1960.02.17

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 49η

Τετάρτη 17 Φεβρουαρίου 1960

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 6.45′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. (Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Λ. Μπατρῖνος). Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Γ. Βολουδάκης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Γ. ΒΟΛΟΥΔΑΚΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Γκίλλας, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§4Α. ΓΚΙΛΛΑΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Οἱ κ.κ. Θ. Κονίτσας (Ὑφυπουργὸς Συγκοινωνιῶν) καὶ Κ. Παπακωνσταντίνου (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν), καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεων ἀφορωσῶν τὴν Ταχυδρομικὴν Ὑπηρεσίαν». Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλοακαρνανίας κ. Σ. Χούτας, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Προέδρων Συνεταιρισμῶν Στράτου Βάλτου, αἰτουμένων τὴν λῆψιν προστατευτικῶν μέτρων ὑπὲρ τῶν καπνοπαραγωγῶν ἐπὶ τῷ τέλει μὴ ἐκμεταλλεύσεώς των παρὰ καπνοβιομηχάνων. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Παραρτήματος Ἡρακλείου Κρήτης τῆς Ἑνώσεως Ἑλλήνων Ἀποστράτων Ἀξιωματικῶν, αἰτουμένου τὴν ἄρσιν τῶν ὑπὸ τοῦ Συνταξιοδοτικοῦ Κώδικος προσγενομένων αὐτοῖς ἀδικιῶν. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐξωραϊστικοῦ κλπ. Συλλόγου «Ἡ Ζωοδόχος Πηγὴ» Κάτω Πατησίων, αἰτουμένου τὴν ἐπέκτασιν τοῦ Σχεδίου Πόλεως εἰς ἐλάχιστον τμῆμα τῆς ἐν λόγῳ συνοικίας. Ὁ βουλευτὴς Πρεβέζης κ. Α. Αὐγερινός, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δήμου Φιλιππιάδος, αἰτουμένου διὰ τοὺς ἐν αὐτῷ ἐκτιθεμένους σοβαροὺς καὶ ἀξιοπροσέκτους λόγους τὴν μόνιμον ἐγκατάστασιν στρατιωτικῆς μονάδος εἰς Φιλιππιάδα διατιθεμένης δωρεὰν ὑπὸ τοῦ Δήμου καταλλήλου Δημοτικῆς ἐκτάσεως πρὸς τοῦτο. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Α. Κοκκέβης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνεταιρισμοῦ «Ἡ Πρόοδος» Ζευγολατίου Μεσσηνίας τῶν μελῶν του παρακαλούντων, ὅπως ληφθοῦν μέτρα προστασίας τῶν ἀγροτικῶν προϊόντων καὶ χορηγηθῇ σύνταξις γήρατος εἰς τοὺς ἀγρότας. Ὁ βουλευτὴς Χίου κ. Ν. Ζορμπᾶς καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ὁμοσπονδίας Ἐργατῶν Τύπου Ἑλλάδος, αἰτουμένης ὅπως ἀποτραπῇ ἡ διὰ τῆς ὑπαγωγῆς των εἰς τὰς διατάξεις τοῦ Ν.Δ. 3619)1956 «περὶ Ἐπαρχιακοῦ Τύπου» ἐπιδιωκομένη ὑπὸ τῶν ἰδιοκτητῶν ἐφημερίδων Θεσσαλονίκης μείωσις κατὰ 75% τῆς εἰσφορᾶς των, πρὸς τοὺς ἀσφαλιστικοὺς ὀργανισμοὺς Συντακτῶν καὶ Ἐργατῶν Τύπου κλπ. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Α. Κοκκέβης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Προέδρων Κοινοτήτων Μερόπης, Λουτροῦ, Φίλια καὶ Ἀνδανείας Μεσσηνίας, διαμαρτυρομένων δι’ ἀλλαγὴν κοίτης χειμάρρου Τσάκωνας καὶ παρακαλούντων ὅπως ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν ἡ πρώτη μελέτη, ἥτις εἶναι ἡ πλέον συμφέρουσα καὶ ἀποδοτικὴ εἰς τὴν ἐθνικὴν οἰκονομίαν. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Γ. Μπακατσέλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἀγελαδοτροφικοῦ Συνεταιρισμοῦ Θεσσαλονίκης «Ἡ ΑΓΕΛΑΣ», διαμαρτυρομένου διὰ τὴν ὑποχρεωτικὴν παστερίωσιν τοῦ γάλακτος. Ἡ Γεωργικὴ Ἕνωσις Διδυμοτείχου, διαμαρτύρεται διὰ τὰ καταγγελλόμενα ὑπὸ βουλευτῶν τῆς Ε.Δ.Α., ὅτι δῆθεν ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα Διδυμοτείχου λαμβάνει πιεστικὰ μέτρα κατὰ ὀφειλετῶν της καὶ τονίζει, ὅτι ταῦτα εἶναι ἀναληθῆ. Ὁ Κοινότης Ριζιῶν Νομοῦ Ἕβρου, ἐκφράζει τὴν πρὸς τὴν Κυβέρνησιν ἐμπιστοσύνην της. Ἀπαντήσεις τῶν διαφόρων Ὑπουργείων ἐπὶ ἐρωτήσεων κ.κ. βουλευτῶν. Ι) Ὑπουργείου Γεωργίας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Δ. Σπυρίδη, Α. Παπαθανασίου καὶ Κ. Κωνσταντάρα. Ἐπὶ τοῦ ἐν ἐπικεφαλίδι ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ κατατεθεῖσα εἰς τὴν Βουλὴν ὑπὸ τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Σπυρίδη, Α. Παπαθανασίου καὶ Κ. Κωνσταντάρα ὑπ’ ἀριθ. 589 ἐρώτησις, ἀπευθυνομένη εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν Ἐμπορίου καὶ ἡμῖν, σχετικῶς μὲ τὴν παροχὴν διευκολύνσεων ὑπὸ τῆς ΑΤΕ εἰς τοὺς καπνοπαραγωγοὺς τῆς Κοινότητος Κρανίδης Σερρῶν κλπ., ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἑξῆς: Κατὰ παγίαν τακτικὴν ἀκολουθουμένην ὑπὸ τῆς ΑΤΕ ἡ εἴσπραξις τῶν ὀφειλῶν τῶν παραγωγῶν ἐπιδιώκεται πάντοτε ἐντὸς τῆς δυναμικότητος τούτων πρὸς πληρωμήν. Ἐφ’ ὅσον δὲ δὲν ὑφίσταται δυνατότης δι’ ὁλικὴν ἐξόφλησιν ἐπιδιώκεται ἡ τμηματικὴ εἰς πλείονας τῆς μιᾶς χρονικὴ περίοδος ἐξόφλησις, ἐξεταζομένης πάντοτε ἰδιαιτέρως ἑκάστης περιπτώσεως δεδομένου, ὅτι τὰ πραγματοποιούμενα εἰσοδήματα διαφέρουν εἰς τοὺς καθ’ ἕκαστα παραγωγούς. Ἡ ζητουμένη ὡς ἄνω ἀναστολὴ πληρωμῆς τῶν πρὸς τὴν ΑΤΕ ὀφειλῶν τῶν καπνοπαραγωγῶν, ὡς γενικὸν μέτρον, ἀφορῶν ἀδιακρίτως καὶ ἀνεξελέγκτως εἰς ὅλους τοὺς παραγωγοὺς τῆς ἐν προκειμένῳ περιφερείας, δὲν εἶναι δυνατὴ οὔτε καὶ σκόπιμος, διότι ἐνῷ οὐδὲν πέραν τῶν ὑπὸ τῆς ΑΤΕ ἐφαρμοζομένων θὰ προσέφερεν εἰς τοὺς ἀντιμετωπίζοντας πραγματικὴν ἀδυναμίαν πληρωμῆς, ἀντιθέτως θὰ ὑπέθαλπον ἀποφυγὴν ἐκπληρώσεως τῶν πρὸς τὴν Τράπεζαν ὑποχρεώσεων ἐκ μέρους τῶν δυναμένων νὰ πληρώσουν, ἐπὶ προφανῇ ζημίᾳ τῶν ἀρχῶν τῆς συναλλακτικῆς τάξεως καὶ συνεπείας, ἐξ ὧν στηρίζεται ἡ ΑΤΕ διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ ἔργου του. Πρὸς τούτοις δέον νὰ σημειωθῇ, ὅτι καὶ τὴν χορήγησιν τῶν ἐφετεινῶν πλασματικῶν δανείων εἰς τοὺς καπνοπαραγωγοὺς τῆς Ἀνατολικῆς Μακεδονίας καὶ Θράκης, καθωρίσθη διὰ τῶν ὑπὸ τῆς ΑΤΕ παρασχεθεισῶν ὁδηγιῶν πρὸς τὰ οἰκεῖα Ὑποκαταστήματά της: 1) Νὰ μὴ συμψηφίζωνται τὰ δημιουργηθέντα ἀνοίγματα ἐκ δανείων ἐπὶ πλασματικῷ ἐνεχύρῳ καπνῶν ἐσοδείας 1958, ἵνα οὕτω προκύψουν περισσότερα μετρητὰ εἰς χεῖρας τῶν παραγωγῶν. 2) Νὰ καταβληθῇ ὁπωσδήποτε εἰς χεῖρας τῶν δανειζομένων παραγωγῶν μετρητῶν πρὸς δρχ. 4 τὸ κιλὸν ἐπὶ τῶν ἐνεχυριαζομένων καπνῶν, ἀνεξαρτήτως ὕψους ὀφειλῶν. 3) Πρὸς τούτοις καὶ τὰ παρὰ τὸ ἀνωτέρω οἱ δανειζόμενοι παραγωγοὶ ἔλαβον ἐν συνόλῳ μετρητὰ κάτω τῶν 3.000 δραχμῶν ἐνεκρίθη ἡ χορήγησις ἐνισχύσεως ἐκ δραχμῶν 500–1.200 κατὰ οἰκογένειαν, ἀναλόγως κατὰ περίπτωσιν, ἐφ’ ὅσον δὲν εἶχον ἐπαρκῆ παραγωγὴν σίτου πρὸς διατροφήν των. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Φεβρουαρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Μπριλλάκη, Κ. Κωνσταντάρα καὶ Ι. Ζαΐμη. Ἀπαντῶντες εἰς τὴν ὡς ἄνω ἐρώτησιν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι μετὰ τὴν ἐπισυμβᾶσαν κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος θεομηνίαν (θύελλαν μετὰ χαλάζης) εἰς τὴν περιφέρειαν Εὐβοίας (Ὠρεῶν Ἱστιαίας) ἐγκαίρως εἶχε δοθῆ ἐντολή, ὅπως πάντοτε συμβαίνει, ἐκτιμήσεως τῶν ζημιῶν τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς ὑπὸ τῆς ΑΤΕ καὶ τῆς οἰκείας Διευθύνσεως Γεωργίας, ὡς καὶ ἐνισχύσεως τῶν πληγέντων παραγωγῶν. Ἐκ τῶν συγκεντρωθεισῶν ἤδη σχετικῶν πληροφοριῶν προκύπτουν τὰ ἀκόλουθα: Αἱ πληγεῖσαι οἰκογένειαι ἀνέρχονται εἰς 158. Αἱ καλλιέργειαι αὐτῶν συνίστανται εἰς σιτηρὰ κυρίως καὶ κατὰ δεύτερον λόγον εἰς κηπευτικὰς ἐκ τῶν ὁποίων παράγουσι σημαντικὰς ποσότητας, ὥστε νὰ διατίθενται καὶ εἰς τὸ ἐμπόριον ἱκαναὶ ποσότητες πέραν τῶν ποσοτήτων τῶν διατιθεμένων διὰ τὰς ἀνάγκας τῶν οἰκογενειῶν τῶν ἰδίων τῶν καλλιεργητῶν. Ἡ Διεύθυνσις Γεωργίας Εὐβοίας κατήρτισεν ἤδη ἀπὸ κοινοῦ μετὰ τῆς ΑΤΕ ὀνομαστικὰς καταστάσεις τῶν πληγέντων παραγωγῶν, περιλαμβανούσας λεπτομερῆ στοιχεῖα διὰ τὴν ἔκτασιν τῆς ζημίας ἑκάστου ἐν σχέσει καὶ μὲ τὴν γενικὴν οἰκονομικήν του κατάστασιν. Οἱ πίνακες οὗτοι θὰ διαβιβασθοῦν συντομώτατα ὑπὸ τῆς ὡς ἄνω Διευθύνσεως Γεωργίας πρὸς τὸ οἰκεῖον Ὑποκατάστημα τῆς ΑΤΕ τὸ ὁποῖον καὶ θὰ ἐφαρμόσῃ ἐν συνεχείᾳ τὰ λαμβανόμενα πάντοτε εἰς παρομοίας περιπτώσεις μέτρα, ἡ ἔκτασις τῶν ὁποίων θὰ εἶναι ἀνάλογος πρὸς τὸ μέγεθος τῆς ζημίας καὶ τὴν οἰκονομικὴν δυνατότητα ἑκάστου πληγέντος παραγωγοῦ. Πάντως, τὰ μέτρα ταῦτα συνίστανται εἰς τὴν ἀναστολὴν εἰσπράξεως τῶν χρεῶν εἰς ἃς περιπτώσεις διαπιστοῦται δεδικαιολογημένη ἀδυναμία ἐμπροθέσμου ἐξοφλήσεώς των μέχρις ἀποκαταστάσεως τῆς οἰκονομίας τῶν πληγέντων, ὡς καὶ εἰς τὴν ἐπανενίσχυσιν τούτων διὰ λιπασμάτων καὶ μετρητῶν πρὸς συνέχισιν τῆς παραγωγικῆς των δραστηριότητος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Φεβρουαρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Μ. Χριστογεώργου, Ν. Σκοπούλη καὶ Γ. Πρίφτη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὕπερθεν ἐγγράφου σας, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 944)5.1.60 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Χριστογεώργου, Ν. Σκοπούλη καὶ Γ. Πρίφτη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ ἁρμόδιον ἐν προκειμένῳ Ὑπουργεῖον Συγκοινωνιῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων, ὡς μᾶς ἐπληροφόρησεν, ἔχει ἤδη ἐπιληφθῆ τῆς ἐκπονήσεως τῆς μελέτης τῆς διευθετήσεως τοῦ ποταμοῦ Λούρου εἰς τὴν περιοχὴν Φιλιππιάδος διὰ τὴν προστασίαν τῶν ἀναφερομένων ἐκτάσεων ἐκ τῶν πλημμυρῶν καὶ κατακλύσεων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 22 Φεβρουαρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Μπακατσέλου, Α. Τσιάρα καὶ Ι. Γιαλόφα. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1168)26.1.60 ἐγγράφου σας, δι’ οὗ διαβιβάζετε τὴν ὑπ’ ἀριθ. 1045 ἀπὸ 22.1.1960 ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Μπακατσέλου, Α. Τσιάρα καὶ Ι. Γιαλόφα, σχετικῶς μὲ τὴν διενεργηθεῖσαν κατὰ τὴν περίοδον 1959 ἑνιαίαν διαχείρισιν τῶν γεωμήλων τῆς ἐαρινῆς καλλιεργείας τῶν πεδινῶν περιοχῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου ἀπηντήσαμεν διὰ τῶν ὑπ’ ἀριθ. 222313)14836)25.11.59 καὶ 233265) 14484)2.2.12.59 ἐγγράφων μας, ἀφορμὴν λαβόντες ἐκ παρομοίων ἐρωτήσεων τοῦ βουλευτοῦ κ. Η. Σκυλλάκου (303)30.9.59) καὶ τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Παπαθανασοπούλου, Δ. Κελτεμλίδη κλπ. (283)9.9.1959). Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Φεβρουαρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Η. Σκυλλάκου. Ἀπαντῶντες εἰς τὴν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8932)6.10.1959 ἐγγράφου σας, διαβιβασθεῖσαν ὑπ’ ἀριθ. 403 ἀπὸ 30.9. 1959 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Η. Σκυλλάκου ὡς καὶ εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 8771)15.10.1959 ἔγγραφόν σας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Τὰ ληφθέντα μέτρα, βάσει τοῦ νόμου 3953)1959, ἀπετέλουν ἓν ὡλοκληρωμένον οἰκονομικὸν σύστημα, μὲ βάσιν τὴν κατὰ τὸ δυνατὸν μὴ ἐπιβάρυνσιν τοῦ Κρατικοῦ Προϋπολογισμοῦ, σύστημα τὸ ὁποῖον ἀπέβλεπε διὰ τῆς ἑνιαίας διαχειρίσεως ρύθμισιν τῆς προσφορᾶς τοῦ προϊόντος πρὸς συγκράτησιν τῶν τιμῶν εἰς λογικὰ ἐπίπεδα διὰ τὸν παραγωγὸν καὶ τὴν κατανάλωσιν. Καὶ πρὸς ρύθμισιν τῆς προσφορᾶς κατέστη ἀναγκαία ἀφ’ ἑνὸς μὲν ἡ κλιμάκωσις τῆς συγκομιδῆς τῶν γεωμήλων, ἀναλόγως τῆς πρωϊμότητός των κλπ., ἀλλὰ καὶ τῶν ἀναγκῶν τῆς καταναλώσεως, ἀφ’ ἑτέρου δὲ ἡ προσπάθεια ἐξαγωγῆς μεγαλυτέρων ποσοτήτων εἰς τὸ ἐξωτερικὸν πρὸς ἀποσυμφόρησιν τῆς ἐσωτερικῆς καταναλώσεως. Αἱ ἐξαγωγαὶ αὗται ἀνῆλθον συνολικῶς εἰς 12.000 περίπου τόννους, μὲ τιμὰς ὅμως πολὺ κατωτέρας τῶν καταβληθεισῶν τοιούτων εἰς τοὺς παραγωγούς. Δὲν δυνάμεθα νὰ ἰσχυρισθῶμεν, ὅτι τὰ μέτρα ἐπέτυχον ὅλους τοὺς σκοπούς, καθ’ ὅσον μέσῳ τῆς ἑνιαίας διαχειρίσεως διεκινήθη μόνον τὸ ¼ περίπου τῆς παραγωγῆς καὶ τοῦτο διότι ὀλίγοι ἐπειθάρχησαν εἰς αὐτά, ἐνῷ οἱ πλεῖστοι οὐδόλως ἐπειθάρχησαν. Καὶ πρῶτον, δὲν ἐπειθάρχησαν οἱ παραγωγοί, ὑπὲρ τῶν ὁποίων ἐλήφθησαν τὰ μέτρα, διότι προκειμένου νὰ ἐξασφαλίσουν μικρὰν διαφορὰν τιμῆς ὑπὲρ αὑτῶν, ἐτροφοδότησαν τὰς λαθραίας μεταφορὰς καὶ τὴν κατὰ παράβασιν τοῦ νόμου τοπικὴν κατανάλωσιν, μὲ ἀποτέλεσμα τὸν κλονισμὸν τοῦ μέτρου ἀφ’ ἑνὸς καὶ τὴν ἐξασφάλισιν ὑπερβολικῶν κερδῶν εἰς τὸ ἐμπόριον. Εἷς τοῦτο ὀφείλεται ἡ μικρὰ διακίνησις τῶν γεωμήλων μέσῳ ἑνιαίας διαχειρίσεως καὶ οὐχὶ εἰς τὴν καταστροφὴν τῆς παραγωγῆς καὶ τὴν διάθεσιν ταύτης εἰς ἐξευτελιστικὰς τιμάς. Ἰσχυριζόμεθα, ὅμως, ὅτι τὸ μέτρον ἐσημείωσεν ἐπιτυχίαν εἰς τὰς βασικάς του ἐπιδιώξεις, διότι ἐπέτυχε νὰ συγκρατήσῃ τὰς τιμὰς τῶν γεωμήλων διὰ τοὺς παραγωγούς, δεδομένου, ὅτι ἂν δὲν ἐλαμβάνοντο τὰ μέτρα, αἱ τιμαὶ θὰ εἶχον ἀσφαλῶς ὑποχωρήσει κάτω τῆς μιᾶς δραχμῆς, ἴσως καὶ μέχρι πεντήκοντα λεπτῶν, κατ’ ὀκᾶν. Σημειωτέον ἐνταῦθα, ὅτι εἰς τὴν Ἰταλίαν, ὅπου οὐδὲν μέτρον προστασίας τῶν παραγωγῶν ἐλήφθη, αἱ τιμαὶ τῶν γεωμήλων κατῆλθον εἰς 0,35 δραχμ. κατὰ χιλιόγραμμον. Αἱ ἐξαγωγαὶ γεωμήλων εἰς τὸ ἐξωτερικόν, μολονότι αἱ πωλήσεις ἐγένοντο πρὸς 0,65–0,70 κατ’ ὀκᾶν, ὑπῆρξαν βεβαίως μικρότεραι τῶν ἐλπιζομένων, ἀλλὰ ἔφθασαν εἰς τὸ ὕψος τῶν ἐξαγωγῶν τοῦ παρελθόντος ἔτους. Θὰ ἦσαν δὲ πολὺ μεγαλύτεραι καὶ μὲ πολὺ ὑψηλοτέρας τιμάς, ἐὰν ἡ συγκομιδὴ δὲν ἐπεβραδύνετο ἀπὸ τὰ γνωστὰ ἐαρινὰ ψύχη, ἅτινα ἐπεκράτουν εἰς τὴν χώραν μας. Ἀποτέλεσμα δὲ τούτων ἦτο ἡ συσσώρευσις τῆς παραγωγῆς μας τῶν ὀψιμωτέρων γεωμήλων καὶ ἡ δημιουργία τοῦ ἐφετεινοῦ προβλήματος. Πάντως ἡ Κυβέρνησις ἔλαβεν ὅλα τὰ μέτρα, ἵνα προλάβῃ ζημίας τῶν πατατοπαραγωγῶν μεταξὺ τῶν ὁποίων συμπεριλαμβάνεται καὶ ἡ διὰ πρώτην φορὰν γενομένη ἐφέτος διατήρησις 10.000 τόννων γεωμήλων εἰς τὰ ψυγεῖα. Ἐπίσης γνωρίζομεν, ὅτι διὰ τὴν προστασίαν καὶ τὴν συγκράτησιν τῶν τιμῶν τῆς παραγωγῆς τῶν γεωμήλων ἐαρινῆς καλλιεργείας τῶν ὀρεινῶν περιοχῶν καὶ τῆς φθινοπωρινῆς τοιαύτης (σπορᾶς Ἰουλίου–Αὐγούστου), ἀπεφασίσθη ἡ μέσῳ τῆς Κ.Υ.Δ.Ε.Π. συγκέντρωσις 20.000 τόννων, ἥτις ἤρχισεν ἤδη. Ἐν Ἀθήναις τῇ 25 Νοεμβρίου 1959

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Χονδρονάσιου, Χ. Παγώνη, καὶ Α. Τσιάντου. Ἐπὶ τῆς διαβιβασθείσης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 81)5.1.60 ἐγγράφου σας ὑπ’ ἀριθ. 890 ἀπὸ 28.12.59 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Α. Χονδρονάσιου, Χ. Παγώνη καὶ Α. Τσιάντου, σχετικῶς μὲ τὴν διενεργηθεῖσαν κατὰ τὴν ἐφετεινὴν περίοδον ἑνιαίαν διαχείρισιν τῶν γεωμήλων τῆς ἐαρινῆς καλλιεργείας τῶν πεδινῶν περιοχῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου, ἀπηντήσαμεν διὰ τῶν ὑπ’ ἀριθ. 222313)14836)25.11.59 καὶ 233265)14484)2.12.59 ἐγγράφων μας, ἀφορμὴν λαμβάνοντες ἐκ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 405)30.9.59 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Η. Σκυλλάκου, διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8932)6.10.59 ἐγγράφου σας, ὡς καὶ ἐκ τῶν ὑπ’ ἀριθ. 283)9.9.59, 54)13.6.59, 183)30.7.59 καὶ 384)26.9. 59 ἐρωτήσεων διαβιβασθεισῶν ἡμῖν διὰ τῶν ὑπ’ ἀριθ. 8611)29.9.59, 8099)18.9.59, 8398)24.9.59 καὶ 8745) 1.10.59 ἐγγράφων σας. Πρὸς τούτοις γνωρίζομεν, ὅτι ὑπὸ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος παρέχεται πᾶσα δυνατὴ διευκόλυνσις εἰς τοὺς παραγωγούς, οἵτινες ἀποδεδειγμένως εὑρίσκονται ἐν ἀδυναμίᾳ νὰ τακτοποιήσουν τὰς πρὸς τὴν ἀνωτέρω Τράπεζαν ὀφειλάς των. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Φεβρουαρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

II) Τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Δραγονέτη, Ε. Μπενᾶ, Δ. Γιαχνῆ καὶ Ι. Παπαδημητρίου. Ἀπαντῶντες εἰς τὴν ἀπὸ 2 τρέχοντος μηνὸς ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Δραγονέτη, Ε. Μπενᾶ, Δ. Γιαχνῆ καὶ Ι. Παπαδημητρίου, καταχωρισθεῖσαν ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. βιβλ. ἐρωτήσεων 1118 καὶ διαβιβασθεῖσαν ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1741)5.2.1960 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι ἡ τήρησις τῆς ἐργατικῆς νομοθεσίας ἀπετέλεσεν ἰδιαίτερον μέλημα ἡμῶν καὶ ὅτι ἔχομεν ἤδη προβῆ εἰς τὰς δεούσας συστάσεις πρὸς τὰς δικαστικὰς ἀρχὰς τοῦ Κράτους ἐπὶ τῷ τέλει ὅπως μετὰ προσοχῆς καὶ ἀκριβείας ἐφαρμόζωσι τὴν ἐργατικὴν νομοθεσίαν καὶ ἰδίᾳ εἰς τὰς περιπτώσεις οἱασδήποτε μορφῆς ἐκμεταλλεύσεως ἐν τῇ καταβολῇ τῆς νομίμου ἀμοιβῆς ἐργασίας. Ἐγκλείστως ἀποστέλλομεν ὑμῖν ἀντίγραφον τῆς ὑπ’ ἀρ. 134606)11.1.1960 ἡμετέρας σχετικῆς ἐγκυκλίου πρὸς τοὺς κ.κ. Εἰσαγγελεῖς Ἐφετῶν τοῦ Κράτους. Ἐν Ἀθήναις τῇ 16 Φεβρουαρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ

Ἀριθ. Πρωτ. 134606. Πρὸς Τοὺς κ.κ. Εἰσαγγελεῖς Ἐφετῶν τοῦ Κράτους Παρακαλοῦμεν ὅπως συστήσητε εἰς τοὺς κ.κ. Εἰσαγγελεῖς τῆς ὑμετέρας δικαιοδοσίας καὶ εἰς τὰς δικαστικὰς ἀρχὰς ἵνα μετὰ προσοχῆς καὶ ἀκριβείας ἐφαρμόζωσι τὴν ἐργατικὴν νομοθεσίαν. Ἐφιστῶμεν ἰδιαιτέρως τὴν προσοχὴν ὑμῶν εἰς τὰς περιπτώσεις οἱασδήποτε μορφῆς ἐκμεταλλεύσεως ἐν τῇ καταβολῇ τῆς νομίμου ἀμοιβῆς τῆς ἐργασίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Ἰανουαρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ

III) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐθν. Ἀμύνης. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Δούκα. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 910 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Δούκα, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: α) Ἀπὸ τοῦ ἔτους 1952 καὶ κατὰ διάφορα χρονικὰ διαστήματα μέχρι τοῦ 1958 κατεσκευάσθησαν ἀμυντικὰ ἔργα Λόχου Προκαλύψεως ἐπὶ ἐκτάσεως 21½ στρεμμάτων εἰς περιοχὴν Γλαύκης–Ν. Ξάνθης. β) Μετὰ τὴν ὁλοκλήρωσιν τῶν ἀνωτέρω ἔργων, ἐγένοντο αἱ νόμιμοι ἐνέργειαι καὶ ἡ προαναφερθεῖσα ἔκτασις ὑπήχθη εἰς τὴν «Α.Ζ.» (Αʹ Κατηγορίας), προϋπόθεσις ἀπαραίτητος ἵνα καταστῇ δυνατὴ ἡ ἐπίταξις καὶ ἀπαλλοτρίωσις ταύτης ἐν συνεχεία. γ) Ἡ νομιμοποίησις τῆς ἐπιτάξεως ἐγένετο ἀπὸ μ.μ. 60 δι’ ἐκδόσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 40064)40441)617566)5.1.60 Διαταγῆς ἡμῶν, βάσει δὲ ταύτης οἱ θιγέντες ἰδιοκτῆται θ’ ἀποζημιοῦνται λόγῳ χρήσεως τῆς ἰδιοκτησίας των (ἐπίταξις) μέχρι πραγματοποιήσεως τῆς ἀπαλλοτριώσεως. δ) Ὅσον ἀφορᾷ τὸ ἀπὸ ἔτους 1952 μέχρι τέλους 1959 χρονικὸν διάστημα, οἱ θιγέντες ἰδιοκτῆται, βάσει τῆς κειμένης νομοθεσίας, θ’ ἀποζημιωθοῦν δι’ αἰτήσεώς των εἴτε δικαστικῶς, εἴτε συμβιβαστικῶς μέσῳ τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου τοῦ Κράτους. ε) Ὁ ἀνωτέρω τρόπος ἀποζημιώσεως ἀναγράφεται καὶ εἰς τὴν διαταγὴν ἐπιτάξεως ἧς ἀντίγραφον θὰ λάβωσιν οἱ ἰδιοκτῆται παρὰ τοῦ 515 Τ.Π. τὸ ὁποῖον πραγματοποιεῖ τὴν ἐπίταξιν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Φεβρουαρίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Γ. ΘΕΜΕΛΗΣ

IV) Τοῦ Ὑπουργείου Κοιν. Προνοίας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Χιωτάκη, Γ. Παπαγεωργίου καὶ Ι. Κοντουδάκη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὡς ἄνω ἐγγράφου ὑμῶν, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Χιωτάκη, Γ. Παπαγεωργίου καὶ Ι. Κοντουδάκη, καταχωρηθεῖσα ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. 975 βιβλίου ἐρωτήσεων, σχετικῶς μὲ τὸ ἐν περιλήψει θέμα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: Βασικὴ ἐπιδίωξις τῶν Κρατικῶν Νοσηλευτικῶν Ἱδρυμάτων εἶναι ἡ ἐξυπηρέτησις ὅλων τῶν ἀσθενῶν, ἰδιαιτέρως δὲ τῶν ἀπόρων, ἕνεκα τούτου δὲν δυνάμεθα ν’ ἀποκλείσωμεν τὴν δυνατότητα τῆς ἐξυπηρετήσεως καὶ τῶν λοιπῶν ἀσθενῶν καὶ δὴ τῶν ἠσφαλισμένων, καθ’ ὅσον τοῦτο θὰ ἀντέκειτο εἰς τὴν ἀποστολὴν τοῦ Ὑπουργείου ὅπερ μεριμνᾷ διὰ τὴν διασφάλισιν τῆς ὑγείας ὁλοκλήρου τοῦ λαοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 3 Φεβρουαρίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

V) Ὑπουργεῖον Προεδρίας Κυβερνήσεως. Ὑπηρεσία Ἐποπτείας Τουρισμοῦ Ἀθῆναι τῇ 6.2.1960 Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11033)25.11.1959 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βαλούρδου ἀναφερομένη εἰς τὸ ἐν περιλήψει σημειούμενον ἀντικείμενον, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ θέσωμεν ὑπ’ ὄψιν ὑμῶν τὰ ἀκόλουθα στοιχεῖα ἀντιστοιχοῦντα πρὸς τὰ τρία ἐρωτήματα τοῦ ὡς ἄνω κ. βουλευτοῦ: 1. α) Ἡ ἐπίβλεψις καὶ παρακολούθησις τῆς κατασκευῆς τοῦ σκάφους διὰ τὸ ἐν τῇ ἐρωτήσει χρονικὸν διάστημα ἔχει ἀνατεθῆ δι’ ἀποφάσεως τοῦ Γενικοῦ Ἐπιτελείου Ναυτικοῦ εἰς τοὺς κ.κ. Πλοίαρχον Β. Ν. Ἑλλάδιον Ν. Σιδέρην Ἀρχηγὸν Τεχνικῶν Ὑπηρεσιῶν ΓΕΝ καὶ Ὑποπλοίαρχον Β. Ν. Δημήτριον Ἀνδριτσόπουλον. β) Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐν τῷ Β. Ν. εἰδικότητα τῶν ἀνωτέρω ἀξιωματικῶν ὁ μὲν πρῶτος κέκτηται τοιαύτην «Μηχανικοῦ» ὁ δὲ δεύτερος «Ναυπηγοῦ». γ) Εἰς τούτους δὲν καταβάλλονται οὐδὲ κατεβλήθησαν ἀποζημιώσεις διὰ τὸ ἔργον τῆς ἐπιβλέψεως πέραν τῶν καθοριζομένων ἰδίᾳ τῶν νόμων. δ) Ἐκ τῶν ἀναφορῶν τῶν ἀνωτέρω προκύπτει, ὅτι ἡ ναυπήγησις συνεχίζεται ὁμαλῶς. 2. Βάσει τοῦ ὅρου 3 τοῦ ἄρθρου 4 τῆς μεταξὺ ΕΟΤ καὶ Α.Ε. ΕΛΜΕΣ ὑφισταμένης συμβάσεως, ὁ πρῶτος διατηρεῖ τὸ δικαίωμα ὅπως παραλλήλως πρὸς τὴν ἀγοράστριαν ἑταιρίαν, παρακολουθεῖ τὴν πρόοδον τῶν ἐργασιῶν ναυπηγήσεως τοῦ πλοίου διότι τὸ συμφέρον τοῦ ΕΟΤ ἐπιβάλλει τοῦτο μέχρι τῆς παραδόσεως τοῦ πλοίου. Εἰς ἐκτέλεσιν τοῦ ὡς ἄνω συμβατικοῦ ὅρου μετὰ πρότασιν τοῦ Ἀρχηγοῦ Τεχνικῶν Ὑπηρεσιῶν ΓΕΝ ἐνεκρίθη: α) Ἡ ἐπὶ πενθήμερον ἀποστολὴ ἐν Γαλλίᾳ τοῦ Ὑποπλοιάρχου Ναυπηγοῦ Δ. Ἀνδριτσοπούλου Β. Ν. πρὸς παρακολούθησιν τῶν ἐργασιῶν κατασκευῆς τοῦ πορθμείου. β) Ἡ ἀποστολὴ αὕτη ἐγένετο κατὰ μῆνα Δεκέμβριον παρελθόντος ἔτους, σχετικὴ δὲ ἔκθεσις ὑπεβλήθη τῷ ΕΟΤ. γ) Ἡ δαπάνη τοῦ ἀνωτέρω ταξιδίου ἀνελθοῦσα εἰς τὸ ποσὸν τῶν δραχμῶν 11.080 κατεβλήθη ἐκ τοῦ προϋπολογισμοῦ ἐξόδων τοῦ ΕΟΤ. 3. Ἡ ἀγοράστρια Ἑταιρία ΕΛΜΕΣ δυνάμει τῆς παρ. 5 τοῦ ἄρθρου 5 τῆς μετὰ τοῦ ΕΟΤ ὑφισταμένης συμβάσεως ἐν συνδυασμῷ πρὸς τὸ ἄρθρον 9 παρ. 5 τῆς οἰκείας διακηρύξεως ΕΟΤ ὑποχρεοῦται ὅπως δρομολογήσῃ τὸ πλοῖον εἰς τὴν Γραμμὴν Ἡγουμενίτσης–Κερκύρας– Βρινδησίου καὶ ἐκτελῇ τοὐλάχιστον 3 δρομολόγια ἑβδομαδιαίως ὡς ἀνωτέρω μετ’ ἐπιστροφῆς ἀπὸ 15 Μαρτίου μέχρι 30 Ὀκτωβρίου ἑκάστου ἔτους. Προβλέπεται ἐπίσης, ὅτι ἐπιτρέπεται ἡ τροποποίησις τῶν ἀνωτέρω κατόπιν προηγουμένης ἐγκρίσεως τοῦ ΕΟΤ καὶ ἡ ἐπαύξησις τῶν δρομολογίων τούτων. Ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ ὅρου τούτου ἐζητήθη παρὰ τῆς ἀγοραστρίας ἡ ἔγκρισις τῶν δρομολογίων τοῦ πλοίου–πορθμείου διὰ τὸ 1960 κατὰ τὸ διάστημα τοῦ ὁποίου θὰ εἶναι τὸ μόνον ὀχηματαγωγὸν τῆς γραμμῆς Ἑλλάδος–Ἰταλίας ἅτινα κατόπιν συζητήσεων ἐνεκρίθησαν ὑπὸ τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τοῦ ΕΟΤ καὶ ἔχουσιν ὡς ἀκολούθως: Σάββατον: Ἡγουμενίτσα–Κέρκυρα–Βρινδήσιον. Κυριακή: Ἡγουμενίτσα–Κέρκυρα–Βρινδήσιον. Δευτέρα: Κέρκυρα–Ἡγουμενίτσα–Πάτραι. Τρίτη: Ἡγουμενίτσα–Κέρκυρα–Βρινδήσιον. Τετάρτη: Ἡγουμενίτσα–Κέρκυρα–Βρινδήσιον. Πέμπτη: Κέρκυρα–Ἡγουμενίτσα–Βρινδήσιον. Παρασκευή: Κέρκυρα–Ἡγουμενίτσα–Πάτραι. Οὕτω ἀντὶ τῶν τριῶν ἑβδομαδιαίων δρομολογίων μετ’ ἐπιστροφῆς θὰ πραγματοποιοῦνται πέντε ἐξ ὧν τὰ δύο μὲ προέκτασιν μέχρι Πατρῶν. 4. Τέλος, ὅσον ἀφορᾷ τὸ 4ον ἐρώτημα τοῦ κ. βουλευτοῦ, γνωρίζομεν, ὅτι κατὰ τὸ παρελθὸν ὁ ἐκ τῶν μετόχων Α. Ε. ΕΛΜΕΣ καὶ Πρόεδρος τῆς Ἑλληνικῆς Λέσχης Περιηγήσεως καὶ Αὐτοκινήτου κ. Παναγῆς Γιαννουλάτος, διετέλεσε μέλος τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τοῦ ΕΟΤ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 6.2.1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ

VI) Ὑπουργεῖον Ἐσωτερικῶν. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Μπακατσέλου. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12278)23.12. 59 ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 879)1959 ἐρωτήσεως τοῦ κ. βουλευτοῦ κ. Γ. Μπακατσέλου, ἀφορώσης εἰς τὴν ἀνάμιξιν τῶν Παναγιώτου Γιαννάκη, δημοτικοῦ συμβούλου Βεροίας καὶ Ἰωάννου Κιουβανάκη, δημοτικοῦ ὑπαλλήλου τοῦ αὐτοῦ Δήμου, εἰς ἐργατικὰ ζητήματα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἐκ τῆς ἐνεργηθείσης ἐξετάσεως οὐδὲν ἐνοχοποιητικὸν στοιχεῖον προέκυψεν εἰς βάρος τῶν ἀνωτέρω. Ἐν Ἀθήναις τῇ 6.2.1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

βʹ Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Κακογιάννη, Α. Μπριλλάκη καὶ Σ. Ἠλιοπούλου. Ἐπὶ τῆς ἐρωτήσεως ὑπ’ ἀριθ. 987 τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Κακογιάννη, Α. Μπριλλάκη καὶ Σ. Ἠλιοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Ἡ μὴ ἐπικύρωσις τῶν ἀποτελεσμάτων τῆς ἀπογραφῆς τοῦ 1951 ὡς πρὸς τὸν νόμιμον πληθυσμὸν (ἀριθμὸν δημοτῶν) ὀφείλεται εἰς τὸ ὅτι συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 21 τοῦ Ν. Δ. 3627)56 ταῦτα ἐπικυροῦνται τῇ προτάσει τοῦ Γενικοῦ Διευθυντοῦ τῆς Ἐθνικῆς Στατιστικῆς Ὑπηρεσίας διὰ κοινῆς ἀποφάσεως τῶν Ὑπουργῶν Συντονισμοῦ καὶ Ἐσωτερικῶν. Τοιαύτη πρότασις ὑπεβλήθη μὲν εἰς τοὺς ἁρμοδίους Ὑπουργοὺς (ἔγγραφον 7824)Γ.Δ.47)31.3.1958) πλὴν ὅμως ὁ Γενικὸς Διευθυντὴς τῆς Ἐθν. Στατ. Ὑπηρεσίας εἰσηγεῖτο τὴν μὴ ἐπικύρωσιν καὶ δημοσίευσιν τῶν ἀποτελεσμάτων καθ’ ὅσον ἐξεφράσθησαν σοβαραὶ ἀμφιβολίαι περὶ τῆς ἀκριβείας αὐτῶν ὡς ἀναλυτικῶς τίθενται τῇ προτάσει του. Πέραν αὐτοῦ τὸ νόμιμον τῆς δημοσιεύσεως ἢ μὴ τῶν ἀποτελεσμάτων τῶν δημοτῶν τῆς ἀπογραφῆς 1951 ἐκρίθη καὶ ὑπὸ τῆς Ὁλομελείας τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου τοῦ Κράτους ἐκδοθείσης τῆς ὑπ’ ἀριθ. 330)20.3.1958 γνωμοδοτήσεώς του. Κατόπιν τούτου ἐξεδόθη ἡ ὑπ’ ἀριθ. 31041)58 ἀπόφασις τῶν τότε ὑπηρεσιακῶν Ὑπουργῶν Συντονισμοῦ καὶ Ἐσωτερικῶν περὶ μὴ ἐπικυρώσεως τῶν ἀποτελεσμάτων τῆς ἀπογραφῆς τοῦ 1951 ὡς πρὸς τὸν ἀριθμὸν τῶν δημοτῶν. Διὰ Διατάγματος τῆς 30.10.1958 (ΦΕΚ 180) ὁρίζεται ἡμερομηνία διενεργείας τῆς νέας ἀπογραφῆς ὁ Μάρτιος τοῦ 1961. Τέλος ἀναληθῶς ὑποστηρίζεται, ὅτι χρησιμοποιεῖ τὰ ἀποτελέσματα ταῦτα ἡ Ὑπηρεσία τῆς Στατιστικῆς λαμβανομένου ὑπ’ ὄψιν, ὅτι οὐδέποτε μέχρι σήμερον ἐγένετο οἱαδήποτε χρησιμοποίησις τούτων πλὴν μιᾶς καὶ μοναδικῆς περιπτώσεως καθ’ ἣν ἐδόθη ὑπὸ τῆς Στατιστικῆς Ὑπηρεσίας ὁ συνολικὸς ἀριθμὸς τῶν δημοτῶν τοῦ Κράτους καὶ μόνον αὐτὸς εἰς τὸν Ὀργανισμὸν Ἡνωμένων Ἐθνῶν κατόπιν σχετικοῦ ἐγγράφου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 6 Φεβρουαρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

VII) Τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν Δημοσίων Ἔργων. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Κακογιάννη καὶ Μ. Χριστογεώργου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12289)23.12.1959 ἐγγράφου ὑμῶν καὶ σὺν τῇ ἐπιστροφῇ τῆς ἐν αὐτῷ συνημμένης ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Α. Κακογιάννη καὶ Μ. Χριστογεώργου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ὁ ὑφιστάμενος μέχρι σήμερον ἐκ τῶν κειμένων διατάξεων περιορισμὸς τῆς ἡμετέρας ἁρμοδιότητος μόνον εἰς τὴν σύνταξιν τῶν οἰκιστικῶν καὶ λοιπῶν σχεδίων τῆς ὁριστικῆς στεγάσεως τῶν πλημμυροπαθῶν ἀστέγων ἐκ κατολισθήσεων καὶ λοιπῶν θεομηνιῶν δὲν μᾶς ἐπιτρέπει ὅπως ἐπιληφθῶμεν τῆς ἐρεύνης τοῦ θέματος τῶν κατοίκων τοῦ χωρίου Μολύγκοβα τῆς ὀρεινῆς Τριχωνίδος. Ἁρμόδιον Ὑπουργεῖον παραμένει τὸ Ὑπουργεῖον Κοινωνικῆς Προνοίας εἰς ὃ ὑπὸ τύπον αἰτήσεως περιθάλψεως δέον νὰ ἀποταθῶσιν οἱ ἐνδιαφερόμενοι. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Φεβρουαρίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς Οἰκισμοῦ

Ε. ΚΕΦΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Ἐφραιμίδη, Γ. Εὐαγγέλου, Δ. Κελτεμλίδη καὶ Ε. Γιαρένη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 71)5.1.1960 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 880 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Ἐφραιμίδη, Γ. Εὐαγγέλου, Δ. Κελτεμλίδη καὶ Ε. Γιαρένη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: 1) Τὸ Ὑπουργεῖον λαβὸν ὑπ’ ὄψιν, ὅτι παρίσταται ἀνάγκη εὐρυτέρας διερευνήσεως τοῦ θέματος τῆς ἠλεκτροκινήσεως τῶν λεωφορείων Θεσσαλονίκης ἀπὸ ἀπόψεως οἰκονομικῶν συνεπειῶν καὶ ἰδίᾳ ἀποτροπῆς ἐπιβαρύνσεως τοῦ κομίστρου ἥτις κατὰ τὴν ἔκθεσιν τῆς ὑπὸ τοῦ νόμου προβλεπομένης ἐπιτροπῆς θὰ ἐπέλθῃ λόγῳ τῆς ἠλεκτροκινήσεως, ἐνέκρινε διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 231718)59 ἀποφάσεως, ὅπως παραταθῇ ἡ προθεσμία ἐκδόσεως ἀποφάσεως διὰ τὴν ἐγκατάστασιν Ὑπηρεσίας Ἠλεκτροκινήτων Λεωφορείων ἐν τῇ πόλει τῆς Θεσσαλονίκης μέχρι τῆς 31.12.60. 2) Ἐπὶ τῶν καταγγελιῶν τοῦ προσωπικοῦ, δι’ ἐγγράφου μας διετάχθη ὁ Ἐπιθεωρητὴς Συγκοινωνιῶν Μακεδονίας–Θράκης, ὡς Κυβερνητικὸς ἀντιπρόσωπος παρὰ τῷ Ο.Α.Σ.Θ., ὅπως ἐξετάσῃ τὰ καταγγελλόμενα καὶ ἀναφέρῃ σχετικῶς διὰ τὴν λῆψιν μέτρων ἐφ’ ὅσον ἀπαιτηθοῦν τοιαῦτα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Ἰανουαρίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Θ. Ι. ΚΟΝΙΤΣΑΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Δεσύλλα. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1544 ἀπὸ 2ας Φεβρουαρίου 1960 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1093 ἀπὸ 29ης Ἰανουαρίου 1960 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Δεσύλλα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι ἡ συνεχιζομένη ἀνακαίνισις τῆς ὁδοῦ Ἡγουμενίτσης — Ἰωαννίνων, ἐπεβάλλετο κατὰ προτεραιότητα, πάσης ἄλλης ὁδοῦ τῆς περιφερείας. Ἐκτὸς τῶν ἄλλων λόγων ἐξυπηρετεῖται διὰ τῆς ὁδοῦ ταύτης τὸ μεγαλύτερον ρεῦμα κυκλοφορίας εἰς τὴν περιοχὴν Δυτικῆς Ἠπείρου. Ἡ ὁδὸς (Ἡγουμενίτσης) Μενίνας–Πρεβέζης πρόκειται ἀσφαλῶς νὰ ἐξυπηρετήσῃ τὴν συγκοινωνίαν, πρὸς μίαν ἄλλην κατεύθυνσιν τῆς προηγουμένης, πλὴν ὅμως πρόκειται περὶ ὁδοῦ μήκους 80 χιλιομέτρων, πενιχρᾶς κατασκευῆς, ἡ ἀνακαίνισις τῆς ὁποίας θὰ ἐκταθῇ εἰς πλήρη νέαν κατασκευὴν καὶ θὰ ἀπαιτήσῃ κατ’ ἐλάχιστον, δαπάνην 150 ἑκατομμυρίων δραχμῶν, ποσὸν λίαν σοβαρὸν καὶ τὸ ὁποῖον δὲν εἶναι εὔκολον νὰ διατεθῇ πρὸς τὸ παρὸν ἐν ὄψει τῶν ἀναγκῶν, ἃς ἀντιμετωπίζομεν διὰ τὴν βελτίωσιν ὁδῶν τοῦ ὁδικοῦ μας δικτύου, μείζονος σημασίας καὶ προτεραιότητος. Ἡ ὁδὸς Ἡγουμενίτσης–Ἰωαννίνων ἐξυπηρετεῖ καὶ τὰ τέρματα τῶν ἀναφερομένων περιοχῶν, Δυτικὴν Ἤπειρον καὶ Θεσσαλίαν. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ χρησιμοποιηθοῦν δύο ὁδοὶ ταὐτοχρόνως εἰς τὴν ἰδίαν περιοχήν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Φεβρουαρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΓΚΙΚΑΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Μπρακατσούλα, Χ. Φιλίππου καὶ Α. Τσιπώρη. Ἐπὶ τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου ἐγγράφου ἀφορῶντος τὴν ὑπ’ ἀριθ. 817 π.ἔ. καὶ ἐν θέματι ἐρώτησιν καὶ σχετικὴν μὲ τὸ εἰς τὴν λίμνην Μέγδοβα ἐπισυμβὰν ἀτύχημα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἡ κατασκευὴ τῆς περὶ τὴν λίμνην Ταυρωποῦ περιφερειακῆς ὁδοῦ ἡ ὁποία συνδέει τὰς Κοινότητας καὶ συνοικισμοὺς Νευροπόλεως μετὰ τῆς Καρδίτσης ἐκτελεῖται ὑπὸ τῆς Δ.Ε.Η., ἥτις ἐκτελεῖ τὸ ὅλον ὑδροηλεκτρικὸν ἔργον Μέγδοβα. Ὡς δὲ ἐγνωρίσαμεν ὑμῖν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 61 π. ἔ. ἐρωτήσεως τῶν αὐτῶν βουλευτῶν καὶ ἐπὶ τοῦ ἰδίου θέματος, ἡ καθ’ ἡμᾶς Ὑπηρεσία οὔτε ἐλέγχει οὔτε ἐποπτεύει τὸ ὡς ἄνω ὑπὸ τῆς Δ.Ε.Η. ἐκτελούμενον συγκοινωνιακὸν ἔργον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5ῃ Φεβρουαρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΓΚΙΚΑΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Χριστογεώργου, Ν. Σκοπούλη, Γ. Πρίφτη καὶ Ι. Δραγονέτη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 339)12.1.60 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 956 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Χριστογεώργου, Ν. Σκοπούλη, Γ. Πρίφτη καὶ Ι. Δραγονέτη, ἐν σχέσει μὲ ἐξομοίωσιν πρὸς τὰ λεωφορεῖα ὡς πρὸς τὴν φορολογίαν τῶν αὐτοκινήτων ἅτινα ἐξυπηρετοῦσι τοὺς κατοίκους τῶν ὀρεινῶν περιοχῶν τοῦ Νομοῦ Ἄρτης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι ἐπειδὴ τὸ θέμα τοῦτο χρῄζει νομικῆς ρυθμίσεως μελετᾶται ἐν συνεννοήσει μετὰ τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 16 Ἰανουαρίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Θ. Ι. ΚΟΝΙΤΣΑΣ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Ἡλιοπούλου, Ι. Εὐαγγελίδη καὶ Μ. Σβώλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 997)22.1.60 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1022 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Ἡλιοπούλου, Ι. Εὐαγγελίδη καὶ Μ. Σβώλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: 1) Τὸ ποσὸν ὅπερ, βάσει τῆς παραγράφου 5 τοῦ ἄρθρου 5 τῆς συμπληρωματικῆς συμφωνίας μεταξὺ Δημοσίου καὶ Η.Ε.Μ. τῆς κυρωθείσης διὰ τοῦ νόμου 3954)50, ἀπετέλει μέρος τοῦ δανείου τοῦ χορηγηθέντος ὑπὸ τοῦ Δημοσίου εἰς τὴν Η.Ε.Μ. ἀνῆλθεν εἰς δραχμὰς 8.588.391. 2) Κατὰ τὸ ἄρθρον 5 τῆς συμβάσεως, διατίθεται εἰς μείωσιν τοῦ ποσοῦ τοῦ δανείου τοῦ Δημοσίου πρὸς τὴν ΗΕΜ, μόνον τὸ προϊὸν τῆς ἐνδεχομένης ἐκποιήσεως σιδηροτροχιῶν, ἠχρηστευομένου τροχαίου ὑλικοῦ κλπ. οὐχὶ δὲ καὶ τὸ τυχὸν εἰσπραττόμενον ποσὸν ἐκμισθώσεως τῶν στοιχείων τούτων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Ἰανουαρίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Θ. Ι. ΚΟΝΙΤΣΑΣ

ζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Μπακατσέλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12267)23.12.59 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 854 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Μπακατσέλου, ἐν σχέσει μὲ τὴν ἐγκατάστασιν εἰς Θεσσαλονίκην ἠλεκτροκινήτων λεωφορείων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Τὸ Ὑπουργεῖον λαβὸν ὑπ’ ὄψιν, ὅτι παρίσταται ἀνάγκη εὐρυτέρας διερευνήσεως τοῦ θέματος τῆς ἠλεκτροκινήσεως τῶν λεωφορείων Θεσσαλονίκης ἀπὸ ἀπόψεως οἰκονομικῶν συνεπειῶν καὶ ἰδίᾳ ἀποτροπῆς ἐπιβαρύνσεως τοῦ κομίστρου, ἥτις κατὰ τὴν ἔκθεσιν τῆς ὑπὸ τοῦ νόμου προβλεπομένης ἐπιτροπῆς, θὰ ἐπέλθῃ, λόγῳ τῆς ἠλεκτροκινήσεως, ἐνέκρινε διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 231718)59 ἀποφάσεως ὅπως παραταθῇ ἡ προθεσμία ἐκδόσεως ἀποφάσεως διὰ τὴν ἐγκατάστασιν ὑπηρεσίας ἠλεκτροκινήτων λεωφορείων ἐν τῇ πόλει τῆς Θεσσαλονίκης μέχρι τῆς 31.1. 60. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Ἰανουαρίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Θ. Ι. ΚΟΝΙΤΣΑΣ

ηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Ἐφραιμίδη, Ε. Γιαρένη καὶ Δ. Κελτεμλίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 513)14.1.60 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 906 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Ἐφραιμίδη, Ε. Γιαρένη καὶ Δ. Κελτεμλίδη, ἐν σχέσει μὲ τὴν ἐγκατάστασιν λεωφορείων διὰ ἠλεκτρικῆς κεραίας εἰς δύο γραμμὰς τῆς Θεσσαλονίκης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον λαβὸν ὑπ’ ὄψιν, ὅτι παρίσταται ἀνάγκη εὐρυτέρας διερευνήσεως τοῦ θέματος τῆς ἠλεκτροκινήσεως τῶν λεωφορείων Θεσσαλονίκης ἀπὸ ἀπόψεως οἰκονομικῶν συνεπειῶν καὶ ἰδίᾳ ἀποτροπῆς ἐπιβαρύνσεως τοῦ κομίστρου, ἥτις κατὰ τὴν ἔκθεσιν τῆς ὑπὸ τοῦ νόμου προβλεπομένης ἐπιτροπῆς, θὰ ἐπέλθῃ λόγῳ τῆς ἠλεκτροκινήσεως, ἐνέκρινε διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 231718)59 ἀποφάσεως ὅπως παραταθῇ ἡ προθεσμία ἐκδόσεως ἀποφάσεως διὰ τὴν ἐγκατάστασιν ὑπηρεσίας ἠλεκτροκινήτων λεωφορείων ἐν τῇ πόλει τῆς Θεσσαλονίκης μέχρι τῆς 31.12.60. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Ἰανουαρίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Θ. Ι. ΚΟΝΙΤΣΑΣ

θʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Τριανταφυλλίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1280)27.1.60 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1061 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Τριανταφυλλίδη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: Εἰς τὸ ἄρθρον 23 τοῦ Ν. Δ. 1049)49 «περὶ ὀργανώσεως τῶν Τηλεπικοινωνιῶν τῆς Ἑλλάδος» προβλέπονται αἱ περιπτώσεις καθ’ ἅς ὁ Ο.Τ.Ε. ὑπεχρεοῦτο νὰ ὀργανώσῃ αὐτοτελεῖς ὑπηρεσίας διὰ τὸ τηλεπικοινωνιακὸν ἔργον. Εἰς τὸ αὐτὸ ἄρθρον προβλέπεται συνεργασία τοῦ Ο.Τ.Ε. καὶ τῆς Ταχυδρομικῆς Ὑπηρεσίας εἰς τὰ τέως Τ.Τ.Τ. Γραφεῖα γʹ τάξεως (ἤτοι εἰς τὰ Γραφεῖα εἰς τὰ ὁποῖα ἦτο εὐχερὴς ἡ διεξαγωγὴ τόσον τοῦ ταχυδρομικοῦ ὅσον καὶ τοῦ τηλεπικοινωνιακοῦ ἔργου δι’ ἑνὸς ὑπαλλήλου καὶ ἑνὸς διανομέως) πρὸς ἐπίτευξιν μειώσεως τῶν γενικῶν δαπανῶν ἀμφοτέρων τῶν Ὑπηρεσιῶν, ὡς ρητῶς τονίζεται ἐν αὐτῷ. Τὸ μέτρον τοῦτο τῆς συνεργασίας Ταχυδρομικῆς Ὑπηρεσίας καὶ Ο.Τ.Ε. εἰς τὰ ἐν λόγῳ Γραφεῖα γʹ τάξεως, ἦτο ἀπαραίτητον καθόσον, τὰ Γραφεῖα τῆς τάξεως ταύτης ἔχουσι μικρὰν κίνησιν ταχυδρομικὴν ἢ τηλεπικοινωνιακὴν μὴ δυναμένην νὰ δικαιολογήσῃ τὴν λειτουργίαν αὐτοτελοῦς τηλεπικοινωνιακοῦ Γραφείου, ἥτις τυχὸν πραγματοποιουμένη θὰ εἶχεν ὡς ἀποτέλεσμα τὴν λίαν μειωμένην ἀπασχόλησιν τοῦ προσωπικοῦ ἀμφοτέρων τῶν ἐν τῇ αὐτῇ μικρᾷ κωμοπόλει Γραφείων, ἤτοι καὶ τοῦ τηλεπικοινωνιακοῦ καὶ τοῦ ταχυδρομικοῦ, καὶ συνεπῶς θὰ ἐπηύξανεν ἀδικαιολογήτως τὰς δαπάνας καὶ τῶν δύο τούτων Ὑπηρεσιῶν. Σημειωτέον ἐξ ἄλλου, ὅτι τυχὸν σύστασις ὑπὸ τοῦ ΟΤΕ αὐτοτελῶν Γραφείων καὶ εἰς τὰς μικρὰς κωμοπόλεις εἰς τὰς ὁποίας ἐλειτούργουν πρὸ τῆς συστάσεώς του Τ.Τ.Τ. Γραφεῖα γʹ τάξεως, θὰ ἔθετεν αὐτομάτως ζήτημα συνεχίσεως ἢ μὴ τῆς λειτουργίας Ταχυδρομικῶν Γραφείων εἰς τὰς ἐν λόγῳ κωμοπόλεις, πρὸς ἐξυπηρέτησιν καὶ μόνον σχέσεων, αἵτινες εἶναι τόσον ὀλίγαι ὥστε νὰ ἀπαιτῆται διὰ τὴν ἐξυπηρέτησίν των εἰς τὰς περισσοτέρας τῶν περιπτώσεων ἐργασία ὀλιγωτέρα τοῦ τριώρου ἡμερησίως. Κατὰ τὴν ἰσχύουσαν σύμβασιν μεταξὺ Ταχυδρομικῆς Ὑπηρεσίας καὶ Ο.Τ.Ε. τὴν καθορίζουσαν τοὺς ὅρους συνεργασίας τῶν Ὑπηρεσιῶν τούτων εἰς τὰ Γραφεῖα γʹ τάξεως, ἡ Ταχυδρομικὴ Ὑπηρεσία ἔχει ἀναλάβει τὴν διεξαγωγὴν πλὴν τοῦ ταχυδρομικοῦ καὶ τοῦ τηλεπικοινωνιακοῦ ἔργου, ἐπὶ συμμετοχῇ τοῦ Ο.Τ.Ε. κατὰ τὸ ἥμισυ εἰς τὰς δαπάνας τὰς ὁποίας συνεπάγεται διὰ τὴν Ταχυδρομικὴν Ὑπηρεσίαν ἡ λειτουργία τῶν Γραφείων τούτων, ἤτοι εἰς τὰς δαπάνας τὰς ὁποίας καταβάλλει ἡ Ταχυδρομικὴ Ὑπηρεσία δι’ ἀποδοχὰς προσωπικοῦ ἐνοίκια κλπ. Κατὰ συνέπειαν τὸ προσωπικὸν τῶν Ταχ. Γραφείων γʹ τάξεως λαμβάνει τὰς νομίμους ἀποδοχὰς του διὰ τὴν ἐντὸς τοῦ κεκανονισμένου ὡραρίου ἐκτέλεσιν τῶν ὑπηρεσιακῶν του καθηκόντων (μεταξὺ τῶν ὁποίων περιλαμβάνεται καὶ ἡ διεξαγωγὴ τοῦ τηλεπικοινωνιακοῦ ἔργου) ἀπὸ τὴν Ταχυδρομικὴν Ὑπηρεσίαν εἰς τὴν ὁποίαν καὶ ἀνήκει. Ὅθεν, ἀπαιτήσεις τοῦ προσωπικοῦ τούτου οἱασδήποτε, διὰ τὰ καταβαλλόμενα εἰς τὴν Ταχυδρομικὴν Ὑπηρεσίαν ὑπὸ τοῦ Ο.Τ.Ε., συμφώνως πρὸς τὴν ἀνωτέρω σύμβασιν ποσά, οὔτε ἐκκρεμοῦσιν, οὔτε καὶ δύνανται νὰ ὑπάρξουν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 2 Φεβρουαρίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Θ. Ι. ΚΟΝΙΤΣΑΣ

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Τσιγάρας, ἔχει τὸν λόγον, ὅπως συμφώνως πρὸς τὸ ἄρθρον 49 τοῦ Κανονισμοῦ εἰσηγηθῇ τὴν πρότασιν νόμου «περὶ προστασίας τῆς ἑλληνικῆς ἀγροτικῆς παραγωγῆς».

§6Κ. ΤΣΙΓΑΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι γνωστὴ ἡ κατάστασις καὶ ἡ πορεία τῆς ἀγροτικῆς παραγωγῆς ἡ ὁποία χάρις εἰς τὴν ἀξιοθαύμαστον ἐργατικότητα καὶ τὴν ἐπίμονον καὶ ἐπίμοχθον προσπάθειαν τῶν ἀγροτῶν εὑρίσκεται εἰς διαρκῆ ἄνοδον κυρίως εἰς τὰ βασικὰ προϊόντα, ὅπως εἶναι ὁ καπνὸς ὁ βάμβαξ ὁ σῖτος τὸ ἔλαιον τὰ ὀπωροκηπευτικὰ κλπ. Ἐνῷ ὅμως ἔχομεν αὐτὴν τὴν σταθερὰν ἄνοδον τοῦ ὄγκου τῆς ἀγροτικῆς παραγωγῆς καὶ ἐνῷ αὐξάνει αἰσθητῶς ἡ συμβολὴ τῶν ἑλλήνων ἀγροτῶν εἰς τὴν διαμόρφωσιν τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος τὸ ὁποῖον εὑρίσκεται ἐπίσης εἰς ἄνοδον, ἐν τούτοις τὸ κατὰ κεφαλὴν εἰσόδημα ἑκάστης ἀγροτικῆς οἰκογενείας βάσει στοιχείων τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας καὶ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης εὑρίσκεται εἰς ἀπαραδέκτως χαμηλὴν στάθμην καὶ εἴς τινας περιπτώσεις καὶ εἰς διαρκῆ κάθοδον. Εἶναι περιττὸν νὰ περιγράψωμεν εἰς ποίαν κατάστασιν ὑποσιτισμοῦ καὶ ἀθλίαν διαβιώσεως, εὑρίσκονται τὰ μέσα καὶ κατώτερα στρώματα ἀγροτῶν μας. Τοῦτο ὀφείλεται εἰς τὴν ἔλλειψιν ἐκσυγχρονισμένων μέσων καλλιεργείας, τὸ ὑψηλὸν κόστος τῶν γεωργικῶν ἐφοδίων, τὸν ὑψηλὸν τόκον τῶν εἰς χρῆμα ἢ εἶδος πιστώσεων πρὸς τοὺς ἀγρότας. (Εἰς τὴν Ἑλβετίαν τὰ ἀγροτικὰ δάνεια χορηγοῦνται μὲ τόκον 4%). Ἐπίσης ὀφείλεται εἰς ἔλλειψιν ἀποτελεσματικῆς ἐπιστημονικῆς βοηθείας τοῦ κράτους πρὸς τοὺς παραγωγοὺς καὶ κυρίως εἰς τὴν ἔλλειψιν προστασίας τῶν τιμῶν τῶν ἀγροτικῶν προϊόντων. Ὁ τελευταῖος αὐτὸς παράγων παρουσιάζει δύο πτυχάς. Ἡ μία ἔγκειται εἰς τὴν ἐγκατάλειψιν τῶν παραγωγῶν ἐντελῶς ἀβοηθήτων κατὰ τὴν περίοδον τῆς μετατροπῆς τοῦ προϊόντος των εἰς χρῆμα, ἔναντι τοῦ πανισχύρου καὶ ὑπὸ τοῦ Κράτους χρηματοδοτουμένου μεγαλεμπορίου. Ἡ ἄλλη πτυχὴ ἔγκειται εἰς τὸν ἀθέμιτον συναγωνισμὸν ὁ ὁποῖος προέρχεται ἐκ τῶν ἀθρόως εἰσαγομένων ὁμοειδῶν προϊόντων ὅπως ἐπίσης καὶ ἀπὸ τὰ ὑπὸ τῆς ἀμερικανικῆς βοηθείας εἰσαγόμενα γεωργικὰ προϊόντα τὰ ἐπιδοτούμενα ὑπὸ τῆς Ἀμερικανικῆς Κυβερνήσεως, τὰ ὁποῖα καταλήγουν νὰ ἐπιδοτοῦνται ἀπὸ τὸν ἕλληνα παραγωγόν, διὰ τοῦ ἐξευτελισμοῦ τῶν τιμῶν τῆς ἰδικῆς του παραγωγῆς. Εἶναι γνωστὴ ἡ ὑπόθεσις τῆς ὑποχρεωτικῆς καταναλώσεως τῶν 30 ἑκατομμυρίων κιλῶν σπορελαίου τὰ ὁποῖα εἰσήχθησαν μέσῳ τῆς Ἀμερικανικῆς βοηθείας ποὺ κατέληξε σὲ πραγματικὸ φιάσκο, ἀπ’ τὴν ὁποίαν ὅμως ὡρισμένοι ἐλαιέμποροι ἀπεκόμισαν τεράστια κέρδη. Ἐπίσης εἶναι γνωστὴ ἡ κατὰ τὸ 1957 εἰσαγωγὴ 8.500 τόννων βάμβακος διὰ τὴν κατασκευὴν δῆθεν ἐκλεκτῆς ποιότητος βαμβακερῶν ὑφασμάτων διὰ τὰ ὁποῖα ἤρκουν μόνον 300 τόννοι. Ἐπίσης εἶναι γνωστὴ ἡ εἰσαγωγὴ ἄνευ δασμῶν λιπαρῶν σαπωνοποιΐας, ἐνῷ ὑπῆρχον ἀδιάθετα ἀποθέματα ἑλληνικῶν πυρηνελαίων καὶ τέλος ἡ εἰσαγωγὴ κατὰ τὸ 1958 68.2000 τόννων σίτου τῆς ἀμερικανικῆς βοηθείας διὰ νὰ ἐξαχθῇ μετ’ ὀλίγους μῆνας ποσότης 170.000 τόννων μὲ τὴν γνωστὴν ὑπόθεσιν Μποῦκε. Αἱ εἰσαγωγαὶ αὐταὶ αἱ ὁποῖαι συνήθως πραγματοποιοῦνταν εἰς περιόδους τῆς ἐγχωρίου ἐσοδείας, συντελοῦν εἰς τὴν μείωσιν τῆς τιμῆς τῶν ἐγχωρίων μας ἀγροτικῶν προϊόντων καὶ ἔχουν ὡς ἀποτέλεσμα τὴν μείωσιν τοῦ γεωργικοῦ εἰσοδήματος. Καὶ μόνον ἡ ἀναγγελία τῆς εἰσαγωγῆς ἑνὸς ἀγροτικοῦ προϊόντος ἀσκεῖ μίαν τεραστίαν ψυχολογικὴν ἐπίδρασιν, καὶ συντελεῖ εἰς τὴν κάμψιν τῶν τιμῶν ἀπὸ τὴν ὁποίαν ἐπωφελεῖται τὸ μεγαλεμπόριον καὶ ζημιοῦνται εἰς ἀνάλογον βαθμὸν οἱ παραγωγοί. Ἕνεκα τούτου μειοῦται ἡ προσπάθεια τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου διὰ τὴν αὔξησιν καὶ τὴν βελτίωσιν τῆς παραγωγῆς του. Τὸ ἄτοπον τοῦτο ἔχει σκοπὸν νὰ θεραπεύσῃ ἡ πρότασίς μας. Ἂς μὴ ἀντιταχθῇ, ὅτι ἡ διὰ τῆς νομοθετικῆς ὁδοῦ διαδικασία δὲν δύναται νὰ προλάβῃ συνήθως ἐπειγούσας ἀνάγκας τῆς κοινωνίας μας. Ὅταν αἱ ἁρμόδιαι ὑπηρεσίαι εὑρίσκωνται εἰς τὸ στοιχειῶδες ὕψος τοῦ προορισμοῦ των οὐδεμία διαταραχὴ εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπέλθῃ εἰς πᾶν ὅ,τι σχετίζεται μὲ τὴν ἱκανοποίησιν τῶν εἰδικῶν ἀναγκῶν τοῦ λαοῦ. Εἰς τὴν ἐποχήν μας, ποὺ ὁ ἄνθρωπος διαθέτει τόσον ἄφθονα καὶ ταχύτατα συγκοινωνιακὰ μέσα, εἰς τὴν ἐποχὴν τῶν 5ετῶν σχεδίων καὶ τῶν μακρόπνοων προγραμματισμῶν, δὲν εἶναι νοηταὶ αἱ τόσον αἰφνιδιαστικαὶ καὶ ἐπείγουσαι ἀνάγκαι τὰς ὁποίας πρέπει νὰ θεραπεύσωμεν διὰ πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ἐρχομένων κατόπιν πρὸς κύρωσιν μετὰ πολλοὺς μῆνας καὶ ἐνίοτε μετὰ παρέλευσιν πολλῶν ἐτῶν. Ἡ παροῦσα πρότασις νόμου, ὑποβάλλεται μὲ τὴν πεποίθησιν, ὅτι θὰ συντελέσῃ ἀποφασιστικῶς εἰς τὴν οὐσιαστικὴν βελτίωσιν τῆς οὐσιαστικῆς καταστάσεως τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου, καὶ εἰς τὴν περαιτέρω ἔντασιν τῶν προσπαθειῶν του διὰ μίαν μεγαλυτέραν καὶ ποιοτικῶς καλυτέραν παραγωγήν.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ ΤΩΝ

ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Θὰ συζητηθοῦν ἀναφοραὶ καὶ ἐρωτήσεις ἀφορῶσαι τὸ Ὑπουργεῖον Συγκοινωνιῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων. Ὁ κ. Β. Ἐφραιμίδης, ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἐρωτήσεώς του σχετικῶς μὲ τὰς συγκοινωνίας Θεσσαλονίκης.

§8Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Τὸν Αὔγουστον τοῦ ἔτους 1957, κύριε Πρόεδρε, συνήφθη μεταξὺ Δημοσίου καὶ ὡρισμένης ὁμάδος λεωφορειούχων ἡ γνωστὴ σύμβασις τῆς Ο.Α.Σ.Θ. διὰ τῆς ὁποίας παρέχονται κατὰ τρόπον μονοπωλιακὸν αἱ συγκοινωνίαι τῆς Θεσσαλονίκης εἰς τὴν μονοπωλιακὴν αὐτὴν ὁμάδα. Ἡ σύμβασις αὐτὴ ἐξ ἀρχῆς εἶχε ἐπισημανθῆ ὡς σκανδαλώδης εὔνοια ὑπὲρ τῆς ὁμάδος αὐτῶν τῶν λεωφορειούχων καὶ ὑπῆρξεν ἀντίδρασις καὶ ὁλοκλήρου τῆς ἀντιπολιτεύσεως, ἀλλὰ καί τινων συναδέλφων τῆς συμπολιτεύσεως. Ἐπίσης ὑπῆρξεν ἀντίδρασις ἀπὸ τὸ σύνολον τῶν ὀργανώσεων τῶν παραγωγικῶν τάξεων τῆς Θεσσαλονίκης καθὼς ἐπίσης καὶ τοῦ τεχνικοῦ Ἐπιμελητηρίου καὶ ἀπὸ τοὺς Δήμους καὶ τὰς Κοινότητας τῆς περιοχῆς. Παρὰ ταῦτα ἡ σύμβασις ἐπεκυρώθη διὰ τῆς τότε πλειοψηφίας τῆς Βουλῆς. Ἡ σύμβασις αὐτὴ εἰς τὸ ἄρθρον 7 παράγραφος 3 προβλέπει, ὅτι θὰ συσταθῇ εἰδικὴ Ἐπιτροπή, ἡ ὁποία θὰ μελετήσῃ, ἐὰν καὶ κατὰ πόσον συμφέρῃ καὶ εἶναι σκόπιμον ἀπὸ οἰκονομικῆς, πολεοδομικῆς καὶ τεχνικῆς ἀπόψεως νὰ γίνῃ ἐγκατάστασις τρόλλεϋ εἰς τὴν Θεσσαλονίκην καὶ συγκεκριμένως εἰς δύο γραμμάς. Ἡ ἐπιτροπὴ τοῦ ἄρθρου 7 τῆς συμβάσεως συνεστήθη δι’ ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν τὴν 2αν Δεκεβρίου 1957, ἐμελέτησε τὸ θέμα ἀπὸ τεχνικῆς, πολεοδομικῆς, οἰκονομικῆς καὶ πολιτιστικῆς ἀπόψεως καὶ δι’ ἀποφάσεώς της, ληφθείσης κατὰ πλειοψηφίαν ἔκρινεν, ὅτι ἀπὸ ὅλας τὰς ἀπόψεις ἐπιβάλλεται καὶ ἔπρεπε νὰ γίνῃ ἡ ἐγκατάστασις τῶν τρόλλεϋ εἰς τὴν Θεσσαλονίκην. Ἐν συνεχεία τὸ ἄρθρον 7 τῆς συμβάσεως προβλέπει, ὅτι ὁ Ὑπουργὸς τῶν Συγκοινωνιῶν ἔπρεπε μέχρι τῆς 31. 12.59 νὰ ἀπεφάσιζε κατόπιν τῆς γνωμοδοτήσεως τῆς ἁρμοδίας ἐπιτροπῆς, νὰ ἀνακοινώσῃ τὴν ἀπόφασίν του εἰς τὸν Ο.Α.Σ.Θ. διὰ νὰ προχωρήσῃ εἰς τὴν κατασκευὴν τοῦ ἔργου. Ἐνῶ ὅμως ἡ προθεσμία ἔληξε τὴν 31.12.59, ἐνῶ παρῆλθεν 1½ μὴν ἔκτοτε, ἐν τούτοις δὲν ὑπάρχει ἀπόφασις τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Συγκοινωνιῶν ἐπὶ τοῦ θέματος καὶ ἐὰν εἶναι ἐναντίον τῆς ἐγκαταστάσεως τρόλλεϋ εἰς Θεσσαλονίκην, ἐπὶ ποίας βάσεως στηρίζεται ἢ πῶς δικαιολογεῖται δοθέντος, ὅτι ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου ἔχει ἐκφρασθῆ καὶ τὸ Τεχνικὸν Ἐπιμελητήριον Θεσσαλονίκης καὶ ἡ Δ.Ε.Η., ἀλλὰ καὶ τὸ Τεχνικὸν Ἐπιμελητήριον τῆς Ἑλλάδος, τὸ ὁποῖον εἰς σχετικὴν ἐπιστολὴν δημοσιευθεῖσαν εἰς τὰ «Τεχνικὰ Χρονικά», συγχαίρει τὴν ἐπιτροπὴν διὰ τὴν μελέτην, τὴν ὁποίαν ἔκαμεν ἐπὶ τοῦ θέματος καὶ διὰ τὰ συμπεράσματα, εἰς τὰ ὁποῖα κατέληξε. Θεωρεῖ μάλιστα τὴν μελέτην ὡς πρωτότυπον διὰ τὰ Ἑλληνικὰ Τεχνικὰ Χρονικὰ καὶ τὴν θεωρεῖ ὡς ὑπόδειγμα διὰ παρομοίας περιπτώσεις. Αὐτὸ εἶναι τὸ θέμα καὶ θὰ ἠθέλομεν μίαν ἀπάντησιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, διότι τὸ θέμα ἐξακολουθεῖ νὰ συγκινῇ ὁλόκληρον τὸν πληθυσμὸν τῆς Θεσσαλονίκης.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Γιαρένης, ἔχει τὸν λόγον.

§10Ε. ΓΙΑΡΕΝΗΣ. Πράγματι, κ. Πρόεδρε, διὰ τοῦ Ν. Δ)τος 3721)57 προβλέπεται ἡ σύστασις μιᾶς ἐπιτροπῆς διὰ τὴν ἔρευναν τοῦ ζητήματος, κατὰ πόσον θὰ εἶναι συμφέρουσα ἡ τοποθέτησις Τρόλλεϋ εἰς δύο γραμμὰς τῆς Θεσσαλονίκης. Ἐάν, κ. Πρόεδρε, ἐφηρμόζετο ἡ διάταξις ἐκείνη καὶ ἡ σύστασις τὴν ὁποίαν ἔκαμεν ἡ ἐπιτροπὴ ἐκείνη, θὰ ἀνεκουφίζετο ὀλίγον ὁ λαὸς τῆς Θεσσαλονίκης, ὁ ὁποῖος ὑπεχρεώθη νὰ ὑποστῇ ἐπὶ μίαν 30ετίαν μίαν ἀγρίαν ἐκμετάλλευσιν ὑπὸ ἑνὸς ὁμίλου αὐτοκινητιστῶν. Εἶναι ἀνάγκη, κ. Πρόεδρε, νὰ παρέμβῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς καὶ νὰ ἐξαναγκάσῃ τὸν Ὀργανισμὸν τοῦτον νὰ βελτιώσῃ τὰς συγκοινωνίας Θεσσαλονίκης, αἱ ὁποῖαι εὑρίσκονται εἰς ἀθλίαν πράγματι κατάστασιν, ἐάν, ἐκτὸς τῶν ἄλλων, ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν, ὅτι εὑρίσκονται ἐν κυκλοφορίᾳ αὐτοκίνητα ὑπερβάντα 12 ἔτη κινήσεως. Ἐσχάτως ἐτέθησαν εἰς κυκλοφορίαν 20 περίπου λεωφορεῖα, τὰ ὁποῖα ὁ λαὸς ὀνομάζει ἀποθήκας διότι ἐκ τῶν 72 θέσεων τὰς ὁποίας διαθέτουν αἱ 48 εἶναι δι’ ὀρθίους καὶ μόνον αἱ 24 εἶναι διὰ καθημένους. Καὶ ὡς νὰ μὴ ἤρκουν πάντα ταῦτα, ὁ ὀργανισμὸς αὐτὸς συμπεριφέρεται πολὺ σκληρῶς πρὸς τὸ προσωπικόν, τὸ ὁποῖον ἐργάζεται εἰς αὐτόν. Πιέζει τοὺς ἐργαζομένους νὰ μὴ δηλοῦν τὰ οἰκογενειακά των βάρη διὰ νὰ μὴ καταβάλῃ ὁ ὀργανισμὸς τὰ κατὰ νόμον ἐπιδόματα. Τοὺς ὑποχρεώνει νὰ ἐργάζωνται κατὰ τὰς ἡμέρας «ρεπὸ» κυρίως διὰ τὴν συντήρησιν τῶν αὐτοκινήτων, χωρὶς νὰ τοὺς καταβάλῃ τὴν ἀνάλογον ἀποζημίωσιν. Τελευταίως μάλιστα διὰ νὰ καταβάλῃ μικρότερους μισθοὺς ἀπολύει τὸ ἄρρεν προσωπικὸν καὶ προσλαμβάνει γυναῖκας. Βεβαίως ἡμεῖς δὲν ἀντιτιθέμεθα εἰς τὴν ἐργασίαν τῶν γυναικῶν, νομίζομεν ὅμως, ὅτι ὁ σκοπὸς διὰ τὸν ὁποῖον γίνεται ἡ ἀντικατάστασις τοῦ προσωπικοῦ, εἶναι ἀπαράδεκτος καὶ δι’ αὐτὸ θὰ πρέπει νὰ ἐπέμβῃ τὸ Ὑπουργεῖον. Ἐρωτᾶται ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Συγκοινωνιῶν, ἐὰν θὰ θελήσῃ νὰ ἐπέμβῃ διὰ τὴν βελτίωσιν τῶν συγκοινωνιῶν τῆς Θεσσαλονίκης.

§11Θ. ΚΟΝΙΤΣΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Συγκοινωνιῶν). Κύριοι βουλευταί, κατ’ ἀρχὴν θὰ ἤθελα νὰ πληροφορήσω τὴν Βουλὴν ὅτι, ἐξ ὅλων τῶν δεδομένων ἡ συγκοινωνιακὴ ἐξυπηρέτησις τῆς Θεσσαλονίκης εἶναι ἀρκούντως ἱκανοποιητική. Μὲ τὴν προβλεπομένην δὲ ἀντικατάστασιν τοῦ ὑλικοῦ θὰ γίνῃ περισσότερον ἱκανοποιητικὴ καὶ ἐξυπηρετική. Ὅσον ἀφορᾷ τὰ τρόλλεϋ, διὰ τὰ ὁποῖα προβλέπει ἡ σύμβασις, ἡ ὁποία ὑπεγράφη, πράγματι συνεκροτήθη ἡ Ἐπιτροπὴ καὶ ὑπέβαλεν ἐγκαίρως τὸ πόρισμά της. Ἡ Κυβέρνησις ἔκρινεν, ὅτι, ἐπειδὴ προϋπόθεσις τῆς τροποποιήσεως τρόλλεϋ εἰς τὴν Θεσσαλονίκην θὰ εἶναι ἡ αὔξησις τοῦ κομίστρου, αὔξησις, τὴν ὁποίαν κατ’ ἀρχὴν ἡ Κυβέρνησις ἀποκλείει, ἠθέλησε νὰ ἐρευνήσῃ καὶ ἐξετάσῃ ἔτι περισσότερον τὸ πρᾶγμα, διὰ νὰ ἴδῃ, ἐὰν τυχὸν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ ἐγκατάστασις τρόλλεϋ χωρὶς αὔξησιν τοῦ κομίστρου, διότι θὰ ἔπρεπε νὰ γίνῃ κατὰ 6 λεπτὰ αὔξησις τοῦ κομίστρου, ἐὰν ἡ αὔξησις ἀφεώρα τὸ εἰσιτήριον ὅλων τῶν γραμμῶν ἢ κατὰ 24 λεπτά, ἐὰν ἡ αὔξησις ἀφεώρα τὰς γραμμάς, εἰς τὰς ὁποίας θὰ ἐτοποθετοῦντο τὰ τρόλλεϋ. Τοιαύτην δὲ αὔξησιν, κατ’ ἀρχὴν ἡ Κυβέρνησις δὲν εἶναι διατεθειμένη νὰ ἀντιμετωπίσῃ. Διὰ τοῦτο παρέτεινε τὴν προθεσμίαν τὴν λήξασαν τὴν 31ην Δεκεμβρίου, ὥστε νὰ δοθῇ καιρὸς νὰ ἐξετασθῇ καὶ ἡ πλευρὰ αὐτὴ ἔτι περισσότερον, ὥστε χωρὶς αὔξησιν τοῦ κομίστρου, ἐὰν εἶναι δυνατόν, νὰ ἀποφασίσωμεν περὶ τῆς ἐγκαταστάσεως ἢ μὴ τῶν τρόλλεϋ. Ταῦτα, ὅσον ἀφορᾷ τὰ τρόλλεϋ. Ὅσον ἀφορᾷ τὰ ζητήματα, τὰ ὁποῖα προέκυψαν μεταξὺ τοῦ Ο.Α.Σ.Θ. καὶ τοῦ προσωπικοῦ, παρηγγείλαμεν τὴν ἁρμοδίαν ὑπηρεσίαν τῆς ἐπιθεωρήσεως συγκοινωνιῶν Θεσσαλονίκης νὰ κάμῃ λεπτομερῆ ἔρευναν καὶ νὰ ἀναφέρῃ σχετικῶς καί, ἀναλόγως τῶν διαπιστώσεων τὰς ὁποίας θὰ κάμῃ ἡ ἁρμοδία ὑπηρεσία, θὰ ληφθοῦν τὰ ἀνάλογα μέτρα.

§12Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε...

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ἐφραιμίδη, σᾶς παρακαλῶ, πληροφορίαν ἐζητήσατε. Τὶ θὰ γίνῃ; Τὶ θέλετε νὰ λάβετε πάλιν τὸν λόγον;

§14Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὑπῆρξεν ἀπάντησις, ἡ ὁποία εἰς ὡρισμένα σημεῖα εἶναι ἀδιευκρίνιστος. Πληροφορίαν θὰ ζητήσω. Ὁ κ. ὑπουργὸς μᾶς εἶπεν, ὅτι παρετάθη ἡ προθεσμία διὰ τὴν ἐγκατάστασιν τρόλλεϋ εἰς Θεσσαλονίκην, διότι θὰ ὑπῆρχε κίνδυνος νὰ αὐξηθῇ τὸ κόμιστρον, ἀλλὰ ἀπὸ τοῦ 1957 μέχρι σήμερον ἔχει αὐξηθῇ τὸ κόμιστρον 2–3 φοράς, χωρὶς νὰ γίνῃ ἐγκατάστασις τρόλλεϋ.

§15Θ. ΚΟΝΙΤΣΑΣ. (Ὑφυπ. Συγκοινωνιῶν). Ἕνας λόγος πάρα πάνω.

§16Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Αὐτὸ σημαίνει, ὅτι ἐκεῖνο ποὺ θὰ ηὔξανε τὸ κόμιστρον δὲν εἶναι ἡ ἐγκατάστασις τῶν τρόλλεϋ. Ἀλλὰ τὸ θέμα, ὅτι διὰ τῆς συμβάσεως ἔχουν δοθῆ ὡρισμένα χαρακτηριστικὰ προνόμια εἰς τὸν ὅμιλον αὐτόν, ὥστε νὰ δύναται ἑκάστοτε νὰ ἐκβιάζῃ αὔξησιν τοῦ κομίστρου. Συμφώνως μὲ τὴν ἔκθεσιν, τὴν ὁποίαν ἔκαμεν ἡ Ἐπιτροπὴ καὶ οἰκονομικῶς εὗρεν, ὅτι δύναται νὰ γίνῃ ἡ ἐγκατάστασις τῶν τρόλλεϋ χωρὶς τὸν κίνδυνον, τὸν ὁποῖον ἐπισημαίνετε ὑμεῖς. Ἀκόμη καὶ ἡ μειοψηφία τῆς Ἐπιτροπῆς, ἡ ὁποία νομίζει, ὅτι δὲν πρέπει νὰ γίνῃ ἀμέσως ἡ ἐγκατάστασις τῶν τρόλλεϋ, δὲν ἐπικαλεῖται τὸν κίνδυνον αὐξήσεως τοῦ κομίστρου, ἀλλὰ ὡρισμένας διατάξεις τῆς συμβάσεως καὶ δι’ αὐτὸ δὲν τάσσεται ὑπὲρ τῆς ἀμέσου ἐγκαταστάσεως τῶν τρόλλεϋ. Κανεὶς ἑπομένως ἐξ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ὡς τεχνικοί, οἰκονομικοί, εἰδικοί, ἐμελέτησαν τὸ θέμα, δὲν ἐπικαλεῖται τὸ θέμα τοῦ κομίστρου. Ἐπειδὴ τὸ ἐπικαλεῖσθε σεῖς, θὰ παρακαλέσω νὰ διευκρινισθῇ πῶς ἔχει ἡ ὑπόθεσις.

§17Θ. ΚΟΝΙΤΣΑΣ. (Ὑφυπ. Συγκοινωνιῶν). Κύριε συνάδελφε, σᾶς εἶπον, ὅτι ἡ Ἐπιτροπὴ εἰς τὴν ἔκθεσίν της ἀναφέρει αὐτὰ τὰ πράγματα, ὅτι ἀναπόφευκτος συνέπεια τῆς τοποθετήσεως τρόλλεϋ, εἶναι ἡ αὔξησις τοῦ κομίστρου. Ἡ Κυβέρνησις δὲν εἶναι διατεθειμένη νὰ δεχθῇ ἄλλην αὔξησιν τοῦ κομίστρου, τοσούτῳ μᾶλλον, καθ’ ὅσον πέρυσι τὴν ἑνιαίαν τιμὴν τοῦ κομίστρου καθώρισε διάφορον ἀπὸ ἐκείνην τοῦ 1957.

§18ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Πρίφτης ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ Συλλόγου Ταχυδρομικῶν Ὑπαλλήλων Βʹ καὶ Γʹ Κατηγορίας Νομοῦ Μεσσηνίας, αἰτούντων τὴν ἱκανοποίησιν τῶν ἀπὸ ἐτῶν ἐκκρεμούντων αἰτημάτων των.

§19Γ. ΠΡΙΦΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι γνωστόν, ὅτι ἀπὸ μακροῦ χρόνου ἐκκρεμεῖ ἡ ἱκανοποίησις πλείστων αἰτημάτων τῶν Ταχυδρομικῶν ὑπαλλήλων, αἰτημάτων τὰ ὁποῖα ἐξετέθησαν εἰς τὰ συγκληθέντα συνέδρια τοῦ κλάδου. Κατηρτίσθη μάλιστα καὶ σχετικὸν σχέδιον Ν. Δ. περὶ διατάξεών τινων, ἀφορωσῶν τὴν Ταχυδρομικὴν Ὑπηρεσίαν, τὸ ὁποῖον δὲν κατέστη δυνατὸν νὰ ψηφισθῇ κατὰ τὴν διάρκειαν τῶν ἐργασιῶν τῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος, πλὴν ὅμως, κατετέθη ἐκ νέου, μετὰ τὴν ἔναρξιν τῆς ὁλομελείας τοῦ Σώματος. Εἶναι γνωστὸν εἰς τὸν κ. ὑπουργόν, ὅτι τὰ αἰτήματα τῶν ταχυδρομικῶν ὑπαλλήλων δὲν περιορίζονται μόνον εἰς τὴν βαθμολογικήν των τακτοποίησιν, ἀλλὰ ἐπεκτείνονται καὶ εἰς ὑποδείξεις μέτρων διὰ τὴν εὐρυθμοτέραν λειτουργίαν τῆς Ταχυδρομικῆς Ὑπηρεσίας ἐν τῷ συνόλῳ της. Νομίζω, ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς θὰ συμφωνήσῃ, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν ἡ Ταχυδρομικὴ Ὑπηρεσία νὰ ἐξακολουθήσῃ νὰ διέπεται ἀκόμη καὶ σήμερον, κυρίως ἀπὸ τὸ 3611 Διάταγμα τοῦ 1926, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ὀργάνωσιν τοῦ προσωπικοῦ, μετὰ τὴν τόσην ἀνάπτυξίν της. Καὶ εἶναι ὀρθὸν νὰ ἱκανοποιηθοῦν τὰ αἰτήματά των.

§20Θ. ΚΟΝΙΤΣΑΣ. (Ὑφυπ. Συγκοινωνιῶν). Θὰ ἐπεθύμουν νὰ πληροφορήσω τὸν κ. συνάδελφον, ὅτι τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ κατετέθη μόλις πρὸ ὀλίγου εἰς τὴν Βουλὴν καὶ θὰ πάρῃ τὴν σειράν του, διὰ νὰ συζητηθῇ ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας. Δι’ αὐτοῦ λαμβάνεται πρόνοια, ὥστε νὰ τακτοποιηθοῦν οὐσιαστικὰ προβλήματα, ἀφορῶντα τὴν Ταχυδρομικὴν Ὑπηρεσίαν.

§21ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Κοκκέβης ἔχει τὸν λόγον.

§22Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἐρώτησις αὐτὴ ἐγένετο ἐξ αἰτίας ἀναφορᾶς τῶν ταχυδρομικῶν ὑπαλλήλων τοῦ Νομοῦ Μεσσηνίας, ἀφορώσης τὰ αἰτήματα τοῦ κλάδου των, καθὼς καὶ τὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ θέματος τῆς ἀναδιοργανώσεως τῆς Ταχυδρομικῆς Ὑπηρεσίας ἐν τῷ συνόλῳ της. Χαίρω μὲ τὴν δήλωσιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ, ὅτι κατετέθη ἤδη τὸ σχετικὸν νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον καὶ θὰ συζητηθῇ εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν.

§23ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§24Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς δὲν ἦτο κατηγορηματικὸς εἰς τὴν δήλωσίν του, ὅσον ἀφορᾷ τὰ αἰτήματα τῶν ταχυδρομικῶν ὑπαλλήλων Βʹ καὶ Γʹ κατηγορίας, τὰ ὁποῖα εἶναι γνωστὰ ἀπὸ τὰ ταχυδρομικὰ συνέδρια. Θὰ ἐπεθύμουν νὰ εἶχον κατηγορηματικωτέραν δήλωσιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ, ἂν πράγματι διὰ τοῦ κατατεθέντος νομοσχεδίου ἱκανοποιοῦνται τὰ αἰτήματα τοῦ κλάδου αὐτοῦ τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων. Ἂν πάλιν, νομίζῃ, ὁ κ. ὑπουργός, ὅτι δὲν ἱκανοποιοῦνται τὰ αἰτήματα τῶν ταχυδρομικῶν ὑπαλλήλων μέχρι τῆς συζητήσεως τοῦ νομοσχεδίου, θὰ ἔχῃ ὅλον τὸν χρόνον νὰ συνεννοηθῇ μετὰ τοῦ συναδέλφου του κ. ὑπουργοῦ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν, διὰ νὰ δοθῇ μία δικαία λύσις τῶν αἰτημάτων τούτων.

§25ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Σαμαρᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§26Γ. ΣΑΜΑΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὅπως ἀνέφερε καὶ ὁ συνάδελφος κ. Κοκκέβης, ἡ ἐρώτησις ἐγένετο κατόπιν τῆς τηλεγραφικῆς ὀχλήσεως τῶν ταχυδρομικῶν ὑπαλλήλων τοῦ Νομοῦ Μεσσηνίας. Χαίρω καὶ ἐγὼ μὲ τὴν δήλωσιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ, ὅτι κατετέθη σχετικὸν νομοσχέδιον, διὰ τοῦ ὁποίου ἀντιμετωπίζεται ἡ λύσις τῶν προβλημάτων τοῦ κλάδου τῶν ταχυδρομικῶν ὑπαλλήλων.

§27ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Οἰκονομίδης ἔχει τὸν λόγον.

§28Π. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ ἐνδιαφέρον διὰ τὴν ἱκανοποίησιν τῶν προβλημάτων, τὰ ὁποῖα ἀπασχολοῦν τὸν κλάδον τῶν ταχυδρομικῶν ὑπαλλήλων, εἶναι καθολικώτερον. Χαίρομεν διὰ τὴν δήλωσιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ, περὶ καταθέσεως τοῦ σχετικοῦ νομοσχεδίου, κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ ὁποίου θὰ ἀναπτύξωμεν τὰς ἀπόψεις μας.

§29ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Ἀποσκίτης ἔχει τὸν λόγον.

§30Κ. ΑΠΟΣΚΙΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, μετὰ τὴν κατάθεσιν τοῦ σχετικοῦ νομοσχεδίου καὶ τὴν δήλωσιν τοῦ κυρίου ὑπουργοῦ, εἶναι θέμα πλέον τῆς Βουλῆς. Θὰ παρεκάλουν μόνον τὸ Προεδρεῖον νὰ ἐπισπευσθῇ ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου τούτου.

§31ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἀναφορᾶς τῶν σταθμαρχῶν βʹ τάξεως τῶν ΣΕΚ Θεσσαλονίκης, διαμαρτυρομένων κατὰ τῆς ὑπηρεσίας τῶν ΣΕΚ, διότι προήγαγεν 6 συναδέλφους των εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ σταθμάρχου αʹ τάξεως.

§32Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἐρώτησις εἶναι σαφὴς καὶ τὸ αἴτημα τῶν ὑπαλλήλων αὐτῶν τῶν ΣΕΚ εἶναι δίκαιον, διότι φαίνεται, ὅτι ἠδικήθησαν διὰ τῆς προαγωγῆς νεωτέρων των. Θὰ παρεκάλουν τὸν κ. ὑπουργόν, ὅπως ἐξετάσῃ ἰδιαιτέρως τὴν διαμαρτυρίαν τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν, εἰς βάρος τῶν ὁποίων ἐγένετο ἡ ἀδικία.

§33ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Παινέζης ἔχει τὸν λόγον.

§34Δ. ΠΑΙΝΕΖΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἰς τοὺς ΣΕΚ ἀνέκαθεν ἐφαρμόζεται ἡ κατ’ ἀρχαιότητα προαγωγή. Δικαίωμα, τὸ ὁποῖον κατέκτησαν οἱ ἐργαζόμενοι σιδηροδρομικοὶ διὰ τῶν Ὀργανώσεών των, ἔπειτα ἀπὸ σειρὰν ἀγώνων 40 ὁλοκλήρων ἐτῶν. Ἐσχάτως ὅμως ἡ Διοίκησις τῶν ΣΕΚ ἐφαρμόζει εἰς εὐρυτάτην κλίμακα τὴν κατ’ ἐκλογὴν προαγωγὴν τῶν ὑπαλλήλων τῶν ΣΕΚ, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἀποβαίνει εἰς βάρος τῶν ἄλλων συναδέλφων των. Ἴσως ὁ κ. ὑπουργὸς, θὰ ἤθελε νὰ δικαιολογήσῃ τὴν ἀπόφασίν του αὐτήν, διότι θὰ ἤθελε νὰ τοποθετηθοῦν εἰς ἐπικαίρους θέσεις ἐπιστημονικῶς κατηρτισμένοι ὑπάλληλοι. Καὶ θὰ ἦτο ἴσως ὀρθὴ ἡ ἄποψίς του, ἐφ’ ὅσον δὲν καθυστερεῖτο καὶ ἡ οἰκονομικὴ προαγωγὴ τῶν ἄλλων ὑπαλλήλων, τοὺς ὁποίους περισσότερον τῆς ἠθικῆς ἐνδιαφέρει ἡ ὑλικὴ ἀμοιβή. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον, θὰ παρεκάλουν τὸν κ. ὑπουργόν, ὅπως ἀναστείλῃ τὰς προαγωγὰς αὐτὰς καὶ ἐφαρμόσῃ τὸν θεσμὸν τῆς κατ’ ἀρχαιότητα προαγωγῆς, ἐφ’ ὅσον δὲν ἔχει ἐφαρμοσθῆ ἡ μισθολογικὴ ἔνταξις, αἴτημα ποὺ διεκδικεῖται ἐπὶ σειρὰν ἐτῶν ἐκ μέρους τῶν Ὀργανώσεων τῶν

ΣΕΚ.

§35ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Γιαχνῆς, ἔχει τὸ λόγον.

§36Δ. ΓΙΑΧΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ παρεκάλουν καὶ ἐγὼ τὸν κ. Ὑπουργὸν ὅπως εἰς αὐτὸ τὸ ζήτημα δοθῇ μία δικαία λύσις, δεδομένου, ὅτι δὲν ἐπιτρέπεται νὰ θίγωνται κεκτημένα δικαιώματα τῶν ἐργαζομένων. Ἐν προκειμένῳ ἦλθεν ἡ διοίκησις τῶν σιδηροδρόμων καὶ διὰ τῆς κατ’ ἐκλογὴν προαγωγῆς ἠγνόησεν ἄλλους ὑπαλλήλους οἱ ὁποῖοι ἐδικαιοῦντο προαγωγῆς κατ’ ἀρχαιότητα καὶ οἱ ὁποῖοι ἴσως νὰ ἦσαν καὶ καλύτεροι τῶν προαχθέντων κατ’ ἐκλογήν. Παρακαλῶ συνεπῶς τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ λάβῃ πρόνοιαν διὰ νὰ ἀποδοθῇ τὸ δίκαιον εἰς τοὺς ἀδικηθέντας ὑπαλλήλους.

§37Θ. ΚΟΝΙΤΣΑΣ. (Ὑφ. Συγκοιν.). Λυποῦμαι, κ. συνάδελφοι, διότι δὲν δύναμαι νὰ ἱκανοποιήσω τὴν ἐπιθυμίαν σας. Ὁ τρόπος προαγωγῆς τῶν ὑπαλλήλων τῶν ΣΕΚ δὲν εἶναι ἔργον ἰδικόν μου. Διαγράφεται ἀπὸ τὸν νόμον. Τὸ ἁρμόδιον Συμβούλιον τῶν Σιδηροδρόμων, καταρτίζει σύμφωνα μὲ τὸν Κανονισμὸν τῶν ΣΕΚ ἕνα πίνακα προακτέων κατ’ ἐκλογὴν καὶ κατ’ ἀρχαιότητα. Ἐν προκειμένῳ ἀπὸ τὰς 60 θέσεις αἱ ὁποῖαι ἦσαν κεναί, ἐπροτάθησαν ὅπως αἱ 6 πληρωθοῦν κατ’ ἐκλογήν. Εἷς δὲν ἔγινε δεκτὸς ὅπως προαχθῇ κατ’ ἐκλογήν. Συνεπῶς οἱ πέντε προήχθησαν κατ’ ἐκλογήν. Οἱ ὑπόλοιποι 55 προήχθησαν κατ’ ἀρχαιότητα. Κύριοι συνάδελφοι, εἶναι γνωστὸν διατὶ γίνονται προαγωγαὶ κατ’ ἐκλογήν. Δεδομένου δὲ ὅτι εἶναι μικρὸς ὁ ἀριθμὸς τῶν κατ’ ἐκλογὴν προάγονται οἱ καλύτεροι. Συνεπῶς εἰς τὸ θέμα αὐτὸ οὐδεμία ἀνωμαλία ὑπῆρξεν, ὑπῆρξεν ἀπόλυτος τάξις, κρίσις ἦτο ὀρθὴ καὶ δὲν ὑπάρχει λόγος παρεμβάσεως τοῦ Ὑπουργείου.

§38Δ. ΓΙΑΧΝΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ὑπάρχει τὸ σύστημα τῆς κατ’ ἐκλογὴν προαγωγῆς, ἀλλ’ αὐτὸ πρέπει νὰ ἐφαρμόζεται εἰς ἐλαχίστας περιπτώσεις. Τὸ Συμβούλιον μὲ μίαν ἀπόφασιν προαγωγῆς κατ’ ἐκλογὴν ὡρισμένων ὑπαλλήλων καταδικάζει ὁλόκληρον τὸ ὑπόλοιπον προσωπικὸν εἰς στασιμότητα. Εἶναι γνωστὸν δὲ πῶς ἀπαρτίζονται τὰ Συμβούλια κρίσεως τοῦ προσωπικοῦ καὶ πῶς καταρτίζονται οἱ προσωρινοὶ πίνακες.

§39Θ. ΚΟΝΙΤΣΑΣ. (Ὑφ. Συγκοιν.) Αἱ προαγωγαὶ ἐγένοντο σύμφωνα μὲ τὸν Κανονισμόν. Ἐὰν δὲν ἔγιναν καλά, θὰ πρέπει νὰ τροποποιηθῇ ὁ Κανονισμός.

§40ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Παινέζης, ἔχει τὸν λόγον.

§41Δ. ΠΑΙΝΕΖΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ ἐπιχείρημα τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ὅτι τὸ ὑπηρεσιακὸν Συμβούλιον ἔκρινε καλῶς δὲν εὐσταθεῖ, καθ’ ὅσον ὁ σταθμάρχης Βʹ δὲν κατέχει καμμίαν σπουδαίαν θέσιν ὥστε νὰ χρειάζωνται εἰδικὰ προσόντα καὶ ἐξαιρετικαὶ ἱκανότητες ἐκτὸς ἐὰν ὑπῆρχαν ἄλλοι λόγοι στασιμότητος. Αἱ προαγωγαὶ ἔγιναν κατ’ ἐκλογὴν διὰ νὰ εὐνοηθοῦν ὡρισμένα πρόσωπα καὶ ἐπιμένω διὰ τὴν ἀνάκλησίν των. Νομίζω, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐὰν ἐπιμένῃ εἰς τὴν κατ’ ἐκλογὴν προαγωγήν, τοὐλάχιστον θὰ πρέπει νὰ φέρῃ νομοθέτημα νὰ διορθώσῃ τὴν κατάστασιν αὐτὴν ἡ ὁποία καταδικάζει ὡρισμένους ὑπαλλήλους νὰ μὴ δύνανται νὰ ἐξελιχθοῦν οὔτε μισθολογικῶς, διὰ τῆς εἰς τὸν αὐτὸν βαθμὸν παραμονῆς των.

§42Θ. ΚΟΝΙΤΣΑΣ. (Ὑφ. Συγκοιν.) Κύριε συνάδελφε, τὰ οἰκονομικὰ μέτρα τὰ ὁποῖα δικαιοῦνται βάσει τοῦ Κανονισμοῦ, πάντοτε ἐφαρμόζονται.

§43ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ὑπ’ ἀριθμ. 4 ἀναφορὰ ἐκ παραδρομῆς ἐνεγράφη εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Συγκοινωνιῶν διότι εἶναι ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν, ὅπου καὶ θὰ ἐγγραφῇ.

§44Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ παρακαλέσω ἡ ἀναφορὰ αὐτὴ νὰ τεθῇ εἰς τὴν σειράν της καὶ νὰ ἐγγραφῇ τελευταία.

§45ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μάλιστα.

Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Πρώτη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τῆς προτάσεως νόμου «περὶ ἀκυρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4014)1959 Ν. Δ. «περὶ ἀνωνύμου Ἑταιρείας διὰ τὴν βιομηχανικὴν ἀνάπτυξιν τῆς χώρας». Ὁ εἰσηγητὴς τῆς πλειοψηφίας κ. Λ. Μπουρνιᾶς, ἔχει τὸν λόγον.

§46Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι θὰ κάμω κατάχρησιν τοῦ βήματος ἐὰν εἰσηγηθῶ τὴν ἀπόρριψιν τῆς προτάσεως νόμου τῆς ἄκρας ἀριστερᾶς. Εἶναι σύστημα, εἶναι τακτικὴ τῆς ἄκρας ἀριστερᾶς ὅλοι οἱ νόμοι οἱ ὁποῖοι τείνουν εἰς τὴν ἀνασυγκρότησιν τῆς χώρας, νὰ δίδουν ἀφορμὴν ἀσκήσεως πολιτικῆς καὶ δημαγωγίας. Συνεπῶς εἰσηγοῦμαι τὴν ἀπόρριψιν τῆς προτάσεως νόμου, διότι εἶμαι βέβαιος ὅτι οἱ νόμοι οἱ ὁποῖοι θὰ ψηφισθοῦν ἀπὸ τὴν Ἐπιτροπὴν τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος θὰ ἔλθουν διὰ τῆς αὐτῆς ὁδοῦ εἰς τὴν Βουλὴν πρὸς ἐπανασυζήτησιν. Εἶναι σύστημα αὐτὸ, ὅπως εἶπα, τῆς ἄκρας ἀριστερᾶς.

§47ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ εἰσηγητὴς τῆς μειοψηφίας κ. Σ. Ἠλιόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§48Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι βουλευταί ὅταν συνεζητεῖτο εἰς τὴν ἐπιτροπὴν τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος τὸ σχέδιον νόμου, τὸ ὁποῖον κατέστη Ν.Δ., τοῦ ὁποίου ζητεῖται σήμερον ἡ ἀκύρωσις, εἴχομεν προτείνει πρὸς τὴν Κυβέρνησιν καὶ πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Βιομηχανίας, ὁ ὁποῖος παρίστατο τότε, νὰ ἀποσύρῃ τὸ νομοσχέδιον διὰ νὰ τὸ φέρῃ ἐνώπιον τῆς ὁλομελείας τῆς Βουλῆς καὶ ὄχι μόνον ἀλλὰ μὲ ὅλα τὰ ἄλλα μέτρα, τὰ ὁποῖα ἔκρινεν ἀναγκαῖα καὶ ἀπαραίτητα ἡ Κυβέρνησις διὰ τὴν ὁλοκλήρωσιν ἑνὸς προγράμματος οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως τοῦ τόπου, διότι ἐκρίναμεν τότε καὶ ἐξακολουθοῦμεν νὰ θεωροῦμεν ὅτι θὰ ἔπρεπε ἡ Βουλὴ ἐν τῇ ὁλομελείᾳ της νὰ ἀσχοληθῇ μὲ τὸ σοβαρώτατον αὐτὸ θέμα τῆς οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως τὸ ὁποῖον ἀπετέλει περιεχόμενον τοῦ νομοθετήματος ἐκείνου. Ἐπιστεύσαμεν καὶ πιστεύομεν, ὅτι τὸ θέμα τῆς βιομηχανικῆς ἀναπτύξεως εἰδικώτερον, ἀλλὰ καὶ τὸ θέμα τῆς οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως τῆς χώρας μας γενικώτερον δὲν εἶναι, δὲν μπορεῖ νὰ εἶναι θέμα μιᾶς οἱασδήποτε Κυβερνήσεως. Σήμερον ὑπὸ τὴν μορφὴν ποὺ παίρνουν αἱ προσπάθειαι διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τὴν οἰκονομικὴν εἰς ὅλον τὸν κόσμον καὶ εἰς τὴν Ἀνατολὴν καὶ εἰς τὴν Δύσιν καὶ αἱ προσπάθειαι αὐταὶ ἔχουν κυρίως ἕνα μακροχρόνιον χαρακτῆρα καὶ ἑπομένως δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συνδέωνται μὲ ὡρισμένην Κυβέρνησιν, νὰ συνδέωνται μὲ ὡρισμένον πολιτικὸν πρόγραμμα, ἀλλὰ ἔχουν καταστῆ ἔργον ἐθνικόν, ἔργον πανεθνικὸν ὄχι μόνον εἰς ὡρισμένας συγκεκριμένας χώρας ἀλλὰ εἰς ὅλον τὸν κόσμον. Ὁπωσδήποτε αὐτὸς ἦτο ὁ βασικὸς λόγος διὰ τὸν ὁποῖον εἴχομεν ζητήσει νὰ ἔλθῃ τὸ θέμα ἐνώπιον τῆς ὁλομελείας τῆς Βουλῆς, ἀλλὰ ἀπόψε προστίθεται καὶ ἕνας ἀκόμη σοβαρώτατος λόγος. Ἔχομεν, κ. βουλευταί ὅλοι ὑπ’ ὄψιν ὡρισμένας ἐκδηλώσεις ἀπὸ Κυβερνητικῆς πλευρᾶς ἐν σχέσει μὲ τὸν ρόλον τῆς Ἀντιπολιτεύσεως καὶ τῶν βουλευτῶν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως Ἀλλὰ λέγω, ὅτι εἰς θέματα τὰ ὁποῖα ἀναφέρονται εἰς τὴν οἰκονομικὴν ἀνασυγκρότησιν τῆς χώρας δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ δεκτόν, ὅτι ἡ Ἀντιπολίτευσις ἢ δέχεται ἢ ἀπορρίπτει τὰ νομοσχέδια τῆς Κυβερνήσεως. Δυστυχῶς, ὁ κ. Μπουρνιᾶς, ὁ εἰσηγητὴς τῆς πλειοψηφίας, μᾶς ἔθεσε πάλιν ἐνώπιον αὐτοῦ τοῦ διλήμματος, ἢ δεχόμεθα ἢ ἀπορρίπτομεν τὰ νομοσχέδια τῆς Κυβερνήσεως. Ἐὰν δὲν δεχώμεθα καὶ ζητοῦμεν νὰ συζητήσωμεν ἐπὶ τῶν νομοσχεδίων κάμνομεν δημαγωγίαν, κάμνομεν στεῖραν ἀντιπολίτευσιν, ἐμποδίζομεν τὴν Κυβέρνησιν ἀπὸ τοῦ νὰ ἀσκήσῃ τὸ εὐεργετικὸν ἔργον της διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς ἐθνικῆς οἰκονομίας. Ὄχι, κ. συνάδελφοι, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ ἄποψις αὐτή, διότι, ἐπαναλαμβάνω, ἔργον καὶ καθῆκον ὅλων τῶν βουλευτῶν, ὁλοκλήρου τῆς Βουλῆς, ὁλοκλήρου τοῦ Ἔθνους, εἶναι νὰ ἀσχοληθῇ μὲ τὸ θέμα αὐτὸ τῆς οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως, διότι ἡ τοιαύτη ἢ τοιαύτη ρύθμισις, ἡ τοιαύτη ἢ τοιαύτη λύσις τῶν προβλημάτων τῆς οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως, δὲν εἶναι θέμα, τὸ ὁποῖον θὰ ἐπηρεάσῃ ἁπλῶς τὴν τύχην μιᾶς Κυβερνήσεως ἐὰν καλῶς ἢ κακῶς ἐπορεύθη. Εἶναι θέμα, τὸ ὁποῖον ἐνδιαφέρει γενικώτερον καὶ μακροχρονίως ὁλόκληρον τὸ Ἔθνος καὶ ἑπομένως δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποστηριχθῇ, ὅτι ἠμπορεῖ νὰ μὴ ἀκούεται ἡ φωνὴ ὁλοκλήρου τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, ἡ φωνὴ ὁλοκλήρου τοῦ Ἔθνους εἰς ἕνα θέμα τόσον σοβαρὸν καὶ τόσον ζωτικόν, τὸ ὁποῖον πρόκειται νὰ ἐπηρεάσῃ τὴν ζωὴν καὶ τὴν τύχην ὁλοκλήρου τοῦ Ἔθνους. Κύριοι συνάδελφοι, θὰ εἶναι καιρὸς νὰ ἀλλάξωμεν αὐτὴν τὴν νοοτροπίαν, τοὐλάχιστον εἰς θέματα, τὰ ὁποῖα ἀναφέρονται εἰς τὴν τύχην τοῦ Ἔθνους μας, διότι πράγματι τὸ θέμα τῆς οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως σήμερον ὑπὸ τὴν μορφὴν ποὺ παίρνουν αἱ προσπάθειαι ὅλων τῶν χωρῶν τοῦ κόσμου, διὰ τὴν οἰκονομικὴν των ἀνάπτυξιν, εἶναι θέμα ποὺ ἐνδιαφέρει ὁλόκληρον τὸ Ἔθνος καὶ διὰ τὸ ὁποῖον ὅλοι πρέπει νὰ ἔχωμεν γνώμην καὶ νομίζω, ὅτι καὶ ἡ Κυβέρνησις ἀλλὰ καὶ οἱ συνάδελφοι τῆς Συμπολιτεύσεως πρέπει τοὐλάχιστον εἰς τὸ θέμα αὐτὸ νὰ ἀλλάξουν νοοτροπίαν. Δὲν εἶναι συμφέρον ἐθνικῶς νὰ ἐμποδίσωμεν τὴν φωνὴν οἱουδήποτε Ἕλληνος καὶ περισσότερον καὶ τὴν γνώμην τῶν βουλευτῶν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως εἰς θέματα, τὰ ὁποῖα ἀνάγονται εἰς τὴν οἰκονομικὴν ἀνάπτυξιν. Ἀντιθέτως νομίζω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ πράξῃ τὸ καλύτερον ποὺ ἔχει νὰ κάμῃ καὶ διὰ τὸν ἴδιον τὸν ἑαυτόν της, νὰ ἀκούσῃ, ὄχι ἁπλῶς νὰ δέχεται σχόλια, κριτικὴν ἢ γνώμας, ἀλλὰ νὰ ἐνωτισθῇ τὰς ἀπόψεις ὁλοκλήρου τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, διὰ νὰ κάμῃ τὸ δυνατὸν καλύτερον εἰς τὸ θέμα αὐτὸ τῆς ἀναπτύξεως τῆς ἐθνικῆς μας οἰκονομίας.

§49Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Ἤθελα νὰ σᾶς εἴπω τοῦτο, ὅτι ἠμπορεῖτε νὰ δῆτε πόσον εἶναι τὸ ἐνδιαφέρον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, ἠμπορεῖτε νὰ τὸ δῆτε μὲ τὰ δικά σας τὰ μάτια. Ἠμπορεῖτε νὰ δῆτε τὸ ἐνδιαφέρον αὐτὸ ὄχι μόνον εἰς τὰ ἑδώλια τῶν βουλευτῶν τῆς Συμπολιτεύσεως, ἀλλὰ καὶ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Αὐτὸ ἀποτελεῖ ἀπόδειξιν, ὅτι καλῶς ἐπροχωρήσαμεν.

§50Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐάν, κύριε Ὑπουργέ, ἡ ἀπουσία μεγάλου ἀριθμοῦ συναδέλφων δεικνύη ἀδιαφορίαν εἰς τὰ θέματα τῆς ἀναπτύξεως τῆς ἐθνικῆς οἰκονομίας, βεβαίως εἶναι θέμα ποὺ πρέπει νὰ μᾶς ἐμβάλῃ εἰς πολὺ θλιβερὰς σκέψεις.

§51Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Δὲν εἶναι αὐτὸ. Ἡ ἀδιαφορία, ἐὰν ὑπάρχῃ, ὑπάρχει διότι τὸ θέμα ἔχει ἐξαντληθῆ, διότι τὸ θέμα τὸ γνωρίζει ὅλος ὁ κόσμος καὶ ἔχει γίνει συνείδησις ὅλου τοῦ κόσμου ὅπως εἶπεν ὁ κ. Μπουρνιᾶς καὶ δι’ αὐτὸ θεωρεῖ ἡ πλειοψηφία τῆς Βουλῆς, ὄχι ἀπὸ ἀπόψεως συμπολιτεύσεως καὶ ἀντιπολιτεύσεως, ἀλλὰ ὁ μεγαλύτερος ἀριθμὸς τῶν βουλευτῶν θεωρεῖ, ὅτι ἡ συζήτησις εἶναι περιττὴ καὶ δὲν τὴν παρακολουθεῖ. Ἔχετε ἐνώπιόν σας τὴν εἰκόνα.

§52Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, θὰ μοῦ ἐπιτρέψετε νὰ διαφωνήσω εἰς τὴν ἐξήγησιν, τὴν ὁποίαν δίδετε. Ἀντιθέτως ὑποστηρίζω, ὅτι ἐὰν παρουσιάζεται κἄποια ἀπροθυμία εἰς τὴν προσέλευσιν καὶ εἰς τὴν παρουσίαν τῶν ἀξιοτίμων συναδέλφων εἰς συζήτησιν νομοσχεδίων τόσης σοβαρότητος, εἶναι διότι κακῶς ἔχει ἐπικρατήσει αὐτὴ ἡ ἀντίληψις, τὴν ὁποίαν ἡ Κυβέρνησις ἐξ ἰδίας ὑπαιτιότητος καὶ μὲ τὴν τακτικήν, τὴν ὁποίαν ἔχει ἀκολουθήσει ἔχει ἐμβάλει εἰς τὴν σκέψιν ὅλων σχεδὸν τῶν βουλευτῶν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν εἶναι διατεθειμένη νὰ ἀκούσῃ τὴν φωνὴν οὐδενός. Δι’ αὐτὸ καὶ πολλὲς φορὲς μᾶς ἔχει αὕτη φέρει εἰς τὸ τετελεσμένον ἢ τὸ δέχεσθε ἢ δὲν τὸ δέχεσθε, ἢ τὸ δέχεσθε ὡς σύνολον ἢ τὸ ἀπορρίπτετε. Αὐτὴ ἡ νοοτροπία εἶναι ἐπιβλαβής. Ἡ συζήτησις ἔγινε ἐνώπιον τῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος καὶ τὸ ἐπαναφέρομεν διότι λέγομεν, ὅτι θεωροῦμεν, ὅτι εἶναι σοβαρώτατον νομοσχέδιον καὶ ἔπρεπε νὰ γίνῃ ἀντικείμενον ἐρεύνης ἀπὸ τὴν ὁλομέλειαν τῆς Βουλῆς καὶ νὰ ἀκουσθῇ καὶ ἡ Συμπολίτευσις καὶ ἡ Ἀντιπολίτευσις εἰς θέματα τοιούτου ἐνδιαφέροντος, νὰ δεχθῇ δὲ νὰ ἀποφασίσῃ κἄποτε ἡ Κυβέρνησις, ὅτι πρέπει τοὐλάχιστον νὰ λαμβάνῃ ὑπ’ ὄψιν, ἂς μὴ τὸ ἐφαρμόζῃ, προκειμένου νὰ διαμορφώσῃ τελικῶς τὰ μέτρα της, νὰ λαμβάνῃ ὑπ’ ὄψιν καὶ τὰς ἀπόψεις τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, διότι εἶναι ἀνάγκη νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν καὶ νὰ ἔχῃ τὴν συμπαράστασιν ὁλοκλήρου τοῦ Ἔθνους ἐὰν πράγματι θέλῃ νὰ κάμῃ σοβαρὰν προσπάθειαν διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς ἐθνικῆς μας οἰκονομίας.

§53ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. (Ἐκ τῆς Συμπολιτεύσεως). Διαφωνεῖ ὅμως ἡ πλειοψηφία καὶ δι’ αὐτὸ καὶ ἀπουσιάζει.

§54Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Ἀπουσιάζει ἡ πτέρυξ τῆς πλειοψηφίας.

§55ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ, κ. Ἠλιόπουλε, νὰ μὴ δέχεσθε καμμίαν διακοπήν.

§56Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Διότι, κ. Πρόεδρε, προχθὲς ἀπηυθύνθη κατὰ τῆς Βουλῆς καὶ κατὰ τῆς πτέρυγος τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ἰδιαιτέρως ἡ μομφὴ, ὅτι εἴμεθα ἡμεῖς ὑπαίτιοι τῆς βραδύτητος τοῦ ρυθμοῦ τῶν ἐργασιῶν τοῦ Κοινοβουλίου. Ἀλλὰ τὸ κατὰ πόσον καθυστεροῦμεν ἡμεῖς τὸ νομοθετικὸν ἔργον τῆς Βουλῆς ἀποδεικνύεται ἐκ τῆς ἀποψινῆς καὶ μόνον ἐλλείψεως τῶν κυρίων συναδέλφων τῆς Συμπολιτεύσεως. Καὶ ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ πρὸ ὀλίγου ἀπέδωκε τὴν ἰδίαν μομφὴν κατὰ τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, ὅτι ἡ ἔλλειψις βουλευτῶν κατὰ τὴν ἀποψινὴν συνεδρίασιν, ὀφείλεται εἰς τὴν μὴ ὕπαρξιν ἐνδιαφέροντος διὰ τὸ συζητούμενον μέγα θέμα τῆς οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως τῆς χώρας.

§57Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Δὲν εἶναι δυνατὸν ὁ κ. Κύρκος νὰ διαστρέφῃ τοὺς λόγους μου. Ἐγὼ εἶπον τὸ ἑξῆς, ἐπὶ τῆς ἀπόψεως τοῦ ἐπὶ τοῦ βήματος ἀξιοτίμου συναδέλφου, ὅτι πρέπει τὰ θέματα αὐτὰ νὰ συζητοῦνται ἐν τῇ ὁλομελείᾳ τῆς Βουλῆς καὶ ὅτι πρέπει νὰ λαμβάνῃ μέρος ἐνεργότερον ἡ Βουλή, τοῦ εἶπον, ὅτι τὸ πρὸ ἡμῶν θέμα καὶ βεβαίως δὲν ἀφορᾷ μόνον τοὺς βουλευτὰς τῆς Συμπολιτεύσεως, ἀλλὰ καὶ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ὅπως δύνασθε νὰ διαπιστώσητε, ἀποτελεῖ ἀπάντησιν εἰς αὐτὰ ποὺ λέγετε. Καὶ εἶναι φυσικὸν νὰ μὴ ἔχῃ ἐνδιαφέρον πλέον ἡ Βουλὴ νὰ ἀκούσῃ αὐτὰ τὰ ὁποῖα ἤκουσε μέχρι τοῦδε —δὲν γνωρίζω πόσας φορὰς— καὶ τὰ ὁποῖα ἀνέγνωσε καὶ εἰς τὸν Τύπον, ἐπὶ ἑνὸς θέματος, τὸ ὁποῖον ἔχει γίνει συνείδησις πλέον ὅλων ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ἀσχολοῦνται μὲ τὴν οἰκονομικὴν ἀνάπτυξιν τοῦ Τύπου, ὅπως προσφυέστατα εἶπεν ὁ κ. Μπουρνιᾶς. Δὲν ἐξέφρασα τὴν χαράν μου, ἐξέφρασα ἀντιθέτως τὴν λύπην μου διότι ὁ κ. συνάδελφος ἐπιμένει νὰ ἀπασχολῇ τὴν Βουλὴν μέχρι σημείου ποὺ νὰ προκαλῇ τὴν ἀνίαν, ὅπως ἀποδεικνύουν τὰ καθίσματα ποὺ εἶναι κενά.

§58Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε...

§59ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Σᾶς παρακαλῶ, κ. Κύρκο, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ παρελκύσωμεν τὴν συζήτησιν μεταξὺ ὑμῶν καὶ τοῦ κ. ὑπουργοῦ. Σᾶς παρακαλῶ, κ. Ἡλιόπουλε, συνεχίσατε. Δὲν δέχομαι ἐγὼ πλέον καμμίαν διακοπήν. Κύριε Ἡλιόπουλε, ἐδηλώσατε ἄλλωστε, ὅτι δὲν δέχεσθε καμμίαν διακοπήν.

§60Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Τότε νὰ μὲ ἐγγράψητε διὰ νὰ ὁμιλήσω κατόπιν.

§61Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπαναλαμβάνω καὶ πάλιν τὴν παράκλησιν νὰ μὴ ὑπάρξῃ ἄλλη διακοπὴ, διότι ἐπιθυμῶ νὰ τερματίσω τὸν λόγον μου ὅσον τὸ δυνατὸν ἐνωρίτερον διὰ νὰ δοθῇ ἡ εὐκαιρία καὶ εἰς ἄλλους συναδέλφους νὰ ἀναπτύξουν τὰς ἀπόψεις των ἐπὶ τοῦ ἰδίου θέματος. Λέγω λοιπόν, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι τὸ σοβαρώτατον θέμα τῆς οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως τῆς χώρας εἶναι θέμα σοβαρόν, τὸ ὁποῖον ἔπρεπε νὰ συζητηθῇ ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας. Εἶναι δὲ σοβαρὸν διότι τὸ ὑπὸ τῆς Ἐπιτροπῆς Ἐξουσιοδοτήσεως ψηφισθὲν νομοθέτημα δὲν ἀντιμετωπίζει ἐξ ὁλοκλήρου τὸ θέμα τῆς βιομηχανικῆς ἀναπτύξεως τῆς χώρας οὔτε ὑπάρχει προγραμματισμὸς ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ καὶ περὶ τῶν μέτρων ἐκείνων, τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ ληφθοῦν. Ρυθμίζονται μόνον διὰ τοῦ νομοθετήματος αὐτοῦ ζητήματα ὡρισμένων ἐπικερδῶν ἐπιχειρήσεων ἐνῷ παραμένει ἀπροστάτευτον ἕνα μέγα τμῆμα τῆς βιομηχανίας μας. Ἀλλὰ νομίζω, ὅτι καὶ ἐξ ἄλλου λόγου ἐπιβάλλεται νὰ λαμβάνῃ μέρος εἰς τὰς συζητήσεις ἡ Ὁλομέλεια τῆς Βουλῆς ἐπὶ τοιούτων σοβαρῶν θεμάτων, τὰ ὁποῖα ἀποβλέπουν εἰς τὴν οἰκονομικὴν ἀνάπτυξιν τῆς χώρας καὶ ἐνδιαφέρουν καὶ ἀφοροῦν τὸ σύνολον τοῦ λαοῦ. Ἔχει παρέλθει περίπου μία ὁλόκληρος δεκαετία εἰς τὸ διάστημα τῆς ὁποίας ἡ χώρα ἀσχολεῖται μὲ τὸ θέμα τῆς βιομηχανικῆς μας ἀναπτύξεως. Ἐξεταστέον τυγχάνει ποῖα ὑπῆρξαν τὰ ἀποτελέσματα τῶν προσπαθειῶν, αἱ ὁποῖαι κατεβλήθησαν ἀπὸ ὅλας τὰς κυβερνήσεις κατὰ τὸ διάστημα τῆς δεκαετίας αὐτῆς διὰ τὴν ἐπιτυχίαν τοῦ σκοποῦ τῆς βιομηχανικῆς μας ἀναπτύξεως. Πρὸς τὸν σκοπὸν αὐτὸν ἐδαπανήθησαν ἀπὸ τὸ σχέδιον Μάρσαλ κεφάλαια ἄνω τῶν δύο δισεκατομμυρίων δολλαρίων ἐκτὸς τῶν κεφαλαίων τὰ ὁποῖα προσέφερε καὶ ἡ ἐθνική μας οἰκονομία εἰς τὴν ἀνάπτυξιν αὐτήν. Ἀκόμη πρέπει νὰ ἔχωμεν ὑπ’ ὄψει μας, ὅτι διὰ τὴν λύσιν τοῦ δημογραφικοῦ μας προβλήματος ἠναγκάσθησαν νὰ ἐκπατρισθοῦν διὰ νὰ ἐργασθοῦν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν 150 χιλιάδες καὶ πλέον νέοι Ἕλληνες ἐργάται. Παρὰ τὸ γεγονὸς ὅμως, ὅτι ἔχομεν αὔξησιν τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος κατὰ τὴν τελευταίαν αὐτὴν δεκαετίαν, τῆς ὁποίας τὸ ὕψος φθάνει τὸ 50 περίπου τοῖς ἑκατόν, ἀντιθέτως ἐξακολουθοῦμεν νὰ ἀντιμετωπίζωμεν τὰ ἴδια ζητήματα, τὰ ὁποῖα ἀντιμετωπίζαμεν καὶ εἰς τὸ ἔτος 1950. Εἰς τὸ κεφάλαιον τῆς ἀνεργίας τὸ μέγα αὐτὸ πρόβλημα, τὸ ὁποῖον μαστίζει τὴν χώραν μας ἐξακολουθοῦμεν νὰ τὸ ἀντιμετωπίζωμεν κατὰ τὸν ἴδιον τρόπον. Καὶ ἀκόμη τὸ ἀτομικὸν εἰσόδημα ἐξακολουθεῖ νὰ εἶναι τὸ ἴδιον χαμηλόν, ἀποτέλεσμα τοῦ ὁποίου εἶναι τὸ μεγαλύτερον μέρος τοῦ λαοῦ μας νὰ ζῇ εἰς τὴν πενίαν. Ἐξακολουθοῦμεν νὰ ἔχωμεν ἀκόμη ηὐξημένας εἰσαγωγὰς ἀγαθῶν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ ἐνῷ ἐὰν εἴχομεν βιομηχανικὴν ἀνάπτυξιν ἔπρεπε νὰ ἔχωμεν καὶ μείωσιν τῶν εἰσαγωγῶν αὐτῶν. Διατηροῦμεν ηὐξημένον τὸ μέγα ἄνοιγμα τοῦ ἐμπορικοῦ ἰσοζυγίου ἐνῷ ἐὰν ὑπῆρχε προγραμματισμὸς ἀναπτύξεως εἰς τὴν χώραν ἔπρεπε νὰ συμβαίνῃ τὸ ἀντίθετον. Δὲν ἐπετύχομεν ἀκόμη τὴν διάρθρωσιν τῆς οἰκονομίας μας, οἰκονομικῶς καὶ κοινωνικῶς, ὀρθολογιστικῶς καὶ ἐξακολουθοῦμεν νὰ εὑρισκώμεθα εἰς τὰ ἴδια ἐπίπεδα τὰ πρὸ δεκαετίας ὡς πρὸς τὴν κατὰ ποσοστὸν συμμετοχὴν τῆς γεωργίας εἰς τὴν σύνθεσιν τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος. Αὐτὰ ὅλα ἀποδεικνύουν, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι παρὰ τὰς προσπαθείας τὰς ὁποίας ἐκάμαμεν πρὸς τὸν σκοπὸν τῆς οἰκονομικῆς μας ἀναπτύξεως ἐξακολουθοῦμεν νὰ ἀντιμετωπίζωμεν τὰ ἴδια προβλήματα τὰ ὁποῖα ἀντιμετωπίζαμεν κατὰ τὸ ἔτος 1950. Ἐλέχθη, κύριοι συνάδελφοι, εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν ἀπὸ κυβερνητικὰ χείλη, ὅτι ἡ χώρα μας εὑρίσκεται εἰς πολὺ καλυτέραν μοῖραν ἀνοδικῆς πορείας ἀπὸ πολλὰς ἄλλας ἀνεπτυγμένας χώρας. Ἀλλά, ἀκόμη, κύριοι συνάδελφοι, λέγεται, ὅτι ἔχει γίνει ὅ,τι εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ εἰς τὴν προσπάθειαν τῆς οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως τοῦ τόπου. Νομίζω, ὅτι χρήσιμον εἶναι, νὰ κάμωμεν μίαν σύγκρισιν τῆς προσπαθείας τῶν γειτόνων μας μὲ τὴν ἰδικήν μας. Εἶναι γνωστόν, ὅτι τὸ ἔτος 1959, τὸ ὁποῖον ἀναφέρεται ὡς ἔτος οἰκονομικῆς κάμψεως, ἡ γείτων Ἰταλία ἀνέπτυξε τὸ ἐθνικὸν της εἰσόδημα κατὰ 9% καὶ ἔλαβε διὰ τοῦτο τὸ βραβεῖον Ὄσκαρ. Ἀλλὰ ἐκτὸς τῆς Ἰταλίας, καὶ ἄλλαι Μεσογειακαὶ χῶραι, ὅπως εἶναι ὁ Λίβανος, ἡ Συρία καὶ τὸ Ἰράκ, παρουσίασαν αὔξησιν τοῦ ἐθνικοῦ των εἰσοδήματος κατὰ 10% καὶ σταθερῶς. Ἀκόμη καὶ ἡ Αἴγυπτος ἐφαρμόζουσα ἕνα πρόγραμμα βιομηχανικῆς ἀναπτύξεως, ἤδη προχωρεῖ εἰς τὴν κατασκευὴν τοῦ φράγματος τοῦ Ἀσουάν, τὸ ὁποῖον θὰ ἐξασφαλίσῃ ταχυτάτην ἀνάπτυξιν τῆς οἰκονομίας τῆς Αἰγύπτου. Εἶναι ἀνάγκη νὰ σημειωθῇ, ὅτι εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο, ἡ Αἴγυπτος δὲν ἐδίστασε νὰ ἀποταθῇ πρὸς πᾶσαν κατεύθυνσιν προκειμένου νὰ ἐπιτύχῃ τὴν κατασκευὴν τοῦ ἔργου αὐτοῦ. Ἀκόμη καὶ ἡ γείτων Τουρκία, ἡ ὁποία εἶναι γνωστὸν πόσον ὑποανάπτυκτος χώρα εἶναι, βαίνει σήμερον σταθερῶς εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τῆς οἰκονομίας της. Σήμερον εἰσάγονται ἀπὸ παντοῦ κεφαλαιουχικὰ ἀγαθὰ εἰς μέγα ὕψος καὶ δὲν διστάζει ἐπίσης νὰ ἀπευθυνθῇ πρὸς ὅλους διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς οἰκονομίας της. Μὲ αὐτὰ τὰ ἰδεδομένα θὰ ἔλεγα ἀκόμη καὶ διὰ τοὺς Βορείους γείτονάς μας, οἱ ὁποῖοι, πέραν ἀπὸ τὸ καθεστώς των ἔχουν καταβάλει μεγάλας προσπαθείας καὶ ἔχουν ἀναπτύξει ἕνα εὐρύτατον πρόγραμμα, ἐνῷ ἤρχισαν ἀπὸ σημεῖον πολὺ κάτω ἀπὸ ἡμᾶς. Ἀκόμη καὶ ἡ Ρουμανία, ἀγροτικὴ καὶ ὑποανάπτυκτος, ὡς γνωστόν, χώρα, εὑρίσκεται καὶ ἀκολουθεῖ τὸν δρόμον τῆς ἐκβιομηχανίσεως. Λέγω, λοιπόν, κ. συνάδελφοι, ἐὰν συγκρίνωμεν τὴν πρόοδον τὴν ἰδικήν μας πρὸς τὴν πρόοδον, τὴν ὁποίαν ἐπετέλεσαν τὰ γειτονικὰ κράτη, ὡς καὶ τὰ ἀποτελέσματα ποὺ ἀπέδωσεν ἡ προσπάθεια τῶν χωρῶν αὐτῶν, εἶναι φυσικὸν νὰ διερωτώμεθα διατὶ ἡ Ἑλλὰς εὑρίσκεται ἐν καθυστερήσει εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τῆς οἰκονομίας της;

§62Δ. ΧΑΤΖΗΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Διότι, κ. συνάδελφε, ὁ συμμοριτοπόλεμος κατέστρεψε τὰ πάντα εἰς τὴν Ἑλλάδα.

§63Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ διατὶ δὲν σκεπτόμεθα, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι πέραν ἀπὸ τὴν οἰκονομικὴν ἀνάπτυξιν τῆς χώρας, ὑπάρχει ἕνα πρόβλημα ἐθνικὸν ποὺ πρέπει νὰ τὸ ἀντιμετωπίσωμεν. Λέγομεν, ὅτι ἡ Ἑλλὰς εὑρίσκεται εἰς τὸ σταυροδρόμι τῶν ἀντιτιθεμένων κόσμων καὶ δὲν λέγομεν τί θὰ γίνῃ ὅταν ὅλαι αἱ γύρω χῶραι ὁλοκληρώσουν τὴν οἰκονομικὴν καὶ βιομηχανικήν των ἀνάπτυξιν καὶ ἡμεῖς ὑστεροῦμεν ἔναντι ὅλων οἰκονομικῶς. Ἀντιλαμβάνεσθε πόσον καὶ ἐθνικῶς σοβαρὸν εἶναι τὸ θέμα τῆς οἰκονομικῆς ἀναπτύξεώς μας. Ἐν τούτοις, ὅπως εἶπα, τὰ ἀποτελέσματα δὲν ἀπέδωσαν καὶ ἐξακολουθῶμεν νὰ εὑρισκώμεθα ἐνώπιον τῶν αὐτῶν προβλημάτων. Διατί; Διότι ἡ πολιτικὴ ἡγεσία ἐκυμαίνετο μεταξὺ τῆς σκέψεως, ἐὰν θὰ πρέπει νὰ ἀναπτυχθῇ ἡ γεωργία, ἢ ἐὰν θὰ πρέπει νὰ ἀναπτυχθῇ ἡ βιομηχανία. Καὶ κατελήξαμεν νὰ σταματήσωμεν εἰς τὴν γεωργίαν μὲ μίαν μοιρολατρικὴν ἄποψιν, ὅτι ἡ χώρα μας εἶναι χώρα γεωργικὴ καὶ ὡς τοιαύτη θὰ ζήσῃ, μὲ τὴν μετανάστευσιν, μὲ τὸ λιτοδίαιτον καὶ μὲ τὴν βοήθειαν τῶν ξένων. Δὲν ἐπιστεύσαμεν, ὅτι ἡ Ἑλλὰς εἶναι δυνατὸν μὲ τὰς ἰδίας της δυνάμεις, ἀρκεῖ νὰ πιστεύσῃ, δύναται νὰ προχωρήσῃ εἰς τὴν οἰκονομικήν της ἀνάπτυξιν. Ἀλλὰ δι’ αὐτὸ χρειάζεται νὰ ὑπάρχῃ πίστις εἰς τοὺς ἰθύνοντας καὶ τὴν πίστιν αὐτὴν νὰ τὴν κατευθύνουν ἵνα γίνῃ αὕτη τοῦ λαοῦ ποὺ εἶναι ἀπαραίτητον νὰ ἐπιστρατευθῇ εἰς μίαν τοιαύτην προσπάθειαν, τὴν ὁποίαν ἄλλως, ἐπεκαλέσθη καὶ ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως. Ἀκόμη καὶ ἡ Αὐτοῦ Μεγαλειότης ὁ Βασιλεύς, ὁμιλῶν κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος, εἶπεν, ὅτι τὸ Ἔθνος ὁλόκληρον πρέπει νὰ προχωρήσῃ εἰς τὴν προσπάθειαν αὐτήν. Νὰ διατὶ ἐὰν ἡ Κυβέρνησις πιστεύῃ εἰς αὐτὸ τὸ πρᾶγμα, πρέπει νὰ καταστήσῃ ἔργον τὴν συνένωσιν αὐτὴν ὅλων τῶν δυνάμεων τοῦ Ἔθνους. Πάντως, δὲν δείχνει καμμίαν διάθεσιν ὅπως ὑπάρξῃ ἕνας συντονισμὸς εἰς τὴν προσπάθειαν αὐτὴν τῆς οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως τῆς χώρας. Ἀλλά, κύριοι συνάδελφοι, ἕνα βασικὸν θέμα ποὺ εἶναι καὶ ἡ ἀφορμὴ τῆς καθυστερήσεως τῆς οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως τῆς χώρας ἰδίᾳ δὲ τῆς βιομηχανικῆς, εἶναι ἡ ἔλλειψις προγραμματισμοῦ. Δὲν ὑπάρχει οὐδεὶς ποὺ νὰ μένῃ ἱκανοποιημένος ἀπὸ ὅ,τι ἡ Κυβέρνησις ὀνομάζει 5ετὲς καὶ ἤδη 10ετὲς πρόγραμμα. Ἔχει, κύριοι συνάδελφοι, τὸ θέμα τόσον ἐξαντληθῆ, ὥστε θεωρῶ περιττὸν νὰ ἀπασχολήσω τὴν Βουλὴν διὰ νὰ εἴπω τί δὲν περιέχει τὸ πρόγραμμα αὐτὸ καὶ τί πρέπει νὰ περιέχῃ. Ὁπωσδήποτε, ἐμεῖς, σήμερον εὑρισκόμεθα πρὸ μιᾶς ἀσυντονίστου, συμπτωματικῆς, ἀσυνδέτου προσπαθείας. Δὲν ὑπάρχει ἡ μορφὴ ἐκείνη τῆς καθολικότητος καὶ λαμβάνονται μέτρα ἀσυντόνιστα, χωρὶς νὰ λαμβάνωμεν ὑπ’ ὄψιν ποίαν ἐπίδρασιν τὰ μέτρα αὐτὰ δύνανται νὰ ἔχουν εἰς τὴν ἐν γένει οἰκονομίαν μας. Ἔχομεν ἐπὶ παραδείγματι, κ. συνάδελφοι, ἀναμφισβητήτως μίαν ἀνάπτυξιν τῆς γεωργικῆς μας παραγωγῆς καὶ τὴν βελτίωσιν τῆς μηχανικῆς καλλιεργείας. Ἀντιμετωπίζομεν ἐξ αὐτοῦ δύο ζωτικὰ προβλήματα. Πρῶτον, πῶς θὰ διαθέσωμεν τὰ προϊόντα αὐτὰ καὶ δεύτερον, ὅτι ἡ ἀνάπτυξις τῆς μηχανικῆς καλλιεργείας ἐπιδεινώνει τὸ πρόβλημα τῆς ἀνεργίας εἰς τὴν ὕπαιθρον. Ἐνῷ, λοιπόν, εἶχε γίνει μία προσπάθεια ἀναπτύξεως τῆς γεωργίας, δὲν ἐλήφθη πρόνοια διὰ τὰ προβλήματα ποὺ θὰ γεννηθοῦν ἀπὸ μίαν τέτοια ἀνάπτυξι. Τὸ ἴδιον ἔγινε καὶ μὲ τὴν βιομηχανίαν. Ἐδημιουργήσαμεν πολλὰς βιομηχανίας, πολλαὶ τῶν ὁποίων ἀντιμετωπίζουν τὸ κλείσιμον, ἄλλαι ἔκλεισαν καὶ ἀντιμετωπίζομεν ἀκόμη τὸ πάγωμα τῶν πιστώσεων εἰς τὴν βιομηχανίαν, ποὺ εἶναι ἀποτέλεσμα ἐλλείψεως συντονισμοῦ καὶ προοπτικῆς. Καὶ ἐρχόμεθα, κ. συνάδελφοι, εἰς τὸ νομοσχέδιον διὰ νὰ ἴδωμεν πῶς ἀντιμετωπίζει τὸ πρόβλημα αὐτό. Λέγει ἡ Κυβέρνησις εἰς τὸ νομοσχέδιον, ὅτι σήμερον ὑπάρχουν ἄφθονα τὰ πιστωτικὰ κεφάλαια. Λέγει ἐπίσης, ὅτι ὑπάρχει σταθερότης νομισματικὴ καί, ὅτι ἐκεῖνο ποὺ δὲν ὑπάρχει, εἶναι ἡ προθυμία τῆς ἰδιωτικῆς πρωτοβουλίας. Τὸ ὅτι, κ. συνάδελφοι, ὑπάρχουν κεφάλαια, εἶναι ἀληθές. Ἐπίσης εἶναι ἀληθές, ὅτι ὑπάρχει καὶ νομισματικὴ σταθερότης. Ἀλλὰ αὐτὰ ὑπῆρχον καὶ εἰς τὸ παρελθόν· ἐν τούτοις ὅμως, τὰ προβλήματα ὑπάρχουν. Δὲν εἶναι, λοιπόν, αὐτὰ ποὺ μᾶς ἐξασφαλίζουν τὴν οἰκονομικὴν ἀνάπτυξιν. Αὐτὰ εἶναι τὰ μέσα. Μᾶς λείπει ὁ προγραμματισμός, μᾶς λείπει ἐκεῖνος ποὺ θὰ κάμῃ τὴν προσπάθειαν. Λέγει ἡ Κυβέρνησις, ὅτι ὑπάρχει ἀπροθυμία τῆς ἰδιωτικῆς πρωτοβουλίας. Δὲν μᾶς λέγει, ὅμως, ποῦ ὀφείλεται ἡ ἀπροθυμία αὐτή. Μόνον, κ. συνάδελφοι, ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἄρῃ τὰ αἴτια τῆς ἀπροθυμίας αὐτῆς, εἶναι δυνατὸν νὰ βρῇ τὴν ἀνταπόκρισιν ποὺ θέλει. Κύριοι συνάδελφοι, εἶναι σαφές, ὅτι ἐὰν σήμερον ὑπάρχῃ ἕνας μαρασμὸς εἰς τὴν βιομηχανίαν μας, τοῦτο ὀφείλεται εἰς τὴν στενότητα ποὺ ὑπάρχει εἰς τὴν ἐσωτερικὴν ἀγοράν, εἰς τὰς δυνατότητας τὰς καταναλωτικὰς τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ εἰς τὴν ἔλλειψιν δυνατότητος συναγωνισμοῦ διὰ τὴν ἐξαγωγὴν τῶν προϊόντων τῆς βιομηχανίας. Ἔχομεν, λοιπόν, ὑποκατανάλωσιν ἀπὸ τὸ ἕνα μέρος εἰς τὸ ἐσωτερικὸν καὶ ἀδυναμίαν ἐξαγωγῆς ἀπὸ τὸ ἄλλο. Πῶς, λοιπόν, θέλετε νὰ λύσωμεν τὸ πρόβλημα, ἐὰν δὲν δώσωμεν λύσιν εἰς τὴν ἐξίσωσιν αὐτήν. Πολλαπλάσια προϊόντα ποὺ σημαίνει πολλαπλασίαν προσφοράν, ἴσον πολλαπλασία ζήτησις. Αὐτὰ τὰ βασικὰ θέματα τῆς συμπληρωματικότητος καὶ ἰσορρόπου ἀναπτύξεως τῆς οἰκονομίας μας, οὔτε κἂν ἀντιμετωπίζονται διὰ τοῦ ἐξαγγελθέντος κυβερνητικοῦ 5ετοῦς προγράμματος, οὐδὲ φαίνεται ν’ ἀντιμετωπίζῃ ἡ Κυβέρνησις. Ἀκόμη ἡ στενότης τῆς ἀγορᾶς ἔχει ἐνταθῆ, λόγῳ διατηρήσεως τῶν εἰσοδημάτων τῶν ἐργαζομένων εἰς χαμηλὰ ἐπίπεδα. Ἡ Κυβέρνησις διακηρύσσει, ὅτι δὲν βελτιώνει τὰς ἀποδοχὰς τῶν ἐργαζομένων, ἐφ’ ὅσον διαρκεῖ ἡ προσπάθεια τῆς ἐκβιομηχανίσεως τῆς χώρας, τῆς ἀναπτύξεως τῆς οἰκονομίας. Μὲ αὐτὴν τὴν στενότητα τῆς ἀγορᾶς, ὅμως, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ὁμιλῶμεν περὶ ἀναπτύξεως τῆς ἰδιωτικῆς πρωτοβουλίας; Ἰσχυρίζεται ἡ Κυβέρνησις, ὅτι ἀναλαμβάνει ἡ ἰδία, λόγῳ τῆς ἰδιωτικῆς ἀπροθυμίας τὴν πρωτοβουλίαν τῆς βιομηχανικῆς ἀναπτύξεως τῆς χώρας, διὰ τῆς ἱδρύσεως τοῦ Ὀργανισμοῦ Βιομηχανικῆς Ἀναπτύξεως. Ἀλλὰ τοῦτο τὸ Ν. Διάταγμα περιέχει τὴν ἀδυναμίαν τῆς προσπαθείας. Διότι λέγει, ὅτι ἀναλαμβάνει τὸ Κράτος τὴν βιομηχανικὴν ἀνάπτυξιν, μόνον διότι ἡ ἰδιωτικὴ πρωτοβουλία δὲν εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἀναλάβῃ τὴν προσπάθειαν αὐτήν. Ἀλλὰ λέγει ἐν συνεχείᾳ ἡ Κυβέρνησις, ὅτι προτίθεται νὰ μεταβιβάσῃ συντόμως τὴν προσπάθειαν αὐτὴν τῆς βιομηχανικῆς ἀναπτύξεως τῆς χώρας εἰς τὴν ἰδιωτικὴν πρωτοβουλίαν, εὐθὺς ὡς ἤθελε δυνηθῆ. Εἰς τὴν προσπάθειάν του αὐτὴν ὁ Ὀργανισμὸς Βιομηχανικῆς Ἀναπτύξεως ἐνέχει κερδοσκοπίαν καὶ αἱ ἐπιχειρήσεις, τὰς ὁποίας ἀποβλέπει νὰ ἱδρύσῃ, ἀποβλέπουν μόνον εἰς τὴν ἀποκόμισιν κέρδους. Ἀλλ’ ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, τί θὰ γίνῃ μὲ τὰς βασικὰς ἐπιχειρήσεις ἐκείνας, αἱ ὁποῖαι δὲν εἶναι ἀμέσου ἀποδόσεως. Δι’ αὐτὸ ἰσχυρίζομαι, ὅτι τὸ ὑπὸ κρίσιν Ν. Διάταγμα δὲν λύει τὸ θέμα τῆς ἐκβιομηχανίσεως τῆς χώρας. Ἡ Κυβέρνησις, πιστεύουσα εἰς τὴν ἀνάγκην τῆς βιομηχανικῆς ἀναπτύξεως τῆς χώρας, θὰ ἔπρεπε νὰ ἀναλάβῃ αὐτὴ τὴν πρωτοβουλίαν καὶ νὰ προβῇ εἰς τὴν σύνταξιν ἑνὸς μελετημένου προγράμματος, τὸ ὁποῖον νὰ ἔχῃ συνέπειαν καὶ συνέχειαν. Ἰσχυρίζεται ἡ Κυβέρνησις, ὅτι ὅλα αὐτὰ θὰ τὰ παραδώσῃ εἰς τὴν ἰδιωτικὴν πρωτοβουλίαν, εὐθὺς ὡς αὕτη καταστῇ ἱκανὴ νὰ ἀναλάβῃ τὴν πρωτοβουλίαν αὐτήν. Ἐλέχθη, ὅτι καὶ ἐκεῖ ποὺ ἔχει ἀναλάβει ὁμοίας πρωτοβουλίας ὡς εἰς τὴν περίπτωσιν τῆς ΔΕΗ, τοῦ ΛΙΠΤΟΛ κλπ. σκέπτεται νὰ παραδώσῃ καὶ τὰς ἐπιχειρήσεις αὐτὰς εἰς ἰδιωτικὰς χεῖρας. Μὲ τὴν ἀντίληψιν αὐτὴν ὅμως δὲν θὰ φθάσωμεν ποτὲ εἰς τὴν βιομηχανικὴν ἀνάπτυξιν τῆς χώρας. Ἐὰν ἐξακολουθήσωμεν αὐτὴν τὴν τακτικὴν θὰ ἀναγκασθῶμεν νὰ εἴμεθα ἐξηρτημένοι εἰς τοὺς ξένους. Τὰ πρῶτα δείγματα περὶ τοῦ πῶς μᾶς βλέπουν οἱ ξένοι ἀποτελοῦν αἱ δηλώσεις τοῦ δόκτορος Ἔρχαρτ, ὁ ὁποῖος ἔλεγε τὰ ἑξῆς: «... (ἀναγινώσκει) .....». Βλέπετε, ὅτι θέτει ὅρους πολιτικοὺς διὰ νὰ δυνηθῇ ἡ Ἑλλὰς νὰ ἀναπτύξῃ τὴν οἰκονομίαν της. Ἐπίσης ἀπὸ τοῦ Μαρτίου τοῦ 1959 ἐδημοσιεύθη εἰς τὸν τύπον καὶ μάλιστα ἀπὸ δημοσιογράφον ἀδιαμφισβητήτου κύρους, τὸν κ. Μαθιόπουλον, τὰ ἑξῆς: «... (ἀναγινώσκει) ....». Βλέπετε λοιπόν, ὅτι καὶ ἡ Κυβέρνησις ἐν τῇ ἀδυναμίᾳ της νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ πρόβλημα ἀπευθύνεται εἰς ξένους θέτουσα κριτήρια καθαρῶς πολιτικὰ μὲ τὰ ὁποῖα συνδέει τὴν ἐνίσχυσιν τῶν ξένων διὰ τὴν οἰκονομικὴν ἀνάπτυξιν τῆς χώρας. Ἡ κρατικὴ πρωτοβουλία διὰ τὴν βιομηχανικὴν ἀνάπτυξιν τῆς χώρας εἶναι ἀναγκαία, διότι ὑπάρχουν ἔργα, τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ ἐκτελεσθοῦν συγχρόνως, νὰ ὑπάρξῃ κατὰ τὴν ἐκτέλεσίν των ἕνας συντονισμὸς καὶ τὰ ὁποῖα ἔργα δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τὰ κάμῃ ἡ ἰδιωτικὴ πρωτοβουλία. Τερματίζων, κ. συνάδελφοι, λέγω, ὅτι τὸ ὑπὸ κρίσιν Ν. Διάταγμα εἶναι ἀτελὲς διότι δὲν ἀντιμετωπίζει τὸ ὅλον θέμα τῆς βιομηχανικῆς ἀναπτύξεως τῆς χώρας. Ἀλλὰ καὶ εἰς ἃ σημεῖα ἐπεμβαίνει, ἡ ρύθμισις εἶναι ἀσυντόνιστος καὶ ἀσύνδετος μὲ τὸ ὅλον πρόβλημα τῆς οἰκονομίας τῆς χώρας καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποδώσῃ εἰς τὴν καταβαλλομένην προσπάθειαν. Ἕνα δεῖγμα τῆς τοιαύτης ἐλλείψεως συντονισμοῦ εἶναι, ὅτι ἂν καὶ παρῆλθον 6 μῆνες ἀπὸ τῆς ἐπιψηφίσεως τοῦ Ν. Διατάγματος, μόλις τώρα ὑπεγράφη τὸ καταστατικὸν καὶ συνεκροτήθη τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον τοῦ Ὀργανισμοῦ. Εἰς τὸ Συμβούλιον τοῦτο μετέχουν τρεῖς ἀντιπρόσωποι τοῦ Κράτους, δύο ἀντιπρόσωποι τῶν δύο τραπεζιτικῶν ἱδρυμάτων καὶ ὡς ἕκτον μέλος εἷς ἀντιπρόσωπος τοῦ Ταμείου Παρακαταθηκῶν καὶ Δανείων διότι δὲν κατέστη δυνατὸν νὰ εἰσαχθῇ εἰς τὸν Ὀργανισμὸν αὐτὸν καὶ ὁ ΟΧΟΑ. Διερωτῶμαι, ἐὰν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποδώσῃ ὁ Ὀργανισμὸς αὐτὸς μὲ τὴν σύνθεσιν αὐτὴν τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου, δεδομένου, ὅτι οἱ κατὰ τὰ ἄλλα ἀξιότιμοι ἐπιχειρηματίαι καὶ οἰκονομολόγοι, οἱ ὁποῖοι μετέχουν τούτου, ἀντιπροσωπεύουν συμφέροντα ἀντιτιθέμενα. Ἀπὸ τὴν Διοίκησιν τοῦ Ο.Β.Α. ἐλλείπουν παντελῶς οἱ ἐκπρόσωποι τῶν τάξεων ἐκείνων, αἵτινες ἔχουν ἐνδιαφέρον ὡς σύνολον. Ἐλλείπει τὸ Βιομηχανικὸν Ἐπιμελητήριον, ἐλλείπουν αἱ ὀργανώσεις τῶν ἀγροτῶν, αἵτινες ἔχουν ἰδιαίτερον ἐνδιαφέρον διὰ τὴν δημιουργίαν βιομηχανιῶν πρὸς ἀξιοποίησιν τῶν γεωργικῶν προϊόντων. Δὲν ὑπάρχουν ἐκπρόσωποι τῶν τάξεων ἐκείνων, αἵτινες ἔχουν ἄμεσα, ἀλλὰ καὶ ὁμαδικὰ συμφέροντα. Δὲν θέλω, κ. συνάδελφοι, νὰ σᾶς ἀπασχολήσω περισσότερον. Δὲν γνωρίζω τὶ θὰ ἀποφασίσῃ ἡ Βουλή. Πιθανῶς θὰ ἀπορρίψῃ τὴν πρότασιν νόμου περὶ ἀκυρώσεως τοῦ Ν. Δ., ἐφ’ ὅσον ἡ πλειοψηφία δὲν θέλει νὰ παρακολουθήσῃ καὶ νὰ συζητήσῃ τὸ θέμα ἀπὸ τὴν ἄποψιν τὴν ὁποίαν ἀνέπτυξα. Ἀλλὰ πέραν τούτου, τὸ θέμα εἶναι γενικώτερον. Εἶναι ἐθνικὸν καὶ ἐνδιαφέρει τὸ μέλλον τοῦ Ἔθνους, τὸ μέλλον τῆς φυλῆς. Καὶ ἐὰν ἡ Κυβέρνησις δὲν τὸ ἀντιμετωπίσῃ διὰ μιᾶς προσπαθείας μακροχρονίου καὶ συνεχοῦς, ἐὰν δὲν ἀντιληφθῇ τὴν ἀνάγκην νὰ συνεργασθῇ καὶ νὰ συντονίσῃ τὴν προσπάθειάν της πρὸς τὸ Ἔθνος, πρὸς τὴν Βουλὴν καὶ τὴν Ἀντιπολίτευσιν τῆς χώρας δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ εἰς αὐτὴν τὴν ἁλματώδη πορείαν ἀναπτύξεως τῶν ἄλλων χωρῶν ἡ Ἑλλὰς νὰ φέρεται ὡς βραδυποροῦσα, ὡς βραδυπορεῖ, τότε δὲν εἶναι δυνατὸν λέγω, παρὰ νὰ θρηνήσωμεν καὶ μεγαλυτέρας συμφορὰς εἰς τὸ μέλλον. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως). (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Βʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Α. Καρβύσης).

§64ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς, ἔχει τὸν λόγον.

§65Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ἡμεῖς, κ. βουλευταί, ἀντιθέτως πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν Συντονισμοῦ, νομίζομεν, ὅτι πρέπει νὰ ἀπασχολήσῃ τὴν Βουλὴν τὸ ψηφισθὲν ὑπὸ τῆς Ἐπιτροπῆς Ν.Δ., διότι καὶ σοβαρὸν εἶναι καὶ ὁ σκοπός του εἶναι σοβαρώτατος, δεδομένου μάλιστα, ὅτι διὰ τὴν ἐφαρμογήν του διετέθησαν 540 ἑκατομμύρια δραχμῶν ἀπὸ τὸν Δημόσιον Προϋπολογισμὸν καὶ ἄλλα 500 ἑκατομμύρια ἀπὸ Τραπέζας, τὸ Ταμεῖον Παρακαταθηκῶν καὶ Δανείων καὶ ἄλλους Ὀργανισμοὺς καὶ ἰδιώτας.

§66Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Δὲν εἶπον, ὅτι δὲν πρέπει νὰ ἀπασχολήσῃ τὴν Βουλήν, ἀλλ’ ὅτι αἱ ἀγορεύσεις ἐπὶ τοῦ Ν. Δ. δὲν ἐνδιαφέρουν τὴν Βουλήν.

§67Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ἡμᾶς, τοὐλάχιστον, κ. Ὑπουργέ, μᾶς ἐνδιαφέρουν. Βάσει τοῦ ὑπὸ κρίσιν Ν. Δ. ἐξεδόθη καὶ ἐδημοσιεύθη τὸ καταστατικὸν τῆς ἑταιρείας βιομηχανικῆς ἀναπτύξεως μὲ κατατεθειμένον κεφάλαιον, ὡς προανέφερον 1.200 ἑκατομμυρίων. Ἐκ τούτων 540 ἑκατομμύρια κατέθεσε τὸ Δημόσιον, 240 τὸ Ταμεῖον Παρακαταθηκῶν καὶ Δανείων, 288 ἡ Ἐθνικὴ Τράπεζα, 80 ἡ Ἐμπορικὴ Τράπεζα, 40 αἱ Ἰονικὴ καὶ Λαϊκὴ Τράπεζα καὶ 6 αἱ ἐπιχειρήσεις Νιάρχου. Τὸ κεφάλαιον εἶναι σοβαρόν. Ὁ σκοπὸς σοβαρὸς καὶ διὰ πρώτην φορὰν ἐφαρμόζεται τοιοῦτος θεσμὸς εἰς τὴν χώραν μας καὶ πρέπει ἑπομένως νὰ μελετήσωμεν τὸ θέμα μετὰ προσοχῆς. Ἐν πρώτοις διερωτώμεθα, διατὶ ἐχρειάζετο νὰ συσταθῇ ἡ ἑταιρεία βιομηχανικῆς ἀναπτύξεως μὲ κρατικὰ κεφάλαια, ἀφοῦ ὑπάρχουν ἄφθονοι ἰδιωτικαὶ καταθέσεις εἰς τὰς Τραπέζας καὶ μεγάλα ἀποθέματα ἰδιωτικοῦ κεφαλαίου μὴ χρησιμοποιούμενα; Διατὶ σήμερον διστάζει τὸ ἰδιωτικὸν κεφάλαιον νὰ ἐπενδυθῇ εἰς βιομηχανικὰς ἐπιχειρήσεις, ἐφ’ ὅσον ὑπάρχει ἄφθονον καὶ ἐφ’ ὅσον ὑπάρχει νομισματικὴ σταθερότης; Διατί, τὸ ἰδιωτικὸν κεφάλαιον ἀκινητεῖ καὶ ἀποφεύγει τὰς μακροπροθέσμους ἐπενδύσεις σήμερον; Εἰς ὡρισμένας περιπτώσεις, ὅπως τῶν οἰκοδομικῶν ἐπιχειρήσεων καὶ τῶν ξενοδοχειακῶν τοιούτων, διότι εὗρεν ἔδαφος ἐκμεταλλεύσεως, ἐκινήθη τοῦτο καὶ ἐκινήθη πράγματι παραγωγικῶς. Μήπως, κἄτι ἄλλο βασικὸν πταίει καὶ παραμένει δειλὸν τὸ ἰδιωτικὸν κεφάλαιον διὰ τὰς βιομηχανικὰς ἐπενδύσεις καὶ μήπως ἡ Κυβέρνησις πρὸ τῆς διαθέσεως τῶν χρημάτων τοῦ Δημοσίου καὶ τῶν Τραπεζῶν εἰς τὴν ἑταιρείαν τοῦ Ο.Β.Α. ἔπρεπε νὰ ἀσκήσῃ ἄλλην πολιτικὴν ἐνθαρρυντικὴν τοῦ ἰδιωτικοῦ κεφαλαίου πρὸς τὴν κατεύθυνσιν αὐτήν; Διὰ τοῦ Ν. Δ. 4014)59 παρέχονται εἰς τὴν ἱδρυομένην ἑταιρείαν σοβαραὶ προνομίαι καὶ φορολογικαὶ ἀπαλλαγαί. Ἐὰν ἡ ἑταιρεία αὕτη κινηθῇ εἰς παρθένον ἔδαφος, ἐὰν δηλ. ἐπιδοθῇ εἰς τὴν δημιουργίαν νέων βιομηχανιῶν ὁμοειδεῖς τῶν ὁποίων δὲν λειτουργοῦν εἰς τὴν χώραν μας, δὲν θὰ προκύψῃ καμμία ἀνωμαλία. Ἀλλὰ ἐὰν στραφῇ εἰς τὴν δημιουργίαν βιομηχανιῶν, ὁμοειδεῖς τῶν ὁποίων λειτουργοῦν ἐν τῇ χώρᾳ μὲ τὰ μεγάλα προνόμια καὶ φορολογικὰς ἀπαλλαγάς, τῶν ὁποίων ἀπολαμβάνουν, θὰ πλήξῃ ὑπαρχούσας ὁμοειδεῖς βιομηχανίας, ὁπότε ζημίαν θὰ ἔχωμεν, παρὰ κέρδος. Τὸ Ν. Δ. καὶ τὸ καταστατικὸν τῆς ἑταιρείας ὁρίζουν, ὅτι ἡ συνιστωμένη ἑταιρεία ἔχει ὡς σκοπὸν νὰ ἱδρύσῃ νέας βιομηχανίας, νὰ μετάσχῃ ἄλλων, νὰ κάμῃ μελέτας, καὶ νὰ ἐπιδοθῇ καὶ εἰς μεταλλευτικὰς ἐπιχειρήσεις. Δεδομένου, τοῦ γεγονότος τῶν ἀποτυχιῶν τῶν μεταλευτικῶν ἐπιχειρήσεων εἰς τὴν χώραν μας ἐξεταστέον ἐὰν εἶναι σκόπιμον νὰ ἀσχοληθῇ ἡ νέα ἑταιρεία μὲ μεταλλευτικὰς ἐπιχειρήσεις. Ἡ Κυβέρνησις κατὰ τὴν ψήφισιν τοῦ Ν. Δ. 4014)59 δὲν καθώρισε σαφῶς τοὺς εἰδικοὺς σκοποὺς καὶ τὸ πρόγραμμα ἱδρύσεως τῆς Ἑταιρείας τοῦ Ο.Β.Α. Ἐρωτῶμεν σήμερον τὴν Κυβέρνησιν ἐὰν εἶναι εἰς θέσιν νὰ μᾶς εἴπῃ εἰς ποῖα εἰδικὰ ἔργα θὰ ἀσχοληθῇ ἡ ἑταιρεία, τὶ θὰ πληρώσῃ εἰς τὸν τόπον; Εἰς τὶ θὰ ὠφελήσῃ τὸ τεράστιον αὐτὸ ἑταιρικὸν κεφάλαιον ποὺ διέθεσε τὸ Δημόσιον καὶ οἱ Ὀργανισμοί; Ἐὰν ἐπιδοθῇ εἰς τὴν δημιουργίαν νέων βιομηχανιῶν, ὁμοειδεῖς τῶν ὁποίων δὲν ὑπάρχουν εἰς τὴν χώραν, τότε πράγματι θὰ συμβάλῃ εἰς τὴν βιομηχανικὴν ἀνάπτυξιν καὶ γενικώτερον εἰς τὴν οἰκονομικὴν πρόοδον τῆς χώρας, ἐπιτελοῦσα πράγματι ἐθνικὸν ἔργον, ὁπότε θὰ ἔχῃ τὴν συμπαράστασιν ὁλοκλήρου τῆς Βουλῆς. Ἐὰν ὅμως βαδίσῃ ἄνευ προγράμματος καὶ ἀποτύχῃ τότε ἡ εὐθύνη τῆς Κυβερνήσεως θὰ εἶναι βαρυτάτη. Ἡ ἑταιρεία βιομηχανικῆς ἀναπτύξεως κινεῖται μὲ κρατικὰ κεφάλαια καὶ κεφάλαια τῶν Τραπεζῶν καὶ ἄλλων ὀργανισμῶν. Ἀλλὰ εἰς τὴν Διοίκησίν της βλέπομεν πρόσωπα τὰ ὁποῖα εἶναι ξένα πρὸς τὸ Κράτος καὶ ἐρωτῶμεν τὰ πρόσωπα αὐτὰ ὡς διοίκησις θὰ ἐκτελοῦν εἰς τὴν ἑταιρείαν τὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως ἢ θὰ θεωρήσουν ταῦτα ἀνεξάρτητα καὶ θὰ θελήσουν νὰ ἐνεργήσουν συμφώνως πρὸς τὰς ἰδικάς των ἀπόψεις καὶ τὰ ἰδικά των συμφέροντα; Καὶ ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, κ. συνάδελφοι, διατὶ τὸ Κράτος δὲν ἐκπροσωπεῖται διὰ κρατικῶν ὑπαλλήλων; Νομίζω, ὅτι ὑπάρχουν πολλὰ κενά, τὰ ὁποῖα παραμένουν καὶ διὰ τὰ ὁποῖα ἡ Κυβέρνησις ὀφείλει νὰ παράσχῃ πλήρεις ἐξηγήσεις. Θὰ ἠδύνατο ἡ Κυβέρνησις νὰ παραλείψῃ τὴν παροχὴν ἐξηγήσεων πρὸς τὸ Σῶμα, ἐὰν ἀπεφάσιζε νὰ δηλώσῃ, ὅτι ἡ χώρα μας ἔφθασε εἰς τὸν κύκλον τῆς σοσιαλιστικῆς οἰκονομίας καί, ὅτι ὅλα πρόκειται νὰ κρατικοποιηθοῦν. Ἐὰν αὐτὸ εἶναι τὸ πρόγραμμα τῆς Κυβερνήσεως, ἀποτελεῖ μίαν πολιτικήν, εἰς τὴν ὁποίαν ἡμεῖς ἐν πάσῃ περιπτώσει δὲν θὰ διαφωνήσωμεν. Ἀλλὰ ἐξ ὅσων ἀντιλαμβανόμεθα ἡ Κυβέρνησις κάμνει ἕνα πείραμα ἄνευ προγράμματος καὶ εἱρμοῦ, συνθέσεως μὲ τὴν οἰκονομίαν τοῦ τόπου καὶ προγράμματος. Ἡ Κυβέρνησις ἔχει ὑποχρέωσιν νὰ ἀποδείξῃ τὴν ἀξίαν τοῦ Νομοθετικοῦ Διατάγματος καὶ τὴν πιθανὴν συμβολὴν αὐτοῦ εἰς τὴν βιομηχανικὴν ἀνασυγκρότησιν τῆς χώρας οὕτως ὥστε καὶ ἡμεῖς νὰ ἴδωμεν τὸ πρόγραμμα τῆς Κυβερνήσεως νὰ λάβωμεν τὴν εὐκαιρίαν νὰ διαφωτισθῶμεν ἐκ μέρους τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ, ὁ ὁποῖος ὀφείλει νὰ μᾶς ἐξηγήσῃ τοὺς ἀπολύτως συγκεκριμένους σκοποὺς διὰ τοὺς ὁποίους πρόκειται νὰ διατεθοῦν τὰ χρήματα. Ἡ Κυβέρνησις ὀφείλει νὰ παράσχῃ πλήρεις ἐξηγήσεις περὶ τοῦ ὅτι ὁ σκοπὸς τῆς ἱδρύσεως τῆς ἐν λόγῳ ἑταιρείας στηρίζεται εἰς πραγματικὰς ἀνάγκας οὕτως ὥστε ἀφοῦ καὶ ἡμεῖς πεισθῶμεν, νὰ ἐπαινέσωμεν ἀκόμη καὶ τὴν Κυβέρνησιν. Τὸ Νομοθετικὸν Διάταγμα ὅπως ἐψηφίσθη καὶ ὅπως διαγράφεται ἀπὸ τὸ καταστατικὸν τῆς ἑταιρείας εἶναι ἀπολύτως ἀνερμάτιστον. Ἐὰν ἡ ἐν λόγῳ Ἑταιρεία ἱδρύεται μὲ ἀντικειμενικὸν σκοπὸν νὰ συμβάλῃ πράγματι εἰς τὴν βιομηχανικὴν ἀνάπτυξιν τῆς Χώρας ἡ Κυβέρνησις ὀφείλει νὰ μᾶς τὸ εἴπῃ καὶ νὰ μᾶς ἐξηγήσῃ καὶ τὸν τρόπον. Ἀλλὰ ἡ Κυβέρνησις ἐστηρίχθη εἰς τὴν πλειοψηφίαν τῆς Βουλῆς ἡ ὁποία ἐψήφισε τὸ Νομοθετικὸν Διάταγμα, χωρὶς νὰ ἔχῃ πλήρη γνῶσιν τοῦ περιεχομένου. Ἡμεῖς ζητοῦμεν ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ νὰ μάθωμεν τὰς πραγματικὰς ἐπιδιώξεις τῆς Κυβερνήσεως καὶ ποία θὰ εἶναι ἡ πραγματικὴ συμβολή του εἰς τὴν βιομηχανικὴν ἀνάπτυξιν τῆς χώρας. Πέραν αὐτῶν, κ. βουλευταί, ἐρωτῶμεν κατὰ πόσον ὑφίσταται ἐκ τοῦ καταστατικοῦ των καὶ τοῦ νόμου περὶ ἀνωνύμων ἑταιρειῶν δικαίωμα διαθέσεως τῶν χρημάτων τῶν διαφόρων ὀργανισμῶν, τοῦ Ταμείου Παρακαταθηκῶν καὶ Δανείων τῶν Τραπεζῶν κλπ., εἰς μίαν ἐπιχείρησιν μὲ ἀγνώστους καὶ ἀκαθορίστους σκοπούς. Καὶ ἐπὶ τούτου, ὡς καὶ ἐπὶ πάντων τῶν τεθέντων ἐρωτημάτων μας, ζητοῦμεν ἐξηγήσεις καὶ ἀπαντήσεις ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, ἵνα διαφωτισθῇ ἡ Βουλή, ἵνα διαφωτισθῇ ὁ Λαός, χρήματα τοῦ ὁποίου διατίθενται διὰ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ Ν. Δ. 4014)59 οὗτινος ζητεῖται ἡ κατάργησις.

§68ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Σιαφλέκης, ἔχει τὸν λόγον.

§69Ι. ΣΙΑΦΛΕΚΗΣ. Πράγματι, κ. βουλευταί, ἀποτελεῖ κοινὴν συνείδησιν ἡ ἀνάγκη ἐκβιομηχανίσεως τῆς χώρας. Αὐτὸ ἐδήλωσεν καὶ ὁ κ. ἐπὶ τοῦ Συντονισμοῦ Ὑπουργός. Ἀπομένει νὰ ἴδωμεν ἐὰν ἡ διακήρυξις αὕτη τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ εὑρίσκεται εἰς ἀνταπόκρισιν πρὸς τὴν ἑλληνικὴν πραγματικότητα καὶ πρὸς τὴν ἐφαρμοζομένην ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως οἰκονομικὴν πολιτικήν. Πράγματι, κ. συνάδελφοι, ἀποτελεῖ μόνιμον μεταπολεμικὸν αἴτημα ὅλων τῶν λαῶν ἡ οἰκονομικὴ ἀνόρθωσις καὶ ἡ ἰσότιμος συμμετοχὴ ὅλων τῶν ἀνθρώπων, ὅλων τῶν χωρῶν, εἰς τὴν αὔξουσαν εὐημερίαν. Ταὐτοχρόνως τὸ βασικὸν χαρακτηριστικὸν τῆς ἐποχῆς μας εἶναι ἡ πυρετώδης καὶ ἀγωνιώδης προσπάθεια πρὸς ἐπίτευξιν τῆς οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως. Εἰς τὴν χώραν μας εἰσήλθομεν εἰς τὴν τρίτην βιομηχανικὴν ἐπανάστασιν, ἡ ὁποία κατέχεται ὑπὸ τοῦ πνεύματος τῆς ἠλεκτρονικῆς καὶ τῆς ἀτομικῆς ἐνεργείας, χωρὶς παρὰ ταῦτα νὰ ἔχουν ἀξιοποιηθῆ τὰ ἐπιτεύγματα τῶν προηγουμένων ἐπαναστάσεων. Ἡ ἐπανάστασις τοῦ ἠλεκτρισμοῦ δὲν ἀπέφερεν ἀξιόλογον οἰκονομικὴν μεταβολὴν εἰς τὴν χώραν μας. Ἡ χώρα μας ἔχει τὸ ὀδυνηρὸν προνόμιον τῶν πρωτείων εἰς ποσοστὸν ἀνεργίας μεταξὺ ὅλων τῶν εὐρωπαϊκῶν χωρῶν. Κύριοι συνάδελφοι, ἀνομολογεῖται, ὅτι ἡ χώρα μας εἶναι οἰκονομικῶς ὑποανάπτυκτος. Ἡ οἰκονομικὴ ἀνόρθωσις τῆς χώρας ἀτυχῶς δὲν διεμορφώθη ὡς κοινὴ ἐθνικὴ ἐπιδίωξις. Δὲν κατέστη σκοπὸς ἐθνικὸς καὶ δὲν κατώρθωσε νὰ ἐπιστρατεύσῃ τὰς ζωντανὰς δυνάμεις τοῦ Ἔθνους. Τὸ θέμα τῆς οἰκονομικῆς ἀνασυγκροτήσεως ὑπῆρξεν ἀντικείμενον συναλλαγῆς ὅλων τῶν ἑκάστοτε Κυβερνήσεων μὲ τὰς ξένας Κυβερνήσεις. Ἀπὸ τῆς ἐποχῆς καθ’ ἣν ὁ Ἰωάννης Κωλέττης ἔγραφεν τὸ 1843 εἰς Γάλλον φίλον του: «Ἔχομεν θαυμασίας γαίας, ἔλθετε νὰ τὰς ἀποικήσητε, ἔχομεν λίμνας, καταρράκτας ὑδάτων, μεταλλεῖα, ἔλθετε νὰ τὰ ἐκμεταλλευθῆτε. Ἔλθετε νὰ δημιουργήσητε βιομηχανίαν κλπ., θὰ εἶσθε εὐεργέται τῆς Ἑλλάδος ......» (ἀναγινώσκει), ἀπὸ τῆς ἐποχῆς ἐκείνης παρῆλθον 100 καὶ πλέον ἔτη καὶ αἱ διαδεχθεῖσαι τὴν Κυβέρνησιν ἐκείνην Κυβερνήσεις, οὐδόλως μετέβαλον νοοτροπίαν. Ἐν τοσούτῳ μεταπολεμικῶς ἐπανειλημμέναι ὑπῆρξαν αἱ φραστικαὶ διακηρύξεις διὰ τὴν οἰκονομικὴν ἀνόρθωσιν τῆς χώρας. Ὁ κ. Ἀρχηγὸς τοῦ Φιλελευθέρου Δημοκρατικοῦ Κόμματος εἰς διάλεξίν του εἰς Ροταριανὸν Ὅμιλον ἔλεγεν: «Ἡ μεγάλη ἰδέα παραμένει ἀθάνατος. Μεταβάλλεται μόνον εἰς περιεχόμενον. Ἀπὸ τὴν αὔξησιν τοῦ ἐδάφους μετατοπίζεται εἰς τὴν αὔξησιν τοῦ πολιτισμοῦ, τὴν ἀνύψωσιν τοῦ βιοτικοῦ ἐπιπέδου, τοῦ πνευματικοῦ, ἠθικοῦ ἐπιπέδου....» (ἀναγινώσκει). Τοιούτου εἴδους διακηρύξεις ἐπηκολούθησαν ἀπὸ τοῦ 1945 μέχρι σήμερον μὲ ἀποκορύφωμα τὴν διακήρυξιν τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι εἶναι ἀποφασισμένη νὰ προχωρήσῃ δι’ ὅλων τῶν μέσων εἰς τὴν βιομηχανικὴν ἀνάπτυξιν τῆς χώρας. Ὄντως ἡ βιομηχανικὴ ἀνάπτυξις ἀποτελεῖ τὴν βασικὴν προϋπόθεσιν διὰ τὴν ζωὴν καὶ τὴν ὕπαρξιν αὐτοῦ τούτου τοῦ Ἔθνους, ἀλλὰ ἀποτελεῖ καὶ τὴν βασικὴν προϋπόθεσιν τῆς ἐθνικῆς ἀνεξαρτησίας τοῦ Ἔθνους. Εἰς τὴν θεωρίαν αὐτὴν ἀντιπαρετάχθη μία ἄλλη θεωρία προερχομένη ἐκ τοῦ Δυτικοῦ κόσμου, κατὰ τὴν ὁποίαν αἱ ὑποανάπτυκτοι χῶραι ὀφείλουν νὰ παραιτηθοῦν τῆς βιομηχανικῆς ἀναπτύξεως καὶ νὰ συγκεντρώσουν τὴν προσοχήν των εἰς τὴν γεωργικὴν παραγωγήν. Ἡ θεωρία αὐτὴ ἀντικατοπτρίζει καὶ προσπαθεῖ νὰ αἰτιολογήσῃ τὴν τερατώδη κατανομὴν ἐργασίας, τὴν ὁποίαν ἐδημιούργησεν ἡ ἀποικιοκρατία καὶ διὰ τῆς ὁποίας ἑκατομμύρια ἀνθρώπων κατεδικάσθησαν εἰς ἐξαθλίωσιν. Εἴμεθα ἐναντίον αὐτῆς τῆς θεωρίας. Ἡ βιομηχανικὴ ἀνάπτυξις ἀποτελεῖ τὴν σπονδυλικὴν στήλην τῆς ἐθνικῆς ἀνεξαρτησίας τοῦ Ἔθνους, ἀλλ’ ἡ παροῦσα Κυβέρνησις κατεχομένη ἀπὸ τὴν νοοτροπίαν τῶν προηγουμένων Κυβερνήσεων, ἂν καὶ διακηρύσσῃ ὡς σκοπὸν της τὴν βιομηχανικὴν ἀνάπτυξιν τῆς χώρας, πράττει τοῦτο μὲ καρδίαν σφιγμένην. Δὲν τολμᾷ νὰ προχωρήσῃ εἰς τὴν βιομηχανικὴν ἀνάπτυξιν τῆς χώρας, βάσει ἐθνικῶν κριτηρίων. Ὀφείλω νὰ ὑπομνήσω, ὅτι καθ’ ἣν στιγμὴν τὸ Σῶμα συζητεῖ σχέδιον βασικῆς σημασίας, ταὐτοχρόνως ἡ Κυβέρνησις συζητεῖ τὴν εἴσοδον τῆς χώρας εἰς τὴν Κοινὴν Εὐρωπαϊκὴν Ἀγορὰν καὶ διαπραγματεύεται μὲ τὸ δυτικογερμανικὸν κεφάλαιον τὴν γνωστὴν συμφωνίαν περὶ ἐγκαταστάσεως. Αὐτὴ ἡ πολιτική, οὐδόλως ὑποβοηθεῖ τὴν οἰκονομικὴν ἀνάπτυξιν τῆς χώρας, ἀλλὰ τοὐναντίον, ἀπειλεῖ ταύτην. Εἶναι βεβαιωμένον, ὅτι ἡ βιομηχανία μας εὑρίσκεται εἰς τοιοῦτον σημεῖον καθυστερήσεως, ὥστε νὰ μὴ δύναται νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸν συναγωνισμὸν τῶν λοιπῶν συνεταίρων τῆς Κοινῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἀγορᾶς καὶ ἰδίᾳ τῆς Γερμανικῆς βιομηχανίας. Ἐὰν εἰσέλθωμεν εἰς τὴν Κοινὴν Ἀγοράν, εἶναι βεβαιωμένον, ὅτι τὸ ὕψος τῆς βιομηχανικῆς παραγωγῆς ἀπὸ 17 δισεκατομμύρια θὰ πέσῃ εἰς 8 δισεκατομμύρια δραχμ., τὸ δὲ ἀπασχολούμενον ἐργατικὸν προσωπικὸν ἀπὸ 142.000 θὰ μειωθῇ εἰς 74.000–75.000. Ταῦτα ἀναφέρονται εἰς μελέτην τοῦ ΕΒΕ Ἀθηνῶν, ὑπὸ τὸν τίτλον: «Ἡ θέσις τῆς Ἑλλάδος ἔναντι τῆς ΕΖΕΣ».

§70Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ (Ὑπουρ. Συντονισμοῦ). Μοῦ ἀρέσει αὐτὴ ἡ ἀκρίβεια τῶν ἀριθμῶν.

§71Ι. ΣΙΑΦΛΕΚΗΣ. Δὲν τὰ λέγω ἐγὼ αὐτά, κ. Ὑπουργέ, τὰ λέγουν οἱ βιομήχανοι τῆς χώρας μας, οἱ ὁποῖοι δὲν κατῆλθον βεβαίως εἰς συλλαλητήριον διὰ νὰ διαμαρτυρηθοῦν, σᾶς ἔχουν, ὅμως, πάρα πολὺ πιέσει καὶ σᾶς ἔχουν ὑποδείξει κατ’ ἐπανάληψιν τοὺς κινδύνους, τοὺς ὁποίους διατρέχει ἡ χώρα ἐὰν εἰσέλθῃ εἰς τὴν Κοινὴν Ἀγορὰν ἢ πραγματοποιήσῃ ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα σκέπτεται νὰ πραγματοποιήσῃ ἡ Κυβέρνησις μὲ τὸ Δυτικογερμανικὸν κεφάλαιον. Δὲν νομίζω, λοιπόν, ὅτι πρέπει νὰ ὁμιλῶμεν περὶ βιομηχανικῆς ἀναπτύξεως, ἐὰν προηγουμένως δὲν συζητήσωμεν τὸν προσανατολισμὸν τῆς βιομηχανικῆς μας ἀναπτύξεως. Θὰ πρέπει νὰ προσέξωμεν, διότι κινδυνεύομεν νὰ μεταβάλωμεν τὴν χώραν μας εἰς βιομηχανικὸν καὶ καταναλωτικὸν παράρτημα τῶν λοιπῶν συνεταίρων τῆς Κοινῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἀγορᾶς. Ἡ Κυβέρνησις, μὴ τολμῶσα νὰ εἴπῃ καθαρὰ τὴν ἄποψίν της, μᾶς λέγει, ὅτι ἡ ἰδιωτικὴ πρωτοβουλία δὲν προσφέρεται νὰ ἀναλάβῃ τὸ ἔργον τῆς βιομηχανικῆς ἀναπτύξεως τῆς χώρας, παραλλήλως ὅμως, δὲν τολμᾶ νὰ ἀναθέσῃ τὸ ἔργον τοῦτο εἰς κρατικὸν ὀργανισμόν. Προλαλήσαντες συνάδελφοι, ἀνεφέρθησαν εἰς τὸ ζήτημα τοῦτο μέχρι τελευταίων λεπτομερειῶν καὶ ἐτόνισαν τοὺς λόγους, ἕνεκα τῶν ὁποίων δὲν προσφέρεται ἡ ἰδιωτικὴ πρωτοβουλία νὰ συμβάλλῃ εἰς τὴν οἰκονομικὴν ἀνάπτυξιν τῆς χώρας. Δι’ αὐτό, κ. συνάδελφοι, δὲν θὰ ἐπεκταθῶ ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου, θὰ ἐπισημάνω μόνον τὸ ἑξῆς. Ἐὰν δηλαδή, εἶναι ὀρθὸς ὁ προσανατολισμός, τὸν ὁποῖον ἀκολουθοῦμεν ὡς πρὸς τὴν βιομηχανικὴν ἀνάπτυξιν καὶ ἐὰν ἡ Κυβέρνησις περὶ αὐτοῦ τοῦ ζητήματος λέγῃ τί θέλει. Δυστυχῶς, ἡ Κυβέρνησις δὲν μᾶς λέγει ἐὰν θὰ ἀναθέσῃ τὴν βιομηχανικὴν ἀνάπτυξιν τῆς χώρας εἰς τὸ Κράτος, ἢ θὰ ἐμπιστευθῇ τὸ μέγα τοῦτο πρόβλημα εἰς τὴν ἰδιωτικὴν πρωτοβουλίαν. Ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ θέματος, δὲν ἀκολουθεῖ σταθερὰν γραμμὴν καὶ τοῦτο, διότι τὴν στάσιν της δὲν τὴν καθορίζει τὸ ἐθνικὸν συμφέρον, ἀλλὰ οἱ ἑκάστοτε δεσμοί της μὲ ἐξωτερικοὺς παράγοντας. Ἐνῷ ἀπὸ τὸ ἕνα μέρος καταγγέλλει τὴν ἀνεπάρκειαν τῆς ἰδιωτικῆς πρωτοβουλίας, ἀπὸ τὸ ἄλλο μέρος δὲν δίδει τὴν προτεραιότητα σαφῶς εἰς τὸ Κράτος, καὶ τοῦτο, διότι ἔχει τὴν σύστασιν τοῦ Γερμανικοῦ κεφαλαίου νὰ μὴ πράξῃ τοῦτο ἐπειδὴ τὸ Γερμανικὸν κεφάλαιον προτίθεται νὰ ἐγκατασταθῇ ἐν Ἑλλάδι καὶ νὰ συνεργασθῇ μὲ τὰς Ἑλληνικὰς ἐπιχειρήσεις. Δι’ αὐτὸ ἡ Κυβέρνησις μένει μετέωρος καὶ ἀναποφάσιστος καὶ μᾶς παρουσιάζει αὐτὸ τὸ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον εἶναι μία ἀφηρημένη ἰδέα βιομηχανικῆς ἀναπτύξεως καὶ ὄχι σειρὰ συγκεκριμένων μέτρων, τεινόντων εἰς τὴν βιομηχανικὴν ἀνόρθωσιν τῆς χώρας. Νομίζω, κ. βουλευταί, ὅτι θὰ πρέπει κάποτε ἡ Βουλὴ νὰ συναισθανθῇ τὸ χρέος της καὶ νὰ συζητήσῃ τὸ θέμα τοῦ προσανατολισμοῦ τῆς βιομηχανικῆς ἀναπτύξεως τῆς χώρας. Ἐνῷ ἡ Κυβέρνησις γνωρίζει τοὺς κινδύνους, τοὺς ὁποίους διατρέχομεν ἐκ τῆς εἰσόδου μας εἰς τὴν Κοινὴν Εὐρωπαϊκὴν Ἀγοράν, προχωροῦμεν πρὸς ταύτην, διότι τοῦτο ὑπαγορεύουν αἱ ἰδεολογικαὶ καὶ πολιτικαὶ ἐπιδιώξεις της. Δηλαδὴ ἡ πρόσδεσίς μας καὶ ἡ σύναψις τῶν συμφωνιῶν αὐτῶν ἔχει καθαρῶς πολιτικὸν χαρακτῆρα. Ἐπὶ τούτου, κ. συνάδελφοι, ἐλέγχομεν τὴν Κυβέρνησιν, διότι ταυτίζει τὴν οἰκονομικήν της αὐτὴν πολιτικὴν πρὸς τὸ συμφέρον μιᾶς ἐθνικῆς βιομηχανικῆς πολιτικῆς, ἐνῷ δὲν ταυτίζεται. Ποῖον εἶναι κατὰ τὴν ἄποψίν μας τὸ συμφέρον τῆς ἐθνικῆς βιομηχανίας καὶ οἰκονομικῆς πολιτικῆς τῆς χώρας αὐτὴν τὴν στιγμήν; Εἶναι νὰ μείνωμεν ἀδέσμευτοι ἔναντι αὐτῶν τῶν δεσμῶν οἱ ὁποῖοι δημιουργοῦνται εἰς τὸν κεντρικὸν εὐρωπαϊκὸν χῶρον αὐτὴν τὴν στιγμήν, καὶ ἔχομεν πλείστας ὅσας ἀποδείξεις διὰ νὰ παραδεχθῶμεν, ὅτι μένοντες ἀδέσμευτοι ἐξυπηρετοῦμεν τὸ ἐθνικὸν συμφέρον καὶ ὄχι τὸ συμφέρον τὸ πολιτικὸν μιᾶς παρατάξεως, διότι ὑπάρχουν παραδείγματα χωρῶν γύρω ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα, αἱ ὁποῖαι ἐφαρμόζουν αὐτὴν τὴν πολιτικὴν τῆς ἴσης φιλίας καὶ συναλλαγῆς πρὸς ὅλους, καὶ κατώρθωσαν ἐντὸς ὀλίγων ἐτῶν καὶ τὸ ἐθνικόν των εἰσόδημα νὰ αὐξήσουν πολὺ περισσότερον ἀπὸ τὴν χώραν μας, καὶ τὴν βιομηχανίαν των νὰ ἀναπτύξουν πολὺ περισσότερον ἀπὸ ὅ,τι ἡ Ἑλλάς. Αὐτὰ τὰ παραδείγματα ὁμιλοῦν μόνα των καὶ τὰ πληροφορούμεθα καθημερινῶς ἀπὸ τὰς ἐφημερίδας καὶ τὰ οἰκονομολογικὰ περιοδικά. Συνεπῶς ὑπάρχουν γύρω ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα μία οἰκονομικὴ καὶ πολιτικὴ πραγματικότης τὴν ὁποίαν ὀφείλομεν νὰ μὴ ἀγνοήσωμεν, ἀλλὰ ὀφείλομεν ὡς Σῶμα ὑπεύθυνον καὶ κυρίαρχον τῆς χώρας νὰ λάβωμεν ὑπ’ ὄψιν μας εἰς τὸν καθορισμὸν μιᾶς ἐθνικῆς οἰκονομικῆς πολιτικῆς καὶ ὄχι μιᾶς οἰκονομικῆς πολιτικῆς ἡ ὁποία συνδέεται ἀρρήκτως αὐτὴν τὴν στιγμὴν πρὸς τὰ συμφέροντα μιᾶς πολιτικῆς παρατάξεως. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν ἔχω νὰ σᾶς εἴπω τίποτε περισσότερον, αὐτοὶ εἶναι ἀρκετοὶ οἱ λόγοι διὰ τοὺς ὁποίους ζητοῦμεν τὴν ἀκύρωσιν αὐτοῦ τοῦ νομοσχεδίου, καὶ ζητοῦμεν ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἀποφασίσῃ ἐπὶ τέλους νὰ φέρῃ εἰς τὴν Βουλὴν ἕνα νομοσχέδιον διὰ τοῦ ὁποίου νὰ ἀνατίθεται σαφῶς τὸ ἔργον τῆς βιομηχανικῆς ἀναπτύξεως εἰς ἕνα Κρατικὸν Ὀργανισμόν, ὁ ὁποῖος νὰ προικοδοτηθῇ μὲ ὅλα τὰ μέσα καὶ τὰς δυνατότητας νὰ ἑνοποιήσῃ εἰς τὸν χῶρον αὐτὸν ὅλον τὸν τεχνικὸν καὶ ὑπαλληλικὸν μηχανισμὸν τῶν ἁρμοδίων διὰ τὸ ἔργον αὐτό. Διότι ἐνῷ ψηφίζομεν σχέδιον νόμου περὶ βιομηχανικῆς ἀναπτύξεως, παραλλήλως ἑτοιμαζόμεθα νὰ συγκροτήσωμεν Ἀνώτατον Οἰκονομικὸν Συμβούλιον δι’ ἔργον τὸ ὁποῖον ἀναγράφεται μέσα εἰς τὸ σχέδιον νόμου. Διὰ σύνταξιν μελετῶν ἐνῷ λέγομεν, ὅτι θὰ συμμετάσχῃ ὁ ΟΧΟΑ διὰ τῶν κεφαλαίων καὶ τὸν Ὀργανισμὸν Βιομηχανικῆς Ἀναπτύξεως, παραλλήλως ὁ ΟΧΟΑ μεταβάλλεται εἰς Τράπεζαν Βιομηχανικῆς Πίστεως. Καὶ ἐρωτῶ πῶς τὰ συμβιβάζει ὅλα αὐτὰ ἡ Κυβέρνησις καὶ ἔχει τὴν ἀξίωσιν νὰ ψηφίσωμεν ἡμεῖς σχέδιον νόμου βασικῆς σημασίας μὲ αὐτὰς τὰς διατάξεις; Δι’ αὐτοὺς τοὺς λόγους, κύριοι συνάδελφοι, εἴμεθα ἀντίθετοι πρὸς τὸ νομοσχέδιον καὶ ζητοῦμεν τὴν ἀκύρωσίν του.

§72ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐξαντληθέντος τοῦ καταλόγου τῶν ἐγγεγραμμένων νὰ ὁμιλήσουν, κηρύσσεται περαιωμένη ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς προτάσεως «περὶ ἀκυρώσεως τοῦ Ν.Δ. 4014)59 «περὶ Ἀνωνύμου Ἑταιρίας διὰ τὴν βιομηχανικὴν ἀνάπτυξιν τῆς χώρας». Καλεῖται ἡ Βουλὴ νὰ ἀποφανθῇ περὶ τοῦ ἀποδεκτοῦ ἢ μὴ τῆς προτάσεως περὶ ἀκυρώσεως τοῦ Ν. Δ. Οἱ ἀποδεχόμενοι τὴν πρότασιν περὶ ἀκυρώσεως παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ ὀλιγώτεροι). Ἠγέρθησαν οἱ ὀλιγώτεροι, συνεπῶς ἡ Βουλὴ ἀπέρριψε τὴν πρότασιν «περὶ ἀκυρώσεως τοῦ Ν. Δ. 4014) 1959 «περὶ Ἀνωνύμου Ἑταιρίας διὰ τὴν βιομηχανικὴν ἀνάπτυξιν τῆς χώρας».

§73Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Κύριε Πρόεδρε, δὲν ἐπρόλαβα νὰ ἀπαντήσω εἰς ὅσα εἶπον οἱ κύριοι συνάδελφοι, ἂν καὶ δὲν ἦτο ἀνάγκη νὰ ἀπαντήσω δι’ οὓς λόγους ἀνέπτυξα ἐν ἀρχῇ.

§74ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§75ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§76ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις, δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ., μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως, νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 9.35′ μ.μ.)