1960.05.12

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 93η

Πέμπτη, 12 Μαΐου 1960

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 7.05′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. (Βʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Α. Καμβύσης). Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Γ. Βολουδάκης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Γ. ΒΟΛΟΥΔΑΚΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3Κ. ΧΙΩΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, διετυπώθησαν χθὲς ὡρισμέναι ἀπόψεις δι’ ἐμὲ ἀπὸ τὸν κ. Μανέντην, αἱ ὁποῖαι δημιουργοῦν προσωπικὸν ζήτημα. Δὲν ἐφαντάσθην, ὅτι αὐτὰ τὰ πράγματα θὰ ἀνεγράφοντο εἰς τὰ πρακτικά, ἀλλ’ ἐπειδὴ τὰ βλέπω ἤδη περιλαμβανόμενα καὶ ἐπειδὴ ἀποτελοῦν ὕβριν δι’ ἐμὲ καὶ τὸ Κόμμα μου, ἤθελα ἁπλῶς νὰ εἴπω, ὅτι ἐπιστρέφω τὴν ὕβριν εἰς τὸν κ. Μανέντην.

§4ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αὐτὰ δὲν εἶναι ἐπὶ τῶν πρακτικῶν.

§5Χ. ΓΡΑΜΜΑΤΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ νὰ ἀναβληθῇ ἡ ἐπικύρωσις τῶν πρακτικῶν ἐπὶ ἡμίσειαν ὥραν.

§6ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μάλιστα, κ. συνάδελφε. Ἀναβάλλεται προσωρινῶς ἡ ἐπικύρωσις τῶν πρακτικῶν τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Γκίλλας, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§7Α. ΓΚΙΛΛΑΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ἡ ἐπὶ τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐγκρίσεως δαπανῶν πραγματοποιηθεισῶν κατὰ τὰ οἰκονομικὰ ἔτη 1952–53, 1954–55, 1955–56 καὶ 1957, ἁρμοδιότητος Προεδρίας Κυβερνήσεως (Γραφεῖον Προέδρου Κυβερνήσεως καὶ Γεν. Διευθύνσεως Τύπου) καὶ ἐγγραφῆς τῶν, διὰ τὴν πληρωμὴν αὐτῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων εἰς τὸν εἰδικὸν προϋπολογισμὸν τῶν ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου τούτου». Ὁ βουλευτὴς κ. Ν. Ἔξαρχος, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τῆς προτάσεως «περὶ τροποποιήσεως, συμπληρώσεως καὶ ἀντικαταστάσεως διατάξεών τινων τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Αὐγερόπουλος, Η. Ἠλιοῦ, Κ. Κωνσταντάρας, Γ. Κατσίμπας, Μ. Χριστογεῶργος, Α. Μπριλλάκης, Γ. Πρίφτης, Φ. Περισοράτης, Β. Ἐφραιμίδης καὶ Ν. Καθαροσπόρης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διατάξεων ἀφορωσῶν τοὺς ἐφέδρους ἀξιωματικοὺς πολεμιστάς, ἀγωνιστὰς Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως καὶ ἀναπήρους καὶ θύματα πολέμου». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Σ. Μαυρουκάκης, Δ. Μανέντης, Ν. Ρηγόπουλος, Χ. Καραπιπέρης, Χ. Γκαργκάνας, Κ. Παπαγεωργίου καὶ Α. Φράγκος, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συμπληρώσεως τοῦ νόμου 248)1914 «περὶ ὀργανώσεως τῆς Ζωοτεχνικῆς καὶ Κτηνιατρικῆς Ὑπηρεσίας». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Χ. Μπουγᾶς καὶ Ν. Ρηγόπουλος, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ὀργανώσεως τοῦ Ἀντιφυματικοῦ Ἀγῶνος». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Σπηλιόπουλος, Κ. Χιωτάκης, Ι. Λασκαρίδης καὶ Γ. Παπαγεωργίου, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ὀργανώσεως τοῦ Ἀντιφυματικοῦ Ἀγῶνος». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Σ. Εὐστρατιάδης καὶ Β. Πανούσης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ὀργανώσεως τοῦ Ἀντιφυματικοῦ Ἀγῶνος». Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν ἀνακοινοῖ ὅτι, διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 112470)6–5)60 ἀποφάσεώς του, παρέσχε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου διὰ τὴν παράτασιν τῆς προθεσμίας ἐνάρξεως ἐξοφλήσεως χρέους τοῦ Σώματος Ὁρκωτῶν Λογιστῶν πρὸς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος μέχρι 1.7.60. Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς καὶ Νήσων κ. Κ. Ἀθανασιάδης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν ἐν Βουλγαρίᾳ διαμενόντων Ἑλλήνων προσφύγων, αἰτουμένων τὸν ἐπαναπατρισμόν των. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Σ. Κωστόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐργατοϋπαλληλικοῦ Κέντρου Καλαμῶν, αἰτουμένου τὴν χορήγησιν τῶν δανείων διὰ τὴν αὐτοστέγασιν 20 προκριθέντων ἠσφαλισμένων ἐργατοϋπαλλήλων. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Κ. Κωστόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Ὁμήρων καὶ Ἀγνοουμένων Νομοῦ Μεσσηνίας, αἰτουμένου τὴν μὴ ἐφαρμογὴν τῆς διαδικασίας ἀπονομῆς πολεμικῶν συντάξεων, κατὰ τὴν καταβολὴν τῶν ἀποζημιώσεων κλπ. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Αὐγερόπουλος, Ι. Εὐαγγελίδης, Ν. Κιτσίκης καὶ Μ. Σβώλου, καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Ἐξωραϊστικῶν καὶ Ἐκπολιτιστικῶν Συλλόγων Ἀθηνῶν–Προαστείων, αἰτουμένης ὅπως ἀποσυρθῇ τὸ νομοσχέδιον «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ τῶν σχεδίων τῶν πόλεων κειμένων διατάξεων κλπ.». Ὁ βουλευτὴς Ἀχαΐας κ. Φ. Ζαΐμης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Κοινότητος Κάτω Κλειτορίας, αἰτουμένου τὴν λῆψιν μέτρων πρὸς ἀποφυγὴν καταστροφῶν οἰκιῶν τῶν καλλιεργησίμων κτημάτων ἀπὸ χείμαρρον Βιλιβίνα. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ε. Σκούρας, Α. Τσιάντος καὶ Ι. Σιαφλέκης, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν συγγενῶν πολιτικῶν κρατουμένων καὶ ἐξορίστων ἐκ τῶν πόλεων Βόλου καὶ Ν. Ἰωνίας–Μαγνησίας, αἰτουμένων ἀπόλυσιν τῶν συγγενῶν των, τὴν κατάργησιν τῶν ἐκτάκτων μέτρων καὶ τὴν χορήγησιν πολιτικῆς ἀμνηστίας. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Δ. Γιαχνῆς, Μ. Σβώλου καὶ Ι. Δραγονέτης, καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Γεν. Συνελεύσεως τοῦ Σωματείου Ἐργατῶν Λατόμων Ἀσβεστοποιῶν Ἀθηνῶν– Πειραιῶς–Περιχώρων, αἰτουμένης τὸν χαρακτηρισμὸν τῆς ἐργασίας ὡς βαρείας καὶ ἀνθυγιεινῆς, τὴν μείωσιν τοῦ ὁρίου ἡλικίας εἰς τὸ 60ὸν ἔτος κλπ. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Παπαγεωργίου, Δ. Γιαχνῆς καὶ Κ. Χιωτάκης, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Ἐργατοϋπαλληλικοῦ Κέντρου Ἱεραπέτρας–Λασηθίου, αἰτουμένου τὴν ἐπίλυσιν ἐργατικῶν αἰτημάτων. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Μ. Χριστογεῶργος καὶ Ν. Σκοπούλης, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Δικηγορικοῦ Συλλόγου Ἰωαννίνων, διαμαρτυρομένου διὰ τὰς διατάξεις τῶν ἄρθρων 33 καὶ 34 τοῦ ὑπὸ ψήφισιν Κώδικος Φορολογικῆς Δικονομίας καὶ ζητοῦντος τὴν διαγραφὴν αὐτῶν. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Μ. Σβώλου, Ε. Μπενᾶ, Β. Θανασέκου, Κ. Σωτηρίου καὶ Α. Κακογιάννης, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Γονέων–Κηδεμόνων Θʹ Γυμνασίου Θηλέων Ἀθηνῶν, αἰτουμένου τὴν αὐστηρὰν ἐφαρμογὴν τῆς ἀπαγορεύσεως εἰσόδου τῶν ἀνηλίκων εἰς τοὺς κινηματογράφους κατὰ τὴν προβολὴν γκακστερικῶν καὶ τολμηροῦ περιεχομένου ταινιῶν, καθὼς καὶ τῆς ἀναρτήσεως εἰς περίοπτον θέσιν ὁμοίου περιεχομένου φωτογραφιῶν κ.λ.π.

§8ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διαρρυθμίσεως καὶ τροποποιήσεως κλάσεών τινων τοῦ Τελωνειακοῦ Δασμολογίου εἰσαγωγῆς».

§9ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§10ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τὸ σχέδιον νόμου «περὶ διαρρυθμίσεως καὶ τροποποιήσεως κλάσεών τινων τοῦ Τελωνειακοῦ Δασμολογίου εἰσαγωγῆς».

§11Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ. (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Κύριε Πρόεδρε, θὰ παρεκάλουν, ὅπως προηγηθῇ ἡ συζήτησις τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τῆς Τελωνειακῆς καὶ Δασμολογικῆς Νομοθεσίας, κυρώσεως Πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου κλπ.». Φρονῶ, ὅτι δὲν θὰ ἔχῃ μακρὰν συζήτησιν, δεδομένου, ὅτι πρόκειται περὶ τυπικοῦ νομοσχεδίου. Ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου τούτου ὑπεβλήθησαν πολλαὶ τροπολογίαι. Μετὰ λεπτομερῆ ὅμως ἐξέτασιν τούτων, τὸ Ὑπουργεῖον δὲν δέχεται παρὰ ἐλαχίστας, αἱ ὁποῖαι κρίνονται ἀπαραίτητοι διὰ τὴν συμπλήρωσιν τοῦ νομοσχεδίου. Οὕτω, εἰς τὸ ἄρθρον 1, ἐπέρχονται αἱ ἑξῆς τροποποιήσεις: «...... (ἀναγινώσκει) ......». Εἰς τὸ ἄρθρον 2 προστίθεται παράγραφος 7, ἔχουσα οὕτω: «...... (ἀναγινώσκει) ......».

§12Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, δὲν θὰ ἦτο σκόπιμον εἰς τὴν διάταξιν αὐτὴν νὰ περιληφθοῦν καὶ τὰ ξενοδοχεῖα αʹ τάξεως ἄνω τῶν 200 κλινῶν;

§13Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ. (Ὑφ. Οἰκονομικῶν). Κύριε συνάδελφε, δὲν ἔχω ἁρμοδιότητα νὰ ἀποδεχθῶ τὴν τροπολογίαν σας. Δύνασθε νὰ τὴν προτείνητε εἰς τὸ σχετικὸν νομοσχέδιον περὶ τουρισμοῦ. Εἰς τὸ ἄρθρον 6, ἐπέρχονται αἱ ἑξῆς μεταβολαί: «.... ..... (ἀναγινώσκει).........». Ἐπίσης εἰς τὸ ἄρθρον 10.

§14Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρακαλοῦμεν νὰ κρατηθῇ τὸ νομοσχέδιον καὶ νὰ συζητηθῇ μὲ τὴν σειράν του. Ὁ κ. ὑπουργὸς προτείνει σειρὰν τροπολογιῶν καὶ θὰ πρέπει ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία νὰ γνωρίζῃ τὶ ψηφίζει.

§15Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ. (Ὑφ. Οἰκονομικῶν). Κύριε συνάδελφε, διὰ τοὺς γνωρίζοντας τὸ δασμολόγιον, αἱ τροπολογίαι αὐταὶ εἶναι ἀπαραίτητοι.

§16Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, εἴμεθα πρόθυμοι νὰ σᾶς ἐνισχύσωμεν εἰς τὴν προσπάθειάν σας, καὶ νὰ ψηφίσωμεν τὸ νομοσχέδιον. Ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνωνται δεκταὶ τροπολογίαι ἄγνωστοι εἰς τὴν Βουλήν. Ἂς τυπωθοῦν προηγουμένως αἱ τροπολογίαι σας καὶ τὴν Δευτέραν νὰ τὰς συζητήσωμεν.

§17Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Διὰ τὴν ἀξιοπρέπειαν τοῦ Σώματος, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ψηφίζωνται νομοσχέδια κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον.

§18Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ. (Ὑφ. Οἰκονομικῶν). Δὲν γίνεται τὶ τὸ ἀναξιοπρεπές, κύριε συνάδελφε. (Θόρυβος).

§19Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὡς ἐκ τοῦ Κανονισμοῦ ἔχω δικαίωμα, ἐζήτησα νὰ ἴδωμεν τὰς τροπολογίας τυπωμένας, διότι ὁ κ. ὑπουργός, μὲ τὰς τροπολογίας ποὺ προτείνει, μεταβάλλει τὴν μορφὴν τοῦ νομοσχεδίου. Ἀντί, ὅμως, νὰ μᾶς ἀπαντήσῃ ὁ κ. ὑπουργός, παραδόξως ἤρχισε χειρονομῶν.

§20Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ. (Ὑφ. Οἰκονομικῶν). Ἡ χειρονομία, κ. συνάδελφε, ἀπηυθύνθη πρὸς ὑμᾶς, διότι ἠθελήσατε νὰ ὁμιλήσητε περὶ ἀξιοπρεπείας...

§21ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κατὰ συνέπειαν, ἐφ’ ὅσον ὑπάρχουν ἀντιρρήσεις, τὸ νομοσχέδιον κρατεῖται προσωρινῶς, μέχρις ὅτου τυπωθοῦν καὶ κυκλοφορήσουν αἱ τροπολογίαι τοῦ κ. ὑπουργοῦ. Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῶν ὑπ’ ἀριθμ. 955)58 καὶ 78)59 πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου «περὶ ἀνεγέρσεως τουριστικοῦ ξενοδοχείου ἐν Θεσσαλονίκῃ». Δέχεται ἡ Βουλή, ὅπως γίνῃ δεκτὸν εἰς τὴν πρώτην ἀνάγνωσιν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον;

§22ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§23Δ. ΚΩΣΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δεκτόν, ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν, ὅμως, ὅτι τὸ Δημόσιον θέλει συμμετέχει εἰς τὰς δαπάνας θεμελιώσεως τοῦ ξενοδοχείου, διὰ τοῦ ποσοῦ ἑνὸς ἑκατομμυρίου δραχμῶν.

§24Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως). Μάλιστα, κ. Πρόεδρε, εἴμεθα σύμφωνοι. Ὑπάρχει σχετικὴ τροπολογία μας.

§25ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεπῶς, ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον, ὡς ἐτροποποιήθη, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῶν ὑπ’ ἀριθ. 955)58 καὶ 78)59 πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου «περὶ ἀνεγέρσεως τουριστικοῦ ξενοδοχείου ἐν Θεσσαλονίκῃ». Συνεχίζεται ἡ βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ὀργανώσεως τοῦ Ἀντιφυματικοῦ Ἀγῶνος». Ὑπεβλήθη εἰς τὸ Προεδρεῖον πρότασις ὑπογεγραμμένη ὑπὸ τοῦ κεκανονισμένου ἀριθμοῦ βουλευτῶν περὶ περιορισμοῦ τῶν ἀγορεύσεων τῶν ὑπολοίπων ρητόρων, συμφώνως πρὸς τὸ ἄρθρον 19 τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς εἰς τὸ ¼. Δέχεται ἡ Βουλὴ τὴν πρότασιν.

§26ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§27ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Ἑπομένως, ἡ χρονικὴ διάρκεια τῶν ἀγορεύσεων ἑκάστου τῶν ὑπολοίπων ρητόρων περιορίζεται εἰς τὸ ¼. Ὁ κ. Γ. Παπαγεωργίου, ἔχει τὸν λόγον.

§28Γ. ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἀνεξαρτήτως τοῦ χρονικοῦ περιορισμοῦ τῆς ὁμιλίας, δὲν πρόκειται ἐπὶ μακρὸν νὰ ἀπασχολήσω τὴν Βουλὴν ἐπὶ τῆς προτεινομένης τροπολογίας τοῦ ἄρθρου 14, διότι οἱ ὁμιλήσαντες συνάδελφοι τοῦ Κόμματος, εἰς τὸ ὁποῖον καὶ ἐγὼ ἀνήκω, ἀνέπτυξαν διεξοδικῶς τὴν συζήτησιν καὶ ἀπέδειξαν τὴν ὀρθότητα τῶν ἀπόψεών μας ἐπὶ ἑνὸς σοβαροῦ θέματος, ὡς εἶναι ἡ διαμορφωθεῖσα διὰ τῶν ἀλλεπαλλήλων τροπολογιῶν τροπολογία. Αἱ ἀλλεπάλληλοι τροπολογίαι, κ. συνάδελφοι, ὡς ὑπεστηρίχθη καὶ ἀπὸ ἄλλους συναδέλφους, ἀποδεικνύουν τὴν προχειρότητα καὶ τὴν σπουδήν, μὲ τὴν ὁποίαν ἡ Κυβέρνησις ἐπιχειρεῖ νὰ ψηφίσῃ τὴν τροπολογίαν. Καὶ ἐρωτᾶται, ἐὰν πρόθεσις, πράγματι τῆς Κυβερνήσεως—καὶ δὲν ἔχω λόγον νὰ ἀμφισβητήσω τοῦτο—εἶναι ἡ ἐπάνδρωσις τῆς ὑπαίθρου δι’ ἰατρῶν, ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει διατὶ ἡ σπουδὴ αὐτὴ καὶ νευρικότης τῆς Κυβερνήσεως. Μήπως σήμερον μόνον ἡ Κυβέρνησις ἀντελήφθη τὴν ὕπαρξιν ἑνὸς τόσον σοβαροῦ θέματος τὸ ὁποῖον ἀπασχολεῖ τὴν ὕπαιθρον καὶ ἐν σπουδῇ σπεύδει νὰ τὸ ἐπιλύσῃ; Δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι δικαιολογημένη ἡ Κυβέρνησις, δεδομένου, ὅτι εἶχεν ὅλον τὸν ἀπαιτούμενον χρόνον νὰ μελετήσῃ τὰ αἴτια τῆς ἀποτυχίας τοῦ θεσμοῦ τῶν κοινοτικῶν ἰατρείων, ἑνὸς θεσμοῦ τόσον ἀπαραιτήτου διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν τοῦ πληθυσμοῦ τῆς ὑπαίθρου καὶ νὰ λάβῃ ἀνάλογα μέτρα. Καὶ ἐρωτῶ, ἀκόμη, ἡ Κυβέρνησις, ἡ ὁποία κατέχεται ὑπὸ τοῦ κράτους τοῦ κόμπλεξ αὐτῆς ἔκαμε τὴν καλυτέραν ἐπιλογὴν μέσων πρὸς ἀντιμετώπισιν τοῦ ὅλου θέματος πρὸς ἐπιτυχίαν τοῦ θεσμοῦ; Ἡμεῖς νομίζομεν ὄχι. Θὰ ἐδεχόμεθα, κ. συνάδελφοι, τὴν ἐπιστράτευσιν τῶν νεαρῶν συναδέλφων μας ἰατρῶν, διὰ νὰ προσφέρουν τὰς ὑπηρεσίας των εἰς τὴν ὕπαιθρον ὑπὸ μίαν προϋπόθεσιν. Ἐὰν δηλαδὴ δὲν ὑπῆρχον ἔμπειροι ἰατροὶ γενικῆς ἰατρικῆς, οἱ ὁποῖοι θὰ ἠδύναντο νὰ προσφέρουν τὰς ὑπηρεσίας των εἰς τὴν ὕπαιθρον. Ὅμως αὐτὸ δὲν συμβαίνει, διότι ἔχομεν ἱκανωτάτους ἰατροὺς γενικῆς ἰατρικῆς. Διατὶ ὅμως δὲν τοὺς προσελκύομεν; Διότι τὸ θέμα, κ. συνάδελφοι, εἶναι οἰκονομικὸν καὶ ἡ Κυβέρνησις εἶναι τόσον φειδωλὴ εἰς τὸν τομέα αὐτόν. Ἀλλὰ δὲν εἶναι μόνον τοῦτο. Ὑπάρχουν καὶ ἄλλοι ἱκανοὶ ἰατροί, οἱ ὁποῖοι μολονότι ἐπιθυμοῦν νὰ προσφέρουν τὰς ὑπηρεσίας των εἰς τὴν ὕπαιθρον, ἐν τούτοις ἀποκλείονται, διότι τυγχάνουν κομματικοὶ ἀντίπαλοι τῆς Κυβερνήσεως. Ἔχω ἰδίαν ἀντίληψιν τοῦ πράγματος εἰς τὴν ἐπαρχίαν. Σκοπὸς τῶν κοινοτικῶν ἰατρείων εἶναι ἡ ἐξυπηρέτησις τῶν ὀρεινῶν κυρίως περιοχῶν καὶ ὅμως εἰς τὰς περιοχὰς αὐτὰς εἶναι ἀνύπαρκτος ἡ ἰατρικὴ περίθαλψις τῶν κατοίκων. Ἔχω περίπτωσιν δύο συναδέλφων μου εἰς τὴν περιοχὴν Κατωχωρίου, οἱ ὁποῖοι ἐζήτησαν νὰ ἐργασθοῦν εἰς τὰ κοινοτικὰ ἰατρεῖα τῆς περιοχῆς αὐτῆς καὶ ἀπεκλείσθησαν, λόγῳ τῆς πολιτικῆς των ἀντιθέσεως πρὸς τὴν Κυβέρνησιν καὶ εἰς τὸ ἀγροτικὸν αὐτὸ πεδινὸν ἰατρεῖον διωρίσθη συνάδελφος ὑπηρετῶν εἰς ἰατρεῖον τῆς περιοχῆς Θεσ)νίκης.

§29Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Κύριε συνάδελφε, μήπως ἠμπορεῖτε νὰ μᾶς δηλώσητε, ἐὰν τὰ ἰατρεῖα αὐτὰ τὰ ὁποῖα ἀνεφέρατε εἶναι προγραμματισμένα; Διότι ὅπως γνωρίζετε, ὁ προγραμματισμὸς γίνεται ὑπὸ τῶν νομαρχιακῶν συμβουλίων.

§30Γ. ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ. Κύριε Ὑπουργέ, τὸ γνωρίζω καὶ ἀναμφισβητήτως ἔχουν εὐθύνην, λέγω ὅμως, ὅτι τὴν στιγμὴν αὐτὴν λειτουργοῦν πεδινὰ ἰατρεῖα ἀπέχοντα μόλις 6 χιλιόμετρα ἀπὸ κεντρικὸν νοσοκομεῖον, ἐνῷ θὰ ἔπρεπε νὰ προτιμηθῇ ἡ ἐπάνδρωσις τῶν ὀρεινῶν περιοχῶν καὶ νὰ ἀκολουθήσουν τὰ πεδινά. Ἐδῶ εἶναι ἡ ἀνωμαλία καὶ αὐτὸ ἐπισημαίνω.

§31Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Ἐκεῖ ἀκριβῶς, κ. συνάδελφε, τείνει ὁ σκοπός μας. Νὰ πλαισιώνωμεν κατὰ προτίμησιν τὰ ὀρεινὰ ἰατρεῖα.

§32Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Καὶ μερικὰ ἐπίσης ἀπομεμακρυσμένα νησιά, κ. Ὑπουργέ, τὰ ὁποῖα στεροῦνται τελείως ἰατροῦ.

§33Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Διὰ τὰ νησιά, κ. συνάδελφε, λαμβάνεται εἰδικὴ πρόνοια, διότι πλαισιώνομεν τὰ κοινοτικὰ ἰατρεῖα ἀνεξαρτήτως πληθυσμοῦ.

§34Γ. ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ. Ἡμεῖς ἀντιτιθέμεθα εἰς τὴν ἐπιστράτευσιν τῶν νεαρῶν συναδέλφων μας, χάριν τοῦ συμφέροντος τοῦ λαοῦ τῆς ὑπαίθρου καὶ τῆς ἐπιστήμης. Πανταχόθεν ὡμολογήθη, ὅτι οἱ ἐπιστρατευόμενοι δὲν θὰ δυνηθοῦν νὰ ἀνταποκριθοῦν εἰς τὸ βαρὺ ἔργον, τὸ ὁποῖον τοὺς ἀναθέτομεν. Διατὶ ἑπομένως νὰ ταλαιπωρήσωμεν τοὺς νεαροὺς αὐτοὺς ἐπιστήμονας καὶ τοὺς ἀγρότας τῆς ὑπαίθρου; Ἡμεῖς εἴμεθα βέβαιοι, ὅτι τὸ θέμα τῆς ἐπανδρώσεως τῶν ἀγροτικῶν ἰατρείων θὰ λυθῇ μόνον ἂν αὐξηθοῦν οἱ μισθοὶ τῶν ἰατρῶν τῶν ἀγροτικῶν ἰατρείων, τὰ κίνητρα τὰ οἰκονομικὰ καὶ ἐκπολιτιστικὰ καὶ δημιουργηθοῦν ἀνάλογοι προϋποθέσεις εἰς τὰς ἐπαρχίας, ἐγκαταλειφθῇ δὲ ἡ κομματικὴ ἐκλογή. Τότε μόνον θὰ προσφέρωμεν πράγματι ὑπηρεσίας εἰς τὴν ὕπαιθρον καὶ οὕτω θὰ δυνηθοῦν καὶ οἱ νέοι ἰατροὶ νὰ ἐξελιχθοῦν ἐπιστημονικῶς, ἐὰν τοὺς δώσωμεν, ὡς ἔχομεν ὑποχρέωσιν, ὅλα τὰ μέσα, ὁπότε θὰ εἴμεθα βέβαιοι, ὅτι θὰ ἀποδώσουν εἰς τὴν ἐπιστήμην, θὰ βοηθήσουν τὸν λαὸν καὶ θὰ τιμήσουν τὴν Πατρίδα των. Τὰ ἡμίμετρα δὲν θεραπεύουν τὴν κατάστασιν, ἀντιθέτως τὴν περιπλέκουν καὶ τὴν χειροτερεύουν. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς ἀριστερᾶς). (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Γʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Β. Κρῖκος).

§35ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Μπακόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§36Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὴν ὀξύτητα τῶν συζητήσεων, κατὰ τὰς προηγουμένας συνεδριάσεις μοῦ ἐδόθη ἡ εὐκαιρία νὰ εἴπω, ὅτι ὅσον καὶ ἂν εἴμεθα ἀντίθετοι διὰ τὸ παραδεκτὸν τῶν περὶ ὧν συζητοῦμεν διατάξεων, ἀπὸ ἀπόψεως δεοντολογίας συνταγματικῆς, ἐπιφυλασσόμεθα ν’ ἀντιμετωπίσωμεν τὴν οὐσίαν τῆς περὶ ἧς πρόκειται τροπολογίας, ὅταν θὰ ἤρχετο ἡ συζήτησις ἐπ’ αὐτῆς, κατ’ οὐσίαν. Καὶ χθὲς εἶπον εἰς τὸν κ. Ὑπουργόν, ὅτι ὡς πρὸς τὴν οὐσίαν εἴμεθα διατεθειμένοι νὰ συντελέσωμεν διὰ τὴν καλλιτέραν διατύπωσιν τοῦ νομοσχεδίου καὶ νὰ βοηθήσωμεν τὴν Κυβέρνησιν πρὸς ἐπίτευξιν τοῦ σκοποῦ, τὸν ὁποῖον διὰ τοῦ νομοθετήματος ἐπιδιώκει. Γεννᾶται, λοιπόν, τὸ θέμα ποῖος εἶναι ὁ σκοπός, τὸν ὁποῖον ἐπιδιώκει ἡ τροπολογία, τὴν ὁποίαν συζητοῦμεν. Θὰ εἴπω τὴν γνώμην μου ἐν πάσῃ εἰλικρινείᾳ μὲ ἀπόλυτον καλὴν πίστιν καὶ μὲ παρρησίαν πρὸς ὅλας τὰς πλευράς. Συζητοῦμεν ὄχι ἐπὶ τοῦ ἀρχικοῦ νομοθετήματος τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, οὐδὲ κἂν ἐπὶ τῆς τροπολογίας, τὴν ὁποίαν ὑπέβαλεν, οὐδὲ κἂν ἐπὶ τῆς τροπολογίας τῶν τριῶν ἀξιοτίμων συναδέλφων, οἱ ὁποῖοι τὴν ὑπέβαλον ἐξ ἰδίας πρωτοβουλίας. Συζητοῦμεν ἐπὶ τῆς τροπολογίας, ἡ ὁποία ἐνεφανίσθη εἰς τὴν σειρὰν τῶν ὀβιδειακῶν μεταμορφώσεων κατὰ τὴν χθεσινὴν συνεδρίασιν τῆς Βουλῆς. Αὐτὴ ἀποτελεῖ τὸ θέμα συζητήσεως. Κύριοι βουλευταί, ἡ τροπολογία ὑπὸ τὴν μορφὴν μάλιστα ὑπὸ τὴν ὁποίαν τὴν συζητοῦμεν δὲν ἔχει ἄμεσον σχέσιν μὲ τὸν ἀντιφυματικὸν ἀγῶνα. Ὁ κ. Ὑπουργὸς εἶπεν, εἰς προηγουμένην συνεδρίασιν, ὅτι ἔχει σχέσιν, διότι καὶ οἱ ἰατροὶ τῆς ὑπαίθρου ἔχουν ἀποστολὴν νὰ διαγιγνώσκουν, ἐνδεχομένως, τὴν φυματίωσιν, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον καὶ ἀποτελεῖ μέρος τοῦ ἀντιφυματικοῦ ἀγῶνος. Ἀλλά, ὁ κύριος σκοπός, ὅπως ἐλέχθη ἐπανειλημμένως ἀπὸ τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργόν, εἶναι ἡ ἐπάνδρωσις τῶν ἰατρείων τῆς ὑπαίθρου. Αὐτὸς λοιπὸν εἶναι ὁ κύριος σκοπὸς τὸν ὁποῖον ἐπιδιώκει ἡ διάταξις τὴν ὁποίαν συζητοῦμεν. Καὶ ποῖα εἶναι τὰ μέσα διὰ τῶν ὁποίων ἡ Κυβέρνησις ἐπιδιώκει τὸν σκοπὸν αὐτόν; Ὁρίζει ἡ συζητουμένη διάταξις, ὅτι οἱ ἐξερχόμενοι τῶν ἰατρικῶν σχολῶν καὶ τοῦ Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης καὶ Ἀθηνῶν, ἢ οἱ ἐξερχόμενοι ἀπὸ ἰατρικὰς σχολὰς τῆς ἀλλοδαπῆς, δὲν δύνανται νὰ ἀσκήσουν τὸ ἰατρικὸν ἐπάγγελμα ἐλευθέρως εἰς τὴν περιφέρειαν Ἀθηνῶν καὶ Θεσσαλονίκης, οὔτε νὰ διορισθοῦν εἰς ἰατρικὴν θέσιν εἰς Ἀθήνας ἢ Θεσσαλονίκην, ἐὰν δὲν ἐξασκηθοῦν ἐπὶ ἓν ἔτος εἰς ἐπαρχιακὰ νοσοκομεῖα ἢ σανατόρια, καὶ μετὰ τὴν ἐνιαυσίαν αὐτὴν ἄσκησιν, δὲν ὑπηρετήσουν ἐπὶ δύο ἔτη ὡς ἰατροὶ εἰς ἰατρεῖον τῆς ὑπαίθρου. Κύριοι βουλευταί, εἰς τὸν ἐπιδιωκόμενον σκοπὸν τῆς ἐνισχύσεως, τῆς ἐπανδρώσεως τῶν ἰατρείων τῆς ὑπαίθρου, ἡ Κυβέρνησις μᾶς εὑρίσκει ὄχι μόνον παραπλεύρους, ὄχι μόνον παραστάτας, ἀλλὰ καὶ πλειοδοτοῦντας. Ἡμεῖς οἱ ὁποῖοι ὑπεβάλαμεν πρότασιν περὶ ἀμέσου θεσπίσεως τῆς Κοινωνικῆς Ἀσφαλίσεως τῶν ἀγροτῶν, καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὸν ἕνα τομέα τοῦ γήρατος ὑπερημύνθημεν τῆς ἐπεκτάσεως γενικῶς τῆς Κοινωνικῆς Ἀσφαλίσεως εἰς ὅλους τοὺς ἀγρότας, δὲν ἦτο ποτὲ δυνατὸν νὰ φέρωμεν ἀντιρρήσεις εἰς τὴν προσπάθειαν τῆς Κυβερνήσεως διὰ τὴν ἐπάνδρωσιν τῶν ἀγροτικῶν ἰατρείων. Χαίρομαι, διότι ἡ Κυβέρνησις καὶ εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο ὅπως καὶ εἰς ἄλλα, ἐφαρμόζει καὶ τὸ ἰδικόν μας πρόγραμμα. Δὲν θέλω νὰ εἴπω, ὅτι ἀντιγράφει τὸ ἰδικόν μας πρόγραμμα. Ἀλλὰ ἐφαρμόζει καὶ τὸ ἰδικόν μας πρόγραμμα. Καὶ διὰ τοῦτο εἴμεθα παραστάται καὶ ὑπερθερμασταὶ τῆς προσπαθείας τῆς ἐπανδρώσεως τῶν ἰατρείων τῆς ὑπαίθρου. Ἐλέχθη, ὅτι τάχα διὰ τῆς ὑπὸ συζήτησιν διατάξεως θὰ σταλοῦν εἰς τὴν ὕπαιθρον ἰατροὶ ἀνίκανοι νὰ ἐκπληρώσουν τὴν ἀποστολήν των. Δὲν δέχομαι τὴν αἰτίασιν αὐτήν. Τὶ λέγει ἡ διάταξις τὴν ὁποίαν συζητοῦμεν; Ὅτι οἱ ἰατροὶ λαμβάνοντες ἄδειαν ἀπὸ τὰς Πανεπιστημιακὰς ἀρχάς, ἐὰν ζητήσουν ἄδειαν ἀσκήσεως ἐπαγγέλματος ἀπὸ τὴν διοίκησιν, δὲν ἠμποροῦν νὰ ἀσκήσουν τὸ ἐπάγγελμα. Ποῦ; Μόνον εἰς τὰς Ἀθήνας καὶ Θεσ)νίκην ἐὰν δὲν ὑπηρετήσουν εἰς ἐπαρχιακὰ νοσοκομεῖα, καὶ ἐὰν δὲν ὑπηρετήσουν, ἐπὶ δύο χρόνια, εἰς τὴν ὕπαιθρον. Καὶ ἐρωτῶ ἐφ’ ὅσον παντοῦ ἀλλοῦ, πλὴν τῶν Ἀθηνῶν καὶ τῆς Θεσσαλονίκης, ἠμποροῦν νὰ ἀσκοῦν τὸ ἐπάγγελμα, καὶ εἰς τὰς ἄλλας πόλεις τῆς Ἑλλάδος ἢ καὶ εἰς τὰ χωριὰ ἠμποροῦν νὰ ἀσκοῦν τὸ ἐπάγγελμα ἐξ ἰδίας βουλήσεως, δὲν εἶναι ἐπικίνδυνοι ἐκεῖ; Καὶ ἐὰν διὰ τὰς ἄλλας πόλεις τῆς Ἑλλάδος, διὰ τὰς ἄλλας κωμοπόλεις καὶ διὰ τὰ ἄλλα χωριὰ εἶναι ἱκανοί, διατὶ εἶναι ἐπικίνδυνοι, ὅταν ὁ νόμος τοὺς ἐπιβάλῃ νὰ ἐπανδρώσουν τὰ ἀγροτικὰ ἰατρεῖα; Βλέπετε, ὅτι ἡ αἰτίασις αὐτὴ δὲν ἀντέχει εἰς τὴν λογικὴν σειρὰν τοῦ ἐλέγχου. Συνεπῶς, νομίζω, ὅτι ἡ αἰτίασις αὐτὴ καταπίπτει ἐξ αὐτῶν τούτων τῶν πραγμάτων. Κύριοι βουλευταί, αὐτὴ εἶναι ἡ πρώτη αἰτίασις. Διὰ τὸ ὑπόμνημα τῶν ἐνδιαφερομένων, ἐκείνων δηλαδή, οἱ ὁποῖοι σπουδάζουν ἤδη εἰς τὰς ἰατρικὰς σχολὰς καὶ πρόκειται νὰ γίνουν ἰατροὶ καὶ παραπονοῦνται διὰ τὴν διάταξιν τοῦ νομοσχεδίου, εἶπον τὴν γνώμην μου. Προχωροῦν οἱ φοιτηταί, πρὸς τοὺς ὁποίους ἡ στοργὴ τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, εἶμαι βέβαιος, ὅτι εἶναι ἀπόλυτος ἐξ ὅλων τῶν πλευρῶν, καὶ λέγουν. Ὅτι εἰς τὰς ἐπαρχίας ποὺ μᾶς στέλλετε δὲν ἔχομεν τὴν εὐχέρειαν βελτιώσεως τῆς ἐπιστημονικῆς μας καταρτίσεως, διότι ἐκεῖ δὲν ὑπάρχουν ἀρτίως ὡργανωμένα νοσοκομεῖα μὲ πλήρη ἐργαστήρια, εἰς τὰ ὁποῖα νὰ δυνηθῶμεν νὰ βελτιώσωμεν τὴν ἐπιστημονικήν μας κατάρτισιν. Χθές, τῇ ἰδικῇ μου προκλήσει, ὁ κ. Ὑπουργὸς Προνοίας, ἐβεβαίωσε τὸ Σῶμα, ὅτι σχεδὸν παντοῦ εἰς τὰς Πρωτευούσας τῶν Νομῶν ὑπάρχουν νοσοκομεῖα ὠργανωμένα καὶ κατὰ τὸ μᾶλλον καὶ ἧττον ἀρτίως ἐπηνδρωμένα καὶ ἔχουν καὶ ἐργαστήρια. Ἔτσι, κ. Ὑπουργέ;

§37Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Μάλιστα, κ. συνάδελφε.

§38Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἑπομένως καὶ ἡ αἰτίασις αὐτὴ καταπίπτει. Ἄλλως τε ἕνας ἰατρὸς ὁ ὁποῖος ἐξ ἰδίας βουλήσεως θὰ ἀσκήσῃ ἐνδεχομένως ἐλευθέρως τὸ ἐπάγγελμα εἰς οἱανδήποτε ἄλλην πόλιν τῶν Ἀθηνῶν καὶ τῆς Θεσσαλονίκης πῶς θὰ βελτιώσῃ τὴν ἐπιστημονικὴν του κατάρτισιν κατ’ ἄλλον τρόπον, παρὰ ἐὰν καὶ ἐφ’ ὅσον δυνηθῇ —καὶ τονίζω τὴν λέξιν δυνηθῇ— νὰ ἀκολουθήσῃ πρακτικὴν ἐξάσκησιν εἰς τὰ ἐπαρχιακὰ νοσοκομεῖα. Λέγω νὰ δυνηθῇ, διότι δὲν εἶναι εὐχερές, δὲν εἶναι δυνατὸν εἰς κάθε ἰατρόν, ὁ ὁποῖος θέλει νὰ κάνῃ ἄσκησιν εἰς τὰ νοσοκομεῖα νὰ εἴπῃ, ὅτι «ἐδῶ εἶμαι ἐγώ, πάρτε με βοηθὸν διὰ νὰ κάμω ἄσκησιν». Ἡ διάταξις, τὴν ὁποίαν συζητοῦμεν ἐπιβάλλει εἰς τὰ νοσοκομεῖα νὰ τοὺς δεχθοῦν καὶ ἑπομένως ἐξ ἰδίου δικαιώματος θὰ κάμουν τὴν ἄσκησιν αὐτήν. Ἐπὶ πλέον μὲ ἄλλην διάταξιν τοῦ νομοσχεδίου ἐπιβάλλεται ἡ ὑποχρέωσις εἰς διευθυντὰς Κλινικῶν νοσοκομείων Ἀθηνῶν καὶ Θεσσαλονίκης, νὰ ἐπισκέπτωνται ἕνα μῆνα τοὐλάχιστον κατ’ ἔτος ἐπαρχιακὰ νοσοκομεῖα καὶ νὰ κάνουν μαθήματα οὕτως εἰπεῖν μετεκπαιδευτικὰ συγχρονίσεως πρὸς τὰς ἐξελίξεις τῆς ἐπιστήμης πρὸς τοὺς ἰατροὺς τῶν ἐπαρχιακῶν κέντρων. Καὶ διερωτῶμαι. Εἶναι δυνατὸν εἰς μίαν ἐπαρχιακὴν Πρωτεύουσαν, Πρωτεύουσαν τοῦ οἱουδήποτε Νομοῦ, ὅταν ἀκουσθῇ, ὅτι πάει ἕνας ἰατρὸς σὰν τὸν κ. Σαμαρᾶν π.χ., ἢ τὸν κ. Παληόν, ὁ οἱοσδήποτε διακεκριμένος ἐπιστήμων ὡς αὐτοὶ διὰ νὰ κάνῃ ἕνα μῆνα μαθήματα εἰς ἰατρούς, δὲν θὰ τρέξουν νὰ παρακολουθήσουν τὰ μαθήματα. Ἕνας μήνας τοιαύτης μετεκπαιδεύσεως θὰ εἶναι ἐπωφελὴς διὰ τοὺς ἰατροὺς ἐπιστήμονας καὶ θὰ τοὺς προσανατολίσῃ πρὸς τὴν ἐξέλιξιν τῆς ἐπιστήμης. Ἑπομένως καὶ ἀπὸ τῆς ἀπόψεως τῆς δυνατότητος τῆς βελτιώσεως τῆς ἐπιστημονικῆς καταρτίσεως τῶν ἰατρῶν, νομίζω, ὅτι τὸ νομοσχέδιον τοὺς παρέχει τὰ μέσα νὰ συμπληρώσουν τὴν ἐπιστημονικήν των μόρφωσιν ἐξ ἰδίου δικαιώματος καὶ ὄχι κατὰ παράκλησιν πρὸς οἱονδήποτε νοσοκομεῖον ἐπαρχιακὸν εἰς οἱανδήποτε Πρωτεύουσαν Νομοῦ νὰ τοὺς δεχθῇ χατηρικῶς εἰς τὸ Νοσοκομεῖον. Ἀλλὰ καὶ ἐξ ἄλλης διατάξεως, θὰ ὑποχρεωθοῦν οἱ διακεκριμένοι ἰατροὶ νὰ μεταβοῦν εἰς τὰς ἐπαρχίας. Δὲν εἶναι δυνατὸν δηλαδὴ νὰ διορισθῇ τις διευθυντὴς κλινικῆς, ἐὰν δὲν ἔχῃ μεταβῆ ἐπὶ ὡρισμένον χρόνον εἰς τὴν ἐπαρχίαν. Ἑπομένως, κύριοι συνάδελφοι, καὶ αὐτὴ ἡ αἰτίασις τῶν φοιτητῶν δὲν δύναται νὰ σταθῇ. Καὶ περαιτέρω, ὡς προκύπτει ἐκ τῆς διατάξεως, πρόκειται μόνον περὶ τῆς τέως Διοικήσεως Πρωτευούσης καὶ τῆς Θεσσαλονίκης. Γνωρίζομεν ὅμως, πόσον μέγας εἶναι ὁ ἀριθμὸς τῶν ἰατρῶν εἰς τὰ Κέντρα αὐτὰ καὶ ποία πίεσις καταβάλλεται ἐξ αὐτῶν διὰ νὰ δυνηθοῦν νὰ καταλάβουν μίαν θέσιν, νὰ ἀφήσουν δηλαδὴ τὸ ἐλεύθερον ἐπάγγελμα καὶ νὰ γίνουν μισθωτοί. Καὶ διερωτῶμαι, ὅταν ἔχωμεν καὶ αὐτὸ τὸ δεδομένον θὰ ἐπιτρέψωμεν εἰς τὸν ἑαυτόν μας νὰ ἐμφανισθῶμεν ἀντίθετοι πρὸς τὸν ἱερὸν σκοπὸν τὸν ὁποῖον ἐπιδιώκει ἡ διάταξις, τὴν ἐπάνδρωσιν δηλαδή, τῆς ὑπαίθρου μὲ ἰατρούς; Ὅταν, κ. βουλευταί, ἅπαντες ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ ἐζητήσαμεν τὴν ἔγκρισιν τῆς προτάσεως Παπανδρέου περὶ τῶν ἀγροτικῶν ἀσφαλίσεων, ἡ ὁποία συνεπάγεται καὶ σημαντικὰ βάρη οἰκονομικὰ διὰ τὸν τόπον, ἐπιτρέπεται εἰς ἡμᾶς νὰ μὴ ἀναδειχθῶμεν ἐνθουσιώδεις συμπαραστάται τοῦ μέτρου αὐτοῦ διὰ τοῦ ὁποίου θὰ ἐπιτύχωμεν τὴν ἐπάνδρωσιν τῶν ἀγροτικῶν μας ἰατρείων; Ἄλλη αἰτίασις ἡ ὁποία διατυποῦται εἰς τὸ ὑπόμνημα τῶν φοιτητῶν εἶναι, ὅτι δῆθεν διὰ τοῦ νομοσχεδίου ἐμποδίζονται οἱ ἰατροὶ νὰ ἐπιλέξουν τὴν εἰδικότητα τὴν ὁποίαν θέλουν. Τὸ σχέδιον ὅμως δὲν περιέχει τοιοῦτόν τι. Μόνον ὁ ἀριθμὸς τῶν δυναμένων νὰ ἀποκτήσουν μίαν εἰδικότητα καθορίζεται δι’ ἀποφάσεως τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ἐκδιδομένης ὑπὸ ὡρισμένας προϋποθέσεις. Δὲν ὁρίζει δηλαδὴ ὁ Ὑπουργὸς ποῖοι θὰ εἶναι οἱ ἰατροὶ οἱ ὁποῖοι θὰ λάβουν τὴν αʹ ἢ βʹ εἰδικότητα. Καθορίζει μόνον τὸν ἀριθμόν. Καὶ αὐτό, ὡς ἀντιλαμβάνεσθε, εἶναι πρὸς τὸ συμφέρον καὶ αὐτῶν τούτων τῶν ἰατρῶν, διότι τοιουτοτρόπως θὰ προληφθῇ ὁ κίνδυνος τοῦ πληθωρισμοῦ μιᾶς εἰδικότητος. Ἑπομένως, καὶ ἡ αἰτίασις αὐτὴ δὲν εὐσταθεῖ. Μὲ τὰς σκέψεις αὐτάς, κ. βουλευταί, καὶ μὲ τὴν ἱερὰν φλόγαν ποὺ μᾶς κατακαίει διὰ τὴν προστασίαν τοῦ ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ τῆς Χώρας, κηρυσσόμεθα συμπαραστάται τοῦ κ. Ὑπουργοῦ διὰ τὴν ψήφισιν τῆς διατάξεως ταύτης.

§39Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ φίλος κ. Μπακόπουλος, ἐξέθεσε κατὰ τρόπον ἐξαίρετον τὰς ἀπόψεις τοῦ Κόμματός μας. Ἀναχωροῦμεν ἀπὸ τὴν ἀρχήν, ὅτι πρέπει νὰ λυθῇ ὁριστικὰ τὸ θέμα τῶν ἰατρῶν τῆς ὑπαίθρου. Μίαν εὐθύνην καταλογίζομεν εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ὄχι τὴν σπουδήν, ἀλλὰ τὴν καθυστέρησιν, διότι μέχρι τοῦδε ὁ ἀγροτικὸς κόσμος στερεῖται ἰατρῶν. Τὸ θέμα ἐπὶ τοῦ ὁποίου καθ’ ἡμᾶς εἶναι δυνατὴ ἡ συζήτησις εἶναι μόνον αὐτό; Ποῖος εἶναι ὁ καλλίτερος τρόπος; Εἶναι αὐτὸς ἢ εἶναι ἄλλος; Καὶ θὰ εἴμεθα πρόθυμοι νὰ ψηφίσωμεν ἄλλον τρόπον ἐὰν ἀπὸ τὴν συζήτησιν ἀποδειχθῇ, ὅτι εἶναι ὁ καλλίτερος. Αὐτὴ εἶναι ἡ μόνη θέσις τοῦ ζητήματος. Μέχρι τῆς στιγμῆς δὲ αὐτῆς, δὲν εὑρισκόμεθα ἐνώπιον ἄλλης προτάσεως, ἡ ὁποία θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ θεωρηθῇ καλλιτέρα καὶ διὰ τοῦτο ἀνεπιφυλάκτως ἐκρίνομεν τὴν ὑπάρχουσαν πρότασιν, θὰ προβῶμεν τώρα εἰς ὡρισμένας παρατηρήσεις. Πρῶτον, ἔχει γίνει στατιστικὴ ἐξακρίβωσις τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ἰατρῶν τοὺς ὁποίους χρειάζεται ἡ ὕπαιθρος καὶ τοῦ ἀριθμοῦ τῶν πτυχιούχων οἱ ὁποῖοι κατὰ τὸν νόμον θὰ ὑποχρεοῦνται ἐπὶ διετίαν νὰ ὑπηρετήσουν εἰς τὴν ὕπαιθρον; Εἶναι θέμα θεμελιῶδες. Διότι εἶναι ἐνδεχόμενον, νὰ τοὺς ὑποχρεώνομεν κατὰ τὸν νόμον νὰ ὑπηρετήσουν εἰς τὴν ὕπαιθρον καὶ ὅμως νὰ εἶναι ὑπεράριθμοι καὶ νὰ μὴ χρειάζωνται. Δεύτερον, θὰ ἔπρεπε νὰ συσχετισθῇ μὲ τὸν χρόνον τῆς στρατιωτικῆς των θητείας. Μήπως θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἔχουν εἰς τὸν στρατὸν ὡρισμένα πλεονεκτήματα, ὡς ἀντιστάθμισμα τῆς βαρείας ὑποχρεώσεως, τὴν ὁποίαν θὰ τοὺς ἐπιβάλῃ ὁ νόμος; Τρίτον, θὰ πρέπει ἐπίσης αὐτὴ ἡ ὑποχρέωσις νὰ συνδυασθῇ μὲ τὴν παροχὴν ὑποτροφιῶν εἰς τοὺς σπουδαστὰς τῆς ἰατρικῆς, ὥστε νὰ αἰσθανθοῦν τὴν στοργὴν τῆς Πολιτείας; Αὐταὶ εἶναι αἱ τρεῖς προτάσεις εἰς τὰς ὁποίας προβαίνω καὶ ἐπὶ τῶν ὁποίων ἐφιστῶ τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως.

§40Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Ὑπάρχει ἡ στατιστική, κ. Πρόεδρε, ὡς πρὸς τὸν ἀριθμὸν ὁ ὁποῖος ἀπαιτεῖται διὰ τὰ νοσοκομεῖα καὶ τὰ ἀγροτικὰ ἰατρεῖα καὶ ἡ ἀντιστοιχία τῶν ἐξερχομένων ἰατρῶν, ἐν σχέσει πρὸς τὰς ἀνωτέρω θέσεις. Σήμερον ὁ ἀριθμὸς τῶν θέσεων τῶν ἰατρῶν ὡς πρὸς τὰ ἐπαρχιακὰ νοσοκομεῖα εἶναι ὁ τῶν τριακοσίων πεντήκοντα καὶ ὡς πρὸς τὰ ἀγροτικὰ ἰατρεῖα τῶν τετρακοσίων ἕως πεντακοσίων, ὁ δὲ ἀριθμὸς τῶν κατ’ ἔτος ἐξερχομένων ἰατρῶν κυμαίνεται μεταξὺ τῶν ἑκατὸν ἕως ἑκατὸν πεντήκοντα.

§41Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει θὰ χρειασθοῦν ἅπαντες οἱ ἐξερχόμενοι.

§42Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Βεβαίως θὰ χρειασθοῦν καὶ κατὰ προτίμησιν θὰ διορίζωνται.

§43Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Εὐχαρίστως ἤκουσα, ὅτι ἔχετε ἐξακριβώσει τοὺς ἀριθμούς. Ὑπολείπονται αἱ ἄλλαι δύο προτάσεις μου πρὸς ἐξέτασιν. Ὁ συσχετισμὸς πρὸς τὸ θέμα τῆς στρατιωτικῆς θητείας, καθὼς καὶ ἡ παροχὴ ὑποτροφιῶν εἰς αὐτὴν τὴν κατηγορίαν τῶν σπουδαστῶν αὐτῶν, συνιστῶ τὴν συσχέτισιν, πρὸς τὴν στρατιωτικὴν θητείαν, πρὸς ἐνδεχόμενα πλεονεκτήματα στρατιωτικῆς θητείας καὶ πρὸς γενίκευσιν ὑποτροφιῶν νέων ἰατρῶν, οἱ ὁποῖοι θὰ ἀναλάβουν, ὄχι διετῆ, ἀλλὰ πενταετῆ ὑποχρέωσιν. Καὶ ἐλπίζω, ὅτι θὰ ὑπάρξῃ ὁμόφωνος ἔγκρισις τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας. (Χειροκροτήματα).

§44ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Γκίλλας, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§45Α. ΓΚΙΛΛΑΣ. (Γραμματεὺς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§46ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Ὁ κ. Ε. Ζαννῆς, ἔχει τὸν λόγον.

§47Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Ἡ ὑποβληθεῖσα ἐκ μέρους τῶν συναδέλφων κ.κ. Δαβάκη, Πλατῆ καὶ Μακροπούλου τροπολογία, ἡ ὁποία οὐδεμίαν σχέσιν ἔχει μὲ τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου, ἀποβλέπει εἰς τὴν ἐπάνδρωσιν τῶν ἀγροτικῶν ἰατρείων. Οὐδεμία ὑπάρχει ἀντίρρησις ἐπὶ τῆς οὐσίας τῆς τροπολογίας, διότι εἶναι ἀπαράδεκτον νὰ ὑπάρχουν σήμερον ἀγροτικὰ ἰατρεῖα στερούμενα ἰατρῶν. Ἀλλὰ τὸ Ὑπουργεῖον Προνοίας ἀντὶ νὰ ἀντιμετωπίσῃ εὐθέως τὸ θέμα, διὰ τῆς ὑποβολῆς εἰδικοῦ νομοσχεδίου, προετίμησε τὸν πλάγιον τρόπον διὰ τῆς μεταβιβάσεως τῆς ὑποβληθείσης ἐκ μέρους τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τροπολογίας εἰς ἄλλους συναδέλφους. Ὁ τρόπος αὐτός, ἀσφαλῶς, δὲν ὑπῆρξεν εὐτυχής. Καὶ τοῦτο, διότι ἔλαβον χώραν πολλαὶ παρεξηγήσεις καὶ ἐλέχθησαν πράγματα ὑπερβολικὰ καὶ ἐν πολλοῖς τελείως ἀπαράδεκτα. Ὁ ἀγαπητὸς συνάδελφος, κ. Ἀρβανιτάκις ὡμίλησε, φερ’ εἰπεῖν, περὶ τῆς ἀνεπαρκοῦς καταρτίσεως τῶν φοιτητῶν εἰς τὰ Πανεπιστήμια Ἀθηνῶν καὶ Θεσσαλονίκης. Διαφωνῶ ἀπολύτως μὲ τὰς ἀπόψεις, τὰς ὁποίας ἐξέθεσε. Διότι ἡ παρεχομένη σήμερον ἐκπαίδευσις εἰς τοὺς φοιτητὰς ἐκ μέρους τῶν Πανεπιστημίων μας, δύναται καὶ ὑπερηφάνους ἡμᾶς νὰ καταστήσῃ καὶ ἀξίους νὰ συγκριθῶμεν μὲ οἱονδήποτε Πανεπιστήμιον τῆς Εὐρώπης. Ὅτε προσφάτως ἐπεσκέφθην τὴν Εὐρώπην, συνήντησα Ἕλληνας φοιτητὰς σπουδάζοντας εἰς ξένα Πανεπιστήμια, εἰς δὲ ἐρώτησίν μου μοῦ ἀπήντησαν, ὅτι οὐδεμία διαφορὰ ὑπάρχει ἀπὸ τὰ ἑλληνικὰ Πανεπιστήμια, τὰ ὁποῖα, ἴσως, νὰ εἶναι καὶ καλύτερα. Κύριοι συνάδελφοι, ὅταν τὸ Πανεπιστήμιον δίδῃ τὸ δίπλωμα, τὸ δίδει ὑπὸ τὴν ἔννοιαν, ὅτι θεωρεῖ τὸν ἀποφοιτοῦντα ἱκανὸν νὰ ἀσκήσῃ γενικὴν ἰατρικήν. Δὲν τὸν καθιστᾷ οὔτε σοφόν, οὔτε παντογνώστην. Τοῦ παρέχει ἁπλῶς τὴν δυνατότητα νὰ ἀνταποκριθῇ εἰς ὅλας τὰς ἀνάγκας κατὰ περίπτωσιν. Ὁ κ. Ἀρβανιτάκις, ἐπέλεξε δύο ἀπὸ τὰς πλέον δυσκόλους περιπτώσεις τῆς εἰδικότητός του ὡς παραδείγματα. Τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ ἐμβρυουλκοῦ καὶ τὴν ἐξωμήτριον κύησιν. Ἀλλά, κ. συνάδελφοι, ὁ σκοπὸς τοῦ ἐξερχομένου ἀπὸ τὸ Πανεπιστήμιον ἰατροῦ δὲν εἶναι νὰ δύναται νὰ ἐφαρμόζῃ τὸν ἐμβρυουλκόν, ἀλλὰ νὰ δύναται ἐπαρκῶς νὰ διαγνώσῃ τὰς δυσχερείας καὶ νὰ ἀποστείλῃ εἰς τὰς σπανίας ταύτας περιπτώσεις τοὺς ἀσθενεῖς εἰς τοὺς εἰδικούς, ἢ τὰ νοσοκομεῖα. Ἡ ἱκανότης τοῦ ἐξερχομένου ἀπὸ τὸ Πανεπιστήμιον ἔγκειται εἰς τὸ νὰ δίδῃ ὀρθὰς κατευθύνσεις καὶ νὰ μὴ λαμβάνῃ ἀποφάσεις, αἱ ὁποῖαι θὰ καταλήξουν εἰς βάρος τοῦ ἀσθενοῦς. Αὐτὸ εἶναι τὸ κριτήριον τοῦ ἱκανοποιητικῶς κατηρτισμένου γενικοῦ ἰατροῦ. Ὡς πρὸς τὸν ἀριθμὸν «... (ἀναγινώσκει) ...». Διακόπτων ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου τὸν ἀγαπητὸν συνάδελφον κ. Χιωτάκην, εἶπον ὅσα ἰσχύουν εἰς τὴν Σοβιετικὴν Ἕνωσιν, διότι πάντα ταῦτα πρέπει νὰ λέγωνται εὐθαρσῶς. Εἰς τὴν Σοβιετικὴν Ἕνωσιν δὲν ἔχει ὁ φοιτητὴς τὸ δικαίωμα νὰ ἐπιλέξῃ τὴν εἰδικότητά του, ἐὰν δὲν ὑποστῇ εἰδικὴν δοκιμασίαν, ἢ ἐπιτύχῃ εἰς αὐτήν.

§48Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Κύριε συνάδελφε, ἐκεῖ ὁ φοιτητὴς πληρώνεται ὅπως καὶ ὁ ἰατρός.

§49Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Ὄχι, ἀντιθέτως πληρώνει καθ’ ὅλην τὴν διάρκειαν τῶν σπουδῶν του, τὰς ὁποίας ὅταν περατώσῃ θὰ τοποθετηθῇ εἰς τὴν θέσιν, τὴν ὁποίαν τοῦ ἔχει καθορίσει ἡ διοίκησις ὑποχρεωτικῶς. Ἡμεῖς ὅμως εἴμεθα Κοινοβουλευτικὴ Δημοκρατία καὶ δὲν ἔχομεν τὸ δικαίωμα νὰ περιορίσωμεν τὴν ἔφεσιν τῶν φοιτητῶν διὰ νὰ ἀποκτήσουν τὴν εἰδικότητα ποὺ ἐπιθυμοῦν καὶ εἰς τὸ κέντρον ὅπου νομίζουν, ὅτι θὰ καταρτισθοῦν καλύτερα, ὅπως καὶ δὲν δυνάμεθα νὰ τοὺς ἀποστείλωμεν ὑποχρεωτικῶς νὰ ὑπηρετήσουν εἰς τὰ ἀγροτικὰ ἰατρεῖα. Ἡ τρίτη περίπτωσις ἀφορᾷ τοὺς ὑφηγητάς, διὰ τοὺς ὁποίους προβλέπεται, ὅπως διδάξουν ἐπὶ ἑξάμηνον εἰς τὴν ὕπαιθρον. Τὸ χρονικὸν διάστημα, κ. συνάδελφοι, εἶναι ἀνεπαρκὲς καὶ πρέπει νὰ αὐξηθῇ εἰς μίαν διετίαν καὶ νὰ ἐπεκταθῇ ἡ ὑποχρέωσις καὶ πρὸς τοὺς ἐκτάκτους καθηγητάς, οἱ ὁποῖοι δὲν διδάσκουν εἰς τὸ Πανεπιστήμιον. Κύριοι συνάδελφοι, πρέπει νὰ εἴμεθα εἰλικρινεῖς, διότι τὰ ἐπαρχιακὰ νοσοκομεῖα εἶναι μὲν δυνατὸν νὰ ἐπανδρωθοῦν μὲ ἰατροὺς νὰ ἀνταποκριθοῦν εἰς τὰς ἀνάγκας τῆς εἰδικότητός των, ὄχι ὅμως καὶ ἱκανοὺς νὰ μετεκπαιδεύουν ἄλλους καὶ νὰ χορηγοῦν εἰδικότητας. Τοῦτο σημαίνει, ὅτι ἐὰν καθιερώσωμεν τὴν ἀρχὴν νὰ λογίζεται ὁ χρόνος τῆς θητείας των εἰς τὰ ἐπαρχιακὰ ταῦτα νοσοκομεῖα ὡς χρόνος πρὸς ἀπόκτησιν εἰδικότητος, τότε νοθεύομεν τὴν εἰδικότητα. Ἀλλὰ ἂς εἰσέλθωμεν εἰς τὸ ἐπίμαχον θέμα. Φρονῶ, ὅτι δὲν ἔχομεν τὸ δικαίωμα νὰ ἐξαναγκάσωμεν τοὺς φοιτητὰς νὰ μεταβοῦν εἰς τὴν ὕπαιθρον μετὰ τὸ πέρας τῶν σπουδῶν των διὰ νὰ δυνηθοῦν ἀργότερον νὰ ἀσκήσουν τὸ ἐπάγγελμά των εἰς Ἀθήνας ἢ Θεσσαλονίκην. Πρὸς τοῦτο πρέπει νὰ στραφῶμεν πρὸς ἄλλα μέτρα, ὡς αὔξησις τοῦ μισθοῦ τῶν ἰατρῶν τῶν ἀγροτικῶν ἰατρείων ἢ ἡ συσχέτισις τῆς ὑπηρεσίας εἰς τὰ ἀγροτικὰ ἰατρεῖα μὲ τὴν στρατιωτικὴν θητείαν. Δηλονότι ὡρισμένος ἀριθμὸς ἰατρῶν μετὰ τὴν βασικὴν ἐκπαίδευσιν νὰ στέλλεται εἰς τὰ κενὰ ἀγροτικὰ ἰατρεῖα, καὶ ἡ ὑπηρεσία των εἰς αὐτὰ νὰ συνυπολογίζεται ὡς στρατιωτικὴ θητεία. Θὰ πρέπει, κ. συνάδελφοι, νὰ νομοθετοῦμεν κατὰ τρόπον ἔντιμον. Οἱ σημερινοὶ φοιτηταὶ δὲν ἐγνώριζον ὅταν ἐνεγράφοντο, ὅτι θὰ ἐλαμβάνοντο κατὰ τὴν διάρκειαν τῶν σπουδῶν των τοιαύτης φύσεως νομοθετικὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα ἀσφαλῶς ἀποβλέπουν νὰ τοὺς πειθαναγκάσουν ὅπως ὑπηρετήσουν ὑποχρεωτικῶς εἰς τὴν ὕπαιθρον. Ηὐξήσαμεν κατὰ ἓν ἔτος τὸν χρόνον τῶν σπουδῶν των καὶ τώρα τοὺς προσθέτομεν ἄλλα δύο ἔτη. Ἡ διάταξις αὕτη ἂς ἰσχύσῃ τοὐλάχιστον ἀπὸ τοὺς εἰσερχομένους εἰς τὸ Πανεπιστήμιον φοιτητὰς ἀπὸ τοῦ προσεχοῦς ἔτους. Αὐτὸ ἀποτελεῖ μίαν τιμίαν πρᾶξιν. Εἴμεθα ἕνας λαὸς καὶ ἔχομεν ἐνόπλους δυνάμεις. Δὲν εἶναι ἀπαραίτητον νὰ ὑπάρχουν κεχωρισμέναι ὑγειονομικαὶ ὑπηρεσίαι τοῦ Ὑπουργείου Ἀεροπορίας, Στρατοῦ καὶ Ναυτικῶν. Ἂς ἑνοποιηθοῦν οἱ περισσεύοντες ἰατροὶ ἐκ τῶν κληρωτῶν καὶ ἂς ἀποσταλλοῦν εἰς τὴν ὕπαιθρον. Νομίζω, ὅτι μὲ τὰ μέτρα αὐτὰ θὰ εἴμεθα τίμιοι ἀπέναντι τῶν νέων αὐτῶν, οἱ ὁποῖοι ἠγνόουν τὸ παρὸν νομοσχέδιον ὅταν ἤρχισαν τὰς σπουδάς των, νομοσχέδιον διὰ τοῦ ὁποίου καθιεροῦται πρόσθετος διετὴς ὑπηρεσία, ἡ ὁποία ἀσφαλῶς θὰ ἔχῃ δυσαρέστους συνεπείας διὰ τὴν περαιτέρω ἐπιστημονικήν των ἐξέλιξιν. Ἐπὶ πλέον, εἰς τὴν παράγραφον 4: «...... (ἀναγινώσκει) ......». Αὐτό, κύριοι συνάδελφοι, δὲν μὲ εὑρίσκει σύμφωνον καὶ ἰδίως, διότι θὰ συνοδεύεται καὶ ὑπὸ τῶν συνεργατῶν του. Ἂν ὅμως ἡ διάταξις ἰσχύῃ μόνον διὰ τὰ σανατόρια, τότε δὲν ἔχω ἀντίρρησιν. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν τελευταίαν διάταξιν τῆς παραγράφου 8, καίτοι ὁ κ. ὑπουργὸς ἀνέφερε τὸ ὄνομα ἀγαπητοῦ συναδέλφου, μὲ εὑρίσκει παντελῶς ἀντίθετον, διότι παντοῦ ὑπάρχει ὅριον ἡλικίας. Διὰ τοῦτο, νομίζω, ὅτι δὲν θὰ πρέπει νὰ διατηρηθῇ ἡ παράγραφος αὐτή. Τελευτῶν, παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ μελετήσῃ καλύτερον τὸ θέμα, νὰ ἐξετάσῃ τὴν δυνατότητα συσχετισμοῦ τῆς στρατιωτικῆς ὑπηρεσίας μὲ τὴν ὑπηρεσίαν ἐν ὑπαίθρῳ καὶ ἐὰν τοῦτο δὲν εἶναι ἐφικτὸν νὰ αὐξηθοῦν αἱ θέσεις τῶν στρατιωτικῶν ἰατρῶν καὶ ἐφ’ ὅσον περισσεύουν ἀπὸ τὰς ἐνόπλους δυνάμεις νὰ ἀποστέλλωνται εἰς τὴν ὕπαιθρον. Τρίτον, προτείνω, ἂν τὰ ἀνωτέρω δὲν εἶναι δυνατά, ὁ θεσμὸς αὐτὸς νὰ λειτουργήσῃ ἀπὸ τοὺς ἐγγραφομένους φοιτητὰς ἀπὸ τοῦ προσεχοῦς ἔτους, οὕτως ὥστε νὰ τὸ γνωρίζουν ἐκ τῶν προτέρων οἱ γονεῖς τῶν φοιτητῶν. Ἑπομένως, εἶναι δυνατὸν νὰ δοθοῦν λύσεις ἱκανοποιητικαί, ἐὰν θελήσῃ τὸ Κράτος νὰ τὰς ἀντιμετωπίσῃ εὐθαρσῶς, ἀρκεῖ τὸ ὅλον θέμα νὰ ἐξετασθῇ ἀπὸ πάσης πλευρᾶς καὶ ὄχι κατὰ τὸν τόσον εὔκολον, ἀλλὰ τελείως ἀντιδημοκρατικόν, ὡς προβλέπει ἡ συζητουμένη τροπολογία.

§50Δ. ΓΟΝΤΙΚΑΣ. Θὰ λαμβάνουν 7.000 μηνιαίως.

§51Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Ὁ ἀριθμὸς τῶν 7 χιλιάδων δὲν εἶναι ἀκριβής, ἡ σήμερον καταβαλλομένη ἀμοιβὴ δὲν εἶναι ἀρκετὴ καὶ δὲν εἶναι ἐπιτρεπτὸν εἰς τὸ ἐλεύθερον καθεστώς μας νὰ ἐξαναγκάζωμεν νὰ μεταβαίνουν εἰς τὴν ὕπαιθρον μόνον τοὺς ἰατρούς.

§52Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Κύριε συνάδελφε, δὲν τοὺς ἐξαναγκάζομεν. Δὲν τοὺς ἐπιτρέπομεν, ὅμως, νὰ ἐγγραφοῦν εἰς τοὺς ἰατρικοὺς Συλλόγους καὶ νὰ ὑπηρετήσουν εὐθὺς ἀμέσως εἰς Ἀθήνας, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ φυτοζωοῦν. Γνωρίζετε, ὅτι ὑπάρχουν πολὺ καλὰ νοσοκομεῖα εἰς τὴν ἐπαρχίαν, εἰς τὰ ὁποῖα θὰ δύναται νὰ ὑπηρετήσῃ ὁ ἰατρὸς ὡς βοηθὸς καὶ δεδομένου, ὅτι τὸ πρόγραμμα ἐκπαιδεύσεως εἰς τὴν εἰδικότητα εἶναι ἑνοποιημένον, θὰ δυνηθῇ νὰ λάβῃ τὴν εἰδικότητά του. Συνεπῶς, τοὺς προστατεύομεν.

§53Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Ἡ ἐξέλιξις τῆς ἰατρικῆς, ἐδημιούργησεν ἀναμφιβόλως νέας συνθήκας εἰς τὴν ἰατρικὴν ἐπιστήμην. Σᾶς ἐρωτῶ, ὅμως, ὡς ἔχει σήμερον ἡ ἰατρική, ὁμοιάζει μὲ ἐκείνην ποὺ ἦτο ὅταν ἀρχίσαμεν τὰς σπουδάς μας;

§54Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Εἰς τὶ διαφέρει; Νομίζω, ὅτι δὲν ὑπάρχει σύγκρισις, ὅσον ἀφορᾷ τὰ σημερινὰ ἐχέγγυα, διότι παρέχονται τόσαι δυνατότητες καὶ τόση προστασία εἰς τοὺς μεταβαίνοντας εἰς τὴν ὕπαιθρον, ἐν ἀντιθέσει μὲ ἡμᾶς, οἱ ὁποῖοι δὲν εἴχομεν καμμίαν προστασίαν. Ἔπειτα, θὰ ἔχουν τὴν δυνατότητα εἰς τὸ διάστημα τῆς διετίας νὰ σκεφθοῦν ὡρίμως, ὡς πρὸς τὴν εἰδικότητα, τὴν ὁποίαν θὰ ἐκλέξουν.

§55Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Σήμερον, ὅμως, ὅλα αὐτὰ ἀποτελοῦν κἄτι τὸ νέον ἢ ἀποτελοῦν ἀναμφισβητήτως νέους περιορισμοὺς καὶ δι’ αὐτὸ πρέπει νὰ ἐξευρεθῇ τρόπος ἀντιμετωπίσεως τοῦ θέματος.

§56Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Κύριε συνάδελφε, ἴσως τὸ γενικὸν αὐτὸ μέτρον, νὰ εἶναι σκληρὸν διὰ τὰ τέκνα τῶν ἰατρῶν τῶν ἐγκατεστημένων μονίμως εἰς Ἀθήνας. Καὶ ὅμως καὶ αὐτῶν τὰ τέκνα δὲν ἐξαιροῦνται.

§57Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Δι’ αὐτὸ προτείνω, πρῶτον, τὴν αὔξησιν τῶν ἰατρῶν τῆς Στρατιωτικῆς Σχολῆς, δεύτερον τὴν ἑνοποίησιν τῶν στρατιωτικῶν ἰατρικῶν ὑπηρεσιῶν καὶ τρίτον, ὅπως τὰ μέτρα αὐτὰ ἰσχύσουν ἀπὸ τοῦ προσεχοῦς ἔτους. Διότι οἱ γονεῖς τῶν φοιτητῶν ἦσαν ἀνύποπτοι τῶν νέων αὐτῶν ὑποχρεώσεων.

§58Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἀγαπητέ μου κ. συνάδελφε, ἐὰν πρόκειται νὰ ἰσχύσουν αὐτὰ τὰ κριτήρια, τότε τὸ πρέπον θὰ ἦτο νὰ μὴ ἰσχύσῃ ὁ νέος νόμος οὔτε διὰ τοὺς σημερινοὺς πρωτοετεῖς, οἱ ὁποῖοι θὰ ἠδύναντο εὐλόγως νὰ ἰσχυρισθοῦν, ὅτι ἐν ἀγνοίᾳ αὐτῶν τῶν ὑποχρεώσεων εἰσῆλθον εἰς τὸ Πανεπιστήμιον καὶ αἰφνιδιάζονται ἐκ τῶν ὑστέρων. Ἐὰν ὅμως εἰσέλθωμεν εἰς αὐτοῦ τοῦ εἴδους τὴν ἀντιδικίαν, ὁ σκοπὸς ματαιοῦται. Διότι ὁ σκοπὸς εἶναι πράγματι ἐθνικὸς καὶ ὀφείλουν νὰ ὑποκύψουν εἰς αὐτὸν τὰ ἀτομικὰ δικαιώματα. Αὐτὴ εἶναι ἡ Δημοκρατία, ἡ πρόταξις τοῦ γενικοῦ συμφέροντος. Καὶ ἐν ὀνόματι τῆς Δημοκρατίας ἐπιβάλλονται αὐτοὶ οἱ περιορισμοί. Δι’ αὐτὸ ἀνέμενον ἀπὸ σᾶς, ὁ ὁποῖος ἔχετε ἐπιδοθῇ εἰς τὸ θέμα καὶ ἀπὸ ὅλους τοὺς συναδέλφους σας νὰ προτείνετε λύσεις, αἱ ὁποῖαι ὑπηρετοῦν πληρέστερον τὸν σκοπὸν τῆς ἰατρικῆς περιθάλψεως τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου. Ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτὴν θὰ εἶναι πολύτιμοι αἱ εἰσηγήσεις σας. Ἐὰν ὅμως εἶναι μόνον ἀρνητικὴ ἡ πρότασίς σας, χωρὶς ἀντιστοίχως νὰ ὑπάρχῃ καὶ θετικὴ πρότασις, δυσκόλως, νομίζω, θὰ ἠδύνασθε νὰ εὕρητε ἀνταπόκρισιν.

§59Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Εἶπον, μετὰ τὴν βασικὴν ἐκπαίδευσιν εἰς τὰ κέντρα ἐκπαιδεύσεως, νὰ σταλῇ ἕνας ἀριθμὸς στρατευμένων ἰατρῶν, δὲν γνωρίζω πόσαι εἶναι αἱ κεναὶ θέσεις, πρὸς ἐπάνδρωσιν τῶν ἀγροτικῶν ἰατρείων.

§60Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Εἴπομεν, νὰ συσχετισθῇ μὲ τὴν στρατιωτικὴν θητείαν. Καὶ νομίζω, ὅτι ἡ ἀρχὴ αὐτὴ εἶναι ἀπὸ ὅλους δεκτή. Ἀσφαλῶς, ὁ κ. ὑφυπουργός, τώρα εἶναι ἀνέτοιμος. Εἶναι ὅμως θέμα ἄξιον βαθείας μελέτης, τὸ ὁποῖον ἠμπορεῖ νὰ δώσῃ εἰς ἱκανὸν βαθμὸν λύσιν. Ὅπως ἐπίσης, ἐπαναλαμβάνω, ὅταν ἐν ὀνόματι τοῦ ἐθνικοῦ συμφέροντος ζητοῦμεν τόσας θυσίας ἀπὸ μίαν κατηγορίαν νέων, καὶ δυνάμεθα νὰ τοὺς δώσωμεν ἀντιστάθμισμα, πάλιν ἐν ὀνόματι τῆς Δημοκρατίας, ἐκ στοργῆς πρὸς τὴν νεολαίαν, πρέπει νὰ τοὺς τὸ δώσωμεν. Καὶ ὁ θεσμὸς τῶν ὑποτροφιῶν προσφέρεται.

§61Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Ἐὰν τοῦτο δὲν γίνῃ δεκτόν...

§62Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Διατὶ νὰ μὴ γίνῃ δεκτόν; Ἐγὼ θὰ παρεκάλουν ὁλόκληρος ἡ Βουλὴ νὰ ἐκφράσῃ αὐτὴν τὴν εὐχὴν πρὸς τὴν Κυβέρνησιν.

§63Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Κύριε Πρόεδρε, εἰς μίαν Ἐπιτροπὴν ἀποφοίτων ἰατρῶν, ἡ ὁποία μὲ ἐπεσκέφθη προχθές, ἠθέλησα νὰ τοὺς δώσω νὰ ἐννοήσουν, ὅτι τὸ πᾶν θὰ γίνῃ διὰ νὰ ἔχουν μίαν προνομιακὴν μεταχείρισιν καὶ ὅτι ἐκ τῶν ὑποτροφιῶν, τὰς ὁποίας τὸ Ὑπουργεῖον χορηγεῖ ἐκ τῆς Παγκοσμίου Ὀργανώσεως Ὑγείας καὶ ἐκ τῶν ἰδικῶν μας θὰ προτιμῶνται κατ’ ἀρχὴν αὐτοί. Ὅλαι δηλαδή, αἱ δυνατότητες τῆς ὑποστηρίξεως, προτιμήσεως καὶ κατοχυρώσεως θὰ εἶναι εἰς τὴν διάθεσίν των. Διότι καὶ ἡμεῖς αἰσθανόμεθα μίαν στενοχωρίαν. Οὐδέποτε θὰ ἐτολμοῦσα νὰ φέρω μίαν τοιαύτην διάταξιν, ἐὰν δὲν εἶχα ἐπὶ μίαν 4ετίαν ὁλόκληρον ἀντιμετωπίσει τὰ κενὰ αὐτὰ τῶν ἀγροτικῶν ἰατρείων, ἕνεκεν τῶν ὁποίων δὲν κατωχυρώνετο ἡ προστασία τῆς ὑγείας τῶν ἀγροτῶν, μόνον διὰ τὸν λόγον αὐτὸν ἠναγκάσθην μετὰ μεγίστης στενοχωρίας καὶ ὡς ἰατρὸς καὶ ὡς ὑπουργός, νὰ εἰσηγηθῶ μίαν τοιαύτην διάταξιν. Ἀλλὰ ἀναμφισβητήτως παράλληλα, ἡ Κυβέρνησις θὰ λάβῃ καὶ μέτρα ἰδιαιτέρας προστασίας τῶν ἰατρῶν, οἱ ὁποῖοι θὰ ἀναλάβουν τὴν ὑποχρέωσιν νὰ ἐξυπηρετήσουν τὰς ἀγροτικὰς περιφερείας.

§64Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ζητήσω ἀπὸ σᾶς μίαν ὁριστικὴν ἀπάντησιν ἐπὶ θέματος ἁρμοδιότητος τῆς Κυβερνήσεως, διότι γνωρίζω τὴν περιωρισμένην ἔκτασιν τῆς ἰδικῆς σας ἁρμοδιότητος. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον συνέστησα εἶναι, ἡ Βουλὴ νὰ ἐκφράσῃ ὁμοφώνως αὐτὴν τὴν ἐπιθυμίαν, καὶ ἡ Κυβέρνησις νὰ γνωρίζῃ, ὅτι εἶναι ὁμόφωνος ἡ ἐπιθυμία τῆς Βουλῆς. Καθ’ ὅσον ἀφορᾷ γενικώτερον τὴν λειτουργίαν τοῦ θεσμοῦ τῶν ὑποτροφιῶν, τὸν ὁποῖον ἔχω ἱδρύσει καὶ ὁ ὁποῖος σήμερον δὲν λειτουργεῖ, συμφώνως πρὸς τὰς προσδοκίας μου, ἐπιφυλάσσομαι ἄλλοτε νὰ ἐκθέσω ἐν ἐκτάσει τὰς γνώμας μου.

§65Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Ἐάν, κ.κ. συνάδελφοι, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συσχετισθῇ ἡ ὑπηρεσία αὐτὴ μὲ τὴν στρατιωτικὴν θητείαν, τότε θὰ προτείνω αὔξησιν τοῦ μισθοῦ τῶν ἐργαζομένων καὶ νὰ ἰσχύσῃ ἡ διάταξις ἀπὸ τοῦ προσεχοῦς ἔτους, ὥστε οἱ ἐνδιαφερόμενοι νὰ εἶναι ἐν γνώσει τῶν συνεπειῶν.

§66ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Κοκκέβης, ἔχει τὸν λόγον.

§67Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Κύριοι βουλευταί, εἶναι βέβαιον, ὅτι ἡ ἔλλειψις ἰατρῶν, ἐπιθυμούντων νὰ τοποθετηθοῦν εἰς τὰ κοινοτικὰ καὶ ἀγροτικὰ ἰατρεῖα, ὑπηγόρευσε τὴν ἀνάγκην συντάξεως τῆς παρούσης τροπολογίας. Εἶναι πράγματι ἐθνικὴ ἐπιτακτικὴ ἀνάγκη νὰ καλυφθοῦν αἱ ἐλλείψεις τῆς ὑπαίθρου ἀπὸ ἀπόψεως ἰατρικοῦ προσωπικοῦ. Ἐπανειλημμένως ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ, μοῦ ἐδόθη ἡ εὐκαιρία νὰ ἐπικρίνω τὴν Κυβέρνησιν δι’ ἀδικαιολόγητον καθυστέρησιν εἰς τὴν ὁλοκλήρωσιν τοῦ θεσμοῦ τῶν ἀγροτικῶν ἀσφαλίσεων καὶ εἰς ὅ,τι ἀφορᾷ τὸ σκέλος τῆς παροχῆς δωρεὰν ἰατρικῆς καὶ φαρμακευτικῆς περιθάλψεως εἰς τοὺς ἀγρότας γενικῶς καὶ εἰς ὅ,τι ἀφορᾷ τὴν νοσοκομειακὴν περίθαλψιν καὶ νὰ ἐπισημάνω, ὅτι, παρὰ τὰς δοθείσας ὑποσχέσεις, σήμερον δὲν ὑφίσταται νοσοκομειακὴ περίθαλψις ἀγροτῶν, ἀλλὰ μόνον ἀπόρων. Ἀντιθέτως, ἡ κατάστασις σήμερον ἔχει ἐπιδεινωθῆ ἀντὶ νὰ βελτιωθῇ, διότι τὸ παρελθὸν ἔτος ἐξεδόθη ἐγκύκλιος τοῦ κ. ὑπουργοῦ Κοινωνικῆς Προνοίας, διὰ τῆς ὁποίας ἀπὸ τοὺς κατέχοντας δελτία ἀπορίας, ζητεῖται ἡ καταβολὴ 100–1.000 δραχμῶν, ἀναλόγως τῆς βαρύτητος τῶν περιπτώσεων, διὰ τὴν νοσοκομειακὴν καὶ ἰατρικὴν περίθαλψιν, τὴν ὁποίαν ὑφίστανται. Περιέργως, ἡ ἐγκύκλιος παρέχει τὸ δικαίωμα εἰς τὸν διευθυντὴν τοῦ νοσοκομείου νὰ κρίνῃ, ἂν ὁ ἄπορος εἶναι εἰς θέσιν νὰ καταβάλῃ τὰς 100 ἢ τὰς 1.000 δραχμάς. Ἀλλὰ ποῖον ἄλλο κριτήριον πειστικώτερον τοῦ δελτίου ἀπορίας ἔχει ἀνάγκην ὁ διευθυντὴς τοῦ νοσοκομείου, διὰ νὰ τὸν ἀπαλλάξῃ πάσης δαπάνης. Μήπως τὰ κομματικὰ κριτήρια; Καὶ ἐτόνισα τότε, ὅτι δὲν ὑπάρχει νοσοκομεῖον, τὸ ὁποῖον νὰ παρέχῃ περίθαλψιν εἰς τοὺς ἀγρότας, ἀλλὰ νοσοκομεῖα, τὰ ὁποῖα παρέχουν περίθαλψιν εἰς ἀπόρους τριῶν κατηγοριῶν, μὲ συμμετοχὴν εἰς τὴν δαπάνην τῆς νοσηλείας. Πρὸ τῆς δημοσιεύσεως τοῦ νόμου 3487 «περὶ ἀγροτικῶν ἀσφαλίσεων», ἐλειτούργουν 467 ἀγροτικὰ καὶ κοινοτικὰ ἰατρεῖα εἰς τὰς πλέον ὀρεινὰς καὶ ἀπομεμακρυσμένας περιοχάς. Ἐὰν δὲν ἐλειτούργουν περισσότερα, τοῦτο ὠφείλετο εἰς τὴν ἔλλειψιν πιστώσεων. Κύριοι βουλευταί, θεωρῶ ἐπιτακτικὴν ἀνάγκην νὰ καλυφθοῦν τὰ ἰατρεῖα τῆς ὑπαίθρου καὶ ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτήν, συντάσσομαι μὲ τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. ὑπουργοῦ. Ἔχει καθῆκον ἡ Βουλὴ νὰ νομοθετῇ κατὰ τὸν τρόπον αὐτόν, ὁσάκις παρουσιάζωνται ἀνάγκαι, αἱ ὁποῖαι ἀποβλέπουν πρὸς τὸ γενικώτερον συμφέρον. Ἤδη, τίθεται τὸ ἐρώτημα, ἐὰν οἱ ἀπόφοιτοι τῆς ἰατρικῆς ἐξερχόμενοι τοῦ Πανεπιστημίου εἶναι εἰς θέσιν νὰ φέρουν εἰς πέρας τὴν ἀποστολήν, ἡ ὁποία τοὺς ἀνατίθεται, κατὰ τρόπον ἐπιτυχῆ. Κύριοι συνάδελφοι, ὅπως γίνεται σήμερον ἡ ἐκπαίδευσις εἰς τὰ Ἀνώτατα Ἐκπαιδευτικὰ Ἱδρύματα, μοῦ παρέχει τὸ δικαίωμα νὰ δεχθῶ, ὅτι οἱ ἀπόφοιτοι τῶν ἰατρικῶν σχολῶν τοῦ Πανεπιστημίου, εἶναι εἰς θέσιν σήμερον νὰ παράσχουν ἱκανοποιητικῶς τὰς ἰατρικὰς φροντίδας. Εἶναι δυνατόν, τὸ ἔργον αὐτὸ τῆς ἐπανδρώσεως τῶν ἀγροτικῶν ἰατρείων νὰ γίνῃ κατὰ τρόπον ὀλιγώτερον ὀδυνηρὸν ἀπὸ τὸν τρόπον, τὸν ὁποῖον καθορίζει ἡ παροῦσα τροπολογία; Ἐσημείωσα τὴν ἄποψιν, τὴν ὁποίαν ἐξέθεσε πρὸ ὀλίγου ὁ ἀξιότιμος Ἀρχηγὸς τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων, ἐὰν ὑπάρχῃ ἄλλη τις ὑπόδειξις ἐπὶ τῆς τροπολογίας αὐτῆς, ὥστε αἱ συνέπειαί της νὰ εἶναι ὀλιγώτερον ὀδυνηραὶ διὰ τοὺς νέους ἰατρούς, ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν, ὅτι ἐξυπηρετεῖται ὁ σκοπὸς εἰς τὸν ὁποῖον ἀποβλέπει ἡ συζητουμένη τροπολογία. Κύριοι συνάδελφοι, κατὰ τὴν ἰδικήν μου ἄποψιν, δύναται νὰ ὑπάρξῃ ἡ ἑξῆς διατύπωσις τῆς τροπολογίας, χωρὶς νὰ ὑπάρξῃ φόβος φαλκιδεύσεως τοῦ σκοποῦ, εἰς τὸν ὁποῖον ἀποβλέπει ἡ τροπολογία τοῦ κ. ὑπουργοῦ καὶ θὰ καταστῇ τὸ λαμβανόμενον μέτρον ὀλιγώτερον ὀδυνηρόν. Ἡ διατύπωσις τοῦ ἄρθρου 14 τῆς πρώτης παραγράφου, πρέπει νὰ γίνῃ ὡς ἑξῆς: 1) Ἐφεξῆς, οἱ ἐξερχόμενοι τῶν Ἰατρικῶν Σχολῶν, ἡμεδαπῶν ἢ ἀλλοδαπῶν Πανεπιστημίων ἐγγράφονται ὡς μέλη τῶν Ἰατρικῶν Συλλόγων Ἀθηνῶν, Πειραιῶς καὶ Θεσσαλονίκης, ἐφ’ ὅσον κέκτηνται ἰατρικὴν εἰδικότητα. Διὰ τὸν διορισμὸν τῶν ἀνωτέρω εἰς ἰατρικὰς θέσεις νοσηλευτικῶν ἱδρυμάτων καὶ Ὀργανισμῶν Δημοσίου Δικαίου τῶν περιφερειῶν τῆς τέως Διοικήσεως Πρωτευούσης καὶ τῆς Θεσσαλονίκης, ἀπαιτεῖται ἐνιαυσία προϋπηρεσία ἢ ἄσκησις εἰς νοσηλευτικὰ ἱδρύματα, λειτουργοῦντα ἐκτὸς τῶν ὡς ἄνω περιφερειῶν καὶ ἡ ἄσκησις τοῦ ἐπαγγέλματος ἐπὶ 2ετίαν εἰς τὴν ὕπαιθρον ἐλευθέρως ἢ ὑφ’ οἱανδήποτε ὑπαλληλικὴν σχέσιν. Ἐπίσης, νομίζω, ὅτι θὰ πρέπει νὰ ληφθῇ πρόνοια καὶ νὰ προστεθῇ δευτέρα παράγραφος, ὥστε ὡς χρόνος ἀσκήσεως ἰατρικοῦ ἐπαγγέλματος ἐν τῇ ἐπαρχίᾳ νὰ λογίζεται καὶ ὁ χρόνος ὁ διανυθεὶς εἰς ὑπεύθυνον Ὑγειονομικὴν Ὑπηρεσίαν παρὰ κληρωτοῦ ἢ ἐφέδρου ἰατροῦ, ὑπηρετοῦντος τὴν θητείαν του. Διὰ τῶν δύο αὐτῶν οὐσιαστικῶν παρατηρήσεων, νομίζω, ὅτι θὰ ἐπιτύχωμεν τὸν ἐπιδιωκόμενον σκοπὸν καὶ θὰ καταστήσωμεν ὀλιγώτερον ὀδυνηρὸν τὸ λαμβανόμενον μέτρον καὶ θὰ πλαισιώσωμεν καὶ τὴν ὕπαιθρον μὲ ἰατρούς. Ἐπιθυμῶ ἐπίσης, ἐπ’ εὐκαιρίᾳ, νὰ τονίσω καὶ ἐγὼ τὴν ἀνάγκην τῆς πλαισιώσεως καὶ καλύψεως τῶν ἀναγκῶν τῶν κοινοτικῶν ἰατρείων. Εἶναι γνωστόν, ὅτι πολλοὶ ἐκ τῶν ὑπηρετούντων ἰατρῶν ἐπὶ συμβάσει ἢ ἀντιμισθίᾳ εἰς κοινοτικὰ ἰατρεῖα, μετὰ τὴν συμπλήρωσιν τοῦ 65ου ἔτους τῆς ἡλικίας των δὲν δύνανται, βάσει τῆς ὑφισταμένης νομοθεσίας, νὰ παραμείνουν εἰς τὴν θέσιν των καὶ ὑποχρεοῦνται νὰ ἀποχωρήσουν τῆς ὑπηρεσίας των. Συμβαίνει ὅμως, ἐπίσης, ἡ κενουμένη αὕτη θέσις νὰ παραμένῃ ἐπὶ μακρὸν χρονικὸν διάστημα κενή, καὶ συνεπῶς νὰ μὴ καλύπτωνται αἱ ἰατρικαὶ ἀνάγκαι τῶν κατοίκων, κατὰ τὸ χρονικὸν τοῦτο διάστημα. Ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι τὸ ὅριον ἡλικίας τῶν 65 ἐτῶν, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποτελέσῃ ὁρόσημον καὶ τερματισμὸν τῆς σταδιοδρομίας ἑνὸς ἐπιστήμονος ἢ ὑπαλλήλου, διότι εἶναι γνωστόν, ὅτι εἰς τὴν χώραν μας ὑπῆρξαν καὶ ὑπάρχουν ἄτομα, τὰ ὁποῖα εἰς μεγαλυτέραν ἀκόμη ἡλικίαν ἐλάμπρυναν τὸ ὄνομά των καὶ ἐτίμησαν τὴν χώραν μας. Κατὰ συνέπειαν, προτείνω τὴν ἑξῆς διάταξιν: Τὸ ὅριον ἡλικίας τῶν ὑπηρετούντων ἰατρῶν τῶν συμπληρούντων ἢ συμπληρωσάντων τὸ 65ον ἔτος τῆς ἡλικίας των, παρατείνεται διὰ τῆς παρατάσεως τῆς συμβάσεώς των μέχρις ἐξευρέσεως νέων ἰατρῶν μὴ συμπληρωσάντων τὸ 65ον ἔτος τῆς ἡλικίας των, διατηρουμένων τούτων εἰς τὴν θέσιν των μέχρι τοῦ διορισμοῦ τοῦ νέου τούτου ἰατροῦ.

§68Κ. ΓΙΑΝΝΟΥΣΗΣ. Καὶ νὰ δύναται νὰ διορισθῇ ὑπερῆλιξ, ἐὰν δὲν ὑπάρχῃ ἄλλος.

§69Α. ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ. Αὐτὸ ποὺ λέγετε, εἶναι κατ’ ἀρχὴν σωστόν, ἀλλὰ πρέπει νὰ σημειώσητε, ὅτι θὰ ὑπάρξῃ μία προστριβὴ καὶ μία παρεξήγησις μεταξὺ συναδέλφων παλαιῶν καὶ νέων καὶ θὰ εὑρεθοῦν εἰς δύσκολον θέσιν οἱ νέοι ἐπιστήμονες, οἱ ὁποῖοι θὰ θελήσουν νὰ πάρουν τὴν θέσιν τοῦ ἰατροῦ τῶν 67 ἢ 68 ἐτῶν. Προτιμότερον εἶναι νὰ προσδιορίσωμεν ὅριον ἡλικίας σαφές, ὥστε νὰ ἀρθοῦν καὶ αὐταὶ αἱ προστριβαὶ μεταξὺ νέων καὶ παλαιῶν ἰατρῶν, ποὺ παίζουν μεγάλον ρόλον. Ἐὰν θέλετε, ἠμποροῦμεν νὰ ἀφίσωμεν μέχρι τοῦ 70οῦ ἔτους τῆς ἡλικίας.

§70Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Ἔχω τὴν ἐντύπωσιν, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι δὲν μὲ παρακολουθεῖτε. Διότι ἐγὼ δὲν εἶπον, ὅτι θὰ πρέπει νὰ δώσωμεν τὰς θέσεις εἰς τοὺς ὑπερήλικας ἰατρούς. Ἀντιθέτως, εἶπον, διὰ τὴν περίπτωσιν ποὺ ἁπλῶς ἐκκενοῦται ἡ θέσις καὶ δὲν παρέχεται ὑπηρεσία εἰς τοὺς κατοίκους τῆς ὑπαίθρου καὶ μέχρις ὅτου ἐμφανισθῇ νέος ἰατρὸς ζητῶν τὴν θέσιν, νὰ παρατείνεται ἡ σύμβασις τοῦ ἡλικιωμένου. Ἐγὼ θὰ ἐπεθύμουν νὰ ὑπάρξουν νέοι ἰατροὶ ζητοῦντες νὰ καταλάβουν τὰς θέσεις. Προσέθεσα, ὅμως, ὅτι τὸ 65ον ἔτος τῆς ἡλικίας δὲν ἀποτελεῖ ὁρόσημον εἰς τὴν δρᾶσιν τῶν ἀνθρώπων. Γνωρίζομεν ὅλοι μας, ὅτι ὑπάρχουν ἄνθρωποι πολὺ μεγαλύτεροι καὶ κατὰ εἰκοσάδα ἐτῶν καὶ διευθύνουν αὐτὴν τὴν στιγμὴν τὰς τύχας τοῦ κόσμου.

§71ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Β. Παπαρρηγόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§72Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ θέμα τῆς ἡλικίας τῶν 65 ἐτῶν εἶναι πολὺ σοβαρόν. Εἰς τὸ θέμα τῆς παρατάσεως τῆς συμβάσεως τῶν συμπληρωσάντων τὸ 65ον ἔτος τῆς ἡλικίας, δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι ἀνάγκη νὰ γενικευθῇ τὸ μέτρον. Ἐν ὄψει τοῦ συζητουμένου ἀπόψε νομοσχεδίου καὶ ἐν ὄψει τῆς προσεχοῦς τριετίας τῶν ἀγροτικῶν ἰατρείων, θὰ ἠδύνατο νὰ ὁρισθῇ, ὅτι οἱ ἤδη ὑπηρετοῦντες ἰατροί, οἱ συμπληρώσαντες τὸ 65ον ἔτος τῆς ἡλικίας των δύνανται νὰ παραμείνουν, παρατεινομένης τῆς συμβάσεώς των, ἐπὶ μίαν 3ετίαν. Ἀλλὰ μόνον διὰ τοὺς ἤδη ὑπηρετοῦντας καὶ ὄχι νὰ γενικεύσωμεν τὸ μέτρον. Μόνον οἱ ἤδη ὑπηρετοῦντες νὰ μὴ φύγουν πρὶν πᾶνε ἀντικαταστάται.

§73Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Θὰ ἤθελα καὶ ἐγὼ νὰ προσθέσω ἁπλῶς τὴν γνώμην μου. Θεωρῶ ἐντελῶς προφανές, ὅτι, ἐὰν εὑρισκώμεθα πρὸ 2 λύσεων, ἢ νὰ στερηθῇ ἰατροῦ τὸ χωριό, ἢ νὰ ἔχῃ τὸν ἰατρὸν ποὺ ὑπερέβη τὸ 65ον ἔτος, εἶναι λογικῶς στοιχειῶδες, δὲν εἶναι κἂν θέμα πρὸς συζήτησιν, ὅτι πρέπει νὰ προτιμηθῇ ἡ λύσις τῆς παραμονῆς τοῦ ὑπερήλικος.

§74Π. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ. Δὲν ὑπάρχει ἀντίθετος γνώμη, κ. Πρόεδρε.

§75Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κατ’ ἀρχήν, ἐφ’ ὅσον εὑρισκόμεθα ἐνώπιον αὐτοῦ τοῦ διλήμματος, ἢ κενὴ θέσις, ἢ διατήρησις ἰατροῦ ὑπερβάντος τὸ 66ον ἔτος, μόνον μωρὸς ἄνθρωπος θὰ ὑποστηρίξῃ, ὅτι ἡ κενὴ θέσις εἶναι προτιμοτέρα.

§76Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Κύριε Πρόεδρε, εἴμεθα ὑποχρεωμένοι, ὡς Ὑπουργεῖον, νὰ τὸ ἀντιμετωπίσωμεν τὸ θέμα, διότι ἤδη, μετὰ τὴν ἀπόφασιν τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας, ποὺ οἱ ἀγροτικοὶ ἰατροὶ θεωροῦνται δημόσιοι ὑπάλληλοι καὶ ὑπάγονται εἰς τὰς διατάξεις τοῦ Ὑπαλληλικοῦ Κώδικος, οἱ ἰατροὶ οἱ ὑπερβάντες τὸ 65ον ἔτος τῆς ἡλικίας των, ἀπολύονται. Θὰ πρέπει, ἑπομένως, νὰ ἀντιμετωπισθῇ τὸ θέμα αὐτό. Καὶ εἶναι ἀνάγκη νὰ θεσπισθῇ ἡ διάταξις αὐτή, διὰ νὰ ἀντιμετωπισθῇ τὸ θέμα, μέχρις ὅτου εὑρεθῇ ὁ κατάλληλος ἰατρός.

§77Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἑπομένως, γίνεται δεκτὴ ἡ πρότασις τοῦ κ. Κοκκέβη.

§78Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Ἔχω ἑτοίμην τροπολογίαν, κ. Πρόεδρε, αὐτὸ τὸ ὁποῖον διετύπωσα ἀπὸ τοῦ βήματος.

§79Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Καὶ ἡ Βουλὴ καὶ ὁ ὑπουργός, ἔχουν ἀποδεχθῆ τὴν πρότασίν σας.

§80Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Ἡ διατύπωσις ἡ ἰδική μου, ἔχει ὡς ἑξῆς: «Ἰατροὶ ὑπηρετοῦντες εἰς τὰ κοινοτικὰ ἰατρεῖα, ὑπερβάντες τὸ 65ον ἔτος τῆς ἡλικίας των, διατηροῦνται εἰς τὴν θέσιν των, παρατεινομένης τῆς συμβάσεώς των, μέχρις ἐξευρέσεως ἑτέρων ἰατρῶν μὴ συμπληρωσάντων τὸ 65ον ἔτος τῆς ἡλικίας των». Δὲν ἔχω καμμίαν ἀντίρρησιν νὰ τὸ κάμετε 3ετίαν. Ἀλλὰ τὸ θεωρῶ ἐντελῶς ἄδικον, ἐὰν ἐμφανισθῇ ἕνας νέος ἰατρός, νὰ μὴ ἠμπορῇ νὰ καταλάβῃ τὴν θέσιν, νομίζω, ὅτι θὰ εἴμεθα ἀνακόλουθοι. Μὲ τὰς παρατηρήσεις αὐτάς, τὰς ὁποίας ἔκαμα, συντάσσομαι ὑπὲρ τῆς τροπολογίας. Καὶ νομίζω, ὅτι καὶ ἕνας ἀκόμη ἐθνικὸς λόγος ἐπιβάλλει, ὥστε οἱ νέοι ἰατροὶ νὰ ὑπηρετήσουν εἰς τὴν ὕπαιθρον. Εἶναι ἀνάγκη νὰ ζήσουν ἀπὸ κοντὰ τὴν ζωὴν τοῦ χωριοῦ, εἶναι ἀνάγκη νὰ γνωρίσουν τὸν πόνον τοῦ χωριοῦ, εἶναι ἀνάγκη νὰ γνωρίσουν τοὺς καϋμούς του. Καὶ νομίζω, ἀκόμη, ὅτι μὲ τὴν πληρότητα τῆς ἐκπαιδεύσεως ποὺ ἔχουν, ὅτι θὰ γίνουν πράγματι οἱ φορεῖς τοῦ πολιτισμοῦ πρὸς τὴν ἐπαρχίαν καὶ ἀντιστοίχως καὶ οἱ φορεῖς τῶν πόθων τοῦ χωριοῦ. Τῶν καϋμῶν, τῶν στερήσεων καὶ τῶν ἐπιδιώξεων τῶν χωρικῶν, πρὸς τὸ κέντρον. Θὰ προσφέρουν, ὑπ’ αὐτὴν τὴν ἔννοιαν, πράγματι ἐθνικὴν ὑπηρεσίαν. Τὸ μέτρον, ὅπως εἶπον, δὲν εἶναι καινοφανές. Καὶ εἰς ἄλλας περιπτώσεις ἔχουν ληφθῆ μέτρα δεσμευτικά. Παραπλήσιον ἐπάγγελμα πρὸς τὸ τοῦ ἰατροῦ, εἶναι τὸ ἐπάγγελμα τοῦ φαρμακοποιοῦ καὶ γνωρίζετε, ὅτι ὑπάρχει κορεσμὸς ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν καὶ δὲν δύναται ὁ πτυχιοῦχος φαρμακοποιὸς νὰ ἀσκήσῃ τὸ ἐπάγγελμά του, διότι δὲν τοῦ δίδεται ἡ ἄδεια ἱδρύσεως φαρμακείου. Ὑπάρχουν 350 ἄνεργοι φαρμακοποιοί. Ἐδῶ δίδεται ἡ εὐκαιρία εἰς τοὺς ἰατροὺς νὰ ἀσκήσουν τὸ ἐπάγγελμά των καὶ νὰ προσφέρουν ταὐτοχρόνως καὶ ἐθνικὴν ὑπηρεσίαν. Θὰ ἤθελα, ὅμως, νὰ εἴπω, ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἔχω τονίσει καὶ ἄλλοτε ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ, ὅτι ὑπάρχουν ὡρισμέναι ἐλλείψεις, εἰς ὡρισμένας περιπτώσεις, κλινῶν νοσοκομειακῶν. Ἐπὶ πολλὰς ἡμέρας ματαίως ἀναμένουν τὴν εἴσοδόν των εἰς τὰ νοσοκομεῖα ἀσθενεῖς τῆς εἰδικότητος τῆς Οὐρολογίας, τῆς Ὀφθαλμολογίας, τῆς Ὀρθοπεδικῆς, τῆς Νευρολογίας καὶ τῶν Ψυχικῶν Νοσημάτων. Καταλήγων, κ. Ὑπουργέ, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ τονίσω τὴν ἄμεσον ἀνάγκην λήψεως ὡρισμένων μέτρων διὰ τὸν ἐξοπλισμὸν τῶν νοσοκομείων τῆς ὑπαίθρου καὶ τὴν παροχὴν ἀναλόγου ἐπιστημονικῆς περιθάλψεως πρὸς τὸν λαόν, ὅπως ἐπίσης καὶ τὴν λῆψιν νομοθετικοῦ μέτρου διὰ τὴν προστασίαν τῶν ἀνιάτων γερόντων. Κύριοι συνάδελφοι, μετὰ τὰς προόδους ποὺ συνετελέσθησαν κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη εἰς τὸν τομέα τῆς δημοσίας ὑγείας, τὴν βελτίωσιν τοῦ βιοτικοῦ ἐπιπέδου καὶ τὴν χρῆσιν ἀντιβιοτικῶν φαρμάκων, ὁ μέσος ὅρος ζωῆς ηὐξήθη καὶ τούτου δεδομένου, τὸ ἀντικείμενον ποὺ συνδέεται μὲ τὸ πρόβλημα τῆς γεροντικῆς ἡλικίας πρέπει νὰ μᾶς ἀπασχολήσῃ. Τέλος, πρέπει νὰ λάβητε μέτρα διὰ τὴν αὔξησιν τοῦ ἀριθμοῦ τῶν νοσοκομειακῶν κλινῶν διὰ τὰς εἰδικότητας Οὐρολογίας, Ὀρθοπεδικῆς, Ὀφθαλμολογίας, Νευροχειρουργικῆς καὶ Νευροψυχιατρικῆς καὶ διὰ τὴν ἵδρυσιν Νοσοκομείου Ἀνιάτων Καρκινοπαθῶν καὶ Φυματικῶν. Δὲν ἔχω καμμίαν ἀμφιβολίαν, ὅτι σκέπτεσθε νὰ δώσητε μίαν λύσιν εἰς τὰ θέματα αὐτά, ἀλλὰ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ τονίσω, ὅτι ἡ εὐθύνη τῆς καθυστερήσεως εἰς τὴν ὁλοκλήρωσιν τοῦ θεσμοῦ τῶν ἀγροτικῶν ἀσφαλίσεων, σᾶς βαρύνει ἀπολύτως. (Χειροκροτήματα).

§81ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ἰ. Ὀρφανός, ἔχει τὸν λόγον.

§82Ι. ΟΡΦΑΝΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου ἔχει ἐξαντληθῆ καθ’ ὅλην τὴν γραμμήν, ἰδίως ἀπὸ τοὺς συναδέλφους κ.κ. Κοκκέβην καὶ Ζαννῆν, μὲ τὴν γνώμην τῶν ὁποίων τάσσομαι. Ἑπομένως, θὰ εἶμαι ὅσον τὸ δυνατὸν σύντομος. Τὸ θέμα περιλαμβάνει δύο ἐρωτήματα: Πρῶτον, εἶναι ἀναγκαία ἡ ὑγειονομικὴ περίθαλψις τοῦ πληθυσμοῦ τῆς ὑπαίθρου; Καὶ δεύτερον, εἶναι ἀρκετὰ τὰ μέσα, τὰ ὁποῖα προτείνονται διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου; Ἐπὶ τοῦ πρώτου ἐρωτήματος, δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ ἀντίρρησις. Καθῆκον τοῦ Κράτους καὶ ἐθνικὴ ἀνάγκη, ἐπιβάλλουν τὴν προστασίαν τοῦ ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ, ἀπὸ ἀπόψεως ὑγειονομικῆς περιθάλψεως. Ἀπὸ αὐτῆς τῆς ἀπόψεως, τὸ νομοσχέδιον μὲ εὑρίσκει ἀπολύτως σύμφωνον. Ἔρχομαι εἰς τὸ δεύτερον ἐρώτημα: Τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα προτείνονται, εἶναι ἐπαρκῆ; Ἐν πρώτοις, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ ἔχω ἀντίθετον γνώμην διὰ τοὺς ἐξερχομένους τοῦ Πανεπιστημίου νέους ἰατρούς. Οἱ νέοι ἰατροί, μετὰ τὴν δοκιμασίαν ποὺ ὑφίστανται εἰς τὰ Πανεπιστήμια Ἀθηνῶν καὶ Θεσσαλονίκης, εἶναι καθ’ ὅλα ἄξιοι νὰ προσφέρουν τὰς ὑπηρεσίας των εἰς τὸν πληθυσμόν. Εἰς ἐναντίαν περίπτωσιν, δὲν θὰ τοὺς ἐδίδετο ἡ ἄδεια ἀσκήσεως τοῦ ἰατρικοῦ ἐπαγγέλματος. Βεβαίως, δὲν ἔχουν τὴν πεῖραν ἡμῶν τῶν μεγαλυτέρων, τῶν ὁποίων αἱ κεφαλαὶ ἐλευκάνθησαν ἐν τῇ ἀσκήσει τοῦ ἐπαγγέλματος. Τοῦτο, ὅμως, δὲν εἶναι λόγος νὰ καταργήσωμεν τοὺς νέους ἰατρούς, ὡς ἀναξίους καὶ ἐπικινδύνους. Ἂν στεροῦνται μεγάλης πείρας, τοῦτο συμβαίνει παντοῦ καὶ πάντοτε. Ὁ νέος ἰατρός, φυσικὸν εἶναι νὰ διαπράξῃ σφάλματα. Ἀλλὰ μήπως ἡμεῖς, οἱ γηράσαντες εἰς τὴν ἰατρικήν, δὲν πράττομεν σφάλματα; Μήπως καὶ οἱ καθηγηταί, οἱ διδάσκοντες αὐτούς, δὲν διαπράττουν σφάλματα; Ὅλοι μας διαπράττομεν σφάλματα. Ἡ συνεχής, ἄλλως τε, ἄσκησις τοῦ ἰατρικοῦ ἐπαγγέλματος δὲν εἶναι παρὰ συνεχὴς διάπραξις σφαλμάτων καὶ καλύτερος κρίνεται ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος διαπράττει τὰ ὀλιγώτερα. Διὰ τοὺς λόγους αὐτοὺς συντάσσομαι μὲ τὸ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον προβλέπει τὴν ἐπιάτρωσιν τῶν ἀγροτικῶν ἰατρείων μὲ νέους ἰατρούς, ὑπὸ ὡρισμένας ὅμως προϋποθέσεις. Πρώτη προϋπόθεσις εἶναι ἡ ἑξῆς: Ὁ νέος ἰατρός, διὰ νὰ μεταβῇ εἰς τὴν ὕπαιθρον καὶ ὑπηρετήσῃ εἰς ἕνα νοσοκομεῖον, πρέπει νὰ εἶναι βέβαιος, ὅτι θὰ ἐργασθῇ εἰς νοσοκομεῖον, τὸ ὁποῖον διαθέτει ὅλα τὰ μέσα, μὲ τὰ ὁποῖα θὰ μορφωθῇ. Καὶ ἐρωτῶ, τὰ ὑπάρχοντα εἰς τὰς ἐπαρχίας νοσοκομεῖα, θεωροῦνται πληροῦντα ὅλους τοὺς ὅρους, τοὺς παραδεδεγμένους διὰ τὸν χαρακτηρισμόν των ὡς νοσοκομείων; Θὰ ἀναφερθῶ εἰς μίαν περίπτωσιν, κατὰ τὴν ὁποίαν ἔσχον ἰδίαν ἀντίληψιν. Προσφάτως, ἐπισκεφθεὶς τὸ νοσοκομεῖον τῶν Κυθήρων, ἐπληροφορήθην, ὅτι ἔχει μόνον τρεῖς εἰδικότητας: Παθολογίας, Μαιευτικῆς καὶ Χειρουργικῆς καὶ στερεῖται ὅλων τῶν ἄλλων. Τὶ θὰ γίνῃ ἑπομένως διὰ τὰς ἄλλας εἰδικότητας; Ὁ νέος, ὁ ὁποῖος θὰ θελήσῃ νὰ ἀποκτήσῃ μίαν εἰδικότητα, θὰ εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ γυρίσῃ ὅλα τὰ νοσοκομεῖα; Ποῦ θὰ διδαχθῇ;

§83Γ. ΚΑΤΣΑΦΑΔΟΣ. Εἰς τὸ εἰδικὸν νοσοκομεῖον. Θὰ σταλῇ εἰς νοσοκομεῖον μεγαλυτέρας ἐκτάσεως. Τῶν Κυθήρων δὲν εἶναι νοσοκομεῖον, ἀλλὰ ὑγειονομικὸς σταθμός.

§84Ι. ΟΡΦΑΝΟΣ. Αὐτὸ συμβαίνει εἰς ὅλα τὰ ἐπαρχιακὰ νοσοκομεῖα. Δὲν εἶναι νοσοκομεῖα αὐτὰ διὰ τὴν ἐξάσκησιν εἰδικοτήτων καὶ δι’ αὐτὸν τὸν λόγον θὰ πρέπει νὰ ἰσχύσῃ ὁ ὑπὸ ψήφισιν νόμος, ὑπὸ περιωρισμένην χρονικὴν περίοδον, μέχρις ὅτου τὸ Κράτος δυνηθῇ νὰ ἐξοπλίσῃ καὶ ὀργανώσῃ πλήρως τὰ νοσοκομεῖα τῆς ὑπαίθρου, ὥστε νὰ καταστοῦν ταῦτα ἐφάμιλλα τῶν νοσοκομείων τοῦ κέντρου. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον θὰ εἶναι δυνατὸν τὸ Κράτος νὰ ἀναγκάσῃ τὸν νέον ἰατρὸν νὰ ἐξασκηθῇ εἰς τὸ νοσοκομεῖον, Ρεθύμνου ἢ Χανίων ἢ δὲν ἠξεύρω εἰς ποῖον νοσοκομεῖον. Ἐκεῖ θὰ ἐργασθῇ ἐπὶ ὡρισμένον χρονικὸν διάστημα, διὰ νὰ ἀποκτήσῃ τὴν εἰδικότητά του. Νομίζω, ὅτι θὰ ἦτο λυσιτελὲς διὰ τοὺς νέους ἰατρούς, τὴν εἰδικότητα αὐτὴν νὰ τὴν κάμουν εἰς τὸ ἥμισυ τοῦ χρόνου ποὺ ἀπαιτεῖται διὰ τὴν ἀπόκτησιν αὐτῆς ἐδῶ. Μὲ τὸν τρόπον αὐτόν, θὰ ἀναγκάσωμεν τοὺς νέους ἰατροὺς μόνοι των νὰ ζητοῦν νὰ πηγαίνουν εἰς τὰ νοσοκομεῖα τῆς ὑπαίθρου. Ἀλλὰ δὲν εἶναι μόνον αὐτό. Νομίζω, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι, διὰ τὴν ἀρτιωτέραν ἐξυπηρέτησιν τῶν ἰατρῶν, οἱ ὁποῖοι μεταβαίνουν εἰς τὴν ὕπαιθρον διὰ νὰ ἐργασθοῦν, χρειάζεται μία εἰδικὴ διδασκαλία ἐκ μέρους τῶν καθηγητῶν τῶν Πανεπιστημίων καὶ ὑφηγητῶν, οἱ ὁποῖοι πρέπει νὰ πηγαίνουν ἐκεῖ νὰ κάμνουν τὰ COURS DE PERFECTIONNEMENT, τὰ ὁποῖα γίνονται εἰς τὴν Γαλλίαν καὶ νὰ κάμνουν καὶ ὡρισμένα φροντιστήρια ἐφ’ ὅλων τῶν εἰδικοτήτων. Διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ θὰ γίνῃ ἡ ἐξυπηρέτησις τοῦ λαοῦ τῆς ἐπαρχίας. Ἀλλ’ ὑπάρχει ἡ ἄλλη λύσις, τὴν ὁποίαν θέτω ὑπὸ τὴν κρίσιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ καὶ νομίζω, ὅτι, διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ, θὰ εἶναι δυνατὴ ἡ ἀποσυμφόρησις τῶν μεγάλων πόλεων, ὅπως αἱ Ἀθῆναι, Πειραιεύς, Θεσσαλονίκη, νὰ ἐφαρμοσθῇ, κ. Ὑπουργέ, ὅ,τι γίνεται εἰς τοὺς δικηγόρους, νὰ ἐφαρμόσητε τὴν μέθοδον τοῦ κορεσμοῦ τῶν διαφόρων εἰδικοτήτων. Διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ, θὰ ἀναγκάσητε τὸν ὑδροκέφαλον τῶν Ἀθηνῶν καὶ Θεσσαλονίκης νὰ μεταβοῦν εἰς τὴν ἐπαρχίαν.

§85Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Εἶναι θέμα τῶν ἰατρικῶν Συλλόγων ὁ καθορισμὸς τοῦ ἀριθμοῦ.

§86Ι. ΟΡΦΑΝΟΣ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, πρέπει νὰ περιληφθῇ εἰς τὸ νομοσχέδιόν σας ἡ διάταξις αὐτή. Νὰ θεωρηθοῦν αἱ διάφοροι εἰδικότητες κεκορεσμέναι.

§87Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Πρέπει νὰ ὑπάρξῃ προμελέτη, ποῖαι νὰ εἶναι αἱ εἰδικότητες καὶ ποῖος ὁ ἀριθμός, ὁ ἀπαιτούμενος.

§88Ι. ΟΡΦΑΝΟΣ. Πάντως, νομίζω, ὅτι καὶ αὐτὸ εἶναι ἕνα μέσον, διὰ τοῦ ὁποίου θὰ δυνηθῆτε νὰ στείλετε εἰς τὴν ὕπαιθρον ὅλας τὰς εἰδικότητας, διὰ νὰ ἐξυπηρετηθῇ αὕτη.

§89Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Δηλαδή, προτείνετε εἰς τὸ νομοσχέδιον νὰ μπῇ, ὅτι εἶναι κεκορεσμένος ὁ ἀριθμὸς τῶν εἰδικοτήτων;

§90Ι. ΟΡΦΑΝΟΣ. Μάλιστα, ὅπως γίνεται καὶ μὲ τοὺς δικηγόρους. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀσκήσῃ τὸ ἐπάγγελμα δικηγόρος εἰς τὰς Ἀθήνας, ἂν δὲν λάβῃ τὴν ἄδειαν τοῦ Δικηγορικοῦ Συλλόγου.

§91Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ὑπάρχει εἰς τὸ νομοσχέδιον διάταξις, κατὰ τὴν ὁποίαν, δι’ ἀποφάσεως τοῦ ὑπουργοῦ, ἠμπορεῖ κἄθε ἔτος νὰ ὁρίζεται ὁ ἀριθμὸς τῶν εἰδικοτήτων ποὺ χρειάζονται, μετὰ γνώμην τῆς ἁρμοδίας Ἐπιτροπῆς. Ἑπομένως, ζήτημα τῆς διοικήσεως εἶναι διὰ τὸ ἔτος αὐτὸ νὰ εἴπῃ, δὲν χρειάζεται κανείς. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον θὰ ἦτο, νομίζω, χρήσιμον νὰ προστεθῇ, ἐκεῖ ποὺ λέγει «μετὰ γνώμην» νὰ τεθῇ «μετὰ σύμφωνον γνώμην», διὰ νὰ τεθῇ ἕνας περιορισμὸς εἰς τὸν ὑπουργὸν καὶ ὡς ἐξαναγκασμὸς ὑπὲρ τοῦ ὑπουργοῦ, νὰ ἀντικρούῃ καὶ νὰ ἀπομακρύνῃ ἀξιώσεις. Τότε νομίζω, ὅτι ἡ παρατήρησίς σας θὰ συνεβιβάζετο, κ. Ὀρφανέ, μὲ τὴν διάταξιν τοῦ νομοσχεδίου.

§92Ι. ΟΡΦΑΝΟΣ. Ἑπομένως, τὸ θέμα δὲν ἔχει ἀνάγκην περαιτέρω συζητήσεως. Ἐκεῖνο, ἐπὶ τοῦ ὁποίου θὰ ἐπιμείνω, εἶναι τὸ θέμα τῆς ἀμοιβῆς τῶν ἰατρῶν. Κύριε Ὑπουργέ, πρὸς τιμήν σας, ἔχετε ἐπιτελέσει μέγα βῆμα εἰς τὸ κεφάλαιον αὐτὸ τῆς ἐξυπηρετήσεως τῶν ἰατρῶν, ἀπὸ ἀπόψεως οἰκονομικῆς. Δὲν εἶναι, ὅμως, ἀρκετόν. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνεται πλέον ἀνεκτὸν ὁ ἰατρὸς νὰ ἀποτελῇ ἀντικείμενον ἐκμεταλλεύσεως καὶ ἀπὸ τὴν Πολιτείαν καὶ ἀπὸ τὴν Κοινωνίαν. Μᾶς ἀποκαλοῦν λειτουργούς, μᾶς ἀποκαλοῦν ἱερεῖς, λὲς καὶ δὲν ἔχομεν ἡμεῖς δικαιώματα ἐπὶ τῆς ζωῆς. Τὰ πάντα προσφέρει ὁ ἰατρὸς καὶ οὐδὲν τοῦ δίδεται. Ἀντικείμενον ἐκμεταλλεύσεως καὶ ἀπὸ τὸ Κράτος καὶ ἀπὸ τὴν Κοινωνίαν. Ὡς πότε, κ. Ὑπουργέ; Εἶσθε ἰατρός. Γνωρίζετε τὴν ἐκμετάλλευσιν, ἡ ὁποία γίνεται καὶ ἀπὸ τὸ Κράτος καὶ ἀπὸ τὴν Κοινωνίαν. Ἔχετε ὑποχρέωσιν νὰ προστατεύσητε τὸν ἰατρικὸν κόσμον. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποστέλλεται ὁ ἰατρὸς εἰς τὴν ἐπαρχίαν μὲ 3.500 δραχμὰς διὰ νὰ ζήσῃ ἀξιοπρεπῶς μὲ τὴν οἰκογένειάν του.

§93Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Οἱ ἰατροί, τῶν μὲν ἐπαρχιακῶν νοσοκομείων λαμβάνουν 100% ηὐξημένας τὰς ἀποδοχάς των καὶ ἔχουν πλήρη ἐλευθερίαν ἀσκήσεως ἐπαγγέλματος, οἱ δὲ ἰατροὶ τῶν ἀγροτικῶν ἰατρείων ἀρχίζουν ἀπὸ 4.000–7.000 δραχ. μισθόν. Ἔχουν τὴν δυνατότητα τῆς πωλήσεως φαρμάκων, ἂν καὶ αὐτὸ εἶναι παράνομον καὶ εἰς βάρος τῶν φαρμακοποιῶν, ἀπὸ ὅπου ἀποκομίζουν ἓν κέρδος μέχρι 3.000 δρχ.

§94Ι. ΟΡΦΑΝΟΣ. Πόσος εἶναι ὁ ἀρχικὸς μισθὸς ποὺ λέγετε, ὅτι ηὐξήθη 100%;

§95Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Ὁ βασικὸς εἶναι 1.800, τοῦ βοηθοῦ 2.200 καὶ 2.500 τοῦ ἐπιμελητοῦ, 3–3.200 τοῦ Διευθυντοῦ.

§96Ι. ΟΡΦΑΝΟΣ. Τοὺς μισθοὺς αὐτοὺς τοὺς εὑρίσκεται ἱκανοποιητικούς;

§97Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Καθόλου, ἀλλ’ ὑπάρχει ἡ προϋπόθεσις τῆς ἐλευθέρας ἀσκήσεως ἐπαγγέλματος.

§98Ι. ΟΡΦΑΝΟΣ. Ἐπιτρέψατέ μου νὰ ἔχω ἀντιρρήσεις. Βεβαίως, εἶπον ἐν ἀρχῇ, ὅτι ἀποτελεῖ δι’ ὑμᾶς τίτλον τιμῆς, τὸ ὅτι ἐλάβατε μέτρα προστασίας τῶν ἰατρῶν, ἀπὸ ἀπόψεως οἰκονομικῆς. Δὲν εἶναι, ὅμως, ἀρκετόν. Ἔχετε τὴν εὐχέρειαν νὰ ἀφήσητε εἰς τὴν ἱστορίαν τοῦ ἰατρικοῦ Σώματος τὸ ὄνομά σας μὲ χρυσᾶ γράμματα, ἂν προχωρήσητε ἔτι περαιτέρω εἰς τὴν προστασίαν τῶν ἰατρῶν, ἀπὸ οἰκονομικῆς ἀπόψεως. Θὰ σᾶς εἶναι εὐγνώμονες ὅλοι οἱ ἰατροί, ἐὰν ἐπὶ τῶν ἡμερῶν σας πραγματοποιηθῇ ἡ ἐξύψωσις τοῦ ἰατροῦ.

§99Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἠμπορῶ νὰ προσθέσω δύο λόγια, διὰ νὰ μὴ δευτερολογήσω;

§100ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν εἶναι κανονικὸν αὐτό, κ. Μερκούρη. Ἀλλά, ἐν πάσῃ περιπτώσει, ὁρίστε.

§101Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Νομίζω, κ. Πρόεδρε, ὅτι αὐτὰ ποὺ πρόκειται νὰ εἴπω θὰ προωθήσουν τὴν συζήτησιν. Ἐγένοντο ἐνδιαφέρουσαι παρατηρήσεις καὶ προτάσεις ἀπὸ τὸν Ἀρχηγὸν τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων, τὰς ὁποίας καὶ ὁ κ. ὑπουργὸς τὰς συνεζήτησεν εἰς ἕνα διάλογον. Εἶναι δὲ λίαν ἐνδιαφέρουσαι, πρὸ παντὸς αἱ προτάσεις τῆς στρατιωτικῆς θητείας, τῶν ἐπιδομάτων κτλ. Ἐπειδὴ δέ, πρέπει νὰ ὁμολογήσωμεν ὅλοι, καὶ πρῶτος ὁ κ. ὑπουργός, φαντάζομαι ὅτι θὰ ὁμολογῇ, ὅτι τὸ ἄρθρον αὐτὸ εἶναι μία περιπέτεια περίεργος, θὰ ἦτο καλύτερον, μετὰ τὰς παρατηρήσεις, αἱ ὁποῖαι ἐγένοντο ἀπὸ τὸν Ἀρχηγὸν τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων καὶ ἀπὸ ἄλλους συναδέλφους, οἱ ὁποῖοι εἶναι καὶ εἰδικοί, νὰ τὰ συγκεντρώσῃ αὐτὰ ὁ κ. ὑπουργός, νὰ ἀναβάλωμεν τὴν συζήτησιν διὰ τὸ ἄρθρον 14, καὶ νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὰ ἄλλα ἄρθρα καὶ τὴν Δευτέραν ἕνα συμπληρωμένον πλέον ἄρθρον 14 νὰ πάρῃ τὴν ἐμφάνισίν του καὶ νὰ τὸ ψηφίσωμεν ὁμοφώνως.

§102ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Τούμπας, ἔχει τὸν λόγον.

§103Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι σπανίως νομοθέτημα ἔχει παρουσιασθῆ εἰς τὴν Βουλήν, τὸ ὁποῖον νὰ ἀπαιτῇ πράγματι τὴν ὁμόθυμον συμπαράστασιν ὅλων τῶν πτερύγων. Διότι τὸ θέμα πράγματι, τῆς ἐπανδρώσεως τῆς ὑπαίθρου εἶναι ἕνα θέμα, ἐπὶ τοῦ ὁποίου οὐδεὶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχῃ ἀντίρρησιν. Ὀφείλω ὅμως νὰ εἴπω, ὅτι μὲ ἐξέπληξεν ὀλίγον ὁ τρόπος μὲ τὸν ὁποῖον ὁ ἀξιότιμος κ. ὑπουργὸς τῆς Προνοίας, ἐχειρίσθη ἕνα θέμα τόσον σοβαρόν. Καὶ ἐξηγοῦμαι. Ἀπεδείχθη ἐκ τῆς συζητήσεως, ὅτι τὸ σοβαρώτερον σημεῖον τοῦ συζητουμένου νομοσχεδίου εἶναι τὸ ἄρθρον 14. Καὶ ὅμως, τὸ ἄρθρον 14 δὲν ὑπῆρξε μέσα εἰς τὸ ἀρχικὸν νομοσχέδιον. Ἑπομένως, δικαιοῦμαι νὰ πιστεύω, ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον Προνοίας καὶ ὁ ἀξιότιμος κ. ὑπουργὸς ἐκκινοῦν διὰ νὰ ἀντιμετωπίσουν ἕνα θέμα τόσον σοβαρόν, τελείως ἐκ τοῦ προχείρου. Νομίζω, ὅτι εἶναι λυπηρὸν αὐτό. Καὶ νομίζω, ὅτι θὰ ἠμποροῦσε νὰ ὑπάρξῃ ἴσως, ἐλαφρυντικὸν μόνον, ἐὰν ὑποτεθῇ, ὅτι εἶχεν ὑπ’ ὄψιν του τὸ Ὑπουργεῖον Προνοίας νὰ φέρῃ τὸ νομοθέτημα αὐτὸ εἰς ἀπώτερον χρόνον, ἀλλὰ ἐβιάσθη ὑπὸ γεγονότων νὰ τὸ φέρῃ ἀπὸ τοῦδε. Νομίζω, ὅτι εἶναι εἰς βάρος καὶ τοῦ Ὑπουργείου Προνοίας καὶ τοῦ ὑπουργοῦ τοῦ ἰδίου, τὸ ὅτι ἦλθε, καθ’ ὃν τρόπον ἦλθεν, ἕνα τόσον σημαντικὸν καὶ τόσον συμπαθὲς θέμα, εἰς ὅλας, ἐπαναλαμβάνω, τὰς πτέρυγας τῆς Βουλῆς. Συμβαίνει δέ, καὶ ἐδῶ ἅπτομαι ἑνὸς θέματος τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ τὸ Κοινοβούλιον, ὁ Κανονισμὸς τῆς Βουλῆς νὰ προβλέπῃ, ὅτι ὅλα τὰ νομοσχέδια περνοῦν ἀπὸ τὰς Ἐπιτροπάς, γίνονται ἐξονυχιστικαὶ συζητήσεις, καὶ γίνονται ἀποδεκταὶ ὡρισμέναι τροποποιήσεις καὶ βελτιώσεις, αἱ ὁποῖαι ἐπιφέρονται ἐκ μέρους τῶν μελῶν ἑκάστης Ἐπιτροπῆς. Ἐὰν ἦτο ἀνάγκη ἕνα νομοσχέδιον νὰ περάσῃ καὶ νὰ μελετηθῇ ἀπὸ τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν, τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ εἶναι τὸ ὑπὸ κρίσιν καὶ ἰδίως τὸ ἄρθρον 14 αὐτοῦ. Διὰ ποῖον λόγον ἕνα τόσον σοβαρὸν ἄρθρον ἔρχεται νὰ συζητηθῇ εἰς τὴν Βουλὴν χωρὶς νὰ τύχῃ προηγουμένης ἐπεξεργασίας ἀπὸ τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν. Εἶναι ἀξιέπαινος ἡ τροπολογία τὴν ὁποίαν προτείνουν οἱ ἀξιότιμοι κ. συνάδελφοι, θέλοντες νὰ βοηθήσουν τὸν κ. Ὑπουργὸν καὶ τὸ νομοθέτημα. Ἀλλὰ ὅπως εἰσάγεται δὲν δίδεται ἡ εὐχέρεια νὰ γίνῃ διευκρίνησις ἐξονυχιστική, ἀπὸ ἀνθρώπους εἰδικούς. Διότι ὅταν συζητῆται μέσα εἰς τὴν Βουλήν, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ ἀγαθὸν ἀποτέλεσμα ὅπως ὑπάρχῃ ὅταν συζητῆται εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν. Λυποῦμαι, ἀλλὰ εἶναι εἰς βάρος τοῦ νομοσχεδίου αὐτό, καὶ θεωρῶ ἀσφαλές, ὅτι ἐὰν κατετίθετο καὶ ἐπεξειργάζετο παρὰ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, θὰ εἶχεν ἐξέλθει ἀρτιώτερον τὸ ἄρθρον 14. Προσωπικῶς, ἐπειδὴ δὲν ἔχω ἁρμοδιότητα ἄλλως τε, δὲν πρόκειται νὰ ὑποδείξω τροποποιήσεις καὶ βελτιώσεις. Διάφοροι ἄλλοι διακεκριμένοι ρήτορες, οἱ ὁποῖοι ἔλαβον τὸν λόγον πρὸ ἐμοῦ, ἔθεσαν ὑπ’ ὄψιν τοῦ Σώματος ὡρισμένα θετικὰ καὶ σοβαρὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα, νομίζω, ὅτι ἡ Βουλὴ πρέπει νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν της καὶ ἰδίως ὁ κ. Ὑπουργός, κατὰ τὴν τελικὴν διαμόρφωσιν τοῦ ἐπιμάχου ἄρθρου 14. Θὰ ἤθελα ὅμως, εἰδικῶς ἐγώ, νὰ ἀσχοληθῶ μὲ δύο γενικὰ ζητήματα τὰ ὁποῖα δημιουργεῖ τὸ ἄρθρον 14, καὶ τὰ ὁποῖα φοβοῦμαι, ὅτι δὲν ἔχουν μελετηθῆ ἐπαρκῶς. Κύριε Πρόεδρε, θεσπίζεται διὰ τῆς τροπολογίας αὐτῆς ἕνα καινὸν δαιμόνιον εἰς τὸν ἐπαγγελματικὸν βίον τῶν Ἑλλήνων. Καὶ τὸ καινὸν αὐτὸ δαιμόνιον εἶναι, ὅτι διὰ πρώτην φορὰν ἔρχεται ἐνώπιον τῆς Βουλῆς διὰ νὰ ληφθῇ παρ’ αὐτῆς ἀπόφασις, ἓν ἐπάγγελμα δὲν θὰ ἀσκῆται εἰς τὴν Αʹ πόλιν ἢ εἰς τὸ Αʹ μέρος.

§104Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Δὲν συμβαίνει μόνον διὰ τοὺς ἰατρούς.

§105Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ. Εἰς οὐδὲν ἄλλο ἐπάγγελμα συμβαίνει. Ὑπάρχουν βεβαίως κλειστὰ ἐπαγγέλματα. Ἀλλὰ ἀπαγόρευσις ἀσκήσεως ἐπαγγέλματος εἰς ὡρισμένας πόλεις δὲν ὑπάρχει. Αὐτὸ θεσπίζεται διὰ πρώτην φορὰν καὶ σᾶς ἐφιστῶ τὴν προσοχήν.

§106Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Αὐτὸ συμβαίνει καὶ διὰ τοὺς δικηγόρους.

§107Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ. Κύριε συνάδελφε, δὲν συμβαίνει τοῦτο διὰ τοὺς δικηγόρους. Τὸ ἐπάγγελμά των μόνον εἶναι κλειστόν.

§108Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Νὰ πῆτε τὴν ἰδικήν σας γνώμην ἐπὶ τῆς προτάσεως τοῦ κ. Ἀρχηγοῦ τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων.

§109Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ. Βεβαίως καὶ θὰ εἴπω τὴν γνώμην μου, κ. συνάδελφε. Δημιουργεῖται ὅμως καὶ ἓν ἄλλο θέμα. Ἤδη ἔρχεσθε τὴν στιγμὴν αὐτὴν καὶ φοιτητὰς τοῦ Πανεπιστημίου, οἱ ὁποῖοι πρόκειται ἐντὸς ἑνὸς ἢ δύο μηνῶν νὰ λάβουν τὸ δίπλωμά των, καὶ οἱ ὁποῖοι πρὸ ἓξ ἐτῶν ὅταν ἐνεγράφοντο εἰς τὸ Πανεπιστήμιον ἔκαναν τὸ πρόγραμμα τῆς ζωῆς των, ἔρχεσθε τὴν τελευταίαν αὐτὴν στιγμὴν καὶ τοὺς ἀλλάζετε ἄρδην τὴν γραμμὴν τὴν ὁποίαν ἐπρογραμμάτισαν πρὸ ἓξ ἐτῶν ὁλοκλήρων. Ἡ δὲ γραμμὴ αὐτὴ ἅπτεται καὶ οἰκογενειακῶν καὶ ἀτομικῶν καὶ οἰκονομικῶν λόγων. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἀγνοῆτε τοὺς παράγοντας αὐτοὺς καὶ νὰ θεσπίζετε διὰ μιᾶς διατάξεως κἄτι τὸ ὁποῖον ἠμπορεῖ νὰ τρώσῃ τελείως τὰ συμφέροντα μιᾶς μερίδος Ἑλλήνων πολιτῶν; Διὰ αὐτὸν τὸν λόγον συντάσσομαι μὲ τοὺς κυρίους συναδέλφους, οἱ ὁποῖοι εἰσηγήθησαν ὅπως ἡ ἔναρξις τῆς ἰσχύος τοῦ νόμου ἀρχίσῃ τοὐλάχιστον ἀπὸ τὸ προσεχὲς ἔτος. Ἀλλ’ ἐν πάσῃ περιπτώσει θέλω νὰ ἔλθω εἰς τὴν οὐσίαν ὄχι ἀπὸ τῆς ἰατρικῆς πλευρᾶς, διότι δὲν ἐπιθυμῶ νὰ εἰσέλθω εἰς ξένα οἰκόπεδα, διὰ νὰ ἀποδείξω τὴν ἀξίαν ποὺ ἔχει διὰ τὴν ἰατρικὴν περίθαλψιν ἡ πεῖρα καὶ ἡ ἐκ ταύτης ἱκανότης τοῦ ἰατροῦ, καὶ διὰ νὰ δείξω, ὅτι θὰ ἐγκληματήσωμεν κατὰ τῆς ὑπαίθρου, ἐὰν ἀποστείλωμεν εἰς τὰ χωριὰ ἀπείρους ἰατρούς. Θὰ μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ ἀναμνησθῶ δύο περιπτώσεις, αἱ ὁποῖαι μοῦ ἔτυχον κατὰ τὸν πόλεμον εἰς τὴν Μέσην Ἀνατολήν. Εἶχον ἔλλειψιν ἰατρῶν καὶ μοὶ ἔδωσαν ἕνα τελειόφοιτον τῆς Ἰατρικῆς. Εἰς μίαν σύγκρουσιν ἔσχον 19 τραυματίας, τῶν ὁποίων τὰ τραύματα ἐμολύνθησαν. Ἠναγκάσθην νὰ τὸν ἀπομακρύνω. Κατόπιν εἰς ἑτέραν σύγκρουσιν σοβαρωτέραν καὶ μὲ σοβαρωτέρας ἀπωλείας, οὐδεμία μόλυνσις τραύματος ἐσημειώθη, λόγῳ τῆς ἱκανότητος τοῦ ἰατροῦ.

§110Γ. ΚΑΤΣΑΦΑΔΟΣ. Κύριε συνάδελφε, καὶ ὁ πλέον ἔμπειρος χειρουργὸς ἔχει ἀνάγκην μετεκπαιδεύσεως εἰς τὴν χειρουργικὴν τραυματολογίαν.

§111Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ. Πέραν αὐτῶν, κ. συνάδελφοι, ὀφείλομεν νὰ ἔχωμεν ὑπ’ ὄψιν, ὅτι ὑπάρχουν κενὰ τῶν ἀποχωρούντων ἰατρῶν, τὰ ὁποῖα ἔχουν ἀνάγκην συμπληρώσεως. Ὑπάρχει συνεπῶς ἀνάγκη συλλογῆς στατιστικῶν στοιχείων διὰ νὰ ἴδωμεν πόσοι ἰατροὶ χρειάζονται εἰς τὴν ὕπαιθρον καὶ πόσοι ἰατροὶ χρειάζονται διὰ τὴν συμπλήρωσιν τῶν δημιουργουμένων κενῶν.

§112Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Πῶς εἶναι δυνατόν, κ. συνάδελφε, νὰ συζητοῦμεν περὶ στατιστικῶν δεδομένων, ὅταν εἰς τὰς Ἀθήνας, Πειραιᾶ καὶ Θεσσαλονίκην ὑπάρχουν 4.500 ἰατροὶ καὶ ἄλλες 4.500 ὑπάρχουν εἰς τὴν ὕπαιθρον;

§113Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ. Λυποῦμαι διὰ τὴν ἀποστροφήν, τὴν ὁποίαν ἐκάματε. Ἐὰν ὑμεῖς ἔχετε ὑπ’ ὄψιν τοὺς ἀριθμούς, ἐγὼ δὲν τοὺς γνωρίζω καὶ ὀφείλατε νὰ τοὺς εἴχατε θέσει ὑπ’ ὄψιν τῆς Βουλῆς.

§114Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Κύριε συνάδελφε, ἐφ’ ὅσον νομοθετοῦμε φυσικὸν εἶναι νὰ ἔχωμεν ὑπ’ ὄψιν μας ὅλα τὰ στατιστικὰ στοιχεῖα. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συζητοῦμεν περὶ ἀναγκῶν ἢ καθυστερήσεως εἰς τὴν σταδιοδρομίαν τῶν ἰατρῶν, διὰ τοὺς ὁποίους ἐν πάσῃ περιπτώσει, βασικὴ ἀρχὴ εἰς τὴν σταδιοδρομίαν των θὰ εἶναι νὰ λάβωσιν ἐμπειρίαν τῆς ὑπαίθρου. Ἔχοντες τὴν πεῖραν τῶν συνθηκῶν τῆς ὑπαίθρου ἀποκτοῦν καὶ τὴν πεῖραν τῶν συνθηκῶν τῆς ζωῆς, προάγοντες καὶ ἑαυτοὺς καὶ τὴν ἐπιστήμην.

§115Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ὡς πρὸς τὰ στατιστικὰ στοιχεῖα, τὴν ἔλλειψιν τῶν ὁποίων ἐτόνισα ἐπιθυμῶ νὰ ἐπαναλάβω, ὅτι τὸ λάθος εἶναι ἰδικόν σας, διότι ὠφείλατε νὰ μᾶς εἴχατε διαφωτίσει ἐπ’ αὐτῶν εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν τοῦ νομοσχεδίου. Εἰδικώτερον ὡς πρὸς τὸ μέτρον τοῦ πειθαναγκασμοῦ, πιστεύω, ὅτι ἔχετε ὑποχρέωσιν νὰ ἐξεύρητε λύσιν πραγματοποιήσιμον, διότι οἱ νέοι οὗτοι ἀναμφιβόλως θὰ καθυστερήσουν τὴν σταδιοδρομίαν των κατὰ 4 ὁλόκληρα ἔτη, ἤτοι δύο ἔτη, τὰ ὁποῖα προβλέπει τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου καὶ ἄλλα δύο τῆς στρατιωτικῆς των θητείας. Μία 7ετὴς ἢ 8ετὴς σύμβασις διὰ τῆς ὁποίας θὰ παρείχετο ἡ ἀσφάλεια τοῦ χρόνου, πιστεύω π.χ., ὅτι θὰ ἐγένετο ἀσμένως ἀποδεκτὴ ἀπὸ πολλοὺς ἀποφοίτους. Ἔχομεν ὑποχρέωσιν νὰ μὴ καταστήσωμεν τὴν ἄσκησιν τοῦ ἐπαγγέλματος εἰς τὴν ὕπαιθρον ὑποχρεωτικήν, ἀλλὰ νὰ δημιουργήσωμεν τὰς προϋποθέσεις ἑλκύσεως τῶν νέων ἰατρῶν πρὸς τὴν κατεύθυνσιν αὐτήν. Καὶ ἂν ἔτι ψηφισθῇ ἡ διάταξις αὕτη, θὰ ἀνατραπῇ ἐκ τῶν πραγμάτων μετὰ ἓν ἢ δύο ἔτη. Μελετήσατε, κ. Ὑπουργέ, τὸ θέμα, ἑλκύσατε τοὺς ἰατροὺς εἰς τὴν ἐπαρχίαν καὶ μὴ τοὺς ἀποδιώχνετε πρὸς τὴν ἐπαρχίαν. Ἐπίσης δὲν βλέπω νὰ γίνεται καμμία μνεία περὶ τῶν γυναικῶν.

§116Γ. ΚΑΤΣΑΦΑΔΟΣ. Κύριε συνάδελφε, ἂν μοῦ ἐπιτρέπετε, ἐπειδὴ πολλαὶ προτάσεις ἐγένοντο καὶ πολλαὶ συζητήσεις ἔλαβον χώραν, νὰ ἀσχοληθῶ μὲ μίαν πρότασιν περισσότερον ἐπιστημονικήν. Ἡ πλέον ἐπιβεβλημένη λύσις εἶναι οἱ πτυχιούχοι τῆς Ἰατρικῆς νὰ μετεκπαιδεύωνται εἰς τὰ κρατικὰ νοσοκομεῖα, λαμβάνοντες, τὸν μισθὸν βοηθοῦ ἰατροῦ, τοποθετούμενοι εἰς νοσοκομεῖα ἀπὸ τὰ ὁποῖα θὰ εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἀποκτήσωσιν εἰδικότητα ἀσκούμενοι εἰδικῶς πρὸς τοῦτο καὶ νὰ ἀναλάβουν ἔναντι τοῦ Κράτους ἐν συνεχείᾳ τὴν ὑποχρέωσιν νὰ τοποθετηθοῦν ἀναλόγως τῶν ἀναγκῶν ἢ καὶ εἰς τὴν ὕπαιθρον. Αὐτὴ εἶναι ἡ ὀρθοτέρα λύσις.

§117Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ. Θέτετε τὸ θέμα ἐπὶ οἰκονομικῶν βάσεων, ἀλλὰ ἡ οἰκονομικὴ βάσις ἑνὸς θέματος εἶναι καὶ συνάρτησις τοῦ χρόνου. Πιστεύω, ὅτι ἡ ἀσφάλεια τοῦ χρόνου ἀποτελεῖ ἐγγύησιν καὶ θὰ ἑλκύσῃ πολλοὺς ἰατροὺς εἰς τὴν ὕπαιθρον. Ὑπάρχουν ἐπίσης καὶ φοιτήτριαι διὰ τὰς ὁποίας τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου θὰ ἔχῃ δυσμενεῖς συνεπείας.

§118Γ. ΚΑΤΣΑΦΑΔΟΣ. Ἡ δασκάλα;

§119Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ. Εἶναι ἐντὸς τοῦ προγράμματος τῆς ζωῆς της τὸ ὁποῖον ἔχει προκαθορίσει.

§120Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Ἡ δασκάλα ἐργάζεται δύο καὶ τρεῖς ὥρας ἡμερησίως. Ὁ ἰατρὸς εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ μεταβαίνῃ τὴν νύκτα ἀπὸ χωριὸ σὲ χωριό.

§121Λ. Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗ. Κύριε Πρόεδρε, ὅταν ἐζητήσαμεν ἴσα δικαιώματα, δὲν ἐζητήσαμεν μόνον δικαιώματα, ἀλλὰ ἀνελάβαμεν καὶ ὑποχρεώσεις. Ἡ γυναῖκα ἰατρὸς ἔχει ὑποχρέωσιν νὰ ὑπηρετήσῃ καὶ θὰ ὑπηρετήσῃ ἐκεῖ ὅπου καὶ ὁ ἄνδρας. Ἐὰν τὸ καθῆκον της εἶναι νὰ ὑπηρετήσῃ τὴν ὕπαιθρον ὀφείλει νὰ τὸ ἐκπληρώσῃ καὶ θὰ τὸ ἐκπληρώσῃ. Δὲν πρέπει νὰ ζητοῦμεν μόνον δικαιώματα, ἀλλὰ ἔχομεν καὶ καθήκοντα. (Χειροκροτήματα).

§122Γ. ΚΑΤΣΑΦΑΔΟΣ. Ὑπάρχουν γυναῖκες ἰατροὶ αἱ ὁποῖαι ἤσκησαν τὸ ἐπάγγελμα καλλίτερον καὶ ἀποδοτικώτερον ἀπὸ τοὺς ἄνδρας συναδέλφους των.

§123Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ. Εἶμαι εὐτυχής, διότι ἀπὸ τοῦ στόματος τῆς κυρίας Τσαλδάρη, ἐτονίσθη ἡ ἀρχὴ τῶν ἴσων δικαιωμάτων καὶ ὑποχρεώσεων. Ἡ κυρία Τσαλδάρη ὡς πρώτη γυναῖκα Ὑπουργὸς τῆς Χώρας, ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ εἴπῃ τὴν πρώτην ἐπ’ αὐτοῦ λέξιν. Ἐγὼ ὅμως δὲν ὡμίλησα περὶ μειωμένων καθηκόντων τῶν γυναικῶν, ἀλλὰ περὶ τοῦ προβλήματος τὸ ὁποῖον δημιουργεῖται εἰς τὰς οἰκογενείας τῶν γυναικῶν–ἰατρῶν. Φαντάζεσθε τὴν γυναῖκα ἰατρὸν νὰ μεταβαίνῃ μὲ μουλάρι τὴν νύκτα εἰς τὴν ἐρημιὰν μόνη της ἐπὶ ὥρας διὰ νὰ φθάσῃ εἰς τὸ χωριό. Ποῖαν ἀσφάλειαν τῆς παρέχετε, κ. Ὑπουργέ; Ἡ δασκάλα δὲν ὑπόκειται εἰς τοιούτους ὅρους ἐργασίας.

§124Π. ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΑΡΗΣ. Ἂς μὴ γίνῃ ἰατρός.

§125Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ. Κύριε συνάδελφε, ὅταν ἔγινεν ἰατρὸς δὲν ὑπῆρχε τὸ νομοσχέδιον τοῦτο. Ἐσεῖς ἀφ’ ἧς ἐξελέγητε βουλευτὴς, ἐὰν διὰ νόμου σᾶς ὑπεχρέωναν νὰ γίνεσαι ἀλεξιπτωτιστής, δὲν γνωρίζω ἐὰν θὰ τὸ ἐδέχεσθο. (Γέλωτες). Δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι ὀρθὸν νὰ λαμβάνωνται μέτρα διὰ τῶν ὁποίων δημιουργεῖται δυσφορία εἰς τοὺς πολίτας. Θὰ ἐπρότεινα τοὐλάχιστον τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου νὰ μὴ τύχῃ ἐφαρμογῆς εἰς δημότας τῶν μεγάλων πόλεων, καὶ πιστεύω, ὅτι εἶναι ὀρθὸν οἱ ἐπαρχιῶται πρῶτοι νὰ βοηθήσουν τὸν τόπον των. Νομίζω, ὅτι δὲν ἠμποροῦμεν νὰ ὑποχρεώσωμεν τοὺς κατοίκους τῶν Πόλεων νὰ ὑποστοῦν οἰκονομικὰς ζημίας. Ἐὰν θέλετε νὰ ἀνακόψετε τὸ κῦμα τῆς ἀστυφιλίας, θὰ πρέπει νὰ ὑποχρεώσητε τοὺς ἐκ τῆς ὑπαίθρου προερχομένους νὰ μὴ ἔρχωνται νὰ ἐγκαθίστανται ἐδῶ, ἀλλὰ νὰ ἐξασκοῦν τὸ ἐπάγγελμά των εἰς τὸν τόπον τῆς καταγωγῆς των.

§126Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Κύριε συνάδελφε, εἶναι δικαίωμα ἀναφαίρετον παντὸς ἐλευθέρου πολίτου νὰ ἐπιλέξῃ αὐτὸς τὸν τόπον τῆς ἀσκήσεως τοῦ ἐπαγγέλματός του. Καὶ νομίζω, ὅτι χάριν τοῦ γενικωτέρου συμφέροντος ἔχουν ὑποχρέωσιν οἱ νέοι ἰατροὶ νὰ θυσιάσουν καὶ αὐτὸ ἀκόμη τὸ ἀτομικόν των συμφέρον.

§127Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν παρορῶ τὴν σημασίαν τῆς ὑπαίθρου. Νὰ μὴ κρίνετε ὅμως τὰ πράγματα μονόπλευρα. Ἐπειδὴ μάλιστα ἡ πλειοψηφία τῶν κ. βουλευτῶν, προέρχεται ἀπὸ τὴν ἐπαρχίαν ἀκούεται συνήθως μόνον ἡ φωνὴ τῆς ὑπαίθρου. Καὶ σᾶς ξενίζει ὅταν κἄποτε ἀκούετε καὶ ἡ φωνὴ τῶν Ἀθηνῶν. (Χειροκροτήματα).

§128ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ κ. Μ. Σβώλου, ἔχει τὸν λόγον.

§129Μ. ΣΒΩΛΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, μέσα εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, κανεὶς νομίζω, δὲν εἶναι ἀντίθετος εἰς τὸ νὰ λυθῇ τὸ ζήτημα, τῆς ἰατρικῆς περιθάλψεως καὶ τῶν ἰατρῶν τῆς ὑπαίθρου. Διὰ τὴν λύσιν του ὅμως δύο προϋποθέσεις πρέπει νὰ ὑπάρχουν. Πρῶτον νὰ ἐξευρεθῇ τὸ καταλλήλως κατηρτισμένον ἐπιστημονικὸν προσωπικὸν καὶ δεύτερον, οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ νὰ μὴ χάσουν τὴν σταδιοδρομίαν των, ἐνῷ παραλλήλως νὰ δυνηθοῦν νὰ ἐξυπηρετήσουν τὸν λαὸν τῆς ὑπαίθρου. Ὡς πρὸς τὸ πρῶτον σημεῖον, δὲν ἔχω τὴν εἰδικότητα διὰ νὰ εἴπω ἂν οἱ ἀπόφοιτοι τῆς ἰατρικῆς εἶναι οἱ κατάλληλοι διὰ νὰ ἐξυπηρετήσουν τὸν κόσμον τῆς ὑπαίθρου. Νομίζω, ὅμως, ὅτι γίνεται ἕνα βῆμα προθύστερον. Στέλλεται εἰς τὴν ὕπαιθρον ἰατρὸς ὁ ὁποῖος μόλις ἔχει ἀποφοιτήσει χωρὶς κἂν νὰ ἔχῃ τὰ ἀπαραίτητα ἐφόδια.

§130Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Αὐτὸ εἶναι λάθος μέγα. Ἄν συμβουλευθῆτε τὴν στατιστικὴν θὰ ἀντιληφθῆτε, ὅτι εὑρισκόμεθα εἰς ἀρίστην κατάστασιν. Ἀπὸ τὴν στατιστικὴν ἐπίσης, θὰ ἀντιληφθῆτε, ὅτι ὅσοι τοκετοὶ ἔγιναν εἰς τὰ ἰατρεῖα ὑπῆρξαν ἐπιτυχεῖς. Ἀναμφισβητήτως ὅταν δὲν ὑπῆρχαν ἐπιστήμονες μαῖαι εἴχομεν πράγματι ἕνα μεγάλον ἀριθμὸν θνησιμότητος. Σήμερον ὅμως μὲ τὸν διορισμὸν ὑπὲρ τῶν 500 μαιῶν ἐμειώθη αἰσθητῶς ὁ ἀριθμὸς τῶν θανάτων.

§131Μ. ΣΒΩΛΟΥ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐγὼ δὲν εἶμαι ἰατρός. Αὐτὰ τὰ ἐδιάβασα ἀπὸ τὴν Στατιστικήν. Ἐρωτῶ ὅμως, θὰ πάῃ ὁ ἰατρὸς χωρὶς πλήρη ἐφόδια ἐπιστημονικὰ καὶ χωρὶς ἄλλα μέσα νὰ ὑπηρετήσῃ εἰς τὴν ὕπαιθρον καὶ νὰ βοηθήσῃ αὐτὸν τὸν κόσμον; Κύριε Ὑπουργέ, νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ φροντίσωμεν πρῶτον νὰ ἐπανδρωθοῦν καὶ νὰ στελεχωθοῦν τὰ μεγάλα νοσοκομεῖα τῆς ἐπαρχίας καὶ νὰ γίνουν ἐπιστημονικὰ κέντρα κατάλληλα, διότι τώρα εἰς ἄλλα νοσοκομεῖα λείπουν τὰ κατάλληλα ἐργαστήρια, ἀλλοῦ τὰ ἐπιστημονικὰ ἐργαλεῖα καὶ εἰς ἄλλα δὲν ὑπάρχει ἐπαρκὲς ἐπιστημονικὸν προσωπικόν. Εἰς δὲ τὰ ἰατρεῖα ἐλλείπουν τὰ μέσα, εἰς δὲ τὸ χωριὸ ὁ ἰατρὸς δὲν θὰ ἔχῃ, οὔτε τὴν στοιχειώδη κατάλληλον στέγην, οὔτε τὰ γνωστὰ ἰατρικὰ μέσα. Ἐξ ἄλλου, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ποῦμε εἰς τοὺς νέους αὐτούς, ὅτι μετεβαίνοντες εἰς τὴν ἐπαρχίαν θὰ ἀποκτήσουν καὶ τὴν εἰδικότητα ποὺ θὰ ἤθελαν, ὅταν εἰς τὰ ἐπαρχιακὰ νοσοκομεῖα λείπουν οἱ κατάλληλοι ἰατροὶ διὰ νὰ ἐκπαιδεύσουν τοὺς νέους εἰς τὰς διαφόρους εἰδικότητας;

§132Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Δὲν ὡμιλήσαμεν περὶ εἰδικότητος. Μόνον εἰς τὰ νοσοκομεῖα τὰ ὁποῖα ἔχουν ἐπιλεγῆ ἀπὸ τὴν ἐπιτροπὴν εἰδικοτήτων ἐκ καθηγητῶν τοῦ Πανεπιστημίου, δίδομεν τὴν μερικὴν εἰδικότητα διὰ τὴν ἐπιμόρφωσιν εἰς τὰς ἐπαρχίας τὰς τρεῖς εἰδικότητας τῆς γενικῆς ἰατρικῆς.

§133Μ. ΣΒΩΛΟΥ. Δι’ αὐτό, κ. Ὑπουργέ, πρέπει καὶ τὰ ἐπαρχιακὰ νοσοκομεῖα νὰ στελεχωθοῦν πλήρως καὶ νὰ ἐφοδιασθοῦν μὲ ὅλον τὸν ἀναγκαῖον ἐξοπλισμόν. Ἀλλὰ καὶ τὰ ἀγροτικὰ ἰατρεῖα νὰ εἶναι ἐπαρκῶς ἐφωδιασμένα καὶ ἐπὶ πλέον νὰ ὑπάρχῃ καὶ σὲ κᾶθε χωριὸ κἄποιο μέρος κατάλληλο διὰ νὰ ἀσκήσῃ ὁ ἐπιστήμων τὴν ἰατρικήν του.

§134Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Αὐτὸ κυρία Σβώλου, τοὐλάχιστον ἀπὸ ὑμᾶς δὲν τὸ ἐπερίμενα, νὰ ζητῆτε ἰδιαιτέρας ἀνέσεις διὰ τὸν ἰατρόν, ἐφ’ ὅσον γνωρίζετε ποία εἶναι ἡ ζωὴ τῶν χωρικῶν.

§135Μ. ΣΒΩΛΟΥ. Κύριε Ὑπουργέ, θὰ συνομολογήσητε, πὼς ἀπαιτεῖται τοὐλάχιστον νὰ ὑπάρχῃ ἓν στοιχειῶδες ἰατρεῖον μὲ τὰ κατάλληλα ὄργανα καὶ ἐργαλεῖα.

§136Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Καὶ ὄργανα καὶ τὰ κατάλληλα ἐργαλεῖα ὑπάρχουν, θὰ ἐφοδιασθοῦν τὰ ἰατρεῖα αὐτὰ μὲ ὅ,τι ἀκόμη ἀπαιτεῖται, διότι ὑπάρχει πλήρης οἰκονομικὴ δυνατότης, ὑπάρχουν δηλαδὴ ἀρκετὰ χρήματα καὶ θὰ ἐξοπλισθοῦν μὲ τὰ πάντα.

§137Μ. ΣΒΩΛΟΥ. Νομίζω ἐπίσης, ὅτι πρέπει νὰ ὁρισθοῦν ὡρισμένα κίνητρα καὶ ἐφ’ ὅσον ὑπάρχει ὁ καταναγκασμὸς νὰ εἶναι γενικὸς καὶ νὰ ἀρχίσῃ ἐκ τῶν ἄνω. Τότε θὰ λυθῇ τὸ θέμα. Τὸ γεγονὸς δὲ τὸ ὅτι δέχονται οἱ ἴδιοι οἱ ὑπογράφοντες τὸ ὑπόμνημα, τελειόφοιτοι τῆς ἰατρικῆς, ὅτι εἶναι ἀπαρασκεύαστοι νὰ ἀσκήσουν τὸ ἰατρικὸν ἐπάγγελμα στὸ χωριὸ μάλιστα χωρὶς μέσα, αὐτὸ πρέπει νὰ τὸ λάβητε σοβαρῶς ὑπ’ ὄψιν.

§138Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Λέγετε, ὅτι παρεδέχθησαν, ὅτι εἶναι ἀκατάρτιστοι. Ἐγὼ δὲν τὸ παραδέχομαι, διότι γνωρίζω ποίαν κατάρτισιν ἔχουν. Διότι τότε ἀσφαλῶς θὰ ὑπάρχουν ἀσυνείδητοι ἰατροὶ ποὺ ἐδέχθησαν νὰ διορισθοῦν. Ἀπὸ τὸ 1955 ἔχουν διορισθῆ 358 ἰατροί, οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχουν καμμίαν ἀποτυχίαν καὶ αὐτὸ σημαίνει, ὅτι εὐσυνείδητοι εἶναι καὶ κατηρτισμένοι. Καὶ δι’ αὐτὸ ἐπεδιώξαμεν τὴν ἐπὶ ἕν ἔτος κατάρτισιν εἰς τὸ Νοσοκομεῖον.

§139Μ. ΣΒΩΛΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν εἶναι εἰς τὰς προθέσεις μας νὰ δυσκολεύσωμεν τὸ ἔργον σας. Θέλομεν νὰ βελτιώσωμεν τὸ σχέδιον νόμου, ὅσον τὸ δυνατόν, ὥστε νὰ εἶναι πράγματι ἀποτελεσματικὸν διὰ τὸν πληθυσμὸν τῆς ὑπαίθρου. Τὸ ὅτι οἱ ἰατροὶ ποὺ ἔχετε τοποθετήσει εἰς τὴν ὕπαιθρον προσπαθοῦν νὰ ἀσκοῦν κατὰ τὸν καλύτερον δυνατὸν τρόπον τὸ ἔργον των, τὸ παραδεχόμεθα. Ἀλλὰ ἐρωτῶ, ἐλέγχεται ὁ ἰατρός; Εἶναι πραγματικὰ ἀνεξέλεγκτος. Πολλὲς φορὲς καὶ εἰς αὐτὰ τὰ νοσοκομεῖα τῶν μεγάλων κέντρων. Ἐπὶ τῇ βάσει λοιπὸν τίνος ἐλέγχου δίνετε αὐτὴν τὴν βεβαίωσιν; Ἐξ ἄλλου, νομίζω, ὅτι διὰ τοῦ μέτρου τῆς τοποθετήσεως ἀνειδικεύτου ἰατροῦ εἰς τὴν ὕπαιθρον ἀνακόπτεται ἡ καλυτέρα ἐπιστημονικὴ κατάρτισις τῶν ἰατρῶν. Πέρυσι ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τῆς συζητήσεως ἑνὸς νομοσχεδίου διὰ τὴν μισθοδοτικὴν προώθησιν τῶν πανεπιστημιακῶν ἐπιμελητῶν διατὶ ἐξαιροῦνται οἱ ἰατροὶ ἀπὸ τὰς αὐξήσεις τῶν μισθῶν καὶ βοηθῶν, ἠρωτήσαμεν τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Παιδείας, ποὺ ὡρίζοντο διὰ τοὺς ἄλλους. Πρέπει καὶ τὰ δύο Πανεπιστήμια νὰ γίνουν φυτώρια ἐπιστημόνων. Νὰ ἑτοιμάζουν πολλοὺς ἐπιστημονικοὺς βοηθούς. Πρέπει ὅμως ἐφ’ ὅσον ὑποχρεώνετε τοὺς ἰατροὺς καὶ οἱ διευθυνταὶ καὶ οἱ ὑφηγηταὶ νὰ ἐργάζωνται καὶ εἰς τὰ ἐπαρχιακὰ κέντρα ἐπὶ ὡρισμένον χρόνον. Δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι σωστὸ νὰ ὑπάρχουν δύο μέτρα καὶ δύο σταθμά. Ὅσον ἀφορᾷ τὰ μέτρα ποὺ ἐπροτάθησαν διὰ νὰ αὐξήσουν τὰ κίνητρα μεταβάσεως τῶν ἰατρῶν εἰς τὴν ἐπαρχίαν, νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ληφθοῦν καὶ ἄλλα. Θὰ πρέπει ὅμως νὰ ἀκούεται καὶ ἡ γνώμη τῶν ἰατρῶν. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ ζητῆται ἡ γνώμη των διὰ ζητήματα ποὺ τοὺς ἀφοροῦν. Τέλος, κ. Ὑπουργέ, κανεὶς δὲν ὡμίλησε διὰ τὰς νοσοκόμους. Αἱ νοσοκόμοι, κ. Ὑπουργέ, ὅταν φοιτοῦν εἰς τὰς σχολὰς ἐργάζονται σκληρά, προσφέροντας ὑπηρεσίας, χωρὶς νὰ πληρώνωνται. Ἐρωτῶ, διατὶ αὐτὴ ἡ ὑποχρέωσις νὰ νοσηλεύουν ὑπὸ λίαν δυσχερεῖς συνθήκας καὶ νὰ μὴ ἀμείβωνται; Καὶ πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ τὰς ὑποχρεώνετε νὰ ἐπιστρέψουν τὰ χρήματα ποὺ ἐδαπανήθησαν διὰ τροφὴν καὶ κατοικίαν των κατὰ τὴν φοίτησίν των εἰς τὰς σχολάς, ὅταν φύγουν, ἐνῷ προσέφερον ὑπηρεσίας κατὰ τὸν χρόνον αὐτόν; Ἐξ ἄλλου, ἀσφαλῶς θὰ ἔμεναν εἰς τὰ νοσοκομεῖα χωρὶς καταναγκασμὸν ἂν οἱ ὅροι τῆς ἐργασίας των ἦταν ἀνθρωπινοί. Ἀλλὰ δὲν εἶναι. Μισθὸς μικρός, μεγάλος ἀριθμὸς ἀσθενῶν, ἐλαχίστη ἀνάπαυσις, νυκτερινὴ ἐργασία ὑπὸ ὅρους βαρεῖς κλπ. Δι’ αὐτὸ ἀποχωροῦν ἀπὸ τὰ νοσοκομεῖα μετὰ 2–3 χρόνια. Νομίζω, λοιπόν, κ. Ὑπουργέ, ὅτι δὲν ἠμπορεῖτε νὰ τὰς ὑποχρεώσητε νὰ ὑπάγουν καὶ εἰς τὴν ἐπαρχίαν ἐὰν δὲν μεταβάλετε τοὺς ὅρους ἐργασίας καὶ πληρωμῆς των. Κατὰ ποίαν λογικὴν ἠμπορεῖτε νὰ ψηφίσετε τοιούτου εἴδους διατάξεις; Αὐτὴ ἡ διάταξις εἶναι ἀπαράδεκτος δι’ ἕνα κλάδον γυναικῶν ποὺ καταδυναστεύεται κατὰ τρόπον ἀπάνθρωπον. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Βʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Α. Καμβύσης).

§140ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, κατὰ τὴν προεκφώνησιν τῆς ἡμερησίας διατάξεως, ἠγέρθησαν ἀντιρρήσεις διὰ τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τῆς τελωνειακῆς καὶ δασμολογικῆς νομοθεσίας, κυρώσεως πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου κλπ.», διότι δὲν εἶχον κυκλοφορήσει ὡρισμέναι τροπολογίαι τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Ἤδη αἱ τροπολογίαι ἐκυκλοφόρησαν καὶ θὰ παρεκάλουν ἐὰν δὲν ὑπάρχῃ ἀντίρρησις, νὰ γίνῃ δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον μὲ τὰς τροπολογίας τοῦ κ. Ὑπουργοῦ.

§141Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡμεῖς, κ. Πρόεδρε, τὸ δεχόμεθα, ἐὰν δὲν ἔχῃ ἀντίρρησιν ἡ Συμπολίτευσις.

§142Γ. ΣΑΜΑΡΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἔχω νὰ θέσω ὑπ’ ὄψει σας μίαν τροπολογίαν γενικῆς φύσεως σχετικῆς μὲ τὴν ἐκτέλεσιν τῆς συμβάσεως μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ Γαλλίας, ὅσον ἀφορᾷ τὸ θέμα τῆς ἐξαγωγῆς τῶν οἴνων....

§143Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ποῖον νομοσχέδιον συζητοῦμεν;

§144ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ἐφραιμίδη, παρεκάλεσα, ἐπειδὴ κατὰ τὴν προεκφώνησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3 νομοσχεδίου τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως, ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν, ἠγέρθησαν ἀντιρρήσεις, διότι δὲν εἶχον κυκλοφορήσει ὡρισμέναι τροπολογίαι, τὰς ὁποίας εἰσηγήθη, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν καὶ αἱ ὁποῖαι ἤδη ἐκυκλοφόρησαν, ἐὰν δὲν ὑπάρχῃ ἀντίρρησις νὰ γίνῃ δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον.

§145Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἀντίρρησις ὑπάρχει, ὄχι διὰ τὸν τυπικὸν λόγον, διότι ἡ τροπολογία ἐκυκλοφόρησεν, ἀλλὰ διότι ἐνῷ συζητοῦμεν ἕν νομοσχέδιον, παρεμβάλλεται ἡ συζήτησις ἄλλου. Ἐκτὸς ἐὰν θέλετε, νὰ διακόψωμεν τὴν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου τοῦ Ὑπουργείου Προνοίας καὶ νὰ συζητήσωμεν τὸ νομοσχέδιον τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν.

§146ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὄχι, δὲν θὰ διακόψωμεν τὴν συζήτησιν τοῦ ἄλλου. Τὸ νομοσχέδιον τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν θὰ ψηφισθῇ ἂν δὲν πρόκειται νὰ προκαλέσῃ συζήτησιν, δεδομένου, ὅτι ἡ ἀντίρρησις διετυπώθη, διότι δὲν εἶχον τυπωθῆ αἱ τροπολογίαι τοῦ κ. Ὑπουργοῦ.

§147Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ. (Ὑφ. Οἰκονομικῶν). Νὰ ἀκούσωμεν, κ. Ἐφραιμίδη, τὰς ἀντιρρήσεις σας.

§148Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι ἀντιρρήσεις πρέπει νὰ ἔχετε σεῖς. Ἠμπορεῖτε νὰ εἴπητε, ὅτι νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον ἐκρατήθη γίνεται τώρα δεκτόν;

§149ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ἐφραιμίδη, δὲν ὑπῆρξεν οὐδεμία ἀντίρρησις ἐπὶ τῆς οὐσίας καὶ παρακαλῶ νὰ μὴ ἐπιμένετε κατόπιν τῆς κυκλοφορίας τῆς τροπολογίας τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλή. Δέχεται τὸ περὶ οὗ πρόκειται νομοσχέδιον τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν, ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ἐν ἀρχῇ τῆς συνεδριάσεως;

§150ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§151ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ κατ’ ἄρθρον συζήτησιν ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ κ. ὑπουργοῦ ἀναβαλλομένης τῆς ψηφίσεως τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τῆς τελωνειακῆς καὶ δασμολογικῆς νομοθεσίας, κυρώσεως πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου κ.λ.π.». Συνεχίζεται ἡ συζήτησις τοῦ νομοσχεδίου «περὶ ὀργανώσεως τοῦ ἀντιφυματικοῦ ἀγῶνος».

§152Ι. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, μὲ συνεῖχε πράγματι κἄποια ἀνησυχία ἀπὸ τὰς ἀντιρρήσεις πολλῶν συναδέλφων, ἀκούων ἀπὸ αὐτούς, ὅτι οἱ ἄρτι ἐξερχόμενοι τοῦ Πανεπιστημίου ἰατροί, δὲν εἶναι κατηρτισμένοι ἐπαρκῶς ἵνα ἐπιτελέσουν τὸ ἔργον των. Μὲ συνεκίνησε πολὺ τὸ γεγονός. Ὅμως, κανεὶς δὲν εἶναι δυνατόν, κ. συνάδελφοι, νὰ παραδεχθῇ, ὅτι τὰ Πανεπιστήμιά μας ἐργάζονται πλημμελῶς. Γνωρίζων καλῶς τὴν κατάστασιν τῆς ὑπαίθρου, ἀπὸ ἀπόψεως ἐπανδρώσεως τῶν ἀγροτικῶν ἰατρείων, διῃσθανόμην κἄποιαν ἀνησυχίαν καὶ ἀνέμενα ἀπὸ πολλοῦ ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ φέρῃ νομοσχέδιον πρὸς θεραπείαν τοῦ κακοῦ εἰς τὴν ὕπαιθρον, ἰδίᾳ δὲ τῆς ἐπανδρώσεως τῶν ἀγροτικῶν ἰατρείων δι’ ἰατρῶν καὶ μαιῶν. Ὅταν τὰ ἀγροτικὰ ἰατρεῖα μένουν κενά, ἄνευ ἰατρῶν καὶ ἄνευ μαίας, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιτελέσουν τὸν προορισμόν των. Δι’ αὐτό, καὶ ἐθεωροῦσα τὴν τροπολογίαν ὡς ἄρθρον 14 τοῦ νομοσχεδίου, ὡς ἀπαραίτητον συμπλήρωμα τοῦ νομοσχεδίου, διὰ τὴν ὀργάνωσιν τοῦ ἀντιφυματικοῦ ἀγῶνος. Κύριοι συνάδελφοι, ἔπρεπε νὰ ψηφίσωμεν ὁλόκληρον τὴν τροπολογίαν ποὺ εἰσήγαγεν ὁ κ. Ὑπουργός. Καίτοι ὅμως δὲν ἐψηφίσθη ὁλόκληρος, εὐτυχῶς, ὡρισμέναι διατάξεις ποὺ περιελήφθησαν εἰς τὴν ὑπὸ συζήτησιν τροπολογίαν, θεραπεύουν τὸ κακὸ εἰς τὴν ὕπαιθρον. Τολμῶ νὰ σᾶς εἴπω, κ. συνάδελφοι, ὅτι ὑπάρχουν παραμεθόρια χωρία καὶ κοινότητες, εἰς τὰ ὁποῖα ὁ Ἐρυθρὸς Σταυρὸς ἀπέστειλεν ὡρισμένας ποσότητας φαρμάκων καὶ δὲν κατέστη δυνατὴ ἡ κατανομή, διότι δὲν εὑρέθη ἰατρὸς νὰ κάμῃ τὴν κατανομὴν τῶν φαρμάκων αὐτῶν. Κατεβλήθησαν μέχρι σήμερον πολλαὶ προσπάθειαι θεραπείας τοῦ κακοῦ δῆλον ὅτι τῆς ἐπανδρώσεως τῶν ἀγροτικῶν ἰατρείων διὰ τῆς χορηγήσεως ἱκανῆς μηνιαίας ἀμοιβῆς, πλὴν καὶ πάλιν δὲν κατέστη δυνατὸν νὰ πεισθοῦν οἱ νέοι ἐπιστήμοντες, ὅπως προσφέρουν τὰς ὑπηρεσίας των εἰς τὴν ὕπαιθρον. Ἑπομένως πρόδηλος καθίσταται ἡ ἀνάγκη τῆς ἀμέσου ἐπανδρώσεως τῶν ἀγροτικῶν ἰατρείων τῆς ὑπαίθρου, ἔστω καὶ πιθαναγκαστικῶς, ὡς ὁρίζει ἡ διάταξις. Οἱ ἐπιστήμονες, οἱ ὁποῖοι θὰ ἐξέλθουν ἀπὸ τὰς Ἰατρικὰς Σχολάς, νομίζω, ὅτι ἔχουν ὅλα τὰ προσόντα ὥστε νὰ συνδράμουν τὸν κόσμον τῆς ὑπαίθρου εἰς τὰς πρώτας του ἀνάγκας. Βεβαίως ἡ συζητουμένη τροπολογία δὲν ἐπιλύει πλήρως τὸ πρόβλημα αὐτό, θεραπεύει ὅμως αὐτὸ ἐν μέρει τὰς ἀνάγκας τῆς ὑπαίθρου ἀπὸ ἀπόψεως ἰατρικῆς περιθάλψεως καὶ αὐτὸ μὲ ὤθησε νὰ ταχθῶ ὑπὲρ τῆς συνταγματικότητος τῆς τροπολογίας. Αἱ αἰτιάσεις, ὅτι πλημμελῶς θ’ ἀσκηθοῦν καὶ τούτου ἕνεκεν δὲν θὰ δυνηθοῦν ν’ ἀνταποκριθοῦν ἀργότερον εἰς τὸ ἔργον των, δὲν εὐσταθοῦν. Μετὰ τὴν καθιέρωσιν τῆς ἀρχῆς νὰ παρακολουθοῦν οἱ ἰατροί, αὐτοὶ ἐπὶ ἕν ἔτος εἰς τὰ Νοσηλευτικὰ Ἱδρύματα καὶ Σανατόρια τῆς ὑπαίθρου, νομίζω, ὅτι ἡ ἀρχὴ αὐτὴ εἶναι εἷς ἐκ τῶν λόγων, οἱ ὁποῖοι μᾶς πείθουν, ὅτι οἱ ὑποστηρίζοντες τὴν ἀντίθετον ἄποψιν δὲν ἔχουν δίκαιον. Ἐπίσης ἡ ἐκ περιτροπῆς διδασκαλία τῶν Δ)ντῶν τῶν Κλινικῶν καὶ ἐργαστηρίου, ἡ ὁποία καθιεροῦται διὰ τῆς παραγράφου 4 τοῦ ἄρθρου 14 εἶναι ἕνας ἀκόμη λόγος, ὁ ὁποῖος θὰ ἐπαυξήσῃ τὰ προσόντα τῶν ἰατρῶν τῆς ὑπαίθρου. Θέλω, λοιπόν, νὰ παρακαλέσω, ὅπως, εἰ δυνατόν, ἡ διάταξις ἀπὸ δυνητικὴ γίνῃ ὑποχρεωτική. Ἐπὶ πλέον θὰ ἤθελα νὰ παρακαλέσω τοῦτο, διότι πρέπει νὰ γνωρίζωμεν τὴν σημερινὴν πραγματικότητα μὲ τὰς διατάξεις, τὰς ὁποίας ψηφίζομεν: Πολλοὶ ἐκ τῶν φοιτητῶν εἶναι ἄποροι καὶ δὲν διαθέτουν τὰ μέσα νὰ μεταβαίνουν καὶ νὰ ἐκπαιδεύωνται εἰς πόλεις τῆς ὑπαίθρου, αἱ ὁποῖαι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τοὺς παράσχουν ὁπωσδήποτε τὰ μέσα συντηρήσεως. Θὰ ἤθελα νὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργόν, ἐὰν εἶναι δυνατόν, νὰ δοθῇ στέγη κατ’ ἀρχὴν καὶ τροφὴ εἰς τοὺς ἀσκουμένους ἐπὶ τὸ χρονικὸν αὐτὸ διάστημα τοῦ ἑνὸς ἔτους εἰς τὰ νοσοκομεῖα αὐτά.

§153Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφ. Κοιν. Προνοίας). Ὄχι μόνον στέγη καὶ τροφή, τοὺς δίδεται, ἀλλὰ καὶ μισθός, ἐπαρκέστατος μάλιστα, μὲ ἐπίδομα 100%.

§154Ι. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ. Ἰδεώδης λύσις θὰ ἦτο ἐκείνη ποὺ ἐπρότεινεν ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος κ. Κατσαφάδος, νὰ τοὺς δώσωμεν τὸν κανονικὸν μισθὸν διὰ νὰ ἠμπορέσουν νὰ συντηρηθοῦν. Ἐπὶ πλέον θὰ ἤθελα νὰ συστήσω καὶ ἐγώ, κ. Ὑπουργέ, νὰ συνδυασθῇ ἡ ἄσκησις καὶ ἡ παραμονὴ τῶν ἰατρῶν εἰς τὰ ἀγροτικὰ ἰατρεῖα μὲ τὴν στρατιωτικήν των θητείαν πέραν τοῦ χρόνου, ὁ ὁποῖος ἀπαιτεῖται ὑποχρεωτικῶς διὰ τὴν ἄσκησίν των ὡς ὁπλιτῶν. Διότι μετὰ τὴν ὑποχρεωτικὴν αὐτὴν ἐκτέλεσιν τῆς ἀσκήσεως, τὴν ὁποίαν ὑποχρεοῦνται καὶ αὐτοὶ ὡς κληρωτοί, εἶναι δυνατὸν νὰ παρέχουν τὰς ὑπηρεσίας των εἰς τὴν ὕπαιθρον ὡς ἰατροὶ πλέον καὶ ὄχι ὡς ἁπλοῖ στρατιῶται εἰς τὸ στράτευμα. Πέραν τούτου, κ. συνάδελφοι, διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ ἐὰν ψηφίσωμεν τὴν παροῦσαν διάταξιν καὶ θεσπίσωμεν πλέον ὑποχρεωτικὴν μετάβασιν τῶν ἀποφοίτων τῶν Πανεπιστημίων μας ἰατρῶν εἰς τὴν ὕπαιθρον, οἱ ἰατροί μας θὰ γίνουν φορεῖς τοῦ πολιτισμοῦ τοῦ χωρίου, τὸν ὁποῖον θὰ μεταφέρουν ἀργότερον εἰς τὰ κέντρα, καὶ οὕτω θὰ γνωρίσουν καὶ τὰ κέντρα ποία εἶναι ἡ ζωὴ καὶ πῶς πρέπει νὰ μεταχειρισθοῦμε αὐτοὺς τοὺς ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι παραμένουν συνεχῶς εἰς τὴν ὕπαιθρον. Τελειώνων, κ. συνάδελφοι, δὲν θὰ κατέλθω τοῦ βήματος, πρὶν ἢ ὑποβάλω μίαν εὐχὴν εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι, ἐπειδὴ πρόκειται περὶ νομοσχεδίου ὀργανώσεως ἀντιφυματικοῦ ἀγῶνος, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ παροραθῇ τὸ γεγονός, ὅτι πρέπει νὰ παραχωρηθῇ στέγη εἰς τοὺς ἀστέγους σήμερον τῆς ὑπαίθρου. Εἶναι ἕνα ἀπὸ τὰ προβλήματα καὶ τὸ θεωρῶ ὡς κυρίαν αἰτίαν τῆς φυματιώσεως, ἡ ὁποία ὑπάρχει εἰς ἀρκετὰ μεγάλον βαθμὸν εἰς τὴν ὕπαιθρον καὶ τὴν ὁποίαν θέλομεν νὰ ἀντιμετωπίσωμεν διὰ τοῦ παρόντος νομοσχεδίου. Θὰ ἤθελα, λοιπόν, νὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ γίνῃ φορεὺς αὐτῆς τῆς εὐχῆς πρὸς τὴν Κυβέρνησιν, ὥστε αὐτὴ νὰ φροντίσῃ νὰ ἐπιλύσῃ καὶ αὐτὸ τὸ ζήτημα, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐξεύρεσιν στέγης εἰς τὰς ἀπόρους ἀστέγους οἰκογενείας τῆς ὑπαίθρου.

§155ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Ἀποσκίτης, ἔχει τὸν λόγον.

§156Κ. ΑΠΟΣΚΙΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ εἶμαι ὄχι ἁπλῶς σύντομος, ἀλλὰ λακωνικός. Ἐλέχθησαν τόσα, καὶ θὰ ἐτόλμων νὰ εἴπω καὶ πολλὰ περιττά, ποὺ θὰ ἦτο δύσκολον νὰ προσθέσῃ τὶς κἄτι τὸ νέον. Ὁμολογῶ, ὅτι ὡς μὴ εἰδικός, δὲν εἶχα ἀσχοληθῆ μὲ τὸ νομοσχέδιον καὶ εἰδικώτερον μὲ τὴν συζητουμένην τροπολογίαν. Μετὰ ὅμως τὴν ἀνάπτυξιν τῆς τροπολογίας αὐτῆς ἀπὸ τοὺς ὑπογράψαντας συναδέλφους καὶ τὴν διεξοδικὴν συζήτησιν ποὺ ἔγινε ἐπ’ αὐτῆς, ὁμολογῶ, ὅτι, ἐνῷ ἐξ ἀρχῆς εἶχον ὡρισμένας ἀμφιβολίας, ἰδίως ὡς πρὸς τὸ θέμα τοῦ ἐξαναγκασμοῦ τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν, παρ’ ὅλον, ὅτι ἐξετίμων καὶ ἐγώ, ὅπως ὁλόκληρος ἡ Βουλή, τὴν ἐθνικὴν ἀνάγκην, ἡ ὁποία ἐπιβάλλει τὴν ἐπάνδρωσιν τῆς ὑπαίθρου δι’ ἰατρῶν, ἐν τούτοις καὶ ἐγὼ εἶχα ὡρισμένους δισταγμοὺς ὡς πρὸς τὸν τρόπον τοῦ ἐξαναγκασμοῦ τῶν νέων αὐτῶν πτυχιούχων ἰατρῶν νὰ μεταβαίνουν εἰς τὴν ὕπαιθρον καὶ δὴ ὅταν ἤδη ἔγιναν ἐπιστήμονες καὶ δὲν εἶχον κἂν ὑπ’ ὄψιν τους, ὅτι θὰ ἐπεβάλλοντο εἰς αὐτὴν τὴν ὑποχρέωσιν. Μετὰ ὅμως τὴν γενομένην συζήτησιν καὶ ἰδίως μετὰ τὴν τόσον ἁδρὰν καὶ ἀκαταμάχητον ἐπιχειρηματολογίαν τοῦ κ. ὑπουργοῦ, ὄχι μόνον ἀδιστάκτως θὰ ψηφίσω τὴν τροπολογίαν, ἀλλὰ καὶ μὲ ἐλαφρὰν καρδίαν καὶ ἤρεμον συνείδησιν θὰ συστήσω τὴν ταχυτέραν ἐφαρμογήν της. Ἀπὸ τὰ τόσον λαμπρὰ ἐπιχειρήματα, τὰ ὁποῖα ἐπεκαλέσθη ὁ κ. ὑπουργός, θὰ ἀποσπάσω ἕνα μόνον, τὸ ὁποῖον δὲν ἐτονίσθη ἐπαρκῶς καὶ τὸ ὁποῖον δι’ ἐμὲ τοὐλάχιστον θὰ ἦτο αὐτὸ καὶ μόνον ἀρκετὸν διὰ νὰ μᾶς πείσῃ, ὅτι ἡ τροπολογία αὐτὴ εἶναι ὀρθὴ καὶ πρέπει νὰ ψηφισθῇ τὸ ταχύτερον. Καὶ ἀπορῶ μάλιστα, διατὶ μετὰ τὴν τόσην συζήτησιν ὑπάρχουν ἀκόμη ἀντιφρονοῦντες. Τὸ ἐπιχείρημα αὐτό, κ. συνάδελφοι, —καὶ θὰ ἐπεθύμουν νὰ τὸ ἀκούσουν καὶ οἱ παρακολουθοῦντες φοιτηταὶ καὶ οἱ ὑποψήφιοι ἰατροί, εἶναι καθαρῶς ψυχολογικὸν καὶ ἠθικόν. Οἱ ἴδιοι αὐτοί, θὰ ἔλθῃ ἡ στιγμή, ὅταν ἐφαρμοσθῇ ἡ διάταξις αὐτή, νὰ εὐγνωμονοῦν τὸν κ. ὑπουργὸν καὶ τὴν Βουλὴν διότι τοὺς ἠνάγκασε, ὅπως φρονοῦν τώρα, νὰ ἐπανέλθουν εἰς τὴν ὕπαιθρον νὰ προσφέρουν τὰς ὑπηρεσίας των. Ποῖοι εἶναι, κ. συνάδελφοι, οἱ νέοι αὐτοὶ ἐπιστήμονες ἰατροί, τοὺς ὁποίους ὑποχρεοῦμεν διὰ τῆς διατάξεως αὐτῆς νὰ ἀσκήσουν ἐπὶ μία διετίαν τὸ ἐπάγγελμα εἰς τὴν ὕπαιθρον; Εἶναι ἀσφαλῶς κατὰ τὸ μέγιστον τοὐλάχιστον ποσοστόν, παιδιὰ τῆς ὑπαίθρου, παιδιὰ ἀγροτῶν, τὰ ὁποῖα ἦλθον, ἐσπούδασαν μὲ κόπους καὶ μόχθους πολλοὺς καὶ ἰδικούς των καὶ τῶν οἰκογενειῶν των, καὶ μὲ στερήσεις, καὶ πολλάκις καὶ μὲ μειώσεις, ὄχι μόνον τῆς προσωπικῆς των ἀλλὰ καὶ τῆς ἀνθρωπίνης ἀξιοπρεπείας. Εἶναι γνωστόν, κύριοι, δι’ ἡμᾶς τοὐλάχιστον τοὺς προερχομένους ἐκ τῆς ὑπαίθρου, πῶς ἐσπουδάσαμεν καὶ πῶς σπουδάζουν σήμερον τὰ παιδιὰ τῆς ὑπαίθρου. Πολλάκις ἐξευτελίζεται καὶ αὐτὴ ἡ ἀνθρωπίνη ἀξιοπρέπεια διὰ νὰ κατορθώσουν αὐτοὶ οἱ νέοι νὰ πάρουν τὰ πτυχία των. Καὶ αὐτὸ εἶναι ἕνα ἄλλο θέμα, τὸ ὁποῖον πρέπει κάποτε νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ Κράτος. Διότι παρακολουθοῦμεν καὶ βλέπομεν τί γίνεται εἰς ὅλον τὸν ἄλλον κόσμον καὶ τί γίνεται μάλιστα καὶ εἰς χώρας, τὰς ὁποίας κατηγοροῦμεν, καὶ δικαίως κατηγοροῦμεν, διὰ τὰ συστήματά των. Θὰ πρέπει τὸ πρόβλημα αὐτὸ νὰ μᾶς ἀπασχολήσῃ ὡς Κράτος καὶ ὡς καθεστὼς ἀστικόν. Ἀλλὰ τοῦτο δὲν εἶναι τοῦ παρόντος. Γεγονὸς πάντως εἶναι, ὅτι οἱ νέοι αὐτοὶ ἐμόχθησαν καὶ ἐμειώθησαν καὶ ἔφθασαν τὴν στιγμὴν ποὺ ἔλαβον τὸ πτυχίον των νὰ εἶναι ράκη, πολλὲς φορὲς καὶ σωματικὰ καὶ ψυχικὰ καὶ ἀπὸ ἀπόψεως φρονήματος. Πῶς, κ. συνάδελφοι, θὰ ἀνακτήσουν αὐτοὶ οἱ νέοι ἐπιστήμονες τὸ φρόνημά των, ἐὰν καὶ μετὰ τὴν λῆψιν τοῦ πτυχίου των παραμένουν εἰς τὰς Ἀθήνας ἢ εἰς τὰς πρωτευούσας καὶ ἐκλιπαροῦν περιφερόμενοι εἰς τὰ βουλευτικὰ γραφεῖα, θέσεις καὶ διορισμοὺς εἰς ὀργανισμοὺς ἢ καὶ σὲ νοσοκομεῖα ὡς ἄμισθοι βοηθοὶ ἁπλῶς διὰ τροφὴν καὶ ἁπλῶς διὰ τὰ μικρά των ἔξοδα; Ἔχετε ὅλοι σας καὶ ἔχομεν ὅλοι μας προσωπικὴν πεῖραν τί γίνεται μὲ τοὺς νέους αὐτοὺς ἐπιστήμονας. Παραμένουν εἰς τὰς Ἀθήνας καὶ οὐδεὶς πείθεται νὰ μεταβῇ εἰς τὴν ἐπαρχίαν. Ἀγωνίζομαι ἐπὶ τριετίαν νὰ ἐπανδρώσω τὸ ἰατρεῖον τὸ ἀγροτικὸν τῆς γενετείρας μου καὶ ἀποτείνομαι καὶ εἰς νέους, οἱ ὁποῖοι ἐπικαλοῦνται πολλάκις τὴν βοήθειάν μου διὰ τὴν λῆψιν τοῦ πτυχίου των καὶ δὲν κατορθώνω νὰ τοὺς πείσω νὰ μεταβοῦν εἰς τὴν ἐπαρχίαν, νὰ ἐπανέλθουν εἰς τὰ χωρία των. Αὐτὸ συμβαίνει, διότι δὲν ὑπάρχει καθοδήγησις καὶ εἶναι τὸ ρεῦμα τῆς ἀστυφιλίας ποὺ τοὺς κάνει νὰ θέλουν νὰ παραμείνουν εἰς τὰς μεγάλας πόλεις. Ἡ συζητουμένη τροπολογία, εἶναι ἕνας τρόπος διὰ νὰ ἀναγκάσωμε τοὺς νέους αὐτοὺς ἰατροὺς νὰ ἐπανέλθουν εἰς τὸν τόπον ἀπὸ τὸν ὁποῖον ἐξεκίνησαν νὰ ἐπανέλθουν εἰς τὸν τόπον ποὺ εἶδον τὸ πρῶτον φῶς τοῦ ἡλίου. Ἐκεῖ μόνον θὰ αἰσθανθοῦν τὴν πρώτην των ἱκανοποίησιν, ὅτι δὲν ἠγωνίσθησαν ἐπὶ ματαίῳ, ἀλλ’ ὅτι ἀπέδωκαν εἰς τὴν ἀποστολήν των διὰ νὰ βοηθήσουν καὶ νὰ διαφυλάξουν τὴν ὑγείαν τῶν συγγενῶν των, τῶν φίλων των καὶ γενικῶς τῶν συνανθρώπων των. Καὶ μόνον ἐὰν ἀναλογισθῶμεν τὴν ἱκανοποίησιν ποὺ θὰ αἰσθανθοῦν οἱ δυστυχεῖς γονεῖς καὶ οἰκεῖοι των οἱ ὁποῖοι μεγίστας στερήσεις καὶ ἐξευτελισμοὺς ὑπέστησαν διὰ νὰ σπουδάσουν τοὺς ἐπιστήμονας αὐτούς, διότι θὰ ἴδουν, ὅτι οἱ κόποι των καὶ αἱ στερήσεις των ἀπέδωκαν πράγματι. Διὰ μόνον τὸν λόγον αὐτόν, κ. συνάδελφοι, θὰ πρέπει νὰ ψηφισθῇ ἡ προτεινομένη τροπολογία, διότι ὡς καὶ προηγουμένως ἀνέφερον ἐκεῖ οἱ νέοι αὐτοὶ ἐπιστήμονες θὰ ἀποκτήσουν καὶ φρόνημα καὶ ἦθος. Ἀλλὰ πέραν αὐτοῦ ὅμως, ἡ Πολιτεία ἔχει ὑποχρέωσιν νὰ χορηγήσῃ εἰς τοὺς νέους αὐτοὺς ἐκτὸς τοῦ ἠθικοῦ κινήτρου καὶ τὸ ὑλικόν. Τὸ κίνητρον δηλαδὴ τῶν ὑποτροφιῶν. Καὶ ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ, πολὺ προτοῦ ὁ ἀξιότιμος κ. Ἀρχηγὸς τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων προτείνει τὸ θέμα τῶν ὑποτροφιῶν, εἶχον ἑτοίμην τροπολογίαν διὰ νὰ παρέχωνται ἀπὸ τὸ Ι.Κ.Α. εἰς τοὺς νέους ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἔχουν τὴν θέλησιν καὶ τὴν ἐπιθυμίαν νὰ σταδιοδρομήσουν αἱ οἰκονομικαὶ δυνατότητες καὶ αἱ δυνατότητες αὐταὶ εἶναι ἀπεριόριστοι διὰ τὸ Ι.Κ.Α. Τὴν τροπολογίαν μου αὐτὴν σᾶς τὴν ἀναγινώσκω καὶ ἔχει ὡς ἑξῆς: «...... (ἀναγινώσκει)......». Νομίζω, κ. Ὑπουργέ, ὅτι ἐὰν παραλλήλως πρὸς τὸ ἠθικὸν κίνητρον δώσωμεν εἰς τοὺς νέους αὐτοὺς τοὺς ὁποίους καλοῦμεν νὰ ἐπανδρώσουν τὴν ἐπαρχίαν καὶ τὸ ὑλικὸν αὐτὸ κίνητρον τῶν ὑποτροφιῶν, τότε πάντες θὰ τὸ δεχθοῦν εὐγνωμόνως καὶ χωρὶς ἐξαναγκασμόν.

§157ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Β. Ἐφραιμίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§158Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ διήμερος συζήτησις τῆς ὑπὸ κρίσιν τροποποιήσεως ὀρθῆς κατὰ τὴν ἰδικήν μας ἄποψιν, ἐπεξετάθη, διότι πράγματι πρόκειται ἴσως δι’ ἕνα ἀπὸ τὰ σοβαρώτερα προβλήματα, τὰ ὁποῖα ἀπασχολοῦν τὸν τόπον αὐτὸν καὶ εἰδικώτερον τοὺς πληθυσμοὺς τῆς ὑπαίθρου. Πρόκειται διὰ τὴν ὑγείαν τοῦ λαοῦ μας καὶ εἰδικῶς τοῦ τμήματος ἐκείνου, τὸ ὁποῖον ζῇ εἰς τὴν ὕπαιθρον. Ἀπὸ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς ἑπομένως, ὑπάρχει θέμα, τὸ ὁποῖον συνδυάζεται καὶ συσχετίζεται ἀπολύτως καὶ μὲ τὸ παρὸν καὶ μὲ τὸ μέλον τῆς βιολογικῆς ὑποστάσεως τοῦ λαοῦ μας. Ἐὰν αὐτὴ εἶναι ἡ σοβαρότης τοῦ θέματος τότε πρέπει νὰ παρατηρήσωμεν, ὅτι ὁ τρόπος, ποὺ ἐπεχειρήθη νὰ ρυθμισθῇ τὸ θέμα αὐτὸ ὑπῆρξεν ἀτυχής, ὑπῆρξεν ἀπαράδεκτος, κατὰ τὴν ἄποψίν μας. Ἀπαράδεκτος ὄχι μόνον διὰ τῆς συνταγματικῆς τάξεως ἁμαρτίας, ποὺ ἔχει ἡ τροπολογία, ἀλλὰ κυρίως ἀπὸ τῆς οὐσιαστικῆς ἀπόψεως. Δὲν εἶναι δυνατὸν ἕν θέμα τοιαύτης σημασίας νὰ λύεται διὰ μιᾶς τροπολογίας εἰς ἓν νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον ἐπεχείρησε νὰ λύσῃ τὸ θέμα τῆς ὀργανώσεως τοῦ ἀντιφυματικοῦ ἀγῶνος. Τὸ θέμα θὰ ἔπρεπε νὰ ἐπιχειρηθῇ νὰ λυθῇ μὲ μία σειρὰν νομοθετημάτων καλῶς μελετημένων καὶ ἐπὶ τῶν ὁποίων πρὸ παντὸς θὰ ἔπρεπε νὰ ἔχῃ προηγηθῇ μία δημοσία συζήτησις, εἰς τὴν ὁποίαν θὰ ἔπρεπε νὰ ἀκουσθοῦν αἱ ἀπόψεις ὅλων ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι λόγῳ τῆς ἐπαγγελματικῆς, ἐπιστημονικῆς των θέσεως ἔχουν ἔγκυρον γνώμην, ἀλλὰ καὶ πέραν αὐτοῦ θὰ ἔπρεπε νὰ ἀκουσθῇ ἴσως ἡ γνώμη τῶν ἀμέσως ἐνδιαφερομένων καὶ ἐν προκειμένῳ τῶν ἰδίων τῶν ἀγροτῶν καὶ τῶν ὀργανώσεών των. Διότι καὶ αὐτοὶ κἄτι πολύτιμον θὰ εἶχον νὰ προσφέρουν μὲ τὴν πεῖραν των ἐπὶ τοῦ θέματος.

§159Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Τὴν διαμαρτυρίαν τῶν ἀγροτῶν τὴν ἔχετε φέρει σεῖς κατ’ ἐπανάληψιν. Κατ’ ἐπανάληψιν μᾶς ἐγκαλέσατε, ὅτι δὲν ἔχομεν ἰατροὺς εἰς τὰ ἐπαρχιακὰ ἰατρεῖα. Λοιπόν, σεῖς δὲν ἔχετε δικαίωμα νὰ ὁμιλῆτε σήμερον διὰ τὸ θέμα αὐτό. Διότι ἐρχόμεθα νὰ ἀνταποκριθῶμεν εἰς ἐκεῖνο, διὰ τὸ ὁποῖον μᾶς ἐγκαλέσατε κατ’ ἐπανάληψιν εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι ἀδιαφοροῦμεν διὰ τὰ ἰατρεῖα, τὰ ὁποῖα εἶναι κενά. Ἐρχόμεθα νὰ ἱκανοποιήσωμεν τὴν ἀξίωσιν αὐτὴν τοῦ ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ καὶ τῆς Βουλῆς ὁλοκλήρου. Πῶς ἔρχεσθε σήμερον νὰ μᾶς λέγετε, ὅτι δὲν τὸ γνωρίζομεν; Οἱ ἀγρόται ἔχουν διαμαρτυρηθῆ κατ’ ἐπανάληψιν εἰς ὅλους καὶ γνωρίζομεν τὰς ἀνάγκας των.

§160Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Φαίνεται, ὅτι δὲν παρηκολουθήσατε ἀκριβῶς τί εἶπον. Δὲν ὡμίλησα περὶ διαμαρτυρίας. Νομίζω, ὅτι καὶ ἡ τακτικὴ αὐτὴ τῶν διακοπῶν καὶ τῶν μακρῶν μάλιστα δὲν ἐξυπηρετεῖ τὴν συζήτησιν τοῦ θέματος. Ἀφήσατε νὰ ἐκθέσῃ ἕκαστος τὰς ἀπόψεις του καὶ ἔχετε ὅλον τὸν χρόνον νὰ ἀπαντήσετε. Δὲν ὡμίλησα περὶ διαμαρτυρίας τῶν ἀγροτῶν, ἀλλὰ εἶπον, ὅτι τὸ θέμα, πρὶν περιβληθῇ τὸν τύπον μιᾶς σειρᾶς καλῶς μελετημένων νομοθετημάτων, θὰ ἔπρεπε νὰ ἀχθῇ πρὸς δημοσίαν συζήτησιν, νὰ ἀκουσθοῦν αἱ ἀπόψεις ὅλων τῶν ἰατρικῶν συλλόγων, παντὸς ἄλλου, ὁ ὁποῖος, λόγῳ τῆς ἐπιστημονικῆς του θέσεως, ἔχει ἔγκυρον γνώμην, νὰ ἀκουσθοῦν αἱ ἀπόψεις, αἱ μελετώμεναι δημοσίᾳ, ὄχι εἰς τὰ γραφεῖα μόνον τὰ ὑπουργικὰ καὶ τῶν ἰατρικῶν σχολῶν ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ καὶ ἐν συνεχεία, εἶπον, νὰ ἀκουσθοῦν καὶ αἱ ἀπόψεις τῶν ἀγροτῶν. Ὄχι μόνον ὑπὸ τὴν ἔννοιαν τοῦ αἰτήματος ποὺ θέλομεν ἰατρούς, θέλομεν ἰατρεῖα, θέλομεν νοσοκομεῖα, ἀλλὰ νὰ προσκομίσουν καὶ τὴν πεῖραν τὴν ὁποίαν ἔχουν ἀπὸ τὴν μέχρι τοῦδε ὑγειονομικὴν περίθαλψιν εἰς τὴν ὕπαιθρον. Κύριοι συνάδελφοι, νομίζομεν, ὅτι ὁ τρόπος ποὺ ἐπεχειρήθη καὶ νὰ συζητηθῇ καὶ νὰ ἐπιλυθῇ τὸ θέμα ὑπῆρξεν ἀτυχής. Ὁ τρόπος τὸν ὁποῖον ὑποδεικνύομεν, νομίζομεν, ὅτι θὰ ἐξυπηρετήσῃ περισσότερον. Καὶ ἡ Βουλὴ τότε, ἔχουσα ὑπ’ ὄψιν ὅλας αὐτὰς τὰς γνώμας, αἱ ὁποῖαι θὰ ἠκούοντο εἰς μία συζήτησιν ἐπιστημονικὴν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ βοηθήσῃ καὶ τὴν Κυβέρνησιν εἰς τὸ συζητούμενον θέμα καὶ τὰ νομοθετήματα νὰ ἀποδώσουν τὸ μέγιστον δυνατὸν καὶ καλύτερον ἀποτέλεσμα. Κύριοι συνάδελφοι, θέλω νὰ παρατηρήσω καὶ κἄτι ἀκόμη. Νομίζω, ὅτι ἡ συζήτησις αὐτὴ δὲν ἔπρεπεν ἐν οὐδεμιᾷ περιπτώσει νὰ πάρῃ αὐτὸν τὸν χαρακτῆρα τὸν Κομματικὸν τρόπον τινά καὶ τὸν τεχνοκρατικόν. Ἐδῶ, κ. συνάδελφοι, ἡμεῖς ὡς πολιτικὸν Σῶμα δὲν ἐπρόκειτο νὰ λύσωμεν τὸ καθαρῶς τυπικὸν πρόβλημα, δὲν ἐπρόκειτο νὰ λύσωμεν τὸ τεχνικὸν θέμα, ἀλλὰ νὰ δώσωμεν τὸ πλαίσιον. Ἐάν, κ. Πρόεδρε, μὲ αὐτὸ τὸ πλαίσιον ὑποβοηθηθῇ ἡ ἰδία ἡ Κυβέρνησις καὶ ὁ κ. ὑπουργὸς νὰ γίνῃ ἡ συζήτησις, νομίζομεν πάλιν, ὅτι μὲ τὴν τροπολογίαν αὐτὴν τὴν ὁποίαν ἐπροτείνατε ἐνώπιον τῆς Βουλῆς θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ εἴχομεν καλύτερον ἀποτέλεσμα. Ἀλλὰ εἰς τί συνίστατο τὸ πρόβλημα καὶ ποῦ ἐτοποθετήθη ἀπὸ ὅλην τὴν συζήτησιν ἡ ὁποία ἔγινε; Δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία, κ. Πρόεδρε, ὅτι πράγματι ἡ ὕπαιθρος στερεῖται ἐπαρκοῦς καὶ ποσοτικῶς καὶ ποιοτικῶς ὑγειονομικῆς περιθάλψεως, ὅτι μέσα εἰς τὴν ἀνεπάρκειαν αὐτὴν χαρακτηριστικὴ εἶναι ἡ ἀνεπάρκεια τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ἰατρῶν καὶ εἰς ὡρισμένας περιπτώσεις ἴσως καὶ τῆς ἐπαγγελματικῆς στάθμης. Τοῦτο δὲν λέγεται διὰ νὰ ἐκτοξευθῇ κατηγορία ἐναντίον τῶν συμπαθῶν αὐτῶν ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι ἀσκοῦν ἕνα σκληρότατον ἔργον εἰς τὴν ὕπαιθρον, ἀλλὰ διότι δὲν τοὺς ἐδόθη ἡ εὐκαιρία ἐκεῖ ὅπου εἰργάσθησαν νὰ ἀναπτυχθοῦν καὶ αὐτοὶ ἐπιστημονικῶς, διότι αἱ ἐν γένει συνθῆκαι τῆς ὑπαίθρου δὲν τοὺς τὸ ἐπέτρεψαν. Ἀλλὰ εἴτε τὸ θέλομεν εἴτε ὄχι, ἡ πραγματικότης εἶναι αὐτὴ καὶ νομίζω, ὅτι ἐπ’ αὐτοῦ δὲν ὑπάρχει καμμία διαφωνία, ὅτι ὑπάρχει τὸ πρόβλημα αὐτὸ μὲ αὐτὴν τὴν μορφήν. Ἀλλὰ περαιτέρω, δὲν ὑπάρχουν εἰς τὴν ὕπαιθρον ἐπιστημονικῶς καὶ τεχνικῶς ἐξωπλισμένα ἱδρύματα τὰ ὁποῖα νὰ ἀποτελοῦν σταθμούς, κέντρα, ἀπὸ ὅπου καὶ ὁ ἰατρικὸς κόσμος νὰ κάμνῃ τὰς ἐξορμήσεις του πρὸς τὴν ὕπαιθρον διὰ νὰ παρέχῃ τὰς ὑπηρεσίας του. Τὸ θέμα εἶναι, κ. Πρόεδρε, —καὶ ἐδῶ νομίζω, ὅτι ἀρχίζουν αἱ πρῶται διαφωνίαι— ποῖα εἶναι τὰ αἴτια αὐτοῦ τοῦ γεγονότος, ὅτι ἔμπειροι ἰατροὶ δὲν παραμένουν εἰς τὴν ὕπαιθρον ἢ δὲν θέλουν νὰ παραμείνουν εἰς τὴν ὕπαιθρον. Τὰ αἴτια αὐτά, κ. Πρόεδρε, ἐξ ὅσων ἔχω ὑπ’ ὄψιν μου καὶ ἀπὸ τὴν αἰτιολογικὴν ἔκθεσιν τῆς τροπολογίας, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τὴν συζήτησιν ποὺ ἔγινεν ἐκ μέρους ἐκείνων ποὺ ὑπερήσπισαν τὴν τροπολογίαν, δὲν ἀνεφέρθησαν καὶ δὲν ἔχει δικαιολογηθῆ ἐπαρκῶς διατὶ ὑπάρχει αὐτὴ ἡ λεγομένη ἀστυφιλία τῶν ἰατρῶν, ἡ ὁποία ἔχει ὡς συνεπακόλουθον καὶ τὴν ἀστυφιλίαν τῶν ἀσθενῶν. Καὶ ἐφ’ ὅσον τὸ πρόβλημα αὐτὸ δὲν ἠρευνήθη ἀπὸ τὸν προτείνοντα τὴν τροπολογίαν ἢ ἀπὸ τοὺς προτείνοντας, διότι ἐνεφανίσθησαν καὶ συνάδελφοι οἱ ὁποῖοι διεξεδίκησαν τὴν πατρότητα τῆς τροπολογίας, εἶναι φυσικόν, κ. Πρόεδρε, νὰ εἴπῃ κανείς, ὅτι καὶ ἡ λύσις τὴν ὁποίαν προτείνουν θὰ πρέπει νὰ εἶναι ἐκτὸς πραγματικότητος, θὰ πρέπει νὰ εἶναι λύσις, ἡ ὁποία δὲν ἠμπορεῖ νὰ θεωρηθῇ ἐπαρκής, ἐφ’ ὅσον δὲν στηρίζεται ἐπὶ τῆς διαγνώσεως τοῦ ἀνωμάλου φαινομένου τῶν αἰτίων. Δι’ αὐτό, κ. Πρόεδρε, αἱ προτάσεις ποὺ ἐγένοντο καὶ ἀπὸ τὴν τροπολογίαν καὶ ἔν τινι μέτρῳ ἀπὸ τὸν ἀξιότιμον κ. Ἀρχηγὸν τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων, νομίζομεν, ὅτι δὲν πρόκειται νὰ λύσουν τὸ πρόβλημα. Ἴσως δὲν πρόκειται καὶ νὰ προωθήσουν κἂν τὴν κατάστασιν, διότι ἐσωκλείουν καὶ κινδύνους αἱ λύσεις αὗται εἰς τὸ νὰ χειροτερεύσουν τὴν ὑπάρχουσαν κατάστασιν. Ποίαν λύσιν δίδει ἡ τροπολογία αὐτή, κ. Πρόεδρε; Μὲ ἕνα τρόπον σχεδὸν καταναγκαστικὸν λέγει: Δὲν ἔχομεν ἰατροὺς εἰς τὴν ὕπαιθρον; Θὰ ἀναγκάσω τοὺς ἀποφοίτους τῶν ἰατρικῶν σχολῶν νὰ προχωρήσουν πρὸς τὴν ὕπαιθρον καὶ νὰ μοῦ καλύψουν τὰ κενὰ αὐτά. Τὰ κενὰ καλύπτονται ἀριθμητικῶς διότι δὲν ἠμποροῦν νὰ πᾶνε 500 ἢ 1.000, δὲν ξέρω τὰ στατιστικὰ στοιχεῖα τί ἀναλογοῦν ἐτησίως, εἰς τὴν ὕπαιθρον. Τὸ θέμα εἶναι: Καλύπτονται πράγματι τὰ κενά; Ἐδῶ, κ. Πρόεδρε, ἔχομεν δύο στοιχεῖα, τί λέγουν οἱ ἀμέσως ἐνδιαφερόμενοι αὐτοὶ ποὺ πρόκειται νὰ ἀναλάβουν τὸ βαρύτατον αὐτὸ ἔργον καὶ δεύτερον τί λέγει εἰς τὰ θέματα αὐτὰ ἡ κοινὴ λογική; Καὶ δὲν νομίζω, ὅτι χρειάζεται εἰδικὴ ἐπιστημονικὴ κατάρτισις διὰ νὰ εἴπῃ κανεὶς τὴν γνώμην του. Οἱ ἀμέσως ἐνδιαφερόμενοι, αὐτοὶ οἱ ὁποῖοι καλοῦνται κατὰ τρόπον ἀναγκαστικὸν νὰ ἀναλάβουν τὸ ἔργον, λέγουν, ὅτι ἀτυχῶς δὲν εἴμεθα εἰς θέσιν εὐθὺς ὡς ἀποφοιτοῦμεν ἀπὸ τὸ Πανεπιστήμιον καὶ εὐθὺς ὡς περάσωμεν καὶ μία πρόχειρον πρακτικὴν ἐξάσκησιν εἰς τὰ ἀνεπαρκῆ ἐπαρχιακὰ νοσοκομεῖα, νὰ ἀνταποκριθῶμεν εἰς τὸν βαρύτατον αὐτὸν ρόλον. Εἶναι πρὸς τιμὴν αὐτῶν τῶν ἀποφοίτων, κ. Πρόεδρε, ὅτι ὁμολογοῦν αὐτὴν τὴν ἀνεπάρκειαν. Τοῦτο σημαίνει, ὅτι ἀντιμετωπίζουν τὴν ἀποστολήν των μετὰ μεγίστης σοβαρότητος καὶ ὄχι ἐπιπολαίως. Ἡ κοινὴ λογικὴ τώρα εἶναι βεβαιωμένη, κ. Πρόεδρε, ὅτι πᾶς ἀπόφοιτος, οἱασδήποτε Τεχνικῆς Σχολῆς καὶ πολὺ περισσότερον σχολῶν ἰατρικῶν δὲν εἶναι δυνατὸν εὐθὺς ἀμέσως, ὡς θὰ ἀποφοιτήσῃ ἀπὸ τὴν σχολήν, νὰ εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἀποδώσῃ πρακτικῶς, ἐπαγγελματικῶς, ἀποτελεσματικῶς καὶ πρὸ παντὸς ἐξασφαλιστικῶς διὰ τὴν περίπτωσιν ἐκείνου τοῦ ζωντανοῦ πλέον ὀργανισμοῦ ἐπὶ τοῦ ὁποίου καλεῖται νὰ ἐφαρμόσῃ τὰ διδάγματα τῆς ἐπιστήμης. Κύριε Πρόεδρε, ἂς ἐρωτηθῇ ὁ κάθε ἕνας μας καὶ ἂς ἐρωτήσῃ οἱονδήποτε ποὺ θὰ συναντήσῃ εἰς τὴν καθημερινὴν ζωήν. Δὲν χρειάζεται εἰδικὴ ἐπιστημονικὴ κατάρτισις διὰ νὰ εἴπῃ κανεὶς αὐτὸ τὸ συμπέρασμα. Βεβαίως σὺν τῷ χρόνῳ γίνονται καλύτεροι εἰς τὰ Πανεπιστήμιά μας, διότι γενικῶς τὸ ἐπίπεδον τὸ ἐπιστημονικὸν ἀνέρχεται, ἀλλὰ εἶναι βέβαιον, ὅτι πρέπει νὰ περάσῃ ὁ ἀπόφοιτος ἀπὸ μία συστηματικὴν πρακτικὴν ἐξάσκησιν καὶ τότε νὰ τοῦ ἐμπιστευθῇ κανεὶς νὰ πειραματίζεται, νὰ ἐφαρμόζῃ τὰ διδάγματα ἐπὶ ζωντανῶν ὀργανισμῶν καὶ δὴ ἀνθρώπων. Συνεπῶς, ἡ λύσις, ἀπὸ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς, κ. Πρόεδρε, πάσχει. Ἐλέχθη ὅμως καὶ ἰδιαιτέρως ἀπὸ τὸν ἀξιότιμον κ. Ἀρχηγὸν τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων, ὅτι πρέπει οἱ ἀπόφοιτοι νὰ κάμουν μία θυσίαν ὑπὲρ τοῦ κοινωνικοῦ συνόλου, δηλαδὴ ἐν προκειμένῳ, ὑπὲρ τοῦ πληθυσμοῦ τῆς ὑπαίθρου. Ἀλλά, κ. Πρόεδρε, φοβοῦμαι, ὅτι δὲν θὰ εἶναι ὑπὲρ τοῦ πληθυσμοῦ τῆς ὑπαίθρου, διότι οἱ ἄνθρωποι ἰσχυρίζονται καὶ βασίμως μάλιστα, ὅτι δὲν εἴμεθα εἰς θέσιν νὰ ἐκπληρώσωμεν τὴν ἀποστολὴν αὐτήν. Ἐπομένως, δὲν πρόκειται περὶ θυσίας ὑπὲρ τοῦ πληθυσμοῦ τῆς ὑπαίθρου.

§161Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Ἐὰν εἶναι ἀκατάλληλοι νὰ μὴ πάρουν τὸ δίπλωμα.

§162Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Ἀκόμη, κ. Πρόεδρε, ἐπρότεινεν ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων, διὰ νὰ πείσωμεν τοὺς ἀποφοίτους νὰ μεταβοῦν εἰς τὴν ὕπαιθρον νὰ τοὺς δώσωμεν ὡρισμένα προνόμια ζωτικῆς φύσεως. Δηλαδὴ ὡρισμένα προνόμια εἰς τὰ θέματα τῆς στρατιωτικῆς θητείας, ὑποτροφίας κλπ. Καλὰ καὶ ἅγια εἶναι αὐτά, κ. Πρόεδρε, πρέπει νὰ δοθοῦν εἰς τὸν κόσμον αὐτόν, ἀλλὰ τὸ ἐρώτημα εἶναι: Τί ἐμπόδιζεν, ἕως τώρα νὰ ἔχωμεν πολλοὺς καὶ καλοὺς ἰατροὺς εἰς τὴν ὕπαιθρον; Τὸ ὅτι δὲν εἶχον δοθῆ προνόμια εἰς τὰ θέματα τῆς θητείας καὶ τὰ θέματα τῶν ὑποτροφιῶν; Ὄχι, τὰ αἴτια δὲν ἦσαν αὐτά. Καὶ ἂν μὲ αὐτὰ τὰ προνόμια πείσωμεν τοὺς ἀποφοίτους νὰ προχωρήσουν πρὸς τὴν ὕπαιθρον, μπορεῖ νὰ λύσωμεν τὸ πρόβλημα, ὅτι ἔχομεν σχεδὸν ἐθελοντικὴν μετάβασιν εἰς τὴν ὕπαιθρον. Λύομεν ὅμως τὴν οὐσίαν τοῦ προβλήματος, δηλαδὴ τὴν ἀποτελεσματικήν, ἐπιστημονικὴν ὑγειονομικὴν περίθαλψιν τοῦ κόσμου τῆς ὑπαίθρου; Ἀφοῦ αὐτοὶ ποὺ μεταβαίνουν, ἔστω καὶ ἐθελοντικῶς, αἴροντες τὰς ἀντιθέσεις των ἔναντι τοῦ προνομίου αὐτοῦ, ὁμολογοῦν, ὅτι εἶναι ἀνεπαρκεῖς κλπ. Ὑπάρχει, λοιπόν, μία ἀντίφασις ἡ ὁποία μοῦ κάμνει ἐντύπωσιν. Κύριε Πρόεδρε, διὰ νὰ τελειώσω, ἡμεῖς νομίζομεν, ὅτι τὸ πρόβλημα ὑπάρχει, ὅτι ἡ Κυβέρνησις καὶ ὁ κ. ὑπουργός, ὀρθῶς τὸ ἐπεσήμαναν ὡς σπουδαῖον, καὶ ὅτι πρέπει νὰ προχωρήσωμεν διὰ τὴν ἐπίλυσίν του. Νομίζομεν, ὅμως, ὅτι εἶναι ἐπικίνδυνος, εἶναι ἀτυχὴς ἡ λύσις τῆς κατ’ ἀνάγκην ἐξόδου τῶν ἀποφοίτων τῶν ἰατρικῶν σχολῶν εἰς τὴν ὕπαιθρον. Πρέπει ὁ κ. ὑπουργός, μεθ’ ὅλην τὴν συζήτησιν, ἡ ὁποία ἔγινε, νὰ ἐπαναφέρῃ τὸ θέμα, ὑπὸ τὴν ἔννοιαν, ὅτι θὰ ψηφίσῃ διατάξεις, αἱ ὁποῖαι θὰ δημιουργήσουν κίνητρα ἄμεσα καὶ ἀπαραίτητα, ὥστε τὸ κῦμα τῶν ἐμπείρων, τῶν καλῶς κατηρτισμένων ἰατρῶν πρὸς τὴν ὕπαιθρον νὰ εἶναι τόσον μεγάλο, ὥστε νὰ χρειάζωνται μέτρα διὰ νὰ τὸ συγκρατήσωμεν. Καὶ εἶναι δυνατὸν νὰ θεσπίσετε τοιαῦτα κίνητρα. Ὅταν δημιουργοῦνται κίνητρα, προκειμένου νὰ πείσωμεν τὰς βιομηχανίας νὰ ἱδρύσουν τὰς μονάδας των εἰς τὴν ὕπαιθρον, ὅταν ψηφίζωμεν χιλιάδας φορολογικὰ κίνητρα καὶ πάσης ἄλλης φύσεως κίνητρα, ἐρωτᾶται, δι’ αὐτὸ τὸ μέγιστον θέμα δὲν ὑπάρχουν κίνητρα καὶ ὑπάρχει μόνον ἡ μέθοδος τοῦ καταναγκασμοῦ; Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρχῃ ἕνα κίνητρον ποὺ νὰ λέγῃ, ὅτι ὁ ἰατρὸς ὁ ἐπαρκῶς ἐξωπλισμένος, ἐπιστημονικῶς, πρακτικῶς πειραματικῶς, νοσοκομειακῶς, ἂν μεταβῇ εἰς τὴν ὕπαιθρον, θὰ ἔχῃ ἕνα μισθόν, ὁ ὁποῖος εἶναι ἀνώτερος τοῦ μέσου ὅρου ἀποδοχῶν τὰς ὁποίας ἀπολαμβάνει ὁ ἰατρὸς εἰς τὰ τρία μεγάλα ἀστικὰ κέντρα. Δεύτερον, θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποτελέσῃ κίνητρον, κ. Ὑπουργέ, τὸ γεγονός, ὅτι ὁ ἰατρὸς αὐτὸς θὰ γνωρίζῃ, διότι θὰ πρέπει νὰ θεσπισθῇ οὕτω ἡ διάταξις, ὅτι εἰς τὰς ἀσφαλιστικὰς περιπτώσεις θὰ ἔχῃ μία προτίμησιν ὑπὸ τὴν ἔννοιαν μιᾶς ἐπετηρίδος ἡ ὁποία θὰ τὸν φέρῃ πάντοτε δεξιώτερα ἀπὸ ἐκεῖνον ὁ ὁποῖος δὲν ὑπηρέτησεν εἰς τὴν ὕπαιθρον. Ἀκόμη νὰ τοῦ δώσωμεν μία ἐπὶ ἴσοις ὅροις προτίμησιν διὰ πανεπιστημιακὴν σταδιοδρομίαν ἢ καὶ μετεκπαίδευσιν εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Δὲν εἶναι αὐτὰ κίνητρα τὰ ὁποῖα θὰ πείσουν ἕνα ἀριθμὸν ἰατρῶν; Δὲν εἶναι ἀκόμη, κ. Ὑπουργέ, δυνατὸν νὰ θεσπισθῇ διάταξις, κατὰ τὴν ὁποίαν οἱ τρεῖς μεγάλοι ἰατρικοὶ σύλλογοι τῆς χώρας, Ἀθηνῶν, Πειραιῶς, Θεσσαλονίκης, ἀναλαμβάνουν ἐτησίως νὰ καλύπτουν τὰ κενὰ εἰς τὰ τρία ἀντίστοιχα διαμερίσματα τῆς χώρας μὲ ἕνα ὡρισμένον ἀριθμὸν τῶν μελῶν των, καὶ ὅτι τὰ μέλη αὐτὰ θὰ ἀσκοῦν περιοδικῶς μία θητείαν εἰς τὴν ὕπαιθρον, πρᾶγμα πολύτιμον καὶ διὰ τὴν ἐπιστημονικήν των ἀνάπτυξιν, διότι θὰ ἀποκτήσουν πεῖραν ἐρχόμενοι εἰς ἐπαφὴν μὲ τὴν ὕπαιθρον καὶ πέραν τῆς ὑγειονομικῆς περιθάλψεως θὰ προσφέρουν καὶ ἄλλα πράγματα εἰς τὴν ὕπαιθρον; Δὲν εἶναι αὐτὰ κίνητρα, τὰ ὁποῖα εἶναι δυνατὸν νὰ προωθήσουν ἐπικινδύνως τὴν λύσιν; Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, ἀπὸ τῆς ἄλλης πλευρᾶς θὰ ὑποβοηθήσητε καὶ τὸν νέον κόσμον ὁ ὁποῖος εἰσέρχεται εἰς τὸ ἰατρικὸν ἐπάγγελμα εἰς ἐξάσκησιν ἐπαρκῆ, ὥστε νὰ εἶναι εἰς θέσιν νὰ τροφοδοτῇ τὸν ἰατρικόν μας κλάδον μὲ νέον αἷμα διὰ νὰ ἀνέβῃ ἡ στάθμη τῆς ἰατρικῆς εἰς τὴν χώραν μας. Ὑπ’ αὐτὰς τὰς ἀπόψεις ἡμεῖς ἔχομεν ἀντιρρήσεις διὰ τὸν τρόπον ποὺ ἐπιχειρεῖ νὰ λύσῃ τὸ πρόβλημα ὁ κ. ὑπουργὸς καὶ νομίζω, ὅτι θὰ εἶναι πρὸς τιμήν του καὶ θὰ ἀποκρούσῃ πᾶσαν ὑπόνοιαν, ὅτι ἐπιχειρεῖται ἕνας πρόχειρος ἐξοπλισμὸς ἀπὸ ἰατροὺς εἰς τὴν ἐπαρχίαν διὰ νὰ ἐντυπωσιάσῃ καὶ νὰ ἀποκομίσῃ ἡ Κυβέρνησις, ἴσως, πολιτικὰ ὀφέλη, θὰ ἀποκρούσῃ καὶ αὐτὴν τὴν ὑπόνοιαν ἂν δεχθῇ, ὅτι κατόπιν τῆς συζητήσεως ἡ ὁποία ἔγινε θὰ μελετήσῃ τὸ πρόβλημα, θὰ φέρῃ ἕνα τροποποιημένον νομοθέτημα, τὸ ὁποῖον θὰ ρυθμίζῃ εἰς τὴν βάσιν αὐτὸ τὸ κίνητρον διὰ τὴν ἀποστολὴν εἰς τὴν ὕπαιθρον ἐμπείρων ἰατρῶν, οἱ ὁποῖοι θὰ τὴν βοηθήσουν πολιτικῶς καὶ κοινωνικῶς.

§163ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς, ἔχει τὸν λόγον.

§164Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριοι βουλευταί, ἐξεκινήσαμεν νὰ συζητήσωμεν τὸ νομοσχέδιον περὶ ἀντιφυματικοῦ ἀγῶνος καὶ ὅλοι εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν ἤλθομεν ἀποφασισμένοι νὰ συμβάλωμεν διὰ τὴν καλυτέραν διατύπωσιν τοῦ νομοσχεδίου καὶ διὰ τὸν ἀποτελεσματικώτερον τρόπον ἀντιμετωπίσεως τοῦ κοινοῦ αὐτοῦ κακοῦ τῆς πατρίδος μας. Καὶ αἰφνιδίως, ἐνῷ συνεζητούσαμεν τὸ νομοσχέδιον περὶ ἀντιφυματικοῦ ἀγῶνος, εὑρισκόμεθα πρὸ μιᾶς νέας διατάξεως, εἰσαχθείσης πρὸς ψήφισιν, ἡ ὁποία ἀποβλέπει εἰς τὴν ἐπίλυσιν ἑνὸς ἄλλου μεγάλου καὶ βασικοῦ ὑγειονομικοῦ προβλήματος, τὸ ὁποῖον θὰ ἔπρεπε νὰ ἀποτελέσῃ ἀντικείμενον ἄλλου νομοσχεδίου, εἰδικοῦ, διότι τὸ πρόβλημα, τοῦ συζητουμένου ἄρθρου 14 τοῦ νομοσχεδίου εἶναι βασικὸν καὶ μεγάλο. Ἡ διάταξις αὐτή, ἡ προχείρως εἰσαχθεῖσα πρὸς συζήτησιν θέλει νὰ δώσῃ ἀπόκρισιν εἰς τὸ μεγάλο πρόβλημα, τὸ ὁποῖον καταβασανίζει τὴν χώραν μας καὶ τὰς Κυβερνήσεις, ἑκάστοτε, καὶ τὸ Ὑπουργεῖον Προνοίας, πῶς εἰς τὴν χώραν μας ἔφθασαν 5.000 ἰατροὶ νὰ ὑπάρχουν εἰς τὴν πρωτεύουσαν καὶ ἄλλοι 5.000 νὰ εἶναι κατανεμημένοι εἰς ὅλην τὴν χώραν. Τὸ πρόβλημα αὐτὸ εἶναι βασικὸν καὶ σπουδαῖον. Φοβούμεθα, ὅτι ὁ τρόπος ὁ πρόχειρος μὲ τὸν ὁποῖον εἰσήχθη πρὸς συζήτησιν ἡ διάταξις αὐτὴ ὄχι μόνον δὲν ἐπιλύει τὸ πρόβλημα, τὸ ὁποῖον ἁπλῶς ἐπισημαίνει, ἀλλὰ νομίζομεν, ὅτι τὸ περιπλέκει. Ἡ διάταξις θέλει νὰ ἐφαρμόσῃ μίαν ἀρχήν, τὴν ἀρχὴν τοῦ νὰ καταλήγῃ τις εἰς τὸ κέντρον, ἀφοῦ ὑπηρετήσῃ εἰς τὴν περιφέρειαν. Ἡ ἀρχὴ αὐτὴ δὲν εἶναι πρωτότυπος καὶ δὲν εἰσάγεται τὸ πρῶτον εἰς τὴν χώραν μας. Ἐφαρμόζεται εἰς ἄλλας χώρας προηγμένας. Εἰς τὴν Ἀγγλίαν π. χ. δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπηρετήσῃ ἰατρὸς εἰς τὸ Λονδῖνον ἂν προηγουμένως δὲν ὑπηρετήσῃ εἰς μίαν ἄλλην ἐπαρχίαν ἢ κομητείαν. Εἰς τὴν Γερμανίαν DE FACTO, λόγῳ τῶν ἐκεῖ συνθηκῶν, οἱ ἐπιστήμονες εἶναι κατανεμημένοι. Καὶ οἱ ἰατροὶ δὲν συγκεντρώνονται ὅλοι εἰς τὴν πρωτεύουσαν τοῦ Κράτους εἰς τὸ Βερολῖνον ἢ εἰς τὴν Βόννην, ἀλλὰ κατανέμονται εἰς ὅλην τὴν χώραν. Καὶ εἶναι γνωστὸν τοῖς πᾶσι, ὅτι ἰατροὶ ὑπάρχουν εἰς ὅλας τὰς πόλεις τῆς Γερμανίας, εἰς τὸ Βερολῖνον, εἰς τὴν Λειψίαν, καὶ εἰς οἱανδήποτε ἄλλην μικρὴν ἢ μεγάλην πόλιν τῆς Γερμανίας. Καὶ εἰς τὴν Γαλλίαν γίνεται κατανομὴ τῶν ἰατρικῶν δυνάμεων. Διότι ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν ἡ χώρα αὐτὴ ἔλαβεν εἰδικὰ μέτρα προστασίας τοῦ ἰατρικοῦ ἐπαγγέλματος. Εἰς κἄθε ἰατρὸν εἰς τὴν Γαλλίαν ἀντιστοιχεῖ ὡρισμένος ἀριθμὸς πολιτῶν, καὶ εἰς μία μικρὰν πόλιν ἢ κωμόπολιν, εἰς οἱονδήποτε χωρίον ὑπάρχει ἕνας ἰατρὸς ὁ ὁποῖος ἀντιστοιχεῖ πρὸς τὸν ἀριθμὸν τῶν πολιτῶν ποὺ τοῦ ἀναλογεῖ. Δὲν τοποθετεῖται ἄλλος. Ἕνεκα τοῦ λόγου τούτου ὑπάρχει ἐργασία, ὑπάρχει ἀμοιβή, καὶ αἱ ἐπαρχίαι τῆς Γαλλίας ἐπανδρώνονται ἀπὸ ἐπιστήμονας ἰατρούς. Καὶ οἱ ἐπιστήμονες εἰς τὴν Γαλλίαν εἶναι κατανεμημένοι, καὶ ἐκ τῆς κατανομῆς αὐτῆς βλέπομεν νὰ ὑπάρχουν πολλὰ καὶ σπουδαῖα ἐπιστημονικὰ κέντρα εἰς τὴν Γαλλίαν. Βλέπομεν, λοιπόν, ὅτι εἰς τὰς χώρας αὐτάς, τὰς ὁποίας ἐνδεικτικῶς ἀνέφερα, ὑπάρχει ἡ ἐπάνδρωσις τῶν ἐπαρχιῶν, ὑπάρχει ἡ κατανομὴ ἡ ἐπιστημονικὴ τῶν ἰατρῶν εἰς τὴν περιφέρειαν. Ἀπαγορεύεται DE JURE εἰς τὴν Ἀγγλίαν ἡ ἐπ’ εὐθείας ἔλευσις τῶν ἰατρῶν εἰς τὸ Λονδῖνον πρὶν περάσουν ἀπὸ τὴν περιφέρειαν. Ἀλλὰ πρὶν λάβουν αἱ Κυβερνήσεις τὰ μέτρα τῆς κατανομῆς τῶν ἰατρῶν, ἔλαβον ἄλλα μέτρα ποὺ δικαιολογοῦν τὴν ἀνάπτυξιν τοῦ ἰατρικοῦ ἐπαγγέλματος εἰς τὴν ἐπαρχίαν. Ἡμεῖς πρὶν προσπαθήσωμεν νὰ δημιουργήσωμεν συνθήκας καλῆς ἀσκήσεως τοῦ ἐπαγγέλματος τῶν ἰατρῶν εἰς τὰς ἐπαρχίας, πρὶν προσπαθήσωμεν νὰ δημιουργήσωμεν ἐπιστημονικὰ κέντρα ποὺ θὰ προσελκύουν τὸ ἐνδιαφέρον καὶ τὴν ἐπιστημονικὴν περιέργειαν τῶν νέων ἐπιστημόνων εἰς τὰς ἐπαρχίας, θέλομεν διὰ βιαίων μέτρων νὰ προσελκύσωμεν τοὺς νέους εἰς τὴν ἐπαρχίαν. Νομίζω, ὅτι ἀρχίζομεν ἀνάποδα. Θὰ ἔπρεπε νὰ ληφθοῦν πρῶτον μέτρα καταμερισμοῦ τῶν ἐπιστημονικῶν δυνάμεων εἰς τὴν χώραν, νὰ δημιουργηθοῦν ἐπιστημονικὰ κέντρα, τὰ ὁποῖα θὰ προσελκύσουν τοὺς νέους ἐπιστήμονας, θὰ τοὺς ἐκπαιδεύσουν καὶ θὰ τοὺς ἀναπτύξουν. Πρὶν κάμωμεν τὰ πράγματα αὐτὰ δὲν ἠμποροῦμεν, νομίζω, μὲ βίαια μέτρα νὰ ἐφαρμόσωμεν τὴν διάταξιν αὐτήν, ἔστω καὶ ἐὰν τὰ ψηφίσωμεν. Ἠκούσθη ἀπὸ κἄποιον συνάδελφον, ὅτι τὸ προβλέπει τὸ νομοσχέδιον. Τὸ νομοσχέδιον προβλέπει, ἀλλὰ φοβοῦμαι, ὅτι ἡ διάταξις ποὺ προβλέπει εἶναι ἀντίθετος πρὸς τὴν κρατοῦσαν σήμερον ψυχολογίαν τῶν ἰατρῶν. Θὰ μὲ συγχωρήσουν οἱ ἀξιότιμοι κύριοι συνάδελφοι ἰατροί, ἀλλὰ νομίζω, ὅτι οἱ ἰατροὶ καὶ μάλιστα οἱ εἰδικοὶ ἰατροὶ εἶναι οἱ πλέον δυσδιοίκητοι Ἕλληνες. Διότι μόνον διὰ τῆς πείρας τῆς προσωπικῆς των ὡς καλοὶ ἐπιστήμονες ἠμποροῦν νὰ σταδιοδρομήσουν. Κατὰ ἕνα τρόπον γίνονται ἀτίθασοι καὶ δύσκολα διοικοῦνται. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀντικειμενικὴ κρίσις. Ἔχομεν, λοιπόν, ἕνα ὑλικὸν δυσδιοίκητον. Ἔχομεν ἀκόμα καὶ εἰς τὴν πραγματικότητα ἕνα πνεῦμα μισαλλοδοξίας τῶν Ἀθηνῶν εἰς τὴν περιφέρειαν. Δὲν εἴδομεν μέχρι σήμερον τὰς ἰατρικὰς σχολὰς καὶ τὰς κορυφὰς τῆς ἐπιστήμης τῶν Ἀθηνῶν νὰ δείξουν ἐξ ἰδίας πρωτοβουλίας, καὶ ἐξ ἰδίας διαθέσεως μία προσπάθειαν ἐνισχύσεως πνευματικῆς τῆς ἐπαρχίας. Ἐὰν ἴδουν κἄποιαν ἀναλαμπὴν εἰς τὴν ἐπαρχίαν προσπαθοῦν νὰ τὴν κατασβέσουν, διότι θέλουν νὰ δημιουργῆται ἡ ἐντύπωσις, ὅτι τὸ κέντρον τῆς ἰατρικῆς ἐπιστήμης εἶναι αἱ Ἀθῆναι καὶ κατὰ δεύτερον λόγον ἡ Θεσσαλονίκη διὰ νὰ συγκεντρώνωνται ὅλοι ἐδῶ. Καὶ ἐπειδὴ δὲν θέλω νὰ λέγω ἀφηρημένα πράγματα ἀναφέρομαι εἰς ἕνα πρόσφατον περιστατικόν: Ἐπαρχιώτης τὶς ἰατρὸς ἀσχολούμενος μὲ τὴν ἐπιστήμην ἐνόμισεν, ὅτι ἐφεῦρε μία μέθοδον διαγνώσεως τοῦ καρκίνου, καὶ ἦλθεν εἰς τὰς Ἀθήνας διὰ νὰ ἐπιδείξῃ τὴν μέθοδόν του. Ἔπρεπε νὰ σταθῇ πίσω ἀπὸ τὸν ἰατρὸν αὐτὸν ὁ ὄγκος ἑνὸς ἰατροῦ, ἑνὸς συναδέλφου ἰατροῦ. Καὶ τὸ λέγω αὐτὸ πρὸς τιμὴν τοῦ κ. ὑπουργοῦ διὰ νὰ ἠμπορέσῃ νὰ τὸν ποδηγετήσῃ καὶ νὰ τοῦ ἀνοίξῃ κάπως τὸν δρόμον διὰ νὰ ἐμφανισθῇ. Εἰς τὸ βάθος καὶ τὸ Ὑγειονομικὸν Συμβούλιον καὶ ἄλλοι ἐπιστήμονες ἀντέδρασαν εἰς τὴν ἐμφάνισιν αὐτὴν τοῦ ἐπαρχιώτου ἰατροῦ.

§165Γ. ΚΑΤΣΑΦΑΔΟΣ. Κύριε συνάδελφε, οἱ σοβαροὶ ἐπιστήμονες ὅταν θέλουν νὰ ἐμφανίσουν ὄχι μόνον ἕνα γεγονὸς τὸ ὁποῖον εἶναι σωτήριον τῆς ἀνθρωπότητος, ὡς ἡ θεραπεία τοῦ καρκίνου, ἀλλὰ καὶ τὸ πλέον σύνηθες εἰς τὴν ἰατρικήν, τὸ ὁποῖον ἐπιφέρει κἄποιαν πρόοδον, δὲν πάει εἰς τὸν Τύπον νὰ ἐμφανισθῇ. Ἡ ἐμφάνισις εἰς τὸν Τύπον σημαίνει ἐμπορίαν, σημαίνει ἐκμετάλλευσιν. Ἀπόδειξις τούτου, ὅτι δὲν εἶχε οὐδεμίαν ἐπιστημονικὴν βάσιν ἀλλ’ εἶχεν ἐμπορικὸν περιεχόμενον.

§166Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε συνάδελφε, δὲν ἐπῆγεν εἰς τὸν Τύπον. Ὁ Τύπος ἴσως νὰ ἐπῆγεν εἰς αὐτὸν λόγῳ τῆς σημερινῆς θέσεώς του νὰ ἀνακαλύπτῃ γεγονότα καὶ νὰ τὰ μεγαλώνῃ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει ἡμεῖς οἱ ἀπ’ ἔξω, ποὺ δὲν εἴμεθα ἰατροί, ἀλλὰ παρακολουθοῦμεν τὰ δημόσια πράγματα, διεπιστώσαμεν, ὅτι ὁ ἐπιστήμων αὐτός, ἔστω ἐσφαλμένην θεωρίαν ἔχων ἔπρεπε νὰ στηριχθῇ εἰς τὶς γερὲς πλάτες τῆς Πολιτείας διὰ νὰ ἠμπορέσῃ νὰ ἐμφανισθῇ.

§167Γ. ΚΑΤΣΑΦΑΔΟΣ. Κύριε συνάδελφε, ὁ κ. Σπηλιόπουλος τὸν πρῶτον τὸν ὁποῖον ἐπεσκέφθη ἤμην ἐγώ. Τὸν συνέστησα εἰς τοὺς ἁρμοδίους καθηγητὰς καὶ τοῦ εἶπα, ὅτι πρέπει νὰ πάῃ εἰς τοὺς ἁρμοδίους καθηγητὰς μὲ τοὺς ὁποίους νὰ συζητήσῃ τὴν μέθοδόν του. Ὁ κ. Σπηλιόπουλος ἀντὶ νὰ ἀκολουθήσῃ τὴν ὁδὸν τῆς συνεννοήσεως μὲ τοὺς ἁρμοδίους καθηγητὰς καὶ συνεργασίας μετ’ αὐτῶν διὰ νὰ ἀποδείξῃ τὸ ἀσφαλὲς καὶ τὸ ἀληθὲς τοῦ ἰσχυρισμοῦ του ἔλαβε τὴν ὁδὸν τοῦ Τύπου καὶ διεφήμιζε μίαν ἀνύπαρκτον μέθοδον πρὸς ἐμπορίαν.

§168Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ἐάν, κ. συνάδελφε, ἀνέφερον τὸ περιστατικόν, τὸ ἀνέφερον διὰ νὰ ἐπισημάνω τὸ δυσεφάρμοστον τῶν διατάξεων 3 καὶ 4 τοῦ νομοσχεδίου. Λέγει τὸ νομοσχέδιον: «...... (ἀναγινώσκει) ...». Δὲν πρόκειται νὰ εἴπω διατὶ ὁ τρόπος μὲ τὸν ὁποῖον ρυθμίζεται τὸ θέμα εἶναι ἀνεπιτυχής. Θὰ πηγαίνουν οἱ διευθυνταί, οἱ ἐπιμεληταὶ κλινικῶν εἰς τὴν ἐπαρχίαν. Πότε καὶ πῶς; Θὰ πηγαίνουν εἰς τὴν ἐπαρχίαν διὰ νὰ κάμουν μία κοινὴν ἐγχείρισιν σκωλικοειδίτιδος ἢ ἀμυγδαλίτιδος; Ἢ θὰ πηγαίνουν διὰ νὰ μελετοῦν τὰ δύσκολα περιστατικά; Τὰ δύσκολα ὅμως περιστατικὰ θὰ τὰ εὑρίσκουν; Τὰ δύσκολα περιστατικὰ θὰ ἔρχωνται κατ’ ἀνάγκην εἰς τὴν Ἀθήναν. Καὶ ἀντὶ νὰ βοηθήσωμεν τὴν ὑγείαν τοῦ λαοῦ μὲ τὴν ἐφαρμογὴν τῶν διατάξεων αὐτῶν θὰ δυσκολεύσωμεν τὰ πράγματα. Διότι οἱ διευθυνταὶ καὶ οἱ ἐπιμεληταὶ ἀντὶ νὰ μείνουν εἰς τὴν ἕδραν των ὅπου θὰ εἶναι χρήσιμοι, ἐὰν ἐξαναγκασθοῦν νὰ κάνουν ἐκδρομὰς θὰ τὰς κάνουν εἰς χρόνον ἀνύποπτον, διὰ τουρισμὸν καὶ ὄχι διὰ τὴν ἐξάσκησιν τῆς ἐπιστήμης. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι αἱ διατάξεις τῶν ἄρθρων 3 καὶ 4 εἶναι ἐκτὸς πραγματικότητος, καὶ ὅτι δὲν πρόκειται τίποτε νὰ προσφέρουν. Τοὐναντίον θὰ ἠδύναντο νὰ βοηθήσουν τὴν χώραν αἱ διατάξεις αὐταί, ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἐλάμβανεν ἄλλα μέτρα ἀναπτύξεως φυτωρίων ἐπιστημονικῶν καὶ τονώσεως τῆς ἐπιστήμης εἰς τὴν ἐπαρχίαν. Δὲν πρόκειται νὰ μεταβοῦν διακεκριμένοι ἐπιστήμονες εἰς τὰς ἐπαρχίας, ἀλλὰ καὶ δὲν συμφέρει νὰ ἀναλίσκωνται εἰς μεταβάσεις πρὸς τὰς ἐπαρχίας, αἱ ὁποῖαι μεταβάσεις θὰ καταλήξουν νὰ ἔχουν μόνον τουριστικὸν χαρακτῆρα, διότι ὡς γνωρίζετε τὰ σοβαρὰ περιστατικὰ δὲν θὰ παύσουν νὰ ἔρχωνται εἰς τὸ κέντρον καὶ συνεπῶς ἡ ἐπαρχία μὲ τὰ ἁπλᾶ περιστατικὰ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀπασχολήσῃ τοὺς κορυφαίους ἐπιστήμονας. Ἐκεῖνο μόνον ποὺ θὰ γίνῃ εἶναι νὰ ἀπουσιάζουν οἱ ἐπιστήμοντες ἐκ τοῦ κέντρου πρὸς ζημίαν καὶ τῶν ἰδίων, ἀλλὰ καὶ τῶν ἀσθενῶν, οἱ ὁποῖοι θὰ τοὺς ἀναζητοῦν εἰς τὸ κέντρον. Μόνον ἐὰν λάβωμεν ἄλλα μέτρα, κ. βουλευταί, εἶναι δυνατὸν νὰ κεντρίσωμεν τὴν ὄρεξιν τῶν σοβαρῶν ἰατρῶν νὰ μεταβοῦν εἰς ἐπαρχίαν. Μέτρα ποὺ νὰ δημιουργοῦν εἰς τὰς ἐπαρχίας ἐπιστημονικὰ Κέντρα καὶ Νοσοκομεῖα ποὺ θὰ ἑλκύουν τὸ ἐνδιαφέρον τῶν ἐπιστημόνων καὶ τὴν ἐμπιστοσύνην τοῦ λαοῦ. Αὐτοὶ οἱ ἐπιστημονικοὶ φάροι θὰ ἑλκύσουν τοὺς νέους ἐπιστήμονας εἰς τὰς ἐπαρχίας, χωρὶς τὴν ἀνάγκην λήψεως βιαίων μέτρων. Καὶ ἔρχομαι τώρα εἰς τὴν διάταξιν τῆς παραγράφου 1. Θὰ πρέπει, κ. βουλευταί, νὰ ἐρευνήσωμεν ἐὰν διὰ τῆς διατάξεως αὐτῆς θὰ ὠφελήσωμεν τὴν ὕπαιθρον ἔστω καὶ ἂν πρόκειται νὰ ὑποστοῦν ὡρισμένας θυσίας οἱ νέοι ἰατροί. Διὰ τῶν διατάξεων τῆς παραγράφου ταύτης, ὁρίζεται, ὅτι ὁ νέος ἰατρὸς θὰ πρέπει ἀφοῦ ἀσκηθῇ ἐπὶ ἓν ἔτος εἰς ἐπαρχιακὸν νοσοκομεῖον, νὰ ἀσκήσῃ τὸ ἐπάγγελμά του εἰς τὴν ὕπαιθρον ἐπὶ 2 ἔτη καὶ μετὰ θὰ δύναται νὰ ἔλθῃ εἰς τὸ κέντρον διὰ νὰ λάβῃ μίαν εἰδικότητα. Ὅπως γνωρίζετε, εἷς νέος λαμβάνει τὸ δίπλωμά του εἰς ἡλικίαν 25–26 ἐτῶν. Μετὰ ταῦτα θὰ πρέπει νὰ ὑπηρετήσῃ ἐπὶ 3ετίαν εἰς τὸν Στρατὸν καὶ μετὰ ταῦτα θὰ πρέπει νὰ μεταβῇ εἰς τὴν ἐπαρχίαν ἐπὶ μίαν ἄλλην 3ετίαν. Δηλαδὴ θὰ φθάσῃ εἰς τὰ 32 ἢ 33 του ἔτη διὰ νὰ δυνηθῇ νὰ ἔλθῃ εἰς τὸ κέντρον νὰ λάβῃ μίαν εἰδικότητα. Ἐρωτᾶται, ὅμως, εἰς τὴν ἡλικίαν αὐτὴν καὶ μετὰ μάλιστα μία διακοπὴν 5–6 ἐτῶν ἀπὸ τὴν ἐπιστήμην ποὺ θὰ ὑπηρετῇ εἰς τὸν Στρατὸν καὶ τὴν ὕπαιθρον, εἶναι δυνατὸν ὁ ἐπιστήμων αὐτὸς νὰ συγκεντρωθῇ καὶ νὰ προοδεύσῃ; Εἶναι δυνατὸν μὲ τοιαύτας προϋποθέσεις νὰ ἐλπίζωμεν, ὅτι θὰ ἔχωμεν εἰς τὸ μέλλον ἰατροὺς κατηρτισμένους; Ἐκτὸς ὅμως αὐτοῦ, οἱ ἰατροὶ μεταβαίνοντες εἰς τὴν ἐπαρχίαν, δυνατὸν νὰ δημιουργήσουν ἐκεῖ οἰκογενειακὲς προϋποθέσεις καὶ νὰ παραμείνουν ἐκεῖ χωρὶς ἄλλην κατάρτισιν. Αὐτὴ ὅμως εἶναι ἡ πρόθεσις τοῦ νομοσχεδίου; Αὐτὴ εἶναι ἡ φιλοδοξία του; Νὰ σταματήσῃ τὴν πρόοδον τῆς ἐπιστήμης εἰς τὴν χώραν μας, καὶ νὰ σκορπίσῃ εἰς τὴν ὕπαιθρον ἡμιμαθεῖς ἰατρούς; Ἀπὸ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς οὐδεμίαν ὑπηρεσίαν προσφέρομεν καὶ συντελοῦμεν τὰ μέγιστα εἰς τὴν καθυστέρησιν τῆς ἐξελίξεως τῆς ἰατρικῆς ἐπιστήμης, χωρὶς νὰ ἐξυπηρετῶμεν τοὺς ἀγρότας. Κύριε Ὑπουργὲ τῆς Προνοίας, θὰ ἤθελα σεῖς ὁ ὁποῖος ἔχετε υἱοθετήσει αὐτὴν τὴν διάταξιν ἐκκινῶν ἀπὸ ἀγαθὴν πρόθεσιν, διὰ νὰ προσφέρετε ὑπηρεσίαν καὶ διὰ νὰ βοηθήσετε τὸν σκοπὸν τὸν ὁποῖον ἐπιδιώκετε ἀλλὰ καὶ αὐτὸν τοῦτον τὸν λαόν, θὰ ἤθελα νὰ ἀποδεχθῆτε τὴν ἔκκλησίν μου, ὅπως μὴ ἐπιμείνετε εἰς τὴν ψήφισιν αὐτῆς τῆς διατάξεως. Ἀποσύρατέ την, μελετήσατε τὸ ὅλον πρόβλημα, συλλάβετε τὴν ἔννοιάν του καὶ φέρατε νέον πλῆρες νομοσχέδιον διὰ τοῦ ὁποίου θὰ λύεται θετικῶς τὸ ὅλον πρόβλημα. Ἡ διάταξις αὐτὴ ὄχι μόνον δὲν δίδει λύσιν εἰς τὸ πρόβλημα τῆς ἐξυπηρετήσεως τῆς ὑπαίθρου δι’ ἰατρῶν, ἀλλὰ ἀντιθέτως τὸ περιπλέκει καὶ διὰ τὸν λόγον αὐτὸν ποιοῦμαι ἔκκλησιν πρὸς ὑμᾶς, ὅπως τελικῶς τὴν ἀποσύρετε. (Χειροκροτήματα ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῆς ἀντιπολιτεύσεως). Κύριοι βουλευταὶ τῆς συμπολιτεύσεως, εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν διακονῶ ἀπὸ 10ετίας. Ἐπετέλεσα πάντοτε τὸ καθῆκον μου εὐσυνειδήτως. Ἐὰν ἐπείγεσθε νὰ ἀποχωρήσητε, ἡ θύρα τῆς αἰθούσης εἶναι ἀνοικτή. Ἡμεῖς θὰ παραμείνωμεν διὰ νὰ ἐκπληρώσωμεν πλήρως τὸ καθῆκον μας. (Χειροκροτήματα ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῆς ἀντιπολιτεύσεως).

§169ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, δὲν δύνασθε ὑμεῖς νὰ καθορίζητε τὸν τρόπον μὲ τὸν ὁποῖον θὰ ὁμιλήσῃ ἕκαστος βουλευτής. Αὐτὸ ἀποτελεῖ ἀντικοινοβουλευτικὴν πρᾶξιν. Ὁ κ. Κ. Σωτηρίου, ἔχει τὸν λόγον.

§170Κ. ΣΩΤΗΡΙΟΥ. Κύριοι συνάδελφοι, ὅλοι ὅσοι ἀνῆλθον εἰς τὸ βῆμα καὶ γενικώτερον ὅλαι αἱ πτέρυγες τῆς Βουλῆς, ἀνεγνώρισαν, ὅτι καθυστερεῖ ἡ ὑγειονομικὴ καὶ νοσοκομειακὴ περίθαλψις τῆς ὑπαίθρου. Ὅλοι γνωρίζομεν, ὅτι λείπουν ἰατροὶ καὶ χρειάζονται ἰατρεῖα, καὶ στὰ χωριὰ καὶ στοὺς μικροὺς συνοικισμοὺς καὶ ἰδιαιτέρως εἰς τὰ ὀρεινὰ χωριά. Αὐτὸ εἶναι τὸ πρόβλημα ὅπως τὸ ἔθεσεν ὁ ἀξιότιμος κ. ὑπουργὸς τῆς Προνοίας. Ἀλλὰ ποῖος εἶναι ὁ καλύτερος τρόπος διὰ νὰ θεραπευθῇ ἡ ἀνάγκη αὐτή; Τὸ ἄρθρον 14 τοῦ νομοσχεδίου ὁρίζει, ὅτι οἱ ἀπόφοιτοι τῶν ἰατρικῶν σχολῶν εἶναι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι πρέπει νὰ ἐπανδρώσουν τὰ νοσοκομεῖα καὶ τὰ ἀγροτικὰ ἰατρεῖα. Τὸ πρόβλημα εἶναι ἐὰν θὰ μπορέσουν νὰ ἐκτελέσουν αὐτὸ τὸ χρέος. Ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι δὲν εἶναι ὥριμοι δι’ αὐτὴν τὴν ἐργασίαν, ὅπως καὶ οἱ ἴδιοι λέγουν. Δὲν εἶναι ὥριμοι, διότι δὲν ἔχουν τὴν πρέπουσαν θεωρητικὴν καὶ πρακτικὴν μόρφωσιν. Ὁμιλῶν καὶ ἄλλοτε περὶ τῆς πανεπιστημιακῆς μορφώσεως, εἶχα τονίσει πὼς γενικὰ ἡ παιδεία δὲν εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἐκτελέσῃ τὸν προορισμόν της διότι δὲν ἐξοπλίζει τοὺς νέους διὰ τὸν ἀγῶνα τῆς ζωῆς. Τρία εἶναι τὰ βασικὰ ἐλαττώματα τῆς παιδείας ποὺ κορυφώνονται εἰς τὴν ἀνωτάτην παιδείαν. Τὸ πρῶτον εἶναι πὼς εἶναι ἀτομικιστική. Δὲν ἔχομεν κατανοήσει πὼς ἡ μόρφωσις εἶναι ἀπόλυτον δικαίωμα τῆς νεολαίας καὶ ὅτι εἶναι ἀπόλυτος ὑποχρέωσις τῆς κοινωνίας νὰ δώσῃ ὅλα τὰ μέσα εἰς τὴν νεολαίαν διὰ νὰ ἀναπτύξῃ ὅλες τὶς ἱκανότητες, τῆς δὲ πολιτείας νὰ ἀναλάβῃ ἐξ ὁλοκλήρου αὐτὸ τὸ βάρος. Ἡ νεολαία πάλιν ἔχει τὴν ὑποχρέωσιν νὰ προσφέρῃ εἰς ἀντιστάθμισμα τὰς ὑπηρεσίας της εἰς τὸ κοινωνικὸν σύνολον, εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαόν. Ἀντιθέτως, ἡ παιδεία μας καλλιεργεῖ τὸν ἀτομισμόν. Τὸ δεύτερον εἶναι, ὅτι ἡ μόρφωσις τῆς νεολαίας μας πάσχει ἀπὸ δύο ἐλαττώματα. Τὸ πρῶτον ἐλάττωμα εἶναι, ὅτι ἡ μόρφωσις εἶναι ποσοτική, διότι ἀποβλέπομεν εἰς τὸ πῶς νὰ μπουκώσωμεν τὸ μυαλὸ τῶν μαθητῶν καὶ σπουδαστῶν μὲ διάφορες γνώσεις, ἀνεξάρτητα ἂν αὐτὲς εἶναι χρησιμοποιήσιμες ἢ ἂν εἶναι ξεπερασμένες. Δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία, ὅτι σήμερα ἐσημειώθη πρόοδος εἰς τὰ Πανεπιστήμιά μας, ἀλλὰ παρὰ ταῦτα ἡ πρόοδος εἶναι πρόοδος εἰς τὴν ποσοτικὴν μάθησιν. Δὲν ὑπάρχει ποιοτικὴ μόρφωσις. Αὐτὸ θὰ πῇ πὼς οἱ καθηγηταὶ ἐνδιαφέρονται νὰ ἀποστείλουν εἰς τὴν Κοινωνίαν ἐπιστήμονας ὑδροκεφαλικούς. Δὲν καλλιεργοῦν τὸ ἐπιστημονικὸν πνεῦμα. Δὲν διδάσκουν ἀκόμη τοὺς σπουδαστὰς οὔτε πῶς πρέπει νὰ διαβάσουν ἕνα ἐπιστημονικὸν βιβλίον. Τὸ τρίτον χαρακτηριστικὸν γνώρισμα τῆς Παιδείας μας εἶναι, ὅτι ὑπάρχει διαζύγιον, χάσμα ἀγεφύρωτον, μεταξὺ θεωρίας καὶ πράξεως. Ἐὰν εἶχον τὸ ἐπιστημονικὸν πνεῦμα καλλιεργημένον, θὰ εἶχον καὶ τὴν ἔφεσιν νὰ παρακολουθήσουν καὶ νὰ καλλιεργήσουν τὴν ἐπιστήμην καὶ δὲν θὰ ὑπῆρχεν ὁ φόβος, ὅτι εἰς τὰ χωρία θὰ ἔπληττον ἀπὸ ἀνίαν. Ἐγὼ νομίζω, ὅτι τὴν νεολαίαν θὰ τὴν γηράσωμεν πρὶν μπῇ εἰς τὴν ἐπιστήμην. Οἱ νεαροὶ αὐτοὶ ἰατροὶ δὲν θὰ γίνουν ἱερεῖς τῆς ἐπιστήμης, δὲν θὰ μποῦν κἂν εἰς τὸν ναὸν τῆς ἐπιστήμης καὶ δὲν θὰ βλέπουν τὴν ὥραν νὰ περάσῃ ἡ τριετία διὰ νὰ φύγουν τὸ γρηγορώτερον. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι θὰ ἠδύνατο νὰ ἀντιμετωπισθῇ καλλίτερον ἡ κατάστασις, ἐὰν ἐπαίρναμεν πολλοὺς ἐκ τῶν ἐγκατεστημένων εἰς τὴν ἐπαρχίαν ἰατρῶν καὶ τοὺς ἐπείθαμεν νὰ δεχθοῦν νὰ πᾶνε εἰς τὰ ἀγροτικὰ ἰατρεῖα μὲ μίαν σύμβασιν καὶ μὲ ἱκανοποιητικοὺς οἰκονομικοὺς ὅρους. Διὰ νὰ εἶναι ὅμως ἱκανοποιητικοὶ οἱ ὅροι, χρειάζονται οἰκονομικαὶ θυσίαι. Χωρὶς δαπάνας δὲν γίνεται ἀντιφυματικὸς ἀγών. Σχετικὰ μὲ τοὺς ἀποφοίτους, πρέπει νὰ ληφθοῦν τὰ κατάλληλα μέτρα, διὰ νὰ γίνουν ἱκανοὶ νὰ ἀνταποκριθοῦν εἰς τὰς ὑποχρεώσεις ποὺ θὰ ἀναλάβουν. Καὶ πρῶτον ἀπ’ ὅλα πρέπει ἐπὶ δύο ἔτη νὰ μείνουν εἰς τὰς Ἀθήνας καὶ Θεσσαλονίκην καὶ νὰ ἀποκτήσουν τὴν εἰδικότητα τῆς γενικῆς ἰατρικῆς. Διότι οἱ νεαροὶ αὐτοὶ ἐπιστήμονες θὰ πρέπει νὰ ἀσκηθοῦν καὶ νὰ ξέρουν καὶ παθολογίαν καὶ μαιευτικὴν καὶ χειρουργικὴν κλπ. Ἀπαραίτητον νὰ τοὺς χορηγήσωμεν εἰδικὸν σπουδαστικὸν ἐπίδομα, πρὸς ἀπόκτησιν εἰδικότητος. Ἐν τῷ μεταξὺ τὸ Ὑπουργεῖον θὰ πρέπει νὰ ἱδρύσῃ τὰ κατάλληλα ἐπιστημονικὰ ἐπαρχιακὰ κέντρα καὶ ἀνάλογα μικρὰ ἀγροτικὰ ἰατρεῖα, ὥστε ὁ νέος ἰατρὸς νὰ ἔχῃ τὰ κατάλληλα ἐργαλεῖα καὶ τὴν βιβλιοθήκην του διὰ νὰ παρακολουθῇ τὴν ἐπιστήμην του. Ἐὰν δὲν ἐξασφαλίσωμεν αὐτὰς τὰς προϋποθέσεις, δὲν θὰ ἔχῃ ἐπιτυχίαν τὸ ἔργον αὐτό. Πρὸ παντὸς ὅμως, κ. Ὑπουργέ, φροντίστε οἱ Ἰατρικὲς Σχολὲς νὰ ἑνώσουν τὴν θεωρίαν μὲ τὴν πρᾶξιν. Χωρὶς αὐτὸ δὲν δύναται νὰ ἐπιτευχθῇ τίποτε.

§171ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Ἀθανασάκος, ἔχει τὸν λόγον.

§172Ε. ΑΘΑΝΑΣΑΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν πρόκειται νὰ ἀπασχολήσω τὴν Βουλήν, παρὰ μόνον δι’ ὀλίγων. Εἰς τὴν ἰδιαιτέραν ἐκλογικήν μου περιφέρειαν, τὴν Θεσπρωτίαν, ἔχουν προγραμματισθῆ 18 ἀγροτικὰ ἰατρεῖα καὶ ἐτέθησαν ἐν λειτουργίᾳ τὰ 9, τὰ δὲ ἄλλα 9 ἀναμένουν τὸ κατάλληλον ἐπιστημονικὸν προσωπικὸν διὰ νὰ λειτουργήσουν. Νομίζω, ὅτι δικαιοῦμαι νὰ διαβιβάσω πρὸς τὸν κ. ὑπουργὸν τὰ αἰσθήματα εὐγνωμοσύνης τῶν συμπατριωτῶν μου διὰ τὰ μέχρι σήμερον ἐπιτευχθέντα καὶ νὰ τονίσω, ὅτι ὁ ἀγροτικὸς πληθυσμὸς αἰσθάνεται ἰδιαιτέραν χαρὰν διὰ τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα λαμβάνονται ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως διὰ τὴν ὁλοκλήρωσιν τῆς ἰατροφαρμακευτικῆς του περιθάλψεως.

§173ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Τσιάρας, ἔχει τὸν λόγον.

§174Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Κύριοι βουλευταί, συμφωνοῦμεν ὅλοι, ὅτι πρέπει ὁπωσδήποτε νὰ συμπληρωθοῦν αἱ θέσεις τῶν ἀγροτικῶν ἰατρείων καὶ ἰδίᾳ τῶν ὀρεινῶν περιοχῶν. Ἡμεῖς, οἱ ὁποῖοι ἠγωνίσθημεν διὰ τὴν παροχὴν συντάξεως εἰς τοὺς ἀγρότας, θὰ ἦτο ὀξύμωρον τὸ σχῆμα, ἐὰν δὲν συμφωνούσαμεν διὰ τὴν παροχὴν καὶ πλήρους ἰατροφαρμακευτικῆς περιθάλψεως εἰς αὐτούς. Ἑπομένως, δὲν πιστεύω νὰ ὑπάρξῃ πτέρυξ ἢ καὶ βουλευτὴς ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ ποὺ νὰ μὴ συμφωνῇ μὲ τὴν ἐπάνδρωσιν δι’ ἐπιστημόνων τῶν ἀγροτικῶν ἰατρείων. Ὁ κ. ὑπουργὸς διεβεβαίωσεν ἡμᾶς, ὅτι εἰς τοὺς ἰατρούς, οἱ ὁποῖοι ἐπιθυμοῦν νὰ ἐπανδρώσουν τὰ ἀγροτικὰ ἰατρεῖα, θὰ παρέχεται ἀμοιβὴ μηνιαία 7 χιλιάδων δραχμῶν καὶ ὅμως, ὁ ἴδιος λέγει, ὅτι ὑπάρχουν 500 ἰατρεῖα ἐν τῇ χώρᾳ ἀκόμη ἄνευ ἰατρῶν. Αὐτὸς ἀκριβῶς εἶναι ὁ λόγος, διὰ τὸν ὁποῖον κατετέθη τὸ παρὸν νομοσχέδιον. Διὰ νὰ μὴ πηγαίνουν οἱ ἰατροὶ εἰς τὰ ἀγροτικὰ ἰατρεῖα, κύριοι βουλευταί, θὰ ὑπάρχῃ κἄποια αἰτία. Ἐξητάσθησαν τὰ αἴτια τῆς ἀπροθυμίας τῶν ἰατρῶν νὰ πλαισιώσουν τὰ ἀγροτικὰ ἰατρεῖα; Ἐὰν ναί, ἐθεραπεύθησαν αὐτὰ τὰ αἴτια καὶ πῶς; Ἂς ἐξετάσωμεν καὶ τὰ δύο, κύριοι συνάδελφοι. Ἡ μεγαλυτέρα αἰτία εἶναι τὸ κατάντημα ποὺ ἔχει τὸ χωριό, ἀπὸ ἀπόψεως οἰκονομικῆς ἐξαθλιώσεως. Τὸ χωριό, σὲ σύγκρισι μὲ τὰς πόλεις, εἶναι πραγματικὴ κόλασις. Δὲν προσφέρει οὔτε οἰκονομικὴν ἱκανοποίησιν, οὔτε καὶ ἄλλην τινὰ ψυχαγωγίαν.

§175Ι. ΛΑΥΡΕΝΤΙΔΗΣ. Πότε ἦτο καλλίτερον;

§176Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Ἀπὸ πενταετίας καὶ ἐδῶ, ἡ οἰκονομία τῶν ἀγροτῶν χειροτερεύει διαρκῶς. Ἄλλωστε, τώρα, κ. συνάδελφε, ἔχομεν πληθώραν ἐπιστημόνων καὶ ἡ Πολιτεία εἶναι ὑποχρεωμένη νὰ τοὺς κατανείμῃ εἰς ὅλα τὰ διαμερίσματα, διὰ νὰ ἐξυπηρετηθοῦν ὅλοι γενικῶς οἱ ἀγρόται. Μὲ αὐτήν, λοιπόν, τὴν κατάστασιν τοῦ χωρίου, οἱ ἰατροὶ δὲν πᾶνε στὸ χωριό, διότι οἱ ἀγρόται ἀντὶ νὰ δίδουν εἰς τὸν ἰατρὸν οἰκονομικὴν τακτοποίησιν ἔναντι τῶν παροχῶν του, αὐτοὶ θὰ ζητοῦν ἀπὸ τὸν ἰατρὸν δανεικά. Ἐφ’ ὅσον ὑπὸ τὰς συνθήκας αὐτὰς δὲν πηγαίνουν πεπειραμένοι ἰατροὶ εἰς τὰ χωριά, ἐπιστρατεύομεν τοὺς τελειοφοίτους τῶν Πανεπιστημίων νὰ πᾶνε αὐτοὶ εἰς τὰ χωριά. Ἀλλά, κύριοι συνάδελφοι, δὲν ὑπάρχει μεγαλύτερον κακὸ ποὺ ἠμποροῦμεν νὰ κάνωμεν εἰς αὐτὰ τὰ παιδιά. Διότι εἰς τὰ χωριά, λόγῳ τῆς ἀνίας καὶ τῆς ἀπομονώσεως, ὁ ἰατρὸς ὡς μόνην ψυχαγωγίαν θὰ ἔχῃ καὶ αὐτός, ὅπως καὶ ὁ ἀγρότης τὴν χαρτοπαιξίαν καὶ τὴν οὐζοποσίαν καὶ πάντα ταῦτα, λόγῳ τῆς οἰκονομικῆς ἀθλιότητος ποὺ ἐπικρατεῖ σ’ ὅλα γενικῶς τὰ χωριά μας. Δυστυχῶς, κύριοι συνάδελφοι, ἡ οἰκονομικὴ ἐξαθλίωσις εἶναι γενικευμένη καὶ τίποτε δὲν προσφέρουν εἰς τὸν ἐπιστήμονα ποὺ θὰ ἐγκατασταθῇ ἐκεῖ εἴτε οἰκειοθελῶς, εἴτε ἀναγκαστικῶς, ὡς προβλέπει ὁ παρὼν νόμος. Ἡ προτεινομένη λύσις πρέπει νὰ εἶναι ἡ τελευταία λύσις τῆς ἐπανδρώσεως τῶν ἀγροτικῶν ἰατρείων ἀναγκαστικῶς. Πρῶτα πρέπει ἡ Κυβέρνησις νὰ δημιουργήσῃ κίνητρα ποὺ θὰ κάμουν τοὺς καλοὺς ἐπιστήμονας ἰατροὺς νὰ πᾶνε εἰς τὰ χωριά. Ἐάν, παρὰ τὴν δημιουργίαν εὐνοϊκῶν ὅρων, δὲν πᾶνε οἱ ἰατροὶ εἰς τὰ χωριά, τότε συμφωνῶ καὶ ἐγὼ νὰ ἐπιστρατευθοῦν οἱ νέοι, ἀφοῦ ἐξασφαλισθοῦν εἰς αὐτοὺς ὅλαι ἐκεῖναι αἱ προϋποθέσεις ποὺ ἔθεσεν ὁ ἀξιότιμος Ἀρχηγὸς τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων. Χρειάζεται, πρῶτον, ἱκανοποιητικὸς μισθός, διότι ὁ ἰατρὸς ἔχει οἰκογένειαν, ἔχει σπίτι, ἔχει δαπάνας μετακινήσεως, ἔχει ἀξιώσεις ἀπὸ τὴν ζωήν. Κύριοι βουλευταί, ὅταν ἕνας ἐπιστήμων ἰατρὸς θέλῃ διὰ νὰ τελειώσῃ τὴν ἐπιστήμην του μὲ τὴν στρατιωτικὴν ὑποχρέωσιν καὶ τὰ 3 χρόνια τῆς ὑπαίθρου, 11 περίπου χρόνια, δὲν ἠμπορεῖτε νὰ τὸν ἐξαποστέλλετε εἰς ἕνα ὀρεινὸ χωριὸ χωρὶς πρῶτα νὰ τὸν ἱκανοποιῆτε οἰκονομικῶς. Πρέπει ἡ Πολιτεία νὰ βρῇ τὰ μέσα τὰ οἰκονομικά. Διότι ἕνας ἰατρὸς ὁπωσδήποτε πρέπει νὰ ἔχῃ μισθὸν τὸ ὀλιγώτερον 7.000 δραχμῶν, ὅταν ἔχῃ αὐτὲς τὶς ἀνάγκας καὶ τὰ μέσα αὐτὰ τὰ οἰκονομικὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξουν, ἂν ὑπάρξῃ θέλησις, σὲ ἕνα προϋπολογισμὸν 19 δισεκατομμυρίων δραχμῶν.

§177Ι. ΠΡΟΚΟΠΙΔΗΣ. Ὁ καθηγητὴς ποὺ εἶναι καὶ αὐτὸς ἐπιστήμων, πόσα παίρνει, ὅταν πάῃ εἰς τὴν ἐπαρχίαν νὰ διδάξῃ;

§178Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Δὲν μὲ ἐνδιαφέρει, κ. συνάδελφε, πόσα παίρνει ὁ κ. καθηγητὴς ποὺ κάθεται εἰς τὴν πόλιν, ἐδῶ μιλοῦμεν διὰ τοὺς ἰατροὺς ποὺ πρόκειται νὰ ζήσουν εἰς τὰ χωριά, ἔπειτα ἀπὸ μιὰ προσπάθεια ἐπιστημονικὴ ἕνδεκα ὁλοκλήρων ἐτῶν.

§179Ι. ΠΡΟΚΟΠΙΔΗΣ. Ὁ ἰατρός, κ. συνάδελφε, εἶναι ἐλεύθερος ἐπαγγελματίας καὶ ἠμπορεῖ νὰ ἀσκήσῃ ἐλευθέρως τὸ ἐπάγγελμά του καὶ εἰς τὸ χωριό.

§180Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Ὁμολογῶ, ὅτι μοῦ κάμει κατάπληξιν αὐτὸ τὸ ὁποῖον εἴπατε, κ. συνάδελφε, ὅταν γνωρίζετε, ὅτι στὰ χωριὰ δὲν ὑπάρχει οἰκονομικὴ δυνατότης νὰ ἱκανοποιηθῇ ὁ ἰατρὸς πέραν τοῦ μισθοῦ του, λόγῳ τῆς ἐλευθερίας τοῦ ἐπαγγέλματος. Πέραν τοῦ μισθοῦ, νομίζω, ὅτι θὰ πρέπει νὰ ἐξασφαλίσωμεν στὸν ἐπιστήμονα ἰατρὸν ἀνθρώπινο σπίτι καὶ ἀνθρώπινο ἰατρεῖο. Δὲν ἠμπορεῖ ὁ ἰατρὸς νὰ μὴ ἔχῃ ἐξασφαλισμένη αὐτὴν τοὐλάχιστον τὴν στοιχειώδη ἄνεσιν, διὰ τὴν οἰκογένειά του.

§181Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε συνάδελφε, ἀπὸ ποῦ κατάγεται αὐτός; Σεῖς, ἀπὸ ποῦ κατάγεσθε;

§182Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Τὶ λέτε, κ. Παπαρρηγόπουλε; Θέλετε ἕνα ἐπιστήμονα νὰ τὸν στέλλετε νὰ κατοικήσῃ εἰς τὸ καλύβι, ἐκεῖ ποὺ εἶναι καταδικασμένος νὰ ζῇ σήμερα, ἀτυχῶς, ὁ ἀγρότης μας; Ὄχι, δὲν θὰ πάῃ. Θὰ προτιμήσῃ κι’ αὐτὸς νὰ μείνῃ στὴν Ἀθήνα. Πέραν ἀπὸ τὸ κατάλληλον σπίτι, νομίζω, ὅτι θὰ πρέπει ἡ Πολιτεία νὰ ἐξασφαλίσῃ εἰς τὸν ἰατρὸν τὸ μέσον τῆς κινήσεως διὰ νὰ ἐπικοινωνῇ ἐλευθέρως καὶ ἀνέτως μὲ τὰ χωριὰ τῆς δικαιοδοσίας του καὶ νὰ ἐξυπηρετῇ ταὐτοχρόνως καὶ τὰς ἀνάγκας τῆς οἰκογενείας του, ἐννοῶ τὸ αὐτοκίνητόν του, χωρὶς καμμίαν φορολογικὴν ἐπιβάρυνσιν. Δὲν ἠμπορεῖ ὁ ἰατρὸς νὰ σταλῇ σὲ ἕνα χωριὸ χωρὶς νὰ ἔχῃ τὸ μέσον τῆς ἐπικοινωνίας μὲ τὸν ἄλλον κόσμον. Ἂν αὐτὰ δὲν ἐξασφαλισθοῦν, τότε τὸν καταδικάζομεν σὲ μαρασμό. Ἐπίσης, θὰ πρέπει ὁ ἰατρὸς ποὺ ὑπηρετεῖ εἰς τὴν ὕπαιθρον νὰ προτιμᾶται πάντοτε εἰς τὴν συμπλήρωσιν τῶν κενῶν θέσεων τῶν πόλεων. Αὐτὰ εἶναι ἐκεῖνα, ποὺ θὰ κινήσουν τὸ ἐνδιαφέρον τῶν ἰατρῶν νὰ πᾶνε εἰς τὰ χωριά. Ἐὰν δὲν πᾶνε, παρὰ ταῦτα ὅλα, τότε καὶ μόνον εἰς κατάστασιν ἀνάγκης δέχομαι τὸ νομοσχέδιον αὐτό, ὑπὸ τὸν ὅρον, ὅτι ἡ διετία τὴν ὁποίαν θὰ ὑπηρετήσῃ ὁ νέος εἰς τὸ χωριὸ νὰ συμψηφισθῇ μὲ τὴν στρατιωτικήν του ὑποχρέωσιν. Ἂν ἐπιμείναμεν πέραν τῆς τριετίας τοῦ φοιτητοῦ καὶ τὴν ὕπαιθρον νὰ ὑπηρετήσῃ καὶ ἄλλα δύο ἢ τρία ἔτη καὶ τοῦ στρατοῦ, πολὺ φοβοῦμαι, ὅτι κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ὁ φοιτητὴς αὐτὸς θὰ ξεχάσῃ καὶ ἐκεῖνα ποὺ ἔμαθε εἰς τὸ Σχολεῖον καὶ ὅλα τὰ ὄνειρά του θὰ ναυαγήσουν.

§183ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Π. Ξενοδοχειάρης.

§184Π. ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΑΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ συγχαρῶ τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Προνοίας, διότι διὰ τῆς τροπολογίας του, τὴν ὁποίαν εἰσάγει εἰς ἄρθρον 14 εἰς τὸ συζητούμενον νομοσχέδιον, τακτοποιεῖται ἐπὶ τέλους, ἕνα μέγα θέμα καὶ ἐκπληροῦται ἡ ἐπιθυμία τῶν ἀγροτῶν μας, οἱ ὁποῖοι ἐπὶ τόσα ἔτη ταλαιπωροῦνται. Εἶναι γνωστόν, κ. συνάδελφοι, εἰς ὅλους σας, ὅτι οἱ λεγόμενοι καλοὶ ἰατροὶ τῶν πόλεων καὶ οἱ καλῶς ἀμειβόμενοι, οὐδέποτε δέχονται νὰ μεταβοῦν στὴν ἐπαρχίαν νὰ ἐπανδρώσουν τὰ κοινοτικὰ καὶ τὰ ἀγροτικά μας ἰατρεῖα. Δὲν θὰ συμφωνήσω μὲ τὸν προλαλήσαντα συνάδελφον κ. Τσιάραν, ὑποστηρίξαντα, ὅτι τὰ χωριά μας εἶναι μαραζωμένα καὶ ὅτι οἱ ἰατροὶ τῶν κοινοτικῶν ἰατρείων δὲν περνοῦν καλὰ καὶ δὲν βγάζουν χρήματα. Ἐπ’ αὐτοῦ, εἶμαι εἰς θέσιν, κύριοι συνάδελφοι, νὰ σᾶς διαβεβαιώσω, ὅτι εἰς τὴν ἰδιαιτέραν μου περιφέρειαν, τὴν Μυτιλήνην καὶ τὴν Λῆμνον, οἱ ἰατροὶ ὄχι μόνον δὲν κακοπερνοῦν, ἀλλὰ ἀποκτοῦν καὶ χρήματα τόσα, ὥστε ἔρχονται μετὰ 5 καὶ 10 χρόνια εἰς τὰς Ἀθήνας καὶ ἀγοράζουν διαμερίσματα. Συγχαίρω, λοιπόν, τὸν κ. ὑπουργὸν διὰ τὴν τροπολογίαν του καὶ τὴν Κυβέρνησιν, διότι θὰ ἱκανοποιῇ ὁλόκληρον τὸν ἀγροτικὸν κόσμον ποὺ ἔχει ἀνάγκην τῆς ἰατροφαρμακευτικῆς περιθάλψεως.

§185Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Κύριε συνάδελφε, ὑπάρχουν φοιτηταὶ τελειόφοιτοι, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἔμμισθοι βοηθοὶ καὶ ὑποβοηθοί.

§186ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Ἀρβανιτάκις, ἔχει τὸν λόγον.

§187Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Ἐὰν ὑπάρχουν φοιτηταὶ βοηθοί ἢ ὑποβοηθοὶ ἔμμισθοι εἰς τὰς Πανεπιστημιακὰς κλινικάς, τότε λυποῦμαι δι’ αὐτό, διότι ὑπάρχουν τόσοι ἰατροί, οἱ ὁποῖοι ἐπιζητοῦν τὰς θέσεις αὐτὰς καὶ ἐκλιπαροῦν νὰ διορισθοῦν. Ἄρα, ἐὰν ὑπάρχουν ἔμμισθοι φοιτηταί, αὐτοὶ εἶναι τὰ σαΐνια ποὺ δὲν θὰ πᾶνε εἰς τὴν ἐπαρχίαν, καὶ θὰ γίνουν μίαν ἡμέραν καὶ καθηγηταὶ Πανεπιστημίου, ὡς συνήθως.

§188ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Ράλλης, ἔχει τὸν λόγον.

§189Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, πολλοὶ κυβερνητικοὶ βουλευταὶ συνηγοροῦμεν ὑπὲρ τῆς διαγραφῆς τῆς διατάξεως αὐτῆς ποὺ ἐπρότεινεν ὁ κ. Ἀρβανιτάκις, διὰ λόγους ἰσότητος. Εἶναι ἀνάγκη ὅλοι οἱ ἰατροὶ νὰ μεταβοῦν καὶ νὰ ὑπηρετήσουν εἰς τὴν ὕπαιθρον. Ἐλπίζω, καθὼς καὶ ἄλλοι κυβερνητικοὶ συνάδελφοι, ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς θὰ δεχθῇ τὴν διαγραφὴν τῆς διατάξεως.

§190Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Κύριε συνάδελφε, χαίρομαι ποὺ συμφωνεῖτε νὰ διαγραφῇ ἡ διάταξις. Θὰ ἤθελα, ὅμως, καὶ πάλιν νὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργόν, νὰ μὴ στέλλωνται οἱ ἀποφοιτήσαντες τοῦ Πανεπιστημίου ἰατροὶ εἰς τὴν ὕπαιθρον, ἐὰν προηγουμένως δὲν ὑπηρετήσουν ἐπὶ ἓν καὶ ἥμισυ τοὐλάχιστον ἔτος εἰς νοσοκομεῖα τῶν Ἀθηνῶν, τοῦ Πειραιῶς καὶ τῆς Θεσσαλονίκης ἢ τῶν ἄλλων μεγάλων πόλεων. Μὴ τοὺς στέλλετε, κ. Ὑπουργέ, ἀδαεῖς εἰς τὴν ὕπαιθρον, διότι θὰ προξενήσητε κακὸν εἰς τοὺς ἀγρότας.... Καταρτίσατέ τους στοιχειωδῶς τοὐλάχιστον εἰς τὰς 3 εἰδικότητας ἐπὶ ἓν 6μηνον εἰς ἑκάστην.

§191Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Κύριε συνάδελφε, ἐγὼ πιστεύω, ὅτι οἱ ἰατροὶ αὐτοὶ εἶναι ἱκανοὶ νὰ καταλάβουν τὰς θέσεις ἰατρῶν εἰς τὰ ἀγροτικὰ ἰατρεῖα, διότι ἐγὼ τοὺς θέλω, κυρίως, διὰ τὴν πρόληψιν τῆς ἀσθενείας. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ὅμως, θὰ πάῃ καὶ ἐπὶ ἓν ἔτος νὰ ὑπηρετήσῃ εἰς ἐπαρχιακὸν νοσοκομεῖον, τὸ ὁποῖον θὰ εἶναι πλαισιωμένον μὲ ὅλα τὰ ἀπαραίτητα ἐφόδια καὶ μὲ τὸ κατάλληλον ἐπιστημονικὸν προσωπικόν.

§192Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Ἐάν, κ. Ὑπουργέ, ὑπηρετήσουν ἐπὶ ἓν ἔτος εἰς πλαισιωμένα νοσοκομεῖα, ἔστω καὶ εἰς τὴν ὕπαιθρον, δὲν ἔχω ἀντίρρησιν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἐὰν αὐτὸ εἶναι ἡ σκέψις σας, θὰ πρέπει νὰ γραφῇ εἰς τὸν νόμον μία τροπολογία, πῶς θὰ γίνωνται αἱ ἀπαλλοτριώσεις, διότι νὰ εἶσθε βέβαιοι, ὅτι θὰ χρειασθοῦν αἱ ἐπεκτάσεις τῶν νεκροταφείων εἰς τὰ χωριὰ ποὺ θὰ ὑπηρετοῦν ἰατροί, χωρὶς καμμίαν νοσοκομειακὴν κατάρτισιν, ἔτσι ἔλεγεν ὁ ἀείμνηστος Καθηγητὴς Σακόρραφος, εἰς ἐκείνους ποὺ ἤθελον νὰ μεταβοῦν χωρὶς ἐξάσκησιν νοσοκομειακὴν εἰς τὰ χωριά των.

§193Ν. ΕΞΑΡΧΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ Κόμμα τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων, διὰ τοῦ Ἀρχηγοῦ του καὶ διὰ τῶν συναδέλφων κ.κ. Μπακοπούλου καὶ Κοκκέβη, ἔλαβε θέσιν ἐπὶ τῆς ὑπὸ κρίσιν τροπολογίας.

§194Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπιμένω εἰς τὰς ἀπόψεις μου καὶ θὰ ἤθελα νὰ προσθέσω ταῦτα: Ὁ σεβαστός μου Πρόεδρος κ. Παπανδρέου, ἐδήλωσε προηγουμένως, ὅτι εἰς τοὺς νέους, ποὺ θὰ πᾶνε στὶς ἐπαρχίες διὰ νὰ πλαισιώσουν τὰ ἀγροτικὰ ἰατρεῖα, θὰ ἔπρεπε τὸ Κράτος νὰ φθάσῃ καὶ μέχρι τῆς χορηγήσεως ὑποτροφιῶν, διὰ νὰ τοὺς ἱκανοποιήσῃ καὶ νὰ ἀναγκασθοῦν νὰ πᾶνε. Ὄχι μονάχα δὲν προβλέπεται τέτοιο πρᾶγμα, ἀλλ’ ἀπ’ ὅ,τι διαβάζω ἐδῶ, τῶν νέων αὐτῶν, ποὺ πρόκειται νὰ πλαισιώσουν τὰ ἀγροτικὰ ἰατρεῖα, τοὺς σταματοῦμεν μιὰ γιὰ πάντα τὴν ἐπιστημονικὴν ἐξέλιξιν. Αὐτὸ τὸ συμπέρασμα βγάζω ἐγὼ καὶ νὰ δοῦμε τὶ θὰ πῇ ὁ κ. ὑπουργός. Διότι λέγει τὸ νομοσχέδιον: «Τῶν διατάξεων τῆς παρούσης παραγράφου ἐξαιροῦνται οἱ ἐπιμεληταί, βοηθοὶ καὶ οἱ ἐκτελοῦντες ἐπιστημονικὰς ἐργασίας ...... (ἀναγινώσκει) ......». Δηλαδή, αὐτοὶ θὰ παραμείνουν στὰς Ἀθήνας γιὰ νὰ πάρουν καὶ τὶς ὑποτροφίες καὶ τὰ πάντα. Τὶ σόϊ ἐπιμελητὴς θὰ εἶναι αὐτός, ποὺ θὰ βγῇ ἀπόψε ἀπὸ τὸ Πανεπιστήμιον καὶ αὔριον τὸ πρωΐ θὰ εἶναι ἐπιμελητής; Πρὸς Θεοῦ, τὶ σημαίνει αὐτό; Τὶ εἶναι αὐτὸ τὸ πρᾶγμα. Καί, παρακάτω, τὶ σόϊ βοηθὸς θὰ εἶναι σὲ Πανεπιστημιακὴ Κλινική, ποὺ θὰ διδάσκῃ φοιτητάς; Καὶ πόσοι βοηθοὶ θὰ εἶναι αὐτοί, ποὺ θὰ ἀσχοληθοῦν μὲ ἐπιστημονικὰς ἐργασίας; Πᾶτε μιὰ γιὰ πάντα νὰ ἀπομονώσητε ὅλα αὐτὰ τὰ παιδιὰ ποὺ δὲν διαθέτουν μέσα, διὰ νὰ ἐπικρατήσουν ἐκεῖνοι, ποὺ μὲ τὶς διάφορες μεθόδους ἐπικρατοῦν. Ἐκεῖνοι, ποὺ οἱ καθηγηταὶ θὰ θεωρήσουν ὅτι εἶναι κατάλληλοι νὰ κάμουν ἐργασίες. Πῶς θὰ εἶναι κατάλληλοι, ἂν δὲν μποῦν στὴν κλινικὴ γιὰ νὰ κρίνῃ ὁ καθηγητής; Πότε θὰ τὸ δείξουν αὐτὸ τὸ πρᾶγμα; Ποῦ τοὺς ξεύρει ὁ καθηγητής; Ὁ καθηγητὴς πρέπει νὰ τοὺς βάλῃ στὴν κλινικὴ ἕνα, δύο, τρία χρόνια καὶ μετὰ νὰ βγάλῃ συμπέρασμα, ὅτι αὐτὸς ὁ νέος εἶναι κατάλληλος νὰ διεκδικήσῃ ἐπιστημονικὴν καριέρα. Τώρα, ὅμως; Τώρα, λέμε: Πηγαίνετε σεῖς, κορόϊδα, στὸ χωριό, τὴν Ἀθήνα δὲν θὰ τὴν δῆτε ποτέ. Γιατὶ γράφομεν παρακάτω: Ἄν δὲν ἔχουν τὴν διετίαν στὰ χωριά, δὲν ἔχουν δικαίωμα νὰ γίνουν ὑποβοηθοί, βοηθοὶ καὶ ἐπιμεληταί. Ἀλλά, πῶς θὰ γίνουν τότε, ἀφοῦ τὶς θέσεις, εἰς τὸ μεταξύ, θὰ τὶς ἔχουν καταλάβει τὰ ξεφτέρια; Τὶ θέσεις θὰ διεκδικήσουν αὐτοί, ποὺ θὰ γυρίσουν ἀπὸ τὰ χωριὰ στὴν Ἀθήνα; Ξεύρετε, ὅμως, γιατὶ τοὺς στέλνομεν αὐτοὺς στὰ χωριά; Διότι οἱ ἰθύνοντες τὴν ἰατρικήν, ἐπειδὴ συνήθως ἔχει γίνει κληρονομικὸ τὸ πρᾶγμα ἐκεῖ μέσα —ἢ ὁ γυιὸς ἢ ὁ ἀνεψιὸς ἢ ὁ ἐξάδελφος θὰ γίνῃ καθηγητής— σοῦ λένε: Μήπως βγῇ κανεὶς ἱκανὸς ἀπὸ τὸ χωριὸ καὶ διεκδικήσει τὴν ἕδρα τοῦ καθηγητοῦ; Ἄς τοὺς στείλωμεν, λοιπόν, ἀπὸ ἐκεῖ ποὺ ἦλθαν. Ἐνῷ θὰ ἔπρεπε, κ. Ὑπουργέ, ἀντικειμενικὰ ἐξετάζοντες τὸ ζήτημα, νὰ ἐλέγατε: Οὔτε τελειόφοιτοι, οὔτε ξετελειόφοιτοι: «Οὐδεὶς θὰ γίνῃ βοηθός, οὐδεὶς ἐπιμελητής, οὔτε καθηγητής, ἂν δὲν ἔχῃ διετῆ ὑπηρεσίαν εἰς τὴν ὕπαιθρον». Ἀλλὰ νὰ τηρηθῇ αὐτὸ τὸ πρᾶγμα. Καὶ τότε, αὐτομάτως θὰ ἐπλαισιώνατε τὴν ὕπαιθρον μὲ πεπειραμένους ἰατρούς, πρὸς ὠφέλειαν καὶ τῶν ἰδίων, ἀλλὰ καὶ τῶν ἀγροτικῶν περιφερειῶν.

§195Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Τουλάχιστον, ὡς ἰατρός, γνωρίζετε, ὅτι οἱ Πανεπιστημιακοὶ καὶ ἐργαστηριακοὶ βοηθοὶ δὲν δημιουργοῦνται ἀμέσως καὶ αὐτομάτως. Θὰ πρέπει νὰ ἔχουν προεργασίαν ἐπιστημονικὴν καὶ πρὸ τοῦ διπλώματός των ἐπὶ μίαν διετίαν τοὐλάχιστον, διὰ νὰ πάρουν θέσιν ὑποβοηθοῦ. Ἄλλωστε, αἱ θέσεις αὐταὶ εἶναι ἐντελῶς περιωρισμέναι εἰς ἑκάστην Σχολήν. Διὰ τῆς διατάξεως ἠθελήσαμεν νὰ ὑπάρξῃ μία ἱεραρχία τῆς καριέρας αὐτῆς καὶ νὰ μὴ ἀπογυμνώσωμεν τὰ ἐργαστήρια. Αὐτὴ καὶ μόνον εἶναι ἡ πρόθεσίς μας. Δὲν ὑπάρχει πρόθεσις καλύψεως οἱουδήποτε. Δι’ αὐτό, ἂν θέλῃ ἡ Βουλὴ νὰ τὸ ἀπαλείψωμεν, οὐδὲν ἐνδιαφέρον ἔχομεν.

§196Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἀπορῶ καὶ ἐξίσταμαι, πῶς ὁ κ. ὑπουργός, ἰατρὸς καὶ αὐτός, ἔπεσεν εἰς τὸ ὀλίσθημα νὰ εἴπῃ εἰς ἐμέ, ἰατρόν, πῶς γίνονται οἱ βοηθοὶ καὶ οἱ ἐπιμεληταί. Οὐδεμίαν σχέσιν ἔχει ὁ φοιτητὴς μὲ τὴν κλινικήν. Ὁ φοιτητὴς δὲν γίνεται βοηθός. Οὐαὶ καὶ ἀλλοίμονον, ἂν οἱ Πανεπιστημιακοὶ βοηθοὶ καὶ ἐπιμεληταὶ ποὺ διδάσκουν καὶ ἐξασκοῦν τοὺς φοιτητὰς εἶναι καὶ οἱ ἴδιοι φοιτηταί. Ἐπιμένων, ὅμως, ἐπὶ τῆς ἐπανδρώσεως τῶν ἰατρείων τῆς ὑπαίθρου, ἐπιθυμῶ νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τῆς Βουλῆς καὶ τοῦ κ. ὑπουργοῦ, ἐπὶ τῶν συνταξιούχων ἐκείνων ἰατρῶν, οἱ ὁποῖοι συνταξιοδοτοῦνται ἐκ τοῦ Δημοσίου Ταμείου καὶ ἐπειδὴ ἀπαιτεῖται, κατὰ τὸ Σύνταγμα, διὰ τὴν περίπτωσιν αὐτὴν γνωμοδότησις τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου, ὡς εἶναι φυσικόν, οἱ ἰατροὶ αὐτοὶ δὲν θὰ καταστῇ δυνατὸν νὰ περιληφθοῦν εἰς τὸ παρὸν νομοσχέδιον. Θὰ παρακαλέσω, συνεπῶς, τὸν κ. ὑπουργόν, νὰ προκαλέσῃ τὴν κατάθεσιν εἰδικοῦ νομοσχεδίου παρὰ τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν καὶ γνωμοδότησιν τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου, ὥστε νὰ περιληφθοῦν καὶ οἱ ἰατροὶ αὐτοί.

§197ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Οἰκονομίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§198Π. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι τὸ σημεῖον ἐκεῖνο τῆς τροπολογίας, τὸ ὁποῖον ἐδέχθη τὴν ἐπίθεσιν τοῦ κ. Ἀρβανιτάκι καὶ μερικῶν ἄλλων συναδέλφων, δὲν ἀποβλέπει εἰς ἄλλο τί, παρὰ εἰς μίαν ἀποκλειστικῶς καὶ μόνον ἐπιστημονικὴν σκοπιμότητα. Εἶναι γνωστόν, ὅτι ἡ φοίτησις εἰς τὴν ἰατρικὴν εἶναι ἑξαετής. Ὑπάρχουν, ὅμως, καὶ ὡρισμένοι φοιτηταί, οἱ ὁποῖοι δὲν ἀποφοιτοῦν εἰς τὸ 6ον ἔτος, ἀλλά, διότι εἶναι ἀμελεῖς καθυστεροῦν τὴν φοίτησίν των ἐπὶ ἕνα ἢ δύο ἔτη ἀκόμη. Ὑπάρχουν, ὅμως, καὶ ὡρισμένοι φοιτηταὶ ἐπιμελεῖς, οἱ ὁποῖοι, κατὰ τὸν χρόνον τῆς φοιτήσεώς των, ἐγγράφονται καὶ ὡς βοηθοὶ καθηγητῶν, διὰ τῆς μελέτης δὲ καὶ ἐπιμελείας των κατορθώνουν νὰ τελειώσουν εἰς τὸ ἕκτον ἔτος καὶ ὅταν ἀποφοιτήσουν εἶναι ἄριστοι ἐπιστήμονες, βοηθοὶ καὶ ἐπιμεληταί. Αὐτήν, συνεπῶς, τὴν ἐλαχίστην μειονότητα τῶν μελετητῶν καὶ ἐπιμελῶν φοιτητῶν, ἀπέβλεπε νὰ ἐξυπηρετήσῃ ἡ τροπολογία. Διὰ τοῦτο, νομίζω, ὅτι ὁ κ. ὑπουργός, δὲν πρέπει νὰ ἀπαλείψῃ τὴν διάταξιν αὐτήν, ἀλλ’ ἀντιθέτως, νὰ τὴν διατηρήσῃ, διότι εἶναι ἀναγκαία ὡς ὕπαρξις στοιχείου ἁμίλλης μεταξὺ τῶν ἐπιμελῶν φοιτητῶν.

§199Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, καὶ ἐὰν ἀκόμη, χάρις εἰς τὴν τροπολογίαν αὐτήν, ἐπρόκειτο ἡ Ἑλλὰς νὰ χάσῃ μεταξὺ τῶν ἐπιμελῶν αὐτῶν φοιτητῶν, ἕνα νέον Ἀσκληπιὸν ἢ Ἱπποκράτην καὶ πάλιν, νομίζω, ὅτι, χάριν τῆς ἰσότητος καὶ ἴσης μεταχειρίσεως πρέπει νὰ καταργηθῇ. Καὶ συνεπῶς, ὀρθῶς ὁ κ. ὑπουργὸς ἀπεδέχθη τὴν ἀπάλειψιν.

§200ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Πλατῆς, ἔχει τὸν λόγον.

§201Γ. ΠΛΑΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπειδὴ ὁ ἀξιότιμος κ. Ἀρχηγὸς τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων ἐπὶ τῆς παραγράφου 1 τῆς τροπολογίας ὑπέδειξεν ἕνα χρονικὸν ὅριον μειώσεως τῆς ἐπὶ διετίαν ἀσκήσεως τοῦ ἐπαγγέλματος τοῦ ἰατροῦ εἰς τὴν ὕπαιθρον, θὰ παρεκάλουν καὶ ἐγώ, ἐὰν ἦτο δυνατόν, τὸ χρονικὸν αὐτὸ ὅριον νὰ μειωθῇ εἰς 1½ ἔτος.

§202ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Μπακόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§203Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ ἡμεῖς, κ. Πρόεδρε, συμφωνοῦμεν πρὸς τὴν ἄποψιν τοῦ κ. Ἀρβανιτάκι καὶ συντασσόμεθα μὲ τὴν ἀπάλειψιν τῆς διατάξεως. Τὸ γεγονὸς καὶ μόνον, ὅτι πλειὰς κυβερνητικῶν βουλευτῶν καὶ βουλευτῶν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ὑπέδειξε τὴν ἀνάγκην τῆς ἀπαλείψεως τῆς διατάξεως αὐτῆς ἀποδεικνύει τὸ γεγονός, ὅτι πρέπει νὰ ὑπάρξῃ ἴση μεταχείρισις διὰ νὰ μὴ γεννηθῇ τὸ παράπονον εἰς τοὺς ἀποστελλομένους νὰ ἐπανδρώσουν τὴν ἐπαρχίαν ἰατρούς, ὅτι ἔτυχον τῆς ἀνίσου αὐτῆς μεταχειρίσεως. Τὸ ὅτι ἀποτελεῖ μεμονωμένην ἐξαίρεσιν πρὸς ἐπιβράβευσιν ἐπιμελῶν τινων φοιτητῶν, ὡς ἀνέφερε πρὸ ὀλίγου ὁ κ. Οἰκονομίδης, δὲν ἀποτελεῖ στοιχεῖον διὰ νὰ ἐπιβάλωμεν ἄνισον μεταχείρισιν μεταξὺ Ἑλλήνων ἰατρῶν. Ὡς ἐκ τούτου, ὀρθῶς ὁ κ. ὑπουργὸς ἀπεδέχθη τὴν πρότασιν τοῦ Ἀρβανιτάκι, ὁ ὁποῖος μάλιστα, σφόδρα ἠναντιώθη κατὰ τῆς ὅλης τροπολογίας, καὶ εἶναι πρὸς τιμήν του, ὅτι παρὰ ταῦτα, ἀπεδέχθη τὴν πρότασιν τοῦ κ. Ἀρβανιτάκι, διὰ τὴν ἀπάλειψιν τῆς διατάξεως.

§204Π. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, κακῶς, κάκιστα ὁ κ. Μπακόπουλος ἔκαμε τὸν ὑπαινιγμὸν περὶ ἐξυπηρετήσεως ἑνὸς ἢ δύο προσώπων ὑπὸ τῆς τροπολογίας καὶ ὅτι δῆθεν τοῦτο ἐλέχθη παρ’ ἐμοῦ. Διαμαρτύρομαι ἐντόνως, κ. Πρόεδρε, διότι ἐγὼ δὲν ἀνεφέρθην εἰς ἀριθμὸν προσώπων, ἀλλ’ εἶπον, ὅτι ὑπάρχουν εἰς τὸ Πανεπιστήμιον ἐλάχιστοι φοιτηταὶ τῆς ἰατρικῆς μελετηροὶ καὶ ἐπιμελεῖς, ἔχοντες ἔφεσιν πρὸς ἐπιστημονικὴν ἐξέλιξιν, οἱ ὁποῖοι παρακολουθοῦντες τὰ μαθήματα, ἐγγράφονται ταὐτοχρόνως καὶ ὡς βοηθοὶ καθηγητῶν. Καὶ ὅταν οἱ φοιτηταὶ αὐτοί, ἀποφοιτήσουν, εἶναι πράγματι ἄριστοι βοηθοὶ καὶ ἐπιστήμονες. Καὶ ὡς ἐκ τούτου, ἔχομεν ὑποχρέωσιν νὰ βραβεύσωμεν καὶ νὰ βοηθήσωμεν τοὺς φιλοτίμους αὐτοὺς φοιτητάς. Καὶ εἰς τὸν σκοπὸν αὐτόν, ἀπέβλεπεν ἡ τροπολογία.

§205Δ. ΚΩΣΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ διαμαρτυρηθῶ, διότι ἡ πλειονότης τῶν φοιτητῶν εἶναι φιλότιμος καὶ μόνον μία ἀσήμαντος, ἐλαχίστη μειοψηφία εἶναι ἀφιλότιμος.

§206ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Μακρόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§207Σ. ΜΑΚΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ προσθήκη τοῦ κ. ὑπουργοῦ, περιελάμβανε δύο κατηγορίας ἀπαλλασσομένων, τῶν ἀναπήρων καὶ τῶν ἀποδεδειγμένως ἀσθενῶν. Μετὰ τὴν προτεινομένην ἀπάλειψιν, θὰ πρέπει νὰ γίνῃ, νομίζω, διασάφησις, ὅτι δὲν ἀφορᾷ καὶ τοὺς ἀναπήρους.

§208Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Εἶμαι σύμφωνος καὶ δέχομαι τὴν πρότασίν σας.

§209Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, τάσσομαι ὑπὲρ τῆς καταργήσεως τῆς τροπολογίας τοῦ κ. ὑφυπουργοῦ Κοινωνικῆς Προνοίας, διότι φοβοῦμαι πολύ, ὅτι εἰς περίπτωσιν ψηφίσεώς της, θὰ δημιουργηθοῦν εὐνοούμενοι καὶ προνομιοῦχοι εἰς βάρος τῆς σκοπιμότητος τοῦ λαμβανομένου μέτρου.

§210Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Κύριοι συνάδελφοι, πρέπει νὰ σᾶς παράσχω τὴν ἑξῆς πληροφορίαν: Ἡ πρώτη τροπολογία διὰ τὴν ἀπαλλαγὴν τῶν ἀναπήρων καὶ ἀσθενῶν, ἐκ λόγων ἀποδεδειγμένων, ὑπεδείχθη ἀπὸ τοὺς ἰδίους τοὺς φοιτητὰς καὶ τὴν ἀπεδέχθην. Ἡ δευτέρα τροπολογία, προετάθη καὶ πάλιν ἀπὸ τοὺς ἰδίους, δι’ ὅσους θέλουν νὰ ἀκολουθήσουν μίαν Πανεπιστημιακὴν ἐξέλιξιν. Ἐὰν θέλετε, δέχομαι νὰ διαγραφῇ ἡ ἀπαλλαγή, ὅμως διὰ τοὺς ἀποδεδειγμένως ἀσθενεῖς, θὰ παραμείνῃ ὁπωσδήποτε, ὡς καὶ διὰ τοὺς ἀναπήρους.

§211Κ. ΧΙΩΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὴν πρότασίν σας περὶ ἀπαλλαγῶν τῶν νέων ἰατρῶν, οἱ ὁποῖοι πρόκειται νὰ μεταβοῦν εἰς τὴν ὕπαιθρον, περιλαμβάνονται οἱ ἀνάπηροι, οἱ ἔχοντες ἀπολυτήριον στρατοῦ καὶ οἱ ἀσθενεῖς. Συμβαίνει, ὅμως, νὰ ὑπάρχουν καὶ γυναῖκες μὲ ἀναπηρίαν ἢ ἀσθενεῖς, αἱ ὁποῖαι δὲν ἔχουν ἀπολυτήριον στρατοῦ. Τὶ θὰ γίνουν αὐταί;

§212Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Ἔχομεν, ὅμως, κ. συνάδελφε, τὰς Ὑγειονομικὰς Ἐπιτροπάς, διὰ νὰ παραπέμπωνται καὶ ἐξετάζωνται. Ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτήν, δέχομαι εὐχαρίστως νὰ περιληφθοῦν.

§213Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ θέμα συνεζητήθη καὶ προηγουμένως καὶ ἔχει ὡς ἑξῆς: Κατόπιν ἀποφάσεως τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, οἱ ἰατροὶ τῶν ἀγροτικῶν ἰατρείων ἐθεωρήθησαν δημόσιοι ὑπάλληλοι καὶ οὕτω θὰ ἰσχύῃ καὶ δι’ αὐτοὺς τὸ ὅριον ἡλικίας, τὸ ὁποῖον ἰσχύει δι’ ὅλους τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους, ἤτοι τὸ 65ον ἔτος. Ὁ κ. ὑπουργὸς ἐδέχθη τροπολογίαν, κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ ἐπιτραπῇ ἐπὶ μίαν 5ετίαν ἀπὸ τῆς ἰσχύος τοῦ παρόντος, θὰ δύνανται νὰ διορισθοῦν ἰατροὶ καὶ οἱ συμπληρώσαντες τὸ 65ον, οὐχὶ ὅμως τὸ 70ὸν ἔτος. Αὐτὴ εἶναι ἡ τροπολογία καὶ παρακαλοῦμεν τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ τὴν δεχθῇ.

§214ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ἀνακοινώσω εἰς τὸ Σῶμα, ὅτι ὑπεβλήθη πρότασις ὑπογεγραμμένη ὑπὸ τοῦ κεκανονισμένου ἀριθμοῦ βουλευτῶν, ἥτις λέγει τὰ ἑξῆς: Πρὸς Τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς Τὸ συζητούμενον ὡς ἄρθρον 14 τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ὀργανώσεως τοῦ ἀντιφυματικοῦ ἀγῶνος», προκαλεῖ δαπάνας εἰς τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ Κράτους καὶ τοὺς προϋπολογισμοὺς τῶν νοσηλευτικῶν ἱδρυμάτων. Κατὰ συνέπειαν, ἀπαιτεῖται ἡ κατὰ τὸ ἄρθρον 57 τοῦ Συντάγματος ἔκθεσις τῆς Γενικῆς Διευθύνσεως Δημοσίου Λογιστικοῦ περὶ καθορισμοῦ τῆς δημιουργουμένης δαπάνης. Ἀπαιτεῖται ἀκόμη καὶ ἡ κατὰ τὴν αὐτὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 57 τοῦ Συντάγματος ἔκθεσις περὶ τοῦ τρόπου τῆς καλύψεως τῆς δαπάνης, ὑπογεγραμμένη ὑπὸ τοῦ ἁρμοδίου ὑπουργοῦ καὶ τοῦ ὑπουργοῦ Οἰκονομικῶν. Ἀπαιτεῖται ἀκόμη καὶ ἡ ἔκθεσις τοῦ ΑΣΔΥ ἐπὶ τῶν διοικητικῶν διατάξεων τοῦ ἄρθρου τούτου. Μὴ ὑπαρχουσῶν τῶν ἐκθέσεων τούτων, ἡ σχετικὴ πρότασις κακῶς συζητεῖται καὶ κακῶς εἰσάγεται πρὸς ψήφισιν ὑπὸ τῆς Βουλῆς. Τούτων οὕτως ἐχόντων, εἰσηγούμεθα τὴν ἀναβολὴν τῆς ψηφίσεως τῆς διατάξεως ταύτης, μέχρις ὑποβολῆς τῶν ἀνωτέρω ἐκθέσεων καὶ παρακαλοῦμεν, ὅπως, πρὸς λῆψιν ἀποφάσεως ὑπὸ τῆς Βουλῆς, ἐρωτηθῇ αὕτη δι’ ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Μαΐου 1960 Οἱ προτείνοντες βουλευταὶ Α. Κακογιάννης, Ε. Γιαρένης, Χ. Παγώνης, Α. Χονδρονάσιος, Κ. Σωτηρίου, Β. Μπρακατσούλας, Α. Λασκαρίδης, Κ. Χιωτάκης, Μ. Χριστογεῶργος, Ε. Ρήγας, Γ. Σπηλιόπουλος, Ν. Ζορμπᾶς, Δ. Μερλόπουλος, Ι. Γιαλόφας, Γ. Πρίφτης. Κατὰ τὴν γνώμην τοῦ Προεδρείου, ἡ ὑποβληθεῖσα πρότασις εἶναι ἐντελῶς ἀβάσιμος, δὲν στηρίζεται εἰς τὸν Κανονισμὸν καὶ ὡς ἐκ τούτου, εἶναι ἀπαράδεκτος. Τὸ ἄρθρον 57 τοῦ Συντάγματος, λέγει: «.... (ἀναγινώσκει) .....». Ἑπομένως, ἀπόκειται εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ ζητήσῃ ἔκθεσιν τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου. Ἐπὶ τῆς προτάσεως τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Ζορμπᾶς.

§215Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὑπεβάλαμεν τὴν πρότασιν, διότι ὁ κ. ὑπουργός, ἀπαντῶν εἰς τὸν κ. Ἀρχηγὸν τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων, ἀπόψε ἐδήλωσεν, ὅτι υἱοθετήσας εἰσηγεῖται αὐτὸς τὴν διάταξιν αὐτήν. Ἐφ’ ὅσον τὴν υἱοθέτησε καὶ τὴν εἰσηγεῖται, αὐτομάτως ὑπάγεται εἰς τὰς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 57 τοῦ Συντάγματος, τὰς ὁποίας ἀναφέρομεν εἰς τὴν πρότασίν μας καὶ ἐπιμένομεν εἰς τὴν ὀνομαστικὴν ψηφοφορίαν διὰ τὸ συνταγματικὸν παραδεκτὸν τῆς διατάξεως.

§216ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ υἱοθέτησις δὲν ἔχει καμμίαν σημασίαν. Ἡ τροπολογία εἶναι τροπολογία, ὑποβληθεῖσα ὑπὸ βουλευτῶν. Ὁ κ. Ν. Μπακόπουλος ἔχει, τὸν λόγον, ὡς ἀντιλέγων.

§217Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν ἐδήλωσεν ὁ κ. ὑπουργός, αὐτὰ τὰ ὁποῖα εἶπεν ὁ κ. συνάδελφος. Ἄλλωστε καὶ ὅλη ἡ ἱστορία καὶ ἐξέλιξις τῆς διατάξεως, μαρτυρεῖ τὸ ἀντίθετον. Ἡ ἀρχικὴ διάταξις ἐγκατελείφθη ἀπὸ τὸν κ. ὑπουργόν. Ὁλόκληρον τὸ παλαιὸν ἄρθρον 14 ἐγκατελείφθη καὶ ὑπεβλήθη ὡς τροπολογία πλέον ὑπὸ τῶν τριῶν ἀξιοτίμων συναδέλφων μέρος τοῦ ἄρθρου τούτου. Τὴν τροπολογίαν αὐτὴν ἀπεδέχθη ὁ κ. ὑπουργός, ὡς τροπολογίαν βουλευτῶν καὶ ἀνέφερε μόνον ὡρισμένην φραστικὴν διόρθωσιν. Περὶ φραστικῆς διαφορᾶς πρόκειται. Δὲν ὑπάρχει, ἑπομένως, πρότασις τοῦ ὑπουργοῦ, ἀλλὰ τροπολογία βουλευτῶν. Ἄλλωστε, ἡ Βουλὴ ἔχει ἀποφανθῇ ἐπ’ αὐτοῦ, ὅτι ἐν προκειμένῳ, δὲν χρειάζεται ἔκθεσις τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου. Εἰς δὲ τὸν κ. Παπανδρέου, δὲν ἀντελήφθην νὰ εἶπεν ὁ κ. ὑπουργός, ὅτι τὴν υἱοθετεῖ. Ἀλλὰ καὶ καμμία τροπολογία βουλευτῶν δὲν γίνεται δεκτή, ἂν δὲν τὴν δεχθῇ ὁ κ. ὑπουργός. Ἑπομένως, ὀρθῶς εἴπατε, ὅτι δὲν συντρέχουν οἱ ὅροι τοῦ ἄρθρου 57 τοῦ Συντάγματος καὶ εἶναι ἀπαράδεκτος ἡ πρότασις.

§218ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Πρίφτης, ἔχει τὸν λόγον.

§219Γ. ΠΡΙΦΤΗΣ. Τὴν τροπολογίαν, κ. Πρόεδρε, τὴν εἰσηγήθη ὁ κ. ὑπουργὸς καὶ μετὰ τὰς γνωστὰς ἀντιρρήσεις, τὴν υἱοθέτησαν οἱ κύριοι συνάδελφοι. Πέραν τούτου, ἀναφέρομαι εἰς ὅσα εἶπεν ὁ κ. Ζορμπᾶς, ἀλλὰ ὑπάρχει καὶ ἡ ἑξῆς προσθήκη: «...... (ἀναγινώσκει) ......». Τοῦτο σημαίνει, ὅτι θὰ ὑπάρξουν καὶ ἰατροί, οἵτινες θὰ ἀποκτήσουν ὑπαλληλικὴν ἰδιότητα. Αὐτὸ εἶναι καὶ τὸ ὁποῖον ἀπαιτεῖ ἔκθεσιν τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου καὶ τοῦ

ΑΣΔΥ.

§220Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Δὲν πρόκειται περὶ δημοσιοϋπαλληλικῶν θέσεων, ἀλλὰ περὶ τῶν ἀγροτικῶν ἰατρείων καὶ ἡ διάταξις λέγει, ὅσοι δὲν ἔχουν ἀσκήσει τὸ ἐπάγγελμα ἐπὶ διετίαν εἰς τὴν ὕπαιθρον ἐλευθέρως ἢ ὑφ’ οἱανδήποτε ὑπαλληλικὴν σχέσιν. Δὲν λέγομεν, ὅτι ἀναλαμβάνομεν ὑποχρέωσιν διορισμοῦ.

§221Γ. ΠΡΙΦΤΗΣ. Ὁ κ. Παπαρρηγόπουλος, ὡμίλησε καὶ περὶ ὁρίου ἡλικίας.

§222Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Ὡμίλησε διὰ τοὺς ἰατρούς, οἵτινες ὑπηρετοῦν ἤδη εἰς τὰ ἀγροτικὰ ἰατρεῖα.

§223Γ. ΠΡΙΦΤΗΣ. Ἐπὶ πλέον ἀναφέρεται, ὅτι ὑπάρχουν κενά, τὰ ὁποῖα θὰ ἐπανδρωθοῦν.

§224Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ πρότασίς μας ζητεῖ ὀνομαστικὴν ψηφοφορίαν καὶ ἐπὶ τῆς οὐσίας.

§225ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν λέγει τέτοιο πρᾶγμα.

§226Γ. ΟΙΚΟΝΟΜΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι ἀπαράδεκτος ἡ πρότασις τῶν κυρίων συναδέλφων, διὰ τῆς ὁποίας ζητοῦν ἔκθεσιν τοῦ ΑΣΔΥ.

§227ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ τὴν ὡς ἄνω τροπολογίαν;

§228ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτή, δεκτή.

§229ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ὡς ἄνω τροπολογία ἐγένετο δεκτὴ καὶ διετυπώθη ὡς ἄρθρον 14.

§230Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Εἰς τὴν ὁμιλίαν μου ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 14, ἐπρότεινον τὰς ἑξῆς τροπολογίας: Ἡ μία εἶναι ἐκείνη, τὴν ὁποίαν ἀνέπτυξεν ὁ κ. Παπαρρηγόπουλος καὶ ἡ ὁποία ἀποτελεῖ πρότασιν ἰδικήν μου. Κατὰ τὴν δευτέραν τροπολογίαν μου, ὡς χρόνος ἀσκήσεως τοῦ ἰατρικοῦ ἐπαγγέλματος εἰς τὴν ὕπαιθρον, λαμβάνεται ὑπ’ ὄψει καὶ ὁ χρόνος ὑπηρεσίας ἐν τῷ στρατῷ ὑπὸ τῶν ἰατρῶν. Ἐὰν νομίζῃ ὁ κ. ὑπουργός, ὅτι ἕνεκα τῆς διατάξεως ταύτης θὰ προσκόψῃ ἡ ἐφαρμογὴ τοῦ νομοσχεδίου του καὶ δὲν θὰ ἔχῃ τὰ ἀποτελέσματα, τὰ ὁποῖα ἐλπίζει νὰ ἔχῃ, τότε τὸν παρακαλῶ νὰ θεωρηθῇ τὸ ἥμισυ τοῦ χρόνου αὐτοῦ ὡς χρόνος ὑπηρεσίας εἰς τὴν ὕπαιθρον.

§231Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἔχω, κ. Ὑπουργέ, τρεῖς ἀσημάντους τροπολογίας, τὰς ὁποίας παρακαλῶ νὰ ἀποδεχθῆτε, διότι ἐνῷ οὐδεμίαν δαπάνην προκαλοῦν, τακτοποιοῦν σοβαρώτατα αἰτήματα καὶ αἴρουν μεγάλας ἀδικίας. Κατὰ τὴν πρώτην τροπολογίαν μου, ἐπιτρέπεται ἡ μετάθεσις κλητήρων ἐκ τοῦ Κρατικοῦ Νοσοκομείου, εἰς τὰς Κεντρικὰς Ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας. Ἡ δευτέρα τροπολογία μου, ἔχει ὡς ἑξῆς: «...... (ἀναγινώσκει) ......». Ἀφορᾷ τὴν ἀποκατάστασιν ἑνὸς ἱκανοῦ ἐπιστήμονος, ἔχοντος πολυετῆ ὑπηρεσίαν: «... (ἀναγινώσκει) ...». Παρακαλῶ πολύ, κ. Ὑπουργέ, νὰ ἀποδεχθῆτε τὰς τροπολογίας μου αὐτάς, διότι δὲν προκαλοῦν δαπάνην καὶ εἶναι δικαιόταται.

§232Γ. ΒΟΛΟΥΔΑΚΗΣ. Ὁ κ. ὑπουργός, κ. Πρόεδρε, γνωρίζει τὰς τροπολογίας. Διὰ νὰ μὴ ταλαιπωρούμεθα, τὸν παρακαλῶ νὰ δηλώσῃ ποίας δέχεται καὶ ποίας ἀπορρίπτει.

§233Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Κατ’ ἀρχήν, δὲν δέχομαι τὰς τροπολογίας, αἱ ὁποῖαι δὲν ἔχουν σχέσιν μὲ τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον. Παρακαλῶ μόνον νὰ προσθέσωμεν εἰς τὸ ἄρθρον 14, τὸ σύμφωνον τῆς γνώμης τοῦ Συμβουλίου Εἰδικοτήτων, ὅπερ ἐζήτησε καὶ ὁ συνάδελφος κ. Μπακόπουλος.

§234Κ. ΑΠΟΣΚΙΤΗΣ. Θὰ ἦτο ὀρθόν, μάλιστα, κ. Ὑπουργέ, ἡ ἀπόφασίς σας περὶ τῶν εἰδικοτήτων νὰ ἐκδίδεται μόνον ἐφ’ ἅπαξ κατ’ ἔτος.

§235ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Μπαμπάκος, ἔχει τὸν λόγον.

§236Δ. ΜΠΑΜΠΑΚΟΣ. Θὰ σᾶς παρακαλέσω, κ. Ὑπουργέ, νὰ ἀποσύρετε αὐτὴν τὴν τροπολογίαν. Δὲν ἀντιτίθεμαι εἰδικῶς διὰ τὴν περίπτωσιν ταύτην. Ἡ ἀντίθεσίς μου εἶναι γενικωτέρα. Δὲν εἶναι ὀρθόν, κ. Ὑπουργέ, ἡ πολιτικὴ ἐξουσία νὰ ἀπαλλοτριώνῃ τὰ δικαιώματά της καὶ νὰ μεταθέτῃ τὰς εὐθύνας της εἰς τὸν ὑπηρεσιακὸν παράγοντα. Ἐνθυμοῦμαι καὶ εἰς ἄλλην περίπτωσιν, ὁ συνάδελφός σας ἐπὶ τοῦ Ἐμπορίου, νομίζω, ἔφερε παρομοίαν διάταξιν. Ὁ ἔχων τὴν τιμὴν νὰ ὁμιλῇ, ἀντετάχθη κατὰ τῆς διατάξεως ἐκείνης. Τὸ σύμφωνον τῆς γνώμης τῶν Συμβουλίων, ὑποδηλοῖ μείωσιν τῆς ἰσχύος τῆς πολιτικῆς ἐξουσίας, ἐγὼ δέ, ὡς δημόσιος ἀνήρ, ἀντιτίθεμαι πρὸς οἱανδήποτε μείωσιν τῆς πολιτικῆς ἐξουσίας. Ἐὰν δύνανται αἱ Κυβερνήσεις νὰ ἀσκοῦν τὴν ἐξουσίαν, πρέπει νὰ τὴν ἀσκοῦν, ἀναλαμβάνουσαι τὰς εὐθύνας. Αὐτὰ τὰ ὀλίγα εἶχον νὰ εἴπω, κ. Ὑπουργέ, καὶ νὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ μὴ δεχθῆτε τὴν ἐν λόγῳ διάταξιν.

§237ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Μπακόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§238Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν ἀνέμενον, κ. Πρόεδρε, ἀπὸ πολιτικὸν τῆς προσωπικότητος τοῦ κ. Μπαμπάκου νὰ εἴπῃ τὰ ὅσα εἶπε καὶ νὰ κάμῃ τοὺς ἀφορισμούς, τοὺς ὁποίους ἔκαμεν. Ἄς ἐνθυμηθῶμεν, κ. Πρόεδρε, τὴν ἐποχὴν τοῦ 1910 κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ πολιτικὴ ἐξουσία ἐλευθέρα παντὸς δεσμοῦ, ἔθυε καὶ ἀπέλυεν. Ἔπρεπε νὰ ἔλθῃ ἡ προσωπικότης τοῦ Ἐλευθερίου Βενιζέλου διὰ νὰ καθιερώσῃ τὸ σύμφωνον τῆς γνώμης τῶν διαφόρων συμβουλίων καὶ νὰ τεθοῦν οἱ φραγμοί, οἱ ὁποῖοι ἐτέθησαν κατὰ τῆς αὐθαιρεσίας. Τὸ σύμφωνον τῆς γνώμης, κ. Ὑπουργέ, πέραν τούτων προστατεύει ἀκόμη καὶ τὸν καλὸν Ὑπουργόν, ἔναντι κακῶν ἀξιώσεων. Καὶ τότε ποὺ τῇ εἰσηγήσει τοῦ Ἐλευθερίου Βενιζέλου ἐθεσπίσθη τὸ σύμφωνον τῆς γνώμης τῶν συμβουλίων ἠκούσθησαν φωναὶ καὶ διαμαρτυρίαι προεξάρχοντος τοῦ ἀειμνήστου Κουλουμβάκη. Ὁ Ἐλευθέριος Βενιζέλος ὅμως δὲν ὑπεχώρησε καὶ οἱ φραγμοὶ ἐτέθησαν, εἰς ὅλους μας δὲ εἶναι γνωστὰ τὰ ἀγαθὰ ἀποτελέσματα τῶν φραγμῶν αὐτῶν. Σήμερον, κ. Πρόεδρε, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γυρίσωμεν εἰς τὴν ἐποχὴν τοῦ 1910 τὴν ὁποίαν ἡ ἱστορία χαρακτηρίζει ὡς φαυλοκρατικήν. Δὲν ἔπρεπε λοιπὸν νὰ ἀκουσθῇ εἰς τὴν αἴθουσαν ταύτην διαμαρτυρία καὶ πολὺ περισσότερον δὲν ἔπρεπε νὰ χειροκροτηθῇ ἡ διαμαρτυρία αὐτὴ κατὰ τῶν τιθεμένων εἰς τὴν διοίκησιν φραγμῶν.

§239Γ. ΟΙΚΟΝΟΜΟΠΟΥΛΟΣ. .... (δὲν ἠκούσθη).

§240Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἄς εἶναι βέβαιος ὁ συνάδελφος ὁ ὁποῖος ἐπέτρεψεν εἰς ἑαυτὸν νὰ μὲ διακόψῃ ἐπιθυμῶν νὰ ἐκδηλώσῃ τὸν σεβασμόν του πρὸς τὸ πολίτευμα, νὰ τοῦ εἴπω, ὅτι ὁ σεβασμὸς μὲν πρὸς τὸ πολίτευμα εἶναι ζήτημα ὑποκειμενικὸν καὶ ἕκαστος τὸν ἐκδηλώνει κατὰ τὸν τρόπον κατὰ τὸν ὁποῖον ἀντιλαμβάνεται τὴν τοιαύτην ὑποχρέωσιν καὶ δεύτερον, ὅτι ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ δὲν ὁμιλοῦμεν μόνον δι’ ἡμᾶς, ἀλλὰ καὶ δι’ ὁλόκληρον τὸν Ἑλληνικὸν λαόν. Καὶ ἂς εἶναι βέβαιος ὁ διακόψας συνάδελφος, ὅτι ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς θὰ ἐκπλαγῇ ὅταν ἀκούσῃ, ὅτι τοιαῦτα πράγματα ἐλέχθησαν ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας. Καὶ ἂς εἶναι βέβαιος, ὅτι ἀσφαλῶς δὲν θὰ τὰ βραβεύσῃ. Σήμερον τὸ «σύμφωνον γνώμην» ἀποτελεῖ τὸν κανόνα. Αὐτὴ αὕτη ἡ ἀποκέντρωσις τῆς διοικήσεως, αὐτὴ αὕτη ἡ ἀποκέντρωσις τῆς δικαστικῆς ἐξουσίας εἰς ἐφαρμογὴν αὐτοῦ τοῦ κανόνος κατατείνει. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐξένισε τὸν ἐξ Ἀθηνῶν συνάδελφον εἶναι, ὅτι ὁ Ὑπουργὸς δι’ ἀποφάσεώς του θὰ καθορίζῃ τὸν ἀριθμὸν τῶν εἰδικοτήτων μετὰ γνώμην τῆς ἁρμοδίας ἐπιτροπῆς εἰδικοτήτων. Κύριε Πρόεδρε, ἐπρότεινα ὅπως προστεθῇ «μετὰ σύμφωνον γνώμην», διότι ἁπλούστατα ἡ ἔκφρασις «μετὰ γνώμην» δὲν θὰ εἰπῇ τίποτε.

§241Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Ποῖος φέρει τὴν εὐθύνην, κ. Μπακόπουλε;

§242Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Αὐτὸ εἶναι τὸ μοναδικὸν ἐπιχείρημα, τὸ ὁποῖον κατὰ κόρον ἐπροβάλλετο ἀπὸ τὸ 1910.

§243Γ. ΟΙΚΟΝΟΜΟΠΟΥΛΟΣ. ... (ὁμιλεῖ ἐν μέσῳ θορύβου μὴ ἀκουόμενος).

§244Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε συνάδελφε, ἀναγνωρίζω τὴν μεγάλην σας φωνητικότητα, τὴν πολιτικήν σας ἀξίαν καὶ τὴν νομικὴν κατάρτισιν. Σέβομαι τὴν γνώμην σας, ἀλλὰ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ζητῶ εἶναι, νὰ μὴ διακόπτετε καὶ σᾶς διαβεβαιῶ, ὅτι αὔριον οὐδεὶς θὰ βραβεύσῃ τὴν ἄποψίν σας. Εἶναι βέβαιον, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς θὰ ὑποστῇ πιέσεις νὰ αὐξήσῃ τὸν ἀριθμὸν τῶν εἰδικοτήτων καὶ γνωρίζομεν πάντες ἡμεῖς οἱ πολιτευόμενοι τὶ σημαίνει πίεσις, ὅπως γνωρίζομεν ἐπίσης καὶ τὶ κακὸν δύνανται αἱ πιέσεις νὰ προκαλέσουν ὁσάκις ἰδίως αἱ Κυβερνήσεις δὲν στηρίζονται εἰς ἐπαρκῆ πλειοψηφίαν. Πρὸς ἀπόκρουσιν ἀκριβῶς αὐτοῦ τοῦ τύπου τῶν πιέσεων ἐζήτησα ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν τὴν προσθήκην τῆς φράσεως «μετὰ σύμφωνον γνώμην», πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἀπεδέχθη. Ἐὰν τώρα ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπιθυμῇ νὰ μετανοήσῃ δι’ ὅσα ἀπεδέχθη, δικαίωμά του εἶναι νὰ μετανοήσῃ. Ἐκεῖνο ὅμως τὸ ὁποῖον δὲν εἶναι παραδεκτὸν εἶναι ἐν ἔτει 1960 νὰ ζητῆται ἡ ἐπάνοδος εἰς τὴν ἐποχὴν τοῦ 1910.

§245Δ. ΜΠΑΜΠΑΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ θεωρητικὴ συζήτησις ἐπὶ ἑνὸς θέματος ἀρχῆς, τὸ ὁποῖον εἶχον τὴν τιμὴν νὰ ἐκθέσω ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, λόγῳ τῆς ὀξύτητος εἰς τὴν ὁποίαν περιῆλθε συνεπεία τῶν ὅσων ὁ ἀξιότιμος προλαλήσας κ. συνάδελφος ἀνέπτυξε, ἔχει λάβει κατὰ κἄποιον τρόπον προσωπικὸν χαρακτῆρα. Ὁ διακεκριμένος συνάδελφος τὸν ὁποῖον συνηθίζομεν νὰ περιβάλλωμεν ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ μετὰ σεβασμοῦ, ἐπέτρεψεν εἰς τὸν ἑαυτόν του, νὰ τοῦ δημιουργηθῇ σὺν τῷ χρόνῳ μία ἕξις δυνάμει τῆς ὁποίας νὰ ἀποφαίνεται ἀπὸ τρίποδος καὶ δογματικῶς πιστεύων, ὅτι μόνον αἱ γνῶμαι του εἶναι ὀρθαὶ καὶ πρέπει νὰ δεσπόζουν εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν. Λυποῦμαι, διότι εὑρίσκομαι εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ κάμω τὴν διαπίστωσιν. Ἐπὶ τοῦ θέματος, προσθέτω ἤδη: Κύριοι συνάδελφοι, τὸ Σύνταγμα καθιέρωσε τὴν ἀρχὴν τῆς διακρίσεως τῶν ἐξουσιῶν. Καὶ προκειμένου περὶ δικαστικῆς ἐξουσίας, ἡ ἐκτελεστικὴ ἐξουσία ὀρθῶς ἐπέτρεψε πάντοτε τὴν χρῆσιν τῆς συμφώνου γνώμης, ἐν τῇ ἐπιθυμίᾳ της ὅπως συμβάλῃ εἰς τὴν ἐμπέδωσιν τῆς ἀρχῆς τῆς ἀνεξαρτησίας τῆς δικαστικῆς λειτουργίας. Οἱ λοιποὶ ὅμως περιορισμοί, οἱ κατὰ καιροὺς καὶ ὑπὸ διάφορα προσχήματα ἐπιβληθέντες εἰς τὴν πολιτικὴν ἐξουσίαν ὑπῆρξαν τὸ προϊὸν βραχνῶν κραυγῶν. «Κάτω ἡ φαυλοκρατία», αἱ ὁποῖαι ἠκούσθησαν κατὰ τὴν ἐποχήν, ἰδίᾳ μετὰ τὸ 1909. Δὲν εἶναι ἡ ὥρα κατάλληλος, κ. Πρόεδρε, διὰ νὰ προβῶ εἰς ἱστορικὴν ἀναδρομὴν ἐπὶ τοῦ κατὰ πόσον ὑπῆρξε φαυλοκρατία τὴν ἐποχὴν ἐκείνην, ἐποχὴν εἰς τὴν ὁποίαν ἡ διοίκησις ἀπεκλήθη φαυλοκρατική, διοίκησις ἡ ὁποία πιστεύω, ὅτι ὑπῆρξεν ἐν πολλοῖς κατὰ πολὺ ἀνωτέρα πολλῶν ἄλλων διοικήσεων, αἱ ὁποῖαι μεταγενεστέρως ἐπηκολούθησαν. Δὲν πρόκειται, λοιπόν, περὶ αὐτοῦ, ἀλλὰ πρόκειται περὶ τῆς ἀναπτυχθείσης συνηθείας τῆς πολιτικῆς ἐξουσίας, πρὸς αὐτοπεριορισμόν, ἡ ὁποία αὐτὴ αὕτη διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ διερμηνεύει τὴν δυσπιστίαν πρὸς ἑαυτήν. Πιστεύω, ὅτι οἱ διαχειριζόμενοι τὰ κοινὰ εἶναι ἠθικοὶ καὶ κυβερνοῦν ἐναρέτως, ἂν μὴ τὶ ἄλλο κατὰ τεκμήριον, ἀλλὰ τεκμήριον ἀσφαλές. Δὲν πιστεύω, κ. Πρόεδρε, εἰς τὴν ὀρθότητα αὐτῆς τῆς ἀπαλλοτριώσεως τῶν δικαιωμάτων τῆς πολιτικῆς ἐξουσίας, εἰς αὐτὸν τὸν μονονουχὶ εὐνουχισμόν, ὁ ὁποῖος καθιστᾷ παντοδύναμα τὰ ὄργανά της εἰς βάρος τῆς ἐλευθερίας τῆς πολιτικῆς ἐξουσίας. Ὁ ὁμιλῶν εἶναι βουλευτὴς ἁπλοῦς καὶ ὁμιλεῖ ἄνευ ἠθικοῦ συμφέροντος, δογματικῶς ἀναπτύσσων τὰς πολιτικάς του δοξασίας, ἡ δὲ ὁμιλία καὶ γνώμη του, δὲν ἀφορᾷ μόνον τὴν παροῦσαν Κυβέρνησιν, ἀλλ’ ἀφορᾷ φυσικῶς καὶ τὰς μελλούσας Κυβερνήσεις, εἴτε αὗται ἤθελον προκύψει ἐκ τῆς πτέρυγος τῆς πλειοψηφίας, εἴτε ἤθελον ἀναδειχθῆ ἐκ τῆς πτέρυγος τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Ὡμίλησα συνεπῶς, κ. Πρόεδρε, ἀπὸ τῆς σκοπιᾶς μιᾶς πολιτικῆς κοσμοθεωρίας καὶ μὲ γνώμονα τὴν πολιτικὴν ἀρετήν. Καὶ ἀποτελεῖ πολιτικὴν ἀρετὴν ἡ ἀνάληψις τῶν εὐθυνῶν ἐκ μέρους τῶν Ὑπουργῶν εἰς τὸ ἀκέραιον, καὶ οὐχὶ ἡ ἀπεμπόλησις αὐτῶν. (Χειροκροτήματα).

§246Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Κύριε Πρόεδρε, ἐγὼ προσωπικῶς, ἐπιθυμῶ νὰ θέσω τὸ θέμα ὑπὸ τὴν κρίσιν τῆς Βουλῆς.

§247Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἀνεπτύχθησαν δύο ἀπόλυτοι ἀπόψεις, ἡ μία ἐκ μέρους τοῦ κ. Μπαμπάκου καὶ ἡ ἄλλη ἐκ μέρους τοῦ κ. Μπακοπούλου. Ἡ ἀλήθεια εὑρίσκεται εἰς τὸ μέσον. Ἕνας καλὸς Ὑπουργὸς δὲν ἔχει κἂν ἀνάγκην γνώμης Συμβουλίου διὰ νὰ διοικήσῃ καλῶς. Ἕνας φαῦλος Ὑπουργός, ἠμπορεῖ νὰ παρασύρῃ ἕνα Συμβούλιον εἰς τὴν «σύμφωνον» γνώμην. Ἡ χρῆσις τῆς φράσεως «μετὰ σύμφωνον γνώμην» κατέστη μία συνήθεια, τὴν ὁποίαν πιστεύω, ὅτι ὀφείλομεν νὰ σεβώμεθα καὶ πιστεύω, ὅτι εἰδικώτερον ἡ ἀποδοχὴ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς ἐκ μέρους τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ὑπῆρξεν ἀπολύτως ἐπιτυχής. Κατὰ τὸν τρόπον αὐτὸν θὰ βοηθήσωμεν καὶ τοὺς θεσμοὺς καὶ τὴν ἐκτελεστικὴν ἐξουσίαν εἰς τὴν εὔρυθμον λειτουργίαν των. Διὰ τοῦτο τάσσομαι ὑπὲρ τῆς παραμονῆς τῆς διατάξεως ὡς τὴν παρεδέχθη ὁ κ. Ὑπουργός, δηλ. μὲ τὴν φράσιν «μετὰ σύμφωνον γνώμην, τοῦ Συμβουλίου Ἰατρικῶν Εἰδικοτήτων».

§248Α. ΧΟΝΔΡΟΝΑΣΙΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ διάταξις τὴν ὁποίαν ὑπεστήριξαν οἱ κ. συνάδελφοι, δὲν ἰσχύει σήμερον, διότι ἡ ἐκτελεστικὴ ἐξουσία εἶναι παντοδύναμος καὶ πρέπει νὰ ὑπάρχῃ ἡ σύμφωνος γνώμη ὡρισμένων ἀνθρώπων ποὺ ἔχουν εἰδικότητα.

§249ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, παρακαλῶ, ὅπως οἱ ἀποδεχόμενοι τὴν διατύπωσιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ «μετὰ σύμφωνον γνώμην», ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ ὀλιγώτεροι). Συνεπῶς ἡ διατύπωσις δὲν ἐγένετο ἀποδεκτὴ ὑπὸ τῆς Βουλῆς. Παραμένει ὅμως ἡ διατύπωσις «μετὰ γνώμην». Ὁ κ. Α. Παυλόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§250Α. ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὸ Τ.Σ.Α. Υ. ὑπηρετεῖ ἐπὶ μακρὰν σειρὰν ἐτῶν ἕνας ἀριθμὸς ὑπαλλήλων ὑπὸ τὴν ἰδιότητα τοῦ ἐκτάκτου καὶ ἐπὶ συμβάσει. Οἱ ἄνθρωποι αὐτοί, δίκαιον καὶ ὀρθὸν εἶναι νὰ τακτοποιηθοῦν. Πρὸς τοῦτο ὑποβάλλω τὴν ἑξῆς τροπολογίαν «... ... (ἀναγινώσκει) ......». Πρόκειται, ἐπαναλαμβάνω, περὶ ἑνὸς μικροῦ ἀριθμοῦ ὑπαλλήλων καὶ παρακαλῶ διὰ τὴν ἀποδοχήν της τοσούτῳ μᾶλλον καθ’ ὅσον δὲν προκαλεῖται δαπάνη.

§251Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Ἐάν, κ. συνάδελφε, δὲν προκαλῇ δαπάνην τὴν δέχομαι.

§252Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ὑπενθυμίζω τὴν δήλωσίν σας, ὅτι δὲν θὰ πρέπει νὰ δεχθῆτε οὐδεμίαν τροπολογίαν, ἐφ’ ὅσον αὕτη δὲν θὰ ἔχῃ σχέσιν μὲ τὸν ἀντιφυματικὸν ἀγῶνα.

§253Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Κύριε συνάδελφε, ὑπάρχουν ὡρισμέναι τροπολογίαι τὰς ὁποίας ἐὰν θέλῃ ἡ Βουλή, δυνάμεθα νὰ τὰς ἐξετάσωμεν.

§254Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐάν, κ. Ὑπουργέ, θέλετε διὰ τῆς πλειοψηφίας νὰ ἐπιβάλετε τὰς γνώμας σας, δικαίωμά σας. Ἀλλὰ εἶναι καὶ ἰδικόν μας καθῆκον νὰ σᾶς ὑπενθυμίσωμεν, ὅτι παρανομεῖτε.

§255Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Ὄχι δι’ αὐτοῦ τοῦ τρόπου, κ. συνάδελφε. Ἀλλ’ ἐὰν ὑπάρχουν ὡρισμέναι τροπολογίαι ποὺ ἔχουν σχέσιν μὲ τὸ νομοσχέδιον, οὐχὶ βεβαίως ἀπόλυτον, νομίζω, ὅτι ἠμποροῦμεν νὰ τὰς συζητήσωμεν.

§256Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Τὰ ρουσφέτια τῶν βουλευτῶν, κ. Ὑπουργέ;

§257Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Κύριε συνάδελφε, ὑπάρχουν ὡρισμέναι τροπολογίαι, αἱ ὁποῖαι ἀφοροῦν τοὺς ἰατροὺς οἱ ὁποῖοι θὰ πρέπει νὰ διατηρηθοῦν εἰς τὰ ἰατρεῖα ἐφ’ ὅσον δὲν ὑπάρχουν νεώτεροι διὰ νὰ μὴ ἀδειάσουν τὰ ἰατρεῖα. Ὡς πρὸς τὸ ΤΣΑΥ θὰ ἤθελα νὰ εἴπω τοῦτο, ὑπάρχουν δύο χῆρες ἰατρῶν ἐκ τῶν ὁποίων ὁ εἷς ἐφονεύθη, ἀλλὰ καὶ αὐτὴ ἡ ρύθμισις τίθεται ὑπ’ ὄψει τῆς Βουλῆς.

§258Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐάν, κ. Ὑπουργέ, πρόκειται νὰ τὰ καταργήσωμεν ὅλα διὰ νὰ ἠμπορέσητε νὰ μοιράσητε κόλλυβα, τότε σᾶς λέγομεν ὄχι. Κάμετε κατάχρησιν τῆς δυνάμεως καὶ ψηφίζετε προσωπικὰς διατάξεις. Δὲν σᾶς φθάνει ἡ κατάχρησις τῆς διοικήσεως, ἀλλὰ θέλετε νὰ κάμετε καὶ κατάχρησιν τῆς νομοθετικῆς ἐξουσίας;

§259Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Εἶπα, κ. συνάδελφε, ὅτι ὅλα αὐτὰ θὰ τὰ κρίνῃ ἡ Βουλή.

§260Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀπορῶ, κ. Πρόεδρε, μὲ τὰς ἀντιλήψεις τοῦ ἐξαιρέτου συναδέλφου κ. Μπακοπούλου. Τὶ τὸ ἀνώμαλον βλέπει. Ὑποβάλλεται μία τροπολογία καὶ ἐπ’ αὐτῆς θὰ ἀποφανθῇ ἡ Βουλή.

§261Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Κύριοι συνάδελφοι, ἐπαναλαμβάνω τὴν δήλωσίν μου, δὲν θὰ δεχθῶ τροπολογίας αἱ ὁποῖαι δὲν θὰ εἶναι σχετικαὶ μὲ τὸ νομοσχέδιον. Ἀλλ’ ἐὰν ἡ Βουλὴ νομίζῃ, ὅτι δύναται νὰ λυθοῦν μερικὰ θέματα, ὅπως εἶναι τὸ θέμα τῆς διατηρήσεως τῶν παλαιῶν ἰατρῶν, ἐφ’ ὅσον δὲν ὑπάρχουν νέοι καὶ τὸ θέμα τῶν ἀπόρων ἀσθενῶν, τὴν ἀπορίαν τῶν ὁποίων κρίνει ὁ ὑπουργός, διὰ νὰ εἰσαχθοῦν εἰς τὰ νοσοκομεῖα, ἠμπορεῖ νὰ τὰ καλύψῃ.

§262Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐλέχθη, κ. Ὑπουργέ, ὅτι συνταγματικὰ θέματα δύνανται νὰ ἔλθουν καθ’ οἱανδήποτε στάσιν. Δυνάμεθα συνεπῶς καὶ κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ συνόλου νὰ τὰ φέρωμεν. Ἴσως λάβῃ γνῶσιν ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως καὶ τότε κάμετε καλά.

§263Α. ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ τροπολογία τῶν ὑπαλλήλων τοῦ ΤΣΑΥ εἶναι δικαία, κ. Ὑπουργέ, καὶ παρακαλῶ νὰ τὴν δεχθῆτε. Ὑπάρχει ἐπίσης ἡ τροπολογία ἡ ὁποία ἀφορᾷ τοὺς διευθυντὰς νοσοκομείων, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἀτακτοποίητοι, ἐὰν νομίζητε, ὅτι ἠμπορεῖτε νὰ τὴν ἀποδεχθῆτε, θὰ ἱκανοποιήσητε ἕνα δίκαιον αἴτημα.

§264Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Δὲν τὴν δέχομαι.

§265Α. ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐπίσης, κ. Ὑπουργέ, ἔχω τὴν ἑξῆς τροπολογίαν. Ἐφεξῆς οὐδεὶς διορίζεται εἰς θέσιν διοικητικοῦ διευθυντοῦ Σανατορίου ἢ Νοσηλευτικοῦ Ἱδρύματος (Ν. Δ. 2592)53) ἐὰν δὲν κέκτηται πτυχίον τῆς Εἰδικῆς Σχολῆς Διοικήσεως Νοσηλευτικῶν Ἱδρυμάτων. Οἱ ἤδη ὑπηρετοῦντες εἰς ὀργανικὰς θέσεις μὴ μόνιμοι διοικητικοὶ διευθυνταὶ καὶ κληθέντες πρὸς μετεκπαίδευσιν εἰς τὴν ὡς ἄνω σχολήν, δύνανται νὰ μονιμοποιηθῶσιν ἐντὸς 3μήνου ἀπὸ τῆς δημοσιεύσεως τοῦ παρόντος δι’ ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργοῦ Κοινωνικῆς Προνοίας, μετὰ γνώμην τῶν οἰκείων διοικητικῶν Συμβουλίων.

§266Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Αὐτὴν τὴν ἀποδέχομαι.

§267Α. ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐπίσης, κ. Ὑπουργέ, ἔχω τὴν ἑξῆς τροπολογίαν.... (Ἀναγινώσκει)....

§268Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Ἔχει σχέσιν αὐτό, κ. συνάδελφε, ἀλλὰ δὲν δυνάμεθα νὰ κάνωμεν ἀντιφυματικὸν ἀγῶνα, δι’ αὐτὸ καὶ τὴν ἀποδέχομαι.

§269ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Ξενοδοχειάρης, ἔχει τὸν λόγον.

§270Π. ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΑΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ ἤθελα νὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργόν, νὰ ἀποδεχθῇ μίαν τροπολογίαν τὴν ὁποίαν καὶ προηγουμένως ἀνέπτυξεν ὁ συνάδελφος κ. Βρανόπουλος. Ὁ περὶ οὗ πρόκειται ὑπάλληλος εἶναι ὁ ἀρχαιότερος καὶ κινδυνεύει νὰ φύγῃ εἰς τὸ τέλος τοῦ ἔτους καὶ νὰ πάρῃ μειωμένην σύνταξιν.

§271Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Λυποῦμαι, κ. συνάδελφε, ἀλλὰ δὲν ἠμπορῶ νὰ τὴν δεχθῶ.

§272Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, τὰς ἄλλας τροπολογίας ποὺ ἀπεδέχθητε δὲν εἶναι προσωπικαί;

§273Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Ὄχι, καμμία δὲν ἦτο προσωπική.

§274Π. ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΑΡΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ὅπως βλέπετε, ὅλοι οἱ κ. συνάδελφοι, συμφωνοῦν μὲ τὴν τροπολογίαν αὐτήν. Συνεπῶς, παρακαλῶ, νὰ τὴν κάμετε ἀποδεκτήν.

§275ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Δούκας, ἔχει τὸν λόγον.

§276Θ. ΔΟΥΚΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ὑπάρχουν ὡρισμένοι ἰατροί, οἱ ὁποῖοι ὑπηρέτησαν ἐπὶ δεκαετίαν τοὐλάχιστον. Διευθυνταὶ Κλινικῶν ἐπὶ θητείᾳ, ἀλλὰ δὲν ἔχουν τυπικὰ προσόντα νὰ λάβουν μέρος εἰς τὸν διαγωνισμὸν πρὸς κατάληψιν παρομοίων θέσεων. Ὁ νόμος διὰ τὴν κατάληψιν θέσεως Διευθυντοῦ Κλινικῆς ἀπαιτεῖ διδακτορικὸν πτυχίον. Νομίζω, ὅμως, ὅτι ἐφ’ ὅσον οἱ ἰατροὶ αὐτοὶ ἤσκησαν ἐπὶ τόσα ἔτη τὰ καθήκοντα τοῦ Διευθυντοῦ Κλινικῆς καὶ ἐκρίθησαν ὑπὸ ἐπιστημονικῶν συμβουλίων κατάλληλοι πρὸς τοῦτο δίκαιον εἶναι νὰ τεθῇ διάταξις, ὅτι δύνανται νὰ λάβωσι μέρος εἰς τὸν διαγωνισμὸν διὰ τὴν κατάληψιν αὐτῶν τῶν θέσεων, ἀνεξαρτήτως τοῦ τυπικοῦ προσόντος ποὺ ζητεῖ ὁ νόμος, δηλ. τὸ διδακτορικὸν πτυχίον.

§277Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Κύριε συνάδελφε, ὑπάρχει διάταγμα, τὸ ὁποῖον καθορίζει τὰ προσόντα τῶν Διευθυντῶν τῶν Κλινικῶν. Διὰ τοῦτο δὲν δύναμαι νὰ δεχθῶ τὴν τροπολογίαν.

§278ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ κ. Λ. Τσαλδάρη, ἔχει τὸν λόγον.

§279Λ. Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ ἤθελα νὰ θέσω ὑπὸ τὴν κρίσιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, μίαν τροπολογίαν κατατεθεῖσαν εἰς τὰς 2 Μαΐου, τὴν ὁποίαν ὑπογράφω μὲ τὸν συνάδελφον κ. Γερακοστόπουλον. Ἡ τροπολογία αὐτὴ ἀφορᾶ μίαν σύνταξιν τέως χήρας μετόχου τοῦ ΤΣΑΥ. Δὲν γνωρίζω, κ. Πρόεδρε, ἂν ὁ κ. Ὑπουργός, ἔλαβε γνῶσιν τῆς τροπολογίας αὐτῆς. Πάντως θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ τὴν ἀναγνώσω καὶ παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργόν, ὅπως τὴν κάμῃ ἀποδεκτήν.... (Ἀναγινώσκει)....

§280ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Θεοδοσιάδης, ἔχει τὸν λόγον.

§281Α. ΘΕΟΔΟΣΙΑΔΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ὅλοι οἱ βουλευταὶ τῆς Θεσσαλονίκης, ἔχοντες ὑπ’ ὄψιν τὴν εὐρύτητα τοῦ στεγαστικοῦ προγράμματος καὶ τὴν ἀνάγκην μιᾶς ἐποπτείας διὰ τὴν παρακολούθησιν τῆς καθόλου δράσεως τῶν κέντρων Κοινωνικῆς Προνοίας, ὡς καὶ τῶν πάσης φύσεως Ὀργανισμῶν καὶ Ἱδρυμάτων τῶν ἀσχολουμένων μὲ θέματα Κοινωνικῆς Προνοίας περιοχῆς Ὑπουργείου Βορείου Ἑλλάδος, προτείνομεν τὴν σύστασιν παρὰ τῷ Ὑπουργείῳ Βορείου Ἑλλάδος ἑνὸς Ἀνωτάτου Ὀργάνου διὰ τὴν ἄσκησιν τῆς ἐποπτείας τοῦ ἔργου αὐτοῦ. Μὲ μίαν ἀνεπαίσθητον δαπάνην ἡ Βόρειος Ἑλλὰς, δύναται νὰ ἀποκτήσῃ τὸ ὄργανον αὐτὸ καὶ πρὸς τοῦτο προτείνομεν τὴν ἑξῆς τροπολογίαν... ... (ἀναγινώσκει)....

§282ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Κοκκέβης, ἔχει τὸν λόγον.

§283Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι μὲ ἠρεμίαν πρέπει νὰ συζητοῦμεν τὰς τροπολογίας ἐκείνας, αἱ ὁποῖαι δὲν ἔχουν σχέσιν μὲ τὸ περιεχόμενον τοῦ νομοσχεδίου, καὶ ἐφ’ ὅσον ἡ Βουλὴ κρίνῃ, ὅτι αὗται εἶναι δίκαιαι νὰ λάβῃ μίαν ἀπόφασιν. Ὑπάρχουν, κ. Πρόεδρε, ὡρισμένα προβλήματα, τὰ ὁποῖα χρονίζουν, λόγῳ τῆς βραδύτητος μὲ τὴν ὁποίαν λειτουργεῖ ἡ Νομοθετικὴ Ἐξουσία, καὶ ποὺ χρήζουν μιᾶς λύσεως. Κατὰ τὴν συζήτησιν, κ. Πρόεδρε, τῆς παρ. 1 τοῦ ἄρθρου 14, εἶχον προτείνει ὅπως ὁ χρόνος ἀσκήσεως τοῦ ἐπαγγέλματος τῶν ἰατρῶν εἰς τὴν ὕπαιθρον συνδυασθῇ μὲ τὴν στρατιωτικὴν θητείαν καὶ θεωρηθῇ ἡ θητεία κατὰ τὸ ἥμισυ, ὡς ὑπηρεσία ἀσκήσεως τοῦ ἰατρικοῦ ἐπαγγέλματος εἰς τὴν ὕπαιθρον. Ἐπανέρχομαι, κ. Πρόεδρε, ἐπὶ τῆς τροπολογίας αὐτῆς καὶ παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ τὴν κάμῃ ἀποδεκτήν, διότι εἶναι δικαιοτάτη καὶ θὰ ἐξυπηρετήσῃ καὶ τὸν ἰατρικὸν κόσμον. Κύριε Πρόεδρε, ἔχω ἐπίσης καὶ μίαν ἄλλην τροπολογίαν. Ὑπῆρξαν περίοδοι, κατὰ τὰς ὁποίας διάφοροι ἀετονύχηδες κατώρθωσαν νὰ ὑποσκελίσουν συναδέλφους των ἀρχαιοτέρους. Πρὸς ἀποκατάστασιν μιᾶς τοιαύτης ἀδικίας, ἡ ὁποία ἐγένετο εἰς ἀνώτερον ὑπάλληλον τοῦ Ὑπουργείου Προνοίας, ἔχω τὴν τιμὴν νὰ προτείνω τὴν ἑξῆς τροπολογίαν: Οἱ τοῦ κλάδου τῶν Ὑγειονολόγων ἰατρῶν τοποθετημένοι κατὰ τὴν δημοσίευσιν τοῦ παρόντος εἰς ὀργανικὰς θέσεις Διευθυντῶν Ὑγειονολόγων Ἰατρῶν τῆς Κεντρικῆς Ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας ἀναδιαβαθμίζονται πρὸς ἀποκατάστασιν τῆς σειρᾶς ἀρχαιότητος, ἀναλόγως τῶν ἐτῶν συνολικῆς δημοσίας ὑπηρεσίας των καὶ ἐφ’ ὅσον ἔχωσι συμπεπληρωμένην 12ετῆ ὑπηρεσίαν κατατάσσονται εἰς τὸν βʹ βαθμόν, τοῦ δὲ ἐπὶ πλέον χρόνου τῆς συνολικῆς ταύτης ὑπηρεσίας των, λογιζομένου, ὡς διανυθέντος εἰς τὸν 2ον βαθμόν.

§284Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι ἡ τροπολογία τὴν ὁποίαν ἀνέπτυξεν ὁ κ. Κοκκέβης, εἶναι δικαιοτάτη, διότι ἀναφέρεται εἰς ἀποκατάστασιν μιᾶς ἀδικίας. Ἐνθυμοῦμαι, κ. Πρόεδρε, ἄλλοτε εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν ἐγένετο συζήτησις ἐὰν καὶ κατὰ πόσον ἐπιτρέπεται εἰς νομοθέτημα νὰ περιλαμβάνεται διάταξις ἀφορῶσα ὡρισμένον πρόσωπον. Ὁ κ. Κανελλόπουλος μέλος τότε τῆς Βουλῆς καὶ ἤδη Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ἀπεφάνθη, ὅτι κατ’ ἀρχὴν δὲν ἐπιτρέπεται, ἐξαίρεσις ὅμως ἐπιβάλλεται ἐφ’ ὅσον πρόκειται περὶ ἀδικίας. Ἐφ’ ὅσον, λοιπόν, ἡ τροπολογία τοῦ κ. Κοκκέβη, σκοπεῖ εἰς τὴν ἀποκατάστασιν μιᾶς τοιαύτης ἀδικίας, νομίζω, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς ὀφείλει νὰ τὴν κάμῃ ἀποδεκτὴν καὶ νὰ δείξῃ τὴν ἰδίαν κατανόησιν, τὴν ὁποίαν ἐπέδειξε καὶ πρὸς ἄλλας παρομοίας τροπολογίας, αἱ ὁποῖαι ὑπεβλήθησαν ὑπὸ κ. συναδέλφων τῆς Συμπολιτεύσεως. Κύριε Ὑπουργέ, σᾶς ἐβοηθήσαμεν ὅσον ἠδυνήθημεν καὶ ἐζητήσαμεν ἁπλῶς νὰ μᾶς θέσετε εἰς ἴσην μοῖραν. Δεχθῆτε τὴν τροπολογίαν, κ. Ὑπουργέ, διότι θὰ μᾶς χρειασθῆτε καὶ ἄλλοτε, ἀλλὰ δὲν θὰ μᾶς εὕρητε. Δὲν ζητοῦμεν ἄλλως τε τίποτε τὸ ἐξαιρετικόν, ἁπλῶς ἴσην μεταχείρισιν.

§285ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Β. Ἐφραιμίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§286Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. Ὑπουργὸς δὲν ἀπήντησεν ἂν ἀποδέχεται ἢ ὄχι τὴν τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν ἀνέπτυξε πρὸ ὀλίγου ὁ κ. Μπακόπουλος. Ἀλλὰ εὐθὺς ἀμέσως ὁ κ. ὑπουργὸς ἔσπευσε νὰ ἀποδεχθῇ πρότασιν τοῦ κ. Θεοδοσιάδη διὰ τὴν Θεσσαλονίκην. Δὲν ἔχω ὑπ’ ὄψιν μου, οὔτε τὴν μίαν περίπτωσιν, οὔτε τὴν ἄλλην διὰ νὰ ἐκφράσω γνώμην καὶ νὰ ὑποστηρίξω καὶ ἐγὼ ἐὰν ἦτο δυνατὸν τὰς τροπολογίας αὐτάς, ἐφ’ ὅσον βεβαίως ἦσαν ἐπιβεβλημέναι καὶ δίκαιαι. Ὅπως βλέπετε τὸ Σῶμα εἶναι καταπεπονημένον καὶ αἱ τροπολογίαι αὗται καθὼς καὶ ἄλλαι, αἱ ὁποῖαι πρόκειται νὰ ὑποβληθοῦν ἔχουν καθαρῶς προσωπικὸν χαρακτῆρα καὶ ἡμεῖς δὲν γνωρίζομεν τὸ περιεχόμενον τῶν τροπολογιῶν αὐτῶν διὰ νὰ ἐκφράσωμεν γνώμην. Θὰ παρεκάλουν, λοιπόν, τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ δηλώσῃ, ὅτι δὲν δέχεται οὐδεμίαν τροπολογίαν, διότι εἶναι προσωπικαὶ καὶ δὲν γνωρίζω τὴν ἔκτασιν καὶ τὸν βαθμὸν τῶν τροπολογιῶν αὐτῶν τὴν στιγμὴν ταύτην. Ἐὰν εἶναι πράγματι συμπαθεῖς καὶ χρῄζουν ἀπονομῆς δικαιοσύνης ἔχομεν περιθώριον νὰ ἐξετάσωμεν τὰς τροπολογίας αὐτὰς εἰς ἄλλην συνεδρίασιν.

§287Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Κύριε Πρόεδρε, ἀναγκάζομαι νὰ ἐπανέλθω καὶ πάλιν εἰς τὴν δήλωσίν μου, ὅτι δὲν ἐδέχθην καὶ δὲν πρόκειται νὰ δεχθῶ καμμίαν τροπολογίαν τὴν στιγμὴν αὐτήν, ἀλλὰ τὸ ἄρθρον 14 παραμένει ὡς ἐψηφίσθη ὑπὸ τῆς Βουλῆς, ἀποδεχθεὶς μόνον κατ’ ἐξαίρεσιν τροπολογίαν διὰ τὰ ἀγροτικὰ ἰατρεῖα. Οἱ κ. συνάδελφοι, παρακαλῶ νὰ μὴ ἐπιμείνουν. Θὰ μελετήσω ὅλας τὰς τροπολογίας καὶ θὰ τὰς περιλάβωμεν εἰς ἄλλο νομοσχέδιον.

§288Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ γεγονός, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργός, δηλοῖ, ὅτι δὲν πρόκειται νὰ δεχθῇ τροπολογίας, δὲν θὰ μὲ ἐμποδίσῃ εἰς τὸ νὰ ἀναπτύξω τὴν τροπολογίαν, ἐφ’ ὅσον ἔχω δικαίωμα ἐκ τοῦ Κανονισμοῦ. Ὑπάρχει μία δευτέρα τροπολογία, ἡ ὁποία δὲν ὑπογράφεται ἀπὸ ἐμέ, ἀλλὰ ἀπὸ τοὺς συναδέλφους κ.κ. Σπύρου, Πολυζωγόπουλον, Κατσαφάδον καὶ τὴν κ. Τσαλδάρη, καὶ ἀφορᾷ τὴν τακτοποίησιν 7 ὑπαλλήλων πτυχιούχων τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας. Ἐὰν ἀναπτύσσω τὴν τροπολογίαν αὐτήν, τὸ πράττω, διότι εἰς παρελθοῦσαν συνεδρίασιν, ὁ Ὑπουργὸς τῆς Προνοίας κ. Στρᾶτος, εἰς τὸ νομοσχέδιον περὶ ἀπροστατεύτων παίδων, ἐπέρασεν ἀνάλογον τροπολογίαν ἐν μέσῳ θορύβου καὶ κωδωνοκρουσιῶν μὲ τὴν διαφοράν, ὅτι ἀφῆκεν ἔξω τοὺς 7 αὐτοὺς πτυχιούχους ὑπαλλήλους. Τὴν θέτω συνεπῶς ὑπὸ τὴν κρίσιν τῆς Βουλῆς. Μία τρίτη τροπολογία ἀφορᾷ τὸν εἰσαγωγικὸν βαθμὸν τοῦ κλάδου τῶν ἰατρῶν τῶν Ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας, ὁ ὁποῖος ἔχει ὁρισθῆ εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ γραμματέως αʹ καὶ μὲ μηνιαίας ἀποδοχὰς 1.000 δραχμῶν. Ὡς ἰατρὸς ἐνῷ δὲν εἶναι ποτὲ δυνατὸν νὰ δεχθῶ, ὅτι ἕνας πτυχιούχος ἰατρὸς μετὰ 10ετεῖς σπουδὰς καὶ προϋπηρεσίαν εἶναι δυνατὸν νὰ κατέχῃ τὸν βαθμὸν καὶ τὸν μισθὸν τὸν ὁποῖον ἀνέφερον. Θέτω καὶ τὴν περίπτωσιν αὐτὴν ὑπὸ τὴν κρίσιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ καὶ τῆς Βουλῆς καὶ ἂς ἀποφασίσῃ. Μία τετάρτη τροπολογία, ἡ ὁποία ἀρχικῶς εἶχεν ἐνσωματωθῆ εἰς τὸ ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ κατατεθὲν σχέδιον νόμου καὶ τὸ ὁποῖον ἀφεώρα τὸ θέμα τῆς προαγωγῆς τοῦ θεσμοῦ τῆς ἀγροτικῆς κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως. Ἀφεώρα δὲ τὸν προϊστάμενον τῆς Ὑπηρεσίας αὐτῆς. Νομίζω, ὅτι διὰ νὰ περιλάβῃ τὴν διάταξιν αὐτὴν ὁ κ. Ὑπουργὸς εἰς τὸ σχέδιόν του, ἀσφαλῶς εἶχεν ὑπ’ ὄψιν τὸ ὅλον θέμα καὶ ὡς ἐκ τούτου περιέλαβε καὶ τὴν διάταξιν αὐτὴν εἰς τὸ νομοσχέδιόν του. Δὲν γνωρίζω ὅμως, διὰ ποίους λόγους μεταγενεστέρως ὁ κ. Ὑπουργὸς ἀπέσυρεν αὐτὴν τὴν διάταξιν ἐκ τοῦ νομοσχεδίου του, ἡ ὁποία ἀφεώρα, ἐπαναλαμβάνω, τὸν προϊστάμενον τῆς ἀγροτικῆς ἀσφαλίσεως τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας. Ἐγώ, κ. Ὑπουργέ, συνιστῶ τὴν τροπολογίαν αὐτὴν καὶ ἐπαφίεμαι εἰς τὴν κρίσιν σας.

§289ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Μεταξᾶς, ἔχει τὸν λόγον.

§290Γ. ΜΕΤΑΞΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. Ὑπουργός, ἐδήλωσεν, ὅτι δὲν θὰ δεχθῇ τροπολογίας. Ἀλλὰ ἐὰν ἀκούσῃ τὴν τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν ἔχω νὰ προτείνω, θὰ εἶναι σύμφωνος νὰ τὴν δεχθῇ, δεδομένου μάλιστα, ὅτι συμφωνοῦν καὶ ὅλοι οἱ κ. συνάδελφοι, καθ’ ὅσον πρόκειται περὶ δικαιοτάτης τροπολογίας. Διὰ τῆς τροπολογίας αὐτῆς ἐπιδιώκεται ἡ τακτοποίησις τῶν πτυχιούχων ἀνωτάτων σχολῶν ὑπαλλήλων τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας, καθ’ ὃν τρόπον ἐτακτοποιήθησαν καὶ οἱ ἄλλοι ὑπάλληλοι τῆς αὐτῆς κατηγορίας τοῦ αὐτοῦ Ὑπουργείου, βάσει τῶν διατάξεων τῶν νόμων 3310) 1955 καὶ 3796)57. Οἱ περὶ ὧν πρόκειται ὑπάλληλοι ἐκ λόγων οἰκογενειακῶν, οἰκονομικῶν, στρατεύσεώς των κλπ. ἔτυχον πτυχίου ἕνα ἕως δύο μῆνας μετὰ τὴν δημοσίευσιν τοῦ τελευταίου ὡς ἄνω νόμου καὶ ἕνεκα τούτου δὲν ἐτακτοποιήθησαν ὅπως οἱ ἄλλοι ὑπάλληλοι τῆς αὐτῆς κατηγορίας. Κρίνεται, ὅθεν, ἀπαραίτητος ἡ τροπολογία χάριν τῆς ἴσης μεταχειρίσεως ἑπτὰ ὑπαλλήλων κεκτημένων ἤδη τὰ αὐτὰ ἢ καὶ μεγαλύτερα τυπικὰ προσόντα μὲ τοὺς τακτοποιηθέντας, διὰ τῶν ὡς ἄνω διατάξεων, συναδέλφους των. Ἡ τροπολογία ἔχει ὡς ἑξῆς: «Αἱ διατάξεις τοῦ ἄρθρου 26 τοῦ νόμου 3310)55 ἔχουσιν ἐφαρμογὴν καὶ ἐπὶ τῶν κατὰ τὴν δημοσίευσιν τοῦ παρόντος, ὑπηρετούντων πτυχιούχων ἀνωτάτων σχολῶν ὑπαλλήλων τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας, κεκτημένων τὰ ὑπὸ τοῦ νόμου τούτου ὁριζόμενα προσόντα». Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργόν, ὅπως δεχθῇ τὴν τροπολογίαν αὐτήν, διὰ νὰ τύχουν καὶ αὐτοὶ τῶν εὐεργετημάτων τῶν ὁποίων ἔτυχον οἱ συνάδελφοί των.

§291ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ἀνακοινώσω εἰς τὸ Σῶμα, ὅτι ὑπεβλήθη εἰς τὸ Προεδρεῖον ἔνστασις ἀπαρτίας, ὑπογραφομένη ὑπὸ τοῦ κεκανονισμένου ἀριθμοῦ βουλευτῶν. Διαπιστώνων, ὅτι πράγματι τὸ Σῶμα δὲν εὑρίσκεται ἐν ἀπαρτίᾳ, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ λύσω τὴν συνεδρίασιν. Λύεται ἡ συνεδρίασις, ἐλλείψει ἀπαρτίας, διὰ σήμερον καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ., μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως, ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ ἐπερωτήσεις. (Ὥρα 02.05′ π.μ.)