1960.05.11

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 92α

Τετάρτη 11 Μαΐου 1960

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 7.00′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. (Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Λ. Μπατρῖνος). Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Παυλόπουλος, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Α. ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Γραμ.). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Γ. Βολουδάκης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφοράς κλπ.

§4Γ. ΒΟΛΟΥΔΑΚΗΣ. (Γραμ.). (Ἀναγινώσκει). Ἡ ἐπὶ τῆς Γεωργίας Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ, καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συμπληρώσεως τοῦ Ν. 248)1954 «περὶ ὀργανώσεως τῆς Ζωοτεχνικῆς καὶ Κτηνιατρικῆς Ὑπηρεσίας». Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Σαμαρᾶς, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῶν ὑπ’ ἀριθ. 955)1958 καὶ 78)1959 πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου περὶ ἀνεγέρσεως τουριστικοῦ ξενοδοχείου ἐν Θεσ)νίκῃ». Ὁ βουλευτὴς κ. Π. Πολυχρονίδης, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Ν. Δ. 3361)1955 «περὶ ὀργανώσεως τῆς οἰνοπαραγωγῆς τῆς Ἐπαρχίας Ἀττικῆς». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Παυλόπουλος καὶ Γ. Οἰκονομόπουλος, καταθέτουν τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ὀργανώσεως τοῦ ἀντιφυματικοῦ ἀγῶνος». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Χ. Πιπιλῆς καὶ Γ. Κακαγιάννης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ὀργανώσεως τοῦ ἀντιφυματικοῦ ἀγῶνος». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Κ. Φρόντζος, Δ. Ἰωάννου καὶ Α. Κοντογιάννης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ὀργανώσεως τοῦ ἀντιφυματικοῦ ἀγῶνος». Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Α. Σχινᾶς, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Συνταξιούχων Ἀποστράτων καὶ παθόντων ὁπλιτῶν Χωρ)κῆς Καλαμάτας, αἰτουμένης τὴν ἀναγνώρισιν τῶν ἐν πολέμῳ ἐτῶν ὑπηρεσίας εἰς διπλοῦν, τὴν ἐπαναχορήγησιν τῶν δύο ἐτῶν τῶν Ν. Χωρῶν κλπ. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Βαλοῦρδος καὶ Α. Καλλιδόπουλος, καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Συνταξιούχων κυρίας ἀσφαλίσεως Δομικῶν Ξυλουργικῶν ἐργασιῶν καὶ ἐπικουρικῶν Ταμείων Ἀθηνῶν–Πειραιῶς καὶ Περιχώρων, αἰτουμένης τὴν ἄμεσον χορήγησιν παρὰ τοῦ ἐπικουρικοῦ των Ταμείου ἑνὸς μηνὸς ἐκτάκτου οἰκονομικῆς ἐνισχύσεως, τὴν ψήφισιν τοῦ κανονισμοῦ παροχῶν τοῦ ἐπικουρικοῦ των Ταμείου, τὴν συνταξιοδότησιν τῶν ἐκκρεμούντων φακέλλων συντάξεως κλπ. Ὁ βουλευτὴς Σάμου κ. Μ. Κοτσώνης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Κοινοτικοῦ Συμβουλίου Καλλιθέας Σάμου, αἰτουμένου τοποθέτησιν Κοινοτικοῦ ἰατροῦ, ἀποπεράτωσιν τῆς ὁδοῦ Μαραθοκάμπου–Καλλιθέας κλπ. Ὁ βουλευτὴς Θεσπρωτίας κ. Ν. Ἀθανασίου, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δημάρχου Παραμυθίας, διαμαρτυρομένου διὰ τὴν μελετωμένην κατάργησιν τῆς Ἐφορίας Καπνοῦ Ὁ βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Ε. Ἀρβανιτάκις, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν κατοίκων Ἀμαρύνθου Χαλκίδος, αἰτουμένων ἀποζημίωσιν καὶ ἀποκατάστασιν διὰ τὰς πυρποληθείσας ὑπὸ τῶν ἐλασιτῶν οἰκίας των.

§5Σ. ΚΑΡΑΣΑΒΒΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, σύμφωνα μὲ τὸ ἄρθρον 49 τοῦ Κανονισμοῦ, παρακαλῶ νὰ μοῦ δοθῇ ὁ λόγος διὰ νὰ ἀναπτύξω πρότασιν νόμου περὶ καταργήσεως τοῦ θεσμοῦ τῆς διοικητικῆς ἐκτοπίσεως.

§6ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 49 τοῦ Κανονισμοῦ, κ. συνάδελφε, λέγει, ὅτι δικαιοῦται ὁ βουλευτής, «καταθέτων» μίαν πρότασιν νόμου, νὰ τὴν ἀναπτύξῃ. Καὶ ὅταν λέγῃ «καταθέτων», δηλαδή, χρησιμοποιεῖ μετοχὴν ἐνεστῶτος, σημαίνει, ὅτι δύναται ὁ βουλευτὴς ἅμα τῇ καταθέσει τῆς προτάσεως νὰ τὴν ἀναπτύξῃ καὶ ὄχι μετὰ πάροδον μηνῶν, ὅπως συμβαίνει ἐν προκειμένῳ. Παρὰ ταῦτα θὰ σᾶς δώσω τὸν λόγον, ἀλλὰ μόνον διὰ 10 λεπτά.

§7Σ. ΚΑΡΑΣΑΒΒΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ πρότασις νόμου περὶ καταργήσεως τῆς διοικητικῆς ἐκτοπίσεως, τὴν ὁποίαν πρόκειται ν’ ἀναπτύξω δι’ ὀλίγων ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, ἐνέχει ὑψίστην σημασίαν γιὰ τὴν ἀποκατάσταση τῶν ἐλευθεριῶν καὶ τῆς Δημοκρατίας στὴ χώρα μας, καὶ τὴν ἐξασφάλιση προϋποθέσεων ὁμαλῆς ἐξελίξεως καὶ εἰρηνικῆς πορείας πρὸς τὸ μέλλον. Κατὰ τὴν ἐποχὴν τῆς ἐσωτερικῆς ἀνωμαλίας εἶχαν θεσπισθῆ ἔκτακτα μέτρα καὶ ψηφίσματα, μὲ τὰ ὁποῖα παρεμερίσθη τὸ Σύνταγμα κι’ ἀνεστάλη ἡ λειτουργία τῶν δημοκρατικῶν θεσμῶν. Κι’ ἐνῷ ἡ ἐφαρμογὴ τῶν μέτρων αὐτῶν ἦτο συνυφασμένη μὲ τὶς τότε περιστάσεις, ἐν τούτοις ἐξακολουθοῦν νὰ ἰσχύουν καὶ σήμερα, δέκα ὁλόκληρα χρόνια μετὰ τὴν εἰρήνευση τῆς χώρας, χωρὶς κανένα ἠθικό, νομικὸ καὶ πολιτικὸ ἔρεισμα. Ὁ θεσμὸς τῆς ἐκτοπίσεως σὰν μέτρο διώξεως τῶν πολιτῶν γιὰ τὰ φρονήματά των ἀποτελεῖ ἐκτροπὴ κι’ εἶναι ἀσυμβίβαστος πρὸς τὴν ἔννοιαν τῆς Δημοκρατίας. Γι’ αὐτὸ εἶναι ἄγνωστος στὰ Συντάγματα τῶν δημοκρατικῶν χωρῶν. Μεταπολεμικῶς δύο διεθνῆ κείμενα, ἡ Οἰκουμενικὴ Διακήρυξις τοῦ Ο.Η.Ε. τῆς 10.12.1948 καὶ ἡ Σύμβασις τῆς Ρώμης τῆς 4.11.1950 κατεδίκασαν ἀνεπιφυλάκτως τὸν θεσμὸν αὐτόν. Ἐν Ἑλλάδι ἡ πολιτικὴ δίωξις ἄρχισε μὲ τὸ Ν. Δ. τῆς 21.4.1924 κι’ ἔφθασε στὸ ἀποκορύφωμα ἐπὶ 4ης Αὐγούστου. Κατὰ τὴν περίοδον τῆς ἀνωμαλίας ἐψηφίσθησαν τὰ Ν.Δ. 392)45 καὶ 687)48, ποὺ ἐπέτρεψε τὴν «διαρκούσης τῆς ἀνταρσίας» παράταση τῆς ἐκτοπίσεως ἐπ’ ἀόριστον. Ἔτσι φθάσαμε στὴν «ἰσόβιο» ἐκτόπισιν. Ἐπίσης ἐψηφίσθη ὁ Α. Ν. 511)47, ποὺ μετεφύτευσε τὸ καθεστὼς τῶν φασιστικῶν στρατοπέδων συγκεντρώσεως. Ὅλοι αὐτοὶ οἱ ἔκτακτοι νόμοι εἶναι γέννημα ἀνωμάλου ἐποχῆς, καὶ σήμερα, ὁπότε διανύομεν περίοδον ἀδιαταράκτου εἰρήνης, πλήττουν τὴν Δημοκρατία, ἀποτελοῦν οἱονεὶ νόμους–βρυκόλακας, καὶ μᾶς ἐκθέτουν στὴ διεθνῆ κοινὴ γνώμη. Γι’ αὐτὸ ἐπιβάλλεται ἡ κατάργησή των. Ἡ νομοθεσία περὶ ἐκτοπίσεως ὑφίσταται ἀμείλικτον πολεμικὴν ἀπὸ τὴν ἐπιστήμην ὡς ἀντισυνταγματική, θεωρεῖται δέ, ὅτι ἡ ἐκτόπισις κατέστη «ποινὴ» ἐπαχθὴς λόγῳ τῆς πολυετοῦς διαρκείας της καὶ τοῦ περιεχομένου της. Πράγματι κρατοῦνται πολῖται ἐπὶ 15 συνεχῆ ἔτη μέσα σὲ ὑγρὲς χαράδρες θανάτου μιᾶς ἐρημονήσου, κάτω ἀπὸ σάπιες σκηνές, μὲ ἐπίδομα πείνας, μὲ τρομακτικὴ νοσηρότητα, ἔλλειψη ὑγειονομικῆς περιθάλψεως καὶ παντοειδεῖς στερήσεις κι’ ἀπαγορεύσεις τοῦ Α. Ν. 511, ὥστε δικαίως νὰ κρίνεται ἡ ἐξορία σὰν ποινή, ποὺ κακῶς ἐπιβάλλεται ἀπὸ Διοικητικὲς Ἐπιτροπές, κατὰ παράβαση τῶν διατάξεων τοῦ Συντάγματος περὶ ἐπιβολῆς ποινῶν καὶ διακρίσεως ἐξουσιῶν. Ἀποκρούεται ἐπίσης τὸ σόφισμα τῆς διαρκείας τῆς ἀνταρσίας ἀπὸ ὅλον τὸν νομικὸν καὶ πολιτικὸν κόσμο τῆς χώρας σὰν ψεῦδος ἀνταπόδεικτο καὶ χονδροειδὴς ἀπόπειρα συγκαλύψεως τῶν διώξεων, ἐνῷ παράλληλα ὀργανώνονται ἑορτασμοὶ τοῦ τερματισμοῦ τῆς ἀνταρσίας πρὸς καλλιέργειαν μισαλλοδοξίας στὸν λαό. Τέλος ἡ ἐκτόπισις κατηργήθη μὲ τὸν Ν. 2329)1953, ὁ ὁποῖος ἐπεκύρωσε τὴν Σύμβασιν τῆς Ρώμης. Κατὰ τὴν ἔνταση τοῦ ἐμφυλίου σπαραγμοῦ, ὁ ἀριθμὸς τῶν ἐξορίστων εἶχε φθάσει στοὺς 30.000. Βαθμηδὸν μετὰ τὴν εἰρήνευσιν τῆς χώρας ἤρχισε ἡ ἀποσυμφόρησις τῶν στρατοπέδων, καὶ διεκηρύχθη κατὰ κόρον ἀπὸ τὸν τύπον, τὰς θρησκευτικάς, κοινωνικάς, ἐπιστημονικὰς ὀργανώσεις, τὰ πολιτικὰ κόμματα καὶ τοὺς παράγοντας τῶν ἑκάστοτε Κυβερνήσεων, ἡ λήθη τοῦ παρελθόντος κι’ ἡ ἀνάγκη τῆς καταργήσεως τοῦ «αἴσχους τῆς ἐξορίας». Κι’ αὐτὸς ὁ σημερινὸς Πρωθυπουργός, εἶχε δώσει τὸν Σεπτέμβριον 1957 στὸν Ἄγγλο Ἐργατικὸ βουλευτὴ Μπροκγουαίη, ὅτι πολὺ σύντομα θὰ κλείσουν ὅλα τὰ στρατόπεδα στὴν Ἑλλάδα. Τὰ στρατόπεδα ἐν τούτοις ἀντὶ νὰ κλείσουν πολλαπλασιάζονται, γιατὶ καθιερώθησαν νέοι τόποι ἐξορίας (Σπάρτη γιὰ τὶς γυναῖκες, Ἀντικύθηρα γιὰ τοὺς ὑγειονομικούς, Γαῦδος), καὶ τὸ αἶσχος τῆς ἐξορίας δὲν κατηργήθη. Ἀντιθέτως ἡ Κυβέρνησις ἐντείνουσα κατὰ τὴν τελευταίαν διετία τὴν πολιτικὴ τῶν διωγμῶν, ἀποστέλλει νέους πολίτες στὴν ἐξορία, κι’ ἀναζωπυρώνει τὸ ἀστυνομικὸν κράτος. Ἐπενοήθη ἡ σατανικὴ μέθοδος τῶν «οἴκοι μετεκτοπίσεων» καὶ κῦμα συλλήψεων, κρατήσεων δικῶν ἀνεστάτωσε τὴν χώρα. (Θόρυβος). Κι’ ὅσο ὀξύνονται τὰ οἰκονομικὰ καὶ λοιπὰ προβλήματα τῆς χώρας καὶ διογκώνεται ἡ λαϊκὴ ἀγανάκτησις, τόσον ἡ Κυβέρνησις παραπαίουσα κι’ ἀνίκανος ἐντείνει τὰ ἀντιδημοκρατικὰ μέτρα τῶν διωγμῶν, ἀναμοχλεύει φανατισμούς, κι’ ἐπισείει τὸν μπαμπούλα τῆς ἐξορίας γιὰ νὰ κρατᾷ τὸν λαὸ σέ κατάσταση ἄγχους καὶ φοβίας. Πρόσφατα ἐξώρισε συνδικαλιστικοὺς ἡγέτες, ὅπως οἱ Στεργίου, Χαρακιώνης, Λυκούρης, Πλαπούτας, γιὰ νὰ ἀποδιοργανώσῃ τοὺς ἀγῶνες τῆς ἐργατικῆς τάξεως. Ἐπίσης 7 ἀνώτατα στελέχη τῆς Ε.Δ.Α. ἐξωρίστηκαν στὸ διάστημα τῶν τελευταίων μηνῶν. (Φωνὲς ἀποδοκιμασίας ἀπὸ τὰ ἑδώλια τῆς Συμπολιτεύσεως). Θέλω νὰ τονίσω ἰδιαιτέρως τὸ ἀπάνθρωπο μέτρο τῆς ἀπαγορεύσεως τοῦ ἐπισκεπτηρίου τῶν συγγενῶν τῶν ἐξορίστων, ποὺ εἶναι δικαίωμα ἀναφαίρετον, καὶ δὲν τὸ στεροῦνται, οὔτε οἱ πιὸ εἰδεχθεῖς κακοῦργοι. Ἐπίσης θέλω νὰ ὑπογραμμίσω, ὅτι ἡ ἀπάνθρωπη μεταχείριση τῶν ἐξορίστων ἐγγίζει τὰ ὅρια τῆς ἐκ προθέσεως ἀνθρωποκτονίας, τῆς ὁποίας πληθύνονται ὁλοένα τὰ θύματα. Κι’ ὅμως ὁ λαὸς ἀποδοκιμάζει τὴν ἔξαλλο αὐτὴ πολιτικὴ τῶν διώξεων, διψᾶ γιὰ γαλήνη, μισεῖ τὸν θεσμὸν τῆς ἐξορίας καὶ ζητεῖ ἀλλαγή. Τέλος ἡ πολιτικὴ αὐτὴ εἶναι ἀσυμβίβαστη πρὸς τὶς νέες διεθνεῖς ἐξελίξεις ὑφέσεως καὶ συνεργασίας τῶν λαῶν.

§8Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Κύριε Πρόερε, σᾶς παρακαλῶ νὰ ἐφαρμοσθῇ ὁ Κανονισμός. (Θόρυβος).

§9Σ. ΚΑΡΑΣΑΒΒΑΣ. Ὑπὸ τὸ φῶς τῶν ἐκτεθέντων ἡ πρότασή μας νόμου γιὰ τὴν κατάργησιν τῆς διοικητικῆς ἐκτοπίσεως, εἶναι πρότασις εἰλικρινής, θετική, ἀνταποκρίνεται πρὸς τὶς σημερινὲς περιστάσεις κι’ ἐξυπηρετεῖ τὸ ἐθνικὸ συμφέρον. Ἡ θαρραλέα ἀποδοχή της θὰ συντελέσῃ στὴν ἀποκατάσταση τῶν ἐλευθεριῶν, θὰ σφυρηλατήσῃ πιὸ στερεὰ τὰ θεμέλια τῆς ἐθνικῆς ἑνότητος, θὰ μᾶς ἐπιτρέψῃ μὲ νέον ἐνθουσιασμὸν νὰ βαδίσωμεν ὅλοι οἱ Ἕλληνες ἑνωμένοι τὸν δρόμο τῶν εἰρηνικῶν κατακτήσεων σὲ ὅλους τοὺς τομεῖς τῆς ἐθνικῆς μας ζωῆς κι’ ἀναδημιουργίας.

§10ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Συζητοῦνται αἱ ἀναφοραὶ καὶ ἐρωτήσεις, ἁρμοδιότητος τοῦ κ. ὑφυπουργοῦ Συγκοινωνιῶν. Ἐπὶ ἀναφορᾶς τῶν ἰδιοκτητῶν ἐπιταχθέντων αὐτοκινήτων Νομοῦ Χανίων κατὰ τὸν Ἑλληνοϊταλικὸν πόλεμον μὴ ἀποζημιωθέντων, ὁ κ. Κ. Χιωτάκης, ἔχει τὸν λόγον.

§11Κ. ΧΙΩΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, κατὰ τὸν Ἑλληνοϊταλικὸν πόλεμον 1940–41 εἰς τὰ Χανιά, τὸ Κράτος εἶχεν ἐπιτάξει ὡρισμένα ὀχήματα καὶ αὐτοκίνητα. Οἱ ἰδιοκτῆται τῶν ἐπιταχθέντων αὐτοκινήτων ἐν τῷ μεταξὺ ἐπεστρατεύθησαν καὶ οὕτω δὲν ἠδυνήθησαν νὰ προσέλθουν αὐτοπροσώπως, ὅπως ὁρίζει ἡ διαδικασία καὶ ἐπιστρέψουν τὰ δελτία ἐπιτάξεως τῶν αὐτοκινήτων των διὰ νὰ καταβληθῇ εἰς αὐτοὺς ἡ ἀνάλογος ἀποζημίωσις. Ὅταν ἐπανῆλθον εἰς τὴν Κρήτην, ὁλόκληρος ἡ Ἑλλὰς καὶ ἡ Κρήτη εἶχε καταληφθῆ ὑπὸ τῶν φασιστῶν. Ἐμεσολάβησεν ἡ κατοχὴ καὶ μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν ἐδόθη μία προθεσμία τριῶν μηνῶν διὰ νὰ ἐρευνήσουν καὶ ἀνεύρουν τὰ αὐτοκίνητά των, τὰ ὁποῖα νὰ παραλάβουν ἐπιστρέφοντες τὰ δελτία ἐπιτάξεως. Εἰς τὰ Χανιὰ ὑπῆρξεν ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ μία ἰδιομορφία συνισταμένη εἰς τὸ ὅτι δὲν ἀπηλευθερώθησαν μαζὶ μὲ ὅλην τὴν ἄλλην Ἑλλάδα, ἀλλὰ τὸν Μάϊον τοῦ 1945. Καὶ δὲν ἠδυνήθησαν οὕτω οἱ αὐτοκινητισταί, τῶν ὁποίων τὰ αὐτοκίνητα εἶχον ἐπιταχθῆ, νὰ ἐπωφεληθοῦν τῆς τριμήνου προθεσμίας καὶ ἀνεύρουν τὰ αὐτοκίνητά των καὶ οὕτω ἀπώλεσαν τὴν προθεσμίαν, τῶν ἀγοραστῶν των καταβαλόντων τὴν σχετικὴν λείαν πολέμου εἰς τὸ Δημόσιον. Ἤδη, προβάλλουν τὸ δεδικαιολογημένον παράπονον, ὅτι ἐνῷ προσέφερον καὶ τὸ αἷμα των, τὰ πάντα, δὲν ἔτυχον ἀποζημιώσεως διὰ τὰ ἐπιταχθέντα αὐτοκίνητά των.

§12ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Τριανταφυλλίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§13Ι. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ. Καὶ ἐγώ, ἔχων γνῶσιν τῶν συνθηκῶν ποὺ ἐπικρατοῦν εἰς τὴν Κρήτην, συνιστῶ τὴν ἐρώτησιν.

§14ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς, ἔχει τὸν λόγον.

§15Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Δὲν εἶναι μόνον εἰς τὰ Χανιὰ οἱ ἰδιοκτῆται τῶν αὐτοκινήτων ποὺ παραπονοῦνται, ἀλλ’ οἱ ἰδιοκτῆται τῶν αὐτοκινήτων ὅλης τῆς Ἑλλάδος παραπονοῦνται. Διότι παρέδωσαν τὰ αὐτοκίνητά των, ἐστρατεύθησαν, παρῆλθεν ἡ προθεσμία, δὲν ἀπεζημιώθησαν. Ἔχομεν καταθέσει ἐπανειλημμένως εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Συγκοινωνιῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων ὑπομνήματα καὶ αἰτήσεις τῶν ἐνδιαφερομένων καὶ τὸ Ὑπουργεῖον σταθερῶς ἀπαντᾷ, ὅτι δὲν ὑπάρχει νόμος. Μπορεῖ νὰ γίνῃ νόμος, μπορεῖ νὰ ληφθῇ ἕνα μέτρον. Νὰ ληφθῇ τὸ μέτρον νὰ καταλαμβάνουν οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ πρὸς ἀποζημίωσίν των τὰς κενουμένας θέσεις τῶν αὐτοκινήτων δημοσίας χρήσεως. Ἀντὶ νὰ παίρνουν τὰς θέσεις αὐτὰς ἄλλοι αὐτοκινητισταί, νὰ τὰς παίρνουν αὐτοί. Αὐτὸς εἶναι ἕνας τρόπος ἀποζημιώσεως. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, οἱ ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι ἀπομένουν πρὸς ἀποζημίωσιν εἰς ὅλην τὴν χώραν, δὲν εἶναι πολλοί. Εἶναι ζήτημα ἂν ἀνέρχωνται εἰς 200–300. Τὸ Ὑπουργεῖον πρέπει νὰ λάβῃ μέτρα καὶ νὰ τοὺς δώσῃ ἀδείας αὐτοκινήτων δημοσίας χρήσεως.

§16ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Λαντζούνης, ἔχει τὸν λόγον.

§17Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἰς τοὺς ἰδιοκτήτας τῶν ἐπιταχθέντων αὐτοκινήτων, ἡ Κυβέρνησις μεταπολεμικῶς ἐχορήγησε τὸ δικαίωμα νὰ δοθοῦν ὡρισμέναι ἄδειαι, εἰς ὅσους δὲν ἐπωφελήθησαν νὰ πληρωθοῦν τῆς ἀποζημιώσεως. Ἀλλὰ δὲν ἐπωφελήθησαν πολλοὶ τοῦ δικαιώματος αὐτοῦ καὶ ἡ χορηγηθεῖσα προθεσμία μέχρι τοῦ 1949, νομίζω, ὅτι δὲν ἔδωσε τὴν εὐχέρειαν εἰς ὡρισμένους ἐξ αὐτῶν νὰ ἐπωφεληθοῦν τῆς προθεσμίας. Νομίζω, ὅτι ὁ κ. ὑπουργός, θὰ πρέπει νὰ ἐξετάσῃ τὰς δυνατότητας, ἐπειδὴ εἶναι ἐλάχιστοι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι δὲν ἔτυχον τοῦ εὐεργετήματος αὐτοῦ, τῆς παρατάσεως τῆς προθεσμίας αὐτῆς, ὥστε ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι δὲν ἔλαβον τὴν ἀποζημίωσιν, νὰ πάρουν ἓν μέρος ἀδείας αὐτοκινήτου ἢ λεωφορείου. Ἡ παράτασις ἦτο ἕως τὸ 1949, ἀλλ’ ὡρισμένοι δὲν ἔλαβον πρόνοιαν, διὰ διαφόρους λόγους, νὰ ἐπωφεληθοῦν τοῦ εὐεργετήματος αὐτοῦ.

§18ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Ἀποσκίτης, ἔχει τὸν λόγον.

§19Κ. ΑΠΟΣΚΙΤΗΣ. Συνηγορῶ καὶ ἐγώ, κ. Πρόεδρε, καὶ παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ δώσῃ μίαν λύσιν εἰς τὸ θέμα αὐτό, διότι εἶναι ἐλάχιστοι οἱ δικαιούμενοι καὶ ἀπομείναντες πληγέντες αὐτοκινητισταί. Ὅταν δὲ μετὰ 20 χρόνια χορηγοῦνται τώρα ἄδειαι πάσης φύσεως λεωφορείων, ταξί, ὀρθὸν εἶναι καὶ οἱ ἐλάχιστοι αὐτοὶ ἀπομείναντες εἰς ἀπομεμακρυσμένας περιοχάς, οἱ ὁποῖοι δὲν ἠδυνήθησαν ἐγκαίρως νὰ ἐμφανίζουν τὰς ἀποδείξεις καὶ τὰ δικαιολογητικά των, νὰ ἱκανοποιηθοῦν οἱ ἄνθρωποι αὐτοί.

§20ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Γαλενιανός, ἔχει τὸν λόγον.

§21Ε. ΓΑΛΕΝΙΑΝΟΣ. Τὸ αἴτημα τῶν αὐτοκινητιστῶν τῶν μὴ ἀποζημιωθέντων ἐκ τῆς πολεμικῆς ἐπιτάξεως, προβάλλει ἑκάστοτε εἰς τὸ Ὑπουργεῖον ἐκ μέρους των, μὲ διαφόρους προτάσεις λύσεων. Ἂς ἐπιλέξῃ ὁ κ. ὑπουργὸς μίαν ἐκ τῶν προτάσεων αὐτῶν, ὅποιαν κρίνῃ καλλιτέραν, διὰ νὰ δοθῇ ἕνα τέρμα εἰς τὴν ὑπόθεσιν αὐτήν, διότι, πράγματι, ἐπὶ 17 χρόνια τώρα αὐτὴ ἡ ἱστορία ἐκκρεμεῖ καὶ δὲν συντελεῖ εἰς τὴν εὔρυθμον λειτουργίαν τῆς Πολιτείας. Νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ἐξευρεθῇ μία ἀπὸ τὰς προτεινομένας λύσεις.

§22ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Ἀνδρεάδης, ἔχει τὸν λόγον.

§23Γ. ΑΝΔΡΕΑΔΗΣ. Συνιστῶ τὴν ἀναφοράν, ὡς δικαιοτάτην καὶ παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ τὴν λάβῃ σοβαρῶς ὑπ’ ὄψιν καὶ νὰ ἱκανοποιήσῃ τοὺς παθόντας αὐτοκινητιστάς.

§24ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. ὑφυπουργὸς Συγκοινωνιῶν, ἔχει τὸν λόγον.

§25Θ. ΚΟΝΙΤΣΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Συγκοινωνιῶν). Ἀντιλαμβάνομαι τὴν συγκίνησιν καὶ τὸ ἐνδιαφέρον, τὸ ὁποῖον ἔχετε διὰ τὴν ἀποζημίωσιν τῶν ἰδιοκτητῶν αὐτοκινήτων, τὰ ὁποῖα ἐπετάχθησαν κατὰ τὸν Ἑλληνοϊταλικὸν πόλεμον καὶ οἱ ὁποῖοι δὲν ἀπεζημιώθησαν. Ἀλλ’ ὀφείλω νὰ σᾶς δηλώσω, ὅτι ἡ καθυστέρησις αὐτὴ δὲν βαρύνει τὸ Κράτος. Τὸ Κράτος ἐγκαίρως ἔλαβε νομοθετικὰ μέτρα καὶ παρέσχε τὴν δυνατότητα τῆς ἀποζημιώσεως κατὰ τὸ 1945–1946. Δυστυχῶς, τινὲς τῶν πληγέντων αὐτοκινητιστῶν δὲν ὑπέβαλον τὰ δικαιολογητικὰ ἐγκαίρως μέχρι τέλους τοῦ 1949, ἂν ἐνθυμοῦμαι καλῶς, καὶ συνεπῶς, ἐξέπεσαν τοῦ δικαιώματος τῆς ἀποζημιώσεως. Δὲν εἶναι δυνατὸν δέ, ὕστερα ἀπὸ μίαν δεκαετίαν νὰ ἐπανέρχωμαι πάλιν πρὸς ἐξέτασιν δι’ ἀντιμετώπισιν προβλήματος, τὸ ὁποῖον πρὸ 10ετίας ἔχει λήξει, παρὰ τὰς δοθείσας ἐπανειλημμένως καὶ τότε προθεσμίας. Συνεπῶς, ζήτημα ἀποκαταστάσεως τῶν αὐτοκινητιστῶν αὐτῶν, ἀπὸ πλευρᾶς χορηγήσεως ἀδειῶν αὐτοκινήτων, δὲν εἶναι δυνατὸν πλέον νὰ τεθῇ, διότι ἐπὶ πλέον, ἐν τῷ μεταξύ, καὶ διὰ διαφόρους λόγους, ὁ ἀριθμὸς τῶν αὐτοκινήτων ἔγινε τόσον μεγάλος, ὥστε ἠνάγκασε τὸ Ὑπουργεῖον νὰ διατάξῃ τὴν μὴ χορήγησιν περισσοτέρων ἀδειῶν κυκλοφορίας αὐτοκινήτων δημοσίας χρήσεως. Παρὰ ταῦτα, εἰς νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον ἐψηφίσθη ὑπὸ τῆς Ἐπιτροπῆς Ἐξουσιοδοτήσεως τὸν παρελθόντα Αὔγουστον ἢ Σεπτέμβριον, ἐδέχθην μίαν τροπολογίαν, διὰ τῆς ὁποίας παρετάθη ἡ προθεσμία, ἡ ὁποία ἔκτοτε εἶχεν ἐκπνεύσει μέχρι καὶ τῆς 12ης Μαρτίου 1960 καὶ ἐπετράπη εἰς τοὺς πληγέντας καὶ μὴ ἀποκατασταθέντας νὰ ὑποβάλουν τὰ δικαιολογητικά. Ὑπέβαλον τὰ δικαιολογητικά των μόνον διὰ τὰ φορτηγά, διότι διὰ τὰ ἄλλα δὲν ὑπῆρχε δυνατότης χορηγήσεως ἀδείας. Ὑπέβαλον τὰ δικαιολογητικά των, κρίνονται ἀπὸ τὴν ἁρμοδίαν Ἐπιτροπὴν καὶ Ὑπηρεσίαν καὶ ὅσοι ἐμπίπτουν εἰς τὰς προϋποθέσεις καὶ τὰς διατάξεις τοῦ νόμου αὐτοῦ, θὰ τύχουν ἀποκαταστάσεως. Περαιτέρω, τὸ θέμα δὲν ἀντιμετωπίζεται ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Συγκοινωνιῶν, ἀλλ’ εἶναι θέμα Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν, ἂν κανονισθῇ, ὅτι θὰ πρόκειται περὶ χορηγήσεως χρηματικῆς ἀποζημιώσεως.

§26Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ὑπάρχει τὸ ἠθικὸν αἴτημα νὰ συμπαρασταθῇ τὸ Κράτος εἰς τὴν ἱκανοποίησιν τοῦ αἰτήματος αὐτοῦ καὶ παρακαλοῦμεν τὸν κ. ὑπουργόν, τώρα ποὺ θὰ ἔλθῃ τὸ θέμα τῶν Γερμανικῶν ἐπανορθώσεων, δεδομένου, ὅτι τὰ αὐτοκίνητα αὐτὰ ἔπαθον κατὰ τὸν πόλεμον, ἓν τμῆμα τῶν ἀποζημιώσεων αὐτῶν νὰ δοθῇ διὰ τοὺς πληγέντας αὐτοκινητιστὰς καὶ ἰδιοκτήτας πετρελαιοφόρων πλοίων. Οὕτω, θὰ εὑρεθῇ τρόπος ἱκανοποιήσεως τοῦ αἰτήματός των. Παρακαλοῦμεν τὸν κ. ὑπουργόν, νὰ κάμῃ τὰ σχετικὰ διαβήματα εἰς τὰ Ὑπουργεῖα Συντονισμοῦ καὶ Ἐξωτερικῶν, ὅπως πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν παρεκαλέσαμεν διὰ τὰ πετρελαιοφόρα πλοῖα.

§27Ε. ΠΑΠΑΔΟΓΙΑΝΝΗΣ. Τὸ αἴτημα αὐτὸ διατυπώνεται κἄπως ἐντονώτερον εἰς τὴν Κρήτην. Ἀπὸ τὴν ἔρευναν ποὺ ἔχω κάμει, ἔχω πεποίθησιν, ὅτι σχεδὸν κανεὶς δὲν ἔχει ἀποκατασταθῇ ἀπὸ τὸ Κράτος. Δι’ αὐτό, παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργὸν καὶ τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, νὰ ἐπανεξετάσουν τὸ θέμα, διότι ἀποτελεῖ μίαν μόνιμον πληγήν, ἡ ὁποία δὲν εἶναι δυνατὸν ποτὲ νὰ θεραπευθῇ, ἂν δὲν ληφθοῦν δίκαια μέτρα διὰ τοὺς αὐτοκινητιστάς, οἱ ὁποῖοι ἔχουν καταστραφῆ.

§28Κ. ΧΙΩΤΑΚΗΣ. Ὑπάρχει πάντοτε ἀνοικτὸν τὸ θέμα τὸ ἠθικόν, κ. Πρόεδρε, καὶ νομίζω, ὅτι πρέπει ἡ Κυβέρνησις, ἀκούοντας τὰ δίκαια αἰτήματα τῶν ἐνδιαφερομένων, νὰ τοὺς δώσῃ τὴν δυνατότητα νὰ πάρουν ὡρισμένας ἀδείας λεωφορείων, καθ’ ἣν στιγμὴν εἶναι γνωστόν, ὅτι τοιαῦται ἄδειαι χορηγοῦνται.

§29Θ. ΚΟΝΙΤΣΑΣ. (Ὑφ. Συγκοινωνιῶν). Εἰς τὴν ἰδιαιτέραν περιφέρειάν σας, ὄχι μόνον δὲν ὑπάρχουν κενὰ πρὸς συμπλήρωσιν, ἀλλὰ ἀντιθέτως ἔχουν τεθῆ εἰς κυκλοφορίαν αὐτοκίνητα περισσότερα ἀπὸ ὅσα χρειάζονται διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν τοπικῶν ἀναγκῶν. Συνεπῶς, ποῦ νὰ δοθοῦν αἱ ἄδειαι;

§30Κ. ΧΙΩΤΑΚΗΣ. Οἱ ἄνθρωποι αὐτοί, τὰ αὐτοκίνητά των τὰ ἔδωσαν εἰς τὴν Ἑλλάδα καὶ ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα ζητοῦν νὰ πάρουν ὡρισμένας γραμμὰς λεωφορείων.

§31ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Λαντζούνης, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, δι’ ἧς ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ, διατὶ δὲν περιελήφθησαν οἱ ΣΠΑΠ εἰς τὸ πρόγραμμα τῶν δημοσίων ἐπενδύσεων.

§32Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, διὰ τὴν Πελοπόννησον οἱ ΣΠΑΠ εἶναι τὸ μεγαλύτερον δίκτυον, τὸ μεγαλύτερον συγκοινωνιακὸν μέσον. Εἶναι ἡ ζωὴ τῆς Πελοποννήσου, καὶ ἐξυπηρετεῖ ὁλόκληρον τὴν Πελοπόννησον, ἰδίως τὴν ἀγροτικὴν περιφέρειαν αὐτῆς. Δι’ αὐτό, ἐπιβάλλεται νὰ βελτιωθῇ καὶ νὰ ἐνισχυθῇ σημαντικῶς τὸ δίκτυον τῆς Πελοποννήσου, ἐπ’ ὠφελείᾳ τῆς Πελοποννήσου, καὶ ἰδιαιτέρως τοῦ ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ. Δυστυχῶς, ἡ ἐνίσχυσις κατὰ τὸ τρέχον ἔτος δὲν ἦτο ὅση ἔπρεπε διὰ τοὺς Σ. Π.Α.Π. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργόν, ἐν συνεννοήσει γενικώτερον μὲ τὴν Κυβέρνησιν, νὰ βοηθήσῃ ἔτι περισσότερον τοὺς ΣΠΑΠ, διὰ νὰ βελτιώσῃ σημαντικῶς τὸ δίκτυον. Εἶναι ἀληθές, ὅτι οἱ ΣΠΑΠ ἔχουν παθητικὸν καὶ πρέπει ἡ προσπάθειά μας νὰ τείνῃ εἰς τὸν περιορισμὸν τοῦ παθητικοῦ αὐτοῦ. Καὶ ἕνα μέσον περιορισμοῦ τοῦ παθητικοῦ τῶν ΣΠΑΠ, θὰ εἶναι κυρίως, ἡ βελτίωσις τοῦ δικτύου, ἐν συνδυασμῷ καὶ ἐν συσχετίσει μὲ τὸ ὁδικὸν δίκτυον τῶν αὐτοκινήτων.

§33ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Σχινᾶς, ἔχει τὸν λόγον.

§34Α. ΣΧΙΝΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, διὰ τοὺς λόγους, τοὺς ὁποίους ἀνέπτυξεν ὁ προλαλήσας καὶ ἀγαπητὸς συνάδελφος, συνηγοροῦμεν καὶ ἡμεῖς, ὅτι πρέπει νὰ ἐξετασθῇ μὲ πνεῦμα μεγαλυτέρου ἐνδιαφέροντος ἐκ μέρους τοῦ κυρίου ὑπουργοῦ, τὸ ζήτημα τῆς ἐνισχύσεως τῶν ΣΠΑΠ, ἰδίως ἀπὸ τὰς ἐπενδύσεις. Τὸ δίκτυον τῶν ΣΠΑΠ, κατὰ τὸ μεγαλύτερον μέρος, δηλαδὴ κατὰ τὰ 500–600 χιλιόμετρα, ἐπὶ συνολικοῦ κυκλώματος 800 χιλιομέτρων, μόνον κατὰ 200 χιλ. ἀπὸ τῆς συστάσεώς του ἔχει ἀνανεωθῆ. Πλέον αὐτοῦ, διὰ νὰ μειωθῇ ἀκριβῶς τὸ παθητικόν, μὲ τὸ ὁποῖον βαρύνονται οἱ σιδηρόδρομοι, θὰ πρέπει νὰ ἐνισχυθῇ καὶ τὸ τροχαῖον ὑλικόν, εἰς τρόπον ὥστε νὰ ἠμπορέσῃ νὰ κινηθῇ ἀνετώτερον ὁ κόσμος καὶ οἱ τουρίσται. Παρακαλοῦμεν, συνεπῶς, ὅπως ἀκριβῶς ἐνισχυθῇ περισσότερον ἡ ἑταιρεία τῶν ΣΠΑΠ ἀπὸ τὰς ἐπενδύσεις.

§35ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Ἀποσκίτης, ἔχει τὸν λόγον.

§36Κ. ΑΠΟΣΚΙΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ πρόβλημα τῶν ΣΠΑΠ ἔχει ἀπασχολήσει καὶ ἀπασχολεῖ συνεχῶς τὴν Κυβέρνησιν, καὶ ἀσφαλῶς πρέπει κἄποτε νὰ δοθῇ μία λύσις. Δὲν ἠξεύρω τὰς μελέτας καὶ τὰς ἐκθέσεις τῶν εἰδικῶν, οἱ ὁποῖοι μετεκλήθησαν καὶ τὰ συμπεράσματα εἰς τὰ ὁποῖα κατέληξαν. Εἶναι ἀληθές, ὅτι συγκινεῖ τοὺς πάντας τὸ γεγονός, ὅτι οἱ σιδηρόδρομοι ἔχουν τόσον μεγάλο παθητικὸν καὶ βαρύνουν τὸν προϋπολογισμὸν μὲ 500.000.000 τὸν χρόνον. Εἶναι ἐπίσης ἀληθές, ὅτι οἱ ΣΠΑΠ εἶναι τὸ σπουδαιότερον συγκοινωνιακὸν μέσον διὰ τὴν Πελοπόννησον. Ἐὰν ποτὲ ἡ Κυβέρνησις κατέληγε νὰ τοὺς καταργήσῃ, θὰ ἦτο ἄλλο θέμα. Ἐφ’ ὅσον ὅμως διατηροῦνται, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ διατηροῦνται, εἰς οἵαν κατάστασιν εὑρίσκονται σήμερον. Διότι διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ θὰ ἐπέλθῃ μία κατάργησις αὐτομάτως ἑνὸς μέσου, τὸ ὁποῖον ἐπιβάλλεται νὰ διατηρηθῇ καὶ δὲν ἠμπορεῖ νὰ διατηρηθῇ, ἐὰν ἐξακολουθήσῃ νὰ λειτουργῇ καθ’ ὃν τρόπον λειτουργεῖ σήμερον. Θὰ παρεκάλουν, λοιπόν, τὸν κ. ὑπουργόν, ὅπως ἐτόνισαν καὶ προηγούμενοι συνάδελφοι, τὸ θέμα αὐτὸ νὰ τεθῇ γενικώτερον εἰς τὴν Κυβέρνησιν καὶ νὰ λυθῇ συντόμως, διότι οἱ ΣΠΑΠ φθίνουν καὶ ἀσφαλῶς τὰ ἐλλείμματα θὰ αὐξηθοῦν, ἐφ’ ὅσον διατηρεῖται ἡ σημερινὴ κατάστασις.

§37ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Κοκκέβης, ἔχει τὸν λόγον.

§38Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἔχω ὑποβάλει σχετικὴν ἐρώτησιν ἀπὸ τὸν Ὀκτώβριον τοῦ 1959, διὰ τὸ θέμα αὐτὸ καί, εἰδικώτερον, διὰ τὰς ὁμαδικὰς ἀπολύσεις τῶν ἐργατῶν, αἱ ὁποῖαι ἔλαβον χώραν τὸν μῆνα Ἰούνιον καὶ ἀργότερον, κατὰ μῆνα Ὀκτώβριον. Ἡ ἐρώτησίς μου ἀπευθύνεται ταὐτοχρόνως πρὸς τὸν κ. ὑφυπουργὸν Συγκοινωνιῶν, πρὸς τὸν κ. ὑπουργὸν Συντονισμοῦ καὶ πρὸς τὸν κ. ὑπουργὸν Ἐργασίας. Καὶ μολονότι αὕτη κατετέθη κατὰ μῆνα Ὀκτώβριον, βλέπω, ὅτι ἡ ἐρώτησις τῶν κυρίων συναδέλφων ἔχει ἡμερομηνίαν καταθέσεως 11 Φεβρουαρίου 1960. Κύριε Πρόεδρε, παραπονοῦμαι, διότι τὸ θέμα θὰ ἔπρεπε νὰ ἔχῃ ἔλθει ἐνωρίτερον ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, καὶ διότι ἀναμφισβητήτως εἶναι ἀπολύτως σχετικὸν μὲ τὴν προκειμένην συζήτησιν.

§39ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ Προεδρεῖον θὰ ἐρευνήσῃ τὸ θέμα, κ. συνάδελφε.

§40Θ. ΚΟΝΙΤΣΑΣ. (Ὑφ. Συγκοινωνιῶν). Κύριοι βουλευταί, ὅσον ἀφορᾷ τὴν αἴτησιν τοῦ συναδέλφου κ. Κοκκέβη, πράγματι, εἶχεν ὑποβάλει τοιαύτην ἐρώτησιν, ἡ ὁποία διεβιβάσθη εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Συγκοινωνιῶν καὶ εἰς τὴν ὁποίαν ἐδόθη ἀπάντησις, ἡ ὁποία ἐκρίθη, φαίνεται, ἐπαρκὴς καὶ διὰ τοῦτο δὲν ἐνεγράφη εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν.

§41Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Τὸ ἀνεπαρκὲς τῆς ἀπαντήσεως, κ. Ὑπουργέ, δὲν ἠμπορεῖ νὰ τὸ κρίνῃ τὸ Προεδρεῖον, ἀλλὰ ὁ ἐρωτῶν βουλευτής, καὶ τὸ Προεδρεῖον ὀφείλει νὰ τὴν ἐγγράψῃ εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν.

§42Θ. ΚΟΝΙΤΣΑΣ. (Ὑφ. Συγκοινωνιῶν). Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐρώτησιν τῶν κ.κ. Λαντζούνη καὶ Σχινᾶ, ἔχω νὰ εἴπω τὸ ἑξῆς: Διὰ τὸ 1960 ὑπάρχει μία πρόβλεψις τῶν δημοσίων ἐπενδύσεων διὰ τοὺς ΣΠΑΠ, ποὺ ἀφορᾶ εἰς τὴν ἀντιμετώπισιν εἰλημμένων ὑποχρεώσεων. Δὲν εἶναι ἀκριβές, ὅτι ἔχει ἐγκαταλειφθῆ ἡ γραμμὴ τῶν ΣΠΑΠ. Ἀληθὲς εἶναι, ὅτι πλέον τῶν 300 χιλ)τρων τῆς γραμμῆς ἔχουν ἀνακαινισθῆ. Τελευταίως, ἀπὸ ἔτους, οἱ ΣΠΑΠ ἐφωδιάσθησαν μὲ νέον τροχαῖον ὑλικόν, τὸ ὁποῖον ἀρκετὰ ἄνετα ἐξυπηρετεῖ τὰς ἀνάγκας τῶν ΣΠΑΠ. Πέραν τούτου, ἡ Κυβέρνησις, διὰ τοῦ πενταετοῦς προγράμματος, τὸ ὁποῖον πρὸ μηνὸς περίπου ἐξηγγέλθη, ἐπρογραμμάτισε ποσὸν διὰ τοὺς ΣΠΑΠ, τὸ ὁποῖον θὰ ἀντιμετωπίσῃ τὰς βασικὰς ἀνάγκας ὥστε οἱ ΣΠΑΠ ν’ ἀποβοῦν ἀπὸ πάσης ἀπόψεως πρόσφοροι δι’ ἄνετον συγκοινωνιακὴν ἐξυπηρέτησιν.

§43ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ἐρώτησις τῶν κ.κ. Μπριλλάκη, Παπαδημητρίου κλπ., σχετικῶς μὲ τὸν τρόπον ὑδροδοτήσεως Χανίων κλπ. διαγράφεται, λόγῳ ἀπουσίας τῶν ἐρωτώντων. Ὁ κ. Γ. Οἰκονομόπουλος ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ Συλλόγου ἐπαγγελματιῶν αὐτοκινητιστῶν δημοσίας χρήσεως.

§44Γ. ΟΙΚΟΝΟΜΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὑπάρχει μία τάξις αὐτοκινητιστῶν, οἱ λεγόμενοι «πειραταί», οἱ ὁποῖοι, καλῶς ἢ κακῶς, ἀπέκτησαν αὐτοκίνητα, μὲ τὰ ὁποῖα ἀσκοῦν τὸ ἐπάγγελμά των, τὸ ὁποῖον τοὺς ἀποδίδει, διὰ νὰ ζήσουν τὰς οἰκογενείας των. Εὑρίσκονται ὑπὸ διαρκῆ διωγμὸν καὶ πρέπει ἡ περίπτωσις αὐτὴ νὰ ἀντιμετωπισθῇ μὲ πνεῦμα δικαιοσύνης. Δὲν εἶναι δυνατὸν ἐπὶ σειρὰν ἐτῶν οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ νὰ ἀσκοῦν τὸ ἐπάγγελμα αὐτό, ἀπὸ τὸ ὁποῖον ἀποζοῦν, καὶ νὰ εὑρίσκωνται συνεχῶς ὑπὸ τὴν λαιμητόμον τῆς διώξεως ὑπὸ τῆς Ἀστυνομίας. Νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ληφθῇ ἕνα μέτρον, ὥστε νὰ τακτοποιηθοῦν αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι καὶ νὰ ἠμποροῦν νὰ ἐπιδοθοῦν εἰς τὴν ἐργασίαν των, χωρὶς τὴν ἀπειλὴν τῆς διώξεως.

§45Θ. ΚΟΝΙΤΣΑΣ. (Ὑφ. Συγκοινωνιῶν). Κύριοι βουλευταί, πράγματι, ἀπησχόλησε καὶ ἀπασχολεῖ εἰσέτι τὴν Κυβέρνησιν τὸ ζήτημα τῶν λεγομένων «πειρατῶν». Ὅπως γνωρίζετε, τὰ συγκοινωνιακὰ μέσα ἔχουν κἄθε ἕνα, ἕνα τομέα δράσεως, καὶ ἡ παρεμβολὴ τοῦ ἑνὸς εἰς τὸν τομέα τοῦ ἄλλου τείνει εἰς τὴν ἐξουθένωσιν καὶ διάλυσιν τοῦ ἄλλου. Δὲν εἶναι δυνατὸν δέ, νὰ ὑπάρχῃ ἐξησφαλισμένη καὶ τιμολογημένη συγκοινωνία, ἄνευ τῆς συνεχοῦς κατοχυρώσεως. Αὐτὸ τηρεῖται. Συνεπῶς, ἡ δίωξις ποὺ γίνεται ἀπὸ τὰ ἀστυνομικὰ ὄργανα, τῶν ἀσκούντων πειρατικὴν συγκοινωνίαν, εἶναι νόμιμος. Παρὰ ταῦτα, ἐπειδὴ πρόκειται περὶ συμπαθῶν ἀνθρώπων ἐπαγγελματιῶν, ἡ Κυβέρνησις μὲ ἰδιαίτερον ἐνδιαφέρον ἐξετάζει τὸ θέμα. Τὰ διαβήματα δέ, ποὺ μᾶς ἔχουν γίνει ἀπὸ πολλοὺς συναδέλφους, καὶ ἀπὸ τὸν κ. Βρανόπουλον, πολὺ εὐμενῶς μὲ ἔχουν διαθέσει καὶ ἐλπίζω νὰ ἐξευρεθῇ τρόπος, ὥστε νὰ ὑπάρξῃ κἄποια ἱκανοποίησις δι’ αὐτούς.

§46ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς ὥρας διὰ τὰς ἀναφο-

ρὰς καὶ ἐρωτήσεις, εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Ψήφισις συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 162)59 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ «περὶ ρυθμίσεως τρόπου ἐξοφλήσεως ἀσφαλιστικῶν εἰσφορῶν καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων».

§47Γ. ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ–ΝΟΒΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ ἤθελα νὰ κάμω μίαν παρατήρησιν, συνταγματικοῦ περιεχομένου. Ἂν καθημερινῶς ἔχωμεν συνταγματικὰς παραβάσεις, ποῦ θὰ φθάσῃ αὐτὴ ἡ ὑπόθεσις; Διὰ ποῖον λόγον ὑπεβλήθη τὸ νομοσχέδιον; Ὑπεβλήθη μὲ ὡρισμένην μορφήν. Εἰς τὴν δευτέραν συζήτησιν προσετέθη ὁ τίτλος «καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων».

§48ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν πρόκειται περὶ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ, κ. Νόβα. Πρόκειται περὶ ἄλλου νομοσχεδίου. Πέραν αὐτοῦ, δὲν ἐπιτρέπεται πλέον συζήτησις, ἐφ’ ὅσον τὸ νομοσχέδιον συζητεῖται εἰς τὸ σύνολον.

§49Γ. ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ–ΝΟΒΑΣ. Εἰς αὐτὸ προσετέθησαν ἔνιοι διατάξεις, ἄσχετοι πρὸς τὸ ἀρχικὸν κείμενον. Περὶ αὐτοῦ τοῦ νομοσχεδίου πρόκειται. Ἄλλωστε, προκειμένου περὶ συνταγματικῆς παραβάσεως, ἀνὰ πᾶσαν στιγμὴν ἐπιτρέπεται ἡ προβολὴ τῆς ἀντισυνταγματικότητος.

§50ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὄχι, κ. συνάδελφε. Τὸ συνταγματικῶς ἀπαράδεκτον, δὲν προβάλλεται εἰς τὸ σύνολον. Προβάλλεται εἰς τὴν κατ’ ἀρχὴν συζήτησιν καὶ εἰς τὰ ἄρθρα.

§51Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ συνταγματικῶς ἀπαράδεκτον προβάλλεται εἰς πᾶσαν περίπτωσιν.

§52Γ. ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ–ΝΟΒΑΣ. Θὰ ἤθελα νὰ ἐρωτήσω, θὰ συνεχισθῇ αὐτὴ ἡ τακτική, τοῦ νὰ εἰσάγωνται καθημερινῶς νομοσχέδια ἀντισυνταγματικῶς;

§53ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ Προεδρεῖον τὸ κάμνετε συνεργὸν εἰς τὴν παραβίασιν τοῦ Συντάγματος. Ἡ Βουλὴ εἶναι ἐκείνη, ἡ ὁποία ἀποφασίζει, ἂν οἱονδήποτε σχέδιον νόμου, συζητούμενον, εἶναι συνταγματικῶς παραδεκτὸν ἢ ὄχι.

§54Γ. ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ–ΝΟΒΑΣ. Θὰ ἤθελα μίαν διευκρίνησιν ἀπὸ τὸ Προεδρεῖον. Ἂν ἐν ἐπιγνώσει δέχεται νὰ ψηφίζωνται καθημερινῶς νομοσχέδια, ἀντισυνταγματικῶς εἰσαγόμενα.

§55ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ κάμνετε ἐρώτησιν, ἂν τὸ Προεδρεῖον εἶναι ἐν γνώσει περὶ τῆς εἰσαγωγῆς, ἀντισυνταγματικῶς, νομοσχεδίων; Τὸ νομοσχέδιον ἐτροποποιήθη ὑπὸ τῆς Βουλῆς, συμφώνως πρὸς τὸ Σύνταγμα καὶ τὸν Κανονισμὸν καὶ ὑπ’ αὐτὴν τὴν διατύπωσιν ἐμφανίζεται, κατὰ τὴν εἰς τὸ σύνολον ψήφισίν του. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλή, γίνεται δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον εἰς τὸ σύνολον;

§56ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§57ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς τὸ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθμ. 162)1959 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ «περὶ ρυθμίσεως τρόπου ἐξοφλήσεως καθυστερουμένων ἀσφαλιστικῶν εἰσφορῶν καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ὀργανώσεως τοῦ Ἀντιφυματικοῦ Ἀγῶνος». Κύριοι συνάδελφοι, ὑπεβλήθη πρότασις ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας, ἵνα ἡ Βουλὴ ἀποφανθῇ περὶ τοῦ συνταγματικῶς παραδεκτοῦ ἢ ὄχι τῶν τροπολογιῶν τῶν ὑποβληθεισῶν ὑπὸ τοῦ κ. ὑπουργοῦ. Ἐπιθυμῶ νὰ ἐρωτήσω τὸν κ. Μπακόπουλον, ἂν ἐπιμένῃ, ὅπως ἡ ψηφοφορία διενεργηθῇ ὀνομαστικῶς ἢ δι’ ἀνατάσεως.

§58Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κακῶς ἀπευθύνεσθε, κ. Πρόεδρε, προσωπικῶς εἰς ἐμέ. Ἐν πάσει περιπτώσει, σήμερον, ὑπεγράψαμεν νέαν πρότασιν περὶ διενεργείας ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας, πρᾶγμα, τὸ ὁποῖον ἀποδεικνύει, ὅτι ἐμμένομεν.

§59Δ. ΚΩΣΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ. Κύριε Πρόεδρε, συνεχιζομένης τῆς συζητήσεως τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου εἰς ἄλλην συνεδρίασιν, ὁ κ. ὑπουργὸς ἐδήλωσεν, ὅτι θὰ ἀποδεχθῇ τροπολογίας, ἐχούσας σχέσιν μόνον μὲ τὸν ἀντιφυματικὸν ἀγῶνα. Ἀλλὰ περὶ τὸ μεσονύκτιον ἀπεδέχθη τροπολογίαν, διὰ τῆς ὁποίας ἐπανδροῦνται αἱ περιφέρειαι μὲ ἰατρούς, ἄρτι ἐξελθόντας τοῦ Πανεπιστημίου. (Θόρυβος — κωδωνοκρουσίαι).

§60ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, ἐζητήσατε τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ καὶ ὁμιλεῖτε ἐπὶ τῆς οὐσίας. Μετὰ τὴν ὑποβολὴν καὶ νεωτέρας προτάσεως, ὑπογεγραμμένης ὑπὸ τοῦ κεκανονισμένου ἀριθμοῦ βουλευτῶν, περὶ διενεργείας ψηφοφορίας δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως, ἐπὶ τοῦ συνταγματικῶς ἀπαραδέκτου τῶν ὑπὸ τοῦ κ. ὑπουργοῦ προτεινομένων προσθηκῶν, εἰς τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου, προχωροῦμεν εἰς τὴν ψηφοφορίαν δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως. Παρακαλῶ, ὅπως προσέλθουν ὡς ψηφολέκται οἱ κ.κ. Α. Παυλόπουλος καὶ Κ. Τσιγάρας.

§61Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ψηφοφορία γίνεται ἐπὶ τοῦ συνταγματικῶς ἀπαραδέκτου. Ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς οὐσίας θὰ συνεχισθῇ;

§62ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μάλιστα. Κύριοι βουλευταί, τὸ ἐρώτημα τίθεται ὡς ἑξῆς: Οἱ παραδεχόμενοι, ὅτι εἶναι συνταγματικῶς ἀπαράδεκτοι αἱ τροπολογίαι, αἱ ὁποῖαι ὑπεβλήθησαν ὑπὸ τοῦ κ. ὑπουργοῦ, λέγουσι «ναί». Οἱ μὴ παραδεχόμενοι, λέγουσιν «ὄχι».

§63Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Εἴπατε, κ. Πρόεδρε, αἱ τροπολογίαι, αἱ ὁποῖαι ἐπροτάθησαν ὑπὸ τοῦ κ. ὑπουργοῦ, ἀλλὰ αἱ τροπολογίαι δὲν ἔχουσι προταθῆ ὑπὸ τοῦ κ. ὑπουργοῦ.

§64Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ ἴδιο εἶναι, συνταγματικῶς ἀπαράδεκτοι.

§65Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Κοινων. Προνοίας). Σεῖς τὰς μάχεσθε, διότι δὲν θέλετε νὰ ἐπιτύχῃ ἡ Κυβέρνησις.

§66Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Εἰς οὐδένα παρέχω τὸ δικαίωμα νὰ κρίνῃ τὰς προθέσεις μου, κατὰ τὸν τρόπον αὐτόν. Τὰ συμπεράσματά σας νὰ τὰ ἀπευθύνετε εἰς ἄλλους. (Προσελθόντων τῶν ψηφολεκτῶν, ἄρχεται ἡ δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως ψηφοφορία τῶν κ.κ. βουλευτῶν, ἀπαντώντων ὡς ἀκολούθως εἰς τὸ τεθὲν ἐρώτημα).

(Περατωθείσης τῆς ψηφοφορίας καὶ γενομένης διαλογῆς προέκυψε τὸ κάτωθι ἀποτέλεσμα).

§67ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐψήφισαν ἐν συνόλῳ 188 εἶπον ΝΑΙ 62 καὶ ΟΧΙ 126. Συνεπῶς ἡ Βουλὴ ἀπεφάνθη ὑπὲρ τοῦ συνταγματικῶς παραδεκτοῦ τῶν ὑποβληθεισῶν προσθηκῶν.

§68Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφ. Κοιν. Προνοίας). Κύριοι βουλευταί, τὸ ἄρθρον 14, τὸ ὁποῖον προστίθεται διετυπώθη τελικῶς ὡς ἑξῆς: ... (Ἀναγινώσκει)....

§69Δ. ΔΑΒΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, βλέπω, ὅτι συνεχίζεται τὸ σφάλμα, τὸ ὁποῖον ἔγινε κατὰ τὴν συνεδρίασιν τῆς παρελθούσης Πέμπτης. Πρὶν ἢ δοθῇ ὁ λόγος εἰς τοὺς ὑποβαλόντας τὴν τροπολογίαν αὐτήν, τὸν κ. Πλατῆν, τὸν κ. Μακρόπουλον καὶ τὸν ὑποφαινόμενον, διὰ νὰ ἀναπτύξωμεν τὰς ἀπόψεις μας ἐπὶ τῆς ὑποβληθείσης τροπολογίας καὶ ἐπὶ τῶν ἀπόψεών μας νὰ διεξαχθῇ ἡ συζήτησις, δίδεται ὁ λόγος εἰς ἄλλους νὰ ὁμιλήσουν ἐπὶ τῆς τροπολογίας τὴν ὁποίαν ὑπεβάλαμεν ἡμεῖς.

§70ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δι’ αὐτὸ σᾶς ἔδωσα τὸν λόγον.

§71Δ. ΔΑΒΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ συνταγματικῶς ἀπαράδεκτον ἐλύθη ὑπὸ τῆς Βουλῆς. Ἐὰν ἐδίδετο ὁ λόγος εἰς ἡμᾶς θὰ ἐξηγούσαμεν, διατὶ υἱοθετήσαμεν ὡρισμένα ἐδάφια ἐκ τῆς τροπολογίας τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Διότι ἐκ τῆς τροπολογίας τοῦ κ. Ὑπουργοῦ υἱοθετήσαμεν ἐκείνας τὰς διατάξεις διὰ τῶν ὁποίων θὰ ἐξυπηρετεῖτο ἡ ὕπαιθρος καὶ ἐπιστεύσαμεν, ὅτι δὲν θὰ ὑπῆρχεν ἀντίρρησις. Διὰ τῆς προσθήκης τῆς λέξεως «σανατόρια» δὲν ἠθελήσαμεν νὰ παραπλανήσωμεν τὴν Βουλήν, ὅπως ὑπεστηρίχθη, ἀλλὰ ἠθελήσαμεν νὰ διευκολύνωμεν τὴν Ἀντιπολίτευσιν νὰ ξεφύγῃ ἀπὸ τὴν ἀρχὴν τὴν ὁποίαν διετύπωσεν, ὅτι εἶναι ἄσχετος ἡ τροπολογία. Διὰ τῆς παραγράφου 1 τῆς ὑποβληθείσης τροπολογίας οἱ ἐξερχόμενοι ἰατροὶ θὰ ὑπηρετοῦν ἐπὶ διετίαν εἰς τὴν ὕπαιθρον. Διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ δώσωμεν ἰατροὺς εἰς τὴν ὕπαιθρον καὶ νὰ συμπληρώσωμεν τὰ κενὰ τῶν ἀγροτικῶν ἰατρείων, πρᾶγμα διὰ τὸ ὁποῖον κατηγορεῖται ἡ Κυβέρνησις. Νομίζομεν, ὅτι διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ καλύπτεται ἡ ἐπιτακτικὴ ἀνάγκη τῆς συμπληρώσεως τῶν ἀγροτικῶν ἰατρείων. Διὰ τῆς παραγράφου 3 παρέχεται ἡ εὐχέρεια ὅπως πεπειραμένοι ἰατροὶ ἀποστέλλωνται εἰς νοσηλευτικὰ ἱδρύματα τῶν ἐπαρχιῶν νὰ διδάσκουν τοὺς φοιτητάς. Καὶ περαιτέρω ὁρίζεται, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ διορισθοῦν ὑφηγηταὶ ἰατρικῶν σχολῶν εἰς κλινικὰς κλπ., ἐὰν δὲν ἔχουν ὑπηρετήσει εἰς τὴν ὕπαιθρον. Ἐπίσης διὰ τὰς ἀδελφὰς νοσοκόμους καὶ μαίας ἀπαιτεῖται νὰ ἔχουν τριετῆ ὑπηρεσίαν εἰς κοινοτικὰ καὶ ἀγροτικὰ ἰατρεῖα. Νομίζομεν, ὅτι διὰ τῶν διατάξεων τῆς τροπολογίας αὐτῆς καλύπτονται αἱ οὐσιώδεις ἀνάγκαι τῆς ὑπαίθρου καὶ δι’ αὐτὸ ἐπιστεύαμεν, ὅτι δὲν θὰ ὑπῆρχεν ἀντίρρησις εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν.

§72Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Δὲν θὰ γνωρίζουν νὰ κάνουν οὔτε ἐνέσεις.

§73Δ. ΔΑΒΑΚΗΣ. Μετὰ φοίτησιν ἑνὸς ἔτους εἰς νοσοκομεῖα οἱ ἰατροὶ αὐτοὶ θὰ εἶναι ἐπαρκῶς κατηρτισμένοι καὶ θὰ εἶναι καλύτεροι ἀπὸ τοὺς ἀνυπάρκτους ἰατροὺς εἰς τὴν ὕπαιθρον.

§74ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Μακρόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§75Σ. ΜΑΚΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ προλαλήσας ἀξιότιμος συνάδελφος, ἀνέπτυξε διὰ μακρῶν πολλὰς ἀπόψεις ἐπὶ τῆς τροπολογίας, αἱ ὁποῖαι ἀποτελοῦν καὶ ἰδικάς μου ἀπόψεις καὶ συνεπῶς δὲν πρόκειται ἐπανερχόμενος εἰς αὐτὰς νὰ μακρηγορήσω. Ἁπλῶς μόνον ἐπιθυμῶ νὰ ἐπισημάνω προσθέτως τρία σημεῖα, τὰ ὁποῖα ὁμοῦ μετὰ τῶν λοιπῶν ἐκτεθέντων ὑπὸ τοῦ προλαλήσαντος, ἀπετέλεσαν δι’ ἐμὲ ἀποφασιστικοὺς συντελεστὰς τῆς σκέψεώς μου καὶ δύνανται ν’ ἀποτελέσουν τοιούτους διὰ νὰ ἀρθοῦν βασικαὶ ἀντιρρήσεις, αἱ ὁποῖαι ὑπάρχουν διὰ τὴν τροπολογίαν ἡμῶν, καὶ εἰδικώτερον διὰ τὰς παραγράφους 1, 3 καὶ 4. Κύριε Πρόεδρε, διὰ μὲν τὴν παράγρ. 1, σημειώνω, ὅτι δὲν ἀποκρίνονται εἰς τὴν πραγματικότητα ἰσχυρισμοί, ὅτι διὰ τῆς προτάσεως ἡμῶν εἰσάγονται ἐμπόδια διὰ τὴν ἐπιστημονικὴν ἐξέλιξιν τῶν νέων ἰατρῶν, ὅτι οἱ ἐξερχόμενοι ἐκ τοῦ Πανεπιστημίου ἰατροὶ καὶ μεταβαίνοντες εἰς τὴν ὕπαιθρον δὲν θὰ εἶναι ἱκανοὶ νὰ ἀντιμετωπίσουν ἐπαρκῶς τὰς ἀνάγκας της. Εἶναι γνωστόν, ὅτι καὶ σήμερον οἱ περισσότεροι ἐκ τῶν ἐξερχομένων ἀπὸ τὰ Πανεπιστήμια Ἀθηνῶν καὶ Θεσσαλονίκης, μετὰ τὴν ἀποφοίτησίν των καὶ τὴν λῆψιν τῆς ἀδείας, μεταβαίνουν καὶ ἀσκοῦν τὸ ἐπάγγελμα εἰς τὴν ὕπαιθρον, ἡ δὲ ἄσκησις τοῦ ἐπαγγέλματος εἰς τὰ χωριὰ καὶ τὴν ὕπαιθρον ἐν γένει, ὅπου ὁ ἰατρὸς εἶναι ἐκ τῶν πραγμάτων ν’ ἀντιμετωπίζῃ καὶ περιπτώσεις πέραν τῆς εἰδικότητος, εἶναι φανερόν, ὅτι ὄχι μόνον δὲν περιορίζει τὸν κύκλον τῆς ἐπιστημονικῆς δραστηριότητος τοῦ ἰατροῦ, ἀλλ’ ἀντιθέτως διευρύνει τοῦτον. Συνεπῶς, διὰ τῆς τροπολογίας τὴν ὁποίαν προτείνομεν δὲν ἐμποδίζομεν τοὺς νέους νὰ ἐξελιχθοῦν, οὐδὲ μειώνομεν τὴν προσπάθειάν των πρὸς ἐξέλιξιν καὶ εἰδίκευσιν, διότι οὐδαμοῦ τῆς προτάσεως καθιεροῦται τοιοῦτόν τι, ἀλλ’ ἁπλῶς ἐπιμηκύνομεν τὸν χρόνον τῆς ἐγγραφῆς των εἰς τοὺς Ἰατρικοὺς Συλλόγους Ἀθηνῶν καὶ Θεσσαλονίκης, διὰ παραμονῆς αὐτῶν εἰς τὴν ἐπαρχίαν, μετὰ τοῦτο δὲ εἶναι δυνατὸν νὰ ἐγγραφοῦν ὡς μέλη τῶν Ἰατρικῶν Συλλόγων Ἀθηνῶν–Πειραιῶς καὶ Θεσσαλονίκης. Ὅσον ἀφορᾷ τὰς παραγράφους 2 καὶ 3 τῆς τροπολογίας διὰ τὰς ὁποίας ὑπῆρξεν ἐπίκρισις ἐκ μέρους συναδέλφων, παρέχω τὴν πληροφορίαν, ὅτι τόσον οἱ ὑφηγηταί, ὅσον καὶ οἱ διευθυνταὶ Κλινικῶν, προθύμως προσεφέρθησαν νὰ μεταβοῦν εἰς τὴν ἐπαρχίαν νὰ διδάξουν καὶ νὰ προσφέρουν τὰ φῶτα τῆς ἐπιστήμης των εἰς τοὺς νέους ἰατρούς. Αὐτὰ τὰ τρία σημεῖα, κ. Πρόεδρε, εἶχα νὰ ἐπισημάνω ἐπὶ τῆς τροπολογίας μας τὴν ὁποίαν καὶ ἀπεδέχθη ὁ κ. Ὑπουργός, παρακαλῶ δὲ τοὺς κ.κ. συναδέλφους, ὅπως ἄρουν τὰς ἀντιρρήσεις των, διότι ὡς ἐτόνισε καὶ προηγουμένως ὁ προλαλήσας συνάδελφος κ. Δαβάκης, ἡ τροπολογία αὕτη ἀποσκοπεῖ μόνον εἰς τὸ νὰ παράσχῃ τὴν εὐκαιρίαν εἰς τὴν ἐπαρχίαν καὶ γενικῶς τὴν ὕπαιθρον, νὰ ἀποκτήσῃ ἰατροὺς τῶν ὁποίων μεγίστην ἀνάγκην ἔχει τὴν στιγμὴν αὐτήν.

§76ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Κωστόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§77Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ Βουλὴ διὰ πλειοψηφίας ἀπεφάνθη ὑπὲρ τοῦ συνταγματικῶς παραδεκτοῦ καὶ τῆς ἀποδοχῆς τῆς τροπολογίας τῶν ἀξιοτίμων κ.κ. συναδέλφων. Καὶ ἐφ’ ὅσον ἡ Βουλὴ ἀπεφάνθη καλῶς διεξάγεται ἡ συζήτησις ἀπὸ νομικῆς πλευρᾶς ἐπὶ τῆς τροπολογίας. Λυποῦμαι, διότι ἀπουσιάζει ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Κοιν. Προνοίας, ὁ ὁποῖος διεκήρυξε τόσον πομπωδῶς, ὅτι κινδυνεύει τὸ Κυβερνητικὸν ἔργον ἂν δὲν γίνῃ δεκτὴ ἡ τροπολογία. Ἀσφαλῶς θὰ τὸν καθησυχάσῃ ἡ ἀπόφασις τῆς πλειοψηφίας παρ’ ὅλον, ὅτι ὑπενθυμίζει τὸν τρόπον μὲ τὸν ὁποῖον οἱ καλόγηροι τοῦ Μεσαίωνος μετεμόρφωναν διὰ μιᾶς εὐλογίας τὴν χήναν εἰς σήσαμον. Πάντως ἐὰν ἦτο παρὼν θὰ ἐπληροφορεῖτο τὰς νέας διακυμάνσεις τὰς ὁποίας ὑπέστη ἡ τροπολογία τῶν βουλευτῶν ἀπὸ τὸν κ. Ὑφυπουργόν. Ἡ τροπολογία αὐτὴ ἔπασχεν ἀρχικῶς ἀπὸ δύο ἀντισυνταγματικότητας, ἀλλὰ χάρις εἰς τὴν μεταμόρφωσιν τὴν ὁποίαν ἀνέλαβον νὰ ἐπιφέρουν οἱ ὑπογράψαντες αὐτὴν κ. συνάδελφοι, ἐπροχώρησε καὶ δι’ ἀποφάσεως τῆς πλειοψηφίας ἐγένετο ἀποδεκτή. Ἤδη ὅμως ὁ κ. Ὑφυπουργός, κάμνει νέαν μεταμόρφωσιν τῆς μεταμορφωθείσης τροπολογίας. Θὰ μοῦ ἐπιτραπῇ ὅμως νὰ εἴπω, ὅτι δὲν εἶναι ἀποκλειστικὸν τὸ ἐνδιαφέρον τῶν ὑπογραψάντων τὴν τροπολογίαν κ. συναδέλφων, ὑπὲρ τῆς ἐπαρχίας, διότι καὶ ἡμεῖς προερχόμεθα ἐκ τῆς ἐπαρχίας καὶ γνωρίζομεν τὰς ἀνάγκας της, πιστεύομεν δέ, ὅτι αἱ ὑφιστάμεναι ἀνάγκαι τῆς ἐπαρχίας δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξαντληθοῦν μόνον διὰ τοιούτων διατάξεων. Διότι, ἔχομεν τὸ προηγούμενον, ὅτι κατὰ τὸ παρελθὸν καὶ πάλιν ἐλήφθησαν ἀνάλογα μέτρα διὰ τὴν ἐπάνδρωσιν τῆς ὑπαίθρου δι’ ἰατρῶν, ἀλλὰ εἶναι γνωστὰ τὰ ἀποτελέσματα. Τὸ ἴδιον νομίζομεν, ὅτι καὶ εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν θὰ συμβῇ καὶ πάλιν. Οἱ ἰατροὶ δὲν θὰ μεταβοῦν καὶ πάλιν εἰς τὴν ἐπαρχίαν ἐὰν δὲν διαμορφώσωμεν προηγουμένως ἀντιστοίχως καὶ οἰκονομικοὺς εὐνοϊκοὺς ὅρους, ἀντὶ τῶν ἀστυνομικῶν διατάξεων, αἱ ὁποῖαι θεσπίζονται διὰ τῆς τροπολογίας αὐτῆς. Ὅπως ἐπίσης δὲν νομίζομεν, ὅτι αἱ παράγρ. 3 καὶ 4 θὰ συμβάλλουν οὐσιωδῶς εἰς τὸν ἐπιδιωκόμενον σκοπόν διότι ἡ μετάβασις εἰς ἐπαρχίαν τῶν Ὑφηγητῶν τῶν Ἰατρικῶν Σχολῶν ἐπὶ ἕνα ἕως ἕξ μῆνας, δὲν πρόκειται οὐσιωδῶς νὰ προσφέρῃ τίποτε ἀπολύτως, καὶ νὰ θεραπεύσῃ τὰς ἀνάγκας τῆς ἐπαρχίας. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λυθοῦν ὅλα τὰ ζητήματα καὶ αἱ ἀνάγκαι τῆς ἐπαρχίας μὲ μίαν μετάβασιν ἑνὸς μηνὸς ἢ τμηματικῶς τῶν Διευθυντῶν Κλινικῶν, διότι ὑπὸ διάφορα προσχήματα ἐργαστηριακῶν παραδόσεων, θὰ καταστῇ καὶ τοῦτο ἀπραγματοποίητον τελικῶς. Νομίζω, κ. Ὑπουργέ, ὅτι ἡ ἐπιστημονικὴ νεολαία τῆς αὔριον, ἡ ὁποία θὰ ἀποτελέσῃ τὸ φυτώριον, χρειάζεται μεγαλυτέραν στοργήν. Διότι ἐὰν οἱ κ. συνάδελφοι, ἔβλεπον τὴν παράγρ. 8 τῆς τροπολογίας αὐτῆς, θὰ ἀντελαμβάνοντο, ὅτι ἀντὶ τοῦ ἐπιδιωκομένου σκοποῦ τῆς δημιουργίας φυτωρίου ἰατρῶν εἰς τὴν ἐπαρχίαν, πρόκειται νὰ διορισθοῦν ἰατροὶ 70 ἐτῶν, δηλαδή, ἕνας εὔσχημος τρόπος νὰ ἐξυπηρετηθοῦν ὡρισμένοι κομματικοὶ παράγοντες. Λυποῦμαι, κ. συνάδελφοι, ἀλλὰ θὰ πρέπει νὰ συνομολογήσητε, ὅτι ἡ διάταξις αὐτὴ θὰ πρέπει νὰ ἐπιστρέψῃ ἀπὸ τὴν ἐπαρχίαν εἰς τοὺς κομματικοὺς προθαλάμους τοῦ Ὑπουργείου Κοιν. Προνοίας.

§78ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Ἀθανασιάδης–Νόβας, ἔχει τὸν λόγον.

§79Γ. ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ–ΝΟΒΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐκτιμῶμεν τὴν σημασίαν τοῦ νομοσχεδίου, περὶ καλλιτέρας ὀργανώσεως τοῦ ἀντιφυματικοῦ ἀγῶνος, καὶ ἀναγνωρίζομεν τὴν πραγματικὴν ἀνάγκην τῶν ἐπαρχιῶν νὰ ἐπανδρωθοῦν τὰ ἰατρεῖα, πολλὰ τῶν ὁποίων πράγματι εἶναι κενά. Δυστυχῶς, τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ περὶ καλλιτέρας ὀργανώσεως τοῦ ἀντιφυματικοῦ ἀγῶνος, ὑπέστη εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς μίαν ἀντισυνταγματικὴν φυματίωσιν, ἡ ὁποία θὰ ὁδηγήσῃ εἰς πολλάς, περαιτέρω περιπετείας. Ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ἀντιληφθεὶς τὴν προσβολὴν τοῦ νομοσχεδίου ἀπὸ τὴν νόσον αὐτήν, εἶχε δηλώσει εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι τὰ ἄρθρα 14 καὶ περαιτέρω ἀποσύρονται καὶ δὲν θὰ εἰσαχθοῦν. Ἐπανεισάγονται μὲ μίαν τροπολογίαν τῶν ἀξιοτίμων κ.κ. συναδέλφων. Ἐκτιμῶ ἀπολύτως καὶ συμμερίζομαι βαθύτατα τὸν πόνον των διὰ τὴν ἐπαρχίαν καὶ τὴν κατάστασιν, ἡ ὁποία πράγματι εἶναι εἰς βάρος καὶ τῆς κοινωνίας μας καὶ τοῦ Ἔθνους μας, διότι ὄντως αἱ ὀρειναὶ ἰδίως ἐπαρχίαι ὑποφέρουν ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον ἀπὸ ἔλλειψιν ἰατρῶν. Δὲν νομίζω ὅμως, ὅτι ἡ τροπολογία αὐτὴ τῶν κ.κ. συναδέλφων, τὴν ὁποίαν υἱοθετεῖ ὁ κ. Ὑπουργὸς καὶ τὴν ὁποίαν πράγματι προσπαθεῖ νὰ βελτιώσῃ, ὅτι λύει τὸ θέμα αὐτό, καὶ ὅπως ὁ ἀξιότιμος προλαλήσας συνάδελφος, ὑπεστήριξε, νομίζω, ὅτι τὸ νομοσχέδιον αὐτό, μὲ τὸ πρῶτον ἄρθρον θυσιάζομεν τὰ νειᾶτα καὶ μὲ τὸ τελευταῖον εὐεργετοῦμεν τὰ γηρατεῖα, διότι γνωρίζετε, κ. συνάδελφοι, ὅτι δὲν ἦσαν εἰς θέσιν ἕως τώρα πράγματι τὰ Πανεπιστήμιά μας νὰ βγάλουν φοιτητὰς, λόγῳ ἐλλείψεως ἐργαστηρίων καὶ ἄλλων μέσων, ἐπιστημονικῶν, ἀρτίως κατηρτισμένους, ἀλλὰ τὰ τελευταῖα χρόνια πραγματικῶς παρατηρεῖται μία αἰσθητὴ βελτίωσις καὶ ἐδῶ καὶ εἰς τὸ Πανεπιστήμιον Θεσσαλονίκης. Ἀλλὰ ἐὰν τὸ νέον παιδί, τὸ ὁποῖον θὰ βγῇ ἀπὸ τὸ Πανεπιστήμιον ἔχῃ μίαν ἔφεσιν εἰδικεύσεως, κανεὶς δὲν ἔχει τὸ δικαίωμα αὐτὴν τὴν ἔφεσιν, ἡ ὁποία θὰ βγάλῃ ἕνα πρώτης τάξεως ἐπιστήμονα, εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς νὰ τὴν εὐνουχίσῃ καὶ νὰ εἰπῇ, δὲν δύνασαι νὰ συνεχίσῃς τὴν εἰδικότητα, ἀλλὰ θὰ πᾶς στὴν ἐπαρχίαν. Γνωρίζετε καὶ ὑμεῖς, κ. συνάδελφοι, ὅτι ἂν μείνῃ ἄνευ πραγματικῆς, περαιτέρω, μορφώσεως, αὐτὸς ὁ ἄνθρωπος ὁ ἀρχάριος, ὁ ἀνειδίκευτος νέος ἰατρός, δὲν θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἀνταποκριθῇ εἰς τὸν προορισμόν του. Ἡ πεῖρα δυστυχῶς μᾶς ἐδίδαξε τόσα, ὥστε νὰ ἠμποροῦμεν νὰ εἴπωμεν, ὅτι τὰ ἄλλα ἄρθρα δὲν εἶναι εὔκολον νὰ ἐφαρμοσθοῦν μὲ τὰ «δύναται» καὶ «μὲ τὰς γνώμας τῶν οἰκείων σχολῶν». Ἔχω τὴν πεποίθησιν, ὅτι δὲν θὰ καταστῇ δυνατὸν πράγματι τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ νὰ ἐφαρμοσθῇ ἐξ ὁλοκλήρου. Δὲν θὰ καταστῇ δυνατόν, διότι αὐτοὶ οἱ ὁποῖοι θὰ κληθοῦν νὰ πᾶνε νὰ ἐκπαιδεύσουν εἰς τὰς ἐπαρχίας τοὺς ἀρχαρίους καὶ ἀπείρους ἰατρούς, ὑφηγηταί, ἐπιμεληταὶ κλπ., μὲ διάφορα προσχήματα, δὲν θὰ μεταβοῦν εἰς τὰς ἐπαρχίας καὶ ἀσφαλῶς δὲν θὰ ἐφαρμοσθῇ ἡ διάταξις καὶ ἔτσι εἶναι βέβαιον, ὅτι καταδικάζομεν ἕνα μέγα ἀριθμὸν νέων ἐπιστημόνων νὰ μείνουν ἀνειδίκευτοι καὶ νὰ μὴ ἠμπορέσουν νὰ σταδιοδρομήσουν. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι καὶ εἰς αὐτὰς τὰς διατάξεις, ἐὰν πράγματι ὁ κ. Ὑπουργὸς ἤθελε νὰ καταστοῦν ὄντως εὐεργετικοί, θὰ ἠμποροῦσεν ἡ διατύπωσις νὰ εἶναι διαφορετική, καὶ ἐννοῶ τὰ περαιτέρω ἄρθρα 3 καὶ 4, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ ὑποχρεωτικὴ καὶ νὰ καταβληθῇ πράγματι μία προσπάθεια, διότι δὲν πρόκειται μόνον, ὅτι θὰ διδάξῃ τὰ παιδιά, ἀλλὰ ὅτι ὄντως ἡ μετάβασις εἰς τὰς ἐπαρχίας ἐπὶ ἕνα χρονικὸν διάστημα εἰδικευμένων καὶ ἐμπείρων ἐπιστημόνων θὰ ἠμπορέσῃ νὰ προσφέρῃ περισσοτέραν ὑπηρεσίαν. Δι’ αὐτοὺς τοὺς λόγους, φοβοῦμαι, ὅτι καὶ εἰς τὸ μέλλον θὰ ἀνατρέψωμεν τὰ ἄλλα ἄρθρα τοῦ νομοσχεδίου. Δὲν κατώρθωσε νὰ λειτουργήσῃ τὸ μεγαλύτερον νοσοκομεῖον τῆς Ἑλλάδος, τῆς Τριπόλεως, διότι δὲν ἠμπόρεσε νὰ ἐπανδρωθῇ, δὲν πηγαίνουν ἄξιοι λόγου ἐπιστήμονες, ὥστε νὰ ἐπιτελέσῃ τὸν προορισμόν του τὸ νοσοκομεῖον αὐτό. Καὶ ἂν δὲν ὑπῆρχεν ὁ στρατὸς νὰ τὸ χρησιμοποιήσῃ θὰ ἦτο χαμένη ὑπόθεσις. Διὰ τοῦτο, ἐπαναλαμβάνω, φοβοῦμαι, ὅτι διὰ τοῦ νομοσχεδίου καὶ τῆς τροπολογίας αὐτῆς, ἐπὶ τοῦ παρόντος θὰ κατορθώσωμεν νὰ ἐπανδρώσωμεν μόνον μερικὰ ἰατρεῖα. Θὰ ζημιώσωμεν ἀνεπανορθώτως νέους ἐπιστήμονας, ἐκ τῶν ὁποίων θὰ ἦτο ἴσως δυνατὸν νὰ προέλθουν οἱ ἀριστεῖς τῆς αὔριον. Ἐξ ἄλλου παρέχεται, ὡς παρετήρησε προηγουμένως καὶ ὁ κ. Κωστόπουλος, μὲ τὸ τελευταῖον ἄρθρον μία προστασία ὑπὲρ ὡρισμένων προσώπων. Ἐπὶ πλέον, ἐὰν αὐταὶ αἱ τροπολογίαι, αἱ ὁποῖαι σήμερον εἰσάγονται, ἦσαν τόσον σπουδαῖαι καὶ σοβαραί, θὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ κάμω αὐτὴν τὴν παρατήρησιν καὶ αὐτὸν τὸν ἔλεγχον, πῶς δὲν εἶχεν ἐξ ἀρχῆς προβλεφθῆ νὰ εἰσαχθοῦν εἰς τὸ νομοσχέδιον; Ἐὰν εἶναι τόσον ὥριμον τὸ θέμα θὰ ἀνεμένομεν ἀπὸ τὸ Ἐπιτελεῖον τοῦ Ὑπουργείου καὶ ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ τὸ εἶχον εἰσαγάγει ἐξ ἀρχῆς ὡς ἄρτιον νομοθέτημα, ὥστε νὰ μὴ ἐδημιουργεῖτο καὶ αὐτὴ ἡ ἀνωμαλία τῆς ἀντισυνταγματικότητος. Καὶ δηλοῦμεν ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ, ὅτι δὲν θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἀνεχθῶμεν περαιτέρω ἀντισυνταγματικὰς διατάξεις καταφώρους, διότι αὐτὴ ἡ ἀσέβεια πρὸς τοὺς θεσμοὺς εἶναι ἐπικίνδυνος κατ’ ἐμέ. Ἄνευ ἀνάγκης ἔχομεν καθημερινῶς κατάφωρον παραβίασιν τοῦ Συντάγματος. Περιφρονοῦμεν τὸ Σύνταγμα, περιφρονοῦμεν τὸ Α.Σ.Δ.Υ., περιφρονοῦμεν τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας. Ἐὰν νομίζετε, ὅτι οἱ θεσμοὶ αὐτοὶ δὲν ἐξυπηρετοῦν τὸν κυβερνητικόν σας ζῆλον καὶ τὴν πρόοδον τοῦ τόπου, φέρετε εὐθέως ἕνα νομοσχέδιον καὶ ζητήσατε νὰ καταργηθοῦν. Ἐφ’ ὅσον ὅμως ἐξακολουθοῦν νὰ ὑπάρχουν, ἡ καθημερινὴ παραβίασίς των δημιουργεῖ μίαν ἠθικὴν ἀτμόσφαιραν πολιτικήν, ὄχι εὐχάριστον. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνη ὁ Βʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Α. Καμβύσης).

§80ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ τοῦ προκειμένου ποία εἶναι ἡ ἀντισυνταγματικότης τῆς συζητήσεως τῆς τροπολογίας, ἡ ὁποία ὑπεβλήθη ἀπὸ μέρους τῶν κ.κ. βουλευτῶν;

§81Γ. ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ–ΝΟΒΑΣ. Εἶπα, ὅτι προκειμένου περὶ ἀντισυνταγματικότητος κατὰ πᾶσαν φάσιν τῆς συζητήσεως τοῦ νομοσχεδίου, ἡ παρατήρησις εἶναι ἐπιβεβλημένη. Ἡ ἀντισυνταγματικότης ἔγκειται εἰς τὸ ὅτι εἰσήχθη νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον ἐτροποποιήθη κατόπιν καὶ προσετέθησαν πέντε ἄρθρα.

§82ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ τοῦ προκειμένου, ἐπὶ τοῦ μόνου ζητήματος, τὸ ὁποῖον ἠγέρθη ἐὰν ἡ ὑποβληθεῖσα τροπολογία σχετίζεται ἀμέσως μὲ τὸ ὑπὸ συζήτησιν σχέδιον νόμου, ἀπεφάνθη ἡ Βουλή. Συνεπῶς δὲν προκύπτει ζήτημα τοὐλάχιστον διὰ τὴν περίπτωσιν αὐτήν.

§83Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Μὲ μίαν διαφοράν, κ. Πρόεδρε, οὐσιωδεστάτην, ὅτι ἡ Βουλὴ διὰ τῆς πλειοψηφίας της, δὲν ἔχει ἐξουσίαν νὰ ἑρμηνεύσῃ αὐθεντικῶς τὸ Σύνταγμα. Κοινοβουλευτικῶς ἐλύθη τὸ ζήτημα, ἐπιστημονικῶς εἶναι εἰς βάρος τῆς πλειοψηφίας. Ταῦτα εἰς ἀπάντησιν τῆς παρατηρήσεώς σας.

§84ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Μπακόπουλε, ἐγὼ ὑπεστήριξα, ὅτι πολιτικῶς καὶ Κοινοβουλευτικῶς ἔγινε ἡ τακτοποίησις διὰ τῆς ἀποφάσεως τῆς Βουλῆς. Τώρα, ἐὰν νομικῶς εἶναι ὀρθὴ ἢ ὄχι, εἶναι ἄλλο θέμα. Τὸ Προεδρεῖον ἑρμηνεύει τὸ ζήτημα Κοινοβουλευτικῶς.

§85Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κοινοβουλευτικῶς ναί, πολιτικῶς ὄχι. Πολιτικῶς παραμένει ἀκεραία ἡ εὐθύνη εἰς τὸ Προεδρεῖον, διότι θέτει τοιαύτας διατάξεις ὑπὸ συζήτησιν καὶ εἰς τὴν πλειοψηφίαν καὶ εἰς τὴν Κυβέρνησιν, διότι ἐμμένουν εἰς τὴν ψηφοφορίαν. Κοινοβουλευτικῶς ἐλύθη τὸ ζήτημα διὰ τῆς δυνάμεως τοῦ ἀριθμοῦ. Πολιτικῶς καὶ νομικῶς εἶναι σφάλμα.

§86Δ. ΔΑΒΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἰς ἐμέ, ὁ ὁποῖος δὲν εἶμαι νομικός, μοῦ κάμνει κατάπληξιν, ὅτι διετυπώθη τροπολογία προερχομένη ἐκ μέρους βουλευτῶν, συναδέλφων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ἡ ὁποία ἐδημιούργει κατ’ εὐθεῖαν μόνιμον δαπάνην εἰς τὸν προϋπολογισμὸν ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ νομοσχεδίου, νὰ ἐπεκταθῇ δηλαδὴ τὸ ἐπίδομα τὸ Σανατοριακὸν καὶ εἰς τὸ πάσης φύσεως προσωπικὸν τῶν Σανατορίων. Δὲν ἠμπορῶ νὰ ἐννοήσω εἰς τὶ συνίσταται ἡ ἀντισυνταγματικότης τῆς ἰδικῆς μας τροπολογίας, ἡ ὁποία οὐδεμίαν μόνιμον δαπάνην δημιουργεῖ εἰς τὸν προϋπολογισμόν, ἀλλ’ ἁπλῶς καὶ μόνον παρέχει τὸ δικαίωμα καὶ τὴν δυνατότητα εἰς τὸν ὑπουργόν, νὰ ἀποστέλλῃ ἐπιστημονικοὺς διευθυντὰς νοσηλευτικῶν ἱδρυμάτων ὡρισμένον χρονικὸν διάστημα, εἰς βάρος τοῦ προϋπολογισμοῦ τῶν ἱδρυμάτων, καὶ ὁσάκις ὑπάρχῃ ἡ δυνατότης αὐτή. Δὲν δημιουργοῦμεν μόνιμον δαπάνην εἰς τὸν προϋπολογισμόν. Ἐρωτῶ, λοιπόν, εἰς τὴν πρώτην περίπτωσιν, πῶς οἱ συνάδελφοι τῆς Ἀντιπολιτεύσεως καὶ πολλοὶ ἐκ τῆς Συμπολιτεύσεως, πῶς ἐδέχθησαν, ὅτι ἦτο ὀρθὸν συνταγματικῶς νὰ ὑποβάλουν τροπολογίαν δημιουργοῦσαν μόνιμον δαπάνην εἰς τὸν προϋπολογισμόν, καὶ ἡ ἰδική μας τροπολογία, ἡ ὁποία δὲν δημιουργεῖ οὐδεμίαν δαπάνην δὲν εἶναι συνταγματικῶς ἐπιτρεπτή;

§87Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν πρόκειται νὰ ἀπαντήσω. Δὲν πρόκειται νὰ κάμω μάθημα συνταγματικοῦ δικαίου ἀπὸ τὴν ἕδραν αὐτήν. Ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος, δικαιολογεῖται ὑποβάλλων τὸ ἐρώτημα ἐκ τῆς πραγματικότητος, τὴν ὁποίαν ὡμολόγησεν, ὅτι δὲν εἶναι κάτοχος τῆς νομικῆς.

§88ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας, ἔχει τὸν λόγον.

§89Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Κύριε Πρόεδρε, ὁμολογῶ, ὅτι μὲ κατέχει ἀκόμη ἡ κατάπληξις ἐκ τῆς ἱερᾶς ἀγανακτήσεως τῶν κυρίων συναδέλφων, διότι εἰσήχθη μία τροπολογία, ἡ ὁποία σὰν νὰ ἐπρόκειτο νὰ καταστρέψῃ τὸ ὑπάρχον οἰκοδόμημα. Δηλαδή, μᾶς κατέλαβε τὸ ἱερὸν μένος, διὰ ποῖον λόγον εἰσάγεται αὐτὴ ἡ τροπολογία, ἡ ὁποία ἀνατρέπει μίαν ὑπάρχουσαν κατάστασιν ἐπιστημονικῆς τοποθετήσεως τῶν ἰατρῶν. Τόσον καιρὸν ποὺ ἐργάζονται οἱ ἰατροὶ εἰς τὰς ἐπαρχίας, οἱ συνάδελφοι δὲν ἐνδιεφέρθησαν ἐὰν εἶναι ἱκανοὶ καὶ εἰδικευμένοι καὶ σήμερον ποὺ λαμβάνονται τὰ πρῶτα μέτρα τῆς ἐκπαιδεύσεως τῶν ἰατρῶν, κατὰ ἕνα τρόπον πληρέστερον, εἰς ἐπαρχιακὰ νοσοκομεῖα καὶ μετὰ ἓν ἔτος νὰ τοποθετοῦνται καὶ νὰ πλαισιώσουν τὰ ἀγροτικὰ καὶ κοινοτικὰ ἰατρεῖα, καταλαμβανόμεθα ἀπὸ μένος ἱερόν, ὅτι «εἶναι ἀνεπαρκέστατοι, τὶ θὰ γίνῃ!! δὲν ξεύρουν νὰ κάμουν μίαν ἔνεσιν!! θὰ σκοτώσουν τὸν κόσμον»... (Κωδωνοκρουσίαι)...

§90Ε. ΖΑΝΝΗΣ. ... (δὲν ἠκούσθη) ...

§91ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ζαννῆ, δὲν διακόπτουν τὸν κύριον ὑπουργόν.

§92Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Ἤκουσα μὲ ἀπόλυτον σεβασμὸν ὅλους καὶ δὲν διέκοψα κανένα.

§93Δ. ΚΩΣΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε... (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι)...

§94ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Κωστῆ, μὲ συγχωρεῖτε, ἀλλὰ δὲν εἶναι τρόπος αὐτός... (κωδωνοκρουσίαι) ...

§95Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Δὲν δέχομαι διακοπάς, εἶναι δικαίωμά μου. Τὶ ἐπιζητοῦμεν, λοιπόν, νὰ ἀνατρέψωμεν; Ἁπλῶς, ζητοῦμεν νὰ βελτιώσωμεν μίαν ὑπάρχουσαν κατάστασιν, τὴν ὁποίαν γνωρίζομεν, διότι εἴπομεν, ὅτι οἱ ἰατροί, μετὰ τὸ δίπλωμά τους, θὰ ἐκπαιδεύωνται ὑποχρεωτικῶς ἐπὶ ἕνα χρόνον εἰς τὸ ἐπαρχιακὸν νοσοκομεῖον, εἰς τὸ ὁποῖον ὑποτίθεται, ὅτι οἱ διευθυνταί του, ἔχουν τοποθετηθῆ κατόπιν ἐλέγχου ἀπὸ τὸ ἐπιστημονικὸν Συμβούλιον ἐκ καθηγητῶν τοῦ Πανεπιστημίου καὶ οἱ ὁποῖοι θὰ πρέπει νὰ ἔχουν τοὐλάχιστον ἐπὶ μίαν τριετίαν ὑπηρετήσει ὡς ἐσωτερικοὶ ἰατροὶ εἰς νοσοκομεῖα κεντρικά. Αὐτοὶ οἱ διευθυνταὶ τῶν ἐπαρχιακῶν νοσοκομείων, εἰς τοὺς ὁποίους ἐμπιστευόμεθα τὴν ζωὴν χιλιάδων ἀσθενῶν, δὲν εἶναι ἱκανοὶ νὰ προσαρμόσουν — ποίους; Τοὺς ἰατρούς, οἱ ὁποῖοι ἔχουν, ὑποτίθεται, πλήρεις τὰς θεωρητικὰς βάσεις, τὰς ἐπιστημονικὰς καὶ τὰς πρακτικάς. Διότι, ὅσοι εἴμεθα ἰατροί, γνωρίζομεν, ὅτι, κατὰ τὴν ἑξαετῆ φοίτησιν, ὑφίστανται πλήρη ἐκπαίδευσιν, βασικὴν τοὐλάχιστον, εἰς ὅλας τὰς εἰδικότητας. Διότι, ἐὰν δὲν τὴν ἔχουν αὐτήν, πῶς δύνανται νὰ δώσουν ἐξετάσεις; Αὐτοὶ οἱ ἰατροί, ποὺ θὰ ἐκπαιδεύωνται ἐπὶ ἓν ἔτος, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ καταλάβουν τὴν θέσιν τοῦ ἀγροτικοῦ ἰατροῦ; Δὲν δημιουργοῦν προϋποθέσεις κατοχυρώσεως τῆς ὑγείας τοῦ ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ μεγαλυτέρας; Δεχόμεθα, ὅτι, σήμερον, οἱ ὑπηρετοῦντες καλῶς ὑπηρετοῦν. Καὶ ὑπάρχει τὸ ἑξῆς περίεργον: Ἀπὸ τοῦ 1955– 1960 ἔχουν διορισθῆ μόνον διὰ τῆς ἀδείας ἀσκήσεως ἐπαγγέλματος 408 ἰατροὶ καὶ εὐτυχῶς, κατὰ τὴν τετραετίαν, δὲν διεπιστώθη τὶ εἰς βάρος των ἢ εἰς βάρος τῆς δημοσίας ὑγείας. Σήμερον, ὅμως, οἱ ἰατροὶ δὲν εἶναι μόνον, ὅτι εὑρίσκονται εἰς τὸ ἀγροτικὸν ἰατρεῖον, ἀλλὰ δὲν εἶναι ἐπιστημονικῶς ἀπροστάτευτοι, ὡς ἄλλοτε. Ἔχουν ὅλας τὰς δυνατότητας καὶ τοὺς παρέχεται ὅλη ἡ εὐχέρεια καὶ ἡ εὐκολία δι’ οἱονδήποτε περιστατικόν, διὰ τὸ ὁποῖον θὰ δύνανται νὰ ἔχουν τὴν ἐλαχίστην ἀμφιβολίαν ἐπιστημονικῆς διαγνώσεως, νὰ ἀποστείλουν τὸν ἀσθενῆ δωρεὰν δι’ οἱανδήποτε ἐξέτασιν ἀμέσως εἰς τὸ πλησιέστερον νοσοκομεῖον, ἐκτὸς τῶν ὑγειονομικῶν σταθμῶν, οἱ ὁποῖοι ὑπάρχουν πλησίον τῶν ἰατρείων. Αὐτὴ εἶναι ἡ πλαισίωσις, τὴν ὁποίαν προτιθέμεθα νὰ κάμωμεν. Διὰ ποῖον λόγον, λοιπόν, ἐξακολουθοῦμεν νὰ ἔχωμεν αὐτὴν τὴν ἀντιδικίαν δι’ ἕνα θέμα, τὸ ὁποῖον δὲν δημιουργεῖ χειροτέρας προϋποθέσεις καὶ ἀντιτίθεται εἰς αὐτὸ τὸ ὁποῖον λέγουν, ὅτι θέτει ἐν κινδύνῳ ὄντως τὴν ζωὴν τῶν ἠσφαλισμένων ἀγροτῶν; Ἀντιθέτως, κατοχύρωσις δημιουργεῖται. Μοῦ κάμνει πράγματι ἐντύπωσιν, διατὶ ἐξακολουθοῦμεν νὰ ὁμιλοῦμεν διαρκῶς καὶ ἑπομένως, ὅτι οἱ ἰατροὶ αὐτοὶ δὲν εἶναι ἱκανοί. Ἀποδεχόμεθα, δηλαδή, ὅτι οἱ ἰατροὶ αὐτοὶ εἶναι ἐγκληματίαι. Τὸ λέγει ἡ Βουλὴ ἐπισήμως αὐτὸ ἀπόψε, ὅτι εἶναι ἐπικίνδυνον διὰ τὴν δημοσίαν ὑγείαν. Ἐὰν αὐτὸ τὸ πιστεύωμεν, λοιπόν, τὸ θέτομεν ὑπὸ συζήτησιν καὶ ἀμφιβολίαν, τότε δὲν εἶναι τὸ θέμα νὰ συζητήσωμεν διὰ τοὺς ἰατροὺς αὐτοὺς μόνον, οἱ ὁποῖοι πηγαίνουν ἔξω καὶ νὰ τοὺς κρίνωμεν, ἀλλὰ θὰ πρέπει νὰ κρίνωμεν, πρῶτον, τὸ Πανεπιστήμιον καὶ θὰ πρέπει νὰ ἐλέγξωμεν, ἐὰν πιστεύωμεν, ὅτι ὄντως οἱ ἰατροὶ δημιουργοῦν προϋποθέσεις ἐκθέσεως ἐν κινδύνῳ τῆς ζωῆς τῶν ἠσφαλισμένων καὶ οἱουδήποτε πολίτου καὶ εἶναι ἐπικίνδυνοι, τοὺς καθηγητὰς τοῦ Πανεπιστημίου, οἱ ὁποῖοι δίδουν τὰ διπλώματα. Αὐτὴ εἶναι ἡ τοποθέτησις καὶ αὐτὴν πρέπει νὰ πάρωμεν, ἐὰν ὄντως τοποθετῆται εἰς τὴν θέσιν αὐτὴν ἡ συζήτησις. Δὲν δυνάμεθα τόσον εὐχερῶς νὰ εἴπωμεν, ὅτι οἱ ἰατροὶ εἶναι ἀνίκανοι πρὸς πᾶσαν ἐργασίαν καὶ δὲν δύνανται νὰ κάμουν οὔτε κἂν ἔνεσιν, καθ’ ὃν χρόνον ἐμπιστευόμεθα τὴν ἔνεσιν καὶ τὴν κάμουν ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι μόνον ἓν δεκαήμερον ἔχουν ἀσκηθῆ. Αὐτὸ εἶναι τὸ περίεργον.

§96Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Δὲν εἶναι καθόλου περίεργον.

§97Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Ἐζήτησαν οἱ κύριοι συνάδελφοι νὰ πληροφορηθοῦν, διατὶ ἐτέθη ἡ διάταξις τῆς παραγράφου 8. Ὄντως, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ δώσω μίαν ἐξήγησιν εἰς τὴν Βουλήν. Μόνον οἱ ἰατροὶ εὐδοκίμως ὑπηρετήσαντες ἐπὶ μακρὰν σειρὰν ἐτῶν, εἰς θέσεις διευθυντοῦ νοσοκομείου καὶ οἱ ὁποῖοι πράγματι ἀπέδωσαν ἐπιστημονικῶς, δύναμαι νὰ ἀναφερθῶ, ἐὰν θέλετε, καὶ ὀνομαστικῶς ἀκόμη, ὡς εἶναι ὁ κ. Τεπερίδης, ὁ ὁποῖος ὑπῆρξε διευθυντὴς τοῦ Δημοσίου Ψυχιατρείου καὶ ἔχει θέσιν ἐκτάκτου καθηγητοῦ, αὐτοὶ οἱ ἰατροὶ θὰ ἐξυπηρετηθοῦν. Δὲν ὑπῆρξεν οὐδεμία πρόθεσις νὰ καλύψωμεν ὑπερήλικας ἀχρήστους ἰατρούς. Ἀντιθέτως, ὑπῆρξε πρόθεσις νὰ βοηθήσωμεν ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι ἔχουν ἀφιερώσει ὁλόκληρον τὴν ζωήν των εἰς τὴν ἐπιστήμην. Αὐτὴ εἶναι ἡ πρόθεσίς μας. Οὐδεμίαν ἄλλην πρόθεσιν ἔχομεν.

§98ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Καὶ ἡ κοινωνία θὰ ἐξυπηρετηθῇ.

§99Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Βεβαίως.

§100Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Μήπως ὑπάρχει ὅριον ἡλικίας διὰ τοὺς ἰατροὺς διευθυντὰς κλινικῶν, οἱ ὁποῖοι ὑπηρετοῦν;

§101Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Βεβαίως.

§102Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Μέχρι ποίας ἡλικίας;

§103Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Μέχρις 65 ἐτῶν. Λέγω, ὅτι παρατείνομεν διὰ 5 ἔτη. Τὴν θητείαν τῶν ἰατρῶν ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι θὰ κριθοῦν, ὅτι εἶναι ἱκανοὶ νὰ προσφέρουν τὰς ὑπηρεσίας των καὶ οἱ ὁποῖοι ἐπὶ μακρὰν σειρὰν ἐτῶν ὑπηρέτησαν ὡς διευθυνταὶ κλινικῶν.

§104Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Τότε πρέπει νὰ διορθωθῇ ἡ διατύπωσις. Εἴχομεν μέχρι τοῦδε ὀξυτάτας ἀντιθέσεις, ὡς πρὸς τὸ συνταγματικὸν θέμα. Τοῦτο ἐλύθη. Ἀπὸ ἐδῶ καὶ πέρα πιστεύσατε, ὅτι θέλομεν νὰ γίνῃ καλόπιστος συνεργασία διὰ τὴν ἀρτιωτέραν κατάρτισιν τοῦ νομοσχεδίου καὶ νομίζω, ὅτι ἐφ’ ὅσον αὐτὴ εἶναι ἡ σκέψις σας, καὶ τὸ παραδέχομαι...

§105Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Καὶ μόνον αὐτὴ εἶναι.

§106Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ τὸ παραδέχομαι καὶ τὴν βραβεύω, διότι ἄνθρωποι, ὡς ὁ κ. Τεπερίδης, εἶναι χρήσιμοι εἰς τὴν Πολιτείαν καὶ πρέπει νὰ δεχθῶμεν τὴν χρησιμοποίησιν αὐτῶν, ἀκόμη καὶ διὰ νόμου. Ἀλλά, τότε, θὰ πρέπει νὰ διορθωθῇ ἡ διατύπωσις.

§107Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Δέχομαι οἱανδήποτε διατύπωσιν. Δὲν ἔχω οὐδένα λόγον νὰ μὴ δεχθῶ.

§108Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Μὲ τὴν διατύπωσιν αὐτήν, ἠμπορεῖτε νὰ διορίσητε ἕνα καὶ εἰς ἡλικίαν 70 ἐτῶν.

§109Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Δέχομαι οἱανδήποτε διατύπωσιν. Ἐλέχθη καὶ συνεζητήθη ἐπὶ μακρόν, ὅτι τὸ ἄρθρον αὐτὸ οὐδεμίαν σχέσιν ἔχει μὲ τὴν φυματίωσιν. Εἶπον καὶ τὴν ἄλλην φορὰν καὶ ἐπαναλαμβάνω καὶ σήμερον, ὅτι ὁ ἀντιφυματικὸς ἀγὼν θὰ διεξαχθῇ, κυρίως, διὰ τῶν ἰατρῶν. Δὲν ὑπάρχουν ἄλλοι φορεῖς, οἱ ὁποῖοι εἶναι δυνατὸν νὰ διεξάγουν τὸν ἀγῶνα αὐτόν. Ἀλλά, μόνον ἐὰν δὲν ἔχωμεν τοὺς φορεῖς αὐτοὺς εἰς τὴν ὕπαιθρον χώραν. Διότι ἡ φυματίωσις ὑπάρχει εἰς τὴν ὕπαιθρον, εἰς τὰς πτωχὰς τάξεις. Ἐὰν προτιμῶμεν νὰ εὑρίσκεται ἡ ὕπαιθρος ἄνευ ἰατρικῆς ἐξετάσεως καὶ ἄνευ παρακολουθήσεως καὶ νὰ ἔχωμεν αὔριον ἔστω καὶ δύο περιστατικὰ φυματιώσεως ἐπὶ πλέον εἰς κἄθε περιφέρειαν, μόνον καὶ μόνον ἐπειδὴ θέλομεν νὰ ἐπιμένωμεν, ὅτι τὸ ἄρθρον αὐτό, ὡς τροπολογία δὲν ἔχει οὐδεμίαν σχέσιν μὲ τὸ νομοσχέδιον, ἐγὼ δὲν νομίζω, ὅτι θὰ ὑπάρξῃ κανεὶς ἀπὸ ἡμᾶς, ὁ ὁποῖος θὰ ἀναλάβῃ τὴν εὐθύνην αὐτήν. Ὁ ἀντιφυματικὸς ἀγὼν στηρίζεται εἰς τὸν ἑξῆς κύκλον καὶ δὲν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ πραγματοποιηθῇ, ἐὰν δὲν ὑπῆρχεν ἡ ὀργάνωσις τῆς ἀσφαλίσεως. Πρῶτος φορεὺς θὰ εἶναι ὁ ἰατρὸς τοῦ κοινοτικοῦ ἢ ἀγροτικοῦ ἰατρείου. Δεύτερος φορεὺς θὰ εἶναι ὁ ἰατρὸς τοῦ ὑγειονομικοῦ σταθμοῦ. Εἰς προσεχὲς νομοσχέδιον, ὅπως θὰ ἔχω τὴν τιμὴν νὰ φέρω εἰς τὴν Βουλήν, θὰ διαπιστωθῇ ὅτι ὁπλίζονται οἱ ὑγειονομικοὶ σταθμοὶ ὑπαίθρου μὲ εἰδικοὺς ἰατροὺς καὶ ἐπιστημονικὰ μέσα, ὥστε νὰ εἶναι ἡ πρώτη μορφὴ τοῦ νοσοκομείου, ὅπου θὰ ὑπάρχῃ τὸ ἐργαστήριον μικροβιολογικὸν καὶ ἀκτινολογικόν. Θὰ εἶναι δυνατὸν ὁ ἀσθενὴς νὰ μεταφερθῇ εἰς τὸν ὑγειονομικὸν σταθμόν. Ἐκεῖ θὰ ἐκτιμηθῇ ἂν πρέπει νὰ μεταφερθῇ εἰς ἀντιφυματικὸν ἰατρεῖον ἢ νοσοκομεῖον ἢ εἰς ἄλλο ὑγειονομικὸν κέντρον. Αὐτὸς εἶναι ὁ κύκλος τῆς ἐρεύνης, ἐκτὸς ἀπὸ τὸν ἀντιφυματικὸν ἐμβολιασμὸν κλπ. Ἂν δὲν ὑπάρχῃ ὑπὸ οἱανδήποτε μορφὴν ὁ ἰατρὸς ποὺ θὰ ἐπιστήσῃ τὴν προσοχὴν εἰς τὸν ἀσθενῆ, ποῖος θὰ εἶναι ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος θὰ πραγματοποιήσῃ τὸν σκοπὸν αὐτὸν τοῦ ἀντιφυματικοῦ ἀγῶνος; Ποῖος ἄλλος; Ἐγὼ πιστεύω, καὶ τὸ πιστεύουν ὅλοι οἱ συνάδελφοι, ὅτι εἶναι ἀδύνατον νὰ γίνῃ ὁ ἀντιφυματικὸς ἀγών, ἂν δὲν ὑπάρξῃ ἡ εὐχέρεια αὐτὴ τῆς ὑπάρξεως ἰατρῶν καὶ τῆς πλαισιώσεως τῶν κοινοτικῶν ἰατρείων μὲ ἰατρούς. Δι’ αὐτὸ ἔφερα αὐτὴν τὴν διάταξιν τώρα καὶ δὲν τὴν ἔφερα εἰς ἄλλο νομοσχέδιον, ὅπως εἶχα πρόθεσιν, περὶ ἀσφαλίσεως τῶν ἀγροτικῶν ἰατρείων, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γνωρίζω πότε θὰ τὸ φέρω τὸ νομοσχέδιον αὐτό. Ἀρχίζει μὲ τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ ὁ ἀντιφυματικὸς ἀγὼν καὶ πρέπει νὰ ἔχω τοὺς φορεῖς, διὰ νὰ δυνηθῶ νὰ πραγματοποιήσω τὸν σκοπὸν αὐτόν. Θέλω νὰ πιστεύω, ὅτι ἡ Βουλή, μετὰ τὰς ἐξηγήσεις ποὺ ἐδόθησαν, κατὰ τὴν συζήτησιν περὶ τοῦ συνταγματικῶς παραδεκτοῦ ἢ μή; θὰ θελήσῃ νὰ βοηθήσῃ τὸ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον δὲν ἀποβλέπει παρὰ μόνον εἰς τὴν κατοχύρωσιν τῆς ὑγείας τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου, κατὰ τὸν καλλίτερον τρόπον. Δὲν λέγομεν ἡμεῖς, ὅτι αὐτὸς εἶναι ὁ ἰδεώδης τρόπος. Εἴμεθα ὑποχρεωμένοι, ὅμως, νὰ ἀντιμετωπίσωμεν ὁπωσδήποτε τὴν ὑπάρχουσαν κατάστασιν καὶ νὰ δώσωμεν τὴν δυνατότητα εἰς τοὺς νέους ἰατρούς, καὶ ἀπὸ ἐθνικῆς των τοποθετήσεως, νὰ ἔχουν σχέσιν μὲ τὸ χωριὸ καὶ νὰ μὴ ἐπιμένουν οἱ ἰατροὶ νὰ μένουν εἰς τὰς Ἀθήνας, ἀλλὰ δι’ ἕνα διάστημα δύο ἐτῶν νὰ πηγαίνουν εἰς τὴν ἐπαρχίαν. Ἔτσι, θὰ αἰσθάνωνται ἱκανοποίησιν, διότι θὰ τοὺς δοθῇ ἡ εὐκαιρία καὶ τὴν πατρίδα τους, ἀπὸ τὴν ὁποίαν κατάγονται, νὰ ἐξυπηρετήσουν καὶ παράλληλα νὰ ἔχουν τὴν συνείδησιν ἥσυχον, ἀλλὰ ταὐτοχρόνως καὶ ὀντότητα ἐπιστημονικὴν θὰ ἀποκτήσουν, ὅταν θὰ σκέπτωνται ὡς ἰατροὶ καὶ ὄχι καθαρῶς μηχανικῶς, διότι θὰ ἔχουν τὴν δυνατότητα νὰ σκεφθοῦν μὲ τὰς δυνατότητας τῆς κλινικῆς καὶ οὐχὶ τοῦ ἐργαστηρίου καὶ θὰ εἶναι ἱκανοποιημένοι, ὅτι μὲ αὐτὰ ποὺ ἐδιδάχθησαν δύνανται νὰ ἀντιμετωπίσουν τὸν ἀσθενῆ ἐπαρκῶς καὶ θὰ τοὺς δημιουργηθῇ ἡ αὐτοπεποίθησις, ὡς καὶ ἡ ἱκανοποίησις, ὅτι εἰς τὸν τόπον τους καὶ τὸν ἑαυτόν τους ἐβοήθησαν ἀρκετά.

§110ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Παυλόπουλος ἔχει τὸν λόγον, διότι εἶναι εἰσηγητής.

§111Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ὑπάρχουν εἰσηγηταὶ εἰς τὰς τροπολογίας, κ. Πρόεδρε;

§112ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὡς εἰσηγητής, θὰ ὁμιλήσῃ πρῶτος.

§113Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ.

§114ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ ὁμιλήσῃ ὁ κ. Α. Παυλόπουλος καὶ ἔπειτα θὰ ὁμιλήσητε σεῖς.

§115Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ, κ. Πρόεδρε.

§116ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν σᾶς δίδω τὸν λόγον. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§117Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν ἐκτελεῖτε τὸ καθῆκον σας.

§118ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λυποῦμαι, κ. Ἀρβανιτάκι, δὲν ἔχετε τὸν λόγον.

§119Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, διὰ τὴν ὁμαλωτέραν διεξαγωγὴν τῆς συζητήσεως, θὰ παρεκάλουν τὸν κ. συνάδελφον νὰ ἄρῃ τὰς ἀντιρρήσεις του, ἀλλ’ ἐφ’ ὅσον ζητεῖ τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ, δὲν νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ἐπιμείνητε.

§120ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Α. Παυλόπουλος.

§121Α. ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ ἀξιότιμος κ. ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας, ἀνέπτυξε λίαν λεπτομερῶς ποῖοι εἶναι οἱ λόγοι, οἱ ὁποῖοι ἐπιβάλλουν τὴν ἐπιψήφισιν τῆς ὑπὸ συζήτησιν τροπολογίας. Εἶμαι ὑποχρεωμένος ἀπὸ τῆς θέσεως αὐτῆς νὰ συγχαρῶ τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Κοινωνικῆς Προνοίας, διότι ἔλαβε τὸ θάρρος καὶ τὴν ἀπόφασιν νὰ εἰσηγηθῇ τὴν ἐπιψήφισιν τῆς τροπολογίας αὐτῆς, διὰ τῆς ὁποίας θὰ ὁλοκληρώσωμεν τὴν ὑγειονομικὴν περίθαλψιν τῆς χώρας. Δὲν εἶναι δυνατὸν ὁ ἀντιφυματικὸς ἀγὼν νὰ πραγματοποιηθῇ, ἂν δὲν ὁλοκληρωθῇ ἡ ὀργάνωσις τῆς ἰατρικῆς περιθάλψεως εἰς ὅλην τὴν χώραν. Κύριε Πρόεδρε, οἱ προερχόμενοι ἐκ τῶν ἐπαρχιῶν, γνωρίζομεν ποίους ἀγῶνας διεξηγάγομεν καὶ ἡμεῖς καὶ τὸ Κράτος διὰ νὰ ἐπανδρωθοῦν τὰ διάφορα ἰατρεῖα τῶν ἐπαρχιῶν. Καὶ εἰς τὴν Βουλήν, ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν κατηγορεῖται ἡ Κυβέρνησις διὰ τὴν μὴ ἐπάνδρωσιν τῶν νοσοκομείων τῶν ἐπαρχιῶν. Μόλις πρὸ ὀλίγου ὁ κ. Ἀθανασιάδης–Νόβας, ἀνέφερε τὸ νοσοκομεῖον τῆς Τριπόλεως. Ἀκριβῶς, δι’ αὐτὸ ὁ κ. ὑφυπουργὸς τῆς Κοινωνικῆς Προνοίας ἔφερε τὴν τροπολογίαν αὐτήν, διὰ νὰ ἐπανδρωθοῦν τὰ νοσοκομεῖα αὐτὰ διὰ τοῦ ἐπιστημονικοῦ προσωπικοῦ. Ἡ ἀποστολὴ ὑφηγητῶν ἐπὶ ἕνα διάστημα εἰς τὰ ἐπαρχιακὰ νοσοκομεῖα, ὅπως διαλαμβάνει ἡ τροπολογία αὐτή, θὰ παίξῃ ἕνα οὐσιώδη ρόλον, διὰ τὴν ἀνασυγκρότησιν τῶν νοσοκομείων τῶν ἐπαρχιῶν. Τὸ λεγόμενον, ὅτι οἱ ἄρτι ἐξερχόμενοι τοῦ Πανεπιστημίου ἰατροὶ δὲν εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἐφαρμόσουν ἐπιτυχῶς τὴν ἰατρικὴν ἐπιστήμην, δὲν εἶναι ὀρθόν. Ὁ κ. ὑφυπουργὸς τῆς Προνοίας ἀνέπτυξε διατὶ οἱ ἐξερχόμενοι τοῦ Πανεπιστημίου εἶναι εἰς θέσιν ἄριστα νὰ ἐκτελέσουν τὰ καθήκοντά των. Δι’ αὐτὸ καὶ ἡ τροπολογία λαμβάνει μέριμναν διὰ τὴν ἐπὶ ἓν ἔτος ἄσκησίν των εἰς τὰ ἐπαρχιακὰ νοσοκομεῖα. Ἡ παραμονὴ τῶν νέων ἰατρῶν ἐπὶ ἕνα διάστημα 2–3 ἐτῶν εἰς τὴν ἐπαρχίαν, θὰ δώσῃ εἰς αὐτοὺς περιεχόμενον, ἐκτὸς τοῦ γεγονότος, ὅτι θὰ ἠμπορέσουν νὰ προσφέρουν κολοσσιαίας ὑπηρεσίας εἰς τὴν ὕπαιθρον. Ὑπὸ τὸ πρῖσμα αὐτό, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ συνηγορήσω ὑπὲρ τῆς ψηφίσεως τῆς τροπολογίας αὐτῆς, διὰ τὴν ὁποίαν εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ εἴπω, ὅτι ἀποτελεῖ μίαν ἀπὸ τὰς οὐσιώδεις ἐπιψηφίσεις νόμων, ἡ ὁποία θὰ προσφέρῃ κολοσσιαίας ὑπηρεσίας εἰς τὸν λαὸν τῆς ὑπαίθρου.

§122Λ. ΜΠΑΤΡΙΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπειδὴ ἐγὼ εἶχον τὴν τιμὴν νὰ κηρύξω τὴν ἔναρξιν τῆς συνεδριάσεως, ἐπιθυμῶ νὰ δώσω μίαν ἐξήγησιν εἰς τὸ Σῶμα, διατὶ εὑρέθη πρῶτος ἐγγεγραμμένος εἰς τὸν κατάλογον ὁ κ. Παυλόπουλος. Ἦλθεν ὁ κ. Σπηλιόπουλος ἐπάνω, ἦτο καὶ ὁ κ. Παυλόπουλος καὶ τοὺς ἐνέγραψα πρώτους, διότι ἦσαν καὶ εἰσηγηταὶ εἰς τὸ σχέδιον νόμου. Βεβαίως, δὲν δικαιοῦνται αὐτοδικαίως καὶ αὐτοδυνάμως νὰ λάβουν τὸν λόγον ἐπὶ τροπολογιῶν, πάντως ὅμως, κατ’ ἐπικρατῆσαν ἔθιμον, οἱ εἰσηγηταὶ δικαιοῦνται νὰ προτιμηθοῦν. Ἐπὶ πλέον, ἐνεγράφησαν κατόπιν —διαβεβαιῶ τὸ Σῶμα καὶ ὅταν τὸ διαβεβαιῶ ἔχω τὴν ἀπαίτησιν νὰ γίνῃ πιστευτόν, ὁ κ. Σπηλιόπουλος εἶναι παρὼν— ὁ κ. Τούμπας καὶ ὁ κ. Βρανόπουλος. Ὁ κ. Βρανόπουλος μοῦ λέγει, ὅτι αὐτὸς εἶχε σειράν, καὶ τοῦ λέγω ὄχι, εἶναι πρὸ αὐτοῦ ὁ κ. Τούμπας. Ὄχι μόνον ἐγώ, κ. Πρόεδρε, ἀλλὰ οἱοσδήποτε κατέχει τὴν ἕδραν αὐτήν, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ χαρισθῇ εἰς οὐδένα. Ἀδίκως, λοιπόν, ὁ κάθε ἕνας νομίζει, ὅτι ἐνεγράφη πρῶτος ἢ δεύτερος ἢ τρίτος κλπ. Πάντοτε εἶναι κατηγορηματικὴ ἡ δήλωσις τοῦ Προεδρείου.

§123Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἰς διάψευσιν τῶν ὅσων λέγει ὁ Ἀντιπρόεδρος κ. Μπατρῖνος δηλῶ, ὅτι ἐζήτησα 3 φορὰς νὰ ἐγγραφῶ καὶ ὅμως, τὸ ὄνομά μου δὲν εἶναι ἐγγεγραμμένον.

§124ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Σπηλιόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§125Γ. ΣΠΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Συζητοῦμεν, κ. κ. βουλευταί, μίαν τροπολογίαν τοῦ κ. ὑπουργοῦ, ἡ ὁποία τροποποιεῖ τροπολογίαν συναδέλφων τινῶν τῆς Συμπολιτεύσεως, ἡ ὁποία τροπολογία τῶν βουλευτῶν τῆς Συμπολιτεύσεως ἐτροποποιοῦσε τροπολογίαν τοῦ κ. ὑπουργοῦ, διὰ τῆς ὁποίας τροπολογίας τοῦ ὑπουργοῦ τροποποιεῖται τὸ νομοσχέδιον περὶ ἀντιφυματικοῦ ἀγῶνος. Ἐξ αὐτοῦ καὶ μόνον, νομίζω, ὅτι εἶναι δεδικαιολογημένη ἡ προκληθεῖσα σύγχυσις καὶ ἀγανάκτησις τῶν κ.κ. βουλευτῶν. Ὁ κ. ὑπουργὸς νομίζει ὅτι, ἐὰν γίνῃ ἀποδεκτὴ ἡ τροπολογία αὐτή, θὰ ἐμπεδωθῇ τὸ κῦρος τῶν ἰατρῶν εἰς τὴν ὕπαιθρον καὶ ἡ ἐμπιστοσύνη τῶν ἀσθενῶν πρὸς τὴν παρεχομένην περίθαλψιν. Εἶναι ἀληθές, κ.κ. βουλευταί, ὅτι καὶ εἰς τοὺς ἀσθενεῖς, καθὼς καὶ εἰς τοὺς ἰατροὺς τῆς Ἑλλάδος, εἶναι πολὺ ἀνεπτυγμένη ἡ τάσις τῆς ἀστυφιλίας. Θὰ πρέπει ὅμως, νὰ ἐρευνήσωμεν, διατὶ παρατηρεῖται τὸ φαινόμενον αὐτό, διότι τότε μόνον θὰ ἐξαγάγωμεν χρήσιμα συμπεράσματα, ἐὰν ἡ ὑπὸ κρίσιν τροπολογία εἶναι ἱκανὴ νὰ ἐξουδετερώσῃ τὸ μειονέκτημα αὐτὸ καὶ θὰ συγκρατήσῃ ἰατροὺς καὶ ἀρρώστους εἰς τὴν περιοχήν των.

§126Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Δύνασθε, κ. συνάδελφε, νὰ μοῦ εἴπητε, τὶ συμβαίνει μὲ τοὺς ἰατροὺς τῶν Ἀνατολικῶν Κρατῶν; Μήπως, μόλις πάρουν τὰ διπλώματά των θὰ πρέπει ὁπωσδήποτε νὰ κατευθυνθοῦν εἰς τὴν ὕπαιθρον;

§127Γ. ΣΠΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀντὶ ἄλλης ἀπαντήσεως, κύριε Ὑπουργέ, θὰ σᾶς ἔλεγα, ὅτι θὰ ἦτο καλὸν νὰ μιμηθῆτε τὸν Τοῦρκον συνάδελφόν σας καὶ νὰ μεταβῆτε εἰς τὴν Σοβιετικὴν Ἕνωσιν, διὰ νὰ μελετήσητε ἐπὶ τόπου τὸν τρόπον τῆς παροχῆς τῶν ἰατρικῶν ὑπηρεσιῶν εἰς τὸ κοινόν.

§128Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Αὐτό, κ. συνάδελφε, ὅπως γνωρίζετε, εἶναι θέμα ὑποκειμενικόν.

§129Γ. ΣΠΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀφοῦ αὐτὰ δὲν τὰ γνωρίζετε, κ. Ὑπουργέ, θὰ σᾶς τὰ ἐξηγήσω ἐγώ, ποὺ συνέβη νὰ μελετήσω τελευταίως ἐπιτοπίως αὐτὸ τὸ ζήτημα. Εἶναι γεγονός, ὅτι εἰς τὴν Ρωσίαν, οἱ ἰατροὶ καλύπτουν ὁλόκληρον τὴν χώραν καὶ μεταβαίνουν πολλοὶ ἐξ αὐτῶν, ἀμέσως μετὰ τὴν ἀποφοίτησίν των εἰς τὴν ὕπαιθρον. Ἐκεῖ, ὅμως, κ. Ὑπουργέ, ἐφαρμόζεται πράγματι τὸ σχέδιον τὸ ὁποῖον προβλέπεται εἰς τὸν νόμον τὸν ἰδικόν μας 2592)53, ὁ ὁποῖος, ὅμως, οὐδέποτε ἐφηρμόσθη ἐν Ἑλλάδι. Δηλαδή, κ. Ὑπουργέ, εἰς τὴν Σοβιετικὴν Ἕνωσιν ὑπάρχει πλήρης ἀποκέντρωσις τῆς ἐπιστήμης καὶ ὄχι μόνον τῶν ἰατρῶν. Εἰς κάθε περιοχήν, δηλαδή, λειτουργεῖ ἕνα Κεντρικὸν Ὑγειονομικὸν Ὄργανον, διευθυνόμενον ἀπὸ δοκίμους καὶ πεπειραμένους ἐπιστήμονας, τὸ ὁποῖον ὑπάγεται εἰς τὴν ἁρμοδιότητά του. Τὸ αὐτὸ θὰ ἠδύνατο νὰ συμβῇ καὶ ἐν Ἑλλάδι.

§130Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Ἀγνοεῖτε, κ. συνάδελφε, ὅτι αὐτὸ ἀκριβῶς προσπαθοῦμεν νὰ ἐπιτύχωμεν τώρα καὶ ἤδη κατὰ ἕνα ποσοστὸν τὸ ἐπετύχομεν μὲ τὴν δημιουργίαν τῶν Ὑγειονομικῶν Σταθμῶν τῆς ὑπαίθρου, τῶν ὁποίων ἐπετύχομεν εἰς ἱκανοποιητικὸν βαθμὸν τὸν ἐξοπλισμὸν καὶ ἀπὸ ἀπόψεως ἰατρῶν καὶ ἀπὸ ἀπόψεως ἐπιστημονικῶν ὀργάνων καὶ κλινῶν; Λησμονεῖτε, ὅτι ἡ Κυβέρνησις εἰς τὸν τομέα αὐτὸν καταβάλλει μίαν φιλότιμον προσπάθειαν καὶ ἀγνοεῖτε, ὅτι τὰ ἐπιτεύγματά της εἶναι ἀξιοζήλευτα; Κύριε συνάδελφε, σᾶς πληροφορῶ, ὅτι εἰς τὰς ἐπαρχίας ἔχομεν ἐπιτύχει τὴν συγκρότησιν νοσοκομείων ἴσης ἀξίας μὲ ἐκεῖνα τῶν Ἀθηνῶν. Ὑπάρχουν βεβαίως καὶ νοσοκομεῖα τινὰ καὶ ἄλλα Ὑγειονομικὰ Κέντρα, τὰ ὁποῖα δὲν ἔχουν πλήρως ἐπανδρωθῆ καὶ δι’ αὐτὸ ἀκριβῶς ζητῶ νὰ ψηφίσητε τὴν ὑπὸ συζήτησιν τροπολογίαν.

§131Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ὑπάρχουν εἰς τὰ ἐπαρχιακὰ νοσοκομεῖα καὶ ἐργαστήρια, κ. Ὑπουργέ;

§132Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Βεβαίως ὑπάρχουν καὶ μάλιστα, ἐργαστήρια πλήρη. Εἴς τινα Κέντρα, ὅμως, ἔχομεν ἐλλείψεις, κυρίως ἀπὸ ἐπιστημονικὸν προσωπικὸν καὶ δι’ αὐτὸ καταβάλλομεν προσπάθειαν νὰ θεραπεύσωμεν καὶ τὸ μειονέκτημα αὐτό.

§133Γ. ΣΠΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ὑπάρχει ἡ κακὴ συνήθεια νὰ γίνεται σύγκρισις τῆς σημερινῆς καταστάσεως μὲ ἐκείνην, τὴν πρὸ 10 ἐτῶν. Αὐτό, κ. Ὑπουργέ, εἶναι σφάλμα. Πρὸ 10ετίας, ἄλλη ἦτο ἡ ἐξέλιξις τῆς ἐπιστήμης καὶ ἄλλη εἶναι σήμερον καὶ συνεπῶς, ἄλλαι εἶναι αἱ ἀπαιτήσεις σήμερον καὶ τοῦ τελευταίου ἀκόμη χωρικοῦ, ὁ ὁποῖος καὶ ἐκεῖνος πληροφορεῖται τὰς ἐξελίξεις τῆς ἐπιστήμης καὶ ὁ ὁποῖος, προκειμένου περὶ τῆς ὑγείας του, οὐδόλως ἐπιθυμεῖ νὰ παραιτηθῇ τῶν νεωτέρων ἐπιτευγμάτων τῆς ἐπιστήμης. Ἀλλὰ θὰ κάμῃ τὰ ἀδύνατα δυνατὰ διὰ νὰ χρησιμοποιήσῃ τὰ σύγχρονα μέσα τῆς ἐπιστήμης. Πρέπει νὰ στείλωμεν εἰς τὴν ὕπαιθρον τὴν ἐπιστήμην καὶ ὄχι τοὺς ἀπείρους ἀποφοίτους τῆς ἰατρικῆς. Κύριε Ὑπουργέ, σήμερα καὶ ὁ τελευταῖος χωρικὸς γνωρίζει, π.χ., ὅτι ὑπάρχει εἰδικὸς ἰατρὸς χειρουργὸς τοῦ θώρακος καὶ ἐφ’ ὅσον παραστῇ ἀνάγκη ἐπιθυμεῖ νὰ ἐγχειρισθῇ ἀπὸ αὐτόν. Τὸ ἴδιον συμβαίνει καὶ μὲ τὸν ὀρθοπεδικὸν κλπ. Προηγουμένως δὲν ὑπῆρχε τοιαύτη δυνατότης καὶ ἀναγκαστικῶς παρέμενεν εἰς τὸν τόπον του. Σήμερον, ὅμως, θὰ μεταβῇ ἐκεῖ, ὅπου εἶναι ἡ ἐπιστήμη.

§134Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Δὲν ὑπῆρχεν ἡ εἰδικότης, κ. συνάδελφε, ὄχι ἡ δυνατότης.

§135Γ. ΣΠΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Διὰ νὰ ἀντιληφθῶμεν, ἐν πάσῃ περιπτώσει, ποία εἶναι ἡ στάθμη τῆς νοσοκομειακῆς περιθάλψεως εἰς τὴν χώραν μας, πρέπει νὰ ἀντλήσωμεν πληροφορίας καὶ ἐξ ἄλλων πηγῶν. Ὑπάρχει μία ἔκθεσις μιᾶς Ἀμερικανικῆς Ἐπιτροπῆς, ἡ ὁποία κατὰ τὸ παρελθὸν περιώδευσε τὴν χώραν μας. Ἡ Ἐπιτροπὴ αὐτὴ ὁμιλεῖ περὶ ἀπαραδέκτου καταστάσεως διὰ τὰ 50% τῶν νοσοκομειακῶν κρεβατιῶν.

§136Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Ποίαν ἐποχὴν ἀφορᾷ, κ. συνάδελφε;

§137Γ. ΣΠΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Τὴν περίοδον μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν.

§138Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Ὁ ἴδιος ὁ κ. Μύλλερ μὲ ἐπεσκέφθη καὶ μοὶ ἐδήλωσεν, ὅτι ἡ πρόοδος, ἡ ὁποία συνετελέσθη εἰς τὴν χώραν μας εἶναι καταπληκτική, κατὰ τὴν τελευταίαν 5ετίαν, εἰς νοσηλευτικὰ ἱδρύματα.

§139Γ. ΣΠΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, δὲν εἶμαι ὁ μόνος, ὁ ὁποῖος ἀρνοῦμαι νὰ συμμερισθῶ τὴν αἰσιοδοξίαν σας. Εἶναι ὁλόκληρος ὁ ἰατρικὸς κόσμος τῆς χώρας, καθὼς καὶ αὐτὰ τὰ στατιστικὰ στοιχεῖα, διὰ τῶν ὁποίων ἀποδεικνύεται, ὅτι ἡ ποιότης τῆς ἰατρικῆς περιθάλψεως εἶναι πολὺ χαμηλή. Κατέχομεν, δυστυχῶς, τὸ μεγαλύτερον ποσοστὸν θανάτων ἄνευ διαγνώσεως, μεταξὺ ὅλων τῶν χωρῶν. Ἀλλὰ καὶ ἂν ἀκόμη τὸ Ὑπουργεῖον κατορθώσῃ νὰ συγκροτήσῃ ἄρτια νοσοκομεῖα εἰς ὁλόκληρον τὴν χώραν, δὲν θὰ κατορθώσῃ νὰ δώσῃ ἀρτίαν νοσοκομειακὴν περίθαλψιν, διότι δὲν θὰ ἔχῃ τὸ κατάλληλον νοσοκομειακὸν προσωπικὸν διὰ νὰ τὰ ἐπανδρώσῃ. Ὁ τρόπος, μὲ τὸν ὁποῖον ἀντιμετωπίζεται ἡ νοσοκομειακὴ κατάρτισις τῶν Ἑλλήνων ἰατρῶν καὶ οἱ γλῖσχροι μισθοί, τοὺς ὁποίους λαμβάνουν, ἐμπόδισεν, ὥστε ἡ χώρα μας νὰ ἔχῃ τὸν ἀπαιτούμενον ἀριθμὸν πεπειραμένων νοσοκομειακῶν ἰατρῶν.

§140Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Εἶναι κατὰ 100% ηὐξημένοι οἱ μισθοὶ τῶν ἰατρῶν τῆς ὑπαίθρου.

§141Γ. ΣΠΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν ὑπερβαίνουν τὰς 2.000 δραχμάς.

§142Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Κύριε συνάδελφε, παρέχετε ἀνακριβῆ στοιχεῖα. Οἱ μισθοὶ τῶν περιφερειακῶν ἰατρῶν εἶναι ηὐξημένοι κατὰ 100%, ὁ βοηθὸς λαμβάνει 3.000, ὁ ἐπιμελητὴς 4.000 καὶ ὁ Διευθυντὴς 6.000 δραχμ.

§143Γ. ΣΠΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἐκπλήσσομαι διὰ τὴν ἐπιμονὴν τοῦ κ. ὑπουργοῦ νὰ φέρῃ πρὸς ψήφισιν αὐτὸ τὸ νομοσχέδιον, ἐναντίον τοῦ ὁποίου ἐτάχθη καὶ αὐτὸς ὁ Φοιτητικὸς Σύλλογος, καὶ τὰ ἐπιχειρήματα τοῦ ὁποίου καὶ μόνον δύνανται νὰ σᾶς πείσουν.

§144Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Τώρα εἶσθε εἰς τὸν ρόλον σας, κ. συνάδελφε. Θέλετε νὰ δημιουργήσητε ἐντυπώσεις εἰς τοὺς παρισταμένους φοιτητάς.

§145Γ. ΣΠΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν θὰ δώσω ἀπάντησιν εἰς αὐτὸ ποὺ εἴπατε, διότι εἶμαι βέβαιος, ὅτι, ὅπως ὁλόκληρος ἡ Βουλή, οὕτω καὶ σεῖς δὲν πιστεύετε, ὅτι ὁμιλῶ διὰ νὰ δημιουργῶ ἐντυπώσεις. Ἀλλά, κ. Ὑπουργέ, ἐπειδὴ τὰ ἐπιχειρήματα ἐναντίον τοῦ νομοσχεδίου διετυπώθησαν ἀπὸ τοὺς φοιτητὰς δὲν σημαίνει, ὅτι δὲν πρέπει νὰ τὰ χρησιμοποιήσωμεν καὶ ἡμεῖς, παρ’ ὅτι τὰ κρίνομεν ἀπὸ πάσης ἀπόψεως καὶ ἐπιστημονικὰ καὶ ὀρθά. Ἐγὼ θὰ σᾶς ἀποδείξω ἐπιστημονικῶς, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἑδραιώσητε τὴν ἐμπιστοσύνην τῶν ἀσθενῶν τῆς ὑπαίθρου εἰς τὴν κατάστασιν ποὺ θὰ δημιουργήσητε, ἀποστέλλοντες ἐκεῖ τοὺς ἀποφοίτους τῆς Ἰατρικῆς.

§146Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε συνάδελφε, γνωρίζετε πόσον σᾶς ἐκτιμῶ, ἀλλὰ θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς ὑποβάλω δύο ἐρωτήσεις. Εἶναι ἢ δὲν εἶναι ἀληθές, ὅτι ἐπὶ μίαν 15ετίαν, ἰατροὶ μὲ ὀλιγωτέραν πεῖραν ἀπὸ τὴν σημερινὴν ἤσκησαν τὸ ἐπάγγελμα εἰς τὴν ὕπαιθρον καὶ ἐξυπηρέτησαν τὸν λαόν; Πέραν αὐτοῦ ἐπιθυμῶ νὰ σᾶς ἐρωτήσω, ἐὰν ἀναγνωρίζετε τὴν ἀνάγκην ἐπανδρώσεως τῶν ἀγροτικῶν ἰατρείων. Καὶ ἐρωτῶ, πῶς εἶναι δυνατὸν κατ’ ἄλλον τρόπον νὰ ἀποστείλωμεν ἰατροὺς εἰς τὴν ὕπαιθρον;

§147Γ. ΣΠΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε συνάδελφε, θὰ ἔλθω καὶ εἰς αὐτὸ τὸ θέμα, διότι δὲν συνηθίζω νὰ ἀσκῶ στεῖραν κριτικήν. Ὅλα ἠμπορεῖ νὰ γίνουν, ἀλλὰ τίποτε δὲν γίνεται χωρὶς χρήματα, καὶ τὸ παρὸν νομοσχέδιον προσπαθεῖ νὰ τὰ κάμῃ ὅλα αὐτὰ χωρὶς χρήματα. Ἡ ἑδραίωσις τῆς ἐμπιστοσύνης τοῦ κοινοῦ εἰς τὴν ὕπαιθρον δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ πραγματοποιηθῇ μὲ τὴν ἀποστολὴν τῶν ἰατρῶν, ἢ μὲ τὸ σύστημα τῶν γυρολόγων τιτλούχων ὑφηγητῶν εἰς τὴν ὕπαιθρον. Ἀποτελεσματικὴ ἦτο π.χ. ἡ τροπολογία, τὴν ὁποίαν εἶχεν ὑποβάλει ἄλλοτε ὁ νῦν ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, καὶ εἶναι πρὸς τιμήν του, διότι δι’ αὐτῆς ἐπροτείνετο, ὅπως ἐπὶ κεφαλῆς τῶν περιφερειακῶν νοσοκομείων τεθοῦν τιτλοῦχοι ὑφηγηταί. Ἡ τροπολογία αὐτὴ δυστυχῶς κατεψηφίσθη ἀπὸ τὴν πλειοψηφίαν, ἐνῷ τὴν ἐψήφισεν ἡ μειοψηφία. Ἰδού, κύριοι συνάδελφοι, ἕνας τρόπος ἐπανδρώσεως τῶν περιφερειακῶν νοσοκομείων.

§148Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Κύριε συνάδελφε, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι θὰ ἠμπορούσατε σεῖς ὁ ἴδιος νὰ δώσητε τὸ παράδειγμα ὡς ἔμπειρος ἰατρὸς καὶ ὑφηγητὴς καὶ νὰ ἐξυπηρετούσατε, κατὰ τὸν τρόπον αὐτόν, τοὐλάχιστον τὴν περιφέρειάν σας, ἐφ’ ὅσον τόσον βαθέως πιστεύετε εἰς αὐτὸ τὸ πείραμα. Ἀλλά, παρὰ ταῦτα, λαμβάνεται φροντὶς νὰ μεταβοῦν νὰ ὑπηρετήσουν οἱ ὑφηγηταὶ εἰς τὴν ὕπαιθρον, τοὐλάχιστον ἐπὶ ἓν ἑξάμηνον, μὲ τὴν ἐλπίδα, ὅτι πολλοὶ ἐξ αὐτῶν θὰ θελήσουν νὰ παραμείνουν. Ἐὰν γίνεται τόσος θόρυβος διὰ τοὺς φοιτητάς, ἀντιλαμβάνεσθε τὶ πρόκειται νὰ γίνῃ διὰ τοὺς ὑφηγητάς, ἐὰν ὑποχρεωθοῦν νὰ ὑπηρετήσουν εἰς περιφερειακὰ νοσοκομεῖα.

§149Γ. ΣΠΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἀντὶ νὰ ἐπιβάλωμεν δι’ ἀστυνομικῶν διατάξεων τὴν μετάβασιν τῶν ἀπείρων ἀποφοίτων εἰς τὴν ὕπαιθρον, καλὸν θὰ ἦτο, πρῶτον, νὰ φροντίσωμεν νὰ ὀργανώσωμεν τὰ γενικὰ κρατικὰ νοσοκομεῖα τοῦ νόμου 2952 καὶ νὰ θεσπίσωμεν διάταξιν προβλέπουσαν, ὅπως ὁ ἐκλεγόμενος ὑφηγητὴς ὑποχρεωτικῶς ὑπηρετήσῃ ἐπὶ μίαν 5ετίαν εἰς τὰ νοσοκομεῖα αὐτὰ καὶ μὲ τὸ δικαίωμα νὰ δίδῃ αὐτὸς τὴν εἰδικότητα. Αὐτὸ θὰ ἐδημιούργει τὴν πραγματικὴν ἀποκέντρωσιν καὶ ἓν ἐπιστημονικὸν πυρῆνα ἐρευνητικῆς καὶ ἐπιστημονικῆς ἁμίλλης. Ἀντὶ τούτου, ὁ ὑφηγητὴς διορίζεται, χωρὶς νὰ ἀναπτύξῃ ἐπιστημονικὴν δραστηριότητα. Βεβαίως, ἐκεῖ θὰ ἀσκήσῃ μόνον συμβουλευτικὴν ἰατρικὴν καὶ ὄχι ἐπαγγελματικήν, διὰ νὰ ἔχῃ τὸν ἀπαιτούμενον χρόνον, ἵνα ἀφοσιωθῇ ὁλοκληρωτικῶς εἰς τὴν παρακολούθησιν τῶν ἀσθενῶν του, τῶν βοηθῶν του καὶ τῆς ἐπιστήμης. Πρὸς τοῦτο, ὅμως, πρέπει νὰ καταρτίσητε ἐπιστημονικὸν πρόγραμμα, καὶ πρωτίστως, προϋπολογισμόν. Οἱ μισθοὶ τῶν ἐπιστημόνων πρέπει νὰ εἶναι ἀπολύτως ἱκανοποιητικοί, ὥστε ἄνευ οἰκονομικῶν περισπασμῶν νὰ ἀφοσιωθοῦν εἰς τὸ ἐπιστημονικόν των ἔργον, καὶ ἵνα μὴ ἔρχωνται εἰς σύγκρουσιν μετὰ τῶν τοπικῶν ἰατρῶν. Νομίζω, ὅτι μπορεῖ νὰ μὴ εἶναι εἰς θέσιν νὰ τὸ ἐφαρμόσῃ σήμερον ἡ Πολιτεία καὶ εἰς τὰ 13 Κρατικὰ Νοσοκομεῖα ποὺ προβλέπει τὸ Ν.Δ. 2592)53. Διὰ τοῦτο, θὰ ἦτο προτιμότερον νὰ ἔλθῃ ἕνα νομοσχέδιον, διὰ τοῦ ὁποίου νὰ ὁρίζεται δημιουργία ἑνὸς προτύπου περιφερειακοῦ νοσοκομείου, ὅπως εἶναι τὸ Νοσοκομεῖον Τριπόλεως π.χ.

§150Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Ἔχετε ὑπομονήν.

§151Γ. ΣΠΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀπὸ αὐτῆς τῆς ἀπόψεως κρίνω, ὅτι τὸ νομοσχέδιον αὐτό, τὸ ὁποῖον συζητοῦμεν, οὔτε τὴν ἐπιστημονικὴν ἀποκέντρωσιν θὰ ἐπιτύχῃ, θὰ ἐξακολουθήσῃ δὲ ἡ συρροὴ τῶν ἀσθενῶν καὶ τῶν ἰατρῶν εἰς τὴν πρωτεύουσαν. Ἀλλ’ οὔτε καὶ ἡ κατάρτισις τῶν ἰατρῶν θὰ ἐπιτευχθῇ, διότι δὲν εἶναι κατάλληλα τὰ ἰατρεῖα αὐτὰ καὶ τὰ ἐπαρχιακὰ νοσοκομεῖα διὰ τὴν κατάρτισιν τῶν ἰατρῶν καὶ εἶναι λάθος ἡ ἐπιμονὴ μερικῶν ἐκ τῶν κ.κ. συναδέλφων νὰ ὑποστηρίζουν, ὅτι ἐξυπηρετοῦμεν τὰς ὑγειονομικὰς ἀνάγκας τῆς ὑπαίθρου, μόνον καὶ μόνον μὲ τὴν ἐπάνδρωσιν τῶν ἰατρείων. Κύριοι βουλευταί, πράγματι, μὲ ἀντικειμενικότητα ἤθελα νὰ σᾶς ἀποδείξω, ὅτι δὲν ἐπιτυγχάνεται αὐτὸ ποὺ θέλει τὸ νομοσχέδιον, ὑπὸ τὴν μορφὴν ποὺ τὸ θέλει ὁ κύριος ὑπουργός. Ἐγὼ πιστεύω, ὅτι εἰς τὰ πολλὰ ἄλλα νομοσχέδια θὰ προστεθῇ καὶ ἕνα ἀκόμη, τὸ ὁποῖον δὲν θὰ λύῃ τὸ θέμα, ἀλλὰ θὰ τὸ περιπλέκῃ, διότι, ἐπὶ πλέον θὰ ἐμποδίσῃ καὶ τὴν καλὴν κατάρτισιν τῶν νέων ἐπιστημόνων τῆς Ἑλλάδος. (Χειροκροτήματα).

§152ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Μερκούρης, ἔχει τὸν λόγον.

§153Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ ἄρθρον 14, δι’ ἐμὲ ἔχει καταντήσει σταυρόλεξον. Δὲν ἠμπορῶ, ἐγὼ τοὐλάχιστον, νὰ εὕρω ἄκρην. Κατ’ ἀρχάς, ἐνεφανίσθη ὡς ἄρθρον, ἀπεδοκιμάσθη ἀπὸ τὴν Βουλὴν καὶ τὴν ἑπομένην ἐνεφανίσθη ὁ ἀξιότιμος κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ὁ ὁποῖος ἐδικαίωσε τὴν ἀπόρριψιν καὶ εἶπεν, ὅτι ἀποσύρει τὸ νομοσχέδιον. Ἐμφανίζεται, κατόπιν, ὡς τροπολογία τῶν τριῶν ἀξιοτίμων συναδέλφων καὶ ἀπόψε ὁ κ. ὑπουργὸς τροποποιεῖ τὴν τροπολογίαν αὐτήν, τῆς ὁποίας, ἐγὼ τοὐλάχιστον, δὲν ἔχω λάβει γνῶσιν. Τὴν τροπολογίαν, βέβαια, ὁ κ. ὑπουργὸς εἶχε τὴν τιμὴν νὰ τὴν ἀναγνώσῃ εἰς τὴν Βουλήν, ἀλλὰ ἐγὼ τοὐλάχιστον, δὲν ἔχω τόσον νοῦν, ὥστε νὰ τὴν συγκρατήσω. Δεύτερον, κ. Πρόεδρε, βλέπω μίαν νευρικότητα, ἡ ὁποία ὑπάρχει ἐντὸς τῆς αἰθούσης αὐτῆς. Τὸ νομοσχέδιον εἶναι καθαρῶς ἐπιστημονικὸν καὶ νομίζω, ὅτι καθ’ ἕνας ἀπὸ ἡμᾶς ἠμπορεῖ νὰ πῇ ψυχραίμως τὴν γνώμην του, χωρὶς νὰ προκαλέσῃ οὔτε ἀντιδράσεις, οὔτε νευρικότητα. Κύριοι, ἡ ἐπιστήμη —καὶ αὐτὸ ἀποτελεῖ ἀπάντησιν καὶ πρὸς τὸν ἀξιότιμον κ. Παπαρρηγόπουλον— ἐξελίσσεται. Σήμερον ὁ ἰατρὸς δὲν εἶναι οὔτε μὲ ἕνα θερμόμετρον, οὔτε μὲ ἕνα ἀκουστικόν, ὅπως ἦτο ἐφοδιασμένος πρὸ ὀλίγων ἐτῶν, τοὐλάχιστον εἰς τὴν ἐπαρχίαν. Ἡ ἐπιστήμη ἔφθασεν εἰς τοιοῦτον βαθμόν, ὥστε ἔχει ἀνυψωθῆ ἀκόμη καὶ ὁ μέσος ὅρος ζωῆς τῶν ἀνθρώπων. Καὶ αὐτὸ ὀφείλεται εἰς τὴν ἐπιστήμην. Βεβαίως, ἡ θεωρία, τὴν ὁποίαν οἱ φοιτηταί μας διδάσκονται εἰς τὰ Πανεπιστήμια, ἠμπορεῖ νὰ εἶναι ἀρτία. Ἀλλὰ ἡμεῖς στερούμεθα ἰατρείων, στερούμεθα κλινικῶν. Δὲν εἶναι ἐντροπὴ νὰ τὸ εἴπωμεν τὸ πρᾶγμα αὐτό. Ὁ τόπος μας πέρασεν ἀπὸ τόσας κακοτυχίας, ἀπὸ τόσους πολέμους, ὥστε δὲν ὑπῆρξεν ἡ δυνατότης νὰ ἐμπλουτισθῇ ὁ τόπος ἐπιστημονικῶς. Ἐθυμοῦμαι, ὅταν πέρυσιν εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν συνεζητούσαμεν ἐπάνω εἰς τὸ νομοσχέδιον τὸ ἐκπαιδευτικὸν καὶ εἴπομεν νὰ κάμωμεν τὴν προσπάθειαν νὰ στρέψωμεν τὴν νεολαίαν πρὸς τὰς θετικὰς ἐπιστήμας, εἶπον τότε εἰς τὸν ἀξιότιμον κ. ὑπουργὸν Παιδείας, ὅτι εἶμαι σύμφωνος, τοὐλάχιστον ἐγώ, ἀλλά, κ. Ὑπουργέ, τοῦ εἶπον, ὅταν λέγετε, ὅτι θὰ κάμωμεν πρακτικὰς σχολάς, πῶς θὰ τὰς κάμωμεν, ὅταν δὲν ἔχωμεν ἐργαστήρια; Μὲ τὸ ποσόν, τὸ ὁποῖον λέγει, ὅτι θὰ διαθέσῃ ἡ Κυβέρνησις, μὲ τὸ ποσὸν αὐτὸ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποκτήσωμεν τὰ ἐργαστήρια, ἐκεῖνα ποὺ εἶναι ἀπαραίτητα διὰ νὰ ἀποκτήσωμεν νέους ἐπιστήμονας. Σήμερον, ἔρχεσθε διὰ τῆς τροπολογίας αὐτῆς, κ. Ὑπουργέ, καὶ λέγετε, ὅτι ὁ φοιτητὴς παίρνων τὸ δίπλωμά του θὰ φύγῃ καὶ θὰ πάῃ εἰς τὴν ἐπαρχίαν, ὅπου ἐκεῖ θὰ τοῦ ἐμπιστευθῆτε τὴν ὑγείαν τῶν χωρικῶν καὶ ἀκόμη, ἐπὶ πλέον, τὴν καταπολέμησιν τῆς φυματιώσεως.

§154Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Κύριε Πρόεδρε, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ δώσω μίαν ἐξήγησιν. Δὲν τοῦ ἐμπιστεύομαι τὴν καταπολέμησιν τῆς φυματιώσεως, ἁπλῶς τοῦ ἐμπιστεύομαι τὴν ἐπισήμανσιν, ὅ,τι θὰ κάνῃ καὶ μία ἐπισκέπτρια ἀδελφή, νομίζω, ὅτι θὰ κάνῃ καὶ ὁ ἰατρός, δηλαδή, νὰ ἐπισημάνῃ καὶ νὰ ἐξετάσῃ τὸν ἄνθρωπον ὁ ὁποῖος ἔχει τὰ σημεῖα τῆς φυματιώσεως, δὲν τοῦ ἐμπιστεύομαι τὴν θεραπείαν τῆς φυματιώσεως. Τὸν ἰατρὸν τῶν ἀγροτικῶν ἰατρείων τὸν θέλομεν περισσότερον νὰ προλαμβάνῃ καὶ ὀλιγώτερον νὰ θεραπεύῃ, διότι ἐκεῖ ἀκριβῶς πρέπει νὰ ἐπιστήσωμεν τὴν προσοχήν μας σήμερον, εἰς τὴν πρόληψιν καὶ ὄχι εἰς τὴν θεραπείαν τῶν νόσων, αὐτὸ δηλαδὴ τὸ ὁποῖον ἐφαρμόζεται εἰς ὅλον τὸν κόσμον. Διὰ τὴν πρόληψιν εἶναι ἱκανὸς ὁ ἰατρός.

§155Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, λυποῦμαι πάρα πολὺ ποὺ θὰ τολμήσω νὰ διαφωνήσω μὲ σᾶς ὁ ὁποῖος εἶσθε καὶ ἰατρός. Ἡ ἐπισήμανσις τῆς ἀσθενείας εἶναι τὸ βασικὸν ἐὰν δὲν ἐπισημάνωμεν τὴν ἀσθένειαν, ποίαν θεραπείαν θὰ ἐφαρμόσωμεν εἰς τὸν ἀσθενῆ;

§156Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Αὐτὸ ἀκριβῶς λέγω.

§157Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Λέγετε σεῖς, ὅτι θὰ ἔχῃ ἱκανότητας ὁ φοιτητής, ὁ τελειόφοιτος τῆς ἰατρικῆς, ὁ ἰατρὸς αὐτός, ὁ ὁποῖος δὲν ἔχει ἰδῆ ἐργαστήριον, δὲν ἔχει φοιτήσει εἰς κλινικὴν διὰ νὰ ἔχῃ ἀποκτήσει τὴν σχετικὴν ἐμπειρίαν, θὰ τὸν στείλατε διὰ νὰ κάνῃ διαπίστωσιν τῆς φυματιώσεως; Κύριε Ὑπουργέ, δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ἐμπιστευθῆτε τὸ ἔργον σας καὶ τὸ ἔργον ὅλων ἡμῶν—διότι δὲν ὑπάρχει κανεὶς ὁ ὁποῖος βασικῶς νὰ διαφωνῇ, ὅτι ἡ ὕπαιθρος χρειάζεται ἰατρικὴν περίθαλψιν, καὶ ὅλαι αἱ πτέρυγες τῆς Βουλῆς ἐπιθυμοῦν ὅπως ἐνισχυθῇ ἡ ὑγειονομικὴ ὑπηρεσία τῆς ὑπαίθρου—εἰς τοὺς τελειοφοίτους τῆς ἰατρικῆς. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μὲ πείσετε, κ. Ὑπουργέ, ὅτι οἱ τελειόφοιτοι τῆς ἰατρικῆς εἶναι δυνατὸν νὰ μεταβοῦν καὶ νὰ ἀναλάβουν τὸ ἔργον τὸ ὁποῖον ἐπιδιώκετε. Βεβαίως θὰ εὑρεθῇ νομοθετικὴ μέριμνα ὅπως ἐμπλουτίσωμεν τὴν ὕπαιθρον μὲ ἰατρούς, ἀφοῦ ὅμως ὑποστοῦν εἰς κλινικὰς καὶ εἰς ἐργαστήρια τοὐλάχιστον μίαν τριετῆ φοίτησιν. Ὅσον ἀφορᾷ τὸν ὑφηγητὴν καὶ τὸν διευθυντὴν κλινικῆς καὶ μάλιστα συνοδευομένους ἀπὸ τὸ ἐπιτελεῖον των, θὰ ἤθελα νὰ σᾶς ἐρωτήσω, κ. Ὑπουργέ, ἐὰν ἕνας διευθυντὴς κλινικῆς διαταχθῇ νὰ μεταβῇ εἰς τὴν ὕπαιθρον καὶ ἀκολουθηθῇ ἀπὸ ὁλόκληρον τὸ ἐπιτελεῖον του, τὶ θὰ γίνῃ ἡ κλινικὴ τὴν ὁποίαν διευθύνει;

§158Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Ὅπως εἴδατε δὲν λέγει, ὅτι θὰ πάρῃ ὑποχρεωτικῶς τὸ ἐπιτελεῖον του, δύναται νὰ λάβῃ ἕνα ἐπιμελητὴν ἢ ἕνα βοηθόν. Τὸ ἐπιτελεῖον ἀπαρτίζεται ἐδῶ εἰς τὰ νοσοκομεῖα ἀπὸ 6 βοηθοὺς, δύναται νὰ πάρῃ ἕνα, δὲν ὑποχρεοῦται νὰ πάρῃ τὸ ἐπιτελεῖον του ὁλόκληρον.

§159Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Ἐπειδὴ διπλασιάζεται ὁ μισθός, δίδονται τὰ ὁδοιπορικά, θὰ εἶναι εὐχάριστον εἰς τὸν κάθε διευθυντὴ νὰ κάνῃ μίαν περιοδίαν ἀνὰ τὴν ὕπαιθρον. Ὅσον ἀφορᾷ τοὺς ὑφηγητάς, θὰ ἐνόμιζον—εἶναι σοβαρὸν καὶ αὐτό—ὅτι θὰ ἠδύναντο νὰ μεταβοῦν εἰς κέντρα, ὅπως εἶναι τὸ Κέντρον Τριπόλεως, τὸ ὁποῖον λειτουργεῖ χάρις εἰς τοὺς στρατιωτικούς. Δὲν ἔχετε τὴν εὐθύνην σεῖς ὡς Κυβέρνησις δι’ αὐτό;

§160Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Θὰ τὸ πάρωμεν, κ. Μερκούρη, καὶ θὰ τὸ μεταβάλωμεν εἰς ἐκπαιδευτικὸν κέντρον.

§161Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Χαίρω πάρα πολὺ καὶ θὰ ἦτο εὐχῆς ἔργον νὰ μεριμνήσετε, ἂν εἶναι δυνατὸν νὰ δοθῇ καὶ τὸ νοσοκομεῖον τοῦ Δήμου Ἀθηναίων εἰς τὸν Δῆμον Ἀθηναίων, διότι ὅπως ξέρετε ὅλοι, τὸ στρατιωτικὸν νοσοκομεῖον, εἶναι ἕνα νοσοκομεῖον τὸ ὁποῖον εἶχε δοθῆ τὸ 1912 εἰς τὸν στρατόν. Παρεχωρήθη τότε διὰ τοὺς τραυματίας καὶ ἔκτοτε ἐγκατεστάθη ὁ στρατός. Ὥστε ἐὰν σήμερον τὸ νοσοκομεῖον τὸ δημοτικὸν μεταφερθῇ εἰς τὸ κτῆμα του, θὰ ἀπαλλάξωμεν καὶ τὴν πόλιν ἀπὸ ἕνα κέντρον μολύνσεως μέσα εἰς τὴν καρδιὰν τῆς πόλεως καὶ ἴσως δοθῇ ἄλλη λύσις διὰ τὸ καλὸν τῆς πόλεως, μακάρι νὰ κάνετε αὐτὴν τὴν προσπάθειαν. Νομίζω, ὅτι καὶ τὸ ζήτημα τῆς μεταβάσεως τῶν ὑφηγητῶν ὡς τουριστῶν, δὲν εἶναι σοβαρόν. Βεβαίως καὶ διὰ ὑφηγητὰς θὰ ἔπρεπε, ὅπως εἶπε καὶ ὁ κ. Σπηλιόπουλος, νὰ ὑπάρχῃ μία θητεία ὑφηγητῶν εἰς τὴν ὕπαιθρον. Ἀλλὰ καὶ πάλιν ἐπαναλαμβάνω, κ. Ὑφυπουργέ, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ φθάσετε εἰς τὸ ἔργον σας χωρὶς νὰ ἐμπλουτίσετε πρῶτον τὴν ὕπαιθρον μὲ τὰ πραγματικὰ μέσα. Ἐὰν δὲν κάνωμεν νοσοκομεῖα, ἐὰν δὲν κάνωμεν κλινικάς, ἐὰν δὲν κάνωμεν πολυκλινικάς, δὲν εἶναι δυνατὸν μόνον διὰ τῶν τελειοφοίτων φοιτητῶν νὰ ὁλοκληρώσεται τὸ ἔργον σας, τὸ ὁποῖον εἶναι ἕνα ἔργον τὸ ὁποῖον, ἐπαναλαμβάνω, ἐπιθυμεῖ ὁλόκληρος ἡ Βουλὴ καὶ ὁ Ἑλληνικὸς λαός. Ἤθελα, κ. Ὑπουργέ, νὰ εἴπω μίαν γνώμην. Αὐτὴν τὴν στιγμὴν εἰς κάθε ἐπαρχίαν, εἰς τὰς Ἀθήνας, Πειραιᾶ καὶ Θεσσαλονίκην, ξεφυτρώνουν ἰδιωτικὲς κλινικές. Γνωρίζω, ὅτι ὑπάρχουν διάφορα ἐπαγγέλματα τὰ ὁποῖα ἔχουν χαρακτηρισθῆ ὡς κεκορεσμένα. Ἂν θέλῃς νὰ κάνῃς ἕνα ἀρτοποιεῖον ἢ ἕνα φαρμακεῖον δὲν ἠμπορεῖς νὰ τὸ κάνῃς, διότι εἶναι συμπληρωμένα. Διατὶ δίδετε τὸ δικαίωμα νὰ ξεφυτρώνουν αὐτὲς οἱ κλινικὲς ἡ μία μετὰ τὴν ἄλλην εἰς τὰς Ἀθήνας, Πειραιᾶ καὶ Θεσσαλονίκην, ἐνῷ θὰ ἠδύναντο οἱ κύριοι αὐτοὶ τὰς κλινικὰς αὐτὰς νὰ τὰς κάνουν εἰς τὴν Λαμίαν, Τρίπολιν, Ναύπλιον κλπ. ὅπου δὲν ἠμπορεῖ νὰ εἶναι κεκορεσμένον αὐτὸ τὸ ἐπάγγελμα τῶν κλινικῶν. Ἰδοὺ ἓν μέσον νὰ κάνετε μίαν ἀποσυμφόρησιν ἀπὸ τὸν ὑδροκέφαλον ποὺ ἔχει καταντήσει ἡ Πρωτεύουσα. Αὐτὰ ἤθελα, κ. Ὑπουργέ, νὰ εἴπω, δὲν εἶναι τὸ ἄρθρον σας τὸ 14 ἔτσι ὅπως τὸ ἐχαρακτήρισε προλαλήσας συνάδελφος σταυρόλεξον, θέλει μεγαλυτέραν μελέτην. Ἕνα νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον πρόκειται νὰ ἐξασφαλίσῃ, νὰ προστατεύσῃ τὴν ὑγείαν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, δὲν εἶναι δυνατόν, καὶ διὰ τὴν σοβαρότητα ἀκόμη, νὰ κάνῃ τὴν ἐμφάνισίν του, ὅπως κάνει ἕως αὐτὴν τὴν στιγμὴν τὸ ἄρθρον 14 καὶ ὁ Θεὸς νὰ φυλάξῃ μήπως μέχρι τοῦ τέλους δὲν ὑπάρξουν καὶ ἄλλαι τροπολογίαι, ἄλλαι τροπολογίαι τῆς αὐτῆς τροπολογίας.

§162ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Χιωτάκης, ἔχει τὸν λόγον.

§163Κ. ΧΙΩΤΑΚΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ἡ ὑπὸ συζήτησιν τροπολογία, ὅπως ἀνεφέρθη καὶ ἀπὸ ἄλλους συναδέλφους, εἰς τὸ σχέδιον νόμου περὶ ἀντιφυματικοῦ ἀγῶνος, ἦλθεν ἐν πρώτοις ἐκ μέρους τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Προνοίας καὶ ἐξετυπώθη εἰς τὰς 27 Ἀπριλίου. Ἐν τῷ μεταξὺ ἀνετυπώθη τὴν ἰδίαν ἡμερομηνίαν μὲ νέαν διάταξιν καὶ ἔτσι ἔφθασεν εἰς τὴν Βουλήν. Λόγῳ τῆς ἀντισυνταγματικότητός της ἐτράπη εἰς φυγὴν πρὸ τῆς Βουλῆς, διὰ νὰ ἐπανέλθῃ ὡς τροπολογία τῶν κ.κ. Πλατῆ, Δαβάκη καὶ Μακροπούλου. Ἠρώτησα ἐὰν οἱ κ. συνάδελφοι, οἱ ὁποῖοι ὑπέβαλον τὴν τροπολογίαν εἶναι ἰατροί. Βεβαίως κάθε συνάδελφος ἔχει δικαίωμα νὰ ὑποβάλῃ τροπολογίας. Ἀλλὰ ἀπὸ ἰατροὺς ἀσφαλῶς δὲν θὰ ὑπεβάλετο τοιαύτη τροπολογία, διότι ἔχει κἄτι τὸ ἀφύσικον. Τὸ ἀφύσικον ἔγκειται εἰς τὴν ἀντιλαϊκότητα καὶ τὴν ἀντιατρικότητά της. Τελικῶς αὐτὸ τὸ ὁποῖον ἐδημιουργήθη καὶ συζητοῦμεν σήμερον εἶναι ἕνα τέρας καὶ τὸ τέρας αὐτὸ ἐὰν τὸ ἀφίσωμεν εἰς τὴν ζωὴν θὰ προκαλέσῃ καταστροφὰς εἰς τοὺς ἰατροὺς καὶ τὸν λαὸν τῆς ὑπαίθρου. Κατ’ ἀρχὴν, κ. συνάδελφοι, ἡ τροπολογίαι αὑτή, δὲν ἔχει σχέσιν μὲ τὸν ἀντιφυματικὸν ἀγῶνα. Ἔχει εὐρυτέρας φιλοδοξίας καὶ αἱ φιλοδοξίαι της εἶναι νὰ ἐπανδρώσῃ τὴν ὕπαιθρον μὲ νέους ἰατρούς. Ἀλλά, ἐρωτᾶται, πραγματοποιεῖ τὰς φιλοδοξίας αὐτὰς ἡ τροπολογία; Ἄς τὴν θέσωμεν κάτω ὑπὸ τὸ φῶς τῆς ἀντικειμενικότητος. Ἡ τροπολογία αὐτὴ ἐκτὸς τοῦ ὅτι εἶναι ἀντιδημοκρατική, ἀντισυνταγματικὴ καὶ ἀνελευθέρα, δὲν λύει τὸ ὑπὸ συζήτησιν πρόβλημα. Διὰ μέτρων ἀνελευθέρων ἐπιδιώκεται ἡ ἐπιάτρωσις τῆς ὑπαίθρου διὰ νέων ἰατρῶν, μὲ τὴν αἰτιολογίαν ἐξασφαλίσεως δῆθεν τῆς ὑγείας τοῦ λαοῦ τῆς ὑπαίθρου, ἐνῷ δὲν ἔχουν ἐπαρκῆ πρακτικὰ ἐφόδια.

§164Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Ἐσεῖς προτιμᾶται νὰ πεθαίνουν εἰς τὴν ὕπαιθρον χωρὶς ἰατρόν; Σεῖς ποὺ ἠσκήσατε τὸ ἐπάγγελμα εἰς τὴν ὕπαιθρον ὅταν ἐλάβατε τὸ πτυχίον τοῦ ἰατροῦ, ἤσασθε τότε ἐπικίνδυνος διὰ τὴν ὑγείαν τοῦ λαοῦ; Εἶσθε ἰατρὸς καὶ δὲν δύνασθε κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον νὰ καταδικάζετε τοὺς ἰατρούς.

§165Κ. ΧΙΩΤΑΚΗΣ. Ἡμεῖς καταδικάζομεν τὴν πολιτικὴν σας. Ἡ ἄποψις τῆς ἐπιατρώσεως τῆς ὑπαίθρου μὲ νέους ἰατρούς, εἶναι μία ἄποψις ἡ ὁποία λύει αὐτὸ τὸ πρόβλημα κατὰ τὸν χειρότερον δυνατὸν τρόπον. Ὑπάρχουν ἄλλοι τρόποι πραγματοποιήσεως τοῦ σκοποῦ αὐτοῦ. Σήμερον προσεκομίσατε ἕνα νομοσχέδιον διὰ τὴν ἐπιάτρωσιν τῆς ὑπαίθρου χωρὶς νὰ μεριμνᾶτε καὶ διὰ τὸν ἐφοδιασμὸν τῆς ὑπαίθρου μὲ τὰ ἀπαραίτητα ἐπιστημονικὰ καὶ τεχνικὰ μέσα. Κύριοι συνάδελφοι, ἐπιθυμῶ νὰ τονίσω, ὅτι ὄπισθεν τῆς τροπολογίας αὐτῆς κρύπτεται ἡ ἐπίθεσις ἐναντίον τῶν φοιτητῶν καὶ τῶν νέων ἰατρῶν πρὸς τὸν σκοπὸν περιορισμοῦ τοῦ ἰατρικοῦ ἐπαγγέλματος. Σκεφθῆτε μετὰ ἀπὸ τοὺς νέους περιορισμοὺς ποῖος νέος θὰ τολμήσῃ νὰ φοιτήσῃ εἰς τὴν ἰατρικὴν ὅταν θὰ γνωρίζῃ, ὅτι προκειμένου νὰ ἀποκτήσῃ τὸ πτυχίον, ἀπαιτοῦνται 6 ἔτη. Ἐν συνεχεία ὑποχρεοῦται νὰ ὑπηρετήσῃ εἰς τὴν ὕπαιθρον 3 ἔτη καὶ κατόπιν δύο ἕως τρία ἔτη διὰ τὴν εἰδικότητα. Εἶναι καὶ αὐτό, κ. συνάδελφοι, μέσα εἰς τὸ πνεῦμα τοῦ πνευματικοῦ μαλθουσανισμοῦ τῆς Κυβερνήσεως. Ἐπιμένω, κ. συνάδελφοι, ὅτι ἡ τροπολογία αὐτὴ σκοπὸν ἔχει τὸν περιορισμὸν τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ἰατρῶν, οἱ ὁποῖοι τώρα τελευταίως ἤρχισαν νὰ προβάλλουν τὰ αἰτήματά των πρὸς ἐπίλυσιν καὶ διὰ τὸ συμφέρον τὸ ἰδικόν των καὶ διὰ τὸ συμφέρον τῆς ὑγείας τῶν ἠσφαλισμένων εἰς τὰ διάφορα Ταμεῖα Ὑγείας καὶ αὐτὸ ἀνησυχεῖ τὴν Κυβέρνησιν. Διὰ νὰ ἐπιατρώσωμεν τὴν ὕπαιθρον θὰ πρέπει παραλλήλως νὰ δημιουργήσωμεν καὶ τὰς ἐπιστημονικὰς προϋποθέσεις ἐκεῖ. Εἶναι ἀναμφισβήτητον γεγονός, ὅτι οἱ ἐξερχόμενοι τοῦ Πανεπιστημίου ἰατροί, ἔχουν ἀρκετὰς θεωρητικὰς γνώσεις, ἀλλὰ δὲν ἔχουν ἀνάλογον πρακτικὴν πεῖραν, ἡ ὁποία χρειάζεται διὰ νὰ θέσουν μίαν διάγνωσιν. Θὰ πρέπει νὰ ὀργανώσωμεν τὴν παιδείαν τῶν ἰατρῶν καὶ τότε μόνον θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπανδρώσωμεν τὴν ὕπαιθρον μὲ νέους ἰατρούς, ἱκανοὺς διὰ τὰς ἀνάγκας τῆς ὑπαίθρου, ποὺ εἶναι εἰδικαὶ καὶ μεγάλαι. Ἡ ἀναπροσαρμογὴ τῆς πανεπιστημιακῆς μορφώσεως τῶν ἰατρῶν εἶναι ἀπαραίτητος. Ἐὰν θέλωμεν νὰ ἐπιατρώσωμεν τὴν ὕπαιθρον, θὰ πρέπει νὰ δημιουργήσωμεν τὰ κίνητρα, τὰ ἐλατήρια τὰ ὁποῖα θὰ προσελκύσουν πεπειραμένους ἰατροὺς εἰς αὐτήν. Οἱ ἰατροὶ τῆς ὑπαίθρου, ἐκτὸς τῆς παθολογίας καὶ τῆς στοιχειώδους χειρουργικῆς, θὰ πρέπει νὰ γνωρίζουν καὶ τὴν μαιευτικήν, τὴν ὁποίαν εἶναι ἀδύνατον νὰ γνωρίσουν ἄνευ πρακτικῆς ἀσκήσεως. Δι’ αὐτὸ φοβοῦμαι, ὅτι τὸ νομοσχέδιον αὐτό, ὅπως τροποποιεῖται, θὰ δημιουργήσῃ βάσανα εἰς τὸν λαὸν καὶ τοὺς νέους ἰατρούς, τοὺς ὁποίους ἐκσφενδονίζομεν, χωρὶς λόγον, εἰς τὰ τέσσαρα σημεῖα τοῦ ὁρίζοντος.

§166Γ. ΚΑΤΣΑΦΑΔΟΣ. Κύριε συνάδελφε, θέλω νὰ συμφωνήσω μαζί σας, ἀλλὰ ὅπως ὁμολογεῖται σήμερον, δὲν εἶναι αἱ ἴδιαι συνθῆκαι εἰς τὴν ὕπαιθρον, μὲ ἐκείνας, αἱ ὁποῖαι ὑπῆρχον, ὅταν ἀρχίσαμεν ἡμεῖς τὴν ἄσκησιν τοῦ ἐπαγγέλματος. Οἱ ἰατροὶ τῆς ὑπαίθρου σήμερον ἔχουν εἰς τὴν διάθεσίν τους τὰ ἀπαραίτητα διαγνωστικὰ μέσα, τὰ ὁποῖα δὲν εἴχομεν ἡμεῖς. Σήμερον ἔχουν τὴν ἐπέκτασιν τῶν νέων ὑγειονομικῶν σταθμῶν, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἐξωπλισμένοι μὲ ὅλα τὰ ἀναγκαῖα διαγνωστικὰ μέσα, τὰ ὁποῖα ἔχουν εἰς τὴν διάθεσίν τους οἱ κοινοτικοὶ ἰατροί. Οἱ κοινοτικοὶ ἰατροὶ θὰ ἔχουν σήμερον τὰ μέσα αὐτά, τὰ ὁποῖα δὲν εἴχομεν ἡμεῖς.

§167Κ. ΧΙΩΤΑΚΗΣ. Εἰς τὸ Καστέλλιον Κρήτης ὑπῆρχεν ἕνα Πολυϊατρεῖον θαυμάσια ὠργανωμένον ἀπὸ τὴν Οὔνρα, ποὺ σήμερα οὐσιαστικῶς λειτουργεῖ πλημμελῶς. Εἶχεν ἀκτινολογικόν, μικροβιολογικόν, χειρουργικόν, ὀδοντιατρικὸν καὶ τώρα ἔχει μόνον τὸ μαιευτικόν. Εἶναι αὐτὸ ὑπὲρ ὅσων εἴπατε;

§168Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Δὲν μοῦ ἐπιτρέπεται νὰ χρησιμοποιήσω τὴν λέξιν «σᾶς διαψεύδω», ἐπειδὴ εἴμεθα συνάδελφοι, πάντως ὅμως, σᾶς ἔχω δώσει μίαν ἀπάντησιν θετικὴν ἐπὶ μιᾶς ἐρωτήσεώς σας. Πέραν τούτου, ἐπειδὴ ὁμιλεῖτε περὶ αὐτῶν τῶν ὑγειονομικῶν ἰατρείων, γνωρίζετε σεῖς πῶς ἐλειτούργουν τὰ ἰατρεῖα αὐτά; Ἠμπορεῖτε νὰ μοῦ εἴπητε ποία ἦτο ἡ ἐπάνδρωσις τῶν ἰατρείων αὐτῶν ὅταν ἐλειτούργουν; Θὰ σᾶς εἴπω ἐγὼ ποὺ γνωρίζω πῶς ἐλειτούργουν. Ἐλειτούργουν, κ. Χιωτάκη, δι’ ἑνὸς ἀκτινολόγου, ὁ ὁποῖος ἐπήγαινε ἅπαξ τῆς ἑβδομάδος διὰ νὰ παρακολουθήσῃ, ποῖα περιστατικά; καὶ μὲ ποῖα μηχανήματα; Αὐτὸ ἦτο τὸ ἀκτινολογικὸν ἐργαστήριον. Καὶ ἔρχεσθε σεῖς ὡς ἰατρὸς νὰ εἴπητε, ὅτι κατεστράφη αὐτὴ ἡ ὑπόθεσις; Τώρα θὰ πραγματοποιηθῇ ἡ λειτουργία του, ἐνῷ ἕως σήμερον ἦτο οὐσιαστικῶς νεκρόν.

§169Κ. ΧΙΩΤΑΚΗΣ. Δείχνει καὶ αὐτό, κ. συνάδελφοι, τὴν πλήρη ἔλλειψιν προγραμματισμοῦ ὡς πρὸς τὴν ὑγειονομικὴν ὀργάνωσιν τῆς χώρας. Καὶ δὲν ἠμπορεῖ τὸ πρόγραμμα τῆς ὑγειονομικῆς ὀργανώσεως τῆς χώρας νὰ λυθῇ μὲ τὴν ἐπιάτρωσιν τῶν ἀκροτάτων ἰατρείων τῆς ὑπαίθρου μὲ τοὺς νέους ἰατρούς. Τὸ πρόγραμμα τὸ ὑγειονομικὸν τῆς χώρας μας εἶναι ἕνα εὐρύτατον πρόγραμμα ποὺ διὰ νὰ πραγματοποιηθῇ εἶναι συνάρτησις πολλῶν παραγόντων, οἰκονομικῶν καὶ ἐπιστημονικῶν, οἱ ὁποῖοι σήμερον δὲν εὑρίσκονται ἢ τοὐλάχιστον δὲν εἶναι διατεθειμένη ἡ Κυβέρνησις....

§170Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Ἡ Κυβέρνησις ἀπέδειξεν, ὅτι καὶ πρόγραμμα ἔχει καὶ τὸ ἐφαρμόζει, ἕνα πρόγραμμα μακρότατον, εὐρύτατον. Ὅταν διατίθεται διὰ τὸ πρόγραμμα αὐτὸ ἕνα δισεκατομμύριον καὶ ἐκτιμᾶται ἀπὸ ὁλόκληρον τὸν κόσμον τῆς ὑπαίθρου καὶ ἀναγνωρίζεται ἀπὸ τὴν Παγκόσμιον Ὀργάνωσιν Ὑγείας, δὲν ἠμπορεῖτε νὰ λέγετε αὐτὰ τὰ πράγματα σεῖς, κ. συνάδελφε.

§171Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἔχει δημιουργηθῆ ἕνα πρόβλημα Κανονισμοῦ.

§172ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ἐφραιμίδη, θέλετε νὰ εἰσαγάγετε καινὰ δαιμόνια; Θέλετε νὰ μὴ ἐπιτρέψω εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ κάμῃ διακοπὰς ἢ θέλετε ὅταν λέγῃ ὁ ρήτωρ, ὅτι δὲν ὑπάρχει προγραμματισμένη ὑγειονομικὴ πολιτικὴ νὰ μὴ ἀπαντήσῃ ὁ κ. Ὑπουργός;

§173Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Ζητῶμεν τὴν συνδρομήν σας, διὰ νὰ ἀποκλεισθῇ ἡ εἰσαγωγὴ καινῶν δαιμονίων ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργόν, ὁ ὁποῖος ἀνὰ πᾶσαν στιγμὴν καὶ ἀνὰ πᾶσαν λέξιν διακόπτει.

§174Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Εἶμαι ὑπεύθυνος καὶ ὀφείλω νὰ δώσω ἀπάντησιν εἰς περίπτωσιν ἀνακριβειῶν.

§175ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἠμπορεῖ νὰ ζητήσῃ ὁ κ. Χιωτάκης νὰ τελειώσῃ καὶ κατόπιν νὰ ἀπαντήσῃ ὁ κ. Ὑπουργός, αὐτὸ μάλιστα, ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατὸν ἐφ’ ὅσον δὲν ἐπῆλθε ἕνας τοιοῦτος διακανονισμὸς νὰ ἀπαγορεύσω ἐγὼ εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ κάνῃ διακοπάς.

§176ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἀπαγορεύετε εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν καὶ ἐπιτρέπετε εἰς τὸν κ. Ἐφραιμίδην, κ. Πρόεδρε;

§177Κ. ΧΙΩΤΑΚΗΣ. Εἴπομεν πὼς γιὰ τὴν ὑγειονομικὴν ὀργάνωσιν τῆς χώρας δὲν ἀρκεῖ ἡ ἐπιάτρωσις τῆς ὑπαίθρου. Χρειάζεται ἀνάπτυξις τοῦ ὑγειονομικοῦ προγράμματος, ποὺ τοὐλάχιστον εἰς τὴν ἀρχὴν του θὰ ἠμποροῦσε νὰ βασισθῇ εἰς τὴν δημιουργίαν ὡρισμένων ἐπαρχιακῶν νοσοκομείων ἐξωπλισμένων πλήρως καὶ ἐπανδρωμένων μὲ ὅλας τὰς εἰδικότητας, μὲ καθηγητὰς καὶ ὑφηγητάς, ἔτσι ποὺ τὸ φῶς αὐτὸ νὰ φθάσῃ εἰς τὴν ὕπαιθρον, νὰ τὴν μορφώσῃ καὶ νὰ τὴν καταυγάσῃ. Αὐτὸ εἶναι τὸ δεύτερον στοιχεῖον. Τὸ τρίτον στοιχεῖον εἶναι ἡ δημιουργία τῆς ἀναλόγου πολιτικῆς στάθμης εἰς τὴν ὕπαιθρον. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συζητῶμεν διὰ ὀργάνωσιν ὑγειονομικὴν τῆς ὑπαίθρου ὅταν ὑπάρχῃ πλήρης ἐγκατάλειψις αὐτῆς. Καὶ ἡ ἀστυφιλία ποὺ συζητοῦμεν τόσον διὰ τοὺς ἰατροὺς, ὅσον καὶ διὰ τὸν ὑπόλοιπον κόσμον δὲν εἶναι φαινόμενον ποὺ δημιουργεῖται ἀπὸ τὴν ὑποκειμενικὴν θέλησιν τῶν ἀστυφίλων, ἀλλὰ δημιουργεῖται ἀπὸ ἀντικειμενικὰς ἀναγκαιότητας. Φεύγουν ἀπὸ τὴν ὕπαιθρον, διότι δὲν ὑπάρχει ἡ ἀντίστοιχος πολιτιστικὴ στάθμη εἰς αὐτὴν καὶ ἔτσι φεύγουν εἰς τὰ κέντρα, φεύγουν εἰς τὴν πρωτεύουσαν, φεύγουν εἰς τὸν Τρουχίλλο. Δὲν δημιουργήθηκαν αἱ ἀντίστοιχες προϋποθέσεις πολιτιστικῆς καὶ οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως τῆς ὑπαίθρου μὲ ἀποτέλεσμα νὰ ἔχωμεν τὴν συνεχῆ ἀφαίμαξιν τῆς ὑπαίθρου ἀπὸ τὸ πιὸ καλὸν τους ἐργατικὸν καὶ ἐπιστημονικὸν δυναμικόν. Ἀλλὰ καὶ μέσα εἰς τοιαύτας συνθήκας, κ. συνάδελφοι, ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι οἱ νέοι ἰατροὶ θὰ ἠμποροῦσαν νὰ πλαισιώσουν τὴν ὕπαιθρον, διότι πράγματι ἀγαποῦν τὸν λαόν τους, ἐὰν οἱ ἴδιοι εἶχαν τὰς δυνατότητας. Καὶ ὅταν ἔρχωνται οἱ ἴδιοι νὰ ἀμφισβητήσουν τὴν ὕπαρξιν αὐτῶν τῶν δυνατοτήτων καὶ ἱκανοτήτων, θὰ πρέπει καὶ ἡμεῖς νὰ σταθοῦμε πιὸ σκεπτικοὶ καὶ νὰ κυττάξωμεν νὰ βροῦμε ἄλλον τρόπον ἐπιατρώσεως τῆς ὑπαίθρου. Σχετικὸν θέμα ἐν προκειμένῳ εἶναι ἡ δημιουργία τῶν κινήτρων. Ἐάν, κ. συνάδελφοι, ἀπεφάσιζε ποτὲ ἡ Κυβέρνησις νὰ δώσῃ ἀμοιβὰς ἰατρικὰς τοιαύτας, ὥστε νὰ ἠμπορέσῃ νὰ προσελκύσῃ τοὺς ἰατρούς, εἶναι ἀναμφισβήτητον γεγονός, ὅτι πολλοὶ ἰατροὶ μὲ γνώσεις γενικῆς ἰατρικῆς θὰ ἐπήνδρωναν τὴν ὕπαιθρον Σήμερα ὅμως μὲ τὶς 3.500 ἕως 5.000 δραχμές, αἱ ὁποῖαι δίδονται εἰς τὴν ὕπαιθρον δὲν πᾶνε οἱ ἰατροί. Καὶ δὲν πᾶνε, διότι μὲ τὸ ποσὸν αὐτὸ θὰ ἀποστερηθοῦν τῶν πάντων καὶ θὰ κερδίσουν μόνον τὸν θάνατον, κἄτι περισσότερον ἀπὸ τὸν θάνατον, τὴν ἐγκατάλειψιν καὶ τὴν ἐξαθλίωσιν. Τὸ ποσὸν αὐτὸ εἶναι τελείως ἀνεπαρκές, ὅταν ἕνας μηχανικὸς πρωτοδιορίζεται μέσα εἰς τὴν πόλιν καὶ παίρνῃ 7.000 δραχμ. Ὑπάρχει, λοιπόν, θέμα, κ. συνάδελφοι, ἐπιατρώσεως τῆς ὑπαίθρου, καὶ διὰ νὰ γίνῃ αὐτό, ἐπαναλαμβάνω, ὅτι δὲν ἠμποροῦμε νὰ εἴμεθα, οὔτε μεταφυσικοί, οὔτε οὐτοπιστικοί. Θὰ ἔπρεπε νὰ ἐξευρεθοῦν τὰ ἀπαραίτητα κονδύλια διὰ τὸν σκοπὸν αὐτόν. Τὸ 1% τῶν πολεμικῶν δαπανῶν θὰ ἤρκει διὰ νὰ ἐξοικονομηθοῦν τὰ κονδύλια αὐτά.....

§178ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Βλέπετε τώρα, πῶς φεύγετε ἀπὸ τὸ θέμα; Δὲν ἠμπορεῖτε νὰ κάμετε αὐτὸν τὸν συσχετισμό.

§179Κ. ΧΙΩΤΑΚΗΣ. Διατί, κ. Πρόεδρε; Εἶναι ταμποῦ; Τὴν γνώμην μου θὰ θὰ εἴπω. Σᾶς εἶπα, ὅτι αὐτὰ εἶναι μέσα στὰ πλαίσια τῶν δυνατοτήτων τῆς ἐξευρέσεως τῶν κονδυλίων. Διατὶ σοκάρει τόσον πολὺ ἡ ἄποψίς μου; Τὴν ἄποψίν μου ταύτην διὰ τὴν ἐλευθέραν ἐπιάτρωσιν τῆς ὑπαίθρου θεμελιώνω καὶ οἰκονομικῶς καὶ ἂν οἱ κ. συνάδελφοι τῆς Συμπολιτεύσεως, ἔχουν ἐπιχειρήματα ἂς τὴν ἀνατρέψουν.

§180Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Κύριε συνάδελφε, ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας ἐὰν οἱ ἰατροὶ τῆς ὑπαίθρου ἐλάμβανον περισσότερα ἀπὸ ὅ,τι λαμβάνουν σήμερον ποτέ; Καὶ ὅταν οἱ ἰατροὶ τῶν νοσοκομείων λαμβάνουν τὰς ἀποδοχάς των ἐπίδομα 100% τῆς ἀμοιβῆς Διευθυντοῦ κλινικῆς καὶ ἐργάζονται 2–3 ὥρας εἰς τὸ νοσοκομεῖον, ἔχουν δικαίωμα νὰ ἀσκήσουν ἐλευθέρως τὸ ἐπάγγελμά των καὶ νὰ ἱδρύσουν κλινικὴν καὶ ἰατρεῖον; Εἶσθε ἰατρός, νομίζω, καὶ πρέπει νὰ συμφωνήσητε μαζύ μου, ὅτι αἱ ἀποδοχαὶ αὐταὶ δὲν εἶναι ἀσήμαντοι.

§181Κ. ΧΙΩΤΑΚΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, δὲν πρόκειται περὶ τῶν ἰατρῶν τῶν νοσοκομείων, ἀλλὰ πρόκειται περὶ τῶν ἰατρῶν, οἱ ὁποῖοι θὰ ἐπανδρώσουν τὴν ὕπαιθρον. Θὰ πρέπει ἐπίσης, κ. συνάδελφοι, νὰ τονίσω τὴν ἀντιιατρικότητα τῆς τροπολογίας. Τοῦτο διαφαίνεται σαφέστατα εἰς τὴν 2αν παράγρ. της «περὶ περιορισμοῦ τῶν θέσεων τῶν ἰατρῶν εἰδικοτήτων» καὶ ἐρωτῶ. Κατὰ ποίαν λογικὴν ἕνας ὁ ὁποῖος θὰ θέλῃ νὰ γίνῃ χειρουργὸς θὰ ἀναγκασθῇ νὰ γίνῃ ψυχίατρος, διότι ἐκεῖ θὰ ὑπάρχουν κεναὶ θέσεις; Διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ, νομίζω, ὅτι καταλήγομεν εἰς τὸν περιορισμὸν τῶν ἰατρῶν. Καὶ τοῦτο στρέφεται κατὰ τῆς ἀνωτέρας μορφώσεως. Θὰ ἐπιδράσῃ ἀνασταλτικῶς.

§182Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Κύριε συνάδελφε, δὲν ἐμποδίζομεν τοὺς ἰατροὺς νὰ λαμβάνουν οἱανδήποτε εἰδικότητα θέλουν. Μόνον εἰς τὴν περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν δὲν θὰ λάβουν τὴν εἰδικότητα ποὺ τὸ Ὑπουργεῖον Προνοίας θὰ τοὺς ὑποδείξῃ, δὲν ἀναλαμβάνει τὴν ὑποχρέωσιν τῆς τοποθετήσεώς των εἰς νοσηλευτικὰ ἱδρύματα.

§183Κ. ΧΙΩΤΑΚΗΣ. Ἡ σχετικὴ τροπολογία, κ. Ὑπουργέ, ἀναφέρει σαφῶς τὰ ἑξῆς: ... (Ἀναγινώσκει).... Ὁρίζεται δηλαδὴ ὁ ἀριθμὸς τῶν ἰατρῶν τῶν εἰδικευμένων ἀπὸ ὑμᾶς ὡς μὴ ὤφειλε, διότι τὸ μέτρον καθίσταται περιοριστικὸν ἀκόμη καὶ τῆς εἰδικῆς κλίσεως τοῦ σπουδαστοῦ τῆς ὑπαίθρου τῆς Ἰατρικῆς Ἐπιστήμης.

§184Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Κάμετε λάθος, κ. συνάδελφε. Ὁ ἀριθμὸς τῶν εἰδικευμένων ἰατρῶν καθορίζεται ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου, βάσει τοῦ ὑφισταμένου ἀριθμοῦ κλινῶν. Καὶ σᾶς ἐπαναλαμβάνω, ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον οὐδένα περιορισμὸν θέτει, δὲν ἀναλαμβάνει ὅμως τὴν ὑποχρέωσιν τῆς τοποθετήσεως εἰς νοσηλευτικὰ ἱδρύματα ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι δὲν θὰ ἔχουν ἀποκτήσει μίαν εἰδικότητα ἐξ ἐκείνων ποὺ θὰ ὑποδείξῃ, ὅτι ὑπάρχει ἔλλειψις εἰς τὸ Ὑπουργεῖον.

§185Κ. ΧΙΩΤΑΚΗΣ. Ἐπαναλαμβάνω, νὰ ἀφήσωμεν τὸν καθορισμὸν τῆς εἰδικότητος καὶ ἐπιλογῆς εἰς τοὺς φοιτητάς, διότι μεταξὺ αὐτῶν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρχουν ταλέντα διὰ μίαν εἰδικότητα καὶ δὲν ἔχομεν δικαίωμα νὰ τοὺς στερήσωμεν τὴν ἐπιλογὴν τῆς εἰδικότητος.

§186Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Κύριε συνάδελφε, νομίζω, ὅτι τὸ ταλέντο δὲν ἀσφαλίζει πάντοτε τὸ κριτήριον, διότι τὸ ταλέντο δὲν εἶναι ὑπόθεσις ὑποκειμενικὴ, ἀλλὰ πρέπει νὰ ἀναγνωρίζεται καὶ ἀπὸ τοὺς ἄλλους.

§187Κ. ΧΙΩΤΑΚΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, νομίζω, ὅτι μετὰ ἑξαετῆ φοίτησιν εἰς τὸ Πανεπιστήμιον, εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρχουν ταλέντα, διότι τὸ ταλέντο ὑπάρχει σὰν προδιάθεσις καὶ ἀναπτύσσεται, ἐὰν εὕρῃ προσφόρους κοινωνικὰς συνθήκας. Ἐπιμένω εἰς τὴν ἄποψιν, ὅτι δὲν εἶναι ὀρθὸς ὁ δρόμος τῆς ὀργανώσεως τῆς ὑγειονομικῆς περιθάλψεως τοῦ λαοῦ τῆς ὑπαίθρου. Ὑπῆρχον ὀρθότεροι δρόμοι. Σημειώνω, ὅτι ἔχει ἐγκαταλειφθῆ ὁ λαὸς τῆς ὑπαίθρου καὶ δὲν εἴμεθα ἡμεῖς ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι τὴν ἐγκατελείψαμεν. Πέραν τούτου, θὰ πρέπει νὰ σημειώσωμεν, ὅτι ἀλλάζουν πολλὰ μὲ τὰς τροπολογίας τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Ὁμιλεῖ διὰ τὰς φυσικὰς δυνατότητας τῶν νέων ἰατρῶν. Αἱ φυσικαί, ὅμως, δυνατότητες δὲν νομίζω, ὅτι ἠμποροῦν νὰ περιορισθοῦν μόνον εἰς τὴν ἀναπηρίαν. Ὑπάρχουν πάρα πολλοὶ παράγοντες ποὺ δὲν θὰ ἐπιτρέψουν εἰς ὡρισμένους ἀπὸ τοὺς ἰατροὺς νὰ βγοῦν εἰς τὴν ὕπαιθρον. Μὲ τὰς νέας προσθήκας δημιουργοῦνται ὡρισμένα προβλήματα διὰ τὰ ὁποῖα, εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς δὲν ἠμποροῦμεν νὰ ἴδωμεν τὴν ἔκτασιν ποὺ ἠμποροῦν νὰ πάρουν αὐταὶ αἱ τροπολογίαι. Ἂν ἐφαρμοσθοῦν, θὰ πρέπει πράγματι, νὰ κριθοῦν τὰ περιστατικὰ αὐτὰ μὲ τὴν ἀντικειμενικὴν ἀναγκαιότητα ποὺ παρουσιάζουν. Δὲν θὰ πρέπει νὰ παραβλέψωμεν ὡρισμένους παράγοντας ὑγείας ποὺ θὰ παρουσιάζωνται εἰς ὡρισμένους ἰατρούς, νὰ μὴ περιορισθοῦν μόνον εἰς τὴν ἀναπηρίαν. Πέραν αὐτῶν, ὑπάρχουν αἱ παράγρ. 3 καὶ 4 αἱ ὁποῖαι, νομίζω, ὅτι θὰ πρέπει νὰ τοποθετηθοῦν εἰς διάφορα χρονικὰ πλαίσια. Θὰ πρέπει νὰ ἐπιβλέψωμεν τὴν θέσιν τῶν ἰατρῶν καὶ τὸ ἄρθρον 4 δημιουργεῖ μόνον συνθήκας τουρισμοῦ εἰς τοὺς ἰατρούς, διὰ νὰ βοηθήσουν τοὺς ἰατρούς, νὰ κάνουν τουρισμὸν διὰ 15 ἡμέρας.

§188Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Δὲν συμπαθεῖτε τὴν περίπτωσιν, ἐὰν ὑπάρξῃ ἀνάγκη χειρουργικῆς ἐπεμβάσεως π.χ. καρδιοχειρουργικῆς, νὰ πάῃ ὁ ὑφηγητὴς ἢ ὁ καθηγητὴς νὰ χειρουργήσῃ εἰς τὰ Χανιὰ π.χ.; Νὰ μὴ τοῦ δώσωμεν τὸ δικαίωμα νὰ πλαισιώσῃ τὸ νοσοκομεῖον διὰ 15 ἡμέρας;

§189Κ. ΧΙΩΤΑΚΗΣ. Εἶπον, ὅτι θὰ πρέπει ἡ παράγραφος αὐτή, χρονικῶς, νὰ ἐπεκταθῇ ὄχι, 15 ἡμέρας ἢ ἕνα μῆνα, διότι ἔτσι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνουν ἐπιστημονικαὶ μελέται. Χρειάζεται πολὺ περισσότερος χρόνος, διὰ νὰ γίνουν αὐταὶ αἱ μελέται. Κύριοι συνάδελφοι, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ τελειώσω. Ξέρω, ὅτι σᾶς ἐκούρασα, ἀλλὰ θὰ ἤθελα ν’ ἀπαντήσω εἰς τοὺς κ.κ. συναδέλφους, ποὺ ἠρώτησαν τὶ γίνεται εἰς ἄλλας χώρας. Ὑπάρχουν χῶραι ποὺ τοὺς φοιτητὰς τοὺς ἀμείβουν καὶ ὑπάρχουν χῶραι ποὺ ἔχουν, πράγματι, λύσει τὸ ὑγειονομικὸν πρόβλημά τους ριζικῶς.

§190ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Ἀρβανιτάκις, ἔχει τὸν λόγον.

§191Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ὅταν ἰσχυρίσθην προηγουμένως, ὅτι οἱ ἀπόφοιτοι τῆς ἰατρικῆς ποὺ πᾶνε εἰς τὰ χωριὰ δὲν εἶναι εἰς θέσιν νὰ κάμουν, οὔτε ἐνέσεις, δὲν τὸ ἰσχυρίσθην τυχαίως. Τὸ ὑποστηρίζω καὶ ἐπιμένω, εἰς τὸν ἰσχυρισμὸν μου αὐτόν. Ἀλλ’ ὅταν ὁμιλῶ περὶ ἐνέσεων, κ. συνάδελφοι, δὲν ἐννοῶ τὰς ὑποδορίους ἐνέσεις, ἀλλὰ ἐννοῶ τὰς ἐνέσεις τῆς καρωτίδος διὰ τὴν λῆψιν αἵματος, τὰς παρακεντήσεις εἰς τὴν περίπτωσιν ἐξωμητρίου κυήσεως. Καὶ τὴν ὀσφυονωτιαίαν παρακέντησιν.

§192Γ. ΚΑΚΑΓΙΑΝΝΗΣ. Ἐὰν δὲν ἠμπορῇ νὰ τὰς κάμῃ ὁ ἰατρός, ποῖος θὰ τὰς κάμῃ, κ. συνάδελφε;

§193Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Ὁ κ. Ὑπουργός, κ. συνάδελφοι, πράγματι ἐπιδιώκει νὰ πλαισιώσῃ τὴν ἀγροτικὴν ὕπαιθρον μὲ ἰατρούς. Ἀλλὰ ἐγὼ δὲν πιστεύω, ὅτι ἔχει αὐτὸν τὸν σκοπόν. Κάτι ἄλλο ὑποψιάζομαι. Μήπως πᾶμε πρὸς ἐκλογὰς καὶ θέλει νὰ τὸ ἐμφανίσῃ δι’ ἐκμετάλλευσιν προεκλογικήν. Διότι, ἐὰν πράγματι θέλετε, κ. Ὑπουργέ, νὰ πλαισιώσητε τὴν ὕπαιθρον καὶ μάλιστα τὴν ὀρεινήν, ὀφείλετε νὰ στείλετε εἰδικῶς ἐκπαιδευμένους ἰατρούς. Καὶ σᾶς ἐρωτῶ, κ. Ὑπουργέ, πῶς ὁ ἰατρὸς τὸν ὁποῖον στέλλετε θὰ διαγνώσῃ μίαν διφθερίτιδα ἀπὸ μίαν λαρυγγίτιδα ἢ μίαν ἐξωμήτριον κύησιν ἡ ὁποία εἶναι θανατηφόρος; Ἀκόμα πῶς θὰ κάμῃ μίαν ἐμβρυουλκίαν. Δι’ ὅλα αὐτὰ ἔχω μεγάλες ἀνησυχίες καὶ μοῦ θυμίζει τὸ παράδειγμα τοῦ γιατροῦ ποὺ σκότωσε τὴν γυναῖκα, πέθανε τὸ παιδὶ καὶ ἀπὸ τὴν δύναμη τῆς ἕλξεως τοῦ ἐμβρυουλκοῦ σκότωσε καὶ τὴν μαμὴ ποὺ στεκότανε ὄπισθέν του. Ὅπως ἐπίσης καὶ τὸ ἑπόμενον περιστατικὸν ποὺ ἕνας πατέρας ἤτανε εὐχαριστημένος μία μέρα μὲ τὸ γυιό του τὸ γιατρό, διότι σκότωσε τὸ παιδί, ἐσκότωσε τὴν μάννα, ἀλλὰ αὐτὴν τὴν φορὰν γλύτωσεν ἡ μαμή. (Γέλωτες). Κύριοι συνάδελφοι, ὁ πραγματικὸς ἰατρὸς διὰ τὴν ὕπαιθρον, εἶναι ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος γνωρίζει νὰ κάμῃ διάγνωσιν. Τέτοιους γιατροὺς χρειάζεται ἡ ὕπαιθρος. Ὁ κ. Παπαρρηγόπουλος, ἠρώτησε προηγουμένως πόσοι γιατροὶ δὲν ἔκαμαν ἐπὶ τόσα χρόνια τὸν γιατρό. Τοῦ ἀπαντῶ, θὰ ζοῦσαν περισσότεροι ἄνθρωποι ἐὰν δὲν πήγαιναν γιατροὶ ἀνειδίκευτοι. Ὅταν, κ. συνάδελφοι, γνωρίζετε, ὅτι ἐδῶ εἰς τὰς Ἀθήνας διὰ νὰ γίνῃ μία ἁπλῆ διάγνωσις χρειάζονται 8 ἡμέρες, ἐρωτῶ, τὶ θέλετε νὰ κάμωμεν ἡμεῖς εἰς τὰ χωριά; Ἐὰν δὲν σκοτώνωμεν δύο ἕως τρεῖς τὴν ἡμέραν, θὰ εἴμεθα τυχεροί. Ἰδίως ἡ μαιευτικὴ εἶναι πολὺ ἐπικίνδυνος καὶ ἀλλοίμονον εἰς τὶς γυναῖκες ἀπὸ τέτοιους γιατρούς, θὰ εἶναι προτιμότερον νὰ μὴ μεταβῇ εἰς ἰατρόν, χιλιάκις προτιμότερον. Καὶ ἔρχομαι εἰς τὴν περίπτωσιν ποὺ θὰ πρέπει νὰ γίνῃ διάγνωσις ρήξεως μιᾶς σκωληκοειδίτιδος. Εἶναι εἰς θέσιν οἱ νεαροὶ αὐτοὶ νὰ κάμουν αὐτὴν τὴν διάγνωσιν; Εἶναι εἰς θέσιν νὰ διαγνώσουν μίαν φυματίωσιν ἢ μίαν πνευμονίαν ἀπὸ ἕνα πνευμονικὸν οἴδημα; Εἶναι εἰς θέσιν νὰ διακρίνουν μίαν ρῆξιν στομάχου ἀπὸ μίαν συνήθη δυσκοιλιότητα; Λέγω λοιπόν, ὅτι ἡ ὑπόθεσις αὐτὴ ἔχει δύο σκέλη. Τὸ πρῶτον σκέλος εἶναι, ὅτι δὲν προσφέρει ἰατρικὴν περίθαλψιν εἰς τὰς ὀρεινὰς ἀγροτικὰς περιοχὰς μὲ τοὺς ἀνειδικεύτους ἰατροὺς καὶ ὅτι ἐπὶ πλέον ἐγκληματοῦμεν, διότι ἀπομακρύνομεν πρόωρα ἀπὸ τὴν ἐπιστήμην τοὺς ἀποφοίτους τῆς ἰατρικῆς πρὸς βλάβην αὐτῆς καθ’ ἑαυτῆς τῆς ἐπιστήμης. Διατί, κ. ὑπουργέ, δὲν κάνομεν τὰ πράγματα ἁπλᾶ; Νὰ ποῦμε δηλαδή, ὅτι οὐδεὶς θὰ γίνῃ βοηθός, ἐπιμελητής, ὑφηγητὴς ἢ καθηγητής, ἐὰν δὲν εἶναι γιατρὸς δύο χρόνια στὴν ὕπαιθρον, ὁπότε καὶ ἰατροὶ πεπειραμένοι θὰ μεταβοῦν στὰ χωριὰ καὶ οἱ μέλλοντες καθηγηταὶ θὰ ἔχουν σαφεστέραν ἀντίληψιν τοῦ πῶς ἐξασκεῖται ἡ ἰατρικὴ εἰς τὴν ὕπαιθρον καὶ πῶς θὰ πρέπει νὰ διδάξῃ τοὺς νέους ἰατρούς. Ἀλλὰ πέραν αὐτοῦ, μὲ τὴν ὑποχρεωτικὴν μετάβασιν τῶν ἀποφοίτων ἰατρῶν, χωρὶς κλινικὴν πεῖραν εἰς τὴν ὕπαιθρον, καταστρέφετε ἀφαντάστως τὴν ἐπιστημονικήν των ἐξέλιξιν, διότι ὅταν εὑρίσκωνται μακρὰν τῶν νοσοκομείων, κατὰ τὴν ἡλικίαν κατὰ τὴν ὁποίαν διψοῦν διὰ μάθησιν, δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ νὰ καταστραφοῦν ἐπιστημονικῶς. Ἑπομένως, ἐκτὸς τοῦ ὅτι θὰ κάνουν κακὸν εἰς τοὺς ἀνθρώπους τῆς ὑπαίθρου, θὰ ζημιωθοῦν καὶ αὐτοί, διότι δὲν θὰ ἔχουν τὴν δυνατότητα νὰ ἐξελιχθοῦν ἐπιστημονικῶς. Ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, τὸν Ἰανουάριον, ἐδήλωσεν, ὅτι ἐξησφάλισε πλήρη ἰατρικὴν περίθαλψιν εἰς τὴν Χώραν. Ἐν συνεχείᾳ, ὅμως, καὶ οἱ ἄποροι, οἵτινες μέχρι τότε δὲν ἐπλήρωναν, ὑπεχρεώθησαν νὰ πληρώνουν διὰ τὴν εἰσαγωγὴν εἰς τὸ νοσοκομεῖον μὲ πιστοποιητικὸν ἀπορίας Α. Αὐτὸ ἦτο ἡ συνέχεια τῆς ἐξαγγελίας περὶ ἐξασφαλίσεως πλήρους νοσοκομειακῆς περιθάλψεως. Ἔτσι λέγονται τὰ ὡραῖα λόγια καὶ τελείως ἀντίθετα γίνονται εἰς τὴν πρᾶξιν. Ἐδαπανήθησαν, κύριοι, τρία δισεκατομμύρια ἑξακόσια ἑκατομμύρια δολλάρια. Καὶ ἀπὸ αὐτὸ τὸ ποσόν, ἕνα μικρὸν ποσὸν διετέθη καὶ ἐγένετο ὅ,τι ἐγένετο καὶ δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ καυχᾶται ἡ Κυβέρνησις μὲ τὴν βελτίωσιν τοῦ λαοῦ. Πολὺ διαφορετικὴν θὰ ἔπρεπε νὰ ἦτο. Δι’ αὐτό, κ. συνάδελφοι τῆς Συμπολιτεύσεως, δὲν θὰ πρέπει νὰ πειθαρχήσετε εἰς τὰ κελεύσματα τοῦ Κόμματος. Θὰ πρέπει νὰ συμφωνήσωμεν ὅλοι νὰ σταλοῦν εἰς τὴν ὕπαιθρον ἰατροί, οἵτινες νὰ βοηθήσουν τὸν λαὸν καὶ ἀφ’ ἑτέρου νὰ μὴ ζημιωθῇ ἡ ἐπιστήμη. Διότι θὰ συμβῇ καὶ τὸ ἄλλο. Μὲ τὴν προσθήκην τῶν ἐτῶν τῆς ὑπαίθρου, ὁ ἰατρὸς θὰ χρειάζεται 10 ἔτη διὰ νὰ ἀσκήσῃ τὸ ἐπάγγελμά του. Ἐὰν γίνῃ ἡ διάταξις δεκτή, θὰ χαντακωθοῦν ὅλοι οἱ ἀπόφοιτοι ἰατροὶ ἐπιστημονικῶς καὶ ἀφ’ ἑτέρου θὰ κινδυνεύσῃ ἡ ζωὴ τῶν ἀνθρώπων τῆς ὑπαίθρου. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν περίπτωσιν ποὺ συνεζητήθη προηγουμένως τοῦ κ. Τεπερίδη, θὰ ἤθελα νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχήν. Ἐὰν πρόκειται διὰ τὸν κ. Τεπερίδη, τὸν ὁποῖον καὶ ἐγὼ ἰδιαιτέρως ἐκτιμῶ καὶ ἀξίζει νὰ γίνῃ νομοσχέδιον δι’ αὐτόν, ἢ καὶ διὰ 2–3 ἄλλους τοῦ ὕψους καὶ τῆς ἐπιστημονικῆς καταρτίσεως τοῦ κ. Τεπερίδη, συμφωνῶ ἀπολύτως, ἀλλὰ πῶς θὰ γίνῃ αὐτὸ τὸ πρᾶγμα; Ἄν δώσωμεν ἐλευθερίαν εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ παρατείνῃ τὸ ὅριον ἡλικίας θὰ κινδυνεύσωμεν μελλοντικῶς νὰ συμβοῦν καταχρήσεις καὶ ὑπερβασίαι. Ἐὰν θέλετε πράγματι 2–3 ἐπιστήμονας οἱ ὁποῖοι προβάλλουν καὶ ἀξίζουν, νὰ τοὺς ὀνομάσετε, νὰ εἴπητε, ὅτι τὸ νομοσχέδιον εἶναι δι’ αὐτοὺς τοὺς ἀνθρώπους. Μόνον ἔτσι ἠμπορεῖ νὰ κάνετε τὴν δουλειά σας. Ἄν δώσετε ἐλευθερίαν, ποῖος μοῦ ἐγγυᾶται ἐμένα, ὅτι θὰ βάλουν τοὺς καλοὺς καὶ δὲν θὰ βάλουν τοὺς κακούς; Ἐὰν σήμερον μειονεκτοῦμεν, εἶναι διότι δὲν προσέχομεν τὴν πνευματικὴν ἡγεσίαν τοῦ τόπου. Ἀφήσαμεν τὴν πνευματικὴν ἡγεσίαν τοῦ τόπου εἰς πολὺ χαμηλὸν ἐπίπεδον καὶ δὲν ἤχθη ποτὲ εἰς τὸ ὕψος τῶν περιστάσεων καὶ εὑρισκόμεθα εἰς τὸ κατάντημα εἰς τὸ ὁποῖον εὑρισκόμεθα. Ὅσον ἀφορᾷ ἐκεῖνον ποὺ δὲν εἶναι πλήρως ὑγιὴς καὶ ἡ φυσική του ἀρτιότης δὲν τοῦ ἐπιτρέπει νὰ μεταβῇ εἰς τὰ χωριά, νὰ γίνῃ ὅπως καὶ εἰς τὸν στρατόν. Ὁ ἀνίκανος νὰ πηγαίνῃ νὰ παρουσιάζεται εἰς τὴν Ἀνωτάτην Στρατιωτικὴν Ὑγειονομικὴν Ὑπηρεσίαν, ἡ ὁποία ἂν τὸν βγάλῃ πράγματι ἀνίκανον νὰ μὴ πάῃ εἰς τὰ χωριά. Δὲν συμφωνῶ ἡ ἀνικανότης νὰ κρίνεται ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ.

§194Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Ἀκριβῶς αὐτὸ λέγομεν, πρέπει νὰ ἔχῃ ἀπαλλαγὴν ἀπὸ τὴν Στρατιωτικὴν Ὑπηρεσίαν.

§195Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Τὸ λέγετε αὐτό;

§196Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Ναί, εἶμαι σύμφωνος νὰ τὴν κατοχυρώσωμεν τὴν περίπτωσιν αὐτήν.

§197Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Ἐγὼ ἐπεσήμανα τὴν περίπτωσιν αὐτήν, στὴν τροπολογία δὲν ὑπάρχει, ὑπάρχει ὅμως ἡ προσθήκη ποὺ κάνει προφορικῶς ὁ κ. Ὑπουργός. Κύριοι συνάδελφοι, ἂς συμφωνήσωμεν μίαν φορὰν Συμπολίτευσις καὶ Ἀντιπολίτευσις καὶ ἂς ἀντιμετωπίσωμεν τὸ πρόβλημα εἰς τὴν πραγματικότητα. Στείλατε ἰατροὺς εἰς τὴν ὕπαιθρον, ποὺ θὰ προσφέρουν ὑπηρεσίας καὶ μὴ στέλλετε ἰατροὺς οἱ ὁποῖοι θὰ κάνουν κακὸν εἰς τοὺς ἀγρότας, διότι δὲν θὰ ξέρουν νὰ κάνουν μίαν διάγνωσιν. Ὅταν π.χ. πάσχῃ ἕνα παιδὶ ἀπὸ διφθερίτιδα, πρέπει νὰ γίνῃ ἀμέσως ἡ διάγνωσις, διότι ἄλλως τὸ παιδὶ θὰ πεθάνῃ ἐντὸς μιᾶς ὥρας. Ἐπίσης εἰς τὴν περίπτωσιν διαγνώσεως μιᾶς ἐξωμητρίου κυήσεως, ὅπου μία κακὴ διάγνωσις καὶ κακὴ ἐνέργεια εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιφέρῃ τὸν θάνατον. Αὐταὶ αἱ περιπτώσεις χρειάζονται ἰατρὸν μὲ ἐπιστημονικὴν κατάρτισιν καὶ πεῖραν. Οἱ ἰατροὶ ποὺ βγαίνουν τώρα ἀπὸ τὸ Πανεπιστήμιον δὲν εἶναι εἰς θέσιν νὰ σκεφθοῦν κἂν αὐτὲς τὶς περιπτώσεις, ὄχι καὶ νὰ τὰς διαγνώσουν. Αὐτὴ εἶναι ἡ πραγματικότης καὶ παίζομεν μὲ τὰς λέξεις.

§198Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ. Κύριε συνάδελφε, ἀδικεῖτε τοὺς συναδέλφους κατὰ τρόπον πράγματι ὑβριστικόν, ὅταν σήμερον εἰς μίαν Ἑλληνικὴν ἐπαρχίαν δὲν παρατηροῦνται θάνατοι ἐκ διφθερίτιδος, τὶ ἄλλο ἀποδεικνύει αὐτό; Ἀποδεικνύει τὸ ἀναληθὲς τοῦ ἰσχυρισμοῦ, ὅτι οἱ Ἕλληνες ἰατροὶ τῆς ἐπαρχίας δὲν εἶναι εἰς θέσιν νὰ διαγνώσουν μίαν διφθερίτιδα.

§199Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Κύριε συνάδελφε, μὴ διαστρέφετε τὰ ὅσα εἶπον. Ἐγὼ δὲν εἶπον, ὅτι δὲν εἶναι ἱκανοὶ οἱ ἰατροὶ τῶν ἐπαρχιῶν, εἶπον οἱ ἰατροὶ, οἱ ἀπόφοιτοι τῆς ἰατρικῆς ποὺ θὰ πᾶνε ἐκεῖ δὲν θὰ εἶναι εἰς θέσιν λόγω τῆς μὴ κλινικῆς πείρας των νὰ διαγνώσουν τοιαῦτα περιστατικὰ καὶ θὰ προκαλέσουν τὸν θάνατον. Δὲν εἶπον ἐγὼ διὰ τοὺς ἰατροὺς τῶν ἐπαρχιῶν. Αὐτοὶ ποὺ εἶναι σήμερον εἰς τὴν ἐπαρχίαν καὶ κλινικὴν πεῖραν ἔχουν καὶ ἐπιστημονικῶς κατηρτισμένοι εἶναι, οὕτως ὥστε νὰ προσφέρουν πολυτίμους ὑπηρεσίας εἰς τὸν λαὸν τῆς ὑπαίθρου.

§200Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Κύριε συνάδελφε, σήμερον εἰς τὰ κοινοτικὰ καὶ ἀγροτικὰ ἰατρεῖα διορίζονται ἰατροὶ μὲ μόνον προσὸν τὸ δίπλωμά των, χωρὶς δηλαδὴ νὰ ἔχουν καμμίαν πρακτικὴν ἐξάσκησιν. Αὐτὸ γίνεται μέχρι σήμερον καὶ ἀνέφερον προηγουμένως, ὅτι 408 ἰατροὶ εἶναι τοποθετημένοι χωρὶς νὰ εἶναι ἀνάξιοι τῆς ἀποστολῆς των. Σήμερον, ἐρχόμεθα μὲ τὸ νομοσχέδιον καὶ λέγομεν, ὅτι δὲν θὰ πηγαίνῃ ὁ ἰατρὸς ὁ ἀπόφοιτος τῆς Ἰατρικῆς Σχολῆς ἀμέσως εἰς τὸ χωριό, ἀλλὰ θὰ πηγαίνῃ πρῶτα ἐπὶ ἕνα ἔτος εἰς τὸ ἐπαρχιακὸν νοσοκομεῖον, θὰ εἰδικεύεται καὶ κατόπιν θὰ πηγαίνῃ εἰς τὸ χωριὸ διὰ νὰ διαγνώσῃ τὰς περιπτώσεις τῶν ἐξωμητρίων κυήσεων καὶ τῆς διφθερίτιδος.

§201Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Ἐὰν ἡ ἄποψις τοῦ κ. ὑπουργοῦ εἶχε καὶ ἴχνος ἀληθείας, ὅσον ἀφορᾷ τὴν κατάρτισιν τῶν ἰατρῶν, τότε θὰ συμφωνοῦσα. Ἐὰν πρόκειται μὲ ἕνα χρόνον εἰς ἐπαρχιακὸν νοσοκομεῖον, μὲ 30–40 κρεββάτια, χωρὶς καμμίαν ἐπιστημονικὴν μέθοδον, χωρὶς ὀργάνωσιν, χωρὶς πεπειραμένους ἰατρούς, νὰ κάμουν μόνον μαιευτικήν, οὔτε κἂν θὰ ἠμπορέσουν νὰ ὑποψιασθοῦν, ὅτι ὑπάρχει ἐξωμήτριος κύησις καὶ προκαλῶ τὸν οἱονδήποτε νὰ μοῦ εἴπῃ, ἂν μὲ ἕνα χρόνον εἰς τὸ καλλίτερον νοσοκομεῖον τῶν Ἀθηνῶν, ἠμπορεῖ ὄχι μόνον νὰ μάθῃ, ἀλλὰ νὰ ὑποψιασθῇ μίαν εἰς τὰ χίλια, ὅτι ὑπάρχει ἐξωμήτριος κύησις ἢ ὅτι ὀφείλει νὰ κάμῃ ἐπέμβασιν. Ἰατροὶ μὲ πεῖραν 5 καὶ 10 ἐτῶν δὲν εἶναι ἱκανοὶ νὰ ὑποψιασθοῦν τὰς περιπτώσεις αὐτάς, ὄχι μὲ ἕνα χρόνον οἱ νέοι ἰατροί, νὰ ἀντιληφθοῦν ὅλας τὰς περιπτώσεις. Δὲν θὰ ἠμπορέσουν νὰ βγάλουν κανένα συμπέρασμα. Καλλίτερα νὰ πᾶνε ἔτσι εἰς τὴν ἐπαρχίαν.

§202Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Κύριε Ἀρβανιτάκι, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἐκφράσω τὴν λύπην μου ἐκ μέρους ὅλων τῶν ἰατρῶν, ὅτι εἶναι ἀπαράδεκτος ἡ τακτικὴ τὴν ὁποίαν τηρεῖτε. Λυποῦμαι, διότι εἶμαι ἰατρὸς καὶ ἐγώ. Οἱ ἰατροὶ εἶναι εὐσυνείδητοι καὶ μορφωμένοι, διότι ἐξασκοῦνται καὶ πρακτικῶς καὶ θεωρητικῶς καὶ μοῦ κάμει ἐντύπωσιν, ὅτι θέλετε νὰ ἀποδείξητε εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι οἱ ἰατροὶ εἶναι ἀκατάρτιστοι καὶ ὅτι εἶναι κοινοὶ ἐγκληματίαι. Διαμαρτύρομαι ἄλλην μίαν φοράν, ἐν ὀνόματι τῶν ἰατρῶν.

§203Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Ἐν ὀνόματι τῶν ἰατρῶν καὶ ἐγὼ διαμαρτύρομαι καὶ λέγω τοῦτο: Ἰσχυρίζεται σοβαρῶς ὁ κ. ὑπουργός, ὅτι ἔχει πλαισιωμένα νοσοκομεῖα; Ὑπάρχουν ἰατροί, οἱ ὁποῖοι εἶναι βοηθοὶ ἐδῶ καὶ περᾶστε ἀπὸ ἕνα νοσοκομεῖον νὰ ἰδῆτε τὶ ἐστὶ βοηθὸς ἢ ἐπιμελητὴς ἢ τὶ ἐστὶ ὑποβοηθὸς εἰς 1 ἢ 2 ἢ 3 χρόνια. Εἶναι αὐτὸς ὁ ἄνθρωπος ἄριστος τῶν ἀρίστων, ἀλλὰ δὲν τοῦ ἀρκεῖ ὁ χρόνος οὔτε ἡ θέσις τοῦ ἰδίου εἰς τὴν Ἀθήνα νὰ γίνῃ βοηθός, ἐπιμελητής. Μὲ 3–4 χρόνια ποὺ πάει καὶ χειρουργεῖ, ἐρωτῶ, ξεύρει τίποτε;

§204Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ. Πρέπει νὰ ἐντρέπεσθε δι’ αὐτὰ τὰ ὁποῖα λέγετε... (θόρυβος — κωδωνοκρουσίαι) .... διότι ὁμιλεῖτε ἔτσι διὰ τοὺς ἰατρούς. Ὑβρίζετε τὸν ἰατρικὸν κόσμον ἀπόψε, κατὰ τρόπον ἀπαράδεκτον.

§205Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Ἐγὼ ἀγωνίζομαι διὰ τὴν βελτίωσιν τοῦ ἰατρικοῦ κόσμου, διότι φρονῶ, ὅτι, ἐὰν οἱ ἰατροὶ δὲν κάμουν βοηθοὶ καὶ ἐπιμεληταὶ εἰς μεγάλας κλινικὰς —αὐτὸ πιστεύετε καὶ σεῖς— δὲν ἠμποροῦν νὰ διευθύνουν χειρουργικὴν κλινικὴν καὶ νὰ εἶναι ὑπεύθυνοι. Αὐτὸ φρονῶ καὶ ἔχω τὸ δίκηο μὲ τὸ μέρος μου. Ὅποιος λέγει τὸ ἀντίθετο, ψεύδεται.

§206Σ. ΜΑΚΡΟΠΟΥΛΟΣ. Σήμερον, μὲ τὰ ἰσχύοντα νομοθετικὰ μέτρα, δικαιοῦνται οἱ ἀπόφοιτοι καὶ κεκτημένοι ἀδείας ἀσκήσεως τοῦ ἰατρικοῦ ἐπαγγέλματος, νὰ πᾶνε ἐλευθέρως νὰ ἀσκήσουν τὸ ἐπάγγελμά των εἰς τὰ χωριά;

§207Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Μάλιστα.

§208Σ. ΜΑΚΡΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ τούτου δοθέντος, αὐτοὶ οἱ ὁποῖοι πᾶνε ἐγκληματοῦν;

§209Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Ναί, ἐγκληματοῦν.

§210Α. ΣΧΙΝΑΣ. Διατὶ τοὺς δίδουν ἄδειαν;

§211Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Εἰς σπανίας περιπτώσεις, ἰατροὶ φεύγουν, χωρὶς νὰ ἔχουν τὴν ἄδειαν καὶ πᾶνε νὰ ἀσκήσουν τὸ ἐπάγγελμα. Εἰς σπανιωτάτας περιπτώσεις, ἀνήθικοι νέοι, μὴ ἔχοντες συναίσθησιν τῶν εὐθυνῶν των, ἠμπορεῖ νὰ ξεκινήσουν ἀπὸ τὸ Πανεπιστήμιον καὶ νὰ πᾶνε νὰ ἀσκήσουν τὸ ἐπάγγελμά των, ἐνῷ δὲν γνωρίζουν τὸ παραμικρὸ ἀπὸ τὴν πρᾶξιν. Δὲν γνωρίζουν ἀπολύτως τίποτε. Εἶναι οἱ ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχουν συναίσθησιν τῶν ὑποχρεώσεών των, ἀπέναντι τῆς Κοινωνίας καὶ τῆς Ἐπιστήμης καὶ κάμουν αὐτὸ τὸ πρᾶγμα. Καὶ ἐνῷ ἡμεῖς τοὺς θεωροῦμεν ἔτσι, ἔρχεται ἡ Πολιτεία καὶ λέγει «πηγαίνετε» καὶ μετὰ ἔχουν κρίσιν συνειδήσεως, ὅταν δὲν ἔχουν τὴν δυνατότητα νὰ ἀσκήσουν τὸ ἐπάγγελμά των.

§212Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ. Τὶ εἶναι αὐτά, τὰ ὁποῖα λέγετε;

§213ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ὁ Ἰατρικὸς Σύλλογος πρέπει νὰ ἐπέμβῃ, διότι ὁ λαὸς δὲν θὰ ἔχῃ καμμίαν ἐμπιστοσύνην. (Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ ἀνταλλάσσονται βαρεῖαι φράσεις μεταξὺ τῶν κ.κ. Ἀρβανιτάκι καὶ Μανέντη, ἐν μέσῳ θορύβου καὶ κωδωνοκρουσιῶν).

§214Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Τὸ θέμα ἐξέφυγεν ἀπὸ τὴν βάσιν του. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐκστομίζωνται τοιαῦται φράσεις ἀπὸ συναδέλφους καὶ νὰ καταδικάζεται ὁλόκληρος ὁ ἰατρικὸς κόσμος. Σᾶς τὰ λέγω αὐτά, ἐν ὀνόματι τοῦ ἰατρικοῦ κόσμου. Δὲν ἔχετε τὸ δικαίωμα νὰ καταδικάζετε τὸν ἰατρικὸν κόσμον. Τὸ ἰατρικὸν Σῶμα ἐτίμησε πάντοτε τὴν ἀποστολήν του καὶ ἐστάθη πάντοτε ὑψηλά.

§215Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Ἐπιμένω εἰς τὴν ἰδικήν μου ἄποψιν καὶ ἐκφράζω, κύριοι συνάδελφοι, τὴν ἰδικήν μου γνώμην καὶ νομίζω, ὅτι ἐγκληματοῦμεν, διότι ἀφήνομεν τοὺς ἐπιστήμονας καὶ τοὺς ρίπτομεν εἰς τὸν δρόμον καὶ θὰ παύσουν νὰ ἐξελίσσωνται. Ἐγκληματοῦμεν ἐπίσης, διότι στέλλομεν ἀνθρώπους νὰ καταστρέψουν τοὺς ἀγρότας καὶ νὰ μάθουν στοῦ κασίδι τὸ κεφάλι ἰατρικήν.

§216Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, λυποῦμαι, διότι, ἐνῷ εἶναι γνωστὴ ἡ σεμνότης ἡ ὁποία μὲ διακρίνει, ἠναγκάσθην ὑπὸ τὸ κράτος μιᾶς δεδικαιολογημένης ὀργῆς νὰ κακίσω τὸν κατελθόντα συνάδελφον, διότι πράγματι διὰ πρώτην φορὰν εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, ἤκουσα, τόσον βαρείας κατηγορίας, ἔναντι τοῦ ἰατρικοῦ Σώματος τῆς Ἑλλάδος, τὸ ὁποῖον ἔχει προσφέρει ἀνεκτιμήτους ὑπηρεσίας καὶ εἰς τὴν Κοινωνίαν καὶ εἰς τὸ Ἔθνος καὶ εἰς ὅλην τὴν Χώραν. Λυποῦμαι δέ, διότι ὁ συνάδελφος εἶναι ἰατρὸς καὶ ἐξεστόμισε τοιαύτας βαρείας φράσεις καὶ κατήγγειλεν, ὅτι οἱ ἰατροί, οἱ ὁποῖοι εἶναι εἰς τὴν ὕπαιθρον καὶ οἱ ὁποῖοι μόνον μὲ τὸ πτυχίον, τὸ ὁποῖον παίρνουν ἀπὸ τὴν Ἰατρικὴν Σχολήν, αὐτοὶ οἱ ἰατροὶ ἐγκληματοῦν, ὅταν ἀσκοῦν τὸ ἐπάγγελμα. Κύριε Πρόεδρε, ὀφείλω νὰ ὁμολογήσω, ὅτι ἐκ τῆς πείρας μου γνωρίζω, ὅτι ἰατροὶ ὑπηρετοῦντες εἰς ἀπομεμακρυσμένα χωρία, μὲ μόνον προσὸν τὸ πτυχίον των, ἤσκησαν τὸ ἰατρικὸν ἐπάγγελμα κατὰ τρόπον λίαν ἐπωφελῆ διὰ τὴν Κοινωνίαν. Δὲν θέλω βέβαια νὰ εἴπω, ὅτι δὲν συνέβη νὰ γίνουν καὶ κακαὶ διαγνώσεις. Τὸ λανθάνειν, ὅμως, εἶναι ἀνθρώπινον καὶ καθηγηταὶ ἀκόμη κάμνουν λάθη. Ὁ κ. Ἀρβανιτάκις εἶχε τόσα ἄλλα νὰ ἐπικαλεσθῇ διὰ νὰ ὑποστηρίξῃ τὴν ἄποψίν του. Δὲν ἐδικαιοῦτο νὰ ὑβρίσῃ τοὺς ἰατροὺς μὲ ὕβρεις, τὰς ὁποίας οὐδὲ αὐτὸς ὁ ἐκπρόσωπος τῆς Ἀριστερᾶς, ὁ κ. Χιωτάκης, (διαμαρτυρίαι ἐκ τῶν ἑδωλίων τῆς Ἀριστερᾶς), ἐτόλμησε νὰ χρησιμοποιήσῃ. Καὶ ἐπειδὴ ἡ Βουλὴ εἶναι κουρασμένη, κ. Πρόεδρε, ἀφήνω τὸν κ. Ἀρβανιτάκιν καὶ ἔρχομαι εἰς τὴν τροπολογίαν. Διὰ νὰ εἶμαι εἰλικρινής, δὲν θὰ ἤμην ὑπὲρ τοῦ νομοσχεδίου, διότι πράγματι τὸ ἰατρικὸν Σῶμα ὑφίσταται δεσμεύσεις. Ἀλλά, παρὰ ταῦτα, εἶναι ἀπόλυτος καὶ ἐπιτακτικὴ ἀνάγκη, νὰ συμπληρωθῇ ἡ ἐπάνδρωσις τῶν ἀγροτικῶν ἰατρείων, τὰ ὁποῖα τόσον ἀνεκτιμήτους ὑπηρεσίας προσφέρουν. Ὅλαι αὐταὶ αἱ περιφέρειαι, εἰς τὰς ὁποίας λειτουργοῦν τὰ ἀγροτικὰ ἰατρεῖα ἐξυπηρετήθησαν καὶ εὐλογοῦν ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι συνετέλεσαν εἰς τὴν ἵδρυσίν των. Ὅλαι αὐταὶ αἱ περιφέρειαι ἐξυπηρετήθησαν ἀπὸ ἰατροὺς πολλάκις μὲ μικρὰν πεῖραν καὶ μὲ μόνον προσὸν τὸ πτυχίον των καὶ ἐξυπηρετήθησαν ἐπωφελῶς. Κατὰ συνέπειαν, εὐλογοῦν καὶ αὐτοὺς ποὺ συνέλαβαν τὴν ἰδέαν, εὐλογοῦν καὶ τὴν Κυβέρνησιν, ἡ ὁποία τὴν ἐπραγματοποίησε. Κύριοι συνάδελφοι, ὁ σκοπὸς εἶναι ἕνας — καὶ εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν, ὁ σκοπὸς ἁγιάζει τὰ μέσα — ὁ σκοπὸς εἶναι νὰ ἐξευρεθοῦν ἰατροί. Κύριε Πρόεδρε, θὰ παρακαλέσω, ὅμως, τὸν φίλον κ. ὑπουργόν, νὰ προσέξῃ ἰδιαιτέρως τὴν ἀνάγκην τῆς ἐπανδρώσεως τῶν ἐπαρχιακῶν νοσοκομείων. Πρέπει, ἐπίσης, ὁ κ. ὑπουργὸς νὰ μεριμνήσῃ διὰ τὴν ὀργάνωσιν ἑνὸς προγράμματος μαθημάτων διὰ τοὺς ἰατρούς, οἱ ὁποῖοι θὰ χρησιμοποιηθοῦν εἰς τὴν ἐκπλήρωσιν τοῦ σκοποῦ τοῦ ὑπὸ ψήφισιν σχεδίου νόμου. Ἰδιαιτέρως, ἐπίσης, θὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργόν, νὰ προσέξῃ τὸ θέμα τῆς δυνατότητος ἀσκήσεως ἐλευθέρως τῆς ἰατρικῆς εἰς τὴν ὕπαιθρον. Ἡ ὕπαιθρος περιλαμβάνει καὶ πόλεις καὶ κωμοπόλεις, εἰς τὰς ὁποίας ὑπάρχει ὑπερπληθωρισμὸς ἰατρῶν εἰς τοὺς ὁποίους, ἐὰν προστεθοῦν καὶ ἄλλοι, θὰ δημιουργηθῇ μέγα πρόβλημα ἐπιβιώσεως. Ὁ κ. Μερκούρης, ὁμιλῶν, διετύπωσε τὴν ἀπορίαν, διατὶ εἰς τὰς Ἀθήνας ἱδρύονται συνεχῶς κλινικαί, ἐν ἀντιθέσει πρὸς τὰς ἐπαρχίας; Εἰς τὰς Ἀθήνας, ὅμως, ἑδρεύουν ὅλοι οἱ ἀσφαλιστικοὶ Ὀργανισμοὶ καὶ αὐτὸ καὶ μόνον ἀποτελεῖ ἕνα μεγάλο κίνητρον. Ἑπομένως, ἂς ἔχῃ ὑπ’ ὄψει του ὁ κ. ὑπουργός, ὅτι ἡ συμφόρησις πολλῶν ἰατρῶν, εἰς μίαν πόλιν ἢ κωμόπολιν, θέλει καταδικάσει καὶ τοὺς ὑπάρχοντας καὶ τοὺς νέους ἰατροὺς εἰς ἀσφυξίαν. Ὡς πρὸς τὴν πρόβλεψιν, ὅπως αἱ νεώτεροι πρόοδοι τῆς ἐπιστήμης διδάσκωνται παρὰ τῶν ὑφηγητῶν, ἐπιθυμῶ νὰ ἐκφράσω τὴν εὐχήν, ὅπως τὸ μέτρον τοῦτο ἐπεκταθῇ καὶ εἰς τοὺς καθηγητὰς τοῦ Πανεπιστημίου, διότι μὲ τὸ κῦρος τὸ ὁποῖον διαθέτουν, εἶναι δυνατὸν νὰ προσδώσουν εἰς τὴν προσπάθειαν αὐτὴν ἕνα ἀνώτερον ἐπιστημονικὸν ἐπίπεδον. Ὑπάρχουν ἀναμφισβητήτως διαπρεπεῖς ὑφηγηταί, ἀλλὰ τὸ μέτρον τοῦτο πρέπει νὰ συμπληρωθῇ καὶ διὰ τῆς μεταβάσεως τῶν καθηγητῶν. Ἐπίσης παρακαλῶ, εἰς τὴν παράγρ. 4 νὰ προστεθοῦν αἱ λέξεις: «ἀνεγνωρισμένου κύρους» καὶ νὰ διαγραφῇ τὸ «μετὰ βοηθῶν καὶ ἐπιμελητῶν», διότι πράγματι προσδίδει τὴν μορφὴν κρουαζιέρας. Ὑπάρχουν καὶ βοηθοὶ καὶ ἐπιμεληταὶ εἰς τὰ νοσοκομεῖα, οἱ ὁποῖοι καὶ νὰ βοηθήσουν δύνανται καὶ ἀνάγκην νὰ μάθουν ἔχουν. Πιστεύω, ὅτι θὰ προξενήσῃ κακὴν ἐντύπωσιν ὁλόκληρος αὐτὴ ἡ κουστωδία. Ὡς πρὸς τὸ ὅριον τῆς ἡλικίας, συμφωνῶ μὲ τὸν κ. Ἀρβανιτάκιν. Τὸ ὅριον ἡλικίας τῶν 70 καὶ 75 ἐτῶν πρέπει νὰ ἐντοπισθῇ εἰς μικρὸν ἀριθμὸν ἐξαιρετικῶν ἐπιστημόνων. Κύριε Πρόεδρε, θεωρῶ ὑποχρέωσίν μου νὰ ἐξάρω τὴν προσπάθειαν τῆς Κυβερνήσεως, προσπάθειαν, ἡ ὁποία εἶναι πράγματι ἀντιδημοτική, ἀλλὰ ἐπιβεβλημένη. Ἄς μὴ λησμονῶμεν ὅτι, χάριν τοῦ Ἑλληνικοῦ χωριοῦ, ὅπως εἶπε καὶ ὁ ἀξιότιμος Ἀρχηγὸς τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων, εἶναι ἐπιβεβλημένη κἄθε θυσία καὶ πρέπει νὰ ἀποτελέσῃ τὴν μεγάλην ἰδέαν τοῦ Ἔθνους. Παρ’ ὅλον, ὅτι δὲν εἶμαι ὑπὲρ τῶν δεσμεύσεων, διὰ τοὺς λόγους αὐτούς, κύριε Πρόεδρε, θὰ ψηφίσω ὑπὲρ τῆς τροπολογίας.

§217Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὴν ἀπάντησιν εἰς τὸν κ. Μανέντην τὴν ἔδωσεν ὁ ἴδιος ὁ κ. Μανέντης. Ὑπεστήριξε τὴν ἀνάγκην τῆς πλαισιώσεως τῶν νοσοκομείων, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον καὶ ἐγὼ ὑπεστήριξα. Πέραν αὐτοῦ, ἐγὼ δὲν κατεφέρθην ἐναντίον τῶν ἰατρῶν συλλήβδην, ὅπως ἰσχυρίζεται, ἐγὼ ὑπεστήριξα, ὅτι οἱ διευθυνταὶ τῶν νοσοκομείων, διὰ νὰ εἶναι εἰς θέσιν νὰ προσφέρουν οὐσιαστικὴν ὑπηρεσίαν, πρέπει νὰ ἔχουν διατελέσει βοηθοὶ καὶ ἐπιμεληταὶ τῶν κλινικῶν. Ἐπίσης, δὲν εἶπον, ὅτι οἱ ἰατροὶ τῶν ἐπαρχιῶν δὲν εἶναι ἄξιοι. Ἀντιθέτως, ὑπεστηρίζω, ὅτι πολλοὶ ἐξ αὐτῶν εἶναι ἀνώτεροι τῶν καθηγητῶν. Ὑποστηρίζω ἐπίσης, ὅτι δὲν εἶναι ὀρθὸν παρόμοιον καθῆκον νὰ ἀναλάβουν καὶ οἱ ἰατροὶ ἀπόφοιτοι μὴ ἔχοντες κλινικὴν πεῖραν, διότι καὶ κακὸ θὰ κάμουν εἰς τοὺς ἀσθενεῖς των καὶ θὰ σταματήσουν τὴν ἐξέλιξιν τῆς ἰατρικῆς ἐπιστήμης, ἐφ’ ὅσον θὰ στερηθοῦν ἀπὸ τὴν δυνατότητα νὰ μάθουν ὅσα πρέπει καὶ ὅσα ἔχει ἡ ἡλικία των τὴν δίψαν νὰ μάθῃ. Πλαισιώσατε τὰ ἰατρεῖα μὲ ἰατροὺς διαθέτοντας στοιχειώδη πεῖραν, διὰ νὰ ἀποδώσουν καὶ ὄχι διὰ νὰ κάμουν κακό.

§218Δ. ΚΩΣΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, μεταξὺ τῶν διαπληκτιζομένων ἰατρῶν, ἂς παρεμβληθῇ καί τις ἐξ ἡμῶν, ἠμπορεῖ —συμβαίνει συχνὰ— νὰ φάῃ τὶς περισσότερες ἐκεῖνος ποὺ πηγαίνει νὰ διαχωρίσῃ, ἀλλὰ ἂς ἐπιχειρήσωμεν αὐτὸ τὸ ἐπιχείρημα. Κύριοι βουλευταί, συζητεῖται, ὑπὸ τὴν μορφὴν τροπολογίας, ἡ καθιέρωσις ἑνὸς μεγάλου θεσμοῦ, ὁ ὁποῖος —θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε τὴν ἔκφρασιν— ἀποτελεῖ ἐπιστράτευσιν νέων ἰατρῶν διὰ τὴν ἐπάνδρωσιν τῆς Ἑλληνικῆς ὑπαίθρου. Ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον μᾶς ἀπασχολεῖ τώρα ἐπὶ πεντάωρον, εἶναι οὐσιῶδες καὶ θὰ ἔπρεπε ὁ ἀξ)μος κ. ὑφυπουργὸς τῆς Ὑγιεινῆς, νὰ τὸ φέρῃ ὡς νόμον νὰ ἐλεγχθοῦν ὅλαι αἱ πλευραί του καὶ ὄχι νὰ τὸ φέρνῃ τὸ μεσονύκτιον τῆς παρελθούσης Πέμπτης ὑπὸ μορφὴν τροπολογίας, διότι εἶναι ἕνα σπουδαιότατον θέμα, τὸ θέμα τῆς θεσπίσεως τῆς ἀποστολῆς εἰς τὴν ὕπαιθρον τῶν ἀποφοίτων τῆς Ἰατρικῆς Σχολῆς. Ἡ ὑπόθεσις ἐκκινεῖ ἀπὸ μίαν πραγματικὴν ἀνάγκην, τὴν ἀνάγκην τῆς ἐπανδρώσεως τῶν ἰατρείων τῆς ὑπαίθρου. Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ σᾶς εἴπω εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο, ὅτι ἡ ἀνάγκη αὐτὴ ὑφίσταται περισσότερον λόγῳ ἐλλείψεως ἱκανότητος διοικήσεως εἰς τὴν χώραν αὐτήν, παρὰ εἰς πραγματικὰ γεγονότα. Ὑπάρχουν ἰατροί, οἱ ὁποῖοι διορίζονται μὲ ἑξάμηνον σύμβασιν.

§219Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Αἱ συμβάσεις εἶναι τριετεῖς, κ. συνάδελφε. Πιθανῶς νὰ ὑπάρχουν καὶ ἑξάμηνοι συμβάσεις, ἀλλ’ αὐτὸ ἰσχύει μόνον δι’ ἰατροὺς μεγάλης ἡλικίας.

§220Δ. ΚΩΣΤΗΣ. Δὲν γνωρίζω, ἂν ὑπῆρξεν ἐξαίρεσις. Ἐκεῖνο ποὺ γνωρίζω εἶναι, ὅτι θὰ ἦτο δυνατὸν μὲ μισθὸν 6.000 ἢ 7.000 δραχμῶν νὰ ἐγκατασταθοῦν ἰατροὶ εἰς τὴν ὕπαιθρον, ἐφ’ ὅσον θὰ τοὺς ἐξησφαλίζετο μακρὰ διάρκεια ἀσκήσεως τοῦ ἐπαγγέλματος καὶ ὄχι μόνον ἓν ἑξάμηνον. Διότι κανεὶς ἐξ αὐτῶν δὲν θὰ ἦτο διατεθειμένος νὰ ἐγκαταλείψῃ τὴν πόλιν εἰς τὴν ὁποίαν ὑπηρετεῖ, ἐφ’ ὅσον εἰς αὐτὴν ἔχει ἐξασφαλίσει 3.000 δραχμὰς καὶ νὰ μεταβῇ δι’ ἓξ μῆνας εἰς τὴν ὕπαιθρον. Κύριοι βουλευταί, εἶναι γνωστὸν τὸ πόσον διαρκοῦν αἱ σπουδαὶ τῶν ἰατρῶν. Φοίτησις, εἰδίκευσις, ἐκπαίδευσις καὶ λοιπά, ἔχομεν ἓν σύνολον 13 ἐτῶν. Κύριοι βουλευταί, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ θίξω μερικὰ θέματα, τὰ ὁποῖα εἶχον τὴν τιμὴν νὰ ἀναπτύξω καὶ ἄλλοτε ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ. Εἰς τὴν χώραν αὐτὴν τὸ πνεῦμα, δυστυχῶς, εἶναι ἐμπορεύσιμον. Δὲν ὑπάρχουν ἀνώτατα ἐκπαιδευτικὰ ἱδρύματα ἐν τῇ ἀλλοδαπῇ ποὺ νὰ μὴ ἔχουν καὶ ἀπὸ ἕνα Ἕλληνα ἐπιστήμονα. Πῶς εἶναι, λοιπόν, δυνατὸν νὰ ἀπαγορευθῇ σήμερον ἡ ἔξοδος τῶν ἐπιστημόνων αὐτῶν εἰς τὸ ἐξωτερικόν; Οἱ πλεῖστοι ἐξ αὐτῶν εἶναι οἱ καλύτεροι πρεσβευταί μας.

§221Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Κανεὶς δὲν ἐμποδίζει τοὺς ἐπιστήμονας νὰ ἐκπαιδευθοῦν εἰς τὴν ἀλλοδαπήν.

§222Δ. ΚΩΣΤΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, δὲν πρέπει νὰ παρεμβάλλωνται ἐμπόδια εἰς τὸ ἄριστον αὐτὸ ἐπιστημονικὸν ὑλικόν. Ἡ τροπολογία, ὡς εἶναι διατυπωμένη, παρεμποδίζει τὴν ἐκπαίδευσιν τῶν ἰατρῶν. Κύριοι συνάδελφοι, ἔχω ὑπ’ ὄψει μου ὑπόμνημα ἀποφοίτων τῆς ἰατρικῆς, οἱ ὁποῖοι παραπονοῦνται διὰ τὰ ληφθησόμενα μέτρα. Ὅταν μεταμεσονυκτίως ἔρχεται τροπολογία, ἡ ὁποία ρυθμίζει τόσον σοβαροὺς θεσμούς, ἐπιστράτευσιν ἐπιστημονικοῦ προσωπικοῦ... (φωναὶ — θόρυβος).

§223Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Ποῦ ἔγκειται ἡ μὴ σοβαρότης; Θὰ πρέπει νὰ μᾶς ἀποδείξητε ποῦ ἔγκειται ἡ μὴ σοβαρότης.

§224Δ. ΚΩΣΤΗΣ. Ὅταν μεταμεσονυκτίως ἔρχεται τροπολογία, ἡ ὁποία ρυθμίζει τόσον σοβαροὺς θεσμούς, ἐπιστράτευσιν ἐπιστημονικοῦ προσωπικοῦ κλπ. (Θόρυβος — κωδωνοκρουσίαι).

§225Γ. ΠΛΑΤΗΣ. Κύριε συνάδελφε, εἴπατε, ὅτι εἰσήχθη πρὸς ψήφισιν τροπολογία κατὰ τὰς μεσονυκτίους ὥρας. Ἡ τροπολογία αὐτὴ κατετέθη τὴν Δευτέραν, συνεζητήθη τὴν Τρίτην, ἤδη συζητεῖται ἐπὶ 6ωρον καὶ τώρα μᾶς λέγετε, ὅτι ἔρχεται πρὸς ψήφισιν τὰς μεταμεσονυκτίους ὥρας;

§226Δ. ΚΩΣΤΗΣ. Θὰ ἠδύνατο ὁ κ. ὑφυπουργός, νὰ ἔχῃ, ἔπειτα ἀπὸ θητείαν 4 ἐτῶν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον, διαπιστώσει ὅλας τὰς ἀνάγκας καὶ ἐφ’ ὅσον εἶχεν υἱοθετήσει τὴν τροπολογίαν, νὰ τὴν ἐνσωματώσῃ εἰς τὸ νομοσχέδιον. Συζητοῦμεν ἐπὶ 5ωρον τὸ ἴδιον θέμα. Καὶ διερωτῶμαι, διατὶ ἐπὶ 4 καὶ πλέον ἔτη δὲν διεπίστωσε τὴν ἀνάγκην αὐτὴν ὁ κ. ὑπουργὸς καὶ δὲν ἐνσωμάτωσε τὴν τροπολογίαν εἰς τὸ νομοσχέδιον; Ἐπίσης, θὰ ἤθελον νὰ μᾶς πληροφορήσῃ ὁ κ. ὑφυπουργός, ἐὰν οἱ μέλλοντες νὰ τοποθετηθοῦν εἰς ὀρεινὰς περιοχὰς θὰ τυγχάνουν ὅλων τῶν ἀπολαυῶν, τὰς ὁποίας λαμβάνουν οἱ ἰατροὶ τῶν ἀγροτικῶν ἰατρείων.

§227Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Μάλιστα, θὰ λαμβάνουν καὶ αὐτοὶ ὅ,τι λαμβάνουν καὶ οἱ ἄλλοι.

§228Δ. ΚΩΣΤΗΣ. Ἐπίσης, θὰ ἤθελα νὰ πληροφορηθῶ, ἐὰν δὲν θὰ δύνανται νὰ ἀσκήσουν τὸ ἐπάγγελμά των εἰς τὰς Ἀθήνας.

§229Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Μάλιστα. Δὲν θὰ δύνανται νὰ καταλάβουν οἱανδήποτε ἰατρικὴν θέσιν καὶ νὰ τύχουν ἀδείας ἀσκήσεως τοῦ ἰατρικοῦ ἐπαγγέλματος.

§230Δ. ΚΩΣΤΗΣ. Ὥστε ἐφεξῆς οἱ ἰατροὶ δὲν θὰ δύνανται νὰ ἀσκήσουν τὸ ἐπάγγελμά των εἰς Ἀθήνας καὶ Πειραιᾶ, ἐὰν προηγουμένως δὲν θὰ ἀσκήσουν τοῦτο εἰς τὴν ἐπαρχίαν. Κύριοι βουλευταί, εἶναι ὡρισμένα πράγματα, τὰ ὁποῖα ἀντὶ νὰ τὰ κατευθύνωμεν μᾶς κατευθύνουν. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ ἱκανότης εἶναι ἐκείνη, ἡ ὁποία ὠθεῖ ἕκαστον νὰ βρῇ τὸν τόπον, ὅπου θὰ ἀσκήσῃ τὸ ἐπάγγελμά του. Οἱ καταγόμενοι ἐκ τῆς περιοχῆς Ἀθηνῶν, ἐὰν δὲν εἶναι ἱκανοὶ ἰατροὶ θὰ φυτοζωοῦν, καὶ οἱ ἐκ τῆς ἐπαρχίας ἱκανοὶ θὰ ἔλθουν εἰς τὰς Ἀθήνας. Ἀπόδειξις εἶναι, ὅτι πλεῖστοι διακεκριμένοι ἐπιστήμονες καὶ καθηγηταὶ Πανεπιστημίων προέρχονται ἐξ ἐπαρχιῶν. Ἐπιθυμῶ νὰ τονίσω, ὅτι ἡ καθιέρωσις τοῦ θεσμοῦ αὐτοῦ εἶναι μεγάλης σημασίας καὶ θὰ πρέπει νὰ μελετηθῇ ἐμπεριστατωμένως ἀπὸ τὸν κ. ὑπουργόν. Ἡμεῖς δὲν εἴμεθα ἀντίθετοι εἰς τὴν προσπάθειαν ἐπανδρώσεως τῆς ὑπαίθρου διὰ ἰατρῶν.

§231Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Κύριε συνάδελφε, ὅταν καθημερινῶς μᾶς ἐγκαλῆτε, ὅτι δὲν πλαισιώνομεν τὰ νοσοκομεῖα τῆς ὑπαίθρου μὲ τὸ ἀπαραίτητον ἐπιστημονικὸν προσωπικόν, τὶ τρόπον θέλετε νὰ εὕρωμεν διὰ νὰ ἐπιτύχωμεν αὐτό;

§232Δ. ΚΩΣΤΗΣ. Ἡμεῖς, κ. Ὑπουργέ, δὲν εἴμεθα ὑπεύθυνοι δι’ αὐτὸν τὸν σκοπόν, ἡμεῖς τονίζομεν, ὅτι οἱ ἰατροὶ πρέπει νὰ ἐξέρχωνται ἀρτιώτεροι ἀπὸ τὰ Πανεπιστήμια καὶ ἀπὸ τὰ νοσοκομεῖα. Εἰς ὑμᾶς ἐναπόκειται νὰ ἀναλάβητε τὰς εὐθύνας διὰ τὸν τρόπον, κατὰ τὸν ὁποῖον θὰ δυνηθῆτε νὰ ἐπανδρώσητε τὴν ὕπαιθρον μὲ τὸ ἀπαραίτητον ἰατρικὸν προσωπικόν.

§233ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ὑπεβλήθη ὑπὸ τοῦ κεκανονισμένου ἀριθμοῦ βουλευτῶν ἔνστασις ἐλλείψεως ἀπαρτίας. Διαπιστώνων, ὅτι πράγματι τὸ Σῶμα δὲν εὑρίσκεται ἐν ἀπαρτίᾳ, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ λύσω τὴν συνεδρίασιν. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ σήμερον καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ. μὲ θέμα Ἡμερησίας Διατάξεως νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 0.30′ π.μ.)