1960.05.13

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 94η

Παρασκευὴ 13 Μαΐου 1960

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 7.00′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Παυλόπουλος, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Α. ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Ὁ βουλευτὴς κ. Π. Βαρδινογιάννης ζητεῖ τὴν χορήγησιν μηνιαίας ἀδείας ἀπουσίας, προκειμένου ν’ ἀναχωρήσῃ διὰ τὸ ἐξωτερικόν.

§4ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ἐγκρίνεται, ἐγκρίνεται.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἐνέκρινε τὴν χορήγησιν τῆς αἰτουμένης ἀδείας. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Κ. Μακρῆς, ὅπως ἀναγνώσῃ πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§6Κ. ΜΑΚΡΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ἡ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, καταθέτει τὰς Ἐκθέσεις της ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων: 1) «Περὶ ἐπιβολῆς δασμῶν ἀντιντάμπιγκ καὶ ἀντισταθμιστικῶν τοιούτων». 2) «Περὶ ἐγκρίσεως τῶν κατὰ τὰ πρὸ τοῦ οἰκονομικοῦ ἔτους 1958 οἰκονομικὰ ἔτη πραγματοποιηθεισῶν δαπανῶν ἁρμοδιότητος Ὑπουργ. τῶν Οἰκονομικῶν καὶ τῆς ἐγγραφῆς τῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων ἐν τῷ προϋπολογισμῷ τῶν ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου τούτου», καὶ 3) «περὶ ἐγκρίσεως τῶν κατὰ τὰ πρὸ τοῦ οἰκονομικοῦ ἔτους 1958 οἰκονομικὰ ἔτη πραγματοποιηθεισῶν δαπανῶν ἁρμοδιότητος Ὑπουργ. τῶν Οἰκονομικῶν καὶ τῆς ἐγγραφῆς τῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων ἐν τῷ προϋπολογισμῷ τῶν ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου τούτου». Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Παπαμιχαλόπουλος, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ὀργανώσεως τοῦ Ἀντιφυματικοῦ Ἀγῶνος». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Σπηλιόπουλος καὶ Κ. Χιωτάκης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ὀργανώσεως τοῦ Ἀντιφυματικοῦ Ἀγῶνος». Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν ἀνακοινοῖ, ὅτι διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. πρωτ. 115642)2.5.1960 ἀποφάσεώς του παρέσχε παράτασιν τῆς ἰσχύος τῆς παρασχημένης ἐγγυήσεως τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου πρὸς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος μέχρι τῆς 31.7.1960 διὰ τὴν πρὸς τὴν Ἕνωσιν Καταναλωτικῶν Συνεταιρισμῶν Δημοσίων Ὑπαλλήλων ἐξόφλησιν τοῦ ὑπολοίπου τῶν χορηγηθέντων αὐτῇ ὑπὸ τῆς ὡς ἄνω Τραπέζης δανείων. Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν ἀνακοινοῖ, ὅτι διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. πρωτ. 84101)9.5.1960 ἀποφάσεώς του παρέσχε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου πρὸς τὸ Ταχυδρομικὸν Ταμιευτήριον διὰ τὴν ὑπ’ αὐτοῦ χορήγησιν δανείου μέχρι συνολικοῦ ποσοῦ δραχμ. πέντε ἑκατομμυρίων (5.000.000) εἰς τὸ Νομαρχιακὸν Ταμεῖον Ρεθύμνης κλπ. Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν ἀνακοινοῖ, ὅτι διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. πρωτ. 84101)9.5.2960 ἀποφάσεώς του παρέσχε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου πρὸς τὸ Ταχυδρομικὸν Ταμιευτήριον διὰ τὴν ὑπ’ αὐτοῦ χορήγησιν δανείου μέχρι συνολικοῦ ποσοῦ δραχμ. δώδεκα ἑκατομμυρίων (12.000. 000) εἰς τὸ Νομαρχιακὸν Ταμεῖον Κιλκὶς κλπ. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Ν. Ἰντζές, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Κουρέων καὶ Κομμωτῶν, καταστηματαρχῶν Σερρῶν, αἰτουμένου ὅπως ἡ πώλησις καὶ ἡ ἀγορὰ τριχοβαφῶν καὶ συναφῶν ἰδιοσκευασμάτων ἀνατίθεται εἰς τοὺς ὑπευθύνως ἀσκοῦντας τὸ ἐπάγγελμα τοῦ Κομμωτοῦ πρὸς πρόληψιν ἀτυχημάτων. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν ἀπολυθέντων Ἀστυνομικῶν ὑπαλλήλων, αἰτουμένων τὴν πλήρη ἀποκατάστασίν των, τὴν συνταξιοδότησιν τῶν ἐχόντων τοὐλάχιστον δεκαπενταετῆ συντάξιμον ὑπηρεσίαν κλπ. Ὁ βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Μ. Στεφανίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου ὑπαιθρίων φωτογράφων Χαλκίδος, ζητοῦντος προστασίαν τοῦ ἐπαγγέλματός των. Ὁ βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Μ. Στεφανίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν κατοίκων πυροπαθῶν Κοινότητος Ἀμαρύνθου Εὐβοίας, ζητούντων τὴν ἀποκατάστασιν τῶν ζημιῶν πυρποληθεισῶν κατοικιῶν των κατὰ τὴν κατοχικὴν καὶ πολεμικὴν περίοδον. Ὁ βουλευτὴς Ρόδου κ. Ε. Ζαννῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐμπορικοῦ Συλλόγου Ρόδου, διὰ τὴν μὴ εἰσέτι ἐπάνδρωσιν τοῦ Τελωνείου Ρόδου μὲ ἐλεγκτάς, μὲ συνέπειαν τὸν κίνδυνον καταστροφῆς τῶν εἰς τὸ Τελωνεῖον Ρόδου εὑρισκομένων ἀπὸ μακροῦ χρόνου ἐμπορευμάτων. Ὁ βουλευτὴς Ρόδου κ. Ε. Ζαννῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐργατικοῦ Κέντρου Ρόδου, αἰτοῦντος τὴν καταβολὴν ἀποζημιώσεως εἰς τὰ μέλη τῆς ἐπιτροπῆς ἐξετάσεως, τῶν ὑποβαλόντων ἐκπροθέσμως αἰτήσεις ἀποζημιώσεως τοῦ νόμου 3835)1958. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Ε. Μπενᾶ, Α. Μπριλλάκης καὶ Δ. Καρακουλουξῆς, καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Αʹ τακτικῆς Γενικῆς Συνελεύσεως τῶν μελῶν τῆς Ἑνώσεως εἰσπρακτόρων λεωφορείων αὐτοκινήτων Πειραιῶς, αἰτουμένης τὴν κατάργησιν τοῦ ἄρθρου 17 τοῦ Ν. Δ. 3990) 1959, τὴν κατάργησιν τοῦ Ν. 3239)1955 κλπ. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Μ. Σβώλου, Γ. Αὐγερόπουλος καὶ Ι. Εὐαγγελίδης, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου «Ἄνθησις Γεροβούνου» τῆς Κοινότητος Καματεροῦ, διαμαρτυρομένου ἐξ ὀνόματος τῶν κατοίκων τῆς περιφερείας του, κατὰ τοῦ νομοσχεδίου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ τῶν σχεδίων τῶν πόλεων κειμένων διατάξεων κλπ.». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Κ. Σωτηρίου, Γ. Σπηλιόπουλος, Δ. Γιαχνῆς καὶ Β. Θανασέκου, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Φαρμακευτικοῦ Συλλόγου Ἀττικῆς, διαμαρτυρομένου διὰ τὴν ἐπιχειρουμένην προσθήκην εἰς τὸ ὑπὸ ψήφισιν νομοσχέδιον «περὶ ὀργανώσεως τοῦ ἀντιφυματικοῦ ἀγῶνος» προσωπικῶν διατάξεων. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Σ. Καρασάββας, Κ. Τσιγάρας καὶ Β. Ἐφραιμίδης, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν Ἑλλήνων πολιτικῶν προσφύγων Βραΐλα τῆς Ρουμανίας, αἰτουμένων τὸν εἰς τὴν Ἑλλάδα ἐπαναπατρισμόν των. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Κ. Σωτηρίου, Ε. Μπενᾶ καὶ Δ. Γιαχνῆς, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν ἐργατοϋπαλλήλων Ἐλευσῖνος, αἰτουμένων γενικὸν ἀφοπλισμόν, ἐπικύρωσιν τῶν διεθνῶν συμβάσεων 87, 98 περὶ συνδικαλιστικῶν ἐλευθεριῶν κλπ. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Κ. Σωτηρίου, Δ. Γιαχνῆς καὶ Ε. Μπενᾶ, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Ἐργατοϋπαλληλικοῦ Κέντρου Λαυρίου, αἰτουμένου τιμαριθμικὴν ἀναπροσαρμογὴν μισθῶν καὶ ἡμερομισθίων, κατάργησιν Ν. 3239 κλπ.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Θὰ συζητηθοῦν αἱ πρὸς τὸν κ. Ὑφυπουργὸν Γεωργίας ἀπευθυνόμεναι ἀναφοραὶ καὶ ἐρωτήσεις. Ὁ κ. Ε. Ρήγας, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, σχετικῶς μὲ τὴν παραχώρησιν ἐκτάσεως εἰς τοὺς ἀκτήμονας καλλιεργητὰς Λευκοπέτρας Ξάνθης.

§8Ε. ΡΗΓΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, πρὸ τοῦ πολέμου εἶχε παραχωρηθῆ εἰς τοὺς ἀκτήμονας καλλιεργητὰς τοῦ συνοικισμοῦ Λευκοπέτρας τοῦ Νομοῦ Ξάνθης, ἔκτασις καλλιεργήσιμος πρὸς γεωργικὴν ἀποκατάστασίν των. Κατὰ τὸ 1940 μάλιστα, ἐξεδόθη καὶ ἀπόφασις τῆς ὑπηρεσίας Ἐποικισμοῦ τῆς Γεωργικῆς Ὑπηρεσίας τοῦ Νομοῦ Ξάνθης, διὰ τὴν ὁριστικὴν διανομὴν τῆς ἐκτάσεως αὐτῆς εἰς τοὺς δικαιουμένους ἀποκαταστάσεως. Δυστυχῶς ἐπῆλθεν ὁ πόλεμος καὶ λόγω τῶν ὑφισταμένων, συνεπεία τούτου, ἀνωμαλιῶν, οἱ Μουσουλμάνοι τοῦ πλησίον ἐκεῖ εὑρισκομένου συνοικισμοῦ Ἄκαρπος, κατέλαβον τὴν ἔκτασιν αὐτήν, μὲ τὸ ἐπιχείρημα, ὅτι ἔπρεπε νὰ ἐξυπηρετηθοῦν αἱ ἀνάγκες τῆς κτηνοτροφίας των. Ἐν πάσῃ περιπτώσει μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν καὶ καθ’ ὅλον τὸ διάστημα τῆς ἀνωμαλίας, οἱ Μουσουλμάνοι κατέλαβον καὶ κατεῖχον τὴν ἔκτασιν αὐτήν, παρανόμως βεβαίως, διότι ἐφ’ ὅσον παρεχωρήθη εἰς τοὺς κατοίκους Λευκοπέτρας, θὰ ἔπρεπε ὁριστικῶς νὰ παραμείνῃ εἰς αὐτούς. Τὸ 1954 ἐξεδόθη ἡ ὑπ’ ἀριθ. 208)10.8.1954 ἀπόφασις τῆς Ἐπιτροπῆς Ἀπαλλοτριώσεων, περὶ ὁριστικῆς παραχωρήσεως τῆς ἐν λόγῳ ἐκτάσεως εἰς τοὺς κατοίκους τοῦ συνοικισμοῦ Λευκοπέτρας, μετέβη δὲ μάλιστα καὶ τὸ συνεργεῖον διανομῆς ἐπὶ τόπου. Τὸ Μουσουλμανικὸν ὅμως στοιχεῖον, διὰ τῶν παραγόντων του ἀντέδρασε· καὶ διὰ τῶν ἐνεργειῶν του κατώρθωσε νὰ πείσῃ τὰς ἀρχὰς νὰ ἀναβάλουν τὴν διανομήν. Ἐνώπιον αὐτῆς τῆς καταστάσεως ἀπὸ καιροῦ ἐστάλη ἐπὶ τόπου ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας ὁ Γεωπόνος κ. Μαντζίκος ἵνα ἐξετάσῃ τὴν περίπτωσιν. Ὁ ἐν λόγῳ Γεωπόνος ἀπεφάνθη πράγματι, ὅτι ἡ περὶ ἧς πρόκειται ἔκτασις, δέον νὰ παραχωρηθῇ, σύμφωνα ἄλλωστε μὲ τὴν ἀπόφασιν τῆς Ἐπιτροπῆς Ἀπαλλοτριώσεων, εἰς τοὺς ἀκτήμονας κατοίκους τῆς Λευκοπέτρας διὰ τὴν γεωργικήν των ἀποκατάστασιν, διότι αἱ ἐκτάσεις, τὰς ὁποίας κατέχουν οἱ Μουσουλμάνοι, εἶναι ἐπαρκεῖς διὰ τὰς ἀνάγκας τῆς κτηνοτροφίας των. Οἱ Μουσουλμάνοι ὅμως καὶ πάλιν ἀντέδρασαν καὶ κατώρθωσαν ὅπως, δι’ ἀποφάσεως τοῦ Νομάρχου ἀνασταλῇ ἡ διαταχθεῖσα διανομή, ζητηθῇ δὲ ἡ διὰ νομοθετικοῦ μέτρου λύσις τοῦ προκύψαντος ζητήματος. Κατὰ τὸ 1959 ὁ Νομάρχης ἐπείσθη, ὅτι πρέπει νὰ δοθῇ ἡ ἔκτασις εἰς τοὺς κατοίκους Λευκοπέτρας. Μεταγενεστέρως ὅμως καὶ πάλιν μετέβαλε γνώμην. Τοῦτο ὀφείλεται εἰς τὰς ἐπεμβάσεις καὶ τὰς πιέσεις ποὺ ἀσκοῦν οἱ προστάται καὶ παράγοντες τοῦ Μουσουλμανικοῦ στοιχείου καὶ εἶναι γνωστοί, εἰς ὅλους τοὺς βουλευτὰς τοῦ Νομοῦ Ξάνθης. Ὅμως οἱ κάτοικοι Λευκοπέτρας ἔχουν ἀπόλυτον δίκαιον καὶ θὰ πρέπει ἡ Κυβέρνησις νὰ προέλθῃ τὸ ταχύτερον εἰς τὴν λῆψιν τῶν ἀναγκαίων μέτρων καὶ τὴν ἐφαρμογὴν τῆς ἀποφάσεως τῆς Ἐπιτροπῆς Ἀπαλλοτριώσεως διὰ τὴν ὁριστικὴν παραχώρησιν τῆς περὶ ἧς ὁ λόγος καλλιεργησίμου ἐκτάσεως τῶν 580 στρεμμάτων εἰς τοὺς κατοίκους τοῦ συνοικισμοῦ Λευκοπέτρας. Ἄλλως τε πρόκειται περὶ περιοχῆς ὀρεινῆς καὶ περὶ στενοῦ κλήρου, ποὺ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξυπηρετηθοῦν δι’ ἄλλου τρόπου οἱ κάτοικοι τῆς περιοχῆς Λευκοπέτρας.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Κωνσταντάρας, ἔχει τὸν λόγον.

§10Κ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, αἱ διαφοραὶ αὐταὶ τῶν δύο συνοικισμῶν, ὑφίστανται ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν, ἔχουν ἐκδοθῆ κατ’ ἐπανάληψιν ἀντικρουόμεναι ἀποφάσεις σχετικῶς μὲ τὸ θέμα τῶν 580 στρεμμάτων, τὰ ὁποῖα ἐλήφθησαν ἀπὸ τὰς κοινοχρήστους ἐκτάσεις καὶ ἐπρόκειτο νὰ διανεμηθοῦν εἰς τοὺς ἀκτήμονας καλλιεργητὰς τῆς Λευκοπέτρας. Τὸ θέμα αὐτὸ ἔχει περιπλακῆ, ἔχουν ἐκδοθῆ μέχρι τοῦδε ἀλληλοσυγκρουόμεναι ἀποφάσεις, ἡ δὲ τελευταία ἀπόφασις εἶναι, ὅτι θὰ πρέπει νὰ παρακαμφθῇ, νὰ γίνῃ νόμος διὰ τοῦ ὁποίου νὰ ρυθμισθῇ τὸ θέμα. Ἕνα μέρος τῶν στρεμμάτων νὰ πάῃ εἰς τὸν συνοικισμὸν τῆς Λευκοπέτρας, καὶ ἕνα μέρος νὰ ἐπιστραφῇ εἰς τὸν συνοικισμὸν τῶν Μουσουλμάνων. Ἐν τούτοις ἐπειδὴ σύμφωνα μὲ τὸν νόμον 4857 τοῦ 1930 καὶ τὸ ἄρθρον 144 τοῦ Ἀγροτικοῦ Κώδικος, τὰ κτήματα αὐτὰ καταληφθέντα ἀπὸ τὸ δημόσιον καὶ ἀποδοθέντα εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν ἀποκαταστάσεως προσφύγων ἔχουν κατακυρωθῆ εἰς τὸ δημόσιον καὶ ἡ κυριότης των ἄνευ ἄλλης διαδικασίας ἔχει περιέλθει εἰς τὸ δημόσιον, ἐπειδὴ δὲ ὑπάρχουν καὶ πολλὲς παρεμφερεῖς περιπτώσεις κατὰ τὴν γενομένην ἀγροτικὴν ἀποκατάστασιν, νομίζω, ὅτι ἡ ἐπιστροφὴ τῶν κτημάτων αὐτῶν εἰς τὸν συνοικισμὸν τοῦ Ἀκάρπου, θὰ δημιουργήσῃ προηγούμενον καὶ θὰ φέρῃ ἀναστάτωσιν καὶ σάλον. Καὶ ἐκ τῶν πραγμάτων δὲν εἶναι δυνατὴ ἡ ἐπιστροφὴ αὐτή. Παρακαλῶ συνεπῶς, τὸν κ. Ὑφυπουργὸν Γεωργίας, ὅπως μᾶς πληροφορήσῃ πῶς σκέπτεται τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας καὶ ἡ Κυβέρνησις, γενικῶς, νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ θέμα αὐτό, τὸ ὁποῖον θὰ πρέπει ὅπως δήποτε νὰ λήξῃ μὲ τὴν παράδοσιν τῶν κτημάτων εἰς τοὺς ἀκτήμονας καλλιεργητάς.

§11Δ. ΘΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπ. Γεωργίας). Αὐτοῦ τοῦ εἴδους τὰ προβλήματα, κ. συνάδελφοι, ἐμφανίζονται ἀτυχῶς τελευταίως εἰς πολλὰς περιφερείας. Τονίζω, τοῦτο ἐξ ἀρχῆς, διὰ νὰ ἀπαντήσω εἰς τοὺς κ. συναδέλφους, τοὺς ἐρωτῶντας, ὅτι δὲν ὑπάρχουν εἰδικοὶ λόγοι, οἱ ὁποῖοι περιπλέκουν τὸ θέμα, ὑπάρχουν γενικοί, ὀφειλόμενοι δυστυχῶς εἰς τὸ γεγονός, ὅτι εἰς τὸν τόπον μας δὲν ἔχομεν ἐπάρκειαν γαιῶν, κἄποτε τὴν εἴχομεν, ἀλλὰ καὶ μετὰ τὴν ἀποκατάστασιν ἐκείνων οἱ ὁποῖοι δικαιοῦνται ἀποκαταστάσεως, ἀφίεται καὶ μία κοινόχρηστος ἔκτασις διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν κοινῶν ἀναγκῶν τῆς κτηνοτροφίας. Ἡ πίεσις ὅμως τοῦ προβλήματος τῆς ἀποκαταστάσεως ἀκτημόνων καλλιεργητῶν, φέρει πολλὲς φορὲς τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας εἰς τὴν λῆψιν ἀποφάσεων περὶ διαθέσεως τῶν κοινοχρήστων ἐκτάσεων. Τὸ γνωρίζουν ὅλοι οἱ κ. συνάδελφοι, εἰς τὰ διάφορα χωριὰ ἔχει ἀναπτυχθῆ ἤδη τὸν τελευταῖον καιρὸν μία κτηνοτροφία, διὰ τὴν κάλυψιν τῶν ἀναγκῶν τῆς ὁποίας —εἶναι γνωστὸν αὐτὸ— δὲν ἐπαρκοῦν ἐν τῷ συνόλῳ αἱ κοινόχρηστοι ἐκτάσεις. Ἀντιλαμβάνεσθε ποῖον πρόβλημα γεννᾶται, ὅταν τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας, ἐκ τῆς ἀνάγκης νὰ ἀποκαταστήσῃ τοὺς ἀκτήμονας ἀφαιρῇ ἐξ αὐτῆς τῆς ἐκτάσεως ἕνα τμῆμα, προκειμένου νὰ τὸ διαθέσῃ εἰς τοὺς ἀκτήμονας. Εἶναι λοιπόν, γενικὸν τὸ φαινόμενον καὶ νὰ μὴ προκαλῆται καμμία ἐντύπωσις εἰς τοὺς κ. συναδέλφους. Πράγματι πρὸ τοῦ πολέμου τοῦ 1940, ἀπὸ τὴν κοινόχρηστον ἔκτασιν Λευκοπέτρας, ἀπηλλοτριώθη μία ἔκτασις 540 στρεμμάτων προκειμένου νὰ ἱκανοποιηθοῦν ἀνάγκαι ἀποκαταστάσεως ἀκτημόνων. Ἐπηκολούθησεν ὁ πόλεμος, δὲν ἐτερματίσθη καὶ δὲν ἐξηκολούθησεν ἡ διαδικασία περὶ ἀποκαταστάσεως. Κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς κατοχῆς, ἡ τότε Πολιτεία, ἠναγκάσθη νὰ λάβῃ ἓν ἔκτακτον μέτρον κατὰ τὸ ὁποῖον παρεδίδοντο αἱ κοινόχρηστοι ἐκτάσεις εἰς μίαν πρόχειρον καλλιέργειαν διὰ νὰ καλυφθοῦν αἱ ἀνάγκαι τῆς χώρας εἰς προϊόντα γεωργικά. Δι’ αὐτὸ ὅσοι ἐπρόλαβον τότε «τὸν κύριον εἶδον», ἐμπῆκαν μέσα καὶ καλλιέργησαν, διότι δὲν ὑπῆρχεν ἀπόφασις καθορίζουσα τοὺς δικαιούχους. Μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν καὶ τὴν ἀποκατάστασιν τῶν πραγμάτων, ἀνεκινήθη τὸ θέμα ἀπὸ μέρους τῶν ἐνδιαφερομένων ἀναποκαταστάτων τοῦ συνοικισμοῦ Λευκοπέτρας, ἐπηκολούθησε τότε ἔρευνα, ὄχι μετὰ τὴν ἔκδοσιν τῆς ἀποφάσεως, ἀλλὰ πρὸ τῆς ἐκδόσεως τῆς ἀποφάσεως τῆς ἐπιτροπῆς ἀπαλλοτριώσεως, ἔρευνα τῆς Γεν. Διοικήσεως Θράκης, ἂν καὶ κατὰ πόσον ἦτο ἐπιβεβλημένον ἐκ τῆς ἀνάγκης τῶν πραγμάτων, νὰ ἐπακολουθήσῃ ἡ διαδικασία περὶ ἀπαλλοτριώσεως, διὰ τοὺς δικαιουμένους τῆς ἀπαλλοτριώσεως. Ἐστάλησαν ἐπανειλημμένως γεωπόνοι εἰδικοί, μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ ὁ κ. Μαντζίκος, διεφώνησαν αὐτοί. Ἄλλοι μὲν εἶπον, ὅτι δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ ἐξακολουθήσῃ ἡ ἀπαλλοτρίωσις, διότι ἡ ἀνάγκη τῆς κτηνοτροφίας εἶναι σοβαρὰ καὶ ἀπαραίτητος ἡ κοινόχρηστος ἔκτασις διὰ τὴν κτηνοτροφίαν καὶ δὲν θὰ πρέπει νὰ ἐξακολουθήσῃ ἡ διαδικασία τῆς ἀπαλλοτριώσεως. Ὁ κ. Μαντζίκος εἶπεν, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ ἡ ἀπαλλοτρίωσις τῶν κτημάτων, ἀβλαβῶς διὰ τὴν κτηνοτροφίαν. Ἐν ὄψει τῶν γεγονότων αὐτῶν καὶ τῶν ἐκθέσεων τῶν συγκρουομένων, τὸ 1954 συνῆλθεν ἡ Ἐπιτροπὴ ἀπαλλοτριώσεως καὶ καθώρισε τοὺς δικαιούχους ἀποκαταστάσεως. Ἐπικειμένης τῆς ἀποφάσεως, ἀντιλαμβάνεσθε φυσικά, ὅτι οἱ ἔχοντες ἀντιτιθέμενα συμφέροντα κάτοικοι τοῦ συνοικισμοῦ Ἀκάρπου προέβαλον ἀντιρρήσεις, κατέφυγον εἰς τὸ Ὑπουργεῖον, προβάλλοντες τὴν ἀνάγκην τὴν ὁποίαν ἔχει ἡ κτηνοτροφία νὰ συντηρηθῇ ἀπὸ τὰς κοινοχρήστους αὐτὰς ἐκτάσεις. Ἔτι δὲ περαιτέρω προέβαλον καὶ δικαιώματα κυριότητος. Τὰ δικαιώματα ἀπεκλείσθησαν, διότι καὶ ἂν ὑπῆρχον, ἐφ’ ὅσον ἔκτοτε αὐτὸ περιῆλθεν εἰς τὸ Δημόσιον καὶ παρεδόθη εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν Ἀποκαταστάως προσφύγων, ὁπωσδήποτε ἐξέφυγε τῆς κυριότητος τῶν τυχὸν δικαιούχων, περιῆλθεν εἰς τὸ Δημόσιον καὶ αὐτοὶ δικαιοῦνται μὲν ἀποζημιώσεως, καὶ ὡς ἦτο φυσικόν, τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας, ὅπως κάμνῃ εἰς ὅλας τὰς περιπτώσεις, διέταξε μίαν ἔρευναν ἂν καὶ κατὰ πόσον ἦσαν οἱ λόγοι, οἱ προβαλλόμενοι, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἀποκατάστασιν, ὑγιεῖς. Ἑπομένως, ἀνέστειλε τὴν πορείαν τῆς περαιτέρω ἀποκαταστάσεως. Ἐγένετο ἡ ἔρευνα αὐτὴ καὶ προσφάτως ἀκόμη, ἀπὸ τὸν κ. Νομάρχην, ὅπως ἀνέφερεν ὁ κ. Ρήγας, προέκυψεν, ὅτι ἀπὸ τὰς ἀλλεπαλλήλους ἐρεύνας, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν ὁλόκληρος ἡ ἀπαλλοτριωθεῖσα ἔκτασις νὰ διατεθῇ διὰ τὴν ἀποκατάστασιν τῶν ἀκτημόνων. Διὰ τὴν κάλυψιν τῶν ἀναγκῶν τῆς κτηνοτροφίας ὁπωσδήποτε πρέπει νὰ διατεθῇ ἕνα τμῆμα τῆς κοινοχρήστου ἐκτάσεως, ἀλλ’ ἐπειδὴ ἔχει προηγηθῆ ἡ ἀπόφασις περὶ ἀπαλλοτριώσεως ἐπειδὴ ἔχει προηγηθῆ ἡ προδικασία περὶ ἀποκαταστάσεως ἀκτημόνων, εὑρισκόμεθα ἐν ὄψει ἐκδόσεως ἀποφάσεως τῆς Ἐπιτροπῆς ἀπαλλοτριώσεως καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν τὸ Ὑπουργεῖον ἐκ τῆς κειμένης νομοθεσίας νὰ διαχωρίσῃ τὰ πράγματα, ἀλλὰ προκύπτει ἡ ἀνάγκη προβλέψεως νομοθετικῆς ρυθμίσεως. Ἔχει ἑτοιμάσει ἡ ὑπηρεσία μας μίαν διάταξιν κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ δύναται ὁ ὑπουρ. τῆς Γεωργίας εἰς αὐτὰς τὰς περιπτώσεις νὰ ἐπανέρχεται προκειμένου νὰ ἐξυπηρετήσῃ μίαν κατάστασιν μιᾶς ἀποφάσεως περὶ ἀπαλλοτριώσεως, νὰ τὰς περιορίσῃ τὰς ἀπαλλοτριώσεις καθ’ ὃ μέρος αἱ ἀνάγκαι ἀπαιτοῦν. Ἐκεῖ εὑρίσκεται τὸ θέμα καὶ δὲν πρέπει ὁ κ. συνάδελφος νὰ ἀνησυχῇ, διότι λίαν συντόμως, ψηφιζομένης τῆς διατάξεως αὐτῆς, θὰ εὑρεθῶμεν εἰς τὴν εὐχάριστον θέσιν νὰ ἱκανοποιήσωμεν καὶ τοὺς ἀκτήμονας καὶ τὰς κτηνοτροφὰς νὰ μὴ βλάψωμεν.

§12Ε. ΡΗΓΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐδικαιολόγησε τὴν κατάστασιν, ὅτι θὰ πρέπει αἱ ἐκτάσεις αὐταί, νὰ διατηρηθοῦν διὰ τὴν κτηνοτροφίαν. Ἀλλοίμονον ἂν στηρίξωμεν τὴν ἀνάπτυξιν τῆς κτηνοτροφίας ἐπὶ ἐκτάσεων ἐπιδεικτικῶν γεωργικῆς ἐκμεταλλεύσεως. Αὐταὶ αἱ ἐκτάσεις εἶναι ὅ,τι πρέπει διὰ νὰ ἀποκατασταθοῦν οἱ ἀκτήμονες τῆς Λευκοπέτρας. Ἡ ἔκθεσις τοῦ κ. Μαντζίκου τὸ λέγει καθαρά, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ εὑρεθοῦν ἐκτάσεις διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς κτηνοτροφίας. Αὐτὸ θὰ ὠφελήσῃ καὶ τοὺς κατοίκους καὶ τὴν ἐθνικήν μας οἰκονομίαν. Τὴν αἰτίαν θὰ τὴν ξεύρουν οἱ τοπικοὶ βουλευταὶ τοῦ Νομοῦ Ξάνθης καὶ οἱ προστάται τοῦ ξένου στοιχείου καὶ οἱ παράγοντες ἐκεῖ.

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Ἀθανασάκος, ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ Κοινοτικοῦ Συμβουλίου τῆς Κοινότητος Μανουλίου, αἰτοῦντος τὴν διαγραφὴν τῶν χρεῶν τῶν κατοίκων προερχομένων ἐκ γεωργικῶν ἐφοδίων.

§14Ε. ΑΘΑΝΑΣΑΚΟΣ. Κατὰ τὸ 1955 ὅταν ἤρχισεν ὁ ἐπαναπατρισμὸς τῶν συμμοριοπλήκτων, ἡ Κυβέρνησις ἐχορήγησεν εἰς τοὺς κατοίκους ὡρισμένα εἴδη διὰ τὴν καλλιέργειαν τῶν γαιῶν των καὶ διὰ τὴν ἀνασυγκρότησιν τὴν γεωργικήν. Ἡ χορήγησις, ἐγένετο ὑπὸ τὸ πνεῦμα τῆς δωρεὰν παραχωρήσεως. Διότι ἐδόθησαν ὡρισμένα εἴδη, ἄροτρα, σβάρνες, σπόρος κλπ. καὶ μετὰ παρέλευσιν ἐτῶν ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα, ὀχλουμένη ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον, Γεωργίας ζητεῖ ἀπὸ τοὺς κατοίκους τῆς περιοχῆς τοῦ Νομοῦ Θεσπρωτίας νὰ πληρώσουν τὴν ἀξίαν τῶν εἰδῶν αὐτῶν. Οἱ κάτοικοι παραπονοῦνται ἐπὶ τῷ λόγῳ, ὅτι δὲν ἔχουν ὑπογράψει γραμμάτια ἢ ἄλλου εἴδους δανειστικὰ ἔγγραφα, εἰς τρόπον ὥστε νὰ ἔχουν ἀναλάβει ὑποχρέωσιν νὰ πληρώσουν τὴν ἀξίαν τῶν εἰδῶν αὐτῶν. Θέλω νὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑφυπουργὸν τῆς Γεωργίας, καὶ γενικώτερον τὴν Κυβέρνησιν, ὅπως περιβάλλουν μὲ στοργὴν τὸ αἴτημα τῶν κατοίκων τῆς παραμεθορίου αὐτῆς περιοχῆς, ἀπὸ τῆς ὁποίας ζητεῖται ἔπειτα ἀπὸ μίαν 10ετίαν ἡ καταβολὴ τῆς ἀξίας τῶν εἰδῶν αὐτῶν μὲ προσηυξημένους τόκους. Νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν ἡ θέσις τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν καὶ νὰ μὴ ζητηθῇ ἡ ἐξόφλησις τῆς ἀξίας τῶν εἰδῶν αὐτῶν.

§15Ν. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ. Συνιστῶ καὶ ἐγώ, κ. Πρόεδρε.

§16Δ. ΘΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπ. Γεωργίας). Καὶ ἄλλοτε εἶχα τὴν εὐκαιρίαν νὰ δώσω πληροφορίας ὅσον ἀφορᾷ τὸ θέμα αὐτό. Μετὰ τὴν λῆξιν τοῦ συμμοριτοπολέμου, καὶ ἰδίως ἀπὸ τὸ 1957, προκειμένου νὰ βοηθηθῇ ὁ ἐπαναπατρισμὸς τῶν συμμοριοπλήκτων οἱ φίλοι μας οἱ Ἀμερικανοὶ διέθεσαν ὡρισμένα ποσὰ προκειμένου νὰ δοθῇ ὑπὸ τύπον βοηθείας, εἴτε εἰς πράγματα, εἴτε εἰς χρήματα εἰς τὴν κατηγορίαν τῶν προσώπων αὐτῶν. Ἐδόθη τότε βοήθεια εἰς χρήματα διὰ τὰς ἀρόσεις, λιπάσματα, σπόρους, καὶ διὰ μικρὰ ἐργαλεῖα, ὅλα αὐτὰ ἐδόθησαν δωρεάν. Ἀλλ’ ἐδόθησαν καὶ βοήθειαι χρηματικαὶ διὰ τὴν ἀγορὰν ζώων καὶ κάρρων. Ἐπίσης ἐδόθησαν δάνεια ἀπὸ τοῦ Ἰουλίου τοῦ 1951 καὶ ὅλα αὐτὰ δὲν ἐδόθησαν δωρεάν. Τῆς πρώτης κατηγορίας ἐδόθησαν δωρεάν, αὐτὰ ἐδόθησαν μὲ τὴν ὑποχρέωσιν τῆς ἐπιστροφῆς, ἀλλ’ ἐπιστροφῆς, ἡ ὁποία παρέχει ὅλας τὰς δυνατὰς εὐκολίας. Καὶ δὲν εἶναι ἀληθές, αὐτὸ τὸ ὁποῖον ἀνέφερεν ὁ κ. συνάδελφος, ὅτι ζητεῖται τόκος. Ἐπεστράφησαν εἰς 10 ἐτησίας δόσεις. Ἔκτοτε ἀπὸ τὸ 52 καὶ 1953 ποὺ ἦσαν ἀπαιτηταὶ αἱ δόσεις αὐταὶ — παρέχω τὴν πληροφορίαν, ὅτι εἶναι ἐλάχιστοι, οἱ ὁποῖοι ἐξώφλησαν τὰς ὑποχρεώσεις αὐτὰς τῆς καταβολῆς δόσεως ἀτόκου. Ὅλα τὰ ποσά καθυστεροῦν. Παρ’ ὅλα ταῦτα ἀπὸ τὴν ἐπιείκειαν τὴν ὁποίαν εἶναι ὑποχρεωμέναι, ἡ Τράπεζα καὶ ἡ Πολιτεία νὰ ἐπιδεικνύουν πρὸς τὸν κόσμον αὐτόν, διότι προέρχεται ἀπὸ τὴν ὀρεινὴν περιοχὴν πρὸς τὴν ὁποίαν καὶ πάλιν στρεφόμεθα μὲ στοργὴν καὶ τοὺς παρέχομεν κάθε εἴδους βοηθείας καὶ εἶναι γνωστὰ τὰ μέτρα τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, οὐδεὶς ἔχει διωχθῆ. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἐπίσημος πληροφορία τὴν ὁποίαν μοῦ παρέσχεν ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα, διὰ νὰ ἴδητε ποία εἶναι ἡ κατάστασις. Διὰ τὸ χωρίον αὐτό, ὑπάρχει μία ὀφειλὴ εἰς αὐτοῦ τοῦ εἴδους τῶν κατηγοριῶν τῶν δανείων ἀνερχομένης εἰς τὸ ποσὸν τῶν 50.530 δραχμῶν. Ἐκ τοῦ ποσοῦ τούτου ἔχει ἐπιστραφῆ μόνον ποσὸν 1.700 δραχμ. καὶ παρὰ ταῦτα οὐδεὶς μέχρι σήμερον ὠχλήθη.

§17Ν. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ. Ἔχω ἰδίαν ἀντίληψιν, κ. Ὑπουργέ, ὅτι δὲν ἀναζητοῦνται τὰ δάνεια τὰ ὁποῖα εἴπατε, ἀλλ’ ἡ ἀξία χορηγηθέντων εἰδῶν, προερχομένων ἀσφαλῶς ἐκ τῆς Ἀμερικανικῆς Βοηθείας.

§18Δ. ΘΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπ. Γεωργίας). Ἀσφαλῶς, κ. συνάδελφε, ζητεῖται ἡ ἀξία χορηγηθέντος εἴδους προερχομένου οὐχὶ ἐκ τῆς Ἀμερικανικῆς Βοηθείας, ἀλλ’ ἀγορασθέντος διὰ δανείου τὸ ὁποῖον ἐχορήγησεν ἡ ΑΤΕ.

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Τσιάρας, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεως δι’ ἧς ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ διατὶ δὲν παραχωρεῖται διὰ ἀποκατάστασιν ἀκτημόνων καλλιεργητῶν ἡ εἰς τὴν ἀγροτικὴν περιφέρειαν Νέας Μηχανιώνας Νομοῦ Θεσαλονίκης ὑπάρχουσα ἔκτασις 600 στρεμμάτων.

§20Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὴν Νέα Μηχανιώνα Θεσσαλονίκης εἶναι ἐγκατεστημένοι ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν πολλοὶ ἀκτήμονες πρόσφυγες. Εἰς τὴν ἰδίαν περιοχὴν ὑπάρχει τὸ κτίριον ἑνὸς νοσοκομείου τὸ ὁποῖον δὲν ἐλειτούργησε ποτέ. Εἰς τὸ νοσοκομεῖον αὐτὸ παρεχωρήθη ἔκτασις 400 στρεμμάτων. Πέραν αὐτῶν ὑπάρχουν καὶ ἄλλα 200 στρέμματα, τὰ ὁποῖα ἔχουν παραχωρηθῆ εἰς τὸ λιμενικὸν ταμεῖον. Ὅλη αὐτὴ ἡ ἔκτασις ἐνοικιάζεται ἐνῷ ὑπάρχουν παραπλεύρως τῆς ἐκτάσεως αὐτῆς τόσοι ἀκτήμονες, οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχουν οὔτε ἕνα στρέμμα γῆς. Μοῦ φαίνεται, ὅτι ὀρθὸν εἶναι εἰς τὴν ἔκτασιν αὐτὴν νὰ ἀποκατασταθοῦν οἱ ἀκτήμονες αὐτοὶ πρόσφυγες λαμβάνοντες ἔστω καὶ ὀλίγα στρέμματα.

§21Δ. ΘΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπ. Γεωργίας). Κύριοι βουλευταί, θὰ ἤμην πολὺ εὐτυχὴς ἐὰν ἠδυνάμην νὰ διαθέσω τὴν ἔκτασιν αὐτὴν διὰ τὴν ἀποκατάστασιν τῶν ἀκτημόνων προσφύγων. Δυστυχῶς, ἡ ἔκτασις αὐτὴ ἀνήκει ἐξ ὁλοκλήρου εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ναυτικῶν, τὴν διαχειρίζεται δὲ ὡς τοιαύτην ἡ Ἀνωτάτη Διοίκησις Ναυτικοῦ Β. Αἰγαίου. Τὸ Ὑπουργεῖον Ναυτικῶν παρεχώρησε τὴν ἔκτασιν τῶν 400 στρεμμάτων διὰ τὸ νοσοκομεῖον. Ἡμεῖς ἀπηυθύνθημεν εἰς τὴν ἁρμοδίαν ὑπηρεσίαν τοῦ Ὑπουργείου Ναυτικῶν, αἰτούμενοι τὴν διάθεσίν της εἰς ἡμᾶς ἐπὶ τῷ σκοπῷ ἀποκαταστάσεως ἀκτημόνων, ἡ ὁποία μᾶς ἀπήντησεν, ὅτι ἡ ἔκτασις αὐτὴ εἶναι ἀπαραίτητος εἰς αὐτήν.

§22ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Κατσίμπας, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τῶν κατοίκων τῆς Κοινότητος Ἁγίου Νικολάου (Λάσπη) Εὐρυτανίας, αἰτουμένων τὴν καθολικὴν ἐκκαθάρισιν καὶ ἐξημέρωσιν τοῦ ἐξ Ἀγριοκαστανιῶν δάσους τῆς ἐν λόγῳ Κοινότητος.

§23Γ. ΚΑΤΣΙΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἀπάντησις τὴν ὁποίαν ἐλάβαμεν ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας ἐπὶ σχετικῆς ἐρωτήσεώς μας δὲν ἐπιλύει τὸ θέμα. Εἰς τὴν περιφέρειαν τοῦ χωρίου Ἅγιος Νικόλαος τῆς Εὐρυτανίας ὑπάρχει ἓν Καστανοδάσος ἐκτάσεως 1.500 στρεμμάτων τὸ ὁποῖον δὲν ἀποδίδεται εἰς τοὺς κατοίκους τοῦ χωρίου διὰ νομὴν καίτοι ἔχουν τίτλους κυριότητος, οἱ δὲ κάτοικοι τοῦ χωρίου, οἱ ὁποῖοι προέβησαν εἰς τὴν ἐξημέρωσιν μερικῶν ἀγρίων καστανοδένδρων ἐσύρθησαν εἰς τὰ δικαστήρια. Τελευταίως μάλιστα 40 ἐκ τῶν κατοίκων αὐτῶν ἐμηνύθησαν διὰ δευτέραν φοράν. Ἔρχονται δὲ εἰς σύγκρουσιν αἱ ὑπηρεσίαι τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, Γεωργικαὶ καὶ Δασικαὶ τοιαῦται, διὰ τὸν ἐμβολιασμὸν τοῦ δάσους ἢ μή.

§24ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μ. Κανιάρης, ἔχει τὸν λόγον.

§25Μ. ΚΑΝΙΑΡΗΣ. Συνιστῶ τὴν ἀναφοράν, κ. Πρόεδρε.

§26ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Λασκαρίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§27Α. ΛΑΣΚΑΡΙΔΗΣ. Συνιστῶ κι’ ἐγὼ τὴν ἀναφοράν, κ. Πρόεδρε.

§28Δ. ΘΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπ. Γεωργίας). Κύριε Πρόεδρε, ἂν οἱ κ. συνάδελφοι εἶχον διαβάσει μετὰ προσοχῆς τὴν ἀπάντησιν, θὰ ἔβλεπον, ὅτι τὸ κύριον αἴτημα τῶν κατοίκων τοῦ Ἁγίου Νικολάου, ἐλύθη. Δι’ ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, τὸ δάσος αὐτὸ ἀπεφασίσθη νὰ μεταβληθῇ εἰς δενδροκομικὸν κτῆμα εἰς τρόπον ὥστε νὰ προέχῃ ἤδη ἡ δενδροκομική, διὰ τῆς ἐξημερώσεως τῆς ἀγριοκαστανέας, ἐκμετάλλευσις παρὰ ἡ δασικὴ διὰ τῆς ὑλοτομίας τῶν δένδρων τῆς ἀγριοκαστανέας. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ὑποβολὴν τῶν μηνύσεων δὲν ἐσύρθησαν εἰς τὰ δικαστήρια οἱ κάτοικοι τοῦ χωρίου, διότι ἐνεβολίασαν τὰ ἄγρια δένδρα. Αἱ μηνύσεις ὑπεβλήθησαν ἐναντίον ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι παρεβίασαν τὸν νόμον, διότι προέβησαν εἰς τὴν ὑλοτομίαν δένδρων, τὰ ὁποῖα δὲν εἶχον προηγουμένως προσημανθῆ ὑπὸ τῶν ἁρμοδίων δασικῶν ὀργάνων. Καὶ εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν παρενέβη τὸ Ὑπουργεῖον διὰ τοῦ δημοσίου κατηγόρου, ὁ ὁποῖος εἶναι ὑπάλληλος τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας εἰς συστάσεις εἰς τὸ δικαστήριον διὰ τὴν ἐπιεικῆ κρίσιν. Πέραν τούτου λίαν προσεχῶς γίνεται σχετικὸς νόμος διὰ τὴν παραχώρησιν ἀνεξαρτήτως τῆς ὑπάρξεως τίτλων τῶν δασῶν αὐτῆς τῆς μορφῆς εἰς ἀκτήμονας διὰ νὰ τοὺς κάμωμεν παραγωγικωτέρους.

§29Γ. ΚΑΤΣΙΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, μετέβην αὐτοπροσώπως εἰς τὸ χωρίον τοῦτο, καὶ σᾶς διαβεβαιῶ, ὅτι εἶναι γεγονός, ὅτι οἱ ἐξημερώνοντες τὰ δένδρα σύρονται εἰς τὰ δικαστήρια, διότι δὲν ἔχουν τίτλους καὶ τὰ κτήματα δὲν τοὺς ἀνήκουν.

§30Δ. ΘΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπ. Γεωργίας). Σᾶς ἐπαναλαμβάνω, κ. συνάδελφε, ὅτι διὰ διατάξεως προβλέπεται ἡ παραχώρησις τῶν κτημάτων τούτων πρὸς τὸν σκοπὸν τῆς ἀποκαταστάσεως τῶν ἀκτημόνων.

§31ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς ὥρας, εἰσερχόμεθα

εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ἔχει σειρὰν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 15 τῶν κ.κ. Ἠλιοῦ καὶ Κιτσίκη, περὶ τῆς Οἰκονομικῆς Πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως. Ὅταν θὰ ἀρχίσῃ ἡ συζήτησις, θὰ συνεκφωνηθοῦν καὶ αἱ ἄλλαι αἱ ὁποῖαι εἶναι τοῦ αὐτοῦ περιεχομένου. Ἐν τῷ μεταξὺ πρέπει νὰ ληφθῇ ἀπόφασις διὰ τὴν προσεχῆ συνεδρίασιν, βάσει τῆς κατωτέρω ἐπιστολῆς, ἡ ὁποία ἀπηυθύνθη πρὸ ὀλίγου εἰς τὸ Προεδρεῖον. Πρὸς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων Κύριε Πρόεδρε, Βάσει τοῦ ἄρθρου 51 παρ. 4 τοῦ Κανονισμοῦ, αἰτούμεθα τὴν πρόταξιν τῆς ἐπερωτήσεως, τῆς κατατεθείσης χθὲς ὑπὸ τῶν ἐξ ἡμῶν κ.κ. Α. Ζάκκα, Ν. Κιτσίκη καὶ Μ. Κύρκου, ὑπ’ ἀριθμὸν 227. Τοὺς λόγους δι’ οὓς αἰτούμεθα τὴν πρόταξιν θέλει ἀναπτύξει, βάσει τῶν διατάξεων τοῦ ἰδίου ἄρθρου, ὁ ἐκ τῶν ὑπογραψάντων κ. Α. Ζάκκας. Εὐαρεστηθῆτε νὰ δεχθῆτε, κ. Πρόεδρε, τὴν διαβεβαίωσιν τῆς πρὸς ὑμᾶς ἐξαιρέτου τιμῆς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Μαΐου 1960 Οἱ προτείνοντες βουλευταὶ Κ. Σωτηρίου, Β. Θανασέκου, Η. Ἠλιοῦ, Σ. Διβάρης, Γ. Αὐγερόπουλος, Α. Ζάκκας, Ν. Κιτσίκης, Μ. Κύρκος, Κ. Ἀθανασιάδης, Α. Καλλιδόπουλος, Π. Καπνίσης, Κ. Κωνσταντάρας, Κ. Τσιγάρας, Φ. Περισσοράτης, Μ. Σβώλου. Ὑπογράφουν ὅσοι προβλέπονται ἀπὸ τὸν Κανονισμόν. Ἡ ἐπερώτησις τῶν κ.κ. Ζάκκα, Κιτσίκη καὶ Κύρκου, ἵνα λάβῃ γνῶσιν ἡ Βουλή, ἀναφέρεται εἰς τὴν γνωστὴν ὑπόθεσιν τοῦ Ἀμερικανικοῦ ἀεροπλάνου καὶ ἐπερωτοῦν τὴν Κυβέρνησιν, ποῖα μέτρα θὰ λάβῃ ἡ Κυβέρνησις καὶ ποῖα ἔσεται ἡ πολιτική της ἐπὶ τοῦ ζητήματος αὐτοῦ. Συμφώνως πρὸς τὸν Κανονισμόν, θὰ ἀναπτύξῃ τοὺς λόγους τοῦ ἐπείγοντος τῆς συζητήσεως ὁ κ. Ζάκκας, ἐπὶ ἓν τέταρτον, θὰ ἀντιλέξῃ δὲ εἷς συνάδελφος ἐκ τῆς παρατάξεως, τῶν διαφωνούντων πρὸς τὴν πρόταξιν. Ὁ κ. Α. Ζάκκας, ἔχει τὸν λόγον.

§32Α. ΖΑΚΚΑΣ. Κύριοι βουλευταί, κατεθέσαμεν μὲ δύο ἄλλους συναδέλφους, τὸν κ. Κιτσίκην καὶ τὸν κ. Κύρκον, τὴν ἐπερώτησιν, ἡ ὁποία φέρει τὸν ἀριθμὸν 227. Ἡ ἐπερώτησις αὐτὴ ὑπεβλήθη, διότι ἐδημιουργήθη εἰς τὴν κοινὴν γνώμην ἀνησυχία ἐκ τῆς ἀπειλῆς, ἡ ὁποία ἐξετοξεύθη ἐκ τῆς Σοβιετικῆς Ἑνώσεως ἐναντίον πασῶν τῶν χωρῶν, αἱ ὁποῖαι παρέχουν τὸ ἔδαφός των εἰς κατασκοπευτικὰς ἐνεργείας, ἐναντίον τῆς Σοβιετικῆς Ἑνώσεως, καὶ μεταξὺ αὐτῶν τῶν χωρῶν ἀνεφέρθη καὶ ἡ Ἑλλάς. Διότι ἀκριβῶς δὲν θέλει ἡ κοινὴ γνώμη νὰ ἐκτεθῇ ἡ χώρα εἰς μίαν τοιαύτην ἀπειλήν, εἰς ἕνα τοιοῦτον κίνδυνον ὀλέθρου, δι’ αὐτὸν τὸν λόγον ἀνησυχεῖ. Καὶ ἐκ τῆς ἀνησυχίας αὐτῆς ἤχθημεν καὶ ἡμεῖς εἰς τὸ συμπέρασμα, ὅτι ἔπρεπε νὰ ἀσχοληθῇ ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία καὶ νὰ ζητηθῇ ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν νὰ δηλώσῃ σαφῶς καὶ ἀπεριφράστως, ὅτι τοιούτου εἴδους κίνδυνοι, δὲν πρόκειται νὰ μᾶς ἀπειλήσουν, διότι δὲν πρόκειται τὸ ἔδαφός μας νὰ χρησιμοποιηθῇ ποτὲ διὰ τὴν διενέργειαν κατασκοπευτικῶν ἐνεργειῶν εἰς τὸν ἐναέριον χῶρον τῆς Σοβιετικῆς Ἑνώσεως. Ἡ Κυβέρνησις χθὲς τὴν νύκτα προέβη εἰς μίαν ἀνακοίνωσιν, διὰ τῆς ὁποίας νομίζει, ὅτι θέτει τέρμα εἰς τὰς ἀνησυχίας τῆς κοινῆς γνώμης. Ἡ ἀνακοίνωσις αὐτή, ὅπως θὰ ἀποδείξωμεν χειροτερεύει τὴν κατάστασιν. Ἐν πρώτοις ἠθελημένως λέγονται ἀνακρίβειαι εἰς τὴν ἀνακοίνωσιν αὐτήν. Δὲν ἐπιζητοῦν τὰ Κόμματα τῆς Ἀντιπολιτεύσεως νὰ ἐμπλέξουν τὴν χώραν εἰς τοιούτου εἴδους κινδύνους, ἀλλὰ ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἐπιδίδονται εἰς ἐπιχειρήσεις, αἱ ὁποῖαι προκαλοῦν τὰς δηλώσεις περὶ ἀντιποίνων. Ἡ Κυβέρνησις βεβαιοῖ, ὅτι ἐλέγχει ὅλα τὰ ἀεροπλάνα Υ—2 τὰ ὁποῖα κινοῦνται εἰς τὰ ἀεροδρόμια τῆς Ἑλλάδος, τὰ ὁποῖα ἐλέγχονται ἀπὸ τοὺς ἀμερικανούς. Καὶ προσθέτει, ὅτι τοιαῦτα ἀεροπλάνα, δὲν ὑπάρχουν εἰς τὴν χώραν μας, καὶ οὔτε ποτὲ ἔφυγε ἀπὸ ἐδῶ, κανὲν ἀπ’ αὐτά, διὰ νὰ ἐκτελέσῃ τοιούτου εἴδους ἐνεργείας. Ἀλλὰ ἐὰν διαβάσῃ κανεὶς τὴν σύμβασιν τοῦ 1953 θὰ ἴδῃ, ὅτι εἶναι ἀπολύτως ἐλευθέρα εἰς τοὺς ἀμερικανοὺς ἡ διακίνησις τῶν ἀεροπλάνων αὐτῶν ὡς καὶ ἡ ἀπογείωσις καὶ προσγείωσις. Καὶ οἱ Ἀμερικανοὶ δὲν εἶναι ὑποχρεωμένοι νὰ δίδουν λόγον, διὰ ποῖον σκοπὸν ἀπογειοῦνται τὰ ἀεροπλάνα των καὶ πόθεν ἔρχονται ὅταν προσγειοῦνται. Ἑπομένως, δευτέρα ἀνακρίβεια εἶναι καὶ αὐτή, τὴν ὁποίαν δὲν θὰ ἐπερίμενε κανεὶς ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, ὅταν τὰ κείμενα βοοῦν μόνα των. Ἀφοῦ δὲ δὲν δικαιοῦται νὰ ἀσκῇ ἔλεγχον καὶ δὲν ἀσκεῖ καὶ δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἀσκήσῃ ἐπὶ τῆς διακινήσεως τῶν ἀεροπλάνων ἔλεγχον, πῶς ἔρχεται ἡ Κυβέρνησις νὰ βεβαιώσῃ, ὅτι οὐδέποτε συνέβη νὰ ὑπάρχῃ ἀεροπλάνον τοιοῦτον ἐδῶ καὶ νὰ κινηθοῦν ἀπὸ ἐδῶ εἰς τὴν Σοβιετικὴν Ἕνωσιν; Ὅταν μάλιστα, ὡς κατηγγέλθη ἀπὸ τὴν Σοβιετικὴν Ἕνωσιν, καὶ ὁ πιλότος αὐτὸς τοῦ εἰς Ρωσίαν καταρριφθέντος ἀεροπλάνου Υ-2 προέβη εἰς ὁμολογίαν, ὅτι ἐν Ἑλλάδι ἐξεπαιδεύθη; Ἀλλὰ καταπληκτικὴ εἶναι ἡ κατάληξις τῆς ἀνακοινώσεως τῆς Κυβερνήσεως. Ἀντὶ ὡς ὤφειλε· καὶ ὅπως ἔκαμαν ὅλαι αἱ ἄλλαι χῶραι, αἱ ὁποῖαι κατηγορήθησαν, ὅτι μετέσχον κατὰ κἄποιον τρόπον εἰς αὐτοῦ τοῦ εἴδους τὰς ἐπιχειρήσεις, νὰ δώσῃ ρητὴν διαβεβαίωσιν, ὅτι δὲν πρόκειται ἄλλοτε νὰ συμβῇ τοιοῦτον πρᾶγμα, ἀντιθέτως, ἐπιφυλάσσεται. Καὶ λέγει, ὅτι, ἐὰν εἰς τὸ μέλλον, θὰ παρουσιασθῇ τοιαύτη ἀνάγκη διὰ τὰ συμφέροντα τὰ ἐθνικά, ἐν συνδυασμῷ καὶ μὲ τὰ συμφέροντα τοῦ Ν.Α. Τ.Ο., ἡ Κυβέρνησις ἐπιφυλάσσεται νὰ ἀποφασίσῃ. Δηλαδή, νὰ συμμετάσχῃ εἰς αὐτὰς τὰς ἐπιχειρήσεις; (Θόρυβος). Ἀλλά, ποῖα εἶναι τὰ συμφέροντα ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ἀξίζουν τόσον, ὥστε νὰ συγχωρῆται νὰ καταστραφῇ ἡ Ἑλλάς; Καὶ διατὶ νὰ καταστραφῇ... (θόρυβος).

§33ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οὐδεμία διακοπὴ ἐπιτρέπεται. Ὁ ὁμιλητὴς ἀγορεύει ἐπὶ τοῦ ἐπείγοντος τῆς προτάξεως τῆς ἐπερωτήσεως. Σᾶς παρακαλῶ, οὔτε συζητήσεις, οὔτε διακοπαί, οὔτε τίποτε. Εἶναι αὐστηρὰ ἡ διάταξις τοῦ Κανονισμοῦ.

§34Α. ΖΑΚΚΑΣ. Ποῖα, ὅμως, εἶναι τὰ συμφέροντα ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ἐπιτρέπουν, νὰ σκεφθῇ ἡ Κυβέρνησις νὰ τὰ θεραπεύσῃ ἐκθέτουσα τὴν χώραν εἰς τὸν κίνδυνον τῆς καταστροφῆς, ὄχι τοὐλάχιστον διὰ νὰ ἀμυνθῇ ἡ Ἑλλάς, ἀλλὰ διὰ νὰ γίνεται κατασκοπεία εἰς τὸν ἐναέριον χῶρον τῆς Σοβιετικῆς Ἑνώσεως; Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἀκούωνται φωναὶ ὑπὲρ αὐτῆς τῆς ἀπόψεως καὶ νὰ μὴ καταδικάζεται ὁμοφώνως ἡ κατακλεὶς τῶν κυβερνητικῶν ἀνακοινώσεων, σχετικῶς μὲ τὴν κατασκοπείαν —πρᾶξιν παράνομον αὐτὴν καθ’ ἑαυτὴν— κατὰ χώρας, μετὰ τῆς ὁποίας θέλομεν νὰ ἔχωμεν φιλικὰς σχέσεις καὶ ἔχομεν κἄθε τοιοῦτον συμφέρον; Πῶς, λέγω, δὲν ἐξεγείρεται τὸ σύμπαν μέσα εἰς τὴν Βουλὴν ἐναντίον αὐτῆς τῆς ἀνακοινώσεως, ἡ ὁποία ἐπιτρέπει βασίμως τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι δὲν θὰ διστάσωμεν νὰ μετάσχωμεν εἰς τὰς κακὰς αὐτὰς πράξεις, ἐὰν τὰ συμφέροντα δῆθεν τὰ ἐθνικὰ καὶ τὰ συμφέροντα τοῦ ΝΑΤΟ τὸ ἀπαιτήσουν; Αὐτό, δὲν θὰ ἐτόλμα νὰ τὸ εἴπῃ οὔτε ἡ Ἀμερική. Ἐπειδή, λοιπόν, νομίζομεν, ὅτι αὐτοῦ τοῦ εἴδους ἡ ἀνακοίνωσις χειροτερεύει κατὰ πολὺ τὴν κατάστασιν καὶ δικαιολογημένα ἐπαυξάνει τὰς ἀνησυχίας τῆς κοινῆς γνώμης, ἤχθημεν, μετὰ τῶν ἄλλων συναδέλφων, εἰς τὴν ἀπόφασιν νὰ ζητήσωμεν τὴν πρόταξιν αὐτῆς τῆς ἐπερωτήσεως, διὰ νὰ δυνηθῶμεν νὰ προκαλέσωμεν τὴν Κυβέρνησιν νὰ δηλώσῃ, ἐπὶ τέλους, κατὰ οἱονδήποτε ἀξιόπιστον τρόπον, ὅτι αὐτὴ ἡ χώρα δὲν ἐπιτρέπεται νὰ ζῇ μὲ τὴν ἀγωνίαν ἑνὸς νέου Πὲρλ Χάρμπορ, καὶ νὰ ὑποστῇ κἄποτε ἕνα παρόμοιον αἰφνιδιασμόν. Πρέπει νὰ γίνῃ μία συζήτησις, νὰ διαφωτισθῇ πλήρως τὸ θέμα καὶ ἡ ἐξωτερικὴ πολιτική, ἡ ἀκολουθουμένη, διὰ νὰ δυνηθῶμεν νὰ καταλήξωμεν ἐκεῖ, ὅπου τὰ συμφέροντα τῆς Ἑλλάδος ἐπιβάλλουν. Δηλαδή, εἰς μίαν ἐξωτερικὴν πολιτικήν, ἡ ὁποία πράγματι νὰ θέλῃ τὴν ὕφεσιν, διότι ἡ ὕφεσις εἶναι ἐκείνη, ἡ ὁποία πραγματικῶς ἐξυπηρετεῖ τὰ Ἑλληνικὰ συμφέροντα. (Θόρυβος).

§35ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, παρακαλῶ, ἀπόλυτον σιωπήν. Ὁ ἐκ τῶν ἀντιλεγόντων κ. Μπουρνιᾶς, ἔχει τὸν λόγον.

§36Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν συμφωνοῦμεν μὲ τὴν πρόταξιν τῆς ἐπερωτήσεως καί, ἀντιθέτως, διαμαρτυρόμεθα, διότι οἱ ὑποβαλόντες τὴν πρόταξιν ἐξέλεξαν ἕνα θέμα ἐξόχως λεπτόν, πρὸς τὸ ὁποῖον εἶναι ξένη ἡ Πατρίς μας, διὰ νὰ δημιουργήσουν φοβίαν εἰς τὸ ἐσωτερικὸν καὶ ζητήματα εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Νομίζω, κ. Πρόεδρε, ὅτι, μετὰ τὴν κατηγορηματικὴν ἀνακοίνωσιν τῆς Κυβερνήσεως, τοὐλάχιστον τὸ στοιχεῖον τοῦ ἐπείγοντος δὲν συντρέχει καί, ἑπομένως, ἡ πρόταξις δὲν πρέπει νὰ γίνῃ δεκτή.

§37ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται δι’ ἀναστάσεως ἡ Βουλὴ ἐπὶ τῆς προτάσεως. Οἱ δεχόμενοι τὴν πρότασιν, παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν.

§38Η. ΗΛΙΟΥ. Τὸν λόγον, κ. Πρόεδρε.

§39ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶναι περιοριστικὴ ἡ διάταξις. Δὲν ὁμιλοῦν οἱ ἐκπρόσωποι τῶν Κομμάτων. (Θόρυβος).

§40Η. ΗΛΙΟΥ. Θὰ ἀπαντήσω εἰς ὑμᾶς καὶ ὄχι εἰς τοὺς συναδέλφους, οἱ ὁποῖοι θορυβοῦν.

§41ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀκολουθοῦμεν μίαν διαδικασίαν, ἡ ὁποία πρέπει νὰ περαιωθῇ. Μετά, θὰ λάβετε τὸν λόγον.

§42Η. ΗΛΙΟΥ. Ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ, κ. Πρόεδρε. Ἐὰν οἱ Ἀρχηγοὶ τῶν Κομμάτων... (Θόρυβος).

§43ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν δύνασθε νὰ λάβετε τὸν λόγον. Εἶναι ρητὴ ἡ διάταξις. Μὴ ἐπιμένετε. Γνωρίζετε καλῶς τὸν Κανονισμόν. Δὲν θὰ κάμωμεν περιγραφὴν τοῦ Κανονισμοῦ.

§44Η. ΗΛΙΟΥ. Τὸν ξεύρετε καλύτερα ἀπὸ ἐμὲ τὸν Κανονισμόν.

§45ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λάβουν τὸν λόγον οἱ Ἀρχηγοὶ τῶν Κομμάτων, πρὶν ἢ ἀποφανθῇ τὸ Σῶμα ἐπὶ τοῦ τεθέντος ζητήματος.

§46Η. ΗΛΙΟΥ. Εἷς βουλευτὴς, ἔναντι ἑνὸς βουλευτοῦ.

§47ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οὐδέποτε ἔχει γίνει. Δὲν ὑπάρχει προηγούμενον. Δὲν σᾶς δίδω τὸν λόγον.

§48Η. ΗΛΙΟΥ. Δὲν πρόκειται νὰ αὐθαιρετήσω. Διατυπώνω, ὅμως, πρὸς ὑμᾶς ἔντονον διαμαρτυρίαν, διὰ τὴν παραβίασιν τοῦ Κανονισμοῦ.

§49ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λυποῦμαι, κ. Ἠλιοῦ, ἀλλὰ δὲν σᾶς δίδω τὸν λόγον. Διατυπώσατε, ἐὰν θέλετε, μομφὴν κατὰ τοῦ Προεδρείου, ἀλλὰ μετὰ τὸ πέρας τῆς διαδικασίας περὶ προτάξεως.

§50Η. ΗΛΙΟΥ. Δὲν θὰ αὐθαιρετήσω. Ἀλλά, νομίζω, ὅτι δημιουργεῖτε ἕνα προηγούμενον, τὸ ὁποῖον θὰ τὸ ἐνθυμηθῆτε.

§51ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ δεχόμενοι τὴν πρότασιν, παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ ὀλιγώτεροι). Ἠγέρθησαν οἱ ὀλιγώτεροι. Συνεπῶς, ἡ πρότασις ἀπορρίπτεται. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν συζήτησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 15 ἐπερωτήσεως τῶν κ.κ. Η. Ἠλιοῦ καὶ Ν. Κιτσίκη, ἐπὶ τῆς οἰκονομικῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως. Θὰ συζητηθοῦν ταὐτοχρόνως καὶ αἱ ἐπερωτήσεις: 1) Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 31 τῶν κ.κ. Κοθρῆ, Στεφανίδη, Μπαρότση. 2) Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 44 τοῦ κ. Ζορμπᾶ. 3) Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 86 τῶν κ.κ. Κύρκου, Καλλιδοπούλου, Πυρομάγλου, Κ. Ἀθανασιάδη, Ἀράπη, Βαλούρδου καὶ Βουλοδήμου. 4) Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 114 τῶν κ.κ. Ἀλλαμανῆ, Παπαληγούρα, Μητσοτάκη. 5) Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 116 τοῦ κ. Κωστῆ. 6) Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 118 τῶν κ.κ. Μπαλτατζῆ, Μέρου, Λυμπερίδη, Πεταλωτῆ, Παπαπαναγιώτου καὶ Τριανταφυλλίδη καὶ 7) Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 188 τῶν κ.κ. Ἠλιοπούλου, Ἐφραιμίδη, Ἠλιοῦ, Κιτσίκη καὶ Πρίφτη, ὡς ἔχουσαι τὸ αὐτὸ ἢ συναφὲς περιεχόμενον. Ὁ κ. Η. Ἠλιοῦ, ἔχει τὸν λόγον.

§52Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριοι συνάδελφοι, συμπληρώνεται σχεδὸν διετία, ἀφ’ ἧς ὑπεβλήθη τὸ πρῶτον, ἐπερώτησις τοῦ Κόμματός μας περὶ τῆς γενικῆς οἰκονομικῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως καί, μάλιστα, διὰ νὰ ἀκριβολογήσω, θὰ ἠδυνάμην νὰ ὑπενθυμίσω εἰς ὅσους ἐκ τῶν συναδέλφων μετεῖχον τῆς προηγουμένης Βουλῆς, ὅτι οὐσιαστικῶς ἡ ἐπερώτησις αὐτὴ δὲν ἀποτελεῖ, παρὰ ἐπανάληψιν μιᾶς ἐπερωτήσεως κατατεθείσης εἰς τὴν προηγουμένην Βουλήν, ἀλλὰ ἡ ὁποία δὲν ἐπρόλαβε νὰ συζητηθῇ. Ἡ ἰδέα τοῦ Κόμματός μας ἦτο, ἦτο καὶ εἶναι, ὅτι, ναὶ μὲν κατὰ περιόδους καὶ ἐπ’ εὐκαιρίᾳ ἰδίως νομοσχεδίων, ὀλιγώτερον ἐπ’ εὐκαιρίᾳ ἐπερωτήσεών τινων μερικωτέρων, ἀκόμη ὀλιγώτερον ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τῆς συζητήσεως πολιτικοῦ ζητήματος ἐμπιστοσύνης ἢ δυσπιστίας, ὅπου, κατ’ ἀνάγκην, τὸν προέχοντα ρόλον καταλαμβάνουν ἐξωτερικά, διεθνῆ καὶ ἐσωτερικὰ ζητήματα διοικήσεως καὶ Δημοκρατίας, συζητεῖται τμηματικῶς καὶ κατὰ τρόπον οὐχὶ συστηματικὸν ἡ ὅλη οἰκονομικὴ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως, τόσον νοουμένη ὡς πολιτικὴ ἐπὶ τῆς δημοσίας οἰκονομίας, ἐπὶ τοῦ Κρατικοῦ προϋπολογισμοῦ, ὅσον καὶ νοουμένη ὡς πολιτικὴ ἐπὶ τῆς δραστηριοποιήσεως τῆς ἐθνικῆς οἰκονομίας, ἐπὶ τοῦ ἐθνικοῦ προϋπολογισμοῦ. Ὅτι συζητεῖται κατὰ τρόπον ἀσύνδετον καὶ πολλὲς φορὲς ἀντιφατικὸν μεταξὺ τῶν διαφόρων τμημάτων, τὰ ὁποῖα εἰς τὴν τύχην τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως ἐμφανίζονται ἐνώπιον τοῦ Σώματος. Ἀλλά, ὅτι, ἐφ’ ὅσον ἡ Κυβέρνησις ἀπεφάσισε, καίτοι δὲν ὑπάρχει πλέον κανεὶς λόγος, ὁ ὁποῖος νὰ δικαιολογῇ τοῦτο, ἐφ’ ὅσον ἡ Κυβέρνησις ἀπεφάσισε καὶ ἐμμένει σταθερῶς εἰς τὸ νὰ μὴ φέρῃ πρὸς συζήτησιν τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ Κράτους, ὁ ὁποῖος θὰ ἔδιδε τὴν ἀφορμὴν εἰς μίαν γενικωτέραν καὶ συστηματικωτέραν ἀντιμετώπισιν τοῦ ὅλου οἰκονομικοῦ προβλήματος, θὰ ἐπεβάλλετο.

§53Π. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ. Ἐπειδὴ ἐθίξατε τὸν προϋπολογισμόν, καὶ ἔχω τὴν τιμὴν νὰ προεδρεύω τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ προϋπολογισμοῦ, σᾶς λέγω, ὅτι οὐδαμόθεν προκύπτει, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν θέλει νὰ φέρῃ τὸν προϋπολογισμὸν πρὸς συζήτησιν εἰς τὴν Βουλήν. Ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή μας, εἰς τὴν ὁποίαν μετείχετε...

§54Η. ΗΛΙΟΥ. Καὶ μετέχω.

§55Π. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ. Δὲν ξεύρω, ἐὰν ἐξακολουθῆτε νὰ μετέχετε, διότι εἰς τὴν συνεδρίασιν τὴν τελευταίαν δὲν ἤλθατε. Δὲν ξεύρω, μήπως ἀποχωρήσατε. Μόλις θὰ ὑποβληθοῦν αἱ εἰσηγήσεις τῶν γενικῶν εἰσηγητῶν καὶ τῶν ἐπὶ μέρους εἰσηγητῶν, θὰ κληθῇ ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ νὰ προχωρήσῃ μπροστά. Ἡ Κυβέρνησις δὲν μᾶς ἔδωσεν οὔτε καμμίαν ὁδηγίαν, οὔτε καμμίαν σύστασιν, οὔτε καμμίαν ἐντολήν, οὔτε ἦτο καὶ δυνατὸν νὰ γίνῃ αὐτό. Δι’ αὐτό, ἐκεῖνο ποὺ εἴπατε, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν θέλει νὰ φέρῃ τὸν προϋπολογισμὸν πρὸς συζήτησιν εἰς τὴν Βουλήν, δὲν προκύπτει ἀπὸ πουθενὰ καὶ παρακαλῶ ἐπ’ αὐτοῦ νὰ μὴ ἐπιμείνετε, διότι δὲν ἔχει καμμίαν σχέσιν μὲ τὴν Κυβέρνησιν τὸ θέμα αὐτό.

§56Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ ἀξιότιμος καὶ φίλτατος συνάδελφος ἐξ Ἀχαΐας, ἀνέλαβε γενναιοφρόνως νὰ μεταθέσῃ τὴν εὐθύνην τῆς καθυστερήσεως εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν, τῆς ὁποίας μάλιστα καὶ προεδρεύει. Τὸν συγχαίρω διὰ τὴν γενναιοφροσύνην του, ἀλλὰ θὰ τοῦ ὑπενθυμίσω ὅτι, κατὰ τὴν κατάθεσιν τοῦ προϋπολογισμοῦ, ἐζητήσαμεν ἀπὸ τὸν ἁρμόδιον ὑπουργὸν νὰ τάξῃ προθεσμίαν εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν —διότι αὐτὴ ἡ μέθοδος ἐφαρμόζεται κατ’ ἔτος, δὲν συζητεῖται ὁ προϋπολογισμὸς λόγῳ τῆς μὴ ἐγκαίρου προετοιμασίας τῶν διαφόρων εἰσηγητῶν ἐκθέσεων— καὶ ὁ ἁρμόδιος ὑπουργὸς ἠρνήθη νὰ τάξῃ τὴν ἐκ τοῦ Κανονισμοῦ ἐπιβαλλομένην τροπολογίαν, εἰς τρόπον ὥστε νὰ καταστῇ δυνατὴ καὶ ἡ ἄνευ ἐκθέσεως τοῦ εἰσηγητοῦ συζήτησις τοῦ προϋπολογισμοῦ.

§57Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Δὲν γνωρίζω ἀπὸ πότε καθιερώθη νὰ τάσσουν οἱ ὑπουργοὶ προθεσμίαν εἰς τὰς Κοινοβουλευτικὰς Ἐπιτροπάς, πρὸς συμπλήρωσιν τοῦ ἔργου των. Ὁ ὑπουργὸς ἔχει τὴν ὑποχρέωσιν νὰ ὑποβάλῃ τὸ νομοσχέδιόν του, ἢ τὸν προϋπολογισμὸν καὶ νὰ δώσῃ τὰ στοιχεῖα εἰς τὴν Ἐπιτροπήν. Ἀπὸ ἐκεῖ καὶ πέραν, ἡ διαδικασία καὶ ἡ προώθησις τῆς συζητήσεως ἀνήκει εἰς τὴν πρωτοβουλίαν τῆς Ἐπιτροπῆς. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ διαπιστωθῇ τὴν ἑσπέραν αὐτήν, εἶναι τοῦτο: ὅτι τὴν τρίτην ἢ τετάρτην ἡμέραν ἀπὸ τῆς καταθέσεως τοῦ προϋπολογισμοῦ, ἀπεστάλησαν πρὸς ὅλα τὰ μέλη τῆς Ἐπιτροπῆς τῆς Κοινοβουλευτικῆς, τὰ σώματα τοῦ προϋπολογισμοῦ καὶ ἡ εἰσηγητικὴ ἔκθεσις ἐπ’ αὐτοῦ. Ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Ἐπιτροπῆς ὥρισε τοὺς εἰσηγητὰς καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν τὴν στιγμὴν αὐτὴν νὰ γνωρίζω ποία εἶναι ἡ ἐργασία, ἡ ὁποία ἔχει συντελεσθῇ. Γνωρίζω, ὅμως, τὴν ἐργασίαν τὴν συντελεσθεῖσαν κατὰ τὸ περασμένον ἔτος. Διότι καὶ κατὰ τὸ περασμένον ἔτος, ἐπρόκειτο νὰ ὑποβληθοῦν αἱ ἐκθέσεις τῶν εἰσηγητῶν καὶ ὑπεβλήθη μόνον μία, ἡ ἔκθεσις τοῦ εἰσηγητοῦ τῆς πλειοψηφίας, οὐδεμία δὲ τῶν εἰσηγητῶν τῆς μειοψηφίας. Ἐάν, λοιπόν, πέρυσι δὲν ἐπραγματοποιήθη ἡ συζήτησις, ἢ ἐὰν ἐφέτος καθυστερήσῃ, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀναζητῇ κανεὶς εὐθύνας ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον ἢ ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν.

§58Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ὅταν κατετέθη ὁ προϋπολογισμός, τὸν Ἀπρίλιον...

§59Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Ὁ προϋπολογισμὸς κατετέθη τὴν 19ην Φεβρουαρίου καὶ ὄχι τὸν Ἀπρίλιον.

§60Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀπεσύρθη.

§61Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Ὄχι, δὲν ἀπεσύρθη ποτέ. Ἀντικατεστάθησαν μόνον τὰ σώματα τῶν εἰσηγήσεων, διότι τὰ ἐδώσαμεν ἐν σπουδῇ ἀπὸ τὰ δοκίμια τοῦ Ἐθνικοῦ Τυπογραφείου, χωρὶς νὰ γίνουν ὡρισμέναι διορθώσεις. Ἐδόθησαν, ὅμως, ἀπὸ τῆς πρώτης ἑβδομάδος.

§62Η. ΗΛΙΟΥ. Ἐγὼ θὰ ἤθελα νὰ παρακαλέσω, χωρὶς νὰ εἶμαι ἀπολύτως αὐστηρὸς εἰς αὐτό, ἰδίως εἰς ὅ,τι ἀφορᾷ τοὺς ἐλεγχομένους ὑπουργούς, θὰ ἤθελα νὰ παρακαλέσω νὰ δοθῇ μία δυνατότης ἀναπτύξεως ὁλοκληρωμένων ἀπόψεων, διότι ἡ τακτικὴ τοῦ νὰ λέγῃ μίαν φράσιν ὁ ρήτωρ καὶ νὰ γίνωνται μίαν ὥραν διακοπαί, δὲν νομίζω, ὅτι ἐπὶ θεμάτων, ὅπως τὰ οἰκονομικά, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ βοηθήσῃ εἰς τὴν ἐποικοδομητικὴν συζήτησιν. Θὰ ἔλεγα, λοιπόν, ὅτι μένω κατάπληκτος, ὅταν τὸ Σύνταγμα, πρῶτον, ὁρίζῃ τὰς προθεσμίας ἐντὸς τῶν ὁποίων κατατίθεται καὶ ψηφίζεται ὁ προϋπολογισμὸς πρὸ τῆς ἐνάρξεως τοῦ οἰκονομικοῦ ἔτους καὶ ὅταν, δεύτερον, οὐδὲν Σύνταγμα, οὐδεὶς νόμος, οὐδεμία διάταξις ἐξαρτοῦν τὴν εἰσαγωγὴν πρὸς ψήφισιν τοῦ προϋπολογισμοῦ ἐκ τῆς καταθέσεως γραπτῆς εἰσηγήσεως. Δηλαδή, ἐξαρτᾶται ἡ τήρησις τοῦ Συντάγματος ἐκ τοῦ ἐὰν ἕνας εἰσηγητὴς θὰ καταθέσῃ ἢ ὄχι τὴν εἰσήγησίν του; Ποῦ εἶναι γραμμένον αὐτό;

§63Π. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ. Δὲν ὑπάρχει προηγούμενον, νὰ ἔλθῃ προϋπολογισμὸς χωρὶς εἰσήγησιν.

§64Η. ΗΛΙΟΥ. Ἔγιναν προϋπολογισμοὶ κατ’ ἐπανάληψιν ἀπὸ τοὺς ὑπουργοὺς τῆς Κυβερνήσεως Καραμανλῆ, κατατεθέντες Μάρτιον ἢ Ἀπρίλιον καὶ ἔγιναν εἰσηγητικαὶ ἐκθέσεις καὶ οἱ εἰσηγηταὶ λέγουν, γνωρίζομεν ὅτι ματαιοπονοῦμεν, ἀλλὰ διὰ νὰ ἀφαιρέσωμεν καὶ ἓν ἄλλο ἐπιχείρημα ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν τὰς καταθέτομεν. Καὶ ἐπηκολούθησαν ἀναβολαί, ἀναστολὴ ἐπὶ μῆνας τῶν ἐργασιῶν τῆς Βουλῆς, 15 Νοεμβρίου ἐπανάληψις τῶν ἐργασιῶν τῆς Βουλῆς, ἐκτέλεσις τοῦ προϋπολογισμοῦ χωρὶς νὰ ἔχῃ ψηφισθῆ. Αὐτὰ εἶναι πράγματα ἀνεπίδεκτα συζητήσεως. Ἐσκέφθημεν, λοιπόν, ὅτι διὰ μιᾶς συστηματικῆς ἐπερωτήσεως ἐπὶ τοῦ συνόλου τῆς οἰκονομικῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως, τόσον εἰς τὸν δημοσιονομικόν, ὅσον καὶ γενικῶς εἰς τὸν τομέα τῆς ἀναπτύξεως τῆς ἐθνικῆς οἰκονομίας, θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ δώσωμεν ἀφορμὴν νὰ ἐπισημανθῇ τὶ πταίει διὰ τὴν καθυστέρησιν τῆς οἰκονομίας, ποῦ προσκόπτουν τὰ δημόσια οἰκονομικά, νὰ ἀντιπαραταχθοῦν προγράμματα καὶ ἰδέαι καὶ νὰ προκύψῃ κἄτι τὶ τὸ ὠφέλιμον. Δὲν κατωρθώθη νὰ συζητηθῇ κατὰ τὴν πρώτην Σύνοδον τῆς παρούσης βουλευτικῆς περιόδου, καίτοι κατ’ ἐπανάληψιν ἐζητήθη ἡ πρόταξίς της. Τὸ πρόσχημα εἰς τὰς τελευταίας ἐπιμόνους ἀπαιτήσεις μας, τὸ πρόσχημα ἦτο, ὅτι εἶχεν ὑπογραφῆ ἡ ἐπερώτησις ἀπὸ σημαντικὸν ἀριθμὸν βουλευτῶν τῆς ΕΔΑ. Κύριοι συνάδελφοι, εἶναι ἀδύνατον μία ἐπερώτησις, ἡ ὁποία θὰ ἤρχετο νὰ ἀντιμετωπίσῃ εἰς τὸ σύνολον τὰ οἰκονομικὰ προβλήματα καὶ τὰ δημοσιονομικὰ προβλήματα τῆς χώρας, μία ἐπερώτησις, ἡ ὁποία κατ’ ἀνάγκην ἔχει διάρθρωσιν, ἱεράρχησιν καὶ πολύπλευρον ἐξέτασιν, θὰ ἦτο ἀδύνατον νὰ ἀναπτυχθῇ ἀπὸ ἕνα ἢ δύο ἀγορητάς. Πάντως, ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Βουλῆς, εἶχε τὴν καλωσύνην τότε, ληγούσης περίπου τῆς πρώτης Συνόδου, νὰ μοῦ εἴπῃ, ὅτι, τέλος πάντων, ἡ Κυβέρνησις νομίζει, ὅτι δὲν ἠμπορεῖ νὰ συζητοῦνται οἰκονομικὰ ἐπὶ ἑβδομάδας ἢ μῆνας καὶ ἐὰν τὴν ξανακαταθέσητε αὐτὴν τὴν ἐπερώτησιν, ὑπογεγραμμένην ὑπὸ δύο τὸ πολὺ βουλευτῶν, δὲν θὰ ὑπάρξῃ οὐδεμία ἀντίρρησις εἰς τὴν πρόταξίν σας. Ἡμεῖς συνεμορφώθημεν καὶ εἰς τὰ δύο καὶ τὴν ὑπεγράψαμεν δύο μόνον βουλευταὶ καὶ ἀντὶ νὰ ὑποβάλωμεν τὸ Σῶμα εἰς τὴν ταλαιπωρίαν τῆς προτάξεως, σύμφωνα μὲ τὴν σχετικὴν διάταξιν τοῦ Κανονισμοῦ, ὀλίγας ὥρας μετὰ τὴν ἀνατολὴν τοῦ ἡλίου, τὴν ἐπιοῦσαν τῆς λήξεως τῆς πρώτης Συνόδου, κατεθέσαμεν ἐκ νέου τὴν ἐπερώτησιν. Ἐν τούτοις, εὑρέθη νὰ ἔχῃ ἀριθμὸν 16 καὶ μὲ προτιμήσεις ἄλλων ἐπερωτήσεων, οὐδεμία προτίμησις δὲν ἐδόθη εἰς ἐπερώτησιν ζητηθεῖσαν ἀπὸ τὴν παράταξιν τὴν ἰδικήν μας —οὐδεὶς φθόνος— ἐφθάσαμεν εἰς τὸ τέλος τῆς δευτέρας βουλευτικῆς περιόδου καὶ ἔρχομαι νὰ τὴν ἀναπτύξω. Καταλαβαίνετε, ὅτι εἶναι φυσικῶς ἀδύνατον νὰ κάμω πλήρη ἀνάπτυξιν τῆς ἐπερωτήσεως, καὶ ἡ ἁπλῆ ἀνάγνωσις τοῦ κειμένου της θὰ ἀπησχόλει ὑπερμέτρως τὴν Βουλὴν καὶ θὰ ἦτο μία κατάχρησις τῆς ὑπομονῆς σας, ἀλλὰ καταλαβαίνετε, ἐπίσης, ὅτι κατ’ ἀνάγκην, πρέπει νὰ μοῦ δοθῇ μία σχετικὴ πίστωσις χρόνου. Κύριοι συνάδελφοι, εἶναι περίπου 5 χρόνια, ἀφ’ ὅτου αἱ Κυβερνήσεις τοῦ κ. Ἀρχηγοῦ τῆς ΕΡΕ διαχειρίζονται τὴν διοίκησιν τῶν οἰκονομικῶν τοῦ τόπου αὐτοῦ. Εἰς τὰ πέντε αὐτὰ χρόνια ἕνας Νιαγάρας χρηματικῶν μέσων ἐπέρασεν ἀπὸ τὴν δημοσίαν διαχείρισιν. Νομίζω, ἐὰν τὰ ἀθροίσματα, τὰ ὁποῖα ἔκαμα, εἶναι ἀκριβῆ, ὅτι ὑπερβαίνουν τὰ 80 δισεκ. δραχμῶν, ὅτι ὑπερβαίνουν τὸ σημερινὸν ἐθνικὸν ἀκαθάριστον προϊόν. 14 ὁλοκλήρους μῆνας, δηλαδὴ ὅ,τι συλλέγει ὁ γεωργός, ὁ παραγωγός, ὁ βιομήχανος, ὅ,τι μισθὸν εἰσπράττει ὁ δημόσιος ἢ ὁ ἰδιωτικὸς ὑπάλληλος, ὁ ἐργάτης, ὅ,τι ἐνοίκια εἰσπράττει ὁ ἰδιοκτήτης, ὅ,τι ψάρια μαζεύει ὁ ψαρᾶς, ὅ,τι ναῦλα εἰσπράττει ὁ ἐπιχειρηματίας μεταφέρων τὰ πάντα, ὅσα εἰσπράττονται εἰς 14 μῆνας, τόσα περίπου ἐπέρασαν ἀπὸ τὰ χέρια τῆς Κυβερνήσεως Καραμανλῆ εἰς τὰ 4½–5 χρόνια, κατὰ τὰ ὁποῖα ἡ Κυβέρνησις αὐτὴ ἢ αἱ ἀλληλοδιάδοχοι Κυβερνήσεις Καραμανλῆ, διαχειρίζονται τὴν οἰκονομίαν τοῦ τόπου αὐτοῦ. Εἶναι ἓν ποσὸν σημαντικόν, εἶναι ἕνα ποσόν, τὸ ὁποῖον μαζὶ μὲ τὰ συμπαρομαρτοῦντα εἰς τὸν προϋπολογισμὸν οὐσιαστικὰ δημοσίας φύσεως ἔσοδα τῶν Ν.Π.Δ.Δ. τῶν δημοσίων ἐπιχειρήσεων καὶ τὰ παράλληλα, περίπου καλύπτουν τὸ ¼ τοῦ εἰσοδήματος, τὸ ὁποῖον παρήχθη καθ’ ὅλον αὐτὸν τὸν χρόνον εἰς τὴν Ἑλλάδα τοῦ ἐθνικοῦ ἀκαθαρίστου προϊόντος τῆς χώρας. Νομίζω, ὅτι τὰ ποσὰ αὐτά, ὁ Νιαγάρας αὐτὸς τῶν οἰκονομικῶν μέσων θὰ ἔπρεπε νὰ παρουσιάσῃ μίαν κἄποιαν ἀποτελεσματικότητα εἰς τὴν ἀπόδοσιν τοῦ νὰ εἶχε παρουσιάσει μίαν βελτίωσιν τῆς οἰκονομίας τῆς χώρας καὶ τῆς καταστάσεως τοῦ λαοῦ. Ἡ βεβαιότης εἶναι ὅτι, ἐνῷ κατὰ τὴν ἐπιγραμματικὴν φράσιν τοῦ διαπρέποντος ἄλλως τε εἰς κομψότητα καὶ συντομίαν ἐπιγράμματος Ἀρχηγοῦ τῶν Φιλελευθέρων Δημοκρατικῶν κ. Παπανδρέου, ὑπάρχει ὁ θρίαμβος τῶν ἀριθμῶν καὶ ἡ ἀπόγνωσις τῶν ἀνθρώπων, ἐνῷ συχνὰ ἐμφανίζονται ἀριθμοί, οἱ ὁποῖοι πράγματι θὰ ἔπρεπε νὰ μᾶς μετέφερον εἰς ἄλλον τόπον, οἱονδήποτε ἄλλον τόπον, πλὴν τῆς Ἑλλάδος, ὑπὸ ἔννοιαν εὐτυχίας, ἡ κατάστασις εἰς τὴν χώραν οἰκονομικῶς ἐχειροτέρευσεν, ἡ φτώχεια καὶ ἡ δυστυχία ἐμεγάλωσε, μεγαλύτερον ποσοστὸν πληθυσμοῦ ὑποφέρει καὶ ὑπάρχουν κατ’ ἔκφρασιν σημαντικοῦ στελέχους τῆς Κυβερνήσεως 2 ἑκατ. Ἕλληνες, ζῶντες δὲν λέγω κτηνώδη βίον, διότι δέχομαι, ὅτι ὑπῆρξε κακὴ ἡ μετάφρασις, ζῶντες ὅμως ἕνα βίον, τὸν ὁποῖον δὲν θὰ ἐζήλευον καὶ τὰ κτήνη. Πάντως, 2–2⅕ ἑκατ. Ἑλλήνων εὑρίσκονται ἔξω ἀπὸ τὴν συναλλαγματικὴν ζωήν, ἔξω ἀπὸ τὴν δυνατότητα νὰ εἶναι καταναλωταί, ἀγορασταὶ καὶ μὲ τὴν σειράν των γίνονται συντελεσταὶ μεγαλυτέρας καθυστερήσεως τῆς οἰκονομίας μας. Κύριοι συνάδελφοι, ὁμιλοῦμεν διὰ ἓν ἐθνικὸν εἰσόδημα 260 δολλαρίων κατὰ κεφαλήν. Βεβαίως, τώρα, μερικὰς φορὰς τὸ λέγομεν καὶ 280 καὶ 300 δολλάρια. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν εἰς τὰς δηλώσεις του ἐνώπιον τοῦ Σώματος εἰς τὰς 9 Μαρτίου, πέρυσι, ὡμίλει διὰ 275 κατὰ κεφαλὴν δολλάρια. Ἔχομεν μίαν ἄνοδον 2%, μίαν αὔξησιν πληθυσμοῦ 8%. Ἑπομένως, δὲν ἠμπορεῖ σοβαρῶς καὶ ὑπευθύνως νὰ ἰσχυρισθῇ κανείς, μὲ ἀφετηρίαν τοὺς ὑπολογισμοὺς τοὺς περυσινοὺς τοῦ ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, περισσότερον ἀπὸ 260 δολλάρια κατὰ κεφαλὴν ἐθνικὸν εἰσόδημα. Ὅμως, αὐτὸ ἀποτελεῖ μίαν ἀποθέωσιν τοῦ μέσου ὅρου ἑνὸς ἀριθμοῦ, μεταφυσικὴν μιᾶς ἰσοπεδώσεως τῶν πάντων. Σκεπάζει τὴν κοινωνικὴν ἀλήθειαν, κύριοι συνάδελφοι, τὴν ὁποίαν πρέπει νὰ τηροῦμεν, τὴν ὀξυτάτην ἀνάγκην ἀνακατανομῆς τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος, ὄχι διὰ λόγους κοινωνικῆς δικαιοσύνης —ἐπὶ τέλους, ἠμπορεῖ οἱ προνομιοῦχοι νὰ ἀδιαφοροῦν, ἐὰν θὰ ἀποδοθῇ κοινωνικὴ δικαιοσύνη— ἀλλὰ διὰ τὴν ἀπρόσκοπτον κίνησιν τοῦ παραγωγικοῦ κύκλου, ποὺ ἕνας μεγάλος ἀριθμὸς δὲν ἠμπορεῖ νὰ μετάσχῃ εἰς τὴν κατανάλωσιν, κάπου σκοντάφτει. Λέγομεν 260 δολλάρια καὶ λέγομεν 260 δολλάρια ἔχει ὁ Ὠνάσης, ὁ μοῦτσος, ποὺ ἔχει εἰς τὸ πλοῖον καὶ ὁ ναυτικός. Λέγομεν 260 δολλάρια καὶ λέγομεν ὅτι ἔχει 260 δολλάρια ὁ μεγάλος καπνέμπορος, 260 δολλ. ὁ ἐν ἀπογνώσει καπνοπαραγωγός, ὁ ὁποῖος ἔχει ἀπώλητα τὰ καπνά του καὶ 260 δολλ. ὁ ἀπολυθεὶς καπνεργάτης. Λέγομεν 260 δολλ. καὶ ἐννοοῦμεν, ὅτι 260 δολλ. ἔχει ὁ κ. Κατσάμπας, ἡ ἐποχιακὴ ὑφάντρια, 260 δολλ. ὁ ὑφαντής, ὁ ὁποῖος ἔχει ἀπολυθῆ, διότι ἔχουν ἀπολυθῆ πάρα πολλοὶ κλωστοϋφαντουργοί. Ὅμως καὶ αὐτὰ εἶναι πράγματα, τὰ ὁποῖα ἐλέχθησαν, ἀλλὰ πρέπει νὰ μὴ τὰ ξεχνῶμεν ὅμως, οἱ ἀγρόται μὲ ⅔ τοῦ πληθυσμοῦ, ἔχουν ⅓ τοῦ εἰσοδήματος. Ἄρα ἐκεῖ κατεβαίνει εἰς τὰ 130 δολλάρια; Ἑκατὸν τριάκοντα πάλιν μεταφυσικῆς, ἰσοπεδωτικῆς μέσος ὅρος. Διότι καὶ τὸ εἰσόδημα αὐτὸ εἶναι ἀκρότατα διαφοροποιημένον. Ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα λέγει, ὅτι ἀπὸ 1.026.000 ἀγροτικὲς οἰκογένειες, οἱ 583 ἔχουν 316 δραχμὰς κατὰ μῆνα οἰκογενειακὸν εἰσόδημα, δηλαδή, 80 δραχμὰς τὸ ἄτομον. Βάσει ὑπολογισμοῦ, εἶναι 3,7 ἄτομα κατὰ οἰκογένειαν, δηλαδή, ὀλιγώτερον ἀπὸ 3 δραχμὰς τὴν ἡμέραν κατ’ ἄτομον. Αὐτὰ εἶναι 2.157.000 ἄτομα, εἰς ἃ ἀντιστοιχεῖ ἡ κτηνώδης ζωή, περὶ τῆς ὁποίας εἶπεν ὁ κ. Ἀβέρωφ. Ἄλλες 303.000 οἰκογένειες, ἤτοι 1.121.000 ἄτομα, ἔχουν 650 δραχμὰς κατὰ μῆνα οἰκογενειακὸν εἰσόδημα, ἤτοι 160 δραχ. κατ’ ἄτομον, δηλαδὴ 5,50 δραχ. ἡμερησίως κατ’ ἄτομον. Μόνον 140.000 ἔχουν ἄνω τῶν 650 δραχμῶν, ἀλλὰ καὶ ἐκεῖ ὑπάρχει μεγάλη διαφοροποίησις. Μόνον 1.000 ἀγρόται ἀπὸ 4– 5 ἑκατομμύρια τοῦ ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ, ἔχουν ἰδιοκτησίαν ἄνω τῶν χιλίων στρεμμάτων, μὲ μέσον ὅρον 1.200 στρέμματα, δηλαδὴ αὐτοὶ οἱ 1.000 ἀγρόται ἔχουν τόσην ἰδιοκτησίαν, ὅσην καὶ 250 μικρὰ ἀγροτικὰ νοικοκυριά. Οἱ ἐργαζόμενοι. Ἕν ἑκατομμύριον ὑποαπασχολούμενοι, 80.000 ἄνεργοι, ἀνάμεσα στὸ 1955 καὶ 1959, κύριοι συνάδελφοι, ἔχομεν ἕνα ἐργατικὸν πληθυσμὸν ποὺ αὐξήθηκε κατὰ 400.000, ἐνῷ ὁ ἀριθμὸς τῶν ἀπασχολουμένων ἔχει μειωθῆ. Ἀπὸ τὸ 1955 ἕως τὸ 1959, ἡ παραγωγικότης τῆς ἐργασίας αὐξάνει συνεχῶς. Ποῦ ὀφείλεται αὐτό; Σὲ καινούργιες καλλίτερες ἐγκαταστάσεις ἐλάχιστα ὀφείλεται. Ὀφείλεται, κυρίως, εἰς τὴν ἐντατικοποίησιν τῆς ἐργασίας, δι’ αὐτὸ καὶ ὁ μέγιστος ἀριθμὸς τῶν ἐργατικῶν ἀτυχημάτων, ποὺ ξεπερνοῦν εἰς τὸ τριπλάσιον τὰ αὐτοκινητιστικὰ δυστυχήματα τῆς χώρας μας. Μὲ παραγωγικότητα τῶν ἐργατῶν 100 τὸ 1952, τὸ 1957 εἶχε φθάσει στὰ 172, ἀλλὰ μὲ βάσιν τὸ 1957 100, πάλιν τὸ 1959 ἔφθασε στὰ 111,64, μὲ 5.961 ἐργαζομένους ὀλιγώτερον, δηλαδὴ ὑπῆρξε μέσα στὰ δύο αὐτὰ χρόνια 20% καινούργια αὔξησις τῆς παραγωγικότητος, στὰ 9 χρόνια, διπλασιασμὸς τῆς παραγωγικότητος. Ἔτσι, ἐνῷ τὸ 1955, ἀπὸ τὸ σύνολον τῆς αὐξήσεως τοῦ ἀκαθαρίστου βιομηχανικοῦ προϊόντος, οἱ μισθοὶ ἐργατῶν καὶ ὑπαλλήλων ἔπαιρναν 11,2%. Δηλαδή, ὑπῆρξεν ἀπὸ τὸ 1955 ἕως τὸ 1958 μία ἀπόλυτος μείωσις 35% τοῦ μεριδίου τοῦ συνόλου τῆς ἐργατικῆς τάξεως. Αὐτὸ προκύπτει ἀπὸ τὴν στατιστικὴν τοῦ Συνδέσμου Ἑλλήνων Βιομηχάνων στὴν μελέτην διὰ τὴν Ἑλληνικὴν βιομηχανίαν, κατὰ τὸ 1956, στὴν σελίδα 26. Τώρα, τὸ 1959 ἐπιδεινοῦται ἡ κατάστασις. Τὰ πραγματικὰ εἰσοδήματα τῶν ἀνειδικεύτων ἐν πλήρει ἀπασχολήσει —ἂν δηλαδὴ ἐργάζωνται ὅλον τὸν χρόνον— ὁ ἐργάτης 14.757 δραχμάς, ἡ ἐργάτρια 11.473 δραχμάς, ὁ μαθητευόμενος 6.511 δραχμάς· «Ἑλληνικὴ Βιομηχανία», σελὶς 84. Δηλαδή, ὑπολογίζομεν ἕνα μέσον ὅρον 13.000. Ἡ παραγωγικότης τῶν ἐργατῶν τὸ 1958 —τὸ ἀκαθάριστον βιομηχανικὸν προϊόν τῶν ἀπασχολουμένων— ἦτο 161.875, μὲ τὴν αὔξησιν ποὺ διεπιστώσαμεν τοῦ 10% πάει στὰς 178.000 τὸ 1959. 13.000 μερίδιον τὸ 1958, αὐτὸ σημαίνει, ὅτι ἔφθασεν ἡ συμμετοχὴ τοῦ συνόλου τῆς ἀγροτικῆς τάξεως στὸ βιομηχανικὸν προϊόν, στὰ 7,3%, ἐνῷ ἦτο πρὸ 5ετίας 18%, δηλαδὴ ἀπόλυτος μείωσις κατὰ ⅓, ἐντὸς ἔτους. Ἐδόθη, λέγει, αὔξησις, ἐδόθη μόνον στὸ κατώτερον ὅριον καὶ μόνον 20%, ἐνῷ παραλλήλως οἱ τιμὲς ἀπὸ τοῦ 1955 ἔχουν αὐξηθῆ κατὰ 17%, μόνον τὸ 1959 ηὐξήθησαν κατὰ 3%, ἐντὸς τοῦ 4μήνου, κατὰ ἄλλα 2%, αὐτὸν τὸν μῆνα κατὰ 1%. Ἐδῶ σημειώσατε καὶ τοῦτο, ὅτι, ὅπως σημειώνει στὴν ἔκθεσίν του τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης ὁ κ. Χέλμης, διὰ τὸ 1958 —τὴν περυσινὴν ἔκθεσίν του— ἡ πτῶσις τῶν τιμῶν τῶν πρώτων ὑλῶν μετὰ τὸ 1957, κατὰ τὸ 1958 δηλαδή, ἔδωσεν εἰς τὴν βιομηχανίαν κέρδη 30 ἑκατομμύρια δολλάρια, δὲν ἔρριξεν ὅμως οὔτε μίαν δραχμὴν τὶς τιμές, τώρα ποὺ ξανάρχισαν νὰ ἀνεβαίνουν χωρὶς νὰ ἔχουν φθάσει τὰ ἐπίπεδα τοῦ 1957 ἀκόμη, ξαναπαίρνουν τὸν ἀνήφορον οἱ τιμές. Καὶ ἠκούσαμεν — ἂν μὲ ὅλα ταῦτα καὶ ὁ τρόπος μὲ τὸν ὁποῖον διεψεύσθη σημαίνει περισσότερον ἐπιβράβευσιν παρὰ διάψευσιν θὰ παρεκάλουν καὶ θὰ ἐπεθύμει, νομίζω, ὁλόκληρος ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς καὶ ὁλόκληρος ἡ Βουλή, νὰ ἔχωμεν ξεκαθαρισμὸν τοῦ ζητήματος ἀπὸ τοὺς παρόντας οἰκονομικοὺς ὑπουργοὺς— μὲ ὅλα ταῦτα, διαφαίνεται μία αὔξησις τῆς τιμῆς τοῦ ἄρτου κατὰ 60 λεπτὰ τὸ κιλόν, δὲν ξεύρω ἂν εἶναι εἰς θέσιν οἱ κύριοι ὑπουργοὶ νὰ ἀπαντήσουν εἰς αὐτό. Ἐνδέχεται νὰ ἀπαντήσουν, ἐνδέχεται, ὅμως, παρατεινομένης τῆς ἐπερωτήσεως, νὰ ἔλθῃ ἡ ἀπάντησις ἐκ τῶν πραγμάτων. Κύριοι συνάδελφοι, ἐνῷ ἡ Ἐθνικὴ Στατιστικὴ Ὑπηρεσία τῆς Ἑλλάδος ὑπολογίζει, ὅτι αἱ ἀνάγκαι μιᾶς τετραμελοῦς ἐργατικῆς οἰκογενείας εἶναι 3.700 δραχμὰς κατὰ μῆνα, ἡ Γενικὴ Συνομοσπονδία Ἐργατῶν Ἑλλάδος κάνει πιὸ συντηρητικὸν ὑπολογισμόν, ὅτι εἶναι μόνον 3.000 καὶ παρὰ ταῦτα, βγαίνει, ὅτι κάθε μῆνα μία τετραμελὴς ἐργατικὴ οἰκογένεια ἀπὸ σύζυγον, γυναῖκα καὶ παιδιά, ἐὰν ἐργάζεται μόνον ὁ σύζυγος, ἔχει ἔλλειμμα 160%, ἐὰν ἔχουν δουλειὰ ἄνδρας καὶ γυναῖκα, ἔχουν ἔλλειμμα 40%.

§65Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Εἰς ποῖον δημοσίευμα ἡ Ἐθνικὴ Στατιστικὴ Ὑπηρεσία ἀποφαίνεται, καθ’ ὃν τρόπον εἴπατε;

§66Η. ΗΛΙΟΥ. Δυστυχῶς, δὲν ἠμπορῶ νὰ φέρω ὅλην τὴν βιβλιοθήκην μου ἐδῶ, νομίζω, ὅτι εἶναι εἰς τὸ πρῶτον τεῦχος τοῦ μηνιαίου στατιστικοῦ δελτίου, ἂν ὄχι θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς τὸ φέρω στὴν πρόοδον τῆς ἐπερωτήσεως, διότι εἶναι ἕνα πρᾶγμα, τὸ ὁποῖον ἔπρεπε νὰ τὸ ἔχετε ὑπ’ ὄψιν σας. Νομίζω, ὅτι ἔχω τὴν μηνιαίαν ἐπιθεώρησιν ἐδῶ. Τὸ δελτίον οἰκονομικῶν πληροφοριῶν τοῦ καθηγητοῦ κ. Χαλκιοπούλου, μνημονεύει καὶ αὐτό. Νομίζω, ὅτι θὰ τὸ εὕρω ἐδῶ, διότι τὸ δελτίον στατιστικῆς τὸ ἐπῆρα μαζί μου.

§67Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Ἐγὼ σᾶς ἠρώτησα διὰ τὴν στατιστικήν. Ἐρωτῶ, εἰς ποῖον δημοσίευμα τῆς Ἐθνικῆς Στατιστικῆς Ὑπηρεσίας ὑπάρχει αὐτό;

§68Η. ΗΛΙΟΥ. Ἀναφέρεται «.... (ἀναγινώσκει)....». Ἐν πάσῃ περιπτώσει, τὸ ἔχω εἰς τὴν διάθεσίν σας.

§69Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Τὴν προσεχῆ φορὰν θὰ ἔχετε τὴν καλωσύνην νὰ μᾶς εἴπετε εἰς ποῖον δημοσίευμα τῆς Στατιστικῆς Ὑπηρεσίας λέγονται αὐτά.

§70Η. ΗΛΙΟΥ. Εἶναι μέσα εἰς τὰς προθέσεις μου, κ. Ὑπουργέ.

§71Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Εὐχαριστῶ πολύ.

§72Η. ΗΛΙΟΥ. Μία θεωρία τὴν ὁποίαν συχνὰ καὶ ἡ Κυβέρνησις καὶ οἱ νομισματικοί της σύμβουλοι—ὑπαινίσσομαι δὲ ὀνομαστικῶς καὶ κατανομάζω ἀπὸ τοῦδε τὸν κ. Ζολώταν, μέγαν ὑπεύθυνον τῆς οἰκονομικῆς καταβαραθρώσεως τῆς χώρας, φετιχιστὴν τοῦ ἀντιπληθωρισμοῦ τοῦ στείρου καὶ ἄνθρωπον, ὁ ὁποῖος εὐθυγραμμισμένος πρὸς Κυβερνητικὰς καὶ ἐξωτερικὰς πιέσεις ἀλλάζει τὰς πεποιθήσεις του, δεχόμενος ἐπιταγὰς ὅπως θὰ τὸ ἀναπτύξω ἐν συνεχείᾳ— τώρα ἐπὶ ἄλλου θέματος ὁμιλῶ, καὶ ἐπειδὴ δὲν θέλω νὰ κάμω ὑπαινιγμὸν ἀπρόσωπον κατανομάζω τὸν κ. Ζολώταν— μίαν λοιπὸν θεωρίαν τὴν ὁποίαν ὑποστηρίζουν, ὅτι ἡ αὔξησις τῶν μισθῶν καὶ τῶν ἡμερομισθίων χωρὶς ἀντίστοιχον αὔξησιν τῆς παραγωγικότητος ὁδηγεῖ εἰς τὸν πληθωρισμόν, δὲν εἶναι παρὰ ἕνα ἀπὸ τὰ πολυάριθμα προσχήματα τὰ ὁποῖα ἄφθονα ἔχει εἰς τὸ ὁπλοστάσιόν της, ἀναθέτουσα εἰς θεωρητικοὺς καὶ εἰς ἐγκεφάλους της τὴν ἐπεξεργασίαν, διὰ νὰ πείθῃ τοὺς καταπιεζομένους καὶ τοὺς στερουμένους, ὅτι πρέπει νὰ ἐξακολουθοῦν νὰ καταπιέζωνται καὶ νὰ στεροῦνται. Διότι ὅπως σᾶς ἀπέδειξα δὲν πρόκειται περὶ χρηματικῶν εἰσοδημάτων, τὰ ὁποῖα διεκδικοῦνται. Ἀλλὰ ἐὰν σήμερον τίθεται ζήτημα ἀναπροσαρμογῆς ἐργατικῶν καὶ ὑπαλληλικῶν μισθῶν, εἰς σταθμὸν βασιμότητος, ἀφοῦ ὑπάρχουν τὰ τραγικὰ ἐλλείμματα, ἐὰν τίθεται τοιοῦτον ζήτημα, τίθεται ἐπὶ τῷ σκοπῷ νὰ διατηρήσουν τὸ μερίδιον, τὸ ὁποῖον ἡ ἐργατοϋπαλληλικὴ τάξις τὸ 1955, τὸ μερίδιον τὸ ὁποῖον ἔπαιρνε τὸ 1958, ἀνεξαρτήτως αὐξήσεως τῆς παραγωγικότητος τῆς ἐργασίας, ἐπὶ τέλους λόγῳ τῆς κατὰ 5% ἀπὸ τὸν Ἰανουάριον 1959 μέχρι τοῦ Μαΐου 1960 ἀνόδου τῶν τιμῶν. Διότι μὲ αὐτὸν τὸν τρόπον ὡς ἀποτέλεσμα ἐπέρχεται ἡ ἐμπλοκή. Δὲν κλείεται ὁ παραγωγικὸς κύκλος. Τὰ παραγόμενα δὲν εὑρίσκουν ποῦ νὰ πωληθοῦν. Διότι οἱ φυσικοὶ καταναλωταὶ οἱ παράγοντες μὲ τὸν ἱδρῶτα των καὶ μὲ τὸ μεροκάματο, δὲν ἀμείβονται καλὰ μὲ τὴν ἐργασίαν των καὶ ἑπομένως δὲν ἠμποροῦν νὰ συμμετάσχουν εἰς τὴν ἐθνικὴν κατανάλωσιν. Ὁ κ. Ζολώτας ἐπίσης λέγει περίπου τὰ ἴδια, ἀναφερόμενος φυσικὰ ἰδίως εἰς τὴν πρότασιν Παπανδρέου–ΕΔΑ καὶ ἄλλων κομμάτων περὶ συνταξιοδοτήσεως τῶν ἀγροτῶν λέγει: «Δὲν εἶναι δυνατὴ ἡ ἐπιτάχυνσις τοῦ ρυθμοῦ τῆς ἀνόδου..... (ἀναγινώσκει)......». Καὶ ὅμως ἡ αὔξησις τῆς παραγωγῆς ἀπέδειξα, ὅτι ἐπῆλθεν. Ἄλλωστε εἰς τὸ ἐφετεινὸν τεῦχος τοῦ Συνδέσμου Ἑλλήνων Βιομηχάνων, οἱ Ἕλληνες βιομήχανοι τὸ 1959 —αὐτὸ τὸ ἔχω μαζί μου, κ. Ὑπουργὲ— εἰς τὴν σελίδα 72 λέγουν, ὅτι χωρὶς νὰ χρειασθῇ νὰ ἐξοδεύσωμεν δραχμὴν μίαν ἢ δολλάριον μισὸ διὰ νέας ἐπενδύσεις, μὲ τὰ ὑπάρχοντα, ἀλλὰ ἀργοῦντα ἐργοστάσια, καὶ μὲ τὸ ὑπάρχον ἀλλὰ ὅμως ἀργοῦν ἐργατικὸν δυναμικόν, θὰ ὑπῆρχον αἱ δυνατότητες ἀνόδου τῆς βιομηχανικῆς παραγωγῆς κατὰ 2.145 ἑκατ., δηλαδὴ κατὰ 15% περίπου, τῆς ἐργατικῆς ἀπασχολήσεως κατὰ 22.000 δηλαδὴ κατὰ 25%, ἢ ἀπορροφήσεως κατὰ 9% τῶν ἀνέργων, χωρὶς νὰ ὑπολογίσωμεν τὰ γνωστὰ πολλαπλασιαστικὰ ἀποτελέσματα, ὅταν ἕνας τόσον ἐκτεταμένος ἀριθμὸς πολιτῶν ἀρχίσῃ νὰ συμμετέχῃ εἰς τὴν κατανάλωσιν, διότι θὰ ἀγοράσῃ ἐκεῖνος ποὺ θὰ πωλήσῃ κ.ο.κ. Ἑπομένως θὰ ὑπάρξῃ τεραστία ἐξοικονόμησις συναλλάγματος 36.089.300 δολλαρίων. Αὐτὰ λέγουν, ὄχι οἱ ἀνατροπεῖς, οἱ κακόβουλοι ἀντίπαλοι τῆς Κυβερνήσεως, ἀλλὰ οἱ πιστοὶ φίλοι της, οἱ βιομήχανοι εἰς τὴν ἔκθεσίν των τὴν ἐφετεινήν. Διὰ νὰ ζήσουν οἱ ἐργάται, διὰ νὰ ἠμπορέσουν νὰ συντηρηθοῦν, συμβαίνει εἰς τὴν χώραν μας μία πορεία τῶν δεικτῶν τῆς ἱστορίας πρὸς τὰ ὀπίσω. Ἕνα καταπληκτικὸν πρᾶγμα τὸ ὁποῖον θὰ ἀναφέρεται ὡς ἕνα ἱστορικὸν παράδοξον εἰς τὴν κοινωνικὴν ἱστορίαν τῶν αἰώνων. Ἔχυσαν ποταμοὺς αἱμάτων, ἔκαμαν μάχας, ἀγῶνας, ἀπεργίας, ἔκαμαν θυσίας καὶ κατέκτησαν τὸ 10ωρον, ὕστερα τὸ 9ωρον, καὶ κατὰ τὸ τέλος τοῦ παγκοσμίου πολέμου τὸ 8ωρον. Σήμερον βλέπομεν χώρας μὲ προηγμένην οἰκονομίαν νὰ ψηφίζουν τὸ 7ωρον, τὸ 6ωρον. Δὲν τὰς κατονομάζω. Δὲν θέλω νὰ λεχθῇ, ὅτι κάμνω οἱανδήποτε προπαγάνδαν ἰδεολογικήν. Ἐκεῖ θὰ πρέπει νὰ ὁδηγήσῃ ἡ αὔξησις τῆς παραγωγικότητος, αἱ τεχνικαὶ ἐξελίξεις, ὁ αὐτοματισμός, αἱ νέαι δυνατότητες τὰς ὁποίας τὸ δαιμόνιον τοῦ ἀνθρώπου, ἡ ἐπιστήμη θέτει εἰς τὴν διάθεσιν τῆς ἀνθρωπότητος, ὁ ἄνθρωπος ποὺ κυριαρχεῖ εἰς τὴν φύσιν τὴν ὁποίαν ὑποτάσσει καὶ τὴν θέτει εἰς τὴν ὑπηρεσίαν του. Εἰς ἡμᾶς τὸ ὡρολόγιον ἤρχισε νὰ λειτουργῇ πρὸς τὰ ὀπίσω καὶ γίνεται μάχη, κύριοι συνάδελφοι, καὶ εἴχομεν καὶ μίαν συζήτησιν διὰ τὴν Βουλὴν καὶ γίνεται ἀγῶνας καὶ ζητεῖται σὰν ρουσφέτι νὰ δουλεύουν 10 ὧρες, νὰ δουλέψουν 12 ὧρες. Ἡ ὑπερωρία ἔφθασε νὰ εἶναι ἐξαίρεσις, λόγῳ ἐκτάκτου ἀνάγκης...

§73Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Εἶναι ἀνεύθυνα αὐτὰ ποὺ λέγετε.

§74Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Προσπαθῆτε νὰ δημιουργήσητε ἐντυπώσεις. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Γʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Β. Κρῖκος).

§75ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ, μὴ διακόπτετε... (κωδωνοκρουσίαι).

§76Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριε συνάδελφε, θὰ παρακαλοῦσα, πρὶν μοῦ ἀπευθύνετε, σεῖς, ὁ ὁποῖος μὲ τελείαν ἔλλειψιν ἐθνικῆς εὐθύνης ὑπεστηρίξατε ὅσα ὑπεστηρίξατε πρὸ μιᾶς ὥρας ἀπὸ τὴν θέσιν ἐκείνην, πρὶν ἀπευθύνετε εἰς ἐμένα, ὁ ὁποῖος ἔρχομαι πάντα μὲ καλὴν πίστιν καὶ μὲ βαθεῖαν αἴσθησιν εὐθύνης, πλήρως τεκμηριωμένος καὶ πληροφορημένος, ὄχι μὲ πηγάς, αἱ ὁποῖαι νὰ εἶναι μονόπλευροι, ἀλλὰ πληροφορημένος, κατὰ κύριον λόγον, μὲ πηγὰς ἐπισήμους, μὲ πηγὰς δημοσίας, μὲ πηγὰς ἰδικάς σας, ὀλίγον πρὶν μοῦ ἀπευθύνετε αὐτὴν τὴν μομφὴν θὰ ἔπρεπε νὰ σκεφθῆτε, ὅτι, ἐὰν τὸ λέγετε αὐτὸ διὰ νὰ δημιουργήσητε ἐντύπωσιν, εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπῆρχεν εἰς βάρος τοῦ ἔχοντος τὴν τιμὴν νὰ ὁμιλῇ, ἐντύπωσις, ὅτι ἀκολουθεῖ ὁδούς, αἱ ὁποῖαι δὲν εἶναι πολὺ ὀρθόδοξοι, κατὰ τὰς ἀπόψεις σας, καὶ ὅτι ἦτο δυνατὸν καὶ θὰ ἠμποροῦσε νὰ εἶναι νοικοκύρης, ἀλλὰ δὲν τὸ κάμνει, ἀλλά, κανεὶς δὲν θὰ σᾶς πιστεύσῃ καὶ κανεὶς δὲν θὰ παραδεχθῇ, ὅταν ὑποστηρίζετε, ὅτι ἐγὼ φέρω ἰσχυρισμοὺς ἀνευθύνους. Φέρω, πρὸς βεβαίωσιν τῶν ὅσων λέγω, πλήρη στοιχεῖα.

§77Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Διὰ νὰ σᾶς ἀπαντήσω εἰς τὸ θέμα τῆς ἐθνικῆς συνειδήσεως ποὺ ἀνεφέρατε, σᾶς ἀπήντησεν ἡ ψῆφος τοῦ λαοῦ, ἐκεῖ δὲ ποὺ ἀνήκετε σεῖς, δὲν ἠμπορεῖτε νὰ ὁμιλῆτε δι’ ἐθνικὴν συνείδησιν.

§78ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μὴ διακόπτετε.

§79Η. ΗΛΙΟΥ. Ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ ζητήματος, τὸ ὁποῖον ἐδημιουργήθη...

§80Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Ἐγὼ σᾶς εἶπον, εἶναι ἀνεύθυνον νὰ λέγετε δέκα καὶ δώδεκα ὧρες. Διατὶ μπλέξατε τὸ θέμα τῆς προηγουμένης συζητήσεως; Ἐγὼ τὰ ἔχω ζήσει εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας.

§81Δ. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Ἀφοῦ τὰ ἐζήσατε εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας, διατὶ τὰ ἀμφισβητεῖτε;

§82Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Ἐπειδὴ τὰ ἔζησα, δι’ αὐτὸ σᾶς εἶπον, ὅτι εἶναι ἀνεύθυνα. Αὐταὶ αἱ ὑπερωρίαι ὁδηγοῦν εἰς πτώχευσιν.

§83ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Διαλογικὴν συζήτησιν θὰ κάμετε; Προχωρεῖτε, κ. Ἠλιοῦ.

§84Η. ΗΛΙΟΥ. Εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν συνεζητήθη τὸ ζήτημα ἐξ ἀφορμῆς νομοσχεδίου, δυστυχῶς, ψηφισθέντος παρὰ τὰς ἀντιρρήσεις συσσώμου τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, συνεζητήθη τὸ ζήτημα τῆς καταχρήσεως τῶν ὑπερωριῶν, καταχρήσεως, ἡ ὁποία ὀφείλεται εἰς τὴν ἀνάγκην τῶν ἐργατῶν καὶ εἰς τὴν ἐκμετάλλευσιν τῆς ἀνάγκης ἐκ μέρους τῶν ἐργοδοτῶν. Τὸ ζήτημα εἶναι κοινῶς γνωστόν, ὁ δὲ κ. Μπουρνιᾶς, διατελέσας ὑπουργὸς Ἐργασίας, ἠδύνατο καὶ ὤφειλε νὰ τὸ γνωρίζῃ. Πρέπει νὰ τεθῇ ἕνα ζήτημα, ἐὰν ρήτορες, οἱ ὁποῖοι ἔχουν δώσει δείγματα καὶ τῆς πληροφορήσεώς των καὶ τῆς ἐνημερότητός των καὶ τῆς καλῆς των πίστεως, ἐὰν οἱ ρήτορες αὐτοί, προκειμένου νὰ ἀναπτύξουν ἕνα πρόβλημα σύνθετον καὶ πολύπλευρον, διὰ τὴν σύνθεσιν τοῦ ὁποίου ἀναγκάζονται νὰ προστρέξουν εἰς τεύχη, τόμους καὶ μελέτας βάρους 10–20–50 κιλῶν, ἐὰν πρέπει νὰ ἔχουν μαζί τους, διὰ νὰ μὴ τοὺς ἀπευθύνεται ἀνευθύνως ἡ κατηγορία τῆς ἀνευθυνολογίας, ἐὰν πρέπει νὰ φέρουν μαζί των ὁλόκληρον τὴν βιβλιοθήκην των. Ἐγὼ νομίζω, ὅτι ἡ εἰσαγωγὴ αὐτῆς τῆς μεθόδου εἶναι ἀπαράδεκτος, ἐγὼ νομίζω, ὅτι τὸ πρᾶγμα εἶναι πολὺ γνωστὸν καί, ἐν πάσῃ περιπτώσει, μαζὶ μὲ τὴν ἄλλην ἐρώτησιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ Συντονισμοῦ, ἐπιφυλάσσομαι εἰς τὴν πρόοδον τῆς συζητήσεως καὶ δευτερολογῶν νὰ φέρω καὶ τὴν πλήρη ἀπόδειξιν, ὅτι δὲν ὁμιλῶ ἀνευθυνολογῶν. Ἑπομένως, σήμερον, εἰς τὴν Ἑλλάδα, ἡ ἱστορία τῆς χρονικῆς διαρκείας τῆς ἐργασίας κινεῖται πρὸς ἀντίστροφον φοράν, πρὸς τὰ ὀπίσω. Πέραν τῶν ἐργατῶν, πέραν τῶν ὑπαλλήλων, πέραν τῶν ἀγροτῶν, ὑπάρχει ἡ ἐκκαθάρισις καὶ ἡ ἐξόντωσις τῶν μεσαίων στρωμάτων, αἱ πτωχεύσεις, αἱ ἀναγκαστικαὶ ἐκτελέσεις, αἱ προσωποκρατήσεις, αἱ διαμαρτυρήσεις συναλλαγματικῶν, τὸ ἑκούσιον κλείσιμον καταστημάτων, τὸ φοροκυνηγητό, ὁ μαρασμὸς τῆς ἀγορᾶς, ὁ ἀνταγωνισμὸς τῶν μικρῶν ἐπιχειρήσεων ἀπὸ τὰς μεγάλας. Ἑπομένως —καὶ ἐκεῖ θέλω νὰ καταλήξω— τὰ 260 κατὰ κεφαλὴν δολλάρια εἶναι ἕνα πλασματικὸν μέγεθος, τὸ ὁποῖον δὲν πρέπει νὰ μᾶς κάμῃ νὰ ξεχνᾶμε ποία εἶναι ἡ πραγματικότης, ποία εἶναι ἡ δυστυχία τοῦ λαοῦ, ποία εἶναι ἡ ἀπόγνωσις τῶν ⅔, τοὐλάχιστον, τοῦ πληθυσμοῦ. Θὰ ἤθελον, ὅμως, ἐπιπροσθέτως νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τῶν κυρίων Οἰκονομικῶν ὑπουργῶν καὶ ἐπὶ τοῦ θέματος τοῦ ὕψους τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος, τοῦ ὁποίου, ἐὰν ὁ μέσος ὅρος ἀνόδου μέχρι τοῦ 1957 ἔφθανε τὸ 8%, τὸ 1958 ἔφθασε τὸ 2,4%, τὸ δὲ 1959 φαίνεται, ὅτι κινεῖται γύρω τοῦ 2%. Ἡ ἀλήθεια εἶναι, ὅτι ἡ Ὑπηρεσία Ἐθνικῶν Λογαριασμῶν τὸ ὑπολογίζει εἰς τὸ 3%. Ἀλλά, ἐνῷ ἀποδέχεται χαμηλὰ τὰ ὕψη καὶ τῆς πρωτογενοῦς ἀγροτικῆς παραγωγῆς καὶ τῆς δευτερογενοῦς παραγωγῆς τῆς μεταποιήσεως, φουσκώνει ξαφνικὰ τὸν τομέα ὑπηρεσιῶν. Ἀπὸ ποῦ, ὅμως, ὅταν καὶ αἱ εἰσαγωγαὶ καὶ αἱ ἐξαγωγαὶ ἔχουν μειωθῆ, ἀπὸ ποῦ προκύπτουν αὐτὰ τὰ κέρδη; Ἔπειτα, ὁ τομεὺς ὑπηρεσιῶν, ἡ πρωτογενὴς παραγωγὴ εἶναι πάντοτε ἐθνικὴ παραγωγή; Τὸ ἄθροισμα τῶν ἀτομικῶν εἰσοδημάτων εἶναι ἐθνικὸν εἰσόδημα; Νομίζω, ὅτι αὐτὴ εἶναι μιὰ μεθοδολογία ἐσφαλμένη. Ἐὰν ὑποτεθῇ ὅτι ἕνας γεωργός, ἕνας μεγάλος γεωργὸς ἔχῃ 100 χιλιάδας εἰσόδημα ἀπὸ τὴν γῆν, πρωτογενῆ παραγωγήν, ἕνας μεγάλος ἐργοστασιάρχης ἔχει 100 χιλιάδας εἰσόδημα ἀπὸ τὴν βιομηχανικὴν δευτερογενῆ παραγωγὴν καὶ οἱ δύο μαζὶ νοικιάζουν ἕνα διαμέρισμα ὁμοῦ καὶ πληρώνουν ἀπὸ 20 χιλιάδας ὁ κάθε ἕνας, 40. Τὸ ἄθροισμα τῶν ἀτομικῶν εἰσοδημάτων εἶναι 100 + 100 + 40. Τὸ 40 εἶναι ἡ μεταφορὰ ἀπὸ τοῦ ἑνὸς εἰσοδήματος εἰς τὸ ἄλλο. Ἀλλὰ τὸ ἄθροισμα τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος εἶναι 200. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἔννοια τῶν ὑπηρεσιῶν κατὰ ἕνα σημαντικὸν ποσοστόν. Κατὰ ἕνα ἄλλο ποσοστόν, βέβαια, εἶναι τὰ εἰσοδήματα ἐκ τοῦ τουρισμοῦ καὶ ἄλλων ὑπηρεσιῶν. Ἐπίσης, ἕνα μέρος αὐτοῦ τοῦ ποσοῦ καλύπτει τὴν δημευθεῖσαν εἰς τὰ χέρια τοῦ παραγωγοῦ περιουσίαν ἐκ μέρους τῶν ἐμπόρων ἀγροτικῶν προϊόντων κλπ. Διότι ὁ ἔμπορος, ὅταν ἀγοράζῃ 2 καὶ πωλῇ 4, κρατεῖ ἕνα μέρος τῆς ἀξίας δι’ ἴδιον λογαριασμόν. Ἐπομένως, νομίζω, ὅτι εἶναι κάπως ἀμφίβολον τὸ ὕψος εἰσοδήματος. Ἄλλωστε, τὸ παρατηρεῖ καὶ ὁ καθηγητὴς κ. Χαλκιόπουλος, ὁ ὁποῖος λέγει, «μέρος τῆς αὐξήσεως τοῦ εἰσοδήματος..... (ἀναγινώσκει).....». Ἐπίσης καὶ ὁ «Οἰκονομικὸς Ταχυδρόμος» γράφει, «ἡ πραγματικὴ μείωσις..... (ἀναγινώσκει).....». Νὰ τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα ἐπικαλοῦμαι. Ὁπωσδήποτε, καλὸν θὰ ἦτο νὰ διερευνηθῇ τὶ μᾶς χρειάζεται διὰ νὰ ἀναπτυχθῇ ἡ οἰκονομία μας, νὰ κάμωμεν μίαν ἀπογραφὴν τοῦ τὶ εἶναι σήμερον ἡ οἰκονομία μας, τὰ χαρακτηριστικὰ αὐτῆς. Ἡ παραγωγὴ πρώτων ὑλῶν εἶναι περίπου 25,1½ ἑκατομμύρια δραχμῶν, ἡ δὲ παραγωγὴ προϊόντων μεταποιήσεως εἶναι μόνον 17,1½ ἑκατομμύρια δραχμῶν. Ἔχομεν, περίπου, ἀγροτικὴν παραγωγὴν 60%. Ἐπίσης, εἶναι βέβαιον, ὅτι ἡ ἰδία καὶ χειροτέρα ἀναλογία ὑπάρχει εἰς τὰς ἐξαγωγάς μας. Τώρα ἡ κατάστασις τῆς παραγωγῆς μας παρουσιάζει ἐξαρτήσεις, ἔστω καὶ ἐὰν δὲν παρουσιάζεται ἄλλος λόγος. Τὸ ἀναφέρω τοῦτο, κύριοι συνάδελφοι, διότι ἐντὸς τῶν ἡμερῶν πρόκειται νὰ ἔλθῃ πρὸς ψήφισιν τὸ νομοσχέδιον περὶ ἀντιντάμπιγκ, ὡς ἐάν, δηλαδή, νὰ εἴχομεν ἡμεῖς ντάμπιγκ. Εἰς τὴν Διακοινοβουλευτικὴν Διάσκεψιν τῆς Ἐπιτροπῆς τῶν Ἡνωμένων Ἐθνῶν διεξήχθη συζήτησις καὶ ὑπῆρξε κύριον θέμα τὸ θέμα τῶν προϊόντων βασικῶν πρώτων ὑλῶν. Καὶ ἐκ τῆς συζητήσεως ἀπεδείχθη, ὅτι ὡρισμέναι χῶραι δὲν δύνανται οὔτε πλάνο οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως νὰ θεμελιώσουν. Ἡμεῖς, παρὰ ταῦτα, προέβημεν εἰς τὴν θεμελίωσιν 5ετοῦς προγράμματος. Ἐκτὸς ὅμως αὐτοῦ, ὑπάρχει καὶ ἡ ἀβεβαιότης τῶν ἐξαγωγῶν μας, ἡ ὁποία προσδιορίζει καὶ τὴν ἐκπόνησιν σχεδίων οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως. Ἐπομένως, εἰς τὴν χώραν μας, ὑπάρχει τὸ πρόβλημα τῶν ἀνισοτίμων εἰδῶν. Ἐπειδή, ὅμως, ὑπάρχει ἕν εἰσόδημα παραγωγῆς, ἡμεῖς ἔχομεν καταληφθῆ ἀπὸ μαζοχιστικὴν διάθεσιν καὶ πωλῶμεν τὰ προϊόντα μας εἰς τὴν διεθνῆ ἀγορὰν εἰς χαμηλοτέρας τιμάς. Ἡ ἀπόφασις τῆς Διακοινοβουλευτικῆς Διασκέψεως, τὴν ὁποίαν, προηγουμένως σᾶς ἀνέφερον, ἔχει ὡς ἑξῆς: «...... (ἀναγινώσκει)......».

§85Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Κύριε συνάδελφε, βουλγαρικὸν εἶναι τὸ κείμενον;

§86Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐγὼ νομίζω, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ ὑπῆρχε μεγαλυτέρα σοβαρότης ἐκ μέρους σας. Τώρα, βεβαίως, θὰ πρέπει νὰ ληφθοῦν, κατ’ ἀνάγκην, καὶ μέτρα βελτιώσεως τῆς οἰκονομικῆς καταστάσεως. Ὡς τοιαῦτα μέτρα, ἡ Κυβέρνησις ἐξαγγέλλει τὰ γνωστὰ εἰς ὅλους ἐγγειοβελτιωτικὰ ἔργα. Περὶ αὐτῶν δὲν θὰ ὁμιλήσω, διότι δὲν ἐπιθυμῶ νὰ εἰσέλθω εἰς τὰ οἰκόπεδα τοῦ συναδέλφου κ. Κιτσίκη, ὁ ὁποῖος θὰ μὲ διαδεχθῇ εἰς τὸ βῆμα. Ὁ κ. Παπαληγούρας ὑπῆρξεν ὀξύτερος εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τῶν τεχνικῶν ἀδυναμιῶν τῶν ἐγγειοβελτιωτικῶν ἔργων, δὲν ἔχω ὅμως προχείρους τὰς σημειώσεις. Ἀλλὰ ἡ ἀδυναμία τῆς οἰκονομίας, κύριοι βουλευταί, εὑρίσκεται εἰς ἄλλο σημεῖον. Ἡ Ἑλληνικὴ οἰκονομία, δὲν εἶναι πλέον οἰκονομία κλειστή. Εἶναι οἰκονομία ἐμπορευματική. Ἐκτὸς τοῦ σίτου, ὁ ὁποῖος αὐτοκαταναλίσκεται, τὰ κυριώτερα γεωργικὰ προϊόντα θὰ πρέπει νὰ μετατραποῦν εἰς χρῆμα καὶ τὸ χρῆμα εἰς ἐμπορεύματα, διὰ νὰ ὁλοκληρωθῇ ὁ κύκλος. Ἐὰν δὲν καταστῇ δυνατὸν τὸ προϊὸν νὰ μετατραπῇ εἰς χρῆμα, αὐτὸ θὰ εἶναι καταστροφή. Ἐπομένως, ἐὰν δὲν λυθῇ τὸ ὑπ’ ἀριθ. 1 πρόβλημα, τῆς ἐξαγωγῆς, δηλαδὴ τῶν γεωργικῶν μας προϊόντων, ἡ ἐκτέλεσις τῶν ἐγγειοβελτιωτικῶν ἔργων, ἡ ὁποία σημαίνει αὔξησιν τῆς παραγωγῆς, δὲν γνωρίζω, ἐὰν θὰ πρέπει νὰ ὀνομασθῇ εὐλογία ἢ κατάρα. Ἐὰν ἡ ἄνοδος τῆς παραγωγῆς δὲν συνδυασθῇ μὲ ἀντίστοιχον ἐξαγωγὴν τῶν γεωργικῶν προϊόντων, τοῦτο σημαίνει οἰκονομικὴν καταστροφήν. Εἶναι τοῖς πᾶσι γνωστόν, ὅτι τὰ ἀγροτικά μας προϊόντα θὰ ἠδύναντο νὰ ἀποτελέσουν τὸ ἀναγκαῖον μέσον πληρωμῆς τῶν εἰσαγομένων εἰς τὴν χώραν μας εἰδῶν. Ἡ ἐλευθερία ὅμως τῶν εἰσαγωγῶν μᾶς ἀφαιρεῖ τὴν διαπραγματευτικὴν αὐτὴν ἱκανότητα. Χάρις εἰς τὴν ἐλευθερίαν τῶν εἰσαγωγῶν, ἐμειώθη ἡ ἐξαγωγὴ καπνῶν μας εἰς τὴν Γερμανίαν, ἡ ὁποία, ὡς γνωρίζετε, προμηθεύεται τὰ καπνά της ἀπὸ τὴν Τουρκίαν καὶ τὴν Βουλγαρίαν, διότι ὑποχρεοῦται πρὸς τοῦτο ἐκ τῆς ἀνάγκης νὰ τοποθετήσῃ εἰς τὰς χώρας ταύτας τὰ βιομηχανικά της προϊόντα. Τὸ αὐτὸ θὰ ἠδύνατο νὰ ἰσχύσῃ καὶ δι’ ἡμᾶς. Ἡ Κυβέρνησις, ὅμως, προτιμᾷ νὰ παραμείνῃ πιστὴ εἰς τὴν ἐλευθερίαν τῶν εἰσαγωγῶν καὶ τὸ ἀποτέλεσμα εἶναι, ἡ πρωτοφανὴς διὰ τὰ ἱστορικὰ χρονικὰ παθητικότης τοῦ ἐμπορικοῦ μας ἰσοζυγίου. Ἀπὸ 75% ποὺ ἐκάλυπτον προπολεμικῶς αἱ ἐξαγωγαί μας, ἐφθάσαμεν κατὰ τὸ 1959 νὰ καλύπτουν μόλις τὸ 45,7%. Δὲν νομίζω, ὅτι θὰ πρέπει νὰ εἴπω περισσότερα, διὰ νὰ ἀποδείξω τὴν σοβαρότητα τῆς καταστάσεως αὐτῆς. Ἔχω εἰς χεῖρας μας, κύριοι βουλευταί, ἕνα δελτίον τοῦ Διεθνοῦς Νομισματικοῦ Ταμείου, τὸ ὁποῖον περιέχει στατιστικὰς τῶν εἰσαγωγῶν–ἐξαγωγῶν ὅλων τῶν χωρῶν. Δὲν ὑπάρχει χώρα, τῆς ὁποίας αἱ ἐξαγωγαὶ νὰ μὴ καλύπτουν τοὐλάχιστον τὸ 65% τῶν εἰσαγωγῶν. Μόνον ἡ Ἱσπανία ἔχει ὡς ἐξαγωγὰς τὸ 57% τῶν εἰσαγωγῶν. Εἰς τὴν Τουρκίαν αἱ ἐξαγωγαὶ καλύπτουν τὸ 78% τῶν εἰσαγωγῶν. Καὶ μόνον ἡ Ἑλλάς, κύριοι βουλευταί, μὲ τέσσαρα ἄλλα κράτη–φαντάσματα ἔχουν ἐξαγωγὰς καλυπτούσας τὰς εἰσαγωγὰς μὲ ποσοστὸν κάτω τοῦ 50%. Τὰ κράτη αὐτά, εἶναι τὰ ἑξῆς: Ἡ Μάλτα, ἡ ὁποία ἔχει ἐξαγωγὰς 13 ἑκατομμύρια δολλάρια, ἔναντι 102 εἰσαγωγῶν. Ἡ Κύπρος, μὲ 49 ἔναντι 102, τοῦτο ἴσως ὀφείλεται εἰς τὴν πολεμικὴν περιπέτειαν τῆς νήσου. Ἡ Ἰορδανία μὲ 9 ἔναντι 95 καὶ ἡ Νότιος Κορέα μὲ 17, ἔναντι 364. Μετὰ τὰς τέσσαρας αὐτὰς χώρας, ἔρχεται πέμπτη ἡ Ἑλλάς, μὲ τὰ ποσοστὰ ποὺ προανέφερον. Ἀκόμη χειρότερα τὰ πράγματα, κύριοι βουλευταί, ἐμφανίζονται, ἐὰν παρακολουθήσωμεν τὴν ποιοτικὴν σύνθεσιν τῶν ἐξαγωγῶν καὶ εἰσαγωγῶν. Ἀπὸ τὰ 204 ἑκατομμύρια ἐξαγωγῶν, τὰ 195,4 εἶναι πρῶται ὗλαι, ἐξ ὧν τὰ 180 ἑκατομμύρια εἶναι ἀγροτικὰ προϊόντα καὶ τὰ 15,4 μεταλλευτικὰ προϊόντα. Τὰ βιομηχανικὰ καὶ βιοτεχνικὰ προϊόντα ἀνέρχονται μόνον εἰς 6,9 ἑκατομμύρια δολλάρια καὶ πάντα τὰ λοιπὰ προϊόντα ἀνέρχονται εἰς 1,7 ἑκατομμύρια δολλάρια. Δηλαδή, ἡ σύνθεσις τῶν ἐξαγωγῶν προσδίδει, ὅτι πρόκειται περὶ χώρας τελείως καθυστερημένης. Ἀλλὰ καὶ ἡ σύνθεσις τῶν εἰσαγωγῶν μαρτυρεῖ τὴν νοσηρότητα τῆς οἰκονομίας μας. Μὰ καὶ ἡ σύνθεσις τῶν ἐξαγωγῶν συνίσταται, κυρίως, εἰς καταναλωτικὰ ἀγαθά. Τὸ πρῶτον τρίμηνον τοῦ 1960 εἰς εἰσαγωγὰς 120.000.000 δολλάρια, τὰ κεφαλαιουχικὰ ἀγαθὰ εἶναι 11,2. Ἔχομεν πτῶσιν ἔναντι τοῦ 1959, ὡς πρὸς τὴν ἐφαρμογὴν προγράμματος ἐκβιομηχανίσεως, 2.000.000 δολλάρια ἔναντι τοῦ 1959, ὡς πρὸς τὰς δημοσίας ἐπενδύσεις, γενικά. Τὸ πρῶτον τρίμηνον τοῦ 1960 ἔχομεν 17.000.000 δραχμῶν, ἔναντι 51.000.000 δολλαρίων τοῦ πρώτου τριμήνου τοῦ 1959. Ἐπίσης, ἡ ἐλευθερία τῶν εἰσαγωγῶν ἔχει προσδιορίσει, ὥστε οὔτε κἂν τὸ ἀγροτικὸν προϊὸν νὰ παράγεται εἰς τὸν τόπον μας. Ἕνα ποσοστόν, μεγάλο ποσοστόν, περίπου 130 ἑκατομμυρίων δολλαρίων τῶν εἰσαγωγῶν μας, καλύπτεται ἀπὸ ἀγροτικὰ προϊόντα. Εἶναι τὸ σιτάρι, τὸ ρύζι «μπάρμπα–μπέν» καὶ ἄλλα εἴδη, τὰ ὁποῖα εἰσάγονται, ἐνῷ ἠμποροῦσαν νὰ παράγωνται ἐδῶ.

§87Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπορίου). Δὲν εἰσάγεται τώρα τὸ «μπάρμπα–μπέν».

§88Η. ΗΛΙΟΥ. Τόσον τὸ καλύτερον, σᾶς συγχαίρω, κύριε Ὑπουργέ. Μὲ τὴν ἐλευθερίαν τῶν εἰσαγωγῶν κατωρθώσαμεν, ὥστε πράγματι νὰ ἔχωμεν μίαν συνεχῆ πτῶσιν τῶν ἐξαγωγῶν μας εἰς τὰς Δυτικὰς χώρας. Τὸ ἔλλειμμά μας πρὸς τὴν Γερμανίαν τοῦ 1959 ἐμεγάλωσε κατὰ 15.000.000 δολλάρια, ἡ σχέσις ἐξαγωγῶν πρὸς εἰσαγωγὰς ἀπὸ 54% ἔπεσεν εἰς τὸ 37%. Τὸ πρῶτον δίμηνον τοῦ 1960 εἴχομεν εἰσαγωγὰς ἀπὸ τὴν Γερμανίαν 13.000.000 δολλαρίων, ἐξαγωγὰς μόνον 40%. Δηλαδή, ἔπεσεν ἀκόμη περισσότερον, εἰς τὸ 30%. Ἔλλειμμα 9.000.000 δολλαρίων εἰς δύο μῆνας. Ἀπὸ τὸ δελτίον τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, Μάϊος 1960. Βλέποντας αὐτὴν τὴν κατάστασιν, ἡ Κυβέρνησις, διὰ νὰ εἴπω, ὅτι ἔκαμε καὶ κἄτι σωστό, ἐπεχείρησε μὲ τὴν γνωστὴν ἀπόφασιν τοῦ Ἀπριλίου 1959 νὰ ἐφαρμόσῃ τὰς ποσοστώσεις, δηλαδή, εἰς ὡρισμένα εἴδη ποὺ εἰσάγονται ἀπὸ τὸ ἐξωτερικόν, πέραν ἀπὸ ὡρισμένα εἴδη, ἐπέβαλεν ἀπὸ ἐκεῖ καὶ πέραν νὰ γίνωνται διμερεῖς ἀνταλλαγαί, πέραν ἀπὸ ὡρισμένον ποσοστόν. Ἀλλ’ ἀμέσως ἤρχισεν ἡ πίεσις ἐκ μέρους τῶν δύο μεγάλων συμμάχων καὶ οἰκονομικῶν συνεργατῶν, ἐπάνω εἰς τὴν συνεργασίαν τῶν ὁποίων θεμελιοῦται πολλὲς φορὲς ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, ἀπὸ τοὺς Οἰκονομικοὺς ὑπουργούς, ἀπὸ τὸν Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, ἀπὸ τὸν Ἀντιπρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἀπὸ τὸν ὑπουργὸν τῶν Ἐξωτερικῶν, θεμελιοῦται ἡ διακήρυξις τῆς πεποιθήσεως διὰ τὸ μέλλον τῆς οἰκονομίας τῆς Ἑλλάδος. Τόσον ἐν Ἀθήναις, ὅσον καὶ ἐν Μπόννῃ, ἐξεφράσθη τὸν Ἰανουάριον 1960 ἡ διακήρυξις τῆς Δυτικῆς Γερμανίας διὰ τὴν τάσιν τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως, ὅπως ἐν τῇ ἐπιδιώξει τῆς ἐξευρέσεως ἀγορᾶς διὰ τὰ προϊόντα της ἀναπτύξῃ περισσότερον τὸ ἐμπόριόν της μὲ τὰς χώρας τοῦ Ἀνατολικοῦ Συνασπισμοῦ. Ἀλλ’ ὁ κύριος Μπρίκς, ὁ Πρεσβευτής, εἰς τὰς 21 Ἀπριλίου δίδει ὑπόμνημα καὶ λέγει: «Ἡ Κυβέρνησις τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν ...... (ἀναγινώσκει) ......». Καὶ παραπονεῖται διὰ τὴν ξυλείαν, διὰ τὸν ἄνθρακα, διὰ τὰ ταξί, ὅτι πρέπει νὰ ἐπιτρέπωνται μικρὰ αὐτοκίνητα μεγάλης ἱπποδυνάμεως διὰ ταξί, διὰ τὴν ὄρυζαν «μπάρμπα–μπέν». Ὑπάρχει πλουσία εἰδησεογραφία καὶ σχόλια τοῦ Τύπου, διὰ τὰ ὁποῖα δὲν θέλω νὰ καταστήσω τὴν Κυβέρνησιν ὑπεύθυνον. Ἡ Γερμανία, ἀπὸ τὴν ἄλλη μεριὰ μᾶς πιέζει μὲ τὴν συμφωνίαν ἐγκαταστάσεων. Θὰ ἠθέλαμεν νὰ ἐγκατασταθῶμεν. Θὰ παράγωμεν ὅ,τι θέλετε καὶ θὰ μᾶς κάμετε ἐξαιρετικοὺς ὅρους. Ὁ νόμος περὶ προστασίας τῶν κεφαλαίων ἐξωτερικοῦ τοῦ 1953, δὲν μᾶς εἶναι ἱκανοποιητικός. Θὰ κάμετε ἄλλον νόμον νὰ παρέχετε μεγαλυτέρας ἐξασφαλίσεις. Ὁ κ. Κανελλόπουλος, φαίνεται, ὅτι εἶχεν ὑποσχεθῆ, κατὰ τὸ ταξείδιόν του εἰς τὴν Μπόννην αὐτοῦ τοῦ εἴδους τὴν ἐξασφάλισιν καὶ ἔτσι ἡ δυσφορία Γερμανικοῦ παράγοντος διὰ τὰς χαρακτηριζομένας ὀψίμους ἀντιδράσεις τῶν Ἀθηνῶν, θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἑρμηνευθῇ ὡς ἐνδοιασμὸς ἔναντι τῆς Ἑλληνικῆς γνώμης. Ἐφ’ ὅσον ὑπῆρχεν ἤδη καταφατικῶς ἐκπεφρασμένη γνώμη τοῦ κ. Κανελλοπούλου ἀπὸ τοῦ Ἰανουαρίου, ἡ μόνη ἐξήγησις εἶναι, ὅτι ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις ὑπέστη πιέσεις ἀπὸ συμμαχικοὺς παράγοντας, δηλαδὴ ἀνταγωνισμὸν πιέσεως μεταξὺ τῶν διαφόρων συμμαχικῶν παραγόντων, ποῖος θὰ πιέσῃ περισσότερον. Ἡμεῖς ἐζητήσαμεν, ὡς ἀντάλλαγμα, νὰ ἀγοράσουν καπνά. Ὁ κ. Ἔρχαρτ ἀπήντησεν ἀρνητικῶς: «Ἐκλήθην ...... (ἀναγινώσκει) .....». Καὶ ἀντικαθιστᾷ τὰ ἰδικά μας τῶν 5.000 τόννων μὲ τὰ καπνὰ Βιρτζίνια. Ἐπ’ αὐτοῦ, ὁ Ἀμερικανὸς βουλευτὴς κ. Χοενλόε ἐπιμένει, ὅτι ὀρθῶς ἐφαρμόζεται ὁ νόμος 480. Ὁ νόμος αὐτὸς εἶναι ἐκεῖνος, δυνάμει τοῦ ὁποίου ἐπιδοτεῖται τὸ ἀμερικανικὸν ἀγροτικὸν προϊὸν νὰ στέλλεται εἰς τὸ ἐξωτερικὸν μὲ χαμηλοτέραν τιμὴν ὡς δάνειον μακροετές, ἐξοφλητέον μὲ χαμηλὸν ἐπιτόκιον. Δηλαδή, γίνεται ἕνα DUNPING εἰς βάρος τῶν ἀγροτικῶν προϊόντων τῶν ἄλλων χωρῶν, εἰς ὄφελος τῶν Ἀμερικανῶν παραγωγῶν. Ὁ νόμος 480, ἀπαιτεῖ: «..... (ἀναγινώσκει) .....». Παρουσιάζει ἀριθμούς, ἀπὸ τοὺς ὁποίους φαίνεται, ὅτι ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ νόμου εἰσήχθησαν 181.000.000 καπνὰ τὸν τελευταῖον χρόνον καὶ ἐκεῖ εἶναι ἡ ρίζα τῆς συντριβῆς τοῦ ἐξαγωγικοῦ καπνεμπορίου καὶ τῆς καπνοπαραγωγῆς τῆς Ἑλλάδος. Ὄχι μόνον διὰ λόγους οἰκονομικούς, διὰ νὰ μπορῇ νὰ ἐξάγῃ τὰ καπνά της ἡ Ἀμερική, διὰ νὰ μπορῇ νὰ ἐξάγῃ τὸ σιτάρι της καὶ νὰ ἐγκαταστήσῃ τὶς βιομηχανίες της εἰς τὴν Δυτικὴν Γερμανίαν, νὰ μπορῇ νὰ ἐξαγάγῃ τὰ βιομηχανικά της προϊόντα καὶ νὰ μὴ εἰσάγῃ ἰδικά μας, ἀλλὰ νὰ ἔχῃ τὸ περιθώριον νὰ εἰσάγῃ ἀπὸ ἀλλοῦ, ἀπὸ ἐκεῖ ὅπου ἐπιμένουν εἰς ἰσοτιμίαν ἀνταλλαγῆς, ἀλλὰ καὶ διὰ λόγους καθαρῶς πολιτικοὺς ἀσκεῖται ἡ πίεσις αὐτή, ἡ πίεσις ἡ ὁποία ἀποβλέπει εἰς τὸ νὰ μὴ ἐφαρμόσωμεν τὴν ἀπόφασιν τῶν ποσοστώσεων καὶ νὰ μὴ ἀναπτύξωμεν τὶς ἀνταλλαγές μας μὲ τὴν Δυτικὴν Γερμανίαν, ὅπου οἱ ἀνταλλαγὲς αὐτὲς θὰ εἶναι πάντοτε ἰσότιμες, δηλαδὴ θὰ ἔχωμεν τὴν βεβαιότητα, ὅτι θὰ γίνουν δεκτὰ πρὸς πληρωμὴν ἀγροτικὰ προϊόντα ἰδικά μας, πρᾶγμα ποὺ θὰ ἔχῃ ὡς ἀποτέλεσμα τὴν μακρὰν χρονικὴν ἐξασφάλισιν διεξόδου εἰς τὰ ἀζήτητα προϊόντα μας καὶ ὅτι θὰ μᾶς σταλοῦν ἀπὸ ἐκεῖ εἴδη κεφαλαιουχικοῦ ἐξοπλισμοῦ ἀπαραίτητα διὰ τὴν ἀνασυγκρότησιν τῆς χώρας. Ἀλλ’ αὐτὸ εἶναι καὶ πολιτικῶς ἐπικίνδυνον, κατὰ μίαν μελέτην τοῦ Ἰνστιτούτου Μελετῶν τοῦ Πανεπιστημίου τῆς Πενσυλβανίας, ἡ ὁποία συνετάχθη μὲ παραγγελίαν τῆς ἐπὶ τῶν ἐξωτερικῶν σχέσεων τῆς Γερμανίας Ὑπηρεσίας. Ἐδόθη προσφάτως εἰς τὴν δημοσιότητα καὶ λέγει: «Αἱ ἐλεύθεραι χῶραι ..... (ἀναγινώσκει) .....». Ἑπομένως, ἡ ἀνάπτυξις οἰκονομικῶν σχέσεων χαρακτηρίζεται ὡς ἐπίθεσις καὶ πρέπει νὰ ἀνασχεθῇ. Πράγματι, συχνά, κατὰ κανόνα, ὅταν δὲν ἐπηρεάζεται ὑπὸ τῶν περιστάσεων, ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου λέγει, κατὰ καιρούς, πράγματα περίεργα, τὰ ὁποῖα οὔτε ὁ ἴδιος μπορεῖ νὰ τὰ πιστεύσῃ, ὅπως λ.χ., ὅτι δὲν ἠμποροῦμεν νὰ φέρωμεν κεφαλαιουχικὰ ἀγαθὰ ἐξ Ἀνατολικῶν χωρῶν, διότι ἡμεῖς κάμνομεν διαγωνισμὸν καὶ ἡ ἐκτέλεσις μεγάλων ἔργων προϋποθέτει διαγωνισμὸν καὶ ἄνευ τῆς διαδικασίας αὐτῆς θὰ ἦτο ἐπιζήμιον διὰ τὴν οἰκονομίαν μας ἡ ἐκτέλεσις ἐθνικῶν ἔργων. Ἐδῶ πρόκειται περὶ συγχύσεως, περὶ συγκρίσεως πραγμάτων ἐντελῶς ἀνομοίων μεταξύ των, διότι, ὅταν εἰς τὴν μίαν περίπτωσιν πρόκειται νὰ πληρωθῇ ἐλεύθερον συνάλλαγμα καὶ εἰς τὴν περίπτωσιν τῶν ἀνταλλαγῶν ἀγροτικὰ προϊόντα, τὰ ὁποῖα δὲν θὰ ἐζητοῦντο καὶ τῶν ὁποίων ἡ διάθεσις ὄχι μόνον θὰ καθίστατο προβληματική, ἀλλὰ θὰ ἐπίεζε τὰς τιμὰς διὰ τὸ μέλλον.

§89Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπορίου). Δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι ἀπολύτως ὀρθόν, αὐτὸ τὸ ὁποῖον λέγετε. Πρῶτα–πρῶτα, κεφαλαιουχικὰ ἀγαθὰ προμηθευόμεθα ἀπὸ τὰς Ἀνατολικὰς χώρας καὶ δὲν νομίζω νὰ συμφωνῆτε μὲ αὐτὸ τὸ ὁποῖον λέγετε, ὅτι δηλαδή, ὅταν πληρώνωμεν συνάλλαγμα πρέπει εἰς ἄλλας τιμὰς νὰ εἰσαγάγωμεν τὰ κεφαλαιουχικὰ ἀγαθὰ καὶ ὅταν πληρώνωμεν εἰς γεωργικὰ προϊόντα, εἰς ἄλλας τιμάς. Διότι, ἂν καθιερώσωμεν δύο τιμάς, τότε δὲν θὰ ἔχωμεν ἐσωτερικὴν οἰκονομικὴν σταθερότητα.

§90Η. ΗΛΙΟΥ. Ἀλλὰ καὶ ὁ νομισματικὸς ἐγκέφαλος τῆς Κυβερνήσεως, ὁ κ. Ζολώτας, πέρυσιν, εἰς τὴν ἔκθεσιν τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, μᾶς ἔλεγεν: «Ἡ Δυτικὴ Εὐρώπη ..... (ἀναγινώσκει) .....». Ἑπομένως, ἀκόμη πλέον φθίνουσα. Συνεχίζει, εἰς τὴν περυσινὴν ἔκθεσιν: «Αἱ ἐξαγωγαὶ ........... (ἀναγινώσκει) .............». Ἐφέτος, ὅμως, ὁ κ. Ζολώτας ἀλλάζει γραμμήν. Ἐφέτος λέγει, ὅτι εἶναι κίνδυνος νὰ ἀναπτύξωμεν τὰς εἰσαγωγάς μας ἀπὸ τὴν Ἀνατολήν, καὶ ὅτι καλὰ κάμνομεν, ἐκεῖ ὅπου εὑρισκόμεθα. Ἡ ἔκθεσις, τὴν ὁποίαν ἀνέγνωσεν εἰς τὴν Γενικὴν Συνέλευσιν τῶν μετόχων, εἶναι δεῖγμα ἀναιτιολογήτου μεταστροφῆς, δεῖγμα ἐξυμνήσεως μιᾶς πολιτικῆς, ἡ ὁποία εὑρίσκεται εἰς ἀντίθεσιν πρὸς τὰ συμφέροντα τῆς Ἑλλάδος, ἀκόμη πρὸς τὴν ἀνάπτυξιν τῶν Ἑλληνικῶν ἐξαγωγῶν, ὅπως ὁ ἴδιος τὰ εἶχε περιγράψει καὶ προσδιορίσει εἰς τὴν ἔκθεσιν τοῦ 1958. Κάτω ἀπὸ αὐτὴν τὴν πίεσιν, παρουσιάζεται μία νέα μορφή, ἀπ’ ὅπου φαίνεται ἡ ἐξάρτησίς μας ἀπὸ τὸν ξένον παράγοντα. Εἶναι ἡ λεγομένη ἀναδιάρθρωσις τῶν καλλιεργειῶν. Εἶσθε ἀντίθετοι πρὸς τὴν ἀναδιάρθρωσιν τῶν καλλιεργειῶν, θὰ μᾶς ἔλεγε κανείς. Κανεὶς δὲν εἶναι εἰς μίαν ἀληθῆ ἀναδιάρθρωσιν τῶν καλλιεργειῶν ἀντίθετος, ὅταν ἐξασφαλισθοῦν αἱ προϋποθέσεις μιᾶς ὑψηλῆς ἀποδόσεως καὶ ἱκανοποιήσεως τοῦ παραγωγοῦ, τῶν ἀναγκῶν τῆς Ἑλληνικῆς ἀγορᾶς, τῆς Ἑλληνικῆς οἰκονομίας, οὐδεὶς θὰ ἦτο ἀντίθετος. Ἀλλὰ δὲν σημαίνει αὐτό. Σήμερον προσπαθοῦμεν νὰ προσαρμόσωμεν τὴν γεωργικήν μας παραγωγὴν εἰς τὴν ἰδεολογίαν τῆς ὑποτελείας, εἰς τὴν ἰδεολογίαν τῆς μὴ συναλλαγῆς μὲ τὰς Ἀνατολικὰς χώρας, εἰς τὴν ἰδεολογίαν τῆς μὴ πιέσεως τῶν Δυτικῶν νὰ ἀγοράσουν προϊόντα μας, εἰς τὴν ἰδεολογίαν νὰ προσαρμόσωμεν τὸ ὕψος τῆς γεωργικῆς μας παραγωγῆς πρὸς τὰς ἐπιδιώξεις καὶ ὑποδείξεις τῶν Δυτικῶν χωρῶν. Ἰδού, κύριοι συνάδελφοι, πῶς ἔχουν τὰ πράγματα. Ξερριζώνομεν τὰ δένδρα ἢ ἀπαγορεύομεν τὴν φύτευσιν σταφιδαμπέλων, περιορίζομεν τὴν σιτοπαραγωγὴν καὶ ἐν γένει κηρύσσεται ἕνας παραγωγικὸς μαλθουσιανισμός, προσηρμοσμένος εἰς τὰ μέτρα τῆς ἐντάξεώς μας εἰς ἓν οἰκονομικὸν σύστημα, τὸ ὁποῖον ἴσως ἐξυπηρετεῖ ὡρισμένα συμφέροντα, ἀλλὰ τὸ ὁποῖον δὲν εἶναι πρὸς τὸ συμφέρον τῆς ἀναπτύξεως τῆς οἰκονομίας μας. Καταβάλλεται δὲ προσπάθεια ἐπιβολῆς τῆς πολιτικῆς αὐτῆς, μὲ ἀστυνομικὰ μέτρα. Γίνεται προσπάθεια διὰ νὰ αὐξηθῇ τὸ βαμβάκι καὶ εἰς τὴν πραγματικότητα αὐξάνεται τὸ σιτάρι. Καὶ τὶ λέγει ὁ μέγας Ἀπόστολος, ὁ μέγας κῆρυξ τῆς φιλελευθέρας οἰκονομίας, ὁ κ. Ζολώτας, ὁ ὁποῖος δὲν ἀνέχεται νὰ παραβιασθῇ οὐδ’ ἐπ’ ἐλάχιστον ὁ κανὼν τῆς ἐλευθέρας οἰκονομίας εἰς οἱανδήποτε περίπτωσιν, προκειμένου περὶ τῶν μεγάλων ἐπιχειρήσεων: —«Διὰ νὰ ἐπιτραπῇ ἡ ἀναδιάρθρωσις τῶν καλλιεργειῶν, δέον νὰ ὑπάρξῃ ὀργανικὴ σύνδεσις τῆς ἀγροτικῆς πίστεως πρὸς τοὺς ἀγρότας καὶ τοὺς ἀγροτικοὺς συνεταιρισμούς. ...... (ἀναγινώσκει).....». Δηλαδή, θὰ σπείρῃς ἐκεῖ ποὺ θέλω ἐγώ, θὰ πάρῃς δάνειον. Δὲν θὰ σπείρῃς, δὲν θὰ πάρῃς δάνειον. Αὐτὴ εἶναι, κύριοι, ἡ ἀρχὴ τῆς ἰδιωτικῆς πρωτοβουλίας. Ἐδῶ, ἀπεδείχθη, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ γίνωνται πράγματα ἀλλοπρόσαλλα. Εἶναι δυνατὸν νὰ φυτευθοῦν τεῦτλα, χωρὶς νὰ ὑπάρχῃ ἐργοστάσιον σακχάρεως. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, εἶναι δυνατὸν τὰ ⅚ τοῦ πληθυσμοῦ νὰ ὑπαχθοῦν μὲ τὴν μίαν ἢ ἄλλην μορφὴν εἰς μίαν ἀστυνόμευσιν τῆς οἰκονομίας, διὰ τῆς μεθόδου δηλαδή, ὅτι δὲν θὰ δύνανται ἄλλως νὰ ζοῦν, δεδομένου ὅτι, εἶναι γνωστόν, ὅτι οἱ ἀγρόται ζοῦν μὲ πιστώσεις διὰ τὰ καλλιεργητικὰ ἔξοδα ὁλοκλήρου τοῦ ἔτους, τὰς ὁποίας προσπαθοῦν νὰ ἐξοφλήσουν ἀπὸ τὸ εἰσόδημά των. Δὲν θὰ ζοῦν συνεχῶς, ἐὰν δὲν συμμορφωθοῦν πρὸς τὰς ὑποδείξεις καὶ πρὸς τὰς ἄλλας ἐν γένει παρεμβάσεις. Διότι δὲν θὰ λάβουν δάνειον. Ἰδού, τώρα, πῶς ἔχει ἡ κατεύθυνσις τῆς Κυβερνήσεως, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἀναδιάρθρωσιν τῶν καλλιεργειῶν. Ὁ βάμβαξ θὰ αὐξηθῇ κατὰ τὸ πενταετές, 125%: «............. (ἀναγινώσκει)................».

§91Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Τὶ εἶναι τὰ ποσοστὰ αὐτά; Εἶναι ποσοστὰ συμμετοχῆς εἰς τὸ συνολικὸν ἀγροτικὸν εἰσόδημα;

§92Η. ΗΛΙΟΥ. Ποσοστὰ παραγωγῆς. Σεῖς, κ. Ὑπουργέ, εἶσθε ἀνεύθυνος ἢ ὑπεύθυνος τῆς συντάξεως τοῦ πενταετοῦς;

§93Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Ἐγὼ ἐπιθυμῶ νὰ κατανοήσω καλλίτερον τὴν ἀγόρευσίν σας, δι’ αὐτὸ ἐρωτῶ πάλιν, τὶ ἀπεικονίζουν τὰ ποσοστὰ αὐτά;

§94Η. ΗΛΙΟΥ. Ἀπεικονίζουν τὴν ἑκατοστιαίαν σχέσιν πρὸς τὸ σύνολον τῆς ἀγροτικῆς παραγωγῆς.

§95Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Συνεπῶς, πρόκειται περὶ ποσοστῶν, τὰ ὁποῖα ἀπεικονίζουν τὴν ποσοστιαίαν συμμετοχὴν τῶν ἐν λόγῳ προϊόντων εἰς τὸ σύνολον τῆς ἀγροτικῆς παραγωγῆς. Δηλαδή, αὐξανομένης τῆς ἀγροτικῆς παραγωγῆς, λόγῳ αὐξήσεως τῆς παραγωγῆς ἐπὶ ὡρισμένων τομέων, ἔχομεν αὔξησιν τῆς ποσοστιαίας συμμετοχῆς τῶν τομέων αὐτῶν καὶ ποσοστιαίαν μείωσιν τῶν ἄλλων τομέων, χωρὶς αὐτὸ νὰ σημαίνῃ, ὅτι δὲν πρόκειται νὰ αὐξηθοῦν καὶ οἱ τομεῖς αὐτοὶ (οἱ ὁποῖοι ἐμφανίζονται μὲ μειουμένην ποσοστιαίαν ἀναλογίαν), εἰς ἀπολύτους ἀριθμούς.

§96Η. ΗΛΙΟΥ. Ἐπειδὴ δὲν ἔχω ἐδῶ ὁλόκληρον τὸ σῶμα τοῦ πενταετοῦς προγράμματος, δὲν δύναμαι νὰ σᾶς δώσω ὑπεύθυνον ἀπάντησιν περὶ αὐτοῦ. Βλέπετε, ἐκάματε μίαν πολυτελῆ δαπάνην. Ἐδώσατε εἰς ὅλας τὰς ἐφημερίδας κολοσσιαῖα ποσὰ διὰ νὰ δημοσιεύσουν τὸ πενταετὲς πρόγραμμα, πλὴν δύο ἐφημερίδων, μιᾶς «ἀντεθνικῶς δρώσης» τὸ πρωῒ καὶ μιᾶς δυσαρέστου τὸ ἀπόγευμα, ἐδώσατε 180.000 δραχμὰς εἰς κάθε ἐφημερίδα διὰ τὸν σκοπὸν τοῦτον καὶ δὲν διαθέτετε 10.000 περίπου δραχμῶν, αἱ ὁποῖαι θὰ ἤρκουν διὰ νὰ τυπωθῇ ἕνα τεῦχος, τὸ ὁποῖον θὰ διενέμετο εἰς τοὺς 300 βουλευτάς, οἱ ὁποῖοι, τέλος πάντων, ὑποτίθεται, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ τὸ γνωρίζουν διὰ νὰ συμβάλουν, κατὰ ἕνα τρόπον, εἰς τὴν ἐπεξεργασίαν του. Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι μὲ 10.000 δραχμάς, θὰ ἠδύνατο νὰ τυπωθῇ ἕνα τεῦχος τοῦ 5ετοῦς προγράμματος καὶ οἱ 300 βουλευταί, θὰ ἠδύναντο νὰ λάβωσι γνῶσιν τοῦ 5ετοῦς προγράμματος, ἀντὶ δαπάνης ἴσης πρὸς τὸ 1)20 ἐκείνης, ἡ ὁποία ἐδαπανήθη διὰ τὴν δημοσίευσιν τοῦ προγράμματος ὑπὸ μιᾶς καὶ μόνον ἐφημερίδος.

§97Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Δὲν ἔπρεπε σεῖς, κ. συνάδελφε, ὁ ὁποῖος γνωρίζετε πόσον προσηλωμένος εἶμαι εἰς τὸ Κοινοβουλευτικὸν Πολίτευμα, νὰ ὑποθέσητε, ὅτι δὲν θὰ ἐκτυπωθῇ εἰς τεῦχος τὸ 5ετὲς πρόγραμμα καὶ δὲν θὰ διανεμηθῇ εἰς τοὺς βουλευτάς. Ἐπειδή, ὅμως, δὲν εἶναι εὔκολος ἡ ἐκτύπωσις εἰς τεῦχος, ὅπως εἶναι εὔκολος ἡ δημοσίευσις διὰ τῶν ἐφημερίδων, ἐδημοσιεύθη εἰς τὰς ἐφημερίδας. Πάντως, ἐστάλησαν ἀρκετὰ πολυγραφημένα ἀντίτυπα εἰς τὴν βιβλιοθήκην τῆς Βουλῆς, διὰ νὰ λάβουν γνῶσιν ὅσοι ἐκ τῶν συναδέλφων ἐπιθυμοῦν, μέχρις ὅτου ἐκδοθῇ τὸ τεῦχος. Ἐπίσης, πρέπει νὰ γνωρίζητε, ὅτι τὸ Ἐθνικὸν Τυπογραφεῖον, λόγῳ ἀπασχολήσεως, δὲν εἶναι τόσον ταχὺ εἰς τὴν ἐκτύπωσιν τοιούτων τευχῶν.

§98Η. ΗΛΙΟΥ. Ἔλεγον λοιπόν, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι τὸ λάδι, τὸ κρασὶ καὶ τὸ σιτάρι, θὰ μειωθοῦν κατὰ 25%. Ὁ βάμβαξ θὰ αὐξηθῇ κατὰ 25% καὶ τὰ λοιπὰ γεωργικὰ προϊόντα, καθὼς καὶ ὁ καπνός, θὰ παραμείνουν εἰς τὸ αὐτὸ ὕψος. Ἔκαμον, κύριοι βουλευταί, αὐτὴν τὴν παρατήρησιν, διότι μὲ τὴν μείωσιν κατὰ 25% τοῦ λαδιοῦ, τοῦ κρασιοῦ καὶ τοῦ σιταριοῦ, φοβοῦμαι, ὅτι ἐπέρχεται καὶ ἀπόλυτος μείωσις τῆς παραγωγῆς.

§99Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Σεῖς παρεδέχθητε προηγουμένως, ὅτι δὲν πρόκειται περὶ μειώσεως. Αὐτὴ ὅλη ἡ μεταβολὴ τῆς ποσοστιαίας ἀναλογίας ἑκάστου τῶν προϊόντων εἶναι ἀκριβῶς ἡ ἀναδιάρθρωσις, ἡ ὁποία ἐπέρχεται εἰς τὴν ἀγροτικὴν οἰκονομίαν, ἀλλὰ δὲν ἔχομεν μείωσιν κανενὸς προϊόντος.

§100Η. ΗΛΙΟΥ. Ὁπωσδήποτε, καθὼς βλέπετε, κύριοι συνάδελφοι, αὐτὰ εἶναι τὰ εἴδη τὰ ὁποῖα ἐνοχλοῦν. Σχετικῶς μὲ τὰς ἀναδιαρθρώσεις, κατὰ τὰς πληροφορίας ποὺ μᾶς δίδει ἕνα δελτίον πληροφοριῶν, τὸ πρᾶγμα ἐμφανίζεται ὡς ἑξῆς: «...... (ἀναγινώσκει) ......».

§101Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Τὶ δελτίον εἶναι αὐτό, κ. συνάδελφε, καὶ πῶς λέγεται;

§102Η. ΗΛΙΟΥ. Λέγεται «Βαλκάνια» καὶ εἶναι κυβερνητικῆς ἐμπνεύσεως.

§103Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Ἐγὼ δὲν τὸ γνωρίζω τὸ δελτίον αὐτό. Σεῖς, σᾶς ἐρωτῶ, τὸ παρουσιάζετε ὡς ἐπίσημον δημοσίευμα;

§104Η. ΗΛΙΟΥ. Ὡς φύλλον κυβερνητικόν. Λέγει περαιτέρω, κύριοι συνάδελφοι, τὸ δελτίον, περὶ οὗ ὁ λόγος: «... ...... (ἀναγινώσκει) ......». Αὐτό, κύριοι συνάδελφοι, εἶναι ἐκτὸς ἀπὸ τὸ κόψιμο τοῦ κ. Ζολώτα εἰς τὰς πιστώσεις, μία ἄλλη μέθοδος κοψίματος. Καὶ ὅλα αὐτά, διὰ νὰ φθάσωμεν εἰς τὴν Κοινὴν Εὐρωπαϊκὴν Ἀγοράν, ποὺ δὲν γνωρίζω τὶ εἶναι ἐκεῖνο, ποὺ ἑλκύει τὴν Κυβέρνησιν. Πρόκειται, κύριοι συνάδελφοι, περὶ μαγνητικῆς καταστροφῆς τῆς χώρας. Εἶναι δεδομένον, κύριοι, ὅτι ὁσάκις περιοχαὶ πλούσιαι καὶ πτωχαὶ συνεχωνεύθησαν εἰς εὐρύτερον τελωνειακὸν χῶρον, αἱ πλούσιαι γίνονται πλουσιώτεραι καὶ αἱ πτωχαὶ καθίστανται πτωχότεραι. Τοιοῦτον προηγούμενον, εἶναι τὸ προηγούμενον τῆς Ἰταλικῆς ἑνότητος, ἐδῶ καὶ 100 χρόνια, μὲ τὸν Γαριβάλδην. Παρὰ τὸ γεγονὸς τῆς ὑπάρξεως ἑνότητος καὶ ὁμοιογενείας τοῦ πληθυσμοῦ, ὁ πλούσιος Βορρᾶς τῆς Ἰταλίας ἔγινε πλουσιώτερος καὶ ὁ Νότος, μετὰ ἀπὸ 100 χρόνια, γίνεται ἀκόμη πτωχότερος καὶ ἀποτελεῖ τὸ μέγα πρόβλημα τῆς Ἰταλίας. Ἡ ἔνταξίς μας εἰς τὴν ἑνιαίαν ἀγορὰν θὰ σημάνῃ τὴν ἄνευ προηγουμένου καταστροφὴν σημαντικῶν οἰκονομικῶν μέσων τῆς χώρας μας. Τὸ Ἐμπορικὸν Ἐπιμελητήριον εἰς μίαν ἔκθεσίν του, δημοσιευθεῖσαν τὸ ἔτος 1956, ὑπολογίζει, ὅτι ἐπὶ τῆς βιομηχανικῆς παραγωγῆς, τὸ ἐκ 17.600.000.000 ἐτήσιον εἰσόδημα αὐτῆς, θὰ μειωθῇ κατὰ 8.200.000.000 δραχμὰς ἐτησίως. Ἀπὸ τοὺς 142.000 ἐργάτας ποὺ ἐργάζονται εἰς τὴν βιομηχανίαν, θὰ μείνουν ἀπασχολούμενοι μόνον 67.600. Ἀπὸ ἐπενδύσεις παραγωγικῶν κεφαλαίων 400 ἑκατομμυρίων δολλαρίων, θὰ μείνουν 192 ἑκατομμύρια δολλάρια πρὸς ἐκμετάλλευσιν. Κατὰ τὸν καθηγητὴν τοῦ Πανεπιστημίου, τῆς Πολιτικῆς Οἰκονομίας, κ. Στεφανίδην: «Προσχώρησις τῆς Ἑλλάδος εἰς τὴν τελωνειακὴν αὐτὴν ἕνωσιν, θὰ ἔχῃ ὡς ἀποτέλεσμα ...... (ἀναγινώσκει) ......». Δὲν σᾶς ἀπασχολῶ περισσότερον, ἀλλὰ εἶναι ἕνας ἀπὸ τοὺς λόγους, διὰ τοὺς ὁποίους ἐπιδιώκεται ἡ ἀναδιάρθρωσις, ἡ προσπάθεια ἐντάξεως εἰς τὴν Κοινὴν Ἀγοράν. Ἀλλά, λέγουν, θὰ γίνῃ ἀνάπτυξις διὰ ξένων κεφαλαίων καὶ ἀντὶ ἀναπτύξεως, γίνεται μία ἐσπευσμένη ἀπεμπόλησις τοῦ ἐθνικοῦ πλούτου. Ἐκάμαμεν μὲ χρήματα τοῦ λαοῦ τὰ Διϋλιστήρια, τὰ παρεδώσαμεν πρὸς μονοπωλιακὴν ἐκμετάλλευσιν εἰς τὴν Ἑταιρείαν SOCONY, Νιάρχου κλπ.

§105ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Καὶ ηὐξήθη καὶ τὸ κόστος τῶν καυσίμων.

§106Η. ΗΛΙΟΥ. Μάλιστα.

§107Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Αὐτὸ δὲν εἶναι ἀκριβές, δὲν ἠμπορεῖτε νὰ λέτε αὐτὰ τὰ πράγματα καὶ νὰ ἀκούωνται κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον. Ἐδῶ εἶναι γεγονός, ὅτι τὸ Διϋλιστήριον πωλεῖ εἰς τὰς διεθνεῖς τιμάς, δηλαδή, τὶ σημαίνει αὐτό; Σημαίνει, ὅτι καὶ ἐὰν δὲν εἶχε γίνει τὸ Διϋλιστήριον, ἐφ’ ὅσον ἡ φορολογία θὰ ἦτο οἵα εἶναι σήμερον, αἱ τιμαὶ τῶν καυσίμων θὰ ἦσαν αἱ σημεριναί. Μὲ τὴν διαφοράν, ὅτι ἀπέκτησαν ἐργασίαν 500 καὶ πλέον Ἕλληνες καὶ ὅτι κερδίζει καὶ τὸ Δημόσιον 14.000.000 δολλάρια καὶ ὅτι κερδίζομεν καὶ ἀντίστοιχον συνάλλαγμα. Μὴ καταφέρετε τοιαῦτα πλήγματα, κατὰ τῆς ἐγνωσμένης σοβαρότητός σας.

§108Η. ΗΛΙΟΥ. Πιστεύω, ὅτι ἔχετε πέρα γιὰ πέρα ἄδικον. Δὲν ἐπιμένω καὶ δὲν θὰ ἐπιμείνω πολύ, διὰ τὸν λόγον, ὅτι εἰς μίαν γενικὴν οἰκονομικὴν ἐπερώτησιν, ἡ ἀνάπτυξις μεμονωμένως τοῦ θέματος τῶν Διϋλιστηρίων, θὰ χαλοῦσε μίαν συμμετρίαν, τὴν ὁποίαν πρέπει νὰ ἔχῃ ἡ διαχείρισις ἑνὸς θέματος αὐτοῦ τοῦ εἴδους. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον εἶναι βεβαιωμένον, εἶναι ὅτι ἡ ἐνέργεια — καὶ φυσικὰ πετρέλαιον, βενζίνη κλπ. εἶναι ἐνέργεια καὶ συντελεστὴς κόστους μιᾶς σειρὰς ὅλων προϊόντων — εἶναι ὑπόθεσις οἰκονομικῆς ὑποδομῆς. Καὶ ὅταν λέγωμεν, ὅτι πρέπει νὰ κάμωμεν τὴν οἰκονομίαν μας ἀνταγωνιστικήν, ὅτι πρέπει νὰ δημιουργήσωμεν ὅρους διὰ τὴν οἰκονομίαν μας, ὥστε νὰ ἠμπορέσῃ ἐν καιρῷ νὰ ἀναχθῇ εἰς τὴν θύελλαν τῶν ἀνοικτῶν θαλασσῶν τοῦ ἐλευθέρου ἀνταγωνισμοῦ καὶ τῶν εὐρυτέρων οἰκονομικῶν χώρων, διατὶ κάμνομεν τὰ ἔργα αὐτὰ τῆς οἰκονομικῆς ὑποδομῆς; Διὰ νὰ ἀγοράζωμεν — ἐγὼ πιστεύω ἀκριβότερα, δὲν ἔχω τὰ στοιχεῖα καὶ τὸν φάκελλον τῶν Διϋλιστηρίων μαζύ μου, θὰ σᾶς ἀπαντήσῃ ὁ κ. Κιτσίκης ποὺ τὸν ἔχει — ἀλλὰ διὰ νὰ ἀγοράζωμεν εἰς τὴν ἰδίαν τιμήν; Καὶ διατὶ εἰς τὴν ὑπόθεσιν τοῦ Διϋλιστηρίου, πέραν αὐτοῦ, δὲν δέχεσθε, ὅτι ὑπῆρξε καὶ τὸ ἄλλο βαρύτατον σφάλμα, ὅτι τὸ ἐδώσατε εἰς ξένα μονοπώλια, δηλαδή, εἰς τὴν ἑταιρίαν SOCONY, ἡ ὁποία εἶναι γνωστόν, ὅτι καὶ πολέμους ὀργανώνει διὰ τὴν διατήρησιν τῶν ἀγορῶν καὶ τῶν πρώτων εἰδῶν πετρελαίων καὶ τῶν ἀγορῶν καταναλώσεως, τὸ ἐδώσατε προνομιακῶς ἐπὶ δέκα ἔτη, μὲ αὐτὰς τὰς τιμάς, τὰς ὁποίας ἐδώσατε, ἐπὶ καταβολῇ ἐλευθέρου συναλλάγματος ἀποστερήσαντες τὴν Ἑλληνικὴν οἰκονομίαν, τὴν Ἑλληνικὴν ἀγροτικὴν παραγωγὴν τῆς δυνατότητος νὰ εἰσάγῃ τὸ ἴδιον πετρέλαιον ἀπὸ τὴν Ρωσίαν, τὴν Ρουμανίαν, ἀπὸ ὁπουδήποτε ἀλλοῦ, μὲ χρησιμοποίησιν ὡς μέσον πληρωμῆς ἀγροτικῶν προϊόντων, τὰ ὁποῖα διεκηρύχθη, ὅτι θὰ ἦσαν εὐπρόσδεκτα καὶ τὰ ὁποῖα θὰ ἔλυον κατὰ μέγα μέρος τὸ φρικτὸ δρᾶμα, καὶ θὰ ἀνεκούφιζον ἀπὸ τὴν μαύρην δυστυχίαν τὴν ἀγροτικὴν τάξιν ἡ ὁποία ὑποφέρει σήμερον.

§109Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Νὰ μοῦ ἐπιτρέψετε νὰ σᾶς ὑπενθυμίσω....

§110Η. ΗΛΙΟΥ. Θὰ μεταφερθῶμεν ἔτσι εἰς τὴν ὑπόθεσιν τῶν Διϋλιστηρίων καὶ σᾶς εἶπα, ὅτι διὰ τὸ ζήτημα αὐτὸ κατὰ τὴν γενομένην κατανομὴν ὕλης εἶναι ἁρμόδιος καὶ ἕτοιμος ὁ κ. Κιτσίκης, ὁ ὁποῖος θὰ πάρῃ τὸν λόγον ἀμέσως.

§111Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε, σᾶς παρακαλῶ πολύ, νὰ σᾶς ὑπενθυμίσω, ὅτι ὅταν συνεζητεῖτο τὸ νομοσχέδιον περὶ τῆς κυρώσεως τῆς συμβάσεως ἐκείνης, ἐλέχθη — καὶ θὰ ἔπρεπε νὰ τὸ ἐνθυμῆσθε — ὅτι εἴχομεν μίαν προσφορὰν ἀπὸ τὴν Σοβιετικὴν Ἕνωσιν, νομίζω, διὰ 600 ἢ 700 χιλιάδας τόννους, διὰ δύο ἢ τρία ἔτη μόνον, χωρὶς ἀνάληψιν οἱασδήποτε ὑποχρεώσεως διὰ τὸν περαιτέρω ἐφοδιασμόν μας. Ὅτι δὲ καὶ σήμερον, ἐὰν δὲν ἀπατῶμαι, ποσότης 500.000 τόννων ἀργοῦ πετρελαίου εἰσάγεται ἀπὸ τὴν Σοβιετικὴν Ἕνωσιν διὰ τοῦ Κλῆρινγκ καί, συνεπῶς, διὰ ἀνταλλαγῆς ἀγροτικῶν προϊόντων.

§112Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Ἀντὶ νὰ ἔχετε τὸ 100% ἔχετε τὸ 30%.

§113Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Ἐν πάσῃ περιπτώσει ἦτο διὰ 700.000 τόνους, ἐὰν δὲν μὲ ἀπατᾶ ἡ μνήμη, διὰ τρία χρόνια, χωρὶς τὴν ἀνάληψιν ὑποχρεώσεως περαιτέρω, ἐνῷ τώρα ἔχομεν τὴν εὐχέρειαν τῆς διαπραγματεύσεως καὶ τὸ κάμνομεν.

§114Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Προφανῶς δὲν ἐνθυμεῖσθε καλῶς τὴν ὑπόθεσιν καὶ δι’ αὐτὸ μὴ ἐπιμένετε.

§115Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριοι συνάδελφοι, φοβοῦμαι, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν συζήτησιν μὲ διακοπὰς τοιαύτας καὶ μάλιστα ἐπὶ λεπτομερειῶν. Παραδέχομαι, ἐνδεχομένως, ὅτι σὲ μίαν ἐκτεταμένην ἐπερώτησιν μὲ πολλὰς πτυχάς, μιὰ διακοπὴ ἠμπορεῖ νὰ διευκρινίσῃ κἄτι τι ἄξιον λόγου καὶ ἐπὶ τοῦ ὁποίου, ἐνδεχομένως, ὁ κ. Ὑπουργός, ἔχει εἰς μίαν λεπτομέρειαν περισσότερον δίκαιον παρὰ ὁ ἐπὶ τοῦ βήματος οἱοσδήποτε ἀγορητής. Δὲν ἀποκλείεται αὐτὸ θεωρητικῶς, ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατὸν προκειμένου περὶ μιᾶς ἐκτεταμένης ἐπερωτήσεως, πολυπλεύρου, δὲν εἶναι δυνατὸν αἱ ἐπὶ ἐπουσιωδῶν σημείων, ἀμφισβητήσεις νὰ ἀνάγωνται εἰς συζήτησιν μακράν, διότι τότε, δὲν φθάνομεν πουθενά. Ἐγὼ λέγω ἁπλῶς, ὅτι ἔγινε μία ἀπεμπόλησις ἐθνικῶν ἐπιχειρήσεων καὶ ἐθνικοῦ πλούτου, ὄχι μόνον μὲ τὴν ἐγκατάστασιν ξένων ἐπιχειρήσεων, ἀλλὰ ἰδίως μὲ τὴν ἐπιβολὴν τῶν χειρῶν τοῦ ξένου κεφαλαίου ἐπὶ τῶν πηγῶν τοῦ ὀρυκτοῦ, τοῦ ὑπογείου πλούτου τῆς χώρας κατὰ τρόπον, ὁ ὁποῖος μαρτυρεῖ τοὐλάχιστον κακὴν μεταχείρισιν καὶ ἐκμεταλλευτικήν. Ἀπὸ μίαν πρόσφατον εἴδησιν πληροφορούμεθα, ὅτι ἡ γνωστὴ καὶ ἀπασχολήσασα διὰ μακρῶν τὴν προηγουμένην Βουλήν, ἑταιρεία ἐκμεταλλεύσεως τῆς Βάβδου, τὴν ὁποίαν κατὰ τὸ πενταετὲς πρόγραμμα πρόκειται νὰ τὴν ἐφοδιάσωμεν μὲ τὴν ἱκανότητα νὰ ἱδρύσῃ καὶ ἄλλας βιομηχανίας πυριμάχων, δὲν ξεύρω ποῦ ἀλλοῦ, παρουσίασε τιμολόγιον ἐξαγωγῶν διπύρου μαγνησίας πρὸς 35,5 δολλ. κατὰ τόννον καὶ ἡ ἐπιτροπὴ τιμολογίων τοῦ ἐμπορικοῦ καὶ βιομηχανικοῦ ἐπιμελητηρίου Ἀθηνῶν διεπίστωσεν, ὅτι οἱ διεθνεῖς τιμαί, ἦσαν 55 ἀντὶ 35,5 δολλάρια, δηλαδή, σχεδὸν τὸ διπλό, πάντως 60– 65% πάρα πάνω. Ὡς γνωστὸν δέ, ὡς ἐνθυμεῖσθε ἀπὸ τὴν σύμβασιν, ἐπὶ τοῦ ὕψους τῶν τιμολογίων ρυθμίζεται ἡ συμμετοχὴ τῆς Ἑλληνικῆς οἰκονομίας καὶ τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου εἰς τὰ κέρδη. Σήμερον καὶ εἰς τὰ πετρέλαια καὶ εἰς ἕνα σωρὸ μεταλλεῖα, γίνονται ἐκχωρήσεις. Ἑπομένως ἔχομεν εἰσβολὴν εἰς τὴν ἀγοράν μας, ξένων προϊόντων ἄνευ φραγμοῦ, συμφωνίας ἐγκαταστάσεως, ἰδιοποιήσεως ἐθνικοῦ πλούτου, τελωνειακὰς προσαρτήσεις καὶ ἐπὶ πλέον, στρατιωτικὰς δαπάνας βαρυτάτας. Ἔχομεν ἕνα σωρὸ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα προσδιορίζουν περαιτέρω ὑποτέλειαν καὶ ἐξάρτησιν τῆς χώρας. Διὰ τὴν πορείαν πρὸς τὴν χειραφέτησίν μας, δὲν ὑπάρχει ἄλλος δρόμος. Ἕνας εἶναι: Ἡ ἐκβιομηχάνισις καὶ μάλιστα μεγάλη βαρειὰ βιομηχανία. Αὐτὸς πρέπει νὰ εἶναι ὁ ὑπ’ ἀριθ. 1 στόχος τῆς οἰκονομικῆς μας ἀναπτύξεως. Δυστυχῶς, τὸ πενταετὲς πρόγραμμα ἐπὶ τοῦ ὁποίου συστηματικώτερον θὰ ἀσχοληθῇ ὁ φίλος μου κ. Κιτσίκης, ἀφίνει πολλὰς ἀπορίας. Πρῶτα–πρῶτα δι’ ἐμὲ ὑπὸ τὰς συνθήκας αὐτὰς τῆς μελούσης εἰσόδου εἰς τὴν Κοινὴν Εὐρωπαϊκὴν Ἀγοράν, ὅπου ἕνας τεράστιος ὁδοστρωτήρας, θὰ συντρίψῃ τὴν μισὴν βιομηχανίαν καὶ θὰ καταστήσῃ μὴ βιώσιμον τὴν ἤδη βιώσιμον, εἶναι ἄδηλον πῶς σκέπτονται ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι προγραμματίζουν σήμερον, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ φθάσουν εἰς ἕνα πενταετὲς πρόγραμμα οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως. Ἔπειτα εἰς πολλὰ σημεῖα τὸ πρόγραμμα φαίνεται περισσότερον εὔκολον παρὰ συγκεκριμένη θεμελίωσις συγκεκριμένος στόχος καὶ ἰδίως ἐλλείπει ἡ ἱεράρχησις. Δὲν λύει τὸ πρόγραμμα τὰς ἀπασχολήσεις, διότι καὶ τὸ 1964 καὶ τὸ 1969 θ’ ἀφήσῃ ἄνευ ἀπασχολήσεως, τόσους ὅσοι καὶ σήμερον εἶναι ἄνευ ἀπασχολήσεως, ἐὰν τυχὸν ἤθελε πραγματοποιηθῆ εἰς τὸ σύνολόν του. Παρουσιάζει ἕνα ἔλλειμμα καταναλώσεως τροφίμων, περίπου 7 δισεκατομμύρια δραχμ., δηλαδή, ἐνῷ τὸ 1959 ἔχει ἡ χώρα καταναλισκόμενα τρόφιμα, παραγωγὴν μετ’ ἀφαίρεσιν ἐξαγωγῶν καὶ πρόσθεσις εἰσαγωγῶν 23 δισεκατομμύρια, προβλέπεται τὸ 1969 26 δισεκατομμύρια, ἀλλὰ προβλέπεται... (ἀναγινώσκει).... Ἑπομένως, ἔχομεν μίαν ἐλλειμματικότητα 7 δισεκ. Δὲν παρουσιάζεται οὐδεμία διαρθρωτικὴ ἀλλαγὴ τῆς οἰκονομίας μας. Ἡ γεωργία ἔχει τὰ 33% τὸ 1959, τὰ 29% τὸ 1964. Ἡ βιομηχανία τὰ 27% τὸ 1959, τὰ 30% τὸ 1964. Αἱ ὑπηρεσίαι, αὐτὸς ὁ σκοτεινός, νοθευμένος καὶ ἐν πάσῃ περιπτώσει δημιουργῶν συγχύσεις τομεύς, ἔχει τὰ 40% τὸ 1951, τὰ 41% τὸ 1964. Δηλαδή, οὐσιαστικὰ δὲν ἀλλάζει ἡ διάρθρωσις, ἡ σφοκτούρα τῆς οἰκονομίας μας. Μένομεν πάντοτε μία χώρα ἀγροτικὴ κατὰ κύριον λόγον. Αἱ κυριώτεραι ἐξαγγελλόμεναι βιομηχανίαι ἐξαγγέλλονται ὡς ἀνατιθέμεναι πρὸς μελέτην, θὰ μελετηθῇ ἐὰν θὰ γίνουν, πῶς θὰ γίνουν, ποὺ θὰ γίνουν καὶ κατὰ ποῖον σύστημα θὰ γίνουν. Ὑπάρχουν μερικοὶ ἀριθμοὶ τόσον περίεργοι καὶ αὐθαίρετοι, ὥστε μοῦ ἐκίνησαν τὴν περιέργειαν, ἀκόμη καὶ διὰ τὴν σοβαρότητα ἀλλοδαπῶν καὶ ἡμεδαπῶν προσωπικοτήτων, οἱ ὁποῖοι συνέπραξαν. Ἂς πάρωμεν ἕνα παράδειγμα. Συμμετοχὴ τοῦ οἰκισμοῦ εἰς τὰς ἰδιωτικὰς ἑταιρείας. Λέγομεν, ὅτι γίνονται ἐπενδύσεις ἐπενδύσεις μὲ τὴν ἀνέγερσιν πολυκατοικιῶν. Δὲν παρέχεται ἀπασχόλησις παρὰ μόνον ὅσον κτίζεται μία πολυκατοικία. Ἐν πάσῃ περιπτώσει ἡ συμμετοχὴ τοῦ οἰκισμοῦ τὸ 1958 εἰς τὰς ἰδιωτικὰς ἐπενδύσεις, ἐξαιρουμένων τῶν πλοίων, διὰ τὰ ὁποῖα εἶναι ἡ ἀλλαγὴ σημαίας καὶ δὲν ἠμποροῦμεν νὰ τὰ θεωρήσωμεν καὶ αὐτὰ ὡς ἐπενδύσεις, εἶναι 60%, δηλαδή, πᾶνε εἰς 10.165 ἑκ. καὶ τὰ 6.100 ἑκ. οἰκισμός. Τώρα αἱ προβλέψεις. Μετὰ μίαν δεκαετίαν ὑπάρχει μία πρόβλεψις περίεργος καὶ μία αὐθαίρετος. Ἡ περίεργος. Εἰς τὴν δεκαετίαν ἡ ἀναλογία θὰ εἶναι 20,2% εἰς ἀπολύτους ἀριθμοὺς 54 δισεκ. Δηλαδή, 5 δισεκατομμύρια τὸν χρόνον καὶ εἰς ἀπολύτους ἀριθμοὺς ὀλιγώτερον ἀπὸ τώρα καὶ ἐν τούτοις, ἐνῷ ὀλιγοστεύῃ ἡ ἐπένδυσις, σήμερον τὸ συνολικὸν ὕψος τῶν ἐνοικίων, ὄχι τῶν ἐνοικίων τῶν οἰκιῶν αἱ ὁποῖαι ἐκτίσθησαν ἐφέτος, ἀλλὰ ὅλων τῶν οἰκιῶν καὶ τῶν καταστημάτων, τὰ ὁποῖα ἔχουν κτισθῆ ἀπὸ καταβολῆς κόσμου καὶ ὑπάρχουν εἰς τὴν Ἑλλάδα προβλέπεται διπλασιασμὸς τοῦ συντελεστοῦ διὰ τὸ ἐθνικὸν εἰσόδημα. Μέχρι σήμερον παρουσιάζεται εἰς τὸν τομέα «ὑπηρεσίαι» ὡς συντελεστὴς ἐθν. εἰσοδήματος 4%. Τὸ 1969 τὰ ἐνοίκια, τὰ ὁποῖα θὰ πέφτουν ἐν τῷ μεταξύ, λόγῳ πληθώρας στέγης, θὰ εἶναι 8.300 ἑκατ. Πῶς μειουμένης τῆς ἐπενδύσεως, ἐνῷ ἕως τώρα ἐπενδύετο τὸ διπλάσιον, θὰ ἔχῃ διπλασιασθῆ καὶ πλέον τὸ ἐθνικὸν εἰσόδημα, τὸ προερχόμενον ἐξ ἐνοικίων ἀπὸ τώρα ἕως τὸ 1969; Καὶ κἄτι τι τελείως ἀνεξήγητον, ἀλλὰ ὑπάρχει καὶ τὸ αὐθαίρετον. Μὲ ποῖον τρόπον θὰ πείσετε ἐκεῖνον, ὁ ὁποῖος κτίζει, ἀλλὰ δὲν κάμει ἀλουμίνιον, κτίζει ἀλλὰ δὲν κάμει χαλυβουργεῖον, κτίζει, ἀλλὰ δὲν κάμει ἐργοστάσιον, μὲ ποῖον τρόπον θὰ προσανατολίσετε αὐτὸ τὸ ἰδιωτικὸν κεφάλαιον εἰς τὸ νὰ μὴ ἐπενδύσῃ πλέον τὰ 60%, ἀλλὰ νὰ ἐπενδύσῃ τὰ 20%; Δὲν φαίνεται τίποτε μέσα εἰς τὸ πρόγραμμά σας. Εἶμαι σύμφωνος, ὅτι εἶναι νοσηρὸν τὸ νὰ ἐπενδύωνται εἰς οἰκισμόν, εἶμαι σύμφωνος, ὅτι χρειάζεται νὰ εὑρεθῇ τρόπος, νὰ μελετηθῇ μέθοδος νὰ ἐπενδυθοῦν βιομηχανικῶς, παραγωγικῶς ἀλλοῦ. Ἀλλὰ κατὰ ποῖον τρόπον; Εἶναι τέλος πάντων αὐθαίρετον. Γενικώτερον εἰς ὅσα λέγετε καὶ εἰς τοὺς Ἑλληνικοὺς λογαριασμοὺς καὶ τὰ στοιχεῖα τὰ πανηγυρικὰ καὶ εἰς τὸ πρόγραμμα περὶ ἐπενδύσεων εἶναι ἄξια ἐρεύνης τινος. Πρῶτα–πρῶτα ἔχομεν τὸ κεφάλαιον πλοῖα. Ἡ ἀλλαγὴ τοῦ πανιοῦ ἐπιφέρει αὔξησιν τῆς ἐπενδύσεως, ἡ ἀλλαγὴ τῆς σημαίας, ἡ ἀλλαγὴ ἑνὸς τεμαχίου ὑφάσματος. Ἐὰν αὔριον γίνῃ ὑπαναχώρησις, θὰ ἔχωμεν ἀρνητικὸν ἀριθμὸν ἐπενδύσεων; Εἰς τὸν ἐλεύθερον Παναμᾶν παρουσιάζονται ἐπενδύσεις πλοίων; Εἶναι κἄτι τι τὸ ἀσύλληπτον. Οὔτε δημοσιονομικὸν ἔσοδον ὑπάρχει, οὔτε πρόσθετος ἀπασχόλησις παρέχεται, οὔτε συνάλλαγμα, οὔτε τίποτε. Ὑπὸ τοὺς ὅρους φυσικὰ τοῦ νόμου τοῦ 1953 περὶ εἰσροῆς ξένου συναλλάγματος ὕψωσις Ἑλληνικῆς σημαίας δὲν αὐξάνονται, οὔτε κατὰ μίαν δραχμὴν τὰ ἔσοδα.

§116ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Αὐξάνονται, διότι ἔχομεν ἓν φορολογικὸν ἔσοδον μόνον εἰς τὸν προϋπολογισμόν.

§117Η. ΗΛΙΟΥ. Ἐκεῖνο τὸ ἀπελάχιστον, τὸ ὀλιγώτερον ἀπ’ ὅ,τι πληρώνουν ὅλοι οἱ θυρωροὶ τῆς Ἑλλάδος φόρον εἰσοδήματος. Ἐπὶ τῶν ὑπολοίπων, ἀπὸ τὸ 1958 ἡ αὔξησις τῶν ἐπενδύσεων ἦτο 17% ἐν σχέσει πρὸς τὸ 1957, τὸ 1959 ἦτο μόνον 5%, ἐν σχέσει πρὸς τὸ 1958. Ἀλλὰ καὶ αὐτὸ ὀφείλεται εἰς αὔξησιν τῶν δημοσίων ἐπενδύσεων κατὰ 28%, ἐνῷ αἱ ἰδιωτικαὶ ἐσημείωσαν μείωσιν. Φυσικὰ ἡ ποιότης τῶν ἐπενδύσεων εἶναι τρομερά. Οἰκισμὸς 46% τοῦ συνόλου, ἢ 60% τῶν ἰδιωτικῶν. Ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τὰ ξένα κεφάλαια, τὰ εἰσρέοντα, σχετικῶς μικρὸν τμῆμα διατίθεται εἰς παραγωγικὰς ἐπενδύσεις. Μὴ νομίζετε, λοιπόν, ὅτι τὸ ξένον κεφάλαιον ἐπενδύεται εἰς τὴν παραγωγὴν καὶ τὰς ἀποσβέσεις. Μετὰ τὰς ἀποσβέσεις ἔχομεν σύνολον τοῦ ἐπενδυομένου κεφαλαίου σὲ ὅλην τὴν βιομηχανίαν 166 ἑκατομμύρια δολλάρια, δηλαδή, ὅσον ἐπενδύεται σὲ ἕνα χρόνον σὲ οἰκοδομὲς ἢ κατά τι ὀλιγώτερον. Ἡ πορεία τῆς χρηματοδοτήσεως τῆς οἰκονομίας εἰς καταθέσεις ηὐξήθη ἐφέτος κατὰ 3.800 ἑκατομμύρια, ἡ χρηματοδότησις τοῦ ἰδιωτικοῦ τομέως κατὰ 2.273, ἀλλὰ τὰ 2.273, καθὼς καὶ ἡ αὔξησις τῆς χρηματοδοτήσεως τοῦ 1953 κατὰ 5.300 ἑκατομμύρια, δὲν ἀνταποκρίνονται οὔτε σὲ αὔξησιν τῆς παραγωγῆς, οὔτε σὲ αὔξησιν παραγωγικῶν ἐπενδύσεων, δὲν ηὐξήθη ἡ παραγωγή, ἔχομεν νέες παγωμένες πιστώσεις, ἔχομεν μετατροπὴν ἀπὸ τὰς τραπεζιτικὰς φεουδαρχίας ὑπὲρ εὐνοουμένων γνωστῶν, ἔχομεν μετατροπὴν βραχυπροθέσμων πιστώσεων σὲ μακροπροθέσμους, δηλαδή, ἀποθεματοποίησιν, δηλαδή, ἔχομεν ἐκκολαπτομένην καινούργιαν κρίσιν, διότι ἀποθεματοποίησις ἢ χρηματοδότησις δι’ ἀποθεμάτων ὅταν δὲν αὐξάνεται ἡ κατανάλωσις, ἐγκυμονεῖ καινούργιαν κρίσιν. Χωρὶς νὰ ἐπιμένω, κύριοι, εἰς τὸ πρόγραμμα ἐπὶ τοῦ ὁποίου εἰδικώτερον θὰ ὁμιλήσῃ ὁ κ. Κιτσίκης, ὑπάρχει μία προβλεπομένη αὔξησις τῆς χρηματοδοτήσεώς του. Σὲ μίαν 5ετίαν ὑπολογίζεται, ὅτι θὰ χρειασθοῦν 150 δισεκατομμύρια, ἀπὸ τὰ ὁποῖα τὰ 39 θὰ προέλθουν ἀπὸ ἀναγκαστικὴν ἀποταμίευσιν, δηλαδή, τὰ 35,5 ἀπὸ τὸν προϋπολογισμὸν τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων καὶ 3.5 ἀπὸ τὸν προϋπολογισμὸν νομικῶν προσώπων δημοσίου δικαίου, τὰ 18 ὑπολογίζεται κατὰ τὸ μᾶλλον καὶ ἧττον ἀπὸ κεφάλαια τοῦ ἐξωτερικοῦ. Μένουν 53 δισεκατομμύρια ἐπενδύσεων ἀπὸ ἰδιωτικὰ κεφάλαια. Πῶς θὰ προσανατολισθῇ τώρα τὸ ἰδιωτικὸν κεφάλαιον ποὺ ἔδειξε μεταπολεμικῶς αὐτὴν τὴν ἀπροθυμίαν.....

§118Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Συντονισμοῦ). 150 δισεκατομμύρια εἴπατε;

§119Η. ΗΛΙΟΥ. Μὲ συγχωρεῖται λάθος, κ. Ὑπουργέ, σύνολον 110 δισεκατομμύρια. Λοιπόν, πῶς θὰ προσανατολισθῇ, καὶ μάλιστα εἰς τὰς πρεπούσας, εἰς τὰς προβλεπομένας, εἰς ἐκείνας ποὺ θὰ ἔπρεπε νὰ ἔχουν καὶ χρονολογικῶς καὶ τοπικῶς καὶ ἱεραρχικῶς προσαρμοσθῆ ἐπενδύσεις, πῶς θὰ προσανατολισθῇ τὸ ἰδιωτικὸν κεφάλαιον, ὅταν εἶναι γνωστόν, ὅτι σήμερον, μεταπολεμικῶς, τὸ ἰδιωτικὸν κεφάλαιον ἔχει χάσει ἐκεῖνο τὸ ποσόν, τὸ ὁποῖον ἐπὶ τέλους καὶ δι’ ἡμᾶς ποὺ εἴμεθα ἐναντίον τῆς ἀπόψεως τῆς κεφαλαιοκρατικῆς ἐπενδύσεως τῆς οἰκονομίας— δίδω τὸν ἡρωϊκὸν καὶ πραγματικὸν τόνον, νομιμοποίησις τοῦ ὀφέλους τῆς ἰδιωτικῆς πρωτοβουλίας— νομιμοποιεῖται νὰ κερδίσῃ, νομιμοποιεῖται νὰ πάρῃ ἕνα μερίδιον ἀπὸ τὸ ἐθνικὸν προϊόν, διότι ἐρριψοκινδύνευσε καὶ τὸ κεφάλαιόν του καὶ τὴν ὑπόστασιν. Σήμερον ἔχομεν δημοσιοποίησιν τῆς πίστεως, δημοσιοποίησιν τῶν κινδύνων, ἐὰν δὲν ἠμπορῶ νὰ πληρώσω, θὰ μοῦ δώσῃ προθεσμίαν, θὰ μοῦ δώσῃ εὐκολίαν. Δημοσιοποίησιν τῶν φορολογικῶν βαρῶν, τοὺς φόρους τοὺς πληρώνουν οἱ ἄλλοι, δημοσιοποίησιν τῶν ζημιῶν, διότι οὐσιαστικά, ὁσάκις ἐζημίωσε μία ἐπιχείρησις, καλεῖται τὸ σύνολον νὰ πληρώσῃ καὶ πολὺ πλέον τῆς ζημίας. Εἶναι γνωστὰ τὰ περιστατικὰ τῶν ἀτομικῶν ἰδιοποιήσεων τοῦ ὀφέλους πῶς ὅταν γίνῃ ἐπένδυσις νὰ ἔχῃ αὐτὴν τὴν παραστατικὴν μορφὴν ἕνα τμῆμα τοῦ μεγάλου κεφαλαίου. Ἑπομένως δὲν ἐμπνέει ἐμπιστοσύνην εἰς τὴν μικρὰν ἀποταμίευσιν ἡ ὁποία προτιμᾷ νὰ κάνῃ καταθέσεις εἰς τὸ ταμιευτήριον παρὰ νὰ δημιουργῇ ἕνα ἀκόμη κεφάλαιον, μίαν ἐπένδυσιν. Ἀλλὰ πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ αὐτὸς ὁ προσανατολισμός; Ὑπάρχει, κ. συνάδελφοι, ἕνας νέος κύριος, νέος στὴν ἡλικίαν, ραγδαίας καὶ μεγάλης σταδιοδρομίας, προχειρισθεὶς πρὸ διετίας εἰς ἐγκέφαλον καὶ πρὸ διμήνου εἰς ὑποδιοικητὴν κρατικοῦ ἱδρύματος, δὲν εἶναι αἱ ἐμπνεύσεις του ξέναι πρὸς τὴν ἀσκουμένην πολιτικήν, διότι ἦλθεν ἡ ἐπιβράβευσις τόσον γρήγορα, ἔδωσε μίαν διάλεξιν εἰς τὸ Ἐθνικὸν Τεχνολογικὸν Ἰνστιτοῦτον τὸ 1959 καὶ ἔκτοτε ἤρχισεν ἡ σταδιοδρομία. Βεβαίως, ὁ μέσος ρυθμὸς τῆς ἀναπτύξεως τῆς χώρας κατὰ τὴν 10ετίαν 1949–58 εἶναι 4,7% κατὰ κεφαλήν, ἀλλοῦ εἶναι 10–12% κατὰ κεφαλήν, ἑπομένως δὲν πραγματοποιοῦμεν ἀνάπτυξιν. Πρέπει ὁ ρυθμὸς τῆς ἀναπτύξεως νὰ εἶναι ὑψηλότερος τοῦ σημειουμένου εἰς τὰς ἀνεπτυγμένας χώρας διὰ νὰ καλύπτεται κάθε χρόνον ἕνα μέρος τῆς ἀποστάσεως. Πρέπει νὰ εἶναι ἔστω 8 ἢ 9%. Ἐπενδύομεν ἐτησίως 150 δισεκατομμύρια περίπου δραχμάς. 500 περίπου ἑκατομμύρια δολλάρια, διὰ νὰ φθάσωμεν εἰς τὸ ὕψος 8 ἢ 9%, θὰ χρειασθοῦν ἄλλα τόσα. Ὁ ἐξωτερικὸς δανεισμὸς ἢ ἡ βοήθεια, δὲν ἠμποροῦν νὰ ξεπεράσουν τὰ 50 ἢ 100 ἑκατομμύρια δολλάρια, δὲν ἀπομένει παρὰ νὰ περιορίσωμεν τὰ ἐπίπεδα τῆς καταναλώσεως, δὲν ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ οἰκονομικὴ ἀνάπτυξις χωρὶς περιορισμοὺς τῆς καταναλώσεως, τὸ δίλημμα εἶναι τοῦτο: Συμβιβάζεται ἡ δημοκρατία μὲ τὴν οἰκονομικὴν ἀνάπτυξιν; Ὄχι. Ἐπιβάλλονται τοιαύτης σκληρότητος μέτρα, τοιαύτη ὀργάνωσις τοῦ ἐργατικοῦ δυναμικοῦ, τόσος αὐτοματισμός, ὥστε δύσκολα νὰ πραγματοποιηθῇ εἰς τὰ πλαίσια τῶν σημερινῶν δεδομένων. Αὐτὴ εἶναι ἡ περίληψις τῆς πρὸ 14 μηνῶν δοθείσης διαλέξεως τοῦ κ. Μομφεράτου, 15 δισεκατομμύρια. Καὶ διὰ νὰ εἶναι 8–9% χρειάζεται διπλασιασμὸς τῶν ἐπενδύσεων. Ἐν πρώτοις ἀφορᾷ τὴν ποιότητα τῶν ἐπενδύσεων. Διότι δὲν χρειάζεται διπλασιασμός. Ἀρκεῖ νὰ ἠμπορέσωμεν διὰ καταλλήλων προσανατολισμῶν νὰ ἐπενδύσωμεν ἐκεῖ ποὺ πρέπει, ὥστε νὰ αὐξήσωμεν τὴν παραγωγήν. Ἀγνοεῖται ἐπίσης ἡ ἐργοδοτικὴ ἀνεπάρκεια ἡ ὁποία ἐξεδηλώθη εἰς τὰ πράγματα καὶ ἄλλα τινα, περὶ τῶν ὁποίων ὡς τεχνικὸς θὰ ὁμιλήσῃ ὁ κ. Κιτσίκης. Ἀγνοοῦνται αἱ δυνατότητες ἐκ τοῦ περιορισμοῦ τῶν στρατιωτικῶν δαπανῶν.

§120Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Καὶ ὀλίγον μαϊντανόν.

§121Η. ΗΛΙΟΥ. Δὲν σᾶς ἀρέσει αὐτό; Περίεργον μοῦ φαίνεται. Λέγετε, ὅτι χρειάζεται νὰ περιορίσωμεν τὴν κατανάλωσιν. Ἀλλὰ γιὰ σταθῆτε. Ὅταν λέγετε νὰ περιορίσωμεν τὴν κατανάλωσιν σοβαρολογεῖτε; Ποίαν κατανάλωσιν; Δὲν ἀναφέρεται τὶ συγκεκριμένως. Ὅταν περιορίσωμεν τὴν κατανάλωσιν τῶν χιλίων ἐργαζομένων ἀπὸ ἕνα ἐργοδότην κατὰ 5 δραχμὰς αὐξάνομεν τὴν ὑπεραξίαν κατὰ 5 χιλ. δραχ. τὴν ἰδίαν ἡμέραν διὰ τὸν ἐργοδότην.

§122Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Ποῖος τὰ λέγει αὐτά;

§123Η. ΗΛΙΟΥ. Ὁ κ. Μομφεράτος. Τὸν ἐκάματε ἐπίσης ἐγκέφαλον καὶ μετ’ ὀλίγον ὑποδιοικητὴν τῆς Τραπέζης. Ὅταν λοιπὸν περιορίσωμεν τὸν ἐργάτην ἀφίνομεν περισσότερα περιθώρια εἰς τὸ κέρδος τοῦ ἐργοδότου. Περιορίζομεν τοῦ ἐργοδότου τὴν κατανάλωσιν; Περιορίζομεν τὴν δυνατότητα νὰ πάρῃ κούρσα, νὰ κτίσῃ πολυκατοικίαν, νὰ ταξιδεύῃ εἰς τὸ ἐξωτερικόν; Εἶναι μονόπλευρος ἡ ἀντιμετώπισις. Μὰ αὐτὸ δὲν εἶναι καὶ τόσον ἐπιστημονικόν, δὲν ἀνεκάλυψε ὁ κ. ἐγκέφαλος τὴν πυρίτιδα. Ὁ οἰκονομολόγος Ντάλτον—δὲν γνωρίζω ἐὰν εἶναι Γερμανὸς εἰς ἕνα ἔργον του.

§124Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Πρόκειται, κ. συνάδελφε, περὶ μεταφράσεως εἰς τὴν Γερμανικὴν ἔργον τοῦ Ντάλτον, ἄλλου Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν.

§125Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Ὁ κ. Ζίγδης, τὸ εἶπεν ὀρθῶς.

§126Η. ΗΛΙΟΥ. Ὅπως ἠκούσατε, εἶπον, ὅτι δὲν γνωρίζω. Ἁπλῶς, λοιπόν. «Ἡ πεποίθησις ... (ἀναγινώσκει) ...». Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἐφ’ ὅσον ὁ ἐγκέφαλος τοῦ Μομφεράτου λέγει αὐτά, ἡ Κυβέρνησις πρέπει νὰ συμμορφωθῇ. Καὶ ἔρχεται εἰς τὴν ἐξαγγελίαν τοῦ προγράμματος δημοσίων ἐπενδύσεων, τὴν 9.1.60, ὁ Πρωθυπουργὸς κ. Καραμανλῆς καὶ υἱοθετεῖ τὰς ἀπόψεις του, ὅτι δὲν πρόκειται δηλαδὴ νὰ ἱκανοποιηθῇ κανένα αἴτημα τῶν ἐργαζομένων, διότι θὰ αὐξηθῇ ἡ κατανάλωσις καὶ θὰ ὑπάρξῃ μείωσις τῆς ἀνασυγκροτήσεως καὶ ἐν συνεχείᾳ ἀδυναμία τῶν ἐπενδύσεων. Ἄλλο πρόσχημα ἀπὸ τὸ πλούσιον ὁπλοστάσιον ἐπιχειρημάτων τῆς ὀλιγαρχίας. Ἡ ἀποταμίευσις ηὐξήθη δὲν ξέρομεν τὶ νὰ κάνουμε τὰς ἀποταμιεύσεις αὐτὰς κλπ. Ἁπλῶς τίποτε. Ἡ διόγκωσις τῆς καταναλώσεως δὲν ἐπιτρέπει αὔξησιν τῶν μισθῶν καὶ τῶν ἡμερομισθίων. Λέγομεν, ὅτι ἐπιδιώκομεν ἐπενδύσεις κατὰ τὸ σύστημα τῆς ἐλευθέρας οἰκονομίας καὶ πρὸς τὸν σκοπὸν αὐτὸν περιορίζομεν τὰς καταναλωτικὰς δαπάνας. Ἀλλά, κατὰ τὸ νόημα τῆς ἰδιωτικῆς πρωτοβουλίας καὶ τῆς ἐλευθέρας οἰκονομίας, διὰ νὰ κάμῃ ὁ καπιταλίστας ἐπένδυσιν πρέπει νὰ προβλέπῃ κατανάλωσιν καὶ δὲν θὰ κάμῃ τὴν ἐπένδυσιν εἰς παραγωγὴν προϊόντων, τὰ ὁποῖα θὰ συσσωρεύωνται καὶ θὰ ἀποθεματοποιοῦνται, προϊόντων τὰ ὁποῖα δὲν πρόκειται νὰ ζητηθοῦν. Τότε μόνον θὰ κάμῃ ἐπένδυσιν, ὅταν ἔχῃ τὴν πεποίθησιν, ὅτι τὰ προϊόντα θὰ εὕρουν ἀγοραστάς. Ἑπομένως, πρόκειται περὶ διλήμματος, τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ λύσῃ ἡ Κυβέρνησις ἐάν, πράγματι, ἀποβλέπῃ εἰς περαιτέρω συμπίεσιν τῆς καταναλώσεως, εἰς συμπίεσιν τῶν εἰσοδημάτων τῶν ἐργαζομένων. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν θὰ ἀναπτύξω τὰ ἀφορῶντα τὰ φορολογικὰ βάρη, τὰς φοροαπαλλαγὰς κλπ. Ἀλλὰ μένει ἕνα πρόβλημα. Ποῖος θὰ πληρώσῃ, ὅταν ὅλοι ὅσοι δύνανται νὰ πληρώσουν ἀπαλλάσσωνται; ὅταν μὲ τὸ πρόσχημα τῶν κινήτρων δίδωνται πλήρεις καὶ ἀθρόαι ἀπαλλαγαὶ πρὸς ὅλους τοὺς δυναμένους νὰ καταβάλλουν φόρους καὶ ζητοῦνται φόροι ἀπὸ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ πληρώσουν. Τὸ μηνιαῖον δελτίον τῆς Ἐθνικῆς Στατιστικῆς Ὑπηρεσίας τοῦ Μαρτίου 1960, εἰς τὰς σελίδας 8, 9, 10 καὶ 11 λέγει, ὅτι τὸ 1959 ἡ ἔμμεσος φορολογία εἰς τὸ σύνολον ἀνῆλθεν εἰς 2.658.000.000 δραχ. καὶ ἐξ αὐτῶν εἰς τὴν περιφέρειαν τῆς τέως διοικήσεως πρωτευούσης δραχ. 1.952.000.000. Δηλαδή, κύριοι συνάδελφοι, τὸ ⅙ τοῦ πληθυσμοῦ τῆς χώρας ἔχει τὰ ⅘ τοῦ φορολογητέου εἰσοδήματος. Ἐκ στατιστικῶν φορολογικῆς ἐνημερότητος ἀποδεικνύεται, ὅτι κατὰ τὸ τελευταῖον ἔτος εἰς τὴν περιφέρειαν τέως διοικήσεως πρωτευούσης ἀνῆλθεν εἰς τὰ ⅔ τῶν ἐμμέσων φόρων, πρᾶγμα ποὺ σημαίνει, ὅτι ἐπιβαρύνονται φορολογικῶς οἱ πληθυσμοὶ ἐκεῖνοι τῶν περιοχῶν τῆς Ἐπικρατείας, οἱ ὁποῖοι λόγω ὕψους εἰσοδήματος πληρώνουν τὸ ⅕ τοῦ φορολογητέου εἰσοδήματος ὁλοκλήρου τῆς χώρας. Φορολογοῦνται, δηλαδή, μόνον ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι δὲν εἶναι εἰς θέσιν νὰ πληρώσουν φορολογίαν καὶ ἀντιθέτως, ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἔχουν δυνατότητας νὰ πληρώσουν τὰς φορολογικάς των ὑποχρεώσεις, ἡ Κυβέρνησις τοὺς παρέχει τὰ φορολογικὰ κίνητρα ἀπαλλαγῆς καὶ τοὺς ὑποδεικνύει τὸν τρόπον τῆς μὴ πληρωμῆς. Πιστεύετε, συνεπῶς, κ. συνάδελφοι, ὅτι θὰ ὑπάρξῃ ποτὲ οἰκονομικὴ ἀνάπτυξις εἰς τὸν τόπον αὐτόν, ὅταν χαρίζωμεν τὰ ⅔ τῆς φορολογητέας ὕλης εἰς τοὺς οἰκονομικῶς ἐκείνους ἰσχυρούς, οἱ ὁποῖοι εἶναι εἰς θέσιν νὰ πληρώσουν; Ἂς μὴ ἀπατώμεθα, οἱ μικροὶ ἔμποροι, οἱ βιοτέχναι καὶ οἱ βιομήχανοι συνθλίβονται καὶ αὐτοί, ὅπως συνθλίβονται οἱ ἐργάται καὶ οἱ ὑπάλληλοι. Καὶ παραμένουν σήμερον ἐλεύθεροι καὶ ἀσύδοτοι φορολογικῶς, χάρις εἰς τὴν γενναίαν φορολογικὴν ἀπαλλαγὴν τῆς Κυβερνήσεως, οἱ μεγάλοι ξένοι βιομήχανοι καὶ ἐφοπλισταί, οἱ ὁποῖοι μόνον τύποις γνωρίζουν νὰ ὁμιλοῦν τὴν Ἑλληνικὴν γλῶσσαν, ζοῦν ζωὴν μεγιστάνων, ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ὅπως ἐπίσης ὑπάρχουν καὶ μερικοὶ παράγοντες, οἱ ὁποῖοι θέλουν νὰ κλίνουν διαφόρους συμβάσεις διὰ νὰ τυγχάνουν τῆς φορολογικῆς ἀσυδοσίας. Ἂς μὴ ὁμιλῶμεν, συνεπῶς, περὶ προστασίας τῆς ἀστικῆς τάξεως, διότι ἡ ἀστικὴ τάξις, ὅπως καὶ ἡ ἐργατική, συνθλίβεται φορολογικῶς καὶ μόνον οἱ ξένοι, τοὺς ὁποίους ἀνέφερον, βλέπουν τὰ συμφέροντά των νὰ κυριαρχοῦν. Μὲ τὴν πολιτικὴν μάλιστα τῆς ὑποτελείας, τὴν ὁποίαν παρουσιάζει ἡ Κυβέρνησις, ἡμεῖς θεωροῦμεν, ὅτι ἐξευτελίζει καὶ τὸ παρὸν καὶ τὸ μέλλον τοῦ τόπου αὐτοῦ.

§127Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Κύριε Πρόεδρε, παρ’ ὅλον ὅτι εἶναι ὀλίγον προχωρημένη ἡ ὥρα, ἐπειδὴ θὰ εἶμαι, ὡς συνήθως, πολὺ σύντομος, νομίζω, ὅτι καλὸν εἶναι νὰ εἴπω ὀλίγας λέξεις διὰ νὰ τεθοῦν μερικὰ πράγματα εἰς τὴν θέσιν των. Εἶναι γνωστόν, κ. Πρόεδρε καὶ κύριοι βουλευταί, ὅτι μία ἀπὸ τὰς μεθόδους ποὺ ἀκολουθεῖ ὁ Κομμουνισμὸς διὰ νὰ ἐπικρατήσῃ, εἶναι καὶ ἡ προσπάθεια τῆς ἠθικῆς καὶ ὑλικῆς ἀπαθλιώσεως τῶν λαῶν. Αὐτὴν τὴν προσπάθειαν τὴν κατέβαλε καὶ εἰς τὸν τόπον μας ὁ Κομμουνισμὸς καὶ κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς κατοχῆς καὶ κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ συμμοριτοπολέμου. Καὶ ἠθικὴν μὲν ἀπαθλίωσιν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ δὲν ἐπέτυχεν, ἐπέτυχεν ἴσως μίαν ἀναστάτωσιν τοῦ ψυχικοῦ βίου τῶν Ἑλλήνων. Ἡ ἠθικὴ ἀπαθλίωσις παρέμεινε κτῆμα καὶ χαρακτηριστικὸν τοῦ Κομμουνισμοῦ. Ἐπέτυχεν ὅμως, ἡ προσπάθεια αὐτὴ τοῦ Κομμουνισμοῦ, τὴν ὑλικὴν ἀπαθλίωσιν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ ὅταν, ἐπὶ τέλους, μετὰ τὴν καταστολὴν τοῦ κομμουνιστικοῦ συμμοριτοπολέμου ἤρχισε πλέον ἡ ἀνασυγκρότησις, τότε, πέραν τοῦ ἠθικοῦ ὕψους, τὸ ὁποῖον ἐπέδειξεν ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς καὶ κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς κατοχῆς καὶ κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ συμμοριτοπολέμου, διεπιστώθη ἡ τεραστία δημιουργικὴ δύναμις, ἡ ὁποία χαρακτηρίζει τὸν λαόν μας. Εἶναι γνωστόν, κ. Πρόεδρε, ὅτι ἀκόμη καὶ κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ συμμοριτοπολέμου, πρὸς τὰ τελευταῖα ἔτη, χάρις εἰς τὴν ἀκατάβλητον αὐτὴν ἠθικὴν δύναμιν τοῦ λαοῦ, ἀλλὰ καὶ χάρις εἰς τὴν γενναιόφρονα Ἀμερικανικὴν βοήθειαν κατωρθώθη νὰ ἐπιτευχθῇ ἡ ἀνασυγκρότησις τοῦ τόπου. Καὶ ἔχομεν, ἀπὸ τότε ποὺ κατεστάλη τὸ συμμοριτικὸν κίνημα, ἔχομεν μέχρι καὶ σήμερον συνεχῆ ἄνοδον τῆς οἰκονομίας μας. Μὲ μίαν ἐξαίρεσιν διὰ τὸ ἔτος 1952, τὸ τελευταῖον ἔτος τῆς γνωστῆς τριετοῦς διακυβερνήσεως τῆς χώρας ὑπὸ τῶν Κυβερνήσεων τοῦ Κέντρου. Ἐνῷ, λοιπόν, ἔχομεν διαπιστωμένην τὴν οἰκονομικὴν πρόοδον, ἔρχεται ὁ ἀξιότιμος κ. Ἡλιοῦ καὶ λέγει, ὅτι φτώχεια ἔχομεν περισσότερον ἀπὸ ἄλλοτε. Ἑπόμενον εἶναι —καὶ εἶναι καὶ αὐτὸ εἰς τὴν μέθοδον τῶν Κομμουνιστῶν— ὅταν ὁ Κομμουνισμὸς δὲν κατορθώνῃ διὰ τῶν πράξεων τῶν ἐγκληματικῶν ποὺ τὸν χαρακτηρίζει, ὅταν δὲν κατορθώνῃ νὰ ἐπιτύχῃ τὴν ἀπαθλίωσιν, μεταφέρεται εἰς ἄλλο σύστημα δράσεως καὶ ἐνεργείας, μεταφέρεται εἰς τὸν τομέα τῆς προπαγάνδας καὶ διὰ τῆς προπαγάνδας προσπαθεῖ νὰ πείσῃ ἐκείνους ποὺ ἠμπορεῖ νὰ πείσῃ, ὅτι εἶναι πτωχότεροι, δυστυχέστεροι καὶ ἀθλιώτεροι ἀπὸ ἄλλοτε. Ἐγὼ δὲν λέγω, ὅτι ὁ κ. Ἠλιοῦ εἶναι Κομμουνιστής. Αὐτὸ δὲν τὸ εἶπα. Λέγω, πῶς δρᾷ ὁ Κομμουνισμός. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, δὲν θὰ ἦτο ὀρθὸν νὰ ἀπασχολήσω τὴν Βουλὴν καὶ μάλιστα εἰς τοιαύτην ὥραν, μὲ ἀριθμοὺς ἤδη γνωστούς. Διότι καὶ ὁ κ. Ἠλιοῦ, παρὰ τὴν φράσιν τοῦ κ. Παπανδρέου, τὴν ὁποίαν ἐπανέλαβεν, ὅτι ὑπάρχει θρίαμβος τῶν ἀριθμῶν καὶ ἀπόγνωσις τῶν ἀνθρώπων, ἐχρησιμοποίησε κυρίως ἀριθμούς, μὲ τὴν διαφορὰν, ὅτι ἠναγκάσθην, κατὰ τὴν ἀγόρευσίν του, ὅπως θὰ ἀκούσατε, νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχήν του καὶ ἐπὶ τῆς σημασίας ὡρισμένων ἀριθμῶν καὶ ἐπὶ τῆς ἀνακριβείας μερικῶν ἄλλων ἀριθμῶν. Θὰ ἤθελα, λοιπόν, νὰ δώσω καὶ ἐγὼ μερικοὺς ἀριθμούς. Μερικοὺς ἀριθμούς, ἀναφερομένους εἰς τὴν τελευταίαν χρονικὴν περίοδον, διότι οἱ ἄλλοι ἀριθμοί, οἱ παλαιότεροι, εἶναι γνωστοὶ καὶ εἰς τὴν Βουλὴν ἀπὸ τὰς ἐπανειλημμένας συζητήσεις ποὺ ἔχουν γίνει, γνωστοὶ δὲ καὶ γενικώτερον, διότι αἱ συνεδριάσεις τῆς Βουλῆς εἶναι δημόσιοι’ ἀλλὰ καὶ εἰς τὸν Τύπον ἔχουν δημοσιευθῆ. Θὰ δώσω, λοιπόν, μερικοὺς ἀριθμούς, ἐκ τῶν ὁποίων δύναται πᾶς τις νὰ κρίνῃ, ἐὰν ἐξακολουθῇ αὐτὸ ποὺ εἶπεν ὁ κ. Ἠλιοῦ, ἐὰν αὐξάνῃ ἡ φτώχεια ἢ ὄχι.

§128Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Ὁ κοσμάκης τὶ λέγει.

§129Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Ἠμπορεῖ ὡρισμένος κοσμάκης νὰ λέγῃ.

§130ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Οἱ ἔμποροι.

§131Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Ἠμπορεῖ ὡρισμένος κοσμάκης, οἱ ἔμποροι, νὰ φωνασκοῦν, ἀλλὰ ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι δὲν φωνάζουν, ἐκείνους, σεῖς, δὲν τοὺς βλέπετε.

§132Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Βεβαίως, αὐτοὺς δὲν τοὺς βλέπομεν ἡμεῖς. Τοὺς βλέπετε σεῖς. Αὐτοὶ ποὺ δὲν φωνάζουν, εἶναι αὐτοὶ ποὺ θησαυρίζουν.

§133Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Λοιπόν, ἂς ἀναφέρωμεν μερικοὺς ἀριθμούς, διὰ νὰ συμπληρώσῃ καὶ ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος κ. Ἠλιοῦ τοὺς ἰδικούς του. Θὰ ἀναφέρω μερικὰ χαρακτηριστικά, τὰ ὁποῖα, κατ’ ἐμέ, καὶ ὑποθέτω νὰ συμφωνήσητε καὶ σεῖς, ἀποτελοῦν ἔνδειξιν περὶ τοῦ ἂν αὐξάνῃ ἡ πτώχεια ἢ ἡ εὐημερία. Ἕνα χαρακτηριστικὸν εἶναι, π.χ., τὸ πόσος κόσμος πηγαίνει εἰς τὰ δημόσια θεάματα. Καὶ βεβαίως, οὔτε ὁ κ. Νιάρχος, οὔτε ὁ κ. Κατσάμπας, οἱ ὁποῖοι, ἐὰν καὶ πόσον εἶναι φίλοι μου ἢ ὄχι, εἶναι δυνατὸν νὰ γεμίσουν ὅλους τοὺς κινηματογράφους καὶ τὰ θέατρα τῆς Ἑλλάδος.

§134Η. ΗΛΙΟΥ. Μοῦ ἐπιτρέπετε, κ. Ὑπουργέ; Σᾶς παρακολουθῶ μὲ μεγάλην προσοχήν. Εὐτυχῶς, ὅσα λέγετε, διατυποῦνται στενογραφικῶς. Αἰσθάνομαι μίαν σοβαρὰν ἀδιαθεσίαν. Θὰ διαβάσω τὴν συνέχειαν τῆς ἀπαντήσεώς σας καὶ ἐπιφυλάσσομαι νὰ δευτερολογήσω. Δὲν πρόκειται οὔτε περὶ ἀδιαφορίας εἰς τὴν ἀπάντησίν σας, οὔτε περὶ ἐλλείψεως μιᾶς ἁβροσύνης εἰς τὸ νὰ ἀκούσω μίαν ἀπάντησιν, ἀφοῦ ἐπὶ τόσην ὥραν ἀπησχόλησα ἀπαγγέλλων ἔλεγχον ἐπὶ τῆς ἀσκήσεως τῆς οἰκονομικῆς πολιτικῆς ἐκ μέρους σας καὶ τῶν κυρίων συναδέλφων σας.

§135Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Σᾶς εὔχομαι περαστικά. Λοιπόν, ὁ φόρος δημοσίων θεαμάτων, κατὰ τὸ τρίμηνον Ἰανουαρίου–Μαρτίου 1960, παρουσιάζεται ηὐξημένος ἔναντι τοῦ ἀντιστοίχου τριμήνου τοῦ 1959, κατὰ 20,9%. Τὰ ἔσοδα ἐκ χαρτοσήμου παρουσιάζονται, κατὰ τὸ τρίμηνον Ἰανουαρίου–Μαρτίου, κατὰ τὸ 1960 ηὐξημένα, ἔναντι τοῦ ἀντιστοίχου τριμήνου τοῦ 1959, κατὰ 12,4%. Ὁ φόρος κύκλου ἐργασιῶν ἐμφανίζεται, κατὰ τὸ αὐτὸ τρίμηνον Ἰανουαρίου–Μαρτίου τοῦ 1960 ηὐξημένος, ἔναντι τοῦ ἀντιστοίχου τριμήνου τοῦ 1959, κατὰ 8,2%. Νομίζω, ὅτι αὐτοὶ οἱ ἀριθμοὶ —ὑπάρχουν καὶ ἄλλοι— νομίζω, ὅτι οἱ ἀριθμοὶ αὐτοὶ εἶναι ὄντως χαρακτηριστικοὶ περὶ τῆς ἐξελίξεως τῆς οἰκονομικῆς δραστηριότητος, κατὰ τὸ πρῶτον τρίμηνον τοῦ 1960. Ὅταν δὲ ἔχωμεν αὔξησιν τῆς οἰκονομικῆς δραστηριότητος, κατὰ τὸ πρῶτον τρίμηνον τοῦ τρέχοντος ἔτους, προστιθεμένην εἰς τὴν σειρὰν προόδου, πλὴν τοῦ ἔτους 1952, τότε ἠμποροῦμεν νὰ ὁμιλοῦμεν περὶ αὐξήσεως τῆς φτώχειας; Οὐδέποτε ὑπεστήριξα —καὶ αὐτὸ ἔχει ἀποσαφηνισθῆ ἐπανειλημμένως— οὐδέποτε ὑπεστήριξα, ὅτι ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς εἶναι πλούσιος. Ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς εἶναι πτωχός. Δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία. Ἀλλὰ τώρα εἶναι ὀλιγώτερον πτωχός, ἀπὸ ὅσον ἦτο εἰς οἱανδήποτε ἄλλην προγενεστέραν ἐποχήν. Καὶ ἂν δὲν εἶχον μεσολαβήσει τὰ ἐγκλήματα τῶν Κομμουνιστῶν καὶ αἱ ὑλικαὶ καταστροφαὶ τὰς ὁποίας ἐπροκάλεσε, θὰ ἦτο πολὺ καλλιτέρα ἡ σημερινὴ κατάστασις. Ἀλλὰ ἔγινε λόγος καὶ χωρὶς νὰ αἰσθάνωμαι καμμίαν ὑποχρέωσιν νὰ ὑποστηρίξω τὸν κ. Ζολώταν, δὲν εἶναι δυνατὸν ὅμως νὰ μὴ ἐξάρω καὶ τὸ ἠθικόν του ὕψος, καὶ τὴν ἱκανότητά του ὡς ἐπιστήμονος, ἡ ὁποία, ὅπως γνωρίζετε, ἀνεγνωρίσθη καὶ διεθνῶς, θεωρῶ δὲ εὐτύχημα, ὅτι ἐπὶ κεφαλῆς τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος ἔχομεν ἀκριβῶς τὸν κ. Ζολώταν. Κατηγορήθη, λοιπόν, ἀπὸ τὸν κ. Ἠλιοῦ ὁ κ. Ζολώτας, διὰ τὸν «στεῖρον ἀντιπληθωρισμόν», ὡς εἶπεν. Νομίζω, ὅτι ὁ κ. Ζολώτας ἀνέλαβε τὴν Τράπεζαν τὸ 1955. Δὲν ἔχω, δυστυχῶς, τὸν ἀριθμὸν τοῦ 1955, ἀλλὰ ἔχω τὸν ἀριθμὸν τοῦ 1956, ἔχω δὲ πάλιν τὸν μέσον ὅρον τοῦ τριμήνου ἑκάστου ἔτους. Δὲν εἶναι δυσχερὲς νὰ εὑρεθῇ καὶ ἡ ἐτησία ἐξέλιξις τῆς κυκλοφορίας. Τὸ 1956, λοιπόν, ὁ μέσος ὅρος τῆς κυκλοφορίας κατὰ τοὺς μῆνας Ἰανουάριον–Μάρτιον, εἶχεν ἀνέλθει εἰς 4.920.000.000. Κατὰ τὸ παρελθὸν τρίμηνον τοῦ τρέχοντος ἔτους ἐφθάσαμεν εἰς τὰ 8.200.000.000. Δηλαδή, κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς διοικήσεως τῆς Τραπέζης ὑπὸ τοῦ κ. Ζολώτα, ἡ κυκλοφορία ἐδιπλασιάσθη. Αὐτὸς εἶναι ὁ «στεῖρος ἀντιπληθωρισμός»; Περὶ τῆς αὐξήσεως τῶν καταθέσεων εἶναι γνωστὰ τὰ πράγματα καὶ δὲν χρειάζεται νὰ τὰ ἐπαναλάβω. Ἐκεῖνο, ὅμως, ποὺ ἔχει ἀξίαν, εἶναι ἡ αὔξησις τῆς χρηματοδοτήσεως πρὸς τὴν οἰκονομίαν, ἡ ὁποία εἰς τὸ σύνολον, ἔναντι τοῦ ἀντιστοίχου τριμήνου τοῦ προηγουμένου ἔτους, παρουσιάζεται ηὐξημένη κατὰ 14,4%. Ἰδοὺ δέ, ποῖα εἶναι τὰ ποσοστά, κ. Πρόεδρε καὶ κύριοι βουλευταί, τῆς αὐξήσεως χρηματοδοτήσεως εἰς τὴν γεωργίαν, τὴν μεταποίησιν καὶ τὰς ὑπηρεσίας τοῦ ἐμπορίου, ἂς εἴπω, διότι δὲν ἔχομεν τὸ σύνολον τῶν ὑπηρεσιῶν. Εἰς τὴν γεωργίαν, ἡ χρηματοδότησις κατὰ τὸ 3μηνον τοῦ 1960, ἔναντι τοῦ 1959, εἶναι ηὐξημένη κατὰ 21,5% εἰς τὴν μεταποίησιν κατὰ 8,6% καὶ εἰς τὸ ἐμπόριον κατὰ 4,9%. Εἶναι προφανές, λοιπόν, πόσον ἡ πιστωτικὴ πολιτικὴ εὐνοεῖ ἀκριβῶς τὴν γεωργίαν. Θὰ ἠδυνάμην καὶ ἄλλας τοιαύτας αὐξήσεις νὰ ἀναφέρω, αἱ ὁποῖαι εἶναι χαρακτηριστικαὶ διὰ τὸ πρῶτον τρίμηνον τοῦ 1960, ἐν συγκρίσει πρὸς τὸ ἀντίστοιχον τρίμηνον τοῦ 1959. Ἔχω ἐδῶ πολλοὺς πίνακας, ἀλλὰ δὲν ἐπιθυμῶ νὰ συνεχίσω μὲ ἀριθμούς, διότι γνωρίζω, ὅτι οἱ ἀριθμοὶ δὲν εἶναι πολὺ διασκεδαστικὸν πρᾶγμα, πρὸ πάντων, ὅταν ἔχῃ ἀκούσει κανεὶς τοὺς ἀριθμοὺς τοῦ κ. Ἠλιοῦ, οἱ ὁποῖοι, ὅπως εἶπον καὶ παρόντος τοῦ ἰδίου, ἠμφισβητήθησαν ἀπὸ ἐμέ. Διὰ τὴν ἀπασχόλησιν, εἶπεν ὁ κ. Ἠλιοῦ καὶ ὑπῆρξεν εἰλικρινής, ὅταν τὸ εἶπεν, ὅτι ἔχομεν αὔξησιν τοῦ πληθυσμοῦ κατὰ τὴν τετραετίαν, ἂν καλῶς ἐνθυμοῦμαι τοὺς λόγους του, κατὰ 400.000 καὶ τῆς ἀπασχολήσεως εἶπεν, ὅτι ἔχομεν μικρὰν μείωσιν. Μοῦ ἐδόθη καὶ ἄλλοτε ἡ εὐκαιρία νὰ ἐκθέσω πρὸς τὴν Βουλήν, ὅτι τὸ ὕψος τῶν ἀνέργων δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐκτιμᾶται μόνον του, ἀλλὰ μόνον ἑκάστοτε, ἐν συγκρίσει πρὸς τὴν αὔξησιν τοῦ ἐργατικοῦ δυναμικοῦ. Ἄν δὲν ἔχωμεν αὔξησιν τῆς ἀπασχολήσεως καὶ δὴ κατὰ τὸ ἴδιον ποσοστὸν ποὺ εἴχομεν αὔξησιν τοῦ ἐργατικοῦ δυναμικοῦ, εἶχον ἐπανειλημμένως τονίσει πρὸς τὴν Βουλήν, ὅτι θὰ εἴχομεν φθάσει εἰς ἀπελπιστικὴν κατάστασιν ἀνεργίας. Τὸ ὅτι οἱ ἄνεργοι, σύμφωνα μὲ τοὺς ἀριθμοὺς τῶν Γραφείων Εὑρέσεως Ἐργασίας, παραμένουν περίπου εἰς τοὺς αὐτοὺς ἀριθμούς, αὐτὸ σημαίνει, ὅτι τὸ νεοπροσερχόμενον ἐργατικὸν δυναμικὸν εὑρίσκει ἐργασίαν καὶ συνεπῶς ἔχομεν αὔξησιν τῆς ἀπασχολήσεως.

§136Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Τὸ νεοπροσερχόμενον δὲν πληρώνει ἀσφάλισιν καὶ δὲν εἶναι γραμμένον εἰς τὰ Γραφεῖα Εὑρέσεως Ἐργασίας.

§137Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Αὐτὸ εἶναι στοιχειῶδες καὶ δὲν θὰ ἔπρεπε σεῖς, ποὺ ἀσχολεῖσθε μὲ τὰ ἐργατικά, νὰ θέσητε τοιοῦτον ἐρώτημα. Εἶναι γνωστόν, ὅτι ἐκ τῆς αὐξήσεως τοῦ πληθυσμοῦ δύναται μὲ σχετικῶς μεγάλην ἀκρίβειαν νὰ ὑπολογίζεται κατ’ ἔτος ἡ αὔξησις τοῦ ἐργατικοῦ δυναμικοῦ. Δηλαδή, ἐκ τῶν κατ’ ἔτος προστιθεμένων 80–90.000 Ἑλλήνων καὶ Ἑλληνίδων εἶναι γνωστόν, ὅτι τὸ ἥμισυ περίπου εἶναι προστιθέμενον ἐργατικὸν δυναμικόν. Ὅταν ἀπὸ αὐτὸ ἀφαιρέσητε ἐκ τῶν μεταναστευόντων ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἐργάζονται, ἔχετε τὴν αὔξησιν τοῦ ἐργατικοῦ δυναμικοῦ τῆς χώρας. Ἐλέχθη καὶ ἐπέμεινεν ὁ κ. Ἡλιοῦ, ἰδιαιτέρως περὶ τοῦ βιοτικοῦ ἐπιπέδου τῶν ἐργαζομένων. Ὑποθέτω, πὼς ἤθελεν ἰδιαιτέρως νὰ τονίσῃ τὸν ἐργάτην, τὸν ἐπὶ ἡμερομισθίῳ καὶ μισθῷ ἐργαζόμενον ἐργατοϋπάλληλον. Κύριε Πρόεδρε, καὶ εἰς τὸ Πρόγραμμα καὶ ἀπὸ τοῦ βήματος ἐδῶ καὶ εἰς πλείστας ὅσας περιπτώσεις ἡ Κυβέρνησις ἐπισήμως ἔχει ἀναφέρει καὶ παρέχω καὶ ἐγὼ τὴν πληροφορίαν, ὅτι ἡ αὔξησις τῆς ἀγοραστικῆς δυνάμεως τῶν ἡμερομισθίων, ὄχι ἡ αὔξησις τοῦ ἀριθμητικοῦ ὕψους αὐτῆς κατὰ τὴν 4ετίαν 1955–59, ἀνῆλθε κατὰ 30%. Ἐπίσης, τὸ σύνολον τοῦ ἐργατικοῦ εἰσοδήματος, τὸ ἐπὶ τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος δηλαδή, ἀναλογοῦν εἰς μισθοὺς καὶ ἡμερομίσθια ποσοστόν, ἔχει καὶ αὐτὸ αὐξηθῆ ταχύτερα ἀπὸ κάθε ἄλλον τομέα τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος. Οἱ ἀριθμοὶ εἶναι γνωστοί, τοὺς ἔχω ἀναφέρει ἐπανειλημμένως καὶ δὲν ἐπιθυμῶ νὰ ἐπαναλάβω τὰ ἴδια πράγματα. Ὅταν ἀρχίζωμεν νὰ παίζωμεν μὲ τοὺς ἀριθμούς, τότε, βεβαίως, εἶναι ἀδύνατον νὰ συνεννοηθῶμεν. Τὰ προσωρινὰ στοιχεῖα διὰ τὸ εἰς σταθερὰς τιμὰς εἰσόδημα τοῦ 1959, τὸ ἀναβιβάζουν εἰς 4,1%. Προχθές, κατὰ τὴν συζήτησιν τῆς ἐπερωτήσεως τοῦ ἀξιοτίμου συναδέλφου ἐκ Δωδεκανήσου κ. Ζίγδη, ὁ κ. Ζίγδης εἶπε 3,5%. Σήμερον ἔρχεται ὁ κ. Ἡλιοῦ καὶ λέγει ἀνακριβῶς, ὅτι ἡ Ὑπηρεσία Ἐθνικῶν Λογαριασμῶν ὑπολογίζει τὴν αὔξησιν τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος εἰς 3%, ἀλλ’ ὅτι ἐκεῖνος ὑπολογίζει 2% καὶ ἠμπορεῖ νὰ ἔλθῃ αὔριον ὁ κ. Κιτσίκης, φέρ’ εἰπεῖν, νὰ μᾶς εἴπῃ 1%. Ὅταν ἀναφέρωνται ἀριθμοὶ καὶ γίνωνται ἐκτιμήσεις, καὶ βεβαίως, πᾶς τις ἔχει τὸ δικαίωμα καὶ τοὺς ἀριθμοὺς νὰ ἐλέγξῃ καὶ ἰδικάς του ἐκτιμήσεις νὰ χρησιμοποιήσῃ, ἀλλά, ἂν θέλωμεν νὰ διατηρῶμεν τὴν σοβαρότητα ποὺ ἁρμόζει εἰς τὴν συζήτησιν, εἴμεθα ὑποχρεωμένοι, ὅταν δὲν δεχώμεθα ἕνα ἀριθμὸν ποὺ παρουσιάζει μία ὑπηρεσία γνωστὴ διὰ τὴν ἱκανότητά της καὶ τὴν ἀντικειμενικότητά της, εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ δικαιολογήσωμεν τὸν νέον ἀριθμὸν ποὺ δίδομεν, ἄλλως δὲν ἔχει ἀξίαν. Βεβαίως, διὰ νὰ ὑποστηριχθῇ μία ἄποψις, ἡ ἄποψις τοῦ κ. Ἡλιοῦ, περὶ αὐξήσεως τῆς φτώχειας, ἦτο ἀνάγκη τὸ 4,1% νὰ τὸ ἐμφανίσῃ σήμερον ὡς 2%.

§138Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, δὲν γνωρίζω ὑπὸ ποίαν ἔννοιαν ἀνεφέρατε τὸ ὄνομά μου. Ἐγώ, μὴ ἔχων ἀκόμη τὸν ἀριθμὸν τῆς Ὑπηρεσίας Ἐθνικῶν Λογαριασμῶν, ἐπὶ τῇ βάσει τῆς αὐξήσεως εἰς τρεχούσας τιμὰς τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος, ὑπελόγισα κατὰ προσέγγισιν 3,5% τὴν αὔξησιν εἰς σταθερὰς τιμάς. Ἦτο σαφές. Δὲν ἐπῆρα ἀριθμόν, τὸν ὁποῖον ἔδωσεν ἡ Στατιστικὴ Ὑπηρεσία καὶ τὸν ἠλλοίωσα.

§139Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Δὲν εἶπον αὐτὸ τὸ πρᾶγμα. Εἶπον, ὅτι ἐκάματε σεῖς τὴν ἐκτίμησιν καὶ εἶπον ὅτι, προκειμένου νὰ κάμῃ ἕκαστος ἐξ ἡμῶν τὴν ἰδικήν του ἐκτίμησιν, καθ’ ἣν στιγμὴν ὑπάρχει Ὑπηρεσία ἀντικειμενικωτάτη καὶ ἱκανωτάτη, πρέπει καὶ συγχρόνως νὰ δικαιολογῇ τοὺς ἀριθμούς του.

§140Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Δὲν εἶχε θέσει τὴν εἰς σταθερὰς τιμὰς αὔξησιν ἡ ὑπηρεσία αὐτὴ καὶ νομίζω, ὅτι ἦτο κατόρθωμα, τὸ ὅ,τι κατώρθωσα τόσον πολὺ νὰ πλησιάσω εἰς τὸ τελικὸν ἀποτέλεσμα.

§141Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Ἂν εἶσθε σεῖς ἱκανοποιημένος ἀπὸ τὸν ἑαυτόν σας, καὶ ἐγὼ σᾶς συγχαίρω.

§142Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Ἐὰν καὶ σεῖς δὲν τὸ νομίζετε ἱκανοποιητικόν, καὶ ἐγὼ σᾶς συγχαίρω.

§143Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Ἐν τέλει, διὰ νὰ μὴ σᾶς ἀπασχολῶ πολύ, ὁ κ. Ἠλιοῦ κατέληξε καὶ μᾶς εἶπεν, ὅτι καὶ οἱ ἔμποροι καὶ οἱ βιομήχανοι καὶ οἱ ἐργάται καὶ οἱ ἀγρόται καὶ οἱ ὑπάλληλοι συνθλίβονται. Χρησιμοποιῶ τὴν λέξιν του. Καὶ ἐρωτῶ, ἐὰν ὅλαι αἱ τάξεις, ὅπως ἐπιμένει νὰ τὰς ὀνομάζῃ, ἐγὼ θὰ ἔλεγα: ἐὰν ὅλοι οἱ ἀπασχολούμενοι εἰς τοὺς διαφόρους κλάδους τῆς οἰκονομίας, συνθλίβωνται, ποῦ ἐπῆγεν ἡ αὔξησις τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος;

§144ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Σᾶς τὸ εἶπεν.

§145Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Εἶπεν, ὅτι ὅλαι αἱ τάξεις συνθλίβονται, καὶ οἱ βιομήχανοι καὶ οἱ ἔμποροι καὶ οἱ βιοτέχναι καὶ οἱ ἐπαγγελματίαι καὶ οἱ ἐργάται καὶ οἱ ἀγρόται καὶ οἱ ὑπάλληλοι. Ποῦ ἐπῆγε, λοιπόν, ἡ αὔξησις τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος, ἡ ὁποία σημειωτέον ἀπὸ τότε, ποὺ κατεστάλη τὸ ἐγκληματικὸν ἐκεῖνο κίνημα τῶν Κομμουνιστῶν, ηὐξήθη κατὰ 50%;

§146Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Ὅταν ἕνας καπνέμπορος, ὁ ὁποῖος χρηματοδοτῆται καὶ μόνον μὲ μίαν παραγγελίαν, βγάζῃ ἕνα ἑκατομμύριον, αὐτοὶ ὠφελήθησαν.

§147Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Καὶ δι’ αὐτόν, μᾶς εἶπεν, ὅτι συνθλίβεται. Μᾶς εἶπεν, ὅτι ὅλος ὁ κόσμος συνθλίβεται. Ἐκεῖνο, ὅμως, ποὺ κάμνει ἐντύπωσιν, εἶναι ἡ ἔμμονος ἐκ μέρους τῆς ΕΔΑ ὑποστήριξις πολιτικῆς πληθωριστικῆς. Καὶ διερωτᾶται κανείς: Πιστεύει πράγματι ἡ ΕΔΑ, ὅτι διὰ τῆς αὐξήσεως τῆς καταναλώσεως, πέραν ὡρισμένου σημείου, εἶναι δυνατὸν νὰ προοδεύσῃ αὐτὸς ὁ τόπος; Ἀλλὰ ὑπάρχει καὶ ἄλλη ἐξήγησις. Ὑπάρχει ἡ ἐξήγησις, διότι καὶ ὁ πληθωρισμὸς εἶναι καὶ αὐτὸς μία ὁδὸς πρὸς τὴν ἐξαθλίωσιν τοῦ λαοῦ. Καὶ αὐτὴ εἶναι ἡ ἐξήγησις. Καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὸ θέμα, τοῦ ἐὰν πρέπει νὰ αὐξάνεται ἢ ὄχι ἡ κατανάλωσις τῶν λαϊκῶν ἰδίᾳ τάξεων, μοῦ κάμνει ἐντύπωσιν, ὅτι ὁ κ. Ἠλιοῦ δὲν ἔλαβεν ὑπ’ ὄψει του ἐπίσημα κυβερνητικὰ κείμενα, ὅπως εἶναι τὸ 5ετὲς Πρόγραμμα, ἀλλὰ ἀνέτρεξεν εἰς γνώμας ἀνευθύνων. Εἰς τὸ 5ετές, λοιπόν, Πρόγραμμα, ρητῶς ἀναφέρεται, ὅτι ἡ ἐπιδίωξις τῆς Κυβερνήσεως, κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ 5ετοῦς Προγράμματος, εἶναι ἡ αὔξησις τῆς καταναλώσεως καὶ ἡ βελτίωσις τοῦ βιοτικοῦ ἐπιπέδου τοῦ λαοῦ. Αὐτὸ τὸ παρέλειψεν ὁ κ. Ἠλιοῦ ἢ δὲν τὸ ἀνέγνωσεν εἰς τὸ Πρόγραμμα. Ἀλλά, βεβαίως, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ ὑπέρμετρος αὔξησις τῆς καταναλώσεως μέχρι τοῦ σημείου, ὥστε νὰ μὴ ὑπάρχῃ καὶ ἐπένδυσις. Μέτρον ἐπιδιώκει ἡ Κυβέρνησις μεταξὺ καταναλώσεως καὶ αὐξήσεως τῶν ἐπενδύσεων. Ἀλλὰ οὐδέποτε ἡ Κυβέρνησις θὰ ἐπιτρέψῃ εἰς κανένα, εἴτε ἔμπορος εἶναι, εἴτε βιομήχανος εἶναι, εἴτε Κόμμα εἶναι, νὰ προκαλέσῃ πληθωρισμόν, διότι ἡ Κυβέρνησις γνωρίζει, ὅπως γνωρίζει ὁλόκληρος ὁ Ἑλληνικὸς λαός, ὅτι ὁ πληθωρισμὸς ἄγει εἰς τὴν ἀπαθλίωσιν. Καὶ δὲν ἔπρεπεν ὁ κ. Ἡλιοῦ νὰ ὑποστηρίξῃ μὲ τόσην θερμότητα πρόγραμμα πληθωριστικῆς πολιτικῆς. Ἔθιξεν βεβαίως καὶ τὰς στρατιωτικὰς δαπάνας ὁ κύριος Ἡλιοῦ καὶ νομίζω, ὅτι κἄποιος ἐκ τῶν ἀξιοτίμων συναδέλφων τῆς πτέρυγός σας εἶπεν, ὅτι ἐγώ, ὡς ὑπουργὸς Συντονισμοῦ —ὁ κ. Ἡλιοῦ τὸ εἶπεν— θὰ ἔπρεπε νὰ ζητῶ ἀπὸ τὰς δαπάνας αὐτὰς τὰς ἀμυντικάς, ἀπόδοσιν ἔργου. Καὶ κἄποιος παρετήρησεν, ὅτι ἤμουν καὶ ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης. Κύριε Πρόεδρε καὶ κύριοι βουλευταί, ἐὰν δὲν ὑπάρχῃ αἴσθημα ἀσφαλείας, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ οἰκονομικὴ πρόοδος. Ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, πρῶτος θεωρεῖ ἀπαραίτητον τὴν ὕπαρξιν αἰσθήματος ἀσφαλείας, διότι μόνον τότε ὑπάρχει αἴσθημα ἀσφαλείας, τότε μόνον εἶναι δυνατὸν καὶ αἱ ἐπενδύσεις νὰ αὐξηθοῦν καὶ ἐν γένει ἡ οἰκονομικὴ δραστηριότης νὰ προοδεύσῃ. Καὶ αὐτὸ ἀκριβῶς, εἶναι ἓν ἀπὸ τὰ σημεῖα, τὰ ὁποῖα ἐσαεὶ ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς τὰ καταλογίζει εἰς τοὺς Κομμουνιστάς, τὸ ὅτι ἐπὶ ἱκανὸν χρονικὸν διάστημα ἐδημιουργήθησαν αἰσθήματα ἀνασφαλείας καὶ δι’ αὐτοῦ ἐπιπροσθέτως ἠμπόδισαν τὴν οἰκονομικὴν πρόοδον.

§148Κ. ΤΣΙΓΑΡΑΣ. Εἶναι γενικώτερον τὸ νόημα καὶ ἡ Τουρκία, ἡ ὁποία οὔτε πόλεμον εἶχεν, οὔτε ἐμφύλιον πόλεμον, ἔχει τὰ ἴδια φαινόμενα μὲ ἡμᾶς.

§149Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Δὲν ἔχει τὰ ἴδια φαινόμενα μὲ ἡμᾶς. Καὶ εἶναι γεγονὸς ἀναμφισβήτητον, ὅτι ἡ ἐγκληματικὴ δρᾶσις τῶν Κομμουνιστῶν εἰς τὸν τόπον μας, ἐπροκάλεσε πλὴν τῶν ἄλλων καταστροφῶν καὶ αἴσθημα ἀνασφαλείας, τὸ ὁποῖον εὐτυχῶς, χάρις εἰς τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα ἐλήφθησαν, ἰδίᾳ ἀφ’ ὅτου ἀνέλαβε τὴν ἀρχὴν ὁ ἀείμνηστος Στρατάρχης Παπάγος καὶ κατόπιν ὁ Κωνσταντῖνος Καραμανλῆς, ἀποκατεστάθη πάλιν καὶ συνεχῶς ἑδραιοῦται ὅλο καὶ περισσότερον. Εἶναι ἐμφανῆ τὰ δείγματα τῆς ἐμπιστοσύνης τῶν πολιτῶν πρὸς τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος, ἐφ’ ὅσον βεβαίως κυβερνᾶται ἀπὸ Κυβερνήσεις αὐτῆς τῆς μορφῆς. Νὰ εἶσθε βέβαιοι, κύριοι βουλευταί, ὅτι τίποτε δὲν θὰ παραλείψῃ ἡ Κυβέρνησις καὶ τίποτε δὲν θὰ παραλείψῃ καὶ ὁ ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ εἰς τὸν τομέα τῶν καθηκόντων του, διὰ νὰ ἑδραιώσῃ ἀκόμη περισσότερον τὴν ἀσφάλειαν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ πρὸς ὅλας τὰς κατευθύνσεις ἐξωτερικοῦ καὶ ἐσωτερικοῦ. Ὑποθέτω, ὅτι αὐτὸ νὰ ἱκανοποιῇ ὁλόκληρον τὸ Σῶμα. Δὲν θὰ ὑπεισέλθω εἰς λεπτομερείας τῆς ἀγορεύσεως τοῦ κ. Ἡλιοῦ, διότι εἶναι προχωρημένη ἡ ὥρα καὶ διότι δὲν χρειάζεται. Ἀλλὰ εἶναι ὁμολογουμένως δυσχερὴς καὶ λυπηρὰ ἡ θέσις ἐκείνου, ὁ ὁποῖος εἶναι τεταγμένος νὰ προπαγανδίζῃ, ὅτι ἡ οἰκονομία μας κατέρχεται, ὅταν τὰ πράγματα καὶ ὅλοι οἱ δεῖκται ἀνεξαρτήτως δεικνύουν τὸ ἀντίθετον, δηλαδή, ὅτι ἡ οἰκονομία μας προοδεύει. Νὰ εἶσθε βέβαιοι, κ.κ. βουλευταί, ὅτι μὲ τὴν ἀσφάλειαν τὴν ἐθνικὴν πρὸς ὅλας τὰς πλευρὰς τοῦ ἐξωτερικοῦ καὶ τοῦ ἐσωτερικοῦ, ἡ ὁποία ἐπικρατεῖ, μὲ τὴν πολιτικὴν σταθερότητα τὴν ὁποίαν ἀπολαμβάνει ὁ τόπος αὐτὸς ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν, μὲ τὴν οἰκονομικὴν σταθερότητα ἡ ὁποία ἑδραιοῦται ὅλον καὶ περισσότερον, νὰ εἶσθε βέβαιοι, ὅτι ὁ τόπος θὰ συνεχίσῃ τὴν οἰκονομικήν του πρόοδον, παρὰ τὴν ὑπὲρ τοῦ ἀντιθέτου τυχὸν ἐπιθυμίαν μερικῶν. Αὐτὰ εἶχον νὰ εἴπω ἐπὶ τοῦ παρόντος.

§150ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§151ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§152ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ τὴν προσεχῆ Δευτέραν καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ., μὲ θέμα Ἡμερησίας Διατάξεως νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 11.15′ μ.μ.)