1960.02.15

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 47η

Δευτέρα, 15 Φεβρουαρίου 1960

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 6.45′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις, Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Γκίλλας, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Α. ΓΚΙΛΛΑΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Κύριοι βουλευταί, ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ἀνακοινώσω εἰς τὸ Σῶμα ὅτι, κατόπιν προσκλήσεως τῆς Ἀμερικανικῆς Κυβερνήσεως, θὰ ἀναχωρήσω εἰς Οὐάσιγκτων διὰ τετραήμερον ἐπίσημον ἐπίσκεψιν. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Παυλόπουλος, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§4Α. ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ἡ ἐπὶ τῆς Βιομηχανίας Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ἀπὸ 11ης Δεκεμβρίου 1959 συμβάσεως μεταξὺ ἀφ’ ἑνὸς τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου καὶ ἀφ’ ἑτέρου, τῆς ἐν DELA-WARE τῶν Η.Π.Α. Ἑταιρείας ESSO HELLE-NIC INC «περὶ παραχωρήσεως εἰς τὴν Ἑταιρείαν ταύτην τοῦ δικαιώματος ἐρεύνης καὶ ἐκμεταλλεύσεως ὑδρογονανθράκων ἔν τισι περιοχαῖς τοῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους». Ὁ βουλευτὴς κ. Λ. Μπίστης, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεων, ἀφορωσῶν τὸ προσωπικὸν τοῦ Λιμενικοῦ Σώματος». Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Λαντζούνης, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεων, ἀφορωσῶν τὸ προσωπικὸν τοῦ Λιμενικοῦ Σώματος». Ὁ βουλευτὴς κ. Ν. Πινιατῶρος, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεων, ἀφορωσῶν τὸ προσωπικὸν τοῦ Λιμενικοῦ Σώματος». Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Δαβάκης, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ρυθμίσεως θεμάτων τινῶν τοῦ Ταμείου Ἀσφαλίσεως Ἐμπόρων». Ὁ βουλευτὴς κ. Κ. Μανιαδάκης, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 162)1959 Πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ περὶ ρυθμίσεως τρόπου ἐξοφλήσεως καθυστερουμένων ἀσφαλιστικῶν εἰσφορῶν καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Σ. Εὐστρατιάδης καὶ Γ. Μεταξᾶς, καταθέτουν τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 162)59 Πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ περὶ ρυθμίσεως τρόπου ἐξοφλήσεως καθυστερουμένων ἀσφαλιστικῶν εἰσφορῶν καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Σταμάτης καὶ Ι. Ἰντζὲς καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Δήμου Ἀγρινίου, αἰτουμένου ὅπως προτιμηθῇ ἡ δρομολόγησις τοῦ πορθμείου μέσῳ Ἡγουμενίτσης. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Ἑνώσεων Ἐργατῶν Τύπου Ἀθηνῶν, ἐργατῶν Τύπου Πατρῶν κλπ., αἰτουμένων τὴν ἐνίσχυσιν τοῦ Ἐπαρχιακοῦ Τύπου κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Πανελληνίου Ἑνώσεως Δημοσ. Ὑπαλλήλων, πρώην Κοινοτικῶν, αἰτουμένης τὴν προσμέτρησιν ὡς συνταξίμου χρόνου τῆς προϋπηρεσίας τῶν μελῶν της εἰς Κοινότητας. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ε. Σκούρας, Ι. Σιαφλέκης καὶ Α. Τσιάντος, καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Πηλίου, αἰτουμένης τὴν ἄμεσον ἐνίσχυσιν τῶν ἐνδεῶν ἀγροτῶν Πηλίου κλπ. Ὁ βουλευτὴς κ. Μ. Κοτσώνης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐργατοϋπαλληλικοῦ Κέντρου Σάμου, αἰτουμένου τὴν ἔκτακτον ἐπιδότησιν τῶν ἀνέργων. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Εὐαγγέλου. Δ. Γιαχνῆς καὶ Β. Ἐφραιμίδης, καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Ἐργατῶν Τύπου, αἰτουμένων ὅπως ἀποτραπῇ ἡ διὰ τῆς ὑπαγωγῆς των εἰς τὰς διατάξεις τοῦ Ν.Δ. 3619)1956 «περὶ Ἐπαρχιακοῦ Τύπου» ἐπιδιωκομένη ὑπὸ τῶν ἰδιοκτητῶν ἐφημερίδος Θεσσαλονίκης μείωσις κατὰ 75% τῆς εἰσφορᾶς των πρὸς τοὺς Ὀργανισμοὺς Συντακτῶν καὶ Ἐργατῶν Τύπου. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Β. Θανασέκου, Γ. Κατσίμπας καὶ Ν. Καπνίσης, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν κατοίκων πόλεως Λαμίας, αἰτουμένων τὴν ἀπόλυσιν ἐκ τῶν φυλακῶν τοῦ συμπολίτου των Κων)νου Παρδάλη, κρατουμένου ἐν ταῖς Φυλακαῖς Γυάρου. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Β. Θανασέκου, Π. Καπνίσης καὶ Γ. Κατσίμπας, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν φυματικῶν πολιτικῶν κρατουμένων Φυλακῶν Ἀμφίσσης, αἰτουμένων τὴν μετ’ εὐρύτητος ἐφαρμογὴν τῶν εὐεργετικῶν ὑπὲρ τῶν κρατουμένων διατάξεων τῶν κειμένων νόμων («ἀνήκεστος βλάβη», 2)3, 2058)52) κλπ.). Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Κ. Χιωτάκης, Ι. Ἀθητάκης, Ε. Πρωϊμάκης καὶ Γ. Παπαγεωργίου, καταθέτουν ἀναφορὰν κατοίκων Χρυσοπηγῆς Ἡρακλείου Κρήτης, αἰτουμένων τὴν ἀποφυλάκισιν ἐκ τῶν φυλακῶν τοῦ συμπατριώτου των Χρ. Γιαλαμᾶ, κρατουμένου ἐν ταῖς Φυλακαῖς Χαλκίδος. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Δ. Κελτεμλίδης, Σ. Καρασάββας, Β. Ἐφραιμίδης, Ε. Γιαρένης καὶ Γ. Εὐαγγέλου, καταθέτουν ἀναφορὰν ἐργατῶν Θεσσαλονίκης, αἰτουμένων τὴν ἀπόλυσιν τοῦ συνδικαλιστοῦ Γ. Στεργίου. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ι. Εὐαγγελίδης, Μ. Σβώλου καὶ Γ. Σπηλιόπουλος, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Ἀγοραστῶν Οἰκοπέδων Δούλη, αἰτουμένου τὴν παραχώρησιν δημοσίας ἐκτάσεως πέριξ τῶν Ἀθηνῶν ὡς ἀποζημίωσιν τῶν ἐκχωρηθέντων εἰς διαφόρους συν)σμοὺς οἰκοπέδων των. Ὁ Πρόεδρος τῆς Κοινότητος Ἀναλήψεως Θεσσαλονίκης, ἐκφράζει τὴν πρὸς τὴν Κυβέρνησιν ἐμπιστοσύνην τῶν κατοίκων τῆς ἐν λόγῳ Κοινότητος. Ὁ Πρόεδρος τῆς Κοινότητος Φυλακίου–Ἕβρου, ἐκφράζει τὴν πρὸς τὴν Κυβέρνησιν ἐμπιστοσύνην τῶν κατοίκων τῆς ἐν λόγῳ Κοινότητος.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως Συμβάσεων α) μεταξὺ τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου καὶ τῶν συμπραττουσῶν Ἑταιρειῶν MASCHINENFABRIK BUCKAU R. WOLF A. G. GREVENBROICH–NIEDERRHEIN, BRAUN-SCHWEIGISCHE MASCHINENBAUANS TALE BRAUNSCHIWEIG καὶ LUCKS AND COG. G.M.B.H. INDUSTRIEDAU διὰ τὴν κατασκευήν, θέσιν εἰς λειτουργίαν καὶ τεχνικὴν διεύθυνσιν κατὰ τὴν πρώτην περίοδον λειτουργίας τοῦ ἐργοστασίου σακχάρεως ἐν τῇ περιοχῇ Λαρίσης Θεσσαλίας καὶ β) μεταξὺ τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου καὶ τῆς Τραπέζης τῆς Ὁμοσπόνδου Δημοκρατίας τῆς Γερμανίας DEUTSCHE BANK A. G. ὑποκατάστημα BRAUNSCHWEIG περὶ χορηγήσεως πιστώσεως διὰ τὴν πληρωμὴν τῆς εἰς ξένον συνάλλαγμα δαπάνης κατασκευῆς κλπ. τοῦ ἐργοστασίου σακχάρεως ὡς καὶ τῆς παροχῆς ἐξουσιοδοτήσεων εἰς τοὺς Ὑπουργοὺς ἐπὶ τοῦ Συντονισμοῦ, Βιομηχανίας καὶ τῶν Οἰκονομικῶν».

§6Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβ)σεως). Κύριε Πρόεδρε, εἶμαι βέβαιος, ὅτι καὶ σεῖς καὶ οἱ ἀγαπητοὶ κ.κ. συνάδελφοι θὰ συνομολογήσουν μαζύ μου, ὅτι δὲν πηγαίνει καλὰ ἡ νομοθετικὴ ἐργασία τῆς Βουλῆς— λυποῦμαι, διότι διατυπώνω μὲ αὐτὴν τὴν ὠμὴν ἁπλότητα τὴν παρατήρησίν μου, παρατήρησιν, εἰς τὴν ὁποίαν προβαίνω, ἐξ ὀνόματος τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως καὶ ὅλων τῶν μελῶν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου. Ἤδη, ὡρισμέναι λίαν ἀξιόλογοι ἐφημερίδες τῶν ὁποίων τὸ κῦρος εἶναι ἀδιαμφισβήτητον, προέβησαν εἰς ἀνάλογον παρατήρησιν καὶ εἶναι φανερόν, ὅτι ὁ τρόπος μὲ τὸν ὁποῖον διεξάγονται αἱ ἐργασίαι τῆς Βουλῆς, ἰδίᾳ εἰς τὸν τομέα τῆς νομοθετικῆς δημιουργίας εἶναι τρόπος, ὁ ὁποῖος δὲν στερεώνει, ἀλλὰ ἀδυνατίζει τὸ Πολίτευμα, καὶ τὸ κῦρος τῆς Βουλῆς. Ἀπὸ τῆς ἐνάρξεως τῆς συνόδου, δηλαδὴ ἀπὸ τῆς 15ης Νοεμβρίου, μέχρι τῶν Χριστουγέννων, συνεζητήθησαν καὶ ἐψηφίσθησαν, μόνον τέσσαρα νομοθετήματα καί, μετὰ τὴν δεκάτην Ἰανουαρίου μέχρι σήμερον 15ην Φεβρουαρίου, συνεζητήθησαν καὶ ἐψηφίσθησαν μόνον δύο. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν θέλω νὰ ἐξετάσω λεπτομερῶς, τὰ αἴτια, τὰ ὁποῖα προκαλοῦν αὐτὴν τὴν ἐμφανῶς, μετὰ τὴν μνείαν τῶν ἀριθμῶν αὐτῶν, ἀνεπαρκῆ συνδρομὴν τῆς Βουλῆς εἰς τὸ νομοθετικὸν ἔργον τῆς Κυβερνήσεως. Πάντως, εἶμαι ὑποχρεωμένος, χωρὶς νὰ θέλω νὰ ἐξετάσω, λεπτομερῶς τὰ αἴτια αὐτά, νὰ εἴπω, ὅτι ἡ ἐκ μέρους τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, συγκεκριμένως ὡρισμένου τμήματος τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, συστηματικὴ ἀντίδρασις εἰς τὸ ἔργον τῆς Κυβερνήσεως, ἔργον συνδεόμενον μὲ νομοθετήματα δημιουργικά, ὅπως εἶναι ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα συζητοῦνται καὶ τὰ ὁποῖα συνεζητήθησαν κατὰ τὸ διάστημα τῶν τελευταίων μηνῶν, ἡ συστηματικὴ αὐτὴ ἀντίδρασις, ἡ ὁποία πιθανόν, ὅσον ἀφορᾷ ὡρισμένον τμῆμα τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, νὰ συνδέεται καὶ μὲ τὴν ἐπιθυμίαν τοῦ τμήματος αὐτοῦ νὰ καταδείξῃ ὡς ἀνεπαρκῆ τὸν θεσμὸν τοῦ Κοινοβουλίου, ἡ ἀντίδρασις, ἐπαναλαμβάνω, αὕτη, καταγγελλομένη αὐτὴν τὴν στιγμήν, ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως πρὸς τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, πρέπει νὰ σταματήσῃ. Δὲν χρειάζομαι νὰ ἐπικαλεσθῶ πολλὰ ἐπιχειρήματα, διὰ νὰ καταδείξω, πόσον ἔχει δίκαιον ἡ Κυβέρνησις. Δὲν λέγω, ὅτι πρέπει νὰ συζητῇ καὶ νὰ ψηφίζῃ ἡ Βουλὴ 15– 20 νομοσχέδια εἰς τριάκοντα πέντε ἡμέρας, ἀλλὰ τὸ νὰ ἔχῃ συζητήσει καὶ ψηφίσει μόνον δύο, αὐτὸ ἀποτελεῖ μίαν πρωτοφανῆ ἔλλειψιν ἀνταποκρίσεως αὐτῆς εἰς τὰς ἐπιταγὰς τοῦ Συντάγματος, εἰς τὰς ἐπιταγὰς τοῦ Πολιτεύματος. Ἤδη, εἰσερχόμεθα εἰς τὴν πέμπτην συνεδρίασιν, κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ συζητηθῇ τὸ νομοσχέδιον περὶ ἐργοστασίου σακχάρεως. Τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ εἶναι συνδεδεμένον μὲ τὴν αὔξησιν τῆς παραγωγικότητος τῆς χώρας μας. Ἔπρεπε, οἱαιδήποτε καὶ ἂν εἶναι αἱ παρατηρήσεις, αἱ ὁποῖαι εἶναι δυνατὸν νὰ διατυπωθοῦν, νὰ διετυποῦντο εἰς μίαν ἢ δύο συνεδριάσεις. Δὲν εἶναι φυσικὴ καὶ αὐτονόητος ἡ ἀντίδρασις αὕτη, ὅταν εἰσερχώμεθα εἰς τὴν 5ην συνεδρίασιν καὶ δὲν γνωρίζωμεν κἄν, ἐὰν θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ λήξῃ ἀπόψε ἡ συζήτησις οἱανδήποτε καὶ ἂν ἐπιδείξουν, καὶ ἐπιδεικνύουν οἱ βουλευταὶ τῆς πλειοψηφίας καὶ πολλοὶ ἄλλοι βουλευταί, ἐπιμέλειαν παραμένοντες μέχρι τοῦ μεσονυκτίου. Κύριοι βουλευταί, πολλάκις εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν διετυπώθη ἡ ἐπίκρισις κατὰ τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι χρησιμοποιεῖ διὰ τὴν νομοθετικὴν ἐργασίαν ὡς καταλληλότερον ὄργανον τὴν Ἐπιτροπὴν Ἐξουσιοδοτήσεως. Ἀσχέτως τοῦ Συνταγματικοῦ θέματος, τὸ ὁποῖον ἔχει λυθῆ—ἔχει δὲ λυθῆ ἤδη ἀπὸ τοῦ 1951— ἐρωτῶ, ἀπὸ ἀπόψεως οὐσίας, πῶς εἶναι δυνατόν, κύριοι συνάδελφοι, οἱαδήποτε Κυβέρνησις, ἔχουσα τὴν ἐπιθυμίαν καὶ τὴν βούλησιν νὰ δημιουργήσῃ κἄτι εἰς τὸν τόπον αὐτόν, νὰ μὴ προτιμᾷ τὴν ταχυτέραν διαδικασίαν τῆς Ἐπιτροπῆς Ἐξουσιοδοτήσεως ἀπὸ τὴν βραδυτάτην διαδικασίαν τῆς Ὁλομελείας τῆς Βουλῆς; Εἶναι φυσικὸν τὰ Συντάγματα νὰ προσαρμόζωνται—καὶ εὐτυχῶς τὸ Σύνταγμά μας παρέχει τὴν δυνατότητα —εἰς τὰς ἀνάγκας τῆς πραγματικότητος, αἱ δὲ ἀνάγκαι τῆς πραγματικότητος ἐπέβαλον ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον γίνεται κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη καὶ τὸ ὁποῖον κατ’ ἀνάγκην θὰ γίνῃ εἰς ἐντονώτερον βαθμὸν κατὰ τὸ προσεχὲς μέλλον. Κύριοι συνάδελφοι, ἐὰν ἀναγνώσητε τὸν πίνακα τῶν νομοσχεδίων, τὰ ὁποῖα εὑρίσκονται ἐκκρεμῆ, θὰ διαπιστώσετε, ὅτι ἐκτὸς τῶν τυπικῶν νομοσχεδίων, τὰ ὁποῖα συνήθως περνοῦν κατὰ τὴν προεκφώνησιν, πρόκειται περὶ νομοσχεδίων, τὰ ὁποῖα συνήθως περνοῦν κατὰ τὴν προεκφώνησιν, πρόκειται περὶ νομοσχεδίων, τὰ ὁποῖα εἶναι οὐσιώδη καὶ πρέπει νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι ὁ Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἐμποδίζει ὅλους μας ἀπὸ τῆς καταθέσεως καὶ ἄλλων οὐσιωδεστάτων νομοσχεδίων, λέγων καὶ πολὺ ὀρθῶς, τί ἔννοιαν ἔχει τὸ νὰ κατατίθενται ταῦτα ἀφοῦ εἰς χρόνον εὔλογον δὲν ψηφίζονται ὑπὸ τῆς Βουλῆς. Κύριοι συνάδελφοι, ἀφ’ ἑνὸς ἡ Κυβέρνησις διατυπώνει ἔκκλησιν, ὅπως ἡ Βουλὴ διὰ τῆς συνδρομῆς ὅλων τῶν πτερύγων της καταδείξῃ, ὅτι εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἀνταποκριθῇ εἰς τὸ ἔργον, εἰς τὸ ὁποῖον τὸ Σύνταγμα τὴν ἔχει τάξει, ἀλλὰ ἐκτὸς τῆς ἐκκλήσεως εἶμαι ὑποχρεωμένος, διότι ἡ ἔκκλησις εὑρίσκει ὁπωσδήποτε ἀπήχησιν εἰς τὴν μεγάλην πλειονότητα τῶν βουλευτῶν, νὰ καταγγείλω τὴν τακτικὴν ὡρισμένης μερίδος τῆς ἀντιπολιτεύσεως, ἡ ὁποία συστηματικῶς προσπαθεῖ νὰ ἀντιδράσῃ εἰς τὸ ἔργον τὸ δημιουργικὸν τῆς Κυβερνήσεως, δημιουργικὸν εἰς τομεῖς, οἱ ὁποῖοι ἀφοροῦν τὰς λαϊκὰς τάξεις, εἰς τομεῖς, οἱ ὁποῖοι εἶναι συνδεδεμένοι μὲ τὴν ὕπαρξιν καὶ μὲ τὴν δημιουργίαν καλυτέρων προϋποθέσεων διαβιώσεως καὶ προόδου τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ. Ἡ Κυβέρνησις ἐργάζεται, ὅπως τὸ ἔχει καταδείξει μέχρι τοῦδε, κατὰ τρόπον, ὁ ὁποῖος δίδει εἰς αὐτὴν τὸ δικαίωμα, νὰ παρακαλέσῃ τὴν Βουλὴν νὰ τὴν βοηθήσῃ εἰς τὸ ἔργον, τὸ ὁποῖον ἐκτελεῖ. Ὁ Ἑλληνικὸς Λαὸς δὲν θὰ συγχωρήσῃ τὴν παράτασιν αὐτῆς τῆς κωλυσιεργίας, ἡ ὁποία σημειοῦται ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ ἐκ μέρους ὡρισμένης πλευρᾶς, δὲν θὰ τὴν συγχωρήσῃ, ὄχι ἁπλῶς κρίνων τὴν πλευρὰν αὐτήν, ἀλλὰ κρίνων καὶ τὴν πλειοψηφίαν, ἡ ὁποία εἶναι ὑποχρεωμένη, μὲ ἐπὶ κεφαλῆς τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἀντιδράσῃ εἰς τὴν κωλυσιεργείαν αὐτήν, εἰς τὴν τακτικὴν αὐτὴν τῆς ματαιώσεως τοῦ ἔργου τῆς Κυβερνήσεως, ματαιώσεως ἑνὸς ἔργου, μέλλοντος νὰ ἀποβῇ, ὅπως ἀπέβη καὶ μέχρι τοῦδε, πρὸς ὄφελος τοῦ Λαοῦ, πρὸς ὄφελος τοῦ Ἔθνους.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Πασαλίδης ἔχει τὸν λόγον.

§8Ι. ΠΑΣΑΛΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω Κοινοβουλευτικῶς δὲν εἶναι ἐν τάξει ὁ Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως διὰ νὰ μᾶς δώσῃ μαθήματα Κοινοβουλευτισμοῦ. Ὅλοι εἴμεθα Κοινοβουλευτικοὶ ἄνδρες καὶ γνωρίζομεν πολὺ καλὰ τί σημαίνει Κοινοβουλευτικὸν πολίτευμα. Ὅταν ἡ πλειοψηφία καὶ ἰδιαίτερα ἡ Κυβέρνησις περιφρονῇ τὴν ἀντιπολίτευσιν δὲν εἶναι ἐν τάξει ἀπὸ ἀπόψεως Κοινοβουλευτικῆς. Ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως εἶπεν, ὅτι ἀντιδρᾶ εἰς τὸ νομοθετικὸν ἔργον τῆς Κυβερνήσεως ἡ ἀντιπολίτευσις καὶ ἰδιαιτέρως ἡ ἀριστερά. Ποῦ ἀντεδράσαμεν, κ. Ἀντιπρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως; Γνωρίζετε πολὺ καλά, ὅτι ἡ ἀντιπολίτευσις καὶ ἡ πλευρὰ αὐτή, κάθεται, ἐὰν δὲν τὸ γνωρίζετε, παραμένει ἕως ἡ ὥρα 2.30′ ἐδῶ, ἐνῷ ἐκεῖ εἰς τὰ ἑδώλια τὰ Κυβερνητικά, σᾶς παρακαλῶ κυττάξετε τὰ πρακτικά, συνήθως παραμένουν μόνον τέσσαρες ἕως δέκα βουλευταί, ἐνῷ εἶσθε 170. Κύριε Ἀντιπρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, ἐὰν θέλετε σεῖς νὰ ψηφισθοῦν τὰ νομοσχέδια χωρὶς ἡ ἀντιπολίτευσις νὰ εἴπῃ τὴν γνώμην της, τότε ἔπρεπε νὰ φέρετε τοὺς 170 βουλευτὰς τῆς συμπολιτεύσεως καὶ νὰ λέτε: Τὰ ψηφίζομεν ὅλα μόνοι μας χωρὶς ἀντιπολίτευσιν, διότι εἰς τὴν οὐσίαν αὑτὸ θέλετε. Ἀντιπολίτευσις ὅμως σημαίνει, ὅτι διὰ κἄθε νομοσχέδιον ποὺ εἶναι σοβαρὸν καὶ εἶναι πρὸς ζημίαν τοῦ Δημοσίου καὶ τοῦ λαοῦ, κατὰ τὴν ἀντίληψίν της, νὰ τὸ ἐπικρίνῃ μὲ ὅλα τὰ νόμιμα μέσα ποὺ διαθέτει. Ἀντιπολίτευσις σημαίνει ἀκόμη, νὰ φέρῃ ἐπὶ τῶν νομοθετημάτων τῆς Κυβερνήσεως, στοιχεῖα διὰ νὰ μεταπείσῃ καὶ τὴν πλειοψηφίαν, ὀλίγον νὰ μετακινήσῃ τὰ καθίσματα πρὸς τὰ ἐδῶ. Αὐτὸ εἶναι τὸ Κοινοβουλευτικὸν πολίτευμα, ὄχι ὅπως νομίζετε σεῖς, ποὺ ἡ τακτική σας σημαίνει «ἔχω πλειοψηφίαν εἰς ἕδρας, καὶ δὲν λαμβάνω καθόλου ὑπ’ ὄψιν τὰς νομίμους καὶ ἐποικοδομητικὰς ἀκόμη ἀπόψεις τῆς ἀντιπολιτεύσεως». Καὶ ἕνα ἄλλο θέλω νὰ παρατηρήσω. Ὅταν κάμνωμεν ἔλεγχον εἰς τὴν Κυβέρνησιν σηκώνονται ὅλοι οἱ ὑπουργοὶ καὶ ἀγορεύουν ἐπὶ μακρόν. Εἰς τὴν Ἀγγλικὴν Βουλήν, ὁμιλεῖ μόνον ὁ ἁρμόδιος ὑπουργὸς καὶ λέγει 2–3 φράσεις. Ἐσεῖς, ὅλοι οἱ ὑπουργοί σας, ἀγορεύετε, μονολογεῖτε, ὅπως ἀπὸ τὸν ραδιοφωνικὸν σταθμὸ τῆς ΕΡΕ. Κύριε Ἀντιπρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, παρ’ ὅλον, ὅτι σᾶς σέβομαι, ὅτι ἀγωνίζεσθε διὰ τὸ Κοινοβουλευτικὸν πολίτευμα, εἰς τὴν οὐσίαν ὅμως, σεῖς θέλετε νὰ καταπνίξετε τὴν φωνὴν τῆς ἀντιπολιτεύσεως. Αὐτὸ μᾶς κάνει νὰ σκεφθοῦμε, ὅτι ἡ Κυβέρνησις φοβᾶται τὸν ἔλεγχον, φοβᾶται τὰς ἐπικρίσεις.

§9ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. (Ἐκ τῆς συμπολιτεύσεως)... ...... (διακόπτουν μὴ ἀκουόμενοι).

§10Ι. ΠΑΣΑΛΙΔΗΣ. Ἐγὼ θὰ συνεχίσω καὶ οὐδέποτε διακόπτω κανένα. Σεῖς νομίζετε, ὅτι μὲ τὰς φωνάς σας θὰ καταπνίξετε τὴν φωνὴν τῆς ἀληθείας. Ὁ λαὸς μᾶς παρακολουθεῖ καὶ ὅταν ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἀπειλήσας τάχα, εἶπεν, ὅτι ὁ λαὸς θὰ μᾶς τιμωρήσῃ, δηλαδὴ τὴν ΕΔΑ θὰ τιμωρήσῃ, ἐγὼ σᾶς βεβαιῶ, κ. Ἀντιπρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, παρ’ ὅλον, ὅτι οὐδέποτε ἀπειλῶ, ὅτι γνωρίζομεν πολὺ καλὰ ποῦ στεκόμεθα ἡμεῖς καὶ ποῦ σεῖς. Ἡμεῖς στεκόμεθα εἰς τὴν θέλησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, σεῖς ὅμως τὰ νομοσχέδια, τὰ ὁποῖα φέρετε, κ. Ἀντιπρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, ὅπως ἀπεδείχθη ἀπὸ ὅλους τοὺς ρήτορας ἀκόμη καὶ ρήτορας ἀπὸ τὴν πλευρὰν τῆς δεξιᾶς, ἀπεδείχθη, ὅτι ἐδῶ εἰς τὴν Ἑλλάδα ἡ Κυβέρνησις ὅ,τι τῆς φέρουν ἀπ’ ἔξω καὶ τῆς ὑποδεικνύουν οἱ ξένοι, ἐκεῖνο καὶ κάμνει. Αὐτὸ ἤθελα νὰ εἴπω, κ. Ἀντιπρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, καὶ νὰ ἀπαντήσω εἰς τὴν πλειοψηφίαν. Ἐγὼ δὲν ἦλθα ἐδῶ νὰ κάνω ἀντιδικίαν, ἄλλωστε γνωρίζετε πολὺ καλά, ἡμεῖς δὲν λαμβάνομεν ὑπ’ ὄψιν τί θὰ εἴπῃ, ἡ Κυβέρνησις, διότι ἡ Κυβέρνησις ἔχει τὴν πλειοψηφίαν, τὸ ξεύρομεν, δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ ἐκβιάζετε συνεχῶς τὴν μειοψηφίαν. Ἡ ἱστορία τὸ ἀποδεικνύει, ὅτι ἡ μειοψηφία ἔχει κἄποτε δίκαιον καὶ ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ὁ ὁποῖος εἶναι καὶ καθηγητὴς καὶ τώρα ἔγινε καὶ ἀκαδημαϊκός, θὰ γνωρίζῃ πολὺ καλά, ὅτι εἰς τὴν ἱστορίαν πολλὲς φορὲς τὴν πρόοδον τὴν κάμνει ἡ μειοψηφία. Ἡμεῖς ποὺ εἴμεθα ἐδῶ μειοψηφία, διότι ἡμεῖς ἐκδηλώνομεν τοὺς πόθους τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, εἰς τὴν πραγματικότητα εἴμεθα ἡμεῖς καὶ ἡ ἄλλη ἀντιπολίτευσις ἡ πλειοψηφία τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Αὐτὸ ἔπρεπε νὰ τὸ πάρῃ ὑπ’ ὄψιν του ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως καὶ νὰ μὴ κατηγορῇ τὴν ἀντιπολίτευσιν, ὅτι ἡ ἀντιπολίτευσις ἀντιδρᾶ εἰς τὸ ἔργον τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἡ Κυβέρνησις λέγει, ὅτι οἱ ἀγρόται δὲν ἔχουν ἀνάγκην συντάξεως κλπ, διότι εὐημεροῦν. Δι’ ὄνομα Θεοῦ, ποῖοι ἀγρόται εὐημεροῦν; Σᾶς τὸ εἶπα σύντομα ἀπὸ τὸ βῆμα τῆς Βουλῆς, ὅτι δὲν μποροῦν νὰ πιοῦν οὔτε ἕνα καφὲ οἱ ἀγρόται, καὶ λέγετε, ὅτι ἀντιδρᾶ ἡ ἀντιπολίτευσις διὰ νὰ μὴ βοηθᾷ ἡ Κυβέρνησις μὲ τὰ νομοθετήματά της τὸν ἀγροτικὸν πληθυσμόν; Κύριε Ἀντιπρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, ἂς τὰ ἀφήσουμε αὐτά, δὲν θέλω νὰ μεταχειρισθῶ γλῶσσαν διαφορετικήν, ἀλλὰ αὐτὴ ἡ σκέψις καὶ αὐτὴ ἡ τακτικὴ δὲν εἶναι ἡ σωστή. Χωρὶς νὰ τὸ πάρετε ἐπάνω σας, μὴ δεικνύετε τοιοῦτον πατριωτισμόν, πατριωτισμὸν καὶ ἡμεῖς ἔχομεν, ἀλλὰ γενναῖον πατριωτισμόν. Δὲν εἶναι ὁ πατριωτισμός, φαρισαϊσμός. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς ἀριστερᾶς).

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἔχει τὸν λόγον.

§12Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Κύριε Πρόεδρε, βεβαίως πρέπει νὰ ὁμολογήσω, ὅτι ὁ κ. Πασαλίδης, ὁ Πρόεδρος τῆς ΕΔΑ, πιστεύει εἰς τὸν Κοινοβουλευτισμὸν περισσότερον ἀπὸ ἐμὲ καὶ ἀπὸ ὅλους τοὺς ἄλλους, οἱ ὁποῖοι εὑρίσκονται ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ. Εἶμαι ὑποχρεωμένος αὐτὴν τὴν ὁμολογίαν νὰ τὴν κάμω διὰ νὰ ἀποδώσω τὸ δίκαιον εἰς τὸν κ. Πασαλίδην. Εἴδατε ὅμως ποῦ κατέληξεν ὁ κ. Πασαλίδης. Ἐδῶ συζητοῦμεν περὶ τῆς δυνατότητος λειτουργίας τοῦ πολιτεύματος, τῆς δυνατότητος καλυτέρας ἀποδόσεως τοῦ ὑψίστου ὀργάνου τῆς Πολιτείας, τῆς Βουλῆς, καὶ ὁ κ. Πασαλίδης ἐνόμισε, ὅτι ἔπρεπε νὰ συνεχίσῃ τὴν δημαγωγίαν τὴν σχετικὴν πρὸς τοὺς ἀγρότας, λέγων ἀνακριβῶς, λέγων ψευδῶς, βασιζόμενος ἔστω ἐπὶ ψευδῶν πληροφοριῶν, τὰς ὁποίας εἶχεν, διότι δὲν ἤκουσε φαίνεται, τὰ ὅσα ἐλέχθησαν ἐδῶ, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἰσχυρίζεται, ὅτι οἱ ἀγρόται εὐημεροῦν. Πότε ἡ Κυβέρνησις ἰσχυρίσθη τοιοῦτόν τι; Πότε ἠκούσθη ἀπὸ τὰ χείλη οἱουδήποτε ἐξ ἡμῶν τοιαύτη φράσις; Ποῖος ἰσχυρίσθη, ὅτι εὐημεροῦν οἱ ἀγρόται τῆς Ἑλλάδος καὶ μὲ ποῖον δικαίωμα ὁ κ. Πασαλίδης προέβη εἰς αὐτὴν τὴν εὔκολον καταγγελίαν τὴν περιέχουσαν αὐτὸ τὸ μέγα ψεῦδος; Κύριοι, ἡ Κυβέρνησις ἰσχυρίζεται, ὅτι, ὅπως εἶπα καὶ ἐν ἀρχῇ τῆς ἀποψινῆς μου ὁμιλίας, ὅτι ἡ νομοθετικὴ ἐργασίας τῆς Βουλῆς δὲν πηγαίνει καλὰ καὶ τὸ ἐπαναλαμβάνω. Ὅταν ἐπὶ 35 ἡμέρας ἔχουν συζητηθῆ καὶ ψηφισθῆ μόνον 2 νομοσχέδια καὶ ὅταν ἀπὸ τῆς ἐνάρξεως τῶν ἐργασιῶν τῆς Συνόδου, δηλαδὴ ἀπὸ τῆς 15ης Νοεμβρίου 1959 μέχρι τῶν Χριστουγέννων, δὲν ἔχουν συζητηθῆ καὶ ψηφισθῆ παρὰ μόνον τέσσαρα νομοσχέδια, αὐτὸ σημαίνει, ὅτι ἡ Βουλὴ δὲν ἐργάζεται καλὰ καὶ ποία ἐκ τῶν πτερύγων τῆς Βουλῆς εἶναι ἡ προκαλοῦσα τὴν κωλυσιεργίαν καὶ τὴν ἀντίδρασιν, εἶναι γνωστὸν εἰς ὅλους. Κύριοι, ὁ κ. Πασαλίδης ὡμίλησε καὶ περὶ τοῦ Κοινοβουλευτικοῦ ἐλέγχου, ἐνῷ ἐγὼ δὲν ἔθιξα τὸ θέμα. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ εἴπω, ὅτι τὴν εὐθύνην διὰ τὴν λειτουργίαν τοῦ πολιτεύματος καὶ κυρίως τῶν ἐργασιῶν τῆς Βουλῆς ἔχει ὄχι μόνον ἡ μειοψηφία εἰς τὰ θέματα καὶ τοῦ ἐλέγχου, ἀλλὰ καὶ αὐτὴ ἡ πλειοψηφία. Παρὰ ταῦτα, παρέλειψα νὰ θίξω τὸ θέμα καὶ τὸ θίγω αὐτὴν τὴν στιγμήν, κατόπιν τῆς προκλήσεως τὴν ὁποίαν ἔκαμε ὁ κ. Πασαλίδης, εἰπών, ὅτι ἐὰν δὲν γίνεται καὶ εἰς τὸν τομέα τοῦ ἐλέγχου ἡ δέουσα ἐργασία, αὐτὸ ὀφείλεται εἰς τὸ ὅτι ἐγείρονται οἱ ὑπουργοὶ καὶ ἀγορεύουν. Βεβαίως ἐγείρονται οἱ ὑπουργοὶ καὶ ἀπαντοῦν ὅταν ἀσκῇ ἡ ἀντιπολίτευσις ἔλεγχον, διότι δικαίωμα καὶ καθῆκον τῶν ὑπουργῶν εἶναι νὰ δώσουν οἱ Ὑπουργοὶ ἀπάντησιν. Πόσαι εἶναι αἱ συζητηθεῖσαι πρὸ τῶν Χριστουγέννων ἐπερωτήσεις; Ἀπὸ τῆς 15ης Νοεμβρίου 1959, ὁπότε εἰσήλθομεν εἰς τὴν νέαν σύνοδον τῆς Βουλῆς, ὀκτὼ ἐν τῷ συνόλῳ εἶναι αἱ συζητηθεῖσαι ἐπερωτήσεις καὶ πρέπει νὰ εἴπω, ὅτι πολλαὶ ἐξ αὐτῶν ἦσαν ἐπερωτήσεις αἱ ὁποῖαι συνεζητήθησαν ὁμοῦ, δηλαδὴ συνεχωνεύθησαν, ὅπως συνέβη καὶ μετὰ τὰς ἑορτάς, ὁπότε συνεζητήθησαν ἐν ὅλῳ δέκα πέντε ἐπερωτήσεις, ἀλλὰ περιλαμβανομένων τῶν ἓξ ἐπὶ τοῦ ἀγροτικοῦ θέματος, αἱ ὁποῖαι συνεχωνεύθησαν. Δὲν νομίζω, ὅτι καὶ ὁ ἔλεγχος, ὅταν ὁ ἀριθμὸς τῶν ἐπερωτήσεων εἶναι, ὅπως γνωρίζετε, πολὺ μεγάλος, ἀσκεῖται καλῶς. Καὶ ἡ Κυβέρνησις καὶ ἡ πλειοψηφία ἔχουν ἐπίσης συμφέρον νὰ ἀσκῆται καλῶς ὁ ἔλεγχος. Δὲν νομίζω, ὅτι διὰ νὰ ἀσκηθῇ καλῶς ὁ ἔλεγχος ἐπιτρέπεται αὐτὴ ἡ παράτασις τῶν συζητήσεων. Μόνον ἐπὶ τοῦ θέματος τοῦ καπνοῦ, ἐὰν δὲν ἀπατῶμαι, ἐγένοντο 4 ἢ 5 συνεδριάσεις τῆς Βουλῆς. Ὅσον δὲ ἀφορᾷ τὴν ἀσφάλισιν τῶν ἀγροτῶν, ὄχι μόνον ἡ Κυβέρνησις ἰσχυρίσθη κατὰ τὰς προηγουμένας συνεδριάσεις, ἀλλὰ καὶ Ἀρχηγοὶ Κομμάτων τῆς ἀντιπολιτεύσεως ἐτόνισαν καὶ μάλιστα —ἂν δὲν ἀπατῶμαι— αὐτὸς οὗτος ὁ κ. Ἠλιοῦ ἐκ μέρους τῆς ΕΔΑ, ὅτι παρατείνονται ὑπὲρ τὸ δέον αἱ ἐπὶ τοῦ ἐπιμάχου καὶ κρισίμου καὶ μεγάλου βεβαίως θέματος συζητήσεις. Ἑπομένως, διατὶ ἀντιδρᾶ σήμερον ὁ κ. Πασαλίδης εἰς τὴν διαπίστωσιν τὴν ὁποίαν μάλιστα δὲν ἔκαμα ἐγὼ σχετικῶς μὲ τὸν ἔλεγχον, ἀλλὰ εἰδικώτερον διὰ τὴν νομοθετικὴν ἐργασίαν τῆς Βουλῆς, τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν εἰς τὴν προηγουμένην ἀκριβῶς συνεδρίασιν ὁ κ. Ἠλιοῦ ἰσχυρίσθη καὶ ἐτόνισεν, ὅτι παρατείνεται ὑπὲρ τὸ δέον ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως τῶν ἀγροτικῶν ἀσφαλίσεων; Κύριοι βουλευταί, ἐπανέρχομαι εἰς τὴν φράσιν μὲ τὴν ὁποίαν ἤρχισα τὴν δευτερολογίαν μου. Ἀναγνωρίζω, ὅτι ὁ κ. Πασαλίδης συνδέεται ἰδεολογικῶς μὲ τὸ Κοινοβουλευτικὸν πολίτευμα καὶ μὲ τοὺς θεσμοὺς τῆς ἐλευθερίας περισσότερον ἀπὸ ἐμὲ καὶ περισσότερον ἀπὸ ὑμᾶς ὅλους. Ἄς τὸ ἀποδείξῃ ἐμπράκτως. Ἄς δώσῃ ὁδηγίας εἰς τοὺς συναδέλφους του τῆς ΕΔΑ ἐν ὀνόματι τῆς ἰδεολογίας αὐτῆς νὰ παύσουν δημιουργοῦντες πράγματα συνεχῶς, ἰδίᾳ εἰς τὸ νομοθετικὸν ἔργον τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἂς σταματήσῃ αὐτὴ ἡ ἐγγραφὴ τόσων πολλῶν ὁμιλητῶν εἰς πᾶν ἄρθρον συζητουμένων νομοσχεδίων. Δικαίωμα, ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ Συντάγματος καὶ τοῦ Κανονισμοῦ, εἶναι νὰ ἐγγράφωνται οἱ βουλευταί, ἀλλὰ καθῆκον τοῦ πράγματι πονοῦντος τὸ πολίτευμα καὶ τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν καὶ τὸ Ἔθνος βουλευτοῦ εἶναι νὰ ἀποφεύγῃ κωλυσιεργίαν ἀποβαίνουσαν εἰς βάρος τοῦ Ἔθνους καὶ τοῦ λαοῦ. Κύριοι, ὁ κ. Πασαλίδης ἐνόμισεν, ὅτι δικαιοῦται νὰ ἑρμηνεύσῃ τὴν παρατήρησιν, εἰς τὴν ὁποίαν προέβην, ὡς ἀποσκοποῦσαν εἰς τὴν ἄνευ κριτικῆς καὶ ἐπαρκοῦς συζητήσεως ἐπιψήφισιν τῶν νομοσχεδίων, τὰ ὁποῖα φέρει ἐνώπιόν σας ἡ Κυβέρνησις. Ἀφίνω τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν νὰ κρίνῃ ἐὰν αἱ πέντε συνεδριάσεις εἶναι ἐπαρκεῖς διὰ τὴν ἐπιψήφισιν ἑνὸς νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον πρόκειται νὰ συνδεθῇ μὲ αὐτὴν τὴν ἀνάπτυξιν τῆς οἰκονομίας μας καὶ νὰ εἶναι ἐκ τῶν παραγόντων τῶν πολλῶν, τοὺς ὁποίους ἡ Κυβέρνησις δημιουργεῖ διὰ τὴν αὔξησιν τῆς παραγωγικότητος τοῦ τόπου καὶ διὰ τὴν ἔναρξιν τῆς πορείας τῆς οἰκονομίας μας πρὸς τὴν εὐημερίαν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ τῶν ἀγροτῶν. Δὲν ἔχει ἐπιτευχθῆ ἡ εὐημερία τῶν ἀγροτῶν, ἀλλὰ τὸ ἔργον τῆς Κυβερνήσεως ὁδηγεῖ πρὸς αὐτὴν καὶ αὐτὸ εἶναι τὸ ὁποῖον σᾶς ἐνοχλεῖ, κ. Πασαλίδη, ἐξ ὀνόματος τῆς παρατάξεως, τὴν ὁποίαν ἐκπροσωπεῖτε καὶ ἡ ὁποία δὲν ταυτίζεται μὲ τὰ συμφέροντα τοῦ ἐλευθέρου πολιτεύματος. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Κυβερνητικῆς πτέρυγος).

§13Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἐξέφρασε τὸ παράπονον πρὸς τὴν Βουλήν, ὅτι ἡ ἀντιπολίτευσις κωλυσιεργεῖ.

§14ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. (Συμπολιτεύσεως). Μέρος τῆς ἀντιπολιτεύσεως εἶπεν ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως.

§15Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Δὲν ἤμην παρών, ἀλλὰ μοῦ ἐλέχθη, ὅτι ἀφεώρα ὁλόκληρον τὴν ἀντιπολίτευσιν ἡ παρατήρησίς του. Ἐν πάσῃ περιπτώσει θὰ ἤθελα νὰ εἴπω εἰς τὸν κ. Ἀντιπρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι δὲν εἶναι δικαιολογημένα τὰ παράπονά του ὅταν πρὸ παντὸς εἰσάγωνται πρὸς συζήτησιν εἰς τὴν Βουλὴν νομοσχέδια τὰ ὁποῖα πρόκειται νὰ δεσμεύσουν τὴν χώραν μας ἀπέναντι ξένων συμφερόντων. Καὶ νομίζω, ὅτι τὰ νομοσχέδια αὐτὰ χρήζουν ἀπαραιτήτως μιᾶς ἐξονυχιστικῆς συζητήσεως, διότι ἀκριβῶς ἁρμοδιότης τῆς ἀντιπολιτεύσεως εἶναι νὰ διαπιστώνῃ ἂν ὑπάρχουν ἐλλείψεις, ἵνα διορθώνωνται ὡρισμέναι κατὰ τὴν κρίσιν της κακῶς ἔχουσαι διατάξεις πρὸς προάσπισιν τῶν συμφερόντων τοῦ Δημοσίου. Ἑπομένως, δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι δικαιολογημέναι αἱ ἀπόψεις τὰς ὁποίας διετύπωσεν ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως. Ἐξ ἄλλου, κ. βουλευταί, ἐπανειλημμένως ἡ Βουλὴ ἠσχολήθη μὲ τὸ θέμα τῆς τροποποιήσεως τοῦ Κανονισμοῦ. Καὶ ὁ Κανονισμός, ὅπως μᾶς ἐδήλωσεν ὁ κ. Πρόεδρος τοῦ Σώματος, εἶναι ἕτοιμος, ἀλλὰ δὲν ξέρω διὰ ποῖον λόγον ἡ Κυβέρνησις δὲν ἐπισπεύδει τὴν συζήτησίν του. Ἐπιπροσθέτως μοῦ ἐδόθη καὶ ἄλλοτε ἡ εὐκαιρία νὰ εἴπω πρὸς τὸ Σῶμα, ὅτι ἐὰν δὲν ἀποφασίσωμεν κἄποτε νὰ ἀρχίζωμεν τὴν συνεδρίασιν ἐγκαίρως τὸ ἀπόγευμα, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λειτουργήσῃ καλῶς ἡ Βουλή. Ἀλλὰ τὸ παράδειγμα πρέπει νὰ τὸ δίδῃ ἡ Κυβέρνησις. Δὲν πρέπει νὰ αἰτιᾶται τὴν ἀντιπολίτευσιν, διότι ἡ Κυβέρνησις ἔχει ἀρκετοὺς βουλευτὰς ὥστε νὰ μὴ δημιουργῆται ζήτημα ἀπαρτίας εἰς τὰς νυκτερινὰς ὥρας. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, νομίζω, κ. Ἀντιπρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι αἱ ἀπειλαὶ τὰς ὁποίας διετυπώσατε, δὲν ἔχουν καμμίαν θέσιν ἐντὸς τῆς αἰθούσης αὐτῆς καὶ πάντως δὲν πρόκειται νὰ φοβίσουν κανένα.

§16Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, οἱ λόγοι τοῦ κ. Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως μοῦ γεννοῦν ἕνα αἴσθημα καὶ συμφωνίας ἀλλὰ καὶ ριζικῆς διαφωνίας. Εἶμαι σύμφωνος μὲ ὅσα εἶπεν ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὸν τρόπον προόδου τῶν ἐργασιῶν τῆς Βουλῆς. Ὄντως βραδυπορεῖ ἡ Βουλὴ καὶ εἰς τὴν ἄσκησιν τοῦ ἐλέγχου καὶ εἰς τὴν ἄσκησιν τῆς νομοθετικῆς ἐργασίας. Ὁ Ἀρχηγός μου ὑπεστήριξε καὶ ἡ Βουλὴ ἐδέχθη τὴν πρότασίν του, ὅτι συζητήσεις ἐπὶ ἐπερωτήσεων δὲν πρέπει νὰ παρατείνωνται πέραν τῶν δύο ἢ τὸ πολὺ τριῶν συνεδριάσεων.

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ὑπάρχει, κ. Μπακόπουλε, τρόπος διακοπῆς τῆς συζητήσεως. Ὑπάρχει ἀπόφασις, ἀλλὰ πῶς νὰ τὴν ἐφαρμόσω καὶ νὰ διακόψω τὴν συζήτησιν;

§18Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀφίσατέ με, κ. Πρόεδρε, νὰ τελειώσω, διότι εἶσθε ὁ ὑπεύθυνος καὶ θὰ ἀκούσετε διατὶ εἶσθε ὁ ὑπεύθυνος. Ἐδέχθη ἡ Βουλὴ καὶ τὸ Προεδρεῖον τὴν πρότασιν τοῦ κ. Παπανδρέου καὶ ἐλήφθη περὶ αὐτῆς ἀπόφασις, ἀλλὰ αἱ προτάσεις τῆς Βουλῆς τῇ προτάσει πολλῶν βουλευτῶν εἴθισται νὰ μεταβάλλωνται διότι σοῦ λέγουν: Τὶ Κανονισμὸς εἶναι; Ἀπόφασις τῆς Βουλῆς εἶναι, μεταβάλλεται, ἐνῷ τὸν Κανονισμὸν δὲν δυνάμεθα νὰ τὸν μεταβάλωμεν, διότι τὸ ἄρθρον 65 τοῦ Συντάγματος ὁρίζει, ὅτι ἡ Βουλὴ καθορίζει τὸν τρόπον τῶν ἐργασιῶν της διὰ Κανονισμοῦ καὶ ὁ Κανονισμὸς δὲν μεταβάλλεται ἑκάστοτε παρὰ μόνον κατὰ τὴν εἰδικὴν διαδικασίαν μὲ τὴν ὁποίαν γίνεται ἡ μεταβολή του. Συνεπῶς καὶ ἀπὸ αὐτῆς τῆς ἀπόψεως δὲν ἐξασφαλίζεται ἡ χρονικὴ διάρκεια τῆς συζητήσεως μιᾶς οἱασδήποτε ἐπερωτήσεως. Καὶ κατὰ τοῦτο, κ. Πρόεδρε, ἔχετε ἐν μέρει τὸ δίκαιον, ὅτι δὲν ἔχετε ἐξουσίαν νὰ ἀφαιρέσετε τὸν λόγον. Ἐρχόμεθα τώρα εἰς τὸ θέμα τῆς ἀσκήσεως τῆς νομοθετικῆς ἐξουσίας τῆς Βουλῆς. Ἐλέχθη ἀπὸ τὸν κ. Ἀντιπρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, ὀρθῶς, ὅτι ἡ διαδικασία ψηφίσεως τῶν νομοθετημάτων εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος, εἶναι ταχυτέρα, ὀρθῶς. Ἴσως–ἴσως καὶ νὰ μὴ ὑστερῇ πάντοτε ἀπὸ ἀπόψεως ποιότητος. Ὑπάρχουν καὶ περιπτώσεις κατὰ τὰς ὁποίας ὑστερεῖ καὶ τοῦτο ὀφείλεται εἰς τὴν συμπτωματικὴν ἑκάστοτε σύνθεσιν τῆς Ἐπιτροπῆς καὶ εἰς τὴν κατ’ ἐξοχὴν ἀπουσίαν τῶν Ἀρχηγῶν τῶν Κομμάτων. Διατὶ γίνεται ὅμως ἐκεῖ ταχυτέρα ἡ ἐργασία; Γίνεται, κ. Ἀντιπρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, διότι ἐκεῖ ὑπάρχει εἰδικὸς Κανονισμὸς ὁ ὁποῖος δὲν ἐπιτρέπει ἀγορεύσεις πέραν τοῦ ¼ ἀρχικῆς ἀγορεύσεως καὶ δὲν ἐπιτρέπει δευτερολογίαν πέραν τῶν 5 λεπτῶν. Εἰσαγάγετε τὸν Κανονισμὸν τῆς Βουλῆς καὶ θεσπίσατε αὐτὴν τὴν διάταξιν καὶ διὰ τὰς ἐργασίας τῆς Βουλῆς κατ’ οὐδὲν ἔχει νὰ ζημιωθῇ ὁ Κοινοβουλευτισμός, κατ’ οὐδὲν ἔχουν νὰ ζημιωθοῦν αἱ ἐργασίαι τῆς Βουλῆς. Κύριε Πρόεδρε τῆς Βουλῆς, διὰ νὰ ἀποδώσῃ θετικήν, ἐπιστημονικὴν καὶ ταχεῖαν νομοθετικὴν ἐργασίαν τὸ Σῶμα δὲν χρειάζονται αὐταὶ αἱ ἀπέραντοι ἀγορεύσεις αἱ ὁποῖαι γίνονται, τοὐναντίον, κατ’ ἐμὴν κρίσιν, βλάπτουν διότι ἡ μεγάλη παρέλκυσις τῶν συζητήσεων ἀπαλύνει τὴν σπουδαιότητα τοῦ θέματος, κουράζει τοὺς βουλευτὰς καὶ ἄγει εἰς λύσιν τῆς συνεδριάσεως καὶ δι’ ἔλλειψιν ἀπαρτίας, ἔλλειψιν ἀπαρτίας τῆς ὁποίας τὴν εὐθύνην δὲν ἠμπορεῖ ἡ Κυβέρνησις νὰ τὴν ἐπιρρίπτῃ εἰς τὴν ἀντιπολίτευσιν δι’ 100% ἰδικά της ζητήματα. Δὲν ἠμπορεῖ ἡ Κυβέρνησις νὰ μέμφεται τὴν ἀντιπολίτευσιν, ὅτι δὲν τὴν βοηθεῖ εἰς τὴν νομοθετικήν της ἐργασίαν ὅταν οἱ ἰδικοί της βουλευταὶ δὲν τὴν βοηθοῦν καθ’ ὃν τρόπον καὶ καθ’ ὃν βαθμὸν πρέπει νὰ τὴν βοηθοῦν. Δὲν ἐπιτρέπεται νὰ λύωνται αἱ συνεδριάσεις τῆς Βουλῆς δι’ ἔλλειψιν ἀπαρτίας. 170 βουλευταὶ Κυβερνητικοὶ ὀφείλουν, καὶ αὐτὴ εἶναι ἡ ἀποστολή των, αὐτὴ εἶναι ἡ ἐντολὴ τοῦ λαοῦ τὴν ὁποίαν ἔλαβον, νὰ βοηθοῦν κατ’ ἐξοχὴν τὴν Κυβέρνησιν εἰς τὸ ἔργον της. Καὶ ἡ ἀντιπολίτευσις ὀφείλει πράγματι, καὶ δι’ ἡμᾶς ἀνάλογος ἐντολὴ ὑπάρχει, ἀλλὰ ἡ κυρία ἐντολὴ ὑπάρχει διὰ τοὺς βουλευτὰς τῆς συμπολιτεύσεως. Διὰ νὰ βοηθήσωμεν, λοιπόν, εἶναι ἀπόλυτος ἀνάγκη μεταβολῆς τοῦ Κανονισμοῦ. Περιορισμὸς χρόνου ἀγορεύσεως ἀριθμὸς 1, δι’ ὅλους.

§19Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Καὶ διὰ τοὺς ὑπουργούς.

§20Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Βεβαίως καὶ διὰ τοὺς ὑπουργούς. Ἀριθμὸς 2......(Δὲν ἠκούσθη).

§21ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐξουσιοδοτημένοι ρήτορες, κ. Μπακόπουλε, αὐτὸ εἶναι τὸ θέμα. Ἂν εἶναι δύο ἀπὸ κάθε Κόμμα τελειώνουν ὅλα.

§22Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐγὼ ἀγορεύω καὶ ἰδικάς μου γνώμας ἐκφράζω, ἀφίσατέ με παρακαλῶ. Εἶπον, λοιπόν, ἀριθμὸς 1 περιορισμὸς τοῦ χρόνου ἀγορεύσεως. Ἀριθμὸς 2 συνημμένος πρὸς τὸ 1, περιορισμὸς τῶν ὁμιλητῶν. Ἀποστολὴ τοῦ Κοινοβουλευτισμοῦ εἶναι νὰ συντελοῦν ὅλα τὰ Κόμματα ἀναλόγως τῶν ἰδεολογικῶν των κατευθύνσεων εἰς τὴν ψήφισιν νομοσχεδίων τὰ ὁποῖα προορίζονται νὰ ἐξυπηρετήσουν τὰ γενικὰ συμφέροντα τοῦ λαοῦ. Καὶ δικαίωμα καὶ ὑποχρέωσιν ἔχουν τὰ Κόμματα νὰ ἐκθέτουν τὰς ἀπόψεις των, ἀλλὰ νομίζω, κ. Πρόεδρε, ὅτι ἕνας ὑπεύθυνος ἀγορητὴς ἐκ μέρους ἑνὸς Κόμματος καὶ δύο ἀκόμη, εἶναι ἀπολύτως ἱκανὸς ἀριθμὸς διὰ νὰ ἐκπροσωπήσουν ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας τὸ ζήτημα καὶ νὰ διαφωτίσουν καὶ τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν περὶ τῶν ἀπόψεων τοῦ Κόμματος. Ἀλλὰ καὶ αὐτὰ δὲν ἀρκοῦν, κ. Πρόεδρε, ἂν ὁ Κανονισμὸς δὲν ἐφοδιάσῃ τὸν Πρόεδρον τῆς Βουλῆς μὲ μεγαλυτέρας ἐξουσίας, μὲ ἐξουσίας καὶ πειθαρχικὰς ἀκόμη, διότι ἐὰν ὁ Πρόεδρος τῆς Βουλῆς δὲν ἔχῃ πειθαρχικὰς ἐξουσίας ἐπὶ τῶν βουλευτῶν διὰ νὰ ἐπιβάλῃ τὴν τήρησιν τοῦ Κανονισμοῦ, θὰ εὑρισκώμεθα πρὸ τοῦ θεάματος νὰ λέγῃ ὁ Πρόεδρος: Κύριε τάδε, σὲ ἀνακαλῶ εἰς τὴν τάξιν. Δὲν μπᾶ νὰ μὲ ἀνακαλέσης, σὲ ἀνακαλῶ καὶ ἐγώ! Ἠμπορεῖ νὰ προαχθοῦν κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον αἱ ἐργασίαι τῆς Βουλῆς; Καὶ σεῖς, κ. Πρόεδρε, καὶ ἐδῶ ἔγκειται ἡ εὐθύνη σας, εἶσθε ἑπτὰ χρόνια Πρόεδρος... (δὲν ἠκούσθη)

§23ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ὀκτώ.

§24Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀκόμη τὸ χειρότερον διὰ σᾶς. Ὑπεσχέθητε ὀκτὼ φοράς, ὅτι θὰ φέρετε τὸν Κανονισμόν. Ποῦ εἶναι; Καὶ ὑπεσχέθη μὲν ἡ Κυβέρνησις, ὅτι θὰ φέρῃ τὸν Κανονισμόν. Τὸν ἔχει ἕτοιμον τὴν ἄλλην ἑβδομάδα τὸν ἔχει ἐδῶ. Ποῦ εἶναι; Ἀντὶ νὰ αἰτιᾶσθε, κ. Πρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, τὴν Ἀντιπολίτευσιν, νὰ αἰτιᾶσθε τὸν ἑαυτόν σας, τὴν Κυβέρνησιν, διότι δὲν ἐφέρατε τὸν Κανονισμόν. Ἐφ’ ὅσον δὲν ἔρχεται καὶ δὲν ἐφαρμόζεται ὁ νέος Κανονισμός, τίποτε δὲν διορθώνεται. Φέρατε τὸν Κανονισμόν. Ἡ Ἀντιπολίτευσις σᾶς ἐδήλωσεν, ὅτι θὰ σᾶς βοηθήσῃ εἰς τὴν ψήφισιν τοῦ νέου Κανονισμοῦ. Βεβαίως, θὰ ὑπάρξουν διαφωνίαι ὡς πρὸς λεπτομερειακὰς διατάξεις τούτου ἢ ἐκείνου τοῦ ἄρθρου ἐν τῷ συνόλῳ του. Καὶ εἰς τὰς λεπτομερείας του ὁ νέος Κανονισμὸς θὰ ψηφισθῇ Φέρατέ τον διὰ ἔχετε τὴν συνείδησίν σας ἥσυχον ὅτι, ἐξεπληρώσατε τὸ κύριον καθῆκον σας ἀπέναντι τοῦ Κοινοβουλευτισμοῦ καὶ διὰ νὰ μὴ εὑρεθῆτε εἰς τὴν δυσάρεστον θέσιν — διότι δὲν εἶναι εὐχάριστος ἡ ἰδική σας θέσις νὰ εἴπητε ὅσα εἴπατε διὰ τὴν Ἀντιπολίτευσιν — νὰ μέμφεσθε τὴν Ἀντιπολίτευσιν διότι αἱ ἐργασίαι τοῦ Κοινοβουλίου βαίνουν βραδέως. Ὁ Κανονισμὸς εἶναι τὸ μόνον νὰ τὰ διορθώσῃ.

§25Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Κύριε Πρόεδρε, συμφωνῶ, καὶ μὲ τὸν κ. Ἀρχηγὸν τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων καὶ μὲ τὸν κ. Μπακόπουλον, ὅτι πρέπει νὰ συζητήσωμεν τὸν νέον Κανονισμόν. Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις παρεκάλεσε ὑμᾶς, κ. Πρόεδρε, ὁ ὁποῖος ἀπὸ μακροῦ χρόνου ἐπιμένετε νὰ προσαχθῇ ἐνώπιον τῆς Βουλῆς τὸ σχέδιον καὶ νὰ συζητηθῇ, ἐὰν ἡ Κυβέρνησις παρεκάλεσεν ὑμᾶς νὰ ἀναβληθῇ ἡ συζήτησις τοῦ Κανονισμοῦ, αὐτὸ ὀφείλεται εἰς τὸ γεγονός, ὅτι φοβούμεθα, ὅτι ἐπὶ ἕνα μῆνα τοὐλάχιστον θὰ ἀγορεύουν ἅπαντες ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ. Εἴχομεν νομοσχέδια μεγίστης σημασίας, ὅπως τὸ νομοσχέδιον περὶ «Ὀπωροκηπευτικῶν» καὶ τὸ νομοσχέδιον περὶ «σακχάρεως», νομοσχέδια τὰ ὁποῖα εἶναι συνδεδεμένα μὲ αὐτὴν ταύτην τὴν πρόοδον τῆς οἰκονομίας μας καὶ τὰ ὁποῖα δὲν θὰ ἦτο δυνατὸν ἀκόμη νὰ συζητηθοῦν ἐὰν εἴχομεν ἀρχίσει τὸν Ἰανουάριον τὴν συζήτησιν ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ. Ἀλλὰ πρέπει τὸ ταχύτερον νὰ συζητηθῇ καὶ κατόπιν συνεννοήσεως τοῦ κ. Προέδρου τῆς Βουλῆς, μετὰ τῆς Κυβερνήσεως θὰ ἀποφασισθῇ ὁ χρόνος τῆς συζητήσεως. Θὰ ἐπεθύμουν, ὅμως, νὰ εἴπω εἰς τὸν κ. Μπακόπουλον, ὅτι θὰ ἦτο ἀσυγκρίτως ὡραιότερον —καὶ αὐτὸ θὰ προεκάλει τὴν ἐπιδοκιμασίαν ὁλοκλήρου τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ — ἐάν, καὶ πρὸ τῆς ἐπιψηφίσεως τοῦ νέου Κανονισμοῦ, πρὸ τῶν μεταβολῶν αἱ ὁποῖαι θὰ ἔχουν αὐτὸν τὸν ἀστυνομικὸν διὰ τὴν διάρκειαν τῶν ἀγορεύσεων χαρακτῆρα, αὐτοπεριωρίζοντο οἱ κ.κ. βουλευταί, καὶ ἐπεδείκνυον, ἰδίᾳ οἱ βουλευταὶ τῆς ἄκρας ἀριστερᾶς, τὴν αὐτοπειθαρχίαν ἐκείνην τὴν ὁποίαν εἶναι ὑποχρεωμένοι, ἔστω καὶ ἐὰν δὲν πιστεύουν πλήρως εἰς τὸ καθεστὼς εἰς τὸ ὁποῖον αὐτὴν τὴν στιγμὴν κινοῦνται, νὰ ἐπιβάλλουν εἰς τὸν ἑαυτόν των. Θὰ ἐνθυμῆσθε, κ. Μπακόπουλε, καὶ θὰ ἐνθυμοῦνται καὶ οἱ κ.κ. συνάδελφοι, ὅτι προσωπικῶς, ἐπέβαλον εἰς τὸν ἑαυτόν μου μεγάλους αὐτοπεριορισμούς. Κατὰ τὴν πρώτην μεταπολεμικὴν τετραετίαν........ (Γέλωτες ἐκ μέρους δύο βουλευτῶν τῆς ἄκρας ἀριστερᾶς)

§26ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ζάκκα, δὲν ἐπιτρέπεται τοιαύτη συμπεριφορὰ εἰς σᾶς, παλαιὸν Κοινοβουλευτικόν. Δὲν εἶναι πράγματα αὐτά. Αὐτὰ εἶναι διὰ νέους. Πρέπει νὰ δεικνύετε ὀλίγον κοινοβουλευτισμόν.

§27Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). ....θὰ ἐνθυμεῖσθε, ὅτι κατὰ τὴν πρώτην μεταπολεμικὴν περίοδον τῆς Βουλῆς πολλάκις, ἀνερχόμενος εἰς τὸ Βῆμα, ἐτόνιζον, ὅτι θὰ ὁμιλήσω δι’ ὀλίγων καὶ ὅπως εἶναι φυσικὸν καὶ τὸ παθαίνομεν ὅλοι, ὁ λόγος διήρκει ἐπὶ μίαν καὶ δύο ὥρας. Ἐνθυμοῦμαι, ὅτι πολλάκις ὁ ἀγαπητὸς φίλος καὶ πολύτιμος συνεργάτης κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ μοῦ εἶχε φιλικῶς ὑποδείξει, καθ’ ὃ τεχνικὸς καὶ πρακτικὸς ἄνθρωπος, νὰ αὐτοπεριορισθῶ, καὶ εἶχε δίκαιον. Τὸ 1953 ἐκθέτων τὸ ἔργον τῆς Κυβερνήσεως εἰς τὸν τομέα τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων ὡμίλησα, διὰ νὰ ὑπερβάλω καὶ τὸν Ἀρχηγὸν τῶν Προοδευτικῶν, κ. Μαρκεζίνην, ὁ ὁποῖος εἶχεν ὁμιλήσει τὴν προτεραίαν ἐπὶ τρεῖς ὥρας, ὡμίλησα ἐπὶ πέντε ὥρας. Ἔκτοτε καὶ ἰδίᾳ κατὰ τὰς τελευταίας περιόδους τῆς Βουλῆς παρὰ τὸν περίεργον καὶ νομίζω μὴ συμβιβαζόμενον πρὸς τὴν αἴθουσαν ταύτην λέγεται ἀπὸ παλαιόν μου φίλον, οὐδέποτε ὡμίλησα πέραν τῆς ὥρας καὶ εἰς θέματα, ἐπὶ τῶν ὁποίων, ἀνερχόμενος εἰς τὸ Βῆμα, εἶχα ὑποχρέωσιν νὰ ἐκθέτω τὰς ἀπόψεις μου ἄλλοτε μὲν ἐπὶ μεγάλων θεμάτων τῆς ἐξωτερικῆς πολιτικῆς, χωρὶς νὰ εἶμαι τότε εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ἀπὸ ἔτους δὲ καὶ ἐντεῦθεν ὡς διερμηνεύων τὰς γνώμας τῆς Κυβερνήσεως, οὐδέποτε ὡμίλησα καὶ ἂς γελᾷ ὅσον θέλει ὁ κ. Ζάκκας καὶ ἂς γελᾷ ὅσον θέλει ὁ κ. Πυρομάγλου, οὐδέποτε ὡμίλησα εἰς τὴν σύνοδον αὐτὴν ἀλλὰ καὶ εἰς τὴν προηγουμένην πέραν τῆς ὥρας, καὶ δὴ ἐκθέτων ἀπόψεις ἐπὶ μεγάλων θεμάτων, διότι αἱ συνήθεις παρεμβάσεις μου διαρκοῦν μόνον 10 λεπτὰ ἢ ἓν τέταρτον τῆς ὥρας. Καὶ αἱ τρεῖς ἀποψιναὶ παρεμβάσεις εἶχον ἕνα θεμελιώδη χαρακτῆρα διὰ τὸ ἔργον τὸ νομοθετικὸν τῆς Βουλῆς. Καὶ αἱ τρεῖς μαζὺ δὲν ἔχουν ὑπερβῆ τὴν ἡμίσειαν ὥραν. Ἀλλ’ ἐκεῖνοι ἀπὸ τοὺς φίλους οἱ ὁποῖοι νομίζουν, ὅτι ἔχουν τὸ δικαίωμα νὰ γελοῦν σαρκαστικῶς εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, παρακαλῶ νὰ ἀνακαλέσουν ψυχικῶς, διότι δὲν ἠμποροῦν βέβαια νὰ ἀνακαλέσουν φυσιολογικῶς, τὸν γέλωτά των καὶ νὰ ἀναγνώσωσι τὰ πρακτικὰ τῆς Βουλῆς, διὰ νὰ ἴδουν ἂν ἠγόρευσα ποτέ, κατὰ τὸ διάστημα τῶν τελευταίων ἐτῶν, πέραν τῶν τριῶν τετάρτων ἢ τῆς μιᾶς ὥρας. Κύριοι, ὑπάρχουν βεβαίως καὶ βουλευταί, οἱ ὁποῖοι ἀρέσκονται εἰς μακρὰς ἀγορεύσεις. Λυποῦμαι, ὅμως, διότι εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἐπανέλθω εἰς τὴν ἀρχικήν μου παρατήρησιν. Εἶναι ἡ κωλυσιεργία ὡρισμένης μερίδος καὶ ζήτημα τακτικῆς καὶ ἀντιδράσεως. Ἐφ’ ὅσον, βεβαίως, δὲν εἶναι, ἐξ ἰδίας πρωτοβουλίας, ἡ ἄκρα ἀριστερὰ διατεθειμένη νὰ σταματήσῃ τὴν ἀντίδρασιν αὐτήν, θὰ τὴν κατανικήσωμεν τὴν ἀντίδρασιν αὐτὴν διὰ τοῦ νέου Κανονισμοῦ, ὁ ὁποῖος θὰ ψηφισθῇ καὶ ὁ ὁποῖος θὰ περιλάβῃ τὰς διατάξεις ὡς εἶναι, ἐπὶ τῶν ὁποίων ὡμίλησε πολὺ ὀρθῶς ὁ κ. Μπακόπουλος. (Ζωηρὰ χειροκροτήματα).

§28Α. ΖΑΚΚΑΣ. (Ἐγείρεται ἵνα ὁμιλήσῃ) ......

§29ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Καθῆστε, κ. Ζάκκα, δὲν ἔχετε τὸν λόγον.

§30Α. ΖΑΚΚΑΣ. Ἐπὶ προσωπικοῦ ζητήματος, κ. Πρόεδρε.

§31ΠΡΟΕΔΡΟΣ. (Ἐν θυμῷ). Ἐὰν ἐπρόκειτο νὰ ζητήσῃ κἄποιος τὸν λόγον ἐπὶ προσωπικοῦ ζητήματος, αὐτὸς θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι ὄχι ὁ κ. Ζάκκας ἀλλὰ ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, διότι ὁ κ. Ζάκκας τὸν προσέβαλε.

§32ΦΩΝΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα. Κάτσε κάτω. Κάτσε κάτω. (Θόρυβος καὶ διαμαρτυρίαι).

§33ΠΡΟΕΔΡΟΣ. (Ἐν ὀργῇ). Ὁρίστε, κ. Πυρομάγλου, ὁμιλῆτε παρακαλῶ.

§34Α. ΖΑΚΚΑΣ. Δὲν ἔχετε τὸ δικαίωμα, κ. Πρόεδρε, νὰ μοῦ ἀρνηθῆτε...... (Ὁ θόρυβος καὶ αἱ διαμαρτυρίαι ἐπιτείνονται).

§35ΦΩΝΑΙ. Κάτσε κάτω. Κάτσε κάτω.

§36ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ ὁμιλήσητε ὅταν σᾶς δώσῃ ὁ Πρόεδρος τὸν λόγον. Ὁρίστε, κ. Πυρομάγλου.

§37Α. ΖΑΚΚΑΣ. Δὲν ἔχετε τὸ δικαίωμα......

§38ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν σᾶς ἐπιτρέπω νὰ ὁμιλήσητε πρὶν ἢ τελειώσῃ τὴν ἀγόρευσίν του ὁ κ. Πυρομάγλου.

§39Α. ΖΑΚΚΑΣ. (Προσπαθεῖ νὰ ὁμιλήσῃ ἐν μέσῳ φωνῶν καὶ ἀποδοκιμασιῶν). Κύριε Πρόεδρε......

§40ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ζάκκα, θὰ μὲ ἀναγκάσητε νὰ σᾶς ἀνακαλέσω εἰς τὴν τάξιν.

§41Α. ΖΑΚΚΑΣ. Δὲν θὰ δυνηθῆτε νὰ μὲ κάμητε νὰ μὴ ὁμιλήσω...... (Φωναὶ — θόρυβος — διαμαρτυρίαι).

§42ΠΡΟΕΔΡΟΣ. (Ἐν ὀργῇ). Κύριε Ζάκκα, σᾶς ἀνακαλῶ εἰς τὴν τάξιν......

§43Α. ΖΑΚΚΑΣ. (Ὁμιλεῖ μὴ ἀκουόμενος).

§44ΠΡΟΕΔΡΟΣ. ...... Καὶ θὰ ἐρωτήσω τὴν Βουλὴν ἐὰν δέχηται νὰ δημοσιευθῇ ἡ ἀνάκλησις εἰς τὴν τάξιν τοῦ κ. Ζάκκα. Ἐρωτῶ τὴν Βουλήν. Δύναμαι ν’ ἀνακαλέσω εἰς τὴν τάξιν τὸν κ. Ζάκκαν; Ἐγείρονται οἱ πλεῖστοι.

§45ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Μάλιστα, μάλιστα. (Φωναὶ καὶ θόρυβος).

§46ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁρίστε, κ. Πυρομάγλου, θὰ ὁμιλήσῃ ὁ κ. Πυρομάγλου......

§47Α. ΖΑΚΚΑΣ. ...... (δὲν ἠκούσθη) ......

§48ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Καθίστε, κάτω. Ἔχετε ἀνακληθῆ εἰς τὴν τάξιν!

§49Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Κύριε Πρόεδρε, ἐὰν θέλῃ νὰ δώσῃ ἐξηγήσεις......

§50ΦΩΝΑΙ. Ὄχι, ὄχι! Νὰ καθήσῃ κάτω.

§51ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁρίστε, κ. Πυρομάγλου.

§52Ι. ΠΑΣΑΛΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐγὼ νομίζω, ὅτι δὲν διευθύνονται ἔτσι αἱ ἐργασίαι τοῦ Κοινοβουλίου.

§53ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν θὰ μὲ μάθετε πῶς θὰ διευθύνω τὰς ἐργασίας τοῦ Σώματος.

§54Ι. ΠΑΣΑΛΙΔΗΣ. Ἐὰν ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἔθιξε προσωπικῶς τὸν κ. Ζάκκα......

§55ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν τὸν ἔθιξε.

§56Ι. ΠΑΣΑΛΙΔΗΣ. Ἔτσι νομίζει ὁ κ. Ζάκκας. Ἐὰν δὲν ἔλεγε τὸ ὄνομά του, τὸ πρᾶγμα ἄλλαζε. Ἐγέλασε ὁ κ. Ζάκκας καὶ εἶπεν ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως......

§57ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν πρέπει νὰ γελᾶ.

§58Ι. ΠΑΣΑΛΙΔΗΣ. Εἶπεν ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι ὁ κ. Ζάκκας καὶ ὁ κ. Πυρομάγλου ἐγέλασαν σαρκαστικά. Τὸ πραγματικὸν εἶναι, ἐὰν ἦτο σαρκαστικόν......

§59ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν εἶναι προσωπικὸν ζήτημα αὐτό.

§60Ι. ΠΑΣΑΛΙΔΗΣ. Ἐπιτέλους ὁμιλῶ ἐγώ.

§61ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μὴ λησμονῆτε, κ. Πρόεδρε τῆς ΕΔΑ, ὅτι κατὰ τὸν Κανονισμὸν πρέπει νὰ ζητήσητε τὸν λόγον ἀπὸ τὸν Πρόεδρον τοῦ Σώματος καὶ ἀφοῦ σᾶς τὸν δώσῃ τότε θὰ ὁμιλήσητε. Σεῖς ὅμως τὸν ἐλάβατε χωρὶς νὰ τηρήσητε τὸν Κανονισμόν.

§62Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐδώσατε τὸν λόγον.

§63ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Καθήσετε κάτω σεῖς.

§64Ι. ΠΑΣΑΛΙΔΗΣ. Ἐὰν νομίζετε, ὅτι μὲ τὶς φωνές σας θὰ πνίξετε τὴν φωνήν μας, ὄχι. Ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως εἶπε, ὅτι ἐγέλασαν σαρκαστικά. Βεβαίως λοιπὸν ἔθιξε καὶ θὰ ἀπαντήσῃ ὁ κ. Ζάκκας εἰς τὸν κ. Ἀντιπρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, ἐὰν ὁ γέλως ἦτο σαρκαστικός, ἢ ὄχι. Ἐγὼ νομίζω δέ, κ. Πρόεδρε, ὅτι αὐτὸ διευκολύνει τὴν συζήτησιν. (Διαμαρτυρίαι δεξιᾶς).

§65Α. ΖΑΚΚΑΣ. (Ὁμιλεῖ μὴ ἀκουόμενος).

§66ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ ὁμιλήσῃ ὁ κ. Πυρομάγλου πρῶτον. Ὁρίστε, κ. Πυρομάγλου.

§67Κ. ΠΥΡΟΜΑΓΛΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ὁμολογῶ καὶ ἐγώ, ὅτι πράγματι, ὅταν ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως εἶπεν, ὅτι εἶναι ὀλιγαρκὴς εἰς τὸν λόγον του, ἐγέλασα. Θὰ ἤθελον δὲ μόνον νὰ σημειώσω τοῦτο, ὅτι ἀπὸ τὶς 6.45′ αἱ τρεῖς διακοπαὶ τοῦ κ. Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως σημαίνουν ἡμίσειαν ὥραν. Πέραν ὅμως αὐτοῦ, ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως κατήγγειλε τὴν ἀντιπολίτευσιν καὶ ὑπογραμμίζω τὴν λέξιν «κατήγγειλε», διότι κωλυσιεργεῖ τὴν νομοθετικὴν ἐργασίαν τῆς Βουλῆς. Νομίζω πὼς ὁ τρόπος μὲ τὸν ὁποῖον κατήγγειλε τὴν ἀντιπολίτευσιν στρέφεται ἐναντίον τοῦ Κοινοβουλευτισμοῦ. Ἐλπίζω καὶ εἶμαι βέβαιος, ὅτι ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως δὲν εἶχεν αὐτὴν τὴν πρόθεσιν, διότι, ἐὰν πρέπει νὰ σιωπᾷ ἡ ἀντιπολίτευσις εἰς τὰ νομοθετήματα, τὰ ὁποῖα φέρει ἡ Κυβέρνησις, αὐτὸ σημαίνει καθαρὰν ἀνατροπὴν τοῦ Κοινοβουλευτισμοῦ. Εἶπον, ὅτι ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως δὲν πιστεύει εἰς αὐτό. Πέραν αὐτοῦ θὰ ἤθελον ὅμως μία πρακτικὴν ἀντιμετώπισιν ἀκριβῶς διὰ τὸ ζήτημα τοῦ ἐργοστασίου σακχάρεως, τὸ ὁποῖον ἀνέφερεν ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως. Θὰ ἦτο, κύριοι, πολὺ προτιμότερον ἡ Κυβέρνησις, πρὶν φέρῃ ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας ἕνα νομοθέτημα τοιαύτης ὁλκῆς, πέραν τοῦ ὅτι ἐπὶ 2 χρόνια ἐκινήθη.....

§68ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν εἶσθε εἰς τὸ θέμα.

§69Κ. ΠΥΡΟΜΑΓΛΟΥ. Θὰ ἤθελον ἡ Κυβέρνησις διὰ τοῦ Προεδρείου τῆς Βουλῆς νὰ εἶχεν ἔλθει εἰς ἐπαφὴν μὲ τοὺς Ἀρχηγοὺς τῶν Κομμάτων — μὲ τὰ Κόμματα, νὰ ὁρίσουν τοὺς ἐκπροσώπους των, διὰ νὰ ὁμιλήσουν, διὰ νὰ τελειώνῃ ἡ συζήτησις. Νομίζω, ὅτι διὰ τὴν ταχυτέραν διεκπεραίωσιν τῆς νομοθετικῆς ἐργασίας ἡ Κυβέρνησις ἔχει μίαν εὐθύνην, ὅτι δὲν συντονίζει τὴν προσπάθειάν της μὲ τὰ Κόμματα τῆς ἀντιπολιτεύσεως. Αὐτὸ εἶναι βασικὸν καὶ δὲν θὰ διορθωθῇ καὶ ἐὰν ἀκόμη ψηφισθῇ ὁ νέος Κανονισμός.

§70ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Ζάκκας.

§71Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουρ. Συντονισμοῦ).

§72ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁρίστε, κ. Ὑπουργέ.

§73Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Κύριε Πρόεδρε, οὐδεὶς βεβαίως ὑπεστήριξε, πολὺ ὀλιγώτερον δὲ ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ἐπίσης καὶ ἐγὼ καὶ ὑποθέτω οὐδεὶς τῶν συναδέλφων ὑπεστήριξε ποτέ, ὅτι δὲν πρέπει νὰ γίνωνται συζητήσεις προσεκτικαὶ καὶ ἐμπεριστατωμέναι ἐπὶ ὅλων τῶν νομοσχεδίων. Βεβαίως πρέπει νὰ γίνωνται. Ἀλλὰ π. χ. ἡ τροπολογία αὐτή, ἡ ὁποία —σημειωτέον— ὑπεβλήθη ἀφοῦ ἐκηρύχθη περαιωμένη ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 9, εἶναι ἕνα περίεργον σχῆμα. Εἰς τὰ πρακτικὰ τῆς παρελθούσης Πέμπτης ἀναφέρεται συγκεκριμένως: «Προεδρεύων Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Μπατρῖνος: Ἐξαντληθέντος τοῦ καταλόγου τῶν ἐγγεγραμμένων νὰ ὁμιλήσουν, κηρύσσεται περαιωμένη ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 9. Κύριοι βουλευταὶ —λέγει ὁ Προεδρεύων Ἀντιπρόεδρος— ὑπεβλήθη εἰς τὸ Προεδρεῖον ἡ ἑξῆς τροπολογία, ἐπὶ τῆς ὁποίας ζητεῖται ἡ κρίσις σας». Ἡ τροπολογία ἀναφέρεται εἰς τὸ ἄρθρον 35 τῆς Συμβάσεως, παρ’ ὅλον, ὅτι εἶναι ἀσαφής. Ἐπὶ τοῦ θέματος τοῦ ἄρθρου 35 τῆς Συμβάσεως, δηλαδὴ ἐὰν ἐνδείκνυται, ἢ ὄχι, ἐν προκειμένῳ ἐξαίρεσις ἀπὸ τὴν κειμένην νομοθεσίαν, ὡς πρὸς τὰς προσλήψεις καὶ ἀπολύσεις τῶν ἐργατῶν, ἐξαίρεσις ἡ ὁποία, ὅπως εἶχον τὴν τιμὴν νὰ ἀναπτύξω κατὰ τὴν τελευταίαν συνεδρίασιν τῆς νομοθετικῆς ἐργασίας, ἔχει ἤδη υἱοθετηθῆ ἀπὸ τοῦ 1951, ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν τῆς ἐποχῆς ἐκείνης εἰς τὸν νόμον τῆς ΔΕΗ καὶ εἰς ἄλλας περιπτώσεις ἐπίσης τῆς κατασκευῆς ἐργοστασίων μεγάλων, ὅπου χρειάζεται μεγάλη ἐξειδίκευσις ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι θὰ ἀπασχοληθοῦν. Ἐπὶ τοῦ θέματος λοιπὸν τοῦ ἄρθρου 35 τῆς Συμβάσεως ἐγένετο συζήτησις κατὰ τὴν κατ’ ἀρχὴν συζήτησιν, κατὰ τὴν συζήτησιν ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1, κατὰ τὴν συζήτησιν ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 3, ἑκάστην δὲ φορὰν τοὐλάχιστον ἀπὸ 10 ἢ 15 ἀξιοτίμους συναδέλφους, τῆς ἀντιπολιτεύσεως βεβαίως. Ἤκουσε δηλαδή, κ. Πρόεδρε, ἡ Βουλὴ μέχρι σήμερον τοὐλάχιστον 40 φορὲς τὰ ἴδια πράγματα, διὰ τὸ ἄρθρον 35 τῆς Συμβάσεως, μέχρι τοῦ σημείου, ὥστε νὰ ἐρωτήσω κἄποιον ἀξιότιμον συνάδελφον τῆς ἀντιπολιτεύσεως, ἐὰν δὲν τοῦ προκαλῇ ἀνίαν τὸ νὰ ἐπαναλαμβάνῃ καὶ αὐτὸς ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα τοσάκις ἐλέχθησαν. Πέραν ὅμως αὐτῶν ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 35 τῆς Συμβάσεως ἐλήφθη ἀπόφασις τῆς Βουλῆς καὶ κατὰ τὴν κατ’ ἀρχὴν συζήτησιν καὶ κατὰ τὴν συζήτησιν ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1 καὶ κατὰ τὴν συζήτησιν ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 3. Πῶς λοιπὸν ἐπανέρχεται τώρα καὶ δὴ ζητεῖται ὀνομαστικὴ ψηφοφορία; Δὲν εἶναι λοιπὸν δυνατὸν νὰ θεωρηθῇ αὐτὸς ὁ τρόπος ἀσκήσεως τῆς ἀντιπολιτεύσεως, ὡς συμβάλλων εἰς τὴν ὁμαλὴν διεξαγωγὴν τῆς νομοθετικῆς ἐργασίας. Ἀναπτύξατε τὰς ἀντιλήψεις σας καὶ θὰ σᾶς προσέξωμεν. Μάλιστα, ἐὰν τὰς ἀναπτύξουν 1–2 ρήτορες θὰ σᾶς προσέξωμεν καλύτερα, παρὰ ἐὰν τὰς ἀναπτύξουν 40. Δὲν εἶναι λοιπὸν δυνατὸν νὰ διεξαχθῇ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον νομοθετικὴ ἐργασία. Εἰδικώτερον τώρα ὡς πρὸς τὴν τροπολογίαν αὐτήν, διερωτῶμαι, ἐὰν εἶναι δυνατὸν νὰ συζητηθῇ τροπολογία ἐπὶ ἄρθρου, διὰ τὸ ὁποῖον ἡ συζήτησις ἐκηρύχθη ἤδη περαιωμένη. Διερωτῶμαι καὶ δι’ αὐτὸ συνιστῶ νὰ ἀποσυρθῇ ἡ τροπολογία καὶ ἡ πρότασις περὶ ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας καὶ νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν ἀποδοχὴν τοῦ ἄρθρου 9 καὶ τῶν περαιτέρω ἄρθρων, διὰ νὰ ἠμπορέσωμεν τὸ ταχύτερον, κ. Πρόδρε, νὰ ψηφίσωμε τὸ νομοσχέδιον αὐτό, ἐκ τοῦ ὁποίου τόσα ὠφέλη ἀναμένει ὁ ἀγρότης τῆς Θεσσαλίας, τῆς Κεντρικῆς Μακεδονίας καὶ τῆς Ἀνατολικῆς Μακεδονίας.

§74Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Τὸν λόγον.

§75ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐδόθη ὁ λόγος πρῶτον εἰς τὸν κ. Ζάκκαν, ἐπὶ προσωπικοῦ ζητήματος. Νὰ τελειώσῃ ὁ κ. Ζάκκας καὶ σᾶς δίδω κατόπιν τὸν λόγον. (Ὁ κ. Ζάκκας ἀνέρχεται εἰς τὸ βῆμα).

§76ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὄχι καὶ εἰς τὸ βῆμα, κ. Ζάκκα. (Θόρυβος). Μόνον ἐπὶ προσωπικοῦ ζητήματος, κ. Ζάκκα.

§77Α. ΖΑΚΚΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, θέλω νὰ διαβεβαιώσω τὸν κ. Ἀντιπρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως καὶ τὴν Βουλήν, ὅτι κακῶς ἐξετίμησε τὸ γέλιο μου. Τοῦτο προῆλθεν ἐκ τῆς ἐξομολογήσεως τὴν ὁποίαν ἔκαμα, ὅτι «... εἰς τὸ παρελθὸν ὡμιλοῦσε...» καὶ τοῦτο καὶ ἐκεῖνο. Δὲν εἶχα καμμίαν διάθεσιν νὰ θίξω τὸν κ. Ἀντιπρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως.

§78ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Μητσοτάκης ἔχει τὸν λόγον.

§79Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, μετὰ τὸν κ. Πρόεδρον τοῦ Σώματος ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἔφερεν ἀπόψε πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως τὸ θέμα τοῦ τρόπου τῆς λειτουργίας τῆς Βουλῆς καὶ τῆς βραδύτητος τοῦ ρυθμοῦ τῶν ἐργασιῶν τοῦ Σώματος. Ἐπιθυμῶ ὡς πρὸς τὸ σημεῖον αὐτὸ καὶ ὡς πρὸς τὰς παρατηρήσεις τὰς ὁποίας ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἔκαμεν νὰ εἴπω τὰ ἑξῆς: Ἡ Κυβέρνησις, ἐν πρώτοις, ὅπως εἶχον τὴν εὐκαιρίαν καὶ κατὰ τὴν παρελθοῦσαν Παρασκευήν, εἶπον, κακῶς στρέφεται κατὰ τῆς ἀντιπολιτεύσεως διὰ τὴν βραδύτητα τὴν ὁποίαν παρουσιάζει ὁ ρυθμὸς τῆς νομοθετικῆς ἐργασίας. Εἶναι μία ἀλήθεια, κ. Ἀντιπρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία πρέπει νὰ λεχθῇ εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν. Ἀπόψε εὑρισκόμεθα ἐνώπιον πληθούσης συνεδριάσεως. Γεμάτα τὰ ἑδώλια τῶν ὑπουργῶν καὶ γεμάτα τὰ ἑδώλια τῶν κυβερνητικῶν βουλευτῶν. Λυποῦμαι, διότι εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ὑπενθυμίσω εἰς ὅλους, καὶ ὑποθέτω, ὅτι ὅλοι θὰ συμφωνοῦν, ὅτι συνήθως ἀρχίζομεν τὴν συνεδρίασιν μὲ παρισταμένους ἐλαχίστους βουλευτὰς τῆς πλειοψηφίας καὶ δύο ἢ τρεῖς κατ’ ἀνώτατον ὅριον ὑπουργούς. Κατὰ συνέπειαν ἡ Κυβέρνησις ὀφείλει νὰ πειθαρχήσῃ ἑαυτὴν καὶ τοὺς βουλευτάς της, ἐὰν θέλῃ νὰ δύναται νὰ προχωρήσῃ ὁμαλῶς καὶ ταχέως ὁ ρυθμὸς τῆς νομοθετικῆς ἐργασίας. Κύριε Πρόεδρε, δὲν θὰ ἤθελα εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ νὰ ὑπενθυμίσω, ὅτι κατέληξεν ἐμφάνισις κομήτου εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως. Ἀλλ’ ἐφθάσαμεν δυστυχῶς, νὰ μὴ παρίστανται εἰς τὴν αἴθουσαν, οὔτε ὑπουργοί, οὔτε καὶ οἱ κυβερνητικοὶ συνάδελφοι. Ἔνστασις ἀπαρτίας ὑποβαλλομένη προϋποθέτει ἀπουσίαν τῶν Κυβερνητικῶν συναδέλφων. Καὶ πρέπει νὰ εἴπω, ὅτι συχνότατα εἰς τὰς νυκτερινὰς ὥρας —καὶ αὐτὸ δύνανται νὰ τὸ ὁμολογήσουν οἱ κύριοι ἐκ τῶν συναδέλφων, οἱ ὁποῖοι παρίστανται τακτικῶς— συμβαίνει συχνότατα νὰ παρίστανται περισσότεροι βουλευταὶ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως παρὰ τῆς κυβερνητικῆς παρατάξεως, καίτοι ἡ κυβερνητικὴ παράταξις εἶναι πλειοψηφία. Καὶ αὐτὸ γίνεται κατάδηλον, ὅταν γίνεται ψηφοφορία διὰ ἀνατάσεως, ὥστε ἀναγκάζεται τὸ Προεδρεῖον, κατ’ οἰκονομίαν θὰ ἔλεγον τοῦ πράγματος, νὰ λέγῃ, ὅτι ἀπορρίπτεται ἡ ἰδική μας πρότασις καίτοι ἡμεῖς εἴμεθα περισσότεροι. Ὑπὸ αὐτὴν τὴν προϋπόθεσιν, κ. Πρόεδρε, πρέπει νὰ καταστῇ ἐν πρώτοις σαφές, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ὀφείλει νὰ ἀποδώσῃ εἰς τὸ Κοινοβούλιον τὴν σημασίαν τὴν ὁποίαν ἔχει τοῦτο. Αἱ συζητήσεις, αἱ ὁποῖαι γίνονται ἐντὸς τῆς αἰθούσης αὐτῆς δὲν ἀποτελοῦν ἁπλῶς ἕναν ὀχληρὸν τύπον. Ἡ Ἀντιπολίτευσις ἔχει χρέος νὰ εἴπῃ τὰς ἀπόψεις της καὶ νὰ δώσῃ τὴν πολιτικὴν μάχην ἐκεῖ ποὺ νομίζει, ὅτι πρέπει νὰ τὴν δώσῃ. Καὶ, ἐπὶ τέλους, νομίζω, ὅτι ἀπὸ ἐδῶ μέσα ἐξέρχεται μία συνισταμένη, ἡ ὁποία ἐκφράζει τὴν θέλησιν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας. Ὅταν ἡ Κυβέρνησις, κ. Ὑπουργέ, εἰσάγῃ νομοθέτημα διατυπωμένον εἰς ξένην γλῶσσαν...

§80ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ, νὰ μὴ εἰσέρχεσθε εἰς λεπτομερείας.

§81Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Καὶ ὅταν ἡ Κυβέρνησις ἐμμένῃ μέχρι τελευταίας λεπτομερείας, μέχρι καὶ τῶν τυπογραφικῶν σφαλμάτων τῶν σχεδίων νόμων, εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχῃ τὴν ἀπαίτησιν ἀπὸ τὸ Κοινοβούλιον νὰ δέχεται ἀσυζητητὶ αὐτὰ ποὺ προτείνει ἐὰν ὄντως πρόκειται —ὅπως πρόκειται— περὶ Κοινοβουλίου Δημοκρατικῆς χώρας; Νομίζω, κ. Ὑπουργέ, ὅτι ἡ Κυβέρνησις κακῶς εἰσάγει τὸ θέμα. Ὁ ρυθμὸς καὶ ὁ τρόπος τῆς ἀσκήσεως τῆς νομοθετικῆς λειτουργίας εἶναι ἔργον ἰδικόν της καὶ ἡ ἀδυναμία, ἡ ὁποία ὄντως ἐμφανίζεται εἰς τοῦτο ἀντανακλᾷ κατὰ πρῶτον λόγον εἰς τὴν Κυβέρνησιν. Πέραν ὅμως τούτου, ἡμεῖς δὲν ἔχομεν οὐδεμίαν δυσκολίαν νὰ συμφωνήσωμεν εἰς τὴν βασικὴν διαπίστωσιν, ὅτι ὑπάρχουν ὄντως ὡρισμέναι ὀργανικαὶ ἀδυναμίαι τοῦ Κοινοβουλίου, καθ’ ὃν τρόπον λειτουργεῖ σήμερον μὲ τὸν ἰσχύοντα Κανονισμὸν τῆς Βουλῆς. Ἀλλὰ εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ εἴπωμεν, ὅτι ἐπὶ πέντε συνεχῆ ἔτη ἀκούομεν τὸν κ. Πρόεδρον τοῦ Σώματος εἰς τὸν ἐναρκτήριον λόγον του καὶ εἰς τὴν ἀρχὴν ἑκάστης συνόδου νὰ ὁμιλῇ περὶ Κανονισμοῦ καὶ ὁ Κανονισμὸς αὐτὸς δὲν ἔρχεται ποτὲ εἰς συζήτησιν. Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις νομίζῃ, ὅτι εἶναι ἀνάγκη νὰ τροποποιήσωμεν τὸν Κανονισμὸν τῆς Βουλῆς, ἡ Κυβέρνησις καὶ τὸ Προεδρεῖον τοῦ Σώματος νὰ ἀναλάβῃ τὴν πρωτοβουλίαν, καὶ ὅλη ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία, ὅπως ἔχει μέχρι σήμερον ἀποδείξει, θὰ εἶναι διατεθειμένη νὰ τὴν βοηθήσῃ. Τουλάχιστον ἀπὸ τῆς ἰδικῆς μας πλευρᾶς εἴμεθα διατεθειμένοι νὰ συμβάλωμεν εἰς τὴν εὔρυθμον λειτουργίαν τοῦ Κοινοβουλίου. Καὶ ἐπιθυμῶ νὰ ὑπενθυμίσω ὅτι, κατὰ τὴν ἐπερώτησιν τοῦ ἀγροτικοῦ θέματος, ἐκ μέρους μας ὡμίλησεν εἷς καὶ οὐδεὶς ἕτερος, ὅπως καὶ κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου περὶ σακχάρεως, εἷς ὡμίλησεν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς ἀπὸ τῆς θέσεώς του καὶ ἅπαξ εἰς τὰ ἄρθρα. Αὐτὰ τὰ λέγω διὰ λόγους τάξεως βασικούς. Διότι κάποτε πρέπει νὰ συνηθίσωμεν νὰ συζητοῦμεν τὰ θέματα, ὅπως καὶ ἄλλοτε εἶπον, ἐν ψυχρῷ. Σήμερον ἡ Κυβέρνησις ἐνοχλεῖται, διότι δὲν περνᾷ τὸ νομοσχέδιον σακχάρεως. Ἔκανε μία πανηγυρικὴν ἐμφάνισιν διὰ νὰ διατυπώσῃ κατηγορίας κατὰ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Ἐν ψυχρῷ, κ. Πρόεδρε, ὀφείλει ἡ Κυβέρνησις, συνεννοουμένη μὲ τὰ Κόμματα νὰ ἐπισημάνῃ τὰς ἀδυναμίας τοῦ Κανονισμοῦ καὶ νὰ φέρῃ τὰς τροποποιήσεις εἰς τὸ Κοινοβούλιον πρὸς ψήφισιν. Τοῦτο ἀποτελεῖ τὴν μόνην λύσιν.

§82Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Κύριε Πρόεδρε, ἀνέμενον ἀπὸ τὸν κ. Μητσοτάκην, ὡς ἐκπρόσωπον τῆς νέας ὁμάδος, ἡ ὁποία ὡς νέα ὁμὰς πρέπει νὰ διέπεται ἀπὸ πνεῦμα ἀντικειμενικότητος, νὰ ἐπιδείξῃ τοὐλάχιστον τὴν ἀντικειμενικότητα τὴν ὁποίαν ἐπέδειξε κατὰ τὴν ὁμιλίαν του ὁ κ. Μπακόπουλος. Ἐπέρριψεν ὅμως τὴν εὐθύνην ὁ κ. Μητσοτάκης εἰς τὴν Συμπολίτευσιν, διότι δὲν περνοῦν τὰ νομοσχέδια, καθ’ ἣν στιγμὴν ὀλίγα λεπτὰ προηγουμένως ὁ κ. ὑπουργὸς Συντονισμοῦ κατήγγειλε κάτι συγκεκριμένον, ἐπὶ τοῦ ὁποίου ὁ κ. Μητσοτάκης, ὡς ἐκπρόσωπος ὁμάδος, ἡ ὁποία θέλει νὰ εἶναι πρακτικὴ καὶ ρεαλιστική, ἔπρεπε νὰ λάβῃ θέσιν. Κατήγγειλεν, ὅτι πρόκειται νὰ συζητήσωμεν, ἀκόμα καὶ νὰ κάμωμεν ὀνομαστικὴν ψηφοφορίαν ἐπάνω εἰς ἕνα θέμα, ἐπὶ τοῦ ὁποίου θέματος, ἐγένετο συζήτησις καὶ ἐξ ἀφορμῆς τῆς ἀρχῆς καὶ ἐξ ἀφορμῆς τοῦ πρώτου καὶ τρίτου ἄρθρου, καὶ πρόκειται νὰ ὁμιλήσουν ἐπὶ τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ 40 ἄνθρωποι. Ὁ κ. Μητσοτάκης, ἐκπροσωπῶν τὴν νέαν ὁμάδα, θεωρεῖ αὐτὸ ὀρθόν; Ὁ κ. Μητσοτάκης, ὁ ὁποῖος αὐτὴν τὴν στιγμὴν εἶναι ὁ δεύτερος, ἐὰν δὲν ἀπατῶμαι, ὁ τρίτος ὁμιλητὴς τῆς νέας ὁμάδος, ἀφ’ ἧς στιγμῆς ἱδρύθη, ὡμίλησε κατὰ τρόπον ρεαλιστικόν, ὁμιλήσας ὅπως ὡμίλησε;

§83Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπιθυμῶ νὰ εἴπω μίαν λέξιν εἰς τὸν κ. Ἀντιπρόεδρον Κυβερνήσεως. Συζητοῦμεν ἀπόψε πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως ἐπὶ θέματος, τὸ ὁποῖον ἡ Κυβέρνησις εἰσήγαγεν. Ἐχρονομέτρησα, κ. Πρόεδρε, τὰς ὁμιλίας κατὰ τὴν παροῦσαν συνεδρίασιν τῆς Κυβερνήσεως καὶ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, καὶ δύναμαι νὰ διαβεβαιώσω τὸν κ. Ἀντιπρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἀπησχόλησε τὸ Σῶμα εἰς διπλάσιον χρόνον ἀπὸ τὴν Ἀντιπολίτευσιν, καίτοι αὕτη ἔφερε τὸ θέμα καὶ κατηγόρησε τὴν Ἀντιπολίτευσιν καὶ ἦτο ὑποχρεωμένη ἡ Ἀντιπολίτευσις νὰ ἀπαντήσῃ. Ἀποτελεῖ αὐτὸ ρεαλιστικὴν ἀντιμετώπισιν καὶ ἀποτελεῖ αὐτὸ αὐτοπεριορισμόν; Νομίζω, κ. Πρόεδρε, ὅτι περὶ αὐτοπεριορισμοῦ ὅλοι ὁμιλοῦμεν, ὅταν ὁμιλῶμεν διὰ τοὺς τρίτους. Θὰ προετίμουν νὰ ὑπῆρχεν ἐν ψυχρῷ εἰλειμμένη ἀπόφασις, ἡ ὁποία νὰ ἰσχύῃ διὰ ὅλους.

§84ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Β. Βασιλικὸς ἔχει τὸν λόγον.

§85Β. ΒΑΣΙΛΙΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὡς παλαιὸν μέλος τοῦ Κοινοβουλίου, ἔχω καὶ ἐγὼ συνείδησιν εὐθύνης ἠθικήν, τὴν ὁποίαν ὅλοι μας ἔχομεν διὰ τὴν χαλάρωσιν τῆς λειτουργίας τοῦ Πολιτεύματος καὶ τοῦ νομοθετικοῦ μας ἔργου. Ἐπιθυμῶ νὰ εἴπω, ὅτι ἡ χαλάρωσις αὐτὴ ὀφείλεται, κυρίως, εἰς τὴν ἐκ συστήματος ἀντίδρασιν μερίδος τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, εἰς τὰς μακρὰς ἀγορεύσεις τῶν κυρίων συναδέλφων, ὅλων μας, καὶ ὡρισμένων συναδέλφων κατὰ παραγγελίαν ὁμιλούντων δὶς καὶ κατ’ ἐπανάληψιν ἐπὶ τοῦ ἰδίου θέματος, μέχρι τοῦ σημείου νὰ καταπονοῦν τὸ Σῶμα, καὶ ἀκόμη εἰς τὸ ὅτι δὲν ἔχομεν Κανονισμὸν συγχρονισμένον. Μόνον διὰ τοῦ περιορισμοῦ τῶν ἀγορεύσεων καὶ τῆς τροποποιήσεως τοῦ Κανονισμοῦ θὰ καταστῇ δυνατὴ ἡ ὁμαλὴ λειτουργία τοῦ Πολιτεύματος τοῦ Κοινοβουλευτικοῦ καὶ θὰ καταστῇ ἐποικοδομητικὸν τὸ ἔργον τὸ νομοθετικὸν ἐπ’ ἀγαθῷ τοῦ τόπου. Εἶπεν ὁ κ. Πρόεδρος τῆς ΕΔΑ, ὅτι ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς μᾶς παρακολουθεῖ. Πράγματι, ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς μᾶς παρακολουθεῖ, ἀλλὰ μᾶς παρακολουθεῖ μὲ μίαν δυσφορίαν καὶ μὲ μίαν ἀνησυχίαν, διὰ τὴν θλιβεράν, πολλάκις, εἰκόνα, τὴν ὁποίαν ἐμφανίζει ἡ αἴθουσα αὐτή. Καὶ δὲν εἶναι οἱ βουλευταὶ τῆς Συμπολιτεύσεως ὑπεύθυνοι διὰ τὴν εἰκόνα, τὴν ὁποίαν ἐμφανίζει ἡ Βουλή, ἀλλὰ εἶναι ὑπεύθυνοι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι κατηγοροῦν τοὺς βουλευτὰς τῆς Συμπολιτεύσεως, ὅτι δὲν προσέρχονται εἰς τὰς συνεδριάσεις. Δὲν ἔχουν δίκαιον, ὅμως, διότι αἱ συνεδριάσεις τοῦ Σώματος, παρατεινόμεναι καὶ πέραν τοῦ μεσονυκτίου, εὑρίσκουν παρόντας τοὺς περισσοτέρους τῶν βουλευτῶν τῆς κυβερνητικῆς παρατάξεως.

§86ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Β. Ἐφραιμίδης ἔχει τὸν λόγον.

§87Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἀνεφέρθη ὡς παράδειγμα τῆς δῆθεν κωλυσιεργείας ἐκ μέρους τῆς Ἀντιπολιτεύσεως εἰς τὸ νομοθετικὸν ἔργον τῆς Βουλῆς ἀπὸ τὸν κ. ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ ἡ τροπολογία μας, ἐπὶ τῆς ὁποίας ἐκκρεμεῖ καὶ πρότασις ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας. Νομίζω, ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ καὶ ἐν συνεχείᾳ ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ὁ ὁποῖος υἱοθέτησε τὴν ἄποψίν του, χωρὶς νὰ γνωρίζῃ ἴσως τὸ θέμα, περιέπεσεν εἰς σφάλμα ἀπὸ δύο ἀπόψεων. Πρῶτον ἀπὸ ἀπόψεως διαδικαστικῆς. Δὲν εἶναι ἀληθές, ὅτι κατετέθη ἡ τροπολογία μας, ἀφοῦ ἐπερατώθη ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 9. Ἡ τροπολογία μας κατετέθη, ἀφ’ ἧς στιγμῆς ἀνηγγέλθη εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι εἰσερχόμεθα εἰς τὴν συζήτησιν τοῦ ἄρθρου 9. Εὐθὺς ἀμέσως κατετέθη πρότασίς μας, ὅπως ἐπὶ τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ ἀποφανθῇ τὸ Σῶμα δι’ ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας. Τόσον τοῦτο εἶναι γεγονός, ὥστε μετεχειρίσθητε τὸ ἄρθρον 60 τοῦ Κανονισμοῦ καὶ εἴπατε, ἐφ’ ὅσον δὲν ἔχει ἐκτυπωθῆ ἡ τροπολογία αὐτή, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ συζήτησις ἐπὶ τῆς τροπολογίας καὶ ἑπομένως καὶ ψηφοφορία καὶ διὰ τοῦτο ἠναγκάσθητε ἐν συνεχείᾳ νὰ λύσητε τὴν συνεδρίασιν, διὰ νὰ ἐκτυπωθῇ ἡ τροπολογία. Ἑπομένως, ποῦ εἶναι, κ. Πρόεδρε, τὸ ἐπιχείρημα τοῦ κ. ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ, ὅτι ἐκτὸς Κανονισμοῦ, ἐκτὸς τῆς κανονικῆς διαδικασίας ὑποβάλλομεν τὴν τροπολογίαν δι’ ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας, διὰ νὰ παρακωλύσωμεν τυχὸν τὴν ἐπιψήφισιν τοῦ ἄρθρου 9; Ἀλλὰ καὶ ἀπὸ ἀπόψεως οὐσίας, κ. Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ δὲν ἔχει ἀντιληφθῆ τὸ περιεχόμενον τῆς τροπολογίας. Πράγματι, ἐγένετο συζήτησις περὶ τοῦ ἄρθρου 35 τῆς Συμβάσεως, ὅταν εἶχε γίνει ἡ συζήτησις τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ νομοσχεδίου, διὰ τοῦ ὁποίου ἐκυροῦτο ἡ σύμβασις καὶ ἑπομένως τὸ ἄρθρον 35 τῆς συμβάσεως. Ἀλλά, κ. Ὑπουργέ, εἰς τὴν περίπτωσιν ἐκείνην, τὸ ἄρθρον 35 ἀφορᾷ μόνον τὸ ἱδρυόμενον ἐργοστάσιον ἀπὸ τοὺς δύο γερμανικοὺς οἴκους. Εἰς τὸ ἄρθρον 9 ἐπεκτείνετε τὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 35 καὶ ἐπὶ τῶν δύο ἄλλων, τὰ ὁποῖα θὰ ἱδρυθοῦν, ὅταν ἱδρυθοῦν. Ἑπομένως, πρόκειται περὶ νέας περιπτώσεως, ἐπὶ τῆς ὁποίας ἐθεωρήσαμεν, ὅτι δικαιολογεῖται καὶ συζήτησις καὶ ὀνομαστικὴ ψηφοφορία, καὶ ἡ σκέψις ἦτο ἡ ἑξῆς: Ἡ Κυβέρνησις ἐπικαλεῖται διαρκῶς κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ νομοθετήματος αὐτοῦ τί; Ὅτι, ἐν πάσῃ περιπτώσει, εὑρίσκεται πρὸ ἑνὸς τετελεσμένου γεγονότος, ἔχει ὑπογραφῆ μία σύμβασις, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τροποποιηθῇ. Ἐπαναλαμβάνω, τὸ «τετελεσμένον γεγονός», ὡς ἀπάντησιν καὶ εἰς ὅσα εἶπεν ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως περὶ σεβασμοῦ τῆς ὑψίστης λειτουργίας εἰς τὴν Πολιτείαν, τὴν ὁποίαν ἐπιτελεῖ ἡ Βουλή, ἡ ὁποία, ἐνῷ θεωρεῖται, κατὰ τὸν κ. Ἀντιπρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι ἐπιτελεῖ ὑψίστην λειτουργίαν, διαρκῶς εὑρίσκεται πρὸ τετελεσμένων γεγονότων, τὰ ὁποῖα τῆς προσκομίζει ἡ Ἐκτελεστικὴ Ἐξουσία, διὰ νὰ τὰ πρωτοκολλῇ ἁπλῶς καὶ τίποτε πέραν τούτου. Συνεπῶς, ὑπάρχει, κ. Πρόεδρε, νέον θέμα καὶ ἀπὸ ἀπόψεως οὐσίας καὶ φαίνεται, ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ καὶ ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως εἴτε δὲν εἶχον ἀντιληφθῆ τὰ πράγματα, εἴτε ἠθέλησαν διατυπώσαντες, ὡς διετύπωσαν, τὰς ἀπόψεις των, νὰ δημιουργήσουν μίαν πεπλανημένην ἀντίληψιν εἰς τὴν Βουλήν, διὰ νὰ δικαιολογήσουν τὸ περίφημον ἐπιχείρημα, τὸ ὁποῖον δὲν στέκεται ἀπὸ καμμιᾶς πλευρᾶς, κύριε Πρόεδρε, ὅτι δῆθεν ἡ πτέρυξ αὐτὴ εἰδικῶς καὶ ἡ ἄλλη Ἀντιπολίτευσις, ἀντιδροῦν εἰς τὸ νομοθετικὸν ἔργον τῆς Κυβερνήσεως. Ἐπ’ αὐτοῦ θὰ ἤθελον μόνον δύο λέξεις νὰ προσθέσω. Ἐὰν ἐδέχετο ἡ Βουλή, ἐὰν ἐδέχετο ἡ Κυβέρνησις τὴν ἑξῆς πρόκλησιν, ἐὰν θέλετε: Νὰ γίνῃ ἕνας ἔλεγχος, κύριε Ἀντιπρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, εἰς τὰ πρακτικὰ τῆς παρούσης Βουλῆς καὶ νὰ καταμετρηθῇ εἰς πόσον χρόνον καὶ εἰς ποίαν ἔκτασιν ἡ πτέρυξ αὐτή, ἀναλόγως τοῦ ὄγκου καὶ τῆς δυνάμεώς της, ἀπησχόλησε καὶ τὴν νομοθετικὴν ἐργασίαν καὶ τὸν ἔλεγχον καὶ ἀντιστρόφως, νὰ ἐλεγχθῇ καὶ εἰς πόσον χρόνον ἡ κυβερνητικὴ πτέρυξ καὶ ἰδίως οἱ ὑπουργοί, ὄχι μόνον διὰ τῶν ἀγορεύσεών των, ἀλλὰ διὰ τῶν διαρκῶν διακοπῶν, αἱ ὁποῖαι παίρνουν τὸν χαρακτῆρα καὶ τὴν μορφὴν ἀγορεύσεων, ἀπησχόλησαν τὴν Βουλήν. Καὶ τότε θὰ ἀπεδεικνύετο, ἐπὶ τῇ βάσει συγκεκριμένων στοιχείων, ποῦ εὑρίσκεται ἡ ἀλήθεια, ποῖος εἶναι ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος ἀσκόπως ἀπασχολεῖ τὴν Βουλὴν καὶ ποῖος εἶναι ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος ἐντὸς περιωρισμένου χρόνου, πάντοτε μὲ ἐπιχειρήματα καὶ συγκεκριμένας ἀπόψεις ἀπασχολεῖ ὀλίγον τὴν Βουλήν, ἀλλ’ ἀσκεῖ ταὐτοχρόνως καὶ τὸ χρέος, τὸ ὁποῖον ἔχει, ὑπὸ τὴν ἔννοιαν, ὅτι πρέπει νὰ ἀσκῆται καὶ ἔλεγχος καὶ διαφώτισις ἐπὶ τῶν νομοθετημάτων, τὰ ὁποῖα προσκομίζει ἡ Κυβέρνησις, διὰ νὰ ἀνταλλάσσωνται ἀπόψεις μὲ τὴν ἐλπίδα, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ βελτιωθοῦν, ἐπ’ ἀγαθῷ τοῦ τόπου αὐτοῦ. (Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ τὴν προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Γʹ. Ἀντιπρόεδρος κ. Λ. Μπατρῖνος).

§88ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ἡ τροπολογία, ἡ ὁποία ὑπεβλήθη εἰς τὸ Προεδρεῖον, ἀφορᾷ τὴν τροπολογίαν τῆς παραγράφου 5 τοῦ ἄρθρου 9 καὶ ἐπ’ αὐτῆς ἐζητήθη ὀνομαστικὴ ψηφοφορία. Ὄχι, λοιπόν, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἴπατε, ἐπὶ ὁλοκλήρου τοῦ ἄρθρου 9, διὰ τὸ ὁποῖον ἡ συζήτησις ἐκηρύχθη περαιωμένη. Διὰ τὸ ἄρθρον 9, τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖται ἀπὸ 7–8 παραγράφους, ἡ συζήτησις ἐκηρύχθη περαιωμένη. Συνεπῶς, τὸ ζήτημα τῆς ψηφοφορίας θὰ εἶναι ἐπὶ τῆς παραγράφου 5. Κατὰ κόρον ἀνεπτύχθη τὸ ζήτημα τοῦ ἄρθρου 35. Ἐὰν θέλετε νὰ συζητήσωμεν περαιτέρω, ἀφήσατε νὰ χωρήσωμεν εἰς τὴν ψηφοφορίαν.

§89Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, προτείνω τὴν ἔνστασιν τοῦ ἀπαραδέκτου τῆς τροπολογίας. Ὁ κ. Ἐφραιμίδης νομίζω, ὅτι μὲ ὅσα εἶπε πρὸ ὀλίγου ἀπέδειξεν, ὅτι δὲν γνωρίζει καλῶς τὴν τροπολογίαν περὶ τῆς ὁποίας ὡμίλησεν. Ὁ κ. Ἐφραιμίδης εἶπεν, ὅτι εἶναι ἐντελῶς διάφορον τὸ θέμα ἐπὶ τοῦ ὁποίου καλεῖται νὰ ἀποφανθῇ ἡ Βουλή. Κύριε Πρόεδρε, ἡ τροπολογία ἐπὶ τῆς ὁποίας καλούμεθα νὰ ἀποφασίσωμεν ὁρίζει τὰ ἑξῆς: «........ ......... (ἀναγινώσκει)..................». Ζητεῖ δηλαδὴ καθαρὰ νὰ διαγραφῇ τὸ ἄρθρον 35 τῆς συμβάσεως καὶ νὰ ἰσχύσουν αἱ διατάξεις τῶν ἐργατικῶν νόμων καὶ ἐπὶ τῆς παρούσης συμβάσεως. Ἀλλὰ ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ ἐλήφθη ἀπόφασις τῆς Βουλῆς μετὰ συζήτησιν εἰδικὴν ἐπὶ τοῦ θέματος. Ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου, κ. Πρόεδρε, ὅπως προκύπτει ἀπὸ τὰ πρακτικὰ τῆς 8ης Φεβρουαρίου ἔχει ὁμιλήσει πληθὺς βουλευτῶν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, θὰ ἤθελα νὰ ὑπομνήσω τὴν δριμυτάτην ἐπίθεσιν κατὰ τῆς διατάξεως αὐτῆς τοῦ συναδέλφου κ. Στεφανίδη, τὴν ὀξυτάτην ἐπίθεσιν καὶ μακρὰν καὶ ἐμπεριστατωμένην ἀνάλυσιν ἐπὶ τοῦ ἰδίου θέματος τῶν κυρίων Κύρκου καὶ Σιαφλέκη, καὶ μετὰ τὴν συζήτησιν ἐκλήθη ἡ Βουλὴ νὰ ἀποφασίσῃ ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1, τὸ ὁποῖον καὶ ἀπεδέχθη, ἡ δὲ ψήφισις τοῦ ἄρθρου 1 συμπεριλαμβάνει καὶ τὴν ἐπικύρωσιν τοῦ ἄρθρου 35 τῆς συμβάσεως, τὸ ὁποῖον τόσον ἐπεκρίθη. Συνεπῶς δὲν δύναται ἡ Βουλὴ νὰ ἀποφασίσῃ δὶς ἐπὶ τοῦ ἰδίου θέματος, ἔχει ἤδη ἀποφασίσει. Προτείνω τὸ ἀπαράδεκτον τῆς τροπολογίας καὶ καλῶ ὑμᾶς ἢ νὰ μὴ κάμετε ψηφοφορίαν ἀπορρίπτοντες ὑμεῖς τὴν τροπολογίαν ὡς ἀπαράδεκτον, ἢ ἂν ἔχετε ἀμφιβολίαν νὰ ἐρωτηθῇ ἡ Βουλή. Εἶναι ἐντελῶς ἀδύνατον νὰ ταλαιπωρούμεθα κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ἐπὶ τέσσαρας διαρκεῖς συνεδριάσεις διὰ θέματα τὰ ὁποῖα ἐκρίθησαν.

§90Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Κύριε Πρόεδρε, ἤθελα νὰ τονίσω ἀκριβῶς τὰ ἴδια τὰ ὁποῖα ἐτόνισεν ὁ κ. Παπαρρηγόπουλος.

§91Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι ἀνάγκη νὰ διεκρινισθῇ, ὅτι ἡ τροπολογία, πέραν τοῦ ἄρθρου 35 ὡς αὐτὸ ἔχει διὰ τῆς κυρουμένης συμβάσεως μετὰ τῶν Γερμανικῶν οἴκων, ἀφορᾷ καὶ τὰ ἐργοστάσια τὰ ὁποῖα θὰ ἱδρυθοῦν καὶ περὶ τῶν ὁποίων προβλέπει τὸ ἄρθρον 3 τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ. Συνεπῶς δὲν εἶναι ἀληθές, ὅτι ἡ Βουλὴ ἀπεφάνθη ἐπὶ τοῦ θέματος, ἀπεφάνθη ἐπὶ τμήματος τοῦ ὅλου θέματος, εἰς ὅ,τι ἀφορᾷ τὸ πρῶτον ἐργοστάσιον, συνεπῶς, ἀπὸ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς ἐξακολουθεῖ νὰ ὑπάρχῃ θέμα ψηφοφορίας. Ἀλλά, κ. Πρόεδρε, ἐὰν ἡ Κυβέρνησις δηλώσῃ ἀπὸ τοῦδε προκαταβολικῶς, καὶ ἂν οἱ συνάδελφοι τῆς Συμπολιτεύσεως παραδεχθοῦν ἀπὸ τοῦδε, ὅτι δὲν φθάνει, ὅτι ἐξηρέσαμεν ἀπὸ ἐργατικὴν νομοθεσίαν τοὺς ξένους οἴκους εἰς ὅ,τι ἀφορᾷ ἕνα ἐργοστάσιον, ἀλλὰ θέλομεν καὶ εἰς οἱονδήποτε ἄλλο ἱδρυθῇ νὰ μὴ ἐφαρμόζεται ἡ Ἑλληνικὴ νομοθεσία, τότε παραιτούμεθα τῆς ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας καὶ κάμνομεν τὴν ἰδίαν σκέψιν τὴν ὁποίαν ἐκάμομεν, κ. συνάδελφοι, καὶ ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς διαδικασίας, εἴχομεν ζητήσει τότε νὰ συζητηθῇ κατὰ τὴν εἰδικὴν διαδικασίαν, ἀλλὰ διὰ νὰ διευκολύνωμεν τὴν ταχυτέραν ἐπιψήφισιν τοῦ νομοθετήματος, εἴχομεν παραιτηθῆ τῆς αἰτήσεως ἐκείνης. Ἀλλά, κ. Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι ἡ ἐπιμονὴ εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν ἐπὶ τῆς ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας, ἔχει μίαν σημασίαν οὐσιαστικὴν καὶ μίαν σημασίαν ἠθικῆς τάξεως. Κύριε Πρόεδρε, καλεῖται ἡ Βουλὴ νὰ ἀποφανθῇ ἅπαξ διὰ παντός, ὅτι ἀπὸ τῆς ἐπιψηφίσεως τοῦ παρόντος νομοθετήματος πᾶς ξένος οἶκος, ὁ ὁποῖος θὰ ἔρχεται εἰς τὴν Ἑλλάδα, θὰ ἱδρύῃ μόνος του ἢ μὲ δῆθεν ἄλλους Ἑλληνικοὺς οἴκους μικτὰς ἐπιχειρήσεις καὶ δὲν θὰ ἐφαρμόζῃ καμμίαν ἀπὸ τὰς διατάξεις τῆς ἐργατικῆς μας νομοθεσίας. Ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ, κ. Πρόεδρε, τοῦ τόσον σοβαροῦ, νομίζω, ὅτι ἡ ἀντιμετώπισις δὲν πρέπει νὰ εἶναι πρόχειρος.

§92ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ μὴ παραδεχόμενοι τὴν τροπολογίαν καὶ ἀπορρίπτοντες αὐτὴν ὡς ἀπαράδεκτον, παρακαλῶ νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Ἠγέρθησαν οἱ περισσότεροι, συνεπῶς ἡ τροπολογία ἀπερρίφθη. Ἄρθρον 9 γίνεται δεκτὸν ὡς ἔχει;

§93ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§94ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 9, ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἔχει. (Ἀκολούθως ἐγένοντο δεκτὰ τὰ ἄρθρα 10 καὶ 11 ὡς ἔχουν). Ἄρθρον 12. Ὁ κ. Σ. Ἠλιόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§95Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, διὰ τοῦ ἄρθρου 12 ἐγκρίνονται τὰ κείμενα τῶν παραρτημάτων, τὰ ὁποῖα ἐπισυνάπτονται εἰς τὴν σύμβασιν, ἡ ὁποία ἐψηφίσθη, ἀλλὰ ἀπὸ αὐτὰ τὰ κείμενα ἐλλείπουν δύο τμήματα τὸ Α καὶ τὸ G, νομίζω, ἂν δὲν κάμνω λάθος, ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς εἶχεν εἴπει, ὅτι θὰ τὰ προσαγάγῃ εἰς τὴν Βουλήν.

§96Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Ἡ ἀπόφασις τῆς Βουλῆς ἦτο ἡ ἑξῆς: Νὰ κατατεθῇ τὸ Ἀγγλικὸν κείμενον, τὸ ὁποῖον καὶ κατετέθη, ἐν τῷ μεταξὺ νὰ καταβληθῇ προσπάθεια νὰ γίνῃ μετάφρασις, ἡ ὁποία θὰ δημοσιευθῇ εἰς τὴν Ἐφημερίδα τῆς Κυβερνήσεως.

§97Α. ΖΑΚΚΑΣ. Ἡ Βουλὴ τί θὰ ξέρῃ ἀπὸ αὐτό; Εἶναι τρόπος ψηφίσεως νομοσχεδίου αὐτός;

§98Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Ὑπάρχει ἀπόφασις τῆς Βουλῆς, καὶ τὴν ἀπόφασιν αὐτὴν τῆς Βουλῆς θὰ τὴν ἐκτελέσωμεν.

§99Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, καλὸν θὰ ἦτο νὰ εἶχον κατατεθῆ αἱ μεταφράσεις.

§100ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 12, δεκτόν;

§101ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§102ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 12 ἐγένετο δεκτόν. (Ἀκολούθως ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἔχει τὸ ἄρθρον 13). Συνεπῶς, τὸ ὡς ἄνω σχέδιον νόμου γίνεται δεκτὸν κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον;

§103ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§104ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως Συμβάσεων α) μεταξὺ τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου καὶ τῶν συμπραττουσῶν Ἑταιρειῶν MASCHINENFABRIK BUCKAU R. WOLF A. G. GREVENBROICH–NIEDERRHEIN, BRAUN-SCHWEIGISCHE MASCHINENBAUANS TALE BRAUNSCHIWEIG καὶ LUCKS AND COG. G.M.B.H. INDUSTRIEDAU διὰ τὴν κατασκευήν, θέσιν εἰς λειτουργίαν καὶ τεχνικὴν διεύθυνσιν κατὰ τὴν πρώτην περίοδον λειτουργίας τοῦ ἐργοστασίου σακχάρεως ἐν τῇ περιοχῇ Λαρίσης Θεσσαλίας καὶ β) μεταξὺ τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου καὶ τῆς Τραπέζης τῆς Ὁμοσπόνδου Δημοκρατίας τῆς Γερμανίας DEUTSCHE BANK A. G. ὑποκατάστημα BRAUNSCHWEIG περὶ χορηγήσεως πιστώσεως διὰ τὴν πληρωμὴν τῆς εἰς ξένον συνάλλαγμα δαπάνης κατασκευῆς κλπ. τοῦ ἐργοστασίου σακχάρεως ὡς καὶ τῆς παροχῆς ἐξουσιοδοτήσεων εἰς τοὺς Ὑπουργοὺς ἐπὶ τοῦ Συντονισμοῦ, Βιομηχανίας καὶ τῶν Οἰκονομικῶν». Κύριοι συνάδελφοι, ἐπανερχόμεθα εἰς τὴν διακοπεῖσαν συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Ν. Δ. 3619)56, «περὶ συστάσεως καὶ ὀργανώσεως Ἑνώσεως Ἰδιοκτητῶν Ἡμερησίων Ἐπαρχιακῶν Ἐφημερίδων» τοῦ Ν. Ν. 3505)56 ὡς καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων σχετικῶς πρὸς τὸν Τύπον». Ὁ κ. Ι. Σιαφλέκης, ἔχει τὸν λόγον.

§105Ι. ΣΙΑΦΛΕΚΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου μοῦ δίδει τὴν νόμιμον εὐκαιρίαν νὰ ἐπισημάνω καὶ ἐγὼ μὲ τὴν σειράν μου, δι’ ὀλίγων λέξεων, τὸν σπουδαῖον ρόλον, τὸν ὁποῖον διαδραματίζει ὁ τύπος εἰς τὴν ἐποχήν μας. Ἡ τεχνικὴ ἐξέλιξις καὶ πρόοδος καθιστᾷ εὐρύτερον τὸν ρόλον καὶ τὴν σημασίαν αὐτοῦ καὶ ὁλονὲν καὶ περισσότερον αἱ δυνάμεις τοῦ ἀνθρώπου, διὰ τῆς καθυποτάξεως καὶ νέων δυνάμεων τῆς φύσεως, ἐνισχύει τὴν αἰσιοδοξίαν τῶν ἀνθρώπων διὰ τὸ μέλλον των καὶ τὴν πίστιν των διὰ τὴν ἐπιβίωσιν τοῦ ἀνθρωπίνου γένους καὶ τὴν μετάβασιν τῆς ἀνθρωπότητος εἰς μίαν περισσότερον ἐξελιγμένην μορφὴν κοινωνικοῦ βίου. Ὁ τύπος, τὸ ραδιόφωνον καὶ ὁ κινηματογράφος ἀποκτοῦν ὁσημέραι ἰδιαιτέραν κοινωνικὴν σημασίαν διὰ τὴν ἐξέλιξιν τοῦ ἀνθρώπου. Ὁ τύπος δὲν ἀποτελεῖ αὐτόνομον στοιχεῖον τῆς κοινωνίας μας. Δέχεται τὴν ἀντανάκλασιν τῆς οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως τῆς ἐποχῆς μας καὶ ὑφίσταται τὴν ἀλληλοεξάρτησιν πρὸς τὴν οἰκονομικὴν καὶ κοινωνικὴν ἐξέλιξιν. Τὰ νέα μέσα μεταβιβάσεως καὶ μεταφορᾶς, ἡ ἐξέλιξις τῶν πιεστηρίων, αἱ βελτιώσεις τῆς τυπογραφίας, τῆς λιθογραφίας, τῆς χαρτοβιομηχανίας κλπ., ἐπιδροῦν ἀποφασιστικῶς εἰς τὴν τεχνικὴν πρόοδον τοῦ συγχρόνου τύπου. Μία σειρὰ ἐξ ἄλλου παραγόντων κοινωνικοπολιτικῶν ἐπιδροῦν ἐπὶ τῆς ἐξελίξεως αὐτοῦ. Ἡ ἐπικράτησις τοῦ φιλελευθερισμοῦ κατὰ τὸν παρελθόντα αἰῶνα, ἡ ἀνάπτυξις τῶν κοινωνικῶν ἀγώνων καὶ ἡ διαπαιδαγώγησις τῶν μαζῶν, ἡ ἐμφάνισις τῶν πολιτικῶν κομμάτων, αἱ ἐκλογικαὶ μεταρρυθμίσεις, ἡ καθολικὴ ψηφοφορία, ἡ ἐκλαΐκευσις τῶν γνώσεων καὶ ἡ ἀνάπτυξις τῆς λαϊκῆς παιδείας, ἡ ἀνάπτυξις τοῦ συνδικαλισμοῦ, ἀπετέλεσαν βασικοὺς παράγοντας τῆς ἀναπτύξεως τοῦ τύπου. Ἐκ λόγων ἱστορικῆς καταγωγῆς ἡ ἀποστολὴ τοῦ τύπου εἶναι διφυής. Ἀποτελεῖ ἐμπόρευμα καὶ πνευματικὸν ἀγαθόν. Αὐτὴ ἡ διφυὴς ἀποστολὴ τοῦ τύπου καθορίζει τὴν πρόοδον αὐτοῦ μέσα εἰς τὴν κοινωνίαν. Ὁ τύπος εἶναι μία κοινωνικὴ λειτουργία διὰ τὸ κοινωνικὸν σύνολον, διευθύνεται ἀπὸ τὸν ἀτομικὸν ἐπιχειρηματίαν, ὁ ὁποῖος ἐμπνέεται ἀπὸ τὴν θέλησιν τῆς κερδοσκοπίας. Αἱ συνέπειαι αὐτῆς τῆς μορφῆς τοῦ τύπου εἶναι γνωσταὶ εἰς τὴν σύγχρονον ἐποχήν μας. Διότι ὁ δημοσιογράφος μεταχειρίζεται πᾶν μέσον διὰ νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὰς ὁμοειδεῖς ἐπιχειρήσεις. Διὰ τοῦτο βλέπετε νὰ μετέρχεται καὶ μέσα ἀθέμιτα, ὅπως εἶναι τὰ πορνογραφήματα, αἱ ψευδεῖς εἰδήσεις καὶ ἄλλα μέσα, νὰ μεταβάλλεται ἐν ὀλίγοις εἰς κίτρινον τύπον. Ἐξ ἄλλου ἡ φύσις τοῦ τύπου, ὡς ἐμπόρευμα, τὸν ὑποχρεώνει νὰ ὑποταχθῇ εἰς τοὺς νόμους, οἱ ὁποῖοι ἐπιβάλλουν τὸν συναγωνισμόν. Συνέπεια αὐτοῦ εἶναι ἡ ποιότης τοῦ τύπου νὰ μὴ καθορίζεται ἀπὸ τὰς ἀνάγκας τῆς κοινωνίας, ἀλλὰ ἀπὸ τὸ συμφέρον τῆς ἐπιχειρήσεως. Ἄλλη ἰδιορρυθμία ποὺ παρουσιάζει ὁ τύπος εἶναι, ὅτι ἡ τιμή του σχηματίζεται ὄχι ἀπὸ τὸ κόστος παραγωγῆς, ἀλλὰ εἶναι κάτω τοῦ κόστους. Ἡ διαφορὰ καλύπτεται ἀπὸ τὰ ἔσοδα τῶν ἀγγελιῶν. Αὐτὰ τὰ ἔσοδα καλύπτουν τὰ 60% τῶν ἐσόδων. Μία ἐφημερὶς τῶν Παρισίων, ἡ «ΜΟΝΤ» π. χ., παρουσιάζει τὰ ἑξῆς ἔσοδα ἐκ διαφόρων πηγῶν, κατὰ τὸν ἰσολογισμόν της, τοῦ ἔτους 1951: 1) Ἀπὸ συνδρομὰς 108 ἑκατ. φράγκα, 2) ἀπὸ πώλησιν φύλλων 253 ἑκατ. φράγκα, 3) ἀπὸ ἀγγελίας 282 ἑκατ. φράγκα. Πέραν τῶν ἀγγελιῶν ὑπάρχουν οἱ ἄδηλοι πόροι, μυστικὰ κονδύλια, μεγάλων ἐπιχειρήσεων, Τραπεζῶν, Κυβερνήσεων κλπ. Αὐτὴ εἶναι ἡ οἰκονομικὴ πραγματικότης ποὺ καθορίζει τὴν θέσιν τοῦ τύπου στὴν ἐποχή μας. Ἐν τοσούτῳ ὅμως εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ παραδεχθῶμεν καὶ νὰ προσέξωμεν καὶ νὰ τονίσωμεν τὴν ἀγαθοποιὸν πλευρὰν τῆς λειτουργίας τοῦ τύπου καὶ διὰ τὸν λόγον αὐτὸν ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τῆς συζητήσεως τοῦ παρόντος νομοθετήματος διατυπώνομεν τὰς σκέψεις μας ὥστε νὰ καταστῇ δυνατὴ ἡ ἐπιτυχία τῆς ἀποστολῆς τοῦ τύπου ἐντὸς τῶν σημερινῶν δυνατοτήτων. Διὰ τοῦτο εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἐπισημάνω τὴν σοβαρωτάτην κοινωνικὴν ἀποστολὴν ἰδίᾳ τοῦ ἐπαρχιακοῦ τύπου, ὁ ὁποῖος ἀποτελεῖ μέσον διαφωτίσεως καὶ ψυχαγωγίας καθὼς καὶ ἀναμορφώσεως τῶν λαϊκῶν ἰδίᾳ μαζῶν. Καὶ ὁ Ἑλληνικὸς τύπος ἔχει νὰ ἐπιδείξῃ εἰς τὴν ἱστορίαν του πολλὰ παραδείγματα τοῦ ρόλου τὸν ὁποῖον ἔπαιξεν ὡς ἀναμορφωτὴς τῶν λαϊκῶν μαζῶν, ὡς σπορεὺς ἰδεῶν καὶ μοχλὸς πνευματικῆς καὶ ἐκπολιτιστικῆς ἀναπτύξεως. Ὡς ἐκ τούτου πρέπει νὰ δεχθῶμεν, ὅτι ἡ ἀποστολὴ τοῦ ἐπαρχιακοῦ τύπου εἶναι ἰσάξιος τοῦ καθημερινοῦ ἄρτου, διότι ἔχει ἄμεσον ἐπαφὴν μὲ τὰ λαϊκὰ στρώματα τῶν πόλεων καὶ τοῦ χωρίου καὶ συνεπῶς μεγαλυτέραν ἀποστολὴν ἀπὸ τὰ ἀστικὰ κέντρα. Πρέπει ὅμως καὶ ὀφείλομεν νὰ τονίσωμεν τὸν σκεπτικισμόν μας ὅσον ἀφορᾷ τὴν σημερινὴν ποιότητα τοῦ ἐπαρχιακοῦ τύπου καὶ τὰς συνθήκας ὑπὸ τὰς ὁποίας καλεῖται οὗτος νὰ ἐκπληρώσῃ τὴν ἀποστολήν του αὐτήν. Ἐτονίσθη ἀπὸ προλαλήσαντας συναδέλφους κατὰ τὴν συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου καὶ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ τὸ τονίσω ἐγώ, ὅτι πράγματι ὁ ἐπαρχιακὸς τύπος διέρχεται σήμερον μίαν κρίσιν. Πρῶτον, μίαν κρίσιν οἰκονομικὴν τῆς ὁποίας τὰ αἴτια εἶναι ἐνδογενῆ ἐσωτερικὰ καὶ ἐξωτερικά. Ἀπὸ ἀπόψεως συγχρόνων τεχνικῶν μέσων καὶ μέσων ἐκτυπώσεως ὑστερεῖ εἰς μεγάλον βαθμὸν ἔναντι τοῦ τύπου τῶν μεγάλων ἀστικῶν κέντρων. Καὶ ἐπίσης ἀντιμετωπίζει εἰς τὴν ἐπαρχίαν ἕνα πολὺ χαμηλὸν βιοτικὸν ἐπίπεδον τῶν λαϊκῶν μαζῶν, αἱ ὁποῖαι δὲν εἶναι εἰς θέσιν νὰ διαθέσουν οὔτε αὐτὸ τὸ ἀντίτιμον τῆς ἐφημερίδος, δηλαδὴ τὴν 1,50 δραχμὴν τὴν ἡμέραν καὶ παρατηρεῖται τὸ φαινόμενον νὰ κυκλοφορῇ ἡ ἐπαρχιακὴ ἐφημερὶς κυρίως εἰς τὰ χωριὰ σποραδικῶς. Ἔχομεν ἐπίσης ἕνα σημαντικὸν ἀριθμὸν ἀγραμμάτων χωρικῶν, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον εἶναι φυσικὸν νὰ ἔχῃ ἐπίπτωσιν ἐπὶ τῆς κυκλοφορίας τοῦ ἐπαρχιακοῦ τύπου. Ὀφείλω ἐπίσης νὰ ἐπισημάνω, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ὁ ἐπαρχιακὸς τύπος διέρχεται μίαν πολιτικὴν κρίσιν ὀφειλομένην εἰς τὰς πολιτικὰς συνθήκας, αἱ ὁποῖαι ἐπικρατοῦν εἰς τὸν τόπον μας. Καὶ ἐτονίσθη παρὰ προλαλησάντων συναδέλφων ὁ ἀντίκτυπος τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ ἰσχύοντος Γʹ ψηφίσματος, τὸ ὁποῖον μετὰ τῆς ἄλλης ὑφισταμένης περὶ τύπου νομοθεσίας ἀποτελοῦν ἓν σύνολον ἀντιλαϊκῶν νόμων, τῶν ὁποίων σήμερα δὲν ἐπιτρέπεται ἡ ἐξακολούθησις τῆς ἐφαρμογῆς των. Θὰ ἀναφέρω δύο μόνον παραδείγματα τῆς ἀντιλαϊκότητος τῶν νόμων αὐτῶν διὰ νὰ σχηματίσητε μικρὰν μόνον εἰκόνα. Ἐπὶ παραδείγματι τὰ «Κυκλαδικὰ Νέα» ἐζήτησαν δι’ αἰτήσεώς των ὅπως μετατρέψουν τὴν 15θήμερον ἔκδοσίν των εἰς ἑβδομαδιαίαν. Καὶ ὅμως δὲν ἐνεκρίθη ἡ αἴτησις αὕτη διότι τὸ ἁρμόδιον Ὑπουργεῖον ἠρνήθη τὴν ἔγκρισιν στηριζόμενον εἰς τὴν ἀντιλαϊκὴν νομοθεσίαν, τὴν ὁποίαν σᾶς ἀνέφερα. Ἐπίσης ὁ κ. Μπενιψάλτης ἐζήτησεν ἄδειαν ἐκδόσεως ἐφημερίδος ἀπὸ τὴν ἁρμοδίαν ἐπιτροπὴν τοῦ Γʹ Ψηφίσματος καὶ δὲν τοῦ ἐχορηγήθη.

§106Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ. (Ὑφ. Πρ. Κυβερνήσεως). Κύριε συνάδελφε, θὰ πρέπει, νομίζω, νὰ γνωρίζητε κάλλιον ἐμοῦ, ὅτι ὁ κ. Μπενιψάλτης, τὸν ὁποῖον ἀνεφέρατε, ἐζήτησεν ἄδειαν μόλις πρὸ 22 ἡμερῶν. Δὲν πρόκειται ὅμως περὶ αὐτοῦ. Θὰ ἤθελα νὰ διατυπώσω, κ. Πρόεδρε, μίαν γενικωτέραν παρατήρησιν. Ὁ κ. συνάδελφος ὁμιλεῖ ἐπὶ ἐπερωτήσεως ἢ ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου περὶ ἐπαρχιακοῦ τύπου;

§107ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συζητοῦμεν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου.

§108Ι. ΣΙΑΦΛΕΚΗΣ. Θὰ προσπαθήσω διὰ τῆς ἀγορεύσεώς μου νὰ σᾶς διευκολύνω εἰς πολλὰ σημεῖα τοῦ νομοσχεδίου, τὰ ὁποῖα ἔχουν ἀνάγκην διευκρινίσεως καὶ διασαφήσεως. Αὐτὰ τὰ ὁποῖα λέγω, δὲν εἶναι.... (δὲν ἠκούσθη).

§109Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ. (Ὑφ. Πρ. Κυβερνήσεως). Δὲν ἔχουν καμμίαν σχέσιν μὲ τὸ νομοσχέδιον.

§110ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μόνον, αὐτὰ ποὺ λέγετε, νὰ μὴ τὰ λέγετε ἀπὸ χειρογράφου.

§111Ι. ΣΙΑΦΛΕΚΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἔχω δικαίωμα νὰ καταγγείλω ὡρισμένα γεγονότα διὰ νὰ ἀποδείξω, ὅτι ἐλευθερία τοῦ τύπου δὲν εἶναι μόνον ἡ ἐλευθέρα ἔκδοσις αὐτοῦ ἀλλὰ καὶ ἡ ἐλευθέρα κυκλοφορία του. Διότι εἶναι γνωστόν, ὅτι ὡρισμέναι ἐφημερίδες δὲν κυκλοφοροῦν ἀπαγορευομένης τῆς κυκλοφορίας των παρὰ τῶν ἀστυνομικῶν ὀργάνων, ὅπως ἡ «Αὐγή», ἡ ὁποία ὑπέβαλε καὶ σχετικὰς μηνύσεις διὰ τὴν ἀπαγόρευσιν τῆς κυκλοφορίας της εἰς Λευκάδα. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Γʹ. Ἀντιπρόεδρος κ. Β. Κρῖκος).

§112ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, θὰ παρεκάλουν νὰ περιορισθῆτε εἰς τὸ θέμα τῆς ἀρχῆς τοῦ συζητουμένου νομοσχεδίου. Ἐὰν ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας συγκεκριμένας παραβάσεις νὰ κάμετε ἐπερώτησιν διὰ νὰ ἐλέγξητε τὴν Κυβέρνησιν καὶ πάντα ἁρμόδιον.

§113Ι. ΣΙΑΦΛΕΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἰσέρχομαι ἤδη ἐπὶ τῆς οὐσίας τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου. Κύριοι βουλευταί, τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου ἐμφανίζεται ὡς φιλοδοξοῦν νὰ δημιουργήσῃ καλυτέρας δυνατότητας ἀναπτύξεως τοῦ ἐπαρχιακοῦ τύπου ὑπὸ τὰς σημερινὰς συνθήκας. Θὰ πρέπει ὅμως ὁ ἐπαρχιακὸς τύπος, κατὰ τὴν γνώμην μου, νὰ διαιρεθῇ εἰς δύο κατηγορίας, ἐκ τῶν ὁποίων ἡ μία εἶναι ὁ αὐτάρκης τύπος, ἐκεῖνος δηλαδὴ ποὺ ἔχει ἐξασφαλίσει τὰς δυνατότητας ἐκδόσεώς του. Πέραν ὅμως αὐτοῦ ὑπάρχει καὶ ὁ θνησιγενὴς τύπος, ἐκεῖνος δηλαδὴ ποὺ κυκλοφορεῖ καὶ δὲν κυκλοφορεῖ, ἐκδίδεται κυρίως κατὰ τὴν περίοδον τῶν ἐκλογῶν καὶ γενικῶς ὁ τύπος αὐτὸς δημιουργεῖ κατάστασιν ἀνωμαλίας, εἰς τὸν ἐπαρχιακὸν τύπον. Φρονῶ, συνεπῶς, ὅτι τὸ παρὸν νομοσχέδιον δὲν ἔλαβεν ὑπ’ ὄψιν του τὴν κατάστασιν αὐτὴν καὶ ἠγνόησε τὰς πραγματικὰς ἀνάγκας τοῦ ἐπαρχιακοῦ τύπου. Ὁ αὐτάρκης οἰκονομικῶς ἐπαρχιακὸς τύπος, ἀποτελῶν μειοψηφίαν, φυσικά, ἔναντι τοῦ ἀριθμοῦ τῶν 55 ἐν συνόλῳ ἐπαρχιακῶν ἐφημερίδων, δὲν πρόκειται νὰ ὠφεληθῇ ἐκ τοῦ νομοσχεδίου τούτου ὡς ἔχει σήμερον. Ἀναφέρω ἐνδεικτικῶς ἁπλῶς, τὰς ἐφημερίδας «Θεσσαλία», «Ταχυδρόμος» Βόλου, «Ἐλευθερία» Λαρίσης, «Μακεδονία» Θεσ)κης κλπ. Ὁ θνησιγενὴς τύπος ὠφελεῖται εἰς βάρος τῶν μισθωτῶν, αὐτὴ εἶναι ἡ παρατήρησίς μου. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου, δὲν ἅπτεται κἂν τῶν οὐσιωδῶν προβλημάτων ποὺ ἀπασχολοῦν τὸν ἐπαρχιακὸν τύπον τῆς χώρας. Πρῶτον, διότι παραγνωρίζει τὸν ἑβδομαδιαῖον τύπον, ὅστις ἀποτελεῖ τὴν χαραυγὴν τοῦ ἡμερησίου τύπου καὶ δεύτερον, διότι ἀγνοεῖ καὶ ἀντιθέτως νομοθετεῖ διατάξεις εἰς βάρος τῶν συντακτῶν καὶ τοῦ ἐργατικοῦ προσωπικοῦ τῶν τυπογράφων, δηλαδὴ τοῦ ἐπαρχιακοῦ τύπου. Καὶ ὅταν ὁμιλῶμεν, κ. συνάδελφοι, περὶ ἐπαρχιακοῦ τύπου, δὲν ἐννοοῦμεν τοὺς ἰδιοκτήτας τῶν ἐφημερίδων, ἀλλὰ τὸ σύνολον τῶν ἐργαζομένων, τὸ σύνολον τοῦ ἐπαρχιακοῦ τύπου. Ἐάν, κύριοι συνάδελφοι, δὲν ἠμπορέσωμεν νὰ ἴδωμεν ἔτσι τὸν ἐπαρχιακὸν τύπον, κινδυνεύομεν νὰ ψηφίσωμεν νόμους εἰς βάρος του. Ἐὰν κυκλοφορῇ σήμερον ὁ ἐπαρχιακὸς τύπος, τοῦτο ὀφείλεται εἰς τὴν σκληρὰν ἐργασίαν τῶν συντακτῶν καὶ τῶν τυπογράφων ποὺ ἀπασχολοῦνται εἰς τὸν ἐπαρχιακὸν τύπον. Εἶναι ἀπαράδεκτος διὰ τὴν ἐποχήν μας, ὁ τρόπος καὶ αἱ συνθῆκαι ἐργασίας τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν. Πάντως, ὅμως, ἐπαναλαμβάνω, ὅτι εἰς τὰς συνθήκας αὐτὰς τὰς σκληρὰς καὶ μόνον ὀφείλεται ἡ ἔκδοσις καὶ ἡ κυκλοφορία τοῦ ἐπαρχιακοῦ τύπου. Ἐὰν θέλετε νὰ πληροφορηθῆτε καὶ τὰ τῆς ἀμοιβῆς του, μάθετε, ὅτι οἱ συντάκται τῶν ἐπαρχιακῶν ἐφημερίδων, λαμβάνουν μισθὸν 800– 1.500 δραχμ. μηνιαίως καὶ μὲ ἀκαθορίστους ὥρας ἐργασίας καὶ χωρὶς νὰ ὑπάρχῃ οὐδεμία περὶ τούτου συλλογικὴ σύμβασις ἐργασίας. Αἱ συντάξεις των, εἶναι συντάξεις πείνης καὶ ἐνῷ διὰ τοῦ νομοσχεδίου διαγράφονται οὐσιαστικῶς τὰ χρέη τῶν ἰδιοκτητῶν, διὰ ἀσφάλιστρα πρὸς τὰ ταμεῖα των, ταὐτοχρόνως κυκλοφοροῦν ἐντάλματα ἀναγκαστικῆς ἐκτελέσεως κατὰ τῶν ἐργατῶν τύπου, διότι δὲν ἐξεπλήρωσαν τὰς ὑποχρεώσεις των. Οἱ τυπογράφοι, κ. συνάδελφοι, πληρώνουν εἰς τὸ ταμεῖον ἀσφαλίσεως τὸ 6% καὶ οἱ ἰδιοκτῆται 0,75%. Μέχρι τῆς Κυβερνήσεως Παπάγου, οἱ δημοσιογράφοι τῶν ἐπαρχιῶν εἶχον τὸ δικαίωμα ἐλευθέρας κινήσεως ἐπὶ τῶν μεταφορικῶν μέσων. Ἔκτοτε ὅμως, ἐστερήθησαν οἱ ἐπαρχιῶται δημοσιογράφοι τοῦ δικαιώματος τούτου. Εἶναι καὶ αὐτό, μία δυσμενὴς προϋπόθεσις διὰ τοὺς συντάκτας τῶν ἐπαρχιῶν. Ἐπ’ αὐτοῦ θὰ ὑποστηρίξω τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Γραμματίδη, διὰ τῆς ὁποίας ζητεῖται ἡ ἐπαναχορήγησις τοῦ δικαιώματος ἐλευθέρας χρήσεως τῶν μεταφορικῶν μέσων. Τὰ δῶρα τῶν ἐργαζομένων εἰς τὸν ἐπαρχιακὸν τύπον, λόγῳ τῶν ἑορτῶν, εἶναι ἀνύπαρκτα, πλὴν ἐλαχίστων ἐξαιρέσεων. Κύριοι συνάδελφοι, αὐταὶ αἱ οἰκτραὶ συνθῆκαι ἐργασίας τῶν ἐργαζομένων εἰς τὸν ἐπαρχιακὸν τύπον, εἶχον καὶ ἕν ἄλλον ἀποτέλεσμα, τὸ ἀποτέλεσμα τῆς ἀποθαρρύνσεως νέων στοιχείων νὰ εἰσέλθουν εἰς τὸ ἐπάγγελμα τῆς δημοσιογραφίας. Ἐάν, λοιπόν, θέλωμεν νὰ ἴδωμεν τὴν ἄνοδον τῶν ἐργαζομένων αὐτῶν, πρέπει νὰ λάβωμεν μέτρα προστασίας, διότι ἄνευ τῶν ἐργαζομένων, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐκδοθῇ μία ἐφημερίς. Ὅταν φέρωμεν τοιαῦτα νομοσχέδια μὲ μονοπλεύρους ἀπόψεις εἰς τὴν Βουλήν, δὲν νομίζω, ὅτι ὑποστηρίζομεν τὴν ἰδέαν τῆς ἐξυψώσεως τοῦ ἐπαρχιακοῦ τύπου ἐν τῷ Νομῷ του. Ἀντιθέτως μάλιστα, τὴν ὑπονομεύομεν καὶ προειδοποιοῦμεν τὸ Σῶμα διὰ τοῦτο. Κύριοι συνάδελφοι, δύο εἶναι τὰ σκέλη τοῦ ὑπὸ συζήτησιν σχεδίου νόμου. Τὸ πρῶτον σκέλος ἀφορᾷ τὰς καθυστερουμένας ὀφειλὰς πρὸς τὰ ταμεῖα ἀσφαλίσεως τῶν ἐργαζομένων τοῦ ἐπαρχιακοῦ τύπου. Μέχρι τοῦδε, δυνάμει προγενεστέρου νόμου, ἡ εἰσφορὰ τῶν ἐργοδοτῶν ἐμειώθη κατὰ 75%, ἀλλὰ καὶ αὐτὸ τὸ 25% ποὺ ἀπέμεινε δὲν ἐπληρώθη εἰς τὰ ταμεῖα καὶ τοῦτο, διότι τὸ Ν. Διάταγμα τοῦ 1956, ὡμιλοῦσε περὶ διευκολύνσεως τῶν καθυστερουμένων εἰσφορῶν. Κύριοι συνάδελφοι, πληρώνουν οἱ κ. ἰδιοκτῆται τὸ 25% καὶ ζητοῦμεν νὰ ἀπαλλάξωμεν ὁριστικῶς αὐτοὺς καὶ ἀπὸ αὐτὸ ἀκόμη. Ἐάν, κ. συνάδελφοι, εἶναι προβληματικὴ ἡ λειτουργία τῶν ἀσφαλιστικῶν ταμείων τῶν ἐργαζομένων, τοῦτο ὀφείλεται ἀποκλειστικῶς καὶ μόνον εἰς τὴν μὴ καταβολὴν τῶν εἰσφορῶν τοῦ 25%. Τὸ Ν. Διάταγμα 3619)56, καθορίζει εἰσφορὰν κατὰ κιλὸν 30 λεπτὰ ἐπὶ τοῦ ἀγοραζομένου δημοσιογραφικοῦ χάρτου ἐκ μέρους τοῦ ὀφειλέτου ἰδιοκτήτου ἐφημερίδος. Ἐρωτῶ, αὐτὸ 30λεπτον πόσον εἶναι καὶ τὶ ποσὸν συνεκεντρώθη; Πόσαι εἶναι αἱ καθυστερούμεναι εἰσφοραὶ μέχρι τῆς ἐκδόσεως τοῦ προαναφερθέντος Ν. Διατάγματος; Ποῖα θετικὰ ἀποτελέσματα ἐπέφερεν ἡ εἴσπραξις τῶν καθυστερουμένων ὀφειλῶν τὴν ὁποίαν καθορίζει τὸ Νομοθετικὸν αὐτὸ Διάταγμα; Πόσα εἶναι τὰ ὀφειλόμενα; Λέγεται, κ. Ὑπουργέ, καὶ σεῖς θὰ μᾶς τὸ βεβαιώσετε, ὅτι αἱ καθυστερούμεναι ὀφειλαὶ ἀνέρχονται εἰς 1,5 ἑκατομμύριον δραχμάς. Καὶ ἐρωτῶ ἐπίσης, ἀφοῦ ἀπέτυχεν ὁ τρόπος αὐτός, διατὶ ἐξακολουθοῦμεν νὰ δίδωμεν παράτασιν τῶν ἰδίων εὐεργετικῶν μέτρων; Εἶμαι ὑποχρεωμένος, κ. συνάδελφοι, δι’ ὅλα αὐτά, νὰ διαβιβάσω εἰς τὴν Βουλὴν τὴν ἔντονον διαμαρτυρίαν τῶν συντακτῶν καὶ ἐργατῶν τύπου ὁλοκλήρου τῆς χώρας. Κύριοι συνάδελφοι, προτείνω μίαν λύσιν. Συμφωνῶ νὰ ὑπαχθοῦν καὶ οἱ ἰδιοκτῆται οἱ καθυστεροῦντες εἰσφορὰς εἰς τὴν ἐν γένει ρύθμισιν, τὴν ὁποίαν προβλέπει ἡ γνωστὴ πρᾶξις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου. Ἀλλὰ δὲν συμφωνῶ νὰ γίνῃ εἰδικὴ ρύθμισις, ἡ ὁποία ἐκ τῆς πείρας λέγει, ὅτι καλύπτει χαρισμὸν ἢ δωρεάν. Προτιμῶ, κ. συνάδελφοι, τὴν ἐφαρμογὴν τῆς ρυθμίσεως ποὺ προβλέπει ἡ πρᾶξις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, διότι αὐτὴ παρέχει μεγαλυτέρας ἐγγυήσεις. Αὐτὴ εἶναι ἡ εὐθεῖα λύσις ποὺ προτείνω.

§114Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ. (Ὑφ. Πρ. Κυβερνήσεως). Κύριε συνάδελφε, τὸ ἄρθρον 4 ἀντικαθίσταται καὶ ἐντὸς ὀλίγου θὰ διανεμηθῇ εἰς τοὺς ἀξιοτίμους κυρίους συναδέλφους τὸ νέον κείμενον αὐτοῦ, ἐκ τοῦ ὁποίου θὰ ἀντιληφθῆτε, ὅτι ἔχει προσλάβει μορφὴν ριζικῶς διάφορον ἐκείνης ὑπὸ τὴν ὁποίαν εἶχεν ἀρχικῶς διατυπωθῇ. Ὁ λογαριασμός, τὸν ὁποῖον συνιστᾷ, θὰ λειτουργῇ παρὰ τῇ Ἑνώσει Ἰδιοκτητῶν Ἡμερησίων Ἐπαρχιακῶν Ἐφημερίδων, χωρὶς ἐξάρτησιν ἀπὸ τὸν Ὀργανισμὸν Ἀπασχολήσεως καὶ Ἀσφαλίσεως Ἀνεργίας, θὰ ἀναλάβῃ δὲ καὶ τὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν διὰ τοῦ ἄρθρου 3 κεφαλαιοποιουμένων ὀφειλῶν, ἐνῷ ἐκ παραλλήλου καθιεροῦται καὶ ἀγγελιόσημον, οἱ ἐκ τοῦ ὁποίου πόροι τίθενται ἐπίσης εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ λογαριασμοῦ διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν σκοπῶν του. Οὕτω ἡ νέα μορφὴ τοῦ ἄρθρου 4 εἶναι ριζικῶς διάφορος τῆς παλαιᾶς.

§115Ι. ΣΙΑΦΛΕΚΗΣ. Ἐγὼ ὁμιλῶ ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου, ὡς ἔχει.

§116Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ. (Ὑφ. Πρ. Κυβερνήσεως). Τὸ ἄρθρον 3, κατόπιν τῆς νέας μορφῆς τὴν ὁποίαν λαμβάνει τὸ ἄρθρον 4, προσαρμόζεται πρὸς αὐτό, συμφώνως πρὸς τροπολογίαν μου ἡ ὁποία ἔχει δοθῆ πρὸς διανομήν.

§117Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Ὅλοι ἐκπροσωποῦμεν ἐπαρχιακὰς ἐφημερίδας καὶ γνωρίζομεν τὰς δυσχερείας τὰς ὁποίας ἀντιμετωπίζουν. Ἔναντι αὐτῶν τῶν ἡρώων τὸ Κράτος θὰ πρέπει νὰ λάβῃ ριζικὰ μέτρα καὶ θὰ πρέπει νὰ ἐξευρεθῇ ἕνας τρόπος ἐξοφλήσεως τῶν παλαιῶν ὀφειλῶν των, ὥστε νὰ δυνηθοῦν ἐφεξῆς νὰ προχωρήσουν. Εἴμεθα σύμφωνοι ἐπ’ αὐτοῦ;

§118Ι. ΣΙΑΦΛΕΚΗΣ. Βεβαίως, εἴμεθα σύμφωνοι, ἀλλὰ δι’ εὐθείας λύσεως. Πάντως ἐπιφυλάσσομαι εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν νὰ ὁμιλήσω ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 4, ἀφοῦ τὸ ἴδω πῶς διατυποῦται ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Θὰ ἤθελα ὅμως ἀπὸ τοῦδε νὰ προτείνω, ἀντὶ αὐτοῦ τοῦ λογαριασμοῦ νὰ παρασχεθῇ εἰς τοὺς ἐργοδότας ἡ εὐχέρεια νὰ κάμνουν χρῆσιν τοῦ νόμου 3198)55, ὁ ὁποῖος καίτοι ἐπεκρίθη κατὰ τὴν ψήφισίν του λόγῳ τοῦ ὅ,τι χρησιμοποιοῦνται χρήματα τῶν ἀσφαλιστικῶν ὀργανισμῶν, παρέχει τὸ δικαίωμα εἰς τοὺς ἐργοδότας νὰ λάβουν δάνειον ἀπὸ τὸ Ταμεῖον Ἀνεργίας μὲ ἐνυπόθηκον ἐξασφάλισιν, εἰς τρόπον ὥστε νὰ ἀνταποκριθοῦν εἰς τὰς ὑποχρεώσεις των. Βεβαίως ὁ νόμος αὐτὸς κατεκρίθη ὡς ἀντεργατικὸς καὶ εἶναι ἀντεργατικός, διότι παρέχει τὴν εὐχέρειαν μὲ χρήματα τοῦ Ταμείου Ἀνεργίας νὰ κάμνουν οἱ ἐργοδόται ἀπολύσεις ὅσας θέλουν, ἀλλὰ ὑπάρχει ἡ ἐγγύησις τῆς ὑποθήκης καὶ συνεπῶς τῆς ἐπιστροφῆς τῶν δανείων.

§119Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ. (Ὑφ. Πρ. Κυβερνήσεως). Δὲν ὑπάρχει αὐτὸ εἰς τὸ νέον ἄρθρον 4.

§120Ι. ΣΙΑΦΛΕΚΗΣ. Ὁ νόμος αὐτὸς ἰσχύει σήμερον, κ. Ὑπουργέ. Κατὰ τὴν γνώμην μας πρωτίστως θὰ πρέπει νὰ ἐπιλυθῇ τὸ πρόβλημα τῶν μισθωτῶν τοῦ τύπου καὶ δεύτερον νὰ ἐξασφαλισθῇ ἡ ὁμαλὴ λειτουργία τῶν ἀσφαλιστικῶν ὀργανισμῶν των. Τρίτον, νὰ ἐφαρμοσθῇ ἡ ἐργατικὴ νομοθεσία, τέταρτον, νὰ ἐπαναχορηθοῦν τὰ ἐλευθέρας, νὰ ἀπαλειφθοῦν τὰ ἄρθρα 3 καὶ 4 καὶ αἱ καθυστερούμεναι ὀφειλαὶ νὰ ὑπαχθοῦν εἰς τὴν γενικὴν ρύθμισιν. Οἱ δὲ ἐργοδόται οἱ ἀντιμετωπίζοντες δυσχερείας νὰ ἀνταποκριθοῦν εἰς τὰς ὑποχρεώσεις των, νὰ δανειοδοτηθοῦν ἀπὸ τὸ Ταμεῖον Ἀνεργίας παρέχοντες ἀσφάλειαν ἐνυπόθηκον. Θὰ πρέπει ἐπίσης νὰ μειωθῇ τὸ πάγιον τέλος καὶ νὰ ληφθοῦν περαιτέρω μέτρα μειώσεως τῆς τιμῆς τῶν μέσων μεταβιβάσεως. Ἐπίσης κατεθέσαμεν τροπολογίαν περὶ πριμοδοτήσεως τοῦ εἰς δεσμίδας χάρτου, τὸν ὁποῖον χρησιμοποιοῦν αἱ ἐπαρχιακαὶ ἐφημερίδες λόγῳ τοῦ τύπου τῶν πιεστηρίων των, ὥστε νὰ ἐξομοιωθῇ ἡ τιμή του πρὸς τὴν τιμὴν τοῦ χάρτου ρόλου ποὺ χρησιμοποιοῦν αἱ ἐφημερίδες τοῦ κέντρου. Διότι ὑπάρχει διαφορὰ 1½ δραχμὴ κατὰ κιλὸν καὶ ἔχει σημαντικὴν ἐπίπτωσιν ἐπὶ τοῦ κόστους τοῦ τύπου. Περαιτέρω νὰ ἐπικρατήσῃ ἴση μεταχείρισις, μὲ ἀντικειμενικὰ κριτήρια ὡς πρὸς τὰς διαφημίσεις τοῦ δημοσίου, τῶν ὀργανισμῶν, τῆς Δ.Ε.Η. κλπ. καὶ τέλος νὰ ἐπισπευσθῇ ἡ λειτουργία τῆς δημοσιογραφικῆς σχολῆς. Πράγματι, κ. συνάδελφοι, ὑπάρχει σήμερον πρόβλημα στελεχῶν. Ἀφοῦ ἐξασφαλισθοῦν ἐπαρκῶς ὅλα αὐτὰ ὀφείλομεν νὰ λάβωμεν μέριμνα λειτουργίας δημοσιογραφικῆς σχολῆς διὰ νὰ ἐνθαρρύνωμεν τὴν εἴσοδον νέων, οἵτινες θὰ ἀποτελέσουν τοὺς πεφωτισμένους κοινωνικοὺς λειτουργούς, διότι πρέπει νὰ ὁμολογήσωμεν, ὅτι σήμερον ἐξήλθομεν ἀπὸ τὴν φιλολογικὴν δημοσιογραφίαν καὶ εἰσερχόμεθα εἰς τὴν βιομηχανικὴν περίοδον τῆς δημοσιογραφίας, ὅπου ἀπαιτεῖται μεγαλυτέρα μόρφωσις. Οὕτω θὰ ἔχωμεν ἀνάπτυξιν καὶ τοῦ ἐπαρχιακοῦ τύπου. Ὁ κορυφαῖος δημοσιογράφος Βλάσης Γαβριηλίδης ἐπισημαίνων τὴν ἀνάγκην δημιουργίας δημοσιογραφικῆς σχολῆς ἀνέγραφεν εἰς τὴν διαθήκην του τὰ ἑξῆς: «Ὅταν ἡ μητέρα δὲν θὰ ζῇ, τὸ ⅓ τῆς περιουσίας μου ἀφιεροῦται εἰς ὑποτροφίας τόσων νέων δημοσιογράφων δι’ ὅσους θὰ ἐπαρκῇ τὸ ποσόν. Διάρκεια ὑποτροφίας τριετής....». Κύριοι συνάδελφοι, ἔχει γίνει παραδεκτόν, ὅτι ὁ δημοσιογράφος δὲν γεννᾶται, ἀλλὰ δημιουργεῖται. Θὰ πρέπει λοιπὸν νὰ τὸν βοηθήσωμεν διὰ νὰ δημιουργηθῇ καὶ διὰ τῆς λειτουργίας δημοσιογραφικῆς σχολῆς.

§121ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Λ. Μπουρνιᾶς, ἔχει τὸν λόγον.

§122Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Κύριοι βουλευταί, εἶμαι ὁ τελευταῖος, ὁ ὁποῖος θὰ διεφώνουν εἰς τὸ ὅτι πρέπει νὰ ληφθοῦν μέτρα καὶ νὰ προστατευθοῦν οἱ ἐργάται τοῦ Τύπου καὶ οἱ ἀσφαλιστικοί των Ὀργανισμοί. Ἂν ὅμως τὸ λεχθὲν ἀπὸ τὸν προλαλήσαντα δὲν ἦτο γενικὴ σύστασις, ἀλλὰ ἀφεώρα τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου, πρέπει νὰ τοῦ εἴπω, ὅτι, διὰ νὰ προστατευθοῦν καὶ οἱ μισθωτοὶ τοῦ Τύπου καὶ οἱ ἀσφαλιστικοὶ Ὀργανισμοί, πρέπει νὰ ὑπάρχῃ ἐπαρχιακὸς Τύπος, πρέπει νὰ ἔχῃ οἰκονομικὰς δυνατότητας ὁ ἐπαρχιακὸς Τύπος, διὰ νὰ ὑπάρχουν οἱ ἐργαζόμενοι καὶ νὰ ἀμείβωνται καὶ καταβάλλουν τὰς εἰσφοράς των εἰς τοὺς ἀσφαλιστικοὺς Ὀργανισμούς. Εἶπεν ὁ κ. συνάδελφος, ὅτι ἡ πεῖρα τοῦ παρελθόντος μᾶς ὑποχρεώνει νὰ εἴμεθα ἀντίθετοι πρὸς τὰς παρεχομένας διευκολύνσεις, διότι γίνονται χαριστικαὶ παροχαὶ καὶ ζημιοῦνται οἱ ἀσφαλιστικοὶ Ὀργανισμοί. Πληροφορῶ τὸν κ. συνάδελφον, ὅτι δὲν ἔλαβεν ἀκριβῆ στοιχεῖα καὶ ἀκριβεῖς πληροφορίας, ὡς εἶχε τὸ θέμα πρὸ τοῦ νόμου 3619)56. Θὰ σᾶς δώσω τοὺς ἀριθμούς, κύριοι βουλευταί, διότι νομίζω, ὅτι τὸ συζητούμενον σχέδιον νόμου, τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖ συνέχειαν καὶ συμπλήρωσιν τοῦ Νόμου 3619)60, ἔχει σπουδαιότητα σημαντικήν, ἐφ’ ὅσον τείνει εἰς τὸ νὰ καλυτερεύσῃ τὰ πράγματα τοῦ ἐπαρχιακοῦ τύπου καὶ νὰ συμπληρώσῃ καὶ νὰ βελτιώσῃ μίαν προσπάθειαν, ἡ ὁποία ἤρχισεν ἀπὸ τοῦ 1956. Κύριοι βουλευταί, εἶχον τὴν τιμήν, ὡς ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, νὰ προσυπογράψω τὸν νόμον τοῦ 1956, παρὰ τὰς ἀντιρρήσεις τότε τῶν ἀσφαλιστικῶν Ὀργανισμῶν—λέγω τότε—διότι τοὐλάχιστον δὲν ἤκουσα, ὅτι καὶ τώρα ὑπάρχουν ἀντιρρήσεις ἢ διαμαρτυρίαι τῶν ἀσφαλιστικῶν Ὀργανισμῶν. Τότε ὑπῆρχον, κύριοι, καὶ συνίσταντο...

§123ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. (Ὁμιλεῖ μὴ ἀκουόμενος).

§124Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Ἐγὼ δὲν ἤκουσα. Δὲν γνωρίζω, ἐὰν καὶ σήμερον ὑπάρχουν ἀντιρρήσεις. Ἀπὸ σᾶς ἤκουσα, ὅτι ὑπάρχουν. Βεβαιώνω ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον γνωρίζω ἐγώ, ὅτι τὸ 1956 πράγματι, ἀντιτίθεντο οἱ ἀσφαλιστικοὶ Ὀργανισμοὶ εἰς τὴν μείωσιν τῆς ἐργοδοτικῆς εἰσφορᾶς καὶ ἐν γένει εἰς τὸν περιορισμὸν τῶν ἀπαιτήσεων καὶ δικαιωμάτων. Τὸ γεγονός, ὅμως, κύριοι συνάδελφοι, καὶ παρακαλῶ νὰ τὸ προσέξητε, ὅτι μέχρις ἐκείνης τῆς ἐποχῆς δὲν κατεβάλλετο τίποτε σχεδὸν εἰς τοὺς ἀσφαλιστικοὺς Ὀργανισμοὺς ἀπὸ τὸν ἐπαρχιακὸν Τύπον, μὲ μόνην ἐξαίρεσιν ὡς πρὸς ἓν Ταμεῖον, καὶ ὀφείλω αὐτὴν τὴν ἐξαίρεσιν νὰ τὴν ἀναφέρω, διότι εἶναι πρὸς τιμὴν νῦν ἀγαπητοῦ συναδέλφου, ὁ ὁποῖος παρακάθηται εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, τοῦ κ. Μέρου, μόνον ὁ κ. Μέρος εἰς ἕνα ἀσφαλιστικὸν Ὀργανισμὸν κατέβαλλε πρὸ τοῦ καθεστῶτος τοῦ 1956. Αὐτὸ μόνον τὸ γεγονός, μαρτυρεῖ, κύριοι συνάδελφοι, τὴν ἀθλίαν οἰκονομικὴν κατάστασιν, εἰς ἣν εὑρίσκονται αἱ ἐπαρχιακαὶ ἐφημερίδες. Διὰ τὸν λόγον αὐτὸν ἐπίστευσα, ὅτι βοηθοῦμεν τὸν ἐπαρχιακὸν Τύπον καὶ προσυπέγραψα τὸν νόμον ἐκεῖνον καὶ ἐκ τῶν ὑστέρων, ἀπὸ τοὺς ἀριθμοὺς ποὺ θὰ θέσω ὑπ’ ὄψει σας, θὰ ἴδητε, ὅτι πράγματι ἦσαν τὰ μέτρα ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ἐλήφθησαν διὰ τοῦ νόμου 3619 καὶ ὑπὲρ τῶν ἀσφαλιστικῶν Ὀργανισμῶν. Πρὶν σᾶς δώσω τοὺς ἀριθμοὺς ἐκείνους, θὰ σᾶς εἴπω, ὅτι τὸ πλέον ρεαλιστικὸν ἐπιχείρημα ὑπὲρ τοῦ νομοσχεδίου τοῦ κ. ὑπουργοῦ, εἶναι καὶ ἡ σημερινὴ δεινὴ θέσις τῶν ἐπαρχιακῶν ἐφημερίδων, δηλαδή, δεινὴ θέσις, ὡς πρὸς τὰς μετέπειτα ὀφειλάς. Θὰ ἴδετε ἀπὸ τοὺς ἀριθμούς, κύριοι συνάδελφοι, ποῦ εὑρίσκονται αἱ καθημεριναὶ...

§125Ι. ΣΙΑΦΛΕΚΗΣ. Νὰ μᾶς δώσητε καὶ ὀνόματα ἐφημερίδων.

§126Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Δὲν εἶναι δουλειά μου. Δὲν κάμνω αὐτὴν τὴν στιγμὴν οὐδενὸς εἴδους πολιτικήν. Δίδω στοιχεῖα. Ἐδῶ κάμνομεν ἐποικοδομητικὴν ἐργασίαν. Ἔχομεν ἓν σχέδιον νόμου, τὸ ὁποῖον ὑποτίθεται, ὅτι βοηθεῖ τὸν Τύπον. Ἀφῆστε το, λοιπόν, νὰ περάσῃ καὶ ἐπιφυλαχθῆτε νὰ κάμετε ἔλεγχον.

§127Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ. (Ὑφ. Πρ. Κυβερνήσεως). Θὰ ἤθελον νὰ σᾶς κάμω μίαν παράκλησιν. Ἐπειδὴ ὁπωσδήποτε εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν, εἰς τὸ ἄρθρον 3, πάλιν θὰ συζητηθοῦν ὅλα αὐτά, μήπως θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ μὴ θιγοῦν τώρα, διὰ νὰ μὴ ἔχωμεν ἀπώλειαν χρόνου;

§128Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Δὲν θὰ ὁμιλήσω ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 3.

§129Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ. (Ὑφ. Πρ. Κυβερνήσεως). Οὐσίᾳ αὐτὰ ὅλα συνδυάζονται μὲ τὸ ἄρθρον 3, τὸ ὁποῖον παρατείνει τὴν διάταξιν τοῦ Ν. 3619. Ἐὰν εἴχατε τὴν καλωσύνην, λαμβανομένου ὑπ’ ὄψιν, ὅτι ὁπωσδήποτε θὰ γίνῃ συζήτησις ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 3, μὴ προχωρήσητε εἰς τὴν συζήτησιν αὐτήν.

§130Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Θὰ δώσω μερικὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα ἔχω καὶ χρέος νὰ δώσω.

§131Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ. (Ὑφ. Πρ. Κυβερνήσεως). Καὶ ἐγὼ ἔχω καὶ δὲν ἔκαμα χρῆσιν. Ἠμποροῦσα νὰ ἀπαντήσω εἰς τὸν κατελθόντα τοῦ βήματος, διότι ἐπὶ πολλῶν σημείων θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ δοθοῦν ἀποστομωτικαὶ ἀπαντήσεις, ἀλλὰ κατέληξα εἰς τὸ νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν.

§132Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Θὰ παρακαλέσω νὰ δώσω αὐτὰ τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ δώσω. Εἶπον, ὅτι εὑρίσκονται σήμερον εἰς ἀθλίαν οἰκονομικὴν κατάστασιν καί, παρὰ τὴν μείωσιν τῆς ἐργοδοτικῆς εἰσφορᾶς, τὴν σημαντικὴν μείωσιν, τὴν ὁποίαν ἐκάμαμεν, αἱ ἐπαρχιακαὶ ἐφημερίδες δὲν εἶναι εἰς θέσιν νὰ πληρώσουν. Ἔχω τὴν βεβαιότητα, ὅτι πάντες οἱ συνάδελφοι θὰ συμφωνήσουν ἐπὶ τῆς χρησιμότητος τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου. Εἰς τὰς ἐπαρχίας ἔχομεν Τύπον, ὅστις εἶναι δυνατὸν ἀπὸ ἀπόψεως τεχνικῆς νὰ ὑστερῇ τοῦ Τύπου τῆς πρωτευούσης, ἀλλὰ ποιοτικῶς εἶναι ἐφάμιλλος. Κύριοι βουλευταί, εἰς τὴν ἐφημερίδα τῆς Κρήτης «Μεσόγειος» ἀνέγνωσα ἄρθρον περὶ τοῦ Ἕλληνος ἐργάτου, τὸ ὁποῖον ἦτο γεμᾶτον ἀπὸ ἀνθρωπιστικὸν παλμὸν καὶ μοῦ προεκάλεσε βαθυτάτην ἐντύπωσιν. Συνεπῶς, ἔχομεν ἐπαρχιακὸν Τύπον ἄξιον καθ’ ὅλα καὶ ὀφείλομεν νὰ τὸν διευκολύνωμεν. Ἰδού, τώρα, οἱ ἀριθμοί: «Εἰς τὸ Ταμεῖον Ἀσφαλίσεως ...... (Ἀναγινώσκει)......». Ὥστε, ἀπὸ ἀπόψεως ἀσφαλιστικῶν Ὀργανισμῶν βλέπομεν ὁποία μεταβολὴ ἐπῆλθε. Ὡς πρὸς τὸ ΙΚΑ, ἀντιθέτως, αἱ εἰσφοραὶ ἔχουν οὕτω: «.......... (Ἀναγινώσκει)............». Ἐπίσης ὡς πρὸς τὸ Ταμεῖον Τυπογράφων κλπ., ἔχομεν τὰ ἀκόλουθα: «......... (ἀναγινώσκει).........». Ὅπως ἀντιλαμβάνεσθε, κύριοι συνάδελφοι, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λεχθῇ, ὅτι ὑπάρχει τύπος, ὅταν καταβάλλῃ ἐπὶ τόσα ἔτη μόνον 36.000 δραχ. πρὸς τὸ ΙΚΑ καὶ 36.000 δραχ. πρὸς τὸ Ταμεῖον Ἐργατῶν Τύπου. Ἤδη μετὰ τὰς διατάξεις τοῦ παρόντος νομοσχεδίου, τὰς ὁποίας ἐπαινῶ καὶ αἱ ὁποῖαι παρέχουν διευκολύνσεις, διευκολύνσεις αἱ ὁποῖαι ἐὰν συνδυασθοῦν μὲ τὴν παράγραφον 2 τοῦ ἄρθρου 3, τὴν κυρίαν ἀρετὴν τοῦ νόμου, ἐξασφαλίζουν τὴν εἰς τὸ μέλλον καταβολὴν τῶν νέων ὀφειλῶν καὶ κεφαλαιοποιοῦν τὰς παλαιὰς καὶ παρέχουν πλήρη ἐξασφάλισιν εἰς τοὺς Ἀσφαλιστικοὺς Ὀργανισμούς, ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν βεβαίως, ὅτι θὰ τηρηθοῦν ὅσα ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ ψηφίζονται καὶ δὲν θὰ ἐκδίδωνται διατακτικαὶ χάρτου, ἐφ’ ὅσον δὲν θὰ ἔχουν ἐξοφληθῇ αἱ ὀφειλαί. Δὲν θὰ ἐπανέλθω ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 4 μετὰ τὰς δηλώσεις τοῦ κ. ὑπουργοῦ, ὡς πρὸς δὲ τὰ ἄρθρα 8 καὶ 9 ἐπιφυλάσσομαι νὰ διατυπώσω τὰς παρατηρήσεις μου εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν. Ἡ πρόθεσίς μου ἔγκειται ἐν τούτοις πέραν τῶν ἀνωτέρω, εἰς τὸ νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τοῦ κ. ὑπουργοῦ ἐπὶ τῆς ἀσφαλίσεως τῶν ἐφημεριδοπωλῶν, ἡ ὁποία εἶχεν ἀποφασισθῆ ὑποχρεωτικὴ μὲν διὰ τοὺς εἰς τὰς πρωτευούσας τῶν Νομῶν ἐργαζομένους, προαιρετικὴ δὲ διὰ τοὺς ὑπολοίπους καὶ μάλιστα ἀπὸ τοῦ ἔτους 1958. Ἀλλὰ ἀπὸ τοῦ ἔτους ἐκείνου οἱ δυστυχεῖς οὗτοι ἐπαγγελματίαι οὐδεμίαν εἶδον ἀσφάλισιν. Πληροφοροῦμαι, ὅτι τὸ ὅλον ζήτημα ἐκκρεμεῖ εἰς τὸ Συμβούλιον Κοινωνικῆς Ἀσφαλίσεως, δι’ ὃ καὶ παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργὸν ἐφ’ ὅσον ὑφίσταται χρόνος νὰ συνεννοηθῇ μὲ τὸν συνάδελφόν του ἐπὶ τῆς Ἐργασίας, διὰ νὰ περιληφθῇ ἡ δυνατότης ἀσφαλίσεως καὶ τῶν ὑπολοίπων εἰς τὸ παρὸν νομοσχέδιον, διότι ἄλλως φοβοῦμαι, ὅτι θὰ βραδύνῃ. Ἰδιαιτέρως, κ. βουλευταί, ἐπιθυμῶ νὰ ἐπιμείνω ἐπὶ ἑνὸς θέματος, τὸ ὁποῖον μὲ ἐξένισε τὸ 1956 καὶ τὸ ὁποῖον μὲ ξενίζει καὶ σήμερον εἰς τὸ παρὸν νομοθέτημα, διότι ἐμφανίζεται ὑπὸ μορφὴν κειμένην πέραν τοῦ Συντάγματος καὶ πάσης λογικῆς. Λαμβάνονται μέτρα διὰ τὸν Ἐπαρχιακὸν Ἡμερήσιον Τύπον, ἐνῶ οὐδὲν μέτρον λαμβάνεται διὰ τὸν ὑπόλοιπον Ἐπαρχιακὸν Τύπον. Ἀλλὰ τὰ πλεονεκτήματα τὰ ὁποῖα παρέχονται εἰς τὸν καθημερινὸν Ἐπαρχιακὸν Τύπον εἶναι ἐπιβεβλημένον νὰ παρασχεθοῦν εἰς ὁλόκληρον τὸν Ἐπαρχιακὸν Τύπον. Εἰς πλείστας ὅσας πρωτευούσας Νομῶν δὲν ἐκδίδονται Ἡμερήσιαι Ἐφημερίδες. Εἰς τὴν Ἀλεξανδρούπολιν: «... (ἀναγινώσκει)...». Αἱ εὐεργετικαὶ διατάξεις τοῦ παρόντος νομοθετήματος πρέπει νὰ ἐπεκταθοῦν, ἀνεξαρτήτως, εἰς ὁλόκληρον τὸν Τύπον τὸν ἐπαρχιακόν, διότι αἱ προβλεπόμεναι κυρώσεις τοῦ περὶ Τύπου νόμου εἶναι ἴσαι διὰ πάντας τοὺς ἐκδότας, καὶ ἑπομένως καὶ τὰ δικαιώματα αὐτῶν πρέπει νὰ εἶναι ἴσα. Θὰ πρέπει καὶ τὰ δικαιώματα νὰ εἶναι κατ’ ἀναλογίαν ἴσα καὶ θὰ πρέπει νὰ ἐπεκτείνωμεν αὐτὴν τὴν εὐεργετικὴν διάταξιν.

§133Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Ἡ παρατήρησίς σας εἶναι ὀρθοτάτη, διότι συμβάλλει ὁλόκληρος ὁ ἐπαρχιακὸς τύπος διὰ τὴν ἐνημέρωσιν τῆς κοινῆς γνώμης. Ἐὰν ὁ κ. ὑπουργὸς ἐπιμένη νὰ μὴ δεχθῇ τὴν τροπολογίαν, ἂς ἐδέχετο, τοὐλάχιστον, νὰ ἰσχύσῃ ὑπὸ ὡρισμένας προϋποθέσεις, τὰς ὁποίας ὁ ἴδιος θὰ ἐγκρίνῃ.

§134Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Ὄχι, κ. συνάδελφε, εἶμαι ἀπόλυτος εἰς τὸ θέμα διότι πιστεύω εἰς τὴν ἰσότητα. Δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ κρίνῃ κανείς. Ἐγὼ νομίζω, ὅτι ὅλαι αἱ πτέρυγες θὰ δώσουν τὴν ἐξουσιοδότησιν νὰ δεχθῇ τὴν τροπολογίαν αὐτήν.

§135Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ. (Ὑφ. Πρ. Κυβερνήσεως). Λυποῦμαι πάρα πολύ, ἀλλὰ δὲν μπορεῖ νὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ τροπολογία. Εἶπον εἰς τὴν προηγουμένην συνεδρίασιν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἀντιμετωπίζει τὸ θέμα καὶ τοῦ περιοδικοῦ τύπου καὶ ἐτόνισα μάλιστα, ὅτι τὰ προβλήματα τοῦ περιοδικοῦ τύπου εἶναι πολυσύνθετα καὶ δυσχερέστερα ἀπὸ τὰ προβλήματα τὰ ὁποῖα ἀπασχολοῦν τὸν ἡμερήσιον ἐπαρχιακὸν τύπον καὶ ἔκαμα νῦξιν, σαφῶς καὶ κατηγορηματικῶς, ὅτι εὑρίσκομαι εἰς τὸ τέλος τῆς μελέτης. Εἰς ὅσα συμπεράσματα καταλήξωμεν θὰ καταθέσωμεν σχετικὸν νομοσχέδιον. Πρὸς τί ἡ συζήτησις; Εἶναι δυνατὸν διὰ Β.Δ. κατ’ ἐξουσιοδότησιν νόμου νὰ κάμωμεν πρόχειρον καὶ ἀμελέτητον ἐπέκτασιν τῶν ὅσων προβλέπομεν διὰ τὸν ἡμερήσιον ἐπαρχιακὸν τύπον, ἐνῶ ἄλλη εἶναι ἡ μορφὴ τοῦ ἐπαρχιακοῦ τύπου; Θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ μὴ ἐπιμείνετε ἐπὶ τῆς τροπολογίας.

§136Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς δὲν μὲ ἀφήνει οὔτε νὰ τοῦ ἀναγνώσω τὴν τροπολογίαν. Ἐγὼ πιστεύω εἰς τὴν δήλωσίν του, ὅτι μελετᾶ ἀλλὰ νομίζει τοῦτο δυσχερὲς ὁ κ. ὑπουργός, ἐνῷ δὲν εἶναι δυσχερές, ὅπως τὸ διατυπώνω, κύριε Ὑπουργέ: «Αἱ διατάξεις τοῦ παρόντος ἐπεκτείνονται ἐν ὅλῳ ἢ ἐν μέρει». Σεῖς θὰ κρίνετε, κύριε Ὑπουργέ, μπορεῖτε νὰ δώσετε μόνον τὸ βιομηχανικὸν ρεῦμα.

§137Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ. (Ὑφ. Πρ. Κυβερνήσεως). Ἁπλούστατα, εἶναι διάφορα τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα θὰ προβλεφθοῦν διὰ τὸν περιοδικὸν τύπον. Μπορεῖ νὰ εἶναι ἄλλης μορφῆς ποὺ δὲν προβλέπονται ὑπὸ τοῦ νόμου αὐτοῦ.

§138Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Τί βλάπτει νὰ δώσωμεν αὐτὰ τὰ ὀλίγα; Δὲν λέγω νὰ δημοσιεύωνται αἱ προκηρύξεις ἢ ὁ ἰσολογισμός, ἀλλὰ νὰ δώσωμεν αὐτὲς τὶς μικρὲς εὐκολίες. Ἐγὼ νομίζω, ὅτι διευκολύνεται ὁ κ. ὑπουργός, διότι πότε θὰ ἔλθῃ ὁ νόμος, πότε θὰ μελετηθῇ; Γνωρίζομεν πόσον βραδέως κινεῖται ἡ νομοθετικὴ μηχανή.

§139Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ. (Ὑφ. Πρ. Κυβερνήσεως). Τὰ δικαιώματα τὰ γνωρίζομεν. Θὰ σᾶς παρακαλέσω πολὺ ὅμως, ἂν ὄντως ἐνδιαφέρεσθε διὰ τὸν ἡμερήσιον ἐπαρχιακὸν τύπον νὰ μὴ ζητῆτε τροπολογίας, αἱ ὁποῖαι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνουν δεκταί. Καὶ ἐγὼ θὰ ἤθελα νὰ ὑπερθεματίσω εἰς τὴν πρότασίν σας. Ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ αὐτό, ἂν θέλωμεν μὲ σύστημα, μὲ μεθοδισμὸν νὰ ἀντιμετωπίζωμεν τὰ ἑκάστοτε παρουσιαζόμενα πρὸς λύσιν προβλήματα.

§140Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς ἔχει τὴν εὐθύνην καὶ ὁ κ. ὑπουργός, ἐφ’ ὅσον νομίζει ὅτι ἡ ὑπόδειξίς μου νὰ δώσωμεν ἓν μέρος τῶν εὐεργετημάτων τούτων τοῦ νόμου καὶ εἰς τὰς ἑβδομαδιαίας ἐφημερίδας θὰ ζημιώσῃ, ἂς κρίνῃ ὁ ἴδιος καὶ ἂς μὴ δεχθῇ. Πρότασιν ἔκαμα, ἀλλὰ πρέπει νὰ ὑπενθυμίσω, ὅτι εἰς τὸ κεφάλαιον περὶ τύπου, τοῦ ἔργου τοῦ Βισίνσκυ περὶ τοῦ Σοβιετικοῦ Συντάγματος λέγει, ὅτι εἰς τὸ καπιταλιστικὸν κοινωνικὸν σύστημα τὰ δικαιώματα, φαινομενικῶς μὲν τὰ ἔχει ὁλόκληρος ὁ τύπος, ἐνῷ πράγματι τὰ ἔχουν μόνον οἱ προνομιοῦχοι. Θέλω νὰ πιστεύω, ὅτι δὲν εἶναι εἰς τὴν πρόθεσίν σας διὰ τοῦ νόμου ποὺ συζητοῦμεν, νὰ δημιουργήσητε προνομιούχους. Ἀφήνετε τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι εἶναι προνομιοῦχοι οἱ ἐκδόται τῶν ἡμερησίων ἐφημερίδων. Διότι καὶ οἱ ἴδιοι δὲν θὰ τὸ ἤθελον αὐτὸ διότι γνωρίζουν, ὅτι ὑπάρχουν ἐπαγγελματίαι εἰς τὴν ἐπαρχίαν, οἱ ὁποῖοι κατορθώνουν νὰ βγάζουν ἕνα φύλλο μὲ πολλὰ βάσανα καὶ γνωρίζετε, κ. Ὑπουργέ, τὴν ταλαιπωρίαν τῆς ἐκδόσεως τῶν ἐφημερίδων αὐτῶν. Διὰ ποῖον λόγον θέλετε νὰ ἀφήσωμεν τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι δημιουργοῦνται χωρὶς νὰ πρέπει προνομιοῦχοι;

§141ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Β. Πανούσης, ἔχει τὸν λόγον.

§142Β. ΠΑΝΟΥΣΗΣ. Ἡ ὁμιλία τοῦ συναδέλφου, κ. Μπουρνιᾶ καὶ ἡ διαλογικὴ του συζήτησις μὲ τὸν κ. Ὑπουργόν, ὑπῆρξε τόσον διαφωτιστική, ὥστε νὰ παρέλκῃ νὰ ἐπαναλάβω τὰ ἴδια πράγματα ἐπὶ τῆς σημασίας καὶ τῆς ἀποστολῆς τοῦ ἐπαρχιακοῦ καὶ εἰδικώτερον τοῦ περιοδικοῦ ἐπαρχιακοῦ τύπου. Ἐὰν ἔλαβον τὸν λόγον, τὸ ἔκαμα διὰ νὰ ἐκφράσω τὸ παράπονον, ὅτι ἀπὸ τὰ εὐεργετικὰ μέτρα τὰ ὁποῖα ὁ κ. Ὑπουργὸς λαμβάνει διὰ τὸν ἐπαρχιακὸν τύπον ἐξαιρεῖται ὁ περιοδικὸς ἐπαρχιακὸς τύπος. Μὲ τὰ μέτρα τοῦ ὑπὸ συζήτησιν σχεδίου νόμου ὠφελοῦνται 52 καθημεριναὶ ἐπαρχιακαὶ ἐφημερίδες καὶ τοῦ Πειραιῶς, ἀλλὰ ἀγνοοῦνται ἄλλαι 376 ἐπαρχιακαὶ ἐφημερίδες περιοδικαὶ καὶ εἰδικώτερον 10 δισεβδομαδιαῖαι, 160 ἑβδομαδιαῖαι, 70 15θήμεροι καὶ 136 μηνιαῖαι. Θὰ ἤθελα, ὅπως δι’ ὅλας αὐτὰς τὰς ἐφημερίδας ληφθοῦν ἰδιαίτερα μέτρα, ἀνάλογα μὲ τὴν ὑψίστην ἀποστολὴν τοῦ περιοδικοῦ ἐπαρχιακοῦ τύπου, ὡς ἀποτελοῦντος τὴν ἐφημερίδα τοῦ χωριοῦ, τὴν ἐφημερίδα τοῦ ἐργάτου, τοῦ ἐπαγγελματίου, τοῦ ἀγρότου τῆς Ἑλληνικῆς ἐπαρχίας. Θὰ παρεκάλουν τὸν κ. Ὑπουργὸν καὶ ἐπιμένω εἰς τὴν παράκλησίν μου, ὅπως ἀναθεωρήσῃ τὴν ἀπόφασίν του, καὶ δεχθῇ νὰ περιληφθῇ ἰδιαίτερον ἄρθρον εἰς τὸ νομοσχέδιον τοῦτο, βάσει τοῦ ὁποίου αἱ διατάξεις τοῦ σχεδίου τούτου νὰ δύνανται νὰ ἐπεκταθοῦν διὰ Β. Διατάγματος ἐν ὅλῳ ἢ ἐν μέρει καὶ ἐπὶ τῶν περιοδικῶν, ἤτοι τῶν ἑβδομαδιαίων, 15θημέρων καὶ μηνιαίων ἐπαρχιακῶν ἐφημερίδων. Ὁ κ. Ὑπουργὸς καὶ αἱ Ὑπηρεσίαι του θὰ ἔχουν τὴν εὐχέρειαν νὰ μελετήσουν ἐν πλήρει ἀνέσει ποῖαι ἐκ τῶν διατάξεων τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου, εἶναι δυνατὸν νὰ τύχουν ἐφαρμογῆς καὶ ἐπὶ τοῦ περιοδικοῦ ἐπαρχιακοῦ τύπου καὶ συνεπῶς νὰ συντάξουν σχετικὸν Β. Διάταγμα. Εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν πιστεύω θὰ μοῦ δοθῇ ἡ εὐκαιρία νὰ προτείνω τροπολογίας τινάς, ὥστε ὡρισμέναι διατάξεις τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νὰ τύχουν ἐφαρμογῆς καὶ ἐπὶ τοῦ περιοδικοῦ ἐπαρχιακοῦ τύπου. Τώρα ἁπλῶς θέλω νὰ σημειώσω, ὅτι δέν εἶναι ὀρθὸν καὶ ἐπιτετραμμένον νὰ ἀποκλείωμεν τῶν δανειακῶν διευκολύνσεων τὸν περιοδικὸν ἐπαρχιακὸν τύπον, ὥστε νὰ μὴ δύναται οὗτος νὰ δημιουργήσῃ οἰκονομικὰς προϋποθέσεις τεχνικῶν ἐγκαταστάσεων διὰ τὴν βελτίωσιν τῆς ἐκδόσεως καὶ ἐμφανίσεώς του ἀνταξίας τῆς ἀποστολῆς του. Πιστεύω, ὅτι ὁ περιοδικὸς ἐπαρχιακὸς τύπος εἶναι ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος διαφωτίζει, πληροφορεῖ καὶ ἐνισχύει τὸν κάτοικον τῆς ἐπαρχίας καὶ τοῦ χωριοῦ εἰς τὸ δύσκολον ἔργον του. Ὅταν, λοιπὸν πάντες διεδηλώσαμεν κατὰ τὰς τελευταίας συνεδριάσεις τῆς Βουλῆς τὸ ἐνδιαφέρον καὶ τὴν στοργήν μας διὰ τὴν ὕπαιθρον καὶ τὸν ἀγρότην, νομίζω, ὅτι τώρα ποὺ μᾶς δίδεται ἡ εὐκαιρία δι’ ἔργων νὰ ἐκδηλώσωμεν τὸ ἐνδιαφέρον μας διὰ τὸ χωριό, ἐνισχύοντες τὴν ἐφημερίδα, ἡ ὁποία κυκλοφορεῖ εἰς τὸ χωριὸ καὶ τὴν ἀγροτικὴν καλύβην, ὅπου ἴσως δὲν φθάνει ἡ ἐφημερίδα τῆς πρωτευούσης. Πιστεύω, ὅτι ἐπὶ τοῦ σημείου τούτου ὁμόθυμος εἶναι ἡ θέλησις καὶ ἡ ἐπιθυμία τῆς Βουλῆς καὶ πρέπει συντόμως ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ φέρῃ ἐνώπιόν μας τὸ νομοσχέδιον περὶ περιοδικοῦ ἐπαρχιακοῦ τύπου, ὡς ὑπεσχέθη.

§143ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Βαρδινογιάννης, ἔχει τὸν λόγον.

§144Π. ΒΑΡΔΙΝΟΓΙΑΝΝΗΣ. Κύριοι βουλευταί, τὰ θέματα τὰ ἀφορῶντα τὸν τύπον εἶναι θέματα οὐσίας καὶ οὐχὶ τύπων. Ὀρθῶς, ἑπομένως, ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία μὲ μεγάλην προσοχὴν ἐξετάζει τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον Ν. Δ)τος καὶ προσπαθεῖ νὰ ἐπιφέρῃ βελτιώσεις, αἱ ὁποῖαι θὰ συντείνουν εἰς τὴν ἐνίσχυσιν τοῦ ἐπαρχιακοῦ, κυρίως, τύπου. Ὁ Τύπος μιᾶς χώρας, μὲ τὰς σημερινὰς τεχνικὰς ἐξελίξεις, ἀποτελεῖ ἕνα καθημερινὸν διεθνῆ διάλογον. Διὰ τὸν λόγον αὐτόν, μεγίστη εἶναι ἡ συμβολή του καὶ εἰς τὴν ὑπόθεσιν τῆς εἰρήνης καὶ εἰς τὸ θέμα τῆς πραγματοποιήσεως τῶν μεγάλων ἰδεωδῶν τοῦ κόσμου. Ὁ ἐπαρχιακὸς Τύπος ἀποτελεῖ κατ’ ἐπέκτασιν τὸν καθημερινὸν διάλογον μεταξὺ τῆς ἐγκαταλελειμμένης ἐπαρχίας καὶ τοῦ προνομιούχου κέντρου. Ἐὰν θέλωμεν ὁ διάλογος αὐτὸς νὰ συνεχισθῇ καὶ νὰ ἀκούωμεν τὴν φωνὴν τοῦ λαοῦ τῆς ὑπαίθρου διὰ νὰ παρακολουθῶμεν ἐκ τοῦ σύνεγγυς τοὺς ἀγῶνας καὶ τὰς ἀγωνίας του θὰ πρέπει νὰ ἀντιμετωπίσωμεν τὸ θέμα μὲ γενναιότητα... Διαφορετικὰ ὁ Τύπος θὰ εἶναι ἕνας μονότονος μονόλογος, καὶ θὰ ἀκούεται κατὰ καιροὺς σύμφωνα μὲ τὰς ἐπιθυμίας τῶν κρατούντων. Χαίρω, διότι ἐπὶ τέλους ἡ Κυβέρνησις ἀπεφάσισε νὰ ἀσχοληθῇ μὲ τὸ καίριον τοῦτο ζήτημα. Ἀλλὰ ὅπως συνήθως, θίγει τὸ θέμα, χωρὶς νὰ τὸ ἀντιμετωπίζῃ οὐσιαστικῶς. Πρέπει νὰ βοηθήσωμεν τὸν Τύπον τὸν ἐπαρχιακὸν διὰ νὰ ἐξέλθῃ ἀπὸ τὴν οἰκονομικὴν κρίσιν τὴν δεινὴν ἀπὸ τὴν ὁποίαν μαστίζεται διὰ νὰ ἀποκτήσῃ κρίσιν ἰδικήν του, ἀνεξάρτητον καὶ ἀντικειμενικήν. Νὰ γίνῃ ἡ φωνὴ τοῦ λαοῦ τῆς ἐπαρχίας καὶ ὄχι ἡ φωνὴ τοῦ κυρίου. Ἔχομεν, εὐτυχῶς, ἀξίους δημοσιογράφους εἰς τὸν ἐπαρχιακὸν Τύπον, οἱ ὁποῖοι τιμοῦν τὸ ἐπάγγελμα καὶ τῶν ὁποίων τὰ ἄρθρα μεταδίδουν παλμὸν ἰσχυρότερον καὶ τῶν κεντρικῶν ἐφημερίδων διότι εἶναι πηγαῖος. Εἶναι ὅμως πέραν αὐτῶν μία συζήτησις καθημερινὴ οἰκογενειακή, διότι εὑρίσκονται ἐγγύτερον εἰς τὰ προβλήματα τοῦ λαοῦ καὶ ἑπομένως ὅταν δὲν ἐπηρεάζωνται ἀπὸ ἐλαχίστας μικροπαροχὰς μποροῦν ἀποφασιστικῶς νὰ ὑπερασπίσουν δικαιώματα καὶ νὰ δώσουν κατευθύνσεις. Ὁ Ἑλληνικὸς ἐπαρχιακὸς Τύπος ἔχει μίαν μεγάλην ἀποστολὴν καὶ διὰ τὸν λόγον αὐτὸν ἀπορῶ πῶς συνάδελφος ὁμιλῶν ἀπὸ τοῦ Βήματος αὐτοῦ, ἠθέλησε νὰ δημιουργήσῃ τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι μόνον ὡρισμέναι ἐφημερίδες εἶναι πράγματι ἄξιαι τῆς ἀποστολῆς των καί, ὅτι τινὲς ἐξ αὐτῶν κατευθύνονται ἀπὸ τυχοδιώκτας. Διαμαρτύρομαι, τοὐλάχιστον διὰ τὰς ἐφημερίδας γενικῶς τῆς ἰδιαιτέρας μου πατρίδος, τῆς Κρήτης, καὶ εἶμαι βέβαιος, ὅτι ἡ Ἕνωσις Ἐπαρχιακῶν Ἐφημερίδων τῆς ὁποίας Πρόεδρος εἶναι ἐκλεκτὸς συμπολίτης καὶ ἐξαίρετος δημοσιογράφος, θὰ ἀποκαταστήσῃ τὰ πράγματα, ἀλλ’ ὅτι καὶ ὁ συνάδελφος θὰ θελήσῃ νὰ δώσῃ διευκρινίσεις.

§145Ι. ΣΙΑΦΛΕΚΗΣ. Ἐξ ὅσων λέγετε, κ. συνάδελφε, φαίνεται, ὅτι δὲν ὑπῆρξα σαφής. Οὐδεμίαν ἐφημερίδα κατηγόρησα. Ἁπλῶς ἐνδεικτικῶς ἀνέφερον ἐφημερίδας τινάς, ὅτι ἐπιτελοῦν τὸν προορισμόν των. Ἐξ αὐτοῦ, δὲν ἐξάγεται, ὅτι αἱ ἄλλαι τὰς ὁποίας δὲν ἀνέφερον δὲν ἐπιτελοῦν τὸν προορισμόν των καὶ πρὸ πάντων, ὅτι διευθύνονται ἀπὸ τυχοδιώκτας. Τὸ ὅτι δὲν ἐμνημόνευσα τὰς ἐν Κρήτῃ ἐκδιδομένας ἐφημερίδας αὐτὸ δὲν σημαίνει, ὅτι θεωρῶ τὰς ἐφημερίδας ταύτας ὡς ἥσσονος σημασίας καὶ σπουδαιότητος.

§146Π. ΒΑΡΔΙΝΟΓΙΑΝΝΗΣ. Τὸ παράπονόν μου δὲν εἶναι αὐτό. Εἶπον, ὅτι ἀνεφέρθητε εἰς δύο ἐφημερίδας ποὺ ἐκδίδονται εἰς τὴν περιφέρειάν σας καὶ δὲν ὡμιλήσατε περὶ τῶν ἄλλων ἐπαρχιακῶν ἐφημερίδων.

§147Ι. ΣΙΑΦΛΕΚΗΣ. Ἐγὼ ὡμίλησα, κ. συνάδελφε, περὶ πλειάδος ἐφημερίδων. Εἶπον, ὅτι ὑπάρχουν δύο ἐφημερίδες εἰς Βόλον, αἱ ὁποῖαι εἶναι αὐτάρκεις καὶ δὲν ἔχουν ἀνάγκην τῶν εὐεργετημάτων τὰ ὁποῖα παρέχονται διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου. Ὑπάρχουν ὅμως καὶ ἄλλαι εἰς ἄλλας ἐπαρχιακὰς πόλεις.

§148Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ. (Ὑφ. Πρ. Κυβερνήσεως). Κύριε συνάδελφε, κατὰ τὴν πρὸ ὀλίγου ἀγόρευσίν σας, ἐξεδηλώσατε τὰ αἰσθήματά σας πρὸς τὸν Ἑλληνικὸν τύπον. Νομίζω λοιπόν, ὅτι δὲν εἶναι τώρα κατάλληλος στιγμὴ διὰ νὰ ἀναθεωρήσητε τὰς ἀπόψεις σας.

§149Π. ΒΑΡΔΙΝΟΓΙΑΝΝΗΣ. Σκοπὸς τῆς ἀγορεύσεώς μου, εἶναι νὰ τονίσω, ὅτι ὁ ἐπαρχιακὸς τύπος διέρχεται μίαν κρίσιν ἐν τῷ συνόλῳ του. Εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν συζητοῦμεν ὄχι διὰ νὰ βλάψωμεν, ἀλλὰ διὰ νὰ ὠφελήσωμεν. Δὲν εἶναι ὅμως δυνατὸν νὰ λάβωμεν ὑπ’ ὄψει μας τὴν κατάστασιν μιᾶς ἢ δύο ἐφημερίδων διὰ νὰ λάβωμεν μέτρα διὰ τὸ σύνολον τοῦ ἐπαρχιακοῦ τύπου. Λαμβάνομεν μέτρα γενικὰ καὶ ἐὰν ἀπὸ τὰ μέτρα αὐτὰ ὡρισμένοι δὲν ἔχουν ἀνάγκην νὰ ἐπωφεληθοῦν, τότε ὁ νόμος δὲν λειτουργεῖ ὡς πρὸς αὐτούς. Ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λάβωμεν ὑπ’ ὄψιν μας συγκεκριμένας περιπτώσεις ἐφημερίδων καὶ νὰ λάβωμεν ἓν γενικὸν μέτρον καὶ μίαν γενικὴν ἀπόφασιν. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον βασικῶς θὰ πρέπει νὰ ἀντιμετωπισθῇ, κ. βουλευταί, εἶναι ὁ ἐπαρχιακὸς τύπος νὰ ἀποκτήσῃ, ἐπὶ τέλους, ἰδικήν του φωνὴν καὶ ὄχι φωνὴν τοῦ ἑκάστοτε κυρίου του. Ἄν αὐτὸ τὸ ἐπιτύχωμεν, τότε θὰ ἔχωμεν προσφέρει μίαν βασικὴν ὑπηρεσίαν πρὸς τὴν ἔννοιαν τῆς Δημοκρατίας, πρὸς τὸ Ἔθνος αὐτὸ καθ’ ἑαυτό. Καὶ διὰ τὸν λόγον αὐτὸν, εἶπον ἐν ἀρχῇ τῆς ὁμιλίας μου, ὅτι τὰ θέματα τοῦ τύπου εἶναι θέματα οὐσίας καὶ ὄχι τύπων. Ὁμιλῶν πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, ἐπ’ εὐκαιρίᾳ συζητήσεως τοῦ θέματος τῶν ἀγροτικῶν ἀσφαλίσεων, ἐπρότεινα τὴν ἵδρυσιν ἑνὸς ὀργανισμοῦ ἀναπτύξεως τῆς ὑπαίθρου. Νομίζω, ὅτι ἂν ἡ πρότασις ἐκείνη, συζητουμένη ἀπὸ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν καὶ υἱοθετουμένη, ἐνδεχομένως, θὰ μποροῦσε νὰ γίνῃ πραγματικότης, ἡ βάσις τῆς πραγματώσεως τῶν σκοπῶν καὶ τῶν προσπαθειῶν διὰ τὴν ἀξιοποίησιν τῆς ἐπαρχίας θὰ ἀποτελέσῃ ὁ τύπος ὁ ἐπαρχιακός. Εἰς τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν ἐπὶ τοῦ τύπου, μποροῦμε καὶ ἡμεῖς νὰ δηλώσωμεν, ὅτι θὰ ψηφίσωμεν τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου, ἀφοῦ βεβαίως προηγουμένως κάμωμεν ὡρισμένας παρατηρήσεις ἐπὶ τῶν ἄρθρων, διὰ τὰ ὁποῖα ἔχομεν ὡρισμένας ἀντιρρήσεις βασικάς. Τελειώνω μὲ μίαν εὐχὴν καὶ μίαν ἐλπίδα, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπὶ τοῦ τύπου, θὰ θελήσῃ πολὺ σύντομα νὰ φέρῃ τὸ ὅλον θέμα τοῦ τύπου εἰς τὴν Βουλὴν καὶ νὰ εἶναι ἀπολύτως βέβαιος, ὅτι ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία θὰ τοῦ συμπαρασταθῇ, θὰ τὸν βοηθήσῃ διὰ τὴν λῆψιν τῶν καταλληλοτέρων μέτρων πρὸς ἀντιμετώπισιν τῶν θεμάτων, ποὺ ἀφοροῦν καὶ ἐνδιαφέρουν τὸν τύπον.

§150ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μ. Στεφανίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§151Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ὀρθῶς, τόσον κατὰ τὴν ἐναρκτήριον συνεδρίασιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου, ὅσον καὶ κατὰ τὴν σημερινὴν συνεδρίασιν, ὀρθῶς λέγω ἐξήρθη ἡ τεραστία, πραγματικῶς, χρησιμότης, σημασία καὶ ἐπίδρασις τοῦ τύπου εἰς τὴν ἐν γένει διαμόρφωσιν τῆς δημοσίας πολιτικῆς καὶ πνευματικῆς μας ζωῆς. Δικαίως ὡσαύτως ἐτονίσθη ἡ κολοσσιαία συμβολὴ τοῦ Ἑλληνικοῦ τύπου διὰ τὴν εὐόδωσιν μεγάλων ἐθνικῶν ἀγώνων εἰς κρισίμους διὰ τὸ Ἔθνος καιροὺς καὶ δεδικαιολογημένως ἐτονίσθη, ὅτι τόσον ὁ ἡμερήσιος, ὅσον καὶ ὁ περιοδικὸς Ἀθηναϊκὸς καὶ ἐπαρχιακὸς τύπος ἔχουν φθάσει εἰς περιωπήν, ἡ ὁποία πράγματι τιμᾷ τὴν χώραν μας. Ἀλλ’ ἐξ ἄλλου εὔλογον καὶ φυσικὸν ἐκ μέρους ὅλων ἡμῶν, οἱ ὁποῖοι ἐκπροσωποῦμεν εἰς τὴν αἴθουσαν ταύτην τὴν Ἑλληνικὴν ἐπαρχίαν εἶναι, καὶ νὰ διερμηνεύωμεν τοὺς πόθους καὶ τὰ αἰσθήματα τοῦ διαβιοῦντος εἰς τὴν ὕπαιθρον πληθυσμοῦ, νὰ γίνεται ἔξαρσις τῆς μεγάλης πράγματι, ἀποστολῆς καὶ τοῦ ἐπαρχιακοῦ τύπου, ὡς φορέως τῆς κοινῆς γνώμης τῶν ἐπαρχιῶν καὶ ὡς ὄργανον προβολῆς τῶν τοπικῶν ζητημάτων ποὺ ἐνδιαφέρουν τὴν ζωὴν καὶ τὸ μέλλον του. Κύριοι βουλευταί, πρὸ ἑνὸς ἀκριβῶς ἔτους, τὸν Φεβρουάριον 1959, ἐγένετο εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν μία εὐρυτάτη καὶ ἐξόχως διαφωτιστικὴ συζήτησις ἐπὶ τοῦ κρισίμου αὐτοῦ θέματος καὶ ἠκούσθησαν τότε αὐστηρόταται ἐπικρίσεις, ἐκ μέρους ὅλων ἡμῶν, οἱ ὁποῖοι ἐπερωτήσαμεν τότε τὴν Κυβέρνησιν, διὰ τὴν ἀσκουμένην κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη κυβερνητικὴν πολιτικὴν ἐπὶ τοῦ τύπου. Δὲν πρόκειται βεβαίως σήμερον νὰ γίνῃ ἔστω καὶ περιληπτικὴ ἐπανάληψις τῶν ἰδίων ἀπόψεων. Ἁπλῶς καὶ μόνον κάμνω δύο διαπιστώσεις: Πρῶτον, ὅτι ἀπὸ τοῦ 1953 μέχρι σήμερον παγίως συνεχίζεται ἡ τακτικὴ τῶν διαδοχικῶν αὐτῶν Κυβερνήσεων τῶν τελευταίων ἐτῶν μέχρι σήμερον, ἡ τακτικὴ τῆς ἀδίκου καὶ ἀνίσου μεταχειρίσεως τοῦ Ἑλληνικοῦ τύπου μὲ κριτήρια ἀποκλειστικῶς κομματικά, ἰδιαιτέρως εἰς τὴν παροχὴν τῶν οἰκονομικῶν πλεονεκτημάτων πρὸς τὸν τύπον. Καὶ δεύτερον, ὅτι ἡ διαβεβαίωσις ἡ κατηγορηματικὴ καὶ αἱ ἐπαγγελίαι τῆς Κυβερνήσεως, διατυπωθεῖσαι ἀπὸ τῆς ἐπισήμου αὐτῆς θέσεως πρὸ ἑνὸς ἀκριβῶς ἔτους ἐκ μέρους τοῦ ἰδίου σήμερον Ὑφυπουργοῦ Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως, ὑπουργοῦ ἐπὶ τοῦ Τύπου κ. Τριανταφυλλάκου, ὅτι ἐντὸς ἐλαχίστων ἑβδομάδων θὰ ἔλθῃ εἰς τὴν Βουλὴν ἓν ὡλοκληρωμένον νομοθέτημα τὸ ὁποῖον θὰ ἀντιμετωπίσῃ τὰ φλέγοντα θέματα τοῦ τύπου καὶ τὸ ὁποῖον θὰ ἔθετε τέρμα εἰς μία κατάστασιν καθ’ ἡμᾶς αὐτόχρημα ἀναρχικήν, λέγω ἡ ἐπαγγελία αὐτὴ τῆς Κυβερνήσεως ἐντὸς ὀλίγων ἑβδομάδων δὲν ἐξεπληρώθη μέχρι τῆς στιγμῆς.

§152Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ. (Ὑφ. Πρ. Κυβερνήσεως). Ἄν δὲν μὲ ἀπατᾷ ἡ μνήμη, τὸ χρονικὸν ὅριον τῶν ἑβδομάδων ἀνάγεται εἰς τὴν ρύθμισιν τῆς πιστοδοτήσεως καὶ εἰς τὴν ρύθμισιν τῶν ὀφειλῶν τῶν ἐν Ἀθήναις ἐκδιδομένων ἐφημερίδων, ρύθμισις ἡ ὁποία ἔγινε διὰ τῶν ἀποφάσεων 1090 καὶ 1093 τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς, εἶπον δὲ συμπληρωματικῶς, ὅτι θὰ ἔλθῃ ἐντὸς βραχέος χρονικοῦ διαστήματος, δὲν ἐνθυμοῦμαι ἀκριβῶς τὴν φρασεολογίαν, τὴν ὁποίαν ἐχρησιμοποίησα, καὶ νομοσχέδιον, ρυθμίζον θέματα τοῦ ἐπαρχιακοῦ τύπου. Εἰς τὴν προηγουμένην δὲ συζήτησιν, κατὰ τὴν ὁποίαν συνεζητήθη τὸ ἤδη συζητούμενον νομοσχέδιον, ὡμίλησα δι’ ὀλίγων καὶ εἶπον, ὅτι εὑρισκόμεθα εἰς τὸ τέλος τοῦ προσχεδίου τοῦ κώδικος τοῦ τύπου. Συνεπῶς, δὲν ὑπάρχει, νομίζομεν, ἀσυνέπεια ἐπὶ τῶν ὅσων ἐλέχθησαν τότε ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς Βουλῆς.

§153Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι κατὰ τὸν Φεβρουάριον τοῦ 1959, ὁπότε συνεζητεῖτο ἡ μεγάλη ἐκείνη ἐπερώτησις περὶ τύπου, σεῖς παρέσχετε εἰς τὴν Βουλὴν αὐτὴν τὴν διαβεβαίωσιν, γενικώτερον νὰ ρυθμίσετε τὰ θέματα τοῦ τύπου, καὶ μάλιστα ἐντὸς συντομωτάτου χρονικοῦ διαστήματος. Τότε ἐγένετο αὐτὴ ἡ διαπίστωσις. Κύριοι βουλευταί, τὸ μόνον νομοθετικὸν μέτρον ποὺ λαμβάνεται εἶναι διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου ποὺ ἀναφέρεται, σχεδὸν ἀποκλειστικῶς, εἰς τὸν ἡμερήσιον ἐπαρχιακὸν τύπον. Ἡ Κυβέρνησις, τὰ τελευταῖα ἰδίως τρία ἔτη, ἐξήγγειλε, κατὰ καιρούς, εἰς διαφόρους τομεῖς τῆς δημοσίας ζωῆς, ὅτι ἀντιμετωπίζει βασικὰ θέματα τῆς δημοσίας μας ζωῆς διὰ προγραμμάτων ρηξικελεύθων καὶ ἱστορικῶν, ἐνῷ, ἐν τῇ πραγματικότητι, ὅπως εἰς τὴν συγκεκριμένην περίπτωσιν, λύει τὰ θέματα τοῦ ἡμερησίου ἐπαρχιακοῦ τύπου καὶ εἰς τὴν συγκεκριμένην περίπτωσιν δὲν γίνεται τίποτε ἄλλο παρὰ ἡ λῆψις ἑνὸς σπασμωδικοῦ μέτρου καὶ θὰ μποροῦσα νὰ προσθέσω χαρακτηρισμοὺς δύο ἀξιοτίμων κυρίων συναδέλφων, φειδωλοῦ καὶ ἐπουσιώδους. Ὁ πρῶτος χαρακτηρισμός, ὅτι πρόκειται περὶ ἑνὸς νομοσχεδίου ἐντελῶς φειδωλοῦ ἀνήκει εἰς τὸν ἔγκριτον συνάδελφον τῆς κυβερνητικῆς πτέρυγος τὸν κ. Γραμματίδην, τοῦ ὁποίου ἡ ἐμπεριστατωμένη ἀγόρευσις προεκάλεσεν ἰδιαιτέραν αἴσθησιν εἰς τὴν Βουλήν, τοσούτῳ μᾶλλον καθ’ ὅσον πρόκειται περὶ ἑνὸς παλαιοῦ δημοσιογράφου ἔχοντος πλήρη γνῶσιν τοῦ προβλήματος. Ὁ ἕτερος χαρακτηρισμὸς περὶ ἐπουσιώδους νομοσχεδίου ἀνήκει εἰς τὸν ἀξιότιμον Ἀρχηγὸν τοῦ Δημοκρατικοῦ Φιλελευθέρου Κόμματος.

§154Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν εἶπε τοιοῦτο πρᾶγμα, κ. συνάδελφε. Τοὐναντίον ἐξῆρε τὴν σημασίαν τοῦ ἐπαρχιακοῦ τύπου.

§155Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Θὰ τὸ ἀποδείξω ἀναγινώσκων τὰ πρακτικά. Λέγει ὁ κ. Παπανδρέου: «...... (ἀναγινώσκει) ......».

§156Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ. (Ὑφ. Πρ. Κυβερνήσεως). Ἄλλο ἀνεπαρκὲς καὶ ἄλλο ἐπουσιῶδες.

§157Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν σᾶς ἀποδίδω, κ. συνάδελφε, οὐδεμίαν κακὴν πρόθεσιν. Ἀλλὰ εἶπεν «ἀνεπαρκές». Ὅτι δηλαδὴ διὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ δὲν ἀντιμετωπίζονται ὅλα τὰ θέματα τὰ ὁποῖα ἦτο δυνατὸν νὰ ἀντιμετωπισθοῦν. Ἐν τούτοις τὸ βραβεύει.

§158Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ. (Ὑφ. Πρ. Κυβερνήσεως). Τὸ τὶ μὲν εἶπεν ὁ κ. Παπανδρέου σαφῶς ἐξάγεται ἐκ τῶν πρακτικῶν τὰ ὁποῖα ἄλλωστε, σεῖς ὁ ἴδιος ἀνεγνώσατε. Ἀλλὰ θὰ ἤθελα νὰ θέσω καὶ ἐγὼ εἰς ὑμᾶς μίαν ἐρώτησιν. Οἱ διοικοῦντες σήμερον τὴν ἕνωσιν ἐπαρχιακοῦ τύπου, ἐκπροσωποῦν καὶ τὴν γνώμην τῶν μελῶν τῆς συνελεύσεώς των ἢ οὔ; Δὲν πιστεύω οἱοσδήποτε ἀπὸ ὑμᾶς νὰ πιστεύῃ, ὅτι ἐνεργοῦν μὴ ἔχοντες τὴν σύμφωνον γνώμην καὶ τῶν λοιπῶν ἰδιοκτητῶν τῶν ἡμερησίων ἐπαρχιακῶν ἐφημερίδων μελῶν τῆς ἑνώσεως. Νομίζετε, πέραν τούτου, κ. συνάδελφε, ὅτι οἱ ἰδιοκτῆται τῶν ἡμερησίων ἐπαρχιακῶν ἐφημερίδων δὲν γνωρίζουν τὶ πρέπει νὰ ζητήσουν διὰ νὰ ἠμπορέσουν νὰ δημιουργήσουν εὐνοϊκωτέρας συνθήκας ἐκδόσεως, καὶ ὅτι ἡμεῖς γνωρίζομεν καλύτερον ἀπὸ αὐτοὺς τὰ προβλήματά των; Διατὶ ὑμεῖς, κ. συνάδελφε αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἐπικρίνετε τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι τὰ ὅσα περιλαμβάνονται εἰς τὸ νομοσχέδιον εἶναι ἐπουσιώδη, καὶ ἀντιθέτως οἱ διοικοῦντες τὴν ἕνωσιν τοῦ ἐπαρχιακοῦ τύπου ἐκφράζουν κατὰ τὸν πλέον ἱκανοποιητικὸν τρόπον τὴν ἱκανοποίησίν των διὰ τὰ μέτρα ποὺ λαμβάνει ἡ Κυβέρνησις διὰ τοῦ ὑπὸ συζήτησιν σήμερον νομοσχεδίου; Καὶ ἠμπορεῖ κανεὶς νὰ διερωτηθῇ —καὶ ἐγώ, κ. συνάδελφοι— πῶς εἶναι δυνατὸν οἱ μὲν ἐνδιαφερόμενοι κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον νὰ ἐκφράζουν τὰ αἰσθήματά των καὶ ὑμεῖς, ὡς καὶ ἄλλοι τινὲς ἀξιότιμοι συνάδελφοι ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς Βουλῆς, νὰ κατηγοροῦν τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι τὰ μέτρα αὐτὰ εἶναι ἐπουσιώδη; Εἰς τοῦτο συνίσταται ἡ ἀπορία μου.

§159Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐγὼ προσωπικῶς μέχρι τῆς στιγμῆς ἀνεφέρθην εἰς διατυπωθείσας γνώμας κυβερνητικοῦ βουλευτοῦ, δημοσιογράφου δεδοκιμασμένης ἀξίας, τοῦ κ. Γραμματίδη, ὁ ὁποῖος ἐχαρακτήρισε τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ ὡς φειδωλόν.

§160Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ. (Ὑφ. Πρ. Κυβερνήσεως). Ἔθιξεν, κ. συνάδελφε, τὸν περιοδικὸν τύπον.

§161Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Ὡς φειδωλὸν καὶ μάλιστα προσέθεσαν, ὅτι ἡ βάσει βασικῶν διατάξεων τὰς ὁποίας ἐπικαλεῖται ἡ Κυβέρνησις διὰ τὸ ἠλεκτρικὸν ρεῦμα, διὰ τὰς δημοσιεύσεις τῶν ἰσολογισμῶν καὶ τῶν ἄλλων δημοσιεύσεων τῶν Ν.Π.Δ.Δ., ὑπάρχει μία παγία τακτικὴ δημοσιεύσεως ὅλων αὐτῶν εἰς τὸν ἐπαρχιακὸν τύπον. Συνεπῶς, δὲν πρόκειται περὶ νέου τινὸς μέτρου. Καὶ μάλιστα ἀνεφέρθη εἰς συγκεκριμένα μέτρα, ὅπως εἶναι τὰ θέματα τοῦ δημοσιογραφικοῦ χάρτου καὶ ἄλλα τὰ ὁποῖα δὲν λύονται διὰ τοῦ νομοσχεδίου. Καὶ τὸ ὅτι ὑπάρχει κυβερνητικὸς βουλευτὴς εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, ὁ ὁποῖος διετύπωσε τόσας βαρείας ἐπικρίσεις καὶ τὸ χαρακτηρίζει ὡς φειδωλόν, αὐτὸ σημαίνει, ὅτι ἦτο δυνατὸν τὸ νομοσχέδιον νὰ ἦτο εὐρύτερον καὶ νὰ ἀντιμετώπιζε βασικῶς τὰ θεμελιώδη ζητήματα τοῦ ἐπαρχιακοῦ τύπου. Ὁ κ. Γραμματίδης ἀνεφέρθη εἰς τὸν χαρακτηρισμὸν αὐτὸν καὶ προσέθεσεν κατόπιν, ὅτι ἔγιναν παραλείψεις ρυθμίσεως τῶν θεμάτων τῶν ἀναφερομένων εἰς τὸν ἡμερήσιον ἐπαρχιακὸν τύπον. Πιθανὸν νὰ ἔγινεν σφαλερὰ διατύπωσις τῆς φράσεως ἐπουσιῶδες ἢ ἀνεπαρκές. Ἐγὼ θεωρῶ, ὅτι ὁ χαρακτηρισμὸς τοῦ ἀξιοτίμου κ. Παπανδρέου, ἐξαίροντος τὴν σημασίαν τοῦ ἐπαρχιακοῦ τύπου, ἔχει αὐτὴν τὴν ἔννοιαν. Δηλαδὴ ἐκδήλωσιν ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως φειδοῦς, δηλαδὴ ἀνεπαρκείας τῶν λαμβανομένων μέτρων. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἔννοια, κ. Μπακόπουλε. Σεῖς δύνασθε νὰ τὴν ἑρμηνεύσητε εὐρύτερον. Ἐγὼ τὴν ἑρμηνεύω στενώτερον. Εἰς τὴν Βουλὴν ἐναπόκειται νὰ κρίνῃ. Πάντως ἐγένετο καὶ ἐπίκλησις γνώμης ἐπιφανοῦς μέλους τῆς Βουλῆς, ἰδιὰ τὸν λόγον, ὅτι προσδοκᾷ καὶ ὁ ἴδιος τὴν λῆψιν ριζικωτέρων καὶ περισσότερον ἐκτεταμένων μέτρων. Κύριε Πρόεδρε, δὲν θὰ προσδώσω οὐδεμίαν ὀξύτητα εἰς τὴν συζήτησιν, ἀλλὰ ὅσον ἀφορᾷ τὴν Ἕνωσιν Ἐπαρχιακοῦ Τύπου, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἐπισημάνω —ἐφ’ ὅσον μάλιστα καὶ ἐγὼ ὁ ἴδιος προσωπικῶς εἶμαι ὑπὲρ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου— τὰ σημεῖα τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ ἐπισημανθοῦν διὰ νὰ ἀποδείξω βάσιμον τὸν ἰσχυρισμόν, ὅτι ἀνεπαρκέστατα ἀντιμετωπίζει τὸ θέμα καὶ μάλιστα κατὰ τρόπον ἀρνητικόν, μεροληπτικόν. Ἐὰν τώρα ἡ Ἕνωσις Ἐπαρχιακοῦ Τύπου, ἡ ὁποία ἔχει νὰ ρυθμίσῃ ὡρισμένα θέματα μένῃ πλήρως ἱκανοποιημένη καὶ κάνῃ ἕνα ψήφισμα εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ἐγὼ δὲν δύναμαι νὰ ἐπικρίνω ἢ ἐπιδοκιμάσω τὴν ἐνέργειαν αὐτήν. Δύναμαι ὅμως —καὶ θὰ τὸ ἀποδείξω μὲ τὴν ἔκθεσιν τῶν ἀπόψεών μου κατωτέρω— νὰ ἔχω βασίμους ἀμφιβολίας διὰ τὴν ἀντικειμενικότητα τῆς κρίσεως αὐτῆς.

§162Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Μὴ ἔχετε οὐδεμίαν ἀμφιβολίαν, ὅτι ἐὰν ἡ Κυβέρνησις παρεῖχεν περισσότερα πράγματα εἰς τὴν ἕνωσιν, ἡ ἕνωσις θὰ εὐγνωμονοῦσε ἀκόμη περισσότερον. Δὲν βλέπω νὰ ὑπάρχῃ ἐν τούτῳ οὐδεμία διαφωνία.

§163Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς δὲν πρέπει, ὅταν ἐξαίρῃ τὴν σημασίαν τῆς εὐχαριστηρίου ἀνακοινώσεως τῆς Ἑνώσεως νὰ παραβλέπῃ, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἔχει τὴν δυνατότητα νὰ ἐπηρεάζῃ τοὺς ἰθύνοντας τὸν ἐπαρχιακὸν τύπον. Κύριοι βουλευταί, πρέπει νὰ ὁμολογηθῇ, ὅτι διατάξεις τινὲς τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου δίδουν μερικὰς ἔστω καὶ μετρίας λύσεις εἰς ὡρισμένα θέματα ἐνδιαφέροντα τὸν ἡμερήσιον ἐπαρχιακὸν τύπον καὶ κάμνουν δεκτά τινα ἐκ τῶν αἰτημάτων τῆς Ἑνώσεως Ἰδιοκτητῶν Ἡμερησίων Ἐπαρχιακῶν Ἐφημερίδων. Ἐνδεικτικῶς ὀφείλω νὰ μνημονεύσω τὰς διατάξεις περὶ συνδικαλιστικῆς ὀργανώσεως τῆς μειώσεως τῆς τιμῆς τοῦ ἠλεκτρικοῦ ρεύματος καὶ τῆς ὑποχρεωτικῆς δημοσιεύσεως τῶν ἰσολογισμῶν τῶν Ἀνωνύμων Ἑταιρειῶν, τῶν ἐκθέσεων τῶν Νομαρχῶν καὶ ὡρισμένων δημοσιευμάτων Ὀργανισμῶν Τοπικῆς Αὐτοδιοικήσεως, Νομικῶν Προσώπων Δημοσίου Δικαίου καὶ Ἐπιχειρήσεων Κοινῆς Ὠφελείας. Ὁ συνάδελφος κ. Γραμματίδης, ἀναφερόμενος καὶ εἰς τὰς εὐεργετικὰς αὐτὰς διατάξεις, καὶ δυνάμενος νὰ ἔχῃ ἐγκυροτέραν ὡς δημοσιογράφος τῆς μαχομένης δημοσιογραφίας γνώμην, ὑπεστήριξεν, ὅτι δὲν πρόκειται περὶ οὐσιωδῶν διευκολύνσεων, διότι τὰ πλεονεκτήματα αὐτὰ πλὴν τῶν ἐκθέσεων τῶν Νομαρχῶν προϋπῆρχον ὑπὲρ τοῦ ἡμερησίου ἐπαρχιακοῦ τύπου. Συγκεκριμένως ὑπεστήριξεν, ὅτι δὲν κατέβαλον αἱ ἐπαρχιακαὶ ἐφημερίδες ἀντίτιμον ἠλεκτρικοῦ ρεύματος λόγῳ τῆς ἀντιπαροχῆς δημοσιεύσεων ἀγγελιῶν τῶν Ἠλεκτρικῶν Ἑταιρειῶν καὶ ὅτι οἱ ἰσολογισμοὶ τῶν Ἀνωνύμων Ἑταιρειῶν καὶ διακηρύξεων Ὀργάνων Τοπικῆς Αὐτοδιοικήσεως κλπ. ἐδημοσιεύοντο πάντοτε εἰς τὸ ἀπώτερον καὶ τὸ ἐγγὺς παρελθόν.

§164Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ. (Ὑφ. Πρ. Κυβερνήσεως). Κύριε συνάδελφε, ἂν τοῦτο ἦτο ἀκριβές, ποῖον λόγον θὰ εἶχε παρόμοιον αἴτημα τῆς Ἑνώσεως;

§165Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐγὼ ἀναφέρομαι εἰς συγκεκριμένας ἀπόψεις τὰς ὁποίας διετύπωσεν ὁ κ. Γραμματίδης. Ὁ κ. Γραμματίδης, ὡς δημοσιογράφος, γνωρίζει τὰ θέματα ποὺ ἀναφέρονται εἰς τὸν ἐπαρχιακὸν τύπον. Θὰ ἔπρεπε νὰ κάμετε τὴν διακοπὴν αὐτὴν πρὸς ἐκεῖνον, ὅταν ὡμίλει καὶ ὄχι πρὸς ἐμέ. Ὁπωσδήποτε ὅλοι γνωρίζομεν, ὅτι δημοσιεύονται εἰς τὸν ἐπαρχιακὸν τύπον ἰσολογισμοὶ Ἀνωνύμων Ἑταιρειῶν καὶ διακηρύξεις Νομικῶν Προσώπων Δημοσίου Δικαίου καὶ Ὀργάνων τῆς Τοπικῆς Αὐτοδιοικήσεως κλπ. καθ’ ὅλα τὰ τελευταῖα ἔτη.

§166Χ. ΓΡΑΜΜΑΤΙΔΗΣ. Κύριε συνάδελφε, ἐπειδὴ ἀπόψε μὲ ἐπεκαλέσθητε ἐπανειλημμένως καὶ εἴπατε καλοὺς λόγους διὰ τὴν ἀγόρευσίν μου, πρᾶγμα διὰ τὸ ὁποῖον σᾶς εὐχαριστῶ, ἔχω νὰ σᾶς εἴπω τὰ ἑξῆς ἐπὶ τῶν ἀπόψεων τὰς ὁποίας ἐξέφρασα εἰς τὴν ἀγόρευσίν μου ἐκείνην. Ὑπεστήριξα τότε, ὅτι διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου γίνεται πράγματι ἕνα βῆμα πρὸς ἐνίσχυσιν τοῦ ἐπαρχιακοῦ τύπου, παρετήρησα ὅμως, ὅτι αὐτὰ τὰ ὁποῖα δίδονται θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἦσαν περισσότερα, διότι πιστεύω, ὅτι ἡ προσφορὰ τοῦ ἐπαρχιακοῦ τύπου πρὸς τὴν κοινωνίαν εἶναι πολλαπλῶς μεγαλυτέρα. Ὡς πρὸς τὸ συγκεκριμένον θέμα τῆς παροχῆς εἰς τὰς ἐφημερίδας τοῦ ἠλεκτρικοῦ ρεύματος, πράγματι ὑπῆρχεν ἕνα καθεστὼς παροχῆς δωρεὰν ἠλεκτρικοῦ ρεύματος εἰς τὰς ἐφημερίδας τῶν ἐπαρχιῶν, αἱ δὲ Ἠλεκτρικαὶ Ἑταιρεῖαι ἔναντι αὐτῆς τῆς παροχῆς ἐξησφάλιζον δωρεὰν καταχώρησιν εἰς τὰς ἐφημερίδας τῶν ἀνακοινώσεών των κλπ. ὡς καὶ τὴν φιλικὴν στάσιν αὐτῶν.

§167Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Εἴπατε, κύριε συνάδελφε, ὅτι καὶ μέχρι σήμερον ἐγένοντο αἱ δημοσιεύσεις τῶν ἰσολογισμῶν.

§168Χ. ΓΡΑΜΜΑΤΙΔΗΣ. Βεβαίως. Αἱ ἀρχαὶ Τοπικῆς Αὐτοδιοικήσεως καὶ ἄλλοι Τοπικοὶ Ὀργανισμοί, οὐδέποτε ἠρνήθησαν τὴν δημοσίευσιν τῶν ἰσολογισμῶν των καὶ ἄλλων ἀνακοινώσεων εἰς τὰς Τοπικὰς Ἐφημερίδας. Ἔρχεται σήμερον τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου καὶ τὸ δυνητικὸν τὸ καθιστᾷ ὑποχρεωτικόν.

§169Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Κύριοι βουλευταί, πέραν τῶν παρατηρήσεών μου αὐτῶν νομίζω, ὅτι ὑπῆρχεν εὔλογος ἡ προσδοκία τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, ὅτι θὰ ἤρχετο ἐνώπιον αὐτῆς πρὸς ψήφισιν ἕνα ὡλοκληρωμένον νομοθέτημα ρυθμίζον ὅλα τὰ συναφῆ θέματα τοῦ Ἀθηναϊκοῦ καὶ τοῦ ἐπαρχιακοῦ τύπου ἡμερησίου καὶ περιοδικοῦ. Πρὸ παντὸς ὑπῆρχεν ἡ ἐλπίς, ὅτι ἐπὶ τέλους ἔπειτα ἀπὸ τὴν πάροδον 14 ἐτῶν ἀφ’ ἧς ἐποχῆς ἐτερματίσθη ἡ ἐκ τῆς ἀνταρσίας ἀνωμαλία θὰ κατηργοῦντο τὰ ἀνελεύθερα μέτρα, νόμοι καὶ ψηφίσματα, ὡς τὸ Γʹ ψήφισμα, ποὺ δὲν ἔχουν λόγον ὑπάρξεως καὶ ἁπλῶς διαιωνίζουν τὴν ἀνωμαλίαν καὶ δυσφημοῦν τὴν Χώραν μας, ἰδίᾳ εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ὡς διατηροῦσαν ἕνα ἀστυνομικὸν καθεστώς. Ἀμφισβητήσιμος εἶναι ἡ ἀξία καὶ χρησιμότης τῶν διατάξεων τῶν ἄρθρων 3 καὶ 4 περὶ ἐπεκτάσεως τῆς ἰσχύος τῆς διατάξεως τῆς παραγράφου 4 τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ Ν. Δ. 3619)1956 καὶ ἐπὶ τῶν μέχρι τῆς δημοσιεύσεως τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοθετήματος πάσης φύσεως ὀφειλῶν τῶν ἡμερησίων ἐπαρχιακῶν ἐφημερίδων πρὸς τοὺς πάσης φύσεως ἀσφαλιστικοὺς ὀργανισμοὺς καὶ οἱαδήποτε ταμεῖα, εἴτε ἐξ εἰσφορῶν εἴτε ἐκ κοινωνικοῦ πόρου καὶ περὶ συστάσεως παρὰ τῷ ὀργανισμῷ ἀπασχολήσεως καὶ ἀσφαλίσεως ἀνεργίας αὐτοτελοῦς λογαριασμοῦ, τῆς μὲν πρώτης διότι ἐξακολουθητικῶς πλήττει τὰ συμφέροντα τῶν ἐργαζομένων, ἐξ οὗ καὶ ἡ ἔντονος διαμαρτυρία τῆς Ἑνώσεως Ἐργατῶν Τύπου, τῆς δὲ δευτέρας, διότι δὲν εἶναι ὑποχρεωτικὴ ἀλλὰ προαιρετικὴ ἡ συμμετοχὴ τῶν ἐργοδοτῶν, οὗ ἕνεκα αἱ ἐφημερίδες αἱ οἰκονομικῶς αὐτάρκεις δὲν θὰ μετάσχουν τοῦ ὀργανισμοῦ. Ἡ φορολογικὴ διάταξις τοῦ ἄρθρου 9 ποὺ ἀναφέρεται εἰς τὸν φόρον ἐπὶ τοῦ εἰσοδήματος τῶν συναφῶν ἐπιχειρήσεων, ἀποτελεῖ δῶρον ἄδωρον καὶ οὐδεμίαν παρέχει ἐλάφρυνσιν τῶν φορολογικῶν βαρῶν, διότι, ὡς παρετήρησα, διακόψας προχθὲς τὸν συνάδελφον κ. Γραμματίδη, ἡ Γενικὴ Διεύθυνσις Δημοσίου Λογιστικοῦ, εἰς τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου ὑπολογίζει, ὅτι οὐδεμία διὰ τῆς νέας ρυθμίσεως ἐπέρχεται μείωσις τῶν ἐσόδων τοῦ Κρατικοῦ προϋπολογισμοῦ καί, ὅτι τοὐναντίον εἶναι λίαν πιθανὴ ἡ αὔξησίς των.

§170Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ. (Ὑφ. Πρ. Κυβερνήσεως). Κύριε συνάδελφε, διὰ τοῦ ἄρθρου 9 ἐπέρχεται μείωσις τοῦ παγίου τέλους διὰ τροπολογίας τὴν ὁποίαν ἔχω ἕτοιμον διὰ νὰ τὴν θέσω ὑπ’ ὄψει τῆς Βουλῆς.

§171Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Κύριοι βουλευταί, λυποῦμαι διότι εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ διαπιστώσω, ὅτι τὸ πνεῦμα τῆς ἀδίκου καὶ ἀνίσου μεταχειρίσεως ὡς πρὸς τὴν παροχὴν τῶν οἰκονομικῶν πλεονεκτημάτων πρὸς τὰς ἐφημερίδας ἡμερησίας ἐπαρχιακὰς ποὺ ἐδέσποζε μέχρι σήμερον κατὰ τὴν ἄσκησιν τῆς ὅλης κυβερνητικῆς πολιτικῆς ἐπὶ τοῦ τύπου, διέπει ἐξακολουθητικῶς καὶ πάλιν τὰς σκέψεις καὶ προθέσεις τῆς Κυβερνήσεως. Συνεχιζομένης προχθὲς τῆς ἀγορεύσεως τοῦ ἀγαπητοῦ συναδέλφου κ. Κοθρῆ, ἐξ ἀφορμῆς διακοπῆς τοῦ ἀξιοτίμου κ. Μπακοπούλου, ἀντέκρουσα τὸν ἰσχυρισμὸν τοῦ κ. ὑφυπουργοῦ περὶ δῆθεν ἐφαρμογῆς ἐν προκειμένῳ τῆς ἀρχῆς τῆς καθολικότητος καὶ ἴσης μεταχειρίσεως. Συγκεκριμένως ὑπεστήριξα καὶ ὑποστηρίζω, ὅτι διὰ τοῦ ἄρθρου 7 προβλέπεται ἡ ὑποχρεωτικὴ δημοσίευσις τῶν διακηρύξεων, δημοπρασιῶν καὶ προκηρύξεων διαγωνισμῶν τῶν ὀργανισμῶν τοπικῆς αὐτοδιοικήσεως, Νομικῶν Προσώπων Δημοσίου Δικαίου, γεωργικῶν συνεταιρισμῶν καὶ ἐπιχειρήσεων Κοινῆς Ὠφελείας μόνον εἰς δύο ἡμερησίας ἐφημερίδας τῆς πρωτευούσης τοῦ Νομοῦ εἰς ὃν ἀναφέρονται, μὴ ἀπαγορευομένης τῆς δημοσιεύσεώς των καὶ εἰς ἄλλας ἐφημερίδας. Ἐν τοιαύτῃ ὅμως περιπτώσει οἱ ἐλεγχόμενοι ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν διὰ τῶν Νομαρχῶν της ὀργανισμοὶ ὡς οἱ Δ.Ε.Η., Ο.Τ.Ε., Ι.Κ.Α. κλπ., θὰ δίδουν τὰς δημοσιεύσεις των εἰς τὰς φιλοκυβερνητικὰς ἐφημερίδας. Δέον νὰ σημειωθῇ, ὅτι καὶ ἡ διάταξις αὐτὴ δὲν ρυθμίζει τὸ θέμα παγίως, διότι προβλέπεται ἡ δυνητικὴ ἔκδοσις ἀποφάσεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ ἡ δυνατότης καθορισμοῦ προϋποθέσεων καὶ ἐξαιρέσεων ἐκ τῆς ὑποχρεωτικῆς δημοσιεύσεως κατὰ τὸ δοκοῦν.

§172Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ. (Ὑφ. Πρ. Κυβερνήσεως). Κύριε συνάδελφε, εἶναι δυνητικὰ διὰ τὸν ἁπλούστατον λόγον, ὅτι πρέπει νὰ διερευνηθῇ τὸ θέμα, διὰ νὰ μὴ ἐπιβαρυνθοῦν οἱ τοπικοὶ ὀργανισμοὶ τοπικῆς αὐτοδιοικήσεως.

§173Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, τὸ ἄρθρον 7 ὁμιλεῖ περὶ δημοσιεύσεων γενομένων μόνον εἰς δύο ἐφημερίδας τοῦ Νομοῦ. Εἶναι συνεπῶς φανερόν, ὅτι δὲν ὑπάρχει ἡ ἀρχὴ τῆς καθολικότητος καὶ τῆς ἴσης μεταχειρίσεως. Ὡσαύτως οὐδεμία λαμβάνεται πρόνοια δικαίου καταμερισμοῦ καὶ διανομῆς ὑπὲρ ὅλων τῶν ἐφημερίδων τῶν προβλεπομένων ἐσόδων ἐκ δημοσιευμάτων διὰ συστάσεως κοινοῦ ταμείου, ὡς ὑπεστήριξεν ὁ σεβαστός μου συνάδελφος κ. Μπακόπουλος ἢ εἰδικοῦ λογαριασμοῦ κατὰ Νομοὺς ἢ ἑτέρου προσφόρου συστήματος διὰ τῆς ἐκ περιτροπῆς δημοσιεύσεως εἰς ὅλας τὰς ἐφημερίδας τῆς ἕδρας τοῦ Νομοῦ.

§174Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ. (Ὑφ. Πρ. Κυβερνήσεως). Κύριε συνάδελφε, μοῦ ἐπιτρέπετε μία διακοπήν; Εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν θὰ παραθέσω βεβαίως ὅλα τὰ στοιχεῖα καὶ θὰ δώσω τὴν ἀπάντησιν τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ. Νομίζω ὅμως, ὅτι εἶσθε ἄδικος εἰς τὴν διατύπωσιν τῶν ἀπόψεών σας. Ἂν ἡ Κυβέρνησις εἶχε τὴν πρόθεσιν νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ θέμα τῶν διατάξεων τοῦ ἄρθρου 7 καθ’ ὃν τρόπον ὑμεῖς ὑποστηρίζετε, νομίζετε, ὅτι δὲν θὰ ἐξεδηλοῦτο διαμαρτυρία ἐκ μέρους τῆς Ἑνώσεως Ἰδιοκτητῶν Ἡμερησίων Ἐπαρχιακῶν Ἐφημερίδων; Καὶ νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ γνωρίζετε, ὅτι ἐκ τῶν 5 μελῶν τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τῆς Ἑνώσεως, τὰ 4 ἐξ αὐτῶν ἐκδίδουν ἐφημερίδας, αἱ ὁποῖαι εὑρίσκονται εἰς τὰς τάξεις τῆς ἀντιπολιτεύσεως καὶ ἐκφράζουν τὰς ἀπόψεις της. Συγκεκριμένως σᾶς ἀναφέρω 1) ὅτι ἡ ἐφημερὶς «Θάρρος» τῶν Καλαμῶν ἐκφράζει τὰς ἀπόψεις τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων, εἰς τὸ ὁποῖον καὶ ἀνήκει. 2) Ἡ ἐφημερὶς «Παρατηρητὴς» Χανίων ἀνήκει ἐπίσης εἰς τὴν ἀντιπολίτευσιν. 3) Ἡ ἐφημερὶς «Πελοπόννησος» Πατρῶν καὶ 4) ἡ ἐφημερὶς «Πρωϊνὴ» Καβάλας, αἱ ὁποῖαι καὶ αὐταὶ ἐκφράζουν τὰς ἀπόψεις τῆς ἀντιπολιτεύσεως. Αὐταὶ εἶναι αἱ τέσσαρες ἐκ τῶν πέντε ἐφημερίδων, αἱ ὁποῖαι ἐκπροσωποῦνται εἰς τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον τῆς Ἑνώσεως, τέσσαρες ἐφημερίδες αἱ ὁποῖαι ἀνήκουν εἰς τὴν τάξιν τῆς ἀντιπολιτεύσεως. Πῶς, λοιπόν, εἶναι δυνατὸν ἀντιπολιτευόμεναι ἐφημερίδες νὰ ζητοῦν ἐπιμόνως ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν τὴν ἐπιψήφισιν νομοσχεδίου διὰ τοῦ ὁποίου, κατὰ τὴν ἄποψίν σας, ἡ Κυβέρνησις πρόκειται νὰ ἐξυπηρετήσῃ μόνον τὰς Κομματικάς της ἐπιδιώξεις; Ὁμολογῶ, ὅτι δὲν δύναμαι νὰ παρακολουθήσω τὴν σειρὰν τῶν συλλογισμῶν σας.

§175Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν μᾶς ἐνδιαφέρει ποίαν ἄποψιν ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ ἔχουν οἱ διευθυνταὶ τῶν ἐφημερίδων καὶ ποίαν ἄποψιν ἔχει ἡ Ἕνωσις Ἰδιοκτητῶν Ἐπαρχιακοῦ Τύπου. Εἶναι ἅπαντες ἄξιοι σεβασμοῦ καὶ ἐκτιμήσεως, ἀλλὰ καὶ ἡμεῖς ὡς πολιτικοί, ἔχοντες τὴν ἰδικήν μας εὐθύνην, βλέπομεν τὴν διάταξιν μὲ διάφορον ὀφθαλμόν. Καὶ ἡμεῖς δὲν συμφωνοῦμεν μὲ τὸ ἄρθρον αὐτό. Δὲν ὁμιλοῦμεν ὅμως διὰ τὴν παροῦσαν Κυβέρνησιν, ἀλλὰ δι’ οἱανδήποτε Κυβέρνησιν τοῦ μέλλοντος καὶ ὑποδεικνύομεν νὰ ἀποφύγωμεν τὴν διάταξιν αὐτὴν διὰ νὰ μὴ ἔχωμεν κατάχρησιν καὶ ἀδικίαν. Εἶπον καὶ εἰς τὴν προηγουμένην συνεδρίασιν, ὅλα αὐτὰ τὰ χρήματα τῶν δημοσιεύσεων νὰ συγκεντροῦνται εἰς ἕνα κοινὸν ταμεῖον καὶ νὰ διανέμωνται μεταξὺ ὅλων τῶν ἐφημερίδων τῆς αὐτῆς πόλεως. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον καὶ ἡ οἱαδήποτε Κυβέρνησις, θὰ εἶναι κατοχυρωμένη ἔναντι τυχὸν τοιαύτης μομφῆς, ἀλλὰ καὶ οἱ ἐκδόται τῶν ἐφημερίδων δὲν θὰ ἔχουν τὴν ἀνάγκην νὰ ἐκλιπαροῦν.

§176Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ὀφείλω μίαν ἀπάντησιν πρὸς τὸν ἀξιότιμον κ. ὑπουργόν. Ὁ κ. ὑπουργός, διὰ νὰ δικαιολογήσῃ τὴν διατύπωσιν, τῆς περὶ ἧς ὁ λόγος διατάξεως, τὴν ὁποίαν ἀνέφερε καὶ ὁ συνάδελφος κ. Μπακόπουλος, μεθ’ οὗ συμφωνῶ πλήρως, ὑπεστήριξεν, ὅτι ἡ Ἕνωσις τῶν Ἰδιοκτητῶν τῶν ἐπαρχιακῶν ἐφημερίδων ἀπεδέχθη τὴν ἰδικήν του διατύπωσιν.

§177Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ ἐγὼ ἔχω πληροφορίας, ὅτι ἡ Ἕνωσις δέχεται τὴν ἰδικήν μου διατύπωσιν.

§178Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ. (Ὑφ. Πρ. Κυβερνήσεως). Κύριοι συνάδελφοι, δὲν ὑπάρχει Νομός, εἰς τὸν ὁποῖον νὰ ἐκδίδωνται δύο συμπολιτευόμεναι τὴν Κυβέρνησιν ἐφημερίδες.

§179Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Σήμερον, ἐνδέχεται ὅμως εἰς τὸ μέλλον νὰ ὑπάρξουν.

§180Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ὁ ἔχων τὴν τιμὴν νὰ ὁμιλῇ αὐτὴν τὴν στιγμήν, δὲν γνωρίζει ποῖα εἶναι τὰ πολιτικὰ φρονήματα τῶν ἐκδοτῶν τῶν διαφόρων ἐπαρχιακῶν ἐφημερίδων καὶ ἀδιαφορεῖ δι’ αὐτά, ἁπλῶς δὲ καὶ μόνον ἐννοεῖ νὰ ἐπιτελέσῃ τὸ καθῆκον του, χαρακτηρίζων ὡς ἄδικον καὶ μεροληπτικὴν τὴν ὑπὸ κρίσιν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 7. Μόνον εἰς τὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 6 θεσπίζεται πράγματι ἡ ὑποχρεωτικὴ δημοσίευσις εἰς ὅλας τὰς ἡμερησίας ἐφημερίδας τῆς ἕδρας τοῦ Νομοῦ τῶν ἐκθέσεων τῶν Νομαρχῶν περὶ τῆς πορείας τῶν εἰς ἕκαστον Νομὸν ἐκτελουμένων ἔργων. Μόνον εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν φαίνεται ἡ Κυβέρνησις δικαία καὶ γενναιόδωρος, διότι πρόκειται διὰ τῶν ἐκθέσεων αὐτῶν, ἐχουσῶν προπαγανδιστικὸν Κομματικὸν χαρακτῆρα, νὰ διαφημίσῃ τὸ ἔργον αὐτῆς εἰς τὰ ὄμματα τοῦ λαοῦ. Κατ’ ἀντίθεσιν πρὸς τὴν προηγουμένην περίπτωσιν τῶν διακηρύξεων, ἐξηρτημένων ἐκ τῆς ἐκδόσεως πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου εἰς τὴν προτεινομένην, δὲν παρέχεται ἐξουσιοδότησις, ἀλλὰ ρυθμίζεται ὁριστικῶς καὶ ὑποχρεωτικῶς τὸ θέμα. Ἡ Κυβέρνησις, εἰς δύο συναφεῖς περιπτώσεις, λαμβάνει δύο μέτρα καὶ δύο σταθμὰ καὶ σκοπεύει προδήλως διὰ τοῦ ἄρθρου 7 ἀφοῦ δημιουργήσῃ μίαν ἐντύπωσιν προστασίας τοῦ ἐπαρχιακοῦ τύπου νὰ μεταβάλῃ διὰ τῶν πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου τὸ πνεῦμα καὶ τὸ γράμμα τῆς δυνητικῆς αὐτῆς διατάξεως. Χαρακτηριστικὴ τῆς εὐνοιοκρατικῆς διαθέσεως τῆς Κυβερνήσεως νὰ κάμῃ ἄνισον καὶ κατὰ τὸ δοκοῦν μεταχείρισιν τοῦ Ἐπαρχιακοῦ Τύπου, εἶναι καὶ ἡ παράλειψις διατάξεως ὑποχρεωτικῶς θεσπιζούσης τὴν δημοσίευσιν εἰς ὅλας τὰς ἐφημερίδας περιλήψεως τοῦ προϋπολογισμοῦ, τῶν ἐκθέσεων καὶ ἰσολογισμῶν τῶν Τραπεζῶν, τῶν διαφημίσεων τῶν μεγάλων κρατικῶν καὶ ἡμικρατικῶν Ὀργανισμῶν, τῶν Ταχυδρομικῶν Ταμιευτηρίων, τῆς ΔΕΗ, τῆς Στατιστικῆς Ὑπηρεσίας τοῦ Κράτους κλπ. Μὲ ἄλλας λέξεις δίδονται ἐν τῷ φανερῷ ψιχία τινὰ διὰ νὰ δοθοῦν ἐν τῷ κρυπτῷ τὰ μεγάλα κονδύλια. Οὕτω γίνεται τεχνηέντως διύλισις τοῦ κώνωπος καὶ κατάποσις τῆς καμήλου. Ὅταν πέρυσιν ἀνέπτυξα τὴν ἐπερώτησίν μου περὶ Τύπου ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας προσεκόμισα ἐπίσημα στοιχεῖα καὶ ἀριθμοὺς καὶ κατέδειξα τὴν μεροληπτικὴν καὶ Κομματικὴν διάθεσιν τῶν μεγάλων κονδυλίων πρὸς ὡρισμένας Κυβερνητικὰς ἐφημερίδας αἵτινες ἐπὶ ἡμέρας ἔκαμαν βιαίαν προσωπικὴν ἐπίθεσιν κατ’ ἐμοῦ ποὺ εἶχα τὸ θάρρος νὰ φέρω εἰς εὐρεῖαν δημοσιότητα καὶ νὰ ἀποκαλύψω ἐνώπιον τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ τὴν διασπάθισιν τοῦ δημοσίου χρήματος. Τέλος, παραμένει ἀπόρρητον τὸ θέμα τῆς παρὰ τοῦ Ὑπουργείου Τύπου διαθέσεως κατ’ ἐλευθέραν κρίσιν τῶν κονδυλίων ἐνισχύσεως Ἐπαρχιακοῦ Τύπου καὶ συνεχίζεται ἡ ἀπαράδεκτος τακτικὴ τῆς ἐξαγορᾶς τοῦ Ἐπαρχιακοῦ Τύπου ἀντὶ πινακίου φακῆς κατὰ προσφυᾶ παρατήρησιν τοῦ ἀξιοτίμου συναδέλφου κ. Μητσοτάκη. Ἐκείνη ὅμως ἡ διάταξις τοῦ νομοσχεδίου ποὺ προκαλεῖ ἀγανάκτησιν καὶ ζωηρὰν δυσφορίαν παντὸς Ἕλληνος εἶναι ἡ θεσπιζομένη διὰ τοῦ ἄρθρου 8 καθ’ ἣν αἱ εὐεργετικαὶ διατάξεις τοῦ Ν. Δ. 3619)1956 καὶ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοθετήματος δὲν ἔχουσιν ἐφαρμογὴν προκειμένου περὶ ἰδιοκτητῶν καὶ ἐφημερίδων καθ’ ὧν ἔχουσι ληφθῆ μέτρα ἀναγκαστικῆς ἐκτελέσεως λόγῳ ὀφειλῶν. Πρόκειται περὶ διατάξεως ποὺ ἀποπνέει τὸ μῖσος καὶ τὴν ἐκδίκησιν τοῦ Κυβερνῶντος Κόμματος κατὰ τῆς μεγάλης ἡμερησίας ἐφημερίδος «Νεολόγος» Πατρῶν ποὺ ἤσκησε βιαιοτάτην πολεμικὴν κατὰ τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως. Ἡ διάταξις αὕτη ὑποβιβάζουσα τὰ πολιτικὰ ἤθη τῆς χώρας ὡς θεσπίζουσα κυρώσεις οἰκονομικῆς ἐξουθενώσεως πολιτικῶν ἀντιπάλων τῆς Κυβερνήσεως μὴ εὑρίσκουσα δὲ ὁμοίαν της, οὔτε εἰς οἱανδήποτε ἐποχὴν φαυλοκρατικῆς διοικήσεως τῆς χώρας, εἶναι ἀπαράδεκτος. Εἶναι στοιχειῶδες ἠθικὸν χρέος τῆς Κυβερνήσεως νὰ ἀπαλείψῃ αὐτήν, ἄλλως ἐπιτακτικὴ ὑποχρέωσις τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, προασπιζούσης τὸ γόητρον αὐτῆς καὶ τοῦ πολιτικοῦ κόσμου τῆς χώρας νὰ τὴν διαγράψῃ.

§181Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ. (Ὑφ. Πρ. Κυβερνήσεως). Κύριε συνάδελφε, μεταχειρίζεσθε ἀπαραδέκτους ἐκφράσεις, τὰς ὁποίας θὰ ἀνταποδώσω. Ἀπαράδεκτον εἶναι νὰ ὑποστηρίζετε νὰ ἀπαλειφθῇ διάταξις ἡ ὁποία ἐν συνδυασμῷ μὲ τὴν ἴσην μεταχείρισιν, θὰ ἐπιτρέψῃ νὰ λαμβάνωνται μέτρα καὶ ἐναντίον τῶν ἐφημερίδων ἐκείνων αἱ ὁποῖαι δὲν ἐκπληροῦν τὰς ὑποχρεώσεις των.

§182Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Ἔχω ὑπ’ ὄψει μου τὴν διάταξιν ὡς ἔχει καὶ αὐτὴν ἐπικρίνω. Δὲν θὰ εἶχον ἀντίρρησιν νὰ ὑπάρξῃ διάταξις λαμβάνουσα γενικὰ ἀδιάβλητα μέτρα κατὰ τῶν μὴ ἐκπληρούντων τὰς ὑποχρεώσεις των, κακοπίστων ὀφειλετῶν. Ἡ ἐκ τοῦ πονηροῦ προέλευσις τῆς διατάξεως ἀποδεικνύεται ἐκ τῆς διατυπώσεώς της, διότι ἀφορᾷ ἰδιοκτήτας καὶ ἐφημερίδας καὶ διότι θεσπίζεται ὑποχρέωσις ὑποβολῆς ἀνὰ ἑξάμηνον βεβαιώσεως τῆς Οἰκονομικῆς Ἐφορίας καὶ τῶν οἰκείων Ἀσφαλιστικῶν Ὀργανισμῶν ἐξ ὧν νὰ ἀποδεικνύεται, ὅτι ἐξυπηρετοῦν ἐμπροθέσμως τὰς ὑποχρεώσεις των οἱ ἰδιοκτῆται ἐφημερίδων καὶ δὲν ἔχουσι ληφθῆ κατ’ αὐτῶν μέτρα ἀναγκαστικῆς ἐκτελέσεως διὰ καθυστέρησιν ὀφειλῶν. Δηλονότι δὲν ἀρκεῖ ἡ ἐμπρόθεσμος ἐκπλήρωσις τῆς ὑποχρεώσεως, χρειάζεται καὶ ἡ βεβαίωσις, ὅτι οὐδέποτε εἰς τὸ παρελθὸν ἐλήφθη ἀναγκαστικὸν μέτρον. Μὲ ἄλλας λέξεις θὰ βαρύνῃ ἐσαεὶ τὸ ἁμάρτημα τῆς παλαιᾶς ἐκτελέσεως. Εἶναι φανερὸν καὶ θὰ ἠδυνάμην νὰ εἴπω πασίδηλον, ὅτι μόνον κατὰ τοῦ «Νεολόγου» ἐλήφθη μέτρον ἀναγκαστικῆς ἐκτελέσεως καίτοι πολλαὶ ἐφημερίδες εὑρέθησαν εἰς ἀντικειμενικὴν ἀδυναμίαν καταβολῆς τῶν κατὰ πολὺ μεγαλυτέρων χρεῶν των, καθ’ ὧν ὅμως οὐδέποτε ἐλήφθη τοιοῦτον ἀναγκαστικὸν μέτρον. Μάλιστα ἐλήφθη εἰδικὴ πρόνοια νὰ στερηθῇ ἡ ἐφημερὶς αὕτη πάσης παροχῆς εἰς τὸ μέλλον καὶ ἂν τυχὸν ἀλλάξῃ ἰδιοκτήτην καὶ διευθυντὴν καὶ νὰ στερηθῇ ταύτης ὁ ἰδιοκτήτης της ἂν ἐκδώσῃ ἄλλην ἐφημερίδα μὲ τὴν γενομένην διατύπωσιν «ἰδιοκτήτης καὶ ἐφημερὶς στεροῦνται κλπ.». Ἐγένετο μὲ ἄλλας λέξεις διατύπωσις ὕποπτος καὶ πονηρά, κατὰ τρόπον ἀριστοτεχνικόν.

§183Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Μᾶλλον κατὰ τρόπον «πονηρόν», ὄχι «ἀριστοτεχνικόν».

§184Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Δι’ ἡμᾶς ὁ ὅρος «ἀριστοτεχνικὸν» δὲν γίνεται δεκτός.

§185Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Ὁ χαρακτηρισμός μου ἐγένετο κατ’ εὐφημισμόν. Ἡ διάταξις αὕτη εἶναι πάντως ἀπαράδεκτος καὶ ἐπιβάλλεται ἡ διαγραφὴ τοῦ ἄρθρου, ἄλλως ἡ ριζικὴ τροποποίησίς του πρὸς ἀποβολὴν τοῦ φωτογραφικοῦ χαρακτῆρος του.

§186Δ. ΧΑΤΖΗΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Πῶς ὁμιλεῖτε, κ. συνάδελφε, διὰ μίαν ἐφημερίδα, ἡ ὁποία κατεδικάσθη;

§187Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Κύριε συνάδελφε, ἐγὼ ἁπλῶς ἀναφέρομαι εἰς τὸ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον περιέχει τοιαύτας καταπληκτικὰς διατάξεις εἰς βάρος μιᾶς ἐντόνως ἀντιπολιτευομένης τὴν Κυβέρνησιν ἐφημερίδος. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Προεδρεύων κ. Α. Καμβύσης).

§188ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Στεφανίδη, διερωτῶμαι, τὶ θὰ εἴπητε κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ ἄρθρου 8. Νομίζω πὼς εὑρισκόμεθα εἰς τὴν συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς.

§189Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὑφίσταται θέμα ἠθικῆς τάξεως καὶ τὸ θέμα αὐτὸ ἀναφέρεται εἰς τὴν ἀρχὴν τοῦ νομοσχεδίου καὶ τὴν ἀσκουμένην ἀνεπίτρεπτον πολιτικὴν διώξεως τῶν πολιτικῶν ἀντιπάλων τῆς Κυβερνήσεως.

§190Γ. ΟΙΚΟΝΟΜΟΠΟΥΛΟΣ. Σεῖς δὲν ὁμιλεῖτε διὰ τὴν Βουλήν, ὁμιλεῖτε διὰ τοὺς ψηφοφόρους σας.

§191Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Μὴ ἐνοχλῆσθε, κ. συνάδελφε, διὰ τὴν γενομένην ἀποκάλυψιν τῶν φαυλοκρατικῶν μεθόδων σας. Εἰδικώτερον θὰ ἤθελα, κ. Πρόεδρε, ν’ ἀπαντήσω εἰς τὸν συνάδελφον κ. Χατζηδημητρίου, ὅτι ἐγώ, ἀπὸ τῆς θέσεως αὐτῆς, ὑποστηρίζω ἐλευθέρως τὴν γνώμην μου καὶ δὲν ἐνδιαφέρομαι διὰ καμμίαν ἐφημερίδα. Εἰς τὸν λαὸν ἐναπόκειται νὰ κρίνῃ σᾶς καὶ ἡμᾶς καὶ τὴν πολιτικὴν τῆς ἐφημερίδος καὶ τὸ ἦθος τοῦ ἐκδότου της.

§192Δ. ΧΑΤΖΗΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Ἐκτὸς ἀπὸ τὸν «Νεολόγον».

§193Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Ἀνεφέρθην εἰς μίαν ἀπαράδεκτον δυσμενῆ μεταχείρισιν.

§194Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς εἶπε προηγουμένως κἄτι τὸ ἐνδιαφέρον. Εἶπεν ὁ κ. ὑπουργός, δικαιολογῶν τὴν διάταξίν του, ἀφοῦ ἕνας δὲν πληρώνει, νὰ ἐπιβληθοῦν κυρώσεις ἐναντίον του. Εἰς αὐτὸ εἴμεθα σύμφωνοι, ὅτι ἐφεξῆς πᾶς ὅστις δὲν ἐκπληρώνει τὰς ὑποχρεώσεις του, θὰ ὑφίσταται τὰς συνεπείας τῶν κυρώσεων. Ἀλλὰ νὰ ἀνατρέχωμεν εἰς τὸ παρελθόν, εἰς τὴν ὕποπτον περίοδον, νομίζω, ὅτι ἔχει δίκαιον ὁ κ. συνάδελφος. Εἶναι ἔτσι, ἢ ὄχι, κ. Ὑπουργέ;

§195Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ. (Ὑφ. Πρ. Κυβερνήσεως). Δὲν ἔκαμα τοιαύτην δήλωσιν. Εἶπον ἁπλῶς, ὅτι θὰ μείνῃ ἡ διάταξις ὡς ἔχει, μὲ μία τροποποίησιν, τὴν ὁποίαν θὰ θέσω ὑπ’ ὄψει τῆς Βουλῆς.

§196Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Τὴν ἄποψιν τοῦ κ. Μητσοτάκη τὴν ἀποδέχομαι ἀπολύτως. Δικαιοῦμαι ὅμως νὰ ἐπικρίνω μία τοιαύτην διάταξιν, ἀφορῶσαν μία μόνον ἐφημερίδα εἰς ὁλόκληρον τὴν Ἑλλάδα, σφοδρῶς ἀντιπολιτευομένην τὴν Κυβέρνησιν καὶ μόνην αὐτὴν τὴν ἐφημερίδα ἐξαιροῦσαν.

§197Δ. ΧΑΤΖΗΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Πῶς τὸ ξέρετε;

§198Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ μᾶς εἴπῃ ἐὰν ἐναντίον καὶ ἄλλης τινὸς ἐφημερίδος ἐλήφθη τὸ μέτρον τῆς ἀναγκαστικῆς ἐκτελέσεως, καίτοι ὑπάρχουν πολλαὶ ὀφειλέτιδες ἐφημερίδες πολὺ μεγαλυτέρων ποσῶν ἀπὸ τὸν «Νεολόγον».

§199Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ. (Ὑφ. Πρ. Κυβερνήσεως). Θὰ σᾶς ἀπαντήσω. Πρῶτον, ἡ ἐφημερὶς διὰ τὴν ὁποίαν γίνεται ὁ θόρυβος, δὲν εἶναι μέλος τῆς Ἑνώσεως Ἡμερησίων Ἐπαρχιακῶν Ἐφημερίδων. Δεύτερον, ἡ Ἕνωσις Ἐργατῶν Τύπου, ζητεῖ διὰ τηλεγραφήματός της τὴν διατήρησιν τοῦ ἄρθρου ὡς ἔχει, μετὰ τὰς πληροφορίας περὶ κινήσεως διὰ τὴν ἀπάλειψίν του. Τρίτον, νομίζω, κ. συνάδελφε, ὅτι ἡ ἐμμονή σας εἶναι ἀδικαιολόγητος. Τοσούτῳ μᾶλλον καθ’ ὅσον ἡ διάταξις δὲν στρέφεται ἐναντίον ὡρισμένου προσώπου. Οἱοσδήποτε μὴ ἐκπληρῶν τὰς ὑποχρεώσεις του δὲν θὰ ἀπολαμβάνῃ τῶν ἐκ τοῦ νόμου εὐεργετημάτων. Θὰ πρέπει κἄποτε νὰ μάθουν καὶ οἱ ἰδιοκτῆται νὰ ἐκπληρώνουν τὰς ὑποχρεώσεις των. Καὶ περαιτέρω ἐὰν γίνῃ αὐτὸ τὸ ὁποῖον ὑπεστηρίξατε σεῖς καὶ ὁ συνάδελφος κ. Μητσοτάκης, νὰ μὴ ὑπάρξῃ ἀναδρομικότης, ὁ ἐκδότης ὁ ὁποῖος ἔχει ἤδη μεγάλα χρέη κατὰ ποῖον θαῦμα θὰ ἠμποροῦσε νὰ ἐκπληρώσῃ τὰς ὑποχρεώσεις του; Θὰ ἤθελα νὰ ἐρωτήσω τὸν κ. Κοθρῆ νὰ μᾶς ὑποδείξῃ ἕνα τρόπον.

§200Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Δὲν εἶναι σοβαρὸν αὐτό, κ. Ὑπουργέ.

§201Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ. (Ὑφ. Πρ. Κυβερνήσεως). Ἐὰν εἶναι σοβαρὸν ἢ ὄχι δὲ θὰ τὸ κρίνετε σεῖς, κ. συνάδελφε, ἀλλ’ οὔτε καὶ εἶναι δυνατὸν νὰ ἀπασχολῆτε τὴν Βουλὴν μὲ τοιαῦτα πράγματα, μὲ προσωπικὰ θέματα.

§202Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 8 ὡς εἶναι διατετυπωμένη, κ. συνάδελφοι, προεκάλεσε μία βαθεῖαν αἴσθησιν καὶ ἀλγεινὴν ἐντύπωσιν εἰς τὴν Βουλὴν καὶ τὴν κοινὴν γνώμην.

§203Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ. (Ὑφ. Πρ. Κυβερνήσεως). Κύριε συνάδελφε, καλὸν θὰ ἦτο νὰ ἔχητε ὑπ’ ὄψει σας μία τροπολογίαν τὴν ὁποίαν ἔχω κάμει εἰς τὸ ἄρθρον 8. Νομίζω, ὅτι αὐτὸ θὰ σᾶς διηυκόλυνε πολὺ εἰς τὴν διατύπωσιν τῶν περαιτέρω ἀπόψεών σας.

§204Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Ἠρεύνησα, κ. συνάδελφοι, τὴν περίπτωσιν αὐτὴν καὶ διεπίστωσα, ὅτι ἐξ ὅλων τῶν ὀφειλετίδων ἑλληνικῶν ἐφημερίδων, μόνον κατὰ τοῦ «Νεολόγου» διετάχθη ἀναγκαστικὴ ἐκτέλεσις τῇ ὑποδείξει προδήλως τῆς Κυβερνήσεως.

§205Β. ΠΑΝΟΥΣΗΣ. Τί νὰ κάνωμεν, νὰ τὰ χαρίσωμεν;

§206Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Ὄχι, ἀλλὰ ἔπρεπε νὰ στραφῆτε συγχρόνως ἐναντίον ὅλων τῶν ὀφειλετίδων ἐφημερίδων καὶ κατὰ τῶν Κυβερνητικῶν καὶ ὄχι μόνον κατὰ μιᾶς ἐφημερίδος ποὺ σφοδρότατα σᾶς ἀντιπολιτεύεται. Κύριοι βουλευταί, ὁ κ. ὑπουργὸς προσεπάθησε πρὸ ἡμερῶν καὶ σήμερον νὰ δημιουργήσῃ τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι τἄχα δὲν πρόκειται περὶ μιᾶς ἐφημερίδος, τοῦ «Νεολόγου», ἀλλὰ περὶ γενικωτέρας ρυθμίσεως.

§207Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ. (Ὑφ. Πρ. Κυβερνήσεως). Σεῖς τὸ ἀναφέρατε τὸ ὄνομα ὡρισμένης ἐφημερίδος ἐνῷ ἐγὼ ἐδήλωσα, ὅτι λυποῦμαι διότι ἀναφέρεσθε ἐπὶ προσωπικῶν θεμάτων.

§208Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, προεβάλατε πρὸ ἡμερῶν τὸν ἰσχυρισμὸν καὶ τὸν ἐπανελάβατε καὶ ἀπόψε, ὅτι ὁ «Νεολόγος» δὲν εἶναι μέλος τῆς Ἑνώσεως Ἡμερησίων Ἐφημερίδων καὶ συνεπῶς, δὲν τὸν ἀφορᾷ ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 8. Ἐγὼ ἀγνοῶ ἂν εἶναι ἢ ὄχι μέλος τῆς Ἑνώσεως ἡ ἐφημερὶς αὐτή. Τὸ νομοσχέδιον ὅμως τὸ ὑπὸ κρίσιν, σᾶς διαψεύδει κατηγορηματικῶς, κ. Ὑπουργέ, διότι διὰ τοῦ ἄρθρου 1 αὐτοῦ, ὅλαι αἱ ἐφημερίδες αἱ ἡμερήσιαι ἐπαρχιακαὶ πλὴν Ἀθηνῶν καὶ Θεσσαλονίκης, καθίστανται αὐτοδικαίως μέλη τῆς Ἑνώσεως: «...... (ἀναγινώσκει)......». Ἀλλὰ καὶ ἂν ὁ «Νεολόγος» δὲν ἦτο μέλος, θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ γίνῃ μέλος, ὁπότε θὰ ἰσχύσῃ ἡ διάταξις. Νομίζω λοιπόν, ὅτι ἡ διάταξις αὐτή, δὲν ἔχει ἠθικὸν ἔρεισμα καὶ τίθεται ἐπὶ πλέον τεχνηέντως ὡς Δαμόκλειος σπάθη, ὑπεράνω πάσης ἐπαρχιακῆς ἐφημερίδος τυχὸν ἀντιπολιτευομένης, στερήσεως τῶν ὡς ἄνω παροχῶν διὰ τῆς εὐχεροῦς μεθόδου ἐνάρξεως ἀναγκαστικῆς ἐκτελέσεως κατ’ αὐτῆς.

§209Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Ὑπάρχει, κ. Ὑπουργέ, ἔγγραφον εἰς τὸ Ὑπουργεῖον, ὅτι εἶναι εἰς τὴν Ἕνωσιν Ἐπαρχιακῶν Ἡμερησίων Ἐφημερίδων.

§210Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἡ ἄποψις τοῦ ἐπὶ τοῦ βήματος κ. συναδέλφου, ὅτι αὐτοδικαίως καθίσταται μέλος τῆς Ἑνώσεως Ἡμερησίων Ἐπαρχιακῶν Ἐφημερίδων εἶναι καὶ ἄποψις τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου τοῦ Κράτους. Ὑπάρχει ἔγγραφον τοῦ Ἀντιπροέδρου τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου κ. Σταυροπούλου ἀπὸ 10 Ἰουλίου 1959 πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Τύπου, τὸ ὁποῖον λέγει, ὅτι καθίσταται αὐτοδικαίως μέλος καὶ ὁ κ. ὑπουργὸς λέγει, ὅτι δὲν εἶναι μέλος.

§211Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Περαιτέρω ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 12 ἡ προβλέπουσα τὴν αἰθωρὶ ἀποστολὴν ἀντιτύπων μὲ αὐστηρὰς ποινικὰς κυρώσεις εἶναι ἀπαράδεκτος, διότι τιτρώσκει τὴν φιλοτιμίαν τῶν Ἑλλήνων δημοσιογράφων ποὺ ἀσκοῦν ὑψηλὸν κοινωνικὸν κατ’ ἐξοχὴν ἐθνικὸν λειτούργημα. Ὀφείλομεν τέλος, νὰ διαμαρτυρηθῶμεν διὰ τὴν κακομεταχείρισιν τοῦ περιοδικοῦ ἐπαρχιακοῦ τύπου, ἐπιτελοῦντος σπουδαιότατον ἔργον, ὑπὲρ οὗ οὐδεμία λαμβάνεται πρόνοια. Πρόκειται περὶ ἐξ ἴσου ἀδίκου καὶ ἀνίσου μεταχειρίσεως, ἥτις ἤδη μὲ κυβερνητικὴν ἐνέργειαν ἐξεδηλώθη διὰ τῆς ἐκδοθείσης ἀποφάσεως τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς περὶ ἐξαιρέσεώς του ἐκ τῶν πιστοδοτήσεων. Ἡ Κυβέρνησις, ἐνῷ θεσπίζει ὑποχρεωτικὴν δημοσίευσιν ἀνακοινώσεων καὶ διακηρύξεων εἰς ἐπαρχιακὰς ἡμερησίας ἐφημερίδας, δὲν προσθέτει εἰς αὐτὰς καὶ τὰς περιοδικάς, ἀφοῦ εἰς πλείστους Νομοὺς δὲν ὑπάρχουν ἡμερήσιαι, ἁπλῶς δὲ μόνον φιλοτίμως μεριμνᾷ νὰ γίνεται καὶ εἴς τινας ἐξ αὐτῶν δημοσίευσις τῶν διαφημιστικῶν ἐκθέσεων τῶν Νομαρχῶν, ὑποστηρίζω τὴν ἀνάγκην ἐπεκτάσεως τῶν λαμβανομένων μέτρων καὶ εἰς τὸν περιοδικὸν ἐπαρχιακὸν τύπον, διὰ λόγους στοιχειώδους δικαιοσύνης καὶ ἰσότητος.

§212Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ. (Ὑφ. Πρ. Κυβερνήσεως). Ἡ Νομισματικὴ Ἐπιτροπὴ ἐξέδωκεν ἀπόφασιν περὶ χρηματοδοτήσεως τῶν Ἡμερησίων Ἐπαρχιακῶν Ἐφημερίδων. Ἤδη ὅμως προκύπτουν δυσχέρειαι ἐφαρμογῆς τῆς ἀποφάσεως διότι πολλαὶ ἐκ τῶν ἐπαρχιακῶν ἐφημερίδων δὲν ἔχουν τὴν εὐχέρειαν παροχῆς Τραπεζιτικῶν ἐγγυήσεων πρὸς ἀπόληψιν τῶν προβλεπομένων ποσῶν. Ἐπειδὴ ἐξ ἄλλου, ὁ ἐπαρχιακὸς περιοδικὸς τύπος παρουσιάζεται ὑπὸ ἄλλην μορφήν, τὸ θέμα δι’ αὐτὸ θὰ ἀντιμετωπισθῇ μαζὺ μὲ τὴν κατάθεσιν τοῦ σχετικοῦ νομοσχεδίου καὶ θὰ ὑπάρξῃ συναφὴς ἀπόφασις τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς πρὸς χρηματοδότησίν του, ὅπως ἐγένετο καὶ μὲ τὰς ἐπαρχιακὰς ἡμερησίας ἐφημερίδας.

§213Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ἔστω καὶ λόγῳ τῆς ὑπάρξεως ἐλαχίστων ὠφελίμων, διὰ τὸν ἐπαρχιακὸν τύπον διατάξεων τοῦ νομοσχεδίου, θὰ ψηφίσω τοῦτο κατ’ ἀρχήν, μὲ τὴν ρητὴν ὅμως ἐπιφύλαξιν εἰς τὰς καθ’ ἕκαστον διατάξεις καὶ ἄρθρα νὰ διατυπώσω τὰς σχετικὰς παρατηρήσεις καὶ τροπολογίας καὶ εἰδικώτερον νὰ προτείνω τὴν διαγραφὴν τῶν ἄρθρων 8 καὶ 12, ἐπὶ τῷ σκοπῷ νὰ ματαιωθῇ πᾶσα ἐπιδίωξις ἀδίκου καὶ ἀνίσου μεταχειρίσεως τοῦ Τύπου καὶ νὰ καταστῇ τοῦτο ἀδιάβλητον καὶ ἀρτιώτερον. Ἡ Κυβέρνησις ὅμως δὲν δύναται νὰ ἐπαίρεται, ὅτι δίδει ἀξιολόγους καὶ ριζικὰς λύσεις εἰς τὰ κρίσιμα προβλήματα τοῦ Ἑλληνικοῦ Ἐπαρχιακοῦ Τύπου, ὑπέχει δὲ βαρυτάτην εὐθύνην, διότι διὰ διατάξεών τινων τοῦ νομοθετήματος τούτου συνεχίζει τὴν ὀλεθρίαν καὶ ἀνελευθέραν τακτικὴν τῆς ὑποταγῆς τοῦ Ἑλληνικοῦ Τύπου εἰς τὸ Κυβερνῶν Κόμμα. (Χειροκροτήματα).

§214ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Γιαχνῆς, ἔχει τὸν λόγον.

§215Δ. ΓΙΑΧΝΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, δεδομένου, ὅτι οἱ προλαλήσαντες ἐμοῦ κύριοι συνάδελφοι, ἀνέπτυξαν ὅλα τὰ σημεῖα τοῦ νομοσχεδίου, ἐγὼ θὰ περιορισθῶ εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τῶν διατάξεων ἐκείνων, αἵτινες θίγουν τὰ συμφέροντα τῶν ἐργαζομένων εἰς τὸν τύπον καὶ εἰδικώτερα τῶν ἀσφαλιστικῶν αὐτῶν ὀργανισμῶν. Διὰ τῆς διατάξεως τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ νόμου 3619 τοῦ 1956 εἶχε ρυθμισθῆ τὸ θέμα τῶν ὀφειλομένων ὑπὸ τῶν ἐργοδοτῶν εἰσφορῶν, πρὸς τὰ ἀσφαλιστικὰ Ταμεῖα τῶν ἐργαζομένων εἰς τὸν τύπον, τὰ ὁποῖα μέχρι τότε ἀνήρχοντο εἰς μέγα ὕψος. Διὰ τὴν ἐξασφάλισιν τῆς καταβολῆς τῶν ὀφειλομένων, παρεσχέθησαν μεγάλαι διευκολύνσεις πρὸς τοὺς ἐργοδότας. Ἐγένετο κεφαλαιοποίησις τῶν ὀφειλομένων καὶ διηυκολύνθη ἡ καταβολή των διὰ τοῦ εἰδικοῦ πόρου 0,30 λεπτὰ κατ’ ὀκᾶν ἐπὶ τοῦ ἀτελῶς παραλαμβανομένου κατὰ κιλὸν δημοσιογραφικοῦ χάρτου. Διὰ τοὺς καθυστεροῦντας μετὰ τὴν ρύθμισιν ταύτην καὶ διὰ τὰς μελλούσας εἰσφορὰς πρὸς τοὺς ἀσφαλιστικοὺς ὀργανισμούς, ἐπεβάλλετο μία προσαύξησις 16%. Τὰ ἀποτελέσματα ἐκ τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ νόμου ἐκείνου, παρὰ τὴν μείωσιν τῶν ἀσφαλιστικῶν εἰσφορῶν, ἦτο νὰ αὐξηθοῦν αἱ ὀφειλαὶ πρὸς τὰ Ταμεῖα. Καὶ ἐρχόμεθα ἤδη διὰ τοῦ ὑπὸ συζήτησιν σχεδίου νόμου νὰ παρατείνωμεν τὴν ἰσχὺν τοῦ νόμου ἐκείνου καὶ νὰ ἐπισωρεύσωμεν καὶ τὰς νέας ὀφειλὰς ἐπὶ τῶν παλαιῶν, ἐπεκτείνοντες τὸ μέτρον καὶ εἰς τὰς ἐκ κοινωνικῶν πόρων εἰσφοράς, τὰς ὁποίας δὲν κατώρθωσα νὰ πληροφορηθῶ ποῖαι εἶναι καὶ ἐρωτῶ τὸν κ. ὑπουργόν, ἐὰν πρόκειται διὰ τὰ 30 λεπτὰ ἐπὶ τοῦ ἀτελοῦς δημοσιογραφικοῦ χάρτου, τὰ ὁποῖα ἐθεσπίσθησαν μὲ τὸν νόμον 3619)56. Τὸ μεγαλύτερον μέρος τῶν πρὸς τοὺς ἀσφαλιστικοὺς ὀργανισμοὺς τῶν ἐργαζομένων εἰς τὸν τύπον εἰσφορῶν εἰσπράττεται ἀπὸ τὰ Πρακτορεῖα Τύπου καὶ ἀποδίδονται ὑπὸ τῶν ἐργοδοτῶν μαζὶ μὲ τὴν ἐργατικὴν εἰσφορὰν πρὸς τοὺς ὀργανισμούς. Πλὴν ὅμως τὰ ποσὰ αὐτὰ δὲν καταβάλλονται, ἀλλὰ κατακρατοῦνται ὑπὸ τῶν ἐργοδοτῶν, διὰ τὴν ἱκανοποίησιν τῶν ἰδικῶν των ἀναγκῶν. Ἀλλὰ αὐτὸ ἀποτελεῖ ὑπεξαίρεσιν. Εἶναι πρᾶξις κολάσιμος καὶ ἐρχόμεθα διὰ τοῦ ὑπὸ συζήτησιν σχεδίου νόμου νὰ δώσωμεν συγχωροχάρτι καὶ νὰ ἀπαλλάξωμεν τῆς εὐθύνης τῆς κολασίμου αὐτῆς πράξεως, τοὺς ἐργοδότας τῶν ἐπαρχιακῶν ἐφημερίδων. Αὐτὴ ἡ τακτικὴ πρέπει νὰ σταματήσῃ, διότι εἶναι ἀπαράδεκτος διὰ τοὺς ἐργαζομένους εἰς τὸν τύπον, τῶν ὁποίων οἱ ἀσφαλιστικοὶ ὀργανισμοὶ εὑρίσκονται μὲ ἐλλειμματικοὺς προϋπολογισμούς. Ἀρκεῖ νὰ ἀναφέρω, ὅτι εἰς τὸ Ταμεῖον Τυπογράφων ὀφείλονται 18 ἑκατομμύρια δραχμαί, καθ’ ἣν στιγμὴν αἱ συντάξεις τῶν ἀπομάχων τῆς ἐργασίας παραμένουν πολὺ χαμηλαί.

§216Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Εἰς τὸ Ι.Κ.Α. δὲν ἠμποροῦν νὰ ἀσφαλισθοῦν;

§217Δ. ΓΙΑΧΝΗΣ. Ἔχουν ἴδιον ἀσφαλιστικὸν Ὀργανισμόν, κ. συνάδελφε. Ἤδη εἰς τὸ ἰδικόν των Ταμεῖον δὲν καταβάλλονται εἰσφοραὶ ὄχι μόνον τῶν ἐργοδοτῶν, ἀλλὰ οὔτε καὶ τῶν ἐργαζομένων.

§218Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Εἶναι ἀσφαλέστερος Ὀργανισμός;

§219Δ. ΓΙΑΧΝΗΣ. Μάλιστα, εἶναι. Τὸ Ι.Κ.Α., κ. συνάδελφε, εἶχε πολλὰ ἀποθεματικά, ποὺ μὲ τὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως κατάντησε νὰ ἐξανεμισθοῦν ὅλα καὶ ὁ προϋπολογισμὸς τοῦ 1956 νὰ προβλέπῃ ἔλλειμμα 154.000.000. Αὐτὴ ἡ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως, πολιτικὴ λεηλασίας τῶν χρημάτων τῶν Ἀσφαλιστικῶν Ὀργανισμῶν πρέπει νὰ σταματήσῃ, εἴτε ὑπὸ τὴν μορφὴν δεσμεύσεως τῶν ἀποθεματικῶν ἐμφανίζεται, εἴτε ὑπὸ τὴν μορφὴν τῶν χαριστικῶν διευκολύνσεων, πότε πρὸς τὴν αʹ καὶ πότε πρὸς τὴν βʹ μερίδα ἐργοδοτῶν. Ἀναγινώσκω σειρὰν Β. Διαταγμάτων, διὰ τῶν ὁποίων λέγει, ὅτι ἡ λῆψις μέτρων ἀντιασφαλιστικῶν ἐπολλαπλασιάσθη ὑπὸ τῶν δύο τελευταίων Κυβερνήσεων Καραμανλῆ ὡς ἐπικίνδυνον διὰ τὰ ταμεῖα σημεῖον. Διὰ τοῦ ἄρθρου 5 ἐδόθη καὶ ἤδη δίδεται καὶ πάλιν ἡ εὐχέρεια εἰς τοὺς ἐργοδότας νὰ μὴ καταβάλλουν τὰς εἰσφοράς των. Ὁ κ. Μπουρνιᾶς μᾶς εἶπεν, ὅτι τὸ 1956 τὰ ὀφειλόμενα ποσὰ ἦσαν 600.000 περίπου δραχμῶν καὶ ἐξ αὐτῶν κατεβλήθησαν 70.000 μόνον συνεπεία τοῦ νόμου 3619)56.

§220Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ. (Ὑφ. Πρ. Κυβερνήσεως). Κύριε συνάδελφε, ἐὰν δὲν ληφθοῦν τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου προβλέπονται καὶ κλείσουν αἱ 40 ἐκ τῶν 51 Ἐπαρχιακῶν Ἐφημερίδων, τότε ποῖος θὰ καταβάλλῃ τὰς ὀφειλάς των εἰς τὰ Ἀσφαλιστικὰ Ταμεῖα;

§221Δ. ΓΙΑΧΝΗΣ. Δὲν ἠμποροῦμεν νὰ ἐξασφαλίσωμεν τὴν λειτουργίαν τῶν ἐφημερίδων μὲ τὰ χρήματα τῶν Ἀσφαλιστικῶν Ὀργανισμῶν. Μπορεῖτε νὰ δώσετε οἱανδήποτε διευκόλυνσιν θέλετε, ἀλλὰ ἐφαρμόζοντες ἄλλα μέτρα, πριμοδοτοῦντες τὸ χαρτὶ π.χ., ἀλλὰ ἐν πάσῃ περιπτώσει ὄχι μὲ τὰ χρήματα τῶν Ἀσφαλιστικῶν Ὀργανισμῶν, μὲ τὰ χρήματα τῶν ἐργαζομένων. Βεβαίως, ὁ κ. ὑπουργός, μὲ τὴν νέαν μορφὴν τὴν ὁποίαν ἔδωσεν εἰς τὸ νομοσχέδιον, ἀπήλειψε πολλὰς ἀντιεργατικὰς διατάξεις, ἀλλὰ θεσπίζεται νέα κοινωνικὴ εἰσφορὰ 5%, τὸ ἀγγελιόσημον, ὅπως ἀναφέρεται εἰς τὴν ὑποβληθεῖσαν ὑπὸ τοῦ κ. ὑπουργοῦ νέαν τροποποίησιν τοῦ ἄρθρου 4, μὲ τὸ ὁποῖον πρόκειται νὰ ἐξοφληθοῦν ὑποχρεώσεις τῶν ἐργοδοτῶν ἔναντι τῶν ἐργαζομένων των, ὡς πρὸς τὴν καταβολὴν τῶν δώρων τῶν ἐργαζομένων. Διὰ πρώτην φορὰν ἐπιβάλλονται κοινωνικοὶ πόροι διὰ τὴν ἐξόφλησιν τῶν ὑποχρεώσεων τῶν ἐργοδοτῶν.

§222Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ. (Ὑφ. Πρ. Κυβερνήσεως). Κύριε συνάδελφε, γνωρίζετε, ὅτι ἐκ τῶν 51 ἐπαρχιακῶν ἐφημερίδων, ἐλάχισται εἶναι ἐκεῖναι, αἱ ὁποῖαι εἶναι εἰς θέσιν νὰ καταβάλλουν τὰ δῶρα τῶν Χριστουγέννων καὶ τοῦ Πάσχα. Ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 4 ἀποβλέπει ἀκριβῶς εἰς τὸ νὰ ἐξασφαλίσῃ τὴν δυνατότητα παροχῆς αὐτοῦ τοῦ δώρου, τὸ ἀγγελιόσημον, θὰ διατίθεται διὰ τὴν συμπλήρωσιν τοῦ ποσοῦ διὰ τὸ δῶρον καὶ ἐφ’ ὅσον ὑπάρχῃ περίσσευμα εἰς ἐνίσχυσιν τῶν εἰσφορῶν πρὸς ἐξόφλησιν τῶν κεφαλαιοποιουμένων παλαιῶν ἀπαιτήσεων τῶν ἀσφαλιστικῶν Ὀργανισμῶν. Γνωρίζετε, ὅτι οἱ πλεῖστοι τῶν ἐργαζομένων εἰς τὰς ἐφημερίδας δὲν λαμβάνουν δῶρον. Ἐνδιαφέρεσθε νὰ τὸ λαμβάνουν ἢ ὄχι; Ἐνδιαφέρεσθε νὰ ἔχῃ καλλιτέραν ἀνταπόκρισιν ἡ προσφορὰ τῆς ἐργασίας των; Τότε, διατὶ ἐξαντλεῖσθε εἰς τὸν χαρακτηρισμὸν τοῦ κοινωνικοῦ πόρου; Ἐδῶ ὑπάρχει ἓν οὐσιαστικὸν ζήτημα καὶ ἐπ’ αὐτοῦ πάντες ὀφείλομεν νὰ λάβωμεν συγκεκριμένην θέσιν καὶ νὰ μὴ ἀναλισκώμεθα εἰς θεωρητικὴν τοποθέτησιν, ἡ ὁποία δὲν προάγει τὸν ἐπιδιωκόμενον σκοπόν.

§223Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ὑπάρχουν δύο βάσεις. Ἡ μία εἶναι ὡς τὴν ἔθεσεν ὁ συνάδελφος κ. Γιαχνῆς καὶ κατὰ τὴν ὁποίαν ἐπιβάλλεται ὑπὲρ τῶν ἐργοδοτῶν κοινωνικὸς πόρος, ἀσχέτως πρὸς τὴν δυσχερῆ θέσιν εἰς τὴν ὁποίαν πράγματι οὗτοι εὑρίσκονται. Ἡ δευτέρα βάσις εἶναι τὸ ζήτημα τῆς οὐσίας καὶ κατὰ τὸ ὁποῖον ὑποστηρίζετε, ὅτι διὰ τοῦ ἀγγελιοσήμου θὰ δυνηθοῦν νὰ ἐκπληρώσουν τὰς ὑποχρεώσεις των. Νομίζω ὅμως, ὅτι οὕτω θὰ μειωθῇ ὁ ἀριθμὸς τῶν ἀγγελιῶν, ἐκ τῆς αἰτίας ταύτης θὰ ἔχωμεν ὀλιγωτέρας διαφημίσεις.

§224Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ. (Ὑφ. Πρ. Κυβερνήσεως). Βάσει τῶν στοιχείων τὰ ὁποῖα εἴχομεν, τὸ ἐκ τοῦ ἀγγελιοσήμου ἔσοδον ἐν συνόλῳ ὑπολογίζεται νὰ ἀνέλθῃ ἐτησίως εἰς δραχμὰς 500.000. Δὲν νομίζω λοιπόν, ὅτι κατόπιν τούτου θὰ ἐξακολουθῆτε νὰ ὑποστηρίζετε τὴν ἄποψίν σας περὶ ἐπιπτώσεων ἐπὶ τῶν τιμῶν. Ἠθελήσαμεν νὰ ἀντιμετωπίσωμεν μίαν πραγματικὴν κατάστασιν καὶ ἐκρίναμεν, ὅτι ἔπρεπε νὰ ἐπιβάλωμεν καὶ τὸ ἀγγελιόσημον. Ἐὰν σεῖς, κύριε συνάδελφε, νομίζετε, ὅτι οἱ ἐργαζόμενοι δὲν πρέπει νὰ εἰσπράξουν τὰ δῶρα δὲν ἔχετε παρὰ νὰ καταψηφίσετε τὴν διάταξιν.

§225Δ. ΓΙΑΧΝΗΣ. Ἐνδιαφέρομαι, κ. Ὑπουργέ, νὰ εἰσπράττουν τὰ δῶρα οἱ ἐργαζόμενοι. Νομίζω ὅμως ὄχι δι’ αὐτοῦ τοῦ τρόπου. Μεθαύριον αἱ ἐφημερίδες δὲν θὰ πληρώνουν καὶ τὰ ἡμερομίσθια. Μήπως σκοπεύετε νὰ καλέσετε τὸν λαὸν νὰ πληρώσῃ τὰ ἡμερομίσθια;

§226Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς εἶπεν, ὅτι αἱ ἐφημερίδες δὲν ἦσαν εἰς θέσιν νὰ πληρώσουν τὰ δῶρα καὶ δι’ αὐτὸ ἐπέβαλε τὸ ἀγγελιόσημον. Αὐτὸ δὲν τὸ θέλετε, κύριε συνάδελφε; Δυστυχῶς ἀσφάλισις χωρὶς χρῆμα δὲν γίνεται.

§227Δ. ΓΙΑΧΝΗΣ. Καὶ πρέπει νὰ τὰ πληρώσῃ τὰ δῶρα ὁ κοσμάκης;

§228Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Τότε ποιὸς νὰ τὰ πληρώσῃ;

§229Δ. ΓΙΑΧΝΗΣ. Νὰ μειώσουν τὴν τιμὴν τοῦ χάρτου. Νὰ γίνῃ πριμοδότησις ἐκ τοῦ κρατικοῦ προϋπολογισμοῦ. Ἐπὶ τῶν λεπτομερειῶν ὅμως ἐπιφυλάσσομαι νὰ ἐκθέσω τὰς ἀπόψεις μου κατὰ τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν γιὰ νὰ μὴ κουράζω καὶ τοὺς συναδέλφους.

§230Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ τότε δὲν τὰ πληρώνει πάλιν ὁ κοσμάκης;

§231ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Σπαθάρης, ἔχει τὸν λόγον.

§232Ι. ΣΠΑΘΑΡΗΣ. Διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου παρέχομεν ὡρισμένας διευκολύνσεις εἰς τὸν ἐπαρχιακὸν Τύπον. Κατὰ περίεργον ὅμως τρόπον αἱ ἐφημερίδες τῆς Θεσσαλονίκης ἐξῃρέθησαν ἀπὸ τὰ εὐεργετικὰ μέτρα τὰ ὁποῖα ἐλήφθησαν διὰ τὰς ἐφημερίδας τῆς πρωτευούσης καὶ ἤδη ἐξαιροῦνται καὶ πάλιν ἀπὸ τὰ εὐεργετικὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα λαμβάνονται διὰ τὰς ἐφημερίδας τῶν ἐπαρχιῶν. Τοιουτοτρόπως κατελήξαμεν ὥστε ἐκ τῶν τεσσάρων ἐφημερίδων τῆς Θεσσαλονίκης, ἡ μὲν μία νὰ κλείσῃ, ἡ ἄλλη νὰ εὑρίσκεται εἰς τὰ πρόθυρα τῆς χρεωκοπίας καὶ νὰ μείνουν μόνον δύο, αἱ ὁποῖαι κατ’ ἀνάγκην θὰ περιπλακοῦν εἰς θανάσιμον οἰκονομικὸν ἀνταγωνισμόν. Ὁ Πειραιεύς, ὁ ὁποῖος θὰ ἠδύνατο νὰ θεωρηθῇ ὡς συνοικία τῶν Ἀθηνῶν ὑπήχθη εἰς τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον. Ἡ Θεσσαλονίκη, ἡ ὁποία ἀπέχει τόσον πολὺ τῶν Ἀθηνῶν δὲν ἐθεωρήθη ὡς ἐπαρχία.

§233Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ. (Ὑφ. Πρ. Κυβερνήσεως). Παραλείπετε, κύριε συνάδελφε, ὡρισμένα πράγματα, τὰ ὁποῖα γνωρίζετε. Ὅτι δηλαδὴ καὶ αἱ ἐφημερίδες τῆς Θεσσαλονίκης χρηματοδοτοῦνται κατὰ τὸν ἴδιον τρόπον καθ’ ὃν αἱ ἐφημερίδες τῶν Ἀθηνῶν. Εἶναι βεβαίως ἀληθές, ὅτι αἱ ἐφημερίδες τῆς Θεσσαλονίκης δὲν ὑπάγονται εἰς τὴν κοινοπραξίαν τῶν ἐφημερίδων Ἀθηνῶν. Τοῦτο ὅμως εἰς οὐδὲν ἐμποδίζει νὰ χρηματοδοτοῦνται καὶ αἱ ἐφημερίδες τῆς Θεσσαλονίκης, μὲ τὸ ποσὸν μὲ τὸ ὁποῖον χρηματοδοτοῦνται αἱ ἐφημερίδες τῶν Ἀθηνῶν μειωμένον κατὰ 25%. Ἐπίσης ἡ ἰδία πρόβλεψις γίνεται διὰ τὰς ἐγκαταστάσεις καὶ διὰ τὴν ρύθμισιν τῶν παλαιῶν χρεῶν. Ὁ κ. συνάδελφος ζητεῖ διὰ τὰς ἐφημερίδας τῆς Θεσσαλονίκης νὰ ληφθοῦν περαιτέρω καὶ τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα λαμβάνονται διὰ τὰς ἐπαρχιακὰς ἐφημερίδας. Τοῦτο ἡ Κυβέρνησις δὲν τὸ δέχεται.

§234Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Αἱ ἐφημερίδες τῶν Ἀθηνῶν ἐκδίδονται ὑπὸ ὡρισμένας προϋποθέσεις καὶ τυγχάνουν ὡρισμένων διευκολύνσεων. Αἱ προϋποθέσεις καὶ διευκολύνσεις αὐταὶ παρέχονται καὶ εἰς τὰς ἐφημερίδας τῆς Θεσσαλονίκης; Διότι νομίζω, κύριε Ὑπουργέ, ὅτι μὲ τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον δὲν παρέχομεν εἰς τὰς ἐπαρχιακὰς ἐφημερίδας κἄτι τι πλέον ἐκείνου τὸ ὁποῖον παρέχομεν εἰς τὰς ἐφημερίδας τῶν Ἀθηνῶν. Ἐὰν ὅμως τοῦτο εἶναι ἀληθὲς διατὶ αἱ ἐφημερίδες τῆς Θεσσαλονίκης ζητοῦν νὰ ὑπαχθοῦν εἰς τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον;

§235Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ. (Ὑφ. Πρ. Κυβερνήσεως). Παρέχομεν ὡρισμένα τινὰ διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου, τὰ ὁποῖα δὲν παρέχομεν εἰς τὰς ἐφημερίδας τῶν Ἀθηνῶν. Ἐνδεικτικῶς ἀναφέρω τὴν ὑποχρεωτικὴν δημοσίευσιν τῶν ἐκθέσεων τῶν Νομαρχῶν. Διὰ τὰς ἐφημερίδας τῶν Ἀθηνῶν δὲν λαμβάνομεν τὰ ἴδια μέτρα διότι ἄλλαι εἶναι αἱ προϋποθέσεις ἐκδόσεώς των καὶ ἄλλα τὰ θέματα τὰ ὁποῖα συνθέτουν τὸ οἰκονομικὸν πρόβλημα τῶν ἐφημερίδων τῶν Ἀθηνῶν. Ἐπίσης εἰς τὰς ἐφημερίδας τῶν Ἀθηνῶν δὲν παρέχομεν τὴν διευκόλυνσιν τοῦ ἄρθρου 3 σχετικῶς μὲ τὰς ὀφειλάς των εἰς τὰ Ἀσφαλιστικὰ Ταμεῖα τὴν ὁποίαν παρέχομεν εἰς τὰς ἐφημερίδας τῶν ἐπαρχιῶν.

§236Ι. ΣΠΑΘΑΡΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ἀπὸ τοῦ ἔτους 1953, ἀπὸ τότε ποὺ ἐπρόβαλεν ἡ Κοινοπραξία τῶν Ἀθηναϊκῶν ἐφημερίδων ἐχορηγήθησαν δάνεια κεφαλαίου κινήσεως, ἀνερχόμενα εἰς 1.500.000 διὰ τὰς ἐφημερίδας τῶν Ἀθηνῶν, ἐνῷ διὰ τὴν Θεσσαλονίκην μόνον 500.000 δραχμαί. Ἀπὸ δὲ τῆς δημοσιεύσεως τοῦ Διατάγματος 3616, ἐδημιουργήθη μία κατάστασις ἀσφυκτικὴ διὰ τὰς ἐφημερίδας τῆς Θεσσαλονίκης. Ἐλέχθη, ὅτι αἱ ἐφημερίδες τῆς Θεσσαλονίκης εὑρίσκονται εἰς τὴν ἰδίαν οἰκονομικὴν ὑφὴν μὲ τὰς ἐφημερίδας τῶν Ἀθηνῶν. Αὐτὸ δὲν εἶναι ἀληθές, διότι ἐνῷ ἐδόθησαν δάνεια διὰ τὴν ἀνανέωσιν τῶν ἐγκαταστάσεων τῶν Ἀθηναϊκῶν ἐφημερίδων, εἰς τὰς ἐφημερίδας τῆς Θεσσαλονίκης δὲν ἐχορηγήθη κανὲν δάνειον κεφαλαίου κινήσεως. Ἐπίσης, ἐνῷ ἐδόθη εἰς ἑκάστην Ἀθηναϊκὴν ἐφημερίδα τὸ ποσὸν τῶν 2.000.000 δραχ. διὰ τὴν διαφήμισιν τῶν ἑλληνικῶν προϊόντων, εἰς τὴν Θεσσαλονίκην ἐδόθη ἐν συνόλῳ τὸ ποσὸν τοῦ 1.470.000 ἀνίσως καὶ τοῦτο κατανεμηθέν. Πέραν τούτου, διὰ τῶν πράξεων 1090 καὶ 1093 ἐδόθησαν εἰς τὰς ἐφημερίδας τῶν Ἀθηνῶν τὰ ⅔ τοῦ κεφαλαίου κινήσεως. Εἰς τὴν Θεσσαλονίκην οὐδὲν δάνειον ἐδόθη. Ἐπίσης, ὅσον ἀφορᾷ τὰ τριμηνιαῖα γραμμάτια χάρτου καὶ τὰ δάνεια ἐγκαταστάσεων ἡ Θεσσαλονίκη δὲν ἔκαμε χρῆσιν, διότι δὲν ἐδόθησαν δάνεια ἐγκαταστάσεως. Ἀλλὰ καὶ χρῆσιν τῶν τριμηνιαίων γραμματίων εἰς ἔκτασιν δὲν ἔκαμεν.

§237Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ. (Ὑφ. Πρ. Κυβερνήσεως). Ἴσως νὰ μὴ ἐδόθησαν τὰ δάνεια αὐτά, διότι δὲν ὑπῆρχον αἱ τραπεζιτικαὶ προϋποθέσεις.

§238Ι. ΣΠΑΘΑΡΗΣ. Ἐλέχθη ἀκόμη, ὅτι αἱ ἐφημερίδες τῆς Θεσσαλονίκης τυγχάνουν τῶν αὐτῶν εὐεργετημάτων μὲ τὰς ἐφημερίδας τῶν Ἀθηνῶν. Τοῦτο δὲν εἶναι ἀληθές, διότι ἐκτὸς τῶν ἄλλων, καὶ αὐταὶ αἱ ἀποφάσεις 1090 καὶ 1093 κάμνουν καὶ αὐταὶ διάκρισιν τῶν ⅔. Διὰ τῆς εἰσδοχῆς τῶν ἐφημερίδων τῆς Θεσσαλονίκης εἰς τὸ νομοσχέδιον περὶ ἐπαρχιακοῦ τύπου αἱ ἐφημερίδες τῆς Θεσσαλονίκης θὰ ἐτύγχανον τῶν ἑξῆς εὐεργετημάτων: 1) Τῆς κατωτάτης τιμῆς ἠλεκτρικοῦ ρεύματος. 2) Τῆς μειώσεως τῶν τηλεφωνικῶν εἰς τὸ ⅛. Ἂς σημειωθῇ ὅτι βάσις τῆς ὕλης συνθέσεως τῶν ἐφημερίδων Θεσσαλονίκης, εἶναι τὰ τηλεφωνήματα ἐν ἀντιθέσει πρὸς τὰς ἐφημερίδας τῶν Ἀθηνῶν. 3) Θὰ ἐρρυθμίζοντο πρὸς τοὺς ἀσφαλιστικοὺς ὀργανισμοὺς χρέη τῶν Ἐφημερίδων Θεσσαλονίκης. Ἂς σημειωθῇ, ὅτι τὰ χρέη τῶν ἐφημερίδων Θεσσαλονίκης ἐξ εἰσφορῶν τῶν ἐργοδοτῶν, ὑφίστανται μόνον πρὸς τὸ ΙΚΑ, διότι ὡς πρὸς τοὺς κλαδικοὺς ἀσφαλιστικοὺς ὀργανισμοὺς αἱ εἰσφοραὶ τῶν ἐργοδοτῶν τῶν ἐφημερίδων Θεσσαλονίκης, ρυθμίζονται διὰ τοῦ Ν. Διατάγματος 3083) 54 «περὶ τροποποιήσεως τῆς περὶ διοικήσεως τοῦ ΙΚΑ νομοθεσίας καὶ θεσπίσεως ἀσφαλιστικῶν καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων», διὰ τοῦ ὁποίου Ν. Διατάγματος καὶ ἐν ἄρθρῳ 24 παρ. 1 καθορίζεται, ὅτι αἱ εἰσφοραὶ τῶν ἐκδοτῶν τῶν ἐν ταῖς ἐπαρχίαις ἐκδιδομένων ἡμερησίων ἐφημερίδων πρὸς τὸ ΙΚΑ κλπ., βάσει τῶν ἑκάστοτε ἰσχυόντων ἡμερομισθίων καθὼς καὶ πρὸς τὸ Ταμεῖον Ἀσφαλίσεως Ἰδιοκτητῶν, συντακτῶν καὶ ὑπαλλήλων τύπου ἐπὶ τῆς ἑκάστοτε ἰσχυούσης τιμῆς πωλήσεως τοῦ φύλλου, ἀπὸ 1ης Ὀκτωβρίου ἐ.ἔ. μειοῦνται εἰς τὸ ἥμισυ τῶν ἑκάστοτε ἰσχυόντων ποσοστῶν. Καὶ διὰ τῆς παραγρ. 3 καθορίζεται, ὅτι διὰ τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ παρόντος, ὡς ἐπαρχιακαὶ ἐφημερίδες νοοῦνται αἱ ἡμερησίως ἐκδιδόμεναι εἰς τὰς ἐπαρχίας, πλὴν τοῦ Πειραιῶς καὶ τῆς Θεσσαλονίκης.

§239Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ. (Ὑφ. Πρ. Κυβερνήσεως). Κύριε συνάδελφε, καθ’ ἡμᾶς, θὰ ἔπρεπε αἱ ἐφημερίδες τῆς Θεσσαλονίκης νὰ ἔχουν μειωμένην ἐργοδοτικὴν εἰσφοράν, οἵα εἶχε καθορισθῆ διὰ τοῦ νόμου 3619;

§240Ι. ΣΠΑΘΑΡΗΣ. Ὄχι, κύριε Ὑπουργέ, ὅσον ἀφορᾶ τὰ κλαδικὰ ταμεῖα. Ἀλλὰ τοὐλάχιστον τὸ ΙΚΑ. Διότι, ὡς ἐλέχθη ἤδη αἱ ἐργοδοτικαὶ εἰσφοραὶ πρὸς τὰ κλαδικὰ ταμεῖα καθορίζονται διὰ τοῦ Ν. Διατάγματος 3083 τοῦ 1954 κατὰ ποσοστὸν ἐπὶ τῆς τιμῆς ἑκάστου πωλουμένου φύλλου.

§241Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ. (Ὑφ. Πρ. Κυβερνήσεως). Κύριε συνάδελφε, αἱ ἐφημερίδες τοῦ Πειραιῶς παρουσιάζουν ὅλα τὰ χαρακτηριστικὰ γνωρίσματα τῶν ἐπαρχιακῶν ἐφημερίδων, ἐνῷ μὲ τὰς ἐφημερίδας τῆς Θεσσαλονίκης δὲν συμβαίνει τὸ ἴδιον. Πέραν αὐτοῦ, ἂν καθιερώσωμεν μειωμένας εἰσφορὰς θὰ καταβαραθρωθοῦν τὰ ἀσφαλιστικὰ ταμεῖα.

§242Ι. ΣΠΑΘΑΡΗΣ. Ἰδοὺ τί πληρώνουν αἱ ἐφημερίδες τῆς Θεσσαλονίκης εἰς τὰ κλαδικὰ ταμεῖα ἐπὶ τῆς τιμῆς ἑκάστου πωλουμένου φύλλου. 1) Ταμεῖον Συντακτῶν καὶ Ὑπαλλήλων 0,015, 2) Ταμεῖον Τυπογράφων 0,015, 3) Ταμεῖον Ἐφημεριδοπωλῶν 0,015, 4) Ταμεῖον Ἀνεργίας Συντακτῶν 0,0112½, 5) Ταμεῖον Ἀνεργίας Τυπογράφων 0,0112½, 6) Ταμεῖον Ἰδιοκτητῶν 0,009, ὥστε εἰσπράττουν αἱ ἐφημερίδες καθαρὰ 1,33. Ὅσον ἀφορᾶ τὸ ΙΚΑ, ὑποστηρίζω, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ μειωθοῦν τὰ ποσοστὰ κατὰ 75%.

§243Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε συνάδελφε, αἱ ἐφημερίδες τῆς Θεσσαλονίκης πάντοτε ἐταυτίσθησαν μὲ τὰς ἐφημερίδας τῶν Ἀθηνῶν, καὶ δικαίως. Ἐπέτυχον ὑψηλὰ δάνεια καὶ ἐρρυθμίσθησαν αἱ ὀφειλαί των. Δὲν δύνασθε, συνεπῶς, νὰ ἰσχυρίζεσθε, ὅτι δὲν ἔτυχον εὐνοϊκῆς μεταχειρίσεως. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τὰ ἔχῃ κανεὶς ὅλα. Θὰ πρέπει νὰ ἐπιλέξῃ καὶ νὰ τοποθετηθῇ ὅπου πρέπει.

§244Ι. ΣΠΑΘΑΡΗΣ. Κύριε συνάδελφε, ὡμιλήσατε περὶ τεραστίων ποσῶν, τὰ ὁποῖα ἔλαβον αἱ ἐφημερίδες τῆς Θεσσαλονίκης ὡς δάνειον. Σᾶς πληροφορῶ, ὅτι οὐδεμία ἐφημερὶς τῆς Θεσσαλονίκης ἔλαβε δάνειον ἀπὸ τὸ κεφάλαιον κινήσεως. Ἐπίσης, σᾶς πληροφορῶ, ὅτι ἡ ἐφημερὶς «ΦΩΣ» ἐπῆρεν ἕνα δάνειον ἐνυπόθηκον.

§245Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε συνάδελφε, τὸ βέβαιον εἶναι, ὅτι ὑπάρχουν ἐφημερίδες τῆς Θεσσαλονίκης, αἱ ὁποῖαι ἔλαβον σημαντικὰ δάνεια. Ἐνυπόθηκα εἶναι ὅλα τὰ δάνεια τῶν ἐφημερίδων.

§246Ι. ΣΠΑΘΑΡΗΣ. Ὑπάρχει ὀφειλὴ ἐφημερίδος, ἀνερχομένη εἰς 26 ἑκατομμύρια.

§247Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ. (Ὑφ. Πρ. Κυβερνήσεως). Δὲν ὑπάρχει τοιαύτη ὀφειλή, κ. συνάδελφε, πάντως δέ, δὲν ὑπάρχει ὀφειλὴ τοιούτου ὕψους πρὸς τραπέζας.

§248Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε συνάδελφε, ἐζητήσατε διὰ τὰς ἐφημερίδας Θεσσαλονίκης, μείωσιν τῆς τιμῆς τοῦ ἠλεκτρικοῦ ρεύματος καὶ μείωσιν τῶν τηλεφωνικῶν τελῶν. Δύνασθε νὰ μᾶς εἴπητε εἰς ποίαν τιμὴν πληρώνουν τὸ ἠλεκτρικὸν ρεῦμα αἱ ἐφημερίδες τῶν Ἀθηνῶν καὶ εἰς ποίαν αἱ ἐφημερίδες Θεσσαλονίκης;

§249Ι. ΣΠΑΘΑΡΗΣ. Δὲν γνωρίζω εἰς ποίαν τιμὴν τὸ πληρώνουν αἱ ἐφημερίδες τῶν Ἀθηνῶν. Νομίζω ὅμως, ὅτι εἰς τὴν Θεσσαλονίκην τὸ ρεῦμα τὸ πληρώνουν ἀκριβότερα, διότι ἡ τιμὴ καθορίζεται ἀναλόγως μὲ τὴν κατανάλωσιν.

§250Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, νομίζω, ὅτι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἶναι ἐξεταστέον καὶ διὰ τὸ ὁποῖον ἔχουν δίκαιον αἱ ἐφημερίδες Θεσσαλονίκης, εἶναι τὸ σημεῖον τὸ ἀφορῶν τὰ τηλεφωνικὰ τέλη. Ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ αἱ ἐφημερίδες Θεσσαλονίκης μειονεκτοῦν ἔναντι τῶν ἐφημερίδων τῶν Ἀθηνῶν.

§251Ι. ΣΠΑΘΑΡΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, θὰ σταχυολογήσω ἀπὸ ἀγορεύσεις συναδέλφων ὡρισμένας περικοπὰς διὰ νὰ ἀντιληφθῆτε πῶς ἀντιμετωπίζεται τὸ θέμα τοῦ ἐπαρχιακοῦ τύπου. 1) Ὁ ἀξιότιμος Πρόεδρος κ. Παπανδρέου εἶπεν, ὅτι ὁ Ἀθηναϊκὸς Τύπος ἔχει φθάσει εἰς περιωπὴν ἡ ὁποία τιμᾷ τὴν χώραν μας. Ἀκριβῶς ὅμως αὐτὴ ἡ δύναμις τοῦ Ἀθηναϊκοῦ Τύπου ἐν συνδυασμῷ μὲ τὴν ἀνάπτυξιν τῶν συγκοινωνιῶν, ἀποτελεῖ κίνδυνον ἐξουθενώσεως τοῦ ἐπαρχιακοῦ Τύπου. Ἐπιβάλλεται νὰ λάβωμεν πολὺ περισσότερα μέτρα. Ὁ εἰσηγητὴς τῆς πλειοψηφίας κ. Λύχνος εἶπεν: «Ὁ τρόπος μὲ τὸν ὁποῖον ἡ Κυβέρνησις διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου ζητεῖ νὰ ἐνισχύσῃ τὰς ἐπαρχιακὰς ἐφημερίδας, εἶναι περίπου ἀνάλογος μὲ τὸν τρόπον μὲ τὸν ὁποῖον ὑποστηρίζει τὰς Ἀθηναϊκὰς ἐφημερίδας... διευκολύνει τὰς ἐπαρχιακὰς ἐφημερίδας νὰ ἐξοφλήσουν τὰς ὑποχρεώσεις των, τὰς ὁποίας καθυστεροῦν ἔναντι τῶν ἀσφαλιστικῶν ὀργανισμῶν κατὰ τρόπον ἀνάλογον μὲ τὸν ἰσχύοντα καὶ δι’ ἄλλας ἐπιχειρήσεις». Ὁ εἰσηγητὴς τῆς μειοψηφίας κ. Ἐφραιμίδης εἶπεν: «Ἐὰν αἱ ἐφημερίδες τοῦ Πειραιῶς ὑπάγωνται εἰς τὴν Ἕνωσιν τοῦ Ἐπαρχιακοῦ Τύπου, θεωρούμεναι ἐπαρχιακαί, αἱ ἐφημερίδες τῆς Θεσσαλονίκης δὲν ὑπάγονται εἰς τὴν Ἕνωσιν Ἐπαρχιακοῦ Τύπου καὶ ἐξαιροῦνται τῶν εὐεργετικῶν μέτρων. Πρόκειται περὶ ἀδικίας εἰς βάρος τῶν ἐφημερίδων τῆς Θεσσαλονίκης.... καὶ εἶναι ἀδικαιολόγητος ἡ δυσμενὴς αὐτὴ ἐξαίρεσις». Ἐπίσης ὁ κ. Λαδᾶς εἶπε τὰ ἑξῆς: «Εἶναι ἔργον δικαιοσύνης νὰ ὑπαχθοῦν καὶ αἱ ἐφημερίδες τῆς Θεσσαλονίκης εἰς τὰς εὐεργετικὰς διατάξεις τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου, ἐφ’ ὅσον θὰ ἀπετέλει τοῦτο πράγματι αἴτημά των.... Αἱ Κυβερνητικαὶ ἐνισχύσεις κατανέμονται ἀνίσως μεταξὺ Ἀθηναϊκοῦ καὶ ἐπαρχιακοῦ Τύπου.... Νὰ μὴ ὑπάρξῃ ἡ σήμερον παρατηρουμένη ἄνισος μεταχείρισις τοῦ ἐπαρχιακοῦ Τύπου ἐν σχέσει μὲ τὸν Ἀθηναϊκόν». Κατόπιν ὅλων τούτων καλὸν θὰ ἦτο ἐὰν ὁ κ. ὑπουργὸς ἐδέχετο νὰ συμπεριλάβῃ καὶ τὸν Τύπον τῆς Θεσσαλονίκης εἰς τὰ εὐεργετήματα τοῦ Ἐπαρχιακοῦ Τύπου καὶ ἐφ’ ὅσον τὰ κλαδικὰ Ταμεῖα δὲν πρόκειται νὰ ὑποστοῦν οὐδεμίαν μείωσιν τῶν ἐσόδων των.

§252Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶμαι ἀπολύτως σύμφωνος μὲ τὸν κ. ὑφυπουργὸν ἐπὶ τοῦ Τύπου. Εἶναι τελείως ἀπαράδεκτον νὰ συμφωνήσωμεν νὰ ὑπαχθῇ ὁ τύπος Θεσσαλονίκης εἰς τὸν Ἐπαρχιακὸν Τύπον καὶ διότι ὁ Τύπος τῆς Θεσσαλονίκης δὲν ἔχει τὰ χαρακτηριστικὰ τοῦ Ἐπαρχιακοῦ Τύπου καὶ διότι θὰ ἀνετινάσσοντο εἰς τὸν ἀέρα τὰ κλαδικὰ Ταμεῖα. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ ἠλεκτρικὸν ρεῦμα καὶ τὰ τηλεφωνικὰ τέλη εἶμαι σύμφωνος νὰ ληφθοῦν μέτρα εὐνοοῦντα τὰς ἐφημερίδας τῆς Θεσσαλονίκης, ἀλλὰ τὸ θέμα αὐτὸ θὰ ἠδύνατο νὰ ἀντιμετωπισθῇ κεχωρισμένως. Θὰ παρεκάλουν ὅμως τὰ πλεονεκτήματα αὐτὰ ἐφόσον θὰ ἐλαμβάνοντο διὰ τὰς ἐφημερίδας τῆς Θεσσαλονίκης νὰ ἐπεκτείνοντο καὶ εἰς τὰς ἐφημερίδας τῶν Ἀθηνῶν, διότι γενικώτερον ὁ τύπος ἐν Ἑλλάδι διέρχεται κρίσιν καὶ πᾶν μέτρον λαμβανόμενον ὑπὲρ αὐτοῦ, γίνεται εὐχαρίστως δεκτὸν ἀρκεῖ νὰ μὴ ἀποβαίνῃ εἰς βάρος συγκεκριμένης τάξεως καὶ ἰδίως τῆς ἐργατικῆς.

§253Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι ἀνάγκη νὰ διευκρινισθῇ κἄτι. Ὁ συνάδελφος κ. Σπαθάρης ἀνεφέρθη εἰς ὡρισμένας περικοπὰς τῆς ἀγορεύσεώς μου ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου καὶ ἐπειδὴ εἶναι δυνατὸν νὰ δημιουργηθῇ μία πεπλανημένη ἐντύπωσις, δὲν λέγω, ὅτι τὸ ἐπεδίωξεν ὁ κ. συνάδελφος, ἀλλὰ ἐπειδὴ ἀπέσπασεν ὡρισμένα σημεῖα ἀπὸ τὴν ὅλην ἀγόρευσίν μου, ἠμπορεῖ νὰ δημιουργηθῇ ἡ ἐντύπωσις, ὅτι καὶ ἡμεῖς ἐκηρύχθημεν ὑπὲρ τῆς ὑπαγωγῆς τοῦ Τύπου τῆς Θεσσαλονίκης εἰς τὰς διατάξεις τοῦ παρόντος νομοθετήματος ὡς ἔχει. Θέλω νὰ διευκρινίσω, ὅτι, τόσον διὰ τὸν Τύπον τῆς Θεσσαλονίκης, ὅσον καὶ διὰ τὸν ἐπαρχιακὸν Τύπον, εἴμεθα διατεθειμένοι, καὶ εἰς τὴν συζήτησιν κατ’ ἄρθρον θὰ ἐπιμείνωμεν, νὰ δοθοῦν εὐεργετήματα, ἀλλὰ τὰ εὐεργετήματα αὐτὰ εἰς οὐδεμίαν περίπτωσιν θὰ πρέπει νὰ εἶναι εἰς βάρος τῶν ἐργαζομένων εἰς τὸν Τύπον.

§254ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐξαντληθέντος τοῦ καταλόγου τῶν ὁμιλητῶν, κηρύσσεται περαιωμένη ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλή: Γίνεται δεκτὸν κατ’ ἀρχὴν τὸ ὡς ἄνω νομοσχέδιον;

§255ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§256ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν κατ’ ἀρχὴν τὸ σχέδιον Ν. Δ. «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Ν. Δ. 3619)1956 «περὶ συστάσεως καὶ ὀργανώσεως Ἑνώσεως Ἰδιοκτητῶν Ἡμερησίων Ἐπαρχιακῶν Ἐφημερίδων» τοῦ Ν. 3505)56, ὡς καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων, σχετικῶν πρὸς τὸν Τύπον». Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§257ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§258ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ σήμερον καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ., μὲ ἀντικείμενον Ἡμερησίας Διατάξεως ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ ἐπερωτήσεις. (Ὥρα 0.30′ π.μ.)