1960.02.11

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 45η

Πέμπτη 11 Φεβρουαρίου 1960

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 6.45′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. (Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Λ. Μπατρῖνος). Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Γ. Βολουδάκης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Γ. ΒΟΛΟΥΔΑΚΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Κ. Μακρῆς, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§4Κ. ΜΑΚΡΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ κ. Κ. Παπακωνσταντίνου (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν), καταθέτει σχέδια νόμων: 1) «Περὶ κυρώσεως τοῦ Τελωνειακοῦ Κώδικος» καὶ 2) «Περὶ κυρώσεως τοῦ Δασμολογικοῦ Κώδικος» καὶ 3) «περὶ τροποποιήσεως, συμπληρώσεως καὶ καταργήσεως δασμολογικῶν καὶ τελωνειακῶν τινων διατάξεων». Οἱ κ.κ. Σ. Γκίκας (Ὑπουργὸς Συγκοινωνιῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων) καὶ Κ. Παπακωνσταντίνου (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν), καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ ἐγκρίσεως δαπανῶν πραγματοποιηθεισῶν κατὰ τὰ οἰκον. ἔτη 1948–49 μέχρι 1958 ἀρμοδιότητος Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν καὶ Δημ. Ἔργων καὶ ἐγγραφῆς τῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων εἰς τὸν Εἰδικὸν Προϋπολογισμὸν τῶν ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου τούτου». Οἱ κ. κ. Ε. Κεφαλογιάννης (Ὑφυπουργὸς Οἰκισμοῦ), Γ. Θεμελῆς (Ὑφυπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης), Δ. Μακρῆς (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν), Κ. Καλλίας (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης) καὶ Κ. Παπακωνσταντίνου (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν), καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ σχεδίων τῶν πόλεων κειμένων διατάξεων, ἐπιβολῆς φόρων ἐπὶ τῶν αὐθαιρέτων κτισμάτων καὶ κυρώσεων κατὰ τῶν αὐθαιρέτως οἰκοδομούντων». Ἡ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, καταθέτει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων: 1) «Περὶ ἐκποιήσεως ἀκινήτου τοῦ κληροδοτήματος Ἀποστόλου Σολωμοῦ». 2) «Περὶ ἐγκρίσεως ἐκποιήσεως τοῦ καταλειφθέντος ὑπὸ τοῦ Χρήστου Συράκου πρὸς τὴν Κοινότητα Νέας Περάμου Μεγαρίδος ἀκινήτου πρὸς ἀνέγερσιν ἐκ τοῦ τιμήματος τούτου κτιρίου δημοτικοῦ σχολείου ἐν Περάμῳ» καὶ 3) «περὶ διαθέσεως κληροδοτημάτων Πάνου Ι. Πολίτη δι’ ἐπισκευὴν τοῦ κτιρίου καὶ ἀγορὰν ἀκτινολογικοῦ μηχανήματος τοῦ Νοσοκομείου Λευκάδος». Ἡ ἐπὶ τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, καταθέτει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων: 1) «Περὶ κυρώσεως τῶν ὑπ’ ἀριθ. 291) 7.4.1958 «περὶ ἀπαλλαγῆς φαρικῶν καὶ ἀγκυροβολίας τελῶν κλπ. βρεταννικῶν πλοίων», 20)18.1.50 «περὶ εἰσπράξεως δικαιώματος ὑπὲρ τῶν ἀτμοπλοϊκῶν ἐπιβατηγῶν πλοίων ἐπὶ πλέον τῶν εἰσπραττομένων τοιούτων ἐπὶ τῶν εἰσιτηρίων καὶ 365)16.3.51 «περὶ ἐπαναλήψεως διαγωνισμοῦ διὰ τὴν ἐκποίησιν κρατικῶν πλοίων» πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου» καὶ 2) «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεων ἀφορωσῶν τὸ προσωπικὸν τοῦ Λιμενικοῦ Σώματος». Ὁ βουλευτὴς κ. Χ. Γραμματίδης, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Ν. Δ. 3619)1956 «περὶ συστάσεως καὶ ὀργανώσεως Ἑνώσεως Ἰδιοκτητῶν Ἡμερησίων Ἐπαρχιακῶν Ἐφημερίδων», τοῦ Νόμου 3505) 1956 ὡς καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων σχετικῶν πρὸς τὸν Τύπον». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ἰ. Σπύρου, Σ. Πολυζωγόπουλος, Γ. Κατσαφάδος καὶ Λίνα Π. Τσαλδάρη, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ὀργανώσεως τοῦ Ἀντιφυματικοῦ Ἀγῶνος». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Σ. Πολυζωγόπουλος, Ἰ. Σπηλιόπουλος, Α. Σχινᾶς, Δ. Λαντζούνης καὶ Κ. Μακρῆς, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 162)1959 Πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ περὶ ρυθμίσεως τρόπου ἐξοφλήσεως καθυστερουμένων ἀσφαλιστικῶν εἰσφορῶν καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Κατσαφάδος, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 162)1959 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ περὶ ρυθμίσεως τρόπου ἐξοφλήσεως καθυστερουμένων ἀσφαλιστικῶν εἰσφορῶν καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Ὁ βουλευτὴς Κεφαλληνίας κ. Γ. Μεταξᾶς, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Διοικητικῶν Συμβουλίων ἐπαγγελματικῶν ὀργανισμῶν τύπου Θεσσαλονίκης, διαμαρτυρομένων διὰ μελετωμένας ἐνεργείας ἰδιοκτητῶν ἐφημερίδων Θεσσαλονίκης θιγούσας ἀσφαλιστικοὺς ὀργανισμούς των. Ὁ βουλευτὴς Χανίων κ. Π. Πολυχρονίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Κοινότητος Κουφοῦ Χανίων, αἰτουμένης τὴν ἀναστολὴν εἰσπράξεως ἐσόδων Δημοσίου καὶ Ἀγροτραπέζης ὡς καὶ τὴν χορήγησιν γεωργικῶν ἐφοδίων. Ὁ βουλευτὴς Ἀχαΐας κ. Α. Γεροκωστόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Παν. Α. Τσοκανᾶ καὶ Ἀναστασίου Καβέλα, ἀγροφυλάκων περιοχῆς Πατρῶν, αἰτουμένων τὴν ἀναγνώρισιν τῶν, συνεπείᾳ παραιτήσεως καὶ ἐπαναδιορισμοῦ των, ἐτῶν ὑπηρεσίας ἐν τῷ σώματι Ἀγροφυλακῆς κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Ἀχαΐας κ. Α. Γεροκωστόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνεταιρισμοῦ πωλήσεως σταφιδοκάρπου Κουνινᾶς (Αἰγιαλείας), αἰτουμένου ὅπως καθιερωθῇ διὰ νόμου ἡ μετατροπὴ τῶν πρὸς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν ἀγροτικῶν χρεῶν εἰς μεσοπρόθεσμα. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλίας καὶ Ἀκαρνανίας κ. Π. Σταυρόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Καπνεργατῶν Ἀγρινίου, αἰτουμένου τὴν ταχυτέραν ἔναρξιν ἐπεξεργασίας τῶν ἐν Ἀγρινίῳ Κρατικῶν καπνῶν. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Στεγαστικοῦ Συνεταιρισμοῦ Θυμάτων Οἰκοδομικῆς Ἀθηνῶν, αἰτουμένου τὴν ἐπίλυσιν τοῦ στεγαστικοῦ καὶ κοινωνικοῦ προβλήματος τῶν 400 θυμάτων τοῦ ἐν λόγῳ Συλλόγου. Ὁ βουλευτὴς Θεσπρωτίας κ. Ε. Ἀθανασάκος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δημάρχου καὶ τῶν ἐκπροσώπων τῶν ὀργανώσεων τῆς πόλεως Ἰωαννίνων, αἰτουμένων ὅπως ματαιωθῇ ἡ ἀπὸ Ἡγουμενίτσης μέχρι Πατρῶν προέκτασις δὶς τῆς ἑβδομάδος τοῦ δρομολογίου τοῦ Φέρρυ–Μπὼτ συνδέσεως Ἑλλάδος–Ἰταλίας. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Δ. Λαντζούνης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Προέδρων Κοινοτήτων τέως Δήμου Ἀριστομένους Μεσσήνης–Μεσσηνίας, αἰτουμένων τὴν χορήγησιν ἐπαρκοῦς οἰκονομικῆς βοηθείας διὰ τὴν ἀποπεράτωσιν τμήματος τῆς ὁδοῦ ἀπὸ Ἀβραμίου–Στρεφίου– Ἀριστομένη. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Δ. Λαντζούνης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Τυφωνοπαθῶν Χώρας–Τριφυλλίας «Ὁ Νέστωρ» αἰτουμένου τριετῆ ἀναστολὴν τῶν πρὸς τὴν Α.Τ.Ε. ὀφειλῶν των. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου φοιτητῶν Νομικῆς Σχολῆς Μ. Α. «Ἡ Θέμις» αἰτουμένου τὴν πιστὴν ἐφαρμογὴν τῆς κειμένης (παρ. 1 καὶ 2 ἄρθρον 17 τοῦ Ν. Δ. 3974)59) νομοθεσίας. Ὁ βουλευτὴς Φθιώτιδος κ. Τ. Κωστῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Ξυλικῶν Φθιώτιδος, αἰτουμένου τὴν ἀνακατασκευὴν τῆς συνεπεία θυέλλης παρασυρθείσης τὸ 1958 γεφύρας Ξυλικῶν–Ἀμφικλείας. Ὁ βουλευτὴς κ. Ε. Ἀρβανιτάκις, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐμπορικοῦ καὶ Βιομηχανικοῦ Ἐπιμελητηρίου Εὐβοίας, αἰτουμένου ὅπως ἡ πλεύρισις τοῦ πλοίου «Κύκνος» γίνεται ἐπὶ τῆς Εὐβοϊκῆς ἀκτῆς καὶ οὐχὶ ἐπὶ τῆς Βοιωτικῆς. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Β. Θανασέκου, Μ. Κανιάρης καὶ Λ. Χονδρονάσιος, καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Πανελληνίου Ἑνώσεως Θυμάτων Γερμανικῆς Κατοχῆς «Φοῖνιξ» αἰτουμένης, ὅπως μὴ διαχωρισθοῦν τὰ θύματα τῶν ναζί, ἀλλὰ νὰ ἐξασφαλισθῇ ἱκανοποιητικὴ δι’ ὅλα ἀποζημίωσις. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Κ. Χιωτάκης, Ι. Κοντουδάκης καὶ Γ. Παπαγεωργίου, καταθέτουν ἀναφορὰν ἀγροτῶν τοῦ χωρίου Καριθένων–Κισσάμου, αἰτουμένων τὴν συνταξιοδότησιν τῶν ἀγροτῶν καὶ τὴν ἀναστολὴν τῶν ἀγροτικῶν χρεῶν καθὼς καὶ προστασίαν ἐξαγωγῶν τῶν Ἑλληνικῶν γεωργικῶν προϊόντων. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Παπαγεωργίου, Ε. Πρωϊμάκης καὶ Κ. Χιωτάκης, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Ἀγροτικοῦ Συλλόγου Νομοῦ Λασηθίου «Ὁ Ἡσίοδος» αἰτουμένου τὴν ψήφισιν ἀγροτικῶν ἀσφαλίσεων. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Α. Χονδρονάσιος, Χ. Παγώνης καὶ Α. Τσιάντος, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Γ. Β. Συν)σμοῦ καὶ τοῦ Κοινοτικοῦ Συμβουλίου Γλαύσης–Λαρίσης αἰτουμένων ἄμεσον παῦσιν τῶν ἐξαναγκαστικῶν μέτρων κατασχέσεων, προσωποκρατήσεων κλπ. διὰ τὴν εἴσπραξιν τῶν ἀγροτικῶν χρεῶν πρὸς τὴν Α.Τ.Ε., καθὼς καὶ τὴν ἄτοκον ἀναστολὴν αὐτῶν, καὶ ἔγκαιρον ἐνίσχυσιν διὰ μεσοπροθέσμων καλλιεργητικῶν δανείων καὶ χορήγησιν λιπασμάτων καὶ εἰς τοὺς μὴ ἐξοφλήσαντας τὰ χρέη των. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ι. Ἀθητάκης, Ε. Πρωϊμάκης καὶ Γ. Παπαγεωργίου, καταθέτουν ἔκκλησιν 41 ἀγροτῶν τοῦ Συνοικισμοῦ Φορτάτας–Ἡρακλείου, διὰ τῆς ὁποίας ζητεῖται ἀναστολὴ τῶν ἀγροτικῶν χρεῶν καὶ θέσπισις τῆς ἀγροτικῆς ἀσφαλίσεως. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Δ. Παινέζης καὶ Γ. Ἀράπης, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ σωματείου ὁδηγῶν ἰδιωτικῶν λεωφορείων Πειραιῶς αἰτουμένου τὴν ἔνταξιν τῶν μελῶν του εἰς τὰ ΚΤΕΛ κλπ. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλίας καὶ Ἀκαρνανίας κ. Π. Σταυρόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Ἀγρινίου αἰτουμένης τὴν ἐπίσπευσιν τῆς ἐπεξεργασίας τῶν κρατικῶν καπνῶν. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Σταμάτης καὶ Ι. Ἰντζές, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Καπνεργατῶν–Καπνεργατριῶν–Στιβαδόρων Ἀγρινίου «Ὁ Ἅγιος Χριστόφορος» ζητοῦντος τὴν ἄμεσον ἐπεξεργασίαν τῶν Κρατικῶν καπνῶν ἐπὶ τῷ τέλει μειώσεως ἀνεργίας καπνεργατῶν καὶ καπνεργατριῶν. Ὁ βουλευτὴς Ἄρτης κ. Δ. Καρατζένης, καταθέτει ἀναφορὰν Συλλόγων Φορτοεκφορτωτῶν Ξηρᾶς καὶ Ἐργατῶν Λιμένος Πρεβέζης διαμαρτυρομένων διὰ τὴν μελετωμένην μεταφορὰν ἐκ τῆς πόλεώς των τοῦ Κέντρου ἀποθηκεύσεως πετρελαίων Ἑλληνικοῦ Μονοπωλίου εἰς ἄλλην πόλιν. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Η. Ἠλιοῦ καὶ Π. Γλιγλῆς, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν Δήμων, Κοινοτήτων, Ἐλαιουργικῶν Συνεταιρισμῶν, Σωματείων Ἐλαιοπαραγωγῶν τῆς νήσου Λέσβου αἰτουμένων λῆψιν μέτρων προστασίας τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν καὶ ἰδίως περὶ ἀναθεωρήσεως τῆς τιμῆς τοῦ ἐλαιολάδου συγκεντρώσεως. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Χ. Φιλίππου, Β. Μπρακατσούλας καὶ Α. Τσιπώρης, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν καπνοπαραγωγῶν κατοίκων τῆς Κοινότητος Λεονταρίου Καρδίτσης αἰτουμένων τὴν ἄμεσον ἀπορρόφησιν τῆς εἰς 100.000 περίπου κιλὰ ἀνερχομένης ποσότητος ἀδιαθέτων καπνῶν παραγωγῆς 1958 τῆς ἐν λόγῳ περιφερείας.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Συνεχίζεται ἡ μόνη συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως Συμβάσεων α) μεταξὺ τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου καὶ τῶν συμπραττουσῶν Ἑταιρειῶν MASCHINENFABRIK BUCKAT R. WOLE A. G. GREVEN BROICHNIEDERRHEIN, BRAUN-SCHWEIGISCHE MASCHINENBAUANS TALE BRAUNSCHIWEIG καὶ LUKS AND G. G.M.B.H. INDUSTRIEDAU διὰ τὴν κατασκευήν, θέσιν εἰς λειτουργίαν καὶ τεχνικὴν διεύθυνσιν κατὰ τὴν πρώτην περίοδον λειτουργίας τοῦ ἐργοστασίου σακχάρεως ἐν τῇ περιοχῇ Λαρίσης Θεσσαλίας καὶ β) μεταξὺ τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου καὶ τῆς Τραπέζης τῆς Ὁμοσπόνδου Δημοκρατίας τῆς Γερμανίας DEUTSCHE BANK A. G. ὑποκατάστημα BRAUNSCHWEIG περὶ χορηγήσεως πιστώσεως διὰ τὴν πληρωμὴν τῆς εἰς ξένον συνάλλαγμα δαπάνης κατασκευῆς κλπ. τοῦ ἐργοστασίου σακχάρεως ὡς καὶ τῆς παροχῆς ἐξουσιοδοτήσεων εἰς τοὺς Ὑπουργοὺς ἐπὶ τοῦ Συντονισμοῦ, Βιομηχανίας καὶ τῶν Οἰκονομικῶν». Ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1 ἐκηρύχθη περαιωμένη κατὰ τὴν προηγουμένην συζήτησιν. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλή, δέχεται τὸ ἄρθρον 1;

§6ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεπῶς, τὸ ἄρθρον 1 ἐγένετο δεκτόν. Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 2 τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Σ. Ἠλιόπουλος.

§8Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, μὲ τὸ ἐδάφιον αʹ τῆς μόνης παραγράφου τοῦ ἄρθρου 2 ζητεῖται: «ἐξουσιοδότησις πρὸς τοὺς ὑπουργοὺς τοῦ Συντονισμοῦ καὶ Βιομηχανίας διὰ νὰ...... (ἀναγινώσκει)......». Δηλαδὴ διὰ τῆς ἐξουσιοδοτήσεως αὐτῆς ζητεῖ ἡ Κυβέρνησις νὰ προσλάβῃ ξένον τεχνικὸν Οἶκον διὰ νὰ παρακολουθήσῃ τὴν ἐκτέλεσιν τῆς συμβάσεως, ἡ ὁποία προβλέπεται εἰς τὸ ἄρθρον ἕνα τοῦ νομοσχεδίου. Ἐν τούτοις εἰς τὸ ἐδάφιον γʹ τῆς αὐτῆς παραγράφου ζητεῖται: «...... (ἀναγινώσκει)......». Ἀφοῦ μὲ τὸ ἐδάφιον αʹ ζητεῖται νὰ ἀναθέσῃ εἰς ξένον Οἶκον νὰ συμβουλεύσῃ τὴν Κυβέρνησιν διὰ τὸν ἔλεγχον τοῦ ἔργου μέχρι τῆς παραδόσεως τῆς κατασκευῆς τοῦ ἐργοστασίου ποῖος ὁ λόγος νὰ ζητῆται ἄλλη ἔγκρισις διὰ νὰ πάρῃ Οἶκον διὰ τὴν παραλαβὴν ἁπλῶς τοῦ ἐργοστασίου; Ὁ Οἶκος ὁ ὁποῖος προβλέπεται εἰς τὸ ἐδάφιον αʹ δὲν εἶναι εἰς θέσιν νὰ συμβουλεύσῃ τὴν Κυβέρνησιν διὰ τὴν παραλαβὴν τοῦ ἐργοστασίου; Διατὶ εἶναι ἀνάγκη νὰ πάρῃ ἄλλον Οἶκον διὰ τὸν ἔλεγχον καὶ ἄλλον διὰ τὴν παραλαβὴν τοῦ ἐργοστασίου; Νομίζω, ὅτι τοὐλάχιστον τὸ ἐδάφιον γʹ δὲν ἔχει κανένα λόγον καὶ δι’ αὐτὸ ζητοῦμεν νὰ διαγραφῇ. Ὁ Οἶκος μὲ τὸν ὁποῖον θὰ συμβληθῇ διὰ τὸν ἔλεγχον τῆς κατασκευῆς αὐτὸς ὁ Οἶκος θὰ συμβουλεύσῃ καὶ τὴν παραλαβήν. Δὲν βλέπω διὰ ποῖον λόγον πρέπει νὰ προστρέξῃ εἰς ἄλλον Οἶκον.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§10Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Πράγματι θὰ γίνουν διπλαῖ δαπάναι διὰ τὴν αὐτὴν ἐργασίαν καὶ νομίζω, ὅτι τὸ ἐδάφιον γʹ τοῦ ἄρθρου 2 πρέπει νὰ διαγραφῇ. Πέραν αὐτοῦ, τὸ ἄρθρον 57 τοῦ Συντάγματος καὶ ὅλαι αἱ συναφεῖς διατάξεις τοῦ Συντάγματος ὁρίζουν, ὅτι διὰ πᾶσαν διάθεσιν χρημάτων τοῦ Δημοσίου πρέπει νὰ παρακολουθῇ καὶ νὰ ἐγκρίνῃ ὁ ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν. Τὸ Σύνταγμα δὲν ἀναγνωρίζει ἀκόμη τὸν ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ ὡς διαχειριστὴν τῶν Δημοσίων οἰκονομικῶν, τὸν ὁποῖον κατέστησεν ὁ νόμος καὶ ἡ ἔκτοτε παράδοσις. Τὸ Σύνταγμα ζητεῖ συνεργασίαν, ἔλεγχον καὶ παρακολούθησιν τοῦ ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν. Δὲν ἠμποροῦμεν λοιπὸν αὐτὰς τὰς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 2 καὶ τῶν ἑπομένων ἄρθρων νὰ παραγνωρίσωμεν καὶ νὰ ἐξαλείψωμεν κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον τὸν ἔλεγχον τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου. Νομίζω λοιπόν, ὅτι εἰς ὅλας τὰς πράξεις καὶ εἰς ὅλα τὰ διατάγματα, τὰ ὁποῖα πρόκειται νὰ ἐκδοθοῦν καὶ εἰς τὰς ἀποφάσεις τῶν ὑπουργῶν, αἱ ὁποῖαι πρόκειται νὰ ἐκδοθοῦν, βάσει τοῦ νόμου αὐτοῦ, ὅτι πρέπει νὰ συμπράττῃ ὁ ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, διότι κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον τοὐλάχιστον θὰ γνωρίζωμεν, ὅτι θὰ ἀσκῆται κἄποιος ἔλεγχος καὶ παρακολούθησις ἀπὸ μέρους τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου. Ἡ διάταξις εἶναι σοβαρὰ καὶ αἱ διατάξεις τοῦ Συντάγματος εἶναι αὐστηραὶ καὶ νομίζω, ὅτι θὰ εἶναι ἀντισυνταγματικὸς ὁ νόμος, ἐὰν παραλείψωμεν τὴν σύμπραξιν τοῦ ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν ἀπὸ τὰς διοικητικὰς πράξεις.

§11Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Κύριε Πρόεδρε, ὡς πρὸς τὴν παρατήρησιν τοῦ κ. Ζορμπᾶ ἔχω νὰ εἴπω, ὅτι καὶ εἰς τὰς ἄλλας ὁμοίας περιπτώσεις, κατὰ τὰς ὁποίας ἐκυρώθησαν συμβάσεις τοιαύτης μορφῆς, δὲν προεβλέφθη ἡ σύμπραξις τοῦ ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, ὡς εἶπε δέ, ἐφ’ ὅσον δέχεται τὴν παράδοσιν, ἡ ὁποία ὑπάρχει, κατὰ ἕνα τρόπον, ὅτι ἠμπορεῖ νὰ ἀντιπροσωπεύσῃ τὸν ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν ὁ ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, δὲν ὑπάρχει λόγος νὰ ἀπασχολοῦνται περισσότεροι ὑπουργοί, ὅταν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀπασχοληθοῦν ὀλιγώτεροι. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν παρατήρησιν τοῦ κ. Ἡλιοπούλου ἔχω νὰ εἴπω, ὅτι ἄλλη εἶναι ἡ ἀποστολὴ τοῦ συμβούλου εἰς τὸ ἐδάφιον αʹ καὶ ἄλλη ἡ ἀποστολὴ τῶν Οἴκων εἰς τὸ ἐδάφιον γʹ. Εἰς τὸ ἐδάφιον γʹ πρόκειται περὶ Οἴκων, οἱ ὁποῖοι ἔχουν τὴν ἐντολὴν τῆς παρακολουθήσεως καὶ τοῦ ἐλέγχου τῆς ποιότητος τῶν κατασκευῶν, ὡς εἶναι ὁ Λόϊντς. Δὲν πρόκειται νὰ δώσουν συμβουλὰς αὐτοί.

§12Π. ΚΑΠΝΙΣΗΣ. Νομίζω, ὅτι ἡ παραλαβὴ τῶν κατασκευῶν δύναται νὰ γίνῃ ἀπὸ Ἕλληνας τεχνικούς, διότι αἱ παραλαβαὶ γίνονται βάσει σχεδίων καὶ δὲν χρειάζεται εἰδικότης.

§13Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Τελικῶς ἡ παραλαβὴ θὰ γίνῃ ἀπὸ Ἑλληνικὴν Ἐπιτροπήν, ἀλλὰ ἡ παρακολούθησις κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς κατασκευῆς διευκολύνει τὴν παραλαβήν. Διότι εἶναι προφανές, ὅτι τὰ μηχανήματα θὰ ἔλθουν συντεθημένα ἐνῷ ἡ παρακολούθησις τῆς κατασκευῆς πρέπει νὰ γίνεται ἐπὶ τόπου καὶ κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς κατασκευῆς. Ἀκόμη καὶ ἡ παρακολούθησις τῆς κατασκευῆς, ἂς τὸ εἴπω, τοῦ μετάλλου καὶ αἱ δοκιμαὶ τῆς ἀντοχῆς τοῦ μετάλλου, πρὶν ἀκόμη γίνῃ ἡ ἐπεξεργασία των, διὰ νὰ γίνουν τμήματα τοῦ μηχανήματος.

§14Π. ΚΑΠΝΙΣΗΣ. Αὐτὰ ἠμποροῦν νὰ γίνουν καὶ ἀπὸ Ἕλληνας τεχνικούς.

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλή. Δέχεται τὸ ἄρθρον 2;

§16ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 2 ἐγένετο δεκτόν. Ἄρθρον 3. Ὁ κ. Μ. Κύρκος ἔχει τὸν λόγον.

§18Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἔχομεν οὐσιωδεστάτας ἀντιρρήσεις ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 2. Τὰς ἀντιρρήσεις αὐτὰς ὑπὸ μορφὴν θετικὴν διετυπώσαμεν εἰς μίαν τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν κατεθέσαμεν ἐγκαίρως, ἐξετυπώθη καὶ διενεμήθη. Ἐὰν ὁ κ. ὑπουργὸς εἶναι διατεθειμένος νὰ δεχθῇ τὴν τροπολογίαν ἡμῶν, ἐγὼ τοὐλάχιστον προσωπικῶς, ὑποθέτω καὶ οἱ ἄλλοι συνάδελφοι θὰ παραιτηθοῦν τοῦ λόγου. Ἐὰν ὁ κ. ὑπουργὸς δὲν δέχεται τὴν τροπολογίαν, τότε θὰ εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ ἐπιμείνωμεν ἐπὶ τῆς συζητήσεως καὶ νὰ ἀναλύσωμεν καὶ τὴν τροπολογίαν μας.

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ποῖοι ὑπογράφουν τὴν τροπολογίαν αὐτήν; Οἱ κ. κ. Ἠλιόπουλος, Ἐφραιμίδης καὶ Πρωϊμάκης;

§20Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Μάλιστα.

§21ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Νὰ σᾶς τὴν ἀναγνώσω. Ἔχει οὕτω: «...... (ἀναγινώσκει) ......».

§22Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπιθυμῶ νὰ ἐρωτήσω τὸν κ. ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ ἐὰν ἀποδέχεται τὸ περιεχόμενον τῆς ὑποβληθείσης τροπολογίας μου οὕτως ὥστε νὰ μὴ προβῶ εἰς ἀνάλυσιν τοῦ περιεχομένου.

§23Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Νὰ προχωρήσωμεν κανονικῶς καὶ νὰ ἀναπτυχθοῦν αἱ ἀπόψεις.

§24Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ ἐργοστάσιον ὑδρεύσεως δύναται νὰ ἀναληφθῇ ἀπὸ Ἕλληνας τεχνικούς, οὕτως ὥστε νὰ ἀποφευχθῇ ἡ ἐξαγωγὴ συναλλάγματος. Ὡς πρὸς τὴν αἰτουμένην ἐξουσιοδότησιν διὰ τὴν ὑπογραφὴν καὶ ἄλλων συμβάσεων, ἐγὼ προσωπικῶς διαφωνῶ καὶ δὲν εἶμαι διατεθειμένος νὰ τὴν παράσχω, διότι ἡ παροῦσα σύμβασις δὲν ἀποτελεῖ πρότυπον. Ἡ Κυβέρνησις, δύναται, λαμβάνουσα ὑπ’ ὄψει τὰ ὅσα ἐλέχθησαν καὶ ἐπροτάθησαν κατὰ τὴν συζήτησιν τῆς παρούσης συμβάσεως, νὰ διαπραγματευθῇ τὰς νέας συμβάσεις, ἔχουσα ὑπ’ ὄψει τὴν ἀνάγκην τῆς προστασίας τῶν γεωργικῶν προϊόντων καὶ τῆς Ἑλληνικῆς βιομηχανίας καὶ νὰ τὰς φέρῃ εἰς τὴν Βουλὴν πρὸς ἔγκρισιν. Ἐκ προοιμίου ἐξουσιοδότησιν, δὲν δυνάμεθα νὰ παράσχωμεν ὅταν μάλιστα ἡ συζητουμένη σύμβασις δὲν εἶναι ὑποδειγματική.

§25Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, κατὰ τὴν συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου, ὁμιλῶν ἐκ μέρους τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος κ. Κωστόπουλος, ἀντετάχθη καὶ ἐπέκρινε μετὰ σφοδρότητος τὴν θεσπιζομένην ἐν αὐτῷ εὐρυτάτην νομοθετικὴν ἐξουσιοδότησιν πρὸς τὴν Κυβέρνησιν πρὸς ὑπογραφὴν συμβάσεων κατασκευῆς καὶ ἑτέρων ἐργοστασίων σακχάρεως. Ἡ ἀντίθεσίς μας ὅθεν πρὸς τὴν τακτικὴν καὶ ἐπιδίωξιν αὐτὴν τῆς Κυβερνήσεως νὰ λαμβάνῃ νομοθετικὴν ἐξουσιοδότησιν πρὸς ὑπογραφὴν συμβάσεων τοιαύτης σπουδαιότητος ἄνευ ὑποβολῆς των εἰς τὴν Βουλὴν πρὸς ἔγκρισιν, εἶναι κατηγορηματικὴ καὶ ἀπόλυτος. Ἀπὸ ἀπόψεως Συνταγματικῆς, μία τοιαύτη εὐρυτάτη ἐξουσιοδότησις εἶναι ἀνεπίτρεπτος, ὄχι μόνον διότι κατὰ τὴν θεμελιωμένην ἐν τῷ Συντάγματι, βασικὴν ἀρχὴν τῆς διακρίσεως τῶν ἐξουσιῶν, δὲν δύναται ἡ ἐκτελεστικὴ ἐξουσία μόνη νὰ νομοθετῇ, ἀλλὰ καὶ διότι, κατὰ ρητὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 32 αὐτοῦ, αἱ συμβάσεις αἱ περιέχουσαι παραχωρήσεις καὶ ἐπιβαρύνουσαι τοὺς Ἕλληνας, δὲν ἔχουν ἰσχὺν ἄνευ τῆς συγκαταθέσεως τῆς Βουλῆς. Ὑφίσταται ὅθεν ὁ κίνδυνος νὰ κριθῇ ἀντισυνταγματικὴ ἡ ὑπὸ κρίσιν διάταξις τοῦ ἄρθρου 3 ὡς καὶ νὰ θεωρηθοῦν ἀνίσχυροι καὶ ἄκυροι αἱ ὑπογραφησόμεναι νέαι συμβάσεις ἀπὸ τὰ ἀνώτατα Δικαστήρια τῆς χώρας, κατὰ τὴν κρατήσασαν νομολογίαν τῶν ὁποίων ἐπιτρεπτὴ εἶναι μία εἰδικὴ καὶ περιωρισμένη ἐξουσιοδότησις, ἀνεπίτρεπτος δὲ μία, ὡς ἐν προκειμένῳ, εὐρυτάτη ἐξουσιοδότησις, ἀναφερομένη μάλιστα εἰς ἐξαιρετικῆς σπουδαιότητος οἰκονομικὰ θέματα. Ἀλλὰ καὶ ἀπὸ ἀπόψεως οὐσιαστικῆς, κ. Πρόεδρε, ἀποκρούομεν κἄθε τοιαύτην εὐρεῖαν ἐξουσιοδότησιν, διότι δὲν ἐμπιστευόμεθα τὴν σημερινὴν Κυβέρνησιν νὰ ἀποφασίσῃ κατὰ τὸ δοκοῦν, λόγῳ τῆς ἐκ μέρους της γενομένης πλημμελοῦς καὶ ἀσυμφόρου διὰ τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον διαχειρίσεως αὐτοῦ τοῦ θέματος. Ἐξετέθη ἤδη κατὰ τὴν συζήτησιν ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1, τοῦ ἀναφερομένου εἰς τὴν συλλήβδην κύρωσιν τῆς ὑπὸ κρίσιν συμβάσεως, ἀπὸ πολλοὺς ἀξιοτίμους συναδέλφους καὶ ἀπὸ ἐμέ, εὐρύτερον ἐκθέσαντα τὰς ἀπόψεις μου, ὅτι κατὰ τὴν διενέργειαν τοῦ διαγωνισμοῦ ἐκ τῶν 12 ξένων Οἴκων, τῶν προσφερθέντων νὰ ἐκτελέσουν τὸ ἔργον τῆς Λαρίσης, προεκρίθησαν ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν καὶ τὴν ἀρμοδίαν ἐπιτροπὴν οἱ 4 Οἶκοι, ἤτοι δύο γερμανικοί, εἷς ἰταλικὸς καὶ εἷς πολωνικός, ὁ τελευταῖος μάλιστα, μὲ προσφορὰν διαθέσεως ἀντὶ συναλλάγματος, τῶν ἀγροτικῶν προϊόντων μας καὶ ἐξ αὐτῶν δὲν προετιμήθη ὁ εὐθηνότερος, ἀλλὰ ὁ ἀκριβότερος κατὰ 400.000 δολλάρια Γερμανικὸς Οἶκος ἢ μᾶλλον οἱ δύο συνεργαζόμενοι Γερμανικοὶ Οἶκοι. Πῶς λοιπὸν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐμπιστευθῇ τις εἰς τὴν ἰδίαν Κυβέρνησιν νὰ διαχειρισθῇ τὸ ὅλον θέμα καὶ νὰ προέλθῃ, ἄνευ διαγωνισμοῦ, εἰς ὑπογραφὴν νέων συμβάσεων διὰ τὰ ἄλλα ἐργοστάσια σακχάρεως, ἀφοῦ ἤδη διὰ τὴν ὑπὸ κύρωσιν τοιαύτην ἀπεδέχθη τόσον ἐπαχθεῖς ὅρους καὶ ἐπιβάρυνσιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου μὲ τὴν ἐπὶ πλέον διαφορὰν τῶν 400.000 δολλαρίων. Ὑποστηρίζομεν τὴν γνώμην, ὅτι ὤφειλεν ἡ Κυβέρνησις νὰ προκρίνῃ τὸν εὐθηνότερον τοὐλάχιστον ἐκ τῶν 4 Οἴκων, τῶν ἐπιλεγέντων ὡς συγκεντρούντων τὰ τεχνικὰ ἐχέγγυα κατασκευῆς ἑνὸς τοιούτου ἔργου. Ἐκ τούτου εὐλόγως προκύπτει τὸ ἀσφαλὲς συμπέρασμα, ὅτι ἐξ ἴσου πλημμελῶς θὰ διαχειρισθῇ τὸ θέμα καὶ τῶν ἄλλων συμβάσεων καὶ θὰ γίνῃ καὶ πάλιν πρόξενος ζημίας εἰς τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον. Διὰ τοὺς ἐκτεθέντας λόγους, ἀποκρούομεν ἀπολύτως τὴν τοιαύτην εὐρυτάτην ἀόριστον νομοθετικὴν ἐξουσιοδότησιν, ἰσοδυναμοῦσαν μὲ πλήρη ἀπεμπόλησιν τῶν κυριαρχικῶν δικαιωμάτων τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας καὶ κατάφωρον παραβίασιν θεμελιωδῶν διατάξεων τοῦ Συντάγματος, οὗτινος ἐτάχθημεν ἐνταῦθα φύλακες ὑπὸ τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ.

§26ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Πρίφτης ἔχει τὸν λόγον.

§27Γ. ΠΡΙΦΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, καὶ αἱ ἰδικαί μου ἀντιρρήσεις συνίστανται εἰς ὅ,τι ἀνέπτυξαν οἱ προλαλήσαντες συνάδελφοι. Ἡ ἀνάθεσις τοῦ ἐργοστασίου ὑδρεύσεως Λαρίσης εἰς ξένον τεχνικὸν Οἶκον εἶναι ἀκατανόητος, ἐφ’ ὅσον ὑπάρχουν ἄριστοι Ἕλληνες τεχνικοὶ ἱκανοὶ νὰ ἀναλάβουν τὴν κατασκευὴν τοῦ ἔργου τούτου. Προτείνομεν, ὅπως ἡ σχετικὴ φράσις τοῦ ἄρθρου 3 διαγραφῇ καὶ νὰ τεθῇ, ὅτι θὰ ἀνατεθῇ τὸ ἐργοστάσιον ὑδρεύσεως εἰς ἑλληνικοὺς τεχνικοὺς Οἴκους. Ἐπίσης εἶναι πλέον διαπιστωμένον, ὅτι ἡ παροῦσα σύμβασις κατηρτίσθη μετὰ ἀπὸ σειρὰν παραλείψεων, παραχωρήσεων κλπ. καὶ γενικῶς ὑπὸ δυσμενεῖς ὅρους. Διὰ τοῦτο ὅσον ἀφορᾷ τὴν αἰτουμένην ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως ἐξουσιοδότησιν, πέραν τοῦ λόγου τῆς ἀπαραδέκτου εὐρύτητός της, ἔχομεν τὴν γνώμην, ὅτι δὲν πρέπει νὰ δοθῇ διὰ νὰ ἀποφευχθῇ παρομοία περιπέτεια. Βεβαίως ὑπάρχει ὁ περιορισμὸς τοῦ ἀνωτάτου ὁρίου τιμήματος, ἀλλὰ καὶ τοῦτο ἠλέγχθη σοβαρώτατα ὑψηλότερον τῶν λοιπῶν προσφορῶν καὶ μάλιστα μὲ ἀποπληρωμὴν τῆς ἀξίας κατὰ 80% εἰς ἀγροτικὰ προϊόντα καὶ ὄχι εἰς συνάλλαγμα. Καὶ ἔχομεν τόσην ἀνάγκην διαθέσεως τῶν πλεοναζόντων ἀγροτικῶν μας προϊόντων ὥστε εἶναι ἀπαράδεκτος κάθε ἐνέργεια ἡ ὁποία δὲν διευκολύνει τὴν διάθεσίν των. Καὶ πέραν ἀκόμη αὐτῶν ὅλων εἶναι τελείως ἀκατανόητον συμβάσεις ἀναγόμεναι εἰς τὴν ἀνασυγκρότησιν τῆς χώρας νὰ συνάπτωνται ἐρήμην καὶ ἄνευ τοῦ ἐλέγχου τῆς Βουλῆς. Διὰ τοῦτο καὶ ἐπιμένομεν ἐπὶ τῆς τροποποιήσεως τοῦ ἄρθρου 3.

§28ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Σιαφλέκης ἔχει τὸν λόγον.

§29Ι. ΣΙΑΦΛΕΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἀπὸ τὰς συζητήσεις αἱ ὁποῖαι ἔγιναν ἐπὶ τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου ἀπεδείχθη, ὅτι ἡ σύμβασις ἡ ὁποία ἔφθασε μέχρις ἡμῶν πρὸς κύρωσιν ὄχι μόνον δὲν ὑπῆρξεν ἰδεώδης, ὥστε νὰ καταστῇ πρότυπον συμβάσεως, ἀλλὰ ἀντιθέτως ὑπῆρξεν ἐπιζημία εἰς τὸ Δημόσιον καὶ συνεπῶς, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ διάταξις εἰς τὸ σχέδιον νόμου βάσει τῆς ὁποίας νὰ δύναται κατ’ ἐξουσιοδότησιν ἡμῶν νὰ συνάπτῃ παρομοίας φύσεως συμβάσεις ἡ Κυβέρνησις. Ἡ διεξαχθεῖσα συζήτησις, κ. Πρόεδρε, ἡ μακρὰ καὶ ἐξονυχιστικὴ πρέπει νὰ ἔχῃ πείσει τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι τὸ ὄφελός της δὲν εἶναι νὰ δεχθῇ τὴν ἐξουσιοδότησιν ἡμῶν καὶ νὰ συνάψῃ συμβάσεις παρομοίας ἐρήμην τῆς Βουλῆς. Τὸ συμφέρον της εἶναι νὰ φέρῃ τὰς συμβάσεις ἐνώπιον τῆς Βουλῆς. Ἐν τοσούτῳ ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἐπιθυμῇ διὰ τῆς διατάξεως τοῦ ἄρθρου 3 νὰ λύσῃ τὰς χεῖρας της, ἡμεῖς διὰ τῆς τροπολογίας τὴν ὁποίαν ὑπεβάλαμε δὲν τῆς τὸ ἐπιτρέπομεν. Ἐν πρώτοις, κ. Πρόεδρε, μᾶς ζητεῖ ἐξουσιοδότησιν νὰ ἀναθέσῃ τὴν κατασκευὴν τοῦ ἔργου ὑδρεύσεως τοῦ ὑπὸ κατασκευὴν ἐργοστασίου σακχάρεως Λαρίσης. Ἔργου δευτερευούσης σημασίας εἰς ξένους τεχνικοὺς καὶ ὄχι εἰς Ἕλληνας. Καὶ ἐρωτῶ: ὁ δρόμος ποὺ ἀκολουθεῖ, πᾶν ἔργον τεχνικὸν νὰ τὸ ἀναθέτῃ εἰς ξένους οἴκους, δὲν νομίζετε, ὅτι εἶναι δρόμος ποὺ βλάπτει τὰ συμφέροντα τῶν τεχνικῶν τῆς Ἑλλάδος, οἱ ὁποῖοι ἀναμένουν μίαν τοὐλάχιστον ἠθικὴν ἀναγνώρισιν ἀπὸ μέρους τῆς Κυβερνήσεως, διὰ νὰ ἀπασχοληθοῦν εἰς ἔργα παραγωγικὰ τῆς χώρας; Προκειμένου ἡ Κυβέρνησις νὰ προβῇ εἰς δημοσίας ἐπενδύσεις εἰς τοιαῦτα ἔργα, διατὶ νὰ χρησιμοποιῇ ξένους τεχνικούς; Δὲν εἶναι ὀρθόν, οὔτε δίκαιον, ἡ Κυβέρνησις νὰ παραγνωρίζῃ τὸν Ἑλληνικὸν τεχνικὸν παράγοντα, τοῦ ὁποίου ἡ συμβολὴ εἶναι πολύτιμος καὶ πρέπει πλήρως νὰ ἀξιοποιηθῇ. Νομίζω, ὅτι ἡ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως εἶναι ἐσφαλμένη καὶ πρέπει νὰ ἀναθεωρηθῇ. Χρειάζεται μία γενναία στροφὴ εἰς τὸ θέμα αὐτό. Δὲν πρέπει νὰ μεταφέρωμεν εἰς τὴν Βουλὴν μόνον τὰ πικρόχολα σχόλια τὰ ὁποῖα γίνονται μέσα εἰς τοὺς τεχνικοὺς κύκλους, πρέπει νὰ μεταφέρωμεν τὴν ἀγανάκτησιν καὶ τὴν ὀργὴν τῶν τεχνικῶν οἴκων τῆς χώρας ἔναντι τῆς τακτικῆς, τὴν ὁποίαν ἀκολουθεῖ ἡ Κυβέρνησις, διὰ τὰ τεχνικὰ ἔργα νὰ ἀπευθύνεται εἰς ξένους οἴκους, παραγνωρίζουσα τοὺς Ἑλληνικοὺς τεχνικοὺς παράγοντας. Εἶναι γεγονός, ὅτι, ἄνευ τῶν Ἑλλήνων τεχνικῶν δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὁδεύσωμεν πρὸς μίαν ὑγιᾶ οἰκονομικὴν ἀνασυγκρότησιν τῆς χώρας. Δὲν εἶναι δυνατόν, γενικώτερον, νὰ ἐμπιστευώμεθα τὴν οἰκονομικὴν ἀνόρθωσιν τῆς χώρας εἰς ξένους τεχνικούς. Ἐπισημαίνω τὸν κίνδυνον, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν πάντοτε νὰ ἔχωμεν ἐμπιστοσύνην εἰς ξένους τεχνικοὺς οἴκους. Πρέπει κἄποτε νὰ ἀντιληφθῶμεν, ὅτι οἱ ξένοι τεχνικοὶ οἶκοι κεκτημένοι πεῖραν, κεκτημένοι ἱκανότητα, δὲν παύουν νὰ εἶναι ξένοι καὶ ὀφείλομεν νὰ στραφῶμεν πρὸς τοὺς Ἑλληνικοὺς τεχνικοὺς οἴκους. Κύριε Πρόεδρε, δὲν συμφωνοῦμεν εἰς τὴν παροχὴν ἐξουσιοδοτήσεως πρὸς τὴν Κυβέρνησιν διὰ τὴν σύναψιν καὶ ἄλλων συμβάσεων αὐτοῦ τοῦ τύπου. Βεβαίως, ἡ Κυβέρνησις ἰσχυρίζεται, ὅτι ὑπάρχει περιορισμὸς εἰς τὴν κατάρτισιν περαιτέρω συμβάσεων δι’ ἐργοστάσια σακχάρεως, ὁ περιορισμὸς τοῦ τιμήματος. Ἀλλά, κ. Πρόεδρε, τὸ τίμημα δὲν εἶναι περιορισμὸς ἱκανὸς νὰ μᾶς πείσῃ, ὅτι πρέπει νὰ δώσωμεν ἐν λευκῷ τὴν ἐξουσιοδότησιν. Τὸ τίμημα εἶναι ἕνας παράγων σχετικός, ὁ ὁποῖος, λαμβανομένης ὑπ’ ὄψιν τῆς διεθνοῦς προσπαθείας διὰ τὴν μείωσιν τοῦ κόστους τοῦ βιομηχανικοῦ, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποτελέσῃ σταθερὸν γνώμονα καὶ διὰ τὴν Κυβέρνησιν ἀκόμη, ἡ ὁποία μᾶς ζητεῖ τὴν ἐξουσιοδότησιν, διότι καὶ ἡ Κυβέρνησις θὰ πρέπει νὰ γνωρίζῃ, ὅτι, ἐὰν τὸ ἐργοστάσιον αὐτὸ τὸ ἔκλεισε σήμερον εἰς αὐτὴν τὴν τιμήν, μετὰ ἓν ἔτος θὰ πρέπει καὶ ἠμπορεῖ νὰ τὸ κλείσῃ εἰς πολὺ χαμηλοτέραν τιμήν. Διὰ νὰ τελειώνω, κ. Πρόεδρε, ἡμεῖς διὰ τῆς τροπολογίας μας, θέτομεν ἕνα ὅρον οὐσιαστικὸν εἰς τὴν κατάρτισιν τῶν περαιτέρω συμβάσεων διὰ τὴν ἐπένδυσιν κεφαλαιουχικῶν ἀγαθῶν εἰς τὴν χώραν μας. Τὸν ὅρον αὐτόν, μᾶς τὸν ὑπαγορεύει ἡ δραματικὴ κατάστασις τῆς ἀγροτικῆς ἑλληνικῆς οἰκονομίας. Αἰσθανόμεθα αὐτὴν τὴν στιγμήν, καὶ διεπιστώθη αὐτὸ ἀπὸ ὅλας τὰς πτέρυγας τῆς αἰθούσης αὐτῆς, μίαν τεραστίαν πίεσιν, λόγῳ τῶν ἀδιαθέτων ἀγροτικῶν ἀποθεμάτων. Εἶναι ἕνα παθητικὸν στοιχεῖον τῆς Ἑλληνικῆς οἰκονομίας, τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ τὸ ἀποβάλωμεν τάχιστα καὶ πρέπει νὰ ἀποτελέσῃ τὸ ὑπ’ ἀριθ. 1 ἔργον τῆς Κυβερνήσεως. Δι’ αὐτό, λοιπόν, θὰ προβάλωμεν ὡς ὅρον εἰς τὴν σύναψιν τῶν περαιτέρω συμβάσεων, ὅτι θὰ πρέπει ὁπωσδήποτε τοιαῦται συμβάσεις νὰ καλύπτωνται κατὰ τὸ 60% τῆς ἀξίας των εἰς συνάλλαγμα ἐγκαταστάσεων εἰς γεωργικὰ προϊόντα τῆς χώρας. Μόνον διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ θὰ καταστῇ δυνατὸν νὰ ἀπορροφηθοῦν τὰ γεωργικά μας προϊόντα, νὰ ἀνασάνῃ ἡ ἑλληνικὴ οἰκονομία καὶ νὰ ἀπολαύσῃ ὁ ἀγροτικὸς κόσμος, ὁ ὁποῖος πεινᾷ αὐτὴν τὴν στιγμήν, ἕνα ἀνθρώπινον εἰσόδημα.

§30ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Ἠλιόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§31Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, μὲ τὸ ἄρθρον 3 ζητεῖται ἐξουσιοδότησις διὰ δύο πράγματα: Πρῶτον, νὰ ἐπιτραπῇ εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ χρησιμοποιήσῃ ξένους οἴκους διὰ τὴν ὕδρευσιν τοῦ ἐργοστασίου σακχάρεως, τὸ ὁποῖον πρόκειται νὰ γίνῃ εἰς τὴν Λάρισαν καί, δεύτερον, νὰ ἐξουσιοδοτηθῇ νὰ ὑπογράψῃ σύμβασιν καὶ διὰ τὴν ἵδρυσιν δύο ἑτέρων ἐργοστασίων. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ πρῶτον θέμα τῆς χρησιμοποιήσεως ξένου οἴκου διὰ τὴν ὕδρευσιν, δὲν γνωρίζω, ἐὰν ἡ Κυβέρνησις εἶναι εἰς θέσιν νὰ ὑποστηρίξῃ, ὅτι πράγματι δὲν ὑπάρχουν τεχνικοὶ εἰς τὴν χώραν μας, εἴτε οἶκοι, εἴτε ἐπιστήμονες, οἱ ὁποῖοι καὶ εἶναι εἰς θέσιν νὰ μεταφέρουν τὸ νερὸ τοῦ Πηνειοῦ, διὰ νὰ ὑδρευθῇ τὸ ἐργοστάσιον σακχάρεως διὰ τὴν ὕδρευσιν, διὰ τὴν πόσιν ὕδατος διὰ τοὺς ἐργαζομένους εἰς τὸ ἐργοστάσιον καὶ διὰ τὸ πλύσιμον τῶν τεύτλων. Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις πράγματι πιστεύῃ, ὅτι δὲν ὑπάρχουν τεχνικοὶ οἶκοι, οἱ ὁποῖοι εἶναι δυνατὸν νὰ μεταφέρουν τὸ νερὸ τοῦ Πηνειοῦ εἰς τὸ ἐργοστάσιον διὰ νὰ γίνῃ χρησιμοποιήσιμον, τότε θὰ πρέπει νὰ δεχθῇ ἡ Κυβέρνησις καὶ νὰ διακηρύξῃ, ὅτι ἀπὸ ἀπόψεως τεχνικῆς ἡ Ἑλλὰς ὄχι καθυστερημένη εἶναι, ἀλλὰ ἀπολύτως χρεωκοπημένη. Ὅμως, τοῦτο, νομίζω, ὅτι οὔτε οἱ κύριοι ὑπουργοί, οὔτε ἡ Κυβέρνησις, οὔτε ἄλλος τις θὰ ἠδύνατο νὰ ὑποστηρίξῃ. Ἀντιθέτως, ἡ ἐπίδοσις ἡ τεχνικὴ τῆς χώρας μας, τῶν τεχνικῶν μας, εἶναι τοιαύτη, ὥστε ὄχι μόνον αὐτὸ τὸ ἁπλούστατον τεχνικὸν ἔργον, ἀλλὰ καὶ πολὺ σοβαρώτερον ἔργον, εἶναι δυνατὸν νὰ ἀναλάβουν. Διὰ τὸν λόγον αὐτόν, νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν καὶ δὲν θὰ πρέπει νὰ ἐπιτραπῇ νὰ προσφύγωμεν εἰς ξένους τεχνικοὺς διὰ νὰ ἐπιτύχωμεν τὴν ὕδρευσιν τοῦ ἐργοστασίου, τὸν ἐφοδιασμὸν τοῦ ἐργοστασίου δι’ ὕδατος ἀπὸ τὸν ποταμὸν Πηνειόν. Ἄλλωστε, ποία ἐγγύησις ὑπάρχει, ὅτι οἱ ξένοι τυχόν, τοὺς ὁποίους θὰ καλέσωμεν θὰ κάμουν καλλίτερα αὐτὸ τὸ ἔργον ἀπὸ ὅ,τι θὰ τὸ πραγματοποιήσουν οἱ Ἕλληνες τεχνικοί. Ἤδη, ἔχομεν ἕνα δεδομένον, ὅπου ξένοι τεχνικοὶ εἰργάσθησαν καὶ ἔκαμαν κατασκευὰς εἰς τὴν Ἑλλάδα καὶ κατὰ τὰς περισσοτέρας περιπτώσεις ἡ ἐργασία αὐτὴ ἦτο ἀποτυχημένη. Τὸ ἐργοστάσιον τῆς Λαρίμνης ἀπέδειξεν, ὅτι αἱ κατασκευαὶ ἦσαν ἀτελεῖς. Τελευταίως ἀκόμη, εἰς ἁπλᾶ ἔργα, ὅπως εἰς τὸν ἐξαερισμὸν τῆς Ὁμονοίας, εἶχον καλέσει ξένον ἀπὸ τὴν Αὐστρίαν, τὸν ὁποῖον ἐπλήρωσαν 140.000 δραχμάς, ἐξετέλεσε τὸ ἔργον τοῦ ἐξαερισμοῦ, τὸ ὁποῖον ἀπεδείχθη εἰς τὸ τέλος, ὅτι ἦτο ἐντελῶς ἄχρηστον. Ἐχρησιμοποίησαν ἐν συνεχείᾳ Ἕλληνας τεχνικούς, ἐπλήρωσαν 80.000 δραχμὰς καὶ τὸ ἔργον ἔγινε, καθ’ ὃν τρόπον ὑπάρχει καὶ λειτουργεῖ σήμερον. Ἀποδεικνύεται καὶ ἐξ αὐτοῦ, ὅτι ὄχι μόνον δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ προσφύγωμεν εἰς τοὺς ξένους, ἀλλὰ καὶ εἰς τὰς πλείστας περιπτώσεις ποὺ προσεφύγαμεν εἰς τοὺς ξένους, ὑπέστημεν μίαν αἱμορραγίαν οἰκονομικήν, χωρὶς νὰ ὑπῆρχε καμμία ἀπόλυτος ἀνάγκη. Νομίζω, ὅτι, κατὰ τὸ σημεῖον αὐτό, πρέπει ὁπωσδήποτε νὰ τροποποιηθῇ τὸ νομοσχέδιον. Δι’ αὐτὸ καὶ εἰς τὴν πρότασιν περὶ τροποποιήσεως τῆς διατάξεως αὐτῆς, δεχόμεθα μὲν νὰ ἐξουσιοδοτηθῇ ἡ Κυβέρνησις, ἀλλὰ νὰ χρησιμοποιήσῃ Ἕλληνας τεχνικοὺς εἰς τὴν κατασκευὴν τοῦ ἔργου αὐτοῦ. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐξουσιοδότησιν διὰ τὴν ἵδρυσιν ἄλλων ἐργοστασίων, ἡ Κυβέρνησις ζητεῖ νὰ ἐπισπεύσῃ τὴν ὑπογραφὴν αὐτῆς τῆς συμβάσεως διὰ τὴν κατασκευὴν τοῦ ἐργοστασίου αὐτοῦ εἰς τὴν Λάρισαν, διότι ἤδη ἤρχισεν ἡ παραγωγὴ τῶν τεύτλων καὶ ἑπομένως ἠμπορεῖ νὰ ὑπάρχῃ μία δικαιολογία. Ἀλλά, προκειμένου περὶ τῆς ἱδρύσεως δύο ἄλλων ἐργοστασίων τῆς αὐτῆς φύσεως, ποῖος λόγος εἶναι νὰ ὑπάρξῃ σπουδή, ὥστε νὰ ζητῇ ἡ Κυβέρνησις ἐν λευκῷ ἐξουσιοδότησιν διὰ τὴν ὑπογραφὴν καὶ νέων συμβάσεων; Ἐκεῖνο ποὺ θὰ ἠδύνατο νὰ παρασχεθῇ εἰς τὴν Κυβέρνησιν εἶναι, νὰ θεωρηθῇ ὁ διαγωνισμὸς ὁ γενόμενος, ὡς ἰσχύων καὶ διὰ τὰς ἄλλας δύο βιομηχανικὰς μονάδας. Νὰ χρησιμοποιήσῃ, δηλαδή, ἐκ τῶν πέντε διαγωνισθέντων τὰς ἰδίας ἐπιχειρήσεις διὰ τὴν ἀνάθεσιν αὐτοῦ τοῦ ἐργοστασίου, ἀλλὰ αἱ συμβάσεις αἱ ὁποῖαι θὰ γίνουν μὲ τοὺς ἀναδόχους, θὰ πρέπει ἀπαραιτήτως νὰ ἔλθουν εἰς τὴν Βουλήν. Ἀναμφισβητήτως, ὑπάρχει ὑποχρέωσις ἐκ τοῦ Συντάγματος, ὅπως ὅλαι αἱ συμβάσεις, διὰ τῶν ὁποίων γίνονται παραχωρήσεις πρὸς τρίτους, αὐτὸ εἶναι τὸ ἄρθρον 42 τοῦ Συντάγματος, δὲν ἠμπορεῖ παρὰ νὰ ἐγκριθοῦν ἀπὸ τὴν Βουλήν, διότι ἄλλως δὲν ἔχουν ἰσχύν. Αὐτός, ἄλλωστε, εἶναι καὶ ὁ βασικὸς λόγος, διὰ τὸν ὁποῖον ἔρχονται καὶ αἱ συμβάσεις εἰς τὴν Βουλήν. Ἀλλά, πέραν αὐτῆς τῆς Συνταγματικῆς ἐπιταγῆς, ὑπάρχει οὐσιαστικὸς λόγος νὰ ἔλθουν αἱ συμβάσεις αὐταὶ εἰς τὴν Βουλήν. Ἐὰν διὰ λόγους σπουδῆς ἀνετέθη τὸ ἔργον αὐτὸ εἰς τοὺς Γερμανικοὺς οἴκους, διὰ τὸ ὁποῖον συζητοῦμεν μὲ παραχωρήσεις, σὰν τὰς παραχωρήσεις, περὶ τῶν ὁποίων τόσος λόγος ἔγινε καὶ μὲ διατάξεις, αἱ ὁποῖαι δὲν θὰ ἔπρεπε κἂν νὰ ἐμφανισθοῦν εἰς σύμβασιν, διατάξεις ἰδίως ἀφορῶσαι τοὺς ἐργαζομένους καὶ τὰς διαπραγματεύσεις τῶν ἐργαζομένων διὰ τὴν κατασκευὴν τῶν ἔργων αὐτῶν, θὰ ἠδύνατο νὰ ὑπάρχῃ ἡ δικαιολογία αὐτῆς τῆς σπουδῆς νὰ τελειώσῃ ἡ σύμβασις αὐτή. Ἀλλὰ δὲν ὑπάρχει καμμία ἀπολύτως δικαιολογία νὰ ζητᾷ ἡ Κυβέρνησις νὰ ὑπογράψῃ καὶ τὰς ἄλλας συμβάσεις, κατ’ εἰκόνα καὶ ὁμοίωσιν τῆς συμβάσεως αὐτῆς, ἡ ὁποία, ἐν πάσῃ περιπτώσει, εἶναι ἀτελής, ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἔχει παραχωρήσεις πέραν ἐκείνων ποὺ ἐπιτρέπεται πρὸς τοὺς ξένους καὶ περιλαμβάνουν διατάξεις, αἱ ὁποῖαι, ἐπαναλαμβάνω, δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ ὑπῆρχον εἰς κείμενα νομοθετικά, διότι θίγουν δικαιώματα ἐργαζομένων. Τελικῶς, θὰ ἔλεγον, νὰ μὴ ὑπογράφωνται ἄλλαι συμβάσεις τοιαύτης μορφῆς, χωρὶς τὴν πρόβλεψιν καὶ τὴν ἐξασφάλισιν, ὅπως ἡ τιμὴ τῶν μονάδων αὐτῶν νὰ καθίσταται πληρωτέα μὲ ἑλληνικὰ γεωργικὰ προϊόντα. Ἐνῷ ὑπάρχει αὐτὸ τὸ ὀξὺ πρόβλημα τῆς ἀξιοποιήσεως τῶν ἀγροτικῶν προϊόντων καὶ ἐνῷ ἔχομεν προσφορὰς διὰ τὴν κατασκευὴν ἔργων οἰκονομικῆς βελτιώσεως τῆς χώρας μὲ πληρωμὴν εἰς ἑλληνικὰ προϊόντα καὶ παρὰ τὸ γεγονός, ὅτι ὑπάρχουν νέαι προσφοραί, τότε θὰ πρέπει νὰ δεχθῶμεν, ὅτι δὲν ἔχομεν τίποτε ἄλλο, παρὰ νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὸ βασικὸν καθῆκον μας, τῆς ἀξιοποιήσεως τῶν ἀγροτικῶν προϊόντων τῆς χώρας. Δι’ ὅλους αὐτοὺς τοὺς λόγους, νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ τροπολογία, διὰ τῆς ὁποίας, ἀφ’ ἑνὸς μὲν τὸ ἔργον τῆς ὑδρεύσεως θὰ ἀνατεθῇ εἰς Ἕλληνας τεχνικούς, ἐξ ἄλλου, νὰ ἐπιτραπῇ, ὅπως ἐκ τῶν 5 διαγωνισθησομένων προκρίνῃ καὶ προβῇ εἰς τὴν σύνταξιν τῆς συμβάσεως, ἡ ὁποία νὰ ἔλθῃ πρὸς κρίσιν εἰς τὴν Βουλήν.

§32ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Κοθρῆς, ἔχει τὸν λόγον.

§33Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, διὰ τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχεδίου, ἡ Κυβέρνησις ζητεῖ ἐξουσιοδότησιν ἀφ’ ἑνὸς μὲν νὰ προβῇ εἰς τὴν σύναψιν τῆς συμβάσεως διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ ἔργου ὑδρεύσεως τοῦ ἱδρυθησομένου βάσει τοῦ νομοσχεδίου τούτου ἐργοστασίου σακχάρεως καί, δεύτερον, νὰ συνάψῃ συμβάσεις, διὰ τῶν ὁποίων θὰ ἱδρυθοῦν ἕτερα δύο ἀκόμη ἐργοστάσια σακχάρεως ὑπὸ τοὺς αὐτοὺς ὅρους, ὑπὸ τοὺς ὁποίους ἱδρύεται καὶ τὸ διὰ τῆς παρούσης συμβάσεως προβλεπόμενον τοιοῦτον. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ὤφειλε νὰ ἐπιδείξῃ μίαν ἰδιαιτέραν εὐθιξίαν εἰς τὰς ἐπικρίσεις, τὰς ὁποίας διετύπωσαν προλαλήσαντες συνάδελφοι ἐπὶ τῆς διατάξεως αὐτῆς καὶ νὰ δεχθῇ τὴν τροποποίησίν της, διότι δὲν δικαιολογεῖ οὔτε ἡ κοινοβουλευτικὴ εὐθιξία, οὔτε ἡ ἠθικὴ τάξις, μετὰ μίαν σύμβασιν, τόσον ἐπικριθεῖσαν ἀπὸ ὅλας τὰς πτέρυγας τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, σύμβασιν, ἡ ὁποία ταλαιπωρεῖ τὴν Βουλὴν ἐπὶ τόσας ἡμέρας, λόγῳ ἀκριβῶς τῶν πολλῶν ἐλαττωματικῶν πλευρῶν, τὰς ὁποίας ἐμφανίζει, νὰ ἐπιθυμῇ ἡ Κυβέρνησις ἄνευ νέας συζητήσεως καὶ ἄνευ ἐλέγχου τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, νὰ ὑπογράψῃ νέας συμβάσεις, διὰ νὰ ἱδρύσῃ νέα παρόμοια ἐργοστάσια. Θὰ ὑπῆρχε μία δικαιολογία, κ. Πρόεδρε, ἐὰν ἡ καθυστέρησις τῆς ψηφίσεως νέων συμβάσεων ἀπὸ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν θὰ ἐδημιούργει σοβαρὰ ἐμπόδια εἰς βάρος τῆς ἐθνικῆς οἰκονομίας τοῦ τόπου, εἰς βάρος τῆς ὅλης προσπαθείας οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως τῆς χώρας. Ἀλλά, κ. Πρόεδρε, ἡ Κυβέρνησις δὲν εἶναι κἂν ἑτοίμη αὐτὴν τὴν στιγμήν, διὰ νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ θέμα τῆς ἱδρύσεως τοῦ πρώτου ἐργοστασίου, ἀπὸ ἀπόψεως πρώτης ὕλης. Διὰ πρώτην φοράν, προβλέπεται ἡ τευτλοκαλλιέργεια, ἡ ὁποία θὰ χρησιμοποιηθῇ ὡς βάσις διὰ τὴν παραγωγὴν τῆς πρώτης ὕλης, τὴν ὁποίαν θὰ χρησιμοποιήσῃ τὸ ἐργοστάσιον. Ἀλλὰ δὲν ἔχει ἀκόμη ὁλοκληρώσει τὴν μελέτην της, ἐὰν μόνον τὰ τεῦτλα εἶναι ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα εἶναι δυνατὸν νὰ χρησιμοποιηθοῦν ὡς πρώτη ὕλη διὰ τὴν παραγωγὴν σακχάρεως. Διετυπώθησαν εἰς τὴν αἴθουσαν ταύτην πλεῖσται ὅσαι ἀπόψεις, ὅσον ἀφορᾷ τὴν δυνατότητα χρησιμοποιήσεως καὶ ἄλλων πρώτων ὑλῶν ἐξ ἐγχωρίων ἀγροτικῶν προϊόντων, διὰ τὴν παραγωγὴν σακχάρεως. Ἀλλ’ ἐκτὸς αὐτοῦ, κ. Πρόεδρε, γνωρίζετε πολὺ καλλίτερον ἡμῶν, ὅτι αἱ συνθῆκαι αἱ διεθνεῖς μεταβάλλονται, ὅτι ἐπίσης αἱ τεχνικαὶ καὶ οἰκονομικαὶ συνθῆκαι μεταβάλλονται. Εἶναι, λοιπόν, δυνατόν, μέχρις ὅτου καταστῇ δυνατὴ ἡ δημιουργία νέων ἐργοστασίων σακχάρεως, νὰ ὑπάρξουν καὶ εὐνοϊκώτεραι συνθῆκαι καὶ δυσμενέστεραι συνθῆκαι. Κατὰ ποίαν, λοιπόν, λογικὴν δὲν θὰ τεθῇ ἡ νέα σύμβασις ὑπὸ τὴν κρίσιν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, ὥστε νὰ τῆς δοθῇ ἡ δυνατότης νὰ κρίνῃ, κατὰ πόσον, εἰς τὴν περίοδον τὴν συγκεκριμένην, κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ ἀποφασισθῇ ἡ ἵδρυσις τοῦ νέου ἐργοστασίου, δὲν θὰ ὑπάρξουν συνθῆκαι δικαιολογοῦσαι μεταβολὴν τῶν ὅρων τῶν περιεχομένων εἰς τὴν παροῦσαν σύμβασιν; Ἐὰν ἡ παροῦσα σύμβασις ἐτύγχανε τῆς ὁμοθύμου ἐγκρίσεως ἀπὸ πάσας τὰς πλευρὰς τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, ἴσως θὰ ὑπῆρχε μία δικαιολογία διὰ τὴν Κυβέρνησιν, ζητοῦσαν τοιαύτην εὐρυτάτην ἐξουσιοδότησιν, ἡ ὁποία ὀρθῶς ἐκρίθη καὶ ὡς ἀντισυνταγματική. Ἀλλ’ ἐν προκειμένῳ, ὁμιλοῦμεν περὶ ἐξουσιοδοτήσεως εὐρυτάτης, ἡ ὁποία δίδει τὸ δικαίωμα εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ ὑπογράψῃ συμβάσεις ὑπὸ ὅρους τόσον ἐπικριθέντας ἀπὸ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν. Ἔπειτα, κ. Πρόεδρε, ἡ χρηματοδότησις τῶν ἔργων αὐτῶν ἐπεκρίθη δριμύτατα ἀπὸ ἐξέχοντας συναδέλφους ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ. Ἡ Κυβέρνησις ἔχει τὴν πλειοψηφίαν, τὶ φοβεῖται; Φοβεῖται τὸν ἔλεγχον, τὴν δημοσίαν συζήτησιν; Διὰ ποῖον λόγον νὰ μὴ φέρῃ τὰς νέας συμβάσεις ἐνώπιον τοῦ Σώματος; Ποία θὰ εἶναι ἡ καθυστέρησις ἐκ τῆς συζητήσεως τῶν νέων συμβάσεων; Συζητοῦμεν ἤδη ἐπὶ μίαν ἑβδομάδα καὶ ἡ καθυστέρησις μιᾶς ἑβδομάδος ἀκόμη, προκειμένου νὰ μὴ δεσμευθῇ τὸ Κράτος μὲ τόσον δυσμενεῖς ὅρους διὰ τὴν πραγματοποίησιν αὐτῶν τῶν συμβάσεων, εἶναι μηδαμινὴ ἀπέναντι τοῦ χρονικοῦ διαστήματος, τὸ ὁποῖον ἡ Κυβέρνησις ἔχει καταναλώσει διὰ νὰ μελετήσῃ τὴν πραγματοποίησιν τῶν συμβάσεων αὐτῶν. Ἐπὶ ἓν καὶ ἥμισυ καὶ πλέον, ἴσως καὶ ἐπὶ δύο ἔτη, ἡ Κυβέρνησις μελετᾷ τὸ θέμα τῆς ἱδρύσεως ἐργοστασίου σακχάρεως καὶ δυστροπεῖ, διότι ἡ συζήτησις ἐπὶ μιᾶς τόσον σοβαρᾶς συμβάσεως ἀπασχολεῖ τὴν Βουλὴν ἐπὶ μίαν ἑβδομάδα. Νομίζω, ὅτι ἐὰν παραταθῇ ἡ συζήτησις ἐπὶ μίαν ἀκόμη ἑβδομάδα, ἡ Κυβέρνησις θὰ εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἀναπτύξῃ τὰς ἀπόψεις της καὶ νὰ δικαιολογήσῃ τὴν κατάθεσιν τῶν νέων συμβάσεων. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι ἡ κοινοβουλευτικὴ τάξις ἐπιβάλλει, νὰ δεχθῇ ἡ Κυβέρνησις τὴν τροπολογίαν αὐτὴν καὶ νὰ τροποποιήσῃ τὸ ἄρθρον 3, δεχομένη, ὅπως αἱ νέαι συμβάσεις τεθοῦν καὶ πάλιν ὑπὸ τὴν κρίσιν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας.

§34ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Πυρομάγλου ἔχει τὸν λόγον.

§35Κ. ΠΥΡΟΜΑΓΛΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, πράγματι εἶμαι βέβαιος, ὅτι ἡ ὅλη συζήτησις, ἡ ὁποία γίνεται ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ εἰς τὴν Βουλήν, ἀφήνει ἀδιάφορον τὴν Κυβέρνησιν καὶ εἰδικῶς τοὺς ἁρμοδίους ὑπουργούς, διότι ἔχουν λάβει τὴν ἀπόφασίν των ἐκ τῶν προτέρων. Θὰ ἤθελον, ὅμως, νὰ κάμω ὡρισμένας παρατηρήσεις ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 3. Καὶ πάλιν θὰ θέσω εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ καὶ εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Βιομηχανίας ὡρισμένα ἐρωτήματα, ὅπως καὶ κατὰ τὴν συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, εἰς τὰ ὁποῖα δὲν ἀπήντησαν. Ἀπὸ τρία ἤδη ἔτη συζητεῖται ἡ ἐγκατάστασις ἐργοστασίου σακχάρεως εἰς τὴν Ἑλλάδα. Ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι τὸ πρῶτον καὶ βασικώτερον ζήτημα, τὸ ὁποῖον ἔπρεπε νὰ ἀπασχολήσῃ τὸ ἁρμόδιον Ὑπουργεῖον, ἦτο, ὑπάρχουν Ἕλληνες τεχνικοί, οἱ ὁποῖοι θὰ εἶναι εἰς θέσιν ὄχι μόνον νὰ παρακολουθήσουν τὴν κατασκευὴν τοῦ ἐργοστασίου, ἀλλὰ καὶ νὰ λειτουργήσουν τὸ ἐργοστάσιον; Καὶ ἐὰν δὲν ὑπῆρχον νὰ τοὺς στείλῃ πρὸς εἰδικὴν μετεκπαίδευσιν. Ἔρχεται σήμερον ἡ Κυβέρνησις καὶ ζητεῖ νὰ ἐγκριθῇ ἀπὸ τὴν Βουλὴν ἄρθρον, τὸ ὁποῖον ἀναθέτει καὶ τὴν ὕδρευσιν ἀκόμη εἰς ξένον οἶκον. Εἰς τὴν αἴτησιν αὐτὴν τῆς Κυβερνήσεως ὑπάρχει μία ἀντίφασις. Ἐὰν πράγματι οἱ εἰδικοί, οἱ ὁποῖοι ἐμελέτησαν τὰς προσφορὰς δὲν ἦσαν ἱκανοὶ νὰ ἐκτιμήσουν τὴν ἀξίαν τοῦ ἐργοστασίου καὶ τὰ μηχανήματα καὶ νὰ ὑποβοηθήσουν τεχνικῶς, κατὰ ποίαν λογικὴν τοὺς ἐνεπιστεύθη ἡ Κυβέρνησις νὰ ἐκτιμήσουν τεχνικῶς τὰς προσφοράς; Τὸ δεύτερον ἐρώτημα, κ. Πρόεδρε, εἶναι τὸ ἑξῆς: Διατὶ ἡ Κυβέρνησις, ἐφ’ ὅσον πρόκειται νὰ ἱδρύσῃ καὶ ἄλλα ἐργοστάσια δὲν ἔφερε τοὐλάχιστον ἐνώπιον τῆς Βουλῆς ταὐτοχρόνως τὸ πρόγραμμά της ἢ μᾶλλον τὴν πρότασιν καὶ ἔγκρισιν καὶ τῶν τριῶν ἐργοστασίων; Διότι ἡ παραγωγικότης ἴσως νὰ διαφέρῃ. Ἀπὸ ἀπόψεως τεχνικῆς καὶ μηχανημάτων εἶναι ἡ ἰδία περίπου ἡ προσφορά. Καὶ θέλει εἰδικὴν ἐξουσιοδότησιν διὰ τὸ μέλλον. Καὶ ἐπ’ αὐτοῦ ἀκόμη ὑπάρχει ἓν ἐρώτημα, εἰς τὸ ὁποῖον δὲν ἀπήντησεν ἡ Κυβέρνησις.

§36ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Μπακατσέλος ἔχει τὸν λόγον.

§37Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, διὰ τοῦ ἄρθρου 3, ὡς ἀνέφερον καὶ ἄλλοι συνάδελφοι, ἐπιβάλλονται τρία τινά: Πρῶτον, νὰ ἀποκτήσῃ ἡ Κυβέρνησις τὴν δυνατότητα νὰ μετακαλέσῃ ξένους εἰδικούς, οἱ ὁποῖοι θὰ χρησιμοποιηθοῦν διὰ τὴν ἐγκατάστασιν ὑδρεύσεως τοῦ ἐργοστασίου Λαρίσης. Ἐλέχθη καὶ ἀπὸ ἄλλους συναδέλφους, ὅτι καὶ ἡ ἰδία ἡ Κυβέρνησις δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἀρνηθῇ, ὅτι ὑπάρχουν Ἕλληνες εἰδικοί. Ἀλλὰ ἐπειδή, κ. Πρόεδρε, πρόκειται περὶ τοῦ ἐργοστασίου Λαρίσης, θὰ ἀναφέρω συγκεκριμένον παράδειγμα. Τὸ ὑδραγωγεῖον Λαρίσης, τὸ ὁποῖον ἔχει γίνει ἀπὸ Ἕλληνας εἰδικούς. Διὰ τίνα, λοιπόν, λόγον, ἀφοῦ ἔχομεν ἱκανοὺς Ἕλληνας εἰδικοὺς ἱκανοὺς νὰ ἐκτελέσουν σπουδαιότατα ὑδραυλικὰ ἔργα, προκειμένου διὰ τὴν ὕδρευσιν τοῦ ἐργοστασίου Λαρίσης, πρέπει νὰ χρησιμοποιήσωμεν ξένους εἰδικούς, καὶ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον νὰ διευκολύνωμεν τὴν ἔξοδον σημαντικοῦ ποσοῦ δολλαρίων; Ἀντιτιθέμεθα ἐπίσης καὶ κατὰ τῆς ἄλλης ἐπιδιώξεως τῆς Κυβερνήσεως, ὅπως δι’ ἐξουσιοδοτήσεως, τὴν ὁποίαν θὰ παρέχῃ τὸ ἄρθρον αὐτό, ὑπογράψῃ νέαν σύμβασιν διὰ τὰ ἄλλα τρία ἐργοστάσια. Ἀνέπτυξε προχθὲς ὁ κ. Κωστόπουλος, καὶ σήμερον ὁ κ. Στεφανίδης, ὅτι εἶναι ἀντισυνταγματική, διὰ τοὺς λόγους τοὺς ὁποίους ἀνέφερα, ἡ διάταξις αὐτή. Ἀλλά, πέραν αὐτοῦ, ὑπάρχουν καὶ λόγοι οὐσιαστικοί. Εἶχεν ἀναπτύξει ἐκ μέρους τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων ὁ κ. Κωστόπουλος, ὅτι εἶναι λίαν ἐπιζήμιος ἡ διάταξις αὐτή, διότι εἶναι γνωστόν, καὶ δὲν τὸ ἀρνεῖται ἡ Κυβέρνησις, ὅτι ὁ Πολωνικὸς οἶκος προσέφερεν ἐξ ἴσου καλὰ μηχανήματα, κατὰ 600.000 δολλάρια εὐθηνότερα. Ἤδη, διὰ τῆς συμβάσεως ἐπιδιώκεται, νὰ ἔχῃ τὸ δικαίωμα ἡ Κυβέρνησις νὰ δώσῃ ἀκριβότερα ἀπὸ ὅ,τι τὸ ἔδωσε τὸ Γερμανικόν. Δηλαδή, νὰ ἠμπορῇ νὰ δώσῃ ἀκριβότερα τώρα αὐτά, τὰ ὁποῖα προσεφέρθησαν κατὰ 600.000 δολλάρια εὐθηνότερα. Νομίζω, ὅτι μία τοιαύτη ἐξουσιοδότησις, θὰ ζημιώσῃ τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον καὶ θὰ πρέπει ἡ Βουλὴ νὰ ἀρνηθῇ ψῆφον διὰ τὸ ἄρθρον αὐτό. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργὸν Συντονισμοῦ, νὰ μὴ ἐπιμείνῃ, διότι πράγματι θὰ δικαιολογῆται κἄθε ὑπόνοια, ὅτι ἐνῷ προσεφέρθησαν, ὡς ἐτόνισα προηγουμένως, κατὰ 600.000 δολλάρια εὐθηνότερον τὰ Πολωνικά, θὰ δύναται ἡ Κυβέρνησις, βάσει τῆς διατάξεως αὐτῆς νὰ τὰ δώσῃ εἰς τὴν τιμὴν εἰς τὴν ὁποίαν ἀγοράζουν τὰ Γερμανικά.

§38ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Τσιάρας ἔχει τὸν λόγον.

§39Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὅπως βλέπομεν, πρόκειται νὰ γίνῃ ἓν ἁπλούστατον ἔργον ὑδρεύσεως ἑνὸς ἐργοστασίου, τοῦ ἐργοστασίου τῆς σακχάρεως. Παραδόξως δὲ τὸ ἁπλούστατον αὐτὸ ἔργον, ἡ Κυβέρνησις ἐπιμένει, καὶ αὐτὸ ἀκόμη, νὰ ἀνατεθῇ εἰς ξένους οἴκους. Διὰ τὴν ἐπιμονὴν αὐτὴν τὴν Κυβερνήσεως, κ. Πρόεδρε, εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ διαμαρτυρηθῶμεν καὶ ὡς κόμμα καὶ ὡς ἀντιπρόσωποι τοῦ λαοῦ, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ περιφρονῆται ὁ ἑλληνικὸς ἐπιστημονικὸς κόσμος εἰς τοιοῦτον βαθμόν, ὥστε ἡμεῖς νὰ ἀναγνωρίζωμεν ἐπισήμως ἀπὸ τὴν αἴθουσαν αὐτήν, ὅτι δὲν εἶναι εἰς θέσιν νὰ κάμῃ καὶ τὴν ἁπλουστάτην τῶν μελετῶν καὶ θὰ πρέπει νὰ φέρωμεν ξένους τεχνικοὺς νὰ κάμνουν τὰ ἔργα αὐτά. Δεύτερον ζήτημα ποὺ δημιουργεῖται ἀπὸ τὸ ἄρθρον 3 εἶναι ἡ ἐξουσιοδότησις τῆς Κυβερνήσεως, ἡ ἐξουσιοδότησις τῶν ἁρμοδίων ὑπουργῶν, νὰ συνάπτουν ἐν συνεχείᾳ ὁμοειδεῖς συμβάσεις, χωρὶς ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία νὰ λάβῃ γνῶσιν αὐτῶν, μὲ τοὺς ὅρους καὶ τὰς συμφωνίας ποὺ ἐγένετο καὶ ἡ παροῦσα. Κύριε Πρόεδρε, ἀρκετὰ ἐταλαιπωρήθη τὸ Σῶμα. Καὶ ἀναμφισβητήτως ἀπεδείχθη, ὅτι ἡ παροῦσα σύμβασις δὲν εἶναι οὔτε ἡ εὐθηνοτέρα, οὔτε ἐκείνη ἡ ὁποία ἐξυπηρετεῖ τὸ ἐθνικὸν συμφέρον. Δὲν γνωρίζω ποῖοι εἶναι οἱ λόγοι οἱ ὁποῖοι ἠνάγκασαν τὴν Κυβέρνησιν νὰ κάμῃ αὐτὴν τὴν ὑποχώρησιν εἰς βάρος τῶν ἀγροτικῶν προϊόντων, παραμένει πάντως γεγονός, ὅτι ἡ σύμβασις αὐτὴ εἶναι ἀκριβοτέρα, ὅτι ἡ σύμβασις αὐτὴ ὄχι μόνον δὲν διευκολύνει τὴν ἐξαγωγὴν τῶν ἀγροτικῶν προϊόντων, ἀλλ’ ἀντιθέτως τὰ ζημιώνει καὶ τὰ καταστρέφει. Κύριε Πρόεδρε, ἔχομεν ἀδιάθετα πλεονάσματα ἀγροτικῶν προϊόντων εἰς τὸ ὕψος τῶν 100.000.000. Ἡ παροῦσα σύμβασις προτιμᾷ νὰ παραμείνουν αὐτὰ ἀδιάθετα καὶ νὰ δανειζώμεθα ἀπὸ τοὺς Γερμανοὺς μὲ βαρυτάτους τόκους. Ἡ σύμβασις λοιπὸν αὐτὴ δὲν θὰ ἠμπορέσῃ νὰ ἀποτελέσῃ τὸ πρότυπον. Διότι ὅταν πρὸ δύο ἡμερῶν ἠρώτησα τὸν ἀξιότιμον ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ, νὰ διαβεβαιώσῃ τὸ Σῶμα, ἐὰν τὰ τρία ἄλλα ἐργοστάσια θὰ δοθοῦν εἰς τοὺς ἄλλους δύο οἴκους, εἰς τοὺς ὁποίους ὁ ὑπουργὸς Βιομηχανίας, ἐτόνισεν, ὅτι θὰ δοθοῦν, ἀπέφυγε νὰ δώσῃ ἀπάντησιν συγκεκριμένην, ἀλλ’ ἐβεβαίωσε τὸ Σῶμα, ὅτι «σκέπτεται ἡ Κυβέρνησις, εἶναι σκέψις, ἐπιθυμία, πρόθεσις τῆς Κυβερνήσεως αὐτό». Κύριε Πρόεδρε, μοῦ ἐδημιουργήθη μία ἀμφιβολία, καὶ ἠρώτησα τὸν ἀξιότιμον ὑπουργὸν Συντονισμοῦ: Εἰς τὴν δημοπρασίαν ἐκείνην εἶχον ἐμφανισθῆ δύο Γερμανικοὶ οἶκοι. Ἀφοῦ εἶχεν ἐγκριθῆ ἀπὸ τὴν Ἐπιτροπήν, ἀφοῦ ἡ Κυβέρνησις συνεφώνησε μὲ τὴν Ἐπιτροπήν, ἀφοῦ εἶχε γνωρίσει τὸ ἀποτέλεσμα τῆς δημοπρασίας εἰς τοὺς δύο Γερμανικοὺς οἴκους, παραδόξως κατὰ τὴν ὑπογραφὴν ἐνεφανίσθησαν καὶ οἱ τρεῖς. Καὶ ὑπέβαλον τὴν ἀπορίαν, καὶ εἶπα: Μήπως ὁ τρίτος πρόκειται νὰ συμπληρώσῃ τὸν τρίτον τῶν τριῶν ἐργοστασίων; Δὲν ἔλαβον συγκεκριμένην ἀπάντησιν. Δηλαδὴ δὲν ἐβεβαιώθη τὸ Σῶμα, ὅτι πράγματι τὸ πρῶτον ἐργοστάσιον θὰ δοθῇ εἰς Ἰταλικὸν οἶκον, καὶ τὸ ἄλλο εἰς Πολωνικὸν μὲ ἀνταλλαγὴν τῶν ἀγροτικῶν προϊόντων. Πολὺ φοβοῦμαι, κ. Πρόεδρε, ὅτι καὶ τὰ τρία ἐργοστάσια πρόκειται νὰ δοθοῦν εἰς τοὺς τρεῖς Γερμανικοὺς οἴκους μὲ αὐτοὺς τοὺς βαρυτάτους ὅρους, μὲ αὐτοὺς τοὺς βαρυτάτους τόκους, μὲ αὐτὴν τὴν βαρυτάτην μορφὴν τῆς συμβάσεως. Δὲν νομίζω, ὅτι οἱ κ.κ. ὑπουργοί, πρέπει νὰ ἐπιμείνουν εἰς τὸ σημεῖον αὐτό, τόσον ὡς πρὸς τὸ πρῶτον, ὅσον καὶ εἰς τὸ δεύτερον, καὶ νομίζω, ὅτι διὰ τὸ συμφέρον τῆς ἀξιοπρεπείας τοῦ Σώματος θὰ πρέπει νὰ παραιτηθοῦν τοιούτου δικαιώματος, καὶ ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία νὰ ἐκτιμήσῃ ἐν καιρῷ τοὺς οἴκους εἰς τοὺς ὁποίους θὰ ἀναθέσῃ ἐν συνεχείᾳ τὰ δύο ἄλλα ἐργοστάσια.

§40ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Β. Ἐφραιμίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§41Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁποιαδήποτε καὶ ἂν εἶναι αἱ ἀντιθέσεις εἰς τὰ λεπτομερειακὰ θέματα ποὺ χωρίζουν τὰς διαφόρους παρατάξεις εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, νομίζω, ὅτι ὑπάρχουν καὶ θέματα ποὺ ἡ διατύπωσις τῶν ἀπόψεων καὶ ἡ προσπάθεια καταλήξεως εἰς ὡρισμένα συμπεράσματα, κατ’ ἀνάγκην πρέπει νὰ χαρακτηρίζεται ἀπὸ τὸ γενικὸν κριτήριον τοῦ τὶ συμφέρει εἰς τὸν τόπον. Ἡ γενικὴ αὐτὴ τοποθέτησις, νομίζω, ὅτι ἐπὶ τοῦ συζητουμένου θέματος καὶ συγκεκριμένως ἐπὶ τοῦ περιεχομένου τοῦ ἄρθρου 3 κατ’ ἀνάγκην πρέπει νὰ ἐκτιμηθῇ. Ὅσα θὰ ἀναπτύξω δὲν προέρχονται ἀπὸ ἀντιπολιτευτικὴν διάθεσιν ἢ θέσιν γοήτρου ὑπερασπίσεως ἀπόψεων, ἀλλὰ ἔχουν τὴν διάθεσιν νὰ πεισθῇ ἡ Κυβέρνησις ἢ νὰ πείσῃ ἡμᾶς, ὅτι ἡ ἰδική της ἄποψις εἶναι ὀρθοτέρα. Τὸ ἄρθρον 3 ζητεῖ ἐξουσιοδότησιν ἐκ μέρους τῆς Βουλῆς διὰ νὰ προχωρήσῃ ἡ Κυβέρνησις εἰς συγκεκριμένην ἐνέργειαν δηλαδὴ τὴν ἀνάθεσιν τοῦ ἔργου ὑδρεύσεως τοῦ ἱδρυομένου ἐργοστασίου σακχάρεως εἰς ὡρισμένον οἶκον καὶ δευτέραν ἐξουσιοδότησιν γενικωτέρας ἐκτάσεως δηλαδὴ νὰ προχωρήσῃ εἰς τὴν ἵδρυσιν καὶ ἄλλων ἐργοστασίων σακχάρεως. Νομίζω, ὅτι τὸ νὰ ζητῇ ἡ Κυβέρνησις ἐξουσιοδότησιν ἀπὸ τὴν Βουλὴν δὲν ἔχει τὶ τὸ ἀνώμαλον καὶ ἑπομένως κατ’ ἀρχὴν ἠμπορεῖ νὰ εἶναι παραδεκτόν. Ἀλλὰ ὁσάκις ζητῆται ἐξουσιοδότησις, τὰ ἐρευνητέα θέματα εἶναι δύο. Ἐὰν ἡ αἰτουμένη ἐξουσιοδότησις εἶναι ἀόριστος ἢ ἐὰν εἶναι συγκεκριμένη ἀλλὰ οὐσιαστικῶς ἀπαράδεκτος. Ἐὰν ἡ ἐξουσιοδότησις εἶναι συγκεκριμένη καὶ τὸ περιεχόμενόν της παραδεκτόν, τότε δικαιολογεῖται. Εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν ὅμως ἡ ἐξουσιοδότησις εἶναι συγκεκριμένη εἰς ὅ,τι ἀφορᾷ τὸ ἔργον ὑδρεύσεως, ἀλλὰ δέον νὰ ἐξετασθῇ ἐὰν εἶναι καὶ παραδεκτή. Νομίζω, ὅτι ἡ ἀπάντησις εἶναι ἀρνητική. Διότι ὅπως ἔχει συγκεκριμένη διατύπωσίς της, πράγματι εἶναι ἀπαράδεκτος καὶ ἀποτελεῖ πρόκλησιν, ὄχι μόνον ἔναντι τοῦ τεχνικοῦ κόσμου τῆς Ἑλλάδος, ἀλλὰ καὶ ἔναντι τοῦ αἰσθήματος ὑπερηφανείας ὅλων τῶν Ἑλλήνων. Διότι ἡ παράγραφος 1 τοῦ ἄρθρου 3 λέγει χωρὶς καμμίαν ἐπιφύλαξιν, ὅτι ζητεῖ ἐξουσιοδότησιν διὰ νὰ ἀναθέσῃ τὸ ἔργον τῆς ὑδρεύσεως τοῦ ἐργοστασίου σακχάρεως, ἀποκλειστικῶς καὶ μόνον εἰς οἴκους τοῦ ἐξωτερικοῦ. Εἶναι πράγματι προκλητική. Θὰ ἠδύνατο νὰ ζητήσῃ τὴν παροχὴν δυνατότητος ἀναθέσεως τοῦ ἔργου εἰς ξένους κυρίως ὅμως εἰς Ἑλληνικοὺς οἴκους. Νομίζω κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ἡ αἰτουμένη ἐξουσιοδότησις δὲν πρέπει νὰ δοθῇ καὶ τοῦτο δὲν εἶναι θέμα κομματικῆς τοποθετήσεως, ἀλλὰ θέμα ἐθνικῆς τοποθετήσεως. Ἔχει ἀναγνωρισθῆ ἀπὸ τοὺς ἔχοντας ἔγκυρον γνώμην κύκλους τοῦ ἐσωτερικοῦ καὶ τοῦ ἐξωτερικοῦ, ὅτι ὁ Ἑλληνικὸς τεχνικὸς κόσμος ἔχει ἐπιτελέσει μεγάλας προόδους καὶ ἔχει βάλει τὰ γυαλιά, κατὰ τὴν λαϊκὴν ἔκφρασιν, καὶ εἰς τοὺς ξένους ὅπως εἰς τὴν περίπτωσιν τῆς Λαρύμνης ὅπου τὰ ἔργα τῶν ξένων τεχνικῶν ἀπεδείχθησαν ἄχρηστα, καὶ ἦλθον οἱ Ἕλληνες τεχνικοὶ καὶ ἐπενόησαν ἄλλον τρόπον λειτουργίας ἀποδοτικώτερον. Πῶς εἶναι δυνατὸν αὐτὴν τὴν ἐπίδοσιν τῶν Ἑλλήνων νὰ τὴν διαγράψωμεν καὶ νὰ λέγωμεν, ὅτι δι’ ἔργα ἁπλούστατα ὅπως εἶναι τὸ ἔργον τῆς ὑδρεύσεως τοῦ ἐργοστασίου θὰ ἀνατίθενται ἐκ προοιμίων καὶ κατ’ ἀποκλειστικότητα εἰς ξένους; Ἀλλὰ καὶ ἀπὸ ἀπόψεως οὐσιαστικῆς, θὰ πρέπει ἡ Βουλὴ νὰ ἀρνηθῇ τὴν ἐξουσιοδότησιν. Νομίζω, ὅτι θὰ εἶναι πρὸς τιμὴν καὶ τῶν δύο κυρίων Ὑπουργῶν καὶ τῆς Κυβερνήσεως, μετὰ τὴν γενομένην διαφώτισιν τοῦ θέματος κατὰ τὰς γενομένας συζητήσεις, νὰ μὴ ἐπιμείνουν καὶ νὰ ἀναθεωρήσουν τὴν ἄποψίν των τροποποιοῦντες τὴν διάταξιν αὐτήν. Οὕτω θὰ ἔχῃ ἡ Κυβέρνησις τὸ πλεονέκτημα ὅταν συζητῇ μὲ τοὺς ξένους νὰ ἐπικαλῆται τὸ ὅτι ἔχει ὁμόθυμον τὴν ἀπόφασιν τῆς Βουλῆς ὁ ὅρος αὐτὸς νὰ τροποποιηθῇ.

§42Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν εἶναι ὅρος. Ἐὰν εἶναι ὅρος νὰ μᾶς τὸ εἴπῃ ἡ Κυβέρνησις διὰ νὰ γνωρίζωμεν.

§43Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Δὲν εἶναι τυπικῶς καὶ ἐπισήμως, ἀλλὰ φοβοῦμαι, ὅτι ἀνεπισήμως καὶ οὐσιαστικῶς εἶναι ὅρος, ἑπομένως ἀνάγκη ἡ Κυβέρνησις νὰ δεχθῇ τὴν τροποποίησιν τῆς διατάξεως, διὰ νὰ ὑπάρξῃ ἐξασφάλισις. Ὡς πρὸς τὴν παράγραφον 2 τοῦ ἄρθρου 3, τὴν ἀφορῶσαν τὸ αἴτημα τῶν κυρίων Ὑπουργῶν δι’ ἐξουσιοδότησιν πρὸς κατασκευὴν τῶν ἄλλων ἐργοστασίων σακχάρεως, ἔχω νὰ εἴπω, ὅτι εὑρισκόμεθα πρὸ τοῦ ἑξῆς παραδόξου. Ἐνῷ ἡ σύμβασις αὐτὴ ὅπως ἀπεδείχθη ἀπὸ τὰς γενομένας συζητήσεις ἀποτελεῖ παράδειγμα πρὸς ἀποφυγήν, ἡ Κυβέρνησις τὴν θεωρεῖ παράδειγμα πρὸς μίμησιν. Καὶ λέγει εἰς ἐμὲ ποὺ διέπραξα τὸ σφάλμα τῆς ὑπογραφῆς αὐτῆς τῆς συμβάσεως, δώσατέ μου ἐξουσιοδότησιν, νὰ ἐπαναλάβω τὸ ἴδιον σφάλμα καὶ προκειμένου διὰ τὰ ἄλλα δύο ἐργοστάσια σακχάρεως. Παρέχει δὲ μόνον τὴν βεβαίωσιν, ὅτι καὶ τὰ ἄλλα δύο ἐργοστάσια θὰ φθάσουν εἰς τὸ αὐτὸ περίπου μὲ τὸ πρῶτον τίμημα. Ἀλλὰ τὸ θέμα δὲν εἶναι μόνον, ὅτι τὸ τίμημα τοῦ ἐργοστασίου διὰ τὸ ὁποῖον ὑπεγράφη ἡ σύμβασις αὐτὴ εἶναι ἀσύμφορον. Πέραν αὐτοῦ ὑπάρχουν ἐσωτερικὰ θέματα τῆς συμβάσεως, ὑπάρχει ὁ τρόπος πληρωμῆς τῆς τιμῆς του, καὶ ἐπὶ ὅλων αὐτῶν, δὲν μᾶς παρέχεται καμμία ἐξασφάλισις. Θέλω νὰ εἴπω, ὅτι ὁ κυριώτερος καὶ βασικώτερος ὅρος, ὁ ὁποῖος θὰ ἔπρεπε νὰ ἐξασφαλισθῇ διὰ τὰ ἄλλα δύο ἐργοστάσια θὰ ἦτο ἡ ἐξασφάλισις τῆς πληρωμῆς τῶν ἔργων μὲ γεωργικὰ προϊόντα. Κύριοι συνάδελφοι, εἰς αὐτὴν τὴν Βουλήν, ἀφ’ ἧς ἤρχισε τὰς ἐργασίας της, δὲν κάμνομεν τίποτε ἄλλο παρὰ νὰ συζητοῦμεν καὶ νὰ τονίζωμεν ὅλοι μας, ἀνεξαρτήτως πολιτικῆς τοποθετήσεως, ὅτι ἡ γενικωτέρα οἰκονομικὴ κρίσις ὀφείλεται κυρίως εἰς τὸ ὅτι ὑπάρχει μία ἀγροτικὴ κρίσις, τῆς ὁποίας ἡ βασικὴ αἰτία προέρχεται ἀπὸ τὴν ἐξαγωγικὴν κρίσιν τῶν γεωργικῶν μας προϊόντων. Καὶ ὅταν μᾶς δίδεται οὐρανόπεμπτος εὐκαιρία νὰ εἰσαγάγωμεν κεφαλαιουχικὰ ἀγαθὰ ἐπ’ ἀνταλλαγῇ γεωργικῶν προϊόντων, προτιμῶμεν νὰ τὰ ἀγοράσωμεν μὲ συνάλλαγμα. Νομίζω, ὅτι τοῦτο δύναται νὰ χαρακτηρισθῇ τοὐλάχιστον ὡς ἔλλειψις σοβαρότητος. Διὰ ὅλους αὐτοὺς τοὺς λόγους, πρέπει νὰ ἀπορριφθῇ τὸ αἴτημα τῆς Κυβερνήσεως ὅπως παρασχεθῇ εἰς αὐτὴν ἐξουσιοδότησις διὰ νὰ συνάψῃ συμβάσεις διὰ τὴν ἵδρυσιν καὶ ἄλλων ἐργοστασίων σακχάρεως, ἐὰν δὲν δεχθῇ τὸν ἀπαράβατον ὅρον, ὅτι ἡ πληρωμὴ τῶν ἐργοστασίων τούτων θὰ γίνῃ μὲ γεωργικὰ προϊόντα. Αἱ ἀπόψεις αὗται ἀντικατοπτρίζονται εἰς τὴν ὑποβληθεῖσαν τροπολογίαν μας καὶ ἐλπίζω, ὅτι ὅλοι οἱ κύριοι συνάδελφοι, ἀνεξαρτήτως πολιτικῆς τοποθετήσεως, ἀφοῦ τὴν ἀναγνώσουν καὶ ἴδουν, ὅτι δὲν περιέχει παρὰ ἀπόψεις, τὰς ὁποίας ὑποστηρίζουν καὶ αὐτοὶ ἐπὶ ἀναλόγων θεμάτων, θὰ ζητήσουν νὰ ἐπιβάλουν διὰ τῆς ψήφου των τὴν παραδοχήν των.

§44ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μ. Κύρκος, ἔχει τὸν λόγον.

§45Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Ἐπειδή, κ. Πρόεδρε, ὁ κ. Ὑπουργὸς δὲν ἀπήντησεν εἰς τὸ ἐρώτημά μας, ἐὰν δέχεται τὴν τροπολογίαν μας ἢ ὄχι, εὐλόγως συνάγομεν τὸ συμπέρασμα, ὅτι δὲν τὴν δέχεται καὶ εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ ἀναπτύξωμεν τὰς ἀπόψεις μας. Ἡ Δημοκρατικὴ Ἕνωσις ἀντιτάσσεται εἰς ὅλας τὰς εὐρείας ἐξουσιοδοτήσεις, τὰς ὁποίας ζητεῖ ἡ Κυβέρνησις, μὴ δυναμένη νὰ ἀποστῇ τῶν προγραμματικῶν της διακηρύξεων πρὸς τὸν Ἑλληνικὸν λαόν. Ἡ ζητουμένη ἐξουσιοδότησις ἔχει διπλοῦν χαρακτῆρα. Πρῶτον, νὰ δοθῇ τὸ δικαίωμα εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ συνάπτῃ συμβάσεις τοῦ αὐτοῦ τύπου μὲ τὴν παροῦσαν ἐπὶ τιμήματι οὐχὶ ἀνωτέρου τοῦ τιμήματος τῆς παρούσης. Ἀλλὰ πέραν ὅλων τῶν ἄλλων ἐπικρίσεων κατὰ τῆς αἰτουμένης ἐξουσιοδοτήσεως ὑπάρχει καὶ ἡ ἠθικὴ πλευρὰ τοῦ θέματος καὶ ἡ πλευρὰ αὐτὴ εἶναι ἡ περισσότερον σοβαρὰ ἀπὸ ὅλας τὰς ἄλλας. Ἡ ὑπὸ κύρωσιν Σύμβασις περιλαμβάνει διομολογήσεις. Κατὰ τὴν κατ’ ἀρχὴν συζήτησιν ἀνεπτύξαμεν ἐπικρίνοντες τὸ ἄρθρον 35 τῆς Συμβάσεως, ὅτι δι’ αὐτοῦ ἀπαλλάσσεται ἡ ἀνάδοχος ἑταιρεία νὰ συμμορφοῦται πρὸς τὴν Ἑλληνικὴν ἐργατικὴν νομοθεσίαν πλὴν μόνον ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἀσφάλειαν. Ἡ σύμβασις αὐτὴ εἶναι δι’ ἡμᾶς ἀπὸ ἠθικῆς πλευρᾶς ἀπαράδεκτος διὰ τὴν Χώραν μας. Πῶς εἶναι λοιπὸν δυνατὸν τὴν Σύμβασιν αὐτὴν νὰ τὴν θεωρήσωμεν πρότυπον καὶ νὰ παράσχωμεν τὴν ἐξουσιοδότησίν μας πρὸς τὴν Κυβέρνησιν διὰ τὴν σύναψιν καὶ ἑτέρων παρομοίων Συμβάσεων; Κάμνω ἔκκλησιν πρὸς τοὺς συναδέλφους τῆς πλειοψηφίας ὅπως μὴ δημιουργήσωμεν τὸ προηγούμενον ὥστε οἱοσδήποτε ξένος εἰς τὸ μέλλον ἀνάδοχος οἱουδήποτε ἐν Ἑλλάδι ἔργου νὰ ζητῇ νὰ περιλαμβάνεται εἰς τοὺς ὅρους τῆς συναφθησομένης Συμβάσεως κατάργησις οἱουδήποτε τομέως τῆς ἐσωτερικῆς μας νομοθεσίας. Πῶς εἶναι δυνατόν, ἐπαναλαμβάνω, νὰ δεχθῶμεν τοιοῦτον ὅρον καὶ νὰ παράσχωμεν τὴν ἐξουσιοδότησίν μας πρὸς τὴν Κυβέρνησιν νὰ συνάψῃ καὶ εἰς τὸ μέλλον παρομοίας Συμβάσεις; Ἀλλὰ πέραν αὐτοῦ ὑπάρχει ἀκόμη καὶ ἡ οἰκονομικὴ πλευρά. Δὲν ἠμφισβητήθη παρ’ οὐδενὸς, ὅτι ἡ ὑπὸ κρίσιν Σύμβασις εἶναι βαρυτέρα τῶν ἄλλων προσφορῶν. Ὁ συνάδελφος κ. Μπακατσέλος ἀνέφερεν, ὅτι ἡ ἐν λόγῳ Σύμβασις εἶναι βαρυτέρα κατὰ 600.000 δολλάρια τῶν λοιπῶν. Ἐγὼ νομίζω, ὅτι εἶναι ἔτι βαρυτέρα τοῦ ποσοῦ αὐτοῦ. Διότι ὅταν ἡ ἀνάδοχος ἑταιρεία ἀπαλλάσσεται τοῦ ὅρου τῆς χρηματοδοτήσεως τοῦ ἔργου τὴν ὁποίαν ἀναλαμβάνει ἡ ἰδία ἡ Κυβέρνησις χωρὶς οὐδὲν ἀντάλλαγμα, τὸ βάρος εἶναι ἔτι βαρύτερον τῶν παρουσιαζομένων ἀριθμῶν. Ἀλλὰ καὶ πέραν αὐτοῦ, πέραν δηλαδὴ τοῦ συμφερωτέρου ἀπὸ ἀπόψεως συναλλάγματος τῶν ἄλλων προσφορῶν ὑπάρχει εἰς τὰς προσφορὰς ταύτας καὶ ἡ κατὰ 80% πληρωμὴ διὰ πλεονασμάτων τῶν γεωργικῶν μας προϊόντων. Ἐνῷ εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν ἡ πληρωμὴ θὰ γίνῃ ἐξ ὁλοκλήρου εἰς συνάλλαγμα. Πῶς εἶναι δυνατὸν οὕτως ἐχόντων τῶν πραγμάτων νὰ ἐξουσιοδοτήσωμεν τὴν Κυβέρνησιν, νὰ συνάψῃ καὶ ἄλλας Συμβάσεις «ἐπὶ τιμῇ μὴ ἀνωτέρᾳ»; Καὶ πῶς οἱοσδήποτε ἀνάδοχος τοῦ μέλλοντος θὰ δεχθῇ ὅρους εὐνοϊκωτέρους δι’ ἡμᾶς ἀπὸ τοὺς ὅρους οἱ ὁποῖοι περιλαμβάνονται εἰς τὴν ὑπὸ κύρωσιν Σύμβασιν; Θὰ ἔχῃ ὑπ’ ὄψιν του ὁ ἀνάδοχος τοῦ μέλλοντος, ὅτι ὑπάρχει αὐτὴ ἡ ἐξουσιοδότησις πρὸς τὴν Κυβέρνησιν καὶ εἰς πᾶσαν περίπτωσιν θὰ προτείνεται πρὸς τὴν Κυβέρνησιν, ἐφ’ ὅσον ἔχετε ἐξουσιοδότησιν διατὶ δὲν μοῦ παρέχετε τοὺς ὅρους τοὺς ὁποίους ζητῶ καὶ διὰ τοὺς ὁποίους εἶσθε ἐξουσιοδοτημένη; Καὶ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον θὰ ἔχῃ ἕνα πρόσθετον τρόπον νὰ ἐκβιάσῃ τὴν Κυβέρνησιν ἐπειγομένην νὰ πραγματοποιήσῃ τὴν περίφημον αὐτὴν ἐκβιομηχάνισιν τοῦ τόπου. Ἀντιθέτως ἡ διαγραφὴ τῆς διατάξεως αὐτῆς θὰ ἀφοπλίσῃ πάντα ἀνάδοχον εἰς τὸ μέλλον. Θὰ μοῦ εἴπητε, δὲν θὰ ὑπάρχῃ τὸ ἐργοστάσιον, τὸ ὁποῖον θὰ κατασκευάσουν οἱ Γερμανοί; Ναί, θὰ ὑπάρχῃ, ἀλλὰ θὰ ὑπάρχῃ καὶ ἡ ὁμόφωνος ψῆφος τῆς Βουλῆς, ὅτι ἐπλανήθη νὰ δεχθῇ αὐτοὺς τοὺς βαρεῖς ὅρους, νὰ κατασκευάσῃ αὐτὸ τὸ ἐργοστάσιον. Ἡ Βουλὴ δὲν δέχεται ἐπανάληψιν τοῦ πράγματος εἰς τὸ μέλλον καὶ δὲν θὰ ἔχῃ τὸ ὅπλον αὐτὸ ὁ μέλλων ἀνάδοχος, διὰ νὰ εἰσπράξῃ ἄλλες 800 χιλ. δολ., ὅσον εἶναι τὸ τίμημα, διὰ τοῦ ὁποίου ἐπιβαρυνόμεθα σήμερον μὲ τὴν κατασκευὴν τοῦ πρώτου ἐργοστασίου σακχάρεως. Ἰδοὺ κατὰ τὴν γνώμην μου ἡ μεγάλη σημασία τὴν ὁποίαν ἔχει τὸ ἄρθρον 2, ὅσον ἀφορᾷ εἰς τὴν δευτέραν ἐξουσιοδότησιν, τὴν ὁποίαν ζητεῖ ἡ Κυβέρνησις. Ἀλλὰ ὑπάρχει καὶ ἡ πρώτη. Ἀνεπτύχθη τὸ θέμα ἀπὸ ὅλους τοὺς προλαλήσαντας κ.κ. συναδέλφους καὶ δὲν πρόκειται ἐγὼ νὰ ἐπιμείνω ἐπ’ αὐτοῦ. Θέλω μόνον νὰ τονίσω, κ. συνάδελφοι, ὅτι καιρὸς εἶναι αὐτὴ ἡ ξενομανία, ἡ ὁποία μᾶς κατέλαβε τὸν τελευταῖον καιρὸν νὰ σταματήσῃ. Ξένος ἐμπειρογνώμων διὰ τὸ αʹ, ξένος ἐμπειρογνώμων διὰ τὸ βʹ, ξένος ἐμπειρογνώμων διὰ τὸ γʹ. Δὲν παρέρχεται μία ἡμέρα ποὺ νὰ μὴ διαβάζωμεν, ὅτι ἕνας ξένος ἔρχεται διὰ νὰ ρυθμίσῃ, τὴν οἰκονομικήν μας, τὴν τεχνικήν μας ἀκόμη καὶ τὴν κοινωνικήν μας ὀργάνωσιν. Δὲν ὑπάρχουν ἐπὶ τέλους Ἕλληνες νὰ εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἐπιληφθοῦν ὅλων αὐτῶν τῶν θεμάτων; Καὶ περὶ τίνος πρόκειται ἐδῶ; Δὲν πρόκειται περὶ κανενὸς τεραστίου τεχνικοῦ ἔργου. Διατὶ δὲν θὰ ἀναθέσωμεν τὸ ἔργον αὐτό, εἰς τοὺς Ἕλληνας τεχνικούς, διὰ τοὺς ὁποίους ἐγὼ τοὐλάχιστον νομίζω, ὅτι δὲν ὑστεροῦν εἰς αὐτοὺς τοὺς τομεῖς ἀπὸ τοὺς ξένους τεχνικούς, διατὶ δὲν θὰ ἀναθέσωμεν εἰς τοὺς Ἕλληνας τεχνικούς, τὴν κατασκευὴν τοῦ ὑδρευτικοῦ αὐτοῦ ἔργου καὶ θὰ ἀνατρέξωμεν εἰς ἀναζήτησιν ξένων οἴκων; Δι’ ὅλους αὐτοὺς τοὺς λόγους, κ. συνάδελφοι, υἱοθετῶ καὶ ἐγὼ τὴν τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν ὑπέβαλον οἱ συνάδελφοι κ.κ. Ἠλιόπουλος, Ἐφραιμίδης καὶ Πυρομάγλου —δὲν θὰ τὴν υἱοθέτουν διότι καὶ ἡ τροπολογία αὐτὴ δὲν καλύπτει ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἐξέθεσα προηγουμένως — τὴν υἱοθετῶ μόνον διὰ τὸν λόγον, ὅτι ὑπάρχει εἰς τὴν τροπολογίαν αὐτὴν ἕνα μεγάλο ἀντάλλαγμα, ὅτι τὸ 80% τῆς ἀξίας θὰ πληρωθῇ διὰ τῶν πλεονασμάτων τῶν γεωργικῶν προϊόντων. Καὶ εὑρισκόμεθα σήμερον εἰς μίαν κατάστασιν ἀπὸ τῆς ἀπόψεως τῶν πλεονασμάτων αὐτῶν, ὥστε νὰ ἐπιβάλεται νὰ ἐμφανίσωμεν ποιάν τινα ἐλαστικότητα εἰς τὴν ἀκαμψίαν καὶ νὰ ζητήσωμεν τοὐλάχιστον νὰ ἔχωμεν αὐτὸ τὸ κέρδος ἀπὸ τὴν κατασκευὴν τῶν δύο ἐργοστασίων. Ἀλλὰ ἐὰν πρόκειται νὰ μὴ ὑπάρξῃ οὔτε αὐτὸ —νὰ ὑπάρχῃ διὰ διατάξεως καὶ ὄχι ἁπλῶς εἰς τὴν διακριτικὴν ἐξουσίαν τῆς Κυβερνήσεως, νὰ ὑπάρξῃ δέσμευσις τῆς Κυβερνήσεως διὰ διατάξεως νόμου— ἐὰν δὲν πρόκειται οὔτε αὐτὸ νὰ ὑπάρξῃ, ἐγὼ οὐδέποτε θὰ ψηφίσω τὸ ἄρθρον 3, ὡς εἶναι διατυπωμένον εἰς τὸ νομοσχέδιον.

§46ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Καπνίσης, ἔχει τὸν λόγον.

§47Π. ΚΑΠΝΙΣΗΣ. Δὲν ὑπάρχει οὐδεμία ἀμφιβολία, κ. συνάδελφοι, ὅτι τὸ ἔργον τῆς ὑδρεύσεως τοῦ ἐργοστασίου σακχάρεως δύναται νὰ ἐκτελεσθῇ ἀπὸ Ἑλληνικοὺς οἴκους. Τοιαῦτα ἔργα ἔχουν κατασκευασθῆ ἀπὸ Ἕλληνας τεχνικούς. Καὶ ἀναφέρω τὰ ἔργα τῆς Ὑλίκης, τὰ ὁποῖα εἶναι ἀπὸ τὰ σοβαρώτερα καὶ δυσκολώτερα ἔργα. Κατὰ μῆκος τοῦ ὑδραγωγείου τῆς Ὑλίκης ἔχουν κατασκευασθῆ 239 κύρια τεχνικὰ ἔργα ἀπὸ Ἑλληνικοὺς οἴκους, καθὼς καὶ τὰ ἀντλητικὰ συγκροτήματα. Νομίζω λοιπόν, ὅτι οἱ Ἑλληνικοὶ οἶκοι καὶ Ἕλληνες τεχνικοί, οἱ ὁποῖοι ἔχουν φέρει εἰς πέρας τόσον μεγάλα ἔργα εἶναι δυνατὸν νὰ ἀναλάβουν καὶ νὰ ἐκτελέσουν τὸ ἔργον ὑδρεύσεως τοῦ ἐργοστασίου σακχάρεως. Μὲ τὰ ἔργα τῆς Ὑλίκης ἀπησχολήθησαν αἱ Ἑταιρεῖαι «Ἑλληνικὰ Τεχνικὰ Ἔργα», Α.Ε. ΕΤΚΑ, Α.Ε. Δομική, Α. Ε. Τεχνική, Α. Ε. Ὁδῶν καὶ Ὁδοστρωμάτων, Κωνσταντινίδης, Ν. Ι. Δρίτσα καὶ Σία, Ἁγ. Κούπας καὶ Σία, ΒΙὉ κ.ἄ.

§48ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Ρήγας, ἔχει τὸν λόγον.

§49Ε. ΡΗΓΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ ὑπὸ συζήτησιν ἄρθρον 3 παρουσιάζει δύο σοβαρώτατα μειονεκτήματα ἀνεξαρτήτως τῶν ἄλλων ἐπιζημιωτάτων ἐλλείψεων, τὰ ὁποῖα παρουσιάζει ἐν τῷ συνόλῳ του τὸ νομοσχέδιον. Τὸ πρῶτον μειονέκτημα εἶναι ἡ ὑποτίμησις τῶν Ἑλλήνων τεχνικῶν. Κύριε Πρόεδρε, πολλάκις εἰς τὴν αἴθουσαν ταύτην ἐδόθη ἡ εὐκαιρία νὰ ἐξαρθῇ ἡ ἱκανότης τῶν Ἑλλήνων τεχνικῶν. Καὶ ἐρωτᾶται, δὲν εἶναι σήμερον δυνατὸν οἱ τεχνικοὶ αὐτοὶ νὰ προβοῦν εἰς τὴν κατασκευὴν τοῦ ἁπλουστάτου τούτου ἔργου τῆς ὑδρεύσεως τοῦ ἐργοστασίου, τὸ ὁποῖον προβλέπει τὸ παρὸν νομοσχέδιον; Κύριε Πρόεδρε, ὁ κόσμος σήμερον ἔξω τῆς αἰθούσης αὐτῆς συζητεῖ ποικιλοτρόπως τὸ θέμα αὐτὸ τῆς παραμερίσεως τῶν Ἑλλήνων τεχνικῶν καὶ τῆς ἀναθέσεως εἰς τοὺς ξένους. Καὶ ἀπὸ τὴν ἄποψιν αὐτὴν νομίζω, ὅτι ἔχουν ἀπολύτως δίκαιον οἱ Ἕλληνες τεχνικοί, οἱ ὁποῖοι ἐγκαταλείπουν τὴν χώραν μας διὰ νὰ ἀναζητήσουν τὴν τύχην των ἀλλοῦ καὶ διὰ νὰ προσφέρουν εἰς ἄλλας χώρας τὰς ὑπηρεσίας των. Δεύτερον μειονέκτημα εἶναι, ὁ παραμερισμὸς τῆς κατασκευῆς τῶν δύο ἄλλων ἐργοστασίων ἀπὸ τοὺς οἴκους ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι προσφέρονται νὰ ἀπορροφήσουν τὰ ἀγροτικά μας προϊόντα. Ἡ Κυβέρνησις πολλάκις διεκήρυξεν εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, ὅτι μελετᾷ μετὰ μεγίστου ἐνδιαφέροντος τὸ θέμα τῶν ἐξαγωγῶν καὶ ἀναζητεῖ κᾶθε εὐκαιρίαν διὰ τὴν ἀποσυμφόρησιν τῶν γεωργικῶν μας προϊόντων, τὰ ὁποῖα σήπονται πρὸς μεγίστην ἐξαθλίωσιν τῶν παραγωγῶν μας. Καὶ ἤδη παραμερίζει καὶ τὴν μοναδικὴν εὐκαιρίαν, ἡ ὁποία παρουσιάζεται διὰ τὴν ἐξαγωγὴν τῶν προϊόντων αὐτῶν. Νομίζομεν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἔχει ὑποχρέωσιν, ἐὰν τοῦτο δὲν ἔγινε διὰ τὴν πρώτην σύμβασιν, νὰ γίνῃ τοὐλάχιστον διὰ τὴν δευτέραν καὶ τρίτην σύμβασιν. Κατὰ συνέπειαν, ὑπὸ τοὺς ὅρους αὐτοὺς δὲν δυνάμεθα νὰ δώσωμεν πρὸς τὴν Κυβέρνησιν τὴν εὐρυτάτην ἐξουσιοδότησιν τὴν ὁποίαν ζητεῖ, διότι τὴν στιγμὴν αὐτὴν κρίνεται ἡ ἀξιοπρέπεια τῆς Ἑλλάδος.

§50Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Κύριε Πρόεδρε, καὶ μόνον ἡ ἀπασχόλησις, ἡ ὁποία ἐπεβλήθη εἰς τὴν Βουλὴν ἀπὸ τὴν συζήτησιν αὐτοῦ τοῦ νομοσχεδίου εἶναι ἐπαρκὲς ἐπιχείρημα ὑπὲρ τοῦ νὰ χορηγηθῇ ἐξουσιοδότησις διὰ τὰ ἄλλα δύο ἐργοστάσια εἰς τὴν Κυβέρνησιν. Ὅταν ἤρχισεν ἡ συζήτησις, εἶπον, ὅτι διὰ νὰ διευκολύνω τὴν συζήτησιν, ἐπιθυμῶ νὰ παράσχω ὡρισμένας πληροφορίας πρὸς τὴν Βουλήν. Θὰ τὰς ἐπαναλάβω τώρα, διότι ἴσως μὲ τὰς πληροφορίας αὐτὰς πεισθοῦν οἱ ἀξιότιμοι συνάδελφοι τῆς Ἀντιπολιτεύσεως νὰ ἀποσύρουν τὰς ἀντιρρήσεις των. Πρόθεσις τῆς Κυβερνήσεως, εἶχον εἴπει τότε, καὶ ἐπαναλαμβάνω καὶ τώρα, εἶναι τὸ μὲν δεύτερον ἐργοστάσιον νὰ τὸ ἀναθέσῃ εἰς τὸν Ἰταλικὸν οἶκον, ποὺ μετέσχεν εἰς τὸν διαγωνισμόν. Τὸ δὲ τρίτον ἐργοστάσιον, ἡ πρόθεσις τῆς Κυβερνήσεως εἶναι νὰ τὸ ἀναθέσῃ εἰς τὸν Πολωνικὸν οἶκον, ποὺ συμμετέσχε τοῦ διαγωνισμοῦ. Εἶναι προφανές, ὅτι, προκειμένου νὰ γίνῃ ἡ ἀνάθεσις, θὰ γίνῃ φυσικὰ εἰς τὰς τιμὰς ποὺ προσέφερον. Ἐάν, ὅμως, κ. Πρόεδρε, τεθῇ περιοριστικὴ διὰ τὴν Κυβέρνησιν διάταξις εἰς τὸν Νόμον, ὑποχρεώνουσα τὴν Κυβέρνησιν νὰ συνάψῃ τὴν σύμβασιν μὲ τὸ Πολωνικὸν ἐργοστάσιον, ἢ τὸ Ἰταλικὸν ἐργοστάσιον, ἀντιλαμβάνεσθε, ὅτι δὲν ἔχει πλέον ἡ Κυβέρνησις τὴν διαπραγματευτικὴν ἐκείνην θέσιν, ποὺ ὀφείλει νὰ ἔχῃ, διὰ νὰ ἐπιτύχῃ ὅσον τὸ δυνατὸν καλλιτέρους ὅρους ἀπὸ τὸ Πολωνικὸν καὶ τὸ Ἰταλικὸν ἐργοστάσιον. Ἰδιαιτέρως δέ, αὐτὸ προκειμένου περὶ τῆς ἀναθέσεως τοῦ ἔργου εἰς τὸ Ἰταλικὸν ἐργοστάσιον. Ὑπάρχουν καὶ ἄλλα θέματα, τὰ ὁποῖα ἐκ παραλλήλου θὰ πρέπει νὰ τακτοποιηθοῦν μὲ τὴν Ἰταλικὴν πλευράν. Ἠμπορῶ, μάλιστα, νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι αἱ διαπραγματεύσεις μὲ τοὺς Πολωνοὺς διὰ τὸ ἐργοστάσιον, ἔχουν τόσον πολὺ προχωρήσει, ὥστε, ἐνδεχομένως, λέγω, πάντοτε, ἡ συμφωνία νὰ εἶναι ἑτοίμη προτοῦ ψηφισθῇ ἀκόμη τὸ νομοσχέδιον. Αὐτὰ σᾶς τὰ λέγω, διὰ νὰ γνωρίζετε ποῦ πηγαίνομεν. Ἀλλά, δὲν εἶναι δυνατόν, οὔτε ἐπισήμως, οὔτε ὑπὸ οἱανδήποτε μορφήν, νὰ δεχθῶ νὰ δεσμευθῇ ἡ Κυβέρνησις, εἴτε διὰ διατάξεως ἐν τῷ Νόμῳ, εἴτε διὰ δηλώσεως ἐπισήμου ἐν τῇ Βουλῇ, νὰ δεσμεύσω τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι θὰ ὑπογράψῃ μὲ τὸν τάδε καὶ τὸν τάδε, διότι εἶναι τότε σὰν νὰ παραδίδω δέσμιον τὴν Κυβέρνησιν εἰς τὰς διαπραγματεύσεις, ἔναντι τῶν ἄλλων ἐργοστασίων. Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι πρόθεσις τῆς Κυβερνήσεως εἶναι, μόνον πρόθεσις, τὸ δεύτερον νὰ ἀνατεθῇ εἰς τὸ Ἰταλικὸν ἐργοστάσιον καὶ τὸ τρίτον εἰς τὸ ἐργοστάσιον τὸ Πολωνικόν.

§51Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Ἄλλως θὰ ἐσήμαινεν, ὅτι ἡ Βουλὴ ὑπογράφει συμβάσεις.

§52Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Ἀλλά, ἐπαναλαμβάνω, ὅτι εἶναι πρόθεσις καὶ τὸ τονίζω αὐτὸ καὶ τὸ λέγω, διὰ νὰ τὸ πληροφορηθοῦν καὶ οἱ μέλλοντες νὰ συμβληθοῦν μεθ’ ἡμῶν, ὅτι οὐδεμίαν δέσμευσιν ἀναλαμβάνει ἡ Κυβέρνησις, νὰ ὑπογράψῃ συμβάσεις, εἴτε μὲ τὸν ἕνα, εἴτε μὲ τὸν ἄλλον. Πρέπει νὰ εἶναι ἐλευθέρα καὶ εἶναι σαφές, ὅτι πρέπει νὰ εἶναι ἐλευθέρα, διὰ νὰ δύναται ἐλευθέρως νὰ διαπραγματευθῇ, ὄχι μόνον μὲ αὐτοὺς οἱ ὁποῖοι ἔλαβον μέρος εἰς τὸν διαγωνισμόν, ἀλλὰ μὲ οἱονδήποτε καὶ τοῦτο, διὰ νὰ ἐπιτύχωμεν καλλιτέρους ὅρους τῆς συμβάσεως.

§53Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ὀρθῶς τὸ θέτετε τὸ ζήτημα διττῶς, ποία εἶναι ἡ κατεύθυνσις τῆς Κυβερνήσεως καὶ ποία ἡ αἰτιολογία τῆς ἀρνήσεως νὰ δεσμευθῇ ἀπὸ τοῦδε ἔναντι τοῦ Α ἢ Β, ὁ ὁποῖος ζητεῖ τὴν παραχώρησιν. Θὰ παρεκάλουν, νὰ ἔχωμεν μίαν πληρεστέραν διαβεβαίωσιν. Ζητεῖτε ἐξουσιοδότησιν μὲ MAXIMUM τῆς προηγουμένης συμβάσεως, νὰ ὑπογράψητε σύμβασιν μὲ ἄλλον. Ἐὰν δὲν ἐπιτευχθῇ δι’ οἱονδήποτε λόγον ἡ ὑπογραφὴ συμβάσεως μὲ τοὺς Πολωνοὺς ἢ Ἰταλούς, θὰ προχωρήσητε εἰς ἄλλους μὲ τὴν αὐτὴν διαδικασίαν, ἢ ἐνδεχομένως αἱ συμβάσεις θὰ ἔλθουν εἰς τὴν Βουλήν. Νομίζω, ὅτι αὐτὸ διευκολύνει τὴν θέσιν τῆς Κυβερνήσεως καὶ τῆς Βουλῆς.

§54Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Θὰ ἐπανέλθω, κ. Πρόεδρε, ἀπαντῶν εἰς τὸν κ. Μπακόπουλον, ὅτι πρόθεσις τῆς Κυβερνήσεως εἶναι νὰ μὴ προχωρήσῃ μὲ ἄλλους. Πρόθεσις ὅμως. Τὸ δικαίωμα πρέπει νὰ τὸ ἔχῃ ἡ Κυβέρνησις, διὰ νὰ δύναται νὰ διαπραγματευθῇ.

§55Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐὰν καταλήξετε μὲ ἄλλους, θὰ φέρετε τὴν σύμβασιν εἰς τὴν Βουλήν;

§56Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Σᾶς εἶπον, ὅτι πρόθεσις εἶναι νὰ μὴ καταλήξῃ εἰς ἄλλους.

§57Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν εἶναι ἡ ἀπάντησις αὐτή.

§58Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Ἔτσι πρέπει νὰ σᾶς ἀπαντήσω, διὰ νὰ διαφυλάξω τὴν διαπραγματευτικὴν ἐλευθερίαν τῆς Κυβερνήσεως.

§59Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Εἰς ἐμὲ ἀτομικῶς ἀρκεῖ ἡ ἀπάντησίς σας, διότι διαβλέπω τὴν γραμμὴν τῆς Κυβερνήσεως.

§60Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Ὑπελογίσθη, δὲν ἐσημείωσα τὰ ὀνόματα τῶν ἀξιοτίμων κυρίων συναδέλφων ποὺ ὡμίλησαν, καὶ δὲν ἐνθυμοῦμαι ποῖος τὸ εἶπεν, ὑπελογίσθη, ὅτι ἡ διαφορὰ τῆς τιμῆς μεταξὺ τοῦ ἐργοστασίου, τὸ ὁποῖον θὰ κατασκευάσουν τὰ δύο Γερμανικὰ ἐργοστάσια καὶ τῆς προσφορᾶς καὶ τῆς Ἰταλικῆς καὶ τῆς Πολωνικῆς, εἶναι 400.000 δολλάρια. Ἄλλος ἀξιότιμος συνάδελφος εἶπεν, ὅτι εἶναι 600.000 δολλάρια. Ἡ πραγματικότης εἶναι αὐτὴ τὴν ὁποίαν εἶπεν ὁ κ. Κύρκος, ὅτι ἡ διαφορὰ τῆς τιμῆς εἶναι 350.000 δολλάρια μεταξὺ τῆς τιμῆς τῶν Γερμανικῶν ἐργοστασίων καὶ τῆς τιμῆς τοῦ Πολωνικοῦ ἐργοστασίου. Διότι, φαινομενικὰ μόνον εἶναι καλλιτέρα ἡ τιμὴ τῆς Ἰταλικῆς προσφορᾶς, καθ’ ὅσον προβλέπει τὴν εὐχέρειαν αὐξήσεως τῶν τιμῶν. Τὸ Ἰταλικὸν ἐργοστάσιον, ὅταν τοῦ ἐτέθη, ὅτι δὲν ἠμπορεῖ νὰ παρασχεθῇ αὐτὴ ἡ εὐχέρεια ἀμέσως, ἀνεβίβασε τὴν τιμὴν κατὰ 8%, εἰς τὰ ἐπίπεδα τῆς Γερμανικῆς προσφορᾶς. Ἀλλὰ εἶναι δυνατὸν κύριε Πρόεδρε, εἶναι δυνατὸν ἡ τιμὴ νὰ κριθῇ καθ’ ἑαυτὴν ἀπολύτως; Ὁ χρόνος ἀποπερατώσεως δὲν ἔχει σημασίαν; Τὸ ὅτι τὸ ἕνα ἐργοστάσιον μπορεῖ νὰ εἶναι ἕτοιμον εἰς 17 μῆνας καὶ τὸ ἄλλο εἰς 30 μῆνας, αὐτὸ δὲν ἐπηρεάζει τὴν κρίσιν μας περὶ τοῦ δικαίου τῆς τιμῆς ἢ ὄχι; Τὸ θέμα, ὅτι οἱ μὲν ἔχουν κατασκευάσει 100 ἐργοστάσια εἰς διαφόρους χώρας ἐνῷ οἱ ἄλλοι πολὺ ὀλιγώτερα τὰ ὁποῖα δὲν εἴδαμεν, αὐτὸ δὲν ἐπηρεάζει εἰς τὴν μόρφωσιν κρίσεως περὶ τῆς τιμῆς; Ἐλέχθη ὅμως καὶ κἄτι ἄλλο. Ἐλέχθη δηλαδή, ὅτι δῆθεν διὰ τοῦ ἄρθρου 3 τοῦ νομοσχεδίου ἀποκλείομεν τοὺς Ἕλληνας μηχανικούς. Ἡ διατύπωσις τῆς παραγρ. 1 τοῦ ἄρθρου 3 εἶναι ἡ ἑξῆς: Οἱ ἐπὶ τοῦ Συντονισμοῦ καὶ Βιομηχανίας Ὑπουργοὶ... (ἀναγινώσκει)... Σᾶς ἐρωτῶ κύριοι βουλευταί. Προκειμένου νὰ ἀνατεθῇ τὸ ἔργον εἰς Ἕλληνας τεχνικοὺς χρειάζεται ἐξουσιοδότησις; Ἡ κειμένη νομοθεσία δὲν παρέχει εἰς τὴν Κυβέρνησιν τὴν εὐχέρειαν διὰ διαγωνισμοῦ ἢ ἄλλου τρόπου νὰ ἀναθέσῃ τὸ ἔργον εἰς Ἕλληνας; Ὁ σκοπὸς τῆς ἐξουσιοδοτήσεως δὲν εἶναι νὰ ἀποκλεισθοῦν οἱ Ἕλληνες Μηχανικοὶ ἀλλὰ νὰ ὑπάρχῃ ἡ εὐχέρεια ἐν ἀνάγκῃ νὰ καταφύγωμεν εἰς τοὺς ξένους. Καὶ πρόθεσις ἐν προκειμένῳ τῆς Κυβερνήσεως εἶναι προφανῶς νὰ ἀναθέσῃ εἰς Ἕλληνας. Σημειωτέον, ὅτι καὶ τὸ ἔργον αὐτὸ τῆς ὑδρεύσεως δὲν εἶναι ἔργον κατασκευαστικόν, ἀλλὰ καὶ προμηθείας ὑλικῶν. Συνεπῶς καὶ εἰς Ἕλληνας ἐὰν ἀνατεθῇ, θὰ ἀναγκασθοῦν αὐτοὶ νὰ συνεργασθοῦν μὲ ξένους. Ὑπάρχει καὶ κἄτι ἀκόμη. Ἐὰν ἀνατεθῇ τὸ ἔργον εἰς ξένους ἔχομεν τὴν πιθανότητα νὰ λάβωμεν καὶ δι’ αὐτὸ τὸ τμῆμα δάνειον. Πάντως πρόθεσις τῆς Κυβερνήσεως εἶναι νὰ ἀναθέσῃ τὸ ἔργον αὐτὸ εἰς Ἕλληνας.

§61Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει ἐφ’ ὅσον προβλέπεται καὶ εἰδικὴ ἀπόφασις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου αὐτὴ θὰ πρέπει νὰ εἶναι ᾐτιολογημένη, διότι προσφεύγει εἰς ξένους καὶ ἀποφεύγει τοὺς Ἕλληνας. Ἐπ’ αὐτοῦ νομίζω, ὅτι καὶ ἡ γνώμη τῆς Βουλῆς θὰ εἶναι, καὶ δὲν ἀμφιβάλλω, ὅτι θὰ εἶναι καὶ ἡ πρόθεσις τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι ἐν πάσῃ περιπτώσει ἡ ἀπόφασις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου δέν εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι διαφορετικὴ παρὰ νὰ ἔχῃ αἰτιολογίαν διατὶ προσφεύγει εἰς ξένους διότι ἄλλως ἡ πρᾶξις αὐτὴ θὰ εἶναι προσβλητὴ εἰς τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας.

§62Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Κατ’ ἀνάγκην θὰ γίνῃ μελέτη. Συγκεκριμένως θὰ ὑπάρχῃ μία ἐπιτροπὴ ἡ ὁποία θὰ κρίνῃ τὰς προσφορὰς διὰ νὰ καταλήξῃ ἡ ὅλη ἐργασία εἰς τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον. Πάντως θὰ εἶναι ἀπολύτως ᾐτιολογημένη ἡ ἀπόφασις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου. Ἐλέχθη, ὅτι δὲν ἐνδιαφέρεται ἡ Κυβέρνησις διὰ τοὺς Ἕλληνας Τεχνικούς. Ἐλέχθη ἀπὸ τοὺς περισσότερον ἐνθουσιώδεις Ἕλληνας πὼς περιφρονοῦνται οἱ Ἕλληνες Τεχνικοί. Δὲν περίμενε ἡ Κυβέρνησις τὴν σύστασιν τῶν ἐνθουσιωδῶν συναδέλφων διὰ νὰ προστατεύσῃ τοὺς Ἕλληνας Τεχνικούς. Λυποῦμαι δὲ διότι ἐνῷ ἐπρόσεξαν πολλὰ λεπτομερειακὰ σημεῖα τῆς συμβάσεως, τοῦτο τὸ σημεῖον ποὺ θὰ ἀναφέρω δὲν τὸ ἐπρόσεξεν κανεὶς ἐξ ὅσων ὡμίλησαν κατὰ τῆς ἐξουσιοδοτήσεως. Εἰς τὴν σελ. 11 τοῦ νομοσχεδίου, ἄρθρον 5 τῆς συμβάσεως ὅπου ἀναφέρεται «ἔργα πολιτικῶν μηχανικῶν» καὶ ἀφοῦ ἀποσαφηνίζονται ταῦτα, κάτω— κάτω εἰς τὴν σελίδα παράγρ. 2 μὲ τίτλον «ἐκτέλεσις» ἀναφέρονται τὰ ἑξῆς «ἡ ἐκτέλεσις τῶν ἐν τῇ προηγουμένῃ παραγράφῳ ἔργων πολιτικῶν μηχανικῶν θὰ ἀνατεθῇ εἰς Ἑλληνικὰς ἐργοληπτικὰς ἑταιρείας» ἐπιβάλλεται ὡς ὑποχρέωσις δηλαδὴ εἰς τοὺς ἀναδόχους διὰ τὰ ἔργα πολιτικῶν μηχανικῶν νὰ χρησιμοποιήσουν Ἑλληνικὰς ἐργοληπτικὰς ἑταιρείας, κατὰ τρόπον μὴ ἐπιδεχόμενον ἀμφισβητήσεις. Καὶ ὅταν τοιαύτη ὑποχρέωσιν ἐπιβάλλῃ ἡ Κυβέρνησις καὶ ἡ σύμβασις εἰς τὸν ἀνάδοχον, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ λέγεται ὅτι ἀδιαφοροῦμεν διὰ τοὺς Ἕλληνας τεχνικούς; Μέχρι τοιούτου σημείου ἡ Κυβέρνησις ὑπεστήριξε τοὺς Ἕλληνας Τεχνικούς. Ὁμοία δὲ διάταξις ὑπάρχει καὶ εἰς τὴν σύμβασιν τοῦ ἀζώτου καὶ εἰς τὰς ἄλλας συμβάσεις, ὥστε ὡρισμένας ἐκ τῶν εὐθυνῶν τοῦ ξένου ἀναδόχου ἰδίᾳ ὅπου αἱ εὐθῦναι του ἀφοροῦν Ἕλληνας Τεχνικούς, οὐσιαστικῶς νὰ ἀναλαμβάνῃ ταύτας τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον διὰ νὰ διευκολύνῃ τὴν ὑπὸ τοῦ ἀναδόχου χρησιμοποίησιν Ἑλλήνων τεχνικῶν. Καὶ τοιαῦται περιπτώσεις εἶναι αἱ ἑξῆς: π.χ., εἰς τὸ ἄρθρον 19 παράγραφος 9 ἀναφέρεται «ὑπερβάσεις τῶν ἐν τῷ ἄρθρῳ... (ἀναγινώσκει) ... Δηλαδὴ πρόκειται περὶ προθεσμιῶν ποὺ ἔχει τὸ δημόσιον ἔναντι τοῦ ἀναδόχου καὶ ἡ ὑπέρβασις θὰ εἶναι εἰς βάρος τοῦ ἀναδόχου «ἡ ὑπέρβασις τῶν ὑπὸ τῶν Ἑλλήνων ὑπεργολάβων ἀναλαμβανομένων ἐργασιῶν θὰ ἔχῃ... (ἀναγινώσκει)...» Δεχόμεθα δηλαδὴ νὰ παρατείνωμεν τὴν προθεσμίαν τοῦ ἀναδόχου ἐφ’ ὅσον ἡ παράτασις αὐτὴ καθίσταται ἀναγκαία λόγῳ ὑπερβάσεως τῶν προθεσμιῶν ὑπὸ τῶν Ἑλλήνων ὑπεργολάβων. Τὸ κάμνομεν αὐτὸ διότι θέλομεν νὰ διευκολύνωμεν τὴν ἀνάθεσιν ταύτην εἰς αὐτούς. Καὶ περαιτέρω εἰς τὴν παράγρ. 3 ἄρθρον 24 ἀναφέρεται ὅσον ἀφορᾷ τὰ ὑπὸ Ἑλλήνων ὑπεργολάβων ... (ἀναγινώσκει) ... Δηλαδὴ καὶ ἐν προκειμένῳ ἡ Κυβέρνησις ἀναλαμβάνει τὴν εὐθύνην διὰ τυχὸν παράλειψιν τῶν Ἑλλήνων ὑπεργολάβων. Ὅταν, λοιπόν, τοιαῦτα μέτρα τόσον σαφῆ καὶ τόσον στοργικὰ ἰδιὰ τοὺς Ἕλληνας τεχνικοὺς λαμβάνωνται διὰ τῆς συμβάσεως, ἐπιτρέπεται νὰ λέγετε, ὅτι περιφρονοῦμεν τοὺς Ἕλληνας τεχνικούς; Λυποῦμαι πολὺ διότι μὲ τόσην πεποίθησιν καὶ τόση βεβαιότητα ὡμίλησαν ὅσοι ἔκριναν τὸ σημεῖον αὐτό, καθ’ ἣν στιγμὴν δὲν εἶχον τὴν στοιχειώδη πρόνοιαν νὰ ἐξετάσουν τὴν σύμβασιν προσεκτικώτερα. Ἀλλὰ ἔγινε λόγος, κ. βουλευταί, καὶ περὶ διομολογήσεων. Τὸ πρᾶγμα αὐτὸ ἐξετέθη καὶ κατὰ τὴν συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ νομίζω ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1, ὅτι ἡ ἐξαίρεσις ἀπὸ τῆς ἐργατικῆς νομοθεσίας βεβαίως δὲν ἀφορᾷ τὴν ἐργατικὴν νομοθεσίαν ἐν τῷ συνόλῳ της, ἀλλ’ ἀφορᾷ ἀποκλειστικῶς καὶ μόνον τὴν ἐργατικὴν νομοθεσίαν τὴν ἀναφερομένην εἰς τὰς προσλήψεις καὶ τὰς ἀπολύσεις. Τοῦτο δὲ κατέστη ἀπαραίτητον διὰ νὰ μὴ ὑπάρχουν οἱ διάφοροι περιορισμοί, οἱ ὁποῖοι ὑπάρχουν διὰ τὰς προσλήψεις, προκειμένου περὶ προσωπικοῦ, τὸ ὁποῖον καὶ ταχέως πρέπει νὰ προσλαμβάνεται καὶ εἰδικευμένον πρέπει νὰ εἶναι. Οὔτε εἶναι πρωτότυπος ἡ διάταξις, οὔτε καὶ ἔχει θεσπισθῆ ὑπὲρ ξένων—διότι αὐτὸ προσεπάθησαν ὅλοι ὅσοι ὡμίλησαν κατὰ τῆς διατάξεως αὐτῆς νὰ μᾶς εἴπουν— ὅτι τἄχα —διομολογήσεις ἄλλωστε αὐτὸ σημαίνει— ὅτι τἄχα ἐξαιροῦμεν ἀπὸ τὴν ἐργατικὴν νομοθεσίαν τοὺς ξένους καὶ συνεπῶς δεχόμεθα νὰ μεταβληθῶμεν οἱονεὶ εἰς ἀποικίαν. Νομίζω, κ. βουλευταί, ὅτι ἡ κυριωτέρα διάταξις περὶ τῆς ὁποίας ἔγινε λόγος, εἶναι ἡ διάταξις ἡ ἀναφερομένη εἰς τὴν προστασίαν τῶν πολεμιστῶν. Ἡ προσπάθεια τῆς Κυβερνήσεως διὰ τὴν ἀποκατάστασιν τῶν πολεμιστῶν σκοπὸν εἶχε νὰ δώσῃ εἰς τοὺς ἐξ αὐτῶν ἀνέργους μίαν θέσιν καὶ μίαν ἐργασίαν, ὄχι προσωρινήν, ἀλλὰ μίαν ἐργασίαν κατὰ τὸ δυνατὸν μόνιμον, μίαν ἐργασίαν διὰ τῆς ὁποίας θὰ ἀπεκαθίσταντο. Ἐδῶ εἶναι προφανές, ὅτι πρόκειται περὶ μιᾶς ἐργασίας, ἡ ὁποία θὰ εἶναι ἑνὸς ἕως ἑνὸς καὶ ἡμίσεος ἔτους καὶ συνεπῶς δὲν πρόκειται ἐδῶ περὶ ἀποκαταστάσεως τῶν πολεμιστῶν. Ὁμοία διάταξις περιελήφθη καὶ εἰς τὴν σύμβασιν διὰ τὴν κατασκευὴν τοῦ ἐργοστασίου ἀζώτου. Ὁμοία διάταξις περιελήφθη καὶ εἰς τὴν σύμβασιν διὰ τὴν κατασκευὴν τοῦ κρατικοῦ Διϋλιστηρίου πετρελαίου. Ἐν προκειμένῳ οἱ ἀντισυμβαλλόμενοι ἦσαν ξένοι. Ὁμοία διάταξις περιελήφθη καὶ εἰς τὴν σύμβασιν τῆς ἐκμισθώσεως διὰ τὴν ἐκμετάλλευσιν τοῦ Διϋλιστηρίου, ὁπότε ἀντισυμβαλλόμενος ἦτο Ἑλληνικὴ Ἑταιρεία. Εἰς τὴν σύμβασιν διὰ τὴν ἐκμετάλλευσιν τοῦ Διϋλιστηρίου ἀναφέρεται, ὅτι ἐπιτρέπεται ἡ μὴ τήρησις τῶν ἐργατικῶν νόμων τῶν ἀφορώντων τὰς προσλήψεις κατὰ τὴν πρώτην ἐπάνδρωσιν τοῦ Διϋλιστηρίου. Κύριοι βουλευταί, διερωτῶμαι, διατὶ τόσον πολὺ ἐξανέστη, διατὶ ὁ ἀξιότιμος κ. Στεφανίδης —δὲν ἐνθυμοῦμαι ἐὰν καὶ ὁ κ. Μπακατσέλος— ὡμίλησε κατὰ τῆς διατάξεως αὐτῆς, καθ’ ἣν στιγμὴν διὰ τοῦ νόμου 1672)51 ἐποχῆς δηλαδὴ κατὰ τὴν ὁποίαν τὸν τόπον ἐκυβέρνα τὸ Κόμμα τῶν Φιλελευθέρων καὶ τὰ ἄλλα Κόμματα τῆς ἐποχῆς ἐκείνης, ἐψηφίσθη ὁ Α. Ν. 1672)51, ὁ ὁποῖος κατόπιν ἐκυρώθη διὰ τοῦ νόμου 2113 περὶ Δημοσίας Ἐπιχειρήσεως Ἠλεκτρισμοῦ. Εἰς τὸ ἄρθρον 8 τοῦ νόμου αὐτοῦ ἀναγράφονται τὰ ἑξῆς, κ. βουλευταί, ἐδῶ δὲ πρόκειται περὶ πραγματικῆς ἀποκαταστάσεως, διότι ὅσοι προσελήφθησαν εἰς τὴν ΔΕΗ τότε παρέμειναν, ἐξησφάλισαν μίαν σταδιοδρομίαν, ἐπρόκειτο δὲ καὶ περὶ ἐποχῆς κατὰ τὴν ὁποίαν ὑπῆρχον πράγματι πολλοὶ ἄνεργοι πολεμισταί, διότι ἦτο 1–2 ἔτη μετὰ τὴν λῆξιν τοῦ συμμοριτοπολέμου τῶν κομμουνιστῶν.

§63Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Νομίζω, ὅτι ὑπάρχει μία σημαντικὴ διαφορά, κ. Ὑπουργέ: Ὅτι τότε, μὴ λησμονῆτε, τὰ χρήματα ἐδίδοντο ἐκ μέρους τῆς Ἀμερικανικῆς Κυβερνήσεως βάσει τοῦ σχεδίου Μάρσαλ δωρεὰν καὶ ὅτι, κατὰ κάποιον τρόπον, ὑπῆρχεν ὑποχρέωσις νὰ δεχθῶμεν τοὺς ὅρους, τοὺς ὁποίους ἐπέβαλε τότε ἡ Ἀμερικανικὴ Ἀποστολή. Δὲν θὰ σᾶς διαφεύγῃ, ἄλλωστε, διότι ἦσθε ὑπουργὸς τῆς Κυβερνήσεως ἐκείνης, ὅτι τὸ 1947, ὅταν ὑπεγράψαμεν τὴν ἀποδοχὴν τοῦ σχεδίου Τροῦμαν, ὑπεγράψαμεν ἐπὶ τῇ βάσει ὡρισμένων ὅρων, οἱ ὁποῖοι ἦσαν τελείως διαφορετικοί, καὶ οἱ ὁποῖοι δὲν ἐπεβλήθησαν εἰς ἄλλας χώρας τοῦ σχεδίου Μάρσαλ. Ἡμεῖς τότε ἠναγκάσθημεν νὰ ἀποδεχθῶμεν τοὺς ὅρους ἐκείνους διότι ἡ Ἀμερικὴ ἔδιδε τὴν βοήθειαν δωρεὰν ὑπὸ τὸν ρητὸν ὅρον, ὅτι θὰ ἐδεχόμεθα τὰς δεσμεύσεις, τὰς ὁποίας μᾶς ἐπέβαλεν ἡ σύμβασις τοῦ σχεδίου Τροῦμαν. Κατὰ συνέπειαν ἡ περίπτωσις εἶναι τελείως διαφορετική. Σήμερον νομίζω, ὅτι ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις ἔχει ἐλευθέρας τὰς χεῖρας νὰ ὑπογράψῃ κατὰ τὴν κρίσιν της τὴν σύμβασιν. Πρόκειται δὲ περὶ συμβάσεως, διὰ τῆς ὁποίας θὰ δοθῇ τὸ ἔργον εἰς μίαν ξένην Ἑταιρείαν, ἄλλο ζήτημα ἐπίσης τὸ ὁποῖον τίθεται εἶναι, ὅτι ἴσως ἔπρεπε ἡ Κυβέρνησις διὰ τῶν διαθεσίμων τῶν Τραπεζῶν νὰ τὸ χρηματοδοτήσῃ. Νομίζω, ὅτι δὲν πρέπει ἐπ’ οὐδενὶ λόγῳ νὰ δεχθῶμεν τὴν διάταξιν τοῦ νομοσχεδίου περὶ μὴ ἐφαρμογῆς τῆς Ἑλληνικῆς ἐργατικῆς νομοθεσίας, ἔστω καὶ ἂν ἀφορᾷ μόνον εἰς τὰς προσλήψεις καὶ ἀπολύσεις. Νομίζω, ὅτι δὲν πρέπει νὰ ἐπιμείνετε, κ. Ὑπουργέ, εἰς τὴν ψήφισιν αὐτῆς τῆς διατάξεως, διότι εἶναι τελείως ἀντίθετος πρὸς τὸ πνεῦμα τῆς κυριαρχίας τῆς χώρας καὶ δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ δώσωμεν τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι σήμερα ποὺ ἡ χώρα μας εὑρίσκεται ὑπὸ ἐλεύθερον καθεστὼς καὶ κατώρθωσε νὰ ἐξασφαλίσῃ τὴν εἰρήνην της διὰ τοῦ αἵματος τῶν τέκνων της, ὅτι ἡμεῖς ἀποδεχόμεθα σήμερον συμβάσεις ἀποτελούσας ἓν εἶδος διομολογήσεων. (Χειροκροτήματα ἐκ τοῦ Κέντρου). Αὐτὸ τὸ σημεῖον, κ. Ὑπουργέ, νὰ τὸ προσέξητε.

§64Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. Ἀρχηγὸς τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων εἶπεν, ὅτι ἡ διάταξις αὐτὴ οἱονεὶ δὲν συμβιβάζεται μὲ τὴν κυριαρχίαν τῆς χώρας. Καὶ ἐρωτῶ, ἡ ἄλλη διάταξις, ἐφόσον ἐψηφίσθη καθ’ ὃν τρόπον ἐξέθεσεν ὁ κ. Βενιζέλος, συμβιβάζεται μὲ τὰ κυριαρχικὰ δικαιώματα τῆς χώρας; Καί, ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἀρνεῖται ὁ ἀξιότιμος κ. Βενιζέλος τὴν εὐθύνην διὰ τὸ νομοσχέδιον αὐτό, τὸ ὁποῖον ἔσπευσε μάλιστα ἡ τότε Κυβέρνησις νὰ τὸ ἐκδώσῃ καὶ ὡς Ἀναγκαστικὸν Νόμον καὶ τὸ ἐπεκύρωσε κατόπιν διὰ τοῦ νόμου 2113; Δὲν ὑπάρχει καμμία διαφορά, πλὴν τῆς ἑξῆς: Ὅτι ἐνῷ θὰ ἠδύναντο νὰ ἀποκατασταθοῦν τότε χιλιάδες πολεμιστῶν, δὲν τὸ ἐφροντίσατε —καὶ καθ’ ἣν στιγμὴν ἦσαν πρόσφατοι αἱ ἀπολύσεις ἀπὸ τὸν στρατόν, διότι τότε μόλις εἶχε τελειώσει ὁ συμμοριτοπόλεμος τῶν κομμουνιστῶν. Ἐνῷ σήμερον, προκειμένου περὶ μιᾶς ἐργασίας προσωρινῆς καὶ καθ’ ἣν στιγμὴν ἀπέχομεν τόσον πολὺ ἀπὸ τὸ τέλος τοῦ συμμοριτοπολέμου καί, ἐπὶ τέλους, δὲν ὑπάρχουν οὐσιαστικῶς ἱκανοὶ καὶ ἐπιθυμοῦντες νὰ ἐργασθοῦν τόσοι πολεμισταὶ τῆς ἐποχῆς ἐκείνης, σήμερον ἐπικρίνετε τὴν διάταξιν αὐτὴν ἐνῷ ἐδέχθητε τὴν ἄλλην. Νομίζω δέ, ὅτι τὴν ἐποχὴν ἐκείνην ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας ἦτο ὁ κ. Μπακατσέλος, ὁ ὁποῖος σήμερον τόσον πολὺ ἐπέκρινε τὴν διάταξιν αὐτήν. Δὲν βλέπω, λοιπόν, κ. βουλευταί, διατὶ μία διάταξις, ἡ ὁποία ἀφεώρα τὴν πρόσληψιν εἰς τὸ διηνεκὲς .... (δὲν ἠκούσθη).

§65Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Σᾶς τὸ εἶπα, ὅτι ἔγινε λόγῳ δεσμεύσεων.

§66Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Ἔχει τὸν λόγον της ἡ διάταξις, κ. Πρόεδρε. Ἔχει νόημα. Δὲν εἶναι ὑποδούλωσις, ὅπως εἴπατε.

§67Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Δὲν εἶπα αὐτό.

§68Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Ἔχει νόημα ἡ διάταξις ποὺ ἐμπῆκε εἰς τὸν νόμον τῆς

Δ.Ε.Η.

Ἔχει τὸν λόγον της, ὑπάρχουν ὡρισμένοι τομεῖς εἰς τοὺς ὁποίους κατ’ ἀνάγκην πρέπει νὰ ὑπάρχῃ ἐλευθερία προσλήψεως, διὰ νὰ ἠμπορέσῃ νὰ λειτουργήσῃ χάριν τοῦ κοινοῦ συμφέροντος τὸ ἔργον. Ὑπῆρχε καὶ τότε τὸ προσωπικὸν τῆς Ἠλεκτρικῆς Ἑταιρείας Ἀθηνῶν–Πειραιῶς καὶ τὸ προσωπικὸν ἑκατὸ ἄλλων ἠλεκτρικῶν ἐπιχειρήσεων, τὸ ὁποῖον εἶχε πολεμήσει. Ἀπὸ αὐτοὺς θὰ ἠδύνατο ἡ ΔΕΗ νὰ ἐπιλέξῃ καλοὺς καὶ εἰδικευμένους, παρὰ ταῦτα, ἐθεσπίσθη ἡ διάταξις, ὀρθῶς λέγω ἐγὼ σήμερον, καὶ ὄχι λόγῳ ὑποδουλώσεως, ὅπως εἴπετε σεῖς.

§69Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Δὲν ὡμίλησα ἐγὼ περὶ ὑποδουλώσεως, ἀλλὰ περὶ δεσμεύσεως, λόγῳ τῆς δωρεὰν βοηθείας.

§70Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Ἀλλ’ ἐὰν ὑπάρχοντος προσωπικοῦ καταλλήλου διὰ τὴν ΔΕΗ, ἐθεσπίσθη αὐτὴ ἡ διάταξις, τότε, πῶς εἶναι δυνατὸν αὐτὴν τὴν εὐκαιρίαν νὰ μὴ τὴν παράσχωμεν σήμερον, ποὺ δὲν ἔχομεν κανένα ἐδῶ πέρα γνωρίζοντα περὶ ἐργοστασίου σακχάρεως; Εἶναι, λοιπόν, ἁπλῶς ἐκδήλωσις ἄλλης προθέσεως αἱ ἀντιρρήσεις ἐπὶ τῶν σημείων αὐτῶν, ἐπαναλαμβάνω δέ, ὅτι καὶ μόνον ἡ τροπὴ τὴν ὁποίαν ἔλαβεν ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου τούτου, καὶ μόνον αὐτὸ ἀρκεῖ διὰ νὰ πείσῃ ἀσφαλῶς τὴν πλειοψηφίαν, ὅτι ἐπιβάλλεται ἐξουσιοδότησις πρὸς τὴν Κυβέρνησιν, ὄχι μόνον διὰ τὸ ἓν αὐτὸ ἐργοστάσιον, ἀλλὰ καὶ διὰ τὰ ἄλλα, τὰ ὁποῖα σκέπτεται ἡ Κυβέρνησις νὰ ἀνεγείρῃ καὶ τοῦτο, διότι δὲν εἶναι δυνατόν, κ. Πρόεδρε, διὰ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ἡ ὁποία ἀσκεῖται καὶ καθ’ ὃν τρόπον ἀσκεῖται, νὰ προβάλωνται ἐμπόδια εἰς τὴν οἰκονομικὴν πρόοδον τοῦ τόπου. (Χειροκροτήματα).

§71Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. Ἐπειδὴ μὲ ἀνέφερεν ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, θὰ παρακαλέσω νὰ μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ δώσω μίαν ἀπάντησιν. Πράγματι, ἤμην ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας καὶ πράγματι συνυπέγραψα τὸν νόμον 1872, ὁ ὁποῖος περιέχει αὐτὴν τὴν ἐξαίρεσιν, δὲν θέλω νὰ ἀποσείσω τὴν εὐθύνην, ἀλλά, ὅπως ἀνέφερεν ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων πρὸ ὀλίγου, τὰ ἔργα τὰ ὑδροηλεκτρικὰ ἐθεμελιώθησαν τότε ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν ἐκείνην, διότι ἐδόθησαν δωρεὰν τὰ χρήματα καὶ ὡς ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας ὤφειλα νὰ ἐνδιαφερθῶ νὰ ὑπάρχῃ ἐργασία καὶ νὰ δοθῇ ἐργασία καὶ εἰς τοὺς μὴ πολεμιστάς. Ἐὰν ἀντέδρων δὲν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ὑπάρχῃ ὁ ἐξηλεκτρισμὸς τῆς χώρας, ὁ ὁποῖος σήμερον ὑπάρχει, καὶ δὲν θὰ ἐδίδετο τόση ἐργασία ποὺ ἐδόθη εἰς τόσους ἐργάτας. Ὡς ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, ὀφείλω νὰ τονίσω εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ, εἰσηγήθην εἰς τὴν τότε Κυβέρνησιν τὸν Α.

Ν. 1836.

§72Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Προηγήθην ὑμῶν, διότι ἐγὼ εἰσηγήθην τὸν νόμον 751.

§73Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. Πράγματι, ἡ Κυβέρνησις Σοφούλη–Τσαλδάρη, τῆς ὁποίας μετεῖχεν ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, εἶχε κάνει τὸν νόμον 751, διότι τότε, ἐπὶ Κυβερνήσεως Σοφούλη–Τσαλδάρη, ὑπεσχέθη ὁ Ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων, ὁ ἀείμνηστος Σοφούλης, ὅτι πρέπει ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι θὰ λάβουν μέρος εἰς τὸν ἀγῶνα νὰ ἀμειφθοῦν εἰδικῶς, καὶ πράγματι, εἰς ἐκτέλεσιν τοῦ προγράμματος τῆς Κυβερνήσεως ἐκείνης, ὁ ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας καὶ νῦν ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, εἰσηγήθη τὸν νόμον 751.

§74Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Ἀφήσατε τὰς ἀποπείρας αὐτάς, διότι τὸν νόμον 751 τὸν εἰσηγήθην ἐγὼ εἰς τὴν Κυβέρνησιν ἰδίᾳ πρωτοβουλίᾳ, χωρὶς οὔτε τοῦ ἀειμνήστου Σοφούλη νὰ ἀκούσω τὴν συμβουλήν, οὔτε οὐδενὸς ἄλλου.

§75Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. Κατ’ ἐφαρμογὴν τῶν προγραμματικῶν δηλώσεων τῆς Κυβερνήσεως Σοφούλη–Τσαλδάρη καὶ εἰς ἐκτέλεσιν ἐντολῆς τοῦ Πρωθυπουργοῦ, εἰσηγήθη ὁ τότε ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας τὸν νόμον. Καὶ ἐγώ, ὡς ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, εἰσηγήθην εἰς τὴν τότε Κυβέρνησιν, τὴν Κυβέρνησιν Βενιζέλου, τὴν ψήφισιν τοῦ νόμου 1836, περὶ προστασίας τῶν πολεμιστῶν, ὁ ὁποῖος εἶναι ὁ τελευταῖος νόμος περὶ προστασίας τῶν πολεμιστῶν, διότι, παρ’ ὅλον ὅτι ὁ Ἑλληνικὸς Συναγερμὸς κατῆλθεν εἰς τὰς ἐκλογὰς μὲ πρόγραμμα περαιτέρω προστασίας τῶν πολεμιστῶν, καὶ παρ’ ὅλον ὅτι ἡ παράταξις ἡ Δεξιὰ εὑρίσκεται εἰς τὴν ἐξουσίαν ἀπὸ τοῦ 1952 μέχρι σήμερον, οὐδὲν ἄλλο μέτρον ἐλήφθη ὑπὲρ τῶν πολεμιστῶν. (Φωναὶ ἐκ τῆς Δεξιᾶς, εἶσθε ἐκτὸς θέματος). Τοὐναντίον μάλιστα, ἐπὶ Κυβερνήσεως Συναγερμοῦ, μὲ ὑπουργὸν τὸν Γονῆν, ὑπῆρξε περίπτωσις ἐξαιρέσεως ἀπὸ τοῦ νόμου.

§76ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αὐτὰ ὅλα εἶναι ἄσχετα, ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ σας ζητήματος.

§77Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. Ἡ Κυβέρνησις Βενιζέλου, εἶχε τότε εἰσαγάγει ἀκομμάτιστον πολιτικὴν εἰς τὸ ΙΚΑ καὶ διωρίζοντο διὰ διαγωνισμοῦ. (Διαμαρτυρίαι ἐκ τῆς Δεξιᾶς).

§78ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι αὐτὰ εἶναι ἄσχετα πρὸς τὸ θέμα, ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ σας ζητήματος.

§79Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. Ὅταν ἤμην ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, προσελαμβάναμεν εἰς τὸ Ι.Κ.Α. ἀπὸ πίνακα ἐπιτυχόντων εἰς διαγωνισμούς, ἐνῷ ἡ Κυβέρνησις Καραμανλῆ τὸν κατήργησε καὶ διώρισε 2.000 εἰς τὸ Ι.Κ.Α. τὰς παραμονὰς τῶν ἐκλογῶν ἐπὶ ὑπουργίας Πολυζωγοπούλου, σήμερον δὲ οὐδεὶς διορισμὸς γίνεται, ἐὰν δὲν διατάξῃ τὸ Κόμμα. (Χειροκροτήματα). (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§80Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Ἤθελον λοιπὸν νὰ εἴπω, ὅτι τῶν πραγμάτων ἐχόντων ὡς τὰ ἐξέθεσα προφανὲς εἶναι, ὅτι δὲν δύναμαι νὰ δεχθῶ τὴν τροπολογίαν τῶν κ.κ. Ἠλιοπούλου, Ἐφραιμίδη καὶ Πρωϊμάκη καὶ ὅτι ἀντιθέτως ἐπιμένω εἰς τὴν διατύπωσιν τοῦ ἄρθρου ὅπως εἶναι εἰς αὐτὸ τὸ νομοσχέδιον.

§81ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Η. Ἠλιοῦ, ἔχει τὸν λόγον.

§82Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριοι συνάδελφοι, νομίζω πρῶτα–πρῶτα, ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ ὀφείλει πάραυτα νὰ παράσχῃ μίαν ἐξήγησιν εἰς τὴν Βουλὴν ἐπὶ τῆς πρώτης τῶν αἰτιολογιῶν τὴν ὁποίαν προέβαλε διὰ νὰ ὑποστηρίξῃ τὴν ἀνάγκην ἐξουσιοδοτήσεως. Εἶπε πράγματι ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ: Ἡ πορεία τῆς συζητήσεως τῆς παρούσης συμβάσεως δείχνει, ὅτι εἶναι ἀνάγκη νὰ πάρωμεν ἐξουσιοδότησιν διὰ τὸ μέλλον. Τί σημαίνει αὐτό; Ἄν ἔχῃ τὴν σημασίαν, ὅτι ἀποτελεῖ καταπόνησιν εἴτε διὰ τὴν Βουλὴν εἴτε διὰ τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι ζητήματα τοσαύτης σπουδαιότητος, ζητήματα, εἰς τὰ ὁποῖα ἀπεκαλύφθη καὶ παρεδέχθη ὁ ἴδιος, ὅτι ἐπεβαρύνθη τὸ δημόσιον ταμεῖον μὲ 350.000 δολλάρια πέραν τῆς τιμῆς, ἡ ὁποία ἦτο ἐφικτή, ἂν νομίζῃ ὁ κ. ὑπουργός, ὅτι κατόπιν τῶν ἀστοχιῶν τῆς Κυβερνήσεως εἰς ὅλα τὰ μεγάλα ἔργα ἐκβιομηχανίσεως, ἀστοχιῶν ὡς εἶναι ἡ ἀστοχία τῆς Λαρύμνης, τῆς Πτολεμαΐδος, τῆς ὁποίας οἱ μπριγκέττες κατέστησαν ἀζήτητον εἶδος ἀπὸ τὴν ἰδίαν τὴν Κυβέρνησιν, ἡ ἀστοχία τοῦ διϋλιστηρίου, τὸ ὁποῖον μᾶς δίδει βενζίνην ἀκριβοτέραν παρὰ ἐὰν δὲν θὰ ἐγίνετο ἐκβιομηχάνισις εἰς αὐτὸν τὸν τομέα. Κατόπιν ὅλων αὐτῶν τῶν πελωρίων ἀστοχιῶν, αἱ ὁποῖαι ἐπιτέλους χρεωκοποῦν καὶ ὑπονομεύουν τὴν ἰδέαν τῆς ἐκβιομηχανίσεως παρὰ τῷ λαῷ καὶ ὁδηγοῦν εἰς τὸν προβληματισμόν, ἂν ὄντως εἶναι δυνατὸν παρ’ ἡμῖν νὰ γίνῃ ἐκβιομηχάνισις καὶ ἂν συμφέρῃ ἡ ἐκβιομηχάνισις, ἂν κατόπιν αὐτῶν νομίζῃ ὁ κ. ὑπουργός, ὅτι εἶναι ἐνοχλητικὸν ἢ κουραστικὸν δι’ ἡμᾶς τὸ νὰ συζητήσωμεν μίαν σοβαρωτάτην καὶ τοσούτῳ ἐξοφθάλμως περιέχουσαν πολλὰς ἀνωμαλίας σύμβασιν ἐπὶ 3 ἢ 4 συνεδριάσεις καὶ διὰ τοῦτο μὲ ἕνα ἀλαζονικὸν καὶ ἀγέρωχον ὕφος ζητεῖ ἐξουσιοδότησιν ὄχι μόνον δι’ αὐτὰ ποὺ λέγει τὸ ἄρθρον 3 ἀλλὰ ἐσαεὶ καὶ διὰ πᾶσαν σύμβασιν, νομίζω, ὅτι διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ ἀποδίδεται εἰς τὸ Σῶμα εἴτε φυγοπονία εἴτε αἴσθημα δυσφορίας, διότι δι’ ἕνα σοβαρώτατον ζήτημα συνεζήτησεν ἐπὶ 4 συνεδριάσεις. Καὶ δὲν ἠξεύρω, ἀλλὰ ὀφείλω αὐτὴν τὴν στιγμὴν νὰ τὸ συνδυάσω μὲ τὰς πληροφορίας, ὅτι μελετᾶται ἡ διακοπὴ τῶν ἐργασιῶν τοῦ Σώματος ἐπὶ δεκαήμερον λόγῳ τῶν Ἀπόκρεῳ ἐνῷ πάντοτε διεκόπτοντο διὰ δύο συνεδριάσεις τῆς Παρασκευῆς καὶ τῆς Καθαρᾶς Δευτέρας, μετὰ τὴν χρῆσιν τῆς συνταγματικῆς εὐχερείας τῆς μηνιαίας ἀναστολῆς. Ἔ, νὰ πᾶτε νὰ εἴπητε, κύριοι, εἰς τοὺς ἀγρότας, οἱ ὁποῖοι περιμένουν τὴν ἐπίλυσιν τῶν ζητημάτων των, ὅτι οἱ βουλευταὶ τῆς Ἑλλάδος ἔχουν ἀνάγκην δεκαημέρου καρναβαλιοῦ. Ἐὰν ὑπ’ αὐτὴν τὴν ἔννοιαν ὡμιλήσατε, κύριε Ὑπουργὲ τοῦ Συντονισμοῦ... (δὲν ἠκούσθη).

§83Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Εἶναι σοβαρὰ ἢ δημοκοπικὰ αὐτά;

§84Η. ΗΛΙΟΥ. .... ὅτι δυσφορεῖτε ἢ ἐκουράσθητε, διότι ἡ Βουλὴ ἐκτελεῖ ἓν σοβαρώτατον ἔργον της, δὲν νομίζω, ὅτι αὐτὴ ἡ ἄποψίς σας θὰ γίνῃ παραδεκτὴ καὶ δὲν γίνεται ἀπὸ τὴν πτέρυγα αὐτὴν τοὐλάχιστον παραδεκτή.

§85Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἀπαντήσω.

§86Η. ΗΛΙΟΥ. Νὰ μὲ ἀφήσετε παρακαλῶ νὰ τελειώσω. Δὲν δέχομαι διακοπάς.

§87Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἀπαντήσω. Ὑπάρχει καὶ προσωπικὸν ζήτημα. Κύριε, μοῦ εἴπατε «κατὰ τρόπον ἀγέρωχον καὶ ἀλαζονικόν». Ἐπίσης μοῦ κατελογίσατε, ὅτι τάχα ἐγὼ ἀντιτίθεμαι εἰς τὰς συζητήσεις ἐν τῇ Βουλῇ, ἐνῷ εἶναι γνωστὸν πόσον εἶμαι ἐγὼ κοινοβουλευτικός. Ἀλλὰ θὰ σᾶς ἀναφέρω μίαν φράσιν ἀπὸ τὰ πρακτικὰ τῆς Δευτέρας καὶ θὰ ἀντιληφθῆτε ἀπὸ τὴν φράσιν αὐτὴν τί ἠννόουν μὲ τὸν τρόπον καὶ τὴν τροπήν, τὴν ὁποίαν ἔλαβεν ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου. Ὡμιλοῦσεν ὁ κ. Σιαφλέκης, εἰς τὸν ὁποῖον εἶπον: «Κύριε συνάδελφε, αὐτὴν τὴν ἐρώτησιν τὴν ἠκούσαμεν πολλὰς φορὰς ἀπὸ τοὺς συναδέλφους σας. Δὲν σᾶς προκαλεῖ ἀνίαν νὰ τὴν ἐπαναλαμβάνετε;». Περὶ αὐτοῦ πρόκειται, κύριοι συνάδελφοι. Βεβαίως θὰ προσέξωμεν τὰς ἀντιλήψεις, αἱ ὁποῖαι ἐκτίθενται ἀπὸ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἐκπροσωποῦν τὰς ἀπόψεις τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, βεβαίως θὰ προσέξωμεν τὰς ἀντιλήψεις, αἱ ὁποῖαι εἴτε καθ’ ἡμᾶς εἶναι ὀρθαί, εἴτε ἐσφαλμένως ἐκτίθενται καθ’ οἱονδήποτε τρόπον ἀπὸ τοὺς βουλευτάς, ἀπὸ τὰ μέλη τῆς αἰθούσης αὐτῆς. Ἀλλὰ μὴ μοῦ εἴπητε, ὅτι ἡ ἐπανάληψις τῶν ἰδίων ἐρωτήσεων, τῶν ἰδίων ἐπιχειρημάτων 10 καὶ 15 φορὰς αὐτὴ εἶναι ἐποικοδομητικὴ διὰ τὰς ἐργασίας τοῦ Σώματος.

§88Η. ΗΛΙΟΥ. Ἐγὼ δὲν θὰ ἤθελον καὶ δὲν θὰ θελήσω, ἐὰν τέλος πάντων δὲν ὑπερβασθοῦν μακρὰ τινα ὅρια, τὰ ὁποῖα θὰ καθίστων ἀπαραίτητον τοῦτο, νὰ φθάσωμεν καὶ μέχρις ὑποβολῆς μομφῶν κατὰ τοῦ Προεδρείου. Ἀλλὰ νομίζω, ἐφ’ ὅσον ἠρνήθην τὴν διακοπὴν καὶ ἐφ’ ὅσον πρὸ ὀλίγου ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ ἠρνήθη παρομοίαν διακοπὴν εἰς μέλος τῆς πτέρυγος αὐτῆς, παρεβίασε τὸν Κανονισμόν. Δὲν ἠθέλησα νὰ ὑψώσω τὴν φωνὴν καὶ νὰ ἴδωμεν ποῖος θὰ καταπνίξῃ τὴν φωνὴν τοῦ ἄλλου. Ἄφησα νὰ παραβιάσῃ τὸν Κανονισμόν. Ἀλλὰ δὲν ἠμπορεῖτε νὰ ἀγνοῆτε τὴν ἐπιθυμίαν οἱουδήποτε ρήτορος ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ νὰ μὴ γίνῃ δεκτὴ ἡ διακοπή. Εἶσθε ὑποχρεωμένος νὰ ἐφαρμόσετε τὸν Κανονισμόν.

§89ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐδώσατε τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι δέχεσθε τὴν διακοπήν.

§90Η. ΗΛΙΟΥ. Ἀπεναντίας, ρητῶς ἀπεποιήθην.

§91Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἐγὼ ζητῶ συγγνώμην, διότι σᾶς διέκοψα, παρὰ τὴν θέλησίν σας.

§92Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριοι συνάδελφοι, πρέπει κἄποτε νὰ φθάσωμεν νὰ ἀντιληφθῶμεν, ὅτι ἡ τήρησις τῆς συνταγματικῆς νομιμότητος νὰ καθιερωθῇ, διότι πέραν αὐτῆς ὑπάρχει τὸ χάος τῆς αὐθαιρεσίας. Ἔχει ἑπομένως αὐτόνομον ἀξίαν καὶ ὅταν κατὰ τὸ Πολίτευμά μας ὑπάρχῃ ἡ ἀρχὴ τῆς διακρίσεως τῶν ἐξουσιῶν, σύμφωνα μὲ τὴν ὁποίαν τὸ Νομοθετικὸν Σῶμα εἶναι ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον χαράσσει διὰ νόμων τὰ πλαίσια, ἐντὸς τῶν ὁποίων δύναται νὰ κινηθῇ ἡ κυβερνητικὴ δραστηριότης. Αἱ ἐξουσιοδοτήσεις, ἐξουσιοδοτήσεις ἐκτεταμέναι, ἐξουσιοδοτήσεις ἀόριστοι, εἶναι ἐκ τοῦ λόγου τούτου ἀπαράδεκτοι, καταλύουν τὴν ἀρχὴν τῆς διακρίσεως τῶν ἐξουσιῶν, μειώνουν τὰ προνόμια, ὄχι τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ὄχι τῆς Συμπολιτεύσεως, ὁλοκλήρου τοῦ Κοινοβουλίου. Πρέπει κἄποτε αὐτὸ νὰ τὸ καθιερώσωμεν. Αἱ ἐκτεταμέναι καὶ ἀόριστοι ἐξουσιοδοτήσεις τὰς ὁποίας ζητεῖ ἡ Κυβέρνησις εἶναι ἀπαράδεκτοι διότι μειώνουν τὰ προνόμια ὁλοκλήρου τοῦ Κοινοβουλίου. Ἀλλὰ πέραν τούτου αἱ τόσαι εἰς τὸν τομέα τῶν συμβάσεων καὶ τῆς ἐκβιομηχανίσεως ἀστοχίαι τῆς Κυβερνήσεως, δημιουργοῦν τὴν ἀνάγκην νὰ τίθεται ὑπ’ ὄψιν τῆς Βουλῆς κάθε τι ποὺ ἔχει σχέσιν μὲ τὸν τομέα αὐτόν. Ἐγὼ νομίζω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ὄχι μόνον ἐξουσιοδότησιν δὲν ἔπρεπε νὰ ζητῇ ἀλλὰ πρὶν ἀποφασίσῃ διὰ κάθε θέμα τὸ ὁποῖον θὰ ἀφορᾷ τὸ κοινωνικὸν σύνολον θὰ πρέπει νὰ τὸ φέρῃ ἐνώπιον τῆς Βουλῆς. Κύριε Πρόεδρε, τελευτῶν, ζητῶ ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν ὅπως πρὶν ἀποφασίσῃ διὰ τὴν ἔνταξιν τῆς χώρας μας εἰς τὴν Κοινὴν Εὐρωπαϊκὴν Ἀγορὰν καὶ πρὶν ὡς λέγεται καὶ ἀναγράφεται εἰς τὸν τύπον ὑπογράψῃ εἰς τὴν Βόννην τὰς συμφωνίας διὰ τὴν ἀποζημίωσιν τῶν θυμάτων τοῦ ναζισμοῦ καὶ τῆς ἐγκαταστάσεως γερμανικῶν ἐπιχειρήσεων ἐν Ἑλλάδι, φέρῃ τὰς ἀπόψεις της εἰς τὴν Βουλὴν ἐπὶ τῶν δύο αὐτῶν ὑψίστων ζητημάτων καὶ ζητήσῃ τὴν γνώμην τῆς Βουλῆς.

§93ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς Βιομηχανίας, ἔχει τὸν λόγον.

§94Ν. ΜΑΡΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Βιομηχανίας). Κύριε συνάδελφε, ὁ κ. Ὑπουργὸς σᾶς εἶπεν, ὅτι οἱ Ἰταλοὶ μὲ τὸ 8% τῆς ἀναπροσαρμογῆς θὰ ἔφθαναν εἰς τὰ ὅρια τῶν Γερμανῶν. Οἱ Γερμανοὶ θὰ ἔφερναν ἐδῶ 40 τεχνικούς, ἐνῷ οἱ Πολωνοὶ θὰ ἔφερναν 24 τεχνικοὺς καὶ τοὺς ὑπολοίπους θὰ τοὺς προσελάμβανον ἐδῶ καὶ ἐὰν δὲν τοὺς εὕρισκαν θὰ ἔφερναν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ καὶ θὰ τοὺς εἶχαν ὡς προσθέτους. Συνεπῶς, ἡ διαφορὰ ἐσμικρύνετο. Ἀλλὰ ἀνεξαρτήτως ὅλων τῶν ἀνωτέρω πρέπει νὰ λάβετε ὑπ’ ὄψιν καὶ τὴν διαφορὰν τοῦ χρόνου παραδόσεως μεταξὺ τῶν Πολωνῶν καὶ τῶν Γερμανῶν. Οἱ μὲν Γερμανοὶ πρόκειται νὰ παραδώσουν τὸ ἐργοστάσιον ἐντὸς 17 μηνῶν, ἐνῷ οἱ Πολωνοὶ ὄχι ἐνωρίτερον τῶν 30 μηνῶν. Συνεπῶς καὶ μόνον ἐκ τοῦ λόγου αὐτοῦ θὰ ἔπρεπε νὰ προτιμηθῇ ἡ ἀγορὰ ἀπὸ τοὺς Γερμανικοὺς οἴκους.

§95Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ ἀξιότιμος κύριος ἐπὶ τοῦ Συντονισμοῦ Ὑπουργός, διὰ νὰ ἐξουδετερώσῃ καὶ νὰ μετριάσῃ τὴν ἀλγεινὴν ἐντύπωσιν ποὺ προεκάλεσεν εἰς ὁλόκληρον τὴν κοινὴν γνώμην ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 35 τῆς συμβάσεως περὶ καταργήσεως τῆς ἰσχύος τῆς ἐργατικῆς νομοθεσίας μας εἰς βάρος τοῦ ἐργατοτεχνικοῦ προσωπικοῦ καὶ ἐπ’ ὠφελείᾳ τοῦ ἀναδόχου Γερμανικοῦ οἴκου ἀνέτρεξε κατὰ τὴν συνήθειαν τῆς Κυβερνήσεως εἰς τὸ ἀπώτερον παρελθὸν καὶ ἐπεκαλέσθη τὴν σύμβασιν τοῦ 1951 διὰ τὴν ΔΕΗ καὶ τὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 8 τοῦ Α. Ν. 1672 καθ’ ἣν διὰ τὸ ἀνώτερον τεχνικὸν προσωπικὸν της ἐθεσπίσθη ἐξαίρεσις ὡς πρὸς τὸν τρόπον προσλήψεώς του καὶ παρέκκλισις ἐκ τῆς ἰσχυούσης τότε ἐργατικῆς νομοθεσίας. Κύριε Πρόεδρε, προφανῶς, ὁ κ. Ὑπουργὸς λησμονεῖ τὸ γεγονός, ὅτι τὰ ὑδροηλεκτρικὰ ἔργα ἐκεῖνα, ἐξετελέσθησαν ἐπὶ Κυβερνήσεως τοῦ Δημ. Κέντρου ἐκ τῆς δωρεὰν παρεχομένης τότε Ἀμερικανικῆς Βοηθείας ἀλλὰ καὶ πέραν τούτου, ὅτι ἐπρόκειτο καὶ πρόκειται περὶ ἑλληνικῆς ἑταιρείας καὶ ὄχι περὶ ξένων τεχνικῶν οἴκων. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον ὁ παραλληλισμὸς τοῦ κ. Ὑπουργοῦ εἶναι τοὐλάχιστον ἀτυχής. Ἔδωσεν ἤδη τὴν προσήκουσαν ἀπάντησιν ὁ ἀξιότιμος ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων κ. Βενιζέλος, καὶ δὲν παρίσταται ἀνάγκη νὰ ἐπιμείνω περισσότερον. Ἐπιπροσθέτως, ἐτόνισεν ὁ κ. Μπακατσέλος τὴν πρωτοβουλίαν τῶν Φιλελευθέρων διὰ τοῦ νόμου 1836)1951 καὶ τὴν ἐκδηλωθεῖσαν μέριμνάν των ὑπὲρ τῶν ἐφέδρων καὶ πολεμιστῶν. Κατὰ τὴν συζήτησιν ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1 ὑπεστήριξα, ὅτι ὡς εἶναι διατυπωμένον τὸ ἄρθρον 35 τῆς συμβάσεως, ἀποκλείεται παντελῶς ἡ ἐφαρμογὴ καὶ ἰσχὺς τῆς ἐργατικῆς νομοθεσίας προκειμένου περὶ τοῦ ἐργατοτεχνικοῦ προσωπικοῦ τοῦ ἐργοστασίου Λαρίσης, πλὴν τῶν διατάξεων περὶ μέτρων ἀσφαλείας του. Ὅπως ἐτόνισα καὶ ἐπαναλαμβάνω καὶ σήμερον εἰς τὸ Ἑλληνικὸν κείμενον, ὁρίζεται ἐν ἄρθρῳ 35 τῆς συμβάσεως, ὅτι ὁ ἀνάδοχος ξένος Γερμανικὸς οἶκος ὑποχρεοῦται ἐξ ὅλης τῆς ἐργατικῆς νομοθεσίας νὰ συμμορφοῦται μόνον πρὸς τὰς διατάξεις περὶ μέτρων ἀσφαλείας τῶν ἐργαζομένων. Διεπιστώθη ἤδη, ὅτι ὅμοιον εἶναι καὶ τὸ ἀγγλικὸν κείμενον. Φρονῶ δέ, ὅτι οὐδεμίαν ἀξίαν ἔχει ἐν προκειμένῳ ἡ δήλωσις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Συντονισμοῦ, ἡ καταχωρηθεῖσα προχθὲς εἰς τὰ πρακτικά, ὅτι διετυπώθη ἐσφαλμένως ἐκ τοῦ Ἀγγλικοῦ τὸ Ἑλληνικὸν κείμενον, διότι ἡ δήλωσις αὕτη θὰ εἶχεν ἀξίαν ἐὰν ἐπρόκειτο περὶ ἁπλῆς ἑρμηνείας ἀσαφοῦς φραστικῶς διατάξεως, ἐνῷ ἐν προκειμένῳ τὸ ἄρθρον 35 παραμένει ὡς ἔχει ἐν τῷ Ἑλληνικῷ κειμένῳ καὶ θὰ καταστῇ διάταξις νόμου ἀνεπίδεκτος τῆς διδομένης παρὰ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ἑρμηνείας. Ἄν οὕτως ἔχῃ ἡ διάταξις, ὡς ἰσχυρίζεται ὁ κ. Ὑπουργός, ὀφείλει νὰ δεχθῇ ριζικὴν τροποποίησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ κειμένου.

§96Ν. ΜΑΡΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Βιομηχανίας). Κύριε Πρόεδρε, ἡ σύμβασις ἐψηφίσθη μὲ τὴν ψήφισιν τοῦ ἄρθρου 1. Θὰ ἐπανέλθωμεν πάλιν εἰς συζήτησιν ἐπὶ τοῦ κειμένου αὐτῆς;

§97Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Κύριε Ὑπουργὲ τῆς Βιομηχανίας, ἐπὶ ἡμίσειαν ὥραν πρὸ ὀλίγου συζητουμένου τοῦ ὑπὸ κρίσιν ἄρθρου 3 τοῦ νομοσχεδίου, ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ ἠσχολήθη μὲ τὸ ἄρθρον 35 τῆς Συμβάσεως καὶ δὲν δυνάμεθα ἡμεῖς νὰ ἀπαντήσωμεν δι’ ὀλίγων εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ, διὰ νὰ ἀντικρούσωμεν τοὺς ἀβασίμους ἰσχυρισμούς του; Ἄλλως τε αἱ διατάξεις τῶν ἄρθρων 1 καὶ 3 εὑρίσκονται εἰς ἀπόλυτον συνάφειαν καὶ εὑρίσκομαι ἐντὸς τοῦ θέματος ἀποκρούων τὴν εὐρεῖαν νομοθετικὴν ἐξουσιοδότησιν ἀφοῦ ἡ Κυβέρνησις εἰς τὴν κυρωθεῖσαν σύμβασιν κατήργησε κεκτημένα δικαιώματα τῶν ἐργατοϋπαλλήλων τῆς χώρας διὰ νὰ προστατεύσῃ τὰ συμφέροντα ξένων Γερμανικῶν Οἴκων. Κύριε Πρόεδρε, δὲν πρόκειται περὶ προσλήψεως ἀνωτέρου τεχνικοῦ προσωπικοῦ, ὅπως συνέβη μὲ τὴν Δ.Ε.Η., πρόκειται περὶ ἀσυδοσίας τοῦ ξένου ἀναδόχου ἀπαλλασσομένου πάσης ὑποχρεώσεως ἐκ τῶν ὑφισταμένων ἐργατικῶν ἢ ἄλλων νόμων ὄχι μόνον τῶν ἀφορώντων τὴν πρόσληψιν, ἀλλὰ καὶ τὴν ἀπόλυσιν καὶ τὴν προστασίαν ἐφέδρων ἢ πολεμιστῶν. Μὲ ἄλλας λέξεις θὰ ἀπολύωνται οἱ ἐργαζόμενοι χωρὶς τὴν ἀποζημίωσιν τοῦ Ν. 2112 καὶ ἡ ἀπαλλαγὴ θεσπίζεται διὰ ὁλόκληρον τὸ ἐργατοτεχνικὸν προσωπικόν. Ἐν συνεχείᾳ εἰς τὴν δευτέραν παράγραφον λαμβάνεται πρόνοια ὑπὲρ τοῦ κυβερνῶντος Κόμματος, διότι ἅπαν τὸ προσωπικὸν θὰ τυγχάνῃ τῆς ἐγκρίσεως τῶν Δημοσίων καὶ Ἀστυνομικῶν Ἀρχῶν διὰ τῆς ἀντιδημοκρατικῆς καὶ ἀνελευθέρας μεθόδου τῆς χορηγήσεως τῶν πιστοποιητικῶν κοινωνικῶν φρονημάτων καὶ θὰ δύναται ἡ Κυβέρνησις νὰ ζητῇ τὴν πρόσληψιν ἢ τὴν ἀπόλυσιν παντὸς ἐργαζομένου. Μία τοιαύτη τακτικὴ εἶναι ἀπαράδεκτος, διότι δημιουργεῖ καθεστὼς καταθλιπτικὸν διὰ τοὺς ἐργαζομένους. Ὑπάρχει ὅθεν, κ. Ὑπουργὲ τοῦ Συντονισμοῦ, κολοσσιαία διαφορὰ τῆς ὑπὸ κρίσιν περιπτώσεως καὶ τῆς περιπτώσεως τῆς μεμονωμένης τῆς Δ.Ε.Η., ποὺ ἀστόχως ἀνεφέρατε. (Χειροκροτήματα).

§98Ν. ΜΑΡΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Βιομηχανίας). Πρῶτον, κ. Στεφανίδη, θὰ ἔπρεπε νὰ ἀκούσητε πῶς ἀνέγνωσεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, τὴν διάταξιν τῆς Δ.Ε.Η. Ἡ διάταξις αὐτὴ δὲν ἀναφέρεται μόνον εἰς τὸ ἀνώτατον τεχνικὸν προσωπικόν.

§99Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Ἡ διάταξις αὐτή, παρακαλῶ νὰ καταχωρηθῇ εἰς τὰ πρακτικά. Θὰ δώσω ἐγὼ τὸ κείμενον.

§100Ν. ΜΑΡΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Βιομηχανίας). Ἔχει, ἐν συνεχείᾳ τοῦ εἰδικευμένου καὶ ἑτέρου προσωπικοῦ. Δηλαδή, ἔχει τρεῖς κατηγορίας καὶ πάρα κάτω, ἐπεκτείνεται καὶ εἰς πᾶσαν κατηγορίαν.

§101Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Ἡ ἐπέκτασις δὲν ἐγένετο διὰ τοῦ νόμου, ἀλλὰ προβλέπεται ἔκδοσις κοινῆς ἀποφάσεως. Ἐξεδόθη τοιαύτη ἀπόφασις; Ἄν τυχὸν ἐξεδόθη ὀφείλετε νὰ τὴν μνημονεύσητε.

§102Ν. ΜΑΡΤΗΣ. (Ὑπ. Βιομηχανίας). Διὰ κοινῆς ἀποφάσεως. Δεύτερον, ὁ ἰσχυρισμός σας, ὅτι προκειμένου περὶ ἐπιχειρήσεως τοῦ ἐξωτερικοῦ, εἶναι ἡ κατάστασις εὐνοϊκωτέρα, δὲν εὐσταθεῖ, διότι προκειμένου περὶ ἐπιχειρήσεως τοῦ ἐξωτερικοῦ, μὲ τὴν ὁποίαν συμβαλλόμεθα, εὑρισκόμεθα εἰς εἰδικὰς συνθήκας καὶ κάμνομεν μία σύμβασιν. Προκειμένου, ὅμως, νὰ δώσητε τὸ εὐεργέτημα αὐτὸ εἰς τὴν ἑλληνικὴν ἐπιχείρησιν, αὐτὸ ἀποτελεῖ περιφρόνησιν τῶν ἐργαζομένων καὶ ὄχι ἡ ἄλλη περίπτωσις. Τρίτον, πρέπει νὰ γνωρίζετε καὶ τὸ γνωρίζετε, ἀλλὰ θέλετε νὰ τὸ λησμονῆτε, ὅτι ἐδῶ πρόκειται περὶ συμβάσεως ὡρισμένου χρόνου. Ἐδῶ ὁ ἀνάδοχος θὰ προσλάβῃ ἐργάτας δι’ ὡρισμένον χρονικὸν διάστημα. Αἱ συμβάσεις ὡρισμένου χρόνου ἔχουν εἰδικὴν διαδικασίαν. Ἐὰν τὸν ἀπολύσῃ μὲ τοιαύτην σύμβασιν πρὸ τῆς λήξεώς της, τότε θὰ πληρώσῃ πολὺ περισσότερα, διότι ἐὰν καταγγείλῃ τὴν σύμβασιν πρὸ τῆς λήξεως τοῦ χρόνου, ἰσχύουν αἱ διατάξεις περὶ συμβάσεων ὡρισμένου χρόνου, αἱ ὁποῖαι εἶναι διάφοροι τῶν συμβάσεων ἀορίστου χρόνου, τοῦ νόμου 2112. Πάντως, κ. Πρόεδρε, ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ, παρακαλῶ νὰ μὴ ἐπανέλθῃ ἡ Βουλή, διότι ἤδη διὰ τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ ψηφισθέντος ἐψηφίσθη ὁλόκληρος ἡ σύμβασις καὶ συνεπῶς, δὲν ἔχει καμμίαν σχέσιν ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ.

§103ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Ἀρβανιτάκης, ἔχει τὸν λόγον.

§104Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΙΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἐξουσιοδότησις, τὴν ὁποίαν ζητεῖ ἡ Κυβέρνησις διὰ νὰ προβῇ καὶ εἰς νέας συμβάσεις εἰς τὸ μέλλον, δὲν νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ δοθῇ ἀπὸ τὴν Βουλήν, διότι ἡ Κυβέρνησις διὰ τῆς μέχρι τοῦδε πολιτικῆς τῆς ἱδρύσεως βιομηχανιῶν ἀπέτυχε παταγωδῶς. Ἐκάμαμεν τὰ διϋλιστήρια καὶ πληρώνομεν ἀκριβότερα τὴν βενζίνην ἀπὸ ὅ,τι θὰ τὴν φέρναμε ἀπὸ τὸ ἐξωτερικόν, ναὶ ἢ ὄχι; Ἀπεδείχθη ἀπὸ τὴν ἵδρυσιν τοῦ ὑπὸ συζήτησιν ἐργοστασίου, ὅτι μὲ τὰ χρήματα ποὺ παίρνομε καὶ μὲ τὸ ἐπιτόκιον ποὺ δίδομεν εἶναι ἀδύνατον νὰ ὁμιλοῦμεν, ὅτι θὰ προβῶμεν εἰς ἀνασυγκρότησιν τῆς χώρας. Ἐλέχθη ἀπὸ ρήτορα, ὁ ὁποῖος κατεῖχεν ἄριστα τὰ οἰκονομικὰ καὶ δὲν διεψεύσθη ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν. Εἶναι γεγονός, ὅτι διὰ τῆς συμβάσεως αὐτῆς ἐπεβεβαιώθη ἀπολύτως, ὅτι τὸ Κράτος κατέστη καὶ ἐπισήμως ἀφερέγγυον, ναὶ ἢ ὄχι; Ἀσφαλίζομεν τὰ χρήματα τὰ ὁποῖα μᾶς δίδουν εἰς ξένας Τραπέζας, διότι θεωρεῖται τὸ ἑλληνικὸν Κράτος καὶ ἐδέχθη τοῦτο ἡ Κυβέρνησις, ὅτι εἶναι ἀφερέγγυον. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ζητῇ ἡ Κυβέρνησις ἐξουσιοδότησιν νὰ χειρισθῇ καὶ εἰς τὸ μέλλον τοιαῦτα ζητήματα. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ πληρώνωμεν 160.000 δολλάρια τὸν χρόνο διὰ νὰ ἐγγυώμεθα, ὅτι τὸ Κράτος θὰ εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἐκπληρώσῃ μίαν ἡμέραν τὰς ὑποχρεώσεις αὐτάς. Δηλαδὴ κατέστη τόσον ἀφερέγγυον τὸ Κράτος ὥστε πληρώνομεν ἀσφάλιστρα, δηλαδὴ θέλομεν τριτεγγυητήν. Ὅσον ἀφορᾷ αὐτὸ ποὺ εἶπεν ὁ κ. ὑπουργὸς διὰ τὸ Πολωνικὸν ἐργοστάσιον, ἔχω νὰ εἴπω τοῦτο, διότι ἔτσι τὸ αἰσθάνομαι ἐγώ. Ἡ Γερμανία δὲν κατάφερε νὰ μᾶς κατακτήσῃ μὲ τὰ ὅπλα καὶ μᾶς κατακτᾷ τώρα εἰρηνικά. Διότι μοῦ λέτε, ὅτι σε 17 μῆνες θὰ εἶναι ἕτοιμον τὸ γερμανικὸν ἐργοστάσιον, ἐνῷ εἰς 30 μῆνας τὸ πολωνικόν. Δὲν λέτε ὅμως ἐὰν τυχὸν οἱ ὑπεργολάβοι δὲν τὸ τελειώσουν εἰς 17 μῆνας καὶ κάνουν τρία χρόνια, ἀναλαμβάνει καμμίαν ὑποχρέωσιν ἡ Γερμανία νὰ τὸ παραδώσῃ εἰς 17 μῆνας; Ἠμπερούσατε νὰ εἴπητε εἰς τὴν Πολωνίαν νὰ τὸ κάμῃ γρηγορώτερα ἀπὸ 30 μῆνες. Ὅσον ἀφορᾷ τοὺς 40 τεχνικοὺς ποὺ εἴπατε, ἀσφαλῶς θὰ ἠμπορούσαμε νὰ συμπληρώσωμε τοὺς 13 μὲ Ἕλληνας τεχνικούς, ἀλλὰ ἐὰν ἐχρειάζετο νὰ πάρουν οἱ Πολωνοὶ 14 τεχνικούς, ἡ διαφορὰ θὰ ἦτο 50– 60.000 δολλάρια. Ἀλλά, κ. Ὑπουργὲ τῆς Βιομηχανίας, καὶ πετιμέζι ἐὰν ἔβγαζε τὸ πολωνικὸν ἐργοστάσιον, ἐφ’ ὅσον θὰ μᾶς ἔπαιρνε τὰ καπνὰ καὶ τὰ ἑσπεριδοειδῆ ἔπρεπε νὰ τὸ προτιμήσετε. Ὁ κ. Παπαληγούρας εἶπεν, ὅτι ἡ ὀρθὴ πολιτικὴ εἶναι νὰ καοῦν τὰ καπνά, διότι μόνον ἔτσι θὰ ὀρθοποδήσῃ τὸ οἰκονομικόν μας ζήτημα καὶ ἡμεῖς δὲν τὰ δίδομεν διὰ νὰ πάρωμεν ἐργοστάσιον σακχάρεως. Διατὶ δὲν ἐπῆγε μία Ἐπιτροπὴ νὰ ἐλέγξῃ ἐὰν ἀποδίδῃ τὸ ἐργοστάσιον σακχάρεως καὶ νὰ δώσωμεν καπνὸν καὶ ἄλλα γεωργικὰ προϊόντα; Πέστε, ὅτι ἔχετε ὑποχρέωσιν ἔναντι τῆς Γερμανίας, διότι εἶσθε δεσμευμένοι, πέστε τὴν ἀλήθειαν νὰ τελειώσῃ. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ ἐργατικὸν προσωπικὸν δὲν ὑπάρχει κανεὶς παραλληλισμὸς τῆς ΔΕΗ μὲ τὸ παρὸν ἐργοστάσιον ὅπως τὸν ἔκαμεν ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ προηγουμένως. Ἐδῶ τὰ χρήματα τὰ πληρώνομεν μὲ 7,5% τόκον καὶ θὰ μᾶς βάλουν καὶ ὅρους, ποίους ὑπαλλήλους θὰ προσλαμβάνουν καὶ ποίους θὰ ἀπολύουν; Ἡμεῖς θὰ βάλωμεν τοὺς ὅρους καὶ ὄχι οἱ ξένοι.

§105ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς, ἔχει τὸν λόγον.

§106Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν ἀντιλαμβάνεται τὴν λεπτὴν διαφορὰν ποὺ ὑπάρχει εἰς τὸ πρόβλημα τῶν διατάξεων τοῦ ἄρθρου 35 τῆς συμβάσεως ἐν σχέσει μὲ τὴν ΔΕΗ καὶ μὲ τὴν ὑπὸ κρίσιν σύμβασιν. Ἐδῶ συναλλασσόμεθα μὲ γερμανούς, τοὺς ὁποίους ἐὰν ἡμεῖς, ἐὰν ἡ Κυβέρνησις, ἐὰν ὁ πολιτικὸς κόσμος θέλῃ νὰ λησμονήσῃ τὸ τί ἔκαναν εἰς τὴν χώραν αὐτὴν καὶ θέλῃ διὰ λόγους σκοπιμότητος πολιτικῆς νὰ ἀποκαταστήσῃ τὰς σχέσεις καὶ τὴν φιλίαν, αὐτὴ εἶναι μία πολιτική, ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς ὅμως δὲν ἠμπορεῖ νὰ λησμονήσῃ τὸ τὶ ὑπέστη ἀπὸ τοὺς Γερμανοὺς κατὰ τὴν κατοχήν. Ἡ Κυβέρνησις διαπραγματευομένη μὲ Γερμανοὺς ἔπρεπε νὰ μὴ δεχθῇ νὰ περιληφθῇ εἰς τὴν σύμβασιν διάταξις ἀποκλείουσα τοὺς παλαιοὺς πολεμιστάς. Πολλῷ δὲ μᾶλλον ὅταν ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ λέγῃ, ὅτι σήμερον δὲν ὑπάρχουν πολεμισταί. Ἐφ’ ὅσον δὲν ὑπάρχουν πολεμισταὶ ἡ διάταξις δὲν ἔπρεπε νὰ τὸν ἐνοχλῇ.

§107ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αὐτὰ διὰ τὴν ἐκλογικήν σας περιφέρειαν, κ. Ζορμπᾶ.

§108Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 3 ἐπιβάλλει νὰ δώσωμεν ἐξουσιοδότησιν νὰ συνταχθῇ νέα σύμβασις σύμφωνα μὲ τὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 35 εἰς τὴν ὁποίαν ἀποκλείονται ρητῶς οἱ πολεμισταί. Ἀποκλείονται ρητῶς οἱ πολεμισταὶ ἀπὸ γερμανικὰς ἐπιχειρήσεις, αὐτὸ εἶναι ἀπαράδεκτον καὶ δὲν τὸ δέχεται ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς καὶ δὲν δυνάμεθα νὰ τὸ δεχθῶμεν καὶ ἡμεῖς. Πέραν τούτου, κ. Πρόεδρε, ἤθελον νὰ παρατηρήσω εἰς τὴν ἀπειλήν, τὴν ὁποίαν ἔκαμε ὁ ἀξιότιμος κ. ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, ὅτι λόγῳ τῆς γενομένης συζητήσεως τῆς συμβάσεως αὐτῆς ἡ Κυβέρνησις ἐνθαρρύνεται εἰς τὴν ἄποψιν νὰ συντάξῃ συμβάσεις καὶ νὰ μὴ τὰς φέρῃ καθόλου εἰς τὴν Βουλήν. Ἐὰν τὸ εἶπεν ἐν τῇ ρύμῃ τοῦ λόγου του, τοῦ τὸ συγχωροῦμεν, ἐὰν ὅμως αὐτὸ ἀποδίδῃ βαθυτέραν σκέψιν τῆς Κυβερνήσεως, τοῦ ὑπενθυμίζομεν τὸ ἄρθρον 35 τοῦ Συντάγματος, τὸ ὁποῖον ἐπιβάλλει τὴν συζήτησιν καὶ τὴν ἔγκρισιν ἀπὸ τὴν Βουλὴν ὅλων τῶν συμβάσεων καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν οὔτε ἡ παροῦσα οὔτε οἱαδήποτε Κυβέρνησις νὰ καταργήσῃ τὸ Σύνταγμα. Ἐδῶ δὲ ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς μᾶς ἔστειλε διὰ νὰ ὑποστηρίξωμεν τὸ Σύνταγμα, καὶ τὸ τονίζομεν αὐτὸ διὰ νὰ μὴ καταστῇ θετικὴ πολιτικὴ ἡ παρατήρησις τοῦ κ. ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ ὡς ἐλέχθη.

§109ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Μπακατσέλος ἔχει τὸν λόγον διὰ τρίτην φοράν.

§110Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Κύριε Πρόεδρε, καὶ εἰδικὸς ἀγορητὴς τοῦ Κόμματος ἐὰν ἦτο ὁ κ. Μπακατσέλος δὲν ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ ὁμιλήσῃ περισσότερον ἀπὸ δύο φοράς.

§111ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὴν δευτέραν φορὰν ὡμίλησεν ὁ κ. Μπακατσέλος ἐπὶ προσωπικοῦ θέματος. Τώρα θὰ ὁμιλήσῃ ἐπὶ τοῦ ἄρθρου.

§112Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι τελείως ἀτυχὴς ἡ παρομοίωσις τῆς περιπτώσεως τῆς ΔΕΗ μὲ τὴν προκειμένην σύμβασιν, διότι, ὅπως ἀνέφερε καὶ ὁ συνάδελφος κ. Ἀρβανιτάκις, ἐδῶ σήμερον ἡ σύμβασις αὐτὴ εἶναι πραγματικὰ βαρυτάτη διὰ τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, διότι θὰ καταβάλωμεν τόκον διὰ τὸ δάνειον 7% καὶ 160 χιλιάδες δολλάρια......

§113ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 3 νὰ ὁμιλήσετε.

§114Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ ἄρθρον 3 παράγραφος 2 μοῦ δίδει τὸ δικαίωμα νὰ ὁμιλήσω, διότι διὰ τοῦ ἄρθρου 2 ἐπιδιώκεται νὰ ἀποκτήσῃ ἡ Κυβέρνησις τὸ δικαίωμα νὰ κάμῃ αὐτὰς τὰς ἐξαιρέσεις, τὰς ὁποίας ἔκαμε διὰ τοῦ ἄρθρου 1. Εἶναι ἀτυχής, ἐπαναλαμβάνω, ἡ παρομοίωσις, διότι σήμερον βαρύνεται ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς μὲ τόκον 7% διὰ τὸ δάνειον αὐτὸ καὶ 160.000 δολλάρια, ποὺ θὰ πληρώσῃ διὰ τὰ ἀσφάλιστρα, ἤτοι ἀνέρχεται εἰς 7½% πέραν τῆς ζημίας τὴν ὁποίαν ὑπέστη, διότι δὲν ἐπροτίμησε τὴν πολωνικὴν προσφοράν, ἡ ὁποία κατὰ 600.000 δολλάρια εἶναι εὐθηνοτέρα. Κύριε Πρόεδρε, πρὸ καιροῦ εἶχεν ἔλθει ἐνώπιον ἡμῶν ἕνα νομοσχέδιον περὶ ἀμνηστεύσεως τῶν κακουργημάτων τοῦ σφαγέως τῶν Ἑλλήνων καὶ τότε ἡ Κυβέρνησις διὰ τοῦ στόματος τοῦ Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως μᾶς εἶπεν, ὅτι ἀνάγκη ἐθνικὴ εἶναι νὰ γίνῃ αὐτὴ ἡ θυσία διὰ νὰ ὠφεληθῇ ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς καὶ σήμερα ἔρχεσθε μὲ μία καταθλιπτικωτάτην σύμβασιν αὐτούς, οἱ ὁποῖοι μᾶς ἔσφαξαν νὰ τοὺς δώσετε μίαν εὔνοιαν καὶ μίαν ἐξαίρεσιν καὶ τοὺς δίδετε μίαν σύμβασιν μὲ πολὺ ἀκριβοτέραν τιμήν. Διὰ τοὺς λόγους αὐτοὺς εἶμαι ἐναντίον τοῦ ἄρθρου 3.

§115ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Σιαφλέκης ἔχει τὸν λόγον.

§116Ι. ΣΙΑΦΛΕΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὀφείλω μίαν ἀπάντησιν εἰς τὸν ἀξιότιμον ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ. Ἡμεῖς καταθέσαμεν μίαν σχετικὴν τροπολογίαν διὰ τῆς ὁποίας ἐζητήσαμεν, ὅπως τὸ δευτερεῦον ἔργον ὑδρεύσεως τοῦ ἐργοστασίου ἀνατεθῇ εἰς Ἑλληνικοὺς τεχνικοὺς Οἴκους. Καὶ εἴπομεν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις νὰ σεβασθῇ τὸν Ἑλληνικὸν τεχνικὸν κόσμον καὶ νὰ τὸν ἀξιοποιήσῃ. Ἀπαντῶν ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ ἀνεφέρθη εἰς τὸ ἄρθρον 5 τῆς συμβάσεως, διὰ νὰ μᾶς εἴπῃ, ὅτι ἡ Κυβέρνησις διὰ τῆς συμβάσεως ἔλαβε πρόνοιαν προστασίας καὶ ἀξιοποιήσεως τῶν Ἑλλήνων τεχνικῶν. Ἀπαντῶ λοιπὸν εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν, ὅτι τὸ ἄρθρον 5 οὐδαμῶς ὠφελεῖ καὶ ὑπερασπίζει τὰς ἀπόψεις του. Ἀντιθέτως ὑπερασπίζει τὰς ἀπόψεις τὰς ἰδικάς μας καὶ ἰδοὺ διατί: Τὸ ἄρθρον 5, κ. συνάδελφοι, προβλέπει τὴν κατασκευὴν ἔργων ἀπαραιτήτων διὰ τὴν ἐγκατάστασιν τῆς μονάδος τοῦ ἐργοστασίου. Ἡ μονὰς τοῦ ἐργοστασίου αὐτοῦ, δηλαδὴ τῆς ἀξιοποιήσεως τῶν τεύτλων, ἡ ὁποία ἔχει παραγγελθῆ εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ἔχει ἀνάγκην διὰ τὴν ἐγκατάστασίν της ὡρισμένων δευτερευόντων ἔργων τεχνικῶν. Τὴν μελέτην διὰ τὰ δευτερεύοντα αὐτὰ ἔργα θὰ τὴν κάνουν οἱ ἀνάδοχοι, καὶ δὲν θὰ τὴν κάνουν οἱ Ἕλληνες τεχνικοί. Θὰ μοῦ εἴπῃ ἴσως ὁ κ. ὑπουργός, ὅτι τὰ δευτερεύοντα αὐτὰ ἔργα τὰ ὁποῖα συμπαρομαρτοῦν διὰ τὴν ἐγκατάστασιν τοῦ κυρίου ἔργου θὰ τὰ ἐκτελέσουν ὑπεργολάβοι Ἕλληνες προσλαμβάνοντες Ἕλληνας τεχνικοὺς καὶ ἐργάτας. Βεβαίως, διότι δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ γίνῃ ἄλλως, διότι δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ μεταφέρωμεν Γερμανοὺς ἐργάτας καὶ Γερμανοὺς τεχνικοὺς τόσους ὅσους χρειάζεται διὰ νὰ ἐκτελέσωμεν αὐτὰ τὰ δευτερεύοντα ἔργα. Ἀλλ’ ἐάν, κ. Ὑπουργέ, εἴχατε προλάβει νὰ ὑπογράψητε τὴν συμφωνίαν ἐγκαταστάσεως τῶν Γερμανῶν ἀσφαλῶς δὲν θὰ περιλαμβάνετο κἂν εἰς τὴν σύμβασιν αὐτὴν ἡ διάταξις περὶ ἀναθέσεως τῶν δευτερευόντων αὐτῶν ἔργων εἰς Ἕλληνας ὑπεργολάβους. Ἀλλὰ ὁ Γερμανικὸς Οἶκος θὰ ἠξίου βάσει τῆς συμβάσεως αὐτῆς, περὶ ἐγκαταστάσεως τεχνικῶν Γερμανῶν διὰ τὴν ἐκτέλεσιν αὐτῶν τῶν ἔργων, θὰ ἠξίου τὴν ἐγκατάστασιν Γερμανῶν τεχνικῶν. Καὶ ἰδού, κ. συνάδελφοι, ὅτι καὶ διὰ τὰς μελέτας αἱ ὁποῖαι προβλέπονται διὰ τὴν ἐκτέλεσιν αὐτῶν τῶν δευτερευόντων ἔργων, τὰ ὁποῖα πλαισιώνουν τὴν κυρίαν μονάδα τοῦ ἐργοστασίου σακχάρεως, προβλέπεται ἡ χρησιμοποίησις Γερμανῶν τεχνικῶν καὶ οὐχὶ Ἑλλήνων. Δὲν εἶναι ὑπὲρ τῆς Κυβερνήσεως ἡ διάταξις, ὅτι θὰ ἐργασθοῦν 400 ἐργατοτεχνῖται τῆς χώρας διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τῶν δευτερευόντων αὐτῶν ἔργων. Καὶ προειδοποιῶ τὴν Βουλήν, ὅτι αὐτὴν τὴν στιγμήν, ἴσως ἐντὸς τῆς ἐρχομένης ἑβδομάδος, ὑπογράφεται ἡ σύμβασις ἐγκαταστάσεως μετὰ τῆς Γερμανίας, κατὰ τῆς ὁποίας ἔχει ἐξεγερθῆ ὁ βιομηχανικὸς κόσμος τῆς χώρας. Διότι πρόκειται περὶ συμβάσεως ἡ ὁποία θὰ ἐπιτρέψῃ ὑπὸ ὅρους προνομιακοὺς τὴν ἐγκατάστασιν ἐδῶ Γερμανῶν τεχνικῶν καὶ ὑπὸ ὅρους δυσβαστάκτους καὶ ἀποικιακοὺς τὴν ἀπορρόφησιν πλεοναζουσῶν ἐργατικῶν χειρῶν εἰς τὴν Δυτικὴν Γερμανίαν.

§117Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Προληπτικὴ ἐπερώτησις εἶναι αὐτή, κ. συνάδελφε;

§118Ι. ΣΙΑΦΛΕΚΗΣ. Εἶναι προειδοποίησις, κ. συνάδελφε, τὴν ὁποίαν δὲν κάνω ἐγὼ αὐτὴν τὴν στιγμὴν μόνον, ἀλλὰ τὴν κάμει ὁ βιομηχανικὸς καὶ ἐργοδοτικὸς κόσμος καὶ τὴν ὁποίαν ἡ Κυβέρνησις περιφρονεῖ.

§119ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Παπαπαναγιώτου ἔχει τὸν λόγον.

§120Θ. ΠΑΠΑΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, μοῦ κάμνει κατάπληξιν διότι ἐνῷ κατ’ ἐπανάληψιν καὶ πολλὲς φορὲς ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς Βουλῆς ἐλέχθησαν καὶ λέγονται, ὅτι πρέπει νὰ ἔχωμεν φιλικὰς καὶ ἀγαθὰς σχέσεις μὲ ὅλους τοὺς γείτονας καὶ ἐπὶ πλέον νὰ ἔχωμεν μὲ ὅλους ἐμπορικὰς σχέσεις, ἀπόψε, ἀπὸ πολλοὺς συναδέλφους ἀκούσαμεν νὰ λένε διὰ τοὺς Γερμανοὺς ἀντίθετα πράγματα καὶ ἀπόψεις γνωστάς, ὅτι δὲν θὰ ἔπρεπε τὸ ἐργοστάσιον σακχάρεως νὰ δοθῇ εἰς τοὺς Γερμανοὺς οἱ ὁποῖοι ἔκαμαν τόσα πολλὰ κακὰ κατὰ τὴν κατοχήν. Ἐὰν εἶναι ἔτσι, τότε, κ. Πρόεδρε, τὶ θὰ πρέπει νὰ εἴπωμεν διὰ τοὺς Βουλγάρους οἱ ὁποῖοι κατὰ τὴν κατοχὴν εἰς τὴν Ἀνατολικὴν Μακεδονίαν καὶ εἰδικὰ εἰς τὴν Δράμαν ἐντὸς τριῶν ἡμερῶν ἐσκότωσαν 12.000 Ἕλληνας; Ἔκαψαν καὶ ἐρήμαξαν τὰ χωριά μας, κατέστρεψαν κᾶθε τὶ Ἑλληνικόν, μ’ ὅλα ταῦτα δέχεται ἡ Κυβέρνησις νὰ ἔχῃ καὶ μὲ αὐτοὺς ἐμπορικὰς συναλλαγάς (Ζωηρὰ χειροκροτήματα). Ἐμέ, κ. Πρόεδρε, ὡς χωρικόν, μὲ ἐνδιαφέρει ἕνα πρᾶγμα. Ἡ Κυβέρνησις νὰ προχωρήσῃ εἰς τὴν ἀξιοποίησιν τῆς γεωργικῆς μας παραγωγῆς, δι’ ἐργοστασίου, δὲν μὲ ἐνδιαφέρει μὲ ποίους θὰ κάμῃ συμβάσεις κατασκευῆς ἐργοστασίου καὶ εἰσαγωγῆς τοῦ ἐργοστασίου. Ἂς προσέξῃ ὅμως τὸ λεπτὸν σημεῖον. Ὑπάρχουν προϊόντα ποὺ θὰ πρέπει νὰ τοποθετηθοῦν εἰς ἀντάλλαγμα τῶν ἐργοστασίων τὰ ὁποῖα θὰ κατασκευασθοῦν, δὲν πρέπει νὰ δίδετε συνάλλαγμα, ἀλλὰ προϊόντα. Τὰ προϊόντα αὐτὰ εἶναι ὁ καπνός, τὸ λάδι, ἡ σταφὶς κλπ. καὶ τὰ ὁποῖα προϊόντα ἀδυνατεῖτε νὰ τὰ τοποθετήσητε δι’ ἄλλου τρόπου εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Αὐτὸ προσέξατέ το, διότι μόνον ἔτσι πιστεύω, ὅτι θὰ πᾶμε καλά.

§121Κ. ΠΥΡΟΜΑΓΛΟΥ. Χειροκροτήσατέ τον, κ. κ. συνάδελφοι τῆς συμπολιτεύσεως, καὶ τώρα.

§122Θ. ΠΑΠΑΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ. Δὲν μὲ ἐνδιαφέρουν, κ. συνάδελφε, τὰ χειροκροτήματα ἀπ’ ὅπου καὶ ἂν προέρχωνται. Ἐμέ, ἐνδιαφέρει μόνον ἡ ἀλήθεια. Συνεπὴς πρὸς τὴν ἀρχήν μου αὐτὴν εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ διακηρύξω, ὅτι ὑπάρχει εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν μία μερὶς ἡ ὁποία δὲν θέλει νὰ καλλιτερεύσῃ ἡ ζωὴ τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ ἰδίως τοῦ ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ. Ἐγὼ πιστεύω, ὅτι μὲ τὴν δημιουργίαν βιομηχανιῶν αἱ ὁποῖαι θὰ χρησιμοποιήσουν ὡς πρώτην ὕλην τὰ γεωργικὰ προϊόντα, θὰ καλλιτερεύσῃ ἡ θέσις τῶν χωρικῶν. (Ζωηρὰ χειροκροτήματα ἐκ τῆς πλευρᾶς τῆς συμπολιτεύσεως).

§123Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Ἂς τὰ ἀκούσουν οἱ κ. συνάδελφοι τῆς ἀριστερᾶς.

§124Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Ἐζήτησα, κ. Πρόεδρε, νὰ δευτερολογήσω, διὰ νὰ ὑποβάλω ἁπλῶς ἓν ἐρώτημα διότι νομίζω, ὅτι τὸ θέμα περὶ τοῦ ὁποίου συζητοῦμεν, τὸ ἄρθρον 3 δηλαδή, ἔχει ἤδη διευκρινισθῆ, ὥστε δὲν χρειάζεται κανεὶς νὰ προσθέσῃ ἄλλο τί. Ἀλλὰ ἐπὶ τῆς γενομένης παρεμβάσεως χωρὶς νὰ θελήσω νὰ θίξω κανένα καὶ χωρὶς νὰ φθάσω εἰς τὸ ἐπίπεδον εἰς τὸ ὁποῖον ἔφθασεν ὁ κ. συνάδελφος θὰ ἔλεγα μόνον αὐτό, διὰ νὰ διατυπώσω ἐν συνεχείᾳ τὸ ἐρώτημα. Ὅταν συζητῶμεν σοβαρὰ θέματα, πρέπει αὐτὰ νὰ τὰ συζητῶμεν μὲ σοβαρότητα. Καὶ ἡ σοβαρότης ἐπιβάλλει ὅταν ὁμιλῶμεν περὶ σχέσεων φιλίας, οἰκονομικῶν σχέσεων, πολιτικῶν σχέσεων πρὸς οἱανδήποτε κατεύθυνσιν νὰ ἔχωμεν ὑπ’ ὄψιν, ὅτι αὗται πρέπει νὰ ἵστανται ἐπὶ τοῦ ἐπιπέδου τῆς ἀμοιβαιότητος καὶ τῆς ἰσότητος, καὶ ὄχι τοῦ ἐπιπέδου τῆς ἐπικυριαρχίας ξένων ἐπὶ τῆς χώρας, καὶ ἐπὶ τοῦ λαοῦ, ὁ ὁποῖος ζῇ καὶ μοχθεῖ εἰς τὸν τόπον αὐτόν. Μόνον ἀπὸ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς ἑπομένως, ἀπὸ τὴν παράταξιν τὴν ἰδικήν μας, ὑπῆρξεν ἀντίρρησις εἰς ὅ,τι ἀφορᾷ τὴν σύμβασιν. Ἐρχόμεθα τώρα, κ. Πρόεδρε, εἰς τὸ ἐρώτημα. Φαίνεται, ὅτι παρ’ ὅσα ἐλέχθησαν καὶ ὅτι παρ’ ὅσα οἱ ἁρμόδιοι ὑπουργοὶ τῆς Κυβερνήσεως, καὶ οἱ συνάδελφοι τῆς συμπολιτεύσεως πιστεύουν, φαίνεται, λέγω, ὅτι ἡ σύμβασις κατὰ τὰ οὐσιαστικὰ σημεῖα αὐτῆς θὰ γίνῃ δεκτὴ ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, ὅπως τὴν ἔχει καταρτίσει χωρὶς νὰ δεχθῇ τροπολογίας. Ἑπομένως, πρόκειται, ἕνας ἀριθμὸς μικρὸς ἢ μεγάλος — δὲν ἔχει σημασίαν— Γερμανῶν νὰ ἐγκατασταθῇ εἰς τὴν χώραν αὐτὴν διὰ νὰ ἐκτελέσουν τὰ ἔργα διὰ τὰ ὁποῖα ἔρχονται. Θὰ ἤθελον νὰ διατυπώσω, λοιπόν, ἐπ’ αὐτοῦ ἓν ἐρώτημα τὸ ὁποῖον ἔχει σημασίαν καὶ διὰ τὰς συμφωνίας αἱ ὁποῖαι πρόκειται νὰ ὑπογραφοῦν. Ἐὰν τυχὸν ἡ Κυβέρνησις καὶ οἱ ὑπουργοί της ποὺ διεξήγαγον τὰς διαπραγματεύσεις κατὰ τὰς συζητήσεις ἔστω ἀνεπισήμως, ἐζήτησαν νὰ ἔχουν τοὐλάχιστον τὴν ἠθικῆς τάξεως ἐξασφάλισιν, ὅτι μεταξὺ τῶν Γερμανῶν εἰδικῶν ποὺ θὰ ἔλθουν ἐδῶ δὲν θὰ παρεισφρήσουν τύποι Μέρτεν, Κόλβες κλπ. διὰ νὰ προκαλέσουν τὸ αἴσθημα τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ.

§125ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐξαντληθέντος τοῦ καταλόγου τῶν ἐγγεγραμμένων, κηρύσσεται περαιωμένη ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 3. Κύριοι βουλευταί, ὑπάρχει κατατεθειμένη εἰς τὸ Προεδρεῖον πρότασις ὑπογεγραμμένη ὑπὸ τοῦ κεκανονισμένου ἀριθμοῦ συναδέλφων, περὶ ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας ἐπὶ τῆς τροπολογίας τῶν κ. κ. Ἡλιοπούλου, Ἐφραιμίδη καὶ Πρωϊμάκη ἡ ὁποία ἀνεγνώσθη προηγουμένως. Ἑπομένως, θὰ γίνῃ ψηφοφορία δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν τροπολογίαν λέγουσιν ναί. Οἱ μὴ παραδεχόμενοι ταύτην λέγουσιν ὄχι. Διευκρινίζεται, ὅτι οἱ ψηφίζοντες κατὰ τῆς τροπολογίας, ἥτις ἀποτελεῖ ἀντικατάστασιν ὁλοκλήρου τοῦ ἄρθρου 3, ψηφίζουν τὴν ἀποδοχὴν τοῦ ἄρθρου 3 ὡς ἔχει ἐν τῷ νομοσχεδίῳ. Ἑπομένως, ἀπορριπτομένης τῆς τροπολογίας γίνεται δεκτὸν τὸ ἄρθρον 3 ὡς ἔχει. Καλοῦνται ὡς ψηφολέκται οἱ κ. κ. Γ. Σταμάτης, Γ. Κατσίμπας καὶ ἄρχεται ἡ ψηφοφορία δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως.

§126Σ. ΜΑΚΡΟΠΟΥΛΟΣ. Νομίζω, ὅτι τῆς τροπολογίας θιγούσης εἰδικὸν θέμα, πρέπει νὰ τεθῇ εἰς ψηφοφορίαν τὸ ἄρθρον, διότι αὐτὸ ἀποτελεῖ ἀπωτέραν πρότασιν.

§127Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Ὑπάρχει καὶ κἄτι ἄλλο. Ὑπάρχει ἡ τροπολογία τῶν κυριῶν Ἐφραιμίδη, Ἡλιοπούλου καὶ Πρωϊμάκη. Ἡ τροπολογία αὐτὴ εἶναι πρότασις ἀντικαταστάσεως ὁλοκλήρου τοῦ ἄρθρου. Συνεπῶς —κατ’ ἀνάγκην— ὅσοι ψηφίζουν κατὰ τῆς τροπολογίας, ψηφίζουν ὑπὲρ τοῦ ἄρθρου. Δὲν ὑπάρχει ἐπ’ αὐτοῦ ἀμφιβολία. Ἐὰν ἐπρόκειτο περὶ τροπολογίας, ἡ ὁποία νὰ ἀφεώρα ἕνα τμῆμα τοῦ ἄρθρου, τότε ἠμποροῦσε νὰ συμβῇ αὐτό. Ὅπως εἶναι συντεταγμένη ὅμως ἡ τροπολογία δὲν συμβαίνει τοῦτο. Συνεπῶς, μὲ μίαν ψηφοφορίαν ἀπορρίπτομεν τὴν τροπολογίαν καὶ δεχόμεθα τὸ ἄρθρον ὡς ἔχει. (Προσελθόντων τῶν ψηφολεκτῶν ἄρχεται ἡ δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως ψηφοφορία τῶν κ. κ. βουλευτῶν ἀπαντώντων ὡς ἀκολούθως εἰς τὸ τεθὲν ἐρώτημα:)

(Περατωθείσης τῆς ψηφοφορίας καὶ γενομένης διαλογῆς προέκυψε τὸ κάτωθι ἀποτέλεσμα:)

§128ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐψήφισαν ἐν ὅλῳ 171, εἶπον ΝΑΙ 64, ΟΧΙ 107. Ἑπομένως, κ. βουλευταί, ἡ τροπολογία ἀπερρίφθη καὶ τὸ ἄρθρον 3 γίνεται δεκτὸν ὡς ἐν τῷ σχεδίῳ ἔχει. Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 4 ὁ κ. Ι. Ἡλιόπουλος ἔχει τὸν λόγον. Ἀπουσιάζων διαγράφεται. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλή, δέχεται τὸ ἄρθρον 4;

§129ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§130ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεπῶς, τὸ ἄρθρον 4 ἐγένετο δεκτόν. Ἄρθρον 5. Ὁ κ. Ε. Κοθρῆς ἔχει τὸν λόγον.

§131Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, διὰ τοῦ ἄρθρου 5 προβλέπεται ἡ σύστασις μιᾶς ὑπηρεσίας ἡ ὁποία θὰ ἔχῃ τὸν τεχνικὸν ἔλεγχον τοῦ ἱδρυομένου ἐργοστασίου ζακχάρεως. Δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία, ὅτι ἐπιβάλλεται ἡ ἵδρυσις αὐτῆς τῆς ὑπηρεσίας, ἀλλὰ νομίζω, κ. Πρόεδρε, ὅτι καθ’ ὃν τρόπον ἔχει διατυπωθῆ τὸ ἄρθρον αὐτό, παρέχει δικαιώματα εἰς τὴν Κυβέρνησιν καὶ εἰς τοὺς ἁρμοδίους ὑπουργοὺς μὴ δικαιολογούμενα διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τῶν ἀναγκῶν τοῦ ἱδρυομένου ἐργοστασίου. Τὸ ἄρθρον 5 δίδει τὸ δικαίωμα νὰ ἀποσπῶνται ἀπὸ πᾶσαν δημοσίαν ὑπηρεσίαν, ἀπὸ οἱανδήποτε Τράπεζαν καὶ οἱονδήποτε ὀργανισμὸν ἀορίστως, οἱοδήποτε πρόσωπον τὸ ὁποῖον κατὰ τὴν κρίσιν τοῦ ὑπουργοῦ θὰ εἶναι κατάλληλον διὰ τὸν ἔλεγχον τοῦ ἔργου αὐτοῦ. Αἱ ἀποδοχαὶ τὰς ὁποίας θὰ λαμβάνουν τὰ πρόσωπα αὐτά, θὰ κανονίζωνται κατὰ τρόπον ἀνεξέλεγκτον, μὴ τιθεμένου κανενὸς ἀντικειμενικοῦ κριτηρίου, ἐπίσης δι’ ἀποφάσεως τοῦ ἁρμοδίου ὑπουργοῦ. Νομίζω, ὅτι ὅταν καταρτίζεται μία μελέτη δι’ ἓν τοιοῦτον ἔργον καὶ ρυθμίζωνται πολλὰ δευτερευούσης σημασίας θέματα, θὰ πρέπει ἡ ἁρμοδία ὑπηρεσία νὰ γνωρίζῃ περίπου τοὐλάχιστον τὸν ἀριθμὸν τῶν προσώπων τὰ ὁποῖα θὰ χρειασθοῦν διὰ νὰ ἀπαρτίσουν τὴν ὑπηρεσίαν αὐτὴν καὶ ἀπὸ ἀπόψεως ἀνωτέρου καὶ ἀπὸ ἀπόψεως κατωτέρου προσωπικοῦ. Θὰ ἔπρεπε λοιπὸν νὰ καθορισθῇ ἕνας ἀριθμός, πέραν τοῦ ὁποίου δὲν θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποσπασθοῦν πρόσωπα διὰ τὴν ὑπηρεσίαν αὐτήν. Δεύτερον, θὰ ἔπρεπε νὰ καθορισθῇ, ὅτι τὰ ὅρια τῶν ἀμοιβῶν τῶν ὑπαλλήλων αὐτῶν, οἱ ὁποῖοι εἶναι ὑπάλληλοι προερχόμενοι ἀπὸ ἄλλας δημοσίας ὑπηρεσίας, οἱ ὁποῖοι εἶναι ὑπάλληλοι προερχόμενοι ἀπὸ ὀργανισμοὺς Ἑλληνικούς, δὲν ἠμποροῦν νὰ εἶναι πέραν ἑνὸς ὡρισμένου ὁρίου. Ὅταν εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν διεξήχθη μία μακρὰ συζήτησις διὰ νὰ καθορισθῇ ἓν ἀνώτερον ὅριον βάσει τῶν σχετικῶν διατάξεων τοῦ Συντάγματος διὰ τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους, δὲν εἶναι δυνατὸν διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ νὰ θεσμοθετῶμεν διατάξεις αἱ ὁποῖαι θὰ καθορίζουν κατ’ ἄλλον τρόπον τὰς ἀμοιβὰς ὡρισμένων προνομιούχων ὑπαλλήλων. Δὲν ἀντιλέγω, κ. Πρόεδρε, ὅτι οἱ ξένοι εἰδικοὶ πρέπει νὰ ἀμείβωνται.

§132Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Ποῦ τὸ εἴδατε αὐτό, ὅτι δὲν ὑπάρχει συμμόρφωσις πρὸς τὸν νόμον περὶ προσθέτων ἀμοιβῶν;

§133Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Ἰδοὺ τὶ λέγει ἡ παράγραφος 4 τοῦ ἄρθρου 5: «...... (ἀναγινώσκει) ......».

§134Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Πρόκειται συνεπῶς, οὐχὶ περὶ τῶν ἀπεσπασμένων.

§135Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Νὰ σᾶς ἐπαναλάβω τὴν διάταξιν: «... ...... (ἀναγινώσκει) ............».

§136Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Πρῶτον δὲν προκύπτει, διότι δὲν ὑπάρχει ρητὴ ἐξαίρεσις ἀπὸ τὸν νόμον περὶ προσθέτων ἀμοιβῶν.

§137Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Τὸν καταργεῖτε.

§138Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Ἐδῶ πρόκειται περὶ τοῦ προσωπικοῦ, τὸ ὁποῖον θὰ προσληφθῇ, ὄχι περὶ τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἔννοια καὶ αὐτὴν τὴν ἔννοιαν δίδω.

§139Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Κατὰ τὸν τρόπον κατὰ τὸν ὁποῖον εἶναι διατυπωμένη ἡ διάταξις αὐτὴ δὲν ἀφήνει νὰ ἐννοηθῇ αὐτὸ ποὺ λέγετε σεῖς τώρα.

§140Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Τὸ καθώρισα δι’ ὅσων σᾶς εἶπον. Εἶπον, ὅτι δὲν πρόκειται, ἐν οὐδεμιᾷ περιπτώσει νὰ παραβῶμεν τὸν τελευταίως ψηφισθέντα νόμον περὶ προσθέτων ἀμοιβῶν καὶ νομίζω, ὅτι αὐτὴ ἡ δήλωσις εἶναι σαφής.

§141ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Βαλοῦρδος, ἔχει τὸν λόγον.

§142Γ. ΒΑΛΟΥΡΔΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι γνωστόν, ὅτι διὰ τοῦ ἐσχάτως ψηφισθέντος νόμου 4021)59 περιωρίσθησαν αἱ ἀπολαυαὶ καὶ αἱ πρόσθετοι ἀμοιβαὶ τῶν Δημοσίων ὑπαλλήλων. Κατὰ τὴν διεξαχθεῖσαν συζήτησιν ἐπὶ τοῦ νόμου αὐτοῦ ἐλέχθησαν καὶ ἀπεδείχθησαν πράγματα τρομερά. Ἡ τιμὴ δὲ τῆς ψηφίσεως τοῦ νόμου 4021)59, ἀνήκει εἰς τὴν Ἀντιπολίτευσιν, ἀλλὰ καὶ εἰς τὴν Συμπολίτευσιν, διότι συζητουμένου τοῦ ἄρθρου 4 τοῦ νόμου αὐτοῦ ἡ Ἀντιπολίτευσις καὶ οἱ συνάδελφοι τῆς Συμπολιτεύσεως, ἔλαβον τὴν αὐτὴν θέσιν καὶ μόνον κατόπιν τροποποιήσεως ἐψηφίσθη ὁ νόμος αὐτός. Μετὰ τὴν δημοσίευσιν τοῦ νόμου ἐξεδόθη ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν σχετικὴ ἑρμηνευτικὴ ἐγκύκλιος ὑπ’ ἀριθ. 2)1960 καὶ ἀνετέθη εἰς τὴν Α.Τ.Ε. ἡ δημιουργία καρτέλλας δι’ ἕκαστον ὑπάλληλον εἰς τὴν ὁποίαν θὰ ἀναγράφεται τὸ ὕψος τῶν μηνιαίων ἀποδοχῶν του καὶ ἐπιπροσθέτως τῶν ἀμοιβῶν καὶ ἐξόδων κινήσεως. Ἀλλ’ ἐκτὸς αὐτοῦ ἔχομεν καὶ προηγουμένους νόμους, ὅπως τὸν νόμον 3304)55 κυρώσεως τῆς συμβάσεως τῶν Διϋλιστηρίων, τὸν νόμον 3834)58 ἐπίσης συμβάσεως μισθώσεως Διϋλιστηρίων, καὶ ἐν συνεχείᾳ τὸν νόμον 3946) 1959 κυρώσεως τῆς συμβάσεως τοῦ ἐργοστασίου ἀζώτου. Εἴχομεν δηλαδὴ δι’ εἰδικῶν νόμων προσθέτους ἀμοιβάς. Ἐν τούτοις δὲν περιελαμβάνοντο αἱ πρόσθετοι ἀμοιβαὶ αὐταὶ καθ’ ὃν τρόπον ἐννοοῦν οἱ Δημόσιοι ὑπάλληλοι καὶ ἡμεῖς. Διὰ τοὺς νόμους αὐτοὺς ὑπέβαλα τὴν ἀπὸ 1.9.59 ἐρώτησιν ἡ ὁποία ὅμως δὲν κατέστη δυνατὸν νὰ συζητηθῇ μέχρι σήμερον. Βεβαίως ἐὰν εἶχα τὴν διασάφησιν τὴν ἰδικήν σας, ὅτι δὲν πρόκειται οἱ διοριζόμενοι ὑπάλληλοι εἰς τὴν ὑπηρεσίαν αὐτὴν νὰ λαμβάνουν προσθέτους ἀμοιβὰς πλέον τῶν κεκανονισμένων, οὐδεμία ἀνησυχία θὰ ὑπῆρχεν.

§143Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Ἤθελον νὰ σᾶς πληροφορήσω τὸ ἑξῆς. Ὅτι ὅλαι αὐταὶ αἱ ἀμοιβαὶ περὶ τῶν ὁποίων ὡμιλήσατε προηγουμένως, ὅλων αὐτῶν τῶν νόμων, ὑπόκεινται εἰς τὸν νόμον περὶ προσθέτων ἀμοιβῶν, ἄνευ ἐξαιρέσεων. Ἀναφέρατε τὸ διϋλιστήριον καὶ τὸ ἐργοστάσιον ἀζώτου καὶ σᾶς πληροφορῶ, ὅτι ὅλαι αἱ πρόσθετοι αὐταὶ ἀμοιβαὶ τῶν νόμων ποὺ ἀναφέρατε ὑπόκεινται εἰς τοὺς περιορισμοὺς τοῦ νόμου περὶ προσθέτων ἀμοιβῶν, ἄνευ οὐδεμιᾶς ἀμφιβολίας.

§144ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Αὐτὰ τὰ ὁποῖα ἀναφέρω εἰς τὸ κείμενον τῆς ἐρωτήσεώς μου.

§145Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Δὲν ἔχω ὑπ’ ὄψει μου τὸ κείμενον τῆς ἐρωτήσεώς σας αὐτὴν τὴν στιγμήν, ἀλλὰ ἐπὶ τοῦ θέματος ἐπὶ τοῦ ὁποίου ὡμιλήσατε σᾶς ἀπαντῶ, ὅτι αἱ ἀμοιβαὶ αἱ προβλεπόμεναι ἀπὸ τοὺς νόμους ποὺ ἀνεφέρατε ὅλαι ὑπήχθησαν εἰς τοὺς περιορισμοὺς τοῦ νόμου περὶ προσθέτων ἀμοιβῶν.

§146Γ. ΒΑΛΟΥΡΔΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, εἰς τὴν παράγραφον 3 τοῦ ἄρθρου 5 ἀναφέρεται, ὅτι ἡ Εἰδικὴ Δημοσία Ὑπηρεσία θὰ ἀπαρτισθῇ ἐκ δημοσίων ὑπαλλήλων, ἐξ ὑπαλλήλων τῶν Τραπεζῶν καὶ Ἀγροτικῆς, ὡς καὶ τοιούτων προσλαμβανομένων ἐπὶ θητείᾳ ἢ συμβάσει δημοσίου ἢ ἰδιωτικοῦ δικαίου ἢ ἀορίστου χρόνου:... (ἀναγινώσκει) Δηλαδή, ὅλαι αἱ κατηγορίαι τῶν ὑπαλλήλων θὰ ὑπόκεινται εἰς τοὺς περιορισμοὺς τοῦ νόμου 4021)59;

§147Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Ἐφ’ ὅσον περὶ αὐτῶν προνοεῖ ὁ νόμος ἐκεῖνος, διότι περὶ τῶν ὑπαλλήλων, οἱ ὁποῖοι θὰ προσληφθοῦν ἐπὶ τῇ βάσει συμβάσεων ἰδιωτικοῦ δικαίου δὲν ἰσχύει ὁ νόμος ἐκεῖνος, οὔτε περὶ τῶν ὑπαλλήλων τῶν Τραπεζῶν Ἑλλάδος καὶ Ἀγροτικῆς ἰσχύει. Ἰσχύει μόνον ἐπὶ τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων.

§148Γ. ΒΑΛΟΥΡΔΟΣ. Εἰς τὸ ἄρθρον 5 παράγρ. 4 ὁμιλεῖτε περὶ ἐξόδων κινήσεως: «... (ἀναγινώσκει) .....». Φοβοῦμαι ἢ μᾶλλον ἔχω πληροφορίας, ὅτι ἡ τάξις τῶν μανδαρίνων....

§149Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Ἐγὼ σᾶς προσέχω μὲ τὸν ὀφειλόμενον σεβασμόν, ἀλλὰ τὸν χαρακτηρισμὸν τῶν μανδαρίνων δὲν τὸν δέχομαι. Ἐὰν μὲ τὴν λέξιν «μανδαρίνοι» χαρακτηρίζετε τοὺς ἀνωτάτους κρατικοὺς λειτουργούς, οἱ ὁποῖοι ἀφιέρωσαν τὴν ζωήν των εἰς τὴν ὑπηρεσίαν τοῦ Κράτους, εἶναι ἀπαράδεκτος αὐτὸς ὁ χαρακτηρισμός.

§150Γ. ΒΑΛΟΥΡΔΟΣ. Ἀπὸ τὴν συζήτησιν, ἡ ὁποία ἐγένετο κατὰ τὴν ὑποβληθεῖσαν ἐπερώτησίν μου, περὶ τῶν Ρουμανικῶν ἀποζημιώσεων, ἀπεδείχθησαν τρομερὰ πράγματα. Μόνον 4 ἐκ τῶν μελῶν τοῦ Διοικητικοῦ Δικαστηρίου ἀπεδείχθη, ὅτι εἰσέπραξαν 60.000 δολλάρια διὰ 29 συνεδριάσεις καὶ ἑπομένως ὁ χαρακτηρισμὸς ὡς μανδαρίνων εἶναι ὁ πλέον ἤπιος. Αἱ ὑπηρεσίαι πρόκειται νὰ λειτουργήσουν καὶ εἰς τὰς Ἀθήνας καὶ εἰς τὸν τόπον ὅπου θὰ ἱδρυθοῦν τὰ ἐργοστάσια, φοβοῦμαι δέ, ὅτι τὰ χιλιόμετρα αὐτὰ θὰ πληρώνωνται πολλαπλῶς. Νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ καθορίσητε τὸν τρόπον μὲ τὸν ὁποῖον θὰ εἰσπράττωνται αὐτὰ τὰ ἔξοδα κινήσεως.

§151Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Σᾶς εἶπον, ὅτι ὁ νόμος 4021 περὶ προσθέτων ἀμοιβῶν δὲν τροποποιεῖται διὰ τοῦ παρόντος. Σᾶς ἀρκεῖ αὐτό;

§152ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Νὰ γίνῃ προσθήκη.

§153Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Ἡ προσθήκη θὰ πρέπει νὰ εἶναι λίαν λεπτολόγος. Αὐτὴ ἡ δήλωσις, τὴν ὁποίαν ἔκαμα ἀποσαφηνίζει τὸ πρᾶγμα. Ὁ νόμος περὶ προσθέτων ἀμοιβῶν δὲν τροποποιεῖται διὰ τοῦ παρόντος.

§154Γ. ΒΑΛΟΥΡΔΟΣ. Εἰς τὴν παράγραφον 4 τοῦ ἄρθρου 5 λέγει ρητῶς καὶ κατηγορηματικῶς:... (ἀναγινώσκει). Ἡ δήλωσίς σας καλύπτει αὐτὴν τὴν παράγραφον;

§155Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Καλύπτει καὶ τὴν παράγραφον αὐτὴν καὶ ὁλόκληρον τὸ νομοσχέδιον. Δὲν καλύπτει φυσικά, τὰς περιπτώσεις διὰ τὰς ὁποίας δὲν προβλέπει ὁ νόμος περὶ προσθέτων ἀμοιβῶν, ὅπως, φέρ’ εἰπεῖν, ὑπαλλήλους συνδεομένους διὰ σχέσεως ἰδιωτικοῦ δικαίου ἢ ὑπαλλήλους Τραπεζῶν κλπ.

§156ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς, ἔχει τὸν λόγον.

§157Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, βασικὴ ἀρχὴ διὰ πᾶσαν ἐπιχείρησιν, εἶναι ἡ ἐπιδίωξις τοῦ μικροτέρου κόστους τῶν παραγομένων προϊόντων. Αἱ διατάξεις τοῦ ἄρθρου 5, δὲν ἀκολουθοῦν αὐτὴν τὴν βασικὴν ἀρχήν, ἀλλὰ ἀφήνουν ἐλευθερίαν δαπανῶν καὶ σπατάλης. Φοβοῦμαι, ὅτι εἰς τὸ τέλος ἡ βιομηχανικὴ αὕτη μονὰς θὰ μεταβληθῇ εἰς ὑπόδειγμα σπατάλης καὶ ἀσυδοσίας. Θὰ παρακαλέσω τοὺς ἁρμοδίους ὑπουργούς, καὶ τοῦτο ἐπειδὴ ἡμεῖς ὡς Ἀντιπολίτευσις δὲν δυνάμεθα νὰ ἀποτρέψωμεν τὴν ψήφισιν τῆς ἐν λόγω παραγράφου, νὰ ἐπιστατήσουν εἰς τὴν ἐφαρμογὴν τῆς ἀρχῆς τοῦ μικροῦ κόστους κατὰ τὴν ἐκτέλεσιν τῆς ὑπὸ κρίσιν συμβάσεως καὶ τοῦ νόμου. Ἡ Κυβέρνησις διὰ τοῦ ἄρθρου 2 τοῦ νομοσχεδίου, ἔλαβεν ἐξουσιοδότησιν ὅπως προσλάβῃ ξένον τεχνικὸν σύμβουλον, διὰ νὰ ἐπιμεληθῇ τῆς ἐγκαταστάσεως τοῦ ἐργοστασίου. Ἀλλὰ διὰ τοῦ ἄρθρου 5, προβλέπεται, ὅτι ὁ τεχνικὸς οὗτος σύμβουλος δηλαδή, ὁ ξένος οὗτος, θὰ παραμείνῃ μονίμως καὶ μετὰ τὴν ἐγκατάστασιν διὰ νὰ ἐπιβλέπῃ τὴν λειτουργίαν τοῦ ἐργοστασίου. Δηλαδή, παραλλήλως μὲ τὴν Ἑλληνικὴν ὑπηρεσίαν, ἁρμοδίαν διὰ τὴν ἐπίβλεψιν τῆς λειτουργίας τοῦ ἐργοστασίου, θὰ ἔχωμεν μονίμως καὶ τὸν ξένον τεχνικὸν σύμβουλον;

§158Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Εἶναι κάπως αὐθαίρετα τὰ συμπεράσματά σας, κ. συνάδελφε. Οὐδεμίαν ἀποφασιστικὴν ἁρμοδιότητα πρόκειται νὰ ἔχῃ ὁ τεχνικὸς σύμβουλος. Ἀντιθέτως, ἀποφασιστικὴν ἁρμοδιότητα διὰ νὰ εἰσηγῆται πρὸς τοὺς ὑπουργούς, θὰ ἔχῃ ἡ Ἑλληνικὴ ὑπηρεσία. Τὸ νομοσχέδιον προνοεῖ περὶ τῆς ὑπηρεσίας ταύτης. Ἀλλὰ μέχρις ὅτου συσταθῆ μία ἀνώνυμος ἑταιρεία ἢ ἐν πάση περιπτώσει, μία δημοσία ἐπιχείρησις, πρέπει νὰ ὑπάρχῃ πρόβλεψις διὰ τὴν λειτουργίαν τοῦ ἐργοστασίου.

§159Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Μάλιστα, ἀλλὰ κατὰ τὸν τρόπον αὐτόν, ὁ ξένος τεχνικὸς σύμβουλος εἶναι δυνατὸν νὰ παραμείνῃ ἐπ’ ἄπειρον. Ὀρθὸν εἶναι νὰ τεθῇ ἓν ὅριον, οὕτως ὥστε κἄποτε νὰ ἀποχωρήσῃ.

§160Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Κύριε συνάδελφε, ἐκ τῆς κειμένης νομοθεσίας παρέχεται ἐξουσιοδότησις εἰς τὸν ὑπουργὸν Συντονισμοῦ νὰ προσλαμβάνῃ οἱονδήποτε θέλει τεχνικὸν σύμβουλον. Εἰς τὸ παρὸν σχέδιον νόμου, προβλέπεται τοῦτο ἐκ περισσοῦ διὰ νὰ δυνηθῇ ἡ Βουλὴ νὰ ἀποκτήσῃ μίαν εἰκόνα.

§161Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ἐπιθυμῶ νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι τὸ ἐργοστάσιον τότε μόνον θὰ μπορέσῃ νὰ ἀποδώσῃ ἐπωφελῶς, ὅταν θὰ λειτουργήσῃ μὲ περιωρισμένας δαπάνας. Καὶ πρὸς τὴν κατεύθυνσιν ταύτην πρέπει νὰ ἀποβλέπουν οἱ ἁρμόδιοι ὑπουργοί.

§162ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μ. Στεφανίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§163Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὴν παράγραφον 4 τοῦ ἄρθρου 5 προβλέπεται, ὅτι ἡ πρόσληψις τοῦ προσωπικοῦ θὰ διενεργῆται κατὰ παρέκκλισιν πάσης γενικῆς ἢ εἰδικῆς διατάξεως... (ἀναγινώσκει). Τοιαύτη παρέκκλισις ἐκ τῶν γενικῶν καὶ εἰδικῶν διατάξεων, θεσπίζεται καὶ διὰ τοὺς περιορισμοὺς καὶ ὑποχρεώσεις πρὸς τοὺς ἐργοδότας καὶ τὰς δημοσίας ὑπηρεσίας. Εἰς τὸ ἄρθρον 35 τῆς συμβάσεως, προκειμένου περὶ ἐργατοτεχνικοῦ προσωπικοῦ τοῦ ἐργοστασίου, ἐθεσπίσθη ἡ παρέκκλισις αὕτη καὶ ἡ κατάργησις τῆς ἐργατικῆς νομοθεσίας παρὰ τὰς διαμαρτυρίας μας μὲ τὴν ἐπιμονὴν τῆς Κυβερνήσεως καὶ τῆς πλειοψηφίας τῆς Βουλῆς. Προκειμένου ὅμως, περὶ τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ νομοσχεδίου ὅπου συνιστᾶται μία εἰδικὴ δημοσία ὑπηρεσία πολυδάπανος καὶ πολυτελὴς συγκροτουμένη μὲ ἀποσπάσεις καὶ νέους διορισμούς, διὰ τίνα λόγον πάλιν θὰ καταργηθῇ ἡ ἰσχὺς τῶν ἐργατικῶν νόμων; Διατὶ θὰ ἀποκλείσωμεν τὸν διορισμὸν ἐφέδρων ἢ πολεμιστῶν; Ἐπικρίνω τὴν τακτικὴν αὐτὴν τῆς Κυβερνήσεως ἣν κατηγορῶ, ὅτι καταργεῖ κεκτημένα δικαιώματα τοῦ ἐργατικοῦ κόσμου τῆς χώρας. Ὀφείλει ἡ Κυβέρνησις νὰ ἀπαλείψῃ αὐτὴν τὴν διάταξιν. Ἔρχομαι ἤδη εἰς τὸ θέμα τῶν προσθέτων ἀμοιβῶν. Ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, πάλιν ἐνόμισεν, ὅτι δύναται νὰ λύσῃ τὴν ἀμφισβήτησιν μὲ τὴν δήλωσίν του, ὅτι θὰ ἰσχύσουν οἱ περιορισμοὶ αὐτῶν τῶν ἀποδοχῶν τοῦ νόμου 4021)1959. Εἶναι ἄριστος τεχνικὸς δὲν εἶναι ὅμως νομικὸς διὰ νὰ γνωρίζῃ, ὅτι μὲ τὴν δήλωσιν αὐτὴν δὲν ἀποτρέπει τὸν κίνδυνον αὐτόν, διότι ὡς εἶναι διατυπωμένη ἡ διάταξις ἀποκλείεται ἡ ἐφαρμογὴ τῶν διατάξεων τοῦ νόμου 4021)1959, διότι προβλέπεται καὶ ἐδῶ ὁ καθορισμὸς ἀποδοχῶν καὶ ἀμοιβῶν κατὰ παρέκκλισιν πάσης γενικῆς ἢ εἰδικῆς διατάξεως. Μόνον ἂν διαγραφῇ ἡ φράσις κατὰ παρέκκλισιν ἢ ἂν προστεθῇ ἡ φράσις ἐπιφυλασσομένης τῆς ἰσχύος τοῦ νόμου 4021 λύεται εὐθέως καὶ σαφῶς τὸ κρίσιμον θέμα. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Λ. Μπατρῖνος).

§164ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ἐπίσημος δήλωσις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, νομίζω, ὅτι τακτοποιεῖ τὸ θέμα. Ὅπως γνωρίζετε αἱ ἐπίσημοι δηλώσεις ἀποτελοῦν αὐθεντικὴν ἑρμηνείαν τοῦ νόμου.

§165Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Θὰ πρέπει μάλιστα νὰ σημειωθῇ, ὅτι κατὰ τὰς ὑπαρχούσας προβλέψεις δὲν θὰ προλάβωμεν νὰ φθάσωμεν εἰς τὴν σύστασιν τῆς ὑπηρεσίας αὐτῆς, διότι ταχέως θὰ δημιουργήσωμεν τὸν φορέα τοῦ ἐργοστασίου.

§166Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Εἶναι ἀληθές, κύριε Πρόεδρε, ὅτι πολλάκις ὑπὸ τῶν δικαστηρίων, γίνεται ἐπίκλησις τῶν ἑρμηνευτικῶν δηλώσεων διὰ τὸν προσδιορισμὸν τῆς ἀληθοῦς ἐννοίας τοῦ νόμου. Τοῦτο ὅμως συμβαίνει μόνον διὰ τὰς διατάξεις ἐκείνας, τὸ νόημα τῶν ὁποίων δὲν εἶναι σαφές. Ὅταν ὅμως ἡ διάταξις εἶναι σαφὴς καὶ κατηγορηματική, ἡ ἑρμηνευτικὴ δήλωσις τοῦ ὑπουργοῦ δὲν δύναται νὰ κατισχύσῃ καὶ νὰ προσδώσῃ εἰς τὴν διάταξιν ἄλλην ἔννοιαν καὶ περιεχόμενον ἐκτὸς ἀπὸ τὸ σαφῶς προκῦπτον ἐκ τῆς γραμματικῆς της διατυπώσεως. Μάλιστα κατὰ τὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 102 τοῦ Συντάγματος εἶναι δυνατὸν δι’ εἰδικοῦ νόμου νὰ γίνουν εἰδικαὶ ἐξαιρέσεις ἐκ τῶν ἐν αὐτῷ θεσπιζομένων γενικῶν ἀρχῶν καὶ περιορισμοῦ τῶν ἀποδοχῶν ὑπαλλήλων καὶ συνεπῶς θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ θεωρηθῇ ὡς εἰδικὸς νόμος καὶ ὁ ὑπὸ συζήτησιν καὶ κρίσιν, δυνάμενος νὰ θεσπίσῃ ἐξαιρέσεις μὴ ἐμπιπτούσας εἰς τὰς γενικὰς διατάξεις τοῦ νόμου 4021)59. Παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργόν, νὰ μὴ ἐπιμείνῃ εἰς αὐτὴν τὴν διατύπωσιν.

§167Ι. ΣΙΑΦΛΕΚΗΣ. Διὰ τοῦ ἄρθρου 5 δημιουργεῖται μία προσωρινὴ ὑπηρεσία διὰ τὴν παρακολούθησιν καὶ τὸν ἔλεγχον κατασκευῆς τοῦ ἐργοστασίου σακχάρεως καὶ ἐνδεχομένως τῆς λειτουργίας αὐτοῦ. Εἶναι σχεδὸν παράδοσις εἰς τὸν τόπον μας εἰς πᾶσαν περίπτωσιν δημιουργίας ἔργου ὑποδομῆς νὰ δημιουργῆται ἓν συμβούλιον ἐξ ἀνωτάτων ὑπαλλήλων διὰ τὴν δῆθεν παρακολούθησιν τοῦ ἔργου. Νομίζω, ὅτι αὐτὸ τὸ καθεστὼς θὰ πρέπει νὰ σταματήσῃ. Διὰ τὴν παρακολούθησιν καὶ τὸν ἔλεγχον τῶν ἱδρυομένων ἔργων ἔχομεν τὰς ἁρμοδίας κρατικὰς ὑπηρεσίας. Τὸ Ὑπουργεῖον Βιομηχανίας ἀσφαλῶς εἶναι εἰς θέσιν νὰ παρακολουθήσῃ τὴν κατασκευὴν τῶν ἱδρυομένων ἐργοστασίων. Ἡ δημιουργουμένη προσωρινὴ ὑπηρεσία θὰ ἐπιβαρύνῃ τὴν δαπάνην τοῦ ἔργου μὲ ποσὰ σημαντικά, τὰ ὁποῖα οὔτε κἂν προσδιορίζονται, διότι ὁ ἀριθμὸς τῶν ὑπαλλήλων ποὺ θὰ πλαισιώσῃ τὴν ὑπηρεσίαν εἶναι ἀπεριόριστος. Ἀλλὰ δὲν πρόκειται νὰ προσφέρῃ καὶ οὐσιαστικὰ ἔργον κἄν. Διότι ἤδη ἡ Κυβέρνησις ἔλαβεν ἐξουσιοδότησιν ὅπως προσλάβῃ ξένον τεχνικὸν σύμβουλον διὰ τὸν ἔλεγχον. Δύναται συνεπῶς νὰ τὸν πλαισιώσῃ διὰ τῶν ἁρμοδίων τεχνικῶν τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας, ἄνευ ἱδρύσεως εἰδικῆς ὑπηρεσίας, ἡ ὁποία ἁπλῶς συνιστᾶται ὡς παρασιτικὴ ὑπηρεσία ἄνευ οὐδενὸς οὐσιαστικοῦ λόγου. Δι’ αὐτό, κ. Πρόεδρε, προτείνω τὴν διαγραφὴν τοῦ ἄρθρου.

§168ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μ. Κύρκος, ἔχει τὸν λόγον.

§169Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὑποθέτω, ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς καὶ ὅλοι οἱ κ. συνάδελφοι, δὲν θὰ ἀγνοοῦν τὸ γαλλικὸν ρητὸν, ὅτι τίποτε δὲν εἶναι διαρκέστερον τοῦ προσωρινοῦ. Ἑπομένως αὐτὴ ἡ ὑπηρεσία ἡ προβλεπομένη ἀπὸ τὸ ἄρθρον 5 ὀνομαζομένη προσωρινὴ ὑπηρεσία, δὲν ἀποτελεῖ εἰμὴ ἁπλοῦν εὐφημισμόν. Πρόκειται περὶ συστάσεως νέας καὶ πολυαρίθμου διαρκοῦς ὑπηρεσίας. Πόθεν ἐξάγεται αὐτό; Ἐξάγεται ἐκ τῶν ἔργων τῶν ἀνατιθεμένων εἰς τὴν ὑπηρεσίαν τὴν ἀποκαλουμένην προσωρινὴν διὰ νὰ εἶναι εὐχερεστέρα ἡ κατάποσις τοῦ καταποτίου. Καθίσταται ἁρμοδία λέγει ἡ παράγραφος 2 ἡ προσωρινὴ αὐτὴ ὑπηρεσία, διὰ τὴν παρακολούθησιν καὶ τὸν ἔλεγχον τῆς ἐκτελέσεως, ὡς καὶ τῆς κατασκευῆς καὶ λειτουργίας καὶ τοῦ ἑνὸς καὶ τῶν ἄλλων δύο μελλόντων νὰ ἱδρυθοῦν ἐργοστασίων. Ἑπομένως, ὅταν πρόκειται ἡ ὑπηρεσία αὐτὴ νὰ παρακολουθῇ καὶ τὴν λειτουργίαν τῶν ἐργοστασίων, δὲν χρειάζεται νὰ ὑποστηρίξῃ κανεὶς διὰ μακρῶν, ὅτι πρόκειται περὶ μιᾶς μονίμου ὑπηρεσίας. Ὅτι τὸ παρ’ ἐμοῦ ὑποστηριζόμενον δὲν εἶναι ἁπλῆ γνώμη ἰδική μου ἀλλὰ καὶ ὅλων τῶν ἐνδιαφερομένων καὶ τῶν ἐκ τοῦ νόμου ἐχόντων ἁρμοδιότητα, ἀποδεικνύεται καὶ ἐξ ἐκείνων τὰ ὁποῖα λέγει τὸ ΑΣΔΥ εἰς τὴν εἰσηγητικήν του ἔκθεσιν. Τὸ ΑΣΔΥ εἰς τὴν εἰσηγητικήν του ἔκθεσιν κάμνει αὐτὰς ἀκριβῶς τὰς παρατηρήσεις, ὅτι λέγεται μὲν προσωρινή, δὲν πρόκειται ὅμως νὰ εἶναι προσωρινὴ ἡ ὑπηρεσία αὐτή. Τούτου δεδομένου, κύριε Πρόεδρε, διερωτῶμαι διατὶ ὅλαι αὐταὶ αἱ ἐξαιρετικαὶ διατάξεις, κατὰ παρέκκλισιν πάσης κειμένης γενικῆς, ἢ εἰδικῆς διατάξεως, διατί; Δὲν ἀντιλαμβάνονται οἱ κ. ὑπουργοὶ ποῦ ὁδηγοῦν κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον; Δὲν ἀντιλαμβάνονται, ὅτι σείουν ἐκ βάθρων τὰ θεμέλια τῆς συγκροτήσεως τῶν δημοσίων ὑπηρεσιῶν; Διότι παραμένουν τελείως ἀδέσμευτοι τῆς διατυπώσεως παραμενούσης ὡς ἔχει, παραμένουν τελείως ἀδέσμευτοι νὰ ὁρίσουν μισθοὺς εἰς ἐκείνους τοὺς ὁποίους θὰ διορίσουν, ὄχι δημοσίους ὑπαλλήλους περὶ τῶν ὁποίων δὲν προβλέπει κανένας κείμενος νόμος. Καὶ διατὶ παρακαλῶ τότε ὁ Πρόεδρος τοῦ Ἀρείου Πάγου, τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, οἱ Ἀρεοπαγῖται, οἱ Ἐφέται, ὅλο τὸ δικαστικὸν Σῶμα, τὸ ὁποῖον οὔτε ἐπιστημονικῆς μορφώσεως στερεῖται, οὔτε ἐπιμελείας ἐξαιρετικῆς στερεῖται, οὔτε εἶναι ἀπηλλαγμένον μόχθου ἀπὸ πρωΐας μέχρις ἑσπέρας, διατὶ οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ θὰ ἐξακολουθοῦν παραμένοντες εἰς τὰς θέσεις των καὶ μὲ τοὺς γλίσχρους μισθοὺς ἐν σχέσει μὲ τοὺς ἡγεμονικοὺς μισθούς, οἱ ὁποῖοι θὰ δοθοῦν σύμφωνα μὲ τὴν διάταξιν αὐτὴν ὡς εἶναι διατυπωμένη, εἰς τοὺς τυχηροὺς ἐκείνους ποὺ θὰ προσλάβῃ ἡ Κυβέρνησις κατ’ οἰκείαν κρίσιν; Τοῦτο θέλω νὰ γίνῃ κοινὴ συνείδησις καὶ νὰ ὑπάρξῃ μία ἀπάντησις καὶ διὰ τὰς παρατηρήσεις τὰς ὁποίας κάμνει τὸ ΑΣΔΥ, τὸ ὁποῖον λέγει, ὅτι πρέπει εἰς τὴν παράγραφον αὐτὴν ὅπως εἶναι διατυπωμένη νὰ γίνῃ προσθήκη κατὰ τὴν ὁποίαν ὁ βασικὸς μισθὸς τῶν μελλόντων νὰ προσληφθοῦν εἰς τὴν ὑπηρεσίαν αὐτὴν νὰ εἶναι ἀντίστοιχος πρὸς τὸν βασικὸν μισθὸν τῶν ἐν ἐνεργείᾳ δημοσίων ὑπαλλήλων. Ἀλλὰ πέραν αὐτοῦ, δὲν ὑπάρχει εἰς τὴν ἔκθεσιν τοῦ ΑΣΔΥ, ἀλλ’ ἐγὼ κάμνω μίαν ἄλλην παρατήρησιν, θὰ ἰσχύσῃ ὁ νόμος περὶ προσόντων τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων; Τί σημαίνει αὐτὸ τὸ κατὰ παρέκκλισιν πάσης ἰσχυούσης γενικῆς, ἢ εἰδικῆς διατάξεως; Θὰ ἰσχύσῃ, ἢ δὲν θὰ ἰσχύσῃ; Ἐγὼ δὲν λέγω, ὅτι θὰ τὸ κάμουν οἱ σημερινοὶ ὑπουργοί, ἀλλὰ δὲν νομοθετοῦμεν διὰ τὴν περίοδον τῆς θητείας τῶν σημερινῶν ὑπουργῶν. Θὰ ἰσχύσῃ ἡ κειμένη διάταξις περὶ τῶν προσόντων τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων, ἢ θὰ πάρωμεν τὸν οἱονδήποτε καὶ θὰ τοῦ δώσωμεν τὸν οἱονδήποτε μισθόν, τὸν ὁποῖον ἡμεῖς κατὰ τὴν ἡμετέραν κρίσιν θὰ κρίνωμεν, ὅτι θὰ εἶναι ἐπαρκὴς διὰ νὰ ἱκανοποιήσῃ τὰς ἀνάγκας του; Ἰδοὺ ἐρωτήματα, κύριε Πρόεδρε, τὰ ὁποῖα γεννῶνται ἐκ τῆς ὅλης διατυπώσεως τῶν παραγράφων αὐτῶν τοῦ ἄρθρου 5. Δὲν ὑποθέτω, ὅτι εἰς τὴν κρίσιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ ἤσκησεν ἐπιρροὴν καὶ ὅτι ὅλα αὐτὰ τὰ πράγματα ἔγιναν κατὰ τρόπον συνειδητὸν ἀποβλέποντα εἰς τὸ νὰ πραγματοποιηθοῦν αὐτὰ τὰ ὁποῖα λέγω, ὅτι θὰ πραγματοποιηθοῦν εἰς περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν παραμένει ἡ διάταξις διατυπωμένη ὡς ἔχει διατυπωθῆ. Κἄποιος ἀπὸ τὴν ὑπηρεσίαν τὰ ἔχει συντάξει αὐτά. Καὶ ἡ ὑπηρεσία, ἡ ὁποία δὲν ἔχει κανένα λόγον νὰ ἐμβαθύνῃ εἰς τὸ πνεῦμα καὶ τὴν ἀληθῆ ἔννοιαν ἐκείνων ποὺ γράφει, διότι ἡ ὑπηρεσία δὲν ἔχει τὴν εὐθύνην, τὴν εὐθύνην τὴν φέρει ὁ ὑπογράφων τὸ νομοσχέδιον ὑπουργός, κἄποιος ἀπὸ τὴν ὑπηρεσίαν τὰ ἔγραψε αὐτὰ καλοπίστως, χωρὶς ὁ ἴδιος νὰ ἀντιλαμβάνεται εἰς ποῖα ἀποτελέσματα εἶναι δυνατὸν νὰ ὁδηγήσῃ ἡ κατὰ τὸν τρόπον αὐτὸν διατύπωσις τῶν διαφόρων παραγράφων τοῦ ἄρθρου 5. Ἀλλὰ ἐδῶ γίνεται μία συζήτησις, ἐδῶ ἐπισημαίνεται ἡ ἀτέλεια αὐτή, ἐδῶ ἐπισημαίνονται οἱ κίνδυνοι εἰς τοὺς ὁποίους εἶναι δυνατὸν νὰ μᾶς ὁδηγήσῃ αὐτὴ ἡ διάταξις κυρουμένη, ἐγκρινομένη τελικῶς ἀπὸ τὴν Βουλήν. Θὰ ἔπρεπε νομίζω, ὁ κ. ὑπουργὸς νὰ δώσῃ μίαν ἀπάντησιν εἰς αὐτά, τὰ ὁποῖα λέγομεν καὶ εἰς ἐκεῖνα ποὺ λέγει τὸ ΑΣΔΥ, τὸ ὁποῖον ἔχει ἐκ τοῦ νόμου πλήρη ἁρμοδιότητα ν’ ἀποφαίνεται ἐπὶ τῶν θεμάτων αὐτῶν, εἰς τρόπον ὥστε ἐὰν πράγματι αὐτὰ τὰ ὁποῖα ἰσχυριζόμεθα δὲν εἶναι ἀκριβῆ νὰ διαλυθῇ καὶ εἰς ἡμᾶς ἡ ἐντύπωσις τὴν ὁποίαν ἔχομεν καὶ ὅτι θὰ ληφθοῦν ἀπὸ τοῦδε τὰ μέτρα ὥστε νὰ μὴ προκύψῃ ἡ ἀνωμαλία αὐτή.

§170ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Πρίφτης, ἔχει τὸν λόγον.

§171Γ. ΠΡΙΦΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, μόνον δύο λόγια διὰ τὴν περίπτωσιν αὐτήν. Διὰ τῆς παραγράφου 4 ὅπου καθορίζονται αἱ πρόσθετοι ἀμοιβαί, ὁ κ. ὑπουργὸς ἔκαμεν ἑρμηνευτικὴν δήλωσιν. Προσωπικῶς δὲν ἔχω καμμίαν ἀντίρρησιν διὰ τὴν ἀκρίβειάν της, πολὺ περισσότερον μάλιστα διότι ὡς μὲ ἐπληροφόρησαν, παρόμοιαι ὑπηρεσίαι εἰς τὰ ἐργοστάσια Διϋλιστηρίου καὶ ἀζώτου, παρὰ τὸν γενικὸν ὁρισμὸν ποὺ ἦτο διατυπωμένος εἰς τὸ σχετικὸν ἄρθρον τοῦ Ν. Δ., ἐν τούτοις κατευθύνονται ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ ἄρθρου 2 τοῦ Ν.Δ. 4021, ὅσον ἀφορᾷ τὰς προσθέτους ἀμοιβάς. Κατόπιν αὐτῆς τῆς δηλώσεως τοῦ κ. ὑπουργοῦ καὶ μάλιστα θὰ μοῦ ἐπιτρέψουν οἱ κ. συνάδελφοι νὰ τοὺς παρακαλέσω νὰ ἀνακαλέσουν εἰς τὴν μνήμην των τὴν οὐσιαστικωτέραν σχετικὴν δήλωσιν ὅσον ἀφορᾷ τὰς προσθέτους ἀμοιβὰς τοῦ ἀξιοτίμου κ. ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν ποὺ συνυπογράφει τὸ νομοσχέδιον, τὸ θέμα λήγει, ἀλλὰ νομίζω, ὅτι θὰ εἶναι προτιμότερον ἀντὶ νὰ καταφεύγωμεν εἰς ἀναζήτησιν ἑρμηνευτικῶν δηλώσεων εἰς τὰ πρακτικά, νὰ κάμωμεν εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς τὸν νόμον σαφέστερον ἄνευ δυνατότητος καταστρατηγήσεώς του. Καὶ διὰ νὰ εἶμαι ἀπολύτως συγκεκριμένος: εἶναι γνωστόν, ὅτι τὸ Ν.Δ. 4021 καθορίζει τὸ ὕψος τῶν προσθέτων ἀμοιβῶν τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων. Ἑπομένως ἐὰν μπῇ καθοριστικὴ φράσις, αὕτη κατ’ οὐδὲν ἐμποδίζει τὸ ὕψος τῶν συμβάσεων ἰδιωτικοῦ δικαίου ποὺ εἶναι πιθανὸν νὰ κάμῃ διὰ τὴν ἐπάνδρωσιν τῆς ὑπηρεσίας αὐτῆς ἡ Κυβέρνησις. Ἐάν, λοιπόν, ἀντὶ τοῦ κατὰ παρέκκλισιν πάσης γενικῆς ἢ εἰδικῆς διατάξεως, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ὅπως πολὺ ὀρθῶς ἀνέπτυξεν ὁ κ. Στεφανίδης εἶναι δυνατὸν καὶ δικαστικῶς νὰ διεκδικήσουν, κατὰ παρέκκλισιν τοῦ Ν.Δ. 4021, καθορισθῆ μέσα, ὅτι ἀντὶ κατὰ παρέκκλισιν «τηρουμένων τῶν προϋποθέσεων τῶν διατάξεων τοῦ Ν.Δ. 4021», λύεται τὸ ζήτημα σαφῶς καὶ ἄνευ δυνατότητος καταστρατηγήσεως διὰ τὰ μέλη ποὺ θὰ εἶναι δημόσιοι ὑπάλληλοι. Νὰ ἔχῃ ἀπόλυτον ἐλευθερίαν ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ νὰ καθορίσῃ τὸ ὕψος τῶν ἀμοιβῶν τῶν μελῶν μὴ δημοσίων ὑπαλλήλων. Δὲν βλέπω διατὶ χρειάζεται τόση ὥρα καὶ τόση συζήτησις δι’ αὐτὸ τὸ ζήτημα, ἐνῷ μὲ μίαν ἁπλῆν φράσιν οὔτε ἀναδρομὴ εἰς τὴν ἑρμηνευτικὴν δήλωσιν χρειάζεται, οὔτε τόση συζήτησις, οὔτε πολὺ περισσότερον νὰ παραβιάζωμεν τὸ γενικὸν πνεῦμα τῆς συζητήσεως ποὺ ἤθελε νὰ δώσῃ ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ὅταν συνεζητεῖτο τὸ Ν. Δ. περὶ προσθέτων ἀμοιβῶν.

§172ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐξαντληθέντος τοῦ καταλόγου, κηρύσσομεν περαιωμένην τὴν συζήτησιν ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 5. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 5;

§173ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§174ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 5, ἐγένετο δεκτόν. Ἄρθρον 6. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς, ἔχει τὸν λόγον.

§175Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, διὰ τοῦ ἄρθρου 6 ζητεῖται ἐξουσιοδότησις ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἐπαναλάβῃ εἰς τὰς νέας συμβάσεις ποὺ θὰ καταρτίσῃ τὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 26 τῆς ὑπὸ κρίσιν συμβάσεως. Ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 26 λέγει, ὅτι οἱ ἀνάδοχοι ὀφείλουν νὰ ἀσφαλίσουν τὰ μηχανήματα, τὰ ὁποῖα θὰ φέρουν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ. Αὐτὸ εἶναι σωστόν. Ἀλλὰ πέραν αὐτοῦ, οἱ ἀνάδοχοι ἀναλαμβάνουν νὰ ἀσφαλίσουν καὶ τὰ ἔργα πολιτικοῦ μηχανικοῦ, τὰ ὁποῖα θὰ γίνουν εἰς τὴν Ἑλλάδα. Καὶ διερωτᾶται κανείς, εἰς τὴν Ἑλλάδα δὲν ἔχομεν ἀσφαλιστικὰς ἑταιρείας νὰ τὰ ἀσφαλίσουν ἐδῶ καὶ ἡ Κυβέρνησις δὲν διατηρεῖ ὑπὲρ ἑαυτῆς τὸ δικαίωμα νὰ κάμῃ αὐτὴν τὴν ἀσφάλισιν, τοὐλάχιστον τῶν ἔργων πολιτικοῦ μηχανικοῦ, εἰς τὴν Ἑλλάδα; Ἔκαμε τὸ σφάλμα εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν, θέλει τὸ αὐτὸ σφάλμα νὰ τὸ ἐπαναλάβῃ καὶ εἰς τὰς ἄλλας συμβάσεις; Διατὶ νὰ μὴ ἀσφαλισθοῦν εἰς τὰς Ἑλληνικὰς ἀσφαλιστικὰς ἑταιρείας, αἱ ὁποῖαι εἶναι ἰσάξιαι πρὸς τὰς ξένας ἵνα δώσωμεν οὕτω πως ἐργασίαν εἰς τὰς Ἑλληνικὰς ἀσφαλιστικὰς ἑταιρείας;

§176Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Συντοντονισμοῦ). Μὴ λησμονῶμεν, κ. Πρόεδρε, ὅτι κἄθε δέσμευσις ἡ ὁποία θεσπίζεται προκειμένου νὰ διαπραγματευθῇ ἡ Κυβέρνησις μίαν οἱανδήποτε συμφωνίαν, εἶναι εἰς βάρος τοῦ Δημοσίου συμφέροντος. Διότι ὅταν ὁ ἀντισυμβαλλόμενος γνωρίζῃ, ὅτι εἶναι δεσμευμένη ἡ Κυβέρνησις διὰ μιᾶς ἢ ἄλλης διατάξεως, ἄλλως διαπραγματεύεται τὸ θέμα. Συνεπῶς ἡ ἐλευθερία ἡ ὁποία παρέχεται εἰς τὴν Κυβέρνησιν δὲν σημαίνει, ὅτι δὲν θὰ προτιμήσῃ ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις Ἑλληνικὰς Ἀσφαλιστικὰς Ἑταιρείας.

§177Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Τώρα δεσμεύεται ἡ Κυβέρνησις μὲ αὐτὰ ποὺ λέγω ἐγώ.

§178Ν. ΜΑΡΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Βιομηχανίας). Τὸ ἄρθρον 26 λέγει, ὅτι «σκοπὸς ... (ἀναγινώσκει) ...»

§179Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Οἱ ἀνάδοχοι ἀναλαμβάνουν καὶ τὰ ἔργα πολιτικοῦ μηχανικοῦ.

§180ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 6;

§181ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§182ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 6 ἐγένετο δεκτόν. Ἄρθρον 7. Δεκτόν;

§183ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§184ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 7, ἐγένετο δεκτόν. Ἄρθρον 8. Δεκτόν;

§185ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§186ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 8, ἐγένετο δεκτόν. Ἄρθρον 9. Ὁ κ. Ε. Κοθρῆς, ἔχει τὸν λόγον.

§187Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ το ἄρθρου 9 θὰ ἐπαναλάβω ὅσα εἶπον κατὰ τὴν συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς σχετικῶς μὲ τὴν διάταξιν διὰ τῆς ὁποίας καταργεῖται εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν ἡ ἐργατικὴ νομοθεσία διὰ τὴν πρόσληψιν τοῦ ἐργατοϋπαλληλικοῦ προσωπικοῦ εἰς ἱδρυθησομένας νέας ἑταιρείας. Κύριε Πρόεδρε, τὸ θέμα εἶναι τόσον σοβαρόν, ὥστε ἐπιβάλλεται διὰ μίαν ἀκόμη φορὰν νὰ ἐπικαλεσθῶμεν τὴν προσοχὴν τοῦ κ. ὑπουργοῦ, ὅσον ἀφορᾷ τὴν διάταξιν αὐτήν. Ἐπαναλαμβάνεται ἡ διάταξις, κ. Ὑπουργέ, διὰ νὰ ἐφαρμοσθῇ εἰς τὰς μελλούσας συμβάσεις. Δηλαδή, ἐξουσιοδοτεῖται ἡ Κυβέρνησις διὰ τὰς μελλούσας συμβάσεις, ἰδιὰ τὴν ἵδρυσιν τῶν ἄλλων ἐργοστασίων. Γνωρίζομεν, ὅτι ἡ ἐργατικὴ νομοθεσία ἐμφανίζει τὴν κοινωνικὴν πολιτικὴν ἑκάστης Κυβερνήσεως καὶ τὴν κοινωνικὴν ἀνάπτυξιν ἑκάστης χώρας. Δὲν εἶναι δυνατὸν νόμοι καὶ διατάξεις τῆς ἐργατικῆς νομοθεσίας, αἱ ὁποῖαι ἐψηφίσθησαν καὶ ἐπεβλήθησαν κατόπιν ἀγώνων τῆς ἐργατικῆς τάξεως, νὰ διαγραφοῦν, νὰ καταργηθοῦν διὰ νὰ ἱκανοποιηθῇ μία ξένη ἑταιρεία. Τὸ ὅτι εἰς ἄλλας συμβάσεις, αἱ ὁποῖαι προηγουμένως ἐψηφίσθησαν περιελήφθη σχετικὴ διάταξις, αὐτὸ δὲν ἀποτελεῖ ἐπιχείρημα ἐναντίον μας, ἀλλὰ ἀποτελεῖ ἐπιχείρημα ἐναντίον τῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως. Θὰ ἐδικαιολογεῖτο, κ. Ὑπουργέ, μόνον διάταξις, ἡ ὁποία νὰ δίδῃ τὴν εὐχέρειαν εἰς τὰς ἱδρυομένας νέας βιομηχανίας νὰ ἔχουν μίαν ἐπιλογὴν ἀνεξαρτήτως δεσμεύσεων τοῦ προσωπικοῦ, τὸ ὁποῖον θὰ προσλάβουν ἀπὸ ἀπόψεως καταλληλότητος καὶ ἱκανότητος, ἀλλὰ διατάξεις ἐπιτρέπουσαι τὴν ἀπόλυσιν τοῦ προσληφθησομένου προσωπικοῦ καὶ ἐκείνου δηλαδὴ τοῦ προσωπικοῦ, τὸ ὁποῖον θὰ προσλάβουν σύμφωνα μὲ τὰς ἰδικάς των διακηρύξεις καὶ τὸ ὁποῖον θὰ κρίνουν κατάλληλον διὰ τὴν ἐργασίαν διὰ τὴν ὁποίαν θὰ τὸ προσλάβουν ἄνευ τηρήσεως τῆς ἰσχυούσης ἐργατικῆς νομοθεσίας, εἶναι ἀπαράδεκτοι. Κύριε Πρόεδρε, ἀπὸ τὴν μέχρι τοῦδε γενομένην συζήτησιν ἐπὶ τοῦ θέματος, διεπιστώθη, ὅτι ἡ Κυβέρνησις εἶναι ἀνένδοτος εἰς τὴν ἐφαρμογὴν τῆς διατάξεως αὐτῆς. Θὰ ἤθελον τοὐλάχιστον, κύριε Πρόεδρε, ὡς πρὸς τὸ δικαίωμα τῆς ἀπολύσεως νὰ τροποποιηθῇ ἡ διάταξις αὐτὴ καὶ νὰ μὴ ἔχῃ τὸ δικαίωμα αὐτὸ ἡ ἑταιρεία.

§188ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Ἠλιόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§189Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὴν παράγραφον 5 τοῦ ἄρθρου 9 ζητεῖ ἡ Κυβέρνησις ἐξουσιοδότησιν ὅπως περιλάβῃ καὶ εἰς ἄλλας συμβάσεις τὰς ὁποίας πρόκειται νὰ συνάψῃ διὰ τὴν ἵδρυσιν νέων ἐργοστασίων νὰ περιλάβῃ, λέγω, τὴν διάταξιν αὐτήν. Νομίζω, ὅτι ἐξετέθη καὶ ἀνελύθη ἐπαρκῶς, ὅτι εἶναι ἐντελῶς ἀδικαιολόγητος ἡ ἄποψις, τὴν ὁποίαν ὑποστηρίζει τὸ ἄρθρον 35 τῆς συμβάσεως, ὅτι ὅσοι ἐργασθοῦν διὰ τὴν ἵδρυσιν τοῦ ἐργοστασίου σακχάρεως δὲν δύνανται νὰ ἔχουν οὐδεμίαν προστασίαν. Ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 35 τῆς συμβάσεως εἶναι κατηγορηματικὴ καὶ ὅσοι ὑποστηρίζουν, ὅτι ἡ διάταξις αὐτὴ ἔχει περιωρισμένον χαρακτῆρα, ἂς μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ εἴπω, ὅτι οἱ ἰσχυρισμοὶ αὐτοὶ εἶναι δικολαβισμοί. Δὲν δύναμαι νὰ καταλάβω διατὶ προκειμένου νὰ ἐργασθοῦν Ἕλληνες ἐργάται εἰς ξένην ἐν Ἑλλάδι ἑταιρείαν νὰ τοὺς στεροῦμεν τῶν εὐεργετημάτων τῆς ἐργατικῆς μας νομοθεσίας. Σήμερον ἀναγράφεται εἰς τὸν τύπον, ὅτι διὰ τῆς διατάξεως αὐτῆς περιερχόμεθα εἰς καθεστὼς διομολογήσεως. Κύριοι βουλευταί, ἐν πάσῃ περιπτώσει ἡ διάταξις αὐτὴ ἐψηφίσθη διὰ τὸν γερμανικὸν οἶκον. Ἤδη διὰ τῆς παραγράφου 5 ζητεῖται νὰ γίνῃ καθεστὼς ἡ κατάστασις αὐτή. Ἐπ’ αὐτοῦ ἐφιστῶ τὴν προσοχὴν τῶν βουλευτῶν τῆς συμπολιτεύσεως, διότι εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχῃ τεράστιον ἀντίκτυπον εἰς τὴν ἐργατικὴν τάξιν. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον ζητῶ νὰ διαγραφῇ ἡ διάταξις αὐτή.

§190Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι πολὺ φυσικὸν ὅλοι οἱ ὁμιλήσαντες ἐπὶ τῆς διατάξεως τοῦ ἄρθρου 35 τῆς συμβάσεως διὰ τῆς ὁποίας ἐγένετο κατάργησις κεκτημένων δικαιωμάτων τῶν ἐργαζομένων, νὰ λάβωμεν τὸν λόγον ἐκ νέου ἐπὶ τῆς παραγράφου 5 τοῦ ἄρθρου 9. Προκαλεῖ κατάπληξιν, ὀδύνην καὶ ἀγανάκτησιν τὸ γεγονός, ὅτι κατὰ τὸ 1960, καθ’ ἣν δηλαδὴ ἐποχὴν διευρύνονται καὶ ἐπεκτείνονται παντοῦ εἰς ὅλον τὸν κόσμον τὰ κοινωνικὰ μέτρα ὑπὲρ τῶν ἐργαζομένων, εἰς τὴν Ἑλληνικὴν Βουλὴν ἡ Κυβέρνησις φέρει πρὸς ἔγκρισιν συμβάσεις μετὰ ξένων οἴκων περιεχούσας καταθλιπτικὰς διατάξεις εἰς βάρος τοῦ ἐργαζομένου κόσμου τῆς χώρας καὶ ἐπὶ πλέον ζητεῖ παρ’ αὐτῆς ἐξουσιοδότησιν ἵνα καὶ εἰς ἄλλας συμβάσεις χαλκεύσῃ καὶ νέα δεσμὰ καὶ προβῇ εἰς τὴν κατάργησιν τῆς ἰσχυούσης ἐργατικῆς νομοθεσίας. Ἐλέχθη, κ. Πρόεδρε, ὅτι πρόκειται περὶ μικροῦ ἀριθμοῦ ἐργαζομένων ὑφισταμένων αὐτὴν τὴν κακομεταχείρισιν εἰς ἓν ἢ δύο ἐργοστάσια ξένων οἴκων. Ἀλλὰ δὲν πρόκειται περὶ αὐτοῦ. Πρόκειται περὶ μιᾶς θεμελιώδους ἀρχῆς. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ καταργοῦνται κεκτημένα δικαιώματα τῶν ἐργαζομένων, τὰ ὁποῖα κατέκτησαν οὗτοι διὰ μακρῶν καὶ σκληρῶν ἀγώνων καὶ ἔχουν θεσπισθῆ πρὸ δεκαετηρίδων. Εἶναι πρόδηλον, ὅτι ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις καὶ ἄλλοτε καὶ σήμερον ἐπέδειξε προθυμίαν νὰ προστατεύσῃ τὰ συμφέροντα τῆς οἰκονομικῆς ὀλιγαρχίας καὶ ξένων κεφαλαιούχων καὶ νὰ καταργήσῃ ἢ φαλκιδεύσῃ τὰ δικαιώματα τῶν ἐργαζομένων Ἑλλήνων τῶν σκληρῶς μοχθούντων καὶ ἀναξιοπαθούντων. Ἡμεῖς ὡς Φιλελεύθεροι βουλευταὶ ἔχοντες μακρὰν φιλεργατικὴν παράδοσιν ἀντιτιθέμεθα ἀπολύτως εἰς τὴν ἀπαράδεκτον ἀντεργατικὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως, δι’ ἧς ἀπροκαλύπτως χάριν γερμανικῶν οἴκων ἢ ἄλλων ἰσχυρῶν οἰκονομικῶν παραγόντων καταργοῦνται τὰ κεκτημένα ἱερὰ δικαιώματα τοῦ ἐργαζομένου κόσμου τῆς Ἑλλάδος. (Χειροκροτήματα).

§191Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐὰν εἰς τὴν χώραν μας ἕνας μικρὸς βιοτέχνης παραβῇ καὶ τὴν ἐλαχίστην ἐργατικὴν διάταξιν, διώκεται καὶ δικαίως. Τὶ θὰ ποῦν ὅμως τὰ ἑλληνικὰ δικαστήρια ὅταν λάβουν γνῶσιν τῆς διατάξεως, ἡ ὁποία καταργεῖ τοὺς ἐργατικοὺς νόμους πρὸς ὄφελος ξένης ἑταιρείας. Ἡ διάταξις αὐτὴ θὰ προκαλέσῃ ἀναταραχὴν εἰς τὴν ἐργατικὴν τάξιν. Ὤφειλεν ἡ Κυβέρνησις κατὰ τὰς διαπραγματεύσεις νὰ τονίσῃ εἰς τοὺς ξένους, ὅτι εἰς τὴν Ἑλλάδα οἱ ἐργατικοὶ νόμοι εἶναι ἀπαραβίαστοι. Καλοῦμεν τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἀναθεωρήσῃ τὴν ἀπόφασίν της καὶ νὰ μὴ ἐφαρμόσῃ τὴν διάταξιν αὐτὴν τοὐλάχιστον διὰ τὰς μελλούσας νὰ ὑπογραφοῦν συμβάσεις. Κύριε Πρόεδρε, τὰ Ἑλληνικὰ Δικαστήρια θὰ εὑρεθοῦν πρὸ κρίσεως συνειδήσεως ὅταν κληθοῦν νὰ ἐφαρμόσουν τοὺς νόμους εἰς βάρος τῶν Ἑλλήνων ἐργοδοτῶν, τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν καταργοῦνται οὗτοι ὅταν πρόκειται περὶ ξένων ἐργοδοτῶν. Δι’ αὐτὸ νομίζω, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς πρέπει νὰ δεχθῇ τὴν διαγραφὴν τῆς παραγράφου 5 τοῦ ἄρθρου 9.

§192ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Β. Ἐφραιμίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§193Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ παράγραφος 1 τοῦ ἄρθρου 9 νομίζω, ὅτι ἀποτελεῖ μίαν πλήρη ἀντίθεσιν πρὸς ὅσα κατὰ καιροὺς ἡ παροῦσα Κυβέρνησις ἔχει ἐξαγγείλει ἢ ἔχει ἐμφανισθῆ νὰ ἐπιχειρῇ ὑπὲρ τῆς Ἑλληνικῆς βιομηχανίας, διότι σαφῶς καὶ κατηγορηματικῶς ἀναφέρεται εἰς τὴν παράγραφον 1 τοῦ ἄρθρου 9, ὅτι διὰ τὸ ἐργοστάσιον, τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ ἡ σύμβασις, διὰ τὸ ἔργον τῆς ὑδρεύσεώς του, καὶ διὰ τὰ δύο ἄλλα ἐργοστάσια, δέν πρόκειται νὰ ἔχουν ἐφαρμογὴν αἱ διατάξεις τοῦ νόμου 3215)55 «περὶ προτιμήσεως τῆς ἐγχωρίου βιομηχανίας». Τὸ πρᾶγμα ὅμως ἔχει ἐντελῶς ἰδιαιτέραν σημασίαν, διότι ἡ Ἑλληνικὴ βιομηχανία διέρχεται μίαν ὀξυτάτην κρίσιν καὶ δι’ αὐτὸ ὑπάρχει ἡ διόγκωσις τῆς ἀνεργίας καὶ τῆς ὑποαπασχολήσεως καὶ ἔχουν ἐπισημανθῆ ὡς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 1 ἐθνικὸν πρόβλημα. Ἐνῷ οὕτω ἔχουσι τὰ πράγματα ἔρχεται ἡ Κυβέρνησις καὶ μὲ τὴν παράγραφον 1 κάμνει τὴν ἀπαράδεκτον αὐτὴν ἐξαίρεσιν. Καὶ ἐρωτῶ, τὶ εἶναι αὐτὸ ποὺ ἀναγκάζει τὴν Κυβέρνησιν νὰ προχωρήσῃ εἰς τὴν ἀπαράδεκτον αὐτὴν ἐξαίρεσιν. Ὁ Αὐστριακὸς Οἶκος ἐπρότεινεν εἰς πλήρη μελέτην, στοιχεῖα τῆς ὁποίας ἐδημοσιεύθησαν καὶ εἰς τὸν τύπον, ὅτι τὸ πλεῖστον μέρος τοῦ ἐργοστασίου ἐνδέχετο νὰ κατασκευασθῇ ἀπὸ τὴν Ἑλληνικὴν Βιομηχανίαν. Ἡ μελέτη, ἐπαναλαμβάνω, ὑπάρχει καὶ ἐδημοσιεύθη εἰς τὸν τύπον καὶ τὴν γνωρίζουν οἱ κ.κ. Ὑπουργοί. Εἶναι λοιπὸν ἐφικτὸν νὰ κατασκευασθῇ ἀπὸ τὴν Ἑλληνικὴν Βιομηχανίαν μέρος τῶν ἐγκαταστάσεων τοῦ ἐργοστασίου. Διηρωτήθην λοιπόν, διατὶ ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις ἔκαμεν αὐτὴν τὴν παραχώρησιν εἰς τοὺς Γερμανικοὺς Οἴκους εἰς βάρος τῆς Ἑλληνικῆς Βιομηχανίας. Παρὰ οἱανδήποτε δικαιολογίαν καὶ ἀπάντησιν φοβοῦμαι, ὅτι ἐφ’ ὅσον μὲ τὴν παροῦσαν σύμβασιν γίνεται μία πειραματικὴ πρώτη ἐφαρμογή, τῆς ἐπικειμένης εἰσβολῆς εἰς τὴν Ἑλλάδα τῶν Γερμανικῶν ἐπιχειρήσεων, ἠθέλησαν καὶ ἐπέτυχον τὴν ἰδικήν των λύσιν, ὄχι μόνον οἱ δύο Οἶκοι, ἀλλὰ ἡ Ντόϋτσε Μπάνκ καὶ τὰ Γερμανικὰ ὑπερμονοπώλια ποὺ βρίσκονται ὄπισθέν των, νὰ σημειώσουν τὸ βασικὸν στοιχεῖον, ὅτι ἡ Ἑλληνικὴ βιομηχανία πρέπει νὰ φυτοζωῇ καὶ συνεπῶς δὲν χρειάζεται νὰ τῆς δοθῇ αὐτὴ ἡ ἐργασία. Νομίζω, ὅτι τὸ θέμα ἀφορᾷ τὴν Ἑλληνικὴν Βιομηχανίαν ἐν τῷ συνόλῳ της καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς πρέπει νὰ ἐξηγήσῃ διατὶ ἐπροχώρησεν εἰς αὐτὸ τὸ σημεῖον καὶ πρέπει νὰ δεχθῇ τὴν διαγραφὴν τῆς διατάξεως ἢ τὴν τροποποίησίν της. Θὰ ἤθελα νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν σας καὶ εἰς τὸ θέμα τῶν φορολογικῶν καὶ ἄλλων ἀπαλλαγῶν ποὺ θὰ ἔχουν οἱ Γερμανοὶ εἰς ὅ,τι ἀφορᾷ τὴν ἐδῶ θέσιν των ὡς ἀλλοδαπῶν, διὰ τὰς ὁποίας θὰ ἔλεγα μάλιστα, ὅτι «μυρίζουν» κἄτι παρόμοιον μὲ ἑτεροδικίαν. Καὶ ἐρωτῶ, διατὶ νὰ μὴ ἀκολουθήσωμεν τὴν κανονικὴν διαδικασίαν; Θὰ πρέπει ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ διευκρινίσῃ καὶ τὸ σημεῖον αὐτὸ τῆς παραγράφου 4 καὶ νὰ δηλώσῃ, ὅτι δὲν εἶναι εἰς τὰς προθέσεις τῆς Κυβερνήσεως νὰ πολλαπλασιάσῃ τὴν στρατιὰν τῶν ξένων οἱ ὁποῖοι ἀπολαμβάνουν τῆς ἑτεροδικίας.

§194ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Καπνίσης, ἔχει τὸν λόγον.

§195Π. ΚΑΠΝΙΣΗΣ. Καὶ ἐγώ, κ. Πρόεδρε, ἐπιθυμῶ νὰ τονίσω, ὅτι ἡ μὴ ἐφαρμογὴ τῶν διατάξεων τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3215 νόμου περὶ προτιμήσεως τῆς ἐγχωρίου βιομηχανίας καθὼς καὶ αἱ δασμολογικαὶ ἀπαλλαγαὶ ἀποδεικνύουν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἀγνοεῖ τὴν ἑλληνικὴν βιομηχανίαν καὶ ἀποκλείει τὰ ἑλληνικὰ βιομηχανικὰ προϊόντα. Ὅλαι δὲ αἱ ὑπὸ τοῦ δημοσίου ὑπογραφεῖσαι συμβάσεις δι’ ἐκτέλεσιν ἔργων ἀποκλείουν πάντοτε τὴν ἑλληνικὴν βιομηχανίαν, ὅπως π.χ. εἰς τὰς περιπτώσεις τοῦ ξενοδοχείου Χίλτον, τῆς ΗΕΜ, τοῦ ἐργοστασίου ἀζωτούχων λιπασμάτων καὶ λοιπῶν ἔργων. Ἐκτὸς αὐτοῦ, εἰς τὴν ἀγορὰν κυκλοφορεῖ πληθώρα βιομηχανικῶν προϊόντων ξένης προελεύσεως, τὰ ὁποῖα κατασκευάζονται εἰς τὴν χώραν μας ἀπὸ τὰς ἑλληνικὰς βιομηχανίας, ὅπως π. χ. πετρελαιοκινητῆρες, βενζινοκινητῆρες, ἠλεκτροκινητῆρες, μηχανήματα κεραμοποιΐας, μηχανήματα ἐλαιουργίας κλπ. Παρὰ ταῦτα ἡ Κυβέρνησις ὁμιλεῖ πάντοτε περὶ ἀναπτύξεως τῆς Ἑλληνικῆς βιομηχανίας, περὶ ἐκβιομηχανίσεως, περὶ πενταετοῦς σχεδίου κλπ. Πῶς εἶναι δυνατὸν ἡμεῖς νὰ πιστεύωμεν τὴν Κυβέρνησιν, ὅταν βλέπωμεν, ὅτι ἡ πολιτική της ὡδήγησε καὶ ὁδηγεῖ τὰς Ἑλληνικὰς βιομηχανίας εἰς τὴν χρεωκοπίαν. Δι’ αὐτὸ ἡ περίπτωσις αὐτὴ δὲν πρέπει νὰ τύχῃ ἐγκρίσεως τῆς ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, διότι θὰ ἀποτελῇ ἕνα σοβαρὸν κτύπημα ἐναντίον τῆς Ἑλληνικῆς βιομηχανίας.

§196ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Εὐαγγέλου, ἔχει τὸν λόγον.

§197Γ. ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ὅταν κατὰ τὴν συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς εἶχον ὑπογραμμίσει τὸ ἄρθρον 35 τῆς συμβάσεως διὰ τὴν κατάργησιν τῆς προστατευτικῆς ἐργατικῆς νομοθεσίας, ὑπῆρξε τὸ ἐπιχείρημα ἐκ μέρους τῶν κ. Ὑπουργῶν, ὅτι ἐν πάσῃ περιπτώσει εἶναι ὑπογεγραμμένη ἡ σύμβασις καὶ δὲν εἶναι τρόπος νὰ τὴν ἀλλάξωμεν. Ἐδῶ ὅμως μὲ τὴν παράγραφον 5 τοῦ ἄρθρου 9, ἐπαναλαμβάνομεν τὸ ἄτοπον αὐτό, τὸ ὁποῖον ἐδημιουργήθη διὰ τοῦ ἄρθρου 35 τῆς συμβάσεως. Δηλαδή, κ. Πρόεδρε, ἀπεφάσισε ἡ Κυβέρνησις νὰ καταργήσῃ τὸν νόμον 2112, ἀπεφάσισε νὰ καταργήσῃ συλλήβδην ὅλους τοὺς ἐργατικοὺς νόμους; Τότε, κ. Πρόεδρε, ἐὰν ὁ εἰσαγγελεὺς τῶν Ἰωαννίνων κατήγγειλε τὴν παραβίασιν τῆς ἐργατικῆς νομοθεσίας τὶ θὰ πρέπει νὰ κάμῃ δι’ ἡμᾶς; Πρέπει συλλήβδην νὰ καταγγείλῃ τὴν Ἑλληνικὴν Βουλήν, ὅτι ἀποπειρᾶται νὰ φαλκιδεύσῃ τοὺς ἐργατικοὺς νόμους, διότι ἐὰν καταργήσωμεν τὸν νόμον 2112 διὰ τὴν Ἑταιρείαν ποὺ θὰ κάμῃ τὸ ἐργοστάσιον σακχάρεως αὔριον, θὰ ἀνοίξῃ ἡ ὄρεξις καὶ θὰ ἐπεκταθῇ τοῦτο καὶ σὲ ἄλλες ἀναλόγους ἐπιχειρήσεις, καί, κατὰ συνέπειαν, βαίνομεν ὁλοταχῶς διὰ τὴν φαλκίδευσιν τῆς Ἑλληνικῆς ἐργατικῆς νομοθεσίας. Κάμνω ἔκκλησιν εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν Βιομηχανίας, ὁ ὁποῖος πρέπει νὰ γνωρίζῃ τοὐλάχιστον τὰ ζητήματα ποὺ ἀπασχολοῦν τοὺς ἐργάτας, ὅτι πρέπει ἡ παράγραφος 5 τοῦ ἄρθρου 9 νὰ διαγραφῇ καὶ νὰ μὴ ἐπαναληφθῇ μὲ ἄλλην ἐπιχείρησιν διότι δὲν πρέπει τὴν κατασκευὴν τῆς σακχάρεως νὰ τὴν πληρώσουν μὲ φαρμάκι οἱ ἕλληνες ἐργαζόμενοι.

§198ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Τσιάρας, ἔχει τὸν λόγον.

§199Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, δύο σημεῖα θὰ ἤθελα καὶ ἐγὼ νὰ ἐπισημάνω εἰς τὸ ἄρθρον 9. Τὸ πρῶτον ἀφορᾷ τὸ ἄρθρον 1. Ἄλλοι πρὸ ἡμῶν συνάδελφοι τὸ 1955 ἀσφαλῶς θὰ κατέβαλον κόπους διὰ νὰ κατοχυρώσουν τὴν ἐργασίαν τῆς ἐγχωρίας βιομηχανίας καὶ βιοτεχνίας. Τὸ ἔκαμαν αὐτὸ, διότι ἤθελον νὰ βοηθήσουν τὸν τόπον καὶ ἤθελον νὰ βοηθήσουν τὰς ἐπιχειρήσεις αὐτὰς διὰ νὰ ἰδοῦν καλλιτέρας ἡμέρας. Δυστυχῶς σήμερον, μετὰ παρέλευσιν πέντε ὁλοκλήρων ἐτῶν ἔρχεται ἄλλη σύνθεσις τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας νὰ καταργήσῃ ὅ,τι ἐπέτυχον οἱ προηγούμενοι ἡμῶν συνάδελφοι. Ἐπίσης εἰς τὸ ἄρθρον 9, παράγραφος 5 τὸ ἐτονίσαμεν καὶ εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν, ὅτι ἐδῶ θὰ πρέπει νὰ καταλάβουν ὅλοι οἱ ξένοι ἐξ οἱασδήποτε πλευρᾶς καὶ ἂν προέρχωνται, ὅτι ἐδῶ ὑπάρχει Ἑλληνικὸν Κράτος, ὑπάρχουν Ἑλληνικοὶ νόμοι, εἰς τοὺς ὁποίους πρέπει νὰ πειθαρχοῦν πάντες εἴτε δικοί μας εἶναι εἴτε ξένοι. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἔρχωνται ξένοι Οἶκοι καὶ νὰ ζητοῦν ἀπαλλαγάς, νὰ ζητοῦν καταστρατηγήσεις παντὸς θεσπισθέντος νόμου καὶ περισσότερον νόμων, οἱ ὁποῖοι θίγουν κεκτημένα δικαιώματα ὡρισμένων τάξεων. Κύριε Πρόεδρε, θὰ πρέπει νὰ βεβαιωθῶμεν, ὅτι τὰ περισσότερα ἀπὸ αὐτὰ τὰ ἀνταλλακτικὰ μποροῦσαν νὰ γίνουν εἰς τὸν ἰδικόν μας τὸν τόπον. Δὲν θέλω νὰ πιστεύσω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐξ ἰδίας της πρωτοβουλίας ἔφθασε εἰς τὴν ὑποχώρησιν αὐτήν, πολὺ φοβοῦμαι ὅμως, ὅτι ἐπιέσθη νὰ δεχθῇ πράγματα, τὰ ὁποῖα ἴσως καὶ ἡ ἰδία νὰ μὴ θέλῃ. Ἐπίσης, κ. Πρόεδρε, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ τόση καταστρατήγησις τῶν νόμων, ὥστε ἡ ξένη ἑταιρεία νὰ ἔχῃ εἰς τὴν διάθεσίν της τὸ ἀγροτικὸν δυναμικόν, χωρὶς νὰ σέβεται τοὺς κειμένους ἑλληνικοὺς νόμους. Αὐτὰ τὰ δύο πράγματα προσβάλλουν τὴν ἀξιοπρέπειαν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ παρακαλῶ τὸν ἀξιότιμον κ. ὑπουργὸν τῆς Βιομηχανίας νὰ τὰ προσέξῃ διότι δημιουργοῦμεν κακὸν προηγούμενον καὶ δὲν εἶναι ἐπ’ ὠφελείᾳ τῆς ἀξιοπρεπείας τοῦ Κράτους.

§200ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Δεσποτόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§201Κ. ΔΕΣΠΟΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ ἤθελον νὰ ἐρωτήσω τὸν ἁρμόδιον κ. ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ οἱ ξένοι αὐτοί, μὲ τοὺς ὁποίους ἀντισυμβαλλόμεθα, δὲν ἀπαλλάσσονται τῶν ὑποχρεώσεων μόνον ἐκ τῶν ἐργατικῶν νόμων, ἐκ τῶν εἰδικῶν διατάξεων, ἀπαλλάσσονται καὶ ἐκ τῶν γενικῶν διατάξεων ἄλλων νόμων. Καὶ ἤθελον νὰ ἐρωτήσω εἰς ποίους νόμους τέλος πάντων θὰ ὑπάγωνται αὐτοί, ἀσύδοτοι θὰ εἶναι, ἐκτὸς νόμου; Αὐτὸ ἤθελον νὰ ξεύρω, μίαν ἀπάντησιν ἀναμένομεν ἀπὸ τοὺς κ. κ. ὑπουργούς.

§202ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐξαντληθέντος τοῦ καταλόγου τῶν ἐγεγραμμένων νὰ ὁμιλήσουν, κηρύσσεται περαιωμένη ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 9. Κύριοι βουλευταί, ὑπεβλήθη εἰς τὸ Προεδρεῖον ἡ ἑξῆς τροπολογία καὶ ἐπὶ τῆς ὁποίας ζητεῖται ὀνομαστικὴ ψηφοφορία.

«Πρὸς τὸ Προεδρεῖον τῆς Βουλῆς

ΤΡΟΠΟΛΟΓΙΑ

Ἡ παράγραφος 5 τοῦ ἄρθρου 9 τοῦ συζητουμένου σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως συμβάσεων κλπ.» ἀντικαθίσταται ὡς ἑξῆς: «5. Οἱ ἰσχύοντες ἐν Ἑλλάδι νόμοι καὶ εἰδικώτερον αἱ διατάξεις τῆς κειμένης ἐργατικῆς νομοθεσίας ἐφαρμόζονται τόσον ἔναντι τῶν ἀναδόχων τῆς διὰ τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ παρόντος κυρωθείσης συμβάσεως, ὅσον καὶ ἔναντι τῶν ἀναδόχων τῶν κατὰ τὸ ἄρθρον 3 τοῦ παρόντος νέων συμβάσεων, διαγραφομένου τοῦ ἄρθρου 35 τῆς συμβάσεως τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ παρόντος». Ἐπὶ τῆς τροποποιήσεώς μας ταύτης προτείνομεν ὀνομαστικὴν ψηφοφορίαν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Φεβρουαρίου 1960 Οἱ προτείνοντες βουλευταὶ Β. Ἐφραιμίδης, Σ. Ἡλιόπουλος, Γ. Πρίφτης, Κ. Τσιγάρας, Γ. Βαλοῦρδος, Γ. Εὐαγγέλου, Ι. Δραγονέτης, Ι. Σιαφλέκης, Α. Τσιάρας, Ε. Σκούρας, Μ. Στεφανίδης, Κ. Δεσποτόπουλος, Κ. Σωτηρίου, Δ. Κελτεμλίδης, Π. Γλιγλῆς, Α. Κολαμπᾶς». Συμφώνως πρὸς τὸ ἄρθρον 60 τοῦ Κανονισμοῦ, ἐφ’ ὅσον ἤθελεν ὑποβληθῆ κατὰ τὴν συζήτησιν ἑνὸς νομοσχεδίου τροπολογία χωρὶς νὰ ἔχῃ ἐκτυπωθῆ καὶ διανεμηθῆ, ἀποφαίνεται ἐπ’ αὐτῆς ἡ Βουλὴ ἐὰν θὰ συζητηθῇ. Ἐρωτᾶται συνεπῶς ἡ Βουλή, ἐὰν δέχεται ἢ ὄχι τὴν συζήτησιν τῆς ὑποβληθείσης τροπολογίας.

§203ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ὄχι, ὄχι.

§204ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεπῶς ἡ τροπολογία δὲν δύναται οὔτε νὰ συζητηθῇ, οὔτε νὰ τεθῇ εἰς ψηφοφορίαν.

§205Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, κατ’ ἐπανάληψιν οἱ ἴδιοι οἱ Ὑπουργοὶ τῆς Κυβερνήσεως ἔχουν ὑποβάλει τροπολογίας, χωρὶς αὗται νὰ ἔχουν ἐκτυπωθῆ ἢ διανεμηθῆ. Ὑπενθυμίζω περιπτώσεις, κατὰ τὰς ὁποίας περὶ τὸ τέρμα τῆς συζητήσεως νομοσχεδίου, οἱ ὑπουργοὶ ἐπαρουσίαζον ἐνώπιον τῆς Βουλῆς τροπολογίας συντεταγμένας πολλάκις ἐκείνην τὴν στιγμήν.

§206ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Σᾶς ἀπαντῶ, ὅτι τῇ συγκαταθέσει τῆς Βουλῆς ἐγένετο συζήτησις, καὶ ἔχει λήξει τὸ ζήτημα.

§207Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Ὄχι, κ. Πρόεδρε, θέτω ἄλλο ζήτημα, οὔτε σεῖς, οὔτε ἄλλος τις Προεδρεύων ἐπὶ τῆς ἕδρας αὐτῆς ἔθεσε θέμα νὰ ἀποφανθῇ ἡ Βουλὴ ἐὰν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνεται συζήτησις ἐπὶ ὑποβαλλομένης τροπολογίας. Κύριε Πρόεδρε, ἐὰν θελήσετε νὰ καθιερώσετε αὐτὸ τὸ προηγούμενον, πρέπει νὰ ἔχετε ὑπ’ ὄψιν σας, ὅτι ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει εἰς πᾶσαν ἄλλην περίπτωσιν παρομοίαν, δὲν εἰσέρχομαι εἰς τὸ θέμα τῆς οὐσίας, ὅταν ἡ πρωτοβουλία τροπολογιῶν θὰ ἀνήκῃ εἰς τὴν συμπολίτευσιν, καὶ συγκεκριμένως εἰς τοὺς κ.κ. Ὑπουργούς, θὰ εἶσθε ὑποχρεωμένος κατὰ τὸν αὐτὸν τρόπον νὰ ἐρωτᾶτε τὴν Βουλήν.

§208ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Βεβαίως.

§209Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Κύριοι, ἡ Βουλὴ ἀπεφάνθη ἤδη.

§210Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ παρακαλῶ. Ἀπὸ ἀπόλυτον σεβασμὸν πρὸς τὸ Προεδρεῖον δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ διατυπώσω τὴν γνώμην, ὅτι ἐσκεμμένως ἐγένετο ἡ διατύπωσις αὐτὴ ἡ σφαλερὰ ἐκ μέρους ὑμῶν, ἀξιότιμε κ. Πρόεδρε, ὑποθέτω, ὅτι ἐγένετο προφανὴς παρερμηνεία τῆς σχετικῆς διατάξεως τοῦ ἄρθρου 60 τοῦ Κανονισμοῦ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 60 εἶναι σαφής: «Ἐὰν τροπολογία τις προταθῇ κατὰ τὴν συζήτησιν, ὁ Πρόεδρος λαμβάνει τὴν γνώμην τῆς Βουλῆς ἐὰν ἡ τροπολογία πρέπει νὰ συζητηθῇ εὐθὺς ἢ ἐκτυπουμένη νὰ διανεμηθῇ πρὸ τῆς συζητήσεως εἰς τοὺς βουλευτάς». Ἡ ἔννοια, κ, Πρόεδρε, τῆς διατάξεως εἶναι τόσον σαφής, ὥστε δοκιμάζει ἡ ἀντιπολίτευσις κατάπληξιν διὰ τὴν στάσιν σας. Κύριε Πρόεδρε, αὐτὴ ἡ τροπολογία, ἡ ὁποία ὑπεβλήθη εἶναι σοβαρωτάτη ἔχει μεγίστην σημασίαν καὶ θὰ κληθοῦν οἱ ἀξιότιμοι συνάδελφοι, εἰς οἱανδήποτε πτέρυγα καὶ ἂν ἀνήκουν νὰ ἀναλάβουν τὰς εὐθύνας των καὶ νὰ ἀπαντήσουν εἰς τὸ τεθὲν ἐρώτημα Ἡ σαφὴς διατύπωσις τῆς διατάξεως τοῦ ἄρθρου 60 ἀποκλείει ἀπολύτως τὴν δυνατότητα ἀμέσου προόδου καὶ τερματισμοῦ τῆς συζητήσεως, πρὶν συζητηθῆ καὶ ἀποφανθῆ ἡ Βουλὴ ἐπὶ τῆς τροπολογίας τῆς Ἀντιπολιτεύσεως.

§211ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀποκλείει τὴν δυνατότητα τῆς συζητήσεως.

§212Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Τὸ πρᾶγμα εἶναι σαφές, δὲν εἶναι δυνατὸν εἰς τὴν συγκεκριμένην περίπτωσιν νὰ ἀποκλείσετε ἢ ματαιώσητε τὴν συζήτησιν τῆς τροπολογίας. Ὀφείλετε, κ. Πρόεδρε, νὰ λύσετε τὴν συνεδρίασιν, νὰ δώσετε ἐντολὴν νὰ ἐκτυπωθῇ ἡ τροπολογία αὐτὴ πρὸ τῆς συζητήσεως καὶ νὰ τὴν φέρετε πρὸς συζήτησιν εἰς τὴν ἀμέσως προσεχῆ συνεδρίασιν.

§213ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγὼ ἠρώτησα τὴν Βουλὴν ἐὰν ἠμπορῇ νὰ συζητηθῇ σήμερον, αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἡ τροπολογία. Συνεπῶς, ἐφ’ ὅσον δὲν ἠμπορεῖ νὰ συζητηθῇ σήμερον, πολὺ δὲ ὀλιγώτερον τὸ μεῖζον δὲν ἠμπορεῖ νὰ τεθῇ εἰς ψηφοφορίαν καὶ σεῖς μοῦ ζητεῖτε ὀνομαστικὴν ψηφοφορίαν. Πῶς θὰ κάνω ὀνομαστικὴν ψηφοφορίαν τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν δὲν δύναται νὰ συζητηθῇ ἡ τροπολογία.

§214Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, πέραν τῶν διατάξεων τῶν ρητῶν τοῦ Κανονισμοῦ ὑπάρχει ὡς γνωστὸν ἡ λεγομένη Κοινοβουλευτικὴ παράδοσις. Σᾶς ἐρωτῶ, κ. Πρόεδρε, ποὺ Ἀντιπρόεδρος τῆς Βουλῆς διετελέσατε εἰς δύο συνόδους, σεῖς ἢ ὁ Πρόεδρος κ. Ροδόπουλος, ὅταν εὑρέθητε εἰς παρομοίαν περίπτωσιν ὑποβολῆς τροπολογίας μὲ ταυτόχρονον ὀνομαστικὴν ψηφοφορίαν, ἐκάματε αὐτὴν τὴν πρότασιν πρὸς τὴν Βουλήν;

§215ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὄχι, κ. Στεφανίδη, ἀλλὰ αὐτὸ δὲν ἀποτελεῖ οὔτε κἄν ἐμπόδιον.

§216Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὅταν ἐρωτήσατε τὴν Βουλὴν καὶ ἐλάβατε τὴν ἀπάντησιν ἀπὸ τὴν πλειοψηφίαν, ὅτι πρέπει νὰ ἐκτυπωθῇ, ἐμείναμεν μὲ τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι προτίθεσθε νὰ προχωρήσετε εἰς τὰ ὑπόλοιπα ἄρθρα νὰ ψηφισθοῦν καὶ νὰ τερματισθῇ ἡ συζήτησις. Αὐτὸ ποὺ ἐπεδιώξατε εἶναι ἀπαράδεκτον καὶ ἐλπίζω, ὅτι δὲν θὰ συμβῇ.

§217ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Στεφανίδη, δὲν εἴχατε τὴν ὑπομονὴν νὰ μὲ ἀκούσητε. Δὲν περιμένατε νὰ ἴδητε τὶ θὰ κάμῃ τὸ Προεδρεῖον μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῆς προτάσεως.

§218Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐὰν δὲν διετυπώναμεν τὴν διαμαρτυρίαν μας, σεῖς θὰ ἐπροχωρούσατε εἰς τὰ ὑπόλοιπα ἄρθρα. Ἡ νέα αὐτὴ τακτική σας ἦτο ἀδύνατον νὰ παρέλθῃ ἀδιαμαρτύρητος.

§219ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δηλαδή, τακτική, ἡ ὁποία γίνεται κατ’ ἐφαρμογὴν τοῦ Κανονισμοῦ;

§220Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Κύριε Πρόεδρε, ἔχω τὴν καλὴν τύχην νὰ εἶμαι πολλὰ ἔτη εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν καὶ ἐνθυμοῦμαι, ὅτι Προεδρεύοντος τοῦ κ. Γόντικα, ἐτέθη τὸ ἴδιον θέμα ἐπὶ μιᾶς τροπολογίας δι’ ἕνα νομοσχέδιον σχετικὸν μὲ τὴν εἰσαγωγὴν εἰς τὸ Πανεπιστήμιον φοιτητῶν ποὺ εἶχον ἐπιτύχει τὸ προηγούμενον ἔτος, ἢ κἄτι παρόμοιον θέμα. Ὑπεβλήθη δὲ μία τροπολογία κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ὅπως ὑπεβλήθη τώρα ἡ τροπολογία τῶν κ. συναδέλφων, καὶ ὁ κ. Γόντικας ἔθεσε εἰς τὴν Βουλὴν τὸ ἐρώτημα ἀκριβῶς ὅπως τὸ ἐθέσατε καὶ σεῖς τώρα κ. Πρόεδρε. Μοῦ φαίνεται αὐτὸ ἔγινε τὸ 1951 ἕως τὸ 1952 καὶ ἐφηρμόσθη καὶ τότε ὁ Κανονισμός, πρᾶγμα ποὺ δὲν εἶχεν ὑπ’ ὄψιν του ὁ κ. Πρόεδρος, ὅπως ἐφηρμόσθη καὶ τώρα.

§221ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μετὰ τὴν ἀπόφασιν τῆς Βουλῆς, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συζητηθῇ τώρα ἡ τροπολογία αὐτὴ καὶ ἑπομένως δὲν δυνάμεθα νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν συζήτησιν τῆς τροπολογίας αὐτῆς. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§222ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§223ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ σήμερον καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ. μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως, ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ ἐπερωτήσεις. (Ὥρα 0.30′ π. μ.)