τοῦ παρόντος σχεδίου νόμου, ἀνεφέρθησαν ἀπὸ τοὺς προλαλήσαντας. Ἐλέχθη, ὅτι ἀφοροῦν τὴν ἵδρυσιν ξενοδοχείου τουριστικοῦ, πολυτελοῦς μάλιστα, εἰς τὴν Θεσσαλονίκην καὶ ἐδόθησαν περίπου καὶ τὰ στοιχεῖα, τόσον τῆς τοποθεσίας, ὅπου θὰ ἱδρυθῇ τὸ ξενοδοχεῖον, ὅσον καὶ τῶν ἄλλων σχετικῶν ὅρων. Θὰ πρέπει νὰ σημειωθῇ ἐκ προοιμίου, ὅτι ἡ ἵδρυσις καὶ αὐτοῦ τοῦ ξενοδοχείου καὶ ἡ δημιουργία καὶ ἄλλων ἔργων εἰς μίαν πόλιν ὡς ἡ Θεσσαλονίκη, ἡ ὁποία καὶ σήμερον διαδραματίζει ἕνα ρόλον εἰς τὴν Στερεὰν Ἑλλάδα καὶ πρόκειται νὰ διαδραματίσῃ καὶ σπουδαιότερον ἀκόμη ρόλον, ὡς οἰκονομικοῦ καὶ παιδικοῦ ἀκόμη κέντρου, ἐπιβάλλεται καὶ πρέπει νὰ γίνωνται. Ἀλλὰ θὰ πρέπει νὰ σημειωθῇ, ὅτι ἡ δημιουργία πάσης φύσεως ἔργων καὶ εἰδικώτερον ἡ ἀνέγερσις τοῦ ξενοδοχείου αὐτοῦ θὰ ἔπρεπε, πρὶν ἢ ἀποπερατωθῇ, νὰ πλαισιωθῇ μέσα εἰς ἕνα πρόγραμμα γενικώτερον, ὥστε νὰ ὑπάρξουν αἱ προϋποθέσεις, ὅτι καὶ τὸ ἔργον αὐτὸ ἢ καὶ ἄλλα ἔργα νὰ εἶναι βιώσιμα καὶ νὰ ἀποδώσουν, τόσον διὰ τὴν Θεσσαλονίκην, ὅσον καί, γενικώτερον, διὰ τὴν ἐθνικὴν οἰκονομίαν. Ἀπὸ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς ἡμεῖς τοὐλάχιστον ἔχομεν ὡρισμένας ἐπιφυλάξεις, αἱ ὁποῖαι ἀναφέρονται εἰς τὸ ἐὰν ἡ σύλληψις τῆς ἰδέας ἱδρύσεως τοῦ ξενοδοχειακοῦ αὐτοῦ κολλοσσοῦ εἰς τὴν Θεσσαλονίκην, ὑπὸ τὰς παρούσας συνθήκας, ἐστηρίχθη εἰς μίαν ρεαλιστικὴν ἐκτίμησιν τῶν πραγμάτων ὥστε νὰ καταστῇ ἡ ξενοδοχειακὴ αὐτὴ μονὰς βιώσιμος. Καὶ ὑπάρχει ἡ ἐπιφύλαξις αὐτὴ, διότι εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν τοῦ κυροῦντος τὰς δύο πράξεις νομοθετικοῦ διατάγματος, ἀναφέρεται, ὅτι ἡ τουριστικὴ σύνθεσις τῆς Θεσσαλονίκης ηὐξήθη καὶ δι’ αὐτὸν τὸν λόγον ἐπιβάλλεται ἡ ἵδρυσις τοῦ ξενοδοχείου αὐτοῦ. Τὸ ἐρώτημα εἶναι: Ηὐξήθη πράγματι ἡ τουριστικὴ κίνησις τῆς Θεσσαλονίκης καὶ κατ’ ἐπέκτασιν καὶ τῆς Βορείου Ἑλλάδος; Νὰ ηὐξήθη τόσον, ὥστε τὰ ἤδη ὑπάρχοντα ξενοδοχεῖα νὰ μὴ εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἀνταποκριθοῦν εἰς τὴν αὔξησιν αὐτήν; Νομίζω, ὅτι ἀπὸ τὰ ὑπάρχοντα στοιχεῖα ἡ ἀπάντησις πρέπει νὰ εἶναι ἀρνητική. Δὲν ἔχομεν δηλαδὴ μίαν αὔξησιν τοιαύτην εἰς τὴν Θεσσαλονίκην, ὥστε νὰ καθίσταται κατεπείγουσα καὶ ἐπιτακτικὴ ἡ ἀνέγερσις νέου ξενοδοχείου κολοσσοῦ, ὡς τὸ ὑπὸ ἵδρυσιν. Καὶ ἐὰν δὲν ἀνταπεκρίνοντο τὰ ὑπάρχοντα ξενοδοχεῖα εἰς τὰς σημερινὰς ἀνάγκας καὶ τὰς ἀνάγκας τοῦ ἀμέσου μέλλοντος τῆς τουριστικῆς κινήσεως, τὸ ἐρώτημα εἶναι διὰ ποῖον λόγον αἱ ξενοδοχειακαὶ ἐπιχειρήσεις αἱ ὁποῖαι μέχρι σήμερον ἐξυπηρέτησαν καὶ τὴν κίνησιν τῆς Ἐκθέσεως, ἀλλὰ καὶ τὸν ἐσωτερικὸν καὶ τὸν ἐξωτερικὸν τουρισμόν, διὰ τίνα λόγον παρὰ τὸ γεγονός, ὅτι ἔχει ὑποβληθῆ σειρὰ αἰτημάτων, δὲν ἔχουν ἐνισχυθῆ, ὥστε νὰ βελτιώσουν τὰς ἤδη ἐγκαταστάσεις των, στὸ νὰ εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἀνταποκριθοῦν καλύτερον εἰς τὴν ἀποστολήν των. Εἶναι χαρακτηριστικόν, κ. συνάδελφοι, ὅτι αἴτημα πρὸς τὰ ὑποκαταστήματα, τὰς ἐκθέσεις καὶ τὰ στοιχεῖα ποὺ δίδει τὸ Ξενοδοχειακὸν Ἐπιμελητήριον τῆς Θεσσαλονίκης ἔχουν κατὰ μέσον ὅρον μίαν συγκρότητα 40–50%, πρᾶγμα ποὺ σημαίνει, ὅτι ὁ ὑπάρχων ξενοδοχειακὸς ἐξοπλισμὸς εἰς τὴν Θεσσαλονίκην ἱκανοποιεῖται ἀπὸ τὴν ὑπάρχουσαν κίνησιν κατὰ 40–50%. Καὶ δὲν ἔχει αὔξησιν, κ. συνάδελφοι, ἢ δὲν ἔχει τοὐλάχιστον ἄμεσον προοπτικὴν αὐξήσεως ἡ τουριστικὴ κίνησις τῆς Θεσσαλονίκης καὶ τῆς Βορείου Ἑλλάδος, διότι ἐξ ἀπόψεως ἐσωτερικοῦ τουρισμοῦ, ὅ,τι παρατηρεῖται εἰς τὴν Θεσσαλονίκην εἶναι μία ἁπλῆ, περιωρισμένης ἐκτάσεως κίνησις ἐκ τῆς Μακεδονικῆς καὶ Θρακικῆς ἐνδοχώρας. Καὶ εἶναι περιωρισμένη ἡ κίνησις αὐτή, διότι ἀκριβῶς, ὁλόκληρος ἡ περιοχὴ αὐτὴ εἶναι γνωστόν, ὅτι ἔχει μάλιστα ἀπὸ μίαν οἰκονομικὴν κρίσιν, ἡ ὁποία περιορίζει τὴν δυνατότητα κινήσεως ὅλων τῶν παραγωγικῶν στρωμάτων, καὶ ὅτι ὑπάρχει τοὐλάχιστον ἡ ἄμεσος προοπτική, ὅτι ἡ κρίσις αὐτὴ θὰ ξεπερασθῇ, ὥστε νὰ ἔχωμεν ἀνάπτυξιν ἑνὸς ἐσωτερικοῦ τουριστικοῦ ρεύματος. Ἀπὸ τῆς ἄλλης πλευρᾶς ἐξ ἄλλου καὶ ὁ ἐξωτερικὸς τουρισμὸς τῆς Θεσσαλονίκης καὶ τῆς Βορείου Ἑλλάδος δὲν εἶναι ἀνεπτυγμένος καὶ διὰ τοὺς γενικοὺς λόγους, οἱ ὁποῖοι ἀφοροῦν γενικῶς τὸν τουρισμὸν εἰς τὴν χώρα μας, ἀλλὰ καὶ διὰ τὸν εἰδικὸν λόγον, ὅτι πρέπει ἡ Θεσσαλονίκη καὶ ἡ Βόρ. Ἑλλὰς θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἔχουν μίαν μικρὰν τουριστικὴν κίνησιν, ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν, ὅτι ὁ κορμὸς τόσον ὁ βαλκανικός, ὅσον καὶ ὁ κεντρο–εὐρωπαϊκὸς μὲ τὸν τοιοῦτον ἀνέκαθεν καὶ συγκοινωνιακῶς καὶ τουριστικῶς καὶ ἐμπορικῶς καὶ οἰκονομικῶς συνεδέετο, εἶναι σήμερον ἀποκεκομμένος ἀπὸ τὴν Θεσσαλονίκην καὶ ἀπὸ τοὺς λιμένας γενικῶς τῆς Βορείου Ἑλλάδος. Εἶναι γνωστόν, ὅτι σήμερον ἡ Θεσσαλονίκη καὶ γενικώτερον ἡ Βόρ. Ἑλλάς, εἶναι ἀποκεκομμένη ἐμπορικῶς, οἰκονομικῶς καὶ πολιτιστικῶς ἀπὸ τὴν ἐνδοχώραν τῆς Βαλκανικῆς καὶ τῆς Κεντρικῆς Εὐρώπης. Μὲ ὡρισμένας ἐκ τῶν χωρῶν αὐτῶν δὲν ὑπάρχει ἐπικοινωνία σιδηροδρομική, τηλεγραφικὴ καὶ τηλεφωνική. Δὲν ὑπάρχει συνεπῶς ὁ κύριος παράγων, ὁ ὁποῖος θὰ καθίστα ἐπείγουσαν τὴν ἀνάγκην ἀνεγέρσεως ἑνὸς τοιούτου ξενοδοχειακοῦ κολοσσοῦ. Ὁ συνάδελφος εἰσηγητὴς τῆς πλειοψηφίας, ὑπεστήριξεν, ὅτι εἶναι ἀπαραίτητος ἡ ἵδρυσις ἑνὸς τοιούτου ξενοδοχείου διὰ νὰ ἐξυπηρετηθοῦν οἱ ἐπισκέπται τῆς ἐκθέσεως Θεσσαλονίκης. Ἀλλά, κ. συνάδελφοι, ὁ κύκλος τῶν ξένων τῆς ἐκθέσεως Θεσσαλονίκης εἶναι ἕνας κόσμος ἐπιχειρηματιῶν τῆς συντόμου κινήσεως, ὁ ὁποῖος δὲν θὰ ἤθελεν ἕνα ξενοδοχεῖον ὑπερπολυτελείας. Δι’ αὐτὸν θὰ ἦσαν περισσότερον ἐξυπηρετικὰ τὰ ξενοδοχεῖα Αʹ κατηγορίας. Δεύτερον, προκειμένου περὶ κινήσεως τῆς ἐκθέσεως Θεσσαλονίκης, εἶναι βέβαιον, ὅτι ὑπάρχουν καὶ ἐδῶ ὡρισμένα ἐμπόδια τὰ ὁποῖα δὲν ἐπιτρέπουν νὰ λάβῃ ἡ ἔκθεσις τὰς διαστάσεις τὰς ὁποίας θὰ ἠδύνατο νὰ λάβῃ. Ὑπάρχει ἐπὶ παραδείγματι ἡ γνωστὴ δυσάρεστος πληροφορία, ὅτι εἶναι ἐνδεχόμενον νὰ ἱδρυθῇ κέντρον ἐκθέσεως Ἀμερικανικῶν προϊόντων εἰς τὸ Φαληρικὸν Δέλτα, τὸ ὁποῖον θὰ σημάνῃ πραγματικὴν δολοφονίαν διὰ τὴν ἔκθεσιν Θεσσαλονίκης. Καὶ ἀπὸ ἀπόψεως λοιπὸν μέλλοντος τῆς ἐκθέσεως τῆς Θεσσαλονίκης ἡ Κυβερνητικὴ πολιτικὴ δὲν μᾶς δίδει εὐοίωνον προοπτικήν. Δημιουργοῦμεν, κ. συνάδελφοι, ἕνα ξενοδοχειακὸν κολοσσὸν χωρὶς νὰ ἔχωμεν ἐξασφαλίσει τὰς προϋποθέσεις βιωσιμότητος αὐτοῦ, ἐνῷ θὰ ἠδύνατο τὰ μέσα αὐτὰ νὰ διατεθοῦν διὰ τὴν βελτίωσιν τῶν ὑπαρχουσῶν ξενοδοχειακῶν ἐγκαταστάσεων ἢ τὴν δημιουργίαν νέων ξενοδοχειακῶν μονάδων, οὐχὶ ὅμως τοιαύτης πολυτελείας ὡς τὸ προβλεπόμενον διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου καὶ νὰ προχωρήσωμεν ἐν συνεχείᾳ, ἀλλὰ πάντοτε βάσει προγραμματισμοῦ στηριζομένου εἰς τὰ πράγματα. Ὑπάρχει καὶ τὸ δεύτερον συμπέρασμα, κ. συνάδελφοι. Ὡς ἐλέχθη ἀπὸ τοὺς προλαλήσαντας κ. συναδέλφους, τὰ κεφάλαια διὰ τὴν ἀνέγερσιν τοῦ ξενοδοχείου αὐτοῦ θὰ διατεθοῦν ἀπὸ τὰ ἀποθεματικὰ τοῦ Ταμείου τῶν ἐργαζομένων εἰς τὸν Ο.Τ.Ε. Ἔχομεν δηλαδὴ μίαν ἐπισφαλῆ ἐπένδυσιν καὶ θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε τὴν ἔκφρασιν κἄπως ἐπιπολαίαν, διότι χρησιμοποιοῦνται κεφάλαια προοριζόμενα διὰ τοὺς ἠσφαλισμένους καὶ ἐργαζομένους εἰς τὸν Ο.Τ.Ε. ὡς καὶ διὰ τοὺς συνταξιούχους τοῦ ἰδίου ὀργανισμοῦ. Δὲν γνωρίζω, κ. συνάδελφοι, ἐὰν τὸ Ταμεῖον τῶν ἠσφαλισμένων τοῦ Ο.Τ.Ε θὰ ἀπεφάσιζε τὴν διάθεσιν τοῦ ποσοῦ αὐτοῦ ἐὰν ἦτο ἐλεύθερον νὰ διαθέσῃ ὡς αὐτὸ ἤθελε τὰ κεφάλαιά του. Ἡ σκέψις, ὅτι τὸ ἐνδεχόμενον ἐπικερδοῦς ἐπενδύσεως, ἐνισχύει τὴν ἐπιφύλαξίν μας, διατὶ ὅμιλος ἰδιωτῶν δὲν ἔσπευσε νὰ ἀναλάβῃ τὴν ἀνέγερσιν καὶ ἐν συνεχείᾳ καὶ ἐκμετάλλευσιν τῆς ἐπιχειρήσεως αὐτῆς. Τρίτον συμπέρασμα, κ. συνάδελφοι, πρέπει βεβαίως νὰ γίνουν ξενοδοχεῖα καὶ ἄλλα ἔργα εἰς τὴν Θεσσαλονίκην. Ἐρωτᾶται ὅμως, ποία θὰ πρέπει νὰ εἶναι ἡ ἱεράρχησις ἀπὸ ἀπόψεως σπουδαιότητος καὶ ἀναγκῶν. Τὰ 80–100 ἑκατ. ποὺ θὰ χρειασθοῦν διὰ τὴν ἀνέγερσιν τοῦ ξενοδοχείου αὐτοῦ, μήπως θὰ ἦτο σκοπιμώτερον νὰ ἐπενδύοντο εἰς παραγωγικωτέρας ἐπενδύσεις; Θὰ ἠδύναντο λ.χ. νὰ κατασκευασθοῦν ψυκτικοὶ χῶροι ἢ βιομηχανίαι ἐπεξεργασίας γεωργικῶν προϊόντων διὰ νὰ δοθῇ διέξοδος ἀφ’ ἑνὸς εἰς τὴν ὑποαπασχόλησιν καὶ ἀφ’ ἑτέρου νὰ βοηθηθῇ καὶ ἡ λύσις τῆς ἐξαγωγῆς τῶν Ἑλληνικῶν ἀγροτικῶν προϊόντων. Πέραν αὐτῶν ἦτο δυνατὸν νὰ ἐξευρεθῇ καὶ ἄλλος τομεύς παραγωγικῶν ἐπενδύσεων. Ἀλλὰ ὑπάρχει καὶ ἕτερον συμπέρασμα, κ. συνάδελφοι. Εἶναι βέβαιον ἀπὸ γενικὴν πεῖραν, ὅτι αὐτὸ ποὺ λέγεται τουρισμὸς καὶ ἀνάπτυξίς του συμβαδίζει πάντοτε μὲ τὴν γενικωτέραν οἰκονομικὴν ἀνάπτυξιν μιᾶς χώρας, ἢ μιᾶς περιοχῆς. Ἐὰν ἔχωμεν μίαν ὑποανάπτυκτον χώραν ἢ περιοχὴν τὸ φαινόμενον τουρισμὸς δὲν ἀναπτύσσεται. Εἶναι γνωστόν, ὅτι ἡ Ν. Ἰταλία καὶ ἀπὸ ἀπόψεως ἀρχαιολογικῶν μνημείων, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ ἀπόψεως τουριστικῶν καλλονῶν ὑπερέχει τῆς Β. Ἰταλίας. Θὰ ἔπρεπε συνεπῶς κατὰ τὴν λογικὴν ποὺ ἀκολουθεῖ τὸ νομοσχέδιον, ἡ Ν. Ἰταλία καὶ ἡ Σικελία νὰ εἶχαν γιγαντιαῖον εἰς ἀνάπτυξιν τουρισμόν. Ἐν τούτοις ὁ τουρισμὸς εἰς τὴν Β. Ἰταλίαν, ἡ ὁποία δὲν ἔχει οὔτε τὰς τουριστικὰς καλλονάς, οὔτε τὰς ἀρχαιότητας τῆς Ν. Ἰταλίας, εἶναι κατὰ πολὺ μεγαλύτερος, διότι ὑπάρχει οἰκονομικὴ ἀνάπτυξις καὶ παρέχει ὅλα τὰ ἐχέγγυα διὰ τὴν ἀνάπτυξίν του. Ἐνῷ εἰς τὴν Νότιον Ἰταλίαν, λόγῳ τῆς ὑποαναπτύξεως, ἡ ὁποία συνεχίζεται ἀκόμη εἰς τὴν περιοχὴν ἐκείνην, παρὰ τὸ γεγονός, ὅτι τὰ τυπικὰ γνωρίσματα μιᾶς περιοχῆς ἐν συγκρίσει μὲ τὴν Β. Ἰταλίαν, ἐν τούτοις ἔχει μικρότερον τουρισμόν. Καὶ διὰ τὴν χώραν μας, χωρὶς τὰ παραδείγματα νὰ ἔχουν τὰς ἀπαιτήσεις τῆς ἀπολύτου ἀναλογίας, ἀλλὰ μιᾶς σχετικῆς ἀναλογίας καὶ νὰ συνδυάζωνται, μάλιστα, καὶ μὲ τὴν γενικωτέραν πεῖραν ποὺ ὑπάρχει καὶ εἰς ἄλλας χώρας, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀναμείνωμεν, ὅτι θὰ ἔχωμεν ἀνάπτυξιν τοῦ τουρισμοῦ, ἂν αὐτὴ δὲν στηριχθῇ καὶ εἰς τὰς προϋποθέσεις τῆς γενικωτέρας ἀναπτύξεως τῆς οἰκονομίας τῆς χώρας μας. Ἑπομένως, καὶ ἀπὸ τὴν ἄποψιν αὐτὴν προέχει τὸ πῶς νὰ κατευθύνωνται αἱ ἐπενδύσεις, ἰδιαιτέρως ὅταν προέρχωνται ἀπὸ τὰ ταμεῖα τῶν ἐργαζομένων εἰς παραγωγικὰς ἐπενδύσεις, αἱ ὁποῖαι θὰ συντελέσουν εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τῆς οἰκονομίας τῆς χώρας καὶ θὰ δημιουργήσουν τὸ πλαίσιον, εἰς τὸ ὁποῖον θὰ εἶναι δυνατόν, ἐν συνεχεία, καὶ ἐφεδρικῶς νὰ ἀναγάγωμεν τὸν τουρισμὸν εἰς παραγωγικὸν κλάδον. Φοβοῦμαι, κ. συνάδελφοι, ὅτι ἡ Κυβέρνησις, ὅπως καὶ ἄλλοτε, παρασύρεται ἀπὸ τὴν τάσιν, τὴν ὁποίαν τόσον διαφημίζει, ὅτι ὁ τουρισμὸς ἀποτελεῖ μίαν ἀπὸ τὰς βασικὰς πηγὰς πλούτου τῆς χώρας, ὅτι ἀποτελεῖ ἕνα ἀποφασιστικὸν κλάδον διὰ τὴν οἰκονομίαν τῆς χώρας. Ἀποτελεῖ μίαν πηγὴν πλούτου, ἀλλὰ πρέπει νὰ ἐπισημανθῇ, καὶ νὰ γίνῃ κατανοητόν, ὅτι ὁ τουρισμός, ὡς τοιοῦτος κλάδος, ἔχει νὰ παίξῃ μόνον ἕνα ἐφεδρικὸν ρόλον, διότι προέχουν οἱ ἄλλοι κλάδοι τῆς οἰκονομίας, ἀπὸ τὴν ἀνάπτυξιν τῶν ὁποίων θὰ ἔχωμεν ἀνάλογον ἀνάπτυξιν τοῦ τουρισμοῦ. Κύριοι συνάδελφοι, θέλω νὰ εἴπω ὀλίγας λέξεις προκειμένου διὰ τὴν θέσιν, ἡ ὁποία ἐπελέγη διὰ νὰ ἀνεγερθῇ τὸ ξενοδοχεῖον 1.000 μέτρα μακρὰν τοῦ Λευκοῦ Πύργου καὶ ἐπὶ ἐκτάσεως, ἡ ὁποία προῆλθεν ἐξ ἐπιχωματώσεως. Τοῦτο σημαίνει δύο τινά: Πρῶτον, σύμφωνα μὲ παρατηρήσεις, τόσον τοῦ ξενοδοχειακοῦ ἐπιμελητηρίου, ὅσον καὶ τοῦ ἐμπορικοῦ κόσμου τῆς Θεσσαλονίκης, αὐτὴ ἡ ἀπόστασις τῶν 1.000 μέτρων ἀπὸ τὸν Λευκὸν Πύργον τοποθετεῖται τὴν μονάδα αὐτὴν κάπως ἔξω ἀπὸ τὸ καθ’ αὑτὸ ἐμπορικὸν κέντρον τῆς Θεσσαλονίκης καὶ εἶναι βέβαιον, ὅτι θὰ δημιουργήσῃ μίαν δυσχέρειαν δι’ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι θὰ ἤθελον ὅταν ἔρχωνται εἰς τὴν Θεσσαλονίκην δι’ ἐμπορικὰς καὶ οἰκονομικὰς ὑποθέσεις κλπ., καὶ αὐτὸς ὁ κόσμος εἶναι τὸ διαρκὲς ρεῦμα καὶ ὄχι ὁ ἄλλος, ὁ ὁποῖος θὰ ἔλθῃ εἰς πολὺ περιωρισμένον ἀριθμόν, διὰ νὰ ἴδῃ τὰ Βυζαντινὰ τῆς Θεσσαλονίκης ἢ νὰ πεταχθῇ εἰς τὸ Ἅγιον Ὄρος. Ἀλλοίμονον ἂν τοιοῦτοι ξενοδοχειακοὶ κολοσσοὶ πρόκειται νὰ ἐπιζήσουν μόνον ἀπὸ τὴν κίνησιν αὐτοῦ τοῦ εἴδους τῶν τουριστῶν. Δι’ αὐτοὺς τοὺς μονίμως κινουμένους, ἡ ἀπόστασις τῶν 1.000 μέτρων, κατὰ τὴν κρίσιν τοῦ ἐμπορικοῦ, οἰκονομικοῦ κόσμου τῆς Θεσσαλονίκης εἶναι ἕνα ἐμπόδιον καὶ μία δυσχέρεια, διότι κεῖται μακρὰν καὶ ἐκτὸς τοῦ ἐμπορικοῦ — οἰκονομικοῦ κέντρου τῆς Θεσσαλονίκης. Καὶ τὸ δεύτερον στοιχεῖον: Ἔκτασις προελθοῦσα ἐξ ἐπιχωματώσεως, ποὺ σημαίνει, πέραν τῶν κανονικῶν δαπανῶν θεμελιώσεως οἱουδήποτε, εἰδικαὶ ὑπερβολικαὶ δαπάναι, αἱ ὁποῖαι θὰ γίνουν διὰ τὴν πασσάλωσιν καὶ τήν, ἐν συνεχεία, θεμελίωσιν. Κύριοι συνάδελφοι, κτίζομεν, κυριολεκτικῶς, εἰς ἄμμον. Ἀρχικῶς, ὑπελογίσθη, π.χ. ὅτι θὰ χρειασθῇ, προκειμένου νὰ γίνῃ ἡ πασσάλωσις, 10–12 μέτρα. Ἐν συνεχεία, οἱ ὑπολογισμοὶ φθάνουν τὰ 16 μέτρα. Νομίζω, ὅτι τὸ ἔργον δὲν ἤρχισεν ἀκόμη. Δὲν ξεύρω ὅταν θὰ ἀρχίσῃ εἰς ποῖον βάθος θὰ φθάσωμεν. Μπορεῖ νὰ ὑπάρξῃ μία ἀναλογία μὲ τὰ ἔργα τῆς Ὁμονοίας. Ἑπομένως, τὸ ἐρώτημα εἶναι, ἀφοῦ ἡ θέσις κριτήρια ἐμπορικὰ–οἰκονομικὰ δὲν ἦτο κατάλληλος, διατὶ νὰ πᾶμε εἰς αὐτὴν τὴν ἐπισφαλῆ, ἀπὸ ἀπόψεως οἰκοδομικῆς, θέσιν; Δὲν ὑπῆρχεν ἄλλη ἔκτασις, ἡ ὁποία νὰ ἦτο εἰς καταλληλοτέραν θέσιν, ἐν σχέσει μὲ τὸ ἐμπορικὸν—οἰκονομικὸν κριτήριον τῆς Θεσσαλονίκης; Φυσικά, δὲν εἶμαι ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος ἐμελέτησεν ἀπὸ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς τὸ ζήτημα. Θέτω ἐρώτημα καὶ θὰ πρέπει ὁ κ. Ὑπουργὸς ν’ ἀπαντήσῃ, διατὶ ἔπρεπε, ὁπωσδήποτε, ἐκεῖ νὰ γίνῃ τὸ ξενοδοχεῖον παρὰ τὸ γεγονός, ὅτι ὑπάρχουν αὐτοὶ οἱ δυσμενεῖς παράγοντες. Ἔχω, κ. συνάδελφοι, ἐνημερωθῆ κατὰ καιρούς, καὶ δι’ ἐπιφυλάξεως τῶν τεχνικῶν εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ τῆς πασσαλώσεως, θεμελιώσεως κλπ. Ἑπομένως, κ. συνάδελφοι, καὶ ἀπὸ τὰς παρατηρήσεις αὐτὰς μπορεῖ νὰ ὑπάρξουν ὡρισμένα πάλιν συμπεράσματα, ὅτι δηλαδὴ ἡ τοποθεσία, ἡ ὁποία ἐπελέγη, εἶναι ἀσύμφορος οἰκονομικῶς–ἐμπορικῶς, ὅτι ὁ χῶρος εἶναι ἀκατάλληλος διὰ τοὺς λόγους ποὺ ἀνέφερον καὶ τίθεται τὸ ἐρώτημα, μήπως ἡ ἐπιλογὴ τῆς τοποθετήσεως ὀφείλεται εἰς τὸ γεγονός, ὅτι διὰ τῆς ἀνεγέρσεως ἐκεῖ αὐτῆς τῆς ξενοδοχειακῆς μονάδος καὶ τῶν ἔργων ποὺ θὰ γίνουν πέριξ τῆς περιοχῆς εὐνοοῦνται ὡρισμένα οἰκόπεδα ἢ οἰκοπεδοῦχοι τῆς περιοχῆς, διότι, πράγματι, ὅταν κανεὶς ἔχῃ ἕνα οἰκόπεδον, τὸ ὁποῖον μέχρι τώρα ἦτο ἕνα τέλμα, ἀφ’ ἧς γίνῃ ἡ ἀξιοποίησις, ἡ ἐξυγίανσις τοῦ τέλματος καὶ ἱδρυθῆ ἕνας ξενοδοχειακὸς κολοσσός, εἶναι γεγονός, ὅτι ἡ περιοχὴ αὐτὴ ἀποκτᾶ μίαν πολλαπλασίαν ἀξίαν καὶ εἶναι ἐπίσης πιθανὸν ἢ βέβαιον, ὅτι ἐπωφελοῦνται ἀπὸ τὴν περίπτωσιν αὐτὴν καὶ ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι εἶχον ἐκτάσεις εἰς τὴν περιοχὴν αὐτὴν ἢ ἐν ὄψει καὶ ἀφοῦ ἐπληροφορήθησαν πρὶν ἢ τὰ πράγματα γίνουν γνωστὰ δημοσίᾳ, ὅτι ἐπρόκειτο νὰ ἐπισυμβῇ ἓν τοιοῦτον ἔργον εἰς τὴν περιοχὴν αὐτὴν ἔσπευσαν νὰ γίνουν οἰκοπεδοῦχοι τῆς περιοχῆς αὐτῆς. Διατυπώνω ἐρώτημα μὲ ὅλας τὰς ἐπιφυλάξεις. Δὲν νομίζω, ὅτι μπορεῖ νὰ εἶναι ἔτσι καὶ εἴμεθα ὑποχρεωμένοι, ἐπειδὴ πρόκειται, σὺν τοῖς ἄλλοις, νὰ διατεθοῦν κεφάλαια τῶν ἐργαζομένων διὰ νὰ ἱδρυθῇ ἡ μονὰς αὐτὴ καὶ ὅπου ἀκόμη ἔχομεν ἔστω καὶ ἐκ τοῦ μακρόθεν ὡρισμένας ἐπιφυλάξεις νὰ διατυπώσωμεν καὶ ὡρισμένα ἐρωτήματα διὰ νὰ ξεκαθαρίσῃ αὐτὸ τὸ θέμα, ὥστε, τελικῶς, ἡ λύσις ποὺ δίδεται νὰ γίνῃ, ὅσον εἶναι δυνατόν, πλέον ἀδιάβλητος. Ὑπάρχει, κ. συνάδελφοι, καὶ ἓν τρίτον θέμα: Τουριστικὸν ξενοδοχεῖον πολυτελείας. Εἶναι χρήσιμον, οἱ κ.κ. Ὑπουργοί, νὰ μᾶς εἴπουν, ἐπὶ τέλους, ὅταν προσπαθοῦμεν νὰ ἀναπτύξωμεν τὸν τουρισμὸν εἰς τὴν Θεσσαλονίκην καὶ εἰς τὴν Βόρειον Ἑλλάδα, εἰς ποῖον κοινὸν ἀπευθυνόμεθα; εἴτε προκειμένου περὶ ἐσωτερικοῦ τουρισμοῦ, εἴτε προκειμένου περὶ ἐξωτερικοῦ τουρισμοῦ; Ποῖον εἶναι αὐτὸ τὸ κοινόν, τὸ ὁποῖον ἐπιδιώκομεν νὰ προσελκύσωμεν, νὰ περιποιηθῶμεν, ὥστε αὐτὸ νὰ γίνῃ ἓν εἶδος διαφημιστικὸν εἰς τὸ ἐξωτερικόν, διὰ νὰ προσέλθῃ καὶ ἄλλη πελατεία; Ἐπαναλαμβάνω, κ. συνάδελφοι, μήπως πρόκειται νὰ ἐξυπηρετηθοῦν οἱ τουρίσται τῆς ἐποχῆς ἐκείνης, κατὰ τὴν ὁποίαν τουρισμὸς ἐσήμαινεν ὡρισμένον κύκλον ἀνθρώπων οἱ ὁποῖοι, λόγῳ περιουσιακῆς καταστάσεως, ἑκάστοτε, ἔκαμαν μίαν βόλταν εἰς διαφόρους χώρας ἢ περὶ τῶν γνωστῶν τύπων οἱ ὁποῖοι εἶναι λάτρεις τῶν ἀρχαίων μνημείων. Ἐὰν πρόκειται περὶ αὐτοῦ τοῦ κόσμου, εἶναι βέβαιον, ὅτι δὲν ἀναπτύσσεται τουρισμός, ὅπως τὸν ἐννοεῖ ἡ σημερινὴ πραγματικότης. Κατὰ τὴν σημερινὴν πραγματικότητα, ὁ τουρισμὸς ἔχει γίνει ἕνα μαζικὸν φαινόμενον καὶ ἀπευθύνεται εἰς τὴν μᾶζαν τῶν ἀνθρώπων οἱ ὁποῖοι θέλουν νὰ ταξιδεύουν εἰς διαφόρους χώρας. Ἐρωτᾶται, λοιπόν, ἐὰν ἀπευθυνώμεθα εἰς αὐτοῦ τοῦ εἴδους, τοὺς μέσους τουρίστας, τὸν ὑγιῆ τουρισμόν, εἶναι δυνατὸν ποτὲ τὸ πολυτελὲς αὐτὸ ξενοδοχεῖον νὰ ἀποδώσῃ ἢ μήπως θὰ ἦτο προτιμότερος ἕνας ἄλλος τύπος ξενοδοχείου, ὁ ὁποῖος θὰ προσήλκυε τὸν μαζικὸν αὐτὸν τουρισμόν; Ἡμεῖς πιστεύομεν, ὅτι ἡ πόλις τῆς Θεσσαλονίκης θὰ εὕρῃ τὴν λύσιν τοῦ τουριστικοῦ της προβλήματος ὅταν ἡ Β. Ἑλλὰς καὶ ἡ Θεσσαλονίκη παύσουν νὰ εἶναι ἀποκεκομμέναι ἀπὸ τὰς βαλκανικὰς καὶ κεντροευρωπαϊκὰς χώρας, διότι εἶναι γνωστόν, ὅτι εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν κῦμα τουριστῶν θὰ ἔλθῃ καὶ ἀπὸ τὰς χώρας αὐτάς. Ὡς ἐκ τούτου ὁ τύπος τοῦ ξενοδοχείου αὐτοῦ τοῦ ὁποίου μελετᾶται ἡ ἀνέγερσις, οὐδὲν πρόκειται νὰ προσφέρῃ εἰς τὴν πόλιν τῆς Θεσσαλονίκης. Θὰ πρέπει νὰ ὑπάρξῃ, συνεπῶς, ἀπάντησιν ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἀποβλέπῃ εἰς τὸν μαζικὸν τουρισμὸν ἢ εἰς τὸν τουρισμὸν μιᾶς μερίδος ξένων, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἁπλῶς λάτρεις τῶν ἀρχαίων μνημείων, ἢ τύποι ὑπερπλουσίων. Τέλος, ὑπάρχει, κύριοι συνάδελφοι, καὶ ἡ ἀσφαλιστικὴ ἄποψις, ὑπῆρχε καὶ ὑπάρχει πάντοτε ἕνα μόνιμον αἴτημα, μία κατακραυγὴ τῶν ἐργαζομένων: Ἕως πότε τὰ κεφάλαια τῶν ἀσφαλιστικῶν των Ταμείων, τὰ ὁποῖα συνεκεντρώθησαν μὲ ἱδρῶτα καὶ αἷμα θὰ εὑρίσκωνται δεσμευμένα καὶ ἀναξιοποίητα χωρὶς νὰ ἔχουν δικαίωμα τὰ ἀσφαλιστικὰ Ταμεῖα νὰ τοποθετοῦν τὰ κεφάλαια αὐτῶν τῶν ἐργαζομένων εἰς παραγωγικοὺς σκοποὺς καὶ πλουτισμόν των, ἰδιὰ νέων ἐσόδων. Καὶ ἕως πότε ἀκόμη ἡ Κυβέρνησις, ἡ Νομισματικὴ Ἐπιτροπή, θὰ κατευθύνῃ τὰ κεφάλαια τῶν Ταμείων αὐτῶν εἰς ἐπισφαλεῖς καὶ μὴ παραγωγικὰς τοποθετήσεις, ἄνευ τῆς γνώμης τῶν ἀμέσως ἐνδιαφερομένων, ἀλλὰ μόνον κατὰ τὴν κρίσιν της; Εἶναι γνωστόν, ὅτι εἰς τὰ Διοικητικὰ Συμβούλια τῶν διαφόρων ἀσφαλιστικῶν Ταμείων, τίθεται τὸ δίλημμα ἢ παραμένουν τὰ κεφάλαιά των ἐσαεὶ δεσμευμένα μὲ τόκον 4% ἢ νὰ τοποθετηθοῦν εἰς μὴ παραγωγικὰ ἔργα, κατὰ τὰς ὑποδείξεις τῆς Κυβερνήσεως καὶ τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς. Εἶναι ἕνα καθεστὼς εἰς βάρος τῆς τάξεως τῶν ἐργαζομένων ἐντελῶς ἀπαράδεκτον καὶ ἡ ἐπίπτωσις δὲν εἶναι μόνον εἰς βάρος αὐτῶν, ἀλλὰ καὶ εἰς βάρος τῆς ἐθνικῆς μας οἰκονομίας, διότι εἶναι βεβαιωμένον, ὅτι, ἐὰν τὰ Ταμεῖα ἦσαν ἐλεύθερα νὰ ἀποφασίσουν, θὰ ἀντετάσσοντο εἰς τὴν ἀπόφασιν τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς καὶ θὰ ἐτοποθέτουν τὰ κεφάλαιά των παραγωγικῶς, πρὸς ὄφελος τῶν ἐργαζομένων καὶ τῆς ἐθνικῆς οἰκονομίας γενικώτερον. Κύριοι συνάδελφοι, ὑπάρχουν ἀκόμη ὡρισμένα ἐρωτήματα, ἐπὶ τῶν ὁποίων θὰ ἦτο χρήσιμον νὰ ἀπαντήσουν οἱ κ.κ. ὑπουργοί. Τὸ νομοσχέδιον ἀναφέρει ὅτι, μετὰ τὴν κύρωσιν τῶν δύο αὐτῶν πράξεων τὰ ἀποθεματικὰ θὰ διατεθοῦν ἐκ τοῦ Κλάδου τῶν συντάξεων. Ἡ δευτέρα πρᾶξις, ὅμως, τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ἀναφέρει, ὅτι εἰς τὴν περίπτωσιν, κατὰ τὴν ὁποίαν δὲν θὰ ἐπαρκέσουν τὰ κεφάλαια τοῦ Κλάδου συντάξεων, θὰ μεταφερθοῦν καὶ τὰ διαθέσιμα τοῦ Κλάδου ἀσθενείας εἰς τὸν Κλάδον συντάξεων, διὰ νὰ ἀποπερατωθῇ τὸ ἔργον. Ἐρωτᾶται, ὅμως, τὶ θὰ γίνῃ ἐὰν δὲν φθάσουν καὶ τὰ ἀποθεματικὰ αὐτὰ διὰ τὴν ὁλοκλήρωσιν τοῦ ἔργου; Καὶ πῶς, ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, θὰ ἐξυπηρετηθοῦν αἱ ἄμεσοι ἀνάγκαι ἀπὸ ὑγειονομικῆς πλευρᾶς τῶν ἐργαζομένων αὐτῶν; Ὑπάρχει ἐπίσης τὸ ἐρώτημα καὶ ποῖος θὰ εἶναι ὁ ἀνάδοχος τοῦ ξενοδοχείου αὐτοῦ. Βεβαίως, δὲν θὰ εἶναι οἱ ὑπάλληλοι τοῦ ΟΤΕ, οἱ ὁποῖοι θὰ μεταβληθοῦν καὶ εἰς ξενοδόχους. Ἀλλὰ τότε, ποῖος θὰ εἶναι ὁ ἀνάδοχος; Κατὰ τὴν δημοπρασίαν, ἐνδεχομένως τὸ Ταμεῖον νὰ τεθῇ καὶ πάλιν ἐκβιαστικῶς πρὸ τοῦ διλήμματος, διὰ νὰ ἀναθέσῃ εἰς κάποιον ἀνάδοχον τὴν μονάδα αὐτὴν διὰ νὰ ἀρχίσῃ ἀμέσως ἡ ἐκμετάλλευσις ἢ νὰ μὴ ὑποκύψῃ εἰς δυσμενεῖς ὅρους, ἀλλὰ τότε νὰ μένῃ ἀναξιοποίητον τὸ ξενοδοχεῖον. Καὶ ἐκ τοῦ διλήμματος αὐτοῦ εἶναι ἐνδεχόμενον τὸ Ταμεῖον νὰ ἀναγκασθῇ νὰ ἀναθέσῃ τὴν ἐκμετάλλευσιν τοῦ ξενοδοχείου ὑπὸ μὴ ἀποδοτικοὺς ὅρους εἰς ἕνα ἀνάδοχον, ὁ ὁποῖος θὰ τοῦ ἐπιβληθῇ. Τέλος, κ. Ὑπουργέ, ὑπάρχει τὸ ἐρωτηματικόν: Τὸ τίμημα, τὸ ὁποῖον θὰ εἰσπράξῃ τὸ Δημόσιον διὰ τὴν πώλησιν τοῦ οἰκοπέδου, θὰ διατεθῇ παρ’ αὐτοῦ διὰ τὴν ἐξυγίανσιν τοῦ χώρου; Ὁπότε εἶναι βεβαιωμένον, ὅτι θὰ ὑπάρξουν περιοχαὶ καὶ οἰκόπεδα πλησίον εὑρισκόμενα, τὰ ὁποῖα θὰ ἀποκτήσουν μεγίστην ἀξίαν.

§21Α. ΘΕΟΔΟΣΙΑΔΗΣ. Κύριε συνάδελφε, τὸ ποσὸν τῶν 9.000.000 δραχμῶν, τὸ ὁποῖον θὰ εἰσπράξῃ τὸ Δημόσιον ἐκ τῆς διαθέσεως τοῦ γηπέδου, θὰ διατεθῇ διὰ τὴν ἀξιοποίησιν τοῦ χώρου δι’ ἀποχετευτικὰ ἔργα καὶ διὰ τὸ πάρκον.

§22Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε συνάδελφε, δὲν εἶναι γνωστὸν ἀκόμη ποία θὰ εἶναι ἡ τελικὴ οἰκοπεδικὴ ἔκτασις διὰ τὴν ἀνέγερσιν τοῦ ξενοδοχείου αὐτοῦ καὶ τοῦ χώρου διὰ τὰ ἄλλα συγκροτήματα. Εἶναι βεβαιωμένον ἐπίσης, ὅτι θὰ προκύψουν οἰκόπεδα ἀξιοποιημένα. Τὰ οἰκόπεδα αὐτὰ θὰ διατεθοῦν; Ἐν πάσῃ περιπτώσει, κύριοι συνάδελφοι, ἡ Θεσσαλονίκη ἀναμφισβητήτως ἔχει ἀνάγκην πολλῶν καὶ μεγάλων ἔργων, ἀλλὰ ἔργων παραγωγικῶν, τὰ ὁποῖα θὰ ἀναπτύξουν τὴν ἰδικήν της οἰκονομίαν καὶ θὰ βοηθήσουν καὶ τὴν ἐνδοχώραν αὐτῆς. Ἔχει ἐπίσης ἀνάγκην ξενοδοχειακῶν μονάδων. Ἀλλὰ εἰς τὰ θέματα αὐτὰ πρέπει νὰ ὑπάρξῃ μία ἱεράρχησις, εἷς ρεαλιστικὸς προγραμματισμός. Εἰς ὅ,τι ἀφορᾷ τὸν ἐξοπλισμὸν καὶ τὴν ὀργάνωσιν νέων ξενοδοχείων, πρέπει νὰ ἐνισχυθοῦν τὴ ἤδη ὑπάρχοντα καὶ βάσει σχεδίου νὰ ἱδρυθοῦν καὶ νέα, πάντοτε ὅμως ἀφοῦ ταὐτοχρόνως θὰ ἐξασφαλίζωνται καὶ αἱ ἄλλαι προϋποθέσεις ἀναπτύξεως τοῦ τουρισμοῦ, ἡ ὁποία δὲν ἐξαντλεῖται μόνον εἰς τὴν ἵδρυσιν ξενοδοχείου. Φοβοῦμαι πολύ, ὅτι, ὡς συνέλαβεν ἡ Κυβέρνησις τὸ θέμα αὐτό, ἡ ὅλη ὑπόθεσις θὰ ἀποβῇ εἰς βάρος τῶν ἐργαζομένων. Ἡμεῖς θὰ δεχθῶμεν τὴν κύρωσιν τῶν πράξεων αὐτῶν, ἀλλὰ μὲ ὅλας τὰς ἐπιφυλάξεις τὰς ὁποίας ἐθέσαμεν καὶ μίαν εὐχήν, ὅπως εὐοδωθῇ ὁ ἐπιδιωκόμενος σκοπὸς καὶ ἡ προσπάθεια διὰ τὸ καλὸν τῆς Θεσσαλονίκης. Ἐπ’ εὐκαιρίᾳ, συνιστῶμεν εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ μὴ προχωρῇ εἰς τὴν ἐκτέλεσιν ἔργων ἐντυπωσιακῶν, ἀλλὰ ἔργων προγραμματισμένων καὶ παραγωγικῶν, διὰ νὰ ὑπάρξουν ἀγαθὰ ἀποτελέσματα ὑπὲρ τῶν ἐργαζομένων καὶ τῆς ἐθνικῆς μας οἰκονομίας.

§23ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Παπανδρέου, ἔχει τὸν λόγον.

§24Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἐπιθυμῶ, πρῶτον, νὰ ἐκφράσω τὴν γνώμην μου ἐπὶ ἑνὸς γενικοῦ θέματος, τὸ ὁποῖον ἔθιξεν ὁ προλαλήσας συνάδελφος. Δὲν εἶμαι σύμφωνος εἰς τὴν ὑποτίμησιν τῆς σημασίας τοῦ τουρισμοῦ εἰς τὴν Ἑλλάδα. Ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι καὶ ἡ γεωργία ἡ Ἑλληνικὴ καὶ ἡ Βιομηχανία μας, δὲν ἔχουν ἀπεριορίστους δυνατότητας. Μόνον ὁ τουρισμὸς ἔχει ἀπεριορίστους δυνατότητας. Καὶ ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὴν ἰδικήν μας δημιουργικὴν ἔμπνευσιν, τὴν ὀργανωτικὴν ἱκανότητα καὶ τὸ ἐπίπεδον πολιτισμοῦ, νὰ τὸν καταστήσωμεν μεγάλην πηγὴν καὶ εἰσοδήματος καὶ ἀπασχολήσεως. Ἐπίσης δὲν εἶμαι σύμφωνος εἰς τὴν μονομέρειαν, ὅτι πρέπει νὰ ἀποβλέψωμεν μόνον εἰς τὰ ξενοδοχεῖα δευτέρας τάξεως. Πρέπει νὰ ἀποβλέψωμεν εἰς ὅλας τὰς κοινωνικὰς τάξεις. Καὶ τὸ παράδειγμα δίδει ἀκόμη καὶ ἡ Σοβιετικὴ Ἕνωσις. Ἀναγινώσκω σήμερον εἰς τὸν Τύπον, ὅτι «τὸ κόστος τῆς διαμονῆς τῶν ξένων εἰς τὰ τουριστικὰ κέντρα τῆς Μόσχας προσηρμόσθη εἰς ὅλα τὰ βαλάντια καὶ κυμαίνεται ἀπὸ 1,5 μέχρι 30 δολλάρια τὴν ἡμέραν»! Προβλέπει, ἑπομένως, ἡ Μόσχα τὴν ἐπίσκεψιν ζαπλούτων, διότι 30 δολλάρια τὴν ἡμέραν εἶναι βεβαίως κολοσσιαία δαπάνη. Καὶ ἐν τούτοις, ἡ Μόσχα τὸ προβλέπει. Ἴσως αἱ ἐκλεκτικαὶ συγγένειαι θὰ ὑπαγορεύουν αὐτὴν τὴν ἀνταπόκρισιν τῶν ἐπισκέψεων! (γέλωτες). Ὑποστηρίζω, ὅτι πρέπει νὰ ἐπιδιωχθοῦν ταὐτοχρόνως ὅλα, διότι ὑπερμέτρως καθυστερήσαμεν. Ὅταν συγκρίνωμεν τὴν ἀπόδοσιν τοῦ τουρισμοῦ εἰς τὰς γειτονικὰς χώρας, ὅπως εἰς τὴν Ἰταλίαν, καὶ τὴν μεγίστην καθυστέρησιν τὴν ἰδικήν μας, ποία πρέπει νὰ εἶναι ἡ ἐπιδίωξίς μας; Ὄχι ἡ ἀναστολή, ἀλλὰ ἡ ἐνίσχυσις, ἡ προώθησις. Καὶ ὅπου βλέπομεν αὐτὴν τὴν προσπάθειαν ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως, ὀφείλομεν νὰ τὴν ἐνθαρρύνωμεν. Ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτὴν ἐγκρίνομεν ἀνεπιφυλάκτως τὸ νομοσχέδιον. Γενικώτερον, ἐκφράζομεν τὴν χαράν μας, διότι εἰς τὴν πρωτεύουσαν τῆς Βορείου Ἑλλάδος καταβάλλεται προσπάθεια μεγάλης ἀναπτύξεως, ἡ ὁποία τὴν προορίζει πράγματι εἰς μίαν σημαντικὴν εὐρωπαϊκὴν πόλιν. Καὶ εἶναι προφανές, ὅτι ἐὰν ἐξαιρέσητε τὸ κέντρον τῶν Ἀθηνῶν, κατὰ τὰ λοιπὰ αἱ μὲν Ἀθῆναι εἶναι πτωχὴ ἐπαρχιακὴ πόλις, ἡ δὲ Θεσσαλονίκη βαδίζει πρὸς τὸ μεγαλεῖον μιᾶς συγχρόνου εὐρωπαϊκῆς πόλεως. Μὲ τὴν εὐκαιρίαν αὐτήν, θὰ ἤθελα νὰ εἴπω ὀλίγας λέξεις δι’ ἓν μετριόφρον αἴτημα τῆς πρωτευούσης τῆς Πελοποννήσου. Εἰς ἓν πτωχὸν φέρρυ–μπὼτ εἶχεν ἐλπίσει ἡ πρωτεύουσα τῆς Πελοποννήσου. Συνέβη, ὅμως, τυπικὸν πρόσκομμα ἐκ μιᾶς ἀποφάσεως τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας. Αἱ Πάτραι ἀναγνωρίζουν ἀνεπιφυλάκτως τὰ βάσιμα δικαιώματα τῆς Ἠπείρου καὶ τὰ ὑποστηρίζουν ἐνθέρμως. Δὲν ζητοῦν νὰ ἀφαιρέσουν τίποτε ἀπὸ τὴν Ἤπειρον. Ἀντιθέτως, ζητοῦν νὰ προσθέσουν συγκοινωνίαν καὶ εἰς τὴν Ἤπειρον καὶ εἰς τὰς Πάτρας. Διὰ τοῦτο, μὲ τὴν σημερινὴν εὐκαιρίαν, θὰ ἤθελα νὰ ἀπευθύνω μίαν παράκλησιν πρὸς τὴν Κυβέρνησιν: Διὰ τοῦ ἰδίου τρόπου, διὰ πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου νὰ διευθετήσῃ τὸ θέμα, ἐφ’ ὅσον ὑπάρχει ἀκόμη καιρός. Γνωρίζει ἡ Βουλή, ὅτι εἶμαι ἐναντίον τῶν νομοθετικῶν πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἐκτὸς μόνον τῶν ἐξαιρετικῶς ἐπειγόντων θεμάτων, ὑπηρεσιακῆς φύσεως. Ἀλλὰ αὐτὴ εἶναι ἡ συγκεκριμένη περίπτωσις. Ἀγαπητοὶ συνάδελφοι καὶ κύριοι ὑπουργοί, πανηγυρίζομεν πᾶσαν ὑπηρεσίαν πρὸς τὴν πρωτεύουσαν τῆς Βορείου Ἑλλάδος, ἀλλὰ δὲν δυνάμεθα νὰ δεχθῶμεν ἀδιαμαρτυρήτως τὴν σκληρὰν ἐγκατάλειψιν τῆς πρωτευούσης τῆς Πελοποννήσου. Καὶ διὰ τοῦτο δὲν ζητοῦμεν ἁπλῶς, ἀξιοῦμεν πλέον τὴν ἱκανοποίησιν αὐτοῦ τοῦ δικαιοτάτου καὶ ἐλαχίστου αἰτήματος.

§25ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Γιαρένης, ἔχει τὸν λόγον.

§26Ε. ΓΙΑΡΕΝΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, διὰ τοῦ ὑπὸ συζήτησιν σχεδίου νόμου ζητεῖται ἡ κύρωσις τῶν ὑπ’ ἀριθ. 955)58 καὶ 78)59 πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου περὶ ἀνεγέρσεως τουριστικοῦ ξενοδοχείου εἰς τὴν πόλιν τῆς Θεσσαλονίκης. Ἀναντιρρήτως ἡ ἀνέγερσις, ἀλλὰ καὶ ἡ ἀπρόσκοπτος λειτουργία τοῦ πολυτελοῦς τούτου ξενοδοχείου θὰ ἦτο ὠφέλιμος καὶ κόσμημα διὰ τὴν πόλιν, ἐξυπηρετικὸν δὲ κατὰ τὴν περίοδον τῆς Διεθνοῦς Ἐκθέσεως καὶ διὰ τὴν προσέλκυσιν ξένων τουριστῶν. Εἶναι γνωστόν, ὅμως, εἰς τοὺς καλῶς γνωρίζοντας τὰ πράγματα καὶ τοὺς ξενοδοχειακοὺς κύκλους, ὅτι ἡ ἵδρυσις τοῦ ξενοδοχείου τούτου θὰ ἐπιφέρῃ αὐτομάτως τὴν ἐξαθλίωσιν ὅλων τῶν ἄλλων ξενοδοχείων, διότι θὰ εἶναι ὑποχρεωμένον ἀπὸ τῆς πρώτης ἡμέρας νὰ ἀρχίσῃ τὸν συναγωνισμόν, διὰ νὰ ἀποφύγῃ ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ὑπέστη ἡ ἐπιχείρησις τοῦ πολυτελοῦς Ξενοδοχείου τῆς Χαλκίδος, δεδομένου μάλιστα, ὅτι αὐτὸ καθ’ ἑαυτὸ τὸ γεγονὸς τῆς ἱδρύσεως ξενοδοχείου δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ προσελκύσῃ νέους πελάτας. Ἂς ἐξετάσωμεν ἤδη τὰς ἐλλείψεις καὶ τὰς ἀνάγκας τῆς πόλεως Θεσσαλονίκης εἰς ξενοδοχεῖα. Ἤδη, ὑπάρχουν 81 ξενοδοχεῖα, ἐκ τῶν ὁποίων 60 νεόκτιστα, ἅτινα ἐγένοντο μεταξὺ τοῦ 1927 καὶ 1940. Τὰ 5 ἐξ αὐτῶν ἀνηγέρθησαν κατὰ τὴν τελευταίαν πενταετίαν, δύο δὲ πολυτελείας τελευταίως ἀνεγερθέντα εὑρίσκονται εἰς τὰ προάστεια. Τὰ ξενοδοχεῖα εἶναι ἐπαρκέστατα καὶ ἐξυπηρετοῦν πλήρως τοὺς ξένους καθ’ ὅλον τὸ ἔτος, λειτουργοῦντα μὲ πληρότητα 50%. Εἰδικώτερον, ἀπὸ 15 Ὀκτωβρίου μέχρι 15 Αὐγούστου ἔχουν πληρότητα 50–55%. Ἕνα μῆνα, δηλαδὴ τὸ πρῶτον δεκαπενθήμερον τοῦ Ὀκτωβρίου καὶ τὸ δεύτερον δεκαπενθήμερον τοῦ Αὐγούστου λειτουργοῦν μὲ πληρότητα 75–90% καὶ κατὰ τὸν μῆνα Σεπτέμβριον μὲ πλήρη πληρότητα. Ἀνέφερα αὐτοὺς τοὺς ἀριθμοὺς διὰ νὰ ἀποδείξω, ὅτι ἡ ἐπάρκεια ξενοδοχείων εἶναι ἀπόλυτος. Τοὐναντίον δέ, ἀπὸ ἔλλειψιν ζητήσεως κινδυνεύει νὰ κλείσῃ τὸ πολυτελὲς ξενοδοχεῖον «Ἄριστον». Ἐπίσης, ἄλλη πολυτελὴς οἰκοδομή, προοριζομένη διὰ ξενοδοχεῖον, λόγῳ τῆς ξενοδοχειακῆς κρίσεως, ὁ ἰδιοκτήτης τὴν μετέτρεψε δι’ ἄλλον προορισμόν. Ἐκτὸς 15 ξενοδοχείων, ὅλα τὰ ἄλλα εἶναι νεοανεγερθέντα. Αἱ φθοραί, αἱ βελτιώσεις καὶ συμπληρώσεις ἐπιβαρύνουν ὄχι τοὺς ἰδιοκτήτας, ἀλλὰ τοὺς ἐπιχειρηματίας καὶ θὰ ἦσαν μεγαλύτεραι, ἐὰν δὲν ὑπῆρχεν ὁ φραγμὸς τοῦ ἐνοικιοστασίου. Ἐπ’ αὐτοῦ, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἀναφέρω, ὅτι ὑπεχρεώθη δικαστικῶς μία ξενοδοχειακὴ ἐπιχείρησις εἰς αὔξησιν 20% τοῦ καταβαλλομένου ἐνοικίου, διότι ἐπέφερε βελτιώσεις διὰ τῆς τοποθετήσεως ἐσωτερικοῦ δικτύου τηλεφώνου. Ἄλλη ξενοδοχειακὴ ἐπιχείρησις ὑπεχρεώθη εἰς αὔξησιν 15% δικαστικῶς, διότι κατηργήθη τὸ τρὰμ τῆς ὁδοῦ Ἰγνατίας. Ἐπίσης, ἄλλη ξενοδοχειακὴ ἐπιχείρησις ὑπεχρεώθη εἰς καταβολὴν αὐξήσεως, διότι μετεφέρθη πλησίον ἡ Δημαρχία. Ὅλα αὐτὰ τὰ ἐθέσαμεν ὑπ’ ὄψιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ Δικαιοσύνης, ἀλλὰ δυστυχῶς δὲν τὰ ἔλαβεν ὑπ’ ὄψιν, ὅπως δὲν ἔλαβεν ὑπ’ ὄψιν καὶ τὰ παράπονα τῶν ξενοδοχειακῶν ἐπιχειρήσεων. Γενικώτερον ἡμεῖς φρονοῦμεν, ὅτι ἄλλα μέτρα χρειάζονται διὰ τὴν τόνωσιν τοῦ τουρισμοῦ. Ἡ πόλις τῆς Θεσσαλονίκης ἔχει ἀνάγκην σταδίου διὰ νὰ προκαλέσῃ τὸ ἐνδιαφέρον ὄχι μόνον τοῦ Πανελληνίου, ἀλλὰ καὶ τῆς Βαλκανικῆς καὶ τῆς Εὐρώπης. Ἐπίσης πρέπει νὰ μεταφερθῇ ἀπὸ τὰς Ἀθήνας εἰς Θεσσαλονίκην, τὸ Μουσεῖον Βυζαντινῆς Τέχνης. Πρὸ 20ετίας εἶχε γίνει ἕνας κἄπως σύγχρονος σιδηροδρομικὸς σταθμός. Δεδομένου, ὅτι ὁ σιδηροδρομικὸς σταθμὸς ἀποτελεῖ τὴν βιτρίναν μιᾶς πόλεως, θὰ πρέπει νὰ γίνῃ ἕνας εὐπαρουσίαστος σταθμός.

§27Α. ΘΕΟΔΟΣΙΑΔΗΣ. Ἐπεκτείνεται ἤδη καὶ ἐδόθησαν πιστώσεις διὰ τὴν ἀποπεράτωσιν τοῦ σταθμοῦ καὶ θὰ ἐπενδυθῇ μὲ μάρμαρα.

§28Ε. ΓΙΑΡΕΝΗΣ. Σήμερον παρουσιάζει τὴν ὄψιν μιᾶς καπναποθήκης. Ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, κατ’ ἐπανάληψιν ἐλθὼν εἰς τὴν Θεσσαλονίκην, ἐξήγγειλε τὴν ἐκτέλεσιν μεγάλων τουριστικῶν ἔργων, ἀλλὰ ὅλα αὐτὰ δὲν ἀποτελοῦσαν παρὰ προεκλογικὰς ὑποσχέσεις. Ἄς ἀφήσωμεν ὅ,τι δὲν εἶναι τῆς ὥρας νὰ εἴπωμεν, ὅτι ὁ ἀξιότιμος ὑπουργὸς εἰσῆλθεν εἰς ξένα οἰκόπεδα, διότι τὰ ἔργα αὐτὰ ἀφοροῦν τοὺς Ὀργανισμοὺς καὶ τοὺς Δήμους, οἱ ὁποῖοι γνωρίζομεν εἰς ποίαν οἰκονομικὴν κατάστασιν εὑρίσκονται. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, πεποίθησις καὶ τοῦ τελευταίου Ἕλληνος εἶναι ὅτι, διὰ νὰ γίνουν τὰ τουριστικὰ αὐτὰ ἔργα, θὰ πρέπει νὰ περικοποῦν οἱ ἀντιπαραγωγικὲς δαπάνες.

§29ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. (Τῆς Δεξιᾶς). Τὸ παραμύθι. Ὅλα ἐκεῖ καταλήγουν.

§30Ε. ΓΙΑΡΕΝΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, διὰ νὰ προσελκύσωμεν τὸ ἐνδιαφέρον τῶν τουριστῶν, πρέπει νὰ ἀξιοποιήσωμεν τοὺς τουριστικούς μας χώρους. Ἐὰν δὲν κάμωμεν δρόμους ποὺ νὰ ὁδηγοῦν εἰς τὶς δαντελένιες ἀκρογιαλιὲς τῆς Χαλκιδικῆς καὶ τὰ ἄλλα μέρη, θὰ εἶναι ἄγνωστος ἡ Χαλκιδικὴ καὶ γιὰ μᾶς, ποὺ ἀπέχομεν ὀλίγα χιλιόμετρα ἀπὸ ἐκεῖ, καὶ γιὰ τοὺς ξένους, διότι εἶναι προβληματικὴ ἡ μετάβασις εἰς αὐτὴν καὶ τὸ Ἅγιον Ὄρος. Ἐπίσης πρέπει νὰ διατεθοῦν ταχύτερα βενζινόπλοια διὰ τὴν μεταφορὰν τῶν ἐπισκεπτῶν εἰς τὰ μέρη αὐτά. Κύριοι συνάδελφοι, ἰσχυρὰν ἐπίδρασιν ἠμπορεῖ νὰ ἀσκήσῃ ὁ παράγων τουρισμός, ὅταν γίνουν ἔργα εἰς τὴν Βόρειον Ἑλλάδα, τὰ ὁποῖα εἶναι εἰς ὅλους γνωστά. Παράλληλα, ὅμως, δὲν ἠμποροῦμεν νὰ ὁμιλοῦμεν περὶ ἀναπτύξεως τοῦ τουρισμοῦ εἰς μίαν πόλιν, ἡ ὁποία, κατὰ τὴν ἔκφρασιν πολλῶν, ἔχει ὄψιν νεκρᾶς πόλεως, ἀπὸ ἀπόψεως οἰκονομικῆς καὶ βιομηχανικῆς. Δὲν δυνάμεθα νὰ ὁμιλοῦμεν διὰ τουρισμὸν εἰς μίαν πόλιν, ὅταν ὑπάρχουν χιλιάδες πρόσφυγες παλαιοί, ποὺ στεγάζονται ἀκόμη, ἐπὶ 40 ὁλόκληρα χρόνια, σὲ παραπήγματα. Καὶ ὅταν ἀκόμη ἐκπαιδευτικά μας ἱδρύματα στεγάζωνται στὴν πόλι αὐτὴ σὲ παραπήγματα καὶ παράγκες. Ἔγραφε πρὸ ἡμερῶν μία μεγάλη ἐφημερὶς τῆς Θεσσαλονίκης ἐπάνω εἰς τὸ ζήτημα αὐτό, τὰ ἑξῆς: «Εἰς τὸ κέντρον τῆς πόλεως ...... (ἀναγινώσκει) ......». (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Γʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Β. Κρῖκος).

§31ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰς τὸ νομοσχέδιον, κ. συνάδελφε. Ὄχι διὰ τὴν παράγκα.

§32Ε. ΓΙΑΡΕΝΗΣ. Ἀφορᾷ τὸ νομοσχέδιον, κ. Πρόεδρε, καὶ θὰ τὸ δῆτε. (Συνεχίζει ἀναγινώσκων): «Σημειοῦμεν διὰ τὴν ἱστορίαν, ὅτι πρό τινος χρόνου διῆλθον ἐκεῖθεν Γιουγκοσλαῦοι τουρίσται, οἱ ὁποῖοι ἠρώτησαν εἰς τί χρησιμοποιεῖται τὸ παράπηγμα ἐκεῖνο, ἔμειναν δὲ κατάπληκτοι ὅταν ἐπληροφορήθησαν, ὅτι ἐκεῖ στεγάζεται Δημοτικὸν Σχολεῖον».

§33Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Κύριε συνάδελφε, πῶς ἠμπορεῖτε νὰ λέγετε αὐτὰ τὰ πράγματα, ὅταν εἶναι γνωστόν, ὅτι καθημερινῶς διατίθενται ἑκατομμύρια διὰ τὴν ἀνέγερσιν σχολείων;

§34Ε. ΓΙΑΡΕΝΗΣ. Ἴσως εἰς τὴν Πελοπόννησον, κ. συνάδελφε, ἀλλὰ εἰς τὴν Βόρειον Ἑλλάδα ὑπάρχουν σχολεῖα, τὰ ὁποῖα στεγάζονται σὲ παράγκες.

§35Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Εἰς ὅλην τὴν χώραν.

§36Ε. ΓΙΑΡΕΝΗΣ. Περαιτέρω, ἐξακολουθεῖ νὰ ὑπάρχῃ πάντοτε εἰς τὸν λαὸν τῆς Θεσσαλονίκης ὁ φόβος ἐκ τῆς δημιουργίας τῆς Ἀμερικανικῆς ἐκθέσεως εἰς τὰς Ἀθήνας. Ἐφ’ ὅσον ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως εἰς τὴν περυσινήν του ὁμιλίαν, κατὰ τὰ ἐγκαίνια τῆς ἐκθέσεως, εἶπεν, ὅτι δὲν προσφέρει τίποτε εἰς τὴν ἐθνικὴν οἰκονομίαν ἡ Διεθνὴς Ἔκθεσις Θεσσαλονίκης, νομίζομεν, ὅτι ὑπάρχει ἀκόμη ὁ φόβος εἰς τὸν λαὸν τῆς Βορείου Ἑλλάδος, διὰ τὴν δημιουργίαν τῆς νέας ἐκθέσεως εἰς τὰς Ἀθήνας.

§37Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Σεῖς τὰ λέτε αὐτά. Ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως δὲν ἔκαμε τοιαύτας δηλώσεις.

§38Ε. ΓΙΑΡΕΝΗΣ. Κύριε συνάδελφε, διὰ νὰ μὴ τὰ λέμε ἐμεῖς αὐτά, ὅπως ἰσχυρίζεσθε, θὰ πρέπει νὰ κάμῃ μίαν δήλωσιν ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι δὲν πρόκειται νὰ γίνῃ ἡ νέα ἔκθεσις. Κύριοι συνάδελφοι, νομίζω, ὅτι τὸ πρόβλημα δὲν βρίσκεται εἰς τὸ νὰ ἀνεγείρωμεν νέα ξενοδοχεῖα, ἀλλὰ εἰς τὸ πῶς νὰ βοηθήσωμεν καὶ νὰ ἐνισχύσωμεν τὰ ὑπάρχοντα.

§39Μ. ΜΥΡΙΔΑΚΗΣ. Εἶναι καὶ τὸ πρόβλημα τῆς ἐξασφαλίσεως τῶν ὑπαλλήλων, κ. συνάδελφε, διὰ τὸ ὁποῖον τόσον σεῖς λέγετε ὅτι κόπτεσθε.

§40Ε. ΓΙΑΡΕΝΗΣ. Ὁ Πρόεδρος τῆς Ἑνώσεως ξενοδόχων Θεσσαλονίκης, εἰς τὸ προσφάτως συνελθὸν συνέδριον ἐπαγγελματοβιοτεχνικῶν τάξεων, εἰσηγούμενος τὸ θέμα τῆς ἀναπτύξεως τοῦ τουρισμοῦ, δὲν ἀναφέρει πουθενὰ ὅτι εἶναι ἀνάγκη, διὰ τὴν προώθησιν τοῦ τουρισμοῦ, ἀνεγέρσεως νέων ξενοδοχείων. Τρεῖς εἶναι, γράφει, οἱ παράγοντες ἀναπτύξεως τοῦ τουρισμοῦ εἰς τὴν Β. Ἑλλάδα: 1) Ἡ Διεθνὴς Ἔκθεσις, 2) ὁ βυζαντινὸς χαρακτὴρ τῆς πόλεως Θεσσαλονίκης καὶ 3) τονίζει ὅτι, μολονότι ἡ Θεσσαλονίκη εἶναι ὁ μοναδικὸς κόμβος συγκοινωνιῶν, ποὺ συνδέει τὴν Κεντρικὴν Εὐρώπην μὲ τὴν Μέσην Ἀνατολήν, ἐν τούτοις, στερεῖται ἀτμοπλοϊκῶν συγκοινωνιῶν.

§41Π. ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΑΡΗΣ. Θὰ ἀφήσωμεν τὰ ἀεροπλάνα νὰ πᾶμε μὲ τὰ βαπόρια, κ. συνάδελφε;

§42Ε. ΓΙΑΡΕΝΗΣ. Τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ ἦτο ἀναγεγραμμένον καθ’ ὅλην τὴν διάρκειαν τῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ ἄρθρου 35 καὶ ἔρχεται τώρα πρὸς συζήτησιν...

§43Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Ἡ ἱστορία τοῦ νομοσχεδίου εἶναι ἀπὸ τὸν Φεβρουάριον τοῦ 1958.

§44Ε. ΓΙΑΡΕΝΗΣ. Ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Ἑνώσεως Ξενοδόχων Θεσσαλονίκης προτείνει τὴν διασφάλισιν τῆς ἐπαγγελματικῆς στέγης, τὴν χορήγησιν μακροπροθέσμων δανείων διὰ τὴν ἀνασυγκρότησιν τῶν ξενοδοχείων. Τὸ θέμα τῆς διατιμήσεως νὰ ἀνατεθῇ εἰς τὸ Ξενοδοχειακὸν Ἐπιμελητήριον ὑπὸ τὴν ἔγκρισιν τοῦ ΕΟΤ. Καί, τέλος, προτείνει, διὰ τὴν κατανάλωσιν τοῦ ἠλεκτρικοῦ ρεύματος καὶ νεροῦ νὰ πληρώνουν οἱ ξενοδόχοι μὲ βιομηχανικὴν τιμήν. Ἀλλά, ὅσον πολλὰ ξενοδοχεῖα καὶ ἂν κάμωμεν καὶ ὁσονδήποτε πολυτελῆ, δὲν θὰ κάμωμεν τουρισμόν, ἐὰν δὲν στραφῶμεν καὶ πρὸς τὸ ἔμψυχον ὑλικόν, τὸ ὁποῖον θὰ ἐπανδρώσῃ τὰ ξενοδοχεῖα αὐτὰ καὶ ἂν δὲν μεριμνήσωμεν νὰ ἀλλάξῃ αὐτὸ τρόπον ζωῆς, νὰ δοθοῦν αὐξήσεις. Θὰ πρέπει νὰ ἐφαρμοσθῇ καὶ εἰς τοὺς ξενοδοχοϋπαλλήλους τὸ 8ωρον καὶ νὰ καθιερωθῇ ἡ ἔξοδος ἀπὸ τὸ ἐπάγγελμα τῶν μὲν γυναικῶν εἰς τὸ 50ὸν ἔτος, τῶν δὲ ἀνδρῶν εἰς τὸ 55ον ἔτος τῆς ἡλικίας των.

§45ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ἔχει οὐδεμίαν σχέσιν ἡ μισθοδοσία τοῦ ὑπαλληλικοῦ προσωπικοῦ μὲ τὸ νομοσχέδιον.

§46Ε. ΓΙΑΡΕΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ Κυβέρνησις ἐπείγεται νὰ ψηφίσῃ τὸ νομοσχέδιον, ἀλλὰ τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ ἐκκρεμεῖ ἐνώπιον τῆς Βουλῆς ἀπὸ ἑνὸς καὶ ἡμίσεος ἔτους. Ἡ Κυβέρνησις, διὰ νὰ ἐνισχύσῃ τὴν ἄποψίν της περὶ τῆς ἀνάγκης ἱδρύσεως τουριστικοῦ ξενοδοχείου ἐν Θεσσαλονίκῃ, ἰσχυρίζεται, ὅτι τελευταίως ηὐξήθη ἡ τουριστικὴ κίνησις εἰς Βόρειον Ἑλλάδα. Δὲν ἔχομεν στοιχεῖα εἰδικῶς διὰ τὴν Βόρειον Ἑλλάδα, ἀλλὰ ἀπὸ τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα ἔχομεν δι’ ὅλην τὴν χώραν προκύπτει, ὅτι ἡ αὔξησις τῆς τουριστικῆς κινήσεως, ἀνῆλθε μόνον εἰς 10%.

§47Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως). Διότι ἐν τῷ μεταξὺ ἔγινε μεταβολὴ εἰς τὸν τρόπον ὑπολογισμοῦ τῶν τουριστῶν, ἐν σχέσει μὲ τὸ μεταναστευτικὸν συνάλλαγμα. Ἡ αὔξησις κατὰ τὰ τρία τελευταῖα ἔτη εἶναι παγία, περὶ τὰ 25% καὶ ἐφέτος ὑπολογίζομεν νὰ φθάσῃ τὰ 30%.

§48Ε. ΓΙΑΡΕΝΗΣ. 10% λέγουν τὰ περιοδικά.

§49Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Εἶναι μεγάλη ἡ αὔξησις. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχωμεν ἀμέσως μεγάλην αὔξησιν.

§50Ε. ΓΙΑΡΕΝΗΣ. Διὰ νὰ ἐπιτύχωμεν αὔξησιν τοῦ τουρισμοῦ δὲν πρέπει νὰ στρέψωμεν ὅλην μας τὴν προσοχὴν εἰς τὴν προσέλκυσιν μόνον μεγιστάνων τοῦ πλούτου, ὡς Ἀλῆ Χάν, ἀλλὰ καὶ τουριστῶν κατωτέρας οἰκονομικῆς ἀντοχῆς.

§51Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως). Μεγιστάνες τοῦ πλούτου καὶ Ἀλῆ Χὰν κατοικοῦν εἰς τὴν Μ. Βρετάννιαν καὶ εἰς τὰ ἄλλα πολυτελῆ ξενοδοχεῖα τῶν Ἀθηνῶν; Καὶ δὲν θὰ πᾶνε ἐξ αὐτῶν μερικοὶ εἰς τὴν Θεσσαλονίκην, ἐὰν ὑπάρχῃ ξενοδοχεῖον; Εἶναι ὀρθὰ αὐτά, τὰ ὁποῖα λέγετε; Αὐτό, τὸ ὁποῖον κάμετε, εἶναι πόλεμος κατὰ τῆς Θεσσαλονίκης. Πολεμᾶτε τὴν πόλιν τῆς Θεσσαλονίκης. Αὐτὸ κάμετε.

§52Ε. ΓΙΑΡΕΝΗΣ. Τὴν μεγαλυτέραν κρίσιν τὴν διέρχονται τὰ ξενοδοχεῖα πρώτης καὶ δευτέρας κατηγορίας.

§53Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως). Καὶ ποῖος σᾶς εἶπεν, ὅτι δὲν ὑπάρχουν καὶ δὲν πρέπει νὰ ὑπάρχουν εὐθηνὰ ξενοδοχεῖα εἰς τὴν Θεσσαλονίκην;

§54Ε. ΓΙΑΡΕΝΗΣ. Δὲν καταπολεμοῦμεν, κ. Ὑπουργέ, τὴν πόλιν τῆς Θεσσαλονίκης. Ἁπλῶς ὑποστηρίζομεν, ὅτι θὰ πρέπει νὰ γίνωνται ἔργα ἐπωφελέστερα καὶ οὐχὶ ἔργα τύπου Ὁμονοίας. Διὰ τὸν λόγον αὐτὸν ἐπιφυλασσόμεθα εἰς τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου.

§55ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Μπακόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§56Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ περιορισθῶ αὐστηρῶς ἐντὸς τοῦ νομοσχεδίου. Δὲν συζητῶμεν, οὔτε περὶ γενικῆς οἰκονομικῆς πολιτικῆς τῆς χώρας, οὔτε περὶ γενικῆς εἰδικώτερον τουριστικῆς πολιτικῆς τῆς χώρας. Συζητοῦμεν ἁπλῶς καὶ μόνον, ἐὰν πρέπει εἰς τὴν Θεσσαλονίκην νὰ κτισθῇ ἕν νέον πολυτελὲς ξενοδοχεῖον καὶ μάλιστα ὑπὸ τοὺς ὅρους ὑπὸ τοὺς ὁποίους προβλέπεται ἡ ἀνέγερσις τοῦ ξενοδοχείου αὐτοῦ. Πάντοτε ὁσάκις ἐτέθη ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας ζήτημα ἐνισχύσεως τῆς Θεσσαλονίκης, ὅλοι τὴν ἀπεκάλεσαν συμπρωτεύουσαν τῆς Ἑλλάδος καὶ ἐξεδήλωσαν καὶ στοργὴν πρὸς τὴν Θεσσαλονίκην καὶ προθυμίαν ἐξυπηρετήσεως ὅλων τῶν ἀναγκῶν τῆς Θεσσαλονίκης. Καὶ τοῦτο, ὄχι μόνον χάριν μεμονομένως τῆς πόλεως αὐτῆς, ἀλλὰ πρὸς ἐξυπηρέτησιν καὶ ὅλης τῆς Βορείου Ἑλλάδος. Περὶ τίνος πρόκειται; Ἕνας ἀσφαλιστικὸς ὀργανισμός, τὸ ταμεῖον ἀσφαλίσεως τοῦ προσωπικοῦ τοῦ Ο.Τ.Ε. διαθέτει τὰ διαθέσιμά του, διὰ τὴν ἀνέγερσιν τοῦ ξενοδοχείου καὶ τὸ Κράτος ἔρχεται ἀρωγόν. Εἰς τὶ συνίσταται ἡ ἀρωγὴ τοῦ Κράτους; Πρὸ ὀλίγου ἠρώτησα, ἐὰν τὸ Κράτος εἰσφέρῃ δωρεὰν τὸ γήπεδον καὶ μοῦ εἶπον ὄχι. Ἐν τούτοις, οὐσιαστικῶς τὸ Κράτος εἰσφέρει δωρεὰν τὸ γήπεδον, διότι κατὰ τὴν διατύπωσιν τῆς κρινομένης πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, τῆς ὁποίας ἡ καθιέρωσις ζητεῖται σήμερον κατὰ τὴν γραμματικὴν διατύπωσιν, τὸ Κράτος πωλεῖ εἰς τοὺς ἀσφαλιστικοὺς αὐτοὺς ὀργανισμούς, τὸ γήπεδον ἀντὶ τιμήματος, τὸ ὁποῖον θὰ καθορίσῃ μία ὡρισμένη Ἐπιτροπή. Ὁρίζει δὲ ἡ πρᾶξις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ὅτι ὁλόκληρον αὐτὸ τὸ τίμημα, εἰς οἱονδήποτε ποσὸν καὶ ἂν ἀνέλθῃ, θὰ ἀχθῇ εἰς εἰδικὸν λογαριασμόν, ὁ ὁποῖος δὲν θὰ ἐνσωματωθῇ μὲ τὸν γενικὸν προϋπολογισμὸν τοῦ Κράτους, ἀλλὰ θὰ διατεθῇ, εἰδικῶς, διὰ τὸν ἐξωραϊσμὸν τοῦ γηπέδου καὶ τῆς περιοχῆς τοῦ ξενοδοχείου. Τυπικῶς μέν, λοιπόν, πωλεῖ τὸ γήπεδον, οὐσιαστικῶς τὸ δωρίζει, διότι τὸ τίμημα τὸ διαθέτει ἀκριβῶς καὶ εἰδικῶς καὶ κατ’ αὐστηρὰν διατύπωσιν τῆς πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, διὰ τὸν ἐξωραϊσμὸν τοῦ τόπου.

§57Α. ΘΕΟΔΟΣΙΑΔΗΣ. Δὲν εἶναι ἔτσι, κ. συνάδελφε. Ἄν δὲν ἐγίνετο τὸ ξενοδοχεῖον μὲ τὴν παρκοποίησιν ὅλου αὐτοῦ τοῦ χώρου, διότι εἰς τὸ πάρκον γίνεται αὐτὸ ξενοδοχεῖον, μὲ τὴν κατασκευὴν τοῦ παραχωρητηρίου χώρου, ὁπωσδήποτε θὰ ἐγίνοντο τὰ ἔργα αὐτά τῆς ἐξυγιάνσεως τῶν χώρων, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν ἡ Θεσσαλονίκη ν’ ἀπολαμβάνῃ τὴν αὔρα τοῦ Θερμαϊκοῦ καὶ νὰ ἔρχεται ἡ πνοὴ τῶν ἀκαθάρτων ὑδάτων. Ἑπομένως, τὰ 9.000.000 διατίθενται διὰ τὸν χῶρον αὐτόν, διότι θὰ ἠναγκάζετο τὸ Κράτος αὐτὰ τὰ χρήματα νὰ τὰ διαθέσῃ διὰ τὴν Θεσσαλονίκην.

§58Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Λυποῦμαι, κ. συνάδελφε, διότι τὰ ἴδια διαβάζομεν καὶ ἄλλα καταλαβαίνομεν. Ἰδοὺ τὶ λέγει ἡ πρᾶξις. «Τὸ εἰσπραχθησόμενον ὑπὸ τοῦ Δημοσίου... .... (ἀναγινώσκει) .... διὰ δαπάνας τοῦ περιβάλλοντος χώρου ....». Τὶ ἄλλο εἶπον ἐγώ; Μοῦ λέγετε; Ὅ,τι καὶ ἂν ἐγίνετο, τὸ ξενοδοχεῖον θὰ τὸ ἐκάμαμεν. Μπορεῖ νὰ τὸ ἐκάματε, ἀλλὰ ἐδῶ τὸ τίμημα ὁλόκληρον διατίθεται διὰ τὸν ἐξωραϊσμὸν τοῦ τόπου. Ἐγὼ εἶπον, ὅτι θὰ διατεθοῦν τὰ χρήματα διὰ τὴν ἀνέγερσιν τοῦ ξενοδοχείου; Δὲν εἶπον ἐγὼ τοιοῦτον πρᾶγμα. Δὲν δίδεται, λέγω, δωρεάν. Ἄν ἐδίδετο δωρεὰν καὶ περιελαμβάνετο εἰς τὴν πρᾶξιν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου διάταξις ἀνάλογος πρὸς ἐκείνην τὴν ὁποίαν εἴχομεν νομοθετήσει διὰ τὸ ξενοδοχεῖον Χίλτον, εἰς τὸ ὁποῖον εἴπομεν, τοῦ δίδομεν τόσην ἔκτασιν, τοῦ δίδομεν καὶ τόσα χρήματα, θὰ κάνῃ τὸ ξενοδοχεῖον καὶ θὰ ἐξωραΐσῃ καὶ τὸν περιβάλλοντα χῶρον, ποία θὰ ἦτο ἡ διαφορά; τίποτε. Αἱ λέξεις διαφέρουν, ἡ οὐσία τὸ ἴδιον.

§59Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως). Ἐπειδὴ δὲν διαφωνῶ μὲ τὴν ἄποψιν τὴν ὁποίαν διετυπώσατε, κ. συνάδελφε, ἤθελα ἁπλῶς νὰ τὴν εἴπω κατὰ τοιοῦτον τρόπον, ὥστε νὰ συμφωνήσῃ καὶ ὁ κ. εἰσηγητὴς τῆς πλειοψηφίας. Ἐδῶ ἀπεφάσισεν ἓν ταμεῖον, ἔκαμε ἓν τουριστικὸν ἔργον. Ἀπὸ τὸ τουριστικὸν ἔργον τὸ Κράτος δὲν θέλει νὰ κερδίσῃ τίποτε. Λέγει, λοιπόν, σοῦ δίδω μὲ ἕνα τίμημα τριῶν λιρῶν τὸ μέτρον, πολὺ μικρὸν τίμημα, αὐτὸ τὸ γήπεδον διὰ νὰ κτίσῃς ἐπὶ πασσάλων. Εἰρήσθω ἐν παρόδῳ, ὅτι ὁλόκληρος ἡ παραλία τῆς Θεσσαλονίκης στηρίζεται ἐπὶ πασσάλων καὶ ὄχι τὸ ξενοδοχεῖον. Τὸ ἐπιχείρημα, ὅτι εἰδικῶς τὸ ξενοδοχεῖον θὰ στηρίζεται εἶναι διὰ τοὺς μὴ γνωρίζοντας τὴν πόλιν τῆς Θεσσαλονίκης. Λέγει τὸ Κράτος τὸ ἑξῆς: Σὲ ἐνισχύω διὰ τὰ θεμέλια. Καὶ πέραν τούτου κάμε μίαν σειρὰν ἔργων καὶ τὰ χρήματα, τὰ ὁποῖα θὰ μοῦ δώσῃς δὲν τὰ βάζω εἰς τὸν κορβανᾶν τοῦ Κράτους, ἀλλὰ τὰ ρίχνω γύρω ἀπὸ τὸ ξενοδοχεῖον καὶ βεβαίως ὠφελεῖται καὶ ἡ πόλις τῆς Θεσσαλονίκης, ἀλλ’ ὠφελεῖται καὶ τὸ ξενοδοχεῖον καὶ ἡ ἐπιχείρησις. Δηλαδή, ὠφελοῦνται οἱ νῦν ἰδιοκτῆται τοῦ γηπέδου, ἐπὶ τοῦ ὁποίου θὰ κτισθῇ τὸ ξενοδοχεῖον. Ἄρα ἡ ὠφέλεια εἶναι καὶ τῶν δύο.

§60Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Πέραν τοῦ γηπέδου, τὸ Κράτος εἰσφέρει καὶ εἰς χρήματα 1 ἑκατομμύριον δραχμάς. Αὐτὴ εἶναι ἡ ὑφὴ τοῦ ἰδίου. Ποῖος εἶναι ὁ σκοπός; Ὁ σκοπός, κ. συνάδελφοι, εἶναι διττός. Πρῶτον, ὁ ἐξωραϊσμὸς τῆς Θεσσαλονίκης καὶ ἡ ἀξιοποίησις τῆς Θεσσαλονίκης, ὡς συμπρωτευούσης τῆς Ἑλλάδος. Διότι εἶναι ἀναμφισβήτητον, ὅτι ἕνα κτίσμα ὡς ἓν πολυτελὲς ξενοδοχεῖον προσδίδει εἰς τὴν ὡραιότητα μιᾶς πόλεως καὶ δεύτερον, ἐξυπηρετεῖται, γενικῶς ἡ ἐθνικὴ οἰκονομία τῆς Ἑλλάδος καὶ εἰδικώτερον καὶ ἡ τοπικὴ οἰκονομία τῆς Θεσσαλονίκης διὰ τῆς προσελκύσεως ξένων ἢ καὶ ἐντοπίων ταξιδιωτῶν, δηλαδὴ διὰ τῆς ἐνυσχύσεως τοῦ ἐγχωρίου καὶ ξένου τουρισμοῦ. Ἐφ’ ὅσον αὐτὸς εἶναι ὁ σκοπὸς τοῦ νομοσχεδίου— ὁμιλῶ περὶ νομοσχεδίου, διότι περὶ νομοσχεδίου πρόκειται, τὸ ὁποῖον ζητεῖ τὴν κύρωσιν τῶν πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου— μᾶς εὑρίσκει ἀπολύτως συμφώνους. Τὴν συμφωνίαν, ἄλλως τε τὴν ἰδικήν μας, λέγων τὴν ἰδικήν μας δὲν ἐννοῶ τὴν ἀτομικὴν, ἀλλὰ καὶ τοῦ Κόμματος τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων, τὴν ἐξέφρασε πρὸ ὀλίγου ὁ Ἀρχηγὸς τοῦ Κόμματος ὁ κ. Παπανδρέου. Πλειοδοτοῦμεν καὶ ἡμεῖς εἰς τὴν τοιαύτην προσπάθειαν τῆς Κυβερνήσεως ὑπὲρ τῆς Θεσσαλονίκης καὶ τοῦ Ἑλληνικοῦ τουρισμοῦ. Ποῖαι εἶναι αἱ ἀντιρρήσεις; Ἐλέχθη, ὅτι ἡ διάθεσις τῶν κεφαλαίων τοῦ ΤΑΠΟΤΕ θὰ ἠδύνατο νὰ εἶναι ἐπωφελεστέρα διὰ τὸ ταμεῖον. Ἄς τὸ κρίνωμεν. Ἄν ἀντελήφθην καλῶς, ἐπεκρίθη ἡ διάθεσις τῶν χρημάτων τοῦ ἀσφαλιστικοῦ αὐτοῦ ταμείου διὰ τὴν ἀνέγερσιν τοῦ ξενοδοχείου, ἐνῷ, κατὰ τοὺς ἀντιφρονοῦντας, θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ διατεθοῦν τὰ χρήματα αὐτὰ εἰς ἄλλην ἐπιχείρησιν, εἴτε βιομηχανικήν, εἴτε γεωργικὴν, ἡ ὁποία νὰ ἦτο ἀποδοτικωτέρα ὑπὲρ τοῦ ταμείου. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν γνωρίζω οὐδεμίαν ἀπολύτως ἐπιχείρησιν, οἱασδήποτε ὑφῆς, εἴτε ἐμπορικῆς, εἴτε βιομηχανικῆς, εἴτε ἀγροτικῆς, ἡ ὁποία ἐκ τῶν προτέρων νὰ παρέχῃ πλήρη βεβαιότητα, πλήρους ἐπιτυχίας. Ὅλαι αἱ ἐπιχειρήσεις ἔχουν ἕνα κίνδυνον, τὸν ὁποῖον ἀντιμετωπίζουν καὶ ἐξαρτᾶται ἡ ἐπιτυχία ἀπὸ τὸν τρόπον τῆς ὀργανώσεώς των καὶ ἀπὸ τὰς συνθήκας, τὰς ὁποίας θὰ συναντήσουν κατὰ τὴν ἐξέλιξιν τῶν ἐργασιῶν των. Συνεπῶς, δὲν εἶναι τόσον βάσιμος, ὅσον ἠθέλησαν οἱ κ. συνάδελφοι νὰ τὴν παραστήσουν, ἡ ἀντίρρησις, ἡ ἐπιφύλαξις, διὰ νὰ μεταχειρισθῶ τὴν λέξιν τῶν ἀξιοτίμων κ.κ. συναδέλφων, ὡς πρὸς τὸ σημεῖον τοῦτο. Κύριοι βουλευταί, τὸ θέμα αὐτό, ἀπὸ ἀπόψεως οἰκονομικῆς, προπολεμικῶς ὑπῆρξεν ἀντικείμενον πολλῶν μελετῶν. Κατὰ ποῖον τρόπον θὰ ἐπετρέπετο ἡ διάθεσις τῶν κεφαλαίων ἀσφαλιστικῶν ὀργανισμῶν καὶ τότε ὑπεστηρίζετο, ὅτι τὸ μέγα μέρος τῶν κεφαλαίων αὐτῶν, λόγω ἀκριβῶς τῆς ἀσφαλοῦς διαθέσεως ὑπὲρ τῶν ὀργανισμῶν, θὰ ἔπρεπε νὰ διατίθεται εἰς τὰ ἐθνικὰ δάνεια, διότι κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον καὶ μεγαλυτέρα ἀσφάλεια θὰ ὑπῆρχεν, ἐφ’ ὅσον ὁ ὀφειλέτης θὰ ἦτο τὸ Κράτος καὶ κοινωνικὴν ἀποστολὴν θὰ ἐπλήρουν οἱ ἀσφαλιστικοὶ αὐτοὶ ὀργανισμοὶ διὰ τῆς ἐνισχύσεως τῶν κρατικῶν ἀναγκῶν. Μετὰ τοὺς δύο πολέμους, ὁπότε ἐκλονίσθη τὸ Κράτος, ἡ διάθεσις χρημάτων ἀσφαλιστικῶν ταμείων εἰς τοιαύτας τοποθετήσεις δὲν ἐπιτρέπεται πλέον καὶ δὲν γίνεται. Γεννᾶται, λοιπόν, τὸ ζήτημα, οὕτως ἐχόντων τῶν πραγμάτων, σήμερον ἀκόμη εἰς τὴν Ἑλλάδα ποία ἦτο ἡ ἐκ τῶν προτέρων ἀπολύτως ἀσφαλεστέρα τοποθέτησις; Βλέπομεν, ὅτι καὶ τῶν ἰδιωτῶν ἀκόμη αἱ τοποθετήσεις, γίνονται εἰς ἀκίνητα, καὶ λέγουν ὁ,τιδήποτε καὶ ἂν συμβῇ ἔχω τὸ ἀκίνητον. Καὶ οἱ ἀσφαλιστικοὶ ὀργανισμοί, πάντοτε, ἀκόμη σήμερον διαθέτουν τὰ ἀποθέματά των, εἴτε εἰς ξενοδοχεῖα, εἴτε εἰς ἄλλα μεγάλα οἰκοδομήματα. Ἑπομένως, καὶ ἀπὸ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς ἡ διάθεσις τῶν διαθεσίμων τοῦ περὶ οὗ πρόκειται ἀσφαλιστικοῦ ὀργανισμοῦ διὰ τὴν ἵδρυσιν πολυτελοῦς ξενοδοχείου εἰς τὴν Θεσσαλονίκην, ὅπου ἀνάλογον ξενοδοχεῖον δὲν ὑπάρχει, ἐξυπηρετεῖ καὶ τὴν ἐθνικὴν οἰκονομίαν καὶ τὴν καλῶς ἐννοουμένην κοινωνικὴν ἀποστολὴν τῶν περὶ ὧν πρόκειται ἀσφαλιστικῶν ὀργανισμῶν. Μὲ τὴν σημερινὴν ἀντίληψιν τῶν οἰκονομικῶν ὀργανισμῶν καὶ ἐμπορικῶν τραπεζῶν ἀκόμη, οὗτοι δὲν ἀσκοῦν τὴν τραπεζιτικὴν ἐργασίαν μόνον καὶ μόνον μὲ τὴν ἄποψιν τοῦ ἐμπορικοῦ κέρδους, ἀλλ’ ἐν ταυτῷ, δύναμαι νὰ εἴπω κἄτι περισσότερον, ἐν ταυτῷ ὀφείλουν ν’ ἀποβλέπουν εἰς τὴν κοινωνικήν των ἀποστολήν. Ἑπομένως, κρίνων τὸ θέμα ἀπὸ τῆς πλευρᾶς αὐτῆς, νομίζω, ὅτι ἡ τοποθέτησις παρέχει, ἀφ’ ἑνὸς τὴν μείζονα δυνατὴν ὑπὸ τὰς ὑφισταμένας σήμερον κοινωνικῶς καὶ οἰκονομικῶς συνθήκας τῆς Ἑλλάδος ἀσφαλίσεως καὶ ἐν ταυτῷ πληροῖ μίαν κοινωνικὴν ἀνάγκην, ἡ ὁποία δὲν ἔχει μόνον καὶ μόνον τὴν ἄποψιν τῆς κοινωνικῆς ἀλληλεγγύης, ἀλλὰ καὶ τὴν ἄποψιν τῆς ἐξυπηρετήσεως τῆς ἐθνικῆς οἰκονομίας. Ἐλέχθη ὅμως καὶ ἡ ἄλλη ἄποψις. Ὑπάρχει ἄλλη. Ἀλλ’ εἶναι ἐξησφαλισμένη ἡ ἐπιτυχία τῆς ἐπιχειρήσεως; Ὡς πρὸς τὸν ἐνδοιασμὸν αὐτὸν διετυπώθησαν δύο φόβοι. Πρῶτον, ποῖος θὰ τὸ ἐκμεταλλευθῇ; Καὶ δεύτερον, ὁ ἀριθμὸς τῶν ἐπισκεπτῶν τοῦ ξενοδοχείου θὰ εἶναι τόσος, ὥστε ἡ ἀπόδοσις τὴν ὁποίαν πρέπει ν’ ἀναμείνῃ τὸ κεφάλαιον νὰ εἶναι ἱκανοποιητική; Ὡς πρὸς τὸ Πρῶτον, κ. συνάδελφοι, δὲν εἶναι δυνατὸν ὁ νόμος νὰ τὸ προΐδῃ τὸ ποῖος θὰ ἐκμεταλλευθῇ τὸ ξενοδοχεῖον, εἶναι ἄγνωστον. Ἔργον συνεπῶς καὶ τοῦ ταμείου καὶ τῆς ἑκάστοτε Κυβερνήσεως, εἶναι νὰ ἐφορεύσουν καὶ νὰ ἐπιτύχουν τὴν καλλιτέραν δυνατὴν ἐκμετάλλευσιν τοῦ ξενοδοχείου καὶ ὄχι μόνον ἀπὸ ἀπόψεως διευθύνσεως, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ ἀπόψεως προσωπικοῦ. Διότι, ὀρθῶς ἐλέχθη, ὅτι ἓν πολυτελὲς ξενοδοχεῖον, χωρὶς ἐκπαιδευμένον προσωπικόν, δὲν ἠμπορεῖ ν’ ἀποδώσῃ. Ὀρθῶς. Ἀλλὰ ἐκπαιδευμένον προσωπικὸν παρασκευάζομεν. Ὑπάρχουν ἤδη σχολαὶ διὰ τὴν παρασκευὴν ἐκπαιδευμένου προσωπικοῦ διὰ πολυτελῆ ξενοδοχεῖα καὶ εἰς τὴν Ρόδον καὶ εἰς τὴν Κηφισιάν, καὶ εἰς τὸν νόμον τὸν ὁποῖον ἐψηφίσαμεν πέρυσιν περὶ ἐπαγγελματικῆς ἐκπαιδεύσεως, ἐλήφθη πρόνοια περὶ ἐκπαιδεύσεως ὑπαλλήλων τουριστικῶν ξενοδοχείων καὶ ξενοδοχείων πολυτελείας. Ἑπομένως, καὶ ὁ φόβος αὐτὸς δὲν εἶναι ἀπολύτως βάσιμος. Βεβαίως, κ. συνάδελφοι, αἱ σχολαὶ αὐταὶ τὰς ὁποίας διὰ τοῦ περυσινοῦ νόμου προβλέψαμεν, δὲν δύναται ν’ ἀποδώσουν εὐθὺς ἀμέσως τὸν ἀπαιτούμενον ἀριθμὸν τοῦ προσωπικοῦ ξενοδοχειακῶν ὑπαλλήλων, διὰ νὰ ἐπανδρώσουν τὰ ξενοδοχεῖα πολυτελείας. Ἀλλὰ κάτω ἀπὸ τὸ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον κρίνομεν, τὸ ξενοδοχεῖον προβλέπεται, ὅτι θὰ εἶναι ἕτοιμον μετὰ τρία χρόνια, καὶ ἂν θὰ εἶναι μετὰ τρία χρόνια, διότι ἡ πεῖρα μᾶς ἐδίδαξεν, ὅτι οὔτε ὁ προϋπολογισμός, ὁ οἰκονομικός, οὔτε ὁ χρονικὸς τηρεῖται, πάντοτε, ἐπακριβῶς. Μακάρι ἡ τριετία νὰ ἀποδώσῃ τὸ προβλεπόμενον ἔργον. Ἀλλὰ καὶ εἰς τὰ τρία αὐτὰ χρόνια, θὰ ἔχωμεν μίαν ἀπόδοσιν τριετῶν μαθητῶν, οἱ ὁποῖοι φοιτοῦν εἰς τὰς σχολὰς ξενοδοχειακῶν ὑπαλλήλων. Ἑπομένως, δὲν εἶναι αὐτό. Ἐπίσης εἶναι καὶ τὸ ἄλλο, κ. Πρόεδρε, τὸ αὐγὸ ἔκαμε τὴν κότταν ἢ ἡ κόττα ἔκαμε τὸ αὐγό; Θὰ δημιουργήσωμεν, πρῶτα, ξενοδοχειακοὺς ὑπαλλήλους ἀνέργους καὶ ἔπειτα ξενοδοχεῖα; Ἢ ξενοδοχεῖα καὶ ὑπαλλήλους ἐργαζομένους ἢ καὶ τὰ τὰ δύο συγχρόνως; Ἡ πολιτικὴ τοῦ Κράτους μας σήμερον εἶναι καὶ τὰ δύο συγχρόνως. Ἑπομένως, πρὸς τί ἡ μομφή; Θὰ γίνῃ ταχύτερος ὁ ρυθμὸς τῆς ἱδρύσεως ξενοδοχείων πολυτελείας καὶ βραδύτερος ὁ ρυθμὸς δημιουργίας ξενοδοχειακῶν ὑπαλλήλων, καταλλήλων νὰ ἐπανδρώσουν αὐτὰ τὰ ξενοδοχεῖα ἢ ἀντιστρόφως; Δὲν τὸ ξεύρω. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἠμπορῶ νὰ προΐδω εἶναι, ὅτι οἱ μὲν μαθηταὶ ἐξέρχονται κατ’ ἔτος κατ’ ἱκανοποιητικὸν ἀριθμόν, τὰ δὲ ξενοδοχεῖα πολυτελείας τὰ ὁποῖα γίνονται τώρα εἰς τὴν Ἑλλάδα εἶναι δύο, τοῦ Χίλτον καὶ αὐτό. Δὲν θὰ ὁμιλήσωμεν περὶ τοῦ ξενοδοχείου τῆς Μ. Βρεταννίας, διότι εἶναι τελειωμένον καὶ ἐπανδρωμένον. Δὲν λέγω, κ. συνάδελφοι, ὅτι πιθανὸν νὰ μὴ ἔχουν καὶ ἐκεῖνοι τὰς ἐλλείψεις των. Ἀλλὰ εἶναι ὡργανωμένοι καὶ ἐργάζονται. Καὶ ὅπως εἶπε πρὸ ὀλίγου ὁ κ. Παπανδρέου, «καὶ τοῦτο ποιεῖν κἀκεῖνο μὴ ἀφιέναι». Θὰ ἔχωμεν ὅμως τόσον ἀριθμὸν τουριστῶν; Κύριε Πρόεδρε, ἐδῶ δὲν κάνομεν συμβόλαιον πόσους τουρίστας θὰ ἔχωμεν. Προσπάθειαν κάνομεν νὰ προσελκύσωμεν. Μοῦ ἐδόθη ἡ εὐκαιρία, καὶ ὅταν συνεζητεῖτο πέρυσι τὸ νομοσχέδιον περὶ ξενοδοχείου Χίλτον, τὸ ὁποῖον ὅπως ἐνθυμεῖται ὁ κ. Ὑπουργός, ὑπεστήριξα μὲ θέρμη. Καὶ ἐνθουσιασμόν, μοῦ ἐδόθη ἡ εὐκαιρία νὰ εἴπω, καὶ τὸ ἐπαναλαμβάνω καὶ τώρα, ὅτι ἐὰν πρόκειται νὰ προσελκύσωμεν εἰς τὴν Ἑλλάδα τουρίστας φτωχοὺς δὲν μᾶς χρειάζονται. Μᾶς χρειάζονται, ἀλλὰ δὲν μᾶς πολυχρειάζονται τουρίσται, οἱ ὁποῖοι ἔρχονται μὲ τὸν σάκκον καὶ κατασκηνώνουν εἰς τὴν ὕπαιθρον ἢ εἰς τὰ εὐθηνὰ ξενοδοχεῖα εὐχαρίστως τοὺς δεχόμεθα καὶ ὡς ξένους μας καὶ ὡς χρηματοδότας μας, διότι λίγο–πολὺ κἄτι θὰ ἀφίσουν. Ἀλλὰ δὲν εἶναι ἐκεῖνοι εἰς τὸ ὁποῖον ἀποβλέπομεν ὅταν λέγωμεν, ὅτι θέλομεν νὰ προαγάγωμεν τὸν τουρισμὸν ὡς πηγὴν εἰσροῆς συναλλάγματος. Ὡς πηγὴν εἰσροῆς συναλλάγματος θέλομεν τουρίστας εὐπόρους, καὶ ἐὰν εἶναι δυνατὸν λίαν εὐπόρους. Ὅσοι ἔχουν ἐπισκεφθῆ τὸ ἐξωτερικὸν, ἐγὼ ὀλίγον, ἄλλοι ἐμοῦ περισσότερον, γνωρίζουν, ὅτι ἡ Ἑλλὰς καὶ φυσικὰς καλλονὰς ἔχει ὑπερτέρας ἐν πολλοῖς ἄλλων χωρῶν, αἱ ὁποῖαι εἶναι εἰς τὴν πρώτην γραμμὴν τῆς τουριστικῆς κινήσεως, καὶ ἀξιοθέατα μέρη εἰδικώτερον ἀρχαιολογικὰς τοποθεσίας ἔχει, αἱ ὁποῖαι δὲν εὑρίσκονται πουθενὰ ἀλλοῦ. Πρῶτον, λοιπόν, μᾶς ἀπασχολεῖ ἡ ὀργάνωσις, καὶ τὸ τονίζω, αἱ ἄνευ διαμονῆς. Ἕνας ποὺ θὰ ἔλθῃ διὰ νὰ καθίσῃ 5–10 ἡμέρας θέλει νὰ καλοπεράσῃ, νὰ καλοκοιμηθῇ καὶ παραλλήλως νὰ ἔχῃ ἕνα κέντρον ὅπου θὰ περάσῃ τὰς ὥρας του. Αὐτὰ πρέπει νὰ δημιουργήσῃ τὸ ξενοδοχεῖον περὶ τοῦ ὁποίου συζητοῦμεν. Μὰ θὰ εἶναι ἀρκετόν; Κάνομεν τὴν ἀρχὴν καὶ βλέπομεν. Ἐλέχθη, ὅτι ὑπάρχουν καὶ εἰς τὴν Θεσσαλονίκην 81 ξενοδοχεῖα. Ἠμπορεῖ νὰ ὑπάρχουν. Καὶ εἰς τὴν ἰδιαιτέραν μου πατρίδα τὴν Τρίπολιν ὑπάρχουν πολλαὶ δεκάδες ξενοδοχείων. Τὰ ξενοδοχεῖα ὅμως εἶναι τρία ἢ τέσσαρα. Καὶ ἀφ’ ὅτου, κ. Ὑπουργέ, ἔγιναν τὰ ξενοδοχεῖα αὐτὰ καὶ διεδόθη ἡ ὕπαρξίς των, ηὔξησαν οἱ ἐπισκέπται εἰς τὴν Τρίπολιν. Βεβαίως, ὄχι καθ’ ὅλον τὸ ἔτος. Ἀλλὰ καθ’ ὡρισμένους μῆνας εἶναι γεμάτα. Ἐὰν δὲν ὑπῆρχον τὰ ξενοδοχεῖα αὐτὰ δὲν θὰ εἶχε καὶ αὐτὴν τὴν κίνησιν, μικρὰν ἢ μεγάλην, τὴν ὁποίαν ἔχει. Δὲν ἠμποροῦμεν ἑπομένως νὰ ἐξασφαλίσωμεν πρῶτα τὸν ἀριθμὸν τῶν τουριστῶν καὶ ἔπειτα νὰ κάνωμεν ξενοδοχεῖα. Οὔτε ἠμπορεῖ νὰ ἐπαναλάβωμεν τὸ παλαιὸν λεγόμενον, ὅτι ὅταν ἐπρόκειτο νὰ γίνουν οἱ Ἠλεκτρικοὶ Σιδηρόδρομοι Ἀθηνῶν Πειραιῶς ὁ Σκουζὲς ἐπῆγε καὶ ἐκύτταξεν εἰς τὴν ὁδὸν Πειραιῶς πόσα ἁμάξια καὶ κάρρα περνοῦν. Σήμερον μὲ τὸν ἀπολογισμὸν χρήσεως 1959 τῶν ΕΗΣ ἐταξίδευσαν 280.000 ἐπιβάται. Δὲν ἠμποροῦμεν λοιπὸν νὰ τὸ προΐδωμεν. Ἀρκεῖ, ὅτι ὡς Κράτος ὀφείλομεν νὰ κάμωμεν πολιτικὴν τείνουσαν εἰς τὴν πραγματοποίησιν, εἰς τὴν ἐνίσχυσιν τοῦ τουρισμοῦ καὶ τοῦ ἐσωτερικοῦ καὶ τοῦ ξένου. Ἐλέχθησαν δύο ἄλλαι ἐπιφυλάξεις, ὡς πρὸς τὴν τοποθέτησιν τοῦ ἀνεγειρομένου ξενοδοχείου, καὶ εἶπον, ὅτι εἶναι μακρὰν τοῦ ἐμπορικοῦ κέντρου. Ἀλλά, νομίζω, ἀκριβῶς, ὅτι εἶναι μακρὰν τοῦ ἐμπορικοῦ κέντρου τὸ τουριστικὸν ξενοδοχεῖον, αὐτὸ καὶ μόνον εἶναι ἀκριβῶς πλεονέκτημα καὶ ὄχι μειονέκτημα. Δὲν πρόκειται νὰ κάμωμεν ἕνα ξενοδοχεῖον ἐμπορικὸν διὰ τοὺς COMMI–VOGAGEMS. Κάνομεν πολυτελὲς τουριστικὸν ξενοδοχεῖον τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ ἔχῃ καὶ ἐξωραϊσμὸν περιοχὴν, καὶ τὰς ἀνέσεις τοῦ ὕπνου, τὸ καλὸ ἑστιατόριον, τὸ καλὸν ζαχαροπλαστεῖον κλπ. Βεβαίως ἠμπορεῖ νὰ μὴ ἀποδώσῃ τὸν πρῶτον χρόνον, κ. Ὑπουργέ. Θὰ ἀποδώσῃ ἀργότερον.

§61Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως). Τοιαῦτα ἔργα, κ. συνάδελφε, γίνονται μὲ προοπτικὴν δεκαετιῶν.

§62Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Μὲ ἐπρολάβατε, κ. Ὑπουργέ, θὰ τὸ ἔλεγον. Δὲν ἠμπορεῖ, λοιπόν, νὰ ἀποδώσῃ κατὰ τὸν πρῶτον χρόνον. Ἐλέχθη καὶ πρὸ ὀλίγου, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως, ὁ ἁρμόδιος ἐπὶ τῶν τουριστικῶν ζητημάτων, εἶπεν, ὅτι τὸν τάδε χρόνον εἴχομεν αὔξησιν 6% τοῦ τουρισμοῦ, προπέρυσι 25%, ἐφέτος προβλέπομεν 30%. Καὶ ὀρθῶς κἄποιος συνάδελφος, εἶπεν, ὅτι δὲν ἀποδίδουν ἀπὸ τὸν ἕνα χρόνον εἰς τὸν ἄλλον, ἀλλὰ πολλάκις ἡ πολιτικὴ αὐτὴ ἀποδίδει κατὰ γεωμετρικὴν πρόοδον Ἡ Βόρειος Ἑλλὰς ἔχει πράγματι νὰ ἐπιδείξῃ καὶ φυσικὰς καλλονὰς καὶ ἀρχαιολογικοὺς τόπους. Ἄς ἐνισχύσωμεν αὐτὴν τὴν κίνησιν τῶν τουριστῶν. Ἐλέχθη δὲ καὶ τοῦτο, ὅτι τἄχα θεμελιώνετε ἐπὶ τῆς ἄμμου, κ. Ὑπουργὲ τῶν Δημοσίων Ἔργων. Ἐπ’ αὐτοῦ, βέβηλος εἰς τὰ τεχνικά, δὲν ἔχω γνώμην. Ἀλλὰ ὡς πολιτικὸς ἔχω ἐμπιστοσύνην ἀπόλυτον, ὄχι μόνον γενικῶς εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ὄχι μόνον εἰδικώτερον εἰς τὴν ὑπηρεσίαν τοῦ τουρισμοῦ, ἀλλὰ πρὸ παντὸς εἰς τὴν ὑπηρεσίαν τῶν Δημοσίων Ἔργων καὶ προσωπικῶς εἰς τὸν ἀξιότιμον Ὑπουργὸν Δημοσίων Ἔργων, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ ἔχῃ μελετήσει. Ἐν πάσῃ περιπτώσει καὶ ἀπὸ πάσης πλευρᾶς τὸ θέμα καὶ ὑπευθύνως νὰ μᾶς λέγῃ, ὅτι οὐδεὶς κίνδυνος ὑπάρχει. Ἠμπορεῖ νὰ κοστίσῃ κἄτι πλέον. Αὐτὸ εἶναι εἰς τὸν προϋπολογισμὸν τὸν ὁποῖον μετὰ παρρησίας ἀνακοινεῖτε εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, ἡ ὁποία ἐν γνώσει τοῦ προϋπολογισμοῦ, καὶ ἐπιτρέψατέ μου νὰ εἴπω, καὶ μὲ τὴν σκέψιν, ὅτι πιθανὸν κατά τι νὰ ἔχωμεν ὑπέρβασιν τοῦ προϋπολογισμοῦ, χάριν τῆς Θεσσαλονίκης, χάριν τῆς Ἐθνικῆς οἰκονομίας τοῦ τόπου, χάριν τοῦ τουρισμοῦ καὶ χάριν τοῦ ταμείου τὸ ὁποῖον θὰ ἔχῃ ἱκανὴν ἀπόδοσιν τῶν κεφαλαίων του, πολὺ εὐχαρίστως θὰ ψηφίσω ὑπὲρ τοῦ νομοσχεδίου. Καὶ τέλος ἐλέχθη—καὶ ὀρθῶς—ὅτι εἶναι πιθανὸν γειτονικὰ οἰκόπεδα νὰ ἐπωφεληθοῦν ἐκ τῆς διαμορφώσεως ἐκεῖ τοῦ χώρου καὶ τῆς ἀνεγέρσεως τοῦ ξενοδοχείου διὰ τῆς ὑπεραξίας τῆς ἰδιοκτησίας. Ἐπίσης ὅταν ἐπὶ παρούσης Κυβερνήσεως διηνοίγη ἡ ὁδὸς Καβάλας, ἐπεβλήθη φορολογία ἐκείνων ποὺ ἐπωφελήθησαν μὲ ὑπεραξίαν. Καὶ ἡ ἐπιβολὴ τῆς φορολογίας αὐτῆς εἶναι δικαιολογημένη, διότι αὐξάνεται ἡ ἀξία τῆς περιουσίας ἐκείνου ὁ ὁποῖος ἔχει οἰκόπεδα εἰς τὴν περιοχήν. Καὶ ἐν προκειμένῳ δὲν ἀμφισβητεῖται, ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ ἐπιβάλῃ ἀνάλογον φορολογίαν. Ὑπ’ αὐτὴν τὴν ἔννοιαν ἡμεῖς μὲ ἐνθουσιασμὸν θὰ ψηφίσωμεν ὑπὲρ τοῦ νομοσχεδίου.

§63Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν νομίζω, ὅτι θὰ ὑπάρξῃ ἀντίρρησις διὰ τὴν ἀνέγερσιν τοῦ τουριστικοῦ ξενοδοχείου περὶ τοῦ ὁποίου ὁμιλεῖ τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου. Πράγματι ἡ Χώρα μας, ἔχει ἀνάγκη τοιούτων ξενοδοχείων καὶ ἡ χρησιμότης αὐτὴ ἐφάνη μὲ τὰ πρὸ ὀλίγου χρόνου συνελθόντα δύο Συνέδρια εἰς τὴν πρωτεύουσαν, τὸ Ὀφθαλμολογικὸν καὶ τὸ Διακοινοβουλευτικόν, ὅτι αἱ Ἀθῆναι ἠδυνήθησαν νὰ φιλοξενήσουν εὐπρεπῶς χιλίους περίπου ἐπιφανεῖς ξένους. Κατὰ συνέπειαν, δὲν πρέπει νὰ ἀνακοπῇ ἡ τουριστικὴ ἀξιοποίησις τῆς Χώρας. Εἰδικῶς δὲ διὰ τὴν Θεσσαλονίκην, πρέπει νὰ ἐντείνωμεν τὰς προσπαθείας μας, διότι ἡ δρομολόγησις τοῦ φέρρυ–μπὸτ θὰ ὠφελήσῃ τὴν τουριστικὴν ἀνάπτυξιν τῆς συμπρωτευούσης.

§64Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως). Κύριε συνάδελφε, τὸ φέρρυ–μπὸτ εἶναι ἡ ἀπαρχὴ τῆς Ἐγνατίας ὁδοῦ.

§65Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Καὶ ἐγώ, κ. Ὑπουργέ, αὐτὸ ἤθελα νὰ τονίσω. Μὲ ἐπρολάβατε. Νομίζω, ὅτι ἡ ὁδὸς Ἡγουμενίτσης– Ἰωαννίνων–Θεσσαλονίκης, θὰ βοηθήσῃ τὴν ἀξιοποίησιν τῶν τουριστικῶν τόπων τῆς Ἠπείρου–Θεσσαλίας–Μακεδονίας. Εἰς Ἰωάννινα ὅπου θὰ σταθμεύουν κατ’ ἀνάγκην οἱ τουρίσται, ὑπάρχει τεράστιος τουριστικὸς πλοῦτος, ὑπάρχουν μοναδικὰ εἰς τὸν κόσμον σπήλαια σταλακτιτῶν καὶ σταλαγμιτῶν τὰ ὁποῖα ἀνεκαλύφθησαν ἐσχάτως καὶ τὰ ὁποῖα ἔχουν τεραστίας σημασίας τουριστικὴν ἀξίαν καὶ αὐτὰ δὲν τὰ λέγω ἐγώ, τὰ λέγουν εἰδικοὶ ξένοι σπηλαιολόγοι. Μὲ πορείαν πρὸς τὰ Μετέωρα, τὴν Λάρισαν, τὰ Τέμπη καὶ Θεσσαλονίκην, ἀνοίγεται πράγματι ἡ Ἐγνατία ὁδός. Φθάνει αὐτὴν τὴν Ἐγνατίαν ὁδὸν νὰ τὴν ἀνοίξωμεν, νὰ τὴν ἀσφαλτοστρώσωμεν, νὰ τὴν ἀξιοποιήσωμεν καὶ νὰ τὴν διαφημίσωμεν. Νὰ ἐπισπευσθῇ ὅμως ἡ κατασκευὴ τῆς ὁδοῦ ταύτης, νὰ λείψῃ ἡ σημερινὴ ἀκαταστασία, διότι παρεμποδίζει τὴν κυκλοφορίαν. Αὐτὸ τὸ τονίζω, ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τῆς παρουσίας τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Δημοσίων Ἔργων.

§66Σ. ΓΚΙΚΑΣ. (Ὑπουργ. Συγκοιν.–Δημοσίων Ἔργων). Κύριε συνάδελφε, ἡ ὁδὸς αὐτὴ εἶναι ὑπὸ γενικὴν ἀνακατασκευήν. Πάντως ἔχομεν ἀναλάβει τὴν ὑποχρέωσιν νὰ τὴν παραδώσωμεν εἰς τὴν κυκλοφορίαν πρὸ τῆς ἐνάρξεως τῶν δρομολογίων τοῦ φέρρυ–μπότ. Παραλλήλως θὰ γίνῃ ἡ ὁδὸς Τρικκάλων–Καρδίτσης–Λαρίσης καὶ ἡ ὁποία θὰ ὁδηγῇ εἰς τὴν συμπρωτεύουσαν.

§67Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ἐπὶ τῶν διατάξεων τοῦ νομοσχεδίου, ἔχω νὰ κάμω ὀλίγας παρατηρήσεις. Εἰς τὴν 1ην παράγραφον τῆς 955 ἀποφάσεως, ἀναφέρεται ἡ κατασκευὴ τουριστικοῦ ξενοδοχείου. Εἰς τὴν 2αν παράγραφον ὁρίζεται, ὅτι τὸ ξενοδοχεῖον θὰ εἶναι πολυτελοῦς τύπου. Αἱ δύο αὑταὶ παράγραφοι ἀντικρούονται. Ἄν πρόκειται περὶ λάθους, νὰ διορθωθῇ. Τὶ πρόκειται νὰ γίνῃ τουριστικὸν ἢ πολυτελὲς ξενοδοχεῖον; Κατὰ τὴν κρατοῦσαν ἀντίληψιν, ἄλλο εἶναι τὸ τουριστικὸν ξενοδοχεῖον (ἔννοια εὐρυτάτη περιλαμβάνουσα ξενοδοχεῖα πολυτελείας καὶ Αʹ, Βʹ κατηγορίας) καὶ ἄλλο τὸ ξενοδοχεῖον πολυτελείας. Τὶ θὰ εἶναι λοιπὸν τὸ ξενοδοχεῖον αὐτό; Παρακαλῶ νὰ διευκρινισθῇ.

§68Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως). Αὐτὸ τὸ εἶδος εἶναι πολυτελείας, διότι τὸ τουριστικῶς ἔχει Αʹ, Βʹ καὶ Γʹ θέσεις.

§69Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ἐφ’ ὅσον, κ. Ὑπουργέ, δηλοῖτε, ὅτι θὰ κατασκευάσετε πολυτελὲς ξενοδοχεῖον οἱ φόβοι τῶν προλαλησάντων κ.κ. συναδέλφων, περὶ συναγωνισμοῦ τοῦ ξενοδοχείου αὐτοῦ πρὸς τὰ ὑπάρχοντα σήμερον ξενοδοχεῖα αἴρονται, διότι τὰ ὑπάρχοντα ξενοδοχεῖα δὲν εἶναι πολυτελείας. Ἐπίσης θὰ ἤθελα νὰ ἐρωτήσω ἐὰν ἡ θέσις ὅπου θὰ στηθῇ τὸ ξενοδοχεῖον θὰ εἶναι κατάλληλος διὰ τὴν προσέλκυσιν τῶν τουριστῶν. Διότι ἡ θέσις ἔχει μεγάλην σημασίαν. Φοβοῦμαι μήπως ἐὰν τὸ ξενοδοχεῖον ἀνεγερθῇ εἰς ἀκατάλληλον μέρος δὲν προσελκύσῃ τὸ ἐνδιαφέρον τῶν ξένων καὶ τὸ ξενοδοχεῖον δὲν λειτουργήσῃ ἱκανοποιητικῶς.

§70Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως). Εἰς ὅλην τὴν Εὐρώπην ὑπάρχουν ξενοδοχεῖα πολυτελείας εἰς τὸ κέντρον τῆς πόλεως, ὄχι ὅμως καὶ εἰς ἐμπορικὸν κέντρον, ὅπως π.χ. εἶναι τὸ Πικαντίλλυ εἰς τὸ Λονδῖνον. Ὁ τουρίστας θέλει τὸ ξενοδοχεῖον νὰ εὑρίσκεται εἰς μίαν ὡραίαν τοποθεσίαν ἢ νὰ περιβάλλεται ἀπὸ ἕνα πάρκο. Ἡ θέσις τοῦ ξενοδοχείου εἰς τὴν Θεσσαλονίκην εἶναι περίφημος, διότι ἔχει θέαν πρὸς τὸν Ὄλυμπον, ποὺ εἶναι ἀπὸ τὰ ὡραιότερα μέρη τῆς Βορείου Ἑλλάδος.

§71Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ἐφ’ ὅσον, κ. Ὑπουργέ, καὶ τὸ θέμα αὐτὸ ἔχει μελετηθῆ, ἀρκοῦμαι εἰς τὰς ἐξηγήσεις σας. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον θὰ ἤθελα νὰ παρατηρήσω εἶναι τοῦτο: Ἡ θεμελίωσις τοῦ ξενοδοχείου μὲ πασσάλους ἐπὶ ἀμμώδους ἐδάφους μὲ ἐμβάλλει εἰς φόβους. Ἔχω ὑπ’ ὄψει μου περίπτωσιν ἐργολάβου, ὁ ὁποῖος ἠθέλησε νὰ θεμελιώσῃ ἔργον ἐπὶ παρομοίου ἐδάφους, ἀπέτυχεν εἰς τὴν θεμελίωσιν καὶ εἰς τὸ τέλος τὸ ἐγκατέλειψε. Δι’ αὐτὸ θὰ σᾶς παρακαλέσω, νὰ προσέξητε μήπως τὸ ἔδαφος εἶναι ἀσταθὲς καὶ ἡ θεμελίωσις δὲν ἐπιτευχθῇ τελικῶς. Τέλος θὰ ἐπεθύμουν νὰ ἐρωτήσω τὴν Κυβέρνησιν ἐὰν αἱ δυνατότητες τοῦ ΤΑΠΟΤΕ νὰ χρηματοδοτήσῃ τὸ ἔργον αὐτὸ εἶναι ἐπαρκεῖς ἢ μήπως ἡ διάθεσις τόσων κεφαλαίων διὰ τὴν ἀνέγερσιν τοῦ ξενοδοχείου, καταστήσῃ τὸ Ταμεῖον ἀνίκανον νὰ ἐκτελέσῃ τὸν προορισμόν του. Δηλαδὴ τὴν ἰατρικὴν καὶ φαρμακευτικὴν περίθαλψιν πρὸς τὰ μέλη του καθὼς καὶ τὰς ὑποχρεώσεις του πρὸς τοὺς συνταξιούχους.

§72Σ. ΓΚΙΚΑΣ. (Ὑπουργ. Συγκοιν.–Δημοσίων Ἔργων). Κύριε συνάδελφε, τὸ Ταμεῖον ἔχει σήμερον ἀφ’ ἑνὸς δανείσει εἰς τὸν ΟΤΕ 150.000.000 δραχμῶν, ἀφ’ ἑτέρου ἔχει 50.000.000 εἰς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος καὶ κάθε χρόνον ἔχει 10.000.000 ἔσοδα. Ἡμεῖς ἐθεωρήσαμεν ὡς εὔνοιαν πρὸς τὸ Ταμεῖον τὴν τοποθέτησιν αὐτήν.

§73Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ἐφ’ ὅσον, κ. Ὑπουργέ, οὕτως ἔχουν τὰ πράγματα, ἡμεῖς δὲν ἔχομεν ἀντίρρησιν καὶ θὰ ψηφίσωμεν τὸ νομοσχέδιον.

§74ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Ζαννῆς, ἔχει τὸν λόγον.

§75Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, συγκαταλέγομαι καὶ ἐγὼ μεταξὺ ἐκείνων οἱ ὁποῖοι πιστεύουν, ὅτι αἱ τουριστικαὶ δυνατότητες τῆς χώρας μας εἶναι ἀπεριόριστοι. Ἐπομένως, οὐδεὶς φόβος ἀπὸ τῆς πλευρᾶς αὐτῆς ὑπάρχει. Ἐπεκρίθη ἡ ἵδρυσις πολυτελοῦς ξενοδοχείου, διότι ὑπάρχουν εἰς τὴν Θεσσαλονίκην ἄλλα ξενοδοχεῖα τὰ ὁποῖα ἀνταποκρίνονται εἰς τὰς τουριστικὰς ἀνάγκας τῆς περιοχῆς ἐκείνης. Αἱ ἐπικρίσεις αὗται εἶναι ἀδικαιολόγητοι. Ἐὰν πρέπει νὰ ἐπικριθῇ ἡ Κυβέρνησις πρέπει νὰ κριθῇ, διότι ἐπὶ τόσα ἔτη ποὺ εὑρίσκεται εἰς τὴν ἐξουσίαν δὲν ἐφρόντισε διὰ τὴν ἵδρυσιν πολυτελοῦς ξενοδοχείου εἰς τὴν Θεσσαλονίκην. Πολλῷ μᾶλλον, ἐφ’ ὅσον καὶ ὁ ἀξιότιμος κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως εἶναι Μακεδών. Κύριε Πρόεδρε, εἶμαι τῆς γνώμης, ὅτι ὅσα περισσότερα ξενοδοχεῖα κτίζονται, τόσον περισσότεροι ξένοι συρρέουν. Ἐπομένως, ἐὰν ἡ πόλις τῆς Θεσσαλονίκης καθυστερῇ ἀπὸ ἀπόψεως τουριστικῆς κινήσεως, τοῦτο ὀφείλεται εἰς τὴν ἔλλειψιν ξενοδοχείων. Μία πόλις, διὰ νὰ ἀναπτύξῃ τουριστικὴν κίνησιν, πρέπει νὰ ἀνταποκρίνεται εἰς τὰς ἀπαιτήσεις ὅλων τῶν κατηγοριῶν τῶν τουριστῶν καὶ τῶν πλουσίων καὶ τῶν φτωχῶν. Ὅλα τὰ ξενοδοχεῖα τῆς Ρόδου εἶναι ὑπερπλήρη. Τοῦτο βεβαίως, ὀφείλεται εἰς τὴν ὕπαρξιν καλῶν ξενοδοχείων, ἀλλὰ καὶ εἰς τὸ γεγονός, ὅτι αἱ τιμαὶ εἶναι προσιταὶ εἰς ὅλα τὰ βαλάντια τῶν ξένων. Ἐκεῖνο λοιπὸν τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ προσέξῃ ἡ Κυβέρνησις, ἐκτὸς τῆς ἱδρύσεως καταλλήλων ξενοδοχείων, εἶναι αἱ τιμαὶ αἱ ὁποῖαι πρέπει νὰ εἶναι προσιταὶ καὶ εὐθηνότεραι ἐν σχέσει πρὸς τὰς τιμὰς ἄλλων χωρῶν. Εἰς τὴν Ἰταλίαν, κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος, διὰ νὰ εἶναι αἱ τιμαὶ κάπως προσιταὶ εἰσέρρευσαν 11.000.000 τουρίσται, ἐνῷ ἀντιθέτως εἰς τὴν Γαλλίαν διὰ νὰ εἶναι αἱ τιμαὶ ὑψηλαί, εἰσέρρευσαν 4.000.000. Αὐτὰ πρέπει νὰ προσέξωμεν, ἐὰν θέλωμεν ὁ τουρισμὸς μας νὰ καταστῇ μία τῶν πλουτοπαραγωγικῶν πηγῶν ἀπὸ ἀπόψεως συναλλάγματος. Θὰ συγχαρῶ τὴν Κυβέρνησιν διὰ τὴν ἵδρυσιν τοῦ ξενοδοχείου αὐτοῦ, διότι θὰ δώσῃ εἰς τὴν πρωτεύουσαν τῆς Β. Ἑλλάδος αὐτὸ ὁποῖον δὲν ἔχει.

§76ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Πιτούλης, ἔχει τὸν λόγον.

§77Φ. ΠΙΤΟΥΛΗΣ. Ἐγώ, κ. Πρόεδρε, θὰ περιορισθῶ νὰ κάμω ὡρισμένας παρατηρήσεις ἐπὶ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου. Κύριε Πρόεδρε, χῶραι ἀσυγκρίτως ἰσχυρότεραι τῆς Ἑλλάδος κατὰ τὴν περίοδον αὐτήν, καταβάλλουν τεραστίας προσπαθείας ἀνασυγκροτήσεως καὶ ἀναπτύξεως τῆς οἰκονομίας των, ὥστε νὰ καταστοῦν τὰ βιομηχανικά των προϊόντα καὶ τὰ ἄλλα ἀγαθὰ συναγωνήσιμα πρὸς τὰ τῶν ἄλλων χωρῶν καὶ μάλιστα εἰς στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν εὑρισκόμεθα εἰς περίοδον ἱδρύσεως οἰκονομικῶν ὀργανισμῶν, ὅπως εἶναι ἡ Κοινὴ Εὐρωπαϊκὴ Ἀγορά κλπ. Συνεπῶς, ἀφοῦ χῶραι ἰσχυρότεραι τῆς ἰδικῆς μας καταβάλλουν τοιαύτας προσπαθείας, θεωροῦμεν καὶ ἡμεῖς ὡς ἐπιτακτικὸν καθῆκον τὴν ἀνάγκην ἀναπτύξεως τῶν πλουτοπαραγωγικῶν πηγῶν τῆς χώρας. Δὲν νομίζω, ὅτι τὰ περιθώρια τῆς βιομηχανικῆς ἀναπτύξεως τῆς χώρας μας εἶναι τόσον περιωρισμένα ὅσον ἠθέλησε νὰ τὰ παρουσιάσῃ ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων. Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις, ἔστρεψε τὴν προσπάθειάν της πρὸς ἀνάπτυξιν τοῦ τουρισμοῦ, τοῦτο ὀφείλεται εἰς τὸ εὐχερὲς τῆς συλλήψεως τοῦ προβλήματος καὶ τοῦ δυσχεροῦς τῆς συλλήψεως ἑνὸς προγράμματος βιομηχανικῆς ἀναπτύξεως τῆς χώρας. Καὶ ἔρχομαι εἰς τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου ἐπὶ τοῦ ὁποίου ἁπλῶς δύο παρατηρήσεις θὰ κάμω. Τὴν μίαν, τὴν ὁποίαν ἀτυχῶς καὶ πάλιν μοῦ ἐξησθένησε τὸ παράδειγμα τοῦ κ. Ἀρχηγοῦ τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων, ἡ παρατήρησις δηλονότι, ὅτι κἄποτε ἡ Κυβέρνησις καὶ ἡ Βουλὴ θὰ πρέπει νὰ ἀντιμετωπίσῃ σοβαρῶς τὴν μὴ τήρησιν τοῦ Συντάγματος ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως καὶ τὴν ἀφαίρεσιν νομοθετικῶν δικαιωμάτων τῆς Βουλῆς διὰ τῆς ἐκδόσεως πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου. Τὴν παρατήρησιν αὐτὴν κάμνω, διότι ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τοῦ συζητουμένου νομοσχεδίου προέτρεψεν, οὔτε λίγο, οὔτε πολὺ τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἀντιμετωπίσῃ καὶ ἄλλα παρόμοια θέματα, οὐχὶ διὰ τῆς συνταγματικῆς ὁδοῦ καὶ τῆς Βουλῆς, ἀλλὰ διὰ τῆς ἐκδόσεως πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, αἱ ὁποῖαι νὰ φέρωνται ἐν συνεχείᾳ πρὸς κύρωσιν ἐνώπιον τῆς Βουλῆς. Καὶ ἀναμιμνησκόμεθα τὴν μὴ τήρησιν τοῦ Συντάγματος, ὁσάκις δὲν μᾶς συμφέρῃ. Ὁσάκις ὅμως μᾶς συμφέρῃ οὐδεὶς λόγος γίνεται διὰ τὴν παραβίασιν τοῦ Συντάγματος καὶ διὰ τὴν ἔκδοσιν πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου. Ἡ δευτέρα παρατήρησις ἀφορᾷ τὸ θέμα τῆς τοποθετήσεως τῶν κεφαλαίων τοῦ Ὀργανισμοῦ διὰ τὴν ἵδρυσιν τοῦ ξενοδοχείου. Φρονῶ ὅμως, ὅτι ὑπῆρξεν ὑπερβολικὴ ἡ ἐπέκτασις τῆς ἁρμοδιότητός μας καὶ ἡ κρίσις μας περὶ τοῦ ἐπωφελοῦς ἢ μὴ τοποθετήσεως τῶν κεφαλαίων τοῦ Ὀργανισμοῦ αὐτοῦ. Πιστεύω, ὅτι παρὰ τὴν ἐποπτείαν, τὴν ὁποίαν ἀσκεῖ τὸ Κράτος ἐπὶ τῶν διαφόρων Ἀσφαλιστικῶν Ταμείων καὶ Ὀργανισμῶν, ἐν τούτοις τὴν γνώμην καὶ τὸ λόγον ἔχουν πάντοτε τὰ Διοικητικά των Συμβούλια καὶ συνεπῶς, καὶ εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν ἡ γνώμη τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τοῦ Ὀργανισμοῦ αὐτοῦ εἶναι σύμφωνος μὲ τὰς κυβερνητικὰς ἀπόψεις. Συμφωνῶ ἀπολύτως, κ. Πρόεδρε, ὅτι πρέπει νὰ χαιρετίσωμεν μὲ ἐνθουσιασμὸν κάθε νέον ἔργον, τὸ ὁποῖον γίνεται καὶ τὸ ὁποῖον συμβάλλει εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τῆς οἰκονομίας τοῦ τόπου. Ἀλλ’ ἐὰν ἡμεῖς εὐθέως ἀναγνωρίζωμεν μὲ ἐνθουσιασμὸν τοῦτο, θὰ πρέπει νὰ ἔχῃ ὑπ’ ὄψει της καὶ ἡ Κυβέρνησις, ὅτι αἱ παρατηρήσεις μας καὶ αἱ ὑποδείξεις μας ἐπὶ διαφόρων νομοσχεδίων της δὲν ἔχουν ἀντιπολιτευτικὸν χαρακτῆρα, ἀλλὰ τείνουν εἰς τὴν βελτίωσιν καὶ ἀρτιότητα τῶν νομοθετημάτων αὐτῶν κυρίως ὅμως νὰ εἶναι ἀδιάβλητα ἀπὸ πᾶσαν κρίσιν. Παρὰ ταῦτα, κ. Πρόεδρε, σκέψεις πολλαὶ γεννῶνται, ἐὰν πράγματι σοβαρῶς ἀντιμετωπίζωμεν τὴν ἐκτέλεσιν τῶν ἔργων τῆς Χώρας μας γενικῶς καὶ ἐν συνόλῳ πρὸς ὄφελος τῆς ἐθνικῆς οἰκονομίας καὶ τοῦ κοινωνικοῦ συνόλου. Διὰ τοῦτο νομίζω, ὅτι ἡ παρεμβολὴ τοῦ κ. Ἀρχηγοῦ τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων δὲν ὑπῆρξεν ἀντικειμενικὴ εἰς τὸ σημεῖον αὐτό. Διότι ἡ ἄποψις, τὴν ὁποίαν ἀνέπτυξεν εἶναι περιωρισμένης τοπικῆς καὶ οἰκονομικῆς σημασίας, καὶ ἤχθη εἰς τὸ συμπέρασμα νὰ προτείνῃ πρὸς τὴν Κυβέρνησιν παραβίασιν τοῦ Συντάγματος καὶ ἄγνοιαν ἀποφάσεων τοῦ Ἀνωτάτου Δικαστηρίου τῆς Χώρας. Δὲν γνωρίζω, ἂν αἱ πληροφορίαι τοῦ ἀξιοτίμου κ. ἀρχηγοῦ τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων εἶναι πλήρεις καὶ δὲν γνωρίζω ἐπίσης ἐὰν ὑπάρχουν τυπικαὶ ἀποφάσεις τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας τέμνουσαι τὸ ζήτημα. Τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας σαφῶς, εἶπεν, καὶ καθώρισε τὸ θέμα τοῦ φέρρυ–μπώτ. Περαιτέρω ὅμως, κ. Πρόεδρε, δὲν εἶναι δυνατόν, ὄχι μόνον εἰς ἡμᾶς τοὺς ἀντιπροσώπους τοῦ Ἔθνους, ἀλλὰ γενικώτερον εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν νὰ ἑδραιωθῇ ἡ πεποίθησις, ὅτι ἀγόμεθα εἰς τὴν ἐξυπηρέτησιν τοῦ γενικωτέρου συμφέροντος ὅταν βλέπωμεν πολιτικοὺς ἄνδρας τοῦ μεγέθους καὶ τῆς ὁλκῆς τοῦ κ. Ἀρχηγοῦ τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων, ὠθουμένους ἀπὸ σκέψεις καθαρῶς τοπικοῦ μόνον συμφέροντος, εὑρισκομένους εἰς ἀντίθεσιν μὲ τὸ γενικὸν συμφέρον. Ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν δὲν ἐνεθυμήθη τὴν Ἤπειρον, ἀλλ’ ἐνεθυμήθη τὴν πόλιν τῶν Πατρῶν καὶ διὰ τοῦτο ὁ λαὸς θὰ ἐνθυμηθῇ τὴν περίπτωσιν αὐτήν.

§78ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Ἀθανασάκος, ἔχει τὸν λόγον.

§79Ε. ΑΘΑΝΑΣΑΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν ἐπιθυμῶ νὰ μακρηγορήσω ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου, διότι οἱ προλαλήσαντες συνάδελφοι ἀνέπτυξαν τοῦτο ἐπαρκῶς καὶ συνεπῶς, δὲν πρόκειται νὰ προσθέσω τίποτε νεώτερον. Νομίζω, ὅτι τὸ ἔργον, τὸ ὁποῖον πρόκειται νὰ ἐκτελεσθῇ εἶναι ἕνα ἀπὸ τὰ πολλὰ σοβαρὰ ἔργα, τὰ ὁποῖα ἡ Κυβέρνησις ἐκτελεῖ διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τῶν πλουτοπαραγωγικῶν δυνάμεων τῆς χώρας, πρὸς ἐξυπηρέτησιν καὶ ὄφελος τοῦ κοινωνικοῦ συνόλου. Ἔχω, ὅμως, νὰ παρατηρήσω, ὅτι ὁ ἀξιότιμος κ. Ἀρχηγὸς τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων ἐπωφελήθη τοῦ παρόντος νομοσχεδίου, διὰ νὰ ἐξωθήσῃ τὴν Κυβέρνησιν, οὔτε λίγο οὔτε πολύ, εἰς τὸ νὰ ἀνατρέψῃ μίαν ἀπόφασιν τοῦ Ἀνωτάτου Δικαστηρίου διὰ λόγους καθαρῶς τοπικοὺς καὶ ἐξυπηρετήσεως τῆς ἰδικῆς του περιφερείας καὶ ὄχι διὰ λόγους γενικοῦ συμφέροντος, ὡς ὤφειλεν. Ἡ Κυβέρνησις ἐπὶ 4 ἔτη ὑφίσταται δριμυτάτην ἐπίθεσιν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως διὰ παραβίασιν τοῦ Συντάγματος καὶ διὰ τὴν κύρωσιν πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, αἱ ὁποῖαι ἀναμφισβητήτως ἐξεδόθησαν διὰ ρύθμισιν σοβαρῶν ζητημάτων καὶ διὰ μίαν ἀσήμαντον περίπτωσιν ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων ἐξωθεῖ τὴν Κυβέρνησιν νὰ ρυθμίσῃ καὶ τὸ θέμα αὐτὸ διὰ πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου.

§80Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡμεῖς μὲν ὡς Ἀντιπολίτευσις δυνάμεθα νὰ ἐπικρίνωμεν τὴν Κυβέρνησιν διὰ τὴν ἔκδοσιν πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου. Ἡ Συμπολίτευσις, ὅμως, δὲν δύναται, νομίζω, νὰ ὁμιλῇ ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ.

§81ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Οἰκονομίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§82Π. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, καταδικάζω ἀνεπιφυλάκτως τοὺς ἀντιτιθεμένους εἰς τὴν ἀνέγερσιν τοῦ τουριστικοῦ ξενοδοχείου Θεσσαλονίκης, τὸ ὁποῖον τόσον πολὺ θὰ ἐξυπηρετήσῃ τὸν τουρισμὸν τῆς χώρας, τὴν ἀξιόλογον αὐτὴν πηγὴν τοῦ ἐθνικοῦ πλούτου, ἥτις εἶναι δυνατὸν μόνη αὐτὴ νὰ ἐπηρεάσῃ τὴν ἀξίαν τοῦ ἀξιολογοτέρου ἐξαγωγικοῦ μας προϊόντος, τοῦ καπνοῦ, καὶ ἐνδεχομένως μελλοντικῶς, πλὴν αὐτοῦ, καὶ ἄλλων ἐξαγωγικῶν μας προϊόντων. Ἐφ’ ὅσον τὸ ἐμπορικόν μας ἰσοζύγιον χωλαίνει καὶ μολονότι ἡ Κυβέρνησις καταβάλλει ἀξιολόγους προσπαθείας πρὸς ὅλους τοὺς τομεῖς τῆς ἐθνικῆς μας οἰκονομίας διὰ τὴν οἰκονομικὴν ἀνάπτυξιν τῆς χώρας καὶ διὰ τὴν ἐκβιομηχάνισιν αὐτῆς, ἡ ὁποία θὰ συντελέσῃ εἰς τὴν ζωογόνησιν τῆς οἰκονομίας τῆς χώρας, εἶναι κατάδηλος ἡ μεγάλη εἰσφορὰ εἰς τὴν οἰκονομίαν τοῦ τόπου, τοῦ τουριστικοῦ συναλλάγματος. Ἑπομένως, ἀποτελοῦν κατάπληξιν αἱ διατυπωθεῖσαι ἀντιρρήσεις τῶν συναδέλφων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως καὶ συγκεκριμένως τῆς ΕΔΑ. Ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ, θὰ ἀπετέλει παράλειψιν, ἐὰν δὲν συνήνωνον τὴν φωνήν μου μὲ ἐκείνην τοῦ ἀξιοτίμου Ἀρχηγοῦ τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων, ἐν σχέσει μὲ τὴν ὑπόθεσιν τοῦ φέρρυ–μπώτ, τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ ἐξυπηρετήσῃ τὴν πρωτεύουσαν τῆς Πελοποννήσου, τὴν φθίνουσαν πόλιν τῶν Πατρῶν, ἥτις εἶναι ἐπιλιμένιον κέντρον 5 Νομῶν, καθὼς καὶ τῶν περιοχῶν αὐτῆς. Δι’ ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, δέον νὰ ρυθμισθῇ τὸ ζήτημα τοῦτο ἐγκαίρως, ἵνα μὴ χαθῇ ἡ ἀρξαμένη σαιζὸν καὶ νὰ ἐξυπηρετηθοῦν αἱ Πάτραι, χωρὶς μὲ τοῦτο νὰ ζημιοῦται τὸ παράπαν ἡ Ἤπειρος.

§83ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Λαδᾶς, ἔχει τὸν λόγον.

§84Α. ΛΑΔΑΣ. Κύριοι συνάδελφοι, εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν διατυποῦται συνήθως ἡ κατηγορία, ὅτι ἡ Κυβέρνησις μὲ ἰδιαιτέραν προσοχὴν περιβάλλει τὸ κέντρον εἰς τὴν ἐκτέλεσιν ἔργων καὶ δὲν δίδει σημασίαν καὶ ἐνδιαφέρον διὰ τὴν ἐπαρχίαν. Διὰ τοῦ νομοσχεδίου, ἱδρύεται εἰς τὴν Θεσσαλονίκην ἕνα πολυτελὲς τουριστικὸν ξενοδοχεῖον. Ἡ Θεσσαλονίκη ἀποτελεῖ, ὡς πολὺ ὀρθῶς ἐλέχθη, συμπρωτεύουσαν τοῦ Κράτους καὶ συνεπῶς χρειάζεται ἐνδιαφέρον καὶ Κρατικὴν προσοχὴν μεγαλυτέραν καὶ ἀπὸ τὴν πρωτεύουσαν, διότι εὑρίσκεται εἰς νευραλγικὸν σημεῖον τῆς Β. Ἑλλάδος. Ἐφ’ ὅσον, λοιπόν, ἱδρύεται ἕνα πολυτελὲς τουριστικὸν ξενοδοχεῖον, τοῦ ὁποίου ἔχει ἀνάγκην καὶ διὰ τοῦ ὁποίου πρόκειται νὰ ἐξυπηρετηθῇ σοβαρῶς ἀπὸ τουριστικῆς ἀπόψεως ἡ πόλις τῆς Θεσσαλονίκης, νομίζω, ὅτι αἱ αἰτιάσεις, ἰδιαιτέρως τῆς Ἄκρας Ἀριστερᾶς, δὲν εἶναι ὀρθαὶ καὶ δὲν εὐσταθοῦν. Νομίζω, ὅτι ἡ γνώμη τῆς Βουλῆς διὰ τὴν ἵδρυσιν τοῦ ξενοδοχείου αὐτοῦ εἰς τὴν πόλιν τῆς Θεσσαλονίκης ἔπρεπε νὰ εἶναι πλήρης καὶ ὁμόφωνος. Ὅταν ἐνεγράφην διὰ νὰ ὁμιλήσω, εἶχον ἀκούσει τὰς ἀπόψεις τοῦ ἐκπροσώπου τῆς ΕΔΑ ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου καὶ ἐθεώρησα ὑποχρέωσίν μου νὰ τονίσω τὴν οὐσιώδη ἀνάγκην, ἡ ὁποία ἐπιβάλλει τὴν ἵδρυσιν τοῦ ξενοδοχείου αὐτοῦ, διότι τοῦτο εἶναι καὶ θὰ πρέπει νὰ ἀποτελῇ καὶ καθολικὸν αἴτημα τῶν κατοίκων τῆς Θεσσαλονίκης καὶ ὅλων τῶν Ἑλλήνων. Θεωρῶ ἀναγκαῖον, νὰ εἴπω τὸ ἑξῆς: Ὅτι ἔργα τοιαύτης σοβαρότητος καὶ ἐνισχύοντα τὴν τουριστικὴν κίνησιν, πρέπει νὰ συνεχισθοῦν εἰς μεγαλυτέραν κλίμακα. Ὡς εἶπεν ὁ κ. ὑπουργός, τὸ ἔργον αὐτὸ ἀποτελεῖ τὴν ἀπαρχὴν νέας τουριστικῆς κινήσεως διὰ τὴν Βόρειον Ἑλλάδα. Πράγματι, διὰ τῆς συνδέσεως Ἰταλίας–Μακεδονίας διὰ τοῦ φέρρυ–μπὼτ ἐπιτυγχάνεται ἡ ἱστορικὴ σύνδεσις τῆς ὁδοῦ Ἐγνατίας. Ἐλέχθη ἀπόψε ἀπὸ ὁμιλητήν, ὅτι ὁ δρόμος Ἡγουμενίτσης μέσῳ Κατάρας–Λαρίσης καὶ Τεμπῶν ἐξυπηρετεῖ πλήρως τὰς ἀνάγκας τῆς Θεσσαλονίκης, ἀπὸ τουριστικῆς ἀπόψεως καὶ τὰς ἀνάγκας τῆς Μακεδονίας. Παρίσταται καὶ ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Δημοσίων Ἔργων καὶ μοῦ παρέχεται τὸ δικαίωμα νὰ εἴπω, ὅτι ἐκτὸς τῆς γραμμῆς αὐτῆς, τὴν ὁποίαν ἀνέφερεν ὁ κ. Ζορμπᾶς, ὑπάρχει καὶ ἄλλη ὁδός, πολὺ συντομωτέρα καὶ περισσότερον ἀξιόλογος, ἡ ὁποία καὶ τὸν τουρισμὸν θὰ ἐξυπηρετήσῃ, ἀλλὰ κυρίως θὰ δώσῃ ζωὴν εἰς τὴν περιοχὴν καὶ τοὺς κατοίκους τοῦ Νομοῦ Κοζάνης καὶ ἰδίως τῆς ἐπαρχίας Γρεβενῶν, οἱ ὁποῖοι τὴν στιγμὴν αὐτὴν φθίνουν. Ἡ ὁδὸς αὐτὴ ἐξ Ἰωαννίνων, Μετσόβου θὰ διέρχεται μέσῳ Μηλιᾶς — Κρανιᾶς–Κηπουργιοῦ καὶ διὰ τῶν πόλεων Γρεβενῶν, Κοζάνης, Βεροίας, θὰ φθάνῃ μέχρι Θεσσαλονίκης. Ἡ διαδρομὴ αὐτὴ θὰ εἶναι συντομωτέρα κατὰ 100 χιλιόμετρα τῆς ἄλλης ὁδοῦ καὶ συγχρόνως θὰ ἀποδώσῃ μεγάλον πλοῦτον εἰς τὴν ἐθνικήν μας οἰκονομίαν ἐκ τῆς ἐκμεταλλεύσεως τῶν ἀπεράντων δασῶν τῆς ἐπαρχίας Γρεβενῶν καὶ τῶν μεταλλευμάτων της. Πρέπει ἀμέσως νὰ γίνῃ τῆς ὁδοῦ τὸ τμῆμα τῆς Μηλιᾶς — Κρανιᾶς, ὡς ἐπίσης νὰ γίνουν καὶ δύο γέφυραι καὶ ἡ κατασκευὴ 5–6 χιλιομέτρων ὁδοῦ. Συγχρόνως, τὸ Κράτος νὰ ἱκανοποιήσῃ καὶ τὸ αἴτημα τῶν κατοίκων Γρεβενῶν, ὅπως ἱδρυθῇ Νομαρχία Γρεβενῶν, ἡ ὁποία θὰ βοηθήσῃ τοὺς τουριστικοὺς σκοποὺς τοῦ Κράτους καὶ τὴν ἐθνικὴν οἰκονομίαν καὶ τὴν ἀξίαν καὶ ἱστορικὴν αὐτὴν περιοχὴν τῆς Μακεδονίας. (Χειροκροτήματα).

§85Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τόσον κατὰ τὴν πρώτην ὁμιλίαν μου, ὅσον καὶ κατὰ τὴν διεξαχθεῖσαν συζήτησιν, βάσει μιᾶς συνεννοήσεως εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, διὰ νὰ διευκολύνωμεν τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου, δὲν ἠθέλησα καὶ δὲν ἐπρόκειτο νὰ ἀπασχολήσω ἐπὶ μακρὸν τὸ Σῶμα. Ἀλλά, κατόπιν τῶν ὅσων μᾶς ἀπεδόθησαν, ἀθελήτως ἢ ἠθελημένως, παρὰ συναδέλφων τῆς Συμπολιτεύσεως, ἀλλὰ καὶ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, οἱ ὁποῖοι εἰς τὸ συγκεκριμένον θέμα συνεπολιτεύθησαν καὶ παρερμήνευσαν τὰς ἀπόψεις μας, θεωροῦμεν ἀναγκαῖον νὰ παράσχωμεν διευκρινήσεις ἐπὶ τῶν ἀπόψεών μας. Δὲν εἶναι ἀληθές, ὅτι ὑποτιμῶμεν τὸν τουρισμόν, ἀλλὰ θεωροῦμεν αὐτὸν ὡς ἕνα κλάδον ἐφεδρικὸν διὰ τὴν ἐθνικήν μας οἰκονομίαν καὶ εἰς τοῦτο ἀκριβῶς διαφωνοῦμεν μὲ τὴν Κυβέρνησιν καὶ μὲ τὸν κ. Ἀρχηγὸν τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων, ὁ ὁποῖος ἐπανέλαβε τὰ ὅσα ὑπαγορεύονται καὶ διακηρύσσονται ἀπὸ ξένους καὶ συγκεκριμένως καὶ προσφάτως ἀπὸ τοὺς κ.κ. Χέρτερ καὶ Ἔρχαρτ, οἱ ὁποῖοι ὑπέδειξαν, ὅτι ἡ Ἑλλὰς πρέπει νὰ μεριμνᾷ διὰ μίαν βιομηχανίαν ἁπλῆς πρώτης ἐπεξεργασίας ὡρισμένων προϊόντων καὶ νὰ ἀποδίδῃ βασικὴν σημασίαν εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τοῦ τουρισμοῦ. Τοῦτο, κατὰ τὴν ἄποψίν μας, σημαίνει τὴν μόνιμον καταδίκην τῆς χώρας εἰς τὴν ὑποανάπτυξιν, τὴν ἐγκατάλειψιν τῆς ἐκβιομηχανίσεως, τὴν ἐπίδοσιν εἰς τὸν τουρισμὸν καὶ ἑπομένως τὴν ὑποανάπτυξιν. Ἐκτιμῶμεν, ἐπαναλαμβάνω, τὸν τουρισμὸν ὡς ἐφεδρικὸν κλάδον τῆς ἐθνικῆς μας οἰκονομίας. Ἀλλὰ καὶ ὡς κλάδος ἐφεδρικὸς δὲν πρόκειται νὰ ἀναπτυχθῇ, ἐὰν ταὐτοχρόνως δὲν συμβαδίζῃ μὲ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς ἐκβιομηχανίσεως τῆς χώρας, ἡ ὁποία δημιουργεῖ τὸ πλαίσιον, ἐντὸς τοῦ ὁποίου εἶναι δυνατὸν ὁ τουρίστας νὰ εὕρῃ συνθήκας ἀνέσεως καὶ πολιτισμοῦ, αἱ ὁποῖαι θὰ τὸν προσελκύσουν καὶ ἐδῶ, ὅπως καὶ εἰς ἄλλας χώρας. Κύριε Πρόεδρε, ἐλέχθη ἀκόμη, ὅτι ἐθεωρήσαμεν ὡς ἐπισφαλῆ τὴν τοποθέτησιν τῶν χρημάτων τοῦ ΤΑΠΟΤΕ διὰ τὴν ἀνέγερσιν τοῦ ξενοδοχείου αὐτοῦ. Καὶ ὁ κ. Μπακόπουλος ἠρώτησε: ποία τοποθέτησις παρὰ οἱουδήποτε, ὅταν γίνεται, ἔχει προεξησφαλισμένην τὴν ἀσφαλῆ τοποθέτησιν; Νομίζω, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι τὸ θεώρημα τοῦτο τοῦ κ. Μπακοπούλου, ὑπὸ καθεστὼς μάλιστα ἐλευθέρας οἰκονομίας, εἶναι παράδοξον. Διότι ἡ ἐπιχειρηματικὴ δραστηριότης καὶ αἱ ἰδιωτικαὶ ἐπενδύσεις, δὲν ἔχουν τὴν ἔννοιαν χαρτοπαιγνίου. Γίνονται πάντοτε μὲ ἕνα προϋπολογισμόν, ὅτι ἔχουν προοπτικὴν ἀσφαλείας καὶ ἀποδόσεως. Εἰς τὴν συγκεκριμένην περίπτωσιν, ἡμεῖς διὰ στοιχείων, τὰ ὁποῖα προσεκομίσαμεν, ἀπεδείξαμεν, ὅτι ἡ ἐπένδυσις τῶν ἀποθεματικῶν τοῦ ΤΑΠΟΤΕ διὰ τὴν ἀνέγερσιν τουριστικοῦ ξενοδοχείου εἰς Θεσσαλονίκην, εἶναι ἐπισφαλὴς καὶ γίνεται εἰς βάρος τοῦ ἀσφαλιστικοῦ ὀργανισμοῦ τῶν ἐργαζομένων εἰς τὸν κλάδον αὐτόν. Νομίζομεν δέ, ὅτι τὰς ἐπιφυλάξεις μας αὐτάς, ἔπρεπε νὰ τὰς διατυπώσωμεν διὰ νὰ μὴ ὑπάρξῃ παρανόησις καὶ παρερμηνεία τῶν ἀπόψεών μας, ἀλλὰ καὶ παραγνώρισις τοῦ συμφέροντος τῶν ἐργαζομένων. Ἐλέχθη, ἐπίσης, ὅτι δῆθεν ὑπῆρξε λάθος ἡ γενίκευσις τῆς συζητήσεως. Ἀλλά, κύριοι συνάδελφοι, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐρευνῶμεν καὶ νὰ συζητῶμεν τὴν ἀνέγερσιν ἑνὸς ξενοδοχείου μὲ χρήματα τῶν ἐργαζομένων ἀξίας 100 καὶ πλέον ἑκατομμυρίων, ὡς θέμα μεμονωμένον. Εἰς τοιαύτας περιπτώσεις, ἐπιβάλλεται τὸ θέμα νὰ διερευνᾶται, ἐν συνδυασμῷ μὲ μίαν σειρὰν ἄλλων παραγόντων, ὥστε νὰ διαπιστοῦται τὸ βιώσιμον τῆς ὑπὸ ἀνέγερσιν μονάδος. Ὑπεστήριξεν, ἐξ ἄλλου, ὁ κ. Παπανδρέου, ὅτι καὶ ἂν ἀκόμη πρόκειται περὶ ἐπισφαλοῦς τοποθετήσεως τῶν ἀποθεματικῶν τοῦ ΤΑΠΟΤΕ, πρέπει οἱ ἐργαζόμενοι τοῦ κλάδου αὐτοῦ νὰ μὴ δεχθοῦν ὡς μίαν προσφορὰν πρὸς τὸ κοινωνικὸν σύνολον, διότι αὐτὸ ἐπιζητεῖ τὴν ἀνέγερσιν τοῦ ξενοδοχείου τῆς Θεσσαλονίκης. Ἀπορῶ, κύριοι συνάδελφοι, πῶς, ὅταν πρόκειται περὶ ἐργαζομένων, μὲ τὰ χρήματα τῶν ὁποίων πρόκειται νὰ ἐκπληρωθῇ μία κοινωνικὴ ἀνάγκη, εἶναι πρόθυμος καὶ ἡ Κυβέρνησις νὰ ζητῇ καὶ νὰ ἐπιβάλῃ τὴν θυσίαν τῶν ἐργαζομένων καί τινες ἀντιπολιτευόμενοι νὰ συμφωνοῦν καὶ νὰ ὑποστηρίζουν τὴν κυβερνητικὴν ἄποψιν, ὅπως ἔκαμεν ὁ κ. Παπανδρέου. Ἐνῷ, ὅταν πρόκειται νὰ ἐξυπηρετηθοῦν οἱ ἐργαζόμενοι, οἱ ὁποῖοι ἀποτελοῦν τὸ βασικώτερον καὶ παραγωγικώτερον τμῆμα τοῦ κοινωνικοῦ συνόλου, λησμονοῦμεν τὴν ἔννοιαν τῆς θυσίας ὑπὲρ τοῦ κοινωνικοῦ συνόλου καὶ ἀποφεύγομεν νὰ περικόψωμεν ἀντιπαραγωγικὰς δαπάνας καὶ ὑπερβάλλοντα κέρδη τῶν μονοπωλίων ὑπὲρ τῶν ἐργαζομένων. Ἡ ἄποψις τοῦ κ. Παπανδρέου εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτήν, εὑρίσκεται εἰς ἀντίφασιν μὲ ὅσα ὑπεστήριξεν εἰς τὸ θέμα τῆς συνταξιοδοτήσεως τῶν ἀγροτῶν, μὲ ἔννοιαν, ὅτι ἡ ἐνίσχυσίς των ἀποτελεῖ ἐνίσχυσιν ὑπὲρ τῆς ἀγροτικῆς μας παραγωγῆς, τῆς ὁποίας αὐτοὶ εἶναι οἱ φορεῖς καὶ δημιουργοί. Ὅπως εὑρίσκεται εἰς ἀντίθεσιν καὶ τὸ ἐπιχείρημά του, ὅτι οὔτε ἡ γεωργία, οὔτε ἡ βιομηχανία εἶναι ἀπαραίτητοι διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς οἰκονομίας μας καὶ ὅτι τὰ πάντα πρέπει νὰ διατεθοῦν διὰ τὸν τουρισμόν, ὡς ἀποφασιστικὸν μοχλὸν τῆς οἰκονομίας μας. Τότε, πρὸς τὶ ἡ ἀνάγκη τῆς συνταξιοδοτήσεως τῶν ἀγροτῶν ὡς μέσου ἀναπτύξεως τῆς γεωργικῆς μας παραγωγῆς; Κύριε Πρόεδρε, ἐθεώρησα ἀπαραίτητον νὰ ἀναφερθῶ εἰς τὰς ἀπόψεις τοῦ κ. Παπανδρέου καὶ ὡρισμένων συναδέλφων, διότι νομίζω, ὅτι πρέπει κἄποτε νὰ σταματήσῃ ἡ τακτικὴ ὡρισμένων εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, οἱ ὁποῖοι τόσον ἐπὶ βασικωτάτων θεμάτων, ὅσον καὶ ἐπὶ μερικωτέρων, ὡς τὸ συζητούμενον νομοσχέδιον, λαμβάνουν τὸν λόγον καὶ ἀντὶ νὰ ἀναπτύξουν τὰς ἰδικάς των ἀπόψεις, προσπαθοῦν νὰ εὕρουν προσχήματα καὶ σημεῖα διαστολῆς ἀπὸ ὅσα ἡμεῖς ὑποστηρίζομεν καὶ συμφωνίας πρὸς τὰς κυβερνητικὰς ἀπόψεις.

§86Π. ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΑΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ ψηφίσω καὶ ἐγὼ τὸ νομοσχέδιον διὰ τὴν ἵδρυσιν τοῦ ξενοδοχείου Θεσσαλονίκης καὶ ὁ κ. Ἐφραιμίδης ἂς μὲ συμπεριλάβῃ καὶ ἂς μὲ κατατάξῃ μεταξὺ τῶν συμπολιτευομένων. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἐπιθυμῶ νὰ τονίσω τὴν στιγμὴν αὐτήν, εἶναι, ὅτι ἡ Κυβέρνησις πρέπει νὰ προσέξῃ καὶ τὰ ἰδικά μας νησιά, τὰ ὁποῖα ἔχουν τουριστικὰς καλλονὰς καὶ αὐτά, καὶ πρέπει καὶ οἱ κάτοικοι τῶν νησιῶν αὐτῶν νὰ ἀπολαύσουν τὰ ἀγαθὰ τοῦ τουρισμοῦ.

§87ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Μπακατσέλος, ἔχει τὸν λόγον.

§88Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὡς πολίτης τῆς Θεσσαλονίκης καὶ ὡς εἷς τῶν ἀντιπροσώπων της εἰς τὴν Βουλήν, παρέχω τὴν διαβεβαίωσιν εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, ὅτι ἡ πόλις τοῦ Θερμαϊκοῦ ἔχει ἀνάγκην ἑνὸς ξενοδοχείου πολυτελείας. Ἡ Κυβέρνησις διέθεσε σημαντικὰ ποσὰ διὰ τὴν δημιουργίαν εἰς Ἀθήνας καὶ ἄλλων πολυτελῶν ξενοδοχείων, ἐνῷ ὑπάρχουν τοιαῦτα. Προσφάτως δέ, διέθεσε καὶ γήπεδον δωρεάν, ἀλλὰ καὶ σημαντικὸν ποσὸν (3.500.000 δολλάρια) διὰ τὴν ἀνέγερσιν καὶ ἑνὸς ἀκόμη μεγάλου ξενοδοχείου εἰς Ἀθήνας, τοῦ ξενοδοχείου Χίλτων. Νομίζω, ὅτι ἔπρεπεν ἡ Κυβέρνησις νὰ σκεφθῇ καὶ τὴν Θεσσαλονίκην, τὴν ὁποίαν οἱ ὑπουργοὶ ἀποκαλοῦν συμπρωτεύουσαν, χωρὶς ὅμως νὰ ἀποδεικνύουν καὶ ἐμπράκτως, ὅτι τὴν θεωροῦν πράγματι συμπρωτεύουσαν. Τὸ ξενοδοχεῖον αὐτὸ θὰ συντελέσῃ καὶ εἰς τὴν συγκράτησιν καὶ εἰς τὴν προσέλευσιν τουριστικῆς πελατείας, ἐπ’ ὠφελείᾳ τῆς πόλεως Θεσσαλονίκης. Ἡ θέσις, εἰς τὴν ὁποίαν πρόκειται νὰ κτισθῇ εἶναι ἀρίστη. Εὑρίσκεται ἐγγὺς τοῦ κεντρικοῦ πάρκου τῆς πόλεως, πλησίον τοῦ ὑπὸ ἀνέγερσιν θεάτρου τῆς Ἑταιρείας Μακεδονικῶν Σπουδῶν, πλησίον τῆς Διεθνοῦς Ἐκθέσεως καὶ εἰς τὸ κέντρον τῆς πόλεως τῆς Θεσσαλονίκης, δηλαδὴ πλησίον τοῦ Λευκοῦ Πύργου. Ἡ Θεσσαλονίκη ἔχει μεγίστας τουριστικὰς δυνατότητας, διότι ἔχει καὶ ἀρχαιότητας, ἀλλὰ καὶ περισσότερα βυζαντινὰ μνημεῖα. Ἂν ἡ Κυβέρνησις ἐνισχύσῃ τὴν ὑπηρεσίαν ἀρχαιοτήτων, ὥστε νὰ ἀξιοποιηθοῦν ὅλα αὐτά, θὰ χρειασθοῦν ἴσως καὶ ἄλλα ξενοδοχεῖα, διὰ τὴν στέγασιν τουριστῶν. Δὲν πρόκειται δὲ τὸ ἱδρυόμενον ξενοδοχεῖον νὰ εἶναι εἰς βάρος τῶν ἄλλων ξενοδοχείων, διότι ἡ πελατεία αὐτῶν εἶναι ἄλλης κατηγορίας. Πλησίον τῆς Θεσσαλονίκης, εἰς τὴν Χαλκιδικὴν ὑπάρχει τὸ Ἅγιον Ὄρος, τὸ ὁποῖον ἂν πράγματι ἐνισχυθῇ, δι’ ἐπανδρώσεως τῶν Μονῶν καὶ ἰδίως ἀπὸ ἀπόψεως μέσων συγκοινωνίας, θὰ αὐξηθῇ τὸ πρὸς τὰ ἐκεῖ καὶ συνεπῶς καὶ πρὸς τὴν Θεσσαλονίκην τουριστικὸν ἐνδιαφέρον, διότι ἀπὸ τὰ πέρατα τοῦ κόσμου ἔρχονται ἐπιστήμονες διὰ μελέτας, δεδομένου, ὅτι πράγματι, ὁ ἐπισκεπτόμενος ζῇ αὐτὸ τοῦτο τὸ Βυζάντιον. Τὸ Ἅγιον Ὄρος εἶναι μοναδικὸν εἰς τὸν κόσμον. Ἡ Κυβέρνησις, ὅμως, θὰ πρέπει νὰ ἐνισχύσῃ καὶ τὰ ἄλλα ξενοδοχεῖα τῆς Θεσσαλονίκης, διότι ἐν γένει ἡ Κυβέρνησις δὲν ἔχει ἐνισχύσει τὰ ξενοδοχεῖα τῆς Ἑλλάδος, ἰδίᾳ ὅμως, δὲν ἔχει ἐνισχύσει τὰ ξενοδοχεῖα τῆς Θεσσαλονίκης, ἐνῷ ἔχει ἐνισχύσει περισσότερον τὰ ξενοδοχεῖα τῆς πρωτευούσης. Ἂν εἶναι ἢ ὄχι συμφέρουσα ἡ τοποθέτησις χρημάτων τοῦ ΤΑΠΟΤΕ διὰ τὴν ἀνέγερσιν τοιούτου ξενοδοχείου, θὰ τὸ κρίνουν οἱ ἴδιοι οἱ ὑπάλληλοι τοῦ ΟΤΕ, ἐφ’ ὅσον ὅμως ἔκριναν τὴν τοποθέτησιν ὡς συμφέρουσαν, θὰ ἦτο ὑπερβολικὸν εἰς ἡμᾶς νὰ μὴ συναινέσωμεν. Περαίνων, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ δηλώσω, κατ’ ἐξουσιοδότησιν τοῦ Ἀρχηγοῦ τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων, ὅτι θὰ ψηφίσωμεν ὑπὲρ τοῦ νομοσχεδίου.

§89ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Καλλιγκάτσης, ἔχει τὸν λόγον.

§90Π. ΚΑΛΛΙΓΚΑΤΣΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπαρκῶς τὸ θέμα ἀνεπτύχθη, ὥστε νὰ μὴ παρίσταται ἀνάγκη νὰ προσθέσω τι. Θὰ ἤθελα, ὅμως, νὰ εἴπω, ὅτι τὸ ξενοδοχεῖον τοῦτο θὰ ἐκπληρώσῃ καὶ μίαν ἐθνικὴν ἀποστολήν, διότι οἱ ξένοι οἱ ὁποῖοι ἔρχονται πρέπει νὰ γνωρίσουν καὶ τὴν Θεσσαλονίκην. Διὰ νὰ δύνανται νὰ ἔλθουν, πρέπει νὰ εὑρίσκουν κατάλληλον ξενοδοχεῖον. Οὕτω, θὰ γνωρίσουν καὶ τὴν ὡραίαν Μακεδονίαν. Καὶ δικαιολογῶ τὸν ἐκπρόσωπον τῆς ΕΔΑ, διότι ἔλαβε διὰ δευτέραν φορὰν τὸν λόγον, διότι ἀντελήφθη, ὅτι ἔπεσεν ἔξω καὶ ὅτι ἀπεμονώθη, διότι γνωρίζει ποίαν ἀπήχησιν θὰ ἔχῃ αὐτὸ τὸ πρᾶγμα εἰς τὰς περιφερείας ἐκεῖ ἐπάνω, ὅτι ἡ ΕΔΑ κατηγορεῖ τὴν Κυβέρνησιν, διότι εἰς τὴν Θεσσαλονίκην πρόκειται νὰ κάμῃ ξενοδοχεῖον. Τότε ἀντελήφθη αὐτὸ τὸ πρᾶγμα καὶ διὰ τῆς δευτερολογίας του ἠθέλησε νὰ δικαιολογήσῃ τὰ ἐπιχειρήματά του. Ἀλλὰ εἶναι πολὺ ἀργά, διότι ὁ κόσμος κατάλαβεν, ὅτι δὲν θέλουν νὰ γίνωνται τοιούτου εἴδους ἔργα, διότι θέλουν νὰ ἐκμεταλλεύωνται τὴν ἀδιαφορίαν, δῆθεν τῆς Κυβερνήσεως.

§91ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Μαῦρος, ἔχει τὸν λόγον.

§92Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι ὀρθὸν νὰ ὑπερβάλλεται εἰς τοιαύτην ἔκτασιν ὁ ρόλος τοῦ τουρισμοῦ, ἐπὶ ὑποτιμήσει ἄλλων κλάδων τῆς ἐθνικῆς οἰκονομίας. Ἀναντιρρήτως, εἶναι σπουδαῖος κλάδος παραγωγικὸς καὶ πρέπει νὰ ἐνισχύεται, ἀλλὰ πρέπει νὰ ἔχωμεν ὑπ’ ὄψιν μας, ὅτι οἱανδήποτε ἔκτασιν καὶ ἂν λάβῃ, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δώσῃ λύσιν εἰς τὸ ἐθνικόν μας πρόβλημα. Ἡ ἀπάντησίς μου ἀναφέρεται, κυρίως, εἰς ὅσα εἶπε προηγουμένως ὁ κ. Παπανδρέου, ὅτι ἡ γεωργία εἶναι κλάδος πεπερασμένος, ἐν τῇ ἐννοίᾳ, ὅτι δὲν πρόκειται νὰ λύσῃ τὸ πρόβλημα τῆς ὑποαπασχολήσεως. Τὸ ἐθνικὸν θέμα θὰ τὸ λύσῃ μόνον ἡ ἐκβιομηχάνισις, διότι μόνον αὐτὴ δίδει ἀπασχόλησιν. Μὲ ὁσασδήποτε ἐπενδύσεις εἰς τὸν τουρισμόν, δὲν λύεται τὸ ἐθνικὸν πρόβλημα. Φυσικά, οἱ λόγοι, διὰ τοὺς ὁποίους ἡ Κυβέρνησις προτιμᾷ τὸν τουρισμὸν εἶναι, διότι ἐκεῖ εἶναι εὐκολωτέρα ἡ ἀπορρόφησις τῶν χρημάτων τῶν ἐπενδύσεων. Δὲν ὑπάρχει καμμία ἀμφιβολία, ὅτι ἡ Θεσσαλονίκη ἔχει ἀπόλυτον ἀνάγκην ἑνὸς μεγάλου ξενοδοχείου, καὶ εἶναι ἀπορίας ἄξιον, πῶς τόσον ἀργὰ γίνεται. Ἔπρεπε νὰ εἶχε γίνει πρὸ πολλοῦ. Ἀλλὰ δὲν εἶμαι καθόλου βέβαιος, ὅτι ἡ ἐπένδυσις, τὴν ὁποίαν κάμνει τὸ Ταμεῖον, εἶναι ἀπολύτως ἐπωφελὴς δι’ αὐτό. Προφανῶς, τὸ Ταμεῖον ἔχει ὑποστῆ τὴν πίεσιν τὴν κυβερνητικήν, διότι θὰ ἦτο δυνατὸν ἀλλοῦ νὰ κάμῃ καλυτέραν τοποθέτησιν τῶν χρημάτων του. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἡ ἐπένδυσις αὐτὴ θὰ ἀργήσῃ νὰ ἀποδώσῃ, διότι εἰς τὴν Θεσσαλονίκην τὰ ξενοδοχεῖα, καὶ μάλιστα αὐτοῦ τοῦ εἴδους, θὰ εἶναι προσοδοφόρα εἰς ὀλίγας ἐποχὰς τοῦ ἔτους καὶ τὸ εἰσόδημά των θὰ εἶναι, κατὰ πᾶσαν πιθανότητα, πενιχρόν. Ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτήν, συμφωνῶ μὲ τὸ λεχθέν, ὅτι δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον εἰς τὴν Πάρνηθα νὰ οἰκοδομῶνται μὲ δαπάνας τοῦ Κράτους πελώρια ξενοδοχεῖα, εἰς δὲ τὴν Θεσσαλονίκην νὰ χρησιμοποιοῦνται τὰ ἔσοδα τῶν Ταμείων, μὲ τὴν ἀναμενομένην δυσχερῆ ἐκπλήρωσιν τῶν σκοπῶν των. Διὰ νὰ μὴ λαμβάνω τὸν λόγον, ὅταν θὰ ἔλθῃ τὸ ἄρθρον 2 πρὸς συζήτησιν, θὰ ἤθελα νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τοῦ κ. ὑπουργοῦ ἐπὶ τῆς ἀνάγκης νὰ ἀπαλειφθῇ αὐτὸς ὁ περιορισμὸς τῆς συμβολῆς τοῦ Δημοσίου εἰς τὴν δαπάνην τῆς θεμελιώσεως μέχρι τοῦ 1.000.000, τὴν ὁποίαν εἰσάγει τὸ νομοσχέδιον παρὰ τὴν ἀντίθετον ἀπόφασιν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου. Τὸ Ταμεῖον ὑπέστη πολλὰς πιέσεις· δὲν γνωρίζω, ἐὰν ἐδέχθη καὶ πρόκειται νὰ συμφωνήσῃ εἰς αὐτὸν τὸν περιορισμόν, ἀλλὰ ἡμεῖς ἀσκοῦμεν γενικὴν πολιτικὴν ἐδῶ καὶ ἐφ’ ὅσον εἰς τὴν πρᾶξιν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ἔχετε εἴπει, ὅτι τὸ Δημόσιον θὰ καλύψῃ πᾶσαν δαπάνην τῆς θεμελιώσεως πέραν τῶν 2.500.000 δραχμῶν, ἔχετε ὑποχρέωσιν νὰ τιμήσητε τὴν ὑπόσχεσιν καὶ τὴν ὑπογραφὴν τοῦ Κράτους καὶ νὰ ἀπαλλάξητε τὸ Ταμεῖον τοὐλάχιστον ἀπὸ τὰς περαιτέρω ἐπιβαρύνσεις μιᾶς δυσμενοῦς ὑποθέσεως, εἰς τὴν ὁποίαν ἐγὼ τοὐλάχιστον πιστεύω, ὅτι τὸ ἐνεπλέξατε.

§93Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως). Μίαν ἀπάντησιν θέλω νὰ δώσω, τόσον εἰς τὸν ἀξιότιμον κ. συνάδελφον, ὅσον καὶ εἰς τὸν κ. Ἐφραιμίδην. Οὐδέποτε ἡ Κυβέρνησις—αὐτὴ εἶναι ἡ κυβερνητικὴ ἄποψις—ἐθεώρησεν, ὅτι δὲν εἶναι ἡ γεωργία καὶ ἡ βιομηχανία οἱ δύο βασικοὶ ἄξονες, οἱ δύο βασικοὶ παράγοντες τῆς οἰκονομικῆς πολιτικῆς τῆς χώρας καὶ αἱ δύο δυνάμεις, ἐπὶ τῶν ὁποίων θὰ στηρίξωμεν κατὰ πρῶτον καὶ κύριον λόγον τὴν ἀνασυγκρότησίν της. Ὁ τουρισμὸς ἔρχεται τρίτος κατὰ σειράν. Ἡ λέξις «ἐφεδρικὸς» δὲν λέγει τίποτε, διότι τὸ «ἐφεδρικὸς» σημαίνει, ὅτι ἀδρανεῖ κάτι καὶ ἔρχεται εἰς κίνησιν, ὅταν τὰ ἄλλα χρειάζωνται. Ὁ τουρισμὸς βαίνει, παραλλήλως, ἀλλὰ εἶναι τρίτος ἀπὸ ἀπόψεως ἀξιολογικῆς, ἀπὸ ἀπόψεως σημασίας. Αὐτὴ εἶναι ἡ θέσις τῆς Κυβερνήσεως. Καὶ ἐπειδὴ ἡ Ἄκρα Ἀριστερά, κατ’ ἐπανάληψιν ἐπεθύμησε νὰ δημιουργήσῃ τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι ἡμεῖς ὑπερτιμῶμεν τὸν τουρισμὸν καὶ θεωροῦμεν ὡς τὴν πανάκειαν τῶν ἑλληνικῶν οἰκονομικῶν προβλημάτων, ἔκαμα αὐτὴν τὴν ἀποσαφήνισιν.

§94ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ἐξαντληθέντος τοῦ καταλόγου τῶν ὁμιλητῶν, κηρύσσεται περαιωμένη ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλή, δέχεται τὸ ἄρθρον 1;

§95ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§96ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 1 ἐγένετο δεκτόν. Ἄρθρον 2.

§97ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§98ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 2 ἐγένετο δεκτόν.

§99Δ. ΚΩΣΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ 3.

§100ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ ἄρθρον 3 λέγει, ὅτι ἡ ἰσχὺς τοῦ παρόντος ἄρχεται κλπ.

§101Δ. ΚΩΣΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, κατετέθη μία τροπολογία ὑπὸ τοῦ συναδέλφου κ. Σαμαρᾶ, ἀφορῶσα ἕνα ὀργανισμὸν ἐξαρτώμενον τοῦ ταμείου συντάξεων μηχανικῶν καὶ ἐργοληπτῶν Δημοσίων Ἔργων. Εἶναι ἐντελῶς τυπικὴ καὶ σᾶς παρακαλῶ νὰ προστεθῇ εἰς τὸ νομοσχέδιον ὡς ἄρθρον 4.

§102ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Δημοσίων Ἔργων, ἔχει τὸν λόγον.

§103Σ. ΓΚΙΚΑΣ. (Ὑπ. Συγκοιν. καὶ Δημοσίων Ἔργων). Ὅσον ἀφορᾷ τὴν τροπολογίαν τὴν ὑποβληθεῖσαν, ἔχω νὰ σᾶς πληροφορήσω, ὅτι πραγματικῶς παρουσιάζεται μία δυσχέρεια εἰς τὸ ταμεῖον συντάξεως εἰς τὸν χειρισμὸν διαφόρων θεμάτων, τὰ ὁποῖα τοῦ παρουσιάζονται, λόγῳ τοῦ ὅτι ἠμφισβητήθη ἀπὸ τὸν νομικὸν σύμβουλον τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, ἡ νομιμότης τοῦ Συμβουλίου. Ἔχω προχωρήσει ἤδη εἰς τὸ σχετικὸν διάταγμα, τὸ ὁποῖον προβλέπει κἄποιον ὀλίγον περίπλοκον τρόπον τινά, ἀνάδειξιν τῶν μελῶν τῶν διαφόρων ὀργανώσεων, αἱ ὁποῖαι στέλλουν τοὺς ἀντιπροσώπους των καὶ ἡ ὁποία θὰ βραδύνῃ ἐπὶ ἕνα χρονικὸν διάστημα τριῶν, τεσσάρων μηνῶν. Ἡ παροχὴ τῆς τροπολογίας, ἔχει ἀποκλειστικὸν σκοπὸν μόνον νὰ διευκολύνῃ τὸ ταμεῖον συντάξεων εἰς τὴν διαχείρισιν τῶν προβλημάτων αὐτῶν ἐπὶ δύο, τρεῖς μῆνες, οἱ ὁποῖοι ἀπαιτοῦνται μέχρις ὅτου ὁλοκληρωθῇ ἡ διαδικασία τοῦ Ν. Δ. Ἑπομένως, ἐὰν δὲν ὑπάρχῃ ἀντίρρησις τῆς Βουλῆς, νομίζω, ὅτι ἠμποροῦμεν νὰ τὸ ἀποδεχθῶμεν.

§104ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐὰν τὸ δεχθῆτε, κ. Ὑπουργέ, νὰ ἀναβληθῇ ἡ ψήφισις τοῦ συνόλου.

§105Σ. ΓΚΙΚΑΣ. (Ὑπ. Συγκοιν. καὶ Δημοσίων Ἔργων). Τότε, νομίζω, ὅτι εἰς ἄλλην εὐκαιρίαν ἠμποροῦμεν νὰ προσθέσωμεν αὐτὴν τὴν διάταξιν.

§106Δ. ΚΩΣΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐντελῶς ἄσχετοι τροπολογίαι εἰς ἄλλα νομοσχέδια, γίνονται δεκταί.

§107ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγὼ εἶπα, ὅτι δὲν ἠμπορεῖ νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον εἰς τὸ σύνολον. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἠμπορεῖ νὰ τὰς κάμῃ δεκτάς.

§108Σ. ΓΚΙΚΑΣ. (Ὑπ. Συγκοιν. καὶ Δημοσίων Ἔργων). Ἕνεκα αὐτοῦ τοῦ λόγου, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ μὴ τὴν κάμω ἀποδεκτὴν σήμερον. Λυποῦμαι πάρα πολὺ, διότι ἀναγνωρίζω τὴν ἀνάγκην, ἡ ὁποία τὴν ὑπηγόρευσε.

§109ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 3 δεκτόν;

§110ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§111ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 3 ἐγένετο δεκτόν. Δεκτὸν τὸ ὡς ἄνω σχέδιον νόμου εἰς βʹ συζήτησιν καὶ ἄρθρον καὶ σύνολον;

§112ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§113ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν καὶ ἄρθρον καὶ σύνολον τὸ σχέδιον Ν. Δ. «περὶ κυρώσεως τῶν ὑπ’ ἀριθ. 955)1958 καὶ 78)1959 Πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου περὶ ἀνεγέρσεως Τουριστικοῦ Ξενοδοχείου ἐν Θεσσαλονίκῃ». Συνεχίζεται ἡ βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ὀργανώσεως τοῦ ἀντιφυματικοῦ ἀγῶνος».

§114ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, ὡς ἔχει.

§115Γ. ΣΠΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὑπάρχουν τροπολογίαι.

§116ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐδήλωσεν, ὅτι δὲν δέχεται οὐδεμίαν τροπολογίαν, οὔτε ἀπὸ ἐδῶ, οὔτε ἀπὸ ἐκεῖ.

§117Γ. ΣΠΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει ὑπάρχει ἀνάγκη νὰ ἀναπτύξω τὴν τροπολογίαν.

§118ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, ὁ κ. Ὑπουργὸς ἔκαμε τὴν δήλωσιν, κατὰ τὴν προηγουμένην συνεδρίασιν, ὅτι εἰς τὴν δευτέραν συζήτησιν οὐδεμίαν τροπολογίαν θὰ κάμῃ ἀποδεκτήν, οὔτε τῆς Συμπολιτεύσεως, οὔτε τῆς Ἀντιπολιτεύσεως.

§119Γ. ΣΠΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸν λόγον παρακαλῶ, κ. Πρόεδρε.

§120ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ τίνος ζητήματος;

§121Γ. ΣΠΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου. Κατὰ τὴν προχθεσινὴν συζήτησιν ἤμην ἐγγεγραμμένος νὰ ὁμιλήσω ἐπὶ τροπολογίας. Ἐν τῷ μεταξὺ διεκόπη ἡ συνεδρίασις καὶ ἡ συζήτησις ἀνεβλήθη, διὰ νὰ συνεχισθῇ σήμερον. Δὲν ἠμπορεῖ νὰ μὴ μᾶς δοθῇ ὁ λόγος νὰ ἀναπτύξωμεν τὰς τροπολογίας. Καὶ ἂν ὁ κ. Ὑπουργός, θελήσῃ νὰ τὰς κάμῃ ἀποδεκτὰς ἔχει καλῶς. Δὲν δύνασθε ὅμως νὰ μᾶς ἀφαιρέσητε τὸν λόγον.

§122Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Ὑπάρχει δήλωσίς μου, εἰς τὴν ὁποίαν ἐδήλουν, ὅτι δὲν θὰ δεχθῶ οὐδεμίαν πλέον τροπολογίαν.

§123Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Ἡ δήλωσίς σας καθιστᾶ ἐνδεχομένως τὰς τροπολογίας ματαίας. Δὲν τὰς καθιστᾶ ἀντιουσιακάς. Λοιπόν, ἐὰν εἷς συνάδελφος, ἔχῃ νὰ ἀναπτύξῃ τροπολογίαν ματαίαν, ἔχει δικαίωμα.

§124Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Ἔκαμον τὴν δήλωσιν αὐτήν, διὰ νὰ διευκολύνω τὸν τερματισμὸν τῆς συζητήσεως τοῦ νομοσχεδίου.

§125ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὀρθῶς ἐκάματε τὴν δήλωσιν, ὅτι δὲν θὰ δεχθῆτε τροπολογίας. Τὸ Προεδρεῖον ἀνακοινοῖ τὴν δήλωσίν σας καὶ παρακαλεῖ νὰ μὴ ἐπιμείνουν οἱ κ. συνάδελφοι, εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τῶν τροπολογιῶν των. Ἐὰν ὅμως ἐπιμένουν δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τοὺς ἀφαιρεθῇ ὁ λόγος.

§126Γ. ΣΠΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶναι ἀνάγκη νὰ ἀναπτυχθῇ ἡ τροπολογία, διότι πρόκειται προφανῶς περὶ μιᾶς παραλείψεως, ἡ ὁποία δὲν ἀφορᾷ παράλειψιν ἢ προσθήκην προσωπικήν. Ἐδῶ πρόκειται περὶ τοῦ τεραστίου θέματος τῆς ἱκανοποιήσεως τῶν αἰτημάτων τῶν ἰατρῶν, οἱ ὁποῖοι ἀνέστειλαν τὴν ἀπεργίαν, λαβόντες τὴν ρητὴν ὑπόσχεσιν τῶν ἁρμοδίων ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου, ὅτι εἰς τὸ κατατιθέμενον Νομοσχέδιον, περὶ ὀργανώσεως τοῦ ἀντιφυματικοῦ ἀγῶνος, θὰ προστεθοῦν τροπολογίαι, αἱ ὁποῖαι θὰ ἱκανοποιήσουν τὰ αἰτήματα τῶν Ἰατρῶν. Θὰ ἐπικαλεσθῶ τὰς μαρτυρίας τῶν συναδέλφων τῆς Συμπολιτεύσεως. Οἱ ἰατροί, συνεπεῖς εἰς τὴν δοθεῖσαν ὑπόσχεσιν, ἀνέστειλαν τὴν ἀπεργίαν. Πρέπει ἡ ἰδία συνέπεια νὰ ἐπιδειχθῇ καὶ ἐκ μέρους τοῦ Ὑπουργείου. Διὰ τοῦτον τὸν λόγον συγκεκριμένως δύναμαι νὰ βεβαιώσω, ὅπως οἱ ἄλλοι συνάδελφοι ἰατροὶ βουλευταὶ καὶ τῆς Συμπολιτεύσεως καὶ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, οἱ ὁποῖοι παρέστημεν εἰς εἰδικὴν σύσκεψιν τοῦ Πανελλαδικοῦ Ἰατρικοῦ Συλλόγου, κατὰ τὴν ὁποίαν ὁ Γεν. Δ)ντὴς τοῦ Ὑπουργείου Ὑγιεινῆς, ὑπεσχέθη, ὅτι ὅλα τὰ αἰτήματα, τὰ ὁποῖα μᾶς ἀνέγνωσεν, ἕνα πρὸς ἕνα θὰ περιέλθουν μέσα εἰς τροπολογίας ἐπὶ τοῦ Νομοσχεδίου διὰ τὴν ὀργάνωσιν τοῦ ἀντιφυματικοῦ ἀγῶνος.

§127Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Ὁ κ. συνάδελφος, γνωρίζει, ὅτι εἶχον συμπεριλάβει τὰ αἰτήματα τῶν ἰατρῶν δι’ εἰδικῶν τροπολογιῶν. Ἐφ’ ὅσον ὅμως ἡ Βουλὴ ἐθεώρησεν, ὅτι δὲν ἔπρεπε νὰ περιληφθοῦν εἰς τὸ νομοσχέδιον περὶ ἀντιφυματικοῦ ἀγῶνος, ὡς μὴ ἀφορώσας τοῦτο, δὲν ἐδέχθην οὐδεμίαν τροπολογίαν. Ἀντιθέτως, ἐγὼ εἶχον ὁ ἴδιος δεχθῆ νὰ ὑποβληθοῦν τροπολογίαι εἰς τὸ Νομοσχέδιον περὶ ἀντιφυματικοῦ ἀγῶνος. Συνεπὴς πρὸς τὴν ὑπόσχεσίν μου, δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ συνεχίσω περαιτέρω καὶ νὰ ἐπιμείνω, ἐφ’ ὅσον ὁλόκληρος ἡ Βουλὴ ἀντετάχθη. Σεῖς ὁ ἴδιος, κ. Σπηλιόπουλε, μὲ κατηγορήσατε, ὅτι φέρω τροπολογίας πρὸς ψήφισιν ἀσχέτους πρὸς τὸ Νομοσχέδιον. Ἐγὼ ἀντιθέτως ἤθελον νὰ τὰς περιλάβω.

§128Γ. ΣΠΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ τροπολογία αὐτὴ δὲν ἀφορᾷ προσωπικὸν ζήτημα.

§129Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Οὐδεμία τροπολογία μου ἀφεώρα προσωπικὸν ζήτημα. Ὅλαι αἱ τροπολογίαι μου ἀφεώρουν λύσεις ὑπηρεσιακῶν καὶ ἰατρικῶν θεμάτων.

§130Γ. ΣΠΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Πρόκειται ἐν πάσῃ περιπτώσει περὶ ὑποσχέσεως, ἡ ὁποία ἐδόθη. Ἐφ’ ὅσον ἐδόθη αὐτὴ ἡ ὑπόσχεσις δὲν νομίζω, ὅτι ἐθεωρεῖτο κἄτι τὸ ἀντικειμενικόν, διότι ἐπρόκειτο περὶ ἐκπληρώσεως τῆς ὑποσχέσεως.

§131Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Εἰς ἐμὲ τὸ λέγετε σεῖς αὐτό, ὅταν μὲ βασανίζετε τρεῖς ἑβδομάδας; Μὲ κατηγορήσατε, ὅτι ἀντικανονικῶς ἔφερον τροπολογίας. Ἐγὼ κανονικῶς τὰς ἐδέχθην ἀπὸ τότε.

§132Γ. ΣΠΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ὑπ’ αὐτὴν τὴν ἔννοιαν καταθέτομεν μὲ ἄλλους συναδέλφους τὴν τροπολογίαν αὐτὴν καὶ παρακαλοῦμεν, ἐὰν εἶναι δυνατὸν νὰ περιληφθῇ εἰς τὸ Νομοσχέδιον αὐτό.

§133Ε. ΑΘΑΝΑΣΑΚΟΣ. Θὰ μοῦ ἐπιτραπῇ ν’ ἀναπτύξω μίαν τροπολογίαν, ἡ ὁποία δὲν ἔχει οὐδεμίαν σχέσιν μὲ κανένα προσωπικὸν θέμα. Ἀναφέρεται εἰς τὸν τομέα τῆς διευκολύνσεως τῆς δημιουργίας τῶν νοσηλευτικῶν ἱδρυμάτων. Κύριε Ὑπουργέ, καθὼς γνωρίζετε, αἱ μαῖαι ἐξερχόμεναι ἀπὸ τὰς σχολὰς, πρέπει νὰ ἔχουν 2ετῆ προϋπηρεσίαν. Εἰς ἄλλο νομοσχέδιον θὰ τὴν συζητήσωμεν.

§134Κ. ΧΙΩΤΑΚΗΣ. Τὴν περίοδον κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ τακτικὴ Γενικὴ Συνέλευσις τοῦ Ι.Σ.Α. εἶχεν ἀποφασίσει νὰ κατέλθῃ εἰς ἀπεργίαν καθορίζουσα ὡς ἡμερομηνίαν τὴν 25 Ἀπριλίου τοῦ 1960, κατόπιν ὑποσχέσεων τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ὑπουργοῦ καὶ τοῦ Γενικοῦ Διευθυντοῦ τοῦ Ὑπουργείου Προνοίας, ἡ ἀπεργία ἀνεστάλη. Ὑπάρχουν πράγματι, κ. Ὑπουργέ, αἰτήματα ἰατρικὰ τὰ ὁποῖα, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ εἴπω, ὅτι δὲν περιλαμβάνονται εἰς τὰς τροπολογίας ποὺ ὑπεβάλατε.

§135Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Νὰ μοῦ τὰς δώσετε νὰ τὰς μελετήσω.

§136Κ. ΧΙΩΤΑΚΗΣ. Ἔχω μελετήσει ἐπαρκῶς τὰς τροπολογίας, τὰς ὁποίας ὑπεβάλατε. Θέλω νὰ ὑπογραμμίσω, ὅτι ἐντὸς τῶν τροπολογιῶν ποὺ σεῖς ὑπεβάλατε, καὶ τὰς ὁποίας ἀπέρριψεν ἡ Βουλὴ ὡς Ἀντισυνταγματικὰς δὲν ὑπάρχει ἡ ἐπίλυσις τῶν ἰατρικῶν προβλημάτων.

§137Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Ἕξι ἐκ τῶν αἰτημάτων τὰ ὁποῖα εἰσηγήθη ὁ σύλλογος ὑπάρχουν μέσα εἰς τὰς τροπολογίας.

§138Κ. ΧΙΩΤΑΚΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ὑπενθυμίζω, ὅτι διὰ ζητήματα ἐπίμαχα ὅπως τὸ τοῦ καθορισμοῦ τοῦ μισθοῦ εἰς τὸ τετραπλάσιον, δηλαδή, εἰς 4.675 δραχμ. ποὺ εἶχον θέσει οἱ Ἰατρικοὶ Σύλλογοι τῆς χώρας, δὲν ἐλήφθη οὐδὲν μέτρον. Δεύτερον ὑπάρχει ἐπίσης θέμα αὐξήσεως κατὰ 60% ἐπὶ τοῦ βασικοῦ μισθοῦ. Ἐπίσης ὑπάρχει τὸ θέμα τῆς ἀμοιβῆς τῶν εἰδικευμένων ἰατρῶν μὲ βάσιν τὰ κρεββάτια τὰ ἰατρικὰ τὰ ὁποῖα χρησιμοποιοῦν. Ὑπάρχει ἀκόμα τὸ θέμα τῆς ἀποζημιώσεως τῶν μὴ ἠσφαλισμένων εἰς τὸ Ι.Κ.Α. ἰατρῶν μὲ τὸν νόμον 2112. Ἐφ’ ὅσον δηλαδὴ δὲν συνταξιοδοτοῦνται νὰ τοὺς δοθῇ ἀποζημίωσις. Ἐπίσης ὑπάρχει τὸ θέμα τῆς τακτοποιήσεως τοῦ ὡραρίου, ὡς καὶ ἄλλα θέματα τὰ ὁποῖα δὲν θέλω νὰ τὰ ἀναφέρω. (Θόρυβος).

§139Γ. ΚΑΤΣΑΦΑΔΟΣ. (Ὁμιλεῖ ἐν μέσῳ θορύβου μὴ ἀκουόμενος).

§140Κ. ΧΙΩΤΑΚΗΣ. Ἤθελα λοιπόν, κ. Ὑπουργέ, νὰ εἴπω, ὅτι τὰ αἰτήματα τῶν ἰατρῶν τὰ ὁποῖα περιλαμβάνονται ὡς γνωστὸν εἰς τὸ ψήφισμα ποὺ σᾶς ἔχει δώσει ὁ σύλλογος δὲν εἶναι αὐτὰ ποὺ συμπεριελήφθησαν μέσα εἰς τὰς τροπολογίας.

§141ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Νὰ τὰς θέσετε ὑπ’ ὄψιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ νὰ τὰς μελετήσῃ.

§142Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Τὰ ἔχω ὑπ’ ὄψιν μου καὶ τὰς γνωρίζω. Ἀλλὰ ὑπάρχει συμφωνία μεταξὺ ἡμῶν καὶ τοῦ Πανελληνίου Ἰατρικοῦ Συλλόγου, ποῖα ἐκ τῶν αἰτημάτων εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπαχθοῦν διὰ τροπολογιῶν εἰς τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ τοῦ ἀντιφυματικοῦ ἀγῶνος. Παρὰ ταῦτα ἡ Βουλὴ ἐδέχθη, ὅτι δὲν ἔπρεπε νὰ ψηφισθοῦν καὶ τὰς ἀπέσυρα.

§143Κ. ΧΙΩΤΑΚΗΣ. Ὑπῆρχεν ὑπόσχεσις. Κύριε Πρόεδρε, θὰ ἤθελα νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ ἐκθέσω τὰς τροπολογίας. Κύριε Ὑπουργέ, ὑπάρχουν ἰατροὶ οἱ ὁποῖοι ἔχουν κάνει εἰς τὴν ὕπαιθρον πλέον τῆς πενταετίας καὶ οἱ ὁποῖοι ἐπιστρέφουν διὰ νὰ λάβουν τὴν εἰδικότητα τῆς παιδιατρικῆς ἢ τῆς παθολογίας. Ὑποβάλλομεν, λοιπόν, τὴν παράκλησιν, ἐφ’ ὅσον δέν ἀντιβαίνει εἰς οὐδένα νόμον ὁ ἕνας χρόνος αὐτῶν τῶν ἰατρῶν ποὺ ὑπηρέτησαν εἰς τὴν ὕπαιθρον νὰ ὑπολογίζεται εἰς τὴν εἰδικότητα. Ἐπειδὴ ὁ ἕνας χρόνος τῆς παιδιατρικῆς εἶναι χρόνος παθολογίας. Ὑποβάλλομεν τὴν παράκλησιν νὰ γίνῃ δεκτόν.

§144Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Θὰ τὸ μελετήσω εὐχαρίστως. Τώρα πάντως δὲν δύναμαι νὰ τὸ κάνω δεκτόν.

§145Κ. ΧΙΩΤΑΚΗΣ. Προτείνομεν ἐπίσης ὅπως δοθοῦν ὡρισμένα πλεονεκτήματα εἰς τοὺς νέους ἰατροὺς τῆς ἀλλοδαπῆς καὶ τῆς ἡμεδαπῆς. Δηλαδή, ὁ ἕνας χρόνος τῆς στρατιωτικῆς θητείας νὰ ὑπολογισθῇ.....

§146Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Τὸ ἄρθρον 14 ἐψηφίσθη καὶ δὲν ἐδέχθην οὐδεμίαν τροπολογίαν.

§147Κ. ΧΙΩΤΑΚΗΣ. Δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι πρέπον νὰ μὴ δεχθῆτε ὡρισμένας ἀπόψεις αἱ ὁποῖαι εἶναι καὶ λογικαὶ καὶ ὀρθαί. Πέραν αὐτῶν νομίζομεν, ὅτι θὰ πρέπει διὰ τοὺς ἰατροὺς οἱ ὁποῖοι θὰ μένουν εἰς τὴν ὕπαιθρον νὰ ἐξασφαλισθοῦν ὡρισμένα δικαιώματα, τοὐλάχιστον εἰς τὸ ζήτημα τῆς ἐκλογῆς τῆς εἰδικότητος. Δηλαδή, οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ ὅταν θὰ ἐπιστρέφουν διὰ νὰ πάρουν τὴν εἰδικότητά των νὰ ἔχουν τὴν δυνατότητα νὰ πηγαίνουν εἰς τὴν εἰδικότητα τῆς προτιμήσεώς των. Πρῶτον αὐτό. Δεύτερον, πρέπει οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ νὰ προτιμῶνται διὰ τὰς ὀργανικὰς θέσεις Πανεπιστημίων κλπ. Πέραν αὐτῶν ὑπάρχουν ἐπίσης θέσεις τῶν ὑποτροφιῶν διὰ τὰς ὁποίας εἴχομεν συζητήσει καὶ ἄλλοτε. Νὰ προτιμῶνται, λοιπόν, εἰς τὰς ὑποτροφίας, διότι ἔχουν πράγματι νὰ προσφέρουν τόσα πολλὰ εἰς τὸν λαὸν τῆς ὑπαίθρου. Πέραν αὐτοῦ λέγομεν, ὅτι διὰ τοὺς ἰατροὺς τῆς ὑπαίθρου πρέπει νὰ ὑπάρχῃ ἡ δυνατότης τῆς μηνιαίας ἀδείας μετεκπαιδεύσεως μετὰ πλήρων ἀποδοχῶν.

§148ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Κοκκέβης, ἔχει τὸν λόγον.

§149Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, κατὰ τὴν προχθεσινὴν συνεδρίασιν ἐπεσήμανα τὴν βραδύτητα μὲ τὴν ὁποίαν κινεῖται ἡ νομοθετικὴ μηχανή. Καὶ εἶμαι ἐξ ἐκείνων τῶν συναδέλφων ποὺ ὑπεστήριξαν, ὅτι ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τοῦ νομοθετήματος θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ συζητηθοῦν ὡρισμέναι τροπολογίαι, αἱ ὁποῖαι συμβάλλουν εἰς τὴν καλυτέραν ὀργάνωσιν καὶ συμπλήρωσιν τῶν ἐλλείψεων τῆς δημοσίας ὑγείας, καὶ ἐπίσης θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἐπανορθωθοῦν ὡρισμέναι κραυγαλέαι ἀδικίαι ποὺ ὑπάρχουν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον αὐτό. Δὲν εὐθύνεται ἡ παροῦσα Κυβέρνησις διὰ αὐτάς. Ἀλλὰ εἶναι βέβαιον, ὅτι ὑπάρχουν τόσαι ἀδικίαι εἰς τὴν διάρθρωσιν τῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Προνοίας, ποὺ νομίζω, ὅτι ἔχει ὑποχρέωσιν ἡ Βουλὴ κρίνοντας ἀντικειμενικῶς νὰ τὰς διορθώσῃ μὲ τὴν εὐκαιρίαν ποὺ δίδεται εἰς τὰ διάφορα νομοθετήματα. Δὲν προτίθεμαι νὰ ἀναπτύξω τὴν τροπολογίαν τὴν στιγμὴν αὐτήν, διότι ἀντιλαμβάνομαι ποία εἶναι ἡ διάθεσις τῆς Βουλῆς. Ἀλλὰ θέλω νὰ ὑπογραμμίσω, ὅτι ἀσφαλῶς ἡ ἀνάγκη ὡδήγησε τὸν κ. Ὑπουργὸν Κοινωνικῆς Προνοίας, νὰ φέρῃ τὰς τροπολογίας αὐτὰς διὰ νὰ διορθώσῃ τὰ κακῶς κείμενα. Καὶ θέλω νὰ πιστεύω, ὅτι διετύπωσε τὰς τροπολογίας, ὅτι ἤχθη εἰς τὴν ἀπόφασιν αὐτὴν κατόπιν σοβαρᾶς μελέτης καὶ σκέψεως. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ διατυπωθοῦν τροπολογίαι, αἱ ὁποῖαι καὶ εἰς τὴν ἀνατύπωσιν ἀναφέρονται, χωρὶς αὐτὸ νὰ σημαίνῃ, ὅτι πράγματι ἐμελετήθησαν, ὅτι πράγματι καλύπτουν ἀνάγκας καὶ ὅτι πράγματι ἀποδίδουν τὸ δίκαιον καὶ αἴρουν ὡρισμένας ἀδικίας. Πέραν αὐτῶν εἶναι βέβαιον, ὅτι εἰς συνάντησιν ἡ ὁποία ἔγινεν εἰς τὰ γραφεῖα τοῦ Πανελληνίου Ἰατρικοῦ Συλλόγου ὑπεσχέθη τὸ Ὑπουργεῖον διὰ τοῦ Γενικοῦ Διευθυντοῦ Ὑγιεινῆς, ὅτι θὰ λύσῃ τὰ ἐπίμαχα προβλήματα, τὰ ὁποῖα ταράσσουν τὴν ἁρμονίαν τοῦ ὑγειονομικοῦ κόσμου. Ἀκριβῶς ταῦτα ἔχων ὑπ’ ὄψιν του ὁ κ. ὑπουργός, ὅτι δηλαδή, κινεῖται μὲ βραδύτητα ἡ νομοθετικὴ μηχανὴ εἶχεν ὑποσχεθῆ, ὅτι τὰ ἐπίμαχα θέματα τὰ ἀφορῶντα τὴν ἄσκησιν τοῦ ἰατρικοῦ ἐπαγγέλματος θὰ τὰ φέρῃ ὑπὸ μορφὴν τροπολογιῶν εἰς τὸ ὑπὸ συζήτησιν νομοθέτημα. Βλέπω, ὅμως, ὅτι δὲν ὑπάρχει οὐδὲν περιθώριον. Ἀλλὰ θέλω νὰ πιστεύω, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργός, θὰ δηλώσῃ, εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι θὰ φέρῃ εἰδικὸν νομοθέτημα τὸ ὁποῖον θὰ περιλαμβάνῃ ὅλας τὰς τροπολογίας, διότι καὶ πάλιν λέγω, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ ἐπεχειρήθη ἡ διατύπωσις αὐτὴ ἀπὸ τὴν ἀνάγκη τῆς καλυτέρας ὀργανώσεως τῶν ὑπηρεσιῶν. Κύριε Ὑπουργέ, νομίζω, ὅτι θὰ πρέπει νὰ ἀναλάβετε τὴν εὐθύνην ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, ὅτι θὰ φέρετε συλλήβδην καὶ ταχέως τοὐλάχιστον εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν Νομοθετικῆς Ἐξουσιοδοτήσεως, νομοσχέδιον βάσει τοῦ ὁποίου νὰ λυθοῦν ὡρισμένα ζητήματα ποὺ ἐνδιαφέρουν τὰς ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου, καὶ ἐν πάσῃ περιπτώσει, νὰ ἄρουν ὡρισμένας ἀδικίας.

§150Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Δηλῶ καὶ πάλιν, κ. Πρόεδρε, ὅτι εἰς τὴν πρόθεσίν μου ἦτο νὰ δεχθῶ ὡρισμένας τροπολογίας διὰ τῶν ὁποίων θὰ ἀντιμετωπίζοντο ὡρισμένα θέματα, τὰ ὁποῖα ἔχουν ἀνάγκην νομοθετικῆς ρυθμίσεως. Ἡ Βουλὴ ὅμως, ἀπεφάσισεν, ὅτι δὲν πρέπει νὰ δεχθῶμεν ἀσχέτους τροπολογίας καὶ κατόπιν τούτου ἀπέσυρα καὶ τὰς ἰδικάς μου τροπολογίας καὶ συνεπῶς, δὲν δέχομαι καὶ τροπολογίας ἀσχέτους προερχομένας ἀπὸ τὴν Βουλήν. Ὑπόσχομαι ὅμως, ὅτι εἰς ἄλλο νομοσχέδιον νὰ δεχθῶ ὡρισμένας ἐκ τῶν τροπολογιῶν αὐτῶν διὰ τὰς ὁποίας θὰ εἶναι καὶ ἡ Βουλὴ σύμφωνος.

§151ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ὡς ἄνω σχέδιον νόμου εἰς βʹ καὶ ἄρθρον συζήτησιν ἀναβαλλομένης τῆς ψηφίσεως τοῦ συνόλου;

§152ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§153ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ κατ’ ἄρθρον συζήτησιν ἀναβαλλομένης τῆς ψηφίσεως τοῦ συνόλου τὸ σχέδιον Ν. Δ. «περὶ ὀργανώσεως τοῦ ἀντιφυματικοῦ ἀγῶνος». Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν.

§154ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§155ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ. μὲ θέμα Ἡμερησίας Διατάξεως, ἀναφορὰς ἐρωτήσεις καὶ ἐπερωτήσεις. (Ὥρα 11.00′ μ.μ.)