1960.01.19

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 28η

Τρίτη 19 Ἰανουαρίου 1960

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 6.35′ μ.μ.).

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Ἀναβάλλεται προσωρινῶς ἡ ἐπικύρωσις τῶν πρακτικῶν τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Ὁ βουλευτὴς κ. Π. Ξενοδοχειάρης ζητεῖ μηνιαίαν ἄδειαν ἀπουσίας.

§2ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, ἐγκρίνεται.

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἐνέκρινε τὴν χορήγησιν τῆς αἰτουμένης ἀδείας. Ὁ βουλευτὴς κ. Α. Καλλιδόπουλος ζητεῖ 20ήμερον ἄδειαν ἀπουσίας.

§4ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, ἐγκρίνεται.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἐνέκρινε τὴν χορήγησιν τῆς αἰτουμένης ἀδείας. Ἐπίσης ζητοῦν 15θήμερον ἄδειαν ἀπουσίας οἱ βουλευταὶ κ.κ. Η. Σκυλλάκος καὶ Α. Κακογιάννης προκειμένου νὰ ἀναχωρήσουν εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§6ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, ἐγκρίνεται.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἐνέκρινε τὴν χορήγησιν τῆς αἰτουμένης ἀδείας. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Παυλόπουλος, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§8Α. ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 130707) 31.12.1959 ἐγγράφου του, διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Λαρίσης μετὰ τῆς σχετικῆς Ποινικῆς δικογραφίας κατὰ τοῦ βουλευτοῦ κ. Σεραφεὶμ Καρασάββα αἰτουμένου τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτοῦ, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. Τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 125092) 31.12.1959 ἐγγράφου του, διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Ἰωαννίνων, μετὰ σχετικῆς δικογραφίας κατὰ τοῦ βουλευτοῦ Ἰωαννίνων κ. Μιχαὴλ Χριστογιώργου, αἰτουμένου τῆς ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτοῦ, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. Τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 129557) 31.12.1959 ἐγγράφου του, διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Θρᾴκης μετὰ τῆς σχετικῆς κατὰ τοῦ βουλευτοῦ Ἔβρου κ. Ὀρέστη Ἀντώνογλου ποινικῆς δικογραφίας, αἰτουμένου τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτοῦ, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. (Παραπέμπονται ἅπασαι εἰς τὴν ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν). Ἀπαντήσεις Ὑπουργείων ἐπὶ ἐρωτήσεων τῶν κ.κ. βουλευτῶν. Ι) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Μπακατσέλου. Ἐπὶ ἐρωτήσεως σχετικῶς μὲ ἐφαρμογὴν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 331)59 ἀποφάσεως τοῦ Ἀρείου Πάγου. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1137)8994)59 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Μπακατσέλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Ἡ Ὁλομέλεια τοῦ Ἀρείου Πάγου διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 331)59 ἀποφάσεώς της ἦρε τὴν μεταξὺ τῶν Τμημάτων Αʹ καὶ Βʹ αὐτοῦ διαφωνίαν καὶ ἀνέπεμψε τὴν ὑπόθεσιν πρὸς περαιτέρω συζήτησιν εἰς τὸ Γʹ Τμῆμα τοῦ Δικαστηρίου τούτου. Τὸ Γʹ τμῆμα τὸ ὁποῖον εἶναι ἁρμόδιον διὰ τὴν περαιτέρω συζήτησιν καὶ λῆψιν ἀποφάσεως, δὲν ἀπεφάνθη εἰσέτι ἐπὶ τοῦ ὑπὸ τὴν κρίσιν αὐτοῦ ἀναπεμφθέντος θέματος καὶ συνεπῶς πρὸ τῆς ἐκδόσεως ἀποφάσεως τοῦ Γʹ Τμήματος δὲν εἶναι δυνατὴ ἡ ἐξέτασις ὑπὸ τοῦ Ἱδρύματος Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων τοῦ ἀνακύψαντος ὡς ἄνω θέματος. Ἀναφορικῶς μὲ τὰ αἰτήματα τῶν συνταξιούχων καπνεργατῶν, τῶν διεπομένων διὰ τῶν Ν. 2348 καὶ 2519)53 γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι ταῦτα συνάπτονται ἀμεσώτατα πρὸς τὰ γενικώτερα ἀσφαλιστικὰ καὶ οἰκονομικὰ προβλήματα τοῦ, εἰς ὃ συνεχωνεύθη τὸ Ταμεῖον Ἀσφαλίσεως Καπνεργατῶν Ἱδρύματος Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων ἐξετάζονται δὲ παρ’ ἡμῖν μετὰ τῆς δεούσης προσοχῆς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Ἰανουαρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Κιτσίκη, Ι. Παπαδημητρίου, Α. Μπριλλάκη καὶ Δ. Γιαγνῆ. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11534)9054 ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως ἐπὶ τοῦ ἐν περιλήψει θέματος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: Συμφώνως πρὸς τὸ ὑπ’ ἀριθμ. 218835)3.12.1959 ἔγγραφον τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων ἡ Κυβέρνησις λαβοῦσα ὑπ’ ὄψιν ἀφ’ ἑνὸς τὰ ὑποβληθέντα κατὰ καιροὺς ὑπομνήματα τοῦ προσωπικοῦ τῶν Λεωφορείων μὲ βασικὸν αἴτημά των τὴν ἔνταξιν τοῦ προσωπικοῦ τῶν λεωφορείων εἰς τὰ ΚΤΕΛ καὶ ἀφ’ ἑτέρου ἐνδιαφερομένη διὰ τὴν προώθησιν καὶ ἐξασφάλισιν τῶν συμφερόντων τῶν ἐργαζομένων ἐν τῷ πλαισίῳ τῶν ἐξαγγελθέντων παρ’ αὐτῆς μέτρων, προέβη εἰς τὴν ἱκανοποίησιν τοῦ ὡς ἄνω αἰτήματος τῆς τάξεως ἐν τῷ μέτρῳ τοῦ δυνατοῦ διὰ τῆς ἀποδοχῆς ὑποβληθείσης τροπολογίας εἰς δημοσιευθὲν ἤδη νομοσχέδιον ψηφισθὲν παρὰ τῆς Ἐπιτροπῆς Ἐξουσιοδοτήσεως τῆς Βουλῆς περὶ ἐντάξεως τῶν εἰσπρακτόρων τῶν λεωφορείων αὐτ)των εἰς τὰ ΚΤΕΛ κατόπιν κρίσεως παρ’ Ἐπιτροπῆς ἀποτελουμένης ἐκ τῶν ἁρμοδιωτέρων προσώπων ἤτοι: ἑνὸς ἀξιωματικοῦ τῆς Τροχαίας, ἑνὸς ἀντιπροσώπου τῶν ἐργοδοτῶν καὶ ἑνὸς ἐκπροσώπου τῶν ἐργαζομένων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Ἰανουαρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Κ. Σωτηρίου, Δ. Γιαχνῆ καὶ Ι. Παπαδημητρίου. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11040)8709)59 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ἡμῖν ἀπὸ 21.11.1959 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Κ. Σωτηρίου, Δ. Γιαχνῆ καὶ Ι. Παπαδημητρίου καὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 78) Φ.24)20.8.1959 Ψηφίσματος τῶν Διοικήσεων τῶν Σωματείων τοῦ Ἐργατοϋπαλληλικοῦ Κέντρου Λαυρίου ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Αἱ συντάξεις τῶν συνταξιούχων τοῦ τέως Ταμείου Μεταλλευτῶν ἀναπροσηρμόσθησαν πρὸς τὰς τοιαύτας τοῦ Ἱδρύματος Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων δι’ ὅσους συνταξιούχους ἐπλήρουν τὰς προϋποθέσεις τοῦ ἄρθρου 56 παρ. 4 τοῦ Α. Ν. 1846)1951 «περὶ Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων» ἤτοι: α) ὑπερέβησαν προκειμένου περὶ ἀρρένων τὸ 60ὸν καὶ προκειμένου περὶ θηλέων τὸ 55ον ἔτος τῆς ἡλικίας των ἢ β) ἐπλήρουν τὰς προϋποθέσεις συνταξιοδοτήσεως παρὰ τοῦ Ι.Κ.Α. λόγῳ ἀνικανότητος (ἤτοι ποσοστὸν ἀνικανότητος 66,6% καὶ συμπλήρωσις 2.500 ἡμερῶν ἐργασίας ἢ 500 τοιούτων κατανεμομένων ἀνὰ 100 καθ’ ἕκαστον τῶν πέντε τελευταίων ἡμερολογιακῶν ἐτῶν) ἢ γ) ἐσυνταξιοδοτοῦντο ὡς μέλη οἰκογενείας, θανόντος ἠσφαλισμένου ἢ συνταξιούχου. Ἐπὶ τοῦ αἰτήματος ἐφαρμογῆς τῆς ὑπ’ ἀριθ. 331)59 ἀποφάσεως τῆς Ὁλομελείας τοῦ Ἀρείου Πάγου γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι τὸ θέμα τοῦτο ἐκκρεμεῖ εἰσέτι εἰς τὸν Ἄρειον Πάγον καθ’ ὅσον παρεπέμφθη ὑπὸ τῆς Ὁλομελείας εἰς τὸ κατὰ νόμον ἁρμόδιον Γʹ Τμῆμα τοῦ Ἀρείου Πάγου ἐν ἀναμονῇ τῆς ἀποφάσεως τοῦ ὁποίου τελοῦμεν. Τὸ θέμα τῆς αὐξήσεως τῶν ὑπὸ τοῦ Ι.Κ.Α. καταβαλλομένων συντάξεων ἐπειδὴ εἶναι ἀμεσώτατα συνδεδεμένον μὲ τὴν οἰκονομικὴν κατάστασιν αὐτοῦ μελετᾶται παρὰ τῆς ἁρμοδίας ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου μετὰ τῆς δεούσης προσοχῆς. Ὡς πρὸς τὸ αἴτημα γνωστοποιήσεως τοῦ σχεδίου νόμου περὶ τροποποιήσεως τῆς νομοθεσίας τοῦ Ι.Κ.Α. γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι πρὸ τῆς καταθέσεώς του εἰς τὴν Βουλὴν πρὸς ψήφισιν θὰ ἐξετασθοῦν αἱ ἀπόψεις τῶν ἀντιπροσωπευτικῶν ὀργανώσεων τῶν ἐνδιαφερομένων τάξεων ἐργαζομένων καὶ ἐργοδοτῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Ἰανουαρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10824)8555)59 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ἀπὸ 13.11.59 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Ἡ Ὁλομέλεια τοῦ Ἀρείου Πάγου διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 331)1959 ἀποφάσεώς της ἀπεφάνθη, ὅτι ἡ διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 62280)52 κοινῆς ἀποφάσεως τῶν Ὑπουργῶν Οἰκονομικῶν καὶ Ἐργασίας χορηγηθεῖσα αὔξησις ἐκ 30% ἐπὶ τῶν χορηγουμένων ὑπὸ τοῦ Ι.Κ.Α. συντάξεων εἰς τοὺς συνταξιούχους αὐτοῦ ἕνεκεν ἀναπηρίας ἢ γήρατος θὰ ὑπολογισθῇ ἐπὶ τῶν καθοριζομένων διὰ τῆς ἀποφάσεως ταύτης ὡς καταβλητέων κατωτάτων ὁρίων ποσῶν συντάξεως καὶ ἀνέπεμψε τὴν ὑπόθεσιν πρὸς περαιτέρω συζήτησιν εἰς τὸ Γʹ Τμῆμα τοῦ Δικαστηρίου τούτου. Ἤδη ἡ ὑπόθεσις ἐκκρεμεῖ ἐνώπιον τοῦ Γʹ Τμήματος τοῦ Ἀρείου Πάγου ἐν ἀναμονῇ τῆς ἀποφάσεως τοῦ ὁποίου τελοῦμεν, καθ’ ὅσον οὐδεμία ἐνέργεια εἶναι δυνατὴ πρὸ τῆς ἐκδόσεως ταύτης. Τὸ αἴτημα χορηγήσεως ἐκτάκτου οἰκονομικῆς ἐνισχύσεως ἐκ δύο συντάξεων εἰς τοὺς συνταξιούχους τοῦ Ἱδρύματος Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἱκανοποιηθῇ ὑπὸ τὰς παρούσας οἰκονομικὰς συνθήκας τοῦ Ἱδρύματος. Ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς εἰσπράξεως τῶν καθυστερουμένων πρὸς τὸ Ι.Κ.Α. καὶ λοιποὺς Ὀργανισμοὺς ἀσφαλιστικῶν εἰσφορῶν γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι πρὸς διευκόλυνσιν τῶν ἐργοδοτῶν διὰ τὴν καταβολὴν τῶν ἐν λόγῳ εἰσφορῶν κατηρτίσαμεν σχετικὸν σχέδιον νόμου τὸ ὁποῖον κατεθέσαμεν πρὸς ψήφισιν εἰς τὴν Βουλὴν καὶ τὸ ὁποῖον ἤδη λόγῳ τοῦ ἐπείγοντος τῆς προτάσεώς του ἐτέθη εἰς ἐφαρμογὴν διὰ πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου. Τέλος, γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι ἐκ τῆς τροποποιήσεως τῆς νομοθεσίας περὶ κοινωνικῶν ἀσφαλίσεων δὲν πρόκειται νὰ θιγοῦν τὰ κεκτημένα δικαιώματα τῶν συνταξιούχων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Ἰανουαρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βαλούρδου. Εἰς ἀπάντησιν ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βαλούρδου, ἀναφορικῶς μὲ τὸ θέμα τῆς πολυθεσίας εἰς τὰς διαφόρους ἰδιωτικὰς ἐπιχειρήσεις κλπ. γνωρίζομεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ἐκ τῆς κειμένης νομοθεσίας ἀριθ. 5 Ν. Διατάγματος 2656)53 πᾶς ἄνεργος ὑποχρεοῦται ὅπως ἐγγράφητε εἰς τὸ Γραφεῖον Εὑρέσεως Ἐργασίας τοῦ τόπου τῆς κατοικίας του. Εἶναι ὅμως δυνατὸν ὁ αὐτὸς ἄνεργος νὰ ἐγγραφῇ εἰς πλείονα Γραφεῖα Εὑρέσεως Ἐργασίας, ἐὰν δηλώσῃ ψευδῶς, ὅτι κατοικεῖ εἰς διαφόρους περιφερείας καθ’ ὅσον ἐκ τῶν πραγμάτων καθίσταται ἀνέφικτος ὁ ἔλεγχος τῆς ἀληθείας τῆς δηλώσεώς του. Ἐκ τοῦ λόγου τούτου εἶναι δυνατὴ ἡ ἐξαπάτησις τῆς ἁρμοδίας ὑπηρεσίας καὶ ἡ τοποθέτησις εἰς πλείονας τῆς μιᾶς ἐργασίας, ἐφ’ ὅσον ἄλλως τε καὶ νομοθετικῶς δὲν ἀπαγορεύεται ἡ πολυθεσία. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ θέμα τῆς ἀπορροφήσεως τῶν ἀνέργων, γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας ἐν τῷ κύκλῳ τῆς ἁρμοδιότητος αὐτοῦ καταβάλλει τὰς δυνατὰς προσπαθείας. Οὕτω τελευταίως πλὴν τῶν ἄλλων ληφθέντων μέτρων διὰ κοινῆς ἀποφάσεως τῶν Ὑπουργῶν Συγκοινωνιῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων, Ἐσωτερικῶν καὶ Ἐργασίας ἐνεκρίθη ἡ χορήγησις παρὰ τοῦ Ο.Α.Α.Α. χρηματικοῦ ποσοῦ διὰ τὴν ἐκτέλεσιν διαφόρων Δημοτικῶν καὶ Κοινοτικῶν ἔργων εἰς τὰς διαφόρους περιοχὰς τῆς χώρας αἵτινες ἔχουν πληγῆ ἐκ τῆς ἀνεργίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Ἰανουαρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8373)6690)24.9.59 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ἀπὸ 23.7.59 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, καθ’ ἃ μᾶς ἐπληροφόρησε τὸ Ἐπικουρικὸν Ταμεῖον Ἐξόδων Γερόντων καὶ Ἀνικάνων Ἐργατῶν Μετάλλου, τὰ ἀκόλουθα: Πρὸς τῆς ἐκδόσεως τοῦ Ν.Δ. 3866)58 «περὶ κυρώσεως ἀποφάσεών τινων τοῦ Ὑπουργοῦ Ἐργασίας» ἀφορωσῶν τὴν ἐπέκτασιν τῆς νομοθεσίας καὶ τὴν λειτουργίαν τοῦ Ἐπικουρικοῦ Ταμείου Ἐξόδου Γερόντων καὶ Ἀνικάνων Ἐργατῶν Μετάλλου, τὸ Ταμεῖον εἶχεν ἐπιληφθῆ τοῦ ζητήματος τῆς συνταξιοδοτήσεως τῶν ἐν ταῖς ἐπαρχίαις ἐργατῶν μετάλλου, τῶν πληρούντων τὰς σχετικὰς προϋποθέσεις τοῦ κανονισμοῦ παροχῶν. Ἅμα τῇ δημοσιεύσει τοῦ ἀνωτέρω Ν. Διατάγματος καὶ παρὰ τὴν ἀντιμετωπιζομένην δυστροπίαν τῶν ἐργοδοτῶν διὰ τὴν καταβολὴν τῶν ὑπὲρ τοῦ Ταμείου εἰσφορῶν, τὸ Ταμεῖον ἐνδιεφέρθη διὰ τὴν συγκέντρωσιν τῶν ἀπαραιτήτων δικαιολογητικῶν καὶ τὴν ἐξέτασιν ἐκκρεμῶν φακέλλων συνταξιοδοτήσεως ἠσφαλισμένων τῶν ἐπαρχιῶν τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τούτου ἀπονέμοντος κανονικῶς συντάξεις ἐφ’ ὅσον πληροῦνται αἱ ὑπὸ τοῦ Κανονισμοῦ προβλεπόμεναι προϋποθέσεις. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Ἰανουαρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

ΑΡ. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

ζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Ἀλλαμανῆ. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11353)59 ἐγγράφου ὑμῶν καὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ἀπὸ 26.11.59 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Ἀλλαμανῆ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Ἡ Ὁλομέλεια τοῦ Ἀρείου Πάγου διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 331)59 ἀποφάσεώς της ἦρε τὴν μεταξὺ τῶν Τμημάτων Αʹ καὶ Βʹ αὐτοῦ διαφωνίαν καὶ ἀνέπεμψε τὴν ὑπόθεσιν πρὸς περαιτέρω συζήτησιν εἰς τὸ Γʹ Τμῆμα τοῦ Δικαστηρίου τούτου. Τὸ Γʹ Τμῆμα, τὸ ὁποῖον εἶναι ἁρμόδιον διὰ τὴν περαιτέρω συζήτησιν καὶ λῆψιν ἀποφάσεως, δὲν ἀπεφάνθη εἰσέτι ἐπὶ τοῦ ὑπὸ τὴν κρίσιν αὐτοῦ ἀναπεμφθέντος θέματος. Συνεπῶς, πρὸ τῆς ἐκδόσεως ἀποφάσεως τοῦ Γʹ Τμήματος δὲν εἶναι δυνατὴ ἡ ἀντιμετώπισις τοῦ θέματος τοῦ τρόπου ἐφαρμογῆς τῆς ὡς ἄνω κοινῆς Ὑπουργικῆς ἀποφάσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Ἰανουαρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

ΑΡ. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

ηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Λαντζούνη. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11173)8871)59 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Λαντζούνη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ἡ ὑπαγωγὴ τῶν ἁμαξοκαρραγωγέων εἰς τὴν ἀσφάλισιν τοῦ Ἱδρύματος Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων θὰ καταστῇ δυνατὴ ἐπὶ τῇ βάσει Εἰδικοῦ Κανονισμοῦ, ὅστις θὰ ὑποβληθῇ ἡμῖν προσεχῶς πρὸς ἔγκρισιν μετὰ τὴν τελικήν του ἐπεξεργασίαν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Ἰανουαρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

ΑΡ. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

θʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Γιαρένη, Δ. Καρακουλουξῆ καὶ Ε. Μπενᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11925)1959 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ ἐπὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως ὑπ’ ἀριθ. 807)10.12.59 τῶν βουλευτῶν Ε. Γιαρένη, Δ. Καρακουλουξῆ καὶ Ε. Μπενᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 15623)Σ. 150)27.3.59 ἀποφάσεως ἡμῶν δημοσιευθείσης εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 129 τῆς 9)4)1959 Φ.Ε.Κ. τεῦχος Βʹ ἐτροποποιήθη ἡ παράγραφος 5 τοῦ ἄρθρου 92Ε τοῦ Καταστατικοῦ τοῦ Ταμείου Ἀσφαλίσεως Ἐμπόρων ὡς κάτωθι: Ἐν οὐδεμιᾷ περιπτώσει ἡ κατὰ τ’ ἀνωτέρω προηγουμένη μηνιαία σύνταξις δύναται νὰ εἶναι μικροτέρα τῶν δρχ. 450 δι’ ἑκάστην συνταξιοδοτουμένην ὁμάδα μελῶν οἰκογενείας θανόντος ἠσφαλισμένου ἢ συνταξιούχου. Ἐν περιπτώσει καθ’ ἣν εἰς τὴν ὁμάδα εἶναι δικαιοῦχοι πρόσωπα περισσότερα τοῦ ἑνὸς ἡ σύνταξις αὕτη προσαυξάνεται ἀναλόγως βάσει τῶν διατάξεων τοῦ παρόντος ἄρθρου. Ἐπειδὴ ἡ διατύπωσις τῆς ὡς ἀνωτέρω τροποποιηθείσης παραγράφου ἔδωσε λαβὴν εἰς παρερμηνείας, ἡ διάταξις αὕτη κατόπιν νέας προτάσεως τοῦ ὡς εἴρηται ταμείου ἐπανεπέμφθη ἤδη εἰς τὸ παρ’ ἡμῖν Συμβούλιον Κοινωνικῆς Ἀσφαλίσεως πρὸς πληρεστέραν διατύπωσίν της, τελοῦμεν δὲ ἐν ἀναμονῇ τῆς σχετικῆς γνωμοδοτήσεώς του. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Ἰανουαρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

ΑΡ. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

ιʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11798)9166)59 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ἀπὸ 7.12.59 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Τὸ Ταμεῖον Ἐπικουρικῆς Ἀσφαλίσεως Μισθωτῶν Κλωστοϋφαντουργίας περιελθὸν εἰς δυσχερῆ οἰκονομικὴν κατάστασιν λόγῳ κυρίως τῆς κρίσεως τοῦ Κλάδου Κλωστοϋφαντουργίας ἠναγκάσθη ἀπὸ 1ης Νοεμβρίου 1959 νὰ προβῇ εἰς μείωσιν τῶν ὑπὸ τούτου καταβαλλομένων συντάξεων. Κατὰ τὰ τέλη δὲ τοῦ μηνὸς Δεκεμβρίου 1959 συνῆψε δάνειον ἐκ 3.500.000 δραχμῶν παρὰ τοῦ Ταμείου Ἐπικουρικῆς Ἀσφαλίσεως Ἐργατοτεχνικῶν Δομικῶν καὶ Ξυλουργικῶν Ἐργασιῶν πρὸς τὸν σκοπὸν ὅπως καταβληθῇ τὸ ἥμισυ τοῦ δώρου τῶν συνταξιούχων ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τῶν ἑορτῶν Χριστουγέννων 1959 καὶ Νέου Ἔτους 1960 καὶ περιορισθῇ εἰς 2% μόνον ἡ γενομένη μείωσις τῶν συντάξεων. Ἐπίσης διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 162)59 Πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου (ΦΕΚ 270)59 τ. Αʹ) παρεσχέθη ἡ εὐχέρεια ἐξοφλήσεως τῶν πρὸς τοὺς Ὀργανισμοὺς Κοινωνικῆς πολιτικῆς ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας ὀφειλομένων μέχρι 30)6)59 εἰσφορῶν εἰς 36 μηνιαίας δόσεις, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον θὰ καταστήσῃ εὐχερεστέραν τὴν εἴσπραξιν τῶν ἀπὸ μακροῦ ὀφειλομένων εἰσφορῶν εἰς τὸ Ταμεῖον Ἐπικουρικῆς Ἀσφαλίσεως Μισθωτῶν Κλωστοϋφαντουργίας καὶ θὰ βελτιώσῃ ὡς ἐκ τούτου τὴν οἰκονομικὴν κατάστασιν αὐτοῦ ὥστε νὰ δύναται νὰ ἀνταποκριθῇ εἰς τὰς ὑποχρεώσεις του. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Ἰανουαρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

ΑΡ. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

ΙΙ) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Ε. Μπενᾶ, Δ. Καρακουλουξῆ καὶ Α. Μπριλλάκη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8433)59 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς κατατεθείσης εἰς τὴν Βουλὴν ὑπὸ τῶν βουλευτῶν κ. Ι. Παπαδημητρίου, Ε. Μπενᾶ, Δ. Καρακουλουξῆ καὶ Α. Μπριλλάκη ὑπ’ ἀριθ. 246 ἐρωτήσεως, περὶ τοῦ ἐν ἐπικεφαλίδι θέματος, ἔχομεν τὴν τιμήν, κατόπιν ἀναφορᾶς τοῦ Νομάρχου Ἀττικῆς, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Εἰς τὸ συνταχθὲν ὑπὸ τοῦ Δήμου Πειραιῶς τεχνικὸν πρόγραμμα ἐκτελέσεως ἔργων διὰ τὸ ἔτος 1960 περιελήφθη ἡ ἐκτέλεσις ἔργων ὁδοποιΐας κλπ. εἰς τὰς συνοικίας Ὑπαπαντῆς καὶ Ἁγίου Δημητρίου, δι’ ἃ ἔχουν καταρτισθῆ αἱ μελέται. Διὰ τὰ οὕτω προγραμματισθέντα ἔργα τῶν ἐν λόγῳ συνοικιῶν θὰ διατεθῇ συνολικῶς τὸ ποσὸν 4.205.000 δρχ. ὡς κατωτέρω:

Κατόπιν τούτων, φρονοῦμεν, ὅτι θὰ ἔχουν καταληφθῆ αἱ εἰς ἔργα ἐπειγούσης φύσεως ἀνάγκαι τῶν ἐν λόγῳ συνοικιῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Ἰανουαρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Λασκαρίδη καὶ Κ. Κωνσταντάρα. Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως ἀνακοινώσητε εἰς τοὺς ἐν θέματι βουλευτάς, οἵτινες κατέθεσαν ὑμῖν ἐρώτησιν περὶ ἀσκηθείσης πιέσεως ὑπὸ τῶν ἀστυνομικῶν ὀργάνων ὅπως ἀνακαλέσωσιν οἱ Καπνοπαραγωγικοὶ Συνεταιρισμοὶ Παγγαίου ὑποβληθὲν ὑπ’ αὐτῶν ὑπόμνημα διαμαρτυρίας, ὅτι ἐκ τῆς ἐνεργηθείσης ἐρεύνης δὲν προέκυψεν ἀνάμιξίς τις εἰς τὴν ἐν λόγῳ ὑπόθεσιν ἀστυνομικῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 17 Νοεμβρίου 1959

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Τσιάρα, Ι. Γιαλώφα, Η. Σκυλλάκου καὶ Δ. Μερλοπούλου. Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως ἀνακοινώσητε εἰς τοὺς ἐν θέματι κ.κ. βουλευτάς, οἵτινες κατέθεσαν τὴν ἐρώτησιν, ὅτι ἐπὶ τοῦ ἰδίου θέματος ἐγνωρίσαμεν ὑμῖν διὰ ταὐτ)124α ἀπὸ 17.11.1959 ἐγγράφου μας καὶ εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10065 ἀπὸ 3.11.1959 ὑμετέρου, ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν κ.κ. βουλευτῶν Λασκαρίδη Ἀγγέλου καὶ Κωνσταντάρα Κ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Ἰανουαρίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ

ΙΙΙ) Τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Σιαφλέκη, Α. Τσιάντου καὶ Ε. Σκούρα. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12259)9632 ἀπὸ 23.12.59 ὑμετέρου ἐγγράφου, διὰ τοῦ ὁποίου διεβιβάσατε ἡμῖν τὴν κατατεθεῖσαν καὶ καταχωρισθεῖσαν ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. βιβλ. ἐρωτ. 846 ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Σιαφλέκη, Α. Τσιάντου καὶ Ε. Σκούρα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: 1) Ἡ περιουσία τοῦ κληροδοτήματος Δημ. Πολυμέρη, σκοπὸν ἔχοντος τὴν ἵδρυσιν κυρίως καὶ λειτουργίαν ἐν Ζαγορᾷ Γυμνασίου καὶ Νοσοκομείου, ἀποτελεῖται σήμερον α) ἀπὸ πέντε ἀκίνητα κείμενα ἐν Ἀθήναις, ἤτοι ἓν διώροφον ἀκίνητον ἐπὶ τῆς διασταυρώσεως τῶν ὁδῶν Κεφαλληνίας 17 καὶ Κυκλάδων, ἕτερον ἡμιτετραώροφον ἐπὶ τῆς διασταυρώσεως τῶν ὁδῶν Θησέως 2 καὶ Περικλέους, ἕτερον ἡμιτριώροφον ἐπὶ τῆς ὁδοῦ Βούλγαρη 4, ἕτερον τριώροφον ἐπὶ τῆς ὁδοῦ Σατωβριάνδου 41 καὶ ἓν οἰκόπεδον 4.000 τ.π. κείμενον εἰς συνοικισμὸν Κυπριάδου–Πατησίων, β) ἀπὸ τὸ ἐν Τήνῳ Πολυμέρειον Μέγαρον, κείμενον ἐπὶ τῆς παραλίας δεξιὰ τῷ εἰσερχομένῳ εἰς τὸν λιμένα τῆς Τήνου, γ) ἐκ κινητῶν ἀξιῶν, ἤτοι 70 μετοχῶν Ἐθνικῆς Τραπέζης Ἑλλάδος, 150 μετοχῶν Ἐμπορικῆς Τραπέζης, 1.056 ὁμολογιῶν δανείου Ἐθνικῆς Κτηματικῆς Τραπέζης καί τινων ἄλλων χρεωγράφων μικρᾶς ἀξίας καὶ δ) ἀπὸ ἀπαίτησιν κατὰ τοῦ Εἰδικοῦ Ταμείου Ἐπαρχιακῆς Ὁδοποιΐας Βόλου, ἠγγυημένην ὑπὸ τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου, προερχομένην ἐκ χορηγηθέντος τῷ 1931, δανείου ἓξ ἑκατὸν χιλιάδων (100.000) λιρῶν Ἀγγλίας ἐν ζωῇ ὑπὸ τοῦ Δημ. Πολυμέρη, μὴ εἰσπραχθεῖσαν εἰσέτι. Ἡ ἀξία τῶν ἀκινήτων ἀνέρχεται, κατὰ προσέγγισιν, εἰς δραχμὰς 4.000.000, τὸ δὲ ἐτήσιον εἰσόδημα τῆς περιουσίας τοῦ κληροδοτήματος εἰς δραχμὰς 350.000. Ἐκ τῶν ἐσόδων τούτων λειτουργεῖ ἐν Ζαγορᾷ Γυμνασιακὸν Παράρτημα. Ἡ ἐκτέλεσις τοῦ ἑτέρου σκοποῦ, ἤτοι τῆς ἱδρύσεως καὶ λειτουργίας Νοσοκομείου, τυγχάνει ἀνέφικτος, λόγῳ ἀνεπαρκείας τῶν ἐσόδων τοῦ κληροδοτήματος. Τὰ ἔσοδα τοῦ κληρ)τος τούτου κρίνονται ἱκανοποιητικά. Ἡ ἐκτελεστικὴ Ἐπιτροπὴ τοῦ κληρ)τος ἐπεδίωξε προσφάτως τὴν αὔξησιν τῶν ἐσόδων τούτων διὰ τῆς προσφορᾶς ἐνίων ἀκινήτων πρὸς ἀνέγερσιν πολυκατοικιῶν ἐπὶ ἀντιπαροχῇ διαμερισμάτων πλὴν ὅμως αἱ σχετικαὶ ἐνέργειαι ταύτης δὲν ἐτελεσφόρησαν μέχρι σήμερον λόγῳ διαφωνιῶν τῆς κληρονόμου Κοινότητος Ζαγορᾶς. 2) Ὁ ἐν ἔτει 1938 ἀποβιώσας Περικλῆς Γεωργιάδης διὰ διαθήκης του ἐκληροδότησεν α) ὑπὲρ τῆς Κοινότητος Ἀγριᾶς 6 ἐλαιοκτήματα καὶ 2 οἰκίας ἐν Ἀγριᾷ, 30 περίπου φεδδάνια γῆς, κείμενα ἐν Αἰγύπτῳ ὡς καὶ μίαν οἰκίαν ὡσαύτως κειμένην εἰς Μπαζὰρ Αἰγύπτου, ἵνα ἐκ τῶν εἰσοδημάτων τῆς περιουσίας ταύτης συντηρῆται ἡ σύζυγός του Ἀρετὴ καὶ δι’ ἀγαθοεργοὺς σκοπούς, β) ὑπὲρ τῆς Κοινότητος Δρακείας τρία (3) ἐλαιοκτήματα, δύο καστανοτόπους καὶ μίαν οἰκίαν, κείμενα ἐν Δρακείᾳ ὡς καὶ τετρακοσίας (400) λίρας Ἀγγλίας ἄνευ εἰδικοῦ τινος σκοποῦ καὶ γ) (100) λίρας Ἀγγλίας ἵνα ἐκ τῶν εἰσοδημάτων τῆς περιουσίας προικίζωνται κοράσια ἐκ τῶν κοινοτήτων Ἀγριᾶς καὶ Δρακείας. Ἡ ἀξία καὶ τὸ ἐτήσιον εἰσόδημα τῶν ἐν Ἀγριᾷ καὶ Δρακεία ἀκινήτων δὲν προκύπτει ἐκ τοῦ φακέλλου τοῦ κληροδοτήματος, καθ’ ὅσον συμφώνως τῇ διαθήκῃ τὰ ἔσοδα εἰσέπραττεν ἡ μόλις πρὸ διετίας ἀποβιώσασα σύζυγος τοῦ διαθέτου Ἀρετὴ ἡ δὲ περιουσία της τυγχάνει εἰσέτι ἀνεκκαθάριστος. Ἡ ἐν Αἰγύπτῳ περιουσία τοῦ διαθέτου ἀξίας περίπου 8.000 λιρῶν Αἰγύπτου ἐξεποιήθη κατὰ τὸ μεγαλύτερον μέρος αὐτῆς (παραμένουν ἀπώλητα ἐλάχιστα φεδδάνια). Παρὰ τοὺς συναλλαγματικοὺς περιορισμοὺς ἐν Αἰγύπτῳ κατωρθώθη καὶ μετεφέρθη τμηματικῶς εἰς Ἑλλάδα μέγα μέρος ἐκ τῶν εἰσπραχθέντων ἐκ τῆς ἐκποιήσεως ποσῶν. Ἐν τούτων κατετέθησαν εἰς τὸ ἐν Βόλῳ ὑποκ)μα τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος α) δραχμ. 200.000 πρὸς ἐξόφλησιν τοῦ ὑπὲρ προικοδοτήσεως κληρ)τος ἐκ λιρῶν Ἀγγλίας 1000, τὸ ὁποῖον ἀναπροσηρμόσθη εἰς τὸ ὡς ἄνω κατατεθὲν ποσὸν κατόπιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. Μ. 2773 ἀπὸ 5.8. 1955 ἐγκριτικοῦ ἐγγράφου μας καὶ β) δραχ. 80.000 πρὸς ἐξόφλησιν τοῦ ἐκ 400 λιρῶν κληρ)τος ὑπὲρ τῆς Κοινότητος Δρακρίας, ὅπερ ἐπίσης ἀναπροσηρμόσθη εἰς τὸ ἀνωτέρω ποσὸν κατόπιν τοῦ αὐτοῦ ὡς ἄνω ἐγγράφου μας. Ἡ ὡς ἄνω μεταφερθεῖσα ἐξ Αἰγύπτου περιουσία συμφώνως ἄλλως τε πρὸς τὴν ἐπιθυμίαν καὶ τῆς συζύγου τοῦ διαθέτου Ἀρετῆς διατυπωθεῖσαν καὶ εἰς τὴν διαθήκην της, ἐπικρατεῖ σκέψις παρὰ τῇ Ἐκτελεστικῇ Ἐπιτροπῇ τοῦ κληροδοτήματος ἵνα τῇ συνδρομῇ καὶ διαφόρων ἄλλων συνδυασμῶν διατεθῇ διὰ τὴν ἀνέγερσιν τουριστικοῦ ξενοδοχείου ἐν Ἀγριᾷ καὶ ξενῶνος ἐν Δρακείᾳ. 3) Ἡ περιουσία τοῦ κληρ)τος Νικ. Στρακοῦ σκοπὸν ἔχοντος τὴν ἐκ τῶν εἰσοδημάτων ἐκτέλεσιν διαφόρων κοινωφελῶν ἔργων καὶ σκοπῶν μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ τὴν ἀνέγερσιν ξενοδοχείου ἐν Τσαγκαράδᾳ ἀποτελεῖται κυρίως σήμερον ἀπὸ τὰ 89% ἐξ ἀδιαιρέτου ἑνὸς ἀγροκτήματος, ἐκτάσεως περίπου 90½ φεδδανίων, κειμένου εἰς τὴν περιοχὴν Ζαγαζὶκ Αἰγύπτου. Ἡ ἀξία τοῦ ἀγροκτήματος τούτου, καίτοι δὲν ὑπάρχει πρόσφατος ἐκτίμησις ἀνέρχεται περίπου εἰς λίρας Αἰγύπτου 30.000, τὸ δὲ ἐτήσιον εἰσόδημα κατὰ μέσον ὅρον περίπου εἰς 1500 λίρας. Τὸ εἰσόδημα τοῦτο ὑπὸ τὰς σημερινὰς οἰκονομικὰς συνθήκας ἐν Αἰγύπτῳ θεωρεῖται ἱκανοποιητικόν. Ἄλλως τε ἡ ἐκποίησις τοῦ ἀγροκτήματος προσκρούει εἰς τὴν λόγῳ τῶν συναλλαγματικῶν περιορισμῶν ἐν Αἰγύπτῳ ἀπαγόρευσιν τῆς μεταφορᾶς τοῦ τιμήματος εἰς Ἑλλάδα. Ἐκ τῶν συγκεντρωθέντων εἰσοδημάτων τοῦ ἀγροκτήματος ἄνω τῶν 19.000 λιρῶν Αἰγύπτου μετεφέρθησαν εἰς Ἑλλάδα καὶ κατετέθησαν εἰς τὸ ἐν Βόλῳ Ὑποκατάστημα τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος. Ἐκ τούτων δραχμ. 1.500.000 διετέθησαν τελευταίως ὑπὲρ τοῦ ΕΟΤ διὰ τὴν ἀνέγερσιν τοῦ ἀποπερατωθέντος ἤδη τουριστικοῦ ξενοδοχείου Τσαγκαράδας. Ἐπίσης τὸ ἰσότιμον λιρ. Αἰγ. 1750 διετέθη ὑπὲρ τοῦ ἱεροῦ ναοῦ Ἁγίας Παρασκευῆς Τσαγκαράδας. 4) Ἡ περιουσία τοῦ κληρ)τος Σοφ. Ἀχιλλοπούλου, σκοπὸν ἔχοντος ὅπως ἐκ τῶν εἰσοδημάτων αὐτῆς σπουδάζουν εἰς Εὐρώπην πτωχοὶ ἀλλ’ ἐπιμελεῖς νέοι ἐκ Πηλίου εἰς οἱανδήποτε ἐπιστήμην ἢ τέχνην ἀποτελεῖται ἐξ ἀλλοδαπῶν χρεωγράφων, κατατεθειμένων παρὰ τῇ ἐν Βέρνῃ Ἑλβετίας Τραπέζῃ CREDIT SUISSE, ἀξίας περίπου φρ. ἑλβετικῶν 4.000.000 καὶ μέσου ἐτησίου εἰσοδήματος φρ. ἑλβετικῶν 130.000–140.000, κρινομένου ἱκανοποιητικοῦ ὑπὸ τὰς σημερινὰς οἰκονομικὰς συνθήκας καὶ ἐξυπηρετοῦντος πλήρως τὸν σκοπὸν τοῦ διαθέτου διὰ τῆς εἰς τὸ ἐξωτερικὸν ἀποστολῆς καὶ παραμονῆς ἤδη δέκα ὀκτὼ (18) ὑποτρόφων ἐπιλεγέντων κατόπιν διαγωνισμοῦ συμφώνως πρὸς τὰς διατάξεις τῆς διαθήκης καὶ τοῦ νόμου. Εἰς ἕκαστον ὑπότροφον χορηγεῖται ἀναλόγως τοῦ κλάδου τῶν σπουδῶν ὑποτροφία ἑνὸς–τριῶν ἐτῶν, τὰ ἔξοδα μεταβάσεως καὶ ἐπιστροφῆς εἰς τὸ ἐξωτερικόν, τὰ πάσης φύσεως δίδακτρα καὶ μηνιαῖα τροφεῖα ἐκ δραχ. κατὰ τὸ πλεῖστον 4.500 καὶ μέχρις 5.000 τὸ πολὺ καὶ ἐφ’ ὅσον τοῦτο ἀπαιτεῖται ἐκ τοῦ κλάδου τῶν σπουδῶν. Ὡς ἐκ τῆς διατάξεως τοῦ ἄρθρου 106 τοῦ Συντάγματος δὲν δύναται νὰ μεταβληθῇ ὁ ὡς ἀνωτέρω ὑπὸ τοῦ διαθέτου ὁρισθεὶς σκοπὸς ὅστις ἄλλωστε ἐκτελεῖται μετὰ πληρότητος καὶ ἀκριβείας δεδομένου, ὅτι μέχρι τοῦδε τοὐλάχιστον κατεβλήθη προσπάθεια ἱκανοποιήσεως ἁπασῶν τῶν αἰτήσεων τῶν ἐνδιαφερομένων νὰ τύχωσι σπουδῶν ἐν τῷ ἐξωτερικῷ ἐφόσον ἐννοεῖται πληρῶσι τὰς προϋποθέσεις τῆς διαθήκης καὶ τοῦ νόμου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Ἰανουαρίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ

IV) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορ. Ναυτιλίας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ο. Ἀντώνογλου, Θ. Κεραμιτσιόγλου, Γ. Εὐαγγέλου. Εἰς ἀπάντησιν ἀνωτέρω ἐγγράφου σας, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἀντίγραφον ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ἀντώνογλου κλπ., ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ σᾶς γνωρίσωμεν, ὅτι τὸ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργεῖον μελετᾷ τὸ θέμα τῆς ἀποζημιώσεως τῶν ὑπεραρίθμων λεμβούχων εἰς τοὺς διαφόρους λιμένας τῆς χώρας καὶ ἔχει προτείνει δι’ ἐγγράφου του εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Συγκοινωνιῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων ὡρισμένας λύσεις καὶ συγκεκριμένως τὴν ἀποζημίωσιν τῶν ὑπεραρίθμων καὶ πρόσληψιν τῶν ἀναγκαιούντων ἐπὶ μισθῷ ὑπὸ τῶν οἰκείων Λιμενικῶν Ταμείων. Ὡς πρὸς τὸ θέμα τῆς ἐκ παρεξηγήσεως ἀρνήσεως ὡρισμένων ἐπιβατῶν καταβαλόντων ἀχθοφορικὰ εἰς Πειραιᾶ εἴτε εἰς Ἀλεξανδρούπολιν ἀλλὰ διὰ τὴν μεταφορὰν τῶν ἀποσκευῶν των ἐν Πειραιεῖ ὑπὸ τῶν ἐργατῶν ΟΛΠ, καταβάλλουν καὶ εἰς τοὺς λεμβούχους ἀποσκευοφορεῖς Ἀλεξανδρουπόλεως τὴν νόμιμον ἀμοιβήν των, γνωρίζομεν, ὅτι ὁσάκις παρουσιάζονται τοιαῦται περιπτώσεις ἐπιλύονται ὑπὸ τῶν ἁρμοδίων λιμενικῶν ὀργάνων ὥστε πάντες οἱ ἐπιβάται καταβάλλουν τὴν ἣν ὑποχρεοῦνται ἀμοιβὴν τῶν λεμβούχων Ἀλεξανδρουπόλεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Ἰανουαρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΑΝΔΡΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

V) Τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Η. Σκυλλάκου. 1. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ἄνω ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ Λαρίσης κ. Ἠλ. Σκυλλάκου, περὶ μειώσεως τῆς τιμῆς τῶν γεωργικῶν μηχανημάτων καὶ καυσίμων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: 2. Λαμβάνονται διάφορα μέτρα πρὸς ἐξασφάλισιν συμφερόντων ὅρων ἐφοδιασμοῦ τῶν γεωργῶν διὰ τῶν ἀναγκαιούντων αὐτοῖς μηχανημάτων, τὰ ὁποῖα εἶναι τὰ ἑξῆς: α) Διὰ τὰ μηχανήματα ἐγχωρίου κατασκευῆς: Διάθεσις κατ’ ἔτος σημαντικῶν ποσῶν ἐκ κεφαλαίων Δημοσίων Ἐπενδύσεων εἰς τὴν Α.Τ.Ε., πρὸς μαζικὴν προμήθειαν τῶν κυριωτέρων ἐκ τούτων (πετρελαιοκινητῆρες δι’ ἄρδευσιν, ἀντλίαι ἀρδεύσεως, ψεκαστῆρες κλπ.) ἀπ’ εὐθείας ἐκ τῶν βιομηχανιῶν κατασκευῆς αὐτῶν καὶ χορήγησις εἰς τοὺς γεωργοὺς εἰς τιμὴν κόστους διὰ μεσοπροθέσμων δανείων διαρκείας μέχρι πέντε (5) ἐτῶν. Οὕτω ἐπιτυγχάνεται πᾶσα δυνατὴ συμπίεσις τῆς τιμῆς τῶν προμηθευομένων μηχανημάτων καὶ ἐξόφλησις τῆς ἀξίας τούτων εἰς τὰ γεωργοοικονομικῶς λογικώτερα χρονικὰ ὅρια. Ἡ μέθοδος αὕτη ἐφηρμόσθη ἐπιτυχῶς καὶ ἐφαρμόζεται διὰ κατασκευὰς τῆς ἐγχωρίου βιομηχανίας, δικαιολογεῖται δὲ διότι ἀποβλέπει εἰς τὴν ἀνάπτυξίν της. β) Διὰ τὰ μηχανήματα προελεύσεως ἐξωτερικοῦ: Ἐκτὸς τῆς περιπτώσεως τῶν μικρῶν μηχανημάτων, ὡς εἶναι οἱ μοναξονικοὶ ἑλκυστῆρες (κηπευτικοί), οἱ μηχανοκίνητοι ψεκαστῆρες κλπ., τὰ ὁποῖα χρησιμοποιοῦνται ὑπὸ μικροκαλλιεργητῶν καὶ διὰ τὰ ὁποῖα κατὰ τὸ παρελθὸν ἐγένοντο μαζικαὶ προμήθειαι ἐκ μέρους τῆς ΑΤΕ καὶ διάθεσις αὐτῶν εἰς τοὺς γεωργοὺς μὲ τιμὰς κατὰ 30% περίπου τῶν τοιούτων τοῦ ἐλευθέρου ἐμπορίου, διὰ τὰ λοιπὰ μηχανήματα, διὰ τὰ ὁποῖα ἀπαιτεῖται ἡ ἐλευθέρα ἐκλογὴ τῶν ἀγοραστῶν καὶ τὰ ὁποῖα εἶναι πολλῶν εἰδῶν καὶ ποικιλίας μεγεθῶν, μελετᾶται ἡ λῆψις μέτρων, διὰ τῆς ἐφαρμογῆς τῶν ὁποίων δύναται νὰ ἐπέλθῃ συμπίεσις τῆς τιμῆς αὐτῶν. 3. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν μείωσιν τῆς τιμῆς τῶν καυσίμων, γνωρίζομεν, ὅτι διὰ πετρελαιοκίνητα γεωργικὰ μηχανήματα καὶ τοιαῦτα, εἶναι τὰ πλεῖστα ἐκ τούτων ἡ κατὰ χιλιόγραμμον τιμὴ τοῦ ἀκαθάρτου πετρελαίου εἶναι μικρά, τὸ δὲ ποσὸν τοῦ πετρελαίου τὸ ἀπαραίτητον κατὰ στρέμμα διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τῶν διαφόρων καλλιεργητικῶν καὶ λοιπῶν ἐργασιῶν εἶναι ὡσαύτως μικρὸν καὶ ἑπομένως, ἡ ἐκ τῆς χρήσεως τούτου ἐπιβάρυνσις τοῦ ἀγρότου δὲν εἶναι ἀξία λόγου καὶ συνεπῶς δικαιολογεῖ τὴν λῆψιν μέτρων προστασίας. Διὰ τὰ βενζινοκίνητα μηχανήματα, ὡς εἶναι οἱ βενζινοκίνητοι γεωργικοὶ ἑλκυστῆρες ἐν γένει καὶ τὰ μικρὰ (μέχρι 5 ἵππων) βενζινοκίνητα ἀντλητικὰ συγκροτήματα ἀρδεύσεως, διατίθενται κατ’ ἔτος 5.000 τόννοι βενζίνης ἐπὶ μειωμένῳ εἰδικῷ φόρῳ καὶ εἰς ἀναλογίαν 10 χιλιογράμμων δι’ ἕκαστον καλλιεργούμενον στρέμμα καὶ 20 χιλιογράμμων δι’ ἕκαστον ἀρδευόμενον τοιοῦτον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 9 Ἰανουαρίου 1959

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Η. Σκυλλάκου. 1. Ἔχομεν τὴν τιμήν, ἐν σχέσει μὲ τὸ αἴτημα ἐπιδοτήσεως τῶν προοδευτικῶν γεωργῶν Νομοῦ Λαρίσης κατὰ 50% δι’ ἰσοπέδωσιν ἀρδευομένων ἀγρῶν, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι, συμφώνως πρὸς τὰς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 8 παράγρ. 2γ τοῦ Ν. Δ. 3881)58, τὰ ἔργα τῆς ἀνωτέρω τάξεως δύνανται νὰ ἐπιδοτηθοῦν μέχρι 40% τῆς ἀξίας αὐτῶν. Ἐπειδὴ ἐκτέλεσις ἰσοπεδώσεων εἶναι ἀναγκαία διὰ τὰ παλαιὰ καὶ ὑπὸ κατασκευὴν ἀρδευτικὰ δίκτυα εἰς διαφόρους περιφερείας τῆς Ἑλλάδος, τὸ θέμα τῆς ἐκτελέσεως ἐπιδοτήσεως τούτων εἶναι σοβαρόν, τόσον ἀπὸ ἀπόψεως ἐξασφαλίσεως τῶν ἀπὸ τεχνικῆς πλευρᾶς ἀναγκαιούντων μέσων, ὅσον καὶ τῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων καὶ εὑρίσκεται ὑπὸ μελέτην, καὶ ὁριστικὴν ἐπ’ αὐτοῦ λῆψιν ἀποφάσεων καθυστερεῖ. 2. Ἐν τούτοις, πληροφοροῦμεν τὸ Σῶμα, ὅτι ἐκ τοῦ προϋπολογισμοῦ Δημοσίων Ἐπενδύσεων διατίθενται κατ’ ἔτος πιστώσεις πρὸς τὴν ΑΤΕ διὰ τὴν παροχὴν δανείων εἰς προοδευτικοὺς ἀγρότας, ἐπιθυμοῦντας ὅπως ἐκτελέσουν ἰσοπεδώσεις ἀρδευομένων ἀγρῶν των καὶ ἐξεπαιδεύθησαν γεωπόνοι Γενικῶν Ἐφαρμογῶν καὶ τῆς Ὑπηρεσίας Ἐγγείων Βελτιώσεων, πρὸς παροχὴν εἰς τούτους τῶν ἀπαιτουμένων τεχνικῶν ὁδηγιῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Ἰανουαρίου 1960

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

VI. Τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν καὶ Δημ. Ἔργων. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Δ. Γιαχνῆ καὶ Ε. Μπενᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9265)14.10.59 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 468 ἐρώτησις καὶ ἡ ὑπ’ ἀριθ. 27 αἴτησις καταθέσεως ἐγγράφων τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ἰ. Παπαδημητρίου, Δ. Γιαχνῆ καὶ Ε. Μπενᾶ, ἐν σχέσει μὲ τὴν αὔξησιν τῶν ἀποδοχῶν τοῦ προσωπικοῦ τῶν Ε.Η.Σ. καὶ τὴν οἰκονομικὴν κατάστασιν τῶν Ε. Η.Σ. κατὰ τὰ ἔτη 1938 καὶ 1958, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: 1) Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 16)59 ἀπόφασις τοῦ Δευτεροβαθμίου Διοικητικοῦ Διαιτητικοῦ Δικαστηρίου (Δ.Δ.Δ.Δ.) Ἀθηνῶν «περὶ αὐξήσεως τῶν ἀποδοχῶν τοῦ προσωπικοῦ τῶν Ε.Η. Σ.», κατατεθεῖσα νομίμως εἰς τὸ Εἰρηνοδικεῖον Ἀθηνῶν, ἐκοινοποιήθη εἰς τοὺς Ε.Η.Σ. καὶ τὴν Ἕνωσιν Προσωπικοῦ αὐτῶν τὴν 7.10.59, ἐφαρμόζεται ὡς ἔχει ὑπὸ τῶν

Ε.Η.Σ.

Κατὰ συνέπειαν, τὰ ἀναγραφόμενα ἐν τῷ ψηφίσματι, τῷ συνημμένῳ εἰς τὴν ἀνωτέρω ἐρώτησιν τῶν κ.κ. βουλευτῶν περὶ παρεμβάσεως τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ, πρὸς περικοπὴν τῆς ἀποφασισθείσης διὰ τῆς προηγουμένης πράξεως βελτιώσεως τῶν ἀποδοχῶν τοῦ προσωπικοῦ τῶν Ε. Η.Σ., δὲν ἀνταποκρίνεται εἰς τὴν πραγματικότητα. 2) Αἱ εἰσπράξεις τῶν Ε.Η.Σ. τοῦ ἔτους 1938 ἀνῆλθον εἰς τὸ ποσὸν τῶν 113.245.768 δραχ., τοῦ δὲ ἔτους 1958 εἰς τὸ ποσὸν τῶν 128.184.000 δραχμῶν. Ἑτέρωθεν, αἱ δαπάναι ἐν γένει διὰ τὸ προσωπικόν, ἤτοι: μισθός, δῶρα ἑορτῶν, ἐπιδόματα, τριετίαι, βοηθήματα πάσης φύσεως, στολαί, δευτερεύουσαι ἀποδοχαί, παιδικαὶ κατασκηνώσεις κλπ., ἀνῆλθον κατὰ τὸ ἔτος 1938 εἰς τὸ ποσὸν τῶν 42.477.721 δραχμῶν, κατὰ δὲ τὸ ἔτος 1958 εἰς δραχμὰς 67.160.161. Ἤτοι, κατὰ μὲν τὸ ἔτος 1938 αἱ ὑπὲρ τοῦ προσωπικοῦ τῶν Ε.Η.Σ. δαπάναι ἐκάλυπτον τὰ 37,4% τῶν εἰσπράξεων τῆς Ἑταιρείας ταύτης, ἐνῷ τὸ ἔτος 1958 αἱ δαπάναι αὗται ἐκάλυπτον τὰ 52,3% τῶν εἰσπράξεων τῆς Ἑταιρείας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Ἰανουαρίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Θ. Ι. ΚΟΝΙΤΣΑΣ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Η. Μπρεδήμα. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12281)23.12.59 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 865 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Η. Μπρεδήμα, ἐν σχέσει μὲ τὴν χορήγησιν βενζιναντλίας καὶ ἐπαγγελματικῆς ἀδείας ὁδηγοῦ αὐτοκινήτων εἰς Χαράλαμπον Γιαννόπουλον, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: Βάσει τῶν διατάξεων τοῦ νόμου 2129)52 ἐχορηγήθη εἰς τὸν Χαράλ. Γιαννόπουλον ἄδεια ἱδρύσεως πρατηρίου βενζίνης εἰς τὴν ἀστικὴν περιοχὴν Ἀθηνῶν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθμὸν 180670)6.10.52 ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργοῦ Συγκοινωνιῶν, χωρὶς ἐν αὐτῇ ν’ ἀναφέρωνται ἰδιάζοντες λόγοι, οἱ ὁποῖοι ἀσφαλῶς θὰ ἐξετιμήθησαν ὑπὸ τοῦ ὑπουργοῦ εἰς τὴν διακριτικὴν ἐξουσίαν τοῦ ὁποίου ἀνάγεται ἡ χορήγησις τοιούτων ἀδειῶν. Ἡ ἄδεια αὕτη μετεβιβάσθη, μὴ ὑφισταμένου πρὸς τοῦτο κωλύματος ἐκ τῶν διατάξεων τῆς κειμένης νομοθεσίας. Ὡς πρὸς τὴν χορηγηθεῖσαν εἰς τοῦτον ἐπαγγελματικὴν ἄδειαν αὐτοκινήτου, αὕτη ἐχορηγήθη τὸ ἔτος 1955 νομίμως, τῇ αἰτήσει τοῦ ἐνδιαφερομένου, εἰς ἣν περιελαμβάνοντο ἅπαντα τὰ νόμιμα δικαιολογητικά. Ἐν Ἀθήναις τῇ 2 Ἰανουαρίου 1960

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Θ. Ι. ΚΟΝΙΤΣΑΣ

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Συζητοῦνται αἱ πρὸς τὸν Ὑπουργὸν τοῦ Ἐμπορίου ἀπευθυνόμεναι ἀναφοραὶ καὶ ἐρωτήσεις. Ὁ κ. Γ. Πρίφτης ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, ἀναφορικῶς μὲ τὰ κρατικὰ ἀποθέματα ἐλαίου κλπ.

§10Γ. ΠΡΙΦΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, κατὰ τὴν προηγηθεῖσαν συζήτησιν ἐπὶ τοῦ ἐλαϊκοῦ θέματος, τόσον εἰς τὴν παρελθοῦσαν περίοδον, ὅσον καὶ εἰς τὴν παροῦσαν, διεπιστοῦτο καθ’ ἑκάστην συζήτησιν, ὅτι ὑπάρχουν διϊστάμεναι ἀπόψεις, ἀρχικῶς μὲν μεταξὺ τῶν ἐρωτώντων ἢ ἐπερωτώντων βουλευτῶν καὶ τῶν ἑκάστοτε κυρίων ὑφυπουργῶν τοῦ Ἐμπορίου ἐπὶ τῶν ἀποθεμάτων τῶν κρατικῶν τοῦ ἐλαίου καὶ τῶν ἰδιωτῶν, τὰ ὁποῖα ὑπῆρχον εἰς τὴν λῆξιν ἑκάστης ἐλαϊκῆς περιόδου. Οὕτω, κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ 1957 ἡ Ἀντιπολίτευσις εἶχεν ὑποστηρίξει, ὅτι τὰ ἀποθέματα τοῦ ἐλαίου, κρατικὰ καὶ ἰδιωτικά, θὰ ἀνήρχοντο εἰς 50.000 τόννους. Ὁ τότε κ. ὑφυπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου ἠρνήθη, ὅτι ἦτο δυνατὸν νὰ ἀνέρχωνται εἰς αὐτὸν τὸν ὄγκον καὶ κατὰ τὴν ἐπακολουθήσασαν τὸν Δεκέμβριον 1957 συζήτησιν ὁ ἴδιος ὁ κ. ὑφυπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου, εἶχεν ἐπικαλεσθῆ τὴν ὕπαρξιν 40.000 τόννων ἀποθεμάτων κρατικοῦ ἐλαίου καὶ ἐξ ἰδιωτικῆς ἀποθηκεύσεως, οἱ ὁποῖοι τόννοι ἐβάρυνον ἀποφασιστικῶς ἐπὶ τοῦ καθορισμοῦ μιᾶς τιμῆς ἀσφαλείας, ἱκανοποιούσης τοὺς ἐλαιοπαραγωγούς. Ἐπειδὴ τὸ θέμα αὐτὸ πάντοτε ἤρχετο εἰς ἐπικαιρότητα καθ’ ἑκάστην συζήτησιν ἐπὶ τοῦ ἐλαίου, εἴχομεν ζητήσει στοιχεῖα, σχετικῶς μὲ τὴν ἐρώτησιν αὐτὴν ἀπὸ τοῦ Ἰουνίου, ὅσον ἀφορᾷ ἰδιαίτερα τὰ κρατικὰ ἀποθέματα ἐλαιολάδου, τὰ ὁποῖα τώρα, μετὰ τὴν ἐξαγωγικὴν πολιτικὴν καὶ τὸν καθορισμὸν τῆς τιμῆς ἀσφαλείας εἰς 12,50 δραχμὰς κατὰ κιλὸν καὶ τὴν μέχρι σήμερον, παρὰ τὰς διαμαρτυρίας τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν ἀναθεώρησιν τῶν μέτρων αὐτῶν, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι τόσον χρήσιμα, ὅσον θὰ ἦσαν τὴν περίοδον ποὺ ἐζητήθησαν.

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Κοντουδάκης, ἔχει τὸν λόγον.

§12Ι. ΚΟΝΤΟΥΔΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τοὺς ἐλαιοπαραγωγοὺς ἀνησυχοῦν τὰ ἀποθέματα αὐτὰ τοῦ κρατικοῦ ἐλαιολάδου, διότι πρὸ μηνῶν ἰδίως διεδόθη, ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ ρίψῃ εἰς τὴν ἀγορὰν τὰ ἀποθέματα αὐτὰ μὲ κίνδυνον ὑποτιμήσεως τῶν τιμῶν τοῦ ἐλαιολάδου. Δι’ αὐτὸ ἀνησυχοῦν οἱ παραγωγοὶ καὶ περιμένουν καὶ αὐτοὶ καὶ ἡ Βουλὴ νὰ μᾶς γνωρίσῃ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορίου τὶ προτίθεται νὰ πράξῃ καὶ πῶς θὰ ἀντιμετωπίσῃ τὴν διάθεσιν αὐτῶν περισσότερον εἰς τὸ ἐξωτερικόν, παρὰ εἰς τὸ ἐσωτερικόν.

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Κολαμπᾶς, ἔχει τὸν λόγον.

§14Α. ΚΟΛΑΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὡς εἶπον οἱ προηγούμενοι συνάδελφοι, οἱ παραγωγοὶ εἶναι σχεδὸν σὲ ἀπόγνωσιν, ἔπειτα ἀπὸ τὴν πτῶσιν τῶν διεθνῶν ἀγορῶν. Ἐκοινοποιήθη τελευταῖα, ὅτι ἡ Ἱσπανία προσφέρει ἐλαιόλαδα μὲ 9,70 δραχ. τὸ κιλόν. Ἐκτός, λοιπόν, τῶν ἀποθεμάτων καὶ ἐκτὸς τῆς μικρᾶς τιμῆς ἀσφαλείας τῶν 12,50 δραχμῶν, οἱ παραγωγοὶ εἶναι ἀνάστατοι καὶ ἠναγκάσθησαν νὰ συζητήσουν μὲ ἐξαγωγεῖς ἐμπόρους, ὅπως τὸν κ. Καλογερόπουλον καὶ ἄλλους, οἱ ὁποῖοι ἐξάγουν μεγάλας ποσότητας ἐλαίου καὶ οἱ ὁποῖοι εἶπον, ὅτι εἶναι ἀδύνατον νὰ ἐξαγάγουν μίαν ὀκᾶ λάδι, ἔπειτα ἀπὸ τὴν πτῶσιν τῶν τιμῶν τοῦ Ἱσπανικοῦ λαδιοῦ. Δηλαδή, ἡ διεθνὴς ἀγορὰ παρουσιάζει μίαν μεγάλην κάμψιν. Παρακαλοῦμεν, τὸν κ. ὑπουργὸν τοῦ Ἐμπορίου, νὰ μᾶς εἴπῃ πῶς θὰ ἀντιμετωπίσῃ αὐτὴν τὴν κατάστασιν.

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. ὑφυπουργὸς Ἐμπορίου, ἔχει τὸν λόγον.

§16Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργ. Ἐμπορίου). Κύριοι βουλευταί, τὰ ἀποθέματα κρατικοῦ ἐλαιολάδου κατὰ τὸν Δεκέμβριον τοῦ 1958 ἀνήρχοντο εἰς 11.885 τόννους. Ἀπὸ τὰ ἀποθέματα αὐτά, τὰ ὁποῖα διετηρήθησαν μέχρι καὶ τοῦ Αὐγούστου 1959, ἡ Κυβέρνησις, ἀκριβῶς διὰ νὰ προστατεύσῃ τὰς τιμὰς τοῦ ἐλαιολάδου εἰς τὸ ἐξωτερικόν, δὲν διέθεσεν εἰς τὸ ἐσωτερικὸν οὐδεμίαν ποσότητα. Διέθεσε τὸ σύνολον τῆς ποσότητος αὐτῆς ἐκ 10.870 τόννων εἰς τὸ ἐξωτερικὸν δι’ ἐξαγωγὴν μὲ τιμὰς μειωμένας. Ἡ μέση τιμὴ ἐλαιολάδου διὰ τὴν ἐξαγωγὴν αὐτὴν ἦτο κατωτέρα τῶν 12,50 δραχ. κατὰ κιλόν. Παρ’ ὅλον, ὅτι αἱ συναγωνίστριαι χῶραι καὶ κυρίως ἡ Ἱσπανία, ἐμείωσε τὴν τιμὴν εἰς δραχ. 9,75 κατὰ κιλόν, ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις πρὸς προστασίαν τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν καθώρισε τιμὴν συγκεντρώσεως 12,50. Ἡ τιμὴ αὐτή, ὑπολογιζομένων καὶ τῶν ἐξόδων συγκεντρώσεως, θὰ ἀναβιβάσῃ τὸ κόστος εἰς τὸ ποσὸν τῶν 13,20 μὲ 13,40 δραχ. κατὰ κιλόν. Συνεπῶς, λαμβανομένων ὑπ’ ὄψιν τῶν σημερινῶν τιμῶν, αἱ ὁποῖαι ἔχουν μειωθῆ εἰς ἐπίπεδα κατώτερα τῶν 11,50 δραχ. κατὰ κιλὸν διὰ τὸν παραγωγόν, θὰ ἐπισωρεύσουν περαιτέρω ζημίας εἰς τὸν προϋπολογισμὸν διὰ τὴν ἀποφασισθεῖσαν προστατευτικὴν παρέμβασιν καὶ τὴν συγκέντρωσιν 15.000 τόννων ἐλαιολάδου. Ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτὴν ἡ Κυβέρνησις ἐξήντλησε τὰς δυνατότητας, τὰς ὁποίας εἶχεν ἀπὸ πλευρᾶς προϋπολογισμοῦ εἰς ἀνάληψιν δαπανῶν διὰ τὴν προστασίαν τῶν τιμῶν τοῦ ἐσωτερικοῦ καὶ τὴν συντήρησιν τῶν ἀγορῶν τοῦ ἐξωτερικοῦ, διὰ τῆς ἐξαγωγῆς κρατικοῦ ἐλαιολάδου.

§17Γ. ΠΡΙΦΤΗΣ. Θὰ ἦτο δυνατόν, ὁ ἀξιότιμος κ. ὑφυπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου, νὰ μᾶς δώσῃ καθοριστικώτερα τὴν τιμὴν εἰς τὴν ὁποίαν διετέθησαν αὐτοὶ οἱ 10.870 τόννοι, διότι δὲν ἀνέφερε τιμὴν κάτω τῶν 12,50 δραχμῶν. Εἰς μίαν ἀπάντησιν τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, ἐπὶ ἀναλόγου θέματος διὰ τὴν ἐλαϊκὴν πολιτικὴν ἀναφέρεται, ὅτι ἡ ζημία τοῦ Δημοσίου ἀνέρχεται εἰς 35.000.000 δραχμῶν, ἂν δὲν μὲ ἀπατᾷ ἡ μνήμη. Θὰ ἔχῃ τὴν καλωσύνην νὰ μᾶς καθορίσῃ ὁ κ. ὑπουργὸς τὴν μέσην τιμὴν ἐξαγωγῆς;

§18Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργ. Ἐμπορίου). Σᾶς εἶπον ἀκριβῶς ὅτι, ἐνῷ τὸ κόστος τοῦ συγκεντρωθέντος ἐλαιολάδου ἦτο 17 δραχμαὶ περίπου τὸ κιλόν, ἐπωλήθη πρὸς δραχμὰς 12,45 ὡς μέση τιμή, διότι αἱ τιμαὶ κυμαίνονται ἀπὸ 10,90–13,20 δραχμάς.

§19Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Δηλαδή, ὁ κρατικὸς προϋπολογισμὸς διέθεσε 35.000.000 δραχμὰς ὑπὲρ τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Λ. Μπατρῖνος).

§20ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Παπαθανασόπουλος ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, διὰ τὴν παροχὴν πληροφοριῶν, σχετικῶς μὲ τὴν ἱκανοποίησιν ἐπαγγελματικῶν αἰτημάτων τῶν ἀρτεργατῶν.

§21Δ. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, κατὰ τὴν ἐφαρμογὴν τῶν νέων μέτρων καὶ σταθμῶν, ἐδημιουργήθησαν ὡρισμένα ζητήματα, μεταξὺ τῶν ὁποίων εἶναι καὶ τὸ ζήτημα τῆς ἐπαυξήσεως τῆς ἐργασίας τῶν ἀρτεργατῶν, οἵτινες, ἐνῷ μέχρι τότε ἐπεξεργαζόμενοι 91 ὀκάδας ἀλεύρου παρῆγον ἀνάλογον ἀριθμὸν τεμαχίων ἄρτου τῆς μιᾶς ἢ ἡμισείας ὀκάδος, ἤδη, μετὰ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ κιλοῦ εἶναι ὑποχρεωμένοι νὰ ἐργάζωνται περισσοτέρας ὥρας, καθ’ ὅσον ὑποχρεοῦνται νὰ παράγουν περισσότερον ἀριθμὸν τεμαχίων ἄρτου τοῦ ἑνὸς ἢ ἡμίσεος κιλοῦ. Ἡ αὔξησις τοῦ ἀριθμοῦ τῶν παραγομένων τεμαχίων δὲν συνωδεύθη ὑπὸ ἀναλόγου αὐξήσεως τῶν ἡμερομισθίων. Καὶ παρακαλοῦμεν τὸν κ. ὑπουργόν, ὅπως παράσχῃ σχετικὰς πληροφορίας, ἐὰν πρόκειται νὰ ἱκανοποιήσῃ τὸ αἴτημα τῶν ἀρτεργατῶν διὰ τὴν προσαρμογὴν τῶν ἡμερομισθίων των πρὸς τὴν ηὐξημένην ἐργασίαν των. Τὸ ζήτημα ἐπίσης τοῦ Τ.Α.Α.Μ. εἶναι γνωστὸν εἰς τὴν Κυβέρνησιν, διότι εἶναι Ταμεῖον καταβαραθρωμένον καὶ θὰ πρέπει ἡ Κυβέρνησις νὰ μᾶς εἴπῃ, πῶς σκέπτεται νὰ τὸ ἀντιμετωπίσῃ.

§22Δ. ΓΙΑΧΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἐρώτησίς μας γίνεται ἀπὸ ἀφορμὴν ὑπομνήματος τοῦ Σωματείου Ἀρτεργατῶν Ἀμαλιάδος. Διὰ τοῦ ὑπομνήματος τίθενται ὡρισμένα ζητήματα. Τὸ σοβαρώτερον ἐξ ὅλων εἶναι ἡ κατάστασις, ἡ πολὺ δύσκολος, εἰς τὴν ὁποίαν ἔχει περιέλθει τὸ Τ.Α.Α.Μ. Ἐνῷ τὰ ἄλλα Ταμεῖα, αὐτομάτως μετὰ ἀπὸ κἄθε αὔξησιν μισθῶν τῶν ἐργαζομένων αὐξάνουν τὰ ἔσοδά των, μὲ τὸ Τ.Α.Α.Μ. δὲν συμβαίνει τὸ ἴδιο. Χρειάζεται ἀναπροσαρμογὴ τῶν πόρων του, πού, ὡς γνωστόν, εἶναι τὰ 16 λεπτὰ κατ’ ὀκᾶν ἐπὶ τοῦ ἀλεθομένου σίτου. Καὶ ἐνῷ ἀρκεταὶ χιλιάδες ἀπομάχων ἀρτεργατῶν προσετέθησαν στοὺς συνταξιούχους ἐν τούτοις, οὐδεμία αὔξησις τῶν πόρων του ἔγινεν, ὥστε νὰ δυνηθῇ νὰ ἀνταπεξέλθῃ πρὸς τὰς ὑποχρεώσεις του, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ ἀντιμετωπίσῃ τεραστίας δυσκολίας καὶ κατὰ τὰς παρελθούσας ἑορτάς, νὰ εὑρεθῇ εἰς ἀδυναμίαν νὰ χορηγήσῃ τὸ δῶρον εἰς τοὺς συνταξιούχους του ἀπομάχους τῆς ἐργασίας. Θὰ πρέπει νὰ ληφθῇ μέριμνα ἐκ μέρους τῶν κυρίων ὑπουργῶν ἐπὶ τοῦ Ἐμπορίου καὶ Ἐργασίας, διὰ τὴν ἀναπροσαρμογὴν τῶν ἐσόδων του διὰ τῆς αὐξήσεως κατὰ τέσσαρα λεπτὰ τῆς πρὸς αὐτὸ εἰσφορᾶς, ὥστε νὰ ἐπαρκέσῃ διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τῶν ἀναγκῶν του. Καὶ ἐπ’ αὐτοῦ, παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργόν, ὅπως δώσῃ μίαν ἀπάντησιν.

§23Α. ΚΟΛΑΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, συνιστῶ καὶ ἐγὼ τὴν ἀναφοράν.

§24Μ. ΧΡΙΣΤΟΓΕΩΡΓΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, οἱ ἀρτεργάται Ἰωαννίνων, ἀλλὰ καὶ ὅλης τῆς χώρας, ἀπὸ τὸ 1953 ἀγωνίζονται διὰ τὴν μείωσιν τοῦ ποσοῦ ἀλεύρου, τὸ ὁποῖον ὑποχρεοῦνται νὰ κατεργάζωνται ἀπὸ 91 ὀκάδας εἰς 70, χωρὶς μέχρι σήμερον νὰ τὸ κατορθώσουν. Εἶναι ἀναμφισβήτητον, ὅτι διὰ τῆς μεταβολῆς τοῦ μετρικοῦ συστήματος οἱ ἀρτεργάται ἐπεβαρύνθησαν μὲ περισσοτέραν ἐργασίαν, διότι εἶναι ὑποχρεωμένοι νὰ παράγουν περισσότερα τεμάχια ἄρτου, χωρὶς ἀντίστοιχον αὔξησιν τῶν ἡμερομισθίων των. Πέραν τούτου, εἶναι ἀνάγκη νὰ δοθῇ προσοχὴ εἰς τὸ ζήτημα τοῦ Ταμείου Ἀσφαλίσεως Ἀρτεργατῶν–Μυλεργατῶν, τὸ ὁποῖον ἔφθασεν εἰς τὸ τραγικὸν σημεῖον νὰ μὴ δύναται νὰ καταβάλῃ τὰς συντάξεις τῶν μελῶν του. Δι’ αὐτοὺς τοὺς λόγους, παρακαλοῦμεν τὸν κ. ὑπουργόν, ὅπως πληροφορήσῃ τὸ Σῶμα τὶ μέτρα πρόκειται νὰ λάβῃ διὰ τὴν αὔξησιν τῶν ἡμερομισθίων τῶν ἀρτεργατῶν, τὴν μείωσιν τῆς ποσότητος ἀλεύρου, τὴν ὁποίαν ὑποχρεοῦνται νὰ κατεργάζωνται καὶ τὴν αὔξησιν τῶν πόρων τοῦ ἀσφαλιστικοῦ των ταμείου.

§25Ι. ΔΡΑΓΟΝΕΤΗΣ. Καίτοι, κ. Πρόεδρε, τὸ θέμα ἐξετέθη ἐπαρκῶς, θεωρῶ χρέος μου νὰ εἴπω καὶ ἐγὼ τὰ ἑξῆς ὀλίγα: Ἡ Κυβέρνησις ἐξακολουθεῖ νὰ κωφεύῃ εἰς τὰς συνεχεῖς διαμαρτυρίας τῶν ἀρτεργατῶν, οἵτινες μὲ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ κιλοῦ ἐπεβαρύνθησαν εἰς ἐργασίαν κατὰ 25%, ὑποχρεούμενοι ἀντὶ 8 ὡρῶν νὰ ἐργάζωνται 10, χωρὶς νὰ τύχουν ἀντιστοίχου αὐξήσεως τοῦ ἡμερομισθίου των. Ταὐτοχρόνως, οἱ ἀρτεργάται Ἰωαννίνων, ὅσον καὶ τῆς λοιπῆς Ἑλλάδος, διαμαρτύρονται καὶ ζητοῦν ἀναπροσαρμογὴν τῶν πόρων τοῦ ἀσφαλιστικοῦ των ταμείου, τὸ ὁποῖον κινδυνεύει, λόγῳ ἐπιβαρύνσεώς του ὑπὸ τῶν ὁμαδικῶς ἐξερχομένων τοῦ ἐπαγγέλματός των ἀρτεργατῶν, συνεπεία τῆς ἑκάστοτε ἀκολουθουμένης κυβερνητικῆς πολιτικῆς. Εἰς τὰ αἰτήματα αὐτὰ ἡ Κυβέρνησις οὐδεμίαν στοργὴν καὶ ἐνδιαφέρον ἐπέδειξεν, ὁ κύριος, μάλιστα, ὑπουργὸς ἐπὶ τῆς Ἐργασίας, εἰς σχετικὴν ἀπάντησίν του ἀναφέρει, ὅτι ἡ δημιουργία νέων ὅρων ἐργασίας προϋποθέτει ὑπογραφὴν νέων συλλογικῶν συμβάσεων, δηλαδή, οὐσιαστικῶς μεταφέρει τὸ θέμα. Παρακαλοῦμεν ὅθεν, τὸν κ. ὑπουργόν, ὅπως γνωρίσῃ εἰς τὸ Σῶμα τὶ σκέπτεται νὰ πράξῃ, σχετικῶς μὲ τὴν αὔξησιν τῶν ἡμερομισθίων τῶν ἀρτεργατῶν, τὴν ἐλάττωσιν τῆς ἐπεξεργαζομένης ποσότητος εἰς 91 κιλὰ καὶ τὴν προστασίαν τοῦ ἀσφαλιστικοῦ των ταμείου.

§26Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργ. Ἐμπορίου). Κύριοι βουλευταί, μὲ ἐπρόλαβεν ὁ προλαλήσας συνάδελφος εἰς τὸ νὰ τονίσω, ὅτι τὸ θιγόμενον θέμα δὲν εἶναι τῆς ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου καὶ ὅτι εἶναι θέμα ἁρμοδιότητος τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Ἐργασίας. Ἐν τούτοις δὲν εἶχον οὐδεμίαν διάθεσιν νὰ ἀποφύγω νὰ δώσω ἀπάντησιν εἰς τοὺς ἀξιοτίμους συναδέλφους τοὺς ἐρωτήσαντος διότι τυχὸν αὐτὰ τὰ πράγματα ἔχουν λεχθῆ κατὰ τὸν ἴδιον τρόπον καὶ εἰς τὸ παρελθόν. Θὰ ἐνθυμῆσθε, ὅτι κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου περὶ μέτρων καὶ σταθμῶν, ἐτέθη τὸ θέμα τῆς ἀναπροσαρμογῆς τῆς ἀμοιβῆς τῶν ἀρτεργατῶν λόγῳ τῆς προβλεπομένης μεταβολῆς τῶν σταθμῶν. Ἀπήντησα καὶ τότε, ἐπαναλαμβάνω καὶ σήμερον, ὅτι ἡ ἀμοιβὴ τῶν ἀρτεργατῶν ἔχει καθορισθῆ βάσει τῆς ἐπεξεργαζομένης ποσότητος ἀλεύρου. Καὶ ἔχει καθορισθῆ, ὅτι δικαιοῦνται ἑνὸς πλήρους ἡμερομισθίου διὰ τὴν ἐπεξεργασίαν 91 ὀκάδων ἀλεύρου. Ἡ μεταβολὴ τοῦ μετρικοῦ συστήματος δὲν ἐπηύξησε τὴν ἐπεξεργαζομένην ποσότητα, ἁπλῶς αἱ 91 ὀκάδες μετετράπησαν καὶ ἔγιναν 116,48 χιλιόγραμμα. Ἡ ποσότης παραμένει ἡ αὐτή. Ὅπως καὶ τότε, ἔτσι καὶ τώρα εἶναι δυνατὸν εἰς τοὺς ἀρτοποιοὺς νὰ κατασκευάζουν τύπους τῆς ἰδικῆς των προτιμήσεως καὶ τῆς πελατείας. Ἀλλοῦ μὲν νὰ κατασκευάζουν καρβέλια, ἀλλοῦ νὰ κατασκευάζουν κουλοῦρες. Ἂν φθάσωμεν νὰ μετρήσωμεν τὴν ἀμοιβὴν ἀναλόγως τοῦ τύπου τοῦ παραγομένου ἄρτου, τότε θὰ πρέπει ν’ ἀναπροσαρμόσωμεν τὸ ἡμερομίσθιον καὶ διὰ τὰς περιπτώσεις ἐκείνας ποὺ ἡ ἐργασία εἶναι εὐκολωτέρα καὶ ἡ ἀπασχόλησις μικροτέρα. Ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτὴν εἶναι, τὸ ὀλιγώτερον ἀτυχὴς ἡ σύνδεσις τῆς μετατροπῆς τοῦ μετρικοῦ συστήματος μὲ τὴν αὔξησιν τῶν ἡμερομισθίων τῶν ἀρτεργατῶν. Ἂν ἐπιδιώκουν τὴν αὔξησιν τῆς ἀμοιβῆς των εἶναι δικαιολογημένοι καὶ αὐτὸ θὰ τὸ κρίνουν τόσον οἱ ἐργοδόται των ἢ τὰ Διαιτητικὰ Δικαστήρια, εἰς περίπτωσιν διαφωνίας. Ἄλλωστε, τὸ σύστημα αὐτὸ ἰσχύει ἀπὸ 10ετίας καὶ πλέον καὶ προπολεμικῶς ἡ ἀμοιβή των ἦτο ὑπολογισμένη μὲ ἀπόδοσιν μεγαλυτέραν τῆς σημερινῆς κατὰ 14 ὀκάδας. Ἔναντι τῶν 91 ὀκάδων, προπολεμικῶς παρεσκεύαζον 105 ὀκάδας. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον πάντοτε ἠρνήθην τὴν παροχὴν οἱασδήποτε ἀμοιβῆς διὰ τὴν γενομένην μεταβολὴν τοῦ μετρικοῦ συστήματος. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ Ταμεῖον Ἀσφαλίσεως Ἀρτεργατῶν, ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου εἰσήχθη εἰς τὴν Βουλὴν καὶ ἐψηφίσθη νόμος, διὰ τοῦ ὁποίου διώκεται ἡ λαθράλεσις. Δι’ αὐτοῦ τοῦ μέτρου, τὸ Ταμεῖον Ἀσφαλίσεως Μυλεργατῶν–Ἀρτεργατῶν θὰ εἰσπράξῃ περισσότερα ἔσοδα, λόγῳ τῆς αὐξήσεως τῶν ἀλεθομένων ποσοτήτων. Πέραν αὐτοῦ, ὁ δημόσιος προϋπολογισμός, κατ’ ἐπανάληψιν, ἦλθεν εἰς ἐνίσχυσιν τοῦ Ταμείου Ἀρτεργατῶν καὶ τελευταίως κατὰ τὸ πρὸ τῶν ἑορτῶν χρονικὸν διάστημα διετέθησαν 5 ἢ 6 ἑκατομμύρια—δὲν εἶμαι πρόχειρος ἀκριβῶς ἐπὶ τοῦ ποσοῦ—διὰ τὴν ἐνίσχυσιν τοῦ Ταμείου Ἀρτεργατῶν καὶ τὴν διευκόλυνσίν του πρὸς καταβολὴν τῶν συντάξεων. Λαμβάνει, συνεπῶς, ἡ Κυβέρνησις τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα ἀπαιτοῦνται διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τῆς καταστάσεως, ἡ ὁποία ὑπάρχει εἰς τὸ Ταμεῖον Ἀρτεργατῶν. Ἂν τὸ μέτρον περὶ τῆς καταπολεμήσεως τῆς λαθραλέσεως δὲν ἀποδώσῃ τὰ ἀναμενόμενα ἀποτελέσματα, ἀναμφισβητήτως ἡ Κυβέρνησις θὰ λάβῃ τὰ προσήκοντα μέτρα. Πέραν τούτου, μελετῶνται καὶ ἄλλαι λύσεις, αἱ ὁποῖαι, ἐφ’ ὅσον τελικῶς θεωρηθοῦν ἀπαραίτητοι διὰ τὴν ἐνίσχυσιν τοῦ Ταμείου, θὰ ἔλθουν ἐνώπιόν σας, διότι θὰ χρειασθοῦν νομοθετικὴν κύρωσιν.

§27ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Εὐαγγελίδη, Δ. Γιαχνῆ, Ν. Κιτσίκη, Σ. Ἠλιοπούλου καὶ Μ. Σβώλου σχετικὴ μὲ τὴν ματαίωσιν τῶν ἐξαγγελθέντων ρυμοτόμησιν εἰς τὸ κέντρον τῆς πόλεως διαγράφεται ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορίου καὶ μεταφέρεται λόγῳ ἁρμοδιότητος εἰς τὰς πρὸς τὸν κ. ὑφυπουργὸν Οἰκισμοῦ ἐρωτήσεις. Ὁ κ. Η. Ἠλιοῦ, ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἐρωτήσεώς του πρὸς τοὺς ὑπουργοὺς Ἐμπορίου καὶ Συντονισμοῦ διὰ τῆς ὁποίας ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ ἐὰν καὶ κατὰ ποῖον τρόπον ἀσκῆται ὁ ἔλεγχος εἰς τὴν ὑπὸ τῶν Τραπεζιτικῶν Ἱδρυμάτων διαχείρισιν τῆς ἀγορᾶς χρήματος κλπ.

§28Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὴν διατύπωσιν τῆς ἐρωτήσεως αὐτῆς, τὴν ὁποίαν θ’ ἀναπτύξῃ ἐν ταῖς λεπτομερείαις ὁ συνάδελφος κ. Ἠλιόπουλος, ἔδωσεν ἀφορμὴν πρόσφατος αὐτοκτονία ἀνωτέρου ὑπαλλήλου τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης καὶ ἡ ἀπώλεια ἀποταμιεύσεως διαφόρων καταθετῶν, γεγονὸς ὅπερ ἔφερεν εἰς τὴν ἐπιφάνειαν, ὅτι κατὰ παρέκκλισιν τῶν κανόνων τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς γίνονται χρηματοδοτήσεις πρὸς τρίτους καὶ καταθέσεις εἰς τὸν χῶρον τῶν Τραπεζῶν, ὑπὸ τὸ ἔμβλημα τῶν Τραπεζῶν, ἐν γνώσει τῶν Τραπεζῶν, ἐκ μέρους ὑπαλλήλων τῶν Τραπεζῶν. Ἐὰν καὶ κατὰ πόσον εἰς τὸ θέμα αὐτὸ ἀσκῆται ὁ προσήκων ἔλεγχος τῆς ἀγορᾶς χρήματος, εἶναι τὸ ἀντικείμενον τῆς ἐρωτήσεώς μας, προδήλως, τεινούσης εἰς τὴν ἀποτροπὴν ζημιῶν, αἱ ὁποῖαι ἤθελον ἐπιφέρει γενικώτερον κλονισμὸν καὶ ἡ ὁποία εἶναι ἀξία ἐνδελεχοῦς προσοχῆς.

§29ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Ἠλιόπουλος, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἐρωτήσεως.

§30Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, πρὸ πενταμήνου ἐγνωστοποιήθη ἀπὸ τὸν τύπον, ὅτι ηὐτοκτόνησεν ἕνας ἀνώτερος ὑπάλληλος τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης, ὁ ὁποῖος ἐφέρετο ὡς προϊστάμενος τῆς ὑπηρεσίας συγκεντρώσεως κεφαλαίων ἀρχικῶς καὶ ἔπειτα προϊστάμενος μιᾶς ὑπηρεσίας καταθέσεως εἰς τὸ Κεντρικὸν Κατάστημα τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης. Ἐξ ἀφορμῆς αὐτοῦ τοῦ γεγονότος ἐγνώσθη, ὅτι ὁ ὑπάλληλος αὐτός, ὁ αὐτοκτονήσας, μαζὺ μὲ ἀριθμόν τινα ἄλλων ὑπαλλήλων τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης ἠσχολεῖτο εἰς τὴν συγκέντρωσιν καταθέσεων ἀπὸ τὰ πλαίσια τῶν τραπεζιτικῶν ἐργασιῶν καταθέσεως καὶ τῆς ἀξίας τῆς πίστεως διότι, ἐν συνεχεία, τὰ ποσὰ αὐτῶν τῶν καταθέσεων διετίθεντο πρὸς δανεισμὸν εἰς πρόσωπα εὑρισκόμενα ἔξω ἀπὸ τὰ πλαίσια τῆς πιστοδοτικῆς δραστηριότητος τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης. Οὕτω, τοὐλάχιστον, ἀνεκοινώθη ἀπὸ τὴν διοίκησιν τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης, ὅτι δηλαδὴ ἡ Τράπεζα δὲν εἶχε γνῶσιν αὐτῶν τῶν ἐργασιῶν αἱ ὁποῖαι, ἐν τούτοις, διενεργοῦνται ἐντὸς τοῦ Κεντρικοῦ Καταστήματος τῆς Τραπέζης καὶ ὑπὲρ τῆς Τραπέζης, παρουσίᾳ πολλῶν ὑπαλλήλων τῆς Τραπέζης. Ἐλάμβανον δὲ μέρος διὰ τὴν διενέργειαν αὐτῶν τῶν ἐργασιῶν πλείονες τοῦ ἑνὸς ὑπάλληλοι καὶ δακτυλογράφος καὶ κλητὴρ ὁ ὁποῖος διεβίβαζε τὰ ἔγγραφα αὐτά. Ἐγράφη εἰς τὸν τύπον καὶ συνεκινήθη ἡ κοινὴ γνώμη. Εἶναι γνωστὰ αὐτά. Ἐν τούτοις, ἡ ἀπάντησις, ἡ ὁποία ἐδόθη ἀπὸ τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἱκανοποιήσῃ κανένα. Διότι ἐδῶ παρουσιάζεται, ὅτι ἐντὸς τοῦ Κεντρικοῦ Καταστήματος, τοῦ μεγαλυτέρου πιστωτικοῦ Ἱδρύματος τῆς χώρας μας τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος διενηργεῖτο τοκογλυφία, χωρὶς ἐν τῷ μεταξὺ καὶ μετὰ τὰ γεγονότα αὐτὰ νὰ ἔχῃ ἀνακοινωθῆ τί ἔγινεν ἐπὶ τῶν γεγονότων αὐτῶν, ἂν διενηργήθη καμμία ἔρευνα διοικητικὴ εἴτε ἀπὸ τὴν Τράπεζαν, εἴτε ἀπὸ τὴν Νομισματικὴν Ἐπιτροπὴν καὶ ἀπὸ τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος, ἡ ὁποία, ὑποθέτω, ὅτι ὤφειλε ν’ ἀσκήσῃ κἄποιον ἔλεγχον εἰς τὸ ἂν τηροῦνται οἱ κανόνες τῆς χρηματοδοτήσεως τῆς οἰκονομίας, ἀλλ’ οὔτε καὶ ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορίου, διότι νομίζω, ὅτι καὶ τὸ Ὑπουργεῖον θὰ ἦτο ἁρμόδιον. Ἀκόμη θὰ ἔλεγα οὔτε καὶ ἀπὸ τὸν Εἰσαγγελέα διότι ἐδῶ εἰς περιστατικὰ πολὺ ἀσήμαντα ἐπενέβη αὐτεπαγγέλτως ὁ Εἰσαγγελεύς. Ἐγράφη διὰ τοὺς ἐργολάβους τῆς Ὁμονοίας καὶ ἐπενέβη ὁ Εἰσαγγελεὺς καὶ ἐδίωξεν αὐτὸν ποὺ ἔδωσε τὴν πληροφορίαν. Διὰ γεγονότα συνταρακτικὰ ποὺ εἶχον ὡς συνέπειαν μίαν αὐτοκτονίαν δὲν συνεκινήθη ἡ Δικαιοσύνη οὔτε αὐτεπαγγέλτως, οὔτε κατόπιν ἐνεργειῶν τοῦ Ὑπουργείου ἢ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, τῆς ἀσκούσης τὸν ἔλεγχον ἐπὶ τῆς δραστηριότητος τῆς πιστωτικῆς τῶν Τραπεζῶν. Θὰ ἤθελα νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχήν σας καὶ ἐπὶ τοῦ ἑξῆς σημείου: Ὅτι αἱ συναλλαγαὶ ἀρχικῶς ἐγένοντο εἰς τὸ Βʹ Κατάστημα τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης, εἰς τὴν παλαιὰν Τράπεζαν Ἀθηνῶν. Ἔπειτα μετεφέρθησαν εἰς τὸ Κεντρικὸν Αʹ. Δὲν ξέρω ἂν μετεφέρθησαν αἱ συνήθειαι, αἱ ὁποῖαι ὑπῆρχον εἰς τὴν παλαιὰν Τράπεζαν Ἀθηνῶν καὶ συνέπεια αὐτῶν τῶν γεγονότων ἦτο ἡ δραστηριότης, ἡ ὁποία μετεφέρθη εἰς τὸ Κεντρικὸν Κατάστημα τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης. Γεγονὸς εἶναι, ὅτι ἡ Ἐθνικὴ Τράπεζα ἔχει μίαν ἱστορίαν ἐθνικὴν καὶ ἔχει μίαν συμβολὴν περισσότερον τοῦ αἰῶνος εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τῆς οἰκονομίας τῆς χώρας μας. Δὲν θὰ ἦτο λοιπὸν ἐπιτετραμμένον τώρα εἰς τὴν ἐποχὴν αὐτὴν ποὺ γίνεται προσπάθεια νὰ ἀναθέσωμεν τὰς ἐλπίδας τῆς χρηματοδοτήσεως, τῆς ἀναπτύξεως τῆς οἰκονομίας μας εἰς Τραπέζας αὐτῆς τῆς μορφῆς νὰ παρουσιάζωνται φαινόμενα τοιαῦτα, τὰ ὁποῖα εἶναι καταδικαστέα καὶ τὰ ὁποῖα, ἐν πάσῃ περιπτώσει, κλονίζουν τὴν πίστιν τοῦ κοινοῦ πρὸς τὴν Τράπεζαν. Θὰ ἠθέλαμεν νὰ πληροφορηθῶμεν ἂν πράγματι παρηκολουθήθη ἡ ὑπόθεσις αὐτὴ ἢ ἐπῆγεν εἰς τὸ χρονοντούλαπον.

§31Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Συνιστῶ καὶ ἐγώ, κ. Πρόεδρε.

§32Ι. ΔΡΑΓΟΝΕΤΗΣ. Κι’ ἐγώ, κ. Πρόεδρε, συνιστῶ.

§33Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐμπορίου). Δὲν ὑπάρχει οὐδεμία ἀμφιβολία, ὅτι τὰ ὅσα ἀνέφερεν ὁ κ. συνάδελφος ἀποτελοῦν ἕνα ἀτύχημα διὰ τὴν Τράπεζαν τὴν Ἐθνικήν, ἕνα ἀτυχὲς γεγονὸς μὴ ἔχον σχέσιν μὲ αὐτὴν ταύτην τὴν Τράπεζαν, καὶ μὲ τὸν τρόπον τῆς ἀσκήσεως τῆς πίστεως ὑπὸ τῆς Τραπέζης. Ἐὰν ὁ κ. συνάδελφος ἢ οἱ κ. συνάδελφοι ἐπιμένουν νὰ πληροφορηθοῦν ἐὰν ὑφίσταται σύνδεσμός τις μὲ τὸ ἀτύχημα αὐτό, καὶ μὲ τὸν τρόπον τῆς ἀσκήσεως τῆς πιστωτικῆς πολιτικῆς ὑπὸ τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης, ἐπιφυλάσσομαι τὴν προσεχῆ Παρασκευὴν νὰ φέρω ὅσα στοιχεῖα εἶναι δυνατὸν νὰ πείσουν τὴν Βουλήν, ὅτι οὐδεμία σχέσις ὑφίσταται μεταξὺ τοῦ τρόπου ἀσκήσεως τῆς πιστωτικῆς πολιτικῆς τῆς Τραπέζης καὶ τοῦ ἀτυχήματος αὐτοῦ. Θὰ παρεκάλουν ὅμως ἐπ’ εὐκαιρίᾳ νὰ εἴπω τοῦτο: Ὅτι ὡς γνωστὸν ἡ διαδικασία καὶ ὁ τρόπος τῆς ἀσκήσεως τῆς πιστωτικῆς πολιτικῆς τῆς χώρας κατευθύνεται ἀπὸ τὴν Νομισματικὴν Ἐπιτροπήν, ἡ ὁποία ἐποπτεύει τὴν πιστωτικὴν πολιτικήν. Δύναμαι νὰ πληροφορήσω τοὺς κ. συναδέλφους, ὅτι ἡ Νομισματικὴ Ἐπιτροπή, εἰς ἐκτέλεσιν σχετικῆς διατάξεως τοῦ νόμου, ἔχει καταρτίσει μίαν εἰδικὴν ὑπηρεσίαν, τὴν ὑπηρεσίαν Γενικῆς Ἐπιθεωρήσεως τῶν Τραπεζῶν, τῆς ὁποίας προΐσταται ἀνώτατος ὑπάλληλος τῆς Τραπέζης Ἑλλάδος, ὁ ὁποῖος πλαισιοῦται μὲ 30 ἐπίσης ἀνωτέρους ὑπαλλήλους, εἰδικοὺς διὰ τὸν ἔλεγχον καὶ διὰ τὸν τρόπον ἀσκήσεως τῆς πιστωτικῆς πολιτικῆς ὑπὸ τῶν Τραπεζῶν, ἀλλὰ καὶ μὲ τὸν τρόπον τὸν ὁποῖον χρησιμοποιοῦν αἱ χρηματοδοτούμεναι παραγωγικαὶ καὶ ἐπιχειρηματικαὶ μονάδες τὰς παρεχομένας πιστώσεις. Παρακολουθεῖται μὲ προσοχὴν καὶ μὲ ὅλην τὴν ἐπιβαλλομένην αὐστηρότητα τόσον ἡ ἐκτέλεσις τῶν ἀποφάσεων τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς, ὅσον καὶ ὁ τρόπος μὲ τὸν ὁποῖον αἱ χρηματοδοτούμεναι παραγωγικαὶ μονάδες χρησιμοποιοῦν τὰς πιστώσεις τὰς ὁποίας λαμβάνουν. Δύναμαι νὰ σᾶς βεβαιώσω, ὅτι τοὐλάχιστον μία φορὰ τὸ ἔτος ὅλαι αἱ Τράπεζαι καὶ ὅλα τὰ ὑποκαταστήματα ὑφίστανται τὸν αὐστηρὸν ἔλεγχον καὶ ὁπουδήποτε ἡ ἐπιθεώρησις τῶν Τραπεζῶν διαπιστώσει ἀταξίαν, τόσον εἰς τὰς Τραπέζας ὅσον καὶ εἰς τὰς χρηματοδοτουμένας καὶ πιστοδοτουμένας παραγωγικὰς μονάδας, αἱ κυρώσεις αἱ προβλεπόμεναι ὑπὸ τοῦ νόμου ἐπιβάλλονται πάντοτε. Τέλος κατὰ τὸ τελευταῖον διάστημα πλέον τῶν 100 κυρώσεων ἐπὶ παραβάσεων, τῶν διαφόρων παραγωγικῶν μονάδων, ἀλλὰ καὶ Τραπεζῶν ἔχουν ἐπιβληθῆ. Σᾶς βεβαιῶ, ὅτι ἡ πιστωτικὴ πολιτικὴ τῆς χώρας ἀσκεῖται μὲ ὅλην τὴν ἐπιβαλλομένην προσοχήν, κι’ ἐὰν ὅπως εἶναι φυσικὸν γίνωνται παραβάσεις, αὗται ἐπισύρουν τὰς ἐπιβαλλομένας κυρώσεις. Ὑπῆρξε βεβαίως καὶ τὸ ἀτύχημα τὸ ὁποῖον ἀναφέρετε. Μοιραῖον ἦτο τὸ ἀτύχημα. Δὲν ἔχει σχέσιν μὲ τὸν τρόπον μὲ τὸν ὁποῖον ἡ Ἐθνικὴ Τράπεζα, ἀσκεῖ τὴν πιστωτικὴν πολιτικήν, καὶ δὲν ἔχει οὐδεμίαν σχέσιν καὶ δὲν δύναται νὰ ἐπιφέρῃ εὐθύνας διὰ τὴν διοίκησιν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἐὰν νομίζητε, ὅτι πρέπει νὰ ὑπάρχουν περισσότεραι πληροφορίαι, ὡς πρὸς τὸ θέμα αὐτό, παρακαλῶ τὸν κ. Πρόεδρον τὴν προσεχῆ Παρασκευήν, ἡμέραν ἐλέγχου, νὰ ἔλθῃ πρώτη ἡ ἐρώτησις, διὰ νὰ λάβῃ ἀπάντησιν εἰς τὰ συγκεκριμένα ἐρωτήματα, τὰ ὁποῖα ὑπέβαλεν ὁ κ. Ἠλιόπουλος.

§34Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ ἀπάντησις τοῦ κ. ὑπουργοῦ, δὲν ἱκανοποιεῖ κατὰ τοῦτο: Ὅτι κυρίως ἡ ἐρώτησις στρέφεται, περὶ τὸ ἐὰν διὰ τὸ συγκεκριμένον αὐτὸ ἐπεισόδιον, ἔγινεν ἔλεγχος πραγματικὸς ἀπὸ μέρους τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς, ἢ τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου, καὶ ἐνδεχομένως ἀπὸ τὴν Διοίκησιν τῆς ἰδίας τῆς Τραπέζης. Διότι ὑπάρχει ἕνα ἀναμφισβήτητον γεγονός, τὸ ὁποῖον ἐβεβαιώθη καὶ δὲν διεψεύσθη, ὅτι πολλοὶ ὑπάλληλοι τῆς Τραπέζης ἀνεμίχθησαν εἰς τὴν ὑπόθεσιν αὐτήν. Ἐὰν ἐνεργήθη ἔλεγχος, ὑποτίθεται, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ ληφθοῦν μέτρα κατὰ τῶν ὑπαλλήλων, ἢ ἐφ’ ὅσον ἡ Διοίκησις δὲν εἶναι ἀναμεμιγμένη εἰς τὴν ἱστορίαν αὐτήν, νὰ ληφθοῦν μέτρα κατὰ τοῦ προσώπου τὸ ὁποῖον ἀνεμίχθη καὶ ἠσχολήθη μὲ τὸ θέμα διὰ τὸ ὁποῖον ἀναμφισβητήτως ἔχει εὐθύνας.

§35Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐμπορίου). Θὰ σᾶς δώσω ἀπάντησιν τὴν προσεχῆ Παρασκευήν.

§36ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς ὥρας τῆς συζητήσεως

τῶν ἐρωτήσεων, εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Γκίλλας, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§37Α. ΓΚΙΛΛΑΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§38ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§39Η. ΗΛΙΟΥ. Εἰς τὰ πρακτικὰ δημοσιεύεται χωρὶς νὰ ἀναγνωσθῇ εἰς τὴν Βουλήν, ἡ γνωστὴ ἐπιστολὴ τοῦ Ἀνωτάτου Σοβιέτ, τὸ ὁποῖον κάμνει μίαν ἔκκλησιν διὰ τὸν γενικὸν καὶ πλήρη ἀφοπλισμὸν καὶ ἐλπίζει: «Ὅτι τὰ Κοινοβούλια...... (ἀναγινώσκει)..............». Ἐπὶ τῆς ἐκκλήσεως αὐτῆς, ἀπευθυνομένης εἰς τὸ Κοινοβούλιον καὶ πρὸς τὰ μέλη αὐτοῦ, πρόκειται τὸ Προεδρεῖον τῆς Βουλῆς νὰ διατυπώσῃ ἀπάντησιν;

§40ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ Προεδρεῖον, ἐπιφυλάσσεται νὰ προβῇ εἰς σχετικὴν ἀνακοίνωσιν. Συνεχίζεται ἡ συζήτησις τῶν ἐπερωτήσεων ἐπὶ τοῦ καπνικοῦ θέματος. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ ὑπ’ ἀριθ. 19, δὲν θὰ συζητηθῇ, διότι ἀφορᾷ ἄλλο ἀντικείμενον, τὸ καπνεργατικόν. Ἑπομένως, συζητοῦνται αἱ ὑπ’ ἀριθ. 9, 14, 34 καὶ 45.

§41Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ. Ἐὰν δὲν ἀπατῶμαι, συνεφωνήθη ἐξ ἑνὸς κόμματος νὰ ὁμιλήσῃ ἕνας ὁμιλητής. Πληροφοροῦμαι, ὅτι θὰ ὁμιλήσουν πολλοί. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει δὲν θὰ τηρηθῇ ἡ συμφωνία τῶν 2 ἢ 3 ἡμερῶν.

§42ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, αὐτὸ θὰ τὸ ὁρίσουν τὰ κόμματα. Τὸ Προεδρεῖον δὲν ἠμπορεῖ παρὰ νὰ καλέσῃ ὅλους τοὺς ἐγγεγραμμένους.

§43Θ. ΛΥΜΠΕΡΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἴπομεν νὰ γενικευθῇ ἡ συζήτησις καὶ νὰ ὁμιλήσουν πρῶτον οἱ ἐπερωτῶντες, καὶ ἐν συνεχείᾳ, διὰ νὰ μὴ παραταθῇ ἡ συζήτησις, νὰ ὁρίσουν τὰ κόμματα τοὺς ὁμιλητὰς αὐτῶν. Αὐτὸ συνεφωνήθη καὶ ὄχι νὰ παραγκωνισθοῦν οἱ ἐπερωτῶντες.

§44Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, αὐτὸ ποὺ ἰσχυρίζεται ὁ κ. συνάδελφος, αὐτὸ συνεφωνήθη μεταξὺ ὅλων τῶν κομμάτων. Ἐν πάσῃ περιπτώσει οἱ ἐπερωτῶντες, εἶναι ἐπερωτῶντες καὶ δικαιοῦνται νὰ ὁμιλήσουν. Ὀρθὸν εἶναι ἡ συζήτησις νὰ περατωθῇ τὴν Παρασκευήν. Ἀπὸ τῆς πλευρᾶς ταύτης ἡ Ἀντιπολίτευσις ἔχει ἓν παράπονον ἔναντι τοῦ Προεδρείου. Κύριε Πρόεδρε, μετὰ τὴν ἀνάπτυξιν τοῦ θέματος ἐκ μέρους ἑνὸς τῶν ἐπερωτώντων, ὑμεῖς διεκόψατε τὴν συνεδρίασιν, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον οὐδόλως διευκολύνει τὴν τήρησιν τῆς συμφωνίας διὰ τὴν περάτωσιν τῆς συζητήσεως ἐντὸς τριῶν ἡμερῶν.

§45ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, ὡμίλησεν εἷς ἐκ τῶν ἐπερωτώντων καὶ ἀκολούθως ὁ κ. ὑπουργός. Ἡ ὥρα ἦτο ἤδη 11.15′. Ἔλυσα τὴν συνεδρίασιν, διότι δὲν ἠθέλησα νὰ τὴν διακόψω ἐλλείψει ἀπαρτίας. Λάβετε ὑπ’ ὄψει, ὅτι ἐλάχιστοι ἐκ τῶν κ.κ. βουλευτῶν τῆς πτέρυγός σας ἦσαν παρόντες. Ὁ κ. Θ. Παπαπαναγιώτου, ἔχει τὸν λόγον.

§46Θ. ΠΑΠΑΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ. Κύριοι συνάδελφοι, ὡς αὐτοκαλλιεργητὴς καὶ πραγματικὸς ἀγρότης, αἰσθάνομαι τὴν ὑποχρέωσιν νὰ μεταφέρω τὴν πραγματικότητα ἐντὸς τῆς αἰθούσης ταύτης. Τὸ δρᾶμα τῶν καπνοπαραγωγῶν τῆς ἰδιαιτέρας μου περιφερείας κατὰ τὰς ἑορτὰς τῶν Χριστουγέννων καὶ τοῦ Νέου Ἔτους, ἦτο ἄνευ προηγουμένου. Οὐδέποτε οὗτοι, οὔτε εἰς τὰ χρόνια τῆς μαύρης κατοχῆς διῆλθον παρομοίας ἡμέρας. Κοντὰ εἰς αὐτούς, ὅλοι οἱ ἐπαγγελματίαι, οἱ βιοτέχναι καὶ γενικὰ ὅλοι οἱ ἐργαζόμενοι, ἐσταύρωσαν τὰ χέρια των, ἀναμένοντες ματαίως τοὺς χωρικοὺς νὰ ψωνίσουν, ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τῶν ἑορτῶν ἔστω καὶ κἄτι τὸ ἐλάχιστον διὰ τὴν χαρὰν τῶν παιδιῶν των. Κανεὶς δὲν ὑπῆρξε διὰ νὰ δώσῃ τὴν χαράν. Τοῦτο συνέβη ἀποκλειστικῶς καὶ μόνον, διότι δὲν ὑπῆρξεν ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως πολιτικὴ προστασία τῶν γεωργικῶν προϊόντων καὶ εἰδικώτερον τοῦ καπνοῦ. Οἱ καπνοπαραγωγοὶ ἐγκατελείφθησαν εἰς τὸ ἔλεος τῆς Κυβερνητικῆς ἐπιδρομῆς, εἰς τὴν διάθεσιν ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ὡρίσθησαν ὡς ἐντελοδόχοι νὰ βαθμολογήσουν ἀνεξελέγκτως καὶ νὰ ἀγοράσουν τὰ καπνά των, ὅπως θέλουν. Ἡ φτώχεια, ἡ ὁποία μαστίζει τὴν περιφέρειάν μου, κύριοι βουλευταί, εἶναι ἄνευ προηγουμένου. Περιμένει ἡ γυναῖκα τοῦ καπνοπαραγωγοῦ ἔξω ἀπὸ τὸ κοτέτσι νὰ γεννήσῃ ἡ κόττα καὶ μὲ τὸ αὐγὸ νὰ ἀγοράσῃ λίγες ἐληές, λίγο ἁλάτι, ἢ λίγες παστὲς σαρδέλλες. Δὲν ὑπάρχουν πιστώσεις. Οἱ καπνοπαραγωγοὶ εἶναι καταχρεωμένοι. Τὸ 80% τῶν παραγωγῶν εἶναι χρεωμένον μὲ 3–15 χιλ. δραχμὰς εἰς τὴν ΑΤΕ καὶ εἰς τοὺς διαφόρους ἄλλους, μπακάληδες, ὑφασματοπώλας καὶ ἄλλους, οἱ ὁποῖοι διέκοψαν πλέον πᾶσαν πίστωσιν καὶ οὗτοι δὲν μπόρεσαν νὰ πάρουν τὸ λάδι τους, οὔτε τὸ σαπούνι τους καὶ τὰ ἄλλα ἀπαραίτητα. Παραμονὴ ἑορτῶν. Δὲν θὰ εἴπω διὰ πολλὰ χωρία. Θὰ σᾶς ὁμιλήσω διὰ τρία μεγάλα ἀγροτικὰ κέντρα καὶ ἐπικαλοῦμαι τὴν μαρτυρίαν τῶν ἐκ Δράμας συναδέλφων, οἱ ὁποῖοι ἀπουσιάζουν τὴν στιγμὴν ταύτην, οὐδόλως ἐνδιαφερόμενοι. Τὰ κέντρα αὐτὰ εἶναι τὸ Δοξᾶτον, τὰ Κύργια, ἡ Προσωτσάνη. Οἱ κρεοπῶλαι, λόγῳ τῶν ἑορτῶν, ἔσφαξαν καὶ εἶχον ἀνηρτημένα τὰ σφάγιά των, καθ’ ὅλας τὰς ἡμέρας τῶν ἑορτῶν μὴ διαθέσαντες οὔτε ἓν κιλόν, διότι οὐδεὶς ἦτο εἰς θέσιν νὰ πάρῃ λίγο κρέας σἂν Χριστιανός, ἀφοῦ μάλιστα ἐκράτησε νηστεύων ὅλην τὴν Σαρακοστὴν καὶ ἀκολούθως, μετὰ τὴν Πρωτοχρονιὰν τὰ ἐξαπέστειλαν εἰς Ἀθήνας, διότι οὐδεὶς ἐκ τῶν παραγωγῶν ἦτο εἰς θέσιν νὰ ἀγοράσῃ. Εἰς αὐτὸ ὀφείλεται καὶ ἡ ἐπάρκεια τοῦ κρέατος, ὡς ἀνέγραψαν αἱ ἐφημερίδες κατὰ τὰς ἑορτάς. Κύριοι συνάδελφοι, τὰ χωρία Ἀδριανή, Κυργίων, Νικηφόρου, Μαχαλᾶ, Μαχαλαδάκι, ἀδειάζουν. Οἱ χωρικοὶ ἐγκαταλείπουν τὴν περιφέρειαν μεταβαίνοντες εἰς τὰς μεγάλας πόλεις τῶν Ἀθηνῶν, Θεσσαλονίκης, ἀκόμη καὶ εἰς τὸ ἐξωτερικόν, Γερμανίαν καὶ ἄλλες χῶρες. Κύριε Ὑπουργέ, δι’ ὄνομα τοῦ Θεοῦ, κρατήσατε τὸν κόσμον ἐκεῖ. Τὸ σημεῖον αὐτὸ εἶναι ἐπικίνδυνον, ὑπάρχουν ἄλλοι, οἱ ὁποῖοι καραδοκοῦν νὰ ἀδειάσουν τὰ χωριά μας γιὰ νὰ βροῦν τὴν εὐκαιρίαν νὰ δράσουν, δὲν ἔχετε τὸ δικαίωμα διὰ τῆς ἐφαρμοζομένης πολιτικῆς νὰ δημιουργῆτε προλεταρίους καὶ νὰ τοὺς ρίχνετε εἰς τὰ δίκτυα τῶν κομμουνιστῶν. Ὅλα αὐτὰ γίνονται, διότι ἐγκατελείφθησαν οἱ παραγωγοὶ χωρὶς προστασίαν. Ἄλλοτε ὑπῆρχεν ἡ πριμοδότησις τῶν εὐγενῶν καπνῶν τῆς Μακεδονίας καὶ Θράκης, ἀλλὰ ἦλθεν ἡ Κυβέρνησις τοῦ Συναγερμοῦ καὶ κατήργησε τὴν πριμοδότησιν καὶ τὴν τιμὴν ἀσφαλείας τοῦ προϊόντος. Ἄλλο πρᾶγμα εἶναι ἐὰν δὲν κατηργήθη καὶ συνεχίζεται ἡ ἐπιβληθεῖσα διὰ τὴν πριμοδότησιν τοῦ καπνοῦ φορολογία ἐπὶ τῶν σιγαρέττων. Αὐτὸ εἶναι ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ὀνομάζει ἡ Κυβέρνησις προστασία τῶν καπνοπαραγωγῶν.

§47Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπορίου). Δύνασθε νὰ πληροφορήσητε τὴν Βουλήν, κ. συνάδελφε, ἐὰν παρέμεινε κανένας καπνοπαραγωγὸς μὲ τὰ καπνὰ στὸ χέρι; Ἐὰν παρέμεινε παραγωγός τις ἀπροστάτευτος; Γνωρίζετε ἀκόμη, ὅτι ἡ προστασία τῆς Κυβερνήσεως ἔφθασε μέχρι τοῦ σημείου, ὥστε νὰ δώσωμεν τιμὴν μεγαλυτέραν καὶ ἀπὸ τὴν διεθνῆ; Ὅπως γνωρίζετε, κατὰ τὸ 1957 π.χ., ἐνῷ ἡ μέση διεθνὴς τιμὴ ἦτο 2,29 δολλ. κατὰ κιλόν, ἡ Κυβέρνησις προσέφερε διὰ τὴν συγκέντρωσιν 2,32 δολλάρια κατὰ κιλόν.

§48Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Ἐὰν θέλετε, κ. Ὑπουργέ, εἴμεθα εἰς θέσιν νὰ σᾶς ἀναφέρωμεν σειρὰν ὀνομάτων καπνοπαραγωγῶν, οἱ ὁποῖοι δὲν ἐπροστατεύθησαν καὶ δὲν παρέδωσαν τὰ καπνά των εἰς τὴν κρατικὴν συγκέντρωσιν. Καὶ δὲν τὰ παρέδωσαν, διότι αἱ καθορισθεῖσαι τιμαὶ ἦσαν χαμηλότεραι τοῦ κόστους παραγωγῆς. Ἀλλά, κύριε Ὑπουργέ, ἂς ἀφήσωμεν αὐτά. Ἐδῶ προσπαθοῦμεν νὰ κάμωμεν μίαν καλόπιστον ἀντικειμενικὴν συζήτησιν διὰ νὰ εὕρωμεν λύσιν διὰ μίαν τραγικὴν κατάστασιν, τὴν σοβαρότητα τῆς ὁποίας καὶ ἡ Κυβέρνησις πρέπει ν’ ἀντιληφθῇ. Προστασία, κ. Ὑπουργέ, δὲν σημαίνει νὰ συγκεντρώσωμεν τὰ καπνὰ τῶν παραγωγῶν σὲ τιμὰς ποὺ δὲν καλύπτουν τὸ κόστος παραγωγῆς. Προστασία σημαίνει νὰ ἐξασφαλίσωμεν μίαν τιμήν, ὥστε νὰ ἀπομένῃ καὶ εἰς τὸν παραγωγὸν ἕνα περιθώριον διὰ νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὰς βιοτικάς του ἀνάγκας. Καὶ ὁ καθορισθεὶς τρόπος συγκεντρώσεως δὲν ἦτο ὀρθός. Ἀντιμετωπίζομεν τὸ δρᾶμα τῶν παραγωῶν τῶν κλασσικῶν καπνῶν. Κυβερνητικαὶ ἀποστολαὶ διεπίστωσαν τὴν ἐξαθλίωσιν εἰς ἣν περιῆλθον. Οἱ παραγωγοὶ τῆς Σταυρουπόλεως, μιᾶς περιοχῆς παραμεθορίου, διέκοψαν τὴν σιδηροδρομικὴν γραμμὴν εἰς δύο σημεῖα, λόγῳ ἀπογνώσεως. Πέρασαν 6–8 μῆνες καὶ δὲν ἐλήφθη κανένα μέτρον, παρὰ τὰς ὑποσχέσεις ποὺ ἐδόθησαν. Κύριε Ὑπουργέ, διατὶ τέλος πάντων, ἀργεῖτε τόσον πολὺ εἰς τὴν λῆψιν τῶν μέτρων αὐτῶν;

§49Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπορίου). Κύριε Πρόεδρε, σᾶς εὐχαριστῶ πολύ, διότι μὲ ὅσα εἴπατε, ἐπεβεβαιώσατε ὅσα πρὸ ὀλίγου ἰσχυριζόμην. Εἴπατε, ὅτι ἐξεδηλώθη κυβερνητικὴ ἐνέργεια διὰ τὴν συγκέντρωσιν τῶν καπνῶν καὶ ὅτι συνέβη παραγωγοί τινες νὰ μὴ θελήσουν νὰ παραδώσουν τὰ καπνά τους, ἐπειδὴ ἐθεώρουν τὰς τιμὰς χαμηλάς. Μὲ ἄλλα λόγια, διεπιστώθη, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐπροστάτευσε τὸ σύνολον τῆς παραγωγῆς. Δηλαδή, ἡ Κυβέρνησις, εὑρέθη εἰς ὅλας τὰς περιπτώσεις παροῦσα. Βεβαίως, οἱ παραγωγοὶ δὲν εἶναι ἱκανοποιημένοι. Τοῦτο συμβαίνει, διότι, ὅπως κατ’ ἐπανάληψιν ἐτονίσαμεν, τὰ ἀνατολικὰ καπνὰ διέρχονται μίαν μόνιμον κρίσιν καὶ ἰδιαιτέρως μεγαλυτέραν κρίσιν διέρχονται τὰ εὐγενῆ καπνά. Ἡ Κυβέρνησις, ὅπως γνωρίζετε, μελετᾷ αὐτὸ τὸ θέμα καὶ συντόμως θὰ λάβῃ ἀποφάσεις. Πάντως, δὲν πρέπει νὰ παραγνωρίζητε, ὅτι ἐδώσαμεν τιμὰς ἀνωτέρας καὶ ἀπὸ τὰς διεθνεῖς. Κατὰ τὸ 1957 καὶ τὸ 1958, ἐδώσαμεν τιμὴν 2,32 δολλ. κατὰ κιλόν, ἐνῷ ἡ μέση διεθνὴς τιμὴ ἦτο διὰ μὲν τὸ 1957 δολλ. 2,29, διὰ δὲ τὸ 1958 δολλ. 2,16. Ἐπίσης, ὅπως καὶ προχθὲς εἶπον, ὁ προϋπολογισμὸς θὰ ζημιωθῇ 300 ἑκατομμύρια δραχμῶν διὰ τὴν ἐξαιρετικὴν αὐτὴν προστασίαν τῶν καπνοπαραγωγῶν. Πῶς, λοιπόν, κατόπιν ὅλων αὐτῶν, εἶναι δυνατὸν νὰ ἰσχυρίζεσθε, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν ἐπροστάτευσε τοὺς καπνοπαραγωγούς;

§50Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Ἐὰν αἱ δοθεῖσαι τιμαὶ εἰς τοὺς παραγωγοὺς εἶναι ἀνώτεραι τῶν διεθνῶν, ὡς ἰσχυρίζεσθε, κ. Ὑπουργέ, δὲν τὸ γνωρίζομεν. Ἡμεῖς αὐτὸ τὸ ἀμφισβητοῦμεν. Πρέπει δὲ νὰ γνωρίζετε, ὅτι ὑπῆρξαν πάρα πολλαὶ περιπτώσεις ποὺ ἡ ἀξία τῶν παραδοθέντων καπνῶν δὲν ἐκάλυψεν οὔτε τὸ ποσὸν τὸ δοθὲν ὑπὸ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης ὡς δάνειον ἐπ’ ἐνεχύρῳ τοῦ πωληθέντος καπνοῦ. Ἐξώφλησαν τὰ χρέη τῆς Τραπέζης, ἀλλὰ καὶ τοῦ ἐμπορίου καὶ σήμερον ὁ κόσμος αὐτὸς κυριολεκτικῶς λιμοκτονεῖ. Κατόπιν αὐτῶν, κ. Ὑπουργέ, εἶναι δυνατὸν νὰ ὁμιλῶμεν περὶ προστατευτικῆς πολιτικῆς;

§51Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπορίου). Ἐκ τῶν μεμονωμένων παραδειγμάτων, κ. Πρόεδρε, δὲν εἶναι ὀρθὸν νὰ ἐξάγωμεν γενικὰ συμπεράσματα. Ἐκτὸς αὐτοῦ, δὲν εἶναι ἀκριβῆ ὅσα πρὸ ὀλίγου εἴπατε. Ὅπως γνωρίζετε, ἐδόθη ἐντολὴ εἰς τὴν Τράπεζαν, ἵνα ὁπωσδήποτε καταβάλλεται εἰς τὸν παραγωγὸν ποσὸν 4 δρχ. κατὰ κιλόν. Δυνατὸν νὰ ὑπῆρξε παραγωγός τις, ὁ ὁποῖος νὰ μὴ ἠδυνήθη νὰ ἐξοφλήσῃ τὰ πρὸς τὴν Τράπεζαν χρέη του, εἴτε διότι εἰδικῶς αὐτὸς ἔπαθεν ἰδιαιτέρας ζημίας, εἴτε διότι ἡ σύνθεσις τῶν καπνῶν του νὰ μὴ ἦτο καλή. Ἐξ αὐτοῦ, ὅμως, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξάγω μὲ τόσην εὐκολίαν γενικὰ συμπεράσματα.

§52Θ. ΠΑΠΑΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ. Πληροφορηθῆτε, κ. Ὑπουργέ, ὅτι εἰς τὴν περιφέρειαν Μαχαλᾶ–Μαχαλαδάκι, οἱ ἐντολοδόχοι τῆς Κ.Ε.Κ. τοῦ Κράτους προσέφεραν διὰ τὸ μαξούλι 11–33 δραχ. κατ’ ὀκᾶν καὶ ὡς ἦτο ἑπόμενον οἱ παραγωγοὶ δὲν συνεφώνησαν νὰ παραδώσουν τὰ καπνά των. Καὶ δὲν παρέδωσαν τὰ καπνά των, διότι ὁ μέσος ὅρος παραγωγῆς κατὰ στρέμμα ἀνέρχεται εἰς 32 ὀκάδας, ὁ δὲ μέσος κλῆρος κατ’ οἰκογένειαν εἰς 7 στρέμματα. Σκεφθῆτε, λοιπόν, ἐὰν μὲ αὐτὰς τὰς τιμὰς εἶναι δυνατὸν νὰ ζήσουν οἱ ἄνθρωποι αὐτοί. Οἱ ἐντολοδόχοι σας, δηλαδή, κ. Ὑπουργέ, ἠδιαφόρησαν ἐὰν οἱ 15.000 κάτοικοι τῶν κλασσικῶν περιοχῶν ἐκείνων θὰ ἐξακολουθήσουν νὰ παραμείνουν εἰς τὴν γενέτειράν των ἢ θὰ ἐκπατρισθοῦν, πρὸς ἀναζήτησιν καλυτέρας τύχης. Μετὰ παρέλευσιν ἑνὸς μηνὸς ἦρθαν οἱ καπνέμποροι καὶ ἠγόρασαν τὰ καπνὰ αὐτὰ πρὸς 18–45 δραχμὰς τὸ κιλόν, δηλαδὴ πρὸς 23–57 δραχ. τὴν ὀκᾶν. Ἔδωσαν, δηλαδή, μίαν ἐπὶ πλέον διαφορὰν 12– 24 δραχμῶν.

§53Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπορίου). Κύριε συνάδελφε, τὶ σημαίνει αὐτό; Διότι τὸ Κράτος συνεκέντρωσε τὸ σύνολον τῆς παραγωγῆς, ἠναγκάσθησαν οἱ καπνέμποροι νὰ δώσουν μεγαλυτέρας τιμὰς διὰ νὰ συγκεντρώσουν τὰς ποσότητας τὰς ὁποίας ἤθελον.

§54Θ. ΠΑΠΑΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ. Κύριε Ὑπουργέ, ἔπρεπε νὰ ἐλεγχθῇ ἡ βαθμολογία, τὴν ὁποίαν ἔδωσαν οἱ ἐντολοδόχοι. Διότι ἐπὶ παραδείγματι εἰς τὴν Ἀδριανήν, ἐνῷ ἠγοράσθησαν καπνὰ παρὰ τῶν καπνεμπόρων πρὸς 30–55 δραχ. τὸ μαξούλι καὶ 10–14½ δραχ. τὸ ροφούζι κατ’ ὀκᾶν, ἀντιθέτως, οἱ ἐντολοδόχοι εἶχαν ὁρίσει τιμὰς ἀπὸ 16–25 δραχμὰς γιὰ τὸ μαξούλι καὶ 6–8 γιὰ τὸ ροφούζι.

§55Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπορίου). Κύριε συνάδελφε, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐλέγχετε τὴν Κυβέρνησιν, διότι ὑπάρχουν μεμονωμέναι περιπτώσεις καπνοπαραγωγῶν, οἱ ὁποῖοι ἠδικήθησαν ἐκ τῆς βαθμολογίας. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ ὑπάρχουν τοιαῦται μεμονωμέναι περιπτώσεις. Εἰς τὴν Αἰτωλοακαρνανίαν τὴν συγκέντρωσιν τὴν ἔκαμαν οἱ γεωργικοὶ συνεταιρισμοί, καὶ ὅμως, εἴχομεν θύελλαν διαμαρτυριῶν. Πρέπει ἐκ τῶν εἰδικῶν αὐτῶν περιπτώσεων νὰ λέγετε, ὅτι ἐσφαγιάσθησαν οἱ καπνοπαραγωγοί, ἐνῷ γνωρίζετε, ὅτι ἡ τιμὴ ἦτο 2,16 δολλάρια, ἡ συγκέντρωσις ἐγένετο μὲ 2,32 δολλάρια; Ἐὰν κατὰ σύμπτωσιν ὡρισμένοι παραγωγοὶ ἠδικήθησαν καὶ ἔλαβον ὀλιγώτερα, οἱ πλεῖστοι ὅμως παραγωγοὶ ἔλαβον περισσότερα. Ἐὰν ἤμην εἰδικὸς καὶ ἔκαμα μόνος μου τὴν βαθμολογίαν καὶ τὴν συγκέντρωσιν καὶ πάλιν θὰ ἐγένοντο λάθη.

§56Θ. ΠΑΠΑΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ. Κύριε Ὑπουργέ, δὲν εἶναι μεμονωμένα λάθη, ὅταν ἀφοροῦν 17 ὁλόκληρα χωριά. Εἰς τὸ Μακρυχώρι τῆς Καβάλας οἱ ἐντολοδόχοι ἔδιδον 25 δραχμὰς τὴν ὀκᾶν καὶ οἱ καπνέμποροι τὰ ἀγόρασαν μὲ 35 δραχ. τὴν ὀκᾶν ὅλα τὰ καπνά.

§57Γ. ΣΤΑΜΑΤΗΣ. Ποῖοι ἦσαν οἱ ἐντολοδόχοι;

§58Θ. ΠΑΠΑΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ. Αὐτοί, τοὺς ὁποίους ὥρισεν ἡ Κυβερνητικὴ Ἐπιτροπὴ καπνοῦ.

§59Γ. ΣΤΑΜΑΤΗΣ. Εἰς τὰ χωριὰ αὐτὰ δὲν ἔγινε καθόλου συγκέντρωσις;

§60Θ. ΠΑΠΑΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ. Ὁ Μαχαλᾶς δὲν ἔδωσε.

§61Γ. ΣΤΑΜΑΤΗΣ. Δηλαδή, δὲν παρέδωσαν οἱ χωρικοὶ εἰς τὴν συγκέντρωσιν;

§62Θ. ΠΑΠΑΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ. Καθόλου καὶ τὰ ἠγόρασε τὸ καπνεμπόριον. Καὶ ἦλθεν ὁ καπνέμπορος καὶ τὰ ἠγόρασε μετὰ 1–1½ μῆνα.

§63Α. ΛΙΑΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ θέμα τὸ ὁποῖον συζητοῦμεν, εἶναι ἀρκετὰ σοβαρόν. Ὁ κ. συνάδελφος, ὁμιλῶν ἀπὸ τοῦ βήματος, ἀνέφερε τὰ καπνὰ τὰ κλασσικὰ τῆς Μακεδονίας–Θράκης. Ἡ κατάστασις ἐκεῖ εἶναι τραγικωτάτη καὶ ἐν συνεχείᾳ καὶ ἡ κατάστασις τῶν καπνοπαραγωγῶν εἰς τὴν Δυτικὴν Μακεδονίαν, εἶναι ἐπίσης τραγική. Ἀλλὰ τὸ θέμα αὐτὸ πρέπει νὰ τὸ ἐξετάσωμεν κἄπως σοβαρώτερον μέσα εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν. Δὲν θὰ πρέπει νὰ ἀποτελέσῃ θέμα δημαγωγίας τὸ θέμα αὐτό. Δὲν ἠμποροῦμεν νὰ ἀμφισβητήσωμεν τὸ ἐνδιαφέρον τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως καὶ οἱασδήποτε ἄλλης Κυβερνήσεως ἐπὶ τοῦ θέματος τοῦ καπνοῦ καὶ οὐδεμία Κυβέρνησις δὲν θὰ ἠμπορέσῃ ποτὲ νὰ κατηγορηθῇ, ὅτι δὲν θὰ ἐνδιαφερθῇ διὰ τὸν καπνόν. Τὸ πρᾶγμα ποὺ μένει νὰ ἐξετασθῇ εἶναι ἐὰν τὸ μέτρον, τὸ ὁποῖον ἐλήφθη, τῆς συγκεντρώσεως τοῦ καπνοῦ, πράγματι εἶναι προστατευτικὸν ἢ ὄχι. Ἀναμφισβητήτως, τό μέτρον αὐτό, τὸ ὁποῖον ἐλήφθη, εἶναι σοβαρώτατον καὶ ἐξυπηρετεῖ, ἀπομένει ὅμως ἕνα θέμα πρὸς συμπλήρωσιν τῆς προστασίας, διότι ἡ συγκέντρωσις τοῦ καπνοῦ δὲν ἔχει τὴν ἔννοιαν τῆς συγκεντρώσεως τοῦ σίτου, εἶναι ἐντελῶς διάφορος ἡ μορφή. Ἔχω τὴν γνώμην, καὶ εἰς τοῦτο ἐπικαλοῦμαι τὴν προσοχὴν ὅλων τῶν συναδέλφων, ὅτι ἡ συγκέντρωσις τοῦ καπνοῦ, ὅταν γίνεται, πρέπει συγχρόνως νὰ καταστρέφεται ἡ ποσότης ἡ συγκεντρουμένη, ἵνα τὴν ἑπομένην χρονιὰ ὑπάρχῃ ὀλιγωτέρα ποσότης καὶ οἱ ξένοι, οἱ ὁποῖοι ἐνδιαφέρονται διὰ τὸν καπνόν, νὰ μὴ ἐπικαλοῦνται τὰς ἀποθήκας ὅπου ὑπάρχει συγκεντρωμένος καπνός. Ἐὰν τὸ μέτρον αὐτὸ συμπληρώσωμεν διὰ τῆς καταστροφῆς τοῦ συγκεντρωθέντος καπνοῦ, εἶναι ἡ τελειοτέρα προστασία διὰ τὸν καπνόν. Ἀλλὰ τὸ μέτρον αὐτὸ διὰ νὰ ἐφαρμοσθῇ θὰ πρέπει νὰ ἀποτελέσῃ ἀντικείμενον σοβαρωτάτης συζητήσεως ἐκ μέρους ὅλων τῶν βουλευτῶν τῆς αἰθούσης καὶ ὄχι ἀντικείμενον κομματικῆς ἐκμεταλλεύσεως.

§64Θ. ΠΑΠΑΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ Ἰταλικὸν μονοπώλιον ἀγοράζει σοβαρὰς ποσότητας ἀπὸ τὸν Νομὸν Δράμας. Πρὸ 4–5 ἡμερῶν ἦλθον οἱ ἀντιπρόσωποί του εἰς τὴν Δράμαν καὶ συνήντησαν τὸν ἀντιπρόσωπον, τὸν ὁποῖον ἔχουν ἐκεῖ καὶ τοῦ εἶπον: Ἠρώτησεν αὐτὸς τί θὰ γίνῃ, πόσα θὰ πάρουμε, καὶ τοῦ ἀπήντησαν: νὰ πάρουμε καπνὰ ἀφοῦ ἡ Κυβέρνησις ἀγοράζει μὲ αὐτὰς τὰς τιμάς, ἡμεῖς θὰ δώσουμε ἄλλας τιμάς; Ἡ καταγγελία αὐτὴ πρέπει ὅλους νὰ μᾶς ἀπασχολήσῃ.

§65Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπορίου). Σᾶς συγχαίρω, κ. συνάδελφε, διὰ τὴν πηγήν. Ἕνας ἀντιπρόσωπος Ἰταλικοῦ οἴκου εἶπε μίαν λέξιν καὶ τὴν μετεφέρατε σεῖς ἐδῶ μέσα, ὅταν γνωρίζετε πόση προσπάθεια καταβάλλεται ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ, διότι ἄλλως θὰ πῇ, ὅτι δὲν παρακολουθήσατε τὸ θέμα τοῦ καπνοῦ.

§66Θ. ΠΑΠΑΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ. Τὸ γνωρίζω, ἀλλὰ τὸ ἀποτέλεσμα εἶναι ἐκεῖνο ποὺ μὲ φοβίζει ἐμένα. Κύριε Ὑπουργέ, δὲν μετεχειρίσθησαν κατὰ τὸν τρόπον, τὸν ὁποῖον θὰ ἔπρεπε νὰ μεταχειρισθοῦν, οἱ ἐντολοδόχοι τοὺς καπνοπαραγωγούς. Εἰς τὴν Ἀδριανὴν οἱ καπνέμποροι ἀγόρασαν μὲ τιμὰς 30–55 δραχμῶν τὴν ὀκᾶν τὸ μαξούλι, 10–14 δραχ. τὸ ρεφούζι. Οἱ ἐντολοδόχοι ἀγόρασαν τὰ αὐτὰ καπνά, ποιοτικῶς πολὺ ἀνώτερα, μὲ τὴν τιμὴν τῶν 16–25 δραχμῶν τὸ μαξούλι καὶ 6–8 τὸ ρεφούζι. Εἰς τὴν Ἀδριανὴν ὁ Ὀργανισμὸς μὲ τὴν βαθμολογίαν ἔβγαλε τὰ καπνὰ τοῦ Σιδηροπούλου Χρ. καὶ τοῦ Φραγκοπούλου Ἰ. ὡς μὴ ἐμπορεύσιμα, δηλαδή, διὰ κάψιμο. Ὕστερα ἀπὸ ἕνα μῆνα τὰ καπνὰ αὐτὰ ἠγοράσθησαν παρὰ τῆς Αὐστροελληνικῆς Ἑταιρείας καπνῶν μὲ δραχμὰς 48 τοῦ Φραγκοπούλου καὶ δραχ. 30 τοῦ Σιδηροπούλου.

§67Θ. ΔΟΥΚΑΣ. Ἐκάματε ἐπίκρισιν ἐναντίον τῶν ὀργάνων ποὺ ἐνήργησαν τὴν βαθμολογίαν. Βεβαίως καὶ εἰς τὴν περιφέρειάν μου καὶ ἐκεῖ παρουσιάσθησαν καπνοπαραγωγοί, οἱ ὁποῖοι διεμαρτυρήθησαν. Συνεκροτήθησαν, ὅμως, τῇ ὑποδείξει ἡμῶν, ἄλλαι Ἐπιτροπαί, αἱ ὁποῖαι ἐπῆγαν ἐπὶ τόπου καὶ προέβησαν εἰς ἐπανέλεγχον καὶ ἐπαναβαθμολόγησιν τῶν καπνῶν καὶ διεπιστώθη, ὅτι εἰς τὰς πλείστας τῶν περιπτώσεων ἡ βαθμολογία, ἡ ὁποία εἶχε γίνει ἀπὸ τὰ ὄργανα τοῦ Ὀργανισμοῦ Καπνοῦ ἦτο ἀνωτέρα ἐκείνης, τὴν ὁποίαν ἔκαμεν ἡ δευτέρα Ἐπιτροπή, ἡ ὁποία συνεκροτήθη τῇ ἐπεμβάσει ἡμῶν ὑπὸ τοῦ Νομάρχου. Βεβαίως, εἶναι ἐνδεχόμενον εἰς πλείστας περιπτώσεις νὰ ἔδωσε τὸ καπνεμπόριον τὰς τιμὰς ποὺ ἔδωσεν, ἄγνωστον διὰ ποίους λόγους, αὐτὸ ὅμως δὲν σημαίνει, ὅτι εἰς τὸ σύνολον ἡ βαθμολογία, ἡ ὁποία ἐγένετο, δὲν ἦτο ἡ σύμφωνος, διότι καθ’ ὃν τρόπον τὸ σύνολον περίπου τῶν καπνοπαραγωγῶν παρέδωσε τὰ καπνά του, διότι ἐπείσθη, ὅτι πράγματι ἡ βαθμολογία ἡ ὁποία ἐγένετο ἐκ μέρους τῶν Ἐπιτροπῶν, εἰς τὰς ὁποίας ἀνετέθη αὐτή, ἦτο ἡ σύμφωνος πρὸς τὴν περιεκτικότητα τοῦ καπνοῦ. Ἐὰν δὲν ἦτο ἡ βαθμολογία αὐτὴ σύμφωνος πρὸς τὴν πραγματικὴν ἀπόδοσιν εἰς ἀμερικανικοὺς βαθμοὺς τοῦ καπνοῦ του, ἀντιλαμβάνεσθε τί θὰ ἐγίνετο. Ἐὰν ὑπάρχουν μερικοί, οἱ ὁποῖοι δὲν ἐπιμελοῦνται τὸν καπνόν των, εἰς τρόπον ὥστε νὰ ἔχῃ τὴν εἰς βαθμοὺς ἀπόδοσιν, αὐτὸ δὲν σημαίνει, ὅτι πρέπει νὰ ἀπευθύνωμεν μίαν κατηγορίαν, ὅτι ἐν τῷ συνόλῳ τὸ Κράτος διὰ μέσου τοῦ Ὀργανισμοῦ Καπνοῦ, ὅτι ἔχει ὡς σκοπὸν νὰ καταπιέσῃ τοὺς καπνοπαραγωγούς. Καὶ νομίζετε σεῖς, κ. συνάδελφε, ὁ ὁποῖος ἐκφράζεσθε ἐπὶ τοῦ θέματος διὰ νὰ ἐπισημάνετε ἕνα κίνδυνον, νομίζετε, ὅτι προσφέρετε ὑπηρεσίαν, ὅταν κατὰ τὸν τρόπον αὐτὸν φέρετε εἰς ἀντίθεσιν τὸν καπνοπαραγωγικὸν κόσμον μὲ τὸ ὄργανον, τὸ ὁποῖον, ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἀποτελεῖ τὸ μοναδικὸν ὄργανον τῆς προστασίας του; Δὲν νομίζω, ὅτι κατὰ τὸν τρόπον αὐτὸν ὑπηρετεῖτε τοὺς καπνοπαραγωγούς.

§68Θ. ΠΑΠΑΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ. Ὅταν ἦλθεν εἰς τὴν Δράμαν τὸ κλιμάκιον ἐξ ὑπουργῶν, παρουσιάσθησαν ἐνώπιον αὐτοῦ καὶ διεμαρτυρήθησαν οἱ Πρόεδροι τῶν κλασσικῶν καπνῶν, παρουσίᾳ μάλιστα καὶ τοῦ Διευθυντοῦ τοῦ γραφείου Ε.Ο.Κ. Καβάλας κ. Παπαθεοδώρου, ὁ ὁποῖος ἀφοῦ παρεδέχθη ὅσα εἶπαν οἱ Πρόεδροι, διεβεβαίωσε τοὺς ὑπουργούς, ὅτι ἔγιναν αὐτὰ τὰ ὁποῖα καταγγέλλουν. Γιὰ τὰ ὅσα ἀνέφερεν ὁ συνάδελφος κ. Δούκας τὸν πληροφορῶ, ὅτι πολλὲς φορὲς διεμαρτυρήθησαν εἰς τὸν Διευθυντὴν τοῦ γραφείου Ε.Ο.Κ. Δράμας. Τὸ ἀποτέλεσμα ὅμως ἦτο τὸ αὐτὸ καὶ μάλιστα εἶχεν εἴπει σὲ πολλούς, οἱ ὁποῖοι ἤρχοντο καὶ μοῦ κατήγγελλαν, τὴν ἑξῆς φράσιν: «Πολὺ μᾶς κάθισε στὸ στομάχι ὁ κ. Παπαπαναγιώτου». Καὶ συνεχίζομεν μὲ τὴν Ἀδριανήν, σᾶς πληροφορῶ, ὅτι οἱ καπνέμποροι Ἰορδάνογλου, Μοσκώφ, ὡς ἐντολοδόχοι τῆς Κ.Ε.Κ. διὰ τὰ καπνὰ τοῦ Ἀθανασίου Χατζοπούλου δὲν ἔδωσε καμμίαν τιμήν, ὡς μὴ ἐμπορεύσιμα καὶ ὅμως τὰ καπνὰ αὐτὰ ἐπωλήθησαν μετ’ ὀλίγον εἰς τὴν Αὐστροελληνικὴν Ἑταιρείαν πρὸς 42 δραχμὰς κατ’ ὀκᾶν. Ἐπίσης διὰ τὰ καπνὰ τοῦ Κωνσταντίνου Κανσίνογλου, οἱ αὐτοὶ προστάται προσέφεραν 42 δραχ., δὲν τὰ ἔδωσε τὴν ἰδίαν ἡμέραν, τὰ καπνὰ αὐτὰ τὰ πῆρε ἡ Αὐστροελληνικὴ μὲ τὴν τιμὴν τῶν 48 δραχμῶν κατ’ ὀκᾶν. Εἰς τὰ Κύργια —εἰς τὸ χρυσάφι τῶν καπνῶν, ὅπου προπολεμικῶς ἡ τιμὴ τοῦ καπνοῦ εἶχε μίαν χρυσῆν λίραν ἡ ὀκᾶ— οἱ ἔμποροι ἠγόρασαν μὲ τιμὰς ἀπὸ 45 ἕως 48 τὸ μαξούλι καὶ πέριξ τῶν 10–12 τὸ ρεφούζι. Ἡ παρέμβασις τοῦ Κράτους διὰ τῶν ἐντολοδόχων, τὰ ἐβαθμολόγησαν καὶ ἠγόρασαν ἀπὸ 8–45 δραχ. τὸ μαξούλι καὶ 4– 6 δραχ. τὸ ρεφούζι, οἱ ἐντολοδόχοι πῆραν τὸ 55% τῆς παραγωγῆς τῶν Κυργίων. Εἰς τὸ αὐτὸ χωριὸ εἰς τὰ καπνὰ τοῦ Γεωργίου Χατζηχαλκιᾶ οἱ ἔμποροι προσέφερον 58 δραχμάς, δὲν τὰ ἔδωσε μήπως ἀποσπάσῃ καμμίαν δραχμήν, τὰ καπνὰ αὐτὰ ἔμειναν καὶ οἱ ἐντολοδόχοι τῆς Κυβερνήσεως τὰ πῆραν πρὸς 42,40. Ὡσαύτως, διὰ τὰ καπνὰ τοῦ Β. Ἀρναούτογλου, προσεφέρθη ἡ τιμὴ τῶν 50 δραχ., δὲν τὰ ἔδωσεν εἰς τοὺς ἐμπόρους, τὰ καπνὰ αὐτὰ τὰ πῆραν οἱ ἐντολοδόχοι μὲ τὴν τιμὴν τῶν 45 δραχ. κατ’ ὀκᾶν. Τελευταίως, τὸν Δεκέμβριον, ὁ καπνέμπορος Γαβρίλογλου ἠγόρασεν 7.000 ὀκάδες καπνοῦ πρὸς 20 δραχ. τὸ κιλόν, ἕνα καντάρι δηλαδὴ μαξούλι–ροφούζι, ἐνῷ οἱ ἐντολοδόχοι εἶχον προσφέρει 14 δραχ. μόνον στὴν ὀκᾶ. Μεταξὺ τῶν παραγωγῶν αὐτῶν εἶναι ὁ Βασίλειος Πετραλίας, ὁ ὁποῖος ἀφοῦ δὲν τὰ εἶχε δώσει εἰς τοὺς ἐντολοδόχους, καὶ τὰ ἔδωσεν ἀργότερα, δηλαδὴ ὕστερα ἀπὸ πολλοὺς μῆνες, ἐπιβαρυνόμενος μὲ τοὺς φόρους, τοὺς τόκους τῆς Τραπέζης κλπ., ἐκέρδισεν 2.000 δραχ., ἐὰν ὅμως τὰ ἔδιδεν εἰς τοὺς ἐντολοδόχους θὰ ἔμενε χρεωμένος πρὸς τὴν ΑΤΕ μὲ τὸ ποσὸν τῶν 4.500 δραχ.

§69Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπορίου). Κύριε συνάδελφε, χαίρω ἀκούων ἀπὸ βουλευτὴν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως νὰ παραδέχεται, ὅτι οἱ καπνέμποροι κἄτι προσφέρουν εἰς τοὺς καπνοπαραγωγούς. Ὅπως παρουσιάζετε τὰ πράγματα, ἐμφανίζεται, ὅτι ἀπὸ τὴν συγκέντρωσιν τῶν καπνῶν τὸ Κράτος πρόκειται νὰ κερδίσῃ τεράστια ποσά. Κάμνω τὴν δήλωσιν, ὅτι εἶμαι πρόθυμος νὰ πωλήσω καπνὰ προερχόμενα ἐκ τῆς συγκεντρώσεως εἰς τὴν τιμὴν ποὺ ἠγοράσθησαν. Παρακαλῶ τοὺς κ.κ. καπνεμπόρους νὰ ἔλθουν νὰ παραλάβουν τὰ τόσον εὐθηνὰ ὑπὸ τοῦ Κράτους ἀγορασθέντα καπνὰ καὶ μάλιστα εἰς τὴν τιμὴν τῆς ἀγορᾶς των. Φαίνεται, κ. συνάδελφε, ὅτι κάμνετε σύγχυσιν μεταξὺ γενικῆς συγκεντρώσεως καὶ περιπτώσεως συμπληρώσεως παρτίδος παραγγελθείσης εἰς καπνέμπορον. Ὁ καπνέμπορος διὰ νὰ συμπληρώσῃ τὴν παραγγελίαν του εἶναι διατεθειμένος νὰ πληρώσῃ ἔστω καὶ ἀκριβότερον τὴν ποσότητα ποὺ τοῦ λείπει. Τὸ Κράτος εἶχε μέσον κόστος ἀγορᾶς πρὸς 2,32 δολλάρια. Ἄλλωστε, πρέπει νὰ γνωρίζετε, ὅτι οἱ ἐντολοδόχοι ἐργάζονται ἀπολογιστικῶς, δηλαδὴ ἔχουν συμφέρον νὰ ἐμφανίζουν τὸν λογαριασμὸν διωγκωμένον, διὰ νὰ ἔχουν καὶ ηὐξημένον ποσοστόν.

§70Κ. ΒΕΝΕΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ. Τὸ συζητούμενον θέμα «τὸ καπνικόν», εἶναι ἀπὸ τὰ σοβαρώτατα καὶ σᾶς παρακαλῶ νὰ ἐφαρμόσητε τὸν Κανονισμὸν καὶ νὰ ἀντιμετωπίσητε τὴν συζήτησιν μὲ τὴν ἐπιβαλλομένην σοβαρότητα τοῦ θέματος, διότι καὶ ἡμεῖς θέλομεν νὰ ὁμιλήσωμεν, ἀλλὰ καὶ ὁ καπνοπαραγωγικός μας κόσμος μὲ ἀγωνίαν αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἀναμένει τὸ ἀποτέλεσμα αὐτὸ τῆς συζητήσεως εἰς τὴν Βουλήν. Ὁ κ. Παπαπαναγιώτου ὁμιλεῖ ἐπὶ μίαν ὥραν καὶ πλέον καὶ δὲν ἀντελήφθημεν ἀκόμη εἰς ποῖον σημεῖον τοῦ καπνικοῦ θέματος ἐλέγχει τὴν καπνικὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως. Ὁ τρόπος αὐτὸς τῆς συζητήσεως, κ. Πρόεδρε, τῶν προσωπικῶν περιπτώσεων καὶ τῆς διαλογικῆς συζητήσεως ἀγορητοῦ καὶ βουλευτῶν ὄχι μόνον δὲν προάγει τὸ θέμα, ἀλλὰ καὶ δημιουργεῖ σύγχυσιν καὶ εἰς βάρος τῆς προσπαθείας ὅλων μας καὶ εἰς βάρος τοῦ καπνικοῦ θέματος. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Βʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Α. Καμβύσης).

§71ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, δὲν ὑπάρχει θέμα Κανονισμοῦ. Τὸ Προεδρεῖον δὲν ἔχει ἁρμοδιότητα νὰ ρυθμίσῃ τὸν τρόπον, καθ’ ὃν θὰ ἀναπτύξῃ τὸ θέμα του ἕκαστος ἀγορητής. Παρεκάλεσα, πάντως, τὸν κ. συνάδελφον ἐπὶ τοῦ βήματος, νὰ μὴ δέχεται διακοπάς, πρὸς διευκόλυνσιν τῆς συζητήσεως.

§72Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, κάνετε τὴν δήλωσιν, ὅτι ἐὰν πωληθοῦν τὰ καπνὰ μὲ κέρδος, τὸ κέρδος αὐτὸ θὰ τὸ πάρουν οἱ ἀγρόται. Εἶναι δυνατὸν τοῦτο νὰ γίνῃ, ἐὰν οἱ καπνοπαραγωγοὶ εἶχον γνώμην ἐπὶ τῶν πωλήσεων. Αὐτὸ ὅμως δὲν συμβαίνει καὶ δὲν ἠμποροῦμεν νὰ ἀναμένωμεν κέρδη. Τὰ καπνὰ τὰ ὁποῖα ὑπάρχουν εἰς τὰς ἀποθήκας τοῦ Κράτους, κρατοῦνται ὡς ρυθμιστικὰ ἀποθέματα, πολλάκις κρατοῦνται 3 καὶ 4 χρόνια καὶ μετέπειτα προσφέρονται εἰς τοὺς ἀγοραστάς. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχωμεν κέρδη; Ἔχω τὴν γνώμην ὅτι, ἐὰν πωληθοῦν ἐγκαίρως θὰ ἀφήσουν κέρδη. Ἀφήνομεν ὅμως καὶ χάνονται πολλαὶ εὐκαιρίαι ἕως ὅτου ληφθοῦν ἀποφάσεις, διότι ὑπάρχει ἕνα γραφειοκρατικὸν σύστημα καὶ σύγχυσις ἁρμοδιοτήτων καὶ χάνονται πολλαὶ εὐκαιρίαι πωλήσεων. Ἐὰν ἡ δήλωσίς σας, κ. Ὑπουργέ, ἐκφράζῃ τὰς ἀντιλήψεις τῆς Κυβερνήσεως καὶ δὲν κρατηθοῦν τὰ καπνὰ ὡς ρυθμιστικὰ ἀποθέματα, ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ διατεθοῦν εἰς καλὰς τιμάς. Πρέπει ὅμως εἰς τὴν πώλησιν τῶν καπνῶν νὰ μετάσχουν καὶ οἱ καπνοπαραγωγοί. Ἔχω ὑποχρέωσιν νὰ τονίσω, ὅτι ἡ Ἐπιτροπὴ ἀγορῶν καὶ πωλήσεων δὲν ἔχει οὔτε ἕνα καπνοπαραγωγὸν ὡς μέλος αὐτῆς, ἐνῷ ἐπὶ Κυβερνήσεως Βενιζέλου, τὸ ἔτος 1930 εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν τῆς πρώτης μεγάλης συγκεντρώσεως καπνῶν, ἡ ὁποία προηδρεύετο ἀπὸ τὸν ἀείμνηστον Κορυζῆν, μετεῖχον καὶ καπνοπαραγωγοὶ τῆς Ἐπιτροπῆς αὐτῆς καὶ ἤμην καὶ ἐγὼ ὡς καπνοπαραγωγὸς μέλος. Σήμερον, μετὰ μίαν ὁλόκληρον 30ετίαν οἱ καπνοπαραγωγοὶ ἀπεκλείσθησαν ἀπὸ τὴν Ἐπιτροπὴν Ἀγορῶν καὶ Πωλήσεων. Κύριε Ὑπουργέ, ἐὰν θέλετε νὰ ἀντιμετωπίσητε τὸ σοβαρώτατον αὐτὸ θέμα μὲ κριτήρια παραγωγικά, χαράξατε νέαν γραμμὴν πορείας. Σήμερον μὲ τὴν πολιτικήν σας καὶ τὸ Κράτος ὑφίσταται ἐπιβαρύνσεις καὶ ζημίας καὶ οἱ παραγωγοὶ δὲν προστατεύονται ἀποτελεσματικῶς.

§73Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπορίου). Κύριε συνάδελφε, κάμνετε μίαν σύγχυσιν. Τὸ θέμα τῆς συνθέσεως τῆς Ἐπιτροπῆς δὲν εἶναι θέμα τῆς παρούσης στιγμῆς. Εἶναι θέμα, τὸ ὁποῖον θὰ ἔπρεπε νὰ συζητηθῇ, ὅταν συνεζητεῖτο ὁ νόμος περὶ καπνοῦ. Ὡς πρὸς τὴν προστασίαν τῶν καπνοπαραγωγῶν σᾶς πληροφορῶ, ὅτι ἡ παρέμβασις τοῦ Κράτους ἔχει στοιχίσει περὶ τὰ 400 ἑκατομμύρια καὶ αὐτὰ εἰς βάρος τοῦ κρατικοῦ προϋπολογισμοῦ. Κατὰ συνέπειαν, τὸ Κράτος ἐπιβαρύνει τὸ κοινωνικὸν σύνολον διὰ νὰ ἔλθῃ νὰ προστατεύσῃ τὸν παραγωγόν. Ἐὰν ὑπάρξουν κέρδη ἐκ τῆς διαθέσεως τοῦ συγκεντρωθέντος καπνοῦ, ταῦτα θὰ διατεθοῦν ὑπὲρ τῶν καπνοπαραγωγῶν. Ἀλλὰ ἡ κρίσις, τὴν ὁποίαν διέρχεται ὁ ἀνατολικὸς καπνός, δὲν ἐπιτρέπει τὴν δημιουργίαν κερδῶν. Γνωρίζετε, κ. συνάδελφε, ὅτι αἱ παρεμβάσεις τοῦ Κράτους ἔρχονται διὰ νὰ πληρώσουν κενὸν ἐξ αἰτίας τῆς ἐλλείψεως ζητήσεως καπνοῦ καὶ ἡ ἔλλειψις τῆς ζητήσεως προέρχεται λόγῳ τῆς κρίσεως τῶν ἀνατολικῶν καπνῶν. Γνωρίζετε ἐπίσης πολὺ καλῶς, ὅτι τὰ καπνὰ προπολεμικῶς εἰς τὴν Γερμανίαν ἐκάλυπτον τὸ 97% τῶν ἀνατολικῶν καπνῶν, λόγῳ προσμίξεως πρὸς ξένα καπνά, ἐνῷ σήμερον καλύπτουν μόνον τὸ 10%. Ἀκόμη, σήμερον εἴμεθα πρόθυμοι νὰ διαθέσωμεν τὰ καπνὰ εἰς τὴν διεθνῆ ἀγορὰν ἀκόμη καὶ ἔναντι κεφαλαιουχικῶν ἀγαθῶν. Αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἔχομεν κάμει προτάσεις πρὸς τὴν Λαϊκὴν Κίναν καὶ προσφέρομεν καπνὰ μὲ ἀνταλλαγὴν κρεάτων καὶ ζακχάρεως καὶ καρβούνου. Πάντως, τὰ κριτήρια τῆς παρεμβατικῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως εἶναι προστατευτικὰ διὰ τὸν καπνοπαραγωγὸν καὶ αἱ τιμαὶ τὰς ὁποίας δίδει τὸ Κράτος εἶναι ἀνώτεραι τῶν διεθνῶν. Δὲν πρέπει, κύριοι συνάδελφοι, νὰ μένωμεν μὲ τὴν νοσταλγίαν τοῦ παρελθόντος, ὡς πρὸς τὰς τιμὰς τῶν εὐγενῶν καπνῶν. Εἴμεθα σήμερον ὑποχρεωμένοι νὰ προσαρμοσθῶμεν πρὸς τὴν πραγματικότητα.

§74Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, συνεφωνήθη μεταξὺ Κυβερνήσεως καὶ Ἀντιπολιτεύσεως, ὅτι γενικευομένης ἐπερωτήσεώς τινος, δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ παρατείνεται ἡ συζήτησις ἐπ’ αὐτῆς πέραν τῶν τριῶν συνεδριάσεων. Παρέστημεν κατὰ τὴν προηγουμένην συνεδρίασιν, καθ’ ἣν ἤρξατο ἡ συζήτησις τῆς παρούσης ἐπερωτήσεως, εἰς τὸ θέμα ὁ κ. ὑπουργὸς νὰ ἀπαντήσῃ ἐπὶ 1½ ὥρας εἰς τὸν πρῶτον ἐπερωτῶντα, ὡσὰν νὰ μὴ εἶχον νὰ προσθέσουν τὶ οἱ ἄλλοι ρήτορες. Σήμερον ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου ἀντὶ διακοπῶν πρὸς τὸν ρήτορα, κάνει ἀγορεύσεις. Ἐρωτῶ, θέλομεν νὰ ἀθετήσωμεν τὴν συμφωνίαν καὶ νὰ φθάσωμεν εἰς διαιώνισιν τῆς συζητήσεως; Ὁ κ. ὑπουργὸς ὀφείλει νὰ ἀκούσῃ τὰς ἀπόψεις ὅλων τῶν ἐπερωτώντων καὶ νὰ ἀπαντήσῃ, ἀλλὰ ἐπροτίμησε νὰ ἀπαντήσῃ ἀμέσως εἰς τὸν πρῶτον ἐκ τῶν ἐπερωτώντων, ὡσὰν οἱ ἄλλοι, ἐπαναλαμβάνω, νὰ μὴ εἶχον νὰ εἴπουν τίποτε, εἰς τὸ ὁποῖον θὰ ἔπρεπε νὰ δώσῃ ἀπάντησιν.

§75ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, αὐτὸ ἀκριβῶς ἔλαβον ὑπ’ ὄψει μου καὶ συνέστησα εἰς τὸν κ. ἀγορητὴν νὰ μὴ δέχεται διακοπάς. Ὁ κ. ἀγορητὴς ἐδήλωσεν, ὅτι δέχεται μικρὰς διακοπάς. Ἀλλὰ ἐκ προοιμίου δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γνωρίζωμεν ἐὰν ἡ διακοπὴ θὰ εἶναι σύντομος ἢ μακρά. Ὅσον ἀφορᾷ τὸν κ. ὑπουργόν, δὲν δύναμαι νὰ τὸν ἐμποδίσω νὰ ἀπαντήσῃ, καθ’ ὃ ἔχει τὸ δικαίωμα εἰς τὸν ρήτορα. Πάντως, παρακαλῶ καὶ πάλιν τὸν ρήτορα, νὰ μὴ δέχεται διακοπάς.

§76Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ ἐπεθύμουν νὰ πληροφορηθῶ: Θεωρεῖ τὸ Προεδρεῖον ἰσχύουσαν τὴν ληφθεῖσαν ἀπόφασιν τῶν τριῶν ἡμερῶν πρὸς λῆξιν τῆς συζητήσεως αὐτῆς;

§77ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μάλιστα, ὑπὸ τὸν ὅρον, ὅτι ἐλήφθη τοιαύτη ἀπόφασις.

§78Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, νομίζω, ὅτι πρέπει ἐπίσης νὰ συμφωνήσωμεν συντόμευσιν χρόνου τῶν ὁμιλιῶν. Δὲν ἠμπορεῖ νὰ δημιουργηθῇ προνόμιον τῶν τυχὸν πρώτων τεσσάρων. Δὲν εἶναι δυνατόν. Ἐγὼ νομίζω, ὅτι ἀπὸ τοῦδε πρέπει νὰ ὁρισθῇ χρονικὸς περιορισμός, εἰς τρόπον ὥστε πρακτικῶς νὰ εἶναι ἐφαρμόσιμος ἡ ἀπόφασις. Ἄλλως δὲν θὰ εἶναι. Νομίζω, ἀφ’ ἧς ἡ Βουλὴ ἔλαβεν αὐτὴν τὴν ἀπόφασιν καὶ τὸ Προεδρεῖον ἔχει ἀπόφασιν νὰ τὴν ἐφαρμόσῃ, συναρτᾶται ἐπίσης ἡ ἀπόφασις τοῦ περιορισμοῦ τοῦ χρόνου, διότι εἶναι ὁ μόνος πρακτικὸς τρόπος ἐφαρμογῆς. Ἄλλος δὲν ὑπάρχει. Νομίζω, ὅτι ἡ Βουλὴ θὰ εἶναι σύμφωνος.

§79ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐὰν εἶναι.

§80Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Μὰ δὲν εἶναι νοητὴ ἡ ἄλλη ἀπόφασις, ἄνευ τοῦ χρονικοῦ περιορισμοῦ.

§81ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, αὐτὸν τὸν περιορισμὸν δὲν ἠμπορεῖ νὰ τὸν ἐπιβάλῃ τὸ Προεδρεῖον, ἐὰν δὲν συμφωνῇ ἡ Βουλή. Ἐρωτῶ τὴν Βουλήν, δέχεται τὸν χρονικὸν περιορισμόν;

§82ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ὄχι, ὄχι.

§83Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἐὰν ἐπρόκειτο ἡ Βουλὴ νὰ μὴ δεχθῇ τὸν χρονικὸν περιορισμόν, εἶναι περιττὴ ἡ πρώτη ἀπόφασις, εἶναι παράλογον νὰ δεχθῇ τὴν πρώτην ἀπόφασιν. Διότι εἶναι ἀδύνατον ἐντὸς τῶν τριῶν ἡμερῶν οἱ 100 ὁμιληταὶ νὰ λάβουν ἀπεριορίστως τὸν λόγον.

§84Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἡμεῖς 1) θὰ περιορίσωμεν τὸν ἀριθμὸν τῶν ἐγγεγραμμένων νὰ ὁμιλήσουν καὶ 2) νομίζομεν, ὅτι τὸ ἡμίωρον εἶναι ἀρκετόν. Ἐν γένει, ἡ παράταξις αὐτὴ δὲν πρόκειται νὰ καταναλώσῃ περισσότερον τῶν 2 ὡρῶν διὰ τὸ σύνολον τῶν ὁμιλητῶν της.

§85Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Νὰ γίνῃ δεκτὸν τὸ ἡμίωρον.

§86ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ δέχεται τὸ ἡμίωρον;

§87ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα! Μάλιστα!

§88Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Νομίζω, ὅτι τὸ ἡμίωρον ἀποφασίζεται ὄχι μόνον δι’ αὐτὴν τὴν περίπτωσιν, ἀλλὰ διὰ πᾶσαν περίπτωσιν γενικεύσεως ἐπερωτήσεως.

§89ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Βεβαίως.

§90Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἂς θεωρηθῇ ὡς κανὼν καὶ ἐὰν ὑπάρξουν περιπτώσεις ἐξαιρέσεως, τὰς ἐξετάζει ἡ Βουλή.

§91Θ. ΠΑΠΑΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ. Κύριε Ὑπουργέ, μοῦ εἴπατε, ὅτι ὑπεραμύνομαι τῶν καπνεμπόρων. Σᾶς λέγω, ὅτι οἱ καπνέμποροι δὲν ἀγοράζουν εἰς τιμὰς ποὺ ἔπρεπε νὰ ἀγοράσουν. Διότι ἡ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως τοὺς ἔκαμε νὰ ἀγοράζουν εἰς κατωτέρας τιμάς. Αὐτὸ εἶναι καὶ ὄχι, ὅτι ἐγὼ ὑπεραμύνομαι τῶν καπνεμπόρων. Κύριε Ὑπουργέ, τελειώνοντας, θὰ ἤθελα νὰ μὲ πληροφορήσητε, πῶς θὰ μπορέσουμε νὰ κρατήσουμε αὐτὸν τὸν κόσμον εἰς τὰ χωριά του. Ἔχετε εἰς τὴν σκέψιν σας, ὅτι θὰ ἐπανέλθετε εἰς τὴν πριμοδότησιν τῶν εὐγενῶν καπνῶν; Ἔχετε εἰς τὴν σκέψιν σας νὰ δώσητε δάνεια μακροπρόθεσμα διὰ νὰ ἀγοράσουν οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ ἀγελάδες καλῆς ράτσας νὰ δημιουργήσουν ἕνα συμπληρωματικὸν ἔσοδον καὶ νὰ σταματήσῃ ἡ εἰσαγωγὴ κρέατος, διὰ τὸ ὁποῖον δίδετε 60 ἑκατομμύρια δολλάρια ἐτησίως· ἐπίσης θὰ σταματήσῃ ἡ εἰσαγωγὴ ἀπὸ τὴν Βουλγαρίαν τοῦ τυροῦ καὶ βουτύρου;

§92Α. ΣΧΙΝΑΣ. Ἡ Κυβέρνησις προέβη εἰς δηλώσεις ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ.

§93Θ. ΠΑΠΑΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ. Γίνονται δηλώσεις, ἀλλὰ αὐτὰ ποὺ λέγονται μένουν εἰς τὰ χαρτιά. Ὅταν ἀπὸ ἕνα χωριὸ δι’ αἰτήσεως πρὸς τὴν ΑΤΕ ζητοῦν νὰ πάρουν δάνειον διὰ νὰ ἀγοράσουν ἀγελάδες, ἀπὸ τὶς 100 αἰτήσεις ἀγροτῶν δίδονται μόνον οἱ 5, οἱ ἄλλοι δὲν παίρνουν δάνειον, διότι τοὺς λέγουν, ὅτι δὲν ὑπάρχουν χρήματα. Κύριε Ὑπουργέ, κάμετε στροφὴν καὶ ἐφαρμόσατε ἔστω καὶ φιλαγροτικὴν πολιτικήν· ἡμεῖς θὰ σᾶς βοηθήσωμεν ὅσον μποροῦμεν εἰς τὴν στροφὴν αὐτήν, σταματήσατε τὴν πολιτικήν, τὴν ὁποίαν ἀκολουθεῖτε. Προσέξατε, αὐτὴ ἡ πτέρυξ (δεικνύει τὴν ἀριστερὰν) εἶχε 18 βουλευτὰς καὶ τοὺς κάματε 80. Ἡμεῖς, σᾶς δηλῶ ἀπὸ τοῦ βήματος, ὅτι θὰ ἀγωνισθῶμεν καὶ δὲν θὰ ἀφίσωμεν τὸν ἀγροτικὸν κόσμον νὰ πάῃ πρὸς τὰ ἐκεῖ. Ἔχω τηλεγράφημα τοῦ Προέδρου τοῦ Συλλόγου Καπνοπαραγωγῶν Χρυσουπόλεως, τὸ ὁποῖον ἀπευθύνεται καὶ πρὸς ἄλλους ἁρμοδίους παράγοντας καὶ διὰ τοῦ ὁποίου ζητεῖται ἡ λῆψις δραστικῶν μέτρων διὰ τὴν προστασίαν τοῦ καπνοῦ. Ἐπίσης ἔχω ὑπόμνημα συσκέψεως καπνοπαραγωγῶν περιφερείας Νέστου, οἱ ὁποῖοι ζητοῦν ἐπίσης τὴν λῆψιν ὡρισμένων μέτρων. Ἀλλὰ μήπως σταματᾷ τὸ δρᾶμα ἐδῶ; Εἶναι ἡ αὐτὴ κατάστασις εἰς τὰς περιοχὰς Μπασὶ–Μπαγλῆ Προσωτσάνης. Ἠγόρασαν, κύριοι συνάδελφοι, οἱ ἔμποροι ἀπὸ 30–45 δραχ. τὸ μάξιμουμ. Οἱ ἐντολοδόχοι τῆς Κυβερνητικῆς Ἐπιτροπῆς καπνοῦ ἠγόρασαν πρὸς 12–32 δραχμάς. Τὰ δὲ ροφούλια ἠγοράσθησαν ἀπὸ 2½–5 δραχμὰς τὴν ὀκᾶν, ἐνῷ ὑπάρχει ἐγκύκλιος πρὸς ὅλας τὰς δημοσίας ὑπηρεσίας καὶ τὰς Ἐφορίας, ὅτι ἀπαγορεύεται ἡ ἀγορὰ καπνῶν κάτω τῶν 16 δραχ. Ἐρωτᾶται, λοιπόν, πῶς γίνεται αὐτό, νὰ ἀγοράσουν καπνὰ πρὸς 2½ δραχ.; Εἰς τὴν Προσωτσάνην, ἐπίσης, διὰ τὰ καπνὰ τῶν παραγωγῶν Σταύρου καὶ Κωνσταντίνου Ψωμᾶ προσέφεραν οἱ ἐντολοδόχοι 22 δραχμὰς κατ’ ὀκᾶν. Δὲν τὰ ἔδωσαν οἱ παραγωγοί. Τὰ ἠγόρασεν ὅμως κατόπιν ὁ Ἀθανασόπουλος πρὸς 23 δραχμὰς τὸ κιλὸν ἢ 29,70 δραχμὰς τὴν ὀκᾶν καὶ μάλιστα ἀπέσπασαν καὶ συγχαρητήρια διὰ τὴν καλὴν ποιότητα. Εἰς τὸ αὐτὸ χωρίον τὰ καπνὰ τοῦ Ἀλιάδη Ἀθανασίου ἐχαρακτηρίσθησαν ἀπὸ τοὺς ἐντολοδόχους τῆς Κυβερνητικῆς Ἐπιτροπῆς ὡς μὴ ἐμπορεύσιμα. Ἐν τούτοις, ἠγοράσθησαν ἀπὸ τὸν καπνέμπορον Ἀθανασόπουλον πρὸς δραχμὰς 28 κατὰ κιλόν.

§94Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε συνάδελφε, νομίζω, ὅτι εἶναι ἀρκετὰ τὰ προσωπικὰ παραδείγματα, τὰ ὁποῖα ἀνεφέρατε καὶ τὰ ὁποῖα πράγματι προσδίδουν μίαν ἰδιαιτέραν σημασίαν εἰς τὴν συζήτησιν τοῦ θέματος. Ἡ περαιτέρω ὅμως ἀναφορὰ εἰς προσωπικὰ παραδείγματα, νομίζω, ὅτι δὲν ἔχει κανένα λόγον καὶ δὲν ἐξυπηρετεῖ τὴν προαγωγὴν τῆς συζητήσεως, ἀπὸ ἀπόψεως χρόνου φυσικά. Θὰ ἔλεγα, λοιπόν, ὁ πίναξ τῶν προσωπικῶν περιπτώσεων, τὸν ὁποῖον ἀσφαλῶς ἔχετε ὑπ’ ὄψιν σας, νὰ κατατεθῇ εἰς τὸ Προεδρεῖον καὶ νὰ καταχωρηθῇ εἰς τὰ πρακτικά, διὰ νὰ δυνηθῇ καὶ ὁ ὑπουργός, λαμβάνων γνῶσιν, νὰ ἐκτιμήσῃ ἑκάστην περίπτωσιν.

§95Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπορίου). Κύριε Πρόεδρε τῶν Δημοκρατικῶν Φιλελευθέρων, σᾶς διαβεβαιῶ εἰλικρινῶς, ὅτι εἴχομεν χρησιμοποιήσει ὡς ἐντολοδόχους τὸν Ὀργανισμὸν Καπνοῦ, Καπνικὰς Ὀργανώσεις, Συνεταιριστικὰς Ὀργανώσεις καὶ ἐμπόρους. Ὅ,τι λοιπὸν ἀκούετε ἀπὸ τὸν κ. συνάδελφον, διὰ τοὺς ἐμπόρους ἐντολοδόχους, τὸ ἴδιον θὰ ἀκούσετε εἰς ἄλλας περιφερείας διὰ τὰ ἄλλα ὄργανα τῶν Ὀργανισμῶν Καπνοῦ ἢ τὰς Καπνικὰς καὶ Συνεταιριστικὰς Ὀργανώσεις. Ἐρωτῶ, λοιπόν, κατόπιν τούτου, τί νὰ χρησιμοποιήσω καὶ ποίους; Μήπως θὰ πρέπει νὰ φέρω καμμίαν ξένην ἀποστολὴν διὰ νὰ κάμῃ τὴν συγκέντρωσιν καὶ τὴν ἐκτίμησιν; Κύριοι συνάδελφοι, προσέξατε πολύ. Φυσικὸν εἶναι νὰ γίνουν λάθη καὶ γίνονται λάθη. Ἀντὶ λοιπὸν νὰ ἐρεθίζωμεν τοὺς παραγωγούς, ἔχομεν ὑποχρέωσιν νὰ τοὺς παιδαγωγοῦμεν καὶ νὰ τοὺς νουθετοῦμεν, λέγοντάς τους, ὅτι ἔχουν συμφέρον νὰ ὑπάρχουν τὰ πράγματα ἔτσι καὶ νὰ γνωρίζῃ ὁ παραγωγός, ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ ἀγοράσῃ ὁπωσδήποτε τὰ καπνά του.

§96Θ. ΠΑΠΑΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ. Κύριε Ὑπουργέ, δὲν εἶμαι ἐναντίον τοῦ Ὀργανισμοῦ, ἀλλ’ ἐφ’ ὅσον ἡ Κυβέρνησις, ἡ οἱαδήποτε Κυβέρνησις, δὲν καθορίζει τιμὴν ἀσφαλείας δὲν καθορίζει ἡμερομηνίαν λήξεως τῶν ἀγορῶν, δὲν ἀποφασίζει πριμοδότησιν διὰ τὰ κλασσικὰ καπνά, αὐτὴ ἡ κατάστασις θὰ ὑπάρχῃ καὶ θὰ συνεχίσῃ.

§97Θ. ΛΥΜΠΕΡΙΔΗΣ. Ἄλλο συγκέντρωσις καὶ ἄλλο παρέμβασις. Αὐτὴν τὴν βασικὴν διαφοράν, δυστυχῶς, δὲν τὴν κατενόησαν οἱ ἀσκοῦντες τὴν καπνικὴν πολιτικήν.

§98Θ. ΠΑΠΑΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ κατάστασις εἶναι σοβαρὰ καὶ καταφθάνουν διαμαρτυρίαι ἀπὸ ὅλα τὰ σημεῖα τῆς Μακεδονίας καὶ τῆς Θράκης. Ἔχουν ἀπούλητα καπνὰ τοῦ 1957. Καταθέτω τὸ σχετικὸν ὑπόμνημα τῶν παραγωγῶν, κατοίκων Δοξάτου καὶ παρακαλῶ νὰ τὸ λάβητε ὑπ’ ὄψιν. Τελειώνων, κύριοι συνάδελφοι, κάμνω μίαν πρότασιν. Διὰ νὰ σταθοῦν, κ. Ὑπουργέ, τὰ 135 χωρία τῶν περιφερειῶν κλασσικῶν καπνῶν, θὰ πρέπει ἐπὶ μίαν πενταετίαν νὰ καταργήσητε τὸν φόρον 2,80% ὑπὲρ τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων, τὸν φόρον 2% ὑπὲρ τοῦ Ὀργανισμοῦ Καπνοῦ καὶ νὰ μειώσητε τέλος τὸ ἐπιτόκιον εἰς ὅλα αὐτὰ τὰ χωρία κατὰ 2%. Ὅταν ἀφαιρέσητε ὅλας αὐτὰς τὰς ἐπιβαρύνσεις, θὰ τοὺς δώσητε μίαν διαφορὰν τιμῆς 10 δραχμῶν κατὰ κιλόν.

§99Θ. ΔΟΥΚΑΣ. Κύριε συνάδελφε, ἐκάματε τόσας ὑποδείξεις. Ὁ ἀξιότιμος κ. ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου ὅμως...

§100Θ. ΛΥΜΠΕΡΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, διαμαρτύρομαι, διότι δὲν ἠμπορεῖτε νὰ κάμνετε ἐξαίρεσιν εἰς τὰς διακοπὰς. Πρὸ ὀλίγου δὲν μοῦ ἐπιτρέψατε διακοπήν.

§101ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Λυμπερίδη, σᾶς παρακαλῶ, διότι δὲν κάμνω καμμίαν ἐξαίρεσιν. Ἐπέτρεψεν ὁ ρήτωρ.

§102Θ. ΔΟΥΚΑΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς Ἐμπορίου σᾶς εἶπεν, ὅτι ἀναγνωρίζει, ὅτι τὰ κλασσικὰ καπνὰ καὶ οἱ παραγωγοὶ τῶν περιφερειῶν τῶν κλασσικῶν καπνῶν ἀποτελοῦν ἕνα πρόβλημα ἰδιαίτερον διὰ τὴν Κυβέρνησιν καὶ σᾶς ἐδήλωσεν ἐν συνεχείᾳ, ὅτι ἡ Κυβέρνησις εὑρίσκεται ἐνώπιον τῆς ἐξαγγελίας εἰδικῶν μέτρων διὰ τὴν προστασίαν τῶν καπνῶν αὐτῶν. Σᾶς ἐρωτῶ, λοιπόν, κατόπιν τούτου δὲν νομίζετε, ὅτι δὲν πρέπει νὰ συνεχίσετε τὴν ὁμιλίαν σας εἰς αὐτὸν τὸν τόνον καὶ ὅτι ὀφείλετε τοὐλάχιστον νὰ ἐκφράσετε τὴν ἱκανοποίησίν σας διὰ τὴν δήλωσιν αὐτὴν τοῦ κ. ὑπουργοῦ καὶ τῆς Κυβερνήσεως;

§103Θ. ΠΑΠΑΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ. Κύριε συνάδελφε, σᾶς θέτω ἕνα ἐρώτημα. Εἶσθε ἱκανοποιημένος ἀπὸ τὴν πολιτικὴν ποὺ ἐφαρμόζει ἡ Κυβέρνησις εἰς τὸ θέμα αὐτό;

§104Θ. ΔΟΥΚΑΣ. Ἀρκοῦμαι, κ. συνάδελφε, εἰς τὴν δήλωσιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ.

§105Θ. ΠΑΠΑΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ. Κύριε συνάδελφε, προέρχεσθε ἀπὸ περιφέρειαν ποὺ καλλιεργοῦνται κλασσικὰ καπνὰ καί, ἐὰν οἱ παραγωγοὶ τῆς περιφερείας σας ἦσαν εὐχαριστημένοι, δὲν θὰ κατήρχοντο οἱ κάτοικοι τῆς Σταυρουπόλεως εἰς τὸν Σιδηροδρομικὸν σταθμὸν διὰ νὰ πέσουν εἰς τὴν σιδηροδρομικὴν γραμμήν.

§106ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Γαβριηλίδης ἔχει τὸν λόγον.

§107Ι. ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ἐτονίσθη καὶ πολὺ σωστά, ἡ σοβαρότης τοῦ καπνικοῦ μας προβλήματος Ὅμως, θὰ κάμω μίαν παράκλησιν πρὸς τὴν συμπολίτευσιν, ὅπως μὲ τὴν ἰδίαν σοβαρότητα κρίνῃ καὶ τὴν καπνικὴν πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως. Ἀπὸ τὴν ἀγόρευσιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ τοῦ Ἐμπορίου τῆς παρελθούσης Παρασκευῆς, ἀπεδείχθη, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν ἔχει ἐπίγνωσιν τῆς σοβαρότητος καὶ ὀξύτητος τοῦ καπνικοῦ μας προβλήματος, φθάσασα μέχρι τοῦ σημείου, ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου νὰ ζητήσῃ τὰ συγχαρητήρια τῶν παραγωγῶν διὰ τὴν κυβερνητικὴν πολιτικὴν ἐπὶ τοῦ καπνικοῦ, τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν, τὰ μηνύματα πόνου καταφθάνουν εἰς τὴν Βουλήν. Ἀκόμη καὶ αὐτὴν τὴν στιγμὴν εἰς τὰ θεωρεῖα ὑπάρχουν καπνοπαραγωγοὶ τῶν Σερρῶν, οἱ ὁποῖοι ἦλθον νὰ μεταφέρουν τὸν πόνον τῶν παραγωγῶν καὶ νὰ ἀκούσουν τὰ μέτρα ποὺ πρόκειται νὰ ληφθοῦν διὰ τὴν ἀνακούφισίν των. Ὁ κ. ὑπουργὸς ἀνέπτυξε πολλὰς θεωρίας, χωρὶς νὰ μᾶς εἴπῃ, πῶς θὰ ἀντιμετωπισθῇ τὸ πρόβλημα. Θὰ προσπαθήσω νὰ ἀντικρούσω τὰς θεωρίας αὐτὰς καὶ κυρίως τὴν θεωρίαν ἐκείνην, κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ Κυβέρνησις παρέχει τὴν προστασίαν της εἰς τοὺς παραγωγούς. Καὶ ἰδοὺ ποία ἡ προστασία τοῦ καπνοῦ ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως. Τὰ καπνὰ ὁ Ὀργανισμὸς τὰ ἐπῆρεν εἰς δημευτικὰς τιμάς, ὅπως πολὺ σωστὰ εἰπώθηκε, ταὐτοχρόνως ὁ κ. ὑπουργός τοῦ Ἐμπορίου, δηλοῖ, ὅτι τὸ Δημόσιον ἐζημιώθη 300 περίπου ἑκατομμύρια, ἐὰν δὲ εἰς αὐτὰ ὑπολογίσωμεν καὶ τὴν μείωσιν τοῦ καπνοπαραγωγικοῦ εἰσοδήματος κατὰ 300 ἑκατομμύρια δραχμὰς τὴν ὁποίαν εἴχομεν ἀπὸ τοῦ 1957 μέχρι τοῦ 1959, λόγῳ τοῦ περιορισμοῦ τῆς καπνοκαλλιεργείας ποὺ ἐπέβαλεν ἡ Κυβέρνησις διὰ τῶν ὑπ’ ἀριθ. 109–110)58 πράξεων τῆς Κ.Ε.Κ. τότε θὰ ἴδητε ἐὰν παρεσχέθη πράγματι προστασία ἢ ἂν πρόκειται περὶ ὡραιοποιήσεως μιᾶς κακῆς καπνικῆς πολιτικῆς. Διεβεβαίωσεν ὁ κ. ὑπουργός, ὅτι πάσχει ὁ καπνοπαραγωγός. Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ προσθέσω καὶ ἐγώ, ὅτι πάσχει καὶ ὁ Δημόσιος Προϋπολογισμός. Ἔχομεν δύο ἀσθενεῖς. Καὶ τὸν ἕνα ἀπὸ τοὺς δύο σύντομα ἡ Κυβέρνησις θὰ τὸν κηδεύσῃ καὶ αὐτὸς εἶναι ὁ καπνοπαραγωγός. Ἡ καπνικὴ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως σὲ σχέσιν μὲ τὴν ἐθνικὴν σημασίαν ποὺ ἔχει ὁ καπνός, σὲ σχέσιν μὲ τὰ ἐσωτερικὰ καὶ ἐξωτερικὰ δεδομένα εἶναι πολιτικὴ ἐξοντωτικὴ τοῦ καπνοῦ. Καὶ ἐλέγχομεν τὴν Κυβέρνησιν διὰ τῆς ἐπερωτήσεώς μας διὰ παντελῆ ἔλλειψιν καπνικῆς πολιτικῆς. Τὴν στιγμὴν ποὺ ἔχομεν ἀνάπτυξιν παγκοσμίως τῆς παραγωγῆς καπνοῦ καὶ τῆς καταναλώσεως αὐτοῦ, ἡ Κυβέρνησις ἀπὸ τοῦ Νοεμβρίου τοῦ 1958 περιώρισε τὴν καλλιέργειαν. Καὶ ἐνῷ περιώρισε τὴν καπνοκαλλιέργειαν σήμερον ἔρχεται καὶ λέγει, ὅτι προστατεύει τοὺς καπνοκαλλιεργητάς.

§108Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπορίου). Γνωρίζετε, κ. συνάδελφε, ὅτι ὑπάρχει διαφορὰ τιμῶν μεταξὺ καπνῶν, ὅπως γνωρίζετε καλῶς, ὅτι ὑπάρχει κρίσις τῶν Ἀνατολικῶν καπνῶν. Ἐπίσης γνωρίζετε, ὅτι ὁ κυρίαρχος τύπος σιγαρέττου προπολεμικῶς εἰς Γερμανίαν ἀπετελεῖτο κατὰ 97% ἀνατολικὰ καπνά, ἐνῷ σήμερον ἔχει περιορισθῆ εἰς 10%. Καὶ σᾶς ἐρωτῶ μήπως ἡ Κυβέρνησις πταίῃ, διότι ἡ Γερμανία ἔπαυσε νὰ καπνίζῃ ἀνατολικὰ καπνά; Ἄλλως τε ἐὰν συγκρίνωμεν τὴν προπολεμικὴν μὲ τὴν μεταπολεμικὴν καπνοπαραγωγὴν θὰ ἴδητε, ὅτι ἡ Ἑλλὰς προπολεμικῶς παρῆγε μικροτέρας ποσότητας. Μὴ κάνετε ἑπομένως παραπλανητικὰς κρίσεις.

§109Ι. ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΣ. Τὰ γνωρίζω ὅλα αὐτά, κ. Ὑπουργέ, ἀλλὰ εἰς τὴν πολιτικὴν τῆς δημιουργίας ἀποθεμάτων καὶ τοῦ περιορισμοῦ τῆς καπνοκαλλιεργείας, ἡ Κυβέρνησις ὡδηγήθη λόγῳ τῆς μονοπλεύρου ἐμπορικῆς προσδέσεως πρὸς τὴν Δύσιν. Καθιέρωσε δὲ καὶ ἐφαρμόζει τὴν πολιτικὴν αὐτὴν ἔναντι τοῦ καπνοῦ ποὺ ἔχει τεραστίαν οἰκονομικὴν καὶ κοινωνικὴν σημασίαν διὰ τὴν χώραν μας, ὅταν ἡ παγκόσμιος παραγωγὴ καὶ κατανάλωσις καπνοῦ σὲ σχέσιν μὲ τὴν προπολεμικὴν ἀπὸ 2.992.069 τόννους ἔφθασεν εἰς 3.850.000 τόννους καὶ ἀπὸ 669.148.600 χιλιόγραμμα τὸ 1935 εἰς 1.579.479.211 χιλιόγραμμα τὸ 1956 ἀντιστοίχως. Συνέπειαι τῆς πολιτικῆς αὐτῆς ὑπῆρξαν ἡ μείωσις τῆς κοινωνικῆς ἀπασχολήσεως καὶ ἡ καταστροφὴ τῶν καπνοπαραγωγῶν τῶν ὁποίων τὸ εἰσόδημα ἐμειώθη κατὰ 300.000.000 δραχμάς. Περαιτέρω, διὰ τοῦ περιορισμοῦ τῆς καπνοκαλλιεργείας, αἱ μὴ καλλιεργούμεναι διὰ καπνοῦ ἐκτάσεις θὰ τεθοῦν εἰς ὑποχρεωτικὴν ἀδράνειαν, διότι εἶναι ἀκατάλληλοι δι’ ἄλλας καλλιεργείας ἢ θ’ ἀποδοθοῦν εἰς μὴ ἀποδοτικὰς καλλιεργείας, δεδομένου, ὅτι πρόκειται περὶ ἀγόνων ἐκτάσεων ὀρεινῶν κλπ.

§110Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Πῶς αἱ νέαι καλλιέργειαι θὰ εἶναι ὀλιγώτερον ἀποδοτικαὶ ἀπὸ τὸν καπνὸν τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ὅπως λέγετε, ὁ καπνὸς ἐδημεύθη;

§111Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπορίου). Ὁ καπνοπαραγωγὸς πωλεῖ τὸν καπνό του χάρις εἰς τὴν καπνικὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως, ἥτις παραλλήλως ἀντιμετωπίζει τὸ ὅλον θέμα τῶν καλλιεργειῶν.

§112Ι. ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΣ. Εἶναι γεγονός, ὅτι ὑπάρχει κρίσις τοῦ ἀνατολικοῦ σιγαρέττου καὶ οὐχὶ τοῦ ἀνατολικοῦ καπνοῦ καὶ περὶ αὐτοῦ θὰ εἴπω παρακάτω, ἀλλὰ ἡ αἰτία τῆς κατάντειας τοῦ καπνικοῦ μας προβλήματος ὀφείλεται κυρίως εἰς τὸ ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν ἀντιμετώπισε τὸ θέμα τῶν ἐξαγωγῶν ρεαλιστικῶς καὶ ἀφ’ ἑτέρου παρεγνώρισε τὴν σημασίαν τοῦ καπνοῦ διὰ τὴν Χώραν. Ὁ καπνὸς προπολεμικῶς ἀντιπροσώπευε τὸ 21,1% τῆς ὅλης ἀξίας τῆς παραγωγῆς, τὸ 27–30% τῶν ἐσόδων τοῦ Δημοσίου ἐκ τῆς φορολογίας, τὸ 50% τῆς ἀξίας τῶν ἐξαγομένων προϊόντων καὶ ἡ καλλιέργειά του κατελάμβανε τὸ 3,5% τῆς ὅλης καλλιεργουμένης ἐκτάσεως. Σήμερον ἀντιπροσωπεύει τὸ 38% τῶν ἐξαγωγίμων προϊόντων, τὸ 46% τῆς ἀξίας τῶν ἐξαγομένων ἀγροτικῶν προϊόντων καὶ τὸ 14% τοῦ συνόλου τῶν ἐσόδων τοῦ Δημοσίου Προϋπολογισμοῦ, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον σημαίνει, ὅτι εἰσέρχονται εἰς τὸν Προϋπολογισμὸν ἀπὸ τὸν καπνὸν 1.300.000.000. Αὐτὴ εἶναι ἡ οἰκονομικὴ σημασία τοῦ καπνοῦ. Παραλλήλως ὅμως ἔχει καὶ μεγάλην Κοινωνικὴν σημασίαν. Προπολεμικῶς ἠσχολοῦντο μὲ τὴν καπνοκαλλιέργειαν 150.000 οἰκογένειαι, 50 000 εἰς τὴν βιομηχανίαν καὶ ἐμπορίαν αὐτοῦ καὶ γενικώτερον 1.000.000 ἐζοῦσαν ἀπὸ τὰ καπνά. Ἀπὸ ἀπόψεως ἀποδόσεως ἦτο ἡ πλέον ἀποδοτικὴ καλλιέργεια, 6 φορὲς ἀποδοτικώτερη τοῦ σίτου, 3 φορὲς τῆς ἐλιᾶς καὶ 2 φορὲς τῆς Ἀμπελουργίας. Καὶ ἐνῷ τόσον τεραστία εἶναι ἡ κοινωνικὴ σημασία τοῦ καπνοῦ, ἡ Κυβέρνησις ἀντιμετώπισε τὸ προϊὸν δι’ ἐξοντωτικῶν μέτρων. Δυστυχῶς, στὸ καπνικό μας ζήτημα ὑπάρχει μία παράδοσις ἀντικαπνικὴ ἀπὸ τῆς συστάσεως τοῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους. Οὐδεμία Κυβέρνησις, ἀπὸ τῆς συστάσεως τοῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους ἤσκησε μελετημένην καὶ ρεαλιστικὴν πολιτικήν. Ἐξαίρεσιν ἀπετέλεσε μόνον ἡ Κυβέρνησις Τρικούπη, ἡ ὁποία ἐπραγματοποίησε τὴν ἐποχὴν ἐκείνην μίαν σύμβασιν μὲ τὴν Αἴγυπτον καὶ ἔδωσε τὰ καπνά μας εἰς τὴν Αἴγυπτον μὲ μειωμένον δασμόν. Κατὰ τὴν περίοδον τῆς κατοχῆς, ἡ καπνικὴ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως ὑπῆρξεν ἡ καταλήστευσις τῶν ἀποθεμάτων καὶ ἡ μείωσις τῆς καπνοκαλλιεργείας κατὰ 20%. Εἶναι γνωστὴ ἡ κοινοπραξία τῶν καπνεμπόρων καὶ καπνοβιομηχάνων τὴν ὁποίαν ἐδημιούργησεν ὁ Μεταξᾶς καὶ ἡ ὁποία παρέδωσε τεράστια ἀποθέματα καπνοῦ εἰς τὰ στρατεύματα κατοχῆς. Ἡ κοινοπραξία αὐτὴ ἠγόρασεν εἰς ἐξευτελιστικὰς τιμὰς 110 ἑκατομ. κιλὰ ἀξίας 12 δισεκατομ. προπολεμικῶν δραχμῶν εἰς τὰ στρατεύματα κατοχῆς. Μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν ἡ κατάστασις συνεχίζεται ἡ ἰδία καὶ χειρότερη. Ἡ Κυβέρνησις κατέσχε τὴν ἐποχὴν ἐκείνην 8.500.000 τόννων καπνοῦ τὰ ὁποῖα εἶχον ἀφαιρέσει οἱ Βούλγαροι ἀπὸ τὴν Μακεδονίαν καὶ τὰ παρέδωσεν εἰς τοὺς καπνεμπόρους καὶ καπνοβιομηχάνους. Ἀπὸ τοῦ ἔτους 1947 καὶ ἐντεῦθεν ἡ καπνικὴ πολιτικὴ τῶν ἑκάστοτε Κυβερνήσεων κινεῖται μέσα εἰς τὰ πλαίσια τῶν ξένων συμφερόντων καὶ καθορίζεται ἐπὶ τῇ βάσει τῶν συνταγῶν ποὺ μᾶς παρέχουν οἱ ξένοι. Εἰς τὸ «ΒΗΜΑ» καὶ μὲ ἡμερομηνίαν 5.2.48 ἐδημοσιεύθη μία ἔκθεσις περιλαμβάνουσα τὴν ἀκόλουθον συνταγήν: «Ἡ παραγωγὴ γεωργικῶν προϊόντων τῆς Ἑλλάδος πρὸς ἐξαγωγὴν πρέπει νὰ προσαρμοσθῇ πρὸς τὴν μεταπολεμικὴν Παγκόσμιον Ἀγοράν. Θὰ εἶναι ἀναγκαία ἡ ἀπομάκρυνσις ἀπὸ τὸν καπνόν, τὸ κυριώτερον ἐξαγωγικὸν προϊὸν καὶ ἡ ἐπέκτασις ἄλλων». Ἀλλὰ αἱ συνταγαὶ συνεχίζονται. Φθάνομεν εἰς τὴν συνταγὴν τοῦ Ἰεζεκιήλ: «Ἡ Ἑλλὰς θὰ ἔπρεπε νὰ περιορίσῃ τὴν καπνοκαλλιέργειάν της, νὰ ἐκριζώσῃ μέρος τῶν ἐλαιώνων της καὶ τῶν ἀμπελώνων της καὶ νὰ ἀναπτύξῃ τὴν καλλιέργειαν τῶν γεωμήλων, τῶν λαχανικῶν καὶ τῆς σόγιας, γιὰ νὰ μὴ ἀπασχολῆται μὲ τὸ πρόβλημα τῆς ἐξαγωγῆς τῶν εὐγενῶν ἀγροτικῶν της προϊόντων. Καὶ ἡ κορωνὶς τῶν συνταγῶν, τὸ σχέδιον Μάρσαλ, τὸ ὁποῖον ὑπεχρέωσε τὰς βοηθουμένας χώρας νὰ λαμβάνουν βιομηχανικὰ ἀγροτικὰ προϊόντα τῶν Ἀμερικανῶν. Εἰς τὴν Εὐρώπην ἐτοποθετήθησαν ὑποχρεωτικῶς 1.000.000 τόννοι καπνῶν Βιρτζίνια. Αὐτὲς εἶναι οἱ συνταγὲς ποὺ μᾶς ἔδωσαν οἱ προστάται μας. Οἱ σκοποί των ὑπῆρξαν οἱ ἑξῆς: Νὰ ἀποφευχθῇ ἡ παραγωγὴ συναγωνισίμων προϊόντων μὲ τὰ Ἀμερικανικὰ καὶ νὰ ἐκλείψῃ ἡ παραγωγὴ εὐγενῶν προϊόντων, διότι κατὰ τὸν τρόπον αὐτὸν θὰ ἐτίθετο θέμα σχέσεων μὲ τὰς Ἀνατολικὰς χώρας. Ἡ Κυβέρνησις ἠκολούθησε πιστῶς καὶ τρίτην συνταγήν: «Τὸ ἄνοιγμα μεταξὺ παραγωγῆς καὶ ἐξαγωγῆς καπνῶν τῆς Ἑλλάδος, λαμβανομένων ὑπ’ ὄψιν καὶ τῶν τρεχόντων ἀποθεμάτων προηγουμένων ἐσοδειῶν ἦτο τὸν Ἰούνιον 1958 20.000 τόννοι, τὸν δὲ Ἰούλιον 1959 θὰ ἀνέλθῃ εἰς 35.000 τόννους τοὐλάχιστον. Ἡ παθητικότης αὐτὴ εἶναι μεγάλη καὶ ἐπικίνδυνος καὶ δύναται ν’ ἀποφευχθῇ μόνον δι’ ἀποκτήσεως νέων ἀγοραστῶν ἱκανῶν ν’ ἀπορροφήσωσι πρόσθετα ποσὰ τάξεως τῶν 15.000 τόννων τοὐλάχιστον. Ἐὰν τοῦτο δὲν ἐπιτευχθῇ, ὁ περιορισμὸς τῆς καπνοκαλλιεργείας εἶναι ἀναπόφευκτος», ἀναγραφόμενον εἰς τεῦχος τοῦ 1958 τοῦ ΕΟΚ καὶ ὡδήγησεν εἰς ἐπικίνδυνον κατάστασιν τὸ καπνικόν μας πρόβλημα. Καὶ ὡδήγησε τὰ καπνικά μας προβλήματα εἰς αὐτὴν τὴν κατάστασιν, διότι δὲν κατώρθωσε νὰ λύσῃ τὸ θέμα τῶν ἐξαγωγῶν καὶ κατέφυγεν εἰς τὴν πολιτικὴν τῶν συγκεντρώσεων καὶ τὸν περιορισμὸν τῆς καλλιεργείας.

§113Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐμπορίου). Ἀπηυθύνθην εἰς ὅλα τὰ ἡμισφαίρια.

§114Ι. ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΣ. Οἱ συνέπειες αὐτῆς τῆς πολιτικῆς εἶναι τεράστιες καὶ ἐπικίνδυνες. Εἶναι γεγονός, ὅτι ἀπὸ τοῦ 1952 καὶ ἐντεῦθεν ηὐξήθησαν, τόσον ἡ παραγωγή, ὅσον καὶ αἱ ἐξαγωγαί. Ἀλλὰ δὲν εἶναι ἀνάλογοι τῆς παγκοσμίου παραγωγῆς καὶ καταναλώσεως. Πέραν αὐτοῦ αἱ τιμαὶ τῶν ἐξαχθέντων καὶ ἐσωτερικῶν καπνῶν εἰς τὰ χωρία εἶναι χαμηλότεραι τῶν προπολεμικῶν, εἶναι χαμηλότεραι καὶ ἀπὸ τὰς τιμὰς τῆς Τουρκίας καὶ τῆς Ἀμερικῆς. Ἰδοὺ μερικὰ στοιχεῖα: Ἐξαγωγικὸν ἐπίπεδον τοῦ καπνοῦ μας 1955–57

Συμμετοχὴ εἰς τὴν παγκόσμιον κίνησιν καπνοῦ

Συμμετοχὴν εἰς τὴν κίνησιν τῶν Ἀνατ. καπνῶν

§115Θ. ΔΟΥΚΑΣ. Κύριε συνάδελφε, ἡ ἀγοραστικὴ ἀξία τοῦ εἰσοδήματος τῶν Τούρκων καπνοπαραγωγῶν, τῶν ὁποίων ἡ παραγωγὴ διατίθεται κατὰ 35% εἰς τὰς Ἀνατολικὰς χώρας καὶ τῶν Βουλγάρων εἶναι ἀνωτέρα τῆς ἀξίας τοῦ ἀγροτικοῦ εἰσοδήματος τοῦ Ἕλληνος παραγωγοῦ;

§116Ι. ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΣ. Δὲν ὑπάρχει κἂν ἀγοραστικὴ ἀξία. Ὁ κ. Παπαπαναγιώτου σᾶς εἶπεν, ὅτι αἱ συναλλαγαὶ γίνονται μὲ τὸ αὐγό. Τώρα ὡς πρὸς τὰς ἐσωτερικὰς τιμάς: Τιμαὶ ἐσωτερικοῦ:

Φθηνότερα τῶν Τουρκικῶν κατὰ 20%. Φθηνότερα τῶν Ἀμερικανικῶν κατὰ 10%. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἄσκησις τῆς καπνικῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως. Ἡ σημασία τοῦ καπνοῦ εἶναι τεραστία καὶ πρέπει νὰ ἀναθεωρήσωμεν τὴν καπνικὴν πολιτικήν. Ἐγὼ πιστεύω, ὅτι τὰ ἐσωτερικὰ δεδομένα μᾶς παρέχουν τὴν δυνατότητα νὰ διπλασιάσωμεν τὴν παραγωγήν μας, τὰ δὲ ἐξωτερικὰ τὴν δυνατότητα νὰ ἀναπτύξωμεν τὸ ἐμπόριον τοῦ καπνοῦ. Ὑπάρχει βεβαίως κρίσις τῶν ἀνατολικῶν καπνῶν. Συνεπείᾳ τῆς πολιτικῆς τῶν προστατῶν μας ἐδημιουργήθη ἐθισμὸς ἐν Εὐρώπῃ πρὸς τὰ καπνὰ τύπου Βιρτζίνια. Ἀλλὰ ὁ Ἑλληνικός, λόγῳ τῶν ἰδιοτήτων του εἶναι ἀπαραίτητος ἡ χρησιμοποίησίς του εἰς πάντα τύπον ἀνάμικτου σιγαρέττου. Ἀποτελεῖ σοβαρωτάτην συμβολὴν καὶ εἰς αὐτὰ τὰ ἀμερικανικὰ ἀνάμικτα σιγαρέττα. Οἱ ἰδιότητές του εἶναι αἱ ἑξῆς: Ἔχει κανονικὴ καῦσιν, ὀλιγωτέραν περιεκτικότητα νικοτίνης κλπ. καὶ εἶναι ὁ πλέον ἄριστος διὰ τὰ ἀνάμικτα σιγαρέττα. Πέραν τούτου, ἡ κρίσις τῶν Ἀνατολικῶν καπνῶν δὲν ὑφίσταται μόνον διὰ τὴν Ἑλλάδα, πρέπει αὕτη νὰ ὑπάρχῃ καὶ διὰ τὰ ὑπόλοιπα Ἀνατολικὰ καπνὰ Βουλγαρίας, Τουρκίας, Γιουγκοσλαβίας, ποὺ δὲν ἔχουν ἀποθέματα παλαιῶν ἐσοδειῶν. Ὑπάρχουν πρόσφοροι συνθῆκαι διὰ τὸ ἐξαγωγικὸν ἐμπόριον. Παραθέτω, ὡρισμένα στοιχεῖα. Τὸ ἐξαγωγικὸν μας ἐμπόριον κατὰ τὴν 3ετίαν 1955–57 εὑρίσκετο εἰς τὴν ἑξῆς κατάστασιν: «........ (Ἀναγινώσκει) ........».

§117Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπορίου). Διατὶ ἀποφεύγετε, κύριε συνάδελφε, νὰ ἀναφερθῆτε εἰς τὰ τελευταῖα ἔτη;

§118Ι. ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΣ. Εἶναι ἀληθές, κ. Ὑπουργέ, ὅτι τὸ 1958 ἔχομεν μίαν ἀνάπτυξιν τῶν ἐξαγωγῶν. Τὸ 1959, ὅμως, ἔχομεν καὶ πάλιν πτῶσιν αὐτῶν.

§119Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπορίου). Παραγνωρίζετε, κ. συνάδελφε, τὸ ἑξῆς πραγματικὸν γεγονός. Ἡ κρίσις τοῦ ἀνατολικοῦ καπνοῦ κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη ἦτο τοιαύτη, ὥστε κατὰ τὸ καπνικὸν ἔτος 1958–1959 αἱ ἐξαγωγαὶ τῆς Τουρκίας ἐμειώθησαν ἀπὸ 89 χιλ. τόννους τοῦ προηγουμένου ἔτους, εἰς 57 χιλιάδας τόννους. Κατὰ τὸ ἀντίστοιχον χρονικὸν διάστημα, ἡ Ἑλλὰς ἀπὸ 58½ χιλ. τόννους, ηὔξησε τὰς ἐξαγωγάς της εἰς 61½ χιλ. τόννους. Αὐτὸ δὲν ἀποτελεῖ μίαν ἁπλῆν σύμπτωσιν. Ἐὰν παρακολουθήσωμεν τὰς ἐξαγωγὰς τῶν λοιπῶν χωρῶν, θὰ ἴδωμεν, ὅτι ὅλαι παρουσιάζουν πτῶσιν. Αὐτὴ εἶναι ἡ κρίσις τῶν ἐξαγωγῶν. Δὲν εἶναι ὀρθόν, λοιπόν, νὰ γίνεται ἔλεγχος μὲ βάσιν τὰ θεωρητικὰ κριτήρια. Ὁ ἔλεγχος πρέπει νὰ γίνεται μὲ βάσιν τὰ πραγματικὰ γεγονότα.

§120Ι. ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΣ. Οἱ λόγοι, τοὺς ὁποίους ἀνέφερον προηγουμένως διὰ τὸ ἐξαγωγικόν μας ἐπίπεδον καὶ κυρίως ἡ ἐξάπλωσις τοῦ ἀναμίκτου σιγαρέττου εἰς κατασκευὴν τοῦ ὁποίου εἶναι ἀπαραίτητος ἡ πρόσμιξις τῶν ἑλληνικῶν καπνῶν λόγῳ τῶν ἰδιοτήτων ποὺ προανέφερα, ἡ σαφὴς προτίμησις τῶν ἀνατολικῶν χωρῶν πρὸς τὰ Ἑλληνικὰ καπνὰ καὶ τέλος αἱ ἰδιότητες τοῦ ἑλληνικοῦ καπνοῦ ἀποτελοῦν εὐμενεῖς προϋποθέσεις διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τῶν ἐξαγωγῶν μας. Δι’ αὐτό, κ. Ὑπουργέ, θὰ πρέπει νὰ ἀποδεσμευθῶμεν ἀπὸ τὴν ἀμερικανικὴν ἐπιρροὴν ἡ ὁποία δὲν θὰ πρέπει νὰ τὸ ἀποκρύπτωμεν, εἰς τὴν Δυτικὴν Γερμανίαν ἔφθασε μέχρι τοῦ ἀθεμίτου ἀνταγωνισμοῦ ν’ ἀποκλείσῃ τὰ ἀνατολικὰ καπνὰ καὶ νὰ τοποθετήσωμεν τὸ πρόβλημα τῶν ἐξαγωγῶν τοῦ καπνοῦ εἰς τὴν σωστὴν αὐτοῦ βάσιν. Τὸ γεγονός, ὅτι αἱ ἀνατολικαὶ χῶραι ζητοῦν ἑλληνικὰ καπνὰ καὶ τὸ γεγονὸς ὅτι ὁ ἑλληνικὸς καπνὸς θεωρεῖται ἀπαραίτητος διὰ τὸ χαρμάνι παντὸς τύπου καπνῶν, θὰ πρέπει νὰ ἀναγκάσουν τὴν Ἑλληνικὴν Κυβέρνησιν νὰ ἀναθεωρήσῃ τὴν καπνικήν της πολιτικήν. Καὶ ὡς πρὸς τὴν παραγωγὴν νὰ ἐνισχύσῃ τοὺς παραγωγοὺς μὲ δάνεια καὶ νὰ τοὺς ἐξοπλίσῃ μὲ τὰ ἀπαραίτητα μέσα. Δὲν εἶναι ἀνεκτὸν νὰ συνεχισθῇ ἡ τελευταίως παρατηρηθεῖσα κατάστασις, κατὰ τὴν ὁποίαν, ὡς πρὸς τὰς ἐπιχορηγήσεις, βλέπομεν μίαν φθίνουσαν γραμμήν. Ἤτοι, ἐνῷ τὸ 1957 ἐδόθησαν δάνεια 246 ἑκατ., τὸ 1958 ταῦτα ἐμειώθησαν εἰς 214 ἑκατ. Καὶ ἐνῷ κατὰ τὸ 1957 ἐδόθησαν ἐφόδια ἀξίας 28 ἑκατ., τὸ 1958 ἐδόθησαν ἐφόδια μόνον 22 ἑκατ. Ἐξ αὐτῶν τῶν ἀριθμῶν, κύριοι βουλευταί, ἐξάγεται, ὅτι ἡ ἐνίσχυσις τοῦ κράτους πρὸς τοὺς καπνοπαραγωγοὺς ἀντὶ νὰ αὐξάνῃ, ὡς θὰ ἔπρεπε, συνεχῶς μειοῦται καὶ δὲν γνωρίζομεν ποῦ ἔχει σκοπὸν νὰ φθάσῃ.

§121ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, τελειώνετε. Εἶσθε εἰς τὸ βῆμα ἐπὶ μίαν ὁλόκληρον ὥραν.

§122Ι. ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΣ. Ἐπειδὴ τὸ Προεδρεῖον μὲ πιέζει νὰ τελειώσω, κύριοι βουλευταί, τελειώνω μὲ τὸν ἑξῆς ἐπίλογον. Εἶναι ἀνάγκη, κύριοι βουλευταί, οἱ παραγωγοί μας νὰ ἀντιληφθοῦν, ὅτι τὸ Κράτος τοὺς συμπαραστέκει καὶ ὅτι τὸ κρατικὸν ἐνδιαφέρον τοὺς παρακολουθεῖ εἰς κἄθε βῆμα των. Δὲν εἶναι ἀρκετὸν νὰ μοχθῇ ὁ παραγωγὸς καθ’ ὃν τρόπον μοχθεῖ καὶ εἰς τὸ τέλος νὰ πωλῇ τὸ προϊὸν εἰς τοιαύτας ἐξευτελιστικὰς τιμάς, ὥστε νὰ εἶναι μόνιμος ἡ δυστυχία τοῦ καπνοπαραγωγοῦ. Εἶναι ἀνάγκη νὰ ἀναθεωρήσωμεν τὴν πολιτικήν μας καὶ νὰ τὴν τοποθετήσωμεν ἐπὶ σωστῆς βάσεως. Εἶναι ἀνάγκη νὰ στραφῶμεν πρὸς ὅλας τὰς ἀγορὰς τοῦ κόσμου, ἀνεξαρτήτως πολιτικῶν πεποιθήσεων καὶ νὰ ἀναζητήσωμεν πᾶσαν ἀγορὰν εἰς τὴν ὁποίαν εἶναι δυνατὸν νὰ πωλήσωμεν τὰ καπνά μας. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ἀριστερᾶς).

§123Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐμπορίου). Θὰ δώσω, κύριοι βουλευταί, ὡρισμένας πληροφορίας, διότι νομίζω, ὅτι δὲν πρέπει ἡ Βουλὴ καὶ ἡ κοινὴ γνώμη νὰ μείνουν μὲ κακὰς ἐντυπώσεις. Αἱ πληροφορίαι αὗται θὰ εἶναι σχετικαὶ μὲ τὰς ἐξαγωγάς μας πρὸς τὰς ἀνατολικὰς χώρας. Ἀποτελεῖ, κύριοι βουλευταί, πίστιν μου ἡ ἀνάπτυξις τῶν ἐξαγωγῶν μας πρὸς τὰς ἀνατολικὰς χώρας καὶ ἐπ’ αὐτῆς τῆς πολιτικῆς, ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις ἐπιμένει. Ἐὰν δὲν ἐπετύχομεν μέχρι σήμερον νὰ αὐξήσωμεν τὰς ἐξαγωγάς μας εἰς τὰς ἀνατολικὰς χώρας εἰς τὸν βαθμὸν ποὺ θέλομεν, δι’ αὐτὸ δὲν εὐθύνεται ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις, ἀλλ’ εὐθύνονται αἱ ἀνατολικαὶ χῶραι, αἱ ὁποῖαι δὲν δύνανται νὰ ἀπορροφήσουν περισσότερα ἑλληνικὰ προϊόντα ἀπὸ ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἀπορροφοῦν. Ἐκτὸς αὐτοῦ πρέπει νὰ σημειωθῇ ὅτι αἱ ἀνατολικαὶ χῶραι δὲν εὐνοοῦν τὴν ἀνάπτυξιν τοῦ καπνίσματος. Ἡγέτης ἀνατολικῆς χώρας μοῦ ἔλεγεν ὅτι θεωρεῖ τὸν καπνὸν ὡς ὄπιον καὶ ἕνεκα τούτου δὲν δύναται νὰ ἀναλάβῃ τὴν εὐθύνην τῆς διαδόσεως τοῦ καπνίσματος. Τὸ λέγω αὐτὸ διὰ ν’ ἀποδείξω, ὅτι ὑφίστανται ὅρια καὶ διὰ τὰς ἀνατολικὰς χώρας καὶ ὅτι αἱ ἀνατολικαὶ χῶραι εἶναι ἐκεῖναι αἱ ὁποῖαι ἐμποδίζουν τὴν ἀνάπτυξιν τῶν ἐξαγωγῶν μας εἰς καπνὰ ὄχι διότι ἔχουν προκατάληψιν ἐναντίον μας, ἀλλὰ διότι ἔχουν ὡρισμένας δυνατότητας. Τὸ 1955–56 ἐξηγάγομεν πρὸς τὰς ἀνατολικὰς χώρας μόνον 3 χιλιάδας τόννους καπνὰ καὶ κατὰ τὸ τελευταῖον ἔτος ἐξηγάγομεν 7½ χιλιάδας τόννους. Κατὰ τὸ 1960 αἱ ἐξαγωγαὶ μόνον πρὸς τὴν Σοβιετικὴν Ἕνωσιν θὰ ἀνέλθουν εἰς 8 χιλιάδας τόννους. Βεβαίως, δὲν θεωρῶ τὰς ποσότητας αὐτὰς ἱκανοποιητικάς. Δὲν θὰ πρέπει ὅμως νὰ λέγωμεν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἀντιδρᾷ εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τῶν ἐξαγωγῶν πρὸς τὰς ἀνατολικὰς χώρας. Δὲν θὰ πρέπει νὰ μείνῃ τοιαύτη ἐντύπωσις εἰς οὐδένα παραγωγόν. Σᾶς βεβαιῶ, κύριοι βουλευταί, ὅτι μὲ κἄθε μέσον προσπαθῶ νὰ διευκολύνω τὰς ἐξαγωγὰς πρὸς τὰς ἀνατολικὰς χώρας. Δὲν ἐδίστασα νὰ δεχθῶ τὴν τοποθέτησιν τῶν καπνῶν μας εἰς τὰς ἀνατολικὰς χώρας ἀκόμη καὶ ἐπὶ πιστώσει. Ὁποτεδήποτε μοῦ ἐζητήσατε διευκολύνσεις δὲν ἐδίστασα νὰ σᾶς παραχωρήσω καὶ ἀκόμη ἔφθασα μέχρι νὰ πιέσω τὰς ἀντιπροσωπείας τῶν ἀνατολικῶν χωρῶν νὰ δεχθοῦν ἑλληνικὰ καπνὰ ἐπὶ πιστώσει. Δὲν εἶναι συνεπῶς ἀνεκτόν, κατόπιν τούτων νὰ λέγετε, νὰ λέγῃ ἡ ἀριστερά, ὅτι δὲν ἀποτελεῖ πίστιν μου ἡ ἀνάπτυξις τῶν ἐξαγωγῶν πρὸς τὰς ἀνατολικὰς χώρας. Δὲν εἶναι δυνατὸν ὅμως νὰ ἐλέγχωμαι καὶ νὰ μοῦ καταλογίζωνται εὐθῦναι, ὅταν προσφέρω τὰ καπνὰ πρὸς τὰς Ἀνατολικὰς χώρας ἐπὶ πιστώσει καὶ ἀτόκως. Ἐὰν διὰ λόγους ἀντικειμενικοὺς αἱ Ἀνατολικαὶ χῶραι δὲν δύνανται νὰ αὐξήσουν τὰς ἐξ Ἑλλάδος εἰσαγωγάς των, νομίζω, ὅτι τὸ γεγονὸς αὐτὸ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ αἰτία διὰ νὰ κατηγορηθῶμεν ἡμεῖς.

§124Α. ΚΑΚΟΓΙΑΝΝΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ ὅλον πρόβλημα τοῦ καπνοῦ ἐδημιουργήθη, ὑπάρχει καὶ ὑφίσταται, διότι δὲν ἠσκήθη ἡ ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως ἐπιβεβλημένη πολιτική, τόσον ὡς πρὸς τὰ ἐξαγώγιμα ὅσον καὶ πρὸς τὰ ἐσωτερικῆς καταναλώσεως. Ἀπαντῶν ὁ κ. ὑπουργὸς εἰς ἀναπτυχθεῖσαν ἐπερώτησίν μας τὸν Ἰούνιον 1958 ἐπὶ τῆς καπνικῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως, παρεδέχθη, ὅτι ὑπῆρξεν ἀταξία εἰς τὰ καπνὰ ἐσωτερικῆς καταναλώσεως «ὁμολογῶ ὅτι ὑπῆρξεν ἀταξία εἰς τὰ καπνὰ ἐσωτερικῆς καταναλώσεως...» (Πρακτικὰ 18.6.58, σελ. 13) «...... (ἀναγινώσκει) ........». Αὐτὰ εἶπε πρὸ 2ετίας ὁ κ. ὑπουργός. Καὶ ἐν συνεχείᾳ εἰς τὰς 20.6.58 «.... ὑφίσταται ἀνάγκη ἐπαυξήσεως τῶν καλλιεργειῶν τῶν προϊόντων μας καὶ ἰδίᾳ τῶν ἐξαγωγίμων τοιούτων....». Ἐν τούτοις, μετ’ ὀλίγον χρόνον δηλαδὴ κατὰ τὸν Νοέμβριον τοῦ 1958 λαμβάνονται αἱ γνωσταὶ ἀποφάσεις 109 καὶ 110 τῆς Κ.Ε.Κ. περὶ περιορισμοῦ τῆς καπνοκαλλιεργείας ἀντίθετα μὲ τὰ ὅσα εἶπεν ὁ κ. ὑπουργός. Διότι, κ. συνάδελφοι, ἠκούσθη κατὰ κόρον, ὅτι ὑπάρχει κρίσις εἰς τὰ ξανθὰ καπνὰ δηλαδὴ τὰ ἑλληνικὰ καπνά, τῶν ὁποίων οὐδεὶς ἐν τῷ κόσμῳ ἠμφισβήτησε τὴν ἀνωτέραν ποιότητα καὶ ἀξίαν. Εἶναι ἐπίσης παραδεδεγμένον, ὅτι ἐξ ὅλων τῶν καπνῶν ποὺ καλλιεργοῦνται εἰς τὴν ὑφήλιον, τὰ ἑλληνικὰ καπνὰ ἔχουν τὴν μικροτέραν περιεκτικότητα νικοτίνης ἡ ὁποία εἶναι ἕνα ἐπὶ τοῖς χιλίοις ἐν ἀντιθέσει μὲ τὰ καπνὰ Βιρτζίνια, τὰ ὁποῖα περιέχουν νικοτίνην φθάνουσαν τὸ 40 ἕως 60‰. Ἐπίσης ὁ εἰδικὸς ἐμπειρογνώμων τῶν Η.Π.Α. δόκτωρ Μπάρνεϊ, συνέστησεν, ὅπως γίνεται ἀνάμιξις ἑλληνικῶν καπνῶν μὲ τὰ ἀμερικανικὰ καπνά, διὰ νὰ ἐπιτευχθῇ περιορισμὸς τῆς περιεκτικότητός των εἰς νικοτίνην. Καὶ κατόπιν ὅλων αὐτῶν τῶν δεδομένων, ἐρχόμεθα καὶ συνιστῶμεν τὴν μείωσιν τῆς καπνοκαλλιεργείας. Κλασσικὴ περίπτωσις εἶναι τὰ καπνὰ ἐσωτερικῆς καταναλώσεως τὰ ὁποῖα παράγονται εἰς τὴν ἰδιαιτέραν μου πατρίδα, τὴν Αἰτωλοακαρνανίαν, διὰ τὰ ὁποῖα ἐλήφθη ἀπόφασις περιορισμοῦ τῆς καλλιεργείας των. Ἔρχεται λοιπὸν ὁ κ. ὑπουργὸς ἐπὶ τοῦ Ἐμπορίου καὶ συνιστᾷ τὸν περιορισμὸν τῆς καπνοκαλλιεργείας, προϊόντος τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖ τὴν σπονδυλικὴν στήλην τῆς οἰκονομικῆς πολιτικῆς ἑκάστης Κυβερνήσεως. Κύριοι συνάδελφοι, τὰ μέτρα αὐτὰ εἶναι οἰκτρά. Ἀπὸ ἑκατονταετίας εἰς τὴν περιοχὴν Αἰτωλοακαρνανίας καλλιεργοῦνται τὰ καπνὰ καὶ ἔρχεται ἡ Κυβέρνησις τώρα νὰ ἐπιβάλῃ περιορισμὸν καλλιεργείας κατὰ 37%, ὅστις ἀνῆλθεν εἰς ὕψος περίπου ἄνω τοῦ 50%. Δὲν δύναμαι νὰ ἀποκρύψω, ὅτι ὑπάρχουν ὡρισμέναι περιοχαὶ τῆς χώρας, ὅπως ἡ περιοχὴ Φθιωτιδοφωκίδος, Ἠπείρου καὶ Πελοποννήσου ποὺ ἔχουν ηὐξημένον ποσοστὸν καπνοκαλλιεργείας. Ἡ Κυβέρνησις εἶναι ὑποχρεωμένη νὰ προστατεύσῃ τὰ εὐγενῆ καπνά, ὅπως εἶναι τὰ καπνὰ τῆς περιφερείας Ἀγρινίου ἀπὸ τὰ καπνὰ ἄλλων περιοχῶν. Καὶ ἐνῷ προπολεμικῶς δὲν ὑπῆρχε κρίσις εἰς τὰ καπνὰ ἐσωτερικῆς καταναλώσεως, μεταπολεμικῶς ἐμφανίζεται κρίσις καὶ εἰς αὐτά, ἐνῷ ἐν τῷ μεταξὺ ἡ κατανάλωσίς των ἔχει αὐξηθῆ εἰς τὸ διπλάσιον. Εἶναι λοιπὸν ἀντιφατικὴ ἢ δὲν εἶναι ἡ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως τοὐλάχιστον διὰ τὰ καπνὰ ἐσωτερικῆς καταναλώσεως, διὰ τὰ ὁποῖα—εἰρήσθω ἐν παρόδῳ— οὐδὲν μέχρι σήμερον ἀνηγγέλθη. Αἰσθάνομαι καὶ ἀντιλαμβάνομαι, ὅτι ἕνας ἐπικρινόμενος ὑπουργὸς ὑπεραμύνεται τῆς πολιτικῆς του, εἶναι ὅμως πρωτοφανὲς ὁ κ. ὑπουργὸς νὰ ζητῇ νὰ ἐπικροτήσωμεν καὶ ἐπαινέσωμεν τὴν πολιτικήν του ἐπὶ τοῦ καπνοῦ. Ὁ καπνοπαραγωγὸς σήμερον εἴτε ἐξαγωγίμων εἴτε καπνῶν ἐσωτερικῆς καταναλώσεως, διέρχεται τραγικὰς ἡμέρας. Καὶ ὑπάρχουν περιπτώσεις καπνοπαραγωγῶν, οἱ ὁποῖοι δὲν λαμβάνουν εἰς τὰ χέρια των οὔτε δραχμὴν λόγῳ τῶν χρεῶν των. Ὁ περιορισμὸς τῆς καπνοκαλλιεργείας κρίνεται ὡς ἄκρως ἐπικίνδυνος καὶ εἴμεθα ἡ μόνη χώρα εἰς τὸν κόσμον ποὺ ἐπέβαλε περιορισμὸν εἰς τὴν καπνοκαλλιέργειαν, ἐν ἀντιθέσει μὲ τὴν Βουλγαρίαν καὶ τὴν Γιουγκοσλαυΐαν, αἱ ὁποῖαι ἑκατονταπλασίασαν τὴν παραγωγήν των. Ἀκόμη καὶ ἡ ἀφαίρεσις ἀδειῶν καλλιεργείας ἀπὸ ἰδιοκτήτας καπναγρῶν ἐξαιρετικῆς ἀποδόσεως εἰς ποιότητα ἐδημιούργησε διὰ τὴν περιφέρειάν μου ἀληθῆ σάλον. Κυριολεκτικῶς ἐδημεύθησαν τὰ κτήματα τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν εἰς σημεῖον ὥστε νὰ περιέλθουν εἰς ἀπόγνωσιν. Δὲν ἐλήφθη ὑπ’ ὄψιν, ὅτι εἰς τὴν καπνοκαλλιέργειαν ὁ πρῶτος καὶ κύριος παράγων εἶναι τὸ ἔδαφος καὶ ἀπηγορεύθη εἰς πλειάδα καπνοκαλλιεργητῶν ἡ καπνοκαλλιέργεια, ὅλως ἀντισυνταγματικῶς καὶ παρὰ πᾶν δίκαιον. Πράγματι ἀπὸ ὡρισμένα στοιχεῖα παρουσιάζεται ἠλαττωμένη κατὰ 15% ἡ ἐξαγωγὴ τῶν τουρκικῶν καπνῶν. Ἀλλὰ ἡ μείωσις αὐτὴ ὀφείλεται εἰς τὴν ἀνωμαλίαν τῆς φορτώσεως καὶ εἰς τὸ ὅτι δὲν ἔχει ὁρισθῆ τὸ Πρίμ. Δὲν πρέπει συνεπῶς, νὰ βιαζώμεθα καὶ νὰ λέγωμεν, ὅτι ὑπάρχει μείωσις τῆς ἐξαγωγῆς τῶν τουρκικῶν καπνῶν. Εἶναι γεγονός, ὅτι τὰ τουρκικὰ καπνὰ εἰσάγονται παντοῦ καὶ εἰς τὰς Δυτικὰς καὶ τὰς Ἀνατολικὰς χώρας. Ἡμεῖς μόλις τώρα ἀνοίξαμεν τὰς ἀγορὰς πρὸς ὅλους, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἔπρεπε νὰ εἶχε γίνει πρὸ πολλοῦ, ὁπότε οἱ 5.000 τόννοι οἱ ὁποῖοι θὰ ἐξαχθοῦν εἰς τὴν Τσεχοσλοβακίαν θὰ εἶχαν πολλαπλασιασθῆ. Ἀλλὰ ἡ κατάστασις εἰς τὰ καπνὰ ἐσωτερικῆς καταναλώσεως εἶναι τραγελαφική. Ἐνῷ αἱ τιμαὶ πωλήσεως τῶν σιγαρέττων, ἡ φορολογία τῶν σιγαρέττων, τὰ ἡμερομίσθια τῶν καπνεργατῶν εἶναι καθωρισμένα διὰ συμβάσεων καὶ ἀποφάσεων, τὰ ποσοστὰ τῶν περιπτεριούχων καὶ τῶν πρατηριούχων εἶναι ἐπίσης καθωρισμένα, πάντα ταῦτα καθωρισμένα, ὑπὸ τοῦ Κράτους, δὲν εἶναι καθωρισμένη ἡ τιμὴ τῆς πρώτης ὕλης τοῦ καπνοῦ. Καθορίζεται διάφορος χρόνος ἐνάρξεως τῶν ἀγορῶν καπνοῦ καὶ ἔτσι μένουν οἱ καπνοπαραγωγοὶ εἰς χεῖρας τῶν καπνοβιομηχάνων. Ἀφήνομεν τὰς ἀγορὰς αὐτὰς ἄνευ παρακολουθήσεως καὶ ἐνίοτε παρατείνονται τὰ καθωρισμένα χρονικὰ διαστήματα τῶν ἀγορῶν, ὅπως ἐγένετο προσφάτως. Χρηματοδοτοῦνται δὲ αἱ καπνοβιομηχανίαι, χρηματοδοτοῦνται 100% μὲ τόκον 1%. Δὲν θὰ ὑπῆρχε κρίσις εἰς τὰ καπνὰ ἐσωτερικῆς καταναλώσεως ἐὰν δὲν ἐχρησιμοποιοῦντο 1.600.000 φυλλοτρίμματα τὰ ὁποῖα εἶναι ἐπὶ βλάβῃ τῆς ὑγείας τῶν καπνιστῶν καὶ ἐκτοπίζουν ἴσην ποσότητα ἐκλεκτῶν καπνῶν ἐσωτερικῆς καταναλώσεως. Καὶ ἐν τῷ σημείῳ τούτῳ δυνάμεθα νὰ ἐρωτήσωμεν, τί συνέβη μὲ τὸν ἔλεγχον ἐπὶ τῶν καπνοβιομηχανιῶν κατὰ τὸ παρελθὸν θέρος, ὁπότε ἀπεκαλύφθη ἡ χρησιμοποίησις ξένων ἐπιβλαβῶν οὐσιῶν, ἐλλιπὲς βάρος τῶν σιγαρέττων καὶ διετάχθη ἡ καταστροφὴ 20 τόννων ἑτοιμοπαραδότων σιγαρέττων; Διατί δὲν ἀνεκοινώθη δημοσίᾳ τὸ ἀποτέλεσμα τοῦ ἐλέγχου; Ἠσκήθη ποινικὴ δίωξις; Ἐὰν δὲν ἐχρησιμοποιοῦντο αἱ 1.600.000 ὀκάδες φυλλοτρίμματα κατ’ ἔτος καὶ μὲ τὴν διπλασίαν κατανάλωσιν τὴν ὁποίαν ἔχομεν τῶν καπνῶν ἐσωτερικῆς καταναλώσεως, δὲν θὰ ὑπῆρχε ζήτημα χρόνιον καπνῶν ἐσωτερικῆς καταναλώσεως. Διότι ἐνῷ προπολεμικῶς εἴχομεν κατανάλωσιν 5.800.000 κιλῶν σιγαρέττων, ἤδη ἐφθάσαμεν εἰς κατανάλωσιν 11.890.000 κιλῶν. Ὑπάρχει αἴτημα τῶν καπνοπαραγωγῶν, ὅπως καθορισθοῦν ζῶναι ἀκατάλληλοι πρὸς καλλιέργειαν καπνοῦ καὶ νὰ γίνῃ καὶ ἕνα μητρῷον, καπναγρολόγιον ὥστε νὰ ρυθμίζωνται καλλίτερον τὰ θέματα αὐτά. Ἄλλο μέτρον τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ ληφθῇ εἶναι, νὰ γίνεται ἐγκαίρως ἡ χρηματοδότησις τῶν καπνοβιομηχανιῶν μέσῳ τῆς ΑΤΕ συγχρόνως μὲ τὸ καπνεμπόριον. Εἶναι ἐντελῶς ἀσύμφορος ἡ χρηματοδότησις ἀπὸ τοῦ Αὐγούστου τοῦ ἑπομένου ἔτους καὶ τοῦτο λόγῳ ἐπερχομένης καταστροφῆς τῆς παραγωγῆς ἐλλείψει ἀποθηκῶν, διότι ἀκόμη ἐπιβαρύνονται οἱ παραγωγοὶ μὲ ἐνοίκια καὶ τόκους, διότι τέλος, ὑφίστανται τὴν ζημίαν τῆς φύρας. Ἐν συνεχεία δέον νὰ καθορισθῇ τρίμηνος προθεσμία ἀγορᾶς (Ἰανουάριος – Μάρτιος). Πέραν τοῦ χρόνου τούτου νὰ μὴ δίδωνται νέαι προθεσμίαι ὡς συνέβη τοῦτο προσφάτως μὲ νέαν παράτασιν ἥτις ἐδόθη ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως, μέχρι τέλους Ἰανουαρίου 1960, καὶ ἥτις ἐδόθη ἀντὶ ἡ Κυβέρνησις νὰ ζητήσῃ τὴν ἐφαρμογὴν τῶν συμβάσεων μὲ τοὺς καπνοβιομηχάνους. Δύναται νὰ ἰσχυρισθῇ ἡ Κυβέρνησις, ὅτι μὲ τὰς παρατάσεις ταύτας προστατεύει τοὺς καπνοπαραγωγούς; Τοὐναντίον συμβαίνει ὅλως τὸ ἀντίθετον. Νὰ ἐλαττωθοῦν αἱ σημαντικαὶ ἐπιβαρύνσεις αἱ ὁποῖαι διογκώνουν τὰς τιμὰς τοῦ καπνοῦ καὶ αὐταὶ αἱ ἐπιβαρύνσεις εἶναι ἡ εἰσφορὰ ὑπὲρ τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων, ἡ ὑπὲρ τοῦ Ὀργανισμοῦ Καπνοῦ, τέλη γενικῶν ἀποθηκῶν καὶ οἱ τόκοι οἱ ὑψηλοὶ τῶν τραπεζιτικῶν δανείων πρὸς τοὺς ἐξαγωγεῖς προκειμένου διὰ τὰ ἐξαγώγιμα καπνά. Πάντα ταῦτα διογκώνουν τὰς παραγωγικὰς τιμὰς εἰς σημεῖον ὥστε τὴν ὅλην ὑπόθεσιν νὰ τὴν πληρώνουν οἱ παραγωγοί, διότι ὅλαι αὐταὶ αἱ ἐπιβαρύνσεις ἐπιπίπτουν ἐπὶ τῶν παραγωγικῶν τιμῶν μὲ ἄμεσα ἀποτελέσματα ἐν τελευταίᾳ ἀναλύσει νὰ λαμβάνουν οἱ καπνοπαραγωγοί μας τὰς ἐξευτελιστικὰς τιμάς, ἃς λαμβάνουν. Αἱ διδόμεναι τιμαὶ ὑπὸ τῶν καπνοβιομηχάνων εἶναι τελείως ἀνεξέλεγκτοι. Οὐδεμία προστασία παρέχεται ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως πρὸς τοὺς πωλοῦντας τὸν καπνόν των παραγωγούς. Ἄλλο μέτρον εἶναι ἡ διαρρύθμισις τῆς φορολογίας τοῦ καπνοῦ. Τὸ ζήτημα τοῦτο δέον νὰ μελετηθῇ, διότι ἡ φορολογία τοῦ καπνοῦ συντελεῖ εἰς τὸν καθορισμὸν τῶν τιμῶν. Δὲν πρέπει νὰ γίνῃ περιορισμὸς τῆς καπνοκαλλιεργείας ὅπως ἐγένετο εἰς τὴν Αἰτωλοακαρνανίαν. Ἡ Αἰτωλοακαρνανία παράγει κυρίως καπνὰ ἐσωτερικῆς καταναλώσεως τὰ ὁποῖα ἀνέρχονται εἰς ποσοστὸν κάτω, πολὺ κάτω τοῦ 50% τῆς ὁλικῆς καταναλώσεως, δὲν φθάνει οὔτε τὸ 38%.

§125Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπορίου). Πρέπει νὰ ἔχετε ὑπ’ ὄψιν σας, ὅτι παράγομεν καὶ εἰς ἄλλας περιοχὰς καπνὰ ἐσωτερικῆς καταναλώσεως.

§126Α. ΚΑΚΟΓΙΑΝΝΗΣ. Τὸ ἔχω ὑπ’ ὄψιν μου ἀλλὰ αἱ περιφέρειαι Ξηρομέρου καὶ Τριχωνίδος δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ καλλιεργηθοῦν μὲ τίποτε ἄλλο.

§127Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπ.). Εἰς τὴν Αἰτωλοακαρνανίαν παρήχθησαν τσεμπέλια. Τὸ 1955 ἀνῆλθεν ἡ παραγωγὴ εἰς 5.300, τὸ 1956 εἰς 5.700, 1957 εἰς 6.600, τὸ 1958 εἰς 5.500 καὶ τὸ 1959 εἰς 7.200. Ἐὰν συνεπῶς ἐγένετο περιορισμὸς καλλιεργείας, τότε εἰς ὀλιγωτέραν ἔκτασιν εἴχομεν μεγαλυτέραν παραγωγὴν καπνῶν καὶ ἡ ὑπόλοιπος ἔκτασις ἐκαλλιεργήθη μὲ ἄλλα εἴδη.

§128Α. ΚΑΚΟΓΙΑΝΝΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἔχω νὰ σᾶς εἴπω τὰ ἑξῆς: Ὅταν ἐπιβάλλετε περιορισμὸν ἀδιακρίτως ποιότητος δὲν ἀκολουθεῖτε τὸν ὀρθόδοξον οἰκονομικὸν δρόμον. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιβάλλετε περιορισμὸν εἰς τὴν Αἰτωλοακαρνανίαν, ἡ ὁποία καλλιεργεῖ καπνὰ ἀπὸ δεκαετηρίδων, καπνὰ ἐξαιρετικῆς ποιότητος, ἅτινα ἀποτελοῦν τὴν βάσιν τῆς Ἑλληνικῆς σιγαρεττοβιομηχανίας. Δὲν εἶναι, λέγω, δυνατὸν νὰ ἐπιβάλλετε περιορισμὸν εἰς ἴσον ποσοστὸν πρὸς τὴν περιφέρειαν τῆς Φθιώτιδος ἢ τοῦ Ἄργους, αἱ ὁποῖαι παράγουν καπνὰ κατωτέρας ποιότητος. Ἀκόμη ἔχω νὰ παρατηρήσω, ὅτι ἐὰν ἐτηροῦντο τὰ νομοθετικὰ μέτρα (παρ. 2, ἄρθρ. 5, Ν. 5967)33), δηλ. τοῦ ποσοστοῦ προσμίξεως καπνοῦ ἐξ Αἰτωλοακαρνανίας, οὐδὲν ἀπόθεμα, οὐδὲν ζήτημα θὰ ὑπῆρχεν ἀπορροφήσεως τῶν τσεμπελίων Αἰτωλοακαρνανίας. Θὰ ἤθελον ἐν συνεχείᾳ, κ. συνάδελφοι, νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι ἡ πολιτικὴ δοκιμάζεται καὶ κρίνεται ὅταν ἔχῃ ἀντίστοιχον ἀντίκρυσμα ἐπὶ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι εἶναι δέκται τῶν μέτρων ποὺ λαμβάνει ἡ Κυβέρνησις. Δὲν εἶμαι ἐγώ, κ. συνάδελφοι, ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς Βουλῆς θὰ κάμω εὐθηνὴν πολιτικήν, ἔχω εἰς χεῖρας μου σωρείαν τηλεγραφημάτων διαμαρτυρίας, τὰ ὁποῖα ἀσφαλῶς θὰ ἐλάβατε καὶ σεῖς καὶ ὁ περιορισμός, κ. Ὑπουργέ, τῆς καπνοκαλλιεργείας εἶχε σοβαρώτατον ἀντίκτυπον εἰς ὡρισμένας περιφερείας, ὡς ἐν Αἰτωλοακαρνανίᾳ. Ἀλλὰ καὶ ἡ ἐμπορία τοῦ καπνοῦ γίνεται κατὰ τρόπον ποὺ ἐκθέτει τὴν Κυβέρνησιν εἰς τὰ ὄμματα τοῦ καπνοπαραγωγικοῦ κόσμου τῆς χώρας, διότι κυριολεκτικῶς διαρπάζονται εἰς ἐξευτελιστικὰς τιμάς. Ἀπὸ στοιχεῖα συναδέλφου, τὰ ὁποῖα ἔχω εἰς χεῖρας μου προκύπτει τὸ ἑξῆς: Αἱ τιμαὶ τῶν καπνῶν κατὰ τὰ ἔτη 1955, 56, 57 εἶναι μεγαλύτεραι τῶν τιμῶν τοῦ ἔτους 1958 ἀπὸ 4–6 δραχμάς. Ποῖος εἶναι ὁ λόγος νὰ καταπίπτουν αἱ τιμαὶ εἰς τόσον χαμηλὸν ποσοστόν, εἰς τόσον μικρὸν διάστημα; Μήπως τὰ καπνὰ ἦσαν χειροτέρας ποιότητος; Ὄχι, ἀλλὰ οἱ ἀσκοῦντες τὴν καπνικὴν πολιτικὴν ἀφήνουν τὸν καπνοπαραγωγικὸν κόσμον ἕρμαιον εἰς τὴν διάθεσιν τῶν ἀσκούντων τὴν ἐμπορίαν τῶν καπνῶν. Κύριοι συνάδελφοι, θέλω νὰ εἴπω τελευτῶν, ἐνῷ πράγματι εἶναι εὐλογία νὰ ἔχῃ ἡ χώρα μας πλουσίαν παραγωγὴν εὐγενῶν προϊόντων ἐν τούτοις οἱ καπνοπαραγωγοὶ ἔχουν τὸ ἄγχος τῆς διαθέσεως αὐτῶν. Καθὼς καὶ ἡ Κυβέρνησις ἔχει τὸ ἄγχος τῆς συγκεντρώσεως. Ἐφθάσαμεν εἰς τὸ σημεῖον νὰ μὴ δυνάμεθα νὰ διαθέσωμεν τὰ εὐγενῆ προϊόντα καὶ νὰ προσπαθοῦμε νὰ περιορίσωμεν τὴν καλλιέργειαν. Εἶναι γνωστόν, κ. συνάδελφοι, ποίαν θέσιν ἔχει ὁ καπνὸς εἰς τὴν ἑλληνικὴν οἰκονομίαν καὶ εἶναι καιρὸς ἡ Κυβέρνησις νὰ ἐξαντλήσῃ ὅλα τὰ περιθώρια καὶ πρὸς τὸν Ἀνατολικὸν καὶ τὸν Δυτικὸν κόσμον διὰ τὴν ἐξαγωγὴν τῶν καπνῶν. Ὑπάρχει μία σύμβασις τοῦ 1940 μὲ τὴν Μ. Βρεταννίαν, ἔκτοτε δὲν γνωρίζω τί γίνεται μὲ τὴν σύμβασιν αὐτήν. Ἐπίσης ὑπῆρχε μία πρότασις τῆς Αἰθιοπίας πρὸς τὸν ΕΟΚ νὰ ἀναλάβῃ τὴν διοργάνωσιν καὶ διαχείρισιν τοῦ Αἰθιοπικοῦ μονοπωλίου. Αὕτη ἀπεκρούσθη λόγῳ ἐλλείψεως στελεχῶν. Ἡ συνέπεια: Ἀπώλεια τῆς προωθήσεως τῆς καπνικῆς ἐπιρροῆς τῆς χώρας μας εἰς τὰς χώρας τῆς Ἀφρικῆς. Ἔτι περαιτέρω εἶναι γνωστόν, ὅτι τελευταίως ἐν Γερμανίᾳ οἱ φίλοι μας Ἀμερικανοὶ ἠγόρασαν ἕνα ἐργοστάσιον σιγαρεττοβιομηχανίας, τὸ Χάουζ Νόουμπουργκ, διὰ νὰ διαδώσουν ἔτι περαιτέρω τὰ Βιρτζίνια. Ἐὰν ἤθελον οἱ φίλοι Ἀμερικανοὶ νὰ βοηθήσουν τὴν Ἑλλάδα, θὰ ἔπρεπε νὰ ἀφήσουν ἕνα χῶρον, ὁ ὁποῖος ἀπὸ προπολεμικῶς ἦτο ἀγορὰ διὰ τὰ ἑλληνικὰ καπνὰ καὶ νὰ μὴ διεισδύσουν ἐκεῖ τόσον ἰμπεριαλιστικὰ καὶ ἀδυσώπητα. Ἀκόμη θὰ ἔπρεπε νὰ ὑπάρξῃ διαφήμισις τῶν προϊόντων. Μὲ ἄλλους συναδέλφους ἐπεσκέφθην τελευταίως τὴν Τσεχοσλοβακίαν. Ἐκεῖ ἐπληροφορήθην, ὅτι δὲν ὑπάρχει οὐδεμία διαφήμισις ἑλληνικῶν προϊόντων. Ἐπίσης εἰς μίαν ἔκθεσιν τοῦ Μιλάνου διεπιστώθη, ὅτι δὲν ὑπῆρχε περίπτερον διαφημίσεως τῶν ἑλληνικῶν καπνῶν. Ἐάν, εἰς αὐτὰς τὰς χώρας καὶ εἰς ἄλλας ἀκόμη ἐπροπαγανδίζετο ὁ ἑλληνικὸς καπνὸς δὲν θὰ εἴχομεν σήμερον τὸ ἄγχος τῆς διαθέσεως τῶν ἑλληνικῶν καπνῶν. Εἶναι ἀναμφισβήτητον, ὅτι ὑπάρχουν σφάλματα εἰς τὴν γραμμήν, τὴν ὁποίαν ἠκολούθησεν ἡ Κυβέρνησις εἰς τὸ καπνικὸν ζήτημα. Δὲν εἶναι δυνατόν, ἡ Κυβέρνησις νὰ ἐπισύρῃ τοὺς ἐπαίνους τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ διὰ τὴν ἀσκηθεῖσαν ὑπ’ αὐτῆς προστατευτικὴν πολιτικὴν τοῦ καπνοῦ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ πράξῃ ἡ Κυβέρνησις εἶναι νὰ λάβῃ μέτρα ὑπὲρ τῶν καπνοπαραγωγῶν, διασφαλίζουσα τούτους κατὰ τὴν παραγωγὴν καὶ διάθεσιν τοῦ προϊόντος των, τὸ ὁποῖον εἰς ἄλλους ἀποφέρει τεράστια κέρδη, ἐνῷ εἰς αὐτοὺς δὲν δίδεται ὄχι μόνον τὸ τίμημα διὰ νὰ ζήσουν, ἀλλ’ οὔτε τὸ κόστος τῆς παραγωγῆς, οὔτε τὰ ἔξοδα καλλιεργείας. Δι’ ὅλους αὐτοὺς τοὺς λόγους ἐπικρίνομεν τὴν ἐπὶ τοῦ καπνοῦ πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως καὶ καλοῦμεν ταύτην εἰς λῆψιν μέτρων ἅτινα θὰ ἀνακουφίσουν τοὺς τόσον μοχθοῦντας καπνοπαραγωγούς. Νὰ προστατεύσῃ τὸν καπνὸν μὲ τιμὰς ἀσφαλείας καὶ νὰ καλλιεργήσῃ τὴν τοποθέτησίν του εἰς ὅλας ἀνεξαιρέτως τὰς χώρας.

§129Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐμπορίου). Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. συνάδελφος ὡμίλησε διὰ τὰ καπνὰ ἐσωτερικῆς καταναλώσεως. Εἶμαι ἠναγκασμένος νὰ δώσω ὡρισμένας πληροφορίας εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν. Κατ’ ἀρχήν, μὲ εὑρίσκει σύμφωνον ἡ ἄποψις τοῦ κ. συναδέλφου τὸ ὅτι δὲν ἐπιτρέπεται περιορισμὸς εἰς τὴν καλλιέργειαν ἐξαγωγίμων προϊόντων. Ἡ πολιτική, τὴν ὁποίαν ἀκολουθεῖ ἡ Κυβέρνησις εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ εἶναι μεταβατική. Ἡ πολιτικὴ αὐτὴ θὰ ἀκολουθηθῇ μέχρις ὅτου φέρῃ εἰς εὐθυγράμμισιν τὴν παραγωγὴν πρὸς τὴν ἐξαγωγήν. Δὲν θὰ πρέπει νὰ ἀποδώσωμεν σημασίαν, εἰς τὸν περιορισμὸν τῆς καλλιεργείας τόσην ὅσην ἀπέδωσαν οἱ κ. συνάδελφοι. Τὸ 1955 ὑπῆρξε τὸ ἔτος ποὺ ἐκαλλιεργήθησαν τὰ περισσότερα στρέμματα καὶ εἴχομεν τὴν μεγαλυτέραν ἀπόδοσιν. Ἐκαλλιεργήθησαν 1.284.000 στρέμματα. Τὴν ἑπομένην ἐσοδείαν, ἤτοι τοῦ 1956 ἐθέσαμεν ὡς φραγμὸν τὰ 1.284.000 στρέμματα. Ξέρετε, κ. συνάδελφοι, πόσα ἐκαλλιεργήθησαν; Μόνον 1.176.000, δηλ. ἐμείωσαν οἱ καπνοπαραγωγοὶ μόνοι των τὴν καλλιεργήσιμον ἔκτασιν. Οὐδέποτε οἱ παραγωγοὶ ἐκαλλιέργησαν τὴν ἔκτασιν ποὺ ὡρίσαμεν. Πάντοτε ὀλιγώτερα ἐκαλλιέργουν.

§130Α. ΚΑΚΟΓΙΑΝΝΗΣ. Ἐξ ὅσων γνωρίζω δὲν δύνασθε νὰ ἰσχυρίζεσθε αὐτό, τοὐλάχιστον διὰ τὴν ἰδικήν μου περιφέρειαν.

§131Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπουργ. Ἐμπορίου). Ἀγαπητὲ κύριε συνάδελφε, εἶπα ἐν τῷ συνόλῳ οἱ παραγωγοί. Ὑπῆρξαν ὅμως καὶ παραγωγοὶ ποὺ δὲν ἐκαλλιέργησαν περισσότερον, λόγῳ τοῦ περιορισμοῦ. Ἐν τῷ συνόλῳ ὅμως δὲν ἐχρησιμοποιήθησαν αἱ στρεμματικαὶ ἐκτάσεις ποὺ ἐτέθησαν εἰς τὴν διάθεσιν τῶν παραγωγῶν. Οὕτω, ἐπὶ 1.284.000 στρεμμάτων ἐχρησιμοποιήθησαν 1.176.000, ἐνῷ ἐν τῇ οὐσίᾳ ἠδύναντο νὰ καλλιεργηθοῦν 1.300.000 στρέμματα. Πρέπει ἐπίσης νὰ ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας, ὅτι οὐδέποτε εἶναι συγκρίσιμα τὰ ποσὰ τὰ ἀναφερόμενα εἰς τὴν τιμήν, εἰς τὴν ποιότητα καὶ εἰς τὴν ποσότητα τῶν ἐξαγωγῶν, ὅταν συγκρίνωνται μὲ τὸ παρελθόν. Καὶ τοῦτο, διότι διαφοροποιεῖται ὁ καπνὸς ἀπὸ ἀπόψεως ποικιλιῶν καὶ ποιοτικῆς ἀποδόσεως, ἀναλόγως τῶν ἐτῶν. Θὰ ἀναφερθῶ ἁπλῶς εἰς τὴν γενικὴν στρεμματικὴν ἀπόδοσιν. Περίοδος 1958–59. Ἐκαλλιεργήθησαν 850.336 στρέμματα μὲ ἀντίστοιχον παραγωγὴν 40.957 ὀκάδες. Περίοδος 1955–58. 1.203.000 στρέμματα. Αὔξησις 42%, ἀντίστοιχος παραγωγὴ εἰς ὀκάδες 73.000. Αὔξησις παραγωγῆς κατὰ τὴν ἰδίαν περίοδον 78%. Λέγω, λοιπόν, ὅτι ἔχομεν αὔξησιν τῆς στρεμματικῆς ἀποδόσεως. Ἐὰν θέλετε πᾶμε καὶ εἰς πλησιεστέραν χρονικὴν περίοδον. Ἔχομεν τὰ ἔτη 1955, 1956, 1957. Κατ’ ἀντίστοιχον αὔξησιν τοῦ τιμαρίθμου κατὰ 33%, 38%, 41%, ἡ αὔξησις τῶν τιμῶν τοῦ καπνοῦ κατὰ τὰ ἔτη αὐτὰ ἀνῆλθεν ἀντιστοίχως εἰς 127%, 80%, 118%. Μὲ αὐτὸ δὲν θέλω νὰ εἴπω, ὅτι ὁ παραγωγὸς εὐημερεῖ. Ἁπλῶς ἀναφέρω τὸ γεγονὸς διὰ νὰ ἀποδείξω πόσον ἡ Κυβέρνησις ἐνδιεφέρθη καὶ ἔλαβε τὰ κατάλληλα μέτρα, ὥστε ἡ οἰκονομικὴ κατάστασις τοῦ παραγωγοῦ νὰ εἶναι ἡ ἐκ τῶν πραγμάτων καλλιτέρα. Ἤδη, κύριοι συνάδελφοι, ἔρχομαι εἰς τὴν ἐξέτασιν τῆς περιπτώσεως τῶν καπνῶν ἐσωτερικῆς καταναλώσεως. Ἐδῶ εἶναι διάφορον τὸ θέμα τῶν καπνῶν ἐσωτερικῆς καταναλώσεως ἀπὸ τὸ θέμα τῶν καπνῶν ἐξαγωγῆς. Ἐὰν συγκριτικῶς ἐξετάσωμεν τὰς δύο αὐτὰς κατηγορίας δὲν νομίζω, ὅτι ὁ κ. συνάδελφος ἐξ Αἰτωλοακαρνανίας θὰ ἔπρεπε νὰ ὑψώσῃ φωνὴν διαμαρτυρίας διὰ τὰ καπνὰ ἐσωτερικῆς καταναλώσεως. Ὑπάρχει, κύριοι συνάδελφοι, μεταξὺ τῶν δύο κατηγοριῶν, οὐσιώδης διαφορά. Τὰ ἐξαγώγιμα καπνὰ κατευθύνονται πρὸς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ κατὰ συνέπειαν ἔχουν δυνατότητα αὐξήσεως, ἐνῷ ἡ ἐσωτερικὴ κατανάλωσις αὐτῶν εἶναι ἀφ’ ἑαυτῆς πεπερασμένη. Ἐκ παραλλήλου, εἶναι δίκαιον τὸ αἴτημα τῶν παραγωγῶν ἐσωτερικῆς καταναλώσεως, ἀλλὰ ἐφ’ ὅσον εἶναι ἐκ τῶν πραγμάτων περιωρισμένη ἡ κατανάλωσις ἐνδείκνυται ὁ περιορισμὸς τῆς στρεμματικῆς καλλιεργείας. Ἐν τούτοις, ἐνῷ περιώρισε τὴν καλλιέργειαν ἡ Κυβέρνησις καὶ ἐμειώθη πράγματι ἡ καλλιεργουμένη ἔκτασις, ἡ ποσότης ὅμως τῆς παραγωγῆς ηὐξήθη καὶ τοῦτο θὰ πρέπει νὰ τὸ γνωρίζῃ ὁ ἀξιότιμος ἐξ Ἀκαρνανίας κ. συνάδελφος. Κατὰ συνέπειαν, ηὐξήθη καὶ τὸ εἰσόδημα τοῦ παραγωγοῦ ἐκ τοῦ γεγονότος τούτου. Ἔχομεν, λοιπόν, κατὰ τὰ ἔτη 1955, 1956, 1957, 1958, 1959 ἀντιστοίχως, τὴν ἑξῆς παραγωγὴν εἰς τόννους: 4.308, 5.700, 6.600, 5.500, 7.200. Καὶ διὰ νὰ ἴδητε, κύριοι συνάδελφοι, τὴν διαφορὰν τιμῆς τῶν δύο κατηγοριῶν θὰ ἀρχίσω ἀπὸ τὴν Αἰτωλοακαρνανίαν, τὴν περιφέρειαν τοῦ κ. συναδέλφου. Ἡ Αἰτωλοακαρνανία παράγει καπνὰ καὶ τῶν δύο κατηγοριῶν.

§132Α. ΚΑΚΟΓΙΑΝΝΗΣ. Νὰ μᾶς εἴπητε, κ. Ὑπουργέ, τὸν μέσον ὅρον τοῦ χρονικοῦ διαστήματος 1955–58.

§133Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπορίου). Κύριε συνάδελφε, ἐγὼ ἀνέφερα τὴν παραγωγὴν εἰς τόννους ἀντιστοίχως κατὰ τὰ ἔτη 1955–59.

§134Α. ΚΑΚΟΓΙΑΝΝΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, χωρὶς νὰ παραξηγηθῶ νομίζω, ὅτι τὰ στοιχεῖα ποὺ ἔχετε δὲν ἀνταποκρίνονται μὲ τὰ στοιχεῖα τοῦ κ. Ἀνδρεάδη. Λέγει, ὁ κ. Ἀνδρεάδης: «...... (Ἀναγινώσκει) ......». Ποῦ βρήκατε τὴν παραγωγὴν τῶν 7;

§135Γ. ΣΤΑΜΑΤΗΣ. Κύριε συνάδελφε, αὐτὸ εἶναι τὸ σύνολον τῆς παραγωγῆς. Ὁ κ. ὑπουργὸς δίδει στοιχεῖα διὰ τὸ σύνολον τῶν καπνῶν ἐσωτερικῆς καὶ ἐξωτερικῆς καταναλώσεως. Σεῖς, κ. συνάδελφε, δίδετε στοιχεῖα, περὶ τῶν καπνῶν ἐσωτερικῆς καταναλώσεως.

§136Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπορίου). Μήπως, κ. συνάδελφε, ὁμιλεῖτε περὶ ὀκάδων;

§137Α. ΚΑΚΟΓΙΑΝΝΗΣ. Μάλιστα.

§138Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπορίου). Κατὰ συνέπειαν, συμφωνοῦμεν, διότι ἐγὼ ὁμιλῶ περὶ τόννων. Δείκτης ἐξαγωγίμων μυρωδᾶτα Ἀγρινίου. Χρονικὴ περίοδος 1955, 1956, 1957, 44, 373, 379. Δείκτης τσεμπελίων 702, 736, 640. Καὶ τοῦτο, κύριοι συνάδελφοι, διότι δυνάμεθα ὡς Κυβέρνησις νὰ ἐπηρεάσωμεν τὰς τιμὰς ἐσωτερικῆς καταναλώσεως, ἐνῷ δὲν δυνάμεθα οὔτε θὰ δυνηθῶμεν ποτὲ νὰ ἐπηρεάσωμεν τὰς διεθνεῖς τιμάς. Περιφέρεια Καρδίτσης: Ἔχει ἐπίσης καπνὰ καὶ τῶν δύο κατηγοριῶν. Δείκτης ἐξαγωγίμων 455, 458, 419. Δείκτης καπνῶν ἐσωτερικῆς καταναλώσεως 1.026, 830, 920. Ὑπάρχουν εἰς ἄλλας περιφερείας μεγαλύτεροι δεῖκται. Τὸ ἀναφέρω διὰ νὰ εἴπω, ὅτι ἡ θέσις τῶν παραγωγῶν καπνῶν ἐσωτερικῆς καταναλώσεως εἶναι καλλιτέρα ἀπὸ τὴν θέσιν τῶν παραγωγῶν καπνῶν ἐξωτερικῆς καταναλώσεως καὶ πολὺ καλλιτέρα ἀκόμη ὅλων τῶν ἄλλων καλλιεργητῶν τῆς Ἑλλάδος. Τὸ ἀναφέρω συγκριτικῶς χωρὶς νὰ θέλω νὰ εἴπω, ὅτι οἱ παραγωγοὶ καπνῶν ἐσωτερικῆς καταναλώσεως εὐημεροῦν. Ὡς πρὸς τὸ κόστος τῆς βιομηχανίας, τοῦτο ἔχει διαμορφωθῇ ἀπὸ τὸ Κράτος καὶ οὐδεμία βιομηχανία ἐλέγχεται τόσον πολύ, ὅσον ἡ καπνοβιομηχανία. Εἶχε τὴν ὑποχρέωσιν νὰ ἔχῃ 9 μηνῶν ἀποθέματα. Σήμερον ἔχει μίνιμουμ ἀποθέματα 15 μηνῶν καὶ μάξιμουμ ἄνω τῶν 20. Τὴν 1ην Ἰανουαρίου 1960 εἴχομεν 20.000 τόννους ἀποθέματα, ἐκ τῶν ὁποίων οἱ βιομήχανοι 18½, ἡ Τράπεζα 1.500 καὶ ἕνα ἐλάχιστον εἰς χεῖρας τῶν καπνοπαραγωγῶν. Πράγματι διέρχεται μίαν κρίσιν ὁ καπνός, καὶ παρ’ ὅλας τὰς προσπαθείας τῆς Κυβερνήσεως, αἵτινες ἔχουν βελτιώσει τὴν θέσιν των, πάσχει. Ἐὰν συγκρίνωμεν, ὅμως, τὴν θέσιν τῶν παραγόντων, καπνὰ ἐσωτερικῆς καταναλώσεως, μὲ τὴν θέσιν τῶν παραγωγῶν ἐξαγωγίμων προϊόντων καὶ καπνοῦ, θὰ ἴδωμεν, ὅτι ἡ θέσις των εἶναι καλυτέρα.

§139ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ συνάδελφος κ. Στεφανίδης αἰτεῖται 20ήμερον ἄδειαν διὰ τὸ ἐξωτερικόν. Ἐγκρίνεται;

§140ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§141ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἐνέκρινε τὴν αἰτηθεῖσαν ἄδειαν. Ὁ κ. Εὐαγγέλου ἔχει τὸν λόγον.

§142Γ. ΣΤΑΜΑΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ.

§143ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔχετε τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Λ. Μπατρῖνος).

§144Γ. ΣΤΑΜΑΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ ἐκπρόσωπος τῆς Ε.Δ.Α. κ. Ἠλιοῦ, προέτεινεν, ὅπως αἱ συνεδριάσεις, κατὰ τὰς ὁποίας θὰ συζητηθῇ ἡ ἐπερώτησις ἐπὶ τοῦ καπνοῦ, περιορισθοῦν εἰς τρεῖς, προσθέσας, ὅτι ἀπὸ κάθε κόμμα θὰ ὁρισθῇ ἕνας εἰδικὸς ἀγορητής, ὁ ὁποῖος θὰ ὁμιλήσῃ. Ἡ πρότασις αὕτη ἐγένετο δεκτή.

§145ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀπεφασίσθη μόνον ἡ ἐφαρμογὴ τοῦ ἡμιώρου δι’ ἕκαστον ἀγορητήν. Οὐχὶ ὅμως καὶ ἡ λῆξις τῆς συζητήσεως τῆς ἐπερωτήσεως ἐντὸς τριῶν ἡμερῶν.

§146Γ. ΣΤΑΜΑΤΗΣ. Συνεπῶς, εἶναι ἀπεριόριστος ὁ ἀριθμὸς τῶν συνεδριάσεων, διότι ἐγένετο ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν, ὅτι ἀπὸ κάθε κόμμα θὰ ὁμιλήσῃ εἷς εἰδικὸς ἀγορητής. Βλέπω, ὅμως, ὅτι ὁμιλοῦν δύο καὶ τρεῖς ἀπὸ ἕνα κόμμα καὶ συνεπῶς παρεβιάσθη ἡ συμφωνία αὕτη, ὑπὸ τοῦ Κόμματος τῆς ΕΔΑ, τὸ ὁποῖον ἔκαμε καὶ τὴν πρότασιν.

§147Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὑπῆρξε συμφωνία, ὅτι θὰ τερματισθῇ ἡ συζήτησις εἰς τρεῖς συνεδριάσεις μόνον, ὑπὸ τὸν ὅρον τοῦ περιορισμοῦ τοῦ ἡμιώρου. Ἐδέχθημεν δὲ ἐκ μέρους τῆς ΕΔΑ νὰ ὁμιλήσουν μόνον πέντε, ἐλέχθη δέ, ὅτι θὰ ὁμιλήσουν οἱ ἐπερωτῶντες καὶ ἐν συνεχείᾳ θὰ ὁρίσουν τὰ Κόμματα ἕνα ἢ δύο, οἵτινες θὰ λάβουν τὸν λόγον. Οἱ ἐπερωτῶντες αὐτοπεριορίζονται καὶ ὁμιλοῦν οἱ ἡμίσεις. Τὰ Κόμματα δὲ θὰ ὁρίσουν εἰδικοὺς ἀγορητάς, οἵτινες θὰ ὁμιλήσουν τὴν Παρασκευήν, ὁπότε θὰ τερματισθῇ ἡ συζήτησις.

§148Θ. ΛΥΜΠΕΡΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν χωρεῖ ἀμφισβήτησις εἰς τὸ ὅτι, προκειμένου περὶ τῶν ἐπερωτώντων, οὐδεὶς περιορισμὸς ἐτέθη. Ἁπλῶς συνεφωνήθη ὅπως, μετὰ τὰς ἀγορεύσεις τῶν ἐπερωτησάντων, ὁρισθοῦν ὑπὸ τῶν Κομμάτων ἀνὰ εἷς ἢ δύο εἰδικοὶ ἀγορηταί, ὥστε νὰ καταστῇ δυνατὸν νὰ τερματισθῇ ἡ συζήτησις εἰς τρεῖς συνεδριάσεις.

§149ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔχω ὑπ’ ὄψει μου τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως, τὰ ὁποῖα λέγουν: «..... (Ἀναγινώσκει) .....». Ἑπομένως, δὲν ἐλήφθη ἀπόφασις τερματισμοῦ τῆς συζητήσεως τῆς ἐπερωτήσεως εἰς τρεῖς συνεδριάσεις. Ὅσον ἀφορᾷ τὸν περιορισμὸν τῶν ἀγορητῶν, ἐξήγησα, ὅτι τὸ Προεδρεῖον δὲν ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ περιορίσῃ τὸν ἀριθμὸν τῶν ἐγγεγραμμένων εἰς τὴν ἐπερώτησιν. Καὶ ἡ διαδικασία, ἡ ὁποία πρέπει νὰ ἀκολουθηθῇ, πρέπει νὰ εἶναι ἡ ἑξῆς: Κατὰ τὴν ἐκφώνησιν τῶν ὀνομάτων των νὰ διαγράφωνται μόνοι των, διότι ἄλλο μέσον ἐξαναγκασμοῦ των νὰ μὴ ὁμιλήσουν δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ληφθῇ. Ἐπίσης, τὰ Κόμματα ὑπεσχέθησαν, ὅπως περιορίσουν τὸν ἀριθμὸν τῶν ἀγορητῶν. Πάντως, τὸ Προεδρεῖον δὲν δύναται νὰ ἀφαιρέσῃ τὸν λόγον ἀπὸ ἐγγεγραμμένον διὰ νὰ ὁμιλήσῃ. Οὕτως ἔχει τὸ θέμα.

§150Γ. ΣΤΑΜΑΤΗΣ. Ὁ κ. Ἠλιοῦ, εἶπε τὰ ἑξῆς: «....... ......(Ἀναγινώσκει).............». Ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν αὐτὴν ἐγένετο δεκτὴ ἡ πρότασίς του. Συνεπῶς, δὲν ἐλήφθη ἀπόφασις περιορισμοῦ, ὡς πρὸς τὸν ἀριθμὸν τῶν συνεδριάσεων.

§151Α. ΚΑΚΟΓΙΑΝΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. ὑπουργὸς εἶπεν, ὅτι, ἐνῷ ἡ καλλιεργηθεῖσα ἔκτασις ηὐξήθη κατὰ 42%, ἡ παραγωγὴ καπνῶν ηὐξήθη εἰς 88%. Δὲν λέγει, ὅμως, ὅτι ἔχομεν 100% αὔξησιν τῆς ἐσωτερικῆς καταναλώσεως καὶ ἑπομένως ὑπολειπόμεθα κατὰ 22% καὶ ὅτι οὐδεὶς περιορισμὸς τῆς καπνοκαλλιεργείας ἐπεβάλλετο.

§152Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπορίου). Δὲν εἶναι τὸ σύνολον τῆς παραγωγῆς.

§153Γ. ΣΤΑΜΑΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ πρότασις περιορισμοῦ τῶν συνεδριάσεων εἰς τρεῖς, ἐγένετο ὑπὸ τοῦ κ. Ἠλιοῦ, ἀλλὰ οἱ ἴδιοι οἱ προτείνοντες παραβιάζουν τὴν συμφωνίαν. Ἑπομένως, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποστῶμεν ἡμεῖς τὸν περιορισμόν. Ἐφ’ ὅσον ἡ πρότασις τοῦ κ. Ἠλιοῦ δὲν τηρεῖται ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῆς παρατάξεώς του, ἑπόμενον εἶναι, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τηρηθῇ καὶ ἡ συμφωνία περὶ μὴ παρατάσεως τῆς συζητήσεως πέραν τῶν τριῶν ἡμερῶν.

§154Γ. ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ. Κύριοι βουλευταί, ὅταν πρὸ τριῶν μηνῶν εἴχομεν ὑπογράψει τὴν συζητουμένην ἐπερώτησιν ἀπεβλέπαμεν εἰς τὸ νὰ δώσωμεν ἐγκαίρως τὸν χρόνον εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ καπνικὸν πρόβλημα συζητοῦντες τοῦτο ἐνώπιος ἐνωπίῳ Κυβέρνησις καὶ Ἀντιπολίτευσις. Δυστυχῶς, ἡ μακροχρόνιος διακοπὴ τῆς Βουλῆς μᾶς ἐστέρησεν αὐτῆς τῆς εὐκαιρίας, ἀλλά, ἐν πάσῃ περιπτώσει, καὶ τώρα ἔχω τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι δυνάμεθα νὰ βοηθήσωμεν τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἀντιληφθῇ σωστὰ τὸ πρᾶγμα. Ἡ Κυβέρνησις ἐμφορεῖται ἀπὸ τὴν ἀντίληψιν, ὅτι πρέπει νὰ περιορισθῇ ἡ καλλιεργουμένη ἔκτασις τῶν καπνῶν ἐφ’ ὅσον δὲν εἶναι εἰς θέσιν νὰ πραγματοποιήσῃ τὴν ἐξαγωγήν του. Ἡ Ἀντιπολίτευσις φρονεῖ, ὅτι ὑφίστανται ἀπεριόριστοι δυνατότητες ἐξαγωγῆς. Ὁ καπνὸς ἀπὸ παλαιοτάτων χρόνον ἐστήριζε τὴν ἐθνικὴν οἰκονομίαν τῆς Χώρας καὶ ἀποδίδει πέντε φορὲς περισσότερον ἀπὸ τὰ ἄλλα εἰσοδήματα. Ὑπάρχουν διαμερίσματα τῆς Χώρας, εἰς τὰ ὁποῖα ἀποκλειστικῶς καὶ μόνον καλλιεργεῖται καπνός, μὴ ἐπιδεχόμενα ἄλλην καλλιέργειαν καὶ ὅπου ὁ περιορισμὸς τῆς καλλιεργείας τοῦ προϊόντος τούτου θὰ ἀπετέλει πραγματικὸν ἔγκλημα. Κύριοι συνάδελφοι, ἀποτέλεσμα τῆς καπνικῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως εἶναι μία ἄνευ προηγουμένου δυστυχία τῶν καπνοπαραγωγικῶν περιφερειῶν. Πάντες οἱ ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ συνάδελφοι γνωρίζουν, ὅτι οἱ ἀγρόται ἔχουν φθάσει εἰς τὴν ἐσχάτην ἔνδειαν καὶ ἰδιαιτέρως οἱ ἀγρόται τῶν περιφερειῶν ἐκείνων, ὅπου ὑπάρχει μονοκαλλιέργεια, ὅπως ἡ Δράμα. Εἰς τὴν κατάστασιν αὐτὴν περιῆλθεν ὁ καπνοπαραγωγικὸς κόσμος, ἐξ αἰτίας τῶν χαμηλῶν τιμῶν καὶ τῆς τακτικῆς τὴν ὁποίαν ἠκολούθησεν ἡ Κυβέρνησις μέσῳ τοῦ Ε.Ο.Κ. Ὁ ἀγρότης οὐδέποτε εἶναι εἰς θέσιν νὰ εἴπῃ μετὰ βεβαιότητος ἐὰν ὁ καπνὸς τὸν ὁποῖον κρατεῖ εἰς χεῖρας του εἶναι ἐμπορεύσιμος ἢ ὄχι. Τοῦτο ἐναπόκειται εἰς τὴν πλέον αὐθαίρετον κρίσιν. Δὲν ὑπάρχουν πραγματικὰ κριτήρια καὶ δὲν ὑφίσταται πραγματικὴ καπνικὴ πολιτική. Σήμερον ἔχομεν μεγάλα ἀποθέματα καπνοῦ τὰ ὁποῖα βαρύνουν τὶς καινούργιες ἐσοδίες. Ἡ τακτικὴ αὐτὴ εἶχεν ὡς ἀποτέλεσμα τὸν ἐκτοπισμὸν τῶν ἑλληνικῶν καπνῶν ἀπὸ τὶς ξένες ἀγορές, ἐνῷ ἐκ παραλλήλου παρατηρεῖται τὸ φαινόμενον χῶραι, αἱ ὁποῖαι μέχρι σήμερον δὲν εἶχον ἐπιδοθῆ εἰς τὴν καλλιέργειαν τῶν καπνῶν, νὰ αὐξάνουν τὴν καλλιέργειάν των. Εἰς τὸ τέλος τὰ ἑλληνικὰ καπνά, τὰ περίφημα ἑλληνικὰ καπνά, θὰ μείνουν ἔξω ἀπὸ τὴν διεθνῆ ἀγοράν. Ἀλλὰ μαζὺ μὲ τοὺς καπνοπαραγωγοὺς συμπάσχει καὶ ἕνας ἄλλος κλάδος, ὁ κλάδος τῶν καπνεργατῶν. Τὸ 1957 εἰργάσθησαν 44.000 τὸ δὲ περασμένον ἔτος 38.500, ἐξακολουθοῦν δὲ νὰ ἀμείβωνται 53 δραχμὰς οἱ ἄνδρες καὶ 39 δραχμὰς αἱ γυναῖκες, ἡμερομίσθια τὰ ὁποῖα ἰσχύουν ἀπὸ τὸ 1957. Ἰδιαιτέρως εἰς τὰς περιφερείας, ὅπου παράγονται εὐγενῆ καπνά, ἡ φτώχεια ἔχει φθάσει εἰς τὸ ἀπροχώρητον, τόσον λόγῳ τοῦ μικροῦ κλήρου, ὅσον καὶ ἐκ τῆς μικρᾶς στρεμματικῆς ἀποδόσεως. Ἂς μὴ λησμονῶμεν, ὅτι οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ πωλοῦν πρὸς 35 δραχμὰς τὴν ὀκᾶν τὸν καπνόν, ὁ ὁποῖος προπολεμικῶς ἐτιμᾶτο μία λίρα. Τοὺς λέγομεν, ὅτι ὑπάρχει κρίσις εἰς τὰ εὐγενῆ καπνά, αἱ δὲ ἐξαγωγαὶ τῶν εὐγενῶν καπνῶν εἶναι τριπλάσιαι καὶ τετραπλάσιαι τῶν παραγομένων, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἐπιτυγχάνεται διὰ τῆς μεθόδου τῆς ἐπιλογῆς. Εἶναι ἀνάγκη ἀναπροσαρμογῆς τῆς κυβερνητικῆς τακτικῆς. Ἡ Κυβέρνησις ὀφείλει νὰ ἀπαλλαγῇ ἀπὸ τὰ ἀποθέματα, τὰ ὁποῖα τὴν ἐπιβαρύνουν. Τοῦτο δὲν ἀποτελεῖ θεώρημα, ἀλλὰ πρόβλημα, διὰ τὴν λύσιν τοῦ ὁποίου ὑφίστανται δυνατότητες. Ὑπάρχει ἡ μεγαλυτέρα προσφορὰ τῆς Ἀνατολικῆς Γερμανίας, ἡ ὁποία ἀνέλαβε τὴν ἐξυπηρέτησιν τοῦ 5ετοῦς σχεδίου τῆς Κυβερνήσεως, διὰ τῆς παροχῆς κεφαλαιουχικῶν ἀγαθῶν, ἐξοφλητέων μὲ γεωργικὰ προϊόντα καὶ ἰδιαιτέρως μὲ καπνόν.

§155Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπορίου). Εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορίου ὑπάρχει μόνον μία ἐκκρεμὴς προσφορὰ διὰ τὰ βαγόνια–ψυγεῖα, τὴν ὁποίαν καὶ διαπραγματεύομαι. Οὐδεμία ἄλλη προσφορὰ ὑφίσταται. Ἀλλὰ καὶ ἂν ὑπῆρχε — ποὺ δὲν ὑπάρχει— δὲν εἶναι μόνον ἡ προσφορὰ ἱκανὴ νὰ δημιουργήσῃ καὶ τὴν ἀπόφασιν. Πρέπει νὰ ἐξετασθῇ ἐν συναρτήσει μὲ τὰ προσφερόμενα ἀγαθά. Προσωπικῶς τελευταίως καὶ τὰ ἀναφέρω ὡς ἐπιτυχίαν, διεπραγματεύθην τὴν σύμβασιν κατασκευῆς ἐργοστασίου ζακχάρεως μὲ τὴν Πολωνίαν, ὡς ἐπίσης καὶ τὴν προμήθειαν τηλεπικοινωνιακοῦ ὑλικοῦ μὲ τὴν Τσεχοσλοβακίαν. Ἐὰν δυνηθῶ νὰ καταλήξω εἰς συμπεράσματα εὐτυχῆ μὲ τὰ βαγόνια–ψυγεῖα καὶ τοῦτο θὰ τὸ θεωρήσω ὡς ἐπιτυχίαν.

§156Θ. ΛΥΜΠΕΡΙΔΗΣ. Ὅταν τὴν 18ην Ἰουνίου 1958 συνεζητεῖτο ἡ πρώτη ἐπερώτησίς μας τῆς παρούσης περιόδου τῆς Βουλῆς διὰ τὸ καπνικόν, ἀνεφέρθην καὶ εἰς τὴν στασιμότητα τῶν ἐμπορικῶν μας συναλλαγῶν μετὰ τῆς Ἀνατολικῆς Γερμανίας. Ὁ κ. ὑπουργὸς Ἐμπορίου, διακόψας με εἶπεν, ὅτι ἐὰν ἀνεγίνωσκα ἑλληνικὰς ἐφημερίδας θὰ ἐπληροφορούμην, ὅτι αἱ ἐμπορικαί μας σχέσεις μετὰ τῆς Ἀνατολικῆς Γερμανίας πρόκειται νὰ ἀποκατασταθοῦν καὶ ὅτι εἶχε σχετικὰς ἐπαφὰς μὲ τοὺς Ἀνατολικοὺς Γερμανούς. Ἔκτοτε παρῆλθον 18 μῆνες καὶ τὰ πράγματα ἐξακολουθοῦν νὰ εὑρίσκωνται εἰς τὸ σημεῖον ποὺ εὑρίσκοντο τότε, ἴσως καὶ εἰς χειρότερον. Τί λέγει τώρα ἐπ’ αὐτοῦ ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου;

§157Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπορίου). Αἱ ἐμπορικαί μας σχέσεις μὲ τὴν Ἀνατολικὴν Γερμανίαν διέπονται ἀπὸ μίαν σύμβασιν, διὰ τοῦ Ἐπιμελητηρίου καὶ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος. Ἐκ μέρους τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως τίποτε δὲν ἐγένετο ἐξ αἰτίας τοῦ ὁποίου θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ διακοποῦν αἱ σχέσεις αὐταί. Τὸ αὐτὸ καθεστὼς ὑφίσταται σήμερον, ὅπως ὑφίστατο καὶ κατὰ τὸ παρελθόν. Σήμερον διαπραγματευόμεθα τὴν ἀγορὰν κεφαλαιουχικῶν ἀγαθῶν ἀπὸ τὴν Ἀνατολικὴν Γερμανίαν ἀξίας 4.000.000 δολλαρίων ἔναντι ἐξαγωγῆς καπνοῦ καὶ ἄλλων γεωργικῶν προϊόντων.

§158Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Ἐπειδὴ εἶπεν ὁ κ. ὑπουργὸς ἐὰν ὑπῆρξε πρότασις τῆς Ἀνατολικῆς Γερμανίας πρὸς ἀνταλλαγὴν κεφαλαιουχικῶν ἀγαθῶν μὲ γεωργικὰ προϊόντα θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε, κ. Πρόεδρε, νὰ τοῦ ἀναγνώσω τὰς ἑξῆς δηλώσεις τῶν ὁποίων τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορίου ἔχει λάβει καὶ ἐπίσημον γνῶσιν: «....... (ἀναγινώσκει).......». Ὅταν, ὁ κ. Ὑπουργέ, ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας αὐτὰς τὰς συγκεκριμένας προτάσεις, θὰ πρέπει, νομίζω, νὰ ἦσθε προσεκτικώτερος εἰς ὅσα εἴπατε, ὅτι δηλαδὴ δὲν ἐγένετο καμμία πρότασις.

§159Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπορίου). Δὲν γνωρίζω τὶ εἶπεν ὁ κ. Μπάκε εἰς τὰς ἐφημερίδας. Πάντως σᾶς πληροφορῶ, ὅτι μὲ τὴν Ἀνατολικὴν Γερμανίαν πέραν ἀπὸ τὴν πρότασιν τῶν βαγονίων–ψυγείων τὴν ὁποίαν τώρα χειρίζομαι, οὐδεμίαν ἄλλην σοβαρὰν συγκεκριμένην πρότασιν ἔχω ὑπ’ ὄψει μου. Πρέπει ἐπίσης νὰ πληροφορήσω τὴν Βουλήν, ὅτι τὸ ὑπουργεῖον Ἐμπορίου κατακλύζεται καθ’ ἑκάστην μὲ προτάσεις ἀπ’ ὅλον τὸν κόσμον ἀνταλλαγῆς κεφαλαιουχικῶν ἀγαθῶν μὲ γεωργικὰ προϊόντα. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐξετάζομεν εἶναι ἐὰν τὰ κεφαλαιουχικὰ αὐτὰ ἀγαθὰ εἶναι κατάλληλα καὶ χρήσιμα διὰ τὴν Ἑλλάδα. Ὅλαι αὐταὶ αἱ προτάσεις, ὡς εἶναι φυσικόν, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τύχουν ἀπαντήσεως καὶ πρὸ πάντων ἱκανοποιήσεως. Προκειμένου περὶ σιδηροδρομικοῦ π.χ. ὑλικοῦ, αἱ προτάσεις εἶναι τόσαι πολλαί, ὥστε θὰ ἠδυνάμην νὰ προμηθευθῶ σιδηροδρομικὸν ὑλικὸν δι’ ὅλον τὸν κόσμον. Αἱ προτάσεις, ἐπαναλαμβάνω αὐταί, ἐξετάζονται μὲ προσοχὴν καὶ ὁσάκις θεωροῦνται συμφέρουσαι προβαίνομεν εἰς συζητήσεις. Ὁ ἴδιος προέβην εἰς συμφωνίαν μὲ τὴν Πολωνίαν καὶ τὴν Τσεχοσλοβακίαν καὶ ἤδη διαπραγματεύομαι μὲ τὴν Ἀνατολικὴν Γερμανίαν. Καὶ σᾶς πληροφορῶ, κύριοι βουλευταί, ὅτι ἐὰν τελειώσω μὲ τὴν Ἀνατολικὴν Γερμανίαν διὰ τὰ βαγόνια— ψυγεῖα, θὰ θεωρήσω τὸν ἑαυτόν μου ἐξ ἴσου εὐτυχῆ ὅπως ἐὰν ἐπιτύχω εἰς τὴν περίπτωσιν τῆς Λαϊκῆς Κίνας, δηλαδὴ τῆς πωλήσεως καπνῶν ἔναντι ἀγορᾶς ζακχάρεως καὶ κατεψυγμένων κρεάτων.

§160Γ. ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ. Ἡ παρένθεσις, κύριοι βουλευταί, ὑπῆρξε λίαν χρήσιμος. Δὲν ἔχει ὁ κ. ὑπουργὸς παρὰ νὰ καλέσῃ τοὺς ἀντιπροσώπους τῆς Ἀνατολικῆς Γερμανίας, ἐὰν δὲν εἶναι δεσμευμένος ἄλλοθεν καὶ νὰ συζητήσῃ ἐπὶ τῶν προτάσεων, αἱ ὁποῖαι κατὰ τρόπον ἐπίσημον ἦλθον εἰς γνῶσιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ.

§161Γ. ΚΑΤΣΑΦΑΔΟΣ. Ἡ ἀνάγνωσις τῶν δηλώσεων αὐτῶν εἶναι ἐπίσημος τρόπος ὑποβολῆς προτάσεων, κύριε συνάδελφε;

§162Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Αἱ προτάσεις αὐταὶ ἐγένοντο καὶ ἐπισήμως εἰς τὸ Ὑπουργεῖον καὶ ἐδόθη ἀπάντησις ὑπὸ τὴν συνήθη μορφὴν τῶν πληροφοριῶν ὑπὸ ἐγκύρων κύκλων.

§163Γ. ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ. Ἐκτὸς αὐτῶν ἔχομεν καὶ τὴν πρότασιν τῆς Σοβιετικῆς Ἑνώσεως πρὸς τὸν κ. Μαρκεζίνην κατὰ τὴν ὁποίαν πρότασιν αἱ συναλλαγαὶ μὲ τὴν Σοβιετικὴν Ἕνωσιν εἶναι δυνατὸν νὰ αὐξηθοῦν ἀμέσως κατὰ 20% καὶ περαιτέρω, ὅτι θὰ ἦτο δυνατὸν ἡ πληρωμὴ νὰ γίνῃ μὲ 80% εἰς κεφαλαιουχικὰ ἀγαθὰ καὶ 20% εἰς συνάλλαγμα.

§164Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπορίου). Σᾶς πληροφορῶ, κ. συνάδελφε, ὅτι τὸ ποσοστὸν αὐξήσεως τὸ ὁποῖον ἐπετεύχθη, εἶναι πολὺ μεγαλύτερον τοῦ 20%. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν πληρωμὴν εἰς συνάλλαγμα κατὰ 20%, αὐτὸ δὲν εἶναι ἀληθές. Ὁ κ. Μαρκεζίνης δὲν εἶπε τοιοῦτόν τι. Ἐπειδὴ ὅμως αὐτὸ ἐγράφη εἴς τινας ἐφημερίδας, ἠθελήσαμεν νὰ τὸ ἐξακριβώσωμεν κατὰ τρόπον ἐπίσημον καὶ ἐλάβομεν τὴν ἀπάντησιν, ὅτι ἐὰν τοῦτο ἐλέχθη, πρόκειται περὶ λάθους τοῦ μεταφραστοῦ.

§165Γ. ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ. Αἱ πρόσφατοι συμβάσεις μὲ τὰς Ἀνατολικὰς χώρας, ἀποδεικνύουν τὴν ἀπεριόριστον δυνατότητα αὐξήσεως τῶν συναλλαγῶν μας μὲ τὰς χώρας αὐτάς. Ἔχει ὑποχρέωσιν ἡ Κυβέρνησις νὰ στραφῇ πρὸς τὰς Ἀνατολικὰς χώρας διὰ ν’ ἀπαλλαγῇ σὺν τοῖς ἄλλοις καὶ τῶν ἀποθεμάτων καπνοῦ τὰ ὁποῖα πιέζουν τόσον πολὺ τὰς νέας ἐσοδείας. Ἡ ἐφετεινὴ παραγωγὴ καπνοῦ τοὐλάχιστον εἰς τὴν περιφέρειάν μου, εἶναι καὶ ἐξαιρετικῆς ποιότητος ἀλλὰ καὶ μειωμένη κατὰ 300.000 ὀκάδες. Ἐὰν ἀπαλλαγῶμεν ἀπὸ τὰ παλαιὰ ἀποθέματα, θὰ δυνηθῶμεν νὰ ἐξασφαλίσωμεν κἄποιαν καλυτέραν τιμὴν διὰ τοὺς πτωχοὺς αὐτοὺς καπνοπαραγωγοὺς οἱ ὁποῖοι τόσον πολὺ ὑποφέρουν. Εἴπατε, κ. Ὑπουργέ, ὅτι ἐδώσατε τιμὴν 72 δραχ. κατὰ κιλόν. Ποιὸς ὅμως ἐπώλησε μὲ τὴν τιμὴν αὐτήν; Ἡ μέση τιμὴ καὶ εἰς τὰς καλυτέρας τῶν περιπτώσεων δὲν ὑπερέβη τὰς 35 δραχμάς. Ἐπιθυμῶ, κ. Ὑπουργέ, νὰ λάβητε γνῶσιν ὅτι εἰς τὴν περιοχὴν Κυργίων–Δράμας, τόση εἶναι ἡ ἀπόγνωσις, ὥστε πολλοὶ ἐκ τῶν χωρικῶν πωλοῦν ἀκόμη καὶ προικιὰ τῶν κοριτσιῶν των. Εἰς τὴν Προσωτσάνην ἐπίσης ἐπικρατεῖ ἡ ἰδία τραγικὴ κατάστασις. Ἐάν, λοιπόν, δὲν ληφθοῦν τὰ κατάλληλα μέτρα καὶ δὲν σπεύσῃ τὸ Κράτος μετὰ τὴν λῆξιν τῶν ἀγορῶν καπνῶν νὰ σαρώσῃ διὰ τοῦ Ε.Ο.Κ. τὰ ὑπόλοιπα, τὸ δρᾶμα θὰ ἐξακολουθήσῃ ὑφιστάμενον. Ἐπίσης ὑπάρχει καὶ τρόπος τῆς μερικῆς ἀντιμετωπίσεως τῆς τραγικῆς αὐτῆς καταστάσεως, διὰ τῆς ἀποδοχῆς τοῦ κατατεθέντος σχεδίου νόμου περὶ τῆς ἀναστολῆς τῶν ἀγροτικῶν χρεῶν καὶ τῆς μετατροπῆς τῶν χρεῶν εἰς μακροπρόθεσμα δάνεια. Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις δὲν θελήσῃ νὰ στραφῇ πρὸς ἐκείνους ποὺ θέλουν καὶ ἔχουν ἀνάγκην νὰ ἀγοράσουν καπνὰ καὶ εἶναι δεσμευμένοι εἰς τὰ κελεύσματα τῆς Μπόν, τότε δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιτευχθῇ. Ἐπ’ εὐκαιρίᾳ καταθέτω καὶ σχετικὸν ψήφισμα τῶν συνεταιριστικῶν Ὀργανώσεων Δράμας. Κύριοι συνάδελφοι, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ τονίσω ἰδιαιτέρως, ὅτι ἐὰν ἐξακολουθήσῃ ἡ Κυβέρνησις τὴν ἰδίαν τακτικήν, πολὺ χειρότεραι ἡμέραι θὰ περιμένουν τοὺς καπνοπαραγωγούς μας καὶ τὴν ἐθνικήν μας οἰκονομίαν.

§166Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΙΟΥ. Κύριοι συνάδελφοι, ὁ καπνὸς εἶναι τὸ κατ’ ἐξοχὴν πλουτοπαραγωγικὸν στοιχεῖον τῆς ἐθνικῆς μας οἰκονομίας. Ἐπιθυμῶ νὰ τονίσω, ὅτι ὁ ἑλληνικὸς καπνός, πλὴν τῶν ἄλλων πλεονεκτημάτων, ὑπερέχει ποιοτικῶς ὅλων τῶν ἄλλων καπνῶν, οἱ ὁποῖοι παράγονται εἰς τὴν ὑφήλιον καὶ ὅτι ἀπὸ ἀπόψεως συνθέσεως εἶναι ὁ καλλίτερος ἐκ τῶν ἀνατολικῶν ὡς πρὸς τὴν ποιότητα, τὸ ἄρωμα, τὴν γεῦσιν καὶ τὸ εἰδικὸν βάρος, στοιχεῖα ποὺ τὸν καθιστοῦν ἄξιον νὰ συναγωνισθῇ εἰς τὴν διεθνῆ ἀγορὰν τὰ ἀνατολικὰ καπνὰ τῶν ἄλλων χωρῶν. Παρὰ ταῦτα, λόγῳ ἐλλείψεως καπνικῆς πολιτικῆς, ἡ ἔλλειψις ἐξωτερικῆς ἐμπορικῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως ἐπέφερε βαρύτατα πλήγματα, μὲ ἀποτέλεσμα ὁ καπνοπαραγωγικὸς κόσμος τῆς χώρας μας νὰ περιέλθῃ σὲ πλήρη οἰκονομικὴν ἐξαθλίωσιν καὶ ἀπόγνωσιν. Τὸ ἐμπορικόν μας ἰσοζύγιον παρουσιάζει τεραστίαν παθητικότητα. Εἰσάγομεν προϊόντα ἀξίας 500 ἑκατομμυρίων δολλαρίων καὶ ἐξάγομεν ἰδικά μας 300 ἑκατομμυρίων δολλαρίων. Τὰ 140 ἑκατομμύρια περίπου ἐμφανίζονται εἰς τὰς Η.Π.Α., Ἀγγλίαν καὶ Δυτικὴν Γερμανίαν. Ἐπίσης, ὑπάρχουν χῶραι ὅπως ἡ Σουηδία, ὁ Καναδᾶς, Ἀργεντινή, Βραζιλία, Οὐραγουάη κλπ., αἱ ὁποῖαι ἐνῷ ἐξάγουν τὰ προϊόντα των εἰς τὴν χώραν μας καὶ ἔχουν δυνατότητες ἀπορροφήσεως Ἑλληνικῶν καπνῶν, παρουσιάζουν ἄνοιγμα εἰς βάρος τοῦ ἐμπορικοῦ μας ἰσοζυγίου, 860 ἑκατομμύρια παρουσίασαν κατὰ τὸ ἔτος 1956 καὶ 1957. Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἐξακολουθήσῃ νὰ εἶναι ἀκόμη προσκεκολλημένη εἰς τὴν πολιτικὴν τῆς ἐλευθερίας τῶν εἰσαγωγῶν, οἱ παραγωγοί μας δὲν πρόκειται νὰ ἴδουν καλλιτέρας ἡμέρας. Ἂν, κύριοι συνάδελφοι, ἡ Κυβέρνησις δὲν προσαρμόσῃ τὴν πολιτικήν της πρὸς τὴν Ἑλληνικὴν πραγματικότητα καὶ ἐξακολουθῇ νὰ εἶναι προσκεκολλημένη εἰς τὴν ἐλευθερίαν τῶν εἰσαγωγῶν, εἶναι βέβαιον, ὅτι καὶ ἡ βιομηχανία μας θὰ φθίνῃ διαρκῶς καὶ θὰ καθίσταται ὁλοὲν καὶ περισσότερον δασμοσυντήρητος, ἀλλὰ καὶ ἡ ἀγροτική μας παραγωγή, ἡ παραγωγὴ ἀγροτικῶν προϊόντων στὴ χώρα μας, καὶ ἑπομένως καὶ ὁ καπνός, θὰ πηγαίνῃ ἀπὸ τὸ κακὸ στὸ χειρότερο. Τὸ εἰσόδημα τοῦ ἀγρότου διαρκῶς θὰ πέφτῃ καὶ ἡ δυστυχία τῶν καπνοπαραγωγῶν διαρκῶς θὰ ἀνεβαίνῃ. Ἐν συγκρίσει μὲ ἡμᾶς αἱ εἰσαγωγαὶ τῶν Η.Π. ἀπὸ τὴν Τουρκίαν ὑπερδιπλασιάσθησαν ἐν συγκρίσει μὲ τὰς προπολεμικάς. Ἔφθασαν εἰς τοὺς 30.000 τόννους, ἐνῷ αἱ εἰσαγωγαὶ ἑλληνικῶν καπνῶν μόλις τὰς ὑπερέβησαν καὶ ἔφθασαν τὸ 1957 εἰς τοὺς 13.386 τόννους. Ἐπίσης ἡ Ἀγγλία ἐμείωσε τὰς εἰσαγωγάς της εἰς καπνὰ αἱ δὲ ἐξαγωγαί μας πρὸς τὰς Ἀνατολικὰς Χώρας εἶναι πολὺ περιωρισμέναι, ἐνῷ ὑπάρχουν ἀπεριόριστα περιθώρια τοποθετήσεως προϊόντων μας εἰς αὐτάς. Τὸ 1953 2213 τόννους, τὸ 1954 3737, τὸ 1955 647 καὶ τὸ 1957 3060 τόννους. Ἐκ τῶν στοιχείων ποὺ ἀνέγνωσα, καταφαίνεται, ὅτι ὑπάρχουν ἀπεριόριστοι δυνατότητες ἐξαγωγῶν προϊόντων μας πρὸς τὰς χώρας αὐτάς. Ἐν προκειμένῳ ἡ Ἀνατολικὴ Γερμανία, ἡ ὁποία εἰσήγαγε τὸ 1935–39 7.162 τόννους, τὸ 52 4801, τὸ 1954 2425, τὸ 1958 480 τόννους. Ἄλλως τε, ἐγένετο σχετικὴ συζήτησις ἐπὶ τῶν προτάσεων τῆς Ἀνατολικῆς Γερμανίας καὶ δὲν προτίθεμαι νὰ ἐπανέλθω. Ἀντιθέτως μὲ ὅ,τι συμβαίνει μὲ ἡμᾶς, ἡ Τουρκία ἤρχισε νὰ ἐξάγῃ 1800 τόννους καὶ ἔφθασε σήμερον εἰς τὸν ποσὸν τῶν 10.000 τόννων, κατὰ τὴν ἰδίαν περίοδον μὲ ἡμᾶς. Θέλω νὰ τονίσω ἰδιαιτέρως τὸ γεγονός, ὅτι εἰς τὴν Ἀνατολικὴν Γερμανίαν καπνίζουν καπνὸν ἀνατολικοῦ τύπου διότι δὲν εἰσάγονται ἐκεῖ καπνὰ ἀμερικανικῆς παραγωγῆς.

§167Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπορίου). Κύριε συνάδελφε, ἐτόνισα καὶ προηγουμένως, ὅτι ἀποτελεῖ πίστιν μου ἡ αὔξησις τῶν ἐξαγωγῶν μας εἰς τὰς Ἀνατολικὰς Χώρας. Ἐτόνισα ἀκόμη, ὅτι εἴμεθα πρόθυμοι νὰ προσφέρωμεν καπνὰ ἐπὶ πιστώσει καὶ ἀτόκως ὑπὲρ τοῦ ποσοῦ τῶν συμφωνιῶν.

§168Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΙΟΥ. Διατὶ τότε, κ. Ὑπουργέ, δὲν ἔγινε κατάλληλος ἐκμετάλλευσις αὐτῶν τῶν δυνατοτήτων; Τὸ σύνολον τῶν ἐξαγωγῶν μας εἰς καπνὰ κατὰ τὸ 1954–55 ἦτο 89.500 τόννους, τὸ 56–57 63.800, τὸ 57 –58 61.800 τόννους. Αἱ τιμαὶ εἰς συνάλλαγμα κατὰ τὸ 1956–57 83.000.000 δολλάρια, τὸ 57–58 81 ἑκατομ. δολλάρια καὶ τὸ 58–59 792 ἑκατομ. δολλάρια. Ἐκ τῶν στοιχείων τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος προκύπτει, ὅτι ἔχομεν μείωσιν τῶν ἐξαγωγῶν μας πλέον τῶν 13.114.000 δολλάρια κατὰ τὸ δεκάμηνον τοῦ 1959 καὶ συνεχῶς μειοῦνται αἱ ἐξαγωγαί. Ἀντὶ ἡ Κυβέρνησις νὰ διευρύνῃ τὰς ἀγορὰς τοῦ καπνοῦ εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ὁδηγεῖται εἰς τὴν πολιτικὴν τῶν συγκεντρώσεων τῶν ἀποθεμάτων. Βεβαίως τὸ Κράτος πρέπει νὰ παρεμβαίνῃ ρυθμιστικῶς, ἀλλὰ θὰ πρέπει ἐπίσης νὰ παρεμβαίνῃ εἰς τὴν καπναγορὰν ταὐτοχρόνως μὲ τὸ καπνεμπόριον, νὰ ἀγοράζῃ τοὐλάχιστον εἰς τὸ αὐτὸ ὕψος μὲ αὐτὸ ὑπὸ τὴν ἀπαραίτητον προϋπόθεσιν, ὅτι συντόμως θὰ προβαίνῃ εἰς τὴν πώλησίν των εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Ἡ συγκεντρουμένη ποσότης καπνοῦ θὰ πρέπει νὰ ἐξάγεται διότι ἄλλως δὲν ὠφελεῖ, διότι τὰ ἀποθέματα συμπιέζουν τὰς τιμάς, ἐπιτρέπουν τὴν ἀσύδοτον καὶ λῃστρικὴν ἐκμετάλλευσιν τῶν παραγωγῶν ὑπὸ τοῦ ἐμπορίου. Εἰς τὴν περιοχὴν τῶν Σερρῶν κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη, ἤτοι ἀπὸ τοῦ 1955 καὶ ἐντεῦθεν εἴχομεν πτῶσιν τῆς παραγωγῆς κατὰ 20% καὶ πτῶσιν τῶν τιμῶν κατὰ 35% περίπου. Τὸ 1954 ἡ τιμὴ ἦτο 39,04 κατ’ ὀκᾶν, τὸ 1955 31,39. Τὸ 1956 ἦτο 30,33 καὶ τὸ 1957 ἦτο 25 περίπου. Τὰ ἑπόμενα ἔτη εἴχομεν μεγαλυτέρας πτώσεις τῶν τιμῶν. Ὅλη αὐτὴ ἡ κατάστασις ἐδημιουργήθη, διότι δὲν ὑπάρχει πολιτικὴ ἐξαγωγῆς καπνοῦ. Δι’ αὐτὸ καταλήγω εἰς τὰς ἑξῆς προτάσεις: 1) Νὰ αὐξηθῇ ἡ καλλιέργεια τοῦ καπνοῦ, διότι ὁ καπνὸς καλλιεργεῖται εἰς ἄγονα ἐδάφη καὶ δὲν εἶναι δυνατὴ ἡ ἀντικατάστασίς του μὲ ἄλλα προϊόντα, διότι τὰ ἄλλα δὲν ἀποδίδουν. 2) Νὰ γίνῃ ἀναστολὴ τῶν χρεῶν καὶ νὰ δοθοῦν μακροπρόθεσμα δάνεια διὰ τὴν ἀνασυγκρότησιν τῆς καταστραφείσης συνεπεία τῆς καπνικῆς κρίσεως οἰκονομίας των. 3) Ἡ συγκέντρωσις νὰ ἀνατεθῇ εἰς τὰς συνεταιριστικὰς ὀργανώσεις, καὶ 4) Νὰ καθορισθῇ ὁ χρόνος ἐνάρξεως καὶ λήξεως τῶν ἀγορῶν καὶ νὰ καθορισθοῦν τιμαὶ ἀσφαλείας. Ἐὰν δὲν ληφθοῦν τὰ μέτρα αὐτά, ἡ θέσις τῶν καπνοπαραγωγῶν θὰ καταστῇ ἀκόμη χειροτέρα.

§169ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§170ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§171ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις, δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ., μὲ ἀντικείμενον ἡμερησίας διατάξεως, ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 11.45′ μ.μ.)