1960.05.10

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 91η

Τρίτη, 10 Μαΐου 1960

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 6.50′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Κ. Μακρῆς, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Κ. ΜΑΚΡΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Γκίλλας, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§4Α. ΓΚΙΛΛΑΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ κ. Κ. Καλλίας (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης), καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τοῦ Ποινικοῦ Κώδικος, τοῦ Κώδικος Ποινικῆς Δικονομίας καὶ ἄλλων τινῶν ποινικῶν διατάξεων». Οἱ κ.κ. Σ. Γκίκας (Ὑπουργὸς Συγκοινωνιῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων) καὶ Κ. Τσάτσος (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως), καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῶν ὑπ’ ἀριθ. 955)58 καὶ 79)1959 πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου «περὶ ἀνεγέρσεως τουριστικοῦ ξενοδοχείου ἐν Θεσ)νίκῃ». Ἡ ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐγκρίσεως τῶν κατὰ τὰ οἰκονομικὰ ἔτη 1954–55, 1955–56, 1957 καὶ 1958 πραγματοποιηθεισῶν δαπανῶν ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν καὶ ἐγγραφῆς τῶν, διὰ τὴν πληρωμὴν αὐτῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων εἰς τὸν εἰδικὸν προϋπολογισμὸν τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Χ. Πιπιλῆς, Α. Μίχας, Ν. Ρηγόπουλος, Μ. Κοτσώνης καὶ Π. Λιαροῦτσος, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διατάξεων ἀφορωσῶν τοὺς ἐφέδρους ἀξιωματικούς, πολεμιστάς, ἀγωνιστὰς Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως καὶ ἀναπήρους καὶ θύματα πολέμου». Ὁ βουλευτὴς κ. Π. Γυιόκας, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διαρρυθμίσεως καὶ τροποποιήσεως κλάσεών τινων τοῦ Τελωνειακοῦ Δασμολογίου Εἰσαγωγῆς». Ὁ βουλευτὴς κ. Θ. Δούκας, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ὀργανώσεως τοῦ Ἀντιφυματικοῦ Ἀγῶνος». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Παπαευθυμίου, Γ. Κακαγιάννης καὶ Σ. Εὐστρατιάδης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ὀργανώσεως τοῦ Ἀντιφυματικοῦ Ἀγῶνος». Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Γονέων Μαθητῶν Ἄνω Καλαμακίου, αἰτουμένης ἔγκρισιν πιστώσεως δι’ ἀνέγερσιν κτιρίου ἐπὶ ὑπάρχοντος οἰκοπέδου διὰ τὴν στέγασιν τοῦ Δημοτικοῦ Σχολείου τοῦ ἐν λόγῳ προαστίου. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν ἐνοικιοστασιακῶν μισθωτῶν τῶν κατεδαφισθησομένων προσεχῶς ἀκινήτων, πρὸς διεύρυνσιν τῆς ὁδοῦ Ἀχαρνῶν, αἰτουμένων ἀποζημίωσιν. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Η. Ἠλιοῦ καὶ Π. Γλιγλῆς, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν Πηνελόπης Ἀραμίδη, Ἕλλης Πρωτογερέλλη κ.ἄ., συγγενῶν πολιτικῶν κρατουμένων καὶ ἐξορίστων ἐκ Λέσβου, αἰτουμένων ἀπόλυσιν τῶν προσφιλῶν των προσώπων καὶ τὴν χορήγησιν γενικῆς πολιτικῆς ἀμνηστίας. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Η. Ἠλιοῦ καὶ Π. Γλιγλῆς, καταθέτουν ἀναφορὰν κατοίκων Μυτιλήνης, αἰτουμένων ἀπόλυσιν τοῦ συμπατριώτου των πολιτικοῦ ἐξορίστου Εὐστρατίου Ἀσωματιανοῦ, καθὼς καὶ τὴν κατάργησιν τῶν στρατοπέδων συγκεντρώσεως καὶ τὴν χορήγησιν γενικῆς πολιτικῆς ἀμνηστίας. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ε. Μπενᾶ, Ι. Παπαδημητρίου, Δ. Καρακουλουξῆς καὶ Α. Μπριλλάκης, καταθέτουν ἀναφορὰν Δημοτικοῦ Συμβουλίου Κερατσινίου, διὰ τῆς ὁποίας ζητεῖ, ἐξ ὀνόματος τῶν πληττομένων κατοίκων τῆς περιφερείας του, ὅπως ἀποσυρθῇ τὸ νομοσχέδιον «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ τῶν σχεδίων τῶν πόλεων κειμένων διατάξεων κλπ.». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Η. Ἠλιοῦ καὶ Π. Γλιγλῆς, καταθέτουν ἀναφορὰν κατοίκων Γέρας–Μυτιλήνης, αἰτουμένων ἀπόλυσιν τοῦ συμπατριώτου των πολιτικοῦ ἐξορίστου Γεωργίου Πετρᾶ, καθὼς καὶ τὴν κατάργησιν τῶν στρατοπέδων συγκεντρώσεως καὶ τὴν χορήγησιν γενικῆς πολιτικῆς ἀμνηστίας. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Η. Ἠλιοῦ καὶ Π. Γλιγλῆς, καταθέτουν ἀναφορὰν κατοίκων Χιάλικα–Μυτιλήνης, αἰτουμένων ἀπόλυσιν τοῦ συμπατριώτου των πολιτικοῦ ἐξορίστου Χρήστου Φράγγου, καθὼς καὶ τὴν κατάργησιν τῶν στρατοπέδων συγκεντρώσεως καὶ τὴν χορήγησιν γενικῆς πολιτικῆς ἀμνηστίας. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Αὐγερόπουλος, Β. Μπρακατσούλας, Σ. Καρασάββας, Β. Ἐφραιμίδης καὶ Α. Μπριλλάκης, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν Μαριάνθης Φωκιανοῦ, Γεωργίου Μαυριᾶ καὶ Κωνσταντίνας Γραμμένου, συγγενῶν στρατιωτῶν ὑπηρετούνων εἰς τὸ ἐν Ἐρατύρᾳ τῆς Κοζάνης 619 Τάγμα, διαμαρτυρομένων διὰ καταθλιπτικὴν καὶ ἀφόρητον μεταχείρισιν αὐτῶν ὑπὸ τοῦ διοικητοῦ καὶ τῶν στελεχῶν τῆς ἐν λόγῳ στρατιωτικῆς μονάδος. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Η. Ἠλιοῦ καὶ Π. Γλιγλῆς, καταθέτουν ἀναφορὰν κατοίκων Χιάλικα–Μυτιλήνης, αἰτουμένων ἀποφυλάκισιν τοῦ εἰς τὰς φυλακὰς Γυάρου πολιτικοῦ κρατουμένου Συμεῶνος Ἀδαμίδη, συμπατριώτου των, καθὼς καὶ ὅλων τῶν πολιτικῶν κρατουμένων καὶ τὴν χορήγησιν γενικῆς πολιτικῆς ἀμνηστίας.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Συμφώνως πρὸς τὸ ἄρθρον 48 τοῦ Κανονισμοῦ, ἐζητήθη, ὅπως συζητηθοῦν αἱ ὑπ’ ἀριθ. 22, 23 καὶ 24 ἐρωτήσεις, σχετικῶς μὲ τὴν κακοποίησιν πολιτῶν ὑπὸ ἀστυνομικῶν ὀργάνων κλπ. Ὁ κ. Γ. Βαλοῦρδος ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ 5λεπτον, νὰ ἀναπτύξῃ τὴν ἐρώτησιν.

§6Γ. ΒΑΛΟΥΡΔΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι δὲν θὰ πρέπει νὰ τηρηθῇ τὸ 5λεπτον διὰ τὴν ἐρώτησιν αὐτήν.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ Κανονισμὸς ὁρίζει 5λεπτον.

§8Γ. ΒΑΛΟΥΡΔΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὡς βουλευτὴς Ἀθηνῶν, μοῦ ἐδόθη ἀφορμὴ νὰ ἀσχοληθῶ μὲ κακοποιήσεις ὑπὸ ἀστυνομικῶν ὀργάνων καὶ εἰς πολλὰς περιπτώσεις νὰ παρέμβω μάλιστα, διὰ νὰ σταματήσουν αἱ κακοποιήσεις καὶ ἡ ἀπόλυσις τῶν συλληφθέντων. Ἔκαμα ἔντονα διαβήματα κατ’ ἐπανάληψιν εἰς τὰ ἁρμόδια Ἀστυνομικὰ Τμήματα καὶ εἰς τὸν κ. ὑφυπουργὸν Ἐσωτερικῶν καὶ τὴν Βουλήν, ἀλλὰ ἢ δὲν μοῦ ἐδίδετο ἀπάντησις ἤ, ἂν ἐδίδετο, ἐχαρακτηρίζοντο τὰ ὑπ’ ἐμοῦ καταγγελλόμενα ὡς ἀνυπόστατα, ἀκόμη καὶ εἰς περιπτώσεις ποῦ ἤμην αὐτόπτης μάρτυς. Ἦλθον, ὅμως, διάφοροι καταδικαστικαὶ ἀποφάσεις εἰς βάρος ἀστυνομικῶν ὀργάνων διὰ βιαιοπραγίας κατὰ πολιτῶν, διὰ νὰ ἀποδειχθῇ οὕτω, ὅτι ἔχομεν καταδικαστικὰς ἀποφάσεις κατὰ ἀστυνομικῶν ὀργάνων πλείστας. Ἔχομεν τὴν καταδίκην ἀστυνομικοῦ ὀργάνου, διὰ κακοποίησιν τοῦ Ἀντιπροέδρου τοῦ Ἐργατικοῦ Κέντρου Λαυρίου. Ἔχομεν καταδικαστικὴν ἀπόφασιν τοῦ διοικητοῦ Παραρτήματος Ἀσφαλείας Ζωγράφου Καραθανάση, καταδικασθέντος δὶς διὰ κακοποίησιν πολιτῶν καὶ ἄλλας καταδικαστικὰς ἀποφάσεις εἰς βάρος ἀστυνομικῶν ὀργάνων τοῦ Περιστερίου Ρόζου καὶ Καράγιαννη τοῦ Καλαμπόκα τοῦ Τμήματος Ἀσφαλείας Σφαγείων.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Βαλοῦρδο, βλέπω, ὅτι τὸ χειρόγραφον, ἔχει πολλὰς σελίδας, ἀλλὰ πρέπει νὰ ἔχετε ὑπ’ ὄψιν σας, ὅτι μόνον ἐπὶ 5λεπτον θὰ ἀναπτύξητε τὴν ἐρώτησιν.

§10Γ. ΒΑΛΟΥΡΔΟΣ. Καὶ πέραν αὐτῶν, ἔχομεν τὴν καταδικαστικὴν ἀπόφασιν, εἰς βάρος 2 Ὑπομοιράρχων τοῦ Χαλανδρίου διὰ κακοποίησιν πολίτου, ὁ ὁποῖος ἠρνήθη κλοπήν, τὴν ὁποίαν ἀπεδείχθη, ὅτι διέπραξεν ἄλλος. Ἡ τακτικὴ τοῦ ὑφυπουργοῦ τῆς Δημοσίας Ἀσφαλείας καὶ ἐν τῇ ἀρνήσει του νὰ μᾶς δεχθῇ εἰς ἀκρόασιν, μὲ ὑπεχρέωσαν, ὅπως μὲ τὸν Ἀρχηγόν μου κ. Τσιριμῶκον, κάμωμεν πλέον διάβημα εἰς τὸν ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν κ. Μακρῆν καὶ διὰ τὰ γενόμενα ἐσχάτως εἰς Καισαριανὴν καὶ τινα ἄλλα. Καίτοι, ὅμως, παρῆλθον 40 ἡμέραι, οὐδεμίαν ἀπάντησιν ἐλάβομεν. Συνέβησαν ἐν τῷ μεταξὺ καὶ τὰ γεγονότα τῆς Πρωτομαγιᾶς, κατὰ τὰ ὁποῖα ἐτραυματίσθη ὁ Πρόεδρος τῶν Ἑλλήνων ἠθοποιῶν κ. Μεσολογγίτης καὶ μάλιστα ἐνώπιον τοῦ ἀστυνομικοῦ διευθυντοῦ κ. Ρακιντζῆ. Ὁ κ. Μεσολογγίτης εἶναι γνωστὸς εἰς ὅλους, καὶ εἰς τὸν κ. Ρακιντζῆν καὶ εἰς τὸν κ. ὑφυπουργὸν τῆς Ἀσφαλείας, μετὰ τοῦ ὁποίου ὑπῆρξε συμφοιτητὴς καὶ ἀρκετὰ γνώριμος. Διὰ τὴν ἑορτὴν τῆς Πρωτομαγιᾶς, εἶχε ληφθῆ ἀπόφασις τοῦ Ἐργατικοῦ Κέντρου Ἀθηνῶν, ὅπως, κατὰ τὴν συγκέντρωσιν ἔχουν πλακὰτ μὲ ὡρισμένα συνθήματα, ὅπως «Δημοκρατία», «Ὕφεσις» κλπ. Ἡ διαδρομὴ τῆς συγκεντρώσεως, ἐγένετο μὲ πλάνο τῆς Ἀστυνομίας. Εἰς τὸ θέατρον «Κεντρικὸν», ὅπου ἐγένετο ἡ συγκέντρωσις, ὡμίλησαν τὰ ἡγετικὰ στελέχη τοῦ Ἐργατικοῦ Κέντρου κ.κ. Χατζηβασιλείου, Ράπτης, Μακρῆς καὶ Παπαδᾶτος. Μετὰ τὰς ὁμιλίας, ἡ συγκέντρωσις διελύθη καὶ ὁ κ. Μεσολογγίτης εὑρίσκετο μεταξὺ Σταδίου καὶ Ὁμήρου, κατευθυνόμενος εἰς τὰ αὐτοκίνητα τῆς Ν. Σμύρνης, ὁπότε ἔμπροσθεν τοῦ κινηματογράφου «Ἕσπερος» τὸν ἐπληροφόρησαν, ὅτι οἱ ἐργάται κτυποῦνται. Ἐστράφη ὁ κ. Μεσολογγίτης καὶ εὑρέθη ἀντιμέτωπος τοῦ κ. Ρακιντζῆ, ὁπότε τοῦ ἐπετέθησαν ἀστυνομικὰ ὄργανα ἐν στολῇ καὶ μὲ πολιτικὴν περιβολὴν καὶ ἐδημιουργήθη ἐπεισόδιον. Εἰς τὰς διαμαρτυρίας του διὰ τὸν ξυλοδαρμὸν αὐτόν, ὁ κ. Ρακιντζῆς οὐδεμίαν προσοχὴν ἔδωσεν. Εἰς τὸ ἐπεισόδιον αὐτὸ παρίστατο καὶ ὁ Σύμβουλος τοῦ Συνδέσμου τῶν Ἑλλήνων Ἠθοποιῶν Φοῖβος Ταξιάρχης, ὁ ὁποῖος ἐχαστουκίσθη ἀπὸ ἀστυνομικὸν ὄργανον, διότι τοὺς εἶπεν, ὅτι ὁ δερόμενος ἦτο Πρόεδρος τῶν Ἑλλήνων ἠθοποιῶν. Ὁ κ. Μεσολογγίτης ἐτραυματίσθη εἰς πολλὰ μέρη τοῦ σώματος, συνεπείᾳ δὲ τῶν τραυμάτων ἐξακολουθεῖ νὰ παραμένῃ κλινήρης. Τώρα, πῶς συνέβη ὅλο τὸ μένος τῶν ἀστυνομικῶν νὰ στραφῇ κατὰ προτίμησιν ἐναντίον τοῦ κ. Μεσολογγίτου, γνωστοῦ εἰς πάντας τοὺς Ἀθηναίους καὶ εἰς τὸν παριστάμενον κατὰ τὸν ξυλοδαρμόν του Διευθυντὴν τῆς Ἀστυνομίας κ. Ρακιντζῆν;

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τελειώνετε, κ. Βαλοῦρδο, παρῆλθε τὸ 5λεπτον.

§12Γ. ΒΑΛΟΥΡΔΟΣ. Ἐρωτῶ τὸν κ. ὑφυπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, ποῖα διοικητικὰ μέτρα ἔλαβε διὰ νὰ μὴ κακοποιοῦνται οἱ πολῖται ὑπὸ ἀστυνομικῶν ὀργάνων καὶ ποίας κυρώσεις ἔλαβεν ἐναντίον τῶν ἀστυνομικῶν ὀργάνων αὐτῶν, διὰ τοὺς ὁποίους ἡ βιαιοπραγία κατὰ πολιτῶν εἶναι ἀναμφισβήτητος, κατόπιν τῶν εἰς βάρος των ἐκδοθεισῶν καταδικαστικῶν ἀποφάσεων;

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς, ἔχει τὸν λόγον.

§14Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ ἑορτασμὸς τῆς ἐργατικῆς πρωτομαγιᾶς, ἀποτελεῖ θεσμὸν παγκοσμίου ἐκτάσεως, παρ’ ἡμῖν δὲ ἔχει εἰσαχθῆ καὶ ἑορτάζεται ἀπὸ πολλῶν 10ετιῶν. Κατὰ τὴν ἡμέραν ἐκείνην δίδεται ἡ εὐκαιρία εἰς τοὺς ἐργαζομένους μὲ νόμιμα μέσα νὰ προβάλλουν τὰ αἰτήματά των καὶ νὰ ἀξιώνουν τὴν ἐπίλυσίν των. Ὅλαι αἱ μέχρι σήμερον Ἑλληνικαὶ Κυβερνήσεις ἐσεβάσθησαν τὸν θεσμὸν αὐτόν, διότι τιμοῦν τὴν ἐργατικὴν τάξιν καὶ ἀναγνωρίζουν, ὅτι καὶ ἡ τάξις αὐτὴ ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ προβάλῃ τὰ αἰτήματά της καὶ νὰ συντελέσῃ εἰς τὴν πολιτικὴν καὶ κοινωνικὴν διαμόρφωσιν τῶν ἑλληνικῶν πραγμάτων. Κατὰ συνέπειαν, ἀποτελεῖ βαρύτατον σφάλμα δι’ οἱανδήποτε Κυβέρνησιν, ἐὰν θελήσῃ νὰ παρεμποδίσῃ τὸν ἑορτασμὸν τῆς ἐργατικῆς πρωτομαγιᾶς καὶ πρὸ πάντων, ἐὰν θελήσῃ νὰ λάβῃ βίαια μέτρα κατὰ τῶν ἐργαζομένων. Κατὰ τὴν ἡμέραν αὐτήν, ἡ Κυβέρνησις θὰ πρέπει νὰ εἶναι ἀνεκτικὴ ἔναντι τῶν ἐργαζομένων. Ὁ τραυματισμὸς τοῦ Προέδρου τοῦ Σωματείου Ἑλλήνων Ἠθοποιῶν, ἐὰν δὲν ἀποτελῆ ἐσκεμμένην ἐναντίον του ἐπίθεσιν, ἀποτελεῖ βαρύτατον σφάλμα ἐκείνων ποὺ ἐπετέθησαν ἐναντίον του καὶ ἐκείνων πού, ἐνῷ ἠδύναντο, δὲν προέλαβον τὴν ἐπίθεσιν. Ἡ Κυβέρνησις ἔχει ὑποχρέωσιν νὰ ἐξετάσῃ τὸ ζήτημα καὶ νὰ ἐπιβάλῃ αὐστηρὰς κυρώσεις κατὰ τῶν παρανομησάντων. Δὲν δύναμαι νὰ παραδεχθῶ, κ. Πρόεδρε, ὅτι ὁ κ. Μεσολογγίτης εἶναι μὴ νομιμόφρων, ὅτι εἶναι ταραξίας. Δὲν δύναμαι νὰ παραδεχθῶ, ὅτι ἡ πλέον νομιμόφρων τάξις τῶν Ἑλλήνων ἠθοποιῶν, ἀναδεικνύει εἰς τὸ ὕπατον ἀξίωμα τοῦ Σωματείου της ἄνθρωπον ταραξίαν, συνάδελφον μὴ νομιμόφρονα. Ὁ κ. Μεσολογγίτης, τιμίως εἰς ὅλην του τὴν ζωὴν ἀγωνίζεται διὰ τὴν προαγωγὴν τῶν συνδικαλιστικῶν πραγμάτων εἰς τὴν τάξιν του. Συνεπῶς, ἡ ἐναντίον του ἐπίθεσις ἀποτελεῖ τεράστιον σφάλμα, διὰ τὸ ὁποῖον οἱ διαπράξαντες τοῦτο, θὰ πρέπει νὰ τιμωρηθοῦν. Πιστεύω, κ. Πρόεδρε, ὅτι πάντες θὰ συμφωνοῦν μαζί μου, ὅτι ἡ χώρα μας εἶναι ἀνάγκη νὰ παραμείνῃ ὑπόδειγμα Δημοκρατίας. Ἂς ἀφήσωμεν τοὺς ἐργαζομένους νὰ ἐκδηλώνουν τὰ αἰσθήματά των κατὰ τὴν ἡμέραν ἐκείνην καὶ νὰ προβάλλουν τὰ αἰτήματά των, εἰς δὲ τὰ τυχὸν ριπτόμενα ἀνατρεπτικὰ συνθήματα, ἂς ἀπαντᾷ ἡ Κυβέρνησις μὲ μέτρα προνοίας καὶ κοινωνικῆς δικαιοσύνης καὶ ὄχι διὰ βιαιοπραγιῶν, ὡς συνέβη κατὰ τὴν ἐφετεινὴν πρωτομαγιάν. Εἶναι ἀνάγκη, κ. Πρόεδρε, νὰ μὴ στρέφωμεν τὰ ἀστυνομικὰ ὄργανα κατὰ τῆς ἐργατικῆς τάξεως. Τοὺς ἀνατροπεῖς, μόνον μὲ τὰ μέτρα προνοίας καὶ κοινωνικῆς δικαιοσύνης θὰ ἀνατρέψωμεν.

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μ. Κύρκος, ἔχει τὸν λόγον.

§16Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐτέλουν ὑπὸ τὴν ἐντύπωσιν ὅτι, μετὰ τὴν συζήτησιν, ἡ ὁποία ἐγένετο τὴν παρελθοῦσαν Τετάρτην, ἐξ ἀφορμῆς τῆς προτάσεως τῆς ὑποβληθείσης παρὰ 10 συναδέλφων, μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ ὁ ὑποφαινόμενος, ἐτέλουν ὑπὸ τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι εἶχε διευκρινισθῆ, ὅτι ἡ Κυβέρνησις εἶχε ἀποδεχθῆ νὰ γίνῃ σήμερον συζήτησις περὶ τῶν θεμάτων, τὰ ὁποῖα ἐξετίθεντο εἰς τὴν ἐπιστολήν μας, δηλαδὴ περὶ τοῦ θέματος τῆς Δημοκρατίας καί, ἀκόμη, ὅτι ἡ διαφορὰ ἀπόψεων ὑπῆρξεν ἁπλῶς καὶ μόνον εἰς τὸ ὅτι, κατὰ τὴν γνώμην τῆς πτέρυγος τῆς πλειοψηφίας καὶ τῆς Κυβερνήσεως, νομοτύπως δὲν θὰ ἤρχετο τὸ ζήτημα πρὸς συζήτησιν, βάσει τῆς τελευταίας παραγράφου τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Κανονισμοῦ, ἀλλὰ νομοτύπως θὰ ἤρχετο πρὸς συζήτησιν, βάσει τοῦ ἄρθρου 48 τοῦ Κανονισμοῦ. Ἐπομένως, ἡ ὑπὸ τύπον ἐρωτήσεως συζήτησις θὰ ἐγίνετο ἁπλῶς καὶ μόνον, ἵνα οἱ τύποι τηρηθοῦν, συζητηθῆ δὲ πράγματι ἐν τῇ οὐσίᾳ, τὸ μέγα θέμα, τὸ ὁποῖον ἀπασχολεῖ τὸν Ἑλληνικὸν λαόν. Ἤδη, ὑμεῖς, ἀπὸ τῆς πρώτης στιγμῆς, εἴπατε, ὅτι ἡ συζήτησις θὰ γίνῃ καὶ τύποις καὶ οὐσίᾳ, κατὰ τὸ ἄρθρον 48, ὑπὸ τὴν μορφὴν τῆς ἐρωτήσεως.

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Καὶ τὴν ἑσπέραν ἐκείνην, κατὰ τὴν ὁποίαν ἐγένετο ἡ μακρὰ συζήτησις, ἐδήλωσα, ὅτι ἤδη ἀπὸ τῆς μεσημβρίας εἶχον παραπέμψει τὸ θέμα εἰς τὰς ἐρωτήσεις. Συνεπῶς, τὸ θέμα ἦτο γνωστὸν ἀπὸ τότε εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι εἶχε παραπεμφθῆ, εἰς τὸ τμῆμα τῶν ἐρωτήσεων. Κατ’ ἀκολουθίαν, τὸ Προεδρεῖον, ἀπὸ τῆς πλευρᾶς αὐτῆς, ἔπραξε τὸ καθῆκόν του.

§18Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Δὲν ἐμέμφθην ὑμῶν. Εἶναι ἀκριβὲς αὐτὸ τὸ ὁποῖον εἴπατε, ἀλλ’ αὐτὸ ὑπάγεται εἰς τὴν μεσημβρίαν τῆς Τετάρτης. Αὐτό, τὸ ὁποῖον ἐπεκαλέσθην ἐγώ, ἀνάγεται εἰς τὴν ἑσπέραν τῆς Τετάρτης, ὅταν εἶχεν ἀρχίσει ἡ συζήτησις, περὶ τοῦ παραδεκτοῦ ἢ μὴ παραδεκτοῦ τῆς προτάσεως, τὴν ὁποίαν ἡμεῖς εἴχομεν ὑποβάλει. Ἐγὼ δὲν ἐπιμένω ἐπὶ τῆς ἀπόψεως, ὅτι ὀρθὴ εἶναι ἡ ἰδική μου ἀντίληψις, ὅτι εἶχε γίνει δηλαδὴ ἀποδεκτόν, ὅτι θὰ συνεζητεῖτο ἐν τῇ οὐσίᾳ τὸ θέμα τῆς Δημοκρατίας καὶ ὅτι δὲν εἶναι ὀρθὴ ἡ ἰδική σας, ὅτι τοιοῦτόν τι δὲν εἶχεν ἀποφασισθῆ, ἁπλῶς εἶχεν ἀποφασισθῆ νὰ ἔλθῃ τὸ θέμα ὑπὸ τὴν μορφὴν τῆς ἐρωτήσεως καὶ ἕκαστος τῶν ὁμιλητῶν νὰ μὴ δικαιοῦται νὰ ὁμιλῇ, εἰμὴ μόνον ἐπὶ 5 λεπτά. Ἐπειδὴ δὲν θέλω ἐγὼ νὰ παραβῶ καὶ εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτήν, ὅπως καὶ εἰς πᾶσαν ἄλλην περίπτωσιν, τὸν Κανονισμόν, δι’ αὐτὸ προβαίνω εἰς τὴν ἑξῆς δήλωσιν: Δὲν προτίθεμαι νὰ ὁμιλήσω ἐπὶ τῆς οὐσίας. Διότι δὲν εἶμαι διατεθειμένος τὸ μέγα θέμα τῆς Δημοκρατίας νὰ τὸ ἀναγάγω εἰς θέμα πενταλέπτου. Λέγω τοῦτο καὶ μόνον, ὅτι ἡ οὐσία αὐτοῦ ἀντικατοπτρίζεται εἰς τὰ ἀκόλουθα δύο περιστατικά: Ἐκεῖνο, τῆς Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία διὰ τοῦ κ. ὑφυπουργοῦ τῆς Ἀσφαλείας προβαίνει εἰς τὴν σύλληψιν σήμερον τὴν πρωΐαν, στελέχους τοῦ πλειοψηφοῦντος Κόμματος τῆς Ἀντιπολιτεύσεως καὶ μέλους τῆς Διοικούσης Ἐπιτροπῆς του, ὑποψηφίου βουλευτοῦ κατὰ τὰς τελευταίας ἐκλογάς....

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶσθε ἐκτὸς θέματος.

§20Μ. ΚΥΡΚΟΣ. ... καὶ προσωπικοῦ ἀντιπάλου τοῦ κ. ὑφυπουργοῦ Ἀσφαλείας, διότι εἰς τὴν ἰδίαν περιφέρειαν εἶχον θέσει ἀμφότεροι ὑποψηφιότητα.

§21ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπαναλαμβάνω, εἶσθε ἐκτὸς θέματος, κ. συνάδελφε.

§22Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Καὶ τῆς δικαιοσύνης, τακτικῆς καὶ λαϊκῆς, ἡ ὁποία πανηγυρικῶς ἀπήλλαξε τὸν Διευθυντὴν καὶ τὸν συντάκτην τῆς «Αὐγῆς», κατηγορηθέντος ἐπὶ συκοφαντικῇ δυσφημήσει ἀπὸ τὸν προϊστάμενον τῆς Ἀσφαλείας τοῦ Νομοῦ Σερρῶν. Αὐτὰ τὰ δύο περιστατικά, κ. Πρόεδρε, δίδουν ἀνάγλυφον τὴν εἰκόνα, ὑπὸ τὴν ὁποίαν τελεῖ σήμερον, ἀπὸ ἀπόψεως δημοκρατικῆς καὶ δημοκρατικῶν ἐλευθεριῶν, ἡ Ἑλλάς. Ἀπὸ τὴν μίαν πλευρὰν ἀποχαλίνωσις τῆς διοικήσεως, ἀπὸ τὴν ἄλλην πλευρὰν ἀγὼν συνεχὴς τῆς Δικαιοσύνης, εἴτε τῆς Δικαιοσύνης τῆς τακτικῆς, εἴτε τῆς Δικαιοσύνης τακτικῆς καὶ λαϊκῆς, ἀπὸ κοινοῦ λαμβανουσῶν ἀποφάσεις, νὰ περισταλῇ ἡ ἀποχαλίνωσις καὶ νὰ προστατευθοῦν αἱ ἐλευθερίαι τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ.

§23ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αὐτό, δὲν εἶναι θέμα συζητήσεως. Μὲ φέρετε εἰς δύσκολον θέσιν, κ. συνάδελφε. Παρακαλῶ, τελειώνετε.

§24Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Ἐὰν δὲν θέλῃ ἡ Κυβέρνησις νὰ ἔλθῃ τὸ θέμα τῆς Δημοκρατίας ἐνώπιον τῆς Βουλῆς καὶ νὰ συζητηθῇ ἀνέτως, ἂς τὸ ἀποφεύγῃ. Θὰ εὕρωμεν ἡμεῖς τὸν τρόπον τὸν νόμιμον νὰ τὸ φέρωμεν.

§25Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. Κύρκος, διὰ δευτέραν φοράν, ἀπόψε, ἀποπειρᾶται νὰ καπηλευθῇ τὴν ἔννοιαν τῆς Δημοκρατίας καὶ ἄγεται μέχρι τοῦ σημείου, νὰ προκαλῇ τὴν Κυβέρνησιν, ἐὰν τολμᾷ νὰ φέρῃ τὸ ὅλον θέμα τῆς Δημοκρατίας ἐνώπιον τοῦ Σώματος. Ἡ Κυβέρνησις, ἔχουσα τὴν συνείδησίν της ἤρεμον, οὔτε λόγον, οὔτε δικαιολογίαν ἔχει νὰ φέρῃ τὸ θέμα τοῦτο ἐνώπιον τοῦ Σώματος. Ἡ Ἀριστερά, ἡ ὁποία θὰ ἐνθυμῆται, ὅτι, ὅταν ἀπετόλμησε νὰ φέρῃ θέμα δημοκρατικῶν θεσμῶν ἐνώπιον τοῦ Σώματος, ἀνεζήτει ἱκετευτικῶς τρόπον τερματισμοῦ καὶ διαφυγῆς ἐκ τῆς συζητήσεως αὐτῆς, ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ καταθέσῃ ἐπερώτησιν καὶ νὰ φέρῃ πρὸς συζήτησιν, ἂν τὸ ἀποτολμᾷ, θέμα Δημοκρατίας. Δὲν εἶναι πάντως δυνατόν, ἐὰν δὲν ἀποτολμᾷ ἡ Ἀριστερὰ παρομοίαν συζήτησιν, νὰ ἔρχεται μὲ ὑπαινιγμοὺς καὶ λεονταρισμοὺς καταστρατηγήσεως τοῦ Κανονισμοῦ ἀπαραδέκτους, νὰ ὑποκρίνεται τὸν θεματοφύλακα τῶν δημοκρατικῶν θεσμῶν, τοὺς ὁποίους ἐμποδίζεται, δῆθεν, αὐτὴ νὰ προστατεύσῃ, ἐν ὀνόματι τοῦ Κανονισμοῦ, ὁ ὁποῖος ἐφαρμόζεται κατὰ τρόπον ἄψογον. Ἐὰν τὸ ἀποτολμᾶ, δὲν ἔχει παρὰ νὰ καταθέσῃ ἐπερώτησιν μὲ συγκεκριμένον περιεχόμενον καὶ νὰ φέρῃ τὸ θέμα ἐνώπιον τῆς Βουλῆς. Ὅλα τὰ ἄλλα ἀποτελοῦν, ἐπαναλαμβάνω, λεονταρισμοὺς ἀπαραδέκτους. Νομίζω, ὅτι τὸ θέμα τῆς δῆθεν προστασίας τῶν δημοκρατικῶν θεσμῶν ἔφθασεν ἤδη, τὸ ὅριον ἀνοχῆς τῆς νοημοσύνης μας, καθόσον πάντες οἱ παροικοῦντες τὴν χώραν αὐτὴν γνωρίζομεν, ὅτι ἡ τελευταία πτέρυξ, ἡ ὁποία ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ ὁμιλῇ περὶ δημοκρατικῶν θεσμῶν, εἶναι ἡ Ἄκρα Ἀριστερά.

§26ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, τὸν λόγον θὰ λάβῃ μόνον ὁ Ἀρχηγὸς τῆς Δημοκρατικῆς Ἑνώσεως καὶ μετὰ ταῦτα ὁ κ. Κύρκος, ἄλλοι δὲν εἶναι ἐγγεγραμμένοι. Εὑρισκόμεθα εἰς τὰς ἐρωτήσεις.

§27Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπιθυμῶ νὰ μὲ διαβεβαιώσῃ ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, ἐὰν καλῶς ἤκουσα αὐτὸν λέγοντα, ὅτι ἐπεχείρησα νὰ καπηλευθῶ τὸ θέμα τῆς Δημοκρατίας. Ἐλέχθη αὐτό;

§28Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Μάλιστα.

§29Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Πληροφορῶ τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, ὅτι ὀφείλει τοὐλάχιστον νὰ γνωρίζῃ τὴν ἱστορίαν τοῦ τόπου αὐτοῦ καὶ ἐὰν δὲν γνωρίζῃ τὴν παλαιοτέραν, ἔχει ὑποχρέωσιν νὰ γνωρίζῃ τοὐλάχιστον τὴν πρόσφατον καὶ τὴν νεωτάτην. Ἐὰν τὴν ἐγνώριζεν ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, δὲν θὰ εἶχεν ὑποπέσει, τοὐλάχιστον ἀπέναντί μου, εἰς τὸ βαρύτατον αὐτὸ παράπτωμα. Ἐὰν ὑπάρχῃ καπηλεία τῆς Δημοκρατίας, κ. Πρόεδρε, δὲν ὑπάρχει παρ’ ἐκείνοις, οἱ ὁποῖοι ἐπὶ 40 ἔτη ἠνάλωσαν τὴν ζωήν των εἰς τὴν ὑπηρεσίαν τῆς Δημοκρατίας, θυσιάσαντες πᾶν ὅ,τι διέθετον καὶ μὴ ὑπολογίσαντες οὔτε κἂν τὴν ζωήν των. Καπηλεία ὑπάρχει μόνον εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι συνηθίζουν νὰ ἐπικαλοῦνται τὴν Δημοκρατίαν ὁσάκις τοὺς συμφέρῃ, ἀκριβῶς ὅπως θὰ ἐπεκαλοῦντο καὶ τὸν φασισμόν, ὁσάκις θὰ τοὺς συνέφερεν, ἀκόμη δὲ καὶ τὸν Κομμουνισμόν. Δὲν ἠμπορεῖ εἰς τὴν Ἑλληνικὴν Βουλήν, ὑπουργὸς λεγομένης Δημοκρατικῆς Κυβερνήσεως, νὰ χρησιμοποιῇ παρομοίας ἐκφράσεις διὰ συνάδελφον, ἰσχυριζόμενος, ὅτι καπηλεύεται τὴν ἔννοιαν τῆς Δημοκρατίας. Καὶ ἦτο ἐπιβεβλημένον εἰς ὑμᾶς, κ. Πρόεδρε, νὰ καλέσητε τὸν ὑπουργὸν νὰ ἀνακαλέσῃ τὰς φράσεις, τὰς ὁποίας ἀπηύθυνεν. Ὅταν ἐκφραζώμεθα κατὰ τὸν τρόπον, κατὰ τὸν ὁποῖον ἐξεφράσθη ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, ἀναμφισβητήτως δὲν παρέχομεν τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι εὑρισκόμεθα εἰς Κοινοβούλιον, ἀλλὰ κἄπου ἀλλοῦ. Καὶ ἀποτελεῖ χρέος ἡμῶν, οἱ ὁποῖοι πιστεύομεν εἰς τὴν Δημοκρατίαν, νὰ τὴν περιφρουρήσωμεν ἀκόμη καὶ ἔναντι ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἀποκαλοῦνται ὑπουργοὶ Δημοκρατικῆς, τάχα, Κυβερνήσεως.

§30Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Ὅσα εἶπον, κύριε Πρόεδρε, πρὸ ὀλίγου, ἀφοροῦν τὸν βουλευτὴν κ. Κύρκον. Καὶ ἐπεβεβαίωσα εἰς τὴν ἐρώτησίν του, ὅσα εἶχον προηγουμένως ἀναφέρει. Ὁ κ. Κύρκος, τὸν ὁποῖον εἰδικῶς βαρύνει ἡ πρόθεσις αὐτή, ἡ κατωτάτης ποιότητος πρὸ τεσσάρων ἡμερῶν—προφανῶς ἐκπληρῶν διατεταγμένην ἐντολὴν—ἦλθε νὰ συκοφαντήσῃ τὴν χώραν αὐτὴν ὡς ἀντιδημοκρατικήν.

§31Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Διατεταγμένην ἐντολήν; (Θόρυβος–Κωδωνοκρουσίαι).

§32ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ, ἡσυχία, κ. συνάδελφοι.

§33Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Κύριε Πρόεδρε, ἦλθεν ὁ κ. Κύρκος πρὸ τεσσάρων ἡμερῶν εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν καὶ ἐνεφανίσθη καταλαμβανόμενος ἀπὸ ἱερὰν δημοκρατικὴν ἀγανάκτησιν διὰ γεγονότα, τὰ ὁποῖα συνέβησαν τὴν 1ην Μαΐου, διὰ γεγονότα, δηλαδή, τὰ ὁποῖα ὑπῆρξαν ἐκδηλώσεις ἐντὸς τῶν πλαισίων τῶν κλασσικῶν δημοκρατικῶν ἀρχῶν τοῦ συνδικαλισμοῦ. Ἐζητήθη μία ἄδεια συγκεντρώσεως, κατὰ τὴν ὁποίαν ἦτο δυνατὸν νὰ συγκεντρωθοῦν καὶ 200 χιλιάδες διαδηλωταί. Τοὺς ἐπετράπη νὰ συγκεντρωθοῦν εἰς τὸ Ἐργατικὸν Κέντρον καὶ κατόπιν νὰ μεταβοῦν ἐν σώματι εἰς τὸ θέατρον «Κεντρικόν», διὰ νὰ ἀκούσουν τοὺς ὁμιλητάς των καὶ νὰ ἔχουν οἱανδήποτε ἐπιθυμοῦν ἐκδήλωσιν. Καί, ἐνῷ αὐτὸ τοῦτο τὸ Ἐργατικὸν Κέντρον εἶχε δώσει ἐντολήν, μετὰ τὴν λῆξιν τῆς συγκεντρώσεως νὰ διαλυθοῦν ἡσύχως, διεχωρίσθη μία ὁμὰς 200, προφανῶς ἐγκαθέτων, οἱ ὁποῖοι ἀνέλαβον περαιτέρω νὰ ὀργανώσουν ὀχλοκρατικὰς ἐκδηλώσεις καὶ ἐπορεύθησαν πρὸς τὰ γραφεῖα τῆς ΕΔΑ, ἢ πρὸς τὰ γραφεῖα τῆς ἐφημερίδος τῆς ΕΔΑ, δὲν γνωρίζω. Κύριοι συνάδελφοι, ἤθελον νὰ ἐρωτήσω, ὅσους καταλαμβάνονται, δῆθεν, ἀπὸ ἱερὰν δημοκρατικὴν ἀγανάκτησιν, ποῖαι δημοκρατικαὶ ἀρχαὶ καταπίπτουν, ὅταν ἐπιτρέπεται ἡ ζητηθεῖσα συγκέντρωσις, ἐπιτρέπεται ἐν συνεχείᾳ ἡ ὁμαδικὴ πορεία πρὸς τὸ θέατρον «Κεντρικὸν» καὶ αἱ ἐντὸς αὐτοῦ ἐκδηλώσεις; Καὶ ἀποτελεῖ καταπάτησιν δημοκρατικῆς ἀρχῆς ἡ ἀξίωσις τῆς ἐννόμου τάξεως, ὅπως οἱ συγκεντρωθέντες ἀποφύγουν παρανόμους καὶ ὀχλοκρατικὰς ἐκδηλώσεις; Ὅταν μάλιστα, τὴν ὑπόδειξιν αὐτὴν ἔκαναν αὐτοὶ οὗτοι οἱ ὀργανωταὶ τῆς συγκεντρώσεως, ἤτοι ἡ Συνομοσπονδία καὶ τὸ Ἐργατικὸν Κέντρον, τὰ ὁποῖα καὶ ἀπεδοκίμασαν τὰς περαιτέρω παρανόμους ἐκδηλώσεις. Θὰ ἀνέμενον ἀπὸ ὡρισμένους ἐξ ὑμῶν ἀντὶ νὰ ὑποδύωνται, ὅτι καταλαμβάνονται ἀπὸ ἀγανάκτησιν, νὰ ὑποθάλπουν τὴν Ἀριστερὰν εἰς τὴν διαβρωτικὴν καὶ συκοφαντικήν της προσπάθειαν νὰ ἀνέλθῃ τοὐλάχιστον ἐπὶ τοῦ βήματος νὰ καταγγείλῃ τὰς γνωστὰς καὶ τετριμμένας μεθόδους τῆς Ἀριστερᾶς, ἡ ὁποία παρωθεῖ τοὺς ἀφελεῖς εἰς πρόκλησιν τῶν ὀργάνων, μὲ μόνον σκοπὸν νὰ προκληθῇ ἡ παρέμβασις τοῦ ὀργάνου καὶ νὰ ἐξελιχθῇ αὕτη εἰς ἐπεισόδιον, τὸ ὁποῖον νὰ ἐκμεταλλευθοῦν οἱ ἐκπρόσωποι τῆς Ἀριστερᾶς ἐντὸς τῆς αἰθούσης ταύτης ἢ ἀπὸ τῶν στηλῶν τῆς ἐφημερίδος των. Εἶναι τόσον γνωστὰ τὰ γεγονότα καὶ αἱ μέθοδοι, τὰς ὁποίας ἀκολουθοῦν, ὥστε δὲν ἐπιτρέπεται ν’ ἀπασχολούμεθα σοβαρῶς μὲ αὐτάς, χάριν ὄχι μόνον τοῦ γενικωτέρου συμφέροντος τῆς χώρας, ἀλλὰ καὶ πρὸς χάριν τῆς πολιτικῆς μας ἀξιοπρεπείας καὶ τῆς νοημοσύνης μας. Ὁ κ. Κύρκος ἦλθεν εἰς τὴν συνεδρίασιν τῆς Βουλῆς πρὸ 4 ἡμερῶν εἰς κατάστασιν ἔξαλλον. Ἔξαλλος ἦτο, διότι προπαρεσκευάζετο ἡ συγκέντρωσις τῆς 1ης Μαΐου διὰ τῶν ἐφημερίδων τῆς Ἀριστερᾶς καὶ ἡ ἀνταπόκρισις ἦτο ἀσήμαντος, ἤτοι 500 ἀνθρώπων, καὶ ἀντὶ νὰ ἀκολουθήσῃ τὴν συνήθη ὁδὸν καὶ νὰ καταθέσῃ ἐπερώτησιν καὶ νὰ καταλογίσῃ εἰς βάρος τῆς Κυβερνήσεως μίαν πρᾶξιν συγκεκριμένην, προετίμησε τὴν ἀνεύθυνον κατασυκοφάντησιν καὶ καθύβρισιν τῆς χώρας μας, κατ’ ἕνα τρόπον ἄθλιον. Ποῖον, ὅμως, ὑπῆρξε τὸ παράπονόν του; Ποῖον δημοκρατικὸν δικαίωμα ἐθίγη; Ὅτι δὲν ἐπετράπη εἰς τοὺς 500 αὐτοὺς ἀνθρώπους νὰ συγκροτήσουν ὀχλοκρατικὴν συγκέντρωσιν, παρὰ τὴν ἄδειαν, ἡ ὁποία ἔλεγεν, ὅτι θὰ συγκεντρωθοῦν εἰς τὸ Ἐργατικὸν Κέντρον καὶ θὰ μεταβοῦν ὁμαδικῶς εἰς τὸ θέατρον «Κεντρικόν», διὰ νὰ ἀκούσουν τοὺς ὁμιλητάς των καί, κατὰ τὴν ἐντολὴν τοῦ Ἐργατικοῦ Κέντρου, θὰ διαλυθοῦν μετὰ ταῦτα ἡσύχως. Οἱ κύριοι αὐτοὶ ἐπεζήτησαν νὰ κάμουν μίαν παράνομον συγκέντρωσιν, προκαλοῦντες τὰ ὄργανα, τὰ ὁποῖα ἐπιδεικνύουν Ἰώβειον ὑπομονήν. Ὅσον ἀφορᾷ τὸν κ. Μεσολογγίτην, τὸν ὁποῖον δὲν συμβαίνει νὰ γνωρίζω καὶ ὁ ὁποῖος δὲν ἐδικαιοῦτο νὰ μετέχῃ, ὡς Πρόεδρος τῆς Ἑνώσεως Ἠθοποιῶν, διότι δὲν εἶχε τὴν ἄδειαν τῆς Ἑνώσεως νὰ μετάσχῃ εἰς παράνομον συγκέντρωσιν, ὅσον ἀφορᾷ τὸ ἐπεισόδιον τοῦ κ. Μεσολογγίτη, ἀποδεικνύεται ἀπὸ ἐπίσημον κατάθεσιν, τὴν ὁποίαν μοῦ ἔθεσεν ὑπ’ ὄψιν ὁ συνάδελφός μου ἐπὶ τῆς Ἀσφαλείας, ὅτι ἐδέχθη ἐπίθεσιν ἑνὸς εἰσπράκτορος λεωφορείου, ὁ ὁποῖος ἠγανάκτησε καὶ δὲν ἠδυνήθη νὰ συγκρατηθῇ. (Χειροκροτήματα).

§34ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς Δημοκρατικῆς Ἑνώσεως, ἔχει τὸν λόγον.

§35Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὅτι τὸ ὅλον ἐπεισόδιον τῆς πρωτομαγιᾶς θὰ κατέληγεν εἰς τὴν εὐθύνην ἑνὸς ἠγανακτησμένου εἰσπράκτορος, ὁμολογῶ, ὅτι δὲν τὸ ἀνέμενα —καὶ ἀποτελεῖ αὐτὸ δῶρον, τὸ ὁποῖον μοῦ ἔκαμεν ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν. Διότι δὲν ὑπάρχει καλλιτέρα ἀπόδειξις, ὅτι πράγματι ἐν τῇ περιπτώσει αὐτῇ ὑπάρχει θέμα ἐλέγχου. Ὁ εἰσπράκτωρ λεωφορείου ἐφευρίσκεται, διότι πράγματι, παρ’ ὅλον τὸ σκεπτικὸν τῆς ἀγορεύσεως τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν, δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ εὑρεθῇ τρόπος δικαιολογίας τῆς βιαίας καὶ βαναύσου κακοποιήσεως τοῦ κ. Μεσολογγίτη, ἐκ μέρους τῶν ὀργάνων τῆς τάξεως. Ταῦτα, ὡς πρόλογος τοῦ προλόγου. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ἠγανάκτησε διὰ τὸν λόγον, ὅτι ὁ κ. Κύρκος εἶπεν, ὅτι, ἐὰν ἐπιθυμῇ ἐπὶ τέλους ἡ Κυβέρνησις συζήτησιν ἐπὶ τοῦ θέματος τῶν ἐλευθεριῶν, θὰ ἔπρεπε νὰ ἀποδεχθῇ κατὰ κἄποιον τρόπον, κἄποιαν συζήτησιν, καὶ ὄχι νὰ περιορισθῇ εἰς τὰ πεντάλεπτα, τὰ ὁποῖα ἐπιβάλλει ἡ ἔννοια τῆς ἐρωτήσεως. Ἔχει ἄδικον νὰ ἀγανακτῇ καί, ἀντιθέτως, ἡ παρατήρησις τοῦ κ. Κύρκου ἦτο ὀρθή. Διότι δὲν εἶναι ἀληθές, ὅτι ζητοῦμεν τὴν πρωτοβουλίαν τῆς Κυβερνήσεως, ζητοῦμεν τὴν συναίνεσιν τῆς Κυβερνήσεως νὰ γίνῃ μία συζήτησις ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ θέματος. Πράγματι κ. Πρόεδρε τῆς Βουλῆς, ἐνθυμεῖσθε, ὅτι τὸ θέμα τῆς πρωτομαγιᾶς ἐπεχείρησα νὰ τὸ φέρω, ζητῶν ἀπὸ ὑμᾶς νὰ γίνῃ συζήτησις πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως, καθ’ ἣν ὥραν τοῦτο ἦτο ἐπίκαιρον καὶ ἑπομένως, ἤθελα ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ νὰ προκληθῇ πολιτικὴ συζήτησις καὶ ὄχι μία συζήτησις πέντε λεπτῶν ἐπὶ μιᾶς ἐρωτήσεως, ἡ ὁποία θὰ ἀνεγράφετο εἰς τὴν σειράν της. Ἄρα, ἤδη ἡ Κυβέρνησις, μὲ τὴν ἄρνησιν νὰ συζητήσῃ αὐτὸ τὸ ζήτημα, δίδει τὸ δικαίωμα εἰς τὸν κ. Κύρκον νὰ εἴπῃ τὰ ὅσα εἶπε, διαμαρτυρόμενος διὰ τὴν ἀποφυγὴν τῆς Κυβερνήσεως νὰ συζητήσῃ ἐπὶ τοῦ πολιτικοῦ αὐτοῦ θέματος, τὸ ὁποῖον δύναται νὰ ὑποτιμᾷ ἡ Κυβέρνησις, ἀλλ’ ἡμεῖς δικαιούμεθα νὰ τιμῶμεν κατὰ τὴν ἀξίαν του. Δεύτερον, οἱ συνάδελφοι, μετὰ τὴν ἄρνησιν αὐτήν, συνάδελφοι καὶ τῆς Δημοκρατικῆς Ἑνώσεως καὶ τῆς ΕΔΑ, μετὰ τὴν ἄρνησιν αὐτήν, ἔκαμον ἀπὸ κοινοῦ μίαν πρότασιν, τῆς ὁποίας ἐζήτησαν, κατὰ τὸ ἄρθρον 35, νὰ γίνῃ συζήτησις κατὰ προτίμησιν. Καὶ ἡ Βουλὴ ἀπεφάνθη, ὅτι δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ συζητηθῇ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον. Πάλιν ὁ σκοπὸς τῆς προτάσεως ἦτο νὰ μὴ περιορισθῶμεν εἰς μίαν ἐρώτησιν, οὔτε κἂν νὰ καταλήξωμεν εἰς μίαν ἐπερώτησιν, ἡ ὁποία θὰ ἔπαιρνε τὴν σειράν της καὶ θὰ συνεζητεῖτο ὅποτε ἡ Κυβέρνησις θὰ τὸ ἤθελεν, ἂν ἠδυνάμεθα νὰ ἐπιτύχωμεν τὴν πρόταξιν, διὰ νὰ δυνηθῇ κἄποτε νὰ συζητηθῇ. Ἑπομένως, δὲν εἶναι καθόλου περίεργον, ὅτι εἰς τὴν δήλωσιν, ὅτι θὰ ἀνεγράφετο ἡ πρότασις ὡς ἐρώτησις καὶ θὰ συνεζητεῖτο σήμερον, ἐδόθη ἑρμηνεία ἐκ μέρους τῶν κυρίων συναδέλφων, καὶ ἐμοῦ τοῦ ἰδίου, ὅτι δι’ αὐτοῦ τοῦ τρόπου εὑρέθη ἡ ὁδὸς διὰ νὰ γίνῃ ἡ συζήτησις, τὴν ὁποίαν ἤδη εἶχον ζητήσει ἐγώ, νὰ γίνῃ πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως καὶ δὲν κατωρθώθη νὰ γίνῃ, οὔτε κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, οὔτε κατὰ τὴν διαδικασίαν, τὴν ὁποίαν εἶχον προτιμήσει οἱ κ. συνάδελφοι, τὴν διαδικασίαν τοῦ ἄρθρου 35. Τούτων οὕτως ἐχόντων, εἶναι μὲν βέβαιον, ὅτι τυπικῶς δύνασθε, ὅπως ἐπράξατε, νὰ περιορίσητε τὴν συζήτησιν εἰς τὰ πεντάλεπτα, οὐσιαστικῶς ὅμως ἔχει ἀπόλυτον δίκαιον ὁ συνάδελφος κ. Κύρκος, ὅταν λέγῃ, ὅτι εἰς τὰ πεντάλεπτα αὐτὰ δύναται νὰ γίνῃ μόνον συζήτησις περὶ τοῦ ἐπεισοδίου τῆς πρωτομαγιᾶς, δὲν δύναται ὅμως νὰ ἐκταθῇ ἡ συζήτησις περαιτέρω. Καὶ ἐν τούτοις, ἡ συζήτησις ἐκτείνεται αὐτομάτως. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν δὲν παρέλειψε καὶ αὐτὴν τὴν φοράν, μολονότι ἡ ἱκανότης του εἶναι μεγάλη καὶ θὰ ἠδύνατο νὰ ποικίλῃ κάπως τὴν μέθοδον, δὲν παρέλειψε καὶ αὐτὴν τὴν φορὰν νὰ καταφύγῃ εἰς τὸ αἰώνιον ἐπιχείρημα, τὸ προτασσόμενον ὁσάκις γίνεται λόγος περὶ παραβάσεων ἐκ μέρους τῆς διοικήσεως τῶν κανόνων, οἱ ὁποῖοι πρέπει νὰ ἰσχύουν διὰ τὴν προστασίαν τῶν ἀτομικῶν ἐλευθεριῶν. Τὸ ἐπιχείρημα εἶναι πάντοτε, ὅτι ἡ ἄκρα ἀριστερά, δὲν δικαιοῦται νὰ ὁμιλῇ περὶ τῶν πραγμάτων αὐτῶν, ὄχι δι’ ἄλλον λόγον, ἀλλὰ διότι ἡ ἰδία ἐνδεχομένως ἢ εἶχε δώσει ἀποδείξεις εἰς τὸ παρελθὸν ἢ πρόκειται νὰ δώσῃ ἀποδείξεις εἰς τὸ μέλλον, ὅτι τὸ πολίτευμα ὡς ἰσχύει ἐν Ἑλλάδι, δὲν εἶναι τὸ πολίτευμα τὸ ὁποῖον ἡ ἰδία ἀσπάζεται. Ἀλλά, κ. Πρόεδρε τῆς Βουλῆς, καὶ κ. συνάδελφοι, ἐκεῖ εἶναι τὸ πρόβλημα, ἢ τὸ πρόβλημα εἶναι, ὅτι ἐν Ἑλλάδι ἰσχύει κοινοβουλευτικὸν πολίτευμα καὶ ἰσχύει ἓν Σύνταγμα τοῦ 1952 τὸ ὁποῖον ἐψήφισεν ἡ πλειοψηφία τῆς δεξιᾶς, καὶ μάλιστα κατὰ τὴν περίοδον 1946– 1950, δηλαδή, ἐν τῷ μέσῳ τῆς ἐσωτερικῆς ἀνωμαλίας; Ἐκεῖνοι ποὺ ἐψήφισαν τὸ Σύνταγμα αὐτό, ἐγνώριζον, ὅτι ὑπάρχει ἀνωμαλία. Ἀλλὰ ἐγνώριζον ἀκόμη, ὅτι μέσα εἰς αὐτὴν τὴν ἀνωμαλίαν δὲν ἠδύνατο τὸ Κράτος, τὸ ὁποῖον ἔκαμε τὸν πόλεμον, νὰ ψηφίσῃ Σύνταγμα δημοκρατικόν, διότι ἐν ὀνόματι τῆς Δημοκρατίας ἔλεγεν, ὅτι ἐμάχετο. Καὶ ἐγνώριζον, ὅτι ἡ ἀνωμαλία αὐτὴ δὲν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἐξακολουθήσῃ εἰς τὸν τόπον αὐτόν, νὰ ἰσχύῃ ὑπὸ τὸν τύπον τῆς νομιμότητος ἢ τῶν ἐκτάκτων μέτρων. Δι’ αὐτὸ εἰς τὸ Σύνταγμα τοῦ 1951, τὸ ὁποῖον ἐψηφίσθη μὲν τὸ 51, ἀλλ’ εἶχε καταρτισθῆ κατὰ τὴν περίοδον 1946–50, ὑπάρχουν ἐκεῖναι αἱ ἐγγυήσεις τῶν δημοκρατικῶν ἐλευθεριῶν ποὺ προβλέπουν ὅλα τὰ δημοκρατικὰ συντάγματα. Αὐτὸ εἶναι τὸ πρόβλημα. Ἔναντι οἱασδήποτε παραβάσεως, εἴτε τοῦ Συντάγματος, εἴτε οἱουδήποτε τρόπου ἐφαρμογῆς τῶν ἐκτάκτων μέτρων, πᾶς πολίτης καὶ πᾶν κόμμα δικαιοῦται νὰ ἐλέγξῃ τὴν Κυβέρνησιν. Διότι, κ. Πρόεδρε τῆς Βουλῆς, εἰς οἱανδήποτε ἰδεολογικὴν παράταξιν καὶ ἂν ἀνήκῃ κανεὶς ἡ ἐπίκλησις τοῦ Συντάγματος καὶ τῶν νόμων ποὺ ἰσχύουν εἰς ἓν Κράτος, εἶναι δικαίωμά του. Ὅπως δικαίωμα τοῦ Κράτους εἶναι νὰ ἀμυνθῇ, ἐάν τις καὶ ἐξ ἐκείνων ἀκόμη ποὺ διαμαρτύρονται διὰ τὴν μὴ ἀκριβῆ ἐφαρμογὴν τῶν νόμων καὶ τοῦ Συντάγματος, ἐάν τις ἐξ ἐκείνων ἐπιχειρήσῃ νὰ ἀνατρέψῃ τὸ ὑπάρχον πολιτικὸν καθεστώς. Ὅταν ὑπάρξῃ ἡ περίπτωσις ἀποπείρας βιαίας ἀνατροπῆς τοῦ πολιτικοῦ καθεστῶτος, τὸ Σύνταγμα καὶ οἱ νόμοι παρέχουν τὰ ὅπλα εἰς τὴν Κυβέρνησιν τῆς Χώρας διὰ νὰ ἀμυνθῇ. Ἀλλὰ ὅταν ὑπάρχῃ αὐτὸ τὸ Σύνταγμα καὶ ὑπάρχουν αὐτοὶ οἱ νόμοι, πᾶς πολίτης δικαιοῦται νὰ ζητήσῃ τὴν προστασίαν των, ἐφ’ ὅσον ἀποδεικνύεται, ὅτι δὲν ὑποπίπτει εἰς παράβασιν νόμου. Ἔτσι, κ. Πρόεδρε, ὑπάρχει εἰς τὴν χώραν ἕνα πρόβλημα συνταγματικὸν καὶ ἕνα πρόβλημα τῆς λειτουργίας τῶν ἐκτάκτων μέτρων, τὰ ὁποῖα ἔρχονται εἰς ἀντίθεσιν πρὸς τὸ πνεῦμα τοῦ Συντάγματος. Ἀλλὰ ὑπάρχει καὶ δεύτερον πρόβλημα, τὸ πρόβλημα τοῦ πνεύματος, μὲ τὸ ὁποῖον καὶ αὐτοὶ οἱ ἔκτακτοι νόμοι ἐφαρμόζονται. Ἀπὸ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς, νομίζω, ὅτι ὁ ἔλεγχος τῆς Κυβερνήσεως ὄχι μόνον εἶναι ἀπολύτως θεμελιωμένος, ἀλλὰ καὶ εἶναι ἐπεῖγον νὰ γίνῃ καὶ ἀκόμη πλέον ἐπεῖγον εἶναι ἡ Κυβέρνησις καὶ ἄνευ ἐλέγχου νὰ συναισθανθῇ, ὅτι ὑπάρχουν ὅρια πέραν τῶν ὁποίων δὲν θὰ πρέπει νὰ φθάσῃ οἱαδήποτε Κυβέρνησις. Ἀπὸ τῆς πλευρᾶς αὐτῆς, κ. Πρόεδρε, ἔχει ἐπικρατήσει ἕνα πνεῦμα, τὸ ὁποῖον πᾶν ἄλλο ἢ συμβαδίζει πρὸς τὴν δημοκρατίαν. Ἐν ὀνόματι δῆθεν τῆς διώξεως τῶν ἐπικινδύνων κομμουνιστῶν περιφρονεῖται παντελῶς πᾶσα ἔννοια προστασίας καὶ ἐγγυήσεως τῶν ἀτομικῶν ἐλευθεριῶν. Πέραν ὅμως αὐτοῦ, διὰ νὰ ἔλθω εἰς τὸ προκείμενον θέμα τῆς πρωτομαγιᾶς, ἔχει ἐμπνευσθῆ ἕνα πνεῦμα εἰς τὰ ὄργανα τῆς τάξεως αὐθαιρεσίας καὶ βιαιότητος, τοῦ ὁποίου δείγματα δυστυχῶς ὑπάρχουν πολλά. Ἐγὼ προσωπικῶς δὲν πιστεύω καθόλου, κ. Πρόεδρε, ὅτι τὰ ὄργανα τῆς τάξεως, εἴτε τῆς Ἀστυνομίας, εἴτε τῆς Χωροφυλακῆς, πάσχουν ἀπὸ σαδισμὸν καὶ ἐπιθυμοῦν νὰ ταλαιπωροῦν, εἴτε νὰ προβαίνουν εἰς βιαίας πράξεις ἐναντίον τῶν πολιτῶν. Πιστεύω, ἀντιθέτως, ὅτι ἐξαιρέσει ἐλαχίστων προσώπων, τὰ ὁποῖα δυνατὸν νὰ ἔχουν πάθει κἄποιαν διαστροφὴν ἐπαγγελματικήν, ἡ ὁποία δὲν φαίνεται μόνον εἰς τὰ θέματα τῶν πολιτικῶν διώξεων καὶ ὅσοι ἔχουν ἀσκήσει τὴν δικηγορίαν ἰδίως εἰς τὸ Ποινικὸν Δικαστήριον, βλέπουν, ὅτι ὑπάρχει ἓν θέμα διαστροφῆς ἐπαγγελματικῆς, παγκοσμία, τὴν ὁποίαν δὲν δύναται νὰ προσάψῃ κανεὶς εἰς τὸ Σῶμα ὁλόκληρον, διότι ἀλλοίμονον ἐὰν τὸ Σῶμα ὁλόκληρον ἔπρεπε νὰ ὑποστῇ αὐτοῦ τοῦ εἴδους τὴν μομφήν. Ἐκτὸς ὅμως τῶν ὀλίγων αὐτῶν ἐξαιρέσεων, πιστεύω, ὅτι τὸ σύνολον τῶν Σωμάτων καὶ τῆς Ἀστυνομίας καὶ τῆς Χωροφυλακῆς, ἀπαρτίζεται ἀπὸ ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι θὰ ἤθελον νὰ ἔχουν τὰς καλυτέρας σχέσεις μὲ τοὺς πολίτας. Καὶ τὸ ἀπέδειξαν, διότι ὑπῆρξαν περιστάσεις κατὰ τὰς ὁποίας τὰ αὐτὰ ὄργανα ἔδειξαν, ὅτι δύνανται νὰ σέβωνται τὰς ἀτομικὰς ἐλευθερίας τῶν πολιτῶν ὡς κατὰ ἕνα μέγιστον βαθμόν, κατὰ τὰς βουλευτικὰς ἐκλογὰς—λέγω τὰς βουλευτικὰς ἐκλογὰς καὶ ὄχι τὰς δημοτικὰς—. Ἀλλὰ τὰ ὄργανα αὐτὰ λαμβάνουν ἐγκυκλίους. Τὰ ὄργανα αὐτά, λαμβάνουν κατευθυντηρίους γραμμὰς καὶ βάσει αὐτῶν ἐνεργοῦν. Ἀπόδειξις ἡ διαφορὰ μεταξὺ τῶν βουλευτικῶν καὶ δημοτικῶν ἐκλογῶν. Μέσα εἰς τὸ πνεῦμα αὐτὸ τῆς αὐθαιρεσίας, τοποθετεῖται ἡ εὐκολία μὲ τὴν ὁποίαν, ὄχι μόνον προβαίνομεν εἰς αὐθαιρέτους συλλήψεις, ἀλλὰ ἡ εὐκολία μὲ τὴν ὁποίαν προβαίνομεν καὶ εἰς κακοποιήσεις πολιτῶν. Πράγματι, κ. Πρόεδρε, πολλάκις ἔχει καταγγελθῆ καὶ διὰ τοῦ Τύπου καὶ δι’ ἐρωτήσεων ἢ ἐπερωτήσεων, ὅτι ὄργανα τάξεως προβαίνουν εἰς πράξεις αὐθαιρέτους καὶ εἰς βιαιοπραγίας ἐναντίον πολιτῶν ὑπὸ οἱονδήποτε πρόσχημα. Ἡ ἀπάντησις εἶναι πάντοτε ἡ ἰδία, ὅτι ἡ καταγγελία εἶναι ψευδής. Καὶ εὐτυχῶς, ὅτι τὰ Δικαστήρια, οἱ τακτικοὶ Δικασταὶ κρίνοντες, ὄχι μὲ Διοικητικὸν πνεῦμα, ἀλλὰ μὲ πνεῦμα Δικαιοσύνης καὶ ἐξετάζοντες τὰς ἀποδείξεις, δὲν ἐδέχθησαν, οὔτε ἐμμέσως, οὔτε ἀμέσως νὰ ὑπηρετήσουν τὴν πολιτικὴν σκοπιμότητα καὶ ὁσάκις διεπίστωσαν παράβασιν ὀργάνων τῆς τάξεως, βιαιοπραγίαν κατὰ πολίτου ἢ ἄλλην κακὴν συμπεριφοράν, τὴν ἐστιγμάτισαν καὶ τὴν κατεδίκασαν. Καὶ οὕτω ἔχομεν μίαν σειρὰν ἀπὸ καταδικαστικὰς ἀποφάσεις, αἱ ὁποῖαι ἀποδεικνύουν, ὅτι αἱ καταγγελίαι εἶναι ἀκριβεῖς. Ἡ δὲ διάψευσις τῶν καταγγελιῶν αὐτῶν ὑπῆρξεν ἐξαιρετικῶς ἐπιπολαία ἢ τοὐλάχιστον εὐχερής, μὲ τὴν ἰδέαν, ὅτι ὅταν γίνουν αἱ διαψεύσεις καὶ ἔλθουν πρὸς συζήτησιν εἰς τὴν Βουλὴν εἶναι εὔκολον νὰ ἐγερθῇ ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ ἐκφωνήσῃ τὸ σύνηθες ἀντικομμουνιστικὸν λογύδριον διὰ νὰ εἰσπράξῃ τὰ χειροκροτήματα τῆς πλειοψηφίας, ἡ δὲ καταγγελία ἐκ μέρους τῶν βουλευτῶν, εἴτε τοῦ Κέντρου, εἴτε τῆς Ἀριστερᾶς νὰ πνιγῇ πολλάκις μέσα εἰς τοὺς καγχασμοὺς ἢ τὸ κτύπημα τῶν ἑδωλίων. Ἀλλὰ ἡ δικαιοσύνη ἀπέδειξεν, ὅτι αἱ καταγγελίαι τῶν βουλευτῶν ἦσαν ἀκριβεῖς καὶ ὄχι αἱ διαψεύσεις. Καὶ πέραν τούτου ὑπάρχουν καὶ καταγγελίαι ἀκόμη, ὄχι μόνον ἐλλείψεως σεβασμοῦ πρὸς ἀντιπροσώπους τοῦ Ἔθνους οἱουδήποτε Κόμματος, ἀλλὰ καὶ πράξεις ἀκόμη, αἱ ὁποῖαι ἦλθον εἰς ἀντίθεσιν πρὸς τὴν ἔννοιαν τοῦ στοιχειώδους σεβασμοῦ ἑνὸς οἱουδήποτε ὀργάνου τῆς τάξεως πρὸς τὸ ἀξίωμα τοῦ ἀντιπροσώπου τοῦ Ἔθνους. Ἐγώ, βέβαια προσωπικῶς, καθὼς καὶ οἱ βουλευταὶ τοῦ Κόμματός μου, δὲν ἔχουν παράπονα δι’ αὐτοῦ τοῦ εἴδους ἐνεργείας ἐκ μέρους ὀργάνων τῆς τάξεως, μόνον θὰ ἤθελον, κ. Πρόεδρε τῆς Βουλῆς, νὰ παρίστασθο εἰς τὰ Χανιὰ ὅταν ἐπῆγα διὰ νὰ ὁμιλήσω εἰς τὸ Θέατρον, τὸ ὁποῖον εἶχεν ὁρισθῆ. Θὰ ἐβλέπατε τὸν κ. Ὑπομοίραρχον, ὁ ὁποῖος εἶχε ταχθῆ ἐπὶ τῆς τάξεως, ἐπὶ τῇ εἰσόδῳ ἑνὸς Ἀρχηγοῦ Κόμματος καὶ τεσσάρων βουλευτῶν, νὰ κάθηται ἐξαπλωμένος εἰς μίαν καρέκλαν, διότι τοῦ εἶχον φαίνεται εἴπει, ὅτι ὅταν ἐμφανίζεται Κυβερνητικὸς βουλευτὴς δύναται νὰ ἐγείρεται καὶ νὰ χαιρετᾷ ἢ νὰ καλοσωρίζῃ, ὅταν ὅμως πρόκειται περὶ ἀντιπολιτευομένων τοῦ Κέντρου καὶ τῆς Ἄκρας Ἀριστερᾶς, δύναται νὰ ἐξαπλώνεται, διότι οἱανδήποτε ἔλλειψις σεβασμοῦ πρὸς αὐτοῦ τοῦ εἴδους τὰ πρόσωπα δὲν πρόκειται νὰ ἔχῃ διοικητικὰς συνεπείας. Ἀλλὰ ἂς εἶναι. Οὐδεὶς πάντως δύναται νὰ ἀμφισβητήσῃ σήμερον τὰς παντοειδεῖς παραβάσεις, ἐκ μέρους ὀργάνων τῆς τάξεως. Ἐρχόμεθα τώρα εἰς τὸ θέμα τῆς Πρωτομαγιᾶς. Μὲ τὸ ἴδιον πνεῦμα τὸ ἐχειρίσθησαν τὰ ὄργανα τῆς τάξεως. Τὶ συνέβη, κ. Πρόεδρε: Μετὰ τὴν συγκέντρωσιν ἐκείνην, ἕνας ἀριθμὸς 100 ἢ 200 ἢ 300 ἀτόμων, ἀμφιβάλλω ἐὰν ἦσαν 500, ὅπως εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν— δὲν τὸ λέγω διὰ νὰ τὸν διαψεύσω, ἀλλὰ ἀπὸ τὰς πληροφορίας τὰς ὁποίας ἔχω—κατῆλθε μὲ λάβαρα πρὸς τὸ Ἐργατικὸν Κέντρον, οὔτε πρὸς τὰ γραφεῖα τῆς «Αὐγῆς», οὔτε πρὸς τὰ γραφεῖα τῆς Ε.Δ.Α. πρὸς τὸ Ἐργατικὸν Κέντρον καὶ μεταξὺ αὐτῶν ἦτο ὁ Πρόεδρος τοῦ Σωματείου Ἑλλήνων Ἠθοποιῶν.

§36Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Καὶ ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς τοῦ Ἐργατικοῦ Κέντρου καὶ ὁ Πρόεδρος τοῦ Ἐργατικοῦ Κέντρου Ἀθηνῶν, ἀποδοκιμάζουν αὐτὴν τὴν κινητοποίησιν ὡς παράνομον.

§37Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Δὲν ἔχω οὐδεμίαν ἀμφιβολίαν, ὅτι ὁ κ. Πρόεδρος τοῦ Ἐργατικοῦ Κέντρου θὰ ἀποδοκιμάζῃ αὐτοῦ τοῦ εἴδους τὴν μετάβασιν μετὰ τὴν συγκέντρωσιν. Ἀλλὰ τοῦτο δὲν ἀναιρεῖ τὸ γεγονός, ὅτι οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ ἐξεκίνησαν διὰ νὰ βαδίσουν πρὸς τὸ Ἐργατικὸν Κέντρον, τὸ ὁποῖον εἶναι κάτω καὶ ὄχι ἐπάνω. Ἑπομένως ἐβάδιζαν πρὸς τὸ Ἐργατικὸν Κέντρον. Πέραν τούτου, πράγματι θὰ ἠδύνατο ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, νὰ ἰσχυρισθῇ, ὅτι ἡ μὴ ἄμεσος διάλυσις καὶ ἡ πορεία αὐτῶν τῶν 300 ἀνθρώπων πρὸς τὰ κάτω δὲν ἦτο πρᾶγμα τὸ ὁποῖον περιείχετο εἰς τὴν ἄδειαν τὴν χορηγηθεῖσαν διὰ τὴν συγκέντρωσιν. Ἀλλὰ θὰ ἤθελον νὰ παρατηρήσω μετὰ θλίψεως, εἰς ποῖον σημεῖον στενέματος ἐφθάσαμεν τὴν ἔννοιαν τῆς Δημοκρατίας, ὅταν ὁ μόνος τρόπος, τὸν ὁποῖον εὑρίσκομεν διὰ νὰ ἀπομακρύνωμεν αὐτοῦ τοῦ εἴδους τὴν συγκέντρωσιν ἔστω τὴν παράτυπον, ἡ ὁποία εἶναι οὐρὰ τῆς συγκεντρώσεως τῆς πρωτομαγιᾶς, ὅταν αὐτὴν τὴν συγκέντρωσιν δὲν εὑρίσκομεν ἄλλον τρόπον νὰ τὴν ἀπομακρύνωμεν ἢ νὰ τὴν διαλύσωμεν ἀπὸ τὴν ἐπίθεσιν καὶ τὴν κακοποίησιν τῶν ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι μετέσχον εἰς αὐτήν. Κύριοι βουλευταί, ἤκουσα τὸν κ. Ζορμπᾶν νὰ ἐξάρῃ τὴν ἑορτὴν τῆς Πρωτομαγιᾶς. Ὑπῆρξαν ἐποχαὶ κατὰ τὰς ὁποίας ἡ Πρωτομαγιὰ ἦτο πράγματι μαχητικὴ ἑορτὴ τῶν ἐργαζομένων καὶ ἐποχαὶ κατὰ τὰς ὁποίας πράγματι ὑπῆρξεν αἱματηρά. Διότι ἦτο ἐποχὴ τῶν πρώτων διεκδικήσεων τῶν ἐργατῶν, ὁπότε δὲν εἶχον ἀκόμη ἐπιβάλει καὶ συνδικαλιστικὰ καὶ ὡρισμένα ἄλλα δικαιώματα τὰ ὁποῖα ἀπέκτησαν. Ἔκτοτε εἰς τὴν Δημοκρατίαν ἡ Πρωτομαγιὰ ἐπεβλήθη ὡς θεσμὸς καὶ ἐπεβλήθη, διότι ἀφορᾷ ἓν μέρος μέγα τοῦ πληθυσμοῦ, ἓν μέρος τὸ ὁποῖον μετέχει εἰς τὸν παραγωγικὸν μηχανισμὸν καὶ ἐπεβλήθη, διότι δὲν ὑπῆρξε Δημοκρατικὸν Κόμμα ἢ Δημοκρατικὸς ἄνθρωπος, ὁ ὁποῖος νὰ ἠνέχθη τὴν ἡμέραν ἐκείνην νὰ σημειοῦνται βιαιότητες ἐκ μέρους τῶν ὀργάνων τῆς τάξεως. Τὸ ὅτι ἡ Ἐργατικὴ Πρωτομαγιὰ κατόπιν ἐνοθεύθη, ἔγινεν ἐπίσημος ἑορτὴ κατὰ τὴν ἐποχὴν τοῦ φασισμοῦ καὶ οὕτω καθεξῆς δὲν σημαίνει, ὅτι χάνουν τὸ δικαίωμα οἱ ἐργαζόμενοι κατὰ τὴν ἡμέραν ἐκείνην νὰ ἑορτάζουν, νὰ πανηγυρίζουν καὶ πάντοτε νὰ διατυπώνουν τὰς διεκδικήσεις των, διότι δὲν εἶναι θρησκευτικὴ ἑορτὴ ἡ Πρωτομαγιά, εἶναι μαχητικὴ ἐργατικὴ ἑορτή, ὅπου οἱ ἐργάται διατυπώνουν τὰς δικαίας των διεκδικήσεις. Λέγω, λοιπόν, τὸ ὅτι 100 ἢ 200 ἄνθρωποι μετὰ τὴν ἔξαρσιν αὐτῆς τῆς ἑορτῆς, ἐξῆλθον ἔστω φωνάζοντες συνθήματα τῶν διεκδικήσεων τὰ ὁποῖα εἶχον ἀποφασισθῆ ἀπὸ τὴν Γενικὴν Συνομοσπονδίαν Ἐργατῶν, εἶναι ἀρκετὸς λόγος διὰ νὰ ἐπιπέσουν τὰ ὄργανα τῆς τάξεως νὰ τοὺς διαλύσουν διὰ τῆς βίας; Ἐπρόκειτο νὰ συμβῇ τι ἀπὸ 100 ἢ 200 ἀνθρώπους; Ἐπρόκειτο νὰ γίνῃ ἐπανάστασις, ἐπρόκειτο νὰ γίνῃ καταστροφή; Ἐπρόκειτο νὰ γίνῃ τί; Ἐπρόκειτο αἱ φωναὶ αὐταὶ νὰ ἀκουσθοῦν ἀκόμη 500 ἢ 600 μέτρα καὶ ὑπῆρχον τρόποι διαλύσεως καὶ ἄνευ αὐτῆς τῆς βιαιότητος. Ὅσοι εἶναι παλαιότεροι, καὶ δυστυχῶς, ἤρχισα νὰ εἶμαι καὶ ἐγὼ μεταξὺ τῶν παλαιοτέρων, ἐνθυμοῦνται ἀπὸ ἄλλους καιρούς, ὁπότε ἡ ἔννοια τῆς Δημοκρατίας ἦτο κάπως σεβαστή, ὅτι ὑπῆρχον καὶ αἱ προτροπαὶ ἐκ μέρους τῶν ἀστυνομικῶν ὀργάνων μέχρι καὶ τῆς πυροσβεστικῆς ἀντλίας, ἡ ὁποία ἐνεφανίζετο διὰ νὰ διαλυθοῦν αἱ συγκεντρώσεις αὐταί, ποτὲ ὅμως αὐτοῦ τοῦ εἴδους ἡ βάρβαρος ἐπίθεσις κατὰ τῶν συμμετεχόντων εἰς μίαν αὐτοῦ τοῦ εἴδους συγκέντρωσιν, ποτὲ ὅταν ἦσαν 100 ἢ 200 ἄνθρωποι, πάντοτε ὅταν ὑπῆρχε μεγάλον συλλαλητήριον. Καὶ ἔρχομαι τώρα εἰς τὸ τελευταῖον, εἰς τὴν δικαιολογίαν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν. Δι’ ὄνομα τοῦ Θεοῦ, ἐπὶ τέλους ἂς εἴπωμεν, ὅτι ἡ παρέλασις αὐτὴ ἦτο παράνομος, ἐπὶ τέλους ἂς εἴπωμεν, ὅτι ὑπῆρξαν ὄργανα τῆς τάξεως τὰ ὁποῖα ἔχασαν τὴν ψυχραιμίαν των. Διατὶ δι’ ὄνομα τοῦ Θεοῦ δὲν εἶναι δυνατὸν αὐτὴ ἡ δικαιολογία, ὅτι ἐπὶ τέλους τὰ ὄργανα τῆς τάξεως ἔχασαν τὴν ψυχραιμίαν των ἐπῆραν μίαν στραβὴν διαταγήν, αὐτὴ ἡ ψυχραιμία νὰ χρησιμεύσῃ διὰ νὰ λεχθῇ εἰς τὴν Βουλὴν ἐπὶ τέλους, ὅτι ἐπεπλήχθησαν οἱ ἄνθρωποι οἱ ὁποῖοι ἔκαμαν τὸν δυστυχῆ ἠθοποιὸν κ. Μεσολογγίτην νὰ μένῃ ἐπὶ 10 ἡμέρας εἰς τὸ κρεβάτι διατὶ νὰ μὴ λεχθῇ αὐτὸ καὶ νὰ εὑρεθῇ ὁ ἀγανακτισμένος εἰσπράκτωρ τοῦ τρὰμ ὁ ὁποῖος ἐκεῖνος ἐπετέθη ἐναντίον τοῦ Μεσολογγίτη; Δι’ ὄνομα τοῦ Θεοῦ, διατὶ αὐτὸς ὁ εἰσπράκτωρ νὰ ἔρχεται, αὐτὸ εἶναι χειρότερον ἀπὸ τὸ ἔργον, διότι ἀποδεικνύει, ὅτι ἡ Κυβέρνησις, ὄχι μόνον δὲν εἶναι ἐναντίον αὐτοῦ τοῦ εἴδους τῶν παραβάσεων, ἀλλὰ αὐτὴ δίδει τὴν κατεύθυνσιν εἰς τὰς παραβάσεις αὐτάς, καὶ πράγματι εἶναι ἀθῷα τὰ ὄργανα καὶ διὰ τὰς παραβάσεις ποὺ ἔκαμαν, ἀλλὰ εἶναι ἔνοχος ἡ Κυβέρνησις διὰ τὴν κατεύθυνσιν τὴν ὁποίαν δίδει. Κύριε Πρόεδρε τῆς Βουλῆς, τελειώνω. Τελειώνω, λέγων πρὸς τὸν ἀξι)μον κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, ὅτι κακὴν ἔμπνευσιν εἶχε νὰ κάμῃ τὴν ἀποστροφὴν ποὺ ἔκαμε ἐναντίον τοῦ κ. Κύρκου, ὅτι διατελεῖ ἐν διατεταγμένῃ ὑπηρεσίᾳ κάμνων αὐτὴν τὴν πρότασιν. Ἐάν, διατεταγμένην ὑπηρεσίαν θεωρῇ τὴν ἐντολὴν ἐκ μέρους τοῦ κόμματος εἰς τὸ ὁποῖον ἀνήκει, τότε βέβαια ἡ διατεταγμένη ὑπηρεσία ὑπάρχει καὶ ἡ διατεταγμένη ὑπηρεσία τὸν τιμᾶ, διότι ὁ κ. Κύρκος, παρ’ ὅλον ὅτι εἶναι παλαιὸς Ὑπουργὸς καὶ παλαιὸς βουλευτής, πολὺ παλαιότερος ἀπὸ ἐμὲ καὶ πολὺ μεγαλύτερος ἀπὸ ἐμέ, κατορθώνει ταὐτοχρόνως νὰ ἔχῃ συνείδησιν τῆς πειθαρχίας τῆς κομματικῆς καὶ νὰ εἶναι τὸ πειθαρχικώτερον μέλος τοῦ Κόμματος. Ἀλλὰ ἐὰν ὑπὸ τὰς λέξεις αὐτὰς νοοῦνται ἄλλα πράγματα, λέγω, εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, τὸ ὀλιγώτερον ποὺ ἔχω νὰ εἴπω, ὅτι εἶχε κακὴν ἔμπνευσιν. Εἶχε κακὴν ἔμπνευσιν, διότι πρέπει νὰ γνωρίζῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, ὅτι αὐτοῦ τοῦ εἴδους τὰ μέσα διὰ τὴν δυσφήμησιν παντὸς ἀνθρώπου, ὁ ὁποῖος πράγματι πιστεύει καὶ θέλει νὰ ἀγωνίζεται διὰ τὴν Δημοκρατίαν, τὰ μέσα αὐτὰ εἶναι προσκαίρως ἀποδοτικά, ἀλλὰ καταλήγουν εἰς τὸ ἀντίθετον ἀποτέλεσμα ἀπὸ ἐκεῖνο εἰς τὸ ὁποῖον κατευθύνονται. Διότι ἐὰν τὴν ὑπόθεσιν τῆς Δημοκρατίας τὴν χαρίσετε εἰς τὸν κομμουνισμόν, χάνετε ὅπλον ἐναντίον τοῦ κομμουνισμοῦ. Ἐὰν τὴν ὑπόθεσιν τῆς Δημοκρατίας τὴν ταυτίσετε μὲ τὸν κομμουνισμόν, χάνετε τὴν οὐσίαν τοῦ ἀγῶνος, τὸν ὁποῖον λέγετε, ὅτι πράγματι κάμνετε ἐναντίον τοῦ κομμουνισμοῦ, ἀλλὰ δὲν τὸν κάμνετε, κάμνετε τὸν ἀγῶνα τῆς συντηρήσεως τῶν κοινωνικῶν προνομίων καὶ τῆς ἰδικῆς σας ἐπὶ τῆς ἐξουσίας καὶ ὄχι ἀγῶνα συντηρήσεως τῆς Δημοκρατίας ἐναντίον τυχὸν κινδύνου κομμουνιστικοῦ. Ὡς πρὸς ἡμᾶς ὀφείλω νὰ δηλώσω πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, καθ’ ὅσον ἀφορᾶ τὴν Δημοκρατικὴν Ἕνωσιν καὶ τοὺς ὁμοίους της, ὅτι δὲν πρόκειται ποτὲ νὰ μᾶς ἐνοχλήσῃ οἱουδήποτε εἴδους ὑπαινιγμός, προκειμένου νὰ κάμωμεν τὸν ἀγῶνα μας, τῆς ὑπερασπίσεως τῆς Δημοκρατίας, διότι ἡμεῖς πιστεύομεν, ὅτι ἡ Δημοκρατία δὲν ἀνήκει, οὔτε εἰς σᾶς, οὔτε εἰς κανένα, ἡ Δημοκρατία ἀνήκει εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν καὶ πρὸ παντὸς ἀνήκει εἰς ἐκείνους οἱ ὁποῖοι πιστεύουν εἰς τὴν Δημοκρατίαν εἰς ἐκείνους οἱ ὁποῖοι δὲν εὑρίσκουν πρόσχημα τὴν Δημοκρατίαν, διὰ νὰ ἠμπορέσουν νὰ ἐγκαθιδρύσουν τὴν ἰδικήν των φασιστικὴν Δημοκρατίαν εἰς ἐκείνους οἱ ὁποῖοι πιστεύουν, ὅτι ἡ πορεία τοῦ κόσμου εἶναι μέσα εἰς τὸ πνεῦμα τῆς Δημοκρατίας, ὅτι ἡ πορεία τοῦ κόσμου εἶναι ἡ νίκη τῆς Δημοκρατίας ἐναντίον οἱουδήποτε ἐπιβουλευτοῦ της, ὁποθενδήποτε καὶ ἂν προέρχεται καὶ κυρίως ἐναντίον τῶν ἐπικινδυνωδεστέρων φίλων τοὺς ὁποίους ἀπέκτησεν ἐν τῷ προσώπῳ ὑμῶν καὶ τῶν ὁμοίων σας. (Χειροκροτήματα).

§38Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Κύριε Τσιριμῶκο, ἐκάματε μίαν ἀποστροφὴν καὶ εἴπατε δι’ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι προσπαθοῦν νὰ ἐγκαθιδρύσουν τὴν ἰδικήν των «φασιστικὴν Δημοκρατίαν» ποίους ὑπενοούσατε;

§39Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Σᾶς.

§40Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Ἔχω νὰ σᾶς κάμω μίαν δήλωσιν: Ὅπως γνωρίζετε ὡς κόμμα καὶ ὡς ἀρχηγός, εἶσθε ὑποπροϊὸν τῆς ἄκρας ἀριστερᾶς. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Συμπολιτεύσεως). Θὰ ὑπετιμούσατε τὴν στοιχειώδη νοημοσύνην τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ ἡμῶν, ἐὰν ἀξιοῖτε νὰ μᾶς πείσετε, ὅτι σεῖς διαθέτετε τὴν πολιτικὴν αὐτοτέλειαν διὰ νὰ ἀναλάβετε τὴν διαφύλαξιν τῆς Δημοκρατίας καὶ νὰ κατοχυρώσητε αὐτήν, κατὰ τοιοῦτον τρόπον, ὥστε νὰ μὴ κινδυνεύσῃ, οὔτε ἀπὸ τὴν ἄκραν ἀριστεράν, οὔτε ἀπὸ ..... (δὲν ἠκούσθη). Σᾶς προειδοποιῶ, πάντως, ὅτι ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς δὲν εἶναι δυνατὸν ποτὲ νὰ μεταπέσῃ εἰς τὴν ἀφέλειαν ἐκείνην τὴν ὁποίαν χρειάζεται διὰ νὰ πιστεύσῃ, ὅτι σεῖς θὰ ἀναλάβετε διὰ λογαριασμόν του τὴν διαφύλαξιν τῆς Δημοκρατίας. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Συμπολιτεύσεως).

§41Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν γνωρίζω ἐὰν προκαλῶ τὴν ἀδημονίαν, εἴτε τὴν ἰδικήν σας, εἴτε τῶν κ. συναδέλφων τῆς πλειοψηφίας, ἀλλὰ νομίζω, ὅτι εἰς μίαν τοιαύτην συζήτησιν ὅπου τίθεται ὑπὸ συζήτησιν καθ’ ἑαυτὸ τὸ κόμμα μου, ἔχω δικαίωμα νὰ ἀπαντήσω. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, διὰ πρώτην φορὰν ἐξεστόμισε μέσα εἰς τὴν Βουλὴν ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον διὰ τοῦ τύπου καὶ τοῦ ραδιοφώνου δὲν παύει ἡ Κυβέρνησις νὰ λέγῃ διὰ τὴν Δημοκρατικὴν Ἕνωσιν, ἀπὸ τότε ποὺ ἱδρύθη. Ἔχω λοιπόν, ὑποχρέωσιν νὰ ἀπαντήσω. Δὲν συνειργάσθημεν, οἱ ἀπαρτίσαντες τὴν Δημοκρατικὴν Ἕνωσιν κρυφίως μὲ τὴν Ε.Δ.Α., συνειργάσθημεν φανερὰ καὶ ἑπομένως, οὔτε τώρα, οὔτε ποτὲ πρόκειται νὰ ἀπαρνηθῶμεν μίαν πολιτικὴν πρᾶξιν εἰς τὴν ὁποίαν ἐν γνώσει καὶ μὲ πλήρη συνείδησιν προέβημεν. Ἄρα τὰ ὅσα ἔχω νὰ εἴπω δὲν ἀφοροῦν μεταβολὴν γνώμης δι’ ὅσα ἐπράξαμεν, διότι ἔχομεν τὴν συνήθειαν τὰς ἐνεργείας μας νὰ τὰς ἀποφασίζωμεν ἐν ψυχρῷ καὶ νὰ ἀναλαμβάνωμεν δι’ αὐτὰς τὰς εὐθύνας μας. Δεύτερον, καὶ ὅταν συνειργάσθημεν μὲ τὴν Ε.Δ.Α., συνειργάσθημεν ἐπὶ τῇ βάσει ἑνὸς συγκεκριμένου προγράμματος, τὸ ὁποῖον εἶναι εἰς τὴν διάθεσιν παντὸς, διότι ἐπαρκῶς ἔχει ἀναπτυχθῆ καὶ ἔχει ἐκτυπωθῆ. Τρίτον, ἀπηρτίσαμεν κόμμα μετὰ ἐκλογὰς, εἶναι βέβαιον. Ἀλλὰ τοῦτο μόνον μὲ πολλὴν κακὴν θέλησιν δύναται νὰ δώσῃ τὸ δικαίωμα εἰς οἱονδήποτε νὰ εἴπῃ, ὅτι ἡ Δ. Ε. ἀπετέλεσεν ὑποπροϊὸν ἑνὸς ἄλλου κόμματος. Διὰ τὸν λόγον, ὅτι οἱ ἄνθρωποι οἱ ὁποῖοι συνειργάσθησαν μὲ τὴν Ε.Δ.Α. εἰς τὰς ἐκλογάς, εἶχον τὰς ἰδικάς των γνώμας καὶ εἶχον τὸ δικαίωμα, ἐκλεγόμενοι νὰ ἀπαρτίσουν ἄλλο κόμμα. Εἶχον δικαίωμα ἔναντι τοῦ λαοῦ, διότι οὐδέποτε ἐξηπάτησαν τὸν λαὸν λέγοντες εἰς αὐτόν, ὅτι ἀνήκουν εἰς τὴν Ε.Δ.Α. καὶ οὐδέποτε ἐξηπάτησαν καὶ τοὺς συνεργάτας των, δηλαδὴ τὴν Ε.Δ.Α., λέγοντες εἰς αὐτὴν, ὅτι πρόκειται νὰ τῆς ἀνήκουν καὶ μετὰ τὰς ἐκλογάς. Ἐὰν ὑποπροϊὸν σημαίνῃ αὐτὸ ποὺ λέγεται συνήθως, ὅτι οἱ βουλευταὶ τῆς Δημοκρατικῆς Ἑνώσεως ἐξελέγησαν μὲ ψήφους τῆς Ε.Δ.Α., τότε νὰ μοῦ ἐπιτρέψετε νὰ εἴπω, κ. Πρόεδρε τῆς Βουλῆς, ὅτι διερωτῶμαι μὲ ποίους ψήφους ἠδυνάμεθα νὰ ἐκλεγῶμεν συμμετέχοντες εἰς τοὺς συνδυασμοὺς τῆς Ε.Δ.Α.; Ἐὰν ὅμως μέσα εἰς αὐτὴν τὴν ἄποψιν ἐνυπάρχῃ καὶ ἡ γνώμη, ὅτι τίποτε δὲν προσεθέσαμεν εἰς τὸ ἐκλογικὸν σῶμα, εἰς τὸ τμῆμα τοῦ ἐκλογικοῦ σώματος ποὺ ἐψήφισε τοὺς συνδυασμοὺς τῆς Ε.Δ.Α. εἰς τοὺς ὁποίους μετέσχομεν, τότε αὐτὴ περιέχει ἀφέλειαν καὶ ἄγνοιαν τῶν πραγμάτων νοητὴν, ἴσως τὴν ὁποίαν ὅμως κἄποτε θὰ ἐγκαταλείψουν ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι φαντάζονται, ὅτι δύνανται νὰ μειώσουν τὴν σημασίαν καὶ τὴν δύναμιν τῆς Δημοκρατικῆς Ἑνώσεως. Πάντως, κ. Πρόεδρε τῆς Βουλῆς, δὲν λησμονῶ, ὅτι ἡμεῖς ὡς ἄτομα, δὲν εἴμεθα ἀρκετὰ ἰσχυροὶ ὅσον συνειργάσθημεν μὲ τὴν Ε.Δ.Α. Ὑπάρχουν ὅμως κόμματα ἄλλα τὰ ὁποῖα συνειργάσθησαν μὲ τὴν Ε.Δ.Α. τὸ 1956 καὶ ὅτι ὑπάρχουν κόμματα μεγάλα τὰ ὁποῖα συνειργάσθησαν μὲ τὴν Ε.Δ.Α., καὶ εἰς αὐτὰ προσήφθη τὸ γεγονὸς αὐτό, ὄχι λόγῳ ἀδυναμίας των, ἀλλὰ λόγῳ τῆς συνεργασίας των. Θὰ ἔπρεπε, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, μόνον νὰ διερωτηθῇ ἂν τὸ γεγονὸς αὐτὸ τοῦ δίδῃ τὸ δικαίωμα νὰ ἀμφισβητῇ εἰς πάντα ἐξ ἡμῶν τὰς ἰδέας, τὰς ὁποίας ὑποστηρίζομεν ἐξ ἁπαλῶν ὀνύχων, τὰς ἰδέας διὰ τὰς ὁποίας ἐθυσιάσαμεν, ὄχι ἁπλῶς ὧρες καὶ χρόνια καὶ ἀγῶνες καὶ δύναμιν, ἀλλὰ ἐθυσιάσαμεν ἀκόμη καὶ πολιτικὰ κεφάλαια, τὰ ὁποῖα κατείχομεν, βάσει τῶν ὁποίων, ἂν δὲν ἐπιστεύαμεν στερρῶς πρὸς ὡρισμένας ἰδέας, θὰ ἠδυνάμεθα ἀνέτως νὰ εἰσερχώμεθα εἰς τὴν Βουλὴν αὐτὴν καὶ νὰ ἰσχυριζώμεθα, ὅτι εἴμεθα οἱ ἐθνικοφρονέστεροι τῶν ἐθνικοφρόνων. Πρὸς ἀνθρώπους οἱ ὁποῖοι προβαίνουν εἰς θυσίας διὰ τοὺς ἀγῶνας των καὶ δὲν ὠφελοῦνται ἐξ αὐτῶν, θὰ πρέπει νὰ ἐπιδεικνύεται πάντοτε σεβασμός. Πέραν τούτου, λέγω, εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, ἂν εἶδε καὶ τὸ 1956 καὶ τὸ 1958 συνεργασίας καὶ μέτωπα τὰ ὁποῖα δὲν ἤθελε νὰ ἴδῃ ὁ ἴδιος, ἢ δὲν θέλει εἰς τὸ μέλλον, τὰ εἶδε, ὄχι διότι ὑπῆρξεν ἡ θέλησις ἑνὸς ἢ πολλῶν κομμάτων ἢ προσώπων τὰ εἶδε διότι ἡ δύναμις τῶν πραγμάτων τὰ ἐπέβαλε. Τὰ νὰ ἀποδίδεται εἰς τὰς προθέσεις, εἰς τὰς κακὰς προθέσεις τῶν προσώπων ἡ πολιτικὴ ἐξέλιξις μιᾶς χώρας, εἶναι λάθος τὸ ὁποῖον δι’ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ἀπαρτίζουν μίαν Κυβέρνησιν εἶναι ἀσυγχώρητον. Πρέπει νὰ μελετήσουν τὸ φαινόμενον καὶ νὰ ἴδουν μήπως τυχὸν ἡ πολιτικὴ τὴν ὁποίαν ἐφαρμόζουν, ἡ πολιτικὴ τοῦ ἐν ὀνόματι τῆς Δημοκρατίας ὑποστήριξις τῶν ὀλιγαρχικῶν συμφερόντων καὶ τοῦ μονοκομματικοῦ κράτους ποὺ ἔχετε ἱδρύσει, μήπως αὐτὰ τὰ γεγονότα ὠθοῦν εἰς συσπείρωσιν ὅλους ἐκείνους ποὺ εἶναι ἀντίθετοι πρὸς αὐτὰ καὶ αἱ συνεργασίαι δὲν ἐπιβάλλονται, οὔτε ἀπὸ ὑπολογισμὸν, οὔτε ἀπὸ προσωπικὴν ἰδεολογίαν ἐκχωρήσεως, ἀλλὰ ἀπὸ τὴν δύναμιν τῶν πραγμάτων, τὰ ὁποῖα διεμόρφωσεν ἡ δεξιὰ ἐν Ἑλλάδι ἀπὸ τὸ 45 καὶ ἐντεῦθεν.

§42Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ.

§43ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν σᾶς δίδω τὸν λόγον, κύριε Μερκούρη. Φαντάζεσθε, ὅτι κατὰ τὴν διάρκειαν μιᾶς συζητήσεως εἷς βουλευτὴς ἠμπορεῖ νὰ ζητῇ τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ; Αὐτὸ εἶναι θέμα κρίσεως τοῦ Προεδρείου. Καὶ ἐν προκειμένῳ δὲν σᾶς δίδω τὸν λόγον. Νὰ τελειώσῃ αὐτὴ ἡ συζήτησις πρῶτον καὶ ἔπειτα θὰ δυνηθῆτε νὰ ὁμιλήσητε. Ἀλλοίμονον, ἂν δυσχεραίνωνται κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον αἱ συζητήσεις. Δὲν ἠμπορῶ, κύριε Μερκούρη νὰ σᾶς δώσω τὸν λόγον. Ἐκτός, ἂν ἔχετε νὰ μοῦ εἴπητε, ὅτι κακῶς ἔλαβε τὸν λόγον ὁ κ. Τσιριμῶκος.

§44Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, μήπως ἄλλοι τορπιλλίζουν τὰς συζητήσεις;

§45ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν θέλω ἐδῶ νὰ θίξω βουλευτήν, ἀλλὰ θέλω νὰ εἴπω, ὅτι δὲν πρέπει νὰ διακόπτητε τὴν συζήτησιν ζητοῦντες ἑκάστοτε τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ. Ὁ κ. Β. Ἐφραιμίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§46Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὡρισμένα περιστατικὰ καὶ γεγονότα, περὶ τῶν ὁποίων ἤκουσεν ἡ Βουλὴ καὶ ἄλλα, περὶ τῶν ὁποίων θὰ ἀκούσῃ ἐν συνεχείᾳ, ἀπετέλεσαν τὴν ἀφορμὴν διὰ τὴν ἰδικὴν μας πρότασιν καὶ τὴν ἐρώτησιν τῶν συναδέλφων κ.κ. Βαλούρδου καὶ Ζορμπᾶ. Πέραν αὐτῶν τῶν περιστατικῶν καὶ γεγονότων, τὰ ὁποῖα ἀποτελοῦν τὴν ἀφορμήν, ὑπῆρξε καὶ ὑπάρχει μία αἰτία, ἡ ὁποία ἐπιβάλλει τὴν πρότασίν μας, ἡ ὁποία ἐπέβαλε καὶ ἐπιβάλλει νὰ συζητηθῇ τὸ θέμα εἰς τὰς πραγματικάς του διαστάσεις. Εἶναι γνωστόν, κύριε Πρόεδρε, ὅτι τὸ σύνολον τῶν κομμάτων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως κατὰ τρόπον ἐγκυρότατον διὰ τοῦ στόματος τῶν Ἀρχηγῶν της διεκήρυξε, τόσον διὰ τοῦ τύπου, ὅσον καὶ προσφάτως εἰς τὴν συζήτησιν τοῦ πολιτικοῦ θέματος, ὅτι εἰς τὴν χώραν ὑπῆρχε καὶ ὑπάρχει εἰς τὴν χειροτέραν κατάστασιν ἓν καθεστὼς ἀστυνομικὸν καὶ κομματικόν, τὸ ὁποῖον καθημερινῶς ἐκτρέπεται καὶ παρεκτρέπεται. Ἀπὸ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς, νομίζομεν, ὅτι ἠδικήσατε, καὶ ὑμεῖς, ὡς Πρόεδρος τοῦ Σώματος, ἀλλὰ καὶ ἡ Κυβέρνησις, τὸ θέμα αὐτό, διότι ἠθελήσατε νὰ τὸ περιορίσητε εἰς τὰς διαστάσεις μιᾶς συζητήσεως 5λέπτου, κατὰ τὴν διαδικασίαν τῆς ἐρωτήσεως. Καὶ ἡ διάθεσις αὐτὴ ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως ἀπέδειξεν, ὅτι αὐτὴ θέλει νὰ ἀποφύγῃ τὴν πραγματικήν, τὴν ἐν ἀνέσει συζήτησιν αὐτοῦ τοῦ θέματος. Νομίζομεν, ἀκόμη, ὅτι ἠδικήθη καὶ ἡ Βουλὴ εἰς τὸ σύνολόν της, διότι ἀποτελεῖ ἀδικίαν καὶ πρὸς τὴν πτέρυγα ἐκείνην, τῆς Συμπολιτεύσεως, ἡ ὁποία δὲν εἶναι δυνατὸν εἰς τὸν μέγιστόν της ἀριθμὸν νὰ μὴ ἐνδιαφέρεται καί νὰ μὴ θέλῃ νὰ προστατεύσῃ τοὺς δημοκρατικοὺς θεσμοὺς εἰς τὸν τόπον αὐτόν. Κύριε Πρόεδρε, ἀνεφέρθησαν γεγονότα, τὰ γεγονότα τῆς 1ης Μαΐου καὶ ὑπῆρξε μία ἀπάντησις τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν, ὅτι αἱ ἀστυνομικαὶ ἀρχαὶ ἐνήργησαν κατὰ τρόπον ἄψογον. Εἶναι δυνατόν, κύριε Πρόεδρε, νὰ γίνῃ παραδεκτὴ ἡ ἀπάντησις αὐτὴ ἐκ μέρους ὑπουργῶν, ὅταν κατηγγέλθησαν συγκεκριμένα γεγονότα, περὶ ξυλοδαρμοῦ, ὅταν πολῖται αὐτὴν τὴν στιγμὴν εὑρίσκωνται εἰς τὰ νοσοκομεῖα; Εἶναι δυνατὸν ὁ ἁρμόδιος ὑπουργὸς νὰ ἰσχυρίζεται, ὅτι ὑπῆρξεν ἄψογος ἡ στάσις τῶν ἀστυνομικῶν ἀρχῶν; Κύριε Πρόεδρε, εἶναι βέβαιον, ὅτι διὰ τῆς τακτικῆς αὐτῆς δίδεται ἕνα παράδειγμα, δίδεται μία ἐξώθησις εἰς τὰ ὄργανα νὰ ἐπιμένουν εἰς τὴν τακτικὴν αὐτὴν καὶ νὰ τὴν χειροτερεύουν. Ἀκόμη, κύριε Πρόεδρε, ἀναφέρομεν εἰς τὴν πρότασίν μας, ὅτι γίνεται μία συστηματικὴ ἐπίθεσις κατὰ τοῦ κόμματος, τὸ ὁποῖον παρίσταται εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, ὡς ἔχον τὸν μεγαλύτερον ἀριθμὸν ἀντιπολιτευομένων βουλευτῶν. Ἤδη, κύριε Πρόεδρε, αὐτὴν τὴν στιγμὴν 7 ἀνώτατα στελέχη τοῦ κόμματός μας εὑρίσκονται ἐν ἐκτοπίσει μὲ τὴν γνωστὴν τυπικὴν διαδικασίαν περὶ δῆθεν παρανόμου κλπ. δράσεως, ἡ ὁποία, κύριε Πρόεδρε, ἀναφέρεται εἰς τὴν περίοδον πρὸ τοῦ 1955 καὶ ἰδιαιτέρως εἰς τὴν περίοδον τῆς κατοχῆς. Εἶναι δυνατόν, κύριε Πρόεδρε, αὐτὸ τὸ γεγονὸς νὰ γίνεται παραδεκτὸν ἀπὸ μίαν Βουλήν; Εἶναι δυνατὸν νὰ ὁμιλοῦμεν περὶ δημοκρατίας ἐκτὸς ἂν θέλωμεν νὰ ἐννοοῦμεν δημοκρατίαν τύπου Μεντερές, ὅταν 7 ἀνώτατα στελέχη ἑνὸς κόμματος, κοινοβουλευτικοῦ εὑρίσκονται ἐν ἐκτοπίσει μὲ τοιούτου εἴδους κατηγορίαν;

§47ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Νὰ ἔλθετε εἰς τὴν 1ην Μαΐου.

§48Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Ἡ πρότασίς μας ἀναφέρεται καὶ εἰς αὐτὸ τὸ θέμα, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Πρόεδρε, ὑπάρχει σωρεία περιπτώσεων ξυλοδαρμοῦ πολιτῶν. Σημειώσατε, καὶ παρακαλῶ νὰ τὸ ἔχῃ ὑπ’ ὄψει καὶ ἡ Βουλή, ξυλοδαρμῶν, ὄχι ὅπως εἰς τὴν περίπτωσιν τῆς 1ης Μαΐου καὶ ὑπὸ τὸ πρόσχημα ἐκνόμου συλλαλητηρίου, ἀνὰ τὰς ὁδούς, ἀλλ’ ἐντὸς αὐτῶν τούτων τῶν ἀστυνομικῶν τμημάτων. Ἐρωτῶ, κύριοι ἁρμόδιοι ὑπουργοί, τί σημαίνει αὐτό; Σημαίνει, ὅτι καὶ ὁ διοικητὴς ὁ ἁρμόδιος, εἰς τὴν περίπτωσιν ἐκείνην καὶ ἂν δὲν διέπραξεν ὁ ἴδιος τὸν ξυλοδαρμόν, διότι ὑπάρχουν καὶ τοιαῦτα περιστατικὰ καὶ δικαστικαὶ καταδίκαι ἐπ’ αὐτῶν τῶν περιστατικῶν, ἐν πάσῃ περιπτώσει γνωρίζει, ὅτι εἰς τὸ τμῆμα του ἔλαβε χώραν ξυλοδαρμὸς πολιτῶν. Ἐκτὸς ἂν καὶ εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν θὰ ὑπάρξῃ τὸ ἐπιχείρημα, τὸ διεθνῶς ἐμφανιζόμενον τώρα, ὅτι γίνονται ὡρισμένα πράγματα ἀπὸ τὰ ὄργανα, ἀλλ’ οἱ ἐπὶ κεφαλῆς ἢ οἱ ἁρμόδιοι δὲν γνωρίζουν πῶς συνέβησαν τὰ γεγονότα αὐτά. Ἐπὶ τῶν περιπτώσεων αὐτῶν ἡ Βουλή, καὶ διὰ τῆς Βουλῆς ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς θ’ ἀκούσουν, ἐν συνεχείᾳ, ὅτι ἐπηκολούθησαν καταδικαστικαὶ ἀποφάσεις τῶν δικαστηρίων. Ὑπάρχει, κύριε Πρόεδρε, ἐπίσης ἡ συστηματικὴ κατασυκοφάντησις ἀπὸ τὸ Κρατικὸν ραδιόφωνον ὁλοκλήρου τῆς Ἀντιπολιτεύσεως καὶ ἰδιαιτέρως τῆς πτέρυγός μας. Ἐρωτᾶται καὶ εἰς τὸ σημεῖον αὐτό, ἂν εἶναι δημοκρατικόν, ἐὰν εἶναι σεβασμὸς τῶν θεσμῶν τῆς χώρας αὐτῆς, ὅταν μία Κυβέρνησις, ἀφοῦ ὑποδουλώσῃ καὶ μετατρέψῃ τὸν κρατικὸν ραδιοφωνικὸν σταθμὸν εἰς κομματικὸν ὄργανον, νὰ ἐπιδίδεται μέσῳ αὐτοῦ ἀπὸ πρωΐας μέχρι βαθείας νυκτὸς εἰς τὴν κατασυκοφάντησιν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Ἐφ’ ὅλων αὐτῶν τῶν περιστατικῶν ὑπάρχει μία ἐπιχειρηματολογία, ἑκάστοτε, τῆς Κυβερνήσεως. Ὅτι ἐὰν ἔγιναν τὰ γεγονότα τῆς Πρωτομαγιᾶς, ἔγιναν διότι πρόκειται περὶ κομμουνιστικῶν ἐκδηλώσεων. Καὶ τοῦτο διότι σύμφωνα μὲ τὰς δηλώσεις τοῦ κ. ὑπουργοῦ τὰς ὁποίας ἀνέγνωσαν ὅλοι εἰς τὰς ἐφημερίδας—διότι κατὰ τὴν συγκέντρωσιν ἠκούσθησαν συνθήματα κομμουνιστικά, ἐξ ὅσων, κ. Πρόεδρε, ἀνέγνωσα εἰς τὰς ἐφημερίδας, αἱ ὁμιλίαι καὶ τὰ συνθήματα ἀνεφέροντο εἰς τὰ αἰτήματα περὶ ἐργασίας, περὶ Δημοκρατίας, περὶ ὑφέσεως, περὶ ἀφοπλισμοῦ. Πρόκειται περὶ τεσσάρων συνθημάτων, κ. Πρόεδρε, τὰ ὁποῖα σήμερον παγκοσμίως συγκλονίζουν τοὺς ἀνθρώπους εἰς πᾶσαν γωνίαν τῆς γῆς. Πρόκειται περὶ συνθημάτων ἐπὶ τῶν ὁποίων συζητοῦν οἱ ἡγέται ὅλων τῶν χωρῶν ὅλων τῶν παρατάξεων, καὶ ἐπὶ τῶν ὁποίων πρόκειται συζητοῦντες ἴσως νὰ καταλήξουν εἰς μίαν βάσιν εἰς κἄποιαν προώθησιν συμφωνίας εἰς τὴν συνερχομένην διάσκεψιν κορυφῆς. Ἀκόμη, κ. Πρόεδρε, προκειμένου διὰ τὰς συλλήψεις καὶ τοὺς ξυλοδαρμοὺς ὑπάρχει πάντοτε τὸ ἐπιχείρημα, ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι πρόκειται περὶ δῆθεν παρανόμως δρώντων. Ἐὰν ὑπάρχουν παρανόμως δρῶντες, ὑπάρχει ἡ τακτικὴ δικαιοσύνη, ἡ ὁποία εἶναι εἰς θέσιν καὶ νὰ ἐξακριβώσῃ καὶ νὰ ἐπιβάλῃ τὰς κυρώσεις. Ἀλλὰ καὶ περαιτέρω, ἐὰν θέλῃ ἡ Κυβέρνησις νὰ μὴ ὑπάρχῃ καὶ τὸ ἐνδεχόμενον αὐτῆς τῆς παρανόμου δράσεως, ἡ Κυβέρνησις νὰ ὑπάρχῃ διὰ νὰ τὸ ἐπικαλῆται, διὰ νὰ τὸ καπηλεύεται, ἐδῶ εἶναι ἡ καπήλευσις, κ. Ὑπουργέ, διὰ νὰ ἠμπορῇ νὰ διαιωνίζῃ τὴν παραμονήν της εἰς τὴν ἐξουσίαν —δὲν ἔχει παρὰ νὰ ἀφίσῃ νὰ λειτουργήσῃ ἡ Δημοκρατία, νὰ καταργηθοῦν οἱ ἔκτακτοι νόμοι, νὰ νομιμοποιηθοῦν ὅλαι αἱ ὀργανώσεις καὶ ὅλα τὰ κόμματα, ὥστε νὰ παύσῃ νὰ ὑπάρχῃ ἡ ἀνάγκη τῆς δράσεως αὐτοῦ τοῦ χαρακτῆρος. Ἀκόμη ὑπῆρξε, κ. Πρόεδρε, τὸ καταπληκτικὸν ἐπιχείρημα ὡρισμένων ἀστυνομικῶν ὀργάνων καὶ ἐν πολλοῖς μέσα εἰς τὰς δηλώσεις τοῦ κ. ὑπουργοῦ Δημοσίας Τάξεως, ὅτι αἱ περιπτώσεις τῶν ξυλοδαρμῶν, αἱ ὁποῖαι καταγγέλλονται καὶ διὰ τοῦ τύπου καὶ διὰ τῶν ἐρωτήσεων, ἀποβλέπουν εἰς τὴν κατασυκοφάντησιν τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας καὶ τῆς χώρας, ὑπὸ τὴν ἔννοιαν, ὅτι αὐτὴ ἐκτίθεται διεθνῶς. Καὶ ἀκόμη περισσότερον, ὅτι δῆθεν ὡρισμένοι ἀπὸ τοὺς καταγγέλλοντας μόνοι των αὐτοτραυματίζονται διὰ νὰ δημιουργοῦν ἐντυπώσεις εἰς βάρος τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας. Ἀλλά, κ. Πρόεδρε, ἐπὶ τῶν καταγγελιῶν μας, ἐπὶ τῶν περιπτώσεων αὐτῶν, ἐπηκολούθησαν δικαστικαὶ ἀποφάσεις αἱ ὁποῖαι κατεδίκασαν τὰ βιαιοπραγήσαντα ὄργανα. Ὑπῆρξε μάλιστα καὶ μία συντριπτικὴ ἀνατροπὴ τοῦ ἐπιχειρήματος αὐτοῦ περὶ δῆθεν σκοπίμων αὐτοτραυματισμῶν τῶν πολιτῶν, τὸ ὁποῖον ἑκάστοτε ἐπικαλοῦνται οἱ κ.κ. ὑπουργοί, ἐκ μέρους εἰσαγγελέως, ὁ ὁποῖος κατὰ τὴν ἐκδίκασιν παρομοίων περιπτώσεων ξυλοδαρμοῦ, εἰς τὴν ἀγόρευσίν του εἶπεν, ὅτι μὲ τὸ ἐπιχείρημα αὐτὸ θὰ εἶναι δυνατὸν πλέον νὰ ὑπάρξῃ ἀπέραντος ἀσυδοσία τῶν ἀστυνομικῶν ὀργάνων, διότι ὁσάκις θὰ καταγγέλλωνται διὰ παρεκτροπὰς δὲν θὰ ἔχουν παρὰ νὰ ὁμιλοῦν περὶ αὐτοτραυματισμοῦ, καὶ περὶ πολιτῶν οἱ ὁποῖοι θέλουν νὰ συκοφαντήσουν τὰ Σώματα Ἀσφαλείας. Ἐὰν ὑπάρχῃ κάτι, κ. Ὑπουργέ, τὸ ὁποῖον ἐμφανίζει ἐκτεθειμένη τὴν χώραν, καὶ τὸ ὁποῖον ἐμφανίζει ἐκτεθειμένα τὰ Σώματα Ἀσφαλείας, αὐτὸ εἶναι αἱ παρεκτροπαὶ αἱ ὁποῖαι λαμβάνουν χώραν καὶ ὄχι αἱ καταγγελίαι τῶν παρεκτροπῶν αὐτῶν. Διότι αἱ καταγγελίαι ἀντιθέτως ἀποβλέπουν εἰς τὸ νὰ τερματισθῇ τὸ καθεστὼς αὐτό, διὰ νὰ ἀποκατασταθῇ καὶ τὸ κῦρος τῆς χώρας, καὶ τὸ κῦρος τῶν δημοσίων λειτουργῶν καὶ ὑπηρεσιῶν. Κύριε Πρόεδρε, κατ’ ἐπανάληψιν ἔχει ἐξηγηθῆ, καὶ πρέπει μὲ τὴν εὐκαιρίαν αὐτὴν νὰ λεχθῇ —ἔστω καὶ ἐὰν εἶναι περιωρισμένα τὰ ὅρια τῆς συζητήσεως — ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐὰν ἐπιτρέπῃ αὐτὰς τὰς ἐκτροπὰς τῶν ὀργάνων, ἐὰν τὰς ὑποθάλπῃ καὶ τὰς ἐξωθῇ, τοῦτο δὲν ὀφείλεται ἁπλῶς εἰς τὸ ὅτι ὡρισμένα τοὐλάχιστον μέλη τῆς Κυβερνήσεως διακατέχονται ἀπὸ μίαν ἀθεράπευτον ἀντιδημοκρατικὴν πρόθεσιν καὶ ἐμπάθειαν. Πέραν τούτων φαίνεται, ὅτι ὑπάρχει γενικώτερος κομματικὸς ὑπολογισμός, τὸν ὁποῖον πρέπει νὰ ἔχῃ ὑπ’ ὄψιν ὁλόκληρος ἡ Βουλή, ὁλόκληρος ὁ Ἑλληνικὸς λαός. Ἡ Κυβέρνησις θέλει διὰ τῶν ἐκτροπῶν αὐτῶν, θέλει διὰ τῶν ἐπιθέσεων αὐτῶν — ἰδιαιτέρως ἐναντίον τῆς παρατάξεώς μας — νὰ διατηρῇ κλῖμα φοβίας, κλῖμα δῆθεν ἐπικειμένων κινδύνων, διὰ νὰ δύναται ὑπὸ τὸ κάλυμμα τῆς φοβίας αὐτῆς νὰ συσπειρώνῃ πέριξ τῆς κομματικῆς ὑποστάσεώς της στρώματα τὰ ὁποῖα λόγῳ τῆς κοινωνικῆς των θέσεως, ὑπὸ τὸ κράτος τοῦ φόβου νὰ ἐκβιάζωνται εἰς ἀναζήτησιν προφυλάξεως ὑπὸ τὴν σκέπην τῆς δεξιᾶς εἰς τὸ σχῆμα τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως. Κύριε Πρόεδρε, δὲν εἶναι δυνατὸν ἐν ὀνόματι κομματικῶν συμφερόντων νὰ διαιωνίζεται τὸ ἀπαράδεκτον καθεστώς, τὸ ὁποῖον ἐκθέτει τὴν χώραν καὶ τὸ ὁποῖον καταβασανίζει τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, καὶ δὲν τὸν ἀφίνει νὰ ἐπιδοθῇ ἀπερίσπαστος εἰς τὰ δημιουργικά του ἔργα. Κύριε Πρόεδρε, τὸ θέμα τὸ ὁποῖον διὰ τῆς προτάσεως καὶ τῶν ἐρωτήσεων ἤχθη ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, νομίζομεν — ἐφ’ ὅσον τὸ προέτεινε καὶ ὁ κ. ὑπουργὸς — νομίζομεν, ὅτι εἶναι ἀνάγκη νὰ ἔλθῃ εἰς μίαν συζήτησιν μὲ περισσοτέραν ἄνεσιν — ἐὰν θέλῃ ἡ Κυβέρνησις δύναται καὶ ἠμπορεῖ νὰ δεχθῇ τὴν πρόταξιν μιᾶς ἐπερωτήσεως — ὥστε νὰ συζητηθῇ εἰς ὅλην τὴν ἔκτασίν του διὰ νὰ πληροφορηθῇ καὶ ἡ Βουλὴ καὶ ὁ Ἑλληνικὸς λαός, τί ἀκριβῶς συμβαίνει εἰς τὴν χώραν αὐτὴν καὶ ποῖοι εἶναι οἱ ὑπεύθυνοι διὰ τὸ καθεστὼς αὐτό.

§49Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Κύριε Ἐφραιμίδη, μίαν ἐρώτησιν. Εἴπατε, ὅτι ἡ Κυβέρνησις αὐτὴ διὰ λόγους ὑπολογισμοῦ κρατεῖ ἐν ἐνεργείᾳ ὡρισμένα μέτρα. Ἠμπορεῖτε νὰ μᾶς ὀνομάσετε ἕνα κόμμα ἀπὸ 30ετίας ποὺ δὲν διετήρησε τὰ μέτρα αὐτά; Σᾶς λέγω, ὅτι τὰ μέτρα ἐθεσπίσθησαν πρὸ 30 ἐτῶν καὶ πλέον εἰς τὴν Ἑλλάδα, καὶ ἰσχύουν ἔκτοτε ἀδιαλείπτως, καὶ οὐδεμία πολιτικὴ μερὶς καὶ οὐδὲν πολιτικὴν κόμμα δὲν ἐδέχθη νὰ συζητήσῃ ὄχι μόνον περὶ καταργήσεως οὔτε περὶ ἁπλῆς μεταρρυθμίσεως. Τὰ ἴδια μέτρα ἰσχύουν πανομοιοτύπως.

§50Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Ἴσως, κ. Ὑπουργέ, νὰ μὴ μὲ παρακολουθήσατε. Πρόκειται περὶ τῶν ἐκτάκτων νόμων καὶ ψηφισμάτων τὰ ὁποῖα ἐπεβλήθησαν κατὰ τὴν γνωστὴν ταραχώδη περίοδον, καὶ περὶ τῶν ὁποίων ἡ παράταξις ἡ ἰδική σας καὶ ὅλα τὰ ἄλλα κόμματα κατὰ τὴν διάρκειαν ὅλων τῶν ἐκλογῶν αἱ ὁποῖαι ἐμεσολάβησαν ἀπὸ τοῦ 1950 καὶ ἐφ’ ἑξῆς ἔδωσαν πανηγυρικὰς ὑποσχέσεις εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, ὅτι ἡ χώρα εἰσῆλθε πλέον εἰς περίοδον ὁμαλότητος καὶ πρόκειται νὰ καταργηθοῦν. Τὰ μέτρα αὐτὰ ἡ Κυβέρνησις ἡ ἰδική σας παρὰ τὸ γεγονός, ὅτι εὑρίσκεται εἰς τὴν ἐξουσίαν ἐπὶ 5 ἔτη τὰ διατηρεῖ. Καὶ δὲν τὰ διατηρεῖ, κ. Ὑπουργέ, μόνον. Γίνεται καὶ κάτι ἄλλο. Αὐτὰ τὰ μέτρα ἴσχυον καὶ ἐπὶ τῆς Κυβερνήσεως Συναγερμοῦ καὶ ἐπὶ τῆς Κυβερνήσεως τοῦ Κέντρου. Ἀλλὰ ὑπῆρχε μία ἐπίγνωσις, ὅτι πρόκειται περὶ ἐκτάκτων μέτρων ἐπιβληθέντων εἰς ταραχώδη περίοδον, καὶ ἡ ἐφαρμογή των δὲν ἐγένετο παρὰ μόνον εἰς ἐντελῶς ἐξαιρετικὰς περιπτώσεις. Κατὰ τὴν περίοδον τὴν ἰδικήν σας γίνεται μία συστηματικὴ ἐφαρμογὴ πέραν τοῦ γράμματος καὶ τοῦ πνεύματος τοῦ νόμου. Ἀλλὰ ἀκόμη, κ. Ὑπουργέ, μὲ ἐρωτήσατε τὶ ἔγινεν ἐπὶ τῶν ἄλλων Κυβερνήσεων; Καὶ ἐρωτῶ. Ὑπάρχει παράδειγμα εἰς τὴν περίοδον τῆς Ἑλληνικῆς δημοσίας ζωῆς, πέραν τῶν ἐκτάκτων περιστάσεων καὶ ταραχωδῶν περιόδων τὰς ὁποίας διήλθομεν, ὑπάρχει περίοδος μὲ τόσην πληθώραν ξυλοδαρμῶν καὶ τόσην πληθώραν παρεκτροπῶν τῶν ὀργάνων τῶν ἀστυνομικῶν, ὥστε ὁ τύπος, ὅλων τῶν ἀποχρώσεων —ἠμπορεῖτε νὰ ἴδητε σήμερον τὴν ἐφημερίδα «ΝΕΑ» ποὺ εἶναι Κυβερνητικὴ ἐφημερὶς— νὰ καταγγέλῃ ἀναλόγους παρεκτροπάς. Καὶ ὑπάρχει περίοδος εἰς τὴν Ἑλλάδα κατὰ τὴν ὁποίαν νὰ εἴχομεν τὸ συστηματικὸν αὐτὸ ὄργιον τῶν παρεκτροπῶν;

§51ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Ἀθανασιάδης, ἔχει τὸν λόγον.

§52Κ. ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν πρόκειται νὰ ἀσχοληθῶ λεπτομερῶς μὲ τὰ γεγονότα τῆς Πρωτομαγιᾶς. Ἐν τῇ ἐρωτήσει ὅπως τὴν ἐχαρακτηρίσατε καὶ ὑμεῖς, ὑπάρχει μία παράγραφος ἡ ὁποία ἀναφέρεται προσωπικῶς εἰς τὸν κ. ὑφυπουργὸν Ἀσφαλείας, ὁ ὁποῖος δὲν ἐπιδεικνύει τὴν πρέπουσαν συμπεριφορὰν πρὸς τοὺς βουλευτὰς οἵτινες μεταβαίνουν πρὸς ἐπίλυσιν διαφόρων ὑποθέσεων. Ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ, κύριε Πρόεδρε, ἐξ ἰδίας ἀντιλήψεως ἔχω παρατηρήσει, ὅτι βουλευταὶ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ἰδίως, οἱ ὁποῖοι προσέρχονται διὰ διάφορα θέματα ἐν τῷ Ὑπουργείῳ κατὰ τὰς κεκανονισμένας ὥρας δὲν γίνονται δεκτοὶ κατὰ τὸν ἑξῆς παράδοξον τρόπον: Ἀναμένουν 10 λεπτά, 20 λεπτά, πολλάκις καὶ μίαν ὥραν, καὶ ὅταν ἡ ὥρα ἡ καθορισθεῖσα ὑπὸ τοῦ κ. ὑπουργοῦ παρέλθῃ, οἱ ἁρμόδιοι ὑπασπισταὶ καὶ ἰδιαίτεροι τοῦ κ. ὑπουργοῦ, ἀναγγέλλουν εἰς τοὺς κ. βουλευτάς, ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς δὲν θὰ δεχθῇ τούτους. Μετὰ τῶν συναδέλφων ἐκ Πειραιῶς κ.κ. Ἀράπη καὶ Παινέζη μετέβημεν εἰς τὸ Ὑφυπουργεῖον Ἀσφαλείας δι’ ἕνα θέμα ἀναφερόμενον εἰς τοὺς εἰσπράκτορας λεωφορείων Πειραιῶς. Ἀνηγγέλθημεν καὶ ἀνεμένομεν ἐπὶ ¼ τῆς ὥρας εἰς τὸν προθάλαμον τοῦ κ. ὑπουργοῦ. Ἐγένοντο δεκτοὶ διάφοροι βουλευταὶ τῆς πλειοψηφίας δι’ ἄλλης εἰσόδου καὶ εἰς τὰς 12.10′ ἀνεκοινώθη εἰς ἡμᾶς, ὅτι παρῆλθεν ἡ ὥρα καὶ ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς δὲν θὰ ἐδέχετο πλέον ἄλλους. Διεμαρτυρήθην καὶ κατόπιν τῶν φωνῶν μου ἠναγκάσθη ὁ κ. ὑπουργὸς νὰ μᾶς δεχθῇ εἰπὼν εἰς ἡμᾶς, ὅτι ἡ ὥρα 11–12, κατὰ τὴν ὁποίαν δέχεται τοὺς βουλευτὰς εἶναι ἐνδεικτικὴ καὶ δὲν εἶναι ὑποχρεωτικὴ δι’ αὐτόν. Διεμαρτυρήθην διὰ τὴν ἀντίληψιν ταύτην τοῦ κ. ὑπουργοῦ, διότι φρονῶ, ὅτι δὲν εἶναι προσήκων, ὁ τρόπος αὐτὸς συμπεριφορᾶς πρὸς τοὺς βουλευτάς. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, διὰ τὴν ἀλήθειαν, μᾶς ἐπέλυσε τὸ ζήτημα, διὰ τὸ ὁποῖον τὸν ἐπεσκέφθημεν. Πέραν αὐτῆς τῆς ἐκ τοῦ πλησίον πρὸς τοὺς βουλευτὰς συμπεριφορᾶς τοῦ κ. ὑφυπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν, ἔχω νὰ θέσω ὑπ’ ὄψει τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας καὶ τὴν ἐκ τοῦ μακρόθεν ἔγγραφον συμπεριφορὰν τούτου. Οἱ συνάδελφοι κ.κ. Τσιγάρας καὶ Κελτεμλίδης δι’ ἐρωτήσεών των ἀνεφέροντο εἰς τὴν κακοποίησιν τοῦ κατοίκου Καλαμαριᾶς Γ. Χριστοδουλίδη ὑπὸ ἀστυνομικῶν ὀργάνων. Ὁ κ. ὑπουργὸς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 16)6277)368 ἀπὸ 21.4.59 ἐγγράφου πρὸς τὴν Βουλὴν ἀπαντᾷ, ὅτι αἱ κατηγορίαι κατὰ τῶν ἀστυνομικῶν ὀργάνων εἶναι ἀνυπόστατοι. Τὴν 19.9.59 ὅμως καταδικάζονται οἱ περὶ ὧν πρόκειται ἀστυνομικοὶ διὰ τὴν κακοποίησιν τοῦ Χριστοδουλίδη εἰς 10ήμερον φυλάκισιν ὑπὸ τοῦ Μονομελοῦς Πλημμελειοδικείου Θεσσαλονίκης. Οἱ συνάδελφοι κ.κ. Σωτηρίου κλπ., δι’ ἐγγράφου των πρὸς τὴν Βουλὴν διεμαρτύροντο διὰ τὴν κακοποίησιν ὑπὸ ἀστυνομικῶν ὀργάνων τοῦ ἀντιπροέδρου τοῦ Ε. Κ. Λαυρίου κ. Βουγιούκα. Ὁ κ. ὑπουργὸς ἀπαντᾷ, ὅτι δὲν ἐκακοποιήθη. Τὸ Μονομελὲς ὅμως Λαυρίου ἐπιβάλλει 5θήμερον φυλάκισιν εἰς τὸ βιαιοπραγῆσαν ἀστυνομικὸν ὄργανον. Τὴν 24.8.59 ἀστυνομικὰ ὄργανα Ἀλεξανδρουπόλεως βιαιοπράγησαν κατὰ τοῦ συναδέλφου κ. Κεραμιτσιόγλου, Ὁ κ. ὑφυπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν εἰς σχετικὴν διαμαρτυρίαν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Πρωϊμάκη καὶ Καρασάββα ἀπαντᾷ, «ὅτι τὰ ἀναφερόμενα εἶναι ἀβάσιμα». Διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. ὅμως 53)16.1.60 ἀποφάσεως τοῦ Μονομελοῦς Πλημμελειοδικείου Ἀλεξανδρουπόλεως κατεδικάσθησαν οἱ ἀστυνομικοὶ Γρηγόριος Κάκορης καὶ Κ. Κουτσομύτης εἰς 50 ἡμερῶν φυλάκισιν διὰ τὸν λόγον αὐτόν, ἥτις φυλάκισις ἐμειώθη κατόπιν ἐφέσεως, εἰς 20ήμερον ὑπὸ τοῦ Τριμελοῦς Πλημμελειοδίκου Ἕβρου. Οὕτω ἀποδεικνύεται, ὅτι καὶ ἡ ἔγγραφος συμπεριφορὰ τοῦ κ. Ὑφυπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν πρὸς τοὺς κ.κ. βουλευτὰς δὲν εἶναι ἡ προσήκουσα. Θὰ ἠδύνατο νὰ ἀπαντήσῃ, ὅτι δὲν ἔχει πληροφορίας, ὄχι ὅμως νὰ ἰσχυρίζεται, ὅτι ἡ καταγγελία εἶναι ἀβάσιμη καὶ νὰ ἔρχωνται κατόπιν τὰ δικαστήρια νὰ ἐπιβάλλουν κυρώσεις ἐναντίον τῶν ἀστυνομικῶν ὀργάνων δι’ αὐτὰς ἀκριβῶς τὰς ὑποθέσεις ἐφ’ ὧν ὁ κ. ὑπουργὸς διεβεβαίου, ὅτι τὰ καταγγελλόμενα ἦσαν ἀβάσιμα. Ἐξ ὅλων αὐτῶν καταδεικνύεται, ὅτι τὸ πνεῦμα τῶν διώξεων τῶν πολιτῶν ὡρισμένης πολιτικῆς μερίδος δὲν προέρχεται ἀπὸ τὰ κατώτερα ὄργανα, ἀλλὰ ἐκ τῶν ἄνω καὶ ἡ νοτροπία αὕτη πρέπει ν’ ἀλλάξῃ.

§53ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑφυπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, ἔχει τὸν λόγον.

§54Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφ. Ἐσωτερικῶν). Κύριοι βουλευταί, αἱ κατὰ πρόταξιν ἀναπτυχθεῖσαι ἐρωτήσεις, ἀναφέρονται εἰς 4 θέματα: Τὰ συμβάντα εἰς τὰς Ἀθήνας μετὰ τὴν λῆξιν τῆς ἐργατικῆς συγκεντρώσεως, εἰς τὸ θέατρον «Κεντρικόν», διὰ τὴν Πρωτομαγιάν, τὰς αἰτιάσεις περὶ μὴ κολασμοῦ παρεκτραπέντων ὀργάνων τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας, τὴν ἄρνησιν ἐμοῦ νὰ δέχωμαι ὡρισμένους ἐκ τῶν βουλευτῶν εἰς τὸ Ὑφυπουργ. Ἐσωτερικῶν καὶ τὴν πρότασιν ὅπως ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία ἀποδοκιμάσῃ τὰ μέτρα ἀσφαλείας, τὰ ὁποῖα ἡ Κυβέρνησις λαμβάνει πρὸς προστασίαν τῆς ἐσωτερικῆς γαλήνης, τῆς δημοσίας τάξεως καὶ τῶν πολιτικῶν θεσμῶν τῆς Χώρας. Ἐπὶ τοῦ πρώτου σημείου ἔχω τὴν τιμήν, νὰ πληροφορήσω τὸ Κοινοβούλιον τὰ ἑξῆς: Ἡ ἐργατικὴ πρωτομαγιὰ ἑωρτάσθη καθ’ ἅπασαν τὴν Χώραν ἐν πλήρει ἐλευθερίᾳ καὶ τάξει. Τὸ πολίτευμα παρέχει εἰς ὅλους τοὺς πολίτας τὸ δικαίωμα τῆς συγκεντρώσεως καὶ τῆς ἀνεμποδίστου ἐκφράσεως τῆς σκέψεως καὶ οἱ ἐργάται ἀσκοῦν τὰ δικαιώματα αὐτὰ ὡς Ἕλληνες, ἀπολαύοντες τοῦ ἀνεκτιμήτου ἀγαθοῦ τῆς πλήρους ἐλευθερίας. Εἰς τὰς Ἀθήνας οὐδεὶς παρημπόδισεν ἢ παρηνώχλησεν ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τοῦ Κράτους τὴν ἐργατικὴν συγκέντρωσιν. Αἱ Ὑπηρεσίαι Ἀσφαλείας τῆς πρωτευούσης εἶχον τὴν πληροφορίαν, ὅτι εἰς σύσκεψιν στελεχῶν τῆς Ε.Δ.Α. εἶχεν ἀποφασισθῆ ὅπως καταβληθῇ προσπάθεια πολιτικῆς ἐκμεταλλεύσεως τῆς πρωτομαγιᾶς καὶ προκλήσεως ἀναταραχῆς διὰ τῆς ἀποπείρας συγκεντρώσεως καὶ διαδηλώσεων εἰς τὰς ὁδοὺς παρὰ τὰς ὑφισταμένας ἀστυνομικὰς διατάξεις. Ἐγὼ προσωπικῶς, ἐκάλεσα τὸν Γενικὸν Γραμματέα τῆς Γ.Σ.Ε.Ε., τὸν ὁποῖον κατέστησα ἐνήμερον τῶν ὑπαρχουσῶν πληροφοριῶν. Παρὰ ταῦτα παρέσχομεν πᾶσαν εὐκαιρίαν διὰ τὴν ὀργάνωσιν καὶ διεξαγωγὴν τῆς συγκεντρώσεως. Αἱ πληροφορίαι τῶν Ὑπηρεσιῶν Ἀσφαλείας περὶ τῶν κομμουνιστικῶν σχεδίων ἀπεδείχθησαν καθ’ ὁλοκληρίαν ἀκριβεῖς. Μετὰ τὴν λῆξιν τῆς συγκεντρώσεως μερικοὶ κομμουνισταὶ ἠθέλησαν νὰ συγκροτήσουν παρανόμους διαδηλώσεις εἰς τὰς ὁδοὺς τῆς πρωτευούσης μὲ πολιτικὰ συνθήματα καὶ μὲ τὴν πρόθεσιν νὰ ἐκτρέψουν τὴν ἐργατικὴν συγκέντρωσιν τοῦ προορισμοῦ της. Ἐδημιουργήθησαν ἐπεισόδια καὶ προέβησαν εἰς ἐκδηλώσεις, αἱ ὁποῖοι ἐπροκάλεσαν τὴν ἀντίδρασιν τῆς πλειοψηφίας τῶν ἐργατῶν καὶ αἱ ὁποῖαι θὰ ἠδύναντο νὰ καταλήξουν εἰς διατάραξιν τῆς δημοσίας τάξεως. Ἡ Ἀστυνομία ἐπενέβη, ὡς ὤφειλε, καὶ ἐματαίωσε τὴν κομμουνιστικὴν ἀπόπειραν παραβιάσεως τῶν ὑφισταμένων νόμων καὶ ἀστυνομικῶν διατάξεων. Εἰς μίαν διαμάχην μεταξὺ τῶν μετασχόντων τῆς συγκεντρώσεως ἐκτυπήθη ὑπὸ ἐργάτου καὶ ὁ ἠθοποιὸς κ. Β. Μεσολογγίτης. Ὅτι τὰ πράγματα οὕτω συνέβησαν ἀποδεικνύεται: Πρῶτον, ἀπὸ τὰς ὑποβληθείσας δύο ἀναφορὰς τοῦ Ἀστυνομικοῦ Διευθυντοῦ Ἀθηνῶν καὶ τὴν ἀναφορὰν τοῦ Ἀρχηγοῦ τῆς Ἀστυνομίας, οἱ ὁποῖοι ἐξήτασαν αὐτόπτας μάρτυρας τοῦ ἐπεισοδίου μὲ τὸν ἠθοποιὸν κ. Β. Μεσολογγίτην. Δεύτερον, ἀπὸ κατάθεσιν τοῦ Γιανναροπούλου Δημητρίου, εἰσπράκτορος λεωφορείου, ὁ ὁποῖος ἐδήλωσεν ἐνώπιον τῆς Ἀστυνομικῆς Ἀρχῆς, ὅτι αὐτὸς ἐχειροδίκησε κατὰ τοῦ ἠθοποιοῦ κ. Β. Μεσολογγίτη. Τρίτον, ἀπὸ δήλωσιν τοῦ Γενικοῦ Γραμματέως τῆς Γ. Σ.Ε.Ε., ἡ ὁποία μεταξὺ τῶν ἄλλων ἀναφέρει καὶ τὰ ἀκόλουθα: «Ἀτυχῶς κατὰ τὴν ἀναχώρησιν, ὠργανωμένοι ὀπαδοὶ τῆς Ε.Δ.Α., ἤτοι στοιχεῖα τῆς ἐργατικῆς Νεολαίας τῆς Δ. Σ.Κ. καὶ τῆς ὀργανώσεως τῶν ἐργαζομένων φοιτητῶν παρεισφρήσαντες κατὰ τὴν διάλυσιν τῆς συγκεντρώσεως προέβησαν εἰς τὴν πρόκλησιν ἐκτρόπων καὶ ἀσχημιῶν, αἱ ὁποῖαι κατεδικάσθησαν καὶ καταδικάζονται μετ’ ἀγανακτήσεως παρὰ τῆς συνδικαλισμένης ἐργατοϋπαλληλικῆς τάξεως, ἥτις φυσικὰ δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἔχῃ καὶ δὲν εἶχε σχέσιν πρὸς αὐτήν». Σχετικαὶ ἄλλως τε, εἶναι καὶ πρὸς τὸν Τύπον δοθεῖσαι ἀνακοινώσεις τὴν 2αν Μαΐου, τόσον παρὰ τοῦ Ἐργατικοῦ Κέντρου Ἀθηνῶν, ὅσον καὶ παρὰ τῆς Γ.Σ.Ε.Ε. Τὰ ἔκτροπα ταῦτα τὰ ὁποῖα ἀποτελοῦν ὠργανωμένην προσπάθειαν τῆς Ε.Δ.Α. καὶ τῶν πρακτόρων της, ὅπως ἐκμεταλλευθοῦν τὴν μεγαλειώδη ἐκδήλωσιν τῆς συνδικαλισμένης δυνάμεως τῶν ἐργατοϋπαλλήλων τῆς πρωτευούσης, προεκάλεσαν ὡς ἦτο ἑπόμενον τὴν παρέμβασιν τῶν ἀστυνομικῶν ὀργάνων πρὸς τὸν σκοπὸν ματαιώσεως τῶν περαιτέρω ἐκτρόπων. Τέταρτον, κατ’ ἀνακοίνωσιν τοῦ Ἀντιπροέδρου τοῦ Ἐργατικοῦ Κέντρου Ἀθηνῶν Β. Ράπτη, τὸν ὁποῖον ἐνεφάνισαν ὡς αὐτόπτην μάρτυρα δῆθεν κακοποιήσεως τοῦ ἠθοποιοῦ κ. Β. Μεσολογγίτη, ἀπὸ ἀστυνομικούς, ὁ ὁποῖος ἀναφέρει τὰ ἑξῆς: «Ἀπὸ τὰς χιλιάδας ὅμως τῶν συνδικαλισμένων ἐργατοϋπαλλήλων, αἵτινες καὶ διελύθησαν ἡσύχως καὶ νομοταγῶς, μερικαὶ ἑκατοντάδες, ὄχι περισσότεροι τῶν 300, οἵτινες εἶχον παρεισφρήσει εἰς τὴν συγκέντρωσιν καὶ κυρίως ἔξωθι τοῦ θεάτρου «Κεντρικόν» ἀνήκοντες εἰς τὰς ὀργανώσεις τῆς Ε.Δ.Α., ἐργαζομένη νεολαία, ἐργαζόμενοι φοιτηταὶ καὶ ἄλλα γνωστὰ στοιχεῖα, ἤρχισαν νὰ προβαίνουν εἰς θορυβώδεις ἐκδηλώσεις κάτωθι τῶν γραφείων τῆς ἐφημερίδος «Αὐγή», ἐνθαρρυνόμενοι πρὸς τοῦτο ὑπὸ τῶν ἐν τῷ ἐξώστῃ τῆς «Αὐγῆς» εὑρισκομένων ἡγετῶν τῆς Ε.Δ.Α. προκαλοῦντες βαναύσως κατὰ τὴν γνωστὴν μεθοδολογίαν, τὴν ἀστυνομίαν καὶ πάντα φιλόνομον πολίτην. Καὶ ἐγὼ προσωπικῶς, ὅπως καὶ οἱ ἄλλοι συνάδελφοί μου, τῆς Διοικήσεως τοῦ Ε.Κ.Α., κ.κ. Α. Μπιτούλης, Σ. Πιτιλάκης καὶ λοιποί, κατερχόμενος τὴν ὁδὸν Σταδίου καὶ πορευόμενος πρὸς τὸ Ε.Κ.Α., ἔγινα στόχος προκλήσεων καὶ ὕβρεων ἐκ μέρους τούτων. Εἰς μίαν στιγμὴν εἶδα τὸν κ. Β. Μεσολογγίτην ἀποχωροῦντα ἀπὸ τοὺς θορυβοῦντας καὶ πλησιάζοντα πρὸς ἐμὲ διαμαρτυρόμενος, ὅτι ἐκακοποιήθη. Τοῦ ἀπήντησα, ὅτι ἡ θέσις του δὲν ἦτο εἰς τοὺς ταραξίας καὶ συνέχισα κατερχόμενος πρὸς τὸ Ε.Κ.Α.».

§55Δ. ΧΑΤΖΗΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Ὑπὸ ποίαν ἰδιότητα εὑρίσκετο εἰς τὴν συγκέντρωσιν ὁ κ. Μεσολογγίτης; (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Βʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Α. Καμβύσης).

§56ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ, κ. Χατζηδημητρίου, μὴ διακόπτετε τὸν κ. Ὑπουργόν.

§57Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφ. Ἐσωτερικῶν). Κύριοι βουλευταί, αὐτὴ εἶναι ἡ ἀλήθεια ἐπὶ τῶν συμβάντων κατὰ τὴν 1ην Μαΐου καὶ ὅ,τι δήποτε ἄλλο ἐλέχθη, οὐδεμίαν ἔχει σχέσιν μὲ τὴν πραγματικότητα. Ἤδη ἀναφέρομαι εἰς τὰς αἰτιάσεις περὶ ἐκτρόπων τῶν ὀργάνων. Κύριοι βουλευταί, ἡ δημιουργία ἀναταραχῆς, συγκρούσεων, ἀπειθαρχίας πρὸς τοὺς νόμους, ὀξύτητος καὶ φανατισμῶν, εἶναι μέσα εἰς τὴν φύσιν τοῦ κομμουνιστικοῦ κόμματος.

§58Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Συγκεκριμένα, κ. Ὑπουργέ.

§59Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφ. Ἐσωτερικῶν). Ἤκουσα καὶ πάλιν ἀπόψε, κ. βουλευταί, νὰ πιπιλίζεται ἡ καραμέλλα περὶ Κεραμιτσιόγλου. (Φωναί, θόρυβος, διαμαρτυρίαι ἐκ τῆς ἀριστερᾶς–κωδωνοκρουσίαι).

§60Κ. ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ. Καταθέτω τὴν ἀπόφασιν τοῦ δικαστηρίου Ἕβρου ὑπ’ ἀριθ. 124)1960.

§61Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφ. Ἐσωτερικῶν). Κύριοι βουλευταί, ὁ κομμουνισμὸς ἐνθυμίζει τὸν ἁλιέα τῶν χελιῶν. Εἰς τὰ γαλήνια καὶ καθαρὰ ὕδατα δὲν ἠμπορεῖ νὰ ψαρεύσῃ πρέπει νὰ ἀναταράξῃ τὸν βυθὸν καὶ νὰ θολώσῃ τὰ νερά. Ἀφ’ ἧς ἡ Ε.Δ.Α. ὑπέστη τὴν σαφῆ ὀργανωτικὴν κομμουνιστικοποίησιν περὶ τῆς ὁποίας προσφάτως ὡμίλησα εἰς τὴν Βουλήν, ἐνετάθη ἡ τακτικὴ τῶν προκλήσεων κατὰ τῶν ἀξιωματικῶν καὶ τῶν ἀνδρῶν τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας.

§62Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Ζητοῦμεν καὶ ρέστα τώρα.

§63Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφ. Ἐσωτερικῶν). Εἰς τὰς ὁδηγίας πρὸς τὰ στελέχη τὰς ὁποίας ἡ ἐκτελεστικὴ ἐπιτροπὴ τῆς ΕΔΑ ἐτήρησε μυστικάς, μέχρι τῆς στιγμῆς καθ’ ἣν τὰς ἔφερα εἰς γνῶσιν τῆς Βουλῆς, δίδει τὴν ρητὴν ἐντολὴν νὰ ἀπειθαρχοῦν πρὸς τὰς ἀστυνομικὰς ἀρχάς, νὰ παραβιάζουν τὰς διατάξεις τῶν ὑφισταμένων νόμων. «Ὅταν μᾶς καλοῦν εἰς τὸ Τμῆμα εἶναι συζητήσιμον ἐὰν πρέπει νὰ πηγαίνουμε. Πήγαμε τὴν πρώτην φοράν, διαμαρτυρόμαστε, γιατὶ μᾶς καλοῦν χωρὶς λόγο. Δηλώνουμε, ὅτι δὲν θὰ πᾶμε ὅταν μᾶς ξανακαλέσουν. Τὸ νὰ μὴ πᾶμε ἀποτελεῖ παράβαση κάποιου ἄρθρου. Ἀπὸ τὸ Νομικὸ Τμῆμα θὰ ἔχουμε τὴν ἀπάντηση διὰ τὴν συνέπειαν αὐτῆς τῆς παραβάσεως. Ἄν μᾶς κάμουν μήνυση θὰ δημιουργήσουμε θέμα. Στὶς ἐρωτήσεις τῶν ἀστυνομικῶν πρέπει οἱ ἀπαντήσεις μας νὰ ἀφήνουν περιθώρια γιὰ συνέχεια τῆς συζήτησης». Φοβοῦνται, κ. βουλευταί, τοὺς νόμους μόνον, ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι δὲν τοὺς σέβονται καὶ εἶναι τοὐλάχιστον περίεργον πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ὁμιλῇ περὶ κοινοβουλευτισμοῦ καὶ δημοκρατίας, κόμμα, τὸ ὁποῖον σφυρηλατεῖ συνεχῶς εἰς τὴν συνείδησιν τῶν στελεχῶν του τὸ πνεῦμα τῆς ἀνταρσίας κατὰ τῶν ἀστυνομικῶν ὀργάνων. (Φωναὶ καὶ διαμαρτυρίαι ἐκ τῆς ἀριστερᾶς, χειροκροτήματα ἐκ τῆς πλευρᾶς τῆς συμπολιτεύσεως). Τὰ δημοκρατικὰ κοινοβουλευτικὰ κόμματα ἔχουν τὸ δικαίωμα νὰ προσπαθοῦν νὰ μεταβάλλουν τοὺς κατὰ τὴν κρίσιν των κακοὺς νόμους, διὰ τῆς λαϊκῆς θελήσεως ἐκφραζομένης κατὰ τὸ Σύνταγμα. Μέχρις ὅτου ὅμως ὁ λαὸς τοὺς δώσῃ τὴν σχετικὴν ἐντολήν, σέβονται τοὺς ὑφισταμένους νόμους καὶ πειθαρχοῦν εἰς αὐτούς. (Χειροκροτήματα). Ἀλλὰ δὲν εἶναι, οὔτε δημοκρατικόν, οὔτε κοινοβουλευτικὸν τὸ κόμμα ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον κηρύσσει τὴν ἀπείθειαν πρὸς τοὺς νόμους, τὴν κατάλυσιν αὐτῶν καὶ τὴν ἀνταρσίαν κατὰ τῶν κρατικῶν ἀρχῶν. Οἱ κομμουνισταὶ προβαίνουν εἰς ἀφορήτους προκλήσεις πρὸς τὰ Σώματα Ἀσφαλείας, τὰ προσβάλλουν, τὰ ὑβρίζουν βαναύσως καὶ τὰ παγιδεύουν διὰ νὰ δύνανται νὰ ὁμιλοῦν κατόπιν περὶ ὑπερβολῶν τοῦ Α ἢ τοῦ Β ἀστυνομικοῦ. Ὡς πρὸς τὴν διαμαρτυρίαν τῆς ἄκρας ἀριστερᾶς, κύριοι βουλευταί, διὰ τὴν ἄρνησίν μου νὰ δέχωμαι εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐσωτερικῶν βουλευτὰς τῆς Ε.Δ.Α., πληροφορῶ τὴν Βουλήν, ὅτι πράγματι ἀπό τινος χρόνου ἔπαυσα νὰ δέχομαι εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τοὺς βουλευτὰς τῆς ἄκρας ἀριστερᾶς. (Φωναὶ καὶ διαμαρτυρίαι ἐκ τῆς πτέρυγος τῆς Ε.Δ. Α.). Ἡ εὐθύνη ὅμως διὰ τὸ γεγονὸς αὐτὸ βαρύνει αὐτοὺς καὶ ὄχι ἐμένα. Ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία, γνωρίζει, ὅτι αἱ σχέσεις μεταξὺ τῶν βουλευτῶν καὶ τῶν Ὑπουργῶν, ρυθμίζονται καὶ ἀπὸ τὸν ἄγραφον ἠθικὸν κώδικα, ὁ ὁποῖος ἐπιβάλλει σὺν τοῖς ἄλλοις ὅπως αἱ διεξαγόμεναι εἰς τὰ Ὑπουργικὰ Γραφεῖα συζητήσεις καὶ ἀνταλλαγαὶ γνωμῶν μὴ παραποιοῦνται, ἀλλὰ ἀποδίδωνται μὲ καλὴν πίστιν καὶ ἀκρίβειαν, ὅταν γίνεται δημοσία γνωστοποίησις τούτων. Οἱ βουλευταὶ τῆς Ε.Δ.Α. ἀκολουθοῦν διάφορον τακτικήν, Διεπίστωσα κατ’ ἐπανάληψιν, ὅτι μετὰ ἀπὸ κάθε ἐπίσκεψίν των εἰς τὸ γραφεῖόν μου, τὸ ἐπίσημον δημοσιογραφικὸν ὄργανον τῆς Ε.Δ.Α. ἐδημοσίευσεν ἠλλοιωμένα καὶ παραποιημένα τὰ διαμειφθέντα καὶ ἡ διαστρέβλωσις ἐγένετο μὲ τὸν σκοπὸν νὰ προκαλοῦνται ψευδεῖς ἐντυπώσεις. Ἐπέστησα τὴν προσοχὴν τῶν βουλευτῶν τῆς Ε.Δ.Α. ἐπ’ αὐτῆς τῆς ἀπαραδέκτου συμπεριφορᾶς, ἡ ὁποία καταλύει τὸν ἠθικὸν κανόνα τῆς ἐπαφῆς καὶ ἐπειδὴ συνέχιζαν τὴν τακτικὴν ταύτην, ὑπεχρεώθην νὰ παύσω νὰ δέχωμαι, διότι πιστεύω, ὅτι μεταξὺ τῶν καθηκόντων τῶν Ὑπουργῶν δὲν περιλαμβάνεται καὶ ἡ ὑποχρέωσις νὰ συμπράττωμεν εἰς τὴν ἐξαπάτησιν τῆς κοινῆς γνώμης, εἰς τὴν ὁποίαν κατὰ σύστημα ἐπιδίδονται οἱ βουλευταὶ τῆς ἄκρας ἀριστερᾶς. (Χειροκροτήματα). Τὸ Σύνταγμα, κ. βουλευταί, καὶ ὁ Κανονισμὸς τῆς Βουλῆς, προβλέπουν τὴν διαδικασίαν ἐπαφῆς καὶ ἐλέγχου τῶν Ὑπουργῶν ἀπὸ τὰ μέλη τοῦ Κοινοβουλίου καὶ μόνον κατὰ τὴν διαδικασίαν αὐτὴν θὰ ἀπαντῶ εἰς τοὺς βουλευτὰς τῆς

Ε.Δ.Α.

Κύριοι βουλευταί, ἡ ἀποτυχοῦσα κομμουνιστικὴ ἀπόπειρα διασαλεύσεως τῆς τάξεως κατὰ τὴν 1ην Μαΐου θὰ ἔπρεπε νὰ ἐπισύρῃ τὴν προσοχὴν τοῦ Κοινοβουλίου. Αὐτὴ ἐσχεδιάσθη μέσα εἰς τὰ πλαίσια τῆς ἐκστρατείας δυσφημήσεως τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας καὶ προκλήσεως εἰς βάρος τούτων καὶ σημειώνει ταὐτοχρόνως μίαν νέαν φάσιν εἰς τὴν κομμουνιστικὴν δραστηριότητα. Τὸ Κομμουνιστικὸν Κόμμα δοκιμάζει τὰς δυνάμεις του, τὰς ἐκπαιδεύει εἰς ἀνοικτὰς συγκρούσεις μὲ τὰ ἀστυνομικὰ ὄργανα, κάμνει γυμνάσια, ἀσκήσεις. Ἀφ’ ἑνὸς μὲν θέλει, νὰ ἐμφυσήσῃ μῖσος κατὰ τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας καὶ ἀφ’ ἑτέρου ὠθεῖ τὰ στελέχη εἰς δυναμικὰς ἀναμετρήσεις διὰ νὰ τὰς σκληραγωγήσῃ, νὰ τοὺς δώσῃ τὸ βάπτισμα τοῦ πυρὸς καὶ νὰ ἐπιλέξῃ τὰ ἱκανώτερα ἐξ αὐτῶν διὰ τὴν ἐπάνδρωσιν τοῦ ἐπαναστατικοῦ μηχανισμοῦ του. Πέραν τούτου ἐπεδιώχθη τὴν 1ην Μαΐου καὶ ἄλλος σκοπός.

§64Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Ἡ πρωτομαγιὰ καθιερώθη πρὸ τῆς ἐμφανίσεως τοῦ κομμουνισμοῦ.

§65Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφ. Ἐσωτερικῶν). Σήμερον ἀσκεῖται εἰς βάρος τῆς Ἑλλάδος, πίεσις τοῦ Διεθνοῦς Κομμουνισμοῦ, ἐκδηλουμένη εἰς ὅλα τὰ γεωγραφικὰ σημεῖα. Εἰς χεῖρας ἡμῶν περιῆλθε στοιχεῖον ἀποδεικνῦον, ὅτι εἰς τὰ Κομμουνιστικὰ Κόμματα τῆς Μέσης Ἀνατολῆς, ἐδόθη ἐντολὴ νὰ ἐνταθῇ ἡ προπαγανδιστικὴ ἐκστρατεία δυσφημήσεως τῆς Ἑλλάδος, καὶ τοιαύτη ἐντολὴ εἶναι καταφανές, ὅτι ἔχουν καὶ τὰ Κομμουνιστικὰ Κόμματα ὅλων τῶν Ἠπείρων. Ἡ ἀπόπειρα δημιουργίας γεγονότων κατὰ τὴν Πρωτομαγιὰν καὶ ἡ ἐν συνεχείᾳ καταβληθεῖσα προσπάθεια νὰ ἐπιρριφθῇ ἡ εὐθύνη εἰς τὴν Ἀστυνομίαν, ἔχει ὡς σκοπὸν καὶ τὴν τροφοδότησιν μὲ ὑλικὸν τῆς ἀνθελληνικῆς προπαγάνδας τοῦ Διεθνοῦς Κομμουνισμοῦ. Εἶναι δὲ βαθύτατα λυπηρόν, ὅτι ἡ τοιαύτη τακτικὴ τοῦ ἀδιστάκτου ψεύδους εἰσεχώρησε καὶ εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν. Κύριοι βουλευταί, ἡ Βουλή, νομίζω, ὅτι εἶναι ἐπαρκῶς ἐνημερωμένη τόσον ἐξ ἰδίας ἀντιλήψεως καὶ ἐμπειρίας, ὅσον καὶ ἐκ τῶν ὑπευθύνων Κυβερνητικῶν καὶ ὑπηρεσιακῶν ἀνακοινώσεων περὶ τῆς δολίας τακτικῆς τοῦ κομμουνιστικοῦ κόμματος, τὸ ὁποῖον ἐπιζητεῖ νὰ καλύψῃ τὸ ἄσβεστον μῖσος ἐναντίον τῆς Δημοκρατίας, μὲ κροκοδείλια δάκρυα αὐτῆς. Ὁ κομμουνισμὸς καταλύει τὴν ἐλευθερίαν ἐπικαλούμενος αὐτήν. Παραβιάζει τοὺς νόμους μὲ ὑποκριτικὰς κραυγὰς ὑπὲρ τῆς νομιμότητος. Ἐπιτίθεται κατὰ τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας καὶ παρουσιάζεται ὡς ἀθῶον θῦμα αὐτῶν. Καὶ ἀποκορύφωμα αὐτῆς τῆς ὑποκρισίας εἶναι ἡ πρότασις τῆς ἄκρας ἀριστερᾶς νὰ διαδηλωθῇ ἡ προσήλωσις τῆς Βουλῆς εἰς τὴν Δημοκρατίαν καὶ τὸν Κοινοβουλευτισμόν. (Χειροκροτήματα). Ἐρωτῶ, εἰς ποίαν Δημοκρατίαν καὶ εἰς ποῖον Κοινοβουλευτισμὸν πιστεύει ἡ ΕΔΑ; (Χειροκροτήματα). Ἄν πιστεύετε εἰς τὴν Δημοκρατίαν, ἡ ὁποία ἀναγνωρίζει τὴν ἀνεμπόδιστον δημιουργίαν καὶ τὴν ὕπαρξιν πολλῶν κομμάτων, ἂν πιστεύετε εἰς τὴν Δημοκρατίαν, ἡ ὁποία ἀναγνωρίζει τὴν ὕπαρξιν ἀντιπολιτεύσεως καὶ τῆς παρέχει τὴν ἐλευθερίαν τῆς κριτικῆς τῆς πλειοψηφίας, ἂν πιστεύετε εἰς τὴν Δημοκρατίαν, ἡ ὁποία δίδει εἰς κᾶθε Κόμμα τὴν δυνατότητα νὰ γίνῃ διὰ τῆς λαϊκῆς θελήσεως πλειοψηφία, ἂν πιστεύετε εἰς τὴν Δημοκρατίαν, ἡ ὁποία καθιερώνει τὴν ἐλευθεροτυπίαν, ἂν πιστεύετε εἰς αὐτὴν τὴν Δημοκρατίαν, τότε ὀφείλετε νὰ ἀποδοκιμάσετε τὸ κομμουνιστικὸν κόμμα, τὸ ὁποῖον ἐπιδιώκει τὸν στραγγαλισμόν. (Χειροκροτήματα). Τὸ γεγονός, κύριοι, ὅτι ὄχι μόνον δὲν ἀποδοκιμάζετε τὸ κομμουνιστικὸν κόμμα, ἀλλὰ καὶ ἔχετε καταστῆ ὑποχείριοι αὐτοῦ προσεπιμαρτυρεῖ, ὅτι μὲ τὴν λέξιν «ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΝ» καλύπτετε τὴν κομμουνιστικὴν τυραννίαν, ὅτι δὲν πιστεύετε εἰς τὴν ἐλευθερίαν, ἀλλ’ ὅτι ἐργάζεσθε διὰ τὴν ἐπιβολὴν τοῦ καθεστῶτος τῆς δικτακτορίας τοῦ ἑνὸς κόμματος τοῦ καθεστῶτος τοῦ ἐξανδραποδισμοῦ τῆς πλειοψηφίας, τῆς διατηρήσεως τῆς μειοψηφίας εἰς τὴν ἐξουσίαν μὲ τὴν βίαν καὶ τὸν τρόμον καὶ τῆς φιμώσεως τοῦ λαοῦ. Ὑποτιμᾶτε, ὅμως, τὴν νοημοσύνην τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ τοῦ Κράτους, ἂν νομίζητε, ὅτι θὰ πέσωμεν θύματα αὐτοῦ τοῦ στρατηγήματος. Ἡ Δημοκρατία δὲν θὰ ἀφοπλισθῇ καὶ δὲν θὰ παύσῃ νὰ ἐπαγρυπνῇ. Ἀντιθέτως, ἡ Δημοκρατία θὰ ὁπλισθῇ καὶ θὰ ἀμυνθῇ κατὰ τοῦ κινδύνου τῆς ἄκρας ἀριστερᾶς. (Παρατεταμένα χειροκροτήματα).

§66ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Εὐαγγελίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§67Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν εἰς τὴν ὁμιλίαν του, νομίζων, ὅτι διὰ τῆς ἀποδόσεως εἰς ἡμᾶς τῆς μομφῆς, ὅτι μὲ τὴν πρότασίν μας ἐκθέτομεν τὴν χώραν, θὰ μᾶς ἀποτρέψῃ ἀπὸ τοῦ νὰ ἐκτελοῦμεν τὸ καθῆκον μας ἀπέναντι τοῦ λαοῦ καὶ τῆς Δημοκρατίας, ἀποκαλύπτοντες ἀκριβῶς ἐκείνους οἱ ὁποῖοι διὰ τῶν πράξεών των ἐκθέτουν τὴν χώραν διεθνῶς, εἶπεν, ὅτι ἡ πρότασίς μας ἀποβλέπει εἰς τὸ νὰ δυσφημήσῃ τὴν χώραν. Ἡ πρότασίς μας δὲν ἀποβλέπει εἰς αὐτό, κ. Πρόεδρε, ἡ πρότασίς μας ἀποβλέπει εἰς τὸ νὰ ἀποκαλύψωμεν ἀκριβῶς τὴν ἀντιδημοκρατικὴν καὶ ἀντισυνταγματικὴν τακτικὴν τὴν ὁποίαν ἀκολουθεῖ ἡ Κυβέρνησις καὶ διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ ἀκριβῶς ἐκθέτει τὴν χώραν καὶ τὴν φέρει εἰς ἴσην μοῖραν μὲ τὰς δῆθεν δημοκρατίας τοῦ Μεντερὲς καὶ τοῦ Σῆγκμαν Ρῆ. Ἡμεῖς, ἐπαναλαμβάνω, δὲν θὰ παύσωμεν νὰ κάμωμεν τὸ καθῆκον μας ἀπέναντι τοῦ λαοῦ, ὁ ὁποῖος μᾶς ἐψήφισεν, ἀπέναντι τῶν συνταγματικῶν θεσμῶν τῆς χώρας καὶ νὰ ἀποκαλύπτωμεν κᾶθε προσπάθειαν ἡ ὁποία τείνει εἰς τὸ νὰ νοθεύσῃ τὸ πολίτευμα καὶ εἰς τὸ νὰ μεταβάλῃ τὴν χώραν αὐτὴν ἀπὸ χώραν ἐλευθέραν εἰς χώραν εἰς τὴν ὁποίαν θὰ βασιλεύῃ τὸ ἀστυνομικὸν Κράτος καὶ ἡ θέλησις τοῦ Κόμματος. Ἡμεῖς ὑπάρχομεν ἐδῶ, διότι μᾶς ἔστειλεν ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἀναφορὰ τὴν ὁποίαν ὑπεβάλλομεν πρὸς τὸ Σῶμα καὶ ἡ ὁποία ἔλαβε τὴν μορφὴν τῆς ἐρωτήσεως κατὰ τὴν συζήτησιν, ἡ ὁποία ἐγένετο, ἀπέβλεπε κυρίως εἰς τὸ νὰ στιγματίσῃ τὴν στάσιν τῆς Κυβερνήσεως διὰ τὰ γεγονότα τῆς Πρωτομαγιᾶς. Πολλοὶ ἐκ τῶν κ.κ. συναδέλφων, οἱ ὁποῖοι ὡμίλησαν πρὸ ἐμοῦ, ἐξέθεσαν συγκεκριμένα περιστατικὰ τῆς συγκεντρώσεως καὶ τῶν ἐπακολούθων τῆς συγκεντρώσεως, συνεπεία τῆς στάσεως τῶν ἀστυνομικῶν ὀργάνων. Ἐγὼ θὰ περιορισθῶ εἰς ἕνα γεγονὸς τοῦ ὁποίου ἔχω ἰδίαν ἀντίληψιν. Τὸ ἀπόγευμα τῆς πρωτομαγιᾶς ἔλαβον ἕνα τηλεφώνημα ἀπὸ μίαν κυρίαν νὰ προσέλθω εἰς τὸ Αʹ ἀστυνομικὸν τμῆμα Ἀθηνῶν διὰ νὰ παράσχω τὴν νομικήν μου συνδρομὴν εἰς τὸν κρατούμενον ἐκεῖ ἀδελφόν της, ὅστις, καθ’ ἃ μοὶ κατήγγελεν, εἶχε κακοποιηθῆ. Ἀμέσως μετέβην εἰς τὸ τμῆμα καὶ ἐζήτησα νὰ ἴδω τὸν κρατούμενον. Ὁ κ. Διοικητής, ὅμως, παρὰ τὴν ἀντίθετον διάταξιν τῆς ποινικῆς δικονομίας, ὅτι οὐδέποτε ὁ κρατούμενος δύναται νὰ στερηθῇ τῆς ἐπαφῆς μετὰ τοῦ συνηγόρου του, δὲν μοῦ ἐπέτρεψε νὰ ἴδω τὸν κρατούμενον ἐκεῖνον. Ἠναγκάσθην, κατόπιν τούτου, νὰ διαμαρτυρηθῶ τηλεγραφικῶς πρὸς τὸν κ. Εἰσαγγελέα καὶ νὰ ζητήσω τὴν παρέμβασίν του. Βραδύτερον ἔμαθα, ὅτι τὸ ἴδιον συνέβη καὶ μὲ τὸν συνάδελφον κ. Ἠλιόπουλον, ὁ ὁποῖος καὶ ἐκεῖνος δὲν κατώρθωσε νὰ ἰδῇ τὸν ἐν λόγῳ κρατούμενον. Τὴν ἑπομένην, ἴσως κατόπιν τῆς παρεμβάσεως τοῦ κ. Εἰσαγγελέως, ὁ διοικητὴς ἀπέστειλε τὸν κρατούμενον εἰς τὸν κ. Εἰσαγγελέα καὶ ὁ κρατούμενος ἀφέθη ἐλεύθερος. Ἀλλὰ τὶ εἶχε συμβῆ καὶ διατὶ ὁ κ. διοικητὴς ἠρνεῖτο νὰ μᾶς ἐπιτρέψῃ νὰ ἴδωμεν τὸν ἐν λόγῳ κρατούμενον; Ὁ κρατούμενος ἐκεῖνος, κ. Πρόεδρε, εἶχε κακοποιηθῆ παρὰ τῶν ἀστυνομικῶν ὀργάνων, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἐβεβαιώθη καὶ ἀπὸ τὴν ἰατροδικαστικὴν ὑπηρεσίαν, εἰς τὴν ὁποίαν ὁ ἐνδιαφερόμενος κατέφυγε μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσίν του, ὑποβαλὼν καὶ μήνυσιν κατὰ τῶν κακοποιησάντων αὐτόν. Αὐτό, κ. Πρόεδρε, δὲν ἀποτελεῖ ἓν μεμονωμένον γεγονός, ὥστε νὰ εἴπωμεν, ὅτι δὲν ἔχει γενικωτέραν σημασίαν. Ὡς ἠκούσατε, ἐξετέθη σειρὰ τοιούτων γεγονότων. Καὶ ἀντὶ ὁ κ. Ὑπουργός, νὰ ἀπαντήσῃ περὶ τῶν συγκεκριμένων αὐτῶν γεγονότων, ἀνεφέρθη εἰς τὴν γνώριμον καὶ τόσον ἀρεστὴν δι’ αὐτὸν φιλολογίαν περὶ τοῦ κομμουνισμοῦ. Ἡ μορφή, τὴν ὁποίαν τελευταίως ἔλαβεν ἡ ἐκτροπὴ τῶν ἀστυνομικῶν ὀργάνων, κ. Πρόεδρε, μαρτυρεῖ, ὅτι τὰ ἀστυνομικὰ ὄργανα δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐνεργοῦν ἐξ ἰδίας των πρωτοβουλίας, ἀλλ’ ἀποδεικνύεται, ὅτι ἐνεργοῦν κατόπιν ἐμπνεύσεως τοῦ προϊσταμένου των Ὑφυπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν καὶ τῆς Κυβερνήσεως, γενικώτερον. Ἔχω εἰς χεῖρας μου, κ. Πρόεδρε, κατάλογον ἀπὸ 25 περιπτώσεις καταδίκης ἀστυνομικῶν ὀργάνων παρὰ τῶν τακτικῶν δικαστηρίων δι’ ἀδικήματα ἐξυβρίσεως, ἀπειλῆς καὶ κακοποιήσεως Ἑλλήνων πολιτῶν. Τὸν κατάλογον αὐτὸν θὰ τὸν καταθέσω διὰ νὰ περιληφθῇ εἰς τὰ πρακτικὰ καὶ νὰ λάβῃ γνῶσιν τὸ Σῶμα. Ὅλα αὐτὰ τὰ περιστατικά, ὅταν κατηγγέλθησαν ὡς παραβάσεις, τὰ εἶχε στερεοτύπως διαψεύσει ὁ κ. Ὑπουργός. Ἀπὸ τὸν κ. Κεραμιτσιόγλου, βουλευτὴν Ἕβρου τῆς Ε.Δ.Α., εἶχε καταγγελθῇ πρὸς τὴν Βουλήν, ὅτι ὁ ἀνθυπασπιστὴς Κουτσομύτης ἐδημιούργησεν εἰς βάρος του ἐπεισόδιον μὲ ὕβρεις, ἀπειλάς κλπ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς διέψευσε τὰ καταγγελθέντα ὑπὸ τοῦ κ. Κεραμιτσιόγλου. Παρὰ ταῦτα καὶ τὸ Μονομελὲς Πλημμελειοδικεῖον καὶ τὸ Τριμελὲς Ἀλεξανδρουπόλεως, κατεδίκασαν τὸν ἀνθυπασπιστὴν Κουτσομύτην καὶ ἕνα Ὑπομοίραρχον διὰ τὸ ἐπεισόδιον, τὸ ὁποῖον ἐδημιούργησεν εἰς βάρος τοῦ κ. Κεραμιτσιόγλου. Καταθέτω, κ. Πρόεδρε, τὸν κατάλογον μὲ τὴν σειρὰν τῶν περιπτώσεων βιαιοπραγιῶν ἀστυνομικῶν ὀργάνων εἰς βάρος Ἑλλήνων πολιτῶν, κατὰ τὸ πλεῖστον ὀπαδῶν τῶν κομμάτων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως καὶ τῶν ἐν συνεχείᾳ ἐπακολουθησασῶν καταδικῶν ὑπὸ τῶν Ἑλληνικῶν Δικαστηρίων.

§68Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφ. Ἐσωτερικῶν). Ἐπειδὴ καὶ προηγουμένως ἀνεφέρθη ἡ περίπτωσις τῶν καταγγελθέντων ὑπὸ τοῦ κ. Κεραμιτσιόγλου, δηλῶ εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, ὅτι ὁ Διοικητὴς Ἀσφαλείας, τὸν ὁποῖον κατηγόρησεν ὁ κ. Κεραμιτσιόγλου, ἀπηλλάγη πάσης κατ’ αὐτοῦ κατηγορίας. Ἐπίσης γνωρίζω εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, ὅτι εἰς τὸ λεκανοπέδιον Ἀττικῆς καὶ ἐπὶ ἐκστρατείας μηνύσεων κατὰ ἀστυνομικῶν ὀργάνων ἔχομεν 45 ἀπαλλαγὰς καὶ μόνον 3–4 καταδίκας, κατὰ τῶν ὁποίων μάλιστα ἐκκρεμοῦν ἐφέσεις, διότι οἱ ἴδιοι οἱ ἐνδιαφερόμενοι ἐζήτησαν νὰ τοὺς ἐπιβληθῇ ἐφέσιμος ποινή.

§69ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Η. Μπρεδήμας, ἔχει τὸν λόγον.

§70Η. ΜΠΡΕΔΗΜΑΣ. Δὲν ἔχω, κ. Πρόεδρε, προσωπικὴν ἐντύπωσιν τῶν γεγονότων τῆς Πρωτομαγιᾶς, πλὴν ὅμως διεπιστώθησαν ταῦτα κατὰ τρόπον ἀναμφισβήτητον. Ἐξ ἄλλου οἱ κ.κ. Ὑπουργοὶ ὡμολόγησαν ἐμμέσως, ὅτι κατὰ τὴν ἐφετεινὴν Πρωτομαγιὰν πολλοὶ ἐκακοποιήθησαν, τινὲς δὲ συνελήφθησαν καὶ γενικῶς παρημποδίσθη ὁ ἑορτασμὸς τῆς Πρωτομαγιᾶς καὶ ἀκόμη κατηγγέλθη, ὅτι καὶ ἀπὸ ξένον φωτορεπόρτερ ἀνηρπάγη ἡ μηχανή του διὰ νὰ μὴ ἀποτυπώσῃ τὰς σκηνὰς τῶν βιαιοπραγιῶν. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἀσφαλείας ὑπερηφανευόμενος εἶπεν, ὅτι οἱ πολῖται χαίρονται τὰ ἀγαθὰ τῆς ἐλευθερίας. Προφανῶς, ὁ κ. Ὑπουργός, ἐννοεῖ μόνον τοὺς πολίτας τῆς δεξιᾶς καὶ ὄχι καὶ τοὺς πολίτας τῆς ἀριστερᾶς, οἱ ὁποῖοι παραδείγματος χάριν κατὰ τὴν Πρωτομαγιὰν ἐπαγιδεύθησαν ὑπὸ τῆς Ἀστυνομίας καὶ ἐκακοποιήθησαν. Ἐκ τῆς μακρᾶς, κ. Πρόεδρε, καὶ ἐμπεριστατωμένης ἀγορεύσεως τοῦ κ. Ἀρχηγοῦ τοῦ Κόμματος τῆς Δημοκρατικῆς Ἑνώσεως, εἰς τὸ ὁποῖον ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ἀνήκω, κατεδείχθη, ὅτι πολλὰ εἶναι τὰ ἔκτροπα καὶ αἱ ὑπερβασίαι τῶν ἀστυνομικῶν ὀργάνων κατὰ τὸν τελευταῖον καιρόν. Δι’ αὐτό, κ. Πρόεδρε, ἐγὼ δὲν θὰ ἐπεκταθῶ ἐπὶ τῶν ἰδίων θεμάτων. Ἁπλῶς δηλῶ, ὅτι συμμερίζομαι εἰς τὸ ἀκέραιον τὴν ἀγανάκτησιν τοῦ κοινοῦ διὰ τὰς παρεκτροπὰς αὐτάς. Νομίζω, κ. Πρόεδρε, ὅτι ἦλθεν ἐπὶ τέλους ὁ καιρὸς νὰ τεθῇ τέρμα εἰς τὰς συνεχεῖς αὐτὰς παρανομίας καὶ ὑπερβασίας τῶν ἀστυνομικῶν ὀργάνων ἐκ τῶν ὁποίων κινδυνεύει νὰ καταλυθῇ ἡ Δημοκρατία ἐν Ἑλλάδι καὶ νὰ ἀμαυρωθῇ τὸ Κράτος μας, παρεχομένης τῆς ἐντυπώσεως, ὅτι ἡ Ἑλλὰς ἀποτελεῖ Κράτος ἀστυνομικόν. Ὁ κ. Ὑπουργὸς Ἀσφαλείας ἠθέλησε νὰ παρουσιάσῃ τὸ Κομμουνιστικὸν Κόμμα μὲ τοὺς ψαράδες, οἱ ὁποῖοι θολώνουν τὰ νερὰ διὰ νὰ ψαρέψουν τὰ χέλια. Θὰ ἦτο καλλίτερον ὁ κ. Ὑπουργός, νὰ στρέψῃ τὸ βλέμμα του εἰς τὰ θολὰ Ἑλληνικὰ νερὰ διὰ νὰ ἴδῃ τὴν εἰκόνα τὴν ὁποίαν ἐδημιούργησε τὸ καθεστὼς τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Γʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Β. Κρῖκος).

§71ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Μπριλλάκης, ἔχει τὸν λόγον. Κύριε Μπριλλάκη, θέλω νὰ σᾶς ὑπενθυμίσω, ὅτι πέντε λεπτὰ δικαιοῦσθε ἐκ τοῦ Κανονισμοῦ καὶ ἄλλα πέντε ἀπὸ ἐμέ.

§72Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, λυποῦμαι διὰ τὴν ὑπόδειξιν ποὺ ἐκάματε εἰς ἐμέ, δεδομένου, ὅτι καὶ οἱ προηγούμενοι συνάδελφοι, ὑπερέβησαν τὰ ὅρια αὐτά.

§73ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγὼ τώρα ἀνέλαβα τὴν Προεδρείαν καὶ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἐφαρμόσω τὸν Κανονισμόν.

§74Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὑπενθυμίζω, ὅτι εἶχα τὴν πρωτοβουλίαν, τὴν περασμένην Τρίτην νὰ ὑπομνήσω εἰς τὸ Προεδρεῖον τῆς Βουλῆς, ὅτι καθ’ ὅλην τὴν Σύνοδον, δηλαδὴ ἐπὶ ὀκτάμηνον, οὐδέποτε ἐνεγράφησαν ἐρωτήσεις τοῦ Ὑφυπουργείου Ἀσφαλείας εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν καὶ ἐξ αἰτίας αὐτῆς τῆς παρατηρήσεως ὑπεσχέθη τὸ Προεδρεῖον νὰ προκαλέσῃ τὴν συζήτησιν καὶ ἐν συνεχείᾳ ὑπῆρξεν ἡ αἴτησις. Ὑπάρχει ἐν συνεχείᾳ ἡ ἀγόρευσις τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ὑφυπουργοῦ Ἀσφαλείας, ἡ ὁποία κἄθε ἄλλο παρὰ ἀποτελεῖ ἀπάντησιν εἰς τὴν ἐρώτησιν, ἀλλὰ ἀποτελεῖ πολιτικὴν ἀγόρευσιν. Ἑπομένως μὴ προσπαθῆτε νὰ περιορίσετε εἰς τὸ τυπικὸν ζήτημα τὸ θέμα.

§75ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶναι δικαίωμά σας νὰ κάμετε ἐπερώτησιν καὶ νὰ ἐλέγξετε τὴν Κυβέρνησιν. Ἐφ’ ὅσον τώρα συζητοῦμεν ἐρώτησιν, πρέπει νὰ τηρήσωμεν τὸν Κανονισμόν.

§76Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι τόσον καταφανὴς ἡ κατάστασις, τόσον ὁλοφάνερη, ὥστε ἐν πάσῃ περιπτώσει, δὲν χρειάζεται μεγάλη φιλολογία, οὔτε ἀνάπτυξις θεωριῶν, οὔτε γνωστῶν τροπαρίων, διὰ νὰ ἀποδείξῃ κανεὶς τὶ συμβαίνει εἰς τὴν Ἑλλάδα σήμερον. Κύριε Πρόεδρε, τὰ καταγγελθέντα διὰ τῶν ἐρωτήσεων, δὲν ἀποτελοῦν συμπτώσεις, δὲν ἀποτελοῦν ὡρισμένα περιστατικά. Δὲν θὰ εἴμεθα ἡμεῖς ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι, ἐὰν ἀποτελοῦσαν τοιαῦτα περιστατικά, θὰ ἐδημιουργούσαμεν ζήτημα. Ἀποτελοῦν συμπτώματα μιᾶς καταστάσεως, ἡ ὁποία ὑπάρχει εἰς τὴν χώραν μας. Δὲν ἀρκεῖ, κ. Πρόεδρε, τὸ γεγονὸς τῆς διαιωνίσεως ἑνὸς νομικοῦ καθεστῶτος ἀνωμαλίας. Δὲν ἀρκεῖ, ὅτι συνεχίζεται ἐπὶ δεκαέξη ἔτη, διὰ πρώτην φορὰν εἰς τὴν Ἑλλάδα, αὐτὴ ἡ κράτησις ἀνθρώπων εἰς τὰς φυλακὰς...

§77ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὶ σχέσιν ἔχουν αὐτά; Αὐτὰ θὰ συζητήσωμεν τώρα;

§78Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν θὰ μοῦ καθορίσετε σεῖς πῶς θὰ ὁμιλήσω.

§79ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ σᾶς τὸ καθορίσω. Θὰ ὁμιλήσετε ἐπὶ τῆς ἐρωτήσεως, ἐὰν θέλετε νὰ σεβώμεθα τὸν Κανονισμόν, τὸν ὁποῖον ἐπικαλεῖσθε κἄθε δύο λεπτά.

§80Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. Ὑπουργὸς παίρνοντας ἀφορμὴν ἀπὸ τὴν συγκεκριμένην ἐρώτησιν, ἐχρησιμοποίησε σειρὰν ἐπιχειρημάτων γενικῆς φύσεως. Δὲν ἠμπορεῖτε, λοιπόν, νὰ ἀποκλείσετε καὶ εἰς ἡμᾶς νὰ ὁμιλήσωμεν κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον.

§81ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Διὰ τὰ γενικῆς φύσεως ἠμπορεῖτε νὰ κάμετε ἐπερώτησιν, ἐὰν θέλετε νὰ ἐλέγξετε τὴν Κυβέρνησιν. Ἀλλά, δι’ ὄνομα τοῦ Θεοῦ, τώρα μίαν ἐρώτησιν θὰ τὴν κάμωμεν ἐπερώτησιν;

§82Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Θὰ μὲ ἀφήσετε νὰ ὁμιλήσω ἢ ὄχι;

§83ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ σᾶς ἀφήσω, ἐφ’ ὅσον τηρήσετε τὸν Κανονισμόν.

§84Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὰ περιστατικὰ ποὺ ἀνεπτύχθησαν δὲν εἶναι, ἐπαναλαμβάνω, μεμονωμένα, ἀποτελοῦν συμπτώματα μιᾶς καταστάσεως, τὰ ὁποῖα δείχνουν, ὅτι δὲν ἀρκεῖ τὸ γεγονὸς, ὅτι ὑπάρχει αὐτὸ τὸ νομικὸν καθεστώς, τὸ ὁποῖον ὁλόκληρος ἡ Ἀντιπολίτευσις θεωρεῖ ἀναγκαῖον νὰ καταργηθῇ, ἀλλὰ ὑπάρχει τὸν τελευταῖον καιρὸν ἕνας συνεχὴς ἐκτραχηλισμός, ὁ ὁποῖος δὲν εἶναι πρωτοβουλία τῶν ἀστυνομικῶν ὀργάνων. Δὲν θέλω νὰ ἀναφέρω ὡρισμένα περιστατικὰ καὶ νὰ ἀποδείξω πόσον τραγικὴ εἶναι ἡ κατάστασις. Ὁ κ. Ὑπουργός, ἀνέφερε, τὴν περίπτωσιν τοῦ κ. Κεραμιτσιόγλου, ὅπου δὲν ἐτιμωρήθη ὁ ταγματάρχης ἀπὸ τὸ δικαστήριον, ἀλλὰ οἱ πάρα κάτω διὰ τὸ αὐτὸ ἀδίκημα! Δὲν ἀναφέρω τὴν περίπτωσιν δικασθέντος ἀξιωματικοῦ τῆς Ἀστυνομίας Πόλεων, ὁ ὁποῖος ὁμολογεῖ, ὅτι ἐγκαταλείπεται καθ’ ἣν στιγμὴν συνεχῶς καταδικάζεται, διότι εἶναι καὶ ἄνανδρον αὐτό, κ. Ὑπουργέ, ἀστυνομικὰ ὄργανα, εἰς τὰ ὁποῖα ἐμπνέετε αὐτὸν τὸν δρόμον, νὰ τὰ ἐγκαταλείπετε.

§85ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Μπριλλάκη, δὲν ἠμπορεῖτε νὰ ἐκφράζεσθε κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον περὶ ἀνδρισμοῦ ἢ περὶ ἀνανδρισμοῦ.

§86Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφ. Ἐσωτερικῶν). Κύριε Πρόεδρε, τὴν ἀνδρείαν, δὲν θὰ τὴν διδάξῃ ὁ κ. Μπριλλάκης, ψεύδεται ἀνερυθριάστως ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας.

§87Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, εἰδικῶς περὶ ἀνδρισμοῦ, ἀπὸ σᾶς δὲν δέχομαι μαθήματα. Ὁ νοῶν νοείτω.

§88ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Μπριλλάκη, δὲν εἶμαι διατεθειμένος νὰ σᾶς ἀφήσω νὰ ὁμιλήσετε δι’ ἄσχετα θέματα, ἀλλὰ μόνον ἐπὶ τοῦ θέματος.

§89Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν χρειάζεται πολλὴ φιλοσοφία νὰ ἀναπτύξῃ κανεὶς τὸ θέμα. Ὁ κ. Ὑφυπουργός, κατηγόρησε τοὺς καταθέσαντας τὴν ἐρώτησιν, ὅτι προσκομίζουν ψευδῆ στοιχεῖα. Συνελήφθη πρὸ δέκα λεπτῶν ὁ ἴδιος, προσκομίζων ψευδέστατα στοιχεῖα. Εἶπε, δηλαδή, ὅτι αἱ καταδικαστικαὶ ἀποφάσεις ἀφοροῦν περιπτώσεις μετρουμένας εἰς τὰ δάκτυλα καὶ κατετέθησαν μετὰ πέντε λεπτὰ εἰς τὰ πρακτικὰ τῆς Βουλῆς εἰκοσιέξη καταδικαστικαὶ ἀποφάσεις, συγκεκριμένως, αἱ ὁποῖαι ἐλήφθησαν ἀπὸ δικαστήριον. Καὶ ἐρωτῶ κατόπιν αὐτοῦ, ἠμπορεῖ σοβαρῶς νὰ ἐμφανίζεται εἰς τὴν Βουλὴν ὑποστηρίζων πρὸ πέντε λεπτῶν περιστατικά, διὰ τὰ ὁποῖα διαψεύδεται ἀπὸ συγκεκριμένα στοιχεῖα; Ἐρωτῶ τὸν κ. Ὑφυπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, πότε συνέβη εἰς τὴν Ἑλλάδα νὰ ἔχωμεν μέσα εἰς τρεῖς μῆνες εἰκοσιέξη καταδικαστικὰς ἀποφάσεις καὶ δὲν γνωρίζω ἀπὸ τὰς ἐκκρεμούσας ὑποθέσεις, πόσας ἄλλας θὰ ἔχωμεν; Ἐρωτῶ τὸν κ. Ὑφυπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, πότε συνέβη τὸ ραδιόφωνον τὸ κρατικὸν νὰ ὀρύεται ἀπὸ πρωΐας μέχρις ἑσπέρας ἐναντίον τῶν κομμάτων τὴν Ἀντιπολιτεύσεως; Ἐρωτῶ, πότε συνέβη ὁ οἱοσδήποτε Ὑπουργὸς νὰ δέχεται βουλευτὰς ὑπὸ ὅρους, πότε ξανακούσθηκε ὁ Ὑπουργὸς νὰ δέχεται βουλευτὰς μόνον, ἐὰν δηλώσουν, ὅτι θὰ χειρισθοῦν τὸ Α θέμα ἔτσι ἢ ἀλλοιῶς; Καὶ τὸν παρακαλῶ νὰ παρουσιάσῃ καὶ μίαν περίπτωσιν ποὺ οἱ ἐπισκεφθέντες αὐτὸν βουλευταί, ἔδωσαν πρὸς δημοσίευσιν ψευδεῖς πληροφορίας. Δὲν τοῦ ἀρέσει τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ἡ δημοσίευσις τῆς ἀληθείας, αὐτὴ εἶναι ἡ πραγματικότητα. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ὁμιλεῖ περὶ ἀγράφου νόμου κατὰ τὰς ἐπισκέψεις. Ἄγραφος νόμος εἶναι, κ. Ὑπουργέ, νὰ ὑβρίζετε δημοσίως τοὺς βουλευτὰς; Ποῖος νόμος γραπτὸς ἢ ἄγραφος λέγει, ὅτι ὁ ἐκπρόσωπος τῆς Κυβερνήσεως ἠμπορεῖ νὰ ὑβρίζῃ καὶ νὰ ἀπειλῇ τοὺς βουλευτάς. Κύριε Πρόεδρε, νὰ ἔχωμεν τοὐλάχιστον συναίσθησιν τῆς πραγματικότητος. Ὁ κ. Ὑφυπουργός, ὤφειλε ἀλλοιῶς νὰ ἀπαντήσῃ εἰς τὰς συγκεκριμένας κατηγορίας καὶ ὄχι διὰ τοῦ τρόπου, διὰ τοῦ ὁποίου ἀπήντησεν. Φυσικὰ τὸ θέμα εἶναι σύνηθες, ἡ εἰκὼν εἶναι γνωστὴ εἰκὼν τῆς μεταθέσεως τοῦ προβλήματος διὰ τῆς κομμουνιστοφιλοσοφίας καὶ τῆς προσπαθείας συγκαλύψεως τῆς πραγματικότητος. Εἴτε ἀρέσει εἰς τὸν κ. Ὑπουργόν, εἴτε ὄχι, ὁσαδήποτε καὶ ἐὰν διακηρύσσῃ ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ, ὅλοι οἱ κατοικοῦντες εἰς τὴν χώραν αὐτήν, γνωρίζουν, ὅτι αὐτὰ ποὺ καταγγέλλομεν ἀποτελοῦν ἐλάχιστον δεῖγμα τοῦ τὶ ἀκριβῶς συμβαίνει. Καὶ ἐπιτελοῦν χρέος, κ. Ὑπουργέ, καταγγέλλοντες, ὄχι τὴν Ἑλλάδα, ἀλλὰ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι διαπράττουν αὐτὰ τὰ ἀδικήματα καὶ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι πράγματι δυσφημοῦν τὴν Ἑλλάδα. Ποῖος δυσφημεῖ τὴν Ἑλλάδα, κ. Ὑπουργέ, ἡμεῖς οἱ ὁποῖοι καταγγέλλομεν ἢ σεῖς προσωπικῶς ὁ ὁποῖος ἐκάματε τὴν κατάσχεσιν κινηματογραφικῆς ταινίας ἀπὸ ξένον ἀνταποκριτήν; Ἡμεῖς προκαλοῦμεν τὴν δυσφήμησιν τῆς Ἑλλάδος ἢ σεῖς, ὁ ὁποῖος προβαίνετε εἰς ἀντιδημοκρατικὰς ἐνεργείας; (Θόρυβος–κωδωνοκρουσίαι).

§90ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τελειώνετε παρακαλῶ.

§91Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Τίθεται τὸ ἐρώτημα, διατὶ συμβαίνουν αὐτά; Ἡ ἀπάντησις δι’ ἡμᾶς εἶναι ἁπλῆ. Ἡ Κυβέρνησις θέλουσα νὰ διατηρήσῃ τὸ κομματικόν της καθεστώς, παρεμποδίζει τὰς ἀντιδράσεις τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ ἐναντίον τῆς οἰκονομικῆς ἐξαθλιώσεως τὴν ὁποίαν ἔχει καθιερώσει ἐναντίον τῆς συνεχίσεως μιᾶς πολιτικῆς, ἡ ὁποία δὲν ἐξυπηρετεῖ τὰ πραγματικὰ συμφέροντα τοῦ Ἔθνους. Λέγουν, ὁ κ. Ὑπουργὸς καὶ ὁ κ. Ὑφυπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, ὅτι εἶναι συνήθης τακτικὴ τῆς ἀριστερᾶς ἡ δημιουργία ἐντυπώσεων.

§92ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν εἶναι πράγματα αὐτά. Δὲν ἠμπορεῖ νὰ γίνωνται συζητήσεις κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον. Ἢ ἔχομεν Κανονισμὸν ἢ δὲν ἔχομεν. Ὅταν τὸν χρειασθῆτε τὸν ἐπικαλεῖσθε καὶ ὅταν πρέπει νὰ τὸν ἐφαρμόσωμεν τὸν ἀρνῆσθε.

§93Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Τελειώνω, κ. Πρόεδρε, συνηθίσατε νὰ ὁμιλῆτε περὶ παρελθόντος καὶ θεωριῶν. Ἡμεῖς συνηθίζομεν νὰ ὁμιλοῦμεν περὶ παρόντος καὶ περὶ πράξεων. Τὸ παρὸν δεικνύει αὐτά, τὰ ὁποῖα καταγγέλλομεν, τὰς πράξεις τῆς Κυβερνήσεως. Εἴτε σᾶς ἀρέσει, εἴτε ὄχι, τὴν ὁμαλότητα τὴν θέλομεν. Εἴτε σᾶς ἀρέσει, εἴτε δὲν σᾶς ἀρέσει, ὄχι μόνον τὴν θέλομεν, ἀλλὰ θὰ τὴν ὑπερασπίσωμεν καὶ δὲν θὰ σᾶς κάνωμεν τὸ χατήρι παρ’ ὅσον σεῖς ὠθεῖτε πρὸς αὐτὴν τὴν κατεύθυνσιν. Εἴτε σᾶς ἀρέσει, εἴτε δὲν σᾶς ἀρέσει, σήμερον ἡ κατάστασις ἔχει ἀλλάξει. Αὐτὰ τὰ ὁποῖα κάμνετε εἶναι ἐνδείξεις ἀδυναμιῶν σας, εἶναι ἐνδείξεις φόβων σας, εἶναι ἐνδείξεις τρόπων σας, εἶναι ἐνδείξεις, ὅτι φοβεῖσθε τὴν ὁμαλὴν πολιτικὴν ἐξέλιξιν, ὅτι φοβεῖσθε τὸν Ἑλληνικὸν λαόν. Παρὰ τὰς ὁποιασδήποτε ἀντιδράσεις, ὅμως, ἡ Δημοκρατία εἰς τὴν Ἑλλάδα θὰ ἐπικρατήσῃ. Θὰ ἐπικρατήσῃ ὅ,τι καὶ ἂν κάμετε.

§94Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Ὁ Κανονισμός, κ. Πρόεδρε, λέγει, ὅτι οἱ βουλευταὶ ἀπευθύνονται εἰς τὸν Πρόεδρον. Ἐὰν πρόκειται ν’ ἀκούσωμεν διάλογον βουλευτῶν μὲ Ὑπουργόν, νὰ προχωρήσωμεν.

§95ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Νομίζω, ὅτι τὸ θέμα ἐξηντλήθη.

§96Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Εἶμαι ἐγγεγραμμένος, κ. Πρόεδρε, νὰ ὁμιλήσω.

§97ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Παπαδημητρίου, ἔχει τὸν λόγον.

§98Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Τὰ γεγονότα τῆς Πρωτομαγιᾶς δὲν ἀποτελοῦν ἕνα σύνηθες ἐπεισόδιον, ὅπως ἠθέλησε νὰ τὸ παρουσιάσῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν. Ἀποτελοῦν τὸ ἀποκορύφωμα τοῦ ἐκτραχηλισμοῦ, τὸν ὁποῖον ἐμπνέει ἡ Κυβέρνησις. Ἕνα δεῖγμα αὐτοῦ ὑπῆρξαν καὶ τὰ γεγονότα τῆς κατὰ βάναυσον τρόπον διαλύσεως μιᾶς ὁμάδος ἐργατῶν, ἡ ὁποία ἐπέστρεφε μὲ τὰ λάβαρά της εἰς τὸ Ἐργατικὸν Κέντρον καὶ τὸν τραυματισμὸν τοῦ Προέδρου τῶν Ἠθοποιῶν Β. Μεσολογγίτη. Ὅ,τι ἔγινεν εἰς βάρος τῶν ἐργατῶν εἰς τὴν πόλιν, γίνεται καθημερινῶς εἰς τὴν ὕπαιθρον καὶ θὰ σᾶς ἀναφέρω συγκεκριμένον γεγονὸς τῆς συλλήψεως τοῦ Λυκούργου Παπανικολάου, συμπολίτου τοῦ κ. Ὑφυπουργοῦ, εἰς τὸν ὁποῖον προχθές μόλις, ἐνῷ τῷ ἐκοινοποιήθη ἀπόφασις ἐκτοπίσεως, δὲν ἐτόλμα δικηγόρος νὰ τὸν ἐπισκεφθῇ διὰ νὰ συντάξῃ τὴν ἔφεσίν του. Διὰ τὴν ὑπεράσπισιν τοῦ πολίτου αὐτοῦ ἐζητήθη ἀπὸ πέντε δικηγόρους τῆς Λαμίας νὰ τὴν ἀναλάβουν καὶ ὅμως καὶ οἱ πέντε αὐτοὶ δικηγόροι παρεκάλεσαν τὴν κ. Θανασέκου νὰ μὴ ἀναλάβουν τὴν ὑπεράσπισίν του, διότι δὲν ἤθελον νὰ τεθοῦν ἀντιμέτωποι μὲ τὸν κ. Ὑφυπουργὸν Ἀσφαλείας, εἰς ἐντολὴν τοῦ ὁποίου ἀπέδιδον τὴν σύλληψιν. Ἐζήτησα καὶ ἐγὼ νὰ τὸν ἐπισκεφθῶ, ἀλλὰ εὑρέθην πρὸ ἀρνήσεως τοῦ ἀστυνομικοῦ διοικητοῦ, διότι τοιαύτην ἐντολὴν εἶχεν δώσει ὁ διοικητὴς Χωρ)κῆς, νὰ μὴ ἐπιτραπῇ εἰς οὐδένα ἡ ἐπίσκεψις τοῦ κρατουμένου. Ἐχρειάσθη τελικῶς νὰ ἐπισκεφθῶ προσωπικῶς τὸν Διοικητὴν Χωροφυλακῆς διὰ νὰ μοῦ ἐπιτραπῇ ἡ ἐπίσκεψις. Αὐτή, κύριοι βουλευταί, εἶναι ἡ Δημοκρατία τοῦ κυρίου ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν. Συλλήψεις ὁμαδικαὶ εἰς Λάρισαν, συλλήψεις στελεχῶν τοῦ Κόμματός μας συνεχῶς καὶ εἰς ὅλας τὰς πόλεις. Καὶ αἱ αὐθαιρεσίαι δὲν περιορίζονται μόνον εἰς βάρος στελεχῶν τῆς ΕΔΑ, ἀλλὰ καὶ εἰς βάρος ὀπαδῶν ἄλλων Κομμάτων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Παντοῦ ἐπικρατεῖ ἄγχος καὶ φοβία εἰς ὅλην τὴν Ἑλλάδα, εἰς ὅλην τὴν ὕπαιθρον καὶ τὰς πόλεις. Ὁ κ. ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν ὡμίλησε περὶ Δημοκρατίας καὶ ἐλευθερίας καὶ ὅμως οἱ Νομάρχαι κτυποῦν κατὰ σκανδαλώδη τρόπον τὰς συνδικαλιστικὰς ἐλευθερίας. Ἔχομεν σωρείαν περιπτώσεων ἀντικαταστάσεως διοικήσεων Σωματείων ἀπὸ τοὺς Νομάρχας, ὅπως εἰς Δράμαν, εἰς Καλάμας, εἰς Θεσσαλονίκην, εἰς Κυκλάδας, εἰς Κρήτην, εἰς Μεσσηνίαν καὶ ἀλλαχοῦ, παρὰ τὰς ἀντιθέτους ἀποφάσεις τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας.

§99ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Παπαδημητρίου, ἐὰν θέλετε νὰ ἐλέγξετε τὴν Κυβέρνησιν, τοὺς Νομάρχας καὶ τὰ ὄργανα Ἀσφαλείας, δικαίωμά σας εἶναι νὰ κάμετε ἐπερώτησιν. Παρακαλῶ, περιορισθῆτε ἐπὶ τοῦ θέματος.

§100Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφ. Ἐσωτερικῶν). Κύριε Πρόεδρε, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σημειώσω, ὅτι δὲν ἐφαρμόζετε τὸν Κανονισμόν. Τὸ ἀνὰ δεκάλεπτον νὰ ὑπενθυμίζετε, ὅτι ὁ ρήτωρ δὲν εἶναι ἐπὶ τοῦ θέματος, δὲν νομίζω, ὅτι ἀνταποκρίνεσθε εἰς τὸ γράμμα τῆς διατάξεως τοῦ Κανονισμοῦ.

§101Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Ἡ ἐρώτησίς μας περιλαμβάνει ὅλα αὐτὰ τὰ θέματα.

§102ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν περιλαμβάνει τὸν ἔλεγχον τῶν Νομαρχῶν ἡ ἐρώτησίς σας.

§103Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Εἶναι ἀπάντησις εἰς ὅσα εἶπεν ὁ κ. ὑπουργός.

§104Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφ. Ἐσωτερικῶν). Κύριε Πρόεδρε, ὁ Κανονισμὸς ὁρίζει 5λεπτον διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τῶν ἐρωτήσεων σαφῶς, καὶ ἐντοπίζεται τὸ θέμα εἰς τὸ διαλαμβανόμενον ἐν τῇ ἐρωτήσει. Καὶ δὲν πρόκειται περὶ τῆς ὑποθέσεως, ἡ ὁποία μᾶς ἀπασχολεῖ ἀπόψε, ἀλλὰ ἐδῶ πρόκειται περὶ μιᾶς κλασσικῆς περιπτώσεως, ὄχι παραβιάσεως τοῦ Κανονισμοῦ, ἀλλὰ ἀσεβείας πρὸς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν.

§105Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Ὅσοι ἤκουσαν τὴν ἀγόρευσιν τοῦ κ. ὑφυπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν, νομίζω, ὅτι ἐπείσθησαν ἀπολύτως, ὅτι αὐτὸς ὁ ἴδιος ἀσεβεῖ καὶ μάλιστα κατὰ προκλητικὸν τρόπον καὶ ὄχι ἐγώ.

§106ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τελειώνετε καὶ ἀφίσατε τὴν ἀγόρευσιν τοῦ ὑφυπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν.

§107Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Θὰ μοῦ ἀπαγορεύσητε νὰ ὁμιλήσω, κ. Πρόεδρε;

§108ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μάλιστα. Νὰ ὁμιλήσητε ἐπὶ τῆς ἐρωτήσεώς σας. Σεῖς κάμνετε ἔλεγχον. Δὲν ἠμπορεῖτε νὰ ὁμιλῆτε πέραν τοῦ πενταλέπτου καὶ σεῖς ὁμιλεῖτε πέραν τῶν 10 λεπτῶν.

§109Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Σεῖς ὡμιλήσατε περισσότερον ἀπὸ ἐμένα, κ. Πρόεδρε.

§110Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὑπάρχουν δύο θέματα: Τὸ ἕνα εἶναι τὸ χρονικὸν ὅριον, ἐντὸς τοῦ ὁποίου πρέπει καὶ δύναται νὰ ὁμιλήσῃ ὁ ὁμιλητὴς καὶ τὸ ἄλλο εἶναι τὸ περιεχόμενον τῶν ὅσων ἀναπτύσσει. Εἰς ὅ,τι ἀφορᾷ τὸ ὅριον, εἶναι βέβαιον, καὶ τὸ γνωρίζει ὁλόκληρος ἡ Βουλή, ὅτι, προκειμένου περὶ ἐρωτήσεων εἶναι πράγματι πεντάλεπτον. Ἀλλὰ ἀφ’ ἧς ἤρξατο ἡ συζήτησις, τὸ Προεδρεῖον ἀνεγνώρισεν, ὅτι ὑπάρχει ἕνα εἰδικὸν θέμα, μία ἰδιότυπος περίπτωσις, ὥστε νὰ ἔχῃ κἄποιο περιθώριον.

§111ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Νὰ γίνῃ 10λεπτον, κ. Ἐφραιμίδη.

§112Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Καὶ ὁ κ. ὑπουργός, κ. Πρόεδρε, κατὰ τὴν ἀπάντησίν του δὲν περιωρίσθη ἐπὶ μιᾶς ἐρωτήσεως, ἀλλὰ ἔκαμε μακροτέραν ἀγόρευσιν. Εἰς ὅ,τι ἀφορᾷ τὸ περιεχόμενον, πράγματι ἡ πρότασίς μας ἔχει ὡρισμένα συγκεκριμένα σημεῖα. Ἀλλὰ σεῖς καὶ ὁ προκάτοχός σας εἰς τὴν ἕδραν δὲν παρημπόδισε τὸν κ. ὑπουργόν, ἐνῷ εἶχε τὸ δικαίωμα, νὰ ἐπεκταθῇ ἐπὶ ὅλων τῶν θεμάτων, τὰ ὁποῖα ἅπτονται τοῦ θέματος τοῦ ὑπὸ συζήτησιν. Ἑπομένως, ὑπάρχει ἕνα δικαίωμα νομίμου ἀμύνης, νὰ ἀπαντήσωμεν εἰς ὅσα ὁ κ. ὑπουργὸς παρενέβαλεν εἰς τὸ θέμα. Ἐὰν θέλετε νὰ περιορισθῶμεν μόνον εἰς ὅσα ἀναφέρει ἡ ἐρώτησις, τότε δὲν ἔπρεπε νὰ ἐπιτρέψητε καὶ εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ ἐπεκταθῇ καὶ νὰ ἐφαρμόσητε, ἑπομένως, ἴσα μέτρα καὶ ἴσα σταθμά.

§113ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Τσιριμῶκος ὡμίλησε πρὸ τοῦ κ. ὑπουργοῦ καὶ ὡμίλησεν ἐπὶ ½ ὥραν. Ἑπομένως καὶ ὁ κ. ὑπουργὸς ἔπρεπε νὰ ἀπαντήσῃ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ὁ ἀγορητὴς ἠμπορεῖ νὰ ὁμιλήσῃ καὶ νὰ ἀπαντήσῃ εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν εἰς τὰ 5 λεπτὰ μέσα.

§114Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Ἀπαντῶ εἰς τὸν κ. ὑπουργόν, ὁ ὁποῖος εἶπεν, ὅτι διακόπτει τὴν ἐπικοινωνίαν του μὲ τὸ μεγαλύτερον Κόμμα τῆς Ἀντιπολιτεύσεως καὶ ὅτι, παρὰ τὸ Σύνταγμα, παρὰ τὸν Κανονισμόν, δὲν δέχεται βουλευτὰς τοῦ Κόμματος τῆς ΕΔΑ.

§115ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐξήγησε τοὺς λόγους.

§116Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Αὐτὰ καὶ μόνον, χωρὶς νὰ ἔχῃ συγκεκριμένον παράδειγμα νὰ ἀναφέρῃ, ἀποδεικνύουν τὴν νοοτροπίαν τοῦ κ. ὑφυπουργοῦ, ἡ ὁποία εἶναι νοοτροπία δικτατορική, φασιστικὴ νοοτροπία, τὴν ὁποίαν ἐμπνέει καὶ εἰς ὅλα τὰ ὄργανά του. Δὲν ὑπάρχει λόγος νὰ φέρωμεν καμμίαν ἀπόδειξιν εἰς ὅσους ἤκουσαν τοὺς λόγους αὐτοὺς τοῦ κ. ὑφυπουργοῦ. Αὐτὴν τὴν νοοτροπίαν ἐμπνέει εἰς τὰ ὄργανά του. Καὶ ὑπάρχει τόσος ἐκτραχηλισμός, ὥστε καθημερινῶς νὰ ἔχωμεν σωρείαν συλλήψεων ἐργατῶν καὶ ἄλλων συνδικαλιστικῶν στελεχῶν. Συνελήφθησαν τὸ τελευταῖον διάστημα ὁ Κωστόπουλος, ὁ Γαμβέλας, ὁ Τσαρουφλῆς καὶ τόσοι ἄλλοι.

§117ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κάμετε ἐπερώτησιν τότε.

§118Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Τὸ ἔχομεν μέσα εἰς τὴν ἐρώτησιν. Αὐτοὶ ὅλοι εἶναι συνδικαλιστικὰ στελέχη καὶ ἀποδεικνύει τοῦτο, πῶς ἡ Κυβέρνησις μεταχειρίζεται τοὺς ἐργαζομένους. Τοὺς μεταχειρίζεται ὡς ἐχθρούς της. Τοὺς καταδιώκει μὲ μῖσος. Ἡ ψυχή της εἶναι μὲ τὴν ὀλιγαρχίαν καὶ ὄχι μὲ τὸν λαόν. Ἐὰν προχθές, τὴν πρωτομαγιάν, ὑπῆρχε συγκέντρωσις βιομηχάνων καὶ ἐγένετο ἡ πλέον ζωηρὰ διαδήλωσις, δὲν θὰ τοὺς ἐνοχλοῦσε κανείς, διότι ἔχουν ταυτισθῆ σήμερον οἱ μεγαλοβιομήχανοι μὲ τὸ Κράτος. Εἶναι ἕνα καὶ τὸ αὐτό. Ὅλοι οἱ ἐργάται εἶναι ἐχθροὶ τῆς Κυβερνήσεως τῶν μεγαλοβιομηχάνων. Αὐτὴν τὴν νοοτροπίαν ἐμπνέει εἰς τὰ ὄργανα τῆς τάξεως ὁ κ. ὑφυπουργός. Αὐτὴ εἶναι ἡ πραγματικότης καὶ ὄχι ὅσα ἀπαράδεκτα ἰσχυρίσθηκε ὁ κ. Καλαντζῆς.

§119Π. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὅταν ὁ Κανονισμὸς καθορίζῃ χρονικὸν ὅριον διαρκείας τῆς ἐρωτήσεως εἰς 5 λεπτά, τοῦτο σημαίνει, ὅτι οὔτε τὸ Προεδρεῖον ἔχει τὸ δικαίωμα, οὔτε ἡ Βουλὴ νὰ παρατείνῃ τὸν χρόνον αὐτόν, οὔτε ἡ Βουλὴ ὡς Σῶμα ἔχει τὸ δικαίωμα αὐτό, διότι ὁ Κανονισμὸς δὲν ἀποτελεῖ στιγμιαίαν ἀπόφασιν τῆς Βουλῆς, ἀλλὰ εἶναι μόνιμος κανών, μόνιμος νόμος. Ἀναφέρομαι εἰς ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἐδηλώσατε, ὅτι ὁ Κανονισμὸς σᾶς δίδει 5 λεπτά, ἐγὼ σᾶς δίδω 10. Δὲν ἔχετε τὸ δικαίωμα τοῦτο, κ. Πρόεδρε, τὸ δικαίωμα τοῦτο δὲν τὸ ἔχει οὔτε ἡ Βουλὴ καὶ παρακαλῶ νὰ τηρηθῇ ὁ Κανονισμός.

§120ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὄχι μόνον αὐτό, ἀλλὰ ὁ Κανονισμὸς λέγει, ὅτι αἱ ἐρωτήσεις συζητοῦνται ἐπὶ ½ ὥραν καὶ ὅμως συζητοῦμεν ἐπὶ 3 ὥρας.

§121Κ. ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ, διὰ νὰ ἀπαντήσω εἰς τὸν κ. Οἰκονομίδην.

§122ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὄχι, δὲν ἔχετε τὸν λόγον. Ὁ κ. Α. Τσιάρας ἔχει τὸν λόγον.

§123Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, σέβομαι ἀπολύτως τὸν Κανονισμόν, ἐὰν οὗτος εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς ἐγένετο σεβαστὸς ἀπὸ ὅλους τοὺς ρήτορας. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὁμιλοῦμεν διὰ νόμους καὶ διὰ Κανονισμὸν καὶ νὰ ζητοῦμεν ἀπὸ τοὺς ἀντιθέτους νὰ τοὺς τηροῦν καὶ ἡμεῖς οἱ ἴδιοι νὰ τοὺς καταπατοῦμεν.

§124ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγὼ θέλω νὰ ἐφαρμόσω τὸν Κανονισμόν.

§125Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, δίδεται καὶ εἰς ἡμᾶς τὸ δικαίωμα νὰ ἀπαντήσωμεν εἰς ὡρισμένα σημεῖα. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι γεγονὸς ἀναμφισβήτητον, ὅτι μέσα εἰς τὴν Ἀθήνα ἐδάρη ὁ Πρόεδρος τῶν Ἑλλήνων ἠθοποιῶν. Καὶ τὸ πρᾶγμα δὲν θὰ εἶχε καμμίαν ἀξίαν, ἐὰν ἦτο τὸ μοναδικὸν φαινόμενον. Δυστυχῶς, αὐτὸ εἶναι τὸ ἐπιστέγασμα. Εἶναι τακτικὴ πλέον, οἱ Ἕλληνες φορολογούμενοι πολῖται νὰ δέρωνται τελευταίως κατὰ τὸν ἐλεεινότερον τρόπον, ὡσὰν νὰ ἦσαν ζῶα. Καὶ μοῦ φαίνεται, ὅτι ἡ Κυβέρνησις κάμνει ἕνα μεγάλο σφάλμα. Τραυματίζει τὴν φιλοτιμίαν τῶν Ἑλλήνων, οἱ ὁποῖοι ποτὲ δὲν εἶναι δυνατὸν οὔτε νὰ συγχωρήσουν, οὔτε νὰ ἀνέχωνται ξυλοδαρμοὺς ἀπὸ οἱονδήποτε. Καὶ θέλω νὰ πιστεύω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις μὲ τὴν τακτικήν της αὐτὴν ὠθεῖ ὡρισμένα ἔξαλλα ἀστυνομικὰ ὄργανα, ὄχι ὅλα, εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ τὸ ὁμολογήσωμεν, ὅτι ἡ πλειοψηφία τῶν ἀστυνομικῶν ὀργάνων καὶ μόρφωσιν καὶ ἦθος καὶ λεπτότητα ἔχει, ἀλλὰ ὑπάρχουν ὡρισμένα ἔξαλλα ἀστυνομικὰ ὄργανα, τὰ ὁποῖα ἡ Κυβέρνησις μεταχειρίζεται ὡς πιόνια ἐναντίον τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Καὶ αὐτὰ τὰ ὄργανα στιγματίζομεν καὶ αὐτὴν τὴν κυβερνητικὴν τακτικὴν καταδικάζομεν. Κύριε Πρόεδρε, δὲν εἶναι ἀνδρισμὸς νὰ παίρνετε τὸν οἱονδήποτε, δι’ οἱονδήποτε παράπτωμα, νὰ τὸν πηγαίνετε εἰς τὸ τμῆμα καὶ νὰ τὸν δέρνετε ὡς ζῶον. Αὐτὸ εἶναι ἀνανδρία. Διότι τὸ νὰ συλλαμβάνεται ἕνας πολίτης, νὰ ὁδηγῆται εἰς τὸ Τμῆμα καὶ ἐκεῖ νὰ τὸν δέρνουν, αὐτὸ εἰς τὴν γλῶσσαν τοῦ λαοῦ λέγεται ἀνανδρία, λέγεται ἀνήθικος πρᾶξις.

§126ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δι’ αὐτὸ ἔχομεν δικαστήρια καὶ ἔχομεν δικαιοσύνην.

§127Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, σωρεία εἶναι αἱ παραβάσεις καὶ μοῦ προξενεῖ θλῖψιν, πῶς Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις ἄφησεν αὐτὸν τὸν ἐκτραχηλισμὸν νὰ πάρῃ αὐτὰς τὰς τεραστίας διαστάσεις. Ἀγαπητοὶ συνάδελφοι τῆς Συμπολιτεύσεως, ὅλοι γνωρίζετε τὴν κατάστασιν αὐτὴν καὶ μὴ ἐφαρμόζετε ἐκεῖνο ποὺ λέγεται εἰς τὰ χωριά: «Ἑκατὸ ξυλιὲς σὲ ξένον κῶλο δὲν πονᾶνε». Ἀφήσατε αὐτὴν τὴν τακτικὴν καὶ προστατεύσατε τοὺς πολίτας, ὅπου καὶ ἂν εὑρίσκωνται, διότι ὅλοι οἱ πολῖται ἔχουν ἀξιοπρέπειαν.

§128ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Τσιάρα, τὶ ἔκφρασις εἶναι αὐτή;

§129ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Νὰ ἀνακαλέσῃ, κ. Πρόεδρε. Νὰ ἀνακαλέσῃ.

§130Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Λαϊκὴ ἔκφρασις εἶναι, κ. Πρόεδρε, χαρακτηριστική. Μὴ γελῶμεν, ὅταν δέρωνται οἱ ἄλλοι.

§131ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Τσιάρα, νὰ ἀνακαλέσητε τὴν φράσιν.

§132Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Τὸ λέγει ὁ λαός, κ. Πρόεδρε.

§133ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ λέγει ἔξω ἀπὸ τὸ Κοινοβούλιον.

§134Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Ἐγὼ ἐκπροσωπῶ τὸν λαὸν καὶ μεταφέρω τὸν πόνον του.

§135ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Νὰ πᾶτε νὰ ὁμιλήσητε εἰς συγκέντρωσιν πολιτικήν, ὄχι ἐδῶ.

§136Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἐνεφανίζετο ἐπιθυμοῦσα νὰ στιγματίσῃ, ἔστω καὶ μίαν παρεκτροπήν, ἀσφαλῶς θὰ ἔπρεπε νὰ ἀποδώσωμεν αὐτὴν τὴν κατάστασιν εἰς τὰ ἀστυνομικὰ ὄργανα, τὰ ἔξαλλα. Ἀλλὰ δὲν ὑπάρχει περίπτωσις ποὺ ἡ Κυβέρνησις νὰ ἔλαβε μέτρα ἐναντίον αὐτῶν τῶν ἀστυνομικῶν ὀργάνων. Ἀτυχῶς, τὰ ἐνθαρρύνει ἀκόμη περισσότερον καὶ αὐτὸ ποὺ ἔγινε προχθὲς μὲ τὸν Μεσολαγγίτη, εἶναι τὸ ἐπιστέγασμα τῆς κυβερνητικῆς πολιτικῆς. Ἂν ἡ Κυβέρνησις ἤρχετο καὶ μᾶς ἔλεγε, τὶ νὰ κάμωμεν, τὰ γεγονότα τῆς Κορέας, τὰ γεγονότα τῆς Κωνσταντινουπόλεως ἔκαμαν τὰ ἀστυνομικὰ ὄργανα νὰ χάσουν τὴν ψυχραιμίαν των, διὰ μίαν στιγμήν, τὸ πρᾶγμα θὰ εἶχε μίαν δικαίωσιν. Ἀλλὰ νὰ προσπαθῇ ἡ Κυβέρνησις εἰς ὅ,τι δήποτε καὶ ἂν συμβῇ, νὰ ἐμφανίζῃ τὸν μπαμπούλα τοῦ Κομμουνισμοῦ, διὰ νὰ δικαιολογήσῃ αὐτοῦ τοῦ εἴδους τὰς παρεκτροπάς, τὸ πρᾶγμα ἔχει τεραστίαν ἀπόστασιν καὶ δι’ ἡμᾶς εἶναι ἀπαράδεκτος ἡ τακτικὴ αὐτή. Εἰς τὸν κ. ὑφυπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, ἔχω νὰ ἐπιστήσω δύο σημεῖα. Μᾶς ἀνέγνωσε δύο κείμενα, ὅτι οἱ Κομμουνισταὶ ἔχουν ἐντολὴν νὰ μὴ πηγαίνουν εἰς τὰ Ἀστυνομικὰ Τμήματα, καλούμενοι. Κύριοι, προχθὲς ἤμουν εἰς μίαν δίκην εἰς Θεσσαλονίκην. Ἡ κατηγοροῦσα ἀρχὴ κατηγόρει ἕνα δημοσιογράφον δημοσίᾳ, ὅτι δὲν ἔπρεπε ν’ ἀκολουθήσῃ τὸ ἀστυνομικὸν ὄργανον ποὺ τὸν ἐκάλεσεν εἰς τὸ Τμῆμα, διότι δὲν εἶχε κανένα δικαίωμα, οὔτε νὰ τὸν προσκαλέσῃ, οὔτε νὰ τὸν ὁδηγήσῃ εἰς τὸ Τμῆμα. Ἡμεῖς πιστεύομεν, ὅτι οὐδεὶς ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ συλλάβῃ καὶ νὰ ὁδηγήσῃ εἰς τὰ Ἀστυνομικὰ Τμήματα κανένα. Ἀλλὰ καὶ αὐτὸ ἔγινε καθεστώς. Κατὰ χιλιάδας καλοῦνται οἱ ἄνθρωποι εἰς τὰ Τμήματα καὶ ἕνα μέρος δέρεται. Ὁ κ. Εἰσαγγελεὺς τοῦ εἶπε: «νὰ μὴ πήγαινες, νὰ καθόσουν ἐκεῖ κάτω νὰ ἔκανες φασαρία νὰ μαζευτῇ κόσμος». Ποιὸς μπορεῖ ν’ ἀντισταθῇ στὴν Ἀστυνομικὴν Ἀρχήν, ὅταν ξέρῃ, ὅτι θὰ ἀκολουθήσῃ ἄλλη διαδικασία, «ἀντίδρασις κατὰ τῆς Ἀρχῆς, ἴσον ἐπανάστασις κλπ.»; Ὁ κ. ὑπουργὸς εἶπεν ἀπόψε, στὴν θολούρα τῆς ἀμηχανίας του, ὅτι τὸν Μεσολογγίτη δὲν τὸν ἐκτύπησαν τὰ ἀστυνομικὰ ὄργανα, τὸν ἐκτύπησεν ἕνας Γουναρόπουλος. Ἐρωτῶ τὸν κ. ὑπουργόν, θὰ παραπεμφθῇ εἰς δίκην ὁ Γουναρόπουλος; ὁπότε τὰ ἀστυνομικὰ ὄργανα δὲν ἔχουν εὐθύνην διὰ τὴν κακοποίησιν. Ὀφείλομεν νὰ ἐπισημάνωμεν τὸν ἐκτραχηλισμὸν ποὺ ὑπάρχει. Δὲν ὑπάρχει συνεταιριστής, ποὺ νὰ μὴ καθῃρέθη ἀπὸ τὴν διοίκησιν τοῦ Ὀργανισμοῦ, διότι εἶναι ζωντανὸν πρόσωπον. Ἡμεῖς ἀποδίδομεν ὅλην αὐτὴν τὴν κατάστασιν εἰς τὸν φόβον τῆς Κυβερνήσεως νὰ μὴ χάσῃ τὴν ἐξουσίαν.

§137ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ κ. Μ. Σβώλου, ἔχει τὸν λόγον.

§138Μ. ΣΒΩΛΟΥ. Νομίζω, ὅτι μὲ τὰ γεγονότα τῆς 1ης Μαΐου ἡ Κυβέρνησις ἔδειξε μίαν φορὰν ἀκόμη, ὅτι ἔχει χάσει τὸ μέτρον τῆς συνειδήσεως ποὺ πρέπει νὰ ἔχῃ καὶ τῆς εὐθύνης της διὰ τὴν καταπάτησιν τῶν ἐλευθεριῶν, τὰς ὁποίας κατοχυρώνει τὸ Ἑλληνικὸν Σύνταγμα. Ἡ Κυβέρνησις αὐτὴν τὴν φορὰν ἔδειρε διὰ τῶν ὀργάνων της ἕνα πνευματικὸν ἄνθρωπον, ἕνα ἀντιπρόσωπον τῶν καλλιτεχνῶν τοῦ θεάτρου. Νομίζω, βεβαίως, ὅτι τὰ ὄργανα τὰ ἀστυνομικὰ φέρουν καὶ ἰδίαν εὐθύνην, ἀλλὰ κυρίως εὐθύνην φέρει ὁ κ. ὑφυπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, ὁ ὁποῖος δίδει τὰς διαταγάς, ἐκφράζων κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον τὴν κυβερνητικὴν πολιτικήν, διὰ νὰ δημιουργηθῇ ἕνα κλῖμα φοβίας, ἕνα κλῖμα ἀντιδημοκρατικόν, ἕνα κλῖμα Ἀστυνομικοῦ Κράτους. Αὐτὴν τὴν φορὰν διὰ τῶν ὀργάνων της ἡ Κυβέρνησις κατεπάτησε τὴν ἐλευθερίαν καὶ ἀπέδειξε, ποία εἶναι ἡ πραγματική της ὑπόστασις καὶ ποία ἡ πολιτική της ἔναντι τῶν ἐλευθεριῶν. Συνήθως, κ. συνάδελφοι, αἱ δημοκρατικαὶ ἐλευθερίαι, κατὰ τὴν ἀντίληψιν τοῦ κ. ὑφυπουργοῦ, ἐφαρμόζονται εἰς τὰ ὑπόγεια τῶν Ἀστυνομικῶν Τμημάτων, εἰς τὰ ὁποῖα κακοποιοῦνται συρόμενοι ἐκεῖ σωρηδὸν καθημερινῶς ἄνδρες, ἀλλὰ καὶ γυναῖκες. Κύριε Πρόεδρε, ἰδιαιτέρως μὲ τὰ γεγονότα τῆς 1ης Μαΐου, ἔχω νὰ ἐπισημάνω δύο σημεῖα. Πρῶτον, ὅτι ἡ Κυβέρνησις μὲ ἰδιαίτερον μένος ἐπιτίθεται κατὰ τῶν πνευματικῶν ἀνθρώπων. Ἡ περίπτωσις τοῦ Προέδρου τοῦ Σωματείου Ἠθοποιῶν κ. Μεσολογγίτη εἶναι χαρακτηριστική. Ἐπίσης, χαρακτηριστικὴ εἶναι ἡ ἄλλη περίπτωσις τοῦ κ. Σπύρου Θεοδωροπούλου, τοῦ γνωστοῦ εἰς τὸ πανελλήνιον ποιητοῦ καὶ λαογράφου «Ἄγ. Θέρου», τοῦ πρεσβύτου αὐτοῦ ποὺ ἐλευκάνθη εἰς μίαν ἄσπιλον σταδιοδρομίαν, καὶ ὁ ὁποῖος ἐστάθη πάντοτε ἕνας ἁγνὸς δημοκράτης. Τὸ ὅτι ὁ πρεσβύτης αὐτός, ὁ γνωστὸς καὶ ἐξαίρετος πνευματικὸς ἄνθρωπος, ἐσύρθη εἰς τὴν ἡλικίαν αὐτὴν εἰς τὸ Ἀστυνομικὸν Τμῆμα τῆς Κηφισιᾶς διὰ νὰ δώσῃ λόγον ἐνώπιον τοῦ ἀξιωματικοῦ τῆς Ἀσφαλείας ἐπὶ τῶν φρονημάτων του, νομίζω, ὅτι ἀποτελεῖ τὴν μεγαλυτέραν ἀπόδειξιν τοῦ φασιστικοῦ κλίματος, εἰς τὸ ὁποῖον ζοῦμεν καὶ διὰ τὸ ὁποῖον δὲν διαμαρτύρεται κανεὶς καὶ μερικοὶ τὸ εὑρίσκουν ἀπολύτως φυσικόν. Ἐκτὸς τούτου, τὸ δεύτερον σημεῖον ποὺ θέλω νὰ ἐπισημάνω, εἶναι τὸ ἑξῆς: Ὅτι ἀπὸ δύο ἔτη, ἀφ’ ὅτου ἡ παράταξις αὐτὴ ἐμεγάλωσεν εἰς ἀριθμὸν βουλευτῶν, ἐφαρμόζεται μία κυβερνητικὴ πολιτική, ἡ ὁποία θέλει νὰ διεγείρῃ μίση εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, φέροντα ἀντιμέτωπον τὴν μίαν μερίδα αὐτοῦ ἐναντίον τῆς ἄλλης. Ἡ Κυβέρνησις τακτικά, συστηματικὰ καὶ μὲ κᾶθε τρόπον διὰ τῶν ὀργάνων της, διὰ τοῦ ραδιοφώνου, διὰ παντὸς μέσου προσπαθεῖ νὰ διεγείρῃ τὸ μῖσος μεταξὺ τῶν πολιτῶν. Τὸ ὅτι δὲν τὸ κατώρθωσε καὶ δὲν θὰ τὸ κατορθώσῃ, ἀποτελεῖ τιμὴν διὰ τὸν Ἑλληνικὸν λαόν. Καὶ ὀφείλω νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς δείχνει αὐτὴν τὴν στιγμήν, ὄχι μόνον ἀπόλυτον ὡριμότητα, ἀλλὰ καὶ προσήλωσιν πρὸς τὴν δημοκρατίαν καὶ ἀγάπην, πρὸς τὴν γαλήνην τοῦ τόπου. Νομίζω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις, ἐφ’ ὅσον ἐξακολουθεῖ τὴν πολιτικὴν αὐτήν, τὴν πολιτικὴν τοῦ ἀστυνομικοῦ Κράτους, τὴν καθαρῶς φασιστικήν, ἔρχεται εἰς πλήρη ἀντίθεσιν πρὸς τὸν Ἑλληνικὸν λαόν. Εὑρίσκεται εἰς ἕνα φαῦλον κύκλον, διότι ὅσον ἀπομακρύνεται ἀπὸ τὴν βάσιν τὴν λαϊκήν, τὴν ὁποίαν εἶχε —ἐκεῖνο τὸ 41%— τόσον περισσότερον θὰ παίρνῃ τοιαῦτα μέτρα, διὰ νὰ ἐμποδίζῃ τὴν ἔκφρασιν τῆς θελήσεως τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Διαμαρτύρομαι ἔναντι τῶν μεθόδων αὐτῶν, ἔναντι τῆς καταλύσεως πάσης ἐννοίας Δημοκρατίας.

§139ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι παρελθούσης τῆς ὥρας ἐπὶ τῶν ἀναφορῶν καὶ ἐρωτήσεων, εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

§140Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὑπάρχει ἕνα θέμα προσωπικὸν μεταξὺ ἐμοῦ καὶ τοῦ κ. ὑπουργοῦ Ἐσωτερικῶν, διὰ τὸ ὁποῖον ἐζήτησα ἐπανειλημμένως τὸν λόγον. Δὲν μοῦ ἐδόθη καὶ μοῦ ἐλέχθη, ὅτι θὰ μοῦ δοθῇ μετὰ τὸ πέρας τῆς ὁμιλίας καὶ τοῦ τελευταίου ὁμιλητοῦ. Ἰδού, λοιπόν, ὅτι ἦλθεν ἡ σειρὰ διὰ νὰ μοῦ δώσητε τὸν λόγον. Σεῖς δὲν ἦσθο παρὼν ὅταν συνέβη τὸ περιστατικόν. Τώρα ἠμπορῶ νὰ ὁμιλήσω;

§141ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁρίστε, κ. συνάδελφε.

§142Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, πέραν τοῦ προσωπικοῦ ζητήματος ὑφίσταται καὶ ἕτερον ζήτημα, τὸ ὁποῖον καὶ πάλιν ὑμεῖς ἀγνοεῖται, διότι δὲν ἦσθο ἐξ ἀρχῆς τῆς συνεδριάσεως. Τὸ ζήτημα ἔγκειται ἐν τούτῳ: Ἔλαβον τὸν λόγον ἐν ἀρχῇ τρίτος κατὰ σειράν, εἰπών, ὅτι εἶχον τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι θὰ ἐγίνετο γενικὴ συζήτησις περὶ τοῦ θέματος. Ὁ κ. Πρόεδρος μοῦ ἀπήντησεν, ὅτι αὐτὸ δὲν εἶναι ὀρθὸν καὶ ὅτι ἡ συζήτησις θὰ διεξαχθῇ συμφώνως πρὸς τὸ ἄρθρον 48 τοῦ Κανονισμοῦ, μὲ πεντάλεπτον ἢ ἑπτάλεπτον ὁμιλίαν ἑκάστου τῶν ρητόρων. Δι’ ὃ καὶ ἔσπευσα νὰ περιορισθῶ εἰς 4 λεπτὰ μόνον, εἰπὼν δύο λέξεις καὶ ἐτερμάτισα. Ἐν συνεχείᾳ, ὅμως, δὲν συνέβη παράβασις τοῦ Κανονισμοῦ, ὅπως εἶπεν ὁ φίλτατος συνάδελφος κ. Οἰκονομίδης. Συνέβη ἄλλο τι. Ἐθεωρήθη παρ’ ὅλων, καὶ ἀπὸ τὴν πλειοψηφίαν καὶ τὴν μειοψηφίαν, καὶ ἀπὸ τὸ Προεδρεῖον καὶ τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι ἔπρεπε νὰ γίνῃ συζήτησις. Δι’ ὅ, οὔτε καὶ τὸ πεντάλεπτον ἐτηρήθη, ἀλλὰ οὔτε καὶ ἡ ἄλλη διάταξις, ἐπὶ τῆς ὁποίας ὑμεῖς ὡμιλήσατε, καὶ καθ’ ἣν ἡ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἐρωτήσεων τερματίζεται μετὰ τὸ πρῶτον ἡμίωρον. Ἤδη, ἐδῶ συζητοῦμεν συνολικῶς ἐπὶ τρεῖς ὥρας, ἀπὸ τῆς ἐνάρξεως τῆς συζητήσεως.

§143ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αὐτὸ δὲν θὰ πῇ, ὅτι πρέπει νὰ συνεχισθῇ ἡ συνεδρίασις μέχρι πρωΐας. Ἦσαν πολλοὶ οἱ ἐγγεγραμμένοι, δι’ αὐτὸ διήρκησεν ἡ συζήτησις ἐπὶ τόσας ὥρας.

§144Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Ὅσοι δήποτε καὶ ἐὰν εἶναι οἱ ἐγγεγραμμένοι, ὅταν πρόκειται περὶ ἐρωτήσεων, ἡ συζήτησις τερματίζεται εἰς τὸ πρῶτον ἡμίωρον καὶ ἀναβάλλεται διὰ τὴν ἑπομένην συνεδρίασιν. Ἀπόψε κατηναλώθησαν 3 ὧραι καὶ ¼, ἐξ οὗ συνάγεται, ὅτι κοινῇ πάντων συγκαταθέσει ἐγένετο ἀποδεκτόν, ὅτι ἠμπορεῖ νὰ διεξαχθῇ εὐρεῖα ἐπὶ τοῦ θέματος συζήτησις. Τοῦτο δὲν σημαίνει, κ. Πρόεδρε, ὅτι προτίθεμαι νὰ ὁμιλήσω διὰ μακρῶν.

§145ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ἠμπορεῖτε.

§146Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Ἠμπορῶ, κ. Πρόεδρε. Καὶ ὄχι μόνον ἠμπορῶ, ἀλλὰ ἠμπορῶ νὰ ἀνέλθω καὶ εἰς τὸ βῆμα, διότι δὲν εἶναι προνόμιον τῶν ὑπουργῶν τὸ βῆμα. Καὶ ὅταν οἱ κύριοι ὑπουργοὶ ἀγορεύουν ἀπὸ τοῦ βήματος ἐπὶ ἡμίσειαν καὶ τρία τέταρτα τῆς ὥρας καὶ ἀσχολοῦνται μὲ πᾶν ἄλλο θέμα, παρὰ μὲ τὰ θέματα ἐρωτήσεως, δικαίωμα ἡμῶν ἀναμφιβόλως εἶναι νὰ ἀνέλθωμεν εἰς τὸ βῆμα καὶ ἀκολουθοῦντες τὸ παράδειγμα τῶν κ. ὑπουργῶν, νὰ ὁμιλήσωμεν καὶ ἡμεῖς ἐπὶ τρία τέταρτα. Ἀλλά, ἐπαναλαμβάνω, δίδων πάντοτε πρῶτος τὸ παράδειγμα τοῦ σεβασμοῦ τοῦ Κανονισμοῦ, δὲν πρόκειται νὰ ὁμιλήσω διὰ μακρῶν. Θὰ ἤθελα νὰ εἴπω, κ. Πρόεδρε, μόνον δύο λέξεις εἰς ὅ,τι ἀφορᾷ τὸ προσωπικὸν ζήτημα. Καὶ λυποῦμαι βαθύτατα, διότι τὸ προσωπικὸν ζήτημα τὸ ἤγειρε διὰ δευτέραν φοράν, διότι εἶναι δεύτερον προσωπικὸν ζήτημα, καὶ πάλιν ὁ κ. ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν. Εἶπεν, ὅτι ἐξετέλουν ἐντολήν, καὶ μάλιστα ἐντολὴν διατεταγμένην.

§147ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀπήντησεν ὁ Ἀρχηγός σας ἐπ’ αὐτοῦ.

§148Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Οὐδεὶς δύναται, κ. Πρόεδρε, νὰ ἀπαντήσῃ ἐπὶ προσωπικοῦ ζητήματος, διὰ λογαριασμὸν ἄλλου. Λυποῦμαι, λοιπόν, διότι ὁ κ. ὑπουργὸς εἶναι νέος ἀνήρ. Καὶ οἱ νέοι ἄνδρες, ἐφ’ ὅσον εἰς τὴν πολιτικὴν ἀναμιγνύωνται— διότι ἐὰν δὲν ἀναμιγνύωνται εἰς τὴν πολιτικὴν εἶναι ἀσύδοτοι καὶ ἠμποροῦν νὰ διαπράττουν τὰ πάντα, ἐκεῖ δὲν ἔχουν νὰ δώσουν λόγον εἰς οὐδένα παρὰ μόνον εἰς τὴν δικαιοσύνην τοῦ τόπου, ἐφ’ ὅσον ἐξέρχονται τῶν ὁρίων τοῦ Ποινικοῦ Νόμου— οἱ νέοι ἄνδρες ὀφείλουν, πρῶτον, σεβασμὸν πρὸς τοὺς πρεσβυτέρους των, ὀφείλουν, δεύτερον, σεβασμὸν πρὸς τοὺς πολὺ πρεσβυτέρους αὐτῶν κατὰ τὴν πολιτικὴν ἡλικίαν, διότι ὑστερεῖ, εὐτυχῶς δι’ αὐτόν, ἔναντι ἐμοῦ ὁ κ. ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν, καὶ ἀπὸ τῶν δύο αὐτῶν ἀπόψεων. Καὶ δὲν θὰ ἔκαμνε ἄσχημα, ἐὰν θέλῃ νὰ συνεχίσῃ πολιτευόμενος, νὰ ἀναγινώσκῃ τὰ πρακτικὰ τῶν παλαιοτέρων περιόδων. Θὰ ἐδιδάσκετο ἐκεῖθεν πολλὰ καὶ περὶ τοῦ Κοινοβουλευτικοῦ ὕφους καὶ περὶ τοῦ Κοινοβουλευτικοῦ ἤθους. Διότι καὶ ἄλλοτε μοῦ ἐδόθη ἡ εὐκαιρία νὰ εἴπω ὅτι, ἐὰν ἕνας ἁπλοῦς βουλευτὴς κατολισθήσῃ κατά τινα τρόπον καὶ διαφύγουν τοῦ ἕρκους τῶν ὀδόντων του λέξεις ἢ χαρακτηρισμοὶ μὴ συνάδοντες πρὸς τὴν τακτικὴν τὴν ὀφειλομένην ἐντὸς τῆς αἰθούσης αὐτῆς, τὸ παράπτωμα εἶναι βαρύ. Ἐὰν ὅμως εἰς τὸ ὀλίσθημα αὐτὸ ὑποπέσῃ ὑπουργός, τὸ παράπτωμα εἶναι πολὺ βαρύτερον. Διότι δὲν θίγεται ὁ καθ’ οὗ τὸ βέλος, ἀλλὰ θίγεται, πρὸ παντός, τὸ ἀξίωμα τοῦ ὑπουργοῦ καὶ ἀποδεικνύεται, ὅτι ὁ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ἐκφραζόμενος ἀναξίως κατέχει τὸ ἀξίωμα. Καὶ ταῦτα μὲν περὶ τοῦ προσωπικοῦ ζητήματος.

§149Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφ. Ἐσωτερικῶν). Κύριε Πρόεδρε, θὰ παρεκάλουν τὸν κ. συνάδελφον, νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψει του, ὅτι ἀναφέρεται εἰς προσωπικὸν ζήτημα ἀπόντος τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν καὶ καθάπτεται τὸ πρόσωπόν του ἐν τῇ ἀπουσίᾳ του. Νομίζω, ὅτι τοῦτο δὲν εἶναι ὀρθόν.

§150Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, δὲν καθάπτομαι οὐδενός. Ὡμίλησα γενικῶς καὶ εἶπον, ὅτι, ἐὰν ἕνας ἁπλοῦς βουλευτὴς ὑποπέσῃ εἰς ὀλίσθημα, τὸ ὀλίσθημα αὐτὸ εἶναι βαρύ, βαρύτατον ὅμως ἀποβαίνει, ἐὰν εἰς τὸ ὀλίσθημα αὐτὸ ὑποπέσῃ ἕνας ὑπουργός. Καὶ τὸν μὲν καθ’ οὗ τὸ βέλος τοῦ ὀλισθήματος αὐτοῦ οὐδόλως θίγει, ἀλλὰ βλάπτει τὸν κατευθύνοντα τὸ βέλος αὐτό, ὁ ὁποῖος ἀναδεικνύεται ἀνάξιος νὰ κατέχῃ τὸ ἀξίωμα τὸ ὁποῖον κατέχει. Αὐτά, κ. Πρόεδρε, ὅσον ἀφορᾷ τὸ προσωπικὸν θέμα. Ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς ἐρωτήσεως, ἔχω νὰ εἴπω τοῦτο. Ὅλοι οἱ προλαλήσαντες συνάδελφοι, ἐπετέθησαν καὶ ἐπέκριναν τὸν κ. ὑφυπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν καὶ ἐθεώρησαν ὑπεύθυνον αὐτὸν δι’ ὅσα γίνονται. Πλάνη, κ. Πρόεδρε, τῶν συναδέλφων, διότι ὁ κ. Καλαντζῆς εἶναι σκεῦος ἐκλογῆς καὶ ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος ἔκανε τὴν ἐκλογήν, ἐγνώριζεν εἰς ποῖον ἀνέθετε τὸ Ὑφυπουργεῖον τῶν Ἐσωτερικῶν, ἐγνώριζε ποῖος ἦτο, διότι εἶχεν ἐκδηλώσει τὰς τάσεις καὶ τὰς ροπάς του κατὰ τὴν περίοδον τῆς δικτατορίας.

§151Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφ. Ἐσωτερικῶν). Κύριε Πρόεδρε, χαίρω πολὺ διότι ὁ κ. Κύρκος, ἐν ἀντιθέσει πρὸς τοὺς ἄλλους συναδέλφους, ἀνομολογεῖ μετ’ ἐμοῦ, ὅτι οὔτε ὁ Θεὸς δύναται νὰ διαγράψῃ τὸ παρελθόν.

§152Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Ἕκαστος φέρει τὸ βάρος τοῦ παρελθόντος του, πλὴν ἐὰν διὰ μεταγενεστέρων πράξεων τὰ ἐξουδετερώσῃ. Ἀλλ’ ἐν τῇ προκειμένῃ περιπτώσει, συμβαίνει ἀκριβῶς τὸ ἀντίθετον. Δεύτερον σημεῖον, κ. Πρόεδρε, εἶναι τὸ ἑξῆς: Λέγει ἡ Κυβέρνησις: Γνωρίζετε διατὶ κάμνει ἡ παράταξις αὐτὴν ὅλην τὴν φασαρίαν; Τὴν κάμνει διὰ νὰ τρομοκρατήσῃ τὰ ἀστυνομικὰ ὄργανα μὲ τὰς ψευδεῖς καταγγελίας της περὶ ὑπερβασιῶν καὶ τρομοκρατίας. Δὲν εἴμεθα, ὅμως, ἡμεῖς, κ. Πρόεδρε, οἱ καταγγείλαντες τὰς αὐθαιρεσίας καὶ ὑπερβάσεις τῶν ἀστυνομικῶν ὀργάνων, τὰς καὶ δικαστικῶς διαπιστωθείσας. Ἡ Κυβέρνησις εἶναι ἐκείνη, ἡ ὁποία θέλει νὰ τρομοκρατήσῃ τὰ ἀστυνομικὰ ὄργανα διὰ νὰ τὰ μεταβάλῃ εἰς κομματικά της ὄργανα. Ἡμεῖς πιστεύομεν ὅτι τὰ ὄργανα τῆς Ἀστυνομίας Πόλεων καὶ τῆς Χωροφυλακῆς ἐν συντριπτικῇ πλειοψηφίᾳ, πλὴν ἐξαιρέσεων, ἐπιθυμοῦν νὰ εἶναι πραγματικὰ ὄργανα τῆς δημοσίας τάξεως καὶ ἀσφαλείας, ὄργανα τοῦ Κράτους, τοῦ λαοῦ. Ἀλλὰ ἡ Κυβέρνησις προσπαθεῖ νὰ προκαλέσῃ φοβίαν ὄχι μόνον εἰς τὸν ἁπλοῦν πολίτην, ἀλλὰ καὶ ἐπὶ τῶν ἀστυνομικῶν ὀργάνων, τῶν ὀργάνων τῆς Διοικήσεως ἀκόμη καὶ τῆς πνευματικῆς ἡγεσίας, ὡς συνέβη μὲ τὸν δαρμὸν τοῦ κ. Β. Μεσολογγίτη καὶ τὴν πρόσκλησιν εἰς τὸ Τμῆμα τοῦ ὑπερόχου πρεσβύτου κ. Θεοδωροπούλου, διὰ νὰ ἐρωτηθῇ τὸ ἐθνικόν του παρελθόν! Διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ ὁδηγούμεθα εἰς μίαν ἠθικὴν ἀποσύνθεσιν, ἡ ὁποία πλανᾶται σήμερον εἰς τὴν χώραν. Ἂς γνωρίζῃ ἡ Κυβέρνησις, ἡ ὁποία παρεβίασε τὰς συνταγματικὰς ἐλευθερίας καὶ τὸ Δημοκρατικὸν Πολίτευμα, ὅτι φέρει ἀκεραίας τὰς εὐθύνας τῆς ἠθικῆς αὐτῆς ἀποσυνθέσεως καὶ ὅτι λίαν συντόμως ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι παρεβίασαν τὴν ἀποστολήν των θὰ κληθοῦν νὰ δώσουν λόγον τῶν πράξεών των, βάσει τῆς νομίμου διαδικασίας.

§153Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Κύριε Πρόεδρε, φρονῶ, ὅτι ἡ τακτικὴ αὐτὴ εἶναι ἀπαράδεκτος. Εἰς τὸν κ. Κύρκον ἀπέδωσα συγκεκριμένην κατηγορίαν ἐπὶ παρουσίᾳ του καὶ ἐν συνεχείᾳ παρέμεινα εἰς τὴν αἴθουσαν ἐπὶ δύο ὥρας, κατὰ τὰς ὁποίας θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ μοῦ ἀπαντήσῃ. Ἐπροτίμησε νὰ λάβῃ τὸν λόγον ὅταν ἀπουσίαζα καὶ νὰ ἐξαπολύσῃ προσωπικὴν ἐπίθεσιν ἐναντίον μου. Ἐπαναλαμβάνω καὶ πάλιν, ὅτι ἡ τακτικὴ αὐτὴ εἶναι ἀπαράδεκτος καὶ κοινοβουλευτικῶς ἄνανδρος.

§154Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Ἀνανδρία εἶναι αὐτό, τὸ ὁποῖον κάμνετε σεῖς.

§155Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε ἐν πλήρει ἠρεμίᾳ νὰ ἐκφράσω τὴν βαθεῖαν μου λύπην καὶ τὴν ἔκπληξίν μου, πῶς ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, νομίζει, ὅτι εἶναι δυνατὸν διὰ νὰ ἀπαντήσῃ εἰς οἱονδήποτε ἔλεγχον ἢ εἰς οἱανδήποτε κριτικήν, νὰ χρησιμοποιῇ τὰς ἐκφράσεις τὰς ὁποίας μετεχειρίσθη. Βεβαίως γνωρίζω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἔχει ἕνα μέσον ἑκάστοτε — ὅλα τὰ μέλη τῆς Κυβερνήσεως — ὁσάκις ἐπιθυμῇ νὰ ἀποσείσῃ συγκεκριμένας κατηγορίας καὶ εἰδικώτερον ἐπὶ τοῦ θέματος τῶν ἐγγυήσεων τῶν ἀτομικῶν ἐλευθεριῶν, νὰ καταφύγῃ εἰς τὴν τακτικήν, τὴν ὁποίαν ἐγὼ δὲν χαρακτηρίζω ἄνανδρον, διότι πιστεύω, ὅτι ἡ λέξις αὐτὴ δὲν ἔχει τὴν θέσιν της μέσα εἰς τὸ Κοινοβούλιον, νὰ καταφύγῃ εἰς τὴν τακτικὴν τοῦ ὑπαινιγμοῦ κατὰ παντὸς ἀνθρώπου, ὁ ὁποῖος ὁμιλεῖ διὰ παραβάσεις, ἐν σχέσει μὲ τὰς ἐγγυήσεις τῶν ἀτομικῶν ἐλευθεριῶν, δι’ ὑπαινιγμοῦ, ὅτι, εἴτε συμπαθεῖ εἴτε ἀκόμη καὶ κατὰ κάποιον τρόπον συμβάλλεται μὲ τὴν Ἄκραν Ἀριστερὰν καὶ ἐνεργεῖ ὡς ὄργανον. Ἀπόψε ὁ κ. ὑπουργός, εἶχε τὸ θάρρος — μεταχειρίζομαι λέξιν κοινοβουλευτικὴν — νὰ εἴπῃ, ὅτι ὁ κ. Κύρκος ὑπέβαλε τὴν πρότασίν του, κατόπιν διατεταγμένης ἐντολῆς, χωρὶς πιθανὸν νὰ ἀντιλαμβάνεται, ὅτι βαρυτέρα ὕβρις δι’ ἕνα πολιτικὸν ἄνδρα δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρχῃ ἀπὸ αὐτήν. Εἰς αὐτὸν ἀπήντησεν ὁ κ. Κύρκος, καθὼς εἴδατε, χωρὶς κανενὸς εἴδους προσωπικὴν ἐπίθεσιν κατὰ τοῦ κ. ὑπουργοῦ, καμμίαν προσωπικὴν ἐπίθεσιν, εἶπεν ἁπλῶς, ὅτι, ὅταν τοιούτου εἴδους ὑβριστικαὶ ἐκφράσεις διατυπώνωνται, αὐτὸ ζημιώνει ἐκεῖνον ποὺ κατέχει τὸ ἀξίωμα καὶ τὰς μεταχειρίζεται καὶ ὄχι ἐκεῖνον, ἐναντίον τοῦ ὁποίου ἀπευθύνονται. Καί, μὰ τὴν ἀλήθεια, προσωπικῶς ἐγὼ εἶχα θαυμάσει τὸ ὅτι ὁ κ. Κύρκος, μολονότι εἶναι ἕνας ἄνθρωπος ἀρκετὰ εὐερέθιστος, ἔδειξε, λόγῳ κοινοβουλευτικῆς πείρας, τόσον συγκρατημόν, ὥστε νὰ μὴ ἀπαντήσῃ οὔτε ὅταν ἐλέχθησαν αὐτά, οὔτε τώρα εἰς τόνον ὀξύτερον. Θὰ ἤθελα, ὅμως, νὰ εἴπω πρὸς τὸν κ. ὑπουργόν, καὶ τὰ ραδιόφωνα, καὶ τὰς ἐφημερίδας, καὶ τὸ βῆμα τῆς Βουλῆς ἀκόμη ἐχρησιμοποιήθη ἀπόψε διὰ νὰ δυνηθῇ ὁ αὐτὸς ὑπαινιγμὸς νὰ γίνῃ κατηγορία καθ’ ὡρισμένων ἀνθρώπων καὶ ὡρισμένων Κομμάτων. Ἔχει καλῶς. Ἀλλὰ αὐτοῦ τοῦ εἴδους ἡ ἄμυνα δι’ ἀντεπιθέσεως, ἔχει καὶ τὰ ὅριά της, τὰ ὅρια τὰ ὁποῖα ὁρίζουν καὶ τὰ κοινοβουλευτικὰ ἔθιμα καὶ ὁ Κανονισμὸς τῆς Βουλῆς. Πρέπει νὰ γνωρίζῃ ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀγνοῇ δι’ ἕνα ἕκαστον ἐξ ἡμῶν ποῖος εἶναι καὶ τὶ ἐπιδιώκει, πρέπει νὰ γνωρίζῃ ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, ὅτι ἡ ἄμυνα δι’ ἀντεπιθέσεως οὐδέποτε δύναται νὰ ἐξαλείψῃ τὰς εὐθύνας τῆς Κυβερνήσεως δι’ οἱανδήποτε πρᾶξιν καὶ οἱοσδήποτε εἶναι ὁ ἐλέγχων, οἱονδήποτε ἐλατήριον καὶ ἐὰν ἔχῃ, τὸ συζητούμενον θέμα εἶναι, ἐὰν τὰ καταγγελλόμενα εἶναι ἀκριβῆ ἢ δὲν εἶναι. Διότι πάντα τὰ ἄλλα ἔχουν θέσιν ἔξω τοῦ χώρου αὐτοῦ καὶ ὄχι ἐντὸς τοῦ χώρου, ὅπου ὑπάρχουν ἰσότιμοι βουλευταὶ δικαιούμενοι νὰ ἐλέγχουν. Καὶ πέραν τούτου, ἔχω νὰ τοῦ εἴπω, ὅτι πρέπει νὰ ἀντιληφθῇ ὅτι εἶναι καλὸν καὶ ἐκεῖνος νὰ περιορίζεται εἰς τὰ ὅρια ποὺ ἐπιτρέπουν τὰ κοινοβουλευτικὰ ἔθιμα, ἀπὸ ἀπόψεως ἐκφράσεων. Δὲν ἐξασθενίζει ἡ ὀξύτης τῆς ἀπαντήσεως, ἐὰν αἱ συγκεκριμέναι ἐκφράσεις ἀποφευχθοῦν, ἀντιθέτως, αἱ συγκεκριμέναι ἐκφράσεις, αἱ ὀξεῖαι, τὰς ὁποίας συνηθίζει νὰ μεταχειρίζεται, ἐξασθενίζουν τὴν ἰδικήν του θέσιν, διότι δεικνύουν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις, ὅταν τῆς ἐλλείπουν τὰ ἐπιχειρήματα, μεταχειρίζεται ὡς ἐπιχείρημα τὴν ὕβριν, πρᾶγμα ποὺ δὲν εἶναι ἐναντίον τῶν ὑβριζομένων εἰς τὸν χῶρον αὐτόν, εἶναι ἐναντίον τῶν ὑβριστῶν. Εἰς τὸν χῶρον αὐτὸν δὲν νικᾷ ἐκεῖνος ποὺ δύναται νὰ ὑβρίζῃ περισσότερον, νικᾷ ἐκεῖνος ποὺ ἔχει δίκαιον, ποὺ ὑποστηρίζει δικαίαν ὑπόθεσιν καὶ ὁ ὁποῖος δύναται μὲ τὰ στοιχεῖα καὶ τὰ ἐπιχειρήματα ποὺ φέρει νὰ πείσῃ τὸ Κοινοβούλιον καὶ τὸν λαόν, ὅτι ὁ ἔλεγχός του στηρίζεται ἐπὶ ἑδραίας βάσεως. (Χειροκροτήματα).

§156ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, ἔχει τὸν λόγον.

§157Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Ἤθελα νὰ παρακαλέσω τὸν κ. Τσιριμῶκον νὰ μοῦ ἀναφέρῃ τὴν ὕβριν, τὴν ὁποίαν ἐξεστόμισα κατὰ τὴν ὁμιλίαν μου. Ποίαν, τὸ ὅ,τι ἐξετέλει διατεταγμένην ἐντολήν; Αὐτὸ εἶναι;

§158Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Μάλιστα. Πρῶτον αὐτὸ καὶ δεύτερον τὴν λέξιν ἀνανδρία, τὴν ὁποίαν μετεχειρίσθητε δὶς καὶ τρίς. Αὐτὰ ἀποτελοῦν δύο ὕβρεις.

§159Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Κύριε Τσιριμῶκο, θὰ ἀρχίσω ἀπὸ τὸ δεύτερον. Παρουσίᾳ τοῦ κ. Κύρκου εἶπον ὅσα εἶπον. Ἐζήτησε μάλιστα νὰ ἐπαναληφθοῦν καὶ τὰ ἐπανέλαβα ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ. Ἦτο δυνατὸν νὰ μοῦ δώσῃ ἀπάντησιν ὁ κ. Κύρκος, ὄχι ἀμέσως, ἐὰν ἤθελεν, ἀλλὰ κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ διώρου, κατὰ τὸ ὁποῖον περιέμεινεν ἐντὸς τῆς αἰθούσης. Ἀπεχώρησα, διότι ἁρμοδιώτερος ἐπὶ τῆς διεξαγομένης συζητήσεως, εἶναι ὁ συνάδελφός μου ἐπὶ τῆς Ἀσφαλείας. Νομίζω, ὅτι ἀποτελεῖ κοινοβουλευτικὴν ἀνανδρίαν, ὅταν πρόκειται νὰ εἰσέλθῃ εἰς μίαν προσωπικὴν ἐπίθεσιν, ὄχι ἔλεγχον, καὶ τὴν ἔχει ἀποφασίσει, καὶ εἶναι δικαίωμά του, νομίζω, ὅτι εἶχε χρέος, ἐπιδεικνύων τόσον παρελθὸν κοινοβουλευτικόν, νὰ τὸ κάμῃ ἐπὶ παρουσίᾳ μου διὰ νὰ ἔχῃ τὸν ἀντίλογον καὶ τὴν ἀπάντησιν. Τοῦτο ὅσον ἀφορᾷ τὴν λέξιν ἀνανδρίαν. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ διατεταγμένην ἐντολήν, δὲν ἀποτελεῖ ἁπλῶς ὕβριν κοινοβουλευτικήν, ἀποτελεῖ καὶ συκοφαντίαν, ἐὰν εἶναι ἀναληθές. Ἐὰν ὅμως κατὰ πλήρη πεποίθησιν ἀποδίδω αὐτὴν τὴν κατηγορίαν, εἶναι μία διαπίστωσις θλιβερὰ τῆς καταστάσεως, τὴν ὁποίαν εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ τὴν φέρω ἐνώπιον τοῦ Σώματος καὶ διὰ τοῦ Σώματος, ἐνώπιον τοῦ λαοῦ. Δὲν ἀποτελεῖ ὕβριν, κ. Τσιριμῶκο.

§160Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Ὁ τόνος τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν, μοῦ ἐπιτρέπει μίαν ἀπάντησιν εἰς τὸν αὐτὸν τόνον, δηλαδή, τὸν ἤρεμον, διὰ νὰ δοθῇ ὁ λόγος ἔπειτα εἰς τὸν κ. Κύρκον, ὁ ὁποῖος δικαιοῦται νὰ ἀπαντήσῃ ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ θέματος. Ὡς πρὸς τὸ πρῶτον θέμα, λυποῦμαι, ὅτι ἐπιμένει εἰς τὴν λέξιν ἀνανδρία. Ὡς πρὸς τὸ δεύτερον θέμα, λυποῦμαι, διότι τὴν λέξιν ἀλήθειαν τὴν σχετίζετε μὲ τὴν λέξιν πεποίθησις. Εἴπατε, ὅτι δὲν ἀποτελεῖ ὕβριν, ἀποτελεῖ συκοφαντίαν, ἀλλὰ καὶ δὲν ἀποτελεῖ συκοφαντίαν ὅταν ἀντὶ πεποιθήσεως ἀποδίδεται τὸ γεγονός. Λυποῦμαι πολύ, ἀλλὰ νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι αὐτὸ εἶναι ἀνακριβές. Διότι ἐὰν εἶναι ἀληθὴς καὶ δὲν ἀποδεικνύεται ἐξ ἀντικειμένου ἡ ἀτομική μας πεποίθησις, οὐδέποτε δύναται νὰ προβληθῇ ὡς ἀλήθεια ἕνεκα τῆς ὁποίας πρέπει καὶ οἱ ἄλλοι νὰ πεισθοῦν. Ἄν ἀρχίσωμεν νὰ ἀνταλλάσσωμεν τὰς ἀτομικάς μας πεποιθήσεις περὶ τῶν ἐλατηρίων, τὰ ὁποῖα ὠθοῦν ἕνα ἕκαστον ἐξ ἡμῶν, τότε ὕβρεις ἀνταλλάσσομεν καὶ ὄχι συκοφαντίας. Ἡ συκοφαντία εἶναι ἡ ἀπόδοσις εἰς ἄλλον ψευδοῦς γεγονότος, τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ ἀποδειχθῇ διὰ νὰ παύσῃ νὰ εἶναι συκοφαντία καὶ ὕβρις. Λυποῦμαι, διότι νομικὸς δόκιμος, ὡς ὑμεῖς καὶ Ὑπουργός, ἄν ὄχι πεπειραμένος κοινοβουλευτικός, δύναται νὰ διαπράττῃ αὐτοῦ τοῦ εἴδους τὸ λάθος, τὸ ὁποῖον κοινοβουλευτικῶς ὁδηγεῖ εἰς ἄτοπον. Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι δύνασθε νὰ ἔχετε τὰς πεποιθήσεις σας, ἀλλὰ ἡμεῖς ὅταν ἀπαγγέλλωμεν κατηγορίαν δίδομεν ἀποδείξεις. Διότι πιστεύομεν, ὅτι οὐδέποτε ἡ ἀτομική μας πεποίθησις εἶναι ἀπόδειξις. Λυποῦμαι ποὺ ἔχετε διαφορετικὴν ἀντίληψιν. Διότι τοῦτο ἀποδεικνύει, ὅτι εἰς τὴν καιρίαν αὐτὴν θέσιν, τὴν ὁποίαν κατέχετε, ἐμφορεῖσθε ἀπὸ πεποιθήσεις, αἱ ὁποῖαι δὲν σᾶς ἐπιτρέπουν νὰ ἀσκῆτε τὸ ἀξίωμά σας κατὰ τρόπον ἐπωφελῆ διὰ τὸ Ἔθνος.

§161Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Διότι σᾶς γνωρίζω; Δι’ αὐτὸ δὲν μοῦ ἐπιτρέπεται νὰ ἀσκῶ τὰ καθήκοντά μου ἐπωφελῶς; Διότι ἠμπορῶ νὰ γνωρίζω τὰ πρόσωπα, τὰ ὁποῖα ἠμποροῦν νὰ ὑποκρίνωνται. Αὐτὸ εἶναι μία ἐπαύξησις προσόντων διὰ νὰ ἀσκῶ τὰ καθήκοντά μου.

§162Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε τῆς Βουλῆς, μέχρι τῆς στιγμῆς προσεπάθησα διὰ πάσης μεθόδου νὰ κάμω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, νὰ ὀπισθοχωρήσῃ ἀπὸ τὸν κατήφορον εἰς τὸν ὁποῖον εἶχεν εἰσέλθει. Ἀφοῦ λέγει, ὅτι μὲ γνωρίζει, τοῦ ἀπαντῶ, ὅτι καὶ ἡ δική μας πεποίθησις εἶναι, ὅτι δὲν ἔχει ἀντιληφθῇ τὴν διαφορὰν μεταξὺ πολιτικῆς καὶ πολιτικῆς ὀξύτητος καὶ πολιτικοῦ τεντυμποϋσμοῦ, τὸν ὁποῖον ἀσκεῖ ἐπιμόνως.

§163Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Κύριε Τσιριμῶκο, θὰ προτιμοῦσα νὰ ἀσκήσω ὁ,τιδήποτε ἄλλο ἀπὸ αὐτὸ τὸ ὁποῖον ἀσκεῖτε σεῖς ἐντὸς τῆς αἰθούσης αὐτῆς. Τὸν ρόλον τὸν ἰδικόν σας δὲν θὰ τὸν ἐζήλευα ποτέ. Τὸν θεωρῶ θλιβερόν. Ἐὰν λοιπόν, νομίζετε, ὅτι ἀπὸ τῆς θέσεώς σας, σεῖς, ὁ ὁποῖος εἶσθε ἐπὶ κεφαλῆς τῶν ἐντολοδόχων μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ ὁ κ. Κύρκος, ὅτι δικαιοῦσθε νὰ ἐκτρέπεσθε, εἶναι θέμα ποὺ σᾶς ἀφορᾷ. Δικαίωμά μου πάντως εἶναι ἀπηχῶν τὴν πεποίθησιν ὁλοκλήρου τοῦ Ἔθνους, νὰ σᾶς καταγγείλω δημοσίᾳ ὅτι ὑποδύεσθε ἁπλῶς τὸν χειράφετον καὶ ἀνεξάρτητον ἀρχηγὸν ἔναντι τῆς Ε.Δ.Α. (Χειροκροτήματα).

§164Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Ἀφήσατε τὸ Ἔθνος ὁλόκληρον νὰ μάθῃ τὴν ἀλήθειαν. Μὴ μεταχειρίζεσθε τὸν Τύπον καὶ τὸ ραδιόφωνον καὶ τὰ ἄλλα μέσα διὰ νὰ συκοφαντῆτε τοὺς ἀντιπάλους σας. Ἕνα μέρος τοῦ Ἔθνους ἔχετε κατορθώσει νὰ παραπλανᾶτε καὶ αὐτὸ εἶναι μικρὸν ὡς πρὸς τὰς διαθέσεις καὶ τὰ ἔργα σας. Ἀλλὰ θὰ ἔλθῃ ἡ ὥρα ὅπου ὅλον τὸ Ἔθνος θὰ ἀντιληφθῇ, ὅτι τοιοῦτοι ἄνθρωποι, ὡς ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἀπαρτίζουν τὴν σημερινὴν Κυβέρνησιν, οὐδέποτε ἄλλοτε ἔχουν ἀνέλθει εἰς τὴν ἐξουσίαν.

§165Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Τὸ Ἔθνος γνωρίζει ἀπὸ μακροῦ πρόσωπα καὶ πράγματα καὶ δι’ αὐτὸ οὐχὶ ἅπαξ σᾶς ἔχει καταδικάσει.

§166Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Ποτὲ δὲν μὲ ἔχει καταδικάσει.

§167Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον.

§168ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Κύρκο, ὡμιλήσατε κατ’ ἐπανάληψιν. Ὡμιλήσατε ἐπὶ προσωπικοῦ ζητήματος. Ὡμίλησεν ἐπίσης ὁ κ. Ἀρχηγὸς τοῦ κόμματός σας. Νομίζω, ὅτι ἐτερματίσθη τὸ ζήτημα.

§169Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Ἐγώ, κ. Πρόεδρε, εἶμαι ὁ ὑβρισθεὶς καὶ δὲν θὰ ἀπαντήσω;

§170ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὡμιλήσατε ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ ζητήματος, ἀπήντησεν ὁ κ. Ὑπουργὸς, καὶ ἀπήντησεν ὁ κ. Τσιριμῶκος καὶ ἔληξε τὸ θέμα.

§171Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς Δ.Ε. ἐζήτησε νὰ ὁμιλήσῃ καὶ ὡμίλησεν, ἀπομένει, εἶναι δικαίωμά μου, δικαίωμα ὑβρισθέντος νὰ ἀπαντήσω.

§172ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὡμιλήσατε διὰ τετάρτην φοράν.

§173Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Ἐγὼ θὰ εἶχον τελειώσει. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν εἶπε, μίαν ἀλήθειαν καὶ ἐγὼ συνηθίζω νὰ ἀναγνωρίζω τὴν ἀλήθειαν ἀπὸ οἱανδήποτε πλευρὰν καὶ ἂν ἐκφέρεται. Δὲν ζηλεύω, εἶπε τὴν θέσιν τὴν ἰδικήν σας. Μεγάλη ἀλήθεια, κ. Ὑπουργέ, διότι ἡ θέσις ἡ ἰδική μας, ἡ θέσις τῶν προασπιστῶν τῆς Δημοκρατίας, δὲν εἶναι ἔργον τοῦ καθενός, εἶναι ἔργον ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἔχουν συνηθίσει νὰ προσφέρουν ὅ,τι διαθέτουν καὶ ἐφ’ ὅσον χρόνον τὸν διαθέτουν, διὰ τὴν προάσπισιν τῆς Δημοκρατίας τῆς ἐλευθερίας, τῶν δικαιωμάτων τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Ποῦ εἶναι τὰ κότσια τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν, διὰ νὰ ἔλθῃ νὰ ἀναλάβῃ τὸ ἔργον, τὸ ὁποῖον διεξήγαγε καὶ διεξάγει μία ὁμὰς ἀνθρώπων ἐντὸς τῆς αἰθούσης αὐτῆς; Ἐὰν ὁ κ. ἀρχηγός μου, ἐνεφορεῖτο ἀπὸ τὰς ἀντιλήψεις ἀπὸ τὰς ὁποίας, ἐμφορεῖται ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, ποῖος ὑπάρχει ἐδῶ ἐκ τῆς πτέρυγος τῆς πλειοψηφίας, ὁ ὁποῖος θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἀρνηθῇ εἰς τὸν κ. ἀρχηγὸν τῆς Δημοκρατικῆς Ἑνώσεως, ὅτι ἠδύνατο νὰ φθάσῃ ἐκεῖ ὅπου εὑρίσκεται ὁ κ. Ὑπουργός; Τὶ τοῦ ἔλλειπε διὰ νὰ φθάσῃ ἐκεῖ ὅπου ἔφθασεν, ὡς ἔφθασεν, ὁ κ. Ὑπουργός; Τοῦ ἔλλειπε μήπως τὸ ὄνομα; Τοῦ ἔλλειπαν τὰ πολιτικὰ κεφάλαια; Τοῦ ἔλλειπεν ἡ μόρφωσις; Τοῦ ἔλλειπεν τὸ ἦθος; Τοῦ ἔλλειπεν ἡ ἱκανότης τοῦ διεξάγειν τοὺς κοινοβουλευτικοὺς ἀγῶνας; Πάντα ταῦτα τὰ ἐθυσίασεν, διότι δὲν ἤθελε νὰ παραχωρήσῃ οὐδὲ ἕνα «γιώτα» ἀπὸ τὴν συνείδησίν του καὶ τὴν ἀφοσίωσίν του εἰς τὸ καθῆκον. Καὶ ἐπιτραπήτω μοι, κ. Πρόεδρε, ἀφοῦ εἶπον αὐτὰ περὶ τοῦ ἀρχηγοῦ τῆς Δημοκρατικῆς Ἑνώσεως, νὰ εἴπω καί τινα περὶ ἑνὸς στελέχους τῆς Δημοκρατικῆς Ἑνώσεως. Ποῖος εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἀρνηθῇ, ὅτι ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος, ἐδέχθη νὰ θέσῃ ὄχι πλέον ἑαυτὸν ὑπὸ τὴν κατηγορίαν τῆς ἐσχάτης προδοσίας καὶ νὰ εὑρεθῇ εἰς τὰς φυλακὰς ἐπὶ 3,5 ἔτη, ἀλλὰ εἶδε τὸ παιδί του καταδικαζόμενον παμψηφεὶ εἰς θάνατον καὶ μέλλον νὰ ἐκτελεσθῇ, ἐντὸς τριῶν ἡμερῶν καὶ δὲν ἐδέχθη νὰ κάμῃ τὴν ἐλαχίστην παραχώρησιν ὅταν τοῦ προσεφέρετο καὶ τοῦ παιδιοῦ του ἡ σωτηρία καὶ ἡ ἰδική του ἀπελευθέρωσις, ὅτι ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος ἀπεδέχθη ταῦτα πιστεύει πράγματι εἰς τὰς ἰδέας του; Ποῖος ἠμπορεῖ ἀπὸ ἕνα τοιοῦτον ἄνθρωπον νὰ ἀρνηθῇ τὴν πίστην εἰς ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ὑποστηρίζει καὶ αὐτὸν τὸν ἄνθρωπον νὰ τὸν κατηγορῇ, ὅτι ἐκτελεῖ διατεταγμένην ἐντολήν; Ποῖος ἔχει τὸ ἀνάστημα νὰ διατυπώνῃ τοιούτους χαρακτηρισμοὺς ἐναντίον τοιούτου ἀνθρώπου; Δὲν εἶναι ἡ περίπτωσις προσωπική, εἶναι γενικὴ ἡ περίπτωσις, ἀνεξαρτήτως προσώπων. Ποῖος ἠμπορεῖ νὰ ἐκπέμψῃ ὄχι πλέον τὴν μομφήν, ὄχι τὴν ὕβριν, ὄχι τὴν συκοφαντίαν, ἀλλὰ δὲν γνωρίζω χαρακτηρισμὸν κατὰ ἀνθρώπου, τοιούτου, προσενεγκόντος ἑαυτὸν παράδειγμα πίστεως, ἀφοσιώσεως εἰς τὰς ἰδέας του; Διότι τὴν ζωήν σας, κ. Πρόεδρε, ἠμπορεῖτε νὰ τὴν ρυθμίσετε, σᾶς ἀνήκει, καὶ ἠμπορεῖτε νὰ τὴν διαθέσετε κατὰ βούλησιν, ἀλλὰ τὴν ζωὴν τοῦ παιδιοῦ σας, δὲν ἔχετε δικαίωμα νὰ τὴν διαθέτετε, διότι δὲν σᾶς ἀνήκει. Καὶ ὅμως ὑπάρχει ἄνθρωπος, ὁ ὁποῖος καὶ τὴν ζωὴν τοῦ παιδιοῦ του ἐθυσίασεν, διὰ νὰ ἐκδηλώσῃ τὴν πίστιν του εἰς τὰς ἀρχάς του. Ἐναντίον τοιούτου ἀνθρώπου, ποῖα βέλη, κ. Πρόεδρε, εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιτύχουν στόχον; Στρέφονται εὐθέως κατὰ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι τὰ ἐκπέμπουν καὶ ἐγὼ ὑπῆρξα ἄκρως μετριοπαθής. Μὲ εἶπεν ἄναδρον ὁ κ. Ὑπουργός. Ἀλλὰ ὡμίλησα μήπως εἰς τὸ οὖς κανενός; Ἐντὸς τῆς αἰθούσης ὡμίλησα καὶ εἶπον, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς θὰ ἴδῃ τὰ πρακτικὰ καὶ ἀναλόγως, ἂν νομίζῃ ἑαυτὸν θιγόμενον θὰ ἀπαντήσῃ καὶ δὲν ἐξέφερα λέξιν στρεφομένην προσωπικῶς ἐναντίον του, ἐξέφρασα ἁπλῶς τὴν λύπην μου, διότι νέος ἀνὴρ ὁ κ. Ὑπουργὸς, μετέρχεται αὐτὰς τὰς ἐκφράσεις, αἱ ὁποῖαι δὲν εἶναι ἐκφράσεις ἁρμόζουσαι εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν. Τοιαῦτα, κ. Πρόεδρε, εἶχα νὰ εἴπω ἐπὶ τοῦ θέματος, καὶ ἐπαναλαμβάνω, ὅτι μὲ θλῖψιν ἐξηναγκάσθην νὰ φέρω τὸ παράδειγμα παρὰ τὴν ψυχικήν μου ἀντίδρασιν, ἀλλὰ ἐπιτέλους πρέπει εἰς τὴν αἴθουσαν ταύτην, ἀπομείνασαν τελευταίαν ἔπαλξιν τῆς Δημοκρατίας καὶ τῶν ἐλευθεριῶν τοῦ λαοῦ ὁμοῦ μετὰ τῆς Δικαιοσύνης, νὰ σέβωνται περισσότερον ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι εἶναι Ὑπουργοὶ, καὶ Κανονισμὸν καὶ ἔθιμα κοινοβουλευτικὰ καὶ τάξιν. Αὐτὴ εἶναι ἡ διαφορὰ μεταξὺ ἐμοῦ καὶ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν.

§174ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κηρύσσεται περαιωμένη ἡ συζήτησις. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§175ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§176ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ. μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως, ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 11.00′ μ.μ.)