1960.03.28

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 71η

Δευτέρα, 28 Μαρτίου 1960

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 6.50′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Ὁ βουλευτὴς κ. Λ. Σαραφιανὸς ζητεῖ δίμηνον ἄδειαν, προκειμένου νὰ ἀπουσιάσῃ εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§2ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, ἐγκρίνεται.

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἐνέκρινε τὴν χορήγησιν τῆς αἰτουμένης ἀδείας. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ι. Σπύρου, Ι. Εὐαγγέλου, Ι. Παπαδημητρίου καὶ Π. Καπνίσης, ζητοῦν εἰκοσαήμερον ἄδειαν, προκειμένου νὰ ἀπουσιάσουν εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§4ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, ἐγκρίνεται.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἐνέκρινε τὴν χορήγησιν τῆς αἰτουμένης ἀδείας. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Γκίλλας, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§6Α. ΓΚΙΛΛΑΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Ἰατρίδης, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διατάξεων ἀφορωσῶν τοὺς ἐφέδρους ἀξιωματικούς, πολεμιστὰς ἀγωνιστὰς Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως καὶ ἀναπήρους καὶ θύματα πολέμου». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ν. Σπεντζάρης, Ν. Βαρβιτσιώτης, Ι. Κοντοβράκης, Π. Κλῆς, Α. Μίχας, Ι. Παλιουδάκης, Κ. Πυρομάγλου καὶ Δ. Γόντικας, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διατάξεων ἀφορωσῶν τοὺς ἐφέδρους ἀξιωματικούς, πολεμιστὰς ἀγωνιστὰς Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως καὶ ἀναπήρους καὶ θύματα πολέμου». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Χαρῖτος καὶ Ε. Παπαδογιάννης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διατάξεων ἀφορωσῶν τοὺς ἐφέδρους ἀξιωματικούς, πολεμιστὰς ἀγωνιστὰς Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως καὶ ἀναπήρους καὶ θύματα πολέμου». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Χ. Πιπιλῆς, Ι. Κοντοβράκης, Ι. Σπαθάρης, Γ. Οἰκονομόπουλος, Ν. Λαμπρινάκος, Ε. Ἀθανασάκος καὶ Δ. Κόπανος, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διατάξεων ἀφορωσῶν τοὺς ἐφέδρους ἀξιωματικούς, πολεμιστὰς ἀγωνιστὰς Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως καὶ ἀναπήρους καὶ θύματα πολέμου». Ὁ βουλευτὴς κ. Θ. Δεσύλλας, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διατάξεων ἀφορωσῶν τοὺς ἐφέδρους ἀξιωματικούς, πολεμιστὰς ἀγωνιστὰς Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως καὶ ἀναπήρους καὶ θύματα πολέμου». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Κ. Μανιαδάκης, Χ. Πιπιλῆς καὶ Ι. Σπαθάρης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διατάξεων ἀφορωσῶν τοὺς ἐφέδρους ἀξιωματικούς, πολεμιστὰς Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως καὶ ἀναπήρους καὶ θύματα πολέμου». Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Λύχνος, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεων, ἀφορωσῶν τὴν Ταχυδρομικὴν ὑπηρεσίαν». Ὁ βουλευτὴς κ. Σ. Εὐστρατιάδης, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ὀργανώσεως τοῦ Ἀντιφυματικοῦ Ἀγῶνος». Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν ἀνακοινοῖ, ὅτι, διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 67245)18.3.60 ἀποφάσεώς του παρέσχε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου πρὸς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος, διὰ τὴν ὑπὸ ταύτης χρηματοδότησιν τοῦ Αὐτονόμου Σταφιδικοῦ Ὀργανισμοῦ (ΑΣΟ) μέχρι τοῦ ποσοῦ τῶν δραχμῶν ἑπτὰ ἑκατομμυρίων ἑκατὸν ἑξήκοντα χιλιάδων (7.160.000) διὰ τὴν προμήθειαν 6.000 Μ.Τ. μελάσσης ἐξ Αἰγύπτου κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἠλείας κ. Δ. Γόντικας, καταθέτει ψήφισμα τῶν Διοικητικῶν καὶ Ἐποπτικῶν Συμβούλων Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Κρεσταίνων, αἰτουμένων τὴν θέσπισιν πλήρους κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως ἀγροτῶν, ἀσφάλειαν ἁπάντων γεωργικῶν προϊόντων ὡς καὶ τὴν διαχείρισιν γεωργικῶν προϊόντων ὑπὸ Γεωργικῶν Συνεταιριστικῶν Ὀργανώσεων κλπ. Ὁ βουλευτὴς Φθιώτιδος κ. Δ. Κωστῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Ἐλαιουργικῶν Συν)σμῶν Στυλίδος, αἰτουμένων τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου «περὶ Ἑνιαίας διαχειρίσεως νωπῶν γεωργ. προϊόντων». Ὁ βουλευτὴς Φθιώτιδος κ. Δ. Κωστῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Γεωργοενώσεως Λαμίας, αἰτουμένης τὴν ψήφισιν νομοσχεδίου περὶ ἑνιαίας διαχειρίσεως γεωργικῶν προϊόντων. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου πληγέντων καὶ μὴ ἀποκατασταθέντων ἐπαγγελματιῶν παλαιῶν αὐτοκινητιστῶν Ν. 1086, αἰτουμένων ὅπως δικαιωθοῦν τὰ μέλη τοῦ ἐν λόγῳ Συνδέσμου βάσει τοῦ ἄρθρου 25 τοῦ Ν. Δ. 3990)17.9.59 κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου ἀποστράτων Ἀξιωματικῶν ἀποκατασταθέντων ὑπὸ Ν. 560)43 καὶ καθαιρεθέντων ὑπὸ Νομοθ. Δ)τος 594)48, αἰτουμένων τὴν ἄρσιν τῆς διὰ τοῦ Ν. 594)48 προσγενομένης εἰς τὰ μέλη τοῦ ἐν λόγῳ Συνδέσμου ἀδικίας. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Κακογιάννης, Μ. Χριστογεῶργος καὶ Ι. Δραγονέτης, καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Κοινότητος Παπαδάτου–Ξηρομέρου, αἰτουμένης τὴν ματαίωσιν καταργήσεως τοῦ Κεφαλαίου Προστασίας καπνῶν ἐσωτερικῆς καταναλώσεως κλπ. Ὁ βουλευτὴς Πρεβέζης κ. Α. Κοντογιάννης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου καὶ τῶν Ἐπαγγελματικῶν Ὀργανώσεων τοῦ Δήμου Φιλιππιάδος, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν σκοπουμένην ἵδρυσιν Βʹ Ἐκπαιδευτικῆς Περιφερείας μὲ ἕδραν τὴν πόλιν Πρεβέζης ἀντὶ τῆς τοιαύτης Φιλιππιάδος διὰ τὴν ὁποίαν ὑφίσταται καὶ σύμφωνος γνωμοδότησις τοῦ Ἀνωτάτου Ἐκπαιδευτικοῦ Συμβουλίου. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Δ. Γιαχνῆς, Ι. Εὐαγγελίδης καὶ Σ. Ἡλιόπουλος, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Ἐξωραϊστικοῦ Συλλόγου Ἀστυθέας–Χαϊδαρίου ἡ «Μέλισσα», διαμαρτυρομένου κατὰ τοῦ νομοσχεδίου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ σχεδίων τῶν πόλεων κειμένων διατάξεων κλπ.» καὶ αἰτουμένου τὴν ματαίωσιν τῆς ψηφίσεως τοῦ ἐν λόγῳ νομοθετικοῦ μέτρου. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Κακογιάννης, Μ. Χριστογεῶργος καὶ Γ. Κατσίμπας, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Ἐλαιουργικοῦ Συν)σμοῦ Ἀγρινίου, αἰτουμένου τὴν προστασίαν τῆς παραγωγῆς νωπῶν γεωργικῶν προϊόντων. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Γ. Μπακατσέλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Ἰδιοκτητῶν Γεωργικῶν Ἑλκυστήρων Βορείου Ἑλλάδος «Ἡ Δήμητρα», αἰτουμένου τὴν ἀπαλλαγὴν δασμοῦ καὶ φόρου καταναλώσεως πετρελαίου Γεωργικῶν Ἑλκυστήρων. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ι. Δ. Καλοπήτα πολιτικοῦ συνταξιούχου κατοίκου Μακρακώμης–Λαμίας, αἰτουμένου τὴν ἐπέκτασιν τοῦ Ν. 1283 καὶ εἰς πολιτικοὺς συνταξιούχους. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Κακογιάννης, Ι. Δραγονέτης καὶ Μ. Χριστογεῶργος, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Ἐθνικοῦ Ἐργατοϋπαλληλικοῦ Κέντρου Ἀγρινίου Ἀμφιλοχίας– Περιχώρων, αἰτουμένου τὴν ἄμεσον ἔναρξιν ἐπεξεργασίας τῶν ἐν Ἀγρινίῳ ἐναποθηκευμένων καπνῶν, ἀνάκλησιν τῆς ἀποφάσεως περιορισμοῦ τῆς καπνοκαλλιεργείας εἰς τὴν περιφέρειαν Ἀγρινίου, καὶ τὴν ἄμεσον παρέμβασιν τοῦ ΕΟΚ διὰ τὴν συγκέντρωσιν τῶν ἀδιαθέτων καπνῶν ἐσωτερικῆς καταναλώσεως παραγωγῆς 1958 καὶ παλαιοτέρων κλπ. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Τσιάντος, Ε. Σκούφας καὶ Ι. Σιαφλέκης, καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Γ. Συνεταιρισμῶν Βόλου, αἰτουμένης τὴν προστασίαν τῶν νωπῶν γεωργικῶν προϊόντων καὶ τὴν θέσπισιν ἑνιαίας διαχειρίσεως αὐτῶν. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Μ. Κανιάρης καὶ Μ. Χριστογεῶργος, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Εὐαγγέλου Κρομμύδα Ἀλβανοῦ ὑπηκόου, αἰτουμένου τὸν ἐπαναπατρισμόν του. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Μ. Σβώλου, Γ. Αὐγερόπουλος καὶ Ι. Εὐαγγελίδης, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν κατοίκων Δήμου Χαλανδρίου, αἰτουμένων ὅπως μὴ ἐπιτραπῇ ἡ ἵδρυσις Κέντρου ἐκπαιδεύσεως πυραύλων εἰς τὴν Χώραν μας. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Κ. Χιωτάκης, Ι. Κοντουδάκης καὶ Γ. Παπαγεωργίου, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν Ἑνώσεων Γ. Συν)σμῶν Νομοῦ Χανίων, Κολυμβαρίου καὶ Καστελλίου, αἰτουμένων τὴν προστασίαν τῶν νωπῶν γεωργικῶν προϊόντων καὶ θέσπισιν ἑνιαίας διαχειρίσεως αὐτῶν.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Πρὶν ἢ εἰσέλθωμεν εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν, ἐζήτησε τὸν λόγον, ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως.

§8Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Πρὶν ἢ λυθῇ ἡ τελευταία συνεδρίασις, κ. Πρόεδρε, ἂν δὲν ἀπατῶμαι, εἴπατε, ὅτι θὰ ἐγίνετο συνεδρίασις τὴν προσεχῆ Δευτέραν, δηλαδὴ σήμερον, μὲ ἡμερησίαν διάταξιν νομοθετικῆς ἐργασίας. Βεβαίως, οἱ κ.κ. συνάδελφοι, βασιζόμενοι ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ, ἐζήτησαν ὅπως, ἀντὶ τῆς νομοθετικῆς ἐργασίας, γίνῃ ἔλεγχος, καὶ τοῦτο, διότι δὲν θὰ ἐγένετο συνεδρίασις τὴν Παρασκευήν. Βέβαια, θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ γίνῃ μία εὐρυτέρα ἑρμηνεία τῆς σχετικῆς διατάξεως τοῦ Κανονισμοῦ, ἡ ὁποία διάταξις λέγει, ὅτι ἐὰν δι’ οἱανδήποτε αἰτίαν δὲν πραγματοποιηθῇ ἡ συνεδρίασις τοῦ ἐλέγχου, τότε ἡ πρώτη μετὰ ταύτην συνεδρίασις ἀφιερώνεται εἰς τὸν ἔλεγχον. Θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ γίνῃ μία εὐρυτέρα ἑρμηνεία, δεδομένου, ὅτι ἡ ἐθνικὴ ἑορτὴ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπαχθῇ εἰς τὴν κατηγορίαν τῆς οἱασδήποτε αἰτίας. Δι’ αὐτὸ ἡ Κυβέρνησις εὑρίσκει, ὅτι ὅταν λύοντες τὴν συνεδρίασιν εἴπατε, κ. Πρόεδρε, ὅτι θὰ ἐγίνετο νομοθετικὴ ἐργασία, ἐδώσατε μίαν ἑρμηνείαν ἡ ὁποία ἀνταπεκρίνετο περισσότερον εἰς τὸ πνεῦμα τοῦ Κανονισμοῦ. Ἀλλὰ πρέπει, ταὐτοχρόνως, νὰ ὁμολογήσετε, ὅτι οἱ κ.κ. συνάδελφοι, οἱ ὁποῖοι ἀντέδρασαν, διὰ τῆς ἀντιδράσεώς των ἀνταπεκρίνοντο περισσότερον εἰς τὸ πνεῦμα τοῦ Κανονισμοῦ. Ἐπειδὴ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δώσωμεν αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἑρμηνείαν ἄλλην ἐκείνης, ἡ ὁποία ἐδόθη κατὰ τὴν συνεδρίασιν τῆς παρελθούσης Πέμπτης ἢ Τετάρτης, δὲν ἐνθυμοῦμαι, πότε ἔγινεν ἡ συζήτησις, τὴν Τετάρτην μᾶλλον, δι’ αὐτὸ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον θὰ παρεκάλουν, ἐξ ὀνόματος τῆς Κυβερνήσεως, εἶναι τοῦτο: Νὰ προβῇ ἡ Ἀντιπολίτευσις εἰς ἔλεγχον, νὰ συζητηθῇ μία ἐπερώτησις, καὶ ἐφ’ ὅσον ὅλα τὰ Κόμματα συμφωνοῦν, μετὰ μίαν ὥραν νὰ εἰσέλθωμεν εἰς τὴν νομοθετικὴν ἐργασίαν, τοσούτῳ μᾶλλον, καθ’ ὅσον αὔριον εἶναι ἡμέρα Κοινοβουλευτικοῦ ἐλέγχου. Εἶμαι βέβαιος, ὅτι οἱ κ. συνάδελφοι, ὅλων τῶν πτερύγων θὰ ἀναγνωρίσουν ὡς λογικὴν αὐτὴν τὴν παράκλησιν, τὴν ὁποίαν διετύπωσεν ἡ Κυβέρνησις καὶ θὰ θελήσουν νὰ συνδυασθοῦν κατὰ τὴν ἀποψινὴν συνεδρίασιν ἀμφότερα, καὶ ὁ ἔλεγχος καὶ ἡ νομοθετικὴ ἐργασία.

§9Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, βεβαίως δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία, ὅτι θὰ πρέπει κατὰ κἄποιον τρόπον νὰ συνεννοούμεθα καὶ νὰ διευκολύνωμεν τὴν πορείαν τῶν ἐργασιῶν τῆς Βουλῆς. Εἶναι γνωστόν, ὅμως, καὶ εἰς τὸ Προεδρεῖον καὶ εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι ἡ Ἀντιπολίτευσις τὸν τελευταῖον καιρὸν παρεπονέθη κατ’ ἐπανάληψιν ἀνεξαρτήτως τῆς ματαιωθείσης, λόγῳ τῆς ἐθνικῆς ἑορτῆς, ἡμέρας Κοινοβουλευτικοῦ ἐλέγχου, περιεκόπησαν οὐσιωδῶς ὅλαι αἱ τελευταῖαι τρεῖς ἡμέραι κοινοβουλευτικοῦ ἐλέγχου. Ἐδημοσιεύθησαν δὲ χθές, ἀνεπισήμως, ἐλπίζω, ὅτι δὲν θὰ ἀνταποκρίνωνται εἰς τὴν ἀλήθειαν, διότι δὲν φαίνεται, ὅτι μέχρι τὸ Πάσχα θὰ συμπληρωθοῦν 90 ἡμέραι καὶ περὶ τερματισμοῦ τῆς Συνόδου μὲ τὴν διακοπὴν τοῦ Πάσχα. Αὐτὸ εἶναι ζήτημα ἄλλον.

§10ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αἱ ἡμέραι ἔχουν συμπληρωθῆ, ἀλλὰ δὲν ἔχω συνεννοηθῆ μὲ τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως.

§11Η. ΗΛΙΟΥ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, κ. Πρόεδρε, πρόκειται περὶ τούτου. Σήμερα ὑπάρχουν μία–δύο μικραὶ ἐπερωτήσεις καὶ ἐλπίζομεν, ὅτι θὰ εἰσέλθωμεν εἰς τὴν ἐπερώτησιν, τὴν καπνεργατικήν, ἡ ὁποία καὶ ὀξὺ ζήτημα ἐκπροσωπεῖ καὶ ἐπιτέλους χρονίζει ἀπὸ μακροῦ. Ἐδῶ πρόκειται ἐπὶ τέλους νὰ συζητηθῇ αὔριον ἡ καπνεργατικὴ καὶ ἐὰν τελειώσωμεν μὲ τὰς μικρὰς ἐπερωτήσεις ἀπόψε νὰ διευκολύνωμεν τὴν Κυβέρνησιν, δὲν ἔχομεν οὐδεμίαν ἀντίρρησιν.

§12ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Καὶ ἐγὼ παρακαλῶ τὴν Βουλήν, διότι ἐὰν γίνῃ σήμερον μόνον ἔλεγχος καὶ αὔριον ἔλεγχος, ἡ Τετάρτη εἶναι περίπου ἔλεγχος, ἡ Παρασκευὴ ἔλεγχος, μένει μόνον μία ἡμέρα νομοθετικῆς ἐργασίας δι’ αὐτὴν τὴν ἑβδομάδα. Δι’ αὐτὸ καὶ ἐγὼ παρακαλῶ τὴν Βουλὴν νὰ βοηθήσῃ τὴν Κυβέρνησιν, διότι καὶ τὸ νομοθετικὸν ἔργον εἶναι εἰς τὸ πρόγραμμα τῶν συζητήσεων τῆς Βουλῆς.

§13Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπωφελοῦμαι τῆς παρουσίας τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, καὶ ἀρχηγοῦ τῆς πλειοψηφίας, διὰ νὰ εἴπω τὰ ἑξῆς: Ἡ Ἀντιπολίτευσις ἐζήτησε κατ’ ἐπανάληψιν ἐπὶ ὡρισμένων ἐπερωτήσεων, τὰς ὁποίας θεωρεῖ κεφαλαιώδους σημασίας καὶ τῶν ὁποίων ἄλλωστε ἔρχεται ἡ σειρὰ τώρα ἀμέσως μετὰ τὴν καπνεργατικὴν ἡ οἰκονομικὴ καὶ ἡ ἐπερώτησις τῆς ὑφέσεως —αὐτὴ εἶναι ἡ σειρὰ— ἡ Ἀντιπολίτευσις ἐζήτησε νὰ ἔλθῃ πρώτη τῆς ὑφέσεως, δεύτερη ἡ οἰκονομική, διότι οἰκονομικὰ συζητοῦμεν καὶ δὲν ὑπάρχει ἀντίρρησις ὥστε νὰ ξεκαθαρισθῇ τὸ ζήτημα νὰ μὴ ὑπάρχῃ καὶ ἐκ τῆς πλευρᾶς αὐτῆς τὸ παράπονον, ὅτι δυσχεραίνεται, ἐπὶ τέλους ὁ ἔλεγχος ἐπὶ ἑνὸς θέματος γενικοῦ καὶ ἐνδιαφέροντος τὴν γενικὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως.

§14ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, κ. Κ. Καραμανλῆς, ἔχει τὸν λόγον.

§15Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Πρ. Κυβερνήσεως). Κατ’ ἀρχήν, ἡ Κυβέρνησις θεωρεῖ ἀπαράδεκτον τὸ παράπονον αὐτό, τοῦ ἐκπροσώπου τῆς ΕΔΑ, διότι οὐδέποτε ἡ Κυβέρνησις παρημπόδισε τὸν ἔλεγχον. Ἀντιθέτως, δύναμαι νὰ εἴπω, ὅτι διευκολύνει τοῦτον εἰς τοιοῦτον βαθμόν, ὥστε, ἀφ’ ἧς ἤρξατο τῶν ἐργασιῶν της ἡ παροῦσα σύνοδος, δὲν συζητοῦνται παρὰ προτεταγμέναι ἐπερωτήσεις. Γνωρίζετε δέ, ὅτι διὰ νὰ θεωρηθῇ προτεταγμένη ἐπερώτησίς της ἀπαιτεῖται καὶ ἡ σύμπραξις τῆς πλειοψηφίας. Συνεπῶς, ἡ πλειοψηφία ὄχι μόνον δὲν παρακωλύει τὸν ἔλεγχον τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ἀλλὰ τὸν διευκολύνει, εἰς τρόπον ὥστε νὰ ἔχωμεν πάντοτε, ὡς εἶπον, προτεταγμένας ἐπερωτήσεις. Διατυπώνει ὅμως ἡ πλειοψηφία τὸ παράπονον, ὅτι δὲν δύναται νὰ προωθηθῇ τὸ νομοθετικὸν της ἔργον. Κατ’ ἐπανάληψιν ἐτονίσαμεν, ὅτι εἶναι βραδὺς ὁ ρυθμὸς τῶν ἐργασιῶν τοῦ Σώματος. Ἐλέχθη δέ, ὅτι μετὰ τὰ Χριστούγεννα δὲν ἐψηφίσθησαν παρὰ 3–4 νόμοι, καθ’ ἣν στιγμὴν ἔχουν κατατεθῆ 40 νομοσχέδια, τὰ ὁποῖα ἔχουν ἄμεσον ἀνάγκην ψηφίσεως καὶ ἡ μὴ ψήφισίς των ἀποβαίνει εἰς βάρος τῶν συμφερόντων τῆς χώρας. Συνεπῶς, ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος πρέπει νὰ ἔχῃ παράπονον εἶναι ἡ Κυβέρνησις, ἡ ὁποία παρακωλύεται εἰς τὴν προώθησιν τοῦ νομοθετικοῦ της ἔργου καὶ ὄχι ἡ Ἀντιπολίτευσις, ἡ ὁποία διευκολύνεται εἰς τὸν ἔλεγχον. Ἀλλά, κ. συνάδελφοι, δὲν δυνάμεθα νὰ περιγράψωμεν ἀπολύτως τὸν Κανονισμόν, καθιερώνοντες τὸ σύστημα νὰ συζητοῦμεν τὰς διαφόρους ἐπερωτήσεις κατὰ πρόταξιν. Διότι, ἐπαναλαμβάνω, καὶ σᾶς παρακαλῶ νὰ τὸ προσέξετε αὐτό, ἀφ’ ἧς ἤρξατο ἡ παροῦσα σύνοδος, δὲν συζητοῦνται παρὰ μόνον προτεταγμέναι ἐπερωτήσεις. Ὑπὸ αὐτὰς τὰς συνθήκας, ποίαν ἔννοιαν ἔχει ἡ ἐγγραφὴ τῶν ἐπερωτήσεων κατὰ σειράν; Ὅπως ὁρίζει ὁ Κανονισμός, ἡ πρόταξις γίνεται εἰς ὡρισμένας— ἐξαιρετικὰς— περιπτώσεις, συμφωνούσης καὶ τῆς Κυβερνήσεως, καὶ δὲν δυνάμεθα, παραγνωρίζοντες τὸν Κανονισμόν, νὰ καθιερώσωμεν ὡς ἀρχήν, ὅτι θὰ συζητοῦνται προτεταγμέναι ἐπερωτήσεις. Θὰ παρεκάλουν διότι, ἐπαναλαμβάνω, ἔχει μὲν λόγον νὰ ἐνδιαφέρεται ἡ Ἀντιπολίτευσις διὰ τὸν ἔλεγχον, ἀλλ’ ἔχει λόγον νὰ ἐδιαφέρεται καὶ ἡ Κυβέρνησις διὰ τὴν προώθησιν τοῦ νομοθετικοῦ της ἔργου, τὸ ὁποῖον θὰ μοῦ ἐπιτρέψετε νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι εἶναι περισσότερον οὐσιαστικὸν καὶ σημαντικὸν ὡς ἁρμοδιότης καὶ καθῆκον τοῦ Σώματος, θὰ παρεκάλουν, λέγω, νὰ δεχθῆτε τὴν πρότασιν τοῦ κ. Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως, νὰ τηρηθῇ ὁ τύπος, συζητουμένης μιᾶς ἐπερωτήσεως καὶ νὰ συζητήσωμεν, ἐν συνεχείᾳ, τὸ ἐκκρεμοῦν νομοσχέδιον. Ἔχομεν δύο ἐκκρεμῆ νομοσχέδια, τὰ ὁποῖα δὲν γνωρίζω πότε θὰ τερματισθῶσιν. Ἡ συζήτησις, ἡ ὁποία ἠγέρθη καὶ πάλιν ἀπόψε δημιουργεῖ τὸ θέμα τοῦ πῶς θὰ καταστῇ δυνατὸν εἰς τὸ μέλλον νὰ διεξάγωνται ὁμαλῶς καὶ μὲ ταχύτερον ρυθμὸν αἱ ἐργασίαι τοῦ Σώματος. Ἐλέχθη καὶ ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν καὶ ἀπὸ τὴν Ἀντιπολίτευσιν, ὅτι ὑπάρχει μικρὰ ἐπιθυμία νὰ ἐπισπευσθῇ ἡ ἐπιψήφισις τοῦ Κανονισμοῦ. Ἐπὶ τοῦ προκειμένου, ἡ Κυβέρνησις διετύπωσε τὰς ἀπόψεις της. Δὲν ἀπομένει παρὰ νὰ ἔχῃ τὴν ἀπάντησιν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως.

§16ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Παπανδρέου, ἔχει τὸν λόγον.

§17Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, καθ’ ὅσον ἀφορᾶ τὴν συγκεκριμένην πρότασιν τῆς Κυβερνήσεως, ὅπως μετὰ σύντομον ἔλεγχον βαδίσωμεν ἀπόψε πρὸς νομοθετικὴν ἐργασίαν, εἶμαι σύμφωνος. Εὑρίσκω ἐπίσης πρέπον, ὅτι καθιερώθη ἡ ἀρχὴ τῆς προτάξεως ἐπερωτήσεων. Ὅπως εἶναι γνωστόν, ὑπάρχει πλῆθος ἐπερωτήσεων. Καὶ ναὶ μὲν ὁρίζει ὁ Κανονισμός, ὅτι κατὰ σειρὰν συζητοῦνται, ὅταν, ὅμως, εἶναι βέβαιον, ὅτι λόγῳ τοῦ ἀριθμοῦ των, δὲν πρόκειται νὰ συζητηθοῦν, εὔλογον εἶναι ὅπως ἐπέρχεται συνεννόησις Ἀντιπολιτεύσεως καὶ Κυβερνήσεως διὰ τὴν πρόταξιν ἐκείνων τῶν ἐπερωτήσεων αἱ ὁποῖαι ἔχουν γενικώτερον χαρακτῆρα. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι ἡ καθιέρωσις αὐτῆς τῆς κοινοβουλευτικῆς παραδόσεως, ἔχει καλῶς. Ἀλλά, κ. Πρόεδρε, καὶ εἰς αὐτὴν τὴν περίπτωσιν ἐπεβεβαιώθη καὶ πάλιν, ὅτι ἐκκρεμεῖ τὸ θέμα τοῦ νέου Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς. Ὀρθότατα, εἴπατε, καὶ ἐπανέλαβε καὶ ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι μὴ τὸν ὑπάρχοντα Κανονισμὸν δυσχεραίνεται τὸ νομοθετικὸν ἔργον τῆς Βουλῆς. Καὶ ὅλοι ὅσοι θέλομεν, καὶ εἶναι βέβαιον, ὅτι ὅλοι θέλομεν, τὴν καλὴν λειτουργίαν τοῦ Κοινοβουλίου καὶ τὴν ἐπιβεβαίωσιν, ὅτι εἰς τὴν ἐποχήν μας τὸ Κοινοβούλιον δὲν εἶναι ἀπηρχαιωμένος θεσμός, ἀλλὰ εἶναι δυνατὸν νὰ λειτουργήσῃ ἀποδοτικῶς, πρέπει νὰ προνοήσωμεν ὥστε νὰ βελτιωθῇ ὁ τρόπος τῆς λειτουργίας του. Σεῖς, κ. Πρόεδρε τῆς Βουλῆς, δεκάκις τὸ ἐπηγγέλθητε. Καὶ ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἀπόψε τὸ ἐπανέλαβε. Καὶ ὅλοι οἱ ἀρχηγοὶ τῶν Κομμάτων τὸν ἔχουν διακηρύξει. Ὑπάρχει σχέδιον τὸ ὁποῖον ἔχει καταρτισθῇ ἀπὸ ἐκπροσώπους ὅλων τῶν Κομμάτων. Νομίζω, ὅτι ἦλθεν ἐπὶ τέλους ἡ ὥρα ὅπως ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Βουλῆς, συνεννοηθῇ μὲ τοὺς ἀρχηγοὺς τῶν Κομμάτων, ὥστε νὰ κατατεθῇ τὸ ταχύτερον, νὰ προταχθῇ πάσης ἄλλης νομοθετικῆς ἐργασίας.

§18ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶναι κατατεθειμένον.

§19Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Νὰ προταχθῇ εἰς τὴν συζήτησιν εἰς τρόπον ὥστε ἐντὸς ὀλίγων ἡμερῶν μέχρι τοῦ πέρατος τῆς προσεχοῦς ἑβδομάδος, νὰ ἔχωμεν τὸν νέον Κανονισμόν. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἔκκλησις τὴν ὁποίαν ἀπευθύνω.

§20Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Πρ. Κυβερνήσεως). Ἠγέρθη καὶ παλαιότερον τὸ θέμα αὐτό, καὶ ἡ Κυβέρνησις δι’ ἐμοῦ ἔκαμε τὴν πρότασιν νὰ ἀχθῇ πρὸς συζήτησιν ὁ Κανονισμός, ἀλλὰ μετὰ σύμφωνον γνώμην τῶν Κομμάτων, ὅτι ἐντὸς μιᾶς ἑβδομάδος θὰ ψηφισθῇ. Δηλαδὴ νὰ ἀρχίσωμεν τὴν Δευτέραν καὶ νὰ τελειώσωμεν τὴν Παρασκευήν, τοσούτῳ μᾶλλον καθ’ ὅσον ὑπάρχει σχέδιον τὸ ὁποῖον συνέταξε διακομματικὴ Ἐπιτροπή, καὶ θὰ διεξαχθῇ συζήτησις ἐπὶ τοῦ σχεδίου αὐτοῦ. Πρὸ δύο ἐτῶν ἐφέραμεν τὸν Κανονισμὸν ἐνώπιον τοῦ Σώματος. Ἤρχισεν ἡ συζήτησις, καὶ διεξήχθη ἐπὶ τρεῖς ἑβδομάδας ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου. Ὑπῆρχε δὲ προοπτικὴ νὰ συνεχισθῇ ἐπὶ τρίμηνον. Δεδομένου, ὅτι ὑπάρχει καθυστέρησις διὰ τὸ νομοθετικὸν ἔργον τοῦ Σώματος, καὶ δεδομένου, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἔχει ἐπείγοντα νομοθετικὰ σχέδια, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ φέρῃ τὸν Κανονισμὸν διὰ νὰ δεσμεύσῃ τὰς ἡμέρας νομοθετικῆς ἐργασίας ἐπὶ ἕνα μακρὸν χρονικὸν διάστημα. Ἐὰν συμφωνήσῃ ἡ Βουλὴ νὰ φέρωμεν τὴν προσεχῆ Δευτέραν τὸν Κανονισμὸν καὶ μέχρι τῆς Παρασκευῆς νὰ τὸν ψηφίσωμεν, ὥστε ἐπαναλαμβανομένων, μετὰ τὰς ἑορτάς, τῶν ἐργασιῶν τοῦ Σώματος, νὰ εἶναι ψηφισμένος ὁ Κανονισμός. Θὰ παρεκάλουν ἐπ’ αὐτοῦ νὰ μᾶς εἴπουν ἐὰν συμφωνοῦν καὶ τὰ ἄλλα Κόμματα.

§21Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἡμεῖς εἴμεθα σύμφωνοι.

§22Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ τοῦ ζητήματος τοῦ Κανονισμοῦ, ἀπόντων τῶν Ἀρχηγῶν πολλῶν Κομμάτων δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐκφρασθῇ ἡ γνώμη τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Τὸ καθ’ ἡμᾶς εἴμεθα σύμφωνοι.

§23Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Νὰ διευκρινισθῇ, ὅτι καὶ τὴν Τρίτην καὶ τὴν Παρασκευήν, ἡμέρας ἐλέγχου, θὰ γίνῃ συζήτησις ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ. Δηλαδὴ ὁλόκληρον τὴν ἑβδομάδα θὰ τὴν ἀφιερώσωμεν εἰς τὸν Κανονισμόν.

§24ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁλόκληρον τὴν ἑβδομάδα, ἀπὸ Δευτέρας μέχρι Παρασκευῆς, ἐὰν εἴμεθα σύμφωνοι ὅλοι.

§25Η. ΗΛΙΟΥ. Καὶ αἱ ἡμέραι ἐλέγχου τὶ θὰ γίνουν. Νὰ ληφθῇ ἀπόφασις ὅλων τῶν Κομμάτων, ὥστε αἱ ἡμέραι ἐλέγχου νὰ δοθοῦν διὰ τὴν μεταπροσεχῆ ἑβδομάδα.

§26ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀλλὰ καὶ ἡμέρας νομοθετικῆς ἐργασίας δὲν θὰ ἔχωμεν τὴν ἑβδομάδα αὐτήν.

§27Η. ΗΛΙΟΥ. Ὁ Κανονισμὸς εἶναι νόμος, κ. Πρόεδρε. Τὸ γνωρίζετε κάλλιον ἐμοῦ, νόμος οὐσιαστικός.

§28ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶναι ὁ Κανονισμὸς τῶν ἐργασιῶν τοῦ Σώματος, ὅμως, καὶ πρέπει νὰ ἐνδιαφέρῃ τὴν Ἀντιπολίτευσιν ὅσον καὶ τὴν Κυβέρνησιν.

§29Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Πρ. Κυβερ.). Ἐὰν ὅλα τὰ Κόμματα συμφωνοῦν καὶ αἰσθάνωνται τὴν ἀνάγκην— καὶ πρέπει νὰ τὴν αἰσθάνωνται—διὰ τῆς τροποποιήσεως καὶ τῆς ψηφίσεως τοῦ Κανονισμοῦ, νὰ τεθῇ μία τάξις εἰς τὰς ἐργασίας τοῦ Σώματος, ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι δὲν πρέπει νὰ συζητῶμεν ἐὰν θὰ χάσωμεν μίαν συνεδρίασιν νομοθετικῆς ἐργασίας ἢ ἐλέγχου. Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι ἡ προσεχὴς ἑβδομὰς θὰ εἶναι ἡ τελευταία πρὸ τῶν διακοπῶν τοῦ Πάσχα καὶ θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ συμφωνήσωμεν νὰ τὴν διαθέσωμεν ὁλόκληρον διὰ τὸν Κανονισμόν.

§30ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ ἐπρότεινα μίαν μέσην λύσιν, νὰ προσπαθήσωμεν νὰ τελειώσωμεν τὸν Κανονισμὸν μέχρι καὶ τῆς Τετάρτης, ὥστε νὰ παραμείνουν ἡ Πέμπτη καὶ ἡ Παρασκευὴ δι’ ἔλεγχον. Ὅσον γρηγορώτερον τόσον καλύτερον. Ὁ κ. Στεφανόπουλος, εἶναι σύμφωνος.

§31Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Μάλιστα. Βεβαίως.

§32Η. ΗΛΙΟΥ. Ἐφ’ ὅσον συμφωνήσουν ὅλα τὰ Κόμματα, ἡμεῖς δὲν θὰ ἔχωμεν ἀντίρρησιν. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν σημερινὴν συνεδρίασιν ἤθελα νὰ εἴπω τοῦτο: Ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, βεβαίως ἀπησχολημένος, δὲν ἔτυχε νὰ εἶναι παρὼν ὅταν ἔκαμα πρὸ ἡμερῶν ἕνα ἀπολογισμὸν συγκριτικὸν νομοθετικῆς ἐργασίας καὶ ἐργασίας ἐλέγχου. Συνεδριάσαμεν εἰς νομοθετικὴν ἐργασίαν μὲ μέσον ὅρον 7ωρον διάρκειαν συνεδριάσεως καὶ μὲ ἐμβόλιμον ἡμέραν τὸ Σάββατον μὲ διάρκειαν συνεδριάσεως 9 ὥρας. Συνεδριάσαμεν μέχρι 4ης πρωϊνῆς. Δὲν ὑπῆρξε λοιπὸν ἀπροθυμία τῆς Ἀντιπολιτεύσεως παραμενούσης ἕως τὸ πρωΐ καὶ ψηφιζούσης εἰς τὸ τέλος τὰ κυβερνητικὰ νομοσχέδια, ἐνῷ αἱ συνεδριάσεις ἐλέγχου τὸν τελευταῖον μῆνα λύονται ἐλλείψει ἀπαρτίας εἰς τὰς 8½ ἢ λύονται ἀπόντων τῶν κ. Ὑπουργῶν.

§33ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μίαν φορὰν ἔγινεν αὐτὸ κ. συνάδελφε, καὶ ἐκάλεσα τοὺς ἐκπροσώπους τῶν Κομμάτων εἰς τὸ γραφεῖον τοῦ Προέδρου τῆς Βουλῆς, καὶ ἐδόθησαν ἐξηγήσεις. Πρέπει νὰ τὸ ὁμολογήσητε αὐτό.

§34Η. ΗΛΙΟΥ. Νομίζω, ὅτι τὸ νόημα τῆς συμφωνίας ἦτο τοῦτο: Ὑπάρχουν 2–3 ἐπερωτήσεις, αἱ ὁποῖαι ἐντὸς μιᾶς ὥρας τελειώνουν, ὥστε νὰ μείνουν αἱ λοιπαὶ δι’ αὔριον. Νὰ καθορίσωμεν τὴν ἡμερησίαν διάταξιν τῶν ἐπερωτήσεων ἀπὸ αὐτὰς τὰς μικράς, ὥστε νὰ γνωρίζωμεν, ὅτι ἔχομεν ἐπὶ τέλους ἔλεγχον.

§35ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Νέα Πολιτικὴ Κίνησις συμφωνεῖ εἰς τὴν πρότασιν ὡς πρὸς τὸν Κανονισμόν;

§36Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ. Εἴμεθα ἀπολύτως σύμφωνοι μὲ τὴν τελευταίαν σας πρότασιν, κ. Πρόεδρε.

§37ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεπῶς δὲν ἀπομένει παρὰ νὰ ἔλθω εἰς συνεννόησιν μὲ τὸν κ. Ἀρχηγὸν τῶν Φιλελευθέρων, μὲ τὸν κ. Μαρκεζίνην καὶ τὸν κ. Τσιριμῶκον. Ἐκτὸς ἐάν, ὡς πρὸς τὸν τελευταῖον, θέλει νὰ ἐκφράσῃ τὰς ἀπόψεις τοῦ Κόμματος ὁ κ. Κύρκος.

§38Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Ὄχι, κ. Πρόεδρε.

§39Θ. ΔΕΣΥΛΛΑΣ. Ἀπὸ μέρους τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων δηλῶ, ὅτι εἴμεθα σύμφωνοι.

§40ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπὸ τὴν αἵρεσιν λοιπὸν τῆς συμφωνίας καὶ τῶν ἄλλων κομμάτων, ἤτοι τῆς Δημοκρατικῆς Ἑνώσεως καὶ τοῦ Κόμματος τῶν Προοδευτικῶν, λαμβάνεται ἀπόφασις συζητήσεως τοῦ Κανονισμοῦ διὰ τὴν προσεχῆ ἑβδομάδα.

§41Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Πρ. Κυβερ.). Δὲν διευκρινίσθη ἐὰν ἐν συνεχείᾳ θὰ εἰσέλθωμεν εἰς τὴν νομοθετικὴν ἐργασίαν. Ὑπάρχουν δύο ἐκκρεμῆ νομοσχέδια ἐπὶ τέσσαρας ἑβδομάδας. Τὸ ζήτημα δὲν εἶναι ἐὰν ὑπάρχῃ ἐνδιαφέρον ἀπὸ ἡμᾶς μόνον ἢ ἀντίδρασις ἐκ μέρους τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ἀλλὰ εἶναι εἰς βάρος τοῦ Σώματος ὁλοκλήρου. Ὑπάρχουν 2–3 νομοσχέδια τὰ ὁποῖα γνωρίζετε, ὅτι ἔχουν καὶ κἄποιαν σημασίαν, δεδομένου, ὅτι τὸ ἕνα ἐξ αὐτῶν ἀφορᾷ μίαν ἀπεργίαν ἡ ὁποία θὰ πρέπει νὰ ἐνδιαφέρῃ ὅλους ἡμᾶς. Δὲν εἶναι λοιπὸν δυνατὸν νομοσχέδια τῆς φύσεως αὐτῆς τὰ ὁποῖα ἔχουν ἐξ ἑαυτῶν ἐπείγοντα χαρακτῆρα, νὰ παραμένουν ἐκκρεμῆ ἐπὶ τέσσαρας ἑβδομάδας. Θὰ παρεκάλουν λοιπόν, μετὰ τὴν συζήτησιν τῆς ἐπερωτήσεως νὰ προχωρήσωμεν εἰς νομοθετικὴν ἐργασίαν.

§42ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§43ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεπῶς θὰ ἔχωμεν ἐπὶ μίαν ὥραν συζήτησιν τῆς ἐπερωτήσεως καὶ ἀκολούθως νομοθετικὴν ἐργασίαν. Ὁ κ. Μ. Κύρκος, ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ νόμῳ προτασσομένης ἐπερωτήσεως σχετικῶς μὲ τὴν μὴ κατάθεσιν ἐγγράφων ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Προνοίας.

§44Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ ἐπερώτησίς μου προτάσσεται ἐκ τοῦ Κανονισμοῦ. Καὶ τοῦτο μοῦ δίδει τὴν εὐκαιρίαν νὰ εἴπω ὀλίγας λέξεις ἐξ ἀφορμῆς τῆς γενομένης πρὸ ὀλίγου συζητήσεως, καθ’ ἣν ὁ Κανονισμὸς παρακωλύει τὸ νομοθετικὸν ἔργον τῆς Βουλῆς καὶ ὅτι εἶναι ἀνάγκη νὰ ἐπέλθουν οὐσιώδεις τροποποιήσεις εἰς αὐτόν. Ὑπέβαλον, κ.κ. συνάδελφοι, αἴτησιν περὶ καταθέσεως ὡρισμένων στοιχείων τὴν 4 Φεβρουαρίου. Τάσσει ὁ Κανονισμός, ὡς γνωστόν, ἑξαήμερον προθεσμίαν διὰ τὴν κατάθεσιν τῶν ἐγγράφων. Τὸ σχέδιον περὶ τοῦ ὁποίου καὶ πρὸ ὀλίγου ἐγένετο λόγος, ἐὰν δὲν ἀπατῶμαι, τὴν προθεσμίαν αὐτὴν ἀπὸ ἑξαήμερον τὴν καθορίζει 15θήμερον. Ἀνέμενον τὴν πάροδον 34 ἡμερῶν διὰ νὰ ζητήσω τὴν μετατροπὴν τῆς αἰτήσεως εἰς ἐπερώτησιν. Ἐρωτῶ, εἰς τὶ πταίει ὁ Κανονισμός; 39 ἡμέρας ἀνέμενον τὴν κατάθεσιν τῶν ἐγγράφων καὶ ἡ συζήτησις ἔρχεται ἐνώπιον ἡμῶν 53 ἡμέρας ἀπὸ τῆς καταθέσεως τῆς αἰτήσεως. Εἰς τὶ πταίει ὁ Κανονισμός; Καὶ ποίαν τροποποίησιν τοῦ Κανονισμοῦ θὰ κάμετε ἐν τούτῳ τῷ σημείῳ διὰ νὰ διευκολύνετε τὸ ἔργον τοῦ ἐλέγχου, τὸ ὁποῖον εἶναι ἐξ ἴσου σημαντικὸν πρὸς τὸ νομοθετικὸν ἔργον τῆς Βουλῆς; Καὶ μόλις πρὸ ἡμισείας ὥρας ἡ ἁρμοδία ὑπηρεσία τῆς Βουλῆς μὲ ἐπληροφόρησεν, ὅτι κατετέθησαν τὰ στοιχεῖα. Δὲν τὰ εἶδον, δὲν γνωρίζω εἶναι ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἐζήτησα ἢ ἐὰν εἶναι ὅλα τὰ στοιχεῖα τὰ ὁποῖα ἐζήτησα. Ἰδού, λοιπόν, ὅτι κἄτι ἄλλο συμβαίνει καὶ παρακωλύεται καὶ τὸ νομοθετικὸν ἔργον καὶ τὸ ἐλεγκτικὸν ἔργον τῆς Βουλῆς καὶ δὲν πταίει μόνον ὁ Κανονισμός. Κύριοι συνάδελφοι, ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι συνέταξαν τὸν Κανονισμὸν καὶ ἔταξαν ἑξαήμερον προθεσμίαν διὰ τὴν κατάθεσιν τῶν ἐγγράφων, ἐγνώριζον βεβαίως, ὅτι ἡ προθεσμία αὐτὴ εἶναι βραχεῖα. Ὅμως ἀνέμενον καὶ τὸ 15θήμερον διατί; Διότι ἠθέλησαν νὰ ἐπισημάνουν, διότι ἠθέλησαν νὰ ὑπογραμμίσουν τὸ δικαίωμα τῶν βουλευτῶν νὰ ζητοῦν στοιχεῖα ἐπὶ τῶν γενικῶν ζητημάτων τῶν ἐνδιαφερόντων τὸν λαὸν διὰ νὰ κατατοπίζωνται, ὥστε νὰ ἀσκοῦν ἐγκύρως τὸν ἔλεγχον καὶ ὄχι ἐπὶ τῇ βάσει τῶν διαδόσεων καὶ τῶν φημῶν τῶν τριόδων. Τὸ δικαίωμα αὐτὸ τῶν βουλευτῶν εἶναι ἐκ τῶν πλέον θεμελιωδῶν δικαιωμάτων των, διότι ἄνευ αὐτοῦ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιτελέσουν εὐσυνειδήτως τὰ καθήκοντα, τὰ ὁποῖα τοὺς ἀνέθεσεν ὁ λαός. Καὶ ἀκόμη ὅσον θεμελιῶδες εἶναι τὸ δικαίωμα τῶν βουλευτῶν νὰ ζητοῦν στοιχεῖα, ἄλλο τόσον ἐπιτακτικὴ εἶναι ἡ ὑποχρέωσις τῶν συναδέλφων, οἱ ὁποῖοι κατέχουν Ὑπουργικὰ χαρτοφυλάκια νὰ σπεύδουν ἀμελητὶ εἰς τὴν κατάθεσιν τῶν αἰτουμένων ἐγγράφων καὶ στοιχείων. Ἀποτελεῖ τοῦτο ἐπιτακτικὴν των ὑποχρέωσιν. Καὶ διὰ νὰ παράσχω ἕνα ἐλαφρυντικὸν εἰς τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν τῆς Προνοίας, τὸν ὁποῖον ἀφορᾷ ἡ ἐπερώτησίς μου, λέγω— ἐὰν τοῦτο εἶναι δυνατὸν νὰ θεωρηθῇ ὡς ἐλαφρυντικὸν—ὅτι δὲν εἶναι ὁ μόνος, ὁ ὁποῖος ἠμέλησεν ἐπὶ 53 ἡμέρας εἰς τὴν κατάθεσιν τῶν αἰτηθέντων στοιχείων, ὅτι δὲν εἶναι ὁ μόνος, ὁ ὁποῖος ἀπηξίωσε τοὐλάχιστον νὰ πληροφορήσῃ τὴν Βουλήν, ὅτι καταβάλλεται μία προσπάθεια συγκεντρώσεως τῶν ἐγγράφων καὶ ὅτι εὐθὺς ὡς ταῦτα συγκεντρωθοῦν θὰ κατατεθοῦν. Ἀποτελεῖ μέθοδον πολλῶν ἐκ τῶν συναδέλφων, οἱ ὁποῖοι κατέχουν χαρτοφυλάκια Ὑπουργικὰ νὰ μὴ ἀνταποκρίνωνται εἰς τὴν ἐπιτακτικὴν αὐτὴν ὑποχρέωσιν ἡ ὁποία τοὺς εἶναι ἐπιβεβλημένη ἐκ τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς. Τοῦτο προδίδει, κατ’ ἐμὲ.... (δὲν ἠκούσθη).

§45ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν εἰσέρχεσθε εἰς τὸ θέμα σας, κ. βουλευτά; Ἀκόμη δὲν εἰσήλθατε εἰς τὸ θέμα.

§46Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Αὐτὸ εἶναι τὸ θέμα.

§47ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν εἶναι αὐτό, τὸ θέμα εἶναι ἐπὶ τῆς μὴ καταθέσεως τῶν ἐγγράφων.

§48Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Ὅταν θὰ εἰσερχόμην εἰς τὴν οὐσίαν θὰ μοῦ ἐλέγατε, ὅτι εἶμαι ἐκτὸς θέματος, διότι εἰσέρχομαι εἰς τὴν οὐσίαν.

§49ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰς τὴν οὐσίαν δὲν ἠμπορεῖτε νὰ εἰσέλθητε.

§50Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Εἰς ποῖον ἀπευθύνεσθε, κ. Πρόεδρε, καὶ τὰ λέγετε αὐτά; Δὲν εἶμαι ἐπὶ τέλους ἐξ ἐκείνων οἱ ὁποῖοι διὰ πρώτην φορὰν εἰσῆλθον εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν. Γνωρίζω ποῖα εἶναι τὰ δικαιώματά μου καὶ ποῖα εἶναι τὰ καθήκοντά μου. Λέγω, λοιπόν, ὅτι αὐτὴ ἡ τακτική, ἡ ὁποία ἀκολουθεῖται προδίδει ἀφ’ ἑνὸς μὲν —δὲν θέλω νὰ μεταχειρισθῶ βαρείας ἐκφράσεις— ἔλλειψιν σεβασμοῦ πρὸς τὸ Σῶμα, ἀφ’ ἑτέρου ὅμως ἀποτελεῖ καὶ οὐσιαστικὸν κώλυμα, διὰ τὴν διεξαγωγὴν τοῦ ἐλέγχου, διότι δυνάμει τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ τοῦ Κανονισμοῦ προτάσσονται ἐπερωτήσεις, κατὰ τρόπον τὸν ὁποῖον μήτε ἀπόφασις τῆς Βουλῆς δύναται νὰ μεταβάλῃ οὔτε δὲ ἀνατρέπεται ἐξ ὁλοκλήρου ἡ σειρὰ τῶν ἐπερωτήσεων, ὡς αὗται εἶναι ἀναγγεγραμμέναι εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν. Ἐφιστῶ τὴν προσοχήν σας ἐπὶ τοῦ σημείου τοῦ ἑξῆς, ὅτι ἡ ἐπερώτησις αὐτὴ εἶναι ἴσως ἡ ἑνδεκάτη ἢ ἡ δωδεκάτη κατὰ σειράν, προταχθεῖσα κατὰ τὸ γνωστὸν ἄρθρον τοῦ Κανονισμοῦ, καὶ δὲν γνωρίζω ἐὰν δὲν ὑπολείπωνται καὶ ἄλλαι μετὰ τὴν ἐπερώτησιν αὐτήν, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἀποδεικνύει κἄτι τὸ ὁποῖον εἶπον καὶ εἰς τὴν ἀρχήν, ὅτι δὲν εἶναι μόνον ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑφυπουργὸς τῆς Προνοίας, ὁ ὁποῖος ἠμέλησε τὴν κατάθεσιν τῶν ἐγγράφων κατὰ τὸν δυνατὸν ἔγκαιρον χρόνον, ἀλλὰ ὅτι ὑπάρχουν καὶ πολλοὶ ἄλλοι συνάδελφοί του. Αὐτὸ ὅμως εἶναι ἀπαράδεκτον καὶ ἀντὶ νὰ ἐπιρρίπτωμεν τὰς εὐθύνας εἰς τὸν Κανονισμὸν τῆς Βουλῆς, ἂς φροντίσωμεν νὰ εἴμεθα ἡμεῖς συνεπεῖς πρὸς ὅσα ὁ σημερινὸς ἰσχύων Κανονισμός, ἐπιτάσσει καὶ τότε θὰ ἴδωμεν ἐὰν παρακωλύεται, ἢ ὄχι τὸ ἔργον, εἴτε τὸ νομοθετικόν, εἴτε τὸ ἐλεγκτικὸν τῆς Βουλῆς, ὥστε νὰ προβῶμεν καὶ εἰς ὅσας ἄλλας βελτιώσεις κριθοῦν ἀναγκαῖαι. Κύριοι συνάδελφοι, ὁ ἀξιότιμος ἐκπρόσωπος τῆς ΕΔΑ, ὁμιλῶν πρὸ ὀλίγου, ἐχαρακτήρισε τὴν ἐπερώτησιν αὐτὴν ὡς μικρὰν καὶ ἀσήμαντον. Εὑρίσκομαι εἰς ριζικὴν πρὸς αὐτὸν διαφωνίαν. Δὲν εἶναι καθόλου μικρὰ καὶ ἀσήμαντος. Εἶναι σοβαρωτάτη, διότι ἅπτεται τοῦ πλέον οὐσιώδους ζητήματος, τὸ ὁποῖον ἐνδιαφέρει τὸν ἑλληνικὸν λαὸν καὶ πρέπει νὰ ἐνδιαφέρῃ καὶ ἡμᾶς ὅλους τοῦ ζητήματος, δηλαδή, τῆς ὑγείας του. Περὶ τίνος πρόκειται; Ἐζήτησα νὰ κατατεθοῦν ὡρισμένα στοιχεῖα διὰ νὰ συμπληρώσω ὅσας εἶχον πληροφορίας περὶ τοῦ τρόπου κατὰ τὸν ὁποῖον τίθενται εἰς τὴν κατανάλωσιν τὰ φαρμακευτικὰ ἰδιοσκευάσματα, εἴτε παραγόμενα εἰς τὸ ἐσωτερικὸν ἀπὸ τὴν Ἑλληνικὴν φαρμακευτικὴν βιομηχανίαν, εἴτε εἰσαγόμενα ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ καὶ διατιθέμενα ἀπὸ τοὺς εἰσαγωγεῖς. Ἐζήτησα ἀκόμη τὰ στοιχεῖα αὐτά, διὰ νὰ συγκεντρώσω ἐπὶ πλέον ἐπισήμους πληροφορίας καὶ περὶ τῆς τιμῆς εἰς τὴν ὁποίαν διατίθενται τὰ ἰδιοσκευάσματα καὶ τὰ ἀντιβιωτικά, εἰς τρόπον ὥστε νὰ δυνηθῶ κατὰ τρόπον εὐσυνείδητον καὶ ἐμπεριστατωμένον νὰ διεξαγάγω τὸν ἔλεγχον. Τὰ στοιχεῖα δὲν μοὶ ἐδόθησαν μέχρι πρὸ ἡμισείας ὥρας, ὅπως εἶπον προηγουμένως, καὶ ἑπομένως εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ στηριχθῶ ἐπὶ ἐκείνων, τὰ ὁποῖα ἔχω κατορθώσει νὰ συλλέξω ὁ ἴδιος. Ἀλλὰ πρὶν εἰσέλθω εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ τοῦ λόγου μου, θὰ ἤθελον νὰ διευκρινισθῇ κάτι: Διὰ ποῖον ἄραγε λόγον δὲν κατατίθενται αἰτούμενα στοιχεῖα; Εἶναι διάθεσις αὐθαιρεσίας τῶν κ.κ. Ὑπουργῶν; Εἶναι ἔλλειψις σεβασμοῦ πρὸς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν; Ἢ ὑπάρχει καὶ ἄλλος λόγος; Διότι ἐὰν τὰ αἰτούμενα ἑκάστοτε στοιχεῖα, συνηγοροῦν ὑπὲρ τῆς πολιτικῆς τῆς ἀσκουμένης ὑπὸ τοῦ α ἢ β μέλους τῆς Κυβερνήσεως, διερωτῶμαι διά τινα λόγον, δὲν θὰ κατατίθεντο; Ἔτσι ἀπὸ ἁπλῆν διάθεσιν ἀσεβείας πρὸς τὸ Σῶμα; Ἀπὸ ἁπλῆν διάθεσιν ἐπιδείξεως ἑνὸς ἀτόμου παλληκαρισμοῦ; Μοῦ ζητεῖτε στοιχεῖα; Δὲν τὰ δίδω καίτοι τὰ στοιχεῖα αὐτὰ συνηγοροῦν ὑπὲρ τῆς πολιτικῆς τὴν ὁποίαν ἀκολουθῶ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον μου. Δὲν ὑποθέτω, ὅτι θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ Ὑπουργός, ὁ ὁποῖος θὰ ἐσκέπτετο κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον. Κάτι ἄλλο ἑπομένως συμβαίνει. Καὶ τὸ ἄλλο, εἶναι τοῦτο: ὅτι σκοπεῖται ἡ παρακώλυσις τῆς ἀσκήσεως οὐσιαστικοῦ ἐλέγχου ἐκεῖ ὅπου ὁ χειριζόμενος τὰ πράγματα γνωρίζει, ὅτι διὰ τῶν στοιχείων αὐτῶν ἐμπλουτιζόμενος ὁ θέλων νὰ ἀσκήσῃ τὸν ἔλεγχον βουλευτής, θὰ καταστήσῃ σκληρότερον τὸν ἔλεγχον καὶ δυσχερεστέραν τὴν θέσιν τοῦ κατέχοντος τὸ Ὑπουργεῖον. Ἄλλην ἐξήγησιν ἐγὼ δὲν δύναμαι νὰ ἀνεύρω. Ἐν δὲ τῇ προκειμένῃ περιπτώσει, ἡ ἐξήγησις, τὴν ὁποίαν δίδω, θὰ ἀποδειχθῇ καὶ ἐκ τῶν πραγμάτων, ὅτι εἶναι ἀληθής. Διότι εἰς τὸ θέμα, περὶ τοῦ ὁποίου σᾶς ὡμίλησα, συμβαίνουν πράγματα καταπληκτικά, δύναμαι νὰ εἴπω τερατώδη, τὰ ὁποῖα θὰ ἦτο ἀδύνατον νὰ πιστεύσητε, ἐὰν δὲν εἶχον τὰς ἐπισήμους ἀποδείξεις, ὥστε ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα θὰ προσθέσω νὰ εἶναι ἀπολύτως ἀδιάσειστα. Καὶ παρὰ τῆς ἑλληνικῆς φαρμακοβιομηχανίας καὶ παρὰ τῶν εἰσαγωγέων ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, διεξάγεται μία πρωτοφανὴς καταλήστευσις τοῦ ἑληνικοῦ λαοῦ, εἰς τὸ κεφάλαιον τῶν φαρμάκων. Διατίθενται τὰ φάρμακα εἰς τὴν κατανάλωσιν μὲ τιμὰς 300% κατὰ μέσον ὅρον ὑπεράνω, ὄχι τοῦ κόστους τοῦ βιομηχανικοῦ, ὄχι τοῦ κόστους τοῦ ἐμπορικοῦ, ὄχι τῆς χονδρικῆς τιμῆς, ἀλλὰ ἀκόμη καὶ τῆς λιανικῆς τιμῆς. Εἶναι δυνατὸν νὰ πιστεύσῃ ἄνθρωπος, ὅτι ἠμπορεῖ νὰ συμβῇ αὐτὸ τὸ πρᾶγμα, ὑπάρχοντος ὑπουργοῦ Ὑγιεινῆς, ὑπάρχοντος Γνωμοδοτικοῦ Συμβουλίου, ὑπάρχοντος Α.Υ.Σ.; Κάτι, ὅμως, συμβαίνει. Καὶ θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε, κύριοι συνάδελφοι, νὰ παραλληλίσω τὴν ὑπόθεσιν τῶν φαρμάκων πρὸς τὴν ὑπόθεσιν τοῦ Σισμανογλείου, μὲ μόνην τὴν διαφοράν, ὅτι εἶναι ἀπείρως βαρυτέρα ἡ περίπτωσις τοῦ Σισμανογλείου. Καὶ ἐκεῖ ἀπετέλουν μέλη τοῦ Δ. Συμβουλίου πρόσωπα ἀπολύτως ἔντιμα καὶ ὑψίστης κοινωνικῆς προβολῆς, ἐν τούτοις τὰ πρόσωπα αὐτὰ ἀσυνειδήτως κατέστησαν ὄργανα ἑνὸς ἀνθρώπου, τοῦ ὁποίου τὴν τύχην γνωρίζομεν ὅλοι. Ὁ ἀποθανὼν δεδικαίωται καὶ δὲν θέλω νὰ ἐπανέλθω ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ. Καὶ εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν ὑπάρχουν σατανικοὶ ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι ἔχουν τὴν ἱκανότητα, ὅπως τὴν εἶχε καὶ ὁ μακαρίτης ἐκεῖνος, ἔχουν τὴν ἱκανότητα νὰ παρασύρουν καὶ Γνωμοδοτικὸν Συμβούλιον καὶ Α.Υ.Σ. καὶ ὑπουργὸν τῆς Προνοίας, καὶ νὰ τοὺς παρασύρουν μέχρι τοῦ σημείου, ὥστε νὰ συμβαίνουν αὐτά, τὰ ὁποῖα εὐθὺς ἀμέσως θὰ σᾶς ἀποδείξω.

§51Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Θὰ μπῆτε εἰς τὴν οὐσίαν; Διότι εἴπατε, «εὐθὺς ἀμέσως θὰ ἀποδείξω», διὰ τὴν παρατήρησιν τὴν ὁποίαν ἐκάματε. Ἡ ἀπόδειξις προϋποθέτει ἀνάλυσιν τῆς οὐσίας. Διότι, ἐὰν μπαίνετε εἰς τὴν οὐσίαν, θὰ ἦτο καλὸν νὰ ἐμπαίνατε εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς, ὁπότε θὰ σᾶς ἐσταματοῦσεν ὁ κ. Πρόεδρος.

§52Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Βλέπετε, ὅτι ὁ κ. Πρόεδρος μὲ ἐσταμάτησε καὶ ὅταν δὲν εἶχον εἰσέλθει εἰς τὴν οὐσίαν.

§53ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὡμιλούσατε ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ καὶ σᾶς εἶπα καὶ σᾶς λέγω καὶ τώρα, ὅτι εἰς τὸ ἄρθρον 51 νὰ σταθῆτε.

§54Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Λέγω αὐτά, διὰ νὰ ἐνισχύσω τὸν ἰσχυρισμόν μου, ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Προνοίας θὰ ὤφειλε, ἅμα τῇ καταθέσει τῆς σχετικῆς αἰτήσεως νὰ σπεύσῃ — βεβαίως ἐντὸς τῶν 6 ἡμερῶν δὲν εἶχον τὴν ἀπαίτησιν, ἀλλὰ ἄφησα νὰ περάσουν 34 ἡμέραι— νὰ σπεύσῃ νὰ καταθέσῃ τὰ ἔγγραφα αὐτά, εἰς τρόπον ὥστε νὰ ἠμπορέσω νὰ κινηθῶ, διὰ νὰ ἴδωμεν κατὰ ποῖον τρόπον θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ διορθωθῇ αὐτὴ ἡ κατάστασις. Ὑπάρχει ἕνα φάρμακον, τὸ ὁποῖον λέγεται LARGACTIL. Τὸ Δρομοκαΐτειον Θεραπευτήριον, ἀριθμὸς πρωτοκόλλου 517)166247) 1.2.60 ἐπρομηθεύθη τὸ LARGACTIL εἰς σωληνάρια τῶν 50 δισκίων πρὸς δραχ. 7,75 διὰ διαγωνισμοῦ. Τὸ ἴδιον φάρμακον τιμᾶται χονδρικῶς δραχ. 26,10. Τὸ ἴδιον Θεραπευτήριον ἐπρομηθεύθη τὸ φάρμακον αὐτὸ εἰς (φλακὸν) ἀντὶ 62 δραχ., καθ’ ὃν χρόνον ἡ τιμὴ χονδρικῆς πωλήσεως εἶναι 175 δραχ. Τὸ ἴδιον Θεραπευτήριον ἐπρομηθεύθη ἀμπούλας εἰς κυτία τῶν 10 χονδρικῆς τιμῆς 31,55 ἀντὶ 7,75. Ὅπως βλέπετε, ἔχομεν ἀπόστασιν 400%! Ἐὰν δὲ εἰς τὴν τιμὴν τῆς χονδρικῆς πωλήσεως προσθέσητε ἕνα 30% διὰ τὴν τιμὴν λιανικῆς πωλήσεως, φθάνομεν εἰς μίαν ἀπόστασιν 500% περίπου. Τὸ Λαϊκὸν Νοσοκομεῖον προμηθεύεται τὸ ἴδιον φάρμακον πρὸς 7,35, μὲ τιμὴν χονδρικῆς πωλήσεως 31,55. Σημειώσατε, ὅτι εἰς τὸν διαγωνισμόν, ὁ ὁποῖος ἐγένετο, μία ἑταιρεία προσέφερε τὸ φάρμακον αὐτὸ πρὸς δύο δραχ. καὶ μία ἄλλη πρὸς 1,80, ἡ δὲ «Μινέρβα» πρὸς 7,35. Διατὶ τὸ Νοσοκομεῖον ἐπροτίμησε νὰ πάρῃ τὸ φάρμακον ἀπὸ τὴν «Μινέρβα» δὲν τὸ γνωρίζω.

§55Γ. ΚΑΤΣΑΦΑΔΟΣ. Διὰ νὰ εἶναι φάρμακον.

§56Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Ἀλλά, ἐὰν τὸ ἄλλο δὲν εἶναι φάρμακον, διατὶ νὰ ἐπιτρέπεται ἡ κυκλοφορία του; Τελειώνω, κύριοι, μὲ αὐτὰ τὰ δύο παραδείγματα καὶ ὑποθέτω, ὅτι ἐπείσθητε, ὅτι ὄντως αὐτά, τὰ ὁποῖα συμβαίνουν μὲ τὰ φάρμακα καὶ τὰ ἰδιοσκευάσματα εἶναι, ὅπως τὰ ἐχαρακτήρισα ἐν τῇ ἀρχῇ τοῦ λόγου μου. Ἀλλά, ἐπειδὴ ἐνδέχεται νὰ παρατηρηθῇ, ὅτι ἀνέφερα δύο μόνον παραδείγματα, καὶ ὅτι δὲν ἀνέφερα ἄλλην περίπτωσιν φαρμάκων, ὅπου νὰ μὴ συμβαίνῃ τοιοῦτόν τι, ἔχω ἐδῶ τὴν ἐφημερίδα «Ἔθνος» τῆς 4.2.60, ἡ ὁποία λέγει τὰ ἑξῆς: «Τὸ Ἱπποκράτειον Νοσοκομεῖον ἐπρομηθεύθη, κατόπιν διαγωνισμοῦ, τὰ κάτωθι φάρμακα: (Ἀναγινώσκει τὸν πίνακα καὶ τὰς τιμὰς τῆς χονδρικῆς πωλήσεως τῆς τιμῆς, εἰς τὴν ὁποίαν τὰ ἐπρομηθεύθη τὸ Νοσοκομεῖον). Ὁ πίναξ αὐτὸς ἀναφέρει ἄνω τῶν 20 φαρμάκων καὶ τὸ ἀποτέλεσμα τοῦ διαγωνισμοῦ εἶναι περίπου τὸ ἴδιον μὲ αὐτὰ τὰ ὁποῖα ἀνέφερα προηγουμένως. Δηλαδή, ἡ τιμὴ τῆς χονδρικῆς πωλήσεως εἶναι 300%, κατὰ μέσον ὅρον, ἀνωτέρα τῆς τιμῆς, εἰς τὴν ὁποίαν τὰ ἐπρομηθεύθη τὸ Ἱπποκράτειον. Συνεπῶς, ἔχω δίκαιον λέγων, ὅτι ὑπὸ τὰ ὄμματα τοῦ Ὑπουργείου, καταληστεύεται ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς εἰς ἕνα τομέα, ἄμεσον σύνδεσμον ἔχοντα πρὸς τὴν ὑγείαν αὐτοῦ. Τὸ χειρότερον δὲ εἶναι, ὅτι, καθ’ ἃς ἔχω πληροφορίας, τὰ μεγάλα νοσηλευτικὰ Ἱδρύματα, ἐνῷ διὰ τῶν διαγωνισμῶν προμηθεύονται τὰ φάρμακα εἰς τὰς τιμὰς ποὺ ἀνέφερα, ὡς προκύπτει ἐξ ἐπισήμων στοιχείων, χρεώνουν τοὺς παρ’ αὐτοῖς νοσηλευομένους ἀσθενεῖς μὲ τὰς τιμὰς ποὺ πωλοῦνται εἰς τὴν ἐλευθέραν ἀγοράν, καὶ μόνην ἔντιμον ἐξαίρεσιν ἀποτελεῖ ὁ Οἶκος τοῦ Ναύτου Πειραιῶς, ὁ ὁποῖος χρεώνει τοὺς νοσηλευομένους μὲ τὴν τιμὴν κτήσεως τῶν φαρμάκων. Γίνεται, συνεπῶς, ἡ ληστρικὴ αὐτὴ ἐπίθεσις ἐναντίον τοῦ λαοῦ, εἰς ὅ,τι ἀφορᾷ τὰ φάρμακα, ὄχι μόνον ἀπὸ τὴν φαρμακοβιομηχανίαν καὶ τοὺς εἰσαγωγεῖς, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τὰ νοσηλευτικὰ Ἱδρύματα. Δὲν γνωρίζω, ἐὰν αὐτὸ γίνεται ἐν γνώσει τῶν Διευθύνσεων τῶν νοσηλευτικῶν Ἱδρυμάτων, ἢ ἐν ἀγνοίᾳ αὐτῶν, ἀλλὰ αὐτὴν τὴν πληροφορίαν ἔλαβα, τόσον διὰ τὰ μέν, ὅσον καὶ διὰ τὸν Οἶκον τοῦ Ναύτου, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἐθεώρησα καθῆκόν μου νὰ ἀναφέρω τιμητικῶς. Βλέπετε, λοιπόν, ὅτι δὲν ἐζήτησα ἀσκόπως τὴν κατάθεσιν τῶν ἐγγράφων. Λυποῦμαι, διότι δὲν ἐδόθησαν πλήρως τὰ ἔγγραφα αὐτὰ ἐγκαίρως, ὥστε νὰ συναγάγω ἐξ αὐτῶν ὡρισμένα συμπεράσματα, διὰ νὰ φέρω τὸ ζήτημα τῆς οὐσίας πλέον, ἐνώπιον ὑμῶν. Ἀλλὰ καὶ ἐξ αὐτῶν τῶν ὀλίγων ἐπισήμων στοιχείων, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ ἀμφιβολία, ὅτι τὸ θέμα ὑπάρχει καὶ εἶναι ἀνάγκη νὰ ληφθοῦν δραστικὰ μέτρα. Θὰ παρεκάλουν τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Ὑγιεινῆς νὰ μὴ θελήσῃ νὰ δώσῃ μίαν οἱανδήποτε ἀπάντησιν, ἁπλῶς κατὰ καθῆκον. Δὲν ἠθέλησα νὰ ἐλέγξω τὸν ἴδιον ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ. Ἠθέλησα νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχήν του ἐπὶ αὐτῶν, τὰ ὁποῖα ἀναμφισβητήτως συμβαίνουν, ὥστε νὰ ἀσκήσῃ ὁ ἴδιος ἄγρυπνον ἔλεγχον, διὰ νὰ ἴδωμεν πῶς συμβαίνουν αὐτὰ τὰ καταπληκτικὰ πράγματα. Ἰσχυρίζονται, ὅτι δίδουν τὰ φάρμακα αὐτὰ εἰς τὰ Νοσοκομεῖα διὰ διαφήμισιν τῶν βιομηχανιῶν των. Ἀλλὰ ποία βιομηχανία δὲν ἔχει ἀνάγκην διαφημίσεως; Γνωρίζετε βιομηχανίαν νὰ διαθέτῃ τὰ προϊόντα της εἰς τὸ ⅓ τῆς τιμῆς των, ἁπλῶς καὶ μόνον πρὸς διαφήμισιν;

§57Β. ΠΑΝΟΥΣΗΣ. Τὰ διαθέτουν καὶ δωρεάν.

§58Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Τὸ δωρεὰν δὲν ἔχει ἀνάγκην διαγωνισμοῦ. Ἐδῶ τὸ ἀποτέλεσμα προκύπτει, κατόπιν διαγωνισμοῦ. Συνεπῶς, δὲν πρόκειται περὶ αὐτοῦ. Ἐδῶ πρόκειται περὶ ἐμπορίας, γίνεται διαγωνισμὸς καὶ φθάνουν ἐκεῖ ποὺ ἀνέφερα. Πῶς, λοιπόν, εἶναι δυνατὸν καλοπίστως νὰ ὑποστηριχθῇ, ὅτι εἰς μίαν τοιαύτην ἔκτασιν διαθέσεως φαρμάκων, διατίθενται τὰ φάρμακα εἰς τὸ ⅓; Ὑπάρχουν τὰ περιθώρια. Δὲν θέλω νὰ σᾶς κάμω ἀνάλυσιν, διότι τὴν ἀνάλυσιν δὲν τὴν ἔχω ἐξ ἐπισήμων ἀδιαψεύστων στοιχείων. Ὑπάρχουν τὰ περιθώρια. Ἐὰν σᾶς ἔδιδα τὰ στοιχεῖα τῆς ἀναλύσεως, θὰ ἠνορθοῦντο αἱ τρίχες τῆς κεφαλῆς σας, διὰ νὰ ἰδῆτε τὶ στοιχίζουν τὰ οὐσιαστικὰ στοιχεῖα αὐτῶν τῶν φαρμάκων, τὰ ὁποῖα πληρώνονται, καθ’ ὃν τρόπον πληρώνονται ἀπὸ τὴν κατανάλωσιν καὶ τότε θὰ ἀντιλαμβάνεσθε διατί, προκειμένου περὶ τῶν νοσηλευτικῶν Ἱδρυμάτων, δημιουργεῖται αὐτὴ ἡ ἀπόστασις, ἡ ὁποία δημιουργεῖται. Εἶπον, δὲν θέλω νὰ κάμω ἔλεγχον. Δὲν ἀνῆλθον εἰς τὸ βῆμα διὰ νὰ ἐλέγξω.

§59Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Τὸν ἔλεγχον τὸν δεχόμεθα, κ. συνάδελφε, καὶ τὸν ζητοῦμεν. Τὸν ἀντιμετωπίσαμεν ἐπὶ 10 ὁλοκλήρους ἡμέρας εἰς τὸ δικαστήριον, μὲ διεξονυχιστικὰς λεπτομερείας. Ἐὰν εἴχατε παρακολουθήσει τὴν δίκην, δὲν θὰ ἤρχεσθε σήμερον σεῖς ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς Βουλῆς νὰ εἴπητε τὰ ὅσα εἴπατε. Εἴπατε, ὅτι τὸ Ἀνώτατον Ὑγειονομικὸν Συμβούλιον δημιουργεῖ σκάνδαλα. Αὐτὸ ἰσχυρίσθη καὶ ὁ κατηγορούμενος, ὁ ὁποῖος κατεδικάσθη ἀπὸ τὸ Ἐφετεῖον εἰς 10μηνον φυλάκισιν καὶ ἀπορῶ πῶς ἔρχεσθε σήμερον νὰ βοηθήσητε τὸν κατηγορούμενον. Αὐτὰ ἀπεδείχθησαν διεξοδικῶς ἐπὶ 10 ὁλοκλήρους ἡμέρας, ἐνώπιον τοῦ Ἐφετείου.

§60Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, μὲ ἀναγκάζετε νὰ μεταβάλω τὸν τόνον τῆς ἐπερωτήσεώς μου. Ἐδήλωσα ἐπανειλημμένως, ὅτι ὁ σκοπός μου δὲν ἦτο ἄλλος, παρὰ νὰ κινήσω τὴν ἰδικήν σας ἐπαγρύπνησιν, διὰ νὰ μὴ συμβαίνουν αὐτά, τὰ ὁποῖα ἀναντιρρήτως συμβαίνουν, κατόπιν τῶν ἐπισήμων στοιχείων τὰ ὁποῖα παρέθεσα.

§61Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Διότι, κ. συνάδελφε, ἀσκεῖται ἡ δέουσα ἐπαγρύπνησις δι’ αὐτὸ ἤχθη ἡ ὑπόθεσις εἰς τὰ δικαστήρια, εἰς τὰ ὁποῖα παρήλασαν Καθηγηταὶ καὶ ἄλλαι προσωπικότητες, διὰ νὰ ἀποδειχθῇ, ὅτι ὑπάρχει αὐτὴ ἡ ἐπαγρύπνησις τοῦ Ὑπουργείου καὶ ὅτι δὲν ὑπάρχει σκάνδαλον. Ὑπάρχει καὶ ἐπόπτης, ὁ ὁποῖος παρακολουθεῖ.

§62Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Ἠθελήσατε, ἀντὶ ἀπαντήσεως, νὰ ἀποτρέψητε τὴν συζήτησιν ἀπὸ τὴν βάσιν, εἰς τὴν ὁποίαν τὴν ἐτοποθέτησα, καὶ νὰ μεταφέρετε ἐδῶ ὅσα ἐλέχθησαν καὶ ἔγιναν εἰς τὸ δικαστήριον. Ἡ Βουλὴ δὲν εἶναι δικαστήριον. Εἶναι Σῶμα πολιτικὸν καὶ κρίνει πολιτικῶς. Ἀλλὰ εὑρίσκεσθε ἐν πλάνῃ καὶ εἰς ὅ,τι ἀφορᾷ εἰς τὸ δικαστήριον!

§63Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Νὰ φέρετε τὸ θέμα, κ. συνάδελφε, εἰς τὴν Βουλήν. Ἡμεῖς τὸ δεχόμεθα καὶ τὸ ἐπιδιώκομεν, διὰ νὰ διαφωτισθῇ καὶ τὸ Σῶμα, ἀφοῦ λάβῃ γνῶσιν τῶν στοιχείων.

§64Β. ΠΑΝΟΥΣΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, νὰ γενικευθῇ ἡ συζήτησις καὶ νὰ ἀκουσθῇ ἡ ἀλήθεια. Δὲν εἶναι δυνατόν, κ. Πρόεδρε, νὰ λέγωνται ἀπὸ τοῦ βήματος καὶ μὲ τὴν προστασίαν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας, τοιαῦτα πράγματα, διὰ τὰ ὁποῖα τὰ δικαστήρια ἐτιμώρησαν μὲ 10μηνον φυλάκισιν τοὺς ἐνόχους.

§65Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Κύριε Κύρκο, νομίζω, ὅτι δὲν θὰ πρέπει νὰ προχωρήσητε εἰς τὴν ἐξέτασιν τῆς οὐσίας. Ἦτο φυσικόν, ὁ κ. Ψαρρέας νὰ ἀντιδράσῃ, διότι εἰσήλθατε εἰς τὸ θέμα τῆς οὐσίας καὶ τὸ θέμα τῆς οὐσίας συζητεῖτε. Σήμερον, ἔχομεν πρὸς συζήτησιν τὸ θέμα τῆς μὴ καταθέσεως τῶν ἐγγράφων. Ἐκάματε μίαν εὐρεῖαν ἀνάπτυξιν καὶ τὴν ἐπαναλάβατε δι’ ἄλλων κομψοτέρων φράσεων. Ἠσκήσατε τὴν κριτικήν σας διὰ τὴν καθυστέρησιν. Παρακαλῶ νὰ μὴ προχωρήσωμεν εἰς τὸ θέμα τῆς οὐσίας, πρῶτον διότι τοῦτο ἀντίκειται εἰς τὸν Κανονισμὸν καὶ δεύτερον, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ πραγματοποιήσωμεν ἐκεῖνο ποὺ ἀπεφασίσαμεν, δηλονότι νὰ εἰσέλθωμεν εἰς τὴν Νομοθετικὴν ἐργασίαν.

§66Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν εἰσῆλθον εἰς τὴν οὐσίαν, παρὰ μόνον ἐν ᾧ μέτρῳ ἦτο ἀπαραίτητον διὰ ν’ ἀναπτύξω τὴν ἐπερώτησιν ἐπὶ τῆς μὴ καταθέσεως τῶν ἐγγράφων.

§67Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Φιλικῶς παρατηρῶ, ὅτι εἰσήλθατε καὶ μάλιστα εἰσήλθατε εἰς τὴν οὐσίαν διὰ τοῦ παραθύρου, χαρακτηρίσαντες τὴν ὑπόθεσιν ὡς σκάνδαλον, χωρὶς νὰ θεμελιώσητε τὸ πρᾶγμα. Ὅταν θὰ ἔλθῃ ἡ συζήτησις τῆς οὐσίας, δύνασθε νὰ χαρακτηρίσητε τὴν ὑπόθεσιν ὅπως θέλετε, ἀλλὰ νὰ θεμελιώσητε διεξοδικῶς τὰς ἀπόψεις σας, ὁπότε θὰ σᾶς ἀπαντήσῃ ἡ Κυβέρνησις. Ἀλλὰ δὲν δύνασθε νὰ ρίχνετε αὐτὴν τὴν φράσιν χωρὶς νὰ τὴν θεμελιώνετε καὶ δὲν θὰ τὴν θεμελιώσητε ἀπόψε, διότι εἰς τὴν οὐσίαν δὲν πρέπει νὰ εἰσέλθητε. Παρακαλῶ νὰ μὴ ἐπεκταθῆτε, ὅπως παρακαλῶ τὸν κ. Ψαρρέαν νὰ μὴ ἐπεκταθῇ, παρ’ ὅλον ὅτι τὸν ἐπροκαλέσατε καὶ ἦτο φυσικὸν ν’ ἀντιδράσῃ.

§68Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Κύριε Ἀντιπρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, ὅταν ὁ Κανονισμὸς ἐπιβάλῃ τὴν πρόταξιν τῆς ἐπερωτήσεως, λόγῳ μὴ καταθέσεως ἐγγράφων, βεβαίως, δὲν εἶναι δυνατὸν τοῦτο νὰ νοηθῇ ὡς ἔχον τὴν ἔννοιαν τοῦ ἀπευθύνειν πρὸς τὸν ὑπουργόν, τὸν μὴ καταθέσαντα τὰ ἔγγραφα, ἁπλῶς καὶ μόνον τὴν ἐρώτησιν: «Διατί, κύριε Ὑπουργέ, δὲν καταθέσατε τὰ ἔγγραφα»; Καὶ τοῦ ἀναμένειν τὴν ἀπάντησιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ: «Δὲν τὰ κατέθεσα δι’ αὐτόν, ἢ δι’ ἐκεῖνον τὸν λόγον». Ὄχι, κ. Ἀντιπρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι αὐτὴ ἡ ἔννοια τῶν σχετικῶν ἄρθρων τοῦ Κανονισμοῦ. Ἄλλωστε, ἐγὼ δὲν ὡμίλησα περὶ σκανδάλου, τὴν λέξιν μετεχειρίσθη ὁ κ. ὑφυπουργός.

§69Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Παρὰ ταῦτα, νομίζω, ὅτι ἡ ἔννοια εἶναι αὐτή, δηλαδή, νὰ εἴπητε, διατί, κ. Ὑπουργέ, δὲν καταθέσατε τὰ ἔγγραφα καὶ νὰ προσθέσητε, ὅτι θὰ εἶχον μεγίστην σημασίαν διὰ σᾶς. Δὲν εἴχατε παρὰ ν’ ἀναμένετε τὴν ἀπάντησιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ καὶ τότε θὰ ἔχετε τὸ δικαίωμα νὰ δευτερολογήσητε, νὰ ἀνταπαντήσητε, εἰς ἣν περίπτωσιν ἡ ἀπάντησις δὲν εἶναι ἐπαρκής. Ἐὰν ἡ ἀπάντησις, τὴν ὁποίαν θὰ ἔδιδεν ὁ κ. ὑπουργὸς μετὰ τὴν παρατήρησίν σας, ἦτο ἐπαρκὴς καὶ σᾶς εὕρισκε σύμφωνον, ὅτι ἡ καθυστέρησις ἦτο ἀναπότρεπτος, θὰ εἴχομεν κερδίσει μίαν ὥραν ἐργασίας καὶ θὰ εἴσασθε κουρασμένος ὀλιγώτερον, μολονότι γνωρίζω, ὅτι δὲν κουράζεσθε, ὁσηδήποτε ὥραν καὶ ἐὰν ὁμιλῆτε.

§70Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Καὶ αὐτὸ ἀκόμη ἐὰν ἐπρόκειτο νὰ γίνῃ καὶ νομίζω, ὅτι εἰς βαθμόν τινα ἐγένετο, διότι ἐγὼ ἀκροθιγῶς ἔθιξα τὸ θέμα, δὲν πταίω, ἐὰν ὁ κ. ὑπουργὸς διακόπτων ἐμέ, ἠθέλησε νὰ μεταθέσῃ τὴν συζήτησιν καὶ νὰ μεταφέρῃ ἐδῶ, ὅσα ἐλέχθησαν εἰς τὴν αἴθουσαν τοῦ Δικαστηρίου. Καὶ ὄχι μόνον αὐτό, ἀλλὰ μοῦ ἀπέδωσε καὶ τὴν μομφήν, ὅτι ἀνῆλθον ἐπὶ τοῦ βήματος διὰ νὰ ὑποστηρίξω ἄνθρωπον, τὸν ὁποῖον κατεδίκασε τὸ δικαστήριον. Ἐγὼ δὲν ἀνῆλθον ἐπὶ τοῦ βήματος διὰ νὰ ὑποστηρίξω κανένα, εἴτε καταδικασθέντα, εἴτε μὴ καταδικασθέντα. Ἀνῆλθον εἰς τὸ βῆμα διὰ νὰ θέσω ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας καὶ τοῦ κ. ὑπουργοῦ στοιχεῖα ἀδιάσειστα, διότι τὰ παρ’ ἐμοῦ κατατεθέντα εἶναι στοιχεῖα ἐπίσημα, τὰ ὁποῖα δὲν ἐπιτρέπουν ἀμφισβητήσεις. Ἀλλά, πέραν αὐτοῦ, ὁ κ. ὑπουργὸς εὑρίσκεται ἐν πλάνῃ, συγχέων τὴν ἀπόφασιν τοῦ Δικαστηρίου πρὸς ὅσα ἐπὶ δικαστηρίῳ ἀπεκαλύφθησαν. Τὸ δικαστήριον ἐξέδωσε τὴν ἀπόφασίν του, διότι ὁ κατηγορούμενος δὲν ἠδυνήθη ν’ ἀποδείξῃ τὸν ἰσχυρισμόν του, ὅτι ἐμεσολάβησεν ἰδιοτέλεια. Αὐτὰ συνέβησαν καὶ αὐτὰ ἀνεπτύχθησαν καὶ ἀνεφέρθησαν ἐνώπιον τοῦ δικαστηρίου.

§71ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν θὰ κρίνωμεν δικαστικὰς ἀποφάσεις.

§72Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Δὲν κρίνω τὴν δικαστικὴν ἀπόφασιν.... Ἀπαντῶ εἰς ὅσα ἐλέχθησαν.

§73ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Κύρκο, δὲν θὰ ἐλέγξωμεν δικαστικὰς ἀποφάσεις.

§74Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐγὼ κρίνω ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ὁ κ. ὑπουργὸς ἐνόμισεν, ὅτι δύναται νὰ μοῦ ἀπευθύνῃ. Πῶς ἀνέρχεσθε εἰς τὸ βῆμα εἶπε, διὰ νὰ λέγετε αὐτὰ τὰ πράγματα, τὰ ὁποῖα ἐκρίθησαν εἰς τὸ δικαστήριον; Αὐτὰ εἶπεν ὁ κ. ὑπουργὸς ἀντὶ νὰ ἀπαντήσῃ ἐπὶ τῶν στοιχείων τῶν συγκεκριμένων, τῶν ἀδιασείστων, τὰ ὁποῖα κατέθεσα. Τοῦτο ἀποτελεῖ μεταφορὰν τοῦ θέματος καὶ ἐπ’ αὐτοῦ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ δοθῇ ἀπάντησις. Τερματίζων, κύριοι συνάδελφοι, ἐπαναλαμβάνω, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἶπον ἐν τῇ ἀρχῇ, ὅτι ὁ σκοπός μου εἶναι νὰ θέσω τὸ ζήτημα, τὸ σοβαρώτατον αὐτὸ ζήτημα, ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, νὰ ὑποκινήσω τὴν ἐπαγρύπνησιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ, μὴ δικαιουμένου νὰ στηρίζεται ἐπὶ τοῦ γεγονότος, ὅτι τὰ πρόσωπα τὰ ὁποῖα ἀποτελοῦν τὸ γνωμοδοτικὸν συμβούλιον, καὶ τὸ Ἀνώτατον Ὑγειονομικὸν Συμβούλιον εἶναι πρόσωπα πρώτης προβολῆς, ὅπερ ἄλλωστε πρῶτος ἐγὼ διεκήρυξα καὶ δὲν ὑπῆρχεν ἀνάγκη νὰ ἐπανέρχεται ἐπ’ αὐτοῦ ὁ κ. ὑφ)γός, νὰ προστατεύσῃ καὶ τὰ πρόσωπα αὐτὰ τῆς πρώτης προβολῆς ἀπὸ τὰς σατανικὰς ἐνεργείας ὡρισμένων ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι κατώρθωσαν νὰ ἐπιτύχουν ὅσα ἀπαράδεκτα ἐπέτυχον μέχρι τοῦδε εἰς βάρος τοῦ λαοῦ. Ἤδη, κ. Ὑπουργέ, ὁ Πρόεδρος τοῦ Ἀνωτάτου Ὑγειονομικοῦ Συμβουλίου ὑπέβαλε τὴν παραίτησίν του. Ἤδη ὁ Πρόεδρος τοῦ Φαρμακευτικοῦ Συλλόγου Ἀθηνῶν καὶ Ἀττικῆς ὑπέβαλε τὴν παραίτησίν του, καὶ λέγει εἰς τὴν παραίτησίν του, ὅτι «δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ προΐσταται τοῦ Φαρμακευτικοῦ Συλλόγου, τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν, ἡ παραμονή του ἐκεῖ θὰ τὸν καθίστα νεκροθάπτην τοῦ ἐπιστημονικοῦ ἐπαγγέλματος τῶν φαρμακοποιῶν, οἱ ὁποῖοι ἀντιμετωπίζουν ἀμείλικτον, ἀδυσώπητον καὶ ἀθέμιτον συναγωνισμόν». Εἶναι ταῦτα χαρακτηριστικὰ τῆς κρατούσης ἀπαραδέκτου καταστάσεως καὶ ὀφείλει νὰ τὰ ἔχῃ ὑπ’ ὄψιν του ὁ κ. ὑπουργὸς ἐπὶ τῆς Ὑγιεινῆς ὥστε νὰ ἐνεργῇ ἀναλόγως. Δὲν ἀποτελεῖ κατοχύρωσιν τῶν συμφερόντων τοῦ λαοῦ καὶ τῶν συμφερόντων τοῦ δημοσίου, μόνον ἡ παρουσία ὡρισμένων, πράγματι ἀδιαβλήτων, προσώπων, χρειάζεται καὶ ἡ γάτα. Χρειάζεται δηλαδὴ ἡ ἄγρυπνος παρακολούθησις. Διότι αἱ προσωπικότητες, περὶ ὧν ὁ λόγος ἔχουν καὶ ἄλλας ἀσχολίας καὶ ὄχι μόνον αὐτὴν καὶ εἶναι φυσικὸν ὅταν ὑπάρχουν οἱ σατανικῶς κινούμενοι νὰ παρασύρωνται, νὰ ὑποπίπτουν εἰς σφάλματα. Καθῆκον τοῦ κ. Ὑφ)γοῦ Ὑγιεινῆς, κυρίου ὑπευθύνου, εἶναι νὰ ἐπαγρυπνῇ, ὥστε νὰ προστατεύῃ καὶ τὴν ἠθικὴν ἀκεραιότητα τὴν ἰδικήν του, καὶ τὴν ἠθικὴν ἀκεραιότητα τῶν μελῶν τῶν Συμβουλίων, ἀλλὰ καὶ τὸ δημόσιον συμφέρον, συνυφασμένον ἐν προκειμένῳ πρὸς τὸ τῆς ὑγείας τοῦ λαοῦ καὶ τὸ συμφέρον τοῦ Ἔθνους.

§75ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑφυπουργὸς Κοιν. Προνοίας, ἔχει τὸν λόγον.

§76Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργ. Κοινωνικῆς Προνοίας). Κύριε Πρόεδρε, ἐνῷ ὁ κ. Κύρκος εἶχε δίκαιον διὰ τὴν καθυστέρησιν τῆς καταθέσεως τῶν φακέλλων, ἐν τούτοις ἐξετράπη νομίζω, πέραν τῆς ἐπερωτήσεως εἰς τὴν οὐσίαν τοῦ θέματος, καὶ θὰ ἐζήτουν νὰ ἐπανέλθῃ ἡ συζήτησις εἰς τὴν Βουλήν, ὥστε διεξοδικώτερον ἡ Βουλὴ νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν της τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα ἀφοροῦν τὰ σκάνδαλα, περὶ τῶν ὁποίων ὁμιλεῖ ὁ κ. Κύρκος, διὰ νὰ δικάσῃ καὶ ἡ Βουλή, διὰ μίαν ἀκόμη φορὰν καὶ τὸ Ὑπουργεῖον καὶ τοὺς χειριζομένους τὸ θέμα τῶν φαρμάκων τὸ ὁποῖον ἔχει σχέσιν πρὸς τὴν δημοσίαν ὑγείαν τοῦ λαοῦ. Ἡ μὴ ἔγκαιρος κατάθεσις τῶν φακέλλων δὲν ἐγένετο, διότι εὑρισκόμεθα εἰς τὰς παραμονὰς τῆς δίκης τῆς 11ης Φεβρουαρίου, καὶ ἑπομένως δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ κατατεθοῦν οἱ φάκελλοι, οἱ ὁποῖοι θὰ ἐχρησίμευον εἰς τὸ δικαστήριον κατὰ τὴν διεξαγωγὴν τῆς δίκης. Αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος διὰ τὸν ὁποῖον δὲν κατετέθησαν οἱ φάκελλοι ἐγκαίρως, καὶ τὸ ἐγνώριζεν ὁ κ. Κύρκος καὶ εἶχε λόγους νὰ τοὺς ζητῇ ἀναμφισβητήτως ὅπως ἀπεδείχθη σήμερον, διότι θὰ ἤθελεν ὁ κ. Κύρκος νὰ προκληθῇ ἡ συζήτησις καὶ νὰ δημιουργηθῇ ἡ ἐντύπωσις εἰς τὴν κοινὴν γνώμην ἔτι περισσότερον ὅ,τι ἐπεζήτησεν ἄλλωστε διὰ τῶν λιβελλογραφημάτων του ἐπὶ ἓν ἔτος ὁλόκληρον νὰ κάμῃ ὁ κατηγορούμενος, νὰ παρουσιάσῃ δηλαδὴ πράγματι εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι πρόκειται περὶ σκανδάλου, χωρὶς ὅμως νὰ ἐντοπίζῃ ποῦ ἔγκειται τὸ σκάνδαλον. Καὶ μοῦ κάμνει κατάπληξιν, πῶς ὁ κ. Κύρκος μὲ τὴν ἐμβρίθειαν ποὺ τὸν διακρίνει —ὑπῆρξεν ἄλλωστε καὶ ὑπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας— πῶς ἠθέλησε νὰ ἀγνοήσῃ τὴν σημασίαν τῆς λέξεως σκάνδαλον, καὶ νὰ προβάλῃ καὶ ἐνώπιον τῆς Βουλῆς τὰς λέξεις τὰς ὁποίας ἐχρησιμοποίησε μόνον ὁ κ. Κερασιώτης ὡς κατηγορούμενος μὲ τὰ λιβελλογραφήματα, τὰ ὁποῖα ἐπὶ ἓν ἔτος ἐκυκλοφόρει εἰς βάρος τοῦ Ἀνωτάτου Ὑγειονομικοῦ Συμβουλίου, τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖται ἀπὸ 4 καθηγητὰς τοῦ Πανεπιστημίου καὶ τοῦ Ἀνωτάτου Γνωμοδοτικοῦ Συμβουλίου, τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖται ἐπίσης ἀπὸ ἀνωτάτους κρατικοὺς ὑπαλλήλους καὶ ἀκόμη ἀπὸ τὸν Πρόεδρον τοῦ Πανελληνίου Φαρμακευτικοῦ Συλλόγου. Ἀγνοεῖ ἑπομένως, ὅτι τὰ θέματα αὐτὰ δὲν τὰ χειρίζονται ἄνθρωποι ἐντελῶς τυχαῖοι καὶ ἀγνοεῖ ἀκόμη, ὅτι οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ δὲν ἔμειναν ἀδιάφοροι πρὸς τὴν δημοσίαν ὑγείαν, ὅτι κατ’ ἐπανάληψιν ἔχουν ἀποδείξει διὰ τῶν πράξεών τους, διὰ τῶν ἀποφάσεών τους, ὅτι ἐνδιαφέρονται διὰ τὴν πλήρη κατοχύρωσιν τῆς δημοσίας ὑγείας καὶ τὴν οἰκονομίαν τοῦ τόπου. Καίτοι ὅμως ἐγνώριζεν ἀκόμη, ὅτι οἱ καθηγηταὶ τοῦ Πανεπιστημίου καὶ τὸ Γνωμοδοτικὸν Συμβούλιον δὲν ἐδίστασαν, διὰ νὰ ἀποδείξουν καὶ τὴν ἀθωότητά τους ἔναντι τῆς κατηγορίας τὴν ὁποίαν ἀπηύθυνεν ὁ κατηγορούμενος —διότι ἀκριβῶς ἡ βασικωτέρα κατηγορία ἔγκειται εἰς τὸ ὅτι ἠδιαφόρουν διὰ τὴν δημοσίαν ὑγείαν— νὰ προσέλθουν εἰς τὸ δικαστήριον μόνοι τους καὶ νὰ καταγγείλουν τὸν κατηγορούμενον μὲ τὴν κατηγορίαν τῆς ἰδιοτελείας ὅπως εἴπετε, κ. Κύρκο, ἀδιαφοροῦντες διὰ τὴν θέσιν τὴν ὁποίαν ἔχουν ἐν τῇ κοινωνίᾳ καὶ τῇ ἐπιστήμῃ, μόνον καὶ μόνον, διότι ἐπρόκειτο ἀκριβῶς περὶ τοῦ εὐπαθοῦς θέματος τῆς δημοσίας ὑγείας, διὰ νὰ γνωρίζῃ ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς διεξοδικώτερον, ὅτι δὲν ὑπάρχει θέμα, τὸ ὁποῖον θὰ πρέπει νὰ τὸν ἀνησυχῇ, καὶ οἱ ἄνθρωποι οἱ ὁποῖοι εἶναι τεταγμένοι διὰ τὴν διασφάλισιν τῆς δημοσίας ὑγείας καὶ τῆς οἰκονομίας τοῦ τόπου, δὲν εἶναι ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι δύνανται νὰ ἀδιαφοροῦν. Ἐζήτησα καὶ ἐγὼ ὁ ἴδιος νὰ προσφύγουν εἰς τὸ δικαστήριον, ἂν καὶ δὲν εἶχον λόγους κατοχυρώσεώς μου ὅπως εἶπε προηγουμένως ὁ κ. Κύρκος, ἀλλὰ διὰ νὰ πεισθῶ ἐκ τῆς διαδικασίας καὶ τῶν στοιχείων, τὰ ὁποῖα θὰ προσεκόμιζεν ὁ κατηγορούμενος διὰ νὰ ἀποδείξῃ, ὅτι ἐπρόκειτο περὶ σκανδάλου εἰς βάρος τῆς ὑγείας τοῦ λαοῦ καὶ τῆς οἰκονομίας τοῦ τόπου, καὶ ὅτι πράγματι οἱ ἄνθρωποι αὐτοί, οἱ ὁποῖοι εἶναι τεταγμένοι, παρέβησαν τὸ καθῆκον τους καὶ ὄχι, ὅτι εἶχον ἰδιοτέλειαν ἁπλῶς ὅπως εἴπετε, ὅτι τοὺς κατηγόρησεν ὁ κατηγορούμενος, ἀλλά, ὅτι πράγματι ἠδιαφόρησαν καὶ τὰ φάρμακα ἐπωλοῦντο εἰς μεγάλας τιμὰς εἰς βάρος τοῦ λαοῦ. Αὐτὴ ἦτο ἡ βασικωτέρα κατηγορία, διότι ἀνταπεκρίνετο εἰς τὴν κοινὴν γνώμην. Καὶ παρ’ ὅλον, ὅτι ἐπῆγεν εἰς τὸ δικαστήριον ἡ ὑπόθεσις διὰ δυσφήμισιν, ἐν τούτοις ἐπειδὴ πράγματι καὶ αὐτὸ τὸ δικαστήριον ἐξετίμησε τὴν σημασίαν τῆς ἐπιδράσεως ποὺ ἔχει ἡ τιμὴ τοῦ φαρμάκου εἰς τὴν κοινωνίαν, καὶ διεξοδικώτερον ἀνέλυσε τὴν ὑπόθεσιν καὶ ἐδέχθη νὰ συζητηθῇ ἐπὶ 10ήμερον εἰς δίκην, ὥστε νὰ προσκομισθοῦν πληρέστερον τὰ στοιχεῖα τῆς κοστολογήσεως τῶν φαρμάκων, καὶ νὰ γνωρίσῃ ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς ὁλόκληρος ἐὰν πράγματι τὰ φάρμακα πωλοῦνται εἰς τιμὰς κανονικὰς ἢ ὄχι, αὐτὴ ἦτο ἡ πρόθεσις τοῦ δικαστηρίου, καὶ δὲν ἠρκέσθη τὸ δικαστήριον μόνον εἰς τὴν κατηγορίαν τῆς δυσφημίσεως, ἀλλὰ ἐπεξετάθη πληρέστερον ἐφ’ ὅλης τῆς οὐσίας ὥστε νὰ ἀποδειχθῇ ἐὰν ὑπάρχουν σκάνδαλα, τὰ ὁποῖα εἴτε καλύπτονται λόγῳ ἰδιοτελείας ἢ λόγῳ συμφερόντων ἄλλων. Γνωρίζετε, κ. Κύρκο, σεῖς καλύτερον παντὸς ἄλλου πῶς λειτουργεῖ τὸ Ἀνώτατον Ὑγειονομικὸν Συμβούλιον, τὸ ὁποῖον ἐπιλαμβάνεται ὅλων τῶν φαρμάκων, τὰ ὁποῖα τίθενται εἰς κυκλοφορίαν, ποία αὐστηρότης τὸ διακρίνει προτοῦ θέσῃ εἰς κυκλοφορίαν οἱονδήποτε φάρμακον. Γνωρίζετε παραλλήλως, ὅτι τὸ Γνωμοδοτικὸν Συμβούλιον, βασίζεται ἐπὶ ἀποφάσεων τοῦ ὑπουργοῦ Ἐμπορίου καὶ τῆς Οἰκονομικῆς Ἐπιτροπῆς, καὶ τὰ κέρδη εἶναι καθωρισμένα λεπτομερῶς εἰς ἑκάστην περίπτωσιν καὶ δι’ ἑκάστην βιομηχανίαν καὶ δι’ ἕκαστον φάρμακον καὶ μοῦ κάμνει κατάπληξιν, ὅτι ἐνῷ ὅλα αὐτὰ τὰ γνωρίζετε καὶ θὰ πρέπει νὰ τὰ γνωρίζετε ὡμιλήσατε περὶ τῆς οὐσίας καὶ εἴπετε, ὅτι ὑπάρχει τοιοῦτον σκάνδαλον καὶ πρέπει νὰ λάβῃ γνῶσιν ἡ Βουλή. Ἀγνοεῖτε ἴσως, ὅτι ἀπὸ τῆς στιγμῆς ποὺ θὰ ἐξέλθῃ τὸ φάρμακον ἀπὸ τὴν βιομηχανίαν μέχρι τῆς καταναλώσεως ὑπάρχει διαφορὰ 56%. 23% εἶναι τὸ κέρδος τῆς φαρμακοβιομηχανίας καὶ 33% τὸ κέρδος τὸ φαρμακευτικόν. Ἀμέσως ἀποδεικνύεται, ὅτι δύναται ὁ βιομήχανος νὰ κάμνῃ τὴν μείωσιν τῆς τιμῆς τοποθετῶντας τὸ προϊὸν του εἰς νοσοκομεῖα, διότι ἐκεῖθεν θὰ δημιουργηθῇ ἡ πεποίθησις τῆς ἀξίας τοῦ φαρμάκου. Μοῦ κάμνει, λοιπόν, ἐντύπωσιν πῶς σεῖς παρεσύρθητε, σεῖς τοὐλάχιστον, ποὺ ἔχετε πλήρη γνῶσιν τῆς ὅλης διαδικασίας, ἡ ὁποία προηγεῖται διὰ τὴν τοποθέτησιν τοῦ οἱουδήποτε φαρμάκου εἰς τὴν κυκλοφορίαν ὡς καὶ τῆς τιμῆς αὐτοῦ, ἀπὸ τὸ ὅ,τι ὁ ἴδιος ὁ κατηγορούμενος, προφανῶς σᾶς ὑπέβαλε συνεχίζων τὴν συκοφαντικὴν δυσφήμισιν ὡς τὴν εἶχε κυκλοφορήσει διὰ λιβελλογραφημάτων ἐπὶ ἓν ἔτος. Δὲν θὰ ἔπρεπε, λοιπόν, σεῖς ἐὰν θὰ ἠθέλατε νὰ ἔλθῃ πρὸς πλήρη συζήτησιν τὸ θέμα εἰς τὴν Βουλὴν νὰ παρασυρθῆτε εἰς μίαν τοιαύτην συζήτησιν καὶ νὰ ὁμιλήσετε περὶ σκανδάλου, περισσότερον ἀκόμη ὅταν ἔχετε μίαν καταδικαστικὴν ἀπόφασιν, διότι ἐπὶ τῆς οὐσίας ἠσχολήθη τὸ δικαστήριον καὶ ὄχι διὰ τὴν δυσφήμισιν, καὶ ὅταν ὁ κατηγορούμενος ὁ ἴδιος ἐνώπιον τοῦ δικαστηρίου, δὲν ἠδυνήθη οὐδὲ ἓν στοιχεῖον νὰ ἀποδείξῃ καὶ ἠρκέσθη νὰ εἴπῃ, ὅτι «δὲν μοῦ προσῆλθον οἱ μάρτυρες κατηγορίας». Δὲν ἐδυσκολεύθη ὅμως καὶ χωρὶς μάρτυρα, καὶ διὰ λόγους τοὺς ὁποίους ὁ ἴδιος γνωρίζετε καὶ οἱ ὁποῖοι ἀνεπτύχθησαν νὰ γράψῃ καὶ ὁμιλῇ περὶ σκανδάλου.

§77Κ. ΠΥΡΟΜΑΓΛΟΥ. Δὲν εἶναι δικαστήριον, κ. Ὑπουργέ, ἐδῶ. (Κωδωνοκρουσίαι).

§78Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Βεβαίως δὲν εἶναι δικαστήριον, ἀλλ’ ἔχει νομίζω, σημασίαν μία καταδικαστικὴ ἀπόφασις ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ θέματος καὶ διὰ τὴν αὐτὴν αἰτίαν τὴν ὁποίαν σήμερον προβάλλει ἐνώπιον τῆς Βουλῆς ὁ κ. Κύρκος. Ἄλλωστε ὡς εἶπον εἴμεθα πρόθυμοι νὰ συζητηθῇ ἡ ὅλη ὑπόθεσις καὶ εἰς τὴν Βουλήν.

§79ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μ. Κύρκος, ἔχει τὸν λόγον.

§80Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε! Δὲν γνωρίζω ἐὰν ὁ ἀξιότιμος κ. ὑπουργὸς τῆς Ὑγιεινῆς, διὰ τῆς ἀπαντήσεώς του ἔπεισε τοὺς κ.κ. συναδέλφους. Ἐμὲ ὅμως δὲν μὲ ἔπεισε. Δὲν ἐκλόνισεν «ἰῶτα» ἓν ἐξ ὅσων κατέθεσα ἀπὸ τοῦ βήματος. Ἂς μοῦ ἐπιτρέψῃ νὰ τοῦ εἴπω, ὅτι ὑπέπεσε καὶ εἰς δεύτερον ὀλίσθημα βαρύτερον τοῦ πρώτου, τὸ ὁποῖον ἤδη ἐπεσήμανα, εἰπών, ὅτι ἐζήτησα τὴν κατάθεσιν τῶν ἐγγράφων πρὸ τῆς ἐνάρξεως τῆς δίκης διὰ νὰ τὰ χρησιμοποιήσω κατὰ τὴν δίκην. Δεδόσθω, ὅτι πράγματι τὰ ἐζήτησα δι’ αὐτὸν τὸν λόγον. Τί θὰ ἐσήμαινε τοῦτο παρακαλῶ; Αὐτὸ θὰ ἐσήμαινε διαφώτισιν τοῦ δικαστηρίου ἐπὶ τῇ βάσει ἐπισήμων στοιχείων. Ἀνομολογεῖ, λοιπόν, ὁ κ. ὑπουργός, ὅτι ἐπεζήτησε σκοπίμως νὰ ἀποστερήσῃ ἀπὸ τὸ δικαστήριον τὰ ἐπίσημα στοιχεῖα διὰ τῶν ὁποίων θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ διαλευκάνῃ τοῦτο τὴν ὑπόθεσιν καὶ νὰ ἀποδειχθῇ ἐὰν ἡ καταγγελία τοῦ ἄλλοτε συναδέλφου, περὶ τοῦ ὁποίου μετὰ τόσης περιφρονήσεως ἐκφράζεται ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Προνοίας, ἐὰν ἡ καταγγελία τοῦ ἄλλοτε συναδέλφου ἦτο βάσιμος ἢ δὲν ἦτο βάσιμος. Τοῦτο, λοιπόν, ἀνωμολόγησεν ὁ κ. ὑφυπουργὸς τῆς Προνοίας. Δὲν ἠθέλησε νὰ καταθέσῃ τὰ ἐπίσημα στοιχεῖα διὰ νὰ μὴ δοθῇ ἡ εὐκαιρία, ἡ δυνατότης εἰς τὸ δικαστήριον νὰ ἐλέγξῃ τὰ καταγγελθέντα. Τοῦτο εἶναι ἀναμφισβήτητον. Ἀλλά, κ. Πρόεδρε, ἡ δίκη ἤρξατο, ὡς εἶπεν ὁ κ. ὑπουργὸς τὴν 13ην Φεβρουαρίου καὶ ἐτερματίσθη......

§81Π. ΚΛΗΣ. Τὰ στοιχεῖα ἐπῆγαν εἰς τὸ δικαστήριον;

§82ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν τὸ ἠξεύρω αὐτό. Αὐτὴν τὴν δουλειὰ θὰ κάμωμεν τώρα;

§83Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας), Δὲν ἀπεστέρησα τοὺς φακέλλους ἀπὸ τὸν κ. Κύρκον διὰ νὰ μὴ τοὺς καταθέσῃ εἰς τὸ δικαστήριον. Ἀντιθέτως εἶπον, δὲν τοὺς κατέθεσα διότι ἦτο παραμονὴ τῆς δίκης καὶ θὰ ἔπρεπε ὁ φάκελλος νὰ κατατεθῇ εἰς τὸ δικαστήριον καὶ ἐκεῖ κατετέθη.

§84Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Εἶπεν ἐπὶ λέξει ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Προνοίας: Μοῦ ἐζήτησε τὰ στοιχεῖα τὴν 4ην Φεβρουαρίου, γνωρίζων, ὅτι ἡ δίκη θὰ ἤρχιζε τὴν 11ην διὰ νὰ τὰ χρησιμοποιήσῃ ὁ κατηγορηθεὶς ἐπὶ δικαστηρίου...

§85Π. ΚΛΗΣ. Εἶναι ἀπαράδεκτον αὐτό.

§86ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ἀφήσατε τὸν Πρόεδρον νὰ κατευθύνῃ τὴν συζήτησιν.

§87Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Διατὶ φωνασκεῖτε, κ. συνάδελφε; Δὲν θὰ μὲ ἐμποδίσετε κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον νὰ εἴπω ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα θέλω νὰ εἴπω. Θέλετε νὰ παρατείνετε τὴν συζήτησιν; Παρατείνατέ την, ἀλλὰ μὴ διαμαρτύρεσθε.

§88Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Κύριοι συνάδελφοι, παρακαλῶ νὰ ἠρεμήσωμεν. Κύριε Κύρκο, εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ γνωρίζετε σεῖς, ὁ ὁποῖος ὅλα τὰ γνωρίζετε, ὅτι εἶχον κατατεθῆ τὰ στοιχεῖα εἰς τὸ δικαστήριον; Διατί, λοιπόν, ἠγέρθητε νὰ δευτερολογήσετε; Ἠξεύρετε πόσον σᾶς τιμῶ—καὶ, μάλιστα, ἀπὸ πολλῶν δεκαετηρίδων—ἀλλ’ εἶμαι ὑποχρεωμένος, παρὰ ταῦτα, δημοσίᾳ νὰ προβῶ εἰς τὴν διατύπωσιν αὐτῆς τῆς ἀπορίας. Διατὶ ἐγείρεσθε καὶ καταγγέλλετε τὸν ὑπουργὸν διὰ κάτι, τὸ ὁποῖον γνωρίζετε ἄριστα, ὅτι δὲν εἶναι ἀκριβές; Γνωρίζετε ἄριστα, ὅτι κατετέθησαν. Γνωρίζετε ἄριστα, ὅτι ἐφόσον θὰ κατετίθεντο, εἰς 2, 3, 5 ἡμέρας, εἰς τὸ δικαστήριον, δὲν ἠμποροῦσαν νὰ κατατεθοῦν ἐδῶ, ὄχι διὰ νὰ σᾶς ἀποκρυβοῦν, ἀλλὰ διότι δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ γίνουν ἀντίγραφα ὅλου τοῦ περιεχομένου τοῦ φακέλλου. Καί, ἐπὶ τέλους, σᾶς δίδει αὐτὴν τὴν ἐξήγησιν ὁ κ. ὑπουργός. Ἀρκεσθῆτε εἰς αὐτήν. Μετὰ 3–4 ἑβδομάδας θὰ ἔλθῃ ἡ σειρὰ τῆς ἐπερωτήσεώς σας καὶ τότε δύνασθε νὰ προβῆτε εἰς τὴν ἐπίθεσίν σας. Ἀλλὰ νὰ προβαίνετε εἰς ἐπίθεσιν, τὴν ὁποίαν παρακαλῶ νὰ συνομολογήσητε μαζί μου, ὅτι βασίζετε ἐπὶ πραγμάτων, τὰ ὁποῖα γνωρίζετε ἄριστα, ὅτι δὲν εἶναι σωστά, αὐτό, ἐπιτρέψατέ μου νὰ σᾶς εἴπω, ἀποτελεῖ ἀπογοήτευσιν δι’ ἐμὲ διὰ τὴν ἀποψινὴν κοινοβουλευτικήν σας ἐμφάνισιν, διότι λέγετε εἰς τὸν κ. ὑπουργόν, ὅτι ἀπέκρυψε τὰ στοιχεῖα. Ὀφείλετε νὰ ἠξεύρητε, ὅτι τὰ στοιχεῖα εἶχον κατατεθῆ εἰς τὸ δικαστήριον. Διατὶ προβαίνετε εἰς καταγγελίαν ἐπὶ πράγματος, τὸ ὁποῖον γνωρίζετε ἄριστα, ὅτι δὲν εἶναι ἀκριβές;

§89Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, λυποῦμαι, ἀλλά, παρὰ τὴν συνήθειάν μου, μὲ ἀναγκάζετε νὰ δώσω ὀξεῖαν ἀπάντησιν, ὄχι βεβαίως φραστικήν, ἀλλ’ ἐννοιολογικήν, εἰς ὅσα εἴπατε. Ἀλλοίμονον εἰς ἐμέ, ἀσκοῦντα τὸ ἔργον τῆς ἀντιπολιτεύσεως, ἐὰν ἐπρόκειτο ἡ κοινοβουλευτική μου ἐμφάνισις νὰ ἐτύγχανε τῆς ἰδικῆς σας ἐγκρίσεως! Τοῦτο θὰ ἐσήμαινεν, ὅτι θὰ ἔσφαλα τελείως εἰς τὴν ὁδόν, τὴν ὁποίαν θὰ ὤφειλον νὰ ἀκολουθήσω. Ταῦτα ἔχω νὰ σᾶς εἴπω ὅσον ἀφορᾷ τὸ τελευταῖον μέρος τῆς διακοπῆς σας, διὰ τὴν ἀπογοήτευσιν, τὴν ὁποίαν εἴπατε, ὅτι ἐδοκιμάσατε, ἐκ τῆς κοινοβουλευτικῆς μου ἐμφανίσεως τῆς σημερινῆς. Ἀλλά, κ. Πρόεδρε, ἀπήντησα εἰς ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα εἶπεν ὁ κ. ὑπουργός. Λυποῦμαι διότι δὲν εἶχον ἕνα Ντικταφόν, διὰ νὰ τὸν βεβαιώσω διὰ τοῦ μηχανήματος πλέον, ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς εἶπεν, ὅτι «ὁ κ. Κύρκος ἐζήτησε τὰ στοιχεῖα 8 ἡμέρας πρὸ τῆς ἐνάρξεως τῆς δίκης διὰ νὰ τὰ χρησιμοποιήσῃ κατὰ τὴν δίκην».

§90Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Ὄχι.

§91Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Αὐτὰ εἶπεν ἐπὶ λέξει ὁ κ. ὑπουργός. Ὅταν ἔλαβε τὴν ἀπάντησιν, τὴν δεδικαιολογημένην ἐκ τῶν λόγων του ἀπάντησιν, τότε ἐνόμισεν, ὅτι θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ εὕρῃ ὁδὸν διαφυγῆς χρησιμοποιῶν ἕτερον ἰσχυρισμόν, ὅτι τὰ στοιχεῖα κατετέθησαν τάχα ἐνώπιον τοῦ δικαστηρίου. Βεβαιῶ τὴν Βουλήν, ὅπως προκύπτει ἀπὸ τὰ πρακτικά, τὰ ὁποῖα ἐπὶ 8 ἡμέρας ἐδημοσιεύοντο εἰς ὁλόκληρον τὸν Ἀθηναϊκὸν τύπον, ὅτι τὰ ἐπίσημα στοιχεῖα δὲν κατετέθησαν ἐνώπιον τοῦ δικαστηρίου. Ἐὰν κατετίθεντο, βεβαίως δὲν θὰ τὸ ἀπεσιώπα ὁ τύπος, ἐν πάσῃ δὲ περιπτώσει ὁ κυβερνητικὸς τύπος. Δὲν ὑπάρχει ὅμως μία λέξις εἰς οἱανδήποτε ἐφημερίδα, ἡ ὁποία νὰ ὁμιλῇ περὶ καταθέσεως τῶν στοιχείων. Ἀντιθέτως ἐκ τῶν πρακτικῶν ἐμφανίζεται, ὅτι ὁ κατηγορούμενος ἠξίου πάντοτε τὴν κατάθεσιν τῶν ἐπισήμων στοιχείων. Καὶ ἐλάμβανεν ἀπάντησιν ἀρνητικήν. Ἀλλὰ ἡ δίκη ἤρχισεν ὡς λέγει ὁ κ. ὑπουργός, τὴν 13ην Φεβρουαρίου καὶ διήρκεσεν ὀκτὼ ἡμέρας. Ἐτερματίσθη τὴν 22αν Φεβρουαρίου. Ἐφ’ ὅσον λοιπὸν τὰ στοιχεῖα αὐτά, ὡς ἰσχυρίζεται ὁ κ. ὑπουργός, ἦσαν ἕτοιμα, εἶχον κατατεθῆ εἰς τὸ δικαστήριον, τί ἐκώλυε τὸν κ. ὑπουργόν, μετὰ ἀπὸ τὴν 22αν Φεβρουαρίου νὰ τὰ καταθέσῃ καὶ εἰς τὴν Βουλήν, διὰ νὰ μὴ φθάσωμεν τὴν 28ην Μαρτίου, δηλαδὴ ἕνα ὁλόκληρον μῆνα καὶ μίαν ἑβδομάδα μετὰ τὸν τερματισμὸν τῆς δίκης καὶ νὰ ὁμιλῶμεν περὶ μὴ καταθέσεως τῶν αἰτηθέντων ἐγγράφων; Ἰδοὺ λοιπόν, κύριοι συνάδελφοι, ποία εἶναι ἡ εὐθύνη τοῦ κ. ὑπουργοῦ. Ὁ κ. ὑπουργός, ἐπεκαλέσθη περαιτέρω τὴν ἐντιμότητα καὶ τὴν κοινωνικὴν προβολὴν τῶν μελῶν τοῦ Ἀνωτάτου Ὑγειονομικοῦ Συμβουλίου, τὴν ὁποίαν καὶ ἐγὼ δὲν ἠμφισβήτησα καὶ πρῶτος ἀνεγνώρισα. Ἀλλὰ ἐρωτῶ τὸν κ. ὑπουργόν, ἐλησμόνησεν, ὅτι Πρόεδρος τοῦ Σισμανογλείου ἦτο ὁ Ἀντιπρόεδρος τοῦ Ἀνωτάτου Διοικητικοῦ Δικαστηρίου, τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας, ὅτι μέλος τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου ἦτο ὁ Γενικὸς Διευθυντὴς τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος κ. Μαυρίκης καὶ ἄλλα ἐπίλεκτα μέλη τῆς Ἀθηναϊκῆς Κοινωνίας καὶ παρὰ ταῦτα συνέβησαν εἰς τὸ ἵδρυμα ἐκεῖνα ποὺ συνέβησαν;

§92Π. ΚΛΗΣ. Ὅταν Πρόεδρος τοῦ Ἀνωτάτου Ὑγειονομικοῦ Συμβουλίου εἶναι ὁ καθηγητὴς Ἰωακείμογλου, δὲν ἠμπορεῖ ὁ οἱοσδήποτε Κύρκος νὰ ὁμιλῇ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον. (Φωναί, κωδωνοκρουσίαι, θόρυβος).

§93Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Δὲν εἶναι δυνατόν, κ. Πρόεδρε, διὰ τοῦ θορύβου καὶ τῶν φωνῶν νὰ καταβάλλεται προσπάθεια ἀποκρύψεως τῆς ἀληθείας ἢ διαστροφῆς τῶν πραγμάτων. Τοῦτο εἰς ὅ,τι ἀφορᾷ ἐμὲ τοὐλάχιστον εἶναι μέσον ἀπρόσφορον. Λέγω λοιπόν, καὶ πάλιν ἐν τῇ εἰλικρινῇ ἐπιθυμίᾳ νὰ συντρέξω τὸν κ. ὑπουργόν, λέγω, ὅτι καὶ τὰ πρόσωπα αὐτά, τὰ ὁποῖα προανέφερον ἦσαν πρόσωπα ἀπολύτου ἐντιμότητος καὶ πρωτίστης κοινωνικῆς προβολῆς. Παρὰ τοῦτο συνέβησαν εἰς τὸ Σισμανόγλειον ὅσα συνέβησαν. Διατὶ λοιπόν, ὁ κ. ὑπουργός, τῆς Ὑγιεινῆς δὲν παραδειγματίζεται ἀπὸ τὸ παράδειγμα αὐτό; Κύριοι συνάδελφοι, εἶναι ἀδύνατον νὰ εὑρεθῇ κάποιος ἄλλος, ὁ ὁποῖος νὰ ἔχῃ τὴν ἱκανότητα νὰ ἐξαπατήσῃ καὶ τὸ Ἀνώτατον Ὑγειονομικὸν Συμβούλιον καὶ αὐτὸν τὸν κ. ὑπουργόν, ὡς συνέβη μὲ τὸν τότε Διευθυντὴν τοῦ Σισμανογλείου; Διατὶ δὲν ἀπευθύνει εἰς ἑαυτὸν τὸ ἐρώτημα ὁ κ. ὑπουργός, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ δημιουργοῦνται αὐταὶ αἱ τεράστιαι διαφοραὶ εἰς τὴν τιμὴν πωλήσεως τῶν φαρμάκων; Πῶς εἶναι δυνατὸν ὅλοι αὐτοὶ νὰ ἐμφανίζωνται ὡς μεγάλοι εὐεργέται τῶν Νοσηλευτικῶν Ἱδρυμάτων; Ἰδοὺ ὡρισμέναι ἀπορίαι αἱ ὁποῖαι πρέπει νὰ ἀνησυχήσουν τὸν κ. ὑπουργὸν καὶ νὰ τοῦ δώσουν τὸν μίτον τῆς Ἀριάδνης διὰ τὴν ἐξεύρεσιν τῆς ἀληθείας. Ἂς τὸ πράξῃ τὸ ταχύτερον, διὰ νὰ προστατεύσῃ τὰ συμφέροντα τοῦ δημοσίου καὶ μαζὶ μὲ αὐτὰ καὶ τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, τοῦ ὁποίου ἡ ὑγεία, τοὐτέστι τὸ πολυτιμότερον ἀγαθὸν τίθεται ἐν κινδύνῳ.

§94Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας), Κατ’ ἀρχήν, κ. Πρόεδρε, δὲν εἶπον, ὅτι δὲν κατέθεσα τοὺς φακέλλους εἰς τὴν Βουλήν, διότι δῆθεν ἐφοβούμην, ὅτι θὰ τοὺς χρησιμοποιήσῃ ὁ κ. συνάδελφος εἰς τὸ Δικαστήριον. Τοὐναντίον εἶπον, ὅτι δὲν κατέθεσα τοὺς φακέλλους εἰς τὴν Βουλήν, διότι ἔπρεπε νὰ καταθέσω τούτους εἰς τὸ δικαστήριον, ὅπερ καὶ ἔπραξα. Ἀλλ’ ἐρωτᾶται τί στοιχεῖον περιεῖχον οἱ ἐν λόγῳ φάκελλοι τὸ ὁποῖον ἀνεζήτει καὶ ἤθελε νὰ γνωρίζῃ ὁ κ. συνάδελφος; Τὸ στοιχεῖον αὐτό, κ. βουλευταί, εἶναι αἱ ἐργασίαι αἱ σχετικαὶ μὲ τὴν κοστολόγησιν, ἀπολογιστικοῦ ἐλέγχου, αἱ ὁποῖαι διήρκεσαν ἓξ ὁλοκλήρους μῆνας. Αὐτό, ἀκριβῶς ἤθελε νὰ πληροφορηθῇ πρὸ τῆς δίκης ὁ κατηγορούμενος διὰ τοῦ κ. συναδέλφου, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ὅμως εἶναι στοιχεῖον ἀπόρρητον, καὶ τὸ ὁποῖον ἐν πάσῃ περιπτώσει κατεθέσαμεν εἰς τὸ δικαστήριον καὶ ἐκεῖθεν ἔλαβε γνῶσιν ὁ κατηγορούμενος.

§95Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Διατὶ νὰ μὴ τὸ μάθῃ προηγουμένως ὁ κατηγορούμενος; Ἐν γνώσει σας, κ. Ὑπουργέ, ἀπεκρύψατε στοιχεῖα ἀπὸ τὸν κατηγορούμενον, τὰ ὁποῖα δυνατὸν νὰ ὡδήγουν εἰς τὴν ἀθωότητά του; Καὶ τολμᾶτε, κ. Ὑπουργέ, αὐτὸ νὰ τὸ λέγετε ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς Βουλῆς;

§96Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Τίποτε δὲν ἀπεκρύψαμεν, κ. συνάδελφε, ἀπὸ τὸν κατηγορούμενον. Λέγω, ὅτι οἱ φάκελλοι ἔπρεπε νὰ κατατεθοῦν εἰς τὸ δικαστήριον καὶ κατετέθησαν καὶ ἐκεῖθεν ἔλαβε γνῶσιν ὁ κατηγορούμενος ὅλων τῶν στοιχείων. Δὲν νομίζω, ὅτι θὰ ἔπρεπεν ὁ κατηγορούμενος νὰ λάβῃ γνῶσιν τῶν στοιχείων καὶ δὴ ἀπορρήτων ἐγγράφων κατ’ ἄλλον τρόπον καὶ οὐχὶ διὰ τοῦ δικαστηρίου. Δὲν πρόκειται, λοιπὸν περὶ μυστικῶν, τὰ ὁποῖα ἀπεκρύβησαν ἀπὸ τὸν κατηγορούμενον. Διὰ τὴν κοστολόγησιν εἰργάσθησαν κρατικοὶ ὑπάλληλοι καὶ εἷς ἐκπρόσωπος τῶν βιομηχάνων. Οἱ φάκελλοι αὐτοὶ θὰ ἔπρεπε νὰ κατατεθοῦν εἰς τὸ Δικαστήριον καὶ δι’ αὐτὸ δὲν κατετέθησαν εἰς τὴν Βουλήν. Ὁ ἴδιος ὁ κατηγορούμενος προσῆλθεν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον ὡς ἰδιώτης καὶ ἔλαβε γνῶσιν ὅσων στοιχείων ἦτο δυνατὸν νὰ λάβῃ γνῶσιν. Πῶς, λοιπόν, κ. Μπακόπουλε, ἰσχυρίζεσθε, ὅτι ἀπεκρύψαμεν ἀπὸ τὸν κατηγορούμενον στοιχεῖα τὰ ὁποῖα μάλιστα θὰ ὡδήγουν εἰς τὴν ἀθωότητά του; (Θόρυβος – κωδωνοκρουσίαι). Ἀλλοίμονον, ἐὰν θεωρηθῇ, ὅτι ἐφοβήθημεν. Ἡμεῖς δὲν ἐφοβήθημεν ἐπὶ 10 ἡμέρας νὰ πηγαίνωμεν εἰς τὸ δικαστήριον, διὰ νὰ ἀποδείξωμεν ποία ἡ πραγματικότης καὶ ποία ἡ ἀλήθεια. Διὰ ποῖον λόγον νὰ φοβηθῶμεν νὰ προσκομίσωμεν τοὺς φακέλλους; Ὑπῆρχε πρόθεσις μόνον νὰ καταθέσωμεν τοὺς φακέλλους πρῶτον εἰς τὸ δικαστήριον.

§97ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Κυβέρνησις παρεκάλεσε νὰ εἰσέλθωμεν ταχέως εἰς τὸ νομοθετικὸν ἔργον. Παρακαλῶ, λοιπόν, μὴ διακόπτετε, διὰ νὰ εἰσέλθωμεν εἰς τὴν νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Θόρυβος – κωδωνοκρουσίαι).

§98Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν θέλετε τὴν ἀλήθειαν; (Θόρυβος – κωδωνοκρουσίαι).

§99ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ συζήτησις, κ. Μπακόπουλε, διεξάγεται μεταξὺ ὑπουργοῦ καὶ ἐπερωτῶντος. Δὲν ἠμπορεῖτε σεῖς νὰ ἐπέμβητε, κατὰ τὸν Κανονισμόν, ὡς γνωρίζετε.

§100Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας) Δὲν ὑπάρχει γενίκευσις τοῦ θέματος. Ὅταν ἔλθῃ τὸ θέμα πρὸς συζήτησιν εἰς τὴν Βουλήν, τότε θὰ δυνηθῆτε νὰ ὁμιλήσητε, κ. Μπακόπουλε. Ἐγὼ δὲν ἀπαντῶ εἰς ὑμᾶς. Ἀπαντῶ εἰς τὸν κ. Κύρκον, ὁ ὁποῖος εἶπεν, ὅτι δὲν κατέθεσα τοὺς φακέλλους ἐντὸς τακτῆς προθεσμίας. Ἑπομένως, ὁ κ. Κύρκος ἔλαβε τὴν ἀπάντησιν, τὴν ὁποίαν ἐπερίμενε. Τὸν ἐνδιαφέρει περισσότερον ἀκριβῶς ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον τοῦ ὑπέδειξαν νὰ εἴπῃ, τουτέστιν τῆς κοστολογήσεως τῶν φαρμάκων, τῆς μεγάλης σημασίας, τὴν ὁποίαν ἔχει ἡ τιμὴ τῶν φαρμάκων εἰς τὴν κοινωνίαν. Ἠθέλησε δι’ ἑνὸς παραδείγματος νὰ δημιουργήσῃ ἐντυπώσεις, ἀλλὰ ἐντυπώσεις ὄχι πραγματικάς. Ἐὰν θέλῃ νὰ λάβῃ γνῶσιν τῶν στοιχείων ὅλων τῆς κοστολογήσεως τῶν φαρμάκων, δὲν ἔχει παρὰ νὰ ἀναμείνῃ τὴν συζήτησιν τῆς ἐπερωτήσεώς του, ὁπότε θὰ κατατεθοῦν ταῦτα.

§101ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κηρύσσεται περαιωμένη ἡ συζήτησις. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Παυλόπουλος, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§102Α. ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§103ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Συνεχίζεται ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ρυθμίσεως θεμάτων, ἀφορώντων τοὺς ἐργάτας Τύπου καὶ τυπογράφους». Ἡ κ. Μ. Σβώλου, ἔχει τὸν λόγον.

§104Μ. ΣΒΩΛΟΥ. Κυρίαι καὶ κύριοι συνάδελφοι, δύο εἶναι οἱ κύριοι στόχοι τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου. Ἐπιδιώκεται δι’ αὐτοῦ, πρῶτον, νὰ πληγῇ τὸ δικαίωμα τῆς ἀπεργίας καί, δεύτερον, νὰ διευκολυνθῇ ἡ ἀπόλυσις τῶν ἐργατῶν Τύπου καὶ γενικώτερον τῶν ἐργατοϋπαλλήλων διὰ τοῦ πλήγματος, τὸ ὁποῖον καταφέρεται εἰς τὸν Νόμον 2112, περὶ καταγγελίας συμβάσεως ἐργασίας. Ἡ Κυβέρνησις δὲν ἠρκέσθη εἰς τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα ἑκάστοτε λαμβάνει διὰ τὸν περιορισμὸν μέχρις ἐκμηδενίσεως τῶν συνδικαλιστικῶν ἐλευθεριῶν, ὡς διὰ τῶν αὐθαιρέτων παρεμβάσεων εἰς τὰ συνδικᾶτα διὰ τὴν ἀνάδειξιν τῶν διοικήσεών των διὰ τῆς διώξεως τῶν συνδικαλιστικῶν στελεχῶν διὰ τῆς παρεμποδίσεως τῆς ἐγγραφῆς εἰς τὰ Σωματεῖα τῶν ἐργαζομένων ἀνδρῶν (ἰδίως) γυναικῶν μὲ ἐργοδοτικὰς παρεμβάσεις κλπ., ἀλλὰ προέβη διὰ νόμου καὶ εἰς τὸ κτύπημα αὐτοῦ τούτου τοῦ δικαιώματος τῆς ἀπεργίας. Τὸ δικαίωμα τῆς ἀπεργίας, ὅμως, εἶναι συνταγματικῶς κατοχυρωμένον. Ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ ὡμίλησαν ἄλλοι συνάδελφοι καὶ δὲν θέλω νὰ σᾶς ἀπασχολήσω καὶ ἐγώ. Θέλω μόνον νὰ τονίσω ἐπὶ πλέον, ὅτι εἶναι τὸ μόνον βασικὸν μέσον ἀμύνης τῶν ἐργαζομένων ἀνθρώπων, ἔναντι τῶν οἰκονομικῶς πανισχύρων ἐργοδοτῶν, οἱ ὁποῖοι λόγῳ τῆς οἰκονομικῆς των ἰσχύος, διαθέτουν κατὰ τὸ πλεῖστον καὶ τὴν κρατικὴν μηχανὴν καὶ αὐτὴν ταύτην ἀκόμη τὴν Κυβέρνησιν. Οἱ ἐργάται Τύπου ἀπήργησαν, διότι τὸ ἀγγελιόσημον σὲ ποσοστὸν 2% παρεχωρήθη εἰς τοὺς ἐργοδότας. Αὐτὴ ἡ παροχὴ κοινωνικοῦ πόρου εἰς τὴν ἐργοδοτικὴν τάξιν, ἀποτελεῖ ἕνα σημεῖον κοινωνικῆς πολιτικῆς, ὅμοιον τοῦ ὁποίου εἰς οὐδεμίαν ἄλλην χώραν, οὔτε νοεῖται, οὔτε ὑπάρχει. Οἱ ἐργοδόται εἶχον δεχθῆ, ὅπως παραχωρηθῇ αὐτὸ τὸ 2% ἀπὸ τὴν Ἕνωσιν Συντακτῶν εἰς τοὺς ἐργάτας Τύπου, θέσαντες τὴν ὑπογραφήν των εἰς δύο συμβάσεις τοῦ 1950 καὶ 1952, εἰς τὸ Πρωτόκολλον τοῦ 1958. Εἶχον ὑποσχεθῆ μάλιστα καὶ τὴν περαιτέρω ἐνίσχυσίν των, ὅπως κατοχυρωθῇ τοῦτο διὰ νόμου. Ὑπάρχει, συνεπῶς, σαφὴς ὑπαναχώρησις καὶ ἀθέτησις ὑπεσχημένων καὶ εἰς τοῦτο ὀφείλεται ἡ ἀπεργία τῶν ἐργατῶν τύπου. Κύριοι συνάδελφοι, ὅλαι αἱ ἀπεργίαι θίγουν οἰκονομικὰ συμφέροντα μικρὰ ἢ μεγάλα. Ὑπῆρξαν πολλαὶ ἀπεργίαι, αἱ ὁποῖαι ἐτράνταξαν κυριολεκτικῶς τὴν οἰκονομίαν τῶν χωρῶν, ὅπου ἔλαβον χώραν. Ἂς ἐνθυμηθῶμεν τὴν ἀπεργίαν τῶν μεταλλωρύχων εἰς τὴν Ἀγγλίαν, τῶν ἐργατῶν μετάλλου καὶ ἄλλων βασικῶν κλάδων εἰς τὰς Η. Π.Α. κλπ. Καὶ εἰς τὴν χώραν μας ἔλαβον κατ’ ἐπανάληψιν χώραν ἀπεργίαι μακρᾶς διαρκείας. Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις δείχνῃ αὐτὴν τὴν σπασμωδικότητα καὶ τὴν ἔλλειψιν ψυχραιμίας εἰς τὸ ζήτημα τῆς ἀπεργίας τῶν ἐργατῶν Τύπου, τοῦτο ὀφείλεται εἰς τὸ γεγονός, ὅτι δὲν ἀνέμενε μία δρὰξ ἐργατῶν νὰ ἔχῃ τοιαύτην συνοχὴν καὶ δύναμιν, ὥστε νὰ κρατῇ τὴν ἀπεργίαν ἐπὶ τόσας ἡμέρας, συνεπῶς ν’ ἀντιταχθῇ σ’ αὐτήν. Αὐτὸ ἔκανε τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἐπιβάλῃ κυρώσεις μὲ ἐκδικητικότητα. Ἡ Κυβέρνησις διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου, θέλει νὰ ἀποτρέψῃ τὸ ξάνοιγμα μιᾶς σχισμῆς στὸ καταχνιασμένο κλῖμα τῆς τρομοκρατίας καὶ τῆς φοβίας ποὺ ἔχει δημιουργήσει εἰς βάρος τῶν ἐργαζομένων καὶ νὰ κτυπήσῃ μίαν ἀπόπειραν ἐργαζομένων ν’ ἀποτινάξουν τὸν ζυγὸν ποὺ τοὺς ἔχει ἐπιβληθῆ. Ὑπεστηρίχθη, ὅτι ἡ ἀπεργία βάλλει κατὰ τῆς ἐλευθεροτυπίας. Ἀλλὰ ἡ Κυβέρνησις δὲν ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ θίγεται καὶ νὰ κόπτεται, ὅτι διὰ τῆς ἀπεργίας αὐτῆς θίγεται ἡ ἐλευθεροτυπία. Κύριοι συνάδελφοι, ἠκούσατε τὸ περασμένο καλοκαίρι τοὺς μακροὺς καταλόγους τῶν ἐπιχορηγήσεων, διὰ τῶν ὁποίων ἡ Κυβέρνησις ἔχει καθιερώσει τὴν εὐνοιοκρατίαν εἰς τὸν Τύπον. Αὐτὸ ἀποτελεῖ πλήρη κατάργησιν τῆς ἐλευθεροτυπίας. Πέραν αὐτοῦ, διὰ τὴν ἔκδοσιν ἐφημερίδος ἀπαιτεῖται ἄδεια. Αὐτὰ τὰ δύο ἀποδείχνουν, πέραν ὅλων τῶν ἄλλων, ὅτι ἐλευθεροτυπία δὲν ὑπάρχει καὶ συνεπῶς, ἐπαναλαμβάνω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν δύναται νὰ συγκινῆται, διότι διὰ τῆς ἀπεργίας θίγεται ἡ ἐλευθεροτυπία τοῦ Τύπου. Ἡ Κυβέρνησις, ἐπὶ πλέον, καταφέρεται κατὰ τοῦ Σωματείου Ἐργατῶν Τύπου Ἀθηνῶν, διότι τοῦτο κατώρθωσε νὰ βελτιώσῃ τὴν θέσιν τῶν μελῶν του. Οἱ ἀγῶνες οἱ κοινωνικοὶ εἶναι τραχύτατοι καὶ οἱ ἐργαζόμενοι μόνον δι’ αὐτῶν τῶν ἀγώνων διεκδικοῦν τὰ δικαιώματά των. Συνεπῶς, δὲν δυνάμεθα νὰ ὁμιλοῦμεν περὶ ἐκβιασμοῦ ἐκ μέρους τῶν ἐργατῶν Τύπου. Τὸ νὰ ἔρχεται ἡ Κυβέρνησις διὰ νόμου νὰ πλήττῃ τὸ δικαίωμα τῆς ἀπεργίας, ἀποδεικνύει αὐτὴν ἐκδικήτριαν. Ἡ Κυβέρνησις περαιτέρω ἀπειλεῖ καὶ ὁλόκληρον τὴν ἐργατικὴν τάξιν μὲ τὸ καίριον κτύπημα τοῦ Νόμου 2112. Ὁ Νόμος 2112, περὶ καταγγελίας συμβάσεως ἐργασίας, εἶναι νόμος βασικός, ὁ ὁποῖος καθιερώνει δικαίωμα ἀναφαίρετον τῆς ἐργατικῆς τάξεως νὰ ἐξασφαλίζῃ κάπως τὴν παραμονὴν εἰς τὸ ἐπάγγελμα, τὸ δικαίωμα δηλαδὴ στὸ ψωμί. Καὶ ἐνῷ ὅλα τὰ κράτη σήμερον, τείνουν νὰ κατοχυρώσουν τὰ δικαιώματα τῶν ἀσθενεστέρων τάξεων, διὰ τὴν πλήρη ἀπασχόλησίν των μὲ τὸ γεγονός, ὅτι ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις ἔρχεται διὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ νὰ θίξῃ βασικὰς διατάξεις τοῦ Νόμου 2112 δείχνει, ὅτι εἶναι σαφῶς ἀντεργατική. Ὁ Νόμος 2112 τοῦ 1920 καθιερώνει διὰ τοὺς ἐργάτας Τύπου τὴν ἰδιότητα τοῦ ὑπαλλήλου, ἀναφερόμενος εἰς τὸν Νόμον 1234 τοῦ 1918, ἀλλὰ καὶ διὰ νεωτέρου νόμου ἔχει καθιερωθῆ, ὅτι ὑπάλληλος εἶναι ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος δὲν ἀπασχολεῖται ἀποκλειστικῶς ἢ κατὰ κύριον λόγον μὲ χειρωνακτικὴν ἐργασίαν. Τὸ ἐπάγγελμα τοῦ λινοτύπου δὲν εἶναι ἐπάγγελμα χειρώνακτος. Ὁ λινοτύπης ἐκτελεῖ πνευματικὴν ἐργασίαν, διότι πολλάκις διορθώνει καὶ τὰ κείμενα. Οἱ λινοτύπαι εἶναι ὑπάλληλοι καὶ κατὰ συνέπειαν, ἡ ἀφαίρεσις τῆς ὑπαλληλικῆς ἰδιότητος ἀπὸ τοὺς λεγομένους ἐργάτας Τύπου, ἀποτελεῖ πρᾶξιν ἀνακόλουθον, ἐφ’ ὅσον ἡ ἰδιότης αὕτη καθιεροῦται μὲ κριτήρια προερχόμενα ἐκ τοῦ νόμου, τὰ ὁποῖα δὲν καταργοῦνται, οὔτε ἀλλάζουν. Ἐλέχθη ἐπίσης ἀπὸ πολλοὺς ἐκ τῶν κ.κ. συναδέλφων, ὅτι ἡ τάξις τῶν λινοτυπῶν ἔχει πολλὰ προνόμια, μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ τὸ προνόμιον τῶν ὑπερμέτρων ἀμοιβῶν, ὅτι δῆθεν ἔχει δρόμωνας ἵππους, βίλλες καὶ ἴσως καὶ γιώτ. Ὀφείλομεν ὅμως νὰ γνωρίζωμεν, ὅτι πάντα ταῦτα δὲν εἶναι ἀκριβῆ. Ὑπάρχουν ἀρχιεργάται, ὡς εἰς ἑκάστην ἐπιχείρησιν, οἱ ὁποῖοι συνολικῶς δὲν ὑπερβαίνουν τοὺς 10– 12, καὶ οἱ ὁποῖοι εἰς τὴν πραγματικότητα ἀποτελοῦν τὸν βοηθὸν τοῦ Διευθυντοῦ μιᾶς ἐπιχειρήσεως, τὸν προϊστάμενον τοῦ προσωπικοῦ, τὸν ἄνθρωπον τῆς ἀπολύτου ἐμπιστοσύνης τοῦ ἐπιχειρηματίου, οἱ ὁποῖοι καὶ διὰ τὸν λόγον αὐτὸν ἀπολαμβάνουν μεγάλων ἀμοιβῶν. Οἱ λινοτύπαι λαμβάνουν ὡς ἀμοιβὴν 5.200 δραχμῶν κατ’ ἀνώτατον ὅριον μηνιαίως, ποσὸν εἰς τὸ ὁποῖον περιλαμβάνονται καὶ αἱ ὑπερωρίαι κλπ. Ἐλέχθη ἐπίσης, ὅτι οἱ ἐργάται Τύπου, εἶναι ἄπληστοι καὶ ὅτι, ἐνῷ δικαιοῦνται νὰ ἐργάζωνται 5 ὥρας ἡμερησίως, ἐν τούτοις ἐργάζονται 8 καὶ 9 διὰ νὰ εἰσπράττουν περισσότερα χρήματα, λόγῳ ἀπληστίας. Αὐτό, ὅμως, δὲν εἶναι ἀκριβές. Ἀπὸ τοῦ ἔτους 1950 ἔχουν ζητήσει, ὅπως μὴ ἐκτελοῦν ὑπερωρίας, ἀλλὰ παρὰ ταῦτα δὲν τὸ ἐπέτυχον, διότι τοῦτο δὲν τὸ ἐπιθυμοῦν οἱ ἐργοδόται καὶ οὐχὶ οἱ ἐργάται. Εἶναι οἱ ἐργοδόται ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι δὲν ἐπιθυμοῦν νὰ προσλάβουν ἄλλο προσωπικόν, διότι κατὰ τὸν τρόπον αὐτὸν ἀποφεύγουν τὸν 13ον μισθόν, τὰς εἰσφορὰς τοῦ ΙΚΑ, τὴν ἐτησίαν ἄδειαν. Ἐπίσης, τὰ μηχανήματα εἰς πολλὰς ἐπιχειρήσεις εἶναι λίγα καὶ ὡς ἐκ τούτου, δὲν ἐπαρκοῦν διὰ πολλοὺς ἐργάτας καὶ ἐπὶ πλέον, ὁ ἐργοδότης ἐπιθυμεῖ νὰ ἔχῃ τὸν ἐργάτην ἐκεῖνον, ὁ ὁποῖος ἔχει συνηθίσει εἰς τὴν λειτουργίαν τοῦ μηχανήματός του, διὰ νὰ ἔχῃ μεγαλυτέραν ἀπόδοσιν. Εἶμαι ἐξουσιοδοτημένη ἐκ μέρους τῶν ἐργατῶν Τύπου νὰ δηλώσω ἐνώπιον τοῦ Σώματος, ὅτι οὗτοι ἀπὸ τοῦ 1950 ἔχουν ζητήσει νὰ παραιτηθοῦν τῶν ὑπερωριῶν. Ἐλέχθη ἐπίσης, ὅτι οἱ ἐργάται Τύπου τῆς Ἑλλάδος τυγχάνουν προνομιακῆς μεταχειρίσεως, ἔναντι τῶν ξένων συναδέλφων των. Ὁ κατάλογος, τὸν ὁποῖον θὰ σᾶς ἀναγνώσω, καλύπτει τὴν περίοδον 1955, 1956, 1957 καὶ μέρους τοῦ 1958 καὶ ἀποδεικνύει τὸ ἀντίθετον: «........ ...... (ἀναγινώσκει) ......». Κύριοι συνάδελφοι, κατὰ τὰς πληροφορίας μου, τῶν ὁποίων τὴν ἀκρίβειαν δὲν εἶμαι εἰς θέσιν νὰ ἐλέγξω, ἀλλὰ αἱ ὁποῖαι μοῦ ἐδόθησαν ἀπὸ ἄκρως ἀξιόπιστα καὶ γνωρίζοντα τὰ πράγματα πρόσωπα, ἡ ἀπόδοσις τῶν Ἑλλήνων ἐργατῶν Τύπου εἶναι διπλασία τῆς τῶν ξένων συναδέλφων των. Εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ἡ ἀπόδοσις ἑνὸς ἐργάτου Τύπου, εἶναι, μία σελὶς τῶν 30 Χ 25, μὲ στοιχεῖα τῶν ἑπτά. Ὁ Ἕλλην ἐργάτης ἀποδίδει 2–4 σελίδας, πέραν τοῦ γεγονότος, ὅτι τὰ δοκίμια εἰς τὴν Ἑλλάδα εἶναι γραμμένα εἰς τὸ χέρι, ἐνῷ εἰς τὸ ἐξωτερικὸν εἶναι ὑποχρεωτικῶς δακτυλογραφημένα. Ἐλέχθη ἐπίσης, ὅτι ἡ ἐργοδοτικὴ εἰσφορὰ εἰς τὴν ἀσφάλισιν εἶναι ἐξαιρετικῶς μεγάλη. Θὰ σᾶς ἀναγνώσω ὡρισμένα στοιχεῖα. Ἄς ἀναλύσωμεν τὴν ἐργοδοτικὴν εἰσφοράν: Τὸ 1959 φθάνει τὰ 7.700.000 περίπου. Ἀπὸ ἀγγελιόσημα 1.167 ἤτοι 15,16%. Ἀπὸ εἰσφορὰν περιοδικοῦ τύπου 2.075 ἤτοι 27%. Ἀπὸ τὴν κατανάλωσιν ἐφημερίδων 3.360 ἤτοι 43%. Ἡ κυρίως ἐργοδοτικὴ εἰσφορὰ εἶναι 1.096 ἤτοι 6,25% ἤτοι ἀντιπροσωπεύει μόνον τὸ ⅐, τὰ λοιπὰ ἀποτελοῦν κοινωνικοὺς πόρους. Ἐπίσης ὁ ἐργοδότης εἰσφέρει ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ τεκμαρτοῦ ἡμερομισθίου, ἐνῷ ὁ ἐργάτης ἐπὶ ὁλοκλήρων τῶν ἀποδοχῶν του μετὰ τῶν ὑπερωριῶν κλπ. Ἔχω εἰς χεῖρας μου πίνακα εἰς τὸν ὁποῖον ἐμφαίνεται, ὅτι κατ’ ἔτος ἡ μὲν ἐργατικὴ εἰσφορὰ αὐξάνει, ἐνῷ ἡ ἐργοδοτικὴ μειοῦται. Τὸ ἔτος 1950 ἡ ἐργατικὴ εἰσφορὰ ἦτο 19%, ἡ δὲ ἐργοδοτικὴ εἰσφορὰ 81%. Τὸ ἔτος 1959 ἡ ἐργατικὴ εἰσφορὰ ἔγινε 30%, ἐνῷ ἡ ἐργοδοτικὴ εἰσφορὰ 70%.

§105Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ. (Ὑφ. Πρ. Κυβερνήσεως). Κυρία συνάδελφος, τὰ στοιχεῖα τὰ ὁποῖα ἐκθέτετε πρὸς τὸ Σῶμα εἶναι γνωστά. Ἀπετέλεσαν, ἄλλωστε, τὸ περιεχόμενον ἐπανειλημμένων ἀνακοινώσεων τῆς Ἑνώσεως Ἐργατῶν Τύπου. Ἔτι πλέον, ἐάν, ὡς ἰσχυρίζεσθε, ὑπάρχῃ ποσοστιαία μείωσις τῆς ἐργοδοτικῆς εἰσφορᾶς, ὑπάρχει καὶ μείωσις τοῦ ἐκ τῆς αἰτίας ταύτης ἐσόδου τοῦ Ταμείου Ἐργατῶν Τύπου;

§106Μ. ΣΒΩΛΟΥ. Ὁ ἐργοδότης καταβάλλει διαρκῶς ὀλιγώτερα, αὐτὸ ὑπεστήριξα.

§107Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ. (Ὑφ. Πρ. Κυβερνήσεως). Κυρία συνάδελφος, ἴσως νὰ μὴ ἔγινα ἀντιληπτός. Ἡ τεθεῖσα παρ’ ἐμοῦ ἐρώτησις ἀπέβλεπε εἰς τὸ νὰ διευκρινισθῇ ἐάν, παρὰ τὴν ὑφ’ ὑμῶν ἐπικαλουμένην ποσοστιαίαν μείωσιν, τὸ ἔσοδον τὸ προερχόμενον ἐκ τῆς ἐργοδοτικῆς εἰσφορᾶς εἰς ἀπολύτους ἀριθμοὺς ἐμειώθη, παρέμεινεν εἰς τὸ αὐτὸ ὕψος ηὐξήθη.

§108Μ. ΣΒΩΛΟΥ. Ηὐξήθη, ἀλλὰ ἡ αὔξησις αὕτη προέρχεται ἐκ τῶν κοινωνικῶν πόρων.

§109Δ. ΓΙΑΧΝΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, δὲν ὑπάρχει μείωσις τῶν ἐσόδων, δεδομένου, ὅτι οἱ ἐργάται τύπου ἐδέχθησαν ἀπὸ τοῦ ἔτους 1950 ὅπως ἡ κράτησις λαμβάνῃ χώραν ἐφ’ ὁλοκλήρων τῶν ἀποδοχῶν των συμπεριλαμβανομένων καὶ τῶν ὑπερωριῶν. Διὰ τὸν λόγον αὐτὸν ἐνῷ μειοῦται ἡ ἐργοδοτικὴ εἰσφορὰ δὲν μειοῦνται καὶ τὰ ἔσοδα τοῦ ταμείου. Οἱ ἐργάται οἱ ἴδιοι ἐδέχθησαν νὰ ἀναπληρώσουν ἐξ ἰδίων τὴν μείωσιν τῆς ἐργοδοτικῆς εἰσφορᾶς.

§110Μ. ΣΒΩΛΟΥ. Πέραν αὐτῶν, κ. συνάδελφοι, εἶναι γνωστόν, ὅτι οἱ λινοτύπαι πεθαίνουν νέοι καὶ ὑπάρχουν χῆρες καὶ ὑπάρχουν καὶ ἀπορφανισμένες οἰκογένειες. Ἐλέχθη ἐπίσης περὶ συντάξεων, ὅτι αὗται εἶναι ὑψηλαί. Τὸ 51% τῶν χορηγουμένων συντάξεων ἀφορᾷ ἀπορφανισθείσας οἰκογενείας, ἐνῷ τὸ 10% ἐξ αὐτῶν ἀφορᾷ συντάξεις γήρατος. Ὑπεστηρίχθη ἀκόμη, ὅτι τὸ μικρὸν αὐτὸ ποσοστὸν τῶν συνταξιούχων ἐργατῶν ὑπάρχει, διότι ἐπιμένουν νὰ παραμένουν ἐν ὑπηρεσίᾳ οἱ γηράσαντες ἐργάται τύπου. Τοῦτο εἶναι ἀνακριβές. Διότι, ὅταν οἱ ἄνθρωποι ἔχουν ἀνάγκην πόρων διὰ νὰ ζήσουν, λόγῳ τῶν ἀνεπαρκῶν συντάξεων, εἶναι ὑποχρεωμένοι νὰ ἐργάζωνται μέχρις ἐσχάτου γήρατος. Συνήντησα προσωπικῶς γέροντα αὐτοκινητιστήν, εἰς τὸ αὐτοκίνητον τοῦ ὁποίου ἐπέβην, καὶ ὁ ὁποῖος εἰς ἡλικίαν 72 ἐτῶν ἐξηκολούθει νὰ ἀσκῇ τὸ ἐπάγγελμα, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποζήσῃ μὲ τὰς 400 δραχμὰς τῆς συντάξεως. Εἶναι θλιβερὸν τὸ κατάντημα, οἱ ἐργάται καὶ αἱ ἐργάτριαι τῆς Ἑλλάδος νὰ ὑποχρεοῦνται νὰ ἐργάζωνται μέχρις ἡλικίας 75 ἐτῶν, λόγῳ ἀνεπαρκείας ἢ λόγῳ ἐλλείψεως συντάξεων. Εἰδικώτερον διὰ τοὺς ἐργάτας τύπου, μόλις ἐβελτιώθησαν αἱ συντάξεις των, τὸ ποσοστὸν τῶν συνταξιούχων ἀνῆλθεν ἀπὸ 10% εἰς 24%. Λαμβάνουν ἐπίσης συντάξεις λόγῳ ἀναπηρίας ἐξ ἐπαγγελματικῶν νόσων 25%, λόγῳ φυματιώσεως 7,4% καὶ ἐξ ἀτυχημάτων μόνον 2 ἄτομα. Αἱ χορηγούμεναι συντάξεις ἀνέρχονται εἰς τὸ ποσὸν τῶν 1.500–1.960 δραχμῶν μηνιαίως. Τὸ κατώτατον ὅριον εἶναι 720 δραχμαὶ καὶ τὸ ἀνώτατον ὅριον 2.760. Ἀλλὰ αὐτὸ τὸ ἀνώτατον ὅριον, τὸ λαμβάνουν 25 πρόσωπα μόνον, ποὺ ἢ ἔπαιρναν μεγαλύτερη πληρωμὴ λόγῳ ὑπερωριῶν ἢ εἶχαν ὑπηρετήσει 40 χρόνια ἢ ὁλικὴν ἀναπηρίαν. Αὐτή, κ. συνάδελφοι, εἶναι ἡ κατάστασις τῶν συνταξιούχων. Ἀλλὰ ὑπάρχουν — ἐλέχθη — καὶ ἄλλα προνόμια. Τὸ προνόμιον τοῦ κλειστοῦ ἐπαγγέλματος. Οἱ λινοτύπαι ὅμως δὲν εἶναι ἡ μοναδικὴ τάξις εἰς τὴν χώραν μας, οἱ ὁποῖοι ἔχουν τὸ προνόμιον αὐτό. Οἱ συμβολαιογράφοι, αἱ φαρμακοποιοί, οἱ ἀρτοποιοὶ καὶ πλεῖστα ἄλλα ἐπαγγέλματα ἔχουν τὸ προνόμιον καθιερωμένον διὰ νόμων. Ἐπίσης ὑπάρχουν καὶ ὡρισμένα ἄλλα ἐπαγγέλματα κατωχυρωμένα διὰ νόμων, ὅπως εἶναι τῶν δικηγόρων, τῶν τεχνικῶν, διὰ τοῦ περιορισμοῦ τῶν εἰσακτέων εἰς τὰ Πολυτεχνεῖα καὶ ἄλλα, ποὺ ἐξασφαλίζουν ὡρισμένα πλεονεκτήματα διὰ νόμων. Ὡσαύτως εἶναι τὰ μεγάλα ἐργοδοτικὰ τράστ πού, ὡς γνωστόν, κατοχυρώνουν τὰ δικαιώματα ἐλαχίστων ἀτόμων, πολλάκις μετρουμένων εἰς τὰ δάκτυλα. Ὅσον ἀφορᾷ τὰ κλειστὰ ἐπαγγέλματα τῶν ἐργαζομένων, νομίζω, ὅτι αὐτὸ ἀποτελεῖ ἕνα μέτρον ἀμύνης, διότι δι’ αὐτοῦ τοῦ τρόπου ἐξασφαλίζεται ἡ ἐργασία διὰ τὸ ψωμὶ τῶν παιδιῶν των καὶ τῆς οἰκογενείας των. Εἶναι ἕνα μέτρον, τὸ ὁποῖον μηδενίζει τὴν ἀσύνδετην προσφορὰν ἀγαθῶν καὶ ἐργασίας ποὺ εἶναι συμφυὴς μὲ τὸ παρὸν οἰκονομικὸν σύστημα. Εἶναι ἕνα μέσον ἀνάγκης ἀπέναντι στὴν ἔλλειψιν κάθε πολιτικῆς ἀπασχολήσεως τοῦ ἐργατικοῦ δυναμικοῦ ἀπέναντι στὴν ἔλλειψιν προγραμματισμένης κατανομῆς τοῦ ἐνεργητικοῦ πληθυσμοῦ τῆς χώρας, συμφώνως πρὸς σχέδιον ἐκβιομηχανίσεως. Εἶναι, συνεπῶς, ἄτοπον νὰ κατηγοροῦνται οἱ λινοτύπαι.

§111Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ. (Ὑφ. Πρ. Κυβερνήσεως). Κυρία συνάδελφος, παραδέχεσθε, ὅτι τὸ ἐπάγγελμα τῶν λινοτυπῶν εἶναι κλειστόν;

§112Μ. ΣΒΩΛΟΥ. Μάλιστα.

§113Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ. (Ὑφ. Πρ. Κυβερνήσεως). Τὸ λαμβάνω ὑπὸ σημείωσιν, διότι ἄλλος συνάδελφός σας δὲν τὸ παρεδέχθη.

§114Μ. ΣΒΩΛΟΥ. Βεβαίως δὲν εἶναι πλήρως κλειστόν, ὅπως νομίζουν πολλοί. Διότι πρέπει νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν, ὅτι λινοτύπαι ἤδη ἐξεπαιδεύθησαν καὶ ἐκπαιδεύονται καὶ ἐκμανθάνουν τὴν ἐργασίαν αὐτήν. Ὅσον ἀφορᾶ, ὅτι τὸ ἐπάγγελμα κληρονομεῖται μόνον ἀπὸ τοὺς ἀπογόνους τῶν ἐργαζομένων, ἔχω ἐδῶ κατάλογον 26 ἀτόμων, τὰ ὁποῖα ἐργάζονται ὡς λινοτύπαι καὶ οἱ ὁποῖοι δὲν ἀνήκουν εἰς οἰκογενείας λινοτυπῶν. Εἶναι πρώην ἔφεδροι ἀξιωματικοί, ἀστυφύλακες, δημόσιοι ὑπάλληλοι, φοιτηταί, δημόσιοι καὶ ἰδιωτικοὶ ὑπάλληλοι κλπ. Ἐλέχθη, ἐπίσης, ὅτι ἐμποδίζουν τὴν ἵδρυσιν σχολῆς λινοτυπῶν. Τοῦτο δὲν εἶναι ἐπίσης ἀκριβές. Ἀπὸ τὸ 1950, ἀντιθέτως, ζητοῦν τὴν ἵδρυσίν της. Ἀντιτίθενται ὅμως οἱ ἐργοδόται. Ἐπίσης ἐλέχθη, ὅτι οἱ συνάδελφοί των, τῶν ἐπαρχιῶν, εἶναι εἰς ἀθλίαν κατάστασιν. Δὲν πρέπει, κ. συνάδελφοι, νὰ ἐπιζητοῦμεν τὴν ἐξίσωσιν τῶν ἐργαζομένων πρὸς τὰ κάτω. Πρέπει νὰ ἐπιζητοῦμεν τὴν ἐξίσωσιν πρὸς τὰ ἄνω. Δηλαδὴ νὰ ἀποκτήσουν καὶ αὐτοὶ ἐπίπεδον ὑψηλὸν καὶ μάλιστα ὑψηλότερον. Ἐλέχθη ἀκόμη, ὅτι οἱ συνάδελφοί των τοὺς μισοῦν. Ἔχω ἐδῶ ἕνα κατάλογον 17 τηλεγραφημάτων διαφόρων σωματείων, τὸν ὁποῖον καταθέτω. Ὑπάρχει καὶ τὸ δεύτερον σκέλος τοῦ νομοσχεδίου τὸ ἀφορῶν τὴν ἑνοποίησιν τῶν Ταμείων. Δὲν πρόκειται διὰ ζήτημα ἀρχῆς, κ. συνάδελφοι. Πρόκειται διὰ ζήτημα ἐφαρμογῆς, καὶ ἐν προκειμένῳ δὲν θὰ πρέπει νὰ κάμωμεν τὴν ἐξίσωσιν πρὸς τὰ κάτω. Μόνον ἐξίσωσις πρὸς τὰ ἄνω εἶναι ἀνεκτή. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ρίπτεται ἕνας Ὀργανισμὸς χρεωκοπημένος εἰς τοὺς ὤμους ἄλλου Ὀργανισμοῦ. Δὲν εἶναι παραδεκτὸν βάρη καὶ ἐλλείμματα τοῦ ἑνὸς Ταμείου νὰ ρίπτωνται εἰς τὸ ἄλλο. Διότι καὶ διὰ τὴν χρεωκοπίαν τοῦ δευτέρου ταμείου εἶναι ἀσφαλῶς ὑπεύθυνον τὸ ἴδιο τὸ Κράτος. Τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος, ὤφειλε νὰ συνεισφέρῃ εἰς τὰ Ταμεῖα αὐτὰ καὶ εἰς τὸ ΙΚΑ, ὅμως δὲν συνεισέφερεν ὅσα τὸ ὑπεχρέωσεν ὁ νόμος 1846. Ἀντιθέτως δὲν ἀπέδωσε δάνεια ποὺ ἐπῆρεν ἀπὸ τοὺς ἀσφαλιστικοὺς ὀργανισμούς, καὶ ἐδέσμευσε καὶ δεσμεύει τὰ κεφάλαιά των καὶ τὰ χρησιμοποιεῖ δι’ ἄλλους σκοπούς. Ἔτσι ὡδήγησε στὴν χρεωκοπίαν τοὺς Ὀργανισμοὺς αὐτούς. Ἔπειτα δὲν εἶναι νοητὴ ἡ ἑνοποίησις Ὀργανισμῶν χωρὶς γνώμην τῶν ἠσφαλισμένων. Κατὰ ταῦτα θεωροῦμεν τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον Ν. Δ. ἀπαράδεκτον ὡς ἐκτάκτως ἀντεργατικὸν διὰ τοῦτο ἔχομεν τὴν γνώμην, ὅτι θὰ ἔπρεπεν ἡ Κυβέρνησις νὰ τὸ ἀποσύρῃ ἀφήνουσα κατὰ μέρος τὴν ἐκδικητικότητα καὶ τὸ μῖσος. Τὰ ἀντεργατικὰ αὐτὰ νομοσχέδια δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ φθάνουν μέχρι τῆς αἰθούσης αὐτῆς. Θεωροῦμεν ἀκόμη, ὅτι εἶναι καὶ ἀντιδημοκρατικὸν ὡς πλῆττον τὸ δικαίωμα τῆς ἀπεργίας. Δι’ ὅλους αὐτοὺς τοὺς λόγους δηλοῦμεν, ὅτι θὰ τὸ καταψηφίσωμεν. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς πλευρᾶς τῆς ἀριστερᾶς). (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Γʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Β. Κρῖκος).

§115ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ὑπὸ τοῦ κεκανονισμένου ἀριθμοῦ βουλευτῶν, ὑπεβλήθη πρότασις περὶ περιορισμοῦ τῶν ἀγορεύσεων εἰς τὸ τέταρτον. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλή, δέχεται τὴν πρότασιν αὐτήν;

§116ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§117Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ παρεκάλουν νὰ ἀναγνώσητε τὰ ὀνόματα τῶν ὑπογραψάντων.

§118ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μάλιστα... (Ἀναγινώσκει)... Ἑπομένως αἱ ἀγορεύσεις ἐφεξῆς περιορίζονται εἰς τὸ τέταρτον.

§119Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ δεχώμεθα τὸν περιορισμὸν τῶν ἀγορεύσεων εἰς τὸ τέταρτον ἐφ’ ὅσον ἐνεγράφησαν διὰ νὰ ὁμιλήσουν καὶ βουλευταὶ τῆς συμπολιτεύσεως.

§120ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Λ. Μπουρνιᾶς, ἔχει τὸν λόγον.

§121Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. Ἐφραιμίδης, μοῦ δίδει ἀφορμὴν νὰ ξεκαθαρίσωμεν καὶ αὐτὸ τὸ θέμα. Τὸ βῆμα δὲν εἶναι μόνον προνόμιον τῆς ἀντιπολιτεύσεως. Πρέπει νὰ ὑπάρχῃ καὶ ὁ ἀντίλογος. Λαμβάνω τὸν λόγον διὰ νὰ διαμαρτυρηθῶ, ὄχι ὡς συμπολιτευόμενος βουλευτής, ἀλλ’ ὡς νομικός, διὰ τὴν κατὰ κόρον ὑποστηριχθεῖσαν ἄποψιν ὑπὸ συναδέλφων τῆς ἀντιπολιτεύσεως, ὅτι δῆθεν ἡ Κυβέρνησις μὲ τὸ ἄρθρ. 1 τοῦ συζητουμένου νομοσχεδίου, ἀποδεικνύει 1) ὅτι δὲν σέβεται τὸ Ἀνώτατον Δικαστήριον τῆς χώρας, τὸν Ἄρειον Πάγον, ὁ ὁποῖος ἐν ὁλομελείᾳ ἀπεφάνθη διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 431)57 ἀποφάσεώς του, ὅτι οἱ λινοτύπαι εἶναι ἰδιωτικοὶ ὑπάλληλοι καὶ 2) ὅτι εἰσάγει πρὸς ψήφισιν κανόνας δικαίου ἀντισυνταγματικοὺς καὶ ἀκύρους. Ὁμολογῶ, ὅτι μὲ ἐξένισαν αἱ τοιαῦται ἀπόψεις καὶ μὲ ἐξένισε περισσότερον τὸ γεγονός, ὅτι καὶ ἔγκριτοι νομικοὶ τὰς ὑπεστήριξαν. Εἶναι ἀληθές, ὅτι τὸ Ν. Δ. 2655)1953 ἐχαρακτήρισεν ὡς ἰδιωτικὸν ὑπάλληλον, ἀνεξαρτήτως τρόπου πληρωμῆς, τὸν παρέχοντα ἐργασίαν ἀποκλειστικῶς ἢ κατὰ κύριον χαρακτῆρα, μὴ σημαντικὸν καὶ ὅτι ὁ Ἄρειος Πάγος, ἐπιλύων ἐν ὁλομελείᾳ διαφωνίαν τῶν δύο τμημάτων του ἔκρινεν, ὅτι οἱ λινοτύπαι παρέχουν ἐργασίαν κατὰ κύριον χαρακτῆρα μὴ σημαντικὸν καὶ συνεπῶς, ὑπάγονται εἰς τὰς περὶ ἰδιωτικῶν ὑπαλλήλων διατάξεις τοῦ Ἐργατικοῦ Δικαίου. Χωρὶς νὰ θίγῃ τὸ νομικὸν τοῦτο καθεστώς, τὸ ἄρθρον 1 τοῦ Νομοσχεδίου καὶ χωρὶς νὰ τροποποιῇ τὸ Ν. Δ. 2655, ὡς εἶχε δικαίωμα, ὁρίζει, ὅτι οἱ μισθωτοὶ οἱ ὁποῖοι οὐχὶ ἐκ διατάξεως νόμου, ἀλλὰ διὰ τῆς κρίσεως τοῦ δικαστοῦ ὑπήχθησαν εἰς τὴν ἔννοιαν τοῦ ἰδιωτικοῦ ὑπαλλήλου δὲν λαμβάνουν ἀπολυόμενοι ἀποζημίωσιν μικροτέραν ἐκείνης τὴν ὁποίαν ὁρίζει ὁ νόμος 2112. Ἐρωτῶ, ποῦ κεῖται ἡ ἀκυρότης, ποῦ ἡ παραβίασις τοῦ Συντάγματος, ποῦ ἡ ἔλλειψις σεβασμοῦ πρὸς τὴν Δικαστικὴν ἐξουσίαν; Ὁ νομοθέτης, ἐν τῇ παντοδυναμίᾳ του ἠδύνατο καὶ αὐτὸν τὸν νόμον 2112 νὰ τροποποιήσῃ καὶ δι’ ὅλους τοὺς ἰδιωτικοὺς ὑπαλλήλους νὰ ὁρίσῃ ἄλλως τὰ τῆς ἀποζημιώσεως ἐν ἀπολύσει. Ἀφοῦ λοιπὸν εἶχε τὸ μεῖζον, διατὶ δὲν ἔχει τὸ ἔλασσον; Εἶναι γνωστόν, κ. βουλευταί, εἰς πάντας τοὺς ἄκρῳ δακτύλῳ γευσαμένους τῆς νομικῆς ἐπιστήμης, ὅτι «τὰ νόμῳ συνιστώμενα ἐναντίῳ νόμῳ ἀντιρεῖται». LEX POSTERIOR DEROGAT PRIORI. Εἶναι ἀρχὴ αὐτονόητος, κύριοι. Ἐν τούτοις, αὐτὸ συνεζητήθη καὶ αὐτὸ τονίζεται, καὶ δυστυχῶς τονίζεται, κ. Παπαρρηγόπουλε, καὶ ἀπὸ ἐγκρίτους νομομαθεῖς, διότι τὸ δίκαιον δὲν εἶναι κἄτι τὸ ἀμετακίνητον. Τὸ δίκαιον εἶναι μεταβλητὸν καὶ ἀκολουθεῖ τὰς ἐξελίξεις τοῦ κοινωνικοῦ βίου. Αὐτὰ τὰ στοιχειώδη πράγματα λυποῦμαι, διότι εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ τὰ εἴπω ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς Βουλῆς. Ὡς πρὸς τὴν οὐσίαν, κ. συνάδελφοι, ἔχω νὰ κάμω ὡρισμένας ἀντικειμενικὰς παρατηρήσεις, μολονότι πιστεύω, ὅτι πολλὰ θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ λεχθοῦν καὶ ἐπὶ τῶν δύο θεμάτων, τὰ ὁποῖα ἀποτελοῦν τὸ περιεχόμενον τοῦ συζητουμένου σχεδίου νόμου. Λέγω ἀντικειμενικὰς παρατηρήσεις, κ. συνάδελφοι, καὶ πιστεύσατέ με, ὅτι δὲν ὁμιλῶ λόγῳ τῆς θέσεώς μου εἰς τὴν πλευρὰν ἐκείνην. Θὰ κάμω ἀντικειμενικὰς παρατηρήσεις χωρὶς φόβον καὶ χωρὶς πάθος. Εἶναι ἀληθές, κ. συνάδελφοι, καὶ πρέπει νὰ τὸ εἴπωμεν, ὅτι τὸ ἄρθρον 1 ἀπετέλεσεν αἰφνιδιασμὸν διὰ μίαν κατηγορίαν μισθωτῶν, τῶν ὁποίων περιορίζει οὐσιωδῶς τὴν ἀποζημίωσιν ἐν περιπτώσει καταγγελίας τῆς συμβάσεως. Ἀλλὰ αἰφνιδιασμὸν ἀπετέλεσε καὶ διὰ τοὺς ἐργοδότας ὁ ὑπὸ τοῦ Δικαστηρίου χαρακτηρισμὸς των ὡς ἰδιωτικῶν ὑπαλλήλων, ὁ ὁποῖος ὡς γνωρίζετε συνεπάγεται πολλαπλασιασμὸν τῶν οἰκονομικῶν ὑποχρεώσεων τῶν ἐργοδοτῶν ἔναντι τῶν ἐργαζομένων. Βεβαίως ἡ προοδευτικὴ καὶ ἡ κοινωνικὴ ἄποψις εἶναι ὑπὲρ τῶν μισθωτῶν. Καὶ αὐτὴ ἡ ἄποψις ἀπετέλεσε τὴν βάσιν τοῦ νόμου 2655 τοῦ 1953, τὴν ὀρθότητα τοῦ ὁποίου οὐδεὶς ἀρνεῖται. Ἐρωτᾶται ὅμως, ἐν προκειμένῳ, συμβαδίζει καὶ ἡ οἰκονομικὴ ἄποψις, ἡ ἄποψις δηλαδὴ ἐκείνη ἡ ὁποία ὑπηρετεῖ τὸ κοινὸν συμφέρον ἐργοδοτῶν καὶ ἐργαζομένων; Ἰδοὺ τὸ ἐρώτημα. Καὶ εἰς τὸ ἐρώτημα αὐτὸ ἐδόθη ἤδη ἀπάντησις ἀπὸ τοῦ βήματος ἀπὸ ἐπικριτὰς τοῦ νομοσχεδίου, ἢ ἀπὸ συναδέλφους τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, οἱ ὁποῖοι ἔλαβον θέσιν ὑπὲρ τοῦ νομοσχεδίου, διότι μᾶς εἶπον μεταξὺ ἄλλων, ὅτι ὁ Ἀθηναϊκὸς τύπος ὡς ἐπιχείρησις, διατρέχει περίοδον ὄχι εὐχάριστον οἰκονομικῶς. Ἰδοὺ λοιπόν, κ. συνάδελφοι, μία ἄποψις τὴν ὁποίαν ὀφείλομεν νὰ μὴ ἀμελήσωμεν, ἰδοὺ μία ἄποψις τὴν ὁποίαν ὀφείλομεν νὰ ἐξετάσωμεν. Καὶ ἐν προκειμένῳ, γνωρίζομεν.....(δὲν ἠκούσθη).

§122Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Ἐπειδὴ εἴπατε, ὅτι διὰ τοὺς ἰδιοκτήτας τῶν ἐφημερίδων ἀπετέλεσεν αἰφνιδιασμόν, ἡ ἀναγνώρισις ἐκ μέρους τῆς ὁλομελείας τοῦ Ἀρείου Πάγου τῶν τυπογράφων ὡς ὑπαλλήλων, ἤθελα ἐπὶ τοῦ σημείου αὑτοῦ νὰ σᾶς ἐρωτήσω τὸ ἑξῆς: Μήπως γνωρίζετε, ὅτι οἱ ἴδιοι οἱ ἰδιοκτῆται ἐπιμένουν καὶ ζητοῦν, οἱ τυπογράφοι κατ’ ἐξοχήν, νὰ ἔχουν ἰδιότητας αἱ ὁποῖαι κατ’ οὐδένα τρόπον θὰ συμπίπτουν μὲ τὰς ἰδιότητας τοῦ ἁπλοῦ ἐργάτου, τοῦ χειρώνακτος. Διότι ἀλλοίμονον ἐὰν ὁ τυπογράφος ἔχῃ ἰδιότητας ἐργάτου, χειρώνακτος. Τότε δὲν θὰ ἔχωμεν ἐφημερίδας.

§123Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὸ θέμα αὐτό. Γνωρίζετε, κ. συνάδελφοι, ὅτι πολλοὶ νόμοι ἔχουν προσδώσει τὴν ἰδιότητα τοῦ ἰδιωτικοῦ ὑπαλλήλου εἰς τοὺς κατὰ κοινὴν συνείδησιν θεωρουμένους ὡς ἐργάτας. Ἐπέβαλε τοῦτο ἡ ἐπιείκεια, ἡ σύγχρονος κοινωνικὴ ἀντίληψις, καὶ οἱ κοινωνικοὶ κανόνες τῆς βελτιώσεως τῆς τύχης τῶν ἐργαζομένων. Αὐτὸ εἶναι γεγονός. Καὶ ἐγὼ ὁ ἴδιος εἰσήγαγον εἰς τὴν Βουλήν, ὡς Ὑπουργὸς Ἐργασίας, καὶ ἐψηφίσθη νόμος διὰ τοῦ ὁποίου ἐχαρακτηρίσθησαν ὡς ἰδιωτικοὶ ὑπάλληλοι οἱ ἠλεκτροτεχνῖται πάσης μορφῆς, οἱ βοηθοὶ των καὶ οἱ πτυχιοῦχοι ἀρχιθερμασταί, οἱ θερμασταὶ κλπ. Συνεπῶς περὶ τούτου δὲν χωρεῖ ἀμφιβολία, ὅτι ἀπὸ τῆς ἐποχῆς τοῦ 1120, ὅτε ἐτέθησαν τὰ διακριτικὰ γνωρίσματα τοῦ ὑπαλλήλου καὶ τοῦ ἐργάτου, καὶ ἐντεῦθεν, ἐξεδόθησαν πολλοὶ νόμοι οἱ ὁποῖοι προσέδωσαν τὸν χαρακτῆρα τοῦ ὑπαλλήλου εἰς διαφόρους κατηγορίας μισθωτῶν. Καὶ ὀρθῶς. Ἐρωτᾶται ὅμως ἡ εἴσοδος εἰς τὴν ἔννοιαν τοῦ ἰδιωτικοῦ ὑπαλλήλου αὐτῶν τῶν κατηγοριῶν τῶν μισθωτῶν, μήπως θὰ πρέπει νὰ μᾶς κάνῃ νὰ σκεφθῶμεν, ὅτι διὰ αὐτοὺς τοὺς συγκεκριμένους μισθωτούς, οἱ ὁποῖοι, εἴπομεν, κατ’ οἰκονομίαν, λόγῳ τῆς μικτῆς ἀπασχολήσεώς των, ἢ λόγῳ τῆς προεχούσης εὐθύνης, ἢ λόγῳ τῶν συγχρόνων κοινωνικῶν ἀντιλήψεων, διευρυνομένης τῆς ἐννοίας τοῦ ἰδιωτικοῦ ὑπαλλήλου, ἀποκτοῦν καὶ αὐτοὶ αὐτὴν τὴν ἰδιότητα, μήπως, λέγω, θὰ πρέπει ὅλαι αἱ κατηγορίαι τῶν ἰδιωτικῶν ὑπαλλήλων νὰ λαμβάνουν μειωμένην ἀποζημίωσιν πρὸς ἐξισορρόπησιν τοῦ οἰκονομικοῦ παράγοντος πρὸς τοὺς λοιποὺς παράγοντας τοὺς ὁποίους σᾶς ἀνέφερον προηγουμένως: Εἶναι ἕνα θέμα, τὸ ὁποῖον μᾶς θέτει διὰ πρώτην φορὰν τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου. Εἶναι ἕνα θέμα τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ τὸ ἴδωμεν σοβαρῶς, διότι αὐτὴν τὴν γραμμὴν ἐὰν τὴν ἐγκαινιάσωμεν θὰ ἐξασφαλίσωμεν νὰ μὴ ἀνακοπῇ ἡ διεύρυνσις τῆς ἐννοίας τοῦ ἰδιωτικοῦ ὑπαλλήλου, ἡ ὁποία γίνεται εἰς τὴν χώραν μας, ὅπως σᾶς εἶπον, συνεχῶς καὶ σταθερῶς. Ἐὰν κάμωμεν καὶ ἕν εἶδος ἀποζημιώσεως δι’ αὐτοὺς τοὺς οἱονεὶ — ἂς τοὺς χαρακτηρίσω ἔτσι — ἰδιωτικοὺς ὑπαλλήλους μικτῆς μορφῆς μεταξὺ δηλαδὴ τῆς ἀποζημιώσεως τοῦ κυρίως ὑπαλλήλου, καὶ τοῦ ἁπλοῦ ἐργάτου, νομίζω, ὅτι ἐξοικονομοῦμεν τὰ πράγματα, νομίζω, ὅτι αἱ οἰκονομικαὶ ἐπιπτώσεις θὰ εἶναι ὀλιγώτερον ὀδυνηραὶ ἐν τῷ κοινῷ συμφέροντι ἐργοδοτῶν καὶ ἐργαζομένων, καὶ νομίζω, ὅτι θὰ ἀποτραπῇ, κ. συνάδελφοι, καὶ ἡ πλήρης ἐξομοίωσις τῶν ἐπιστημόνων ἰδιωτικῶν ὑπαλλήλων, τῶν κεκτημένων εἰδικὰς γνώσεις τῶν ἀπασχολουμένων ἀποκλειστικῶς εἰς πνευματικὰς ἐργασίας, πρὸς αὐτοὺς τοὺς κατ’ οἰκονομίαν χαρακτηριζομένους ὡς ἰδιωτικοὺς ὑπαλλήλους. Διότι, κ. συνάδελφοι, θὰ τὸ εἴπω, καίτοι ἴσως τινὲς τὸ θεωρήσουν ὡς βλασφημίαν, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ δικαιοῦνται καλλιτέρας μεταχειρίσεως ὁ ἀρχιεργάτης μιᾶς ἐπιχειρήσεως, ὁ ἔχων πτυχίον ἀνωτάτης σχολῆς, ἀπὸ τὸν κοινὸν ἠλεκτροτεχνίτην τῆς αὐτῆς ἐπιχειρήσεως, ἢ νὰ μὴ ἔχῃ δικαίωμα μεγαλυτέρας καὶ καλλιτέρας ἀποζημιώσεως ὁ ἀρχιεργάτης καὶ ὁ διευθυντὴς μιᾶς ἐφημερίδος ἀπὸ τὸν τυπογράφον ἢ λινοτύπην. Δὲν ἀρνούμεθα τὴν ἰδιότητα ποὺ τοῦ ἔδωσε τὸ δικαστήριον, καὶ δὲν ἀρνεῖται καὶ τὸ νομοσχέδιον. Ἀλλὰ διατὶ θέλετε τὴν πλήρη ἐξομοίωσιν; Σᾶς εἶπον, κ. συνάδελφοι, ὅτι θὰ ὁμιλήσω χωρὶς φόβον καὶ χωρὶς πάθος. Καὶ νομίζω, ὅτι τὸ πράττω. Ἐρχόμεθα τώρα εἰς τὸ δεύτερον σκέλος, εἰς τὸ δεύτερον ἄρθρον τοῦ νομοσχεδίου. Ἡ Ἀντιπολίτευσις ἐν τῷ συνόλῳ της τὸ εἶδεν ὡς μέτρον ἐκδικήσεως κατὰ τῶν ἀπεργούντων ἐργατῶν. Ἡμεῖς —καὶ ἐν προκειμένῳ ἐκφράζω προσωπικάς μου καθαρῶς γνώμας— τὸ βλέπομεν ὡς ἀπαρχὴν ἐξυγιάνσεως τοῦ θεσμοῦ τῆς Κοινωνικῆς Ἀσφαλίσεως, ἡ ὁποία, εἴτε τὸ θέλομεν, εἴτε ὄχι, πρέπει νὰ τείνῃ πρὸς τὴν ἑνοποίησιν. Διατηροῦντες τὰ κεκτημένα δικαιώματα τῶν ἠσφαλισμένων, δυνάμεθα καὶ ὀφείλομεν νὰ βαδίσωμεν πρὸς τὴν ἑνοποίησιν, διαιροῦντες τοὺς μισθωτοὺς εἰς ὀλίγας κατηγορίας, μὲ ἀντικειμενικὰ κριτήρια καὶ μὲ ἀποκλειστικὸν σκοπὸν νὰ ὑπηρετήσωμεν τὸ ἰδικόν των συμφέρον καὶ τὸ γενικώτερον τοιοῦτον. Ἡ ἑνοποίησις εἶναι δυνατὴ καὶ ἐπιβάλλεται νὰ γίνῃ σταδιακῶς, χωρίς, ἐπαναλαμβάνω, νὰ θιγοῦν τὰ κεκτημένα δικαιώματα τῶν ἠσφαλισμένων. Ἐκεῖνα ποὺ θὰ θιγοῦν ἀναμφισβητήτως, εἶναι τὰ δικαιώματα, νόμιμα ἢ παράνομα, τῶν ὀλίγων εὐτυχῶς Ἑλλήνων, ποὺ ἐδημιούργησαν ἕν ἐπάγγελμα προσοδοφόρον, ἀναπαυτικὸν καὶ ἀκίνδυνον, τὸ ἐπάγγελμα τῶν διοικούντων τοὺς ἀσφαλιστικοὺς ὀργανισμούς. Προκειμένου νὰ τὸ χάσουν, εἶναι ἱκανοὶ νὰ διαβάλλουν καὶ τὰς εὐγενεστέρας τῶν προθέσεων. Ὁ πολιτικός, ὅμως, κόσμος, ἔχει χρέος νὰ προσέξῃ πολὺ τὸ θέμα, ἡ σπουδαιότης τοῦ ὁποίου εἶναι ἐξόφθαλμος. Ἀπὸ αὐτὸ ἐξαρτᾶται, ἐν ὅλῳ ἢ ἐν μέρει, καὶ ἡ ἀνόρθωσις τοῦ Ι.Κ.Α. Χάριν τῶν ἀπομάχων τῆς ἐργασίας, πρέπει νὰ τολμήσωμεν, ἀδιαφοροῦντες καὶ διὰ τὴν ἀντιδημοτικότητα καὶ διὰ τὰς ἀντιδράσεις. Εἰς τὸ σχέδιον νέου συνταξιοδοτικοῦ κώδικος, τὸ ὁποῖον παρέδωσα εἰς τὸν διάδοχόν μου καὶ τὸ ὁποῖον ἐν πολλοῖς εἶχεν υἱοθετηθῆ ἀπὸ τοὺς ἐκπροσώπους ἐργοδοτῶν καὶ ἐργαζομένων, ἡ συνταξιοδότησις εἶχεν ὡς βάσιν 4.500 ἡμερομίσθια, ὡς ἀπαιτοῦν οἱ ὑγιεῖς ἀσφαλιστικοὶ κανόνες καὶ ὡς ἰσχύει εἰς τὰς περισσοτέρας ξένας χώρας. Δὲν ἐπιτρέπεται νὰ διατηροῦμεν ἀκόμη τὴν διάταξιν τῆς χορηγήσεως συντάξεως εἰς τὸν πραγματοποιοῦντα 500 μόνον ἡμερομίσθια, ἡ ὁποία ἀποτελεῖ μίαν ἀπὸ τὰς κυρίας αἰτίας τῆς κακοδαιμονίας τοῦ Ι. Κ.Α. Ἀλλά, νομίζω, ὅτι ἐξῆλθα τοῦ θέματος. Ἐπιφυλάσσομαι εἰς ἄλλην εὐκαιρίαν, νὰ εἴπω τὰς ἀπόψεις μου καὶ τελειώνω μὲ μίαν εὐχήν. Νὰ ἐξευρεθῇ τὸ ταχύτερον μία λύσις, πρὸς διευθέτησιν τῆς διαφορᾶς μεταξὺ ἐργοδοτῶν καὶ ἐργαζομένων εἰς τὸν τύπον, ἡ ὁποία ἐστέρησεν ἐπὶ τρεῖς καὶ πλέον ἑβδομάδας τὴν δημοσίαν γνώμην τῶν δημοσιογραφικῶν της ὀργάνων. Τοῦτο πρέπει νὰ εὐχώμεθα ὅλοι μέσα εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, ἀνεξαρτήτως πολιτικῆς ἀποχρώσεως. Καὶ ὅσοι πιστεύομεν, ὅτι τὸ συζητούμενον νομοσχέδιον, ἀνεξαρτήτως τῆς οὐσιαστικῆς καὶ τυπικῆς του ὀρθότητος, εἶναι δυνατὸν νὰ συμβάλῃ εἰς τὸν τερματισμὸν τῆς ἀνωμαλίας ἡ ὁποία ταλανίζει τὸν ἀθηναϊκὸν τύπον, ὀφείλομεν καὶ διὰ τὸν λόγον αὐτὸν νὰ τὸ ἐπιδοκιμάσωμεν καὶ νὰ τὸ ψηφίσωμεν. (Χειροκροτήματα).

§124ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Μπακόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§125Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁμιλήσας εἰς τὴν παρελθοῦσαν συνεδρίασιν ἐξέθεσα τὰς ἀπόψεις τοῦ Κόμματος, τὸ ὁποῖον ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ἐκπροσωπῶ, ἐπὶ τοῦ συζητουμένου νομοσχεδίου. Ἡ ἀποστροφὴ ὅμως τοῦ ἀξιοτίμου συναδέλφου κ. Μπουρνιᾶ, εἰς τὸ τέλος τῆς ὁμιλίας του, ὅπως ὑπάρξῃ λύσις διευθετήσεως τοῦ ζητήματος ἐντὸς τῆς αὔριον μὲ ὑποχρεώνει καὶ ἐμὲ νὰ τονίσω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ὀφείλει ἐκτὸς τῶν νομοθετικῶν μέτρων τὰ ὁποῖα θὰ λάβῃ νὰ ἐξαντλήσῃ ὅλον τὸ ὑπεύθυνον κῦρος της, μεσολαβοῦσα διὰ τὸν τερματισμὸν τῆς διαστάσεως αὐτῆς, ἡ ὁποία ἐκτὸς τῶν τεραστίων οἰκονομικῶν ζημιῶν ἀφήνει καὶ τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν εἰς τὸ σκότος τῶν ἐσωτερικῶν καὶ ἐξωτερικῶν σοβαρωτάτων γεγονότων. Ποιούμεθα καὶ ἡμεῖς πρὸς τὴν Κυβέρνησιν τὴν αὐτὴν ἔκκλησιν τοῦ τερματισμοῦ τῆς ὑφισταμένης διαστάσεως, ἀνεξαρτήτως τῆς ὀρθότητος τοῦ ὑπὸ τὴν κρίσιν ἡμῶν νομοσχεδίου, διότι δὲν εἶναι ὀρθόν, ἐπαναλαμβάνω, νὰ ἐξακολουθῇ ἐπὶ ἕνα καὶ πλέον μῆνα ἡ ἐκκρεμότης αὐτὴ τῆς διαστάσεως τοῦ τύπου, ἡ ὁποία ἀποβαίνει εἰς βάρος τῆς Κοινῆς Γνώμης.

§126ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ ἀρχηγὸς τοῦ Λαϊκοῦ Κοινωνικοῦ Κόμματος, κ. Σ. Στεφανόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§127Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία, ὅτι τὸ ὑπὸ κρίσιν Νομοσχέδιον, ἀποτελεῖ παραβίασιν βασικῶν κανόνων τῆς κοινωνικῆς πολιτικῆς μας. Ὑπάρχουν κεκτημένα κοινωνικὰ δικαιώματα, τὰ ὁποῖα ἀναμφισβητήτως καταργοῦνται καὶ οὐδέποτε ἐπιτρέπεται νὰ παραβιάζωνται. Ἀπὸ τὴν ἄλλην ὅμως πλευράν, ὀφείλομεν νὰ συνομολογήσωμεν, ὅτι ὑπάρχει τὸ τεράστιον θέμα τῆς ἀπεργίας, τὸ ὁποῖον ἔχει στερήσει ἀπὸ ἑνὸς περίπου μηνὸς ἀπὸ τὰ ὄργανα διαφωτίσεως τὴν κοινὴν γνώμην τῆς πρωτευούσης. Ὑπάρχει τὸ θέμα αὐτὸ τὸ ὁποῖον ἀποδεικνύει, ὅτι ἐὰν ὅταν ὁμιλοῦμεν περὶ Τύπου, λέγωμεν, ὅτι ἀποτελεῖ ὄχι μόνον ἐπιχείρησιν ἀλλὰ καὶ κοινωνικὸν λειτούργημα, δὲν ἔχομεν ἐπαρκῶς κατανοήσει τὰς ὑποχρεώσεις, αἱ ὁποῖαι ἀπορρέουν ἀπὸ τὴν τοιαύτην ἀποστολὴν τοῦ τύπου. Ἡμεῖς νομίζομεν, ὅτι ἀποτελεῖ σφάλμα τῆς Κυβερνήσεως καὶ εὐθύνην αὐτῆς, διότι δὲν ἐπέτυχεν εἰς τὸν ρόλον τοῦ μεσολαβητοῦ, τοῦ διαιτητοῦ. Εἰς τοιαύτας κατ’ ἐξοχήν, περιπτώσεις συγκρούσεως συμφερόντων μεταξὺ τάξεων, πρέπει νὰ ἀναδεικνύεται ἡ μεσολαβητικὴ ἱκανότης τῆς Κυβερνήσεως. Καὶ ἐκεῖ πρέπει νὰ ἐπεμβαίνῃ τὸ Κράτος ὡς διαιτητὴς καὶ ὡς συμβιβαστὴς τῶν ἀντιτιθεμένων συμφερόντων. Ἰδιαιτέρως εἰς τὴν περίπτωσιν τοῦ Τύπου, ὅπου οἱ ἐργάται τύπου καὶ οἱ ἰδιοκτῆται τῶν ἐφημερίδων, ἀποτελοῦν δύο τάξεις, αἱ ὁποῖαι πρέπει νὰ συζοῦν ἐν ἁρμονίᾳ καὶ νὰ συνεργάζωνται πάντοτε ἐν πλήρει ἑνότητι διὰ νὰ ἀποδώσῃ ἡ ἐπιχείρησις, λαμβάνω ἀφορμὴν ἀπὸ ὅσα προελέχθησαν, θὰ κάμω μίαν πρότασιν: ἐφ’ ὅσον εἴμεθα σύμφωνοι, ὅτι ὁ τύπος δὲν ἀποτελεῖ μόνον ἐπιχείρησιν, ἀλλὰ ταὐτοχρόνως καὶ κοινωνικὸν λειτούργημα, ὅτι δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ μείνῃ ἀδιάφορος ἡ Κυβέρνησις εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτήν, οὐχ’ ἧττον ὅμως ἐπειδὴ ἡ Κυβέρνησις δὲν κατώρθωσε νὰ φέρῃ τὴν διαιτητικὴν αὐτὴν ἀποστολήν, ἀπέτυχεν ὡς μεσολαβητής, δι’ αὐτὸ φρονῶ, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ γίνῃ μία νέα μεσολαβητικὴ προσπάθεια πρὸς συμβιβασμὸν ὄχι πλέον ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως. Θὰ πρέπει αὐτὴ ἡ Βουλὴ ἀντιλαμβανομένη τὴν σημασίαν τοῦ θέματος, νὰ ἀναλάβῃ εἰς χεῖρας της τὴν ὑπόθεσιν καὶ ἀφοῦ ἀναβάλωμεν ἐπὶ ἓν 24ωρον τὴν ψήφισιν τοῦ Νομοσχεδίου νὰ συστήσωμεν μίαν Ἐπιτροπὴν ὀλιγομελῆ τῆς Βουλῆς ἡ ὁποία ν’ ἀναλάβῃ νέαν προσπάθειαν πρὸς συνεννόησιν ἐντὸς βραχυτάτης προθεσμίας. Καὶ ἂν δὲν ἐπιτευχθῇ καὶ πάλιν συμφωνία, τότε νὰ ψηφίσωμεν ἀμέσως τὴν ἑπομένην τὸ νομοσχέδιον. Ἐν πρώτοις δὲν θὰ φθάσουν εἰς ρῆξιν ὁριστικὴν αἱ δύο τάξεις, αἱ ὁποῖαι τὴν ἑπομένην ἡμέραν θὰ πρέπει νὰ συνεργασθοῦν καὶ δὲν θὰ πρέπει νὰ ὑπάρχῃ ἡ πικρία αὐτὴ εἰς τὰς συνειδήσεις των. Δεύτερον πιστεύομεν καὶ ἡμεῖς ὅπως προηγουμένως ἀνελύθη, ὅτι ἡ ἑνοποίησις ἡ βαθμιαία τῆς ἀσφαλίσεως ἀποτελεῖ ὑποχρέωσιν ὅλων μας, οὐχ’ ἧττον ὅμως σήμερον δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἐπιτευχθῇ, ὅταν ἐμφανίζεται ὡς ἓν εἶδος ἀπειλῆς, δημιουργεῖ τὴν χειρίστην ἀτμόσφαιραν πέριξ ἀπὸ τὸ θέμα τῆς ἑνοποιήσεως ἡ ὁποία θὰ ἐπιτρέψῃ εἰς τοὺς διαφόρους ἐνδιαφερομένους νὰ ἐκμεταλλευθοῦν τὰ διάφορα συμφέροντα ἐὰν ἐπιμείνωμεν εἰς τὴν ψήφισιν ὅπως ἔχει τὸ ἄρθρον 2, μὲ ὅλας τὰς ἀντισυνταγματικότητας ἐπὶ τῶν ὁποίων καὶ ἐγὼ εἶμαι σύμφωνος. Ὡς πρὸς τὸ τρίτον θέμα τῶν κλειστῶν ἐπαγγελμάτων, εἶμαι ἀπολύτως σύμφωνος, ὅτι ὀλίγον κατ’ ὀλίγον πρέπει νὰ βαδίσωμεν πρὸς τὴν ὁδὸν τῶν ἀνοικτῶν ἐπαγγελμάτων. Δὲν εἶναι δυνατὸν ὅμως νὰ ἀρχίσωμεν εἰδικῶς ἀπὸ μίαν τάξιν καὶ διότι ἡ τάξις αὐτὴ ἠθέλησε νὰ διεκδικήσῃ διὰ τῆς ἀπεργίας τὸ δικαίωμά της. Δι’ αὐτό, νομίζω, ὅτι θὰ εἶναι συντελεστικὸν καὶ τῆς κοινωνικῆς μελέτης, ταὐτοχρόνως θὰ ἀποφύγωμεν νὰ δημιουργηθῇ χαρακτηρισμὸς καὶ νὰ δημιουργηθῇ ἀτμόσφαιρα δυσμενὴς διὰ μέτρα τὰ ὁποῖα ἡμεῖς νομίζομεν, γενικώτερον λαμβανόμενα, ὅτι ἀποτελοῦν πρόοδον. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον προτείνω, ὅπως ἀναβληθῇ ἡ ψήφισις τοῦ νομοσχεδίου δι’ ἓν 24ωρον, ὅπως ἀναλάβῃ ἡ Βουλὴ πλέον τὸν ρόλον αὐτὸν τοῦ διαιτητοῦ καὶ τῆς μεσολαβήσεως καὶ ἐὰν τοῦτο ἐντὸς τῆς 24ώρου αὐτῆς προθεσμίας δὲν ἐπιτευχθῇ, ἡμεῖς τοὐλάχιστον θὰ ψηφίσωμεν τὸ νομοσχέδιον αὐτό.

§128Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ. (Ὑφ. Πρ. Κυβερνήσεως). Τὰ ὅσα ἐλέχθησαν ὑπὸ τοῦ ἀξιοτίμου ἀρχηγοῦ τοῦ Λαϊκοῦ Κοινωνικοῦ Κόμματος μὲ ὑποχρεώνουν εἰς βραχεῖαν ἀπάντησιν. Ἡ πρότασίς σας εἶναι δι’ ἡμᾶς ἀπαράδεκτος. Φρονοῦμεν, ὅτι δὲν ἀνάγεται εἰς τὰ ἔργα τῆς Βουλῆς νὰ ἀναλάβῃ, διὰ τῆς συστάσεως διακομματικῆς ἐπιτροπῆς, μεσολαβητικὴν προσπάθειαν, ἐρχομένη εἰς ἐπαφὴν μετὰ τῶν ἐκπροσώπων τῶν δύο ἐνδιαφερομένων μερῶν πρὸς ἐξεύρεσιν λύσεως. Ἡ Κυβέρνησις, ἤδη κατὰ τὴν συνεδρίασιν τῆς παρελθούσης Δευτέρας, διὰ τοῦ Ἀντιπροέδρου αὐτῆς καὶ ἐμοῦ, ἐξέθεσε τὰς ἀπόψεις της καὶ ἔλαβε σαφῆ θέσιν ἐπὶ τοῦ θέματος, τὸ ὁποῖον ἐδημιουργήθη κατὰ τελείως διάφορον τρόπον ἐκείνου, τὸν ὁποῖον ὑμεῖς, κ. Πρόεδρε, ὑποστηρίζετε. Ἡ Κυβέρνησις δὲν παρέλειψε νὰ καταβάλῃ τὴν ἀπαιτουμένην προσπάθειαν πρὸς ἐξεύρεσιν λύσεως. Εὑρέθη ὅμως πρὸ ἀδικαιολογήτου ἀκαμψίας τῆς Ἑνώσεως Ἐργατῶν Τύπου ἐν τῇ ἐπιδιώξει τοῦ γνωστοῦ ἀθεμελιώτου αἰτήματός της, ὡς ἄλλωστε ἐν λεπτομερείᾳ ἐξέθεσα κατὰ τὴν ἀγόρευσίν μου τῆς παρελθούσης Δευτέρας. Κατόπιν τούτου, ἡ Κυβέρνησις, ἐν πλήρει συναισθήσει τῶν εὐθυνῶν της, ἀπεφάσισε τὴν λῆψιν τῶν μέτρων δι’ ὧν ἀντιμετωπίζει κατὰ τρόπον ὁριστικόν, κατὰ τὴν γνώμην της, τὸ ὅλον θέμα. Ἐάν, ἀξιότιμε κ. Πρόεδρε, εἴχατε ὑποβληθῆ εἰς τὸν κόπον νὰ δώσετε μεγαλυτέραν προσοχὴν εἰς τὴν ἀγόρευσίν μου τῆς παρελθούσης Δευτέρας, θὰ εἴχατε διαπιστώσει, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἔλαβε σαφῆ θέσιν ἐπὶ τοῦ προκειμένου ζητήματος καὶ παρέσχε πλήρεις ἐξηγήσεις ὡς πρὸς τοὺς λόγους, οἱ ὁποῖοι τὴν ὡδήγησαν εἰς τὴν λῆψιν τῶν ὑπὸ τὴν κρίσιν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας μέτρων. Καὶ ἕνεκα τούτου ἐμμένει εἰς τὴν ψήφισιν τοῦ παρόντος σχεδίου νόμου.

§129Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀκριβῶς ἡ ἀγόρευσις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ εἶναι ἐκείνη, ἡ ὁποία μὲ ἐνέβαλεν εἰς ἀνησυχίαν διότι ἀντελήφθην, ὅτι τὸ θέμα τῆς ὁριστικῆς αὐτῆς ἐπιλύσεως τοῦ δημιουργηθέντος θέματος τὸ συνδέει μὲ ἀπειλὰς καὶ προχειρότητας. Ὑπ’ αὐτὰς τὰς συνθήκας, δὲν θὰ ἠμπορέσῃ νὰ δώσῃ ὁριστικὴν λύσιν εἰς τὸ ζήτημα τοῦ τύπου, ὅπως ἐπιδιώκει καὶ θὰ ἀντιληφθῇ τοῦτο ταχέως μὲ τὰ ἀποτελέσματα τοῦ νομοσχεδίου του. Ἡμεῖς προτείνομεν τὴν μεσολαβητικὴν προσπάθειαν τῆς Βουλῆς, διότι θεωροῦμεν, ὅτι ὁ τύπος δὲν εἶναι ἁπλῶς ἐπιχείρησις, εἶναι ἕνα κοινωνικὸν λειτούργημα διὰ τὸ ὁποῖον ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία δὲν ἠμπορεῖ νὰ μείνῃ ἀδιάφορος, ἐφ’ ὅσον μάλιστα συνδέεται μὲ τὴν συνταγματικῶς κατοχυρουμένην ἐλευθεροτυπίαν.

§130Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ. (Ὑφ. Πρ. Κυβερνήσεως). Τὴν ἀντίληψιν αὐτήν, ἡ ὁποία εἶναι ὀρθή, περὶ τύπου ὡς κοινωνικοῦ λειτουργήματος θὰ ἔπρεπε νὰ τὴν ἔχουν κατὰ πρῶτον λόγον ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἐγένοντο πρόξενοι τῆς παρούσης σοβαρᾶς ἀνωμαλίας, ἡ ὁποία, ἐν ἐσχάτῃ ἀναλύσει, καταλήγει εἰς βάρος τοῦ κοινωνικοῦ συνόλου.

§131Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ὡμίλησα ἐγὼ περὶ αὐτοῦ προηγουμένως, ὅταν εἶπον, ὅτι διὰ τῶν μεθόδων τὰς ὁποίας χρησιμοποιοῦμεν, ἀποδεικνύομεν, ὅτι δὲν ἔχομεν ἐπαρκῶς συνείδησιν τοῦ ὅτι ὁ τύπος δὲν ἀποτελεῖ μόνον ἐπιχείρησιν, εἰς τὴν ὁποίαν πρέπει οἱ ἐνδιαφερόμενοι νὰ διεκδικοῦν τὰ οἰκονομικὰ των δικαιώματα, ἀλλὰ ὅτι ἀποτελεῖ ταὐτοχρόνως καὶ λειτούργημα, ἐκ τοῦ ὁποίου ἀπορρέουν καὶ ὑποχρεώσεις πρὸς τὸ κοινωνικόν, πρὸς τὸ ἐθνικὸν σύνολον, τὸ ὁποῖον κατ’ ἐξοχὴν ἐκπροσωπεῖ ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία. Ἐάν, ὅμως, ἐδεχόμεθα τὸ νομοσχέδιόν σας χωρὶς τὰς διασαφηνίσεως ταύτας δὲν θὰ ἐκάμνομεν τίποτε ἄλλο, παρὰ νὰ καταστήσωμεν ὡρισμένα μέτρα, τὰ ὁποῖα, ἀναμφισβητήτως, θὰ συντελέσουν εἰς τὴν προαγωγὴν καὶ τοῦ θεσμοῦ τῆς ἀσφαλίσεως καὶ γενικώτερον τοῦ κοινωνικοῦ μας συστήματος, ὕποπτα εἰς τὰς τάξεις τῶν ἐργαζομένων. Ἐὰν θέλετε νὰ ἐπιλύσετε τὸ θέμα τοῦ τύπου ὁριστικῶς, ὅπως, ἰσχυρίζεσθε, θὰ ἔπρεπε, κ. Ὑπουργέ, νὰ φέρετε ἕνα καταστατικὸν χάρτην τοῦ τύπου, καὶ δι’ αὐτοῦ θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ λάβητε ψυχραίμως μέτρα, ἐμπνεόμενα ἀπὸ τὴν γενικωτέραν ἀποστολὴν τοῦ τύπου, ὥστε νὰ ἐπιλύετε τὸ πρόβλημα ὁριστικῶς. Ἄν νομίζετε, ὅτι θὰ τὸ ἐπιλύσητε μὲ μέτρα πρόχειρα καὶ σπασμωδικά, τότε ἐπιτρέψατέ μου νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι πλανᾶσθε.

§132Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον.

§133ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶσθε ἐγγεγραμμένος, κ. Ἠλιοῦ, καὶ θὰ ὁμιλήσετε ὅταν ἔλθῃ ἡ σειρά σας καὶ θὰ ἐκθέσετε τὰς ἀπόψει σας.

§134Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, θέλω τοῦτο μόνον νὰ δηλώσω, ὅτι νομίζομεν, ἀξιοπρόσεκτον τὴν δήλωσιν τοῦ ἀξιοτίμου Ἀρχηγοῦ τοῦ Λαϊκοῦ Κοινωνικοῦ Κόμματος, ὥστε πραγματικὰ εἶναι ἡ μόνη ἡ ὁποία εἶναι δυνατὸν νὰ δώσῃ μίαν λύσιν εἰς τὸ ὀξύ πρόβλημα.

§135ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Γιαχνῆς, ἔχει τὸν λόγον.

§136Δ. ΓΙΑΧΝΗΣ. Κύριοι βουλευταί, διὰ νὰ δικαιολογήσῃ ἡ Κυβέρνησις, τὴν ἔκτακτον αὐτὴν κατάθεσιν τοῦ νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον διακρίνεται διὰ τὴν ἀντεργατικότητα, ἀναφέρεται σέ ὅλα ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα λέγονται εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν, εἰς τὰ ὁποῖα πρὸς τὸ παρὸν δὲν θὰ ἐπανέλθω, ἀλλὰ μετὰ τὴν συνέχειαν τοῦ λόγου μου. Πρὶν προχωρήσω, κ. συνάδελφοι, πρέπει νὰ ἴδωμεν ποία εἶναι ἡ αἰτία τῆς ἀπεργίας ἢ μᾶλλον ποία εἶναι ἡ αἰτία τῆς καταθέσεως τοῦ ἀντεργατικοῦ αὐτοῦ νομοσχεδίου. Ὅπως ξέρετε, ἀπὸ 25 περίπου ἡμερῶν, οἱ ἐργάται τύπου Ἀθηνῶν ἀπεργοῦν καὶ ἡ ἀπεργία τους συνεχίζεται. Αἰτία λοιπὸν τῆς καταθέσεως τοῦ νομοσχεδίου εἶναι ἡ ἀπεργία. Πρέπει νὰ ἐξετάσωμεν διὰ ποῖον λόγον κατῆλθον οἱ ἐργάται τύπου εἰς τὴν ἀπεργίαν αὐτήν.

§137ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Γιαχνῆ, τὸ νομοσχέδιον συζητοῦμεν καὶ ὄχι διὰ ποῖον λόγον κατῆλθον οἱ ἐργάται εἰς ἀπεργίαν.

§138Δ. ΓΙΑΧΝΗΣ. Ἀκριβῶς λόγῳ τοῦ νομοσχεδίου ἔγινεν ἡ ἀπεργία, αὐτὸ τὸ εἶπε καὶ ὁ κ. Ὑπουργός.

§139Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ. (Ὑφ. Πρ. Κυβερνήσεως). Εἰς τὴν ἔναρξιν τῆς σημερινῆς συνεδριάσεως, κ. Πρόεδρε, ἐγένετο συζήτησις, ἔλαβε τὸν λόγον ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἀξιότιμοι ἐκπρόσωποι τῶν Κομμάτων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Ἀντικείμενον τῆς συζητήσεως ἦτο κατὰ ποῖον τρόπον εἶναι δυνατόν, κατὰ τὸν ὁμαλώτερον τρόπον νὰ διεξάγεται ὁ ἔλεγχος καὶ ἡ νομοθετικὴ ἐργασία τῆς Βουλῆς, καὶ ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ μάλιστα τοὐλάχιστον κατ’ ἐπίφασιν ὑπῆρξεν ὁμοφωνία. Δυστυχῶς, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ διαπιστώσω, ὅτι ἡ ἐκ μέρους εἰδικῶς τῆς ΕΔΑ ἐγγραφὴ ἀπειρίας ρητόρων, οἱ ὁποῖοι δὲν προσθέτουν πλέον εἰς τὴν ὅλην διεξαγομένην συζήτησιν, οὔτε ἕνα κόκκον ἄμμου, ἀλλὰ ἐπαναλαμβάνουν τὰ ὅσα ἤδη κατ’ ἐπανάληψιν ἔχουν λεχθῆ, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ διαπιστώσω ὅτι τὰ ὅσα ἐλέχθησαν εἰς τὴν ἀρχὴν τῆς συνεδριάσεως καὶ ἐπὶ τῶν ὁποίων καὶ ὁ κ. Ἠλιοῦ εὑρέθη σύμφωνος, ἐν τῇ πράξει ἐκτελοῦνται κυρίως κατ’ ἄλλον τρόπον. Διότι, κ. Πρόεδρε, εἰς τίποτε δὲν προάγεται ἡ συζήτησις, ὅταν συνάδελφοι, ἀνερχόμενοι εἰς τὸ βῆμα ἐπαναλαμβάνουν τὰ ἤδη κατ’ ἐπανάληψιν λεχθέντα, ἀνατρέχουν εἰς στοιχεῖα τὰ ὁποῖα οὐδεμίαν ἔχουν σχέσιν μὲ τὸ θέμα, ἀποκλειστικῶς καὶ μόνον μὲ τὴν ἐλπίδα, ὅτι σήμερον τὸ νομοσχέδιον δὲν θὰ τύχῃ τῆς ἐγκρίσεως τῆς Βουλῆς. Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ δηλώσω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις εἶναι ἀποφασισμένη τὸ νομοσχέδιον νὰ γίνῃ νόμος τοῦ Κράτους.

§140Η. ΗΛΙΟΥ. Τὸν λόγον, κ. Πρόεδρε, διότι ὑπάρχει προσωπικὸν ζήτημα.

§141ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ὑπάρχει προσωπικὸν ζήτημα.

§142Η. ΗΛΙΟΥ. Ὑπάρχει ζήτημα μομφῆς ἐναντίον τῆς παρατάξεώς μας.

§143ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ὑπάρχει ζήτημα μομφῆς, διότι ἕκαστος βουλευτὴς ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ ἐγγράφεται καὶ νὰ ὁμιλῇ.

§144Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. ὑπουργὸς ὅταν ἕνας συνάδελφος τῆς ΕΔΑ διεδέχθη τὸν Ἀρχηγὸν τοῦ Λαϊκοῦ Κοινωνικοῦ Κόμματος, διαδεχθέντα βουλευτὴν τῆς Συμπολιτεύσεως, ταχθέντα ὑπὲρ τοῦ νομοσχεδίου, εἰς τὴν πρώτην φράσιν του τὸν διέκοψε διὰ νὰ καταφερθῇ ἐναντίον τῆς ΕΔΑ, τῆς ὁποίας οἱ ὁμιληταὶ ἐπαναλαμβάνουν ὅσα ἤδη ἐλέχθησαν, χωρὶς νὰ λάβῃ τὸν κόπον νὰ ἀκούσῃ ὁλόκληρον τὴν φράσιν τοῦ συναδέλφου. Εἶναι πρόδηλον, ὅτι ἀπευθύνεται μία μομφὴ ἐναντίον καὶ τοῦ ἐπὶ τοῦ βήματος ρήτορος καὶ τῆς παρατάξεώς μας, ὅτι διὰ τῆς ἐπαναλήψεως πραγμάτων λεχθέντων ἤδη ἐπιχειροῦν νὰ κωλυσιεργήσουν. Δὲν πρόκειται περὶ αὐτοῦ. Δηλοῦμεν καὶ ἡμεῖς, εἰς ἀπάντησιν τῆς δηλώσεως τοῦ κ. ὑπουργοῦ, ὅτι θὰ μείνωμεν ὅσον θὰ χρειασθῇ, ἕως τὸ πρωΐ καὶ ἕως τὸ μεσημέρι αὔριον, διὰ νὰ φέρωμεν τὰς ἀντιρρήσεις τὰς δικαίας καὶ νὰ φέρωμεν ἐδῶ τὴν φωνὴν τῶν ἐργαζομένων, οἱ ὁποῖοι βλέπουν νὰ καταλύωνται δικαιώματα ἰσχύοντα εἰς τὴν χώραν ἀπὸ 40ετίας, τὰ ὁποῖα οὔτε ἀντιεργατικαὶ καὶ δικτατορικαὶ Κυβερνήσεις δὲν ἐτόλμησαν νὰ θίξουν καὶ ἔρχεται ὁ κ. ὑπουργὸς διὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ νὰ καταλύσῃ τὰ δικαιώματα αὐτά.

§145Δ. ΓΙΑΧΝΗΣ. Ἐρωτῶ τὸν κ. ὑπουργόν, αἰτία τῆς καταθέσεως τοῦ νομοσχεδίου εἶναι ἡ ἀπεργία, ναί ἢ ὄχι; Ὁ κ. ὑπουργὸς δὲν ἀπαντᾶ, ἐπειδὴ δὲν θέλει νὰ φαίνωνται εἰς τὰ πρακτικὰ ἴσως. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, κ. συνάδελφοι, πρὸ ἡμερῶν ἐψηφίσθη τὸ νομοσχέδιον περὶ ἐπαρχιακοῦ τύπου. Τὰ ποσοστὰ τὰ ὁποῖα ἐλάμβανον οἱ ἐργάται διατίθενται ἀπὸ τὸ ἀγγελιόσημον καὶ ἦσαν 15%, δηλαδὴ ὁλόκληρον τὸ ποσὸν τοῦ ἀγγελιοσήμου διετίθετο ὑπὲρ τῶν ἐργαζομένων. Εἴτε αὐτοὶ οἱ ἐργαζόμενοι λέγονται συντάκται τύπου, εἴτε οἱ ἐργαζόμενοι λέγονται ἐργάται τύπου, εἴτε λέγονται προσωπικὸν τῶν ἐφημερίδων, διὰ τοῦ νομοσχεδίου τοῦ ἐπαρχιακοῦ τύπου τὸ 15%, αὐτὸ τὸ ὁποῖον διετίθετο ὑπὲρ τῶν ἐργατῶν ἔγινεν 11% καὶ τὸ 4%, τὸ ὑπόλοιπον διετέθη ὑπὲρ τῶν ἐπιχειρηματιῶν. Δηλαδὴ ἀφῃρέθησαν κοινωνικοὶ πόροι ἀπὸ τοὺς ἐργαζομένους καὶ ἐδόθησαν εἰς τοὺς ἐργοδότας. Εἶναι πρωτοφανὲς αὐτὸ τὸ φαινόμενον. Καὶ αὐτὸ εἶναι εἰς τὸ ἀντιεργατικὸν ἐνεργητικὸν τῆς Κυβερνήσεως. Τί ζητοῦν, κ. συνάδελφοι, οἱ ἐργάται τύπου; Οἱ ἐργάται τύπου ζητοῦν τὸ 2% τοῦ ἀγγελιοσήμου τὸ ὁποῖον οἱ ἰδιοκτῆται, ἀπὸ τὸ 1950 ἔχουν προσυπογράψει νὰ τοὺς δοθῇ καὶ δυστυχῶς ἀντὶ νὰ συνηγορήσουν εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ δώσῃ τὸ 2%, παρασκηνιακῶς ἐνεργήσαντες ἔβαλον τὴν Κυβέρνησιν νὰ στρέψουν τὸ ποσὸν αὐτὸ σὺν 2% ἀπὸ τὸ προσωπικὸν τῶν ἐργαζομένων τοῦ ἡμερησίου τύπου εἰς τὸν κορβανᾶν τῶν ἰδιοκτητῶν.

§146Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Ἠμπορεῖτε νὰ μοῦ εἴπητε ἐὰν τὸ 2% ἦτο ποσοστὸν ποὺ ἀνῆκε εἰς τοὺς συντάκτας, ναὶ ἢ ὄχι;

§147Δ. ΓΙΑΧΝΗΣ. Ναί.

§148Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Ἠμπορεῖτε νὰ μοῦ εἴπητε πῶς συνέβη, τὸ πρῶτον εἰς τὴν ἱστορίαν τοῦ ἐργατικοῦ κινήματος μία ἕνωσις ἐργατῶν ὅπως εἶναι ἡ ἕνωσις ἐργατῶν τύπου, νὰ ἔλθῃ εἰς συνεννόησιν μὲ τοὺς ἐργοδότας, μὲ τοὺς ἐκδότας, μὲ κύριον ἀντικειμενικὸν σκοπὸν νὰ ἀποσπάσουν κεκτημένα δικαιώματα τῆς ἑνώσεως συντακτῶν; Καὶ υἱοθετεῖτε σεῖς αὐτὸ τὸ πρωτοφανές; Τρίτον, ἠμπορεῖτε νὰ μοῦ εἴπητε, ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, ποῦ ὑπάρχει αὐτὴ ἡ περίφημος ἀλληλεγγύη τῶν ἐργαζομένων, ὅταν ἡ ἕνωσις ἐργατῶν τύπου, συνεννοῆται μὲ τοὺς ἐκδότας μὲ κύριον ἀντικειμενικὸν σκοπὸν νὰ ἀποσπάσῃ ἕνα κεκτημένον δικαίωμα τῆς ἑνώσεως τῶν συντακτῶν;

§149Δ. ΓΙΑΧΝΗΣ. Φαίνεται, ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς θέλει νὰ κάμῃ τὸν ἔξυπνο, διότι τὸ ἴδιο ἐρώτημα ἔκαμε καὶ εἰς τὸν κ. Παπαδημητρίου. (Θόρυβος — φωναὶ — κωδωνοκρουσίαι).

§150Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Νὰ ἀνακαλέσῃ τὴν φράσιν.

§151ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Καθήσατε κάτω, παρακαλῶ.

§152Κ. ΑΠΟΣΚΙΤΗΣ. Νὰ ἀνακαλέσῃ, κ. Πρόεδρε. (Φωναὶ — θόρυβος — κωδωνοκρουσίαι).

§153Δ. ΓΙΑΧΝΗΣ. Θὰ τὸ ἀποδείξω αὐτό.

§154ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Γιαχνῆ, δὲν εἶναι φράσεις αὐταὶ ἁρμόζουσαι εἰς βουλευτὴν ἐπὶ τοῦ βήματος.

§155Δ. ΓΙΑΧΝΗΣ. Ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας, ὅτι εἶμαι ἐργάτης καὶ δὲν εἶμαι οὔτε δικηγόρος, οὔτε ἰατρὸς καὶ σὰν ἐργάτης θὰ ὁμιλήσω, εἴτε τὸ θέλετε, εἴτε δὲν τὸ θέλετε. (Φωναὶ — θόρυβος — κωδωνοκρουσίαι).

§156Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. (Ὁμιλεῖ μὴ ἀκουόμενος).

§157Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Νὰ ἀνακαλέσῃ.

§158ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ἔχει σημασίαν, κ. συνάδελφε, ἐὰν ἦσθε ἐργάτης ἢ δικηγόρος, σημασίαν ἔχει, ὅτι εἶσθε βουλευτὴς καὶ τοιαῦται φράσεις δὲν ἐπιτρέπονται ἀπὸ βήματος τῆς Βουλῆς.

§159Ε. ΑΘΑΝΑΣΑΚΟΣ. Ὀφείλει νὰ ἀνακαλέσῃ..... (Ὁμιλεῖ μὴ ἀκουόμενος). (Θόρυβος — κωδωνοκρουσίαι).

§160ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Η. Ἠλιοῦ, ἔχει τὸν λόγον.

§161Η. ΗΛΙΟΥ. Νομίζω, κ. Πρόεδρε, ὅτι ὁ ἐπὶ τοῦ βήματος, κ. συνάδελφος, διὰ τῆς φράσεώς του, ὁμιλεῖ ὡς ἐργάτης, ἠθέλησε νὰ εἴπῃ, ὅτι δὲν εἶχε τὴν πρόθεσιν νὰ θίξῃ τὸν κ. ὑπουργόν, καὶ ἀποσύρει τὴν φράσιν.

§162ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἦτο ἄστοχος ἔκφρασις καὶ μετὰ τὰς ἐξηγήσεις ἀποσύρει τὴν φράσιν του καὶ παρακαλῶ ὅπως συνεχίσῃ τὴν ἀγόρευσίν του.

§163Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Θέλω νὰ ἀναγνωρίσῃ ὁ κ. Ἠλιοῦ καὶ παρακαλῶ νὰ σημειωθῇ, ὅτι οἱ ἐργάται καὶ ἦθος ἔχουν καὶ ἀνωτερότητα ἔχουν κατὰ τὰς συζητήσεις.

§164Δ. ΓΙΑΧΝΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, εἶναι ἡ δευτέρα φορὰ ποὺ ὁ κ. ὑπουργὸς κάμνει τὴν ἐρώτησιν αὐτήν, καὶ διὰ νὰ ἀπαντήσω θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς ἀναγνώσω τὰ ἑξῆς κείμενα: «..... (ἀναγινώσκει) .....». Ὑπογράφουν δὲ διὰ τὴν Ἕνωσιν Συντακτῶν Ἀθηναϊκῶν Ἐφημερίδων ὁ τότε Πρόεδρός της μακαρίτης Ν. Κρανιωτάκης καὶ ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς Θωμόπουλος. Ὅπως βλέπετε, κανεὶς ἐκβιασμὸς δὲν ἐγένετο. Ἀντιθέτως μὲ εἰρηνικὴ συμφωνία παρεχωρήθη τὸ 2% τοῦ ἀγγελιοσήμου.

§165Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Ἐπικαλεῖσθε συμφωνίαν καὶ ἐν τούτοις ἡ Ἕνωσις Συντακτῶν ἐπὶ 7ετίαν ἐξηκολούθουσε νὰ εἰσπράττῃ. Καὶ τοῦτο διότι μόνον ἡ Γενικὴ Συνέλευσις τῆς Ἑνώσεως Συντακτῶν εἶχε δικαίωμα νὰ ἀποφασίσῃ καὶ ὄχι ὁ Πρόεδρος αὐτῆς.

§166Δ. ΓΙΑΧΝΗΣ. Τὸ ποσοστὸν αὐτὸ εἶχε συμφωνηθῆ νὰ δοθῇ εἰς τοὺς ἐργάτας τύπου.

§167Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ. (Ὑφ. Πρ. Κυβερνήσεως). Εἴπατε προηγουμένως, ὅτι ἡ Ἕνωσις Συντακτῶν εἶχε παραχωρήσει ἀπὸ τοῦ 1950 τὸ 2% εἰς τοὺς ἐργάτας Τύπου. Διατὶ ὅμως δὲν ἐπληροφορήσατε τὴν Βουλήν, ὅτι τὴν ἐποχὴν ἐκείνην ἡ Ἕνωσις Ἐργατῶν Τύπου ἐλάμβανε ποσοστὸν μόνον 1% τὸ ὁποῖον τὸ 1952 μὲ τὸν νόμον 1872) 1951 ηὐξήθη εἰς 3%; Τὸ γεγονὸς τοῦτο δὲν ἐπηρεάζει κατὰ τὴν γνώμην σας τὴν οὐσίαν τοῦ θέματος;

§168Δ. ΓΙΑΧΝΗΣ. Αὐτὸ τὸ 2% εἶναι ἀνεξάρτητον ἀπὸ τὸ διεκδικούμενον καὶ τὸ ἔλαβον οἱ ἐργαζόμενοι κατόπιν ἀγῶνος, ἀλλὰ θὰ προχωρήσω τὴν ἀνάγνωσιν διὰ νὰ γίνῃ ἀντιληπτὸν πῶς ἔχει τὸ πρᾶγμα: «... (ἀναγινώσκει)...».

§169Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ. (Ὑφ. Πρ. Κυβερνήσεως). Καὶ ποίαν πρακτικὴν ἀξίαν δύναται νὰ ἔχῃ οἱαδήποτε τυχὸν πρόθεσις τῆς Ἑνώσεως τῶν ἰδιοκτητῶν, ὅταν ἡ κατανομὴ τοῦ ἀγγελιοσήμου γίνεται διὰ νόμου; Πῶς εἶναι δυνατὸν ἡ Ἕνωσις Ἰδιοκτητῶν νὰ ἀναλαμβάνῃ συμφωνίας ἐπὶ θέματος τὸ ὁποῖον μόνον νομοθετικῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ρυθμισθῇ;

§170Δ. ΓΙΑΧΝΗΣ. Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἀναφερθῶ λεπτομερέστερον εἰς τὴν συμφωνίαν διὰ νὰ ἴδητε, ὅτι λέγει τὰ ἑξῆς: «... (ἀναγινώσκει) .....». Ἑπομένως οἱ ἐργάται τύπου σήμερον, νομίμως μετέρχονται τὸ δικαίωμα τῆς ἀπεργίας διὰ νὰ κατοχυρώσουν ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἶχε συμφωνηθῆ νὰ τοὺς δοθῇ. Διότι ἐγένετο τὸ ἀντίθετον. Ἀντὶ τὸ ποσοστὸν τοῦτο νὰ πάῃ πρὸς τοὺς ἐργάτας τύπου, προτίμησαν οἱ ἰδιοκτῆται τῶν ἐφημερίδων νὰ τὸ περιλάβουν εἰς τὸν ἰδικόν των κορβανᾶν καὶ ἡ Κυβέρνησις ἐθεώρησε σκόπιμον νὰ κτυπήσῃ τοὺς ἐργάτας εἰς τὸν νόμιμον ἀγῶνα τὸν ὁποῖον διεξάγουν, καταθέτουσα τὸ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχέδιον διὰ νὰ τοὺς φοβίσῃ καὶ νὰ τοὺς τρομοκρατήσῃ. Οἱ περισσότεροι συνάδελφοι τῆς πλειοψηφίας καὶ οἱ κύριοι ὑπουργοί, ἀναφερόμενοι εἰς τὸ νομοσχέδιον, κατὰ κόρον ἐπανέλαβον, ὅτι τίποτε κεκτημένον δὲν θίγεται ἀπὸ τοὺς ἐργάτας τύπου. Φαίνεται, ὅτι θεωροῦν τοὺς ἐργάτας τύπου, ὡς ἀνθρώπους μὲ ἠλαττωμένην ἀντίληψιν. Διότι ἂν δὲν τοὺς θεωροῦσαν τέτοιους δὲν θὰ ἐπανελάμβανον τοιαῦτα ἐπιχειρήματα, ὅτι δὲν θίγεται κανένα κεκτημένον δικαίωμά των. Οἱ ἐργάται γνωρίζουν καλῶς, ὅτι τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου θὰ ἐπακολουθήσῃ δίωξις καὶ τρομοκράτησις, ὥστε σιγὰ–σιγὰ νὰ τοὺς ἀφαιρεθοῦν ὅλα τὰ κεκτημένα δικαιώματα ποὺ μὲ ἀγῶνα ἐτῶν κατώρθωσαν νὰ κερδίσουν καὶ δικαίως ἀπεργοῦν. Εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν μεταξὺ ἄλλων ἀναφέρεται, ὅτι οἱ ἐργάται τύπου ἀπολαμβάνουν φορολογικῆς ἀπαλλαγῆς 35%, ἀλλὰ πρέπει νὰ γνωρίζῃ ἡ Κυβέρνησις, ὅτι ἔναντι αὐτοῦ τοῦ μηδαμινοῦ ποσοῦ τὸ ὁποῖον δὲν ὑπερβαίνει μηνιαίως τὰς 100 δραχμάς, χάνουν πολλὰ δικαιώματα ποὺ τοὺς δίδουν οἱ νόμοι τὰ ὁποῖα δὲν διεκδικοῦν. Μεταξὺ αὐτῶν εἶναι, ὅτι δὲν πληρώνονται τὰς ὑπερωρίας οὔτε 25%, οὔτε 50%, οὔτε 75% πρὸς τὰ ἐπάνω. Ἀλλὰ πληρώνονται τὴν μίαν ὥραν ὡς μίαν. Δὲν λαμβάνουν διὰ τὴν νυκτερινὴν ἐργασίαν 25% οὔτε διὰ τὰς Κυριακὰς καὶ τὰς ἑορτὰς 75%. Ὅταν δὲ αἱ ὑπερωρίαι ὑπερβαίνουν τὰς 60 ὥρας τὸ ἔτος, δὲν πληρώνονται κατὰ 100% ὅπως πρέπει καὶ ὁρίζει ὁ νόμος. Ἀπὸ ὅλα αὐτά, ἔχουν παραιτηθῆ καὶ οὐδεμίαν ἀξίωσιν ἐγείρουν κατὰ τῶν ἰδιοκτητῶν. Ἑπομένως δὲν ἐπιτρέπεται νὰ λέγεται, ὅτι ἀπολαμβάνουν προνομίων καὶ ὅτι εἶναι ἀπαιτητικοί. Ἀλλὰ τὸ σοβαρώτερον ἀπὸ ὅλα εἶναι, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐπιχειρεῖ νὰ ἐξαιρέσῃ τοὺς ἐργάτας τύπου ἀπὸ τὴν θεμελιώδη προστασίαν τοῦ νόμου 2112. Αὐτὴν τὴν ἀντεργατικὴν πολιτικὴν τὴν ἐφαρμόζει εἰς ὅλας τὰς περιπτώσεις. Ἀπεργοῦν οἱ ἠλεκτρικοὶ σιδηρόδρομοι, ἔρχεται ἡ Κυβέρνησις καὶ ἀποστέλλει ἀπεργοσπαστικὰ ὄργανα, ἀπεργοῦν οἱ ἐργαζόμενοι τοῦ Ο.Τ.Ε.; Τοὺς ἐπιστρατεύει, ἀπεργοῦν οἱ ἐργαζόμενοι τῶν Σ.Ε.Κ.; Ἐπίσης τοὺς ἐπιστρατεύει. Ἀπεργοῦν σήμερον οἱ ἐργάται τύπου, οἱ τυπογράφοι; Ἔρχεται ἡ Κυβέρνησις καὶ βρίσκει καινούργιο τρόπο καταδιώξεώς των διὰ τῆς ἀφαιρέσεως κεκτημένων δικαιωμάτων των, καταθέτει τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ πρὸς τρομοκράτησίν των. Πάντοτε ἀσκεῖ ἀντεργατικὴν πολιτικὴν ἡ Κυβέρνησις. Ἂς μᾶς εἴπῃ μίαν περίπτωσιν ὅπου ἐστράφη ἐναντίον τῶν ἐργοδοτῶν καὶ ἔλαβε μέτρα κατ’ αὐτῶν.

§171ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ συνάδελφος τῆς πλειοψηφίας ὡμίλησεν ἓν τέταρτον. Ὁμιλεῖτε ἤδη ἐπὶ ἡμίσειαν ὥραν. Θὰ πρέπει νὰ ἐφαρμοσθῇ τὸ τέταρτον καὶ παρακαλῶ νὰ τελειώνετε.

§172Δ. ΓΙΑΧΝΗΣ. Ὁ κ. ὑπουργός, εἶπεν, ὅτι οἱ ἐργάται τύπου, ἀμείβονται ἀκριβά. Αὐτὸ τὸ θέμα τὸ ἀνέλυσεν ἡ κυρία Σβώλου, καὶ οἱ ἄλλοι ὁμιληταὶ τῆς παρατάξεώς μου, ἀλλὰ ἐπειδὴ ἠρώτησα προηγουμένως τὸν κ. ὑπουργὸν καὶ δὲν μοῦ ἔδωσεν ἀπάντησιν ὡς πρὸς τὸ ὕψος τοῦ ποσοστοῦ τῶν εἰσφορῶν τῶν ἐργοδοτῶν καὶ τῶν ἐργατῶν τύπου πρὸς τὸν Ἀσφαλιστικὸν Ὀργανισμὸν τῶν ἐργατῶν τύπου, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ὑπομνήσω, ὅτι τὸ 1953 ἡ εἰσφορὰ τῶν ἐργατῶν ὑπὲρ τοῦ ταμείου των, ἀνήρχετο εἰς 668.000 καὶ τῶν ἐργοδοτῶν εἰς 3.349.000. Αὐτὰ μικτὰ βεβαίως. Τὸ 1954 ἤτοι μετὰ ἓν ἔτος ἡ εἰσφορὰ τῶν ἐργαζομένων ἀνῆλθεν εἰς 1.232.000, δηλαδὴ εἰς τὸ διπλάσιον, ἐνῷ τῶν ἐργοδοτῶν παρέμεινε σχεδὸν ὡς τοῦ ἔτους 1953. Αὐτὸ ἀποδεικνύει, ὅτι οἱ ἐργάται μόνοι των προσεφέρθησαν νὰ ἐνισχύσουν τὸν ἀσφαλιστικόν των Ὀργανισμόν, καὶ ἐδέχθησαν κρατήσεις ἐπὶ ὁλοκλήρων τῶν ἀποδοχῶν των, αἵτινες δὲν προβλέπονται ὑπὸ τοῦ Καταστατικοῦ τοῦ Ταμείου των. Ἔτσι ἐξηγεῖται γιατὶ ἐνῷ τὸ ἔτος 1950 ἡ εἰσφορὰ τῶν ἐργατῶν ἀντιπροσώπευε ποσοστὸν 19% καὶ τῶν ἐργοδοτῶν 81% τῶν εἰσπράξεων τοῦ Ταμείου, τὸ ἔτος 1959 ἡ ἀναλογία αὐτὴ μετεβλήθη εἰς 30% γιὰ τοὺς ἐργάτας καὶ 70% διὰ τοὺς ἐπιχειρηματίας τῶν ἐφημερίδων. Περαιτέρω ὁ κ. ὑπουργός, διὰ νὰ δικαιολογήσῃ τὸ σχέδιόν του καὶ τὴν τακτικήν του κατὰ τῶν ἐργαζομένων, λέγει, ὅτι κἄποιος ἐκ τῶν ἐργατῶν τύπου ἔχει 11 μέτρα αὐτοκίνητο. Φαίνεται, ὅτι ἡ ἐπιδίωξις τῆς Κυβερνήσεως εἶναι, ἐὰν ἔχῃ κἄποιος ἐργάτης αὐτοκίνητο νὰ τοῦ τὸ πάρῃ καὶ αὐτό, ὥστε κανεὶς ἐργάτης νὰ μὴ κατορθώσῃ νὰ ἀποκτήσῃ τέτοιο. Τελειώνων, κ.κ. βουλευταί, λέγω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ πρέπει νὰ ἀποδεχθῇ τὴν πρότασιν τοῦ κ. Στεφανοπούλου καὶ νὰ ἀποσύρῃ τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον, τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖ στίγμα διὰ τὴν παροῦσαν Βουλὴν ἂν τὸ ψηφίσῃ διότι θὰ καταφέρῃ πλῆγμα κατὰ τοῦ θεμελιώδους κοινωνικοῦ νόμου 2112 ποὺ πρὶν 40 χρόνια ἐθεσπίσθη.

§173ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Μητσοτάκης, ἔχει τὸν λόγον.

§174Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ συζητούμενον σχέδιον νόμου, δημιουργεῖ ὀξυτέρας ἀντιθέσεις καὶ μακρὰν συζήτησιν. Λυποῦμαι διότι δὲν παρέστην κατὰ τὴν ἀρχικὴν συνεδρίασιν. Ἐπωφελοῦμαι ὅμως τῆς συνεχίσεως τῆς συζητήσεως, διὰ νὰ εἴπω δι’ ὀλίγων τὴν ἰδικήν μου προσωπικὴν γνώμην. Πρῶτον πρέπει νὰ ξεχωρίσωμεν δύο θέματα, τὸ γενικώτερον θέμα τῆς ἀπεργίας τοῦ τύπου καὶ ἀκόμη γενικώτερον τὸ πρόβλημα τοῦ τύπου, τὸ ὁποῖον ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τίθεται ὀξύτατον καὶ δεύτερον τὰ συγκεκριμένα θέματα εἰς τὰ ὁποῖα ἀναφέρεται τὸ συζητούμενον σχέδιον νόμου. Θὰ ἀρχίσω ἀπὸ τὸ δεύτερον καὶ θὰ καταλήξω εἰς τὸ πρῶτον, τὸ ὁποῖον εἶναι καὶ τὸ βασικὸν καὶ τὸ προέχον εἰς τὴν προσωπικήν μου πεποίθησιν. Πρέπει νὰ εἴπω, κ. συνάδελφοι, ὅτι εἶμαι ὑπὲρ τοῦ νομοσχεδίου καὶ θὰ ἐξηγήσω ἀμέσως, διατί, διὰ λόγους εἰδικοὺς καὶ γενικούς. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ ἄρθρον ἕνα, ἔχω νὰ κάμω τὴν ἑξῆς ἁπλῆν παρατήρησιν. Δὲν ἀνατρέχω εἰς τὴν προϊστορίαν τοῦ θέματος καὶ δὲν συζητῶ περὶ τῆς νομολογίας τοῦ Ἀνωτάτου Δικαστηρίου τῆς χώρας μας, τὴν ὁποίαν σέβομαι καὶ ἀποδέχομαι ὡς δεδομένην, ἀλλὰ ἐν ὄψει νομοθετικῆς ρυθμίσεως τοῦ θέματος, τὸ πρόβλημα, τὸ ὁποῖον ἔχομεν νὰ ἀντιμετωπίσωμεν ὡς νομοθετικὸν Σῶμα, εἶναι ποία πρέπει νὰ εἶναι ἡ ἀποζημίωσις, ἡ ὁποία θὰ δοθῇ εἰς αὐτὴν τὴν κατηγορίαν τῶν ἐργαζομένων. Κύριοι συνάδελφοι, κατὰ τὴν προσωπικήν μου πεποίθησιν, ὅταν εἰς τὸν ἁπλὸν ἀνειδίκευτον ἐργάτην τῶν 48 δρχ. ὁ ὁποῖος οὔτε κοινωνικὴν ἀσφάλισιν κἂν δὲν ἔχει, συχνότατα, διότι ὑποαπασχολεῖται καὶ δὲν μπορεῖ νὰ συμπληρώσῃ τὰς προϋποθέσεις συνταξιοδοτήσεως ἀπὸ τὸ ΙΚΑ καὶ ὁ ὁποῖος ἀπολυόμενος γνωρίζει, ὅτι δὲν θὰ ἐξεύρῃ ἐργασίαν ἢ τοὐλάχιστον δὲν θὰ ἐξεύρῃ εὔκολα ἐργασίαν, δίδομεν τὴν πενιχρὰν ἀποζημίωσιν τοῦ νόμου, ὁμολογῶ, ὅτι δυσκολεύομαι νὰ ἀντιληφθῶ, διατί οἱ κατ’ ἐξοχὴν προνομιοῦχοι ἐργάται πρέπει νὰ παίρνουν μεγαλυτέραν ἀποζημίωσιν. Σέβομαι τὴν ὑπὲρ τῆς ἐργατικῆς τάξεως ἀγωνιζομένην πτέρυγα τῆς Βουλῆς, ἀλλὰ πρέπει νὰ διατυπώσω τὴν ἄποψιν, ὅτι DE LEGE FEREUTA, οὐδεμία ἀπολύτως δικαιολογία ὑπάρχει, διὰ νὰ δοθῇ εἰς τοὺς ἀνθρώπους αὐτοὺς ηὐξημένη ἀποζημίωσις, πολὺ περισσότερον ὅταν μετὰ τὴν πρόσφατον νομολογίαν τοῦ Ἀρείου Πάγου, ἐδημιουργήθη διάκρισις μεταξὺ τῶν αὐτῶν ἐργαζομένων, διότι οἱ πιεσταί, οἱ ὁποῖοι ἐργάζονται εἰς τὸ ἀπὸ κάτω πάτωμα, πρόκειται νὰ πάρουν τὴν μικρὰν ἀποζημίωσιν τοῦ ἐργάτου καὶ οἱ λινοτύπαι τὴν μεγαλυτέραν ἀποζημίωσιν τῶν ὑπαλλήλων. Σήμερον δὲ τὸ νομοσχέδιον ἑνοποιεῖ ὅλας τὰς κατηγορίας καὶ δίδει μίαν σχετικῶς ηὐξημένην ἀποζημίωσιν, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον εἶναι ἀπολύτως λογικόν. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ ἄρθρον 2 ὑπὸ τὴν ἀπαράβατον προϋπόθεσιν, ὅτι δὲν θὰ θιγοῦν ἀσφαλιστικὰ κεκτημένα δικαιώματα τῶν ἐργαζομένων, νομίζω, ὅτι ἡ ἀρχὴ τῆς ἑνοποιήσεως τῶν Ταμείων εἶναι ὀρθὴ καὶ θὰ πρέπει εἰς πᾶσαν εὐκαιρίαν νὰ τὴν ἐφαρμόζωμεν. Πέραν ὅμως τῶν συγκεκριμένων αὐτῶν θεμάτων τὰ ὁποῖα θίγει τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον, κεῖται τὸ βασικώτερον πρόβλημα τοῦ τύπου καὶ συγκεκριμένως τὸ πρόβλημα τῶν σχέσεων τῶν ἐφημερίδων μετὰ τοῦ προσωπικοῦ τὸ ὁποῖον ἐργάζεται εἰς αὐτάς. Ἀφορμὴν εἰς τὴν σημερινὴν διένεξιν τῶν ἐργατῶν τύπου μὲ τὰς ἐφημερίδας ἔδωσε τὸ ἀγγελιόσημον. Καὶ συγκεκριμένως τὸ 2% ἐξ αὐτοῦ τὸ ὁποῖον ὡς γνωστὸν ἡ νομοθετικὴ ἐξουσία ἔδωσεν εἰς τὴν ἕνωσιν ἰδιοκτητῶν ἐφημερίδων ἐπὶ σκοπῷ αὐξήσεως τῶν διαφημίσεων πρὸς κοινὸν ὅλων ὄφελος. Εἶναι δυνατόν, κ.κ. συνάδελφοι νὰ ἔχωμεν περὶ τῆς κατανομῆς τοῦ ἀγγελιοσήμου τὴν α ἢ β ἀντίληψιν. Θὰ πρέπει ὅμως πάντες νὰ συμφωνήσωμεν, ὅτι ἐὰν αὐξηθοῦν αἱ διὰ τῶν ἐφημερίδων ἀγγελίαι, τοῦτο θὰ ἀποβῇ πρὸς ὄφελος ὅλων καὶ εἶναι δυνατὸν τότε μὲ μικρότερον ποσοστὸν νὰ ἔχωμεν μεγαλύτερον ἔσοδον. Περαιτέρω θὰ πρέπει νὰ τονισθῇ, ὅτι αὐτὸ τὸ 2% τὸ ὁποῖον, ἐπαναλαμβάνω, ὅτι προορίζεται διὰ τὴν αὔξησιν τῶν διὰ τῶν ἐφημερίδων ἀγγελιῶν δὲν ἀφῃρέθη ἀπὸ τοὺς ἐργάτας τύπου. Ἀφηρέθη ἀπὸ τοὺς συντάκτας, καὶ ἀπορῶ διατὶ δὲν ἠκούσθη μία φωνὴ ὑπὲρ τῆς τάξεως, αὐτῆς, ἡ ὁποία ἔχασε τὸ ἐν λόγῳ ποσοστόν. Κατὰ συνέπειαν ἠθικὴν δικαίωσιν ἡ ἀπεργία δὲν ἔχει. Πέραν ὅμως ὅλων αὐτῶν τὸ πρόβλημα εἶναι βασικώτερον καὶ ἔχει διαφορετικὴν μορφήν. Πολλάκις μοῦ ἐδόθη ἡ εὐκαιρία ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς Βουλῆς νὰ θίξω τὸ πρόβλημα τοῦ τύπου καὶ εἶπον μὲ οἰκονομικῶς δουλωμένον τύπον δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχωμεν ἐλευθεροτυπίαν. Αἱ ἐφημερίδες ἔχουν μίαν ὡρισμένην οἰκονομικὴν δυναμικότητα καὶ ὅταν ἐκτὸς τῶν ἄλλων ἔρχωνται νὰ ἀντιμετωπίσουν μίαν διαρκῶς αὐξανομένην ἐπιβάρυνσιν ἐκ τοῦ προσωπικοῦ τὸ ὁποῖον ἐργάζεται εἰς αὐτὰς κατ’ ἀνάγκην τὰ οἰκονομικά των περιθώρια περιορίζονται καὶ εἰς τὸ τέλος καταλήγομεν εἰς τὴν γνωστὴν οἰκονομικὴν ὑποδούλωσιν τοῦ τύπου. Μὲ βάσιν τὴν σκέψιν αὐτὴν θὰ πρέπει νὰ ἀντιμετωπίσωμεν ψυχραίμως τὸ θέμα. Ὑπενθυμίζω, ὅτι κατὰ τὴν πρώτην μεταπελευθερωτικὴν Κυβέρνησιν, ὅταν ὑπουργὸς Ἐργασίας ἦτο ὁ ἀείμνηστος Πορφυρογένης ἐκλήθησαν οἱ ἐργάται τοῦ τύπου καὶ ἐζητήθη παρ’ αὐτῶν νὰ περιορίσουν τὰ μεροκάματά των εἰς τὸ ἥμισυ διότι δὲν ἠδύναντο αἱ ἐφημερίδες νὰ καταβάλλουν περισσότερα, καὶ ἐγένετο δεκτόν. Ἐὰν συνεπῶς ἡ σκοπιμότης ἐπιβάλῃ νὰ περιορισθοῦν αἱ ἀποδοχαὶ τῶν ἐργαζομένων εἰς ἕνα κλάδον θὰ πρέπει καὶ αὐτὸ νὰ γίνῃ. Ἐάν, κ. βουλευταί, θέλωμεν νὰ ἔχωμεν ἐλευθεροτυπίαν θὰ πρέπει νὰ περιορίσωμεν τὰ ἔξοδα τῶν ἐφημερίδων. Ἐὰν συνεχισθῇ τὸ σημερινὸν κακὸν δὲν γνωρίζω ἐὰν θὰ ὑπάρξῃ ἐλευθεροτυπία εἰς τὴν χώραν μας ἢ ὄχι. Ὁ ἄρτι κατελθὼν τοῦ βήματος κ. συνάδελφος ἀνεφέρθη εἰς τὰς ὑπερωρίας τῶν ἐργατῶν τύπου καὶ εἶπεν, ὅτι δὲν τὰς πληρώνονται ηὐξημένας. Θὰ πρέπει ὅμως νὰ ὑπομνησθῇ, ὅτι ἐκτὸς τοῦ Συνδικάτου ὑπάρχει σημαντικὸς ἀριθμὸς λινοτυπῶν, οἱ ὁποῖοι δὲν ἐργάζονται. Δὲν νομίζετε λοιπόν, ὅτι δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ ὑπάρχουν ὑπερωρίαι, ὥστε νὰ εὕρουν ἐργασίαν καὶ ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι δὲν ἐργάζονται, δοθέντος μάλιστα, ὅτι τὸ μεροκάματο τῶν ἐργατῶν τύπου ἔχει καθορισθῆ εἰς ὅρια ἀρκετὰ ἱκανοποιητικά. Δὲν ἐπιθυμῶ νὰ ὁμιλήσω περὶ τοῦ κλειστοῦ ἐπαγγέλματος. Θέλω ὅμως νὰ ὑπομνήσω, ὅτι ἐργάται τύπου δὲν εἶναι μόνον οἱ 500 τοῦ Συνδικάτου τῶν Ἀθηνῶν. Οἱ ἐργάται τύπου ὑπερβαίνουν τὰς 10.000 εἰς ὅλην τὴν Χώραν. Καὶ ὁμολογῶ, ὅτι πολὺ μὲ ἐλύπησε, διότι δὲν ἤκουσα μίαν φωνὴν διὰ τοὺς τυπογράφους τῶν ἐπαρχιῶν, οἱ ὁποῖοι φθίνουν καὶ οἱ ὁποῖοι, ἐν πάσῃ περιπτώσει, δὲν ἀμείβονται ὡς οἱ συνάδελφοί των τῶν Ἀθηνῶν. Καὶ ἀκόμη θὰ πρέπει νὰ ὑπομνησθῇ, ὅτι δὲν ἠκούσθη οὔτε μία φωνὴ διὰ τὰς ἄλλας τάξεις, αἱ ὁποῖαι ἐργάζονται εἰς τὸν τύπον καὶ διὰ τὰς ὁποίας δὲν εἶναι ἐξησφαλισμένον, οὔτε ἓν ἐλάχιστον ἡμερομίσθιον. Ὑπάρχουν συντάκται ἐργαζόμενοι εἰς τὸν τύπον, οἱ ὁποῖοι δὲν λαμβάνουν οὔτε 1.000 δραχμὰς τὸν μῆνα. Καὶ διαρκῶς ἡ ἰδία φωνὴ ἐξακολουθεῖ νὰ ἀκούεται διὰ τοὺς ἀνθρώπους ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἐπὶ τέλους ἀπαιτοῦν μίαν προνομιοῦχον μεταχείρισιν ἔναντι καὶ ἐν συγκρίσει μὲ τοὺς ἄλλους ἐργαζομένους καὶ εἰδικώτερον μὲ τοὺς ὑπολοίπους ἐργαζομένους εἰς τὸν τομέα τοῦ τύπου. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ πρόβλημα αὐτὸ πρέπει ν’ ἀντιμετωπισθῇ εἰς τὴν βάσιν καὶ εἰς τὴν ρίζαν του. Ὑπόκειται εἰς πολλοὺς κινδύνους ἡ ἐλευθεροτυπία εἰς τὸν τόπον μας. Ἡ διατήρησις αὐτῆς τῆς καταστάσεως μεταξὺ τῶν ἐργατῶν συμβάλλει ἔτι περαιτέρω εἰς τὴν ἐπαύξησιν τῶν κινδύνων καὶ δημιουργεῖ ἕνα κίνδυνον νέον καὶ πρόσθετον, ὁ ὁποῖος δὲν εἶναι ὀλιγώτερον σοβαρὸς ἀπὸ τὸν ἄλλον κίνδυνον, ὁ ὁποῖος ὑπάρχει εἰς βάρος τῆς ἐλευθεροτυπίας. Διότι, κ. συνάδελφοι, δι’ ἕνα ἐλεύθερον Δημοκρατικὸν πολίτην εἶναι ἀπαράδεκτον τὸ νὰ ἐκδίδωνται, ἢ ὄχι ἐφημερίδες νὰ ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὴν θέλησιν ὀλίγων ἀνθρώπων, διὰ τοὺς ὁποίους δὲν γνωρίζομεν ὑπὸ τὴν ἐπίδρασιν τίνων σκοτεινῶν δυνάμεων δύναται νὰ κινηθοῦν καὶ δὲν γνωρίζομεν ποῖα συμφέροντα θὰ θελήσουν νὰ ἐξυπηρετήσουν. Ἡ ἐλευθεροτυπία εἰς τὸν τόπον μας, εἶναι δυνατὸν νὰ ἀντιμετωπισθῇ, ὅταν ἀπὸ ὅλας τὰς πλευρὰς ἀντιμετωπισθῇ τὸ πρόβλημα καὶ καταστῇ σαφές, ὅτι βεβαίως τὰ δικαιώματα τῶν ἐργαζομένων εἶναι σεβαστά, ἀλλὰ τὰ δικαιώματα δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ φθάσουν εἰς τὴν κατάχρησιν, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ θέσουν εἰς κίνδυνον τὸν βασικὸν θεσμὸν τοῦ πολιτεύματος, τὴν ἐλευθεροτυπίαν. Πιστεύω, ὅτι οἱ ἐργαζόμενοι εἰς τὸν τύπον ἔπραξαν πολλὰ σφάλματα εἰς τὸ παρελθὸν καὶ πράττουν καὶ σήμερον, ἐμμένοντες εἰς τὴν ἀπεργίαν. Δὲν νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ μειώσωμε, οὔτε κατ’ ἐλάχιστον αὐτὰ τὰ δικαιώματα, τὰ ὁποῖα ἔχουν καὶ πρὸς τὰ ὁποῖα ἔχει προσαρμοσθῆ αὐτὴν τὴν στιγμὴν τὸ οἰκονομικὸν καθεστὼς εἰς τὴν ἐφημερίδα, ἀλλὰ αἱ ὑπερβολικαὶ ἀξιώσεις θὰ πρέπει νὰ περιορισθοῦν καὶ νὰ ἀποφευχθῇ κάθε μέτρον προσθέτον ἀναταραχήν, τὴν ὁποίαν ἐν ἐσχάτῃ ἀναλύσει θὰ πληρώσῃ ὁ τύπος καὶ ἡ ἐλευθεροτυπία. Καὶ ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτὴν πρέπει νὰ ἐξετασθῇ τὸ θέμα καὶ ἐλπίζω, ὅτι θὰ ἐκφρασθῇ ἐλευθέρως ἡ θέλησις ὁλοκλήρου τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας. Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο, δὲν νομίζω, ὅτι χρειάζεται μεγάλη συζήτησις. Τὸ πρόβλημα δὲν εἶναι πρόβλημα ἐργατικῆς τάξεως ἐν τῷ συνόλῳ, εἶναι μιᾶς συγκεκριμένης μερίδος. Ἐν τούτοις καὶ ἡ μικρὰ αὐτὴ μερὶς τῶν ἐργατῶν τύπου θέτει εἰς κίνδυνον καὶ κλονίζει τὰ θεμέλια τῆς ἐλευθεροτυπίας εἰς τὴν χώραν μας. Καὶ ὑπ’ αὐτὴν τὴν ἔννοιαν, δηλῶ, ὅτι ἐγὼ θὰ ψηφίσω τὸ ὑπὸ κρίσιν Νομοσχέδιον. (Χειροκροτήματα).

§175ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Εὐαγγέλου, ἔχει τὸν λόγον.

§176Γ. ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ. Κύριοι συνάδελφοι, νομίζω, ὅτι εἶναι ἀνάγκη ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία νὰ πληροφορηθῇ, ὅτι ὄχι μόνον οἱ ἐργάται τύπου, ἀλλὰ τὸ σύνολον τῆς ἐργατικῆς τάξεως παρακολουθεῖ μὲ προσοχὴν τὰς συζητήσεις τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου. Θέλομεν νὰ τονίσωμεν, ὅτι τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον ψηφιζόμενον θὰ προσθέσῃ ἕνα ἀκόμη ἀντεργατικὸν νόμον κοντὰ εἰς τὸν νόμον 2348 καὶ Ν. Δ. 2519 περὶ καπνεργατῶν. Οἱ 500 ἐργάται τύπου ὅ,τι ἔχουν ἀποκτήσει δὲν τὸ ἐπέτυχον μὲ τὴν χορήγησιν προνομίων. Προνόμια ἡ ἐργατικὴ τάξις δὲν ἐπέτυχεν ἀπὸ καμμίαν Κυβέρνησιν καὶ ἑπομένως πολὺ περισσότερον ἀπὸ τὴν παροῦσαν, τῆς ὁποίας εἶναι γνωστὸν τὸ ἀντεργατικὸν μένος.

§177Γ. ΚΑΤΣΑΦΑΔΟΣ. Κατὰ τὴν ἀντίληψίν σας, κ. συνάδελφε.

§178Γ. ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ. Μακάρι νὰ ἦτο μόνον κατὰ τὴν ἀντίληψιν τὴν ἰδικήν μου. Ἀλλά, δυστυχῶς διὰ τὴν Κυβέρνησιν, εἶναι πλέον πεποίθησις τοῦ συνόλου τῶν ἐργατῶν. Εἰς ἀπόδειξιν τῶν ὅσων εἶπον, ἔχω νὰ καταθέσω τηλεγραφήματα καὶ διαμαρτυρίας διαφόρων Σωματείων Ἐργατῶν τύπου, διαφόρων ἐπαρχιακῶν πόλεων, Ὁμοσπονδιῶν, Ἐργατικῶν Κέντρων καὶ τριῶν Διεθνῶν Ἐργατικῶν Ὀργανώσεων, διὰ τῶν ὁποίων ἐκδηλοῦται ἡ συμπαράστασις τῶν ἐργατῶν τύπου ὅλης σχεδὸν τῆς χώρας πρὸς τὸν ἀγῶνα τῶν ἐργατῶν τύπου τῶν ἡμερησίων ἐφημερίδων Ἀθηνῶν καὶ Θεσσαλονίκης.

§179Χ. ΓΡΑΜΜΑΤΙΔΗΣ. Ἔχετε διαμαρτυρίας ἀπὸ τυπογράφους τῶν ἐπαρχιῶν, κ. συνάδελφε;

§180Γ. ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ. Βεβαίως, καταθέτω τὰ τηλεγραφήματα καὶ τὰς διαμαρτυρίας αὐτὰς καὶ δύνασθε νὰ λάβητε γνῶσιν.

§181Κ. ΓΙΑΝΝΟΥΣΗΣ. Κύριε συνάδελφε, εἶναι ἀληθές, ὅτι ὁ λινοτύπης διὰ 5ωρον ἐργασίαν, ἀμείβεται ἀναλόγως τῆς κατηγορίας εἰς τὴν ὁποίαν ἀνήκει ἀπὸ 7.000–35.000 τὸν μῆνα καὶ πέραν τούτου, ὅτι ἔχει τὴν εὐχέρειαν νὰ ἐργασθῇ καὶ εἰς ἄλλην ἐφημερίδα, ὥστε ὁ μισθὸς τοῦ λινοτύπου αὐτοῦ νὰ κυμαίνεται ἀπὸ 10.000–50.000 δραχμὰς τὸν μῆνα;

§182Γ. ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ. Σᾶς πληροφορῶ, κ. συνάδελφε, ὅτι οὐδὲν ἀναληθέστερον τούτου. Συμβαίνει εἰς ὡρισμένους μεμονωμένους ἐργάτας νὰ συγκεντρώνουν τὸ ποσὸν τῶν 7.000. Ἀλλ’ ἐνῷ εἶναι δυνατὸν ἕνας νὰ λάβῃ 7.000 δραχμὰς τὸν μῆνα, ἔναντι τῆς παροχῆς τῆς γνωστῆς σκληρᾶς καὶ ἀνθυγιεινῆς ἐργασίας τοῦ τυπογράφου, ὑπάρχουν 5–6 ἐκδόται ἐφημερίδων, οἱ ὁποῖοι χάνουν εἰς τὴν χαρτοπαιξίαν 15. 000–20.000 κάθε βράδυ καὶ τοὺς ὁποίους θέλει νὰ προστατεύσῃ ἡ Κυβέρνησις διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου.

§183Κ. ΓΙΑΝΝΟΥΣΗΣ. Ἐδέχθητε, ὅτι τὸ κατώτατον ὅριον εἶναι 7.000 δραχμὰς, δὲν μὲ διαψεύσατε.

§184Γ. ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ. Σᾶς εἶπον ποῖον εἶναι τὸ μισθολόγιόν των.

§185Κ. ΓΙΑΝΝΟΥΣΗΣ. Ὡμιλήσατε τότε, ὄχι περὶ ἐργατῶν, ἀλλὰ περὶ ἀριστοκρατίας τῶν ἐργατῶν. Ὅταν εἶναι ἰδιοκτήτης 3 δρομώνων ἵππων δὲν ἠμπορεῖτε νὰ εἴπητε, ὅτι εἶναι πτωχὸς ἐργάτης καὶ ἐν ὀνόματι τοῦ πτωχοῦ ἐργάτου νὰ ὁμιλῆτε δι’ ἐκείνους ποὺ παίρνουν 50.000 δραχμὰς μηνιαίως.

§186Γ. ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ. Κύριε συνάδελφε, μὲ ὅσην ὀξύτητα καὶ ἂν θέλετε νὰ διεξαχθῇ ἡ συζήτησις, ἐγὼ θὰ εἴπω καλοπίστως ὅ,τι ἔχω νὰ εἴπω. Ἀναγνωρίζομεν, ὅτι ὑφίσταται θέμα Τύπου. Δι’ αὐτὸ παρεκαλέσαμεν καὶ εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν τὴν Κυβέρνησιν— εἰς τὴν ὁποίαν εἴπομεν, ὅτι σύρεται εἰς τὴν ψήφισιν τοῦ προκειμένου νομοσχεδίου ὑπὸ 5–6 ἐκδοτῶν ἐφημερίδων— νὰ ἀποσύρῃ τὸ νομοσχέδιον καὶ νὰ ἔλθωμεν ἐν ψυχρῷ νὰ ἀντιμετωπίσωμεν τὸ θέμα τοῦ Τύπου. Τὴν ἐλευθερίαν τοῦ τύπου θὰ τὴν ἐξασφαλίσωμεν, ὅταν ἐξασφαλίσωμεν ἴσους ὅρους ἐκδόσεως καὶ κυκλοφορίας καὶ ἀφοῦ περικόψωμεν τὰ προνόμια ὡρισμένων ἐκδοτῶν καὶ ἐπιλύσωμεν καὶ τὰ ἐκκρεμῆ ζητήματα τῶν συντακτῶν τοῦ τύπου, τῶν ὁποίων ἡ θέσις, εἰς πολλὰς περιπτώσεις, εἶναι τραγική. Ἔχω ὑπ’ ὄψιν μου περίπτωσιν συντάκτου ἡμερησίας ἐφημερίδος, μεγάλης κυκλοφορίας, ὁ ὁποῖος λαμβάνει τὸν γλίσχρον μισθὸν τῶν 800 δραχμῶν. Ἡ Κυβέρνησις δὲν ἠθέλησε νὰ μᾶς ἀκούσῃ, ἀλλὰ ἐπικαλουμένη τοὺς ἀνακριβεῖς ἀριθμούς, τοὺς ὁποίους ἀνέφερεν ὁ κ. Γιαννούσης, τῶν ὑψηλῶν δηλονότι ἀμοιβῶν, τὴν ἀπαλλαγὴν τοῦ 35% τῆς φορολογίας κλπ., τὰ ὁποῖα ἀπεδείχθη, ὅτι εἶναι παραμύθια καὶ διὰ τὰ ὁποῖα καγχάζουν οἱ τυπογράφοι, δεδομένου, ὅτι καὶ ἐὰν παίρνουν κἄτι παραπάνω ἀπὸ τοὺς ἄλλους ἐργαζομένους, τοῦτο τὸ ὀφείλουν εἰς τὴν ἀνθυγιεινήν των ἐργασίαν, ἐπισπεύδει ἡ Κυβέρνησις τὴν ἐπιψήφισιν τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου. Ἀλλὰ ὁ στόχος τῆς Κυβερνήσεως εἶναι ὁ νόμος 2112. Φαίνεται, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, ἐσχάτως, δὲν αἰσθάνεται τόσην συμπάθειαν πρὸς τὸν νόμον αὐτόν, ἴσως λόγῳ τῆς προσωπικῆς του περιπετείας, τὴν ὁποίαν εἶχε μὲ ὑπάλληλον τοῦ γραφείου του, καὶ προσπαθεῖ μὲ κάθε τρόπον νὰ περιγράψῃ. Πρόκειται περὶ βασικοῦ νόμου, τὸν ὁποῖον ἐσεβάσθησαν ἀκόμη καὶ οἱ κατακτηταὶ καὶ τὸν ὁποῖον οἱ ἐργαζόμενοι θὰ τὸν περιφρουρήσουν ἀντὶ πάσης θυσίας. Περὶ τοῦ ὅτι τὸ 2% θὰ ἔπρεπε νὰ τὸ σεβασθῇ ἡ Κυβέρνησις, τὴν εἴχομεν προειδοποιήσει καὶ κατὰ τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου περὶ ἐπαρχιακοῦ τύπου. Ἤδη ἡ Κυβέρνησις, νομίζει, ὅτι διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου θὰ τρομοκρατήσῃ τοὺς ἐργάτας, ἀλλὰ λογαριάζει χωρὶς τὸν ξενοδόχον. Ἐὰν νομίζῃ ἡ Κυβέρνησις, ὅτι μὲ τὴν κατάργησιν τῆς ὑπαλληλικῆς ἰδιότητος διὰ τοὺς ἐργάτας τύπου θὰ τοὺς τρομοκρατήσῃ, κάμνει μεγάλο λάθος, γιατὶ στὰ 40 χρόνια τῆς ἡνωμένης συνδικαλιστικῆς των δράσεως ἀνέπτυξαν ἀρρήκτους συναδελφικοὺς δεσμοὺς καὶ ἡ ὑπόθεσις τοῦ ἑνὸς εἶναι ὑπόθεσις τοῦ συνόλου τῆς οἰκογενείας των. Ἐὰν τώρα ἡ Κυβέρνησις εἶχε τρεῖς ἀπεργίας εἰς διάστημα δύο ἐτῶν, ἂς εἶναι βεβαία, ὅτι ἀπὸ τοῦδε καὶ εἰς τὸ ἑξῆς θὰ τὰς ἔχῃ καθημερινῶς. Οἱ ἐργαζόμενοι ἀντελήφθησαν, ὅτι μόνον ἡνωμένοι ἐκέρδισαν ὅσα ἐκέρδισαν μέχρι σήμερον. Ἡ Κυβέρνησις θὰ ἔχῃ νὰ ἀντιμετωπίσῃ 500 ἐργάτας ἡνωμένους καὶ ἂς εἶναι βέβαιοι, οἱ συνάδελφοι τῆς πλειοψηφίας, ὅτι ἂν ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον, οἱ τυπογράφοι Ἀθηνῶν καὶ Θεσσαλονίκης θὰ τὸ θέσουν εἰς ἀχρηστίαν. Ἡ Κυβέρνησις διὰ τοῦ στόματος τοῦ κ. Μπουρνιᾶ εἶπεν, ὅτι βαδίζει πρὸς ἑνοποίησιν τῶν ἀσφαλιστικῶν Ταμείων.

§187Γ. ΚΑΤΣΑΦΑΔΟΣ. Εἶπεν, ὅτι ἐκφράζει τὰς προσωπικὰς του ἀντιλήψεις.

§188Γ. ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ. Ἡ Κυβέρνησις ἀντὶ νὰ νοικοκυρεύσῃ τὸ Ἵδρυμα Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων, ἀντιθέτως χρεωκοπεῖ τοὺς διαφόρους ἀσφαλιστικοὺς Ὀργανισμοὺς καὶ ἐν συνεχείᾳ τοὺς ἐντάσσει εἰς τὸ ΙΚΑ. Παράδειγμα ἀποτελεῖ τὸ Ταμεῖον Ἀρτεργατῶν, διὰ τὸ ὁποῖον ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας εἶναι ἕτοιμος νὰ κάμῃ 7 διορισμοὺς ὑπαλλήλων.

§189Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Σᾶς πληροφορῶ, ὅτι ἀπὸ πολλῶν μηνῶν ἔχω ἀναστείλει τοὺς διορισμοὺς 7 ὑπαλλήλων ἀναμένων τὴν τακτοποίησιν τῶν οἰκονομικῶν τοῦ Ταμείου.

§190Γ. ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ. Εἰς τὴν αὐτὴν κατάστασιν εὑρίσκεται καὶ τὸ Ταμεῖον Τυπογράφων καὶ γραφικῶν τεχνῶν, ἐξ αἰτίας ἄλλου προηγουμένου νομοσχεδίου διὰ τοῦ ὁποίου ἐξῆλθον χαριστικῶς ἑκατοντάδες εἰς τὴν σύνταξιν. Τὸ Ταμεῖον Ἐργατῶν Τύπου ἐξυπηρετεῖ κυρίως χῆρες καὶ ὀρφανά. Καὶ αὐτὸ τὸ Ταμεῖον τὸ ὁποῖον σήμερα στοιχειωδῶς ἀνταποκρίνεται εἰς τὰς ὑποχρεώσεις του, τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου θὰ τὸ χρεωκοπήσῃ μὲ τὴν ἑνοποίησίν του μὲ τὸ Ταμεῖον Τυπογράφων καὶ ὑπαλλήλων Γραφικῶν Τεχνῶν καὶ τελικὰ νὰ τὸ ὑπαγάγῃ εἰς τὸ ΙΚΑ. Συνεπῶς εὑρισκόμεθα πρὸ ἑνὸς πονηροῦ καὶ ἀντεργατικοῦ καὶ σαφῶς ἐκδικητικοῦ νομοσχεδίου, τὴν ἐπιψήφισιν τοῦ ὁποίου ἡ Κυβέρνησις ἐπιδιώκει παρὰ τὰς διαμαρτυρίας τῶν ἐργατῶν, ἐνῷ θὰ ἠδύνατο νὰ ρυθμίσῃ τὰ ζητήματα τοῦ Τύπου ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία εἰς μίαν ἐν ψυχρῷ συζήτησιν. Οἱ ἐργάται τοῦ τύπου δὲν ἐκβιάζονται καὶ δὲν παραιτοῦνται τῶν δικαιωμάτων των, τὸ δὲ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον θὰ ἀποτελέσῃ καταισχύνην διὰ τὴν Κυβέρνησιν καὶ διὰ τὴν πλειοψηφίαν.

§191ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Παπαγεωργίου, ἔχει τὸν λόγον.

§192Γ. ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ὑπὸ συναδέλφων τῆς Συμπολιτεύσεως, κατεβλήθη προσπάθεια νὰ δημιουργηθῇ ἡ ἐντύπωσις, ὅτι οἱ ἐργάται τύπου δὲν ἀντιμετωπίζουν πλέον ἐπικίνδυνον ἐπάγγελμα, λόγῳ βελτιώσεως τῶν συνθηκῶν ἐργασίας, καὶ ἑπομένως, οὐδεμιᾶς δικαιοῦνται προνομιακῆς μεταχειρίσεως. Καὶ ἐπὶ μὲν τοῦ φημολογουμένου προνομιακοῦ καθεστῶτος εἰς τοὺς ἐργάτας τύπου ἐλέχθησαν ὑπὸ τῶν ἀξιοτίμων συναδέλφων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ἀρκετά, καὶ ἀπεδείχθη, ὡς φρονῶ, ἀρκούντως πόσον ἄδικον ἔχουν οἱ ὑποστηρικταὶ τοῦ νομοσχεδίου, ἀναφερόμενοι εἰς τοὺς δῆθεν ἡγεμονικοὺς μισθοὺς τῶν ἐργατῶν τύπου. Δὲν ἐπιθυμῶ νὰ ἐπαναλάβω τὰ ἴδια. Ὡς ἰατρὸς ὅμως, αἰσθάνομαι τὴν ὑποχρέωσιν νὰ ἀντιμετωπίσω τὴν διατυπωθεῖσαν ἀντίληψιν κατὰ τὴν ὁποίαν δὲν ὑφίσταται πλέον ἀνθυγιειναὶ συνθῆκαι ἐργασίας διὰ τοὺς ἐργάτας τύπου. Κύριοι συνάδελφοι, εἶναι ἀναμφισβήτητον, ὅτι τὸ ἐπάγγελμα τῶν ἐργατῶν τύπου εἶναι ἐπάγγελμα λίαν ἐπικίνδυνον καὶ ὁσονδήποτε καὶ ἂν αἱ συνθῆκαι ἐργασίας ἐβελτιώθησαν, ὡς ἐλέχθη, εἶναι ἀναντίρρητον, ὅτι παραμένουν συνθῆκαι ἀνθυγιεινοῦ περιβάλλοντος. Ἡ ἀτμόσφαιρα τῶν κλειστῶν χώρων εἶναι κεκορεσμένη ἀπὸ τὰς ἀναθυμιάσεις τοῦ μολύβδου καὶ τοῦ ἀντιμονίου, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον οὐδόλως μεταβάλλει τὰ πράγματα ἀπὸ τὸ παρελθὸν ἀπὸ ὑγιεινῆς ἀπόψεως. Ἐργάζονται ὑπὸ τὴν ἐπίδρασιν τῶν ἀναθυμιάσεων τῶν δηλητηριωδῶν αὐτῶν μετάλλων, τὰ ὁποῖα ὑπερθερμαίνονται εἰς τοὺς 500 βαθμοὺς φαρενάϊτ. Καὶ ἐπειδὴ εἶναι πολλοί, ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι δὲν γνωρίζουν τὴν ἔκτασιν τῆς βλαπτικῆς ἐπιδράσεως τῶν μετάλλων αὐτῶν, θὰ εἴπω ὀλίγα τινὰ διὰ τοὺς μὴ εἰδικούς, πρὸς μόρφωσιν ἀντικειμενικοῦ κριτηρίου. Εἶναι ἐπιστημονικὰ ἐξηκριβωμένον, ὅτι τὰ μέταλλα αὐτὰ ἐπιδροῦν εἰς τὰ εὐγενῆ ὄργανα τοῦ ὀργανισμοῦ, τὸ ἧπαρ, τοὺς νεφρούς, τὸ κεντρικὸν νευρικὸν σύστημα, τὸ πεπτικὸν σύστημα, τὸ δέρμα καὶ δημιουργοῦν βαρείας ἀσθενείας. (Ἀναφέρει σειρὰν ἀσθενειῶν).

§193Γ. ΚΑΤΣΑΦΑΔΟΣ. Αὐτὰ τὰ διδάσκει ἡ φαρμακολογία. Θέλομεν στατιστικὰ στοιχεῖα.

§194Γ. ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ. Αὐτὰ εἶναι τὰ ἐπιστημονικῶς παραδεδεγμένα. Πλέον αὐτῶν ἡ φυματίωσις καὶ ὁ καρκίνος ἀποτελοῦν τὴν μάστιγα τῶν ἐργατῶν τύπου. Καὶ διὰ νὰ ἀναφερθῶ εἰς στοιχεῖα.... (ἀναγινώσκει). Τὰ τελευταῖα ἔτη ηὐξήθη τὸ ποσοστὸν θανάτων ἐκ καρδιακῶν νοσημάτων καὶ ἐκ καρκίνου.

§195Γ. ΚΑΤΣΑΦΑΔΟΣ. Αὐτὰ συμβαίνουν εἰς ὅλον τὸν κόσμον.

§196Γ. ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ. Αἱ βλαπτικαὶ ἐπιδράσεις τοῦ μολύβδου καὶ τοῦ ἀντιμονίου εἶναι γενεσιουργᾶ αἴτια τῶν νοσημάτων αὐτῶν. (Θόρυβος). Πρὶν κλείσω τὸν βαρύτατον αὐτὸν ἀπολογισμόν, θὰ ἤθελα νὰ προσθέσω, ὅτι ὑπάρχει μία σειρὰ ἀκόμη νοσημάτων ἐκ τῶν ὁποίων ὑποφέρουν οἱ ἄνθρωποι αὐτοί. Τὸ σύνολον σχεδὸν ἐξ αὐτῶν ὑποφέρει ἀπὸ κιρσοὺς καὶ τὸ 90 περίπου τοῖς ἑκατὸν ἀπὸ ἐξασθένησιν τῆς δράσεως. Ἔπειτα ἀπὸ ὅλα αὐτὰ γεννᾶται τὸ ἐρώτημα, εἰς τὶ συνίστανται τὰ προνόμια; Ἐγὼ νομίζω, κ. συνάδελφοι, ὅτι πολὺ ὀλίγοι θὰ ἐζήλευον τὴν θέσιν τῶν ἐργατῶν τοῦ τύπου. Ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι ἡ Κυβέρνησις σεβομένη τὸ δίκαιον τῶν αἰτημάτων των, θὰ ἔπρεπε νὰ φροντίσῃ νὰ ἐπιλύσῃ τὴν προκύψασαν διαφορὰν μὲ συνεννόησιν καὶ εἰς καμμίαν περίπτωσιν νὰ μὴ στερήσῃ τὴν ἐργατικὴν αὐτὴν τάξιν ἑνὸς κοινωνικοῦ πόρου, τὸν ὁποῖον δικαιοῦται. Καλῶ τὴν Κυβέρνησιν, καὶ ἰδιαιτέρως τὸν κ. Ὑπουργὸν Ἐργασίας, νὰ μὴ ἐπιμείνουν εἰς τὴν ἐπιψήφισιν τοῦ παρόντος σχεδίου νόμου. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς πλευρᾶς τῆς ἀριστερᾶς).

§197ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Β. Ἐφραιμίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§198Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ἰσχυρίζομαι, ὅτι ἡ ἐκραγεῖσα καὶ συνεχιζομένη ἀπεργία τῶν ἐργατῶν τύπου— ἀπεργία, ἡ ὁποία κατὰ πᾶσαν βεβαιότητα καὶ θὰ συνεχισθῇ— δὲν ἀποτελεῖ σύγκρουσιν μεταξὺ τῶν ἐργοδοτῶν ἐκδοτῶν καὶ τυπογράφων, ἀλλ’ ἀποτελεῖ σύγκρουσιν ὁλοκλήρου τῆς ἐργατικῆς τάξεως, τύποις μὲν ἐναντίον τῶν ἐργοδοτῶν, οὐσίᾳ ὅμως, ἐναντίον τῆς Κυβερνήσεως καὶ τῆς ἀντεργατικῆς πολιτικῆς της. Ἡ Κυβέρνησις, ἐὰν ἤθελε ἠδύνατο νὰ ἐπιλύσῃ τὴν ἀναφυεῖσαν διαφορὰν καὶ νὰ μὴ φθάσουν τὰ πράγματα ἐκεῖ ποὺ ἔφθασαν. Ἐπειδὴ ὅμως ἡ Κυβέρνησις εἶχε συμφέρον νὰ ὑπάρξῃ ἡ ἀπεργία αὐτή, ἐνεθάρρυνε τοὺς ἐργοδότας, τοὺς ἐξώθησεν εἰς τὴν ἀδιαλλαξίαν, καὶ οὕτω ἡ ἀπεργία τῶν ἐργατῶν τύπου συνεχίζεται. Τὸ συμπέρασμα αὐτὸ δυνάμεθα νὰ τὸ ἐξαγάγωμεν ἀπὸ τὸν τρόπον τῆς ἀντιμετωπίσεως καὶ τοῦ χειρισμοῦ τοῦ θέματος. Ἡ Κυβέρνησις ἀντὶ νὰ συναισθανθῇ τὴν εὐθύνην της ἐκ τοῦ γεγονότος, ὅτι ὁ λαὸς μένει ἀπληροφόρητος ἐκ τῶν ἀπασχολούντων τὴν χώραν θεμάτων ἐπροχώρησε μὲ τὴν ἀπόφασιν νὰ ὀξύνῃ τὰ πράγματα, διότι ἡ ἀπόφασις τοῦ Ὑπουργοῦ Ἐργασίας διὰ τὴν προσφυγὴν εἰς τὴν ὑποχρεωτικὴν διαιτησίαν τὶ ἄλλο ἐσήμαινε; Νὰ ὀξυνθοῦν περισσότερον τὰ πράγματα. Διότι ὡς θὰ ἐνθυμῆσθε, κ. συνάδελφοι, κατὰ τὴν ἐποχὴν τῆς κηρύξεως τῆς ἀπεργίας συνεζητεῖτο τὸ φορολογικὸν νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον ἐπροκάλεσε τὴν ἐξέγερσιν τοῦ συνόλου τῶν παραγωγικῶν τάξεων. Τὴν ἰδίαν ἐποχὴν ξαναῆλθαν οἱ Γερμανοί, ἦλθαν ὁ κ. Στράους, Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης τοῦ κ. Ἀντενάουερ, καὶ ἐκλείσθησαν συμφωνίαι διὰ τὰς ὁποίας δὲν γνωρίζομεν μέχρι ποίου σημείου ἐδεσμεύθη ἡ χώρας μας. Κατὰ τὴν ἐξέλιξιν αὐτῶν τῶν γεγονότων, ἡ Κυβέρνησις ἤθελε νὰ μὴ ὑπάρχῃ τύπος. Ἀλλά, κ. συνάδελφοι, ὑπάρχει περαιτέρω εὐθύνη τῆς Κυβερνήσεως. Ἡ Κυβέρνησις ἰσχυρίζεται, ὅτι μὲ τὸ νομοσχέδιον ὑπερασπίζει τὴν ἐλευθεροτυπίαν. Αὐτὸ ὑπεστήριξαν καὶ οἱ κ. συνάδελφοι τῆς συμπολιτεύσεως, καὶ ὁ ἄρτι κατελθὼν τοῦ βήματος, κ. Μητσοτάκης. Ἐγὼ ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι διὰ τοῦ παρόντος νομοθετήματος ἐξευτελίζεται ὁ τύπος. Μέχρι σήμερον αἱ ἐφημερίδες εἶχον καὶ τὸ ἠθικὸν δικαίωμα νὰ κατακρίνουν τὴν Κυβέρνησιν διὰ πᾶν ἀντικοινωνικὸν μέτρον ἢ εἰδικῶς διὰ τὰ ἀντεργατικὰ μέτρα της. Ἀπὸ τώρα ὅμως ὁ τύπος χάνει τὸ δικαίωμα νὰ ἐλέγχῃ τὴν Κυβέρνησιν διὰ κάθε ἀντεργατικόν της νόμον, διὰ πᾶσαν ἀντικοινωνικὴν ἐκδήλωσίν της. Διότι ἂν θελήσῃ ὁ τύπος νὰ κάμῃ τὸν τιμητὴν τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τοιούτων θεμάτων, θὰ γεννηθῇ εἰς ὅλας τὰς ἄλλας τάξεις τῶν ἐργοδοτῶν καὶ θὰ διατυπωθῇ τὸ ἐρώτημα: Μὲ ποῖον δικαίωμα ἐλέγχετε τὴν Κυβέρνησιν, ἐφ’ ὅσον σεῖς ἐσυμμαχήσατε μετ’ αὐτῆς διότι ἐκ μέρους της ἐδόθησαν εἰς σᾶς τόσα δικαιώματα εἰς βάρος τῶν ἐργαζομένων εἰς τὰς εἰδικὰς ἐπιχειρήσεις; Κύριε Πρόεδρε, ἐκτὸς ἀπὸ αὐτὸ τὸ περίφημον ἐπιχείρημα τῆς ἐλευθεροτυπίας ὑπὲρ τοῦ νομοθετήματος, τὸ ὁποῖον ὅταν ἐπεκαλέσθησαν, οἱ κ. συνάδελφοι, δὲν τοὺς ὑπενθύμισε τοὐλάχιστον ὅ,τι ἰσχύει εἰς τὴν χώραν αὐτήν, τὴν στιγμὴν αὐτὴν ἀκόμη τὸ Γʹ ψήφισμα, διατάξεις τυποκτόνοι, αἱ ὁποῖαι ἀπαγορεύουν τὴν ἔκδοσιν ἐφημερίδων εἰς τὸν ἕλληνα πολίτην κατὰ τὰς διατάξεις καὶ τὰ δικαιώματα ποὺ ἔχει ἀπὸ τὸ Σύνταγμα, ἐὰν καὶ ὑπεράνω καὶ ἐναντίον τοῦ Συντάγματος δὲν εἴπῃ τὴν γνώμην της μία ἐπιτροπὴ εἰς τὴν ὁποίαν κυρίαρχον γνώμην ἔχει.... (δὲν ἠκούσθη).

§199ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ἐφραιμίδη, ἐπὶ τοῦ θέματος καὶ ὄχι ἐπὶ τοῦ ψηφίσματος.

§200Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ. (Ὑφ. Πρ. Κυβερνήσεως). Κύριε συνάδελφε, νὰ σᾶς διακόψω...

§201Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Εὐχαρίστως, κ. Ὑπουργέ, οἱανδήποτε διακοπήν, ἀλλὰ νὰ μὴ ἰσχύσῃ αὐτὸ τὸ παράδοξον, ὅτι ἐνῷ θὰ διακόπτουν οἱ Ὑπουργοί, ὁ κ. Πρόεδρος θὰ λέγῃ παρῆλθεν τὸ τέταρτον.

§202ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπάρχει ἀπόφασις τοῦ Σώματος διὰ τὸ τέταρτον, κ. Ἐφραιμίδη.

§203Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἀνεφέρθη καὶ τὸ ἐπιχείρημα, ὅτι τὸ ἐπάγγελμα τῶν τυπογράφων εἶναι κλειστόν, καὶ ἐξηγέρθη ἡ συνείδησις τῆς συμπολιτεύσεως καὶ ὡρισμένων συναδέλφων τῆς ἀντιπολιτεύσεως, ὅτι πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἀνεχθοῦμε αὐτὸ τὸ κλειστὸν ἐπάγγελμα. Θὰ μεταφέρω, ἰδιαιτέρως διὰ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐργασίας, τὸ θέμα εἰς ἄλλο ἐπίπεδον. Ὑπῆρξε, κ. Ὑπουργέ, περίπτωσις κατὰ τὴν ὁποίαν ἱδρύθη μία βιομηχανία ἡ «Διάνα», παραγωγῆς ξυριστικῶν λεπίδων, καὶ ἱδρύθη βάσει ἀποφάσεως τοῦ ἁρμοδίου Συμβουλίου, τοῦ ἁρμοδίου Ὑπουργείου, καὶ ἐνῷ νομοτύπως ἱδρύθη ἡ ἐπιχείρησις αὐτή, ἦλθεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Βιομηχανίας καὶ ἄλλοι παράγοντες τῆς Κυβερνήσεως, οἱ ὁποῖοι εἶπον, κεκορεσμένη ἡ ἀγορὰ ἀπαγορεύομεν τὴν λειτουργίαν τῆς ἐπιχειρήσεως.

§204Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ. (Ὑφ. Πρ. Κυβερνήσεως). Κύριε Πρόεδρε, εἶναι τελείως ἀνακριβές, αὐτὸ τὸ ὁποῖον ὑποστηρίζει ἀπὸ τοῦ βήματος, ὁ κ. συνάδελφος, καὶ εἶναι ἐκτὸς τοῦ θέματος. Κύριε συνάδελφε, ἐὰν δὲν ἔχετε ἄλλο ἐπιχείρημα διὰ νὰ μεταχειρισθῆτε διὰ τὴν θέσιν τὴν ὁποίαν ἔχετε λάβει, δὲν ἔχετε δικαίωμα νὰ ἀναμιγνύετε τοιαῦτα θέματα.

§205Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἐὰν εἴμεθα ἐναντίον τῶν προνομίων.... (δὲν ἠκούσθη).

§206Η. ΗΛΙΟΥ. Ἐννοῶ, κ. Πρόεδρε, νὰ ἀνακαλέσῃ ὁ κ. Ὑπουργός, διότι εἶπεν, ὅτι ὁ κ. συνάδελφος, λέγει ὅσα λέγει διὰ νὰ ἀνταποκριθῇ εἰς ἐντολάς, τὰς ὁποίας ἔχει λάβει.

§207Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ. (Ὑφ. Πρ. Κυβερνήσεως). Λυποῦμαι, κ. συνάδελφε, φαίνεται, ὅτι δὲν μὲ ἠκούσατε καθόλου. Ἐγὼ εἶπα, ὅτι ἐὰν ὑπάρχῃ ἔλλειψις ἐπιχειρηματολογίας. Αὐτά, τὰ ὁποῖα εἴπατε, οὔτε κἂν τὰ ἐσκέφθην.

§208ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς εἶπεν, ὅτι ἐὰν ὑπάρχῃ ἔλλειψις ἐπιχειρηματολογίας καὶ θέλαμεν νὰ εὑρίσκωμεν ἐπιχειρήματα, δὲν εἶναι συζήτησις τοῦ νομοσχεδίου αὐτή.

§209Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ. (Ὑφ. Πρ. Κυβερνήσεως). Καὶ εἶπα, ὅτι εἶναι ἀπαράδεκτον νὰ ἀναμιγνύωνται θέματα τελείως ξένα πρὸς τὴν οὐσίαν τοῦ συζητουμένου νομοσχεδίου.

§210Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἔχω τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι καθόλου δὲν εἶναι ἄσχετον τὸ ἐπιχείρημα. Ὁ λόγος εἶναι, ὅτι κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ παρόντος νομοσχεδίου ἔγινε λόγος περὶ προνομίων ὡρισμένης τάξεως ἐργαζομένων καὶ ἐπειδὴ ἐλέχθη, ὅτι εἶναι προνόμιον αὐτό, κατὰ τὴν ἄποψίν μας δὲν εἶναι προνόμιον, ὅταν ὁ ἐργαζόμενος λαμβάνῃ ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον δικαιοῦται, ὤφειλα νὰ εἴπω, ὅτι ἐκεῖ ποὺ ὑπάρχουν τὰ πραγματικὰ προνόμια δὲν ὑπάρχει ἡ εὐαισθησία τῆς Κυβερνήσεως καὶ τῆς συμπολιτεύσεως ὁλοκλήρου, καὶ ἀνέφερα συγκεκριμένον παράδειγμα, τὸ ὁποῖον προεκάλεσεν αἴσθησιν εἰς τὴν κοινὴν γνώμην. Συνεπῶς, ἐὰν θέλετε νὰ κτυπήσετε τὰ προνόμια, νὰ τὰ ἀναζητήσετε ἐκεῖ ποὺ πράγματι εὑρίσκονται καὶ ἐκεῖ ποὺ πράγματι τυγχάνουν προστασίας γνωστῶν κύκλων καὶ ὄχι νὰ τὰ ἀναζητῆτε ἐκεῖ ὅπου εἶναι ἁπλῶς δικαιώματα ἐργαζομένων. Κύριοι συνάδελφοι, ἐλέχθη ἀκόμη, ὅτι δὲν εἶναι ἀνεκτὸν οἱ ἐργάται τύπου Ἀθηνῶν νὰ ἔχουν αὐτὰς τὰς ἀποδοχὰς καὶ αὐτὰς τὰς συνθήκας ἐργασίας, ὅταν οἱ ἐργάται τύπου τῶν ἐπαρχιῶν ἔχουν τὰς πολὺ μικροτέρας ἀποδοχὰς καὶ ἐργάζωνται ὑπὸ χειροτέρας συνθήκας. Κύριοι συνάδελφοι, παραδοξολογοῦμεν. Μήπως εἶναι ὑπεύθυνοι οἱ ἐργάται τύπου τῶν Ἀθηνῶν διότι ἔχουν μικρὰς ἀμοιβὰς οἱ ἐργάται τύπου τῶν ἐπαρχιῶν ἢ ἐργάζονται ὑπὸ τὰς χειροτέρας τῶν συνθηκῶν; Ἢ ὅσον βελτιώνουν τὴν θέσιν των οἱ ἐργάται τύπου τῶν Ἀθηνῶν δὲν ἀποτελοῦν ἕνα παράδειγμα καὶ διὰ τοὺς ἐργάτας τύπου τῶν ἐπαρχιῶν διὰ νὰ βελτιώσουν καὶ αὐτοὶ τὴν θέσιν των; Διατὶ αὐτὰ τὰ παράδοξα, διὰ νὰ ὑπάρχῃ σύγχυσις μιᾶς καταστάσεως, διότι θέλομεν νὰ φανῇ, ὅτι ὑπεύθυνοι διὰ τὴν κατάστασιν τῶν ἐργατῶν τύπου τῶν ἐπαρχιῶν εἶναι οἱ ἐργάται τύπου τῶν Ἀθηνῶν. Καὶ εἶναι βεβαιωμένον, ὅτι οἱ συντάκται, οὔτε καλὰς ἀποδοχὰς ἔχουν, οὔτε καλὰς συνθήκας ἐργασίας, καὶ δὲν ἔχουν κατασφάλισιν ὅπως οἱ ἄλλοι ἐργαζόμενοι. Ὑπεύθυνοι δι’ αὐτὸ εἶναι οἱ ἐργάται τύπου; Ἢ πάλιν, ἀπεναντίας, ἀποτελοῦν παράδειγμα καὶ διὰ τοὺς συντάκτας, οἱ ὁποῖοι πράγματι πρέπει νὰ βελτιώσουν τὴν θέσιν των καὶ ἀπὸ ἀπόψεως συνθηκῶν ἐργασίας, καὶ ἀμοιβῶν καὶ τὸ παράδειγμα τῶν ἐργατῶν τύπου εἶναι μία βοήθεια καὶ πρὸς τοὺς συντάκτας. Κύριοι συνάδελφοι, ἐλέχθη ἀκόμα, ὅτι εἶναι ἐκβιασμὸς ἡ ἀπεργία τῶν τυπογράφων διὰ νὰ ὑπονοηθῇ ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, ὅτι ἀποτελεῖ ἀντεκβιασμὸν τῆς Κυβερνήσεως ἡ κατάθεσις τοῦ νομοθετήματος, ἡ ἄσκησις ψυχολογικῆς πιέσεως, ἡ προσπάθεια διασπάσεως τῆς τάξεως αὐτῆς τῶν ἐργαζομένων. Ἀλλὰ ἔχει γίνει παραδεκτὸν καὶ εἰς τὴν χώραν αὐτὴν καὶ διεθνῶς, ὅτι τὸ δικαίωμα τῆς ἀπεργίας ὅταν ἀσκῆται, ποτὲ δὲν θεωρεῖται ἐκβιασμός. Ἐλέχθη ὅμως, ὅτι δὲν ἠμπορεῖ νὰ εἶναι ἐκβιασμός, διότι ὁ τύπος ἀφορᾷ τὸ σύνολον τῆς κοινῆς γνώμης. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, κ. συνάδελφοι, καὶ οἱ ἀρτεργάται ὅταν ἀπεργοῦν θὰ πρέπει νὰ εἴπωμεν, ὅτι εἶναι ἐκβιασμός. Καὶ οἱ ἐργάται τῆς κινήσεως πρέπει νὰ εἴπωμεν, ὅτι κάμνουν καὶ αὐτοὶ ἐκβιασμόν, διότι καὶ αὐτοὶ ἀφοροῦν τὸ κοινωνικὸν σύνολον καὶ διὰ τῆς μεθόδου αὐτῆς θὰ φθάσωμεν εἰς τὸ νὰ ἀφαιρέσωμεν τὸ δικαίωμα τῆς ἀπεργίας, τὸ ὁποῖον ἔχουν οἱ ἐργαζόμενοι καὶ τὸ ὁποῖον εἶναι κατωχυρωμένον καὶ ἀπὸ τὸ Σύνταγμα. Θέλω νὰ εἴπω, ὅτι ἡ ἐπιχειρηματολογία εἶναι πολὺ σοφιστικὴ καὶ ἔξω ἀπὸ τὰ πράγματα καὶ ὑποκρύπτει τὴν διάθεσιν νὰ ὑποβοηθήσωμεν μίαν τάξιν ἐργοδοτῶν. Καὶ ὅπως εἶπα καὶ εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς, δὲν νομίζω, ὅτι ἐξυπηρετοῦνται διὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ τὰ πραγματικὰ συμφέροντα καὶ τῶν ἐκδοτικῶν ἐπιχειρήσεων. Κύριοι συνάδελφοι, ἐὰν διέρχεται κρίσιν ὁ ἑλληνικὸς τύπος, καὶ διέρχεται κρίσιν καὶ ἠθικὴν καὶ πολιτικὴν καὶ οἰκονομικήν, δὲν νομίζω, ὅτι εἰς τοῦτο ὑπεύθυνοι εἶναι αἱ δῆθεν ὑπὲρ ὑψηλαὶ ἀποδοχαὶ τῶν τυπογράφων ἢ αἱ συνθῆκαι ποὺ ἐργάζονται. Τὶς πταίει εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτήν, ποῖοι εἶναι ὑπεύθυνοι, ἔχει κατ’ ἐπανάληψιν λεχθῆ εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν. Ἀλλὰ θέλω νὰ θέσω ἕν ἐρώτημα, πῶς σεῖς ἀντιλαμβάνεσθε, ὅτι δέκα ἢ δώδεκα ἐκδοτικαὶ ἐπιχειρήσεις ἀντέχουν ἐπὶ 25 ἡμέρας τώρα εἰς μίαν ἀπεργίαν καὶ μὲ ποίαν διάθεσιν καὶ μὲ ποῖον κουράγιο εἶναι ἕτοιμες νὰ συνεχίσουν αὐτὴν τὴν ἀδιάλλακτον τακτικὴν καὶ διὰ δύο καὶ τρεῖς μῆνας ἀκόμη ποὺ ἐνδεχομένως θὰ συνεχισθῇ ἡ ἀπεργία τῶν τυπογράφων; Εἶναι δυνατόν, κ. συνάδελφοι, νὰ ὑποθέσετε, ὅτι ἠμποροῦν μὲ ἰδικάς των δυνάμεις νὰ ἀνθέξουν εἰς τὴν ὑπόθεσιν αὐτήν; Δύο πράγματα πρέπει νὰ συμβαίνουν, ἢ ὅτι ἀπεφάσισαν αἱ ἐκδοτικαὶ αὐταὶ ἐπιχειρήσεις νὰ αὐτοκτονήσουν, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον δὲν παραδέχομαι, ἢ ὅτι ἡ Κυβέρνησις ὑπόσχεται διὰ νὰ τὰς δεσμεύσῃ εἰς τὴν κατοπινὴν πολιτικήν των, ὅτι ὅλας τὰς ζημίας, τὰς ὁποίας θὰ ὑποστοῦν, θὰ τὰς τακτοποιήσῃ ἐκ τῶν γνωστῶν μυστικῶν κονδυλίων. Αὐτὰ δὲν τὰ λέγω ἐναντίον τῶν ἐκδοτικῶν ἐπιχειρήσεων, ἀλλὰ διὰ νὰ προστατευθοῦν αἱ ἴδιαι αἱ ἐκδοτικαὶ ἐπιχειρήσεις, ὁ ἴδιος ὁ τύπος ἀπὸ τὴν πλεκτάνην εἰς τὴν ὁποίαν προσπαθεῖ νὰ τὸν ἐμπλέξῃ ἡ Κυβέρνησις. Καὶ τὸν περιάγει εἰς λίαν δυσχερῆ θέσιν διὰ νὰ εἶναι εὐάλωτος εἰς τὰς ὀρέξεις καὶ τὰς διαθέσεις τῆς Κυβερνήσεως. Καὶ ἐὰν θέλωμεν καὶ τοὺς ἐργάτας νὰ ἱκανοποιήσωμεν καὶ τὰς ἐκδοτικὰς ἐπιχειρήσεις, τὸν τύπον, νὰ προστατεύσωμεν καὶ τὴν ἐλευθεροτυπίαν νὰ προστατεύσωμεν, πρέπει νὰ ἀποκρούσωμεν κατηγορηματικῶς αὐτὸ τὸ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖ παγίδα διὰ τὸν τύπον καὶ διὰ τοὺς ἐργαζομένους. Κύριοι συνάδελφοι, πρέπει νὰ εἴμεθα βέβαιοι, ὅτι ἂν ψηφισθῇ αὐτὸ τὸ νομοθέτημα πολὺ γρήγορα παρόμοια νομοθετήματα ποὺ θὰ ἀφοροῦν τὴν κατάλυσιν δικαιωμάτων ἄλλων κλάδων ἐργαζομένων θὰ ἔλθουν εἰς τὴν Βουλὴν αὐτήν. Καὶ πρέπει νὰ γνωρίζετε, ὅτι ὅσοι εἶναι ὑπὲρ αὐτοῦ τοῦ νομοθετήματος μὲ πολλὴν δυσκολίαν ἢ μὲ πλήρη ἀδυναμίαν νὰ ἔλθουν νὰ ἀντιταχθοῦν κατὰ τῶν ἀλλεπαλλήλων κτυπημάτων τὰ ὁποῖα θὰ καταφέρῃ ἡ Κυβέρνησις ἐναντίον τῶν ἐργαζομένων. Δι’ αὐτοὺς τοὺς λόγους, κ. συνάδελφοι, καὶ διὰ νὰ μὴ θεωρηθῇ ὅτι γίνεται μία κριτικὴ στεῖρα, ἀρνητικὴ ἐναντίον ἑνὸς κυβερνητικοῦ νομοσχεδίου, ἔστω καὶ ἂν παρεθέσατε σειρὰν ἐπιχειρημάτων ἀπὸ τὰ ὁποῖα ἀποδεικνύεται, ὅτι δὲν ἐξυπηρετεῖται, ἀλλὰ βλάπτεται ἡ τάξις αὐτὴ τῶν ἐργαζομένων καὶ ὅλων τῶν ἐργαζομένων εἰς τὴν Ἑλλάδα, ἡμεῖς ὑπεστηρίξαμε καὶ ὑποστηρίζομεν, ὅτι καὶ αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἡ Κυβέρνησις ἠμπορεῖ νὰ δεχθῇ τὴν πρότασιν τοῦ κ. Στεφανοπούλου, καὶ νὰ ἀναβάλῃ τὴν συζήτησιν διὰ νὰ δοθῇ, καὶ τὴν ἐσχάτην αὐτὴν στιγμήν, ἡ εὐκαιρία μιᾶς παρεμβάσεως. Μπορεῖ νὰ ἔχῃ τὴν πρωτοβουλίαν ἡ Κυβέρνησις. Αὐτὴ ἐξώθησε τὰ πράγματα πρὸς τὴν ἀδιαλλαξίαν. Αὐτὴ ἠμπορεῖ νὰ ὁδηγήσῃ καὶ πρὸς συνεννόησιν καὶ πρὸς τὴν συνεργασίαν ἐκδοτῶν καὶ ἐργαζομένων πρὸς τὸν τύπον. Ἐκτὸς ἂν, πέραν τῶν ὅσων ἐξυπηρέτησε διὰ τῆς ἀπεργίας ἡ Κυβέρνησις ἔχῃ νὰ ἐξυπηρετήσῃ καὶ ἄλλα τρομερώτερα καὶ δι’ αὐτὸν τὸν λόγον ἐπιμένει εἰς τὴν ἀδιαλλαξίαν της, διότι καὶ ἂν ψηφισθῇ τὸ νομοθέτημα θὰ εἶναι ἐντροπὴ εἰς τοὺς ἐργαζομένους, ἐπειδὴ ἐψηφίσθη ἕνας νόμος τοῦ κ. Τριανταφυλλάκου καὶ τοῦ κ. Δημητράτου, θὰ εἶναι ἐντροπὴ νὰ λύσουν τὴν ἀπεργίαν των.

§211Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ. (Ὑφ. Πρ. Κυβερνήσεως). Αἱ ἰδικαί σας αἱ ἐπιδιώξεις εἶναι γνωσταί, κ. Ἐφραιμίδη. Ἐπιδιώκετε πάντοτε τὴν ἀνωμαλίαν καὶ τώρα ἡ παρέμβασις αὐτὸ μαρτυρεῖ.

§212ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Η. Ἠλιοῦ ἔχει τὸν λόγον.

§213Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριοι συνάδελφοι, ἀπὸ μηνὸς περίπου ἕνας σάλος κοινωνικὸς ὑπάρχει εἰς τὴν Ἑλλάδα πιὸ ἐκτεταμένος καὶ ἔντονος ἀπὸ τὸν ἀριθμὸν τῶν ἀπεργούντων ἐργατῶν καὶ τῶν ἐνδιαφερομένων ἐπιχειρήσεων, ἐξ αἰτίας τῆς σημασίας τοῦ κλάδου εἰς τὸν ὁποῖον ἡ ἀπεργία ἀσκεῖται. Ἡ αἰτία ὑπῆρξε κἄτι τι τοῦ ὁποίου, ἴσως διότι εὑρισκόμεθα εἰς τὸ ἐπίκεντρον, δὲν μποροῦμεν ἀκόμη νὰ συλλάβωμεν τὸ μακάβριον χιοῦμορ, κἄτι τὸ πρωτότυπον καὶ πρωτάκουστον εἰς ὅλον τὸν κόσμον. Εἶμαι βέβαιος, ὅτι θὰ ἀναγραφῇ εἰς τὰς ἀσφαλιστικὰς ἐπιθεωρήσεις καὶ εἰς τὰ ἀσφαλιστικὰ συγγράματα ὅλου τοῦ κόσμου αὐτὴ ἡ καινοτομία, ἡ Ἑλληνική, ὅτι ἐψηφίσθη κοινωνικὸς πόρος ὑπὲρ τῶν ἐργοδοτῶν. Δὲν συνέβη πουθενὰ εἰς τὰς 5 Ἠπείρους αὐτὸ τὸ πρᾶγμα τὸ ὁποῖον συνέβη διὰ τῆς ψηφίσεως κοινωνικῶν πόρων ὑπὲρ τῶν ἐργοδοτῶν. Ὁ πόρος αὐτός, εἴτε ὑπὸ γενικῆς συνελεύσεως, εἴτε μὴ ὑπὸ γενικῆς συνελεύσεως —ἂς μὴ μποῦμεν εἰς τὸν νομικισμόν, οἱ κοινωνικοὶ ἀγῶνες δὲν μετριοῦνται ἂν ὑπῆρξαν ἢ ὄχι ἀποφάσεις γενικῶν συνελεύσεων— ἦτο ὑπεσχημένος ἀπὸ ὅλας τὰς ἐνδιαφερομένας ὀργανώσεις εἰς τὸν ὀργανισμὸν τῶν ἐργατῶν τύπου ἀπὸ 7ετίας. Λόγῳ τῆς ἀθετήσεως τῆς ὑποσχέσεως, λόγῳ τῆς παραχωρήσεως τοῦ κοινωνικοῦ πόρου εἰς τοὺς ἐργοδότας ἐκηρύχθη ἡ ἀπεργία. Κατὰ τὴν διαδρομήν της κατετέθη τὸ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον συζητοῦμεν. Ἀπὸ νομικῆς ἀπόψεως θὰ μπορούσαμε νὰ συζητήσωμεν τὸ νομοσχέδιον, χωρὶς νὰ ὑπάρχῃ ἀπεργία καὶ χωρὶς νὰ μνημονεύσωμεν τὴν ἀπεργίαν καὶ ἂν ἦτο δικαιολογημένη ἢ ὄχι, διότι πράγματι περιέχει κανόνας, οἱ ὁποῖοι δὲν θίγουν καὶ δὲν προσπαθοῦν νὰ λύσουν τὰ προβλήματα, τὰ ὁποῖα θέτει ἡ ἀπεργία. Προσπαθοῦν νὰ θέσουν κανόνας μονίμους μὲ τὴν φιλοδοξίαν νὰ ἰσχύσουν πάντοτε εἰς τὸν κλάδον τῶν τυπογράφων. Ἑπομένως, δὲν πρόκειται περὶ ἑνὸς νομοθετήματος, σχετικῶς μὲ τὴν ἀπεργίαν, ἀλλὰ περὶ ἑνὸς νομοθετήματος ἐργατικοῦ ἢ περὶ ἑνὸς νομοθετήματος ἀντεργατικοῦ. Ἀπὸ τῆς πολιτικῆς ἀπόψεως ἔγινεν ἕνεκα τῆς ἀπεργίας διὰ νὰ ἐκδικηθῇ, διὰ νὰ τιμωρήσῃ, διὰ νὰ ταπεινώσῃ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἐτόλμησαν νὰ ἀσκήσουν ἕνα δικαίωμα τὸ ὁποῖον ἀναγνωρίζεται ἀπὸ τὸ Σύνταγμα, ἀπὸ τὴν νομοθεσίαν μας, τὸ ὁποῖον ἀναγνωρίζεται σήμερον ἀπὸ ὅλα τὰ Συντάγματα καὶ τὰς νομοθεσίας τῶν συγχρόνων χωρῶν. Βεβαίως, ἐπέρασε πολλὴ χρονικὴ ἀπόστασις ἀπὸ τὴν ἐποχὴν τοῦ παλαιοῦ ποινικοῦ νόμου τοῦ Ὄθωνος ποὺ ὑπὸ τὸν νόμον «θρασύτης κατὰ τῆς ἀρχῆς», ἀπηγορεύετο ἡ ἀπεργία. Σήμερον εἶναι ἕνα δημοκρατικὸν καθιερωμένον δικαίωμα καὶ εἶναι χαρακτηριστικόν, ὅτι ὄχι μόνον ὑπῆρχεν, ἀνεξαρτήτως, ὅτι ἰσχύει παρ’ ἡμῖν, ὄχι μόνον ὑπῆρχεν εἰς τὸ Γαλλικὸν τοῦ 1946 ἀλλὰ καὶ κατὰ τὴν ἀναθεώρησιν ὑπὸ τοῦ Ντὲ Γκὼλ ἐκηρύχθη ὡς θεμελιώδης διάταξις τοῦ Συντάγματος τοῦ 1958 καὶ εἶναι ἕν ἀπόλυτον δικαίωμα καὶ καμμιὰ δημοκρατικὴ Κυβέρνησις καὶ κανένας δημοκρατικὸς ὑπουργὸς δὲν θεωρεῖ τὸν ἑαυτόν του θιγόμενον καὶ μειωμένον, διότι ὁ ἐργαζόμενος ἀσκεῖ τὸ δικαίωμά του αὐτὸ τὸ δημοκρατικόν.

§214Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Πιστεύετε εἰς τὴν ἀπεργίαν;

§215Η. ΗΛΙΟΥ. Βεβαίως, πιστεύω.

§216Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Βλέπετε τί γίνεται εἰς τὴν ἄλλην πλευράν; Διατὶ λέγετε πράγματα, εἰς τὰ ὁποῖα δὲν πιστεύετε;

§217Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριε Παπαρρηγόπουλε, θὰ σᾶς ἔδιδα τὴν ἀπάντησιν, ἡ ὁποία μποροῦσε ν’ ἀποτελέσῃ—ἂν δὲν εἴχατε βάλει τὸν περιορισμὸν τοῦ τετάρτου—ἓν ἀντικείμενον θεωρητικῆς συζητήσεως λίαν ἐνδιαφερούσης, ἡ ὁποία θὰ σᾶς διεφώτιζε πάρα πολύ, ἀλλὰ δὲν εἶναι αὐτῆς τῆς στιγμῆς. Ὁ Ἀντρὲ Μαρὶ εἰς τὰς 12 Φεβρουαρίου 1954, ὡς ὑπουργὸς Παιδείας, ἀπαντῶν εἰς ἐπικρίσεις διατὶ δὲν ἐπεστράτευσε τοὺς ἀπεργοὺς ἐκπαιδευτικοὺς εἶπεν: «Προκειμένου περὶ τῆς ἀπεργίας αὐτῆς... ...... (ἀναγινώσκει)». Ἔτσι ἀντιμετωπίζουν οἱ δημοκρατικοὶ ὑπουργοὶ καὶ αἱ Δημοκρατικαὶ Κυβερνήσεις τὰς ἀπεργίας, ὡς μίαν ἄσκησιν δικαιώματος τῶν πολιτῶν εἰς τὴν ὁποίαν, εἴτε παρεμβαίνουν μεσολαβητικῶς, ὄχι διὰ νὰ ὀξύνουν τὰ πράγματα καὶ νὰ παρεμποδίσουν διὰ τῆς ὀξύνσεως τὴν ἐξεύρεσιν λύσεως, εἴτε νομοθετοῦν, ἀλλὰ νομοθετοῦν ἐπὶ τοῦ ἀντικειμένου τῆς διαφορᾶς, ὅπως θὰ ἦτο ἐὰν εἰσήγετο ἓν νομοθέτημα τὸ ὁποῖον θὰ ἔλεγεν, ὅτι τὸ ¼ ἢ τὸ ἥμισυ τῆς διαφορᾶς διευθετεῖται οὕτως ἢ ἄλλως, εἴτε ἀφίνουν εἰς τὴν συνεννόησιν τῶν μερῶν νὰ ρυθμίσῃ τὰ ζητήματα αὐτά. Ὅλοι οἱ αὐταρχικοὶ ἄνθρωποι εἴτε οἱ δεσποτικοὶ εἴτε οἱ ἀντιδημοκρατικοὶ ἐρεθίζονται καὶ θεωροῦν προσβολὴν προσωπικὴν τὴν ἄσκησιν τῶν συνταγματικῶν καὶ νομίμων δικαιωμάτων τῶν ἐργαζομένων, καὶ ρίχνουν ὅλο τὸ βάρος, θέλουν νὰ ρίξουν ὅλο τὸ βάρος τῆς κρατικῆς δυνάμεως, εἰς τὸν ἕνα ζυγὸν τῆς πλάστιγγος. Θέλουν νὰ ρίξουν ὅλην τὴν πίεσιν τὴν κρατικήν, ὅλον τὸ βάρος τῆς ἰσχύος, νὰ ἀσκήσουν δηλαδὴ πολιτικὴν πυγμῆς, πυγμῆς, ναί, πυγμῆς, ἐναντίον τίνος; Μήπως ἐναντίον τῶν λυμεώνων τοῦ δημοσίου πλούτου, ἐναντίον τῶν φοροφυγάδων, ἐναντίον ἐκείνων ποὺ κάμνουν σκάνδαλα καὶ ὑπογράφουν βλαπτικὰς διὰ τὸ δημόσιον συμβάσεις; Ὄχι. Ἀλλὰ ἐναντίον τοῦ λαοῦ, ἐναντίον τῶν ἐργαζομένων. Αὐτὴν τὴν ἀντίληψιν ἰσχύος ἐναντίον τοῦ λαοῦ, ἐναντίον τῶν ἐργαζομένων σᾶς βεβαιῶ ἐγώ, οὔτε νὰ κατανοήσω δύναμαι, οὔτε νὰ συμμερισθῶ. Προσήχθησαν φυσικά, διὰ νὰ δικαιολογήσουν αὐτὴν τὴν πίεσιν, ἡ ὁποία ἐπιχειρεῖται νὰ ἀσκηθῇ εἰς βάρος τῶν ἐργαζομένων, ἐπιχειρήματα συγκινητικά, ὑπὲρ τῆς ἐλευθεροτυπίας. Κύριοι συνάδελφοι, θέλω νὰ σᾶς ὑπενθυμίσω, ὅτι εἶναι μόλις ἡ ὑστεραία τῆς συνεδριάσεως ἐκείνης, κατὰ τὴν ὁποίαν ἔγινεν ἕνα πρωτότυπον ἐπινόημα, διὰ νὰ ἀποκλεισθῇ ἡ κατ’ οὐσίαν συζήτησις μιᾶς προτάσεως νόμου τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, τεινούσης εἰς τὸ νὰ ἀρθῇ ἀπὸ τὴν νομοθεσίαν μας σειρὰ μέτρων, τὰ ὁποῖα πράγματι καθιστοῦσαν ἀνύπαρκτον τὴν ἔννοιαν τῆς ἐλευθεροτυπίας. Τρομακτικαὶ ποιναί, ἁρμοδιότης στρατοδικείων εἰς ὡρισμένας περιπτώσεις κτλ. κτλ. Καὶ εἶναι συγκινητικόν, ὅτι τώρα ἐπικαλούμεθα τὴν ἐλευθεροτυπίαν. Ἀλλὰ ἐλευθεροτυπίαν ποίαν, κύριοι; Ὅταν εἶναι γνωστὸν ὅτι ὁ τύπος ὑπεδουλώθη εἰς τὸ χρῆμα, εἰς τὴν δύναμιν τοῦ χρήματος, ὅτι ὑπεδουλώθη μὲ τὰς πιστώσεις τὰς Κρατικὰς καὶ μὲ τὰς πιστώσεις τὰς τραπεζιτικὰς περὶ τῶν ὁποίων ἐγένετο ἐκτεταμένη συζήτησις ἐδῶ, ὅταν εἶναι γνωστόν, ὅτι σήμερον αἱ σύγχρονοι ἐφημερίδες, ἐξελίχθησαν εἰς κολοσσιαίας κεφαλαιοκρατικὰς ἐπιχειρήσεις, αἱ ὁποῖαι θέλουν καὶ διὰ κεφάλαια ἀρχικά, πάγια, πολλὰς δεκάδας χιλιάδων λιρῶν, καὶ ἰδιὰ κεφάλαια κινήσεως πολλὰς ἑκατοντάδας χιλιάδας δραχμῶν, ὅταν αὐτὸ τὸ μεγαθήριο διὰ νὰ κινηθῇ ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὴν δύναμιν τῶν χρημάτων, ἀπὸ τὸ ἐὰν θὰ δημοσιευθῇ ὁ προϋπολογισμὸς τοῦ Κράτους ἢ ἡ ἔκθεσις τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, ἀπὸ τὸ ἐὰν θὰ δώσῃ ἡ ΔΕΗ τὰς ἀγγελίας της, ἀπὸ τὸ ἐὰν θὰ δώσῃ ὁ «ΟΤΕ» ἢ ἄλλο οἱονδήποτε μονοπώλιον τὰς ἀγγελίας των, ἀπὸ τὸ ἐὰν θὰ δώσουν οἱ Γερμανοὶ 10 ἢ 12 σελίδας διὰ νὰ δημοσιεύωνται. Αὐτὸ σημαίνει, ὅτι ὁ τύπος εἶναι χρυσοδεμένος, ἀργυροδεμένος, καὶ ὅτι εἶναι φενάκη νὰ ὁμιλῶμεν περὶ ἐλευθεροτυπίας. Ἀπὸ αὐτοὺς τοὺς ἄκρως ἐξειδικευμένους ἐργάτας ὅπως εἶναι οἱ λινοτύπαι —καὶ δι’ αὐτὸ ἔφθασαν νὰ εἶναι προνομιοῦχοι μὲ 55.000 τὸν μῆνα κατὰ μέσον ὅρον ἀποδοχὰς— οἱ ὁποῖοι ἔχουν τὴν ἄκρως ἀνθυγιεινὴν ἐργασίαν ποὺ ἀκούσαμε, ζητοῦμεν νὰ τοὺς πάρωμεν τὰ προνόμιά των τάχα, καὶ δὲν σκεπτόμεθα, πῶς ἐδημιουργήθη αὐτὴ ἡ δυσχέρεια ἡ οἰκονομικὴ τοῦ τύπου, ἡ ὁποία χρησιμοποιεῖται ὡς ἐπιχείρημα καὶ ὡς πρόσχημα διὰ νὰ ἀφαιρέσωμεν ἀπὸ τοὺς ἐργάτας αὐτοὺς τοὺς κοινωνικοὺς αὐτοὺς πόρους διὰ νὰ τοὺς δώσωμεν εἰς τοὺς ἐργοδότας. Δὲν ἐσκέφθημεν ποτέ, ὅτι οἱ ἐργοδόται ἠθέλησαν παρ’ ἡμῖν ἐκ τοῦ μηδενὸς νὰ δημιουργήσουν πέραν τῆς κινήσεως τῆς ἐπιχειρήσεώς των, παγίας ἐγκαταστάσεις. Ὅτι δηλαδὴ κάθε ἐφημερίδα ἠθέλησε νὰ ἀποκτήσῃ τὸ πολυώροφον ἰδιόκτητον κτίριον καὶ τὸ ἰδιόκτητον κυλινδρικὸν πιεστήριον, δηλαδὴ στοιχεῖα ἀξίας πολλῶν δεκάδων ἑκατομμυρίων. Σὰν νὰ ἔλεγε κανείς, ὅτι ζημιώνει ὡς ἔμπορος, διότι κοντὰ εἰς τὸ ἐμπόριον δὲν θέλει ἁπλῶς νὰ ἐνοικιάσῃ τὸ κατάστημα, ἀλλὰ θεωρεῖ ὡς προϋπόθεσιν, ὅτι πρέπει νὰ ἀγοράσῃ ἕνα κατάστημα εἰς τὴν ὁδὸν Σταδίου, καὶ ζημιώνει διότι ἀπὸ τὰ κέρδη δὲν ἠμπόρεσε νὰ ξεπληρώσῃ τὴν ἀξίαν ἑνὸς καταστήματος. Αὐτὴ εἶναι ἡ οὐσία. Οἱ προνομιοῦχοι, κ. συνάδελφοι, δὲν πρέπει νὰ ἀναζητηθοῦν εἰς τοὺς λαμβάνοντας 5.500 κατὰ μῆνα λινοτύπας, οἱ ὁποῖοι πεθαίνουν κατὰ 50% φυματικοὶ μὲ ἀποτέλεσμα τὰς συντάξεις νὰ τὰς παίρνουν αἱ γυναῖκες των καὶ τὰ ὀρφανά. Θὰ πρέπει νὰ ἀναζητῶνται κἄπου ἀλλοῦ. Θὰ πρέπει νὰ ἀναζητῶνται ἐκεῖ ὅπου ἐδημιουργήθησαν αἰφνιδίως πελώριαι περιουσίαι, ἀπὸ ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι εἶχον καὶ προηγουμένως σχέσιν μὲ τὸ δημοσιογραφικὸν ἐπάγγελμα, καὶ ἀπὸ ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι ἦσαν τελείως ἄσχετοι. Ἡμεῖς τί λέγομεν καὶ τί κάμνομεν τώρα διὰ νὰ λύσωμεν τὴν ἀπεργίαν; Δημιουργοῦμεν ἕνα ρῆγμα εἰς τὸν νόμον 2112, ἐὰν εἴπωμεν, ὅτι οἱ ἀπολυόμενοι λινοτύπαι, θὰ ἀποζημιώνωνται κατ’ ἄλλον τρόπον καὶ αἱ προϋποθέσεις θὰ εἶναι βαρύτεραι παρὰ διὰ τοὺς ἄλλους ἐργαζομένους. Αὐτὸ εἶναι ἀπαράδεκτον. Αὐτὸ τὸ καταγγέλλομεν ὡς μίαν ἐπίθεσιν ἐναντίον ὄχι τόσον τῶν λινοτυπῶν, ἀλλὰ ἐναντίον ὅλων τῶν ἐργαζομένων. Ὁ νόμος 2112 ἰσχύει ἀπὸ τὸ 1920, ὅπως ἐψηφίσθη ἀπὸ τὸν Ἐλευθέριον Βενιζέλον. Ἰσχύει ἀπὸ τὸ 1920, καὶ αἱ θύελλαι τῶν δικτατοριῶν Παγκάλου, Κονδύλη, Μεταξᾶ, τῆς κατοχῆς, τῆς κοινωνικῆς ἀντεπαναστάσεως τῆς μεταπελευθερωτικῆς, δὲν ἠμπόρεσαν νὰ τὸν θίξουν. Ἐὰν σήμερον ἀνοίξωμεν ἕνα μικρὸν ρῆγμα διὰ τοὺς τυπογράφους, αὔριον θὰ ἀνοίξωμεν διὰ τοὺς τραμβαγέρηδες, μεθαύριον διὰ τοὺς τραπεζιτικούς, διὰ κᾶθε ἀπεργοῦντα, καὶ ἔτσι θὰ ἔχωμεν τὴν κατάλυσιν τῶν κεκτημένων δικαιωμάτων. Καὶ ἔχω νὰ σᾶς πληροφορήσω, κ. συνάδελφοι, τοῦτο: Ὅτι, τώρα ποὺ ἔρχονται ἐξερευνῶντες τὴν Ἑλληνικὴν ἀγοράν, διὰ νὰ ἐφαρμόσουν τὴν συμφωνίαν ἐγκαταστάσεων, Γερμανοὶ κεφαλαιοῦχοι, οἱ πληροφοριοδόται των τοὺς λέγουν: Τὸ Ἑλληνικὸν συνδικαλιστικὸν κίνημα εἶναι ἀσθενέστατον. Μὴ ἐνοχλῆσθε. Δὲν θὰ ἔχετε δυσκολίαν εἰς τὰς προσλήψεις καὶ ἀπολύσεις ἐργαζομένων. Φοβούμεθα, ὅτι ἐδῶ ἀνοίγομεν τὸν δρόμον αὐτὸν διὰ νὰ ὑπάρξουν τοιαῦται δυσκολίαι. Κύριοι συνάδελφοι, δύο πράγματα ὑπάρχουν: Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἐπιθυμῇ, ὅπως ἀπαιτεῖ καὶ τὸ κοινωνικὸν συμφέρον, νὰ λήξῃ αὐτὸς ὁ κοινωνικὸς σάλος, ὁ ὀφειλόμενος εἰς τὴν ἔλλειψιν τύπου, ἐὰν τὸ ἐπιθυμῇ εἰλικρινῶς, νομίζω, ὅτι ἀκολουθεῖ τὸν δρόμον ὁ ὁποῖος ἀσφαλῶς δὲν ὁδηγεῖ ἐκεῖ, ἀλλὰ εἰς τὸ ἀντίθετον. Ἐὰν εἰλικρινῶς ἐπιθυμῇ αὐτό, πρέπει νὰ ἐξαντλήσῃ κᾶθε μεσολαβητικὴν προσπάθειαν, καὶ πρὸς τοὺς ἐργοδότας καὶ πρὸς τοὺς ἐργαζομένους, πρέπει νὰ ἐξαντλήσῃ κᾶθε προσπάθειαν νὰ συμπλησιάσουν αἱ ἑκατέρωθεν ἀπόψεις, πρέπει νὰ ἐξαντλήσῃ κᾶθε προσπάθειαν, τοσούτῳ μᾶλλον διότι κοντὰ εἰς τὰς ἄλλας ζημίας δημιουργεῖται καὶ μία ζημία κρίσεως θεσμῶν. Κἄθε ἡμέραν, εἶναι γνωστόν, ὅτι οἱ ἐργοδόται χάνουν ὅσα εἶναι τὸ ἀντικείμενον ἑνὸς ἔτους τῆς διαφορᾶς διὰ τὴν ὁποίαν γίνεται ἡ ἀπεργία. Διατὶ τὰ χάνουν, πῶς καλύπτονται: Δημιουργοῦνται ἐρωτήματα, δημιουργοῦνται σκέψεις, καὶ βγαίνουν συμπεράσματα ὀρθά, ἐσφαλμένα, ἀδιάφορον. Εἶμαι βέβαιος, ὅτι δὲν ἐπέτυχεν ἡ Κυβέρνησις μὲ τὸν κακὸν ἀρχικὸν χειρισμόν, τὸν ὁποῖον ἐξακολουθεῖ καὶ σήμερον, θὰ ἐπιτύχῃ διὰ τῆς καλῆς θελήσεως καὶ τοῦ διαλλακτικοῦ τρόπου συμβιβασμοῦ μεταξὺ τῶν διϊσταμένων παρατάξεων ἐργατῶν τύπου καὶ ἰδιοκτητῶν Ἀθηναϊκῶν ἐφημερίδων. (Χειροκροτήματα).

§218ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς, ἔχει τὸν λόγον.

§219Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριοι βουλευταί, ἀληθῶς, ἡ κοινὴ γνώμη διερωτᾶται διατὶ ἀπὸ 25 ἡμερῶν δὲν ἐκδίδονται αἱ Ἀθηναϊκαὶ ἐφημερίδες; Καὶ οἱ μὲν ἐργάται τύπου ὡς δικαιολογητικὴν ἀφορμὴν τῆς ἀπεργίας φέρουν τὸ γεγονός, ὅτι ἡ Κυβέρνησις τοὺς ἀφῄρεσε τὸν κοινωνικὸν πόρον τοῦ 2%, ἐπὶ τοῦ ἀγγελιοσήμου διὰ τὸ ὁποῖον εἶχον ἀπὸ ἐτῶν λάβει τὴν ὑπόσχεσιν, ὅτι θὰ τὸν λάβουν καὶ τὸν ὁποῖον ἔδωκεν εἰς τὴν Ἕνωσιν ἰδιοκτητῶν Ἀθηναϊκῶν ἐφημερίδων. Ἡ Ἕνωσις ἰδιοκτητῶν Ἀθηναϊκῶν ἐφημερίδων ἐξ ἄλλου ἀντικρούουσα τὸ δικαιολογητικὸν αὐτὸ ἐπιχείρημα, ἀφ’ ἑνὸς μὲν ὑπολογίζει τὸν πόρον αὐτὸν εἰς τὸ ποσὸν τῶν 700.000 δραχμῶν μόνον κατ’ ἔτος, ἀφ’ ἑτέρου δὲ ὑποστηρίζει, ὅτι δὲν λαμβάνει τὸν πόρον αὐτὸν διὰ νὰ τὸν χρησιμοποιήσῃ πρὸς ἴδιον ὄφελος, ἀλλὰ διὰ νὰ ὀργανώσῃ εἰδικὴν ὑπηρεσίαν, μετακαλοῦσα ἐν ἀνάγκῃ καὶ εἰδικοὺς ἀκόμη ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ διὰ τὴν ὀργάνωσιν τοῦ τύπου καὶ τῶν δημοσιεύσεων, διότι, ὡς λέγει, ἀποδίδει ἐξαιρετικὴν σημασίαν εἰς τὸν πόρον τῶν ἀγγελιῶν καὶ τοῦ ἀγγελιοσήμου. Καὶ ἀληθῶς διερωτᾶται τις πῶς ἡ Κυβέρνησις δὲν εἶχε τὴν ἠθικὴν δύναμιν νὰ παρέμβῃ εἰς τὸ μέσον τῶν δύο ἀντιμαχομένων, διὰ νὰ φέρῃ ἕνα συμβιβασμὸν μεταξὺ τῶν δύο λογικῶν αὐτῶν ἀπόψεων διότι, πράγματι, καὶ αἱ δύο ἀναφερόμεναι ἀπόψεις τῶν διϊσταμένων εἶναι λογικαί. Καὶ μολονότι ἡ Κυβέρνησις προεκάλεσε τὴν κρίσιν τῆς διαμάχης αὐτῆς διὰ τῆς ψηφίσεως τῆς γνωστῆς διατάξεως τοῦ 2% τοῦ ἀγγελιοσήμου, παρέλειψε νὰ παρέμβῃ ἐγκαίρως διὰ νὰ φέρῃ τὴν συνδιαλλαγὴν μεταξὺ τῶν δύο ἀντιμαχομένων παρατάξεων. Ἀπὸ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς, ἡ Κυβέρνησις φέρει βαρεῖαν εὐθύνην. Δὲν ὑπελόγισε τὴν ἔκτασιν καὶ τὸ μέγεθος τῶν συνεπειῶν τῆς ἀπεργίας, ἡ ὁποία ἐκτὸς τοῦ ὅτι ἐπὶ 25 ὁλοκλήρους ἡμέρας διατηρεῖ τὴν κοινὴν γνώμην εἰς ἄγνοιαν σοβαρωτάτων ἐσωτερικῶν καὶ ἐξωτερικῶν γεγονότων, δημιουργεῖ ἀνεργίαν καὶ κλονισμὸν τῶν ἐκδοτικῶν ἑταιρειῶν. Ἡ Κυβέρνησις οὐδὲν ἔπραξεν, ἀλλ’ ἐνόμισεν, ὅτι θὰ δώσῃ λύσιν εἰς τὸ θέμα αὐτὸ τοῦ τύπου διὰ τοῦ νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον συζητοῦμεν καὶ διὰ τοῦ ὁποίου νομίζομεν, ὅτι καὶ πάλιν ἀκολουθεῖ ἐσφαλμένην ὁδόν. Διὰ τοῦ ἄρθρου 1, καταργοῦνται κεκτημένα δικαιώματα ἐργαζομένων, πρᾶγμα, διὰ τὸ ὁποῖον ἡμεῖς εἴμεθα ἄκρως ἀντίθετοι καὶ τὸ ὁποῖον ὡς ἐκ τούτου θὰ καταψηφίσωμεν. Κρίνομεν ἀκόμη, ὡς ἀνεφάρμοστον τὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 1 καὶ διὰ τοὺς ἐκδότας, διὰ τὸν λόγον, ὅτι ἡ ἐπιχείρησις τῶν ἐφημερίδων εἶναι μία ἰδιότυπος ἐπιχείρησις καὶ ὅλοι οἱ ἐργαζόμενοι εἰς αὐτάς, ἀνεξαρτήτως ἐργασίας ἣν ἐκτελοῦν, ἀποτελοῦν ἕνα ἑνιαῖον σύνολον, μὴ δυνάμενον νὰ διασπασθῇ. Συνεπῶς, οὐδεὶς ἐκ τῶν ἐκδοτῶν τῶν ἐφημερίδων, θὰ θελήσῃ νὰ ἐφαρμόσῃ τὴν διάταξιν αὐτήν, διότι δὲν συμφέρει. Ἡ διάταξις αὕτη, τίποτε δὲν προσφέρει εἰς τοὺς ἐκδότας. Ἐνῷ, ἐξ ἀντιθέτου, ὀξύνει τὰς ἀντιθέσεις μεταξὺ ἐργατῶν καὶ ἐργοδοτῶν. Ἀκόμη φοβοῦμαι, ὅτι καὶ τὰ δικαστήρια δὲν θὰ θελήσουν νὰ ἀνατρέψουν τὴν μέχρι τοῦδε ἰσχύουσαν νομολογίαν, ἐφαρμόζοντα τὴν διάταξιν ταύτην, ἣν θὰ κρίνουν ὡς ἀντισυνταγματικήν. Ὡς πρὸς τὸ ἄρθρον 2, ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι δὲν εἶναι σοβαρὸν καὶ δὲν πρόκειται νὰ ἐφαρμοσθῇ. Θεωρῶ, ὅτι δὲν εἶναι δυνατόν, ἐπ’ εὐκαιρία ἑνὸς νομοσχεδίου, καταρτισθέντος καὶ κατατεθέντος ἐν θερμῷ, ἐν ὥρᾳ ἀπεργίας, νὰ ἐφαρμόσωμεν μίαν γενικὴν πολιτικὴν ἑνοποιήσεως τῶν ἀσφαλιστικῶν ὀργανισμῶν. Νομίζω, ὅτι ἡ διάταξις αὐτή, παρὰ τὸν ἐκφοβισμόν, τὸν ὁποῖον περιέχει πρὸς τοὺς ἐργάτας τύπου, δὲν θὰ πείσῃ αὐτοὺς νὰ διακόψουν τὴν ἀπεργίαν των καὶ νὰ παραιτηθοῦν τῶν ἀξιώσεών των. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ ἀπεργία τῶν ἐργατῶν τύπου, δημιουργεῖ μέγα κοινωνικὸν κακόν, τοῦ ὁποίου δέν πρέπει νὰ παραγνωρίζωμεν τὰς συνεπείας, ἡ δὲ παράτασίς της, βαρύνει τὴν Κυβέρνησιν, διότι δὲν ἐξήσκησε τὴν δέουσαν ἠθικὴν πίεσιν καὶ προσπάθειαν νὰ πείσῃ τοὺς ἐνδιαφερομένους καὶ νὰ συμβιβάσῃ τὰ διεστῶτα. Ἔχομεν τὴν γνώμην ὅτι ἐὰν παραταθῇ ἡ ἀπεργία, θὰ κλονίσῃ σοβαρώτατα τὰς ἐκδοτικὰς ἐπιχειρήσεις καὶ θὰ ὁδηγήσῃ τὸν τύπον εἰς ἀπαράδεκτον ὀπισθοδρόμησιν. Δι’ αὐτὸ φρονοῦμεν, ὅτι ἀντὶ ἡ Κυβέρνησις νὰ εἰσηγῆται τοιούτου εἴδους νομοσχέδια, τὰ ὁποῖα περιέχουν καὶ δόσιν ἐκδικήσεως καὶ μορφὴν καταπιέσεως, θὰ πρέπει νὰ ἀσκήσῃ τὴν ἠθικὴν ἐπιρροήν της πρὸς τὰ ἐνδιαφερόμενα μέρη, διὰ νὰ συμφωνήσουν καὶ νὰ ἀνασταλῇ ἡ ἀπεργία. Δι’ ὅλους αὐτοὺς τοὺς λόγους, νομίζομεν, ὅτι ἡ πλειοψηφία δὲν πρέπει νὰ ψηφίσῃ τὸ νομοσχέδιον, οὔτε καὶ ἡ Κυβέρνησις θὰ πρέπει νὰ θεωρήσῃ ἑαυτὴν ἱκανοποιημένην, νομίζουσα, ὅτι μὲ τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου τούτου ἐπεράτωσε τὴν ἀποστολήν της. Ὀφείλει ἡ Κυβέρνησις νὰ ἀρθῇ εἰς τὸ ὕψος τῆς ἠθικῆς ἐπιβολῆς καὶ νὰ καλέσῃ τοὺς ἐργάτας καὶ τοὺς ἰδιοκτήτας νὰ λύσουν τὴν ἀπεργίαν. Συμφέρον τῶν διαμαχομένων εἶναι νὰ λύσουν τὴν ἀπεργίαν, ἀλλὰ καὶ ἀξίωσις τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ εἶναι νὰ τελειώσῃ τὸ ταχύτερον ἡ κρίσις τοῦ τύπου, ἥτις προκαλεῖ καὶ κοινωνικὰς καὶ οἰκονομικὰς ζημίας καὶ διὰ τῆς ἀνεργίας ποὺ προκαλεῖ εἰς τοὺς τυπογράφους, συντάκτας, ἐφημεριδοπώλας, ὑπαλλήλους πρακτορείων κλπ., δημιουργεῖ κοινωνικὸν πρόβλημα ὀξείας μορφῆς.

§220ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Τσιάρας, ἔχει τὸν λόγον.

§221Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Κύριοι βουλευταί, μία ἀπεργία μεγάλης διαρκείας ἐσημειώθη εἰς τὸν τόπον μας καὶ ἕνα νομοσχέδιον τῆς Κυβερνήσεως εὑρίσκεται ἐνώπιόν μας μὲ τὸ αἰτιολογικὸν ρυθμίσεως διαφόρων ζητημάτων, ποὺ ἀφοροῦν τὸν τύπον. Θέλει, δηλαδή, οὐσιαστικὰ ἡ Κυβέρνησις, διὰ τοῦ νομοσχεδίου, νὰ ἀνατρέψῃ τὸν νόμον 2112 καὶ νὰ κονιορτοποιήσῃ τὸ Ταμεῖον Ἀσφαλίσεως Ἐργατῶν Τύπου. Πρέπει, κύριοι βουλευταί, νὰ ἴδωμεν, πρῶτα–πρῶτα, τὰ αἴτια ποὺ ὡδήγησαν εἰς τὴν κατάθεσιν τοῦ νομοσχεδίου. Ἐγὼ προσωπικῶς δὲν δέχομαι, ὅτι τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ ἔγινε διὰ νὰ πλήξῃ τὸ προνομιακὸν καθεστὼς τῶν τυπογράφων ἢ νὰ καταργήσῃ τὴν φορολογικὴν ἀπαλλαγὴν αὐτῶν, οὔτε διότι οἱ ἐργάται τύπου ἀμείβονται ὑψηλὰ κλπ. Περισσότερον ἀπὸ ὅλα, δὲν δέχομαι τὴν ἄποψιν, ὅτι τὸ νομοσχέδιον τοῦτο, ἔρχεται πρὸς συζήτησιν, διότι οἱ τυπογράφοι ζοῦν ζωὴν πλουσιοπάροχον καὶ δι’ αὐτὸ θὰ πρέπει νὰ τοὺς ἐπαναφέρωμεν εἰς τὴν τάξιν τῶν πληβείων. Οἱ τυπογράφοι, κύριοι βουλευταί, ὅ,τι κατέκτησαν, τὸ κατέκτησαν μὲ ἀγῶνας καὶ προσπάθειαν μεγάλην. Ἀναμφισβητήτως, ὑπάρχει ἐξαθλίωσις τῶν τυπογράφων τῶν ἐπαρχιῶν καὶ ἡ Κυβέρνησις πρέπει νὰ φέρῃ μέτρα, ποὺ θὰ βελτιώνουν τὴν θέσιν των. Ἀλλὰ ἂς ἴδωμεν τί συμβαίνει εἰς τὴν πραγματικότητα καὶ ποία εἶναι ἡ οὐσία τῆς διαιρέσεως καὶ πρῶτα ἀπ’ ὅλα, ἂς ἴδωμεν, τὶ εἶναι τὸ ἀγγελιόσημον. Οἱ ἰδιοκτῆται καθιέρωσαν διὰ τὴν ἀγγελίαν, ἕνα ὡρισμένον ποσόν. Οἱ ἐργάται, διὰ νὰ ἐνισχύσουν τὸ ταμεῖον των, ἔπεισαν τὰς Κυβερνήσεις, διὰ νὰ διαθέσουν ἕνα ποσοστὸν 15% ὑπὲρ τῶν ταμείων των. Αὐτὸς εἶναι ἕνας κοινωνικὸς πόρος, διὰ τὴν ἐνίσχυσιν τῶν ταμείων τῶν ἐργαζομένων. Μᾶς εἶπεν ὁ κ. ὑπουργός, διατὶ φωνάζουν οἱ ἐργάται τύπου; Τοὺς ἐπήραμε τίποτε; Ἀλλά, κύριοι βουλευταί, οἱ ἐργάται τύπου, ὅπως ἐξάγεται ἀπὸ τὴν ἀγόρευσιν τοῦ κ. ὑφυπουργοῦ τῆς Προεδρίας, ἀνέκαθεν ἐπεδίωκον νὰ ἐπιτύχουν τὸ 2% ὑπὲρ αὐτῶν. Τὸ 1950 τὸ ἐδέχθησαν καὶ οἱ ἰδιοκτῆται καὶ τὸ 1952 τὸ προσεπικύρωσαν.

§222Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ. (Ὑφ. Πρ. Κυβερνήσεως). Κύριε συνάδελφε, τὸ θέμα εἶναι λελυμένον. Εἶχα κατ’ ἐπανάληψιν τὴν εὐκαιρίαν νὰ πληροφορήσω τὴν Βουλὴν, ὅτι ὅταν τὸ 1950 ἐδόθη ἡ ὑπόσχεσις τῆς Ἑνώσεως Συντακτῶν νὰ παραχωρήσῃ τὸ εἰς αὐτὴν ἀνῆκον ποσοστὸν 2% ἐκ τοῦ ἀγγελιοσήμου εἰς τὴν Ἕνωσιν Ἐργατῶν Τύπου, οἱ ἐργάται ἐλάμβανον ποσοστὸν 1%. Μετ’ ὀλίγους μῆνας, διὰ τοῦ Ν. 1872)1951, τὸ 1% τῶν ἐργατῶν τύπου ηὐξήθη εἰς 3%. Συνεπῶς, τὸ αἴτημά των εἶχεν ἔκτοτε οὐσίᾳ ἱκανοποιηθῆ.

§223Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Ἐγὼ θὰ διαβάσω αὐτὰ τὰ ὁποῖα εἴπατε. Ἡ Ἕνωσις Συντακτῶν ἐδέχθη τὴν παραχώρησιν τοῦ 2% εἰς τοὺς ἐργάτας τοῦ τύπου, διότι οἱ ἐργάται τύπου διεξεδίκουν ποσοστὸν ἐκ τοῦ λαχείου καὶ φαίνεται, ὅτι ὑπῆρξε μία συνεννόησις. Δὲν γνωρίζω περισσότερα, γεγονὸς ὅμως εἶναι, ὅτι τὸ ὑπεσχέθησαν καὶ ὅτι ὁ τότε Πρόεδρος τῆς Ἑνώσεως Συντακτῶν μακαρίτης Κρανιωτάκης προσυπέγραψεν αὐτὴν τὴν συμφωνίαν, καὶ ὑπάρχη εἰλημμένη ὑποχρέωσις νὰ δοθῇ εἰς τοὺς ἐργάτας τύπου τὸ 2%. Ἀλλὰ ὅμως ἀπὸ τοῦ σημείου αὐτοῦ, μέχρι τοῦ σημείου νὰ μεταβληθῇ εἰς πόρον ὑπὲρ τῶν ἰδιοκτητῶν ὑπάρχει μεγάλη ἀπόστασις. Διότι ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει ὅλοι οἱ ἰδιοκτῆται ἐπιχειρήσεων οἵτινες θὰ κινδυνεύουν νὰ χρεωκοπήσουν θὰ ἐπικαλοῦνται τὸ προηγούμενον τῶν ἰδιοκτητῶν τῶν ἐφημερίδων καὶ θὰ ζητοῦν καὶ αὐτοί, δικαίως πλέον, τὴν ἐφαρμογὴν παρομοίου μέτρου. Δὲν εἶναι ἑπομένως ἐπιτρεπτὸν αὐτὸν τὸν πόρον νὰ διεκδικοῦν οἱ ἰδιοκτῆται ἐργοδόται, ὑπὸ οἱονδήποτε πρόσχημα ἢ ἀνάγκην τῶν ἐπιχειρήσεων.

§224Χ. ΓΡΑΜΜΑΤΙΔΗΣ. Τὸ ἀγγελιόσημον εἶναι ἕνα ἔνσημον ἐπὶ τῶν ἀγγελιῶν. Τὸ μεγαλύτερον ποσοστὸν αὐτοῦ περιέρχεται εἰς τοὺς διαχειριστάς, τοὺς τυπογράφους καὶ τοὺς συντάκτας. Καὶ γεννᾶται τὸ ἐρώτημα, ἐκεῖνοι ποὺ ἔχουν τὰς ἐφημερίδας καὶ τὸ ἔνσημον τοῦτο εἶναι βάρος τῶν ἐπιχειρήσεών των, νὰ μὴ παίρνουν τίποτε;

§225Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Κύριε συνάδελφε, οἱ ἰδιοκτῆται τῶν ἐφημερίδων ἔκαναν ἕνα κοστολόγιον διὰ τὰς ἑκάστοτε ἀγγελίας καὶ οἱ ἐργάται τύπου ἐπὶ τοῦ κοστολογίου αὐτοῦ ἔπεισαν αὐτοὺς καὶ τὴν Κυβέρνησιν καὶ τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν νὰ δεχθῇ 15% μίαν φορολογίαν διὰ τὴν ἐνίσχυσιν τοῦ ἀσφαλιστικοῦ των ταμείου, ὑγείας καὶ στέγης. Εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποστηριχθῇ, ὅτι εἶναι βαρεῖα ἡ φορολογία αὐτὴ ἐπὶ τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ θὰ πρέπει νὰ καταργηθῇ, ἀλλ’ ἐπ’ οὐδενὶ ἐπιτρέπεται νὰ ἀφαιρεθῇ ἀπὸ τοὺς ἐργαζομένους ἕνας κοινωνικὸς πόρος διὰ νὰ περιέλθῃ εἰς τοὺς ἰδιοκτήτας ἐργοδότας, οἱ ὁποῖοι κάλλιστα εἶναι δυνατὸν νὰ αὐξήσουν τὰ τιμολόγια ποὺ οἱ ἴδιοι ὥρισαν διὰ τὰς ἀγγελίας. Προσεπάθησεν ἡ Κυβέρνησις νὰ μᾶς πείσῃ, ὅτι πρέπει νὰ ψηφισθῇ αὐτὸ τὸ νομοσχέδιον διὰ νὰ φέρῃ μίαν οἰκονομικὴν ἐξίσωσιν μέσα εἰς τοὺς τυπογράφους. Ἀλλ’ ὁ κ. Ὑφυπουργὸς ἐπὶ τοῦ Τύπου, λέγει εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν καθαρά: «Ἡ Κυβέρνησις ἐν πλήρει συναισθήσει εὐθύνης ἔλαβε τὰ συγκεκριμένα μέτρα τὰ ὁποῖα ἀποβλέπουν εἰς συγκεκριμένον σκοπόν. Ἐπιδιώκει νὰ ἀφαιρέσῃ ἀπὸ τὴν Ἕνωσιν Ἐργατῶν Τύπου, τὴν δυνατότητα, ὅπως εἰς τὸ μέλλον προκαλεῖ ἑκάστοτε κατὰ τὴν ἀπόλυτον καὶ αὐθαίρετον αὐτῆς κρίσιν, τοιαύτας ἀνωμαλίας». Δηλαδὴ θὰ τοὺς ἐξαθλιώσῃ οἰκονομικῶς διὰ νὰ μὴ εἶναι εἰς θέσιν ν’ ἀπεργοῦν εἰς τὸ ἑξῆς. Δηλαδή, μὲ ἄλλα λόγια θὰ ἀφαιρέσῃ τὰ μέσα τὰ οἰκονομικὰ ἀπὸ τοὺς ἐργάτας τύπου, ὥστε νὰ μὴ τολμοῦν, οὔτε αὐτοὶ οἱ ἐργάται τοῦ τύπου, οὔτε καὶ ἄλλοι ἐργάται νὰ ὁμιλοῦν δι’ ἀπεργίαν πρὸς προάσπισιν τῶν συμφερόντων των καὶ πολὺ περισσότερον νὰ πραγματοποιοῦν ἀπεργίας. Ἀντὶ ἡ Κυβέρνησις εἰς μίαν διένεξιν νὰ ἔλθῃ ὡς ἀμερόληπτος κριτὴς καὶ νὰ δώσῃ τὸ δίκαιον ἐκεῖ ὅπου τοῦτο εὑρίσκεται, ἔρχεται διὰ τοῦ ὑπὸ ψήφισιν νομοσχεδίου καὶ παίρνει τὸ μέρος δῆθεν ὑπὲρ τῶν ἰδιοκτητῶν, διότι ἐγὼ πιστεύω ἀπὸ τὸ μέτρον αὐτὸ δὲν πρόκειται νὰ ὠφεληθοῦν οἱ ἰδιοκτῆται τῶν ἐφημερίδων τίποτε τὸ σοβαρόν. Καὶ νομίζω, ὅτι προσφέρει χειρίστας ὑπηρεσίας ἡ Κυβέρνησις εἰς τοὺς ἰδιοκτήτας στρεφομένη ἐναντίον τῶν ἐργατῶν, λαμβάνουσα μέτρα τὰ ὁποῖα οὔτε οἱ ἰδιοκτῆται θὰ ἤθελον. Ἡ ἔκδοσις μιᾶς ἐφημερίδος εἶναι θέμα συνεργασίας ἰδιοκτητῶν καὶ ἐργαζομένων καὶ μάλιστα καλῆς συνεργασίας. Θὰ πρέπει ἑπομένως νὰ ἀποσυρθῇ τὸ νομοσχέδιον, διότι ἔχει καθαρῶς ἐκβιαστικὸν χαρακτῆρα, διότι διαπνέεται ἀπὸ αἴσθημα ἐκδικήσεως ἐναντίον τῶν ἀπεργῶν καὶ νὰ καταβληθῇ προσπάθεια ἐξευρέσεως μιᾶς λύσεως. Πάντως ὅμως χωρὶς νὰ ἀφαιρεθοῦν ἀπὸ ἐργαζομένους τὰ κεκτημένα δικαιώματά των καὶ χωρὶς νὰ διατεθῇ ὑπὲρ τῶν ἐργοδοτῶν κανεὶς ἀπὸ τοὺς ὑπάρχοντας κοινωνικοὺς πόρους. Τὸ 15% ἀνήκει εἰς τοὺς ἐργαζομένους εἰς τὸ Τύπον. Αὐτοὶ εἶναι οἱ μόνοι ἁρμόδιοι νὰ ρυθμίσουν τὸν τρόπον τῆς κατανομῆς του, ὅπως αὐτοὶ θέλουν, ὅπως αὐτοὶ θὰ συμφωνήσουν. Ἐὰν θέλῃ ἡ Κυβέρνησις νὰ βοηθήσῃ οἰκονομικῶς τὰς ἐφημερίδας, αἵτινες πράγματι πολλαὶ ἐξ αὐτῶν εὑρίσκονται καὶ αὐταὶ εἰς δύσκολον θέσιν, ὑπάρχει τρόπος νὰ τὰς βοηθήσῃ, ὅπως θὰ πρέπει ἡ Κυβέρνησις νὰ φέρῃ νομοσχέδιον διὰ νὰ ἐνισχύσῃ τοὺς ἐργάτας τύπου τῶν ἐπαρχιῶν, οἵτινες πράγματι λιμοκτονοῦν. Ἡ Κυβέρνησις ἐλπίζω, ὅτι θὰ ἀποσύρῃ τελικῶς τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ διὰ νὰ κάμῃ ἐν προκειμένῳ ὅ,τι θὰ ἔκανεν οἱονδήποτε ἄλλο εὐνομούμενον κράτος. Ἄν ὅμως ἐπιμένῃ εἰς τὴν ψήφισίν του, τὸ Κόμμα τῆς Νέας Προοδευτικῆς Κινήσεως, θὰ καταψηφίσῃ.

§226ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Ἀράπης, ἔχει τὸν λόγον.

§227Γ. ΑΡΑΠΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, σήμερον συζητοῦμεν ἕνα νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον καταργεῖ ὡρισμένα κεκτημένα δικαιώματα. Τὸ νομοσχέδιον τοῦτο εἰσάγεται πρὸς ψήφισιν εἰς μίαν περίοδον κατὰ τὴν ὁποίαν οἱ ἐργάται τύπου διεξάγουν ἕνα ἀγῶνα. Φαίνεται, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἔχασε τὴν ψυχραιμίαν της καὶ βιάστηκε νὰ φέρῃ αὐτὸ τὸ νομοσχέδιο διὰ νὰ ἐκβιάσῃ αὐτὴν τὴν ἐργατικὴν τάξιν ποὺ ἀγωνίζεται δι’ ἐκεῖνο ποὺ τοὺς ἀφῃρέθη καὶ τοὺς ἀφῃρέθη τὸ 2%, τὸ ὁποῖον εἶχον πρὸ 10ετίας. Ἡ Κυβέρνησις ἀντὶ νὰ ἐπιδιώξῃ τὴν λύσιν τῆς διαφορᾶς, ἔφερε τὸ νομοσχέδιον τοῦτο διὰ νὰ τρομοκρατήσῃ τοὺς ἐργάτας τύπου, μὲ τὴν ἀφαίρεσιν τῶν δικαιωμάτων τοῦ νόμου 2112 καὶ τὴν ἀπειλὴν τῆς συγχωνεύσεως τῶν ἀσφαλιστικῶν των ὀργανισμῶν, ὥστε μὲ τὸν τρόπον αὐτὸν νὰ τοὺς ἀναγκάσῃ νὰ λύσουν τὴν ἀπεργίαν. Ὁ τρόπος μὲ τὸν ὁποῖον ἔρχεται τὸ νομοσχέδιον τοῦτο πρὸς συζήτησιν μᾶς ἐνθυμίζει τὸ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον εἰσήγαγεν ὁ κ. Μπουρνιᾶς διὰ τοὺς τροχιοδρομικοὺς ὑπαλλήλους εἰς τὸ ὁποῖον ἐτέθη διάταξις διὰ τῆς ὁποίας οἱ Τροχιοδρομικοὶ καὶ ἄλλοι οἱ ὁποῖοι θὰ ὑπαχθοῦν εἰς τὸ Ι.Κ.Α. θὰ ἐξαιρεθοῦν τῶν δικαιωμάτων τοῦ νόμου 2112. Ἐφ’ ὅσον ἔχουν σχέσιν μὲ τὸν ἀσφαλιστικὸν ὀργανισμὸν τοῦ Ι.Κ.Α. μειώνεται ἡ ἀποζημίωσις εἰς τὸ ἥμισυ. Τὸ πρῶτον σκέλος τοῦ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχεδίου εἶναι ἡ ἐξαίρεσις ἀπὸ τὰ δικαιώματα 2112 καὶ τὸ δεύτερον σκέλος ἡ ἑνοποίησις τῶν ἀσφαλιστικῶν ὀργανισμῶν εἰς τρόπον ὥστε ὑπαγόμενοι οἱ ἐργάται τύπου εἰς τὸ Ι.Κ.Α. νὰ χάσουν τὰ δικαιώματά των τοῦ νόμου 2112 ὅπως καὶ οἱ τροχιοδρομικοὶ καὶ ἄλλοι ὅσοι θὰ ἔχουν ὑπαχθῆ εἰς τὸ ΙΚΑ. Ἡ Κυβέρνησις θὰ ἔπρεπε νὰ ἐπέμβῃ εἰς τὴν διαφορὰν καὶ νὰ δώσῃ μίαν λύσιν διὰ νὰ μὴ μένῃ ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς χωρὶς τύπον. Ἀντ’ αὐτοῦ ὅμως ἀφοῦ ἄφησε καὶ παρῆλθον τόσαι ἡμέραι ἔφερε τὸ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον δὲν εἶναι μόνον ἐναντίον τῶν ἐργατῶν τύπου, ἀλλὰ εἶναι ἀρχὴ σειρᾶς μέτρων ἐναντίον ὅλων τῶν ἐργαζομένων τάξεων. Ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως εἶπεν, ὅτι δὲν στρέφεται κατὰ τῶν ἐργατικῶν ἐλευθεριῶν. Ἀλλ’ ὅταν κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς ἀπεργίας καταργοῦνται κεκτημένα δικαιώματα, τὰ ὁποῖα ἐπέτυχον οἱ ἐργαζόμενοι κατόπιν ἀπὸ σκληροὺς ἀγῶνας, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ λέγωμεν, ὅτι δὲν καταργοῦμεν τὰς συνδικαλιστικὰς ἐλευθερίας. Καὶ περαιτέρω ἔχομεν τὴν δήλωσιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ὅτι θὰ ψηφισθῇ ὁπωσδήποτε τὸ νομοσχέδιον. Δὲν νομίζω, ὅτι πρέπει ἡ Κυβέρνησις νὰ ἔχῃ τοιαύτας ἀπαιτήσεις, ὅταν δὲν ἔκανε τίποτε ἐπὶ τόσας ἡμέρας διὰ νὰ λύσῃ τὴν διαφορὰν μεταξὺ ἐργοδοτῶν καὶ ἐργαζομένων. Ἰσχυρίζεται ἡ Κυβέρνησις, ὅτι μὲ μηνιαῖον μισθὸν ἐκ δραχμῶν 3.200 ποὺ μὲ τὰς ὑπερωρίας φθάνει 5.200, ἡ τάξις τῶν ἐργατῶν τύπου εἶναι τάξις προνομιοῦχος καὶ ἐπιζητεῖ τὴν ἰσοπέδωσίν της μὲ βάσιν τὸν ἐργάτην τῶν 47 δραχμῶν!!! Καὶ ὅμως κύριοι συνάδελφοι, ἡ τάξις τῶν ἐργατῶν τύπου ἠδύνατο νὰ διεκδικήσῃ καὶ τὸ ἐπίδομα διὰ νυκτερινὴν ἐργασίαν καὶ τὸ ἐπίδομα διὰ τὴν καθ’ ἡμέραν Κυριακὴν ἐργασίαν καὶ ἀκόμη τὰ ηὐξημένα ποσοστὰ τῶν ὑπερωριῶν. Ἀντὶ λοιπὸν νὰ δώσωμεν εἰς τὴν ἐργατικὴν αὐτὴν τάξιν τὰ ἐπιδόματα αὐτὰ τὰ ὁποῖα δικαιοῦνται ἐκ τῶν γενικῶν διατάξεων ποὺ ἔχομεν ψηφίσει, ἐρχόμεθα καὶ προσπαθοῦμεν νὰ τὴν καταστήσωμεν ἴσην ἀπὸ ἀπόψεως ἀποδοχῶν μὲ τὸν ἐργάτην τῶν 47 δραχμῶν. Θὰ ἤθελα νὰ γνωρίζω αὐτὴ ἡ πολιτικὴ δὲν λέγεται πολιτικὴ ἀντεργατική; Διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου ἡ ἀποζημίωσις τοῦ νόμου 2112 μειοῦται εἰς τὰ μεγαλύτερα μεγέθη μέχρι τοῦ ⅙ περίπου καὶ εἰς τὰ μικρότερα εἰς τὸ ἥμισυ. Αὐτὸ εἶναι κατάργησις τοῦ Ν. 2112 καὶ συνεπῶς ἀπαράδεκτον διὰ τὴν ἐργατικὴν τάξιν. Δι’ αὐτὸ ἡ ἐργατικὴ τάξις θὰ ἀντισταθῇ, διότι πιστεύει, ὅτι ὁ νόμος αὐτὸς ἀποτελεῖ μίαν ἀπαρχὴν μειώσεως τῶν δικαιωμάτων τῶν ἐργατῶν καὶ δι’ αὐτὸ θὰ ἀντισταθῇ καὶ θὰ πολεμήσῃ τὴν ἀπόφασιν αὐτὴν τῆς Κυβερνήσεως. Ἀντὶ τῆς ἀντεργατικῆς αὐτῆς πολιτικῆς ποὺ ἐπιδεικνύει θὰ ἔπρεπε ἡ Κυβέρνησις νὰ σταθῇ ἀμερόληπτος διαιτητὴς μεταξὺ τῶν ἐργατῶν καὶ ἐργοδοτῶν καὶ νὰ λύσῃ τὴν διαφορὰν ὑποστηρίζουσα πάντοτε τὸν ἀδύνατον. Ἀντὶ τούτου ἡ Κυβέρνησις προσπαθεῖ νὰ ἐκβιάσῃ τοὺς ἐργάτας. Ἂς πληροφορηθῇ ὅμως, ὅτι ἡ ἐργατικὴ τάξις μὲ νομοσχέδια καὶ ἀπειλὰς δὲν ἐκβιάζεται, ἀλλὰ θὰ ἀγωνισθῇ διὰ τὴν διατήρησιν καὶ τὴν ἐπαύξησιν ἐκείνων ποὺ ἀπέκτησε καὶ ἐκείνων ποὺ τῆς ἀνήκουν. Διὰ τοὺς ἀνωτέρω λόγους θεωρῶ τὸ νομοσχέδιον ἀντεργατικὸν καὶ ἀντιδημοκρατικὸν καὶ θὰ καταψηφίσω τὸ νομοσχέδιον.

§228ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐξαντληθέντος τοῦ καταλόγου τῶν ρητόρων τῶν ἐγγεγραμμένων νὰ ὁμιλήσουν, ἐρωτᾶται ἡ Βουλὴ, δεκτὸν τὸ ὡς ἄνω σχέδιον νόμου κατ’ ἀρχήν;

§229ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§230ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν κατ’ ἀρχὴν τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ρυθμίσεως θεμάτων ἀφορώντων τοὺς ἐργάτας Τύπου καὶ Τυπογράφους». Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν. Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1 ὁ κ. Η. Ἠλιοῦ, ἔχει τὸν λόγον.

§231Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἀνεξαρτήτως τῶν πολιτικῶν ἀπόψεων, τὰς ὁποίας ἔχει ἕκαστος ἐπιθυμῶ νὰ ἐπισημάνω τὴν ἀντισυνταγματικότητα τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ. Ἀπὸ τοῦ 1937 εἶναι παγία ἡ νομολογία τοῦ ἀνωτάτου ἡμῶν δικαστηρίου, ὅτι πᾶσα ἐξαίρεσις ἀπὸ τοῦ γενικοῦ κανόνος τείνουσα νὰ δημιουργήσῃ προνόμια ὑπὲρ μιᾶς τάξεως ἀντίκειται εἰς τὸ ἄρθρον 3 τοῦ Συντάγματος καὶ ὡς τοιαύτη εἶναι ἄκυρος καὶ ἀνίσχυρος. Ἐπὶ λέξει ἡ ὑπ’ ἀριθ. 122)1937 ἀπόφασις τοῦ Ἀρείου Πάγου λέγει τὰ ἑξῆς: «Αὐθαίρετοι δημιουργίαι προνομιακῶν ὁρισμῶν ἱδρυόντων τάξεις προσώπων κρινομένων ἄνευ εὐλόγου αἰτίας κατὰ τρόπον ἀπομακρυνόμενον τῶν διὰ πάντας τοὺς Ἕλληνας ἰσχυόντων γενικῶν ὁρισμῶν εἶναι ἀνίσχυροι καὶ ἀντισυνταγματικαί». Καὶ ἐπειδὴ ἡ Βουλὴ ἀποτελεῖται ἀπὸ νομικοὺς, δὲν νομίζω, ὅτι θὰ πρέπει νὰ ἐπεξηγήσω ὅτι ἡ λέξις «προνόμιον» λαμβάνεται ὑπὸ τὴν ἔννοιαν καὶ τῆς εὐμενοῦς ἐξαιρέσεως. Ὡς εἶναι γνωστὸν ἡ νομοθεσία μας προκειμένου περὶ ἀπολύσεως ἑνὸς ἐργαζομένου ὁρίζει, ὅτι θὰ πρέπει νὰ καταγγελθῇ ἡ σύμβασις ἐργασίας πρὸ ὡρισμένου χρόνου. Ὁ χρόνος αὐτὸς διαφέρει κατὰ πολὺ ἐὰν πρόκειται περὶ ἐργάτου ἢ ὑπαλλήλου. Ἐφ’ ὅσον πρόκειται περὶ ὑπαλλήλου ὁ χρόνος τῆς προμηνύσεως εἶναι πολὺ μεγαλύτερος καὶ συνεπῶς ἡ ὀφειλομένη ἀποζημίωσις εἰς περίπτωσιν ἀμέσου ἀπολύσεως τοῦ ἐργαζομένου εἶναι πολὺ μεγαλυτέρα ἐν συγκρίσει μὲ τὴν προμήνυσιν καὶ τὴν ἀποζημίωσιν τὴν καθοριζομένην διὰ τὸν ἐργάτην καὶ τὸν τεχνίτην. Ὁ νόμος δὲν ὁρίζει ποῖαι κατηγορίαι ἐργαζομένων θεωροῦνται ὡς ἐργάται καὶ ποῖαι θεωροῦνται ὡς ὑπάλληλοι. Θέτει ὡρισμένα γενικὰ κριτήρια καὶ ἐπαφίεται περαιτέρω εἰς τὰ δικαστήρια νὰ καθορίσουν ποῖοι εἶναι ἐργάται καὶ ποῖοι εἶναι ὑπάλληλοι. Τὸ τιθέμενον κριτήριον εἶναι ἡ σωματικὴ ἢ ἡ πνευματικὴ ἐργασία. Καὶ ἂν μὲ πρόκειται περὶ ἐργασίας μὴ κατ’ ἐξοχὴν σωματικῆς, πρόκειται περὶ ὑπαλλήλου, ἐνῷ ἐὰν ἔχωμεν ἐργασίαν κατ’ ἐξοχὴν σωματικὴν πρόκειται περὶ ἐργάτου. Βάσει τοῦ κριτηρίου τούτου ἡ ὁλομέλεια τοῦ Ἀρείου Πάγου αἴρουσα διαφωνίαν τῶν δύο τμημάτων του ἀπεφάνθη, ὅτι οἱ λινοτύπαι ὡς προσφέροντες ἐργασίαν μᾶλλον πνευματικὴν εἶναι ὑπάλληλοι. Βάσει τούτου ἡ ἀποζημίωσις τῶν ἐργατῶν τούτων ἡ ὀφειλομένη βάσει τοῦ νόμου 2112 κυμαίνεται ἀπὸ 30 ἡμερομίσθια μέχρις 720. Διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου τὰ ἡμερομίσθια ταῦτα τὰ μειοῦμεν εἰς μὲν τὰ μεγάλα μεγέθη μέχρι τοῦ ⅙ εἰς δὲ τὰ μικρότερα μέχρι τοῦ ἡμίσεος. Ἑπομένως ἔχομεν δημιουργίαν προνομιακῶν ὁρισμῶν ἀπομακρυνομένων τῶν διὰ πάντας τοὺς Ἕλληνας ἰσχυόντων γενικῶν τοιούτων καὶ συνεπῶς ἔχομεν διάταξιν ἀντίθετον πρὸς τὸ Σύνταγμα. Ἐπιμένω, κ. Πρόεδρε, ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ ζητήματος, διότι εἰς τυχὸν ἐφαρμογὴν τῆς διατάξεως ταύτης ἡ σημείωσις αὐτὴ θὰ ἀποτελέσῃ ἑρμηνευτικὸν βοήθημα διὰ τὸν ἐφαρμοστὴν τοῦ νόμου.

§232ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Ἠλιόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§233Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν ὡμίλησα ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου, ὅμως, προκειμένου περὶ τοῦ ἄρθρου 1 νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ καταστῇ σαφὴς ἡ σημασία καὶ ἡ ἔκτασις τῆς διατάξεως τοῦ ἄρθρου τούτου. Τόσον ἀπὸ τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν ὅσον καὶ ἀπὸ τὰς συζητήσεις αἱ ὁποῖαι ἐγένοντο, προκύπτει, ὅτι διὰ τοῦ ἄρθρου 1 σκοπεῖται νὰ παταχθῇ ἡ ἀπεργία. Θὰ προσεχώρουν, διὰ νὰ συνεννοηθῶμεν, πρὸς στιγμὴν πρὸς τὴν ἄποψιν τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι ἀπὸ τὴν καλὴν διάθεσιν ἐκκινοῦσα τῆς ἐξασφαλίσεως τῆς ἐλευθεροτυπίας, τοῦ ἐμποδισμοῦ τῆς ἐπαναλήψεως τοιούτων καταστάσεων εἰς τὸ μέλλον λαμβάνει τὸ ἐν λόγῳ μέτρον. Ἀλλὰ τὸ θέμα δὲν τερματίζεται. Ἀπαλλάσσεται μὲν ὁ κ. Ὑπουργὸς Τύπου, ἀνακύπτει ὅμως περαιτέρω εὐθύνη τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Ἐργασίας. Ἂς ὑποθέσωμεν, ὅτι ἡ διάταξις ἐπιτυγχάνει τοῦ σκοποῦ της καὶ τερματίζεται ἡ ἀπεργία. Παύει ὅμως ἡ ἰσχὺς τοῦ μέτρου; Ἀσφαλῶς ὄχι. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει θὰ ἐξακολουθῇ μία μόνιμος ἀπειλὴ κατὰ παντὸς ἐργάτου τύπου. Ἐλέχθη, ὅτι ἐν προκειμένῳ πρόκειται περὶ ἐργατῶν τύπου οἱ ὁποῖοι ἀμείβονται ἡγεμονικῶς καὶ ὅτι λόγῳ τῆς σοβαρότητος τοῦ λειτουργήματός των ἐπιβάλλεται ἡ λῆψις τοῦ μέτρου αὐτοῦ. Ἀλλὰ θὰ ἤθελα νὰ ἐρωτήσω τοὺς κ. συναδέλφους τῆς πλειοψηφίας, πῶς θὰ δυνηθοῦν νὰ ἀρνηθοῦν αὔριον τὴν θέσπισιν ἑνὸς ἄλλου νόμου διὰ τοῦ ὁποίου ἐπιδιώκεται ἡ πάταξις μιᾶς ἀπεργίας τῶν ὑπαλλήλων τῆς Ἑταιρείας Ὑδάτων, ἢ τῆς Ἠλεκτρικῆς Ἑταιρείας, ἢ οἱασδήποτε ἄλλης ἐπιχειρήσεως κοινῆς ὠφελείας, διότι καὶ ἐκεῖ θὰ πρόκειται περὶ σοβαροῦ λειτουργήματος. Εἶναι προφανὲς συνεπῶς, ὅτι δὲν πρόκειται περὶ διατάξεως περιωρισμένης ἰσχύος, πρόκειται περὶ ἑνὸς μέτρου τὸ ὁποῖον στρέφεται ἔναντι κεκτημένου δικαιώματος τῶν ἐργατῶν, δικαιώματος, τὸ ὁποῖον ἐσεβάσθησαν ὅλαι αἱ Κυβερνήσεις καὶ αὐτὸς ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, ἐπὶ δικτατορικῆς Κυβερνήσεως καὶ τὸ ὁποῖον ἔρχεται σήμερον ἡ Κυβέρνησις νὰ τὸ καταργήσῃ. Ὑπεστηρίχθη ἀπὸ συνάδελφον, ὅτι προκειμένου περὶ ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι ἀμείβονται ὅπως ἀμείβονται οἱ ἐν λόγῳ ἐργάται, θὰ ἠδύνατο ἡ Κυβέρνησις νὰ ὁρίσῃ μικροτέραν ἀποζημίωσιν ἐν περιπτώσει ἀπολύσεως. Ἐὰν ἠκολουθεῖτο αὐτὴ ἡ τακτική, θὰ ἔπρεπε νὰ ὁδηγηθῶμεν εἰς τὴν ἄποψιν νὰ ψηφίζωμεν μέτρα καὶ νὰ ρυθμίζωμεν διαφοροτρόπως εἰς ἑκάστην συγκεκριμένην περίπτωσιν τὸ θέμα τῶν ἐργαζομένων, ἐν περιπτώσει ἀπολύσεώς των. Νομίζομεν, συνεπῶς, ὅτι ἡ διάταξις δὲν πρέπει νὰ γίνῃ δεκτή. Θὰ ἔπρεπε ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, πρὶν ἀποφασίσῃ νὰ θέσῃ τὴν ὑπογραφήν του κάτω ἀπὸ μίαν διάταξιν, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ τὴν θέσῃ εἰς κἄποιο ἄλλο ἔγγραφον.

§234Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ. (Ὑφ. Πρ. Κυβερνήσεως). Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὸ ἄρθρον 1 θὰ παρεκάλουν εἰς τὸν 7ον στίχον, μετὰ τὴν λέξιν «πιεστηρίων» νὰ προστεθῇ ἡ λέξις «καὶ», καὶ ἐν συνεχείᾳ εἰς τὸν αὐτὸν στίχον νὰ διαγραφῇ τὸ «κ.λ.π.».

§235ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλή, δέχεται τὸ ἄρθρον 1 ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ;

§236ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§237ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 1 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἐτροποποιήθη. Ἄρθρον 2. Ὁ κ. Δ. Γιαχνῆς, ἔχει τὸν λόγον.

§238Δ. ΓΙΑΧΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, διὰ τοῦ ἄρθρου 2 συγχωνεύονται τὸ Ταμεῖον Ἐργατῶν Τύπου Ἀθηνῶν καὶ Θεσσαλονίκης μετὰ τοῦ Ταμείου Ἀσφαλίσεως Τυπογράφων καὶ Μισθωτῶν Γραφικῶν Τεχνῶν. Μέχρι τὸ 1957 τὸ Ταμεῖον Γραφικῶν Τεχνῶν ἦτο αὐτοδύναμον. Ἀπὸ τοῦ 1957 ὅμως παρουσίασεν ἔλλειμμα, ἀνερχόμενον εἰς 3.085.000 δραχμάς. Τὸ ἔλλειμμα τοῦτο ὀφείλεται εἰς τὴν κακοδιοίκησιν τοῦ Ταμείου. Τὸ Ταμεῖον δὲν διοικεῖται ἀπὸ ἐκπροσώπους τῶν ἐργατῶν, ἀλλὰ ἀπὸ πρόσωπα, τὰ ὁποῖα διορίζονται ἑκάστοτε ἀπὸ τὸν Ὑπουργὸν Ἐργασίας καὶ εἶναι τῆς ἀρεσκείας του, ἀλλὰ οὐχὶ τῆς ἐμπιστοσύνης τῶν ἐργαζομένων. Συνεπείᾳ αὐτοῦ τοῦ τρόπου τῆς διοικήσεως, ἀποφασίσθη ἡ ὑπὸ τοῦ Ταμείου διάθεσις ποσοῦ 25.000 χρυσῶν λιρῶν διὰ τὴν ἀγορὰν ἐκτάσεως εἰς Παληάγιαννην Πεντέλης. Διετέθη ἐπίσης ποσὸν 2.500.000 δραχμῶν διὰ τὴν ἀγορὰν ἐκτὸς σχεδίου πόλεως ἑνὸς κτήματος εἰς τὴν ὁδὸν Φιλαδελφείας καὶ τὰ δύο ὡς ἄνω ποσὰ διετέθησαν χωρὶς μέχρι σήμερον νὰ ἀποδώσουν τὸ παραμικρὸν ποσὸν ὡς ἔσοδον εἰς τὸ Ταμεῖον, ἀλλὰ μόνον ἐπιβάρυνσιν. Ἡ χειροτέρευσις, ὅμως, τῆς καταστάσεως τοῦ Ταμείου δὲν ὀφείλεται εἰς ἐνεργείας μόνον τῆς διοικήσεως, ἀλλὰ καὶ εἰς τὴν Κυβερνητικὴν πολιτικήν. Οὕτω ἐψηφίσθη διάταξις, δυνάμει τῆς ὁποίας ἐμειώθη ἡ εἰσφορὰ τῶν ἐργοδοτῶν ἀπὸ 6% εἰς 3%. Βραδύτερον, δι’ ἄλλης διατάξεως, τὸ 3% ἐμειώθη εἰς 1,5%. Περαιτέρω, δι’ ἄλλης διατάξεως, τοῦ 1957, Β. Δ. 31.8)30.9.1957, μειώνεται ἡ εἰσφορὰ τῶν ἐργοδοτῶν εἰς ὅλους τοὺς ἐργαζομένους εἰς ἐργοστάσια χαρτοβιομηχανίας. Πέραν αὐτοῦ μειώνεται εἰς τὸ ἥμισυ ἡ εἰσφορὰ τῶν ἐργαζομένων, οἱ ὁποῖοι ἔχουν ἡλικίαν κάτω τῶν 18 ἐτῶν. Ὅλα αὐτὰ τὰ ὁποῖα ἀνέφερον εἶχον ὡς ἀποτέλεσμα τὴν δημιουργίαν τοῦ ὡς ἄνω ἐλλείμματος τοῦ Ταμείου Τ.Α.Τ. καὶ Μ.Γ.Τ. Διὰ νὰ καλύψῃ αὐτὴν τὴν ἐλλειμματικὴν διαφοράν, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας ἐξέδωκεν ἀπόφασιν διὰ τῆς ὁποίας ηὐξάνετο ἡ ἐργατικὴ εἰσφορὰ ἀπὸ 6% εἰς 7%. Περαιτέρω ηὐξάνοντο καὶ αἱ προϋποθέσεις διὰ τὴν συνταξιοδότησιν, ἐνῷ μέχρι τότε ἤρκουν 1.750 ἡμερομίσθια διὰ σύνταξιν ἀναπηρίας, ὁ κ. Ὑπουργὸς ηὔξησεν εἰς 2.500 ἡμερομίσθια. Διὰ δὲ τὴν σύνταξιν γήρατος ἀπὸ 4.500 ἡμερομίσθια εἰς 5.000. Σήμερον ἔρχεται ὁ κ. Ὑπουργὸς καὶ ζητεῖ τὴν ἑνοποίησιν ἑνὸς ἀναπήρου ὀργανισμοῦ, διὰ τὴν κατάστασιν τοῦ ὁποίου οἱ μόνοι ποὺ δὲν εὐθύνονται εἶναι οἱ ἐργάται τύπου καὶ μισθωτοὶ γραφικῶν τεχνῶν καὶ θέλουν νὰ τὸ φορτώσουν εἰς τὸ ἄλλο Ταμεῖον τὸ ὁποῖον στέκεται μὲ τοὺς ἀγῶνας τῶν ἐργατῶν τύπου Ἀθηνῶν στὰ πόδια του κἄπως, ὥστε, καὶ τὰ δύο νὰ καταποντισθοῦν. Ἡ Κυβέρνησις θὰ πρέπει νὰ ἐνεργήσῃ ὥστε τὸ Ταμεῖον γραφικῶν τεχνῶν νὰ καταστῇ αὐτοδύναμον, νὰ ζητήσῃ καὶ νὰ θεραπεύσῃ τὰς αἰτίας ποὺ ἔκαναν τὸ Τ.Α.Τ. καὶ Μ.Γ.Τ. ἐλλειμματικὸν καὶ νὰ τὰς θεραπεύσῃ, ὥστε νὰ καταστῇ τὸ στήριγμα τῶν ἐργαζομένων τοῦ κλάδου καὶ ὄχι νὰ ζητᾷ τὰ δεκανίκια τοῦ ἄλλου Ταμείου γιὰ νὰ στηρίξῃ τὸ ἐξ αἰτίας τῆς Κυβερνητικῆς πολιτικῆς κλονισθέν.

§239ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Εὐαγγέλου, ἔχει τὸν λόγον.

§240Γ. ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ δημιουργία τοῦ τεραστίου ἐλλείμματος εἰς τὸ Ταμεῖον Γραφικῶν Τεχνῶν, ὀφείλεται ὡς ἀνέφερε καὶ ὁ προλαλήσας συνάδελφος καὶ ἀρκετοὶ ἄλλοι ἀκόμη ὁμιληταί, εἰς τὴν κακοδιοίκησιν τούτου, δεδομένου, ὅτι ἡ διοίκησις τοῦ Ταμείου δὲν προέρχεται ἀπὸ ἐκπροσώπους τῶν ἠσφαλισμένων ἀλλὰ ἀπαρτίζεται κατὰ τὸ πλεῖστον ἀπὸ πρόσωπα διοριζόμενα ἀπὸ τὸν ἑκάστοτε Ὑπουργὸν τῆς Ἐργασίας. Ἡ συγχώνευσις ἡ ὁποία ἐπιδιώκεται τῶν δύο Ταμείων θὰ συντελέσῃ ὥστε ἀμφότερα τὰ Ταμεῖα νὰ περιέλθουν εἰς μαρασμόν. Ἡ Κυβέρνησις πρέπει νὰ ἐξεύρῃ τρόπον, ὥστε τὸ Ταμεῖον τυπογράφων καὶ γραφικῶν τεχνῶν νὰ ἐπανέλθῃ εἰς τὴν προηγουμένην του κατάστασιν καὶ νὰ μὴ καλῇ τὰς χήρας καὶ τὰ ὀρφανὰ τῶν τυπογράφων ἐν Ἀθήναις καὶ Θεσσαλονίκῃ νὰ πληρώσουν τὰ σπασμένα, νὰ ἑνώσῃ καὶ τοὺς δύο Ἀσφαλιστικοὺς Ὀργανισμοὺς καὶ νὰ τοὺς ρίψῃ καὶ τοὺς δύο εἰς τὴν χρεωκοπίαν. Θεσπίζομεν διατάξεις γενοκτονίας. Πρέπει νὰ τὸ ἀντιληφθῶμεν σαφῶς, κ. Πρόεδρε, ὅτι τὸ ἄρθρον 2 δὲν πρέπει νὰ ψηφισθῇ. Διότι μὲ τὴν ἐξουσιοδότησιν ποὺ παίρνει ἡ Κυβέρνησις, θὰ πάρῃ τὸν κόσμον εἰς τὸν λαιμόν της.

§241ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Ἠλιόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§242Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ συγχώνευσις, ἡ ὁποία ἐπιχειρεῖται μὲ τὸ ἄρθρ. 2 εἶναι τοὐλάχιστον ἀκατανόητος εἰς τὴν λογικὴν της. Ὑπάρχει ἓν Ταμεῖον, τὸ ὁποῖον παρουσιάζει περίσσευμα. Ὑπάρχει ἓν ἄλλο Ταμεῖον, τὸ ὁποῖον ἔχει ἐλλείμματα. Καὶ καλεῖται τὸ αὔταρκες, μὲ περίσσευμα ταμεῖον, νὰ καλύψῃ τὰ ἐλλείμματα τοῦ ἄλλου ταμείου.

§243ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Κοινωνικὴ δικαιοσύνη.

§244Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι, ἀναζητήσατε ἀλλοῦ τὴν κοινωνικὴν δικαιοσύνην. Ἰσότης εἰς τὴν δυστυχίαν δὲν νοεῖται. Καὶ ἐπιδιώκεται ἡ λύσις αὐτὴ μὲ τὴν προσπάθειαν νὰ θεμελιωθῇ καὶ θεωρητικῶς ὑπὸ τὴν ἔννοιαν, ὅτι ἡ κοινωνικὴ ἀσφάλισις εἶναι γενική, ἡ ἀσφάλισις ὅλων τῶν ἐργαζομένων, θὰ πρέπει νὰ εἶναι ἡ ἐπιδίωξις πάσης Κυβερνήσεως, πάσης καλῶς λειτουργούσης ἀσφαλιστικῆς πολιτικῆς. Κύριοι συνάδελφοι, ἐὰν εἶναι ὀρθὴ πράγματι καὶ εἶναι, ἡ ἄποψις ἡ θεωρητική, μιᾶς ἑνιαίας γενικῆς ἀσφαλίσεως τῶν ἐργαζομένων, προκειμένου νὰ τεθῇ εἰς ἐφαρμογὴν δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἀγνοηθοῦν τὰ πραγματικὰ περιστατικὰ καὶ αἱ πραγματικαὶ συνθῆκαι πού ὑπάρχουν εἰς τὴν συγκεκριμένην στιγμὴν ποὺ ἐλήφθη τὸ μέτρον. Ἠκούσθησαν ἐδῶ— καὶ τὸ τονίζω, διὰ τοῦτο ἐζήτησα κυρίως τὸν λόγον— ἠκούσθησαν καὶ ἀπόψε, ἀλλὰ θάλπεται καὶ ἐμφανίζεται ἐνίοτε ποὺ καὶ πού, ἡ ἄποψις ἡ ὁποία βγαίνει ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας, περὶ ἑνοποιήσεως ὅλων τῶν Κλαδικῶν Ταμείων, καὶ περὶ ὑποταγῆς των εἰς τὸν γενικὸν ὀργανισμὸν τοῦ Ι.Κ.Α. Ἀλλὰ ἐρωτῶ, ἐνῷ ὁ Ὀργανισμὸς τοῦ Ι.Κ.Α. περιλαμβάνει δεκάδας χιλιάδας ἠσφαλισμένων, ἔφθασεν εἰς τὸ σημεῖον νὰ ἀντιμετωπίζῃ κατάρρευσιν οἰκονομικήν, διότι σχεδὸν περιέλαβεν ὅλους τοὺς ἐργαζομένους, ἐνῷ αὐτὸ τὸ Ἵδρυμα ἔφθασεν εἰς τὸ σημεῖον τῆς οἰκονομικῆς καταρρεύσεως, ποία δικαιολογία, νὰ ἐνισχύσῃ τὴν σκέψιν, ὅτι πρὸς τὸ Ἵδρυμα αὐτὸ τὸ οὕτω καταρρέον, πρέπει νὰ συγχωνευθοῦν καὶ οἱ ἄλλοι Κλαδικοὶ Ἀσφαλιστικοὶ Ὀργανισμοί, οἱ ὁποῖοι κατὰ ἕνα τρόπον παρέχουν, ἐὰν δὲν παρέχουν πρὸς τὰ μέλη των, ἐν πάσῃ περιπτώσει οἰκονομικῶς ἔχουν μίαν εὐστάθειαν; Μά ποίαν λογικὴν καὶ ποίαν δικαιολογίαν ἠμπορεῖ νὰ καλέσῃ τοὺς Κλαδικοὺς Ὀργανισμοὺς ἡ Κυβέρνησις, τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας, νὰ συγχωνευθοῦν εἰς τὸ Ι.Κ.Α.; Καὶ μάλιστα νὰ συγχωνευθοῦν καθ’ ἣν στιγμὴν δὲν ἐκδηλώνεται ἀπὸ πουθενὰ διάθεσις πραγματικῆς ἐξυγιάνσεως ἑνὸς Ὀργανισμοῦ Ἀσφαλιστικοῦ, τόσον μεγάλης οἰκονομικῆς καὶ κοινωνικῆς σημασίας; Τὸ Ι.Κ.Α. κατήντησε τὸ κέντρον τῶν ρουσφετολογίων καὶ εἰς τὸν Μινώταυρον αὐτὸν θέλετε νὰ παραδώσετε καὶ τοὺς ἄλλους ἀσφαλιστικοὺς ὀργανισμούς. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας ὀφείλει νὰ παραιτηθῇ ἀπὸ τὴν σκέψιν, ὅτι δικαιοῦται νὰ προχωρήσῃ εἰς τὴν ἑνοποίησιν τῶν κλαδικῶν ἀσφαλιστικῶν ὀργανισμῶν, διότι ἐὰν αὕτη πραγματοποιηθῇ, θὰ ἐπακολουθήσουν συνέπειαι, τὰς ὁποίας οὐδὲ κἂν διενοήθη τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας.

§245Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Ὁ κ. συνάδελφος, διετύπωσεν ἀπόψεις, ὡς δῆθεν ἀπόψεις τοῦ Ὑπουργοῦ Ἐργασίας, τὰς ὁποίας ἐγώ, προσωπικῶς, οὐδέποτε διετύπωσα. Ἀποβλέπει εἰς τὸ νὰ παραστήσῃ, ὅτι πρόκειται νὰ τύχῃ δῆθεν γενικῆς ἐφαρμογῆς ἓν μικρὸν θέμα, ὅπως εἶναι τὸ συζητούμενον καὶ πέραν αὐτοῦ ὡμίλησε περὶ καταρρεύσεως τοῦ Ι.Κ.Α. Ἀλλὰ τὸ Ι.Κ.Α., κ. συνάδελφοι, οὔτε καταρρέει, οὔτε θὰ καταρρεύσῃ ἀλλ’ ἀντιθέτως ἡ Κυβέρνησις θὰ τὸ ὑποβοηθήσῃ νὰ ἀποτελέσῃ τὴν βάσιν καὶ τὸ στήριγμα ἑνὸς καλυτέρου κοινωνικοῦ μέλλοντος. Εἰς τὴν συγκεκριμένην περίπτωσιν, πρόκειται περὶ τῆς συγχωνεύσεως Ταμείων, τὰ ὁποῖα ἀνήκουν εἰς τὸν ἴδιον κλάδον καὶ δὲν ἀντιλαμβάνομαι διατὶ νὰ μὴ γίνῃ αὐτὸ τὸ βῆμα τῆς ἐξυγιάνσεως, τὸ ὁποῖον θὰ ἀποβῇ πρὸς ὄφελος καὶ τῶν δύο Ταμείων.

§246ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κηρύσσεται περαιωμένη ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 2. Ἔχω τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσω πρὸς τὸ Σῶμα, ὅτι ὑπεβλήθη πρότασις ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 2 Ἡ πρότασις αὕτη θὰ τεθῇ εἰς ψηφοφορίαν, ἀλλ’ ὁπωσδήποτε ἔχω νὰ παρατηρήσω, ὅτι οἱ συνάδελφοι τῆς ἀριστερᾶς εὑρίσκονται ἐν ἀταξίᾳ, διότι ἀνέλαβον τὴν ὑποχρέωσιν νὰ μὴ ὑποβάλουν πρότασιν ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας.

§247Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Ὑπάρχουν δύο θέματα, κ. Πρόεδρε. Τὸ πρῶτον εἶναι ὅτι ἡ ἀποψινὴ συνεδρίασις δὲν διευθύνεται ὑφ’ ὑμῶν, ἀλλ’ ἀντιθέτως ὑπὸ ὡρισμένων συναδέλφων, οἱ ὁποῖοι παρεμβαίνουν διαρκῶς καὶ παρ’ ὅλην τὴν καλήν σας πρόθεσιν ἀτυχῶς, δὲν ἔχετε κατορθώσει νὰ ἐπιβάλετε τὴν τάξιν. Τὸ δεύτερον θέμα ἀφορᾷ τὴν παρατήρησίν σας ἐπὶ τῆς σημειωθείσης δῆθεν ἀταξίας ἐκ μέρους τῆς παρατάξεώς μας ἐπειδὴ ὑπεβάλαμεν πρότασιν ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας. Δὲν γνωρίζω περίπτωσιν, κατὰ τὴν ὁποίαν ὁ Κανονισμὸς ἀναφέρει, ὅτι ἀπαγορεύεται ἢ ἀποτελεῖ ἀταξίαν ἡ ὑποβολὴ προτάσεως πρὸς ὀνομαστικὴν ψηφοφορίαν. Ἡμεῖς, βεβαιωθέντες, ὅτι ἡ Κυβέρνησις φαίνεται ἀμετάπειστος ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου, ἐδηλώσαμεν, ὅτι ἐπιθυμοῦντες νὰ διευκολύνωμεν τὴν συζήτησιν, δὲν θὰ ζητήσωμεν ὀνομαστικὴν ψηφοφορίαν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς. Ἐπὶ τῶν ἄρθρων ὅμως δὲν ἐγένετο οὐδεμία συζήτησις, ἡ δὲ Κυβέρνησις διὰ τῆς ἐμμονῆς της νὰ ἐπιψηφισθῇ τὸ ἄρθρον 2 μᾶς ὑποχρεώνει εἰς τὴν ὑποβολὴν τῆς τοιαύτης προτάσεως.

§248ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ἀταξία ὑπάρχει καὶ τὴν γνωρίζετε. Ἐν πάσῃ περιπτώσει εἶναι δικαίωμά σας νὰ ὑποβάλετε πρότασιν ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας. Θὰ παρεκάλουν τοὐλάχιστον νὰ ἀποδεχτῆτε ὅπως ἡ Βουλὴ ἀποφανθῆ δι’ ἀναστάσεως.

§249ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ (ἐκ τῆς ἀριστερᾶς). Μάλιστα, μάλιστα.

§250ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν διαγραφὴν τοῦ ἄρθρου 2 παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ ὀλιγώτεροι). Συνεπῶς, ἡ πρότασις περὶ διαγραφῆς τοῦ ἄρθρου 2, ἀπερρίφθη. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 2;

§251ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§252ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 2 ἐγένετο δεκτόν. (Ἀκολούθως ἐγένετο δεκτὸν τὸ ἄρθρον 3). Δεκτὸν τὸ ὡς ἄνω σχέδιον Ν. Δ. καὶ κατ’ ἄρθρον;

§253ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§254ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν καὶ κατ’ ἄρθρον τὸ σχέδιον Ν. Δ. «περὶ ρυθμίσεως θεμάτων ἀφορώντων τοὺς ἐργάτας Τύπου καὶ Τυπογράφους». Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§255ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§256ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ σήμερον καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ. μὲ ἀντικείμενον ἡμερησίας διατάξεως, ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ ἐπερωτήσεις. (Ὥρα 1.15′ π.μ.)