1960.02.23

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 53η

Τρίτη 23 Φεβρουαρίου 1960

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 6.50′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. (Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Λ. Μπατρῖνος). Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Ὁ βουλευτὴς κ. Κ. Πυρομάγλου, ζητεῖ μηνιαίαν ἄδειαν προκειμένου νὰ ἀπουσιάσῃ εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§2ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, ἐγκρίνεται.

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἐνέκρινε τὴν χορήγησιν τῆς αἰτουμένης ἀδείας. Ἡ βουλευτὶς κ. Β. Θανασέκου, ζητεῖ μηνιαίαν ἄδειαν προκειμένου νὰ ἀπουσιάσῃ εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§4ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, ἐγκρίνεται.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἐνέκρινε τὴν χορήγησιν τῆς αἰτουμένης ἀδείας. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Γκίλλας, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§6Α. ΓΚΙΛΛΑΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ι. Χατζηδῆμος, Τ. Μιχαηλίδης, Δ. Λαντζούνης καὶ Α. Σχινᾶς, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεων φορολογικῶν νόμων». Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Ἀράπης, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 162)59 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ περὶ ρυθμίσεως τρόπου ἐξοφλήσεως καθυστερουμένων ἀσφαλιστικῶν εἰσφορῶν καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Α. Καμβύσης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ προέδρου τῆς Κοινότητος Κυνηγοῦ–Πυλίας–Μεσσηνίας περὶ ἀποστολῆς εἰδικοῦ κλιμακίου ἐκ γεωπόνων τοῦ Φυτοπαθολογικοῦ Ἰνστιτούτου πρὸς μελέτην καὶ ἐξακρίβωσιν τῆς νόσου καὶ τῶν μέσων ἀποτελεσματικῆς καταπολεμήσεως αὐτῆς πρὸς ἀποφυγὴν ὁλοκληρωτικῆς καταστροφῆς τῶν σταφιδαμπέλων τῆς περιφερείας Κυνηγοῦ. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Ἑλλήνων Συνταξιούχων καὶ Ἐφέδρων Ὁπλιτῶν Χωροφυλακῆς, αἰτουμένης τὴν διὰ νόμου ἀναγνώρισίν της. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Χριστοδούλου καὶ Ἰωάννας Σιδερίνα κατοίκων Ἀθηνῶν, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν καταστροφὴν τῆς μονωρόφου οἰκίας των, συνεπεία αὐθαιρέτων κατασκευῶν, ἀντιβαινουσῶν εἰς τὰς ἐν ἰσχύϊ διατάξεις τοῦ Γ.Ο.Κ. κατὰ τὴν ἀνέγερσιν παρακειμένης πολυκατοικίας. Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν ἀνακοινοῖ, ὅτι διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 50301)19.2.60 ἀποφάσεώς του παρέσχε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου πρὸς τὰς Τραπέζας Ἐθνικὴν καὶ Ἐμπορικὴν διὰ τὴν ὑπ’ αὐτῶν χορήγησιν δανείων, ὑπὸ μὲν τῆς πρώτης μέχρι τοῦ συνολικοῦ ποσοῦ δραχμῶν 17.370.000, ὑπὸ δὲ τῆς δευτέρας μέχρι συνολικοῦ ποσοῦ δραχμῶν 7.330.000 εἰς τοὺς ἐκ τῶν πλημμυρῶν τῆς 10.1.60 πληγέντας ἐπαγγελματίας, βιοτέχνας, ἐμπόρους καὶ ἐπιχειρηματίας τῆς περιοχῆς τῆς πόλεως Κομοτηνῆς. Ὁ βουλευτὴς κ. Σ. Ἀλλαμανῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Φανουρίου–Μαγούλας, ζητοῦντος τὴν μὴ κατάργησιν τῆς σιδηροδρομικῆς γραμμῆς Βόλου–Καλαμπάκας. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Πρίφτης καὶ Ι. Δραγονέτης, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Ἐμπορικοῦ καὶ Βιομηχανικοῦ Ἐπιμελητηρίου Κερκύρας, αἰτουμένου τὴν ἐπίσπευσιν τῆς συντάξεως τῆς ἀπὸ καιροῦ καθυστερουμένης μελέτης διὰ τὴν ἀνέγερσιν λαϊκῶν πολυκατοικιῶν. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Η. Ἠλιοῦ, Π. Γλιγλῆς καὶ Β. Θανασέκου, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν κατοίκων τῆς Κοινότητος Ἁγίας Παρασκευῆς Λέσβου, αἰτουμένης τὴν ἀπόλυσιν ἐκ τῶν φυλακῶν τοῦ συμπατριώτου των Παναγ. Εὐστρ. Τσουλέλη. Ὁ βουλευτὴς Λέσβου κ. Π. Ξενοδοχειάρης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν πατατοπαραγωγῶν Ἐρεσοῦ Λέσβου, αἰτουμένων τροποποίησιν τῶν ὅρων συγκεντρώσεως γεωμήλων μὲ ἄμεσον παραλαβὴν τούτων, καθ’ ὅτι λόγῳ τοῦ προκεχωρημένου τῆς ἐποχῆς ἤρχισεν ἡ καταστροφή των. Ὁ βουλευτὴς Λασηθίου κ. Ε. Κοθρῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δήμου Δάφνης–Ἀττικῆς, διαμαρτυρομένου διὰ τὴν εἰς τὸν Δήμαρχον ἐπιβληθεῖσαν δίμηνον ἀργίαν κλπ. Ὁ βουλευτὴς Λασηθίου κ. Ε. Κοθρῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐργατοϋπαλληλικοῦ Κέντρου Ἱεραπέτρας– Κρήτης, αἰτουμένου τὴν ὑποχρεωτικὴν ἀποσυμφόρησιν καὶ συνταξιοδότησιν Λιμενεργατῶν καὶ ἐργατῶν Λεμβοφορτηγίδων Ἱεραπέτρας, λόγῳ μειώσεως τῆς ἐν τῷ ἐν λόγῳ λιμένι ἐμπορικῆς κινήσεως. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Ἀράπης, Δ. Παινέζης, Τ. Βουλόδημος καὶ Κ. Ἀθανασιάδης, καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Γενικῆς Συνελεύσεως τῶν Σωματείων ὁδηγῶν καὶ εἰσπρακτόρων Ἰδιωτικῶν Λεωφορείων Πειραιῶς, αἰτουμένων αὔξησιν τῶν μισθῶν κατὰ 30%, ἔνταξιν τῶν ἐργαζομένων στὰ Κ.Τ.Ε.Λ. ἄνευ κρίσεως ἢ ἐλέγχου τὴν κατάργησιν ὅλων τῶν ἀντεργατικῶν νόμων ἀποκατάστασιν τῶν συνδικαλιστικῶν ἐλευθεριῶν κλπ. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Μ. Σβώλου, Δ. Γιαχνῆς καὶ Σ. Ἠλιόπουλος, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν κατοίκων συνοικίας Βριλησσίων, αἰτουμένων τὴν κατάργησιν τῶν ἐκτάκτων μέτρων καὶ τὴν χορήγησιν γενικῆς ἀμνηστίας. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Μ. Σβώλου, Γ. Αὐγερόπουλος καὶ Σ. Ἠλιόπουλος, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν κατοίκων Ἀμαρουσίου, αἰτουμένων κατάργησιν ἐκτάκτων μέτρων καὶ τὴν χορήγησιν γενικῆς ἀμνηστίας. Ἀπαντήσεις διαφόρων Ὑπουργείων ἐπὶ ἐρωτήσεων τῶν κ. κ. βουλευτῶν. I) Τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Χ. Φιλίππου, Κ. Τσιγάρα καὶ Β. Μπρακατσούλα. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὕπερθεν ἐγγράφου σας δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1055 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Μπρακατσούλα κλπ., ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι καθ’ ἃ ἀνέφερεν ἡμῖν ὁ Νομοκτηνίατρος Καρδίτσης εἰς τὴν Κοινότητα Κτισμένης καὶ τὸν Συνοικισμὸν αὐτῆς κατὰ τὸ ἔτος 1959 ἐκτὸς τοῦ σημειωθέντος θανάτου ἑνὸς βετουλίου ὀφειλομένου εἰς τροφικὰ αἴτια, οὐδεμία ἐπιζωοτία ἐσημειώθη καθ’ ὅλον τὸ ἔτος 1959. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Φεβρουαρίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΘΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Παπαγεωργίου καὶ Π. Καπνίση. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12282)9655)20.12.1959 ἐγγράφου ὑμῶν, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἀντίγραφον τῆς ὑπ’ ἀριθ. 866 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Γ. Παπαγεωργίου καὶ Π. Καπνίση περὶ ἀξιοποιήσεως τῶν πηγῶν Μαλάβρας, Καβουσίου, Ἱεραπέτρας Κρήτης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κατωτέρω: 1. Τὰς ἐν λόγῳ πηγὰς ἐπεσκέφθη ὁ παρ’ ἡμῖν γεωλόγος κ. Γ. Κολιόπουλος, ὅστις διὰ τῆς ἀπὸ 6.6.1959 ὑποβληθείσης ἡμῖν γεωλογικῆς του ἐκθέσεως ἐξέφρασεν εὐλόγως σχετικὰς ἀμφιβολίας ὡς πρὸς τὴν καταλληλότητα τοῦ ὕδατος τῶν ἀναφερομένων πηγῶν ἕνεκα τῆς θέσεως καὶ τοῦ εἴδους τούτων, καθ’ ὅσον αἱ ἐν λόγῳ πηγαὶ εἶναι καυστικαὶ πηγαὶ τῆς κυματολογικῆς καὶ ἡ ποιότης τοῦ ὕδατος τούτων εἶναι γενικῶς εὐμετάβλητος ἐπηρεαζομένη ἐκ τῆς ἀμπώτιδος, τῆς πλημμυρίδος τῶν βροχοπτώσεων καὶ τῆς εὐδιαλυτότητος τοῦ ἀσβεστολιθικοῦ πετρώματος. 2. Πρὸς διερεύνησιν τῆς καταλληλότητος τοῦ ὕδατος τούτου πρὸς ἄρδευσιν, τῇ εἰσηγήσει τοῦ ἀνωτέρω γεωλόγου ἐζητήθησαν παρὰ τῆς ὑπηρεσίας ἡμῶν καὶ ἀπεστάλησαν εἰς τὸ Κεντρικὸν Ἐδαφολογικὸν Ἐργαστήριον Ὑπουργείου Γεωργίας πρὸς ἀνάλυσιν δείγματα ὕδατος τῶν ἐν λόγῳ πηγῶν ληφθέντα ὑπὸ ἐπὶ τούτῳ συσταθείσης ὑπὸ τοῦ κ. Νομάρχου Λασηθίου Ἐπιτροπῆς ἐκ δημοσίων ὑπαλλήλων ἐκ τριῶν διαφορετικῶν σημείων κατὰ μῆκος τῆς ἀναβλύσεως τούτων. 3. Τὰ ἀποτελέσματα τῶν γενομένων ἀναλύσεων καὶ τῶν τριῶν δειγμάτων κατατάσσουν ταῦτα ἀπὸ ἀπόψεως ἀλατότητος, εἰς τὴν κατηγορίαν «ὑψηλῆς ἀλατότητος», ἀπὸ ἀπόψεως δὲ περιεκτικότητος εἰς νάτριον εἰς τὴν κατηγορίαν «μέσης περιεκτικότητος νατρίου». Τοιαύτης ποιότητος ὕδατα εἶναι λίαν ἐπικίνδυνα νὰ χρησιμοποιηθοῦν πρὸς ἄρδευσιν εἰς τὴν πλέον ξηροθερμικὴν περιοχὴν τῆς χώρας, ὡς ἡ τοῦ Νομοῦ Λασηθίου, καθ’ ὅσον θὰ ἐπιφέρουν ζημίαν ἀνεπανόρθωτον ἀφ’ ἑνὸς εἰς τὰ ἐδάφη διὰ τοῦ ἐμπλουτισμοῦ των εἰς βλαβερὰ ἅλατα, ἀφ’ ἑτέρου δέ, εἰς τὰς μονίμους δενδρώσεις καὶ ἐτησίας καλλιεργείας. 4. Ἀνεξαρτήτως, ὅμως, τῶν ἀνωτέρω μὴ ἐνθαρρυντικῶν ἀποτελεσμάτων διὰ τὴν χρησιμοποίησιν τῶν ἐν λόγῳ ὑδάτων δι’ ἄρδευσιν, πρὸς ἔτι περαιτέρω ἔρευναν τοῦ ζητήματος, θὰ διενεργηθοῦν κατὰ τὴν προσεχῆ περίοδον (ἄνοιξιν, θέρος καὶ φθινόπωρον) συμπληρωματικαὶ δειγματοληψίαι ὑδάτων, πρὸς ἔλεγχον τῆς ποιότητός των, ὥστε νὰ μὴ ὑφίσταται οὐδεμία ἀμφιβολία περὶ τῆς καταλληλότητός των ἢ μὴ πρὸς ἄρδευσιν. Κατόπιν τῶν ὡς ἄνω ἐκτεθέντων εἶναι ἀναπότρεπτον ὅπως οἱ ἐνδιαφερόμενοι διὰ τὴν χρησιμοποίησιν τῶν ἐν προκειμένῳ ὑδάτων ἀναμείνουν τὸ τελικὸν ἀποτέλεσμα τῆς πλήρους μελέτης τοῦ ἐν λόγῳ ζητήματος, ὥστε νὰ μὴ διακινδυνεύσουν ἀφ’ ἑνὸς μὲ τὴν ἄσκοπον δαπάνην τῆς ἀντλήσεως καὶ χρήσεως τοῦ ὕδατος, ἀφ’ ἑτέρου δὲ τὴν καταστροφὴν τῶν ἐδαφῶν καὶ τῶν καλλιεργειῶν των.

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ.

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Τσιάρα, Ι. Γιαλόφα, Η. Σκυλλάκου καὶ Δ. Μερλοπούλου. Ἐπὶ τοῦ ἀνωτέρω ἐγγράφου ὑμῶν δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 630 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Τσιάρα, Ι. Γιαλόφα, Η. Σκυλλάκου καὶ Δ. Μερλοπούλου σχετικῶς μὲ τὰ διατυπούμενα αἰτήματα εἰς τὸ ἀπὸ 20.10.59 ὑπόμνημα τῶν καπνοπαραγωγικῶν Συνεταιρισμῶν περιφερείας Παγγαίου–Καβάλας ἔχομεν τὴν τιμὴν ἐν συνεχείᾳ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 251330)18590)59 ἡμετέρου ἐγγράφου νὰ παράσχωμεν συμπληρωματικῶς τὰς κάτωθι πληροφορίας, ἃς μᾶς ἐγνώρισεν ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11938)2197)12.1.1960 ἐγγράφου της. Διὰ τὸν ὑπολογισμὸν τῆς ἀξίας τῶν ἐνεχυριαζομένων καπνῶν ἐσοδείας 1959 πρὸς χορήγησιν τῶν πλασματικῶν δανείων καπνῶν καθωρίσθη κατόπιν σχετικῆς ἀποφάσεως τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς νὰ ληφθοῦν ὡς βάσις αἱ τιμαὶ καπνῶν ἐσοδείας 1957, διότι ἡ ποιοτικὴ σύνθεσις τῶν καπνῶν ἐσοδείας 1959 προσιδιάζει μὲ ἐκείνην τοῦ ἔτους 1957 εἰς ἃς δὲ περιπτώσεις αὕτη διαφέρει, παρεσχέθη ἡ εὐχέρεια εἰς τὰ ὑποκαταστήματα τῆς ΑΤΕ τῆς ἀναπροσαρμογῆς διὰ τῆς αὐξομειώσεως τῶν τιμῶν τοῦ 1957. Ὡς πρὸς τὸ αἴτημα τῆς μετατροπῆς τῶν ληξιπροθέσμων ὀφειλῶν τῶν καπνοπαραγωγῶν εἰς μακροπρόθεσμα δάνεια, γνωρίζομεν, ὅτι ἡ ἱκανοποίησις τοῦ αἰτήματος τούτου δὲν καθίσταται δυνατὴ ἐκ τοῦ Καταστατικοῦ νόμου τῆς Τραπέζης. Πάντως ὅμως βάσει τῆς τηρουμένης παγίως τακτικῆς τῆς ΑΤΕ, ἐλήφθη πρόνοια ὅπως ἀπὸ τοὺς ἀντιμετωπίζοντας πραγματικὴν ἀδυναμίαν πληρωμῆς καπνοπαραγωγοὺς ἐπιδιώκεται ἡ ἐξόφλησις τῶν ὀφειλῶν διενεργουμένης τμηματικῶς εἰς πλείονας τῆς μιᾶς χρονικὰς περιόδους ἀναλόγως τῆς οἰκονομικῆς δυνατότητος τούτων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Φεβρουαρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Ἰατρίδη. Ἀπαντῶντες εἰς τὴν ὡς ἄνω ἐρώτησιν ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα ὡς πρὸς τὴν ἐνίσχυσιν τῶν ὑπὸ ἀλλεπαλλήλων θεομηνιῶν πληγέντων παραγωγῶν τοῦ Πηλίου καὶ τῶν Σποράδων Νήσων. Διὰ τὴν ἐνίσχυσιν τῶν παραγωγῶν τούτων, ἀλλὰ καὶ τῶν παραγωγῶν ἄλλων διαμερισμάτων τῆς χώρας, τὰ ὁποῖα ἐπίσης κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη ἐπλήγησαν σοβαρῶς ὑπὸ θεομηνιῶν, εἶχεν ἐγκριθῆ καὶ πραγματοποιηθῆ ἀπὸ τοῦ παρελθόντος ἔτους ἡ χρηματοδότησις τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης διὰ ποσοῦ 35.000.000 δραχμῶν πρὸς χορήγησιν εἰς τοὺς ἀνωτέρω βραχυπροθέσμων καὶ μεσοπροθέσμων δανείων, τῇ ἐγγυήσει τοῦ Δημοσίου διὰ τὴν ἀποκατάστασιν τῆς ἐκ βάθρων κλονισθείσης οἰκονομίας των. Ἐκ τοῦ ποσοῦ τούτου διετέθησαν κατὰ τὸ λῆξαν ἔτος 1959 αἱ ἀπαιτηθεῖσαι διὰ τὸ Πήλιον δανειακαὶ ἐνισχύσεις, δοθέντος δέ, ὅτι ὑπάρχει εἰσέτι ἀδιάθετον σημαντικὸν ὑπόλοιπον, ἐζητήθη καὶ ἐχορηγήθη ἔγκρισις διαθέσεως τῶν ὑπολοίπων τοῦ ὡς ἄνω διὰ δανειακὰς ἐνισχύσεις καὶ κατὰ τὸ ἀρξάμενον νέον ἔτος 1960. Πέραν τούτου μετὰ τὴν ἐπίσκεψιν τῆς ὑπ’ ὄψιν περιοχῆς τῇ ἐντολῇ ἡμῶν, τοῦ παρ’ ἡμῖν Γεωπόνου κ. Ν. Σέττα καὶ τὴν ὑπ’ αὐτοῦ ἔκθεσιν τῶν παρουσιαζομένων ἀναγκῶν, ἐζητήσαμεν ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Κοινωνικῆς Προνοίας (Γεν. Δ)σιν Κοιν. Προνοίας, Δ)σιν Κρατ. Ἀντιλήψεως) διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. πρωτοκόλλου 17825)1291)27.1.1960 ἐξαιρετικῶς ἐπειγόντως ἐγγράφου τὴν χορήγησιν δωρεὰν 600 τόννων ἀλεύρου εἰς 5.000 ἀγροτικὰς οἰκογενείας τῆς περιοχῆς ταύτης καὶ 16.000 χιλιογράμμων ἐλαιολάδου εἰς 1.600 οἰκογενείας διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τῶν μᾶλλον ἐπιτακτικῶν ἀναγκῶν αὐτῶν κατὰ τοὺς δύο ἀπομένοντας χειμερινοὺς μῆνας. Ἐξ ἄλλου εἰς τὸ πρόγραμμα Δημοσίων Ἐπενδύσεων τοῦ ἔτους 1960 καὶ εἰς τὸν προϋπολογισμὸν ἀναπτύξεως τῆς ὀρεινῆς οἰκονομίας τῇ ἐνεργείᾳ ἡμῶν περιελήφθησαν αἱ κάτωθι πιστώσεις διὰ τὴν περιφέρειαν τοῦ Νομοῦ Μαγνησίας. α) Δραχμαὶ 1.000.000 διὰ τὴν κατασκευὴν πεζουλίων. β) Δραχμαὶ 150.000 δι’ ἀνοβαθμοὺς ἐν συνδυασμῷ μὲ δενδροκαλλιέργειαν. γ) Δραχμαὶ 164.000 δι’ ἐπιδότησιν κατασκευῆς κτηνοτροφικῶν κτισμάτων. δ) Δραχμαὶ 30.000 διὰ φρέατα. ε) Δραχμαὶ 60.000 διὰ καλλιέργειαν κτηνοτροφικῶν ψυχανθῶν (ἐπιδότησις σπόρων καὶ λιπασμάτων). στ) Δραχμαὶ 134.000 πρὸς ἐπιδότησιν διὰ τὴν ἀγορὰν ζώων ἀναπαραγωγῆς καὶ παραγωγικῶν, καὶ ζ) δραχμαὶ 15.000 διὰ προώθησιν τῆς μελισσοκομίας (ἐπιδότησις μὲ δραχμὰς 100 κατὰ εὐρωπαϊκὴν κυψέλην). Ὡς εἶναι εὐνόητον, τὸ μέγιστον μέρος τῶν ἐγκριθεισῶν ὡς ἄνω πιστώσεων θέλει διατεθῆ διὰ τὴν προώθησιν τῆς ὀρεινῆς οἰκονομίας τῆς περιοχῆς τοῦ Πηλίου καὶ τῶν Σποράδων νήσων ὅπου εὑρίσκονται τὰ μᾶλλον ἐκτεταμένα ὀρεινὰ διαμερίσματα τοῦ Νομοῦ Μαγνησίας. Μετὰ δὲ τὴν ἐξάντλησιν τῶν ἀνωτέρω πιστώσεων εἶναι λίαν πιθανὸν νὰ διατεθοῦν ἐντὸς τοῦ ἔτους 1960 καὶ ἕτεραι συμπληρωματικαὶ πιστώσεις διὰ τὴν προώθησιν τῆς ὀρεινῆς οἰκονομίας τῆς περιοχῆς ταύτης ἐφ’ ὅσον θὰ ὑπάρξῃ δυνατότης ἀπορροφήσεως τούτων. Τέλος ἐκτὸς ὅλων τῶν ἀνωτέρω μελετῶνται καὶ γενικώτερα μέτρα βελτιώσεως τῆς οἰκονομίας τῶν ἀγροτῶν τῆς ὑπ’ ὄψιν περιοχῆς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Φεβρουαρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ.

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Κατσίμπα, Α. Κακογιάννη καὶ Ε. Ρήγα. Κατόπιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1603)3.2.1960 ἐγγράφου σας ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι ἐπὶ τῆς ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κατσίμπα, Κακογιάννη καὶ Ρήγα σχετικῶς μὲ τὴν κατασκευὴν τῆς ὁδοῦ Ἀμφίσσης– Καρουτῶν. 1) Ὡς ἀνέφερεν ἡμῖν ὁ Δασάρχης Ναυπακτίας ἡ παρ’ αὐτοῦ συντασσομένη δασοπονικὴ μελέτη τοῦ Δάσους Καρουτῶν δακτυλογραφεῖται. 2) Εὐθὺς ὡς, ἡ ὑποβληθησόμενη ἡμῖν μελέτη ἐγκριθῇ θὰ ἐξετασθῇ ἐν συνεχείᾳ κατὰ πόσον ἀπὸ δασικῆς ἀπόψεως ἐπιβάλλεται ἡ κατασκευὴ τῆς ὁδοῦ Ἀμφίσσης Καρουτῶν καὶ ἐν καταφατικῇ περιπτώσει θὰ διαταχθῇ ἡ σύνταξις τῆς ὁριστικῆς μελέτης χαράξεως τῆς ὁδοῦ καὶ θὰ ἐπακολουθήσῃ ὁ προγραμματισμὸς κατασκευῆς της. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Φεβρουαρίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΘΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Η. Σκυλλάκου, Χ. Παγώνη καὶ Α. Χονδρονασίου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ἀνωτέρω ὑμετέρου ἐγγράφου ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ διαβιβάσωμεν ὑμῖν ἐν ἀντιγράφῳ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 439)28.1.1960 ἀναφορὰν τῆς ἁρμοδίας διευθύνσεως Γεωργίας Νομοῦ Λαρίσης σὺν τῇ πληροφορίᾳ, ὅτι μετὰ τὴν ἐφαρμογὴν τῶν διατάξεων τοῦ νόμου 4030)59 καὶ τὴν ἀναμενομένην ἐκ τούτου αἴτησιν τοῦ Γεωπονικοῦ προσωπικοῦ ἅπασαι αἱ Ὑπηρεσίαι ἡμῶν θὰ ἐνισχυθῶσι διὰ προσωπικοῦ εἰσέτι ὥστε νὰ δύνανται πληρέστερον νὰ ἀνταποκριθῶσι πρὸς τὸν προορισμόν των. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Φεβρουαρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ.

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΝ ΓΕΩΡΓΙΑΣ Ν. ΛΑΡΙΣΗΣ

ΤΜΗΜΑ ΓΕΩΡΓΙΚΩΝ ΕΦΑΡΜΟΓΩΝ

Εἰς ἐκτέλεσιν τῆς ἀνωτέρω διαταγῆς ὑμῶν λαμβάνομεν τὴν τιμὴν νὰ ἀναφέρωμεν τὰ κάτωθι: 1) Εἰς τὴν Ἐπαρχίαν Ἐλασσόνος ὑπηρετεῖ ὡς Ἐπαρχιακὸς γεωπόνος ὁ κ. Θεοδ. Παπαδόπουλος. Ἡ ἐν λόγῳ Ἐπαρχία ἔχει διαιρεθῆ συμφώνως τῇ ὑπ’ ἀριθ. 48222)281)31.3.1954 ὑμετέρᾳ ἀποφάσει εἰς τρεῖς τομεῖς γεωργικῶν ἐφαρμογῶν, 1) Καλλιθέας μὲ 26 χωρία καὶ σύνολον 3.340 οἰκογενειῶν, 2) Δεσκάτης μὲ 18 χωρία καὶ σύνολον οἰκογενειῶν 3.500 καὶ 3) Δομενίκου (Ποταμιᾶς) μὲ 12 χωρία καὶ σύνολον οἰκογενειῶν 1.810. Ἐκ τῶν τομέων τούτων ὁ τῆς Καλλιθέας ἐξυπηρετεῖται ὑπὸ τοῦ Γεωπόνου Γεωργικῶν Ἐφαρμογῶν κ. Διον. Παπακωνσταντίνου, ὁ τοῦ Δομενίκου προσωρινῶς ὑπὸ τοῦ Γεωπόνου Γεωργικῶν Ἐφαρμογῶν τομέως Τυρνάβου κ. Α. Λέντζα, ἐλλείψει Γεωπόνου καὶ ὁ τομεὺς Δεσκάτης παραμένει ἄνευ Γεωπόνου, καθ’ ὅσον ὁ ὑπηρετήσας εἰς τοῦτον μέχρι τοῦ 1959 Γεωπόνος Γεωργικῶν Ἐφαρμογῶν κ. Στ. Ἀγαγιώτης, ἀσθενήσας δὲν ἦτο καὶ δὲν εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἀνταποκριθῇ εἰς τὰς ὑποχρεώσεις τοῦ Γεωπόνου Γεωργικῶν Ἐφαρμογῶν καὶ τῷ ἀνετέθη τὸ Πρότυπον Δημόσιον Κτῆμα Ἐλασσόνος. Ἐπίσης εἰς τὴν Ἐπαρχίαν Ἐλασσόνος ὑπηρετεῖ ὡς Γεωπόνος τοῦ Κέντρου Σποροπαραγωγῆς Ἐλασσόνος ὁ Γεωπόνος κ. Σταῦρος Πασχούτης, καθὼς καὶ Γεωπόνος τοῦ Ὀργανισμοῦ Καπνοῦ. 2) Εἰς τὴν Ἐπαρχίαν Ἁγυιᾶς ὑπηρετεῖ ὡς ἐπαρχιακὸς Γεωπόνος ὁ κ. Κ. Καλαμπαλίκης καὶ Γεωπόνος Γεωργικῶν Ἐφαρμογῶν ὁ κ. Ζήσης Μαλάκος. Σύνολον χωρίων 21 καὶ οἰκογενειῶν 3.950. Ὁλόκληρος ἡ Ἐπαρχία συμφώνως τῇ ἀνωτέρω ἀποφάσει ὑμῶν ἀποτελεῖ Τομέα Γεωργικῶν Ἐφαρμογῶν. Ἐκ τῶν 14 τομέων Γεωργικῶν Ἐφαρμογῶν εἰς τοὺς ὁποίους ἔχει διαιρεθῆ ὁ Νομὸς Λαρίσης δυνάμει τῆς ἀναφερομένης ἀνωτέρω ἀποφάσεως μόνον οἱ 10 ἐξυπηρετοῦνται ὑπὸ Γεωπόνων Γεωργικῶν Ἐφαρμογῶν ὅσοι καὶ οἱ σήμερον ὑπηρετοῦντες. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Ἰανουαρίου 1960

Ὁ Διευθυντὴς Γεωργίας

Γ. ΛΟΥΜΟΣ.

ζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Κακογιάννη, Μ. Χριστογεώργου καὶ Β. Θανασέκου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὡς ἄνω ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Κακογιάννη, Μ. Χριστογεώργου καὶ Β. Θανασέκου, ἐν σχέσει μὲ τὴν παραχώρησιν εἰς ἀκτήμονας καλλιεργητὰς τῶν ἀπαλλοτριωθέντων κατὰ τὸ ἄρθρον 104 τοῦ Συντάγματος καὶ τὸ Ν. Δ. 2185)1952 ἀγροτικῶν κτημάτων ἐν τῇ περιοχῇ Ἀκτίου Βονίτσης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν σχετικῶς τὰ κάτωθι: 1) Διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 247010)1952 ἀποφάσεως ἡμῶν ὡς συνεπληρώθη διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. Ε)38015)1954 ὁμοίας ἐκηρύχθησαν ἀναγκαστικῶς ἀπαλλοτριωτέα τὰ ἀγροκτήματα «Κονιδάρια» καὶ «Ἅγιος Κωνσταντῖνος» συνολικῆς ἐκτάσεως 4.970.462 στρεμμάτων ἰδιοκτησίας Φρίντας Μαυρομμάτη, Μαρίας Βασιλείου κλπ. ἅτινα καὶ ἐξεδικάσθησαν παρὰ τῆς ἁρμοδίας πρὸς τοῦτο Ἐπιτροπῆς Ἀπαλλοτριώσεων Μεσολογγίου, οἱ δὲ δικαιωθέντες ἀποκαταστάσεως ἐγκατεστάθησαν ἤδη εἰς τοὺς κλήρους των διὰ τῆς γενομένης κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος ὁριστικῆς διανομῆς. 2) Διὰ τῶν ὑπ’ ἀριθ. Ε)20551 καὶ Ε)20552 τῆς 29. 1.1953 ἀποφάσεων ἡμῶν ἐκηρύχθησαν ἀναγκαστικῶς ἀπαλλοτριωτέαι ἀγροτικαὶ ἰδιοκτησίαι τῶν Νικολάου Ματθαιοπούλου καὶ Ἐλπίδος Τόλιου συνολικῆς ἐκτάσεως 2080,125 στρεμμάτων αἵτινες ὡσαύτως ἐξεδικάσθησαν παρὰ τῆς ὡς ἄνω Ἐπιτροπῆς Ἀπαλλοτριώσεων, οἱ δὲ ἀναγνωρισθέντες δικαιοῦχοι κλήρου ἐγκατεστάθησαν ἤδη εἰς τοὺς κλήρους των τούτους διὰ τῆς γενομένης κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος ὁριστικῆς διανομῆς. 3) Διὰ τῶν ὑπ’ ἀριθ. 262594)1952, 262595)1952 καὶ 262596)1952 ἀποφάσεων ἡμῶν ἐκηρύχθησαν ἀναγκαστικῶς ἀπαλλοτριωτέαι αἱ εἰς θέσιν «Ἀϊζὲ» ἀγροτικαὶ ἰδιοκτησίαι τῶν Ἑλένης Τσιώκου, Ἐριφύλλης Τσιώκου καὶ Ἀνδρονίκης Τσιώκου, συνολικῆς ἐκτάσεως 2315,450 στρεμμάτων, αἵτινες καὶ ἐξεδικάσθησαν ἤδη παρὰ τῆς Ἐπιτροπῆς Ἀπαλλοτριώσεων Μεσολογγίου διὰ τῶν ὑπ’ ἀριθ. 6)1959 καὶ 35)59 ἀποφάσεως αὐτῆς. Κατὰ τῶν ἀποφάσεων τούτων τῆς Ἐπιτροπῆς Ἀπαλλοτριώσεων ἠσκήθη κατὰ τῶν ἰδιοκτητριῶν προσφυγὴ εἰς τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας ἥτις καὶ ἐκκρεμεῖ εἰσέτι καὶ 4) διὰ τῶν ὑπ’ ἀριθ. 259595)1952, Ε)18898)1953 καὶ Ε)18897)1953 ἀποφάσεων ἡμῶν ἐκηρύχθησαν ἀναγκαστικῶς ἀπαλλοτριωτέαι αἱ εἰς τὴν αὐτὴν ὡς ἄνω θέσιν «Ἀϊζὲ» κείμεναι ἀγροτικαὶ ἰδιοκτησίαι τοῦ Βασιλείου Νίκα, Χαριλάου Νίκα καὶ Δημητρίου Νίκα, συνολικῆς ἐκτάσεως 1083 στρεμμάτων πλὴν ὅμως ὡς διεπίστωσεν ἡ ἁρμοδία Διεύθυνσις Γεωργίας Αἰτωλ)νίας ὁλόκληροι σχεδὸν αἱ ἰδιοκτησίαι αὗται κατελήφθησαν ὑπὸ τοῦ ἀεροδρομίου Πρεβέζης. Πάντως καὶ διὰ τὰς ἰδιοκτησίας ταύτας διετάξαμεν ὅπως ἐκδικασθῶσι τὸ ταχύτερον παρὰ τῆς Ἐπιτροπῆς Ἀπαλλοτριώσεων Μεσολογγίου ἵνα ὡς ἁρμοδία κατὰ τὸν νόμον ἀποφανθῇ τελικῶς ἐὰν καὶ ποῖαι ἐκτάσεις αὐτῶν ὑπόκεινται μετὰ τὴν τοιαύτην κατάληψιν εἰς ἀπαλλοτρίωσιν πρὸς ἀποκατάστασιν ἀκτημόνων καλλιεργητῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 9 Φεβρουαρίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΘΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

II. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐθν. Ἀμύνης. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Τούμπα. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1030 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Τούμπα, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: α) Ἅπαντες οἱ ἐν ἐνεργείᾳ Στρατιωτικοὶ (Ἀξ)κοὶ καὶ ὁπλῖται μόνιμοι καὶ ἔφεδροι) δικαιοῦνται νοσοκομειακῆς περιθάλψεως εἰς βάρος τοῦ Δημοσίου εἰς Στρατιωτικὰ Νοσοκομεῖα καὶ ὅπου δὲν ὑφίστανται τοιαῦτα εἰς Πολιτικά, Ἰδιωτικὰς Κλινικὰς κλπ. βάσει τοῦ Ν. Δ. 583)48. β) Ὁμοίως δικαιοῦνται Νοσοκομειακῆς περιθάλψεως εἰς βάρος τοῦ Δημοσίου καὶ τὰ μέλη τῶν οἰκογενειῶν τῶν ἐν ἐνεργείᾳ Μονίμων Στρατιωτικῶν συμπεριλαμβανομένων καὶ τῶν μονίμων Ἐθελοντῶν καὶ ἀνακαταταγέντων Ὑπαξ)κῶν, βάσει τοῦ ἀπὸ 3.8.57 Β. Δ. κοινοποιηθέντος διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 15)7.9.57 Στρατιωτικοῦ Δελτίου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Φεβρουαρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΘΕΜΕΛΗΣ.

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Τούμπα. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1031 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Τούμπα, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: α) Ὑπὸ τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου συνετάγη σχέδιον νόμου «περὶ μονίμων καὶ ἐθελοντῶν Ὑπαξιωματικῶν καὶ Ἀνθυπασπιστῶν», εἰς τὸ ὁποῖον προβλέπεται καὶ τὸ θέμα ἐνοποιήσεως τῶν ὀργανικῶν θέσεων Ἀνθυπασπιστῶν καὶ ΙΙ κατηγορίας τοῦ Στρατεύματος. β) Τὸ ὡς ἄνω σχέδιον νόμου εὑρίσκεται ἤδη ὑπὸ ἐπεξεργασίαν, θέλει δὲ συντόμως κατατεθῆ εἰς τὴν Βουλὴν πρὸς ψήφισιν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Φεβρουαρίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Γ. ΘΕΜΕΛΗΣ.

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Τούμπα. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1032 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Τούμπα, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ καταρτισθὲν ὑπὸ τοῦ ἡμετέρου Ὑπουργείου σχέδιον νόμου «περὶ μονίμων καὶ ἐθελοντῶν Ὑπαξιωματικῶν καὶ Ἀνθυπασπιστῶν», τυχὸν τῆς κατ’ ἀρχὴν ἐγκρίσεως, εὑρίσκεται ἤδη ὑπὸ ἐπεξεργασίαν, ἵνα, συμφώνως τοῖς κεκανονισμένοις, κατατεθῇ πρὸς ψήφισιν εἰς τὴν Βουλήν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Φεβρουαρίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Γ. ΘΕΜΕΛΗΣ.

III. Τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Χ. Μπουσίου, Δ. Κελτεμλίδη καὶ Α. Χονδρονασίου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1738)5.2.1960 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1115 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Χ. Μπούσιου, Δ. Κελτεμλίδη καὶ Α. Χονδρονασίου, ἐν σχέσει μὲ τὸ ἀντίτιμον εἰσιτηρίων ἐνίων γραμμῶν τῶν Σ.Ε.Κ., ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι πρόκειται περὶ εἰδικῶν καὶ οὐχὶ γενικῶν εἰσιτηρίων, ἅτινα θεσπίζονται κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ Ν. Δ. 2423)1953. Ταῦτα ἰσχύουν δι’ ὡρισμένας μόνον διαδρομὰς καὶ παρέχουν ἠλαττωμένας τιμάς, τὸ ὕψος τῶν ὁποίων ποικίλλει ἀναλόγως τῶν κρατουσῶν τοπικῶν συνθηκῶν καὶ οὐχὶ ἀναλόγως τῆς χιλιομετρικῆς ἀποστάσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Φεβρουαρίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Θ. Ι. ΚΟΝΙΤΣΑΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Χ. Μπουσίου, Δ. Κελτεμλίδη καὶ Α. Χονδρονασίου. Ἐπὶ σχετικῆς ὡς ἐν θέματι ἐρωτήσεως ἀπὸ 23.7.1959, τῶν βουλευτῶν κ.κ. Χ. Μπουσίου, Δ. Κελτεμλίδη καὶ Α. Χονδρονασίου, ἀφορῶσαν τὰ οἰκιστικὰ προβλήματα τοῦ οἰκισμοῦ Ἁγίου Παντελεήμονος τῆς Κοινότητος Πλαταμῶνος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἁρμόδιον ὅπως ἐπιληφθῇ τυγχάνει τὸ Ὑπουργεῖον Κοινωνικῆς Προνοίας. Ἡ ἡμετέρα ἁρμοδιότης θέλει ἀνακύψει μετὰ τὴν ἐκλογὴν τῆς θέσεως δι’ ἐγκατάστασιν τοῦ νέου Οἰκισμοῦ, ἀφορᾶ δὲ τὴν σύνταξιν τῆς σχετικῆς μελέτης, ὡς καὶ τὴν ἐπίβλεψιν τῶν ἐργασιῶν εἰς περίπτωσιν ἐκτελέσεων τούτων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Φεβρουαρίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ε. ΚΕΦΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΝΟΜΑΡΧΙΑ ΠΙΕΡΙΑΣ

Ἀριθ. Πρωτ. 14918 γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Κελτεμλίδη καὶ Α. Χονδρονασίου. Εἰς ἀπάντησιν τῶν ὑπ’ ἀριθ. 90210 ἐ.ἔ. καὶ 20704 ἐ.ἔ. Ὑμετέρων Δ)γῶν δι’ ὧν διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν τῆς ΕΔΑ κ.κ. Δ. Κελτεμλίδη, Χ. Μπουσίου κλπ. περὶ τῆς αἰτουμένης ὑπὸ τῶν κατοίκων τοῦ χωρίου Ἁγ. Παντελεήμονος μεταφορᾶς τοῦ χωρίου των εἰς τὴν παραλιακὴν θέσιν κάστρου λαμβάνομεν τὴν τιμὴν νὰ ἀναφέρωμεν, ὅτι ἡ Νομαρχία ἀπὸ τοῦ ἔτους 1956 μελετᾷ καὶ προέρχεται εἰς σχετικὰς ἐνεργείας παρὰ τῷ Ὑπουργείῳ Κοινων. Προνοίας διὰ τὴν μεταφορὰν τοῦ χωρίου τούτου εἰς τὴν ἐν λόγῳ θέσιν. Ἐπὶ τούτοις δὲν παραλείπομεν ν’ ἀναφέρωμεν, ὅτι τὸ ὅλον θέμα καθυστερεῖ λόγῳ μὴ ἐξευρέσεως εἰσέτι τῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων διὰ τὴν χρηματικὴν ἐνίσχυσιν τῶν ἐνδιαφερομένων κατοίκων ἀλλὰ ἐκτὸς τούτου ὑπάρχει κατ’ ἀρχὴν καὶ ἡ σχετικὴ ἀντίδρασις ἐνίων κατοίκων τοῦ χωρίου τούτου, ἥτις ἐκάμφθη πλέον. Ἤδη ἐζητήθη ἡ ἀποστολὴ εἰδικοῦ γεωλόγου ἵνα ἐξετάσῃ τὴν ἐπικρατοῦσαν ἐν τῇ παλαιᾷ θέσει τοῦ οἰκισμοῦ κατάστασιν ἀπὸ γεωλογικῆς ἀπόψεως καὶ γνωματεύσῃ περὶ τῆς μεταφορᾶς τούτου. Πάντως κατὰ τὴν γνώμην μας ἐπιβάλλεται ἡ μεταφορὰ τοῦ οἰκισμοῦ τούτου εἰς τὴν προτεινομένην θέσιν ἀφ’ ἑνὸς μὲν διὰ λόγους ἀσφαλείας τῶν κατοίκων, λόγῳ κατολισθήσεως τοῦ ἐδάφους καὶ ἀρξαμένης καταστροφῆς τῶν οἰκιῶν των, ἀφ’ ἑτέρου καὶ διὰ λόγους οἰκονομικοὺς—οἱ κάτοικοί του θὰ εὑρίσκωνται πλησίον τῶν κτημάτων των—κοινωνικοὺς καὶ τουριστικούς, καθ’ ὅσον ἡ θέσις τοῦ Κάστρου εὑρίσκεται εἰς τὸ ὡραιότερον τουριστικὸν σημεῖον τῆς περιοχῆς τοῦ Νομοῦ καὶ θὰ ἀξιοποιηθῇ ἀπὸ πάσης πλευρᾶς. Τὸ ὅλον θέμα ἡ Νομαρχία παρακολουθεῖ καὶ προωθεῖ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 22 Ὀκτωβρίου 1959

Ὁ Νομάρχης

Κ. ΝΑΛΜΠΑΝΤΗΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Εὐαγγέλου, Β. Ἐφραιμίδου, Δ. Κελτεμλίδη καὶ Ε. Γιαρένη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1272)27.1.1960 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1053 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Εὐαγγέλου, Β. Ἐφραιμίδη, Δ. Κελτεμλίδη καὶ Ε. Γιαρένη, ἐν σχέσει μὲ τὸν κανονισμὸν προσωπικοῦ τοῦ ΟΛΣΘ ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι ἐζητήθησαν πληροφορίαι παρὰ τῆς Ἐπιθεωρήσεως Συγκοινωνιῶν Μακεδονίας–Θράκης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. Υ. 15246)6.2.1960 ἐπείγοντος ἐγγράφου τοῦ Ὑπουργείου, οὗτινος ἀντίγραφον ἐπισυνάπτομεν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Φεβρουαρίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Θ. Ι. ΚΟΝΙΤΣΑΣ

Πρὸς Τὴν Ἐπιθεώρησιν Συγκοινωνιῶν Μακεδονίας–Θράκης Θεσσαλονίκην Διαβιβάζοντες συνημμένως τὴν ὑπ’ ἀριθ. 1053 ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Εὐαγγέλου, Β. Ἐφραιμίδη, Δ. Κελτεμλίδη καὶ Ε. Γιαρένη παρακαλοῦμεν ὅπως σὺν τῇ ἐπιστροφῇ τῆς συνημμένης γνωρίσητε ἐπειγόντως ἐπὶ τοῦ ἀναφερομένου θέματος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 6 Φεβρουαρίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Θ. Ι. ΚΟΝΙΤΣΑΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Καρατζένη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2011 ἀπὸ 9ης Φεβρουαρίου 1960 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1160 ἐ.ἔ. ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Καρατζένη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τ’ ἀκόλουθα: Ἀπόφασις τοῦ Ὑπουργείου εἶναι ἡ βελτίωσις τῆς ἀποδόσεως ὅλων τῶν Ὑπηρεσιῶν τῶν ὑπαγομένων εἰς τὴν ἁρμοδιότητά του. Ἐν τῇ γενικῇ προσπαθείᾳ βελτιώσεως τῶν ὑπηρεσιῶν λαμβάνονται τὰ ἐνδεικνυόμενα μέτρα ἐν οἷς καὶ μετακινήσεις καὶ μεταθέσεις. Ἡ ἔκτασις τῶν μέτρων αὐτῶν, καθαρῶς ὑπηρεσιακῆς φύσεως δὲν φρονῶ, ὅτι εἶναι ἀντικείμενον δημοσιότητος τοσούτῳ μᾶλλον καθ’ ὅσον τὸ πλεῖστον τῶν ὑπαλλήλων ἐκτελεῖ λίαν εὐσυνειδήτως καὶ ἀποδοτικῶς τὰ καθήκοντά του καὶ εἶναι ἐνδεχόμενον νὰ προσαφθοῦν λόγῳ μεταθέσεως μομφαὶ εἰς ὑπαλλήλους ἀξίους μόνον ἐπαίνων. Ὑπὸ τὸ πρῖσμα αὐτὸ ἐξετάζονται καὶ αἱ ἀναγκαιοῦσαι ἀλλαγαὶ τοῦ προσωπικοῦ τοῦ Πολεοδομικοῦ Γραφείου Ἀθηνῶν. Εἰς τὴν εἰδικὴν περίπτωσιν τῆς προσωπικῆς ἐκεῖ ἐπισκέψεως τοῦ βουλευτοῦ δὲν ἐπιθυμῶ νὰ ἀναφερθῶ, δεδομένου, ὅτι τὸ μὲν δὲν ἐπερατώθησαν εἰσέτι αἱ ἐνεργούμεναι κατ’ ἐντολήν μου ἀνακρίσεις, τὸ δὲ διότι μοὶ ὑπεβλήθησαν ἔγγραφοι ἀναφοραὶ ἰδιωτῶν οἵτινες παρέστησαν αὐτόπται μάρτυρες καὶ οἱ ὁποῖοι ἐμφανίζουν τὸ ὅλον θέμα κατὰ τρόπον ἐντελῶς διάφορον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Φεβρουαρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΓΚΙΚΑΣ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παινέζη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1870)8.2.1960 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1132 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παινέζη, ἐν σχέσει μὲ τὴν ἔκδοσιν τοῦ νέου Γενικοῦ Κανονισμοῦ Προσωπικοῦ Ἀτμηλάτων Σιδηροδρόμων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι ἡ ὑπὸ τῶν ἁρμοδίων Ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου, ἐν συνεργασίᾳ μετὰ τοῦ ΑΣΔΥ, τελικὴ διατύπωσις τοῦ σχεδίου τοῦ ὡς ἄνω Κανονισμοῦ, εὑρίσκεται σχεδὸν εἰς τὸ τέλος ἐδόθησαν δὲ καὶ σχετικαὶ ἐντολαὶ διὰ τὴν ἐπίσπευσιν τῆς ἐν λόγῳ ἐργασίας. Πλὴν διὰ τὴν ἔκδοσιν τοῦ κυρωτικοῦ τοῦ εἰρημένου Κανονισμοῦ Βασιλικοῦ Διατάγματος ἀπαιτεῖται προηγουμένως ἡ παράταξις τῆς ὑπὸ τῶν διατάξεων τοῦ ἄρθρου 8 τοῦ Ν. 3240)55 ἐν συνδυασμῷ πρὸς τὴν τοῦ ἄρθρου 9 τοῦ Ν. Δ. 3741)57 προβλεπομένης προθεσμίας, ἥτις ἔληξε τὴν 31 Δεκεμβρίου 1958. Πρὸς τοῦτο, κατηρτίσθη σχετικὸν νομοσχέδιον, ὅπερ ἀκολουθεῖ τὴν διαγεγραμμένην διαδικασίαν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Φεβρουαρίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Θ. Ι. ΚΟΝΙΤΣΑΣ

ζʹ). Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Σωτηρίου, Γ. Κατσίμπα. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1604)1240 ἀπὸ 3.2.60 ὑμετέρου ἐγγράφου ἀποσταλείσης ἐρωτήσεως ὑπ’ ἀριθ. 1108)30.1.60 τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Σωτηρίου καὶ Γ. Κατσίμπα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, κατὰ παρασχεθείσας ὑπὸ τοῦ Ο.Τ.Ε. σχετικὰς πληροφορίας, ὅτι ἡ ἀπὸ 11.4.53 αἴτησις τοῦ Α. Καψωρεμάλου περὶ ἐγκαταστάσεως τηλεφ. συνδέσεως εἰς τὸ ἐν Παλ. Μπογιατίῳ Κατάστημά του ὑφίσταται ἔκτοτε ἐν ἐκκρεμότητι ἐλλείψει δικτύου εἰς τὴν εἰρημένην περιοχήν. Ἡ ἐπέκτασις τοῦ τηλεφωνικοῦ δικτύου εἰς τὴν περιοχὴν ταύτην θὰ ἀντιμετωπισθῇ προσεχῶς ἐν τῷ πλαισίῳ τοῦ προγράμματος ἐπεκτάσεως τῶν ἐγκαταστάσεων τῆς αὐτομάτου Τηλεφωνίας ἐν τῇ περιοχῇ τῆς Ἀττικῆς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Φεβρουαρίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Θ. Ι. ΚΟΝΙΤΣΑΣ

ηʹ). Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Κακογιάννη καὶ Μ. Χριστογεώργου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1602)3.2.60 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1106 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ἀθ. Κακογιάννη καὶ Μιχ. Χριστογεώργου, ἐν σχέσει μὲ τὴν πύκνωσιν τῶν δρομολογίων τῆς συγκοινωνίας ἁγ. Ἠλιοῦ Σταμνᾶς–Αἰτωλικοῦ–Μεσ)γίου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὅτι, τὸ θέμα τοῦτο εἶναι τῆς ἁρμοδιότητος τοῦ Νομάρχου Αἰτωλοακαρνανίας παρὰ τοῦ ὁποίου ἐζητήθησαν πληροφορίαι διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. Υ–15327)6.2.60 ἐγγράφου, οὗτινος ἀντίγραφον ἐπισυνάπτομεν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 6 Φεβρουαρίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Θ. Ι. ΚΟΝΙΤΣΑΣ

Πρὸς τὴν Νομαρχίαν Αἰτωλοακαρνανίας Μεσολόγγιον Διαβιβάζοντες συνημμένως τὴν ὑπ’ ἀριθ. 1106 ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ἀθ. Κακογιάννη καὶ Μιχ. Χριστογεώργου, ἐν σχέσει μὲ τὴν πύκνωσιν τῶν δρομολογίων τῆς συγκοινωνίας Ἁγίου Ἠλιοῦ–Σταμνᾶς–Αἰτωλικοῦ– Μεσολογγίου, παρακαλοῦμεν, ὅπως σὺν τῇ ἐπιστροφῇ τῆς συνημμένης ἐρωτήσεως μᾶς γνωρίσητε ἐπειγόντως τὰς ἐπὶ θέματος τούτου ἀπόψεις σας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 6 Φεβρουαρίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Θ. Ι. ΚΟΝΙΤΣΑΣ

θʹ). Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1749)5.2.2960 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1126 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, ἐν σχέσει μὲ τὴν στέγασιν τοῦ Ταχυδρομείου Χίου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι τὸ θέμα τῆς στεγάσεως τῶν Ταχυδρομικῶν Καταστημάτων καθ’ ὅλην τὴν Ἐπικράτειαν, ἀντιμετωπίζεται ἐν τῇ ὁλότητί του διὰ νομοσχεδίου τὸ ὁποῖον κατετέθη εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν Ἐξουσιοδοτήσεως πρὸς ψήφισιν, μὴ πραγματοποιηθεῖσαν τελικῶς, διότι προηγοῦνται ἄλλα ἐπείγοντα σχέδια Νομ. Δ)των. Τὸ Νομοσχέδιον τοῦτο, θέλει κατατεθῆ ταχέως εἰς τὴν Βουλὴν πρὸς ψήφισιν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Φεβρουαρίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Θ. Ι. ΚΟΝΙΤΣΑΣ

ιʹ). Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Θανασέκου, Μ. Σβώλου, Ε. Μπενᾶ, Γ. Σπηλιοπούλου καὶ Β. Ἐφραιμίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 516)14.1.1960 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 909 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Θανασέκου, Μ. Σβώλου, Ε. Μπενᾶ, Γ. Σπηλιοπούλου καὶ Β. Ἐφραιμίδη, ἐν σχέσει μὲ τὴν ἐπίλυσιν διαφόρων θεμάτων τῶν τυφλῶν, μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ τὴν χορήγησιν δελτίων ἐλευθέρας κυκλοφορίας ἐπὶ τῶν ἀστικῶν καὶ ὑπεραστικῶν λεωφορείων, ὡς καὶ τὰς λοιπὰς συγκοινωνίας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, δὲν καθίσταται αὕτη δυνατή, καθ’ ὅσον ἐξ οὐδεμιᾶς διατάξεως τῆς κειμένης νομοθεσίας προβλέπεται ἡ δυνατότης τοιαύτης χορηγήσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 6 Φεβρουαρίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Θ. Ι. ΚΟΝΙΤΣΑΣ

ιαʹ). Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Γιαχνῆ, Ι. Δραγονέτη καὶ Ι. Παπαδημητρίου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1745)5.2.60 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1122 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Γιαχνῆ, Ι. Δραγονέτη καὶ Ι. Παπαδημητρίου, ἐν σχέσει μὲ τὴν σταδιοδρομίαν τῶν Τροχοπεδητῶν Σ.Ε.Κ., ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: Δυνάμει τοῦ ἀπὸ 17.7)4.8.1954 Β. Δ)τος, ἐκδοθέντος ἐπὶ τῇ βάσει τῆς ἐξουσιοδοτήσεως τοῦ ἄρθρου 4 τοῦ Ν.Δ. 1296)42 (κυρωθέντος διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 300)1946 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου), ἡ διὰ τὸν διορισμὸν ὁδηγῶν ἁμαξοστοιχιῶν ἀπαιτουμένη ἑξαετὴς προϋπηρεσία, περιωρίσθη διὰ τοὺς ὑπηρετοῦντας κατὰ τὴν ἡμερομηνίαν ἐκδόσεως τοῦ Β. Δ)τος τροχοπεδητάς, εἰς τετραετῆ τοιαύτην. Σήμερον, δοθέντος, ὅτι τυπικῶς ἰσχύει διὰ τὸ προσωπικὸν τῶν Σ.Ε.Κ. ὁ Κῶδιξ καταστάσεως Δημοσίων Διοικητικῶν Ὑπαλλήλων, δὲν εἶναι δυνατὴ ἡ ἔκδοσις Β. Δ., βάσει τοῦ Ν. Δ. 1296)1942, προβλέποντος μειωμένον χρόνον προϋπηρεσίας τῶν ἤδη τροχοπεδητῶν, προκειμένου νὰ καταλάβωσιν οὗτοι θέσιν ὁδηγοῦ ἁμαξοστοιχιῶν. Διὰ καταρτισθέντος νομοσχεδίου, ὅπερ πρόκειται νὰ κατατεθῇ προσεχῶς εἰς τὴν Βουλήν, προτείνεται ἡ παράτασις τῆς προθεσμίας ἐκδόσεως νέου Γενικοῦ Κανονισμοῦ διὰ τὸ προσωπικὸν τῶν Σιδηροδρομικῶν Δικτύων, τῆς προβλεπομένης ὑπὸ τοῦ ἄρθρου 8 τοῦ νόμου 3240)1955, ὁπότε θὰ εἶναι δυνατὴ ἡ ἔκδοσις τοῦ ἀνωτέρω Βασιλικοῦ Δ)τος. Μετὰ τὴν ψήφισιν ὑπὸ τῆς Βουλῆς τοῦ νομοσχεδίου τούτου, θὰ καταστῇ δυνατὴ ἡ ἐξέτασις τοῦ αἰτήματος τῶν τροχοπεδητῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Φεβρουαρίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Θ. Ι. ΚΟΝΙΤΣΑΣ

ιβʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν Δ. Παινέζη, Δ. Γιαχνῆ καὶ Γ. Ἀράπη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2316)16.2.60 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1193 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Παινέζη, Δ. Γιαχνῆ καὶ Γ. Ἀράπη, ἐν σχέσει μὲ τὴν σταδιοδρομίαν τῶν τροχοπεδητῶν Σ.Ε.Κ., ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: Δυνάμει τοῦ ἀπὸ 17)7.4.8)1954 Β. Διατάγματος, ἐκδοθέντος ἐπὶ τῇ βάσει τῆς ἐξουσιοδοτήσεως τοῦ ἄρθρου 4 τοῦ Ν. Δ. 1296)42 (κυρωθέντος διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 300)1946 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἡ διὰ τὸν διορισμὸν ὁδηγῶν ἁμαξοστοιχιῶν ἀπαιτουμένη ἑξαετὴς προϋπηρεσία, περιωρίσθη διὰ τοὺς ὑπηρετοῦντας κατὰ τὴν ἡμερομηνίαν ἐκδόσεως τοῦ Β. Διατάγματος τροχοπεδητὰς εἰς τετραετῆ τοιαύτην. Σήμερον, δοθέντος, ὅτι τυπικῶς ἰσχύει διὰ τὸ προσωπικὸν τῶν Σ.Ε.Κ. ὁ Κῶδιξ καταστάσεως δημοσίων διοικητικῶν ὑπαλλήλων, δὲν εἶναι δυνατὴ ἡ ἔκδοσις Β. Δ. βάσει τοῦ Ν. Διατάγματος 1296)1942, προβλέποντος μειωμένον χρόνον ὑπηρεσίας τῶν ἤδη τροχοπεδητῶν προκειμένου νὰ καταλάβωσιν οὗτοι θέσιν ὁδηγοῦ ἁμαξοστοιχιῶν. Διὰ καταρτισθέντος νομοσχεδίου, ὅπερ πρόκειται νὰ κατατεθῇ προσεχῶς εἰς τὴν Βουλὴν, προτείνεται ἡ παράτασις τῆς προθεσμίας ἐκδόσεως νέου Γενικοῦ Κανονισμοῦ διὰ τὸ προσωπικὸν τῶν Σιδηροδρομικῶν Δικτύων τῆς προβλεπομένης ὑπὸ τοῦ ἄρθρου 8 τοῦ νόμου 3240)55, ὁπότε θὰ εἶναι δυνατὴ ἡ ἔκδοσις τοῦ ἀνωτέρω Β. Διατάγματος. Μετὰ τὴν ψήφισιν ὑπὸ τῆς Βουλῆς τοῦ νομοσχεδίου τούτου θὰ καταστῇ δυνατὴ ἡ ἐξέτασις τοῦ αἰτήματος τῶν τροχοπεδητῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 16 Φεβρουαρίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Θ. Ι. ΚΟΝΙΤΣΑΣ

ιγʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Θ. Κεραμιτσόγλου, Ο. Ἀντώνογλου καὶ Α. Λασκαρίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2337)16.2.1960 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1214 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Θ. Κεραμιτσόγλου, Ο. Ἀντώνογλου καὶ Α. Λασκαρίδη ἐν σχέσει μὲ τὴν στάθμευσιν εἰς Πόρον Βουσούλαν, Μικροχώρια, Πετράδες, Πύθιον καὶ Ρήγιον Ἕβρου τῆς ἁμαξοστοιχίας 531, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι ἐζητήθησαν πληροφορίαι παρὰ τῆς Δ)σεως Περιφερείας Σ.Ε.Κ. Θεσσαλονίκης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. Υ—16260)16.2.60 ἐγγράφου τοῦ Ὑπουργείου οὗτινος ἀντίγραφον ἐπισυνάπτομεν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 17 Φεβρουαρίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Θ. Ι. ΚΟΝΙΤΣΑΣ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΝ ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΙΩΝ

ΚΑΙ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΕΡΓΩΝ

Διαβιβάζοντες συνημμένως τὴν ὑπ’ ἀριθ. 1214 ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Θ. Κεραμιτσιόγλου, Ο. Ἀντώνογλου καὶ Α. Λασκαρίδη παρακαλοῦμεν ὅπως σὺν τῇ ἐπιστροφῇ τῆς συνημμένης ἐρωτήσεως γνωρίσητε ἡμῖν ἐπειγόντως ἐπὶ τοῦ ἀναφερομένου θέματος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 16 Φεβρουαρίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Θ. Ι. ΚΟΝΙΤΣΑΣ

IV. Τοῦ Ὑπουργείου Βορ. Ἑλλάδος. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Γιαρένη, Δ. Κελτεμλίδη καὶ Β. Ἐφραιμίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 512)14.1.60 ὑμετέρου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐν ἀντιγράφῳ ἡ κατατεθεῖσα ὑμῖν ὑπ’ ἀριθ. 905 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Γιαρένη καὶ λοιπῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ συναποστείλωμεν ἀντίγραφον τῆς σχετικῆς ὑπ’ ἀριθ. 3047)2.2.60 ἀναφορᾶς τῆς Νομαρχίας Θεσ)νίκης πρὸς ἐνημέρωσιν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Φεβρουαρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς Βορ. Ἑλλάδος

Α. ΘΕΟΛΟΓΙΤΗΣ

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΝΟΜΑΡΧΙΑ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

Πρὸς Τὸ Ὑπουργεῖον Βορείου Ἑλλάδος Ἐνταῦθα Εἰς ἐκτέλεσιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 537)25.1.1960 ὑμετέρας διαταγῆς καὶ σὺν τῇ ἐπιστροφῇ τῆς διαβιβασθείσης ἡμῖν ἀπὸ 30.12.1959 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Γιαρένη, Δ. Κελτεμλίδη καὶ Β. Ἐφραιμίδη, λαμβάνομεν τὴν τιμὴν νὰ ἐκθέσωμεν τὰ κάτωθι, ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς λειτουργίας Ἰατρείου καὶ Φαρμακείου παρὰ τῷ Δήμῳ Καλαμαριᾶς. Ὑπὸ τοῦ ἰσχύοντος Ὀργανισμοῦ Ἐσωτερικῆς Ὑπηρεσίας τοῦ Δήμου Καλαμαριᾶς, ὡς οὗτος ἔχει ἐγκριθῆ καὶ τροποποιηθῆ διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 12465)24.2.1955 ἀποφάσεως τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν, προβλέπεται λειτουργία ἰδίας Ὑγειονομικῆς Ὑπηρεσίας παρὰ τῷ Δήμῳ, ἥτις περιλαμβάνει Δημοτικὸν Ἰατρεῖον καὶ Δημοτικὸν Φαρμακεῖον διὰ τὴν ἰατρικὴν περίθαλψιν τῶν κατοίκων. Διὰ τὴν λειτουργίαν τοῦ Δημοτικοῦ Ἰατρείου, προβλέπονται ὑπὸ τοῦ Ὀργανισμοῦ τρεῖς θέσεις προσωπικοῦ, ἤτοι μία θέσις ἰατροῦ, μία θέσις ἀδελφῆς νοσοκόμου καὶ μία θέσις μαίας, αἵτινες εἶναι συμπεπληρωμέναι καὶ συνεπῶς ἡ ὑπηρεσία τοῦ δημοτικοῦ ἰατρείου λειτουργεῖ κανονικῶς. Διὰ τὴν λειτουργίαν τοῦ Δημοτικοῦ φαρμακείου, προβλέπεται μία μόνον θέσις βοηθοῦ φαρμακοποιοῦ, ἡ ὁποία ὅμως δὲν ἐπληρώθη μέχρι σήμερον, διότι, παρὰ τὰς κατ’ ἐπανάληψιν ἐκδοθείσας προκηρύξεις ὑπὸ τοῦ Δήμου, δὲν παρουσιάσθησαν ὑποψήφιοι ἐνδιαφερόμενοι διὰ τὴν κάλυψιν τῆς θέσεως ταύτης, κεκτημένοι τὰ νόμιμα προσόντα διορισμοῦ. Θέσις ἐπιστήμονος φαρμακοποιοῦ δὲν προβλέπεται ὑπὸ τοῦ ὀργανισμοῦ ἐσωτερικῆς ὑπηρεσίας καὶ ὡς ἐκ τούτου, δὲν κατέστη δυνατὴ πρόσληψις ὑπὸ τοῦ Δήμου ἐπιστήμονος φαρμακοποιοῦ, διὰ τὴν κανονικὴν λειτουργίαν τοῦ δημοτικοῦ φαρμακείου. Διὰ τὴν λειτουργίαν τοῦ φαρμακείου καθ’ ὅλον τὸ χρονικὸν διάστημα ἀπὸ τοῦ ἔτους 1953 μέχρι τέλους τοῦ ἔτους 1959, προσελαμβάνετο ἡμερομίσθιος βοηθὸς φαρμακοποιοῦ, βάσει συνεργείου, συνιστωμένου ἑκάστοτε δι’ ἀποφάσεως τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου, ἐγκρινομένης ὑπὸ τῆς Νομαρχίας. Ἐπίσης δι’ ἀποφάσεως τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου, ἀνετίθετο προσωρινῶς εἰς τὴν ἐπιστήμονα φαρμακοποιὸν τοῦ Δήμου Θεσσαλονίκης Παυλίνα Γραμμαλίδου, ἡ ἐπιστημονικὴ ἐπίβλεψις καὶ παρακολούθησις τῆς λειτουργίας τοῦ φαρμακείου τοῦ Δήμου, ἐπὶ τῇ καταβολῇ αὐτῇ προσθέτου ἀποζημιώσεως ὑπὸ τύπον ἐξόδων κινήσεως. Ἡ τοιαύτη λειτουργία τοῦ δημοτικοῦ φαρμακείου, ἄνευ ὑπευθύνου ἐπιστήμονος φαρμακοποιοῦ τοῦ Δήμου, ὑπῆρξεν ἀνώμαλος καὶ ἀντίθετος πρὸς τὰς κειμένας διατάξεις τῆς φαρμακευτικῆς νομοθεσίας, ὡς ἐκ τούτου δέ, τὸ Ὑπουργεῖον Κοινωνικῆς Προνοίας, διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 11899)10. 8.1959 διαταγῆς του διέταξε τὸ Ὑγειονομικὸν Κέντρον Θεσσαλονίκης, ὅπως προβῇ εἰς τὸ κλείσιμον τοῦ φαρμακείου, ἐφ’ ὅσον δὲν εἶναι δυνατὴ ἡ πρόσληψις ὑπὸ τοῦ Δήμου ἐπιστήμονος φαρμακοποιοῦ. Ἡ λειτουργία τοῦ Δημοτικοῦ Φαρμακείου ἀπεδείχθη ἐπίσης δαπανηρὰ καὶ ἐπιζημία διὰ τὸν Δῆμον, διὰ τὸν λόγον δὲ τοῦτον, ἡ Νομαρχία κατ’ ἐπανάληψιν διὰ διαταγῶν της, συνέστησε τὴν κατάργησιν τοῦ φαρμακείου. Κατόπιν τῆς ρηθείσης διαταγῆς τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας, ἐξεδόθη ἡ ὑπ’ ἀριθ. 36731)17.11.59 διαταγὴ τῆς Νομαρχίας, δι’ ἧς διετάχθη ὁ Δήμαρχος, ὅπως προκαλέσῃ ἀπόφασιν τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου, περὶ τροποποιήσεως τοῦ Ὀργανισμοῦ ἐσωτερικῆς ὑπηρεσίας τοῦ Δήμου, διὰ τῆς καταργήσεως τῆς ὑπηρεσίας τοῦ Δημοτικοῦ φαρμακείου καὶ τῆς προβλεπομένης θέσεως τοῦ βοηθοῦ φαρμακοποιοῦ. Ἤδη, ὡς ἀνέφερεν ἡμῖν προφορικῶς ὁ κ. Δήμαρχος, ἔχει ληφθῆ τοιαύτη ἀπόφασις τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου, πλὴν, ὅμως, αὕτη δὲν ὑπεβλήθη τῇ Νομαρχίᾳ διὰ τὰ περαιτέρω. Ἐν ὄψει τῶν ἀνωτέρω, τὸ Δημοτικὸν Συμβούλιον διὰ τὸ τρέχον ἔτος δὲν ἔλαβεν ἀπόφασιν συστάσεως συνεργείου διὰ τὴν πρόσληψιν ἡμερομισθίου βοηθοῦ φαρμακοποιοῦ καὶ ὡς ἐκ τούτου, τὸ Δημοτικὸν φαρμακεῖον, ἐλλείψει προσωπικοῦ, ἔπαυσε λειτουργοῦν ἀπὸ 1ης Ἰανουαρίου ἐ. ἔ. καὶ ἐντεῦθεν. Ἐκ τῶν προεκτεθέντων, προκύπτει ὅτι: α) Τὸ Δημοτικὸν φαρμακεῖον τοῦ Δήμου Καλαμαριᾶς, ἐλειτούργησε μέχρι τέλους τοῦ ἔτους 1959 πλημμελῶς καὶ κατὰ παράβασιν τῶν κειμένων διατάξεων τῆς φαρμακευτικῆς νομοθεσίας, ὡς δημοτικὴ ὑπηρεσία καὶ οὐχὶ ὡς ἀνεξάρτητον Ἵδρυμα, περὶ τοῦ ὁποίου γίνεται μνεία ἐν τῇ ἐρωτήσει τῶν βουλευτῶν. β) Ἡ κατάργησις τοῦ φαρμακείου ἐπεβλήθη ἐκ τοῦ νόμου, ἐφ’ ὅσον δὲν ἦτο δυνατὴ ἡ πρόσληψις ὑπὸ τοῦ Δήμου ἐπιστήμονος φαρμακοποιοῦ. Πρὸς τούτοις ἀναφέρομεν, ὅτι ἡ ἐξυπηρέτησις τῶν ἀπόρων δημοτῶν ἐνεργεῖται κανονικῶς παρὰ τοῦ ὑπηρετοῦντος δημοτικοῦ ἰατροῦ καὶ αἱ ἐκδιδόμεναι ἰατρικαὶ συνταγαὶ ἐκτελοῦνται παρὰ τῶν ἰδιωτικῶν φαρμακείων τῆς περιοχῆς τοῦ Δήμου, δαπάναις τοῦ Δημοτικοῦ Ταμείου, διὰ τοῦ τρόπου δὲ τούτου ἐξυπηρετοῦνται καλύτερον οἱ ἄποροι δημόται. Ἐν Θεσαλονίκῃ τῇ 2 Φεβρουαρίου 1960

Ὁ Νομαρχῶν Διευθυντὴς

ΕΥΜ. ΘΕΟΔΩΡΙΔΗΣ

V) Τοῦ Ὑπουργείου Κοιν. Προνοίας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Σβώλου, Β. Θανασέκου καὶ Ε. Μπενᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 977)751)22.1.60 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτημα τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Σβώλου, Β. Θανασέκου καὶ Ε. Μπενᾶ σχετικῶς μὲ τὰς συνθήκας ἐργασίας νοσοκόμων ἰδιωτικῶν κλινικῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι αἱ πρακτικαὶ νοσοκόμοι αἱ ἐργαζόμεναι εἰς ἰδιωτικὰς κλινικὰς ἢ ἰατρεῖα διέπονται ὑπὸ εἰδικῶν ἐργατικῶν διατάξεων αἵτινες καθορίζουσι τὰς ὑποχρεώσεις τούτων ὡς πρὸς τὸν χρόνον ἐργασίας καὶ ἐν γένει τὰς λοιπὰς σχέσεις μετὰ τῶν ἐργοδοτῶν. Ἐὰν παρὰ ταῦτα σημειοῦνται περιπτώσεις καταστρατηγήσεως τῶν ἐργατικῶν διατάξεων ὡς πρὸς τὸν χρόνον τῆς ἐργασίας, τὴν παροχὴν τροφῆς καὶ τὰς ἐν γένει συνθήκας διαβιώσεως τούτων, πρέπει νὰ τίθενται ὑπ’ ὄψιν τῶν ἁρμοδίων κρατικῶν ὀργάνων ἵνα ἑκάστοτε λαμβάνονται τὰ κατάλληλα μέτρα, ὑποχρεοῦνται δὲ εἰς τὴν καταγγελίαν περισσότερον παντὸς ἄλλου αὐταὶ αὗται αἱ ἐργαζόμεναι. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐπιμόρφωσιν τῶν πρακτικῶν νοσοκόμων λειτουργοῦσιν ἤδη ἐν Ἑλλάδι τρεῖς Σχολαὶ μονοετοῦς φοιτήσεως, πρόκειται δὲ ὁσονούπω νὰ τεθῶσιν ἐν λειτουργίᾳ καὶ ἕτεραι δύο, εἰς ἃς θὰ δύνανται αἱ ἐνδιαφερόμεναι νὰ φοιτήσωσι, δεδομένου μάλιστα, ὅτι ὡς προσὸν διὰ τὴν εἰσαγωγήν των εἰς τὰς Σχολὰς ταύτας δὲν ἀπαιτεῖται παρὰ ἀπολυτήριον δημοτικοῦ Σχολείου. Σχετικῶς γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι τὸ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργεῖον καταρτίζει Διάταγμα διὰ τοῦ ὁποίου θέλουσι ρυθμισθῆ κατὰ γενικὸν τρόπον οἱ ὅροι ἐργασίας, ὡς καὶ αἱ ὑποχρεώσεις καὶ τὰ δικαιώματα τῶν πρακτικῶν Νοσοκόμων ἰδιωτικῶν κλινικῶν καὶ συναφῶν Ἱδρυμάτων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Φεβρουαρίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Μπακοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1480)1137)1.2.60 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ αὔξοντα ἀριθμὸν 1087 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Μπακοπούλου σχετικῶς μὲ τὸν διορισμὸν τοῦ Προέδρου τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τοῦ Θεραπευτηρίου «ὁ Εὐαγγελισμός», ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι διὰ τὴν σύνθεσιν καὶ τὸν διορισμὸν τῶν μελῶν τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τοῦ ὡς ἄνω Ἱδρύματος τὸ Ὑπουργεῖον Κοινων. Προνοίας οὐδεμίαν ἁρμοδιότητα ἔχει: Ὁ διορισμὸς τῶν μελῶν τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τούτου ἐνεργεῖται συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 3 τοῦ ἀπὸ 15. 12.51 (10.1.ΦΕΚ) Β. Διατάγματος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Φεβρουαρίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Τριανταφυλλύδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1467)1.2.60 ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1074)60 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ Ἔβρου κ. Ι. Τριανταφυλλίδη ἀναφορικῶς μὲ πιστώσεις διὰ τὸ στεγαστικὸν πρόγραμμα «Λαϊκὴ Κατοικία» τοῦ Νομοῦ Ἔβρου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι δὲν ἐξηγγέλθη εἰσέτι τὸ ὕψος τῶν, διὰ τὸ ἔτος 1960, πιστώσεων διὰ τὸ ὡς ἄνω πρόγραμμα καὶ ὡς ἐκ τούτου δὲν εἴμεθα εἰς θέσιν νὰ καθορίσωμεν τὶ ποσὸν θὰ διατεθῇ διὰ τὰς στεγαστικὰς ἀνάγκας τοῦ Νομοῦ Ἔβρου, αἵτινες πάντως περιελήφθησαν εἰς τὸ ὑφ’ ἡμῶν καταρτισθὲν στεγαστικὸν πρόγραμμα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Φεβρουαρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΣΤΡΑΤΟΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Σπηλιοπούλου, Δ. Γιαχνῆ καὶ Δ. Παπαθανασοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπὸ τὰ ἀνωτέρω στοιχεῖα ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ αὔξ. ἀριθμὸν 1068 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Σπηλιοπούλου, Δ. Γιαχνῆ καὶ Δ. Παπαθανασοπούλου, σχετικῶς μὲ τὴν σύνθεσιν τοῦ προσωπικοῦ τοῦ Γενικοῦ Νοσοκομείου Πατρῶν «Ὁ Ἅγιος Ἀνδρέας», ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ Νοσοκομεῖον τοῦτο ὡς γνωστόν, ἦτο μέχρι τοῦ μηνὸς Μαρτίου τοῦ ἔτους 1959 Δημοτικόν. Ἀφ’ ὅτου ὑπήχθη εἰς τὰς διατάξεις τοῦ Ν.Δ. 2592)53, δυνάμει τοῦ ἀπὸ 17.3.59 Β. Δ)τος ΦΕΚ. 79)59 (Τεῦχος Αʹ) τὸ Ὑπουργεῖον κατέβαλε κἄθε προσπάθειαν βελτιώσεως τῆς λειτουργίας αὐτοῦ καὶ προέβη ἀμέσως εἰς τὸν καταρτισμὸν τοῦ νέου ὀργανισμοῦ τοῦ Νοσοκομείου, ὅστις καὶ τελεῖ ὑπὸ δημοσίευσιν. Διὰ τοῦ νέου τούτου ὀργανισμοῦ καθορίζονται τὰ ἐπιστημονικὰ τμήματα καὶ αἱ ἀναλογίαι τοῦ προσωπικοῦ, ἐπὶ τῇ βάσει τῶν σημερινῶν ἀντιλήψεων καὶ προϋποθέσεων διὰ τὴν ἀρτίαν λειτουργίαν τοῦ Νοσοκομείου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 9 Φεβρουαρίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Κακογιάννη, Ν. Σκοπούλη καὶ Μ. Χριστογεώργου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1600)3.2.60 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1104 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Κακογιάννη, Ν. Σκοπούλη καὶ Μ. Χριστογεώργου, περὶ ἰατροφαρμακευτικῆς περιθάλψεως τῶν χωρίων Εὐηνοχωρίου, Γαλατᾶ, Ἁγίου Γεωργίου Κουδουνίου καὶ Κουτσοχωρίου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἐν Εὐηνοχωρίῳ ὑφίσταται Κοινοτικὸν Ἰατρεῖον εἰς ὃ ὑπηρετοῦσιν ἰατρός, μαῖα καὶ νοσοκόμος, οἵτινες ἐπαρκῶσι διὰ τὴν κάλυψιν τῶν ἀναγκῶν τῶν κατοίκων τῶν ἀνωτέρω Κοινοτήτων δεδομένου μάλιστα, ὅτι ἔνιαι ἐξ αὐτῶν ὡς κείμεναι πλησίον τοῦ Μεσολογγίου ἐξυπηρετοῦνται ὑπὸ τοῦ ἐκεῖ Νοσοκομείου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 16 Φεβρουαρίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Σβώλου, Γ. Σπηλιοπούλου καὶ Γ. Παπαγεωργίου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὡς ἄνω ἐγγράφου ὑμῶν, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Σβώλου, Γ. Σπηλιοπούλου καὶ Κ. Παπαγεωργίου, καταχωρηθεῖσαν ὑπ’ αὔξ. ἀριθμὸν 1101 βιβλίου ἐρωτήσεων, σχετικῶς μὲ τὸ ἐν περιλήψει θέμα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: Εἰς τὰ ἐφημερεύοντα Νοσοκομεῖα εἰσάγονται μόνον ἀσθενεῖς, ἔχοντες ἀνάγκην ἀμέσου νοσηλείας ἢ χειρουργικῆς ἐπεμβάσεως, οἱ δὲ λοιποὶ ἀσθενεῖς εἰσέρχονται κανονικῶς εἰς τὰ μὴ ἐφημερεύοντα Ἱδρύματα. Ὁ ἀσθενὴς Εὐάγ. Κούτσικος, διεκομίσθη κατ’ ἀρχὰς δι’ ἀσθενοφόρου αὐτοκινήτου τοῦ Σταθμοῦ Αʹ Βοηθειῶν Ἀθηνῶν εἰς τὸ Γενικὸν Κρατικὸν Νοσοκομεῖον Πειραιῶς καὶ οὐχὶ εἰς τὸ Ἱπποκράτειον Νοσοκομεῖον. Ἐκ τοῦ Γεν. Κρατικοῦ Νοσοκομείου Πειραιῶς, μετεφέρθη ἐν συνεχείᾳ καὶ διὰ τοῦ αὐτοῦ αὐτοκινήτου εἰς τὸ Τζάνειον Νοσοκομεῖον Πειραιῶς, ὅπου ἐξητάσθη παρὰ τοῦ ἐφημερεύοντος ἰατροῦ τούτου καὶ εὑρέθη πάσχων ἐξ ἐλαφρᾶς παρέσεως τῶν κάτω ἄκρων χρονολογουμένης ἀπὸ δεκαετίας, δηλαδὴ χρονίας ἀνιάτου παθήσεως, δι’ ὃ καὶ δὲν ἐγένετο δεκτὸς εἰς τὸ Ἵδρυμα τοῦτο. Ἀκολούθως, ὁ ἀσθενὴς διεκομίσθη ἐκ νέου εἰς τὸν Σταθμὸν Αʹ Βοηθειῶν καὶ ἐκεῖθεν εἰς τὸ Δημοτικὸν Νοσοκομεῖον, ὅπου εἰσήχθη τῇ παρεμβάσει τοῦ Δ)ντοῦ τῆς Ἀστυνομίας κ. Ρακιντζῆ. Κατὰ πληροφορίας, τὰς ὁποίας μᾶς παρέσχε τὸ Δημοτικὸν Νοσοκομεῖον Ἀθηνῶν καθ’ ἃς ἐπιβεβαιοῦται ἡ ὑπὸ τοῦ ἐφημερεύοντος ἰατροῦ τοῦ Τζανείου Νοσοκομείου τεθεῖσα διάγνωσις, ὁ πάσχων δὲν εἶχεν ἀνάγκην νοσοκομειακῆς περιθάλψεως, εἰσήχθη δὲ εἰς αὐτὸ προσωρινῶς καὶ λόγῳ τοῦ προκεχωρημένου τῆς ὥρας. Κατὰ συνέπειαν, ἐπρόκειτο περὶ ἀσθενοῦς πάσχοντος ἐξ ἐλαφρᾶς χρονίας νόσου, διὰ τὴν ὁποίαν δὲν ἐνεδείκνυετο ἡ εἰσαγωγή του εἰς Νοσοκομεῖον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Φεβρουαρίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

ζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Δραγονέτη καὶ Γ. Πρίφτη. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1747)5.2.60 ὑμετέρου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ἀπὸ 2.2.60 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν Ι. Δραγονέτη καὶ Γ. Πρίφτη, σχετικῶς μὲ τὴν διατεθεῖσαν ὑπὸ τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου πίστωσιν ἑνὸς ἑκατομμυρίου δραχμῶν (1.000.000) διὰ τὴν παροχὴν στεγαστικῆς συνδρομῆς εἰς τοὺς πολεμοπαθεῖς κατοίκους τοῦ Νομοῦ Κερκύρας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἡ πίστωσις τοῦ ἑνὸς ἑκατομμυρίου ἔχει ἀποδεσμευθῆ πρὸ ἱκανοῦ χρόνου δυνάμει τῶν ὑπ’ ἀριθ. Δ.Ο. 7899)12399)29. 10.59 καὶ Δ.Ο. 9948)12908)4.12.59 ἡμετέρων Διαταγῶν πρὸς τὴν Νομαρχίαν Κερκύρας καὶ ἐδόθη ἡ ἐντολὴ διὰ τὴν διάθεσίν της πρὸς τοὺς ἐπιλεγέντας δικαιούχους ὑπὸ τῆς πρὸς τοῦτο ἁρμοδίας Νομαρχιακῆς Ἐπιτροπῆς Λαϊκῆς Στέγης καὶ κατὰ τὴν νόμιμον διαδικασίαν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Φεβρουαρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΣΤΡΑΤΟΣ

VI) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Ἐφραιμίδη καὶ Δ. Κελτεμλίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4601)9.1.1960 ὑπηρεσιακοῦ σημειώματος ὑμῶν, ἀναφερομένου εἰς ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Ἐφραιμίδη καὶ Δ. Κελτεμλίδη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τῆς ἀνεργίας κατὰ τοὺς χειμερινοὺς μῆνας καὶ πρὸς ἐξασφάλισιν ἐργασίας κυρίως εἰς ἀνειδικτεύτους ἐργάτας, οἵτινες κατὰ κύριον λόγον προσφέρονται εἰς τὴν ἀγορὰν ἐργασίας, ἡ Κυβέρνησις μετὰ εἰσήγησιν τοῦ ἁρμοδίου ὑπουργοῦ προῆλθεν εἰς τὴν ἀπόφασιν ἐκτελέσεως δημοσίων ἔργων μικρᾶς διαρκείας διὰ χρηματοδοτήσεως ὑπὸ τοῦ ΟΑΑΑ. Ἡ κατανομὴ τῶν πιστώσεων πρὸς τοὺς Δήμους καὶ Κοινότητας καθ’ ἅπασαν τὴν χώραν ἐγένετο βάσει τῶν στατιστικῶν στοιχείων περὶ ἀνεργίας κατὰ συγκεκριμένην περιοχήν. Προετιμήθησαν κατὰ κύριον λόγον ἔργα χωματουργικὰ καὶ ἀποχετευτικὰ καθ’ ὅσον διὰ τούτων αἱ παρασχεθεῖσαι πιστώσεις διατίθενται κατὰ τὸ μεγαλύτερον ποσοστὸν ἀπὸ 70% — 100% εἰς ἡμερομίσθια. Κατὰ συνέπειαν ἡ ἐκ τῶν πραγμάτων ἐπιβληθεῖσα πολιτικὴ ἀνακουφίσεως τῶν ἀνέργων κατὰ τὴν χειμερινὴν περίοδον οὐδεμίαν σχέσιν ἔχει μὲ τὴν ἐκτέλεσιν τῶν ἐξαγγελθέντων ἔργων εἰς διαφόρους περιοχὰς τῆς χώρας. Ὡς πρὸς τὸ θέμα τῆς ἐκτελέσεως διαφόρων ἔργων ὑπὸ στρατιωτικῶν μονάδων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ διαβιβάσωμεν ὑμῖν συνημμένως ἀντίγραφα τῶν ὑπ’ ἀριθ. Α.Φ. 211) 821–12330)58 ΣΥΚΕΑ καὶ 32201)0)1)652470)58 ἐγγράφων τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης ἵνα λάβητε γνῶσιν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Φεβρουαρίου 1960 Ἐντολῇ Ὑπουργοῦ

Ὁ Διευθυντὴς

Κ. ΜΑΛΑΤΕΣΤΑΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Ἐφραιμίδη, Δ. Κελτεμλίδη καὶ Ε. Γιαρένη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 450)19.1.1960 ὑπηρεσιακοῦ σημειώματος ὑμῶν ἀναφερομένου εἰς ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Ἐφραιμίδη, Δ. Κελτεμλίδη καὶ Ε. Γιαρένη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τῆς ἀνεργίας κατὰ τοὺς χειμερινοὺς μῆνας καὶ πρὸς ἐξασφάλισιν ἐργασίας κυρίως εἰς ἀνειδικεύτους ἐργάτας οἵτινες κατὰ κύριον λόγον προσφέρονται εἰς τὴν ἀγορὰν ἐργασίας, ἡ Κυβέρνησις μετὰ εἰσήγησιν τοῦ ἁρμοδίου Ὑπουργοῦ προῆλθεν εἰς τὴν ἀπόφασιν ἐκτελέσεως δημοσίων ἔργων μικρᾶς διαρκείας διὰ χρηματοδοτήσεως ὑπὸ τοῦ ΟΑΑΑ. Ἡ κατανομὴ τῶν πιστώσεων πρὸς τοὺς Δήμους καὶ Κοινότητας καθ’ ἅπασαν τὴν χώραν ἐγένετο βάσει τῶν στεγαστικῶν στοιχείων περὶ ἀνεργίας κατὰ συγκεκριμένην περιοχήν. Προετιμήθησαν κατὰ κύριον λόγον ἔργα χωματουργικὰ καὶ ἀποχετευτικὰ καθ’ ὅσον διὰ τούτων αἱ παρασχεθεῖσαι πιστώσεις διατίθενται κατὰ τὸ μεγαλύτερον ποσοστὸν ἀπὸ 70%–100% εἰς ἡμερομίσθια. Κατὰ συνέπειαν ἡ ἐκ τῶν πραγμάτων ἐπιβληθεῖσα πολιτικὴ ἀνακουφίσεως τῶν ἀνέργων κατὰ τὴν χειμερινὴν περίοδον οὐδεμίαν σχέσιν ἔχει μὲ τὴν ἐκτέλεσιν τῶν ἐξαγγελθέντων ἔργων εἰς διαφόρους περιοχὰς τῆς χώρας. Ὡς πρὸς τὸ θέμα τῆς ἐκτελέσεως διαφόρων ἔργων ὑπὸ στρατιωτικῶν μονάδων ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ διαβιβάσωμεν ὑμῖν συνημμένως ἀντίγραφα τῶν ὑπ’ ἀριθ. ΜΑΦ 211) 821–12330)58 ΣΥΚΕΑ καὶ 32201)0)1)652470)58 ἐγγράφων τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης ἵνα λάβητε γνῶσιν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Φεβρουαρίου 1960

Ὁ Διευθυντὴς

Κ. ΜΑΛΑΤΕΣΤΑΣ

VII. Τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Μπρακατσούλα, Α. Τσιπώρη, Χ. Φιλίππου, Α. Ταλιαδούρου καὶ Σ. Ἀλλαμανῆ. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τῶν ὑπ’ ἀριθ. 11796) 1959, 22230)59 καὶ 11899)59 ὑμετέρων ἐγγράφων, δι’ ὧν διεβιβάσθησαν ἐν ἀντιγράφῳ αἱ ὑπὸ τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Ταλιαδούρου, Β. Μπρακατσούλα, Α. Τσιπώρη, Χ. Φιλίππου καὶ Σ. Ἀλλαμανῆ κατατεθεῖσαι καὶ καταχωρηθεῖσαι παρ’ ὑμῖν ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. ἀντιστοίχως 772, 817 καὶ 781 ἐρωτήσεις, νὰ ἀνακοινώσωμεν τὰ ἀκόλουθα: Ἐν ὄψει τῆς κατασκευῆς τῆς Λίμνης Ταυρωποῦ καὶ πρὸς διευκόλυνσιν τῆς συγκοινωνιακῆς ἐπικοινωνίας τῶν παραλιμνίων Κοινοτήτων, ἡ ΔΕΗ προέβλεψε τὴν κατασκευὴν παρακαμπτηρίου, κατὰ μῆκος τῆς Λίμνης, ἀσφαλτοστρωμένης ὁδοῦ μήκους 22,5 χιλιομέτρων, τὴν δὲ κατασκευὴν ταύτης, βάσει συμβάσεως ὑπογραφείσης τὴν 5ην Μαΐου 1958, ἀνέλαβεν ὑπεργολαβικῶς ἡ Ἑταιρία Λαναρᾶς καὶ Παράσχης, ἥτις καὶ θὰ ἔδει νὰ ἀποπερατώσῃ ταύτην τὸν Αὔγουστον τοῦ 1959. Ἡ ἀποπεράτωσις τῆς παρακαμπτηρίου ταύτης ὁδοῦ καθυστέρησεν ἐν μέρει ἐξ ὑπαιτιότητος τῆς ἐργοληπτρίας ἑταιρείας, συνεπείᾳ πλὴν τῶν ἄλλων καὶ ἐκ συνεχῶν βροχοπτώσεων, σημειωθεισῶν κατὰ τοὺς θερινοὺς μῆνας καὶ τῶν προελθουσῶν ἐξ αὐτῶν καταστροφῶν εἰς αὐτήν. Πάντως, εἰς τὴν ἐργοληπτρίαν ἑταιρείαν, διὰ τὴν παρατηρηθεῖσαν καθυστέρησιν, ἐπεβλήθησαν ἅπασαι αἱ ἐκ τῆς Συμβάσεως προβλεπόμεναι κυρώσεις, ἤτοι συνολικὸν πρόστιμον ἐκ δραχ. 150.000, ἐξαντληθεισῶν οὕτω ἁπασῶν τῶν ὑπὸ τῆς Συμβάσεως προβλεπομένων κυρώσεων, πλὴν τῆς ἐκπτώσεως, ἥτις δὲν ἐπραγματοποιήθη, διότι ἡ ἐργολήπτρια ἑταιρεία, ἐπικαλουμένη τὰς παρεμβληθείσας δυσχερείας, περὶ ὧν κατωτέρω θὰ προσέφευγεν εἰς διαιτησίαν καὶ διὰ τὴν διάλυσιν τῆς συμβάσεως θὰ παρήρχετο περίπου ἓν ἑξάμηνον. Ἡ οὐσιαστικὴ ὅμως καθυστέρησις, ἐπὶ δίμηνον περίπου τῆς ἀποπερατώσεως τῆς περιφερειακῆς ὁδοῦ, προῆλθεν ἐκ τῶν ἐμποδίων, ἅτινα παρενέβαλον δυστυχῶς οἱ κάτοικοι τῆς περιοχῆς καὶ ἰδίως τῆς Κοινότητος Μορφοβουνίου. Οὕτω: α) Ἡ Κοινότης Μορφοβουνίου δὲν ἐπέτρεπε τὴν διέλευσιν μηχανημάτων διὰ τὴν πέραν τοῦ Μορφοβουνίου ὁδόστρωσιν, ζητοῦσα ὡς ἀντάλλαγμα, ὅπως ἡ ΔΕΗ ἀναλάβῃ ἰδίαις δαπάναις τὴν κατασκευὴν πλατείας εἰς τὸ χωρίον καὶ ἐχρειάσθη ἡ ἐπέμβασις τῶν ἀρχῶν πρὸς ἀνάκλησιν, μετὰ παρέλευσιν χρόνου, τῆς ἀρνήσεως τῆς Κοινότητος. β) Προκειμένου διὰ τὴν διάνοιξιν τῆς ὁδοῦ νὰ περικοπῇ μικρὸν τμῆμα τῆς αὐλῆς τοῦ Σχολείου, κατὰ Ὀκτώβριον π.ἔ. ἡ Σχολικὴ Ἐφορεία τοῦ Δημοτικοῦ Σχολείου Μορφοβουνίου ἔφερεν ἀντιρρήσεις, ἀπῃτήθησαν δὲ μακραὶ διαπραγματεύσεις καὶ προσφυγὴ πρὸς τὰς ἁρμοδίας Ἀρχὰς διὰ τὴν ἄρσιν τῶν ἀντιρρήσεων. γ) Διὰ τὴν διάνοιξιν τῆς αὐτῆς ὁδοῦ ἦτο ἀπαραίτητος ἡ κατεδάφισις οἰκιῶν τινων ἰδιωτῶν, οὗτοι, ὅμως, ἠρνήθησαν πᾶσαν συνεννόησιν φιλικῆς ἐξαγορᾶς τῶν οἰκιῶν των, ἡ δὲ ΔΕΗ ἠναγκάσθη νὰ καταφύγῃ εἰς τὴν διαδικασίαν τῆς δικαστικῆς ἀπαλλοτριώσεως, ἀλλὰ καὶ μετὰ τὴν διαδικασίαν ταύτην ἡ ΔΕΗ, εὑρεθεῖσα πρὸ τῆς ἀδικαιολογήτου ἀρνήσεως τῶν ἐν λόγῳ ἰδιωτῶν, ἠναγκάσθη νὰ προσφύγῃ καὶ εἰς τὴν διαδικασίαν τῶν προσωρινῶν μέτρων τὴν 21.11.59. Ἐν τούτοις, παρὰ τὴν σημειωθεῖσαν καθυστέρησιν διὰ τοὺς ἀνωτέρω ἐκτεθέντας λόγους, καθ’ ὃν χρόνον συνέβη τὸ τραγικὸν ἀτύχημα, ὁλόκληρος ἡ ὑπὸ κατασκευὴν περιφερειακὴ ὁδὸς ἦτο βατὴ διὰ πεζοὺς καὶ ζῶα καὶ ὑπὸ μὴ βροχερὰς ἡμέρας κατάλληλος καὶ διὰ κυκλοφορίαν τροχοφόρων, εὑρισκομένη εἰς καλλιτέραν κατάστασιν, ἐν συγκρίσει μὲ τὴν κατακλυσθεῖσαν ὑπὸ τῶν ὑδάτων τῆς Λίμνης ὁδὸν Τσαρδάκι – Μπεζούλα – Νεοχωρίου. Δυστυχῶς ὅμως, καίτοι ἦτο δυνατὸν νὰ μεταβῶσιν οἱ κάτοικοι ἐκ τῆς περιοχῆς Τσαρδάκι εἰς Νεοχώριον, εἴτε διὰ τῆς ὑπὸ κατασκευὴν καὶ εἰς καλὴν βατότητα εὑρισκομένης νέας περιφερειακῆς ὁδοῦ, εἴτε διὰ τῆς ὁδοῦ Καστανιᾶς ὁδηγούσης μέχρι τοῦ φράγματος, ἀπέχοντος πεζοπορικῶς περὶ τὴν ὥραν ἀπὸ τοῦ Νεοχωρίου, καὶ δι’ ἣν διαδρομὴν ἡ ΔΕΗ μάλιστα, εἶχε διαθέσει κατὰ τὴν ἡμέραν τοῦ δυστυχήματος εἰδικῶς πρὸς τοῦτο μεταφορικὸν μέσον, ἐπροτίμησαν οὗτοι τὴν συντομωτέραν διὰ μέσου τῆς Λίμνης μεταφοράν, ἥτις καὶ ὑπῆρξεν ἡ συνέπεια τοῦ τραγικοῦ δυστυχήματος. Πάντως, ὡς προέκυψεν ἐκ τῆς διεξαχθείσης, κατόπιν ἐντολῆς μου, διοικητικῆς ἐρεύνης, ὡς πρὸς τὴν εὐθύνην, ἡ ΔΕΗ, ὄχι μόνον οὐδεμίαν ἄδειαν γραπτὴν ἢ προφορικὴν χρησιμοποιήσεως πλωτῶν μέσων εἰς τὴν Λίμνην Ταυρωποῦ δὲν ἐχορήγησεν εἰς οἱονδήποτε ἰδιώτην, ἀλλὰ καὶ διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 19658)2.12.59 ἐγγράφου της πρὸς τὴν Ὑποδιοίκησιν Χωροφυλακῆς Καρδίτσης, τὴν Διοίκησιν Χωροφυλακῆς Καρδίτσης, πρὸς τὴν Νομαρχίαν Καρδίτσης καὶ διὰ σχετικῆς ἀνακοινώσεώς της, δημοσιευθείσης εἰς τὴν τοπικὴν ἐφημερίδα «Νέος Ἀγὼν» Καρδίτσης, ἐγνώρισεν, ὅτι ἀπαγορεύεται ἡ ὑπὸ οἱουδήποτε χρησιμοποίησις πλωτῶν μέσων εἰς τὴν Λίμνην Ταυρωποῦ διὰ τὴν μεταφορὰν ἐπιβατῶν, τόσον διὰ λόγους ἀσφαλείας, ὅσον καὶ διὰ λόγους κυριότητος, μόνον δὲ κατόπιν ἀδείας ταύτης καὶ τῶν ἁρμοδίων Ὑπουργείων θὰ ἦτο δυνατὴ ἡ χορήγησις τῆς σχετικῆς ἀδείας. Παρὰ ταῦτα, αὐθαιρέτως ἰδιῶται ἐχρησιμοποίησαν εἰς τὴν Λίμνην Ταυρωποῦ λέμβον χωρητικότητος 6–8 ἀτόμων διὰ τὴν μεταφορὰν καὶ διὰ λόγους κέρδους τριπλασίου ἀριθμοῦ ἐπιβατῶν ἄνευ λήψεως τῶν ἀπαιτουμένων μέσων ἀσφαλείας, μὲ ἀποτέλεσμα τὸ ἐπισυμβὰν ὑπαιτιότητι τούτων, τραγικὸν δυστύχημα τῆς 5ης Δεκεμβρίου 1959. Ἤδη, ἡ ἐπικοινωνία τῶν παραλιμνίων Κοινοτήτων διεξάγεται ἀφ’ ἑνὸς μὲν διὰ τοῦ μερίμνῃ καὶ δαπάναις τῆς ΔΕΗ μεταφερθέντος καὶ εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ Νομάρχου Καρδίτσης τεθέντος πετρελαιοκινήτου σκάφους «Ἀδαμάντιος», ἐπιλεγέντος ὑπὸ τῆς Λιμενικῆς Ἀρχῆς Βόλου, ἀφ’ ἑτέρου δέ, διὰ τῆς περιφερειακῆς ὁδοῦ Ταυρωποῦ. Ἀσχέτως τῶν ἀνωτέρω, ἡ νέα παρακαμπτήριος ὁδὸς Τσαρδακίου–Νεοχωρίου ἀποπερατωθεῖσα (πλὴν τῆς ἀσφαλτικῆς ἐπιστρώσεως) ἐπεδόθη ἀπὸ τὰς ἀρχὰς τρέχοντος μηνὸς εἰς κυκλοφορίαν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Φεβρουαρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Ν. ΜΑΡΤΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Ρήγα, Κ. Τσιγάρα καὶ Δ. Κελτεμλίδη. Ἔχομεν τὴν τιμήν, ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 773)607)18.1.60 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 972 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Ρήγα, Κ. Τσιγάρα κλπ., νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: 1. Ἡ διὰ μηχανοτρατῶν ἁλιεία ἐντὸς τοῦ κόλπου τῆς Κασσάνδρας ἀπαγορεύεται ἀπὸ τοῦ Ἀπριλίου μέχρι καὶ τοῦ Ὀκτωβρίου ἑκάστου ἔτους, ἤτοι ἐπὶ ἑπτάμηνον, ἐπιτρεπομένης τῆς ἁλιείας μόνον κατὰ τοὺς χειμερινοὺς μῆνας, ἀπὸ τοῦ Νοεμβρίου μέχρι καὶ τοῦ Μαρτίου. 2. Ἡ διὰ μηχανοτρατῶν ἁλιεία ἀπαγορεύεται καθ’ ὅλον τὸ ἔτος εἰς ἀπόστασιν μικροτέραν τοῦ ἑνὸς μιλλίου ἀπὸ πάσης ἀκτῆς. 3. Ἡ διαμόρφωσις τῶν κόλπων Κασσάνδρας καὶ Ἁγίου Ὄρους εἶναι τοιαύτη, ὥστε οἱ σχηματιζόμενοι μικροὶ ὅρμοι νὰ ὑπερκαλύπτωνται ὑπὸ τοῦ ἑνὸς μιλλίου τῆς Γενικῆς ἀπαγορεύσεως. Ἐκ τῶν ἀνωτέρω συνάγεται τὸ συμπέρασμα, ὅτι αἱ ὑφιστάμεναι προστατευτικαὶ τῆς ἰχθυοπαραγωγῆς διατάξεις εἶναι ἱκαναί, ἐφαρμοζόμεναι, νὰ προστατεύσουν καὶ τοὺς παρακτίους ἁλιεῖς τῶν ἐν τῇ ἐρωτήσει ἀναφερομένων περιοχῶν καὶ νὰ ἐπιτρέψωσιν τὴν συνύπαρξιν τῶν διαφόρων ἁλιευτικῶν ἐργαλείων. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν δίωξιν τῶν δελφίνων, ἀναφέρομεν, ὅτι κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος διετέθησαν ἐκ τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου διακόσιαι χιλιάδες δραχμαὶ κατανεμηθεῖσαι εἰς τὰ Λιμεναρχεῖα Θεσσαλονίκης, Καβάλας, Ἀλεξανδρουπόλεως καὶ Μυτιλήνης διὰ τὴν διὰ τῶν ὀργάνων αὐτῶν καὶ τῶν εἰς τὴν διάθεσίν των πλωτῶν μέσων συστηματικὴν δίωξιν τῶν δελφινῶν ἐν συνδυασμῷ μὲ τὴν δίωξιν τῶν παραβαινόντων τὰς ἰσχυούσας ἀπαγορευτικὰς τῆς ἁλιείας διατάξεις. Ἐπίσης, διὰ κοινῆς ἀποφάσεως τῶν Ὑπουργῶν Οἰκονομικῶν καὶ Βιομηχανίας, διετέθη εἰδικὴ πίστωσις διὰ τὴν χορήγησιν ἀμοιβῆς ἐξ 150 δραχμῶν δι’ ἕκαστον φονευόμενον δελφῖνα. Τὰ μέτρα ταῦτα ἔσχον ἱκανοποιητικὰ ἀποτελέσματα. Διὰ τὴν συνέχισιν τῆς ἀρξαμένης κατὰ τὸ τέλος τοῦ παρελθόντος ἔτους προσπαθείας διώξεως τῶν δελφίνων, ἐζητήθη ἡ ἐγγραφὴ εἰς τὸν νέον προϋπολογισμὸν τοῦ ποσοῦ τῶν 300.000 δραχμῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Φεβρουαρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Ν. ΜΑΡΤΗΣ

γ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Γιαχνῆ, Β. Θανασέκου καὶ Κ. Δεσποτοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ἀπὸ 30.1.60 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν Δ. Γιαγνῆ, Β. Θανασέκου καὶ Κ. Δεσποτοπούλου, λαμβάνομεν τὴν τιμὴν νὰ ἀναφέρωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Αʹ Μεταλλεῖα Σερίφου. Τὰ μεταλλεῖα σιδηρομεταλλεύματος Σερίφου λειτουργοῦσιν ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν δι’ ἐκτεταμένων ὑπογείων μεταλλευτικῶν ἐργασιῶν ἀπασχολοῦντα ἱκανὸν ἀριθμὸν ἐργατῶν. Τὰ δυστυχήματα εἰς βάρος τῶν ἐργατῶν Σ. Πατάπη καὶ Ι. Ξυπνητοῦ. ἔλαβον χώραν τὴν 18.7.58 καὶ 22.9.53 ἀντιστοίχως κατὰ τὴν ἐκτέλεσιν ἐξορύξεως μεταλλεύματος ἐκ τῶν ὑπογείων ἔργων. Ὡς προκύπτει ἐκ τῶν συνημμένων ἐν ἀντιγράφῳ ἐκθέσεων τῶν διενεργησάντων τὰς αὐτοψίας μηχανικῶν τὰ ἐν λόγῳ ἀτυχήματα ἔλαβον χώραν, ἀφ’ ἑνὸς μὲν λόγῳ ἀπροσεξίας τῶν θυμάτων, ἀφ’ ἑτέρου δὲ λόγῳ κακῆς διευθύνσεως τῶν ἐργασιῶν. Αἱ ἐργασίαι κατὰ τὸ ἔτος 1958 διευθύνοντο ὑπὸ Γερμανοῦ μηχανικοῦ, ὅστις ἂν καὶ εἶχεν μεγάλην περὶ τὰ μεταλλεῖα πεῖραν, ἐν τούτοις δὲν ἠδύνατο νὰ κατευθύνῃ τὰς ἐργασίας, καθ’ ὅσον δὲν ἐγνώριζε τὴν Ἑλληνικὴν γλῶσσαν καὶ ἔδιδε τὰς ἀπαιτουμένας ὁδηγίας διὰ διερμηνέως ἀπείρου περὶ τὴν μεταλλείαν. Ἡ ὑφ’ ἡμᾶς ὑπηρεσία, κατόπιν ἐπανειλημμένων ἐπιθεωρήσεων τῶν ἔργων, ὑπὸ εἰδικῶν μηχανικῶν, ἔδωσε τὰς δεούσας διαταγὰς διὰ τὴν ἀσφαλεστέραν ἐκτέλεσιν τῶν μεταλλευτικῶν ἐργασιῶν. Οὕτω ἐλήφθησαν ὑπὸ τῆς ἐκμεταλλευομένης τὰ μεταλλεῖα ἑταιρείας τὰ ἀπαραίτητα μέτρα ἀσφαλείας, ἀπεμακρύνθη ὁ Γερμανὸς μηχανικός, ἐτοποθετήθη Ἕλλην μηχανικὸς μεταλλείων, ὅστις διευθύνει ἐπὶ τόπου τὰς ἐργασίας καὶ οὐδὲν ἀτύχημα ἀνεφέρθη ἡμῖν ἔκτοτε. Βʹ Μεταλλεῖα Τήνου. Εἰς τὴν νῆσον Τῆνον διενεργοῦνται ἐργασίαι ἐξορύξεως τάλκη καὶ Μαρμάρου. Ὡς προκύπτει ἐκ τῶν παρ’ ἡμῖν στοιχείων ἰδιοκτῆται τῶν μεταλλείων τάλκη εἶναι οἱ Ἀδελφοὶ Ἀλαβάνου, οἵτινες ἀναθέτουσιν τὴν ἐξόρυξιν εἰς ἐργολάβους. Συμφώνως πρὸς τὰ ὑποβληθέντα ἡμῖν στατιστικὰ δελτία ἡ ἐτησία παραγωγὴ τάλκη ἐκ τῶν μεταλλείων τούτων ἀνέρχεται εἰς 1.500–2.000 τόννους. Τὰ λατομεῖα μαρμάρου ἐκμεταλλεύονται οἱ 1) GRE-CION MARBLES LTD, 2) Ἀριστείδης Παπαπέτρου καὶ 3) Ἑλληνικὴ Ἑταιρεία Μαρμάρων. Τὴν ἐτησίαν παραγωγὴν μαρμάρων ἐκ τῶν ἐν λόγῳ λατομείων δὲν γνωρίζομεν, καθ’ ὅσον οἱ ἐκμεταλλευόμενοι ταῦτα δὲν ὑποχρεοῦνται ἐκ τοῦ νόμου νὰ ὑποβάλωσιν στατιστικὰ δελτία παραγωγῆς κλπ. Κατόπιν τῆς τηλεγραφικῆς ἀναφορᾶς τῆς Διοικήσεως Χωροφυλακῆς Κυκλάδων περὶ τοῦ ἐπισυμβάντος θανατηφόρου δυστυχήματος εἰς τὰ μεταλλεῖα Τήνου ἀπεστάλη ἐπὶ τόπου μηχανικὸς τῆς ὑφ’ ἡμᾶς ὑπηρεσίας ὅστις διεπίστωσε τὰ κάτωθι: Εἰς τὸ βόρειον ἄκρον τῆς νήσου Τήνου καὶ πλησίον τῆς παραλίας ἐκτελοῦνται ἐργασίαι ἐξορύξεως τάλκη ἐπὶ τῶν χώρων τῶν ὑπ’ ἀριθ. 160, 161 ὁριστικῶν παραχωρήσεων νομοῦ Κυκλάδων μεταλλειοκτησίας Ἀδελφῶν Ἀλαβάνου. Αἱ ἐργασίαι αὗται ἐλάμβανον χώραν ἐργολαβικῶς ὑπὸ τοῦ ἐργολάβου Ἀν. Λεβιτικοῦ, ὅστις εἶχε προσλάβει διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τῆς ἐργολαβικῆς ταύτης ἐργασίας καὶ ἑτέρους 4 ἐργάτας. Τὸ ἐξορυσσόμενον προϊὸν (τάλκη) παρελαμβάνετο ὑπὸ τοῦ ὑπαλλήλου τοῦ Μεταλλειοκτήτου Λαζάρου Βαλάκου, ὅστις μετέφερε τοῦτο εἰς Πειραιᾶ πρὸς περαιτέρω Βιομηχανικὴν κατεργασίαν. Ὡς ἐπληροφορήθη ὁ διενεργήσας τὴν αὐτοψίαν μηχανικὸς οἱ ὑπὸ τὸν ἐργολάβον ἐργάται προσελαμβάνοντο ὑπ’ αὐτοῦ, ἐπληρώνοντο ὑπ’ αὐτοῦ, ἐτέλουν ὑπὸ τὰς διαταγάς του καὶ ἦσαν ἅπαντες ἠσφαλισμένοι εἰς τὸ ΙΚΑ ὑπ’ αὐτοῦ. Τὸ ἐπισυμβὰν τὴν 21.1.1960 πολύνεκρον ἐργατικὸν δυστύχημα ἔλαβε χώραν εἰς παλαιὰς μεταλλευτικὰς ἐργασίας καὶ ὀφείλεται εἰς παράλειψιν τοῦ ἐργολάβου, ὅστις ἔπεσε καὶ οὗτος θῦμα τοῦ δυστυχήματος ὡς ἐμφαίνεται εἰς τὴν συνημμένην τῇ παρούσῃ ἔκθεσιν αὐτοψίας. Ὁ μεταβὰς ἐπὶ τόπου ὡς ἄνω μηχανικὸς τῆς ἡμετέρας ὑπηρεσίας ἔδωσε τὰς δεούσας ἐντολὰς καὶ ὁδηγίας διὰ τὴν ἀσφαλῆ ἐν τῷ μέλλοντι ἐκμετάλλευσιν τῶν εἰς παλαιὰς ἐργασίας εὑρισκομένων κοιτασμάτων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 9 Φεβρουαρίου 1960

Ὁ Ἐπιθεωρητὴς Μεταλλείων Αʹ Περιφερείας

Λ. ΜΕΤΑΞΑΣ

δ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Ἀλλαμανῆ. Ἔχομεν τὴν τιμὴν εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 528)60 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἐν ἀντιγράφῳ ἡ, ὑπὸ τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Ἀλλαμανῆ, κατατεθεῖσα καὶ καταχωρηθεῖσα παρ’ ὑμῖν αὔξ. ἀριθ. 921 ἐρώτησις νὰ ἀνακοινώσωμεν τὰ ἀκόλουθα: Ἡ κατασκευαζομένη μερίμνῃ καὶ δαπάναις τῆς Δ.Ε.Η. περιφερειακὴ ὁδὸς τῆς λίμνης Ταυρωποῦ δὲν εἶναι ἀκριβὲς, ὅτι προβλέπεται νὰ ἔχῃ τὸ πλάτος τῶν 3 μέτρων ἀντιθέτως αὕτη κατεσκευάσθη μὲ πλάτος καταστρώματος πέντε (5) μέτρων, πλὴν τούτου δὲ κατὰ διαστήματα, ὑπάρχουσι διαπλατύνσεις διὰ τὴν εὐκολωτέραν διασταύρωσιν βαρέων ὀχημάτων ὡς ὁρίζεται καὶ ὑπὸ τῶν διεθνῶν κανονισμῶν. Ἐπ’ οὐδενὶ λόγῳ ἡ Δ.Ε.Η. θὰ ἠδύνατο νὰ θεωρηθῇ ὑπεύθυνος διὰ τὴν φθορὰν τῆς, ἐντὸς τῆς Καρδίτσης, ὁδοῦ Καραϊσκάκη, καθόσον τὰ φορτηγὰ αὐτῆς αὐτοκίνητα τὰ μεταφέροντα ὑλικὰ καὶ ἐφόδια διὰ τὸ ἔργον Ταυρωποῦ, εἶναι ὅμοια μὲ τὰ κυκλοφοροῦντα καὶ διὰ τὰς λοιπὰς ἀνάγκας τοῦ πληθυσμοῦ τῆς ἀνωτέρω πόλεως καὶ συνεπῶς δὲν δύναται νὰ εὐσταθήσῃ αἰτίασις, ὅτι ταῦτα προξενοῦσιν ἰδιαιτέρας φθορὰς καὶ κατὰ συνέπειαν δὲν ὑφίσταται ὑποχρέωσις ταύτης ἀναλήψεως τῆς δαπάνης ἀνακατασκευῆς τῆς ἐν λόγῳ ὁδοῦ ἢ συμμετοχῆς της εἰς τὴν δαπάνην. Παρὰ ταῦτα ἡ Δ.Ε.Η. εἰς ἐκδήλωσιν τῶν φιλικῶν διαθέσεών της πρὸς τὸν Δῆμον Καρδίτσης, συμμετέσχεν ἤδη διὰ ποσοῦ δραχμ. 200.000 εἰς τὴν δαπάνην ἀνακατασκευῆς τῆς ὁδοῦ Καραϊσκάκη, ἐρευνᾶται δὲ παρ’ αὐτῆς ἡ δυνατότης ἐπαυξήσεως τοῦ ποσοῦ τῆς τοιαύτης συμμετοχῆς της. Τὰ ἀποτελέσματα τῆς ἐρεύνης θέλει ἀνακοινώσει εἰς τὸν Δῆμον Καρδίτσης λίαν προσεχῶς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 18 Φεβρουαρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Ν. ΜΑΡΤΗΣ

ε) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Μπρακατσούλα, Χ. Φιλίππου καὶ Α. Τσιπώρη. Ἔχομεν τὴν τιμὴν εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1353)60 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἐν ἀντιγράφῳ ἡ ὑπὸ τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Μπρακατσούλα, Χ. Φιλίππου καὶ Α. Τσιπώρη κατατεθεῖσα καὶ καταχωρηθεῖσα παρ’ ἡμῖν ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. 1066 ἐρώτησις νὰ ἀνακοινώσωμεν τὰ ἀκόλουθα: Ἡ ΔΕΗ δὲν δύναται νὰ θεωρηθῇ ὑπεύθυνος διὰ τὴν φθορὰν τῆς ἐντὸς τῆς Καρδίτσης ὁδοῦ Καραϊσκάκη καθόσον τὰ φορτηγὰ αὐτῆς αὐτοκίνητα τὰ μεταφέροντα ὑλικὰ καὶ ἐφόδια διὰ τὸ ἔργον Ταυρωποῦ εἶναι ὅμοια μὲ τὰ κυκλοφοροῦντα καὶ διὰ τὰς λοιπὰς ἀνάγκας τοῦ πληθυσμοῦ τῆς ἀνωτέρω πόλεως. Ἐξ ἄλλου τὰ βάρη τῶν διὰ ρυμουλκουμένων ὀχημάτων μεταφερομένων βαρέων τεμαχίων κατανέμονται μέσῳ πολλῶν τροχῶν εἰς τὸ ἔδαφος καὶ ὡς ἐκ τούτου δὲν ἐπιφέρουσι μείζονα ἐπιβάρυνσιν καὶ φθορὰν τοῦ καταστρώματος ἀπὸ τὴν ἐκ τῶν κοινῶν φορτηγῶν αὐτοκινήτων τοιαύτην. Κατὰ συνέπειαν δὲν δύναται νὰ εὐσταθήσῃ αἰτίασις, ὅτι τὰ φορτηγὰ αὐτῆς αὐτοκίνητα προξενοῦσιν ἰδιαιτέρας φθορὰς καὶ ὡς ἐκ τούτου δὲν ὑφίσταται ὑποχρέωσις ἀναλήψεως ὑπὸ ταύτης τῆς δαπάνης ἀνακατασκευῆς τῆς ἐν λόγῳ ὁδοῦ ἢ συμμετοχῆς της εἰς τὴν δαπάνην. Ἐν τούτοις ἡ Δ.Ε.Η. εἰς ἐκδήλωσιν τῶν φιλικῶν διαθέσεών της πρὸς τὸν Δῆμον Καρδίτσης συμμετέσχε διὰ ποσοῦ δραχμ. 200.000 εἰς τὴν δαπάνην ἀνακατασκευῆς τῆς ὁδοῦ Καραϊσκάκη, ἐρευνᾶται δὲ παρ’ αὐτῆς ἡ δυνατότης ἐπαυξήσεως τοῦ ποσοῦ τῆς τοιαύτης συμμετοχῆς της. Τὰ ἀποτελέσματα τῆς ἐρεύνης θέλει ἀνακοινώσει εἰς τὸν Δῆμον Καρδίτσης. Ἐν Ἀθήναις τῇ 18 Φεβρουαρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Ν. ΜΑΡΤΗΣ

στ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Τσιάντου, Ε. Σκούρα, Ι. Σιαφλέκη, Π. Καπνίση καὶ Ι. Δραγονέτη. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 770)18.1.1960 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν, ἡ ὑπὸ τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Τσιάντου, Ε. Σκούρα κλπ. κατατεθεῖσα καὶ καταχωρηθεῖσα ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. 968 ἐρώτησις, ἐν σχέσει μὲ τὰ ὑπὸ τῆς ἡμετέρας ὑπηρεσίας ληφθέντα μέτρα διὰ τὴν ἀπαγόρευσιν τῆς εἰσαγωγῆς πετρελαιομηχανῶν, ἀντλητικῶν συγκροτημάτων καὶ ἀναρτωμένων ἀρότρων, ὡς κατασκευαζομένων καταλλήλως ὑπὸ τῆς ἐγχωρίου βιομηχανίας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πληροφορήσωμεν τὴν Βουλήν, ὅτι τὰ ὑπὸ τῆς ἁρμοδίας ἡμῶν ὑπηρεσίας λαμβανόμενα μέτρα συνίστανται κατ’ ἀρχὴν εἰς τὴν ἔκδοσιν τῶν ὑπ’ ἀριθ. 93343)53, 850861)55 κοινῶν ἀποφάσεων τῶν ὑπουργῶν Ἐμπορίου καὶ Βιομηχανίας καὶ τῆς προσφάτως ἐκδοθείσης ὁμοίας τοιαύτης ὑπ’ ἀριθ. 6613)59, δι’ ὧν τίθενται ὑπὸ τὸν ἔλεγχον τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας αἱ εἰσαγωγαὶ σὺν τοῖς ἄλλοις καὶ τῶν ἐν λόγῳ μηχανημάτων. Ἄλλωστε καὶ τὸ Συμβούλιον Βιομηχανίας διαπιστώνει ἐὰν τοιαῦτα μηχανήματα κατασκευάζωνται ἐπαρκῶς καὶ καταλλήλως ἐν Ἑλλάδι συμφώνως καὶ πρὸς τὸ γράμμα καὶ τὸ πνεῦμα τῆς ὅλης οἰκονομίας τῶν διατάξεων τοῦ βασικοῦ νόμου 5426) 1932 «περὶ περιορισμοῦ εἰσαγωγῆς ἐμπορευμάτων κλπ.». Εἰδικώτερον ὡς πρὸς τὰς πετρελαιομηχανὰς καὶ μέχρι ἰσχύος 16 ἵππων, ἡ ἀπαγόρευσις εἶναι οὐσιαστικὴ καὶ ἀπόλυτος, διότι ἔχει διαπιστωθῆ, ὅτι τοιαῦται κατασκευάζονται ἐπαρκῶς καὶ καταλλήλως παρὰ τῆς ἐγχωρίου Βιομηχανίας. Ὡς πρὸς τὰς ἀντλίας καὶ ἀντλητικὰ συγκροτήματα, πράγματι ἔχει διαπιστωθῆ, ὅτι τοιαῦτα κατασκευάζονται παρὰ τῆς ἐγχωρίου Βιομηχανίας, πλὴν ὅμως τό, κατὰ νόμον ἁρμόδιον Συμβούλιον Βιομηχανίας, εἰς ἐξαιρετικὰς περιπτώσεις καὶ ἐφ’ ὅσον πρόκειται περὶ ἀντλιῶν καὶ ἀντλητικῶν συγκροτημάτων εἰδικῆς κατασκευῆς διαπιστωμένης ἑκάστοτε ὑπὸ τῶν ἁρμοδίων τεχνικῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου, ἐγκρίνει σπανίως τὴν εἰσαγωγὴν τοιούτων μηχανημάτων ὡς μὴ κατασκευαζομένων καταλλήλως ἐν τῇ Χώρᾳ. Τέλος ὡς πρὸς τὰ ἀναρτώμενα ἄροτρα δι’ ἃ καὶ αἰτεῖται ἡ ἀπαγόρευσις εἰσαγωγῆς τῶν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, ἡ κατασκευαστικὴ βιομηχανία καὶ βιοτεχνία τοιούτων ἀρότρων, προέβαλεν προσφάτως τὸ αἴτημα τοῦτο ἐντόνως εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Βιομηχανίας, ἡ δὲ ἁρμοδία ὑπηρεσία τούτου ἔσπευσεν ἀμέσως νὰ ζητήσῃ τὴν γνώμην τοῦ πλέον ἐγγύτερον εὑρισκομένου πρὸς τὰ πράγματα, Ὑπηρεσιακοῦ Ὀργάνου τῆς Διευθύνσεως Μηχανικῆς Καλλιεργείας τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας ὅπερ, μετὰ ἐνδελεχῆ μελέτην καὶ ἔρευναν τοῦ ὅλου θέματος, ὑπέβαλεν ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 222597)1950 ἐγγράφου του, σχετικὴν πραγματογνωμοσύνην, ἐκ τοῦ περιεχομένου τῆς ὁποίας προκύπτει, ὅτι ἡ ἁρμοδία Ὑπηρεσία τούτου κατ’ ἀρχὴν συμφωνεῖ ὅπως ἡ εἰσαγωγὴ ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ ἀναρτωμένων ἀρότρων δι’ ἑλκυστῆρος τεθῇ ὑπὸ ἔλεγχον καὶ ἐπιτρέπεται αὕτη μόνον ὑπὸ προϋποθέσεις, τὰς ὁποίας θὰ ἐρευνᾷ καὶ διαπιστώνῃ τοῦτο εἰς ἑκάστοτε συγκεκριμένην περίπτωσιν καθ’ ὅσον, πρόκειται περὶ μηχανημάτων χαρακτηριζομένων ὡς γεωργικῶν. Κατὰ συνέπειαν τὸ Ὑπουργεῖον ἔλαβε καὶ λαμβάνει ἑκάστοτε ἅπαντα τὰ ἐνδεικνυόμενα ἐν προκειμένῳ μέτρα ἐπ’ ὠφελείᾳ τῆς τε ἰδιωτικῆς καὶ Ἐθνικῆς Οἰκονομίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Φεβρουαρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Ν. ΜΑΡΤΗΣ

ζ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βαλούρδου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8584)6814)29.9.1959 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βουλούρδου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ἀναφορικῶς μὲ τὴν παρ’ ἡμῖν Ὑπηρεσίαν Ἐλέγχου ἔργων Πτολεμαΐδος, ὅτι αὕτη τυγχάνει εἰσέτι ἀπαραίτητος, καθ’ ὅσον ἡ ἐκτέλεσις τῶν ἔργων δὲν ἔχει πλήρως ἀποπερατωθῆ, μελετῶνται καὶ μεγάλαι ἐπεκτάσεως τοῦ λιγνιτωρυχείου καί, ἐν πάσῃ περιπτώσει, ὑφίσταται ἀνάγκη συστηματικῆς παρακολουθήσεως τῆς λειτουργίας καὶ καλῆς συντηρήσεως τῶν ἐγκαταστάσεων καὶ ἐν γένει τῆς ἐφαρμογῆς τῶν διατάξεων τῆς Συμβάσεως, καθ’ ὅλην τὴν διάρκειαν τοῦ προνομίου. Δὲν παραλείπομεν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι ἡ Ὑπηρεσία αὕτη δὲν διαθέτει εἰμὴ μόνον ἕξ ὑπαλλήλους, οἵτινες παρέχουν εἰς ταύτην τὰς ὑπηρεσίας των παραλλήλως μὲ τὴν ἄσκησιν τῶν καθηκόντων τῆς κυρίας αὐτῶν θέσεως, ἀμειβόμενοι ἀντὶ ἐλαχίστου ποσοῦ, εὑρισκομένου πάντως εἰς τὰ πλαίσια τοῦ Ν. Δ. 4021)1959, περὶ προσθέτων ἀμοιβῶν τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 2 Φεβρουαρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Ν. ΜΑΡΤΗΣ

η) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Μπακατσέλου, Α. Τσιάρα καὶ Ι. Γιαλόφα. Ἔχομεν τὴν τιμὴν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12276) 1959 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἐν ἀντιγράφῳ ἡ ὑπὸ τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Μπακατσέλου, Α. Τσιάρα καὶ Ι. Γιαλόφα, κατατεθεῖσα καὶ καταχωρηθεῖσα ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. 863 ἐρώτησις, ἀναφορικῶς μὲ τὴν λειτουργίαν τοῦ ἐν Θεσσαλονίκῃ Κέντρου ἐξυπηρετήσεως πελατῶν Δ.Ε.Η., ν’ ἀνακοινώσωμεν τ’ ἀκόλουθα: Τὸ Κέντρον Ἐξυπηρετήσεως Πελατῶν Θεσσαλονίκης, δέν ἀποτελεῖ πρωτοτυπίαν, ἀλλὰ ἱδρύθη κατὰ τὸ πρότυπον τῶν ἀναλόγων Κέντρων ὅλων τῶν μεγάλων ἠλεκτρικῶν ἑταιρειῶν τοῦ κόσμου. Ἡ Ἠλεκτρικὴ Ἑταιρεία Ἀθηνῶν– Πειραιῶς, π.χ., ἔχει ἕνα τμῆμα Καταναλωτῶν εἰς τὴν ὁδὸν Κοραῆ, ἕνα εἰδικὸν τμῆμα ἐξυπηρετήσεως εἰς τὴν ὁδὸν Ἀριστείδου καὶ μίαν Αἴθουσαν Ἐπιδείξεων καὶ Ἐκθέσεων εἰς τὸ Μέγαρον Μετοχικοῦ Ταμείου Στρατοῦ. Σκοποὶ τοῦ Κ.Ε.Π. Θεσσαλονίκης, εἶναι: α) Ἡ ἐξυπηρέτησις τῶν καταναλωτῶν, ἤτοι: Ὑποβολὴ αἰτήσεων δι’ ἠλεκτρικὰς ἐγκαταστάσεις ἢ μετατροπὰς αὐτῶν, ἐξόφλησις λογαριασμῶν, παροχὴ ἐξηγήσεων καὶ πληροφοριῶν, ὑποβολὴ παραπόνων, ἀνασυνδέσεις, ρύθμισις προκυπτουσῶν διαφορῶν κλπ. β) Ἡ ἐμπορικὴ διαφήμισις τοῦ ἠλεκτρικοῦ γενικῶς καὶ τῶν προϊόντων τῆς Ἑλληνικῆς Βιομηχανίας ἠλεκτρικῶν συσκευῶν εἰδικώτερον, διὰ τῆς ὀργανώσεως διαρκῶν ἐκθέσεων, ἐπιδείξεων καὶ μαθημάτων. γ) Ἡ διεξαγωγὴ τῆς ἐργασίας δημοσίων σχέσεων δι’ ὅλην τὴν Μακεδονίαν καὶ Θράκην, ἤτοι τακτικὴ ἐπαφὴ μετὰ τοῦ τύπου, ἔκδοσις πληροφοριακοῦ δελτίου, ὀργάνωσις συγκεντρώσεων καὶ ὁμιλιῶν, ἐπιμέλεια τῆς ἐμφανίσεως τῶν Γραφείων τῆς Δ.Ε.Η. ὅλης τῆς περιφερείας, ἔτι δὲ καὶ ὀργάνωσις μαθημάτων καὶ ἐκθέσεων προλήψεως ἀτυχημάτων. Ὡς ἐκ τῶν σκοπῶν του σαφῶς προκύπτει, ὅτι τὸ Κ.Ε.Π. ἔπρεπε νὰ ἐγκατασταθῇ εἰς κεντρικώτατον σημεῖον τῆς πόλεως καὶ νὰ διαρρυθμισθῇ καὶ διακοσμηθῇ κατὰ τρόπον εὐπρεπῆ καὶ ἄνετον, ἀνταποκρινόμενον εἰς τὸ βιοτικὸν ἐπίπεδον ποὺ ἐπιδιώκει καὶ βαθμιαίως ἀποκτᾷ ὁ λαός μας διὰ τοῦ ἐξηλεκτρισμοῦ. Ἡ μίσθωσις τοῦ χώρου ἐγένετο διὰ διάρκειαν τεσσάρων ἐτῶν, ἡ ὁποία λήγει τὴν 9ην Δεκεμβρίου 1960, βάσει μισθωτηρίου συμφωνητικοῦ, μὲ τὴν προφορικὴν ὑπόσχεσιν τοῦ ἐκμισθωτοῦ ὅπως ἡ μίσθωσις παραταθῇ, ἐὰν ζητηθῇ ὑπὸ τῆς Δ.Ε.Η. Ἡ ὁλικὴ δαπάνη ἐπισκευῆς, διαρρυθμίσεως, ἐπιπλώσεως καὶ διακοσμήσεως, ἀνῆλθεν εἰς 2.252.528 δραχμάς. Ἐκ τούτων, ὅμως, 81.112 δραχμαὶ ἀποτελοῦν ἀξίαν ἐπίπλων καὶ λοιποῦ ἐξοπλισμοῦ, δυναμένων ν’ ἀποκομισθοῦν, εἰς περίπτωσιν μεταφορᾶς τοῦ Κέντρου ἀλλαχοῦ. Τὸ προσωπικόν, τὸ προσληφθὲν εἰδικῶς διὰ τὴν λειτουργίαν τοῦ Κ.Ε.Π., εἶναι τέσσαρες κατώτατοι ὑπάλληλοι, ἤτοι: ἕνας συντηρητὴς μὲ ἡμερομίσθιον 63,36 δραχμῶν, δύο καθαρίστριαι μὲ μισθὸν 909 δραχμῶν μηνιαίως καὶ μία ἔκτακτος καθαρίστρια μὲ μισθὸν 500 δραχμῶν μηνιαίως. Ὅλοι οἱ ἄλλοι ὑπάλληλοι τοῦ κέντρου προέρχονται ἐκ τοῦ τακτικοῦ προσωπικοῦ τῆς Δ)σεως Περιφερείας Μακεδονίας–Θράκης, ὅπου εἰργάζοντο πρὸ τῆς ἱδρύσεως τοῦ Κ.Ε.Π., ἀσχολούμενοι μὲ τὰ ἴδια ἢ παρεμφερῆ ἔργα. Ἐπιπροσθέτως, ἐπιθυμοῦμεν νὰ τονίσωμεν, ὅτι τὸ Κ.Ε. Π. ἔτυχε λίαν εὐμενοῦς κρίσεως ἐκ μέρους τῆς κοινωνίας Θεσσαλονίκης, ἀλλὰ καὶ τοῦ ἡμερησίου τύπου αὐτῆς, ὅστις ἀφιέρωσε λίαν εὐμενῆ σχόλια διὰ τὴν ἵδρυσιν καὶ λειτουργίαν τοῦ ἐκπολιτιστικοῦ τούτου Κέντρου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Φεβρουαρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Ν. ΜΑΡΤΗΣ

θ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Σβώλου καὶ Γ. Αὐγεροπούλου. Ἐν συνεχείᾳ πρὸς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 104661 ἐ.ἔ ἡμέτερον ἔγγραφον ἐπὶ τῆς εἰς τὴν Βουλὴν τῶν Ἑλλήνων ὑπὸ τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Σβώλου καὶ Γ. Αὐγεροπούλου, κατατεθείσης ὑπ’ ἀριθ. 565 π.ἔ. ἐρωτήσεως σχετικῶς πρὸς τὸν ἠλεκτροφωτισμὸν τῶν συνοικιῶν Κορέος καὶ Πανὶ τῆς Κοινότητος Ἁγ. Δημητρίου (Μπραχαμίου) ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Αἱ περὶ ὧν πρόκειται συνοικίαι εὑρίσκονται ἐκτὸς σχεδίου καὶ εἰς περιοχὰς εἰς ἃς ἀπαγορεύεται ἡ οἰκοδόμησις. Τοῦτο βεβαιοῦται τόσον ἐκ τῆς ἐρεύνης τὴν ὁποίαν ἐνήργησεν ἡ Η.Ε.Α.Π. ἀπὸ τὴν ὁποίαν ἐζητήσαμεν ὅπως μελετήσῃ τὴν δυνατότητα παροχῆς ρεύματος εἰς τοὺς ὡς ἄνω συνοικισμοὺς ὅσον καὶ ἐκ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 301 π.ἔ., ἀναφορᾶς τῆς Κοινότητος Ἁγ. Δημητρίου πρὸς τὴν Νομαρχίαν Ἀττικῆς ἥτις Κοινότης μάλιστα χαρακτηρίζει τὴν ἀπαίτησιν τῶν κατοίκων τῶν ὡς ἄνω συνοικισμῶν περὶ ἠλεκτροφωτισμοῦ ὡς ἐπὶ τοῦ παρόντος ἐκτὸς πραγματικότητος. Πρὸς τὴν ἄποψιν ταύτην συμφωνοῦμεν καὶ ἡμεῖς πληροφοροῦντες περαιτέρω, ὅτι συμφώνως πρὸς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 31 τῆς μεταξὺ τοῦ Δημοσίου καὶ τῆς ΗΕΑΠ ὑφισταμένης συμβάσεως ἐχούσης ἰσχὺν νόμου ἡ δαπάνη πάσης ἐπεκτάσεως τοῦ δικτύου τῆς ΗΕΑΠ εἰς ἀπόστασιν μεγαλυτέραν τῶν 30 μέτρων ἀπὸ οἱουδήποτε ἀγωγοῦ διανομῆς τῆς Ἑταιρείας βαρύνει τοὺς καταναλωτάς. Εἰς τὴν προκειμένην δὲ περίπτωσιν οἱ περὶ ὧν πρόκειται συνοικισμοὶ εὑρίσκονται μακρὰν τῶν δικτύων διανομῆς τῆς ΗΕΑΠ εἰς τρόπον ὥστε ἡ κατασκευὴ δικτύου πρὸς παροχὴν ρεύματος εἰς ὀλίγους καταναλωτὰς νὰ εἶναι οἰκονομικῶς ἀσύμφορος δι’ αὐτοὺς τούτους τοὺς καταναλωτὰς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Φεβρουαρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Ν. ΜΑΡΤΗΣ

VIII. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Χιωτάκη, Ι. Κοντουδάκη, Ι. Ἀθητάκη καὶ Γ. Παπαγεωργίου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1165)957)26)1)1960 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπὸ ἡμερομηνίαν 2 Ἰανουαρίου 1960 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Παπαγεωργίου, κλπ. ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ἡ Κυβέρνησις ἐν τῇ μερίμνῃ της ὑπὲρ τῶν παραγωγῶν προέβη εἰς τὴν συγκέντρωσιν 20.000 τόννων σταφίδος σουλτανίνας εἰς τιμὰς ἀνωτέρας τῶν διεθνῶν. Πρὸς τὸν σκοπὸν δὲ τῆς προωθήσεως ἐξαγωγῆς τοῦ προϊόντος ἀπεφασίσθη ἡ πώλησις τῶν συγκεντρωθεισῶν ποσοτήτων εἰς τὸ ἐμπόριον εἰς τὰς διεθνεῖς τιμάς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Φεβρουαρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Ἐφραιμίδη, Ε. Γιαρένη καὶ Δ. Κελτεμλίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 513)353)14.1.60 ἐγγράφου ὑμῶν δι’ οὗ διαβιβάζεται ἀντίγραφον κατατεθείσης ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Ἐφραιμίδη, Ε. Γιαρένη καὶ Δ. Κελτεμλίδη, σχετικῶς μὲ τὴν προμήθειαν τρόλλεϋ διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν τῆς Θεσσαλονίκης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ἐξ ἀφορμῆς ὑποβληθείσης ἡμῖν Τσεχοσλοβακικῆς προσφορᾶς διὰ τὴν προμήθειαν τοῦ ἀνωτέρω ἀναφερομένου ὑλικοῦ ἐπ’ ἀνταλλαγῇ καπνῶν καὶ λοιπῶν γεωργικῶν προϊόντων ἐζητήσαμεν ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Συγκοινωνιῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων νὰ μᾶς γνωρίσῃ ἐὰν ἀντιμετωπίζεται τοιαύτη προμήθεια καὶ ἐὰν αὕτη ἔχῃ προγραμματισθῆ, διὰ νὰ προχωρήσωμεν περαιτέρω εἰς τὰς ἐνδεικνυομένας ἐνεργείας. Τὸ Ὑπουργεῖον Συγκοινωνιῶν καὶ Δημ. Ἔργων διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1228)1.2.60 ἐγγράφου αὐτοῦ, οὗτινος ἀντίγραφον διαβιβάζομεν, μᾶς γνωρίζει, ὅτι δὲν ἐλήφθη εἰσέτι ἀπόφασις ἐγκαταστάσεως γραμμῶν τρόλλεϋ διὰ τὴν πόλιν τῆς Θεσσαλονίκης. Κατόπιν τούτου εὐνόητον τυγχάνει, ὅτι εἶναι πρόωρος ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ τρόπου διακανονισμοῦ τῆς ἀξίας τῶν τρόλλεϋ. Πάντως ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου οὐδεμία ἀντίρρησις ὑπάρχει ἐπὶ τοῦ διακανονισμοῦ τῆς ἀξίας τῶν τυχὸν προμηθευθησομένων ἠλεκτροκινήτων λεωφορείων διὰ τῆς ἐξαγωγῆς Ἑλληνικῶν προϊόντων ἐφ’ ὅσον καὶ οἱ λοιποὶ ὅροι τυχὸν προσφορᾶς κριθοῦν συμφέροντες. Ἐν Ἀθήναις τῇ 17 Φεβρουαρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ

Ἀριθ. πρωτ. 1228. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8)12.1.1960 ὑμετέρου ἐγγράφου μετὰ συνημμένου ἀντιγράφου τῆς ἀπὸ 30.12.1959 προσφορᾶς τοῦ Α. Ἰωαννίδη διὰ τήν, ἐπ’ ἀνταλλαγῇ Ἑλληνικῶν καὶ λοιπῶν γεωργικῶν προϊόντων, προμήθειαν ἠλεκτρικῶν ὀχημάτων (τρόλλεϋ) ἐκ Τσεχοσλοβακίας πρὸς κάλυψιν ἀναγκῶν τῆς πόλεως Θεσσαλονίκης, γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι ἐπὶ τοῦ παρόντος δὲν ἐλήφθη σχετικὴ ἀπόφασις ἐγκαταστάσεως τοιαύτης Ὑπηρεσίας ἐν τῇ πόλει ταύτῃ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 1 Φεβρουαρίου 1960

Ὁ Γενικὸς Διευθυντὴς

Δ. ΣΙΝΗΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Σιαφλέκη, Α. Τσιάντου καὶ Ε. Σκούρα. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τῆς κατατεθείσης ὑμῖν ὑπὸ τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Σιαφλέκη, Α. Τσιάντου καὶ Ε. Σκούρα ὑπ’ ἀριθ. 843 ἐρωτήσεως διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12256)23.12.59 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι δὲν ἐχορηγήθη εἰς τὴν καπνεμπορικὴν Ἑταιρείαν Βογιατζόγλου ἄδεια μεταφορᾶς Θεσσαλικῶν καπνῶν εἰς Θεσσαλονίκην καὶ Πειραιᾶ πρὸς ἐπεξεργασίαν. Ἐν Ἀθήναις τῇ Φεβρουαρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ

δʹ). Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Κακογιάννη καὶ Β. Θανασέκου. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τῆς κατατεθείσης ὑπὸ τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Κακογιάννη καὶ Β. Θανασέκου ὑπ’ ἀριθ. 632 ἐρωτήσεως διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10843)59 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι ἐπὶ συνολικῆς παραγωγῆς καπνῶν ἐσοδείας 1958 τῶν χωρίων Μακρακώμη, Μάκρη, Γραμμένη καὶ Πλατύστομον Φθιώτιδος ἠγοράσθησαν μέχρι σήμερον ὑπὸ τοῦ καπνεμπορίου 76.000 χιλ)μα εἰς τὴν μέσην τιμὴν τῶν 7–10 δρχ. κατὰ χιλ)μον. Αἱ παραμένουσαι εἰσέτι ἀδιάθετοι ποσότητες καπνῶν τῶν ὡς ἄνω χωρίων ἀνερχόμεναι εἰς 24.000 χιλ)μα περίπου δὲν δύνανται νὰ ἀποτελέσουν ἀντικείμενον κρατικῆς συγκεντρώσεως καθ’ ὅσον εἶναι μικροποσότητες μὴ ἀποδίδουσαι ἐμπορεύσιμον μερίδα καπνῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 18 Φεβρουαρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ

ΙΧ. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν αʹ). Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1278 (διεκπ. 1037) τῆς 27.1.1960 ἐγγράφου σας διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐν ἀντιγράφῳ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου, κατατεθείσης καὶ καταχωρηθείσης ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. βιβλ. ἐρωτ. 1059, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: 1) Τὸ ὑπὸ τοῦ Δημοσίου καταβαλλόμενον μηνιαῖον μίσθωμα διὰ τὸ οἴκημα εἰς ὃ στεγάζεται ὁ πρώην Ἀστυνομικὸς Σταθμὸς Ἁγίου Ἰωάννου Ρέντη, ὅστις ἀπὸ 20.11.1952 ἔχει ἀναπτυχθῆ εἰς τὸ ΙΒʹ Ἀστυν. Πειραιῶς, ἀνέρχεται εἰς δραχμὰς τρεῖς χιλιάδας ὀγδοήκοντα (3.080). 2) Οὐδὲν νέον οἴκημα ἐμισθώθη διὰ τὴν μεταστέγασιν τοῦ εἰρημένου Ἀστυν. Τμήματος καὶ συνεπῶς, οὐδὲν μίσθωμα συνεφωνήθη. Τὸ ἀληθὲς εἶναι, ὅτι κριθέντος ἀκαταλλήλου τοῦ νῦν χρησιμοποιουμένου οἰκήματος διὰ τὸν ἀναφερόμενον σκοπὸν ἐζητήθη παρὰ τῆς ἐνδιαφερομένης ὑπηρεσίας (τῆς Ἀστυνομ. Δ)νσεως Πειραιῶς) ἡ μίσθωσις νέου οἰκήματος δι’ ἣν μίσθωσιν γίνονται αἱ δέουσαι ἐνέργειαι παρὰ τῆς ἁρμοδίας ὑπηρεσίας Στεγάσεως Δημοσίων Ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν. 3) Δοθέντος, ὅτι οὐδεμία εἰσέτι νέα μίσθωσις συνήφθη διὰ τὸν ὡς εἴρηται σκοπόν, εἶναι τελείως ἀσύστατα τὰ φημολογούμενα, ὅτι προκατεβλήθησαν τὰ ἐνοίκια τριῶν ἐτῶν εἰς ἰδιοκτήτην οἰκήματος, μήπω μισθωθέντος, καὶ εἶναι λυπηρὸν διότι ἀβασανίστως ἤχθησαν ὑπὸ τύπον ἐρωτήσεως εἰς τὴν Βουλήν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Φεβρουαρίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

ΕΥΑΓΓ. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ.

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Μπακατσέλου καὶ Α. Τσιάρα. Ἐν σχέσει πρὸς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 11174)27.11.1959 ὑμέτερον ἔγγραφον δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 689)24. 11.1959 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Μπακατσέλου καὶ Α. Τσιάρα, ἀφορῶσα εἰς τὴν ἀναγνώρισιν τοῦ Συν)σμοῦ Μαρούδα τῆς Κοινότητος Σκεπαστοῦ τῆς ἐπαρχίας Λαγκαδᾶ τοῦ Νομοῦ Θεσσαλονίκης εἰς ἰδίαν Κοινότητα καὶ ἐν συνεχείᾳ πρὸς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 7267)26.1.1960 ἡμέτερον ἔγγραφον, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι καθ’ ἃ μεταγενεστέρως ἀνέφερεν ἡμῖν ἡ Νομαρχία Θεσσαλονίκης οἱ αἰτοῦντες τὴν ἀνωτέρω ἀναγνώρισιν δὲν ἀποτελοῦν τὸ ὑπὸ τῶν κειμένων διατάξεων (παρ. 1, ἄρθρον 2 δημοτικοῦ καὶ κοινοτικοῦ Κώδικος) προβλεπόμενον ποσοστὸν τῶν ἐκλογέων κατοίκων τοῦ Συν)σμοῦ, ἤτοι τὰ τρία τέταρτα αὐτῶν καθ’ ὅσον ἐπὶ συνόλου ἐκλογέων κατοίκων 310 ὑπέγραψαν τὴν σχετικὴν αἴτησιν οἱ 219. Διὰ τοὺς ἀνωτέρω νομίμους λόγους, ἐπὶ τῇ βάσει τῆς ὡς εἴρηται αἰτήσεως δὲν καθίσταται νόμῳ δυνατὴ ἡ ἀναγνώρισις τοῦ Συν)σμοῦ Μαρούδα εἰς ἰδίαν Κοινότητα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Φεβρουαρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

γ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Θανασέκου, Κ. Δεσποτοπούλου καὶ Δ. Γιαχνῆ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 82)60 ἐγγράφου καὶ τῆς κατατεθείσης εἰς τὴν Βουλὴν ὑπ’ ἀριθ. 891 ἐρωτήσεως ὑπὸ τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Θανασέκου, Κ. Δεσποτοπούλου καὶ Δ. Γιαχνῆ, ἔχομεν τὴν τιμὴν κατόπιν ἀναφορᾶς τοῦ Νομάρχου Κυκλάδων νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι διὰ τὴν ἐπισκευὴν τοῦ μεταξὺ τῶν χωρίων Φαλατάδου καὶ Βλασάδου κειμένου γεφυριδίου δὲν ὑπεβλήθη σχετικὴ ἀναφορὰ τῆς Κοινότητος εἰς τὴν Νομαρχίαν. Θὰ συμπεριληφθῇ δὲ εἰς τὸ πρόγραμμα μικρῶν κοινωφελῶν Ἔργων τοῦ τρέχοντος ἔτους. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Φεβρουαρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Δεσποτοπούλου, Β. Θανασέκου καὶ Δ. Γιαχνῆ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12272)59 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς κατατεθείσης ὑπ’ ἀριθ. 859 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Δεσποτοπούλου, Β. Θανασέκου καὶ Δ. Γιαχνῆ, περὶ τοῦ ἐν ἐπικεφαλίδι θέματος, ἔχομεν τὴν τιμὴν, κατόπιν ἀναφορᾶς τοῦ Νομάρχου Κυκλάδων καὶ τοῦ Κοινοτικοῦ Συμβουλίου τῆς Κοινότητος Δύο Χωρίων Τήνου, νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι, διὰ τὴν καλλιέργειαν τῆς πηγῆς καὶ τὴν ὕδρευσιν τοῦ συνοικισμοῦ Ἀρνάδου τῆς Κοινότητος ταύτης, διέθεσε τὸ Νομαρχιακὸν Ταμεῖον Κυκλάδων ποσὸν 14.000 δραχμῶν, μορφὴν χαριστικῆς ἐπιχορηγήσεως, ἐκ τῶν πιστώσεων τοῦ προγράμματος Μ.Κ.Ε. τοῦ οἰκονομικοῦ ἔτους 1959. Τὸ ἐν λόγῳ ἔργον περατωθὲν κατὰ τὸ παρελθὸν θέρος, ἀπέδωσε τὰ προσδοκώμενα ἀποτελέσματα καὶ ἑπομένως, δὲν ὑφίσταται πλέον θέμα ὑδρεύσεως τοῦ ἐν λόγῳ Συν)σμοῦ. Ἐν συνεχείᾳ, θέλομεν ἀπαντήσει καὶ ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς ὑδρεύσεως τῶν χωρίων Στενὴ καὶ Μουσουλιοῦ τῆς Κοινότητος Στενῆς, διὰ τὸ ὁποῖον ἐζητήσαμεν συμπληρωματικὰς πληροφορίας παρὰ τοῦ κ. Νομάρχου. Συνημμένως, διαβιβάζομεν ἀντίγραφον τῆς ὑπ’ ἀριθ. 17)8.1.1960 ἀναφορᾶς τοῦ Κοινοτικοῦ Συμβουλίου τῆς Κοινότητος Δύο Χωριῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 9 Φεβρουαρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

ΝΟΜΑΡΧΙΑ ΚΥΚΛΑΔΩΝ

ΚΟΙΝΟΤΗΣ ΔΥΟ ΧΩΡΙΩΝ (ΤΗΝΟΥ)

Ἐν Δύο Χωρίοις τῇ 8 Ἰανουαρίου 1960 Πρὸς Τὰς Αὐτῶν Ἐξοχότητας Τὸν Πρόεδρον τῆς Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων Τὸν Ὑπουργὸν τῆς Κοιν. Προνοίας Τὸν Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας Τὸν Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν Ἀθήνας Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν Ὑμῖν εὐσεβάστως τὰ κάτωθι: Διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. πρωτ. 1900)3795)18.12.1959 ἐγκυκλίου τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ὁμάδος τῆς ΕΔΑ ἀποσταλείσης εἰς διαφόρους κατοίκους τῆς περιφερείας μας ἐπληροφορήθημεν τὴν ἐκ μέρους τῶν βουλευτῶν τῆς ὡς ἄνω Κοινοβουλευτικῆς Ὁμάδος κ.κ. Δεσποτοπούλου, Γιαχνῆ καὶ Θανασέκου κατάθεσιν εἰς τὸ Προεδρεῖον τῆς Βουλῆς ἐρωτήσεως, ἀπευθυνομένης πρὸς τοὺς κ.κ. Ὑπουργοὺς Κοιν. Προνοίας, Γεωργίας καὶ Ἐσωτερικῶν σχετικῶς μὲ τὴν ὕδρευσιν τοῦ συνοικισμοῦ Ἀρνάδου τῆς καθ’ ἡμᾶς Κοινότητος Δύο Χωρίων–Τήνου. Ἔχοντες ὑπ’ ὄψιν καὶ σχετικὴν ἀπὸ 2.1.1960 πρὸς ἡμᾶς ἀναφορὰν τῶν κατοίκων τοῦ συνοικισμοῦ Ἀρνάδου, διαμαρτυρόμεθα ἐντόνως διὰ τὴν τοιαύτην πρὸς πολιτικὴν σκοπιμότητα ἀνακίνησιν τοῦ ἐν λόγῳ ζητήματος δοθέντος, ὅτι ἀφ’ ἑνὸς παρ’ οὐδενὸς τῶν ἐνδιαφερομένων ἐζητήθη ἡ τοιαύτη ἐπέμβασις τῶν ὡς ἄνω κ.κ. βουλευτῶν, ἀφ’ ἑτέρου δὲ τὸ θέμα τῆς ὑδρεύσεως τοῦ ἐν λόγῳ συνοικισμοῦ ἀπὸ τοῦ παρελθόντος θέρους, ἔχει ἐπιλυθῆ ὁριστικῶς καὶ ριζικῶς δι’ ἐκτελεσθέντος δυνάμει χαριστικῆς ἐπιχορηγήσεως τῆς Νομαρχίας Κυκλάδων ἐκ δρχ. 14.000 ἔργου καὶ τῆς προσωπικῆς ἐργασίας τῶν κατοίκων τοῦ Ἀρνάδου. Ἐὰν εἰς τὴν ἀπίθανον περίπτωσιν, καθ’ ἣν τὸ ἐν λόγῳ θέμα δὲν εὕρισκε τὴν ἣν πράγματι εὗρεν ἐκ μέρους τῆς Νομαρχίας Κυκλάδων ταχυτάτην καὶ ἄμεσον ἐπίλυσίν του, καὶ τῷ λόγῳ τούτῳ ἐσαεὶ θὰ εἴμεθα εὐγνώμονες καὶ ἡμεῖς ὡς Κοινοτικὸν Συμβούλιον καὶ οἱ κάτοικοι τοῦ Ἀρνάδου πρὸς τὸν κύριον Νομάρχην Κυκλάδων καὶ τὸ Νομαρχιακὸν Συμβούλιον, εἰς τὴν ἀπίθανον ἐπαναλαμβάνομεν περίπτωσιν, καθ’ ἣν ἀπελύετο τὸ ἐν λόγῳ ζήτημα. Ἡ Νῆσος μας διαθέτει Κοινοβουλευτικὸν ἐκπρόσωπον τὸν κ. Π. Λιαροῦτσον, ὅστις διὰ τῶν παραστάσεών του συνήργησεν εἰς τοιαύτην ταχυτάτην ἐπίλυσιν τοῦ θέματος καὶ πρὸς ὃν οἱ ἐνδιαφερόμενοι θὰ προσέφευγον εἰς περίπτωσιν μὴ τακτοποιήσεώς του. Διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. πρωτ. 8.1.1960 ἡμετέρου ἐγγράφου πρὸς τὸν ἐκπρόσωπον τῆς ΕΔΑ κ. Ἠλίαν Ἠλιοῦ ἐζητήσαμεν ὅπως ἀποσυρθῇ ἡ τοιαύτη ἀρχῆθεν ἄνευ ἀντικειμένου κατατεθεῖσα ἐρώτησις. Ἐπὶ τούτοις δέξασθε τὴν ἔκφρασιν τῶν εἰλικρινῶν αἰσθημάτων σεβασμοῦ καὶ ἀγάπης. Μεθ’ ὧν διατελοῦμεν

Ὁ Πρόεδρος

Α. ΒΙΔΑΛΗΣ

Τὰ Μέλη Δ. Κλάψης, Π. Δεσιπρῆς, Ι. Δεσίπρης καὶ Μ. Τζές. ε) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Ἀπαντῶντες εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 973)747 ἀπὸ 22.1.1960 ὑμέτερον ἔγγραφον, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι αἱ κατὰ βαθμοὺς ὀργανικαὶ θέσεις τῶν Ἀξιωματικῶν Χωροφυλακῆς καθορίζονται ἐκ τῶν ἀναγκῶν τοῦ Σώματος. Ἄν, ἑπομένως, ἐκ τῆς μελέτης τῶν ἁρμοδίων ὑπηρεσιῶν προκύψωσιν ᾐτιολογημένα στοιχεῖα, πείθοντα περὶ τῆς ἀνάγκης τῆς αὐξήσεως τῶν στελεχῶν τοῦ Σώματος, ὑποχρεωτικῶς θὰ ὁδηγηθῶμεν εἰς νομοθετικὴν ρύθμισιν τοῦ θέματος, ἐφ’ ὅσον πρὸς τοῦτο ὑπάρχῃ καὶ σύμφωνος γνώμη τοῦ Ὑπουργοῦ Οἰκονομικῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 19 Φεβρουαρίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ

στ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Η. Σκυλλάκου. Ἐπὶ τῷ ὕπερθεν ὑμετέρῳ ἐγγράφῳ δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ καταχωρηθεῖσα ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. 690 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Η. Σκυλλάκου, περὶ ἀποκλεισμοῦ τῶν βουλευτῶν τῆς ἀντιπολιτεύσεως ἐκ τῶν ἐπισήμων γευμάτων κλπ. ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἐκ τεθέντων ὑπ’ ὄψιν ἡμῶν στοιχείων προκύπτουν τὰ κάτωθι: 1) Ἡ ἐπιθεώρησις Γεωργίας ἐν Λαρίσῃ οὐδέποτε ὠργάνωσε γεύματα ἢ δεξιώσεις. 2) Αἱ ὑπὸ τῶν Γεωπόνων κατ’ ἔτος ὠργανούμεναι συνεστιάσεις, οὖσαι ἰδιωτικοῦ χαρακτῆρος, γίνονται πρωτοβουλίᾳ αὐτῶν ἢ τῶν συνδικαλιστικῶν αὐτῶν ὀργανώσεων, αἱ δὲ ἀπαιτούμεναι δαπάναι βαρύνουν τὸ ἰδιωτικόν των βαλάντιον. 3) Ἡ πρωτοβουλία διαφόρων κοινωνικῶν δραστηριοτήτων (ἐγκαίνια ἐκθέσεως ἀγροτικῶν βιβλιοθηκῶν κλπ.) ἀνήκει εἰς τοὺς κατὰ τόπους Μορφωτικοὺς Συλλόγους Ἀγροτοπαίδων, τὰς Κοινότητας, τὰς Γεωργικὰς Ἐπιτροπὰς κλπ. ὁσάκις δὲ εἰς ταύτας καλοῦνται καὶ βουλευταὶ καλοῦνται ὁπωσδήποτε καὶ οἱ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. 4) Ὁσάκις ὁ Δῆμος Λαρίσης δίδῃ ἐπίσημον γεῦμα εἴτε πρὸς τιμὴν τῶν ΑΑΜΜ τῶν Βασιλέων, εἴτε ἐπὶ τῇ ἑορτῇ τοῦ Πολιούχου Λαρίσης Ἁγίου Ἀχιλλείου, καλεῖ καὶ ἅπαντας τοὺς βουλευτὰς τῆς περιφερείας. Ἄν ἀπὸ γεῦμα δοθὲν πρὸς τιμὴν τῆς Α.Μ. τοῦ Βασιλέως ἀπουσίασεν ὁ ἐρωτῶν βουλευτὴς καίτοι κληθείς, διὰ τὴν ἀπουσίαν του δὲν εὐθύνεται ὁ Δῆμος Λαρίσης. 5) Διὰ τὰς περιπτώσεις κατὰ τὰς ὁποίας συμβαίνει νὰ διέρχωνται ἐκ τῆς πόλεως Λαρίσης Ὑπουργοὶ ἢ ἄλλοι ἀνώτατοι κρατικοὶ λειτουργοί, χάριν φιλοξενίας παρατιθέμενα γεύματα δὲν ἔχουν ἐπίσημον χαρακτῆρα ὥστε νὰ καλοῦνται καὶ βουλευταὶ καὶ ἄλλοι ἐπίσημοι. Πρόκειται περὶ γευμάτων ἀνεπισήμων, εἰς τὰ ὁποῖα εἶναι στενὸς καὶ φιλικὸς ὁ κύκλος τῶν καλουμένων, πλειστάκις δὲ αἱ δαπάναι τῶν τοιούτων γευμάτων βαρύνουν τὰ γλίσχρα ἔξοδα παραστάσεως τοῦ Δημάρχου Λαρίσης. Ἐν Ἀθήναις τῇ 16 Φεβρουαρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

ζ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Κακογιάννη, Ι. Δραγονέτη καὶ Γ. Κατσίμπα. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 521)1960 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς κατατεθείσης εἰς τὴν Βουλὴν ὑπ’ ἀριθ. 914 ἐρωτήσεως, ὑπὸ τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Κακογιάννη, Ι. Δραγονέτη καὶ Γ. Κατσίμπα, περὶ τοῦ ἐν ἐπικεφαλίδι θέματος, ἔχομεν τὴν τιμήν, κατόπιν ἀναφορᾶς τοῦ Νομάρχου Αἰτωλοακαρνανίας, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Ἡ Κοινότης Παληαμπέλου ὑδρεύεται ἐκ τῆς μοναδικῆς πηγῆς, κειμένης εἰς ἀπόστασιν 300 μέτρων ἀπὸ τοῦ χωρίου. Ἡ πηγὴ αὕτη, ἐπεσκευάσθη, κατὰ τὸ παρελθόν, κατ’ ἐπανάληψιν καὶ διησφαλίσθη κατὰ τὸν καλύτερον τρόπον. Ἤδη ἀπεφασίσθη καὶ ἐπίκειται ἡ ἔναρξις τῆς κατασκευῆς νέου ὑδραγωγείου, διὰ τὴν μεταφορὰν εἰς τὴν Κοινότητα, ἐξ ἀποστάσεως 6.000 μέτρων, ἀφθόνου καὶ ὑγιεινοῦ ὕδατος, ἀπὸ τὴν πηγὴν «Κορωπί». Πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦτον ἡ Κοινότης συνῆψε καὶ δάνειον ἐκ δραχμῶν 400.000 μέσῳ τῆς Ἐθνικῆς Κτηματικῆς Τραπέζης, ἐκ τοῦ ὁποίου ἔχει ἤδη ἀπορροφήσει ποσὸν 188.000 δραχμῶν διὰ τὴν προμήθειαν σωλήνων. Κατὰ συνέπειαν τῶν ἀνωτέρω, τὸ ζήτημα τῆς ὑδρεύσεως τῆς ὡς ἄνω Κοινότητος ἔτυχε τῆς δεούσης ἐπιλύσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Φεβρουαρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

η) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Κακογιάννη, Ν. Σκοπούλη καὶ Β. Θανασέκου. Ἐν συνεχείᾳ τοῦ κοινοποιηθέντος καὶ ὑμῖν ὑπ’ ἀριθ. 120.189)59)11.1.60 πρὸς τὸν Νομάρχην Αἰτω)νίας, ἐγγράφου τοῦ Ὑπουργείου τούτου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ὡς προκύπτει ἐξ ὑποβληθέντων ὑπὸ τῆς Νομαρχίας Αἰτωλ)νίας δικαιολογητικῶν, ἡ μελέτη τῆς ἐπισκευῆς καὶ ἀνακαινίσεως τοῦ ὑδραγωγείου τῆς Κοινότητος Ἀγγελοκάστρου ἔχει ἤδη συνταχθῆ. Βάσει ταύτης, διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τῶν ρηθεισῶν ἐργασιῶν θ’ ἀπαιτηθῇ δαπάνη δραχμῶν 360.000 διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τῆς ὁποίας ἐδόθησαν ὁδηγίαι ἵνα ἡ εἰρημένη κοινότης προέλθῃ εἰς δανεισμὸν παρὰ τοῦ Ταμείου Παρακαταθηκῶν καὶ Δανείων. Ἐκ παραλλήλου, καὶ πρὸς πρόληψιν νέων τυχὸν μολύνσεων τοῦ ὕδατος τοῦ κοινοτικοῦ ὑδραγωγείου, διετάχθη ἡ Νομαρχία ὅπως, ἐν συνεργασίᾳ μετὰ τοῦ Ὑγειονομικοῦ Κέντρου Αἰτωλ)νίας, ληφθῶσι τὰ προσήκοντα μέτρα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Φεβρουαρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

θ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Πυρομάγλου. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 539)14.1.60, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι διὰ τῶν διατάξεων τοῦ ἄρθρου 8 τοῦ Ν. Δ)τος 3896)58 (Φ.Ε.Κ. 194)11.11.58 Τεῦχος Αʹ) ἐρρυθμίσθη τὸ ζήτημα τῆς συνταξιοδοτήσεως τῶν δημοτικῶν καὶ κοινοτικῶν ὑπαλλήλων τῆς Δωδεκανήσου τῶν ἐξελθόντων τῆς ὑπηρεσίας, λόγῳ ὁρίου ἡλικίας, καὶ πρὸ τῆς συμπληρώσεως ὑπὸ τούτων πλήρους δεκαετοῦς πραγματικῆς συνταξίμου ὑπηρεσίας. Αἱ μέχρι τοῦδε ὑποβληθεῖσαι αἰτήσεις τῶν ὡς ἄνω ὑπαλλήλων διεβιβάσθησαν εἰς τὸ Ἐλεγκτικὸν Συνέδριον μὲ εὐνοϊκὴν εἰσήγησιν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Φεβρουαρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

Χʹ Τῆς Προεδρίας Κυβερνήσεως α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Κακογιάννη, Β. Θανασέκου καὶ Ι. Δραγονέτη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑμετέρου ἐγγράφου ὑπ’ ἀριθ. 11781) 10.12.59 δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 757 ἐρώτησις τῶν κ.κ. βουλευτῶν Α. Κακογιάννη καὶ λοιπῶν περὶ τοῦ ἐν περιλήψει θέματος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι τὸ Ἀνώτατον Ὑγειονομικὸν Συμβούλιον διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1131)30.7.52 γνωματεύσεώς του ἀπεφάνθη, ὅτι ἡ εἰς τὴν περιοχὴν Βονίτσης ἀναβλύζουσα πηγὴ ὑπὸ τὴν ὀνομασίαν Κορπὶ ἢ Κορωπὶ δὲν δύναται νὰ ἀνακηρυχθῇ εἰς ἰαματικὴν λόγῳ τοῦ ὅτι τὸ ὕδωρ αὐτῆς δὲν περιέχει ἰαματικὰ συστατικά. Κατόπιν τῆς ἀνωτέρῳ γνωματεύσεως ὁ ΕΟΤ ἔπαυσεν ἀσχολούμενος μὲ τὴν ἐν λόγῳ πηγήν, συνέστησε δὲ εἰς τὴν Ὑποδιοίκησιν Χωροφυλακῆς Βονίτσης τὴν ἀπαγόρευσιν τῆς ἐκμεταλλεύσεως αὐτῆς ὡς ἰαματικῆς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 18 Ἰανουαρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ

ΧΙʹ. Τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Καλλιδοπούλου. Ἀπαντῶντες εἰς τὴν ὑπὸ τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Καλλιδοπούλου, κατατεθεῖσαν ἐρώτησιν (ἀριθ. βιβλίου ἐρωτ. 1010), ἐν σχέσει μὲ τὴν πρότασιν τῶν προθεσμιῶν διὰ τὴν ἄσκησιν δικαιώματος συντάξεως καὶ ἐνδίκων μέσων ἐπὶ συνταξιοδοτικῶν ἐν γένει ὑποθέσεων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πληροφορήσωμεν ὑμᾶς, ὅτι δὲν κρίνεται σκόπιμος, οὐδὲ δικαιολογημένη, ἡ λῆψις τοιούτου νομοθετικοῦ μέτρου, δοθέντος, ὅτι ἡ προθεσμία αὕτη παρετάθη κατ’ ἐπανάληψιν εἰς τὸ παρελθὸν τελευταίως διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3055 τοῦ 1954 Ν. Δ. μέχρι 30 Ἰουνίου 1955. Δὲν παραλείπομεν νὰ σημειώσωμεν, ὅτι καὶ ἡ τελευταίως δοθεῖσα διὰ τοῦ Ν. Δ. 3055)54 προθεσμία ἐχορηγήθη ὅλως ἐπιεικῶς πρὸς τὸν σκοπὸν ὅπως ἐξουδετερωθῶσι τὰ παράπονα τῶν ἀμελησάντων νὰ ζητήσωσι τὸ τυχὸν δικαίωμά των, ἔχοντες ἰδὲ τοῦτο ὑπ’ ὄψιν ἐλήφθη τότε μέριμνα ὅπως ἡ διάταξις αὕτη τῆς παρατάσεως τῶν προθεσμιῶν κοινοποιηθῇ εὐρύτατα τόσον διὰ τοῦ Τύπου ὅσον καὶ διὰ τῶν Δημοτικῶν, Κοινοτικῶν ἢ Ἀστυνομικῶν Ἀρχῶν, εἰς τρόπον ὥστε οἱ μὴ τυχὸν ἐπωφεληθέντες τῆς προθεσμίας ταύτης νὰ μὴ δύνανται δεδικαιολογημένως νὰ ἰσχυρίζωνται ἄγνοιαν τῶν ὑφισταμένων προθεσμιῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Φεβρουαρίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ

XII. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐθν. Παιδείας. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Ζορμπᾶ, Γ. Πρίφτη, Γ. Αὐγεροπούλου καὶ Ι. Εὐαγγελίδη. Εἰς ἀπάντησιν τῶν ὑπ’ ἀριθ. 1377)1129)1.2.60 καὶ 2002)1565)9.2.60 ὑμετέρων ἐγγράφων δι’ ὧν διεβιβάσθησαν ἡμῖν αἱ ὑπ’ ἀριθ. 1084 καὶ 1151 ἐρωτήσεις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Ζορμπᾶ, Γ. Πρίφτη κλπ., ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως πληροφορήσητε τοὺς ἐρωτῶντας βουλευτάς, ὅτι τὰ ἀφορῶντα τὸν ἀπόδημον ἑλληνισμὸν ζητήματα τυγχάνουν κατὰ πρῶτον βαθμὸν τῆς ἐπιμελείας καὶ παρακολουθήσεως τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ἐξωτερικῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Φεβρουαρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Χ. Παγώνη, Α. Χονδρονασίου καὶ Χ. Φιλίππου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 993)767)22.1.60 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1018 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Χ. Παγώνη, Α. Χονδρονασίου καὶ Χ. Φιλίππου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν ὑμᾶς, ὅπως πληροφορήσητε τοὺς ἐρωτῶντας βουλευτάς, ὅτι ὡς γνωστὸν ἡ ἵδρυσις παραρτημάτων τῶν γυμνασίων ἐγένετο ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν τῆς καλύψεως τῶν εἰς προσωπικὸν ἀναγκῶν αὐτῶν ὑπὸ τῶν αἰτούντων ἐνδιαφερομένων. Ἐπὶ τῇ βάσει τῆς νέας ἐκπαιδευτικῆς πολιτικῆς τῆς καθιερωθείσης διὰ τοῦ Ν. Δ. 3971)59, τὸ Ὑπουργεῖον θὰ μελετήσῃ τὴν περαιτέρω τύχην αὐτῶν διὰ τῆς ἀνεξαρτοποιήσεως αὐτῶν ἢ τὴν δημιουργίαν ἀντ’ αὐτῶν τεχνικῶν ἢ ἄλλων ἐπαγγελματικῶν σχολείων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Φεβρουαρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ

γ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Ἐφραιμίδη, Ν. Κιτσίκη, Δ. Κελτεμλίδη, Ε. Γιαρένη καὶ Κ. Σωτηρίου. Ἀπαντῶντες εἰς τὴν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1351)28.1.1960 ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθεῖσαν ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 1064 ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Ἐφραιμίδη, Ν. Κιτσίκη κλπ. ἐν σχέσει μὲ τὴν λῆψιν νομοθετικοῦ μέτρου διὰ τὴν μεταφορὰν εἰς τὸ ἑπόμενον ἔτος σπουδῶν ἑνὸς μαθήματος εἰς ὃ ἐπέτυχον φοιτηταὶ τῆς Πολυτεχνικῆς Σχολῆς τοῦ Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10494)27.1.1960 ἐγγράφου μας ἐζητήθη ἡ γνώμη τῆς οἰκείας Σχολῆς τῆς Συγκλήτου τοῦ Πανεπιστημίου, περὶ τοῦ ἐνδεδειγμένου ἢ μὴ τῆς θεσπίσεως τῆς διατάξεως ταύτης. Ἐν Ἀθήναις τῇ 6 Φεβρουαρίου 1960

Ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς

Ν. ΚΑΡΜΙΡΗΣ

δ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Τριανταφυλλίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 148)1120)1.2.1960 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ κατατεθεῖσα εἰς τὴν Βουλὴν ὑπ’ ἀριθ. 1075)27.1.1960 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Τριανταφυλλίδη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν ὑμᾶς ὅπως γνωρίσητε εἰς τὸν ἐρωτῶντα βουλευτήν, ὅτι διὰ τὴν ἀνέγερσιν τοῦ Γυμνασίου Ἀλεξανδρουπόλεως ἐχορηγήθη κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος πίστωσις 300.000 καὶ προβλέπεται ἡ χρηματοδότησις τοῦ ἔργου κατὰ τὸ τρέχον ἔτος. Ὅσον ἀφορᾷ εἰς τὴν κατάστασιν τοῦ παλαιοῦ διδακτηρίου τοῦ Γυμνασίου ὁ Νομομηχανικὸς Ἕβρου ἐξετάσας αὐτὸ ἀπεφάνθη, ὅτι δὲν εἶναι ἑτοιμόρροπον ἀλλὰ ἁπλῶς χρήζει ἐπισκευῶν συντηρήσεως. Ἡ δαπάνη διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τῶν πλέον ἀπαραιτήτων ἐπισκευῶν θὰ ἀντιμετωπισθῇ ἐκ τῶν πιστώσεων αἵτινες θὰ τεθοῦν εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ οἰκείου Νομαρχιακοῦ Ταμείου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Φεβρουαρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ

ε) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Πολυχρονίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1578)1130)1.2.60 ὑμετέρου ἐγγράφου σχετικῶς μὲ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 1085 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Πολυχρονίδη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἔχει ἤδη ἀποφασισθῆ ἡ ἵδρυσις τοῦ ἐν λόγῳ Δημοτικοῦ Σχολείου τὸ ὁποῖον θὰ λειτουργήσῃ τὸ συντομώτερον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Φεβρουαρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ

στ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Βαρδινογιάννη. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1078 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Βαρδινογιάννη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ σᾶς γνωρίσωμεν, ὅτι ἀπεφασίσθη ἡ ἀγορὰ τῆς ἐντὸς τοῦ Φρουρίου Τορτέτζα ἐκτάσεως, ἥτις θὰ πραγματοποιηθῇ κατὰ τὸν συντομώτερον δυνατὸν χρόνον, ἐν συναρτήσει καὶ μὲ τὰς οἰκονομικὰς δυνατότητας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Φεβρουαρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ

ζ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Καρατζένη καὶ Δ. Λαντζούνη. Εἰς ἀπάντησιν τῶν ὑπ’ ἀριθ. 968)760)22.1.60, 1162) 954)26.1.60 καὶ 1107)355)1328)5.2.60 ὑμετέρων ἐγγράφων, σχετικῶς μὲ τὰς ὑπ’ ἀριθ. 1011 καὶ 1039 ἐρωτήσεις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Καρατζένη καὶ Δ. Λαντζούνη καὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. Π. Ν. 355 ἀναφορᾶς τοῦ Συλλόγου Πολυτέκνων Ἄρτης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι συμφώνως πρὸς τὴν παράγρ. 2 τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Ν. Δ. 2702)1953 ἐκ τῶν εἰσαγομένων σπουδαστῶν εἰς τὰς Παιδαγωγικὰς Ἀκαδημίας (πλὴν τῶν ὡς Θηλέων λειτουργουσῶν) τὰ δύο τρίτα (⅔) δέον νὰ εἶναι ἄρρενες καὶ τὸ ἕν τρίτον (⅓) θήλεις. Τοῦτ’ αὐτὸ ἰσχύει καὶ διὰ τοὺς καθ’ ὑπέρβασιν εἰσαγομένους σπουδαστὰς ἐκ τῶν εἰδικῶν κατηγοριῶν τέκνων, πολυτέκνων, ἐκπαιδευτικῶν καὶ ἀναπήρων καὶ θυμάτων πολέμου. Κατὰ συνέπειαν, καταρτίζονται κεχωρισμένοι πίνακες σειρᾶς ἐπιτυχίας ἀρρένων καὶ θηλέων, ἐξ ὧν λαμβάνονται οἱ εἰσακτέοι σπουδασταί, ἡ δὲ γενικὴ βαθμολογία ἐπιτυχίας δὲν ἀποτελεῖ κριτήριον ἐπιλογῆς αὐτῶν, εἰ μὴ μόνον, μεταξὺ ὑποψηφίων τοῦ αὐτοῦ φύλου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Φεβρουαρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ

η) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Η. Σκυλλάκου καὶ Α. Χονδρονάσιου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 534)374)14.1.1960 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ κατατεθεῖσα εἰς τὴν Βουλὴν ὑπ’ ἀριθ. 927 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Η. Σκυλλάκου καὶ Α. Χονδρονάσιου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν ὑμᾶς, ὅπως γνωρίσητε εἰς τοὺς ἐρωτῶντας βουλευτὰς, ὅτι καὶ τὸ ζήτημα τῶν θρανίων καὶ λοιπῶν ἐπίπλων ἔχει ἤδη τακτοποιηθῆ, καθὼς καὶ ἡ πίστωσις τῶν 120.000 δραχμῶν ἔχει ἤδη δοθῆ, ἵνα ὑπὸ τῆς Στρατιωτικῆς Διοικήσεως γίνουν αἱ ἀπαιτούμεναι ἐπισκευαὶ τοῦ παλαιοῦ κτιρίου τοῦ Αʹ Γυμνασίου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Φεβρουαρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ

θ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βαλούρδου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11337 π.ἔ. ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 697 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βαλούρδου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ διαβιβάσωμεν ὑμῖν ἀντίγραφον τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 628)30.1.1960 ἐγγράφου, σχετικοῦ πρὸς τὸ ἐν λόγῳ θέμα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Φεβρουαρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ

Η ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ ΑΝΩΤΑΤΗ ΣΧΟΛΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ

ΚΑΙ ΕΜΠΟΡΙΚΩΝ ΕΠΙΣΤΗΜΩΝ

Ἀριθ. Πρωτ. 628. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. πρωτ. 10427)25.1.1960 ἐγγράφου σας, διαβιβάζοντος ἐρώτημα τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βαλούρδου περὶ τῶν ὡρῶν καθ’ ἃς ἐδίδαξεν ἐν τῇ Σχολῇ ὁ παρ’ ἡμῖν Καθηγητὴς κ. Σ. Ἀνδρεάδης καὶ σὺν τῇ ἐπιστροφῇ τούτου μετὰ τῶν συνημμένων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι: 1) Περὶ τῆς ἀπουσίας τοῦ κ. Ἀνδρεάδη κατὰ τὸ τρέχον ἔτος ἀπεστείλαμεν ὑμῖν τὸ ὑπ’ ἀριθ. 6997)3.12.1959 οὗτινος ἀντίγραφον ἐπισυνάπτομεν ὧδε. Ὁ κ. Ἀνδρεάδης ἐπανῆλθεν εἰς Ἀθήνας 2–3 ἡμέρας πρὸ τῶν Χριστουγέννων καὶ ἀπὸ τῆς ἐπαναλήψεως τῶν μαθημάτων μετὰ τὰς ἑορτὰς ἐδίδασκε κανονικῶς κατὰ τὸ πρόγραμμα. 2) Ὡς πρὸς τὴν διδασκαλίαν κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος, ἐκ τοῦ Ἀρχείου τῆς Σχολῆς, δὲν φαίνεται ὅτι ἀπουσίασε τῶν μαθημάτων του. Μετὰ τιμῆς Ἐν Ἀθήναις τῇ 30 Ἰανουαρίου 1960

Ὁ Πρύτανις

ΤΡ. ΚΕΡΑΜΙΔΑΣ

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, θέλετε νὰ ἀφήσωμεν τὰς ἀναφορὰς καὶ ἐρωτήσεις καὶ νὰ εἰσέλθωμεν εἰς τὰς ἐπερωτήσεις;

§8ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Συνεχίζεται ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως, διὰ τὴν χορήγησιν συντάξεως εἰς τοὺς ἀγρότας. Ὁ κ. Σ. Χούτας, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ.

§10Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, κατὰ τὸ ἄρθρον 51 τοῦ Κανονισμοῦ, νομίζω ἐδάφιον 3 κατὰ τὴν συζήτησιν τῶν ἐπερωτήσεων περιορίζεται αὕτη μεταξὺ τοῦ ἐπερωτῶντος καὶ τοῦ ἁρμοδίου ὑπουργοῦ. Τοῦτο φυσικὰ ἰσοδυναμεῖ καὶ εἰς περίπτωσιν πολλῶν ἐπερωτώντων καὶ πολλῶν ἐπερωτήσεων, ἐφ’ ὅσον αἱ ἐπερωτήσεις ἐχαρακτηρίσθησαν ὡς συναφεῖς, ὅπως συμβαίνει εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν. Ἐδῶ ὅμως βλέπω ἀπὸ ἡμέρας, ὅτι ἡ διάταξις αὐτὴ τοῦ Κανονισμοῦ καταστρατηγεῖται καὶ μάλιστα εἰς βάρος τοῦ κυριωτέρου δικαιώματος τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, δηλαδὴ τοῦ κοινοβουλευτικοῦ ἐλέγχου, διότι μεταξὺ τῶν ἐπερωτώντων βουλευτῶν, ἐγγράφονται ὁμαδικῶς καὶ διάφοροι βουλευταὶ τῆς Συμπολιτεύσεως. Ἂς ἀφήσωμεν τὴν κατάχρησιν, ἡ ὁποία γίνεται ἐκ μέρους τῶν κ.κ. ὑπουργῶν, οἱ ὁποῖοι παρεμβαίνοντες —βέβαια ἔχουν τὸ δικαίωμα— ἀγορεύουν ἐπὶ ὥρας ὁλοκλήρους καὶ τοιουτοτρόπως ἡ ὅλη ἐπερώτησις ξευτίζει χάριν τῆς ἐντέχνου αὐτῆς προσπαθείας. Ἔχω ὑπ’ ὄψει μου, ὅτι ἴσως μοῦ ἀπαντήσετε, ὅτι ὑπάρχει σχετικὴ ἀπόφασις τῆς Βουλῆς, ἀλλὰ δὲν πρέπει ἡ κυβερνητικὴ πλειοψηφία νὰ λαμβάνῃ ἀποφάσεις, αἱ ὁποῖαι μετατρέπουν σχετικὰ ἄρθρα τοῦ Κανονισμοῦ καὶ τότε μόνον μποροῦν νὰ θεωρηθοῦν ὡς ἰσχύουσαι αἱ ἀποφάσεις αὗται ὅταν δὲν ἀντιτίθενται εἰς διατάξεις τοῦ Κανονισμοῦ. Ἡ δευτέρα δικαιολογία τοῦ Προεδρείου, καθὼς πληροφοροῦμαι εἶναι, ὅτι αἱ ἐπερωτήσεις ἦσαν πολλαὶ καὶ οἱ ἐπερωτῶντες ἀνέρχονται εἰς δεκάδας. Τοῦτο ὅμως δὲν εἶναι δυνατὸν βάσει αὐτῆς τῆς δικαιολογίας νὰ ξευτίζῃ ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως. Θὰ πρέπει νὰ ἐξαντληθῇ ὁ κατάλογος τῶν ἐπερωτώντων καὶ μετὰ γενικευομένης τῆς συζητήσεως, νὰ ἐπακολουθήσῃ ἐγγραφὴ τῶν διαφόρων ἄλλων βουλευτῶν μὴ ἐπερωτώντων, ἐναλλασσομένων ἑνὸς τῆς Ἀντιπολιτεύσεως καὶ ἑνὸς τῆς Κυβερνήσεως. Ὄχι ὅμως μεταξὺ τῶν ἐπερωτώντων, μεταξὺ τῶν ὁποίων εἶμαι καὶ ἐγώ, νὰ παρεμβάλλωνται κυβερνητικοὶ βουλευταί, ὥστε νὰ καταλήξῃ νὰ μὴ μποροῦμεν νὰ συζητήσωμεν ἡμεῖς οἱ ὁποῖοι κατεθέσαμεν τὰς ἐπερωτήσεις. Εἶναι ἕνας τρόπος ἔντεχνος καὶ ἀπαράδεκτος νὰ ξευτίζουν αἱ ἐπερωτήσεις τῆς Ἀντιπολιτεύσεως καὶ νὰ ἀτονῇ ὁ κοινοβουλευτικὸς ἔλεγχος. Παρακαλῶ, κ. Πρόεδρε, εἶμαι ἐκ τῶν ἐπερωτώντων καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δεχθῶ νὰ παρεμβληθοῦν μὴ ἐπερωτῶντες βουλευταὶ κυβερνητικοί. Θὰ ἐξαντληθῇ ὁ κατάλογος τῶν ἐπερωτώντων καὶ μετὰ ἐφ’ ὅσον ἡ συζήτησις ἔχει γενικευθῇ, τότε θὰ γίνῃ αὐτὸ τὸ ὁποῖον ὁρίζουν ἄλλαι διατάξεις τοῦ Κανονισμοῦ, δηλαδὴ νὰ ἐναλλάσσωνται οἱ βουλευταί.

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Χούτα, ἐπανειλημμένως ἐτονίσθη αὐτὸ τὸ ζήτημα τῆς σειρᾶς, Ἦσαν οἱ ὑπ’ ἀριθ. 12, 161,162, 163, 164, 165 ἐπερωτήσεις καὶ ἦσαν ἐγγεγραμμένοι περὶ τοὺς 48 ἐπερωτῶντας. Προετάχθη κατόπιν ὁμοφώνου ἀποφάσεως τῆς Βουλῆς, ἡ ὑπ’ ἀριθ. 165 τοῦ κ. Παπανδρέου. Ὡμίλησαν εἰς τὸ διάστημα τῶν ἓξ συνεδριάσεων 46 τῆς Ἀντιπολιτεύσεως καὶ 5 τῆς Συμπολιτεύσεως. Ὡμίλησαν καὶ οἱ 3 ὑπουργοί, διότι ὅπως ξεύρετε ἐπερωτώμενος θὰ εἰπῇ κατηγορούμενος καὶ ὁ κατηγορούμενος ἔχει τὸ δικαίωμα τῆς ἀπολογίας. Ἐγενικεύθη ἡ συζήτησις δι’ ἀποφάσεως τῆς Βουλῆς καὶ σύμφωνα μὲ τὸν Κανονισμὸν ἀφοῦ ὡμίλησαν ἐκ τῶν ἐπερωτώντων οἱ περισσότεροι, ἔλαβεν ἀπόφασιν ἡ Βουλή, ὅτι νὰ εἶναι ὁ λόγος καὶ ὁ ἀντίλογος.

§12ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ (Ἐκ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως). Οὔτε 15 δὲν ὡμίλησαν ἐκ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως.

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ σᾶς εἴπω τὰ ὀνόματα. Εἶναι ἐγγεγραμμένοι 64 βουλευταί. Ἐγένοντο 6 συνεδριάσεις μὲ σύνολον ὡρῶν τριάκοντα. Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἐκφωνῶ τὰ ὀνόματα τῶν κ. συναδέλφων κατὰ σειρὰν ἐγγραφῆς των.

§14Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Χωρὶς νὰ θέλω νὰ θίξω τὸ Προεδρεῖον, νομίζω, ὅτι δὲν ὡμίλησαν 40 ἐκ τῶν ἐπερωτώντων. Πάντως, νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ προηγοῦνται οἱ ἐπερωτῶντες καὶ ἀφοῦ ἐξαντληθῇ ὁ κατάλογος τῶν ἐπερωτώντων, τότε θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ γίνεται ἡ ἐναλλαγή. Κύριε Πρόεδρε, τοῦτο τὸ θεωρῶ βασικὸν θέμα καὶ παρακαλῶ τὸ Προεδρεῖον, νὰ λάβῃ θέσιν ἐπ’ αὐτοῦ.

§15Α. ΜΠΑΡΟΤΣΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι ἔγινε κἄποια παρατυπία, διότι, ὅταν προετάχθη ἡ ἐπερώτησις τοῦ κ. Παπανδρέου, ἀπεφασίσθη, ὅτι θὰ ὁμιλήσῃ εἷς ἐξ ἑκάστης ἐπερωτήσεως καὶ κατόπιν θὰ ἐγγραφοῦν καὶ ἄλλοι καὶ ἔσπευσα νὰ ἐγγραφῶ καὶ μοῦ ἐδηλώθη, ὅτι εἶμαι ἐγγεγραμμένος ἐκ τῶν ἐπερωτώντων. Ἀλλ’ ἐνῷ ἤμουν ἐκ τῶν ἀρχικῶς ἐγγραφέντων, βλέπω νὰ εἶμαι ἀπὸ τοὺς τελευταίους.

§16Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Ὁ κ. Μπακατσέλος διετύπωσε τὰς ἀπόψεις τοῦ κόμματος κατὰ τὴν ὁμιλίαν του, ἐξουσιοδοτημένος πρὸς τοῦτο, ἀλλὰ εἶχα νὰ ὑποβάλω εἰς τὴν Βουλὴν τὴν ἑξῆς πρότασιν. Κατὰ τὸ διάστημα τῶν ἐπανειλημμένων συζητήσεων ποὺ εἴχομεν ἐπὶ τοῦ θέματος τῶν ἀγροτικῶν συντάξεων, ἐξεδηλώθη πανταχόθεν σχεδὸν ὁμόφωνος ἡ ἐπιθυμία, ὅτι πρέπει κάποτε νὰ χορηγηθοῦν αἱ ἀσφαλίσεις, ὡς πρὸς τοὺς ὑπερήλικας ἀγρότας. Νομίζω, κύριε Πρόεδρε, ὅτι ἡ Κυβέρνησις πρέπει νὰ ἐπισπεύσῃ, ὅσον τὸ δυνατόν, τὸ θέμα τοῦτο τὸ ὁποῖον εἶναι φλέγον, ἀλλ’ ἡ συνέχισις τῆς συζητήσεως σήμερον δὲν νομίζω, ὅτι πρόκειται νὰ προαγάγῃ τὸ θέμα. Θὰ ἐπρότεινα, λοιπὸν εἰς τὴν Βουλήν, ἂν θὰ ἦτο δυνατόν, νὰ συντομευθοῦν αἱ ἀγορεύσεις, ὥστε νὰ τεθῇ τέρμα καὶ νὰ προχωρήσωμεν εἰς περαιτέρω κοινοβουλευτικὸν ἔλεγχον.

§17ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Νὰ καθιερωθῇ τὸ τέταρτον.

§18Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Δὲν λέγω διὰ τὸ τέταρτον, ἀλλά, κύριε Πρόεδρε, πόσοι εἶναι ἐγγεγραμμένοι, αὐτὴν τὴν στιγμήν;

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶναι 63, ὡμίλησαν 30 καί, συνεπῶς, ὑπολείπονται 33 ἀκόμη. Ὅπως ἐτόνισα καὶ ἄλλην φοράν, οὐδεὶς μοῦ παρέχει τὸ δικαίωμα, οὔτε ὁ Κανονισμός, νὰ περιορίσω τὸν λόγον.

§20Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Τὸ γνωρίζω, ἀλλὰ θὰ ἔλεγον μήπως θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ μία συμφωνία μεταξὺ τῶν κομμάτων, ὅπως ὁρισθοῦν ὡρισμένοι ὁμιληταὶ ἐκ μέρους τῶν κομμάτων καὶ νὰ περατωθῇ ἡ συζήτησις κατὰ τὴν ἀποψινὴν συνεδρίασιν, ὥστε, ἀπὸ τῆς προσεχοῦς συνεδριάσεως, νὰ εἰσέλθωμεν εἰς ἄλλην ἐπερώτησιν.

§21ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ὑπάρχει καμμία ἀντίρρησις.

§22Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Θὰ ἐπρότεινα, ἂν ἡ Κυβέρνησις τὸ δέχεται, νὰ παραιτηθοῦν οἱ βουλευταὶ τῆς Κυβερνητικῆς πτέρυγος καὶ νὰ συντομευθῇ ἡ συζήτησις.

§23ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶμαι ὑποχρεωμένος κατ’ ἀρχὴν νὰ ἀπαντήσω εἰς τὸν κ. Μπαρότσην, ὁ ὁποῖος ἐξέφρασε τὸ παράπονον, ὅτι ἐκ σφάλματος τοῦ Προεδρείου ἐνεγράφη τελευταῖος διὰ νὰ ὁμιλήσῃ. Κύριε Μπαρότση, σεῖς εἶσθε ἐγγεγραμμένος νὰ ὁμιλήσητε ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 174 ἐπερωτήσεως, εἰς τὴν ὁποίαν ἦτο ἐγγεγραμμένος καὶ ὁ κ. Ἀρβανιτάκις καὶ ὁ ὁποῖος ἤλλαξε σειρὰν ὁμιλήσας εἰς παρελθοῦσαν συνεδρίασιν. Ἐπίσης ὁ κ. Μπακατσέλος ὡμίλησε πρῶτος ἐκ τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων, ἐξουσιοδοτημένος πρὸς τοῦτο καὶ ἀνέπτυξε τὰς ἀπόψεις τοῦ Κόμματος εἰς τὸ ὁποῖον ἀνήκει. Ἡ ἰδική σας ἐπερώτησις, κ. Μπαρότση, κατετέθη ὅταν ἐλήφθη ἀπόφασις διὰ τὴν γενίκευσιν τῆς συζητήσεως. Συνεπῶς εἶναι φυσικόν, νὰ προηγοῦνται ἄλλοι πρὸ ὑμῶν ἐγγραφέντες ρήτορες τῆς Ἀντιπολιτεύσεως καὶ τῆς Συμπολιτεύσεως διὰ νὰ ὁμιλήσουν.

§24Α. ΜΠΑΡΟΤΣΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπαναλαμβάνω καὶ πάλιν πῶς ἔχει τὸ πρᾶγμα. Εὐθὺς ὡς ἤρχισεν ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως τοῦ κ. Παπανδρέου, ἀνῆλθον εἰς τὸ Προεδρεῖον διὰ νὰ ἐγγραφῶ, προκειμένου νὰ ὁμιλήσω. Ὁ κ. Γραμματεὺς μοῦ εἶπεν, ὅτι εἶμαι ἤδη ἐγγεγραμμένος καὶ μοῦ ἐπέδειξε μίαν δακτυλογραφημένην κατάστασιν. Παρατηρῶ ὅμως, ὅτι ἐνεγράφησαν διὰ νὰ ὁμιλήσουν 50 καὶ πλέον καὶ ἐγὼ εὑρίσκομαι τελευταῖος εἰς τὴν σειράν.

§25Ν. ΙΝΤΖΕΣ. Κύριε Πρόεδρε, ζητῶ τὴν διαγραφήν μου ἐκ τοῦ καταλόγου τῶν ἐγγεγραμμένων νὰ ὁμιλήσουν. Διότι πρῶτον ὡμίλησα ἐπὶ τοῦ θέματος τῶν ἀγροτικῶν κοινωνικῶν ἀσφαλίσεων, ὅταν ἐξητάζετο τὸ συνταγματικῶς ἀπαράδεκτον ἢ μὴ τῆς προτάσεως καὶ δεύτερον διότι ὁ κ. Μπακατσέλος ἐξουσιοδοτημένος πρὸς τοῦτο, ὡμίλησεν ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως ἀναπτύξας τὰς ἀπόψεις τοῦ Κόμματος.

§26Ι. ΠΑΣΑΛΙΔΗΣ. Διὰ νὰ διευκολύνωμεν τὴν συζήτησιν, δηλοῦμεν, ὅτι ἐκ τῆς παρατάξεώς μας, ἐκ τῆς ὁποίας εἶναι ἐγγεγραμμένοι 12, θὰ ὁμιλήσουν μόνον δύο καὶ οἱ ἄλλοι δὲν θὰ ὁμιλήσουν. Νομίζομεν, ὅτι ἠμπορεῖ ἀπὸ κἄθε κόμμα νὰ ὁμιλήσουν 1 ἢ 2 καὶ νὰ τελειώνωμεν. Νομίζω, ὅτι πρέπει σήμερον νὰ τελειώσωμεν. Συμφωνοῦμεν μὲ ὅσα εἶπεν ὁ κ. ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων. Ἡμεῖς δηλοῦμεν, ὅτι θὰ ὁμιλήσουν ἀπὸ τοὺς δικούς μας, μόνον δύο. Ἔτσι διευκολύνουμε τὴν καλὴν λειτουργίαν τοῦ Κοινοβουλίου.

§27Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπειδὴ ἡ Δημοκρατικὴ Ἕνωσις φρονεῖ, ὅτι κινδυνεύει νὰ μεταβληθῇ εἰς συνταξιοῦχον ἡ ἐπερώτησις, δηλοῦμεν, ὅτι δὲν θὰ ὁμιλήσῃ κανεὶς ἀπὸ ἡμᾶς. Θὰ ἤθελα ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ νὰ σημειώσω, ὅτι εἰς τὸ μέλλον θὰ πρέπει νὰ ληφθῇ ἕν μέτρον, ὥστε εἰς τὰς ἐπερωτήσεις νὰ μὴ γίνωνται τοὐλάχιστον δευτερολογίαι καὶ νὰ μὴ ὁμιλοῦν ὅλα τὰ μέλη τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἐπερωτήσεως δύο φοράς.

§28Γ. ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ–ΝΟΒΑΣ. Θὰ ἤθελον νὰ δηλώσω, ὅτι ἐκ μέρους τῆς Νέας Πολιτικῆς Κινήσεως θὰ ὁμιλήσῃ μόνον ὁ κ. Ζαΐμης ἀπὸ τῆς θέσεώς του.

§29Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπουργ. Προεδρίας Κυβερνήσεως). Κύριε Πρόεδρε, ἡ Κυβέρνησις δὲν ἔχει καμμίαν ἀντίρρησιν νὰ περιορισθῇ ἡ συζήτησις ἐφ’ ὅσον κρίνει ἡ Ἀντιπολίτευσις, ὅτι τὸ θέμα ἔχει ἐξαντληθῆ. Ἡ καλυτέρα λύσις, ἐφ’ ὅσον δὲν ὑπάρχει συμφωνία τῶν Κομμάτων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, εἶναι ἁπλῆ καὶ ἠμπορεῖ ἐμπράκτως νὰ ἐκδηλωθῇ μὲ τὸν ἑξῆς τρόπον. Νὰ παραιτηθοῦν, ὅλοι οἱ ρήτορες τῆς Ἀντιπολιτεύσεως τοῦ λόγου καὶ ἐγὼ θὰ παρακαλέσω ὅλους τοὺς ρήτορας τῆς Συμπολιτεύσεως νὰ παραιτηθοῦν. Ἐὰν ἀρχίσωμεν ἀπὸ τὸ ἕνα κόμμα νὰ ὁμιλήσῃ ἕνας ἀπὸ τὸ ἄλλο δύο καὶ ἀπὸ τὸ ἄλλο τρεῖς, βεβαίως δὲν δύναμαι νὰ ζητήσω τὴν παραίτησιν τῶν ἰδικῶν μας βουλευτῶν. Θὰ ὁμιλήσουν καὶ αὐτοὶ κατὰ μίαν ἀνάλογον σειράν. Ἐὰν ἑπομένως νομίζετε, ὅτι ἐξηντλήθη ἡ συζήτησις, ἡ ἁπλῆ λύσις εἶναι ἡ παραίτησις ὅλων τῶν ἐγγεγραμμένων καὶ ὁ τερματισμὸς τῆς συζητήσεως.

§30Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Διατὶ δηλαδὴ μεταξὺ τῶν δύο ἄκρων δὲν ὑπάρχει δρόμος ἴσιος;

§31Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπουργ. Προεδρίας Κυβερνήσεως). Εἶπον ἀκριβῶς ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐπροτείνατε σεῖς.

§32Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Ἀπὸ τὴν Ἀντιπολίτευσιν ἐδήλωσαν, ὅτι θὰ ὁμιλήσουν 4 ἐν συνόλῳ. Αὐτὸ δίδει τὸ δικαίωμα νὰ ὁμιλήσουν 15 ἀπὸ τὴν ἄλλην πλευράν; Δὲν ἠμπορεῖ καὶ ἐκεῖ νὰ περιορισθοῦν, διὰ νὰ τελειώσωμεν ἀπόψε;

§33ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἂς ἐκφωνήσω τὰ ὀνόματα τῶν ἐγγεγραμμένων, νὰ ἰδοῦμε πόσοι μένουν. «...(ἀναγινώσκει)...». Μένουν νὰ ὁμιλήσουν οἱ κ. κ. Ζάκκας, Στεφανίδης, Χούτας, Κοθρῆς, Μπαρότσης, Γόντικας, Δρούλιας, Σκούρας, ἡ κυρία Θανασέκου, Ζαΐμης καὶ Γαρουφαλιᾶς. Σύνολον 11.

§34Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπουργ. Προεδρίας Κυβερνήσεως). Ἡ ἐκφώνησις ἀποδεικνύει τὸ ἀδύνατον τῆς συμφωνίας. Ὅταν μοῦ λέγετε, ὅτι ὑπάρχουν 11 ρήτορες τῆς Ἀντιπολιτεύσεως νὰ ὁμιλήσουν, δὲν ἠμπορῶ νὰ ζητήσω τὴν παραίτησιν οὐδενὸς βουλευτοῦ τῆς Συμπολιτεύσεως καὶ ἂς προχωρήσῃ ἡ συζήτησις.

§35ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Παυλόπουλος, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§36Α. ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§37ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Ὁ κ. Π. Πολυχρονίδης, ἀπέστειλε πρὸς τὸ Προεδρεῖον τὴν ἑξῆς ἐπιστολήν: Κύριε Πρόεδρε, Εἶναι γνωστόν, ὅτι οἱ ἐργάται τῆς γῆς ἀποτελοῦντες τὸ πολυπληθέστερον μέρος τῆς Ἑλληνικῆς κοινωνίας, νυχθημερὸν μοχθοῦν ὑπὸ τὰς πλέον δυσμενεῖς συνθήκας μακρὰν πάσης ἀπολαύσεως τῆς ζωῆς, διὰ νὰ στηρίζουν τὴν Ἐθνικήν μας οἰκονομίαν. Στηρίζουν ἀκόμη τὴν ἐπιβίωσίν μας ὡς φυλῆς καὶ πάντοτε μὲ τὰς θυσίας των εἶναι οἱ πρόμαχοι τῆς Ἐθνικῆς μας ἀνεξαρτησίας. Πρόκειται λοιπὸν περὶ τῶν ἐργατῶν τοῦ Ἐθνικοῦ μας οἰκοδομήματος, διὰ τοὺς ὁποίους τὸ κοινωνικὸν σύνολον ἔχει τὴν ὑποχρέωσιν νὰ παράσχῃ τοὐλάχιστον τὴν ἀσφάλισιν τοῦ γήρατος καὶ τῆς ἀναπηρίας. Ἡ ἐν τῇ Βουλῇ μακρὰ πέραν τοῦ δέοντος συζήτησις ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου, πολὺ δὲ περισσότερον ἡ τυχὸν συνέχισίς της, ἂς μοὶ ἐπιτραπῇ νὰ ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι ἀποτελεῖ πρᾶξιν ἀντικειμένην πρὸς τὴν ἱερότητα τῆς ὑποθέσεως αὐτῆς. Οἱ ἐπιχειροῦντες τυχὸν πολιτικὴν ἐκμετάλλευσιν τοῦ θέματος τούτου, οἱ ὑποστηρίζοντες, ὅτι εἶναι ὑπόθεσις ἱεραρχήσεως ἀπὸ πλευρᾶς τῆς ρυθμίσεώς της ἐν σχέσει μὲ τὰς ἄλλας ἀνάγκας τῶν ἀγροτῶν μας, οἱ διστάζοντες ὡς πρὸς τὴν ἄμεσον λύσιν τοῦ ζητήματος τούτου ἐκ τοῦ φόβου τῆς διαταράξεως τῶν οἰκονομικῶν τῆς χώρας μας, οἱ θεωροῦντες τέλος, ὅτι ἡ ἐκπλήρωσις τῆς κοινωνικῆς αὐτῆς ὀφειλῆς ἀποτελεῖ παροχὴν ἐλεημοσύνης ἢ ἄλλης χαριστικῆς παροχῆς, δὲν ἀσεβοῦν μόνον πρὸς τὴν ἱερὰν αὐτὴν ὑπόθεσιν τῶν ἀγροτῶν μας, ἀλλὰ πρὸ παντὸς ἀποκαλύπτονται ὡς ἀγνοοῦντες τὴν βαθυτέραν κοινωνικὴν σημασίαν τοῦ μέτρου τούτου. Ὅταν ἐπρόκειτο νὰ θεσπισθοῦν αἱ κοινωνικαὶ ἀσφαλίσεις τῶν ἐργατῶν, ἡ ἀντίδρασις τῶν ἐργοδοτῶν δὲν ὑπῆρξε μικρά. Καὶ εἰς τὰς ἀντιδράσεις αὐτὰς ἀπήντησε τότε ὁ Ἐλευθέριος Βενιζέλος πρὸς τοὺς ἐργοδότας, ὅτι σφάλλονται ἐὰν ἔχουν τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι πρόκειται νὰ προβοῦν εἰς γενναιοδωρίαν τινὰ πρὸς τοὺς ἐργάτας χαρακτηρίσας τὴν συμμετοχήν των εἰς τὰ ἀσφάλιστρα τῶν ἐργατῶν, ὡς τὴν ἀσφάλισιν τῶν ἰδίων των κεφαλαίων. Παρομοίως ἡ ἀσφάλισις τῶν ἐργατῶν τῆς γῆς ἐκ μέρους τοῦ κοινωνικοῦ συνόλου, πρέπει νὰ γίνῃ ἀντιληπτὸν ἀπὸ τοὺς πάντας, ὅτι δὲν ἀποτελεῖ χαριστικὴν παροχήν, παρὰ τὴν ἀσφάλισιν τοῦ κοινωνικοῦ μας καθεστῶτος. Μὲ τὴν πίστιν αὐτὴν Κυβέρνησις καὶ Βουλὴ ὀφείλουν ὁμοθύμως νὰ ἀποφασίσουν διὰ τὴν ἐκπλήρωσιν τοῦ χρέους τούτου πρὸς τοὺς ἀγρότας μας νὰ λήξῃ δὲ κάθε περαιτέρω συζήτησις ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου, ἡ ὁποία ἁρμόζει μόνον ἐπὶ θεμάτων διὰ τὰ ὁποῖα ὑπάρχουν ἀντιρρήσεις. Τυχὸν παράτασις τῆς συζητήσεως μοιραίως θὰ ὁδηγήσῃ εἰς τὸν ἐκφυλισμὸν αὐτῆς, μὲ τὸν κίνδυνον τῆς ἀποτελματώσεως τῆς ἱερᾶς αὐτῆς ὑποθέσεως. Ἐν ὄψει τῶν ἀπόψεών μου τούτων δηλώνω, ὅτι παραιτοῦμαι τοῦ λόγου ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου καὶ προτείνω ὅπως λήξῃ ἡ συζήτησις μὲ τὴν ὁμόφωνον ἀπόφασιν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας περὶ τῆς ἀμέσου ἐκπληρώσεως τοῦ χρέους τούτου πρὸς τοὺς ἀγρότας μας.

Μετὰ πάσης τιμῆς

Π. Ι. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ

Ὁ κ. Α. Ζάκκας, ἔχει τὸν λόγον.

§38Α. ΖΑΚΚΑΣ. Κύριοι βουλευταί, ἐὰν δὲν μὲ ἐβάρυνε τὸ γεγονός, ὅτι ἔχω κἄποιαν σχέσιν μὲ τὰς κοινωνικὰς ἀσφαλίσεις, δὲν θὰ εὑρισκόμην αὐτὴν τὴν στιγμὴν εἰς τὸ βῆμα. Εἶμαι, λοιπόν, ὑποχρεωμένος νὰ εἴπω, ὅτι, ὅπως διεξήχθη ἡ συζήτησις διὰ τὰς συντάξεις τῶν ἀγροτῶν, προσέλαβε, κατὰ παράδοξον τρόπον, τὴν μορφὴν ἐπερωτήσεως ἀπὸ μέρους τῆς Κυβερνήσεως πρὸς τὰ Κόμματα τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, τὰ ὁποῖα κατέθεσαν τὰς γνωστὰς δύο προτάσεις νόμων. Ὅλαι αἱ μέχρι τοῦδε μακραὶ καὶ ἐπανειλημμέναι σχετικαὶ ἀγορεύσεις τοῦ κ. Πρωθυπουργοῦ, τοῦ κ. Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἄλλων ὑπουργῶν αὐτῆς, κατέτειναν εἰς τὸ νὰ ἀποδείξουν, ὅτι αἱ δύο προτάσεις νόμων εἶναι ἀνεφάρμοστοι καὶ πρόωροι, χωρὶς καμμίαν μελετημένην θεμελίωσιν οἰκονομικήν, στατιστικὴν καὶ ἀναλογιστικήν, λησμονηθέντος τοῦ γεγονότος τῆς ἀντισυνταγματικότητος τῶν προτάσεων, τὸ ὁποῖον ἡ Συμπολίτευσις εἶχεν ὑποστηρίξει. Δὲν προτίθεμαι νὰ ἀκολουθήσω αὐτὴν τὴν ἐσφαλμένην πορείαν τῆς συζητήσεως εἰς τὸ θέμα τῆς συντάξεως τῶν ἀγροτῶν. Ἀλλ’ ἐξ ἀφορμῆς τῶν ἐπερωτήσεων καὶ στηριζόμενος εἰς τὸ γεγονός, ὅτι διεθνὴς πρᾶξις ὑποχρεώνει κάθε Ἑλληνικὴν Κυβέρνησιν νὰ λαμβάνῃ μέτρα κοινωνικῆς προστασίας διὰ τοὺς ἀγρότας καὶ τὰς οἰκογενείας των, θὰ ἐκθέσω τὰς ἀπόψεις μου ἐπ’ αὐτῶν. Εἰς κάθε κοινωνίαν, κύριοι βουλευταί, δὲν ἦτο καὶ δὲν εἶναι μικρὸς ὁ ἀριθμὸς τῶν προσώπων, τὰ ὁποῖα δὲν ἠμποροῦν μὲ ἰδικούς των πόρους νὰ ἱκανοποιοῦν τὰς στοιχειώδεις ἀνάγκας. Τὴν κατηγορίαν αὐτὴν συνθέτουν, α) οἱ συνεπεία ἀσθενείας ἢ ἀτυχήματος ἀνίκανοι νὰ ἐργασθοῦν, β) οἱ λόγῳ πολὺ νεαρᾶς ἢ πολὺ προχωρημένης ἡλικίας, μὴ δυνάμενοι νὰ ἐργάζωνται καὶ γ) οἱ ἱκανοὶ πρὸς ἐργασίαν καὶ μὴ δυνάμενοι νὰ ἐργασθοῦν, δηλαδὴ οἱ ἄνεργοι. Τὰ πρόσωπα αὐτά, θὰ περιπέσουν εἰς τὴν ἐξαθλίωσιν, ἐὰν δὲν τὰ βοηθήσῃ τὸ κοινωνικὸν σύνολον. Θὰ καταντήσουν ἐπαῖται, μὲ συνέπειαν ἐπακολούθησις ξεπεσμοῦ, ποὺ συνεπάγεται πολλοὺς κινδύνους διὰ τὴν Κοινωνίαν. Τὸ Κράτος, ἐπὶ αἰῶνας ἀδιαφοροῦσε διὰ τὸ πρόβλημα τῆς πτωχείας καὶ τὴν φροντίδα διὰ τοὺς ἐνδεεῖς εἶχον οἱ συγγενεῖς, οἱ γείτονες, ἡ ἀγαθοεργία, ἡ ἐκκλησία καὶ διάφοροι φιλανθρωπικαὶ ὀργανώσεις κλπ. Ἦτο δὲ ἡ μέριμνα αὐτὴ διὰ τοὺς ἐνδεεῖς ἐπὶ μακρὸν πενιχρά, διότι οἱ πόροι διὰ τὸν σκοπὸν αὐτόν, ἦσαν πολὺ περιωρισμένοι καὶ ὄχι σταθεροί. Ἐπὶ τῶν παροχῶν αὐτῶν, οἱ ἐνδεεῖς δὲν εἶχον ἀνεγνωρισμένον δικαίωμα καὶ τὰς ἐπετύγχανον, ἐφ’ ὅσον ἠμποροῦσαν νὰ συγκινήσουν ἢ νὰ πείσουν περὶ τῆς δυστυχίας των ἐκείνους ποὺ διεχειρίζοντο τοὺς πόρους ἢ τὰ Ἱδρύματα. Ἡ πρώτη σχετικὴ ἐκδήλωσις, πρὸς θέσπισιν κἄποιας φροντίδος διὰ τὴν περίθαλψιν τῶν ἐνδεῶν, ἐκ μέρους τοῦ Κράτους, ἐσημειώθη εἰς τὴν Ἀγγλίαν ἐπὶ Ἐλισσάβετ τῆς Αʹ, μὲ τὸν νόμον 1601 «περὶ πτωχῶν», ὁ ὁποῖος μὲ ἀρκετὴν ἀσάφειαν, ὡς πρὸς τὰς παροχὰς πρὸς αὐτούς, ἐπέβαλλεν εἰς τὰς Ἐνορίας, τοὺς Δήμους καὶ τὰς Κοινότητας νὰ φροντίζουν διὰ τοὺς πτωχούς των. Βραδύτερον, τὸ Σύνταγμα τῆς Γαλλίας τῆς 24 Ἰουνίου 1793, προέβλεψε σχέδια χορηγήσεως συντάξεων εἰς τοὺς ἐνδεεῖς, ἀλλὰ τὰ σχέδια αὐτὰ ἔμειναν ἀνεφάρμοστα. Τὸ πρόβλημα τῆς περιθάλψεως τῶν ἐνδεῶν κατέστη ὀξύτατον, μὲ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς βιομηχανίας κατὰ τὰ τέλη τοῦ 18ου καὶ ἀρχὰς τοῦ 19ου αἰῶνος, ἡ ὁποία ἥλκυεν εἰς τὰς πόλεις ἐκείνους, ποὺ ἐπεζήτουν κἄποιαν ἀνεκτὴν διαβίωσιν. Κατὰ τὴν πρώτην περίοδον τῆς βιομηχανικῆς ἀναπτύξεως, ἐκυριάρχει ἡ ἀρχὴ τῆς ἐπαγγελματικῆς ἐλευθερίας, τὸ Κράτος δὲν ἐπενέβαινε διὰ τὴν ρύθμισιν ζητημάτων σχέσεως ἐργασίας, ἀπηγορεύετο ἡ σύμπηξις ἐπαγγελματικῶν ὀργανώσεων καὶ κατὰ συνέπειαν, τὴν διάρκειαν τῆς ἐργασίας καὶ τὴν ἀμοιβήν, τὴν καθώριζε κυριαρχικὰ ὁ ἐργοδότης. Ἐξ ὅλων αὐτῶν, εἶναι προφανές, ὅτι οἱ μισθωτοὶ συχνὰ καθίσταντο ἄνεργοι καὶ ἀνίκανοι πρὸς ἐργασίαν, λόγῳ νόσου, ἀτυχήματος, ἢ γήρατος ἢ ἀπέθνησκον προώρως. Βέβαια ἀνεπτύχθησαν καὶ θεωρίαι, αἱ ὁποῖαι καὶ σήμερον ἰσχύουν. Ὁ 19ος αἰών, εἶναι ὁ αἰὼν τῆς προόδου, τῆς Δημοκρατίας καὶ ὁ νομοθέτης ἀρχίζει νὰ δίδῃ ὁλοὲν καὶ περισσοτέραν προσοχὴν διὰ τὰς ἀνάγκας τῶν λαϊκῶν τάξεων. Συνιστῶνται νομίμως συνδικᾶτα τὰ ὁποῖα ὀργανώνονται ὁλοὲν καλύτερα καὶ μὲ αὐξανόμενον κῦρος καὶ ἐπιβολὴν πλησίον τῶν Κυβερνήσεων. Τὸ Κράτος διαρκῶς ὠθεῖται εἰς τὸ νὰ ἐπεμβαίνῃ εἰς τὸν οἰκονομικὸν καὶ τὸν κοινωνικὸν τομέα καὶ ἡ ἐξέλιξις τῶν ἰδεῶν, ἡ δραστηριότης τοῦ Συνδικαλισμοῦ, ἡ δρᾶσις τῶν προοδευτικῶν πολιτικῶν Κομμάτων, αἱ ἀξιώσεις τῶν λαϊκῶν μαζῶν διὰ καλυτέρους ὅρους διαβιώσεως μετὰ τὸν Αʹ Παγκόσμιον Πόλεμον, οἱ μεγάλοι ἀντίκτυποι τῆς Ρωσικῆς Ἐπαναστάσεως, καὶ ἡ διαμορφωθεῖσα μετὰ τὸν Δεύτερον Παγκόσμιον Πόλεμον συνείδησις εἰς τοὺς λαοὺς διὰ ἓν ἀνώτερον βιοτικὸν ἐπίπεδον, συνετέλεσαν καὶ συντελοῦν εἰς τὸ νὰ ἐπικρατῇ εἰς ὁλοὲν περισσοτέρας χώρας ἡ ὀρθὴ ἀντίληψις, ὅτι ὁ ἄνθρωπος εἰς τὰς δυσχερεῖς περιόδους πρέπει νὰ ἔχῃ ἐπαρκῆ ἐπικουρίαν ἀπὸ τὸ κοινωνικὸν σύνολον. Καὶ σήμερον ἔχει ἀναγνωρισθῆ ἡ ἀρχή, ὅτι ἡ περίθαλψις τῶν εὑρισκομένων εἰς τὴν ἀνάγκην, εἶναι πλέον φροντὶς τοῦ Κράτους καὶ τῆς ὠργανωμένης κοινωνίας. Ἐντὸς 50ετίας καὶ ἰδίως μετὰ τὸν Αʹ Παγκόσμιον Πόλεμον καὶ ἀφοῦ κατεδείχθησαν ἀλυσιτελεῖς διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τῆς δυστυχίας αἱ προαναφερθεῖσαι μέθοδοι καὶ ὀργανώσεις προνοίας, υἱοθετήθη εἰς πλεῖστα Κράτη ὁ θεσμὸς τῆς ὑποχρεωτικῆς κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως διὰ τοὺς μισθωτοὺς καὶ ἐργαζομένους εἰς τοὺς διαφόρους κλάδους τῆς βιομηχανίας καὶ τῶν ἐπαγγελμάτων. Κατὰ τὸν Βʹ Παγκόσμιον Πόλεμον ἐγεννήθη καὶ διεκηρύχθη ἀπὸ τοὺς μεγάλους ἡγέτας τοῦ ἀγῶνος κατὰ τοῦ φασισμοῦ ἡ ἀρχή, ὅτι καθῆκον τῶν Κρατῶν πρέπει νὰ εἶναι ἡ περιφρούρησις τῆς οἰκονομικῆς καὶ ἠθικῆς ἀνεξαρτησίας τοῦ ἀνθρώπου. Τὴν ὑψηλὴν καὶ εὐγενῆ αὐτὴν ἀρχὴν ἐδέχθη παμψηφεὶ ἡ 26η Σύνοδος τῆς Διεθνοῦς Συνδιασκέψεως ἐργασίας ἐν Φιλαδελφείᾳ τῶν ΗΠΑ τῆς 20 Ἀπριλίου 1944. Ἡ διακήρυξις τῆς Φιλαδελφείας, λέγει, ὅτι πάντα τὰ ἀνθρώπινα ὄντα ἀνεξαρτήτως φυλῆς, θρησκεύματος ἢ γένους, ἔχουν τὸ δικαίωμα νὰ ἐπιδιώκουν τὴν ἰδικήν των πρόοδον καὶ τὴν πνευματικήν των ἀνάπτυξιν, καὶ ὅτι ἡ πραγματοποίησις τῶν συνθηκῶν δι’ ὧν θὰ καταστῇ δυνατὴ ἡ ἐπίτευξις τούτων, δέον νὰ ἀποτελῇ τὸν κύριον σκοπὸν τῆς ἐθνικῆς καὶ διεθνοῦς πολιτικῆς. Καὶ ὅτι περαιτέρω κἄθε Κράτος πρέπει νὰ ἔχῃ ὡς σκοποὺς τὴν ἐφαρμογὴν πολιτικῆς ἀποσκοπούσης νὰ ἐξασφαλίσῃ τὴν δικαίαν συμμετοχὴν πάντων εἰς τοὺς καρποὺς τῆς προόδου καὶ ἓν ἐλάχιστον ὅριον μισθοῦ συντηρήσεως, δι’ ὅλους τοὺς ἐργαζομένους, ὡς καὶ τὴν ἐπέκτασιν τῶν μέτρων κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως διὰ νὰ ἐξασφαλισθῇ βασικὸν εἰσόδημα εἰς τοὺς ἔχοντας ἀνάγκην προστασίας ὡς καὶ πλήρη ἰατρικὴν περίθαλψιν. Ὡσαύτως τὴν προστασίαν τῆς παιδικῆς ἡλικίας καὶ τῆς μητρότητος. Ἡ κοινωνικὴ ἀσφάλεια ἐξυπηρετεῖται μὲ πόρους τοῦ Κράτους ἢ τῶν Δήμων καὶ μὲ τὰς θεσπιζομένας εἰσφοράς. Τὴν διακήρυξιν τῆς Φιλαδελφείας ἔχει κυρώσει καὶ ἡ χώρα μας διὰ τοῦ Ν. Δ. 399)1947. Ὀφείλουν συνεπῶς αἱ Κυβερνήσεις της νὰ φροντίζουν καὶ νὰ ἐφαρμόζουν τὰ μέτρα ποὺ προβλέπει ἡ διακήρυξις, εἴτε ἀμέσως καὶ ἐν τῷ συνόλῳ εἴτε κατὰ στάδια ἢ ἑκάστοτε διὰ τμήματα αὐτοῦ εἰς ὁλόκληρον τὸν πληθυσμόν. Εἰς τὴν χώραν μας, κ. βουλευταί, ἔχει θεσπισθῆ, ὡς γνωστόν, ἡ κοινωνικὴ ἀσφάλισις, ἡ ὁποία λειτουργεῖ μὲ εἰσφορὰς τῶν ἐργοδοτῶν καὶ τῶν ἠσφαλισμένων. Ἐκτείνεται δὲ αὕτη ἐπὶ τῶν μισθωτῶν πολλῶν κατηγοριῶν ἐργαζομένων ἀνεξαρτήτως ἐπαγγελμάτων. Οἱ καλυπτόμενοι κίνδυνοι εἶναι ἡ ἀσθένεια, τὸ ἀτύχημα ἐν τῇ ἐργασίᾳ, πρόωρος ἀνικανότης, ἐπαγγελματικοὶ νόσοι, τὸ γῆρας, ὁ θάνατος τοῦ προστάτου τῆς οἰκογενείας καὶ ἡ ἀνεργία. Ἡ κάλυψις αὐτῶν τῶν κινδύνων δὲν εἶναι ἐπαρκής. Διὰ τὴν πολυπληθεστέραν τάξιν τὴν ἀγροτικὴν δὲν ἔχει θεσπισθῆ παρὰ μόνον ἰατρικὴ φροντίς, καὶ ἐτονίσθη, ὅτι ἡ φροντὶς αὐτὴ ἐξασφαλίζει μόνον μέρος κυρίως τοῦ πεδινοῦ ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ. Ἡ Ἀντιπολίτευσις ὁλόκληρος ζητεῖ τὴν καταβολὴν συντάξεως εἰς τοὺς ἀγρότας καὶ κατέθεσε πρὸς τοῦτο τὰς δύο γνωστὰς προτάσεις νόμου. Ἡ μία τῶν Κομμάτων ΕΔΑ, τῆς Δημοκρατικῆς Ἑνώσεως καὶ τῆς Νέας Ἀγροτικῆς Κινήσεως, ἀπέβλεπεν εἰς τὴν σύνταξιν ἀναπηρίας, γήρατος καὶ θανάτου. Ἡ ἄλλη πρότασις ἐθέσπιζε συντάξεις γήρατος μὲ πρόβλεψιν ἐπεκτάσεως τῆς ἀσφαλίσεως καὶ δι’ ἄλλους κινδύνους. Τελικῶς οἱ ὑποβαλόντες τὴν πρώτην πρότασιν, περιώριζαν τὰς ἐπιδιώξεις της εἰς τὰς ἐπιδιώξεις τῆς δευτέρας προτάσεως νόμου. Ἐπειδὴ ἔχω ἐγκύψει ἐπὶ μακρὸν εἰς τὰ τῆς Κοινωνικῆς Ἀσφαλίσεως εἶμαι εἰς θέσιν νὰ σᾶς διαβεβαιώσω, ὅτι καὶ αἱ δύο προτάσεις νόμου κυρίως μαρτυροῦν τὸν ζωηρὸν καὶ εὔλογον πόθον τῶν ὑποβαλόντων νὰ βοηθήσουν τοὺς μέχρι τοῦδε ἀπροστατεύτους ἀγρότας. Ἡ Κυβέρνησις, αἱ κρατικαὶ ὑπηρεσίαι καὶ ἡ Βουλὴ πρέπει νὰ καταβάλλουν κἄθε προσπάθειαν διὰ τὸν πληρέστερον καθορισμὸν τοῦ περιεχομένου τῶν προτάσεων τούτων περὶ ἀσφαλίσεως τῶν ἀγροτῶν. Καὶ πρῶτον πρέπει νὰ καθορίσωμεν σαφῶς ποῖοι θὰ θεωρηθοῦν, ὅτι ἀπαρτίζουν τὴν κατηγορίαν τῶν δικαιουμένων συντάξεως. Εἰδικώτερον εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν πρέπει νὰ καθορισθῇ ποῖοι θὰ θεωρηθοῦν ἀγρόται. Δηλαδὴ μόνον οἱ καλλιεργηταὶ τῆς γῆς ἢ καὶ ὡρισμένα μέλη τῶν οἰκογενειῶν των, ἢ καὶ οἱ ἀσχολούμενοι μὲ τὴν ἁλιείαν καὶ τὰς δασικὰς ἐκμεταλλεύσεις καὶ ἐργασίας ὡς καὶ αἱ οἰκογένειαί των. Περαιτέρω ἐὰν θὰ ὑπαχθοῦν εἰς τὴν ἀσφάλισιν οἱ μισθωτοὶ αὐτῶν. Πρέπει ἀκόμη νὰ καθορισθῇ ἐὰν θὰ περιληφθοῦν εἰς τὴν ἀσφάλισιν ὅλοι αὐτοὶ ἀσχέτως τοῦ ὕψους τοῦ εἰσοδήματός των ἢ ἐφ’ ὅσον τὸ εἰσόδημά των δὲν ὑπερβαίνει ἕν ὡρισμένον ὅριον. Καὶ θὰ τοὺς καλύψωμεν διὰ τῆς ὑποχρεωτικῆς κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως, δηλαδὴ μὲ ἀσφαλιστικὰς εἰσφορὰς ἢ διὰ τῆς δημοσίας ἀντιλήψεως, χωρὶς δηλαδὴ ἀσφαλιστικὰς εἰσφορὰς δεδομένου μάλιστα, ὅτι προκειμένου περὶ ἀσφαλίσεως ἀγροτῶν δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπικρατήσουν αἱ ἀρχαὶ τῆς ἰδιωτικῆς ἀσφαλίσεως.

§39Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Ὅταν, κ. συνάδελφε, λέγετε, ὅτι δὲν πρέπει νὰ ἰσχύσουν αἱ ἀρχαὶ τῆς ἰδιωτικῆς ἀσφαλίσεως, ἐννοεῖτε, ὅτι δὲν πρέπει νὰ ὑπάρχῃ ἰσοζύγιον εἰσπράξεων καὶ δαπανῶν, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖ βασικὴν ἀρχὴν πάσης ἀσφαλίσεως; Ἢ ὅτι δὲν πρέπει ἡ ἀσφάλισις τῶν ἀγροτῶν νὰ ἀκολουθήσῃ ὡρισμένας ἀρχὰς τῆς ἰδιωτικῆς ἐκμεταλλεύσεως; Διότι ὑποχρεωτικῶς πρέπει νὰ ἀκολουθήσῃ τὴν ἀρχὴν τῆς ὑπάρξεως ἰσοζυγίου εἰσπράξεων καὶ δαπανῶν.

§40Α. ΖΑΚΚΑΣ. Βεβαίως πρέπει νὰ ὑπάρξῃ ἰσοζύγιον εἰσπράξεων καὶ παροχῶν. Ἀλλὰ ἡ κοινωνικὴ ἀσφάλισις περικλείει γενικῶς ὅλας τὰς ἀσφαλίσεις. Καὶ ὅταν ὑπάρχῃ ἐλλειμματικὸν ἰσοζύγιον τὸ ἔλλειμμα θὰ καταβάλλεται ὑπὸ τοῦ Δημοσίου, τοῦ ὁποίου ὁ προϋπολογισμὸς θὰ ἐνισχύεται διὰ ἀναλόγων ἐσόδων ὡς ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ὑπέδειξαν οἱ ὑποβαλόντες τὰς προτάσεις νόμων. Βεβαίως πρέπει νὰ ὑπάρχῃ ἕνα ἰσοζύγιον διὰ νὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἐκπληρώσῃ τὰς ὑποχρεώσεις του, τὸ Ταμεῖον. Περαιτέρω ἡ ἀσφάλισις πρέπει νὰ περιλάβῃ κοινωνικὴν προστασίαν ἔναντι ὅλων τῶν κινδύνων, φυσικῶν, ἐπαγγελματικῶν καὶ οἰκονομικῶν εἰς τοὺς ὁποίους εἶναι ἐκτεθειμένη ἡ διαβίωσις τῶν ἀγροτῶν, τῶν ἁλιέων καὶ τῶν δασικῶν. Ἐπίσης ἡ ὁλικὴ ἀνικανότης πρὸς ἐργασίαν τοῦ ἀγρότου ἢ μέλους τῆς οἰκογενείας του πρέπει νὰ τυγχάνῃ προστασίας ἐκφραζομένης διὰ τῆς χορηγήσεως συντάξεως. Ὁ καθιστάμενος ὁλικῶς ἢ διαρκῶς ἀνίκανος πρὸς ἐργασίαν, ἄνευ συντάξεως ἀποτελεῖ βάρος ἰδίᾳ τὴν ἀγροτικὴν οἰκογένειαν καὶ καταλήγει νὰ θεωρῆται ἀπὸ αὐτὴν ὡς κατάρα Θεοῦ. Ἐπίσης τὰ ὀρφανὰ ἐκ πατρὸς καὶ μητρὸς ἢ μὲ τὴν μητέρα ἐν ζωῇ, ἀλλὰ ἀνίκανον πρὸς ἐργασίαν, πρέπει νὰ προστατευθοῦν, μὲ τὴν χορήγησιν συντάξεως, μέχρις συμπληρώσεως τοῦ 16ου ἔτους τῆς ἡλικίας των. Καὶ ἐπίσης ἡ σύνταξις πρέπει νὰ χορηγῆται εἰς τοὺς ἀγρότας οἱ ὁποῖοι λόγῳ ὑπερβάσεως ὡρισμένου ὁρίου ἡλικίας καθίστανται περιωρισμένης ἱκανότητος πρὸς ἐργασίαν. Ἡ ἐν λόγῳ σύνταξις θὰ πρέπει νὰ μειώνεται, ὁσάκις ὑπάρχουν μέλη οἰκογενείας τοῦ δικαιούχου, δυνάμενα νὰ καλλιεργήσουν τυχὸν ὑπάρχοντα κτήματά του ἢ νὰ ἐκμεταλλευθοῦν τὴν τυχὸν ὑφισταμένην δασικὴν ἢ ἁλιευτικὴν ἐπιχείρησίν του. Ὁ κύριος ὄγκος τῶν προστατευθησομένων θὰ ὁμοιάζῃ μὲ τοὺς ἠσφαλισμένους εἰς τὸ ΤΕΒΕ ἐπαγγελματίας καὶ βιοτέχνας ἢ τοὺς ἐμπόρους, ποὺ εἶναι ἠσφαλισμένοι εἰς τὸ Ταμεῖον Ἐμπόρων. Ἔχουν δηλαδὴ ὡς βάσιν ποσοστοῦ οἰκονομικῶν μέσων μίαν ἀσήμαντον ἢ ἀξιόλογον, δηλαδὴ μικρὰν ἢ μεγαλυτέραν κτηματικὴν περιουσίαν, τῆς ὁποίας ὅμως ἡ ἀποδοτικότης εἰς προϊόντα καὶ εἰσόδημα δὲν εἶναι σταθερά, διότι ἐξαρτᾶται ἀπὸ πολλοὺς συντελεστὰς (σπόρους, καλλιέργειαν, καιρικὰς συνθήκας, δανεισμόν, ζήτησιν ἐσωτερικοῦ, ἐξαγωγάς, κατάλληλον ἀποθήκευσιν κλπ.). Μεγάλην ἑπομένως σημασίαν ἔχει, τὸ ὕψος τῶν προβλεφθησομένων συντάξεων καὶ τὸ ὅριον εἰσοδήματος ἐκ τῆς κτηματικῆς περιουσίας ἑκάστης ἀγροτικῆς οἰκογενείας. Ἐὰν ἡ προστασία δὲν θὰ στηριχθῇ καὶ εἰς ἀσφαλιστικὰς εἰσφοράς, τότε τὸ ποσὸν τῆς συντάξεως θὰ πρέπει νὰ ἐλαττώνεται ὁσάκις ὑπάρχῃ κτηματικὴ περιουσία, ἡ δὲ σύνταξις δὲν θὰ πρέπει νὰ χορηγῆται εἰς ἐκείνους τῶν ὁποίων ἡ κτηματικὴ περιουσία ἀποδίδει κατ’ ἔτος εἰσόδημα ὑπερβαῖνον ὡρισμένον ὅριον ἢ ἐκείνους ποὺ ἀπολαμβάνουν ἄλλοθεν ἰσοπόσου συντάξεως. Ἂν ἡ προστασία τῶν ἀγροτῶν στηριχθῇ εἰς ἀσφαλιστικὰς εἰσφορὰς τούτων, αἱ ἀνωτέρω ἐλαττώσεις ἢ στερήσεις συντάξεως δὲν συγχωροῦνται. Χωρὶς εἰσφορὰς συντάξεις χορηγοῦνται ἀπὸ τὰς νομοθεσίας: α) τῆς Δανίας (1861), β) τῆς Νέας Ζηλανδίας (1928), γ) τῆς Αὐστραλίας (1908), δ) τῆς Γαλλίας, ἴσχυσαν ἀπὸ τοῦ 1905, ἀλλὰ ἀπὸ τοῦ 1930 ὁπότε ἤρχισεν ἡ ἰσχὺς τῶν Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων ὁ νόμος τοῦ 1905 ἔχει κατὰ τὸ πλεῖστον περιπέσει εἰς ἀχρηστίαν, ε) τῆς Μεγ. Βρεταννίας ἀπὸ τοῦ 1908, στʹ) τῶν Ἡνωμ. Πολιτειῶν ἀπὸ τοῦ 1931, ζ) τοῦ Καναδᾶ, η) τῆς Νοτιοαφρικανικῆς Ἑνώσεως καὶ θ) τῆς Οὐραγουάης, ἡ ὁποία καλύπτει τὴν ἀναπηρίαν καὶ τὸ γῆρας. Εἰς τὴν Φινλανδίαν, ἡ ἐθνικὴ ἀσφάλισις καλύπτει ὅλους τοὺς διαμένοντας εἰς τὴν χώραν ἐν οἷς καὶ τοὺς ἀγρότας. Εἰς τὴν Γαλλίαν οἱ μισθωτοὶ τῆς γεωργίας εἶναι ὑποχρεωτικῶς ἠσφαλισμένοι, ὅπως καὶ οἱ ἐκμεταλλευόμενοι ἀγροτικὰ κτήματα. Εἰς τὴν Ἰρλανδίαν χορηγοῦνται συντάξεις χωρὶς προηγουμένας ἀσφαλιστικὰς εἰσφοράς. Εἰς τὴν Νορβηγίαν δικαιοῦνται συντάξεως καὶ οἱ κτηματίαι, εἰς δὲ τὴν Σουηδίαν πάντες οἱ ἀγρόται. Εἰς τὴν Ἑλβετίαν χορηγοῦνται οἰκογενειακὰ ἐπιδόματα εἰς τοὺς ἀγρότας τῶν ὀρεινῶν περιοχῶν, εἰς δὲ τὰς χώρας τοῦ Ἀνατολικοῦ Μπλὸκ ὑπάρχει ἐπαρκὴς προστασία καθ’ ὅλων τῶν κινδύνων, εἰς βάρος κατ’ οὐσίαν τοῦ Κράτους, καλύπτουσα καὶ τὸν ἀγροτικὸν πληθυσμόν. Διὰ τὴν θέσπισιν οὐσιώδους προστασίας ὑπὲρ τῶν ἀγροτῶν, ὡς πόροι ἠμποροῦν νὰ χρησιμεύσουν καὶ οἱ πόροι τοῦ Ἐθνικοῦ Ἱδρύματος, τὸ ὕψος τῶν ὁποίων ἐλέχθη, ὅτι φθάνει εἰς τὰ 2.000.000.000.

§41Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Καὶ προχθὲς ἐγένετο λόγος περὶ τοῦ Ἱδρύματος Βασιλικῆς Προνοίας καὶ τῶν πόρων αὐτοῦ καὶ βλέπω, ὅτι ἐπανέρχεσθε ἐπὶ τοῦ ζητήματος αὐτοῦ. Συνεπῶς, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἐπαναλάβω τὰ στοιχεῖα τὰ ὁποῖα ἀνέφερον, ὅταν ἐθίγη τὸ θέμα. Τὰ ἀκριβῆ στοιχεῖα τὰ ὁποῖα ἔχω εἰς χεῖρας μου ἐμφανίζουν, ὅτι τὸ σύνολον τῶν ἐσόδων τοῦ Ἱδρύματος ἀνέρχεται εἰς 160.000.000 δραχμῶν τὸ ἔτος 1958. Αἱ δαπάναι τοῦ ἱδρύματος κατὰ τὸ αὐτὸ ἔτος ἀνῆλθον εἰς 148.000.000 δραχμῶν, αἱ δαπάναι γενικῶς ἀφοροῦν τὴν λειτουργίαν τῶν διαφόρων ἱδρυμάτων καὶ κυρίως προστασίας τοῦ παιδιοῦ. Ἡ Πρόνοια μετέχει ἤδη διὰ τοῦ ποσοῦ τῶν 600.000.000 δραχμῶν εἰς τὸ πρόγραμμα τῆς ἀποκαταστάσεως τῶν ἀστῶν προσφύγων.

§42Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Νομίζω, ὅτι γενικῶς καθ’ ὅλην τὴν συζήτησιν εἰς τὴν Βουλὴν ὑπάρχει μία παρανόησις τοῦ θέματος τῆς γενικῆς κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως καὶ τῆς προτάσεως Παπανδρέου. Κατὰ τὴν πρότασιν Παπανδρέου τὸ θέμα τῆς συντάξεως ἀγροτῶν, σύμφωνα μὲ τὴν πρότασιν, ἀποχωρίζεται πλήρως ἀπὸ τὸ θέμα τῶν κοινωνικῶν ἀσφαλίσεων καὶ ἀποτελεῖ ὡς πρὸς μέτρον ἰδιαίτερον μίαν δωρεὰν τοῦ συνόλου πρὸς τοὺς ὑπερήλικας ἀγρότας. Αὐτὸ ὡς πρώτη διαφορά, μία δωρεὰ τοῦ συνόλου πρὸς τοὺς ὑπερήλικας ἀγρότας, καὶ παύει ἡ δωρεὰν παροχὴ κοινωνικῆς προνοίας πλέον πρὸς τοὺς ὑπερήλικας ἀγρότας. Ἀπὸ ἐκεῖ καὶ πέραν ἡ ὁλοκλήρωσις θὰ γίνῃ καὶ μὲ εἰσφορὰν τῶν ἀγροτῶν. Ὑπεβάλαμεν τοὺς πόρους, οἱ ὁποῖοι δὲν εἶναι οἱ μοναδικοὶ εἰδικοὶ πόροι, οἱ ὁποῖοι θὰ δύνανται νὰ ἐξυπηρετήσουν τὸν σκοπὸν αὐτόν, ἀλλὰ ἡμεῖς ἐπροτείναμεν ἐξεύρεσιν πόρων, χωρὶς νὰ βλάπτωμεν ἄλλους. Τὸ καθ’ ἡμᾶς δὲ δὲν δεχόμεθα τὴν στέρησιν τῶν πόρων τοῦ Ἐθνικοῦ Ἱδρύματος διὰ τὴν ἀσφάλισιν τῶν ἀγροτῶν, διότι δεχόμεθα, ὅτι ὁ προορισμὸς τοῦ Ἐθνικοῦ Ἱδρύματος εἶναι ἐξ ἴσου σοβαρὸς καὶ ἐπωφελὴς διὰ τὸν λαόν μας, καὶ αἱ πρόσοδοί του, αὐταὶ καθ’ ἑαυταὶ δὲν φθάνουν παρὰ μόνον τὰ 160.000.000 δραχμῶν τὸν χρόνον. Μὲ τὴν ἀπόφασιν νὰ μὴ ἐπεκταθῇ ἡ συζήτησις, ἔκαμα τὴν διακοπὴν καὶ δὲν πρόκειται νὰ ἀπασχολήσω τὴν Βουλήν, ἀλλὰ ὅταν ἔλθῃ τὸ νομοσχέδιον θὰ τὸ συζητήσωμεν. Ἠθέλησα ὅμως ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ σημείου νὰ ξεκαθαρίσω καὶ τὴν θέσιν τοῦ ζητήματος καὶ τὴν θέσιν τοῦ Κόμματός μας, ὅσον ἀφορᾷ τὸ ζήτημα τῶν πόρων τοῦ Ἐθνικοῦ Ἱδρύματος.

§43Α. ΖΑΚΚΑΣ. Συνεχίζων, λέγω, ὅτι ὀρθῶς εἶπεν ὁ κ. Μπακόπουλος τὰ ὅσα εἶπε καὶ ἐγὼ ὅ,τι λέγω εἶναι ἰδικαί μου σκέψεις. Καὶ ἀκριβῶς εἶπα νὰ δοθοῦν οἱ πόροι ὑπὲρ τῶν ἀγροτῶν καὶ ὅσας ὑποχρεώσεις ἔχει ἀναλάβει νὰ τὰς ἀναλάβῃ πλέον τὸ Κράτος, νὰ εἶναι πλέον τακτικὴ αὐτὴ ἡ ὑπόθεσις καὶ νὰ ἐλέγχωνται οἱ πόροι, ὅπως ἐλέγχονται.

§44Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐγὼ εὐχαριστῶ πάρα πολὺ διότι μοῦ ἐπιτρέψατε νὰ σᾶς διακόψω.

§45Α. ΖΑΚΚΑΣ. Νομίζω ἐπίσης, ὅτι θὰ ἠμποροῦσε νὰ εὑρεθοῦν οἱ πόροι εὐχερῶς μὲ τὸν περιορισμὸν τῶν στρατιωτικῶν δαπανῶν. Εἰς περίοδον γενικῶς μὲν τείνουσαν πρὸς τὴν ὕφεσιν, μὲ τὴν χώραν μας σύμμαχον τοῦ ΝΑΤΟ, διατὶ αἱ δαπάναι διὰ τὴν ἄμυναν νὰ ὑπερβαίνουν κατὰ πολὺ τὰς ὁμοίας δαπάνας μας κατὰ τὴν περίοδον 1925–1935; Ὅταν μάλιστα κατὰ τὴν περίοδον αὐτήν, οὔτε συμμάχους εἴχομεν καὶ πρὸς βορρᾶν τῆς χώρας μας ὑπῆρχον καθεστῶτα κάθε ἄλλο παρὰ φιλικῶς διατεθειμένα πρὸς αὐτήν. Διὰ τὴν προπαρασκευὴν τῆς θεσπίσεως τῆς προστασίας τῶν ἀγροτῶν, ἂν αὕτη ἐπιδιωχθῇ ὑπὸ τὴν μορφὴν τῆς δημοσίας ἀντιλήψεως, χωρὶς εἰσφορὰς ἀπὸ μέρους των, δὲν χρειάζεται παρὰ ἡ ἀπογραφὴ τούτων καὶ ἡ κατανομὴ των κατὰ ἡλικίαν, κατὰ ἀριθμὸν προστατευομένων μελῶν οἰκογενείας, καὶ κατὰ εἰσόδημα. Αἱ ἀπογραφικαὶ αὐταὶ ἐργασίαι ἠμποροῦν νὰ ἐκτελεσθοῦν καὶ περαιωθοῦν ἐντὸς 6μήνου τὸ πολύ. Ἄν ἡ προστασία τῶν ἀγροτῶν ἐπιδιωχθῇ διὰ τῆς ὑποχρεωτικῆς ἀσφαλίσεώς των μὲ εἰσφοράς των καὶ συνδρομὴν τοῦ Κράτους, δὲν χρειάζονται πλέον ἀναλογιστικαὶ ἐργασίαι. Οἱ ἀναλογισμοὶ ἐθεωροῦντο ἀναγκαῖοι προκειμένου νὰ στηριχθῇ ἡ κοινωνικὴ ἀσφάλισις εἰς τὸ σύστημα τοῦ μέσου ἀσφαλίστρου. Τὸ σύστημα ὅμως τοῦτο, ὑπὸ τὴν πεῖραν τῶν Κομματικῶν πληθωρισμῶν κατεδείχθη ἀπρόσφορον. Καὶ ἐνδείκνυται πλέον τὸ διανεμητικὸν κατὰ τὸ ὁποῖον αἱ δαπάναι ἑκάστου ἔτους κατανέμονται ἐπὶ τῶν ἠσφαλισμένων καὶ τοῦ Κράτους καὶ εἰσπράττονται ἀπὸ τοὺς ἠσφαλισμένους ἐντὸς τοῦ ἑπομένου ἔτους. Διὰ τὴν ὀργάνωσιν τῆς ἀσφαλίσεως τῶν ἀγροτῶν θὰ χρησιμοποιηθῇ τὸ ΙΚΑ, ἀναδιοργανούμενον ὅμως, παρὰ τῷ ὁποίῳ αὕτη θὰ ἀποτελέσῃ διακεκριμένον εἰδικὸν κλάδον. Τὸ ΙΚΑ ἔχει ἐπαρκῆ ἀσφαλιστικὴν πεῖραν διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν τῆς ἀσφαλίσεως τῶν ἀγροτῶν.

§46Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Τὸ Κράτος ἀπὸ ποῦ θὰ τὰ εἰσπράττῃ;

§47Α. ΖΑΚΚΑΣ. Ἀπὸ τὴν κοινωνίαν.

§48Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Δὲν θὰ χρειασθῇ λοιπὸν νὰ ὑπολογίσῃ τί θὰ εἰσπράξῃ;

§49Α. ΖΑΚΚΑΣ. Ὅ,τι ἐδαπάνησε τὸν ἕνα χρόνο θὰ τὸ πάρῃ τὸν ἄλλον. Δὲν εἶναι δύσκολον πρᾶγμα αὐτό. Τὸ μέσον ἀσφάλιστρον εἶναι ἄλλο, ποὺ λέγετε σεῖς.

§50Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Δὲν θὰ κάμῃ οὔτε ἕνα ὑπολογισμόν;

§51Α. ΖΑΚΚΑΣ. Αὐτὸς εἶναι λογαριασμός, δὲν εἶναι ὑπολογισμός.

§52Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Ὅταν λέγωμεν ἀναλογιστικὴ μελέτη ἐννοοῦμεν καὶ τὸν ἁπλοῦν ὑπολογισμόν. Ἠμπορεῖ νὰ μὴ εἶναι πολὺ περίπλοκος, ἀλλὰ εἶναι ἀναλογιστικὴ μελέτη.

§53Α. ΖΑΚΚΑΣ. Πρὶν κατέλθω τοῦ βήματος, νομίζω χρήσιμον νὰ σᾶς ἀναφέρω, κ. βουλευταί, μερικοὺς ἀριθμούς, σημαίνοντας τὰ ποσὰ τὰ ὁποῖα κατὰ τὸ 1952 διετέθησαν εἰς ὡρισμένας χώρας ἀπὸ τὸ Κράτος καὶ τοὺς Δήμους πρὸς ἐνίσχυσιν τῆς κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως καὶ διὰ τὴν δημοσίαν καὶ κοινοτικὴν ἀντίληψιν. Τὰ ποσὰ ἔχουν ἀναχθῆ εἰς δραχμὰς σημερινὰς καὶ διὰ μερικὰς χώρας ἀναφέρω καὶ τὸν πληθυσμόν των διὰ νὰ γίνῃ ἡ σύγκρισις μὲ τὴν χώραν μας, ἀπὸ ἀπόψεως πληθυσμοῦ. Αὐστρία 1.550 ἑκατ., Αὐστραλία 1.500 ἑκατ., Δυτ. Γερμανία 30 δισεκ., Βέλγιον 8,7 δισεκ., Γαλλία 9,2 δισεκ., Δανία (πληθυσμὸς 4.347.000 κάτοικοι) 4,8 δισεκ., Ἑλβετία (4.870.000 κάτοικοι) 2,7 δισεκ., Η.Π.Α. 205 δισεκ., Ἰρλανδία (4.390.000 κάτοικοι) 1.400 ἑκατ., Ἰταλία (μόνον διὰ τὴν ἐνίσχυσιν τῶν Κοιν. Ἀσφαλίσεων) 1.550 ἑκατ., Καναδᾶς 28 δισεκ., Νορβηγία (3.300.000 κάτοικοι) 1.800 ἑκατ., Ν. Ζηλανδία 2.670 ἑκατ., Ὁλλανδία 2.700 ἑκατ., Μεγ. Βρεταννία 68 δισεκ., Σουηδία (7.150.000 κάτοικοι) 13 δισεκ., Τουρκία 20 ἑκατ., Φινλανδία (4.076. 000 κάτοικοι) 2.250 ἑκατομμύρια. Ἀπὸ τοῦ 1952 καὶ ἐντεῦθεν μᾶλλον ηὐξήθησαν τὰ ἐν λόγῳ ποσά. Καὶ οἱ ἀριθμοὶ αὐτοὶ μαρτυροῦν, ὅτι ἡ προστασία τῶν ἐργαζομένων θεωρεῖται — καὶ ὀρθῶς — σπουδαίας σημασίας ἐπένδυσις διὰ τὴν οἰκονομικὴν ἀνάπτυξιν καὶ τὴν κοινωνικὴν πρόοδον τῶν συγχρονισμένων χωρῶν. Καὶ τὴν ὀργάνωσιν καὶ ἐνίσχυσιν τῆς προστασίας τῶν παραγωγικῶς μοχθούντων ἐν τῇ χώρᾳ μας, ὀφείλει ἡ Κυβέρνησις νὰ τὴν θεωρήσῃ ὡς ἐπεῖγον καὶ μεγάλης σημασίας μέλημά της, σπουδαιότερον ἀπὸ πολλὰς δαπάνας τοῦ τελευταίου καιροῦ, ἀπαραγώγους ἢ ἀμφιβόλου παραγωγικότητος.

§54ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι, καὶ μετὰ τὴν ἐκκαθάρισιν ποὺ ἐλέγαμεν, ὅτι θὰ περιορισθῇ ὁ ἀριθμὸς τῶν ἀγορητῶν, πρέπει νὰ γνωρίζῃ τὸ Σῶμα, ὅτι μέχρι αὐτῆς τῆς στιγμῆς εἶναι 20 ἀκόμη ὁμιληταὶ καὶ δὲν γνωρίζω συνεπῶς, ἂν αὐτὸ λέγεται περιορισμὸς τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ἀγορητῶν. Λοιπόν, οὔτε σκέψις νὰ γίνεται περὶ τερματισμοῦ τῆς συζητήσεως ἀπόψε, οὔτε καὶ τὴν ἄλλην Παρασκευήν, ἐκτὸς ἐὰν ὑπάρξῃ περαιτέρω παραίτησις ὁμιλητῶν.

§55Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ διακοποῦν αἱ ἐργασίαι τοῦ Σώματος ἀπόψε;

§56ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐφ’ ὅσον ἡ Βουλὴ θὰ συγκατατεθῇ, θὰ διακόψωμεν διὰ τὴν προσεχῆ Τετάρτην. Ὁ κ. Π. Γυιόκας, ἔχει τὸν λόγον.

§57Π. ΓΥΙΟΚΑΣ. Ὁ θεσμὸς τῶν κοινωνικῶν ἀσφαλίσεων, κύριοι βουλευταί, ἀποτελεῖ μέγα δεῖγμα τοῦ συγχρόνου πολιτισμοῦ. Ἡ κοινωνικὴ ἀσφάλισις ἀποτελεῖ κἄτι διάφορον ἀπὸ τὴν κοινωνικὴν ἀσφάλειαν. Ἡ κοινωνικὴ ἀσφάλισις προϋποθέτει παροχὴν ἠρτημένης ἐργασίας, εἰσφορὰς τοῦ ἐργαζομένου καὶ παροχὰς ὑπὲρ τῶν ἐργαζομένων. Ἡ κοινωνικὴ ἀσφάλεια εἶναι μία μορφὴ παροχῆς βοηθημάτων ὑπὸ τοῦ Κράτους πρὸς τοὺς οἰκονομικῶς ἀσθενεῖς πολίτας. Εἰς τὴν Ἑλλάδα, ὡς γνωστόν, ἔχομεν τὸν θεσμὸν τῶν κοινωνικῶν ἀσφαλίσεων, αἱ ὁποῖαι περιέλαβον μόνον τὸν ἀστικὸν πληθυσμόν, ἤτοι πρῶτον τοὺς συνδεομένους μὲ σχέσιν συμβάσεως ἐργασίας καὶ δεύτερον, ὡρισμένας ἐπαγγελματικὰς τάξεις. Καὶ εἰς τὴν πρώτην περίπτωσιν καὶ εἰς τὴν δευτέραν, ἡ ἀσφάλισις γίνεται ὡς ἀντιπαροχὴ τῶν καταβαλλομένων εἰσφορῶν. Ἐκτὸς ἀπὸ τὰς κοινωνικὰς ἀσφαλίσεις, αἱ ὁποῖαι καταλαμβάνουν τὸ 80% τῶν ἐργαζομένων εἰς τὰ ἀστικὰ κέντρα, εἶναι καὶ αἱ συντάξεις τοῦ δημοσίου, αἱ ὁποῖαι καὶ αὐταὶ ἀποτελοῦν ἓν εἶδος ἀσφαλίσεως, εἰς ἀντιπαροχὴν τῶν γιγνομένων ἐκ τοῦ μισθοῦ των κρατήσεων. Τὸ θέμα τῆς ἀσφαλίσεως τῶν ἀγροτῶν, ὅπου, ὡς γνωστόν, δὲν ὑπάρχει σύμβασις ἐξηρτημένης ἐργασίας, ἐνεφανίσθη μετὰ τὸν Βʹ Παγκόσμιον πόλεμον. Κατ’ ἀρχήν, καὶ δὴ εἴς τινας χώρας, τὸ θέμα αὐτὸ ἐνεφανίσθη ὑπὸ τὴν γενικωτέραν μορφὴν τῆς λήψεως μέτρων κοινωνικῆς προνοίας ὑπὲρ τῶν γερόντων ἀγροτῶν, ἄλλοτε ἐπὶ τῇ καταβολῇ μικρᾶς εἰσφορᾶς καὶ ἄλλοτε ἄνευ τοιαύτης, ἐν συνεχείᾳ καὶ καθ’ ὅσον ἐγενικεύετο ὁ θεσμὸς αὐτός, ἤρχισε νὰ λαμβάνῃ καὶ ὡρισμένας εἰδικεύσεις. Εἴς τινας χώρας, ὅπως εἰς τὴν Δυτικὴν Γερμανίαν, ἡ ἀσφάλισις τῶν ἀγροτῶν στηρίζεται ἀποκλειστικῶς εἰς τὰς εἰσφορὰς αὐτῶν τούτων τῶν ἀγροτῶν. Εἰς ἄλλας χώρας, ὅπως εἰς τὴν Σουηδίαν τὸν Καναδᾶν καὶ τὰς ΗΠΑ, ἡ κοινωνικὴ ἀσφάλισις τῶν ἀγροτῶν ἀποτελεῖ ἓν εἶδος κοινωνικῆς προνοίας τοῦ Κράτους πρὸς τοὺς ἀγρότας, θεωρουμένους ὡς οἰκονομικῶς ἀσθενεῖς πολίτας. Εἰς ἄλλας χώρας γίνεται διάκρισις μεταξὺ τῶν ἐργατῶν γεωργίας καὶ τῶν γαιοκτημόνων ἀγροτῶν, ἐκείνων, δηλαδή, οἱ ὁποῖοι ἀπασχολοῦνται μὲ τὴν γεωργίαν καὶ ἔχουν ἰδικήν των ἀγροτικὴν περιουσίαν. Εἰς μὲν τὴν πρώτην περίπτωσιν ἔχομεν θεσμὸν συνήθων κοινωνικῶν ἀσφαλίσεων, στηριζόμενον εἰς εἰσφορὰς τῶν ἠσφαλισμένων, ἐνῷ εἰς τὰς ἄλλας περιπτώσεις ἔχομεν ἰδιάζοντα θεσμὸν κοινωνικῶν ἀσφαλίσεων, ὁ ὁποῖος εἰς ἄλλας μὲν περιπτώσεις στηρίζεται ἀποκλειστικῶς εἰς τὰς εἰσφορὰς τῶν ἠσφαλισμένων, εἰς ἄλλας δὲ εἰς παροχὰς ἐκ τοῦ προϋπολογισμοῦ. Εἰς τὴν Ἑλλάδα υἱοθετήσαμεν τὴν ἀρχὴν ἐφαρμογῆς καὶ ἐπεκτάσεως τῶν κοινωνικῶν ἀσφαλίσεων καὶ εἰς τοὺς ἀγρότας κατὰ στάδια. Ὅπως εἶναι γνωστόν, εἰς τὴν Ἑλλάδα ἔχομεν ἀπὸ 4ετίας τὴν ἰατρικὴν περίθαλψιν τοῦ λαοῦ τῆς ὑπαίθρου. Ἔχουν ἱδρυθῆ 1.200 περίπου ἰατρεῖα, εἰς τὴν ὕπαιθρον, εἰς τὰ ὁποῖα ὑπηρετεῖ ἱκανὸς ἀριθμὸς ἰατρῶν, μαιῶν καὶ νοσοκόμων. Πάντες οὗτοι εἶναι εἰς τὴν διάθεσιν τῶν ἀγροτῶν μας, εἰς περίπτωσιν ἀσθενείας. Τὸ μέτρον αὐτὸ ἀποτελεῖ τὸ πρῶτον μόνον βῆμα τῆς ἐφαρμογῆς τῶν κοινωνικῶν ἀσφαλίσεων εἰς τοὺς ἀγρότας. Τὸ πρῶτον αὐτὸ βῆμα στοιχίζει εἰς τὸν δημόσιον προϋπολογισμὸν 380 ἑκατ. δραχμῶν ἐτησίως καὶ ἐξασφαλίζει εἰς ἱκανοποιητικὸν βαθμὸν τὴν ὑγειονομικὴν περίθαλψιν τοῦ ἀγροτικοῦ μας πληθυσμοῦ. Τὸ δεύτερον βῆμα, ὅπως ἀνέπτυξε καὶ ὁ ἀξιότιμος κύριος Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, εἶναι ἡ παροχὴ ἰατροφαρμακευτικῆς περιθάλψεως εἰς τοὺς ἀγρότας, ἡ ἰατροφαρμακευτικὴ δὲ αὐτὴ περίθαλψις, θὰ στοιχίσῃ εἰς τὸν κρατικὸν προϋπολογισμὸν περὶ τὰ 450 ἑκατ. ἐτησίως. Ὡς τρίτον βῆμα θὰ ἤρχετο τὸ μέτρον τῆς συνταξιοδοτήσεως γήρατος καὶ ἀγροτικοῦ ἀτυχήματος τῶν ἀγροτῶν. Διὰ τὸ τρίτον αὐτὸ βῆμα, ὡς ἀνέπτυξαν οἱ προλαλήσαντες κ.κ. ὑπουργοί, ἔχει ἀνατεθῆ ἡ μελέτη εἰς εἰδικευμένας προσωπικότητας, ἔχει δὲ ἀποφασισθῆ πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦτον διενέργεια δειγματοληπτικῆς ἀπογραφῆς, διὰ νὰ γνωρίζωμεν ποῖος εἶναι ὁ ἀριθμὸς τῶν δικαιούχων καὶ εἰς ποῖον ποσὸν θὰ φθάσῃ ἡ δαπάνη. Ὅταν θὰ ὁλοκληρωθῇ ἡ μελέτη, τότε θὰ εἶναι εἰς θέσιν ἡ Κυβέρνησις νὰ προχωρήσῃ, βάσει τῶν πορισμάτων τῆς μελέτης αὐτῆς, εἰς τὴν ὁλοκλήρωσιν τοῦ θεσμοῦ τῶν κοινωνικῶν ἀσφαλίσεων τῶν ἀγροτῶν. Ἀφοῦ, ὅμως, αὐτὸς εἶναι ὁ κύκλος τῶν ἐνεργειῶν τῆς Κυβερνήσεως, ἐρωτᾶται, διὰ ποῖον λόγον γίνεται ἡ παροῦσα συζήτησις; Κατὰ τὴν ἐμὴν γνώμην, ἐπειδὴ ὁ θεσμὸς ἀποτελεῖ πολὺ σοβαρὰν σκέψιν τῆς Κυβερνήσεως, ἠθέλησεν ὡρισμένη μὲν μερὶς τῆς Ἀντιπολιτεύσεως νὰ ἐκμαιεύσῃ μίαν ἐκτρωτικήν, θὰ μοῦ ἐπιτραπῇ ἡ λέξις, λύσιν τοῦ θέματος, ἄλλη δὲ μερίς, ἡ τῆς Ἄκρας Ἀριστερᾶς, ἠθέλησε διὰ τοῦ συμπαθοῦς αὐτοῦ θέματος, τὸ ὁποῖον συγκινεῖ ὅλας τὰς πτέρυγας τῆς Βουλῆς καὶ ὁλόκληρον τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, νὰ ὁδηγήσῃ τὴν χώραν εἰς οἰκονομικὸν ναυάγιον. Διότι ἠθέλησε διὰ τῆς προτάσεώς της νὰ εἰσηγηθῇ ἕνα θεσμόν, ὁ ὁποῖος θὰ συνεπήγετο ὑπερμέτρους καταναλωτικὰς δαπάνας, εἰς τὰς ὁποίας δὲν θὰ ἠδύνατο νὰ ἀνθέξῃ ὁ προϋπολογισμὸς τῆς χώρας. Ἡ κοινωνικὴ ἀσφάλισις τόσον τῶν ἀγροτῶν, ὅσον καὶ ὅλων τῶν ἐργαζομένων, εἶναι δεῖγμα, εἶπον, τοῦ σημερινοῦ πολιτισμοῦ τῆς ἀνθρωπότητος. Ἀλλὰ καὶ τὸ δεῖγμα αὐτὸ τοῦ πολιτισμοῦ δὲν ἠμποροῦμεν νὰ τὸ ἀπομονώσωμεν, ἀπὸ πλεῖστα ἄλλα, ὡς εἶναι ἡ ἐκβιομηχάνισις τῆς χώρας καὶ ἡ αὔξησις τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος, καὶ νὰ ἐπιβάλωμεν εἰς τὸν προϋπολογισμὸν βάρη, τὰ ὁποῖα εἶναι ἀδύνατον νὰ σηκώσῃ, μὲ ἀποτέλεσμα καὶ ὁ θεσμὸς νὰ ἀποτύχῃ καὶ οἰκονομικὴ ἀναστάτωσις νὰ ἐπέλθῃ. Θὰ πρέπει νὰ συσχετισθῇ ἡ καθιέρωσις τοῦ θεσμοῦ, μὲ τὴν ὅλην οἰκονομίαν τῆς χώρας. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ ἀναφέρω ὡρισμένους ἀριθμοὺς ἐξ ἄλλων χωρῶν πλέον εὐημερουσῶν ἀπὸ τὴν χώραν μας, διὰ νὰ ἴδητε πόσον συντηρητικαὶ ὑπῆρξαν αἱ χῶραι αὗται εἰς τὸ θέμα τῶν κοινωνικῶν ἀσφαλίσεων. Ἡ Γαλλία δαπανᾷ διὰ τὰς κοινωνικὰς ἀσφαλίσεις τὸ 13,7% τοῦ ἐθνικοῦ της εἰσοδήματος. Ἡ Μεγάλη Βρεταννία τὸ 11,3%, τὸ Βέλγιον 12,8%, ἡ Αὐστρία 14,1%. Ἐνῷ ἡ Ἑλβετία τὸ 4,6%, αἱ Ἡνωμέναι Πολιτεῖαι Ἀμερικῆς 4,8%, ὁ Καναδᾶς 7%. Ἡ Ἑλλάς, χωρὶς τὴν ὁλοκλήρωσιν τοῦ θεσμοῦ τῶν κοινωνικῶν ἀσφαλίσεων εἰς τοὺς ἀγρότας, δαπανᾷ τὸ 7,35% διὰ τὰς ἀστικὰς ἀσφαλίσεις. Ἡ δαπάνη τῶν ἀστικῶν μας ἀσφαλίσεων κατὰ τὸ 1959 ἀνῆλθεν εἰς 4 δισεκατ. 500 ἑκατ. δραχμῶν. Ἐκ τοῦ ποσοῦ αὐτοῦ τὰ μὲν 4 δισεκατ. ἐκαλύφθησαν ἀπὸ εἰσφορὰς τῶν ἠσφαλισμένων, τὰ δὲ 500 ἑκατ. ἀπὸ κοινωνικοὺς πόρους. Ἡ ἐπιβάρυνσις τῆς οἰκονομίας πολὺ μεγάλη, ἐνῷ αἱ πρὸς τοὺς ἐργαζομένους παροχαὶ τῶν ἀσφαλιστικῶν ἱδρυμάτων ἀσήμαντοι. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον θὰ ἠδύνατο νὰ συζητηθῇ ἐν προκειμένῳ, δεδομένου, ὅτι ὅλοι εἴμεθα σύμφωνοι διὰ τὴν καθιέρωσιν τοῦ θεσμοῦ τῆς ἀσφαλίσεως τῶν ἀγροτῶν, εἶναι, ἐὰν ἡ χώρα μας εἶναι ὥριμος ἀπὸ ἀπόψεως μελέτης καὶ ἀπὸ ἀπόψεως ὀργανώσεως τῆς οἰκονομίας της, νὰ προχωρήσῃ ταὐτοχρόνως εἰς τὸ δεύτερον καὶ τρίτον στάδιον τῶν ἀγροτικῶν ἀσφαλίσεων, ὡς ἀνωτέρω τὰ καθώρισα ἤ, νὰ προχωρήσῃ εἰς τὸ δεύτερον στάδιον, δηλαδή, τὴν ἰατροφαρμακευτικὴν περίθαλψιν, δεδομένου, ὅτι τὸ πρῶτον στάδιον, ἡ ὑγειονομικὴ περίθαλψις ἐφαρμόζεται ἤδη, καὶ ἐν συνεχείᾳ, μετὰ τὴν ὁλοκλήρωσιν τῆς συγκεντρώσεως τῶν στατιστικῶν στοιχείων καὶ τῆς μελέτης, νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὸ τρίτον στάδιον, δηλαδή, τὸ τῆς συνταξιοδοτήσεως τοῦ γήρατος τῶν ἀγροτῶν. Διότι συζητοῦντες περὶ κοινωνικῶν ἀσφαλίσεων, εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ ὑπενθυμίσωμεν εἰς τοὺς ἑαυτούς μας ὡρισμένα μειονεκτήματα τῆς οἰκονομίας μας. Καὶ τὰ μειονεκτήματα αὐτὰ εἶναι, ὅτι δὲν ἔχομεν ἰσοζύγιον ἐξωτερικῶν πληρωμῶν, ὅτι δὲν ἔχομεν ἀκόμη φθάσει εἰς τὸ στάδιον τῆς πλήρους ἀπασχολήσεως, διότι ἔχομεν 150.000, περίπου, ἀνέργους εἰς τὰς πόλεις καὶ ἕν ἑκατομμύριον ὑποαπασχολουμένους εἰς τὴν ὕπαιθρον. Οἱ ἐργατικοὶ καὶ φιλόπονοι λαοί, θέτουν ἐνώπιόν των, ὡς πρῶτον μέλημα, τὴν ἐπιτυχίαν τῆς πλήρους ἀπασχολήσεως. Αὐτὴ εἶναι καὶ ἡ ἐπιθυμία τῆς Κυβερνήσεως τῆς χώρας μας, νὰ αὐξήσῃ τὴν ἀπασχόλησιν τῶν ἐργατικῶν χειρῶν τῆς ὑπαίθρου, διὰ τῆς διαθέσεως ὅσον τὸ δυνατὸν περισσοτέρων κονδυλίων δι’ ἐκτέλεσιν ἔργων. Ὁ ἀξιότιμος Ἀρχηγὸς τοῦ Κόμματος τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων, καταθέτων τὴν πρότασιν νόμου, τὴν ὁποίαν ὅλοι ἔχομεν ὑπ’ ὄψιν μας, εἶπεν, ὅτι ἔλαβεν ὑπ’ ὄψιν του ὅλα τὰ πράγματα, ἤτοι τὴν ἀνάπτυξιν τῆς παραγωγῆς, τὴν ἐκβιομηχάνισιν τῆς χώρας, τὴν στέγασιν κ.λ.π., κ.λ.π., κ.λ.π. Εἰς τὸ σημεῖον αὐτό, θὰ σᾶς ἀναγνώσω περικοπὴν τοῦ λόγου του: «...... (ἀναγινώσκει) ......». Ἀναγνωρίζει, ὅτι ὅλα αὐτὰ εἶναι ἀνάγκη νὰ γίνουν. Ἐάν, ὅμως, δὲν κατορθώσωμεν νὰ ἱεραρχήσωμεν ὅλας αὐτὰς τὰς ἐπιδιώξεις, τότε θὰ πέσωμεν ἔξω. Θὰ πρέπει νὰ ἱεραρχηθοῦν ἀναλόγως τοῦ ἐπείγοντος καὶ τοῦ δυνατοῦ, ὅλα αὐτὰ τὰ ἔργα, τὰ ὁποῖα μνημονεύει ὁ κ. Παπανδρέου, καὶ ἐπὶ τῶν ὁποίων συμφωνοῦμεν, ἤτοι ἔργα ἀναπτύξεως τῆς γεωργίας, τῆς κτηνοτροφίας, τῆς βιομηχανίας κλπ., κλπ. Ἀλλὰ κατὰ ποίου εἴδους ἱεράρχησιν ἐξ ὅλων αὐτῶν τῶν ἀναγκαιοτάτων καὶ ἐπειγόντων ἔργων, πρώτη ἔρχεται ἡ ἀσφάλισις, δηλαδή, παροχὴ συντάξεως γήρατος εἰς τοὺς ἀγρότας; Ἂν δὲν ἐργασθοῦν οἱ νέοι μας εἰς τοὺς ἀγροὺς καὶ εἰς τὰς πόλεις, ποῦ θὰ ἐξευρεθοῦν τὰ χρήματα τῆς παροχῆς συντάξεων ἄνευ εἰσφορῶν εἰς τοὺς γέροντας ἀγρότας; Βεβαίως, ἔχει καὶ τὴν δικαιολογίαν του ὁ Ἀρχηγὸς τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων διὰ τὴν πρότασιν τῆς συντάξεως τοῦ γήρατος τῶν ἀγροτῶν, διότι λέγει, ὅτι πρέπει νὰ δίδωμεν πρὸς τοὺς ἀγρότας μας ὡρισμένας παροχάς, ἵνα μή, ἐν τῇ ἀπελπισίᾳ των, στραφοῦν πρὸς τὸν κομμουνισμόν.

§58Δ. ΓΟΝΤΙΚΑΣ. Ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων, ὑποδεικνύει καὶ τοὺς πόρους.

§59Π. ΓΥΙΟΚΑΣ. Βεβαίως, κ. συνάδελφε. Οἱ πόροι δὲ οὗτοι, διατιθέμενοι διὰ τὴν μεταφορὰν εἰσοδημάτων ἀπὸ τοῦ προϋπολογισμοῦ εἰς τοὺς ἀγρότας, ἀποτελοῦν εὐεργέτημα κοινωνικόν. Ἐκεῖνο, ὅμως, ποὺ δὲν δύναται νὰ συζητηθῇ, εἶναι ἡ μορφὴ τῆς μεταφορᾶς τῶν εἰσοδημάτων. Μήπως θὰ ἦτο προτιμώτερον, διὰ τὸ παρόν, ἀλλὰ καὶ διὰ τὸ ἄμεσον μέλλον τῆς χώρας μας, νὰ γίνῃ ἡ μεταφορὰ αὐτὴ τῶν εἰσοδημάτων εἰς τοὺς ἀγρότας μας ὑπὸ μορφὴν ἐργασίας; Ἂν ἐπισκεφθῶμεν ὡρισμένα ξένα Προξενεῖα, θὰ ἴδωμεν σειρὰς ἀτελευτήτους νέων ἱκανῶν πρὸς ἐργασίαν, οἱ ὁποῖοι ἐπιδιώκουν νὰ μεταναστεύσουν. Διότι ἡ νεολαία μας —τὸ καλλίτερον μέρος αὐτῆς— ἐγκαταλείπει τὴν χώραν μας, πρὸς ἐξεύρεσιν ἐργασίας εἰς τὴν ξένην. Εἶναι τοῦτο ὀρθόν; Ἀσφαλῶς ὄχι. Τότε ἡμεῖς, θὰ πρέπει νὰ ἀσχοληθῶμεν μὲ τὴν δημιουργίαν μεγαλυτέρων εὐκαιριῶν ἐργασίας καὶ ἀπασχολήσεως τῆς νεολαίας μας, κατὰ πρώτιστον λόγον καί, κατόπιν, μὲ τὴν παροχὴν συντάξεων εἰς τοὺς γέροντας ἀγρότας. Κατὰ τὰ στατιστικὰ δεδομένα, τὰ ὁποῖα ἐγένοντο ἐξ ἀφορμῆς τῆς μελέτης τοῦ θέματος τῶν ἀγροτικῶν συντάξεων, ὅσον ἀφορᾷ τὴν αὔξησιν τοῦ πληθυσμοῦ, ὑπάρχουν τὰ ἑξῆς στοιχεῖα: Κατὰ τὸ ἔτος 1958, ὁ πληθυσμὸς τῆς χώρας μας ἀνήρχετο εἰς 8.270.000. Κατὰ τὸ 1959 εἰς 8.323.000. Κατὰ τὸ 1960, θὰ ἔχωμεν αὔξησιν 44.000 νέων κατοίκων. Κατὰ τὸ 1961 αὔξησιν 53.000. Κατὰ τὸ 1962 43.000. Κατὰ τὸ 1963, 39.000. Κατὰ τὸ 1964, 36.000 Κατὰ τὸ 1965, 33.000. Κατὰ τὸ 1966, 29.000. Κατὰ τὸ 1967, 39.000. Κατὰ τὸ 1968, ἡ αὔξησις τοῦ πληθυσμοῦ θὰ εἶναι 24.000. Αὗται εἶναι αἱ προβλέψεις τῶν ἁρμοδίων. Δὲν δύναμαι νὰ ἐλέγξω, ἐὰν εἶναι ἀκριβεῖς. Πρόκειται, ὅμως, περὶ φαινομένου ἐπικινδύνου, τὸ ὁποῖον ὀφείλει νὰ μᾶς ἀφυπνίσῃ. Ὁ πληθυσμὸς τῆς χώρας αὐξάνεται σήμερον κατὰ ποσοστὸν 0,92%, ἐκ τοῦ χαμηλοῦ δὲ αὐτοῦ ποσοστοῦ ὀφείλομεν νὰ ἀφαιρέσωμεν τὸ ποσοστὸν τῆς μεταναστεύσεως Πρέπει νὰ ἔχωμεν ὑπ’ ὄψιν μας, ὅτι οἱ λαοὶ ποὺ μᾶς περιβάλλουν, ἀριθμοῦν δεκάδας ἑκατομμυρίων καὶ οἱ γειτονικοὶ αὐτῶν λαοὶ ἑκατοντάδας ἑκατομμυρίων. Καὶ αὐτὸ τὸ φαινόμενον πρέπει νὰ κινήσῃ τὸ ζωηρὸν ἐνδιαφέρον μας. Πρέπει νὰ αὐξήσωμεν τὴν ἀπασχόλησιν ἐργατικῶν χειρῶν, διὰ τῆς διαθέσεως περισσοτέρων κονδυλίων εἰς τὰς δημοσίας ἐπενδύσεις. Πρέπει, διὰ παντὸς κινήτρου, νὰ ἐνθαρρύνωμεν τὰς ἰδιωτικὰς ἐπενδύσεις. Πρέπει διὰ παντὸς τρόπου νὰ ἐξοικονομήσωμεν χρήματα, διὰ παντὸς τρόπου νὰ ἀντλήσωμεν ἐκ τοῦ ἐσωτερικοῦ καὶ νὰ δανεισθῶμεν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, διὰ τὴν ἐκτέλεσιν μεγάλων ἔργων ἀναπτύξεως τῆς οἰκονομίας μας. Καὶ ἐπανέρχομαι ἐπὶ ἐκείνου, τὸ ὁποῖον εἶπον προηγουμένως, ὅτι δὲν ὑπάρχει ἄλλος τρόπος αὐξήσεως τῆς παραγωγῆς τοῦ τόπου, αὐξήσεως τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος, αὐξήσεως τῆς εὐημερίας, παρὰ μόνον διὰ τῶν ηὐξημένων εἰς τὸ ἀνώτατον δυνατὸν σημεῖον ἐπενδύσεων. Μόνον διὰ τοῦ μεγάλου ὕψους τῶν ἐπενδύσεων, τὸ ὁποῖον ἐπέτυχε καὶ ἐξησφάλισεν ἡ Κυβέρνησίς μας διὰ τοῦ πενταετοῦς προγράμματος, ὑπάρχει ἐλπὶς βελτιώσεως τῆς οἰκονομίας μας, καταστάσεως καὶ αὐξήσεως τῶν εὐκαιριῶν ἀπασχολήσεως τοῦ ἀδρανοῦντος ἐργατικοῦ μας δυναμικοῦ. Ὑποστηρίζεται, ὑπὸ πολλῶν οἰκονομολόγων (KEGNES) ἡ ἀρχή, ὅτι ἕνα κεφάλαιον νέον, εἰσερχόμενον εἰς μίαν οἰκονομίαν καὶ ἂν διατεθῇ διὰ καταναλωτικοὺς σκοπούς, δημιουργεῖ αὐτομάτως εὐκαιρίας ἀπασχολήσεως καὶ γίνεται ἀφορμὴ αὐξήσεως τῆς παραγωγικότητος. Ἀλλὰ παραγωγικώτερον καθίσταται τὸ κεφάλαιον, ἂν διατεθῇ πρὸς ἐκτέλεσιν ἔργων ἀποδοτικῶν. Τοῦτο ἔχει καὶ τὴν ψυχολογικήν του ἐπίδρασιν, διότι συγκρατεῖ τοὺς νέους ἐντὸς τῶν ὁρίων τῆς Ἐπικρατείας, διὰ τῆς ἐξασφαλίσεως εἰς αὐτοὺς ἐργασίας. Νομίζω, ὅτι αὐτὸ πρέπει νὰ τύχῃ τῆς ἰδιαιτέρας προσοχῆς τῶν καλοπίστων μερίδων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, αἱ ὁποῖαι συναγωνίζονται ἡ μία τὴν ἄλλην, πῶς νὰ ὑποβάλουν τὸν ἑλληνικὸν προϋπολογισμὸν εἰς μεγαλυτέρας καταναλωτικὰς δαπάνας, ἐνῷ ἐπιβάλλεται ἡ διάθεσίς των δι’ ἐπενδύσεις. Ἡ Κυβέρνησις προτιμᾷ τὴν αὔξησιν τοῦ εἰσοδήματος τῶν ἀγροτῶν διὰ τῆς αὐξήσεως τῶν παραγωγικῶν των ἀπασχολήσεων, πρὸς αὔξησιν τῆς εὐημερίας των. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας εἶπε, ποῖα μέτρα ἔλαβεν ἡ Κυβέρνησις ὑπὲρ τῶν ἀγροτῶν. Πλὴν τῶν ἔργων ἐγγείων βελτιώσεων, ἀρδεύσεων καὶ τῶν ἀντιπλημμυρικῶν, τὰ ὁποῖα ἐξετέλεσε δαπανήσασα μέχρι τοῦδε 1.700 ἑκατ. δραχμῶν, ἡ Κυβέρνησις ἔχει υἱοθετήσει πρόγραμμα ἐνισχύσεως τῆς ἀγροτικῆς οἰκονομίας, διὰ τῆς ἐκτελέσεως ἐγγειοβελτιωτικῶν ἔργων, ἡ δαπάνη τῆς ἐκτελέσεως τῶν ὁποίων θὰ ὑπερβῇ τὸ ποσὸν τῶν 630 ἑκατομμυρίων δραχ. Ἀνεξαρτήτως ὅμως αὐτῶν, καὶ τὸ μέτρον τῆς δωρεὰν παροχῆς οἰκονομικῆς ἐνισχύσεως εἰς τοὺς ἀγρότας, δὲν τὸ παρημέλησεν ἡ Κυβέρνησις, διότι, ὅπως εἶπεν ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, υἱοθέτησε πρόγραμμα ἐπιδοτήσεως τῶν ἀγροτῶν, πρὸς αὔξησιν τῆς παραγωγῆς. Δὲν εἶναι δυνατόν, παρά, αἱ ἐνέργειαι αὗται τῆς Κυβερνήσεως, νὰ τύχουν τῆς ἐπιδοκιμασίας ὅλων τῶν πτερύγων τῆς Βουλῆς. Ἡ Κυβέρνησις ἐπεδότησε τὴν βαμβακοκαλλιέργειαν μὲ 60 δραχμὰς κατὰ στρέμμα διὰ τὰς ξερικὰς φυτείας καὶ 80 διὰ τὰς ποτιστικάς. Ἐπίσης, 70 δραχμὰς κατὰ στρέμμα διὰ τὴν φύτευσιν ζωοτροφῶν διὰ τὴν κτηνοτροφίαν. Ἐπίσης, ἄξιον ἰδιαιτέρας ἐξάρσεως εἶναι τὸ γεγονός, ὅτι διὰ τὴν συγκράτησιν τῶν ἀγροτῶν εἰς τὰς ὀρεινὰς περιοχάς, υἱοθέτησεν ἐπιδότησιν ἐκ 500 δραχμῶν κατὰ στρέμμα τῶν ὀρεινῶν περιοχῶν, καθιστάμενον κατάλληλον πρὸς καλλιέργειαν δι’ ἀναβαθμίδων. Ὅλαι αὐταὶ αἱ ἐπιδόσεις, κύριοι βουλευταί, τὶ ἄλλο ἀποτελοῦν, παρὰ δωρεὰν ἐνίσχυσιν τῆς ἀγροτικῆς οἰκονομίας; Ἐπὶ πλέον ὅλων αὐτῶν, εἰς δεύτερον στάδιον, ἔρχεται ἡ παροχὴ δωρεὰν ἰατρικῆς καὶ φαρμακευτικῆς περιθάλψεως, καὶ εἰς τρίτον στάδιον ἔρχεται ἡ συνταξιοδότησις τῶν ἀγροτῶν μας, τῶν ὑπερβάντων τὸ 65ον ἔτος τῆς ἡλικίας των. Ἀλλὰ ἡ συνταξιοδότησις, ὅπως προτείνεται, εἶναι ἀνεπαρκής, διότι τὸ νὰ προσφέρεται προχείρως καὶ ἀμελετήτως ἕνα ποσόν, ὡς δῶρον, ὡς εἶπεν ὁ κ. Μπακόπουλος, ἀποτελεῖ λύσιν ἐκτρωτικήν, ὁ θεσμὸς θὰ εἶναι ἀνώριμος καὶ πιθανῶς θνησιγενής. Ἡμεῖς, κύριοι συνάδελφοι, εἴμεθα ὑπὲρ τῶν κοινωνικῶν ἀσφαλίσεων τῶν ἀγροτῶν, ὑπὲρ τῆς ἰατρικῆς καὶ φαρμακευτικῆς περιθάλψεως αὐτῶν καὶ ὑπὲρ τῆς χορηγήσεως συντάξεως γήρατος. Διὰ νὰ θεμελιωθῇ, ὅμως, καὶ νὰ ὁλοκληρωθῇ ὁ ὠφέλιμος οὗτος θεσμός, ἀπαιτεῖται σοβαρὰ μελέτη, ὅπως εἶπεν ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, διὰ νὰ ἐξακριβωθῇ ὁ ἀριθμὸς τῶν δικαιούχων, καθὼς καὶ οἱ ἀντίστοιχοι πρὸς τὰς παροχὰς εἰσφοραὶ καὶ πόροι. Ἐὰν ἐγένετο δεκτὴ ἡ πρότασις τοῦ κ. Ἀρχηγοῦ τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων, θὰ ἐδίδετο λύσις πρόχειρος, θνησιγενὴς λύσις ἐκτρωτική. Πρέπει νὰ ὡριμάσῃ ἡ μελέτη τοῦ θέματος διὰ νὰ δοθῇ ἡ ὀρθὴ λύσις.

§60Δ. ΓΟΝΤΙΚΑΣ. Ἡ πρότασις τοῦ κ. Παπανδρέου, κ. συνάδελφε, δὲν εἶναι ἀμελέτητος, διότι τὸ θέμα αὐτὸ ἔχει μελετηθῆ ἀπὸ τὸ Κόμμα τῶν Φιλελευθέρων πρὸ 5ετίας καὶ τοῦτο θὰ τὸ ἀποδείξω, ὅταν θὰ λάβω τὸν λόγον.

§61Π. ΓΥΙΟΚΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶπον, ὅτι ἡ πρότασις τοῦ κ. Παπανδρέου εἶναι ἀμελέτητος, διότι τὰ 500 ἑκατομμύρια, τὰ ὁποῖα προτείνει νὰ διατεθοῦν βεβιασμένως διὰ τὴν συνταξιοδότησιν τῶν ἀγροτῶν ἀποτελοῦν δωρεάν, καὶ δὲν ἀποτελοῦν κοινωνικὴν ἀσφάλισιν. Καταλήγων, κ.κ. συνάδελφοι, ἐπαναλαμβάνω, ὅτι εἴμεθα ὑπὲρ τῆς ὁλοκληρώσεως τοῦ θεσμοῦ τῶν κοινωνικῶν ἀσφαλίσεων τῶν ἀγροτῶν, ἀλλὰ ἡ ἀσφάλισις αὐτή, διὰ νὰ εἶναι παγία, πρέπει νὰ θεμελιωθῇ ἐπὶ στερεῶν βάσεων.

§62ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ὑπεβλήθη μία αἴτησις περὶ περιορισμοῦ τῶν ἀγορεύσεων τῶν κυρίων βουλευτῶν εἰς ¼ τῆς ὥρας, σύμφωνα μὲ τὸ ἄρθρον 15 τοῦ Κανονισμοῦ, ὑπάρχει τὶς ὁ ἀντιλέγων ἐπ’ αὐτοῦ;

§63Δ. ΓΟΝΤΙΚΑΣ. Ὑπάρχουν οἱ ἀντιλέγοντες, ἀλλὰ ποία Βουλὴ θὰ λάβῃ ἀπόφασιν, ἐφ’ ὅσον ἐλάχιστοι ἐκ τῶν κυρίων συναδέλφων παρίστανται;

§64Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἀποσύρομεν τὴν πρότασιν.

§65ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐφ’ ὅσον ἀποσύρεται ἡ πρότασις, δὲν ὑπάρχει θέμα, κάμνω ἔκκλησιν πρὸς τοὺς κυρίους βουλευτάς, ὅμως, διὰ νὰ τελειώνωμεν.

§66Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τεθῇ περιορισμὸς εἰς τὰς ἀγορεύσεις τῶν κυρίων βουλευτῶν, ὡμίλησε μεγάλος ἀριθμὸς συμπολιτευομένων βουλευτῶν, θὰ ὁμιλήσωμεν καὶ ἡμεῖς, διὰ νὰ δυνηθῇ ἕκαστος βουλευτὴς νὰ ξεκαθαρίσῃ τὴν θέσιν του ἔναντι τοῦ λαοῦ, θὰ τὸ κάμνωμεν, κ. Πρόεδρε, καὶ θὰ τὸ κάμνωμεν τηροῦντες τὸν Κανονισμόν. Μὲ ἴσην ἄνεσιν καὶ μὲ ἴσην ἐλευθερίαν, ὅπως ὡμίλησαν καὶ οἱ ἀξιότιμοι συνάδελφοι τῆς Συμπολιτεύσεως, οἱ ὁποῖοι μᾶς ὡμίλησαν περὶ γενικῆς ἀγροτικῆς πολιτικῆς, θὰ ὁμιλήσωμεν καὶ ἡμεῖς, μὴ περιοριζόμενοι εἰς τὸ ¼ τῆς ὥρας.

§67Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριε Πρόεδρε, δὲν παρεμβαίνω εἰς τὴν συζήτησιν διὰ νὰ παρακαλέσω τοὺς κ. βουλευτὰς νὰ συμβάλλουν εἰς τὴν περάτωσιν αὐτῆς, πολλῷ μᾶλλον, διότι ἡ πρότασις περὶ περιορισμοῦ τῆς συζητήσεως εἰς τὸ ¼ τῆς ὥρας ἀπεσύρθη, παρεμβαίνω μόνον, διὰ νὰ διαπιστώσω διὰ μίαν ἀκόμη φοράν, ὅτι τὸ θέμα εἶναι ἐξηντλημένον, νὰ διαπιστώσω, ὅτι καὶ ἐκ τῶν ἀγορεύσεων μερικῶν ἐκ τῶν ἀντιπολιτευομένων κυρίων βουλευτῶν, διεπιστώθη ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐπανειλημμένως ὑπεστήριξεν ἡ Κυβέρνησις, ὅτι τὸ θέμα, διὰ νὰ θεμελιωθῇ χρειάζεται συμπλήρωσις, ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῶν στοιχείων καὶ τῆς μελέτης. Ἐπικαλοῦμαι τὴν ἀγόρευσιν τοῦ κ. Ζάκκα. Ἀπὸ τὰ στοιχεῖα τὰ ὁποῖα ἀνέπτυξεν ὁ κ. Ζάκκας καὶ ἀπὸ τὰς σκέψεις, τὰς ὁποίας διετύπωσεν, ἀποδεικνύεται πλήρως, ὅτι ἔχομεν ἀνάγκην συμπληρώσεως τῶν στοιχείων. Ἐπίσης, ἔχομεν ἀνάγκην μελέτης τοῦ θέματος τῶν πόρων, οἱ ὁποῖοι θὰ ἀποτελέσουν τὴν βάσιν τοῦ θεσμοῦ τῆς κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως. Νομίζω, ὅτι, ἐφ’ ὅσον αἱ ἑκατέρωθεν ἀπόψεις ἀνεπτύχθησαν πλήρως, ἡ περαιτέρω συζήτησις δὲν ἔχει νὰ ἐξυπηρετήσῃ κανένα σκοπόν. Ἀπευθύνω αὐτὴν τὴν ἔκκλησιν πρὸς τοὺς συναδέλφους, εἴτε τῆς Συμπολιτεύσεως, εἴτε τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Δὲν ἐπιμένω εἰς τὸ νὰ περιορισθῇ ἡ συζήτησις, πιστεύω, ὅμως, ὅτι ὁ καθεὶς ἐκ τῶν κυρίων βουλευτῶν πρέπει νὰ ἀντιληφθῇ καὶ πρέπει νὰ ἀποδεχθῇ, ὅτι ἡ περαιτέρω συζήτησις δὲν ἔχει κανένα λόγον.

§68ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, παρὰ τοῦ συναδέλφου κ. Γαρουφαλιᾶ, κατετέθη εἰς τὸ Προεδρεῖον ἡ ἑξῆς δήλωσις: «Δὲν νομίζω, ὅτι μεταξὺ τῶν ὑπολογισμῶν τοῦ Ἀρχηγοῦ τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων κ. Παπανδρέου καὶ τῶν στοιχείων, τὰ ὁποῖα θὰ συγκεντρώσῃ ἡ Κυβέρνησις ἐκ τῆς ἐρεύνης τὴν ὁποίαν ἐδήλωσεν, ὅτι θὰ κάμῃ, θὰ προκύψῃ τοιαύτη ἀπόστασις, ἡ ὁποία θὰ καθιστᾶ μὴ πραγματώσιμον τὴν συνταξιοδότησιν τῶν ὑπερηλίκων ἀγροτῶν μας. Εἶναι ὁμόθυμος ἡ ἐπιθυμία τῆς Βουλῆς διὰ τὴν ἐπέκτασιν τῆς ἀσφαλίσεως γήρατος καὶ εἰς τὴν ἀγροτικήν μας τάξιν. Ἐλπίζω καὶ εὔχομαι, ὅπως ἡ Κυβέρνησις ἀναλάβῃ τὴν νομοθετικὴν πρωτοβουλίαν τῆς ρυθμίσεως τοῦ ζητήματος».

§69Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ. Ὁ κ. ὑπουργός, εἶχεν ὑποχρέωσιν τὰς συστάσεις, τὰς ὁποίας ἔκαμε πρὸς ἡμᾶς, νὰ τὰς κάνῃ πρὸς τοὺς βουλευτὰς τῆς Συμπολιτεύσεως. Ἐφ’ ὅσον ἡ Κυβέρνησις, δι’ ὁλοκλήρου τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ διὰ τοῦ Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, ὑπερήσπισε τὰς ἀπόψεις της, ἔχομεν καὶ ἡμεῖς ὑποχρέωσιν νὰ εἴπωμεν τὴν γνώμην μας. Ὁ κάθε βουλευτὴς ἔχει ὑποχρέωσιν νὰ λάβῃ θέσιν ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ. Εἰς τὴν κοινὴν γνώμην τῆς περιφερείας του, δὲν ἀναπληροῦται ὁ βουλευτής, δι’ ἄλλου βουλευτοῦ, εἶναι περίεργος ἡ θεωρία τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας.

§70ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Δερδεμέζης, ἔχει τὸν λόγον.

§71Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ἐπίστευον, ὅτι εἰς τὸ μέγα αὐτὸ θέμα ὅλη ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία θὰ ἦτο ὁμόφωνος, διότι καθ’ ὅλα τὰ προηγούμενα χρόνια, ὅλοι μας διεκηρύξαμεν αὐτὸ τὸ αἴτημα τοῦ ἀγρότου, τὸ ὁποῖον δὲν νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ εἶναι μόνον αἴτημα τοῦ ἀγρότου, ἀλλὰ νὰ εἶναι προσφορὰ τῆς Πολιτείας πρὸς ἕνα μεγάλο τμῆμα τῆς Πατρίδος μας, τὸ ὁποῖον ἔχει προσφέρει τὰ ὅσα ἔχει προσφέρει, καὶ ἔχει διατηρήσει τὴν ἐθνικὴν μορφήν κι’ ἑνότητα τῆς Πατρίδος. Γνωρίζομεν ὅλοι, καὶ ἰδιαιτέρως οἱ καταγόμενοι ἐξ ἐπαρχιῶν, καὶ ἰδιαιτέρως, τονίζω, ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι καθ’ ὅλα τὰ σκληρὰ χρόνια, τὰ ὁποῖα, τὰ πολεμικὰ γεγονότα διεδραματίσθησαν εἰς τὴν Πατρίδα μας κι’ ἔζησαν εἰς τὴν ὕπαιθρον, ὅτι αἱ συμφοραὶ ἐδημιουργήθησαν καὶ ἔπληξαν τὴν ὕπαιθρον χώραν μὲ μάρτυρας τοὺς ἀγρότας. Αὐτὸ καὶ μόνον τὸ γεγονὸς θὰ ἔπρεπε νὰ μᾶς κάνῃ, χωρὶς καμμίαν συζήτησιν, χωρὶς καμμίαν προσπάθειαν συγχύσεως μὲ τοὺς διαφόρους ἀριθμοὺς —ἀνεξαρτήτως, ἐὰν ἀνταποκρίνωνται εἰς τὴν πραγματικότητα ἢ ὄχι— νὰ τὸ κρίνωμεν ἀποκλειστικῶς ὡς ἔχει καὶ νὰ χωρήσωμεν εἰς τὴν ἐφαρμογὴν τῶν ἀγροτικῶν συντάξεων. Βεβαίως, καὶ ἡ Κυβέρνησις ἔχει δίκαιον, ὅταν λέγῃ, ὅτι δὲν ἔχει τοὺς ἀριθμούς, ἔπρεπε ὅμως νὰ τοὺς εἶχε, καὶ ἡμεῖς ἔχομεν δίκαιον. Ἀλλὰ τὸ θέμα δὲν εἶναι εἰς αὐτὸ τὸ σημεῖον. Δὲν πρέπει ἀπὸ αὐτῆς τῆς πλευρᾶς νὰ ἐξετασθῇ. Πρέπει νὰ τὸ ἐξετάσωμεν ὡς καθαρῶς θέμα ἐθνικόν. Βλέπομεν, ὅσοι εἴμεθα ἀπὸ τὰς ἐπαρχίας, καθημερινῶς νὰ ἐγκαταλείπεται ἡ ὕπαιθρος χώρα καὶ νὰ ἔρχωνται ἀγρόται καὶ ἰδίως νέοι εἰς τὰς πόλεις, διότι ἁπλούστατα ὑπάρχει διάφορος μεταχείρισις τοῦ πληθυσμοῦ. Εἰς μὲν τὰς πόλεις ὑπάρχει ἔστω τὸ κακῶς λειτουργοῦν καὶ μὴ ἱκανοποιοῦν ΙΚΑ, ἐνῷ εἰς τὴν ὕπαιθρον δὲν ὑπάρχει τίποτε. Θὰ ἦτο μία ἀνάσχεσις, καὶ ἀκριβῶς εἰς αὐτὸ τὸ σημεῖον ἡμεῖς ὑποστηρίζομεν τὴν ἄμεσον καὶ ταχεῖαν ἐφαρμογὴν τοῦ σωτηρίου αὐτοῦ μέτρου καὶ τὴν χορήγησιν αὐτῆς τῆς συντάξεως καὶ περιθάλψεως πρὸς τοὺς ἀγρότας, διὰ νὰ προλάβωμεν τὸ ρεῦμα τῶν ἐπαρχιωτῶν, οἱ ὁποῖοι σπεύδουν πρὸς τὰς πόλεις ἢ πρὸς τὸ ἐξωτερικόν, διὰ τὴν ἐξεύρεσιν τύχης. Προέρχομαι ἀπὸ ἀκριτικὴν περιφέρειαν καὶ ἔχω ἰδίαν ἀντίληψιν τῆς καταστάσεως. Αἱ περιφέρειαι ἰδίως Κονίτσης, Πωγωνίου καὶ Φιλιατῶν τῆς Ἠπείρου, ἔχουν ἐγκαταλειφθῆ καὶ δημιουργεῖται μία κατάστασις εἰς τὰ μέρη αὐτὰ τὰ ἀκριτικά, ποὺ ἐγκυμονεῖ κινδύνους. Θὰ ἔπρεπε ὅλοι ἐν ὁμοφωνίᾳ νὰ ἀποφασίσωμεν, ὅπως προβλεφθῇ εἰς τὸν προϋπολογισμὸν —ὁ ὁποῖος πάλιν ἀπὸ τοὺς ἀγρότας καὶ τὰς ἄλλας τάξεις ἐνισχύεται— τὸ ποσὸν τῶν 500 ἑκατ. ἀκόμη καὶ ἕνα δισεκατομμύριον καὶ νὰ ἀρχίσῃ ἀμέσως ἡ περίθαλψις καὶ ἡ χορήγησις ἀγροτικῆς συντάξεως. Διότι, κύριοι συνάδελφοι, ἂν περιμένωμεν μελέτας, ὅσαι μελέται καὶ ἂν γίνουν δὲν θὰ εἶναι ὁλοκληρωμέναι καὶ θὰ λέγωμεν, ὅτι δὲν ἐτελείωσαν αἱ μελέται καὶ τὸ θέμα θὰ παραμένῃ ἄλυτον. Μελέται πάντοτε θὰ γίνωνται καὶ πάντοτε θὰ ἀναθεωροῦνται. Ἔχομεν πρὸς τοῦτο, τὸ παράδειγμα τῶν κοινωνικῶν ἀσφαλίσεων τῶν ἐργαζομένων καὶ ἄλλων Ὀργανισμῶν, ποὺ πάντοτε γίνονται μελέται. Σήμερον νὰ γίνῃ μία ἀρχὴ καὶ ἡ ἀρχὴ αὐτὴ νὰ δώσῃ εἰς τὸν ἀγρότην τὴν ἔννοιαν, ὅτι τὸ Κράτος ἤρχισε νὰ ἐνδιαφέρεται καὶ τὸν προστατεύει. Δι’ ἐμέ, ἡ διάθεσις τοῦ κονδυλίου διὰ τὴν ἀσφάλισιν τῶν ἀγροτῶν, εἶναι δυνατή, χωρὶς νὰ ἐπέλθῃ διαταραχὴ τῆς ἐθνικῆς μας οἰκονομίας, ἀρκεῖ, ἐὰν περιορίσωμεν ὡρισμένας δαπάνας, ὄχι ἐπειγούσας. Ἀπορῶ, διότι εὑρέθησαν συνάδελφοι τῆς Συμπολιτεύσεως, νὰ εἴπουν, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὴ ἡ ἄμεσος ἐφαρμογὴ τοῦ θεσμοῦ τῆς ἀγροτικῆς ἀσφαλίσεως, διότι ἡ Κυβέρνησις δὲν ἔχει ἕτοιμον μελέτην πρὸς τοῦτο. Τὸ ἐπιχείρημα, ὅμως αὐτό, καταπίπτει, διότι ἡ Κυβέρνησις, ἐπὶ μίαν ὁλόκληρον 4ετίαν καὶ πλέον εὑρίσκεται εἰς τὴν διακυβέρνησιν τῆς Χώρας καί, ἑπομένως, ἀδικεῖ τὸν ἑαυτόν της, ὅταν λέγῃ, ὅτι δὲν ἔχει ἕτοιμον μελέτην. Προσωπικῶς πιστεύω, ὅτι κάθε μέτρον, τὸ ὁποῖον θὰ ληφθῇ πρὸς τὴν ἀγροτικὴν τάξιν, τὸ μέτρον αὐτὸ τὸ θεωρῶ, ἐγὼ τοὐλάχιστον, ὡς ἐθνικὴν προσφοράν. Εἶμαι, ὡς ἐκ τούτου, ὑπὲρ τῆς ἀμέσου παροχῆς συντάξεως γήρατος πρὸς τοὺς ἀγρότας. Διότι, διὰ τῆς παροχῆς αὐτῆς, θὰ ἱκανοποιηθῇ ἕνα ἐθνικὸν αἴτημα, τὸ ὁποῖον προβάλλει ἡ ἀγροτική μας τάξις καὶ θὰ παύσῃ πλέον τὸ αἴτημα αὐτὸ νὰ γίνεται ἀντικείμενον ἐκμεταλλεύσεως ἀπὸ τὴν Ἀριστεράν. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπικαλούμεθα τὸ ἐπιχείρημα, ὅτι ἡ τυχὸν παροχὴ ἀσφαλιστικῆς συντάξεως πρὸς τοὺς ἀγρότας, θὰ διαταράξῃ τὴν ἐθνικὴν οἰκονομίαν τῆς χώρας. Ἡ ἐθνικὴ οἰκονομία τῆς χώρας, ἢ θὰ διακινδυνεύσῃ δι’ ὅλους, ἢ δὲν θὰ διακινδυνεύσῃ διὰ κανένα. Ἀποτεινόμενος πρὸς τοὺς κυρίους συναδέλφους τῆς Συμπολιτεύσεως, ἔχω νὰ εἴπω, ὅτι δὲν διεκδικοῦμεν μόνον ἡμεῖς τὸ ἐνδιαφέρον μας, διὰ τὴν ἀγροτικὴν τάξιν. Ὅλοι βεβαίως, πονοῦμεν καὶ ἐνδιαφερόμεθα διὰ τὴν τάξιν αὐτήν, ἡ ὁποία ἀποτελεῖ καὶ τὸ μέγιστον μέρος τοῦ πληθυσμοῦ μας. Καὶ οἱ κύριοι συνάδελφοι, πρέπει νὰ ἐκδηλώσουν τὸ ἐνδιαφέρον τους, πείθοντες τὴν Κυβέρνησίν των νὰ φανῇ συνεπὴς πρὸς τὰς ἐπαγγελίας, τὰς ὁποίας ἔδωκε πρὸς τὴν ἀγροτικὴν τάξιν κατὰ τὸ παρελθόν, προστατεύουσα αὐτὴν διὰ τῆς ἱκανοποιήσεως τοῦ ἱεροῦ αἰτήματος παροχῆς ἀγροτικῆς ἀσφαλίσεως. Οὕτω, θὰ ἀποδείξουν ἐμπράκτως τὴν πίστιν των πρὸς τὸ ἐθνικὸν αὐτὸ αἴτημα, ποὺ θὰ διατηρήσῃ εἰς ἀκμὴν τὴν ὕπαιθρον χώραν.

§72ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Σχινᾶς, ἔχει τὸν λόγον.

§73Α. ΣΧΙΝΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι ἡ ἕκτη ἢ μᾶλλον ἡ ἑβδόμη ἡμέρα, κατὰ τὴν ὁποίαν ἀσχολεῖται τὸ Σῶμα μὲ τὴν συζητουμένην πρότασιν νόμου περὶ ἀγροτικῶν ἀσφαλίσεων, καὶ δὲν ἠμπορεῖ, νομίζω, νὰ ἰσχυρισθῇ κανένας, ὅτι ἐταλαιπωρήθη ἡ Βουλή, διότι εἰς ὁσασδήποτε συνεδριάσεις καὶ ἂν ἀσχοληθῶμεν διὰ τὰ ζητήματα τοῦ ἀγρότου, ποτέ, φρονῶ, δὲν εἶναι ἐπιτρεπτὸν νὰ λεχθῇ, ὅτι τὸ Σῶμα ἐκουράσθη καὶ πρὸ παντός, ὅταν ἕνα ἀγροτικὸν θέμα εἶναι τοῦ μεγέθους, ὅσον τὸ συζητούμενον θέμα τῆς παροχῆς συντάξεως εἰς τοὺς ἀγρότας διὰ τὸ γῆρας καὶ τὰ ἀτυχήματα. Ἠμπορεῖ, ὅμως, βασίμως, νὰ ὑποστηρίξῃ τις, ὅτι καθ’ ὅλον αὐτὸ τὸ διάστημα, κατὰ τὸ ὁποῖον ὡμίλησαν ἐπὶ τῆς προτάσεως τοῦ νομοσχεδίου ἅπαντες οἱ κ.κ. Ἀρχηγοὶ τῶν Κομμάτων, ἀκόμη δὲ πλεῖστοι ἔγκριτοι συνάδελφοι, ὅπως ἀκόμη καὶ ἡ Κυβέρνησις διὰ τῶν ἁρμοδίων ὑπουργῶν, τὸ θέμα ἐξηντλήθη ὁλοσχερῶς καὶ ἡ Βουλὴ διεφωτίσθη πλήρως, ὥστε νὰ μὴ ἔχῃ τις νὰ προσθέσῃ νέον τι στοιχεῖον. Καὶ ἐξ αὐτοῦ τοῦ λόγου, δὲν θὰ ἐλάμβανον τὸν λόγον, ἐὰν δὲν ἐθεώρουν καθῆκον μου, ἀφ’ ἑνὸς μὲν νὰ συγχαρῶ τὴν Κυβέρνησιν διὰ τὴν ἰδιαιτέραν στοργὴν καὶ τὸ ἐνδιαφέρον ποὺ ἐπιδεικνύει ἀνὰ πᾶσαν περίπτωσιν. Εἰς ὅ,τι ζήτημα ἀφορᾷ τοὺς ἀγρότας. Βεβαίως, οὐδεὶς ἰσχυρίζεται, οὐδὲ αὐτὴ ἡ Κυβέρνησις ἠξίωσε τοιοῦτόν τι, ὅτι τοὐτέστιν διὰ τῶν ἐφαρμοσθέντων μέτρων της ἐχάρισε τὸν παράδεισον εἰς τοὺς ἀγρότας μας. Εἶναι, παρὰ ταῦτα, ἀξία συγχαρητηρίων ἡ Κυβέρνησις, διότι ὄχι ὀλίγα ἔπραξε καὶ πράττει εἰς ὅ,τι ἀφορᾷ τοὺς ἀγρότας. Πέραν δὲ τούτου, καθῆκον μου θεωρῶ νὰ διατυπώσω τὴν εὐχήν, ὅπως, μετὰ τὴν πλήρη ἐξακρίβωσιν τῶν στοιχείων ποὺ ἀπαιτοῦνται διὰ τὸ πράγματι κολοσσιαίας σημασίας ζήτημα τῶν Ἀγροτικῶν Ἀσφαλίσεων, ἐπισπεύσῃ τὴν λύσιν τοῦ θέματος σύμφωνα μὲ τὰς ὑπαρχούσας δυνατότητας, ἀλλὰ καὶ μὲ γνώμονα πάντοτε τὴν ἐξυπηρέτησιν τοῦ ἀγρότου. Καὶ μόνον διὰ τοῦτο ἔλαβον τὸν λόγον νὰ διατυπώσω τοὐτέστιν τὴν εὐχὴν νὰ ἐπισπευθῇ κατὰ τὸ δυνατὸν ἡ δοθησομένη λύσις.

§74ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Χούτας, ἔχει τὸν λόγον.

§75Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Κύριοι βουλευταί, πράγματι μετὰ τὰς ἐπανειλημμένας ἀγορεύσεις τῶν ἀξιοτίμων ἀρχηγῶν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ὡς ἐπίσης καὶ τῶν ἀξιοτίμων μελῶν τῆς Κυβερνήσεως, καὶ τῶν δεκάδων συναδέλφων, τὸ θέμα δύναται νὰ θεωρηθῇ ὡς ἐξαντληθέν. Καὶ δι’ αὐτό, δὲν προτίθεμαι νὰ μακρηγορήσω. Ἐκ τῆς μέχρι τοῦδε διεξαχθείσης συζητήσεως, κ. βουλευταί, προκύπτουν, κατὰ τὴν ἰδικήν μου γνώμην, τὰ κάτωθι ἀσφαλῆ συμπεράσματα. Πρῶτον, ὅτι ἡ συνταξιοδότησις τῶν γερόντων ἀγροτῶν, εἶναι ἀμέσως δυνατὴ καὶ ὄχι μόνον δὲν εἶναι ἐπικίνδυνος διὰ τὴν ἐθνικὴν οἰκονομίαν, ἀλλὰ τοὐναντίον ἡ ἐφαρμογὴ τοῦ μέτρου θὰ εἶναι ἐνισχυτικὴ πρὸς αὐτήν. Δεύτερον συμπέρασμα εἶναι, ὅτι ἡ λῆψις τοῦ μέτρου ἀποτελεῖ καθῆκον ἀφ’ ἑνὸς ἀνθρωπιστικὸν καὶ κοινωνικόν, ἀφ’ ἑτέρου καὶ πρὸ παντὸς καθῆκον ἐθνικὸν πρὸς τὴν τάξιν τῶν ἀγροτῶν. Τρίτον συμπέρασμα εἶναι, ὅτι ἡ Κυβέρνησις παρὰ ταῦτα δὲν θέλει τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ μέτρου, ἀλλὰ σύρεται πρὸς τὴν λῆψιν τοῦ μέτρου αὐτοῦ.

§76Δ. ΙΑΤΡΙΔΗΣ. Ἀπὸ ποῦ ἐξάγετε αὐτό, κ. συνάδελφε;

§77Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Θὰ σᾶς εἴπω ἀμέσως, στρατηγέ μου, μὴ βιάζεσθε. Εἶναι εἶπον προηγουμένως ἐπωφελὲς καὶ ἐνισχυτικὸν τὸ μέτρον διὰ τὴν ἐθνικήν μας οἰκονομίαν καὶ ὄχι ἐπικίνδυνον ὡς ἰσχυρίσθη ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἄλλα μέλη τῆς Κυβερνήσεώς του. Ἐλέχθη, κ. ὑπουργὲ τῆς Γεωργίας, ὅτι τυχὸν ἐφαρμογὴ τοῦ μέτρου, εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχῃ ὡς συνέπειαν νὰ ἀνατιναχθῇ ἡ ἐθνική μας οἰκονομία εἰς τὸν ἀέρα, καὶ ὅτι εἶναι δυνατὸν τὸ μέτρον αὐτὸ νὰ συντελέσῃ εἰς τὴν χαλάρωσιν τῆς προσπαθείας τῶν ἀγροτῶν πρὸς ἐργασίαν. Ἡ γνώμη μου εἶναι, ὅτι τὸ ποσὸν αὐτὸ τῶν ὀλίγων ἑκατοντάδων ἑκατομμυρίων θὰ τονώσῃ τὴν προσπάθειαν τῶν ἀγροτῶν καὶ τὴν ἐντατικότητα πρὸς τὴν ἐργασίαν. Εἶναι βέβαιον, κ. συνάδελφοι, ὅτι ἡ ἀγροτικὴ οἰκογένεια, δὲν θὰ διαθέσῃ τὸ 300όδραχμον ἀλλοῦ πουθενὰ παρὰ μόνον διὰ τὴν τόνωσιν τῆς ἐργασίας δι’ ἐντατικωτέραν προσπάθειαν πρὸς παραγωγὴν καὶ ἀπόδοσιν. Καὶ δὲν εἶναι ἐπικίνδυνον ἀκόμη διὰ τὴν ἐθνικὴν οἰκονομίαν, διότι ὡς καθωρίσθησαν οἱ πόροι ἀπὸ τὸν ἀξιότιμον ἀρχηγὸν τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων, οὐδεμία πράγματι οὐσιαστικὴ ἐπιβάρυνσις ὑπάρχει, οὔτε εἰς τὸν κρατικὸν προϋπολογισμόν, οὔτε εἰς τὸ κοινωνικὸν σύνολον. Αἱ τέσσαρες πηγαὶ ποὺ καθώρισεν ὁ ἀξιότιμος κ. Παπανδρέου, αὐτὸ τὸ συμπέρασμα μᾶς δίδει. Ἄλλως τε ἐκ τοῦ κρατικοῦ προϋπολογισμοῦ παίρνομεν μόνον 100 ἑκατομμύρια τὰ ὁποῖα ἀποτελοῦν πάλιν προσφορὰν τῆς ἀγροτικῆς τάξεως ἀπὸ τὴν στρεμματικὴν φορολογίαν, ὑπὲρ τῆς ἀγροτικῆς ἀσφαλείας, δηλαδὴ 2% ὑπὲρ τῆς ἀγροτικῆς ἀσφαλείας τὸ ὁποῖον θὰ ἔπρεπε νὰ ἐπιβαρύνῃ τὸν κρατικὸν προϋπολογισμόν. Ἀλλὰ καὶ ἂν ἀκόμη, κ. συνάδελφοι, ἐπρόκειτο νὰ ἐπιβαρυνθῇ ὁ προϋπολογισμὸς μὲ μερικὰς ἑκατοντάδας ἑκατομμυρίων, καὶ ἐὰν λάβωμεν ἀκόμη ὑπ’ ὄψιν αὐτὸ ποὺ ἰσχυρίζεται ἡ Κυβέρνησις, ὅτι θὰ προκύψῃ νέα ἀναγκαία ἐπιβάρυνσις μετὰ μίαν νέαν ἀπογραφήν, δὲν νομίζω, ὅτι ἡ θυσία εἶναι τοιαύτη ποὺ θὰ ἔπρεπε νὰ ἀντιμετωπισθῇ μὲ ἐνδοιασμοὺς ἀπὸ τὸ Κράτος διὰ τὴν ἀγροτικὴν τάξιν, ἡ ὁποία ἀποτελεῖ τὴν σπονδυλικὴν στήλην τοῦ Ἔθνους. Διότι εἶναι τοῦτο αἴτημα ὄχι μόνον τῶν γερόντων, ἀλλὰ τοῦ συνόλου τῆς ἀγροτικῆς τάξεως, τῆς πλειοψηφίας τοὐτέστιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ, ἔναντι τῆς ὁποίας τὸ Κράτος καὶ τὸ κοινωνικὸν σύνολον ἔχει μεγίστας ὑποχρεώσεις. Δὲν θὰ ἔπρεπε συνεπῶς, καὶ μένω κατάπληκτος μὲ τὴν προσπάθειαν καὶ τὰ τεχνάσματα τῆς Κυβερνήσεως, νὰ παρελκυσθῇ τὸ θέμα. Μὲ ἕνα προϋπολογισμὸν 18 δισεκατομμυρίων, εἶναι δυνατόν, κ. συνάδελφοι, νὰ πεισθῇ ὁ ἀγρότης, ὅτι πράγματι ἀποτελεῖ κίνδυνον διὰ τὴν ἐθνικὴν οἰκονομίαν, ἡ συνταξιοδότησις τῶν γερόντων ἀγροτῶν, καὶ ἀποτελεῖ θέμα μελέτης ἐὰν θὰ δώσωμεν 500–600 ἑκατομμύρια εἰς τὸ 68% τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ, εἰς τὴν τάξιν εἰς τὴν ὁποίαν τὸ Κράτος ὀφείλει τὴν ὕπαρξίν του; Εἶναι ἡ τάξις ἀπὸ τὴν ὁποίαν ἀντλεῖ πάντοτε τὸ αἷμα καὶ τοὺς πόρους διὰ τὴν ἐπιβίωσίν του τὸ Ἔθνος καὶ ὡς κοινωνικοῦ συνόλου. Δὲν γνωρίζω, ἐὰν μερικοὶ ἀπὸ τοὺς κ. συναδέλφους οἱ ὁποῖοι δὲν ἔλαβον εὐθέως θέσιν εἰς τὸ θέμα ὑπὲρ τῆς συνταξιοδοτήσεως τῶν ἀγροτῶν, ἐὰν ἔχῃ γίνει ἀντιληπτὴ ἀπὸ αὐτοὺς ἡ μεγάλη ἐθνικὴ καὶ κοινωνικὴ σημασία τοῦ μέτρου. Ἴσως νὰ μὴ ἀντιλαμβάνωνται τὸ τὶ σημαίνει τὸ 300όδραχμον διὰ τὸν ἀγρότην καὶ τὶ σημαίνουν τὰ 500 ἑκατομμύρια διὰ τὴν ἀγροτικὴν τάξιν ὁλόκληρον. Ἀγροτικαὶ οἰκογένειαι ἑκατοντάδες χιλιάδων, δὲν ἔχουν ὡς διαμορφώνεται σήμερον ἡ οἰκονομία ὄχι μόνον τὸ 300όδραχμον ἀλλ’ οὔτε καὶ 30 δραχμὰς καὶ πορεύονται μὲ τὴν ἀγωνίαν τῆς αὔριον, πῶς θὰ ζήσουν. Εἰδικώτερον δὲ, αἱ ἐλάχισται αὐταὶ ὑπὸ σύνταξιν χιλιάδες τῶν γερόντων ἀγροτῶν, εὑρίσκονται εἰς κατάστασιν ἀφαντάστως τραγικήν. Ὁ γέρων ἀγρότης, κ. συνάδελφοι, δὲν εἶναι ἁπλῶς ὁ ἀπόμαχος τῆς ἐργασίας, ὁ ἀπόμαχος ἀγρότης, ἀλλὰ εἶναι ὁ ἀπόκληρος τῆς κοινωνικῆς καὶ οἰκογενειακῆς ἀκόμη ζωῆς καὶ καταντᾷ τὸ βάρος τῆς οἰκογενείας καὶ τοῦ χωριοῦ. Καὶ τοῦτο δὲν ὀφείλεται εἰς τὴν ἔλλειψιν αἰσθημάτων σεβασμοῦ καὶ στοργῆς πρὸς τὸν ἀπόμαχον γέροντα, διότι εἰς τὸν ἀγροτικὸν πληθυσμὸν ὁ ὁποῖος εἶναι ἁγνός, τοιαῦτα αἰσθήματα δὲν ἔχουν θέσιν. Ἀλλὰ οἱ δραματικοὶ ὅροι τῆς ζωῆς καὶ τῶν οἰκογενειακῶν ἀναγκῶν, ἀναγκάζουν τὸν νέον νὰ ἀτενίζῃ τὸ παρὸν καὶ τὸ μέλλον ποὺ ἀποτελοῦν τὰ παιδιά του. Ὁ γέρων πατὴρ ἀποτελεῖ τὸ παρελθὸν καὶ δὲν ἔχει τὴν ψυχικὴν ἄνεσιν νὰ ἀτενίσῃ πρὸς τὸ παρελθόν. Πόσες φορὲς δὲν ἔτυχε, κ. συνάδελφοι, ὅσοι κατάγεσθε ἐξ ἐπαρχιῶν, νὰ ἀκούσητε ἀπὸ γέροντας, εἰς μίαν συμβατικὴν εὐχὴν ποὺ τοὺς ἀπευθύνετε «νὰ ζήσῃ πολλὰ χρόνια» νὰ ἔχετε ἀκούσει τὴν ἀπάντησιν: Μὴ μὲ καταρᾶσαι, παιδί μου, καλύτερα νὰ μὲ καλέσῃ ὁ Θεὸς πλησίον του, διότι εἶμαι βάρος τῆς κοινωνίας καὶ τῆς οἰκογενείας μου. Ἐκεῖ καταντᾶ, κ. συνάδελφοι, ὁ γέρων ἀγρότης, διότι δὲν δύναται νὰ ἐργασθῇ καὶ νὰ συμβάλῃ εἰς τὴν πενιχρὰν οἰκονομίαν τῆς οἰκογενείας καὶ τοῦ χωριοῦ. Δὲν ἔχει τὴν δυνατότητα νὰ πάῃ οὔτε εἰς τὴν Ἐκκλησίαν, διότι δὲν ἔχει οὔτε μίαν δραχμήν. Δὲν ἐμφανίζεται ἐπίσης εἰς τὸ καφενεῖον τοῦ χωριοῦ, διότι τοῦ λείπει αὐτὴ ἡ δραχμή, δὲν ἔχει τέλος τὴν στοιχειώδη ἐπένδυσιν διὰ νὰ ἐμφανισθῇ. Εἶναι συνεπῶς ἢ ὄχι ὁ ἀπόκληρος τῆς κοινωνικῆς καὶ οἰκογενειακῆς ζωῆς; Ἐγώ, κ. συνάδελφοι, ἐκ τῆς ὅλης συζητήσεως συνήγαγα τὸ συμπέρασμα, ὅτι κατὰ βάθος ἡ Κυβέρνησις δὲν θέλει τὴν ἀσφάλισιν τῶν ἀγροτῶν, καὶ ὅτι πολὺ ἐστενοχωρήθη ἀπὸ τὴν πρότασιν τοῦ κ. Ἀρχηγοῦ τοῦ Κόμματος τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων, διότι ἦλθε τὸ θέμα πρὸς συζήτησιν εἰς τὴν Βουλήν. Κρίνων δὲ τὴν ὅλην βίβλον γενέσεως καὶ τακτικῆς τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως καὶ τὴν πολιτικὴν αὐτῆς λέγω, ὅτι δὲν ἤθελε τὸ μέτρον αὐτὸ καὶ δὲν τὸ θέλει διότι δὲν τὸ ἐθεώρησε καὶ δὲν τὸ θεωρεῖ ἴσως ἀκόμη ὡς κομματικῶς ἀναγκαῖον. Καὶ δὲν ἐκπλήττομαι διὰ μίαν Κυβέρνησιν τῆς ὁποίας ὅλαι αἱ πράξεις της φέρουν τὴν σφραγῖδα τῆς κομματικῆς σκοπιμότητος ἀφοῦ τὸ μέτρον δὲν ὑπῆρξε δι’ αὐτὴν κομματικῶς σκόπιμον, δὲν τὸ ἔλαβε. Καὶ δὲν τὸ ἔλαβε διότι αἱ μυριάδες τῶν ψήφων τῶν ἀγροτῶν προσεφέροντο πρὸς τὸ Κυβερνητικὸν κόμμα ἄνευ ἀπαιτήσεων. Δὲν ἦτο δυνατὸν μία τοιαύτη Κυβέρνησις νὰ ἐφαρμόσῃ τὸ μέτρον τῆς συνταξιοδοτήσεως τῶν ἀγροτῶν, ἐφ’ ὅσον τὸ αἴτιον αὐτό, δηλαδὴ ἡ κομματικὴ ἀναγκαιότης δὲν τὸ κατέστησεν ὑποχρεωτικόν, δι’ αὐτήν. Καὶ ὑπαίτιος τούτου εἶναι καὶ ἡ ἀγροτικὴ τάξις ἥτις τὸ αἴτημα αὐτὸ δὲν τὸ κατέστησεν ὑποχρεωτικὸν διὰ τὴν Κυβέρνησιν. Ἄφησε νὰ παρασύρεται εἰς τὰς κάλπας της ὑπὸ τὴν φοβίαν τῆς κομμουνιστικῆς ἐγκληματικότητος καὶ ἐγκατέλειψε τὰ αἰτήματά της. Καὶ τὸ κόμμα αὐτό, πολὺ ἱκανὸν εἰς παλαιοκομματικὰ τερτίπια εὕρισκε μέχρι σήμερον τὸν τρόπον νὰ λαμβάνῃ τὰς ψήφους τῶν ἀγροτῶν. Ἀρκοῦσαν μερικὰ φυλλάδια μὲ ἀναμνήσεις τῶν κατοχικῶν ἐγκλημάτων καὶ ἡ ἐκμετάλλευσις τῆς φοβίας τοῦ κομμουνισμοῦ διὰ νὰ πάρῃ τὴν ψῆφον τῶν ἀγροτῶν, ἐνῷ τὰ χρήματα διετίθεντο ἐκεῖ ποὺ ἦσαν ἀναγκαῖα διὰ τὴν προσέλκυσιν ἄλλων τάξεων. Δὲν εἶχεν ἑπομένως καταστήσει κομματικῶς ἀναγκαῖον τὸ μέτρον διὰ τὴν Κυβέρνησιν ἀφοῦ δὲν εἶχεν ἐνστερνισθῆ ἡ ἰδία ἀγροτικὴ τάξις τὸ δίκαιον αὐτὸ αἴτημά της ὡς καὶ τόσα ἄλλα. Σήμερον ὅμως εἶναι ἥσυχος, ὅτι ἡ σύνταξις τῶν ἀγροτῶν θὰ δοθῇ ὄχι διότι θὰ γίνῃ ἡ νέα ἀπογραφή, ὄχι διότι θὰ ὑπάρξουν τὰ χρήματα, τὰ ὁποῖα ὑπάρχουν καὶ σήμερον, ἀλλὰ διότι ἐγένετο τοῦτο αἴτημα ὁλοκλήρου τῆς ἀγροτικῆς τάξεως καὶ κατέστη τοῦτο αἰσθητὸν εἰς τὴν κομματικὴν πλειοψηφίαν. Ἡ ἀγροτικὴ σύνταξις θὰ δοθῇ, διότι ἡ κομματικὴ σκοπιμότης δὲν ἐπιτρέπει νὰ προσέλθῃ ἡ Κυβέρνησις εἰς τὰς ἐκλογὰς χωρὶς νὰ ἔχῃ λάβει προηγουμένως τὸ μέτρον αὐτὸ τῆς συνταξιοδοτήσεως τῶν γερόντων ἀγροτῶν. Αὐτὴν τὴν ἀξίαν ἔχει ἡ πρότασις νόμου τοῦ κ. Παπανδρέου, διότι κατέστησε τὸ θέμα τῆς συνταξιοδοτήσεως τῶν γερόντων ἀγροτῶν ἐπιτακτικὸν αἴτημα πρὸς τὴν κυβερνῶσαν παράταξιν, κομματικῶς ἀπαραίτητον δι’ αὐτήν. Ἰδοὺ διατὶ εἶμαι πλέον ἀπολύτως βέβαιος, ὅτι ἡ Κυβέρνησις παρὰ τὴν στρεψοδικίαν, παρὰ τὴν θέλησίν της θὰ ἐφαρμόσῃ πλέον τὸ κοινωνικῶς καὶ ἐθνικῶς ἀπαραίτητον μέτρον αὐτό. (Χειροκροτήματα).

§78ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Λαζανᾶς, ἀπουσιάζων διαγράφεται. Ὁ κ. Γ. Οἰκονομόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§79Γ. ΟΙΚΟΝΟΜΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, εἶναι γεγονός, ὅτι τὸ θέμα ἔχει ἐξαντληθῆ ἀπὸ πάσης πλευρᾶς, ἀλλὰ ἐπίσης εἶναι γεγονός, ὅτι εἶναι τὸ σπουδαιότερον θέμα τὸ ὁποῖον συνεζητήθη ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ. Ἡ πρότασις, κ. συνάδελφοι, τοῦ κ. Ἀρχηγοῦ τοῦ Κόμματος τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων μὲ εὑρίσκει ἄντικρυς ἀντίθετον, εἰδικῶς ὡς πρὸς τὸν τρόπον τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ μέτρου τῆς συνταξιοδοτήσεως τῶν ἀγροτῶν. Ἐὰν ἐφηρμόζετο ἡ συνταξιοδότησις ὡρισμένων ἀγροτῶν ὄχι μόνον δὲν θὰ ἀπέβαινεν εὐεργετικὸν διὰ τοὺς ἀγρότας, ἀλλὰ ἐκτὸς τῆς πτωχίας θὰ ἐδημιούργει καὶ διχονοίας καὶ προστριβὰς μεταξὺ τῶν ἀγροτῶν εἰς τὰ χωρία. Ἐγὼ ὑποστηρίζω τὴν ἀσφάλισιν ὅλων τῶν ἀγροτῶν καὶ προτείνω ὅπως ἀπὸ τοῦδε συσταθῇ ταμεῖον ἀσφαλίσεως ἀγροτῶν εἰς τὸ ὁποῖον ἅπαντες οἱ νέοι ἀγρόται ἀπὸ τοῦ 21ου ἔτους τῆς ἡλικίας των νὰ ὑποχρεοῦνται νὰ καταβάλλουν ἀσφάλιστρον 5–10 δραχμῶν μηνιαίως ὥστε ἅμα τῇ συμπληρώσει τῶν καθορισθησομένων ἐτῶν νὰ ἔχῃ σχηματισθῇ ἐπαρκὲς κεφάλαιον διὰ τὴν συνταξιοδότησίν των, δεδομένου, ὅτι ὁ ἀριθμὸς τῶν ἠσφαλισμένων ἀγροτῶν θὰ εἶναι μεγάλος μὲ τὴν παρέλευσιν τῶν ἐτῶν θὰ δημιουργηθοῦν ἐπαρκῆ ποσὰ διὰ τὴν συνταξιοδότησίν των. Πέραν τούτου καὶ τὸ Κράτος θὰ πρέπει νὰ ἔλθῃ ἀρωγὸν εἰς τὸ Ταμεῖον Ἀσφαλίσεως Ἀγροτῶν, διότι εἶναι ἡ μόνη τάξις εἰς τὴν Χώραν μας ἥτις εἶναι ἀδικημένη. Περαιτέρω προτείνω τὴν ἐπιβολὴν φορολογίας χάριν τῶν ἀγροτῶν ἥτις δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ προκαλέσῃ δυσφορίαν ἐφ’ ὅσον τὸ ἔσοδόν της προορίζεται διὰ τοὺς ἀγρότας. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ ἡ Κυβέρνησις νὰ τῆς συστήσω ὅπως προχωρήσῃ εἰς τὸ μέτρον μὲ τόλμην ἀλλὰ καὶ μὲ περίσκεψιν καὶ προσοχὴν καὶ θὰ ἐγγράψῃ ὑποθήκην εὐγνωμοσύνης ὄχι μόνον τῶν ἀγροτῶν, ἀλλὰ καὶ ὁλοκλήρου τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ.

§80ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μ. Στεφανίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§81Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Κύριοι βουλευταί, οὐδεὶς Ἕλλην εὑρισκόμενος ἐντὸς ἢ ἐκτὸς αὐτῆς τῆς αἰθούσης δικαιοῦται νὰ δυσανασχετῇ, διότι ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ κρισίμου καὶ κατ’ ἐξοχὴν ἐθνικοῦ αὐτοῦ θέματος τῆς συνταξιοδοτήσεως τῶν ἀγροτῶν μας ἔλαβε τόσην ἔκτασιν καὶ διότι πολλοὶ βουλευταὶ ἐξ ὅλων τῶν πτερύγων τῆς Βουλῆς ὡμίλησαν ἤδη ἢ πρόκειται νὰ ὁμιλήσουν, ἐπ’ αὐτοῦ. Πολλοὶ ἀξιότιμοι κ. συνάδελφοι, ἐπαναλαμβάνουν τὴν γνωστὴν ἐπωδόν, ὅτι πρέπει νὰ τερματισθῇ ταχύτερον ἡ σχετικὴ συζήτησις, διότι τὸ θέμα εἶναι ἐξηντλημένον. Πράγματι κατὰ τὴν συζήτησιν διαφόρων θεμάτων παρατείνεται εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν ἡ συζήτησις ὑπερμέτρως καὶ ἐπιβάλλεται ὁ ταχὺς τερματισμὸς ταύτης. Εἰς τὴν προκειμένην ὅμως περίπτωσιν συζητήσεως τοῦ θέματος ποὺ ἀφορᾷ τὴν ζωὴν καὶ τὸ μέλλον τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου τῆς χώρας τὸ θέμα δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ θεωρηθῇ ἐξηντλημένον. Ἐξηντλημένον ἰδίᾳ εἶναι, ὅταν κατατεθῇ εἰς τὴν Βουλὴν καὶ ψηφισθῇ συντόμως μία νέα πρότασις νόμου συνταξιοδοτήσεως τῶν ἀγροτῶν μας. Ὁ ἀγὼν μας θὰ συνεχισθῇ ἀνενδότως καὶ εἰς τὸ μέλλον, μέχρις ἐπιτεύξεως τοῦ μεγάλου ἐθνικοῦ αὐτοῦ σκοποῦ. Ἄλλως τε ἡ Κυβέρνησις κατέβαλε πᾶσαν δυνατὴν προσπάθειαν νὰ φαλκιδεύσῃ τὸν χρόνον τὸν διατεθέντα διὰ τὴν συζήτησιν τῆς ὑπὸ κρίσιν ἐπερωτήσεως καὶ τὴν ἄσκησιν τοῦ κοινοβουλευτικοῦ ἐλέγχου ὁπότε μὲ τὰς μακρὰς καὶ ἀλλεπαλλήλους ἀγορεύσεις τῶν ἁρμοδίων Ὑπουργῶν καὶ τῶν συμπολιτευομένων βουλευτῶν, πότε μὲ τὴν παρεμβληθεῖσαν μακρὰν εἰσήγησιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν ἐπὶ τοῦ Προϋπολογισμοῦ καὶ πότε μὲ τὴν ἀνακίνησιν παρατύπως ἐκτὸς τῆς ἡμερησίας διατάξεως ἄλλων ἀσχέτων θεμάτων καὶ τὴν δημιουργίαν ἀντεγκλήσεων καὶ ἐπεισοδίων ποὺ ἐπεβράδυναν τὸν ρυθμὸν τῆς συζητήσεως αὐτῆς. Εἶναι τόσον μέγα τὸ θέμα τοῦτο, καὶ συγκινεῖ τόσον βαθέως τὴν ψυχὴν τῆς μεγίστης πλειονότητος τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ, δηλονότι τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου τῆς ὑπαίθρου χώρας, ὥστε νὰ εἶναι ἐπιτακτικὸν τὸ χρέος παντὸς βουλευτοῦ ἐκπροσωποῦντος τοὺς σκληρῶς μοχθοῦντας καὶ ἀναξιοπαθοῦντας ἀγρότας μας νὰ ἀναλάβῃ τὰς εὐθύνας του καὶ νὰ ἐκφράσῃ ἀπεριφράστως τὴν γνώμην του. Ἀτυχῶς κατὰ τὴν προκαταρκτικὴν συζήτησιν ἐπὶ τοῦ ἀνακύψαντος συνταγματικῶς παραδεκτοῦ ἢ μὴ κατατεθεισῶν εἰς τὸ Σῶμα σχετικῶν προτάσεων νόμου, δὲν κατέστη δυνατὴ λόγῳ τοῦ ἐφευρεθέντος διαδικαστικοῦ τεχνάσματος κατὰ τὴν θέσιν τοῦ συναφοῦς ἐρωτήματος καὶ λόγῳ τῆς ὁμαδικῆς ἀποχωρήσεως τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ἡ διεξαγωγὴ ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας, ὁπότε ἐπωνύμως ἕκαστος θὰ ἀνελάμβανε τὰς εὐθύνας του. Ἤδη ὑπὸ ἑτέραν μορφὴν παρέχεται ἡ δυνατότης καὶ ἡ εὐκαιρία κατ’ ἐξοχὴν μάλιστα, εἰς τοὺς ἀνήκοντας εἰς τὴν Κυβερνητικὴν πτέρυγα ἀξιοτίμους κ. συναδέλφους, νὰ λάβουν σαφῆ θέσιν καὶ νὰ ἀποδεχθοῦν ἢ νὰ ἀποκρούσουν τὸν προτεινόμενον θεσμὸν ἐπεκτάσεως τῆς κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως εἰς τὸν ἀγροτικὸν κόσμον τῆς Ἑλλάδος. Πρόδηλον ὅμως εἶναι, ὅτι δὲν ἀρκεῖ ἡ ἔκφρασις πλατωνικῆς γνώμης ὑπὲρ τοῦ θεσμοῦ, χρειάζεται ταὐτοχρόνως ἡ ρεαλιστικὴ ἀντιμετώπισις τοῦ ζητήματος δι’ ὑποβολῆς νέας κοινῆς παρὰ συμπολιτευομένων καὶ ἀντιπολιτευομένων βουλευτῶν προτάσεως νόμου καὶ ταχυτέρας ἐπιψηφίσεώς της, ἐφ’ ὅσον ἡ Κυβέρνησις συνεχίζει τὴν παρελκυστικὴν τακτικήν της. Μέχρις αὐτῆς τῆς στιγμῆς οἱ ὁμιλήσαντες ἀξιότιμοι κυβερνητικοὶ συνάδελφοι, διετύπωσαν εἰς διθυραμβικὸν μάλιστα τόνον, τὴν ὑπὲρ τοῦ θεσμοῦ γνώμην καὶ εὐχήν, δὲν ἐτάχθησαν ὅμως ὑπὲρ τῆς ἀμέσου ἐφαρμογῆς τους εἰς τὸ πρῶτον του στάδιον ὡς ὤφειλον νὰ πράξουν. Κύριοι βουλευταί, εἶναι πικρότατον τὸ παράπονον τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου τῆς χώρας, διότι, καίτοι ἀποτελεῖ τὸ πολυπληθέστερον τμῆμα τοῦ Ἔθνους ποὺ προσέφερε καὶ ἐξακολουθητικῶς προσφέρει εἰς αὐτὸ τεραστίας ὑπηρεσίας καὶ θυσίας, παραμένει ἀνασφάλιστος, ἀνυπεράσπιστος, εἰς τοὺς παντοίους κινδύνους τῆς ζωῆς καὶ ἀπροστάτευτος κατὰ τοῦ γήρατος, τῆς ἀναπηρίας καὶ τοῦ θανάτου. Τὸ παράπονον τοῦτο εἶναι πράγματι εὔλογον καὶ δίκαιον, διότι ὅλαι σχεδὸν αἱ ἄλλαι κοινωνικαὶ τάξεις τῆς χώρας εἶναι ἠσφαλισμέναι εἰς πολυάριθμα ταμεῖα κυρίας καὶ ἐπικουρικῆς ἀσφαλίσεως. Ἔχει ὅμως κυριολεκτικῶς ἀποκορυφωθῇ ἡ δυσφορία, ἡ πικρία καὶ ἡ ἀγανάκτησις τῶν ἀγροτῶν μας ὄχι μόνον διότι παραμένει μέχρι σήμερον ἀνικανοποίητον τὸ δικαιότατον αὐτὸ αἴτημά των, ἀλλὰ πρὸ παντὸς διότι κατὰ τὴν ἰσχύουσαν ἀσφαλιστικὴν νομοθεσίαν μας τὴν θεσπίσασαν κοινωνικοὺς πόρους, ὑπὲρ τὰ 500.000.000 δραχμῶν εἶναι ὑποχρεωμένοι νὰ καταβάλουν τὸ ἀντίτιμον πάσης φύσεως ἐνσήμων ὑπὲρ τῶν λοιπῶν ἠσφαλισμένων κοινωνικῶν τάξεων καὶ ὑπὲρ τῆς ἀσφαλίσεως τῶν ἀποκλήρων αὐτῶν τῆς ζωῆς γερόντων νὰ μὴ συνεισφέρῃ οὐδεμία ἄλλη κοινωνικὴ τάξις οὐδ’ ὀβολόν. Κύριοι βουλευταί, πρόκειται περὶ μιᾶς καταφώρου ἀδικίας, ἡ ὁποία προσγίγνεται ἀπὸ τὸ ἐπίσημον Κράτος εἰς βάρος τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου. Ὀρθῶς καὶ δικαίως, ὅθεν, ἐτέθη ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία, πρὸ τοῦ σκληροῦ διλήμματος ἀπὸ τὸν ἀξιότιμον κ. Ἀρχηγὸν τοῦ Φιλελευθέρου Δημοκρατικοῦ Κόμματος. Ἢ πρέπει νὰ στέρξῃ αὕτη εἰς τὴν ἐπέκτασιν τῶν κοινωνικῶν ἀσφαλίσεων εἰς τοὺς ἀγρότας μας, μὲ πρῶτον στάδιον ἐφαρμογῆς τὴν ἀπονομὴν συντάξεων γήρατος εἰς αὐτοὺς καὶ τὴν ἐπιβολὴν κοινωνικοῦ πόρου ὑπὲρ αὐτῶν, διὰ τῆς θεσπίσεως ἰδίᾳ τοῦ ἀγροτοσήμου ἢ πρέπει νὰ προβῇ εἰς τὴν κατάργησιν ὅλων τῶν ἄλλων ὑφισταμένων κοινωνικῶν πόρων, ποὺ ἀποτελοῦν δυσβάστακτον οἰκονομικὸν βάρος δι’ αὐτούς. Μόνον κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, θὰ πεισθῇ ὁ ἀγροτικὸς κόσμος, ὅτι ὑπάρχει ἴση καὶ δικαία μεταχείρισις ὅλων τῶν πολιτῶν, ἐκ μέρους τοῦ Κράτους. Ὁ ἀξιότιμος κ. Ἀρχηγὸς τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων, εἰς ὃ ἔχω τὴν τὴν τιμὴν νὰ ἀνήκω, συνεπὴς πρὸς τὴν μακρὰν φιλαγροτικὴν πολιτικὴν καὶ παράδοσιν καὶ τὴν πρόσφατον προεκλογικὴν ἐπαγγελίαν τοῦ κόμματος ἐτάχθη ἀνεπιφυλάκτως ὑπὲρ τῆς ἀμέσου θεσπίσεως καὶ ἐφαρμογῆς τοῦ θεσμοῦ, ἐν συνεχείᾳ δέ, ὁ ἀγαπητὸς συνάδελφος κ. Μπακατσέλος, ἐξέθεσεν εὐρύτερον τὰς ἀπόψεις τοῦ Κόμματος τούτου, ποὺ ἔλαβε παλαιότερον καὶ προσφάτως τὰ ριζοσπαστικὰ κοινωνικὰ νομοθετικὰ μέτρα καὶ ὑπὲρ τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου, κυρίως, μὲ τὴν ἀποκατάστασιν τῶν ἀκτημόνων καλλιεργητῶν. Δὲν προτίθεμαι νὰ ἐπαναλάβω τὰ ἀναφερθέντα στοιχεῖα καὶ τοὺς μὴ οὐσιωδῶς ἀμφισβητηθέντας ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως ἀριθμοὺς τῶν ἀσφαλισθησομένων προσώπων, τῶν ἀναγκαιουσῶν δαπανῶν καὶ τῶν ἐξευρεθησομένων πόρων. Πιστεύω ἀδιστάκτως καὶ νομίζω, ὅτι ἔχει ἤδη διαμορφωθῆ κοινὴ συνείδησις καὶ βαθεῖα πίστις εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, ἐνθέρμως συμπαριστάμενον διὰ τὴν ἱκανοποίησιν τοῦ τόσον δικαίου αἰτήματος τῶν ἀγροτῶν μας, ὅτι κατὰ τὰ κύρια σημεῖα των αἱ ὑποβληθεῖσαι προτάσεις νόμου τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ποὺ ἐσφαλμένως ἐκρίθησαν ἤδη συνταγματικῶς ἀπαράδεκτοι, εἶναι πλήρως θεμελιωμέναι καὶ ἡδραιωμέναι. Ὀρθῶς ὑπεστηρίχθη, ἰδίᾳ ἀπὸ τὸ Κόμμα τῶν Φιλελευθέρων καὶ τὴν Δημοκρατικὴν Ἕνωσιν, ὅτι διὰ μιᾶς διακομματικῆς ὀλιγομελοῦς κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, θὰ ἦτο δυνατόν, εἰς σύντομον χρόνον, νὰ ἀντιμετωπισθῇ ἀποτελεσματικῶς τὸ ὅλον ζήτημα καὶ νὰ γίνῃ συγκερασμὸς τῶν ἑκατέρωθεν ἀπόψεων πρὸς τὸν σκοπὸν τῆς ἀκλονήτου οἰκονομικῆς θεμελιώσεως καὶ ἐπιβιώσεως τοῦ θεσμοῦ. Ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις, τὴν ὁποίαν ἐπερωτοῦν ὅλα σχεδὸν τὰ Κόμματα τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ἀποδεδειγμένως ἠδράνησε καὶ ἠδιαφόρησε διὰ τὴν ρύθμισιν καὶ ἐπίλυσιν τοῦ θεμελιώδους κοινωνικοῦ καὶ ἐθνικοῦ αὐτοῦ προβλήματος. Ἐπέδειξεν αὕτη, μὲ τὴν στάσιν καὶ τὴν τακτικὴν ποὺ ἐτήρησε κατὰ τὴν συζήτησιν ἐπὶ τῶν κατατεθεισῶν προτάσεων νόμου τῆς ἀντιπολιτεύσεως, ὄχι ἁπλῶς διστακτικότητα, ἀναβλητικότητα, ἀτολμίαν καὶ φοβίαν, ἀλλὰ πρὸ παντὸς ἔλλειψιν πίστεως εἰς τὸν θεσμὸν τῆς ἀγροτικῆς κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως. Δὲν ἐπερωτῶμεν καὶ δὲν κατηγοροῦμεν τὴν Κυβέρνησιν, διότι δὲν ἐξεπλήρωσε ρητὴν προεκλογικὴν ἐπαγγελίαν της, διότι πράγματι δὲν ἐγένετο αὕτη, τοὐλάχιστον ἀπὸ τὸν ἀξιότιμον κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως καὶ Ἀρχηγὸν τῆς Ε.Ρ.Ε., εἰς τοὺς προεκλογικοὺς του λόγους. Ὀφείλω, ὅμως, εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο νὰ ἀναφέρω, ὅτι ὀλίγους μῆνας πρὸ τῶν ἐκλογῶν τοῦ 1958 καὶ συγκεκριμένως τὴν 3ην Ἰανουαρίου 1958, ὁ τότε ὑφυπουργὸς Γεωργίας καὶ ἤδη κυβερνητικὸς βουλευτὴς κ. Μανέντης, προέβη εἰς ἐπισήμους δηλώσεις καὶ ἀνακοινώσεις πρὸς τὸν τύπον, περὶ τῆς ἀρξαμένης τότε μελέτης καὶ περὶ συνταξιοδοτήσεως τῶν ὑπερηλίκων ἀγροτῶν μὲ 300 δραχμῶν σύνταξιν. Ἰδού, τὶ ἔλεγεν, ἐξ ὀνόματος τῆς Κυβερνήσεως τῆς Ε.Ρ.Ε., ὁ κ. ὑφυπουργὸς τῆς Γεωργίας, εἰς τὰς παραμονὰς ἀνατροπῆς τῆς Κυβερνήσεως ταύτης, λόγῳ τῆς ἐπακολουθησάσης ἀποσκιρτήσεως τῶν 15 βουλευτῶν τῆς ΕΡΕ, καὶ δύο μῆνας πρὸ τοῦ σχηματισμοῦ τῆς ὑπηρεσιακῆς Κυβερνήσεως καὶ τῆς ψηφίσεως τοῦ ἐκλογικοῦ νόμου: «Ἐντὸς τοῦ πρώτου διμήνου τοῦ νέου ἔτους, ἐλπίζω νὰ ἔχω περατώσει τὴν μελέτην μου διὰ τὸ θέμα τῆς συνταξιοδοτήσεως τῶν ἀγροτῶν, τὴν ὁποίαν καὶ θὰ ὑποβάλω πρὸς περαιτέρω ἐξέτασιν εἰς τὸν Πρωθυπουργὸν κ. Καραμανλῆ. Ἀρχικὴ σκέψις εἶναι, νὰ χορηγηθῇ μηνιαία σύνταξις ἐκ δραχμῶν 300 εἰς ἕκαστον ἀγρότην, ὑπερβάντα τὸ 65ον ἔτος τῆς ἡλικίας του». Ἔχω πρὸ ἐμοῦ τὸ σχετικὸν κείμενον εἰς τὴν ἐφημερίδα «Βῆμα», τῆς 3.1.58. Ἐπερωτῶμεν, ὅμως, καὶ κατηγοροῦμεν τὴν σημερινὴν Κυβέρνησιν, διότι ὄχι μόνον δὲν ἀντιμετώπισε καὶ δὲν ἐμελέτησε σοβαρῶς τὸ μέγα θέμα, καθ’ ὅλην τὴν διάρκειαν τῆς τετραετίας, ποὺ εὑρίσκεται εἰς τὴν ἐξουσίαν, ἀλλὰ καὶ διότι δὲν ἐξεπλήρωσε δοθεῖσαν ὑπόσχεσιν διὰ τῶν προγραμματικῶν δηλώσεών της, τῆς 10.6.1958, ὅτι θὰ προχωρήσῃ εἰς τὴν συμπλήρωσιν τοῦ πρώτου σταδίου διὰ τὴν ἰατροφαρμακευτικὴν καὶ νοσοκομειακὴν περίθαλψιν καὶ θὰ μελετήσῃ τὴν ὁλοκλήρωσιν τῆς ἀγροτικῆς ἀσφαλίσεως, σταθμίζουσα τὴν ἔκτασιν καὶ τὸν χρόνον τῆς ἐφαρμογῆς της. Καὶ ἐπὶ τοῦ πρώτου μὲν θέματος τῆς νοσοκομειακῆς περιθάλψεως, ἡ κατάστασις ἔκτοτε καὶ δὴ ἐσχάτως, διὰ τὸν ἀγροτικὸν κόσμον, ἐχειροτέρευσε, διότι ἀφ’ ἑνὸς μὲν ἐτέθη εἰς ἐφαρμογὴν ἀπὸ τῶν μέσων τοῦ ἔτους 1959 ἕνα πολύπλοκον σύστημα, καταθλιπτικὸν διὰ τοὺς πτωχοὺς ἀγρότας, ἐκδόσεως οὐχὶ εἰς τὸ χωρίον, ἀλλὰ εἰς τὸ κέντρον τοῦ Νομοῦ, τῶν πιστοποιητικῶν ἀπορίας Αʹ κατηγορίας, ἐφ’ ὅσον εἶναι ἠναγκασμένοι νὰ προσφεύγουν εἰς τὴν ἕδραν τοῦ Νομοῦ, εἰς τὸ Κέντρον Προνοίας, διὰ νὰ λάβουν τὰ ἀναγκαιοῦντα δικαιολογητικά, ἀφ’ ἑτέρου δέ, ἀπὸ τοῦ Δεκεμβρίου 1959 ἐδημιουργήθη μία οἰκονομικὴ ἐπιβάρυνσις τῶν παντελῶς ἀπόρων Αʹ κατηγορίας, διὰ παγίας καταβολῆς, ἅμα τῇ εἰσαγωγῇ των εἰς τὸ Νοσοκομεῖον, 100 δραχμῶν καὶ προσθέτου ποσοῦ δραχμ. 100–1.000 διὰ εἰδικὴν θεραπείαν, ποὺ οὐδέποτε μέχρι τοῦδε ὑφίστατο. Ἔχω πρὸ ἐμοῦ τὰς τρεῖς περιφήμους αὐτὰς ἐγκυκλίους τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας, εἰς ἃς ἀνεφέρθη καὶ ὁ ἀγαπητὸς ἐξ Εὐβοίας συνάδελφος. Εἶναι αὗται αἱ ὑπ’ ἀριθ. 183, 217 καὶ 625 τοῦ ἔτους 1959. Ἐπὶ δὲ τοῦ δευτέρου θέματος, ἡ Κυβέρνησις δὲν ἐμελέτησε σοβαρῶς καὶ σπουδαίως, ὡς ἐπεβάλλετο, τὴν ὁλοκλήρωσιν τῆς ἀγροτικῆς ἀσφαλίσεως. Ἁπλῶς, μετὰ πολλοὺς μῆνας, καὶ δὴ κατὰ τὸ τέλος τοῦ 1958, συνεστήθη μία πενταμελὴς ἐξ εἰδικῶν Ἐπιτροπή, κατὰ τὴν δήλωσιν τοῦ ἀξιοτίμου κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως καὶ τῶν ἁρμοδίων Ὑπουργῶν, ὄχι βεβαίως, διὰ νὰ μελετήσῃ τὸ εἰδικὸν θέμα τῆς ἀγροτικῆς κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως, ἀλλὰ γενικώτερον τὸ ὅλον θέμα τῶν κοινωνικῶν ἀσφαλίσεων, ἀκριβῶς διότι ὑφίστατο κρίσιμον σχετικὸν πρόβλημα εἰς τὴν χώραν μας, ἀπὸ μακροῦ χρόνου.

§82Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ἀπ’ ὅσα εἴπατε, κ. συνάδελφε, ἀποδεικνύεται ἡ συσχέτισις τῶν ἀγροτικῶν κοινωνικῶν ἀσφαλίσεων μὲ τὸ ὅλον θέμα τῶν κοινωνικῶν ἀσφαλίσεων. Εἶναι ἀναγκαία καὶ ἐπιβεβλημένη. Εἴπατε, ὅτι 500 ἑκατ. δραχμῶν εἶναι οἱ κοινωνικοὶ πόροι διὰ τὴν ἀσφάλισιν τῶν ἀστῶν. Τὸ ... (δὲν ἠκούσθη) εἶναι οἱ κοινωνικοὶ πόροι νὰ συμβάλουν εἰς τὴν ὅλην ἀσφάλισιν. Συνεπῶς, πρέπει ἡ ἀσφάλισις τῶν ἀγροτῶν νὰ συνδυασθῇ ἀπὸ ἀπόψεως κοινωνικῶν πόρων μὲ τὴν ἐν γένει κοινωνικὴν ἀσφάλισιν. Ἐὰν ἔχετε ὑπ’ ὄψει τὴν μελέτην τῆς εἰδικῶς ἐπὶ τούτῳ συσταθείσης Ἐπιτροπῆς, θὰ εἴδητε, ὅτι ἡ ἐν λόγῳ Ἐπιτροπὴ ἐπὶ μακρότατον χρονικὸν διάστημα ἠσχολήθη μὲ τὴν ἀγροτικὴν ἀσφάλισιν.

§83Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, δὲν ἐπέκρινα τὴν Κυβέρνησιν διὰ τὴν συσχέτισιν τῶν δύο θεμάτων. Ἁπλῶς ἀνέφερα, ὅτι δὲν εἶναι ἀκριβὴς ὁ ἐντυπωσιακὸς ἰσχυρισμὸς τῶν ἁρμοδίων ὑπουργῶν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις εἰδικῶς καὶ μόνον διὰ τὴν μελέτην τῆς ἀγροτικῆς κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως, κατήρτισεν ἐπιτροπήν, μετεκάλεσε ξένον ἐμπειρογνώμονα καὶ διέταξε δειγματολογικὴν ἀπογραφὴν διὰ τὴν 3ην Ἀπριλίου 1960 καὶ ὅτι ἀληθὲς εἶναι, ὅτι ἀπεφασίσθη νὰ μελετηθῇ τὸ γενικώτερον ζήτημα τῶν κοινωνικῶν ἀσφαλίσεων λόγῳ τῆς ὑφισταμένης κρίσεως τοῦ θεσμοῦ ἐν Ἑλλάδι ὡς ἐκ τῆς ἀσκηθείσης κυβερνητικῆς πολιτικῆς καὶ εἰδικώτερον τὸ θέμα τῆς ἀγροτικῆς ἀσφαλίσεως. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἡ δειγματολογικὴ ἀπογραφὴ τῆς 3ης Ἀπριλίου 1960 διετάχθη πρὸ ἔτους καὶ πλέον ἀσχέτως πρὸς τὸ θέμα τῆς ἀγροτικῆς ἀσφαλίσεως.

§84Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ἐπειδὴ ἐπαναφέρετε ἕνα θέμα τὸ ὁποῖον ἔχει ἤδη διευκρινισθῆ καὶ ἔληξεν, ἐπιθυμῶ νὰ ἐπαναλάβω ἅπαξ ἔτι, ὅτι γίνεται πλήρης σύγχυσις μεταξὺ τῆς ἁπλῆς δοκιμαστικῆς ἀπογραφῆς καὶ τῆς ἀπογραφῆς τῆς διενεργουμένης ἐπὶ δειγματοληπτικῆς βάσεως. Ἡ διενέργεια τῆς τελευταίας ἀπεφασίσθη ὅταν ἀπεδείχθη, ὅτι τὰ πληθυσμιακὰ στοιχεῖα δὲν ἦσαν ἀκριβῆ, ἀπεφασίσθη δὲ προσφάτως.

§85Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, δὲν εἶναι τοῦτο ἀληθές, διότι ὁ ἀξ. Ἀρχηγὸς τῶν Δημοκρατικῶν φιλελευθέρων προσεκόμισεν εἰς τὴν Βουλὴν ἐπίσημον ἔγγραφον τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ, ἐξ οὗ προέκυψεν, ὅτι ἡ δειγματοληπτικὴ αὕτη ἀπογραφὴ δὲν ἀπεφασίσθη ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, μετὰ τὴν ὑποβολὴν τῶν πορισμάτων τῆς ἐπιτροπῆς καὶ τοῦ ξένου ἐμπειρογνώμονος, ἀλλά, ὅτι πρὸ ἑνὸς ἔτους καὶ πλέον εἶχε προαποφασισθῆ ὡς προπαρασκευαστικὴ τῆς διενεργηθησομένης τὸ 1961 γενικῆς ἀπογραφῆς τοῦ πληθυσμοῦ.

§86Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ἀνέγνωσα τὸ διάταγμα τοῦ Ὀκτωβρίου 1958 περὶ διενεργείας τῆς ἀπογραφῆς ἐν ἔτει 1961. Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι δὲν πρέπει νὰ γίνεται σύγχυσις μεταξὺ τῶν δύο ἀπογραφῶν.

§87Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Ἡ ἐξ εἰδικῶν ἐπιτροπὴ συνεστήθη κατὰ τὸ τέλος τοῦ 1958, ἤτοι κατὰ τὸν Νοέμβριον καὶ ἐτερμάτισε τὰς ἐργασίας της τὸν Δεκέμβριον τοῦ 1959, ἤτοι μετὰ ἓν ἔτος καὶ κατὰ τὴν ἐπίσημον δήλωσιν τοῦ κ. Πρωθυπουργοῦ, κατέληξεν εἰς τὸ πόρισμα, ὅτι δὲν δύναται νὰ εἰσηγηθῇ ὑπευθύνως τὴν λύσιν τοῦ θέματος, ἂν δὲν προηγηθῇ ἡ γενικὴ ἀπογραφή. Διερωτᾶται, ὅθεν πᾶς τις τὶ ἔκαμνεν ἡ Ἐπιτροπὴ αὕτη ἐπὶ 12 μῆνας ἀφοῦ κατέληξεν εἰς τὸ πόρισμα, ὅτι χρειάζονται τὰ στοιχεῖα μιᾶς νέας γενικῆς ἀπογραφῆς; Διατὶ δὲν τὸ εἶπεν αὐτὸ ἡ Ἐπιτροπὴ μετὰ ἕνα μῆνα ἀφ’ ἧς ἤρξατο λειτουργοῦσα ἐφ’ ὅσον ἐπρόκειτο περὶ βασικοῦ θέματος;

§88Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Γνωρίζετε, ὅτι, ὅταν ἐπρόκειτο νὰ καθιερωθῇ ἡ ἀσφάλισις τῶν ἐργατοϋπαλλήλων, τὸ ζήτημα ἐμελετᾶτο ἐπὶ 6 ἔτη;

§89Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, τὸ ὅλον εὐρύτατον θέμα τῶν κοινωνικῶν ἀσφαλίσεων πράγματι ἐμελετήθη ἐπὶ μακρὸν χρονικὸν διάστημα καὶ εἰς τὴν χώραν μας, ἀλλ’ ἡ ἀγροτικὴ ἀσφάλισις ἀποτελεῖ τμῆμα τῶν κοινωνικῶν ἀσφαλίσεων καὶ διὰ τὴν μελέτην της δὲν ἀναγκαιοῖ ὁ αὐτὸς μακρὸς χρόνος.

§90Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Ἐργασίας). Τὸ θέμα τῶν ἀγροτικῶν ἀσφαλίσεων εἶναι ἀσυγκρίτως δυσκολώτερον ἀπὸ τὸ θέμα τῶν ἀσφαλίσεων εἰς τὰ ἀστικὰ κέντρα. Εἰς τὰ ἀστικὰ κέντρα ὑπάρχει ἡ πλήρης δυνατότης ἐλέγχου τοῦ συστήματος παροχῶν καὶ παρακολουθήσεως, ἐνῷ ἀντιθέτως εἰς τὴν ὕπαιθρον ὁ πληθυσμὸς εὑρίσκεται ἐν διασπορᾷ καὶ θὰ πρέπει νὰ ὑπερπηδηθοῦν αἱ ὑφιστάμεναι ὀργανωτικαὶ καὶ οἰκονομικο–ἀσφαλιστικαὶ δυσχέρειαι.

§91Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, πρόκειται περὶ τοῦ πρώτου σταδίου τῆς συνταξιοδοτήσεως τῶν γερόντων ὑπὸ τὸν τύπον προνοίας ἄνευ εἰσφορᾶς κατ’ ἀρχήν, ὁπότε δὲν ἀναγκαιοῦν αἱ ἀναλογιστικαὶ μελέται. Ἄλλως τε, τὰ κύρια στοιχεῖα ἠδύνατο ἡ Κυβέρνησις νὰ συγκεντρώσῃ ἐντὸς μηνός, μὲ μίαν ἐγκύκλιον ποὺ θὰ ἀπηύθυνε διὰ τῶν Νομαρχῶν εἰς τοὺς Δήμους καὶ τὰς Κοινότητας. Ἰσχυρίζεται ἡ Κυβέρνησις, κύριοι βουλευταί, ὅτι μετεκάλεσεν εἰδικὸν ἐμπειρογνώμονα, διὰ λόγους ἐντυπωσιακούς, ἀλλὰ καὶ ὁ ἐμπειρογνώμων οὗτος ἀσκόπως κληθεὶς ἐγνωμοδότησεν, ὅτι δὲν δύναται, ὡς εἰδικὴ ἐπιτροπή, νὰ ἐκφέρῃ γνώμην πρὸ τῆς διενεργείας τῆς γενικῆς ἀπογραφῆς. Κατὰ συνέπειαν, ἐρωτῶ, διὰ ποῖον λόγον ἐγένετο ἡ μετάκλησίς του, ἐφ’ ὅσον ἡ Κυβέρνησις ἐστερεῖτο τῶν στοιχείων ἐκείνων, ἅτινα ἡ Εἰδικὴ Ἐπιτροπὴ ἔκρινεν, ὅτι εἶναι ἀπαραίτητα καὶ ἠδύναντο νὰ προκύψουν μόνον ἀπὸ μίαν γενικὴν ἀπογραφήν; Κύριοι βουλευταί, ὀφείλω, εἰς τὸ σημεῖον αὐτό, νὰ ἀπαντήσω εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν Ἐργασίας, ποὺ ἠθέλησε, προχθές, ὁμιλῶν, νὰ ἐξάρῃ τὸ κυβερνητικὸν ἔργον εἰς τὸν τομέα τῶν κοινωνικῶν ἀσφαλίσεων. Ὅλοι γνωρίζομεν, ὅτι ἐπὶ 3 ἔτη καὶ πλέον ἐξαγγέλλεται, ὡς πάντοτε, ἐπικειμένη ἡ κατάθεσις εἰς τὴν Βουλὴν τοῦ νέου συνταξιοδοτικοῦ Κώδικος τοῦ Ι.Κ.Α., δι’ οὗ θὰ ἐγένετο ἀναδιοργάνωσις τοῦ θεσμοῦ καὶ τροποποίησις τῶν ἐνιαχοῦ ἀπηρχαιωμένων προϋποθέσεων συνταξιοδοτήσεως τῶν ἐργατοϋπαλλήλων καὶ μέχρι τῆς στιγμῆς αὐτῆς δὲν κατετέθη, ἁπλῶς δὲ δημοσιεύονται σχέδια καὶ ἐκθέσεις τῶν Διοικητῶν τῶν τελευταίων ἐτῶν, ποὺ φέρουν τὸν μεγαλύτερον αὐτὸν ἀσφαλιστικὸν φορέα τῆς Χώρας ἀπειλούμενον μὲ οἰκονομικὴν κατάρρευσιν, μὲ τὸ δυσβάστακτον βάρος τῶν 700 καὶ πλέον ἑκατ. δραχμῶν παγωμένων ὀφειλῶν πρὸς αὐτόν, κυρίως ἀπὸ μεγάλας ἐπιχειρήσεις καὶ ἰσχυροὺς οἰκονομικοὺς παράγοντας. Ὡς πρὸς τὰς ἀδικίας τῆς ὑφισταμένης νομοθεσίας, ὀφείλω νὰ μνημονεύσω τὸ γεγονός, ὅτι ἐνῷ ἀπὸ ἑνὸς αἰῶνος τὸ ὅριον συντάξεως γήρατος τῶν μεταλλωρύχων ἦτο τὸ 60ὸν ἔτος, ἤδη μὲ τὴν συγχώνευσιν τοῦ Ταμείου Μεταλλευτῶν εἰς τὸ Ι.Κ.Α. ἐγένετο τὸ 65ον ἔτος, ὁπότε δὲν ζοῦν ἢ εἶναι σωματικὰ καὶ ψυχικὰ ράκη, δυστυχεῖς ἄνθρωποι, ποὺ εἰργάσθησαν μέσα εἰς ὑπογείους στοάς, ὑπὸ οἰκτρὰς ἀνθυγιεινὰς συνθήκας.

§92Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Κύριε συνάδελφε, ὑπήρξατε μέλος τῆς ἁρμοδίας Ἐπιτροπῆς τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας καὶ ἔχω τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι θὰ πρέπει νὰ γνωρίζετε, ὅτι ἔφερα νομοσχέδιον πρὸς ρύθμισιν τοῦ ζητήματος τῶν καθυστερημένων συνδρομῶν, τὸ ὁποῖον ἐψηφίσθη ἀπὸ τὴν ἁρμοδίαν Ἐπιτροπὴν καὶ ἐνεγράφη πρὸς συζήτησιν εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν τῆς Βουλῆς. Κατὰ συνέπειαν, ὅλως ἀδίκως καὶ ἐν ἐπιγνώσει μάλιστα τούτου, ἐπικρίνετε τὴν Κυβέρνησιν.

§93Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἀπὸ τοῦ ἔτους 1957, ἡ Κυβέρνησις εἶχε ρυθμίσει, δι’ ἑτέρου νόμου τὸ θέμα τῶν καθυστερουμένων ὀφειλῶν πρὸς τὸ Ι.Κ.Α. καὶ τὰ ἄλλα Ἀσφαλιστικὰ Ταμεῖα, καὶ λόγω ἀδιαφορίας τῆς Κυβερνήσεως οἱ μεγάλοι ὀφειλέται δὲν ἐξεπλήρωσαν τὰς ὑποχρεώσεις των. Εἶμαι ἠναγκασμένος νὰ ἐρωτήσω τὴν Κυβέρνησιν, διατὶ δὲν ἐφήρμοσε τὸ Ν. Δ)γμα 3762)1957 καὶ διατί, οἱ μεγάλοι κυρίως ὀφειλέται, παρέμειναν καὶ παραμένουν ἀσύδοτοι; Ποίαν, ὅθεν, ἐμπιστοσύνην δύναταί τις νὰ ἔχῃ πρὸς αὐτήν, ὅτι θὰ ἐπιτύχῃ τὸ νέον σύστημα ρυθμίσεως δι’ οὗ ἐμειώθησαν τὰ πάσης φύσεως πρόσθετα τέλη ἀπὸ 50% εἰς 15% ἐπὶ τῆς κυρίας ὀφειλῆς, ἐπ’ ὠφελείᾳ τῶν κακοπίστων ὀφειλετῶν ἐργοδοτῶν καὶ εἰς βάρος τῶν χιλιάδων ἠσφαλισμένων; Μόνον εἰς τοὺς μικροὺς ἐπαγγελματοβιοτέχνας ἐργοδότας ἔπρεπε νὰ δοθοῦν διευκολύνσεις. Ἡ Κυβέρνησις, κ. βουλευταί, ἐξήγγειλεν ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἤδη, ὁπότε εἰσήλθομεν εἰς τὸ πέμπτον ἔτος ἀφ’ ἧς εὑρίσκεται εἰς τὴν ἐξουσίαν καὶ πρόκειται νὰ εἰσέλθωμεν εἰς τὸ τρίτον ἀφ’ ἧς ἐσχηματίσθη ἡ σημερινὴ ἐκ τῶν ἐκλογῶν τοῦ 1958 Κυβέρνησις, ὅτι διέταξε δειγματοληπτικὴν ἀπογραφὴν διὰ τὴν 3ην Ἀπριλίου 1960, καίτοι, ὡς προανέφερα, αὕτη, δι’ ἄλλους σκοπούς, προκαταρκτικοὺς τῆς γενικῆς ἀπογραφῆς τοῦ 1961, ἔχει προαποφασισθῆ πολὺ παλαιότερον, πρὸ ἔτους καὶ πλέον. Εὐλόγως ὅμως διερωτώμεθα ὅλοι, καὶ κατὰ πρώτιστον λόγον οἱ ἀτυχεῖς ἀγρόται μας, διατὶ αὐτὸ ποὺ ἀπεφασίσθη νὰ γίνῃ τὸν Ἀπρίλιον τοῦ 1960 δὲν ἐγένετο κατὰ τὸ ἔτος 1958 ἢ κατὰ τὸ ἔτος 1959, ὁπότε καθ’ ὅλον τὸ ἔτος τοῦτο εἶχε γίνει ἡ διαπίστωσις τῆς ἀναγκαιότητος τῶν νέων στατιστικῶν δημογραφικῶν στοιχείων ἀπὸ τὴν ἐπὶ ἔτος ἀσκόπως λειτουργήσασαν Ἐπιτροπὴν ἐξ εἰδικῶν; Πασίδηλον εἶναι ὅθεν τὸ γεγονός, ὅτι ἡ Κυβέρνησις οὐδεμίαν σοβαράν, οὐσιαστικὴν καὶ συστηματικὴν ἔκαμε μελέτην τοῦ μεγάλου θέματος καὶ πρόθεσίς της εἶναι, νὰ συνεχισθῇ ἡ ἐκκρεμότης καί, ἐνδεχομένως, αἰφνιδιαστικῶς, ὀλίγας ἡμέρας πρὸ τῆς προκηρύξεως τῶν μελλουσῶν γενικῶν ἐκλογῶν, νὰ δημοσιεύσῃ εἰς τὴν Ἐφημερίδα τῆς Κυβερνήσεως πρᾶξιν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου περιλαμβάνουσαν αὐτουσίαν τὴν πρότασιν τοῦ ἀξιοτίμου κ. Παπανδρέου, δεδομένου, ὅτι κατὰ τὸ προτεινόμενον ἁπλούστατον σύστημα δὲν ἀναγκαιοῖ ἡ ὕπαρξις ἀναλογιστικῶν μελετῶν καὶ στοιχείων, ἐφ’ ὅσον μάλιστα ἡ ἑτέρα πρότασις, τῆς Ε.Δ.Α., Δ.Ε καὶ Ν.Α.Κ., προβλέπει σημαντικὴν περικοπὴν στρατιωτικῶν δαπανῶν. Κύριοι βουλευταί, διὰ νὰ καταδείξω τὴν παρελκυστικὴν αὐτὴν τακτικὴν τῆς Κυβερνήσεως, θὰ ὑπενθυμίσω εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι ὅταν πρὸ ἡμερῶν ἐπροτάθη, κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου περὶ κυρώσεως τῆς συμβάσεως ἱδρύσεως τοῦ ἐργοστασίου ζακχάρεως, τὸ συνταγματικῶς ἀπαράδεκτον αὐτοῦ λόγω τῆς ὑποβολῆς ὑπὸ τὴν κρίσιν τῆς Βουλῆς τοῦ ἀλλογλώσσου παραρτήματος συμβάσεως μὴ μεταφρασμένου εἰς τὴν ἑλληνικὴν γλῶσσαν, κατὰ παραβίασιν σαφοῦς διατάξεως τοῦ Συντάγματος, ἡ πλειοψηφία ἀπέρριψε τὴν πρότασιν καὶ οὐδεὶς ἐκ τῶν παρόντων Ὑπουργῶν ἀπετόλμησε νὰ ὑποστηρίξῃ τὸ συνταγματικῶς παραδεκτὸν καὶ ὅταν πρὸ ἡμερῶν ὑπεβλήθησαν αἱ προτάσεις νόμου περὶ συνταξιοδοτήσεως τῶν ἀγροτῶν, ἡ Κυβέρνησις ἠγωνίσθη σθεναρῶς καὶ ἐπέτυχε νὰ παρασύρῃ τὴν πλειοψηφίαν τῆς Βουλῆς νὰ θεωρήσῃ συνταγματικῶς ἀπαραδέκτους τὰς προτάσεις, μὲ τὴν γενομένην αὐθαίρετον ἑρμηνείαν τῆς ἐννοίας τῆς λέξεως «σύνταξις». Κύριοι βουλευταί, ὁ Ἑλληνικὸς Λαὸς καὶ εἰδικώτερον ὁ δεινῶς πάσχων ἀγροτικὸς κόσμος, δὲν εἶναι τόσον ἀφελὴς διὰ νὰ πιστεύσῃ, ὅτι δὲν ὑφίστανται αἱ οἰκονομικαὶ δυνατότητες ἐφαρμογῆς τοῦ θεσμοῦ τοὐλάχιστον εἰς τὸ πρῶτον του στάδιον, τῆς συνταξιοδοτήσεως τῶν ἀγροτῶν. Ὁ ἀγροτικὸς κόσμος γνωρίζει, ὅτι κατὰ κύριον λόγον διὰ τῆς μικρᾶς περικοπῆς τῶν στρατιωτικῶν δαπανῶν, δύναται νὰ ἀντιμετωπισθῇ ἡ μικρὰ ἐτησία δαπάνη τῶν 500 ἑκατομμυρίων δραχμῶν. Ὅλοι γνωρίζουν, ὅτι σταθερῶς κατ’ ἔτος, ἀπὸ τοῦ 1954 μέχρι σήμερον, αὐξάνονται τὰ βάρη τῶν στρατιωτικῶν δαπανῶν, ἄνευ ἀντιστοίχου αὐξήσεως τῆς ἀμερικανικῆς βοηθείας. Οὕτω, αἱ στρατιωτικαὶ δαπάναι ἦσαν τὸ 1954 δραχμ. 3.324.000.000, τὸ 1955 ἦσαν 3.699.000.000, κατὰ τὰ ἔτη 1955 καὶ 1956 δραχμ. 4.173.000.000 κατὰ μέσον ὅρον, τὸ 1957 δραχμ. 4.875.000.000, τὸ 1958 δραχμαὶ 5.149.000.000, τὸ 1959 δραχμ. 5.290.000.000 καὶ ἤδη τὸ 1960 προβλέπονται δραχμαὶ 6 δισεκατομμύρια. Ἀντιστοίχως, ὡς ἐτόνισεν ὁ ἀξιότιμος Ἀρχηγὸς τῆς Δημοκρατικῆς Ἑνώσεως κ. Τσιριμῶκος, βαθμιαίως μειοῦται ἀπὸ 45% εἰς 11% ἡ κάλυψις διὰ τῆς ἀμερικανικῆς βοηθείας τῶν στρατιωτικῶν δαπανῶν. Ὁ ἀγροτικὸς κόσμος γνωρίζει ὡσαύτως, ὅτι εἶναι δυνατὴ ἡ ἐξασφάλισις τῆς ἀναγκαιούσης ἐτησίας δαπάνης δραχμ. 500.000.000 περίπου διὰ τὰς συντάξεις γήρατος δι’ αὐστηρῶν οἰκονομιῶν εἰς τὸν Κρατικὸν Πρ)σμὸν καὶ περιστολῆς τῶν σπαταλῶν ὡς καὶ ἐξ ἑτέρων πόρων, ἄλλως ἐν ἀνάγκῃ καὶ ἀπὸ τὴν ἐπιβολὴν ἑνὸς ὑπὲρ τῶν ἀγροτῶν κοινωνικοῦ πόρου ὡς δικαίας μικρᾶς συνεισφορᾶς τοῦ κοινωνικοῦ συνόλου ὑπὲρ αὐτῶν. Πέραν αὐτοῦ ὁ ἀγροτικὸς κόσμος δὲν συμμερίζεται τὴν διατυπωθεῖσαν ὑπὸ τοῦ κ. ὑπουργοῦ Οἰκονομικῶν κατὰ τὴν συνεδρίασιν τῆς 5.2.1960 γνώμην, ὅτι «ἡ σημερινὴ δημοσιονομικὴ ἐξυγίανσις δὲν εἶναι ποτὲ δυνατὸν νὰ ἐπιτρέψῃ εἰς τοὺς χειριζομένους ὑπευθύνως τὴν ἐντολὴν τοῦ λαοῦ τὴν ἀλόγιστον καὶ ἄνευ βασάνου διάθεσιν δαπανῶν, διότι ἄλλως θὰ ἐτορπιλλίζετο ἡ οἰκονομικὴ καὶ νομισματικὴ σταθερότης». Μόνον ὅθεν ὅταν πρόκειται, κ. βουλευταί, νὰ παρασχεθῇ εἰς τὸν ἀγροτικὸν κόσμον μία θετικὴ προστασία ποὺ θὰ ἀποδώσῃ στοιχειώδη δικαιοσύνην, ποὺ θὰ συνδέσῃ ψυχικῶς περισσότερον αὐτὸν μὲ τὴν ὕπαιθρον καὶ ποὺ θὰ ἀναπτερώσῃ τὰς ἐλπίδας του διὰ τὸ μέλλον, ἐφευρίσκει ἡ Κυβέρνησις τοὺς κινδύνους τορπιλλισμοῦ τῆς οἰκονομικῆς καὶ νομισματικῆς σταθερότητος καὶ ἀνατινάξεως τῆς οἰκονομίας τῆς χώρας. Ἀνεφέρθη ἀπὸ τὸν ἀγαπητὸν ἐκ Χίου συνάδελφον, ἕνας παραστατικὸς πίναξ τῆς ἁλματώδους αὐξήσεως τῶν δημοσίων δαπανῶν τῶν τελευταίων ἐτῶν, ἐξ οὗ καταδεικνύεται, ὅτι ηὐξήθησαν τὰ φορολογικὰ βάρη τοῦ λαοῦ καὶ ἐπεκράτησε πνεῦμα σπατάλης τοῦ δημοσίου χρήματος. Τὰ δημόσια ἔξοδα ἀπὸ 12½ δισεκατομμύρια ποὺ ἦσαν τὸ 1954 ἔφθασαν τὸ 1959 εἰς 17½ δισεκατομμύρια δραχμ. Θὰ ἀναφέρω ἕνα πρόσφατον παράδειγμα τῆς κυρώσεως τῆς συμβάσεως κατασκευῆς ἐργαστασίου σακχάρεως, ὁπότε ἡ Κυβέρνησις ἐκ τῶν τελικῶς ἐπιλεγέντων 4 ξένων οἴκων τῶν παρεχόντων ὅλα τὰ τεχνικὰ ἐχέγγυα, 2 Γερμανικῶν οἴκων, ἑνὸς Πολωνικοῦ καὶ ἑνὸς Ἰταλικοῦ, προέκρινε τοὺς Γερμανικοὺς μὲ τὴν ἀκριβοτέραν προσφορὰν κατὰ ποσὸν 400.000 δολλαρίων μὲ τὰ ὁποῖα ἐζημιώθη τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον καὶ μὲ μεγαλύτερον τόκον. Θὰ ἀναφερθῶ καὶ παλαιότερον εἰς ψήφισιν χαριστικῶν διατάξεων ἀναδρομικῆς φορολογικῆς ἀπαλλαγῆς τῶν φεστιβάλ ὡς καὶ τὴν ἀπαλλαγὴν φόρων χαρτοσήμου καὶ μεταβιβάσεως ἀκινήτων τῶν συμβάσεων πωλήσεων ἀκινήτων χάριν τῶν μεγάλων μεταλλειοκτητῶν κ.ο.κ. Πρὸ ἡμερῶν ἀνεφέρθη ἡ καταπληκτικὴ περίπτωσις δεκαπλασιασμοῦ τῶν ἐξόδων τοῦ Πολιτικοῦ Γραφείου ἀπὸ τοῦ 1954 μέχρι τοῦ 1959 καὶ οὐδεμία ἐγένετο ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως διάψευσις. Τέλος ἐνῷ ἡ Κυβέρνησις ἀπέκρουσε πᾶσαν ἐπιβάρυνσιν τοῦ Πρ)σμοῦ διὰ τὴν συνταξιοδότησιν τῶν ἀγροτῶν ὡς καὶ τὴν θέσπισιν κοινωνικοῦ ὑπὲρ αὐτῶν πόρου, δὲν ἐδίστασεν ἤδη μετὰ 3 ἡμέρας ἀφ’ ἧς ὁ κ. ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν ἔκαμε τὴν εἰσήγησίν του εἰς τὴν Βουλὴν ἐπὶ τοῦ νέου Πρ) σμοῦ καὶ διεβεβαίωσεν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν προτίθεται νὰ ἐπιβάλῃ νέα φορολογικὰ βάρη εἰς τὸν Λαὸν καὶ θὰ ἐπιδιώξῃ τὴν διὰ τῆς πατάξεως τῆς φοροδιαφυγῆς ἐπαύξησιν τῶν δημοσίων ἐσόδων, δὲν ἐδίστασε λέγω, νὰ ἐπιβαρύνῃ τὸν ἑλληνικὸν λαὸν διὰ νέου φόρου ἐπὶ τῆς καταναλώσεως βενζίνης καὶ πετρελαίου ἐξ οὗ θὰ προκύψῃ νέον ἔσοδον δι’ ἄλλους ἀσφαλῶς σκοποὺς 100.000.000 περίπου δραχμῶν. Τερματίζων τὴν ὁμιλίαν μου, κ. βουλευταί, ὀφείλω νὰ διακηρύξω, ὅτι ἔχει διαμορφωθῆ κοινὴ συνείδησις, ὅτι τὸ σύγχρονον ἐπιτακτικώτερον, δικαιότερον καὶ ἠθικώτερον λαϊκὸν αἴτημα εἶναι ἡ συνταξιοδότησις τῶν ἀγροτῶν μας καὶ ἡ ἄμεσος λῆψις κοινωνικῶν προστατευτικῶν μέτρων ὑπὲρ αὐτῶν, ἀντὶ πάσης θυσίας χάριν τοῦ Ἔθνους. Οὐδεμία συνεπῶς δύναμις ἢ ἀντίδρασις εἶναι ἱκανὴ νὰ ματαιώσῃ τὴν λῆψιν τῶν μέτρων αὐτῶν ποὺ πρέπει νὰ ἔχουν τὸ προβάδισμα κατὰ τὴν ἱεράρχησιν τῶν δημοσίων δαπανῶν. Ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις ὀφείλει νὰ γνωρίζῃ, ὅτι ἐξηντλήθη ἡ ὑπομονὴ τῶν ἀγροτῶν μας οἵτινες κατέχονται ἀπὸ δέος ἔναντι οἱασδήποτε ἀντιξοότητος τῆς ζωῆς καὶ ἀπὸ πικρίαν διὰ τὴν πρὸς αὐτοὺς ἀστοργίαν καὶ τὴν πλήρη παραγνώρισιν τῆς κολοσσιαίας των συμβολῆς εἰς τὴν παραγωγικὴν διαδικασίαν καὶ τὴν δημιουργίαν τοῦ ἐθνικοῦ πλούτου. Δὲν πρέπει ἀκόμη νὰ λησμονοῦν τόσον ἡ Κυβέρνησις ὅσον καὶ ἡ κυβερνητικὴ πλειοψηφία, ὅτι τὸ κυριώτερον ἔρεισμά των καὶ γενικώτερον τῆς Δεξιᾶς ὑπῆρξε, κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη ὁ φύσει συντηρητικὸς νομιμόφρων καὶ ὑπομονητικὸς ἀγροτικὸς κόσμος καὶ τὸ ἔρεισμα αὐτὸ τὸ ἀπώλεσαν μὲ τὴν τηρηθεῖσαν κατ’ οὐσίαν δυσμενῆ στάσιν των εἰς τὸ μέγα ἐθνικὸν αὐτὸ θέμα καὶ μὲ τὴν προκληθεῖσαν ἐκ τῆς ἀσκηθείσης κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη Κυβερνητικῆς πολιτικῆς ἰδίᾳ εἰς τὸν τομέα τῆς διαθέσεως τῶν ἀγροτικῶν προϊόντων οἰκονομικὴν ἐξαθλίωσιν τῶν ἀγροτῶν μας. Δὲν πρέπει ἀκόμη νὰ λησμονῇ ἡ Κυβέρνησις, ὅτι κατ’ οὐσίαν ἐκπροσωπεῖ τὰ 40% τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ ὅτι τὰ ἕτερα 60% εὑρίσκονται εἰς τὴν πτέρυγα τῆς Ἀντιπολιτεύσεως καὶ ὅτι ἤδη ὁπόταν γίνουν αἱ νέαι ἐκλογαὶ αὕτη προώρισται νὰ θερίσῃ ἀκάνθας καὶ τριβόλους. Ἔστω ὅθεν καὶ τὴν ὑστάτην στιγμὴν ὀφείλει ἡ Κυβέρνησις ἐγκαταλείπουσα τὴν ἐγωϊστικὴν νοοτροπίαν της νὰ συνεργασθῇ μὲ τὴν Ἀντιπολίτευσιν ἐπὶ ἑνὸς βαρυσημάντου ἐθνικοῦ θέματος ποὺ θὰ δεσπόζῃ ἐφεξῆς εἰς τὴν πολιτικὴν μας ζωήν, ἄλλως ὀφείλουν συμπολιτευόμενοι καὶ ἀντιπολιτευόμενοι βουλευταὶ ἐν συνεργασίᾳ, ἔστω καὶ διασπῶντες τὴν κακῶς νοουμένην κομματικὴν πειθαρχίαν νὰ καταθέσουν κοινὴν πρότασιν νόμου εἰς τὴν Βουλὴν ἔχοντες ὅλοι ὑπ’ ὄψιν, ὅτι λόγοι κατ’ ἐξοχὴν ἐθνικοί, ὑπαγορεύουν καὶ ἐπιβάλλουν τὴν ταχίστην συνταξιοδότησιν τῶν πενομένων γερόντων ἀγροτῶν μας. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς ἀντιπολιτεύσεως).

§94ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Μίχας, ἔχει τὸν λόγον.

§95Α. ΜΙΧΑΣ. Κύριοι βουλευταί, ἡ σπουδαιότης τοῦ θέματος θὰ ἐπέβαλεν ἀνάλυσιν τούτου. Ἀλλὰ ἡ ἀνάλυσις ἐγένετο ἀπὸ πάσης πλευρᾶς καὶ νομίζω, ὅτι θὰ κατεχρώμην τῆς ὑπομονῆς σας ἂν ἐπεξέτεινα τὸν λόγον. Θὰ ἤθελα, ὅμως, νὰ σημειώσω μερικὰ πράγματα, ὡς πρὸς τὸ ὀξύτατον αὐτὸ θέμα, τὴν σπουδαιότητα τοῦ ὁποίου οὐδεὶς ἀμφισβητεῖ, πολὺ δὲ περισσότερον ἡ ὑπεύθυνος Κυβέρνησις τῆς χώρας. Ἄς σκεφθῶμεν δι’ ὀλίγον τὸν θεσμὸν τῶν Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων. Ἀγῶνες μακροὶ εἶχον προηγηθῆ τῆς θεσπίσεως τῶν ἀσφαλίσεων διὰ τοὺς ἐργάτας καὶ εἶναι γνωστόν, ὅτι δεκαετηρίδες παρῆλθον μέχρις ὅτου, τὸ 1935, ἱδρυθῇ τὸ Ι.Κ.Α. Δὲν εὑρέθησαν τότε Κόμματα ποὺ νὰ κατηγόρησαν τὴν τότε Κυβέρνησιν ποὺ τὰς ἐθέσπισε καθυστερημένως; Ἀσφαλῶς. Διότι ἡ φύσις τοῦ Κοινοβουλευτικοῦ Πολιτεύματος εἶναι τοιαύτη, ὥστε νὰ ἐπιτρέπῃ συχνάκις καὶ ὅ,τι καλὸν γίνεται ἀπὸ τὴν μίαν πλευρὰν νὰ μὴ ἀναγνωρίζεται ἀπὸ τὴν ἄλλην. Ἀλλ’ ἂς ἴδωμεν συγκεκριμένως τί ἐννοοῦμεν ὅταν λέγωμεν «Κοινωνικαὶ Ἀσφαλίσεις». Εἶναι ἕνας τεράστιος θεσμός, ὁ ὁποῖος ἀποβλέπει εἰς τὴν πλήρη ἐξασφάλισιν καθ’ οἱονδήποτε τρόπον ἐργαζομένου κατὰ πάσης ἀντιξοότητος. Τί ἐγένετο εἰς τὸν τομέα αὐτὸν καθ’ ὅλα τὰ παρελθόντα ἔτη, καθ’ ὅλας τὰς δεκαετηρίδας ποὺ ὑπέφερον οἱ ἀγρόται; Τί ἔχει γίνει ἀπὸ πλευρᾶς θεσμοῦ κοινωνικῶν ἀσφαλίσεων, ὅσον ἀφορᾷ τοὺς ἀγρότας, εἰς τὸν τόπον αὐτόν; Ἔπρεπε μετὰ τὴν πάροδον τῶν ἐτῶν αὐτῶν ἀπὸ τότε ποὺ ἀπολαύουν οἱ ἐργάται τοῦ θεσμοῦ αὐτοῦ, ἔπρεπε νὰ ἔλθῃ πρῶτα–πρῶτα ἕνας νόμος τοῦ 1953, ἐπὶ Κυβερνήσεως τοῦ ἀειμνήστου Στρατάρχου Παπάγου, διὰ νὰ ἀρχίσῃ τὸ θέμα νὰ κινῆται. Καὶ ἀκόμη θὰ ἔπρεπε ἀπὸ τῆς ἡμέρας ποὺ ὁ Πρόεδρος τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως ἀνέλαβε τὴν διακυβέρνησιν τῆς χώρας νὰ τὸ θέσῃ ὑπὸ τὸν ἄμεσον ἔλεγχόν του καὶ νὰ ἔχωμεν κἄτι, τὸ ὁποῖον δὲν εἶχε συμβῆ ἄλλοτε εἰς τὴν χώραν αὐτήν. Ὁ θεσμὸς τῆς ἰατροφαρμακευτικῆς περιθάλψεως ἤρχισε συστηματικῶς μελετώμενος καὶ προωθούμενος εἰς τὴν ἐφαρμογὴν ἀπὸ τὸν Ὀκτώβριον 1955, ἀφ’ ἧς κυβερνᾷ τὴν χώραν ὁ κ. Κωνστ. Καραμανλῆς. Καὶ κατέστη δυνατὸν μόλις μετὰ πάροδον τεσσάρων μηνῶν νὰ ὑπάρξῃ ἐλπὶς νὰ τεθῇ ἐν ἰσχύϊ ὁ νόμος, ὁ ὁποῖος ἐθεμελίωσε τὸν πρῶτον κλάδον τῆς κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως τῶν ἀγροτῶν: Τὰ περίφημα καὶ γνωστά, παρ’ ὅσα καὶ ἂν λέγωνται, Κοινοτικὰ Ἰατρεῖα. Ἐὰν λοιπὸν ἔλθῃ τις καλοπίστως νὰ κρίνῃ τὴν ὅλην ἔκβασιν τοῦ θέματος τῶν ἀγροτικῶν ἀσφαλίσεων, πῶς θ’ ἀρνηθῇ, ὅτι τὴν ἔναρξιν τὴν ἔκαμεν ἡ Κυβέρνησις Κωνστ. Καραμανλῆ; Καὶ ἠκούσαμεν, ὅτι σήμερον λειτουργοῦν εἰς τὴν χώραν περίπου 1200 κοινοτικὰ ἰατρεῖα μὲ ἰσαρίθμους ἰατροὺς καὶ μὲ 400 νέας νοσοκόμους. Τί ὑπῆρχε πρὸ 5 ἐτῶν; Ὅλα αὐτὰ ἦσαν ἄγνωστα, ἢ μᾶλλον ἀπετέλουν κἄτι τὸ φανταστικὸν διὰ τὸν Ἕλληνα ἀγρότην. Τί ἠκούαμεν περιερχόμενοι τὴν ἐπαρχίαν; Πεθαίνομεν, δὲν ἔχομεν ἰατροὺς εἰς τὴν ὕπαιθρον καὶ ἂν χρειασθῇ ἰατρὸς καὶ τὸν εὕρωμεν πρέπει νὰ πωλήσωμεν εἰς πολλὰς περιπτώσεις εἴτε τὸ χωράφι μας, εἴτε τὸ ζῷον μας διὰ ν’ ἀντιμετωπίσωμεν τὴν ἀντιξοότητα αὐτήν. Αὐτὸ τὸ ἀπαράδεκτον παρελθὸν λησμονοῦν οἱ ἀγρόται; Νομίζω ὄχι. Νομίζω, ὅτι καίτοι πολιτεύομαι εἰς ἀγροτικὴν περιφέρειαν, ὑπερηφάνως δύναμαι ν’ ἀντικρύσω τοὺς συμπατριώτας μου, κατερχόμενος εἰς αὐτὴν ὡς βουλευτὴς τῆς Ε.Ρ.Ε. Βεβαίως, τὸ πρῶτον βῆμα δὲν ἀρκεῖ καὶ βεβαίως τὸ πρῶτον βῆμα δὲν ἱκανοποιεῖ οὔτε τὴν ἰδίαν τὴν Κυβέρνησιν. Βεβαίως, συνομολογοῦμεν συμφωνοῦντες πρὸς ὅλας τὰς πτέρυγας, ὅτι εἶναι ἀνάγκη νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν πλήρη ὁλοκλήρωσιν τοῦ θεσμοῦ τῶν κοινωνικῶν ἀσφαλίσεων, διότι εἶναι ἔργον στοιχειώδους δικαιοσύνης, ἔργον ὀφειλῆς τῶν ἀστῶν πρὸς τοὺς ἀγρότας, τῶν πόλεων πρὸς τὴν ὕπαιθρον, ἐκεῖνα ποὺ ἔχουν ἀπολαύσει οἱ ἄνθρωποι τῶν πόλεων, τὰς ἀσφαλίσεις, νὰ τὰ ἔχῃ καὶ ὁ ἀγροτικὸς πληθυσμός. Καὶ πρὸς τὴν κατεύθυνσιν αὐτήν, διερωτῶμαι, μετὰ τὴν ἵδρυσιν τῶν κοινοτικῶν ἰατρείων, τί ἔκαμεν ἡ Κυβέρνησις; Ἔμεινε μὲ ἐσταυρωμένα τὰ χέρια; Ἠκούσαμεν κατὰ τὴν ἀγόρευσίν του ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως αὐτῆς, τὴν δήλωσιν τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι ἤδη ἔχει ἀποφασίσει τὴν ἐπέκτασιν τῆς νοσοκομειακῆς καὶ ἰατροφαρμακευτικῆς περιθάλψεως μὲ περαιτέρω ἐπιβάρυνσιν τοῦ κρατικοῦ προϋπολογισμοῦ ἐκτὸς τῶν μέχρι σήμερον διατεθειμένων 450 ἑκατομμυρίων. Ἠκούσαμεν ἀκόμη ὅτι καὶ τὸ θέμα τῆς «συντάξεως τοῦ ἀγρότου» μελετᾶται. Ἀλλὰ ἡ λέξις «μελετᾶται» ἔχει καταντήσει νὰ γίνεται ἀντικείμενον λογοπαιγνίου, ὅτι τὰ πάντα δηλ. μελετῶνται εἰς τὸν τόπον αὐτόν. Δὲν νομίζω, ὅτι θὰ εἴμεθα δίκαιοι ἄν, προκειμένου περὶ τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως, ἐλέγαμεν, ὅτι ἡ λέξις «μελέτη» εἶναι κἄτι ποὺ συναντᾶται εἰς ἄλλην ἐποχήν. Πράγματι, ἡ Κυβέρνησις ἔχει στρέψει τὴν προσοχήν της καὶ μελετᾷ καὶ εἴμεθα μάρτυρες καὶ βλέπομεν, ὅτι, μετὰ τὰς μελέτας τὰς ἐπὶ μέρους, πλεῖστα ὅσα θέματα ἦλθον εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν καὶ ἔτυχον τῆς νομοθετικῆς κυρώσεως. Ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτὴν δυνάμεθα νὰ εἴμεθα ἥσυχοι ὅτι ὅταν ὁ κ. Κ. Καραμανλῆς, διεκήρυξεν ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου, ὅτι τάσσει εἰς ἑαυτὸν προθεσμίαν ἓξ μηνῶν, ἐντὸς τῆς ὁποίας θὰ ἔχῃ πλέον μελετηθῇ πλήρως τὸ θέμα, ὥστε νὰ εἶναι εἰς θέσιν ἡ Κυβέρνησις νὰ ὀργανώσῃ καὶ θεμελιώσῃ τὸν θεσμόν, δὲν πρόκειται περὶ μιᾶς ἀορίστου ὑποσχέσεως ἢ κουβέντας, ἀλλὰ περὶ σταθερᾶς ἀποφάσεως, ἐν ὄψει ἠλεγμένων στοιχείων, νὰ γίνῃ καὶ τὸ δεύτερον κατὰ σειρὰν βῆμα πρὸς τὴν ὁλοκλήρωσιν τοῦ θεσμοῦ τῶν κοινωνικῶν ἀσφαλίσεων. Ἄν θὰ εἶναι ἐπίδομα ἢ ἄν θὰ εἶναι ἀσφάλισις, αὐτὸ εἶναι δεύτερον θέμα. Τὸ δεύτερον βῆμα θὰ συντελεσθῇ ἐντὸς τοῦ προσδιορισθέντος χρόνου, μετὰ τὴν πάροδον τοῦ ἑξαμήνου. Ἡ Κυβέρνησις ἔδωσε τὴν διαβεβαίωσίν της, ὅτι θὰ ἔχῃ, μετὰ τὴν ὡς ἄνω προθεσμίαν, τὰ στοιχεῖα νὰ ἀποφασίσῃ, τὶ εἶναι δυνατὸν ὑπὸ τὰς δεδομένας συνθήκας νὰ ἐπιτελέσῃ. Καὶ διὰ νὰ τελειώνω. Πολλὰ ἐλέχθησαν περὶ ἐγκαταλείψεως τοῦ ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ καὶ περὶ τῶν παραλείψεων τῆς Κυβερνήσεως καὶ περὶ ἐκείνων, τὰ ὁποῖα δὲν ἐσκέφθη ἢ δὲν ἀντιμετώπισεν ἡ Κυβέρνησις. Θὰ πρέπει, νομίζω, διὰ λόγους δικαιοσύνης καὶ ἀντικειμενικότητος, ὄχι σκεπτόμενοι τὴν θέσιν ἢ μᾶλλον τὴν πτέρυγα εἰς τὴν ὁποίαν ἀνήκομεν, νὰ ἀναπολήσωμεν μερικὰ πράγματα. Δὲν θὰ κάνω ἀπολογισμὸν τῶν μέτρων, τὰ ὁποῖα ἐλήφθησαν, ἀλλὰ θὰ ἤθελα νὰ ὑπενθυμίσω μερικὰς ἀληθείας. Τἄχα θὰ ἀρνηθῇ κανεὶς εἰς τὴν σημερινὴν Κυβέρνησιν τὴν αὔξησιν, τὴν οὐσιώδη, τῆς πιστοδοτήσεως πρὸς τὴν ὕπαιθρον τὴν γενομένην διὰ τῆς αὐξήσεως τῶν κονδυλίων τὰ ὁποῖα διαθέτει ἡ ΑΤΕ; Θὰ ἦτο δυνατὸν καὶ θὰ εἴχομεν τὸ δικαίωμα, καλοπίστως κρίνοντες, νὰ ἀρνηθῶμεν, ὅτι αὐτὴ ἡ διασπορὰ τῶν ἔργων, τῶν πλείστων ἔργων, μεγάλων, μέσων καὶ μικρῶν, εἰς τὴν ὕπαιθρον, τὰ ὁποῖα γίνονται, τῶν λεγομένων ἐγγειοβελτιωτικῶν, δὲν εἶναι προσφορὰ πρὸς τοὺς ἀγρότας, ὄχι ὑπὸ τὴν ἔννοιαν χαριστικῆς προσφορᾶς, ἀλλὰ ἐκπληρώσεως τοῦ στοιχειώδους καθήκοντος; Καὶ ἐπειδὴ ἐπροχωρήσαμεν καὶ εἰς ἄλλους τομεῖς, καὶ ἀνεφέρθημεν εἰς φορολογίας καὶ θέματα φορολογικά, θὰ ἐδικαιοῦτο τὶς καλοπίστως νὰ ἀρνηθῇ, ὅτι ἄμεσον φορολογία ὁ ἀγρότης σήμερον, κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη οὐδεμίαν πληρώνει; Θὰ ἠμπορούσαμεν νὰ ἀρνηθῶμεν, ὅτι τὰ μικρὰ μαγαζιὰ τῆς ὑπαίθρου τὰ ὁποῖα ὑπάρχουν, καὶ τὰ ἄλλα ἄλλοτε ἐπλήρωναν φόρον ἐπιτηδεύματος, ἔπαυσαν νὰ πληρώνουν; Θὰ ἀρνηθῶμεν ἀκόμη καὶ κἄτι τὸ ὁποῖον ὅλοι γνωρίζουν, ὅτι δηλαδὴ ὁ φόρος κληρονομιῶν καὶ δωρεῶν, ὁ ὁποῖος πολλὰς φορὰς ἦτο πιεστικώτατος διὰ τὸν ἀγρότην, διότι εἶχεν ὡς ἀποτέλεσμα τὴν ἐκποίησιν τοῦ ἡμίσεος τοῦ τμήματος ἐκείνου τῆς γῆς τὸ ὁποῖον ἐγκατέλειψεν ὁ κληρονομούμενος διὰ νὰ πληρωθῇ, ὅτι ὁ φόρος αὐτός, ἔπαυσε νὰ ὑπάρχῃ διὰ τὴν ὕπαιθρον; Θὰ ἀρνηθῇ τις ὅτι ἡ διαρρύθμισις ἐκείνη τοῦ 3% ποὺ καὶ αὐτὸ ἐπεκρίθη εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, ἦτο τὸ δικαιότερον σύστημα, διότι ἀπέβλεπεν εἰς τὴν προστασίαν τῶν οἰκονομικῶς ἀσθενεστέρων καὶ τοῦ ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ, διότι ἀπήλλαξεν ἀπὸ πάσης φορολογίας καὶ ὀρθῶς ἐκεῖνο τὸ τμῆμα τῆς παραγωγῆς τὸ ὁποῖον προορίζεται διὰ αὐτοκατανάλωσιν καὶ διὰ σποράν; Δὲν εἶναι τάχα αὐτὰ ἐπὶ μέρους μέτρα, τὰ ὁποῖα θὰ ἔπρεπε νὰ ἔχουν ὑπ’ ὄψιν των ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἐξακοντίζουν τοὺς μύδρους των ἐναντίον δῆθεν τῆς ἀνυπάρκτου γεωργικῆς πολιτικῆς, ἐναντίον τῆς ἐλλείψεως στοργῆς καὶ ἐνδιαφέροντος, ὅταν αὐτὰ τὰ ὁποῖα ἐνδεικτικῶς ἀναφέρωνται εἶναι ἐπιτεύγματα καὶ γεγονότα, τὰ ὁποῖα ὑπάρχουν σήμερον ὡς νομοθετημέναι πράξεις, αἱ ὁποῖαι ἐλήφθησαν εἰσηγήσει τῆς Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία σήμερον κυβερνᾷ τὸν τόπον; Κύριοι συνάδελφοι, δὲν ὑποστηρίζω μὲ ὅλα αὐτά, ὅτι οἱ ἀνήκοντες εἰς τὴν πτέρυγα αὐτὴν πιστεύουν ἢ ἔστω φαντάζονται, ὅτι ὁ ἀγροτικὸς πληθυσμὸς καλοπερνᾷ. Πιστεύουν καὶ αὐτοί, πιστεύομεν ὅλοι μας, ὅπως πιστεύουν καὶ οἱ ἴδιοι οἱ ἀγρόται, οἱ ὁποῖοι ζοῦν τὴν ζωὴν τὴν σκληρήν, ὅτι πολλὰ ἔχουν νὰ γίνουν, καὶ πρέπει νὰ γίνουν εἰς τὸν τόπον αὐτόν. Ἀλλὰ ταὐτοχρόνως εἶναι βεβαία ἡ πτέρυξ αὐτή, καὶ δὲν αὐταπατᾶται, ὅτι ὁ ἀγροτικὸς πληθυσμὸς ἔχει τὸ μέτρον τῆς συγκρίσεως τοῦ παρελθόντος μὲ τὸ παρόν. Ἔχει ἀκόμη τὴν κρίσιν νὰ ἀντιληφθῇ, ὅτι ἡ Κυβέρνησις, ἡ ὁποία κατὰ κύριον λόγον στηρίζεται εἰς τὴν ὕπαιθρον, θὰ εἶναι ἐκείνη, ἡ ὁποία περισσότερον πάσης ἄλλης εἶναι δυνατὸν νὰ βοηθήσῃ τὸ ἔργον τῆς βελτιώσεως τῶν ὅρων καὶ τῆς ἀνόδου της, τοῦ ἐπιπέδου τῆς ζωῆς τῶν ἀγροτῶν. Ἀλλὰ ὅμως γνωρίζει, ὅτι ἡ βελτίωσις τοῦ οἰκονομικοῦ ἐπιπέδου ἑνὸς Λαοῦ, καὶ μάλιστα τοῦ ποσοστοῦ τῶν 65%, ὁ ὁποῖος διαβιοῖ εἰς τὴν ὕπαιθρον, δὲν εἶναι ἕν πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἐπιτυγχάνεται ἀπὸ τῆς μιᾶς ἡμέρας εἰς τὴν ἄλλην. Ἀλλοίμονον ἐὰν ἐνόμιζεν, ὅτι ὑπάρχει ἡ μαγικὴ ράβδος ἡ ὁποία μετατρέπει ἀπὸ τὴν μίαν στιγμὴν εἰς τὴν ἄλλην τοὺς ὅρους τῆς ζωῆς ἑνὸς ὁλοκλήρου λαοῦ. Θὰ πρέπει διὰ νὰ εἴμεθα δίκαιοι, νὰ συμφωνήσωμεν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἡ σημερινὴ, καὶ διὰ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Γεωργίας καὶ γενικώτερον, προσεπάθησεν μὲ κάθε τρόπον καὶ ἐν μέσῳ πλείστων ὅσων ἀντιξοοτήτων, ἐκ τῶν ὁποίων πολλαὶ συνδέονται μὲ παράγοντας ἔξω τῆς χώρας κειμένους, διότι συνάπτονται μὲ θέματα ἐξαγωγῆς τῶν προϊόντων, τὰ ὁποῖα δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀντιμετωπισθοῦν μόνον μὲ τὴν καλὴν θέλησιν μιᾶς Κυβερνήσεως, νὰ βελτιώσῃ τὸ βιοτικὸν ἐπίπεδον τοῦ ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ τῆς χώρας. Καὶ εἶμαι βέβαιος, ὅτι συνεχίζουσα τὸ ἔργον της καὶ ἐντείνουσα τὰς δυνάμεις της, θὰ φθάσῃ συντόμως εἰς τὸ ἀποτέλεσμα ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ὄχι μόνον διὰ τοῦ συγκεκριμένου μέτρου, τοῦ ἐπὶ μέρους, τῆς συνταξιοδοτήσεως δηλ. ἢ μᾶλλον τῆς παροχῆς τοῦ ἐπιδόματος τῶν 300 δραχμ., ἀλλὰ πολὺ γενικώτερον, θὰ ἀνακουφίσῃ τοὺς ἀγρότας.

§96ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Κοθρῆς, ἔχει τὸν λόγον.

§97Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ὑπάρχουν θέματα, τῶν ὁποίων ἡ συζήτησις εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν ἐξαντλεῖται. Καὶ αὐτὰ εἶναι τὰ περισσότερα. Ὑπάρχουν ὅμως καὶ θέματα, τῶν ὁποίων ἡ συζήτησις οὐδέποτε ἐξαντλεῖται. Καὶ τοιαῦτα εἶναι ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα θίγουν τὰ θεμέλια τοῦ ἐθνικοῦ οἰκοδομήματος. Εἰς αὐτὰ τὰ θέματα, ἡμεῖς οἱ ἀσκοῦντες τὴν ἀντιπολίτευσιν, ἕνα ἔχομεν δικαίωμα ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ νὰ τονίσωμεν: Τοὺς κινδύνους, τοὺς ὁποίους ἐνέχει ἡ ἀσκουμένη Κυβερνητικὴ πολιτικὴ εἰς τὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ προβλήματος. Τοῦτο καὶ μόνον ἀποτελεῖ τὴν ἱκανοποίησιν τοῦ ἐκλογικοῦ ἐκείνου κόσμου, ὁ ὁποῖος μᾶς ἔστειλεν εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν. Συγκεκριμένως, συζητεῖται, ὑπὸ τύπον ἐλέγχου, ἡ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως, ἐπὶ ἑνὸς σημαντικωτάτου θέματος, τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ τὴν μεγαλυτέραν τάξιν τῆς χώρας, τὴν ἀγροτικήν, ἡ ὁποία ἀποτελεῖ, κατὰ κοινὴν ὁμολογίαν, τὸ θεμέλιον τοῦ ἐθνικοῦ οἰκοδομήματος, θεμέλιον τὸ ὁποῖον ἀνεγνωρίσθη ἀπὸ ὅλας τὰς πτέρυγας καὶ ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι σείεται σήμερον, λόγῳ τῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως. Καὶ βλέπομεν τὸ παράδοξον φαινόμενον διὰ πρώτην φορὰν εἰς τὴν αἴθουσαν ταύτην, νὰ καταβάληται προσπάθεια νὰ ὑπερακοντίσωμεν ὅλοι μας, ἀπὸ τῆς μιᾶς πλευρᾶς μέχρι τῆς ἄλλης, τὸ ἐνδιαφέρον μας ἐπὶ ἑνὸς θέματος, τοῦ ὁποίου ἡ λύσις εἶναι ἀδύνατον νὰ γίνῃ, ἐὰν ἐξακολουθήσῃ νὰ ἀσκῆται ἡ μέχρι σήμερον ἀσκουμένη Κυβερνητικὴ πολιτική. Διότι θέματα τοιαύτης σημασίας δὲν ἀποτελοῦν συμπτώματα μιᾶς πολιτικῆς. Δὲν ἀποτελοῦν μόνον προβλήματα λυόμενα μὲ μίαν μεμονωμένην Κυβερνητικὴν ἐνέργειαν, καὶ μίαν συγκεκριμένην μελέτην τοῦ θέματος. Εἶναι προβλήματα συνυφασμένα μὲ τὴν ὅλην οἰκονομικὴν θεμελίωσιν, μὲ τὴν ὅλην πολιτικὴν θεμελίωσιν τοῦ Κράτους, τὴν ὁποίαν ἀσκεῖ, τὴν ὁποίαν καθορίζει, τὴν ὁποίαν ἐνισχύει ἡ Κυβέρνησις, ἡ ὁποία ἔχει τὴν πλειοψηφίαν καὶ κυβερνᾷ. Ἡμεῖς, λοιπόν, εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν, οἱ ὁποῖοι συζητοῦμεν ἐπὶ ἡμέρας τὸ θέμα, δὲν πρόκειται αὐτὴν τὴν στιγμὴν νὰ εἴπωμεν, ἐὰν θὰ πρέπει ἢ δὲν θὰ πρέπει νὰ γίνῃ κοινωνικὴ ἀσφάλισις. Καὶ εἶναι φυσικὸν νὰ μὴ ὑπάρχῃ οὔτε ἕνας εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, ὁ ὁποῖος νὰ ὑποστηρίξῃ λογικῶς, ὁ ὁποῖος θὰ ἀπετόλμα νὰ εἴπῃ, ὅτι δὲν πρέπει νὰ ἀντιμετωπισθῇ τὸ πρόβλημα αὐτό. Ποῦ εἶναι ὅλη ἡ συζήτησις; Εἰς αὐτό: Εἶναι δυνατὴ σήμερον, ὑπὸ τὰς ὑφισταμένας οἰκονομικὰς καὶ κοινωνικὰς συνθήκας, μὲ τὰς οἰκονομικὰς δυνατότητας τὰς ὁποίας ἔχει τὸ Κράτος, εἶναι δυνατὴ ἡ πραγματοποίησις τοῦ αἰτήματος αὐτοῦ, τοῦ αἰτήματος, τὸ ὁποῖον ὁλόκληρος ἡ Κοινὴ γνώμη, ὁλόκληρος ἡ Βουλὴ ἀναγνωρίζει ὡς δίκαιον καὶ ἐπιβεβλημένον. Ἰδοὺ ἡ διαφωνία μας. Ἡμεῖς πιστεύομεν, ὅτι τὸ αἴτημα αὐτὸ ἔπρεπε νὰ ἔχῃ πραγματοποιηθῇ. Ἀλλά, ἐὰν δὲν ἐπραγματοποιήθη, ἂν καὶ πραγματοποιήσιμον, τοῦτο ὀφείλεται εἰς τὴν κακὴν πολιτικὴν τὴν ὁποίαν ἐφαρμόζει ἡ Κυβέρνησις, πολιτικὴν τὴν ὁποίαν, ἐὰν ἐξακολουθήσῃ νὰ ἀσκῇ, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τῆς ἐπιτρέψῃ νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ πρόβλημα, οὔτε εἰς τὸ ἐγγύς, οὔτε εἰς τὸ ἀπώτερον μέλλον. Σήμερον κ. συνάδελφοι, ποία εἶναι ἡ στάσις τὴν ὁποίαν ἐμφανίζει ἡ Κυβέρνησις. Εἶναι στάσις ἀπολογουμένου. Ἡ Κυβέρνησις δὲν ἠδυνήθη νὰ δώσῃ μίαν σαφῆ καὶ κατηγορηματικὴν ὑπόσχεσιν, ἐὰν θὰ ἀντιμετωπίσῃ ἢ δὲν θὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ πρόβλημα αὐτὸ συντόμως, ἀποφεύγουσα ἐπιμελῶς, ἀπὸ τοῦ Προέδρου μέχρι τοῦ τελευταίου συναδέλφου τῆς συμπολιτεύσεως νὰ μᾶς προσκομίσῃ στοιχεῖα, καὶ νὰ μᾶς δώσῃ διαβεβαιώσεις, ὅτι τὸ πρᾶγμα αὐτὸ εἶναι δυνατὸν νὰ λυθῇ καὶ θὰ λυθῇ. Προσεκτικὴ μελέτη ὅλων τῶν ἀγορεύσεων τῶν κ.κ. Ὑπουργῶν καὶ τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως μᾶς λέγει: Τὸ θέμα εἶναι δίκαιον, ἀλλὰ πρέπει νὰ θεμελιωθῇ οἰκονομικῶς. Δὲν ἀντιδικοῦμεν, λέγει ὁ κ. Ὑπουργὸς, ἀλλὰ θὰ πρέπει νὰ μελετήσωμεν τὸ θέμα, νὰ μελετήσωμεν ἐὰν οἱ διδόμενοι ἀριθμοὶ ποὺ προτείνει ἡ Ἀντιπολίτευσις ἀνταποκρίνωνται εἰς τὰς οἰκονομικὰς δυνατότητας αἱ ὁποῖαι θὰ ἐπιτρέψουν τὴν πραγματοποίησιν τοῦ αἰτήματος τῆς ἀγροτικῆς τάξεως. Εἶναι ὅμως γεγονός, ὅτι τὸ αἴτημα τοῦτο δὲν εἶναι νέον. Ὑφίσταται καὶ διὰ τὴν χώραν μας ἀφ’ ἧς ἐπεβλήθη ὡς διεθνὲς παγκόσμιον αἴτημα τῆς ἀγροτικῆς τάξεως κατοχυρωθὲν ὕστερα ἀπὸ σκληροὺς καὶ μεγάλους ἀγῶνας τοῦ Λαοῦ, ἀπὸ ἀπόψεως ἐσωτερικοῦ δικαίου, ἀπὸ τὴν παγκόσμιον διακήρυξιν τῶν δικαιωμάτων τοῦ ἀνθρώπου (1948) τοῦ ΟΗΕ. Μεταπολεμικῶς τὸ αἴτημα τοῦτο ἀπησχόλησε τὸν πολιτικὸν κόσμον τῆς χώρας κυρίως ἀπὸ τῆς ἐποχῆς τῶν Κυβερνήσεων τοῦ Κέντρου. Ἐπὶ τῶν ἡμερῶν τῆς Κυβερνήσεως Βενιζέλου ἐψηφίσθη ὁ πρῶτος βασικὸς νόμος διὰ τὴν ἀσφάλισιν τῶν ἐργαζομένων, ὁ νόμος 1846)51 διὰ τοῦ ὁποίου ἐτέθησαν αἱ βάσεις ἀναδιοργανώσεως τοῦ μεγαλυτέρου ἀσφαλιστικοῦ ὀργανισμοῦ τῆς χώρας, τοῦ Ἱδρύματος Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων. Ἐν συνεχεία δὲ ἀπὸ τὴν αὐτὴν Κυβέρνησιν διὰ τοῦ Ὑπουργοῦ Ἐργασίας κ. Μπακατσέλου, κατετέθη τὸ πρῶτον ἐν τῇ Βουλῇ ταύτῃ νομοσχέδιον «περὶ κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως τῶν ἀγροτῶν». Τὸ νομοσχέδιον ἐκεῖνο ὑπῆρξε πληρέστερον τῶν τελευταίως κατατεθεισῶν προτάσεων. Προέβλεπεν ὄχι ἁπλῶς μίαν γενικὴν ρύθμισιν τοῦ θέματος, ἀλλὰ ἐχάραξε διὰ τὴν ἐκτελεστικὴν ἐξουσίαν σαφῶς διαγεγραμμένα πλαίσια ἑνὸς τῶν ὁποίων ὤφειλε νὰ κινηθῇ. Ὑπήγαγεν εἰς τὴν ἀσφάλισιν ἅπαντας τοὺς ἀγρότας τοὺς κατοικοῦντας εἰς κοινότητας κάτω τῶν πέντε χιλιάδων κατοίκων οἱ ὁποῖοι ἀρχικῶς μὲν θὰ ἠσφαλίζοντο κατὰ τῆς ἀσθενείας καὶ μητρότητος ἐν συνεχείᾳ δὲ α) κατὰ τοῦ κινδύνου ἀπωλείας ὁλικῆς ἢ μερικῆς τῆς δασοκομικῆς ἢ κτηνοτροφικῆς παραγωγῆς καὶ τοῦ διὰ τὴν λειτουργίαν τῶν συναφῶν ἐπιχειρήσεων χρησιμοποιουμένων ἐργαλείων, β) κατὰ τῶν κινδύνων ἀναπηρίας γήρατος καὶ θανάτου καὶ γ) βελτιώσεως τῶν οἰκιστικῶν συνθηκῶν τῶν ἀγροτικῶν πληθυσμῶν. Τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ δὲν ἐπρόλαβε νὰ γίνῃ νόμος τοῦ Κράτους διότι ἡ Κυβέρνησις ἐκείνη ἀπέτυχε κατὰ τὰς ἐκλογὰς τοῦ 1952 νὰ λάβῃ τὴν πλειοψηφίαν εἰς τὴν αἴθουσαν ταύτην. Μᾶς διεδέχθη εἰς τὴν Κυβέρνησιν ὁ Ἑλληνικὸς Συναγερμὸς ὁ ὁποῖος ἐὰν τὸ θέμα εἶχε τεθῆ οὐδεμίαν κατέβαλε φροντίδα νὰ τὸ ἀντιμετωπίσῃ.

§98Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπουρ. Ἐργασίας). Κύριε συνάδελφε, ἐπειδή, διαρκῶς ὁμιλεῖτε διὰ τὸ θέμα τῶν Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων ἔχω νὰ παρατηρήσω τοῦτο: Εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν τοῦ νόμου, τὸν ὁποῖον ἐπεκαλέσθητε εἶχον προβλεφθῆ τὰ σημερινὰ ἐλλείμματα τοῦ Ι.Κ.Α. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ θεωρηθῇ ὁ νόμος ἐκεῖνος ὅτι, ὀρθῶς ἀντιμετώπισε τὸ θέμα, ἐφ’ ὅσον ἐβάσιζε τὴν ἀσφάλισιν ἐπὶ συνεχῶν ἐλλειμμάτων, ἐνῶ προηγουμένως τὸ Ι.Κ.Α. ἠδυνήθη νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὴν θύελλαν τοῦ πολέμου ἐνῶ ἐν συνεχείᾳ ὡς σεῖς τὸ ὠργανώσατε ἀντιμετώπισε μεγάλας δυσχερείας νὰ ἀνταποκριθῇ εἰς τὸν προορισμόν του. Ἡμεῖς ἐκάμαμεν ὅ,τι ἠδυνάμεθα διὰ νὰ ὀργανώσωμεν τοῦτο ἐπὶ σταθερωτέρων βάσεων καὶ χάρις εἰς τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα συντόμως θὰ ληφθοῦν, τὸ Ι.Κ.Α., θὰ ἀποκτήσῃ καὶ πάλιν τὴν παλαιὰν του ἀκτινοβολίαν. Ἡ μόνη ἐνέργεια τῶν μετέπειτα Κυβερνήσεων ἦτο ἡ ἀπόφασις τοῦ Προέδρου τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως τοῦ Δεκεμβρίου 1958 περὶ συστάσεως Ἐπιτροπῆς πρὸς μελέτην τοῦ θέματος τῆς ἐν γένει Κοινωνικῆς Ἀσφαλίσεως, εἰς τὴν ὁποίαν Κοιν. Ἀσφάλισιν φυσικὰ ὑπάγεται καὶ ἡ ἀσφάλισις τῶν ἀγροτῶν.

§99Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Χαίρω, κ. Ὑπουργέ, δι’ αὐτό, ἀλλὰ τὸ ἐπιχείρημά σας διὰ τὰ ἐλλείμματα ποὺ εἴπατε εἶναι ὑπὲρ τοῦ νόμου ἐκείνου καὶ ὄχι ἐναντίον αὐτοῦ, διότι ὅταν ἕνας νόμος μετ’ ἀκριβείας προβλέπῃ τὶ θὰ συμβῇ εἰς τὸ μέλλον, ἔστω καὶ ἂν προβλέπῃ ἐλλείμματα, σημαίνει ὅτι εἶναι πολὺ μελετημένος. Σεῖς, ἐν συνεχείᾳ θὰ ἔπρεπε νὰ εὕρητε τρόπον νὰ καλυφθοῦν τὰ ἐλλείμματα ταῦτα.

§100Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπουργ. Ἐργασίας). Τὰ σφάλματα, τῶν προκατόχων μας πρόκειται νὰ διορθώσωμεν.

§101Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Τίνων τὰ σφάλματα, κ. Ὑπουργέ, πρόκειται νὰ διορθώσητε; Σεῖς ἀπὸ 8ετίας εἶσθε εἰς τὴν Κυβέρνησιν. Ἡ ὁδὸς τὴν ὁποίαν ὤφειλε ν’ ἀκολουθήσῃ ἡ Κυβέρνησις, ἅμα ὡς κατετέθη ἡ πρότασις νόμου «περὶ παροχῆς συντάξεως εἰς τοὺς ἀγρότας» ἦτο ἡ συζήτησις τῆς προτάσεως ταύτης ὑπὸ τῆς Βουλῆς. Ἀντὶ ὅμως ἡ Κυβέρνησις νὰ μελετήσῃ τὰ στοιχεῖα τὰ ὁποῖα ἐτέθησαν ὑπ’ ὄψει της καὶ νὰ συναινέσῃ εἰς τὴν συζήτησίν της, προέβαλε τὴν ἀντισυνταγματικότητα τῆς προτάσεως διὰ νὰ ματαιώσῃ τὴν ψήφισίν της, καὶ μετέβαλε τὸ θέμα, ἐν συνεχείᾳ, εἰς ζήτημα ἐλέγχου, διὰ νὰ ἀποτρέψῃ τὸ Σῶμα εἰς τὴν λῆψιν ἀποφάσεως μὴ ἔχουσα τὶ τὸ θετικὸν νὰ ἀντιτάξῃ ἐκ τῆς προτάσεως καὶ μὴ ἐπιθυμοῦσα νὰ φανῇ, ὅτι ἐσύρθη ἀπὸ αὐτάς, ἐπιδίωξε νὰ θολώσῃ τὰ νερὰ ἐνώπιον τῆς κοινῆς γνώμης ὥστε νὰ μὴ λάβῃ καμμίαν ἀπόφασιν εἰς τὸ μέγα αὐτὸ θέμα, ἀλλὰ καὶ νὰ ἐμφανίζεται, ὅτι ἐπιδιώκει νὰ τὸ λύσῃ. Κύριοι βουλευταί, τὸ θέμα τῆς συνταξιοδοτήσεως τῶν ἀγροτῶν ἔχει προβληθῆ ἀπὸ ἐτῶν. Καὶ ἡ συζήτησις εἰς τὴν αἴθουσαν ταύτην δὲν ἀφορᾷ τὸ δίκαιον ἢ μὴ τοῦ αἰτήματος, ἀλλὰ τὴν δυνατότητα τῆς πραγματοποιήσεώς του. Ἐπ’ αὐτοῦ διεξήχθη μέχρι τῆς στιγμῆς ἡ συζήτησις εἰς τὴν αἴθουσαν ταύτην. Ἡ Κυβέρνησις λέγει ὁ κ. Πρωθυπουργὸς μελετᾷ τὸ θέμα ἀλλὰ δὲν κατέληξεν ἀκόμη εἰς συμπεράσματα καὶ τὸ μελετᾷ σοβαρῶς. Ἐν τῷ μεταξὺ ὅμως τὸ μόνον ἀποτέλεσμα τῆς σοβαρᾶς αὐτῆς μελέτης εἶναι ἡ σύστασις κατὰ Δεκέμβριον τοῦ 1958 δηλαδὴ ἔπειτα ἀπὸ τρία ἔτη διακυβερνήσεως τῆς Χώρας, μιᾶς ἐπιτροπῆς πρὸς μελέτην αὐτοῦ. Ἡ ἐπιτροπὴ αὐτὴ ὑπέβαλε τὸ πόρισμά της μετὰ ἕν ἔτος ἀπὸ τῆς συστάσεώς της διὰ ν’ ἀποφανθῇ, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὴ ἡ μελέτη τοῦ θέματος ἐλλείψει ἐπακριβῶν στοιχείων. Εὑρισκόμεθα δὲ ἐν συνεχείᾳ πρὸ τοῦ κωμικοῦ θεάματος νὰ προσπαθῇ ἡ Κυβέρνησις νὰ ἀναθέσῃ τὴν σύνταξιν σχετικῆς μελέτης κατεπειγόντως εἰς ξένον εἰδικὸν καὶ ἐκεῖνος ν’ ἀρνηθῇ νὰ ἔλθῃ, διότι δὲν τοῦ προσάγονται ἀπὸ τὰς Ἑλληνικὰς ὑπηρεσίας τὰ ἀναγκαῖα στοιχεῖα διὰ τὴν κατάρτισίν της. Ἰδοὺ διατὶ ἐλάβαμε τὸν λόγον, διὰ νὰ γίνωμε φορεῖς τῆς ἀγανακτήσεως τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου διότι ἐμπαίζεται εἰς ἕνα τόσον σοβαρὸν αἴτημά του, τοῦ ὁποίου ἡ ἀποδοχὴ καθίσταται πλέον ἐπιτακτικὴ σήμερα λόγῳ τῆς οἰκονομικῆς ἐξαθλιώσεως τῆς ἀγροτικῆς τάξεως. Καὶ εἶναι γνωστόν, ὅτι ἡ ἐξαθλίωσις αὐτὴ ὀφείλεται εἰς τὴν ἀσκουμένην ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως ἀγροτικὴν πολιτικήν. Τὰ προϊόντα μας παραμένουν ἀζήτητα καὶ ἐὰν ζητηθοῦν δίδονται τιμαὶ ἐξευτελιστικαί, καὶ τοῦτο διότι ἀπέτυχεν ἡ ἐξαγωγική της πολιτική. Ἀπὸ ὅλας τὰς ἀγροτικὰς περιοχὰς τῆς χώρας ἐξαπολύονται σήματα κινδύνου καὶ ἀκούονται φωναὶ διαμαρτυρίας. Συλλαλητήρια συγκροτοῦνται, ὅπως αὐτὸ ποὺ πρόκειται νὰ γίνῃ εἰς τὸ Ἡράκλειον Κρήτης αὔριον διὰ νὰ ἐκδηλώσουν οἱ ἀγρόται μας τὴν ἀγανάκτησίν των. Τὸ Ἡράκλειον, κ. συνάδελφοι, ἄλλοτε εὐημεροῦσε περισσότερον ἀπὸ κάθε ἄλλην περιφέρειαν τοῦ Κράτους καὶ σήμερον εὑρίσκεται εἰς σημεῖον λιμοκτονίας, διότι τὰ ἀγροτικὰ προϊόντα παραμένουν ἀζήτητα, ὁ δὲ ἐπαγγελματικὸς κόσμος τῆς περιφερείας αὐτῆς ἀντιμετωπίζει κίνδυνον ὁλοκληρωτικῆς ἐκμηδενίσεως. Ἰδοὺ ὁ λόγος διὰ τὸν ὁποῖον τὸ αἴτημα τῆς κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως διὰ τοὺς ἀγρότας κατέστη ἀπὸ κάθε ἄλλην περίοδον περισσότερον ἐπίκαιρον ὅταν μάλιστα ἡ διεξαχθεῖσα συζήτησις εἰς τὴν αἴθουσαν ταύτην ἀπέδειξεν, ὅτι εἶναι δυνατὴ ἡ πραγματοποίησίς του ἐὰν ἠκολουθεῖτο ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως ἡ ἐνδεδειγμένη οἰκονομικὴ πολιτική. Λόγῳ τοῦ ὅτι ἡ ὥρα παρῆλθε καὶ πρόκειται νὰ ὁμιλήσουν καὶ ἄλλοι συνάδελφοι, δὲν θὰ ἐπαναλάβω ὅσα ἐλέχθησαν περὶ τῆς δυνατότητος ἀμέσου ἐφαρμογῆς τοῦ θεσμοῦ τῆς ἀγροτικῆς κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως, διετυπώθη εἰς τὴν πρότασιν τοῦ κ. Παπανδρέου. Θὰ ἀναφέρω μόνον, ὅτι ἡ διατυπωθεῖσα ἄποψις παρὰ τοῦ κ. Πρωθυπουργοῦ, ὅτι ἐὰν τυχὸν ἀποφασισθῇ ἡ ἐφαρμογὴ τοῦ θεσμοῦ τούτου, πρέπει νὰ βασισθῇ καὶ ἐπὶ τῆς εἰσφορᾶς τῶν ἠσφαλισμένων εἶναι ὀρθή. Ἀλλὰ διὰ νὰ εἶναι δυνατὴ ἡ καταβολὴ εἰσφορᾶς παρὰ τῶν ἠσφαλισμένων πρέπει οἱ ἀγρόται νὰ παράγουν προϊόντα καὶ θὰ ἐξακολουθοῦν νὰ παράγουν ὅταν ἔχουν τιμὴν ἱκανοποιητικήν. Πρέπει λοιπὸν ν’ ἀναθεωρήσῃ τὴν ἐξαγωγικήν της πολιτικὴν ἡ Κυβέρνησις. Ἀλλὰ ἐπίσης ἡ Κυβέρνησις πρέπει νὰ πιστέψῃ, ὅτι δύναται νὰ λύσῃ τὸ πρόβλημα τοῦτο καὶ ν’ ἀποφασίσῃ νὰ τὸ λύσῃ τὸ ταχύτερον. Τὸ πόρισμα τῆς Ἐπιτροπῆς τὴν ὁποίαν συνέστησε διὰ τὴν μελέτην τοῦ θέματος, τοῦτο ἀποτελεῖ τὴν μεγαλυτέραν ἀπόδειξιν, ὅτι ἔχομεν δίκαιον εἰς τὰς ἀπόψεις μας. Ἀναφέρεται εἰς αὐτό, ὅτι παρὰ τὴν ὕπαρξιν ἀνασταλτικῶν ἐπιχειρημάτων δικαιολογούντων τὴν δυσμενῆ μεταχείρισιν τοῦ ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ ἐπιβάλλεται ν’ ἀντιμετωπισθῇ ἐντὸς τῶν ὁρίων τῆς οἰκονομικῆς ἀντοχῆς τοῦ κοινωνικοῦ συνόλου καὶ τῶν ἐνδιαφερομένων ἡ ἄρσις τῆς προκληθείσης ἀνισότητος εἰς βάρος τῶν ἀγροτῶν. Καὶ ἐν συνεχείᾳ προτείνω τὴν ἐπέκτασιν τῆς ἀσφαλίσεως καὶ εἰς τοὺς ἀγρότας οἱ ὁποῖοι ἐπιβαρύνονται μὲ τὰ βάρη τῆς ἀσφαλίσεως τῶν μισθωτῶν, διότι οὕτω θὰ πραγματοποιηθῇ ἡ δικαιοτέρα κατανομὴ τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος, θὰ συγκρατηθῇ ὁ ἀγροτικὸς κόσμος εἰς τὴν ὕπαιθρον τοῦ ὁποίου ἐπὶ πλέον θὰ αὐξηθῇ ἡ ἀγοραστικὴ ἱκανότης. Δικαιολογία λοιπὸν δὲν ὑπάρχει διὰ τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἐξακολουθῇ ἔχουσα δισταγμοὺς εἰς τὴν ἀποδοχὴν τοῦ αἰτήματος τούτου τῶν ἀγροτῶν. Βεβαίως τοῦτο εἶναι συνυφασμένον μὲ τὴν ὅλην πολιτικήν της, τῆς ὁποίας ἐπιβάλλεται ἀναπροσαρμογὴ διὰ νὰ καταστῇ δυνατὸν νὰ ἐπιτύχῃ εἰς τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ θεσμοῦ τούτου.

§102Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Ὁ ἀγροτικὸς κόσμος ἔχει ἀναμφισβητήτως πολιτικὴν ὡριμότητα καὶ κατανόησιν διὰ νὰ μᾶς κρίνῃ ὅλους. Ἐκεῖνο ποὺ παρετήρησα εἶναι, ὅτι ἐνῷ ἐφέρατε εἰς τὴν ἐπιφάνειαν κἄποιο σημεῖον τῆς γενομένης ὑπὸ τῆς ἐπιτροπῆς μελέτης καὶ ἐκάματε κριτικὴν δι’ αὐτὴν καὶ λογικῶς εἴπατε, ὅτι ἦτο ἐπιβεβλημένη, κατόπιν εἴπατε, ὅτι δὲν ἐχρειάζετο. Λοιπὸν ὄχι μόνον ἦτο ἐπιβεβλημένη ἡ μελέτη, ἀλλὰ θὰ ἀποτέλει ἔλλειψιν σοβαρότητος δι’ οἱανδήποτε Κυβέρνησιν, δι’ οἱανδήποτε περίπτωσιν εἰδικὴν ποὺ θὰ ἀφοροῦσε θέμα ἀσφαλιστικόν, ἐὰν δὲν προηγεῖτο ἡ μελέτη καὶ δὲν θὰ ὁλοκληροῦτο ἐν συνεχείᾳ. Ἀρκεῖ νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι 9 ὁλόκληρα ἔτη διήρκεσεν ἡ προεργασία καὶ ἡ μελέτη διὰ τὴν ἐφαρμογὴν τῶν ἀγροτικῶν κοινωνικῶν ἀσφαλίσεων εἰς τὴν Γαλλίαν καὶ 14 ὁλόκληρα χρόνια διήρκεσεν εἰς τὴν Γερμανίαν, εἰς τὴν ὁποίαν μόλις τὸ 1957 ἐφηρμόσθη. Μεταξὺ τῶν ὅσων ὑπεστηρίξατε παρατηρῶ, ὅτι ὑπάρχει ἀντίφασις μεταξὺ τῆς πρώτης θέσεως καὶ τῆς δευτέρας. Θέλω νὰ εἴπω, ὅτι ἡ σοβαρότης τῆς ἀντιμετωπίσεως τοῦ ὅλου προβλήματος ἐπέβαλε τὴν μελέτην αὐτὴν καὶ μάλιστα τὴν ὁλοκλήρωσίν της.

§103Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἐγὼ δὲν εἶπον, ὅτι δὲν χρειάζεται ἡ μελέτη καὶ ὅτι δὲν εἶναι ἀπαραίτητος. Ἀλλ’ ὅτι ἐπικρίνων τὴν Κυβέρνησιν διότι ἐκ τῆς ἀμελείας τὴν ὁποίαν ἐπέδειξεν ἡ συσταθεῖσα ἐπιτροπὴ ἐλλείψει τῶν ἀναγκαίων στοιχείων δὲν κατέστη δυνατὸν νὰ ὁλοκληρώσῃ τὴν μελέτην τοῦ θέματος. Ἡ εὐθύνη βαρύνει ἐξ ὁλοκλήρου τὴν Κυβέρνησιν, διότι δὲν ἱκανοποιήθη τὸ αἴτημα τοῦτο τῆς ἀγροτικῆς τάξεως. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως).

§104ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Παπαδογιάννης, ἔχει τὸν λόγον.

§105Ε. ΠΑΠΑΔΟΓΙΑΝΝΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, νομίζω, ὅτι δὲν παρίσταται ἀνάγκη νὰ ὁμιλήσω ἐκτεταμένως ἐπὶ τοῦ θέματος διότι πράγματι τοῦτο ἔχει ἐξαντληθῆ καὶ ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία ἔχει διαφωτισθῆ. Εἶμαι ὅμως ὑποχρεωμένος νὰ τονίσω, ὅτι καταβάλλεται μία προσπάθεια ὑπὸ τῆς ἀντιπολιτεύσεως διὰ τὴν δημιουργίαν ἐντυπώσεων εἰς τὸν ἀγροτικὸν κόσμον καὶ διὰ τὸ δῆθεν ἐκδηλούμενον ὑπὲρ τῆς ἀγροτικῆς τάξεως ὄψιμον ἐνδιαφέρον αὐτῆς. Ἐγὼ τοὐλάχιστον, κ. συνάδελφοι, προσωπικῶς δὲν ἀμφισβητῶ εἰς οὐδένα τὸ δικαίωμα τοῦ ἐνδιαφέροντος τὸ ὁποῖον τρέφει διὰ τοὺς ἀγρότας μας. Παραλλήλως ὅμως δὲν δύναμαι νὰ δώσω τὸ δικαίωμα εἰς οὐδένα ἐπίσης νὰ μονοπωλήσῃ τὸ ἐνδιαφέρον αὐτὸ διὰ τὴν ἀγροτικὴν τάξιν διότι καὶ ἡμεῖς προερχόμεθα ἐκ τῆς τάξεως αὐτῆς καὶ ἀπὸ ἀγροτικὰς οἰκογενείας. Δὲν δυνάμεθα συνεπῶς, ἡμεῖς καὶ ἡ Κυβέρνησις εἰς τὴν ὁποίαν ἀνήκομεν νὰ παράσχωμεν τὸ δικαίωμα τῆς μονοπωλήσεως τοῦ ἀγροτικοῦ ἐνδιαφέροντος καὶ πιστεύομεν μάλιστα, ὅτι ὁ ἀγροτικὸς κόσμος ἔχει πλήρη συνείδησιν τοῦ ἐκδηλωθέντος ἐνδιαφέροντος τῆς Κυβερνήσεως καὶ τοῦ Προέδρου της κ. Καραμανλῆ. Γνωρίζει ὁ ἀγροτικὸς κόσμος, ὅτι ἐπὶ τῶν ἡμερῶν τῆς παρούσης Κυβερνήσεως ὑπάρχει ἐξησφαλισμένη ἡ ἀσφάλεια τῆς χώρας καὶ ἡ ἀγροτικὴ ἀσφάλεια. Γνωρίζει ἐπίσης ὁ ἀγροτικὸς κόσμος, καὶ λέγω τοῦτο διότι ἔχω ἰδίαν ἀντίληψιν ἐκ τῆς ἐπαρχίας, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἔχει ἐξησφαλίσει πλεῖστα κοινωφελῆ ἔργα τὰ ὁποῖα ἐκτελοῦνται εἰς τὴν ἐπαρχίαν. Αὐτὴν ἀκριβῶς τὴν στιγμὴν ἐκτελοῦνται εἰς τὴν Κρήτην εἰς εὐρεῖαν κλίμακα δημόσια ἔργα μὲ τὴν βοήθειαν τοῦ στρατοῦ. Καὶ δὲν εἶναι τόσον ἄνανδρος ὁ Κρητικὸς λαὸς νὰ μὴ ἀναγνωρίσῃ τὰς προσπαθείας τὰς ὁποίας καταβάλλει ἡ Κυβέρνησις, διὰ τὴν καλλιτέρευσιν τῆς θέσεώς του. Εἶμαι πεπεισμένος, ὅτι καὶ ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς ἀγροτικῆς ἀσφαλίσεως ὁ Κρητικὸς λαὸς ἐκτιμᾷ τὴν προσπάθειαν τὴν ὁποίαν καταβάλλει ἡ Κυβέρνησις καὶ ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς ΕΡΕ. Τί ἐζήτησεν, κ. συνάδελφοι, ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως; Ἐζήτησε πίστωσιν χρόνου πέντε μόνον μηνῶν διὰ νὰ μελετήσῃ ἕνα τεράστιον κοινωνικὸν θέμα τὸ ὁποῖον εἰς ἄλλας χώρας ὡς ἀνεφέρθη εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν ἀπησχόλησε τὰς Κυβερνήσεις ἐπὶ μακρὰν σειρὰν ἐτῶν, ἀλλοῦ τέσσαρα χρόνια, ἀλλοῦ ἑπτὰ χρόνια καὶ ἀλλοῦ δέκα τέσσαρα χρόνια. Καὶ ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἐζήτησε μόνον αὐτὴν τὴν μικρὰν πίστωσιν χρόνου διὰ νὰ ἑτοιμάσῃ τὸ σταθερὸν ἔδαφος ἐπὶ τοῦ ὁποίου θὰ θεμελιωθῇ ὁ ἱερὸς θεσμὸς τῆς ἀγροτικῆς κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως διότι ἄλλως ἡ τυχὸν προχειρότης τῆς ἀντιμετωπίσεως τοῦ σοβαρωτάτου αὐτοῦ θέματος μοιραίως θὰ ἐπέφερε τὴν σύντομον συντριβήν του. Πολλοὶ ἐκ τῶν ὁμιλησάντων συναδέλφων ἐπεκαλέσθησαν τὸ ἐπιχείρημα, ὅτι δῆθεν ὁ κ. Καραμανλῆς προεκλογικῶς ὑπεσχέθη εἰς τὸν ἀγροτικὸν κόσμον τὴν ἀσφάλισίν του. Θὰ σᾶς κάμω, κ. συνάδελφοι, μίαν ἀποκάλυψιν. Παρέστην εἰς συζήτησιν παρόντος καὶ τοῦ κ. Καραμανλῆ καὶ ἐτέθη εἰς τὴν προεκλογικὴν συζήτησιν τὸ θέμα τῆς ἀγροτικῆς ἀσφαλίσεως διὰ νὰ πεισθῇ καὶ ὁ κ. Καραμανλῆς νὰ προβῇ εἰς δήλωσιν, ὅτι εἰς περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν τοῦ ἐνεπιστεύετο ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς τὴν διακυβέρνησιν τῆς χώρας θὰ ἐφήρμοζε τὴν ἀγροτικὴν ἀσφάλισιν. Γνωρίζετε ποία ὑπῆρξεν ἡ ἀπάντησις τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ; Δὲν δύναμαι νὰ δώσω οὐδεμίαν ὑπόσχεσιν προτοῦ μελετήσω τὸ θέμα, καὶ ἔχω συγκεκριμένα στοιχεῖα εἰς χεῖρας μου διὰ νὰ ἐφαρμόσω τὸν θεσμὸν τῶν ἀγροτικῶν ἀσφαλίσεων. Ἐὰν δώσω τὴν ὑπόσχεσιν πρέπει καὶ νὰ τὴν ἐφαρμόσω. Ἡ ἐφαρμογὴ ὅμως τοῦ θεσμοῦ αὐτοῦ θὰ εἶναι ὑγιὴς καὶ πλήρης καὶ ὄχι πρόχειρος, ἂν προηγηθῇ μελέτη, ἐν ἀντιθέτῳ περιπτώσει ὑπάρχει κίνδυνος ἀποτυχίας. Καὶ δὲν ἔδωσε τελικῶς τὴν ὑπόσχεσιν. Ἄλλοι Ἀρχηγοὶ ἔδωσαν τὴν ὑπόσχεσιν αὐτὴν καὶ ὅμως ὁ λαὸς ὁ ὁποῖος ἔχει πλήρη πολιτικὴν ὡριμότητα ἔκρινε διὰ τῆς ψήφου του καὶ ἔδωκε τὴν ἐμπιστοσύνην καὶ τὴν διακυβέρνησιν τῆς χώρας εἰς τὸν κ. Καραμανλῆν. Καὶ σήμερον ὁ ἴδιος αὐτὸς λαὸς παρακολουθεῖ τὸ ἔργον τῆς Κυβερνήσεως καὶ πιστεύει εἰς τὴν πίστωσιν τοῦ χρόνου τῶν πέντε μηνῶν τὴν ὁποίαν ἐζήτησε. Νομίζω συνεπῶς, ὅτι καὶ ἡμεῖς δὲν πρέπει νὰ ἐλέγξωμεν τὴν Κυβέρνησιν διὰ τὴν μικρὰν πίστωσιν χρόνου, τὴν ὁποίαν ζητεῖ διὰ νὰ μελετήσῃ τὸ θέμα καὶ νὰ ἑδραιώσῃ ἕνα θεσμὸν ἐπὶ σταθερῶν καὶ ὑγιῶν βάσεων. Διερωτῶμαι ὅμως, τί ἔπραξαν οἱ σήμερον ἐπερωτῶντες εἰς τὸ μεσολαβῆσαν χρονικὸν διάστημα τῶν 19 μηνῶν. Διατὶ δὲν ὑπέβαλαν ἀπὸ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην ἐπερωτήσεις καὶ ἔσπευσαν μόνον νὰ πράξουν τοῦτο ὅταν κατετέθη ἡ πρότασις τοῦ κ. Παπανδρέου, καὶ ἤρχισεν ἡ συζήτησις μεταξὺ τοῦ κ. Ἀρχηγοῦ τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων καὶ τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως. Δέχομαι, ὅτι ἔλαβε χώραν αἰφνιδιασμός, ἀλλὰ τὸν αἰφνιδιασμὸν τὸν ὑπέστη ἡ ἀντιπολίτευσις, ὅταν ἐπληροφορήθη ἀπὸ τὸ στόμα τοῦ Πρωθυπουργοῦ κ. Κ. Καραμανλῆ. Τότε μόνον ἐπληροφορήθησαν καὶ ἀντελήφθησαν, ὅτι ὁ κ. Καραμανλῆς, ἤρχισε σοβαρῶς νὰ μελετᾷ τὸ θέμα τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ θεσμοῦ τῶν ἀγροτικῶν κοινωνικῶν ἀσφαλίσεων καὶ ὅτι συντόμως θὰ κατέληγεν εἰς ὁριστικὰς ἀποφάσεις ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ, καὶ τότε αὐτοὶ ὑπέστησαν τὸν αἰφνιδιασμόν. Καὶ ἐνῷ ἐπὶ 19 μῆνας εἶχον λησμονήσει τὰς προεκλογικὰς των ἐπαγγελίας ἔσπευσαν νὰ καταθέσουν τὰς προτάσεις περὶ συνταξιοδοτήσεως τῶν ἀγροτῶν ἡ ΕΔΑ καὶ ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων κ. Παπανδρέου. Καὶ ἔπραξαν τοῦτο διὰ νὰ δημιουργήσουν ἐντυπώσεις διὰ νὰ μὴ τοὺς προλάβῃ ὁ κ. Καραμανλῆς. Ἀλλὰ τί τὰ θέλετε, κ. συνάδελφοι, ὅλοι μας εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν κάμνομεν δημαγωγίαν, διότι ὅλοι θέλομεν νὰ φαινώμασται ἀρεστοί. Θέλετε νὰ σᾶς εἴπω τὸ μυστικόν; Τὸ 1932 καὶ αὐτὸς ὁ μέγας, ὁ γίγας Ἐλευθέριος Βενιζέλος εὑρέθη εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ παραδώσῃ τὴν ἐξουσίαν εἰς τὸν Παπαναστασίου. Οὗτος δέ, ὁ Παπαναστασίου, ἔσπευσε διὰ νὰ ψηφίσῃ τὸν νόμον «περὶ κοινωνικῶν ἀσφαλίσεων», καὶ τότε ὁ Βενιζέλος τὸν ἀνέτρεψεν. Θέλω λοιπὸν μὲ αὐτὸ νὰ εἴπω, ὅτι ὅλοι ἐνδιαφερόμεθα πῶς θὰ πάρωμεν τὴν κοινὴν γνώμην μαζί μας. Δὲν αἰφνιδιάσθη λοιπὸν ἡ Κυβέρνησις, ἀλλὰ αἰφνιδιάσθησαν ἐκεῖνοι ποὺ ὑπέβαλον τὴν πρότασιν. Δὲν ἀρνούμεθα εἰς κανένα τὸν πατριωτισμόν, ἀλλὰ δὲν δύνασθε καὶ σεῖς νὰ κατηγορῆτε τὸν κ. Καραμανλῆν δι’ ἔλλειψιν πατριωτισμοῦ, οὔτε νὰ τοῦ ἀρνηθῆτε μία μικρὰν προθεσμίαν ποὺ σᾶς ζητεῖ. Ἔφερε λοιπόν, νόμον ὁ κ. Παπανδρέου. Νομίζετε, ὅτι ὁ νόμος αὐτὸς εἶναι πλήρης; Ὄχι. Διότι μᾶς εἶπεν, ὅτι ἡ σύνταξις θὰ δοθῇ εἰς 130.000 ἄτομα καὶ ἀνεγνωρίσθη, ὅτι ὁ ἀριθμὸς τῶν προτεινομένων πρὸς συνταξιοδότησιν γυναικῶν δὲν στηρίζεται εἰς συγκεκριμένα στοιχεῖα, ἐνῷ ὁ κ. Καραμανλῆς μᾶς εἶπεν, ὅτι ἐκεῖνοι ποὺ θὰ πρέπει νὰ πάρουν σύνταξιν εἶναι 222.000. Διατὶ λοιπὸν θὰ δώσετε σύνταξιν μόνον εἰς 130.000 καὶ ὄχι εἰς τοὺς 222.000; Ἀφῆστε λοιπὸν τὸν κ. Καραμανλῆν νὰ μελετήσῃ τὸ θέμα. Αὐτὸς εἶναι ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος θὰ βρῇ τὰ μέσα καὶ ὁ ὁποῖος μπορεῖ νὰ θέλῃ νὰ δώσῃ περισσότερα. Ἑπομένως, δὲν πρέπει νὰ τοῦ ἀρνηθῆτε μίαν προθεσμίαν. Ἄς σταματήσῃ ἡ δημαγωγία. Ὡς γνωστόν, ὁ ἰσχύων 6298 (1934) νόμος περὶ κοινωνικῶν ἀσφαλίσεων ἐψηφίσθη τὸ 1934 ἐπὶ Κυβερνήσεως Παναγῆ Τσαλδάρη καὶ ὁ κ. Στεφανόπουλος, πρὸς τιμήν του, εἶναι ὁ μόνος, ὁ ὁποῖος ὡμίλησε τότε διὰ τὰς ἀγροτικὰς ἀσφαλίσεις, καὶ ὅμως εἰς ἄλλους ἀποδίδεται ἡ ψήφισίς του. Καὶ χάριν τῆς ἱστορίας ὀφείλομεν νὰ μνημονεύσωμεν τὴν ὁμάδα τῶν Ἰαπώνων καὶ τὸν κοινωνικὸν ὅμιλον τοῦ ἀειμνήστου Παπαναστασίου οἱ ὁποῖοι πρῶτοι ἠγωνίσθησαν διὰ τὰ κοινωνικὰ ζητήματα. Διαμαρτύρομαι, κ. Πρόεδρε, διότι ἀδικούμεθα ἀπὸ τὴν ἀντιπολίτευσιν. Εἴμεθα περισσότερον ἀγροτόφιλοι ἀπὸ κάθε ἄλλον, καὶ ὡς Κόμμα τῆς ΕΡΕ, τὴν δύναμίν μας τὴν χρεωστᾶμε εἰς τοὺς ἀγρότας καὶ εἰς τὰς μικροαστικὰς τάξεις. Δὲν εἴμεθα κεφαλαιοκράται. Δὲν δεχόμεθα ἀπὸ κανένα τὴν κατηγορίαν αὐτήν. Θὰ μελετήσωμεν τὸ θέμα καὶ θὰ ἀποφασίσωμεν. Εἰδικώτερον ἐπὶ τοῦ θέματος τῶν πόρων, θὰ ἤθελα, κ. Πρόεδρε, νὰ εἴπω τὰ ἑξῆς: Πρῶτον δὲν ἔληξε τὸ θέμα τῶν στρατιωτικῶν δαπανῶν. Ἐγὼ εἶμαι ὑπὲρ τῆς κατοχυρώσεως πλήρως τῆς ἐθνικῆς ἀσφαλείας, καὶ ἡ Κυβέρνησις ὀφείλει νὰ μελετήσῃ καὶ ἐὰν παρίσταται ἀνάγκη ὄχι μόνον δὲν πρέπει νὰ ἐλαττώσῃ τὰς στρατιωτικὰς δαπάνας, ἀλλὰ πρέπει νὰ τὰς αὐξήσῃ. Ἐὰν οἱ κίνδυνοι διὰ τὴν ἐθνικὴν ἀσφάλειαν ὑφίστανται δὲν δύναμαι νὰ δεχθῶ τὸν παροπλισμὸν τῆς χώρας. Ἐὰν ὅμως ἡ Κυβέρνησις ἡ ὁποία θὰ μελετήσῃ τὸ θέμα νομίζῃ, ὅτι δὲν ὑπάρχει κίνδυνος καὶ ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξοικονομηθοῦν οἰκονομικὰ μέσα ἀπὸ τὰς στρατιωτικὰς δαπάνας, ὀφείλει νὰ τὸ πράξῃ. Ἀποκρούω ἐπίσης πᾶσαν σκέψιν ἀφαιρέσεως δαπανῶν ἀπὸ τὴν ἀγροφυλακήν. Καὶ ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ θὰ ἤθελα νὰ τονίσω, ὅτι οἱ 9.000 ποὺ ἀποτελοῦν τὴν ἀγροφυλακὴν καὶ οἱ ὁποῖοι ἀπὸ οὐδαμοῦ λαμβάνουν σύνταξιν, θὰ πρέπει νὰ ὑπαχθοῦν εἰς τὸν νόμον περὶ ἀγροτικῶν ἀσφαλίσεων.

§106Γ. ΒΑΛΟΥΡΔΟΣ. Καὶ οἱ ἀγροτοεργάται τί γίνονται;

§107Ε. ΠΑΠΑΔΟΓΙΑΝΝΗΣ. Κύριε συνάδελφε, εἰς τὴν ἰδικήν μου τοὐλάχιστον περιφέρειαν δὲν ὑπάρχουν πολλοὶ ἄεργοι ἐργάται σήμερον. Κατὰ τὴν γνώμην μου πρέπει νὰ ληφθοῦν ὑπ’ ὄψιν αἱ πρόσθετοι ἀμοιβαὶ αἱ ὁποῖαι ἀνέρχονται, ὅπως ἄκουσα εἰς 750 ἑκατομμύρια διὰ τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους σὺν τὰς προσθέτους ἀμοιβὰς τῶν τραπεζικῶν.

§108Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριε συνάδελφε, ἔγινε ἐπανειλημμένως συζήτησις διὰ τὸ θέμα τῶν προσθέτων ἀμοιβῶν καὶ ἀπεδείχθη, ὅτι αἱ πρόσθετοι ἀμοιβαὶ δὲν ὑπερβαίνουν τὰ 30 ἑκατομμύρια.

§109Ε. ΠΑΠΑΔΟΓΙΑΝΝΗΣ. Δὲν γνωρίζω, ἁπλῶς ἀνέφερα τὰ ὅσα λέγονται. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ Κυβέρνησις Καραμανλῆ, ὑπεσχέθη αὔξησιν τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος καὶ βελτίωσιν τοῦ βιοτικοῦ ἐπιπέδου. Ἐγώ, νομίζω, ὅτι καὶ τὰ δύο ἐπετεύχθησαν. Ἄλλο τὸ ὅτι κάμνομεν δημαγωγίαν ἐδῶ καὶ ἐνσπείρομεν τὴν φοβίαν καὶ τὴν ἀπαισιοδοξίαν. Καὶ πρέπει νὰ γνωρίζετε, κ. συνάδελφοι, ὅτι ἡ δημαγωγία καὶ ἡ ἀπαισιοδοξία τὴν ὁποίαν ἐνσπείρομεν, δὲν εἶναι παράγων προόδου. Ἀπ’ ὅ,τι ἐγὼ τοὐλάχιστον ἀντιλαμβάνομαι, ἀπὸ τὰς ἐπισκέψεις ποὺ κατὰ καιροὺς κάνω εἰς τὰ χωρία τῆς περιφερείας μου, διαπιστώνω, ὅτι οἱ χωρικοὶ ζοῦν εὐχαριστημένοι ἀπὸ τὸ ἔργον τῆς Κυβερνήσεως καὶ δὲν στεροῦνται εἰς τὴν ἔκτασιν. Καὶ παρ’ ὅσα λέγονται ἔχω ἐμπιστοσύνην εἰς τὴν εὐθυκρισίαν καὶ τὸν θετικισμὸν τοῦ Κρητικοῦ λαοῦ. Εἰς τὴν ἔκθεσιν ποὺ ἀναφέρονται οἱ ἀντικυβερνητικοί, ἔχω ἀνὰ χεῖρας μου μίαν προκήρυξιν, ἡ ὁποία διανέμεται εἰς τὸν Νομὸν Ρεθύμνης, ἡ ὁποία λέγει, ὅτι οἱ κάτοικοι στεροῦνται τὸ ψωμί. Αὐταὶ εἶναι ὑπερβολαί. Δὲν θέλω νὰ εἴπω, ὅτι ὁ λαός μας ζῇ εἰς πελάγη εὐτυχίας καὶ ὅτι δὲν ἀναξιοπαθεῖ καὶ δὲν ὑποφέρει, ἀλλὰ δὲν δέχομαι νὰ μᾶς λένε, ὅτι στερεῖται ὡς σύνολον τὸ ψωμί. Ἔχομε βέβαια μίαν ἀτυχίαν, τὴν ἀτυχίαν νὰ μὴ ἠμποροῦμε νὰ ἐξαγάγωμεν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν τὰ προϊόντα μας. Καὶ δεύτερον, τὴν τρομερὰν ἀστυφιλίαν καὶ τὴν θεσιθηρίαν. Ἀλλὰ αὐτὰ εἶναι μεταπολεμικὰ φαινόμενα ποὺ μαστίζουν ὅλον τὸν κόσμον. Ἡ Κυβέρνησις ὀφείλει νὰ φροντίσῃ διὰ τὴν ἐξαγωγὴν τῶν ἀγροτικῶν προϊόντων καὶ διὰ τὴν βελτίωσιν τῶν τιμῶν των. Καὶ εἴμεθα βέβαιοι, ὅτι θὰ πράξῃ τὸ καθῆκον της. Ἀλλ’ αὐτὰ δὲν ἐξαρτῶνται μόνον ἀπὸ τὴν διάθεσίν της. Ἐπ’ αὐτῶν ἐπιδρᾷ καὶ ἡ διεθνὴς οἰκονομικὴ κατάστασις. Θὰ πρέπει ἐπίσης νὰ αὐξηθῇ ἡ παραγωγὴ ἰδίᾳ κτηνοτροφικῶν προϊόντων τὰ ὁποῖα εἰσάγομεν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ. Περαίνων, κ. συνάδελφοι, λέγω, ὅτι ἡ αἰτηθεῖσα πίστωσις χρόνου ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως εἶναι δεδικαιολογημένη καὶ ἔχω τὴν πεποίθησιν, ὅτι ὁ ἀγροτικὸς κόσμος δὲν θὰ ἀπογοητευθῇ. Οἱ Ἕλληνες ἀγρόται ἔχουν ἐμπιστοσύνην εἰς τὸν Καραμανλῆν. Καὶ ξέρουν, ὅτι ἔχει τὴν θέλησιν, ἀλλ’ ὁ Καραμανλῆς ἔχει καὶ τὴν δύναμιν νὰ ψηφίσῃ, τὸν πρέποντα νόμον ἀγροτικῆς ἀσφαλίσεως, ὡς ὑπεύθυνος Κυβερνήτης τῆς χώρας. Εἶμαι αἰσιόδοξος, ὅτι μετὰ ἑξάμηνον, ἀναλόγως τοῦ πορίσματος τῶν ἐρευνῶν, ἐὰν ἡ κατάστασις εἶναι εὐνοϊκή, θὰ χορηγηθῇ ἡ σύνταξις εἰς τοὺς ἀγρότας τὴν ὁποίαν πάντες ποθοῦμεν. Καὶ οὔτε πρέπει νὰ ἀμφισβητῆται τὸ ἐνδιαφέρον ἡμῶν τῶν ἀγροτῶν ἀπὸ τὴν τάξιν τῶν ὁποίων καὶ προερχόμεθα. (Χειροκροτήματα).

§110ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Μπαρότσης, ἔχει τὸν λόγον.

§111Α. ΜΠΑΡΟΤΣΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, μετὰ ἀπὸ τόσας ὁμιλίας ἐπὶ τοῦ θέματος τῶν ἀγροτικῶν ἀσφαλίσεων εἶναι φυσικὸν νὰ μὴ ὑπάρχῃ τίποτε πρὸς ἀνάπτυξιν. Ἐγὼ ἀνῆλθον εἰς τὸ βῆμα ἁπλῶς καὶ μόνον διὰ νὰ ἀνατάμω ἐπ’ ὀλίγον τὰς ἀντιδράσεις τῆς κοινῆς γνώμης καὶ νὰ συναγάγω συμπεράσματα ἀπὸ τὰς ἐπὶ 20ήμερον γενομένας συζητήσεις ἐπὶ τοῦ θέματος. Τὸ πρῶτον συμπέρασμα τὸ ὁποῖον ἔχει δημιουργήσει τὴν χειροτέραν ἐντύπωσιν εἰς τὴν ὕπαιθρον εἶναι ἡ ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως ὑποτίμησις τῆς νοημοσύνης τοῦ ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ ἥτις κατέστη ἔκδηλος. Τὸ πρῶτον ἐνεφανίσθη αὕτη μὲ τὴν περίφημον συζήτησιν περὶ τῆς δῆθεν ἀντισυνταγματικότητος τῶν προτάσεων νόμων. Ἐξηγέρθησαν οἱ ἀγρόται καὶ δικαίως ἐξηγέρθησαν ὅταν ἤκουσαν, ὅτι αἱ προτάσεις ἐκρίθησαν ἀντισυνταγματικαὶ καὶ τὸ Σύνταγμα ἀνέστη βλοσυρὸν διὰ νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὴν ἀντισυνταγματικότητα, ἐνῷ γνωρίζουν, ὅτι πάντες καταστρατηγοῦν τὸ Σύνταγμα. Τοῦτο εἶναι γνωστὸν πρῶτον ἀπὸ τοὺς συντριπτικοὺς ἀριθμοὺς τῶν ἀκυρωτικῶν ἀποφάσεων τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας, ἂν καὶ μεγάλο ποσοστὸν διοικητικῶν πράξεων δὲν προσβάλλεται εἴτε ἐλλείψει οἰκονομικῶν δυνατοτήτων τῶν ἐνδιαφερομένων εἴτε διότι τὸ ἀντικείμενον εἶναι μικρόν. Πάντως αἱ ἀποφάσεις τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας ἀποδεικνύουν συνεχῆ καταστρατήγησιν τοῦ Συντάγματος. Ἀλλὰ καὶ πέραν τούτου βασικαὶ διατάξεις τοῦ Συντάγματος καταστρατηγοῦνται. Καθημερινῶς περιγράφονται συνταγματικῶς ἀνεγνωρισμέναι ἀρχαί, ὅπως τῆς ἰσότητος, τῆς ἐλευθερίας, τῆς ἐργασίας, τῆς ἐλευθερίας τοῦ συνέρχεσθαι κλπ. Ἔχω ὑπ’ ὄψει μου ἀκόμη περιπτώσεις κατὰ τὰς ὁποίας αἱ μπολντόζαι τοῦ στρατοῦ καταπατοῦν κτήματα τῶν ἀγροτῶν χωρὶς νόμιμον ἀπαλλοτρίωσιν καὶ χωρὶς νὰ καταβάλλωνται ἀποζημιώσεις καὶ ἡ κατάργησις τοῦ ἄρθρου 17 τοῦ Συντάγματος περὶ προστασίας τῆς ἰδιοκτησίας εἰς τὰς περιπτώσεις αὐτὰς εἶναι πλήρης. Ἐπίσης εἰς τὴν Βουλὴν ἐνῷ ἐγένετο τόσος θόρυβος διὰ δῆθεν, διὰ τῶν προτάσεων νόμων περὶ παροχῆς συντάξεως εἰς τοὺς ἀγρότας, ἀντίθεσιν πρὸς τὰ ἄρθρα 24 καὶ 57 τοῦ Συντάγματος, δὲν ἀνελογίσθη οὐδείς, ὅτι τὸ ἀμέσως προηγούμενον ἄρθρον 56 καθορίζει τὴν ἀπαιτουμένην ἀπαρτίαν διὰ τὴν συζήτησιν καὶ λῆψιν ἀποφάσεων ὑπὸ τῆς Βουλῆς, ἐνῷ ψηφίζονται νομοσχέδια ὑψίστης σημασίας διὰ τὸν τόπον καὶ σοβαρωτάτων ἐπιβαρύνσεων τοῦ προϋπολογισμοῦ ἄνευ τῆς προβλεπομένης ἀπαρτίας παρόντων μόνον 20–30 βουλευτῶν, καταστρατηγουμένου πλήρως τοῦ ἄρθρου τούτου τοῦ Συντάγματος, χωρὶς νὰ συγκινηθῇ ποτὲ οὔτε ἡ Κυβέρνησις, οὔτε ἡ συμπολίτευσις. Ἀκόμη καὶ τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας καταπατεῖ τὸ Σύνταγμα ὅταν ἀναγνωρίζῃ νόμους ἀντισυνταγματικῶς ψηφισθέντας ὑπὸ τῆς Βουλῆς μὲ τὸ αἰτιολογικόν, ὅτι τοῦτο ἀποτελεῖ INTERNA CORPORIS καὶ ὅτι δὲν ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ ἐρευνήσῃ τὰ τῆς λειτουργίας τῆς Βουλῆς. Καὶ τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας δηλαδὴ διὰ τῆς ἐφαρμογῆς τῆς θεωρίας τῶν INTERNA CORPORIS ἐπιβραβεύει τὴν ὑπὸ τῆς Βουλῆς παράβασιν Συνταγματικῶν διατάξεων. Ἀλλὰ δὲν ἠδίκησεν ἡ Κυβέρνησις, καὶ ὁλόκληρος ἡ συμπολίτευσις τὴν νοημοσύνην τῶν ἀγροτῶν μόνον μὲ τὸ νὰ προβάλῃ τὴν ἔνστασιν τῆς ἀντισυνταγματικότητος τῶν προτάσεων νόμων. Τὴν ἠδίκησε καὶ διὰ τοῦ τρόπου κατὰ τὸ ὁποῖον κατὰ τὴν ψηφοφορίαν ἠθέλησε νὰ θέση τὸ ἐρώτημα περὶ τοῦ Συνταγματικῶς παραδεκτοῦ ἢ ἀπαραδέκτου. Ἐνθυμεῖσθε τί ἐγένετο. Ἐνθυμεῖσθε τὸ λυπηρὸν θέαμα τὸ ὁποῖον ἐνεφάνισεν ἡ Βουλὴ τὸ ἑσπέρας ἐκεῖνο. Ἐφαντάσθη ἡ Κυβέρνησις, ὅτι ἐὰν οἱ Κυβερνητικοὶ βουλευταὶ ἀπήντων εἰς τὸ ἐρώτημα «ναί», οἱ ἀγρόται θὰ ἐνόμιζον, ὅτι ψηφίζουν ὑπὲρ τῆς συνταξιοδοτήσεώς των καὶ ἡ ἀντιπολίτευσις δικαίως σθεναρῶς ἀντετάχθη εἰς τὴν προσπάθειαν αὐτὴν τῆς Κυβερνήσεως καὶ τῆς συμπολιτεύσεως αἱ ὁποῖαι ἐνόμισαν, ὅτι μὲ ἕνα τέχνασμα θὰ ἠδύναντο νὰ παραπλανήσουν τοὺς ἀγρότας ὑποτιμῶντες τόσον τὴν νοημοσύνην των. Ἠδίκησαν τὴν νοημοσύνην τῆς τάξεως τῶν ἀγροτῶν λέγοντες, ὅτι δὲν ἔχουν καμμίαν ἀξίαν αἱ 300 δραχμαί, ἀλλὰ τὸ πρόβλημά των ἔγκειται εἰς τὴν ἐξαγωγὴν τῶν προϊόντων των. Αὐτὸ ἐλέχθη καὶ ἀπὸ κ. Ἀρχηγὸν τῆς ἀντιπολιτεύσεως. Ἀλλ’ ἐν πρώτοις ὅλοι οἱ γεωργοὶ δὲν ἐξαρτῶνται ἀπὸ τὰς ἐξαγωγάς. Ὑπάρχουν μάλιστα καὶ ἄλλα γεωργικὰ προϊόντα τὰ ὁποῖα πάσχουν ἀπὸ τὰς εἰσαγωγάς, ὅπως εἶναι τὸ κριθάρι καὶ ἄλλα προϊόντα εἰς τὴν ἰδιαιτέραν μου περιφέρειαν. Ἀλλ’ ἐν πάση περιπτώσει ὑπῆρξε καὶ αὐτὸ ἐκδήλωσις ἀσεβείας καὶ περιφρονήσεως πρὸς τὴν νοημοσύνην τῶν ἀγροτῶν καὶ τῶν ἁλιέων. Θὰ ἦτο ὡσὰν νὰ ἐλέγομεν εἰς τοὺς ἐργάτας, ὅτι ἐπειδὴ πάσχουν κυρίως ἀπὸ ἀνεργίαν καὶ ὑποαπασχόλησιν, καλὸν θὰ ἦτο νὰ κατηργοῦντο τὸ Ι.Κ.Α. καὶ τὰ ἀσφαλιστικά των ταμεῖα καὶ μὲ τὰ χρήματα τὰ ὁποῖα διατίθενται εἰς τοὺς ἀσφαλιστικούς των ὀργανισμοὺς νὰ ἐδημιουργοῦντο εὐκαιρίαι ἀπασχολήσεώς των καὶ θὰ ἐλύοντο οὕτω βασικώτερα αἰτήματά των. Ἐπίσης ἡ Κυβέρνησις πρὸ τῆς συζητήσεως τοῦ θέματος τῆς συνταξιοδοτήσεως τῶν ἀγροτῶν εἶχε προβῆ ἐπιμόνως εἰς ἄλλην ἐκδήλωσιν ἥτις ἀπετέλει καὶ αὐτὴ ὑποτίμησιν τῆς νοημοσύνης τῶν ἀγροτῶν. Διεδήλωνεν ἐπὶ ἡμέρας διὰ τῶν ὑπουργῶν της, ὅτι τὸ ἐθνικὸν εἰσόδημα καὶ τὸ ἀγροτικὸν εἰσόδημα ηὐξήθησαν καὶ δὴ κατὰ ποσοστὸν ἀξιοθαύμαστον. Οἱ ἀγρόται τὸ ἐπίστευσαν, διηρωτῶντο ὅμως, ἀφοῦ ηὐξήθη τὸ ἐθνικὸν καὶ τὸ ἀγροτικὸν εἰσόδημα πῶς συμβαίνει τὸ ἰδικόν των εἰσόδημα νὰ ἔχῃ μειωθῆ τρομακτικῶς; Ἡ ἀπάντησις εἶναι ἁπλῆ καὶ τὸ συμπέρασμα κινεῖ τὴν ἀγανάκτησιν τῶν ἀγροτῶν, διότι ὁ τονισμὸς ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως τῆς αὐξήσεως τοῦ εἰσοδήματος τοὺς πείθει, ὅτι ἡ κοινωνικὴ ἀδικία ἐπιτείνεται καὶ δρᾶ εἰς βάρος των ὁλοὲν καὶ περισσότερον. Αὐτὰ ὡς πρὸς τὴν ὑποτίμησιν τῆς νοημοσύνης τῆς ἀγροτικῆς τάξεως ἡ ὁποία ὑπῆρξε τὸ κυριώτερον νομίζω χαρακτηριστικὸν τῶν συζητήσεων αὐτῶν τῶν ἡμερῶν εἰς τὴν Βουλήν. Περαιτέρω ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως προεβλήθησαν καὶ ἄλλα οὐσιαστικώτερα ἐπιχειρήματα κατὰ τῶν προτάσεων νόμων. Ἐλέχθη, ὅτι ἡ συνταξιοδότησις τῶν ἀγροτῶν θὰ ἦτο βάρος τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος καὶ τοῦ προϋπολογισμοῦ καὶ θὰ ἀπέβαινεν εἰς βάρος τῆς οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως τῆς χώρας. Ἐπ’ αὐτοῦ παρατηρεῖται, ὅτι ἐλέχθη καὶ ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῆς ἀντιπολιτεύσεως, ὅτι τὸ κυριώτερον μέσον διὰ τὴν ἐπιτυχίαν τῶν σκοπῶν τῶν ὁλοκληρωτικῶν καθεστώτων εἶναι ἡ βία καὶ ἡ φοβία, ἐνῶ διὰ τὴν Δημοκρατίαν εἶναι ἡ πειθὼ καὶ ἡ ἐν ἐλευθερίᾳ συνεργασία. Ἂν καὶ ἐγὼ πιστεύω, ὅτι εἰς ὅλα τὰ Κράτη μέσον ἐπιτυχίας εἶναι ἡ πειθὼ ἀσχέτως ἂν διέρχεται στάδια ἀπολύτου ἢ σχετικῆς βίας. Κλασσικὴ περίπτωσις τοῦ γεγονότος αὐτοῦ εἶναι ἡ τῶν πολέμων κατὰ τοὺς ὁποίους ὅταν ὁ λαὸς πεισθῇ διὰ τὸ δίκαιον καὶ ἐπιβεβλημένον τοῦ ἀγῶνος τότε καὶ μόνον τότε ἐπιτυγχάνεται ὁ σκοπὸς καὶ κερδίζεται ἡ νίκη. Ἐὰν αὐτὸ λοιπὸν εἶναι τὸ μέσον τῆς ἐπιτυχίας, τότε διατὶ χρειάζεται νὰ ὑπάρχῃ ψυχικὸν τραῦμα εἰς τὸν ἀγροτικὸν πληθυσμὸν τῆς χώρας καὶ διατὶ εἶναι ἀπαραίτητον οὗτος νὰ τελῇ ὑπὸ τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι παραγκωνίζεται καὶ ἐμπαίζεται. Προϋπόθεσις τῆς πειθοῦς εἶναι ἡ δημιουργία τοῦ αἰσθήματος τῆς δικαιοσύνης, εἶναι ἡ δημιουργία τῆς ἐμπιστοσύνης πρὸς τὴν Κυβέρνησιν, πράγματα τὰ ὁποῖα δὲν οἰκοδομοῦνται ἀτυχῶς δι’ ὅσων ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ ἀνεπτύχθησαν. Οὐδεμία προσπάθεια ἀναπτύξεως τῆς χώρας εἶναι δυνατὴ ἐὰν δὲν τονωθῇ ἡ ὕπαιθρος. Ἐλέχθη ὑπό τινων συναδέλφων ἐκφραζόντων ἀμφιβολίας πρὸς τὴν δυνατότητα θεσπίσεως τοῦ θεσμοῦ τούτου, ὅτι δὲν θ’ ἀπετέλει παραγωγικὴν ἐπένδυσιν. Ἀλλὰ ἂν δὲν πρόκειται περὶ ἐπενδύσεως, κ. βουλευταί, ἀναμφισβητήτως πρόκειται περὶ δαπάνης τεινούσης εἰς ἐπιτυχίαν σκοποῦ ἀναγκαίας καὶ λογικῆς προηγουμένου πάσης ἐν στενῇ ἐννοίᾳ παραγωγικῆς ἐπενδύσεως. Εἰς ἐξασφάλισιν ἀποτελέσματος ἀποτελοῦντος μία τῶν προϋποθέσεων ἐπιτυχίας πάσης ἐπενδύσεως. Ὑπὸ τὰς σημερινὰς συνθήκας εἰς τὴν ὕπαιθρον, τὰς ὁλονὲν ἐπιδεινουμένας, οὐδενὸς προγράμματος εἶναι δυνατὴ ἡ ἀνάπτυξις. Ἄλλως τε εἶναι κοινὴ συνείδησις, ὅτι παρὰ τὰς πομπώδεις ἐξαγγελίας πενταετῶν, ἑπταετῶν καὶ δεκαετῶν προγραμμάτων, οὐδὲν τοιοῦτον πρόγραμμα ὑπάρχει κατ’ οὐσίαν. Τὰ χρήματα διατίθενται ὅπου τύχει καὶ ὅπως τύχει, διατίθενται μόνον διὰ νὰ διατεθοῦν καὶ μᾶλλον διὰ νὰ λεχθῇ, ὅτι διετέθησαν. Δὲν ὑπάρχει πρόγραμμα, κ. βουλευταί, ἀλλὰ καὶ ἂν ὑπάρξῃ τοιοῦτον πρέπει διὰ νὰ ἐπιτύχῃ νὰ συμπαρίσταται ἡ ψυχὴ τοῦ λαοῦ. Πρέπει τὸ οἱονδήποτε πρόγραμμα νὰ ἔχῃ τὸν λαὸν τῆς ὑπαίθρου μαζί του. Δὲν εἶναι δὲ ἀπαραίτητος μόνον ἡ παροχὴ τῆς συντάξεως πρὸς τοὺς γέροντας ἀγρότας δι’ ὅσους λόγους ἐξετέθησαν, ἀλλὰ εἶναι ἐπὶ πλέον ἀπαραίτητος ἡ ἀπὸ πάσης πλευρᾶς ἐξασφάλισις τῶν ἀγροτῶν, καὶ νὰ τοὺς δημιουργηθῇ ἡ βεβαιότης, ὅτι ὁ μόχθος των δὲν πάει χαμένος. Ἡ κρατοῦσα σήμερον ἀμφιβολία εἰς τὴν ὕπαιθρον διὰ τὴν αὔριον, διὰ τὸ ἂν ὁ μόχθος καὶ ὁ ἱδρὼς μιᾶς σκληρᾶς ἐργασίας καὶ τὰ ἔξοδα, εἶναι ἐνδεχόμενον νὰ ἀποβοῦν μάταια, ἀπετέλεσε καὶ τὴν ἀφορμὴν τῆς διαλύσεως τῆς ὑπαίθρου καὶ τῆς ἐπικρατήσεως τοῦ συνθήματος τῆς ἐγκαταλείψεως τῶν ἐπαρχιῶν. Κατὰ χιλιάδας ἔρχονται οἱ ἀγρόται εἰς τὰς Ἀθήνας καὶ ἀποζοῦν προσωρινῶς ἀπὸ τὸν οἰκοδομικὸν ὀργασμόν, ὁ ὁποῖος ὁσονούπω κάμπτεται, καὶ θὰ ἀντιμετωπίσουν εἰς τὸ οὐχὶ ἀπομεμακρυσμένον μέλλον τραγικὸν πρόβλημα ἐπιβιώσεως εὐθὺς ὡς οὗτος σταματήσῃ. Εἰς τὰς Ἀθήνας εὑρίσκονται περισσότεροι κάτοικοι τῆς ἐπαρχίας μου ἀπ’ ὅσους κατοικοῦν τὴν στιγμὴν ταύτην εἰς τὴν περιφέρειάν μου. Τὸ αὐτὸ δὲ συμβαίνει εἰς μεγαλύτερον ἢ μικρότερον βαθμὸν εἰς τὰς ἄλλας ἐπαρχίας τοῦ Νομοῦ μου. Ἡ παροχὴ συντάξεως πρὸς τοὺς γέροντας ἀγρότας εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποτελέσῃ βάρος εἰς τὸν προϋπολογισμόν, ἀλλὰ ἀποτελεῖ μία τῶν βασικῶν προϋποθέσεων διὰ πᾶσαν ἀνάπτυξιν περαιτέρω, διότι θὰ τονώσῃ τὴν ζωὴν εἰς τὴν ἐπαρχίαν καὶ θὰ ἀναπτερώσῃ τὸ ἠθικὸν καὶ τὰς ἐλπίδας της. Ἀπεδείχθη ἐξ ἄλλου ἐκ τῆς γενομένης συζητήσεως, ὅτι πλέον τοῦ ἡμίσεος τοῦ διατεθησομένου κονδυλίου θέλει ἐπανέλθει εἰς τὸν προϋπολογισμὸν ὑπὸ τὴν μορφὴν τῶν ἐμμέσων φόρων. Ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ὡμίλησεν ἐπὶ πλέον περὶ τῆς ἀπαιτουμένης δαπάνης ἐκ 480.000.000, ἀναγκαίας διὰ τὴν συμπλήρωσιν τῆς ἰατροφαρμακευτικῆς περιθάλψεως τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου. Ἀναμφισβήτητον ὅμως εἶναι, ὅτι πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦτον δὲν πρόκειται νὰ διατεθῇ ποσὸν μεγαλύτερον τῶν 100 ἢ 150 ἑκατομμυρίων, διότι διὰ τῆς ὁλοκληρώσεως τῆς ἰατροφαρμακευτικῆς καὶ νοσοκομειακῆς περιθάλψεως τῶν ἀγροτῶν θὰ ἐλαφρυνθοῦν ἀντιστοίχως τὰ κονδύλια τοῦ Ὑπουργείου Προνοίας, τὸ ὁποῖον περιθάλπει σήμερον τοὺς ἀγρότας καὶ ἀπόρους. Ἕν ἐκ τῶν ἐπιχειρημάτων, συνεπεία τῶν ὁποίων ἡ Κυβέρνησις ἀντετάχθη εἰς τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ θεσμοῦ, ὑπῆρξε καὶ ἡ δικαιολογία, ὅτι δὲν ἔχει εἰς χεῖρας της ἐπαρκῆ Στατιστικὰ καὶ Δημογραφικὰ στοιχεῖα. Τοῦτο ἐν μέρει εἶναι ὀρθόν. Ἀλλὰ τὰ στοιχεῖα τὰ ὁποῖα, ὡς ἐδήλωσεν ἡ Κυβέρνησις πρόκειται συντόμως νὰ ἀποκτήσῃ, θὰ εἶναι δυσμενέστερα τῶν ὅσων ἔχει; Πιστεύω ὄχι καὶ τοῦτο διότι ἡ ἀγροτικὴ τάξις συνεχῶς περιορίζεται καὶ εἰς τὴν Ἑλλάδα, ἀλλὰ καὶ εἰς ὁλόκληρον τὸν κόσμον συνεπείᾳ τῆς προόδου καὶ τῆς ἐπεκτάσεως τῶν μέσων τοῦ τεχνικοῦ πολιτισμοῦ καὶ γενικώτερον τῆς μεταβολῆς τῶν συνθηκῶν τῆς ζωῆς. Κατὰ συνέπειαν ἡ ἀπογραφὴ ἡ ὁποία πρόκειται νὰ λάβῃ χώραν, θὰ ἀποδώσῃ μικρότερον ποσοστὸν ἀγροτῶν καὶ ἁλιέων ἀπὸ τὴν ἀπογραφὴν τοῦ ἔτους 1951. Ἡ Κυβέρνησις κατέβαλε προσπάθειαν, ὅπως παραπλανήσῃ τὸν ἀγροτικὸν κόσμον, ἐπιχειρήσασα νὰ ἀποφύγῃ τὴν συζήτησιν τῶν κατατεθέντων νομοσχεδίων ἰσχυριζομένη, ὅτι τὸ θέμα εὑρίσκεται ὑπὸ μελέτην. Ἐχρησιμοποίησε μεθόδους παραπλανητικὰς καὶ ἐβάδισε τὴν ὁδὸν τῆς τεθλασμένης. Ἀλλά, ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἐπιθυμῇ εἰλικρινῶς τὴν καθιέρωσιν τοῦ θεσμοῦ, δύναται εὐθέως καὶ ἀμέσως νὰ ἀποφασίσῃ 1) τὴν ἄμεσον ἀπογραφὴν τῶν γερόντων τῆς ὑπαίθρου τῶν ἀγόντων ἡλικίαν ἄνω τῶν 60 ἐτῶν καὶ 2) τὴν σύστασιν τῆς Διακομματικῆς Ἐπιτροπῆς πρὸς ἐπεξεργασίαν τοῦ θέματος ὥστε νὰ διασφαλισθῇ πλήρως ἡ διατυπωθεῖσα ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως ἐπιφύλαξις περὶ δυσβαστάκτου ἐπιβαρύνσεως τοῦ προϋπολογισμοῦ ἐκ τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ μέτρου τούτου ἐκ λόγων δῆθεν «δημοκοπίας» καὶ ἀνταγωνισμοῦ μεταξὺ τῶν Κομμάτων εἰς τὸ μέλλον. Νομίζω, ὅτι ἀκριβῶς ἡ μελέτη τοῦ θέματος ὑπὸ διακομματικῆς Ἐπιτροπῆς θὰ ἀποκλείσῃ τὴν δυνατότητα ἀμφισβητήσεως μεταγενεστέρων Κυβερνήσεων, αἵτινες ἤθελον πλειοδοτήσει εἰς παροχὴν ηὐξημένων συντάξεων. Εἶναι ἀπ’ ὅλους, πλὴν ἐλαχίστων ἐξαιρέσεων συναδέλφων τοὺς ὁποίους μὲ κατάπληξιν ἤκουσα, ὅπως τὸν κ. Παπαδογιάννη, ὁ ὁποῖος ἐθεώρησεν ἀπόδειξιν εὐημερίας τῶν ἀγροτῶν τὸ ὅτι οἱ ἀγρόται τῆς Κρήτης τρώγουν κατὰ τοὺς γάμους, ἀναγνωρισμένη ἡ ἀνάγκη τῆς παροχῆς συντάξεων εἰς τοὺς ἀγρότας καὶ ψαράδες τῆς ἐπαρχίας. Καὶ μάλιστα εἰς ὅλους ἄνδρας καὶ γυναῖκας καὶ ἐν τούτῳ δὲν συμφωνῶ μὲ τὴν πρότασιν τοῦ σεβαστοῦ μου Ἀρχηγοῦ τοῦ Φιλελευθέρου Δημοκρατικοῦ Κόμματος περὶ συμβολικῆς μόνον ἀσφαλίσεως τῶν γυναικῶν, διὰ τὴν ὁποίαν πρότασιν ὡς μόνην δικαιολογίαν ἀναγνωρίζω τὴν προσπάθειαν πλήρους ἀφοπλισμοῦ τῆς Κυβερνήσεως. Δικαιοῦνται καὶ οἱ Ἕλληνες ἀγρόται τῆς αὐτῆς μεταχειρίσεως οἵας τυγχάνουν καὶ οἱ ἀγρόται 30 Κρατῶν εἰς τὰ ὁποῖα ἤδη ὡς ἀνεπτύχθη ὑπὸ ἀξιοτίμων συναδέλφων ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ ὁ θεσμὸς οὗτος ἔχει τεθῆ εἰς ἐφαρμογὴν ἀμέσως ἢ ἐμμέσως, γενικῶς ἢ μερικῶς. Πρέπει συνεπῶς νὰ ληφθοῦν ἄμεσα μέτρα, ταχεῖαι ἀποφάσεις καὶ νὰ μὴ ἀναμένωμεν τὴν παρέλευσιν τοῦ 5μήνου διὰ ν’ ἀρχίσῃ νὰ σκέπτεται ἡ Κυβέρνησις, ἀλλ’ ἀντιθέτως νὰ διαταχθῇ ἀμέσως ἡ ἀπογραφή, ἀντὶ τῆς ἀναμονῆς τῆς δοκιμαστικῆς ἢ δειγματοληπτικῆς γενικῆς ἀπογραφῆς, ἡ ὁποία εἶναι ἐνδεχόμενον νὰ ἔχῃ τὴν τύχην τῆς ἀπογραφῆς τοῦ 1951 καὶ ν’ ἀμφισβητοῦνται μετὰ δεκαετίαν τὰ δεδομένα της. Ἡ Κυβέρνησις πρέπει νὰ γνωρίζῃ, ὅτι οἱ ἀγρόται ἔχουσιν ἀρκετὴν νοημοσύνην καὶ ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀνεχθοῦν παρελκυστικὰς ὑποσχέσεις. Ἔχει ὑποχρέωσιν ἡ Κυβέρνησις νὰ λάβῃ σαφῆ θέσιν ἀπέναντι τοῦ ζητήματος, νὰ προχωρήσῃ ταχέως εἰς τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ θεσμοῦ καὶ νὰ ἀποδώσῃ δικαιοσύνην εἰς τοὺς ἀγρότας καὶ τοὺς ψαράδες μας, οἱ ὁποῖοι ἀποτελοῦν τὸ βάθρον τῆς ὑποστάσεως τοῦ Ἔθνους μας.

§112ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Προκειμένου νὰ κηρυχθῇ περαιωμένη ἡ συζήτησις μετὰ τὴν ἐξάντλησιν τῶν ἐγγεγραμμένων νὰ ὁμιλήσουν κ.κ. βουλευτῶν κατὰ τὴν σημερινὴν συνεδρίασιν, ἐρωτᾶται ἡ Βουλὴ ἐὰν δέχεται νὰ διακόψῃ τὰς ἐργασίας της μέχρι τῆς Τετάρτης 2ας Μαρτίου, ὅτε ἡ συνεδρίασις θὰ ἐπαναληφθῇ μὲ ἀντικείμενον ἡμερησίας διατάξεως Κοινοβουλευτικὸν ἔλεγχον.

§113ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§114ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη, ὅπως διακόψῃ τὰς ἐργασίας της μέχρι τῆς Τετάρτης 2ας Μαρτίου.

§115Φ. ΖΑΪΜΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι δεδικαιολογημένη ἡ τοιαύτη διακοπὴ καὶ δὲν θεωρῶ ἀπαραίτητον, ἐφ’ ὅσον ὁ Λαὸς μᾶς ἀπέστειλεν εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν νὰ ἐργασθῶμεν, νὰ διακόψωμεν καὶ οἱ κ. κ. βουλευταὶ νὰ ἀσχοληθοῦν μὲ τὰς ἑορτὰς τῶν Ἀποκρέω.

§116Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Βεβαίως, καὶ ἐγὼ συμφωνῶ μὲ τὸν κ. Ζαΐμην, ὅτι ἴσως εἶναι ὑπερβολικὸν νὰ διακοποῦν ἀπὸ σήμερον αἱ ἐργασίαι τῆς Βουλῆς διὰ τὴν προσεχῆ Τετάρτην. Ἐφ’ ὅσον ὅμως ἀπόψε θὰ περατωθῇ ἡ συζήτησις τῆς ἐπερωτήσεως αὐτῆς, θὰ ἤθελον νὰ σᾶς παρακαλέσω, συνεννοούμενος μὲ τὴν Κυβέρνησιν, ὅπως, ἐὰν εἶναι δυνατόν, ἅμα τῇ ἐπαναλήψει τῶν ἐργασιῶν τῆς Βουλῆς, προταχθῇ μία ἐπερώτησις, τὴν ὁποίαν ἔχω ὑποβάλει ἀπὸ τὸ 1958, τὴν ἐπανέλαβον τὸ 1959 μὲ τὴν νέαν σύνοδον καὶ ἀφορᾷ ἓν θέμα ἐκτάκτως σοβαρόν. Πρόκειται περὶ τῆς ἐξωτερικῆς πολιτικῆς τῆς Βαλκανικῆς συνεννοήσεως καὶ τῆς ὑφέσεως.

§117ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Δρούλιας, ἔχει τὸν λόγον.

§118Α. ΔΡΟΥΛΙΑΣ. Κύριοι βουλευταί, ἐτονίζετο ὑπὸ πολλῶν, ὅτι ὁ λαὸς τῆς ὑπαίθρου ὑποφέρει ὁλονὲν καὶ περισσότερον, παρὰ τὴν ἐξαγγελλομένην αὔξησιν τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος. Ἀπό τινος ἔπαυσε νὰ ἀμφισβητῆται τοῦτο, καὶ ἀνεγνωρίσθη ἐπὶ τέλους ἀπὸ πάντας, τὸ θλιβερὸν γεγονός, ὅτι τὸ βιοτικὸν ἐπίπεδον τῶν ἀγροτῶν μας εἶναι πολὺ χαμηλόν, ἐν ἀντιθέσει μὲ ὅ,τι συμβαίνει εἰς ὅλας τὰς ἄλλας πολιτισμένας χώρας, ὅπου τὸ ἐπίπεδον ἀγροτικῆς εὐημερίας δὲν ἐπιδέχεται σύγκρισιν μὲ τὸ ἰδικόν μας. Ἡ διαπίστωσις αὐτὴ συνετέλεσεν, ὥστε τὰ ζητήματα τῆς ὑπαίθρου, νὰ προκαλοῦν τώρα τὸ εἰλικρινὲς ἐνδιαφέρον ὅλων καὶ τὴν ἔντονον ἐπιθυμίαν διὰ τὴν προώθησίν των. Σήμερον προωθήθη ἕνα «δικαίωμα τοῦ ἀγρότου», τὸ τῆς προστασίας ἐκείνων, αὐτῶν ποὺ ἐμόχθησαν καὶ ἐγήρασαν διὰ νὰ αὐξήσουν τὴν ἐθνικὴν παραγωγήν. Καὶ προωθήθη, χάρις εἰς τὴν προοδευτικὴν δύναμιν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ἐν τῇ προσπαθείᾳ της νὰ ἐπιτελεσθῇ ἔργον κοινωνικῆς δικαιοσύνης καὶ νὰ γίνῃ δικαιοτέρα ἀναδιανομὴ τῶν ἐθνικῶν πόρων. Εἶμαι βέβαιος, ὅτι ἐκφράζω ζωηρὰν ἐπιθυμίαν τῶν συγχωριανῶν μου ἀγροτῶν, διαβιβάζων τὰς θερμὰς εὐχαριστίας των πρὸς τὸν Πρόεδρον κ. Γεώργιον Παπανδρέου καὶ πρὸς τοὺς λοιπούς, οἵτινες εἶχον τὴν πρωτοβουλίαν νὰ ὑποβάλουν περὶ ἀσφαλίσεως τοῦ γήρατος καλῶς μελετημένας προτάσεις νόμου, αὐτὰς ποὺ κατεψήφισεν ἡ Βουλὴ πρὸ μηνὸς μὲ ἕνα ΝΑΙ, καὶ αἱ ὁποῖαι ἐπανῆλθον πάλιν πρὸς συζήτησιν, κατόπιν ἐπερωτήσεων. Νομίζω, ὅτι εἶναι ἐπίσης ἐπιθυμία τῶν συγχωριανῶν μου νὰ διαβιβάσω ἐπιπροσθέτους εὐχαριστίας καὶ πρὸς ὅλους τοὺς ἀγορεύσαντας βουλευτάς, οἱ ὁποῖοι διὰ τῶν ὁμιλιῶν των ἐφώτισαν τὸν δρόμον πρὸς τὴν πραγματοποίησιν τοῦ ὑπὸ συζήτησιν εὐγενοῦς κοινωνικοῦ θέματος. Ὀφείλονται, ὅμως, εὐχαριστίαι καὶ πρὸς τὴν Κυβέρνησιν, διότι ἐδήλωσεν, ὅτι ἐπελήφθη τῆς μελέτης τοῦ θέματος, καὶ ὅτι ἔχει ὅλην τὴν καλὴν διάθεσιν διὰ τὸ προτεινόμενον μέτρον. Ἡ συζητουμένη πρότασις, εἶχεν εὐρυτάτην ἀπήχησιν παρὰ τῇ Κοινῇ Γνώμῃ, ἡ ὁποία ἐτάχθη ἀναφανδὸν ὑπὲρ τῆς ἀμέσου ἀντιμετωπίσεως τοῦ προβλήματος, ἀφ’ ἑνὸς διότι κρίνει τὸ μέτρον ὡς χρήσιμον συμπλήρωμα ἑνὸς γεωργικοῦ προγράμματος, ἀφ’ ἑτέρου, διότι πιστεύει, ὅτι ἡ χορήγησις συντάξεως γήρατος εἰς τοὺς κατοικοῦντας εἰς τὰ χωρία εἶναι θέμα πρώτης προτεραιότητος, δεδομένου, ὅτι ἡ ὕπαιθρος ἔχει ἐπείγουσαν ἀνάγκην ἀμέσου ἐνισχύσεως, καὶ ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ θεσπισθῇ ἀμέσως καὶ νὰ θεμελιωθῇ ἐπὶ ἀσφαλῶν ὀργανωτικῶν καὶ οἰκονομικῶν βάσεων. Πιστεύει ἐπίσης ἀκραδάντως ἡ Κοινὴ Γνώμη, ὅτι ἡ ὅλη ὑπόθεσις εἶναι ἁπλῆ, καὶ τόσον ἁπλῆ, ὅση ἀπεγνωσμένη προσπάθεια κατεβλήθη διὰ νὰ ἐμφανισθῇ ὡς δυσχερὴς καὶ πολύπλοκος. Εἰς τοὺς διστάζοντας δὲ καὶ ἐπιφυλασσομένους καὶ προβάλλοντας τὸ ἐπιχείρημα οἰκονομικῶν δυσχερειῶν, ἀντιτάσσεται, ὅπως, ἐν ἀνάγκῃ περιορισθῇ τὸ ἐπίδομα τῆς συντάξεως εἰς δραχμὰς κάτω τῶν 300, κατὰ τὸ πρῶτον στάδιον τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ θεσμοῦ. Καὶ ὅπως, ἐν ἀνάγκῃ τμῆμα τῶν ἀναγκαίων πόρων καλυφθῇ διὰ συμβολῆς τῶν ἰδίων τῶν ἀγροτῶν, ἐπιβαρυνομένων δι’ ἀσφαλιστικῆς τινος εἰσφορᾶς. Ἀλλά, τότε, θὰ σημειωθῇ, ὅτι ἡ εἰς βάρος τοῦ λαοῦ τῆς ὑπαίθρου ἀδικία, ἐν σχέσει μὲ τὴν ἄνισον κατανομὴν τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος, θὰ ἐξακολουθῇ νὰ παραμένῃ ἀμετάβλητος, ἀφοῦ ἀρνούμεθα τὴν διάθεσιν 1% ἐκ τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος, ὅσα ἀρκοῦν διὰ τὴν ὅλην συνταξιοδότησιν τοῦ ἀγρότου, ἀφοῦ, δηλαδή, ἀρνούμεθα νὰ κάμωμεν ἀναδιανομὴν τῶν ἐθνικῶν πόρων, ἔστω καὶ κατὰ 1%, ὥστε νὰ περιορισθῇ κατά τι ἡ ἄνισος κατανομὴ τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος, τοῦ ὁποίου τὸ 30% μόνον ἀπολαμβάνουν σήμερον οἱ ἀγρόται, ἂν καὶ ἀποτελοῦν τὸ 60% τοῦ πληθυσμοῦ. Ἤδη, ὁ ἀγροτικὸς κόσμος ἀναμένει μὲ ἀγωνίαν τὴν ἡμέραν, καθ’ ἣν ἡ Κυβέρνησις, δίδουσα ἕνα τέλος εἰς τὰς ἀπὸ ἔτος μελέτας της, θὰ ἐξαγγείλῃ τὴν ἐπέκτασιν τῶν κοινωνικῶν ἀσφαλίσεων εἰς τοὺς ἀγρότας, ὅπως ἔχει γίνει εἰς πολλὰς ἄλλας χώρας. Καὶ ἔλαβον τὸν λόγον, ἐν συνεχείᾳ ἐπερωτήσεώς μου τῆς 25ης Ἰανουαρίου, διὰ νὰ μεταφέρω ἐδῶ τὴν φωνὴν καὶ τῆς ἰδικῆς μου γεωργικῆς περιφερείας, ἡ ὁποία προσδοκᾷ, ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ σπεύσῃ νὰ ἱκανοποιήσῃ τὸ αἴτημά της, τῆς ἴσης μεταχειρίσεως. Ὅπως, δηλαδή, τοῦ εὐεργετήματος τῶν κοινωνικῶν ἀσφαλίσεων τυγχάνουν οὐχὶ μόνον οἱ ἀστοί, ἀλλὰ καὶ οἱ κάτοικοι τῆς ὑπαίθρου. Καὶ προσδοκᾷ ὁ ἀγροτικὸς κόσμος νὰ ὁλοκληρωθῇ ἡ ἰατρικὴ — νοσοκομειακὴ — φαρμακευτικὴ περίθαλψις τῶν ἀγροτῶν, διατιθεμένης πρὸς τοῦτο τῆς ἀπαιτουμένης δαπάνης ἐκ 400 ἑκατομμυρίων δραχμῶν. Καὶ προσδοκᾷ νὰ συνταξιοδοτηθοῦν οἱ 220.000 ἀνίκανοι καὶ γερόντισσαι καὶ γέροντες τῶν χωριῶν μας, ἐξευρισκομένων μὲ προθυμίαν τῶν ἀναγκαίων ἐτησίων πόρων ἐξ 800 ἑκατομμυρίων. Ἡ ἐπιθυμία ὅλων, εἶναι νὰ ἔλθωμεν ἀρωγοὶ εἰς τὴν πάσχουσαν ἀγροτικὴν τάξιν, πολλῷ μᾶλλον, ἀφοῦ ἡ εὐημερία τῶν ἀγροτῶν ἀποτελεῖ τὴν βασικὴν προϋπόθεσιν τῆς οἰκονομικὴ προόδου τῆς χώρας. Ἀλλά, διὰ τὴν θεραπείαν τῶν ζητημάτων τῆς ὑπαίθρου, τινὲς προτείνουν τοῦτο καὶ ἄλλοι ὑποδεικνύουν, ὅπως προηγηθοῦν ἄλλα μέτρα. Οἱ μέν, ὅσα εἶναι ἀμεσωτέρου ἀνάγκης. Οἱ δέ, ὅσα, κατὰ τὴν γνώμην των, ἔχουν μεγαλυτέραν παραγωγικὴν ἀπόδοσιν. Ὅμως τὰ πλεῖστα, πρέπει νὰ λύωνται ἐκ παραλλήλου, συγχρόνως καὶ συμμέτρως. Ἡ κοινωνικὴ δὲ πολιτική, πρέπει νὰ συμβαδίζῃ μὲ τὴν παραγωγικὴν προσπάθειαν καὶ πάντως νὰ μὴ ἕπεται αὐτῆς, διότι ἀφ’ ἑνὸς εἶναι χρέος τῆς Πολιτείας ἡ παροχὴ κοινωνικῆς προστασίας, ἀφ’ ἑτέρου, διότι αὕτη δὲν ζημιοῖ τὴν οἰκονομικὴν προσπάθειαν. Ὁ ἀγροτικὸς κόσμος ἔχει πλήρη ἐπίγνωσιν, ὅτι εἶναι ἡ πλέον ἀδικημένη κατηγορία τῶν Ἑλλήνων πολιτῶν καὶ αἰσθάνεται βαθυτάτην πικρίαν καὶ πάσχει ἀπὸ ἔλλειψιν παντὸς αἰσθήματος οἰκονομικῆς ἀσφαλείας. Ἡ προτεινομένη σύνταξις, θὰ δημιουργήσῃ ψυχικὴν ἱκανοποίησιν, ἡ ὁποία θὰ συντείνῃ εἰς τὴν ἑδραίωσιν τοῦ ψυχολογικοῦ παράγοντος, ποὺ εἶναι ἀπαραίτητος παράγων διὰ τὴν κινητοποίησιν τῶν ἀγροτικῶν δυνάμεων καὶ τὴν συμπαράστασιν τούτων, πρὸς ἐπιτυχίαν ἑνὸς μακροπνόου προγράμματος ἀναπτύξεως τῆς ἀγροτικῆς οἰκονομίας. Ἔχει τονισθῆ, ὅτι πρωταρχική μας ἐπιδίωξις πρέπει νὰ εἶναι ἡ αὔξησις τῶν ἐξαγωγῶν. Ἀλλ’ ἡ προσπάθεια αὐξήσεως τῶν ἐξαγωγῶν, εἰς ἣν θὰ συντελέσῃ ἡ μείωσις τοῦ παραγωγικοῦ κόστους, δὲν ἔχει λόγον νὰ ἐμποδίσῃ τὴν πραγμάτωσιν τῆς ἀσφαλίσεως. Καὶ ἡ ἀσφάλισις δὲν ἐμποδίζει ἀσφαλῶς τὰς ἐξαγωγάς. Τοὐναντίον μάλιστα, διότι βελτιουμένης τῆς οἰκονομικῆς καταστάσεως τῶν ἀγροτικῶν οἰκογενειῶν, θὰ ἀντέχουν αὗται περισσότερον εἰς τὸ νὰ διαθέτουν τὰ προϊόντα των εἰς μικροτέρας τιμὰς εἰς τὴν διεθνῆ ἀγοράν, ὁσάκις ἡ ἀνάγκη τὸ καλῇ, πρὸς ὤθησιν τῶν ἐξαγωγῶν. Ἐπίσης, ἡ ἐκβιομηχάνισις τῆς χώρας, εἰς οὐδὲν παραβλάπτεται, ἐὰν καταστήσωμεν ηὐξημένην τὴν ἀγοραστικὴν δύναμιν ἑνὸς σημαντικοῦ τμήματος τοῦ λαοῦ, διὰ τῆς χορηγήσεως τοῦ ἐπιδόματος γήρατος. Τὰ χρήματα τῶν ἀγροτῶν, κυκλοφοροῦν εἰς τὸν τόπον. Ἀπὸ τὴν ὕπαιθρον διοχετεύονται εἰς τὰς πόλεις, εἰς τοὺς βιομηχάνους, εἰς τοὺς βιοτέχνας, εἰς τοὺς ἐμπόρους, ὡς καὶ κατὰ τὸ ⅓ εἰς τὰ Ταμεῖα τοῦ Κράτους, χάρις εἰς τοὺς ἐμμέσους φόρους. Ὅσα, λοιπόν, περισσότερα διαθέσωμεν εἰς τοὺς ἀγρότας, διὰ συντάξεις, εὐθηνότερα λιπάσματα, δάνεια —χαμηλότοκα, μακροπρόθεσμα, διευκολύνσεις εἰς τὴν καταβολὴν τῶν χρεῶν, γεωργικὰς ἐπενδύσεις καὶ ὅσα ὀλιγώτερα ἀφαιροῦμεν ἀπὸ τούτους, καταργοῦντες τὸ 3%, τὰς συνδρομὰς τοῦ ραδιοφώνου, τοὺς τοκογλυφικοὺς τόκους ὑπερημερίας, καὶ ἀρκούμενοι εἰς ὅσα παίρνομεν ἀπὸ τοὺς ἀγρότας, ὑπὸ μορφὴν ἐμμέσων φόρων, τόσον περισσότερον θὰ κινηθῇ καὶ τὸ ἐμπόριον καὶ ἡ βιομηχανία καὶ ἡ βιοτεχνία, αἱ ὁποῖαι ἐνισχυόμεναι οὕτω ἐμμέσως, διὰ τῆς ηὐξημένης ἀγοραστικῆς δυνάμεως τῶν ἀγροτῶν, θὰ ἀπασχολήσουν μεγαλύτερον ἀριθμὸν νέων. Τὸ ὕψος τῶν δημοσίων ἐπενδύσεων, ἐπίσης, δὲν θὰ ἐπηρεασθῇ ἀπὸ τὴν συνταξιοδότησιν, διότι ὁ δημόσιος προϋπολογισμός, εἰς τὴν πραγματικότητα, ὅσα δώσῃ μὲ τὸ ἕνα χέρι, τόσα, περίπου, θὰ εἰσπράξῃ μὲ τὸ ἄλλο χέρι. Οἱ ἀγρόται μὲ τὰς συντάξεις των θὰ ἀγοράσουν εἴδη καταναλώσεως, ἀπὸ τὰ ὁποῖα ὁ προϋπολογισμὸς ἔχει ἤδη εἰσπράξει δασμοὺς καὶ φόρους, ἀφ’ ἑτέρου, θὰ προκληθῇ συναλλακτικὴ κίνησις, ἥτις θὰ δημιουργήσῃ εἰς τοὺς συναλλασσομένους πρόσθετα εἰσοδήματα, ἀπὸ τὰ ὁποῖα ὁ δημόσιος προϋπολογισμὸς θὰ ἀποκομίσῃ καὶ πάλιν ἀνάλογα ἔσοδα. Δεδομένου, ὅτι τὸ πλεῖστον μέρος τῶν δαπανῶν τῆς συνταξιοδοτήσεως θὰ καλυφθῇ μὲ συμβολὴν τοῦ κοινωνικοῦ συνόλου, διὰ τῆς ἐπιβολῆς νέων καὶ εἰδικῶν φόρων, οἱ ὁποῖοι θὰ βαρύνουν ὅλους, φυσικὰ δέ, ἀναλόγως καὶ τοὺς ἀγρότας, καὶ δεδομένου, ὅτι ὀλιγώτερον τοῦ ἡμίσεος τῶν δαπανῶν θὰ ἀντιμετωπισθῇ ἀπὸ τὸν προϋπολογισμόν, καθίσταται προφανές, ὅτι ἐκ τῆς ὅλης ὑποθέσεως ὁ δημόσιος προϋπολογισμὸς θὰ ἀποκομίσῃ ἐμμέσως πολλὰ ἔσοδα καὶ μᾶλλον περισσότερα ἀπὸ ὅσα θὰ δώσῃ. Ἡ συζήτησις ἐπὶ τῶν προτάσεων νόμου καὶ ἐπὶ τῶν ἐπερωτήσεων διὰ τὰς ἀγροτικὰς συντάξεις λήγει μετ’ ὀλίγον, καὶ ἐκφράζω τὴν εὐχὴν πολὺ σύντομα νὰ ἐπαναρχίσῃ ἡ συζήτησις, ἀλλ’ ἐπὶ τῇ βάσει σχεδίου νόμου, ὑποβαλλομένου ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως, δι’ οὗ θὰ νομοθετῆται ὁ θεσμὸς τῶν ἀγροτικῶν ἀσφαλίσεων, ὅστις, ἐκτὸς ἀπὸ τὴν κοινωνικὴν μορφήν, ἐνέχει καὶ οὐσιώδη οἰκονομικὴν σημασίαν. Εἶναι μέτρον ἀποδοτικὸν καὶ θὰ ὠφελήσῃ τὴν ἐθνικὴν οἰκονομίαν. Ἂς μοῦ ἐπιτραπῇ δὲ νὰ προσθέσω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις καὶ ὁ πολιτικὸς ἐν γένει κόσμος, θὰ ἔχουν ἐπιτελέσει πλήρως τὸ καθῆκον των, ἐὰν εἰς τὸ ἐνδιαφέρον των διὰ τὴν συνταξιοδότησιν τῶν ἀγροτῶν θέσουν εἰς ἴσην μοῖραν τὴν ἀγρότισσαν καὶ δὲν τὴν παραλείψουν.

§119ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Σκούρας, ἔχει τὸν λόγον.

§120Ε. ΣΚΟΥΡΑΣ. Κύριοι συνάδελφοι, εἶναι ἡ πρώτη φορά, κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ Ἑλληνικὴ Βουλὴ συζητεῖ ἕνα μέτρον ποὺ ἀφορᾷ παροχὴν πρὸς Ἕλληνας ἀγρότας. Καὶ δι’ αὐτὸ ἀκριβῶς, οἱ ἄνθρωποι αὐτοί, οἱ ὁποῖοι μοχθοῦν κάτω ἀπὸ σκληρὲς συνθῆκες τῆς ἑλληνικῆς ὑπαίθρου καὶ συνεισφέρουν εἰς τὴν οἰκονομίαν μας, κατὰ τρόπον οὐσιαστικὸν παρακολουθοῦν τὴν συζήτησιν καὶ κρίνουν, ἐὰν ὑπάρχῃ καὶ εἰς ποίους ὑπάρχει ἡ πρόθεσις νὰ τοὺς βοηθήσουν. Ἐὰν ρίξωμεν μιὰ ματιὰ ποῖοι ἄγουν ἡλικίαν ἄνω τῶν 65 ἐτῶν θὰ ἰδοῦμεν, ὅτι αὐτοὶ εἶναι οἱ ἐπιζήσαντες μαχηταὶ τῶν δύο ἐνδόξων πολέμων τοῦ 1912 καὶ 1913. Αὐτοὶ ποὺ ἔσπειραν καὶ ἡμεῖς θερίζομεν. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ θέμα τῆς συνταξιοδοτήσεως τῶν ἀγροτῶν εἶναι θέμα, τὸ ὁποῖον δὲν δέχεται ἀναβολήν. Κατὰ τὴν τελευταίαν τετραετίαν ἡ ζωὴ τῶν ἀγροτῶν μας ἔχει χειροτερεύσει ἐπικίνδυνα. Ἀφήνω τὶς ὁμολογίες τῶν εἰδικῶν καὶ κυρίως τῆς Τραπέζης, ὅτι τὸ εἰσόδημα τῶν ἀγροτῶν ἔχει καθηλωθῆ. Ἐγὼ θὰ σᾶς εἴπω τὶ γίνεται ἔξω ἀπὸ τὴν Ἀθήνα εἰς τὴν ὕπαιθρον καὶ μάλιστα τοῦ Ἁλμυροῦ καὶ τῆς Θεσσαλίας, ποὺ δὲν εἶναι χειρότερη ἀπὸ τὶς ἄλλες περιοχές. Οἱ κάτοικοι τῆς περιφερείας αὐτῆς ζοῦν μὲ τὴν ἀγωνία τῆς πείνας, ζοῦν τὴν ἐποχὴν τῆς κατοχῆς, ἓξ μῆνας πρὸ τῆς συγκομιδῆς προπωλοῦν τὸ εἰσόδημά των εἰς ἐξευτελιστικὰς τιμάς. Τὸ προπωλεῖ ἕνα πρὸς 2½ καὶ 3 κατ’ ὀκᾶν στὸν ἄγνωστο γιὰ ὅλους τοὺς ἀγρότες τοκογλύφον τῆς ὑπαίθρου. Μὴ ἐπιχειρήσητε νὰ διαψεύσητε. Ὑπάρχει καὶ ἐπίσημη καταδίκη στὴ Λάρισα γιὰ τοκογλυφία 900%. Ὑπάρχει καὶ ἕνα ἀκόμη πρόβλημα πέραν ἀπὸ τὴν δυστυχίαν τῶν ἀγροτῶν. Τὸ πρόβλημα τοῦ κλήρου, ποὺ γίνεται κάθε ἡμέραν καὶ χειρότερον. Εἶναι τὸ πρόβλημα τοῦ ἀγροτικοῦ κλήρου, ὁ ὁποῖος δὲν μεταβιβάζεται εἰς τὸν υἱὸν καὶ τὴν θυγατέρα, ἀλλὰ κρατεῖται στὰ χέρια τοῦ γέρου πατέρα γιατί, ὅταν θὰ ἔχῃ στραγγίσει στὰ πόδια του καλλιεργῶντας, δὲν αἰσθάνεται καμμίαν ἀσφάλειαν. Ἐπίσης, σκεφθῆτε, ἂν σὲ κάθε χωριὸ κυκλοφοροῦν αὐταὶ αἱ 1.500 ἢ 2.000 δραχμαὶ κάθε μῆνα, θὰ ἀποτελέσουν καὶ αὐταὶ σημαντικὸν παράγοντα καὶ θὰ ζωογονηθῇ ἡ κίνησις, γιατὶ θὰ καταναλωθοῦν ἀμέσως. Ἂν ζητήσητε σήμερα σὲ ὁποιοδήποτε χωριὸ ὄχι 100, ἀλλὰ 50 δραχμές, θὰ τὶς βρῆτε μόνον στὸ δάσκαλον καὶ αὐτοὶ τὶς ἔχουν μόνον ἀπὸ τὸν γλίσχρον μισθὸν ποὺ παίρνουν, ὄχι γιατὶ εὐποροῦν. Κανένας ἄλλος δὲν ἔχει οὔτε μιὰ δραχμή. Ἔζησα μερικά, 30 χρόνια στὴν ἐπαρχία Ἁλμυροῦ καὶ στὸν Βόλο. Ποτὲ δὲν ἀντίκρυσα μεγαλυτέρη δυστυχία τῶν ἀγροτῶν, ποτὲ δὲν συνήντησα τόση ἀδυναμία πληρωμῆς. Στὸ κρεββάτι τοῦ πόνου νὰ μὲ ἐρωτοῦν πόσο κάνει μία ἔνεσι. Μὴ ἰσχυρισθῆτε, ὅτι σήμερα εἶναι μεγαλύτερη ἡ παραγωγή. Δὲν τὸ ἀμφισβητῶ αὐτό. Ἀμφισβητῶ, ὅμως, στὸν καθένα νὰ ἰσχυρισθῇ, ὅτι οἱ ἀγρότες ζοῦν σήμερα καλύτερα. Ζοῦν πολὺ χειρότερα, ξοδεύουν πολὺ ὀλιγώτερα. Κρατοῦν στὰ χέρια τους ἀδιάθετα τὰ προϊόντα τους.

§121Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριε συνάδελφε, γνωρίζετε πόσον εἶναι τὸ μέσον ἐτήσιον εἰσόδημα τοῦ Θεσσαλοῦ ἀγρότου; Εἶναι 27.000 δραχ. τὸν χρόνον.

§122Ε. ΣΚΟΥΡΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐγὼ νομίζω, ὅτι οἱ ἀγρόται πένονται καὶ αὐτὴ εἶναι ἡ πραγματικότης. Δικαίωμά σας εἶναι νὰ νομίσητε, ὅτι λέγω ὑπερβολάς. Οἱ ἀγρόται ζοῦν ὑπὸ τὰς χειροτέρας τῶν συνθηκῶν. Περιμένουν ἀπὸ τὰ δάνεια ποὺ τοὺς χορηγεῖ ἡ ΑΤΕ. Εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, ἐγένετο εὐρυτάτη συζήτησις διὰ τὴν ἐξεύρεσιν τῶν πόρων καὶ τῶν κονδυλίων ποὺ θὰ ἀπαιτηθοῦν διὰ τὴν συνταξιοδότησιν τῶν ἀγροτῶν. Ἐγὼ δὲν εἶμαι οἰκονομολόγος, εἶμαι ἰατρός. Ὅσοι ὅμως τὰ ἐδιάβασαν στὰ χωριά, ἐγέλασαν, διότι γνωρίζουν πόσα ἐξοδεύθησαν γιὰ τὶς τεμπελόσκαλες τῆς Ὁμονοίας. Ἔπειτα, μὴ νομίζετε, ὅτι ὁ ἀγροτικὸς κόσμος δὲν γνωρίζει, ὅτι ἀπ’ αὐτὸν ζητοῦμεν τὰ πάντα, καὶ τὸ αἷμα του, ποὺ σήμερα, ποὺ ἤνοιξεν ἡ συζήτησις γιὰ κἄποια ὑποχρέωσιν τῆς Πολιτείας, ψάχνουμε καλὰ μὴ μᾶς ξεφύγουν μερικὲς χιλιάδες γι’ αὐτούς. Ἐπίσης, ἤκουσαν τὸν λόγον τοῦ Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, ὁ ὁποῖος εἶπεν, ὅτι δὲν θὰ κάμῃ τὴν Ἑλλάδα Πρυτανεῖον. Οἱ ἀγρόται δὲν ζητοῦν νὰ γίνῃ ἡ Ἑλλὰς Πρυτανεῖον, ζητοῦν τὸ ἐλάχιστον εἰς ἀντάλλαγμα τῶν πολλῶν των προσφορῶν. Τὸ δικαιοῦνται καὶ δὲν μπορεῖτε νὰ τοὺς τὸ ἀρνηθῆτε.

§123ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ κ. Β. Θανασέκου, ἔχει τὸν λόγον.

§124Β. ΘΑΝΑΣΕΚΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, κύριοι συνάδελφοι, ἕνας μῆνας συμπληρώνεται, ἀφ’ ἧς στιγμῆς τὰ Κόμματα τῆς Ἀντιπολιτεύσεως κατέθεσαν τὰς προτάσεις νόμων διὰ τὴν συνταξιοδότησιν τῶν ἀγροτῶν. Τὰ Κόμματα τῆς Ε. Δ.Α., τῆς Δ.Ε. καὶ τῆς Ν.Α.Κ., κατέθεσαν παραλλήλως καὶ τὰς προτάσεις διὰ τὴν ἀναστολὴν τῶν χρεῶν καὶ τὴν ἐξασφάλισιν καὶ τοποθέτησιν τῶν ἀγροτικῶν μας προϊόντων. Κατὰ τὸ διάστημα αὐτό, οἱ ἀγρόται τοῦ βουνοῦ καὶ τοῦ κάμπου, ἄνδρες καὶ γυναῖκες, νέοι καὶ γέροι, ἄποροι καὶ εὔποροι, ἔχουν ἐστραμμένην τὴν προσοχήν των πρὸς ἡμᾶς καὶ πρὸς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν καὶ ἀναμένουν τὰ ἀποτελέσματα τῆς συζητήσεως ποὺ διεξάγεται εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν. Παρακολουθοῦν μὲ ἰδιαίτερον ἐνδιαφέρον καὶ ἀγωνίαν νὰ ἰδοῦν ποῦ θὰ καταλήξωμεν. Φοβοῦμαι δέ, ὅτι, ἂν κρίνωμεν ἀπὸ τὴν ὣς τώρα στάσιν τῆς Κυβερνήσεως, ἡ ἀδικαιολόγητος ἄρνησίς της νὰ δεχθῇ τὴν συνταξιοδότησιν, θὰ πληγώσῃ βαθέως τοὺς ταλαίπωρους ἀνθρώπους τῆς ὑπαίθρου. Βεβαιωθῆτε, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι, παρ’ ὅλον, ὅτι ὁ ἀγροτικὸς πληθυσμὸς εὑρίσκεται εἰς οἰκονομικὴν ἀθλιότητα, παρ’ ὅλον ὅτι δὲν ἔχει τὰ μέσα ἐνημερώσεως, διότι οὔτε ἐφημερίδα δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἀγοράσῃ, ἐν τούτοις, εἶναι εἰς θέσιν νὰ κρίνῃ, καὶ νὰ κρίνῃ πολλάκις αὐστηρά, ὅταν χρειάζεται. Ἡ Κυβέρνησις ἰσχυρίζεται, ὅτι δὲν διαθέτει ὅλα τὰ ἀπαιτούμενα στατιστικὰ στοιχεῖα διὰ τὴν πλήρη μελέτην τοῦ θέματος καὶ δηλώνει, ὅτι, ὅταν θὰ τὰ διαθέτῃ, τότε θὰ ἐξετάσῃ τὴν ἔκτασιν, καὶ τὸν χρόνον, ὑπὸ τὸν ὅρον πάντοτε, ὅτι εἰς τὴν συνταξιοδότησιν θὰ συμβάλλουν καὶ οἱ ἴδιοι οἱ ἀγρότες. Ἡ Κυβέρνησις, δυστυχῶς, παρελκύει τὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ φλέγοντος αὐτοῦ ζητήματος, τὸ ὁποῖον μελετᾷ ἀπὸ 2ετίας. Δὲν ἔφθασαν, δυστυχῶς, αὐτὰ καὶ χρειάζεται περισσότερος χρόνος. Δηλώνει ἡ Κυβέρνησις, ὅτι θὰ κάμῃ δειγματοληπτικὴν ἔρευναν, τὸ πιθανώτερον εἶναι ἡ ἔρευνα αὐτὴ νὰ μὴ δώσῃ τὰ ἀναμενόμενα στοιχεῖα καὶ ἡ Κυβέρνησις νὰ καταφύγῃ εἰς τὴν ἀπογραφὴν τοῦ 1960–61, τὰ ἀποτελέσματα ὅμως τῆς ὁποίας εἶναι ἀδύνατον νὰ ἐξαχθοῦν πρὸ τῆς παρελεύσεως ἑνὸς ἔτους, τοὐλάχιστον. Στὴν πατρίδα μας λέγουν «ὅποιος δὲν θέλει νὰ ζυμώσῃ, σαράντα μέρες κοσκινάει». Τὸ θέμα εἶναι, κύριοι συνάδελφοι, θέλει ἢ δὲν θέλει ἡ Κυβέρνησις νὰ λύσῃ τὸ πρόβλημα αὐτό; Καὶ ἠμπορεῖ ἢ δὲν ἠμπορεῖ; Κατὰ τὴν γνώμην μας, δὲν θέλει καὶ δι’ αὐτὸ ἀκολουθεῖ τὴν παρελκυστικὴν αὐτὴν πολιτικήν. Δὲν θέλει δικαίαν ἀνακατανομὴν τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος, γιατὶ δὲν θέλει νὰ ἐλαττώσῃ τὶς ὑπέρογκες ἀντιπαραγωγικὲς δαπάνες, κάτω ἀπὸ τὶς ὁποῖες, δυστυχῶς, στενάζει ἡ χώρα μας. Καὶ ἠμπορεῖ, κατὰ τὴν γνώμην μας, ἡ Κυβέρνησις. Τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα ἐξετέθησαν ἐδῶ ἀπὸ τοὺς περισσοτέρους ὁμιλητάς, ἔπεισαν καὶ τοὺς πλέον διστακτικούς, ὅτι ὑπάρχει ἡ δυνατότης ἀμέσου ἐπιλύσεως τοῦ προβλήματος. Ἀπεδείχθη, ἐπίσης, ὅτι καὶ οἱ πόροι ὑπάρχουν. Ἐκεῖνοι, τοὺς ὁποίους τὸ Κόμμα μας ὑπέδειξε ποὺ εἶναι ἀρκετοὶ καὶ δὲν ἐπιβαρύνουν τὰς λαϊκὰς τάξεις, ὅπως εἶναι ἡ ἐπιβολὴ τελῶν εἰς ὅλα τὰ ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ εἰσαγόμενα ὁμοιοειδῆ ἀγροτικὰ προϊόντα, ἡ εἰσφορὰ τῶν προνομιούχων ἐπιχειρήσεων καὶ Τραπεζῶν διὰ τὸ μέρος τῶν κερδῶν των, ποὺ προκύπτει ἐκ τοῦ μόχθου τῶν ἀγροτῶν. Τὸ ἔσοδον τῶν δύο σιγαρέττων ποὺ εἰσπράττεται ἀπὸ τὴν Βασιλικὴν Πρόνοιαν. Ἐκεῖνο, ἐπίσης, ποὺ προέρχεται ἀπὸ τὸν φόρον δημοσίων θεαμάτων καὶ περιέρχεται εἰς τὸν ἔρανον Βορείων Ἐπαρχιῶν. Ἔσοδον ἀπὸ τὸν περιορισμὸν κατὰ 25% τοῦ πέραν τῶν δαπανῶν μισθολογίου, προϋπολογισμῶν τῶν Ὑπουργείων Ἐθνικῆς Ἀμύνης καὶ Ὑφυπουργείου Ἐσωτερικῶν. Ἔσοδον ἀπὸ περιορισμὸν τῶν κρατικῶν αὐτοκινήτων. Ἔσοδον ἀπὸ τὸ 1% ἐκ τῶν 3% ἐκ τῆς ἀγροτικῆς παραγωγῆς ποὺ διατίθεται διὰ τὴν ἀγροφυλακήν. Τὸ ἀντίτιμον τοῦ πωλουμένου εἰς τοὺς καπνοπαραγωγοὺς σιγαροχάρτου, καθὼς καὶ τὸ ἔσοδον ποὺ προέρχεται ἐκ προστίμων δι’ ἀγροζημίας. Ἰδού, λοιπόν, οἱ πηγὲς καὶ οἱ πόροι, οἱ ὁποῖοι ὑπερκαλύπτουν ὄχι μόνον τὴν συνταξιοδότησιν, ἀλλὰ καὶ τὴν ὁλοκλήρωσιν τῆς ἰατροφαρμακευτικῆς καὶ νοσοκομειακῆς περιθάλψεως τῶν ἀγροτῶν. Ἡ Κυβέρνησις, διὰ νὰ στηρίξῃ τὴν ἄρνησίν της, προβάλλει τὸν μεγάλον ἀριθμὸν τῶν δικαιουμένων. Μεγάλος εἶναι πράγματι ὁ ἀριθμὸς τῶν ἀγροτῶν μας, μεγάλη καὶ ἡ συμβολή τους εἰς τὴν ἐθνικὴν οἰκονομίαν. Ὅπως μεγάλη εἶναι ἐπίσης καὶ ἡ ἀδικία ποὺ γίνεται σ’ αὐτοὺς ἀπὸ τὴν ἄνισον κατανομὴν τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος. Μεγάλα καὶ δυσβάστακτα τὰ φορολογικὰ βάρη τῶν ἀγροτῶν ἐκ τῶν ἐμμέσων φόρων. Ἡ Κυβέρνησις προβάλλει ἐπίσης ὡς πρόσχημα τὸ ὅ,τι κατ’ ἔτος αὐξάνεται ὁ ἀριθμὸς τῶν δικαιουμένων. Ἀλλὰ μήπως δὲν θ’ αὐξάνῃ συγχρόνως καὶ τὸ ἐθνικὸν εἰσόδημα; Ἀπὸ τὸν Πρόεδρον κ. Παπανδρέου, δὲν περιμέναμε νὰ προτείνῃ τὴν ἐξαίρεσιν τῶν γυναικῶν. Καὶ προβάλλει εὐλόγως τὸ ἐρώτημα, κύριοι συνάδελφοι. Ἀποτελεῖ λοιπόν, ἡ Ἑλληνίδα τὸ 1960, πολίτην μὲ μειωμένα δικαιώματα; Ποῦ εἶναι τότε οἱ συνταγματικοὶ νόμοι περὶ ἰσότητος τῶν πολιτῶν; Ποῦ εἶναι αἱ οἰκουμενικαὶ διακηρύξεις περὶ ἰσότητος τῶν δύο φύλων; Ποῦ εἶναι οἱ χάρται τῶν δικαιωμάτων τοῦ ἀνθρώπου καὶ τοῦ πολίτου; Καὶ ἔξω ἀπ’ αὐτά, ποῦ εἶναι ἡ ἀντικειμενική, ἡ ψυχρὴ ἐξέτασις τοῦ προβλήματος αὐτοῦ; Ποία εἶναι, κύριοι συνάδελφοι, ἡ συμβολὴ τῶν γυναικῶν τῆς ὑπαίθρου εἰς τὴν οἰκονομικήν, τὴν κοινωνικὴν καὶ τὴν ἐθνικὴν ζωὴν τῆς χώρας; Καὶ ποία εἶναι ἡ φροντὶς τοῦ Κράτους, ἀπέναντι αὐτῶν; Ἡ σύγκρισις αὐτή, μόνον ἐντροπὴν θὰ ἠδύνατο νὰ προκαλέσῃ εἰς ὅλους ἡμᾶς, ὅσοι διαχειρισθήκαμεν ἢ μετείχαμεν εἰς τὴν διαχείρισιν τῶν κοινῶν. Ἡ ἀγρότισσα, ἡ ἡρωΐς τοῦ μόχθου, τῶν στερήσεων καὶ τοῦ πόνου, ἀντιπροσωπεύει τὸ μεγαλύτερον μέρος τῶν ἐργαζομένων γυναικῶν εἰς τὸν τόπον μας, τῶν σκληρῶς ἐργαζομένων γυναικῶν. Καὶ ἀποτελεῖ βασικὸν συντελεστὴν τῆς ἀγροτικῆς μας παραγωγῆς. Ζῇ μέσα εἰς τὴν πιὸ μεγάλην οἰκονομικὴν ἀθλιότητα. Ζῇ πίσω καὶ μακρυὰ ἀπὸ τὰ στοιχειώδη μέσα τοῦ πολιτισμοῦ. Δὲν ἔχει νερό, οὔτε ἠλεκτρικὸν εἰς τὸ σπίτι της. Τὰ μέσα τῆς παραγωγῆς καὶ τῆς δουλειᾶς της εἶναι πεπαλαιωμένα. Ἐξακολουθεῖ νὰ μεταφέρῃ ζαλίγκα τὰ ξύλα στὸ σπίτι ἢ τὸ καλαμπόκι στὸν μύλο. Προσφέρει εἰς τὴν οἰκογένειάν της μ’ αὐτὰ τὰ μέσα, τὸ 37% τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος. Ἡ ἀγρότισσα εἶναι καὶ παραγωγὸς καὶ νοικοκυρὰ καὶ μάννα καὶ βιοτέχνης. Δὲν ὑπάρχουν ὧρες ἐργασίας. Γιὰ τὴν ἀγρότισσα, δὲν ὑπάρχει γι’ αὐτὴν ἀνάπαυσις. Κάνει καὶ τὴν νύκτα ἡμέραν. Ἀναλφάβητοι εἰς τὴν μεγάλην πλειοψηφίαν των, γιατὶ ἀπὸ παιδοῦλες βοηθοῦν τὶς σπιτικιὲς δουλειὲς καὶ τὴν ἀνατροφὴν τῶν μικροτέρων ἀδελφῶν των. Ἀντικαθιστᾷ τὸν ἄνδρα, ὅταν στρατεύεται ἢ μεταναστεύῃ καὶ καταπιάνεται μὲ τὶς πιὸ βαρειὲς ἐργασίες. Ζῇ τὸ δρᾶμα τῆς οἰκογενείας της ποὺ ὑποσιτίζεται. Καὶ ἐνῷ ἀναλώνει ὅλην της τὴν ζωὴν εἰς τὴν σκληρὴν δουλειάν, εἰς τὸ χωράφι καὶ τὸ σπίτι, ἀπὸ ἀπόψεως δικαιωμάτων κατατάσσεται κοντὰ στὰ ζῶα. Δίνει μὲ ἁπλοχεριὰ ἡ ἄξια αὐτὴ μάννα τοῦ Ἔθνους καὶ δὲν παίρνει τίποτε. Δὲν ἔχει γνωρίσει ποτὲ καὶ ἀπὸ πουθενὰ φροντίδα γι’ αὐτήν. Κανενὸς εἴδους πρόνοια. Εἶναι ἄγνωστα πράγματα δι’ αὐτὴν ἡ προστασία τῆς μητρότητος, τὰ ἐπιδόματα ἐγκυμοσύνης, τοκετοῦ, λοχείας, θηλασμοῦ, τὰ οἰκογενειακὰ ἐπιδόματα, τὰ ἐπιδόματα τέκνων, οἱ βρεφικοὶ καὶ παιδικοὶ σταθμοί, τὰ νηπιαγωγεῖα. Ἄγνωστα γι’ αὐτὴν ἡ νοσοκομειακὴ καὶ μαιευτικὴ περίθαλψις. Ὁ ἀγρότης χρειάζεται ὁλόκληρον περιουσίαν διὰ νὰ ὑπάγῃ τὴν γυναῖκα του εἰς τὴν κλινικήν. Ἄγνωστοι, ἀνύπαρκτοι οἱ προμηθευτικοὶ καὶ καταναλωτικοὶ συνεταιρισμοί, ποὺ θὰ βοηθοῦσαν τὴν κάλυψιν τῶν καθημερινῶν ἀναγκῶν τοῦ νοικοκυριοῦ. Θὰ μποροῦσε καὶ θὰ ἔπρεπε νὰ ζητήσωμεν προνομιακὴν μεταχείρισιν τῶν γυναικῶν, τῶν μητέρων ἰδιαιτέρως, διότι αὗται ἐπιτελοῦν τὸ μέγιστον, τὸ πανανθρώπινον λειτούργημα τῆς μητρότητος. Ἀντὶ ὅμως αὐτῆς τῆς στοργικῆς μεταχειρίσεως, τὴν ὁποίαν δικαιολογημένως θὰ ἠδυνάμεθα νὰ ἀξιώσωμεν, προτείνονται εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν στερήσεις δικαιωμάτων, δηλαδή, ἀντὶ τοῦ μάννα, χολή. Ἡ συνταξιοδότησις τῶν ἀγροτισσῶν, κύριοι συνάδελφοι, εἶναι δικαίωμα ἀναφαίρετον, τὸ ὁποῖον ἀπορρέει ἀπὸ τὴν συνεισφοράν των εἰς τὸ ἐθνικὸν εἰσόδημα. Ἡ συνταξιοδότησις τῶν ἀγροτισσῶν, εἶναι δικαίωμα κατωχυρωμένον, λοιπόν, ἀπὸ τὴν οὐσιαστικὴν συμβολὴν τῶν γυναικῶν τῆς ὑπαίθρου εἰς τὴν οἰκονομικὴν καὶ κοινωνικὴν δραστηριότητα. Εἶναι κατωχυρωμένον συνταγματικῶς διὰ τῶν βασικῶν νόμων, περὶ ἰσότητος τῶν πολιτῶν. Εἶναι δικαίωμα κατωχυρωμένον, ἠθικῶς, διὰ τὴν πολλαπλῆν συμβολήν των εἰς τὴν οἰκονομίαν, τὴν Κοινωνία, τὴν οἰκογένεια, τὸ Ἔθνος. Δὲν ζητοῦμεν προνομιακὴν μεταχείρισιν. Δὲν θὰ ἐπιτρέψωμεν, ὅμως, νὰ γίνωνται καὶ ἄλλαι διακρίσεις εἰς βάρος τῶν γυναικῶν. Ἡ σύνταξις, δὲν εἶναι εἰσόδημα, ὥστε νὰ παρέχεται εἰς τὸν ἀρχηγὸν τῆς οἰκογενείας. Εἶναι σύνταξις καὶ παρέχεται προσωπικῶς. Δὲν εἶναι δυνατὸν ἡ Πολιτεία νὰ δέχεται τὴν διατήρησιν καὶ τὴν ἐπέκτασιν μάλιστα τῶν διακρίσεων, αἱ ὁποῖαι κρατοῦν ἕνα μεγάλο μέρος τοῦ πληθυσμοῦ μας, τὴν γυναῖκα, εἰς κατάστασιν πολίτου μὲ μειωμένα δικαιώματα καὶ ηὐξημένας ὑποχρεώσεις. Διαμαρτυρόμεθα, διότι τὰ τελευταῖα χρόνια γίνεται ἐντονώτερος ὁ παραμερισμὸς καὶ ἡ ἐκμετάλλευσις τῶν γυναικῶν. Ἀποκλεισμὸς τῶν γυναικῶν ἀπὸ διενεργουμένους διαγωνισμοὺς εἰς Τραπέζας καὶ ἄλλους Ὀργανισμούς. Ἄρνησις τῆς Κυβερνήσεως νὰ δεχθῇ τὴν ἐφαρμογὴν τῆς ἀρχῆς, ἴση ἀμοιβὴ δι’ ἴσην ἐργασίαν. Ἄρνησις τῆς Κυβερνήσεως διὰ τὴν ἐπέκτασιν τῆς ἀσφαλίσεως εἰς πολλὰς κατηγορίας ἀνασφαλίστων ἐργαζομένων γυναικῶν, ὅπως εἶναι αἱ ἐργαζόμεναι κατ’ οἶκον, μὲ τὸ κομμάτι, ὡς ὑπηρέτριες, αἱ ἀποκλειστικαὶ νοσοκόμοι, αἱ διδασκάλισσαι κατ’ οἶκον καὶ ἄλλαι. Τὰ ἀνωτέρω ὅλα αὐτά, διὰ νὰ ἀποδείξω ποῦ ὁδηγεῖ ἡ πολιτικὴ τῶν διακρίσεων, ἡ πολιτικὴ στερήσεως δικαιωμάτων, ἡ πολιτικὴ κατηγοριῶν μεταξὺ πολιτῶν. Ἡ πολιτικὴ αὐτὴ τῶν διακρίσεων, τῆς ὑποτιμήσεως, διαπαιδαγωγεῖ, δυστυχῶς, τοὺς πολίτας καὶ εἰς αὐτὴν τὴν κακὴν διαπαιδαγώγησιν ὀφείλονται καὶ τὰ πολλαπλασιαζόμενα, δυστυχῶς, κρούσματα θηριωδίας εἰς βάρος τῶν γυναικῶν. Εἶναι καιρὸς νὰ βοηθήσωμεν εἰς τὴν βελτίωσιν τῆς Νομοθεσίας μας καὶ νὰ συντελέσωμεν εἰς τὴν ἀνάπλασιν τῶν ἠθῶν διὰ τὴν ἀνύψωσιν καὶ τὸν σεβασμὸν τῶν γυναικῶν. Εἶμαι βεβαία, ὅτι αἱ ἀπόψεις μου αὐταὶ εἶναι ἀπόψεις ὅλων τῶν Ἑλληνίδων, ὅλων τῶν παρατάξεων τῆς Βουλῆς καὶ ὅλων τῶν γυναικείων Ὀργανώσεων, ἀνεξαρτήτως ἐὰν αἱ ἀπόψεις των αὐταὶ ἔφθασαν εἰς τὴν Βουλὴν κατ’ ἐξουσιοδότησιν ἢ ὄχι. Τὸ Κόμμα μας ἔχει σαφῶς καθορίσει τὴν θέσιν του ἔναντι τῆς συνταξιοδοτήσεως τῶν ἀγροτισσῶν, ἔχει σαφῶς τοποθετηθῆ, ἔναντι τῆς ἰσότητος τῶν δύο φύλων. Εἶναι ἐπιβεβλημένον, ὅλα τὰ Κόμματα νὰ λάβουν θέσιν, ἔναντι τοῦ ζωτικοῦ, τοῦ θεμελιώδους αὐτοῦ προβλήματος, διὰ νὰ ἐξαλειφθῇ ἡ πικρία καὶ ἡ δικαιολογημένη ἀγανάκτησις ἐκ μέρους τοῦ μεγαλυτέρου τμήματος τῶν ἐργαζομένων γυναικῶν στὸν τόπον μας. Εἰς τὰς ὑποχρεώσεις μας πρῶτες, ἀφειδῶς προσφέρουμε γιὰ τὴν πατρίδα, τὴν οἰκογένειαν, τὴν κοινωνίαν, τὴν οἰκονομίαν. Δὲν θὰ δεχθῶμεν ἄλλην ταπεινωτικὴν μεταχείρισιν. Ὄχι, ἀξιότιμε κ. Πρόεδρε τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων. Ὄχι ἐκ τοῦ περισσεύματος, ἀλλὰ τὸ μέρος ποὺ ἀναλογεῖ εἰς τὰς γυναῖκας. Εἰς οὐδεμίαν χώραν συμβαίνει αὐτὸ ποὺ γίνεται, προσπάθεια νὰ ἐφαρμοσθῇ εἰς τὴν χώραν μας, ἡ ἐξαίρεσις τῶν γυναικῶν. Εἰς τὰς περισσοτέρας χώρας τῆς Εὐρώπης, ἡ συνταξιοδότησις τῶν ὑπερηλίκων εἶναι πραγματικότης. Εἰς τὴν Ἰταλίαν, ἐκτὸς τῶν ἀγροτισσῶν ποὺ ἔλαβον σύνταξιν τὸν παρελθόντα χρόνον, ἐκινητοποιήθησαν αἱ νοικοκυραί, αἱ ὁποῖαι ζητοῦν, καὶ δικαιολογημένως, σύνταξιν γήρατος διὰ τὰς ὑπηρεσίας, τὰς ὁποίας προσφέρουν εἰς τὸ κοινωνικὸν σύνολον. Κύριοι συνάδελφοι, ἐντὸς ὀλίγου ἡ συζήτησις θὰ τερματισθῇ. Ὀρθὸν εἶναι νὰ προβῶμεν εἰς τὴν ἐξαγωγὴν τῶν συμπερασμάτων. Ἡ συνταξιοδότησις τῶν ὑπερηλίκων ἀγροτῶν καὶ ἀγροτισσῶν γενικῶς, πρέπει νὰ πραγματοποιηθῇ τὸ ταχύτερον. Δὲν ἀμφισβητεῖται ἀπὸ κανένα, ὅτι ὁ ἀγροτικὸς κόσμος εὑρίσκεται εἰς τὴν χειροτέραν οἰκονομικὴν κατάστασιν ἀπὸ ὅλα τὰ ἄλλα στρώματα τῶν ἐργαζομένων. Δὲν ἀμφισβητεῖται ἡ μεγάλη συμβολή του εἰς τὸ ἐθνικὸν εἰσόδημα. Δὲν ἀμφισβητεῖται ἀκόμη, ὅτι δικαιοῦνται τῆς συντάξεως αὐτῆς καὶ ὅτι οὐδόλως αὐτὴ θὰ πρέπει νὰ θεωρηθῇ ὡς ἐπαιτεία ἢ φιλανθρωπία. Εἶναι δικαίωμα. Κατὰ τὸν ἴδιον τρόπον ποὺ οἱ ὑπόλοιποι ἐργαζόμενοι ἐνισχύονται διὰ κοινωνικῶν πόρων διὰ τὴν ἀσφάλισίν των, κατὰ τὸν ἴδιον τρόπον θὰ πρέπει νὰ διατεθοῦν τὰ ποσὰ αὐτὰ διὰ τὴν συνταξιοδότησιν τῶν ⅔ τοῦ πληθυσμοῦ ἀγροτῶν καὶ ἀγροτισσῶν. Δὲν ἀμφισβητεῖται, ὅτι ἀπὸ τὴν συνταξιοδότησιν αὐτὴν θὰ ἔχῃ νὰ ὠφεληθῇ ὁλόκληρος ἡ οἰκονομία καὶ θὰ εἶναι ἡ μόνη ἐπένδυσις. Θὰ ἀνακουφισθοῦν οἱ γηραιοὶ καὶ θὰ ἀναλάβουν οἱ νεώτεροι, οἱ ὁποῖοι διαθέτουν περισσοτέρας δυνάμεις καὶ εὐχερέστερον προσαρμόζονται εἰς τὰς νεωτέρας τεχνικὰς καὶ ἐπιστημονικὰς ἐξελίξεις καὶ μεθόδους καλλιεργείας, μὲ ἀποτέλεσμα τὴν αὔξησιν τῆς παραγωγῆς καὶ τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος. Διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ θὰ ἐμποδισθῇ ἡ φυγὴ τῶν νέων πρὸς τὴν πόλιν καὶ πρὸς τὶς ξένες χῶρες. Τὸ μέτρον θὰ συντελέσῃ εἰς τὴν ἁρμονικὴν συμβίωσιν τῶν νέων καὶ τῶν γερόντων καὶ θὰ ἀποκατασταθῇ ἡ εὐτυχία εἰς τὸ σπίτι. Θὰ συντελέσῃ παιδαγωγικῶς τὸ μέτρον, διότι εἰς τὸ πρόσωπον τῶν γερόντων θὰ τιμηθοῦν οἱ ἀπόμαχοι τῆς δουλειᾶς. Θὰ τονωθοῦν οἱ ἠθικοὶ θεσμοί, ὁ κλονισμὸς τῶν ὁποίων ἀπειλεῖ τὴν κοινωνίαν μας. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ Κυβέρνησις, εἴτε ἤθελε, εἴτε δὲν ἤθελε ἠναγκάσθη νὰ δεχθῇ τὴν συζήτησιν αὐτήν. Τὸ θέμα ἔφυγε πλέον ἀπὸ τὴν δικαιοδοσίαν της καὶ ἔγινε ζήτημα ὁλοκλήρου τοῦ λαοῦ, τῶν ἀγροτῶν καὶ τῶν ἀγροτισσῶν. Ἔγινε ζήτημα τῶν ὀργανώσεών των. Ἡμεῖς ἐπιμένομεν, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ προωθηθῇ τὸ πρόβλημα αὐτὸ κάμνοντας ἀρχὴν καὶ βελτιώνοντας, σὺν τῷ χρόνῳ τὸν θεσμόν. Ἡμεῖς διὰ τῶν ἄλλων προτάσεων νόμων ποὺ κατεθέσαμεν, τὴν πρότασιν διὰ τὴν ἀναστολὴν τῶν ἀγροτικῶν χρεῶν καὶ τὴν προστασίαν τῶν ἐξαγωγικῶν μας προϊόντων ἐπεδείξαμεν τὰ βασικά, τὰ πλέον ἀπαραίτητα μέτρα διὰ τὴν καλυτέρευσιν τοῦ ἐπιπέδου ζωῆς τοῦ ἀγροτικοῦ μας πληθυσμοῦ. Θεωροῦμεν τὴν συνταξιοδότησιν ὡς ἕνα μόνον μέσον διὰ τὴν ἐνίσχυσιν τῶν ἀγροτῶν μας. Εἰς τὴν Κυβέρνησιν δίδεται μία μεγάλη εὐκαιρία. Τὸ κλῖμα τῆς διεθνοῦς ὑφέσεως τῆς παγκοσμίου εἰρήνης καὶ τοῦ ἀφοπλισμοῦ παρέχει εἰς τὴν Κυβέρνησιν τὴν εὐκαιρίαν νὰ ἐλαττώσῃ τὰς πολεμικὰς ἀντιπαραγωγικὰς δαπάνας καὶ ἕνα μέρος τῶν δαπανῶν αὐτῶν νὰ τὸ διαθέσῃ διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τῶν κοινωνικῶν ἀναγκῶν τῆς Χώρας μας. Δυστυχῶς πολὺ φοβούμεθα, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν θὰ ἐπωφεληθῇ τῆς παρεχομένης αὐτῆς εὐκαιρίας.

§125ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Φ. Ζαΐμης, ἔχει τὸν λόγον.

§126Φ. ΖΑΪΜΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ὁμολογουμένως τὸ θέμα εἶναι πλέον ἐξηντλημένον μετὰ ἓξ ὁλοκλήρους συνεδριάσεις τοῦ Σώματος καὶ συνεπῶς οὐδεμίαν συμβολὴν πρὸς περαιτέρω διαφώτισιν τῆς Βουλῆς δύναται νὰ ἐπιφέρῃ ἡ ἀγόρευσίς μου ἐπὶ τοῦ σοβαρωτάτου τούτου θέματος τῆς κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως τῶν ἀγροτῶν. Ἕκαστος ἐκ τῶν κ. συναδέλφων ἔχει ἄλλωστε ἤδη σχηματίσει γνώμην. Ἐξ ἄλλου ἐκ μέρους τῆς Νέας Πολιτικῆς Κινήσεως, ὁ συνάδελφος κ. Ἀλλαμανῆς, εἰς παρελθοῦσαν συνεδρίασιν ἐξέθεσε μὲ ἐμβρίθειαν καὶ πειστικότητα τὰς ἀπόψεις της, ὥστε νὰ μὴ δικαιολογῆται ἡ ἰδική μου εἰς τὸ Βῆμα ἄνοδος. Ἀλλ’ ἐπὶ πλέον εἶναι πράγματι ἄχαρι νὰ ὁμιλῇ τις μετὰ τὸ μεσονύκτιον ἐνώπιον τοῦ ἑνὸς δεκάτου τῶν βουλευτῶν Ἀλλὰ κ. συνάδελφοι, καὶ μόνος ἐὰν ἤμην ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ πιεζόμενος ἀπὸ τὴν φωνὴν τῆς συνειδήσεώς μου θὰ προέβαινον καὶ εἰς μονόλογον ἀκόμη μόνον καὶ μόνον διὰ νὰ ἱκανοποιήσω μίαν ψυχικήν μου ἀνάγκην ἀναπτύσσων δι’ ὀλίγων τὰς ἀπόψεις μου καὶ τοποθετῶν ἐμαυτὸν ἔναντι τοῦ προβλήματος. Κύριοι βουλευταί, ἡ ἀγροτικὴ τάξις, ἡ ὁποία ὡς γνωστόν, ἀποτελεῖ περίπου τὰ ⅔ τοῦ ὅλου πληθυσμοῦ τῆς Χώρας μας καὶ ἡ ὁποία καλύπτει διὰ τῆς ἐξαγωγῆς τῶν προϊόντων της τὰ 85% περίπου τοῦ ἐξ ἐξαγωγῶν—εἰσερχομένου τῇ Χώρᾳ— συναλλάγματος, ἀπολαμβάνει ἐν τούτοις μόνον τὸ ⅓ περίπου τοῦ ἐθνικοῦ μας εἰσοδήματος. Πρόκειται συνεπῶς περὶ μιᾶς τάξεως πτωχῆς, μοχθούσης ἐπὶ τῆς ἐν πολλοῖς ἀγόνου, ὅπως εἶναι τὸ ἔδαφος τῆς Χώρας μας καὶ ἐχούσης μέσον κλῆρον ἀπὸ τοὺς μικροτέρους ἐν τῷ κόσμῳ. Ἐν τούτοις ὑπομονητικὸς καὶ λιτοδίαιτος ὁ ἀγροτικὸς πληθυσμός, οὐδέποτε ἐδημιούργησε σοβαρὰ ζητήματα εἰς τὴν Πολιτείαν, μολονότι μετέχει πάντοτε πρῶτος τόσον εἰς θυσίας αἵματος, ὅσον καὶ εἰς θυσίας διαβιώσεως. Εἰς τὴν τάξιν αὐτὴν πρῶτος ἦλθεν ἀρωγὸς ὁ Ἐλευθέριος Βενιζέλος ὁ ὁποῖος διὰ ριζοσπαστικῶν μέτρων καὶ θεσμῶν, ὅπως ἡ ἀπαλλοτρίωσις τῶν τσιφλικίων, ἡ ἵδρυσις τῶν συνεταιρισμῶν, ἡ σύστασις τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης, ἡ εἰσαγωγὴ τοῦ θεσμοῦ τῆς προστασίας τῶν προϊόντων διὰ συγκεντρώσεως καὶ καθορισμοῦ τιμῶν ἀσφαλείας, κλπ., ἔταμε νέας ὁδούς. Δὲν παρέλειψε δέ, κ. βουλευταί, ν’ ἀσχοληθῇ καὶ μὲ τὸ θέμα τῶν ἀσφαλίσεων τῶν ἀγροτῶν, θεσπίσας ἐν ἄρθρῳ 3 τοῦ νόμου 5.733 τοῦ ἔτους 1932 «περὶ Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων», διάταξιν δυνητικήν, καθ’ ἣν ἡ ὡλοκληρωμένη ἀσφάλισις τῶν ἀστῶν θὰ ἠδύνατο νὰ ἐπεκταθῇ καθ’ ὅλην τὴν Χώραν καὶ διὰ τοὺς ἀγροτοεργάτας. Δυστυχῶς ἡ διάδοχος Κυβέρνησις τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος ἐν ἔτει 1934 περιώρισε τὴν δυνατότητα ἐπεκτάσεως διὰ τοὺς ἀγροτοεργάτας τῶν Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων εἰς μόνας τὰς περιοχὰς τῶν τεσσάρων μεγάλων πόλεων τῆς Ἑλλάδος. Ἀπὸ τῆς ἐποχῆς ἐκείνης καὶ ἐπὶ μίαν δεκαπενταετίαν, ἤτοι ἐπὶ δικτατορίας, ξενικῆς κατοχῆς καὶ συμμοριτοπολέμου, εἶχε τὸ θέμα παραγκωνισθῆ καὶ μόνον ἀπὸ τοῦ 1949 καὶ κατὰ τὰ ἔτη 1950, 1951 καὶ 1952 ἐπὶ Κυβερνήσεως Κέντρου, ἀνεκινήθη ἐκ νέου, ὅπως πάρα κάτω θὰ ἴδωμεν. Ἀλλὰ προηγουμένως θὰ ἐπεθύμουν νὰ θέσω ὑπ’ ὄψιν ὑμῶν τὰ ἀκόλουθα: Εἶναι γνωστόν, ὅτι ἡ ἐπιστήμη ἡ ἀσχολουμένη μὲ τοὺς κοινωνικοοικονομικοὺς κινδύνους τῶν ἐργαζομένων κατατάσσει αὐτοὺς εἰς πέντε κατηγορίας. Ἂς ἴδωμεν ἔναντι ποίων ἐξ αὐτῶν εἶναι ἠσφαλισμένοι οἱ ἀγρόται. Ἡ πρώτη κατηγορία περιλαμβάνει τοὺς κινδύνους ἔναντι τῶν ὁποίων δὲν ὑπάρχει εἰς οὐδεμίαν χώραν ἐξασφάλισις καὶ οἱ ὁποῖοι χαρακτηρίζονται ὡς κίνδυνοι τῶν ἐν κοινωνίᾳ βιούντων. Τοιοῦτοι εἶναι οἱ ἐξ ἐξωτερικῶν αἰτίων προερχόμενοι, ὡς οἱ πόλεμοι, αἱ στρατιωτικαὶ κατοχαί, οἱ ἀποκλεισμοὶ κλπ. καὶ οἱ ἐξ ἐσωτερικῶν κινδύνων, ὡς αἱ ἐπαναστάσεις, ἡ κακοδιοίκησις καὶ ἄνισος μεταχείρισις τῶν πολιτῶν, αὐθαίρετα διοικητικὰ μέτρα, οἱ ἀναδρομικοὶ νόμοι, αἱ νομισματικαὶ ἀνωμαλίαι κλπ. Ἡ δευτέρα κατηγορία περιλαμβάνει τοὺς κινδύνους, οἱ ὁποῖοι προέρχονται ἀπὸ τοὺς φυσικοὺς νόμους, γεωλογικούς, ὡς οἱ σεισμοὶ καὶ αἱ κατολισθήσεις ἐδαφῶν καὶ μετεωρολογικούς, ὡς αἱ πλύμμυραι, ἡ χάλαζα, οἱ παγετοί, ἡ ἀνομβρία κλπ., οἱ ὁποῖοι πλήττουν τὸ εἰσόδημα τοῦ ἀγρότου. Ἐν τῇ χώρα μας δυστυχῶς δὲν ὑπάρχει ὑποχρεωτικὴ ἀσφάλισις ὡς εἰς πλείστας ἄλλας χώρας συμβαίνει καὶ ὁ καθ’ ὅλον τὸ ἔτος μοχθῶν Ἕλλην ἀγρότης, εὑρίσκεται εἰς τὸ ἔλεος τῶν καιρικῶν ἀντιξοοτήτων, αἱ ὁποῖαι ἐντὸς ὀλίγων στιγμῶν δύνανται νὰ προκαλέσουν τὴν πραγματικὴν καταστροφήν του. Ἡ τρίτη κατηγορία περιλαμβάνει τοὺς ἐκ τῆς οἰκογενείας κινδύνους. Οὔτε ἔναντι τῶν κινδύνων αὐτῶν εἶναι ἠσφαλισμένος ὁ ἀγρότης, ἐνῷ ὁ θεσμὸς τῶν οἰκογενειακῶν ἐπιδομάτων ἤρχισεν ἤδη ἀπὸ τινος ἐφαρμοζόμενος ἐν Ἑλλάδι εἰς τὸν ἀστικὸν πληθυσμὸν καὶ δὴ ἐπὶ πλέον τῶν Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων, αἵτινες ἰσχύουν δι’ αὐτούς. Ἡ τετάρτη κατηγορία περιλαμβάνει τοὺς ἐπαγγελματικοὺς κινδύνους, ὡς ἀνεργίαν, ὑποαπασχόλησιν, καὶ ἀτυχήματα ἐν τῇ ἐργασίᾳ. Ἀλλὰ καὶ ἔναντι τῶν κινδύνων αὐτῶν οὐδεμίαν ἀσφάλισιν ἔχει ὁ ἐργοδότης, κατ’ ἀντίθεσιν πρὸς τοὺς ἀστούς, οἱ ὁποῖοι τυγχάνουν προστασίας ἔναντι αὐτῶν. Καὶ τέλος ἡ πέμπτη κατηγορία περιλαμβάνει τοὺς ἐκ φυσιολογικῶν λόγων προερχομένους καὶ μὲ τὸ ἄτομον στενῶς συνδεδεμένους κινδύνους, ὅπως τὸ γῆρας, ἡ ἀναπηρία, ὁ θάνατος καὶ ἡ ἀσθένεια. Ἔναντι τῶν κινδύνων τούτων οὐδεμιᾶς προστασίας χαίρει ὁ Ἕλλην ἀγρότης, ἐξαιρέσει περιωρισμένης τοιαύτης, διὰ τὴν ἀσθένειαν, ἐνῷ ἡ μεγάλη μᾶζα τῶν ἀστῶν εἶναι ἐξησφαλισμένη καθ’ ὅλων τῶν κινδύνων τούτων. Ἡ ἱστορία τῆς ἔστω καὶ περιωρισμένης ταύτης ἀσφαλείας κατὰ τῆς ἀσθενείας τῶν ἀγροτῶν εἶναι ἡ ἑξῆς: Τὸ 1949 ἀνεκινήθη τὸ θέμα τοῦτο κατόπιν Παναγροτικῆς κινήσεως μὲ ἐπίκεντρον τὰς Σέρρας, ὅπου συνεκροτήθη καὶ τὸ Πανελλήνιον Συνέδριον. Τὰ κόμματα τῆς ἐποχῆς ἐκείνης συνεκινήθησαν, ὡς ἐμφαίνεται ἐκ τῶν δηλώσεων τῶν ἀρχηγῶν καὶ ἐκπροσώπων των, ἀποτέλεσμα δὲ τῆς ἀναζωογονήσεως τοῦ θέματος ἦσαν διάφορα προσχέδια καὶ νομοσχέδια τῆς τότε Κυβερνήσεως τοῦ Κέντρου. Οὕτω τὸ σχέδιον τοῦ τότε Ὑπουργοῦ Ἐργασίας Ἐμμ. Λουλακάκη, τοῦ διαδόχου αὐτοῦ Ὑπουργοῦ κ. Μπακατσέλου, τὸ σχέδιον τοῦ Ὑπουργοῦ Γεωργίας κ. Λαμπροπούλου καὶ τοῦ διαδόχου αὐτοῦ κ. Ἀλλαμανῆ. Καὶ τέλος ἡ γενομένη παρὰ τοῦ ὑποφαινομένου διὰ πρώτην φορὰν ὑγειονομικὴ ἀπογραφὴ τῆς Χώρας, ἧς ἐπεμελήθησαν πέντε Ὀργανισμοί, ἤτοι ὁ Ἐρυθρὸς Σταυρός, τὸ Ι.Κ.Α., τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ καὶ ἡ Ἀμερικανικὴ Ἀποστολή, ὑπὸ τὴν καθοδήγησιν καὶ τὴν σύμπραξιν καὶ ἐπίβλεψιν τοῦ Ὑπουργείου Προνοίας καὶ ἡ βάσει ταύτης χάραξις τὴν ἐν γένει ὑγειονομικῆς πολιτικῆς τῆς Χώρας. Ἡ ὀγκώδης ταύτη ἐργασία ἐτέθη ὑπ’ ἐμοῦ εἰς τὴν διάθεσιν τῆς τότε ἀντιπολιτεύσεως ὑπὸ τὸν Στρατάρχην Παπάγον εἰς τέσσαρα ἀντίτυπα μετὰ ἐπιστολῆς, περὶ τῆς προγραμματισμένης Ὀργανώσεως πρὸς ὁλοκληρωτικὴν ἀσφάλειαν καὶ ὄχι ἀσφάλισιν δι’ ὅλον τὸν πληθυσμὸν κατὰ τοῦ κινδύνου τῆς ἀσθενείας. Προέβλεπον ὀκταετίαν διὰ τὴν πλήρη ἐφαρμογὴν τοῦ θεσμοῦ, λήγουσαν τὸ 1960, ὑπὸ τὸν ὅρον, ὅτι θὰ προσετίθεντο εἰς τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ Ὑπουργείου Προνοίας, κατ’ ἔτος 200.000.000 δραχμαὶ τοὐλάχιστον. Εἶχον καὶ ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι μέτρα τόσο ριζοσπαστικά, δὲν πρέπει νὰ λαμβάνωνται ὑπὸ μονοπλεύρων Κυβερνήσεων, ἀλλ’ ὑπὸ τοῦ συνόλου τοῦ πολιτικοῦ κόσμου τῆς Χώρας. Δυστυχῶς ὅμως αἱ ἐφήμεροι ἐκεῖναι Κυβερνήσεις τοῦ Κέντρου, κατ’ ἔτος ἐναλλασσόμεναι καὶ μὲ τὴν ἀπρόβλεπτον διάλυσιν τῆς Βουλῆς τὸ 1952 δὲν κατώρθωσαν νὰ καταστήσουν τὰ σχέδιά των νόμους τοῦ Κράτους. Ἡ δημιουργηθεῖσα ὅμως ἀτμόσφαιρα καὶ τὰ ἐπιμελῶς συγκεντρωθέντα καὶ ἐπεξεργασθέντα στοιχεῖα ἐχρησίμευσαν καὶ διηυκόλυναν τὴν μετά τινα ἔτη ἐφαρμογὴν περιωρισμένης βεβαίως ἐκτάσεως ἀσφαλείας καὶ ὄχι ἀσφαλίσεως κατὰ τῆς ἀσθενείας. Λέγω περιωρισμένης, διότι καὶ τὰ ἀγροτικὰ καὶ Κοινωνικὰ Ἰατρεῖα καὶ σήμερον ἀκόμη δὲν εἶναι ὅλα ἐπηνδρωμένα, ὑστεροῦνται κατὰ 20% τῶν συνεστημένων, ἐπίσης ἀπὸ ἀπόψεως φαρμάκων μόνον βασικά τινα τοιαῦτα δίδονται δωρεάν, ἀπὸ δὲ νοσηλευτικῆς περιθάλψεως ἰσχύουν ἀκόμη τὰ περὶ ἀπορίας κριτήρια τοῦ ἔτους 1952, φέροντα τὴν ὑπογραφὴν τοῦ ὑποφαινομένου. Ἤδη, προεκλογικῶς τὸ Κόμμα τῶν Φιλελευθέρων ἐπανέλαβε τὴν ἐπαγγελίαν του διὰ τὴν ἐφαρμογὴν τῆς ἀσφαλίσεως κατὰ τοῦ γήρατος δέκα περίπου ἔτη ἀπὸ τῆς ὑποβολῆς ὑπὸ τοῦ Ὑπουργοῦ κ. Μπακατσέλου, τοῦ σχετικοῦ νομοσχεδίου εἰς τὴν Βουλήν. Τὸ Κόμμα ὅμως τῶν Φιλελευθέρων ἀπέτυχεν εἰς τὰς ἐκλογὰς τοῦ 1958 καὶ ἤδη ὁ τότε συναρχηγός του καὶ νῦν Ἀρχηγὸς τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων, ὑπέβαλεν ὡς ἁπλοῦς βουλευτὴς τὴν περὶ ἧς ἡ συζήτησις πρότασιν. Τὸ περιεχόμενον τῆς προτάσεως διὰ πάντα καλόπιστον συζητητήν, ἀποτελεῖ ἀρχὴν ἐκτελέσεως τοῦ συνόλου τῶν κοινωνικῶν μέτρων, ὑπὲρ τῆς ἀγροτικῆς τάξεως, ἐπιστημονικῶς δὲ κρινόμενον, ἀποτελεῖ μέτρον ἀσφαλείας ἢ δημοσίας ἀντιλήψεως καὶ οὐχὶ κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως, διότι δὲν προβλέπει εἰσφορὰς τῶν ἠσφαλισμένων. Οἱ ἑκατέρωθεν, Κυβερνήσεως, τοὐτέστιν καὶ ἀντιπολιτεύσεως, προβληθέντες ἀριθμοὶ μὲ πείθουν, ὅτι οὐδὲν ἐμπόδιον ὑπάρχει καὶ οὐδεὶς κίνδυνος διὰ τὰ δημόσια οἰκονομικά, ἰδίᾳ μετὰ τὸν περιορισμὸν τροποποίησιν, τὴν ὁποίαν ὁ προτείνων βουλευτὴς–Ἀρχηγὸς διετύπωσε τὴν προπαρελθοῦσαν Τρίτην ἐνώπιόν μας. Συνεπῶς δὲν δύναται νὰ γίνεται λόγος περὶ ἀναλογιστικῶν μελετῶν κλπ. καὶ ἡ πρότασις θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἐφαρμοσθῇ χωρὶς πολὺ πονοκέφαλον. Πρόκειται ἄλλως τε, ὅπως ἐλέχθη, περὶ μέτρου, τὸ ὁποῖον δέον νὰ ἐνταχθῇ εἰς τὸ γενικώτερον πλαίσιον κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως τῶν ἀγροτῶν καὶ συνεπῶς οὐδεμία ἐπιφύλαξις δύναται σοβαρῶς νὰ προβάλλεται. Δυστυχῶς ἡ Κυβέρνησις κατὰ τὴν συζήτησιν ἐξεδήλωσε περισσότερον τοῦ δέοντος ἐνδοιασμούς, ἀλλὰ τοιαῦτα ριζοσπαστικὰ μέτρα, περιωρισμένου μάλιστα περιεχομένου, δὲν λαμβάνονται μὲ τὴν ζυγαριὰν τοῦ Φαρμακείου, διότι εἶναι μέτρα πολιτικά, τὰ ὁποῖα χρήζουν τόλμης καὶ θάρρους. Ἡ Κυβέρνησις ἀπέδειξε καὶ ἐν προκειμένῳ, ὅτι κατ’ εὐφημισμὸν μόνον ἀποτελεῖ Ἐθνικὴν Ριζοσπαστικὴν Ἕνωσιν καὶ θὰ ἔπρεπε ἐφεξῆς νὰ μεταβάλῃ τὴν ἐπωνυμίαν της εἰς «Ἐθνικὴν Συντηρητικὴν Ἕνωσιν», δηλαδὴ ἀντὶ Ε.Ρ.Ε. νὰ ὀνομασθῇ Ε.Σ.Ε., διότι ἄλλως τε ἀπὸ τῆς συστάσεώς της οὐδὲν ριζοσπαστικὸν μέτρον ἔλαβεν. Ἀλλά, κ. βουλευταί, ἐκτὸς τῶν ὡς ἄνω ἐκτεθέντων θεωρῶ, ὅτι ὑπὸ τὰς σημερινὰς κοινωνικὰς καὶ οἰκονομικὰς συνθήκας, ἡ ἐφαρμογὴ τῆς ἀσφαλείας κατὰ τοῦ γήρατος, θ’ ἀπετέλει τὴν καλλιτέραν ἐθνικὴν ἐπένδυσιν καὶ δὴ διὰ τοὺς ἑξῆς κυρίους λόγους: 1) Διότι τὸ σημερινὸν Κράτος μὲ τὴν χειρονομίαν του ταύτην θ’ ἀπεδεικνύετο πραγματικὸν Κράτος Προνοίας μεριμνοῦν μὲ στοργὴν διὰ τὴν παρημελημένην ἀπὸ ἀπόψεως ἀσφαλίσεως κατὰ ἀτομικῶν κινδύνων τάξιν τῶν ἀγροτῶν. 2) Θὰ ἐκαλλιτέρευεν οὐσιωδῶς τὴν διαβίωσιν 130.000 περίπου ἀγροτικῶν οἰκογενειῶν καὶ τοῦτο πρὸς ὄφελος τοῦ συνόλου. 3) Θ’ ἀπετέλει ἕνα ἀνασχετικὸν φραγμὸν κατὰ τῆς ἀστυφιλίας, ἡ ὁποία σήμερον μὲ τὴν ἀφόρητον οἰκονομικὴν καχεξίαν τῶν ἀστικῶν κέντρων, ἀποτελεῖ συμφοράν, ἐνῷ εἰς περιστάσεις βιομηχανικῆς ἀνθήσεως ἀποτελεῖ εὐλογίαν. 4) Θὰ προεκάλει τὴν μόνην προγραμματισμένην, ἀνακατανομὴν τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος. 5) Διότι τὸ ⅓ περίπου τοῦ ποσοῦ τῶν χορηγηθησομένων συντάξεων θὰ ἐπανήρχετο διὰ τῆς κυκλοφορίας τοῦ χρήματος καὶ τῆς φορολογίας εἰς τὸ Δημόσιον Ταμεῖον καὶ 6) ἡ ἀρχὴ αὕτη ἐκτελέσεως θ’ ἀπετέλει σοβαρὸν κίνητρον διὰ τὴν περαιτέρω ὁλοκλήρωσιν τῶν ἀσφαλίσεων διὰ τοὺς ἀγρότας. Ἡ Κυβέρνησις πρέπει ἐν τέλει νὰ γνωρίζῃ, ὅτι ὁλόκληρος ἡ ἀγροτικὴ τάξις εὑρίσκεται ἐν ἐπιφυλακῇ μὲ συμπαραστάτην της τὸ σύνολον σχεδὸν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως καί, ὅτι θὰ παρακολουθήσῃ τὰς ἐνεργείας τῆς Κυβερνήσεως, συνεχίζουσα τὴν ἐπ’ αὐτῆς πίεσιν, εἰς περίπτωσιν δὲ καθ’ ἣν μετὰ ἑξάμηνον, ὅτε ὑπεσχέθη ἡ Κυβέρνησις νὰ ἐξαγγείλῃ τὰς ἀποφάσεις της, δὲν τύχῃ τὸ ἐθνικὸν αὐτὸ αἴτημα ἱκανοποιήσεως, θὰ περισφίξῃ τὸν κλοιὸν περὶ τὴν Κυβέρνησιν μέχρις ἐπιτεύξεως τῆς πλήρους πολιτικῆς τῆς ἀσφυξίας πρὸς ἐξαναγκασμόν της νὰ παραχωρήσῃ τὴν ἐξουσίαν εἰς ἑτέραν Κυβέρνησιν, διατεθειμένην ν’ ἀκούσῃ τὴν φωνὴν τοῦ ἐν ἀπογνώσει διατελοῦντος ἀγρότου, (Χειροκροτήματα). (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο, τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Προεδρεύων κ. Α. Καμβύσης).

§127ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Λυμπερίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§128Θ. ΛΥΜΠΕΡΙΔΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ὅταν τὴν περασμένην Τρίτην ἐκλήθην νὰ ὁμιλήσω ὡς εἷς ἐκ τῶν πρώτων ἐπερωτησάντων, περιωρίσθην ἀπὸ τῆς θέσεώς μου νὰ εἴπω, ὅτι τὰς ἀπόψεις τοῦ Κόμματός μας τὰς ἀνέπτυξεν ἐν ἐκτάσει ὁ ἀρχηγὸς τοῦ Κόμματός μας καὶ ἄλλοι τρεῖς συνάδελφοι τῆς Ἀγροτικῆς Κοινοβουλευτικῆς Ὁμάδος καὶ ἐδήλωσα, ὅτι διὰ νὰ ἐπιταχυνθῇ ἡ συζήτησις παραιτοῦμαι τοῦ λόγου. Ἐὰν αὐτὴν τὴν στιγμὴν παρὰ τὸ προκεχωρημένον τῆς ὥρας, λαμβάνω τὸν λόγον, τὸ πράττω διὰ δύο λόγους. Πρῶτον, διότι ὅταν ἐζήτησα τὴν περασμένην Παρασκευὴν νὰ μοῦ ἐπιτραπῇ μία διακοπὴ εἰς τὸν συνάδελφον κ. Παπαπαναγιώτου, ὁ Προεδρεύων κατὰ τὴν στιγμὴν ἐκείνην Βʹ Ἀντιπρόεδρος τῆς Βουλῆς, δὲν μοῦ ἐπέτρεψε. Δεύτερον, διότι πρὸ ὀλίγου δὲν μοῦ ἐπέτρεψε διακοπὴν ὁ σεβαστὸς συνάδελφος κ. Παπαδογιάννης. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε συνεπῶς, κ. συνάδελφοι, νὰ ἀναφερθῶ δι’ ὀλίγων εἰς τὰς δύο αὐτὰς περιπτώσεις. Εἰς τὴν πρώτην περίπτωσιν ὁ συνάδελφος κ. Παπαπαναγιώτου, εἶπεν, ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον Προνοίας ἀπέστειλεν ἐγκύκλιον εἰς τὰ ὑγειονομικὰ κέντρα ἵνα τὰ περισσεύματα τῶν πιστώσεων διὰ τὰ ἀγροτικὰ ἰατρεῖα διατεθοῦν εἰς τὰ κρατικὰ νοσοκομεῖα πρὸς συμπλήρωσιν τῆς περικοπῆς τοῦ 10% ἀπὸ τὰ κονδύλια τῶν Νοσοκομείων. Αὐτό, κ. συνάδελφοι, δυστυχῶς, εἶναι ἀληθὲς καὶ πρέπει νὰ τονισθῇ, ὅτι τὰ χρήματα αὐτὰ προέρχονται ἀπὸ τὴν ἐτησίαν εἰσφορὰν τῶν Δήμων καὶ κοινοτήτων καὶ δὲν ἔχει κανεὶς τὸ δικαίωμα, οὔτε ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ τὸ διαθέσῃ εἰς τὰ νοσοκομεῖα. Ἔρχομαι εἰς τὸ δεύτερον θέμα. Ὁ κ. Παπαδογιάννης, ὁμιλῶν ἀπόψε, εἶπεν, ἀπευθυνόμενος πρὸς τὴν ἀντιπολίτευσιν, ποῖος ἀπὸ σᾶς, κύριοι τῆς ἀντιπολιτεύσεως, ἀνεκίνησε τέτοιο θέμα πρὸ τῆς δηλώσεως τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, τῆς γενομένης κατὰ τὴν πρὸ τριμήνου συζήτησιν ἐπὶ τοῦ πολιτικοῦ θέματος, ὅτι ἡ Κυβέρνησις μελετᾶ τὸ θέμα τῶν ἀγροτικῶν ἀσφαλίσεων; Λυποῦμαι ποὺ δὲν εἶναι παρὼν ὁ κ. συνάδελφος διὰ νὰ τοῦ εἴπω, ὅτι ἡμεῖς οἱ ἀγροτικοὶ ἀνεκινήσαμεν τὸ θέμα τῆς κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως τῶν ἀγροτῶν κατ’ ἐπανάληψιν. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν θὰ ἀναφερθῶ εἰς τὴν 4ην περίοδον τῆς Βουλῆς, θὰ ἔλθω εἰς τὴν παροῦσαν. Τὸ κόμμα μας, ἡμεῖς οἱ ἀγροτικοί, ὡς γνήσιοι φορεῖς τοῦ ἀγροτικοῦ πολιτικοῦ κινήματος, δὲν ἀφίσαμεν εὐκαιρίαν νὰ μὴ ἐνοχλήσωμεν τὴν Κυβέρνησιν διὰ τὰς ἀγροτικὰς ἀσφαλίσεις καὶ νὰ μὴ φέρωμεν τὸ ζήτημα ἐνώπιον τῆς Βουλῆς. Τὸν Δεκέμβριον τοῦ 1958 κατεθέσαμεν ἐπερώτησιν μὲ μόνον περιεχόμενον τὸ θέμα αὐτό. Καὶ ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως αὐτῆς θὰ σᾶς ἀναγνώσω, κ. συνάδελφοι, μίαν ἀπάντησιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Ἐργασίας.... (ἀναγινώσκει)...... Εὐθὺς ὡς ἤρξατο, κ. συνάδελφοι, ἡ νέα σύνοδος τῆς Βουλῆς, κατεθέσαμεν ἐπερώτησιν, τὸ περιεχόμενον τῆς ὁποίας ἀποτελεῖται ἀπὸ δύο σκέλη. Τὸ σκέλος τῆς ἰατροφαρμακευτικῆς περιθάλψεως καὶ τὸ σκέλος τῆς συντάξεως γήρατος. Λυποῦμαι, ἐπαναλαμβάνω, διότι ἀπουσιάζει ὁ συνάδελφος κ. Παπαδογιάννης, νὰ ἀκούσῃ αὐτὰ τὰ πράγματα, ὡς καὶ τὸ ἐρώτημα, τὸ ὁποῖον τοῦ ἀπευθύνω ἀντιστρέφων τὸ ἰδικόν του. Μήπως, δηλαδή, αἱ ἐπερωτήσεις τοῦ ἀγροτικοῦ κόμματος συνετέλεσαν εἰς τὸ νὰ προβῇ ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως εἰς τὴν ἐσπευσμένην αὐτὴν δήλωσιν; Κύριοι συνάδελφοι, δὲν θὰ ἀναφερθῶ εἰς ἄλλας λεπτομερείας. Θὰ ἤθελα μόνον νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι ὅλοι οἱ ὑποψήφιοι ὅλων τῶν κομμάτων ὑπεσχέθησαν εἰς τὴν ἀγροτικὴν τάξιν κοινωνικὰς ἀσφαλίσεις. Ὅλοι οἱ ὑποψήφιοι, τὸ 90%.

§129Δ. ΘΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφ. Γεωργίας). Ὄχι, ἐγὼ δὲν τὸ εἶπον αὐτό, καίτοι προέρχομαι ἀπὸ καθαρῶς ἀγροτικὴν περιφέρειαν.

§130Θ. ΛΥΜΠΕΡΙΔΗΣ. Εἶναι ἐνδεχόμενον, ἕνα τμῆμα τῶν βουλευτῶν τῆς Συμπολιτεύσεως νὰ μὴ τὸ εἶπον, ὅλοι ὅμως οἱ ὑποψήφιοι ὑπεσχέθησαν αὐτὴν τὴν ἀσφάλισιν καὶ ἀπὸ παλαιότερον, ἀπὸ τὸν Συναγερμόν. Μία ἐφημερὶς τῆς Καβάλλας εἰς τὰς παραμονὰς τῶν ἐκλογῶν, μὲ φωτογραφίαν τοῦ ἀξιοτίμου κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως ἔλεγε τὰ ἑξῆς: «Τὸ ὑπὸ ἐπεξεργασίαν..... (ἀναγινώσκει)......» Ἠμπορεῖτε νὰ μοῦ εἰπῆτε, ὅτι αὐτὰ εἶναι ἀνεύθυνα. Ἀλλὰ ὅταν παραμονὰς ἐκλογῶν κυκλοφορῇ αὐτὸ τὸ φύλλον, ποία ἐντύπωσις δημιουργεῖται καὶ ποία ἡ θέσις τῶν ἀντιπολιτευομένων; Ὁ στόμαχος τῶν ἀγροτῶν εἶναι κατὰ μέγα μέρος κενός, ἀλλὰ εἶναι πλήρης λόγων. Ἔχουν χορτάσει οἱ ἀγρόται ἀπὸ λόγια. Συνεπῶς εἰς τὴν Κυβέρνησιν καὶ εἰς ὁλόκληρον τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν νὰ σταματήσουν πλέον οἱ λόγοι καὶ μὲ ἔργα νὰ ἀποδείξῃ καὶ ἡ Κυβέρνησις καὶ ἡ Βουλή, ὅτι ἐνδιαφέρονται πραγματικὰ διὰ τὸν ἀγροτικὸν κόσμον καὶ ὅτι ἡ κοινωνικὴ ἀσφάλισις θὰ γίνῃ πραγματικότης συντόμως. (Χειροκροτήματα). (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ. Ἀντιπρόεδρος κ. Λ. Μπατρῖνος).

§131ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐξαντληθέντος τοῦ καταλόγου τῶν ἐγγεγραμμένων, θεωρεῖται περαιωμένη ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως διὰ τὴν συνταξιοδότησιν τῶν ἀγροτῶν. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§132ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§133ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ τὴν προσεχῆ Τετάρτην 2αν Μαρτίου καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ. μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως κοινοβουλευτικὸν ἔλεγχον. (Ὥρα 01.45′ π.μ.)