1960.03.31

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 74η

Πέμπτη 31 Μαρτίου 1960

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 6.50′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Ἀνδρεάδης, ζητεῖ 15θήμερον ἄδειαν ἀπουσίας, προκειμένου νὰ ἀναχωρήσῃ εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§2ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ἐγκρίνεται, ἐγκρίνεται.

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἐνέκρινε τὴν χορήγησιν τῆς αἰτουμένης ἀδείας. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Γκίλλας ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§4Α. ΓΚΙΛΛΑΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Βουρδουμπᾶς, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διατάξεως ἀφορωσῶν τοὺς ἐφέδρους Ἀξιωματικοὺς Πολεμιστάς, Ἀγωνιστὰς Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως καὶ Ἀναπήρους καὶ Θύματα Πολέμου». Ὁ βουλευτὴς κ. Α. Παυλόπουλος, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ἀπὸ 11 Δεκεμβρίου 1959 συμβάσεως μεταξὺ ἀφ’ ἑνὸς τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου καὶ ἀφ’ ἑτέρου τῆς ἐν DELAWAPE τῶν Η.Π.Α. Ἑταιρίας ESSO HELLENIC INC περὶ παραχωρήσεως εἰς τὴν Ἑταιρείαν ταύτην τοῦ δικαιώματος ἐρεύνης καὶ ἐκμεταλλεύσεως ὑδρογονανθράκων ἔν τισι περιοχαῖς τοῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους». Ὁ βουλευτὴς Σ. Κωτιάδης, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεων ἀφορωσῶν τὸ προσωπικὸν τοῦ Λιμ. Σώματος». Ὁ βουλευτὴς κ. Χ. Πιπιλῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν βιβλιοχαρτοπωλῶν Πύργου Ἠλείας, αἰτουμένων τὴν αὔξησιν τῶν ποσοστῶν προμηθείας ἀπὸ 15% εἰς 20% τὴν ἐπιστροφὴν τῶν κακεκτύπων βιβλίων κλπ. Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν ἀνακοινοῖ ὅτι διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 75916)23.3.60 ἀποφάσεώς του παρέσχε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου πρὸς τὸ Ταχυδρομικὸν Ταμιευτήριον, διὰ τὴν ὑπ’ αὐτοῦ χορήγησιν δανείου μέχρι συνολικοῦ ποσοῦ δραχμῶν δέκα ἑκατομμυρίων (10. 000.000) εἰς τὸ Νομαρχιακὸν Ταμεῖον Φωκίδος. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Γ. Παπαμιχαλοπούλου, κατοίκου Ἀθηνῶν, αἰτουμένου διευκόλυνσιν πληρωμῆς τῶν πρὸς τὸ Κράτος ὀφειλομένων παλαιῶν χρεῶν ἐκ φόρων. Ὁ βουλευτὴς Φωκίδος κ. Β. Κρῖκος, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν κατοίκων Κοινότητος Λιδωρικίου καὶ περιχώρων αἰτουμένων συμπλήρωσιν τοῦ διδακτικοῦ προσωπικοῦ τοῦ Γυμνασίου τῆς ἐν λόγῳ Κοινότητος. Ὁ βουλευτὴς Χίου κ. Λ. Μπουρνιᾶς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Ἐργατοτεχνικοῦ καὶ Ὑπαλληλικοῦ προσωπικοῦ Ναυστάθμου, αἰτουμένου ὅπως ρυθμισθῇ ἡ σχέσις ἐργασίας των ὡς τοιαύτη ἰδιωτικοῦ Δικαίου. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Ἐργατοτεχνικοῦ καὶ Ὑπαλληλικοῦ προσωπικοῦ Ναυστάθμου, αἰτουμένου ὅπως ρυθμισθῇ ἡ σχέσις ἐργασίας των ὡς σχέσις ἰδιωτικοῦ δικαίου. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Ἀράπης καὶ Δ. Παινέζης, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν Σωματείων ὁδηγῶν Λεωφορείων Ἀθηνῶν, Σωματείου ὁδηγῶν ἰδιωτικῶν Λεωφορείων Πειραιῶς κλπ., αἰτουμένων τὴν κατάργησιν τῶν ἀντεργατικῶν νόμων, τὴν μὴ παρέμβασιν τῶν Ἀστυνομικῶν ὀργάνων εἰς τὰ συνδικαλιστικὰ ζητήματα κλπ. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ι. Τριανταφυλλίδης καὶ Θ. Παπαπαναγιώτου, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Δικηγορικοῦ Συλλόγου Δράμας αἰτουμένου τὴν ἀπάλειψιν τῶν ἀπαραδέκτων διατάξεων τῶν ἄρθρων 33 καὶ 34 τοῦ Κώδικος Φορολογικῆς Δικονομίας. Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Ἀράπης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Οἰκοπεδούχων Ἀσύλου Κορυδαλλοῦ, αἰτουμένου τὴν ματαίωσιν τῆς ψηφίσεως τοῦ Νομοσχεδίου περὶ τροποποιήσεως σχεδίων πόλεως καὶ ἐπιβολῆς φόρων ἐπὶ αὐθαιρέτων κτισμάτων. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Καλλωπιστικοῦ καὶ Φιλανθρωπικοῦ Συλλόγου Ἁγίου Ἀρτεμίου, αἰτουμένου τὴν δημιουργίαν πλατείας εἰς τὴν ἐν λόγῳ περιοχήν. Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Βαλοῦρδος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐξωραϊστικοῦ Συλλόγου Ἁγίας Βαρβάρας Ράχης Μεταμορφώσεως Ἀττικῆς, διαμαρτυρομένου διὰ τὴν κατάθεσιν τοῦ Νομοσχεδίου, περὶ φορολογίας τῶν ἐντὸς καὶ ἐκτὸς Σχεδίου Πόλεων οἰκοδομῶν, ἀνοικοδομηθέντων ἄνευ ἀδείας τῆς ἁρμοδίας ἀρχῆς καὶ ζητούντων ὅπως ἀποσυρθῇ τοῦτο.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ προσθήκης θέσεών τινων παρὰ ταῖς Ἰατροδικ. Ὑπηρεσίαις».

§6Β. ΚΡΙΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ παρεκάλουν νὰ γίνῃ δεκτὸν τὸ ἐν λόγῳ σχέδιον ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς.

§7Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Μάλιστα, κ. Πρόεδρε, μὲ τὰς τροπολογίας τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς καὶ ἐπὶ πλέον συμπληρουμένου καὶ τοῦ τίτλου νὰ προστεθῇ ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ λόγῳ τοῦ κατεπείγοντος διάταξις βάσει τῆς ὁποίας αἴρεται ἀφ’ ἧς ἴσχυσεν, ἡ κύρωσις τῆς ἐξώσεως διὰ τὴν μὴ ἐμπρόθεσμον κλπ. δήλωσιν, ἐκ μέρους τῶν ἐνοικιοστασιακῶν μισθωτῶν δοθέντος, ὅτι αὕτη ἐτέθη διὰ τὴν ἐπιτυχίαν τῆς ἀπογραφῆς, ἥτις καὶ συνετελέσθη. Νομίζω δέ, ὅτι ἡ προσθήκη αὕτη ἀνταποκρίνεται εἰς τὴν βούλησιν ὅλων τῶν κ.κ. συναδέλφων ἐξ ὅλων τῶν πλευρῶν τῆς αἰθούσης.

§8ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα μάλιστα.

§9Α. ΦΡΑΓΚΟΣ. Πῶς ἔχει ἡ διάταξις, κ. Ὑπουργέ;

§10Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Νὰ τὴν ἀναγνώσω. Ἄρθρον 4ον. Ἡ διάταξις τῆς παραγρ. 2 τοῦ ἄρθρου 3 τοῦ Ν. Δ. 3985 «περὶ παρατάσεως τῆς ἰσχύος τοῦ Β. Δ. τῆς 27ης Μαΐου 1957 περὶ ἐνοικιοστασίου κλπ.», καταργεῖται ἀφ’ ἧς ἴσχυσεν».

§11Α. ΦΡΑΓΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐγὼ εἶμαι ἀντίθετος πρὸς τὴν διάταξιν αὐτήν.

§12ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ὡς ἄνω νομοσχέδιον ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς καὶ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ;

§13ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§14ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν καὶ ἀρχὴν ἄρθρον καὶ σύνολον ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς καὶ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, τὸ σχέδιον Ν. Δ. «περὶ προσθήκης θέσεών τινων παρὰ ταῖς Ἰατροδικαστικαῖς Ὑπηρεσίαις καὶ καταργήσεως τῆς παρ. 2 τοῦ ἄρθρου 3 τοῦ Ν. Δ. 3985)59». Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τῶν σχεδίων νόμου «περὶ ρυθμίσεως θεμάτων ἀφορώντων τοὺς ἐργάτας τύπου καὶ τυπογράφους». Ἄρθρον 1ον. Ὁ κ. Β. Ἐφραιμίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§15Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ ἤθελα κατὰ τὴν σημερινὴν συνεδρίασιν καὶ πρὸ τῆς τελικῆς ψηφίσεως τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου, νὰ θέσω ὑπ’ ὄψει τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἰδιαιτέρως τοῦ κ. Ὑφυπουργοῦ Τύπου, ὅτι παρὰ τὴν κατάθεσιν τοῦ νομοσχεδίου τούτου, παρὰ τὴν συζήτησιν καὶ ψήφισίν του εἰς αʹ ἀνάγνωσιν, τίποτε δὲν μετεβλήθη ἀπὸ ἀπόψεως τῆς δημιουργηθείσης ἀνωμαλίας, δεδομένου, ὅτι ἡ ἀπεργία συνεχίζεται καὶ κατὰ τὰς ὑπαρχούσας πληροφορίας, ἀτυχῶς θὰ ἐξακολουθήσῃ νὰ συνεχίζεται. Ἡ αὐριανὴ ἔκδοσις τῶν Ἀθηναϊκῶν ἐφημερίδων εἶναι βεβαιωμένον, ἀπὸ τοὺς δυναμένους νὰ ἔχουν ἔμμεσον γνώμην, ὅτι θὰ ἀποτελῇ ἕνα κακέκτυπον ἐφημερίδος ἀνάξιον τῆς περιωπῆς τοῦ Ἀθηναϊκοῦ τύπου. Ἡ κοινὴ δὲ γνώμη θὰ ἐξακολουθήσῃ νὰ στερῆται τῆς πλήρους ἐνημερότητος παρεχομένης μόνον ὑπὸ ἀρτίων ἐφημερίδων. Αἱ ἐκδοτικαὶ ἐπιχειρήσεις ἐξ ἄλλου καθὼς καὶ οἱ τυπογράφοι θὰ ἐξακολουθοῦν νὰ ὑφίστανται ἀμοιβαίως σοβαρὰς ζημίας. Πέραν αὐτοῦ, κ. Πρόεδρε, πληροφοροῦμαι αὐτὴν τὴν στιγμήν, ὅτι εἰς τὴν διένεξιν παρενέβη καὶ τὸ Διεθνὲς Γραφεῖον Ἐργασίας τῆς Γενεύης. Τοῦτο παρέπεμψεν ἤδη τὸ θέμα εἰς τὴν Διεθνῆ Ἐπιτροπὴν Συνδικαλιστικῶν δικαιωμάτων τῶν ἐργαζομένων διὰ τὴν ὑποβολὴν σχετικῆς ἐκθέσεως ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς παραβιάσεως τῶν Συνδικαλιστικῶν δικαιωμάτων τῶν ἐργαζομένων εἰς τὴν χώραν μας. Οὕτω ἡ χώρα μας θὰ διασύρεται ἐπὶ μακρὸν χρονικὸν διάστημα διεθνῶς. Δι’ ὅλους αὐτοὺς τοὺς λόγους, νομίζω, κ. Ὑπουργέ, ὅτι τόσον σεῖς ὅσον καὶ ἡ Βουλὴ θὰ ἔχῃ πεισθῆ, ὅτι διὰ τῆς ψηφίσεως τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου, ζημία μᾶλλον θὰ ἐπέλθῃ παρὰ ὠφέλεια, δεδομένου, ὅτι ἐὰν ἐνταθῇ ἡ ἀνωμαλία αὐτὴ οἱ ἀπεργοὶ ἐκτὸς τῶν ἄλλων αἰτημάτων των θὰ περιλάβουν εἰς τὰς διεκδικήσεις των καὶ τὸ αἴτημα τῆς καταργήσεως τοῦ συζητουμένου νομοσχεδίου, ἐφ’ ὅσον τοῦτο ἤθελε καταστῆ νόμος. Διὰ νὰ μὴ συμβοῦν ὅλα αὐτὰ διατυπώνω τὴν παράκλησιν νὰ ἀναβληθῇ ἡ τελικὴ ψήφισις τοῦ νομοσχεδίου. Τοῦτο δὲν θὰ σημάνῃ ἐκδήλωσιν ἀδυναμίας τῆς Κυβερνήσεως, ἀλλ’ ἀντιθέτως θὰ ἀποδείξῃ τὴν καλὴν θέλησίν της εἰς τὴν ἐπίλυσιν τῆς ὑφισταμένης διαφορᾶς. Δὲν ὑπάρχουν θέματα ἀπὸ τὰ πλέον μικρὰ ἢ τὰ πλέον μέγιστα, ἐπὶ τῶν ὁποίων νὰ μὴ ὑπάρχῃ λύσις ἐὰν καταβληθῇ καλὴ θέλησις. Ἐκ τῶν ἀνακοινώσεων τοῦ Συνδικάτου τῶν ἐργαζομένων καθὼς καὶ τῆς κοινοπραξίας τῶν ἰδιοκτητῶν ἐμφανίζονται ἤδη ὡρισμένα κοινὰ σημεῖα μεταξὺ τῶν ἀπεργῶν τῶν ἐργοδοτῶν των. Θὰ ἠδύνατο ἑπομένως μὲ ἀναστολὴν τῆς ψηφίσεως τοῦ νομοσχεδίου καὶ τὴν παρέμβασιν τῆς Κυβερνήσεως καὶ μὲ τὴν ἀμοιβαίαν ἐξ ὅλων τῶν πλευρῶν καλὴν θέλησιν νὰ εὑρεθῇ λύσις ἱκανοποιοῦσα ἀμφοτέρας τὰς πλευράς. Τελειώνω μὲ τὴν παράκλησιν αὐτήν, κ. Ὑπουργέ, διότι θὰ ἔχετε σεῖς προσωπικῶς μίαν πρόσθετον εὐθύνην, διότι δὲν κατεβάλατε τὰς ἀναγκαίας προσπαθείας διὰ τὴν ἐπίλυσιν τῆς ὑφισταμένης ἀνωμαλίας εἰς τὸν Τύπον, διότι δὲν ἐχρησιμοποιήσατε καὶ τὴν ὑστάτην αὐτὴν εὐκαιρίαν.

§16Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Κύριε Πρόεδρε, αἱ πληροφορίαι, τὰς ὁποίας ἔδωκεν ὁ συνάδελφος, κ. Ἐφραιμίδης, δὲν ἐνδιαφέρουν τὴν Βουλήν. Ἀκόμη δὲ ὀλιγώτερον ἐνδιαφέρουν τὴν Κυβέρνησιν. Ἀσχέτως τῆς ἀληθείας ἢ μὴ τούτων, καὶ δὲν θὰ ἤθελα νὰ ἀμφισβητήσω τὸ ἐνδεχόμενον νὰ εἶναι ἀκριβεῖς, δὲν ἐνδιαφέρουν τὴν Βουλὴν αὐταὶ καθ’ ἑαυτάς, αἱ πληροφορίαι τὰς ὁποίας ὁ ἐκπρόσωπος τῆς Ε.Δ.Α., ἔδωκεν. Ἡ Κυβέρνησις ἀντιμετωπίζει τὸ θέμα τῶν ἐργατῶν τύπου ἐπὶ τῇ βάσει γενικωτέρων κριτηρίων, συνδεομένων μὲ τὴν ἐξασφάλισιν τῆς οὐσιαστικῆς ἐλευθεροτυπίας ἐν Ἑλλάδι. Δὲν κάμνομεν διαπραγματεύσεις μὲ κανένα. Οὔτε μὲ τοὺς ἀπεργούς, οὔτε μὲ τοὺς ἰδιοκτήτας. Δὲν μᾶς ἐνδιαφέρει, ἐὰν οἱ ἰδιοκτῆται προέβησαν εἰς ὑποσχέσεις πρὸς τοὺς ἐργάτας τύπου. Μᾶς ἐνδιαφέρει ἡ ἠθικὴ τάξις. Μᾶς ἐνδιαφέρει ἡ ἀποκατάστασις ἑνὸς καθεστῶτος, τὸ ὁποῖον νὰ ἀποκαθιστᾷ τὴν σχετικὴν ἰσότητα μεταξὺ τῶν ἐργατῶν. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἄποψις τῆς Κυβερνήσεως, καὶ εἰς τὴν ἄποψιν αὐτὴν ἡ Κυβέρνησις ἐμμένει. Ἡ πρότασις τοῦ κ. Ἐφραιμίδη, εἴτε αὕτη ἐγένετο ὡς πρότασις ἀτομική, εἴτε ὡς πρότασις ἐκ μέρους τῆς Ε.Δ.Α., δὲν γίνεται δεκτὴ ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως... (Χειροκροτήματα) ἐξάγεται αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἀπὸ τὴν ἀνταπόκρισιν τὴν ὁποίαν εὗρον οἱ λόγοι εἰς τοὺς κ.κ. βουλευτὰς τῆς πλειοψηφίας, ἀντιτίθεται αὕτη καὶ εἰς τὴν θέλησιν τῆς πλειοψηφίας τῆς Βουλῆς. (Χειροκροτήματα).

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Ζάκκας, ἔχει τὸν λόγον.

§18Α. ΖΑΚΚΑΣ. Κύριοι βουλευταί, ἐζήτησα τὸν λόγον εἰς τὴν βʹ συζήτησιν τοῦ ἐν λόγῳ νομοσχεδίου διὰ νὰ εἴπω ὀλίγας λέξεις ἐπ’ αὐτοῦ, ἀλλὰ καὶ μαντεύων ἴσως ὅσα θὰ ἔλεγε καὶ ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως. Δὲν ἐννοῶ, κ. συνάδελφοι, πῶς πρόκειται νὰ γίνῃ ἡ ἀποκατάστασις τῆς ἰσότητος τῶν ἐργαζομένων ἀπὸ τὴν ὁποίαν ἰσχυρίζεται ἡ Κυβέρνησις, ὅτι φλέγεται. Ἡ Κυβέρνησις δὲν μᾶς ἔχει πείσει ἐκ τῆς μέχρι σήμερον πολιτικῆς της περὶ τῆς ἴσης μεταχειρίσεως ἐκ μέρους της τῶν ἐργαζομένων. Διότι οἱ ἐργάται Τύπου ἐπέτυχον διὰ τῆς ὀργανώσεώς των νὰ πληρώνωνται ἀκριβότερον τὴν ἐργασίαν των καὶ σχετικῶς καλύτερον τὴν φθορὰν τῆς ὑγείας των ποὺ προξενεῖ ἡ ἐργασία αὐτὴ καὶ διότι ἐπέτυχον γηράσκοντες ἢ ἀτυχοῦντες νὰ ἔχουν μίαν περίθαλψιν ἀξίαν λόγου, αὐτὸ ἐξήγειρε τὰ αἰσθήματα τῆς Κυβερνήσεως. Καὶ ἀντὶ νὰ ἐπέμβῃ εἰς τὴν λύσιν τῆς ὑφισταμένης διαφορᾶς ὡς τρίτος, διὰ νὰ ἐξασφαλίσῃ μὲ ἀμεροληψίαν τὴν ἁρμονικὴν συνέχισιν τῆς ἐργασίας εἰς τὸν ἡμερήσιον τύπον τῶν Ἀθηνῶν, ἔρχεται καὶ ἐπιδιώκει νὰ καταργήσῃ ἀπόφασιν τοῦ Ἀνωτάτου Δικαστηρίου, διὰ τῆς ὁποίας ἀναγνωρίζονται οἱ λινοτύπαι ὡς ὑπάλληλοι, ὅπως καὶ εἶναι καὶ νὰ ἐκμηδενίσῃ περίπου τὴν Κοινωνικὴν Ἀσφάλισίν των, ἡ ὁποία εἶναι νῦν ἀκμαία, χάρις εἰς τὰς πρὸς αὐτὴν ὑψηλὰς εἰσφοράς των. Ὁμιλῶν κατὰ τὴν αʹ συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου ἀνέφερον, ὅτι κατὰ τὴν μακρὰν σταδιοδρομίαν μου εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας, τρεῖς φορὰς μὲ ἀπησχόλησαν ἀπεργίαι τῶν λινοτυπῶν τῶν ἐφημερίδων. Αἱ ἀπεργίαι αὗται δὲν διήρκεσαν πλέον τῶν 2–3 ἡμερῶν, διότι κατεβλήθησαν εἰλικρινεῖς προσπάθειαι πρὸς ἐξεύρεσιν λύσεως τῶν ὑφισταμένων διαφορῶν. Δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία, ὅτι ἡ ἐπίλυσις τῶν διαφορῶν τῶν ἐργατῶν τύπου εἶναι δύσκολοι. Διότι οἱ περὶ ὧν λόγος ἐργαζόμενοι εἶναι μορφωμένοι, καὶ ὠργανωμένοι καὶ ἔχουν συναίσθησιν τῶν δικαιωμάτων των, ἐνῷ οἱ ἐργοδόται των μὲ τὴν συναίσθησιν, ὅτι ἐπηρεάζουν σημαντικὰ τὴν πολιτικὴν κατάστασιν, δυσκόλως ὑποχωροῦν εἰς τὰς ἀξιώσεις τῶν ἐργατῶν των καὶ δύσκολα αἱ Κυβερνήσεις τολμοῦν νὰ τοὺς ζητοῦν δικαίας ἀκόμη ὑποχωρήσεις. Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι εἶναι δύσκολος ἡ ρύθμισις τῶν διαφορῶν αὐτῶν. Ἀλλὰ ἐκεῖ καταφαίνεται ἡ ἱκανότης καὶ ἡ δεξιότης τῶν Κυβερνήσεων, ὥστε διὰ τῆς παρεμβάσεως καὶ τῆς καλῆς θελήσεώς των νὰ εὑρίσκουν λύσεις. Ἡ παροῦσα Κυβέρνησις εἰς τὴν ὑφισταμένην διαφορὰν προσπαθεῖ μὲ ἀντισυνταγματικὰ καὶ εἰδικὰ μέσα νὰ πιέσῃ τοὺς λινοτύπας. Ὁ χαρακτηρισμὸς τῶν λινοτυπῶν ὡς ὑπαλλήλων ἔχει ἀναγνωρισθῆ ὑπὸ τοῦ Ἀνωτάτου Δικαστηρίου. Ἡ Κυβέρνησις διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου ἔρχεται νὰ καταργήσῃ τὴν ἀπόφασιν αὐτὴν καὶ θέλει νὰ τοὺς καταστήσῃ ἐργάτας ἀπὸ ὑπαλλήλους, διὰ νὰ εἶναι εὐκολωτέρα ἡ ἀπόλυσίς των, λόγῳ τῆς συντριπτικῆς μειώσεως τῶν ἀποζημιώσεων τοῦ νόμου 2112 ἐν περιπτώσει ἀπολύσεώς των. Ἔρχεται ἐν συνεχείᾳ ἡ Κυβέρνησις καὶ κτυπᾷ μὲ τὸ νομοσχέδιον ἐπὶ Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων τοὺς λινοτύπας καὶ λέγει εἰς τοὺς 300 αὐτοὺς λινοτύπας Ἀθηνῶν, ὅτι ἔχετε ἕνα πλούσιον Ταμεῖον καὶ θὰ τὸ συγχωνεύσω μὲ τὸ πτωχὸν τῶν 13.500 τυπογράφων διὰ τὴν καλυτέραν ἀσφάλισιν τούτων. Ἀπειλεῖ ἡ Κυβέρνησις διὰ τοῦ νομοσχεδίου τοὺς ἐργάτας αὐτούς, ὅτι θὰ συγχωνεύσῃ τὸ Ταμεῖόν των μὲ τὸ Ταμεῖον τῶν ἄλλων ἐργατῶν τύπου διὰ νὰ βελτιώσῃ δῆθεν καὶ τὰς συντάξεις ἐκείνων. Ἀλλὰ θὰ πρόκειται περὶ κωμικῆς βελτιώσεως, ποὺ προβάλλεται ὡς προπέτασμα διὰ νὰ πιεσθοῦν οἱ λινοτύπαι. Ἀσχέτως τοῦ τὶ ἐλέχθη, ἐγὼ δὲν εἶμαι ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος θὰ ἰσχυρισθῶ, ὅτι ἡ Βουλὴ θὰ πρέπει νὰ κάμνῃ τὸν διαιτητὴν εἰς τὰς διαφορὰς ἐργατῶν καὶ ἐργοδοτῶν. Τὸ ἔργον αὐτὸ εἶναι τῆς Κυβερνήσεως. Ἀλλὰ αὐτὸ τὸ ἔργον δὲν ἐπιτρέπεται νὰ γίνεται μὲ μέτρα ἄδικα καὶ ἀντισυνταγματικά. Εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν πρέπει νὰ ἐπέμβῃ ἡ Βουλή, διότι ἡ λύσις ἡ ὁποία ἐπιχειρεῖται νὰ ἐξευρεθῇ γίνεται μὲ πίεσιν τῶν λινοτυπῶν δι’ ἀντισυνταγματικῶν μέτρων. Δὲν λύονται τὰ ζητήματα αὐτὰ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον εἰς τὰ Δημοκρατικὰ κράτη. Δὲν εἶναι Δημοκρατικὴ ἡ Κυβέρνησις ὅταν εἰσηγῆται εἰς τὴν Βουλὴν τοιαῦτα μέτρα καὶ ἡ Βουλὴ ὀφείλει νὰ τὰ ἀπορρίπτῃ προτεινόμενα. Πολὺ λυποῦμαι δι’ ὅσα ἤκουσα ἀπὸ τὸν ἀξιότιμον φίλον μου, κ. Ἀντιπρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως. Καὶ λυποῦμαι, διότι ὅταν εἴχαμεν στενοὺς δεσμούς, πολὺ διαφορετικὰ ἐκρίναμεν τὰ ἐπιτρεπόμενα Κυβερνητικὰ μέτρα, πρὸς λύσιν τῶν ἐργατικῶν διαφορῶν. Τελειώνων ζητῶ ἀπὸ ὑμᾶς, κύριοι βουλευταί, νὰ ἀντιμετωπίσετε τὰ πράγματα μὲ πνεῦμα δημοκρατικὸν καὶ ὄχι μὲ τὴν θέλησιν νὰ εὐχαριστήσετε ὡρισμένους ἰσχυροὺς ποὺ σᾶς ζητοῦν, μέσῳ τῆς Κυβερνήσεως, νὰ συντρίψετε τὰ δικαιώματα μιᾶς τάξεως ἐργαζομένων. Λάβετε ὑπ’ ὄψιν, ὅτι συντρίβοντες τὰ δικαιώματα αὐτὰ θὰ συντρίψετε συγχρόνως καὶ τὴν πίστιν τὴν ὁποίαν πρέπει νὰ ἔχῃ ὁ καθεὶς εἰς τὴν Ἑλλάδα, ὅτι αἱ Κυβερνήσεις πρέπει νὰ εἶναι δημοκρατικαὶ καὶ νὰ ἀποδεικνύουν τὴν δημοκρατικότητά των σεβόμενοι τὰ δικαιώματα ὅλων τῶν τάξεων.

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Εὐαγγέλου, ἔχει τὸν λόγον.

§20Γ. ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ. Πρίν, κ. Πρόεδρε, ἡ ἀδημονοῦσα πλειοψηφία περιβάλῃ μὲ τὴν τελικὴν ψῆφον της τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον, ἔχω χρέος νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι θὰ πρέπει νὰ κρατήσῃ λογαριασμὸν δι’ ὅλα τὰ ἀντεργατικὰ σχέδια τὰ ὁποῖα ἐπὶ τῶν ἡμερῶν της ἐψηφίσθησαν καὶ ἀκόμη νὰ σημειώσω, ὅτι οὐδὲν σχέδιον μᾶς ἔφερε μέχρι σήμερον διὰ τοῦ ὁποίου νὰ βελτιοῦται κατὰ κάποιον τρόπον ἡ θέσις τῶν ἐργαζομένων. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνῃ ὁ Βʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Α. Καμβύσης).

§21ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 1, ὡς ἔχει;

§22ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§23ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 1 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἔχει. (Ἀκολούθως ἐγένοντο δεκτὰ τὰ ἄρθρα 2 καὶ 3). Δεκτὸν τὸ ὡς ἄνω σχέδιον Ν. Δ. εἰς βʹ συζήτησιν καὶ συνόλου;

§24ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§25ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν καθ’ σύνολον τὸ σχέδιον Ν. Δ. «περὶ ρυθμίσεως θεμάτων ἀφορώντων τοὺς ἐργάτας τύπου καὶ τυπογράφους». Συνέχεια τῆς μόνης συζητήσεως ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ἀπὸ 11 Δεκεμβρίου 1959 συμβάσεως μεταξὺ ἀφ’ ἑνὸς τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου καὶ ἀφ’ ἑτέρου τῆς ἐν DELAWARE τῶν Η.Π.Α. Ἑταιρεία ESSO HELLENIC INC περὶ παραχωρήσεως εἰς τὴν Ἑταιρείαν ταύτην τοῦ δικαιώματος ἐρεύνης καὶ ἐκμεταλλεύσεως ὑδρογονανθράκων ἔν τισι περιοχαῖς τοῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους». Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§26Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Μέχρι σήμερον, κ. βουλευταί, ὑπάρχει τὸ παράπονον, ὅτι ἐνῷ ἡ χώρα μας φαίνεται, ὅτι ἔχει πλούσιον ὑπέδαφος εἰς μεταλλεύματα, δὲν ἐγένετο συστηματικὴ προσπάθεια διὰ τὴν διερεύνησιν τοῦ πλούτου τούτου καὶ ἐν συνεχείᾳ διὰ τὴν ἀξιοποίησίν του. Ὅλως περιστατικῶς μέχρι τοῦδε ἀντιμετωπίζαμεν τὸ πρόβλημα αὐτό. Σήμερον ἔρχεται ἡ Κυβέρνησις καὶ ζητεῖ νὰ τῆς δώσωμεν τὸ δικαίωμα κατὰ τρόπον συστηματικὸν νὰ διερευνήσῃ τὸ Ἑλληνικὸν ὑπέδαφος πρὸς ἀνακάλυψιν πετρελαίων, ἰδιὰ τὴν ὕπαρξιν τῶν ὁποίων ὑπάρχουν μεγάλαι πιθανότητες. Πρὸς αὐτὸν τὸν σκοπὸν ἀποβλέποντα τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου καὶ ἡ κυρουμένη δι’ αὐτοῦ σύμβασις δὲν νομίζω, ὅτι θὰ εὑρεθῇ τις ἐξ ἡμῶν νὰ ἔχῃ ἀντίρρησιν κατ’ ἀρχήν. Μέχρι σήμερον θὰ πρέπει νὰ ὁμολογήσωμεν, ὅτι οὐδεμία συστηματικὴ προσπάθεια ἐγένετο πρὸς διερεύνησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ ὑπεδάφους διὰ τὴν ἀποκάλυψιν πετρελαίου. Μόνον εἰς τὴν Ζάκυνθον ἔχει γίνει κἄποια προσπάθεια ὑπὸ τοῦ Κολαΐτου καὶ εἰς τὴν Θρᾴκην ὑπὸ τῆς Ἑταιρείας «Ἥλιος» ἡ ὁποία συνέπραττε μὲ τὴν Ἑταιρείαν ΝΑΪΜΑΝ. Ἐπίσης ἔχει γίνει προσπάθεια ὑπὸ τοῦ Χέλη εἰς τὰς περιοχὰς τῆς Ἠλείας καὶ τῆς Ζακύνθου. Καὶ ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ ποὺ ἀνέφερον τὸν Χέλην, ἐπιθυμῶ νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως καὶ τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας ἐπὶ τοῦ ἑξῆς: Ἀνεγράφη εἰς τὸν Τύπον, ὅτι ὁ Χέλης προσέφυγεν εἰς τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας, ζητῶν τὴν ἀκύρωσιν τῆς πράξεως τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Βιομηχανίας διὰ τῆς ὁποίας κηρύσσεται οὗτος ἔκπτωτος, ὥστε αἱ ἐκτάσεις, τὴν διερεύνησιν τῶν ὁποίων εἶχεν ἀναλάβει οὗτος, νὰ δοθοῦν ἐλεύθεροι εἰς τὴν νέαν ἀνάδοχον, ὅπερ καὶ γίνεται μὲ τὸ ἄρθρον 28 τῆς συμβάσεως. Ἐπὶ τοῦ σημείου τούτου καὶ ἡ ἔκθεσις τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου μᾶς ἐφιστᾷ τὴν προσοχήν. Δι’ αὐτὸ θὰ ἐπεθύμουν ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Βιομηχανίας ὡς πρὸς αὐτὸ τὸ σημεῖον νὰ μᾶς δώσῃ πλήρεις ἐξηγήσεις, διότι φοβοῦμαι μήπως περιπλέξωμεν τὸ Δημόσιον, εἰς δικαστικὰς διενέξεις. Ποία θὰ εἶναι ἡ ἀπόφασις τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας, δὲν γνωρίζομεν. Πάντως ἐὰν γίνῃ δεκτὴ ἡ προσφυγὴ τοῦ Χέλη τὸ Δημόσιον θὰ ἔχῃ νὰ καταβάλῃ ἀποζημιώσεις εἴτε εἰς τὸν Χέλην ἢ εἰς τὴν νέαν ἀνάδοχον. Θὰ πρέπει λοιπὸν νὰ δοθοῦν ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ σημείου σαφεῖς ἐξηγήσεις, ὥστε ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία νὰ γνωρίζῃ τί θὰ ψηφίσῃ. Ἐπανερχόμεθα εἰς τὸ θέμα τῆς ἐρεύνης πρὸς ἀνακάλυψιν πετρελαίων. Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι αἱ προσπάθειαι, αἱ ὁποῖαι ἐγένοντο παρ’ ἡμῖν πρὸς ἀνεύρεσιν πετρελαίου, ἦσαν πάρα πολὺ ἀτελεῖς ἐν συγκρίσει μὲ τὰς προσπαθείας, αἱ ὁποῖαι κατεβλήθησαν εἰς ἄλλας χώρας. Φέρω ὡς παράδειγμα τὸ Ἀννόβερον, τὸ ὁποῖον ἔχει ὅσην καὶ ἡ Ἑλλὰς ἔκτασιν. Ἐκεῖ ἐγένοντο 10 χιλιάδες γεωτρήσεις βάθους 5.000.000 μέτρων, πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦτον, ἐνῷ εἰς τὴν Ἑλλάδα ἐγένοντο μόνον 18 γεωτρήσεις βάθους 5.000 μέτρων. Τὸ παρελθὸν λοιπὸν δὲν θὰ πρέπει νὰ τὸ λαμβάνωμεν ὑπ’ ὄψιν μας ὡς παράδειγμα ἐὰν θέλωμεν νὰ γίνῃ κἄποια καλυτέρα προσπάθεια εἰς τὸν τομέα αὐτόν, ὑπὸ τὴν ἰσχὺν τῶν νέων συμβάσεων ἐρεύνης πετρελαίων. Διὰ νὰ εἴμεθα ὅμως δίκαιοι θὰ πρέπει νὰ ὁμολογήσωμεν, ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Βιομηχανίας εἰς τὸν τομέα αὐτὸν κάμνει μίαν προσπάθειαν συστηματικήν. Βεβαίως καὶ ἡ σύμβασις καὶ τὸ νομοσχέδιον ἔχουν ὡρισμένας ἀτελείας, τὰς ὁποίας θὰ ἐπισημάνωμεν. Αἱ ἀτέλειαι ὅμως αὐταὶ δὲν θὰ πρέπει νὰ μᾶς ὁδηγήσουν μέχρι τοῦ σημείου νὰ ἀντιδράσωμεν εἰς τὴν ψήφισιν τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου, εἰς τὴν ἐξέτασιν τοῦ ὁποίου μετὰ τὸν μικρὸν αὐτὸν πρόλογον εἰσέρχομαι ἀμέσως. Κατ’ ἀρχήν, κύριοι βουλευταί, νομίζω, ὅτι τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου εἰσάγεται πρὸς ψήφισιν ἀτελῶς καὶ παρατύπως. Ἡ Σύμβασις περιέχει διατάξεις φορολογικάς, διατάξεις δασμολογικὰς καὶ συναλλαγματικὰς καὶ δικαστικὰς ἀκόμη, ἀναφερομένας εἰς τὴν ἁρμοδιότητα πέραν τοῦ ὑπουργοῦ Βιομηχανίας καὶ ἄλλων ὑπουργῶν. Θὰ ἔπρεπε συνεπῶς τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου νὰ εἶχε προσυπογραφῆ καὶ ἀπὸ τοὺς ὑπουργοὺς τοῦ Συντονισμοῦ, τῶν Οἰκονομικῶν καὶ τῆς Δικαιοσύνης. Ἐὰν τὸ σχέδιον τοῦτο διήρχετο καὶ ἀπὸ τὰ Ὑπουργεῖα αὐτά, ἀσφαλῶς ἡ σύμβασις θὰ ἐξητάζετο καλύτερον καὶ δὲν θὰ εἶχεν ὡρισμένας ἀτελείας, τὰς ὁποίας θὰ ἐπισημάνωμεν. Δὲν γνωρίζω διατὶ ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Βιομηχανίας ἀνέλαβε μόνος του αὐτὴν τὴν εὐθύνην τῆς ὑποβολῆς τόσον παρατύπως τοῦ νομοσχεδίου τούτου.

§27Γ. ΣΑΜΑΡΑΣ. Τὸν Μάρτιον τοῦ 1959, κ. συνάδελφε, ἐψηφίσθη ὁ νόμος 3948 διὰ τοῦ ὁποίου παρέχεται ἡ εὐχέρεια εἰς τὸν ὑπουργὸν Βιομηχανίας νὰ ὑπογράψῃ ἀπ’ εὐθείας σύμβασιν διὰ τὴν διερεύνησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ ὑπεδάφους πρὸς ἀνακάλυψιν πετρελαίου. Νομίζω λοιπόν, ὅτι ἐκ τῆς ψηφίσεως τοῦ νόμου ἐκείνου καλύπτεται τὸ κενὸν περὶ τοῦ ὁποίου ὡμιλήσατε.

§28Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε συνάδελφε, νομίζω, ὅτι ἡ ἐξουσιοδότησις τοῦ νόμου ἐκείνου δὲν καλύπτει τὴν εὐθύνην τοῦ ὑπουργοῦ Βιομηχανίας νὰ ὑποβάλῃ μόνος τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου. Τοῦ δίδει ἐξουσιοδότησιν νὰ καταρτίσῃ συμβάσεις ὄχι ὅμως νὰ παραβῇ καὶ τὰς γενικὰς διατάξεις ποὺ καθορίζουν τὸν τρόπον τῆς καταθέσεως τούτων εἰς τὴν Βουλήν. Συνεπῶς ἔχω δίκαιον ὑποστηρίζων τὴν ἀτελῆ καὶ παράτυπον κατάθεσιν τοῦ νομοσχεδίου. Ἡ σύμβασις εἰς τὸ προοίμιόν της ἀναφέρει, ὅτι ἀντηλλάγησαν ἐπιστολαὶ τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου ἐκπροσωπουμένου ἐν προκειμένῳ ὑπὸ τοῦ κ. ὑπουργοῦ Βιομηχανίας καὶ τῆς Ἑταιρείας ΣΤΑΝΤΑΡ ΟΙΛ ΚΟΜΠΑΝΥ: «... (ἀναγινώσκει) ...». Ἡ βασικὴ σύμβασις καὶ οἱ ὅροι της, φαίνεται, ὅτι προδιεγράφησαν εἰς τὰς ἐπιστολὰς αὐτὰς τῆς 2 καὶ 4 Ἰουνίου 1959. Καὶ ὅπως φαίνεται, ἡ ΕΣΣΟ ΕΛΕΝΙΚ ΙΝΚ εἶναι ἡ θυγάτηρ τῆς ΣΤΑΝΤΑΡ ΟΙΛ ΚΟΜΠΑΝΥ, ἡ ὁποία εἰς κἄθε περίπτωσιν εἰδικῶν ἔργων ἔχει τὴν συνήθειαν νὰ συνιστᾷ θυγατέρα Ἑταιρείαν. Γνωρίζομεν τὴν μητέρα, ἀλλὰ δὲν γνωρίζομεν τὴν θυγατέρα μὲ τὴν ὁποίαν καλούμεθα νὰ συναλλαγῶμεν. Δι’ αὐτὸ νομίζω, ὅτι καλὸν θὰ ἦτο πρὶν ψηφισθῇ ἡ παροῦσα σύμβασις, νὰ ἐδημοσιεύοντο τὰ κείμενα τῶν ἐπιστολῶν ἐκείνων διὰ νὰ τὰ μελετήσωμεν καὶ νὰ γνωρίζωμεν τί ἀκριβῶς ψηφίζομεν. Αἱ ἐπιστολαὶ ὅμως δὲν ἐδημοσιεύθησαν καὶ ἀπὸ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς ἡ σύμβασις ἀνεπαρκὴς ἐμφανίζεται ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, ἥτις δὲν γνωρίζει ποίας ἐγγυήσεις ἀνέλαβεν ἡ ΣΤΑΝΤΑΡ ΟΙΛ διὰ τὴν ΕΣΣΟ ΕΛΕΝΙΚ

ΙΝΚ.

Βεβαίως ἡ ΣΤΑΝΤΑΡ ΟΙΛ εἶναι παγκοσμίως γνωστὴ Ἑταιρεία. Ἡ ΕΣΣΟ ΕΛΕΝΙΚ ΙΝΚ ὅμως εἶναι περιστασιακὴ Ἑταιρεία καὶ δὲν γνωρίζομεν δι’ αὐτὴν οὔτε τί κεφάλαια διαθέτει, οὔτε τὶ ἐγγυήσεις παρέχει, καὶ ἐὰν χρεωκοπήσῃ τί θὰ συμβῇ; Θὰ ἀναλάβῃ τὰς ὑποχρεώσεις της ἡ ΣΤΑΝΤΑΡ ΟΙΛ; Διὰ τοῦτο, καλὸν θὰ ἦτο πρὶν ψηφισθῇ ἡ παροῦσα σύμβασις, νὰ ἐδημοσιεύοντο αἱ ἐπιστολαὶ αὐταί. Αὐτὸ θὰ ἦτο πολὺ ὠφέλιμον πρὸς μόρφωσιν τῆς ὀρθῆς γνώμης περὶ τῆς συμβάσεως ὑπὸ τῆς Βουλῆς. Τώρα. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν διάρκειαν τῶν ἐρευνῶν, διὰ τοῦ ἄρθρου 2 ὁρίζεται αὕτη εἰς 8 ἔτη, διὰ τοῦ ἄρθρου 3 ὅμως παρατείνεται αὕτη εἰς 17 ἔτη, καὶ περαιτέρω ἀκόμη. Τονίζω τοῦτο διὰ νὰ ἀποκτήσωμεν συνείδησιν, ὅτι ὁ χρόνος δὲν εἶναι 8 ἔτη, ἀλλὰ καὶ συνεπῶς αἴρεται τὸ τονισθὲν ὑπὸ τοῦ κ. ὑπουργοῦ Βιομηχανίας ἐπιχείρημα, ὅτι ἡ κατοχὴ τῶν χώρων θὰ εἶναι μικροχρόνιος. Μακροχρόνιος μᾶλλον θὰ εἶναι. Ἡ Ἑταιρεία ἀναλαμβάνει τὴν ὑποχρέωσιν διὰ τῆς συμβάσεως νὰ κάμῃ ἐντὸς τῆς πρώτης ὀκταετίας ἓξ γεωτρήσεις, βάθους μέχρι 1500 μέτρων ἑκάστη. Εἶναι ὅμως γνωστόν, ὅτι τὸ βάθος αὐτὸ δὲν εἶναι ἐπαρκὲς πρὸς ἀνεύρεσιν πετρελαίου εἰς χώρους τῆς γεωλογικῆς συνθέσεως τῆς Ἑλλάδος. Καὶ δικαίως διερωτᾶται τις διὰ ποῖον λόγον δὲν προεβλέφθη μεγαλύτερον βάθος διὰ τὰς γεωτρήσεις; Διὰ τοῦ ἄρθρου 4 ὁρίζεται, ὅτι ἡ Ἑταιρεία θὰ σταματᾷ τὰς γεωτρήσεις εἰς τὰ 1500 μέτρα. Αἱ δαπάναι συνεχίσεως τῆς γεωτρήσεως εἰς μεγαλύτερον βάθος, ἐν περιπτώσει ἀποτυχίας, θὰ βαρύνουν τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον. Ἂν αὐτὸ γίνῃ περιστατικῶς, δὲν θὰ γίνουν μεγάλαι καὶ ἄστοχοι δαπάναι τοῦ Δημοσίου. Φοβοῦμαι ὅμως, ὅτι ἂν γενικευθοῦν αἱ εἰς βάθος γεωτρήσεις αὐταί, τότε τὸ Δημόσιον θὰ ἐκτεθῇ εἰς ἀπροβλέπτους δαπάνας καὶ ἀπιθάνους περιπετείας. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον νομίζω, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ ὑποχρεωθῇ ἡ Ἑταιρεία νὰ κάμῃ γεωτρήσεις εἰς μεγαλύτερον βάθος. Ὁ χρόνος ἐκμεταλλεύσεως ἐπιτυχῶν πετρελαιοπηγῶν ὁρίζεται 30ετής, δυνάμενος νὰ παραταθῇ ἐπὶ 10 ἔτη εἰσέτι. Ἂς εὐχηθῶμεν νὰ εὑρεθῇ πετρέλαιον καὶ δὲν θὰ συζητήσωμεν αὐτὴν τὴν παράτασιν καίτοι ἡ συμβατικὴ διατύπωσις προκαλεῖ πολλὰς ἀντιρρήσεις! Ἐκεῖνο ποὺ θὰ πρέπει νὰ προσέξωμεν ἰδιαιτέρως, εἶναι αἱ διατάξεις τοῦ ἄρθρου 7 αἱ καθορίζουσαι τὸν τρόπον τῆς διαθέσεως τοῦ πετρελαίου. Ὀρθὸν θὰ ἦτο νὰ εἶχε περιληφθῆ εἰς τὴν σύμβασιν διάταξις καθ’ ἣν αἱ ἐξαγωγαὶ πετρελαίου νὰ κατευθύνωνται ἀπὸ τὸ Κράτος, διότι ὅπως εἶναι διατυπωμένη ἡ σύμβασις εἶναι δυνατὸν νὰ γίνωνται ἐξαγωγαὶ ἀσύμφοροι καὶ ἐνάντιαι πρὸς τὰ ἐμπορικὰ καὶ πολιτικὰ συμφέροντα τοῦ Κράτους μας. Νομίζω, ὅτι τὸ Κράτος θὰ ἔπρεπε νὰ κρατήσῃ αὐτὸ τὸ δικαίωμα, διότι πολὺ φοβοῦμαι μήπως αἱ διατάξεις αὐταὶ ἐπιφέρουν εἰς τὸ μέλλον προστριβὰς καὶ διενέξεις μεταξὺ Ἑταιρείας καὶ Κράτους, τὸ ὁποῖον δὲν θὰ δυνηθῇ νὰ ἀσκήσῃ διὰ τοῦ πετρελαίου τὴν ἐμπορικὴν καὶ γενικήν του πολιτικήν. Διὰ τῆς διατάξεως αὐτῆς ἡ Ἑταιρεία καθίσταται προνομιοῦχος καὶ τοῦτο εἶναι ἐπικίνδυνον διὰ τὸ Ἑλληνικὸν δημόσιον. Ἐπιλήψιμος καὶ ἐπικίνδυνος εἶναι ἐπίσης ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 13 τῆς συμβάσεως καθ’ ἣν ἐὰν ἓν προϊὸν τοῦ ὑπεδάφους μας ἤθελε πριμοδοτηθῆ, θὰ ὑποχρεοῦται τὸ Δημόσιον νὰ πριμοδοτήσῃ καὶ τὸ ἐξαχθησόμενον πετρέλαιον. Καὶ ἐρωτᾶται, διατὶ νὰ ἀναλάβωμεν τοιαύτην ὑποχρέωσιν; Πιθανὸν κἄποτε νὰ θελήσῃ τὸ Κράτος πρὸς ἄσκησιν τῆς ἐμπορικῆς του πολιτικῆς νὰ πριμοδοτήσῃ εἰς τὴν ἐξαγωγὴν ἑνὸς παθητικοῦ μεταλλεύματος. Διατὶ νὰ εἶναι ὑποχρεωμένον τὸ Κράτος νὰ πριμοδοτήσῃ καὶ τὸ πετρέλαιον; Ἡ διάταξις αὕτη εἶναι καταπληκτική. Ἡ Ἑταιρεία διὰ τῆς συμβάσεως ἔχει τὴν ἐλευθερίαν νὰ καταλαμβάνῃ χώρους τοῦ Δημοσίου ἄνευ τηρήσεως τῶν νομίμων διατυπώσεων καὶ ἄνευ ἀποζημιώσεως. Καὶ ἡ διάταξις αὕτη εἶναι ἐπιλήψιμος. Ὡς κέρδος διὰ τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον ἀπὸ τὴν ἐκμετάλλευσιν τῶν ἐπιτυχῶν γεωτρήσεων ἀπὸ τὴν Ἑταιρείαν ὁρίζεται διὰ τῆς συμβάσεως τὸ ποσοστὸν τῶν 12½%. Ἀφίνω εἰς τὴν κρίσιν σας, κ. βουλευταί, νὰ κρίνητε ἐὰν τὸ ποσοστὸν τοῦτο εἶναι ἐπαρκὲς καὶ δίκαιον καὶ ὄχι χαριστικόν. Προβλέπεται ἀκόμη πέραν τοῦ ποσοστοῦ αὐτοῦ, ὅτι τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον θὰ μετέχῃ καὶ τοῦ 50% τῶν καθαρῶν κερδῶν τῆς Ἑταιρείας. Πιστεύετε ὅμως εἰλικρινῶς, κ. συνάδελφοι, ὅτι ἡ Ἑταιρεία θὰ παρουσιάσῃ καθαρὰ κέρδη, διὰ νὰ ἀνεύρῃ καὶ νὰ μετάσχῃ τὸ δημόσιον; Θὰ ἤθελα νὰ μὴ μετεῖχε τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον εἰς τὰ καθαρὰ κέρδη, ἀλλὰ ἡ συμμετοχή του νὰ ἦτο μεγαλυτέρα εἰς τὴν ἀκαθάριστον παραγωγήν. Εἰς τὴν σύμβασιν, περιλαμβάνονται καὶ φορολογικαὶ ἀπαλλαγαί. Νομίζω, ὅτι αὐτὴ ἡ τάσις νὰ παρέχῃ τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον φορολογικὰς ἀπαλλαγὰς εἰς πᾶσαν ἑταιρείαν, ποὺ ἔρχεται εἰς τὴν Ἑλλάδα νὰ ἐγκαταστήσῃ οἱανδήποτε ἐπιχείρησιν θὰ ἔπρεπε νὰ εἶχεν ἤδη σταματήσει. Ἐὰν θέλῃ ἡ Κυβέρνησις νὰ κάμνῃ παραχωρήσεις, νὰ τὶς κάμνῃ δι’ ἄλλου τρόπου, ὄχι διὰ τῆς μεθόδου τῶν τροπολογιῶν ἀπαλλαγῶν. Ἐφ’ ὅσον ἡ Κυβέρνησις κάμνει προσπάθειαν ἐν τῷ ἐσωτερικῷ διὰ τὴν πάταξιν τῆς φοροδιαφυγῆς, νομίζω, προκειμένου διὰ τὰς ἑταιρείας τοῦ ἐξωτερικοῦ ποὺ πρόκειται νὰ ἐγκατασταθοῦν εἰς τὴν Ἑλλάδα, δὲν θὰ πρέπει νὰ τὰς ἀφίνῃ ἀσυδότους ἀπὸ φορολογικῆς ἀπόψεως. Διότι οὕτω ἡ προσπάθεια πατάξεως τῆς φοροδιαφυγῆς νοθεύεται ὑπὸ τοῦ ἰδίου τοῦ Κράτους. Περιλαμβάνεται διάταξις εἰς τὴν σύμβασιν κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ ἑταιρεία θὰ εἶναι ὑποχρεωμένη νὰ δίδῃ ἀργὸν πετρέλαιον εἰς τὸ Ἑλληνικὸν διϋλιστήριον. Ἀλλὰ τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον ἔχει ἀναλάβει τὴν ὑποχρέωσιν νὰ τροφοδοτῇ τὸ διϋλιστήριον μὲ ἀργὸν πετρέλαιον διὰ τῆς ΣΟ-ΚΟΝΥ ἐπὶ μίαν 10ετίαν. Μήπως ἡ παροῦσα σύμβασις ἔλθῃ εἰς ἀντίθεσιν μὲ τὴν ὑποχρέωσιν αὐτὴν τοῦ Δημοσίου ἔναντι τῆς ΣΟΚΟΝΥ καὶ περιπλέξωμεν καὶ διὰ τῆς διατάξεως ταύτης τὸ Δημόσιον εἰς ὑποχρεώσεις καὶ διενέξεις; Ἡ σύμβασις παρέχει ὡρισμένας συναλλαγματικὰς εὐκολίας τὰς ὁποίας τὸ Δημόσιον δὲν παρέχει εἰς ἄλλας Ἑλληνικὰς ἑταιρείας. Ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 14 διὰ τῆς ὁποίας ἡ ἑταιρεία δύναται νὰ ἀποκρύψῃ ὡρισμένα στοιχεῖα ἀπὸ τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον, νομίζω, ὅτι θίγει βαρύτατα τὸ Ἑλληνικὸν δημόσιον καὶ προσβάλλει τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος καὶ θὰ ἔπρεπε νὰ ἀπαλειφθῇ αὕτη. Τὸ ἄρθρον 14 ἐπίσης περιορίζει τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ νόμου περὶ ἀπαλλοτριώσεων ἐπὶ πολλῶν καταλαμβανομένων ὑπὸ τῆς ἑταιρείας χώρων. Τὸ ἄρθρον 16 ὁρίζει, ὅτι ἡ ἑταιρεία δύναται νὰ χρησιμοποιήσῃ ἐργολάβους καὶ ὑπεργολάβους. Νομίζω, ὅτι θὰ πρέπει νὰ καταβληθῇ προσπάθεια ὥστε ἡ ξένη ἑταιρεία νὰ χρησιμοποιήσῃ ὡς ἐργολάβους καὶ ὑπεργολάβους Ἑλληνικὰς ἑταιρείας καὶ Ἕλληνας τεχνικούς. Ἡ διατύπωσις τῶν διατάξεων τοῦ ἄρθρου 19 τῆς συμβάσεως παρέχει ἀπόλυτον ἐλευθερίαν εἰς τὴν διαχείρισιν καὶ τὴν Διοίκησιν τῆς ἑταιρείας καὶ τοῦτο εἶναι δυνατὸν νὰ διευκολύνῃ τὴν ἑταιρείαν εἰς τὴν ἀπόκρυψιν τῶν κερδῶν της διὰ νὰ ἀποφύγῃ τὴν συμμετοχὴν τοῦ Ἑλληνικοῦ δημοσίου εἰς τὸ 50% τῶν κερδῶν. Ἐφ’ ὅσον τὸ Δημόσιον δικαιοῦται ὡρισμένου ποσοστοῦ ἐκ τῶν κερδῶν, διὰ τῆς διατάξεως αὐτῆς, δὲν ἐξασφαλίζονται πλήρως τὰ συμφέροντά του. Τὸ ἄρθρον 21, προβλέπει ἔκπτωσιν τῆς ἑταιρείας εἰς περίπτωσιν, μὴ ἐφαρμογῆς ὡρισμένων μόνον ὅρων τῆς συμβάσεως. Ἐὰν ἡ ἑταιρεία, ἡ ὁποία εἰς τὰ 8 ἔτη πρόκειται νὰ δαπανήσῃ 6.700.000 δολλάρια, καὶ παρέχῃ ὡς ἐγγύησιν εἰς τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον 300.000 δολλάρια, παραβῇ κατὰ τὸ διάστημα αὐτὸ τοὺς ὅρους τῆς συμβάσεως θὰ ἐκπέσῃ τοῦ δικαιώματός της καὶ θὰ χάσῃ μόνον 300.000 δολλάρια, θὰ ἐμπλέξῃ ὅμως καὶ τὸ Δημόσιον εἰς πολλὰς περιπετείας καὶ δικαστικὰς διενέξεις. Τὸ ἄρθρον 29 περὶ τοῦ ὁποίου ἐγένετο ἤδη εὐρὺς λόγος, ὁρίζει, ὅτι ἅμα τῇ κυρώσει τῆς συμβάσεως αὐτῆς, ἡ ΣΤΑΝΤΑΡ ΟΪΛ ΚΟΜΠΑΝΥ ἀποκτᾷ τὸ δικαίωμα νὰ ἔλθῃ εἰς τὴν Ἑλλάδα, καὶ νὰ ἐγκαταστήσῃ ὑπηρεσίας ἐμπορίας πετρελαιοειδῶν. Τοῦτο εἶναι κέρδος ἄμεσον καὶ θετικὸν τῆς ΣΤΑΝΤΑΡ ΟΪΛ ΚΟΜΠΑΝΥ. Διὰ τοῦ ἄρθρου 29 παρέχονται εὐεργετήματα εἰς τὴν ΣΤΑΝΤΑΡ ΟΪΛ ΚΟΜΠΑΝΥ τοιαῦτα, τὰ ὁποῖα παραχωροῦνται καὶ εἰς ἄλλας ὁμοειδεῖς ἑταιρείας. Θὰ εἴπῃ τις τὶ μᾶς στενοχωρεῖ ἡμᾶς τοὺς Ἕλληνας αὐτό, δεδομένου, ὅτι καὶ αἱ ἄλλαι ἑταιρεῖαι πετρελαιοειδῶν ἐν Ἑλλάδι εἶναι ξέναι. Θὰ ἠδύνατο ὅμως τὸ δικαίωμα αὐτό, νὰ δοθῇ χωρὶς νὰ συνδυασθῇ μὲ τὴν παροῦσαν σύμβασιν. Διότι, ὅπως εἶναι διατυπωμένη ἡ σύμβασις, δύναταί τις νὰ ὑποθέσῃ, ὅτι ἡ σύμβασις αὐτὴ ἐγένετο μόνον καὶ μόνον διὰ νὰ ἔλθῃ ἡ ΣΤΑΝ-ΤΑΡ ΟΪΛ ΚΟΜΠΑΝΥ εἰς τὴν Ἑλλάδα ὡς ἔμπορος πετρελαιοειδῶν, χωρὶς σοβαρὰν πρόθεσιν νὰ κάμῃ ἐρεύνας πρὸς ἀνεύρεσιν πετρελαίων. Ἡ Κυβέρνησις, διὰ τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Βιομηχανίας ὑπεστήριξεν, ὅτι ἡ πολιτική της εἶναι νὰ παρέχῃ τὴν εὐχέρειαν εἰς τὰς ξένας ἑταιρείας νὰ ἔρχωνται εἰς τὴν Ἑλλάδα πρὸς ἐμπορίαν πετρελαιοειδῶν. Νομίζω, ὅτι ἡ πολιτικὴ αὐτή, μετὰ τὴν κατασκευὴν τοῦ Διϋλιστηρίου πετρελαίου, θὰ ἔπρεπε νὰ σταματήσῃ, καὶ θὰ ἔπρεπε νὰ ἐνημερωθῶμεν ἡμεῖς ἐπὶ τοῦ προκειμένου, συνιστῶντες ἑλληνικὰς ἑταιρείας ἐμπορίας τῶν ὑγρῶν καυσίμων. Αἱ ἐξηγήσεις, τὰς ὁποίας ἐπὶ τοῦ ζητήματος τούτου ἔδωκεν ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Βιομηχανίας δὲν εἶναι ἐπαρκεῖς καὶ θὰ πρέπει νὰ κουρασθῇ διὰ νὰ μᾶς διευκρινίσῃ τοὺς λόγους, οἱ ὁποῖοι ἐπέβαλον τὴν θέσιν τοῦ ἄρθρου 29 εἰς τὸ κείμενον τῆς συμβάσεως. Ἐάν, ἡ σύμβασις ἐκτελεσθῇ ὡς ἔχει, ἐκεῖνο ποὺ εἶναι ὡς θετικόν, εἶναι αἱ προβλεπόμεναι ἓξ βαθεῖαι γεωτρήσεις μέχρι 1.500 μέτρων, εἰς τοὺς τρεῖς προσδιωρισμένους διὰ τῆς συμβάσεως χώρους, ἀφ’ ἑνός, καὶ ἀφ’ ἑτέρου, ὅτι εἰς τὰς ἄλλας ἑταιρείας, αἱ ὁποῖαι ἐνεργοῦν τὴν διακίνησιν τῶν πετρελαιοειδῶν εἰς τὴν χώραν μας, θὰ προστεθῇ καὶ ἡ ΣΤΑΝΤΑΡ ΟΪΛ ΚΟΜΠΑΝΥ. Κύριοι βουλευταί, εἰς τὰς λεπτομερείας τῆς συμβάσεως, ποὺ ἀναφέραμεν εἴμεθα ἀντίθετοι. Θὰ ἐψηφίζαμεν πλέον εὐχαριστημένοι τὴν σύμβασιν, ἐὰν αἱ ἀτέλειαι τὰς ὁποίας ἐπεσημάναμεν δὲν περιελαμβάνοντο εἰς αὐτήν, ἐὰν ἐξησφαλίζοντο πληρέστερον τὰ συμφέροντα τοῦ Δημοσίου. Ὅπως φαίνεται ἡ σύμβασις θὰ ψηφισθῇ ἀπὸ τὴν πλειοψηφίαν τῆς Βουλῆς, διότι τὸ θέλει ἡ Κυβέρνησις. Εὔχομαι ἐκ βάθους ψυχῆς, ἡ σύμβασις αὐτὴ καὶ αἱ ἄλλαι συμβάσεις, τὰς ὁποίας πρόκειται νὰ συνάψῃ ἡ Κυβέρνησις νὰ θέσουν τὸ πρόβλημα καὶ τῆς ἀξιοποιήσεως τοῦ πλούτου τοῦ ὑπεδάφους εἰς τὸν ὀρθὸν δρόμον καὶ αἱ γεωτρήσεις νὰ εἶναι ἀποδοτικαί. Καὶ ἂς ἔχῃ τὰς ἀτελείας αὐτὰς ἡ κρινομένη σύμβασις.

§29ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Κωστόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§30Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ὅταν πρὸ 15θημέρου, περίπου, ἔλαβε χώραν ἡ ἔναρξις τῆς συζητήσεως τοῦ παρόντος νομοσχεδίου, ἐπῆλθε, κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς σχετικῆς συνεδριάσεως, μία συμφωνία μεταξὺ Κυβερνήσεως καὶ Ἀντιπολιτεύσεως, ὅπως ἀφ’ ἑνὸς μὲν περιορισθοῦν οἱ ἀγορηταὶ καὶ ἀφ’ ἑτέρου, ὅπως ἀποφευχθῇ ἡ αἴτησις, ἡ σύμφωνος πρὸς τὸ Σύνταγμα αἴτησις τῆς συζητήσεως τοῦ νομοσχεδίου εἰς δύο συνεδριάσεις. Θὰ προσπαθήσω νὰ σεβασθῶ τὴν συμφωνίαν, παρὰ τὸ γεγονός, ὅτι τὸ Προεδρεῖον δὲν τὴν ἔλαβε καθόλου ὑπ’ ὄψει του, δεδομένου ὅτι, ἐνῷ ἤρχισε πρὸ 15θημέρου ἡ συζήτησις, παρενέβαλεν ἐν τῷ μεταξὺ ἄλλα νομοσχέδια καὶ ὁ πολύτιμος χρόνος, εἰς τὸν ὁποῖον ἀποδίδει τόσην σημασίαν ὁ συμπαθέστατος κ. ὑπουργὸς τῆς Βιομηχανίας, ἐχάθη ματαίως. Καὶ χωρὶς νὰ ὑπάρχῃ λόγος νὰ παραιτηθῶμεν ὅλων τῶν προνομίων, τὰ ὁποῖα μᾶς δίδει τὸ Σύνταγμα, ἐν πάσῃ περιπτώσει, θὰ σεβασθῶμεν τὴν συμφωνίαν καὶ θὰ προσπαθήσωμεν νὰ συντελέσωμεν εἰς τὴν ταχυτέραν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου. Αὐτὸ ὅμως δὲν μᾶς ἐμποδίζει νὰ ἐπισημάνωμεν καὶ μίαν ἀντίφασιν, ἡ ὁποία ὑπάρχει μεταξὺ τῆς σπουδῆς, τὴν ὁποίαν ἐπιδεικνύει ὁ ἀξιότιμος κ. ὑπουργὸς καὶ τῆς βραδύτητος, μετὰ τῆς ὁποίας κατέθεσε τὴν σύμβασιν πρὸς κύρωσιν. Διότι, ὅπως ἐξάγεται ἀπὸ τὰς ἡμερομηνίας, ἡ μὲν σύμβασις ὑπεγράφη εἰς τὰς 11.12.59, κατετέθη δὲ πρὸς κύρωσιν ἐνώπιον τῆς Βουλῆς εἰς τὰς 8.2.60, δηλαδή, μετὰ 2 ὁλοκλήρους μῆνας. Ἀφοῦ, λοιπόν, καθυστερεῖ ἐπὶ δύο ὁλοκλήρους μῆνας νὰ τεθῇ ἡ σύμβασις ἐνώπιον τῆς Βουλῆς πρὸς κύρωσιν, ἐρχόμεθα τώρα καὶ ζητῶμεν τὴν ψήφισίν της ἐν μιᾷ καὶ μόνῃ συνεδριάσει. Θὰ ὁμολογήσῃ, ὁ φίλτατος κ. ὑπουργὸς τῆς Βιομηχανίας, ὅτι μέσα εἰς ὅλην αὐτὴν τὴν ἀντίφασιν ὑπάρχει κἄτι ὄχι τὸ μεθοδικόν, ἂν ὄχι τὸ ἀνώμαλον. Κύριοι βουλευταί, ἐκ μέρους τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων, τοῦ ὁποίου ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ἑρμηνεύω ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ τὰς ἀπόψεις, θέλω νὰ κάμω μίαν δήλωσιν: Δὲν εἴμεθα ἐναντίον τῆς εἰσόδου ξένων κεφαλαίων πρὸς τὴν χώραν, ἰδιαιτέρως μάλιστα ἀμερικανικῶν, τὰ ὁποῖα, ὡς γνωστόν, στεροῦνται πολιτικῆς αἰχμῆς καὶ πολιτικῆς πιέσεως, ὅπως ἔχει ἀποδείξει ἡ διεθνὴς πεῖρα καὶ τὰ ὁποῖα ἐργάζονται, βάσει κριτηρίων καθαρῶς κερδοσκοπικῶν ἤ, ὅπως θὰ ἔλεγεν ἡ συμπαθὴς Ἀριστερά, καπιταλιστικῶν.

§31Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Καὶ ἡ Ἀριστερὰ εἶναι συμπαθής;!

§32Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Μά, δι’ αὐτὸ εἴμεθα Κέντρον, διότι καὶ πρὸς τὰ Δεξιὰ καὶ πρὸς τὰ Ἀριστερὰ ἔχομεν συμπαθείας. Δὲν εἴμεθα, λοιπόν, ἐναντίον τῆς εἰσόδου ξένων κεφαλαίων καὶ ἰδιαιτέρως ἀμερικανικῶν. Δὲν θὰ ἐδεχόμεθα, ὅμως, ποτὲ τὰ ξένα αὐτὰ κεφάλαια, εἰσερχόμενα εἰς τὸν τόπον αὐτὸν νὰ ἔχουν τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι συναλλάσσονται, προκειμένου μάλιστα περὶ πετρελαίων, μὲ τοὺς Σεΐχηδες τῆς Ἀραβίας καὶ θὰ ἠθέλαμεν νὰ καταστήσωμεν ὡρισμένα πράγματα σαφῆ καὶ καθαρά. Τὸ βασικὸν θέμα, τὸ ὁποῖον μᾶς ἀπασχολεῖ εἶναι, ὁ σημαντικὸς ὄντως ἀριθμός, ἢ μᾶλλον τὸ σημαντικὸν ποσὸν τῶν 6.400.000 δολλαρίων, τὸ ὁποῖον ἀναφέρει ἡ σύμβασις καὶ τὸ ὁποῖον ἀναφέρει κατ’ ἐπανάληψιν ἡ εἰσηγητικὴ ἔκθεσις ὡς ποσόν, τὸ ὁποῖον πρόκειται νὰ δαπανήσῃ ἡ ξένη αὐτὴ ἑταιρεία εἰς τὴν Ἑλλάδα. Ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ, θὰ ἤθελα νὰ κάμω μερικὰς παρατηρήσεις. Ἡ πρώτη εἶναι, ὅτι τὸ ποσὸν αὐτὸ δὲν πρόκειται νὰ δαπανηθῇ ἀποκλειστικῶς δι’ ἐρευνητικοὺς σκοπούς. Ὑπάρχει ρητὴ διάταξις τῆς συμβάσεως, ἡ ὁποία καθορίζει, ὅτι, ἐν ᾗ περιπτώσει, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον εὐχόμεθα, ἡ ἀνάδοχος ἑταιρεία εὕρῃ ἀμέσως τὰς πετρελαιοπηγὰς τὰς ὁποίας ἀναζητεῖ, τὸ ὑπόλοιπον ποσὸν θὰ διατεθῇ εἰς τὴν ἐκμετάλλευσιν τῆς ἀνευρεθείσης πετρελαιοπηγῆς καὶ ὄχι διὰ τὴν ἔρευναν τοῦ ὑπολοίπου ἐδάφους. Δὲν νομίζω, ὅτι σκοπὸς τῆς συμβάσεως εἶναι ἁπλῶς νὰ ἐφοδιάσωμεν μὲ πετρελαιοπηγὰς τὴν ἑταιρείαν, σκοπὸς τῆς συμβάσεως εἶναι νὰ ἐρευνήσῃ ὅλας τὰς δυνατότητας τοῦ ἑλληνικοῦ ὑπογείου πλούτου. Ἑπομένως, δὲν ἠμπορῶ νὰ καταλάβω, κατὰ ποίαν λογικήν, ἐάν, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον εὐχόμεθα, ἐπιτευχθῇ ἀμέσως ἡ εὕρεσις πετρελαίων, δὲν θὰ δαπανηθοῦν τὰ ὑπόλοιπα ποσά.

§33Ν. ΜΑΡΤΗΣ. (Ὑπ. Βιομηχανίας). Εἴμεθα κατὰ 50% συνεταῖροι. Συμφέρον μας εἶναι νὰ εὑρεθῇ ἀπὸ τὴν ἀρχὴν τὸ πετρέλαιον καὶ ἀντὶ αὐτὰ τὰ ποσὰ νὰ δαπανηθοῦν καὶ νὰ ὑπολογίζωνται ἐπὶ τῆς ἀξίας τῶν πετρελαίων, συμφέρον μας εἶναι νὰ ἀρχίσωμεν ἀπὸ τὴν πρώτην στιγμὴν νὰ ἐκμεταλλευώμεθα ταῦτα καὶ νὰ λαμβάνωμεν τὸ μερίδιόν μας. Ἡ σύμβασις γίνεται ἀκριβῶς διὰ νὰ δαπανηθοῦν διὰ νὰ εὑρεθῇ πετρέλαιον.

§34Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Λυποῦμαι, διότι διαφωνοῦμεν ριζικῶς μὲ τὸν σκοπόν, εἰς τὸν ὁποῖον ἀποβλέπει ἡ σύμβασις. Δι’ ἡμᾶς, σκοπὸς τῆς συμβάσεως δὲν εἶναι νὰ προσφέρωμεν τὰ μέσα εἰς τὴν ἑταιρείαν νὰ εὕρῃ μίαν πετρελαιοπηγήν, τὴν ὁποίαν καὶ νὰ ἐκμεταλλευθῇ. Σκοπὸς τῆς συμβάσεως δι’ ἡμᾶς εἶναι νὰ ἐρευνηθῇ ὁλόκληρος ὁ ὑπόγειος πλοῦτος, καὶ ἐὰν εὑρεθῇ πετρέλαιον ἀπὸ τὴν ἀρχήν, τὸ ὑπόλοιπον ποσὸν νὰ διατεθῇ διὰ περαιτέρω ἐρεύνας τοῦ ἑλληνικοῦ ὑπεδάφους. Ὁ κ. ὑπουργὸς ἀπαντᾷ, ὅτι εἴμεθα συνεταῖροι. Καὶ κατὰ τὶ δὲν θὰ εἴμεθα συνεταῖροι, ἐὰν εὑρίσκοντο καὶ εἰς ἄλλας περιοχὰς ἄλλαι πετρελαιοπηγαί;

§35Ν. ΜΑΡΤΗΣ. (Ὑπ. Βιομηχανίας). Συμφέρον ἔχουν νὰ διερευνήσουν ὅλην τὴν περιοχήν, διότι ἐὰν δὲν τὴν διερευνήσουν, σύμφωνα μὲ τὴν σύμβασιν, θὰ χάσουν τὰς περιοχάς.

§36Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶναι ἕνα σημεῖον, ἐπὶ τοῦ ὁποίου διαφωνοῦμεν, ἀλλὰ ἐπὶ τέλους, δὲν πρόκειται ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ νὰ στηρίξωμεν ἄρνησιν ψήφου.

§37Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Λέγετε, κ. Ὑπουργέ, ὅτι συμφέρον τῆς ESSO εἶναι νὰ ἐρευνήσῃ ὅλον τὸ ὑπέδαφος τῆς Ἑλλάδος;

§38Ν. ΜΑΡΤΗΣ. (Ὑπ. Βιομηχανίας). Τὰς περιοχὰς ποὺ ἐπῆρε.

§39Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Τὰ σημεῖα εἰς τὰ ὁποῖα ἀφορᾷ ἡ σύμβασις, διότι ἐὰν δὲν τὰ ἐρευνήσῃ θὰ τὰ χάσῃ. Θὰ ἤθελα νὰ γνωρίζω αὐτὸ ποὺ εἴπετε, ὅτι καὶ εἰς ἕνα μέρος ἐὰν εὕρῃ ἀρκετὸν πετρέλαιον συμφέρον μας εἶναι νὰ ἀρχίσωμεν τὴν ἐκμετάλλευσιν, σωστὸν εἶναι αὐτό. Δὲν θὰ πρέπει ὅμως νὰ ἔχωμεν ἕνα MINIMUM ἀποδόσεως πετρελαίων; Ἐὰν εὕρωμεν μίαν πηγήν, ἡ ὁποία ἀποδίδει μίαν μικρὰν ποσότητα πετρελαίων θὰ σταματήσωμεν;

§40Ν. ΜΑΡΤΗΣ. (Ὑπ. Βιομ.). Ἡ σύμβασις προβλέπει, ὅτι πρέπει νὰ εἶναι ἐμπορικῶς ἐκμεταλλεύσιμος πηγή. Δὲν ἠμπορεῖ νὰ εὕρῃ μίαν μικρὰν ποσότητα καὶ νὰ εἴπῃ, σταματῶ.

§41Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἑπομένως καὶ ὁ φόβος ὁ ἰδικός σας, κ. Κωστόπουλε, ἀπολύνεται.

§42Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ ἰδικός μου ὁ φόβος εἶναι τοῦτος. Ὅτι ἐνῷ βασικὸς σκοπὸς κάθε συμβάσεως ἐρευνῶν εἶναι ἡ διερεύνησις τῶν παραχωρουμένων ἐδαφῶν, ὁ σκοπὸς αὐτὸς δὲν θὰ ἐπιτευχθῇ ἐὰν εἰς ἕνα σημεῖον εὑρεθῇ πετρέλαιον. Οἱ ὑπόλοιποι χῶροι δὲν θὰ διερευνηθοῦν καὶ ὁ κ. ὑπουργὸς ἐγκατέλειψε τὸ ἐπιχείρημα τοῦ 12½% καὶ λέγει, ὅτι μετὰ 8ετίαν θὰ δικαιοῦται νὰ δώσῃ εἰς ἄλλους τὸν χῶρον. Δὲν γνωρίζω ὅμως ἐὰν ἄλλη Ἑταιρεία θὰ θέλῃ νὰ ἔλθῃ εἰς σύγκρουσιν μὲ τὴν ΣΤΑΝΤΑΡ ΟΪΛ ΚΟΜΠΑΝΥ. Θὰ πρέπει νὰ δαπανηθῇ τὸ ποσὸν δι’ ἐρεύνας ἀσχέτως ἀποτελέσματος εἰς ἕνα ἢ περισσότερα μέρη. Ἐν πάσῃ περιπτώσει δὲν εἶναι τὸ μόνον σημεῖον καὶ τὸ βασικώτερον τῆς συμβάσεως ἐπὶ τοῦ ὁποίου διαφωνοῦμεν. Θὰ ἤθελα ὅμως νὰ καταστήσω σαφῆ εἰς τὴν Βουλὴν τὴν σημασίαν τῶν 6.400.000 δολλαρίων, διότι εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς σχηματίζεται ἡ ἐντύπωσις, ὅτι ἐδῶ πρόκειται νὰ δαπανηθοῦν τεράστια πράγματι ποσά. Ἂς ἴδωμεν λοιπόν, κατὰ ποῖον τρόπον θὰ δαπανηθοῦν τὰ ποσά. Σᾶς ἐξήγησα, ὅτι ὑπάρχει περίπτωσις νὰ μὴ δαπανηθοῦν δι’ ἐρεύνας τοὐλάχιστον. Τὸ ἄλλο βασικὸν ζήτημα εἶναι τὸ ἀπὸ ποῦ θὰ προέρχωνται αὐτὰ τὰ ποσὰ διότι ὁ ἀγνοῶν τὰ πράγματα πιθανὸν νὰ σχηματίσῃ τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι ἐδῶ οἱ μέτοχοι αὑτῆς τῆς Ἑταιρείας εἰσφέρουν νέα κεφάλαια ἀπὸ τὴν τσέπην των καὶ ὅτι πρόκειται αὐτὰ τὰ κεφάλαια νὰ διατεθοῦν μὲ κίνδυνον νὰ χαθοῦν. Τὰ κεφάλαια αὐτὰ δὲν εἶναι εἰσφορὰ τῶν μετόχων τῆς Ἑταιρείας, εἶναι ἕν ἰδιαίτερον ἀποθεματικόν, τὸ ὁποῖον ἔχει κάθε μία ἀπὸ τὰς μεγάλας Ἑταιρείας πετρελαίων καὶ τὸ ὁποῖον διατίθεται ἀποκλειστικῶς δι’ ἐρεύνας. Προέρχεται δὲ ἀπὸ μίαν ἐπιβάρυνσιν ὅλων τῶν πετρελαιοειδῶν, τὰ ὁποῖα πωλοῦνται εἰς ὅλον τὸν κόσμον καὶ τὴν ὁποίαν ἐπιβάρυνσιν πληρώνει ἡ κατανάλωσις. Δηλαδή, δὲν ὑπάρχει οὔτε ἕνας τόννος βενζίνης, οὔτε ἕνας τόννος πετρελαίου πωλούμενος εἰς ὁλόκληρον τὸν τόπον, ὁ ὁποῖος περιέχει ἕνα ποσοστὸν ἐπιβαρύνσεως διὰ τὰς διεξαγομένας ὑπὸ τῶν Ἑταιρειῶν ἐρεύνας. Καὶ εἶναι τοῦτο ὁ μοιραῖος νόμος, ἢ μᾶλλον ἡ σκληρὰ μοῖρα τῶν Ἑταιρειῶν αὐτῶν, αἱ ὁποῖαι εἶναι ἠναγκασμέναι διαρκῶς νὰ ἐξερευνοῦν καὶ νὰ ἔχουν εἰς τὴν διάθεσίν των ἄφθονα ἐφόδια, ἀσχέτως ἂν αὐτὴν τὴν στιγμὴν ὑπάρχῃ μία ὑπερεπάρκεια, ὅπως ἐτόνισεν ὁ κ. εἰσηγητὴς τῆς πλειοψηφίας, ἕνας πληθωρισμὸς πετρελαίου. Ἑπομένως δὲν πρόκειται περὶ κεφαλαίων τὰ ὁποῖα αἱ ἑταιρεῖαι αὐταὶ εἰσφέρουν ἐκ τοῦ ὑστερήματός των καὶ πρὸ παντὸς πρόκειται περὶ κεφαλαίων, τὰ ὁποῖα ἐκπίπτονται ἀπὸ τὴν ἐν Ἀμερικῇ φορολογίαν.

§43Γ. ΣΑΜΑΡΑΣ. .... (Δὲν ἠκούσθη).

§44Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Σαμαρᾶ, γνωστὸν εἶναι εἰς σᾶς. Θέλομεν νὰ ξεύρωμεν καὶ ἡμεῖς, τέλος πάντων, δὲν εἶναι κακὸ αὐτό. Πρὸ παντὸς πρόκειται περὶ ποσῶν, τὰ ὁποῖα δαπανῶνται διὰ τὰς ἐρεύνας αὐτάς, καὶ τὰ ὁποῖα αἱ ἑταιρίαι πετρελαίων δικαιοῦνται νὰ τὰ ἐκπέσουν ἀπὸ τὸ φορολογητέον εἰσόδημά των ἐν Ἀμερικῇ. Δὲν πρόκειται περὶ δωρεᾶς, πρόκειται περὶ ποσῶν τὰ ὁποῖα προέρχονται ἀπὸ τὴν φορολογίαν καταναλώσεως καὶ τὰ ὁποῖα ἐξαιροῦνται ἀπὸ τὴν Ἀμερικανικὴν φορολογίαν. Τὸ μόνον θέμα τὸ ὁποῖον μπορεῖ νὰ τονισθῇ δὲν εἶναι ἡ τυχὸν γενναιοδωρία τῶν ἑταιρειῶν αὐτῶν, ἀλλὰ τὸ ὅτι θὰ μποροῦσαν ἀξιόλογα τὰ ποσὰ αὐτὰ ἀντὶ νὰ τὰ δαπανήσουν ἐν Ἑλλάδι, θὰ μποροῦσαν νὰ τὰ δαπανήσουν εἰς μίαν ἄλλην χώραν. Ἑπομένως τὸ ποσὸν τῶν 6.400 χιλ. δολλαρίων δὲν θὰ πρέπει νὰ μᾶς συγκινῇ παρὰ μόνον ὅσον ἀφορᾷ τὴν κατεύθυνσιν πρὸς τὴν ὁποίαν πρόκειται νὰ δαπανηθοῦν. Ἀλλ’ ὅταν ὁλόκληρος ἡ Μεσόγειος αὐτὴν τὴν στιγμὴν εὑρίσκεται εἰς ἕνα ὀργασμὸν ἐρευνῶν πετρελαίου, ὅταν εἰς τὴν γειτονικήν μας Λιβύην γίνωνται δὲν ξεύρω πόσαι συμβάσεις πετρελαιοπηγῶν, δὲν νομίζω, ὅτι κάμνει καμμίαν μεγάλην θυσίαν ἡ μεγάλη ἑταιρία, ἐρχομένη εἰς τὴν Ἑλλάδα. Ἄλλωστε δὲν φαντάζομαι νὰ ἰσχυρισθῇ κανεὶς ποτέ, ὅτι εἰς τὰ κουτουροῦ ἔρχεται εἰς τὴν Ἑλλάδα. Ἔχει κάμει μίαν μελέτην καὶ βάσει ὡρισμένων νόμων πιθανοτήτων ἔρχεται νὰ δαπανήσῃ αὐτὰ τὰ ποσὰ εἰς τὴν Ἑλλάδα. Αὐτὰ ὅσον ἀφορᾷ τὴν προέλευσιν τῶν χρημάτων καὶ τοὺς γενικωτέρους ἂς εἴπωμεν σκοποὺς τῶν ἐρευνῶν. Εἰδικώτερον ὅμως, βάσει τῆς συμβάσεως προβλέπονται καὶ αἱ ἑξῆς διευκολύνσεις ὅσον ἀφορᾷ τὰς 6.400 χιλ. δολλ. Πρῶτον: Εἰς περίπτωσιν εὑρέσεως πετρελαίου ἀποσβέννυνται ὅλα τὰ ἔξοδα τῶν ἐρευνῶν, ἀποσβέννυνται ὡς γενικὰ ἔξοδα τῆς ἐκμεταλλεύσεως τοῦ πετρελαίου. Ἑπομένως ὑπάρχει καὶ μία πιθανότης δι’ αὐτὴν τὴν ἑταιρείαν νὰ τὰ ξαναπάρῃ αὐτὰ τὰ ποσά. Ἐν πάσῃ περιπτώσει ἐπιβαρύνει τὰ καθαρὰ ἔσοδα, ἐπὶ τῶν ὁποίων εἴμεθα μέτοχοι καὶ ἐπὶ τῶν ὁποίων θὰ ἐπανέλθω ἐντὸς ὀλίγου. Δεύτερον εἶναι τὸ πλεονέκτημα τὸ ὁποῖον τῆς δίδει τὸ ἄρθρον 29 τῆς συμβάσεως ἐπὶ τοῦ ὁποίου ἐγένετο εὐρύτατος λόγος καὶ πρὸ ὀλίγου καὶ ἀπὸ τὸν ἀξιότιμον εἰσηγητὴν τῆς μειοψηφίας. Διότι εἶναι βέβαιον, ὅτι τὸ ἄρθρον 29 τῆς δίδει ὡρισμένα πλεονεκτήματα νὰ συμμετάσχῃ εἰς τὴν διανομὴν τοῦ πετρελαίου ἡ Ἑλλάς, εἰς τὴν διάθεσιν, ἀγορὰν καὶ διΰλισιν εἰς τὴν ἑλληνικὴν ἀγοράν. Βέβαια, ὁ κ. Ὑπουργός, πολὺ ὀρθῶς ὑπεστήριξε τὴν θεωρίαν, ὅτι αὐτὸ εἶναι ἕνα πλεονέκτημα τὸ ὁποῖον δίδομεν καὶ εἰς ἄλλους καὶ μποροῦμε νὰ τὸ δώσωμεν καὶ ἄνευ τῆς συμβάσεως. Καὶ συμφωνῶ μὲ τὸν κ. Ὑπουργὸν καὶ ἀπορῶ διατὶ δὲν τὸ εἶχε δώσει καὶ πρὶν τῆς συμβάσεως. Τὸ γεγονὸς εἶναι, ὅτι ἔχομεν τὴν σύμβασιν εἰς τὴν ὁποίαν ἔχει διατυπωθῆ ὁ ἑξῆς περίεργος ὅρος, ὁ ὁποῖος δίδει καθαρῶς τὸν χαρακτῆρα ἀνταλλάγματος π.χ. ἡ παραχώρησις αὐτὴ λέγει: «Πρὸς τὸν ἄνω σκοπὸν τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον θὰ χορηγήσῃ εἰς τὴν Ἑταιρείαν ἄνευ ἀδικαιολογήτου καθυστερήσεως πᾶσαν ἄδειαν ἢ ἔγκρισιν, τόσον διὰ τὴν ἵδρυσιν... κλπ». Ἑπομένως, ἐδῶ ἀναλαμβάνει τὴν ὑποχρέωσιν ἄνευ ἀδικαιολογήτου καθυστερήσεως καὶ ἔχει σαφῶς ἕνα χαρακτῆρα συμβάσεως. Ἀλλ’ ἐκεῖνο ποὺ μὲ ἀνησυχεῖ, ὅσον ἀφορᾷ τὸ ἄρθρον 29 καὶ ἐλπίζω νὰ μᾶς δώσῃ ὁ κ. Ὑπουργός, μίαν ἀπάντησιν καθησυχαστικὴ εἶναι τοῦτο. Ὅτι βάσει τῆς γενικῆς οἰκονομίας τῆς Κυβερνήσεως, ἡ Ἑταιρεία δὲν πληρώνει κανένα ἄλλον φόρον πέραν τῆς συμμετοχῆς τοῦ Κράτους εἰς τὰ κέρδη ἢ τῆς φορολογίας τοῦ 50% ἐπὶ τῶν καθαρῶν κερδῶν. Πληρώνει ἄλλον φόρον ἡ Ἑταιρεία ἐν Ἑλλάδι;

§45Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Σύμφωνα μὲ τὴν σύμβασιν καὶ αὐτὰ τὰ κέρδη θὰ εἶναι εἰς τὸ 50%.

§46Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ ἐγὼ τὴν τελευταίαν στιγμὴν τὸ σημειώνω ἐδῶ. Σύμφωνα μὲ τὴν σύμβασιν ἡ μόνη φορολογία τὴν ὁποίαν ὑφίσταται ἐν Ἑλλάδι ἡ Ἑταιρία εἶναι 50% τῶν καθαρῶν κερδῶν της ἐκ τῆς ἐκμεταλλεύσεως τοῦ πετρελαίου. Ἐὰν ἑπομένως οὕτως ἔχῃ τὸ πρᾶγμα καὶ δὲν πλανῶμαι, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον εὔχομαι, ἡ ὅλη ἐπιχείρησις διανομῆς πετρελαίου τὴν ὁποίαν θὰ κάμῃ ἡ Ἑταιρία ἐν Ἑλλάδι παραμένει ἀφορολόγητος. Πρόκειται περὶ ἑνὸς πράγματος ἀσυλλήπτου, διότι ἐδῶ πρῶτον μὲν τῆς χορηγοῦμεν ἕνα προνόμιον ἔναντι τῶν ἄλλων Ἑταιρειῶν αἱ ὁποῖαι φορολογοῦνται ἐν Ἑλλάδι, καὶ δεύτερον, δὲν εἶναι νοητὸν ὅταν ἀσκῆται μία ἐργασία ἐν Ἑλλάδι νὰ παραμένῃ ἀφορολόγητος ἔναντι μιᾶς φορολογίας, ἡ ὁποία ἔχει ἐπιβληθῆ δι’ ἄλλας ἐργασίας.

§47Ν. ΜΑΡΤΗΣ. (Ὑπ. Βιομηχανίας). Ἂν τὸ κάμῃ ὅπως εἶναι ἡ Σύμβασις, εἴμαστε συνεταῖροι καὶ ἡμεῖς. Ἂν τὸ κάμῃ χωριστά...

§48Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Τότε, λυποῦμαι, κ. Ὑπουργέ, ἀλλὰ δὲν εἶναι τὸ ἴδιον. Ἤλπιζα, ὅτι ἐπλανώμην, ἀλλὰ προφανῶς, δὲν πλανῶμαι. Τότε τῆς δίδομεν τὸ δικαίωμα νὰ ἀσκήσῃ μίαν ἐργασίαν ἐντελῶς ἀφορολόγητον καὶ θὰ εἴμεθα μέτοχοι εἰς τί; Εἰς τὰ 50% τῶν κερδῶν. Καὶ ποῦ ξέρομεν τὶ ἀποδίδει; Θὰ σᾶς ὁμιλήσω ἀργότερα διὰ τὰ καθαρὰ κέρδη. Ἐπιφυλάσσομαι. Ἐπισημαίνω ἀπὸ τώρα, ὅτι ἰδιαιτέρως διὰ τοῦ ἄρθρου 29, παραχωροῦμεν εἰς τὴν ἑταιρείαν αὐτὴν τὸ δικαίωμα νὰ μείνῃ ἀφορολόγητος διὰ μίαν ἐργασίαν της ἀσκουμένην ἐν Ἑλλάδι. Τέλος, θὰ ἤθελα νὰ ἐξετάσωμεν τὸ θέμα αὐτὸ τῶν 6.400.000 δολλαρίων ἀπὸ τῆς σκοπιᾶς τοῦ τρόπου, μὲ τὸν ὁποῖον διατίθενται ταῦτα. Διότι τὰ 6.400.000 δολλάρια διατίθενται βεβαίως δι’ ἐρευνητικοὺς σκοπούς, ἀλλὰ καὶ διὰ μὴ ἐρευνητικοὺς σκοπούς. Σημειωτέον, ὅτι, μεταξὺ τῶν ἐρευνητικῶν σκοπῶν, ὑπάρχουν κονδύλια τελείως ἀπαράδεκτα δι’ ἐμέ. Λέγει, δηλαδή, ἡ σύμβασις, ὅτι ἂν χρειασθῇ θὰ κάμωμεν φρέατα ἄνω τῶν 1.500 μέτρων, τότε τὰ σχετικὰ γεωτρύπανα (πρόκειται περὶ γεωτρυπάνων ἀξίας ἑκατοντάδων χιλιάδων δολλαρίων), θ’ ἀποσβέννυνται, δηλαδή, θ’ ἀποσβέννυται ἡ ἀξία των ἐντὸς πέντε ἐτῶν. Ἀπόσβεσις θεωρεῖται ὅταν φθείρωνται, ὅταν δὲν φθείρωνται δὲν θεωρεῖται ἀπόσβεσις. Ἑπομένως, πρόκειται περὶ κονδυλίων ποὺ θὰ μποῦν εἰς τὴν ἀξίαν τῶν 6.400.000 δολλαρίων, τεραστίων, καὶ τὰ ὁποῖα θὰ ἐκπεσθοῦν ἀπὸ τὰ 6.400.000 δολλ.

§49Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ μειώσουν τὰ δολλάρια,

§50Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀφήνω, ὅτι μέσα εἰς τὰ 6.400.000 δολλάρια, θὰ ὑπολογίζωνται ὅλαι αἱ τεχνικαὶ συμβουλαὶ καὶ ἡ διαχειριστικὴ βοήθεια τῆς μητρὸς ἑταιρείας. Δὲν μπορῶ νὰ καταλάβω διὰ ποῖον λόγον συνεβλήθη καὶ πρόκειται νὰ τῆς πληρώνωμεν καὶ τὰς τεχνικάς της συμβουλάς. Τότε θὰ μπορούσαμεν νὰ συμβληθῶμεν μὲ ἕνα οἱονδήποτε τρίτον, ὁπότε θὰ τοῦ πληρώσωμεν τὰς τεχνικάς του συμβουλάς. Δι’ ἐμὲ αὐτὸ εἶναι ἀκατανόητον. Βέβαια, θὰ ἀπετέλει εὐτελῆ δημαγωγίαν, ἂν σᾶς ὁμιλήσω καὶ περὶ ἄλλων κονδυλίων, ἀλλὰ διὰ τὸ ἔθιμον ἂς τὸ ἀναφέρω, ὅτι καὶ τὰ αὐτοκίνητα καὶ τὰ ἔπιπλα θὰ ἀποσβέννυνται. Ἀκόμη καὶ τὰ ἔξοδα παραστάσεως. Ἀλλά, ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἐπειδὴ πρόκειται περὶ σοβαρᾶς ὄντως ἑταιρείας, εἶμαι βέβαιος, ὅτι δὲν πρόκειται νὰ κάνῃ κατάχρησιν τῶν πραγμάτων αὐτῶν. Νομίζω, ὅμως, ὅτι δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ δεχθῶμεν μὲ τοσαύτην εὐκολίαν νὰ ὑπολογίζωμεν μέσα εἰς τὴν εἰσφορὰν τῶν 6.400.000 δολλαρίων τὰ κονδύλια αὐτά. Τέλος, διὰ νὰ ὁλοκληρώσωμεν τὸ θέμα τῶν 6.400.000 δολλαρίων, καὶ διὰ νὰ συλλάβωμεν τὴν πραγματικὴν σημασίαν, ἐπισημαίνω καὶ τὴν διάταξιν τῆς συμβάσεως, βάσει τῆς ὁποίας ὁποτεδήποτε θελήσῃ, κατὰ τὴν διάρκειαν τῶν ὀκτὼ ἐτῶν, δικαιοῦται, ἐφ’ ὅσον ἔχῃ μέχρι τῆς στιγμῆς ἐκείνης ἐκπληρώσει τὰς ἄλλας της ὑποχρεώσεις, τὰς χρονικῶς ἐν τῇ συμβάσει καθοριζομένας περὶ δαπανῶν, νὰ πάρῃ τὶς βαλίτζες της καὶ νὰ φύγῃ. Δηλαδή, δὲν πρόκειται οὔτε περὶ συμβάσεως ὀκτὼ ἐτῶν, οὔτε περὶ συμβάσεως 6.400.000 δολλαρίων. Πρόκειται περὶ μιᾶς συμβάσεως, τὴν ὁποίαν θὰ κατευθύνουν αἱ διεθνεῖς συνθῆκαι καὶ τὰ διεθνῆ συμφέροντα τῆς μητρὸς ἑταιρείας. Ὁποτεδήποτε ἡ ἑταιρεία κρίνει, ὅτι ἀρκετὰ ἐδαπάνησεν ἐν Ἑλλάδι, καὶ ὅτι δὲν ἔχει πλέον συμφέρον νὰ δαπανήσῃ ἄλλα, ἡ σύμβασις πέφτει εἰς τὸν ἀέρα. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀκριβὴς ἔννοια τῶν 6.400.000 δολλαρίων. Καὶ ὑποθέτω ὅτι, τοὐλάχιστον ὅσοι μὲ παρηκολούθησαν, θὰ συμφωνήσουν, ὅτι, ἐὰν δὲν ἔπαυσαν βεβαίως τὰ 6.400.000 δολλάρια νὰ ἔχουν κἄθε ἀξίαν, πάντως ἔχουν ἐλαττωμένην ἀξίαν. Ἐξ ἄλλου θὰ πρέπει νὰ ἐξετασθῇ ἓν δεύτερον θέμα, ἡ ὠφέλεια τοῦ Δημοσίου. Ἡ ὠφέλεια τοῦ Δημοσίου εἶναι ἕνας πραγματικὸς πόρος, ὁ ὁποῖος ἀποτελεῖ ἕνα ἐλάχιστον ποσόν. Θὰ εἶναι 50–100 χιλιάδες ἐτησίως δολλάρια εἰς φόρον. Καὶ δεύτερον εἶναι ἡ συμμετοχὴ τοῦ Κράτους εἰς ποσοστὸν 12,5%, ἐπὶ τῆς ἀκαθαρίστου παραγωγῆς τῆς ἑταιρείας, καὶ τρίτον ἡ συμμετοχὴ τοῦ Κράτους κατὰ 50% ἐπὶ τῶν καθαρῶν κερδῶν τῆς ἑταιρείας, μὲ τὴν διαφοράν, ὅτι τὸ 12,5% τῶν ἀκαθαρίστων θὰ ἐκπίπτῃ ἀπὸ τὸ 50% τῶν καθαρῶν. Ἐπὶ τοῦ 12,5 θὰ εἶχα νὰ παρατηρήσω τοῦτο: Ὅτι πρὸ ἑνὸς περίπου ἔτους ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς Βιομηχανίας, ἔφερεν ἐδῶ τὸν νόμον 3948, ὁ ὁποῖος ἔθεσε τὰ κατώτατα ὅρια τῶν παραχωρήσεων αἱ ὁποῖαι θὰ ἐγένοντο εἰς τὰς ξένας ἑταιρείας προκειμένου περὶ ἐκχωρήσεως δικαιώματος ἐρευνῶν. Εἰς τὸν νόμον αὐτὸν περιλαμβάνεται ἀκριβῶς τὸ ποσοστὸν 12,5% τὸ ὁποῖον χαρακτηρίζεται ὡς κατώτατον ὅριον καὶ σημεῖον ἐνάρξεως δημοπρασιῶν.

§51Ν. ΜΑΡΤΗΣ. (Ὑπ. Βιομηχανίας). Ἔχει καὶ πάρα κάτω, κ. συνάδελφε. Εἶναι καὶ 40%. Ὁ κ. Ζίγδης, εἶπεν 30%.

§52Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν ἔχω ἀντίρρησιν, κ. Ὑπουργέ. Θὰ σᾶς ὁμιλήσω καὶ διὰ τὸ 40%. Λυποῦμαι ὅμως, διότι δὲν ἔπρεπε νὰ ἐπιμένετε μετὰ τὴν τροπολογίαν σας. Ἐπομένως ἀπὸ πέρυσιν ἕως ἐφέτος εἰς τὰς διαπραγματεύσεις καὶ τὰς δημοπρασίας αἱ ὁποῖαι ἔγιναν, παρὰ τὴν δικαίαν ὑπερηφάνειαν τὴν ὁποίαν περιλαμβάνει ἡ εἰσηγητικὴ ἔκθεσις τοῦ νομοσχεδίου, ὅτι ἐπέτυχεν ἕνα σωρὸ πλεονεκτήματα ἔναντι τῆς ἑταιρείας, δὲν ἐπροχώρησεν, οὔτε ἕν ἑκατοστόν, πέραν τοῦ κατωτάτου ὁρίου ποὺ καθώριζεν ὁ περυσινὸς νόμος. Δὲν κατακρίνω τὸ γεγονός, ἀλλὰ ἁπλῶς τὸ ἐπισημαίνω. Δὲν δικαιούμεθα ἐπομένως νὰ καυχώμεθα, διότι ἁπλούστατα ἐμμένομεν εἰς τὸ κατώτατον ὅριον. Ἄς ἔλθωμεν τώρα εἰς τὸ περίφημον 30%, πράγματι ὁ νόμος 2348 καθώριζε πέρυσι 40% ὡς συμμετοχὴ τοῦ Κράτους ἐπὶ τῶν καθαρῶν κερδῶν τῆς ἐπιχειρήσεως, ἐνῷ ἀντιθέτως ἡ σημερινὴ σύμβασις καθορίζει 50% ὡς φορολογίαν ἐπὶ τῶν καθαρῶν κερδῶν τῆς ἐπιχειρήσεως. Καὶ ἐκ πρώτης ὄψεως ὑπάρχει μία ὄντως σημαντικὴ διαφορά, δηλαδὴ τὸ 40 γίνεται 50. Ἀλλὰ δὲν χρειάζεται νὰ ἐπιμένω διὰ νὰ σᾶς ἐξηγήσω ποῦ ὀφείλεται ἡ διαφορά, διότι ὁ κ. Ὑπουργὸς διὰ μιᾶς τροπολογίας τὴν ὁποίαν κατέθεσε καὶ διὰ τῆς ὁποίας τροποποιεῖ τὸν νόμον 3948, καθορίζει, ὅτι τοῦ λοιποῦ τὸ κατώτατον ὅριον συμμετοχῆς γίνεται γενικῶς 50%, διότι βαπτίζεται καὶ ἀντὶ νὰ λέγεται συμμετοχὴ εἰς τὰ κέρδη, θὰ λέγεται φορολογία ἐπὶ τῶν καθαρῶν κερδῶν. Καὶ ἐξηγεῖ καθαρὰ καὶ τίμια εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν τῆς τροπολογίας, ὅτι χάρις εἰς τὴν βάπτισιν αὐτὴν διὰ τῆς ὁποίας ἀποφεύγει τὴν πληρωμὴν ὡρισμένων φόρων ἡ συμβαλλομένη ἑταιρεία εἰς τὸν τόπον τῆς καταγωγῆς της, δημιουργεῖται ἕνα περιθώριον τὸ ὁποῖον ἐκμεταλλεύεται τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος. Ἑπομένως δὲν ἐπετύχαμεν τίποτα ἄλλο, παρὰ νὰ διευκολύνωμεν τὴν ἑταιρείαν αὐτὴν νὰ ἀποφύγῃ τὴν πληρωμὴν ὡρισμένων φόρων εἰς τὴν Ἀμερικὴν ἀπὸ τὴν ὁποίαν κατάγεται, καὶ νὰ ἀξιοποιήσωμεν τοὺς φόρους αὐτοὺς ὑπὲρ τῆς Ἑλλάδος. Κύριοι συνάδελφοι, θὰ ἤθελα νὰ ἐπισημάνω δύο σημεῖα. Πρῶτον, ὅτι παραμένει ἄγνωστον τὶ ὠφελεῖται ἡ ἑταιρεία ἔναντι τοῦ 25% τὸ ὁποῖον δίδει. Διότι ἐὰν μὲν ὠφελῆται τὰ ἴδια τὰ ὁποῖα δίδει, ἔχει καλῶς. Ἐὰν ὠφελῆται ὀλιγώτερα, τότε θὰ πρέπει νὰ τροποποιήσωμεν ἐπὶ τὸ εὐνοϊκώτερον τὴν σύμβασιν. Ἐὰν ὅμως ὠφελῆται πολὺ περισσότερα τὶ γίνεται; Ἐγὼ ὁμολογῶ, κ. συνάδελφοι, ὅτι δὲν εἶμαι εἰς θέσιν νὰ ἐκτιμήσω τὴν στιγμὴν αὐτὴν τὸν βαθμὸν τῆς ἐπιτυχίας ἢ τῆς ἀποτυχίας τῆς ἑταιρείας. Ἀλλὰ θὰ συνομολογῆτε καὶ σεῖς μαζύ μου, ὅτι δὲν εἶναι ὀρθὸν νὰ ἐπαιρώμεθα, διότι τὸ 40% τὸ περυσινὸν ἔγινεν 50%.

§53Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Τὸ κρίσιμον σημεῖον εἶναι τὶ ἐννοοῦμεν «καθαρὰ κέρδη». Καὶ ἐὰν ὁ ὁρισμὸς «καθαρὰ κέρδη» ἀνταποκρίνεται πρὸς τὸν νόμον.

§54Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ ἔλθω καὶ εἰς αὐτὸ τὸ σημεῖον, κ. συνάδελφε. Ἀλλὰ ὑπάρχει καὶ ἕνα δεύτερον σημεῖον. Ἐκ πρώτης ὄψεως διευκολύνομεν τὴν ἑταιρείαν εἰς βάρος τοῦ Ἀμερικανικοῦ θησαυροφυλακίου νὰ προσφέρῃ ὡρισμένα ἀνταλλάγματα εἰς τὴν Ἑλλάδα. Δὲν ἠθελήσαμεν νὰ φθάσωμεν μέχρι τέρματος τὴν τακτικὴν αὐτὴν καὶ ἐσπεύσαμεν φιλόφρονες, νὰ ἀνταποδώσωμεν εἰς τὸ Ἀμερικανικὸν θησαυροφυλάκιον, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐστερήσαμεν. Διότι βάσει εἰδικῆς διατάξεως τῆς συμβάσεως οἱ μέτοχοι τῆς ἑταιρείας ἐξαιροῦνται παντὸς φόρου εἰσοδήματος, διὰ τὰ ἐν Ἑλλάδι πραγματοποιούμενα εἰσοδήματά των. Καὶ τοῦτο παρὰ τὸ γεγονός, ὅτι ἐὰν τὰ ἐπλήρωναν ἐν Ἑλλάδι θὰ τοὺς ἐξεπίπτοντο εἰς τὴν Ἀμερικήν. Ἑπομένως οἱ μέτοχοι δὲν εἶχον τίποτε νὰ ζημιώσουν. Ἁπλῶς ἐχάρισε τὸ πλούσιον Ἑλληνικὸν Δημόσιον εἰς τὸ πτωχὸν Ἀμερικανικὸν θησαυροφυλάκιον τὸν φόρον εἰσοδήματος τὸν ὁποῖον θὰ ἐδικαιοῦτο νὰ εἰσπράξῃ. Συνομολογεῖται, ὑποθέτω, ὅτι ὑπάρχει ἕνα πνεῦμα πλήρους φιλοφροσύνης ἐκ μέρους μας. Πάντως ὑπάρχει μία ἀσυνέπεια ὅσον ἀφορᾷ τὴν γραμμὴν τὴν ὁποίαν ἐχαράξαμεν ἔναντι τῶν φορολογικῶν ὑποχρεώσεων τῶν ἑταιρειῶν αὐτῶν. Ἀλλ’ ὅπως ὀρθῶς ἐτόνισεν ὁ κ. συνάδελφος ἐκ Δωδεκανήσου, γεννᾶται τὸ θέμα ποῖα θὰ εἶναι τὰ καθαρὰ κέρδη ποὺ θὰ ἐκπέσουν καὶ τὰ ὁποῖα ἀντιπροσωπεύουν δαπάνας 6.500.000 δολλαρίων. Θὰ ἐκπέσουν ἐπίσης καὶ τὰ ἔξοδα ἐντὸς καὶ ἐκτὸς τῆς Ἑλλάδος, εἰδικώτερον δὲ ποῖα τὰ ἔξοδα πρὸ τῆς ἐγκαταστάσεως τῆς Ἑταιρείας. Τέλος αἱ τυχὸν ζημίαι θὰ ἐκπίπτωνται ἐκ τῶν διαδοχικῶν χρήσεων. Ὑπὸ τοὺς ὅρους αὐτοὺς τὸ πρᾶγμα παρουσιάζει σοβαρότητας καὶ δυσχερείας. Δι’ αὐτὸ ἐγὼ δὲν δίδω οὐδεμίαν σημασίαν εἰς τὸ 50%. Ἀποδίδω σημασίαν περισσοτέραν εἰς τὸ 12,5% ἐπὶ τοῦ ἀκαθαρίστου. Ἐν πάσῃ περιπτώσει πρέπει ἡ Βουλὴ ἡ ὁποία θὰ ψηφίσῃ τὴν σύμβασιν νὰ γνωρίζῃ, ὅτι δὲν πρέπει νὰ ὑπολογίζωμεν εἰς τὸ 50% ἐπὶ τῶν καθαρῶν, καὶ ὅτι τὸ μόνον ὄφελος ἐκ τῆς συμβάσεως εἶναι τὸ κατώτατον ὅριον, 12,5% ἐπὶ τῶν ἀκαθαρίστων κερδῶν. Ποῖαι εἶναι αἱ ὠφέλειαι ἐκ τῆς συμβάσεως αὐτῆς. Πρῶτον, ὁ ἐφοδιασμὸς τῆς Ἑλληνικῆς καταναλώσεως διὰ πετρελαίου. Ἀλλὰ ὁ ἐφοδιασμὸς αὐτὸς δὲν ἀποτελεῖ μόνον ὄφελος διὰ τὴν Ἑλληνικὴν κατανάλωσιν, ἀποτελεῖ ταὐτοχρόνως καὶ πλεονέκτημα διὰ τὴν ἀνάδοχον Ἑταιρείαν. Εἰς μίαν μάλιστα ἐποχὴν ὑπάρξεως διεθνῶν ἀποθεμάτων πετρελαίου, θὰ ἀπετέλει σφάλμα διὰ μίαν Ἑταιρείαν ἡ ὁποία ἔχει ἀποθέματα πετρελαίου εἰς ἄλλας χώρας νὰ πηγαίνῃ διὰ τὴν ἀνεύρεσιν νέων χωρὶς νὰ ἔχῃ ἐξασφαλίσει προηγουμένως τὴν διάθεσιν τῶν πετρελαίων αὐτῶν. Συνεπῶς διὰ νὰ δεχθῇ ἡ ἑταιρεία νὰ ἀναλάβῃ τὴν ἀναζήτησιν πετρελαίων, τῆς δίδεται ἀσφαλῶς ἕνα σοβαρὸν ἀντάλλαγμα. Ἕνας λοιπὸν ἀπὸ τοὺς λόγους ποὺ ἡ Ἑταιρεία ἀναλαμβάνει τὴν ἀναζήτησιν πετρελαίων εἰς τὴν Ἑλλάδα, εἶναι τὸ γεγονός, ὅτι ἔχει ἐξασφαλίσει τὴν διάθεσίν των. Καὶ θὰ ἦτο ἀνάξιον τῆς σοβαρότητος τῆς Ἑταιρείας αὐτῆς ἐὰν ἄλλως ἐσκέπτετο. Εἶμαι βέβαιος, ὅτι τὸ μεγαλύτερον ἀντάλλαγμα πρὸς τὴν Ἑταιρείαν εἶναι ἡ προσφορὰ τὴν ὁποίαν τῆς κάμνομεν νὰ μᾶς ἐφοδιάζῃ μὲ πετρέλαια. Ὑπάρχει ὅμως, κ. συνάδελφοι, καὶ ἓν ἄλλο θέμα τὸ ὁποῖον δημιουργεῖ ὡρισμένας ἀνησυχίας. Εἶναι ἡ διάταξις τῆς παραγράφου 8 τοῦ ἄρθρου 12. Βάσει διατάξεως τῆς συμβάσεως τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον ἀναλαμβάνει τὴν ὑποχρέωσιν νὰ καταβάλῃ πᾶσαν δυνατὴν προσπάθειαν ἵνα ἐξασφαλίσῃ τὴν προτεραιότητα ἀγορᾶς τοῦ ἀργοῦ πετρελαίου ὑπὸ τοῦ Διϋλιστηρίου ἐφ’ ὅσον διαρκεῖ ἡ σύμβασις μὲ τὴν SOCONY, ἢ τοὐλάχιστον τὸ 30%. Ἐδῶ λοιπὸν γεννῶνται δύο ζητήματα. Πρῶτον, νομίζω, ὅτι εἰς τὴν σύμβασιν Διϋλιστηρίου ὑπάρχει διάταξις δυνάμει τῆς ὁποίας ὅταν ἀνακαλυφθοῦν πετρέλαια εἰς τὴν Ἑλλάδα, θὰ παύσῃ ὁ ἐφοδιασμός μας μέσῳ τῆς SOCONY. Εἶναι τοῦτο ἀληθὲς ἢ ὄχι, κ. Ὑπουργέ;

§55Ν. ΜΑΡΤΗΣ. (Ὑπ. Βιομηχανίας). Γίνονται πράγματι διαπραγματεύσεις διὰ τὸν καθορισμὸν τοῦ ποσοῦ ἀγορᾶς Ἑλληνικοῦ πετρελαίου.

§56Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ἄρα καθίσταται ὑποχρεωτικὸν διὰ τὴν Ἑταιρείαν. Δὲν ἔχω ὑπ’ ὄψει μου ἀκριβῶς τὶ λέγει τὸ σχετικὸν ἄρθρον τῆς Συμβάσεως, ἀλλὰ νομίζω, ὅτι αὐτὸ εἶναι περίπου τὸ περιεχόμενον.

§57Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶναι τὸ ἄρθρον 18 τῆς Συμβάσεως τὸ ὁποῖον λέγει τὰ ἑξῆς: ... (ἀναγινώσκει) ... Εἰς περίπτωσιν διαφωνίας παραπέμπεται τὸ ζήτημα εἰς διαιτησίαν, ἄρα δὲν εἶναι ὑποχρεωτικὸν διὰ τὴν SOCONY.

§58Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ «δύναται», κ. συνάδελφε, ἰσχύει διὰ τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον, ἀντιθέτως, ἡ SOCONY ὑποχρεοῦται, καὶ ἐὰν ἡ SOCONY διαφωνήσῃ τότε πᾶμε εἰς τὴν διαιτησίαν. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει δὲν δύναμαι νὰ ἀντιληφθῶ τὴν διατύπωσιν τοῦ ἄρθρου 12 τὸ ὁποῖον κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον δίδει τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι τὸ Κράτος δὲν θὰ κάμῃ χρῆσιν τῶν διατάξεων αὐτῶν.

§59Ν. ΜΑΡΤΗΣ. (Ὑπ. Βιομηχανίας). Ἐὰν ἐτίθετο ἄλλο καὶ δὲν ἐτίθετο, ὅτι διετυπώθη καὶ δι’ οἱονδήποτε λόγον ἡ διαιτησία μὲ τὴν SOCONY ἦτο εἰς βάρος μὲ διαφορετικὴν διατύπωσιν θὰ ὑποχρεούμεθα εἰς ἀποζημίωσιν. Πρὸς ἀποφυγὴν αὐτῶν τῶν κινδύνων ἐτέθη αὐτὴ ἡ διατύπωσις.

§60Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ὑποθέτω, ὅτι ἡ ἔννοια θὰ ἦτο ἀσφαλεστέρα ἐὰν ἐλέγατε, ὅτι κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς σήμερον ὑφισταμένης συμβάσεως, ἰσχύει ἡ διαδικασία τοῦ ἄρθρου 16, ὁπότε αὐτομάτως θὰ κατωχυροῦτο τὸ δικαίωμα τοῦ Δημοσίου νὰ ζητήσῃ τὴν κατανάλωσιν τοῦ Ἑλληνικοῦ πετρελαίου. Νομίζω, ὅτι καὶ μία δήλωσίς σας, ἀναγραφομένη εἰς τὰ πρακτικά, θὰ ἀπετέλει ἀσφάλειαν, ὅτι εἰς τὸ μέλλον αἱ Ἑλληνικαὶ Κυβερνήσεις δὲν θὰ ὀλιγωρήσουν πρὸ τῆς ἀπαντήσεως, ὅπως τὸ ἐν Ἑλλάδι λειτουργοῦν διϋλιστήριον καταναλίσκει, πρὸς παντὸς, Ἑλληνικὰ πετρέλαια καὶ ὄχι τὰ πετρέλαια τῆς συμβάσεως SOCONY. Ὑπάρχει καὶ ἕνα δεύτερον σημεῖον, διότι ὅπως εἶναι διατυπωμένη ἡ παράγραφος 8, λέγει, ὅτι τοὐλάχιστον τὸ 30% τὸ ἐξασφαλίζει. Τὸ 30% εἶναι τὸ ποσοστὸν τὸ ὁποῖον μᾶς ἔχει ἀφήσει ἐλεύθερον ἡ σύμβασις τοῦ διϋλιστηρίου διὰ νὰ χρησιμοποιοῦμεν διὰ τὰς ἀνταλλαγὰς μὲ τὰς ἀνατολικὰς χώρας. Ἐπειδὴ εἶναι εὔκολος ἡ σύγχυσις τοῦ 30% καὶ τοῦ ἀργοῦ 30%, ἐλπίζω, νὰ μὴ πρόκειται περὶ τοῦ ἰδίου 30% καὶ ἠμπορεῖ νὰ μὴ πρόκειται, δεδομένου, ὅτι ὅπως ἐδήλωσεν ὁ κ. Ὑπουργός, θὰ καταβληθῇ προσπάθεια νὰ πάρῃ ἀπὸ τὴν SOCONY καὶ νὰ τὸ δώσῃ ἐδῶ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει προειδοποιῶ τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι θὰ ἀπετέλει μέγιστον σφάλμα ἐὰν τὸ 30% τὸ προβλεπόμενον ἀπὸ τὴν παράγραφον 8 τοῦ ἄρθρου 12 ἀπετέλει τὸ ποσοστόν, τὸ ὁποῖον διαθέτομεν σήμερον εἰς τὰς ἀνατολικὰς χώρας. Διότι, ναὶ μὲν ἀπὸ ἀπόψεως ἰσοζυγίου πληρωμῶν τὸ πρᾶγμα θὰ ἦτο τὸ ἴδιον, διότι δὲν θὰ ἀπετέλει ἐξαγωγὴν συναλλάγματος, ἀλλὰ θὰ ἀπετέλει καταδίκην ἑνὸς σοβαροῦ τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς, τὸ ὁποῖον καταναλίσκει σήμερον καὶ θὰ συνετέλει εἰς ἐξουθένωσιν τοῦ παραγωγικοῦ μας κόσμου. Ὑποθέτω, ὅτι ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ δὲν ἠμπορεῖ νὰ ὑπάρχῃ ἀντίρρησις. Τέλος ὑπάρχουν ὡρισμέναι συναλλαγματικαὶ διατάξεις, τὰς ὁποίας ἐπεσήμανεν ὁ κ. εἰσηγητὴς τῆς μειοψηφίας καὶ ἐπὶ τῶν ὁποίων δὲν θὰ ἤθελον νὰ ἐπιμείνω ἰδιαιτέρως, ἀλλὰ ἤθελον μόνον νὰ ἐπισημάνω τὸν κίνδυνον, ὅτι ὅταν ἐπιτρέπωμεν εἰς τὴν ἑταιρείαν αὐτὴν νὰ πωλῇ εἰς οἱανδήποτε χώραν θέλει τὰ Ἑλληνικὰ προϊόντα καὶ παραλλήλως ἀναλαμβάνωμεν τὴν ὑποχρέωσιν, τὰς δραχμὰς τὰς ὁποίας εἰπράττει ἐκ τοῦ προϊόντος τῆς πωλήσεως αὐτῆς νὰ μετατρέπωμεν εἰς δολλάρια, ἀναλαμβάνομεν ἕνα κίνδυνον καὶ ὄχι σημερινόν, διότι εἰς οἱανδήποτε ἐποχὴν δημιουργηθοῦν ταραχαὶ λόγῳ τῶν ὁποίων θὰ παύσῃ ἡ μετατρεψιμότης τῶν ξένων συναλλαγμάτων, ἡ ἰσχύουσα σήμερον, ἡ Ἑλλὰς θὰ ἀποτελέσῃ τὴν χοάνην, ἐντὸς τῆς ὁποίας θὰ ρίπτωνται ὅλα τὰ εἰς ἀσθενῆ νομίσματα διαθέσιμα SOCO-NY, διὰ νὰ μετατραποῦν εἰς βάρος τοῦ πτωχοῦ συναλλαγματικοῦ ἀποθέματος εἰς ὑγιές νόμισμα δολλαρίων. Τὸ κακὸν ἐπιτείνεται ἀπὸ τὸ γεγονός, ὅτι καὶ ἡ ὑποκατάστατος ἑταιρεία, ἡ ἱδρυομένη ἐν Ἑλλάδι ἀποτελεῖ ἕνα παράρτημα μιᾶς μεγάλης διεθνοῦς ἑταιρείας. Διότι ἐὰν ἦτο μιὰ αὐτόνομος ἑταιρεία, ἁπλῶς θὰ μετεῖχε καὶ αὐτὴ κατὰ ἕνα ποσοστὸν τῆς ἀντλήσεως ἀσθενοῦς συναλλάγματος, σύμφωνα μὲ τὰς γεωγραφικὰς καὶ δημογραφικὰς τάσεις. Ἀλλὰ ἐδῶ ὑπάρχει κίνδυνος ἡ SOCONY νὰ πωλῇ εἰς τὴν Γαλλίαν ὄχι ἀπὸ τὴν Ἀμερικήν, ἀλλὰ νὰ τὴν ἐφοδιάζῃ ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα καὶ θὰ εἰσπράττῃ τὸ ἀσθενὲς Γαλλικὸν νόμισμα, φέρω ἕνα παράδειγμα, καὶ θὰ τὸ μετατρέπῃ εἰς συνάλλαγμα. Ὁ κίνδυνος δὲν εἶναι βέβαιος καὶ ἐλπίζω, ἡ σοβαρότης τῆς ἑταιρείας νὰ μᾶς ἀπαλλάξῃ ἀπὸ μίαν τοιαύτην περιγραφὴν τῶν δικαιωμάτων τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου. Σκόπιμον ὅμως εἶναι νὰ τὰ εἴπωμεν αὐτὰ ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου καὶ νὰ γραφοῦν εἰς τὰ πρακτικὰ καὶ νὰ γνωρίζουν οἱ συμβαλλόμενοι μαζύ μας, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ τὴν παρακολουθήσωμεν καὶ ἡ Βουλὴ νὰ γνωρίζῃ τὶ ψηφίζει. Κύριοι βουλευταί, ὑπάρχει μία γενικωτέρα τάσις μέσα εἰς τὴν ὅλην σύμβασιν, τὴν ὁποίαν ἐν παρόδῳ θὰ θίξω, νὰ εἰσάγῃ διαφόρους ἐπισήμους καὶ κἄπως πανηγυρικὰς διακηρύξεις καὶ ὀλίγα ἄρθρα ἀργότερα νὰ εἰσάγῃ τὰ ἀντίδοτα αὐτῶν τῶν διακηρύξεων. Δὲν βλέπω τὸν λόγον, διὰ τὸν ὁποῖον ἐχρειάζετο ὅλη αὐτὴ ἡ σκηνοθεσία. Μποροῦσαν ὡρισμένα πράγματα νὰ λεχθοῦν εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς κατὰ τρόπον εὐθύτατον καὶ ἀνδρικόν. Σᾶς ἀνέφερα πρὸ ὀλίγου τὴν περίπτωσιν τῆς δαπάνης τῶν 6.400.000 δολλαρίων, ἡ ὁποία ἐν τῇ οὐσίᾳ δὲν εἶναι δαπάνη 6.400.000 δολλαρίων. Ἐν τούτοις καυχόμεθα, ὅτι ἐδῶ ἐπετύχαμεν δαπάνην 6.400.000. Δὲν τὸ ἀντιλαμβάνομαι αὐτό. Σᾶς ἀναφέρω ἐπίσης τὴν παράγραφον τοῦ ἄρθρου 4, διὰ τῆς ὁποίας ἡ Ἑταιρεία ἀναλαμβάνει τὴν ὑποχρέωσιν νὰ κάμῃ τρία φρεάτια ἄνω τῶν 1.500 μέτρων. Μετὰ δύο διατάξεις πάρα κάτω τὰ τρία γίνονται θεωρητικά, διότι ἐὰν διαστρέψῃ μίαν ἀπὸ αὐτὰς τὰς παραχωρήσεις, ἐλαττώνεται ἡ ὑποχρέωσις εἰς δύο καὶ κατ’ οὐσίαν δὲν πρόκειται νὰ ὑπάρξουν τρία φρεάτια, ἀλλὰ ὀλιγώτερα. Σημειωτέον, ὅτι ἐνῷ ξεκαθαρίζει μίαν παραχώρησιν, διὰ μὲν τὰ φρέατα ἐλαττώνεται ἡ ὑποχρέωσις, ἀλλὰ τὰ ἄλλα δικαιώματά της τὰ κρατεῖ, παρ’ ὅλον ὅτι ξεκαθαρίζει καὶ ἐπιστρέφει τὴν παραχώρησιν αὐτήν. Ἐπίσης εἰς τὴν παράγραφον 5 τοῦ ἄρθρου 5, ὁρίζεται ἡ διάρκεια τῆς συμβάσεως εἰς 30 ἔτη. Πιὸ κάτω ὅμως ἀναφέρεται, ὅτι αὐτομάτως ἀνανεοῦται κατὰ δέκα ἔτη. Ἐνῷ ὁ Ν. 3948 προέβλεπε παράτασιν «μετ’ ἀπόφασιν τοῦ Ὑπουργοῦ, σύμφωνον γνώμην... (ἀναγινώσκει) ...», ἐδῶ γίνεται αὐτομάτως ἡ παράτασις. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, διατὶ μᾶς ὁμιλοῦν περὶ τριακονταετίας καὶ δὲν λέγουν καθαρὰ περὶ τεσσαρακονταετίας; Δὲν ἠμπορῶ, νὰ καταλάβω, τὶ σημαίνει αὐτὸ τὸ «κρυφτούλι». Τέλος εἰς τὴν παράγραφον 3 τοῦ ἄρθρου 6 ὑπάρχει μία περίεργος διάταξις, ἡ ὁποία καὶ αὐτὴ δημιουργεῖ ἀνησυχίας, διότι δίδει τὸ δικαίωμα εἰς τὴν Ἑταιρείαν νὰ σταματήσῃ οἱανδήποτε παραγωγὴν πετρελαίου, ἐὰν δὲν εἶναι οἰκονομικῶς συμφέρουσα καὶ δὲν ἐξασφαλίζῃ εἰς τὴν ἑταιρείαν κέρδη. Βεβαίως δὲν θὰ εἶχον ποτὲ τὴν ἀξίωσιν, μία ἑταιρεία νὰ ἐργάζεται μὲ ζημίαν της. Αὐτὰ εἶναι τὰ κριτήρια τοῦ καπιταλιστικοῦ λεγομένου καθεστῶτος. Ἀλλὰ μὲ ποίαν ἔννοιαν ἐξετάζονται αὐτὰ τὰ κέρδη; Ὑπάρχει κανένας τρόπος ἐλέγχου ἢ θὰ βασιζώμεθα εἰς τὰ ἐν Ντελαγουάρ τηρούμενα βιβλία τῆς ἑταιρείας; Εἶμαι βέβαιος, κ. Ὑπουργέ, ὅτι μὲ ὡρισμένας ἰδικάς σας διευκρινήσεις καὶ μὲ τὴν καλὴν πίστιν, ἡ ὁποία διέπει τὴν ἑταιρείαν, ὡρισμένα πράγματα ἠμποροῦν νὰ τακτοποιηθοῦν. Θὰ συμφωνήσητε ὅμως, ὅτι τό, ἐὰν δὲν πραγματοποιοῦνται κέρδη, εἶναι ἕνας ὅρος γενικὸς καὶ ἐξαρτᾶται ἀπὸ γενικὰς καταστάσεις, τὰς ὁποίας δὲν δυνάμεθα νὰ ἐλέγχωμεν. Εἶναι δυνατὸν μία διεθνὴς κατάστασις νὰ μὴ ἐπιτρέψῃ εἰς τὴν ἑταιρείαν νὰ πραγματοποιήσῃ κέρδη.

§61Ν. ΜΑΡΤΗΣ. (Ὑπ. Βιομηχανίας). Προβλέπεται ὑπὸ τοῦ νόμου, ὅτι θὰ ὑπάρχῃ μία τριμελὴς ἐπιτροπὴ ἀπὸ ἕνα ὑπάλληλον τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν, ἕνα ὑπάλληλον τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας καὶ ἕνα ὁρκωτὸν λογιστήν, ἡ ὁποία θὰ ἐλέγχῃ τὸ θέμα τῶν κερδῶν, ἐν σχέσει μὲ τὰ ὁποῖα ἡ ἑταιρεία δὲν θὰ ἔχῃ δικαίωμα διαιτησίας, ἀλλὰ θὰ ὑπάγεται εἰς τὰ ἐλεγκτικὰ δικαστήρια καὶ εἰς τὸ Ἐλεγκτικὸν Συνέδριον. Ἐὰν ἡ Ἐπιτροπὴ αὐτή, τὸ Ἐλεγκτικὸν Συνέδριον, ἡ μὴ ἐφαρμογὴ τῆς διαιτησίας καὶ ἡ κοινὴ γνώμη δὲν ἀποτελοῦν ἐγγυήσεις, τότε τὶ ἀποτελεῖ ἐγγύησιν;

§62Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, δὲν ἀμφισβητῶ αὐτὸ τὸ πρᾶγμα, εἶπον, ὅτι ὁ ὅρος αὐτὸς διὰ μίαν ἑταιρείαν διεθνῆ ἐξαρτᾶται ἀπὸ παράγοντας, ὄχι Ἑλληνικοὺς καὶ ὑποκειμένους εἰς οἱονδήποτε ἔλεγχον Ἑλληνικόν. Βάσει τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ δικαιοῦται ἡ ἑταιρεία νὰ σταματήσῃ τὰς ἐργασίας της, ἐὰν δὲν ἔχῃ κέρδος. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἐπιμένω εἰς ὅλας αὐτὰς τὰς λεπτομερείας, ὄχι ἀπὸ πνεῦμα ἀντιθέσεως πρὸς τὴν σύμβασιν, ἀντιθέτως εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἐξάρω κατὰ καθῆκον ἀντικειμενικόν, ἕνα πλεονέκτημα τῆς συμβάσεως, ὅτι αὐτὴ ἡ σύμβασις περιορίζεται εἰς δύο χώρους τῆς Ἑλλάδος, δὲν πρόκειται περὶ συμβάσεως διὰ τῆς ὁποίας ἐκχωροῦνται ὅλα τὰ ἐδάφη. Ἐν πάσῃ περιπτώσει ὀφείλω νὰ εἴπω καὶ νὰ ἐξάρω τοῦτο, ὅτι αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἀκολουθεῖται μία ὀρθὴ ὁδός, ὄχι μόνον, διότι δὲν δίδει ὁλόκληρον τὸ ἑλληνικὸν ἔδαφος, ἀλλὰ διότι παραλλήλως πρὸς τὰς ἐκχωρήσεις ἐδαφῶν, τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον ἀνέλαβε τὴν ἔρευναν τοῦ ὑπεδάφους καὶ ἡ ὁποία ἀποτελεῖ μίαν ἐγγύησιν καίτοι, βέβαια δὲν ἔχομεν τὰ μέσα, τὰ οἰκονομικά, ὥστε νὰ ρυθμίζωμεν τὰ ποσὰ δι’ αὐτὰς τὰς ἐρεύνας. Αὐταὶ εἶναι αἱ γενικαὶ παρατηρήσεις, τὰς ὁποίας εἶχον νὰ κάμω ἐπὶ τῆς συμβάσεως αὐτῆς καὶ αἱ ὁποῖαι διορθώνονται ἐὰν γίνουν ὡρισμέναι διευκρινίσεις ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν καὶ διὰ μιᾶς ἀνταλλαγῆς ἐπιστολῶν καὶ ἄνευ οὐδεμιᾶς τροποποιήσεως τῆς συμβάσεως. Δὲν θὰ ἤθελον νὰ κατέλθω τοῦ βήματος προτοῦ ἐπανέλθω ἐπὶ ἑνὸς θέματος, τὸ ὁποῖον πολλάκις ἔθιξα, συζητουμένων διεθνῶν συμβάσεων. Θὰ ἤθελον νὰ τερματισθῇ αὐτὸ τὸ κακὸν νὰ συμβαλλώμεθα εἰς ξένην γλῶσσαν.

§63Ν. ΜΑΡΤΗΣ. (Ὑπ. Βιομηχανίας). Εἶναι τῆς αὐτῆς ἀξίας καὶ τὸ ἑλληνικὸν καὶ τὸ ἀγγλικὸν κείμενον.

§64Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Πρῶτον θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ εἴπω, καὶ τὸ ἔχω εἴπει καὶ ἄλλην φοράν, ὅτι αὐτὸ τὸ ἑλληνικὸν κείμενον, δὲν εἶναι κείμενον, εἶναι μία ὀλενδόρφειος μετάφρασις τοῦ ἀγγλικοῦ κειμένου. Ὁμιλεῖ περὶ θυγατρικῆς ἑταιρείας, ἐνῷ εἶναι ἡ θυγάτηρ ἑταιρεία.

§65Ν. ΜΑΡΤΗΣ. (Ὑπ. Βιομηχανίας). Γραμματικὴν ζητεῖτε ἢ δρᾶσιν;

§66Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Δρᾶσιν ζητῶ, ἀλλὰ τότε μὴ μοῦ λέγετε, ὅτι ὑπάρχει ἑλληνικὸν κείμενον. Διότι αὐτὸ ἀποδεικνύει, ὅτι ἔγινε συζήτησις ἐπὶ τοῦ ἀγγλικοῦ κειμένου. Καὶ ἡ παράγραφος 6 τοῦ ἄρθρου 7 εἶναι χειροτέρα ἀπὸ ὀλενδόρφειον μετάφρασιν. Τὸ θέμα ἔχει μίαν σημασίαν. Ὅτι ἔρχεται ἕνας ξένος καὶ προσφέρεται νὰ κάμῃ μίαν σύμβασιν, ὅταν δὲν καλῆται διὰ διαγωνισμοῦ, ἀλλὰ ἔρχεται μόνος του, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συζητῆτε μόνον εἰς τὴν γλῶσσαν του, θὰ πρέπει νὰ διατυπώνετε ἑλληνικά. Ἤδη ἀφ’ ἧς ἠρχίσαμεν νὰ συζητοῦμεν εἰς τὴν γλῶσσαν τοῦ ξένου, ὑπεχωρήσαμεν. Οἱ κύριοι αὐτοὶ εἶναι ὑποχρεωμένοι νὰ ἔχουν συντάξει τὴν σύμβασιν ἑλληνικά. Ἀποτελεῖ ὄχι μόνον ζήτημα γοήτρου, ἀλλὰ καὶ ζήτημα διαδικασίας καὶ συμφέροντος τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου, διότι τὸ νὰ ἀρχίσωμεν νὰ συζητῶμεν εἰς ξένην γλῶσσαν, αὐτὸ εἶναι ἓν ἁμάρτημα, τὸ ὁποῖον δὲν βαρύνει μόνον τὴν σημερινὴν σύμβασιν, ἀλλὰ ἐλπίζω κἄποτε νὰ ὡριμάσῃ καὶ ἡ Ὑπηρεσία θὰ ἀπαλλαγῇ ἀπὸ τὸν κόπον νὰ καταφεύγῃ εἰς τὸν Ὀλενδόρφον καὶ νὰ μᾶς φέρνῃ αὐτὰς τοὺς μαργαρίτας εἰς τὴν Βουλήν.

§67Ν. ΜΑΡΤΗΣ. (Ὑπ. Βιομηχανίας). Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὴν πρώτην συνεδρίασιν, μοῦ ἐδόθη ἡ εὐκαιρία νὰ ἀναπτύξω τὰς ἀπόψεις μου ἀποκρούων τὰς ἀπόψεις τοῦ εἰσηγητοῦ τῆς μειοψηφίας, νὰ ἀναπτύξω τὰς ἀπόψεις μου ἐπὶ τῆς συμβάσεως τῆς ESSO. Δὲν πρόκειται νὰ κάμω νέαν ἀγόρευσιν. Θὰ ἀπαντήσω μόνον εἰς ὡρισμένας παρατηρήσεις τοῦ κ. Κωστοπούλου καὶ θὰ πληροφορήσω τὴν Βουλὴν δι’ ὡρισμένα σημεῖα τῆς συμβάσεως. Ἀνέφερον κατὰ τὴν πρώτην συζήτησιν, ὅτι ἕνα γεγονὸς δὲν ἠμπορεῖ νὰ παροραθῇ, ὅτι διὰ πρώτην φορὰν συστηματικῶς καὶ κατὰ τρόπον ταχὺ καὶ ἔντονον γίνεται προσπάθεια διερευνήσεως τοῦ ἐδάφους, τὸ γεγονός, ὅτι ἦλθεν ἡ ESSO εἰς τὴν Ἑλλάδα, εἶναι σημαντικὸν γεγονός, διότι εἶναι ἡ μεγαλυτέρα ἑταιρεία καὶ τὸ ἐνδιαφέρον της, συνετέλεσεν εἰς τὸ νὰ κινηθῇ τὸ ἐνδιαφέρον πολλῶν ἄλλων ἑταιρειῶν. Σᾶς ἀνέφερον κατὰ τὴν πρώτην συνεδρίασιν, ὅτι ἡ σύμβασις, τὴν ὁποίαν ὑπεγράψαμεν, τόσον ἀπὸ ἀπόψεως χρόνου γεωτρήσεων, τόσον ἀπὸ ἀπόψεως περιορισμοῦ τῶν χώρων, τόσον ἀπὸ ἀπόψεως δαπάνης γεωτρήσεων κατὰ τὰς περιόδους, εἶναι ἡ καλυτέρα σύμβασις, ὅλων τῶν συμβάσεων ποὺ ὑπεγράφησαν τὰ τελευταῖα ἔτη. Σᾶς ἀνέφερον λεπτομερῶς καὶ αὐτὸ εἶναι τὸ οὐσιωδέστερον. Ὡς πρὸς τὸ θέμα τοῦ ποσοστοῦ σᾶς πληροφορῶ τὸ ἑξῆς, ὅτι τὸ ποσοστὸν τὸ ἀκαθόριστον εἰς τὰς Εὐρωπαϊκὰς χώρας εἶναι τὸ ἑξῆς. Εἰς τὴν Δανίαν εἶναι 7%, ἡμεῖς ἔχομεν 12%, εἰς τὴν Γαλλίαν ἀρχίζει ἀπὸ 0–12%, ἀλλὰ εἶναι μὲ τοιούτους περιορισμούς, ὥστε οἱ Γάλλοι λέγουν, ὅτι οὐσιαστικὰ εἶναι 3%, εἰς τὴν Γερμανίαν εἶναι 5%, εἰς τὴν Τουρκίαν 12%, ἀλλὰ εἰς τὴν Τουρκίαν εἶναι καὶ τὸ 50%, ἀλλὰ ὑπάρχει ἡ ὑποχρέωσις τοῦ... (δὲν ἠκούσθη) τὸ ὁποῖον οὐσιαστικὰ φέρει 62,1% ἢ 37,1% καὶ εἰς τὴν Ἱσπανίαν εἶναι 5%, τὸ ποσοστὸν τῶν ἀκαθαρίστων. Συνεπῶς τὸ βασικὸν εἶναι, ὅτι ἡ ESSO εἶναι ἡ σημαντικωτέρα ἑταιρεία τοῦ κόσμου, ὅτι εἰς ὅλα τὰ θέματα εἶναι ἡ καλυτέρα σύμβασις, ἡ ὁποία ἔχει ὑπογραφῆ μέχρι σήμερον, τὸ γεγονὸς αὐτὸ εἶναι τὸ κύριον. Οἱαδήποτε προσπάθεια καὶ ἂν γίνῃ εἰς τὸ νὰ ἐξαιρεθοῦν ὡρισμέναι δευτερεύουσαι διατάξεις, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπισκιάσῃ τὸ πραγματικὸν γεγονός, τὸ ὁποῖον εἶναι, ὅτι διὰ πρώτην φορὰν εἰς τὴν Ἑλλάδα γίνεται συστηματικὴ ἐργασία. Ἡ Κυβέρνησις εἶναι ὑπερήφανος διὰ τὸν τρόπον μὲ τὸν ὁποῖον ἐπεδίωξεν αὐτὸ ποὺ οὐδέποτε ἐγένετο εἰς τὴν Ἑλλάδα καὶ οὐδέποτε τὸ ἐφαντάσθημεν καὶ ὑπερέβημεν καὶ τὰς συστάσεις καὶ τῶν πλέον ἀπαισιοδόξων καὶ τῶν ἀντιφρονούντων εἰς τὴν προσπάθειαν αὐτήν. Σᾶς ἀνέφερον, προχθές, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἀπεφάσισεν, ὑπέγραψε τὴν σύμβασιν μὲ τοὺς Ρουμάνους, ὑπογράφει αὐτὰς τὰς ἡμέρας μὲ τοὺς Γάλλους, ἔχομεν τὴν ESSO, ἔχομεν τὴν Β.Ρ., οἱ Γάλλοι θὰ κάμουν γεωτρήσεις συγχρόνως εἰς τρεῖς περιοχάς, ἑνὸς ἑκατομμυρίου δολλαρίων, καὶ κάθε γεώτρησις στοιχίζει 500.000 δολλάρια, οἱ Ρουμάνοι θὰ κάμουν γεωτρήσεις εἰς τὴν Καρδίτσαν. Ὑπάρχουν βάσιμοι ἐλπίδες, ὅτι ὑπάρχει πετρέλαιον καὶ αὐτὸ εἶναι τὸ βασικὸν θέμα νὰ εὕρωμεν πετρέλαιον. Δυστυχῶς εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, ὅταν ἔρχεται μία σύμβασις δὲν ἐξετάζονται ποτὲ τὰ πλεονεκτήματα, ὅταν γίνεται ἡ ἐπίκρισις —ὁ κ. Κωστόπουλος ἀνέφερε καὶ παρεδέχθη, ὅτι πράγματι γίνεται μία βαρεῖα προσπάθεια καὶ παρεδέχθη, ὅτι εἶναι σημαντικὸν γεγονὸς τῆς ESSO— προσπαθοῦν νὰ εὕρουν ὡρισμένα λεπτὰ σημεῖα καὶ δὲν ἐμφανίζουν τὸ σημαντικώτερον γεγονός.

§68Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Βελτιώνεται μία σύμβασις ἢ ἕνα νομοσχέδιον ὅταν ἐπισημαίνωνται τὰ ἀσθενῆ σημεῖα. Τὰ καλὰ σημεῖα ὑπάρχουν. Ὑφίστανται, δὲν πρόκειται νὰ ἐξαιρεθοῦν. Ἡμεῖς ἐρχόμεθα νὰ διορθώσωμεν τὰς ἀτελείας τοῦ νομοσχεδίου καὶ δι’ αὐτὸ σημειώνομεν μόνον αὐτάς. Τὰ πλεονεκτήματα ὑπάρχουν. Δὲν ὑφίσταται λόγος νὰ τὰ σημειώσωμεν.

§69Ν. ΜΑΡΤΗΣ. (Ὑπουργ. Βιομηχανίας). Ἡ Κυβέρνησις προσεπάθησε καὶ ἐπέτυχε τὸ καλύτερον δυνατόν. Ὡς πρὸς τὸ ἄρθρον 29, σεῖς, κ. Κωστόπουλε, εἴπατε, ὅτι, ἄνευ τῆς συμβάσεως θὰ ἔπρεπε νὰ γίνουν αἱ παραχωρήσεις αὗται.

§70ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Κακογιάννης, ἔχει τὸν λόγον.

§71Α. ΚΑΚΟΓΙΑΝΝΗΣ. Πᾶσα προσπάθεια διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τῶν πλουτοπαραγωγικῶν πηγῶν τοῦ τόπου μας ἀποτελεῖ ἀναμφισβητήτως καθολικὸν καὶ πανελλήνιον αἴτημα. Εἰς τὴν θεωρίαν, ὅτι ὁ τόπος μας εἶναι πτωχὸς καὶ δὲν δύναται νὰ ἀπαλλαγῇ τῆς πενίας, ἀλλὰ καὶ τῆς ἐξαρτήσεως ἐκ μέρους τῶν ξένων, ἀντετάσσετο πάντοτε ὑπὸ τῶν προοδευτικῶν δυνάμεων, ὅτι ὁ τόπος μας στερεῖται ἀξιοποιήσεως, ὅτι ἐπὶ δεκαετηρίδας παρέμεινεν ἀνεκμετάλλευτος ὁ ὑπόγειος πλοῦτος, ὅτι ἐνεργειακαὶ δυνάμεις παρέμειναν νεκραὶ καὶ ὅτι ἡ περίπτυξις τῶν ξένων δὲν ἄφησε τὸ πεδίον ἐλεύθερον διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς χώρας. Κατὰ τὴν διάλεξιν τὴν δοθεῖσαν ὑπὸ τοῦ Καθηγητοῦ τοῦ Ἐθνικοῦ Μετσοβείου Πολυτεχνείου κ. Κατράκη, ὁ ὁποῖος ἐφώτισε τὴν Ἑλληνικὴν γνώμην, ἀνέφερεν εἰς ποίας περίπου ποσότητας παρουσιάζεται ὁ ὑπόγειος πλοῦτος τῆς χώρας μας. Οὕτω ἀνέφερεν, ὅτι τὰ κοιτάσματα τῶν κυριωτέρων μεταλλευμάτων καὶ ὀρυκτῶν παρουσιάζονται μὲ λίαν σημαντικὰ ἀποθέματα ἀπὸ δεκάδες μέχρις ἑκατοντάδων ἑκατομμυρίων τόννων. Π.χ. βωξῖται εἰς 300 –500 ἑκατ. τόν. σιδηρομεταλλεύματα ἄνω τῶν 100 ἑκατ. τόν. ἀποθέματα λιγνιτῶν ἄνω τοῦ δισεκατομμυρίου τόννων. Ἡ ἐξάρτησις τῆς οἰκονομίας μας ἀπὸ τὸ ξένον κεφάλαιον τὸ ὁποῖον ἐκυριάρχει καὶ κυριαρχεῖ καὶ σήμερον ἐν συνεργασίᾳ μὲ τὸ ἐντόπιον κεφάλαιον συνετέλεσαν ὥστε ὁ τόπος μας ἐπὶ 130 συνεχῆ ἔτη νὰ μένῃ ἐντελῶς καθυστερημένος. Κατὰ συνέπειαν ὑπάρχει τὸ πρόβλημα ἐκμεταλλεύσεως τοῦ ἐπιγείου καὶ ὑπογείου πλούτου τῆς χώρας μας. Ἡ Ἑλλὰς ὑπῆρξεν ἀνέκαθεν πηγὴ εὐθηνῶν ὑλῶν, αἱ ὁποῖαι δυστυχῶς παίρνουν τὴν ἄγουσαν διὰ τὸ ἐξωτερικόν, ἐνῷ ταυτοχρόνως ἀποτελεῖ καλὴν ἀγορὰν τοποθετήσεως βιομηχανικῶν ἀκόμη καὶ ἀγροτικῶν προϊόντων τῶν ξένων. Σήμερον ἐπίσης εἶναι ἀναντίρρητον, ὅτι ὁλόκληρος ὁ ὑπόγειος πλοῦτος τῆς χώρας μας εὑρίσκεται εἰς τὴν ἀποπνικτικὴν ἐκμετάλλευσιν τῶν ξένων. Ὁ ἀμίαντος, ὁ μόλυβδος, ὁ ψευδάργυρος, ὁ βαρίτης, τὸ σιδηρομετάλλευμα, τὸ μαγγάνιον, οἱ βωξῖται καὶ ἄλλα ὀρυκτὰ εὑρίσκονται εἰς τὴν ἀποκλειστικὴν ἐκμετάλλευσιν τῶν ξένων. Ὡσαύτως ἀκόμη καὶ σήμερον τὸ ξένον κεφάλαιον ἔχει θέσεις ἰσχυροτάτας εἰς τὴν καθόλου οἰκονομικὴν ζωὴν τοῦ τόπου, ἤτοι ἰσχυροτάτας θέσεις εἰς τὸ πιστωτικὸν σύστημα, εἰς τὴν βιομηχανίαν, εἰς τὰς ἐπιχειρήσεις κοινῆς ὠφελείας. Ἄμεσος συνέπεια τούτων εἶναι, ὅτι ἡ χώρα μας παραμένει ἐν πολλοῖς οἰκονομικῶς ὑποανάπτυκτος. Τονίζω καὶ πάλιν, ὅτι ἡ ἀξιοποίησις τῶν πλουτοπαραγωγικῶν πηγῶν τῆς χώρας μας ἀποτελεῖ πανελλήνιον καὶ καθολικὸν αἴτημα. Δεδομένης τῆς σημασίας τὴν ὁποίαν θὰ ἔχῃ διὰ τὴν Ἐθνικὴν Οἰκονομίαν μας ἡ ἀνεύρεσις πετρελαίου θὰ πρέπει ἀπὸ τοῦδε νὰ φροντίσωμεν διὰ τὴν ἐξασφάλισιν τῶν συμφερόντων μας ὥστε νὰ μὴ ἀποτελέσουν καὶ αὐτὰ νέαν πηγὴν πλούτου τοῦ ξένου κεφαλαίου καὶ μίαν ἀκόμη ἐπαύξησιν τῆς ἐπιρροῆς τούτου ἐπὶ τῆς πολιτικῆς ζωῆς τῆς χώρας μας. Κύριοι συνάδελφοι, οἱ κατέχοντες τὰς πετρελαιοπηγὰς ἀνὰ τὸν κόσμον, καθίστανται καθημερινῶς οἰκονομικῶς ἰσχυρότεροι καὶ συνεπῶς, ἐπηρεάζουν ὁλονὲν καὶ περισσότερον τὰς ξένας χώρας, αἵτινες εἰς πολλὰς περιπτώσεις συνεπείᾳ τῆς οἰκονομικῆς περιπτύξεως τῶν οἰκονομικῶν τράστ ἀπώλεσαν, ὄχι μόνον τὴν οἰκονομικήν, ἀλλὰ καὶ τὴν ἐθνικήν των αὐτοτέλειαν καὶ ἀνεξαρτησίαν. Γειτονικαὶ μας χῶραι καὶ χῶραι τῆς Ν. Ἀμερικῆς ἀπεδύθησαν εἰς σκληροὺς ἀγῶνας διὰ νὰ ἀποτινάξουν ἐπαχθεῖς ὅρους συμβάσεων καὶ διὰ νὰ ἐλευθερωθοῦν οἰκονομικῶς, ἀλλ’ ἐν ταὐτῷ καὶ πολιτικῶς. Καὶ εἰς τὴν χώραν μας δὲν ἀποκλείεται νὰ δημιουργηθῇ κανένα τράστ τὸ ὁποῖον σὺν τῷ χρόνῳ θὰ ἐπηρεάζῃ τὴν οἰκονομικὴν καὶ τὴν ἐν γένει πολιτικὴν ζωὴν τῆς χώρας μας. Ὑπὸ τὰ δεδομένα ταῦτα ἡ προσπάθεια τῆς χώρας μας νὰ διεξαγάγῃ ἐρεύνας δι’ ἀνακάλυψιν πετρελαίων ἀπαιτεῖ ἰδιαιτέραν προσοχὴν καὶ ἀποκτᾷ ἰδιάζουσαν σημασίαν καὶ ὑπὸ τὸ πρῖσμα αὐτὸ θὰ ἐξετάσωμεν τὴν προκειμένην σύμβασιν. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἀνέφερεν, ὅτι εἰς πλεῖστα σημεῖα τῆς χώρας μας παρουσιάζονται ἐνδείξεις ὑπάρξεως πετρελαίου. Καὶ ἐπειδὴ πιθανὸν ἡ παροῦσα σύμβασις νὰ ἀποτελέσῃ πρότυπον διὰ τὰς μελλοντικὰς τοιαύτας, δι’ αὐτὸ θὰ πρέπει νὰ τὴν προσέξωμεν ἰδιαιτέρως. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον δημιουργεῖ ἰδιαιτέραν ἐντύπωσιν ἀλλὰ καὶ πεποίθησιν εἶναι, ὅτι εἰς τὴν σύμβασιν ὑπάρχει πλήρης κυριαρχία τοῦ ἑνὸς τῶν συμβαλλομένων μερῶν, τῆς ESSO. «Τὸ κατὰ τὴν ἀπόλυτον κρίσιν» ἢ «κατὰ τὸ συμφέρον» ἢ «κατὰ τὴν ἐλευθέραν γνώμην» τῆς ἑταιρείας ἐπαναλαμβάνεται δίς, τρὶς καὶ τετράκις εἰς τὸ αὐτὸ ἄρθρον καὶ εἰς σειρὰν ὁλοκλήρων ἄρθρων. Δηλαδὴ εἰς πλεῖστα ὅσα καὶ ἐν πολλοῖς κρίσιμα, σημεῖα τῆς συμβάσεως ἡ ὅλη πρωτοβουλία παραμένει εἰς τὴν ἑταιρείαν. Οὕτω κατὰ τὴν κρίσιν της ἡ ἑταιρεία δικαιοῦται νὰ ἐπιστρέψῃ μικρότερον ἢ μεγαλύτερον ποσοστὸν τῶν 50% (ἄρθρον 2 παρ. 2β). Τὸ ἂν αἱ ἀνακαλυφθησόμεναι ποσότητες πετρελαίου εἶναι οἰκονομικῶς συμφέρουσαι, θὰ κριθῇ κατὰ τὴν γνώμην τῆς ἑταιρείας (ἄρθρον 2 παρ. β). Ἡ κρίσις τοῦ οἰκονομικοῦ συμφέροντος τῆς ἐκμεταλλεύσεως ἀφίεται εἰς τὴν κρίσιν τῆς ἑταιρείας (ἄρθρον 2 παράγρ. 7). Ἡ ἐπιλογὴ τῶν ἐπιστρεφομένων χώρων θὰ γίνεται κατὰ τὴν ἀπόλυτον κρίσιν της (ἄρθρον 2 παρ. 8). Ἡ τοποθεσία τῶν φρεάτων, ἐὰν αἱ ποσότητες αἵτινες ἀνεκαλύφθησαν εἰς μικρότερον τῶν 500 μ. βάθος εἶναι οἰκονομικῶς συμφέρουσαι, ἐὰν ἡ ἑταιρεία ἐπιθυμῇ νὰ διακόψῃ τὴν γεώτρησιν, εἰς οἱονδήποτε βάθος, ἐναπόκειται εἰς τὴν ἐλευθέραν της κρίσιν (ἄρθρον 4 παρ. 6, 8α, 9). Ἐν δὲ τῇ παρ. 9 ἐδ. δʹ τὸ ἂν συμφέρῃ ἡ ἐκμετάλλευσις οἰκονομικῶς διὰ τὴν ἑταιρείαν τῆς ἀνακαλυφθείσης ποσότητος τοῦτο θὰ κρίνεται ἐλευθέρως ὑπὸ τῆς Ἑταιρείας. Ἡ οἰκονομικῶς σύμφορος ἐκμετάλλευσις τῆς ἀνακαλυφθείσης ποσότητος ὑδρογονανθράκων θὰ κριθῇ πάλιν εἰς τὸ ἄρθρον 5 παρ. 1 κατὰ τὴν γνώμην τῆς ἑταιρείας. Περαιτέρω εἰς τὸ ἄρθρον 6 παρ. 3 συμφωνεῖται, ὅτι «εἰς οὐδεμίαν ἐν τούτοις στιγμὴν ἡ ἑταιρεία θὰ ὑποχρεωθῇ παρὰ τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου νὰ προβῇ εἰς παραγωγὴν ὑδρογονανθράκων, ἐὰν δὲν εἶναι οἰκονομικῶς συμφέρουσα». Ἐπεξηγεῖται δὲ τοῦτο καθαρώτατα «ἤτοι δὲν ἐξασφαλίζει εἰς τὴν ἑταιρείαν κέρδος». Δὲν νομίζετε, ὅτι ἀφήνεται ἀπεριόριστος ἐλευθεριότης μὴ συμφέρουσα εἰς τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον μὲ τὰς ὡς ἄνω διατάξεις; Δὲν θὰ ἔπρεπε τὸ Ἑλληνικὸν κυρίαρχον Κράτος νὰ ἔχῃ καὶ αὐτὸ κἄποιο δικαίωμα, οἱ τεχνικοὶ του κἄποιαν γνώμην, κἄποιαν κρίσιν εἰς τὰς κρισίμους αὐτὰς περιπτώσεις τῆς συμβάσεως, αἵτινες διασφαλίζονται μονομερῶς ὑπέρ τῆς ἑταιρείας; Ἐλέχθη ἀκόμη ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργόν, ὅτι ἡμεῖς εἴμεθα ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἐκφράζομεν σκεπτικισμὸν καὶ φόβους, ὅτι πιθανὸν νὰ μὴ ἀνευρεθοῦν πετρέλαια. Ὅμως ὑπάρχουν σχόλια τοῦ Κυβερνητικοῦ Τύπου τὰ ὁποῖα ἐκφράζουν σκεπτικισμὸν καὶ φόβους ὡς πρὸς τὸ ζήτημα τοῦτο, ὅπως τὰ σχόλια τῆς «Καθημερινῆς» τῆς 12.12.1959 καὶ τῆς 1. 1.1960, ὁμοίως τοῦ «Βήματος» τῆς 13.12.59 καὶ τῆς 12. 2.1960... (ἀναγινώσκει) .... Ὥστε δὲν εἴμεθα ἡμεῖς ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἐκφράζομεν ἕνα σκεπτικισμὸν καὶ ἀμφιβολίας. Κυβερνητικὰ φύλλα ἐκφράζουν αὐτοὺς τοὺς φόβους. Διὰ τῶν διατάξεων τῆς συμβάσεως, κ. συνάδελφοι, ἡ ἐξάρτησις τῆς παραγωγῆς καὶ ἡ ἐκμετάλλευσις τῶν ἀνακαλυφθησομένων πετρελαίων, ἐναπόκειται εἰς τὴν κρίσιν τῆς Ἑταιρείας. Ἐν τῷ σημείῳ τούτῳ γεννῶνται ὡρισμέναι ἀπορίαι. Τὸ ἄρθρον 1 τοῦ μεταλλευτικοῦ Κώδικος, ὁρίζει, ὅτι τὸ δικαίωμα τῆς ἐκμεταλλεύσεως τῶν μεταλλείων, ἀσκεῖται, εἴτε δι’ αὐτεπιστασίας, εἴτε δι’ ἐκχωρήσεως εἰς ἄλλας κατόπιν δημοπρασίας, εἴτε ἰδιὰ συμβάσεως. Ἐρωτῶμεν, διεφώνησε τὸ Συμβούλιον μεταλλείων ἐπὶ τῆς συμβάσεως ταύτης; Ἐὰν ναί, διὰ ποῖον λόγον; Ἐὰν ὄχι, διατὶ μετεβλήθη ἡ σύνθεσίς του; Μετὰ τὴν ἀγόρευσιν τοῦ κ. Κιτσίκη, ὁ κ. Ὑπουργός, ἀνέφερεν, ὅ,τι ἀναφέρει καὶ εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν τοῦ νομοσχεδίου, εἰς ἀπάντησιν τῶν ρητόρων τῆς ἀντιπολιτεύσεως, διατὶ δὲν διεξήχθη διαγωνισμός, ὅτι ὁ διαγωνισμὸς ἦτο ἀνέφικτος. Προεκηρύχθη, εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργός, διαγωνισμός, ἀλλὰ οὐδεὶς ἔλαβε μέρος. Τὴν 30ὴν Ἰουλίου 1959 ὅμως, εἰς δηλώσεις του ὁ κ. Ὑπουργὸς ἰσχυρίζεται, ὅτι ὑπῆρξεν ἐντονώτατον τὸ ἐνδιαφέρον τῶν ξένων Ἑταιρειῶν δι’ ἐρεύνας πρὸς ἀνακάλυψιν πετρελαίου εἰς τὴν Ἑλλάδα. Ἐφ’ ὅσον ὑπῆρξε τόσον ἔντονον τὸ ἐνδιαφέρον τῶν ξένων, πῶς εἰς τὸν μετὰ 10 ἡμέρας προκηρυχθέντα διαγωνισμόν, οὐδεὶς προσῆλθε νὰ λάβῃ μέρος; Ἐπ’ αὐτοῦ ὁ κ. Ὑπουργός, δὲν μᾶς ἔδωσε σαφῆ ἀπάντησιν. Τὸ ἄρθρον 14 τῆς συμβάσεως, κ. συνάδελφοι, ἅπτεται τοῦ κύρους τῆς Ἑλληνικῆς Ἐπικρατείας. Βάσει τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ ἡ Ἑταιρεία δικαιοῦται νὰ ἀποκρύψῃ ὡρισμένα στοιχεῖα ἀπὸ τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον. Ἐὰν τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον ἐπιθυμῇ νὰ λαμβάνῃ ἐπεξηγηματικὸν ὑλικὸν δι’ ἰδίαν αὐτοῦ χρῆσιν ἡ Ἑταιρεία θὰ συμμορφοῦται ἐφ’ ὅσον τοῦτο δὲν καταλήγει εἰς τὴν ἀποκάλυψιν στοιχείων καὶ πληροφοριῶν, ἅτινα ἡ Ἑταιρεία ἐπιθυμεῖ νὰ διατηρήσῃ ἐμπιστευτικά, ὅτι θὰ μεταδίδωνται εἰς τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον στοιχεῖα κατὰ τὴν ἀπόλυτον κρίσιν τῆς ἑταιρείας καὶ μόνον. Καὶ ἐρωτᾶται πᾶς τις: Ἡ Ἑλλὰς ἢ ἡ ἑταιρεία ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ ὑπαγορεύῃ ὅρους; Θίγει ἢ δὲν θίγει τὸ ἄρθρον αὐτὸ τὴν χώραν μας ὡς κράτος ἀνεξάρτητον; Ἐπίσης ἡ παράγραφος 5 τοῦ αὐτοῦ ἄρθρου, θέτει ὡρισμένους περιορισμοὺς καὶ ἀπαγορεύσεις διὰ ἐπισκέψεις τῶν ἐπιστημονικῶν καὶ τεχνικῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου, αἱ ὁποῖαι τυχὸν θὰ γίνωνται εἰς τοὺς τόπους, ὅπου γίνονται ἐργασίαι πρὸς ἐρεύνας δι’ ἀνεύρεσιν πετρελαίου. Καὶ τίθεται τὸ ἐρώτημα, πότε ἡ ἑταιρεία θεωρεῖ ὡρισμένα στοιχεῖα ὡς ἐμπιστευτικά; Αὐτὸ ὡς προκύπτει ἀπὸ τὴν σύμβασιν, ἐναπόκειται εἰς τὴν ἀπόλυτον κρίσιν της. Διὰ τοῦτο ἐγὼ φρονῶ, ὅτι αὐτὴ ἡ διάταξις εἶναι τοὐλάχιστον ἐξοργιστική. Ἐὰν τὸ Δημόσιον θελήσῃ νὰ χρησιμοποιήσῃ ὡρισμένα στοιχεῖα καὶ πάλιν ἡ ἑταιρεία θὰ ἐρωτηθῇ ἐπ’ αὐτοῦ. Θίγει λοιπόν, ἢ δὲν θίγει τὸ ἄρθρον 14 τὸ Κράτος μας, ὡς ἀνεξάρτητον Κράτος; Ἐπίσης δι’ ἑτέρας διατάξεως, ὁρίζεται, ὅτι αἱ ἐπενδύσεις καὶ αἱ δαπάναι τῆς Ἑταιρείας τὰς ὁποίας θὰ ἐνεργήσῃ εἰς τὸ ἐξωτερικὸν δι’ ἔξοδα γραφείου κλπ., θὰ θεωρηθοῦν ὡς ἔξοδα διοικήσεως καὶ τὰ ποσὰ αὐτὰ εἶναι ἀδύνατον νὰ ἐλεγχθοῦν καὶ εἶναι δυνατὸν νὰ ἀνέλθουν εἰς οἱονδήποτε ποσόν.

§72Ν. ΜΑΡΤΗΣ. (Ὑπ. Βιομηχανίας). Κύριε συνάδελφε, ὑπάρχει τὸ ὅριον 10%.

§73Α. ΚΑΚΟΓΙΑΝΝΗΣ. Ἐν συνεχείᾳ ἡ ἀπόλυτος καὶ ἀνέλεγκτος ἐλευθέρα κρίσις ὑπὲρ τῆς ἑταιρείας κατοχυρώνεται μὲ τὴν διάταξιν τοῦ βʹ ἐδαφίου τῆς παρ. 5 τοῦ ἄρθρου 3 καθ’ ἣν δαπάναι ὀργανώσεως θὰ θεωροῦνται ἅπασαι αἱ δαπάναι αἱ πραγματοποιηθεῖσαι ἐν σχέσει μὲ τὴν σύστασιν τῆς Ἑταιρείας, τὰς διαπραγματεύσεις καὶ τὴν κατάρτισιν τῆς παρούσης συμβάσεως πρὸ τῆς διὰ νόμου κυρώσεώς της. Ἔτι πλέον ὡς ὑποχρεωτικὰ ποσὰ ἐπενδύσεως διασφαλίζονται καὶ τὰ ἐκτὸς τῆς Ἑλλάδος οἱασδήποτε φύσεως, ἀκόμη δὲ καὶ τὰ ἔξοδα τῶν γραφείων τῆς Ν. Ὑόρκης καὶ WILEINGTON ὡς καὶ αἱ δαπάναι τῆς συγγενοῦς ἑταιρείας διὰ τὰς παρεχομένας τεχνικὰς καὶ διοικητικὰς συμβουλάς. Ἕνα πελώριον ἐρώτημα δι’ ὅλα αὐτὰ γεννᾶται. Εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ δι’ ὅλας αὐτὰς τὰς δαπάνας οἱοσδήποτε ἔλεγχος. Ποσὰ ἐπενδύσεως, συμπεριλαμβάνονται τὰ πάσης φύσεως ἔξοδα, ἐγκαταστάσεως καὶ διαβιώσεως τοῦ ἐν Ἑλλάδι προσωπικοῦ τῆς Ἑταιρείας; Ποῖος ὁ λόγος ἐν συνεχείᾳ νὰ πιστώνῃ ἡ ἑταιρεία τὸν λογαριασμὸν ἐπενδύσεων διὰ ποσοῦ μὴ ὑπερβαίνοντος τὰ 20% τῆς τιμῆς ἀγορᾶς ἐτησίως εἰς περίπτωσιν ἀγορᾶς γεωτρυπάνων; Ἡ ἀπόλυτος ἐλευθερία δράσεως τῆς ἑταιρείας παρέχεται προσέτι καὶ ὑπὸ τῶν διατάξεων τῶν σχετικῶν μὲ τὰς γεωτρήσεις, ἀφιεμένου εἰς τὴν κρίσιν τῆς ἑταιρείας τοῦ καθορισμοῦ πότε θὰ θεωροῦνται αὗται ὡς βαθεῖαι (ἄρθρ. 4 παρ. 8 ἐδαφ. α, β,). Φθάνομεν μάλιστα εἰς τὸ σημεῖον νὰ δεχώμεθα διακοπὴν τῶν γεωτρήσεων καὶ ἐγκαταλείψεως φρεάτων κατὰ τὴν ὡς ἐτονίσαμεν συχνάκις εἰς κάθε διάταξιν ἐπαναλαμβανομένην ἐλευθέραν κρίσιν τῆς ἑταιρείας. Καὶ ἐὰν τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον κρίνῃ, ὅτι δέον νὰ γίνῃ συμπληρωματικὴ γεώτρησις, αὕτη θὰ γίνεται μὲ δαπάνας του, λίαν ἐπηυξημένας καὶ μὲ πάντα κίνδυνον εἰς βάρος τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου. Καὶ ἐὰν μὲν ἀνευρεθοῦν πετρέλαια ἔχει καλῶς, ἐὰν ὅμως δὲν ἀνευρεθοῦν, τότε οὐδεμία ὑποχρέωσις τῆς ἑταιρείας θὰ ὑπάρξῃ διὰ τὴν πληρωμὴν τῶν τεραστίων ἐξόδων εἰς ἅ θὰ ἔχῃ ὑποβληθῇ τὸ Δημόσιον. Ἡ ἑταιρεία καὶ πάλιν κατὰ τὴν γνώμην της θὰ κρίνῃ ἐὰν εἶναι συμφέρον ἡ ἐκμετάλλευσις ἀνευρεθέντος κοιτάσματος εἰς διανοιχθὲν φρέαρ, ὁ δὲ ἀριθμὸς τῶν παραχωρήσεων πρὸς ἐκμετάλλευσιν ἅς δικαιοῦται νὰ ἐπιλέξῃ καὶ νὰ διατηρῇ κατὰ πλῆρες δικαίωμα ἡ ἑταιρεία βάσει τῆς παρούσης συμβάσεως, παρέχεται ἀπεριόριστος, ἄνευ ὅρων καὶ μὲ δικαίωμα 30ετίας καὶ 40ετίας διὰ τὴν ἐκμετάλλευσιν (ἄρθρον 5). Εἶναι ἢ δὲν εἶναι αἱ διατάξεις αὗται ἀποικιακῆς μορφῆς; Ἄλλη διάταξις ἥτις δὲν δύναται νὰ διαλάθῃ τῆς κρίσεώς μας, εἶναι ἡ κατηγορηματικὴ ἀπαγόρευσις εἰς τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον νὰ ὑποχρεώσῃ τοῦτο τὴν ἑταιρείαν πρὸς παραγωγὴν ὑδρογονανθράκων ἐφ’ ὅσον κρίνεται ὑπὸ ταύτης, ὅτι δὲν ἐξασφαλίζεται κέρδος εἰς τὴν Ἑταιρείαν. Ἡ ὁλοκλήρωσις ὅμως τῶν ἀπαραδέκτων ὅρων τῆς συμβάσεως αὐτῆς ἐπέρχεται διὰ τῆς φορολογικῆς ἀσυδοσίας ἡ ὁποία παρέχεται εἰς τὴν Ἑταιρείαν καὶ ἡ ὁποία ἐπιφέρει ἀνατροπὴν τῆς φορολογικῆς νομοθεσίας, ἐγκαθισταμένου ἐν τῇ οὐσίᾳ ἑνὸς καθεστῶτος διομολογήσεων. Οὕτω ἡ περιουσία τῆς Ἑταιρείας αἱ ἐργασίαι της, τὰ δικαιώματά της, τὰ εἰσοδήματά της ἐξ ἐργασιῶν, καθὼς καὶ τὰ οἱαδήποτε μηχανήματα, ἀνταλλακτικά, ἐξαρτήματα, ἐργαλεῖα καὶ ὑλικὰ παντὸς εἴδους, τὰ εἰσαγόμενα ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ ὡς καὶ τῶν ὑπὸ τῆς ἑταιρείας παραγομένων ὑδρογονανθράκων θὰ ἀπαλλάσσωνται παντὸς φόρου ἀμέσου ἢ ἐμμέσου. Παντὸς εἴδους καὶ φύσεως δασμῶν, τελῶν δικαιωμάτων, κρατήσεων ἢ εἰσφορῶν ἢ πάσης ἑτέρας εἰδικῆς ἐπιβαρύνσεως, εἴτε τακτικῆς, εἴτε ἐκτάκτου. Εἴτε ἐπιβαλλομένων δι’ εἰδικοὺς σκοποὺς ὑπὲρ τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου ἢ οἱασδήποτε ἑλληνικῆς ἀρχῆς ἢ νομικοῦ προσώπου. Καὶ ἀπαλλάσσεται ὄχι μόνον ἡ παροῦσα σύμβασις, ἀλλὰ καὶ πᾶσα ἄλλη καταρτιζομένη βάσει τῆς παρούσης, τῶν τελῶν, φόρων τελῶν χαρτοσήμου εἰσφορῶν γενικῶς ὑπὲρ τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου, Νομικῶν Προσώπων κλπ. Ἐπέρχεται ὁμοίως κατάργησις διατάξεων κωδίκων ὡς τοῦ κώδικος περὶ δικηγόρων, δεδομένου, ὅτι διαλαμβάνεται, ὅτι δὲν ἔχουν ἐφαρμογὴν διατάξεις οἱουδήποτε νόμου ὡς πρὸς τὰ κατώτατα ὅρια τῶν δικηγορικῶν ἀμοιβῶν. Φαλκίδευσις ἐπίσης καθιεροῦται καὶ εἰς τὰς ἀμοιβὰς τῶν συμβολαιογράφων καὶ ὑποθηκοφυλάκων, παρὰ πᾶν δίκαιον. Καὶ φθάνουν αἱ ἀπαλλαγαὶ αὗται μέχρι τῶν ἀλλοδαπῶν μετόχων τῆς ἑταιρείας διὰ τὸ ἐκ ταύτης εἰσοδημάτων διὰ πάντα φόρον κλπ., λόγῳ τῆς ἰδιότητός των ὡς μετόχων τῆς ὑπηρεσίας. Προσέτι δὲ τὰ περὶ ἀνακριβῶν δηλώσεων τῆς ἰσχυούσης Νομοθεσίας, δὲν ἔχουν ἐφαρμογὴν ἐν τῷ προκειμένῳ μὲ τὸν παιδαριώδη ἰσχυρισμὸν τῆς πλάνης ὡς πρὸς τὰς ἐφαρμοστέας διατάξεις, (ἄρθρον 10). Ἐν συνεχείᾳ ἅπαντα τὰ αὐτοκίνητά της ἡ ἑταιρεία θὰ τὰ εἰσάγῃ ἀτελῶς καὶ ἄνευ ἀδειῶν. Ἀσύδοτος παραμένει καὶ εἰς τὴν διάταξιν τῶν ἀπαλλαγέντων εἰδῶν εἰς ἄλλην ἑταιρείαν ἢ ἐργολάβον (ἄρθρον 11), οἱ ὁποῖοι θὰ ἀπελάμβανον τῶν ἰδίων προνομίων ὡς ἡ Ἑταιρεία. Τὰ προνόμια ἐπεκτείνονται ἀκόμη καὶ εἰς τὴν ἐμπορικὴν διάθεσιν, εἰς ἣν θὰ προέλθῃ ἡ ἑταιρεία ἥτις δύναται νὰ προβαίνῃ εἰς ἐλευθέραν ἐξαγωγὴν ἄνευ φόρων κλπ. Οὕτω διασφαλίζεται καὶ εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο ἡ ἑταιρεία καὶ διευκολύνεται εἰς τὴν ἐξαγωγὴν πετρελαιοειδῶν εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Εὐρύτατα δικαιώματα καταλήψεως ἄνευ ἀποζημιώσεως ἐδαφῶν, λατομικῶν χώρων παρέχονται εἰς τὴν ἑταιρείαν μὲ τὰς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 15. Συνεπῶς, τὸ Δημόσιον θέλει ὑποστῆ περαιτέρω δαπάνας καὶ ζημίας ἐφ’ ὅσον ἀνὰ πᾶσαν στιγμὴν θὰ δύναται ἡ ἑταιρεία νὰ ἀπαιτῇ ἐπεκτάσεις διὰ τὴν εὐόδωσιν τῶς ἐργασιῶν της. Ὡς πρὸς τὴν χρησιμοποίησιν τῶν ἐργολάβων δὲν γίνεται εἰς τὸ ἄρθρον 16 καμμία διάκρισις ἂν θὰ πρόκειται περὶ ἐντοπίων ἢ ἀλλοδαπῶν, ἡ παράλειψις δὲ αὕτη εὐλόγως δύναται νὰ ἀποδοθῇ εἰς μίαν ἔτι εὔνοιαν πρὸς τὴν ἑταιρείαν. Ἐν συνεχείᾳ ἡ ἰδία ἐλευθερία, παρέχεται εἰς τὴν ἑταιρείαν καὶ ὡς πρὸς τὴν χρησιμοποίησιν ἐκ μέρους της τοῦ ἀπαραιτήτου προσωπικοῦ, ὡς πρὸς τὴν πρόσληψιν μαθητευομένων τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον δύναται νὰ ὑφίσταται πάντα περιορισμὸν προεξαρχούσης τῆς γνώμης καὶ μόνον τῆς ἑταιρείας καὶ εἰς τὴν περίπτωσιν τῆς διατηρήσεως προσληφθέντος ἀτόμου. Πρωτοφανεῖς διατάξεις ὑπάρχουν εἰς τὸ ἄρθρον κατὰ τὴν διαδικασίαν τῆς ἐπιβολῆς προστίμου. Οὕτω παρέχεται ἡ εὐχέρεια καὶ ἂν ἐν τῇ ἐπιβολῇ προστίμου δὲν ἤθελεν ἡ ἑταιρεία δικαιωθῆ παρὰ τοῦ διαιτητικοῦ δικαστηρίου, αὕτη νὰ δύναται ἐντὸς 30 ἡμερῶν νὰ συμμορφωθῇ ὁπότε ἡ ἐπιβολὴ τοῦ προστίμου νὰ θεωρῆται ἄκυρος καὶ ὡς μὴ οὖσα. Καὶ διερωτᾶται τότε πᾶς τις: Πρὸς τὶ ἡ προσφυγὴ εἰς τὸ Διαιτητικὸν Δικαστήριον; Τὸ ἴδιον ἐπαναλαμβάνεται καὶ εἰς τὴν περίπτωσιν τῆς ἐκπτώσεως. Συνεχίζεται δηλαδὴ ἡ ἀπεριόριστος εὔνοια μέχρι τοῦ σημείου ὥστε ἐὰν ἔχωμεν λύσιν τῆς συμβάσεως δι’ ἐκπτώσεως ἐπελθοῦσαν, τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον δὲν θὰ δικαιοῦται ἀποζημιώσεως. Κορωνὶς τέλος τοῦ εὐνοουμένου μέρους τῆς συμβάσεως εἶναι ἡ θέσπισις διατάξεως ἐν αὐτῇ (ἄρθρον 24), ὅτι ἡ σύμβασις γενικῶς καὶ εἰς τὸ παρὸν καὶ εἰς τὸ μέλλον κατισχύει ἀπέναντι τῶν κειμένων νόμων ὡς καὶ τῶν μελλοντικῶν. Περαιτέρω παρέχονται νομοθετικῶς ἀπεριόριστα πλαίσια εἰς τὴν νομικὴν ἔννοιαν τῆς ἀνωτέρας βίας ἀφοῦ συμπεριλαμβάνεται ἐκτὸς τῶν ἄλλων εἰς αὐτὴν καὶ ἡ ἀπεργία ὡς καὶ πᾶσα ἑτέρα ἀπρόβλεπτος περίπτωσις ἢ ἐνέργεια διαφεύγουσα τὸν ἔλεγχον τῆς ἑταιρείας (ἄρθρον 25). Ἀκόμη εἰς τὴν ἀνωτέραν βίαν περιλαμβάνονται καὶ οἱαιδήποτε Κυβερνητικαὶ πράξεις. Τίποτε δὲν ἀποκλείει τὴν ἑταιρείαν ἀπὸ τοῦ νὰ μεταβληθῇ αὕτη εἰς τεραστίαν κεφαλαιοκρατικὴν δύναμιν, μὲ οὐσιαστικὴν τότε καὶ μεγάλην πολιτικὴν δύναμιν, ἐφ’ ὅσον αἱ ἀνάγκαι τῆς ἐγχωρίου ἀγορᾶς δὲν ἤθελον καλυφθῆ ἀπὸ τὴν παραγωγὴν τῶν ὑπαρχόντων διϋλιστηρίων (ἄρθρον 29 παράγρ. 4). Τέλος τὰ στοιχεῖα τοῦ κόστους. Τὰ ἔξοδα καὶ βάρη θὰ περιλαμβάνουν τὸ κόστος ἀγορᾶς τῶν ἐμπορευμάτων καὶ τῶν παρεχομένων ὑπηρεσιῶν, τὰ διοικητικὰ ἔξοδα, ἀποσβέσεις 20% τοῦ ἐνεργητικοῦ, 33⅓% τῶν δαπανῶν διανοίξεως φρεάτων καὶ γεωφυσικῶν ἐρευνῶν, ὥστε τὰ ἐναπομένοντα κέρδη, ἐξ ὧν θὰ ἔχῃ μερίδιον τὸ Δημόσιον, οὐσιαστικῶς νὰ μὴ ὑπάρχουν. Τελευτῶν, κ. συνάδελφοι, ἐπιθυμῶ νὰ ἐρωτήσω, ἀφοῦ κατὰ τὰς δηλώσεις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ἡ Κυβέρνησις ἀπεφάσισε νὰ προβῇ εἰς ἀναζητήσεις πετρελαίων μὲ αὐτεπιστασίαν, διατὶ ἐδέχθη μίαν τοιαύτην καταθλιπτικὴν σύμβασιν τὴν ὁποίαν σᾶς ἀνέλυσα. Δὲν θὰ ἦτο δυνατὸν τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον νὰ δοκιμάσῃ τὴν αὐτεπιστασίαν, προκειμένου νὰ προστατεύσῃ τὴν ἐθνικήν μας οἰκονομίαν, ἀντὶ νὰ παραδοθῶμεν σιδηροδέσμιοι εἰς τὴν ἑταιρείαν αὐτήν; Οὐδεὶς ἀναμφισβητήτως εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν εἶναι ἀντίθετος διὰ τὴν ἀνεύρεσιν πετρελαίου εἰς τὴν χώραν μας. Διότι, τοῦτο ἀναμφιβόλως θὰ συμβάλῃ εἰς τὴν ἀνύψωσιν τῆς ἐθνικῆς μας οἰκονομίας καὶ τὴν βελτίωσιν τῶν συνθηκῶν διαβιώσεως τοῦ λαοῦ. Ἀλλὰ ἡ ἀνεύρεσις αὕτη θὰ γίνῃ ὄχι μὲ ξεπούλημα τῶν οἰκονομικῶν συμφερόντων μας καὶ ὡς ἀνέφερεν, ὁ κ. Ὑπουργός, πρὸ ὀλίγου ὅπως–ὅπως. Εἴμεθα λοιπόν, ὡς ἐκ τούτου ἐναντίον τῶν ὅρων τῆς παρούσης συμβάσεως, διότι θεωροῦμεν τοὺς ὅρους αὐτούς, δεσμευτικοὺς καὶ ἐξευτελιστικοὺς διὰ τὴν Χώραν μας. Κύριοι συνάδελφοι, εὐχόμεθα πράγματι διὰ τὴν ἀνεύρεσιν πετρελαίων, ἀλλὰ ὑπὸ τοὺς ἑξῆς ὅρους: Πρῶτον, τὰ πετρέλαια τὰ ὁποῖα θὰ εὑρεθοῦν νὰ μὴ ἀποτελέσουν πηγὰς πλούτου ξένων ἑταιρειῶν. Δεύτερον, τὰ πετρέλαια ποὺ θὰ εὑρεθοῦν νὰ ἀποτελέσουν ἐθνικὴν πηγὴν πλούτου καὶ ὄχι ἐπαύξησιν τῆς οἰκονομικῆς καὶ πολιτικῆς ἐπιρροῆς τοῦ ξένου κεφαλαίου. Καὶ τρίτον, νὰ μὴ δεσμευθῇ ἡ χώρα μας κατὰ τρόπον ὥστε νὰ ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὸ ξένον κεφάλαιον, νὰ μὴ ἀποτελέσῃ οἱαδήποτε σύμβασις καὶ ἕνα ἀκόμη κρίκον εἰς τὴν ἅλυσον τῆς οἰκονομικῆς καὶ πολιτικῆς ἐξαρτήσεως τῆς χώρας μας.

§74ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Ζίγδης ἔχει τὸν λόγον.

§75Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Κύριοι βουλευταί, εἰς ὃ σημεῖον ἔχει φθάσει ἡ συζήτησις, νομίζω, ὅτι εἶμαι ἀπηλλαγμένος τῆς ἀνάγκης νὰ εἰσέλθω εἰς λεπτομερείας. Εἶναι νομίζω ἡ στιγμὴ τῆς διατυπώσεως ὡρισμένων συμπερασμάτων καὶ τῆς ἀντιμετωπίσεως τῆς συμβάσεως ἐν τῷ συνόλῳ της διὰ τὴν ἐξαγωγὴν ἀκριβῶς τῶν συμπερασμάτων. Τὴν πρώτην διαπίστωσιν τὴν ὁποίαν ἔχω νὰ κάνω, κ. βουλευταί, καὶ ὀφείλω νὰ τὴν κάνω, διότι αὐτὸ ἐπιβάλει ἡ Κοινοβουλευτικὴ ἐντιμότης, εἶναι, ὅτι ἡ σύμβασις εὑρίσκεται ἐντὸς τῶν πλαισίων τοῦ νόμου, ἐντὸς τῆς πολιτικῆς μᾶλλον τὴν ὁποίαν ἐκήρυξεν ὁ νόμος 3948)59, περὶ ἐρευνῶν διὰ τὴν ἀνεύρεσιν πετρελαίων. Πράγματι, ὁ νόμος ἔχει καθορίσει, ὅτι ἡ Ἑλλάς, διὰ τὴν διερεύνησιν τοῦ ὑπεδάφους της πρὸς ἀνεύρεσιν πετρελαίων θὰ ἀκολουθῇ διπλῆν ὁδόν, ἀφ’ ἑνὸς μὲν θὰ καλῇ ξένους διὰ νὰ προβαίνουν εἰς τὰς ἐρεύνας, ἀφ’ ἑτέρου δὲ δι’ αὐτεπιστασίας θὰ προσπαθῇ νὰ εὕρῃ ἡ ἰδία πετρέλαια. Ἡ Κυβέρνησις ἀκολουθεῖ τὴν ὁδὸν αὐτήν, διότι πράγματι, ἀφ’ ἑνὸς μὲν ἔφερε πρὸς κύρωσιν τὴν σύμβασιν μὲ τὴν SOCONT, ἀφ’ ἑτέρου ὑπέγραψε, τὴν σύμβασιν μὲ τοὺς Ρουμάνους, διὰ τῆς ὁποίας θὰ γίνουν ἔρευναι δι’ αὐτεπιστασίας, καὶ καθὼς φαίνεται θὰ συνεχίσῃ τὴν ὁδὸν αὐτήν, διότι εὑρίσκεται εἰς διαπραγματεύσεις μὲ τὴν B. P. διὰ τὴν Αἰτωλοακαρνανίαν καὶ εὑρίσκεται εἰς διαπραγματεύσεις μὲ τοὺς Ρουμάνους καὶ τοὺς Γάλλους δι’ ἑτέραν περιοχήν.

§76Ν. ΜΑΡΤΗΣ. (Ὑπ. Βιομηχανίας). Καὶ αἱ δύο διαπραγματεύσεις οὐσιαστικῶς ἔληξαν.

§77Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Ὀφείλω νὰ κάνω καὶ μία δευτέραν διαπίστωσιν. Κατὰ πόσον πράγματι ἡ σύμβασις ἡ ὁποία φέρεται πρὸς κύρωσιν ἀκολουθεῖ τὴν ὁδὸν τοῦ νόμου ἢ παρεκκλίνει αὐτοῦ, διότι νομίζω, ὅτι θὰ συνομολογήσῃ καὶ ὁ κ. ὑπουργὸς μετ’ ἐμοῦ, ὅτι ἐπὶ τεσσάρων σημείων ἐξέφυγε τῶν πλαισίων τὰ ὁποῖα καθώρισεν ὁ βασικὸς νόμος. Τὸ πρῶτον εἶναι, ὅτι ἡ σύμβασις δὲν σέβεται τὴν ἀρχὴν τῶν ζωνῶν τὴν ὁποίαν καθώρισεν ὁ νόμος. Ὁ νόμος ἐκεῖνος εἶπεν, ὅτι θὰ ἐπιτραπῇ ἡ ἀνάθεσις ἐρευνῶν εἰς μίαν ἑταιρείαν ἐντὸς μιᾶς συγκεκριμένης ζώνης τῆς ὁποίας ἡ προσωπικότης — ἂς μοῦ ἐπιτραπῇ ἡ φράσις— καθορίζεται ἀπὸ τὰς γεωλογικὰς συνθήκας. Εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτήν, δὲν ἐκρατήθη ἡ ἀρχή, τόσον εἰς τὴν πρώτην, ὅσον καὶ εἰς τὰς τρεῖς περιοχὰς αἱ ὁποῖαι παρέχονται εἰς τὴν SOCONT.

§78Ν. ΜΑΡΤΗΣ. (Ὑπ. Βιομηχανίας). Ὁ κ. Ζίγδης ἔχει δίκαιον ἐπ’ αὐτοῦ, ἀλλὰ σᾶς πληροφορῶ τὸ ἑξῆς: Πρῶτον, ἦτο ἡ πρώτη ἑταιρεία ἡ ὁποία ἦλθε καὶ δὲν εἶναι μία τυχαία ἑταιρεία ἡ ESSO. Συμφέρον μας ἦτο, ἔστω καὶ παραβαίνοντες μίαν τυπικὴν διατύπωσιν τοῦ νόμου, νὰ τὴν τραβήξωμεν τὴν ESSO, διότι εἶναι μία ἀπὸ τὰς μεγαλυτέρας ἑταιρείας τοῦ κόσμου καὶ ἡ ἀνάμιξις τῆς ESSO, δημιουργεῖ καὶ τὸ ἐνδιαφέρον τῶν ἄλλων ἑταιρειῶν. Δεύτερον, ἡ ESSO ἐζήτησε τὴν Ζάκυνθον καὶ τοὺς Παξούς. Οἱ Παξοὶ δὲν ἀναφέρονται εἰς κανένα χάρτην ὡς πετρελαιοπιθανὴ περιφέρεια. Συνεπῶς, ἔκανα αὐτὴν τὴν τυπικὴν παράβασιν, ἀλλὰ δὲν εἶναι οὔτε ἀντίθετος πρὸς τὸ πνεῦμα τοῦ νόμου, ἀλλὰ οὔτε καὶ πρὸς τὸ συμφέρον τῆς Πολιτείας. Ὀρθῶς, δίκαιον ἔχετε, ὅτι τυπικῶς δὲν εἶναι ἑνιαῖος ὁ χῶρος, ἀλλὰ ἐπειδὴ ἐπρόκειτο περὶ τῆς ESSO, καὶ ἐπειδὴ ἐπρόκειτο περὶ μιᾶς νησῖδος ἡ ὁποία δὲν εἶναι εἰς τὰς πετρελαιοπιθανὰς περιφερείας, ἐδέχθην τὴν τυπικὴν παράβασιν.

§79Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Χαίρομαι διότι ὁ κ. ὑπουργὸς δέχεται τὴν ἄποψιν αὐτήν, δὲν θὰ παρακολουθήσω τὴν δικαιολογίαν τῶν γενομένων, διότι ἐκ τῆς ὅλης ἀγορεύσεώς μου θὰ ἴδητε, ὅτι διαφωνῶ ἐπὶ τῆς ἀντιμετωπίσεως τοῦ θέματος τὴν ὁποίαν κάνει τὸ Ὑπουργεῖον ἐν προκειμένῳ, διότι οἱ κατιμάδες δὲν εἶναι μόνον εἰς τὰ κρεοπωλεῖα, ὑπάρχουν καὶ καὶ εἰς τὰς ἐρεύνας διὰ τὸ πετρέλαιον. Τὸ δεύτερον σημεῖον κατὰ τὸ ὁποῖον παρεκκλίνει ἡ σύμβασις, εἶναι αἱ διατάξεις τοῦ ἄρθρου 14 παράγραφοι 2 καὶ 3, περὶ τῶν ὁποίων ὡμίλησαν διὰ μακρῶν οἱ προλαλήσαντες συνάδελφοι, εἶναι αἱ διατάξεις ἐκεῖναι κατὰ τὰς ὁποίας ἡ ἑταιρεία δὲν θὰ μᾶς δώσῃ στοιχεῖα τὰ ὁποῖα θὰ προδώσουν μυστικά της, καὶ δὲν θὰ μᾶς γνωρίσῃ τὰ συμπεράσματα τῶν εἰδικῶν ἐπιστημόνων τοὺς ὁποίους χρησιμοποιεῖ. Δὲν λέγω πὼς εἶναι πρὸς θάνατον τὰ σημεῖα αὐτά, πάντως εἶναι βασικὰ σημεῖα κατὰ τὰ ὁποῖα παρεξεκλίναμεν ἀπὸ τὸν βασικὸν νόμον. Τὸ τρίτον σημεῖον παρεκκλίσεως ἀπὸ τὸν οὐσιαστικὸν νόμον, εἶναι τὸ θέμα τῆς διαιτησίας. Ὁ νόμος ἐκεῖνος ὁμιλεῖ περὶ ἑλληνικῆς διαιτησίας, αὐτὸς ὁμιλεῖ περὶ διαιτησίας ἡμιελληνικῆς, δηλαδὴ κατὰ τὸ πρῶτον τμῆμα ἑλληνικῆς καὶ κατὰ τὸ δεύτερον διεθνοῦς. Καὶ γνωρίζετε ποῖον εἶδος διαιτησίας ἀνατίθεται εἰς διεθνῆ ὀργάνωσιν. Τὸ τέταρτον σημεῖον παρεκκλίσεως, εἶναι τὸ περίφημον ἄρθρον 29. Θὰ ἐπανέλθω ἐπὶ τοῦ θέματος, ἁπλῶς λέγω αὐτὴν τὴν στιγμήν, ὅτι ἡ σύμβασις ἐρεύνης δι’ ἑνὸς εἰδικοῦ ἄρθρου τοῦ 29 παραχωρεῖ τὸ δικαίωμα τῆς ἐμπορίας ἐν Ἑλλάδι τῶν πετρελαιοειδῶν. Αὐτὰ εἶναι τὰ τέσσαρα βασικὰ σημεῖα κατὰ τὰ ὁποῖα ἡ σύμβασις παρεκκλίνει τοῦ νόμου. Ὑπάρχουν καὶ ἄλλα δευτερευούσης σημασίας, ἀλλὰ θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ μὴ ἀσχοληθῶ μὲ αὐτὰ εἰς τὸ στάδιον τοῦτο. Θὰ συνεχίσωμεν καὶ θὰ τὰ ἀναφέρωμεν ἂν χρειασθῇ παρακατιόντες. Κύριοι, ὅταν προσέξετε αὐτὴν τὴν σύμβασιν, δύο ἐρωτήματα πρέπει νὰ σᾶς ἀπασχολήσουν. Τὸ πρῶτον ἐρώτημα εἶναι: Μὲ αὐτὴν τὴν σύμβασιν θὰ ἀνευρεθοῦν πετρέλαια, προάγεται ἡ ὑπόθεσις τῆς ἀνευρέσεως τῶν πετρελαίων; Καὶ τὸ δεύτερον τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ σᾶς ἀπασχολήσῃ εἶναι τὸ ἑξῆς: Τί κερδίζομεν ἂν εὑρεθοῦν πετρέλαια; Ἂν εἰς τὰ δύο αὐτὰ ἐρωτήματα, ἡ ἀπάντησις εἶναι ἱκανοποιητικὴ ἐν τῷ συνόλῳ της, τότε δὲν ὑπάρχει θέμα συζητήσεως τῆς συμβάσεως, θὰ εἶναι μικρόψυχος ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος θὰ καθήσῃ καὶ θὰ ἐπικρίνῃ τὴν σύμβασιν διὰ τὴν Α ἢ Β ἀνεπάρκειαν. Ἐπὶ τέλους, διαπραγμάτευσις γίνεται μὲ μία μεγάλην ἑταιρείαν. Καὶ μόνον οἱ ἄπειροι τῶν τοιούτων διαπραγματεύσεων, θὰ περιώριζον τὴν κριτικήν των εἰς τὴν ἐπισήμανσιν αὐτῶν τῶν δευτερευόντων σημείων. Θὰ ἀρχίσω νὰ ἀκολουθῶ τὴν ὁδὸν τὴν ὁποίαν ἐπιβάλλει ἡ στοιχειώδης λογικὴ μὲ τὸ πρῶτον ἐρώτημα: Διὰ τῆς συμβάσεως προάγεται ἡ ὑπόθεσις ἀνευρέσεως πετρελαίων; Κύριοι, ἡ ἀπάντησις εἶναι κατηγορηματικωτάτη, καὶ διαφωνῶ μὲ τοὺς προλαλήσαντας, μεταξὺ τῶν ὁποίων τινὲς ἀποτελοῦν κορυφὰς ἐπιστημονικὰς εἰς τὸν τόπον αὐτόν. Διότι εἶναι περιττὸν νὰ τὸ εἴπωμεν, ὅτι ὁ κ. Κιτσίκης ἀποτελεῖ μίαν ἀπὸ τὰς ἐπιστημονικὰς διακρίσεις τῆς χώρας, ἀνεξαρτήτως τοῦ ὅτι πολιτικῶς δὲν εἴμεθα μαζί. Διαφωνῶ μὲ ὅλους ὅσους ὑπεστήριξαν, ὅτι ἡ σύμβασις αὐτὴ δὲν προάγει τὸ θέμα τῶν ἐρευνῶν. Ὑποστηρίζω ἀντιθέτως, ὅτι ἡ ὑπογραφὴ τῆς συμβάσεως αὐτῆς γίνεται διὰ νὰ ἀνευρεθοῦν πετρέλαια καὶ ἡ ESSO νὰ τὰ ἀνεύρῃ πρώτη. Διατί; Κύριοι, ἀπὸ μερικῶν ἐτῶν ὑπάρχει εἰς τὴν Ἑλλάδα ἕνα διϋλιστήριον. Αὐτὸ τὸ γεγονὸς τῆς ὑπάρξεως διϋλιστηρίου εἰς τὴν Ἑλλάδα ἔχει μεταβάλει ἐντελῶς τὴν εἰκόνα τῆς ὑποθέσεως τῶν πετρελαίων εἰς τὴν χώραν. Πρὶν ἀπὸ τὸ διϋλιστήριον θὰ ἠμποροῦσα νὰ δεχθῶ καλοπίστως, ὅτι εἶχον συμφέρον αἱ ἑταιρεῖαι νὰ πάρουν ὁλόκληρον τὴν Ἑλλάδα διὰ δῆθεν ἐρεύνας καὶ νὰ κλείσουν τὰ φρέατα καὶ ὅταν ἀκόμη εὕρισκον πετρέλαιον. Μετὰ τὴν δημιουργίαν τῶν διϋλιστηρίων ἐδημιουργήθη μία νέα κατάστασις. Τὸ διϋλιστήριον αὐτὸ ἠμπορεῖ βεβαίως νὰ παίρνῃ πετρέλαια ἀπὸ τὰ ἀμερικανικὰ τρὰστ καὶ τὰ διεθνῆ τρὰστ τῆς Μέσης Ἀνατολῆς, ἀλλὰ ἠμπορεῖ νὰ παίρνῃ πετρέλαια ἀπὸ τοὺς ἀνεξαρτήτους καὶ ἀπὸ τὸ παραπέτασμα. Ἐὰν πάρῃ πετρέλαια ἀπὸ τοὺς ἀνεξαρτήτους ἢ τὸ παραπέτασμα, τότε δημιουργεῖ εἰς τὴν ἐμπορίαν τοῦ πετρελαίου ἐν τῇ περιοχῇ μας μίαν ἐμπλοκήν, τὴν ὁποίαν δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δεχθοῦν αὐτὰ τὰ τεράστια συμφέροντα. Διότι τὸ ἕνα διϋλιστήριον ἠμπορεῖ αὔριον νὰ γίνῃ καὶ δεύτερον καὶ τρίτον. Ἑπομένως, ἀφ’ ἧς ἐγένετο διϋλιστήριον εἰς τὴν Ἑλλάδα, πολιτικὴ τῶν μεγάλων ἑταιρειῶν πετρελαίου εἶναι πῶς θὰ καταληφθῇ τὸ διϋλιστήριον. Τὸ ἐπέτυχον μερικῶς διὰ τῆς συμβάσεως μὲ τὴν SOCONY, διὰ δέκα χρόνια νομίζω τὰ 70% τοῦ πετρελαίου θὰ ἔρχωνται ἀπὸ τὴν SOCONY. Νομίζω, ὅτι ὅλοι τὰ ξεύρετε, ἀλλὰ θὰ τὸ ἐπαναλάβω. Ὅταν λέγωμεν SOCONY, ESSO, STANDARD OIL, κλπ., τὰ ἴδια πράγματα λέμε. Εἶναι ἡ ἰδία ἑταιρεία, ἡ ὁποία κατὰ τοὺς ἀμερικανικοὺς νόμους εἰς κάθε Ἀμερικανικὴν Πολιτείαν προσλαμβάνει νέον ὄνομα. Καὶ ἔτσι παρουσιάζεται ἀλλοῦ ἡ SOCONY OIL COMPANY OF NEW JERSEY μὲ τὴν ὁποίαν συναλλασσόμεθα ἐνῷ πρόκειται περὶ τῆς ἰδίας ἑταιρείας μὲ τὴν SOCONY, ὅταν ὁμιλοῦμεν περὶ ESSO ἢ περὶ SOCONY, δὲν ὁμιλοῦμεν περὶ διαφορετικῶν πραγμάτων, ἀλλὰ διὰ διαφορετικὰ ὀνόματα. Μὲ τὴν σύμβασιν τοῦ διϋλιστηρίου τῆς SOCONY κατώρθωσαν νὰ πάρουν διὰ τὰ 10 αὐτὰ χρόνια τὸ 70% τοῦ πετρελαίου εἰς τιμές, διὰ τὶς ὁποῖες, καίτοι ὁ πειρασμὸς εἶναι μεγάλος, δὲν θὰ σᾶς ἀναλύσω, διότι δυσμενέστεραι διὰ τὴν Ἑλλάδα τιμαὶ εἰς τὰς ὁποίας συνεφωνήθη, δὲν ἠμπορούσαμεν νὰ ἐπιτύχωμεν καὶ ἐὰν τὸ προσεπαθούσαμεν ἀκόμη. Τὸ 30% ὅμως τῶν πετρελαίων αὐτοῦ τοῦ διϋλιστηρίου ἔρχεται ἀπὸ τὴν Ρωσίαν καὶ γνωρίζετε τί συμβαίνει μὲ τὸ 30%, συμβαίνει, ὅτι εἶναι πειὸ φθηνὸ ἀπὸ ὅ,τι τὸ παίρνομεν ἀπὸ τὴν SOCONY. Καὶ κἄτι ἄλλο. Αὐτὸ τὸ πετρέλαιον εἶναι ἡ ἀφορμὴ διὰ τὴν ἐξαγωγὴν γεωργικῶν προϊόντων εἰς τὰς Ἀνατολικὰς χώρας, ποὺ ξεύρετε τί μεγάλην σημασίαν ἔχει. Σκοπὸς τῆς συμβάσεως αὐτῆς εἶναι ἡ ἅλωσις τοῦ διϋλιστηρίου διὰ τὰ 10 μὲν πρῶτα χρόνια, διὰ τῆς ἀπομακρύνσεως αὐτοῦ τοῦ 30% τῶν ρωσικῶν πετρελαίων, διὰ τὰ μετὰ τὰ δέκα χρόνια, διὰ τῆς ἐπὶ 40 ἔτη διαιωνίσεως τῆς μονοπωλειακῆς κατοχῆς τοῦ διϋλιστηρίου, δηλαδὴ τῆς ἀγορᾶς πετρελαίων τῆς Ἑλλάδος ἀπὸ τὴν ἑταιρείαν ESSO. Κύριοι, ἐὰν ὑπάρχῃ ἀμφιβολία......

§80Ι. ΠΑΣΑΛΙΔΗΣ. Δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία.

§81Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Συζητοῦμεν εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν καὶ ὑποτίθεται, ὅτι ὅλα τὰ πράγματα τίθενται ἐν ἀμφιβόλῳ. Ὁ κ. Κωστόπουλος ἀνέφερεν ὑπὸ τύπον ὡρισμένων ἀμφιβολιῶν, ὅτι δὲν ἀντελαμβάνετο πῶς εἶναι ἡ ὑποχρέωσις τοῦ ἄρθρου 19 τῆς συμβάσεως μὲ τὴν SOCONY, πῶς συμβιβάζεται τοῦτο μὲ τὰς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 12 παράγραφοι 4, 5 καὶ 8. Νομίζω, ὅτι τὰ πράγματα συμπλέκονται ἀπολύτως, δὲν ὑπάρχει καμμία ἀντίφασις. Τὸ μόνον εἶναι, ὅτι δὲν ἔχουν τὴν δυνατότητα νὰ διαμαρτυρηθοῦν εἰς τὰς τιμὰς ποὺ ἐὰν ἀνευρεθοῦν τὰ πετρέλαια θὰ εἶναι ὑποχρεωμένον τὸ διϋλιστήριον νὰ τὰ ἀγοράζῃ ἀπὸ τὴν ESSO. Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι ἐπειδὴ εἶναι ἀργά, δὲν διαβάζω ἀποσπάσματα, ἀλλὰ παραπέμπω τὸν ἐνδιαφερόμενον εἰς τὰ σχετικὰ ἄρθρα. Εἶναι δὲ τόση ἡ ἀδημονία, ἡ ἀγωνία, τοῦ πῶς νὰ φύγῃ τὸ 30% τῶν πετρελαίων ἀπὸ τὸ διϋλιστήριον, ὥστε καὶ ἐὰν ἀνευρεθῇ ἀκάθαρτον πετρέλαιον ποὺ νὰ μὴ μᾶς κάνῃ, ἡ ἑταιρεία προθύμως καὶ ἐντελῶς ἀνιδιοτελῶς θὰ τὸ ἀνταλλάξῃ αὐτὸ μὲ ἄλλο πετρέλαιον ποὺ νὰ κάνῃ εἰς τὸ διϋλιστήριον. Σπανίως εἶδα σύμβασιν, ἡ ὁποία τόσον ὠμὰ νὰ περιγράφῃ τὰς σκέψεις καὶ τὰς κινήσεις τοῦ ἐνδιαφερομένου καὶ νὰ τὰς ἀποκαλύπτῃ. Λοιπὸν ὑπὸ τὰς συνθήκας αὐτάς, κύριοι, σᾶς λέγω, ὅτι θὰ γίνῃ σοβαρωτάτη προσπάθεια ἀνευρέσεως πετρελαίων, διότι χρειάζεται νὰ καταληφθῇ τὸ ἑλληνικὸν διϋλιστήριον καὶ νὰ προληφθῇ ἡ ἵδρυσις δευτέρου καὶ τρίτου διϋλιστηρίου, τὰ ὁποῖα θὰ ἀποτελοῦν πονοκεφάλους εἰς τὴν ἀγορὰν τῶν πετρελαίων, ὅπως εἶναι σήμερον διὰ τὴν Μέσην Ἀνατολὴν καὶ τὴν Ρωσίαν. Διὰ τοῦτο τὰ περὶ 6.400.000 ἐὰν εἶναι πολλὰ ἢ ὀλίγα δὲν μὲ συγκινοῦν. Ἐγώ, κ. Ὑπουργέ, ἔχω νὰ σᾶς εἴπω μία μόνον ὑποσημείωσιν ἐπὶ τῶν 6.400.000, ἀλλὰ οὔτε αὐτά, οὔτε τὸ βάθος τῆς γεωτρήσεως μὲ συγκινεῖ. Ἐὰν ἡ ἑταιρεία καταλάβῃ, ὅτι ἠμπορεῖ νὰ βρῇ πετρέλαιον θὰ ξοδεύσῃ 50.000.000, θὰ κάμῃ 15 γεωτρήσεις, διότι πρέπει νὰ εὕρῃ πετρέλαιον εἰς τὴν Ἑλλάδα, ὅπως ἦλθαν τὰ πράγματα.

§82Ν. ΜΑΡΤΗΣ. (Ὑπ. Βιομηχανίας). Κύριε Ζίγδη, θὰ σᾶς διακόψω δι’ αὐτὸ τὸ θέμα τῆς ἀντικαταστάσεως. Αὐτὸ τὸ ἐζητήσαμεν ἡμεῖς. Τὸ διϋλιστήριον εἶπε, ἐὰν τὸ πετρέλαιον δὲν εἶναι κατάλληλον διὰ τὸ ἑλληνικὸν διϋλιστήριον, διότι ὑπάρχουν πετρέλαια τῶν ὁποίων ἡ σύνθεσίς των εἶναι διάφορος καὶ εἴπομεν τὸ ἀκατάλληλον αὐτὸ πετρέλαιον θὰ τὸ ἀντικαταστήσῃ καὶ θὰ φέρῃ κατάλληλον. Εἶναι κακὸν αὐτό; Ἡμεῖς ἔχομεν δικαίωμα καὶ τροποποίησιν ἀκόμη τοῦ διϋλιστηρίου νὰ κάμωμεν καὶ νὰ τὸ προσαρμόσωμεν εἰς τὰ πετρέλαια τὰ κατάλληλα.

§83Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Δέχομαι, κ. Ὑπουργέ, ὅτι αὐτὸ ἦτο τὸ αἴτημά σας, ἡ διατύπωσίς του, ὅμως, ἔγινε ἀπὸ τὴν ξένην ἑταιρείαν καὶ ἡ διατύπωσις ὑπὸ τῆς ξένης ἑταιρείας γενομένη, διότι δὲν εἶναι ἑλληνικὰ αὐτά, δίδει τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι ἀκριβῶς προσεπάθησε τὸ αἴτημά σας νὰ τὸ μεταβάλῃ εἰς ἰδικόν της πλεονέκτημα. Πρέπει ἐδῶ νὰ ὁμολογήσωμεν, διότι ὡρισμένα πράγματα, τὰ ὁποῖα ἐλέχθησαν εἰς ἐπίκρισιν τῆς συμβάσεως δὲν εὐσταθοῦν πράγματι, καὶ νομίζω, ὅτι δημιουργοῦν ἐσφαλμένας ἐντυπώσεις καὶ δίδουν εἰς τὴν Κυβέρνησιν τὴν εὐκαιρίαν νὰ εἴπῃ καὶ μερικὲς καυχησιολογίες ποὺ ἀποτελοῦν προπέτασμα καπνοῦ, διὰ νὰ μὴ ἰδοῦμεν τὴν οὐσίαν τῆς ὑποθέσεως. Ἐλέχθη, ὅτι δίδομεν εἰς τὴν ἑταιρείαν τὴν διερεύνησιν ὁλοκλήρου τῆς Ἑλλάδος. Ὄχι, δι’ ὄνομα τοῦ Θεοῦ, ἀλλὰ δι’ ὡρισμένην μόνον περιοχήν. Ἐλέχθη, ὅτι τῆς δίδομεν νὰ διερευνήσῃ περιοχὰς χωρὶς νὰ λαμβάνωμεν ἐγγυήσεις. Εἶναι καθωρισμένη σαφῶς ἡ χρονικὴ περίοδος κατὰ τὴν ὁποίαν πρέπει νὰ κάμῃ εἰς κάθε περιοχὴν ἐρεύνας, καὶ αἱ κυρώσεις. Αὐτὰ εἶναι πράγματι σημεῖα σημαντικὰ διὰ τὴν σύμβασιν. Καὶ ἂν προσπαθήσωμεν νὰ τὴν ἐπικρίνωμεν ἐπὶ τῶν σημείων αὐτῶν, νομίζω, ὅτι συγκεντροῦμεν τὰ πυρά μας ἐπὶ ἐντελῶς δευτερευούσης σημασίας θεμάτων καὶ ἀφήνομεν νὰ διαφύγῃ τὸ κύριον θέμα. Ἐγὼ θὰ ἀφήσω ὅλα αὐτὰ τὰ σημεῖα διότι, ὅπως εἶπον, τὰ ἐχειρίσθησαν καὶ ἄλλοι καὶ τὰ εὑρίσκω διὰ τὴν ἄποψίν μου καὶ δευτερευούσης σημασίας. Μίαν ὑποσημείωσιν θὰ κάμω ἐπὶ τῶν 6.400.000 δολλαρίων τὰ ὁποῖα ἐμφανίζονται, ὅτι θὰ δαπανηθοῦν δι’ ἐρεύνας. Ἐγὼ σᾶς εἶπον, ὅτι ἡ ἑταιρεία ἠμπορεῖ νὰ ἐξοδεύσῃ πολὺ περισσότερα, ἀλλὰ ὅπως ἔχει ἡ σύμβασις τὶ βγαίνει; Εἰς τὰ ἔξοδα γεωτρήσεων, ἐρεύνας, θὰ ὑπολογισθοῦν τὰ ἔξοδα ἱδρύσεως διοικήσεως καὶ διαχειρίσεως τῆς ἑταιρείας, πρὶν ἢ εὑρεθοῦν τὰ πετρέλαια κατὰ 10%, δηλαδὴ δὲν θὰ πᾶμε πάνω ἀπὸ τὰ 10%. Αὐτὸ ὅμως, ἰσχύει διὰ τὴν πρώτην καὶ δευτέραν περίοδον, διὰ τὰ δύο καὶ τὰ ἑπόμενα τρία χρόνια, εἰς τὰ πέντε, εἰς τὰ ὑπόλοιπα τρία χρόνια ποὺ περισσεύουν ἡ ἑταιρεία δὲν ἔχει καμμίαν δέσμευσιν καὶ ἑπομένως, ἠμπορεῖ νὰ ἐκτελέσῃ ὅλας τὰς δαπάνας αἱ ὁποῖαι οὐδεμίαν σχέσιν ἔχουν μὲ ἐρεύνας.

§84Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ διευκρινισθῇ αὐτό.

§85Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Δὲν ἠμπορῶ νὰ τὸ διευκρινίσω διότι εἶναι μέσα εἰς τὸ κείμενον τὸ ὁποῖον λέγει εἰς τὴν παράγραφον 5 τοῦ ἄρθρου 3, στοιχεῖον γ, «ὑπὸ τὸν ὅρον ἐν τούτοις, ὅτι καὶ τῶν δαπανῶν ὀργανώσεως καὶ τῶν ἐξόδων διοικήσεως καὶ τῶν γενικῶν ἐξόδων...... (ἀναγινώσκει) ......». Διὰ τὰς ἐρεύνας δηλαδή, «...... (ἀναγινώσκει)... ...», ποσὰ ὑπερβαίνοντα τὸ 10% ὑποχρεώσεων ἐπενδύσεων τῆς ἑταιρείας τῶν ἀναφερομένων ἐν παραγράφοις 1 καὶ 3 τοῦ παρόντος ἄρθρου διὰ τὰς ἀντιστοίχους περιόδους 2 καὶ 3 ἐτῶν». Εἶναι αὐτονόητον, ὅτι οἱ περιορισμοὶ τυγχάνουν ἐφαρμογῆς μόνον διὰ τὸν ὑπολογισμὸν τῶν ἐλαχίστων ὑποχρεώσεων διοικήσεως τῆς ἑταιρείας, διὰ τὰ δύο καὶ τρία χρόνια.

§86Ν. ΜΑΡΤΗΣ. (Ὑπ. Βιομηχανίας). Δύο ἢ τριῶν. Διότι αἱ δύο περίοδοι εἶναι τῶν τριῶν ἐτῶν καὶ ἡ μία τῶν δύο ἐτῶν.

§87Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Δὲν ἠμπορεῖ νὰ ὑπάρξῃ διαφορά, εἶναι σαφὲς τὸ πρᾶγμα. Τὸ κείμενον λέγει διὰ τὰς ἀντιστοίχους περιόδους δύο ἢ τριῶν ἐτῶν.

§88Γ. ΣΑΜΑΡΑΣ. Εἶναι πρώτη περίοδος τῶν τριῶν ἐτῶν, εἶναι ἡ δευτέρα περίοδος τῶν τριῶν ἐτῶν καὶ εἶναι ἡ τρίτη περίοδος τῶν δύο ἐτῶν μεταξὺ τῶν 6 καὶ 8 ἐτῶν. Καὶ ἐκεῖ λέγει εἰς τὸ οἰκεῖον ἄρθρον, ὅτι ποσὰ ὑπερβαίνοντα τὰ 10% τῶν ἐπενδύσεων τῆς ἑταιρείας τῶν ἀναφερομένων ἐν παραγράφοις 1 καὶ 3 τοῦ παρόντος ἄρθρου. Εἶναι σαφές.

§89Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Σᾶς εἶπον, ὅτι ἦτο ὑποσημείωσις τὸ θέμα καὶ νομίζω, ὅτι δὲν θὰ τὸ μεταβάλωμεν εἰς τὸ κέντρον τῆς συζητήσεως, τὸ ἀφίνω εἰς τοὺς νομικοὺς συμβούλους τοῦ Ὑπουργείου. Πάντως τὸ ὑπεσημείωσα καὶ ἐὰν οἱ νομικοὶ σύμβουλοι τοῦ Ὑπουργείου δεχθοῦν τὴν ἄποψιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ ἐγὼ θὰ εἶμαι εὐτυχής. Πάντως σᾶς εἶπον, ὅτι πρόκειται περὶ ὑποσημειώσεως καὶ δὲν νομίζω, ὅτι ἀξίζει νὰ τὸ ἀναγάγωμεν εἰς περιωπήν.

§90Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Ἤθελα νὰ ἐρωτήσω τὸν κ. ὑπουργόν, ἐὰν πράγματι αὐτὴ εἶναι ἡ ἔννοια ποὺ λέγει, εἶναι εὐχαριστημένος αὐτὸς ἀπὸ τὴν διατύπωσιν ποὺ ἔδωκε εἰς αὐτὴν τὴν διάταξιν;

§91Ν. ΜΑΡΤΗΣ. (Ὑπ. Βιομηχανίας). Λέγομεν διὰ τὰς ἀντιστοίχους περιόδους δύο ἢ τριῶν ἐτῶν.

§92Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Εἶσθε εὐχαριστημένος ἀπὸ τὴν διατύπωσιν ποὺ ἐδώσατε; Εἶναι ὡσὰν σταυρόλεξον τῆς «Ἑστίας».

§93Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Νομίζω, κύριοι, ὅτι θὰ εἶναι σφάλμα εἰς τὴν Ἀντιπροσωπείαν ἂν ἀρχίζωμεν τώρα νὰ συζητῶμεν περὶ ἀνθυπολεπτομερειῶν. Εὔχομαι τὰ πράγματα νὰ εἶναι ὡς λέγει ὁ κ. ὑπουργός. Ἑπομένως, θὰ κλείσω αὐτὸ τὸ τμῆμα τοῦ ἂν προάγεται ἡ ἔρευνα διὰ τὰ πετρέλαια. Ἡ ἀπάντησίς μου εἶναι οἵα ἤδη ἐξετέθη μὲ ὅλας τὰς παρατηρήσεις τὰς ὁποίας ἔκαμα. Τὸ δεύτερον θέμα, ἐὰν εὕρωμεν πετρέλαια, τί γίνεται; Διότι ἐπὶ ἑνὸς θέματος νομίζω εἴμεθα ὑπὲρ τῆς συμβάσεως, ἐὰν εὑρεθοῦν πετρέλαια, ὅμως, τί γίνεται; Καὶ διὰ νὰ τὸ κρίνωμεν αὐτὸ θὰ πάρωμεν τρία κριτήρια. Εἰς τί τιμὰς θὰ ἀγοράσωμεν τὸ πετρέλαιον, τί κέρδη θὰ δίδῃ εἰς τὸ Δημόσιον, καὶ τί κέρδη εἰς τὴν Ἐθνικὴν οἰκονομίαν; Νομίζω, ὅτι αὐτὸ εἶναι τὸ τριπλοῦν κριτήριον διὰ νὰ ἀποφανθῶμεν περὶ τῆς συμβάσεως. Τώρα, κ. συνάδελφοι, ὁμιλοῦμεν διότι αὐτὸ πρέπει νὰ διατυπωθῇ ἐξ ἀρχῆς. Ὁμιλοῦμεν περὶ συμβάσεως, ὅτι ἤλθομεν εἰς ἕνα συμβιβασμὸν μὲ τὴν ESSO. Ἐν τούτοις θὰ ἴδητε, διότι αὐτὸ πρέπει νὰ τὸ σημειώσω ἀμέσως, ὁ συνεταιρισμὸς αὐτὸς ἀποφασίζει κατ’ ἀπόλυτον κρίσιν ἂν θὰ βγάλῃ πετρέλαιον, πόσον πετρέλαιον θὰ βγάλῃ, εἰς ποίαν τιμὴν θὰ τὸ πωλήσῃ, ποίας συναλλαγματικὰς συνεπείας διὰ τὴν χώραν θὰ ἔχῃ ἡ ἀνεύρεσις τῶν πετρελαίων. Αὐτὸς εἶναι ὁ συνεταιρισμός. Ἡ Ἑλλὰς κάθεται εἰς τὴν ἄκρην χωρὶς νὰ δύναται ἐπὶ τῶν θεμάτων αὐτῶν νὰ ἔχῃ γνώμην οὔτε νὰ ἀντείπῃ. Ὑπάρχει εἰς τὸ ἄρθρον 16 μία διάταξις περὶ διεθνοῦς διαιτησίας διὰ νὰ κρίνωμεν, διὰ νὰ ἀποφασίσωμεν, ἐὰν ἦτο σωστὸν τὸ σταμάτημα τῶν πετρελαιοπηγῶν, ἐὰν ἦτο σωστὸν νὰ παράγωμεν τόσην ποσότητα ἢ τόσην, νὰ καθορίσῃ αὐτὰς τὰς τιμὰς ἢ ἐκείνας Αὐτὰ βεβαίως θὰ ἔχουν σημασίαν ἱστορικήν, θὰ ἔχουν σημασίαν ἀπολογιστικήν, ἀλλὰ πόρρω ἀπέχουν ἀπὸ τὸ νὰ συστήσουν εἰκόνα συνεταίρων. Ἐδῶ ἔχομεν μίαν ἑταιρείαν ἡ ὁποία ἔρχεται εἰς τὴν χώραν αὐτὴν διὰ νὰ ἐκμεταλλευθῇ τὰ πετρέλαια, μόνον πρὸς τὸ συμφέρον της, καθ’ ὃν τρόπον καὶ ἔκτασιν ἐπιβάλλουν τὰ συμφέροντά της καὶ παρεμπιπτόντως δίδεται ἓν ἀντιστάθμισμα εἰς τὴν χώραν, εἰς τὴν ὁποίαν, τυχόν, θὰ εὑρεθοῦν τὰ πετρέλαια. Κύριοι, διὰ νὰ μὴ ὁμιλῶμεν ἐπὶ θεωρητικῶν πραγμάτων, θὰ μεταφερθῶμεν ἀμέσως εἰς τὰ κείμενα καὶ θὰ ἀρχίσω ἀπὸ τὶς τιμές. Ὑποτίθεται, ὅτι εὑρίσκομεν πετρέλαιον. Ὅλων, βεβαίως, αἱ καρδίαι θὰ πληρωθοῦν ἀπὸ χαράν. Ἀλλ’ εἰς τί τιμὲς θὰ τὸ πληρώσωμεν αὐτὸ τὸ πετρέλαιον; Τὸ ἄρθρον 12, παρ. 11 καθορίζει τὰ ἑξῆς: Μέχρις ὅτου ἡ ἑταιρεία γίνῃ ἐξαγωγική, αἱ τιμαὶ εἰς τὰς ὁποίας θὰ πωλήσωμεν εἰς τὸ διϋλιστήριόν μας τὸ πετρέλαιον θὰ εἶναι ὁ μέσος ὅρος τῶν POSTED PRICES, τῶν ἐπισήμων τιμῶν τῆς Μεσογείου, Λιβάνου–Συρίας καὶ πιθανὸν Λιβύης, ἂν ποτὲ ὑπάρξῃ. POSTED PRI-CES ὁ μέσος ὅρος τῶν ἐπισήμων τιμῶν Λιβύης–Τριπόλεως–Τριπόλεως–Σιδῶνος καὶ Συρίας. Τί εἶναι αὐταὶ αἱ POSTED PRICES; Αὐταὶ εἶναι αἱ θεωρητικαὶ τιμαί, εἰς τὰς ὁποίας γίνεται ὁ ἐλάχιστος ἀριθμὸς δικαιοπραξίας εἰς τὴν διεθνῆ ἀγοράν. Τὰς POSTED PRICES πρέπει νὰ τὰς πάρωμεν, νὰ τὰς ὑπολογίσωμεν εἰς τὸ ἀνώτερον, καὶ αἱ διαπραγματεύσεις γίνονται κάτω ἀπὸ αὐτάς. Ἐπῆραν δὲ POSTED PRICES Λιβύης καὶ Συρίας, δηλαδὴ POSTED PRICES εἰς τὰς ὁποίας θὰ ὑπάρχουν μέσα ὅλαι αἱ δαπάναι, τὰ ναῦλα μεταφορᾶς ἀπὸ τὴν Περσίαν εἰς τὴν Μεσόγειον. Δηλαδή, θὰ εὑρεθῇ τὸ πετρέλαιον ἐδῶ πέρα εἰς τὴν Ἑλλάδα καὶ τὸ διϋλιστήριόν μας θὰ πληρώσῃ εἰς τὴν ἑταιρείαν μεταφορικὰ ἀπὸ Περσικοῦ Κόλπου εἰς Μεσόγειον. Ὑπὸ τὰς συνθήκας αὐτάς, εἶναι δυνατὸν αὐτὸ τὸ διϋλιστήριον νὰ δουλέψῃ ἱκανοποιητικά; Θὰ ἐξασφαλίσῃ εὐθηνὰ καύσιμα, διότι ἐκεῖ πρέπει νὰ ἀποβλέψωμεν, εἰς εὐθηνὰ καύσιμα εἰς τὴν χώραν διὰ νὰ ὑποβιβάσωμεν ἕνα σημαντικὸν παράγοντα τῆς διαρθρώσεως τοῦ κόστους; Νομίζω, ὅτι ἡ διάταξις αὐτή, κύριοι, εἶναι προκλητική, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μείνῃ. Καὶ νομίζω, ὅτι, τοὐλάχιστον, θὰ πρέπει νὰ προστεθῇ, ὅτι εἰς POSTED PRICES, ἀλλὰ μὲ τὴν ἔκπτωσιν τοῦ πλέον εὐνοουμένου πελάτου. Διότι αὐτὸς εἶναι ἕνας ὅρος ποὺ μπορεῖ κἄπως νὰ μᾶς πλησιάσῃ εἰς τὴν πραγματικότητα. Διότι σᾶς εἶπα POSTED PRICES εἶναι τὸ ταβάνι. Πάρα κάτω γίνεται ἡ διαπραγμάτευσις. Εἰς τὸν τόπον μας ποὺ θὰ εὑρεθῇ τὸ πετρέλαιον, τὸ διϋλιστήριόν μας νὰ τὸ ἀγοράζῃ ὅσον, τοὐλάχιστον, καὶ ὁ εὐνοούμενος πελάτης τῆς Περσίας. Νομίζω, κ. Ὑπουργέ, ὅτι τὴν τροπολογίαν αὐτὴν πρέπει νὰ τὴν βάλετε εἰς τὴν σύμβασιν, διότι διαφορετικὰ τὸ πρᾶγμα εἶναι προκλητικόν. Ἂς ὑποθέσωμεν, ὅτι εὑρίσκομεν πετρέλαιον καὶ μποροῦμε νὰ ἐξαγάγωμεν. Τί θὰ γίνῃ; Θὰ καθορίσῃ POSTED PRICES ἡ ἑταιρεία μόνη της. Ἡμεῖς δὲν ἔχομεν νὰ εἴπωμεν τίποτε. Ἡ ἑταιρεία, ἀναλόγως τῶν συμφερόντων της, εἶναι δυνατὸν νὰ τὸ καθορίσῃ πανύψηλα, ὁπότε πανύψηλα θὰ ἀγοράσῃ καὶ τὸ διϋλιστήριον, διὰ νὰ μὴ ἐξάγεται πετρέλαιον εὑρεθὲν ἐν Ἑλλάδι. Ἐξ ὅλων αὐτῶν φαίνεται, ὅτι ἡ ἀνεύρεσις πετρελαίων δὲν θὰ σημάνῃ, ὅτι ἡ Ἑλλὰς θὰ τὰ προμηθεύεται διὰ τὰς ἰδίας της ἀνάγκας εἰς συμφερούσας τιμάς. Σᾶς διαβεβαιῶ, ὅτι ἐπὶ τοῦ θέματος τῶν τιμῶν δὲν μπορῶ νὰ εὕρω ἀρχὴν καὶ τέλος. Τὸ δεύτερον θέμα, εἶναι τὰ κέρδη τοῦ Δημοσίου. Σᾶς εἶπα, ὅτι τὸ δεύτερον κριτήριον ποὺ θὰ χρησιμοποιήσω εἶναι τί θὰ κερδίζῃ τὸ Δημόσιον. Κύριοι, ἀπὸ αὐτὴν τὴν ὑπόθεσιν ἔχομεν δύο μεθόδους, διὰ νὰ ὑπολογίσωμεν τὰ κέρδη τοῦ Δημοσίου. Τὸ 12,50% ἐπὶ τῆς ἀξίας τῆς ἀκαθαρίστου παραγωγῆς ἢ τὸ 50% τῶν κερδῶν. Δὲν χρειάζεται νὰ εἶναι κανεὶς εἰδικὸς διὰ νὰ διαπιστώσῃ, ὅτι μὲ τοὺς ὅρους τοὺς ὁποίους ἔχει ἡ σύμβασις, ποὺ καθορίζει, ἰδίως μὲ τὸν κατάλογον βʹ τοῦ παραρτήματος, ἀλλὰ καὶ χίλιες δύο ἄλλες διατάξεις θὰ ἴδητε, ὅτι τὰ καθαρὰ κέρδη θὰ εἶναι ἕνας μῦθος. Δὲν θὰ κάμῃ καθαρὰ κέρδη ἡ ἑταιρεία. Ἑπομένως, θὰ μείνωμεν εἰς τὸ 12,50%. Τὴν συμφέρει δὲ νὰ μὴ κάμωμεν καθαρὰ κέρδη, ὄχι μόνον ἀπὸ φορολογικῆς ἀπόψεως. Ἀλλὰ διὰ τῶν ὅρων τοῦ ἄρθρου 22 τὰ ἀποσβεσθέντα ἢ μὴ ἀποσβεσθέντα στοιχεῖα τοῦ ἐνεργητικοῦ μπορεῖ οἱανδήποτε ὥραν ἡ ἑταιρεία νὰ τὰ πωλήσῃ εἰς τρίτην ἑταιρείαν, εἰς τὴν τιμὴν ποὺ ἐμφανίζονται εἰς τὰ βιβλία της. Ὁπότε θὰ ἐμφανισθῇ, ὅτι αὐτὴ δὲν εἶχεν οὔτε ζημίαν οὔτε κέρδος, ἡ δὲ ἄλλη ἑταιρεία, ἡ ὁποία θὰ εἶναι θυγάτηρ–ἑταιρεία, ὅσον καὶ αὐτή, θὰ πάρῃ αὐτὰ τὰ στοιχεῖα εἰς τιμὴν ἀποσβέσεως, ἐνῷ θὰ εἶναι κατακαίνουργα. Ὑπάρχει, δηλαδή, ὁ συνδυασμὸς τῆς ἐννοίας τῶν καθαρῶν κερδῶν μὲ τὸ πολὺ εὐφυὲς ἄρθρον 22. Δημιουργεῖ τόσας εὐκαιρίας περιγραφῆς πάσης ὑποχρεώσεως ἐμφανίσεως κερδῶν εἰς τὴν ἑταιρείαν, ὥστε οἱ ἀτυχεῖς τρεῖς δημόσιοι ὑπάλληλοι ποὺ θὰ πᾶνε νὰ κάμουν τὸν ἔλεγχον θὰ εἶναι ὄχι πτωχοὶ συγγενεῖς, ἀλλ’ ἐὰν ἔχουν ἐθνικὸν φιλότιμον, ὡς Ἕλληνες, θὰ εἶναι οἱ δυστυχέστεροι τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων. Δὲν μπαίνω, κύριοι, εἰς λεπτομερείας, διότι καὶ ὁ κ. Κωστόπουλος καὶ ἄλλοι ὁμιληταὶ ἀνέφερον συγκεκριμένα ἄρθρα καὶ δὲν χρειάζεται νὰ ἐπαναλάβω καὶ ἐγὼ τὰ λεχθέντα. Ἂς πᾶμε τώρα εἰς τὸ τρίτον. Τί ἐκέρδισεν συναλλαγματικῶς ἡ χώρα, διότι ἀπὸ τὸ τρίτον αὐτὸ κριτήριον θὰ κρίνωμεν τὴν σύμβασιν. Κύριοι βουλευταί, μὴ νομίσετε, ὅτι ἐὰν ὑποθέσωμεν, ὅτι εὑρίσκομεν πετρέλαιον, τὸ ὁποῖον καλύπτει τὰς ἀνάγκας τῆς ἑλληνικῆς ἀγορᾶς, ὅτι μὲ τὴν σύμβασιν αὐτὴν θὰ ἀπαλλαγῶμεν ὅλης τῆς δαπάνης εἰσαγωγῆς πετρελαίου. Βεβαίως ὄχι. Δὲν εἶναι δυνατόν. Καὶ ἐὰν ὑποθέσωμεν, ὅτι δὲν ὑπῆρχον ἄλλα ἔξοδα τὸ MAXIMUM τὸ ὁποῖον ἠμπορούσαμεν νὰ ἐλπίσωμεν εἶναι τὸ 50% τῆς ἀξίας τοῦ πετρελαίου. Ἀλλά, ὅταν μπαίνῃ μέσα ὁ ὑπολογισμὸς τῶν ἐξόδων τὰ ὁποῖα γίνονται εἰς τὸ ἐξωτερικόν, καὶ διὰ τὴν ἀπόσβεσιν τῶν ὁποίων ἔχομεν ὑποχρέωσιν νὰ ἐπιτρέψωμεν εἰς τὴν ἑταιρείαν νὰ τὰ καλύψῃ διὰ συναλλάγματος, καὶ ὅταν φθάσωμεν εἰς τὸ συμπέρασμα, ὅτι κἄθε ἑταιρεία ἔχει συμφέρον νὰ ἐμφανίσῃ κανένα σχεδὸν κέρδος καθαρόν, τότε τί περισσότερον ἀπὸ τὸ 12,5% ἀπὸ ἀπόψεως κόστους συναλλάγματος μένει εἰς τὴν χώραν, εἰς τὴν περίπτωσιν ποὺ καλύπτεται ὁλόκληρος ἡ ἀνάγκη τῆς ἀγορᾶς ἀπὸ τὴν παραγωγήν; Τίποτε. Εἰς μίαν δηλαδὴ τῶν ἀρίστων προϋποθέσεων, ποὺ ἡ ἑταιρεία θὰ ἠμποροῦσε νὰ παράγῃ πετρέλαιον, διὰ νὰ καλύψῃ τὰς ἀνάγκας τῆς Ἑλλάδος τί ἐξοικονομεῖ ἐξ ἀπόψεως συναλλάγματος ἡ Ἑλλάς; Ὅπως φαίνεται, ἀπὸ τὴν σύμβασιν αὐτὴν —βεβαίως ὑποθέσεις κάνομεν— βαδίζομεν ἐπὶ τῆς πιθανῆς ὁδοῦ ἡ ὁποία θὰ ἀκολουθηθῇ, ἡ Ἑλλὰς δὲν θὰ ἐξοικονομήσῃ παρὰ μόνον 12,5% τῆς ἀξίας τοῦ πετρελαίου τὰ ὁποῖον ἄλλως θὰ ἔφερεν ἀπὸ τὸ ἐξωτερικόν. Ἐὰν ὑποθέσωμεν, ὅτι προήχθημεν εἰς μεγάλην ἐξαγωγικὴν χώραν πετρελαίου, σᾶς ἀνέφερον τί κινδύνους διατρέχομεν ἀπὸ ἀπόψεως συναλλαγματικῆς, διὰ τῆς ρήτρας τοῦ καθορισμοῦ τῶν POSTED PRICES, τῶν τιμῶν τῶν ἐπισήμων, κατὰ τὴν ἀπόλυτον κρίσιν τῆς ἑταιρείας. Ἄς μὴ μοῦ πῆτε, ὅτι ἔχομεν μία σοβαρὰν ἑταιρείαν, μία μεγάλην ἑταιρείαν. Ἔχομεν μεγάλην ἑταιρείαν ἡ ὁποία ὑπογράφουσα μία σύμβασιν θέλει τὰ συμφέροντά της νὰ τὰ ἐξασφαλίσῃ ἀπὸ 500 μεριὲς καὶ ἡ ὁποία δὲν δείχνει οὐδεμίαν μεγαλοψυχίαν κατὰ τὴν συγγραφὴν τῆς συμβάσεως. Διατὶ θὰ τὴν ἐπιδείξῃ αὔριον κατὰ τὴν ἐκτέλεσίν της, ἐὰν μάλιστα καὶ ἡ διεθνὴς ἀγορὰ τοῦ πετρελαίου κινηθῇ κατὰ τρόπον ἀντίξοον διὰ τὰ συμφέροντά της. Ἀλλά, κύριοι, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ σᾶς γεμίσῃ πικρίαν, ἐκεῖνο διὰ τὸ ὁποῖον νομίζω, ὅτι δὲν πρέπει νὰ περάσῃ ἡ σύμβασις, εἶναι ἡ σχετικὴ μὲ τὸ συνάλλαγμα διάταξις. Τὸ παρέκαναν οἱ κύριοι αὐτοί. Δὲν ἐσεβάσθησαν πλέον κανέναν. Κύριοι, προβλέπετε τί θὰ γίνῃ ὄχι μόνον ἐν περιπτώσει διατηρήσεως σταθερᾶς τιμῆς τοῦ συναλλάγματος, ἀλλὰ καὶ εἰς οἱανδήποτε περίπτωσιν ὑποτιμήσεως ἢ ἀσταθείας συναλλαγματικῆς καὶ ὑποχρεώνεται τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος νὰ ὁμιλήσῃ, ὅτι ἠμπορεῖ εἰς τὸ μέλλον νὰ εὑρεθῇ εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ καταστρέψῃ καὶ τὴν σταθερότητα τῆς δραχμῆς. Εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν σᾶς δίδω αὐτὴν ἢ ἐκείνην τὴν ἐγγύησιν. Καὶ φθάνομεν μέχρι τοῦ σημείου, ἐὰν ποτὲ παραστῇ ἀνάγκη, νὰ πριμοδοτήσωμεν τὴν ἐξαγωγὴν τῶν μεταλλευμάτων. Δι’ ὄνομα τοῦ Θεοῦ, τὴν πριμοδότησιν αὐτὴν θὰ τὴν πάρουν καὶ τὰ πετρέλαια τῆς ESSO, μήπως καὶ ἡ μεγάλη αὐτὴ ἑταιρεία ζημιωθῇ. Κύριοι τὸ ἄρθρον 3 εἶναι ἀπὸ τὰ πειὸ σοβαρά. Διότι ὄχι μόνον δείχνει τὴν ἀναλγησίαν, τὴν περιφρόνησιν ὄχι πρὸς τοὺς σεΐχηδες τῶν πετρελαίων, ἀλλὰ εἰς τοὺς καθυστερημένους Εὐρωπαίους. Διότι οἱ σεΐχηδες ἔχουν, ἐπὶ τέλους, δίπλα των νομικοὺς «ἀτσίδες», οἱ ὁποῖοι ἀποτελοῦν τὸ ἀντίδοτον εἰς τὶς ἄλλες «ἀτσίδες». Πληρώνουν ἀνθρώπους ἱκανοὺς καὶ διὰ αὐτὸ οἱ σεΐχηδες κατώρθωσαν νὰ ὑπογράψουν σύμβασιν μὲ τὴν Ἰταλίαν μὲ τὴν ὁποίαν πέρνουν 75% τῶν πραγματικῶν κερδῶν καὶ ὄχι τῶν φανταστικῶν κερδῶν ποὺ θὰ πάρωμεν ἡμεῖς μὲ τὴν σύμβασιν αὐτήν. Εἶναι πράγματι εἰς ὡρισμένα σημεῖα σύμβασις σεΐχηδων, εἶναι σύμβασις τοῦ 19ου αἰῶνος. Καὶ αὐτὸ πράγματι εἶναι προκλητικόν. Κύριοι, αὐταὶ εἶναι αἱ τιμαί, καὶ αὐτὸ τὸ ὄφελος τοῦ Δημοσίου καὶ τὸ κέρδος τῆς ἐθνικῆς οἰκονομίας. Σκεφθῆτε καὶ ἀποφασίσατε. Καὶ ὁ καθεὶς ἀπὸ σᾶς, ἂς εἴπῃ κατὰ τὴν κρίσιν του, ἐὰν θὰ πρέπει νὰ εὑρεθοῦν ἢ νὰ μὴ εὑρεθοῦν πετρέλαια εἰς τὴν Ἑλλάδα.

§94Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Πρέπει νὰ γίνῃ ἀντιληπτὸν ἀπὸ τὴν Βουλὴν τοῦτο: Ὅτι ἐὰν εὑρεθῇ μία πηγή, καὶ ἡ πηγὴ αὐτὴ μᾶς καλύπτει τὰς ἀνάγκας μας, ἡ ἐθνική μας οἰκονομία δὲν θὰ ἐξοικονομήσῃ παρὰ τὸ ⅐ ἢ τὸ ⅛ τοῦ συναλλάγματος ποὺ δαπανᾷ σήμερον. Αὐτὸ πρέπει νὰ γίνῃ ἀντιληπτόν.

§95Ν. ΜΑΡΤΗΣ. (Ὑπ. Βιομηχανία). Τὶ δαπανᾷ σήμερον, κ. συνάδελφε, ἡ ἑλληνικὴ οἰκονομία;

§96Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Σήμερον εἰσάγομεν ἀπὸ τὸ ἐξωτερικὸν καὶ δαπανῶμεν συνάλλαγμα. Θὰ ἐξακολουθῶμεν νὰ δαπανῶμεν καὶ τότε πλὴν ἑνὸς 12%.

§97Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Κύριοι, καὶ εἰς τὰς διατάξεις τὰς «πονηράς», ἃς τὰς εἴπω, εἶναι ἀξιοπρόσεκτος ἡ σύμβασις, εἰς τοὺς ὁρισμοὺς ποὺ δίδει. Ἴδατε πῶς καθορίζει τὰς δαπάνας ὀργανώσεως, δαπάνας διαχειρίσεως, γενικὰ ἔξοδα. Ἐὰν ἔχετε ὀλίγας γνώσεις, ὀλίγην πεῖραν, τῆς λογιστικῆς, θὰ ἀντιληφθῆτε πόσοι πυθμένες ἀνοίγονται ἐκεῖ μέσα διὰ νὰ πληρωθοῦν δαπάναι αἱ ὁποῖαι εἶναι φανταστικαί. Ὅπως παρετήρησεν, ὁ κ. Κωστόπουλος, νομίζω εἰς τὸ ἄρθρον 12, ἡ ἑταιρεία αὐτὴ θυγατρικὴ ἑταιρεία, θὰ πληρώνῃ διὰ συμβουλὰς καὶ συμπαράστασιν τεχνικὴν καὶ διαχειριστικὴν τὴν μητέρα ἑταιρείαν. Βέβαια εὐγνώμονα πρέπει νὰ εἶναι τὰ παιδιὰ εἰς τοὺς γονεῖς των, ἀλλὰ ὄχι καὶ μέχρι τοῦ σημείου νὰ τὰ ἀπορροφήσῃ ὅλα ἡ μητέρα. Κύριοι συνάδελφοι, αὐταὶ εἶναι αἱ κρίσεις μου ἐπὶ τῆς συμβάσεως ἐπὶ τῇ βάσει τῶν τριῶν κριτηρίων τὰ ὁποῖα ἐχρησιμοποίησα. Ὁ καθεὶς ἠμπορεῖ νὰ σκεφθῇ ἐὰν θὰ πρέπει νὰ εὐχώμεθα ἢ νὰ ἀπευχώμεθα τὴν ἀνεύρεσιν πετρελαίου ἀπὸ τὴν ESSO. Ὑποσημείωσιν καὶ πάλιν θὰ κάνω τῆς σημασίας, ἣν ἔχει τὸ περίφημον ἄρθρον 29, ἐπὶ τοῦ ὁποίου πολλοὶ τῶν ἀγορητῶν ἐνόμισαν, ὅτι ἔπρεπε νὰ στηρίξουν ἕνα μεγάλο μέρος τῶν κρίσεών των. Κύριοι, θὰ πάρω μία φιλοσοφικὴν θέσιν ἐπὶ τοῦ ἄρθρου. Ἐὰν τὰ κέρδη ἐκ τοῦ δικαιώματος ἐμπορίας τῶν πετρελαιοειδῶν ἐν Ἑλλάδι διατίθενται δι’ ἐρεύνας, δὲν θεωρῶ σοβαρὸν κακὸν τὴν γινομένην παραχώρησιν, εἴτε καὶ αἱ ἄλλαι ἑταιρεῖαι ποὺ ἔλαβον τὸ δικαίωμα αὐτὸ νὰ εἶχαν τὴν ἰδίαν ὑποχρέωσιν. Ἑπομένως, δὲν θὰ καταληφθῶ ἀπὸ τὴν ἀγανάκτησιν ἀπὸ τὴν ὁποίαν κατελήφθησαν οἱ ἄλλοι συνάδελφοι καὶ διὰ τὴν περίπτωσιν ἀκόμη τῶν ἀντλιῶν καίτοι θεωρῶ ὑπερβολικὴν ἐν προκειμένῳ τὴν μικρότητα τῆς ἑταιρείας. Ἀλλὰ διατὶ αἱ ἐργασίαι τῆς κατηγορίας αὐτῆς ὑπήχθησαν εἰς τὸ ἴδιον καθεστὼς τῆς παραγωγῆς πετρελαίου; Σημειώσατε παρακαλῶ τὴν ἑξῆς περίπτωσιν: Ἐὰν ὑποθέσωμεν δὲν εὑρεθοῦν πετρέλαια, τότε μὲ τὸ ἄρθρον 29, ἡ ἑταιρεία ἁπλῶς θὰ μεταφέρῃ τὸ δι’ ἐρεύνας δαπανηθὲν ποσὸν τῶν 6.400.000 δολλαρίων ὡς καὶ πᾶσαν ἄλλην δαπάνην, πρὸς ἐξουδετέρωσιν τῶν ἐκ τῆς ἐμπορίας πετρελαιοειδῶν κερδῶν. Οὕτως ὅμως, ἡ ἑταιρεία θὰ ἐπανεξαγάγῃ ἄθικτα τὰ διὰ τὰς ἐρεύνας κεφάλαιά της. Ἡ ὅλη ὑπόθεσις τῶν ἐρευνῶν δι’ αὐτὴν θὰ ἀποβῇ μία μικρὰ προκαταβολή, κατὰ τὰ πρῶτα ἔτη τῆς συμβάσεως, τὴν ὁποίαν θὰ εἰσπράξῃ, μεταγενεστέρως ἀπὸ τὸ κέρδος τῆς ἐμπορίας. Ἂς μὴ μᾶς λέγουν, ἑπομένως, ὅτι ὁπωσδήποτε ἡ ἑταιρεία θὰ δαπανήσῃ ἐξ ἰδίων τὸ ποσὸν τῶν 6,4 ἑκατομμυρίων δολλαρίων. Εἶναι καὶ αὐτὸ ἕνα σημεῖον, οὐχὶ βεβαίως βασικῆς σημασίας! Τελευτῶν, ἐπιθυμῶ νὰ κάμω τὴν ἀκόλουθον παρατήρησιν. Ἡ Ἑλλὰς δὲν εἶναι ἡ μόνη χώρα διὰ τὴν ὁποίαν ἐνδιεφέρθησαν αἱ μεγάλαι ἑταιρεῖαι πετρελαίου, νὰ ἐξασφαλίσουν δι’ ἑαυτὰς τὴν ἀποκλειστικότητα ἐκμεταλλεύσεως τῆς ἀγορᾶς των. Οὔτε εἶναι μυστικόν, ὅτι προκειμένου περὶ ἐρευνῶν πετρελαίου, ἐὰν εἶναι συμφέρον εἰς τὰς ἑταιρείας, αὗται ἐμφανίζουν τὰ πετρέλαια τὰ ὁποῖα εὑρίσκουν. Ἐὰν δὲν τὰς συμφέρῃ, δὲν τὰ ἐμφανίζουν. Μετὰ τὴν ἵδρυσιν τοῦ διϋλιστηρίου ἐν Ἑλλάδι, αἱ ἑταιρεῖαι δὲν ἦτο δυνατὸν πλέον ἐν τῇ προσπαθείᾳ των νὰ ἐξασφαλίσουν τὴν ἑλληνικὴν ἀγοράν, νὰ μὴ ἐνδιαφερθοῦν διὰ τὴν ἀνεύρεσιν ἑλληνικῶν πετρελαίων. Θὰ ἔπρεπεν ἑπομένως, ἡμεῖς νὰ ἐπανδρώνωμεν καὶ νὰ ἐξοπλίζωμεν καταλλήλως τὸ Γεωλογικὸν Ἰνστιτοῦτον διὰ τὴν ἀνάληψιν τοῦ ἔργου τῶν ἐρευνῶν. Εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν αἱ μεγάλαι ἑταιρεῖαι φοβούμεναι τὴν ἐξεύρεσιν πετρελαίου ὑπὸ τῶν ἰδικῶν μας ὑπηρεσιῶν, θὰ ἤρχοντο καὶ θὰ μᾶς ἱκέτευον νὰ προσφέρουν τὰς ὑπηρεσίας των! Σήμερον, ὅμως, ἀντὶ νὰ εἶναι ἐκεῖναι ἱκέτισες, κατελήξαμεν νὰ ἱκετεύωμεν ἡμεῖς. Ἡ Κυβέρνησις ὑπέγραψεν αὐτὴν τὴν σύμβασιν. Δὲν δυνάμεθα νὰ ἔχωμεν τὴν ψευδαίσθησιν, ὅτι ἡ κοινοβουλευτικὴ πλειοψηφία δὲν θὰ τὴν ψηφίσῃ. Ἔχομεν ὅμως ἀκόμη τὸν χρόνον νὰ ἀκολουθήσωμεν τακτικήν, ἡ ὁποία θὰ διαφυλάξῃ τὴν χώραν ἀπὸ τὰς δυσμενεῖς συνεπείας τῆς συμβάσεως. Ἂς σπεύσῃ ἡ Κυβέρνησις νὰ θέσῃ εἰς ἐφαρμογὴν τὴν ἐσχάτως ψηφισθεῖσαν σύμβασιν μὲ τοὺς Ρουμάνους, καὶ τοὺς Γάλλους, διότι καὶ αὐτὴ, νομίζω, ὑπεγράφη. Ἴσως οὕτω δυνηθῶμεν, νὰ ἀνεύρωμεν πρῶτοι πετρέλαιον καὶ οὕτω νὰ ἀτονίσουν αἱ ὑπὲρ τῆς ESSO προνομίαι, ἐὰν αὐτὴ ἀνεύρῃ πρώτη πετρέλαιον. Τότε ἡ σύμβασις θὰ καταστῇ πιὸ ἀνώδυνος δι’ ἡμᾶς. Κύριοι συνάδελφοι, ἂς μὴ λησμονῶμεν καὶ θὰ ἐπικαλεσθῶ τὰ ὅσα εἶπεν ὁ ἐκ Μεσσηνίας συνάδελφος, κ. Κωστόπουλος, ὅτι ἡ Ἑλλὰς ἡ προπολεμική, ἔβλεπεν εἰς τὰ ἐγγειοβελτιωτικὰ ἔργα τῆς Μακεδονίας τὴν σωτηρίαν της. Καὶ τότε ἔσπευσε νὰ ὑπογράψῃ τὴν ἀπερίγραπτον ἐκείνην σύμβασιν μὲ τὴν Φαουντέσιον. Σᾶς ἐρωτῶ σήμερον τὶ ἐνθυμεῖσθε ἐκείνων, τὰ ἔργα ἢ τὴν ἐντροπὴν τῆς συμβάσεως τοῦ Φαουντέσιον; Διατὶ θέλετε τώρα νὰ ἐπαναλάβωμεν ἐν ἔτει 1960 τὰ λάθη τοῦ παρελθόντος ποὺ στὸ κάτω κάτω ἔγιναν τὴν ἑπομένην τῆς Μικρασιατικῆς ἥττης μας εἰς καιροὺς διεθνῶς πολὺ διαφορετικοὺς ἢ νὰ ἐπαναλάβωμεν τὴν τραγῳδίαν τῶν δανείων τῆς ἀνεξαρτησίας, συνεπείᾳ τῶν ὁποίων ὑπεδουλώθημεν οἰκονομικῶς ἐπὶ 100 ὁλόκληρα ἔτη; Διὰ τοῦτο ἐπιμένω ὅπως ἡ Κυβέρνησις, ἅπαξ ὑπογράψῃ τὴν σύμβασιν αὐτήν, προχωρήσῃ τοὐλάχιστον κατὰ τὸ πρότυπον τῆς σοφῆς Ἰταλίας, ἡ ὁποία ἐσώθη χάρις εἰς τὴν ἐπιμονὴν ἑνὸς ἰσχυροῦ ἀνδρὸς διαφυλάξασα, ὄχι μόνον τὴν ἐσωτερικὴν ἀγοράν της, ἀλλὰ προχωρήσασα καὶ εἰς ἐπίθεσιν ἐν τῇ Μέσῃ Ἀνατολῇ. Ἡ Ἰταλία ἐντὸς ὀλίγου θὰ ἀποτελέσῃ μέλος τῶν καρτὲλ τῶν πετρελαίων καὶ ὄχι θῦμα τῶν καρτέλ. Κύριε Ὑπουργέ, ἡ Ἑλληνικὴ Βουλὴ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ψηφίσῃ αὐτὸ τὸ φραγκολεβαντίνικον κείμενον, τὸ ὁποῖον συνετάχθη προφανῶς ἀπὸ Ἑλληνοαμερικανικόν, ἀνήκοντα εἰς τὴν δευτέραν γενεὰν καὶ ὁ ὁποῖος δὲν ἐγνώριζε τὴν Ἑλληνικὴν γλῶσσαν. Εἶναι ἀφάνταστα τὰ γραμμένα λάθη, αἱ ἀσυνταξίαι καὶ οἱ βαρβαρισμοὶ ἀπὸ τοὺς ὁποίους γέμει! Διὰ τοῦτο, νομίζω, ὅτι ἐπιβάλεται νὰ ἀναβληθῇ ἡ ἐπιψήφισίς του ἵνα προηγουμένως γίνουν αἱ ἐπιβαλλόμεναι διορθώσεις. Ἄλλως οἱ αὐριανοὶ ἀναγνῶσται τῆς συμβάσεως, θὰ μᾶς οἰκτείρουν διὰ τὴν ἀπίθανον αὐτὴν κακοποίησιν τῆς γλώσσης μας. Κύριοι συνάδελφοι, ἐτελείωσα. Εὔχομαι ὁ Θεὸς νὰ μᾶς βοηθήσῃ καὶ νὰ μὴ μετανοήσωμεν αὔριον δι’ ὅσα θὰ ψηφίσωμεν σήμερον. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς ἀντιπολιτεύσεως).

§98Ν. ΜΑΡΤΗΣ. (Ὑπ. Βιομηχανίας). Ὁ κ. Ζίγδης, δὲν ἐφρόντισεν ὡς Ὑπουργὸς τῆς Βιομηχανίας, νὰ μὴ φέρῃ τὴν Ἑλλάδα εἰς δύσκολον θέσιν καὶ νὰ ζητήσῃ τὴν βοήθειαν τοῦ Θεοῦ, διότι δὲν ὑπέγραψε σύμβασιν διὰ τὴν ἀνεύρεσιν πετρελαίου καὶ συνεπῶς δὲν ἐκινδύνευσεν ἡ Ἑλλὰς ἀπὸ τὸν κίνδυνον τῆς ἀνευρεύσεως πετρελαίου. Ὅλοι οἱ φόβοι τοῦ κ. Ζίγδη, ἠναλώθησαν εἰς τὴν ἀνεύρεσιν διαφόρων ὀρθογραφικῶν καὶ ἄλλων λαθῶν εἰς τὸ κείμενον τῆς συμβάσεως, ἀντὶ νὰ ἀσχοληθῇ μὲ τὸ οὐσιαστικὸν θέμα. Ὅταν ἐψηφίζετο εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν ὁ νόμος περὶ πετρελαίων, ὅταν ἐγὼ εἶχον 45% εἰς τὴν συμμετοχὴν τῶν κερδῶν ὁ κ. Ζίγδης, ἐπρότεινε 30%, διὰ νὰ ἔλθουν ξέναι ἑταιρεῖαι καὶ τότε ἐγὼ τὸ ἔκαμα 40%. Ἀλλὰ τώρα ὁ κ. Ζίγδης, ἤλλαξε γνώμην καὶ λέγει τὰ ἀντίθετα. Διὰ τὸ θέμα τοῦ πόσιετ–πράϊς δὲν γνωρίζομεν ἂν θὰ ἔχωμεν ποσότητας μεγάλας ἢ μικράς. Θὰ ἔπρεπεν εἰς τὰς διαπραγματεύσεις ὁ διαπραγματευτὴς νὰ εἶναι ἔντιμος. Καὶ δὲν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ εἴπωμεν, ἂν εὕρωμεν πολλὰ πετρέλαια τὸ ποσοστὸν θὰ εἶναι μικρὸν ἐὰν εὕρωμεν ὀλίγο τὸ ποσοστὸν θὰ εἶναι μεγάλο. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἔννοια τοῦ πόσιετ–πράϊς. Ἐγένοντο διαπραγματεύσεις καὶ ἡμεῖς ἐπετύχομεν τὸ καλύτερον. Εἰς τὸ θέμα τοῦ συναλλάγματος μόνον προκειμένου περὶ ἐξαγωγῶν εἰς χώρας σκληροῦ συναλλάγματος ὑπάρχει ὑποχρέωσις. Ὡς πρὸς τὸ θέμα τῶν Ἰταλῶν ποὺ ἀνέφερεν ὁ κ. Ζίγδης, διὰ τὴν περίπτωσιν τῶν 75%, σᾶς ἀνέφερον καὶ εἰς τὴν προηγουμένην ἀγόρευσίν μου, ὅτι ὑπάρχει μία σύμβασις ἡ ὁποία ὑπεγράφη χωρὶς νὰ ἔχῃ ἀρχίσει κἂν ἐκτέλεσίς της διὰ τὸν Περσικὸν Κόλπον, καὶ πράγματι ἐδέχθησαν 75% καὶ 25%. Ὑπάρχει ὅμως ἡ ἑξῆς διαφορά. Εἰς τὴν περιοχὴν αὐτὴν ὑπάρχει πετρέλαιον καὶ πλέον αὐτοῦ ὑπάρχει συμμετοχὴ τῆς Κυβερνήσεως εἰς τὰ ἔξοδα, δὲν εἶναι ὅπως ἐδῶ ποὺ συμμετέχει ἡ ἑταιρεία ἐξ ὁλοκλήρου εἰς τὰ ἔξοδα. Ὁ κ. Ζίγδης, ἀνέφερε δύο πληροφορίας, αἱ ὁποῖαι δὲν ἀνταποκρίνονται εἰς τὴν πραγματικότητα. Πρῶτον, ὅτι αἱ ἑταιρεῖαι ἐξακολουθοῦν νὰ ἔχουν ἕνα τράστ. Αὐτὸ δὲν εἶναι ἀληθές, διότι ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν ἔχουν γνωρίσει καὶ ἔχουν ὀξύτατον συναγωνισμόν. Καὶ δεύτερον ἀνέφερε τὴν Ἰταλίαν. Πληροφορῶ, ὅτι ἡ ESSO εὑρῆκε τὰ πετρέλαια εἰς τὴν Ἰταλίαν.

§99Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Εἰς τὸν Πάδον ποῖος τὰ εὑρῆκε;

§100Ν. ΜΑΡΤΗΣ. (Ὑπ. Βιομηχανίας). Εἰς τὴν Σικελίαν τῆς Ἰταλίας τὰ πετρέλαια τὰ εὑρῆκε ἡ ESSO.

§101Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, πέρυσιν, ὅταν συνεζητήσαμεν τὸν νόμον, εἶπα νὰ πάρωμεν ἔστω καὶ 40% ἐφ’ ὅσον αἱ ἐγγυήσεις διὰ τὸν καθορισμὸν τῶν καθαρῶν κερδῶν ἦσαν σοβαραί. Τὸ 50% εἶναι ἐντελῶς εἰκονικὸν εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν. Ὅσον ἀφορᾷ τὰ ἄλλα σημεῖα τῆς ἀγορεύσεως τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, νομίζω, ὅτι δὲν χρειάζεται ἀπάντησις.

§102Ν. ΜΑΡΤΗΣ. (Ὑπ. Βιομηχανίας). Κύριοι συνάδελφοι, διὰ τὸ θέμα τῶν κερδῶν, ἔχω νὰ σᾶς πληροφορήσω τὰ ἑξῆς: Ἀπὸ τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ εὑρεθῇ πετρέλαιον, τὰ κέρδη διαπιστοῦνται εὐκόλως, διότι γίνεται ἄντλησις αὐτομάτως. Αὐτὸ ποῦ λέγεται, ὅτι αὐτὸ εἶναι θεωρητικόν, δὲν εἶναι ἀληθές.

§103ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Ἠλιόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§104Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι βουλευταί, κατὰ τὴν ὁμιλίαν του κατὰ τὴν συζήτησιν τῆς πρώτης ἡμέρας ἐπὶ τῆς συμβάσεως, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Βιομηχανίας, ἐδήλωσεν, ὅτι θεωρεῖ τὸ θέμα τῶν πετρελαίων εἶναι πράγματι σοβαρόν. Περὶ τὸ τέλος ὅμως τῆς ὁμιλίας του ἐδήλωσε τὶ θέλετε καὶ συζητεῖτε ἐπὶ τῆς συμβάσεως, δὲν χρειάζεται, οὔτε κἂν συζήτησις «δύο–τρεῖς παρατηρήσεις νὰ κάμετε καὶ νὰ ψηφισθῇ ἡ σύμβασις. Αὐτὴν τὴν ἀντίφασιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ δὲν τὴν ἐννοῶ. Ἢ εἶναι σοβαρὸν τὸ θέμα τῶν πετρελαίων καὶ πρέπει νὰ συζητηθῇ μὲ ἐπιμέλειαν ἢ ὁ κ. Ὑπουργός, θεωρεῖ, ὅτι δὲν εἶναι ἀπαραίτητον νὰ ἀσχοληθῇ μὲ αὐτὸ καὶ νὰ ἔχῃ γνώμην ἡ ἐθνικὴ ἀντιπροσωπεία. Ἡμεῖς θεωροῦμεν, ὅτι τὸ ζήτημα εἶναι πράγματι σοβαρὸν καὶ διὰ τοῦτο ἠθελήσαμεν νὰ συζητηθῇ ἡ σύμβασις εἰς δύο χωριστὰς συνεδριάσεις διὰ νὰ φθάσωμεν εἰς μίαν ἐξονυχιστικὴν ἐξέτασιν θέματος ἔχοντος τόσον σοβαρὰν σημασίαν. Ἐδέχθημεν ὅμως τὰς συστάσεις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, καὶ ἡ ψήφισις τῆς συμβάσεως θὰ γίνῃ εἰς μίαν συζήτησιν. Ἀλλὰ εἶπεν ἀκόμη, ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι εἶναι σοβαρὸν τὸ θέμα τῶν πετρελαίων, διότι αἱ χῶραι εἰς τὰς ὁποίας ἐνευρέθη πετρέλαιον, θεωροῦνται πλούσιαι. Ἀληθὲς εἶναι, ὅτι χῶραι εἰς τὰς ὁποίας θὰ εὑρεθῇ πετρέλαιον, εἶναι δυνατὸν νὰ γίνουν πλούσιαι. Εἶναι ὅμως ἐπίσης ἀληθές, ὅτι πολλαὶ χῶραι αἱ ὁποῖαι εἶχον τὴν ἀποτυχίαν νὰ εὑρεθῇ εἰς τὸ ἔδαφός των πετρέλαιον, συνέβη νὰ χάσουν τὴν οἰκονομικήν, πολιτικὴν καὶ ἐθνικὴν των ἀνεξαρτησίαν ἐξ αἰτίας αὐτοῦ τοῦ γεγονότος. Εἰς τὴν ἐποχήν μας ἀκόμη γίνονται ἐπαναστάσεις εἰς πολλὰς χώρας εἰς τὰς ὁποίας ἀνευρέθη πετρέλαιον διὰ τὴν ἀπόκτησιν τῆς ἀνεξαρτησίας των. Διότι εἶναι γνωστόν, ὅτι αἱ ἑταιρεῖαι αἱ ὁποῖαι ἀνεῦρον τὸ πετρέλαιον εἶχον ὑποδουλώσει τὰς χώρας τῆς Μέσης Ἀνατολῆς. Συνεπῶς δὲν ἀρκεῖ νὰ ὑπάρξῃ πετρέλαιον διὰ νὰ γίνῃ μία χώρα εὐτυχής. Μπορεῖ νὰ γίνῃ, δύναται νὰ γίνῃ πλούσια μία χώρα, εἰς τὴν ὁποίαν θὰ ἀνευρεθῇ πετρέλαιον, χρειάζεται ὅμως νὰ προσεχθῇ ὥστε νὰ μὴ παραδοθῇ δεσμία οἰκονομικῶς εἰς τοὺς ξένους, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον θὰ σημάνῃ καὶ ἐξάρτησιν πολιτικὴν ἀπὸ τοὺς ἰσχυρούς. Δι’ αὐτό, νομίζω, ὅτι δὲν πρέπει νὰ βιασθῶμεν, ἀλλὰ νὰ ἐρευνήσωμεν ὅλα τὰ στοιχεῖα τὰ ὁποῖα περιλαμβάνει ἡ σύμβασις καὶ νὰ προσπαθήσωμεν νὰ καταστήσωμεν αὐτὴν τοιαύτην, ὥστε νὰ κατοχυροῦνται πλήρως τὰ οἰκονομικὰ συμφέροντα τῆς χώρας. Εἶπεν, ὁ κ. Ὑπουργός, ἀπευθυνόμενος πρὸς τὸν κ. Κιτσίκην: δὲν θέλετε νὰ συνεργασθῶμεν μὲ τοὺς ξένους ἀφοῦ αὐτοὶ κάμνουν ἐρεύνας; Βεβαίως, εἶναι ἀνάγκη νὰ προσφύγωμεν εἰς τοὺς ξένους, ἀφοῦ ἐκάμαμεν, ὥστε νὰ στερούμεθα ἡμεῖς σήμερον εἰδικῶν, ὄχι ὅμως νὰ παραδοθῶμεν, ἀλλὰ νὰ συνεργασθῶμεν μὲ τοὺς ξένους. Πρέπει νὰ καθορισθῇ σαφῶς ὁ σκοπὸς τὸν ὁποῖον ἐπιδιώκομεν, ποὺ δὲν εἶναι ἄλλος ἀπὸ τὴν ἀξιοποίησιν τοῦ ἐθνικοῦ μας πλούτου, καὶ ἐν προκειμένῳ τῶν πετρελαίων. Πῶς ὅμως προχωρεῖ ἡ Κυβέρνησις εἰς τὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ σκοποῦ αὐτοῦ διὰ τῆς συμβάσεως αὐτῆς περὶ πετρελαίων; Ἀπὸ τὸ περιεχόμενον τῆς συμβάσεως προκύπτει, ὅτι συγκεχυμένοι εἶναι οἱ σκοποὶ τῆς Κυβερνήσεως ἀκόμη συγκεχυμένα εἶναι καὶ τὰ μέτρα μὲ τὰ ὁποῖα ἀντιμετωπίζει τὸ θέμα. Εἶπεν, ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι ἡ Χώρα μας θὰ γίνῃ πλουσία εἰς περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ ἀνευρεθοῦν πετρέλαια. Ὅμως αὐτὴν τὴν ἐπιδίωξιν τὸ ἄρθρον 12, παράγραφος 1 τῆς συμβάσεως τὴν τορπιλλίζει. Ὡς σκοπὸν τάσσει τὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν καταναλωτικῶν ἀναγκῶν τῆς χώρας εἰς καύσιμα, καὶ ὄχι τὴν ἀξιοποίησιν τῶν εὑρεθησομένων πετρελαιοπηγῶν, διὰ τὴν ἐμπορίαν, διὰ τὴν ἐξαγωγὴν πετρελαίων ποὺ ἠμποροῦν πράγματι νὰ βελτιώσουν τὴν οἰκονομίαν μας, νὰ πλουτήσουν κάπως τὴν Χώραν. Εἶναι μία σκέψις αὐτὴ πτωχοπροδρομική. Ἀρκούμεθα σέ ὅτι μᾶς χρειάζεται διὰ κατανάλωσιν καὶ αὐτὸ τὸ πνεῦμα κυριαρχεῖ εἰς τὴν σύμβασιν. Βεβαίως ἔχομεν ἀνάγκη τῶν ξένων εἰδικῶν. Ἀλλά, ὁ κ. Ζάχος, ὁμιλῶν εἰς μίαν τελευταίαν διάλεξίν του εἶπεν, ὅτι εἰς ἓν συνέδριον τῆς Ἰταλίας, διὰ πετρέλαια, Ἕλληνες ἁρμόδιοι ἀνέφερον, ὅτι ἔχουν πλείστας ἐνδείξεις, ὅτι εἰς τὸ ὑπέδαφος τῆς Ἑλλάδος ὑπάρχουν σημαντικαὶ ποσότητες πετρελαίων. Ἐκεῖθεν προέκυψε ζωηρὸν τὸ ἐνδιαφέρον τῶν ξένων ἰδιὰ νὰ ζητήσωσιν συνεργασίαν διὰ τὴν ἀνεύρεσιν πετρελαίων ἐν Ἑλλάδι. Ἀπὸ τότε λοιπόν, δηλαδή, πρὸ 2ετίας ἐγεννήθη τὸ ἐνδιαφέρον τῶν ξένων καὶ ἐπιστεύαμεν εἰς τὴν ὕπαρξιν πετρελαίων. Ποίους ἕλληνας ἐφρόντισεν ἡ Κυβέρνησις νὰ ἀποστείλῃ εἰς τὸ ἐξωτερικὸν πρὸς εἰδίκευσιν δι’ αὐτὸν τὸν σκοπόν; Λέγομεν, ὅτι δὲν ἔχομεν εἰδικοὺς τοιούτους. Καὶ βλέπομεν τοὺς ξένους ὡς μόνην σανίδα σωτηρίας. Νομίζω ὅμως, κ. συνάδελφοι, ὅτι ὑπάρχει καὶ ἔλλειψις πίστεως εἰς τὴν Κυβέρνησιν διὰ τὴν ἀξιοποίησιν αὐτοῦ τοῦ πλούτου. Ὁ κ. Ζάχος, ὑπεστήριξεν εἰς τὴν ρηθεῖσαν διάλεξίν του, ὅτι ὑπάρχουν σοβαραὶ ἐνδείξεις περὶ τῆς ὑπάρξεως πετρελαίου εἰς τὸ ὑπέδαφος τῆς χώρας, κατέληξεν ὅμως παραδόξως εἰς τὸ συμπέρασμα, ὅτι τὸ Κράτος δὲν δύναται νὰ ἐνεργήσῃ τὰς σχετικὰς ἐρεύνας καὶ ὅτι μόνον ξέναι ἑταιρεῖαι εἶναι δυνατὸν νὰ εἰσέλθουν εἰς αὐτὴν τὴν περιπέτειαν. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Βιομηχανίας, εἶπεν προχθές, ὅτι ἡ ἀναζήτησις πετρελαίου εἶναι χαρτοπαίγνιον. Ὅτι ἀποτελεῖ σπατάλην χρημάτων ἡ δαπάνη δι’ ἔρευναν πετρελαίων καὶ τὰ χρήματα αὐτὰ προσφέρεται νὰ τὰ σπαταλήσῃ ἡ ESSO. Ὅτι αὐτὸ εἶναι θεῖον δῶρον καὶ πρέπει νὰ μὴ σκεπτώμεθα, ὑπενθύμισε δὲ τὴν λαϊκὴν παροιμίαν «κἄποιου χαρίζανε ἕνα γάϊδαρο καὶ τὸ κύταζε στὰ δόντια». Μὲ αὐτὴν τὴν νοοτροπίαν προχωρεῖ ἡ Κυβέρνησις διὰ νὰ ἀξιοποιήσῃ τὸν ὑπόγειον πλοῦτον τῆς Χώρας χωρὶς πίστιν, χωρὶς προοπτικήν, παρὰ τὰ ἀντικειμενικὰ δεδομένα. Ἐρωτῶ ὅμως ἐφ’ ὅσον ἀπεφασίσθη νὰ πᾶμε εἰς τοὺς ξένους, διατὶ δὲν ἐγένετο διαγωνισμός. Ὡμίλησεν ὁ κ. Ὑπουργός, περὶ παρουσίας εἰς τὴν χώραν μας τώρα ὅλων τῶν μεγάλων ξένων ἑταιρειῶν πετρελαίου. Διατὶ δὲν κατώρθωσεν ἡ Κυβέρνησις νὰ προκαλέσῃ αὐτοὺς εἰς ἕνα διαγωνισμόν, ἀλλὰ ἐπροχώρησεν εἰς τὴν διαπραγμάτευσιν χωριστὰ μὲ κάθε ἑταιρείαν;

§105Ν. ΜΑΡΤΗΣ. (Ὑπ. Βιομηχανίας). Προεκηρύξαμεν δύο διεθνεῖς διαγωνισμοὺς εἰς Αἰτωλοακαρνανίαν, ἀλλὰ δὲν προσῆλθε κανεὶς καὶ ἐν συνεχείᾳ ἐκάμαμεν διαπραγμάτευσιν.

§106Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, δὲν μπορῶ νὰ δεχθῶ τὴν ἐξήγησίν σας αὐτὴν καὶ νὰ συμφωνήσω μαζί σας. Διότι δὲν δέχομαι, ὅτι ἑταιρεῖαι τοιαύτης σοβαρότητος αἱ ὁποῖαι ἐκδηλώνουν τὸ ἐνδιαφέρον των διὰ τὰ πετρέλαια τῆς Ἑλλάδος, ὅταν μάλιστα ἔχουν ἐνδείξεις ἀνευρέσεως πετρελαίου δὲν προσέρχονται εἰς τοὺς διαγωνισμούς. Ἀσφαλῶς βασίζονται εἰς τὴν ἰδικήν σας ἀδυναμίαν προκειμένου νὰ διαπραγματευθῆτε μὲ ξένους καὶ σᾶς ἐκβιάζουν.

§107Ν. ΜΑΡΤΗΣ. (Ὑπ. Βιομηχανίας). Καὶ ἐγὼ σᾶς λέγω, κ. συνάδελφε, ὅτι δὲν προσέρχονται. Σᾶς ἀνέφερα προηγουμένως, ὅτι ἐκάμαμεν δύο διαγωνισμοὺς διὰ τὴν Αἰτωλοακαρνανίαν καὶ ματαίως ἀνεμέναμεν, διότι οὐδεὶς προσῆλθε.

§108Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ἔχω τὴν γνώμην μου, καὶ τὴν διατηρῶ, κ. Ὑπουργέ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, κ. συνάδελφοι, δὲν πρόκειται νὰ ὁμιλήσω ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς τεχνικῆς ἐξερευνήσεως, διότι τὸ θέμα αὐτὸ ἀνεπτύχθη διὰ μακρῶν καὶ ἐτέθη εἰς τὴν ὀρθὴν του βάσιν ἀπὸ προλαλήσαντας συναδέλφους. Θὰ προσθέσω δύο μόνον λέξεις ἐπὶ τοῦ τὶ εἶναι δυνατὸν νὰ ἀναμένωμεν ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ τῶν τεχνικῶν ἐρευνῶν διὰ τὴν ἀνεύρεσιν πετρελαίου κατὰ τὴν σύμβασιν. Εἰς τὴν σύμβασιν ἀναφέρεται, ὅτι ὑπὸ τῆς ESSO θὰ γίνουν μόνον ἓξ βαθεῖαι γεωτρήσεις καὶ μέχρι βάθους 1.500 μέτρων. Ἔχω ὅμως εἰς χεῖρας μου ἕνα ἀπαντητικὸν ἔγγραφον τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας, ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ, τῶν ἐρευνῶν τὸ ὁποῖον μᾶς ἀπαντᾶ τὰ ἑξῆς: ... (ἀναγινώσκει) .... Προκύπτει ὅπως βλέπετε ἀπὸ τὰ περιεχόμενον τοῦ ἐγγράφου αὐτοῦ, ὅτι γεωτρήσεις ἔχουν ἤδη γίνει εἰς τὴν Χώραν μας εἰς διαφόρους περιοχὰς εἰς βάθος πολὺ μεγαλύτερον τῶν 1.500 μέτρων καὶ μέχρι 3.000 χωρὶς νὰ εὑρεθῇ πετρέλαιον. Ὁ κ. Ζάχος εἰς τὴν διάλεξιν τὴν ὁποίαν σᾶς ἀνέφερον προηγουμένως, εἶπεν μεταξὺ τῶν ἄλλων, ὅτι ὁ μέσος ὅρος γεωτρήσεως βάθους εἰς τὰς εὐρωπαϊκὰς χώρας εἶναι 1.750 μέτρα καί, ὅτι διὰ μίαν θετικὴν γεώτρησιν ἀπαιτοῦνται νὰ γίνουν 7 ἕως 15 γεωτρήσεις. Ὅταν λοιπὸν αὐτὰ τὰ δεδομένα ἔχωμεν, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἀναμένωμεν, ὅτι θὰ ἀνευρεθῇ πετρέλαιον ὑπὸ τῆς ESSO εἰς γεωτρήσεις μέχρι βάθους 1.500 μέτρων καθ’ ἣν στιγμὴν αὐτὸ τὸ ἴδιον τὸ Ὑπουργεῖον βεβαιοῖ, ὅτι ἐγένοντο γεωτρήσεις εἰς πολὺ μεγαλύτερον βάθος χωρὶς ἀποτέλεσμα; Συνεπῶς ὅλον τὸ θέμα τῶν γεωτρήσεων ἀνήκει εἰς τὴν ESSO ἡ ὁποία ἐὰν θέλῃ δύναται νὰ ἐξαντλήσῃ τὴν ἔρευναν μὲ γεωτρήσεις εἰς μεγαλύτερον βάθος καὶ εἰς μεγαλύτερον ἀριθμὸν καὶ ἀκόμη νὰ διακόψῃ τὰς ἐρεύνας καὶ νὰ ἀναχωρήσῃ. Ἡ σύμβασις οὐδεμίαν κατοχύρωσιν παρέχει, εἴμεθα εἰς τὴν διάθεσιν τῆς ἑταιρείας. Καὶ ἐρωτῶ, κ. Ὑπουργέ, διατὶ ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει θέτετε αὐτοὺς τοὺς ὅρους ἐνῷ εἶναι ἀπολύτως ἐξηκριβωμένον, ὅτι διὰ τῶν ὅρων αὐτῶν τῆς συμβάσεως δὲν θὰ εὕρωμεν πετρέλαιον. Καὶ ἐρχόμεθα ἤδη εἰς τὸ κεφάλαιον τῆς παραγωγῆς, ἐὰν καὶ ἐφ’ ὅσον εὑρεθῇ πετρέλαιον. Ὁ κ. Ὑπουργός, εἰς σχετικὴν παρατήρησιν τοῦ κ. Κιτσίκη, εἶπεν, ὅτι σύμφωνα μὲ τὴν σύμβασιν ἡ ἑταιρεία κάνει ὅ,τι θέλει, διεμαρτυρήθη μὲ ἀγανάκτησιν ἀποκρούων τὸν ἰσχυρισμόν. Ἀκούσατε ὅμως, κ. συνάδελφοι, τοὺς ὅρους τῆς παρούσης συμβάσεως διὰ νὰ ἀντιληφθῆτε, ὅτι πράγματι ὀρθῶς ἐλέχθη, ὅτι ἡ ἑταιρεία αὐτὴ ὅ,τι θέλει κάνει. Τὸ ἄρθρον 6 παράγρ. 3 λέγει, ὅτι ἡ ἑταιρεία παράγει πετρέλαιον μόνον ἂν συμφέρῃ τοῦτο οἰκονομικῶς εἰς αὐτήν. Ἐπίσης ἡ ἑταιρεία δικαιοῦται νὰ διακόπτῃ τὴν παραγωγὴν τῶν πετρελαιοειδῶν ἐὰν δὲν διαθέτῃ κατὰ τὴν κρίσιν της, ἀγορὰς εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Μὲ ἄλλους λόγους ἐὰν ἡ ἑταιρεία αὐτὴ ἔχῃ ἀποθέματα ἀπὸ ἄλλας πετρελαιοπηγὰς της αἱ ὁποῖαι εὑρίσκονται πλησιέστερον πρὸς τὰς ἀγορὰς εἰς τὰς ὁποίας δύναται νὰ τὰ διαθέσῃ, ἐάν, ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἔχει λόγους, ποὺ ἡ ἰδία γνωρίζει, δύναται νὰ διακόπτῃ τὴν παραγωγὴν τὴν ἰδικήν μας καὶ λέγει εἰς τὸ Δημόσιον, ὅτι σταματῶ, διότι δὲν ἠμπορῶ νὰ προβῶ εἰς ἐξαγωγήν. Τὸ Δημόσιον δύναται μόνον νὰ ζητήσῃ ἀπὸ τὴν ἑταιρείαν νὰ συνεχίσῃ τὴν παραγωγὴν διὰ νὰ τὴν ἀγοράσῃ αὐτό. Τὶ νὰ τὴν κάμωμεν ὅμως, κ. Ὑπουργέ, τὴν παραγωγὴν αὐτήν, ἐὰν ὑπάρξῃ, ἐφ’ ὅσον δὲν θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξαχθῇ εἰς τὰς ξένας ἀγοράς. Ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τὰ ἄρθρα 4 παράγραφος 9 ἐδάφ. δʹ, 5 παρ. 1, 6 παρ. 3, 7 παρ. 4 κλπ., προκύπτει σαφῶς, ὅτι ἡ ἑταιρεία δύναται κατὰ τὴν ἀνεξέλεγκτον κρίσιν της νὰ σταματήσῃ τὴν ἐκμετάλλευσιν καὶ τὴν παραγωγήν, νὰ κάμῃ δηλ. ὅ,τι θέλει’ Ἀλλ’ ἐκεῖ ποὺ εἶναι ἀπαράδεκτος ἡ ἀξίωσις τῆς ἑταιρίας ἡ ὁποία ἀποβαίνει εἰς βάρος τοῦ Δημοσίου καὶ τῶν σκοπῶν ποὺ ἐπιδιώκονται εἶναι τὸ ἄρθρον 14 τῆς συμβάσεως. Ὁ κ. Ὑπουργός, ἐπεκαλέσθη ὡρισμένας περικοπὰς μόνον τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ. Καὶ ἄλλοι συνάδελφοι, κατέκριναν τὰς διατάξεις τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ, εἶμαι ὑποχρεωμένος καὶ ἐγὼ ὅμως νὰ σᾶς ἀναγνώσω τὸ ἄρθρον αὐτὸ καὶ νὰ σᾶς ἀναλύσω δι’ ὀλίγων τὰς πράγματι καταπληκτικὰς διατάξεις αὐτοῦ. Τὸ ἄρθρον λέγει τὰ ἑξῆς: παράγρ. 2) «ἐὰν τὸ Δημόσιον ἐπιθυμῇ νὰ λαμβάνῃ ἐπεξηγηματικὸν ὑλικόν, ἡ ἑταιρεία συμμορφοῦται ἐφ’ ὅσον δὲν προκαλοῦνται δαπάναι, δὲν καθυστερεῖ ἢ ἐμποδίζει τὰς ἐργασίας της καθ’ οἱονδήποτε τρόπον καὶ δὲν καταλήγει εἰς ἀποκάλυψιν στοιχείων καὶ πληροφοριῶν, ἐμπιστευτικῶν κατὰ τὴν θέλησιν τῆς ἑταιρείας». Παράγρ. 3: «... τὰ συμπεράσματα ἐν τούτοις εἰς ἃ καταλήγει ἡ ἑταιρεία (ἐκ τῶν ἐπιστημονικῶν ἐρευνῶν καὶ μελετῶν) θὰ μεταδίδωνται εἰς τὸ Δημόσιον κατὰ τὴν ἀπόλυτον κρίσιν τῆς ἑταιρείας καὶ μόνον κλπ. κλπ.». Συνεπῶς προκύπτει, ὅτι ἐὰν ἡ ἑταιρεία κρίνῃ, ὅτι τὰ ἀποτελέσματα τῶν ἐρευνῶν της καὶ τῶν ἐργασιῶν ἐν γένει, πρέπει νὰ τηρηθοῦν μυστικά, δὲν ἔχει καμμίαν ὑποχρέωσιν ἐκ τῆς συμβάσεως νὰ παράσχῃ οὐδὲν στοιχεῖον εἰς τὸ Δημόσιον. Πάρα κάτω ἀναφέρομεν τὰ ἑξῆς: Θὰ ἔχωμεν δηλαδὴ μίαν ἑταιρείαν ἡ ὁποία θὰ κάμῃ ἐρεύνας, θὰ καταλήξῃ εἰς ὡρισμένα συμπεράσματα καὶ οὐδεμίαν ἔχει ὑποχρέωσιν νὰ παρέχῃ πληροφορίας εἰς τὸ Δημόσιον περὶ τῆς πορείας τῆς ἐργασίας τῶν ἐρευνῶν. Ἀλλὰ ὑπάρχει, κ. συνάδελφοι, καὶ ἑτέρα διάταξις ἐκ τῆς ὁποίας ἀποδεικνύεται ἀναμφισβητήτως, ὅτι ἡ ἐν λόγῳ ἑταιρεία κάμνει ὅ,τι θέλει. Εἶναι τὸ ἄρθρον 19 τῆς συμβάσεως τὸ ὁποῖον ἀναφέρει τὰ ἑξῆς καταπληκτικὰ πράγματα. «...ἡ ἑταιρεία θὰ ἔχῃ πλήρη ἀπεριόριστον καὶ ὁλοσχερῆ ἐλευθερίαν Διοικήσεως καὶ Διαχειρίσεως τῶν ἐργασιῶν της». Καὶ ἐδῶ, κ. συνάδελφοι διαχειριστικῶς καὶ διοικητικῶς ἡ ἑταιρεία κάμνει ὅ,τι θέλει χωρὶς νὰ ἔχῃ ὑποχρέωσιν ἐκ τῆς συμβάσεως νὰ ὑφίσταται οὐδένα ἔλεγχον τοῦ Δημοσίου ἢ νὰ παρέχῃ εἰς τοῦτο πληροφορίας ἐπὶ τῶν ἐρευνῶν, τῆς ἐκμεταλλεύσεως καὶ τῶν κερδῶν αὐτῆς. Θὰ παρεκάλουν, κ. Ὑπουργέ, νὰ μᾶς εἴπητε εἰς ποίαν ἄλλην σύμβασιν, τοῦ κόσμου γνωρίζητε νὰ ὑπάρχῃ τοιαύτη διάταξις, ἀφοῦ ὅπως εἴπατε ἡ σύμβασις αὐτὴ εἶναι ἀπὸ τὰς καλλιτέρας. Ἐπίσης διὰ τοῦ ἄρθρου 20 ἔχει τὴν ἐλευθερίαν ἡ ἑταιρεία νὰ ὑπαναχωρήσῃ ἄνευ οἱασδήποτε συνεπείας. Ἡμεῖς δεσμευόμεθα ἀπὸ τὴν σύμβασιν, ἡ ἑταιρεία δύναται μονομερῶς νὰ τὴν καταγγείλῃ ἐλευθέρως. Εἶναι σύμβασις αὐτή; Τὸ ἄρθρον 21 προβλέπει τὰ τῆς διαδικασίας. Ἐὰν ἡ ἑταιρεία συνεπείᾳ ὡρισμένων παραβάσεων κηρυχθῇ ἔκπτωτος τότε δύναται νὰ καταφύγῃ εἰς διαιτησίαν. Καὶ ἐὰν ἐκδοθῇ ἡ ἀπόφασις τοῦ διαιτητικοῦ δικαστηρίου καὶ εἶναι καταδικαστικὴ διὰ τὴν ἑταιρείαν δὲν ἐκτελεῖται ἡ ἀπόφασις, ἀλλὰ ἡ ἑταιρεία ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ ἐκπληρώσῃ τὰς ὑποχρεώσεις, ποὺ ἠρνεῖτο ἕως τώρα, καὶ νὰ ἀποφύγῃ τὴν ἔκπτωσιν. Ὡς πρὸς τὴν ἐκμετάλλευσιν τὸ ἑλληνικὸν δημόσιον θὰ μετέχῃ 12,5% ἐπὶ τῶν ἀκαθαρίστων προϊόντων εἰς εἶδος. Θὰ λάβῃ ὅμως τὸ ἑλληνικὸν δημόσιον αὐτὸ τὸ 12,5 εἰς εἶδος καὶ τὶ θὰ τὸ κάνῃ; Ἡ σύμβασις λέγει, ὅτι δὲν ἐπιτρέπεται εἰς τὸ δημόσιον νὰ διαθέσῃ αὐτὸ κατὰ προτεραιότητα εἰς τὸ ἐσωτερικὸν εἰς τὰ διϋλιστήρια, διότι θὰ πρέπει νὰ προηγηθῇ ἡ ἑταιρεία. Δι’ αὐτὸ θὰ πρέπει τὸ ἑλληνικὸν δημόσιον νὰ καταφύγῃ εἰς τὸ ἐξωτερικὸν εἰς ἀναζήτησιν ἀγορῶν, ἐνῷ ἡ ἑταιρεία θὰ πωλῇ τὸ ἰδικόν της εἰς τὸ Διϋλιστήριον. Ὁ νόμος 3948 ὁ ὁποῖος ἐψηφίσθη τῇ συμφωνίᾳ μας, διότι περιεῖχε πράγματι διατάξεις ἀντικειμενικὰς καὶ ἀπροσώπους εἰς πλεῖστα σημεῖα τροποποιεῖται ἀπὸ τὴν ὑπὸ κύρωσιν σύμβασιν. Ἐνῷ διὰ τοῦ νόμου 3948 προβλέπεται ἡ παράδοσις εἰς τὸν σταθμὸν φορτώσεως τῶν ἀνηκόντων εἰς τὸ Δημόσιον προϊόντων ἐκ τοῦ μισθώματος, διὰ τῆς ὑπὸ κύρωσιν συμβάσεως ἡ παράδοσις προβλέπεται εἰς τὸ ἐργοτάξιον τῆς ἑταιρείας καὶ οὕτω τὸ δημόσιον θὰ ἐπιβαρύνεται καὶ μὲ τὰ μεταφορικά. Διὰ τοῦ ἄρθρου 22 τοῦ νόμου 3948 τὸ Δημόσιον ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ χρησιμοποιῇ τοὺς ἀγωγοὺς τῆς ἑταιρείας ἄνευ οἱασδήποτε ἐπιβαρύνσεως. Εἰς τὴν σύμβασιν ὑπάρχει διάταξις βάσει τῆς ὁποίας τὸ δημόσιον, ὄχι μόνον θὰ πληρώνῃ διὰ τὴν χρησιμοποίησιν τῶν ἀγωγῶν ὅλας τὰς δαπάνας, ἀλλὰ θὰ πληρώνῃ ἐπὶ πλέον καὶ 10% διὰ κέρδη εἰς τὴν ἑταιρείαν. Διὰ τὸ ὑπόλοιπον πετρέλαιον ἡ ἑταιρεία ζητεῖ νὰ τῆς ἐξασφαλισθῇ τὸ δικαίωμα τῆς κατὰ προτεραιότητα καλύψεως τῶν ἀναγκῶν εἰς τὸ ἐσωτερικόν. Ἐὰν δὲν διατεθῇ ὁλόκληρος ἡ ποσότης διὰ τὴν κάλυψιν τῶν ἀναγκῶν εἰς τὸ ἐσωτερικόν, ἀναλαμβάνει τὴν ὑποχρέωσιν νὰ ἐξαγάγῃ τοῦτο εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ νὰ εἰσαγάγῃ ἄλλο εἰς ἀντικατάστασιν τοῦ ἐξαχθησομένου πετρελαίου. Τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον, ὅμως, ἀναλαμβάνει τὴν ὑποχρέωσιν νὰ ἀγοράσῃ τὸ εἰς ἀντικατάστασιν τοῦ ἐξαχθησομένου πετρελαίου εἰσαγόμενον καὶ θὰ πληρώσῃ τὸ πρὸς τοῦτο ἀπαιτούμενον συνάλλαγμα, ἐνῷ δὲν θὰ εἰσπράξῃ τοιοῦτον διὰ τὴν ἀξίαν τοῦ ἐξαγομένου. Διὰ τοῦ ἄρθρου 13 προβλέπεται, ὅτι ἡ Ἑταιρεία ἔχει τὸ δικαίωμα διὰ πᾶσαν ἐξαγωγὴν πετρελαίου νὰ ἀφήσῃ τὸ συνάλαγμα εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Καὶ ἐπὶ πλέον ἔχει τὸ δικαίωμα πᾶσαν εἴσπραξιν εἰς τὸ ἐσωτερικὸν νὰ τὴν μετατρέπῃ εἰς συνάλλαγμα. Τοῦτο σημαίνει, ὅτι πᾶσαν πώλησιν εἰς τὰ διϋλιστήρια καὶ πᾶσαν εἴσπραξιν εἰς δραχμὰς θὰ δικαιοῦται νὰ τὰ μετατρέψῃ εἰς συνάλλαγμα. Ἐὰν ἡ Ἑταιρεία ἔχῃ ἀκίνητα, μηχανήματα αὐτοκίνητα κλπ. καὶ τὰ πωλήσῃ εἰς τὸ ἐσωτερικὸν δικαιοῦται καὶ τὴν ἀξίαν αὐτῶν νὰ τὴν μετατρέπῃ εἰς συνάλλαγμα. Τὸ τραγικώτερον ὅμως ὅλων, τὸ ὁποῖον δύναται νὰ τορπιλλίσῃ τὴν συναλλαγματικὴν ὑπόστασιν τῆς χώρας εἶναι, ὅτι εἰς τὸ δικαίωμα αὐτὸ τῆς Ἑταιρείας περιλαμβάνονται καὶ αἱ εἰσπράξεις ἀπὸ τὴν ἐμπορίαν πετρελαιοειδῶν. Ὁ νόμος 2687 ὅμως προβλέπει, ὅτι πᾶσα παραχώρησις πρὸς μίαν ἐπιχείρησιν, ἐπεκτείνεται καὶ εἰς τὰς ἄλλας ὁμοίας. Καὶ συνεπῶς αὐτὸ τὸ δικαίωμα τῆς ΕΣΣΟ νὰ μετατρέπῃ εἰς συνάλλαγμα ὅλας τὰς εἰς δραχμὰς εἰσπράξεις, θὰ ἐπεκταθῇ καὶ εἰς τὰς ἄλλας Ἑταιρείας πετρελαιοειδῶν, ποὺ ὑπάγονται εἰς τὸν Ν. 2687. Δὲν γνωρίζω ποῖοι ἢ ποῖος σύμβουλος τοῦ κ. ὑπουργοῦ τοῦ ἐπέτρεψαν ν’ ἀποδεχθῇ τοιαύτην διάταξιν. Ἀλλὰ ἀντιλαμβάνεται τὸ μέγεθος τῆς καταστροφῆς ποὺ μπορεῖ νὰ προκύψῃ ἀπὸ αὐτήν; Ἐκ τῆς παρ. 3 τοῦ ἄρθρου 10 προκύπτει, ὅτι ἀπαλλάσσεται τῆς φορολογίας πᾶσα ἐργασία τῆς ἑταιρείας ἀκόμη καὶ αἱ ἐμπορικαὶ ἐργασίαι τοῦ ἄρθρου 29. Ἐκ τοῦ ἄρθρου 10 προκύπτει σαφῶς, ὅτι ἡ συμμετοχὴ τοῦ δημοσίου εἰς τὰ κέρδη εἶναι μόνον διὰ τὰς ἐργασίας τῶν ὑδρογονανθράκων καὶ ὄχι ὡς ἰσχυρίσθη ὁ κ. ὑπουργὸς καὶ διὰ τὰς ἄλλας ἐργασίας, τὰς ἐμπορικὰς τοῦ ἄρθρου 29. Ποῖος εἶναι λοιπὸν ὁ λόγος φορολογικῆς ἀπαλλαγῆς ἀπὸ τὰς ἐργασίας αὐτάς, ἡ ὁποία θὰ ἔχῃ καὶ ἄλλην ἔτι φοβερωτέραν συνέπειαν; Διότι σύμφωνα μὲ τὸν ν. 2687 κατὰ τὴν προβλεπομένην ὑπ’ αὐτοῦ ρήτραν τῆς μᾶλλον εὐνοουμένης ἐπιχειρήσεως (ἄρθρον 10), ἡ ἀπαλλαγὴ αὐτὴ θὰ ἐπεκταθῇ καὶ εἰς τὰς ἄλλας ὁμοίας ἐπιχειρήσεις. Ἀλλὰ ποῦ ὁδηγούμεθα ἔτσι; Αὐτὸ εἶναι ἕνα καθεστώς, ὄχι ἀποικιακὸν ἀλλὰ καθεστὼς τοῦ 17ου αἰῶνος, τὸ ὁποῖον δημιουργεῖ ὁ κ. ὑπουργὸς διὰ τῆς ὑπὸ κύρωσιν συμβάσεως. Δύο λέξεις θὰ εἴπω καὶ διὰ τὰς τιμάς. Τάσις, κύριοι βουλευταί, καὶ προσπάθεια τῆς Κυβερνήσεως θὰ πρέπει νὰ εἶναι ἡ μείωσις τοῦ κόστους τῶν στοιχείων, ποὺ συνθέτουν τὰς τιμὰς εἰς οἱανδήποτε παραγωγικὴν προσπάθειαν. Καὶ ἓν τοιοῦτον στοιχεῖον εἶναι τὰ καύσιμα. Ἐδῶ αἱ τιμαί, δὲν βασίζονται εἰς τὸ κόστος τῶν καυσίμων. Ἐδῶ δὲν λαμβάνομεν κἂν πρόνοιαν οὔτε διὰ τὰ ἰδικά μας καύσιμα νὰ εἶναι εὐθηνότερα. Τί εἴδους συναγωνιστικὴν οἰκονομίαν ἀποβλέπομεν νὰ δημιουργήσωμεν εἰς τὴν χώραν μας μὲ αὐτοῦ τοῦ εἴδους τὴν πολιτικὴν ποὺ ἀκολουθῶμεν, ὅταν θὰ ἔχωμεν ἀκριβότερα καύσιμα; Ὑπάρχει ἀκόμη, κύριοι συνάδελφοι, μία ἄλλη διάταξις. Εἶναι ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 17, ἡ ὁποία τροποποιεῖ τὸν νόμον 2687. Προβλέπεται δηλαδὴ ὑπὸ τοῦ βασικοῦ τούτου νόμου, ὅτι οἱ ξένοι οἱ ὁποῖοι εἰσάγουν κεφάλαια ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, δύνανται νὰ προσλάβουν τὸ ἀνώτερον διοικητικὸν καὶ τεχνικὸν προσωπικόν των, ἀπὸ τὴν ἀλλοδαπήν. Ἐδῶ εἰς τὴν παροῦσαν σύμβασιν, δίδομεν τὸ δικαίωμα εἰς τὴν ἑταιρείαν νὰ φέρῃ ὅσους ἀλλοδαποὺς ὑπαλλήλους θέλει. Τοῦτο, ὡς ἀντιλαμβάνεσθε, δημιουργεῖ τὸ προηγούμενον τῆς μᾶλλον εὐνοουμένης ἐπιχειρήσεως καὶ θὰ ἔχῃ ἐπίσης ἐπέκτασιν καὶ εἰς ἄλλας ὁμοίας. Ἐπίσης ὀλίγα τινὰ διὰ τὴν διαιτησίαν. Ὁ βασικὸς νόμος 2248 προβλέπει τὴν διαιτησίαν ὑπὸ τὴν προεδρίαν τοῦ Προέδρου τοῦ Ἀρείου Πάγου. Τί εἶναι αὐτὸ ποὺ ὡδήγησε τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Βιομηχανίας νὰ δεχθῇ ἄλλην ρύθμισιν, τὴν προσφυγὴν δηλαδὴ εἰς ἄγνωστον ξένον πρόσωπον διὰ τὴν ἐπίλυσιν τῶν διαφορῶν; Συμπέρασμα, κύριοι βουλευταί, εἶναι, καὶ αὐτὸ πρέπει νὰ τὸ ἀντελήφθητε ὅλοι, ὅτι ἡ σύμβασις δὲν εἶναι ἀπὸ τὰς καλυτέρας ὡς ἰσχυρίζεται ὁ κ. ὑπουργός. Καὶ πιστεύω ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρχῃ Κράτος εἰς τὸν κόσμον, ἢ τοὐλάχιστον Κράτος εἰς τὴν Εὐρώπην, ποὺ θὰ ἐσέβετο ἑαυτό, διὰ νὰ ὑπογράψῃ τοιαύτην σύμβασιν. Διότι παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Βιομηχανίας νὰ μοῦ εἴπῃ εἰς ποῖον ἄλλο Κράτος τοῦ κόσμου θὰ ἠμπορῇ μία ξένη ἑταιρεία νὰ παράγῃ ὅπως καὶ ὅσον αὐτὴ θέλει, καὶ νὰ ἐξαγάγῃ ὅταν καὶ ὅσον θέλει; Εἰς ποῖον ἄλλο Κράτος θὰ ἠμπορῇ νὰ μετατρέπῃ ξένη ἑταιρεία εἰς συνάλλαγμα ἀνὰ πᾶσαν στιγμὴν οἱαδήποτε ποσὰ δραχμῶν ἢ ἐνδεχομένως καὶ ἄλλο συνάλλαγμα ἀκόμη καὶ Κορεατικὸν νόμισμα ἐνδεχομένως εἰς δολλάρια; Εἰς ποίαν ἄλλην σύμβασιν, κ. Ὑπουργέ, ὑπάρχει διάταξις δυνάμει τῆς ὁποίας θὰ δικαιοῦται ὁ ἀνάδοχος νὰ ἀποκρύπτῃ τὰ πορίσματα τῶν ἐρευνῶν του, καὶ τῶν ἐργασιῶν του, καὶ νὰ διοικῇ μὲ πλήρη καὶ ἀπεριόριστον ἐλευθερίαν, ὅπως ὁρίζει τὸ ἄρθρον 19. Εἰς ποίαν σύμβασιν, ἠμπορεῖ νὰ καταγγείλῃ μονομερῶς ὁ εἷς τῶν συμβαλλομένων τὴν σύμβασιν, καὶ ὁ ἄλλος νὰ εἶναι δεσμευμένος ἐφ’ ὅρου ζωῆς, ἐπὶ 40 χρόνια, ὅπως προβλέπει ἡ σύμβασις ἡ ἰδική μας; Ἀλλὰ πρὸ παντός, κύριοι συνάδελφοι καὶ κ. Ὑπουργέ, σᾶς παρακαλῶ νὰ μοῦ εἴπητε εἰς ποίαν σύμβασιν ὑπάρχει αὐτὴ ἡ αὐθαιρεσία τῆς ξένης ἑταιρείας; Τὸ ἄρθρον 13 τῆς συμβάσεως, τὸ ὁποῖον θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ ἀκούσετε καὶ νὰ τὸ προσέξετε, λέγει: «Προκειμένου περὶ τῆς μετατροπῆς τῶν δραχμῶν εἰς συνάλλαγμα .... (ἀναγινώσκει) ...». Καὶ ἐν συνεχείᾳ: «Ἂν ἡ ἑταιρεία ρευστοποιήσῃ οἱονδήποτε κινητὸν ἢ ἀκίνητον ... (ἀναγινώσκει) ......». Ἐρωτῶ, οἱονδήποτε, ἐκ τῶν παρισταμένων κυρίων συναδέλφων: Θὰ ἐδέχεσθο νὰ ὑπογράψετε οἱανδήποτε ἰδιωτικὴν σύμβασιν, προστατεύοντες ἰδικά σας ἰδιωτικὰ συμφέροντα, εἰς τὴν ὁποίαν θὰ ὑπῆρχε ρήτρα, ὅτι εἶσθε ὑποχρεωμένος ἀμέσως καὶ ἄνευ καθυστερήσεως νὰ ὑπογράψετε σύμβασιν; Ὑπάρχουν, κ. Ὑπουργέ, εἰς τὸ ἰδιωτικὸν δίκαιον, ἢ εἰς τὸ δημόσιον δίκαιον αὐτοῦ τοῦ εἴδους αἱ ρῆτραι; Ὑπάρχει καὶ ἰδία διάταξις εἰς τὸ ἄρθρον 29: Νὰ τοὺς παραδίδετε ἀμέσως τὶς ἄδειες καὶ ἄνευ καθυστερήσεως. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ δεχθῆτε αὐτὸν τὸν ἐξευτελισμόν, ὑπογράφοντες αὐτοῦ τοῦ εἴδους διαταγὰς τῆς ἑταιρείας; Τελειώνοντας, κ. Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι εἰς τὴν ἀρχὴν ὑπεγράμμισα διὰ ποῖον λόγον ἐπιχειρῶ, ἔστω τόσον ἀργὰ νὰ ὁμιλήσω, καὶ ἐξακολουθῶ νὰ πιστεύω αὐτό, διότι πρόκειται πράγματι, περὶ μιᾶς ἐκ τῶν σοβαρωτέρων συμβάσεων, αἱ ὁποῖαι δὲν ἔχουν καθ’ ἑαυτὰς μόνον σημασίαν ἢ ἀξίαν, ἀλλὰ πρόκειται νὰ ἐπηρεάσουν καὶ τὰς ἄλλας συμβάσεις, αἱ ὁποῖαι ἔχουν ὑπογραφῆ εἰς τὴν Ἑλλάδα, πρόκειται νὰ μεταβάλλουν τὴν χώραν μας εἰς ἕνα καθεστὼς ἀποικιακόν. Καὶ εἶπεν ὁ ἀξιότιμος εἰσηγητὴς τῆς πλειοψηφίας, ὁμιλῶν κατὰ τὴν εἰσήγησίν του —διὰ νὰ τελειώνω μὲ αὐτὴν τὴν παρατήρησιν— εἶπεν, ὡς ἀναφέρεται εἰς τὴν σελίδα 10 τῶν πρακτικῶν: «Δέον νὰ σημειωθῇ .... (ἀναγινώσκει) ....». Δὲν ὑπάρχει ἀνακριβέστερον πρᾶγμα ἀπὸ αὐτό. Ὄχι μόνον ἐπιμελῶς, ὄχι μόνον μετ’ ἔρευναν καὶ εἰς ἐπανειλημμένας συνεδριάσεις, διὰ νὰ ἐρευνηθοῦν τὰ θέματα τῆς συμβάσεως, δὲν ἠσχολήθη κανείς, ἀλλὰ κανεὶς δὲν ἔκρινεν, οὔτε ὁ κ. ὑπουργός, οὔτε οἱ σύμβουλοί του —δὲν γνωρίζω ποῖοι εἶναι— δὲν ἔκριναν ὅτι τοὐλάχιστον ἐδικαιοῦντο, νὰ ἐπιμεληθοῦν τῆς μεταφράσεως μιᾶς συμβάσεως, τὴν ὁποίαν ξένοι κατήρτισαν, ἀπὸ τὴν πρώτην ἕως τὴν τελευταίαν λέξιν, διὰ νὰ μὴ περιέχῃ αὐτοὺς τοὺς βαρβαρισμούς, οἱ ὁποῖοι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξουν εἰς ἔγγραφον Ἑλληνικὸν καὶ μάλιστα εἰς ἔγγραφον κεκυρωμένον ἀπὸ τὴν Ἑλληνικὴν Βουλήν. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν πρόκειται περὶ μιᾶς συμβάσεως, ἡ ὁποία ἔχει περιωρισμένην σημασίαν. Δεσμεύει καὶ τὰ παιδιά μας διὰ 40 χρόνια. Νομίζω, ὅτι ἔχομεν καθῆκον, διὰ νὰ μὴ ἐντρεπώμεθα ἐκείνους ποὺ θὰ ἔλθουν νὰ δεχθοῦν τὴν ἐφαρμογὴν τῆς συμβάσεως, νὰ μὴ ἐντρεπώμεθα τὰ παιδιὰ μας, νὰ μὴ δεχθῶμεν νὰ ἐπικυρώσωμεν σύμβασιν τοὐλάχιστον μὴ συντεταγμένην Ἑλληνικά, σύμβασιν, ἡ ὁποία ντροπιάζει καὶ αὐτὴν ἀκριβῶς τὴν γλῶσσαν τὴν Ἑλληνικήν. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ἀριστερᾶς πτέρυγος).

§109Γ. ΣΑΜΑΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ ἤθελα νὰ εἴπω τὰ ἑξῆς, πρῶτον διότι ἤμην εἰσηγητὴς πλειοψηφίας καὶ δεύτερον, ὁ κ. συνάδελφος ἐμνήσθη καὶ ἐμοῦ. Ἠμπορεῖ, οἱ κύριοι συνάδελφοι νὰ ἀντιτίθενται εἰς τὴν ἐπικύρωσιν τῆς συμβάσεως, διότι πιθανὸν αὐτὴ νὰ εἶναι ἡ κατευθυντήριος πολιτική τους γραμμή, αὐτὸ δὲν μὲ ἐνδιαφέρει ἐμένα, αὐτὸ ἐνδιαφέρει τοὺς κυρίους αὐτούς, ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς γνωρίζει ποία εἶναι ἡ τακτική τους καὶ ποῖος ὁ σκοπός τους. Ἀπὸ αὐτοῦ ὅμως τοῦ σημείου μέχρις ὅτου ὁ κατελθὼν τοῦ βήματος συνάδελφος, νὰ εἴπῃ, ὅτι ἐγὼ διεβεβαίωσα τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, ὅτι τὸ Συμβούλιον Μεταλλείων, δὲν ἐπελήφθη εἰς ἐπανειλημμένας συνεδριάσεις τῆς συμβάσεως καὶ δὲν ἐκύρωσε τὴν σύμβασιν, τοῦτο ἀποτελεῖ ψεῦδος, καὶ ὁ κ. συνάδελφος, ἔχει ὑποχρέωσιν νὰ μᾶς εἴπῃ ἀπὸ ποῦ ἠρύσθη τὰς πληροφορίας αὐτάς.

§110Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπιτρέψατέ μου νὰ ἀπαντήσω.

§111ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐλπίζω, κ. Ἠλιόπουλε, ὅτι θὰ εἴπητε δύο λόγια. Εἴπετε, ὅτι ὁ εἰσηγητὴς τῆς πλειοψηφίας, ἀνακριβῶς ἐδήλωσεν ὅ,τι εἶπεν ἐν σχέσει μὲ τὴν συμμετοχὴν τοῦ Συμβουλίου Μεταλλείων εἰς τὴν σύμβασιν.

§112Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Μοῦ ἀπήντησεν, ὅτι λέγω ψέματα, ὀφείλω νὰ δώσω μίαν ἀπάντησιν. Ἀκούσατε λοιπόν, ἀπὸ ποῦ προκύπτει: Ὅτι δὲν ἠσχολήθη οὔτε κἂν μὲ τὴν μετάφρασιν τῆς συμβάσεως, οἱονδήποτε συμβούλιον, ἢ οἱοσδήποτε ἁρμόδιος τοῦ Ὑπουργείου.

§113Ν. ΜΑΡΤΗΣ. (Ὑπ. Βιομηχανίας). Κύριε συνάδελφε, μεταφραστικὸν γραφεῖον εἶναι τὸ Συμβούλιον Μεταλλείων;

§114Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐγὼ εἶπον, ὅτι ἡ σύμβασις αὐτὴ κατηρτίσθη εἰς τὴν Ἀγγλικήν, σᾶς ἐδόθη ἡ μετάφρασις εἰς τὴν Ἑλληνικήν, γενομένη ἐπίσης ἀπὸ τοὺς ἐνδιαφερομένους, καὶ σᾶς ἐζητήθη νὰ μὴ τροποποιηθῇ οὐδὲ γράμμα εἰς τὴν σύμβασιν κατὰ τὴν μετάφρασιν, διότι δὲν γνωρίζουν τί ἡ ἐλευθέρα ἀπόδοσις τοῦ κειμένου εἰς τὴν Ἀγγλικὴν γλῶσσαν θὰ ἠμπορῇ νὰ σημαίνῃ εἰς τὴν Ἑλληνικὴν γλῶσσαν. Λοιπὸν ἀπόδειξιν τούτου σᾶς δίδει ἡ παράγραφος 1 τοῦ ἄρθρου 6. Λέγει αὐτή, ὅτι: «Πρέπει ἡ σύμβασις νὰ ἐξασφαλίζῃ ἐν τελευταίᾳ ἀναλύσει τὴν μεγίστην δυνατὴν ἀπόδοσιν.... (ἀναγινώσκει) ...». Μεταφράσατε τώρα σεῖς τὸ «ἐν τελευταίᾳ ἀναλύσει». Ἐν συνεχείᾳ εἰς τὸ ἄρθρου 9 παράγραφος 5. Λέγει: «Ἡ κυριότης τοῦ ἀργοῦ πετρελαίου» καὶ «ἡ τοῦ φυσικοῦ ἀερίου.......». Ὑπάρχει καμμία ἔκφρασις Ἑλληνικὴ «ἡ κυριότης» ἢ «ἡ μίσθωσις» τὴν ἔχει διαβάσει κανεὶς ἀπὸ ὑμᾶς εἰς κείμενα Ἑλληνικά;

§115ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ἀνεφέρθη ὁ κ. Ἠλιόπουλος, ἀπὸ ποῦ ἠρύσθη τὰς πληροφορίας, ὅτι δὲν μετέσχε τὸ Συμβούλιον Μεταλλείων εἰς τὸν ἔλεγχον τῆς συμβάσεως.

§116Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀπὸ ἐδῶ, κύριε Πρόεδρε, ὅταν ἔχωμεν ἕνα κείμενον τοῦ ὁποίου αἱ φράσεις δὲν εἶναι Ἑλληνικαί.

§117ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ἁρμοδιότης τοῦ Συμβουλίου ἦτο ἡ μετάφρασις τοῦ κειμένου τῆς συμβάσεως ἢ νὰ δώσῃ ὡρισμένας τεχνικὰς συμβουλὰς καὶ ὑποδείξεις εἰς τὸν κ. ὑπουργόν;

§118Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Μὲ συγχωρῆτε, κ. Πρόεδρε, ἀλλὰ δὲν μὲ παρακολουθήσατε. Σᾶς παρακαλῶ νὰ μὲ παρακολουθήσετε διὰ νὰ δώσωμεν μίαν σοβαρότητα εἰς τὴν συζήτησιν. Λέγει, ὅτι ἡ σύμβασις ἐμελετήθη, κατηρτίσθη καὶ συνετάγη ἀπὸ τὸ Συμβούλιον Μεταλλείων, σημαίνει τοῦτο τί; Ὅτι τὸ Συμβούλιον Μεταλλείων, ἐκάθησε καὶ ἔγραψεν Ἑλληνικὰ τὴν σύμβασιν, διότι τοῦτο σημαίνει ἐπιμέλεια καὶ μελέτη τῶν ὅρων διὰ τὴν κατάρτισιν τῆς συμβάσεως. Ἐγράφη λοιπόν, ἀπὸ Ἕλληνας Ἑλληνικὰ αὐτὴ ἡ σύμβασις; Ἰδοὺ ἡ ἀπόδειξις, ἡ πλήρης ἀπόδειξις, ὅτι δὲν ἐγράφη Ἑλληνικὰ ἡ σύμβασις, ἀλλὰ ἁπλῶς μετεφράσθη, καὶ μετεφράσθη κατὰ τὸν πλέον κακόζηλον τρόπον. Θὰ σᾶς διαβάσω ἀκόμη ἕνα κείμενον. Εἰς τὸ ἄρθρον 10 παράγραφος 3, τὸ ὁποῖον ἀπεκάλεσα σταυρόλεξον, ἀναφέρεται: «Ἐξαιρέσει τοῦ χώρου ... (ἀναγινώσκει) ...». Αὐτὸ ὅμως εἶναι σταυρόλεξον, καὶ ὅποιος ἔχει ὑπομονὴν ἂς προσπαθήσῃ νὰ τὸ λύσῃ, πάντως δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἐγράφη εἰς τὴν Ἑλληνικὴν ἀπὸ ἀνθρώπους γνωρίζοντας αὐτήν. Ἰδοὺ λοιπὸν ἡ ἀπόδειξις τῶν ἰσχυρισμῶν μου καὶ καλὰ θὰ ἔκαμνεν ὁ συνάδελφος κ. Σαμαρᾶς, πρὶν κάμῃ τοὺς βαρεῖς χαρακτηρισμοὺς περὶ ψευδῶν νὰ εἶχε διαβάσει καλύτερα τὸ Ἑλληνικὸν κείμενον–μετάφρασιν κακὴν τῆς εἰς Ἀγγλικὴν συνταγείσης συμβάσεως.

§119ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Τριανταφυλλίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§120Ι. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, προέρχομαι ἐκ τῆς ἀκριτικῆς περιοχῆς, τῆς προθήκης τῆς Ἑλλάδος, τὸν Νομὸν Ἕβρου, ἡ ὁποία ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν καὶ προπολεμικῶς ἐπεσημάνθη ὡς ἡ μόνη περιοχὴ ἡ παρέχουσα τὰς μεγαλυτέρας προϋποθέσεις διὰ τὴν ἀνεύρεσιν πετρελαίων. Προπολεμικῶς ἐνηργήθησαν 3 γεωτρήσεις ἀνατολικῶς τοῦ χωρίου Ταύρη, χωρὶς οὐσιαστικὰ ἀποτελέσματα. Αἱ ἐνδείξεις ὅμως ἦσαν τοιαῦται, ὥστε καὶ μεταπολεμικῶς νὰ ἐνεργηθοῦν ἄλλαι τρεῖς γεωτρήσεις τῆς πρώτης παρὰ τὸ χωρίον Ἀρδάνειον καὶ βάθος 2.400 μ., τῆς δευτέρας ἔξωθι τοῦ χωρίου Βρυούλα καὶ τῆς τελευταίας δυτικῶς καὶ πάλιν τοῦ χωρίου Ταύρη. Ἡ ἐπικύρωσις τῆς ὑπὸ κρίσιν συμβάσεως, ἐφ’ ὅσον ἐκ ταύτης, θὰ ἐπωφεληθῇ καὶ πάλιν ἡ Ἑταιρεία «Ἥλιος» νὰ συνεχίσῃ τὰς ἐρεύνας της, ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι θὰ χαρίσῃ τὴν χαρὰν εἰς τὴν περιοχήν, ἔστω καὶ ἂν δὲν ἀνευρεθοῦν ὑδρογονάνθρακες. Διότι καὶ ἡ μόνη παρουσία ξένων πρὸς τὸν τόπον ἑταιρειῶν καὶ τὸ ἐνδιαφέρον τοῦ Κράτους πρὸς διευκόλυνσίν των εἰς τὰς ἐρεύνας εἶναι κάτι διὰ τὴν ἀκριτικὴν καὶ ἐγκαταλελειμμένην ἕως τώρα περιοχήν μας. Κύριοι συνάδελφοι, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ὑπὸ κρίσιν σύμβασιν, ἔχομεν τὴν γνώμην, ὅτι ναὶ μὲν ἀπὸ ἀπόψεως πληρότητος δὲν εἶναι τελεία, ἀλλὰ τὸ ὅτι προβλέπει νὰ εἰσρεύσῃ ξένον κεφάλαιον βασιζόμενον ἐπὶ ἐλαχίστων πιθανοτήτων ἐπιτυχίας, μᾶς πείθει, ὅτι κατεβλήθη ἡ καλὴ πίστις καὶ προσπάθεια νὰ ἐπιτευχθῇ κάτι τὸ καλύτερον, ἀπὸ τὸ τίποτε ποὺ ἔχομεν σήμερον. Ἑπομένως, τασσόμεθα ὑπὲρ τοῦ νομοσχεδίου κατ’ ἀρχήν, διότι ἔχομεν τὴν γνώμην, ὅτι καὶ μόνον αἱ ἔρευναι ἄνευ ἀποτελεσμάτων θὰ ἔχουν ἐπιπτώσεις ἐπὶ τὰ βελτίω τῆς ζωῆς τῆς ὑπαίθρου, πολλῷ μᾶλλον μετὰ τὴν ἀνεύρεσιν καὶ πετρελαίων. Ἐπιθυμῶ μόνον νὰ ἐρωτήσω τὸν κ. ὑπουργὸν ὅπως πληροφορήσῃ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν ἐὰν πρόκειται νὰ ἐπαναρχίσουν αἱ ἔρευναι δι’ ἀνεύρεσιν πετρελαίων καὶ εἰς τὸν Νομὸν Ἕβρου, ποία εἶναι αὐτὴ ἡ Ἑταιρεία καὶ ὑπὸ ποίους ὅρους.

§121Ν. ΜΑΡΤΗΣ. (Ὑπ. Βιομηχανίας). Σᾶς πληροφορῶ εὐχαρίστως, ὅτι ἡ Ἑταιρεία ΗΛΙΟΣ ἦλθεν εἰς συνεννοήσεις μὲ μίαν Γαλλικὴν Ἑταιρείαν καὶ πολὺ συντόμως θὰ συνεχισθοῦν εἰς τὴν περιφέρειάν σας αἱ γεωτρήσεις.

§122Ι. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ. Τερματίζων, εὔχομαι ὅπως ὁ ὕψιστος βοηθήσῃ ν’ ἀνευρεθοῦν πετρέλαια, πρᾶγμα ὅπερ θὰ συντελέσῃ εἰς τὴν ἀνύψωσιν τοῦ βιοτικοῦ ἐπιπέδου ὁλοκλήρου τῆς Ἑλλάδος, ἔστω καὶ ἂν τὰ κέρδη εἶναι μικρά.

§123ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Τσιάρας, ἔχει τὸν λόγον.

§124Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Θὰ εἴπω, κ. Πρόεδρε, μόνον ὀλίγας λέξεις διὰ νὰ ὑπογραμμίσω σημεῖά τινά, τὰ ὁποῖα μὲ γεμίζουν ἀπὸ πικρίαν ὡς Ἕλληνα. Ὅταν ἐδημιουργήθη τὸ Διϋλιστήριον πετρελαίου οἱ Ἕλληνες ἀγρόται ἐχάρησαν, διότι ὑπελόγισαν, ὅτι διὰ τὴν προμήθειαν τοῦ ἀργοῦ πετρελαίου, θὰ διετίθεντο τὰ Ἑλληνικὰ προϊόντα. Εἰς τὴν προσδοκίαν των αὐτὴν δυστυχῶς οἱ ἀγρόται διεψεύσθησαν, διότι τὸ ἀργὸν πετρέλαιον τὸ προμηθευόμεθα διὰ συναλλάγματος, ἐνῷ τὰ Ἑλληνικὰ προϊόντα σήπονται. Καὶ ὡς νὰ μὴ ἤρκει αὐτὸ ἕνεκα τῆς ἱδρύσεως καὶ λειτουργίας ἐν Ἑλλάδι τοῦ διϋλιστηρίου πληρώνομεν τὸ πετρέλαιον εἰς ὑψηλοτέρας τιμὰς ἀπὸ ἐκείνας εἰς τὰς ὁποίας τὸ ἐπληρώναμεν προηγουμένως. Ἀτυχῶς καὶ ἡ σημερινὴ Σύμβασις δὲν μᾶς δίδει τὸ θάρρος νὰ σκεφθῶμεν, ὅτι ὁ τόπος θὰ ἔχῃ ὡρισμένας ὠφελείας. Ὁ εἰσηγητὴς τῆς πλειοψηφίας κ. Σαμαρᾶς εἶπεν, ὅτι μόνον ἡμεῖς καὶ ἡ Πορτογαλία δὲν ἔχομεν ἀνακαλύψει πετρέλαια. Ὅλαι αἱ γύρω μας χῶραι, λέγει, ἔχουν πετρελαιοπηγάς. Ἐξ αὐτοῦ προκύπτει, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ καὶ ἐν Ἑλλάδι νὰ ὑπάρχουν πετρέλαια. Διὰ τὴν ἀνακάλυψιν τῶν πετρελαίων ἐν Ἑλλάδι ἐγένοντο μέχρι τώρα ἀρκεταὶ ἔρευναι καὶ ἐφθάσαμεν εἰς βάθος 2657 μέτρων. Ὡς ὅμως μᾶς εἶπεν ὁ εἰδικώτερος ἐξ ὅλων μας, ὁ καθηγητὴς κ. Κιτσίκης, τὰ πετρέλαια εἶναι εἰς πολὺ μεγαλύτερα βάθη καὶ συνεπῶς φοβοῦμαι, ὅτι διὰ τῆς ὑπὸ κρίσιν Συμβάσεως ἁπλῶς θὰ δεσμεύσωμεν ὡρισμένας περιοχὰς ἐπὶ ὀκτὼ ἔτη, χωρὶς νὰ ἔχωμεν θετικόν τι ἀποτέλεσμα. Κύριε Πρόεδρε, μοῦ μένει ἡ πικρία, ὅτι δὲν θέλομεν νὰ εὕρωμεν πετρέλαια ἢ δὲν μᾶς ἀφίνουν νὰ εὕρωμεν πετρέλαια ἢ ἐκείνους ποὺ καλοῦμεν δὲν εἶναι ἐκεῖνοι ποὺ θὰ ἐξυπηρετήσουν τὸν Ἑλληνικὸν χῶρον εἰς τὰ πετρέλαια. Ἀλλά, κ. Πρόεδρε, καλῶς ἢ κακῶς, παραχωρεῖται ἡ σύμβασις αὐτὴ εἰς τὴν ἑταιρείαν τῶν πετρελαίων ESSO. Ὁ κ. ὑπουργὸς ἀπαντῶν εἰς τὸν κ. Κιτσίκην εἶπεν, ὅτι ὁ ἔλεγχος τῶν ἐργασιῶν πραγματοποιεῖται καὶ ὅταν κανεὶς διαβάζῃ τὴν σύμβασιν ἀπογοητεύεται, διότι αὐτὰ τὰ ὁποῖα λέγει ὁ κ. ὑπουργὸς ὡς ἀντίκρουσιν τῶν ἰσχυρισμῶν τοῦ κ. Κιτσίκη, δὲν ἀνταποκρίνονται εἰς τὸ κείμενον τῆς συμβάσεως, διότι τὸ ἄρθρον 14 παράγραφος 3 εἶναι τόσον καθαρὸν, ὥστε μοῦ κάμνει κατάπληξιν ἐκεῖνο ποὺ ἰσχυρίζεται ὁ ἀξιότιμος κ. ὑπουργὸς τῆς Βιομηχανίας, ὅτι δῆθεν ἔχομεν τὸ δικαίωμα νὰ κάμωμεν ἔλεγχον. Ἐν πάσῃ περιπτώσει ἀπὸ τὸ ἄρθρον 14 ἀποκλείεται παντελῶς, κἄθε εἴδους ἔλεγχος πρὸς τὴν ἑταιρείαν, ἡ ὁποία θὰ δίδῃ, ὅ,τι αὐτὴ θέλει. Ἀλλὰ καὶ ἡ παράγραφος 2 τοῦ ἄρθρου 14, εἶναι ἀκριβῶς ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἰσχυρίζεται ὁ καθηγητὴς κ. Κιτσίκης. Ἡ σύμβασις αὐτὴ ἔχει ὅλα τὰ γνωρίσματα τῆς ἀποικιακῆς μεταχειρίσεως καὶ θέλω νὰ πιστεύω, ὅτι χωρὶς τὴν ἐξασφάλισιν τοῦ ἐλέγχου ἔστω καὶ τοῦ ἐλέγχου τῆς ἑταιρείας, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ πιστεύωμεν σοβαρῶς, ὅτι ἠμποροῦμεν νὰ γνωρίζωμεν ἐὰν πράγματι ὑπάρχουν, ἢ δὲν ὑπάρχουν πετρέλαια εἰς τὸν τόπον αὐτόν. Τὰ περισσότερα, μοῦ φαίνεται, τὰ ἀνέλυσαν οἱ συνάδελφοι τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Ἐγὼ δὲν εὔχομαι εἰς τὸν Θεὸν νὰ εὕρωμεν πετρέλαια, ἀλλὰ ἐπιμένω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις πρέπει νὰ λάβῃ ὅλα τὰ μέτρα ἢ μᾶλλον νὰ τροποποιήσῃ τὴν σύμβασιν νὰ μπορῇ νὰ κάμνῃ τὸν ἔλεγχον, νὰ ἠμπορῇ νὰ ἐπιβάλλῃ εἰς τὴν ἑταιρείαν τοὺς ὅρους, οἱ ὁποῖοι ἐξυπηρετοῦν τὰ Ἑλληνικὰ καὶ μόνον συμφέροντα. Πολὺ φοβοῦμαι, ὅτι μὲ τὴν σύμβασιν αὐτὴν παραδιδόμεθα εἰς τοὺς ξένους χειροπόδαρα.

§125ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Παπαθανασόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§126Δ. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὑπείκων εἰς τὴν ἐπιθυμίαν τοῦ Σώματος, παραιτοῦμαι τοῦ λόγου.

§127ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ἐξαντληθέντος τοῦ καταλόγου τῶν ὁμιλητῶν κηρύσσομεν περαιωμένην τὴν συζήτησιν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ἀπὸ 11)12)59 συμβάσεως, μεταξὺ τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου κλπ. περὶ παραχωρήσεως εἰς τὴν Ἑταιρείαν ESSO τοῦ δικαιώματος ἐρεύνης καὶ ἐκμεταλλεύσεως ὑδρογονανθράκων ἐν ταῖς περιοχαῖς τοῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους. Ὑπεβλήθη, κ. βουλευταί, πρότασις περὶ ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας ἔχουσα οὕτω: «Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ προτείνωμεν ὅπως, δυνάμει .... (ἀναγινώσκει) ........» Πρῶτον ἔχω νὰ σᾶς διαβάσω τὰ πρακτικὰ καὶ ἀπευθύνομαι πρὸς τοὺς ὑποβαλόντας τὴν πρότασιν, διὰ νὰ τοὺς εἴπω, ὅτι ὑπῆρξε μία συνεννόησις, ὅτι θὰ ὁμιλήσουν ὡρισμένοι ρήτορες. Δεύτερον, ὅτι θὰ τελειώσῃ καὶ θὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον, μὲ τὴν διαφοράν, τὴν ὁποίαν εἴχατε, ὅτι δύνασθε νὰ ἀρνηθῆτε ψῆφον. Συνεπῶς γίνεται παράβασις αὐτῆς τῆς συμφωνίας. Τὰ πρακτικὰ λέγουν τὰ ἑξῆς: «Ἑπομένως ὑπάρχει πλήρης συμφωνία Κυβερνήσεως καὶ Ἀντιπολιτεύσεως τόσον ἐπὶ τῆς μὴ ὑποβολῆς προτάσεως ψηφίσεως τοῦ νομοσχεδίου εἰς δύο συζητήσεις, ὅσον καὶ τοῦ τερματισμοῦ τῆς συζητήσεως καὶ ψηφίσεως τούτου, τὴν προσεχῆ Δευτέραν. Οἱ ἐγγεγραμμένοι νὰ ὁμιλήσουν εἶναι οἱ ἑξῆς: Ν. Ζορμπᾶς, Σ. Κωστόπουλος κλπ. Ἐν συνεχείᾳ λαμβάνεται ἀπόφασις ὅπως διακοπῇ ἡ περαιτέρω συζήτησις τοῦ νομοσχεδίου, καὶ συνεχισθῇ τὴν προσεχῆ Δευτέραν, ὁπότε θὰ περατωθῇ ἡ συζήτησις καὶ ψήφισις τοῦ νομοσχεδίου». Κύριοι βουλευταί, πρέπει νὰ εἴμεθα καλῆς πίστεως. Αὐτὸ ὑπονοεῖ, ὅτι δὲν ἠμπορεῖ νὰ γίνωνται αὐτοῦ τοῦ εἴδους τὰ τεχνάσματα, ὅταν ἡ ὥρα εἶναι δωδεκάτη νυκτερινή. Θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ ἀποσύρετε τὴν πρότασιν ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας καὶ νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου.

§128Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπροθυμοποιήθημεν νὰ συμβάλωμεν εἰς τὸν τερματισμὸν τῆς συζητήσεως καὶ ψηφίσεως τοῦ νομοσχεδίου καὶ ἐδηλώσαμεν, ὅτι δὲν θὰ ζητήσωμεν τὴν συζήτησιν εἰς δύο χωριστὰς συνεδριάσεις καὶ ὅτι τὴν προσεχῆ Δευτέραν θὰ τερματισθῇ ἡ συζήτησις.

§129ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ἡλιόπουλε, σεῖς εἶσθε πάντοτε καλῆς πίστεως, νὰ μὴ προσπαθῆτε νὰ εὕρετε δικολαβισμούς, ὅτι δῆθεν ἐπέρασε ἡ Δευτέρα.

§130Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν πρόκειται περὶ αὐτοῦ, ἀλλὰ ἦλθε σήμερον πρὸς συζήτησιν καὶ συνεζήτησεν ἡ Βουλὴ ἐπὶ ἄλλου νομοσχεδίου μέχρι τὰς 8 μ.μ., δηλαδὴ ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου περὶ ἐργατῶν τύπου. Ἡμεῖς θὰ προσχωρήσωμεν εἰς τὴν ἑξῆς ἄποψιν: ....

§131ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ἡλιόπουλε, προχθές, διότι ἠθέλησεν ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας νὰ ὁμιλήσῃ καὶ ἦτο ἡ ὥρα 1.30′ πρωϊνή, παρεκάλεσα νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν καὶ νὰ ὁμιλήσῃ αὔριον ὁ κ. ὑπουργός, καὶ ὁ κ. Ἐφραιμίδης εἶπεν, ὅτι παραβαίνομεν τὴν συμφωνίαν μεταξὺ τοῦ Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως καὶ τῶν Κομμάτων, καὶ προσέθεσεν, ὅτι κατόπιν τούτου ἡ ΕΔΑ εἶναι ὑποχρεωμένη νὰ ὑπαναχωρήσῃ ἐκ τῆς γενομένης συμφωνίας. Ὅταν αὐτὰ ἐλέχθησαν μὲ μίαν ἀθώαν πρότασιν τοῦ Προεδρείου, ἔρχεσθε σεῖς νὰ ὑποστηρίξετε, ὅτι εἶσθε ἐν τάξει καὶ ἐν συνεπείᾳ πρὸς τὴν συμφωνίαν ποὺ ἐκάματε; Λυποῦμαι πολὺ δι’ αὐτό.

§132Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐὰν μὲ πείσετε, ὅτι δὲν εἴμεθα ἐν τάξει, θὰ προσχωρήσω εἰς τὴν ἄποψίν σας. Λέγω, ὅτι δὲν ἤρχισεν ἡ συζήτησις σήμερον ἀπὸ τὴν ἀρχὴν τῆς συνεδριάσεως, ὥστε ἀσχέτως ἐὰν εἶναι Δευτέρα ἢ Πέμπτη νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον. Ἀλλά, ἐν πάσῃ περιπτώσει διατί θεωρεῖτε, ὅτι εἰς τὴν συναίνεσιν τὴν ὁποίαν ἐδώσαμεν προχθὲς περιλαμβάνεται καὶ ἡ δήλωσίς μου, ὅτι δὲν θὰ ζητήσωμεν ὀνομαστικὴν ψηφοφορίαν ἐπὶ τῆς συμβάσεως αὐτῆς; Εἴπομεν, ὅτι δὲν θὰ ζητήσωμεν ψηφοφορίαν; Ἐγὼ ὑποβάλλω τὴν ἑξῆς πρότασιν: Νὰ ψηφισθῇ κατ’ ἀρχὴν τὸ νομοσχέδιον καὶ νὰ γίνῃ ἡ συζήτησις εἰς ἄλλην συνεδρίασιν μόνον διὰ τὸ ἄρθρον 1.

§133ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ἠλιόπουλε, ἔχει μίαν λογικὴν βάσιν ἡ πρότασίς σας καὶ θὰ τὴν δεχθῶμεν, ἀλλὰ λησμονεῖτε, ὅτι κατόπιν τῆς συμφωνίας Προέδρου Κυβερνήσεως καὶ Ἀντιπολιτεύσεως τὴν προσεχῆ Δευτέραν θὰ ἔλθῃ πρὸς συζήτησιν ὁ Κανονισμὸς καὶ ἐὰν ἐπιμείνετε εἰς αὐτὴν τὴν ἄποψιν ἕνα σοβαρώτατον νομοσχέδιον Κυβερνητικὸν δὲν πρόκειται νὰ τελειώσῃ. Καὶ πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποστηρίζετε πάντοτε καὶ νὰ λέγετε, ὅτι συμβάλλετε εἰς τὸ νομοθετικὸν ἔργον τῆς Βουλῆς καὶ νὰ παραβιάζετε κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον καὶ νὰ ἀναιρῆτε τὰ ὅσα ὑποστηρίζετε;

§134Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν ἀναιροῦμεν οὐδὲ κεραίαν ἀπὸ ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα εἴπομεν. Νομίζω, ὅτι ἠμπορεῖ νὰ οἰκονομηθῇ τὸ θέμα πρὶν ἀρχίσωμεν τὴν Δευτέραν τὴν συζήτησιν ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ, νὰ συζητήσωμεν ἐπὶ μίαν ὥραν καὶ νὰ τελειώσωμεν τὸ θέμα αὐτὸ καὶ νὰ πᾶμε εἰς τὸν Κανονισμόν. Πάντως δὲν ὑπῆρξεν οὐδαμόθεν ἡ ἄποψις, ὅτι θὰ παραιτηθῶμεν τοῦ ἐνδεχομένου ψηφοφορίας.

§135Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντ. Κυβ.). Κύριε Πρόεδρε, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ψηφοφορίαν, ἐὰν ἐπιμένουν οἱ κύριοι συνάδελφοι, ἂς γίνῃ· ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ τὴν Δευτέραν, ἀλλὰ μόνον ψηφοφορία θεωρουμένης ὡς περαιωθείσης τῆς συζητήσεως. Ἐὰν θέλετε πράγματι νὰ εἰσέλθωμεν εἰς τὸν Κανονισμόν, εἰς τὴν συζήτησιν περὶ Κανονισμοῦ, ἐὰν πράγματι ἡ ἀπόφασις ἡ ὁποία ἐλήφθη κατόπιν συμφωνίας ὅλων τῶν κομμάτων, θέλωμεν ὅλοι νὰ μείνῃ σεβαστή, θὰ πρέπει νὰ μὴ γίνῃ καμμία συζήτησις τὴν Δευτέραν, θὰ πρέπει ἀμέσως νὰ εἰσέλθωμεν εἰς τὸ θέμα τοῦ Κανονισμοῦ. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ψηφοφορίαν, ἐὰν ἐπιμένουν οἱ κύριοι, ἀλλὰ μόνον αὐτή, χωρὶς συζήτησιν, θεωρουμένης πλέον ὁριστικῶς περαιωθείσης τῆς συζητήσεως, ἂς γίνῃ τὴν Δευτέραν.

§136Γ. ΠΡΙΦΤΗΣ. Ἡ συζήτησις εἶναι δυνατὸν νὰ θεωρηθῇ περαιωμένη ἀπόψε, ἐπὶ τῆς ἀρχῆς.

§137ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐδῶ ὁ κ. Ἠλιόπουλος καὶ ὅλοι οἱ ρήτορες καὶ ὁ εἰσηγητὴς τῆς μειοψηφίας ὡμίλησαν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου, τί ἔχετε νὰ προσθέσετε ἐπὶ τοῦ μόνου ἄρθρου τοῦ κυρωτικοῦ τῆς συμβάσεως;

§138Γ. ΠΡΙΦΤΗΣ. Συμφωνοῦμεν νὰ θεωρηθῇ περαιωμένη ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ νὰ γίνῃ μετὰ ἡ ψηφοφορία.

§139ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μοῦ ἐπιτρέπετε νὰ κάμω μίαν ἀνακεφαλαίωσιν. Θὰ κηρυχθῇ περαιωμένη ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, θὰ ἀποσύρετε τὴν πρότασιν ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας, ἡ ὁποία δὲν ἔχει πλέον νόημα, καὶ τὴν Δευτέραν, πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως ποὺ εἶναι ὁ Κανονισμός, θὰ εἶναι ἡ ψήφισις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου. Ἀλλὰ ἐὰν πρόκειται ὅμως νὰ ἐγγραφοῦν καὶ νὰ ὁμιλήσουν ἐπὶ τοῦ μόνου ἄρθρου, τότε ἀντιλαμβάνεσθε, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ συζήτησις καὶ νὰ φθάσωμεν εἰς τὸ ἀποτέλεσμα τοῦ νὰ ἔχωμεν συζήτησιν ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ. Λοιπόν, εἶναι δεκτή;

§140Γ. ΠΡΙΦΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ οἰκονομία, ἡ ὁποία ἐτηρήθη διὰ τὴν ἀποψινὴν συνεδρίασιν, τί ἐμποδίζει νὰ τηρηθῇ καὶ διὰ τὴν συνεδρίασιν τῆς Δευτέρας; Ἀπόψε, ἔγινεν ½ ὥρα συζήτησις ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου περὶ τύπου παρὰ τὴν ἀρχικὴν συμφωνίαν, ἡ ὁποία ἔλεγεν, ὅτι προθυμοποιούμεθα νὰ συμβάλωμεν εἰς τὴν λῆξιν τῆς συζητήσεως. Διατὶ τὸ ἴδιον δὲν ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ καὶ τὴν Δευτέραν καὶ νὰ εἰσέλθωμεν μετὰ βραχυτάτην συζήτησιν ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1, εἰς τὴν συζήτησιν τοῦ Κανονισμοῦ;

§141ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κατὰ συνέπειαν, περαιωθείσης τῆς κατ’ ἀρχὴν συζητήσεως ἐπὶ τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου καὶ ἐφ’ ὅσον ἀποσύρουν οἱ κ.κ. συνάδελφοι τὴν πρότασίν των, περὶ ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας, ἐρωτᾶται ἡ Βουλή, ἐὰν τὸ νομοσχέδιον γίνεται δεκτὸν κατ’ ἀρχήν.

§142ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§143ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν κατ’ ἀρχὴν τὸ σχέδιον Ν. Δ. «περὶ κυρώσεως τῆς ἀπὸ 11 Δεκεμβρίου 1959 συμβάσεως μεταξὺ ἀφ’ ἑνὸς τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου καὶ ἀφ’ ἑτέρου τῆς ἐν DELAWARE τῶν Η.Π.Α. Ἑταιρείας ESSO HELLENIC INC περὶ παραχωρήσεως εἰς τὴν Ἑταιρείαν ταύτην τοῦ δικαιώματος ἐρεύνης καὶ ἐκμεταλλεύσεως ὑδρογονανθράκων ἔν τισι περιοχαῖς τοῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους». Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§144ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§145ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις, διὰ σήμερον καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ., μὲ ἀντικείμενον ἡμερησίας διατάξεως, ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ ἐπερωτήσεις. (Ὥρα 0.30′ π.μ.)