1960.02.12

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 46η

Παρασκευὴ 12 Φεβρουαρίου 1960

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 6.50′ μ. μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Γκίλλας, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Α. ΓΚΙΛΛΑΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Κ. Μακρῆς, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§4Κ. ΜΑΚΡΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ βουλευτὴς κ. Χ. Πιπιλῆς καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐντάξεως τῆς Οἰκονομικῆς Ἀστυνομίας κατὰ Θάλασσαν εἰς τὴν Τελωνειακὴν Ὑπηρεσίαν καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Βαλοῦρδος καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 162)59 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου περὶ τρόπου ρυθμίσεως ἐξοφλήσεως καθυστερουμένων ἀσφαλιστικῶν εἰσφορῶν καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Μ. Κοτσώνης καταθέτει ἀναφορὰν τῶν βιοτεχνῶν καὶ ἐπαγγελματιῶν τῆς Κοινότητος Ἄνω Ἀρβανιτῶν Σάμου διαμαρτυρομένων διὰ τὴν αὔξησιν τῆς μηνιαίας εἰσφορᾶς ὑπὲρ τοῦ Τ.Ε.Β.Ε. ἀπὸ δραχ. 55 εἰς 85 καὶ αἰτουμένων τὴν λῆψιν προστατευτικῶν ὑπὲρ αὐτῶν μέτρων. Ὁ Κοσμήτωρ τῆς Νομικῆς Σχολῆς τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν, λαβὼν ἀφορμὴν ἐκ διαδεδομένων πληροφοριῶν καὶ κινήσεων, περὶ ἀναθέσεως διατάξεων Ἀστικοῦ Κώδικος καὶ ἑρμηνεύων τὰς ἀπόψεις τῆς Νομικῆς Σχολῆς Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν, θεωρεῖ ἐπιβεβλημένον, ὅπως πᾶσα τυχὸν ἀναθεώρησις διατάξεώς τινος τοῦ Ἀστικοῦ Κώδικος ἀποφασίζηται μόνον κατόπιν γνώμης τοῦ Ἀρείου Πάγου, τῶν δύο Νομικῶν Σχολῶν καὶ τῶν μεγάλων Δικηγορικῶν Συλλόγων τοῦ Κράτους, ἐπὶ τῷ τέλει περιφρουρήσεως τοῦ Καταστατικοῦ χάρτου τοῦ ἰδιωτικοῦ βίου τῶν Ἑλλήνων. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ε. Μπενᾶ, Ι. Παπαδημητρίου καὶ Δ. Καρακουλουξῆς καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Σιδηροβιομηχανιῶν Πειραιῶς, αἰτουμένης τὴν προμήθειαν καὶ ἐγκατάστασιν εἰς τὸν λιμένα Πειραιῶς δύο (2) πλωτῶν δεξαμενῶν κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἄρτης κ. Π. Γαρουφαλιᾶς καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Ἀγωγέων Ἄρτης «Τὰ Τζουμέρκα» αἰτουμένου ἀποζημίωσιν τῶν μελῶν του δι’ ἐπιταχθέντα αὐτῶν ζῶα κατὰ τὸν πόλεμον ὡς καὶ λόγῳ παραγκωνισμοῦ τοῦ ἐπαγγέλματός των ἐκ τῆς ἐπικρατήσεως τοῦ αὐτοκινήτου. Ὁ βουλευτὴς κ. Μ. Κοτσώνης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐργατοϋπαλληλικοῦ Κέντρου Σάμου, αἰτουμένου τὴν συμπλήρωσιν τοῦ ἐπιστημονικοῦ καὶ διοικητικοῦ προσωπικοῦ τοῦ ἐκεῖ ὑποκαταστήματος Ι.Κ.Α. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Πανελληνίου Ἑνώσεως Θυμάτων Γερμανικῆς κατοχῆς «Ὁ Φοῖνιξ» αἰτουμένης ἀποζημίωσιν τῶν μελῶν της. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Π. Πινάτσης καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ὁμοσπονδίας Ἐπαγγελματιῶν καὶ Βιοτεχνῶν Δράμας καὶ περιφερείας διαμαρτυρομένης διὰ τὴν αὔξησιν κατὰ 50% τῶν εἰσφορῶν τῶν ἠσφαλισμένων τοῦ Τ.Ε.Β.Ε. καὶ αἰτούσης τὴν ἀνάκλησιν τῆς παρὰ τοῦ ὑπουργοῦ Ἐργασίας παρασχεθείσης ἐγκρίσεως τῆς εἰσφορᾶς τῶν ἐπαγγελματοβιοτεχνῶν ἀδυνατούντων νὰ ἀναλάβωσι λόγῳ τῆς κρίσεως ποὺ διέρχονται καὶ ἄλλα βάρη καὶ τὴν ἐπαναφορὰν τοῦ καταργηθέντος τὸ 1948 κοινωνικοῦ φόρου ἐπὶ τῶν εἰσαγομένων εἰδῶν κατὰ 3%. Ὁ βουλευτὴς κ. Σ. Χούτας καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Καπνεργατῶν Στοιβαδόρων Ἀγρινίου αἰτουμένου τὴν ταχυτέραν ἔναρξιν ἐπεξεργασίας τῶν ἐν Ἀγρινίῳ κρατικῶν καπνῶν. Ὁ βουλευτὴς κ. Ε. Παπαδογιάννης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Παγκρητίου Συνδέσμου Προσωπικοῦ Υ.Μ.Κ. Ὑπουργείου Γεωργίας αἰτουμένου τὴν συνταξιοδότησιν τῶν μελῶν του ἐκ τοῦ Ι.Κ.Α. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ὁμοσπονδίας Παντοπωλῶν Πρωτευούσης αἰτουμένης τὴν κατάργησιν διατιμήσεως τῶν παλαιᾶς ἐσοδείας τυρῶν. Ὁ βουλευτὴς κ. Σ. Χούτας καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δημάρχου Ἀγρινίου αἰτουμένου τὴν δρομολόγησιν τοῦ φέρρυ—μπώτ, συνδέσεως Ἑλλάδος–Ἰταλίας μέσῳ Ἡγουμενίτσης. Ἀπαντήσεις διαφόρων Ὑπουργείων. Ι. Τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. Κ. Χιωτάκη, Ι. Κοντουδάκη καὶ Γ. Αὐγεροπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12274)23.12.59 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 861 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Κ. Χιωτάκη, Ι. Κοντουδάκη καὶ Γ. Αὐγεροπούλου μετὰ τῆς ἐν αὐτῷ ἀναφορᾶς τοῦ Σωματείου «Ἅγιος Δημήτριος» Νομοῦ Χανίων, ἐν σχέσει μὲ τὴν ἱκανοποίησιν διαφόρων αἰτημάτων του, μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ τὴν χορήγησιν εἰς τοὺς πολεμοπαθεῖς δωρεὰν εἰσιτηρίων διὰ τὰ αὐτοκίνητα καὶ ἔκπτωσιν ἐπὶ τῶν εἰσιτηρίων τῶν ἀεροπλάνων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: α) Δὲν καθίσταται δυνατὴ ἡ χορήγησις δωρεὰν εἰσιτηρίων διὰ τὰ αὐτοκίνητα, διότι ἀναπόφευκτος συνέπεια ταύτης θὰ εἶναι ἡ σημαντικὴ αὔξησις τῶν τιμῶν τῶν εἰσιτηρίων τῶν λοιπῶν ἐπιβατῶν. β) Ὅσον ἀφορᾷ τὴν χορήγησιν ἐκπτώσεως κατὰ 50% ἐπὶ τῶν ἀεροπορικῶν εἰσιτηρίων, δὲν καθίσταται καὶ αὕτη δυνατή, διότι διὰ τῆς κυρωθείσης διὰ τοῦ Ν. Δ. 3560)56 Συμβάσεως «περὶ ἀεροπορικῶν συγκοινωνιῶν» δὲν προβλέπεται ἡ παραχώρησις τοιαύτης ἐκπτώσεως ὑπὲρ οἱουδήποτε προσώπου πέραν τῶν ἐν ἄρθρῳ 12 αὐτῆς κατονομαζομένων καὶ μετακινουμένων δι’ ὑπηρεσίαν ὑπηρεσιακῶν ὀργάνων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Ἰανουαρίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Θ. ΚΟΝΙΤΣΑΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ε. Ἀρβανιτάκι καὶ Τ. Κωστῆ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11368)2.12.59 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 727 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ε. Ἀρβανιτάκι καὶ Τ. Κωστῆ, ἐν σχέσει μὲ τὸ ὡράριον ἐργασίας τοῦ προσωπικοῦ ἁμαξοστοιχιῶν Σ.Ε.Κ. κλπ., ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: Ι. Χρόνος ἐργασίας προσωπικοῦ ἁμαξοστοιχιῶν. α) Τὰ χρονικὰ ὅρια ἐργασίας καὶ ἀναπαύσεως τοῦ προσωπικοῦ τῶν ἐν Ἑλλάδι Ἀτμηλάτων Σιδηροδρόμων καθορίζονται ὑπὸ τοῦ κατὰ τὸ ἔτος 1926 ἐκδοθέντος Κανονισμοῦ Ὡρῶν Ἐργασίας καὶ Ἀναπαύσεως τοῦ προσωπικοῦ

(Κ.Ω.Ε.Α.Π.).

Ὁ ἐν λόγῳ Κανονισμός, ὅστις κατηρτίσθη ἐπὶ τῇ βάσει τῆς Διεθνοῦς συμβάσεως Ἐργασίας τῆς Οὐασιγκτῶνος τοῦ 1919, κυρωθείσης διὰ τοῦ Ν. 2269)20 καθιεροῖ κατὰ βάσιν τὴν 8ωρον ἡμερησίαν ἐργασίαν, περιέχει ὅμως, κατ’ ἐφαρμογὴν τῶν διατάξεων τῶν ἄρθρων 4, 5 καὶ 6 αὐτῆς παρεκκλίσεις τινάς, δι’ ὡρισμένους κλάδους προσωπικοῦ, λόγῳ τῆς ἰδιαζούσης φύσεως τῆς ἐργασίας τοῦ προσωπικοῦ τούτου καὶ τῶν συνθηκῶν τῆς ἐν γένει διεξαγωγῆς, τῶν διὰ τῶν Σιδηροδρόμων μεταφορῶν. β) Συμφώνως πρὸς τὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 6 παράγρ. αʹ τοῦ ἄνω Κανονισμοῦ ἡ μέση ἡμερησία ἐργασία τοῦ προσωπικοῦ ἁμαξοστοιχιῶν ὁρίζεται 9ωρος, τὸ μέγιστον αὐτῆς 11ωρον, ἡ δὲ διορία (τουτέστιν τὸ μέγιστον χρονικὸν διάστημα, εἰς ὃ ἐπιτρέπεται νὰ ἐκταθῇ διαλείπουσα ἡ ἡμερησία ἐργασία) 14ωρος, μετὰ 3 διαλειμμάτων. Ἡ ἀνωτέρω παρέκκλισις ἀπὸ τοῦ 8ώρου, ἐπιβληθεῖσα εἰς τοὺς Σιδηροδρομικοὺς λόγῳ τῆς ὡς ἐκ τῆς φύσεώς των, ἀνάγκης ἐξασφαλίσεως τῆς συνεχοῦς λειτουργίας τῶν διαδοχικῶν ἐναλλαγῶν προσωπικοῦ (EQUIPES) κεῖται ἐντὸς τῶν διαρκῶν παρεκκλίσεων τῶν προβλεπομένων ὑπὸ τῶν διατάξεων τοῦ ἄρθρου 4 τῆς συμβάσεως τῆς Οὐασιγκτῶνος. γ) Καίτοι ἡ ἐν λόγῳ παρέκκλισις, ὡς καί τινες ἄλλαι, κεῖνται ἐντὸς τοῦ πλαισίου τῶν διατάξεων τῆς Συμβάσεως τῆς Οὐασιγκτῶνος, ἐμελετήθησαν πρό τινος τροποποιήσεις τοῦ Κ.Ω.Ε.Α.Π., περιορίζουσαι ἔτι μᾶλλον τὰς ἐν λόγῳ παρεκκλίσεις. Πλὴν αἱ ἐν λόγῳ τροποποιήσεις δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τεθοῦν ἀμέσως καὶ ἐξ ὁλοκλήρου εἰς ἐφαρμογήν, καθ’ ὅσον τοῦτο συνεπάγεται διὰ τὰ Σιδηροδρομικὰ Δίκτυα σημαντικὴν οἰκονομικὴν ἐπιβάρυνσιν, ὑπερβαίνουσαν τὰ (35.000.000) δραχμῶν, ἥτις δὲν δύναται ν’ ἀντιμετωπισθῇ, ἐπὶ τοῦ παρόντος τοὐλάχιστον. Δι’ ὃ ἡ Κυβέρνησις προβαίνει εἰς τὴν σταδιακὴν τροποποίησιν τοῦ ἰσχύοντος Κανονισμοῦ. Τὸ πρῶτον βῆμα ἐγένετο διὰ τοῦ Β. Διατάγματος τῆς 5ης Ἀπριλίου 1956 (Φ.Ε.Κ. 107)56 τεῦχος Αʹ), δι’ οὗ παρεσχέθησαν εἰς τὸ προσωπικὸν τῶν Σταθμῶν 4 ἀναπαύσεις ἀντὶ τῶν 2 τὰς ὁποίας ἐδικαιοῦντο, ἐντὸς 30 ἡμερῶν ἀπὸ τῆς ἐνάρξεως οἱασδήποτε περιόδου ἐργασίας, κατ’ αὐτὰς δὲ κατηρτίσθη Διάταγμα, προβλέπον ἐπέκτασιν τοῦ ἄνω μέτρου καὶ εἰς ἑτέραν μεγάλην ὁμάδα προσωπικοῦ, ἤτοι τῶν Ἐργατῶν, ὑπαρχιεργατῶν καὶ Ἀρχιεργατῶν τῆς Ὑπηρεσίας Γραμμῆς. Παραμένει ὅμως πάντοτε μέλημα τῆς Κυβερνήσεως ἡ ρύθμισις τοῦ θέματος τοῦ 8ώρου ἐν τῷ συνόλῳ του, εὐθὺς ὡς τὸ ἐπιτρέψουν αἱ συνθῆκαι ἐκμεταλλεύσεως τοῦ Σιδηροδρόμου καὶ γενικῶς ἡ οἰκονομία τῆς χώρας. ΙΙ. Ἐπίδομα ἐξαιρεσίμων (75%). Τὸ προσωπικὸν τῶν Σιδηροδρόμων, λόγῳ τῶν εἰδικῶν συνθηκῶν ἐργασίας αὐτοῦ, (εἰδικὸν ὡράριον, ἐργασία κατὰ Κυριακὰς καὶ ἑορτάς, νυκτερινὴ ἐργασία κλπ.) ἀνέκαθεν εἶχεν εἰδικὸν μισθολόγιον. Αἱ ἀνωτέρω εἰδικαὶ συνθῆκαι ἐργασίας ἐλήφθησαν ὑπ’ ὄψιν κατὰ τὸν τελικὸν καθορισμὸν τοῦ ὕψους τόσον τοῦ βασικοῦ μισθοῦ, ὅσον καὶ τῶν δευτερευουσῶν ἀπολαυῶν μιᾶς ἑκάστης κατηγορίας Σιδηροδρομικῶν ὑπαλλήλων. Συνεπῶς ἡ εἰς ἄλλας κατηγορίας μισθωτῶν, ἐκτάκτως ἐργαζομένων κατὰ τὰς Κυριακὰς καὶ ἑορτὰς παρασχεθεῖσα ἀμοιβὴ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπεκταθῇ καὶ ἐπὶ τῶν Σιδηροδρομικῶν. III. Ἀμοιβὴ Χιλιομετρικῶν Διανύσεων. Συμφώνως πρὸς τὰς διατάξεις τοῦ Κανονισμοῦ Δευτερευουσῶν ἀπολαυῶν (Κ.Δ.Α.) τοῦ προσωπικοῦ τῶν Σ. Ε.Κ. (Διάταγμα 19.1.1926 — Φ.Ε.Κ. Αʹ 26)1926), ἅπαν τὸ προσωπικὸν τῶν Ἀτμηλάτων Σιδηροδρόμων, πλὴν τοῦ προσωπικοῦ ἁμαξοστοιχιῶν (κινήσεως καὶ ἕλξεως), ἀπομακρυνόμενον τῆς ἕδρας του δι’ ἐκτέλεσιν ὑπηρεσίας, πρὸς κάλυψιν τῶν ἐντεῦθεν προσθέτων δαπανῶν του δικαιοῦται τῆς «ἀποζημιώσεως μετακινήσεως», τοὐτέστι τῶν δαπανῶν γεύματος, δείπνου καὶ διανυκτερεύσεως. Τὸ προσωπικὸν τῶν Ἁμαξοστοιχιῶν, μὴ δικαιούμενον τῆς ἀνωτέρω «ἀποζημιώσεως μετακινήσεως» καλύπτει τὰς προσθέτους δαπάνας (γεύματος, δείπνου κλπ.), εἰς ἃς ὑποβάλλεται κατὰ τὴν ἐκτὸς ἕδρας παραμονήν του, διὰ τῆς «ἀμοιβῆς χιλιομετρικῶν διανύσεων». Οὕτω ἡ ἐν λόγῳ «ἀμοιβὴ» ἐν προκειμένῳ ἐξυπηρετεῖ διπλοῦν σκοπόν, καθ’ ὅσον τὸ εἰρημένον προσωπικὸν δι’ αὐτῆς, τὸ μὲν καλύπτει τὰς πραγματικὰς αὐτοῦ δαπάνας εἰς ἃς ὑποβάλλεται μετακινούμενον ἐκτὸς τῆς ἕδρας του, τὸ δὲ ἀμείβεται προσθέτως διὰ τὸ ἔργον τὸ ὁποῖον ἐκτελεῖ (κίνησις ἁμαξοστοιχιῶν). Τὸ ἐκ τῆς ἐν λόγῳ «ἀμοιβῆς» ποσοστὸν τὸ ἀποτελοῦν τὴν πραγματικὴν ἀμοιβὴν τοῦ ἐργαζομένου προσωπικοῦ ἁμαξοστοιχιῶν, καθωρίσθη διὰ τῆς διατάξεως τοῦ ἄρθρου 2 τοῦ Ν.Δ. 3741)1957 εἰς 25% αὐτῆς. Τὸ ποσοστὸν τοῦτο καθ’ ὃ πραγματικὴ ἀμοιβή, καταβάλλεται εἰς τὸ ἐπὶ κανονικῇ ἀδείᾳ διατελοῦν προσωπικόν. Τὸ ὑπόλοιπον ποσοστόν, καλῦπτον πραγματικὰς δαπάνας τοῦ προσωπικοῦ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ χορηγηθῇ καθ’ ὃν χρόνον τοῦτο τελεῖ ἐν ἀδείᾳ καὶ συνεπῶς δὲν ὑποβάλλεται εἰς τὰς δαπάνας ταύτας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Ἰανουαρίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Θ. ΚΟΝΙΤΣΑΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Γ. Μπακατσέλου, Α. Τσιάρα καὶ Ι. Γιαλώφα. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 85)5.1.60 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 894 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Μπακατσέλου, Α. Τσιάρα καὶ Ι. Γιαλώφα, ἐν σχέσει μὲ τιμολογικὰς διευκολύνσεις ὑπὸ τῶν Σ.Ε.Κ. διὰ τὰ ἐξαγόμενα εἰς Εὐρώπην μῆλα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: Κατὰ τὰς προηγουμένας ἐξαγωγικὰς περιόδους παρείχοντο ἐκπτώσεις 5,10 καὶ 15%, συνηρτημέναι πρὸς τὴν ὑποχρέωσιν συμπληρώσεως 1000, 2000 καὶ 4000 τόννων ἀντιστοίχως. Κατὰ τὴν ἐφετεινὴν περίοδον λόγῳ ἀναληφθείσης συμβατικῆς ὑποχρεώσεως ἔναντι τῶν λοιπῶν σιδηροδρομικῶν δικτύων ἐν τῷ σταδίῳ καταρτίσεως τῶν κοινῶν Ἑλληνογερμανικῶν τιμολογίων, ἐξησφαλίσθη ἔκπτωσις 13% κατ’ ἐλάχιστον ὅριον διὰ μονίμου μετατάξεως τοῦ εἴδους τούτου ἀπὸ τῆς 3ης εἰς τὴν 4ην τιμολογιακὴν κλάσιν, ἀνεξαρτήτως ποσοῦ πραγματοποιηθησομένων μεταφορῶν, ἥτις εἶναι καταφανῶς πλεονεκτικωτέρα διὰ τοὺς ἀποστολεῖς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 16 Ἰανουαρίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Θ. ΚΟΝΙΤΣΑΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Κακογιάννη, Ι. Δραγονέτη καὶ Μ. Χριστογεώργου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 522)14.1.60 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 915 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Κακογιάννη, Ι. Δραγονέτη καὶ Μ. Χριστογεώργου, ἐν σχέσει μὲ ἐπέκτασιν τῆς ἀστικῆς συγκοινωνίας Ἀγρινίου μέχρι Νέας Ἀβόρανης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὅτι, διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 46358)27.10. 1959 ἀποφάσεως τῆς Νομαρχίας Αἰτωλοακαρνανίας ἐγένετο χαρακτηρισμὸς ὡς ἀστικῆς τῆς γραμμῆς Ἀγρινίου– Καινουρίου–Παραβόλας, μέσῳ Νέας Ἀβόρανης. Ἐπὶ τῆς γραμμῆς ταύτης θέλει γίνει ἔναρξις τῆς συγκοινωνίας μετὰ τὴν ἀποπεράτωσιν τῆς ἐπισκευῆς τμήματος τῆς ὁδοῦ ταύτης καὶ θέσιν εἰς κυκλοφορίαν ἐπὶ τῶν ἀστικῶν γραμμῶν Ἀγρινίου τῶν δώδεκα νέων λεωφορείων μείζονος τύπου «Α». Ἐν Ἀθήναις τῇ 22 Ἰανουαρίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Θ. ΚΟΝΙΤΣΑΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Ρήγα, Δ. Κελτεμλίδη καὶ Κ. Τσιγάρα. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 774)18.1.60 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 973 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Ρήγα, Δ. Κελτεμλίδη καὶ Κ. Τσιγάρα, ἐν σχέσει μὲ τὴν ἐπέκτασιν μέχρις Οὐρανοπόλεως τῆς λεωφορειακῆς γραμμῆς Θεσσαλονίκης–Ἱερισσοῦ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι τὸ θέμα τοῦτο εἶναι τῆς ἁρμοδιότητος τοῦ Νομάρχου Χαλκιδικῆς, παρὰ τοῦ ὁποίου ἐζητήθησαν πληροφορίαι διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. Υ—15175)23. 1.60 ἐγγράφου, οὗτινος ἀντίγραφον ἐπισυνάπτομεν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 24 Ἰανουαρίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Θ. ΚΟΝΙΤΣΑΣ

Διαβιβάζοντες συνημμένως τὴν ὑπ’ ἀριθ. 973 ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Ρήγα, Δ. Κελτεμλίδη καὶ Κ. Τσιγάρα, ἐν σχέσει μὲ ἐπέκτασιν μέχρις Οὐρανουπόλεως τῆς λεωφορειακῆς γραμμῆς Θεσσαλονίκης–Ἱερισσοῦ, παρακαλοῦμεν ὅπως, σὺν τῇ ἐπιστροφῇ τῆς συνημμένης ἐρωτήσεως, μᾶς γνωρίσητε ἐπειγόντως τὰς ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου ἀπόψεις σας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Ἰανουαρίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Θ. ΚΟΝΙΤΣΑΣ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Κακογιάννη καὶ Ι. Δραγονέτη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 524)14.1.60 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 917 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Κακογιάννη καὶ Ι. Δραγονέτη, ἐν σχέσει μὲ τὴν δρομολόγησιν τοπικῶν λεωφορείων ὑπὸ τοῦ 13ου ΚΤΕΛ διὰ τὴν διεξαγωγὴν τῆς μεταξὺ Παλαίρου καὶ Βονίτσης συγκοινωνίας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι τὸ θέμα τοῦτο εἶναι τῆς ἁρμοδιότητος τοῦ Νομάρχου Αἰτωλοακαρνανίας, παρὰ τοῦ ὁποίου ἐζητήθησαν πληροφορίαι, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. Υ—15114)20.1.60 ἐγγράφου, οὗτινος ἀντίγραφον ἐπισυνάπτομεν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Ἰανουαρίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Θ. ΚΟΝΙΤΣΑΣ

ζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Πυρομάγλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 541)381)14.1.60 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Πυρομάγλου, ἐν σχέσει μὲ τοὺς καταστάντας ἀστέγους κατὰ τοὺς σεισμοὺς τῶν ἐτῶν 1955–56, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἡ καθ’ ἡμᾶς Ὑπηρεσία προέβη εἰς τὴν στεγαστικὴν ἀποκατάστασιν τῶν σεισμοπλήκτων Ἰονίων Νήσων, Θήρας καὶ Θεσσαλίας, διὰ τῆς χορηγήσεως ἀρωγῆς εἰς τοὺς ἰδιοκτήτας σεισμοπλήκτους κατοίκους τῶν περιοχῶν τούτων, τοὺς πληροῦντας τὰς ὑπὸ τοῦ νόμου τεθείσας προϋποθέσεις. Ἡ ἐν λόγῳ στεγαστικὴ ἀποκατάστασις συνεχίζεται ἐντὸς τῶν οἰκονομικῶν δυνατοτήτων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 1 Φεβρουαρίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς Οἰκισμοῦ

ΕΜΜ. ΚΕΦΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ

ΙΙ. Τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Τσιπώρη καὶ Β. Μπρακατσούλα. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ἀνωτέρω ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ἀρ. Τσιπώρη καὶ Β. Μπρακατσούλα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: Εἰς τὴν Διεύθυνσιν Ν. Ν. Τρικάλων ὑφίστανται ὀκτὼ (8) τομεῖς Γεωργικῶν Ἐφαρμογῶν, εἰς τοὺς ὁποίους ὑπηρετοῦσιν ἰσάριθμοι γεωπόνοι Γεωργικῶν Ἐφαρμογῶν. Κατὰ συνέπειαν ἅπασαι αἱ θέσεις τῶν γεωπόνων Γεωργικῶν Ἐφαρμογῶν, εἶναι πεπληρωμέναι. Εἰς τὴν αὐτὴν ὑπηρεσίαν ὑφίστανται πράγματι δύο θέσεις, λογιστικῶν ὑπαλλήλων. Ἡ μία ἐξ αὐτῶν εἶναι ἡ τοῦ προϊσταμένου τοῦ Τμήματος Ταμείου Γεωργίας–Κτηνοτροφίας καὶ Δασῶν, ἡ ἑτέρα, ἡ τοῦ παρὰ τῷ Τμήματι Ἐπ) σμοῦ λογιστικοῦ ὑπαλλήλου. Ἐκ τῶν δύο τούτων θέσεων, μόνον ἡ τοῦ προϊσταμένου Τμήματος Τ.Γ.Κ. καὶ Δασῶν εἶναι κενή, τοῦ κατέχοντος ταύτην καταληφθέντος τὴν 31. 12.59 ὑπὸ τοῦ ὁρίου ἡλικίας καὶ ἀποχωρήσαντος λόγῳ τούτου τῆς ὑπηρεσίας. Ἡ πλήρωσις τῆς ὡς εἴρηται θέσεως θὰ λάβῃ χώραν εὐθὺς ὡς συμπληρωθοῦν αἱ ὑπὸ τοῦ νόμου ἀπαιτούμεναι προϋποθέσεις. Ἐν συνεχείᾳ πληροφοροῦμεν ὑμᾶς, ὅτι ἐπραγματοποιήθη εἷς διορισμὸς ὑπαλλήλου Γʹ Κατηγορίας τοῦ κλάδου τῶν κλητήρων. Ὁ διορισθεὶς ὑπάλληλος τοποθετεῖται εἰς τὴν Δ.Γ.Ν. Τρικάλων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 1 Ἰανουαρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

βʹ Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Τσιπώρη καὶ Χ. Φιλίππου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διαβιβάζεται ἡμῖν ἡ κατατεθεῖσα εἰς τὴν Βουλὴν ὑπ’ ἀριθμὸν 1016)19.1.60 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ἀρ. Τσιπώρη καὶ Χρ. Φιλίππου, περὶ χορηγήσεως 270 αἰγῶν ἐκλεκτῆς φυλῆς εἰς τὴν ὀρεινὴν περιοχὴν τῆς περιφερείας Τρικάλων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας ἐν τῷ πλαισίῳ τῶν προσπαθειῶν του διὰ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ καταρτισθέντος προγράμματος βελτιώσεως τῆς κτηνοτροφίας τῆς χώρας καὶ αὐξήσεως τῆς κτηνοτροφικῆς παραγωγῆς, δίδει ἰδιαιτέραν σημασίαν εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τῆς οἰκοσίτου κτηνοτροφίας, διὰ τῆς διατηρήσεως μεγαλυτέρου ἀριθμοῦ καὶ μὲ ὑψηλὰς ἀποδόσεις βελτιωμένων παραγωγικῶν ζώων. Εἰδικώτερον, εἰς τὸν τομέα τῆς αἰγοτροφίας, ἐπιδιώκεται ἡ διατήρησις, ὡς οἰκοσίτων βελτιωμένων αἰγῶν ὑψηλῶν ἀποδόσεων, διὰ τὴν βελτίωσιν τῆς διατροφῆς τῆς ἀγροτικῆς οἰκογενείας καὶ γενικώτερον, διὰ τὴν αὔξησιν τοῦ εἰσοδήματός της. Πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦτον ἔχει ὀργανωθῆ ἡ ἀναπαραγωγὴ καὶ διάδοσις αἰγῶν βελτιωμένων φυλῶν (Ζαάνεν–Τόγκενμπουργκ, Μάλτας κλπ.). Διὰ τῆς ὀργανώσεως αὐτῆς ἐπιδιώκεται ἡ κάλυψις τῶν ἀναγκῶν τῆς χώρας εἰς βελτιωμένας αἶγας. Εἰς ὁλόκληρον τὴν χώραν ἐκτρέφονται σήμερον 50.000 περίπου κεφαλαὶ βελτιωμένων καὶ ἡμιβελτιωμένων αἰγῶν, ἐξ ὧν 20.000, περίπου, εἶναι αἶγες ἀρίστης ποιότητος μὲ λίαν ἱκανοποιητικὰς ἀποδόσεις. Ἐκ τῶν τελευταίων τούτων αἰγῶν δύνανται νὰ παράγωνται ἐτησίως τοὐλάχιστον 15.000 ἐρίφια κατάλληλα δι’ ἀναπαραγωγήν. Ἐὰν ὀργανωθῇ καταλλήλως ἡ ἐμπορία καὶ διακίνησις τῶν ἀναπαραγωγικῶν τούτων ζώων, εἶναι δυνατὸν νὰ καλύπτωνται πλήρως αἱ ἀνάγκαι εἰς αἶγας βελτιωμένων φυλῶν. Ἡ ὀργάνωσις τῆς ἐμπορίας εἶναι ἀπολύτως δυνατὴ καὶ ἐνδείκνυται νὰ γίνεται ὑπὸ τῶν Ὀργανώσεων τῶν παραγωγῶν, καθοδηγουμένων καταλλήλως ὑπὸ τῶν Ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας καὶ τῆς ΑΤΕ, πρὸς τὴν ὁποίαν, διὰ τὴν ἐπίτευξιν τοῦ ἄνω σκοποῦ ἐδόθησαν αἱ δέουσαι ὁδηγίαι. Ἐπίσης, ἡ χρηματοδότησις τῶν παραγωγῶν διὰ προμήθειαν βελτιωμένων ζώων εἶναι πλήρως ἐξησφαλισμένη διὰ δανείων τῆς ΑΤΕ μὲ τόκον 2% καὶ ἐξόφλησιν τῶν δανείων ἐντὸς ὀκταετίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 2 Φεβρουαρίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΘΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Μπακατσέλου, Α. Τσιάρα καὶ Ι. Γιαλώφα. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὕπερθεν ἐγγράφου σας, δι’ οὗ διαβιβάζετε τὴν ὑπ’ ἀριθ. 862 ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Μπακατσέλου κλπ., ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι ἐχρηματοδοτήθησαν αἱ Συνεταιρικαὶ Ὀργανώσεις τόσον τῶν ἐλαιοπαραγωγικῶν διαμερισμάτων δι’ ἀγορὰν καὶ πώλησιν ἐλαιολάδου διὰ λογαριασμὸν τῶν παραγωγῶν, ὅσον καὶ τῶν μὴ ἐλαιοπαραγωγικῶν περιφερειῶν (Μακεδονίας, Θεσσαλίας κλπ.), δι’ ἀγορὰν ἐλαιολάδου ἀπ’ εὐθείας ἐκ τῶν παραγωγικῶν περιφερειῶν καὶ πώλησιν πρὸς τὰ μέλη των. Πρὸ πολλοῦ δὲ ἤρχισεν ἡ παρέμβασις αὕτη τῶν συνεταιρικῶν Ὀργανώσεων μὲ εὐεργετικὰ ἤδη ἀποτελέσματα ὑπὲρ τῶν παραγωγῶν, διότι γίνεται προμήθεια ἐλαιολάδου ἀπ’ εὐθείας ἐκ τῶν παραγωγῶν εἰς ἱκανοποιητικὰς ποσότητας. Διὰ τοῦ τρόπου τούτου ἐδημιουργήθη ἀξιόλογος πρόσθετος ζήτησις, μὲ ἀποτέλεσμα τὴν συγκράτησιν τῶν τιμῶν εἰς τὴν ἱκανοποίησιν τῶν ἀναγκῶν τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν. Ἐπειδὴ δὲ οὕτω παρεμερίσθησαν καὶ οἱ μεσάζοντες, ἡ τοιαύτη παρέμβασις ὑπῆρξεν ἐπωφελὴς καὶ διὰ τοὺς πωλητὰς ἐλαιοπαραγωγοὺς καὶ διὰ τοὺς ἀγοραστάς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 30 Ἰανουαρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Ἀθητάκη, Ι. Κοντουδάκη, Ε. Πρωϊμάκη καὶ Γ. Παπαγεωργίου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὕπερθεν ἐγγράφου σας, δι’ οὗ διαβιβάζετε τὴν ὑπ’ ἀριθ. 823 ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Χιωτάκη κλπ., ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἀπάντησις ἐπὶ τοῦ ἰδίου θέματος ἐδόθη εἰς τὴν ὑπ’ ἀριθ. 123 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Πολυχρονίδη καὶ τὰς ὑπ’ ἀριθ. 668 καὶ 766 ἐρωτήσεις τῶν βουλευτῶν Π. Γλιγλῆ καὶ Η. Ἠλιοῦ, ὧν πέμπομεν ἐκ νέου ἀντίγραφα. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ θέμα προωθήσεως τῶν ἐξαγωγῶν εἰς τὰς Ἀνατολικὰς χώρας ἁρμόδιον, ἵνα πληροφορήσῃ ὑμᾶς σχετικῶς, εἶναι τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορίου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 30 Ἰανουαρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Χιωτάκη καὶ Ι. Κοντουδάκη. Ἐπὶ τῆς διαβιβασθείσης διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 11038)8707) 25.11.59 ἐγγράφου ὑμῶν ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Χιωτάκη, Ι. Κοντουδάκη κλπ. περὶ τῶν ληφθέντων μέτρων ὑπὲρ τοῦ πυρηνελαίου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: 1) Ἔχουν θεσπισθῆ ὑψηλοὶ δασμοὶ διὰ τὰ εἰσαγόμενα ἕτοιμα ἀπορρυπαντικά, ὡς καὶ τὰς πρώτας ὕλας, πρὸς παρασκευήν των ἐπιτοπίως. 2) Ἐκτὸς τούτου, ὅμως, τὰ ἀπορρυπαντικὰ ὑπήχθησαν τελευταίως εἰς τὸν πίνακα Φ.100, καθ’ ὃν κατὰ τὴν λῆψιν τῆς σχετικῆς ἐγκρίσεως εἰσαγωγῆς, ἀπαιτεῖται κατάθεσις χρηματικοῦ ποσοῦ τσὶφ 140% ἐπὶ τῆς ἀξίας τοῦ ἐμπορεύματος. Ἤδη, κατόπιν προτάσεώς μας ἐξετάζεται ἁρμοδίως καὶ ἡ ἔτι περαιτέρω δασμολογικὴ ἐπιβάρυνσις τούτων. 3) Ἔχει οὐσιαστικῶς ἀνασταλῆ ἀπὸ τοῦ παρελθόντος ἔτους πᾶσα εἰσαγωγὴ ζωϊκοῦ λίπους βιομηχανικῆς χρήσεως, ὡς καὶ τῶν λιπαρῶν ὀξέων. 4) Διὰ τὴν προώθησιν τῶν ἐξαγωγῶν τοῦ πυρηνελαίου εἰς τὴν Ἰταλίαν, τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορίου προέβη εἰς σειρὰν διαβημάτων διὰ τῆς διπλωματικῆς ὁδοῦ καὶ τελοῦμεν ἐν ἀναμονῇ τῶν ἀποτελεσμάτων τούτων. Ἐπὶ τῆς μνημονευομένης εἰς τὴν ἐρώτησιν ἄρσεως τῆς ἀπαγορεύσεως τῆς ἐστεροποιήσεως τῶν πυρηνελαίων γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι σχετικὴ ἀπάντησις ἐπὶ παρομοίας ἐρωτήσεως τῶν ἰδίων βουλευτῶν ἐδόθη ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 259897)9.12.58 ἐγγράφου του, δι’ οὗ ἐγνώσθη, ὅτι, βάσει τῆς ὑπ’ ἀριθ. 690)28.6.49 ἀποφάσεως τοῦ Ἀνωτάτου Χημικοῦ Συμβουλίου ἀπαγορεύεται ἡ ἐστεροποίησις τῶν πυρηνελαίων, διότι τὰ ἔλαια τὰ προερχόμενα ἐξ ἐστεροποιήσεως (ἀναβυθίσεως) περιέχουν ποσοστὰ μονογλυκεριδίων καὶ διγλυκεριδίων ἐπιβλαβῶν εἰς τὴν ὑγείαν τοῦ πληθυσμοῦ. Ἕνεκεν τούτου, ἐφαρμογὴ τῆς ἐστεροποιήσεως ἀσφαλῶς θὰ δυσφημήσῃ τὸ ἐλαιόλαδον, διὰ τὴν ἐξασφάλισιν τῆς ἁγνότητος τοῦ ὁποίου τόσαι προσπάθειαι καταβάλλονται διεθνῶς. Ἐκτὸς ὅμως τούτου, ἡ ζητουμένη παρὰ τῶν κ.κ. ἐπερωτώντων βουλευτῶν ἄδεια ἐστεροποιήσεως τῶν πυρηνελαίων σημαίνει, ὅτι θὰ δημιουργηθοῦν νέα πρόσθετα προβλήματα ἀπορροφήσεως τοῦ κυρίου προϊόντος τῶν παραγωγῶν, δηλαδὴ, τοῦ ἐλαιολάδου, πιθανώτατα δὲ καὶ προϋποθέσεις σοβαροῦ συναγωνισμοῦ τῶν παραγωγικῶν τιμῶν ἀπὸ τὰ ἐστεροποιημένα ἐλαιόλαδα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Δεκεμβρίου 1959

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Π. Γλιγλῆ καὶ Η. Ἡλιοῦ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὕπερθεν ἐγγράφου σας, δι’ οὗ διαβιβάζεται ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Π. Γλιγλῆ καὶ Ἠλ. Ἡλιοῦ, περὶ τῶν ληφθέντων μέτρων ὑπὲρ τοῦ ἐλαιολάδου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι ἀπάντησις ἐπὶ τοῦ ἰδίου θέματος ἐδόθη εἰς τὴν ὑπ’ ἀριθ. 133 ἐπερώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Πολυχρονίδη, ἧς πέμπομεν ἐκ νέου ἀντίγραφον. Εἰδικώτερον, ἐπὶ τῆς μνημονευομένης ἀπαγορεύσεως τῆς εἰσαγωγῆς σπορελαίων, βαμβακοσπόρου καὶ ἀπορριπαντικῶν, ὡς καὶ τῆς λήψεως δραστικῶν μέτρων πρὸς ἀποφυγὴν τῶν νοθειῶν τοῦ ἐλαιολάδου διὰ πυρηνελαίων, ἐλήφθησαν τὰ ἀκόλουθα μέτρα: 1) Ἔχει οὐσιαστικῶς ἀπαγορευθῆ πᾶσα εἰσαγωγὴ σπορελαίων, κατόπιν ἐπιβληθέντων ὑψηλῶν δασμῶν (περίπου 29 δραχ. κατὰ χιλιόγραμμον). Τῆς ἀπαγορεύσεως ταύτης δὲν γίνεται ἐξαίρεσις οὔτε διὰ τὰ σπορέλαια τῆς Ἀμερικανικῆς βοηθείας. 2) Εἰσαγωγὴ βαμβακοσπόρου εἰς περιωρισμένας ποσότητας πραγματοποιεῖται μόνον πρὸς κάλυψιν τῶν ἀναγκῶν τῆς κτηνοτροφίας, δεδομένου, ὅτι αἱ ἀνάγκαι της εἰς ζωοτροφὰς καὶ δὴ λευκωματούχους, δὲν καλύπτονται ἐκ τῆς ἐγχωρίου παραγωγῆς. 3) Ἐπεβλήθησαν ὑψηλοὶ δασμοὶ πρὸς περιορισμὸν τῆς εἰσαγωγῆς τῶν ἑτοίμων ἀπορριπαντικῶν ἢ καὶ πρώτων ὑλῶν, πρὸς περαιτέρω πλήρωσιν ἐν Ἑλλάδι. Ἐπίσης ταῦτα ὑπήχθησαν εἰς τὸν πίνακα Β. Φ. 100, καθ’ ὃν ἀπαιτεῖται κατάθεσις χρηματικοῦ ποσοῦ 14% ἐπὶ τῆς ἀξίας τοῦ ἐμπορεύματος διὰ τὴν λῆψιν τῆς ἀδείας εἰσαγωγῆς τούτων. Νῦν ἐπροτάθη καὶ ἔτι περαιτέρω δασμολογική των ἐπιβάρυνσις. 4) Τέλος, πρὸς ἀποφυγὴν τῆς νοθείας τοῦ ἐλαιολάδου διὰ τῶν μικροβάθμων πυρηνελαίων ἐξεδόθη ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου ἡ ὑπ’ ἀριθ. 72)5.12.59 ἀγορανομικὴ διάταξις, διὰ τῆς ὁποίας ἐντείνεται ὁ ἀγορανομικὸς ἔλεγχος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Δεκεμβρίου 1959

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

ζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Πολυχρονίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὕπερθεν ἐγγράφου σας, δι’ οὗ διαβιβάζεται ἡ ὑπ’ ἀριθ. 133 ἐπερώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Πολυχρονίδη, διὰ τὴν ἀσκουμένην πολιτικὴν ἐπὶ τῆς τιμῆς τῶν γεωργικῶν προϊόντων καὶ εἰδικώτερον τοῦ ἐλαιολάδου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Ὡς γνωστόν, αἱ τιμαὶ τῶν γεωργικῶν προϊόντων διαμορφοῦνται ἀναλόγως τῆς προσφορᾶς καὶ τῆς ζητήσεως τόσον εἰς τὴν ἐσωτερικὴν ἀγοράν, ὅσον καὶ εἰς τὰς ἀγορὰς τοῦ ἐξωτερικοῦ. Αἱ τιμαὶ αὗται συντελοῦν κυρίως εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τῶν ἐξαγωγῶν, δι’ ὃ καὶ δὲν πρέπει νὰ παραβλέπωνται, ὥστε τὰ προϊόντα μας νὰ εἶναι συναγωνίσιμα. Παρὰ τοῦτο, ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως λαμβάνονται πρὸς προστασίαν τῶν παραγωγῶν τὰ ἑκάστοτε ἐπιβαλλόμενα μέτρα, συνιστάμενα κυρίως εἰς συγκέντρωσιν ποσοτήτων τῶν πλεονασμάτων εἰς τιμὰς ἀνωτέρας τῶν διεθνῶν. Ἡ διάθεσις ἐν συνεχείᾳ τούτων εἰς τὰς ἀγορὰς τοῦ ἐξωτερικοῦ εἰς τιμὰς χαμηλοτέρας τῶν διεθνῶν, προκαλεῖ ἀνοίγματα, ἅτινα καλύπτονται ἐκ τοῦ Δημοσίου Προϋπολογισμοῦ. Τοῦ ἐλαιολάδου, εἰδικώτερον, ἡ διεθνὴς τιμὴ σήμερον ἀντιστοιχεῖ εἰς 11,90 δραχ., περίπου, τὸ χιλιόγραμμον ὀξύτητος 5% εἰς ἐλαϊκὸν ὀξὺ διὰ παράδοσιν ΦΟΜΠ λιμένας φορτώσεως. Ἐὰν ἐκ τῆς τιμῆς αὐτῆς ἐκπεσθοῦν τὰ μεταφορικὰ κλπ. ἔξοδα ἀπὸ ἀποθήκας μέχρι ΦΟΜΠ τὸ ἐμπορικὸν κέρδος κλπ. ἀνερχόμενον εἰς 0,60 δραχ. ἕως 0,80 δραχ., περίπου, ὑπολογίζεται ἡ διεθνὴς παραγωγικὴ τιμὴ 11,10 ἕως 11,30 δραχ. τὸ χιλιόγραμμον. Ἔναντι ταύτης ἀπεφασίσθη ἐξαγορὰ καὶ συγκέντρωσις παρὰ τοῦ Δημοσίου 15 χιλιάδων τόννων ἐλαιολάδου ὀξύτητος 5% εἰς ἐλαϊκὸν ὀξὺ μὲ ἀνάλογον αὔξησιν τῆς τιμῆς διὰ τὰ χαμηλοτέρας ὀξύτητος. Πρὸς στήριξιν τῆς τιμῆς τοῦ ἐλαιολάδου, ἐκτὸς τῆς ἀνωτέρω συγκεντρώσεως, διατίθενται ἤδη εἰς τὸ ἐξωτερικὸν τὰ κρατικὰ ἀποθέματα ἐλαιολάδου παλαιοτέρων ἐσοδειῶν εἰς τιμὴν πολὺ κατωτέραν τῆς τιμῆς κτήσεώς των, ἐπιβαρυνομένου οὕτω τοῦ Δημοσίου Προϋπολογισμοῦ διὰ ποσοῦ ἀνωτέρου τῶν 40.000.000 δραχμῶν. Διὰ τῆς ἐξαγγελθείσης νῦν συγκεντρώσεως ὑπολογίζεται ἐπιβάρυνσις τοῦ Δημοσίου Προϋπολογισμοῦ διὰ 30– 35.000.000 δραχ., ὑπολογιζομένων καὶ τῶν ἐξόδων συγκεντρώσεως καὶ διακινήσεώς του, καθ’ ὅσον ἡ συγκέντρωσις θὰ πραγματοποιηθῇ κυρίως εἰς τὰ μεμακρυσμένα παραγωγικὰ κέντρα, ὅπου αἱ παραγωγικαὶ τιμαὶ εἶναι χαμηλότεραι, λόγῳ τῶν περιωρισμένων ἀγορῶν ὑπὸ τοῦ ἐμπορίου. Ἐπὶ πλέον, πρὸς στήριξιν τῶν παραγωγικῶν τιμῶν τοῦ ἐλαιολάδου, ἔχουν θεσπισθῆ ὑψηλοὶ ἀπαγορευτικοὶ δασμοί, διὰ τῶν ὁποίων ἔχει οὐσιαστικῶς διακοπῆ πᾶσα εἰσαγωγὴ σπορελαίων. Ἐπίσης ἀπεφασίσθη ἡ χρηματοδότησις παρὰ τῆς ΑΤΕ εἰς εὐρεῖαν κλίμακα τῶν συνεταιρικῶν Ὀργανώσεων τῶν ἐλαιοπαραγωγικῶν περιοχῶν δι’ ἀγορὰν καὶ πώλησιν ἐλαιολάδου λογαριασμοῦ τῶν παραγωγῶν, ὡς καὶ ἡ χρηματοδότησις τῶν συνεταιρικῶν Ὀργανώσεων τῶν μὴ ἐλαιοπαραγωγικῶν διαμερισμάτων (Μακεδονίας, Θεσσαλίας κλπ.), διὰ τὴν προμήθειαν ἐλαιολάδου ἐπὶ πιστώσει εἰς τὰ μέλη των. Τέλος, ἀπεφασίσθη ἡ χορήγησις δανείων ἐπ’ ἐνεχύρῳ εἰς εὐρεῖαν κλίμακα διαρκείας ἓξ μηνῶν, πρὸς ἀποφυγὴν βεβιασμένων πωλήσεων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Δεκεμβρίου 1959

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

ηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Γιαλώφα, Δ. Μερλοπούλου, Η. Σκυλλάκου καὶ Α. Τσιάρα. Ἐπὶ τῆς διαβιβασθείσης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 86)5.1.1960 ἐγγράφου σας ἐρωτήσεως ὑπ’ ἀριθ. 895 ἀπὸ 29.12.59 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Γιαλώφα, Δ. Μερλοπούλου, Η. Σκυλλάκου καὶ Α. Τσιάρα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι ἁρμοδιώτερον νὰ ἀπαντήσῃ ἐπὶ τοῦ θιγομένου θέματος τῆς διαθέσεως τῶν συγκεντρωθέντων εἰς τὰ ψυγεῖα γεωμήλων, εἶναι τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορίου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Φεβρουαρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

III. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Σπυρίδη καὶ Α. Παπαθανασίου. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Σπυρίδη κλπ., νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, σχετικῶς μὲ τὰ θέματα νοσηλευτικοῦ προσωπικοῦ Κρατικοῦ Νοσοκομείου Σερρῶν, ὅτι ἐπὶ τῶν θεμάτων τούτων ἔχει ἀποκλειστικὴν ἁρμοδιότητα τὸ Ὑπουργεῖον Κοινωνικῆς Προνοίας. Ὡς δὲ ἐγνώρισεν ἡμῖν τὸ αὐτὸ Ὑπουργεῖον διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. Ν.Ι.Β. 18327)59 ἐγγράφου του, τὸ ἀνωτέρω προσωπικὸν τοῦ ὡς εἴρηται Νοσοκομείου συνδέεται μετ’ αὐτοῦ διὰ σχέσεως δημοσίου δικαίου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 3 Φεβρουαρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Μπακατσέλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 779)613 ἐ.ἔ. ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ ἐπὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως ἀπὸ 13.1.60 τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Μπακατσέλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Ι. Οἱ ὑπὸ τὸν ἔλεγχον τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου Ὀργανισμοὶ Κοινωνικῆς Ἀσφαλίσεως, μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ τὸ ΤΕΑΠΟΚΑ, χορηγοῦν προσωπικὰ καὶ ἐνυπόθηκα στεγαστικὰ δάνεια εἰς ἠσφαλισμένους καὶ συνταξιούχους των, κατόπιν σχετικῶν ἀποφάσεων α) τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς, συμφώνως πρὸς τὰς διατάξεις τοῦ Ν. Δ. 2999)54 καὶ β) ἡμῶν, συμφώνως πρὸς τὰς διατάξεις, τὰς διεπούσας ἕκαστον Ὀργανισμόν. ΙΙ. Προκειμένου περὶ τοῦ ΤΕΑΠΟΚΑ, κατόπιν σχετικῶν ἀποφάσεων α) τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς (Συνεδριάσεις 1087 τῆς 27.3.59 καὶ 1121 τῆς 30.10.59) καὶ β) ἡμῶν, ἐνεκρίθη ἡ διάθεσις ἀντιστοίχως ποσῶν δραχμῶν 500.000 καὶ 1.000.000 διὰ τὴν χορήγησιν στεγαστικῶν δανείων εἰς ἠσφαλισμένους καὶ βοηθηματούχους αὐτοῦ, ὑπὸ τὸν ὅρον, ὅτι τὸ μὲν ἥμισυ ἐκ τῶν ἀνωτέρω ποσῶν θὰ διατεθῇ εἰς δάνεια εἰς ἠσφαλισμένους καὶ βοηθηματούχους τῶν ἐπαρχιῶν. III. Ἐκ τῶν ἀνωτέρω ἀποδεσμευθέντων ποσῶν μέχρι σήμερον, ἐνεκρίθη παρ’ ἡμῶν ἀπόφασις τοῦ Δ. Σ. τοῦ ΤΕΑ ΠΟΚΑ περὶ χορηγήσεως στεγαστικῶν δανείων μόνον εἰς 7 ἠσφαλισμένους καὶ 2 βοηθηματούχους τοῦ Κέντρου, συνολικοῦ ποσοῦ δραχ. 250.000, κατ’ ἐφαρμογὴν τῆς πρώτης ἀποφάσεως τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς (Συνεδρίασις 1087 τῆς 27.3.59). IV. Ἐπειδή, ὡς γνωστόν, τὰ δάνεια πρὸς ἠσφαλισμένους καὶ συνταξιούχους τῶν ὑπὸ τὸν ἔλεγχον ἡμῶν Ὀργανισμῶν Κοινωνικῆς Ἀσφαλίσεως χορηγοῦνται κατόπιν σχετικῆς ἀποφάσεως τῶν Δ. Σ. αὐτῶν, ἐγκρινομένης παρ’ ἡμῶν, ἡ καθ’ ἡμᾶς Ὑπηρεσία παρακολουθεῖ τὴν ἐφαρμογὴν τῶν ἀποφάσεων τῆς Ν. Ε., ὡς πρὸς τὸν τρόπον χορηγήσεως τῶν ἐν λόγῳ στεγαστικῶν δανείων, ἐπὶ τῷ τέλει ἱκανοποιήσεως κατ’ ἀναλογίαν καὶ αἰτήσεων ἠσφαλισμένων καὶ βοηθηματούχων τοῦ ΤΕΑΠΟΚΑ τῶν ἐπαρχιῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 3 Φεβρουαρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Γιαχνῆ, Κ. Δεσποτοπούλου καὶ Π. Καπνίση. Ἐπὶ ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσατε ἡμῖν ἐρώτησιν βουλευτῶν, καὶ σὺν τῇ ἐπιστροφῇ ταύτης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3 ἐρωτήματος δὲν ὑφίσταται διάταξις νόμου, βάσει τῆς ὁποίας ὑποχρεοῦται ἡ ἑταιρεία νὰ διαθέτῃ αὐτοκίνητα διὰ τὴν δωρεὰν μεταφορὰν τῶν ἐργαζομένων εἰς τοὺς τόπους ἐργασίας των, εἰμὴ μόνον 1) ἐφ’ ὅσον διὰ τῆς Συμβάσεως ἢ Κανονισμοῦ ἀνέλαβε τοιαύτην ὑποχρέωσιν, 2) προσελήφθησαν (οἱ ἐργαζόμενοι) δι’ ἐκτέλεσιν ἐργασίας εἰς ὡρισμένον τόπον καὶ ἐν συνεχείᾳ μετετέθησαν ἀλλαχοῦ, ἡ δὲ τοιαύτη μετάθεσις τοῦ τόπου ἐργασίας συνεπάγεται ὁδοιπορικὰ ἔξοδα καὶ 3) κατεβάλλοντο κατὰ τὸ παρελθὸν καὶ ἐπὶ μακρὸν χρόνον ἔξοδα κινήσεως, ἅτινα ἤδη δὲν καταβάλλονται (ὁπότε πρόκειται προφανῶς περὶ μεταβολῆς τῶν ὅρων ἐργασίας τῶν μισθωτῶν). Ἐν Ἀθήναις τῇ 3 Φεβρουαρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Γ. Ἀράπη, Ι. Δραγονέτη, Γ. Εὐαγγέλου, Δ. Παινέζη καὶ Δ. Γιαχνῆ. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 30.12.59 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Γ. Ἀράπη κλπ., ἀφορώσης εἰς τὴν ἐπὶ ταῖς ἑορταῖς τῶν Χριστουγέννων 1959 καὶ ἔτους 1960 χορηγηθεῖσαν ἔκτακτον οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν τῶν ἀνέργων γενικῶς, ὡς καὶ τῶν ἐργατικῶν στελεχῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: Ὡς καὶ κατὰ τὸ παρελθὸν ἐπὶ σειρὰν ἐτῶν λαμβάνεται εἰδικὴ πρόνοια ὑπὲρ τῶν ἀνέργων μισθωτῶν κατὰ τὰς ἑορτὰς τῶν Χριστουγέννων καὶ Πάσχα, διὰ τῆς παροχῆς ἐκτάκτου οἰκονομικῆς ἐνισχύσεως εἰς τοὺς ἀνέργους τῆς χώρας. Οὕτω καὶ κατὰ τὰς παρελθούσας ἑορτὰς τῶν Χριστουγέννων 1959, δυνάμει τῆς ὑπ’ ἀριθ. 137)10.12.59 Π.Υ. Σ., ἀπεφασίσθη ἡ διάθεσις ὡρισμένου ποσοῦ ἐκ τῶν κεφαλαίων τοῦ Ο.Α.Α.Α. διὰ τὴν οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν τῶν ἀναξιοπαθούντων μισθωτῶν τῆς χώρας. Ἐκ τοῦ ποσοῦ τούτου, πράγματι, διετέθη ποσὸν δραχμῶν 1.250.000, διὰ τὴν παροχὴν οἰκονομικῆς ἐνισχύσεως λόγῳ τῶν ἑορτῶν εἰς ἐργατικὰ στελέχη, δοθέντος, ὅτι ὑπῆρχον πράγματι ἀναξιοπαθοῦντα ἐργατικὰ στελέχη, τὰ ὁποῖα θὰ ἔπρεπε κατὰ τὰς ἑορτὰς νὰ ἐνισχυθοῦν καὶ αὐτὰ οἰκονομικῶς. Τὸ ἀνωτέρω ποσὸν ἐτέθη μὲν εἰς τὴν διάθεσιν τῆς Γ. Σ.Ε.Ε., μέσῳ Ἐπιτροπῆς ἐπὶ ἀποδόσει λογαριασμοῦ, ἀποτελουμένης ἐξ ἀντιπροσώπων τῶν μισθωτῶν τῶν κυριωτέρων συνδικαλιστικῶν τάξεων, εἰς τρόπον ὥστε ἡ ἐν λόγῳ παροχὴ οἰκονομικῆς ἐνισχύσεως νὰ περιλάβῃ ὅλα τὰ χρῄζοντα οἰκονομικῆς ἐνισχύσεως ὡς ἄνω ἐργατικὰ στελέχη. Τὸ ἀναφερόμενον, ὅτι ἀπεκλείσθη τῆς ἐκτάκτου ἐπιδοτήσεως λόγῳ τῶν ἑορτῶν, ἡ μεγάλη πλειοψηφία τῶν μισθωτῶν δὲν εὐσταθεῖ, διότι: α) Ἔκτακτος οἰκονομικὴ ἐνίσχυσις ἐδόθη εἰς τοὺς ἀνέργους μισθωτοὺς τοὺς πληροῦντας ὡρισμένας προϋποθέσεις καὶ β) Περαιτέρω ἐλήφθη πρόνοια καὶ δι’ ἄλλας κατηγορίας μισθωτῶν, οἵτινες εἶχον ἐπιδιώξει τὴν παροχὴν βοηθήματος διὰ τῶν Σωματείων των, ἢ τῆς ἐγγραφῆς των ὡς ἀνέργων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 3 Φεβρουαρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Ἐφραιμίδη, Γ. Εὐαγγέλου, Δ. Κελτεμλίδη καὶ Ε. Γιαρένη. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11915)9336 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ἀπὸ 9.12.59 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Ἐφραιμίδη, Δ. Κελτεμλίδη καὶ Ε. Γιαρένη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Τὸ αἴτημα μειώσεως τοῦ ὁρίου ἡλικίας διὰ τὴν λόγῳ γήρατος συνταξιοδότησιν τῶν σερβιτόρων ἐμπίπτει εἰς τὸ ὅλον θέμα τῆς μειώσεως τοῦ ὁρίου ἡλικίας διὰ τὴν συνταξιοδότησιν τῶν ἀπασχολουμένων εἰς ἰδιαζόντως βαρέα καὶ ἀνθυγιεινὰ ἐπαγγέλματα καὶ ἐξετάζεται μετὰ τῆς δεούσης προσοχῆς καὶ ἐν συνδυασμῷ πρὸς ὑφισταμένας οἰκονομικὰς δυνατότητας. Τὸ αἴτημα ἐπεκτάσεως τῆς ἀσφαλίσεως τοῦ Ταμείου Ἐπικουρικῆς Ἀσφαλίσεως Μισθωτῶν Ἑστιατορίων–Ζυθεστιατορίων εἰς Θεσσαλονίκην θὰ ἐξετασθῇ μετὰ τὴν ρύθμισιν τοῦ ὅλου θέματος τῆς ἐπικουρικῆς ἀσφαλίσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 3 Φεβρουαρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

IV. Τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Λαντζούνη. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11026) 1959 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἐν ἀντιγράφῳ ἡ ὑπὸ τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Λαντζούνη, κατατεθεῖσα καὶ καταχωρηθεῖσα παρ’ ὑμῖν ὑπ’ ἀριθ. 655 ἐρώτησις, σχετικῶς μὲ τὴν ἠλεκτροδότησιν Κοινοτήτων Νομοῦ Μεσσηνίας, νὰ ἀνακοινώσωμεν τὰ ἀκόλουθα: Ἡ ἠλεκτροδότησις τῶν ἐν τῇ ἐρωτήσει μνημονευομένων Κοινοτήτων Νομοῦ Μεσσηνίας περιλαμβάνεται εἰς τὸ ἐν ἐκτελέσει τελοῦν γενικὸν πρόγραμμα ἐξηλεκτρισμοῦ τῆς χώρας. Ὡς εἶναι, ὅμως, εὐνόητον, ἡ ὑπὸ τῆς ΔΕΗ ἠλεκτροδότησις ὁλοκλήρου τῆς χώρας, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ πραγματοποιηθῇ ταὐτοχρόνως, ἕνεκεν οἰκονομικῶν καὶ τεχνικῶν λόγων καὶ οὕτω, κατ’ ἀνάγκην, αὕτη θέλει κλιμακωθῆ χρονικῶς εἰς περίοδον ἐτῶν, τοῦ ἀκριβοῦς χρόνου πραγματοποιήσεως τῆς ἠλεκτροδοτήσεως ἑκάστης μὴ ἐξυπηρετουμένης περιοχῆς, κατ’ ἀκολουθίαν καὶ τῶν περὶ ὧν πρόκειται Δήμων καὶ Κοινοτήτων Νομοῦ Μεσσηνίας, ἐξαρτηθησομένου ἐκ τοῦ ὕψους τῶν ἐξευρισκομένων ὑπὸ τῆς ΔΕΗ καθ’ ἕκαστον ἔτος νέων πιστώσεων δι’ ἠλεκτροδότησιν νέων περιοχῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 30 Ἰανουαρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Ν. ΜΑΡΤΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Καθαροσπόρη καὶ Π. Καπνίση. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10383) 1959 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἐν ἀντιγράφῳ ἡ, ὑπὸ τῶν βουλευτῶν κ.κ. Π. Καπνίση καὶ Ν. Καθαροσπόρη, κατατεθεῖσα καὶ καταχωρηθεῖσα παρ’ ὑμῖν ὑπ’ ἀριθ. 551 ἐρώτησις, σχετικῶς μὲ τὴν ἠλεκτροδότησιν τμήματος τῆς Κοινότητος Μύτικα Χαλκίδος, νὰ ἀνακοινώσωμεν τὰ ἀκόλουθα: Ἡ ἁρμοδία ὑπηρεσία τῆς ΔΕΗ, ἀπὸ τοῦ ἔτους 1956 ἐπελήφθη μελέτης ἠλεκτροδοτήσεως οἰκιῶν, φρεάτων βιοτεχνιῶν κλπ., εἰς τὴν περιοχὴν τῆς Κοινότητος Μύτικα– Χαλκίδος. Ἐκ τῶν μελετηθεισῶν περιπτώσεων, μέρος μόνον αὐτῶν προωθήθη πρὸς κατασκευήν, τῶν λοιπῶν παραμενουσῶν εἰσέτι ἐν ἐκκρεμότητι, λόγῳ ἀρνήσεως τῶν ἐνδιαφερομένων νὰ καταβάλουν τὴν προκύπτουσαν δι’ ἑκάστην περίπτωσιν συμμετοχήν, συμφώνως πρὸς τὴν ἀκολουθημένην ὑπὸ τῆς ΔΕΗ πολιτικὴν ἐπεκτάσεως δικτύων διανομῆς εἰς ὁλόκληρον τὴν χώραν. Πάντως, ἡ ΔΕΗ οὐδεμίαν θὰ εἶχεν ἀντίρρησιν νὰ προωθήσῃ τὸ ζήτημα τῆς ἠλεκτροδοτήσεως τῶν μὴ ἐξυπηρετουμένων εἰσέτι κατοίκων τῆς ἐν λόγῳ Κοινότητος, ἐφ’ ὅσον οἱ ἐνδιαφερόμενοι θὰ ἀπεδέχοντο νὰ καταβάλουν τὴν αἰτηθεῖσαν συμμετοχήν των. Ἐν Ἀθήναις τῇ 30 Ἰανουαρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Ν. ΜΑΡΤΗΣ

V. Τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Λυμπερίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 987 ἐ.ἔ. ἐγγράφου σας, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1012 ἐ.ἔ. ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Λυμπερίδη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: 1) Ἡ Οἰκονομικὴ Ἐφορία Καβάλας διευθύνεται, τῷ ὄντι ἀπὸ 8.11.58 παρὰ Τμηματάρχου, ὅστις ὑπηρέτει παρ’ αὐτῇ πρὸ τῆς παραιτήσεως τοῦ προκατόχου του Διευθυντοῦ Φ. Εὐθυμίου. Ἡ ὑπηρεσία, ἐν τῇ ἐκτιμήσει τοῦ γεγονότος, ὅτι ἀφ’ ἧς ἀνέλαβε τὴν διεύθυνσιν τῆς Ἐφορίας ἀνταποκριθεὶς πλήρως εἰς τὰ καθήκοντά του, ἐπέτυχε τὴν ὁμαλὴν καὶ εὔρυθμον λειτουργίαν τῆς ρηθείσης Οἰκονομικῆς Ἐφορίας, ὥστε οὔτε καὶ παράπονα τῶν φορολογουμένων κατοίκων τῆς περιφερείας νὰ διαπιστοῦνται, ἔκρινε σκόπιμον νὰ μὴ προέλθῃ ἐπὶ τοῦ παρόντος εἰς τὴν τοποθέτησιν, ὡς προϊσταμένου αὐτῆς, ἑτέρου ὑπαλλήλου. 2) Τὸ θέμα τῆς πληρώσεως τῆς κενῆς θέσεως τοῦ προϊσταμένου τῆς 26ης Ἐπιθεωρήσεως Οἰκονομικῶν Ἐφοριῶν, ἐποπτευομένης ἤδη ἐπαρκῶς ὑπὸ τοῦ Διευθυντοῦ τῆς 25ης τοιαύτης, θὰ ἀντιμετωπισθῇ ὑπὸ τῆς ὑπηρεσίας ἅμα τῇ συμπληρώσει τῶν ὑφισταμένων κενῶν θέσεων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Φεβρουαρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

VI. Τοῦ Ὑπουργείου Κοιν. Προνοίας. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Τριανταφυλλίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12265)9638)23.12.1959 ὑμετέρου, ἐν σχέσει πρὸς τὴν ὑπ’ ἀριθ. 852)16.12.59 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Τριανταφυλλίδη διὰ τὴν ἐξυγίανσιν ἕλους παρὰ τὴν σιδηροδρομικὴν γραμμὴν Δικαίων– Ὀρμενίου–Σφιλεγηροῦ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Τὸ ὑπάρχον ἕλος ἀριστερά, τῷ ἀνερχομένῳ τὴν σιδηροδρομικὴν γραμμὴν ἀπὸ Ὀρμενίου πρὸς Σφιλεγηροῦ καὶ παρὰ τὸ χωρίον Ὀρμένιον ἀπεστραγγίσθη ἤδη, διανοιγείσης τάφρου ὑπὸ τμήματος τῆς 3ης Μ.Ο.Μ.Α., ἐκτελεῖται δὲ ὑπὸ τῆς Τ.Υ.Δ.Κ. τὸ ἀπαιτούμενον θυρόφραγμα. Ἐπίσης ὑπὸ τῆς αὐτῆς 3ης Μ.Ο.Μ.Α. ἐκτελεῖται καὶ τὸ ἔργον διευθετήσεως τοῦ παρακειμένου χειμάρρου Μαραμποῦ. Τὸ ἕλος Δικαίων, ὅπερ κεῖται ἀριστερὰ τῷ ἀνερχομένῳ τὴν σιδηροδρομικὴν γραμμὴν ἀπὸ Δικαίων εἰς Ὀρμένιον καὶ μεταξὺ τῶν χωρίων τούτων, εἶναι ἐκτάσεως περίπου 1.700 στρεμμάτων. Ἡ στάθμη αὐτοῦ εἶναι χαμηλοτέρα τῆς συνήθους στάθμης τοῦ ποταμοῦ Ἕβρου ἐκεῖθεν τοῦ ἀναχώματος τῆς σιδηρ. γραμμῆς, ἐπικοινωνεῖ δὲ μετὰ τοῦ Ἕβρου διὰ γεφύρας τῆς σιδηρ. γραμμῆς. Ἤδη πρόκειται νὰ ἐξετασθῇ ἐὰν εἶναι δυνατὴ διὰ λογικῆς δαπάνης ἡ ἐξυγίανσις αὐτοῦ, ὅτε θὰ ἐνταχθῇ εἰς τὸ πρόγραμμα τοῦ Νομαρχιακοῦ Ταμείου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 3 Φεβρουαρίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

VII) Τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Μερκούρη. Ἔχομεν τὴν τιμήν, ἐν σχέσει πρὸς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 760) 594 ἐ.ἔ., ὑμέτερον ἔγγραφον καὶ τὴν διὰ τούτου διαβιβασθεῖσαν ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Μερκούρη, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ὅσον ἀφορᾶ εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης, ἀπηυθύναμεν ἐξ ἀφορμῆς τῶν ἀντισημιτικῶν ἐκδηλώσεων ἐγκύλιον (ὑπ’ ἀριθ. 3562)11.1.60) πρὸς τοὺς Εἰσαγγελεῖς Ἐφετῶν τοῦ Κράτους, ὅπως λάβωσιν ἀμέσως τὰ δέοντα μέτρα διὰ τὴν αὐστηρὰν ἐφαρμογὴν τῶν κειμένων νόμων κατὰ παντὸς ὑπαιτίου καὶ προβῶσιν εἰς πᾶσαν ἄλλην πρόσφορον κατὰ τὴν κρίσιν των ἐνέργειαν πρὸς ἀποτροπὴν ἐν τῷ μέλλοντι παρομοίων ἀπαραδέκτων ἐκδηλώσεων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Φεβρουαρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ

VIII) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Γ. Ἀράπη, Ι. Δραγονέτη, Δ. Παινέζη καὶ Δ. Γιαννῆ. Ἔχομεν τὴν τιμὴν εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1161) 26.1.1960 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Γ. Ἀράπη, Ι. Δραγονέτη, Δ. Παινέζη καὶ Δ. Γιαννῆ, σχετικὴ μὲ τὸ ἐν τῇ περιλήψει θέμα, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ἐπὶ τῆς ὡς ἄνω ὑποθέσεως ἐδόθη ὑμῖν ἀπάντησις διὰ τοῦ 60)38)76 ἀπὸ 29.1.1960 ἐγγράφου ἡμῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 3 Φεβρουαρίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ ὅπως ἀναβαλλομένων τῶν ἀναφορῶν καὶ ἐρωτήσεων, εἰσέλθωμεν ἀμέσως εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν τῶν ἐπερωτήσεων;

§6ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη.

§8Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἀναβάλλεται συνεχῶς ἡ συζήτησις τῶν ἀναφορῶν καὶ ἐρωτήσεων. Αἱ ἐρωτήσεις εἶναι μία μορφὴ ἐλέγχου ἐκ μέρους τῆς ἀντιπολιτεύσεως. Ὑπάρχουν σοβαρώταται ἐρωτήσεις αἱ ὁποῖαι θὰ πρέπει νὰ συζητηθοῦν δεδομένου, ὅτι ἐκκρεμοῦν ἀπὸ καιροῦ.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, ἐλήφθη ἤδη ἀπόφασις περὶ ἀναβολῆς τῶν ἀναφορῶν καὶ ἐρωτήσεων. Ἐναντίον τῆς Ὁλομελείας τῆς Βουλῆς στρέφεσθε, ἢ ἐναντίον τοῦ Προεδρείου; Διότι ἡ ἀπόφασις τῆς Βουλῆς, περὶ ἀναβολῆς τῶν ἀναφορῶν καὶ ἐρωτήσεων ὑπῆρξεν ὁμόφωνος πλὴν ὑμῶν. Δὲν βλέπω ἑπομένως νὰ ὑπάρχῃ θέμα.

§10Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὴν σημερινὴν ἡμερησίαν διάταξιν τῶν ἐρωτήσεων, περιλαμβάνεται μία σοβαρωτάτη ἐρώτησις ἀπευθυνομένη πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν. Ὑποβάλλω τὴν παράκλησιν ὅπως κατὰ τὴν ἑπομένην συνεδρίασιν τοῦ Κοινοβουλευτικοῦ ἐλέγχου καταστῇ δυνατὸν νὰ συζητηθῇ.

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, ἡ Βουλὴ ἤδη ἀπεφάνθη. Κατὰ τὴν ἑπομένην συνεδρίασιν εἶναι θέμα καὶ πάλιν τῆς Βουλῆς. Δύνασθε νὰ λάβητε τὸν λόγον τότε διὰ νὰ εἴπητε ὅσα θέλετε νὰ εἴπητε.

Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Συνεχίζεται ἡ ἐπερώτησις ἡ ἀφορῶσα εἰς τὴν ἀσφάλισιν γήρατος τῶν ἀγροτῶν. Πρὶν δώσω ὅμως τὸν λόγον εἰς τὸν πρῶτον ἀγορητὴν κ. Ἀλλαμανῆν, θὰ παρακαλέσω νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε, νὰ εἴπω τὰ ἑξῆς: Ἐπειδὴ παρατηρῶ, ὅτι ὁ ρυθμὸς μὲ τὸν ὁποῖον συζητεῖται ἡ παροῦσα ἐπερώτησις εἶναι λίαν βραδύς, νὰ σᾶς ἀπασχολήσω ἐπ’ ὀλίγον μὲ τὰς ἑξῆς δηλώσεις: Ἡ ἐπερώτησις αὕτη εἶναι ἰδιότυπος. Κατὰ μίαν στιχομυθίαν μεταξὺ τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως καὶ τοῦ κ. Ἀρχηγοῦ τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελ)ρων, ἀφορῶσαν διαφωνίαν ὡς πρὸς ὡρισμένα στατιστικὰ στοιχεῖα καὶ τὴν ἀπόδοσιν φορολογίας, ὑπῆρχε δὲ καὶ τὸ συνταγματικῶς ἀπαράδεκτον διὰ νὰ συζητηθῇ κατ’ οὐσίαν ἡ ὑποβληθεῖσα πρότασις νόμου τοῦ κ. Παπανδρέου, ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως εἶπεν, ὅτι θὰ συνεφώνει νὰ ὑποβληθῇ μία ἐπερώτησις ἵνα συμφώνως μὲ τὸν Κανονισμὸν ἐξακριβωθῇ ποία καὶ πόση εἶναι ἡ διαφορά, μεταξὺ τῶν ἑκατέρωθεν ἀπόψεων, ὅσον ἀφορᾷ τὰ στατιστικὰ στοιχεῖα ὡς καὶ τὰ ἀφορῶντα τὰς ἐκ φόρων προσόδους καὶ ἐν συνεχείᾳ τὸ ὕψος τῆς ἀπαιτουμένης δαπάνης διὰ τὴν ἀγροτικὴν ἀσφάλισιν. Ἐδήλωσε δὲ ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι ἡ πλειοψηφία εὐχαρίστως θὰ ἐδέχετο τὴν πρόταξιν τῆς ἐπερωτήσεως αὐτῆς πρὸς διαπίστωσιν τῶν ἀνωτέρω. Σήμερον εἶναι ἡ τετάρτη ἡμέρα καθ’ ἣν ἀπασχολεῖται ἡ Βουλή, ἐὰν δὲ ἐξακολουθήσῃ ὁ αὐτὸς ρυθμὸς καὶ παραμείνουν ἐγγεγραμμένοι ὅσοι ἤδη ἔχουν ἐγγραφῆ, ἡ ἐπερώτησις αὕτη θὰ ἀπασχολήσῃ ὅλας τὰς συνεδριάσεις τοῦ κοινοβουλευτικοῦ ἐλέγχου μέχρι τοῦ Πάσχα, δεδομένου, ὅτι ἐπεκτείνονται αἱ συζητήσεις καὶ εἰς εὐρύτατον ἐπίπεδον παρὰ τὴν ὡς ἐλέχθη ἀρχικῶς, ἰδιοτυπίαν τῆς ἐπερωτήσεως. Δὲν ἀρκεῖ ἑπομένως, νὰ ληφθοῦν μόνον ἀποφάσεις, αἱ ὁποῖαι ἔχουν ἤδη ληφθῆ καὶ δὲν ἐτηρήθησαν. Διότι τὸ Προεδρεῖον δυσχεραίνεται ἐκ λόγων λεπτότητος πρὸς τὴν Βουλὴν νά θέση βίαιον, οὕτως εἰπεῖν, τέρμα εἰς μίαν ἐπερώτησιν καὶ νὰ κηρύξῃ αὐτὴν περαιωμένην, στηριζόμενον εἰς τὴν ἀπόφασιν τῆς Βουλῆς, ὅτι ἡ συζήτησις τῶν ἐπερωτήσεων θὰ ἐτερματίζετο εἰς 2 ἢ 3 συνεδριάσεις τὸ πολύ. Ἡ σημερινὴ δὲ εἶναι ἡ τετάρτη. Ὑπερέβημεν ὅθεν τὴν ἀπόφασιν τῆς Βουλῆς. Θὰ ἤθελα, ὅπως ἡ ἀπόφασις αὕτη ἀποτελέσῃ κοινὴν συνείδησιν καὶ διὰ παραιτήσεων τῶν ἀγορητῶν ἢ ὑποδείξεως ὑπὸ τῶν κομμάτων ἐκείνων οἱ ὁποῖοι θὰ ὁμιλήσουν εἰς μίαν ἔστω ἀκόμη συνεδρίασιν, καταλήξωμεν εἰς τὸν φυσιολογικὸν τερματισμὸν τῆς συζητήσεως τῆς ἐπερωτήσεως. Ἡ μόνη λύσις, ἡ ὀρθοτέρα κοινοβουλευτικῶς καὶ σύμφωνος μὲ τὸν Κανονισμόν, θὰ ἦτο νὰ ὁρισθοῦν ὑπὸ τῶν κ.κ. Ἀρχηγῶν ἕνας ἢ δύο ρήτορες ἐξ ἑκάστου Κόμματος καὶ ἀντὶ τοῦ τετάρτου, τὸ ὁποῖον θὰ ἠδύνατο νὰ ἐπιβληθῇ, νὰ ὁμιλήσουν ἐπὶ ἡμίωρον ἕκαστος καὶ μετὰ 6ωρον ἢ ὀκτάωρον ἐργασίαν νὰ κηρυχθῇ λήξασα ἡ συζήτησις. Εὑρίσκομαι εἰς στενάχωρον, ἐπίσης, θέσιν, ἐκ λόγων λεπτότητος, νὰ ἐκφράσω ἕνα παράπονον, εἶναι ἡ ἠπιωτέρα διατύπωσις τὴν ὁποίαν δύναμαι νὰ κάμω, ὅτι διὰ τὴν ἐπερώτησιν αὐτὴν ἀναγγέλλονται εἰς τὸν Τύπον αἱ ἡμέραι κατὰ τὰς ὁποίας θὰ ὁμιλήσῃ εἷς ρήτωρ. Τοῦτο, ὡς εἶναι γνωστόν, δὲν προβλέπεται ὑπὸ τοῦ Κανονισμοῦ, ὁ ὁποῖος καθορίζει τὴν σειρὰν τῶν ὁμιλητῶν, ὡς ἐπίσης καὶ τὰ δικαιώματα τὰ ὁποῖα παρέχονται διά τινας ἐξ αὐτῶν ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ Τοῦτο ὅμως δὲν ὁδηγεῖ εἰς τὴν προαναγγελίαν καὶ εἰς τοιαύτην δημοσιότητα, δεδομένου, ὅτι αἱ ἐργασίαι τῆς Βουλῆς διευθύνονται μὲν ὑπὸ τοῦ Προέδρου, ἀλλὰ συνεχίζονται ἢ τερματίζονται μόνον δι’ ἀποφάσεων τῆς ὁλομελείας, τὰς ὁποίας δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γνωρίζῃ τις ἐκ τῶν προτέρων, διὰ νὰ προκαθορίζῃ πότε θὰ ὁμιλήσῃ. Ἔχων ἐπὶ πλέον ὑπ’ ὄψιν, ὅτι ἡ ἐπερώτησις αὕτη ἀσφαλῶς, διὰ νὰ εἴμεθα ρεαλισταί, θὰ ἀπασχολήσῃ τὸ Σῶμα τοὐλάχιστον περὶ τὰς 6–7 συνεδριάσεις, ἤτοι ὅλας τὰς ἡμέρας τοῦ κοινοβουλευτικοῦ ἐλέγχου ἑνὸς μηνός, ἔχων ἐπίσης ὑπ’ ὄψιν, ὅτι ἕνα Νομοσχέδιον συζητεῖται ἤδη εἰς τὴν Βουλὴν ἐπὶ 4–5 συνεδριάσεις καὶ ἴσως τὴν ἀπασχολήσῃ καὶ ἕκτην, ἤτοι τὰ ⅔ τῶν ἡμερῶν Νομοθετικῆς Ἐργασίας ἑνὸς μηνός, προβαίνω εἰς τὴν διαπίστωσιν, ὅτι ὁ ρυθμὸς τῶν ἐργασιῶν μας εἶναι βραδύς. Καὶ θὰ μοῦ ἀντιταχθῇ βεβαίως, ὅτι τοῦτο ὀφείλεται εἰς τὴν μὴ ἐπιψήφισιν τοῦ Κανονισμοῦ. Ὑπάρχει βεβαίως δόσις ἀληθείας εἰς τὴν ἄποψιν αὐτήν, ἀλλὰ δὲν νομίζω, ὅτι χρειάζεται Κανονισμὸς καί, οὕτως εἰπεῖν, πειθαναγκασμός, διὰ νὰ ὁμιλοῦν εἰς ἑκάστην ἐπερώτησιν μόνον 4–5 βουλευταὶ ἐκπροσωποῦντες τὰ Κόμματα, εἰς κάθε δὲ Νομοσχέδιον εἷς ἢ δύο ἐξ ἑκάστου Κόμματος, ὡς ἐπίσης καὶ νὰ μὴ εἶναι μακραὶ αἱ ἀγορεύσεις. Τοῦτο δύναται νὰ γίνῃ καὶ ἀπὸ σήμερον. Οὔτε εἶναι ἀπαραίτητον νὰ ὑπάρξουν φραγμοὶ καὶ κυρώσεις διὰ νὰ λειτουργήσῃ ἡ κοινοβουλευτικὴ μηχανὴ μὲ γοργὸν ρυθμόν. Νομίζω, ὅτι ἐὰν αὐτὰ τὰ τρία ἁπλᾶ πράγματα, τὰ ὁποῖα εἶπον προηγουμένως, δηλαδὴ ὁ περιορισμὸς τῶν ρητόρων εἰς τὰς ἐρωτήσεις εἰς 1 ἢ 2 ἐξ ἑκάστου Κόμματος, ὁ καθορισμὸς ρητόρων, ἐντεταλμένων ἀγορητῶν, διὰ τὰ Νομοσχέδια εἰς ἕνα ἢ δύο ἐξ ἑκάστου Κόμματος, ἀναλόγως τῆς δυνάμεώς του ὡς καὶ ὁ αὐτοπεριορισμὸς εἰς τὴν διάρκειαν τῶν ἀγορεύσεων, τηρηθοῦν, θὰ μᾶς δώσουν αὐτομάτως τὰ πλεονεκτήματα, τὰ ὁποῖα ἀναμένομεν ἐκ τῆς ψηφίσεως τοῦ νέου Κανονισμοῦ. Ποιοῦμαι ἔκκλησιν πρὸς τοὺς κ.κ. Ἀρχηγοὺς καὶ πρὸς τοὺς κ.κ. συναδέλφους ὅπως βοηθήσουν τὸ Προεδρεῖον ἵνα ὁ ρυθμὸς ἀποβῇ ταχύτερος καὶ κατὰ συνέπειαν καὶ ἡ ἀπόδοσις τῶν ἐργασιῶν τῆς Βουλῆς ἀπὸ ἀπόψεως ἐλέγχου καὶ ἀπὸ ἀπόψεως νομοθετικῆς ἐργασίας, πλουσιωτέρα, διότι σήμερον εἶναι λίαν πενιχρά.

§12Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ τοῦ πρώτου θέματος, τὸ ὁποῖον κυρίως νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ μᾶς ἀπασχολήσῃ, ὑπῆρχε μία αὐτοδέσμευσις, οὕτως εἰπεῖν, τῆς Βουλῆς καὶ αἱ σπουδαιότεραι Ἐπερωτήσεις, τὸ πολὺ εἰς 3–4 συνεδριάσεις νὰ τερματίζωνται. Ἐπὶ τῆς ἰδιομόρφου δὲ αὐτῆς ἐπερωτήσεως, κατὰ πρότασιν, νομίζω, τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, ἐπρόκειτο ἐντὸς 2–3 συνεδριάσεων νὰ τερματισθῇ ἡ συζήτησις. Βεβαίως καὶ τὸ ἐνδιαφέρον τοῦ θέματος καὶ ἡ πορεία τῶν συζητήσεων ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως ἠμπορεῖ νὰ καθίστα δικαιολογημένην καὶ τὴν σημερινήν, ἢ, τὸ πολὺ, μίαν ἀκόμη. Ὡς πρὸς τὴν πρότασιν ὅμως περὶ περιορισμοῦ τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ρητόρων ἑκάστης παρατάξεως, τὸ καθ’ ἡμᾶς τὴν ἀποδεχόμεθα, νομίζομεν ὅμως, ὅτι δὲν πρέπει πέραν καὶ τῆς προσεχοῦς συνεδριάσεως ἐλέγχου νὰ παραταθῇ ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ θέματος. Ἤδη ἐξετέθησαν καὶ πρόκειται νὰ ἐκτεθοῦν καὶ σήμερον αἱ ἀπόψεις περίπου μὴ πληρότητος ὅλων τῶν πτερύγων. Ὡς πρὸς τὸ ζήτημα τῆς πορείας τῆς Νομοθετικῆς Ἐργασίας, πῶς ὑπῆρξαν εἰς κάθε συνεδρίασιν τῆς Βουλῆς 1–2 Νομοθετήματα, τὰ ὁποῖα ἀπησχόλησαν περισσοτέρας συνεδριάσεις, νομίζω, ὅτι αὐτὸ ὀφείλεται εἰς τὸ περιεχόμενον τῶν Νομοθετημάτων ἀφ’ ἑνὸς καὶ οὐχὶ εἰς τὴν ἀνάγκην λήψεως νέων κανονιστικῶν διατάξεων, ἀλλὰ εἰς τὴν ἀνάγκην συμβολῆς ὅλων τῶν πτερύγων εἰς τὴν τήρησιν καὶ τοῦ Κανονισμοῦ καὶ τῶν ὑποχρεώσεών μας, περὶ παρακολουθήσεως τῶν συνεδριάσεων μέχρι τέλους, ὥστε νὰ μὴ διακόπτωνται ἐλλείψει ἀπαρτίας.

§13Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ ἐπεθύμουν νὰ παρατηρήσω, ὅτι ἰδιότυπος ἐπερώτησις δὲν ὑπάρχει. Ὑπάρχει τὸ πραγματικὸν γεγονὸς μιᾶς συνομιλίας, ἀποτέλεσμα τῆς ὁποίας ὑπῆρξε ἡ ἀποδοχὴ τῆς Κυβερνήσεως διὰ τὴν πρόταξιν τῆς ἐπερωτήσεως. Ἀπὸ ἐκεῖ καὶ πέρα ὅμως, κατὰ τὴν ἔννοιαν τοῦ Κανονισμοῦ, εἶναι μία συνήθης ἐπερώτησις. Ἐπίσης ἤθελον νὰ εἴπω, ἀναφερόμενος εἰς ὅσα εἴπατε πρὸς τὸ Σῶμα, ὅτι κατὰ τὸν Κανονισμὸν δὲν ὑπάρχει θέμα βιαίας ἀνακοπῆς οὐδεμιᾶς ἐπερωτήσεως, οὔτε ὅτι εἶναι θέμα λεπτότητος ἀπὸ ἀπόψεως Προεδρείου ἔναντι τοῦ Σώματος, ἀλλὰ καλῆς συνεννοήσεως τοῦ Προεδρείου πρὸς τὸ Σῶμα καὶ τῶν Κομμάτων ποὺ μετέχουν.

§14ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν νομίζω, ὅτι ὑπάρχει διαφωνία. Φραστικὴ ἴσως ὑπάρχει.

§15Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Τὸ σημειώνω, διότι αὐτὸ ἀνεφέρθη εἰς τὰς ἀνακοινώσεις σας πρὸς τὸ Σῶμα. Καὶ τέλος θὰ ἤθελον νὰ εἴπω, ὅτι ὡς πρὸς τὴν οὐσίαν τοῦ θέματος, ἐγὼ τοὐλάχιστον, προσωπικῶς, θὰ ἤμουν ἀπολύτως σύμφωνος νὰ ἐπιταχύνωνται αἱ ἐργασίαι καὶ τῶν ἐπερωτήσεων καὶ τοῦ Ἐλέγχου καὶ τῆς Νομοθετικῆς Ἐργασίας. Ἀλλὰ εἰς τοῦτο θὰ παρεκάλουν νὰ σημειωθῇ, ὅτι ἐὰν διακόπτωνται συχνότατα αἱ συνεδριάσεις Νομοθετικῆς Ἐργασίας ἐλλείψει ἀπαρτίας εἶναι θέμα τὸ ὁποῖον συχνότατα, ἀφορᾷ τὴν πλειοψηφίαν τοῦ Σώματος, ἡ ὁποία εἰς τὸ τέλος–τέλος συμφωνεῖ καὶ μὲ τὰ κυβερνητικὰ Σχέδια Νόμων, τὰ ὁποῖα εἰσάγονται.

§16Α. ΖΑΚΚΑΣ. Τὸν λόγον κ. Πρόεδρε.

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὡμίλησεν ὁ κ. Ἡλιοῦ.

§18Α. ΖΑΚΚΑΣ. Εἶμαι Ἀνεξάρτητος, ἔχω γνώμην καὶ κἄποιαν εἰδίκευσιν.

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι, κοινὴ συμφωνία θὰ γίνῃ. Δηλῶ, ὅτι εἶναι ἐγγεγραμμένοι περίπου 50. Συνεπῶς εἶναι θέμα συνεννοήσεως τῶν Κομμάτων μεταξύ των. Κάμνω ἐπισήμως τὴν δήλωσιν, ὅτι εἶναι 48–47, περίπου δηλαδὴ 50, οἱ ἐγγεγραμμένοι. Τὶ θέλετε νὰ κάμω ἐγώ; Κατόπιν αὐτοῦ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ εἴπω ὅσα εἶπον. Ὁ κ. Σ. Ἀλλαμανῆς, ἔχει τὸν λόγον.

§20Α. ΖΑΚΚΑΣ. Κύριε Πρόεδρε....

§21ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεννοηθῆτε μεταξύ σας.

§22Α. ΖΑΚΚΑΣ. Ἐὰν δαπανᾶται ὁ χρόνος, τοῦτο ὀφείλεται κατὰ πολὺ εἰς Κυβερνητικὰς ἀποφάσεις. Καὶ ἡμεῖς δὲν κάμνομεν τὸ καθῆκόν μας, ὅπως πρέπει νὰ τὸ κάμωμεν, διότι δὲν μᾶς δίδετε τὸν καιρόν.

§23Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ἀπὸ ἡμερῶν ἤδη τὸ Σῶμα συζητεῖ τὸ θέμα τῆς συνταξιοδοτήσεως τῶν ὑπερηλίκων ἑλλήνων ἀγροτῶν. Ἡ Νέα Πολιτικὴ Κίνησις ἐπιθυμεῖ καὶ χρέος ἔχει νὰ καθορίσῃ κατὰ τρόπον σαφῆ τὴν ἰδικήν της θέσιν ἐπὶ τοῦ συζητουμένου αὐτοῦ σοβαροῦ προβλήματος. Ἀλλὰ τὸ νομίζω ἀναγκαῖον, πρὶν τοῦτο ἐπιχειρήσῃ νὰ προβῇ εἰς μίαν γενικῆς μορφῆς παρατήρησιν. Βεβαίως τὸ πρόβλημα ποὺ μᾶς ἀπασχολεῖ ἔχει καὶ οἰκονομικὴν καὶ κοινωνικὴν καὶ ἐθνικήν, ὡς δικαίως ὑποστηρίχθη, σημασίαν. Ἡμεῖς ὅμως θεωροῦμεν, ὅτι δι’ αὐτὸν ἀκριβῶς τὸν λόγον ἔχει προέχοντα καὶ ἔντονον πολιτικὸν χαρακτῆρα. Καὶ δι’ αὐτὸν ἀκριβῶς τὸν λόγον θὰ ἔπρεπε καὶ θὰ πρέπει νὰ ἀντιμετωπισθῇ μὲ αἴσθημα εὐθύνης, ἀλλὰ καὶ μὲ τόλμην καὶ παρρησίαν. Δὲν νομίζω, ὅτι αἱ μέχρι τοῦδε συζητήσεις ἀντιμετώπισαν τὸ πρόβλημα ὑπ’ αὐτὴν ἀκριβῶς τὴν ἔννοιαν. Φοβοῦμαι, ὅτι ἐδόθη προέχουσα θέσις εἰς τὸν παράγοντα «ἀριθμὸς» καί, ὅτι ἀνήχθη τὸ πρόβλημα εἰς πρόβλημα τεχνικόν. Καὶ ἐδώσαμεν τὴν ἐντύπωσιν, κ. βουλευταί, ὅτι περίπου εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, ἐπὶ ἡμέρας γίνεται ἕν εἶδος Φροντιστηρίου Σπουδαστῶν τῆς Νομικῆς, ἢ τῆς Οἰκονομικῆς Σχολῆς ἐὰν θέλετε, καὶ ἀκόμη, ὅτι παριστάμεθα εἰς μίαν Δίκην Εἰρηνοδικείου, ἐνώπιον τοῦ ὁποίου εἶναι δυνατὴ, εἰς παλαιοτέρους χρόνους ἦτο καὶ θεμιτή, ἡ προβολὴ στρεψοδίκων ἐνστάσεων. Πράγματι, ὅταν ἡ οὐσία τοῦ προβλήματος ἦλθεν ἐνώπιον ἡμῶν, μὲ τὴν ἀναγγελίαν τῆς καταθέσεως τῶν γνωστῶν Προτάσεων Νόμων, προεβλήθη ἀπὸ πλευρᾶς Κυβερνητικῆς καὶ ὑπεστηρίχθη μὲ τὴν πολύτιμον συμπαράστασιν τοῦ κ. Ἡγέτου τῶν Προοδευτικῶν, ὑπεστηρίχθη ἐντόνως, ἡ ἐξέτασις τῆς ἀντισυνταγματικότητος τῶν Προτάσεων ἐκείνων Νόμων. Καὶ ἐκεῖ διεξήχθη ἕνας πείσμων καὶ ὀξὺς ἀγὼν πέριξ τῶν νομικῶν αὐτῶν θεμάτων καὶ διότι τρεῖς, ἂν δὲν ἀπατῶμαι πολύωροι, μακραὶ καὶ θορυβώδεις συνεδριάσεις διετέθησαν διὰ τὴν λύσιν τοῦ ἐπιμάχου νομικοῦ προβλήματος καὶ ὡδηγήθημεν ἀκόμη καὶ εἰς ὀνομαστικὴν ψηφοφορίαν, διὰ νὰ τεθῇ φραγμὸς εἰς τὴν πρόοδον τῆς διαδικασίας, τὴν ὁποίαν προβλέπει τὸ Σύνταγμα καὶ ὁ Κανονισμὸς τοῦ Σώματος, διὰ τὴν κατάθεσιν προτάσεως νόμου. Καὶ ἐνῷ αὐτὴ ἡ ὑπερβολικὴ εὐαισθησία ἐκδηλοῦται καὶ ἡ ἀγανάκτησις ἀκόμη διατυποῦται διὰ τὴν ἐπιμονὴν νὰ συζητηθοῦν αἱ προτάσεις νόμων, ποῖος δὲν γνωρίζει εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, ὅτι κατὰ δεκάδας πράξεις Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου μὲ ἔκτακτον νομοθετικὸν περιεχόμενον κατακλύζουν τὰ φύλλα τῆς Ἐφημερίδος τῆς Κυβερνήσεως καὶ φθάνουν ἐδῶ κἄποτε μετὰ παρέλευσιν ἑνὸς ἢ δύο ἐτῶν, διὰ νὰ λάβουν ὑποχρεωτικῶς τὸν νόμιμον ἐπίχρισμα. Περαιτέρω μία ἄλλη βασικὴ διάταξις τοῦ Συντάγματος, ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 35 παραβιάζεται πλέον ἑρμηνευομένη μὲ πνεῦμα ἀπολύτου ἀσυδοσίας, μέχρι σημείου ὥστε νὰ μὴ αἰσθάνωνται καὶ οἱ ρωμαντικοὶ ἐκεῖνοι, οἱ προσηλωμένοι εἰς τὴν τήρησιν τοῦ Συντάγματος, τὴν ἀνάγκην νὰ διαμαρτύρωνται. Ἀλλὰ ὡς νὰ μὴ ἤρκει ἡ ἔνστασις τῆς ἀντισυνταγματικότητος, προεβλήθη ὡς ἀντίρρησις διὰ τὴν συζήτησιν καὶ κατάθεσιν ἀκόμη αὐτῶν τῶν προτάσεων νόμων μία περίεργος θεωρία. Ὑπεστηρίχθη, κ. βουλευταί, ὅτι ἀκριβῶς ὅταν ἐνώπιόν σας, ὅταν ἐνώπιόν μας ἔρχωνται προβλήματα ὀξέα, σύνθετα, τότε ἀκόμη ἡ Ἀντιπολίτευσις ἔχει χρέος νὰ σιγᾷ καὶ ἀπαθῶς νὰ θεᾶται τὴν Κυβέρνησιν, νὰ συνεχίζῃ τὸν ἀμέριμνον βίον της, ἀδιαφοροῦσα διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τῶν προβλημάτων αὐτῶν, ἐκ τῆς λύσεως τῶν ὁποίων ἐξαρτᾶται ἐν πολλοῖς, ἡ ἐπιβίωσις μιᾶς μερίδος Ἑλλήνων πολιτῶν. Καὶ αὐτὸ ἐθεωρήθη ὡς συμμόρφωσις καὶ ὄχι ὡς πρόοδος τῆς ἐντολῆς τοῦ λαοῦ. Καὶ τέλος ὑπήρξατε ὅλοι μάρτυρες μιᾶς σειρᾶς μαχῶν κρατερῶν, θὰ ἔλεγον, αἱ ὁποῖαι διεξήχθησαν καθ’ ὅλην τὴν διάρκειαν αὐτῶν τῶν συνεδριάσεων πέριξ τῶν ἐπὶ μέρους ἀριθμῶν. Ἆρα γε νὰ εἶναι πράγματι ἡ ἀπόδοσις τοῦ φόρου ἀγροφυλακῆς 70 ἑκατ. ἢ μήπως φθάνουν τὰ 75 ἑκατ. ἢ τὰ 80 ἑκατ. Καὶ ἀκόμη ἂν εἶναι ἀκριβὴς ὁ ἀριθμὸς τὸν ὁποῖον ὁ Ἀρχηγὸς τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων προσδιορίζει εἰς τὴν πρότασίν του τῶν 130.000 συνταξιούχων ἢ μήπως ἀποδειχθῇ ἐκ τῶν ὑστέρων, ὅτι θὰ φθάσῃ τὰς 140.000; Πράγματι βασικὴν μορφὴν ἀντιδικίας προσλαμβάνει ἡ συζήτησις καὶ ἡ ἀμφισβήτησις τῶν ἀριθμῶν τῶν ἑκατέρωθεν προβλημάτων. Ἡ Κυβέρνησις ἐπιμένει, ὅτι δὲν ἔχει ἀκόμη εἰς τὴν διάθεσίν της ἀκριβῆ στοιχεῖα ἠλεγμένα ὄχι κἂν νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὴν ἐφαρμογὴν ὡλοκληρωμένου τοῦ θεσμοῦ τῆς κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως τῶν Ἑλλήνων ἀγροτῶν, ἀλλὰ οὔτε κἂν διὰ νὰ σταθμίσῃ τὸ πρόβλημα καὶ νὰ καθορίσῃ τὴν ὁριστικήν της θέσιν ἔναντι αὐτοῦ τοῦ μεμονωμένου ζητήματος τῆς συνταξιοδοτήσεως τῶν ἀπόρων Ἑλλήνων ἀγροτῶν καὶ δὲν ἀντιλαμβάνεται, ὅτι ταῦτα ὑποστηρίζουσα ἀπαγγέλλει τὴν ἰδίαν αὐτῆς καταδίκην. Πῶς εἶναι νοητόν, κύριοι βουλευταί, ὅταν ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις διαχειρίζεται τὰ κοινὰ ἐπὶ τέσσαρα καὶ ἥμισυ ἔτη, ὅταν ἡ χώρα αὐτὴ διαθέτῃ μίαν καλῶς ὠργανωμένην, μίαν εὔρυθμως λειτουργοῦσαν καὶ δαπανηράν, κατ’ ἀνάγκην, στατιστικὴν ὑπηρεσίαν, ἀπὸ ἐτῶν ἤδη, νὰ ὑπάρχῃ ἄλλη ἐξήγησις διὰ τὸ γεγονός, ὅτι μέχρι σήμερον δὲν ἔχομεν τοὺς ἀπαιτουμένους ἀριθμούς, διὰ νὰ ὁδηγηθῶμεν εἰς ὀρθὰς σκέψεις, παρὰ μόνον ἡ ἐξήγησις, ὅτι ἡ Κυβέρνησις οὐδέποτε σοβαρῶς ἠθέλησε νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ συζητούμενον πρόβλημα, δι’ ὃν λόγον καὶ δὲν ἔλαβεν ἐγκαίρως τὰ προσήκοντα μέτρα, ὥστε νὰ ὑπάρχουν σήμερον οἱ ἀριθμοὶ καὶ τὰ στοιχεῖα. Ἡ Κυβέρνησις ἐμφανίζεται ἀγωνιῶσα μήπως, ὑπὸ τὸ κράτος ἀμφισβητουμένων ἀριθμῶν, ἀσαφῶν καὶ ἀορίστων στοιχείων, παρασυρθῆ εἰς νόθους καί, ὅπως εἶπε, θνησιγενεῖς λύσεις τοῦ προβλήματος. Καὶ ποῖος δὲν ἐνθυμεῖται, ὅτι μόλις πρὸ δύο περίπου ἐτῶν ἡ ἰδία Κυβέρνησις ἐκάλει τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν νὰ ἐκπληρώσῃ τὸ ὕπατον λειτούργημα, τὴν ἀνάδειξιν νέας Βουλῆς, τὴν ἀνάδειξιν νέας Κυβερνήσεως, στηριζομένη εἰς τὰ πανάρχαια στοιχεῖα τῆς ἀπογραφῆς τοῦ σωτηρίου ἔτους 1940 καὶ ὄχι ἁπλῶς εἰς τὰ πεπαλαιωμένα στοιχεῖα τῆς ἀπογραφῆς τοῦ 1951, τὰ ὁποῖα ἤδη δὲν θεωρεῖ ἐπαρκῆ, διὰ νὰ ὁδηγήσουν εἰς σκέψεις ὀρθάς. Κύριοι βουλευταί, ἀριθμοὶ πολλοὶ ἀριθμοὶ ἀξιόλογοι, ἀριθμοὶ διαφωτιστικοί, ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου ἐδόθησαν πρὸς τὸ Σῶμα καὶ πράγματι ἐν πολλοῖς ἐφώτισαν τὸ ὅλον πρόβλημα. Νομίζομεν ὅμως, ὅτι παρελείφθησαν δύο ἀριθμοί, τοὺς ὁποίους θὰ ὀνομάσω βασικούς, διότι θεωρῶ, ὅτι αὐτοὶ καὶ μόνον εἶναι δυνατὸν νὰ δώσουν ἐναργῆ τὴν μελαγχολικὴν εἰκόνα τοῦ προβλήματος, ποὺ μᾶς ἀπασχολεῖ. Ποία ἆραγε νὰ εἶναι ἡ συμμετοχὴ αὐτοῦ τοῦ ποσοῦ τῶν 500.000.000, περὶ τοῦ ὁποίου τόσος ἐγένετο λόγος, εἰς τὸ ὅλον ἐθνικόν μας εἰσόδημα; Καὶ ἀκόμη, ποία εἶναι ἡ ποσοστιαία συμμετοχὴ τοῦ ποσοῦ αὐτοῦ εἰδικώτερον εἰς τὴν αὔξησιν, τὴν ὁποίαν ἡ Κυβέρνησις προγραμματίζει, τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος κατὰ τὴν προσεχῆ πενταετίαν; Ἀκούσατε, κύριοι βουλευταί, τοὺς δύο ἀριθμούς. Ἀπὸ μὲν τὴν αὔξησιν, τὴν προβλεπομένην, τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος, καλεῖσθε νὰ ἀποφασίσετε, ἐὰν θὰ λάβετε αὐτὸ τὸ ἐπαναστατικὸν μέτρον, νὰ ἀφαιρέσητε ἀπὸ ἄλλας κοινωνικὰς τάξεις καὶ νὰ δώσετε εἰς τοὺς ἀποκλήρους τῆς ὑπαίθρου τὸ 11% ἀρχικῶς καί, εἰς τὸ τέρμα τῆς πενταετίας, τὸ 2% τῆς αὐξήσεως τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος κατὰ τὴν προσεχῆ πενταετίαν. Καὶ ἀκόμη, κύριοι βουλευταί, ἐγένετο προσπάθεια νὰ παρασυρθῆτε, ἰδιὰ νὰ μετατοπίσητε τὸ 0,63, τὸ ὁποῖον τελικῶς θὰ γίνῃ 0,49%, τοῦ ὅλου εἰσοδήματος νὰ τὸ μετατοπίσητε ἀπὸ οἰκονομικῶς ἰσχυροτέρους εἰς ἀσθενεστέρους Ἕλληνας πολίτας. Διὰ τὸ ἀπειροελάχιστον αὐτὸ ποσοστὸν ὑπάρχουν οἱ ἐπιφυλασσόμενοι, οἱ διστάζοντες, οἱ ἀγωνιῶντες, μήπως μετατοπισθῇ, ἐπαναλαμβάνω, ἀπὸ ἄλλας τάξεις, διὰ νὰ φθάσῃ ὡς μία ἐκδήλωσις παρηγορίας πρὸς μίαν κατηγορίαν Ἑλλήνων πολιτῶν ποὺ διεξάγει ἀπεγνωσμένον ἀγῶνα ἐπιβιώσεως. Καὶ θὰ ἤθελον νὰ ἐρωτήσω τοὺς ἀντιλέγοντας, εἶναι πράγματι τόσον βέβαιοι, ὅτι εἰς τὴν χώραν αὐτὴν ἡ κατανομὴ τοῦ εἰσοδήματος γίνεται κατὰ τόσον ἰδεώδη, κατὰ τόσον δίκαιον τρόπον, ὥστε ἱερὸν δέος νὰ τοὺς καταλαμβάνῃ ἐπὶ τῇ ἰδέᾳ, ὅτι δύναται νὰ γίνῃ μία ἀσήμαντος ἔστω μεταβολὴ διὰ νὰ ἐπιτευχθῇ δικαιοτέρα κατανομὴ αὐτοῦ; Καὶ ὅμως ποῖος πολιτικὸς ὀργανισμὸς εἰς τὴν χώραν αὐτὴν καὶ ἰδίᾳ μὲ πόσην ἔμφασιν εἰς τὰς παραμονὰς τῶν ἐκλογῶν δὲν ἐξαγγέλλει ὡς προγραμματικήν του διακήρυξιν τὴν ἀναδιανομὴν ἐπὶ τὸ δικαιότερον τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος καὶ δὲν προβαίνει εἰς τὴν διαπίστωσιν, ὅτι εἶναι ἄδικος ἡ διανομὴ ὡς ἔχει σήμερον τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος. Ἔχουν προσκομισθῆ ἐπίσημοι ἀριθμοὶ ἀπὸ συναδέλφους, οἱ ὁποῖοι ὡμίλησαν πρὸ ἐμοῦ, καὶ δὲν θὰ ἐπεθύμουν νὰ τοὺς ἐπαναλάβω καὶ θὰ ἀρκεσθῶ νὰ ἀναφέρω ἕνα μόνον ἀριθμόν, διότι εἶναι καὶ πρόσφατος καὶ ἀριθμὸς ἀνατριχιαστικός. Πρὸ ἑνὸς περίπου μηνὸς ἔλαβε χώραν ἕνα συνέδριον εἰς μίαν περιοχὴν ποὺ θεωρεῖται καὶ εἶναι πλουσία, εἰς τὸ ὁποῖον παρίστατο ἡ Κυβέρνησις καὶ μετεῖχον οἱ Πρόεδροι καὶ τὰ Συμβούλια τῶν Κοινοτήτων καὶ τῶν Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν τοῦ Πηλίου. Καὶ ἐκεῖ ἐδόθη καὶ δὲν διεψεύσθη ὁ ἀριθμὸς βάσει ἐρεύνης τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας καὶ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης, ὁ ἀριθμός, ἀκούσατε, τοῦ μέσου μηνιαίου ἀκαθαρίστου εἰσοδήματος τετραμελοῦς οἰκογενείας τοῦ Πηλίου, ὁ ἀριθμὸς τῶν 400 δραχ. Ἐὰν θελήσετε νὰ ὑποβληθῆτε εἰς τὸν κόπον νὰ τὸν ἀναλύσετε θὰ φθάσετε εἰς τὸ καθαρὸν ἡμερήσιον εἰσόδημα τῆς μιᾶς καὶ ἡμισείας δρχ. Αὐτὴ εἶναι ἡ κατανομὴ τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος, καὶ ἐν ὄψει τῆς προσπαθείας νὰ βελτιωθῇ ἐπ’ ἐλάχιστον ἡ ἐξαιρετικῶς ἄδικος κατανομή, καταλαμβάνονται οἱ ἀντιλέγοντες ἀπὸ ἱερὰν ἀγανάκτησιν.

§24Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Μοῦ ἐπιτρέπετε μίαν διακοπήν;

§25Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Ἐὰν πρόκειται νὰ ἀμφισβητήσετε τὸν ἀριθμὸν.... (δὲν ἠκούσθη).

§26Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Δὲν πρόκειται νὰ ἀμφισβητήσω τὸν ἀριθμὸν ὡς πρὸς τὸ Πήλιον ἢ ἄλλας ὀρεινὰς περιοχὰς τῆς Ἑλλάδος. Ἀντιθέτως γνωρίζω, ὅτι ὡρισμέναι περιοχαὶ εὑρίσκονται ὑπὸ συνθήκας λίαν ὀδυνηρὰς καὶ δι’ αὐτὸ ἡ Κυβέρνησις ἔλαβε καὶ ὡρισμένας ἀποφάσεις σχετικῶς μὲ τοὺς κατοίκους τοῦ Πηλίου διὰ τὴν ἀποστολὴν ἀλεύρου, ὀρύζης καὶ ἐλαίου.

§27Δ. ΓΟΝΤΙΚΑΣ. Ὑπάρχουν καὶ ἄλλαι περιοχαὶ εἰς τὴν ἰδίαν δεινὴν κατάστασιν.

§28Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Γνωρίζω τὴν κατάστασιν ὡρισμένων περιοχῶν τῆς Ἑλλάδος ὡς εἶναι τὸ Πήλιον. Ἐν προκειμένῳ ὑπῆρχεν ἐπείγουσα ἀνάγκη νὰ ληφθοῦν τὰ μέτρα αὐτὰ διὰ τὸ Πήλιον. Πάντως οἱαδήποτε ἀνάλογος περίπτωσις θὰ ἐξετασθῇ ἐντὸς τῶν ἡμερῶν.

§29Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Ἡ παρέμβασις τοῦ κ. Ἀντιπροέδρου, ἔρχεται νὰ ἐνισχύσῃ τὴν ἰδικήν μου διαπίστωσιν, διότι διὰ νὰ εὑρεθῇ εἰς τὴν ἀνάγκην ἡ Κυβέρνησις νὰ λάβῃ τὸ ἐξαιρετικὸν αὐτὸ μέτρον τῆς προσκαίρου ἐνισχύσεως δι’ ἐλαίου, εἰς ἐλαιοπαραγωγὸν περιοχήν, καὶ σίτου, ὑποθέτω, ὅτι συνάγεται ὁμολογία τῶν ὅσων ἐγὼ ὑποστηρίζω. Ἀλλὰ ἐνῷ, κύριοι συνάδελφοι, καὶ ἡμεῖς τῆς νέας πολιτικῆς κινήσεως εἴμεθα σύμφωνοι μὲ τὴν διακήρυξιν τῆς ἀνάγκης νὰ ἐπέλθῃ δικαιοτέρα κατανομὴ τοῦ εἰσοδήματος, θεωροῦμεν, ὅτι εἶναι ἐξοργιστικῶς ἐξ ἴσου ἀπαράδεκτος ἡ παρατηρουμένη ἀντίδρασις εἰς τὴν ἄμεσον λῆψιν τοῦ προτεινομένου μέτρου. Αὐτὸ τὸ μέτρον πρόκειται νὰ θίξῃ κατὰ τρόπον ἀνεπαίσθητον τὰ εἰσοδήματα τῶν ἄλλων Ἑλλήνων διὰ νὰ δώσῃ μίαν μικρὰν ἐνίσχυσιν καὶ χαρὰν εἰς αὐτοὺς τοὺς ἀποκλήρους τῆς Ἑλληνικῆς ὑπαίθρου. Αὐτοὶ οἱ μονίμως ὑποσιτιζόμενοι ἄποροι Ἕλληνες εἶναι ὑποχρεωμένοι νὰ ἀκούουν, ὅτι αὐξάνει τὸ ἐθνικὸν εἰσόδημα ἀλλὰ καὶ τὸ ἀτομικὸν τῶν ἄλλων Ἑλλήνων, ἐνῷ τὸ ἰδικόν των φθίνει σταθερῶς. Καὶ ἀκόμη μαζὶ μὲ τὴν αὔξησιν τοῦ εἰσοδήματος τῶν ἄλλων Ἑλλήνων, τὸ ἀγροτικὸν εἰσόδημα ἀφαιμάσσεται σταθερῶς διὰ τοὺς ἀσφαλιστικοὺς πόρους τῶν ἀσφαλιστικῶν Ὀργανισμῶν τῶν ἄλλων τάξεων. Ἰδοὺ τὸ ἐρώτημα τὸ ὁποῖον τίθεται εἰς ὅλους μας, ἀλλὰ προεχόντως εἰς τὴν ὑπεύθυνον Κυβέρνησιν, ἡ ὁποία διαθέτει τὴν πλειοψηφίαν, καὶ εἰς αὐτὸ τὸ ἐρώτημα καλούμεθα νὰ ἀπαντήσωμεν εὐθέως. Ὑπεκφυγαὶ δὲν δικαιολογοῦνται καὶ θὰ ἀποδείξω, ὅτι δὲν εἶναι κἂν δυναταί. Πρέπει, ναὶ ἢ ὄχι νὰ νομοθετήσωμεν τὴν συνταξιοδότησιν τῶν ἀπόρων Ἑλλήνων Ἀγροτῶν; Ἡ νέα πολιτικὴ κίνησις ἀπαντᾷ ἀδιστάκτως ναί. Ἐὰν τὸ κοινωνικὸν καθεστὼς τὸ ὁποῖον μᾶς διέπει, ἐὰν ἡ Δημοκρατία, ἡ ὁποία ἀποτελεῖ τὴν οὐσίαν τοῦ πολιτεύματός μας, δὲν ἔχουν τὴν δύναμιν νὰ λύσουν τοιαῦτα ὀξύτατα κοινωνικὰ προβλήματα, πρέπει νὰ θεωρηθῇ βέβαιον, ὅτι ὁδηγούμεθα εἰς τὴν ἀνατροπὴν των, θὰ προσπαθήσω ἐν συνεχείᾳ νὰ ἀποδείξω διατὶ τὸ μέτρον, δὲν πρέπει μόνον ἀλλὰ καὶ δύναται νὰ ληφθῇ χωρὶς καμμίαν ἐπικίνδυνον συνέπειαν ἀπὸ οἱασδήποτε πλευρᾶς. Καὶ ἡ πρώτη εἶναι ἡ δημοσιονομική, διότι αὐτὴ κυρίως προεβλήθη. Ἡ θέσπισις νέων εἰδικῶν πόρων διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τῆς ἀντιστοίχου δαπάνης, ἐγγυᾶται προφανῶς, ὅτι δὲν θὰ θιγῇ τὸ δημοσιονομικὸν ἰσοζύγιον. Ἐξ ἄλλου ἡ ἁλματώδης αὔξησις τοῦ ὕψους τοῦ Δημοσίου προϋπολογισμοῦ, ἰδίᾳ δὲ ἀπὸ τὸ 1953–1958, διότι διὰ τὸ 1959 δὲν ὑπάρχουν ἐπίσημα στοιχεῖα, ἀπὸ 10.816 χιλ. ἑκατ. τὸ 1953, εἰς 16.000 χιλ. ἑκατ. 1958, μᾶς ἐνισχύει εἰς τὸ νὰ ἀποφασίσωμεν τὴν αὔξησιν τῶν ἐσόδων τοῦ προϋπολογισμοῦ ἀλλὰ αὐτὴν τὴν φορὰν πρὸς τὸν σκοπὸν νὰ ἐνισχύσωμεν τὴν δεινοπαθοῦσαν τάξιν τῶν Ἑλλήνων ἀγροτῶν. Ἡ Κυβέρνησις, δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι φρόνιμον νὰ ἐπιμείνῃ εἰς τὸ θέμα τῆς λήψεως νέων στοιχείων διὰ νὰ σταθμίσῃ τὰς πλευρὰς τοῦ ζητήματος καὶ νὰ λάβῃ ὁριστικὰς ἀποφάσεις ἐπ’ αὐτοῦ. Νομίζω, ὅτι εἰς τοῦτο ἐπιμένουσα ἀδικεῖ καὶ ἑαυτὴν καὶ τὴν νοημοσύνην ὅλων ἡμῶν. Ὅ,τι ἐνδιαφέρει αὐτὴν τὴν στιγμὴν εἶναι νὰ μᾶς εἴπῃ εὐθέως —καὶ δύναται νὰ τὸ πράξῃ ἀκινδύνως διὰ τὸν θεσμὸν τῆς κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως καὶ τὴν οἰκονομίαν τῆς χώρας— νὰ μᾶς εἴπῃ, ναὶ ἢ ὄχι, εἶναι ἀποφασισμένη νὰ ἐξεύρῃ τοὺς πόρους, ποίους καὶ πόσους, διὰ νὰ δοθῇ σύνταξις εἰς τοὺς γέροντας ἀπόρους ἀγρότας; Τὴν τυχὸν δὲ ὑπέρβασιν τῆς προβλεφθησομένης δαπάνης δύναται ἡ Κυβέρνησις νὰ ἀντιμετωπίσῃ εὐχερῶς καὶ πρακτικῶς ἐὰν ὑπάρξῃ κἄποια ἐλαστικότης, εἰς τὴν ὁποίαν ὅλοι θὰ συνεφωνοῦμεν, εἰς τὴν διατύπωσιν τοῦ νομοσχεδίου. Θὰ ἦτο δυνατὸν λ.χ. νὰ προβλεφθῇ, ὅτι μετὰ ἓν τρίμηνον ἀπὸ τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ νόμου διὰ Βασιλικῶν Δ)των εἶναι δυνατὴ ἡ ἐπέκτασις τοῦ θεσμοῦ τῆς συνταξιοδοτήσεως καὶ πέραν τῶν ἀρρένων ὑπερηλίκων ἀγροτῶν εἰς τὰς κατηγορίας, τὰς ἐπίσης ἐνδεεῖς, τῶν χηρῶν, τῶν ὀρφανῶν, τῶν ἀνικάνων πρὸς ἐργασίαν. Καὶ αὐτὴ ἡ ἐξουσιοδότησις θὰ ἐτέλει ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν, ὅτι ἀπολογιστικῶς θὰ διεπιστοῦτο, ὅτι τὸ ὕψος τῶν εἰδικῶν ἐσόδων καὶ δαπανῶν ἐπιτρέπει αὐτὴν τὴν ἐπέκτασιν. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, κ. βουλευταί, ἀποτρέπονται δυσάρεστοι αἰφνιδιασμοί, ἀλλὰ καὶ καθίστανται ἀνέφικτοι αἱ ὑπεκφυγαὶ ὅλων ἐκείνων, ποὺ παραμένουν θαυμασταὶ τῆς στατιστικῆς ἐπιστήμης καὶ τῆς σοφίας τῶν ξένων ἐμπειρογνωμόνων. Ἀλλὰ προεβλήθη, πλὴν τῆς δημοσιονομικῆς ἀντιρρήσεως, καὶ μία ἄλλη ἐμφανισθεῖσα, ἐξ ἴσου σοβαρά. Ὁ κ. Ἀρχηγὸς δὲ τῶν Προοδευτικῶν αὐτὴν τὴν τελευταίαν ἀντίρρησιν τὴν ἀνήγαγεν εἰς οἰκονομικὸν ἀφορισμόν. Ὑπεστηρίχθη, δηλαδή, ὅτι εἶναι τοὐλάχιστον ἢ περίπου ἐγκληματικὸν διὰ μίαν χώραν ὑπὸ ἀνάπτυξιν, ὡς ἡ Ἑλλάς, νὰ προτάσσωνται τῶν παραγωγικῶν αἱ κοινωνικαὶ δαπάναι. Καὶ ἀκόμη, ὅτι εἶναι ἐπικίνδυνον αὐτὰς τὰς κακὰς συνηθείας τῶν πόλεων νὰ τὰς μεταφέρωμεν καὶ εἰς τὴν Ἑλληνικὴν ὕπαιθρον καὶ νὰ ἐξομοιώσωμεν τὰ δύο αὐτὰ σκέλη ἀπὸ ἀπόψεως μεταχειρίσεως κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως. Τί σημασίαν ἔχει ἂν μερικοὶ ἀνόητοι ὀνειροπόλοι πρὸ 15 ἐτῶν διεκήρυξαν ἀνὰ τὸν κόσμον ὡς βασικὴν ἐπιδίωξιν ὅλων τῶν λαῶν τὴν ἐξομοίωσιν τῶν πολιτῶν ἐν τῷ συνόλῳ ἀπὸ ἀπόψεως μεταχειρίσεως ἀσφαλιστικῆς; Ἐδῶ θὰ ἐκινδυνεύωμεν νὰ ἐγκαταλείψωμεν τὴν προσπάθειαν τῆς βελτιώσεως, τῆς αὐξήσεως τοῦ ἀγροτικοῦ εἰσοδήματος διὰ τῶν ὀρθοδόξων καὶ μακρᾶς πνοῆς μέτρων! Καὶ τέλος ἐκλήθησαν οἱ Ἕλληνες ἀγρόται, κ. βουλευταί, νὰ ἐκλέξουν μεταξὺ τῆς 300δράχμου συντάξεως ἀφ’ ἑνὸς καί, ἀφ’ ἑτέρου, μεταξὺ τῆς διευκολύνσεως τῆς διαθέσεως καὶ ἐξαγωγῆς τῶν γεωργικῶν των προϊόντων. Καὶ ἔδραμεν ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῶν Προοδευτικῶν εἰς τὸ Αἰτωλικόν, διὰ νὰ μεταφέρῃ ἐκεῖθεν πρὸς τὴν Κυβέρνησιν τὸ χαρμόσυνον μήνυμα, ὅτι ἠδύνατο αὕτη καὶ ἀρνουμένη καὶ ἀναβάλλουσα ἐπ’ ἀόριστον τὴν πραγματοποίησιν τοῦ πιεστικοῦ αὐτοῦ αἰτήματος τῶν Ἑλλήνων ἀγροτῶν νὰ ὑπολογίζῃ πάντοτε εἰς τὴν θερμὴν συμπαράστασιν αὐτῶν! Ἀλλ’ ἂς ἴδωμεν, κ. βουλευταί, ἐκ τοῦ πλησίον τὰς ἀντιρρήσεις αὐτάς, ἐὰν πράγματι ἔχουν βάσιν τινὰ καὶ ἄν, ἀκόμη εἶναι ἐπιτρεπτὰ αὐτὰ τὰ διλήμματα, ποὺ ἐτέθησαν πρὸ τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου, καὶ ἂν εἶναι νοητὸν χωρὶς νὰ ἀποκρούωνται νὰ ἀκούωνται αὐταὶ αἱ παραδοξολογίαι εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν. Εἶναι πρόδηλον, ὅτι ἐφόσον νέοι καὶ εἰδικοὶ πόροι προβλέπονται διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τῆς σχετικῆς δαπάνης, τὸ ὕψος τῶν προγραμματισθεισῶν ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν δημοσίων ἐπενδύσεων δὲν πρόκειται ἐπ’ ἐλάχιστον νὰ ἐπηρεασθῇ. Ἐλέχθη ἤδη ἀπὸ διακεκριμένον συνάδελφον εἰς μίαν συνεδρίασιν παρελθοῦσαν, ἀλλ’ ἐπιθυμῶ νὰ τὸ ἐπαναλάβω διότι ἀποδίδω σημασίαν, ὅτι ἡ θεμελίωσις τοῦ θεσμοῦ, περὶ τοῦ ὁποίου συζητοῦμεν, ἐπὶ εἰδικῶν νέων πόρων, ὄχι μόνον δὲν θὰ ἐπηρεάσῃ δυσμενῶς τὸ ὕψος τῶν ἐπενδύσεων, ἀλλὰ θὰ ἐμπλουτίσῃ τὸν προϋπολογισμὸν τῶν ἐπενδύσεων μὲ νέους πόρους. Αὐτὰ τὰ 500 ἑκατομμύρια, τὰ ὁποῖα θὰ σπεύσῃ ὁ ὑποσιτιζόμενος συνταξιοῦχος νὰ διοχετεύσῃ διὰ νὰ προμηθευθῇ τὰ ἀναγκαῖα εἴδη συντηρήσεως, θὰ ἀποτελέσουν τὸν καλύτερον πελάτην αὐτοῦ τοῦ ὑπερτροφικοῦ ὀργανισμοῦ, ὁ ὁποῖος θὰ καραδοκῇ νὰ ἐπιπέσῃ ἐπ’ αὐτῶν διὰ νὰ ἀποσύρῃ ὑπὲρ τοῦ προϋπολογισμοῦ τὸ 35–40% —ἐννοῶ τὸν μηχανισμὸν τῆς ἐμμέσου φορολογίας. Διότι, κ. βουλευταί, ἔχει ἤδη ἀμέσως ἐρευνηθῇ καὶ διαπιστωθῇ, ὅτι δυστυχῶς, αὐτὸ τὸ τερατῶδες ποσοστὸν τοῦ 40% ἐκ τῆς ἐμμέσου φορολογίας βαρύνει μίαν Ἑλληνικὴν οἰκογένειαν χαμηλοῦ εἰσοδήματος, ὅταν διαθέτῃ τὸ εἰσόδημά της πρὸς ἀγορὰν τῶν εἰδῶν συντηρήσεώς της. Ἀλλὰ καὶ πέραν τούτου, αὐτὸ τὸ ποσὸν τῶν 500 ἑκατομμυρίων θὰ χρειασθῇ νὰ κυκλοφορήσῃ ἀπὸ τὸν μπακάλην καὶ τὸν βιοτέχνην τοῦ χωριοῦ διὰ σειρᾶς ἐνδιαμέσων ἐπιχειρηματικῶν μονάδων, διὰ νὰ φθάσῃ εἰς τὸν βιομήχανον καὶ τὸν εἰσαγωγέα τῆς πρωτευούσης. Καὶ ἡ κυκλοφορία τοῦ ποσοῦ αὐτοῦ θὰ προκαλέσῃ φυσικὰ μίαν αὔξησιν τοῦ ὄγκου τῶν συναλλαγῶν καί, περαιτέρω, θὰ δημιουργήσῃ πρόσθετα εἰσοδήματα εἰς μίαν σειρὰν ἐπιχειρηματικῶν μονάδων. Καὶ ἐπ’ αὐτῶν θὰ ἔχῃ τὰ δικαιώματά του ὁ δημόσιος προϋπολογισμός, διότι θὰ ἀντλήσῃ διὰ τῆς ἀμέσου φορολογίας, διὰ τοῦ φόρου κύκλου ἐργασιῶν, νέα εἰσοδήματα, πέραν ἐκείνων, ποὺ θὰ ἔχῃ ἐπιφυλάξει ὁ μηχανισμὸς τῆς ἐμμέσου φορολογίας. Θὰ ἠδυνάμην, νομίζω, ἀκινδύνως νὰ προβάλω τὸν ἀριθμὸν τῶν 200 ἑκατομμυρίων διὰ νὰ ὑποστηρίξω, βάσει ἐπιστημονικῶν δεδομένων, ὅτι αὐτοῦ τοῦ ὕψους ποσὸν περίπου θὰ ἐπανέλθῃ εἰς τὰ Ταμεῖα τοῦ Κράτους ἔναντι ἐκείνων, ποὺ θὰ ἐξέλθουν διὰ νὰ ἀντιμετωπίσουν τὴν δαπάνην τῆς συνταξιοδοτήσεως τῶν ἀπόρων Ἑλλήνων ἀγροτῶν. Ἀλλὰ θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἀντιταχθῇ —καὶ ἐμμέσως ἀντετάχθη— καὶ τοῦτο: Ἄραγε αὐτὴ ἡ μετατόπισις τοῦ ½% τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος ἀπὸ ὡρισμένας τάξεις κοινωνικὰς εἰς τὰ θυλάκια αὐτῶν τῶν ἀποκλήρων τῆς Ἑλληνικῆς ὑπαίθρου, μήπως θὰ σημάνῃ κάμψιν τῶν ἰδιωτικῶν ἐπενδύσεων; Νομίζω, ὅτι καγχασμὸν —καὶ εὐλόγως— θὰ προεκάλει ἡ προσπάθεια νὰ ὑποστηριχθῇ τοιοῦτον ἐπιχείρημα. Ὅταν, κύριοι βουλευταί, εἴμεθα μάρτυρες ἑνὸς ἀπαραδέκτου καὶ μελαγχολικοῦ φαινομένου, ἐπὶ σειρὰν ἐτῶν τεράστια ποσὰ τῆς ἰδιωτικῆς ἀποταμιεύσεως νὰ λιμνάζουν, ὅταν, ἀκόμη, εἶναι πασίδηλον γεγονός, ὅτι σημαντικαὶ πιστώσεις, ἀλλοδαπαὶ καὶ ἐπιχώριοι, παραμένουν ἀναξιοποίητοι πρὸς δόξαν τῆς γενικωτέρας οἰκονομικῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποθέσῃ κανείς, ὅτι αὐτὴ ἡ μετατόπισις τοῦ εἰσοδήματος θὰ ὁδηγήσῃ εἰς μείωσιν τῶν ἰδιωτικῶν ἐπενδύσεων; Ἄλλωστε, δι’ ὅσους παρακολουθοῦν ἐκ τοῦ σύνεγγυς τὰ οἰκονομικὰ προβλήματα καὶ τὰ ἐρευνοῦν, δὲν εἶναι ἄγνωστον, ὅτι ἀπὸ τὴν σημειουμένην κατ’ ἔτος αὔξησιν τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος ὄχι μόνον ἐδῶ, ἀλλὰ ἁπανταχοῦ τοῦ κόσμου, ἕνα ποσοστόν, καὶ δὲν εἶναι ἀσήμαντον, ὁδηγεῖται εἰς καταναλωτικὰς καὶ δὴ πολυτελεῖς δαπάνας τῶν ἰδιωτικῶν φορέων τῆς ἐθνικῆς οἰκονομίας. Εἰς βάρος αὐτῶν τῶν δαπανῶν πρόκειται οἱ ἀτυχεῖς Ἕλληνες ἀγρόται νὰ αὐξήσουν τὰς ἰδικάς των ἀναιμικὰς δαπάνας συντηρήσεως. Ἀβίαστον, ὅθεν προκύπτει τὸ συμπέρασμα, ὅτι οὔτε διαταραχὴ τοῦ δημοσιονομικοῦ ἰσοζυγίου εἶναι πιθανόν, ἢ μᾶλλον ἐντελῶς ἀποκλείεται, οὔτε ἡ ἐλαχίστη δυσμενὴς ἐπίπτωσις εἰς τὸ ὕψος τῶν δημοσίων ἰδιωτικῶν ἐπενδύσεων ἠμπορεῖ νὰ ὑπάρξῃ ἐκ τῆς ἀποδοχῆς τοῦ προτεινομένου μέτρου. Τὶ ἀπομένει, λοιπόν, ὡς ἐξήγησις λογικὴ αὐτῆς τῆς ἀντιδράσεως εἰς τὴν ἄμεσον νομοθέτησιν τοῦ μέτρου τούτου; Νομίζω, ὅτι δὲν ἀπομένει ἄλλο τι παρ’ ὅ,τι ἐδημιουργήθη ἡ ἐντύπωσις εἰς τὴν κοινὴν γνώμην, ὅτι ἡ πρωτοβουλία ἀνήκει εἰς τὴν Ἀντιπολίτευσιν, ἴσως ἀπόψε, ἡ καλόπιστος ἀλλὰ νοσηρὰ ἀντίληψις, ὅτι θὰ ἀπετέλει ἐπαναστατικὸν μέτρον αὐτὴ ἡ ἀσήμαντος ἔστω κάμψις τῶν ὑψηλῶν εἰσοδημάτων πρὸς αἱμοδότησιν τῶν ἀγωνιζομένων τὸν ἀγῶνα τῆς ἐπιβιώσεως Ἑλλήνων ὑπεργήρων ἀγροτῶν. Καὶ τώρα, ἂς ἀσχοληθῶμεν δι’ ὀλίγων μὲ τὰ περίφημα διλήμματα, πρὸ τῶν ὁποίων ἐτέθη ὁ ἀγροτικὸς κόσμος τῆς Ἑλλάδος. Ἠρωτήθησαν ὄντως οἱ Ἕλληνες γεωργοί: προτιμᾶτε τὴν πενιχρὰν αὐτὴν σύνταξιν ποὺ θὰ λάβῃ ἕνα μόνον μέρος ἐξ ὑμῶν ἀπὸ τὴν μόνιμον, τὴν ὀργανικὴν τὴν ὑψηλὴν αὔξησιν τοῦ εἰσοδήματός σας; Καὶ ἀκόμη δὲν ἀντιλαμβάνεσθε, ὅτι αὐτὴ ἡ συνταξιοδότησις θὰ καταστήσῃ ἀνέφικτον τὴν διάθεσιν καὶ ἐξαγωγὴν τῶν γεωργικῶν σας προϊόντων; Τὰ διλήμματα αὐτὰ ἡ νέα πολιτικὴ κίνησις τὰ θεωρεῖ ὡς ἀπαράδεκτα τεχνάσματα καὶ εἴμεθα βέβαιοι, ὅτι τὴν ἰδίαν ἐντύπωσιν ἔχει καὶ ὁλόκληρος ὁ Ἑλληνικὸς λαός. Ἀλλοίμονον, κύριοι βουλευταί, ἐὰν ἡ ἀνάπτυξις μιᾶς οἰκονομίας καὶ ἡ διάθεσις καὶ ἐξαγωγὴ τῶν προϊόντων αὑτῆς ἀποκλείῃ πᾶσαν ἰδέαν δικαιοτέρας ἀναδιανομῆς τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος. Ἡ νέα πολιτικὴ κίνησις εἰς τὴν προγραμματικήν της διακήρυξιν ἔλαβε σαφῆ θέσιν ἐπὶ τοῦ κρισίμου αὐτοῦ θέματος. Εἶπε πρὸ ἡμερῶν εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν καὶ τὸ ἐπαναλαμβάνει δι’ ἐμοῦ ἀπὸ τοῦ ἐπισήμου αὐτοῦ βήματος, πιστεύομεν, ὅτι διὰ τῆς ἐφαρμογῆς συγκεκριμένου προγράμματος δύναται νὰ ἐξασφαλισθῇ ἡ ἔξοδος τῆς χώρας μας ἀπὸ τὸ σημερινὸν καθεστὼς τῆς οἰκονομικῆς στασιμότητος «...... (ἀναγινώσκει)......». Ἀλλὰ καὶ ἐπὶ τοῦ θέματος, κύριοι βουλευταί, τῆς ἐξαγωγῆς τῶν ἑλληνικῶν προϊόντων, ἡ νέα πολιτικὴ κίνησις ἔλαβε σαφῆ θέσιν. Εἶπεν: «Ἡ αὔξησις τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς...... (ἀναγινώσκει)......». Αὐτὰ ἐλέγαμε τὴν παρελθοῦσαν Κυριακήν, ἀπευθυνόμενοι πρὸς τὸν Ἑλληνικὸν λαόν. Ὁ φίλος Ἡγέτης τῶν Προοδευτικῶν, ἀπεύθυνε πρὸς τοὺς Ἕλληνας ἀγρότας μίαν οἱονεὶ ἀπειλητικὴν προειδοποίησιν, ὅτι ἐὰν τυχὸν δικαιωθοῦν οἱ γέροντες ἐξ αὐτῶν, συντάξεως, τότε θὰ παραμείνῃ ἄλυτον τὸ ἀγχῶδες πρόβλημα τῆς ἐξαγωγῆς τῶν Ἑλληνικῶν προϊόντων. Θὰ ἐπεθύμουν νὰ τοῦ ὑπενθυμίσω κἄτι ποὺ θὰ τοῦ εἶναι ἴσως δυσάρεστον, ἀλλὰ ἀναγκαῖον. Γνωρίζω πόσον εἶναι ὑπερήφανος καὶ πόσον εὐλόγως διεκδικεῖ τὴν πατρότητα τοῦ μέτρου τῆς ἐλευθερίας τῶν εἰσαγωγῶν. Θέλω νὰ τοῦ ὑπενθυμίσω, ἀφοῦ θίγεται τὸ πρόβλημα τῶν ἐξαγωγῶν καὶ αὐτὸ εἶναι τὸ ὑπόβαθρον τῆς σημερινῆς κακοδαιμονίας τῶν Ἑλλήνων ἀγροτῶν, θέλω νὰ τοῦ ὑπενθυμίσω, ὅτι χάρις εἰς αὐτὴν τὴν πολιτικήν, κατὰ τὴν διάρκειαν μιᾶς 5ετίας, ἀπὸ τὸ 1953 μέχρι τὸ 1958, αἱ εἰσαγωγαί μας ηὐξήθησαν κατὰ 254 ἑκατομμύρια δολλάρια, ἐνῷ αἱ ἐξαγωγαί μας μόνον κατὰ 108 ἑκατομμύρια δολλάρια. Καὶ ἔλαβεν ἡ οἰκονομία ὡς ἐκ τῆς συνθέσεως τῶν εἰσαγωγῶν ἕνα ὄντως καταναλωτικὸν χαρακτῆρα. Καὶ αὐτὴ ἀκριβῶς ἡ πολιτική, ἡ ὁποία ἀποτελεῖ πράγματι φραγμὸν διὰ τὴν λύσιν τοῦ ἐξαγωγικοῦ μας προβλήματος μὲ ὅλας τὰς ὀδυνηρὰς καὶ ἐκρηκτικὰς συνεπείας διὰ τὴν ὅλην Ἑλληνικὴν οἰκονομίαν θὰ συνεχισθῇ, ἐφ’ ὅσον ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις, ἡ ὁποία φαίνεται ἐμμένουσα καὶ συμφωνοῦσα μὲ τὸν κ. ἡγέτην τῶν Προοδευτικῶν, ἐμμένουσα εἰς τὴν πολιτικὴν τῆς ἐλευθερίας τῶν εἰσαγωγῶν. Δὲν ἀντελήφθη, ὅτι δὲν μένει ἄλλη λύσις, παρὰ αὐτή, τὴν ὁποίαν ἡμεῖς ἔχομεν προγραμματίσει. Πρέπει ἡ ἐξωτερικὴ ἐμπορικὴ πολιτική μας νὰ πειθαρχηθῇ ἀπὸ αὐτὸν τὸν πρωταρχικὸν σκοπὸν τῆς ἐξαγωγῆς τῶν ἐγχωρίων προϊόντων.

§30Σ. ΜΑΡΚΕΖΙΝΗΣ. Δὲν εἶχα πρόθεσιν νὰ σᾶς διακόψω, ἀγαπητὲ κύριε συνάδελφε, καὶ οὔτε πρόκειται νὰ σᾶς ἀπαντήσω ἐπὶ τῶν ὅσων εἴπατε. Ἐπὶ τοῦ συγκεκριμένου, ὅμως, θέματος τῶν εἰσαγωγῶν, διὰ τὸ ὁποῖον παραμένω ὑπερήφανος, θέλω νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι ἠμπορεῖτε νὰ εὕρητε ὅλα τὰ ἐπιχειρήματα εἰς ἕνα ἐκ τῶν ἐκλεκτῶν μελῶν τῆς ἰδικῆς σας κινήσεως, ὁ ὁποῖος ἀπὸ αὐτοῦ τοῦ βήματος τὴν ὑπεστήριξεν.

§31Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Ἐγὼ νομίζω, κ. ἀρχηγὲ τῶν Προοδευτικῶν, ὅτι θὰ ἐξακολουθήσετε καὶ τώρα νὰ διεκδικῆτε τὴν πατρότητα καὶ τὴν ἔμπνευσιν τοῦ μέτρου καὶ δὲν φαντάζομαι ποτέ, ὅτι θὰ ἰσχυρίζεσθε, ὅτι ὁ ὑφυπουργὸς Ἐμπορίου ἐνέπνευσε τὴν βασικὴν αὐτὴν ἀρχήν.

§32Σ. ΜΑΡΚΕΖΙΝΗΣ. Κύριε συνάδελφε, δὲν εἶπον αὐτό, εἶπον, ὅτι ἐξακολουθῶ νὰ εἶμαι ὑπερήφανος. Ἀλλ’ ὡς πρὸς τὴν ὑποστήριξιν τοῦ μέτρου δὲν ὑπάρχει λόγος νὰ ὁμιλῶ, ἀφοῦ μέσα εἰς τὴν Βουλὴν ὑπάρχει ἐκλεκτὸν μέλος αὐτῆς, τὸ ὁποῖον καὶ ἀπὸ τοῦ βήματος τὴν ὑπεστήριξεν. Αὐτὸ λέγω καὶ τίποτε περισσότερον.

§33Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Δὲν νομίζω, κ. ἀρχηγὲ τῶν Προοδευτικῶν, ὅτι σᾶς βοηθεῖ κατὰ τίποτε διὰ νὰ ἀποκρούσετε τὰ ἐπιχειρήματα αὐτὰ ποὺ εἶπα. Κύριοι βουλευταί, προτίθεμαι ἐντὸς ὀλίγου νὰ ἐγκαταλείψω τὸ βῆμα. Θέλω νὰ πληροφορήσω τὸ Σῶμα, ὅτι ἡ Νέα Πολιτικὴ Κίνησις εἶναι ἀποφασισμένη ἐν τῇ σταθερᾷ ἐπιδιώξει νὰ διευκολύνῃ τὴν εὐρυθμοτέραν λειτουργίαν τῶν ἐργασιῶν τοῦ Σώματος διὰ τῆς ἐπικρατήσεως ἑνὸς ταχυτέρου ρυθμοῦ αὐτῆς νὰ ἀπευθύνεται πρὸς τὸ Σῶμα διὰ συντόμων παρεμβάσεων τοῦ Κοινοβουλευτικοῦ της ἐκπροσώπου ἢ ἑκάστοτε τοῦ ἐντεταλμένου μέλους τῆς ὁμάδος της. Ἀλλὰ νομίζω, ὅτι δὲν δικαιοῦμαι νὰ ἐγκαταλείψω τὸ βῆμα πρὶν ἢ ἀναθεωρήσω κατὰ τρόπον σαφῆ τὴν θέσιν τῆς Νέας Πολιτικῆς Κινήσεως ἐπὶ τοῦ γενικωτέρου προβλήματος τῆς ἐπεκτάσεως τῆς ἀγροτικῆς ἀσφαλίσεως εἰς τὴν Ἑλληνικὴν ὕπαιθρον. Διεκηρύξαμεν ἤδη, ὅτι κατὰ τὴν ἰδικήν μας ἀντίληψιν εἶναι ἀπὸ τοῦδε ἐφικτὴ ἡ ἐπέκτασις τοῦ θεσμοῦ τῆς ἀσφαλίσεως εἰς τὸν Ἕλληνα ἀγρότην, εἶναι ἀπὸ τοῦδε ἐφικτὴ ἡ σταδιακὴ ἐπέκτασις τοῦ θεσμοῦ τῆς κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως. Καὶ εἶναι βέβαιον, κ. βουλευταί, ὅτι τοῦτο ἀποτελεῖ ἀπὸ μακροῦ κοινὴν συνείδησιν. Δὲν εἶναι τυχαῖον νομίζω, ὅτι ἐν ἔτει 1950, 1951, 1952 τρία ὡλοκληρωμένα νομοσχέδια, τὰ ὁποῖα ἐκάλυπτον καὶ ἀντεμετώπιζον σταδιακῶς καὶ ἐξελικτικῶς πάλιν τὸ σύνολον τῶν κινδύνων τοῦ Ἕλληνος ἀγρότου περιλαμβανομένων καὶ τῶν κινδύνων τῆς ἀπωλείας τῆς παραγωγῆς καὶ τοῦ ζωϊκοῦ κεφαλαίου, ἐξεπονήθησαν μετὰ προεργασίαν διακεκριμένων ἐπιστημόνων καὶ δημοσίων ὑπαλλήλων ἁρμοδίων. Τὸ πρῶτον ἐξ αὐτῶν φέρει τὴν ὑπογραφὴν πρώην ὑπουργοῦ, πρώην διοικητοῦ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης Ἑλλάδος τοῦ κ. Ἀνδρέα Λαμπροπούλου διὰ τὴν πρόταξιν καὶ ἐπίσπευσιν τῆς συζητήσεως τοῦ ὁποίου μία ἑκατοντὰς ὑπογραφῶν τῆς Βουλῆς ἐκείνης ἐδόθη εἰς σχετικὸν ἔγγραφον πρὸς τὸ Προεδρεῖον καὶ μεταξὺ αὐτῶν εἶναι εὐδιάκριτοι αἱ ὑπογραφαὶ τεσσάρων ὑπουργῶν τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως. Τὸ δεύτερον σχέδιον, φέρει τὴν ὑπογραφὴν τοῦ ἀξιοτίμου καὶ ἀγαπητοῦ συναδέλφου ἐκ Θεσσαλονίκης κ. Μπακατσέλου, καὶ τρίτον, φέρει τὴν ὑπογραφὴν τοῦ ἔχοντος τὴν τιμὴν νὰ ὁμιλῇ πρὸς ὑμᾶς αὐτὴν τὴν στιγμήν. Κύριοι βουλευταί, τὸ προτεινόμενον μέτρον τῆς συνταξιοδοτήσεως τῶν ἀπόρων γερόντων ἀγροτῶν εἶναι προφανές, ὅτι ἀποτελεῖ ἁπλῶς τὴν ἀπαρχὴν τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ θεσμοῦ τῶν ἀγροτικῶν ἀσφαλίσεων. Κατ’ ἀκολουθίαν περὶ εἰσφορᾶς τῶν ἀγροτῶν ὑπὸ τὰς σημερινὰς μάλιστα συνθήκας ἀπογνώσεως τοῦ πληθυσμοῦ τῆς ὑπαίθρου δὲν δύναται εἰς αὐτὸ τὸ πρῶτον στάδιον σοβαρῶς νὰ γίνῃ λόγος. Βεβαίως ὡς χώρα οἰκονομικῶς καθυστερημένη δὲν ἔχομεν τὴν δυνατότητα νὰ προχωρήσωμεν ἀπὸ τοῦδε εἰς τὴν καθιέρωσιν τοῦ διεθνῶς καὶ ἀπὸ τὴν ἐπιστήμην θεμελιωμένου θεσμοῦ τῆς Κοινωνικῆς Ἀσφαλίσεως, ὁ ὁποῖος ἀγνοεῖ τὴν εἰσφορὰν τοῦ ἠσφαλισμένου. Καὶ δὲν τὴν θέτει τὴν εἰσφορὰν ὡς προϋπόθεσιν ἡ σύγχρονος αὐτὴ ἀντίληψις, διότι ἀναγνωρίζει «εἰς κάθε ἄνθρωπον τὸ δικαίωμα ἀσφαλίσεως ἐν περιπτώσει ἀνεργίας, ἀσθενείας, ἀνικανότητος πρὸς ἐργασίαν, χηρείας, γήρατος ἢ ἄλλης ἐλλείψεως δυνατοτήτων, ὀφειλομένης εἰς περιστάσεις ἀνεξαρτήτους τῆς θελήσεώς του». Ἀλλ’ ἔστω καὶ μὲ καθυστέρησιν μιᾶς ὁλοκλήρου 15ετίας καὶ πλέον ὀφείλει καὶ ἡ Χώρα μας νὰ χωρήσῃ μὲ σύνεσιν ἀλλὰ καὶ τόλμην πρὸς τὴν σταδιακὴν ἐφαρμογὴν τῶν ὅσων ἔκτοτε ἀπετέλεσαν θεμελιώδη κανόνα τῆς Οἰκουμενικῆς Διακηρύξεως τῶν Δικαιωμάτων τοῦ ἀνθρώπου ὑπὸ τὴν ὁποίαν ἔχει τεθῆ ἀβιάστως καὶ ἡ ὑπογραφὴ τῆς Ἑλλάδος. Ἰδική μας πίστις εἶναι, καὶ τὴν ἐξεφράσαμεν εἰς τὸ πρόσφατον διάγγελμά μας πρὸς τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, ὅτι ἡ οἰκονομικὴ ἀνάπτυξις τῆς Χώρας ἀποτελεῖ ὅρον τῆς ἐπιβιώσεώς της καὶ μέσον πρὸς πραγματοποίησιν τῶν νέων ἰδανικῶν τοῦ Ἑλληνισμοῦ. Δὲν ἀποτελεῖ αὕτη σκοπόν. Ἀποκτᾷ περιεχόμενον ἠθικὸν μόνον ἀφ’ ἧς συνδυασθῇ μὲ τὴν κοινωνικὴν μεταρρύθμισιν. Καὶ εἰς τὸ πλαίσιον τῆς ἐξορμήσεως ἰδιὰ τὴν ἀνόρθωσιν τοῦ Κράτους καὶ τὴν ἀνάπλασιν τῆς οἰκονομίας μας εἶναι σαφές, ὅτι κατὰ τὴν ἰδικήν μας ἄποψιν μεταξὺ τῶν ἐπιβαλλομένων μεταρρυθμίσεων προέχουσαν θέσιν ἔχει, μαζὺ μὲ τὴν ριζικὴν ἐξυγίανσιν τοῦ ἐπικινδύνως νοσοῦντος ἀσφαλιστικοῦ ὀργανισμοῦ τῆς Χώρας ἡ ἐξομοίωσις τῶν πόλεων καὶ ὑπαίθρου εἰς ὅ,τι ἀφορᾷ τὸν τομέα αὐτόν. Τὸ καθεστὼς τῆς Μητροπόλεως καὶ ἀποικίας ὡς σχέσις Πρωτευούσης καὶ ἐπαρχίας καὶ εἰδικώτερον ὑπαίθρου εἶναι ἀνάγκη ἐθνικὴ τὸ ταχύτερον νὰ τερματισθῇ. Καὶ πρὸς αὐτὴν τὴν κατεύθυνσιν καλοῦμεν τὴν Κυβέρνησιν νὰ κάμῃ τὸ πρῶτον βῆμα. Ἂς ὑπάρξῃ ἐπὶ τέλους μία ἀκτὶς φωτὸς εἰς τὸν σκοτεινὸν ὁρίζοντα τῆς ὑπαίθρου, μία στοργικὴ θωπεία πρὸς τοὺς ἐργάτας τῆς Ἑλληνικῆς γῆς. Καὶ ὡς ὑπεύθυνοι δημόσιοι ἄνδρες ἂς τολμήσωμεν νὰ προχωρήσωμεν διὰ νὰ δώσωμεν τὸ ἀληθινόν, τὸ οὐσιαστικόν, τὸ οἰκονομικὸν καὶ κοινωνικὸν περιεχόμενον εἰς τὸ Δημοκρατικὸν Πολίτευμα τῆς Χώρας. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως).

§34Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Κύριοι συνάδελφοι, ἡ θέσις τὴν ὁποίαν ἔλαβεν ἕκαστον Κόμμα ἐπὶ τοῦ συζητουμένου θέματος εἶναι σαφής. Ὁ κ. Πρωθυπουργὸς καθώρισεν ἐπίσης τὴν θέσιν τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου. Κατὰ τὴν συνεδρίασιν τῆς 2ας Φεβρουαρίου ἐδήλωσεν, ὅτι κατ’ ἀρχὴν πιστεύει εἰς τὸν θεσμὸν τῆς Κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως τοῦ ἀγρότου, ὅτι θὰ ἐπιμείνῃ ἐπὶ τῆς ἀνάγκης τῆς ὁλοκληρώσεως τῆς μελέτης, ἡ ὁποία, ὡς εἶπεν, ἐλπίζει νὰ πραγματοποιηθῇ ἐντὸς ἑξαμήνου καὶ οἷα εἶναι τὰ πορίσματα τῆς μελέτης ταύτης θὰ δυνηθῇ ἡ Κυβέρνησις νὰ εἴπῃ πότε καὶ ποίαν ἔκτασιν καὶ μὲ ποίους οἰκονομικοὺς ὅρους εἶναι δυνατὸν νὰ καθιερωθῇ ὁ θεσμός. Τέλος, ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἐδήλωσεν, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ καθιερωθῇ ὁ θεσμὸς χωρὶς τὴν συμβολὴν τῶν ἐνδιαφερομένων ἀγροτῶν. Ἡ συζήτησις, κύριοι συνάδελφοι, ἀπέδειξε τὴν ὀρθότητα καὶ τὸ βάσιμον τῶν ἀπόψεων τῆς Κυβερνήσεως, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἀνάγκην τῆς συμπληρώσεως τῶν στοιχείων καὶ τῆς ὁλοκληρώσεως αὐτῶν. Κύριοι συνάδελφοι, τὰ πλήρη στοιχεῖα θὰ τὰ ἔδιδε μία γενικὴ ἀπογραφή, ἀλλὰ γνωρίζετε ἡ γενικὴ ἀπογραφὴ ἀπεφασίσθη διὰ τὸ 1961, τὰ δὲ ἀποτελέσματα αὐτῆς θὰ γνωσθοῦν εἰς τὸ 1962. Θὰ ἐπήρχετο δηλονότι ἐπιβράνδυσις. Καὶ διὰ τοῦτο ἀπεφασίσθη καὶ ὠργανώθη ἡ διενέργεια δειγματοληπτικῆς στατιστικῆς ἐρεύνης τὴν 3ην Ἀπριλίου ἐ.ἔ. Ὁ κ. Παπανδρέου ἰσχυρίσθη κατὰ τὴν συζήτησιν, ὅτι ἡ δειγματολογικὴ ἔρευνα δὲν δύναται νὰ μᾶς δώσῃ πληρέστερα στοιχεῖα ἐκείνων ποὺ προκύπτουν ἐκ τῆς μαθηματικῆς προβολῆς τῶν στοιχείων τῆς ἀπογραφῆς τοῦ 1951. Ἐχαρακτήρισε μάλιστα τὴν ἔρευναν ταύτην ὡς ἐκπαιδευτικὴν καὶ ἀποβλέπουσαν εἰς τὴν διαπίστωσιν τῶν ἀντιδράσεων τοῦ κοινοῦ. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ ὁ ἀξιότ. κ. ἀρχηγὸς τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων νὰ εἴπω, ὅτι καὶ εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο σφάλλεται. Διὰ νὰ εἶναι ἀκριβὲς τὸ ἀποτέλεσμα τῆς μαθηματικῆς προβολῆς, πρέπει νὰ ὑπάρχουν ὡρισμέναι προϋποθέσεις, ἡ κυριωτέρα τῶν ὁποίων εἶναι, ὅτι τὸ μετρούμενον μέγεθος μεταβάλλεται κανονικῶς, χωρὶς νὰ παρεμβαίνουν παράγοντες οἱ ὁποῖοι νὰ ἐπιφέρουν μεταβολὰς ἀπροβλέπτους, π.χ. ἡ ἐσωτερικὴ μετανάστευσις διὰ τὸν γεωργικὸν πληθυσμόν. Ἐπειδὴ δὲ περὶ τῶν προϋποθέσεων τῆς μαθηματικῆς προβολῆς καὶ ἰδίᾳ τῆς ἀνωτέρω ὑπῆρξαν σοβαραὶ ἀμφισβητήσεις, δὲν ἐθεωρήθησαν ἀκριβῆ τὰ στοιχεῖα τὰ προκύψαντα ἐκ τῆς μαθηματικῆς προβολῆς τῶν στοιχείων τῆς ἀπογραφῆς τοῦ 1951. Ἡ δειγματοληψία σκοπὸν ἔχει νὰ προσαρμόσῃ τὰ στοιχεῖα τῶν παρελθόντων ἐτῶν (ἀπογραφὴν) πρὸς τὴν σημερινὴν κατάστασιν καθορίζοντα οὕτω τὴν μεταβολὴν τῶν μεγεθῶν, εἶναι δὲ ἀποδεδειγμένον, ὅτι δίδει ἀποτελέσματα ἀκριβείας ἐπὶ τῆς καταστάσεως κατὰ τὸν χρόνον τῆς ἐρεύνης.

§35Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἐτερματίσατε τὸ θέμα τῆς ἀπογραφῆς καὶ εἰσέρχεσθε εἰς ἄλλα;

§36Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Μάλιστα.

§37Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Θὰ παρεκάλουν νὰ μοὶ ἐπιτρέψητε μίαν διακοπήν.

§38Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Θὰ ἤθελα νὰ παρακαλέσω, ἐὰν πρόκειται νὰ δευτερολογήσετε νὰ μὴ μὲ διακόψητε.

§39Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Θὰ δευτερολογήσω βεβαίως σεβόμενος ἀκριβῶς τοὺς κατὰ σειρὰν ὁμιλήσαντας Ὑπουργούς. Θὰ ἐσήμαινεν, ὅτι δὲν ἀποδίδω τὴν δέουσαν σοβαρότητα εἰς τὰς ὁμιλίας τῶν Ὑπουργῶν ἐὰν ἔκρινα, ὅτι δὲν εἶχον καθῆκον νὰ δευτερολογήσω. Θὰ ἐπεθύμουν νὰ μοῦ δώσητε αὐτὴν τὴν πληροφορίαν. Ἡ ἀπογραφὴ τῆς 3ης Ἀπριλίου ἀπεφασίσθη μόνον δι’ αὐτὸν τὸν λόγον ἢ προϋπῆρχεν ἡ ἀπόφασις ὡς προπαρασκευὴ διὰ τὴν γενικὴν ἀπογραφὴν τοῦ προσεχοῦς ἔτους;

§40Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον.

§41Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε Ὑπουργὲ μοῦ δίδετε βεβιασμένως μίαν ἀπάντησιν. Ἐφιστῶ τὴν προσοχήν σας.

§42Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Δὲν εἶναι καθόλου βεβιασμένη. Ἡ στατιστικὴ ὑπηρεσία τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ προέβαλεν σοβαρὰς ἀμφιβολίας περὶ τῶν πορισμάτων τὰ ὁποῖα προέρχονται ἀπὸ τὴν μαθηματικὴν προβολὴν τῶν στοιχείων τῆς ἀπογραφῆς τοῦ 1951 καὶ προέβαλεν αὐτὰς ἐκ τῶν γεγονότων, τὰ ὁποῖα ἀνέφερον προηγουμένως καὶ ὡς ἐκ τούτου τοῦ λόγου, ἀπεφασίσθη ἡ ἐνέργεια τῆς δειγματοληπτικῆς ἐρεύνης. Ἡ δειγματοληπτικὴ ἔρευνα, κ. Ἀρχηγὲ τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων, ποτὲ δὲν εἶναι προπαρασκευαστικὴ μίας γενικῆς ἀπογραφῆς. Ἡ δειγματοληπτικὴ ἔρευνα ἔχει σκοπόν, ἐπαναλαμβάνω, νὰ προσαρμόσῃ τὰ ὑπάρχοντα στοιχεῖα τῶν παρελθόντων ἐτῶν τῆς ἀπογραφῆς πρὸς τὴν σημερινὴν κατάστασιν ἐπὶ τῇ βάσει δειγμάτων. Αὐτὸν τὸν σκοπὸν ἔχει. Δὲν ἔχει σκοπὸν προπαρασκευαστικόν.

§43Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἔχει σκοπὸν νὰ προπαρασκευάσῃ τοὺς ὑπαλλήλους καὶ νὰ διαπιστώσῃ τὰς ἀντιδράσεις τοῦ κοινοῦ.

§44Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Ὄχι.

§45Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε Ὑπουργέ, θὰ σᾶς φέρω μεθαύριον ἀποδείξεις περὶ αὐτοῦ. Ὅτι εἰς πᾶσαν γενικὴν ἀπογραφὴν προηγεῖται δοκιμαστικὴ ἀπογραφὴ διὰ δύο σκοπούς. Πρῶτον, διὰ τὴν προπαρασκευὴν τῶν ὑπαλλήλων καὶ δεύτερον, πρὸς διαπίστωσιν τῶν ἀντιδράσεων τοῦ κοινοῦ. Προϋπῆρχε δὲ αὐτὴ ἡ ἀπόφασις. Εὐλόγως προϋπῆρχε. Ἦτο μέριμνα τῆς στατιστικῆς ὑπηρεσίας. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἀμφισβητῶ καὶ θὰ μείνῃ ἐπίμαχον μεταξὺ μας μέχρις ἀντικειμενικῆς ἀποδείξεως, εἶναι τοῦτο: Ὅτι ἀπεφασίσθη ὅπως ἰσχυρίζεσθε ἡ δοκιμαστικὴ ἀπογραφὴ τῆς 3ης Ἀπριλίου εἰδικῶς διὰ τὴν ὑπόθεσιν αὐτὴν τῶν ἀγροτικῶν συντάξεων. Τὸ θέμα μένει ἐπίμαχον καὶ ἐκ τῶν κειμένων θὰ διαπιστωθῇ ἡ ἀλήθεια.

§46Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Ἐξ ἄλλου καὶ ἡ πρότασις τοῦ Ἀρχηγοῦ τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων ἀπεδείχθη ἐκ τῆς συζητήσεως μὴ θεμελιωμένη. Δὲν ἀσχολοῦμαι μὲ τὴν πρότασιν τῆς ΕΔΑ διότι αὕτη εἶναι ἐξοφθάλμως ἀνεδαφικὴ καὶ ἀθεμελίωτος. Ὁ κ. Παπανδρέου, προσπαθεῖ νὰ ἀποδείξῃ τὴν πρότασίν του ὡς πραγματώσιμον ἐπὶ τῇ βάσει τῶν στοιχείων, τὰ ὁποῖα λαμβάνει οὗτος. Τὸ θέμα ὅμως δὲν εἶναι μόνον ἐὰν εἶναι ἀριθμητικῶς ἀληθῆ τὰ δεδομένα, τὰ ὁποῖα λαμβάνει. Ἐὰν οὕτω εἶχεν τὸ πρᾶγμα μία πρᾶξις πολλαπλασιασμοῦ θὰ ἔλυε τὸ ζήτημα. Ἀλλὰ κυρίως τὸ θέμα εἶναι ἐὰν τὰ ὅσα λαμβάνῃ ὁ κ. Παπανδρέου εἶναι λογικῶς ὀρθά. Ἀποκλείει τῆς συνταξιοδοτήσεως συλλήβδην καὶ ἀθρόως τὰς γυναῖκας ἐφ’ ὅσον ἔχουν υἱοὺς ἢ ἐγγάμους θυγατέρας. Ἀσχέτως τοῦ ὅτι ἡ πρότασις αὕτη εἶναι ἀντίθετος πρὸς τὴν ἀρχὴν τῆς ἰσότητος τῶν πολιτῶν ἔναντι τοῦ νόμου καὶ τὴν οἰκουμενικὴν διακήρυξιν τῶν ἀτομικῶν δικαιωμάτων, τὴν ὁποίαν ἔχει ἀποδεχθῆ καὶ ἡ Ἑλλάς. Ἀνεξαρτήτως τούτων, λέγω, εἶναι ἐντελῶς ἀδύνατον νὰ κατανοήσῃ τις ἐπὶ τῇ βάσει ποίων οἰκονομικῶν, νομικῶν ἢ ἠθικῶν κριτηρίων δέχεται ὁ κ. Παπανδρέου, ὅτι μία ἀγροτικὴ οἰκογένεια ἔχουσα ἄρρενα τέκνα καὶ ἐγγάμους θυγατέρας δικαιοῦνται συντάξεως, ἐφ’ ὅσον ζῇ ὁ ἄνω τῶν 65 ἐτῶν σύζυγος καὶ δὲν θὰ λαμβάνῃ ταύτην ἡ ὑπέργηρος σύζυγός του ὅταν εἶναι χήρα ἢ καταστῇ τοιαύτη μετὰ τὴν συνταξιοδότησιν τοῦ συζύγου της. Κατὰ τὸ σημεῖον τοῦτο ἡ κατασκευὴ τοῦ κ. Παπανδρέου, εἶναι καινοφανής, ἀντιτίθεται εἰς τὴν διεθνῆ πρακτικὴν τῆς κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως καὶ κυρίως ἀντιτίθεται εἰς τὴν κοινωνικὴν καὶ ἠθικὴν ἀνάγκην πρὸς ἱκανοποίησιν τῆς ὁποίας ἐξεκίνησεν ἡ πρότασίς του. Δεύτερον, ἀποκλείει τοὺς εὐπόρους. Ἀνεξαρτήτως τῆς ὀρθότητος ἢ μὴ τοῦ ἀποκλεισμοῦ, τὸ κριτήριον τὸ ὁποῖον λαμβάνει διὰ τὸν χαρακτηρισμὸν ἀρχηγοῦ τινος οἰκογενείας ὡς εὐπόρου τὸ εἰσόδημα τῶν δραχμῶν 1.500 μηνιαίως ἢ 18.000 ἐτησίως, ὡς εἶναι εὐνόητον, δὲν εἶναι σταθερόν, προκειμένου περὶ ἀγροτικοῦ εἰσοδήματος. Ἐὰν τοῦτο ἐκληφθῇ ὡς κριτήριον, ἡ σύγχυσις ἡ ὁποία θὰ προκύψῃ θὰ εἶναι ἀνυπολόγιστος. Ἀλλὰ καὶ ὁ ὑπολογισμὸς τῶν ἀπόρων εἰς 20% ἐπὶ τοῦ συνόλου εἶναι αὐθαίρετος. Ἰσχυρίζεται ὁ κ. Παπανδρέου ὅτι: Διὰ τὸν ὑπολογισμὸν τοῦ ποσοστοῦ τῶν εὐπόρων εἰς 20% ἔλαβεν ὑπ’ ὄψει του δύο προσφάτους μελέτας, μίαν τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας καὶ μίαν τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης. Ἡ ἔρευνα τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας ἐγένετο κατὰ τὸ 1953 περιέλαβε δὲ αὕτη οὐχὶ τὸ σύνολον τῶν ἀγροτικῶν οἰκογενειῶν ἀλλὰ 700.000 περίπου. Ἐκ τῆς ἐρεύνης ταύτης, προκύπτει, ὅτι αἱ οἰκογένειαι, αἱ ἔχουσαι εἰσόδημα ἄνω τῶν 18.000 ἐτησίως ἀποτελοῦν τὸ 8%. Ἑτέρα ἔρευνα γενομένη ὑπὸ τοῦ ὑπαλλήλου τῆς ΑΤΕ κ. Φερεντίνου ἥτις ἔλαβεν ὑπ’ ὄψιν τὴν ἐσοδείαν τοῦ 1953, δὲν ἔχει κατάταξιν εἰσοδήματος ἐτησίου 18.000 δραχμῶν. Ὁ πλησιέστερος ἀριθμὸς τὸν ὁποῖον λαμβάνει ἡ ἔρευνα Φερεντίνου πρὸς τὰ κάτω μὲν εἶναι δραχμαὶ 13.280 πρὸς τὰ ἄνω δὲ 29.420. Κατὰ τὴν ἔκθεσιν δὲ ταύτην εἰς 20% τοῦ συνόλου τῶν ἀγροτικῶν οἰκογενειῶν ἀνέρχονται αἱ ἔχουσαι εἰσόδημα ἄνω τῶν 13.800 ἐτησίως.

§47Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε Ὑπουργέ, θὰ τὸ ἀποδείξω τὸ 20%. Ἀλλὰ εἶπον, ὅτι καὶ ἐὰν ἀκόμη ἐπρόκειτο νὰ ὁρισθοῦν εἰς 15% ἡ διαφορὰ εἶναι ἀσήμαντος, ἀνέρχεται μόνον εἰς 8.000 περισσοτέρους δικαιούχους. Ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτὴν τὸ εἶπον καὶ ὄχι ὡς ἰδικήν μου ὑποχώρησιν.

§48Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργ. Γεωργίας). Καὶ ἐξ αὐτοῦ τοῦ στοιχείου δὲν ἀποδεικνύεται ἀκριβὴς ὁ ὑπολογισμὸς τοῦ κ. Ἀρχηγοῦ τῶν Φιλελευθέρων διότι οὗτος λαμβάνει ὡς κριτήριον εὐπορίας ἄνω τῶν 18.000 ἐτησίως.

§49Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἔχετε τὴν καλωσύνην, κ. Ὑπουργέ, νὰ ἀνακοινώσητε εἰς τὸ Σῶμα, κατὰ ποῖον τρόπον θὰ τὸ εὕρητε τὴν 3ην Ἀπριλίου, ὁπότε ἀναμένετε τὰ πλήρη στοιχεῖα; Ἀναμένετε ἐξακρίβωσιν τῶν στοιχείων αὐτῶν, ἀπὸ τὰς προσωπικὰς δηλώσεις τῶν ἀγροτῶν;

§50Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Τέλος τὰ στοιχεῖα τὰ περιεχόμενα εἰς τὴν ἐπισκόπησιν τῆς ἀγροτικῆς οἰκονομίας τῆς χώρας τοῦ ἔτους 1956 τῆς συνταχθείσης ὑπὸ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης καὶ αὐτὰ δὲν ἐπιβεβαιοῦν τὸν ὑπολογισμὸν τοῦ κ. Παπανδρέου. Κατὰ ταῦτα, τὰ γενόμενα κατὰ μαθηματικὴν προβολὴν τῶν στοιχείων τοῦ 1951, οἱ ἔχοντες εἰσόδημα ἄνω τῶν 18.000 δραχμῶν ἐτησίως ὑπολογίζονται εἰς 16%.

§51Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε Ὑπουργέ, δύναται ἡ Κυβέρνησις νὰ δηλώσῃ, ὅτι καταργεῖ τὴν διάκρισιν τῶν εὐπόρων καὶ ἀπόρων καί, ὅτι θὰ δίδῃ εἰς ὅλους ἀνεξαιρέτως σύνταξιν. Εἶναι καὶ αὐτὴ μία πολιτική. Ἐὰν ὅμως ἐμμένετε εἰς τὴν ἀρχὴν τῆς διακρίσεως ἡ ὁποία δι’ ἐμὲ εἶναι ἀπαραίτητος σᾶς ἐρωτῶ: Ὅταν εὑρίσκετε, ὅτι οἱ ἀριθμοὶ τοὺς ὁποίους ἐγὼ ἐπικαλοῦμαι δὲν εἶναι ἀκριβεῖς, θὰ ἀποδείξω, ὅτι εἶναι ἀκριβεῖς, δεδομένου, ὅτι καὶ ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως καὶ σεῖς ἐδηλώσατε, ὅτι ἡ ἀπογραφὴ τῆς 3ης Ἀπριλίου θὰ σᾶς δώσῃ τὰ πληρέστερα στοιχεῖα ἐπὶ τῶν ὁποίων θὰ βασισθῆτε. Σᾶς ἐρωτῶ: Εἰς τὸ θέμα τῆς εὐπορίας ἀπὸ τὴν ἀπογραφὴν τῆς 3ης Ἀπριλίου τί ἀναμένετε; Θὰ ἐρωτηθοῦν εἰς τὰ 600 χωρία τῆς Ἑλλάδος ἀνευθύνως οἱ ἀγρόται διὰ τὴν εὐπορίαν των;

§52Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Ὄχι. Πρόκειται νὰ γίνῃ ἔρευνα καὶ ὄχι νὰ ἐρωτηθοῦν.

§53Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ τοιαύτη ἔρευνα εἰς 600 χωρία ἀπὸ τοὺς ὑπαλλήλους κατὰ τὴν ἡμέραν τῆς ἀπογραφῆς; (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνη ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος, κ. Λ. Μπατρῖνος).

§54ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, κ. Πρόεδρε, τὸ Προεδρεῖον παρακαλεῖ ὅπως μὴ μεταβάλλεται ἡ συζήτησις εἰς διαλογικήν.

§55Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Μὴ λησμονῶμεν ὅμως, ὅτι ἡ μαθηματικὴ προβολὴ ἔχει ὡς προϋπόθεσιν, ὅτι τὸ μετρούμενον μέγεθος μεταβάλλεται κανονικῶς χωρὶς ἀπροβλέπτους μεταβολάς. Τοῦτο ὅμως δὲν δύναται νὰ λεχθῇ προκειμένου διὰ τὸ ἀγροτικὸν εἰσόδημα.

§56Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Δὲν μοῦ ἀπαντήσατε, κ. Ὑπουργέ. Εἶναι δυνατὸν μὲ τὴν ἀπογραφὴν τῆς 3ης Ἀπριλίου νὰ ὑπάρξῃ διαπίστωσις τῆς εὐπορίας;

§57Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργ. Γεωργίας). Βεβαίως τὸ 5% ἐπὶ τῆς ἀξίας τῶν εἰσαγομένων ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ εἰδῶν, τῶν χαρακτηριζομένων ὑπὸ τῆς ὑπηρεσίας τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος ὡς εἰδῶν μὴ πρώτης ἀνάγκης, ἀποδίδει ἔσοδον 90 ἢ 100 ἑκατομμύρια δραχμῶν. Ὡς ἀνέφερεν ὅμως ὁ συνάδελφός μου Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν τὸ θέμα δὲν εἶναι ἐὰν εἶναι ὀρθὸς ὁ πολλαπλασιασμός, ἀλλ’ ἐὰν τὰ ὡς ἄνω εἴδη εἶναι εἴδη πολυτελείας ἐξ ἀντικειμένου κρινόμενα. Ἡ πρόθεσις τοῦ κ. Παπανδρέου εἶναι νὰ φορολογηθοῦν τὰ εἴδη πολυτελείας. Συνεπῶς, ἐπαναλαμβάνω τοῦτο εἶναι τὸ ζήτημα ἐὰν τὰ ἄνω εἴδη εἶναι πολυτελείας. Ἀναφέρω μερικὰ παραδείγματα ἐκ τῶν ὁποίων ἀποδεικνύεται τὸ μὴ ὀρθὸν τῆς προτάσεως. Ὑπὸ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος θεωροῦνται, ὅτι δὲν εἶναι εἴδη πρώτης ἀνάγκης τὰ ἀπορρυπαντικὰ συσκευάσματα, τὰ βαμβακερὰ τυπωτὰ ὑφάσματα, τὰ κοινὰ δερμάτινα εἴδη ἰχθυερά, ὄργανα ἠλεκτρισμοῦ καὶ ἄλλα τὰ ὁποῖα καὶ ἀντικειμενικῶς κρίνομεν δὲν εἶναι εἴδη πολυτελείας. Ἀκόμη δὲ ὡς εἶπεν ὁ Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἡ φορολογία τῶν εἰδῶν τούτων λόγῳ τῆς συμβάσεως ΓΚΑΤ θὰ ἔχῃ ὡς συνέπειαν τὴν φορολογίαν ὁμοίων εἰδῶν παραγομένων ἐν τῷ ἐσωτερικῷ.

§58Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἀναγνώσατε τὴν εἰσηγητικήν μου ἔκθεσιν; Κἄποτε, κ. Ὑπουργέ, πρέπει νὰ γίνῃ συνεννόησις. Ἰδοὺ ἡ εἰσηγητικὴ ἔκθεσις, ἡ ὁποία ἐστάλη εἰς τὸ Γενικὸν Λογιστήριον διὰ νὰ γνωμοδοτήσῃ ἀλλ’ ἐπιμένουν αἱ ὑπηρεσίαι σας νὰ μὴ γνωρίζουν ἀνάγνωσιν. Γράφει ἡ εἰσήγησίς μου: «5% ἐπὶ τῶν εἰδῶν πολυτελείας, εἰσαγομένων ἐπιχωρίως» ὅπως προσδιορίζεται εἰς τὸν πίνακα 12 τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος (Ἑλληνικὴ οἰκονομία 1958). «Ἐὰν δὲν γνωρίζουν ἀνάγνωσιν» ἂς λογοδοτήσουν. Δὲν εἶμαι ὑπεύθυνος.

§59Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Δὲν ἐπερίμενα νὰ μοῦ ἀμφισβητήσητε, ὅτι γνωρίζω ἀνάγνωσιν.

§60Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ὄχι σεῖς, κ. Ὑπουργέ, αἱ ὑπηρεσίαι σας.

§61Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Ἐπὶ τῇ βάσει τῶν δεδομένων τῶν ὑπηρεσιῶν, τὸ κείμενον τῆς προτάσεως, ἰδοὺ τὸ ἀναγινώσκω: «ποσοστὸν 5% ἐπὶ τῆς ἀξίας τῶν εἰδῶν πολυτελείας» Ταῦτα καὶ ὁ τρόπος τῆς ἐπιβολῆς τοῦ φόρου ὁρισθήσεται διὰ Β. Δ)τος ἐκδιδομένου προτάσει τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν ἐντὸς μηνὸς ἀπὸ τῆς δημοσιεύσεώς του. Αὐτὸ καθ’ ἑαυτὸ τὸ κείμενον εἶναι τόσον σαφές, λέγει τὰ ἑξῆς: Ὅτι ποῖα εἶναι τὰ εἴδη πολυτελείας θὰ τὰ καθορίσῃ ὁ Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ὡς σώφρων καὶ ἄνθρωπος ἔχων τὸν κοινὸν νοῦν, θὰ καθορίσῃ εἴδη πολυτελείας τὰ ἐξ ἀντικειμένου τοιαῦτα. Ὅταν λοιπὸν εἶναι ἀποδεδειγμένον, ὅτι αἱ ὑπηρεσίαι τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος περιλαμβάνουν ὡς εἴδη πρώτης ἀνάγκης σὰν αὐτὰ ποὺ σᾶς ἀνέγνωσα «ἀπορρυπαντικὰ..... (ἀναγινώσκει)...», εἶναι δυνατὸν νὰ θεμελιωθῇ ἡ πρότασίς σας, κ. Ἀρχηγὲ τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων; Ἀκόμη καὶ ἐὰν ὑπετίθετο, ὅτι ἐθεωροῦντο αὐτὰ ὡς φορολογήσιμα, ἡ φορολογία θὰ προσέκρουεν ὡς ἀνεκοίνωσεν ὁ συνάδελφός μου κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν εἰς τὴν σύμβασιν τῆς ΓΚΑΤ καὶ ὅτι θὰ ὑπῆρχεν ὑποχρέωσις τῆς ἐπιβολῆς ἀντιστοίχου φορολογίας ἐπὶ τῶν εἰδῶν τῶν ὁμοειδῶν τῶν παραγομένων εἰς τὸ ἐσωτερικόν.

§62Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε Ὑπουργέ, διότι ἀκριβῶς ἔχω ὑπ’ ὄψει μου τὰς ὑποχρεώσεις τοῦ ΓΚΑΤ προσέθεσα εἰς τὸ κείμενον καὶ «τὰ ἐπιχωρίως παραγόμενα». Εἶναι δυνατὸν ὅταν εἶναι σαφῆ τὰ κείμενα νὰ τὰ ἀγνοῆτε;

§63Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων θὰ ἤθελε νὰ φορολογηθοῦν ὡς εἴδη πολυτελείας τὰ βαμβακερὰ ὑφάσματα ἀξίας 10–15 δραχμῶν ὁ πῆχυς.

§64Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἠμπορεῖ νὰ τὸ ἐλέγξητε ὡς φορολογίαν. Ὄχι ὡς ἀπόδοσιν.

§65Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Τὸ ἐλέγχω, κ. Ἀρχηγὲ τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων. Κύριοι συνάδελφοι, αἱ παρατηρήσεις τὰς ὁποίας ἔκαμα, ἐπὶ προτάσεων νόμου τοῦ κ. Ἀρχηγοῦ τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων δὲν ἀποδεικνύουν μόνον τὸ ἐσφαλμένον αὐτῶν, ἀλλ’ ἀποδεικνύουν τὴν ἀνάγκην τῆς μελέτης, διὰ νὰ ἴδωμεν τὰ πληθυσμιακὰ στοιχεῖα. Τοῦτο ἐπρότεινεν ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως τὸν Δεκέμβριον τοῦ 1958. Ἂν δὲν προσδιορίσωμεν τὰ στοιχεῖα, δηλαδὴ τοῦ πληθυσμοῦ, ἂν δὲν προσδιορίσωμεν κατὰ τὴν μεγαλυτέραν δυνατὴν προσέγγισιν τὸν ἀριθμὸν τῶν προσώπων εἰς τοὺς ὁποίους θὰ χορηγηθῇ τὸ δικαίωμα συντάξεως, τὴν ἐξέλιξιν τοῦ ἀριθμοῦ τούτου δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ θεμελιώσωμεν οἰκονομικῶς τὸν θεσμόν. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ προσδιορίσωμεν τὸ ὕψος τῆς ἀπαιτουμένης δαπάνης διὰ τὴν παροχὴν συντάξεως καὶ κατ’ ἀκολουθίαν νὰ ἐκτιμήσωμεν ποία θὰ εἶναι ἡ συμμετοχὴ τοῦ προϋπολογισμοῦ, ποῖοι οἱ κοινωνικοὶ πόροι καὶ ποία ἡ εἰσφορὰ τῶν ἠσφαλισμένων καὶ ὁ τρόπος εἰσπράξεως, στοιχεῖα τὰ ὁποῖα εἶναι ἀπαραίτητα διὰ τὴν λῆψιν τῆς ἀποφάσεως καὶ τὴν θεμελίωσιν τοῦ θεσμοῦ. Ἀφίνω τὸ κεφάλαιον αὐτὸ διὰ νὰ ἀπαλλάξω καὶ τὸν κ. Ἀρχηγὸν τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων ἐκ τῆς ἀνάγκης τοῦ νὰ ἀντιδικήσῃ μαζί μου. Κύριοι συνάδελφοι, εἰς χώρας πλουσίας καὶ μὲ μεγάλο εἰσόδημα, ἡ κοινωνικὴ ἀσφάλισις ἔρχεται ὡς ἀποτέλεσμα τοῦ πλούτου, τὸ μὲν διότι ὁ πλοῦτος ἐπιτρέπει εὐρυτέραν κοινωνικὴν ἀνάπτυξιν, τὸ δὲ διότι ἕνεκεν τοῦ πλούτου ἐπιβάλλεται ἡ ἀνακατανομὴ τοῦ εἰσοδήματος. Εἰς τὴν ἰδικήν μας χώραν, πτωχήν, ἡ ἀσφάλισις προβάλλεται ὡς ἀνάγκη λόγῳ τοῦ χαμηλοῦ εἰσοδήματος τῶν ἀγροτῶν. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ ἀγροτικὸν εἰσόδημα, παρ’ ὅλην τὴν σημαντικὴν αὔξησιν τὴν ὁποίαν ἐσημείωσε, κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη, ἐξακολουθεῖ νὰ εἶναι χαμηλόν. Ἀλλά, κ. συνάδελφοι, καταβάλλεται προσπάθεια καὶ κατεβλήθη πρὸ παντὸς κατὰ τὴν συζήτησιν, προσπάθεια δημιουργίας ἀτμοσφαίρας ἀπογοητεύσεως τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου. Κραυγάζουν οἱ μέν, ὅτι ὁ ἀγροτικὸς κόσμος εἶναι ἐγκαταλελειμμένος, ὅτι οἱ πάντες ἀδιαφοροῦν δι’ αὐτόν, ὅτι ὁ ἀγροτικὸς κόσμος πληρώνει διὰ τὴν ἀσφάλισιν τῶν ἄλλων τάξεων, ἐνῷ δι’ αὐτὸν οὐδὲν προβλέπεται. Καὶ σπεύδουν οἱ δὲ νὰ εἰσηγηθοῦν τὴν παροχὴν συντάξεως, ἰσχυριζόμενοι, ὅτι αὐτὸ θὰ σώσῃ τὸν ἀγρότην καὶ τὸ Ἔθνος, τὸ ὁποῖον διατρέχει κίνδυνον ὡς ἐκ τῆς καταστάσεως τοῦ ἀγρότου. Ἔχω τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι ἡ ἀπογοήτευσις καὶ ἡ ἀπαισιοδοξία δημιουργοῦν μεγίστους κοινωνικοὺς κινδύνους, νομίζω, ὅτι ἔχω ὑποχρέωσιν νὰ ἀντιδράσω εἰς τὴν προσπάθειαν αὐτὴν πολὺ περισσότερον, διότι οἱ φόβοι, οἱ ὁποῖοι παρουσιάζονται, ἡ ἀπαισιοδοξία ἡ πραγματικὴ ἢ ἡ φαινομενικὴ ἀπαισιοδοξία, δὲν ἀνταποκρίνεται εἰς τὴν πραγματικότητα. Θὰ σᾶς παραθέσω μερικὰ στοιχεῖα, κ. συνάδελφοι. Ὁ Ἀρχηγὸς τοῦ Λαϊκοῦ Κοινωνικοῦ Κόμματος, ὁ κ. Στεφανόπουλος, διὰ νὰ ἔχωμεν, ὡς εἶπεν, ἀνάγλυφον τὴν εἰκόνα τῆς ἐξαθλιώσεως τῆς ὑπαίθρου, ὑπεστήριξε μεταξὺ τῶν ἄλλων, ὅτι τὰ 85% τοῦ ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ ἔχουν μέσον ἐτήσιον εἰσόδημα 87 δολλάρια κατ’ ἄτομον.

§66Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Πόσα λέγει ἡ Α.Τ.Ε.; Λέγει 11.000 κατὰ οἰκογένειαν.

§67Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Θὰ σᾶς ἀπαντήσω πῶς ὁ ὑπολογισμὸς αὐτὸς ἀποδεικνύεται ἐσφαλμένος, μὲ ἕνα ἁπλοῦν χειρισμόν. Τὰ 85% τοῦ γεωργικοῦ πληθυσμοῦ ἀντιστοιχοῦν ἐπὶ τῇ βάσει τῆς ἀπογραφῆς τοῦ 1951 εἰς 4.064.000 κατοίκους.

§68Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. 48%.

§69Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ἀφίσατε παρακαλῶ νὰ τελειώσω.

§70Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ βάσις ἀπὸ τὴν ὁποίαν ξεκινᾶτε, εἶναι ἐσφαλμένη.

§71Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ἐὰν ὑπολογίσωμεν μὲ ἐτήσιον εἰσόδημα 87 δολλάρια, ὡς ἀνέφερεν ὁ κ. Στεφανόπουλος, προκύπτει ἀντίστοιχον γεωργικὸν εἰσόδημα δι’ ὅλον τὸν πληθυσμὸν 350 ἑκατομμύρια δολλάρια. Δεδομένου, ὅμως, ὅτι κατὰ τὸ 1958 τὸ καθαρὸν γεωργικὸν εἰσόδημα ἀνέρχεται εἰς 24 δισεκατομμύρια δραχμὰς ἢ 800 ἑκατομμύρια δολλάρια, ἀπομένουν μετὰ τὰ 350 ἑκατομμύρια ποὺ ἀντιστοιχοῦν εἰς τὰ 87 δολλάρια κατ’ ἄτομον ἐπὶ τοῦ πληθυσμοῦ 85%, 450 ἑκατομμύρια δολλάρια, τὰ ὁποῖα, κ. συνάδελφοι, θὰ διερωτηθῆτε ὅλοι, τί ἔγιναν. Δὲν πιστεύω νὰ ἰσχυρισθῇ κανείς, ὅτι τὸ ποσὸν τοῦτο, τὸ ἀπομένον τῶν 450 ἑκατομμυρίων δολλαρίων, εἶναι εἰσόδημα τοῦ ὑπολοίπου 15% τοῦ ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ.

§72Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ ἀγροτικὸς πληθυσμὸς διαιρεῖται εἰς τρεῖς τάξεις, ὅπως ξεύρετε, κ. Ὑπουργέ. Τὸν καθαρῶς ἀγροτικόν, τὸν ἡμιαστικὸν καὶ τὸν καθαρῶς ἀστικόν. Ἐγὼ ὡμίλησα περὶ τοῦ καθαρῶς ἀγροτικοῦ, δηλαδή, ἡ Τράπεζα λέγει ὅσα εἶπον· ὁ ἡμιαστικὸς πληθυσμὸς πρέπει νὰ κατανεμηθῇ πρὸς τὴν μίαν καὶ τὴν ἄλλην πλευράν. Ἐὰν περιορισθῆτε εἰς τὸν καθαρῶς ἀγροτικὸν πληθυσμόν, ἔχετε διάφορα ἀποτελέσματα. Δὲν ἔκανα ἐγὼ ἄλλως τε τοὺς ὑπολογισμούς. Τοὺς ἔκανε ἡ Α.Τ.Ε.

§73Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Εἶναι σαφὲς τὸ σφάλμα τοῦ κ. Στεφανοπούλου. Κύριοι συνάδελφοι, ὡς πρὸς τὴν κατανομὴν τοῦ γεωργικοῦ εἰσοδήματος, εἰς μικροτέρας εἰσοδηματικὰς κλάσεις, ἔγινε μία ἔρευνα ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας, ἡ ὁποία εἶναι ἡ μόνη γενομένη εἰς τὴν χώραν μας καὶ ἡ ὁποία περιέλαβε ἀντιπροσωπευτικῶς περίπου 700.000 οἰκογενείας. Ἔγινεν ἡ ἔρευνα αὐτὴ μὲ βάσιν τὴν μέσην γεωργικὴν παραγωγὴν τῶν ἐτῶν 1951– 1952 καὶ μὲ τὰς τιμὰς τοῦ 1952. Τὰ προκύψαντα ἀποτελέσματα εἰς τὸ ἔτος 1952, ἔχουν ὡς ἑξῆς: 300.000 οἰκογένειαι ἐπὶ τῶν 700.000, ἔχουν καθαρὸν οἰκογενειακὸν εἰσόδημα 5.681 δραχ. ἢ 387 δολλάρια κατ’ ἄτομον δὲ 1248 δραχ. ἢ 82,3 δολλάρια. 318.000 οἰκογένειαι, ἔχουν ἐτήσιον εἰσόδημα 10.650 ἢ 710 δολλάρια, κατ’ ἄτομον δὲ 2261 δραχ. ἢ δολλάρια 151. 77.000 οἰκογένειαι ἔχουν εἰσόδημα δραχ. 19.633 ἢ δολλάρια 1310, κατ’ ἄτομον δὲ 4176 δραχ. ἢ 276 δολλάρια. Διὰ τὴν προσαρμογὴν τῶν ἀριθμῶν τούτων εἰς τιμὰς τοῦ 1958, πρέπει νὰ λάβωμεν τὸ μέσον κατ’ ἄτομον ἐτήσιον εἰσόδημα ἐκ τοῦ συνολικοῦ καθαροῦ γεωργικοῦ εἰσοδήματος, ὡς καθορίζεται τοῦτο ὑπὸ τῆς ὑπηρεσίας Ἐθνικῶν λογαριασμῶν, ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ γνωστοῦ γεωργικοῦ πληθυσμοῦ τοῦ προκύπτοντος ἐκ τῆς ἀπογραφῆς τοῦ 1951. Ἐκ τοῦ λογαριασμοῦ τούτου, προκύπτει τὸ μέσον, κατ’ ἄτομον, ἐτήσιον εἰσόδημα τῶν γεωργῶν, ὡς κάτωθι: 1952 δραχμαὶ 2.242 ἢ δολλάρια 149,5. 1956 δραχμαὶ 4.095 ἢ δολλάρια 136,5. 1958 δραχμαὶ 5.024 ἢ δολλάρια 167,5. Μεταξὺ τοῦ 1952 καὶ τοῦ 1958, παρατηρεῖται ὑπερδιπλασιασμὸς τοῦ εἰς δραχμὰς εἰσοδήματος. Ἡ αὔξησις αὑτὴ ὀφείλεται κατὰ 43% μέν, εἰς τὴν ἀνατίμησιν τῶν γεωργικῶν προϊόντων, κατὰ 50% δέ, εἰς τὴν αὔξησιν τοῦ ὄγκου τῶν γεωργικῶν προϊόντων. Ἀφοῦ ὁ ὄγκος ηὔξησε κατὰ 50% καὶ αἱ τιμαὶ κατὰ 43%, ἔχομεν συνολικῶς αὔξησιν κατὰ 114,05%. Ἀναπροσαρμοζόμενα τὰ ὡς ἄνω ποσὰ εἰς τὰς τιμὰς τοῦ 1958, μὲ συντελεστὴν 114,05 δίδουν τὰ ἑξῆς ἀποτελέσματα: 330.000 οἰκογένειαι μὲ 1.410.000 ἄτομα ἔχουσι μέσον ἐτήσιον εἰσόδημα 12.567 δραχμὰς ἢ 418 δολλάρια, κατ’ ἄτομον δὲ 2.674 δραχμὰς ἢ 89,1 δολλάρια. 318.000 οἰκογένειαι μὲ 1.494.000 ἄτομα, ἔχουσι μέσον ἐτήσιον εἰσόδημα δραχμῶν 22.832 ἢ δολλάρια 761,4 κατ’ ἄτομον δὲ μέσον ἐτήσιον εἰσόδημα 4.860 δραχμῶν ἢ 162 δολλάρια, καὶ 78.000 οἰκογένειαι μὲ 362.840 ἄτομα ἔχουσι μέσον ἐτήσιον εἰσόδημα 42.121 δραχμῶν ἢ δολλάρια 1404 ἢ μέσον ἐτήσιον κατ’ ἄτομον εἰσόδημα, 8.962 δραχμῶν ἢ δολλάρια 298.

§74Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Νὰ ζητήσετε, κ. Ὑπουργέ, ἀπὸ τὴν Α.Τ.Ε. νὰ προσαρμόσῃ τοὺς ἀριθμούς της πρὸς τοὺς ἀριθμοὺς τοῦ Ὑπουργείου σας. Νομίζω, ὅτι θὰ εἶναι τὸ πρακτικώτερον.

§75Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριοι συνάδελφοι, πρέπει νὰ σημειωθῇ, ὅτι ὁ ὡς ἄνω μέσος ὅρος τῆς κατανομῆς τοῦ ἀγροτικοῦ εἰσοδήματος, παρουσιάζει αἰσθητὴν διακύμανσιν, κατὰ περιφερείας τῆς χώρας. Οὕτω, εἰς τὰς πεδινὰς περιφερείας, τὸ μέσον εἰσόδημα εἶναι σημαντικῶς ἀνώτερον τοῦ μέσου εἰσοδήματος τῶν ὀρεινῶν περιοχῶν. Τοῦτο δέ, μᾶς ὤθησεν εἰς τὴν ἀνάγκην λήψεως εἰδικῶν μέτρων διὰ τοὺς πληθυσμοὺς τῶν ὀρεινῶν καὶ τῶν νησιωτικῶν περιοχῶν. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ ἀνάπτυξις, τὴν ὁποίαν σᾶς ἔκαμα, ἀπέδειξεν, ὅτι βέβαια δὲν ἔχομεν εὐτυχίαν τοῦ ἀγροτικοῦ μας κόσμου, ἀλλὰ δὲν ἔχομεν καὶ τὴν εἰκόνα τὴν ζοφερὰν τὴν ὁποίαν ἠθέλησαν οἱ περισσότεροι τῶν ρητόρων τῆς ἀντιπολιτεύσεως νὰ παρουσιάσουν. Κύριοι συνάδελφοι, ὄχι μόνον ἐγκατάλειψις τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου δὲν ὑπάρχει, ἀλλὰ τοὐναντίον, ἐπιδεικνύομεν δι’ αὐτὸν ἐνδιαφέρον πατρικὸν καὶ πραγματικόν, ἐνδιαφέρον ἐκδηλούμενον δι’ ἔργων δημιουργικῶν. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε ἐν γενικαῖς γραμμαῖς, νὰ σᾶς ἐκθέσω τὶ πράττει ἡ Κυβέρνησις διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τοῦ γεωργικοῦ εἰσοδήματος, ποία εἶναι ἡ ἐπιδίωξίς της καὶ ποῖα τὰ μέσα τὰ διατιθέμενα διὰ τὴν ἐπιτυχίαν τῶν προσπαθειῶν της. Πολλάκις ἔχω εἴπει, κ. συνάδελφοι, ὅτι ἡ ἐνθάρρυνσις τῶν οἰκονομικῶς ἀποδοτικωτέρων καλλιεργειῶν καὶ κλάδων τῆς γεωργικῆς καὶ κτηνοτροφικῆς παραγωγῆς, εἶναι ἡ κατευθυντήριος γραμμὴ τῆς γεωργικῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως. Τὰ περιθώρια τῶν ἐκτάσεων εἰς ἀπόδοσιν εἰς τὴν γεωργίαν εἶναι πεπερασμένα. Δὲν ἀπολείπεται λοιπόν, τίποτε ἄλλο, παρὰ ἡ ἐντατικοποίησις τῆς καλλιεργείας, δηλαδὴ κάθετος λεγομένη ἐπέκτασις. Ἡ σιτοκαλλιέργεια, τὰ κτηνοτροφικὰ φυτά, ἡ κτηνοτροφία καὶ αἱ ἐαριναὶ καλλιέργειαι ὑφίστανται ἀλληλεπίδρασιν. Εἰς τὸν τομέα τῶν καλλιεργειῶν τούτων ἐπιδιώκομεν τὸν περιορισμὸν κατ’ ἔκτασιν τῆς σιτοκαλλιεργείας καὶ ἐντονωτέραν στροφὴν ἀφ’ ἑνὸς πρὸς καλλιέργειαν κτηνοτροφικῶν φυτῶν, τὰ ὁποῖα εἶναι ἀπαραίτητα διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς κτηνοτροφίας καὶ ἀφ’ ἑτέρου πρὸς ἐαρινὰς καλλιεργείας κυρίως βάμβακος, τεύτλων καὶ ἀραβοσίτου, ἐκτὸς τῶν ἄλλων πλεονεκτημάτων, τὰ ὁποῖα ἐπίσης συντελοῦν εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τῆς κτηνοτροφίας. Ἐπιδιώκομεν τὸν στενώτερον συνδυασμὸν τῆς γεωργίας καὶ τῆς κτηνοτροφίας καθόσον μόνον δι’ αὐτοῦ αἱ γεωργικαὶ ἐκμεταλλεύσεις θ’ ἀποφέρουν μεῖζον εἰσόδημα, θ’ ἀποκαταστήσουν μείζονα ἀποδοτικότητα καὶ αἱ οἰκογένειαι θ’ ἀποκτήσουν μείζονα ἀσφάλειαν εἰσοδήματος. Πέραν τούτου αἱ ἐαριναὶ καλλιέργειαι εἶναι συνδυασμέναι μὲ τὰς ἀρδεύσεις. Ἡ αὔξησις τῶν ἀρδεύσεων θὰ ἔχῃ ὡς ἀποτέλεσμα τὴν ἐπέκτασιν τῆς καλλιεργείας τοῦ βάμβακος. Ἡ Ἑλλὰς εἶναι ἡ μόνη Εὐρωπαϊκὴ χώρα ἡ ὁποία παράγει βάμβακα, αἱ δυνατότητες δὲ τῆς τοποθετήσεως τοῦ προϊόντος αὐτοῦ εἰς τὸ ἐξωτερικὸν ἀπεριόριστοι, ἀρκεῖ νὰ λάβωμεν ὑπ’ ὄψιν, ὅτι 1.750 χιλιάδας τόννους εἰσάγει ἡ Δυτικὴ Εὐρώπη βάμβακα ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ. Ὅσον ἀφορᾷ τὰ τεῦτλα, τὰ πλεονεκτήματα τὰ ἔμμεσα καὶ ἄμεσα εἶναι σημαντικὰ καὶ ἔχουν ὡς ἀποτέλεσμα τὴν σταθερὰν αὔξησιν τῆς γονιμότητος τῶν ἐδαφῶν ἀφ’ ἑνὸς καὶ τοῦ εἰσοδήματος ἀφ’ ἑτέρου, διότι ἐκτὸς τοῦ ὅτι θὰ χρησιμοποιηθοῦν διὰ τὴν παραγωγὴν σακχάρεως, τὰ ὑπολείμματά των ἀποτελοῦν μίαν ἀρίστην κτηνοτροφήν. Ἕτερος κλάδος τῆς γεωργικῆς μας παραγωγῆς εἶναι αἱ δενδρώδεις καὶ κηπευτικαὶ καλλιέργειαι καὶ ἡ ἀμπελουργία. Ἡ προσοχή μας ἐστράφη πρὸς τὰ ὀπωροκηπευτικά. Καθ’ ὅσον ἡ παραγωγή των παρουσιάζει ἰδιαίτερον ἐνδιαφέρον διὰ τὴν οἰκονομίαν τῆς χώρας, ἡ ὁποία λόγῳ κλίματος ἔχει τὸ προνόμιον νὰ παράγῃ φροῦτα καὶ λαχανικὰ ἐκλεκτῆς ποιότητος, ὡς ἐπίσης πρωϊμώτερα ἢ ὀψιμώτερα ἀπὸ ἄλλας χώρας.

§76Α. ΖΑΚΚΑΣ. Τί σχέσιν ἔχουν αὐτὰ μὲ τὴν ἐπερώτησιν;

§77Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ἔχουν σχέσιν μὲ τὴν ἐπερώτησιν.

§78ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε βουλευτά, παρήλασαν ἀπὸ τοῦ βήματος ὅλοι οἱ Ἀρχηγοὶ τῶν Κομμάτων καὶ δὲν ἐγένετο καμμία διακοπή. Δὲν ἠμπορεῖτε νὰ διακόπτετε καὶ νὰ παρατηρῆτε ἀγορεύοντα ὑπουργόν.

§79Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Μᾶς κατηγορεῖτε, ὅτι ἐγκατελείψαμεν τὸν ἀγρότην καὶ ὅτι τὸ γεωργικὸν εἰσόδημα εἶναι μικρὸν καὶ ἀσήμαντον.

§80Α. ΖΑΚΚΑΣ. Μετεβλήθητε εἰς ἐπερωτῶντα σεῖς. (Κωδωνοκρουσίαι).

§81Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ἔχει λεχθῆ, κ. συνάδελφοι, καὶ ὀρθῶς, ὅτι ἡ αὔξησις τῶν ἐξαγωγῶν τοῦ βάμβακος, τῶν φρούτων, τῶν λαχανικῶν, τῶν ἀμπελουργικῶν προϊόντων μαζὺ μὲ τὸν τουρισμὸν ἀποτελοῦν τὰς πλέον ἐλπιδοφόρους πηγὰς περαιτέρω ἐνισχύσεως τῶν συναλλαγματικῶν πόρων τῆς χώρας. Τρίτον κεφάλαιον εἰδικὸν εἶναι ἡ ἀνάπτυξις τῆς οἰκονομίας τῶν ὀρεινῶν, ἡμιορεινῶν καὶ νησιωτικῶν περιοχῶν. Εἶναι πράγματι τὸ εἰσόδημα τῶν κατοίκων τῶν περιοχῶν τούτων χαμηλότερον ἀπὸ τὸ εἰσόδημα τῶν ἄλλων περιοχῶν. Τὸ πρόβλημα εἶναι ἀφ’ ἑνὸς ἡ ἐνίσχυσις κατὰ τῶν διαβρώσεων, ἀφ’ ἑτέρου δὲ ἡ ἔντασις τῆς δασικῆς κτηνοτροφίας καὶ γεωργικῆς ἐκμεταλλεύσεως. Εἶπον καὶ ἄλλοτε, ὅτι τὸ πρόβλημα εἶναι πρόβλημα στηρίξεως ἐδαφῶν καὶ ἀνθρώπων. Τώρα, κ. συνάδελφοι, ποῖα εἶναι τὰ μέτρα, ἅτινα ἐλήφθησαν διὰ τὴν πραγμάτωσιν τῶν ἄνω σκοπῶν καὶ ποῖα μέσα διατίθενται πρὸς τοῦτο. Εἰς τὴν πρώτην γραμμὴν τῶν λαμβανομένων μέτρων εἶναι ἡ ἐκτέλεσις μικρῶν καὶ μεγάλων ἐγγειοβελτιωτικῶν ἔργων καὶ ἰδίᾳ ἀρδευτικῶν διὰ τῶν ὁποίων θὰ ἐπιτύχωμεν τὴν ἐπέκτασιν τῶν ἀρδευομένων ἐκτάσεων καὶ τὴν χρησιμοποίησιν τούτων δι’ ἀποδοτικωτέρας καλλιεργείας, βάμβακος, τεύτλων, ὀπωρικῶν, κηπευτικῶν κλπ. Εἶπον καὶ ἄλλοτε τὶ ἔκαμεν ἡ Κυβέρνησις ἐπὶ τοῦ τομέως αὐτοῦ. Ἀπὸ τοῦ 1955–56 μέχρι τοῦ 1958–59 διέθεσεν 1.700.000.000 δι’ ἐκτέλεσιν ἐγγειοβελτιωτικῶν ἔργων. Κατὰ τὸ τρέχον ἔτος διατίθενται 615 ἑκατομμύρια ἔναντι 330 τοῦ 1959, προβλέπεται δὲ......

§82Ε. ΡΗΓΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ......

§83ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Νέος βουλευτής, κ. Ρήγα, νὰ μὴ σέβεσθε οὔτε τὸν ρήτορα, οὔτε τὸ Προεδρεῖον; (Κωδωνοκρουσίαι, θόρυβος).

§84Ε. ΡΗΓΑΣ. Κύριε Πρόεδρε,...... (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§85ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ σᾶς ἀνακαλέσω εἰς τὴν τάξιν.

§86Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας)..... προβλέπεται δέ, ὅτι ἐντὸς 5ετίας θὰ προστεθοῦν νέαι ἀρδευόμεναι ἐκτάσεις ἐξ 1.800.000 στρεμμάτων. Μετὰ δὲ τὴν περάτωσιν τῶν ἔργων, τινὰ τῶν ὁποίων θὰ συνεχισθοῦν καὶ μετὰ τὴν λῆξιν τῆς πενταετίας θὰ προστεθοῦν ἕτερα 2.700.000 στρέμματα νέων ἀρδευομένων ἐκτάσεων. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον διὰ τῶν ἔργων τούτων θὰ ὑπερδιπλασιασθῇ ἡ ἀρδευομένη ἔκτασις. Σημαντικὴ ἐπίσης εἶναι ἡ συμβολὴ τοῦ προγράμματος τῶν μικρῶν κοινωφελῶν ἔργων. Ἐκ τοῦ προγράμματος τούτου δι’ ἔργα γεωργικοῦ χαρακτῆρος θὰ διατεθοῦν 490 ἑκατομμύρια δραχμῶν κατὰ τὸ 1960, ἔναντι 200 περίπου τοῦ 1959. Διὰ νὰ ἐκτιμηθῇ δὲ ἡ ἀξία τῶν ἔργων τούτων πρέπει νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι διὰ τούτων κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη προσετέθησαν εἰς τὰς ἀρδευομένας ἐκτάσεις 500.000 στρέμματα. Δὲν παραλείπω νὰ ἀναφέρω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐνισχύει καὶ τὴν ἐκτέλεσιν ἀτομικῶν ἀρδευτικῶν ἔργων διὰ τῆς ἐπιδοτήσεως κατὰ 50% τῶν γεωτρήσεων. Μόλις δὲ πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν ἐλήφθη ἀπόφασις ἐνισχύσεως τῶν ἀτομικῶν ἀρδευτικῶν ἔργων διὰ δανείων παρὰ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης, μὲ τὸ πλεονέκτημα, ὅτι διὰ τὰ δάνεια αὐτὰ θὰ πληρώνουν τόκον καὶ θὰ εἶναι ἐξοφλητέα ἐντὸς 8ετίας. Λαμβάνεται ἐπίσης ἰδιαιτέρα μέριμνα διὰ τὴν εὐρυτέραν χρησιμοποίησιν τῶν λιπασμάτων. Εἶναι γνωστόν, ὅτι ἀπὸ τοῦ 1955 καὶ ἐντεῦθεν καθιερώθη ἡ ἐπιδότησις τῶν λιπασμάτων. Ἡ ἐπιδότησις αὕτη κατὰ τὴν τελευταίαν τετραετίαν ἀνῆλθεν εἰς 60 ἑκατομμύρια κατὰ μέσον ὅρον. Ἐπίσης, ὡς γνωστόν, ἡ Κυβέρνησις ἀποβλέπουσα εἰς τὴν ἐξασφάλισιν τῆς παραγωγῆς τῶν ἀπαιτουμένων λιπασμάτων, ἀπεφάσισε τὴν ἵδρυσιν δύο μεγάλων ἐργοστασίων, ἑνὸς ἐργοστασίου ἀζωτούχων λιπασμάτων καὶ ἑνὸς ἐργοστασίου πυκνῶν ὑπερφωσφορικῶν. Ἡ κατασκευὴ τοῦ ἐργοστασίου τοῦ ἀζώτου ἤρχισε καὶ ὑπολογίζεται, ὅτι θὰ στοιχίσῃ ὑπὲρ τὰ 30 ἑκατομμύρια δολλάρια. Ἄλλο μέτρον εἶναι ἡ χρηματοδότησις τῆς ἀγροτικῆς οἰκονομίας διὰ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης. Διετέθησαν κατὰ τὸ 1959 διὰ βραχυπρόθεσμα δάνεια..... (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§87Α. ΖΑΚΚΑΣ. Εἶσθε ἐκτὸς θέματος.

§88ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Σᾶς παρακαλῶ ἰδιαιτέρως, κ. Ζάκκα. Δὲν ἐπιτρέπεται σεῖς παλαιὸς κοινοβουλευτικὸς νὰ κάνετε τοιούτου εἴδους παρεμβάσεις.

§89Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Σᾶς πειράζει, κ. Ζάκκα, ἡ ἔκθεσις τῶν μέσων διὰ τῶν ὁποίων ἐπιδιώκεται καὶ ἐπιτυγχάνεται ἡ αὔξησις τοῦ γεωργικοῦ εἰσοδήματος. Τί νὰ κάνωμεν ὅμως; Σᾶς εἶναι πικρὰ ἡ ἀλήθεια. Διὰ βραχυπρόθεσμα δάνεια διετέθησαν κατὰ τὸ 1959 4.383 ἑκατομμύρια δραχμῶν ἔναντι 2.573 τοῦ 1955. Διὰ τὰ μεσοπρόθεσμα δάνεια διετέθησαν κατὰ τὸ 1959 972 ἑκατομμύρια ἔναντι 155 ἑκατομμυρίων τοῦ 1955. Ἀλλά, κ. συνάδελφοι, καὶ εἰδικὰ μέτρα ἐλήφθησαν διὰ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ γεωργικοῦ προγράμματος. Τὰ μέτρα ταῦτα ἰδιαιτέραν ἔχουν σημασίαν διὰ τὸν λόγον, ὅτι διὰ πρώτην φορὰν εἰς τὴν χώραν ἐφαρμόζεται τὸ σύστημα τῶν ἐπιδοτήσεων, τῶν δωρεὰν δηλαδὴ χορηγήσεων εἴτε διὰ τὴν στροφὴν πρὸς προγραμματιζομένας καλλιεργείας, εἴτε δι’ ἐκτέλεσιν ὡρισμένων ἔργων, εἴτε τέλος διὰ προμήθειαν παραγωγικοῦ κεφαλαίου (ζώων π. χ.). Ἡ ἐπιδότησις αὐτὴ ἔχει ὡς ἀποτέλεσμα καὶ τὴν οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν τῶν ἀγροτῶν καὶ τὴν ἐκτέλεσιν ἔργου παραγωγικοῦ. Ἡ βαμβακοκαλλιέργεια ἀπεφασίσθη νὰ ἐπιδοτηθῇ ἐφέτος διὰ 80 δραχμῶν κατὰ στρέμμα ποτιστικὸν καὶ διὰ 60 δραχμῶν κατὰ στρέμμα ξηρικῆς καλλιεργείας. Ὑπολογίζεται, ὅτι διὰ τῆς ἐπιδοτήσεως ταύτης θὰ ἐπιχορηγηθοῦν 1600 στρέμματα καὶ ἡ δαπάνη θὰ ἀνέλθῃ εἰς 115.000.000 δραχμῶν. Διὰ τὴν προαγωγὴν τῆς κτηνοτροφίας ἀπεφασίσθη ἡ ἐπιδότησις τῆς καλλιεργείας κτηνοτροφικῶν φυτῶν διὰ 50 δραχμῶν κατὰ στρέμμα. Ἀπεφασίσθη ἡ ἐπιχορήγησις καὶ ἐπιδότησις διὰ τὴν ἀγορὰν βελτιωμένων καὶ παραγωγικῶν ζώων καὶ διὰ σταυλικὰς ἐγκαταστάσεις. Πέραν δὲ τούτου καὶ ἡ ἔμμεσος ἐπιδότησις διὰ παροχῆς χαμηλοτόκων δανείων πρὸς 2% διὰ τὴν προμήθειαν ὑπὸ τῶν ἀγροτῶν παραγωγικῶν ζώων. Ἀλλὰ χρειάζεται, κ. συνάδελφοι, ἐπειδὴ ὁμιλοῦμεν διαρκῶς περὶ χαμηλοῦ γεωργικοῦ εἰσοδήματος, χρειάζεται νομίζω, νὰ ἐξάρω τὸ πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν ληφθὲν μέτρον τὸ ἀποβλέπον εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τῆς οἰκοσίτου κτηνοτροφίας. Ἕνα μεγάλο ποσοστὸν ἀγροτικῶν οἰκογενειῶν δὲν ἀσχολεῖται μὲ τὴν παραγωγικὴν κτηνοτροφίαν οὐδὲ μὲ τὴν περιωρισμένην οἰκόσιτον κτηνοτροφίαν. Τοῦτο ἔχει ὡς συνέπειαν τὴν ἀνεπαρκεστάτην μὲ ζωϊκῆς προελεύσεως τρόφιμα διατροφὴν μιᾶς μεγάλης μερίδος τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Πρὸς τὸν σκοπὸν αὐτὸν ἀπεφασίσθη, ὅπως ἀπεριορίστως δίδωνται δάνεια εἰς ἑκάστην ἀγροτικὴν οἰκογένειαν δραχμῶν 1500 μὲ τόκον 2% διὰ τὴν προμήθειαν μικρῶν ζώων καὶ ἀριθμοῦ τινος ὀρνίθων. Τὸ μέτρον τοῦτο, ἐκτὸς τοῦ ὅτι θὰ ἐπιφέρῃ βελτίωσιν τῆς διατροφῆς τῆς ἀγροτικῆς οἰκογενείας, θὰ δημιουργήσῃ ἀκόμη καὶ αὐτάρκειαν τοιαύτῃ, ὥστε νὰ μὴ ἐξαρτᾶται μόνον ἐκ τῆς πωλήσεως τῶν προϊόντων της. Ὅσον ἀφορᾶ τὴν παραγωγὴν ὀπωροκηπευτικῶν, κ. συνάδελφοι, διὰ τὴν ἐπιτυχίαν τοῦ προγράμματος τῆς αὐξήσεως τῆς παραγωγῆς τῶν προϊόντων τούτων ἐλήφθησαν πολλὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα σκοπὸν ἔχουν νὰ ἐξασφαλίζουν τὴν διάθεσιν τούτων. Μνημονεύω τὰ ληφθέντα μέτρα διὰ τὸν ἐφοδιασμὸν τῆς χώρας μὲ τ’ ἀπαραίτητα τεχνικὰ μέσα διὰ τὴν διαλογήν, διατήρησιν, συσκευασίαν καὶ κυτιοποίησιν, μεταφορὰν καὶ ἀξιοποίησιν ἐν γένει τῶν προϊόντων. Διὰ τὸν σκοπὸν τοῦτο διετέθησαν καὶ διατίθενται 350.000.000 δραχμῶν πλέον τῶν 100.000.000 τῆς Ἀμερικανικῆς δωρεᾶς τῆς δοθείσης διὰ τὴν ἀνάγκην τῆς Λαχαναγορᾶς Ἀθηνῶν. Κύριοι συνάδελφοι, ἀνέφερα πρὸ ὀλίγου τὰς συνθήκας ὑπὸ τὰς ὁποίας τελεῖ ἡ οἰκονομία τῶν ὀρεινῶν καὶ νησιωτικῶν περιοχῶν. Τὸ εἰσόδημα τῶν κατοίκων τῶν περιοχῶν τούτων εἶναι χαμηλότερον τοῦ εἰσοδήματος τῶν ἄλλων περιοχῶν. Ἕνεκα τούτου ἡ Κυβέρνησις ἔλαβεν ἰδιαιτέραν μέριμναν διὰ τὰς περιοχὰς ταύτας. Κατηρτίσθη εἰδικὸν πρόγραμμα ἀποβλέπον εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τοῦ εἰσοδήματος τῶν περιοχῶν αὐτῶν καὶ εἰς τὴν βελτίωσιν τοῦ βιοτικοῦ ἐπιπέδου τῶν κατοίκων τούτων διὰ τῆς αὐξήσεως τῆς παραγωγῆς καὶ διὰ τῆς ἐκτελέσεως τεχνικῶν ἔργων διὰ τὴν προστασίαν τῶν ἐδαφῶν. Διὰ τὸ τρέχον ἔτος πρὸς ἀνάπτυξιν τῆς παραγωγῆς ἐπρογραμματίσθησαν μέτρα τῶν ὁποίων τὰ κυριώτερα εἶναι αἱ ἐπιδοτήσεις αἱ ὁποῖαι ἀποτέλεσμα ἔχουν τὴν οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν τῶν κατοίκων ἐν συνδυασμῷ μὲ τὴν ἐκτέλεσιν ἀτομικοῦ ἔργου ἢ προμηθείας κεφαλαίου διὰ μόνιμον βελτίωσιν τῆς οἰκονομίας των. Κατὰ τὸ 1960 θὰ χορηγηθοῦν εἰς τοὺς κατοίκους τῶν ὡς ἄνω περιφερειῶν 45.000.000 δραχμαὶ διὰ τὴν ἐπιδότησιν τῆς ἀγορᾶς βελτιωμένων καὶ παραγωγικῶν ζώων, τῆς κατασκευῆς σταύλων, τῆς παραγωγῆς κτηνοτροφῶν, τῆς ἐπεξεργασίας κτηνοτροφικῶν προϊόντων, τῆς προμηθείας καρποφόρων δένδρων καὶ τῆς ἀναπτύξεως τῆς μελισσοκομίας. Ἐπίσης ἐπρογραμματίσθησαν μέτρα δι’ ἐκτέλεσιν ἔργων ἐγγειοβελτιωτικῶν ἀτομικῶν καὶ κοινῆς χρήσεως. Τὰ ἀτομικὰ στηρίζονται ἐπίσης ἐπὶ τῆς ἐπιδοτήσεως. Ἐπιδοτεῖται ἡ κατασκευὴ ἀναβαθμῶν διὰ ξηρολιθιᾶς μὲ δραχμὰς 1500 κατὰ στρέμμα, προστατευομένης ἐκ τῆς κατασκευῆς τῆς ἐκτάσεως κατασκευὴ χωματίνων ἀναβαθμῶν μὲ δραχμὰς 500 κατὰ στρέμμα, ἡ ἐκτέλεσις καὶ ἡ ἀνόρυξις φρεάτων εἰς τὰς νησιωτικὰς περιοχάς. Διὰ τὰς ἐπιδοτήσεις ταύτας διατίθενται περίπου 23.000.000. Δι’ ἔργα δασοπονίας καὶ δασικῆς ὁδοποιΐας διατίθενται ἐφέτος 150.000.000 δραχμῶν. Διὰ τῶν ἔργων τούτων θὰ δοθῇ ἐργασία εἰς τοὺς κατοίκους τῶν ὀρεινῶν πληθυσμῶν εἰς 50.000 ἄτομα διὰ χρονικὰ διαστήματα 4–5 μηνῶν ἐκ τῆς ὁποίας θὰ προκύψῃ εἰσόδημα 4000 δραχμῶν κατ’ ἄτομον. Εἰς τὸ πλαίσιον τῶν ἐπιδιώξεων τῆς ἀναπτύξεως τῶν ὀρεινῶν περιοχῶν εἶναι καὶ τὸ πρόγραμμα τῶν παραμεθορίων, διὰ τὸ ὁποῖον κατὰ τὸ τρέχον ἔτος διατίθενται 61 ἑκατομμύρια δραχμῶν περίπου. Ἀλλά, κ. συνάδελφοι, δὲν εἶναι μόνον τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα ἐλήφθησαν διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς παραγωγῆς καὶ τὰ μέσα ἅτινα διατίθενται πρὸς τοῦτο. Σημαντικὰ ποσὰ διατίθενται κατ’ ἔτος ἐκ τοῦ προϋπολογισμοῦ καὶ ἐκ τῶν κοινωνικῶν πόρων διὰ τὴν προστασίαν τοῦ ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ καὶ τοῦ εἰσοδήματός του. Ἐμνημονεύθησαν ἤδη ἀπὸ τὸν συνάδελφόν μου Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν τὰ ποσὰ τὰ διατιθέμενα διὰ τὴν ἰατρικὴν περίθαλψιν τῶν ἀγροτῶν. Κατὰ τὸ ἔτος 1959 ἐδαπανήθησαν 105.000.000 δραχμῶν διὰ τὴν λειτουργίαν 1085 ἰατρείων τῆς ὑπαίθρου. Καὶ ἀντιστοιχία τῆς δαπάνης διὰ νοσοκομειακὴν περίθαλψιν τοῦ ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ ἀνερχομένη εἰς 290.000.000. Ἐπίσης ἡ ἀπαλλαγὴ τοῦ ἀγρότου ἀπὸ τὴν φορολογίαν τοῦ εἰσοδήματος καὶ ἡ σχεδὸν ἀπαλλαγή του ἐκ τοῦ φόρου κληρονομιῶν. Μεγάλα εἶναι τὰ ποσά, τὰ διατιθέμενα διὰ τὴν προστασίαν τῶν ἀγροτικῶν προϊόντων. Διὰ τοῦ καθορισμοῦ τῆς τιμῆς ἀσφαλείας καὶ τῆς συγκεντρώσεως τοῦ σίτου, ἡ μέση τιμὴ ποὺ διέθεσαν οἱ παραγωγοί, τὰ πλεονάσματα τῆς ἐσοδείας 1958–1959, ὑπολογιζόμενα εἰς 735.000 τόννους, ἀνῆλθεν εἰς 2,98 δραχμὰς κατὰ κιλὸν ἔναντι διεθνοῦς τιμῆς 2,10. Κατ’ ἀκολουθίαν ἡ ὠφέλεια τῶν σιτοπαραγωγῶν ἀνῆλθεν εἰς 645.000.000, ἐκ τῶν ὁποίων τὰ 135.000.000 ἐβάρυναν τὸν προϋπολογισμὸν καὶ τὰ ὑπόλοιπα 510 τοὺς καταναλωτὰς τοῦ ἄρτου. Χάριν τῆς προστασίας τῶν καπνοπαραγωγῶν καὶ ἐπὶ τῷ σκοπῷ τῆς ἐξυγιάνσεως τῆς ἐσωτερικῆς καπναγορᾶς, ἡ Κυβέρνησις παρενέβη κατ’ ἐπανάληψιν, κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη, συγκεντρώσασα μέχρι τῆς 31 Δεκεμβρίου 14.000 τόννους καπνὰ ἐσοδείας 1955, 1957 καὶ 1958. Τὸ κόστος τῶν καπνῶν τούτων ὑπολογίζεται, ὅτι ὑπερβαίνει τὸ ποσὸν 800.000.000 δραχμῶν καὶ ἐκ τῆς πωλήσεως τούτων προβλέπεται, ὅτι θὰ προκύψῃ σημαντικὴ ζημία ἴση περίπου μὲ 300.000.000. Ἡ Κυβέρνησις, προστατεύουσα τὸ συμφέρον τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν, οὐδέποτε ἀφῆκε τὰς τιμὰς τοῦ ἐλαίου νὰ πέσουν εἰς τὸ ἐσωτερικὸν εἰς ἐπίπεδα τῶν διεθνῶν. Οὕτω, ἐκ τῶν ἐσοδειῶν 1956, 1957, ἡ Κυβέρνησις ἐξηγόρασε 12.000 τόννους, ἐκ τῆς πωλήσεως τῶν ὁποίων τὸ Δημόσιον ὑπέστη ζημίαν 50 ἑκατομμύρια δραχμάς. Κατὰ τὸ τελευταῖον ἔτος ἀπεφασίσθη ἡ συγκέντρωσις 15.000 τόννων εἰς τιμὴν 12,50 τὸ κιλὸν ἐλαιολάδου ὀξύτητος 5 βαθμῶν, ἐνῷ ἡ Ἱσπανία ὥρισε τιμὴν ἀσφαλείας 9,75. Ἡ ζημία, ἡ ὁποία θὰ ἐπέλθῃ ἐκ τῆς συγκεντρώσεως ταύτης, θὰ ἀνέλθῃ εἰς 30.000.000 περίπου. Δὲν παραλείπω νὰ ἀναφέρω τὴν ζημίαν, ἡ ὁποία εἶναι μᾶλλον βέβαιον, ὅτι θὰ ἐπέλθῃ ἐκ τῆς συγκεντρώσεως, τῆς σουλτανίνας μὲ τιμὰς ἀνωτέρας τῶν τιμῶν τῶν διεθνῶν καὶ τῆς ἀπεριορίστου κορινθιακῆς σταφίδος. Τὰ δύο αὐτὰ προϊόντα κατὰ τὸ τρέχον ἔτος θὰ ἐπιφέρουν εἰς τὸν προϋπολογισμὸν ἀσφαλῶς ζημίαν, ἥτις ἐνδεχόμενον εἶναι ν’ ἀνέλθῃ εἰς 100 ἑκατομμύρια δραχμῶν. Ἀπέδειξα, νομίζω, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ἐκτὸς τῆς βασικῆς προσπαθείας, ἡ ὁποία καταβάλλεται διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τοῦ γεωργικοῦ εἰσοδήματος, δι’ ὃ δαπανῶνται κατ’ ἔτος σημαντικὰ ποσὰ ὑπὸ τοῦ Κράτους, τὸ Κράτος, ἡ Κυβέρνησις καὶ ἡ κοινωνία ἀκόμη, εἶναι συμπαραστάται τοῦ ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ, προστατεύοντες καὶ αὐτὸν καὶ τὸ εἰσόδημά του κατὰ μέτρον μάλιστα, τὸ ὁποῖον εἰς πολλὰς περιπτώσεις πρέπει νὰ διαπιστώσωμεν, ὅτι ἀποτελεῖ πραγματικὴν εὔνοιαν τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου. Κύριοι συνάδελφοι, ὁ ὑπολογισμὸς τῶν ποσῶν τῶν διατιθεμένων ἐκ τοῦ προϋπολογισμοῦ τῶν λοιπῶν πόρων διὰ τὴν προστασίαν τοῦ ἀγρότου (ἰατρικὴν καὶ νοσηλευτικήν), διὰ τὴν προστασίαν τοῦ ἀγροτικοῦ εἰσοδήματος καὶ διὰ τὰς διαφόρους ἐπιδοτήσεις, χαριστικὰς δηλονότι παροχάς, ἀνέρχεται εἰς 1.500.000.000 περίπου. Δὲν προβάλλω τοῦτο, κύριοι συνάδελφοι, ὡς ἐπιχείρημα κατὰ τῆς κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως τοῦ ἀγρότου. Εἰς τὸν θεσμὸν τοῦτον, ὅπως εἶπον ἐν ἀρχῇ τῆς ὁμιλίας μου, πιστεύει ἡ Κυβέρνησις καὶ ἐπὶ τῇ βάσει τῶν στοιχείων, τὰ ὁποῖα θὰ προκύψουν καὶ τῆς περαιτέρω μελέτης, θὰ ἀποφασίσῃ πότε καὶ ὑπὸ ποίας συνθήκας θὰ τὸν ἐπιβάλῃ. Τὸ προβάλλω, ὅμως, αὐτό, ὅπως καὶ τὸ ὅλον ἔργον τῆς Κυβερνήσεως, τὸ ἀφορῶν τὴν ἀνάπτυξιν τοῦ ἀγροτικοῦ εἰσοδήματος, διὰ νὰ ἀποστομωθοῦν ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ὁμιλοῦν περὶ ἐγκαταλείψεως τοῦ ἀγρότου. Ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι θέλουν νὰ δημιουργήσουν ἀτμόσφαιραν ἀπαισιοδοξίας καὶ ἀπογοητεύσεως. Κύριοι συνάδελφοι, θὰ μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ τελειώσω τὴν ὁμιλίαν μου, ἀποτεινόμενος πρὸς τοὺς ἀγρότας, διὰ νὰ τοὺς εἴπω: Μὴ ἀκούετε τοὺς ὑπονομευτὰς τῆς ἡσυχίας καὶ τῆς ἀσφαλείας τοῦ τόπου. Ὅπου καὶ ἂν ρίξετε ματιά, στὸ χωριό σας καὶ εἰς ὅλην τὴν ὕπαιθρον, βλέπετε, ὅτι τὸ Κράτος εἶναι στοργικὸν διὰ σᾶς περισσότερον ἀπὸ κάθε ἄλλην τάξιν. Ἡ Κυβέρνησις δαπανᾷ σημαντικὰ ποσὰ διὰ τὴν κατασκευὴν ἔργων, διὰ τὴν προστασίαν τῶν προϊόντων σας καὶ ὑποβοηθεῖ διὰ παντὸς μέσου τὰς δημιουργίας συνθηκῶν ταχείας ἀναπτύξεως τῆς οἰκονομίας σας. Δαπανᾷ ἐπίσης σημαντικὰ ποσὰ διὰ τὴν περίθαλψίν σας. Δὲν παραλείπει δὲ ἡ Κυβέρνησις νὰ μελετᾷ καὶ τὸ θέμα τῆς ἀσφαλίσεώς σας. Τὸ μελετᾷ, ὅμως, μετὰ σοβαρότητος διὰ νὰ εἶναι τοῦτο γερὰ θεμελιωμένον. Ἔχετε πίστιν εἰς τὸ μέλλον σας καὶ μὲ χωρὶς μεμψιμοιρίας καὶ ἀπογοητεύσεις ἂς προχωρήσωμεν νὰ φτιάξωμεν τὴν ὕπαιθρον πιὸ ἀποδοτικὴν καὶ πιὸ εὐτυχῆ. Διὰ τοῦτο, χρειάζεται, πρὸ παντός, ἡ προσπάθεια ἡ ἰδική σας. Τὴν συμπαράστασιν τοῦ Κράτους τὴν ἔχετε ἀμέριστον.

§90Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ.

§91ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰς τὶ ἔγκειται τὸ ζήτημα ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ ποὺ ἀναφέρεσθε, διὰ νὰ κρίνω, ἂν θὰ ὁμιλήσητε.

§92Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Κύριε Πρόεδρε, ζητῶ τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, περαίνων τὸν λόγον του εἶπεν, ὅτι «θὰ ἀπευθυνθῶ πρὸς τοὺς ἀγρότας...».

§93ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κανονισμὸς εἶναι αὐτός; Εἶναι ἐκτὸς Κανονισμοῦ αὐτὸ τὸ ὁποῖον λέγετε. (Θόρυβος ἐκ τῆς κυβερνητικῆς πτέρυγος, κωδωνοκρουσίαι).

§94Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Ὁ Κανονισμὸς λέγει, ὅτι ὁ ρήτωρ ἀπὸ τὸ βῆμα, ἀπευθύνεται μόνον εἰς τοὺς βουλευτάς, δὲν ἔχει δικαίωμα νὰ κάνῃ ἔκκλησιν (Θόρυβος — κωδωνοκρουσίαι).

§95ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Καθῆστε κάτω, δὲν εἶναι Κανονισμὸς αὐτός. Ὁ κ. Α. Μπαλτατζῆς ἔχει τὸν λόγον.

§96Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Κύριοι βουλευταί, τὸ Κόμμα τῶν Ἀγροτῶν καὶ Ἐργαζομένων χαίρει ἰδιαιτέρως, διότι ἕνα τόσον μέγα θέμα, θέμα μεγίστης ἐθνικῆς, οἰκονομικῆς καὶ κοινωνικῆς σημασίας, ὅπως εἶναι τὸ θέμα τῆς ἀσφαλίσεως τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου, ἔρχεται κατὰ τρόπον πανηγυρικὸν ἐνώπιον τοῦ Σώματος. Ἀλλὰ τὸ πρόβλημα τὸ ὁποῖον ἀπασχολεῖ τὸ Σῶμα, ἔχει ἀκόμη μεγαλειτέραν σημασίαν, διότι ἅπτεται τῆς γενικωτέρας οἰκονομικῆς καὶ κοινωνικῆς πολιτικῆς τοῦ Κράτους, διότι ἔχει ἄμεσον σχέσιν μὲ τὴν δικαίαν ἀνακατανομὴν τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος. Οὐσιαστικῶς, τὸ πρόβλημα, τὸ ὁποῖον μᾶς ἀπασχολεῖ, εἶναι, πῶς τὸ Κράτος ἐννοεῖ νὰ ἀσκήσῃ τὴν κοινωνικὴν πολιτικήν, καὶ πῶς ἐννοεῖ νὰ κατανείμῃ τὸ ἐθνικὸν εἰσόδημα μεταξὺ τῶν διαφόρων κοινωνικῶν τάξεων. Εἰς μίαν ἐποχήν, κύριοι βουλευταί, μεγάλων πολιτικῶν καὶ κοινωνικῶν ἀνακατατάξεων εἰς παγκόσμιον κλίμακα, ἠμποροῦμεν νὰ εἴπωμεν, ὅτι ἡ πολιτική μας ἡγεσία ἀτυχῶς δὲν ἐστάθη νὰ ἀξιοποιήσῃ οὔτε τὰς θυσίας τοῦ Ἔθνους, οὔτε τὸν πλοῦτον τῆς χώρας, οὔτε κατώρθωσε νὰ ἀξιοποιήσῃ τὰς φυσικὰς καὶ πνευματικὰς ἱκανότητας τοῦ λαοῦ μας, πρὸς ὄφελος τῶν μεγάλων λαϊκῶν μαζῶν. Βεβαίως, μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν, ἐκτὸς ἀπὸ τὴν συμμαχικὴν βοήθειαν, ἡ ὁποία μᾶς παρεσχέθη ἀπὸ τὰς Ἡνωμένας Πολιτείας τῆς Ἀμερικῆς καὶ μὲ τὴν αὔξησιν τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος, ἡ ὁποία παρετηρήθη κατὰ τὴν τελευταίαν 10ετίαν, ἠμποροῦμεν νὰ εἴπωμεν, ὅτι οὔτε ὁ παραγωγικὸς μηχανισμὸς τῆς οἰκονομίας μας ἀνεπτύχθη εἰς ἀνάλογον ἐπίπεδον, οὔτε ἀπὸ αὐτὴν τὴν αὔξησιν τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος καὶ τὴν παροχὴν τῆς συμμαχικῆς βοηθείας ὠφελήθησαν αἱ λαϊκαὶ τάξεις, ὁ ἐργαζόμενος κόσμος. Ἀλλά, δυστυχῶς, ὅπως τὸ γνωρίζομεν ὅλοι καὶ ὅπως τὸ ὁμολογοῦμεν καὶ δημοσίᾳ καὶ κατ’ ἰδίαν, ὅτι τὸ μέγιστον μέρος αὐτῶν τῶν παραχωρήσεων ἐκαρπώθη καὶ καρποῦται ἡ προνομιοῦχος τάξις τῶν Ἀθηνῶν, ἡ ὁποία πράγματι ἀσκεῖ μίαν καταπληκτικὴν ἐπιρροὴν ἐπὶ τῆς οἰκονομικῆς καὶ κοινωνικῆς πολιτικῆς τοῦ τόπου. Τὸ πρόβλημα τῆς ἀσφαλείας τοῦ γήρατος, τῶν ὑπερηλίκων ἀγροτῶν, εἶναι συνδεδεμένον μὲ τὴν θέσιν εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκεται ἡ ἀγροτικὴ τάξις εἰς τὸν τόπον μας. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον πρέπει νὰ ἀντικρύσωμεν, νὰ ἐξετάσωμεν καὶ νὰ ἀναλύσωμεν, εἰς ποίαν κατάστασιν εὑρίσκεται ὁ ἀγροτικὸς κόσμος εἰς τὸν τόπον μας. Ἡ στατιστικὴ τοῦ 1958, οἱ λογαριασμοὶ ποὺ τηροῦνται εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τοῦ Συντονισμοῦ μᾶς λέγουν, ὅτι ὑπολογίζεται, ὅτι οἱ ἀγρόται ἀποτελοῦν τὸ 58% περίπου τοῦ πληθυσμοῦ καὶ ἀπολαμβάνουν οὗτοι τὸ 32% τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος, ἐνῷ ὁ ὑπόλοιπος πληθυσμός, ὁ ὁποῖος ὑπολογίζεται εἰς 42%, ἀπολαμβάνει τὸ 68% τοῦ εἰσοδήματος. Βλέπετε, ὅτι ἡ μεγάλη πλειοψηφία, ἡ ὁποία συνθέτει τὸν πληθυσμόν μας, οἱ ἀγρόται, ἀπολαμβάνουν μόνον τὸ 32%, ἐνῷ ὁ ἀστικὸς πληθυσμός, ὁ κόσμος τῶν πόλεων, ἀπολαμβάνει τὸ 68% τοῦ ἐθνικοῦ μας εἰσοδήματος. Ἂν ὑπολογίσωμεν πόσον ἀναλογεῖ κατὰ κεφαλήν, τὸ εἰσόδημα αὐτὸ κατὰ μέσον ὅρον, θὰ ἴδωμεν, ὅτι ὁ μέσος ὅρος τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος ποὺ ὑπελογίζετο τὸ 1958 εἰς 280 δολλάρια περίπου, ἀντιστοιχεῖ εἰς 8.400 δραχ. κατὰ μέσον ὅρον. Ἐὰν τὸ ἐξετάσωμεν αὐτό, τὸ τὶ παίρνουν κατὰ μέσον ὅρον οἱ ἄνθρωποι τῶν πόλεων θὰ εὕρωμεν, ὅτι παίρνουν 14.500 καὶ 4.900 ὁ κάτοικος τοῦ χωρίου. Ἀπὸ ἐδῶ φαίνεται ἡ μεγάλη οἰκονομικὴ καὶ κοινωνικὴ ἀνισότης, ἡ ὁποία ὑπάρχει μεταξὺ τοῦ κόσμου τῶν πόλεων καὶ τοῦ κόσμου τῆς ὑπαίθρου. Βεβαίως, δὲν θέλομεν νὰ ἐπιδεινώσωμεν τὴν θέσιν τοῦ κόσμου τῶν πόλεων, ἀντιθέτως, ἐπιδιώκωμεν νὰ βελτιώσωμεν καὶ τὴν κατάστασιν αὐτήν, ἀλλὰ εἶναι ἀπαράδεκτον νὰ κρατῆται ὁ ἀγροτικὸς κόσμος εἰς αὐτὸ τὸ χαμηλὸν οἰκονομικὸν καὶ κοινωνικὸν ἐπίπεδον καὶ νὰ μὴ ἀνησυχοῦμεν καὶ ἀντιθέτως νὰ λέγωμεν, ὅτι τὰ μέτρα τὰ λαμβανόμενα εἶναι ἐπαρκῆ νὰ ἀντιμετωπίσουν ἕνα τοσούτῳ ὀξὺ κοινωνικὸν καὶ αὐτόχρημα ἐθνικὸν πρόβλημα. Φυσικά, αὐτὰς τὰς 14.500 κατ’ ἄτομον, κατὰ μέσον ὅρον ποὺ ὑπολογίζεται, ὅτι παίρνει ὁ κάτοικος τῶν πόλεων, δὲν τὰς παίρνει ὅλος ὁ κόσμος καὶ δὲν τὰς παίρνει, πρὸ παντός, ἡ μᾶζα τῶν ἐργατοϋπαλλήλων, καὶ δὲν τὰς παίρνουν ὅλα τὰ μεσαῖα ἀστικὰ στρώματα, τὰ ὁποῖα ἀποτελοῦνται ἀπὸ τοὺς ἐπαγγελματίας, τοὺς βιοτέχνας καὶ τοὺς μικροὺς ἐμπόρους. Καὶ ἐδῶ ἡ κατανομὴ εἶναι ἄνισος. Τὸ ἴδιον πρᾶγμα συμβαίνει καὶ μὲ τοὺς χωρικούς. Ὅταν λέγωμεν, ὅτι ἔχουν 4.900 δραχ. κατ’ ἄτομον εἰσόδημα εἶναι ὁ μέσος ὅρος, δὲν σημαίνει, ὅτι ὅλοι ἔχουν τὸ αὐτὸ εἰσόδημα. Ὑπάρχουν ὁμάδες μέσα εἰς τὸν ἀγροτικὸν πληθυσμόν. Βλέπομεν, ὅτι ἕνα μεγάλο τμῆμα τοῦ ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ παίρνει κάτω καὶ τῶν 4.900 δραχ. Ὅπως ἐτονίσθη καὶ πρὸ ὀλίγου, ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας ἠθέλησε νὰ ἀποσείσῃ τὰ ὅσα ἐλέχθησαν, ὅτι τὸ 85% τῶν ἀγροτῶν ἔχουν 80–90 δολλάρια εἰσόδημα. Βεβαίως, ἠμπορεῖ νὰ μὴ εἶναι τὸ 85%, ἀλλὰ εἶναι πάντως ἕνα σημαντικὸν ποσοστὸν ἀγροτῶν ποὺ ἔχουν εἰσόδημα ἀκόμη μικρότερον ἀπὸ τὰς 4.900 δραχ., ποὺ εἶναι ὁ μέσος ὅρος. Ἄλλωστε, τὸ εἰσόδημα αὐτὸ συνδέεται καὶ μὲ τὴν ἔκτασιν τῶν καλλιεργουμένων κτημάτων, συνδέεται, μὲ τὴν περιφέρειαν, διότι ὡρισμέναι περιφέρειαι ποὺ εὑρίσκονται μακρὰν τῶν κέντρων καταναλώσεως, ἀπολαμβάνουν ὀλιγώτερον, τὸ εἰσόδημά των σμικρύνεται καὶ ἀκόμη ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὸ εἶδος τῆς παραγωγῆς. Ὑπάρχει, λοιπόν, μία περαιτέρω κατανομὴ τοῦ εἰσοδήματος ἐντὸς τοῦ ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ, ἐκ τῆς ὁποίας καταφαίνεται, ὅτι μεγάλα τμήματα τοῦ ἀγροτικοῦ μας πληθυσμοῦ ἔχουν ἀκόμη χαμηλότερον εἰσόδημα, καὶ ἡ κατάστασίς των εἶναι ἀπὸ πάσης ἀπόψεως τραγική. Ἔχω κατὰ σύμπτωσιν ὑπ’ ὄψει μου τὴν μελέτην, εἰς τὴν ὁποίαν προσέφυγεν ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, μελέτη τοῦ Ὑπουργείου τῆς Γεωργίας ποὺ ἴσως νὰ μὴ εἶναι καὶ πλήρης καὶ δὲν ὑπελογίσθησαν καὶ αἱ ἀποσβέσεις καὶ ἄλλοι συντελεσταί, οἱ ὁποῖοι θὰ μᾶς προσδιώριζον ἀκριβότερον τὸ εἰσόδημα τῶν χωρικῶν, εἶναι κάπως εὐνοϊκοί, ἂν καὶ αὐτὴ ἡ μελέτη σαφῶς καὶ κατηγορηματικῶς μᾶς λέγῃ, ὅτι τὸ 43% τῶν ἀγροτῶν μας ἔχουν εἰσόδημα κατώτερον τοῦ ὁρίου συντηρήσεως. Ἀλλὰ καὶ εἰς τὸν ἄλλον πίνακα τῆς ἰδίας μελέτης, βάσει τῶν στοιχείων της, ἠμποροῦμεν νὰ εἴπωμεν, ὅτι τὸ 65% τοῦ ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ ἔχει εἰσόδημα ἀνώτερον τοῦ ὁρίου συντηρήσεως, τὸ 20% εὑρίσκεται ἐντὸς τοῦ ὁρίου συντηρήσεως καὶ μόνον τὸ 15% τῶν ἀγροτῶν ἔχουν καὶ μερικὸν ἐπουσιῶδες περίσσευμα. Βλέπετε, λοιπόν, ὅτι καὶ ἡ μελέτη, εἰς τὴν ὁποίαν προσέφυγεν ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, μᾶς παρουσιάζει ἀρκετὰ τραγικὴν τὴν κατάστασιν τῆς ὑπαίθρου καὶ ὅτι τὸ μεγαλύτερον τμῆμα τοῦ ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ εὑρίσκεται εἰς τοιαύτην κατάστασιν, ποὺ διὰ νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὴν ζωήν, ἀναγκαστικὰ ὑποσιτίζεται. Τὸ ζήτημα συνδέεται καὶ μὲ τὰς καλλιεργουμένας ἐκτάσεις. Μία ἀπογραφή, ἡ τελευταία, μᾶς λέγει, ὅτι, περίπου, τὸ 70% τῶν χωρικῶν μας ἔχουν κλῆρον ἀπὸ 1–30 στρέμματα. Καταλαβαίνετε πόσον μικρὸς εἶναι ὁ κλῆρος καὶ κατὰ πόσον εἶναι δυνατὸν νὰ συντηρηθῇ μία βιώσιμος γεωργικὴ ἐπιχείρησις. Ἐγὼ προσωπικῶς, προέρχομαι ἀπὸ μίαν περιφέρειαν, εἰς τὴν ὁποίαν ἐγκατεστάθην ἀγροτικῶς ἀπὸ τὸ 1922, ὡς πρόσφυξ. Αἱ περιοχαὶ τῶν παραμεθορίων Νομῶν Δράμας, Ξάνθης, Καβάλας, εἶναι περιοχαί, εἰς τὰς ὁποίας αἱ ἀγροτικαὶ οἰκογένειαι ἔχουν κλῆρον 10–12 στρεμμάτων ἢ καὶ 5–10 στρεμμάτων ἀκόμη. Καὶ σήμερον καὶ μὲ τὴν καπνικὴν κρίσιν καὶ εἰς τὴν κατάστασιν εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκεται ὁ πληθυσμός, ἠμποροῦμεν νὰ εἴπωμεν, ὅτι λιμοκτονεῖ. Ἂν εἴπωμεν, ὅτι ψοφάει τῆς πείνας, τοῦτο θὰ εἶναι ἐντὸς τῆς πραγματικότητος. Ὁ ἴδιος ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας εἶχε τὴν εὐκαιρίαν νὰ ἐπισκεφθῇ ἕνα ἀπὸ αὐτὰ τὰ κέντρα, τὴν Σταυρούπολιν, καί, νομίζω, ὅτι ἔχει προσωπικὴν ἀντίληψιν τῆς ἀθλιότητος εἰς τὴν ὁποίαν περιῆλθον οἱ πληθυσμοὶ τῶν κλασσικῶν καπνοπαραγωγικῶν περιφερειῶν ποὺ ἔχουν αὐτὸν τὸν ἐλάχιστον κλῆρον. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ συντηρηθῇ αὐτὸς ὁ κόσμος καὶ πῶς εἶναι δυνατὸν ἡ ἡγεσία τοῦ τόπου νὰ παραμείνῃ ἀμέριμνος ἐνώπιον αὐτῆς τῆς τραγικῆς πραγματικότητος χωρὶς νὰ λαμβάνῃ ἄμεσα, σύντονα καὶ ριζικὰ μέτρα θεραπείας αὐτῆς τῆς ἀδυναμίας, ἡ ὁποία παρουσιάζεται εἰς πολλοὺς τομεῖς τῆς Ἐπικρατείας;

§97Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ἐπειδὴ ἐμνημονεύσατε τὴν περιοχὴν τῆς Σταυρουπόλεως ὡς τὴν περιοχὴν ἐν γένει τῆς παραγωγῆς τῶν κλασσικῶν καπνῶν, σᾶς λέγω, ὅτι ὄντως, λόγῳ τῆς πτώσεως τῶν τιμῶν τῶν καπνῶν τῆς ποικιλίας αὐτῆς, παρουσιάζεται μία κρίσις εἰς τὴν περιοχὴν αὐτήν, ἀλλὰ ἡ Κυβέρνησις δὲν ἔμεινεν ἀσυγκίνητος ἀπὸ τὴν κρίσιν αὐτήν. Ὅπως γνωρίζετε, ἔρριψεν ὅλον τὸ βάρος καὶ διὰ τὴν ἐκτέλεσιν ἔργων καὶ διὰ τὴν παροχὴν τῶν μέσων πρὸς δημιουργίαν παραλλήλου εἰσοδήματος. Ὅπως θὰ ἔχετε γνῶσιν, ἕνα μεγάλο μέρος τῶν ποσῶν, τὰ ὁποῖα ἐπρογραμματίσθησαν τόσον διὰ τὴν γενικὴν οἰκονομίαν, ὅσον καὶ διὰ τὰς παραμεθορίους περιοχάς, διετέθη εἰς τὰς περιφερείας αὐτάς, καὶ εἶμαι βέβαιος, ὅτι διὰ τῶν μέσων αὐτῶν καὶ ἄμεσος οἰκονομικὴ ἐνίσχυσις γίνεται εἰς τὸν πληθυσμὸν καὶ ἡ εὐκαιρία τῆς δημιουργίας παγίου κεφαλαίου δημιουργοῦντος εἰσόδημα ἐπιτυγχάνεται.

§98Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Δὲν ἔχω ὑπ’ ὄψει μου αὐτό.

§99Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ἐὰν δὲν τὸ ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας, κακῶς δὲν τὸ ἔχετε καὶ αὐτὸ σημαίνει, ὅτι δὲν παρακολουθεῖτε τὶ γίνεται ἐκεῖ.

§100Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Πάντως γνωρίζω, ὅτι μὲ τὰ ἐλάχιστα ψιχία, τὰ ὁποῖα διατίθενται, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ κινηθῇ ὁ παραγωγικὸς μηχανισμὸς τῆς περιοχῆς αὐτῆς.

§101Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Μοῦ δίδετε μίαν ἀφορμὴν νὰ εἴπω ἕνα παράδειγμα ἀπὸ ὅσα ἀνέφερον προηγουμένως διὰ τὴν ἐνίσχυσιν τῆς οἰκονομίας τῶν ὀρεινῶν περιοχῶν. Δίδεται, κύριοι συνάδελφοι, ὡς ἐπίδομα, δωρεὰν 1.500 δραχ. τὸ στρέμμα διὰ νὰ φτιάξουν ξερολιθιά. Ἐὰν ἔχετε ἕνα χωριὸ μὲ 100 οἰκογένειες, κάθε οἰκογένεια ἠμπορεῖ νὰ φτιάξῃ τοὐλάχιστον τρία στρέμματα τὸ ἔτος. Ὅλοι ἔχετε τὴν τάσιν νὰ παρουσιάζετε ἐδῶ εἰς τὴν συζήτησιν, ὅτι ὁ κόσμος αὐτὸς εἶναι μεταμελημένος. Ἐάν, λοιπόν, κάθε οἰκογένεια φτιάξῃ ἀπὸ ἕνα στρέμμα, θὰ πάρουν 150.000, ἐὰν φτιάξῃ ἀπὸ δύο στρέμματα θὰ πάρουν 300.000.

§102Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Κύριε Ὑπουργὲ τῆς Γεωργίας, ἐγὼ εἶμαι κάτοικος αὐτῶν τῶν περιοχῶν, ἔζησα χρόνια ἐκεῖ καὶ ἐκαλλιέργουν χωράφια καὶ ἐκεῖ ἐξελέγην Πρόεδρος τῶν συνεταιριστικῶν Ὀργανώσεων καὶ ὡς πολιτευτὴς ἔζησα ἐκεῖ τὴν ζωήν μου καὶ γνωρίζω τὰ χωριά. Δὲν σᾶς ἀδικῶ, διότι ὁμιλεῖτε περὶ περιφερειῶν, τὰς ὁποίας ἀγνοεῖτε. Εἶμαι ὁ μόνος, ὁ ὁποῖος ὑπῆρξα αὐτοκαλλιεργητὴς καὶ γνωρίζω τὴν περιφέρειαν. Ὅσον ἀφορᾷ τὰ πεζούλια, τὰ ὁποῖα ἀνεφέρατε, σᾶς λέγω, ὅτι ὑπάρχει στενότης γῆς τεραστία καὶ δὲν σώζουν τὴν κατάστασιν. Δὲν ἔχει γίνει κανένα ἔργον εἰς τὴν παραμεθόριον περιοχήν. Χιλιάδες στρέμματα κεῖνται εἰς τὰς ὀρεινὰς περιοχὰς τῆς Δράμας, τῆς Ξάνθης, πρὸς τὰ σύνορα τῆς Βουλγαρίας καὶ ἐκεῖ πρέπει νὰ γίνουν ἔργα πραγματικά. Δὲν εἶναι δυνατὸν μὲ 1 ἢ 2 ἢ 3 ἑκατ. νὰ ἀξιοποιηθῇ οὔτε ἡ κτηνοτροφία, οὔτε ἡ δασοκομία, οὔτε ἡ καλλιέργεια. Ἕνα ἑκατομμύριον στρέμματα εἶναι παρθένα, διότι εἶναι τελείως ἐγκαταλελειμμένα καὶ ἀπρόσιτα. Ἐὰν θέλετε νὰ τὸ συζητήσωμεν χωριστά, δὲν εἶναι τοῦ παρόντος. Πρόκειται περὶ περιφερειῶν, τὰς ὁποίας ἐπέρασα περπατώντας καὶ ἀκόμη καὶ τώρα τὰς ἐπισκέπτομαι. Αὐτὴ εἶναι ἡ πραγματικότης, κύριοι συνάδελφοι, καὶ δὲν ὑπερβάλλομεν. Διότι οἱ ἀριθμοί, τοὺς ὁποίους ἀνεφέραμεν, ἀποδεικνύουν πῶς κατανέμεται τὸ εἰσόδημα καὶ πῶς οἱ ἀγρόται παίρνουν 4.500 ἢ 5.000 ἐτησίως. Τὸ βασικὸν πρόβλημα τῆς Ἑλλάδος εἶναι, ὅτι ἔχομεν στενότητα γῆς καὶ ὅτι αἱ ἐκτάσεις, σχετικῶς εἶναι ἄγονοι. Αὐτὴ εἶναι ἡ πραγματικότης. Δὲν πρέπει νὰ γίνεται σύγκρισις ἀπὸ ἀπόψεως κοινωνικῶν ἀσφαλίσεων τῶν ἀγροτῶν τῶν ξένων μετὰ τῶν Ἑλλήνων ἀγροτῶν, διότι ἐκεῖ ἡ κοινωνικὴ ἀσφάλισις εἶναι κἄτι τὸ περιττόν, διότι ὑπάρχει εὐημερία. Ἂς ἀφήσωμεν τὴν Ἀμερικὴν ποὺ ἐπῆγα. Ἐκεῖ οἱ ἀγρόται ἔχουν 500 καὶ 800 στρέμματα γονίμου ἐδάφους καὶ δὲν ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ σύγκρισις. Εἰς τὴν Δανίαν, ποὺ ἐπῆγα τελευταίως, δὲν βλέπετε ἀγρότας μὲ 50 στρέμματα κλήρου. Ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος ἔχει 80 καὶ 100 στρέμματα, θεωρεῖται μικροκαλλιεργητής. Ἐκεῖ τὸ εἰσόδημα τοῦ ἀγρότου ἰσοῦται πρὸς τὸ εἰσόδημα τοῦ ἀστοῦ. Τὸ 50% τῶν Δανῶν ἀγροτῶν ἔχουν ἄνω τῶν 200 στρεμμάτων γῆς. Εἶναι τελείως διαφορετικὴ ἡ κατάστασις ἐκεῖ. Ἀλλά, κ. Ὑπουργὲ τῆς Γεωργίας, καὶ σεῖς πολλάκις τὰ ἐπεκαλέσθητε αὐτά, ἀλλὰ αὐτὴν τὴν στιγμήν, λόγῳ τῆς θέσεώς σας, τὰ παρασιωπᾶτε. Αὐτὴ εἶναι ἡ πραγματικότης. Καὶ οἱ συνάδελφοι τῆς πλειοψηφίας τὸ ἀναγνωρίζουν, διότι ζοῦν καὶ ἐκεῖνοι τὸ δρᾶμα τῆς ὑπαίθρου καὶ αὐτὰ τὰ ὁποῖα λέγομεν δὲν εἶναι ἐκτὸς τῆς πραγματικότητος. Καταβάλλετε προσπάθειαν, ἀλλὰ ἡ προσπάθεια αὐτὴ πρέπει νὰ ἐνταθῇ, πρέπει νὰ ἀποτελέσῃ βασικὴν ἐπιδίωξιν τῆς ἀγροτικῆς πολιτικῆς, ὑπὲρ ἄνω κομματικῆς ἐκμεταλλεύσεως. Ὡμιλήσατε, κ. Ὑπουργέ, διὰ τὰς ἐπενδύσεις. Πράγματι, καταβάλλεται μία προσπάθεια, ἀλλὰ ἡ προσπάθεια αὐτὴ δὲν εἶναι ἐπαρκής. Διότι θὰ ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας, ὅτι τὸ 1957 εἴχομεν 1.200 ἑκατ. ἐπενδύσεις εἰς τὴν γεωργίαν, ἐπὶ συνόλου 12 δισεκατ., δηλαδὴ περίπου τὸ 10% καὶ τὸ 1958 ἐπὶ 15.320.000.000 ἔχομεν ἐπενδύσεις εἰς τὴν γεωργίαν 1.440.000.000.

§103Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Αὐτοὶ οἱ ἀριθμοὶ ἀνταποκρίνονται εἰς δημοσίας ἐπενδύσεις ἢ ἐπενδύσεις ἰδιωτικάς;

§104Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Εἰς δημοσίας καὶ ἰδιωτικάς.

§105Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Γίνονται ἰδιωτικαὶ ἐπενδύσεις εἰς τὴν γεωργίαν, κ. συνάδελφε; Ἡ σύγκρισις πρέπει νὰ γίνῃ μεταξὺ τῶν δημοσίων ἐπενδύσεων καὶ ὅταν κάμετε τὴν σύγκρισιν αὐτήν, θὰ ἰδῆτε, ὅτι εἶναι τεράστιαι αἱ ἐπενδύσεις.

§106Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ὅπως γνωρίζετε, αἱ δημόσιαι ἐπενδύσεις εἶναι τὸ ¼ τῶν ἰδιωτικῶν. Αἱ δημόσιαι πρέπει νὰ ἔχουν σκοπὸν νὰ παρακινήσουν τὰς ἰδιωτικάς, δι’ αὐτὸ πρέπει νὰ γίνωνται. Ἐὰν δὲν τὰς ἐπιτύχετε, θὰ ἀποτύχετε.

§107Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ἐγὼ δὲν εἶπον, ὅτι δὲν πρέπει νὰ γίνωνται, ἀλλὰ ὅτι δὲν πρέπει νὰ συνδέωνται αἱ ἐπενδύσεις αἱ δημόσιαι μὲ τὰς ἰδιωτικάς.

§108Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Γνωρίζομεν, ὅτι ἡ γεωργία ὁπωσδήποτε ἐκπροσωπεῖ τὸ 32% τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος καὶ παίρνει πολὺ ὀλιγωτέρας πιστώσεις ἀπὸ τὴν βιομηχανίαν, ἡ ὁποία ἐκπροσωπεῖ τὸ 19% τοῦ εἰσοδήματος. Τὸ πόσον τρομερὴ εἶναι ἡ κατάστασις εἰς τὴν ὕπαιθρον, τὸ γνωρίζομεν ἀπὸ τὴν κατάστασιν, εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκονται αἱ συγκοινωνίαι, ἡ ἐκπαίδευσις, ὁ ἠλεκτρισμός, ἡ νοσοκομειακὴ περίθαλψις κλπ. Ἐπίσης, ὁ μέσος ὅρος τῆς ζωῆς εἰς τὸν ἀγροτικὸν πληθυσμὸν εἶναι πολὺ χαμηλός, ἐν σχέσει μὲ τὸν μέσον ὅρον τῆς ζωῆς τῶν κατοίκων τῶν πόλεων. Εἰς μελέτην τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας ἀναφέρεται, ὅτι αἱ γενόμεναι σωματομετρήσεις ἀπέδειξαν, ὅτι τὰ παιδιὰ τῶν χωρικῶν ὑστεροῦν τῶν ὁμηλίκων των τῶν ἀστικῶν κέντρων, τόσον ὡς πρὸς τὸ ἀνάστημα, ὅσον καὶ ὡς πρὸς τὸ βάρος. Τὸ 60% τῶν νέων ἡλικίας 19 ἐτῶν τῶν ὀρεινῶν περιοχῶν ἐκρίθησαν ἀνίκανα διὰ στρατιωτικὴν ὑπηρεσίαν, διότι δὲν εἶχαν τὴν εἰς τὴν ἡλικίαν αὐτῶν ἀντιστοιχοῦσαν φυσιολογικὴν διάπλασιν. Αὐτὴ εἶναι ἡ κατάστασις τῆς ὑγείας καὶ τῆς οἰκονομικῆς καταστάσεως τοῦ κόσμου τῆς ὑπαίθρου. Δι’ αὐτὸ βλέπομεν αὐτὸ τὸ τεράστιον ρεῦμα τῆς ἀστυφιλίας, τὸ ὁποῖον διαρκῶς καὶ ἐπεκτείνεται, βλέπομεν τὸν ἐκπατρισμόν, διότι ὁ πληθυσμὸς τῆς ὑπαίθρου μίαν διέξοδον ἔχει, νὰ φύγῃ ὁπουδήποτε, εἰς τὸ ἐξωτερικόν, χωρὶς νὰ γνωρίζῃ τὶ τοὺς περιμένει, νὰ κατέλθουν εἰς τὰ ἀστικὰ κέντρα χωρὶς νὰ ξεύρουν ἐὰν θὰ εὕρουν ἐργασίαν. Εἶναι ἀνάγκη νὰ μετακινήσωμεν μέρος τοῦ πληθυσμοῦ τῆς ὑπαίθρου πρὸς τὰς πόλεις, διότι ἔχομεν μεγάλην πυκνότητα εἰς τὰ χωριά, διότι πρέπει νὰ τοὺς ἐπιτρέψωμεν νὰ ἀναπνεύσουν, ἀπὸ ἀπόψεως γεωργικῶν ἐκτάσεων, ἀλλὰ ἡ μετακίνησις αὐτὴ πρέπει νὰ γίνῃ, βάσει ἑνὸς προγράμματος, ὥστε νὰ εὕρουν μίαν ἀπασχόλησιν, διὰ νὰ μὴ αὐξηθῇ ἡ ἀνεργία εἰς τὰς πόλεις. Πολλὰ πράγματα ἠμπορεῖ νὰ ἀναφέρῃ κανείς, ὥστε νὰ ἀποδώσῃ τὴν τραγικὴν κατάστασιν, ἡ ὁποία ἐπικρατεῖ εἰς τὴν ὕπαιθρον. Δὲν νομίζω, ὅτι αὐτὸ ἀποτελεῖ κήρυγμα ἀπαισιοδοξίας πρὸς τὸ Ἔθνος καὶ τὸν ἀγροτικὸν κόσμον, ὅπως ἐπεχείρησεν ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας νὰ τὸ ὑποστηρίξῃ. Ἐγώ, νομίζω, ἀντιθέτως, ὅτι ὀφείλομεν νὰ ἐπισημάνωμεν τὰ ἀσθενῆ σημεῖα, διὰ νὰ λάβωμεν μέτρα προστασίας τοῦ κακοῦ. Αὐτὴ εἶναι ἡ πραγματικὴ ἔννοια τῆς Δημοκρατίας καὶ τοῦ Κοινοβουλευτικοῦ Πολιτεύματος, ἐν ἀντιθέσει πρὸς τὰ δικτατορικὰ καθεστῶτα, νὰ συζητοῦνται εὐθέως τὰ προβλήματα τοῦ λαοῦ ἐνώπιον τῆς Βουλῆς καὶ ἐνώπιον τῆς κοινῆς γνώμης. Τὸ νὰ ἀποσιωποῦμεν αὐτὴν τὴν κατάστασιν, προσφέρομεν ἀρνητικὴν ὑπηρεσίαν εἰς τὸν τόπον. Ἔχομεν ὑποχρέωσιν καὶ καθῆκον νὰ λάβωμεν τὰ ἀναγκαῖα μέτρα, δι’ αὐτὸν τὸν λόγον ὁ ἀγροτικὸς κόσμος διακηρύσσει τὸ ἐπίμονον αἴτημά του διὰ τὴν κοινωνικὴν ἀσφάλισίν του. Δὲν ἔχει σημασίαν, ὅτι οἱ ἀγρόται δὲν ἔχουν ἐπαρκῆ ὀργάνωσιν καὶ δύναμιν, διὰ νὰ ἠμπορέσουν νὰ προβάλουν τὰ δίκαιά των αἰτήματα. Ἀλλὰ μέσα εἰς τὴν ἀγροτικὴν τάξιν, αἱ Ὀργανώσεις των κατ’ ἐπανάληψιν προέβαλον αὐτὰς τὰς διεκδικήσεις των. Θὰ γνωρίζετε, ὅτι τὸ 1946, εἰς τὴν πρώτην Γεν. Συνέλευσιν τῆς Πανελληνίου Συνομοσπονδίας τῶν γεωργικῶν συνεταιρισμῶν, ὅτε εἶχον τὴν τιμὴν νὰ εἶμαι Πρόεδρος, ἐξεδώσαμεν εἰδικὸν ψήφισμα, εἰς τὸ ὁποῖον ἀνεφέραμεν ἐκτὸς τῶν ἄλλων καὶ τὴν λῆψιν μέτρων διὰ τὸ γῆρας τῶν ἀγροτῶν, διὰ τὰ δυστυχήματα, διὰ τὴν ἀνικανότητα. Ἀλλὰ καὶ περαιτέρω συνέδρια κατ’ ἐπανάληψιν συνεκροτήθησαν καὶ αἱ συνεταιριστικαὶ Ὀργανώσεις πάντοτε τὴν προέβαλον αὐτὴν τὴν διεκδίκησιν. Ἀλλὰ καὶ ὁ πολιτικὸς κόσμος καὶ τὰ ἄλλα κόμματα, ἀλλὰ καὶ τὸ ἰδικόν μας, ἀπὸ τὴν πρώτην στιγμὴν προέβαλεν αὐτὸ τὸ θέμα. Δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ ἀνατρέξωμεν εἰς τὸ παρελθόν, καὶ εἰς τὰς 22.10.57 ἐκκρεμοῦσεν ἡ ἐπερώτησις τῶν ἀγροτικῶν βουλευτῶν, ἀλλὰ δὲν ἔφθασε νὰ συζητηθῇ, διότι διεκόπησαν αἱ ἐργασίαι τῆς Βουλῆς, μὲ τὰ γνωστὰ πολιτικὰ γεγονότα. Ἀλλὰ καὶ τώρα, ἡ ἐπερώτησις αὐτή, ἡ ὁποία συζητεῖται —βέβαια ἡ τιμὴ ἀνήκει εἰς τὸν κ. Ἀρχηγὸν τοῦ Φιλελευθέρου Δημοκρατικοῦ Κόμματος, τὸν κ. Παπανδρέου— καὶ ἐγὼ ἀπὸ ἐκείνης τῆς θέσεως ὑπεστήριξα, ὅτι πρώτη θέσις τοῦ ἀνήκει καὶ εὐχαρίστως τὸ ἀναγνωρίζομεν...... (δὲν ἠκούσθη).

§109Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Δὲν ὑπάρχει πρώτη θέσις, ὅλοι τὸν αὐτὸν σκοπὸν ἐπιδιώκομεν.

§110Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Ἀλλὰ εἶναι ἀνάγκη, χάριν τῆς ἱστορικῆς ἀληθείας νὰ λεχθῇ, ὅτι ἡ ἐπερώτησις τῶν ἀγροτικῶν, εἰς βάρος τῆς ὁποίας ἔγινεν ἡ πρόταξις τῆς ἐπερωτήσεως τοῦ κ. Παπανδρέου, εἶναι ἡ ἰδική μας, ἡ ὁποία ἔχει ἀριθμὸν 12, ἐνῷ αἱ ἄλλαι 165. Ἀναφέρω αὐτὸ τὸ πρᾶγμα, ἁπλῶς πρὸς ἐνημέρωσιν πολλῶν συναδέλφων, οἱ ὁποῖοι μᾶς πειράζουν, ὅτι τὸ πρόβλημα τῶν ἀγροτικῶν ἀσφαλίσεων τὸ ἐπῆραν ἀπὸ τὰ χέρια μας, λέγω ὅμως εὐχαρίστως, ὅτι θὰ χαροῦμεν, ἐὰν ὁλόκληρος ὁ πολιτικὸς κόσμος πάρῃ τὴν ἀγροτικὴν σημαίαν καὶ τὰ ἀγροτικὰ ζητήματα καὶ τὰ προωθήσουν. (Χειροκροτήματα). Ἡμεῖς αἰσθανόμεθα χαρὰν δι’ αὐτὸ τὸ πρᾶγμα. Κύριοι συνάδελφοι, ὅλα αὐτὰ τὰ ἐπαρουσίασα εἰς ὀλίγας γραμμάς, διότι τὸ θέμα αὐτὸ ἐξέρχεται ἀπὸ τὰ ὅρια οἱασδήποτε πολιτικῆς ἢ κομματικῆς ἐκμεταλλεύσεως καὶ εἶναι ἀνάγκη τὸ ταχύτερον νὰ προχωρήσωμεν εἰς ἀντιμετώπισιν, ὄχι μόνον τοῦ προβλήματος τῆς συντάξεως τῶν ἀγροτῶν, ἀλλὰ καὶ τῶν ἄλλων θεμάτων, ὅπως εἶναι τὸ πρόβλημα τῆς ἐξαγωγῆς τῶν γεωργικῶν προϊόντων, τὸ πρόβλημα τῶν τιμῶν, τὸ πρόβλημα τῶν ἔργων, τῶν ἐπενδύσεων, τὸ πρόβλημα τῆς ἐκπαιδεύσεως καὶ ὅλων τῶν ἄλλων θεμάτων ποὺ ἅπτονται τῆς ἀγροτικῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως, ποὺ κατὰ μέγα μέρος θὰ ἐπηρεάσουν ὁλόκληρον τὴν οἰκονομικὴν θέσιν τῆς χώρας μας. Ἔγινε μεγάλη συζήτησις, ἰδιὰ τὰς δαπάνας, αἱ ὁποῖαι ἀπαιτοῦνται. Δὲν πρόκειται νὰ κάμω λεπτομερῆ ἀνάλυσιν. Νομίζω, ὅτι ἡ συζήτησις ἡ ὁποία ἔγινε πρὸ ὀλίγου μεταξὺ τοῦ κ. ὑπουργοῦ καὶ τοῦ κ. Παπανδρέου, ὁσονδήποτε καὶ ἂν εἶναι διαφωτιστική, δὲν πρόκειται ἡ Βουλὴ νὰ τὸ λύσῃ αὐτὴν τὴν στιγμήν. Αὐτὰ τὰ πράγματα ἐνδεικτικῶς λέγονται. Ὑπεστήριξεν ὁ κ. Παπανδρέου, ὅτι 500 ἑκατ. εἶναι ἀρκετὰ διὰ νὰ ἀντιμετωπισθῇ τὸ πρόβλημα.

§111Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ὡς πρῶτον στάδιον.

§112Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Νὰ εὕρωμεν αὐτὰ τὰ 500 καὶ ἐκεῖ μέσα νὰ βράσουμε τὸ ζουμί μας. Ἐγὼ σᾶς λέγω 600 ἑκατ. Ἐδῶ ἀναγνωρίζεται, ὅτι αἱ δαπάναι δι’ ἓν μικρότερον τμῆμα τοῦ πληθυσμοῦ, διὰ τὴν κοινωνικὴν ἀσφάλισιν, ἀπαιτεῖ 5 δισεκατ. ἢ 5.500 ἑκατ. δραχ. καὶ δὲν εἶναι ἠσφαλισμένος ὁλόκληρος ὁ ἀστικὸς πληθυσμός, καὶ οἱ πόροι αὐτοὶ βγαίνουν ἀπὸ τὸ ἐθνικὸν εἰσόδημα, καὶ ὀρθῶς. Ἡ Πολιτεία εἶναι ἐκείνη, ἡ ὁποία προσδιορίζει τὸ εἰσόδημα οἱασδήποτε τάξεως καὶ δίδει τὴν δύναμιν εἰς τοὺς φορεῖς αὐτῶν τῶν κοινωνικῶν τάξεων νὰ διαμορφώσουν ἄλλον προϋπολογισμὸν καὶ ἄλλην κοινωνικὴν πολιτικήν. Αὐτὸ ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὴν κοινωνικὴν τάξιν ποὺ κυβερνᾷ. Καὶ δὲν εἶναι μόνον 500 ἑκατ. οἱ κοινωνικοὶ πόροι, διότι τὰ ἄλλα 1.500 ἑκατ., ἡ ἐργοδοτικὴ εἰσφορά, δὲν ἐπιβαρύνουν τὴν κατανάλωσιν. Διότι τὴν εἰσφορὰν των ὁ ἐργοδότης τὴν ὑπολογίζει εἰς τὸ κόστος τῆς παραγωγῆς. Συνεπῶς, εἶναι πλέον τῶν δύο δισεκατ. ἡ κοινωνικὴ ἐπιβάρυνσις ὑπὲρ τῆς κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως. Εἴμεθα ὑπὲρ τῆς πολιτικῆς αὐτῆς, εἴμεθα ὑπὲρ τῶν ἐργαζομένων, ἐκτὸς ὡρισμένων περιπτώσεων προνομιούχων δημιουργῶν ποὺ δημιουργοῦν καταστάσεις καὶ παίρνουν συντάξεις μεγάλας. Αὐτὸ εἶναι ἀπαράδεκτον. Ἐὰν θέλωμεν νὰ θεμελιώσωμεν ὀρθὴν ἀσφαλιστικὴν πολιτικήν, καὶ νὰ ἀποδώσωμεν κοινωνικὴν δικαιοσύνην, δὲν θὰ πρέπει νὰ ὑπάρξουν διπλαῖ καὶ τριπλαῖ συντάξεις. Ἐὰν ἀναλογισθῶμεν τὰ πραγματικὰ συμφέροντα τοῦ Ἔθνους, αὐτὸ ποὺ εἶπεν ὁ κ. Παπανδρέου, διὰ τοὺς ἀγρότας νὰ λαμβάνουν μόνον μίαν σύνταξιν, θὰ πρέπει νὰ ἐφαρμοσθῇ γιὰ ὅλους. Διατὶ ἄλλοι νὰ παίρνουν τρεῖς συντάξεις καὶ ἄλλοι καμμίαν;

§113Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Οἱ ἀριθμοί σας, κ. Πρόεδρε, εἶναι ἐσφαλμένοι. Ὡς καὶ προχθὲς ἐξήγησα, τὸ ὕψος τῆς ἀσφαλιστικῆς κινήσεως εἶναι κάτι ὀλιγώτερον ἀπὸ 4,5 δισεκατομμύρια. Περαιτέρω, εἶναι σφάλμα νὰ ὑποστηρίζετε, ὅτι ἡ εἰσφορὰ τῶν ἐργοδοτῶν ἀποτελεῖ κοινωνικὸν πόρον. Ὅπως εἶπον καὶ προχθές, καὶ τὸ ἐργοδοτικὸν καὶ τὸ ἐργατικὸν ἀσφάλιστρον προέρχεται ἀπὸ τὴν ἐργασίαν τοῦ ἐργάτου καὶ ἀποτελεῖ ἀντίτιμον τοῦ μόχθου του. Ὁ ἐργάτης, μὴ λησμονῶμεν, ὅτι δὲν εἶναι μόνον παραγωγός. Εἶναι καὶ καταναλωτής. Συνεπῶς, ἡ εἰσφορὰ τῶν ἐργοδοτῶν δὲν προέρχεται ἀπὸ πηγὴν ξένην πρὸς τὴν ἐργατικὴν τάξιν καὶ τὸν δημιουργούμενον διὰ τῆς ἐργασίας πλοῦτον. Οἱ ἄλλοι πόροι φθάνουν περίπου τὸ ἕνα δισεκατομμύριον δραχμῶν, καταβάλλονται ἀπ’ εὐθείας ἀπὸ τὰς ἐνδιαφερομένας ἐπαγγελματικὰς καὶ βιοτεχνικὰς τάξεις. Ὑπάρχει καὶ τρίτη κατηγορία. Εἶναι οἱ ἰατροὶ οἱ δικηγόροι, οἱ κληρικοὶ καὶ μηχανικοί, οἱ ἀσφαλιστικοὶ Ὀργανισμοὶ τῶν ὁποίων ἔχουν καὶ εἰδικοὺς κοινωνικοὺς πόρους, οἱ ὁποῖοι ὑπολογίζονται, περιλαμβανομένων καὶ ἄλλων τινῶν Ταμείων, εἰς 510 ἑκατομμύρια, ἂν καὶ ἕνα μέρος τῶν πόρων αὐτῶν ἀμφισβητῆται ἐὰν εἶναι κοινωνικός. Ὅπως π.χ. ἕνα μέρος τοῦ Ταμείου Ἀρτεργατῶν. Συνεπῶς, ἐπὶ 4,5 δισεκατομμυρίων τὰ 4 ἑκατομμύρια προέρχονται ἀπὸ τοὺς ἰδίους τοὺς ἠσφαλισμένους καὶ δὲν ἀποτελοῦν κοινωνικὴν ἐπιβάρυνσιν.

§114Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, τὰς ἀπόψεις σας τὰς ἐξεθέσατε εἰς προηγουμένην σας ὁμιλίαν καὶ δὲν ὠφελεῖ εἰς τίποτε νὰ τὰς ἐπαναλαμβάνετε, διότι ὅπως ἡμεῖς δὲν δυνάμεθα νὰ σᾶς πείσωμεν περὶ τῶν ἀπόψεών μας δὲν δύνασθε καὶ σεῖς νὰ μᾶς πείσητε περὶ τῶν ἰδικῶν σας ἀπόψεων. Μᾶς λέγετε δὲν εἶναι 5 δισεκατομμύρια καὶ εἶναι 4,5, καὶ ἀφίνομεν τὰς συντάξεις τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων καὶ τῶν στρατιωτικῶν. Τί παίρνουν ἔναντι τοῦ ποσοῦ αὐτοῦ οἱ ἀγρόται; Μᾶς λέγετε, ὅτι ἡ εἰσφορὰ τοῦ ἐργοδότου εἶναι ἐργατικὴ εἰσφορά, καὶ ὅτι οἱ ἐργάται δὲν ἀναγνωρίζουν, ὅτι ἀποτελεῖ αὕτη κοινωνικὸν πρόβλημα. Ἐμεῖς λέγομεν, ὅτι μὲ τοὺς ἐργάτας οἱ ἀγρόται μποροῦμεν νὰ συνεννοηθοῦμε χωρὶς νὰ ὑπάρξῃ διαφωνία. Ἄλλωστε δὲν ζητοῦμεν νὰ χάσουν οἱ ἐργάται τίποτε. Ἐγὼ ὅμως γνωρίζω, ὅτι ὁ βιομήχανος καὶ κάθε ἐπιχειρηματίας, ὁ ὁποῖος καταβάλλει τὴν ἐργοδοτικήν του εἰσφορὰν τὴν προσθέτει εἰς τὸ κόστος τοῦ ἐμπορεύματος, τὸ ὁποῖον ἐμπόρευμα τὸ καταναλίσκει καὶ ὁ ἐργάτης. Καθ’ ὃ μέρος συνεπῶς τὸ καταναλίσκει ὁ ἀστικὸς κόσμος τὸ πληρώνει αὐτός. Καθ’ ὃ μέρος ὅμως τὸ καταναλίσκει ὁ ἀγρότης τὸ πληρώνει ὁ ἀγρότης.

§115Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Εἶναι ἀντίτιμον τῆς ἐργασίας τοῦ ἐργάτου καὶ ἀνήκει εἰς αὐτὸν καὶ μόνον.

§116Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Ἐφ’ ὅσον προστίθεται εἰς τὸ κόστος καὶ ἡ ἐργοδοτικὴ εἰσφορὰ καθ’ ὃ μέρος, ἐπαναλαμβάνω, τὸ καταναλίσκει ὁ ἐργάτης τὴν πληρώνει. Ἀλλὰ κατὰ τὸ ποσοστὸν τὸ ὁποῖον ἀναλογεῖ εἰς τὸν ἀγροτικὸν πληθυσμὸν τὸ ὑφίσταται καὶ ὁ ἀγρότης, διότι ἕως ὅτου φθάσῃ εἰς τὸ χωριὸ ἕνα προϊὸν ἐπιβαρύνεται καὶ μάλιστα μὲ τὸν παρασιτισμὸν τὸν ὁποῖον ἔχομεν ἀκόμη περισσότερον. Ἐὰν σήμερον τὸ Κράτος διαθέσῃ 600 ἑκ. εἰς τὴν ὕπαιθρον, δηλαδὴ μεταφέρῃ ἀγοραστικὴν δύναμιν ἀπὸ τὸ κέντρον εἰς τὴν ἐπαρχίαν θὰ ἀναζωογονηθῇ ἡ οἰκονομία. Ἡ ἐμφανιζομένη σήμερον κάμψις τῆς οἰκονομικῆς δραστηριότητος καὶ ἡ πτῶσις τῆς βιομηχανικῆς παραγωγῆς ὀφείλεται εἰς τὴν πτῶσιν τῆς ζητήσεως τῶν προϊόντων ἐκ μέρους τῶν ἀγροτῶν. Διὰ τῆς μεταφορᾶς τοῦ εἰσοδήματος εἰς τὴν ὕπαιθρον θὰ δώσωμεν περισσοτέραν ἐργασίαν καὶ θὰ ἔχωμεν εὐνοϊκὰς ἐπιπτώσεις ἐπὶ τῆς οἰκονομίας. Ὅταν ἔγινε μία Ἐπιτροπὴ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ ἢ εἰς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος, ἡ ὁποία εἶχε καὶ ἐπίσημον χαρακτῆρα ἀπεφάνθη, ὅτι τὰ χαμηλὰ εἰσοδήματα ἐπιβαρύνονται μέχρι 40% μὲ τὴν ἔμμεσον φορολογίαν. Συνεπῶς σύμφωνα μὲ τὰ ποσοστὰ αὐτὰ ἐκ τῶν 600 ἑκ. ποὺ θὰ δοθοῦν εἰς τὴν ὕπαιθρον τὰ 200 περίπου ἑκατομ. θὰ πᾶνε εἰς τὸ Δημόσιον Ταμεῖον ὡς ἔμμεσος φορολογία. Ὁ ἀγρότης θὰ πάρῃ ὕφασμα, ζάχαρι —ποὺ δὲν τὴν γνωρίζει σήμερα— καφὲ καὶ ἄλλα προϊόντα ποὺ ἐπιβαρύνονται μὲ τὴν ἔμμεσον φορολογίαν. Πρέπει ἡ ὑφισταμένη σήμερα νομισματικὴ ἀσφυξία νὰ ἀντιμετωπισθῇ μὲ εὐρυτέραν ἀντίληψιν χωρὶς νὰ φοβηθῶμεν τὴν ἐμφάνισιν πληθωρικῶν φαινομένων.

§117Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Ἔχω νὰ παρατηρήσω, ὅτι κατ’ ἐπανάληψιν ὁμιλεῖτε διὰ τὸν παραγωγικὸν μηχανισμὸν ἀλλὰ λησμονεῖτε, ὅτι ἐὰν μειωθῇ ἡ ἀγοραστικὴ δύναμις τῶν ἐργατῶν θὰ ἐπέλθῃ μείωσις τῆς γενικῆς δραστηριότητος.

§118Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Δὲν εἶπε κανεὶς νὰ μειώσετε τὸ εἰσόδημα τῆς ἐργατικῆς τάξεως. Δὲν εἶναι τὸ θέμα αὐτό. Οἱ ἔχοντες τὰ μεγάλα εἰσοδήματα δὲν εἶναι οἱ ἐργάται ἢ οἱ ἀγρόται εἶναι ἡ πλουτοκρατία. Καὶ πρὸ ἡμερῶν ἀντιμετωπίζοντες τὸ καπνικὸν πρόβλημα ἠκούσατε —κύριε Ὑπουργὲ— τὸ καπνεμπόριον καὶ ὄχι τὰς συνεταιριστικὰς ὀργανώσεις καὶ θὰ πληρώσῃ τὸ Κράτος καὶ συνεπῶς θὰ ἐπιβαρυνθῇ τὸ κοινωνικὸν σύνολον..... (δὲν ἠκούσθη).

§119Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Δὲν εἶναι ἀληθές, ὅτι ἠγνοήθησαν αἱ συνεταιριστικαὶ ὀργανώσεις. Ἡ ΣΕΚΕ, ἡ ὁποία ἀποτελεῖ συνεταιριστικὴν ὀργάνωσιν ἔχει ὅλα τὰ πλεονεκτήματα ποὺ ἐδόθησαν εἰς τὸ καπνεμπόριον.

§120Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Πρὸ ἡμερῶν 50 ἐκπρόσωποι τῶν Συνεταιριστικῶν Ὀργανώσεων Ἑλλάδος, διετύπωσαν τὴν ἀντίθεσίν των εἰς τὰ μέτρα τῆς Κυβερνήσεως καὶ τοὺς ἐδηλώσατε –κύριε Ὑπουργὲ τῆς Γεωργίας– ὅτι εἶσθε νομικῶς ἀναρμόδιος ἐνῷ τυπικῶς μόνον εἶσθε... (δὲν ἠκούσθη).

§121Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ἔχετε τὴν εὐχέρειαν νὰ ξεφεύγετε. Δὲν εἶναι ἀληθές, ὅτι ἀπεκλείσθησαν ἀπὸ τὰ μέτρα, αἱ συνεταιριστικαὶ ὀργανώσεις, διότι ἡ ΣΕΚΕ ἐνῷ εἶναι κατ’ ἐξοχὴν συνεταιριστικὴ ὀργάνωσις ἀπολαμβάνει τῶν αὐτῶν εὐνοιῶν ποὺ ἀπολαμβάνουν καὶ οἱ ἄλλοι ἔμποροι διὰ τὴν ἀγορὰν τῶν καπνῶν.

§122Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Δὲν πρέπει νὰ λέγετε, ὅτι ξεφεύγω. Δὲν εἶμαι ἐξ ἐκείνων ποὺ ξεφεύγουν. Ἔπρεπε πρὶν πῆτε αὐτὴν τὴν λέξιν νὰ τὸ σκεφθῆτε. Σεῖς προσπαθεῖτε νὰ δημιουργῆτε ἐντυπώσεις εἰς βάρος μας. Δὲν εἶπον ἐγώ, ὅτι ἀπεκλείσθησαν αἱ συνεταιριστικαὶ ὀργανώσεις, ἀλλὰ σᾶς λέγω, ὅτι κατ’ οὐσίαν τὰς ἀπεκλείσατε, διότι αἱ συνεταιριστικαὶ ὀργανώσεις δὲν κάμνουν ἐμπόριον, ἀλλὰ συγκέντρωσιν καπνῶν καὶ γνωρίζετε, ὅτι ὑπ’ αὐτὴν τὴν ἔννοιαν προσέφεραν ἀποτελεσματικὰς ὑπηρεσίας εἰς τὴν Κυβέρνησιν καὶ διὰ τὸ στάρι, καὶ διὰ τὴν σταφίδα καὶ διὰ τὴν πατάτα καὶ δι’ ὅλα τὰ προϊόντα. Οὐσιαστικῶς λοιπόν, ἀπεκλείσατε τὰς συνεταιριστικὰς ὀργανώσεις καὶ δι’ αὐτὸ ἦλθαν νὰ διαμαρτυρηθοῦν καὶ εἰς ὑμᾶς καὶ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τοῦ Ἐμπορίου καὶ εἰς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως. Ὅσον ἀφορᾶ τὴν ΣΕΚΕ δὲν τὴν μετεχειρίσθητε ὡς συνεταιριστικὴν ὀργάνωσιν, ἀλλὰ ὡς ἐμπορικὴν τοιαύτην, ἐπὶ πλέον δὲ δὲν τῆς ἐπιτρέψατε νὰ πάρῃ καπνὰ πλέον τῶν 1 ἑκ. ὀκάδων. Εἶναι ἡ μόνη ἐπιχείρησις εἰς τὴν ὁποίαν μετέχουν αἱ Ἑνώσεις τῶν Συνεταιρισμῶν τῆς χώρας, εἶναι μὲν μία ἐπιχείρησις, ἀλλὰ μετέχει εἰς αὐτὴν τὸ 80% τῶν καπνοπαραγωγικῶν ὀργανώσεων καὶ ἡ ὁποία ἀγοράζει ἄνω τῶν 5 ἑκατομ. κιλῶν καπνοῦ. Καὶ ἐὰν εἴχατε τὰ αὐτὰ κριτήρια διὰ τὴν ΣΕΚΕ ποὺ ἔχετε διὰ τοὺς ἰδιώτας καπνεμπόρους, ἴσως θὰ παρέδιδε 1½ ἑκατ. κιλὰ καπνοῦ. Φροντίσατε νὰ τὴν περιορίσετε καὶ νὰ θέσετε εἰδικὴν διάταξιν διὰ τὴν ὀργάνωσιν διότι ἐγνωρίζατε, ὅτι αὐτὸ ἀφορᾶ τὴν ΣΕΚΕ καὶ ἐλέχθη ἀπὸ πρόσωπα ὑπεύθυνα εἰς τοὺς καπνεμπόρους, ὅτι τὴν ΣΕΚΕ τὴν περιωρίσαμε κατὰ ἕνα τρόπον. Ἁπλῶς σημειώνω τὸ ζήτημα καὶ ἐπειδὴ μὲ προκαλέσατε. Εἶναι ἀνάγκη νὰ σᾶς εἴπω σχετικῶς μὲ ὅσα εἶπεν ὁ κ. ὑπουργὸς Ἐργασίας, περὶ τῆς ἐργατικῆς τάξεως, ὅτι ἡμεῖς θέλομεν νὰ συνεργαζώμεθα μὲ κάθε Ἕλληνα ἐργαζόμενον καὶ νὰ μὴ ἀντιδικοῦμεν μὲ τὴν ἐργατικὴν τάξιν. Ἀντιδικοῦμεν μὲ τὰ ἰσχυρὰ στρώματα τὰ προνομιοῦχα τῶν Ἀθηνῶν τὰ ὁποῖα εἶναι ὑπεράνω καταστάσεων καὶ διὰ τὰ ὁποῖα ἀρκετὰ ἔχουν λεχθῆ. Αὐτά, κύριοι συνάδελφοι, ὅσον ἀφορᾶ τὰς δαπάνας τῶν ὁποίων ἔχομεν ἀνάγκην. Εἶναι δυνατὸν ἀπὸ ἕνα τοιοῦτον εἰσόδημα ἐθνικὸν τῆς τάξεως ἄνω τῶν 70 δισεκ. δραχμῶν, ποὺ φθάνει τὰ 74 δισεκ. ὅπως εἶπεν ὁ κ. ὑπουργὸς Συντονισμοῦ μὲ τὸ 5ετὲς πρόγραμμα... (δὲν ἠκούσθη).

§123Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Δὲν εἶπον αὐτό.

§124Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει μὲ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ προγράμματος ποὺ προβλέπει ἐντὸς 6ετίας τὴν αὔξησιν τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος εἰς τὴν τάξιν τῶν 75 δισεκ. καὶ 80 δισεκ., ἀπὸ αὐτὸ τὸ εἰσόδημα εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξεύρωμεν τοὺς πόρους τοὺς ἀναγκαίους. Λέγεται, ὅτι ἕνας τόπος ποὺ δὲν ἔχει πλήρη οἰκονομικὴν ἀνάπτυξιν δὲν εἶναι ὀρθὸν νὰ προσβάλωμεν τὸν πάγιον καὶ τεχνικόν του ἐξοπλισμόν. Ἐὰν τὸ θέτετε ἐπὶ τῆς γενικῆς αὐτῆς βάσεως, ὅτι δὲν πρέπει νὰ προσβάλωμεν τὸν πάγιον καὶ τεχνικὸν ἐξοπλισμὸν νὰ τὸ συζητήσωμεν. Ἀλλὰ αὐτὸ τὸ πρᾶγμα δὲν ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ μονομερῶς ἐπὶ θυσίᾳ τῆς ἀγροτικῆς τάξεως. Πρέπει τὸ σύνολον νὰ κληθῇ νὰ συνεισφέρῃ εἰς τὴν οἰκονομικὴν ἀνάπτυξιν τῆς χώρας. Πρέπει νὰ φροντίσωμεν ὅλα τὰ εἰσοδήματα τὰ ὅσα εἶναι ὑπέρογκα νὰ τὰ περιορίσωμεν καὶ νὰ ζητήσωμεν ἀπὸ τὸ κοινωνικὸν σύνολον μίαν πραγματικὴν ἀλληλεγγύην’ ὅπως ἁρμόζει εἰς πολιτισμένους λαοὺς καὶ εἰς μίαν ἡγεσίαν τοῦ Ἔθνους, ἡ ὁποία ἐκτιμᾷ ὅλην αὐτὴν τὴν ἄνισον κοινωνικὴν καὶ οἰκονομικὴν κατάστασιν, ἡ ὁποία ὑπάρχει εἰς τὸν τόπον μας. Τώρα ὅσον ἀφορᾷ τὸν ἀριθμὸν τῶν δικαιουμένων. 130.000 εἶπεν ὁ ἀξιότιμος ἀρχηγὸς τοῦ Δημοκρατικοῦ Φιλελευθέρου Κόμματος. Δὲν εἶναι 130.000, εἶναι καὶ αἱ γυναῖκες. Ὁ κ. Ὑπουργὸς Γεωργίας πολὺ ὀρθῶς ἐτόνισεν, ὅτι ἔχομεν ἰσότητα φύλου. Ἐὰν ὁ ἀξιότιμος ἀρχηγὸς τοῦ Δημοκρατικοῦ Φιλελευθέρου Κόμματος αὐτὸ τὸ πρᾶγμα δὲν τὸ ἐκτιμᾷ ἐπαρκῶς, πρέπει νὰ εὑρεθῇ ἕνας τρόπος λύσεως καὶ θὰ εὑρεθῇ ὁ τρόπος.

§125Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ὑπάρχει.

§126Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Καὶ θέλω νὰ πιστεύω, ὅτι καὶ εἰς τὴν Κυβέρνησιν ὡριμάζει αὐτὴ ἡ ἄποψις.

§127Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε συνάδελφε, τὴν προσεχῆ συνεδρίασιν τὴν Τρίτην, ποὺ θὰ ὁμιλήσω, θὰ ἀποδείξω, ὅτι μὲ τοὺς πόρους ποὺ ὑπάρχουν περιέχεται καὶ ἡ βαθμιαία ἐπέκτασις εἰς τὸ σύνολον τῶν γυναικῶν μὲ τὴν βαθμιαίαν αὔξησιν. Ἑπομένως, μέσα εἰς τὸν νόμον περιέχεται καὶ ἡ λύσις αὐτοῦ τοῦ προβλήματος. Θὰ τὸ ἀναπτύξω τὴν προσεχῆ Τρίτην.

§128Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Θὰ εὑρεθῇ ὁ τρόπος, φθάνει νὰ ὑπάρξῃ ἡ θέλησις καὶ νομίζω, ὅτι ἡ θέλησις σιγὰ–σιγὰ δημιουργεῖται καὶ εἰς τὴν Ἀντιπολίτευσιν καὶ εἰς τὴν Κυβερνητικὴν πτέρυγα. Καὶ νομίζω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις, θὰ καταλήξῃ νὰ ἐφαρμόσῃ τὴν Κοινωνικὴν ἀσφάλισιν. Ἐκεῖνο ποὺ ἐπιδιώκομεν εἶναι νὰ μελετηθῇ τὸ πρόβλημα μὲ ταχύτερον ρυθμὸν καὶ νὰ λυθῇ ἕνα πρόβλημα τὸ ὁποῖον πράγματι θὰ δώσῃ νέας δυνάμεις εἰς τὴν Ἑλληνικὴν ὕπαιθρον καὶ θὰ χαράξῃ μίαν πολιτικὴν διὰ τὴν ὁποίαν ἠμπορεῖ νὰ εἴπῃ κανείς, ὅτι ἐπὶ τέλους εἰς τὸν τόπον μας πλησιάζομεν αὐτὸ ποὺ λέγεται κοινωνικὴ δικαιοσύνη. Κύριοι συνάδελφοι, νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ αἰσθανώμεθα καὶ ἡμεῖς ὡς Ἀντιπολίτευσις καὶ ἡ Κυβέρνησις ἀκόμη περισσότερον, ἡ ὁποία θὰ δώσῃ τὴν λύσιν, ὅτι ἐὰν μέγιστα ἀγροτικὰ προβλήματα εὑρίσκωνται εἰς αὐτὸ τὸ ἐπίπεδον τῆς καθυστερήσεως ὀφείλεται τοῦτο εἰς τὴν ἀδυναμίαν τῆς ἀγροτικῆς τάξεως, εἰς τὴν ἀνεπάρκειαν τῆς ὀργανώσεώς της, εἰς τὸ ὅτι δὲν ἔχει τὴν δύναμιν ἡ ἀγροτικὴ τάξις νὰ προβάλῃ τὰ αἰτήματά της. Ἀποτελεῖ βεβαίως τὴν μεγάλην πλειοψηφίαν τοῦ Ἔθνους, εἶναι ἡ τάξις ἐκείνη, ἡ ὁποία προσφέρει τὰ περισσότερα καὶ ἀπολαμβάνει τὰ ὀλιγώτερα καὶ εἰς ἕνα κοινοβουλευτικὸν πολίτευμα θὰ εἶχε τὴν δυνατότητα νὰ ἐπιβάλῃ τὰς ἀπόψεις της. Ἀλλὰ ἐπειδὴ ἡ τάξις αὐτὴ εἶναι ἀναδιοργάνωτος καὶ συνεταιριστικῶς καὶ συνδικαλιστικῶς καὶ πολιτικῶς, ἐδημιουργήθη αὐτὴ ἡ κατάστασις τῆς ἀνισότητος καὶ ἀδικίας εἰς βάρος της. Ἀλλὰ αὐτὴν τὴν ἀδυναμίαν δὲν πρέπει νὰ ἐκμεταλλεύεται οἱαδήποτε πτέρυξ εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν. Ἔχομεν ὑποχρέωσιν νὰ ἀναμετρήσωμεν ἕκαστος τὰς εὐθύνας ποὺ ἔχει καὶ ὡς πολιτικὴ ἡγεσία τοῦ Ἔθνους νὰ κάμωμεν εἰς τὸ ἀκέραιον τὸ καθῆκον μας ἀπέναντι τῆς ἀγροτικῆς τάξεως, διότι ἐὰν δὲν τὸ κάμωμεν ἡμεῖς, θὰ ἔλθῃ ἡ στιγμὴ κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ ἀγροτικὴ τάξις θὰ τὸ κάμῃ μόνη της. Καὶ ἀπευθύνομαι πρὸς αὐτήν, ἔστω καὶ τὴν 12ην ὥραν ν’ ἀφυπνισθῇ, ν’ ἀγωνισθῇ νὰ ἐπιβάλῃ τὰ ἀπαράγραπτα δικαιώματα ποὺ ἔχει ὁ ἀγροτικὸς κόσμος νὰ ἐπιζήσῃ εἰς αὐτὸν τὸν τόπον ὡς ἐλεύθερος ἄνθρωπος. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς πτέρυγος τῆς Ἀντιπολιτεύσεως).

§129ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Ἀρβανιτάκις, ἔχει τὸν λόγον.

§130Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι σαφὴς ἡ διάταξις τοῦ Κανονισμοῦ, κατὰ τὴν ὁποίαν, ὅταν προηγηθῇ ὁ ρήτωρ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, θὰ ἐπακολουθήσῃ ὁ ἀντίλογος. Ὁ κ. Μπαλτατζῆς, ὁ ὁποῖος δὲν φέρει τύποις τὴν ἰδιότητα τοῦ Ἀρχηγοῦ, ἀλλ’ ἐν πάσῃ περιπτώσει τοῦ δίδεται ὁ λόγος κατὰ προτεραιότητα ἔναντι τῶν βουλευτῶν, ὡμίλησεν ὑπὲρ τῆς προτάσεως. Συνεπῶς μετὰ τὴν ὁμιλίαν του θὰ πρέπει νὰ ἐπακολουθήσῃ εἷς βουλευτὴς ἀντιλέγων καὶ αὐτὸς εἶναι ὁ ὁμιλῶν αὐτὴν τὴν στιγμήν. Νομίζω, κ. Πρόεδρε, ὅτι πρέπει νὰ σεβώμεθα τὸν Κανονισμὸν καὶ παρακαλῶ νὰ μοῦ δοθῇ ὁ λόγος.

§131ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ράλλη, ὡμίλησεν ἐκ μέρους τῆς Νέας Πολιτικῆς Κινήσεως ὁ κ. Ἀλλαμανῆς. Ἀκολούθως ὡμίλησεν ὁ κ. Μπαλτατζῆς, ὡς Ἀρχηγὸς ὁμάδος, ὅπως φέρεται, ἔστω καὶ παρὰ τὸν Κανονισμόν, αὐτὴ εἶναι ἡ Κοινοβουλευτικὴ παράδοσις, ἡ ὁποία ἐφαρμόζεται εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν. Ἀκολούθως ἔρχεται εἷς ἐκ τῆς σειρᾶς τῶν ἐπερωτώντων. Αὐτὸ εἶναι τὸ καθῆκον τοῦ Προεδρείου. Ὁ κ. Ε. Ἀρβανιτάκις, ἔχει τὸν λόγον.

§132Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Εἶμαι βέβαιος, κύριοι βουλευταί, ὅτι τὰ βλέμματα τῶν ἀγροτῶν μᾶς παρακολουθοῦν μὲ ἀγωνίαν καὶ ἀπορίαν διὰ τὰς ἀτέρμονας συζητήσεις μας. Ἐλπίζουν, ὅπως, ὅτι κἄποια στοργικὴ ἀπόφασις θὰ ληφθῇ δι’ αὐτούς, ὄχι διὰ νὰ τοὺς δώσῃ ἀνακούφισιν, διότι δὲν φαντάζομαι νὰ ἔχουν ἀκόμη τέτοιες οὐτοπίες, ἀλλὰ ἁπλῶς διὰ νὰ διαγνώσουν, ὅτι ὑπάρχει κἄποιο πραγματικὸν ἐνδιαφέρον καὶ δι’ αὐτούς. Δυστυχῶς, ὅμως, πάντοτε διαψεύδονται καὶ συσσωρεύεται ἡ πικρία μέσα εἰς τὴν ψυχήν των. Ἡ ἀγανάκτησίς τους εἶναι τόσο μεγάλη, ὥστε νὰ μὴ ἠμποροῦν, νὰ μὴ εἶναι καὶ εἰς θέσιν νὰ ἔχουν τὴν ἱκανότητα νὰ παρακολουθήσουν τὴν ἔννοιαν τῶν ἀριθμῶν ποὺ ἐπὶ τέσσαρας συνεδριάσεις ἀντιπαρατίθενται. Καὶ ἔχομεν τὴν ἀφέλειαν νὰ πιστεύωμεν, ὅτι εἴμεθα εἰς θέσιν νὰ τοὺς πείσωμεν, ἢ νὰ τοὺς ἀποδείξωμεν διὰ τὸ ἐφικτόν, ἢ ὄχι τῶν ἀπαιτήσεών τους. Ἀντελήφθησαν, ὅμως, ὅτι τοὺς ἐμπαίζομεν καὶ μᾶς καλοῦν καὶ τὴν 12ην ὥραν νὰ παύσωμεν νὰ τοὺς ἐμπαίζωμεν. Διότι ἀντελήφθησαν πλέον ποία εἶναι ἡ διαγωγή μας ἀπέναντί των. Κύριοι συνάδελφοι, οἱ ἀστικοὶ πληθυσμοὶ τρέφονται καὶ συντηροῦνται ἀπὸ τὸν ἀγροτικὸν πληθυσμόν. Κατὰ συνέπειαν, ἡ ἀνόρθωσις τοῦ ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ θὰ ἠμποροῦσε νὰ βοηθήσῃ, νὰ ἀνορθώσῃ καὶ νὰ βελτιώσῃ τοὺς ὅρους διαβιώσεως τῶν ἀστικῶν πληθυσμῶν. Ἡ ἀνόρθωσις τοῦ ἀγροτικοῦ μας πληθυσμοῦ καὶ ἡ ἱκανοποίησις τῶν βασικῶν του ἀναγκῶν, εἶναι ἀνάγκη ἐθνική. Πρέπει νὰ γνωρίζετε ὅτι, ἐὰν δὲν βελτιώσωμεν τὴν οἰκονομίαν τῶν ἀγροτῶν μας, τῆς γεωργικῆς τάξεως, ἡ ὁποία εἶναι ἡ δεξαμενὴ τοῦ αἵματος, ἀπὸ τὴν ὁποίαν παίρνει πάντοτε ὁ καχεκτικός μας ὀργανισμὸς καὶ ἀναζωογονεῖται, πρέπει νὰ γνωρίζωμεν, ὅτι ὁ αἱμοδότης δὲν θὰ δίδῃ πλέον τὸ ζωογόνον αἷμα εἰς τὸν ἐθνικὸν ὀργανισμόν, ἀλλὰ θὰ δίδῃ ταξικὸν αἷμα, δηλητηριασμένον αἷμα, ἐπιβλαβὲς αἷμα. Καὶ αἱ συνέπειαι δὲν θὰ εἶναι διὰ τὸν ἀγρότην ποὺ θὰ δίδῃ τὸ δηλητηριασμένον αἷμα, αἱ συνέπειαι θὰ εἶναι εἰς βάρος ὁλοκλήρου τοῦ Κράτους καὶ τοῦ Ἔθνους. Οἱ ἄνθρωποι προικίζονται ἀπὸ τὴν φύσιν μὲ ὡρισμένα πλεονεκτήματα. Ἡ τάξις τῶν ἀγροτῶν, ὡς εἶπον προηγουμένως, εἶναι ὁ μόνιμος αἱμοδότης. Καὶ εἰς τὴν φύσιν καὶ εἰς τοὺς ἀνθρώπους ὑπάρχουν ὡρισμέναι ὁμάδες αἵματος. Συγκεκριμένως, εἶναι τέσσαραι αἱ ὁμάδαι αἵματος. Οἱ ἔχοντες τὴν τετάρτην ὁμάδα εἶναι γενικοὶ δόται, αὐτοὶ μειονεκτοῦν. Δίδουν αἷμα εἰς τὸν ἑαυτόν τους καὶ εἰς τὰς τρεῖς ἄλλας ὁμάδας καὶ παίρνουν μόνον ἀπὸ τὸν ἑαυτόν τους. Εἰς τὴν κατηγορίαν αὐτὴν ἀνήκει καὶ ἡ ἀγροτικὴ τάξις. Δίδει αἷμα εἰς τὰς ἄλλας τάξεις καὶ παίρνει μόνον ἀπὸ τὸν ἑαυτόν της. Δι’ ὅλα ὅσα γίνονται καλοῦνται πρῶτοι οἱ ἀγρόται. Οἱ κατακτηταὶ πρῶτον ξεσποῦν εἰς τοὺς ἀγρότας, τὰ τάγματα ἀσφαλείας πρῶτα ἔσφαξαν τοὺς ἀγρότας. Ὅ,τι δήποτε καὶ νὰ γίνῃ τὸ πληρώνει ἡ τετάρτη ὁμάδα. Ἄλλο ὅμως αἷμα δὲν ἔχει νὰ δώσῃ. Ἢ θὰ τῆς δώσωμεν αἷμα διὰ νὰ τὴν ἀναζωογονήσωμεν διὰ νὰ ἔχῃ καὶ εἰς τὸ μέλλον νὰ δίδῃ, καὶ νὰ ἀναζωογονῇ τὸ Κράτος, ἢ θὰ τὴν ἀφήσωμεν νὰ πάθῃ καχεξίαν καὶ τὴν καχεξίαν αὐτὴν θὰ τὴν πληρώσῃ ὅλο τὸ Ἔθνος. Ἠκούσθησαν διθύραμβοι διὰ τὴν ἀγροτικὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως. Ἠκούσθησαν ἔπαινοι καὶ καυχησιολογίαι, ὅτι δίδονται τὰ πάντα εἰς τοὺς ἀγρότας καὶ μετ’ ὀλίγον θὰ ἀρχίσουν νὰ ἔρχωνται οἱ ἀγρόται τῆς Ἀμερικῆς νὰ ἐγκατασταθοῦν ἐδῶ, διότι τέτοια πράγματα, οὔτε εἰς τὴν Ἀμερικὴν δὲν γίνονται. Ἑτοιμασθῆτε νὰ δεχθῆτε τοὺς ἀγρότας τῆς Ἀμερικῆς, ποὺ θὰ ἔλθουν ἐδῶ διὰ νὰ δοῦν πῶς ζοῦν λεβέντικα οἱ Ἕλληνες ἀγρότες. Ὅταν συζητῆται τὸ θέμα τῶν ἀγροτῶν μας καὶ διεκτραγῳδεῖται ἡ ἀθλία κατάστασις εἰς τὴν ὁποίαν ἔχουν περιέλθει πάντοτε, προβάλλεται σὰν δικαιολογία ὁ μικρὸς κλῆρος καὶ τὸ ἄγονον τοῦ ἐδάφους. Διὰ ποῖον ἄγονον τοῦ ἐδάφους ὁμιλεῖτε, ὅταν ἡ Ἑλλὰς σήμερον εἶναι φεουδαρχικὸν Κράτος; Σήμερον ὑπάρχουν εἰς τὴν Μυτιλήνην τσιφλικάδες ποὺ ἔχουν ὅλα τὰ ἐλαιόδενδρα. Καὶ διερωτώμεθα, πῶς εἶναι ὅλοι κομμουνισταὶ σήμερον εἰς τὴν Μυτιλήνην; Δέκα οἰκογένειες εἰς τὴν Μυτιλήνην ἔχουν τὰ ἐλαιόδενδρα καὶ οἱ ἄλλοι ἐργάζονται ὡς ἐργάται. Εἰς τὴν ἰδικήν μου περιφέρειαν, εἰς τὴν Εὔβοιαν, ὑπάρχουν αὐτὴν τὴν στιγμὴν σαράντα τσιφλικάδες, διαθέτοντες ἀπὸ 5.000 ἕως 300.000 στρέμματα, τὰ ὁποῖα παραμένουν ἀναπαλλοτρίωτα. Καὶ αὐτὸ σᾶς τὸ ἐπιβεβαιώνω. Αἱ ἀπαλλοτριώσεις, τὰς ὁποίας ἐκάμαμε τὸ 1951 ἡμεῖς, ποὺ μᾶς ἐρωτήσατε τὶ ἐκάμαμεν ἡμεῖς τὸ 1951, αἱ ἀπαλλοτριώσεις, τὰς ὁποίας ἐκάμαμεν, καὶ εἶναι ὑποχρεωμένη ἡ Κυβέρνησις ἀπὸ τὸ Σύνταγμα νὰ τὰς ἐφαρμόσῃ, μὲ διαφόρους κωλυσιεργίας καὶ διάφορα παραθυράκια, ποὺ ὑπάρχουν εἰς τοὺς νόμους ποὺ ἔγιναν, δὲν ἔχει γίνει τίποτε ἀκόμη εἰς τὴν Εὔβοιαν. Ὁ νόμος εἶναι σαφὴς αὐτὸς καὶ κατηγορηματικός. Οἱ κύριοι ποὺ κυβερνοῦν ἀπὸ τότε μέχρι τώρα τὰ περιπλέκουν κατὰ τοιοῦτον τρόπον, ὥστε νὰ μὴ γίνωνται. Ἐπικαλοῦνται, ὅτι ὅλα αὐτὰ τὰ χρεωστοῦν εἰς τὴν Ἐφορίαν καὶ δίδει τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας ἄδειαν καὶ πωλοῦνται, καί, ἐνῷ εἶναι ἀνάγκη νὰ πωληθοῦν 10 στρέμματα, διὰ νὰ πληρώσουν τὸν φόρον, πωλοῦν 100. Καὶ κατώρθωσαν κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον νὰ τὰ πωλήσουν σχεδὸν ὅλα. Καὶ παρῆλθον 5–6 χρόνια καὶ δὲν ἀπεφάσισαν οἱ κύριοι ποὺ κυβερνοῦν τὴν χώραν νὰ δώσουν εἰς τὸν κόσμον ποὺ λαχταρᾷ 5–10 στρέμματα. Καὶ ὅταν ἐρωτοῦν οἱ ἀγρόται τὶ θὰ γίνῃ μὲ τὰς ἀπαλλοτριώσεις, τοὺς ἀπαντοῦν, πότε, ὅτι ὁ Πρόεδρος τοῦ Δικαστηρίου λείπει καὶ πότε, ὅτι ἡ Ἐπιτροπὴ δὲν συνεδριάζει. Ἕξη χρόνια παρῆλθον καὶ δὲν ἔδωσαν ἀκόμη, αὐτὰ ποὺ πρέπει νὰ ἀπαλλοτριωθοῦν. Τὰ ἄλλα, τὰ σαράντα τσιφλίκια εἶναι ἀναπαλλοτρίωτα, καὶ τοὺς ἀφήνομεν, καὶ δίπλα εἰς αὐτὰ τὰ τσιφλίκια νὰ ζοῦν ἄνθρωποι, ποὺ δὲν ἔχουν στὸν ἥλιο μοῖρα. Αὐτοὶ οἱ ἀριθμοί, τοὺς ὁποίους ἐπεκαλέσθησαν οἱ κύριοι ὑπουργοί, εἶναι διὰ τὰ χαρτιὰ μόνον. Αὐτὰ πρέπει νὰ καθαρογραφοῦν καὶ νὰ δοθοῦν εἰς τοὺς γεωργούς, διὰ νὰ γνωρίζουν, ὅτι εἶναι πλούσιοι. Καὶ ὅλα αὐτὰ συμβαίνουν διότι δὲν ἔχομεν ὠργανωμένην Ἀντιπολίτευσιν. Αἱ 300 δραχμαί, αἱ ὁποῖαι ἐπροτάθησαν νὰ δοθοῦν, εἶναι σωτηρία τῶν ἀγροτῶν πραγματικὴ καὶ οὐσιαστική. Ὄχι βοήθεια. Διότι ἠκούσθη, μήπως τοὺς μειώσωμεν μὲ αὐτὸ τὸ ἐλάχιστον, ὡς ἐλέχθη, ποσόν, ἐνῷ αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι τὸ περιμένουν μὲ ἀνοικτὸ τὸ στόμα. Βεβαίως, εἰς τὰς παραμονὰς τῶν ἐκλογῶν θὰ τὸ ἀκούσητε ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι θὰ κάμῃ τὴν ἀγροτικὴν ἀσφάλισιν. Καὶ μακάρι νὰ τὴν ἐφαρμόσετε καὶ ἂς πάρετε τοὺς ψήφους σεῖς. Ἀλλὰ σεῖς τὸ ἠξεύρετε. Ὅταν δὲν κάμνετε τίποτε παίρνετε τοὺς ψήφους, διότι βγάζετε τὶς φωτογραφίες μὲ τοὺς κρεμασμένους καὶ τοὺς σφαγμένους τὴν τελευταίαν στιγμήν. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν καυχησιολογίαν καὶ τοὺς ἐπαίνους, ὅτι δῆθεν ἐκάμαμεν ἰατροφαρ)κὴν καὶ νοσοκομειακὴν περίθαλψιν, οὐδὲν ψευδέστερον τούτου. Ἀπὸ ἀγροτικοὺς ἰατροὺς εἶχεν ἀνάγκην κυρίως ἡ ὀρεινὴ ὕπαιθρος, τὰ χωριά, τὰ ὁποῖα ἀποκλείονται τὸν χειμῶνα, δὲν ἠμποροῦν νὰ πάρουν οὔτε ἄδειαν, διὰ νὰ θάψουν τοὺς πεθαμένους των. Τὰ ὀρεινὰ ἰατρεῖα εἶναι ἀκάλυπτα. Δὲν ἔχουν ἰατρόν. Ἐκαλύψαμεν τὰ ἰατρεῖα ποὺ ἔχουν ἄσφαλτον, ἐκάμαμεν ὅλα τὰ ἰατρεῖα εἰς τὸν κάμπον. Καὶ σᾶς φέρω παράδειγμα τὴν περιφέρειάν μου. Ἐνῷ εἰς τὰ Λουτρὰ τῆς Αἰδηψοῦ ὑπάρχουν δύο ἰατρεῖα, καὶ εἰς ἀπόστασιν τεσσάρων χιλιομέτρων ἐπίσης, ὑπάρχει ἰατρεῖον, εἰς ἀπόστασιν 40 χιλιομέτρων, χωρὶς δρόμον βατὸν δέν ὑπάρχει ἰατρεῖον. Μόνον κατόπιν ἰδικῶν μου διαμαρτυριῶν πηγαίνει μίαν φορὰν τὴν ἑβδομάδα ἰατρός. Ἔπρεπε πρῶτα νὰ λύσετε τὸ ζήτημα τῶν ἰατρείων, τὰ ὁποῖα εἶναι ἀπομεμακρυσμένα, καὶ λόγῳ ἐλλείψεως ἰατροῦ πεθαίνουν ἀπὸ σκωλικοειδίτιδα, περιτονίτιδα καὶ διφθερίτιδα. Δὲν ἐκάματε ὅμως πολιτικὴν, διὰ νὰ βοηθήσετε τοὺς ἀγρότας, ἀλλὰ διὰ νὰ βοηθήσετε τοὺς κομματάρχας σας. Αὐτὴ ἦτο ἡ πολιτική σας καὶ ὄχι, ὅτι ἐβοηθήσατε πράγματι ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι εἶχον ἀνάγκην.

§133Ι. ΠΩΛΙΟΥΔΑΚΗΣ. Εἰς τὰ ὀρεινὰ χωριὰ δὲν ἔχομεν φίλους;

§134Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Δὲν ἐπῆγαν οἱ ἰατροί. Διατὶ δὲν ἐπῆγαν, ἀφοῦ διαμαρτύρονται, ὅτι πεινοῦν;

§135Ι. ΠΩΛΙΟΥΔΑΚΗΣ. Δὲν πᾶνε οἱ συνάδελφοί σας. Ἰατρεῖα ὑπάρχουν, ἀλλὰ ἰατροὶ δὲν πηγαίνουν.

§136Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Νὰ μὴ διορίσετε κανένα εἰς τὰ πεδινά. Πρῶτα νὰ καλυφθοῦν τὰ ὀρεινὰ καὶ ἀφοῦ δὲν θὰ ὑπάρχῃ κανένα κενὸν εἰς τὰ ὀρεινὰ, τότε νὰ διορίσετε εἰς τὰ πεδινά. Ὑπάρχουν συμπληρωμένα 1.000 ἰατρεῖα ἀγροτικὰ, ἀλλὰ εἰς τὰς πεδινὰς περιοχάς, ἐκεῖ ὅπου διορίζονται οἱ κομματάρχαι. Αὐτὴ εἶναι ἡ διαφορά μας, καὶ ἐπ’ αὐτοῦ ἐπιμένομεν. Ἐρχόμεθα τώρα εἰς τὴν νοσοκομειακὴν περίθαλψιν. Τὸ τρομερώτερον, κύριοι συνάδελφοι, ἐξ ὅλων εἶναι ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἠκούσθη καὶ ὑπὸ τοῦ ἰδίου τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ὅτι ἐξησφαλίσαμεν νοσοκομειακὴν περίθαλψιν εἰς τοὺς ἀγρότας. Πρὶν ἔπαιρναν τὰ πιστοποιητικὰ ἀπορίας αʹ τάξεως ἀπὸ μίαν τοπικὴν ἐπιτροπήν. Τώρα διὰ νὰ πάρουν αὐτὸ τὸ πιστοποιητικὸν διανύουν 200 χιλιόμετρα, νὰ πᾶνε εἰς τὴν Πρωτεύουσαν τοῦ Νομοῦ, ὅπου τὸ ὑγειονομικὸν κέντρον. Θὰ φύγῃ π.χ. ἀπὸ τὴν Κάρυστον καὶ θὰ πάῃ εἰς τὴν Χαλκίδα διὰ νὰ κάμῃ τὴν αἴτησιν θὰ ἐπιστρέψῃ εἰς τὴν Κάρυστον ἄλλα 200 χιλιόμετρα καὶ μετὰ 20 ἡμέρας θὰ δοθῇ τὸ πιστοποιητικὸν ἀπορίας αʹ τάξεως. Καὶ πῶς θὰ περιμένῃ ὁ ἄρρωστος; Παρὰ ταῦτα, ἀφοῦ ἐξοδεύσῃ 500 δραχμ. ἔρχεται εἰς τὰς Ἀθήνας. Καὶ διὰ πρώτην φορὰν ἐψηφίσαμεν νόμον, διὰ τοῦ ὁποίου ἀσθενὴς μὲ πιστοποιητικὸν ἀπορίας αʹ τάξεως, ἅμα τῇ εἰσαγωγῇ του εἰς τὸ νοσοκομεῖον θὰ πληρώσῃ 101 δραχμ. καὶ μετὰ τρεῖς ἡμέρας ἄλλας 101 δραχμ. Αὐτὸ ἐφαρμόζεται ἀπὸ 1ης Φεβρουαρίου. Καὶ ἔχει δικαίωμα ὁ διοικητικὸς Δ)ντὴς τοῦ νοσοκομείου νὰ κανονίσῃ ἐὰν πρέπει πέραν αὐτῶν νὰ πληρώσῃ καὶ ἄλλες ἀπὸ 100 ἕως 1.000 δρχ. Δὲν ἠμπόρεσα, κ. συνάδελφοι, νὰ ἀντιληφθῶ, βάσει ποίων κριτηρίων θὰ κανονίσῃ ὁ Δ)τὴς νὰ πληρώσῃ ὁ ἀσθενὴς 200, 300, 500, 1.000 δραχμ. Δηλαδὴ θὰ πηγαίνῃ ὁ βουλευτὴς εἰς τὸ νοσοκομεῖον καὶ θὰ ἀναφέρῃ ποίας οἰκονομικῆς καταστάσεως εἶναι ὁ ἀσθενής; Ὁ Διευθυντὴς τοῦ νοσοκομείου ποίαν σχέσιν ἠμπορεῖ νὰ ἔχῃ μὲ τὴν οἰκονομικὴν κατάστασιν τοῦ ἀσθενοῦς; Καὶ ὅμως αὐτὸ γίνεται. Ὅταν δὲ διεμαρτυρήθησαν αἱ ἐφημερίδες, ἀκούσατε ποία ἀπάντησις ἐδόθη: «Ἐπειδὴ εἰς τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ ὑφ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου.... (ἀναγινώσκει).....

§137Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ποῖος ὑπογράφει;

§138Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Τὸ διάταγμα φέρῃ τὴν ὑπογραφὴν τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Κοινωνικῆς Προνοίας, κ. Στράτου, καὶ ἔχει δημοσιευθῆ εἰς τὴν Ἐφημερίδα τῆς Κυβερνήσεως. Ἐπίσης ἔχουν ἐκδοθῆ σχετικαὶ ἐγκύκλιοι.

§139Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Αὐτὸ εἶναι παραλογισμός. Ὅταν ὑπάρχῃ πιστοποιητικὸν αʹ κατηγορίας, εἶναι δεδομένον, ὅτι ὁ ἀσθενὴς δὲν ἔχει. Ποία διακριτικὴ ἐξουσία ἠμπορεῖ νὰ ὑπάρχῃ ὡς ὀρθότατα λέγετε, τοῦ διοικητικοῦ διευθυντοῦ, ἡ ὁποία νὰ τοῦ εἴπῃ θὰ πληρώσῃς ἕως 1.000 δραχ., ἐνῷ ὑπάρχῃ αὐτὴ ἡ ἀπόδειξις, ὅτι δὲν ἔχει. Αὐτὸ εἶναι καὶ παράλογον καὶ ἀντικοινωνικόν. Δὲν θὰ ἦτο ἀντικοινωνικὸν ἐὰν εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς ὤφειλε νὰ πληρώσῃ, ἐὰν εὔπορος καὶ ἄπορος ἐξ ἀρχῆς ἔλεγον, ὅτι θὰ πληρώσουν. Ἀλλὰ εἶναι καὶ παράλογον, διότι ζητοῦν πρῶτον ἀπόδειξιν πλήρους ἀπορίας, ἔπειτα ἀφήνουν τὴν διακριτικὴν ἐξουσίαν τοῦ διοικητικοῦ διευθυντοῦ νὰ ἐπιβάλῃ πληρωμὴν μέχρι 1.000 δραχμ.

§140Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Ἐπ’ αὐτοῦ ἀπήντησεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Κοιν. Προνοίας.

§141Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς δὲν ἠμφισβήτησεν, ὅτι αὐτὸ ἐφαρμόζεται ἀπὸ τῆς 1ης Φεβρουαρίου. Ἠμφισβήτησε τὸ ὅτι ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὸν διοικητικὸν Διευθυντήν. Ἔχει τὴν εὐχέρειαν ὁ διοικητικὸς διευθυντὴς νὰ μὴ ζητήσῃ τὰ χρήματα αὐτά. Πῶς θὰ τὸ κανονίσῃ;

§142Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Πάντως ὁ διοικητικὸς διευθυντὴς, εἶναι ὑποχρεωμένος εἰς ἕνα μέρος τῶν ἀπόρων νὰ τὸ ἐφαρμόσῃ, διότι ἄλλως δὲν ἐξυπηρετεῖται ὁ σκοπὸς, διὰ τὸν ὁποῖον ἐθεσπίσθη τὸ μέτρον. Ὁ σκοπὸς εἶναι ὁ προϋπολογισμὸς νὰ ἔχῃ μίαν οἰκονομίαν 20 ἑκατομμυρίων. Ἐνῷ ἐξηγγέλθη ἐδῶ ἀπὸ τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι βαίνομεν εἰς τὴν ἰατροφαρμακευτικὴν καὶ νοσοκομειακὴν περίθαλψιν, διὰ τῆς χορηγήσεως πιστώσεων, διαπιστοῦται, ὅτι αἱ πιστώσεις πρὸς τὸν σκοπὸν αὐτόν, μειοῦνται.

§143Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Καὶ κατὰ τρόπον παράλογον.

§144Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Οἱ ἀγρόται σήμερον εἶναι ἀνασφάλιστοι. Θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ παράσχωμεν νοσοκομειακὴν περίθαλψιν εἰς τοὺς ἀγρότας, ὅταν θὰ ἦσαν οἱ πόρτες ἀνοικτές. Ὅσον ἀφορᾷ τὰ φάρμακα καὶ τοὺς ἰατρούς, ὅσοι ἐξ ὑμῶν εἶναι ἰατροὶ γνωρίζουν τὶ συμβαίνει. Ντρέπομαι νὰ ἀναφέρω τὶ συμβαίνει σχετικῶς. Ἐλέχθη, ὅτι οἱ ἀγρόται πρέπει νὰ κάμουν ὑπομονήν, μέχρις ὅτου νὰ βελτιωθοῦν τὰ οἰκονομικὰ τῆς χώρας καὶ ἀνορθωθῇ οἰκονομικῶς αὕτη, ὁπότε θὰ εἶναι δυνατὸν μετὰ νὰ συνταξιοδοτηθοῦν συλλήβδην, διότι, λέγεται, εἶναι ἐντροπὴ ἄλλοι νὰ παίρνουν σύνταξιν καὶ ἄλλοι ὄχι. Καὶ ἐρωτῶ: Πότε νομίζετε, ὅτι ἡ χώρα θὰ ἔχῃ φθάσει εἰς τοιαύτην ἀνόρθωσιν ὥστε νὰ ἀναμένουν οἱ ἀγρόται διὰ νὰ συνταξιοδοτηθοῦν; Ἐὰν πέρυσιν παρουσίασεν ὁ προϋπολογισμὸς περίσσευμα 900 ἑκατομμύρια καὶ ἐφέτος παρουσίασε τέτοιο ἔλλειμμα καὶ ὅπως ἀπεδείχθη ἀπὸ τὴν συζήτησιν, τὸ γερμανικὸν δάνειον ἐκ 400 ἑκατομμυρίων μάρκων, δὲν θὰ χρησιμοποιηθῇ διὰ τὴν ἀνασυγκρότησιν, ἀλλὰ διὰ καταναλωτικὰ ἀγαθά, τὰ ὁποῖα θὰ τὰ ἐκποιήσῃ ἡ Κυβέρνησις, διὰ νὰ καλύψῃ τὸ ἔλλειμμα τοῦ προϋπολογισμοῦ της καὶ τὰ μυστικὰ κονδύλια. Πέρυσιν οἱ ἀγρόται εἶπαν, ὅτι κἄτι γίνεται, ἀλλὰ ἐφέτος τίποτε. Ἡ πραγματικότης εἶναι, ὅτι ἐπήρατε τὸ δάνειον διὰ νὰ καλύψετε τὸ ἔλλειμμα τοῦ προϋπολογισμοῦ. Πῶς εἶναι δυνατὸν λοιπὸν νὰ κάμετε ἀνασυγκρότησιν μὲ τὰ χρήματα αὐτά, διὰ τὰ ὁποῖα θὰ πληρωθῇ τὸ ἔτος 7,5%; Ἐρωτῶ εὐθέως καὶ τιμίως: Εἰσπράττονται ἢ δὲν εἰσπράττονται 500 ἑκατομμύρια φόροι ὑπὲρ τρίτων; Εἰσπράττονται. Ἐσκέφθητε, κ. συνάδελφοι, ὅτι καὶ ὁ τελευταῖος ἀγρότης πληρώνει ἀπὸ ὅ,τι κερδίζει 3 δραχμὰς τὴν ἡμέραν, διὰ νὰ συνταξιοδοτηθῇ καὶ ἐκεῖνος ὁ ἰατρὸς ὁποῖος κερδίζει 200.000 μηνιαίως;

§145Ι. ΠΩΛΙΟΥΔΑΚΗΣ. Σεῖς οἱ παλαιότεροι τὰ ἐψηφίσατε αὐτά. Διατὶ ἀφοῦ σεῖς τὰ ἐψηφίσατε ἔρχεσθε σήμερον καὶ κατηγορεῖτε τὴν Κυβέρνησιν τὴν σημερινήν; (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§146Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Τὸ μόνον σημεῖον τὸ ὁποῖον δὲν ἀφορᾷ τὴν σημερινὴν Κυβέρνησιν, ἀλλὰ ὅλας τὰς προκατόχους. Ἡ Κυβέρνησις ὅμως, λέγει εἰς τοὺς ἀγρότας νὰ κάμουν ὑπομονὴν καὶ θὰ τοὺς βοηθήσῃ μετὰ τὴν ἀνόρθωσιν τῆς χώρας. Ἀλλὰ διερωτῶνται οἱ ἀγρόται μήπως εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχωμεν ἀνόρθωσιν τῆς χώρας ὅταν ἕκαστος ἀγρότης φορολογῆται μὲ 3 δραχμ. ἡμερησίως, διὰ νὰ συνταξιοδοτῆται ὁ ἰατρὸς τῶν 200.000 μηνιαίως; Τὸ κακὸν θὰ ἠμποροῦσε νὰ διορθωθῇ ὅταν, ὅλοι οἱ βουλευταὶ ἰατροί, δικηγόροι, κλπ., ἐμειώναμεν τὰς ἀποδοχὰς μας κατὰ 30% διὰ νὰ ἀνορθώσωμεν τὴν χώραν μέσα σὲ δύο χρόνια καὶ μετὰ ὅλοι μαζὺ καὶ οἱ ἀγρόται νὰ ἀπολαμβάνωμεν καὶ ὄχι ἄλλοι νὰ πεινοῦν καὶ ἄλλοι νὰ ἀπολαμβάνουν τῶν πάντων. Ἔμαθα κἄτι καὶ ἔμεινα κατάπληκτος. Ἔμαθα, ὅτι οἱ δικηγόροι, διὰ νὰ ἔχουν μίαν σύνταξιν, φορολογοῦν τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν κατὰ 27 τρόπους. Θὰ σᾶς διαβάσω κἄτι διὰ νὰ ἀντιληφθῆτε ποῖαι κρατήσεις γίνονται .... «Ἐπὶ κρατήσεων 1% ... (ἀναγινώσκει) ..........» Ἐκ τῶν 500 ἑκατομμυρίων φόρων ὑπὲρ τρίτων τὰ ⅔ ἤτοι τὰ 350 ἑκατομμύρια τὰ πληρώνουν οἱ ἀγρόται. Ποῖος ἀπὸ ἡμᾶς δὲν θὰ ἔλεγεν, ὅτι δὲν θὰ ἔπρεπε αὐτὰ τὰ 350 ἑκατομμύρια νὰ ἐπιστραφοῦν εἰς τοὺς ἀγρότας; Δὲν θὰ ἦτο τιμία πρᾶξις, ὅλοι ἐδῶ μέσα νὰ εἴπωμεν ὅτι, ὅ,τι ἀναλογεῖ τῆς φορολογίας ὑπὲρ τρίτων, τὸ ὁποῖον πληρώνουν οἱ ἀγρόται νὰ ἐπιστραφῇ εἰς αὐτούς, εἰς ἕν ἰδικὸν των ταμεῖον; Λοιπόν, δὲν θὰ τὰ πάρουμε τὰ 350 ἑκατομμύρια; Ἐδῶ σᾶς θέλω, ὅλοι μαζὺ νὰ νὰ πάρουμε. Αὐτὰ εἶναι μία βάσις, ἕνας πόρος. Εἰς τὴν πρότασιν τοῦ σεβαστοῦ μου Προέδρου κ. Παπανδρέου, ὑπάρχει ἡ ἀντίρρησις ἀπὸ πολλοὺς συναδέλφους, οἱ ὁποῖοι εἶπον, ὅτι θὰ φορολογήσωμεν πάλιν τὸν λαόν; Νὰ μὴ ἐπιβαρύνωμεν κανένα. Νὰ τὰ 350 ἑκατομμύρια. Ἄς ἔχωμεν τὸν ἀνδρισμὸν καὶ τὸ σθένος νὰ εἴπωμεν, ὅτι αὐτὰ ποὺ προέρχονται ἀπὸ τοὺς ἀγρότας νὰ τὰ πάρουν πίσω. Δὲν ὑπάρχει φράσις διὰ νὰ τὸν χαρακτηρίσω τὸν φόρον αὐτόν, τὸν ἔμμεσον φόρον. Ποῖον κράτος τοῦ κόσμου ὑπάρχει ποὺ νὰ ἔχῃ τέτοιον φόρον; Ἀλλὰ καὶ ἐὰν ὑπάρχῃ καὶ ἄλλο κράτος τοῦ κόσμου ἐκτὸς τῆς Ἑλλάδος, ποὺ ἔχει τέτοιον τρόπον φορολογίας, τότε οὐαὶ καὶ ἀλλοίμονον εἰς τὴν ἀνθρωπότητα. Ἐδῶ ἀπεδείχθη, ὅτι περίπου τὰ 78% τοῦ προϋπολογισμοῦ εἶναι ἀπὸ ἔμμεσον φορολογίαν καὶ τὰ 18% εἶναι ἀπὸ σωστὴ φορολογία. Ἀνηθικώτερη καὶ ἀτιμώτερη φορολογία δὲν ὑπάρχει. Δηλαδή, φορολογεῖς ἐκεῖνον ποὺ δὲν κερδίζει τίποτε σήμερα. Δανείζομαι νὰ ἀγοράσω κἄτι τι διὰ τὰ παιδιά μου καὶ μοῦ παίρνεις τὰ μισά. Φόρος θὰ πῇ ἐκέρδισες, νὰ δώσῃς 2, 3 καὶ 5 δραχμές. Τώρα, τὸ νὰ μὴ κερδίζῃς τίποτε καὶ ἀπ’ ἐκεῖνα ποὺ δανείζεσαι, τὰ μισὰ νὰ τὰ δίνῃς γιὰ φόρο, εἶναι σωστὸ αὐτὸ τὸ πρᾶγμα; Ὅσα χρήματα ἀναλογοῦν εἰς τοὺς ἀγρότας νὰ τοὺς τὰ ἐπιστρέψωμεν καὶ νὰ τεθῇ ἡ βάσις τῆς συνταξιοδοτήσεως. Τὸ ἴδιον πρᾶγμα συμβαίνει καὶ μὲ τοὺς ἐργολήπτας. Καὶ αὐτοὶ ἔχουν 10 περιπτώσεις, ποὺ βάζουν φόρο γιὰ νὰ πάρουν σύνταξιν. Οὐδεὶς εἶπε διὰ τοὺς ἐργάτας, οἱ ὁποῖοι ἐργάζονται παίρνουν ἡμερομίσθιον κατώτερον ἀπὸ ὅ,τι ἀποδίδουν καὶ ἐὰν ὁ ἀγρότης πληρώνῃ τὸ μερίδιόν του καὶ ὁ ἐργάτης τὸ ἄλλο μερίδιον τὸ ἰδικόν του, νομίζω, ὅτι εἶναι τίμιον καὶ ἠθικὸν διότι μὲ ἱδρῶτα τὸ ποτίζει τὸ χρῆμα αὐτὸ ἀλλὰ καὶ ὁ ἀγρότης μὲ ἱδρῶτα καὶ δὲν παίρνει τίποτε. Ἐσκεφθήκατε τοὺς διανοητικῶς ἀναπήρους; Ἐδιαβάσατε αὐτὲς τὶς ἡμέρες γιὰ ἕνα πατέρα ποὺ ἠσέλγησε στὸ παιδί του, ποὺ τὸ ἔκλεισε στὸ σπίτι του ἀπὸ τὴν ντροπὴν τοῦ κόσμου γιατὶ ἦτο φρενοβλαβής. Γιατὶ τὶ νὰ κάμῃ ποῦ νὰ τὸ πῇ, ποῦ νὰ τὸ βάλῃ; Θὰ ἔρριψε καμμιὰ ματιὰ στὸ δημόσιον ψυχιατρεῖον ὅπου σὲ κάθε κρεββάτι εἶναι 3 ἀσθενεῖς. Εἶναι προτιμότερον νὰ σκοτώσῃς τὸν ἄνθρωπόν του παρὰ νὰ τὸ βάλῃς ἐκεῖ μέσα. Πῶς βλέπετε, ὅτι εἶναι δυνατὸν οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ νὰ ἀντιμετωπίσουν τὴν κατάστασιν αὐτήν, διότι τὸ Κράτος δὲν ἔλαβε καμμίαν πρόνοιαν γιὰ τὴν κατάστασιν αὐτήν, τυφλοὶ γυρίζουν στὰ χωριὰ καὶ ἐρωτῶ, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ στεκώμεθα σὰν ἄνθρωποι μὲ πολιτισμόν; Εἶναι γεγονότα αὐτά, ναὶ ἢ ὄχι; Καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλη μεριὰ τὰ διασπαθίζουμε τὰ χρήματα ἐδῶ καὶ ἐκεῖ. Ἐπειδή, ἐπαναλαμβάνω, ἐλέχθη εἰς ἀντίκρουσιν τῶν ἰσχυρισμῶν τοῦ σεβαστοῦ μου Προέδρου κ. Παπανδρέου, ὅτι δὲν πρέπει νὰ φορολογήσωμεν τὸν λαόν, ἐγὼ θὰ εἴπω τοῦτο, ὅτι 40.000.000 ἔγιναν τὰ ἔξοδα τοῦ Πολιτικοῦ Γραφείου, ἐνῷ ἦσαν 4½ ἑκατομμύρια τὸ 1955. Τὰ 40 αὐτὰ ἑκατομμύρια νὰ δοθοῦν ὀπίσω, νὰ μποῦν εἰς τὸ κονδύλιον αὐτὸ διὰ τὰς ἀγροτικὰς συντάξεις. Ὅπως ἐλειτούργησε τὸ Πολιτικὸν Γραφεῖον μέχρι τοῦ 1955, τὸ ὁποῖον ἐξώδευε 4.500.000, ἐνῷ σήμερα ἐξοδεύει 40 ἑκατομμύρια. Κἄτι ἀνάλογον συμβαίνει εἰς ὅλους τοὺς ἄλλους ὀργανισμούς. Βλέπετε ὑπάρχει ἁπλοχεριὰ ἐδῶ. Ἀμερικὴ εἶναι ἡ Ἑλλάς. Παρακαλῶ, κ. συνάδελφοι τῆς συμπολιτεύσεως, νὰ κρατήσετε σημειώσεις καὶ νὰ μὲ διαψεύσετε αὔριον ἐὰν τὸ ποσὸν αὐτὸ τῶν 40.000.000 δὲν εἶναι σωστό. Ἐγὼ τὸ καταγγέλλω αὐτὸ τὸ πρᾶγμα ὑπευθύνως. Κἄτι ἀνάλογον συμβαίνει καὶ εἰς τὰ ἄλλα Ὑπουργεῖα.

§147Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Κύριε συνάδελφε, ὅταν ἀποσπᾶται μία ὑφισταμένη ὑπηρεσία εἰς τὸ Πολιτικὸν Γραφεῖον, μεταφέρονται τὰ βάρη τὰ οἰκονομικὰ τοῦ προϋπολογισμοῦ ἐκεῖ ποὺ ἔχει ἀποσπασθῆ ἡ ὑπηρεσία αὐτή.

§148Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς εἶπε μίαν ἄποψιν. Ἐὰν πράγματι μᾶς φέρῃ, ὅτι τὰ 35½ ἑκατομμύρια, ποὺ προσετέθησαν, διεγράφησαν ἀπὸ κἄποιαν ἄλλην ὑπηρεσίαν ποὺ ἐλειτουργοῦσε, ἡ ὁποία εἶχεν ἔξοδα 35½ ἑκατομμύρια καὶ διεγράφησαν ἀπ’ ἐκεῖ καὶ μετεφέρθησαν εἰς τὸ Πολιτικὸν Γραφεῖον, τότε ἐγὼ ἔχω ἄδικον.

§149Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπειδὴ τὸ στοιχεῖον τὸ ἔφερα ἐγὼ εἰς τὴν Βουλὴν καὶ διαψεύδομαι αὐτὴν τὴν στιγμήν, πληροφορῶ τὴν Βουλήν, ὅτι εἶναι αἱ ἴδιαι ὑπηρεσίαι τοῦ 1955 καὶ τοῦ 1959 καὶ ηὐξήθησαν ἀπὸ 5.000.000 τὸ 1955 εἰς 40.000.000 τὸ 1959 καὶ ἐξ αὐτοῦ τοῦ λόγου ἐξηγεῖται πῶς ὁ προϋπολογισμὸς τὸ 1955 ἀπὸ 12 δισεκατομμύρια ἔφθασε σήμερον τὰ 17 δισεκατομμύρια καὶ αὐξάνεται σταθερῶς κατ’ ἔτος κατὰ ἕνα δισεκατομμύριον, διότι διηυρύνθησαν αἱ ὑπηρεσίαι καὶ τὰ ἔξοδα τῶν διαφόρων ὑπηρεσιῶν. Δὲν ἔγινε ἡ μεταφορὰ τῆς ὑπηρεσίας, ὅπως εἶπεν ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας.

§150ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Νομίζω, ὅτι εἶσθε ἐκτὸς θέματος. Ἠμπορούσατε νὰ ὁμιλήσητε διὰ τὴν γεωργικὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως ἢ ὅ,τι ἄλλο θέλετε, ἀλλὰ διὰ νὰ κάμητε γενικὴν κριτικὴν ἐπὶ τῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως δὲν νομίζω, ὅτι εἶσθε ἐντὸς τοῦ θέματος.

§151Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Εὐχαριστῶ πολύ, κ. Πρόεδρε, διὰ τὴν σύστασίν σας. Ἐὰν παρηκολουθήσατε τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, ποὺ ὡμίλησε προηγουμένως, δὲν ἀφῆκε οὔτε τὴν κουτσὴ Μαρία καὶ ὅμως σὲ μένα κάμετε παρατηρήσεις καὶ συστάσεις, ὁ ὁποῖος λέγω εἰς τὴν Βουλὴν ποῦ σπαταλῶνται τὰ χρήματα τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ ἐν τούτοις λέτε, ὅτι εἶμαι ἐκτὸς θέματος;

§152Α. ΘΕΟΔΟΣΙΑΔΗΣ. Δὲν ἠμπορεῖτε νὰ ἀφίνετε αἰχμὰς κατὰ τῆς Κυβερνήσεως. Νὰ πῆτε ποῦ διατίθενται τὰ χρήματα αὐτά. Λυποῦμαι δὲ διότι δὲν παρευρίσκονται ἐδῶ οἱ ἁρμόδιοι ὑπουργοὶ διὰ νὰ σᾶς διαψεύσουν.

§153Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, κατὰ τὴν γνώμην μου ἐκτὸς θέματος ὑπῆρξεν ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, ὁ ὁποῖος ἐξετάθη ἐπὶ τῆς γενικωτέρας ἀγροτικῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως.

§154Α. ΘΕΟΔΟΣΙΑΔΗΣ. Τὸ θέμα τῆς ἐνισχύσεως τῶν ἀγροτῶν διὰ συντάξεως γήρατος εἶναι σχετικὸν μὲ τὴν ἀσφάλισιν τῶν ἀγροτῶν.

§155Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κατὰ τὴν γνώμην μου, εἰς τὰς δηλώσεις καὶ τῆς Κυβερνήσεως καὶ τοῦ κ. Προέδρου τῆς Βουλῆς, ὅτι ἡ συζήτησις πρέπει νὰ περιορισθῇ εἰς τὸ θέμα, ὁ λόγος τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας ἀντετάχθη. Ἦτο ἐκτὸς τοῦ προσδιορισμοῦ τὸν ὁποῖον ἔκαμε τὸ Προεδρεῖον διὰ τὸ περιεχόμενον τῶν ὁμιλιῶν. Ἀντιθέτως, ὁ κ. Ἀρβανιτάκις προσπαθεῖ νὰ προσδιορίσῃ πόρους διὰ τὴν σύνταξιν τῶν ἀγροτῶν. Εἶναι ἀπολύτως ἐντὸς τοῦ θέματος.

§156ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν πρόκειται νὰ δικαιολογήσω τὰ ὅσα εἶπεν ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας καὶ ἐὰν ἐπεξετάθη, ἀλλὰ ὅμως προηγήθησαν τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας ἄλλοι ρήτορες τῆς ἀντιπολιτεύσεως, οἱ ὁποῖοι ἔθιξαν γενικώτερον τὰ ζητήματα τῆς ἀγροτικῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἦτο ὑποχρεωμένος ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας νὰ ἀπαντήσῃ εἰς τὰ ὅσα ἐλέχθησαν.

§157Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Καὶ ἐγὼ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἀπαντήσω εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν ὅπου ἠμπορῶ. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ ζήτημα τῶν ἐξαγωγῶν τὸ ὁποῖον εἴπατε, ὅτι θὰ βελτιώσῃ τὴν οἰκονομικὴν κατάστασιν τοῦ τόπου —καὶ εἶναι γεγονὸς αὐτὸ— ἐγὼ δὲν βλέπω, ὅτι ἔχετε διάθεσιν νὰ προχωρήσητε πραγματικὰ καὶ οὐσιαστικά, καὶ νὰ κάνετε τὸ θέμα τῶν ἐξαγωγῶν πάθος. Ἐδῶ ἐσυζητούσαμεν χθὲς τὸ ἐργοστάσιον τῆς σακχάρεως ὅπου ἀπεδείχθη ἐπισήμως, ὅτι τὰ 80% τὸ πολωνικὸν ἐργοστάσιον θὰ τὰ ἐξοφλοῦσε μὲ ἀγροτικὰ προϊόντα καὶ τὰ 20% θὰ ἐδίδαμεν εἰς χρῆμα καὶ μὲ τόκον 5%. Ἡμεῖς ἐδώσαμεν 450.000 δολλάρια πάρα πάνω εἰς τοὺς Γερμανοὺς ἀπὸ ὅ,τι θὰ ἐκόστιζεν μὲ γεωργικὰ προϊόντα τὸ πολωνικὸν μὲ τόκον 7,8% καὶ μὲ τὴν ἐντροπὴν νὰ μᾶς ἐξευτελίσουν ὡς Κράτος ζητοῦντες ἐπισήμως ἀσφάλειαν τῶν χρημάτων διότι μᾶς θεωροῦν ἀφερεγγύους. (Θόρυβος — κωδωνοκρουσίαι).

§158Α. ΜΙΧΑΣ. Εἶσθε ἐκτὸς θέματος, κ. συνάδελφε.

§159Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Παρακαλῶ μὴ μὲ διακόπτετε διότι εἶναι χειρότερον διὰ σᾶς. Κύριοι συνάδελφοι, ἐπιμένω καὶ λέγω, ὅτι εἰδοποιεῖ τοὺς ἀγρότας ἡ Κυβέρνησις νὰ κάνουν ὑπομονὴν μέχρις ὅτου βελτιώσωμεν τὰ οἰκονομικά μας. Καὶ ἀπεδείχθη πὼς δὲν ἔχομεν σκοπὸν νὰ τὰ βελτιώσωμεν, ἀλλὰ νὰ τὰ καταβαραθρώσωμεν. Ἐπιμένω λοιπὸν καὶ λέγω, ὅτι τὸ Κράτος ἐπισήμως ἐδήλωσεν, ὅτι εἶναι ἀφερέγγυον καὶ ὅτι μόνον τὸ ἰδικόν μας Κράτος ἐμφανίζεται ἀφερέγγυον, διότι ἐδέχθη νὰ πληρώσῃ 160.000 Μάρκα διὰ νὰ ἀσφαλίσῃ τὰ χρήματα, μὴ τυχὸν ξεπέσομεν καὶ δὲν ἔχομεν νὰ τὰ πληρώσωμεν.

§160ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αὐτὰ ἐλέχθησαν, κ. συνάδελφε, κατὰ κόρον εἰς τὴν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου «περὶ κυρώσεως τῆς συμβάσεως σακχάρεως». Συνεπῶς, μὴ ἐπανέρχεσθε διότι εἶσθε ἐκτὸς θέματος.

§161Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Δὲν βλέπω λοιπὸν πάθος εἰς τὴν προσπάθειαν διὰ τὴν ἀνόρθωσιν τῶν οἰκονομικῶν μας. Μένει λοιπὸν μὲ τὸ ὑστέρημά μας νὰ βοηθήσωμεν τοὺς ἀγρότας, ἢ μὲ τὴν φορολογίαν ποὺ ὑπέδειξεν ὁ ἀξιότιμος κ. Ἀρχηγὸς τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων. Καὶ αὐτὸ ἠμποροῦμε νὰ κάνωμεν χωρὶς νὰ αἰσθανθῇ κανεὶς τὴν μείωσιν ποὺ θὰ κάνωμεν εἰς ὡρισμένας τάξεις. Τὸ πολὺ πολὺ θὰ κάνουν ὄχι πέντε ἀλλὰ τέσσαρας περιπάτους. Ἐὰν ἀντιληφθοῦν οἱ ἀγρόται, ὅτι πράγματι φροντίζομεν δι’ αὐτοὺς θὰ περιμένουν. Τώρα δὲν τοὺς βλέπω νὰ ἔχουν διάθεσιν νὰ περιμένουν. Λοιπὸν ἔχομεν τώρα 350 ἑκατομμύρια καὶ 40 ἑκατομμύρια τὸ Πολιτικὸν Γραφεῖον 390. Εἶναι καὶ κἄτι «ἀποστολάρες» ποὺ γίνονται εἰς τὸ ἐξωτερικόν, μὲ 50 δολλάρια ἀποζημίωσιν τὴν ἡμέραν. Καὶ ἀπεδείχθη ἐδῶ, ὅτι ἐπῆραν ἀποζημίωσιν διὰ συμβούλια καθ’ ἣν στιγμὴν εὑρίσκοντο εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Κάνετε λοιπὸν καὶ αὐτὴ τὴν περικοπήν. Ὄχι ἁπλοχεριὰ ἐδῶ καὶ σφίξιμο ἐκεῖ. Πενῆντα ἕως ἑξῆντα ἑκατομμύρια χωρὶς πολὺ φασαρία ἠμποροῦν νὰ ἐξοικονομηθοῦν ἀπὸ ἐκεῖ. Ὁ κ. Λύχνος ὡμίλησεν ἀπὸ τὸ ραδιόφωνον καὶ εἶναι συντάκτης εἰς τὸ «Βῆμα». Τὸ βράδυ εἰς τὸ ραδιόφωνον ἔλεγεν, ὅτι εἴμεθα ἀνόητοι, διότι λέγομεν, ὅτι θὰ βοηθήσωμεν τοὺς ἀγρότας καὶ ὅτι εἶναι ἐντροπὴ διὰ τοὺς ἀγρότας νὰ πάρουν σύνταξιν, καὶ τὸ πρωΐ εἰς τὸ «Βῆμα» ἔγραφεν, ὅτι εἶναι ἐντροπὴ ἡ Κυβέρνησις νὰ μὴ βοηθῇ τοὺς ἀγρότας.

§162ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λέγητε αὐτὰ ἐν ἀπουσίᾳ τοῦ συναδέλφου σας.

§163Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Ποῦ νὰ τοὺς εὕρω ἀλλοῦ διὰ νὰ τοὺς τὰ εἴπω;

§164ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Σᾶς παρακαλῶ νὰ εἶσθε προσεκτικώτερος.

§165Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Κύριε Πρόεδρε, φέρετέ τους ἐδῶ καὶ τοὺς τὰ λέγω. Ἐγὼ ποὺ νὰ τοὺς εὕρω;

§166ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Χρειάζεται ἱπποτισμός.

§167Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Ἱπποτισμὸν ἔχω, κ. Πρόεδρε. Ἐγὼ δὲν κατηγόρησα κανένα. Λέγω, ὅτι ὡς συντάκτης τοῦ «Βήματος» τὰ γράφει ἔτσι καὶ εἰς τὸ ραδιόφωνον τὰ λέγει ἀλλοιῶς. Λοιπὸν ἔχομεν 440 ἑκατομμύρια, κ. συνάδελφοι, τὰ ὁποῖα ἠμποροῦν νὰ ἐξοικονομηθοῦν, ἐὰν τίμια ὅλοι ἀντιληφθῶμεν τὴν κατάστασιν τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν. Ἔχομεν ἐπίσης καὶ κἄτι ἑκατοντάδες ἑκατομμύρια τὰ ὁποῖα ἴσως, δὲν ἔχω ἀντίρρησιν, νὰ πηγαίνουν διὰ κοινωφελῆ ἔργα. Ἴσως νὰ ἀποδίδουν. Δὲν τὸ ξεύρω. Ἐκεῖνο ποὺ ξεύρω ὅμως εἶναι, ὅτι τὸ Σύνταγμα ρητῶς ἀπαγορεύει νὰ γίνεται φορολογία τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ νὰ μὴ πηγαίνῃ εἰς τὸ Γενικὸν Λογιστήριον καὶ νὰ μὴ ἐλέγχηται εἰς τὴν Βουλήν. Τοιαύτην φορολογίαν δὲν τὴν ἐπιτρέπει τὸ Σύνταγμα. Ἐνθυμεῖσθε τὶ ἀγῶνα ἐκάμαμεν διὰ τὸ Σύνταγμα. Ἔχομεν ἀκόμη 60 ἑκατομμύρια ποὺ προκύπτουν ἀπὸ τὸ 20% τῶν ὑπὲρ τρίτων ἐσόδων ἐκ τῶν εἰσαγωγικῶν δασμῶν. Οἱ εἰσαγωγικοὶ δασμοὶ εἶναι 2 δισεκατομμύρια. Τὰ ὑπὲρ τρίτων ἔσοδα περίπου 300 ἑκατομμύρια. Παίρνομε τὸ 20% ἀπὸ 300 ἑκατομμύρια καὶ ἰδοὺ τὰ 60 ἑκατομμύρια. Ἀκόμη ἔχομεν καὶ τὸ 20% ἀπὸ τὴν ἀπόδοσιν τοῦ φόρου 6% ἐπὶ τοῦ ὕψους τῶν ἀποδοχῶν ἐργατῶν καὶ ὑπαλλήλων τῶν βιοτεχνικῶν ἐπιχειρήσεων: «...... (ἀναγινώσκει) ......». Λέγει πάρα κάτω: «Ἐκ τῶν εἰσπράξεων ...... (ἀναγινώσκει) ......». 10% ἐπὶ τῶν εἰσιτηρίων τῶν θεάτρων καὶ κινηματογράφων. Εἶχα μία πληροφορίαν, ὅτι τὸ «Πάλλας», ὁ κινηματογράφος, κάνει πέντε παραστάσεις τὴν ἡμέραν. Ἀπὸ 2.500 θέσεις ποὺ ἔχει, ἔχει 12.500 εἰσιτήρια. Μέσος ὅρος ἐπάνω ἀπὸ 10 δραχμὰς τὸ εἰσιτήριον.

§168ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ἀρβανιτάκι, σᾶς παρακαλῶ, φεύγετε ἀπὸ τὸ θέμα. Συνεχίσατε παρακαλῶ.

§169Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἀφῆστε με νὰ τελειώσω. Θέλω νὰ εὕρω τὰ λεπτὰ νὰ δώσωμεν τὰς συντάξεις. 12.500 εἰσιτήρια περίπου τὴν ἡμέραν. 10–15 χιλιάδες ἡ πληρωμὴ φόρων τοῦ κινηματογράφου «Πάλλας» τὴν ἡμέρα. Σκεφθῆτε τὶ θὰ μαζευθῇ ἀπὸ ὅλους τοὺς κινηματογράφους τῆς Ἑλλάδος. Μόνον σὲ πόλεις κάτω τῶν 5 χιλιάδων κατοίκων δὲν ἰσχύει αὐτό. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἐγὼ πιστεύω, ὅτι πλησιάζομεν τὸ δισεκατομμύριον. Πάντως τὰ 700 ἑκατομμύρια ἀσυζητητί.

§170Η. ΗΛΙΟΥ. Τὰ 2 τσιγάρα;

§171Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Τὰ δύο τσιγάρα εἶναι 2 ἑκατομμύρια. Αὐτὰ ἐδίδοντο εἰς ἐνίσχυσιν τῶν οἰκογενειῶν τῶν μαχομένων καί, κατ’ ἐπιθυμίαν τῆς Μεγαλειοτάτης, μετεφέρθησαν εἰς τὸ κονδύλιον τῶν Βορείων Ἐπαρχιῶν. Δὲν λέγω, ὅτι κακῶς μετεφέρθησαν. Ἀλλὰ νομίζω, ὅτι θὰ εἶναι πολὺ προτιμότερον καὶ χίλιες φορὲς θὰ ἀγαπηθῇ ἡ Βασίλισσα περισσότερον ἀπὸ τὸν λαόν Της ἄν, ἀντὶ νὰ κάμῃ ἠλεκτρικὸν ἀναβατῆρα εἰς τὸ Βέρμιον......

§172ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ἀρβανιτάκι, μετατοπίζετε τὴν συζήτησιν.

§173Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Σὲ ἐμένα πᾶτε νὰ τὰ πῆτε αὐτά, κ. Πρόεδρε;

§174ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν μπορεῖτε νὰ κάμνετε μνείαν προσώπων τὰ ὁποῖα εἶναι ὑψηλά.

§175Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Σᾶς πῆρε ὁ πόνος τώρα;

§176Ι. ΠΩΛΙΟΥΔΑΚΗΣ. Δὲν μπορεῖτε νὰ ἐλέγξετε τὴν Βασίλισσαν.

§177Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Χίλιες φορὲς θὰ ἐλέγξω διὰ νὰ εὕρω τὰ χρήματα ἀπὸ ὁπουδήποτε. Καὶ ἂν οἱ ἀγρόται εἶχον τὸ σθένος, θὰ ἤρχοντο νὰ τὰ πάρουν μὲ τὰ ὅπλα τους. (Θόρυβος — κωδωνοκρουσίαι).

§178Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Νομίζω, ὅτι χάριν τῆς σοβαρότητος τῆς συζητήσεως καὶ τῆς ἐπερωτήσεως τοῦ κ. Ἀρχηγοῦ τοῦ Δημοκρατικοῦ Φιλελευθέρου Κόμματος, ἡ ὁποία προεκάλεσε ἕνα γενικώτερον ἐνδιαφέρον καὶ μὲ τὴν ὁποίαν ἀσχολούμεθα, θὰ ἦτο προτιμότερον ἡ συζήτησις νὰ γίνῃ ἐπὶ ἀνωτέρου ἐπιπέδου καὶ νὰ μὴ μεταφέρωμεν τὴν συζήτησιν εἰς πολεμικὴν ἔξω τοῦ θέματος. Διότι αὐτὸ συμβαίνει αὐτὴν τὴν στιγμήν. Εὑρίσκεσθε ἐκτὸς θέματος. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Λ. Μπατρῖνος).

§179ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τελειώνετε, κ. Ἀρβανιτάκι.

§180Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Μὲ ποιὸ δικαίωμα μοῦ λέτε, κ. Πρόεδρε, «τελειώνετε»;

§181ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπάρχει μία ἀπόφασις τοῦ Σώματος.

§182Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Ὅταν ὡμιλοῦσεν ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας ἐκάνατε τὸν κουτό. Ἀφῆστε με νὰ τελειώσω.

§183ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μπορεῖτε νὰ προκαλῆτε τὴν ἱλαρότητα εἰς τὸ ἀκροατήριον, ἀλλὰ πρέπει νὰ σέβεσθε τὸν Κανονισμόν.

§184Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Θὰ ἤθελα ν’ ἀπαντήσω εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν ποὺ εἶπε «συζήτησις εἰς ὑψηλὸν ἐπίπεδον». Μπορεῖ νὰ γίνῃ συζήτησις εἰς ὑψηλότερον ἐπίπεδον; Ἐγὼ πῆγα στὴν κορυφή. Ἂν τὰ χρήματα αὐτὰ δὲν ἔχετε τὴν τόλμη νὰ τὰ ζητήσετε, νὰ ὑποδείξετε εἰς τὴν Μεγαλειοτάτη, μὲ ὅλον τὸν σεβασμόν, ὅτι σκοπὸς ἁγιώτερος ἀπὸ τὴν βελτίωσιν τῶν ἀγροτῶν δὲν ὑπάρχει, ποὺ ὅλοι τὸ παραδεχθήκαμε καὶ ὅλοι συμφωνήσαμε, ὅτι εὑρίσκονται εἰς πλήρη ἐξαθλίωσιν, εἰς αὐτὸ δὲν φταίω ἐγώ. Τὸ 20% τὸ παραδεχθήκαμε ὅλοι, ὅτι εἶναι 4 δραχμὲς τὴν ἡμέραν.

§185Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Κύριε συνάδελφε, ὑπάρχουν καὶ ἄλλα θέματα τὰ ὁποῖα ἡ κοινωνικὴ ἀντίληψις ἔχει ὅλα τὰ δικαιώματα νὰ τὰ προτάξῃ καὶ νομίζω, ὅτι μεταξὺ αὐτῶν εἶναι τὰ ὀρφανὰ παιδιά, τὰ ὁποῖα εἰσάγονται εἰς τὰς σχολάς, τὰ παιδιὰ τὰ ὁποῖα ἔμειναν χωρὶς καμμίαν προστασίαν. Καὶ αὐτὰ τὰ χρήματα, τὰ ὁποῖα ὑπαινίσσεσθε εἰς μεγάλον βαθμὸν πηγαίνουν εἰς τὴν προστασίαν αὐτῶν τῶν παιδιῶν καὶ πρέπει νὰ ὑπάρξῃ μία ἱεράρχησις.

§186Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Σεῖς κάνετε ἱεράρχησιν διὰ λογαριασμόν σας. Ἐγὼ κάμω τὸν λογαριασμόν μου. Ἂν σεῖς θεωρῆτε αὐτὰ πειὸ ἐπείγοντα, κανονίστε τα σεῖς. Ἐγὼ νομίζω, ὅτι πειὸ ἐπείγοντα εἶναι αὐτά. Διότι ἂν ὑπάρχουν σχολεῖα καὶ παιδιὰ ὀρφανὰ καὶ τὸ ἕνα καὶ τὸ ἄλλο θὰ τὰ ἀναλάβῃ ὁ προϋπολογισμὸς καὶ θὰ ἐλέγχωνται ὅλα. Ἡ Μεγαλειοτάτη νὰ παρακληθῇ ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, ἂν ἔχῃ τὴν τόλμην ἡ Κυβέρνησις νὰ τὸ κάμῃ......

§187ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ἀρβανιτάκι, ἐπαναλαμβάνετε τὰ ἴδια πράγματα. Τελειώνετε.

§188Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Δὲν θὰ τελειώσω, κ. Πρόεδρε. Καὶ ἂν τελείωνα, δὲν θὰ τελειώσω τώρα.

§189Ι. ΠΩΛΙΟΥΔΑΚΗΣ. Κύριε συνάδελφε, νὰ σεβασθῆτε τὸ Προεδρεῖον.

§190Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Ὅπως ὁ ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας ἔκαμεν ἔκκλησιν στοὺς ἀγρότες καὶ τοὺς εἶπε νὰ μὴ ἀκούουν ἐμᾶς ποὺ ἔχομε τὴν ἀπαισιοδοξία καὶ θέλομε νὰ καταστρέψωμε τὸν τόπον, καὶ ἐγὼ κάμω ἔκκλησιν εἰς τὴν Μεγαλειοτάτην καὶ λέγω θὰ ἀγαπηθῇς περισσότερο ἀπὸ τὸν λαό Σου ἂν τὰ χρήματα αὐτὰ Τὰ διαθέσῃς διὰ τὸν ἱερὸν σκοπόν, ἐφ’ ὅσον ἡ Κυβέρνησις δὲν μπορεῖ νὰ Σὲ συμβουλεύσῃ νὰ Σοῦ εἴπῃ ποιὸ εἶναι τὸ σωστὸ καὶ ποιὸ τὸ μὴ σωστό. Αὐτὰ ποὺ εἶπε ὁ ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας τὰ παραδέχομαι, ὅλα αὐτὰ νὰ πᾶνε εἰς τὸν προϋπολογισμόν, Ὑπάρχει Ὑπουργεῖον Κοινωνικῆς Προνοίας ποὺ νὰ ἀναλάβῃ νὰ κάνῃ ὅλα αὐτὰ τὰ πράγματα. Ἡ Μεγαλειοτάτη ἠμπορεῖ νὰ κάμῃ ὡρισμένα πράγματα, ὅπως ἔκαμε ἐν καιρῷ εἰρήνης. Τὰ χρήματα αὐτὰ ἐδόθησαν εἰς μίαν ἐμπόλεμον κατάστασιν ποὺ ἦτο ἀνάγκη νὰ γίνουν μερικὰ ἔργα ἐντυπωσιακά. Τώρα δὲν ὑπάρχει πόλεμος. Δὲν χρειαζόμεθα ἔξω ἀπὸ τὸν προϋπολογισμὸν ἄλλα ποσά. Ἔχομεν ἄλλα 400 ἑκατομμύρια ἀπὸ ἐκεῖνα τὰ 840, ὅπως τὰ θέλει ἡ Κυβέρνησις. Σᾶς ἐπεράσαμε, κ. Ἀρχηγὲ τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων, συγκεντροῦντες 840 ἑκατομμύρια χωρὶς νὰ ἐπιβαρυνθῇ οὔτε μία πεντάρα ὁ Ἑλληνικὸς λαός. Ἂν δὲν ἔχωμεν τὴν δύναμιν καὶ τὸ σθένος νὰ πάρωμεν τὰ χρήματα αὐτὰ αὔριον τὸ πρωΐ καὶ νὰ εἴπωμεν εἰς τὸν ἀγρότην, ὁρίστε, κύριε, μὲ μίαν μικρὰν ἰδικήν μας θυσίαν ἱκανοποιοῦμε τὸν πόθον σου τὸν μεγάλον. Ἂν δὲν τὸ κάμωμεν τότε αἱ συνέπειαι τῆς καχεξίας τῶν ἀγροτῶν, νὰ εἶσθε βέβαιοι, ὅτι θὰ εἶναι δι’ ὅλον τὸ Κράτος, δι’ ὅλον τὸ Ἔθνος. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς ἀντιπολιτεύσεως).

§191ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Λαντζούνης ἔχει τὸν λόγον.

§192Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ ὥρα εἶναι προκεχωρημένη καὶ θὰ εἶμαι σύντομος σεβόμενος τὸν κόπον ὅλων μας καὶ περισσότερον τὴν σοβαρότητα τοῦ μεγάλου πραγματικὰ θέματος, τὸ ὁποῖον ἀπασχολεῖ, ὀρθῶς καὶ δικαίως, ἐπὶ 4 συνεχεῖς συνεδριάσεις τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν. Εἶναι πράγματι σοβαρὸν τὸ θέμα, διότι ἀφορᾷ τὸ μέγιστον μέρος τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, ἀφορᾷ τοὺς Ἕλληνας ἀγρότας οἱ ὁποῖοι ἀποτελοῦν τοὐλάχιστον τὸ 50% τοῦ Ἑλληνικοῦ πληθυσμοῦ. Εἶναι καθολικὸν τὸ αἴτημα, εἶναι καθολικὴ ἡ ἀξίωσις, ὁλοκλήρου τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου, ὅπως προχωρήσωμεν καὶ θὰ προχωρήσωμεν συντόμως εἰς τὴν ἐφαρμογὴν καὶ τὴν ὁλοκλήρωσιν τῆς ἀσφαλίσεως τῶν ἀγροτῶν. Εἶναι ἀξίωσις ὄχι μόνον ὁλοκλήρου τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου, εἶναι ἀξίωσις ὁλοκλήρου τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Καὶ πέραν αὐτοῦ εἶναι ἀξίωσις ὁλοκλήρου τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, ὅλων τῶν βουλευτῶν, οἱ ὁποῖοι πραγματικὰ ἀγαποῦν τὴν Ἑλλάδα, οἱ ὁποῖοι πραγματικὰ ἀγαποῦν τὸν Ἕλληνα ἀγρότην. Ἀλλὰ δὲν εἶναι μόνον ἀξίωσις τῶν δύο αὐτῶν συντελεστῶν, τῶν Ἑλλήνων ἀγροτῶν καὶ τῶν ἀντιπροσώπων τοῦ Ἔθνους, εἶναι καὶ ἐπιθυμία, πραγματικὴ ἐπιθυμία τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως, τῆς Κυβερνήσεως τῆς Ε.Ρ.Ε. μὲ Ἀρχηγὸν τὸν Κωνσταντῖνον Καραμανλῆν. Καὶ τὴν ἐπιθυμίαν αὐτήν, ἡ Κυβέρνησις, κ. συνάδελφοι, τὴν ἀπέδειξεν ἐμπράκτως, τὴν ἀπέδειξε πραγματικὰ δι’ ἔργων, ἀπὸ 3ετίας καὶ πλέον. Τὸ ζήτημα τῶν κοινωνικῶν ἀσφαλίσεων τῶν ἀγροτῶν, κ. συνάδελφοι, ἔχει τρεῖς κλάδους. Ὁ πρῶτος εἶναι τῆς ἰατρικῆς περιθάλψεως, ὁ δεύτερος εἶναι τῆς φαρμακευτικῆς καὶ νοσοκομειακῆς περιθάλψεως καὶ ὁ τρίτος κλάδος εἶναι ἡ ἀσφάλισις τοῦ γήρατος, ἡ ἀσφάλισις τῆς ἀνικανότητος καὶ τῶν ἀτυχημάτων. Καὶ λέγω, ὅτι ἡ ἐπιθυμία τῆς Κυβερνήσεως ἔρχεται νὰ γίνῃ πραγματικότης ἀπὸ 3 περίπου ἐτῶν, διὰ τῆς πραγματικῆς ἐφαρμογῆς κατ’ ἀρχὴν τῆς ἰατρικῆς περιθάλψεως καὶ μεταγενεστέρως, ἐν μέρει καὶ ἀτελῶς βεβαίως, τῆς φαρμακευτικῆς καὶ νοσοκομειακῆς τοιαύτης. Τὸ πρώτιστον ὅλων εἰς τὸν ἄνθρωπον καὶ περισσότερον εἰς τὸν ἀγρότην εἶναι ἡ ὑγεία. Γνωρίζομεν ἅπαντες, ὅτι μέχρι πρὸ 3ετίας οἱ εὑρισκόμενοι εἰς τὰ ὀρεινά, εἰς τὰ ἀπομεμακρυσμένα μέρη τῆς χώρας ἀγρόται, ἐστεροῦντο παντελῶς ἰατρικῆς περιθάλψεως. Γνωρίζομεν προσωπικῶς, ὅσοι εὑρισκόμεθα εἰς συχνὴν ἐπαφὴν μὲ τὸν ἀγροτικὸν κόσμον, ὅτι μέχρι πρὸ 3ετίας οἱ ἄνθρωποι ἐστεροῦντο τῆς στοιχειώδους ἰατρικῆς περιθάλψεως. Καὶ ὅμως, ἔπρεπε νὰ ἔλθῃ ἡ Κυβέρνησις τῆς ΕΡΕ, ἡ Κυβέρνησις τοῦ Κωνσταντίνου Καραμανλῆ, διὰ νὰ ἐφαρμόσῃ τὴν ἰατρικὴν περίθαλψιν καὶ νὰ ἱδρύσῃ 1.500 περίπου ἰατρεῖα εἰς ὅλην τὴν χώραν, καὶ ἀκολούθως νὰ ἐφαρμόσῃ τὴν φαρμακευτικὴν περίθαλψιν καὶ τὴν νοσοκομειακὴν τοιαύτην. Ἄλλοτε, κύριοι συνάδελφοι, ἀγρόται καὶ μὴ καὶ ἰδιαιτέρως οἱ ἄποροι ἀπέθνησκον χωρὶς νὰ τύχουν τῆς νοσοκομειακῆς περιθάλψεως. Σήμερον οὐδεὶς ἀγρότης ἀποθνήσκει ἄνευ περιθάλψεως, οὐδεὶς ἀγρότης πωλεῖ τὴν περιουσίαν του διὰ νὰ τύχῃ τοιαύτης, διότι εὑρίσκει τὸ ἄσυλον, εὑρίσκει τὸ νοσοκομεῖον ἀνοικτὸν καὶ εἰσέρχεται. Καὶ ἐπροχωρήσαμεν εἰς τὸν δρόμον τῆς ἐφαρμογῆς καὶ συμπληρώσεως τῶν ἀγροτικῶν ἀσφαλίσεων, ἐπροχωρήσαμεν ἔτι περαιτέρω, εἰς τὴν μελέτην τοῦ ζητήματος τῆς ἀσφαλίσεως τοῦ γήρατος. Προχωρεῖ ἡ μελέτη εἰς τὴν ὁλοκλήρωσιν τοῦ θεσμοῦ. Καὶ ἐνθυμούμεθα ὅλοι ποὺ κατὰ τὸν Νοέμβριον μῆνα εἰς τὰς δηλώσεις τῆς Κυβερνήσεως κατὰ τὴν συζήτησιν ποὺ ἐγένετο ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, προκαλούμενος ἀπὸ τὸν κ. Ἀρχηγὸν τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων, ὁ ὁποῖος ἔθεσε τὸ ζήτημα τῆς ἀσφαλίσεως τοῦ γήρατος τότε, κατὰ τὴν τότε συζήτησιν, εἶπεν ἐπιγραμματικώτατα: Τὸ ἐνδιαφέρον της ἡ Κυβέρνησις τὸ ἔχει κάμει πραγματικότητα, διότι ἀπὸ τοῦ Δεκεμβρίου τοῦ 1958, πρὸ ἑνὸς περίπου ἔτους, εἶχε συγκροτήσει Ἐπιτροπὴν καὶ εἶχε προβῆ εἰς τὰς δεούσας ἐνεργείας διὰ τὴν μελέτην τῆς ἐπεκτάσεως τῶν κοινωνικῶν ἀσφαλίσεων καὶ ἐπὶ τῆς συντάξεως γήρατος τῶν ἀγροτῶν. Καὶ πραγματικὰ ἐπροχώρησεν ἡ μελέτη τοῦ ἔργου αὐτοῦ καὶ πραγματικὰ ἡ Κυβέρνησις μεταγενεστέρως μετεκάλεσε καὶ εἰδικὸν Γερμανὸν διὰ νὰ μελετήσῃ τὸ ζήτημα. Καὶ ὅταν τοῦτο κατέστη γνωστόν, ἐξ ἐπισήμου τότε δηλώσεως τῆς Κυβερνήσεως κατὰ Νοέμβριον καὶ προηγουμένως ἐκ τῶν κατ’ ἐπανάληψιν συνεδριάσεων τῆς Ἐπιτροπῆς μελέτης ἐπεκτάσεως τῆς ἀσφαλίσεως τοῦ γήρατος, τότε, προτρέχουν οἱ δῆθεν ἐνδιαφερόμενοι διὰ τὸν ἀγροτικὸν κόσμον τὸν ἀγῶνα δρόμου, διεξάγεται Μαραθώνιος ἀπὸ ὅλας τὰς πλευρὰς τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ποῖος νὰ τρέξῃ γρηγορώτερα, ποῖος νὰ προλάβῃ καὶ νὰ φέρῃ ἕνα δῆθεν νομοσχέδιον, διὰ νὰ προλάβῃ δῆθεν τὰς ἐνεργείας τῆς Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία εἶχεν ἐκδηλώσει τὸ ἐνδιαφέρον της πρὸ ἑνὸς καὶ πλέον ἔτους. Καὶ εὑρέθημεν ὅλοι πρὸ τοῦ θεάματος, πρῶτον, νὰ πάρῃ τὰ πρωτεῖα ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων καὶ ἀκολουθεῖ ἐν τῷ αὐτῷ καὶ ἡ Ἀριστερὰ καὶ νὰ ἔρχωνται καὶ οἱ δύο νὰ καταθέτουν πρότασιν νόμου διὰ τὴν ἐπέκτασιν τῶν ἀγροτικῶν κοινωνικῶν ἀσφαλίσεων, τὴν ἐπέκτασιν τῆς ἀσφαλίσεως τοῦ γήρατος εἰς τοὺς ἀγρότας, πότε; Ὅταν ἐπὶ ἕνα διάστημα μελετᾶται καὶ συνεχίζεται νὰ μελετᾶται τὸ ὅλον ζήτημα. Καὶ ἐνθυμεῖσθε ὅλοι, ὅτι πρὸ μηνὸς περίπου ἐγένετο ἡ συζήτησις ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας περὶ συνταγματικότητος τῶν προτάσεων, καὶ βλέπομεν ἡ Κυβέρνησις νὰ μὴ ἀρνῆται τότε τὴν συζήτησιν καὶ νὰ προκαλέσῃ ἡ ἰδία ἡ Κυβέρνησις τὴν περαιτέρω συζήτησιν τοῦ ζητήματος τῶν ἀγροτικῶν ἀσφαλίσεων, καὶ βλέπομεν, ὅτε ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων ὑπέβαλε τὴν πρότασιν ἢ μᾶλλον τὴν ἐπερώτησιν, νὰ σπεύδουν τὴν αὐτὴν ἡμέραν 5 ἄλλαι ὁμάδες νὰ ὑποβάλουν καὶ ἐκεῖναι ἐπερώτησιν, ἀγὼν δρόμου, ἀγὼν ἐνδιαφέροντος τὴν τελευταίαν στιγμὴν ὑπὲρ τῶν ἀγροτῶν, ὅλα αὐτά, κύριοι, ἐμφανίζουν μίαν κατάστασιν ποὺ προκαλεῖ θυμηδίαν πραγματικὴν εἰς τὸν ἀγροτικὸν κόσμον. Τὰ δὲ κηρύγματα τὰ ὁποῖα ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου ἐκπέμπονται πρὸς τὸν ἀγροτικὸν κόσμον, ὁ ἀγροτικὸς κόσμος τὰ παραβλέπει μετ’ ἀηδίας, καὶ δὲν δίδει προσοχὴν ἐντελῶς. Ἐνδιαφέρεται διὰ τὰς ἀγροτικὰς ἀσφαλίσεις καὶ διὰ τὴν ἐπέκτασιν τῆς ἀσφαλίσεως τοῦ γήρατος καὶ τῆς ἀνικανότητος καὶ τῶν ἀτυχημάτων, ἀλλὰ ἔχει ἀπόλυτον καὶ ἀπεριόριστον ἐμπιστοσύνην πρὸς τὴν Κυβέρνησιν, πρὸς τὴν Κυβέρνησιν τοῦ Κων)νου Καραμανλῆ, ὁ ὁποῖος ἐργάζεται καὶ μοχθεῖ ὑπὲρ τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου. Καὶ τὴν ἐργασίαν καὶ τὸν μόχθον τὸν ἔχει ἀποδείξει ἐμπράκτως, ὄχι μόνον διὰ τῆς μελέτης τοῦ θέματος αὐτοῦ, ἀλλὰ ὅπως καὶ πρὸ ὀλίγου ἐξέθεσεν ἐν ἐκτάσει ὁ ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, διὰ τῶν μεγάλων ἔργων τὰ ὁποῖα ἐπιτελεῖ καθ’ ὅλην τὴν ὕπαιθρον ὑπὲρ τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου, ἔργα ἐγγειοβελτιωτικά, ἔργα ὑδρεύσεως, ἔργα παντὸς τύπου καὶ πάσης ἀξίας μικρῶν καὶ μεγάλων ἔργων. Ἑκατομμύρια στρεμμάτων ἀπεδόθησαν ἐντὸς τῆς τελευταίας τριετίας πρὸς αὔξησιν τοῦ γεωργικοῦ πλούτου, ἀλλὰ ὡς ἀποτέλεσμα τῶν ὅλων αὐτῶν ἔργων ἔχομεν τὸ γνωστὸν αὐξανόμενον γεωργικὸν εἰσόδημα καθ’ ἕκαστον ἔτος. Καὶ ἠκούσατε προηγουμένως καὶ ἠκούσαμεν ὅλοι καὶ γνωρίζει ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς καὶ ὁ ἀγροτικὸς κόσμος, ὅτι ἀπὸ 17 δισεκατομμύρια, εἰς 24 δισεκατομμύρια ἔφθασε τὸ ἀγροτικὸν εἰσόδημα. Σήμερον ὅλα αὐτὰ δὲν ὀφείλονται εἰς ἄλλα πράγματα, ἀλλὰ ὀφείλονται εἰς τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα ἔχει λάβει ἡ Κυβέρνησις κατὰ τὴν τελευταίαν τριετίαν ὑπὲρ τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου. Ἰδού, κύριοι, πῶς ἐκδηλοῦται τὸ ἐνδιαφέρον ὄχι διὰ λόγων, ὄχι διὰ προτάσεως νόμων, ἀλλὰ δι’ ἔργων τὰ ὁποῖα πραγματικῶς ἔχουν ἐφαρμοσθῆ καθ’ ὅλην τὴν Ἐπικράτειαν. Εἶναι ἀληθές, ὅτι κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος ὑπέστημεν μίαν πτῶσιν τῶν τιμῶν, ὑπέστημεν μίαν κάμψιν τῶν ἐξαγωγῶν, καὶ εἶναι ἀληθὲς καὶ πρέπει νὰ ὁμολογήσωμεν ἰδιὰ νὰ εἴμεθα εἰλικρινεῖς, ὅτι οἱ ἀγρόται κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος καὶ σήμερον ἀκόμη διατρέχουν οἰκονομικὴν κρίσιν, ἡ ὁποία κρίσις ἐπεδεινώθη περισσότερον ἐκ τῶν καιρικῶν συνθηκῶν καὶ ἐκ τοῦ κλίματος τοῦ διεθνοῦς ἐπὶ τοῦ ζητήματος τῶν ἐξαγωγῶν τῶν γεωργικῶν προϊόντων. Καὶ εἶναι γνωστόν, ὅτι ἔχομεν κάμψιν τῶν ἐξαγωγῶν, ἀλλὰ αὐτὸ τὸ φαινόμενον, κύριοι, δὲν εἶναι Ἑλληνικὸν μόνον, δυστυχῶς συμβαίνει καὶ εἰς ἄλλα Κράτη. Δι’ αὐτὸ ἐπειδὴ πράγματι γνωρίζομεν, ὅτι ὁ ἀγροτικὸς κόσμος κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος ὑπέστη καὶ ὑφίσταται μίαν κρίσιν, ἐφιστῶ τὴν προσοχὴν τοῦ ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας νὰ λάβῃ ἰδιαιτέραν μέριμναν ὑπὲρ τῶν ἀγροτῶν εἰς παροχὴν διευκολύνσεων, καὶ προσωπικῶς ἐγὼ καὶ ἄλλοι συνάδελφοι, ἔχομεν ἐπισκεφθῆ τὸν ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας καὶ ἔχομεν ζητήσει κατ’ ἐπανάληψιν τὴν παροχὴν διευκολύνσεων εἰς τοὺς ἀγρότας, οἱ ὁποῖοι ὑπέστησαν θεομηνίας ὡς εἶναι οἱ τυφωνόπληκτοι τῆς χώρας, ὡς εἶναι οἱ συκοπαραγωγοὶ πρὸ 3ετίας περίπου, ὡς εἶναι οἱ σιτοπαραγωγοί, ὡς εἶναι οἱ πληγέντες σταφιδοπαραγωγοὶ ἀπὸ τὰς θεομηνίας τῆς βροχῆς καὶ τῆς ἡλιάσεως, ἐφιστῶ λέγω τὴν προσοχὴν τοῦ ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας, ἵνα αἱ διαταγαὶ τὰς ὁποίας πράγματι ἔχει δώσει εἰς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν, ἐφαρμόζονται μετὰ μεγαλυτέρας συνέσεως ἀπὸ τοὺς ὑπευθύνους τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης, διότι ἔνιοι τῶν Διευθυντῶν τῶν ὑποκαταστημάτων τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης, δὲν σέβονται ἢ δὲν θέλουν νὰ ἀκολουθήσουν τὰς διαταγὰς τὰς ὁποίας ἔχει δώσει ἡ Κυβέρνησις εἰς τὰ ὑποκαταστήματα καὶ καταπιέζουν πράγματι τοὺς ἀγρότας, ἀλλὰ εὐτυχῶς ὅμως ἡ πίεσις αὐτὴ συμβαίνει κατὰ μικρὸν μέρος, δὲν ἐπιτρέπεται ὅμως καὶ εἰς τὸ μικρὸν αὐτὸ τμῆμα νὰ ὑφίσταται ἀνωμαλία, διότι ἡ δυσαρέσκεια αὐτὴ προκαλεῖ ἀνωμαλίαν, προκαλεῖ ἐξέγερσιν τῶν ἀγροτῶν, ἀδικαιολογήτως λέγω, καὶ τοῦτο ἐξ ὑπαιτιότητος ὡρισμένων ὑπαλλήλων. Δι’ αὐτὸ παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, νὰ ἔλθῃ εἰς ἐπαφὴν μὲ τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν καὶ νὰ ἐπαναλάβῃ τὰς ὁδηγίας τὰς ὁποίας καὶ ἐγγράφως ἔχει δώσει ἵνα μὴ παρουσιάζεται ἡ ἀνωμαλία αὐτή. Ἔχω ὅμως νὰ εἴπω καὶ ὡρισμένα πράγματα ἀφορῶντα τὴν περιφέρειάν μου, διὰ τὸ ἰδιαίτερον ἐνδιαφέρον ποὺ ἔχει δείξει ἡ Κυβέρνησις ἰδίως κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη. Ἔχω μίαν κατάστασιν τῶν δανείων, τὰ ὁποῖα ἔχει δώσει εἰς τὸν Νομὸν Μεσσηνίας καὶ εἰς ὅλα τὰ ὑποκαταστήματα τοῦ Νομοῦ Μεσσηνίας μέσης καὶ μακρᾶς προθεσμίας δάνεια, τὸ 1955 δίδονται 1.827.140 καὶ τὸ 1958 ἔφθασεν ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα νὰ χορηγῇ δάνεια 22.219.000 δηλαδὴ αὔξησιν τῶν ἐνισχύσεων πρὸς βελτίωσιν τῆς θέσεως τῶν ἀγροτῶν διὰ τὴν κάλυψιν ἐμμέσων ἀναγκῶν. Ἐφθάσαμεν δηλαδὴ ἐντὸς μιᾶς 3ετίας εἰς τὸ δωδεκαπλάσιον, δώδεκα φορὲς περισσότερα δάνεια ἐδόθησαν. Ὅσον ἀφορᾷ τὰ ἄλλα καλλιεργητικὰ δάνεια ἔχομεν αὔξησιν ἀπὸ τὸ 1955 μέχρι τὸ 1958 αὔξησιν 60%, δηλαδὴ τοῦτο ἀποδεικνύει τὸ πραγματικὸν ἐνδιαφέρον, τὴν πραγματικὴν στοργὴν τὴν ὁποίαν ἐπέδειξεν ἡ Κυβέρνησις ὑπὲρ τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου. Ἀλλὰ πέραν αὐτοῦ ἔχω νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τοῦ κ. ὑπουργοῦ καὶ νὰ ζητήσω νὰ ἐξετάσῃ μετὰ ἰδιαιτέρας προσοχῆς ἕνα γενικώτερον ζήτημα ποὺ ἀφορᾷ τὰ προϊόντα τῶν ἀγροτῶν. Πρέπει νὰ μελετήσῃ τὸ ζήτημα τῆς ἀσφαλίσεως τῶν γεωργικῶν προϊόντων. Κατ’ ἐπανάληψιν τὰ γεωργικά μας προϊόντα, πότε ἀπὸ τὸν πάγον, πότε ἀπὸ τὴν ἡλίασιν, πότε ἀπὸ τὴν βροχήν, ὡς τὰ σῦκα, ἡ σταφίς, ἡ πατάτα, ἔχουν ὑποστῆ ζημίας. Ζητῶ ἀπὸ τὸν κ. ὑπουργὸν ὅπως μελετηθῇ τὸ ζήτημα τῆς ἀσφαλίσεως τῶν γεωργικῶν προϊόντων. Ἐκ τῆς συζητήσεως τῶν τεσσάρων συνεδριάσεων προέκυψεν ἡ ἑξῆς ὠφέλεια. Ὅτι, διεπιστώθη πὼς σύσσωμος ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία ἐπιθυμεῖ τὴν καθιέρωσιν τῆς ἀσφαλίσεως τοῦ ἀγρότου. Διεπιστώθη, ὅμως, ὅτι ὑπάρχει καὶ πλήρης διαφωνία ὡς πρὸς τὴν ἐξεύρεσιν τῶν ἀπαιτουμένων πόρων. Τὸ ζήτημα αὐτὸ εἶναι σοβαρὸν καὶ δι’ αὐτὸ ὀρθῶς ἀσχολεῖται μὲ τοῦτο ἡ Κυβέρνησις καὶ τὸ μελετᾷ. Μὴ λησμονῶμεν, ὅτι θὰ πρόκειται περὶ τοῦ μεγαλυτέρου ἀσφαλιστικοῦ ὀργανισμοῦ τῆς χώρας. Προχθές, συνομίλουν μὲ ἕνα ἐξαίρετον μαθηματικόν, καθηγητὴν ἀνωτάτης σχολῆς, εἰδικὸν περὶ τὰ ἀσφαλιστικὰ ζητήματα, τὸν ὁποῖον μάλιστα ἡ Κυβέρνησις δὲν συνεβουλεύθη ὡς θὰ ἔπρεπε, ἴσως διότι δὲν τὸν γνωρίζει, ὁ ὁποῖος μοῦ ἔλεγεν, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν κοινωνικὴν ταύτην ἀσφάλισιν, χωρὶς προηγουμένως νὰ γίνῃ γενικὴ ἀπογραφή. Περαιτέρω, ἀπαιτοῦνται καὶ ὡρισμέναι ἄλλαι μελέται εἰδικῶν θεμάτων. Διαφωνία, ἐπίσης προέκυψεν ὅσον ἀφορᾷ τὸν ἀριθμὸν τῶν ἀσφαλισθησομένων. Οἱ διάφοροι ὁμιληταὶ ἀνεβίβασαν τὸν ἀριθμὸν αὐτὸν ἀπὸ 130 μέχρι 466 χιλιάδας. Ἀντιλαμβάνεσθε, ὅμως, ὅτι μὲ τοιαύτην διαφοράν, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συγκροτηθῇ Ταμεῖον. Περαιτέρω, μεγάλη διαφωνία ὑπῆρξεν, ὅσον ἀφορᾷ τὸ ὕψος τῆς ἀπαιτηθησομένης δαπάνης. Τὸ ὕψος αὐτὸ ὑπεστηρίχθη παρὰ διαφόρων, ὅτι ἀνέρχεται ἀπὸ 360 ἑκατομμύρια μέχρι 850 καὶ πέραν μέχρι 2 δισεκατομμύρια, ὑπὸ ὡρισμένας προϋποθέσεις. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ὅση καὶ ἂν εἶναι ἡ δαπάνη, πρέπει νὰ ἐξευρεθῇ χάριν τοῦ ἀγρότου. Ὅλοι πρέπει νὰ συνεισφέρωμεν διὰ τὸν ἀγρότην. Διότι ἐκεῖνος στηρίζει ὅλας τὰς ἄλλας τάξεις. Θὰ ἦτο δυνατόν, π.χ., νὰ μειωθοῦν τὰ ἔξοδα τοῦ Κράτους κατὰ 5% καὶ εἰς ὡρισμένας περιπτώσεις κατὰ 10%, ἡ προκύπτουσα δὲ ὠφέλεια νὰ διατεθῇ πρὸς τὸν σκοπὸν αὐτόν. Πέραν αὐτοῦ, θὰ ἠδύνατο νὰ ἐπιβληθῇ μία μικρὰ γενικὴ φορολογία καὶ περαιτέρω μία εἰδικὴ φορολογία ἐπὶ τῶν εἰδῶν πολυτελείας. Συνεπῶς, οἱ πόροι δὲν εἶναι δύσκολον νὰ ἐξευρεθοῦν. Καὶ τὰς στρατιωτικὰς δαπάνας ἀκόμη ἐὰν εἶναι δυνατὸν νὰ τὰς μειώσωμεν, ἐφ’ ὅσον ὅμως δὲν διατρέχει κίνδυνον ἡ ἐθνικὴ ἀσφάλεια, διότι οἱ ἀγρόται ποτὲ δὲν θὰ προτιμήσουν καὶ δὲν θὰ θελήσουν ἡ σύνταξίς των νὰ ἀποβῇ ἐπὶ κινδύνῳ τῆς ἐθνικῆς ἀσφαλείας. Συνεπῶς, ὑπάρχουν πόροι διὰ νὰ ἐφαρμοσθοῦν αἱ κοινωνικαὶ ἀσφαλίσεις γήρατος. Ἐπίσης, ἔχω ὑποχρέωσιν νὰ μεταφέρω παράκλησιν τοῦ λαοῦ τῆς Μεσσηνίας, ὅπως ἱκανοποιηθῇ τὸ καθολικὸν τοῦτο αἴτημα τοῦ Ἕλληνος ἀγρότου, δηλαδή, τῆς ἀπονομῆς συντάξεως γήρατος εἰς τοὺς Ἕλληνας ἀγρότας. (Χειροκροτήματα).

§193Ν. ΚΟΝΤΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Μὲ αἴσθημα βαρείας εὐθύνης ἀνῆλθον εἰς τὸ βῆμα, κύριοι βουλευταί. Τὸ θέμα εἶναι μέγα καὶ ἀφ’ ἧς στιγμῆς ἐτέθη, προσέλαβε τὰς διαστάσεις ἐθνικοῦ θέματος. Ἦτο, ὡς ἐκ τούτου, ἐπιβεβλημένον, ἐφ’ ὅσον πανταχόθεν ἀνεγνωρίσθη, ὅτι τὸ θέμα εἶναι ἐθνικόν, νὰ διεξαχθῇ καλόπιστος καὶ ἀκομμάτιστος ἔρευνα καὶ συζήτησις. Καὶ θὰ ἦτο τεραστία καὶ θὰ ἦτο πανεθνικὴ ἡ ὠφέλεια, ἂν μὲ ὁμόφωνον καὶ πανηγυρικὴν ἀπόφασιν ἐγένετο παραδεκτὴ ἡ πρότασις τοῦ σεβαστοῦ Ἀρχηγοῦ τοῦ Δημοκρατικοῦ Φιλελευθέρου Κόμματος, κ. Παπανδρέου, περὶ παροχῆς συντάξεως γήρατος εἰς τοὺς ἀγρότας. Ἡ μακρὰ συζήτησις περὶ συνταγματικότητος ἢ μὴ τῆς προτάσεως σοβαρῶς ἔβλαψε καὶ τὴν Βουλὴν καὶ τὴν Δημοκρατίαν. Διότι ὀλίγον ἔλειψεν ὁ τύπος νὰ καταβροχθίσῃ τὴν οὐσίαν. Καὶ ἡ παροῦσα συζήτησις τῆς οὐσίας εἰς ἡμέραν κοινοβουλευτικοῦ ἐλέγχου, ἀνώμαλος καὶ μὴ κανονικὴ εἶναι. Διότι δὲν διεξάγεται, κυρίως, ἔλεγχος κυβερνητικῆς πολιτικῆς, ἀλλὰ συζήτησις ἐπὶ προτάσεως νόμου τῆς Ἀντιπολιτεύσεως μὲ τὴν Κυβέρνησιν, ἐλέγχουσαν τὴν πρότασιν αὐτήν. Ὁ κ. Παπανδρέου ὁμιλῶν δὲν ἐλέγχει τὴν Κυβέρνησιν, ἀλλὰ συνεχῶς ἀναπτύσσει καὶ προστατεύει τὴν πρότασίν του, διὰ νὰ εἴπῃ ἐν κατακλεῖδι: «Σήμερον πρέπει ὅλοι ἡνωμένοι, Κυβέρνησις καὶ Ἀντιπολίτευσις, νὰ ψηφίσωμεν αὐτὸν τὸν νόμον ὡς προσφοράν, ὡς ἐκπλήρωσιν χρέους πρὸς τὸν πάσχοντα, τὸν μεγαλομάρτυρα, τὸν ζωοδότην ἀγροτικὸν κόσμον». Καὶ ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἐθεώρησεν ὑποχρέωσίν του νὰ τονίσῃ ἐν ἀρχῇ τοῦ λόγου του, ὅτι τὸ θέμα ἀνωμάλως ἤχθη ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, διὰ νὰ καταλήξῃ, «ὅτι ἡ Κυβέρνησίς του δὲν ὑπεσχέθη διὰ τῆς παροχῆς ἐπιδομάτων νὰ μεταβάλῃ τὴν Ἑλλάδα εἰς ἀπέραντον πρυτανεῖον, ἀλλὰ νὰ ἀγωνισθῇ διὰ τὴν ἀνύψωσιν τοῦ εἰσοδήματος τοῦ ἀγρότου, μὲ παράλληλον καὶ σύμμετρον ἱκανοποίησιν τῶν κοινωνικῶν του ἀναγκῶν». Ἀλλά, ὅλα αὐτά, ἀναγόμενα εἰς τὴν τυπικότητα τῆς διαδικασίας, τὰ ἐξουδετέρωσεν ἡ οὐσία καὶ ἡ βαρύτης τοῦ θέματος. Τὸ θέμα εἶναι τεθειμένον πλέον ἐνώπιον ὁλοκλήρου τοῦ Ἔθνους. Οὐδεὶς εἶναι εἰς θέσιν νὰ τὸ παρακάμψῃ καὶ νὰ τὸ ἀποσιωπήσῃ. Θὰ φθάσῃ καὶ μὲ γοργὸν ρυθμὸν εἰς τὸ ποθητόν του τέρμα. Ὅλος ὁ πολιτικὸς κόσμος, καθῆκον καὶ ὑποχρέωσιν ἔχει, ὄχι ἁπλῶς νὰ συζητήσῃ καὶ νὰ ἀποδεχθῇ κατ’ ἀρχήν, ἀλλὰ καὶ νὰ ψηφίσῃ τὴν παροχὴν συντάξεως εἰς τοὺς γέροντας ἀγρότας. Ὁ κ. Παπανδρέου θὰ ἔχῃ τὴν τιμήν, ὅτι ἔσκυψε μὲ στοργὴν εἰς τὸ θέμα καὶ ἐμόχθησε διὰ νὰ τὸ μελετήσῃ καὶ τὸ φέρῃ ἐνώπιον τοῦ Σώματος, ἀλλὰ καὶ ἡ Κυβέρνησις θὰ προσθέσῃ εἰς τὸ ἐνεργητικόν της μέγαν τίτλον, ὅτι ἐπὶ τῶν ἡμερῶν της ἀνεγνωρίσθη ἡ παροχὴ συντάξεως εἰς τοὺς ἀγρότας μας. Ὑποστηρίζω, ὅτι ἡ ἀναγνώρισις συντάξεως εἰς τοὺς γέροντας ἀγρότας θὰ ἐπιφέρῃ μεγίστην ἐθνικὴν ὠφέλειαν. Προφανὴς εἶναι καὶ ἡ οἰκονομικὴ καὶ ἡ ἠθικὴ τόνωσις ποὺ θὰ προκύψῃ. Ὅσοι ἔχομεν ἄμεσον ἐπαφὴν μὲ τοὺς ἀγρότας, μὲ τὸ χωριό, γνωρίζομεν τὴν σημασίαν τῶν 300 δραχμῶν μηνιαίως. Ὑπάρχουν, κύριοι βουλευταί, χωρία, ἰδίᾳ εἰς τὰς ὀρεινὰς περιοχάς, ὅπου κατὰ τοὺς χειμερινοὺς μῆνας, ἡ προσφορὰ καὶ ἑνὸς σιγαρέττου θεωρεῖται θεῖον δῶρον. Ἐνδεικτικῶς σᾶς ἀναφέρω, ὅτι εἰς ἕνα ἀπὸ τὰ ὀρεινὰ χωρία τῆς περιοχῆς μου, ἡ στέρησις οἱασδήποτε ἄλλης ἀναψυχῆς συγκεντρώνει τοὺς χωρικοὺς εἰς τὸ μοναδικὸν μαγαζί, διὰ νὰ περάσουν τὰς μακρὰς νύκτας τοῦ χειμῶνος παίζοντας κοντσίναν. Καὶ διότι ὁ ἡττηθεὶς δὲν εἶχε νὰ πληρώσῃ τὸ παιχθὲν λουκούμι τῶν 50 λεπτῶν, ἐπηκολούθησεν ἀγρία συμπλοκή, μὲ κατάληξιν τὴν Εἰσαγγελίαν. Εἶναι ἀνάγκη, λοιπόν, ἐθνικὴ νὰ τονωθῇ αὐτὸ τὸ χωριό, διότι σοβαρῶς θὰ χαθῇ. Ἂν κρατηθοῦν οἱ γέροντες εἰς τὸ χωριό, θὰ κρατηθοῦν καὶ οἱ νέοι. Ὅπως ἄλλαξεν ἡ ζωή μας καὶ ὁ κόσμος ἐπῆρε μορφὴν μηχανῆς, ἄλλαξε καὶ ἡ ζωὴ τοῦ χωριοῦ. Ἄλλαξε καὶ ἡ νοοτροπία του καὶ ἡ σκέψις του καὶ τὰ αἰσθήματά του. Οἱ νέοι τοῦ χωριοῦ εἶναι ἀγνώριστοι. Τὸ φάσμα τῆς ζωῆς, ἡ εὔκολος ἐπαφή τους μὲ τοὺς πληθυσμοὺς τῶν πόλεων, τοὺς ἄλλαξε καὶ αὐτὸν ἀκόμη τὸν χαρακτῆρα. Εἶναι συνεχῶς ἀνήσυχοι, ἐπαναστατικοί, ρεαλισταὶ καὶ μὲ οὐδὲν ἄλλο ἀσχολοῦνται, παρὰ πῶς νὰ ἀπολαύσουν ὑλικὰ ἀγαθά. Συζητοῦν μὲ ὀξύτητα τὰς ἀτομικάς των ἀνάγκας, περισσότερον παρὰ τὰς ἀνάγκας τοῦ χωριοῦ των. Ἀγόρια καὶ κορίτσια ὁμαδικῶς εἶναι ἕτοιμα νὰ μεταναστεύσουν εἰς ὁποιονδήποτε σημεῖον τῆς γῆς. Ἀγρόται γονεῖς παρακαλοῦν νὰ ὑποβοηθηθῇ ἡ μετανάστευσις καὶ ἀνηλίκων ἀκόμη κοριτσιῶν των ὡς ὑπηρετριῶν, χωρὶς κανένα δισταγμὸν διὰ τὴν τύχην των. Ἡ ἐπίσκεψις ἑνὸς βουλευτοῦ εἰς ἕνα χωρίον, ἥτις ἄλλοτε ἐθεωρεῖτο σημαντικὸν γεγονός, ἐὰν ἐγένετο εἰς μὴ προεκλογικὴν περίοδον, εἶναι δύσκολος καὶ προβληματική. Διατὶ ὅλα διὰ τοὺς ὑπαλλήλους; Πῶς ἀντέχει ὁ προϋπολογισμὸς διὰ τοὺς μισθοὺς καὶ δὲν ἀντέχει διὰ μίαν πενιχρὰν σύνταξιν τῶν ἀγροτῶν, διὰ φθηνοὺς σπόρους καὶ γεωργικὰ φάρμακα καὶ λιπάσματα; Ζητοῦν σχολικὰ κτίρια, ζητοῦν δρόμους, ζητοῦν νερό, ζητοῦν τηλέφωνον, ἠλεκτρικόν, ἰατρεῖα. Ἀφοῦ ἀραδιάσουν τὰ σκάνδαλα καὶ τὰς καταχρήσεις ποὺ ἀναγράφει ὁ Τύπος κατὰ πρόσωπον, ὁμιλοῦν καὶ διὰ τὴν βουλευτικὴν ἀποζημίωσιν. Δὲν σώζει ἡ ἰδιότης τοῦ ἀντιπολιτευομένου βουλευτοῦ, οὔτε ἡ συμπαράστασις τῶν κομματικῶν φίλων τοῦ χωριοῦ. Σιωποῦν καὶ αὐτοί, εἶναι ἀλληλέγγυοι μὲ ὅλο τὸ χωριό. Αὐτὴ ἡ τάσις, αὐτὸ τὸ πνεῦμα, ὅλο καὶ μεγαλώνει, ὥστε νὰ ὑφίσταται συνεχῆ μείωσιν τὸ προσωπικὸν κόμμα καὶ νὰ τείνῃ νὰ ἐξαφανισθῇ. Εἶναι τοῦτο βεβαίως παρήγορον καὶ ἐνθαρρυντικόν, ἂν κατασταλάξῃ εἰς δημιουργίαν ὠργανωμένων πολιτικῶν παρατάξεων εἰς πλαίσια ἰδεολογικά, πολιτικά, οἰκονομικὰ καὶ κοινωνικά, ἀλλὰ τὰ πράγματα εἶναι πολὺ θολὰ ἀκόμη. Ἡ κατάστασις αὐτὴ ὅμως ὑποχρεώνει ὅλους ἡμᾶς, ὅπως λάβωμεν σαφῆ πλέον θέσιν ἀπέναντι τοῦ χωριοῦ καὶ ἀναπροσαρμόσωμεν τὴν Πολιτείαν μας καὶ τὴν ἐνάσκησιν τῶν καθηκόντων μας πρὸς τὴν δημιουργηθεῖσαν νέαν πραγματικότητα. Ἂν δὲν κατανοήσωμεν τοῦτο ἐγκαίρως, ἀγεφύρωτον χάσμα θὰ μᾶς χωρίσῃ ἀπὸ τὸ χωριὸ καὶ ὅσα ἐκλογικὰ συστήματα καὶ ἂν ἐπινοήσωμεν, δὲν θὰ καταστῇ δυνατὸν νὰ περισωθῶμεν. Ἰδοὺ διατὶ θεωρῶ κρίσιμον τὴν συζήτησιν διὰ τὴν παροχὴν συντάξεως εἰς τοὺς γέροντας ἀγρότας. Μᾶς βαρύνει ὅλους ἡ εὐθύνη καὶ περισσότερον τὴν Κυβέρνησιν. Ἅπαξ καὶ ἐτέθη τὸ θέμα ὑπὸ τὴν κρίσιν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, πρέπει νὰ ὁλοκληρωθῇ καὶ νὰ τύχῃ τῆς ὁμοθύμου ἐγκρίσεως. Πᾶσα ἀναβολὴ καὶ παρέκκλισις θὰ ἀποφέρῃ γενικὴν βλάβην, πρῶτον διὰ τὴν Κυβέρνησιν καὶ δεύτερον δι’ ὅλους ἡμᾶς, διὰ τὸ Κοινοβουλευτικόν μας Πολίτευμα, διὰ τὴν Δημοκρατίαν. Ὑπάρχουν, βεβαίως, διαφοραὶ καὶ διαφωνίαι. Οἱ ἀριθμοὶ τοῦ κ. Παπανδρέου, καὶ διὰ τοὺς δικαιούχους καὶ διὰ τοὺς πόρους, ἠμφισβητήθησαν ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν. Παρὰ τὴν ἔλλειψιν ἀκριβῶν στατιστικῶν πινάκων, πρέπει νὰ ὁμολογηθῇ, ὅτι τὴν ἔρευναν καὶ τὴν συζήτησιν διέκρινε καλὴ πίστις καὶ κατανόησις. Καὶ αἱ ἑκατέρωθεν ἀπόψεις καὶ οἱ ἀριθμοὶ ἐσημείωσαν ἐνθαρρυντικὴν προσέγγισιν. Δὲν ὁλοκληροῦται ὁ θεσμός, ὥστε νὰ εἶναι ἄμεσοι καὶ σοβαροὶ οἱ κίνδυνοι. Γίνεται τὸ πρῶτον βῆμα. Οἱ γέροντες, οἱ ἀπόμαχοι ἀπὸ τὴν σκληρὰν βιοπάλην καὶ τὴν σκληρὴν ἐργασίαν, πρόκειται νὰ ἱκανοποιηθοῦν. Καὶ ἐφ’ ὅσον ὡς χρόνος ἐφαρμογῆς τοῦ μέτρου τίθεται ἡ 1 Ἰανουαρίου 1961, ὑφίσταται ὅλος ὁ ὑλικὸς χρόνος νὰ συνεχισθῇ ἡ ἔρευνα καὶ νὰ ἐξαχθοῦν σαφέστερα καὶ πλέον συγκεκριμένα συμπεράσματα καὶ ἀριθμοί. Ἂς ψηφισθῇ ἕνα πλαίσιον νόμου καὶ νὰ γίνῃ βραδύτερον ἡ συμπλήρωσις διὰ διαταγμάτων. Ἂν ἡ συζήτησις μείνῃ μόνον συζήτησις, χωρὶς ἀπόφασιν, καθολικὴ θὰ εἶναι ἡ βλάβη. Πρέπει ὅλοι σοβαρῶς νὰ κατανοήσωμεν τοῦτο. Ὁ ἀγρότης ἔχει ἀκουμβήσει τὸ αὐτὶ του εἰς τὸ στῆθος τῆς Βουλῆς καὶ ἀκούει μὲ προσοχὴν καὶ μὲ ἀγωνίαν. Ὑπόσχεται βεβαίως ἡ Κυβέρνησις, ὅτι θὰ συνεχίσῃ τὴν μελέτην τοῦ ζητήματος καὶ εὐθὺς ὡς ὁλοκληρωθῇ νὰ φέρῃ καὶ πάλιν τὸ θέμα ἐνώπιον τοῦ Σώματος, ἀλλά, ἀνεξαρτήτως τῆς εἰλικρινείας τῶν προθέσεών της πρέπει νὰ γνωρίζῃ, ὅτι, διότι ὁ λαὸς ἐσυνήθισε νὰ μὴ δίδῃ πίστιν εἰς τοιαύτας ὑποσχέσεις ἀπὸ οἱανδήποτε πολιτικὴν παράταξιν προερχομένας, ἡ ματαίωσις τῆς ψηφίσεως τῆς προτάσεως μὲ ἄδοξον τερματισμὸν τῆς συζητήσεως, θὰ ἔχῃ ὀδυνηρὰς συνεπείας περισσότερον δι’ αὐτήν. Ὅταν οἱ πολῖται διὰ τῆς ἐργασίας των, ἐτόνισεν ὁ Ἀρχηγός μου, συντηροῦν καὶ προάγουν ὁλόκληρον τὸ κοινωνικὸν σύνολον, τότε τὸ κοινωνικὸν σύνολον ἔχει τὴν ὑποχρέωσιν, ὅταν ἐπέρχεται ἡ φυσιολογικὴ φθορὰ νὰ ἀναλαμβάνῃ τὴν συντήρησιν τῶν πολιτῶν αὐτῶν. Ἡ φωνή μου, ὡς φωνὴ βουλευτοῦ ἀνήκοντος εἰς μικρὸν κόμμα, δυνατὸν νὰ μὴ ἔχῃ σοβαρὰν ἀπήχησιν ἐπὶ τῶν κυβερνώντων. Τοῦτο μὲ ἀφίνει ἀδιάφορον. Διότι, ὅσα λέγω καὶ ὅσα ὑποστηρίζω τὰ αἰσθάνομαι βαθέως, ὡς ἐκπλήρωσιν καθήκοντος. Ἐλαχίστας φορὰς ἀπασχολῶ τὸ βῆμα, ἀλλὰ πάντοτε χωρὶς ἀντιπολιτευτικὴν διάθεσιν καὶ μὲ συνείδησιν χρέους καὶ εὐθύνης. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον, δὲν αἰσθάνομαι κανένα δισταγμὸν νὰ ἀναγνωρίσω, ὅτι ὁ κ. Παπανδρέου προσέφερε θετικὴν καὶ ὑψίστην ὑπηρεσίαν εἰς τὸ Ἔθνος, μὲ τὴν πρότασίν του, ὅπως ἐπίσης καὶ νὰ χειροκροτήσω καὶ νὰ ἐξάρω μὲ ἄδολον καὶ εἰλικρινῆ ἐνθουσιασμὸν τὴν Κυβέρνησιν, ἂν δηλώσῃ, ὅτι ἐγκρίνει καὶ ἀποδέχεται τὴν πρότασιν. Αἰσθάνομαι τὴν ἀνάγκην, κύριοι βουλευταί, νὰ ἀπασχολήσω ἀκόμη τὸ Σῶμα, ἐφ’ ὅσον ἡ συζήτησις μοιραίως ἐπεξετάθη ἀπὸ ὅλους τοὺς ὁμιλητὰς εἰς ὅλα τὰ προβλήματα ποὺ ἀπασχολοῦν τὸν ἀγροτικόν μας κόσμον. Ἀγροτικὸν εἰσόδημα, προστασία καὶ ἐξαγωγαὶ τῶν ἀγροτικῶν προϊόντων, ἀναδιάρθρωσις καλλιεργειῶν, ἐπιδότησις λιπασμάτων, χρέη ἀγροτῶν, τόκοι ὑπερημερίας κλπ. Ηὐξήθη τὸ ἀγροτικὸν εἰσόδημα, ἐτόνισεν ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ἀπὸ 17 δισεκατομμύρια 200 ἑκατομμύρια κατὰ τὸ ἔτος 1955, εἰς 25 δισεκατομμύρια 400 ἑκατομμύρια κατὰ τὸ ἔτος 1959. Ἀκόμη δὲ ἐτόνισεν, ὅτι ἡ βασικὴ αἰτία τῆς κακοδαιμονίας τοῦ Ἕλληνος ἀγρότου, εἶναι ἡ ἀνεπάρκεια καὶ τὸ ἄγονον τοῦ κλήρου του, ἡ παραγωγὴ ἡμιπολυτελῶν προϊόντων καὶ ἡ δυσχέρεια τὴν ὁποίαν ταῦτα συναντοῦν εἰς τὴν διεθνῆ ἀγοράν. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, ὁμιλῶν εἰς τὴν Βουλὴν κατὰ τὴν γενικὴν συζήτησιν ἐπὶ τῆς οἰκονομικῆς καταστάσεως τῆς χώρας, εἶπε μεταξὺ τῶν ἄλλων, ὅτι «τὸ ἀγροτικὸν εἰσόδημα ηὐξήθη κατὰ τὸ ἔτος 1958 εἰς 23,4 τοῖς ἑκατὸν καὶ κατὰ τὸ ἔτος 1959 εἰς 31,3 τοῖς ἑκατόν. Ἄν ἀγνοήσωμεν τοὺς ἀριθμοὺς αὐτούς, ἀγνοοῦμεν τὴν πραγματικότητα», διὰ νὰ προσθέσῃ ὅμως καὶ τὸ ὅτι «ἡ Ἑλλὰς εἶναι χώρα πτωχή, ἔχει σύντροφον τὴν πενίαν». Κατὰ τὴν ἀποψινὴν συζήτησιν, ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, ἐπεξετάθη καὶ ἀνέπτυξεν ὁλόκληρον τὸ ἀγροτικὸν πρόγραμμα τῆς Κυβερνήσεως, ἐπεκαλέσθη τοὺς αὐτοὺς περίπου ἀριθμοὺς διὰ νὰ ἀποστομώσῃ, ὡς εἶπεν, ὅλους ἐκείνους, οἵτινες κραυγάζουν ἀπαισιοδόξως καὶ ἐνσπείρουν τὸν πανικόν. Ἀπαντῶν καὶ πρὸς τὸν ἀξιότιμον Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως καὶ πρὸς τὸν ἀξιότιμον ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, τοὺς συνιστῶ νὰ ἀγνοήσουν τοὺς ἀριθμοὺς καὶ νὰ ἀντιμετωπίσουν θαρραλέως τὴν ὑπάρχουσαν ὠμὴν καὶ ἐξόφθαλμον πραγματικότητα. Γενικὴ καὶ ἀναμφισβήτητος εἶναι ἡ διαπίστωσις, ὅτι ἂν οἱ ἀριθμοὶ ἐμφανίζουν γενικῶς ηὐξημένον κατ’ ὄγκον τὸ εἰσόδημα τῶν ἀγροτῶν, τοῦτο εἰς δραχμὰς εἶναι ὄχι μόνον αἰσθητῶς μειωμένον, ἀλλὰ καὶ μηδενισμένον διὰ μερικὰ προϊόντα. Ὑπάρχει βεβαίως βασιμότης εἰς τὸν ἰσχυρισμὸν τῆς μονοκαλλιεργείας καὶ τοῦ μικροῦ κλήρου, ἀλλὰ τὸ πρᾶγμα ἔγινεν ἀπελπιστικόν, διότι καὶ μεγάλαι ἐκτάσεις καλλιεργούμεναι μὲ ποικιλίαν προϊόντων, ἔγιναν παθητικαί. Ὁ Νομὸς Ἠλείας, κατὰ τὰ στατιστικὰ στοιχεῖα τῆς Γεωργικῆς Ὑπηρεσίας τοῦ ἔτους 1959, ἔχει καλλιεργήσιμα ἓν ἑκατομμύριον περίπου στρέμματα. Μὲ σῖτον καλλιεργοῦνται μόνον τὰ 355.000 στρέμματα, ἤτοι τὸ ⅓ περίπου τῆς ὅλης καλλιεργουμένης ἐκτάσεως, 107.000 στρέμματα Κορινθιακὴ σταφίς, 3.700 στρέμματα σουλτανίνα καὶ 70.500 στρέμματα οἰνάμπελοι. Ἀκούσατε ἤδη μὲ τὶ καλλιεργοῦνται τὰ ὑπόλοιπα 500.000 στρέμματα. 118.000 στρέμματα βρώμη. 73.000 ἀραβόσιτος ποτιστικὰ καὰ μή. 6.000 ὄρυζα. 25.000 φασόλια ποτιστικὰ σχεδὸν ὅλα. 2.500 κύαμοι. 3.000 φακές. 2.500 ἐρέβυνθοι. 3.300 λούπινα. 24.500 βῖκος. 3.600 τριφύλλι Ἀλεξανδρείας. 7.500 μηδική. 10.000 αὐτοφυὲς χόρτον. 4.000 βάμβαξ. 3.400 ἀραχὶς (φυστίκι). 28.000 καρπούζια. 1.200 πεπόνι. 28.000 πατάτες πρώϊμες καὶ ὄψιμες. 13.00 κρόμμυα. 10.000 κηπευτικὰ κολοκύθια, ἀγγούρια, μελιτζάνες, λαχανικὰ κλπ.). Ὑπάρχουν 2.100.000 ἐλαιόδενδρα καὶ 6000. 000 ὀπωροφόρα δένδρα, ἐξ ὧν αἱ 330.000 ἑσπεριδοειδῆ. Ἐκ τῶν 500.000 στρεμμάτων ἀρδεύεται τὸ ⅓ περίπου διὰ φυσικῆς ροῆς καὶ τὰ ὑπάρχοντα 1.100 πετρελαιοκίνητα καὶ 900 βενζινοκίνητα ἀντλητικὰ συγκροτήματα καὶ τοὺς 250 περίπου γεωργικοὺς ἑλκυστῆρας. Ὑπάρχουν 300.000 πρόβατα καὶ 100.000 αἶγες, 18.000 ἵπποι, 3.000 ἡμίονοι καὶ 10.000 ὄνοι. Ὑπάρχουν 7.000 βοειδῆ, ἐξ ὧν τὰ 1.000 περίπου βελτιωμένης ράτσας γαλακτοπαραγωγά. Παραλείπονται οἱ χοῖροι καὶ ὁ κλάδος τῆς πτηνοτροφίας. Ἐπίσης τὰ δασικὰ προϊόντα εἰς ξυλείαν μὲ σημείωσιν, ὅτι ἡ παραγωγὴ τῆς ρητίνης φθάνει τὰ 3.000.000 κιλά. Ὑπάρχουν καὶ προϊόντα ἁλιείας. Ὑπάρχουν οἱ λιμένες Κυλλήνης καὶ Κατακώλου, δύο θαυμάσιαι ἰαματικαὶ πηγαὶ Καϊάφα καὶ Λίντζι–Κυλλήνης, ὑπάρχουν Ἀρχαιότητες, ὑπάρχει ἡ Ὀλυμπία. Γῆ ἐπαγγελίας, προνομιοῦχος περιοχὴ μὲ ηὐξημένον ἀγροτικὸν εἰσόδημα, ἔπρεπε νὰ εἶναι ἡ Ἠλεία, διότι ὁ λαός της καὶ φιλόπονος εἶναι καὶ συντηρητικός. Ἐν τούτοις κανένα προϊόν, καμμία ἐσοδεία δὲν ἐπῆγε καλά. Καιρικαὶ συνθῆκαι, πλημμύραι, παγετοὶ καὶ χάλαζαι, μειωμένη παραγωγὴ ἢ ηὐξημένη μὲ ἐξευτελιστικὰς τιμάς, ἔχουν φέρει εἰς πραγματικὸν οἰκονομικὸν ἀδιέξοδον τοὺς ἀγρότας μας, διὰ νὰ μὴ εἴπω ἀπόγνωσιν. Ἐνδεικτικῶς ἀναφέρω τὸν καλλιεργητὴν ἀγρότην Ἰωάννην Παπαντωνίου ἐκ Γαστούνης. Εἶναι γνωστὸς ὁ περίφημος εἰς παραγωγικότητα κάμπος τῆς Γαστούνης. 300 στρέμματα ἐκαλλιέργησε κατὰ τὸ ἔτος 1958–59 ἰδικά του καὶ μὲ τὴν τελευταίαν λέξιν τῆς γεωπονικῆς, 30 στρέμμ. μὲ μηδικήν, 100 μὲ βαμβάκι, 50 μὲ ρύζι, 50 μὲ καρπούζια, 30 μὲ ντομάτα, 10 μὲ πατάταν, 30 μὲ ξυνά. Ἔξοδα 241.560. Ἔσοδα 203.555. Προκύψασα ζημία 38.005 δραχμαί. Χωρὶς νὰ προστεθοῦν τόκοι χρημάτων, φόρος 3 τοῖς ἑκατόν, μικρομεταφορές, ἐπισκευές, ἀποσβέσεις, ἰδιόκτητοι ἀποθηκευτικοὶ χῶροι, προσωπικὴ ἐργασία, ἅτινα ἀναβιβάζουν τὴν ζημίαν εἰς πολὺ μεγαλύτερον ποσόν. Ὅταν λοιπὸν ὁ ἀγρότης τῶν 300 στρεμμάτων μὲ ποικίλην καλλιέργειαν προϊόντων τῆς ἀνωτέρω μορφῆς ἐξέρχεται ἔπειτα ἀπὸ μίαν ἀγωνιώδη καὶ σκληρὰν ἐργασίαν μὲ σημαντικὴν ζημίαν, τὶ νὰ προσθέσω διὰ τὸν σιτοπαραγωγὸν τῆς Ἠλείας ἢ τὸν πατατοκαλλιεργητὴν τοῦ ὁποίου τὸ εἰσόδημα καὶ ἀπὸ τὴν πρώϊμον καὶ ἀπὸ τὴν ὄψιμον καλλιέργειαν ὑπέστη ὁλοσχερῆ σχεδὸν ἐξαφανισμόν. Τὶς πταίει διὰ τὴν πατάταν. Πολλὰ ἐλέχθησαν καὶ ἐγράφησαν. Εἰδικὸς καὶ ἀμερόληπτος κριτής, ἕνας μορφωμένος παραγωγὸς τῶν Δουνεΐκων, μοῦ γράφει εἰς σοβαρὰν καὶ λεπτομερῆ μελέτην τοῦ θέματος. «Ἀπέτυχεν ἡ Ἑνιαία Διαχείρισις, διότι δὲν ὑπάρχει ἡ ἐμπιστοσύνη τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου πρὸς τὰς συνεταιριστικὰς ὀργανώσεις ὅλων τῶν βαθμῶν. Δὲν γνωρίζω ἂν πρέπει νὰ καταργηθοῦν, ἀλλὰ ἂν μείνουν ἂς γίνουν τοὐλάχιστον πραγματικοὶ ἀγροτικοὶ ὀργανισμοί. Ἂς συγχρονισθοῦν. Ποῦ εἶναι ὁ ἀπολογισμὸς τῆς διαχειρίσεως τῆς

ΚΥΔΕΠ;

Ἡ παραγωγή μας εἶναι καταδικασμένη εἰς χρεωκοπίαν διότι εἰσήχθησαν 14.000 τόννοι πατατόσπορος. Ἡ εἰσαγωγὴ πατατοσπόρου πρέπει νὰ περιορισθῇ εἰς 7.000 τόννους. Ἡ ποσότης αὐτὴ εἶναι ἀρκετὴ διὰ τὴν ἐσωτερικὴν κατανάλωσιν. Ἂν εἰσαχθῇ μεγαλυτέρα ποσότης πατατοσπόρου, πρέπει νὰ ἔχῃ προηγουμένως ἐξασφαλισθῆ ἡ ἐξαγωγή της. Εἶναι ἀνάγκη νὰ ἐπέλθῃ πλήρης ἀναμόρφωσις καὶ ἀναζωογόνησις τῶν συνεταιρισμῶν, διότι ἔχουν χρεωκοπήσει οὐχὶ μόνον εἰς τὴν συνείδησιν τῶν ἀγροτῶν μας, ἀλλὰ καὶ γενικώτερον. Ὁ καθηγητὴς κ. Ι. Τσουδερός, ἐνδελεχῶς μελετήσας τὸ θέμα τοῦτο εἰς πρόσφατον μελέτην του, ἐπεσήμανε τοὺς γενικωτέρους κινδύνους καὶ οἰκονομικῶς καὶ κοινωνικῶς. Καὶ εἰς ἄλλα αἴτια, ἀλλὰ περισσότερον εἰς ὀργανωτικήν, οἰκονομικὴν καὶ κοινωνικὴν ἀνεπάρκειαν τῶν συνεταιρισμῶν ὀφείλεται τὸ γεγονός, ὅτι ἐνῷ ἐλειτούργησεν ὑπὸ ἀρίστους οἰωνοὺς ἐργοστάσιον κονσερβοποιεῖον ντομάτας καὶ ἄλλων κηπευτικῶν εἰς Ἀμαλιάδα, ἔκλεισεν, ἤνοιξε καὶ ἐλειτούργησε καὶ πάλιν κατὰ τὸ ἔτος 1957 ὑπὸ μορφὴν ἑταιρείας ἀπὸ προοδευτικοὺς παραγωγοὺς διὰ νὰ κλείσῃ καὶ πάλιν κατὰ τὸ ἑπόμενον ἔτος 1958 μὲ τὰ ἑξῆς τρομακτικὰ καὶ καταστροφικὰ ἀποτελέσματα. Ἄνοιγμα — χρέος πρὸς τὴν ΑΤΕ δολλάρια 81.294 καὶ εἰς δραχμὰς 719.911. Κατάσχεσις καὶ ἐξαφανισμὸς ὁλοκλήρου τῆς περιουσίας τῶν ἀγροτῶν, οἵτινες συνεκρότησαν τὴν ἑταιρείαν. Ὀφειλαὶ εἰς ἀγρότας ἀπὸ τίμημα παραδοθέντος προϊόντος ἓν ἑκατομμύριον μὲ ὅλας τὰς συνεπείας ἀποκλεισμοῦ καὶ διώξεως ἀπὸ τὴν ΑΤΕ, διότι οὐδεμία ἐπετεύχθη συνεννόησις μὲ ΑΤΕ, ΑΓΡΕΞ, παραγωγούς, ΟΧΟΑ καὶ λοιποὺς ἁρμοδίους. Ὅλη δὲ αὐτὴ ἡ καταστροφή, διότι δὲν ἐξοικονομήθησαν ὀλίγα κεφάλαια κινήσεως. Προσθέσατε τώρα καὶ τὴν ζημίαν ἐκ τοῦ ὅ,τι αἱ ἐκτάσεις αἵτινες μὲ τόσας ἐλπίδας ἐκαλλιεργήθησαν μὲ ντομάταν, πρέπει νὰ ἀναπροσαρμοσθοῦν πρὸς ἄλλας καλλιεργείας ἀμφιβόλου εἰσοδήματος καὶ ἀποδόσεως. Ἡ ἐκρίζωσις 300.000 στρεμμάτων κορινθιακῆς κατὰ τὴν κατοχὴν καὶ ἡ μείωσις τῆς παραγωγῆς κατὰ 80.000 τόννους, δὲν ἔλυσε τὸ σταφιδικόν, ὡς ἠλπίζετο. Οὔτε αὐτοδύναμος ἐξαγωγὴ τῆς ὅλης παραγωγῆς ἐξησφαλίσθη, οὔτε ἱκανοποιητικαὶ τιμαὶ διὰ τοὺς σταφιδοπαραγωγούς, τῶν ὁποίων τὸ εἰσόδημα αἰσθητῶς ἐμειώθη καὶ ἀπὸ τὰς καιρικὰς συνθήκας. Εἰς ἐπίσημον ἔγγραφόν του πρὸς τὴν ΑΤΕ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, ἀναγνωρίζει μετὰ διαπίστωσιν ἀπὸ τὰς ἁρμοδίας ὑπηρεσίας, ὅτι ὑπάρχουν πληγέντες παραγωγοὶ εἰς Ἠλείαν ἐκ θεομηνιῶν καὶ ἄλλων αἰτιῶν εἰς ποσοστὸν 60 καὶ 80 τοῖς ἑκατὸν καί, ὅτι οὗτοι πρέπει νὰ τύχουν κατὰ κανόνα ἐνισχύσεως ἀπὸ τὴν ΑΤΕ καὶ ὡς πρὸς τὴν εἴσπραξιν τῶν χρεῶν καὶ μὴ καταλογισμὸν τόκου ὑπερημερίας, ὅσον καὶ εἰς τὴν πλήρη ἐνίσχυσίν του ἐκ νέου, ἀνεξαρτήτως παλαιῶν ὀφειλῶν. Τὸ ἔγγραφον τοῦτο, σημαντικὸν καὶ ἐνθαρρυντικόν, ἠγνοήθη παρὰ τὸ ὅ,τι ὑποχρεωτικὴ ἔδει νὰ ἦτο ἡ ἰσχύς του συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 18 τοῦ βασικοῦ νόμου 4322)1942 περὶ ΑΤΕ. Μὲ ψηφίσματα καὶ προφορικὰ ἔντονα διαβήματα, οἱ ἀγρόται ἐζήτησαν μίαν οἱανδήποτε ρύθμισιν τῶν ὀφειλῶν των καὶ μὴ πληρωμὴν τόκων ὑπερημερίας. Ἐλέχθησαν πολλὰ καὶ ἐγράφησαν πολλά, χωρὶς ὅμως νὰ γίνῃ τίποτα καὶ οἱ ἀγρόται μας ἔχουν ἐκμανῆ. Δὲν γνωρίζουν ποῦ βρίσκονται. Ἠδύνατο τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον τῆς ΑΤΕ βάσει τοῦ ἄρθρου 7 παράγραφος 3 τοῦ Ν. 4322)24 περὶ ΑΤΕ, νὰ ρυθμίσῃ τὸ ζήτημα διὰ νὰ μὴ φθάσωμεν εἰς τὰ ἀπαράδεκτα δι’ ἐμὲ συνθήματα τοῦ χρεωστασίου. Διότι ἡ ΑΤΕ εἶναι ἀνάγκη ἐθνική, νὰ σταθῇ εἰς τὰ πόδια της. Ὄχι, λοιπόν, χρεωστάσιον, ἀλλὰ διευκόλυνσιν, προθεσμίαν πληρωμῆς, μὴ πληρωμὴν τόκων ὑπερημερίας. Καὶ ὁ τόκος χορηγήσεων μετὰ τὴν μείωσιν τοῦ ἐπιτοκίου καταθέσεων πρέπει νὰ μειωθῇ τοὐλάχιστον διὰ τὰς μὴ ἀποδοτικὰς καλλιεργείας ὡς εἶναι ἡ σιτοκαλλιέργεια. Τόκον ὑπερημερίας, δηλαδή, ἐπιβάρυνσιν 120 δραχμῶν ἐτησίως δι’ ὀφειλὴν 1.000 δραχμῶν μόνον οἱ κακόπιστοι πρέπει τοῦ λοιποῦ νὰ πληρώνουν καὶ ἀφοῦ χαρακτηρισθοῦν ὡς κακόπιστοι μὲ ἀπόφασιν ἐπιτροπῆς ὀλιγομελοῦς εἰς ἣν νὰ συμμετάσχῃ καὶ εἷς ἀγρότης. Ἐπιδότησις τῶν λιπασμάτων ἀπὸ τὸ Κράτος εἰς ποσὸν 75 μόνον ἑκατομμυρίων δραχμῶν ἐπὶ ὄγκου ἀξίας λιπασμάτων δύο δισεκατομμυρίων, εἶναι μηδαμινή. Χρόνια συζητοῦμεν τὴν μείωσιν τῆς τιμῆς τῶν λιπασμάτων, ἀλλὰ ἀκόμη δὲν εὑρήκαμε τὴν σωτήριον λύσιν. Ἔπεσαν καὶ σημαντικῶς μάλιστα, εἰς τὴν διεθνῆ ἀγορὰν αἱ τιμαὶ τῶν λιπασμάτων καὶ οἱ ναῦλοι. Ἀπολαμβάνουν τοὐλάχιστον οἱ ἀγρόται μας ἐξ ὁλοκλήρου τὴν μείωσιν αὐτήν; Ἐγένετο τότε ἔλεγχος; Ἡ ἀναδιάρθρωσις τῶν καλλιεργειῶν, εἰς τὴν ὁποίαν τόσας ἐλπίδας στηρίζει ἡ Κυβέρνησις ἀπὸ πολλοὺς εἰδικοὺς κρίνεται ὡς ἀμφιβόλου ἐπιτυχίας. Ἄν τὰ 1.300.000 στρέμματα ποὺ καλλιεργοῦνται μὲ βαμβάκι φθάνουν τὰ 2.300.000, ἔχει ἐξασφαλισθῆ ἡ διάθεσις τῆς παραγωγῆς ἢ μήπως ὁδηγήσουμε καὶ τοὺς βαμβακοκαλλιεργητὰς εἰς χρεωκοπίαν, ὅπως τοὺς καπνοκαλλιεργητάς; Ὁ ἀγρότης ὅπου εἶναι δυνατὸν, ἔχει προπορευθῆ τοῦ Κράτους καὶ ἔχει μόνος του κάνει τὴν ἀναδιάρθρωσιν. Ψυχολογικῶς, ὅσο ὑψηλὸν καὶ ἂν εἶναι τὸ κόστος, θέλει νὰ ἐξασφαλίσῃ τὸ ψωμί του. Δὲν μπορεῖ ποτὲ νὰ ἀκούσῃ τὸ παράγγελμα νὰ καλλιεργήσῃ τὸ χωράφι ποὺ ἔσπερνε σιτάρι μὲ κτηνοτροφὲς καὶ νὰ πωλήσῃ τὶς κτηνοτροφὲς καὶ νὰ ἀγοράσῃ κατόπιν σιτάρι. Ἀκόμη δὲ πρέπει νὰ ἔχωμεν ὑπ’ ὄψιν μας, ὅτι καὶ ἡ ἀναδιάρθρωσις μὲ παράλληλον αὔξησιν τῆς κτηνοτροφίας καὶ τῶν ὀπωροκηπευτικῶν ἀπαιτοῦν μίαν χρονικὴν περίοδον 10–15 ἐτῶν διὰ νὰ ἀποδώσουν κανονικὸν εἰσόδημα εἰς τὸν ἀγρότην. Ὁ ἀγρότης ἀντιμετωπίζει ἀμέσους ἀνάγκας. Δὲν ἀντέχει νὰ ἀναμείνῃ ἐπὶ τόσον χρόνον. Ἡ οἰκονομία του εἶναι τσακισμένη καὶ πρέπει νὰ βοηθηθῇ μὲ κάθε τρόπον. Μέσα εἰς τὴν ἀπελπισίαν του αὐτὴν καὶ τὴν ἀποθάρρυνσιν ἔχομεν ὅλοι ὑποχρέωσιν νὰ τοῦ συμπαρασταθῶμεν καὶ νὰ τὸν ἐνισχύσωμεν, νὰ τοῦ θερμάνωμεν, ὡς ἐλέχθη, τὴν καρδίαν. Χωρὶς ἄλλας συζητήσεις ἀμέσως πρέπει νὰ τοῦ ρυθμίσωμεν τὰ χρέη, νὰ τὸν ἀπαλλάξωμεν ἀπὸ τὸν βραχνᾶν τῶν τόκων ὑπερημερίας, νὰ τοῦ δώσωμεν φθηνὰ λιπάσματα καὶ νὰ ὀργανώσωμεν τὴν παραγωγὴν τῶν γνωστῶν προϊόντων, ὥστε νὰ μὴν ἐπαυξηθοῦν τὰ γνωστὰ ἀτυχήματα. Εἰς τοὺς λόγους αὐτοὺς στηρίζω τὴν ἀνάγκην ὅπως ἡ συζήτησις μὴ μείνῃ συζήτησις. Δὲν στεροῦνται βάσεως οἱ ἰσχυρισμοί, ὅτι ἡ ἐφαρμογὴ τοῦ θεσμοῦ ἀπαιτεῖ προσοχὴν καὶ περίσκεψιν καὶ ἀπαραίτητος εἶναι ἡ ὁλοκλήρωσις τῆς μελέτης καὶ ὁ ἔλεγχος τῶν ἀριθμῶν, ἀλλὰ ἡ ψήφισις ἑνὸς νόμου πλαισίου, ὅστις θὰ ἰσχύσῃ μετὰ 10μηνον, οὐδένα κίνδυνον ἐγκυμονεῖ καὶ οὐδεμίαν πρόκειται νὰ ἐπιφέρῃ διαταραχὴν εἰς τὰ οἰκονομικὰ τῆς Χώρας. Ἂν ἀπὸ τὴν ἀναμενομένην συνάντησιν τῶν μεγάλων ἐπικρατήσῃ πραγματικὴ ὕφεσις, ἐντὸς τοῦ ἔτους θὰ ὑπάρξῃ ἄνεσις καὶ διὰ τὸν προϋπολογισμόν, ὥστε ἀκινδύνως νὰ παρασχεθῇ εἰς τοὺς γέροντας τοὐλάχιστον ἀγρότας σύνταξις. Ἀλλὰ πρὸ παντὸς ἄλλου θὰ προκύψῃ τεραστία ἐθνικὴ ὠφέλεια, διότι οἱ ἀγρόται μας θὰ πιστεύσουν, ὅτι ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία, ἔπραξε τὸ καθῆκον της. Ἀξίζει δὲ ἡ πολυπαθὴς αὐτὴ τάξις τῶν ἀγροτῶν μας, ἥτις ἀποτελεῖ τὴν σπονδυλικὴν στήλην τοῦ Ἔθνους, νὰ δοκιμάσῃ τὴν χαρὰν τῆς ἐλαχίστης αὐτῆς προσφορᾶς τοῦ Ἔθνους, ὅταν αὐτὴ προσφέρῃ τὰ πάντα εἰς τὸ Ἔθνος. (Χειροκροτήματα).

§194ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§195ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§196ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ τὴν προσεχῆ Δευτέραν ὥραν 6.30′ μ.μ., μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως Νομοθετικὴν Ἐργασίαν. (Ὥρα 0.25′ π.μ.)