1959.11.24

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 7η

Τρίτη 24 Νοεμβρίου 1959

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 6.10′ μ.μ.).

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Γ. Βολουδάκης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Γ. ΒΟΛΟΥΔΑΚΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν).

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Γκίλλας, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§4Α. ΓΚΙΛΛΑΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ κ. Δ. Ἀλιπράντης (Ὑφυπουργὸς Οἰκονομικῶν) καταθέτει σχέδια νόμων: 1) «Περὶ διαρρυθμίσεως καὶ τροποποιήσεως κλάσεών τινων τοῦ Τελωνειακοῦ Δασμολογίου Εἰσαγωγῆς». 2) «Περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τῆς τελωνειακῆς καὶ δασμολογικῆς νομοθεσίας, κυρώσεως πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου κ.λ.π.», καὶ 3) «περὶ διαρρυθμίσεως τοῦ δασμοῦ τοῦ λιβάνου δασμολογικῆς κλάσεως 51γ». Οἱ κ.κ. Σ. Γκίκας (Ὑπ. Συγκοινωνιῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων), Κ. Τσάτσος (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως) καὶ Κ. Παπακωνσταντίνου (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν) καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῶν ὑπ’ ἀριθ. 955)1958 καὶ 78)1959 Πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, περὶ ἀνεγέρσεως τουριστικοῦ ξενοδοχείου ἐν Θεσσαλονίκῃ». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Β. Ἐφραιμίδης, Μ. Σβώλου, Γ. Πρίφτης, Χ. Παγώνης, Β. Θανασέκου, Γ. Σπηλιόπουλος, Κ. Κωνσταντάρας, Ο. Ἀντώνογλου, Κ. Σωτηρίου, Γ. Παπαγεωργίου, Δ. Σπυρίδης, Κ. Δεσποτόπουλος, Ε. Ρήγας, Γ. Κοντουδάκης, Ι. Εὐαγγελίδης Μ. Κανιάρης καὶ Γ. Κατσίμπας, καταθέτουσι, συμφώνως πρὸς τὸ ἄρθρον 35 τοῦ Συντάγματος, πρότασιν νόμου, «περὶ ἀκυρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4969)1959 Ν. Δ. «περὶ ἀπ’ εὐθείας πωλήσεως, ἐκμισθώσεως καὶ ὑποθηκεύσεως ἀκινήτου τοῦ Ταμείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης πρὸς ἀνέγερσιν τουριστικοῦ ξενοδοχείου». Ὁ βουλευτὴς κ. Χ. Πιπιλῆς καταθέτει τροπολογίας ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων: 1) «Περὶ καθορισμοῦ τῶν ὀργανικῶν θέσεων ἐνίων Κλάδων τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, τακτοποιήσεως τῆς καταστάσεως τοῦ προσωπικοῦ αὐτοῦ καί τινων ἄλλων διατάξεων», καὶ 2) «περὶ μέτρων ἐπεκτάσεως καὶ βελτιώσεως τῶν δενδροκηπευτικῶν καλλιεργειῶν». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Παπαευθυμίου καὶ Κ. Γιαννούσης καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ καθορισμοῦ τῶν ὀργανικῶν θέσεων ἐνίων Κλάδων τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, τακτοποιήσεως τῆς καταστάσεως τοῦ προσωπικοῦ αὐτοῦ καί τινων ἄλλων διατάξεων». Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Γενικῆς Συνομοσπονδίας Ἐργατῶν Ἑλλάδος, αἰτούσης τὴν ψήφισιν σχεδίου Ν.Δ. «περὶ τοῦ τρόπου ἐξοφλήσεως τῶν καθυστερουμένων ἀσφαλιστικῶν εἰσφορῶν κ.λ.π». Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς καὶ Νήσων κ. Ι. Ὀρφανὸς καταθέτει ὑπόμνημα τῶν ἐκπαιδευτικῶν Κυθήρων, ζητούντων τὴν βαθμολογικὴν καὶ μισθολογικήν των ἐξίσωσιν πρὸς τοὺς λοιποὺς Δημοσίους ὑπαλλήλους. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Π. Πινάτσης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Κοινοτήτων Φωτολείβους, Σιταγρῶν, Μεγαλοκάμπου, Μικροκάμπου, Μαυροτόπου Περιχώρας καὶ Ἀλιστράτης, αἰτούντων τὴν κατασκευὴν τῆς ἀγροτικῆς ὁδοῦ ἀπὸ Σιταγροὺς εἰς Φωτολείβους μήκους 6 χιλιομ. πρὸς ἐξυπηρέτησιν τῶν κατοίκων τῶν 7 αὐτῶν Κοινοτήτων καὶ διὰ τὴν διευκόλυνσίν των εἰς τὴν μεταφορὰν τῶν σιτηρῶν των εἰς τὸ Κέντρον συγκεντρώσεως Φωτολείβους καθὼς καὶ εἰς τὴν τοποθέτησιν τῶν Γεωργικῶν καὶ Κτηνοτροφικῶν προϊόντων των εἰς τὴν ἑβδομαδιαίαν ἀγορὰν Προσωτσάνης. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Π. Πινάτσης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Ἐργατοϋπαλλήλων Συνταξιούχων Ι.Κ.Α. καὶ Ἑνώσεως Συνταξιούχων Ἐργατῶν Καπνοῦ Δράμας, αἰτούντων τὴν ἐφαρμογὴν τῆς 331)59 ἀποφάσεως τῆς ὁλομελείας τοῦ Ἀρείου Πάγου, τὴν ἔνταξιν τῶν συνταξιούχων καπνεργατῶν εἰς τὸ Ι.Κ.Α., τὴν ψήφισιν τοῦ νέου περὶ Ι.Κ.Α. Κώδικος, τὴν εἴσπραξιν τῶν καθυστερουμένων εἰσφορῶν τῶν ἐργοδοτῶν εἰς τὸ Ι.Κ.Α., τὴν διατήρησιν τῆς εἰσφορᾶς 3% ὡς κοινωνικοῦ πόρου τοῦ Ι.Κ.Α. τὴν ἔκτακτον οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν τῶν συνταξιούχων διὰ τῆς καταβολῆς δύο μηνιαίων συντάξεων κ.λ.π., κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Π. Πινάτσης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἀστικοῦ Οἰκοδομικοῦ Συνεταιρισμοῦ Πολεμιστῶν τῶν νόμων 751 καὶ 1836 Δράμας «Ἡ Πρόοδος», αἰτοῦντος ὅπως ἐκ τοῦ λογαριασμοῦ λαϊκῆς στέγης τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας δανειοδοτηθοῦν ἐντὸς τῆς χρήσεως 1960 τὰ 120 μέλη αὐτοῦ πρὸς ἀπόκτησιν στέγης ἐπὶ τῶν οἰκοπέδων τὰ ὁποῖα διὰ κοινῆς ἀποφάσεως τῶν Ὑπουργῶν Γεωργίας καὶ Προνοίας παρεχωρήθησαν εἰς τὸν Συνεταιρισμὸν καὶ εἰς θέσιν ἐντὸς σχεδίου πόλεως. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Α. Καλλιδόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Καπνεργατῶν Καλύμνου, αἰτοῦντος τὴν συνταξιοδότησιν τῶν μελῶν του. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Η. Ἠλιοῦ, Β. Ἐφραιμίδης, Β. Θανασέκου καὶ Κ. Χιωτάκης, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν κρατουμένων εἰς τὰς φυλακὰς Καλαμίου Κρήτης, αἰτούντων τὴν κατάργησιν τοῦ Α.Ν. 375)36 κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Λαρίσης κ. Η. Σκυλλάκος, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν πολιτικῶν προσφύγων Τασκένδης, διαμαρτυρομένων δι’ ἀποφυλάκισιν Γερμανῶν ἐγκληματιῶν πολέμου καὶ αἰτούντων ἀπόλυσιν ἐξορίστων καὶ ἐπαναπατρισμὸν τῶν πολιτικῶν προσφύγων. Ὁ βουλευτὴς Φθιώτιδος κ. Τ. Κωστῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Σωματείων Ὁδηγῶν Εἰσπρακτόρων Λεωφορείων Ἀθηνῶν–Πειραιῶς, αἰτούντων τὴν κατάργησιν τοῦ Ν.Δ. «περὶ ἐκδικάσεως ἀστυνομικῶν παραβάσεων» κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλοακαρνανίας κ. Ι. Ἰντζές, κατατέτει ὑπόμνημα τοῦ ἐν Μεσολογγίῳ Σωματείου Ἐπαγγελματιῶν Αὐτοκινητιστῶν ἀγόνων γραμμῶν, αἰτοῦντος ὅπως αἱ καθιστάμεναι γόνιμοι ἄγονοι μέχρι τοῦδε ὁδικαὶ γραμμαὶ δίδονται πρὸς ἐκμετάλλευσιν διὰ κανονικῶν ἀδειῶν εἰς τοὺς ἰδιοκτήτας τῶν ὑπὸ προσωρινῆς ἀδείας κυκλοφορίας κυκλοφορούντων νῦν αὐτοκινήτων ἀγόνων γραμμῶν καὶ οὐχὶ εἰς τὰ ΚΤΕΛ. Ἀπαντήσεις Ὑπουργείων ἐπὶ ἐρωτήσεων τῶν κ.κ. βουλευτῶν: Ι) τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων: αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Γαβριηλίδη, Κ. Τσιγάρα καὶ Ε. Γιαρένη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8384)24.9.59 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 170 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Γαβριηλίδη, Κ. Τσιγάρα καὶ Ε. Γιαρένη, ἐν σχέσει μὲ τὴν συγκοινωνίαν Νομοῦ Κιλκίς, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: Ὑπὸ τοῦ ἄρθρου 24 τοῦ Ν.Δ. 3334)55 προβλέπεται, κατόπιν ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργοῦ Συγκοινωνιῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων, ἡ διὰ φορτηγῶν ἢ ἐπιβατικῶν αὐτοκινήτων συγκοινωνία ἐπὶ ἀγόνων γραμμῶν μὴ δυναμένων νὰ ἐξυπηρετηθῶσιν ὑπὸ τῶν λεωφορείων τῶν ΚΤΕΛ, χωρὶς ἐκ τούτου νὰ δημιουργῆται οἱονδήποτε δικαίωμα διὰ τὰ αὐτοκίνητα ταῦτα, ἐπὶ τῶν ἐν λόγῳ γραμμῶν. Τοιαῦται ἄδειαι χορηγοῦνται καὶ ὑπὸ τῶν Νομαρχιῶν, βάσει τῶν διατάξεων τοῦ νόμου 3200)55 «περὶ διοικητικῆς ἀποκεντρώσεως». Ἐὰν κατὰ τὸν νέον καθορισμὸν τῆς δυνάμεως εἰς λεωφορεῖα τοῦ ΚΤΕΛ Κιλκίς, ὅστις θὰ ἀποφασισθῇ κατὰ Ἰανούαριον 1960, προκύψουν κεναὶ θέσεις, αὗται θὰ καλυφθῶσι συμφώνως πρὸς τὰς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 7 τοῦ νόμου 2119)52. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Ὀκτωβρίου 1959

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Θ. Ι. ΚΟΝΙΤΣΑΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Σιαφλέκη, Α. Τσιάντου καὶ Ε. Σκούρα. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8600)29.9.59 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 272 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σιαφλέκη, Α. Τσιάντου καὶ Ε. Σκούρα, ἐν σχέσει μὲ τὴν τοποθέτησιν αὐτοκινηταμαξῶν εἰς τὴν γραμμὴν Πηλίου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὅτι τὸ ζήτημα τῆς διατηρήσεως ἢ καταργήσεως τῆς γραμμῆς Πηλίου τελεῖ ὑπὸ ἔρευναν, ἐπὶ τοῦ παρόντος δὲ δὲν καθίσταται δυνατὴ ἡ τοποθέτησις αὐτοκινηματαξῶν εἰς τὴν γραμμὴν ταύτην, καθ’ ὅσον δὲν ὑπάρχει τὸ ἀναγκαῖον τροχαῖον ὑλικόν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 3 Ὀκτωβρίου 1959

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Θ. Ι. ΚΟΝΙΤΣΑΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Χούτα. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8645)29.9.59 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ἐν θέματι ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Χούτα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: 1) Ἐπὶ πλέον τῆς πραγματοποιηθείσης ἤδη οἰκονομικῆς ἐνισχύσεως τοῦ Εἰδικοῦ Ταμείου Ὑδρεύσεως Ξηρομέρου (ὑπὸ τύπον δανείου ἐξοφλητέου ἐντὸς εἰκοσαετίας μὲ ἐπιτόκιον 3%) ἐκ δραχμῶν 4.840.000 δι’ ἀξίαν χορηγηθέντων ἐφοδίων ὑδρεύσεως, δραχμῶν 200.000 ἐκ τοῦ τέως προγράμματος ἀνασυγκροτήσεως καὶ δραχμῶν 1.500.000 ἐκ Κεφ. Δημ. Ἐπενδύσεων, διὰ τῆς ἐν ἰσχύϊ ΣΑ 973)24. 2.59 κοινῆς ἀποφάσεως τῶν κ.κ. ὑπουργῶν Συντονισμοῦ, Οἰκονομικῶν, Συγκ. καὶ Δημ. Ἔργων ἔχει ἐγκριθῆ περαιτέρω ὁμοία χορήγησις πιστώσεως ἐκ Κεφ. Δημ. Ἐπενδύσεων ἐκ δραχμῶν 1.700.000 πρὸς ὁλοκλήρωσιν τοῦ ὑπ’ ὄψιν ἔργου ὑδρεύσεως. 2) Συμφώνως πρὸς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 15985)30.9.59 ἔγγραφον τῆς Ἐθνικῆς Κτηματικῆς Τραπέζης, μέσῳ τῆς ὁποίας πραγματοποιεῖται ἡ χορήγησις τῶν ὑπ’ ὄψει δανείων ὑδρεύσεως ἐκ Κεφ. Δημ. Ἐπενδύσεων, παραμένει ἐν τῷ συνόλῳ της ἀχρησιμοποίητος ἡ ρηθεῖσα ἀνωτέρω πίστωσις τῶν δραχμῶν 1.700.000, διότι τὸ ρηθὲν Εἰδικὸν Ταμεῖον Ὑδρεύσεως δὲν ἔχει ἀποστείλει μέχρι τοῦδε, παρὰ τὰς ἐπανειλημμένας ὀχλήσεις τῆς Κτηματικῆς Τραπέζης, τὰ ζητηθέντα δικαιολογητικὰ διὰ τὴν πραγματοποίησιν τῆς συνάψεως τοῦ σχετικοῦ συμβολαίου δανεισμοῦ διὰ τὸ σύνολον τῆς ρηθείσης πιστώσεως ἢ μέρους ταύτης. Ἐν Ἀθήναις τῇ 9 Ὀκτωβρίου 1959

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΓΚΙΚΑΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Αὐγεροπούλου, Ι. Παπαδημητρίου, Σ. Ἡλιοπούλου, Δ. Γιαχνῆ, Α. Μπριλλάκη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8407)24.9.59 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 192 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Αὐγεροπούλου, Ι. Παπαδημητρίου, Σ. Ἡλιοπούλου, Δ. Γιαχνῆ καὶ Α. Μπριλλάκη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: Καίτοι ἡ ΗΕΜ κατὰ τὴν σύμβασιν τῆς παραχωρήσεως τοῦ ἔτους 1925 εἶναι ἐλευθέρα νὰ καθορίζῃ τὸ κόμιστρόν της ἄνευ ἐγκρίσεως τῆς Κυβερνήσεως, κατεβλήθη ἐπίμονος προσπάθεια καὶ ἐπετεύχθη νὰ περιορισθῇ αὕτη μόνον εἰς 12 λεπτά. Κατὰ τὸν ἰσολογισμὸν τῆς ΗΕΜ τῆς 31.12.58 καὶ τὴν ἀπὸ 5.5.59 ἔκθεσιν τοῦ σώματος τῶν Ἑλλήνων ὁρκωτῶν λογιστῶν ἡ καθαρὰ θέσις τῆς Ἑταιρείας εἶναι ἀρνητική. Κατὰ συνέπειαν ἡ αὔξησις τῶν 12 λεπτῶν θὰ χρησιμεύσῃ ἵνα ἀντιμετωπίσῃ αὕτη ὑποχρεώσεις της, ὡς καὶ τὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν νέων δανείων, ἅτινα συνῆψεν εἰς ἐκτέλεσιν τῶν νέων μετὰ τοῦ Δημοσίου Συμβάσεων καὶ τὴν αὔξησιν τῶν ἀποδοχῶν τοῦ προσωπικοῦ συνεπείᾳ τῆς προσφάτου ἀποφάσεως τοῦ Διαιτητικοῦ Δικαστηρίου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Ὀκτωβρίου 1959

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Θ. Ι. ΚΟΝΙΤΣΑΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Τσιπώρη, Β. Μπρακατσούλα καὶ Ι. Σιαφλέκη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8386)6703)24.9.59 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Τσιπώρη κλπ. ἀφορῶσα διαμαρτυρίαν Ἐπιτροπῆς τῶν ἐν θέματι σεισμοπλήκτων, ἐν σχέσει μὲ τὴν εἴσπραξιν τῶν δόσεων τῶν ἐν λόγῳ δανείων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ θέμα τοῦτο ἐξετάζεται ἐν τῷ συνόλῳ του καὶ θέλει ρυθμισθῆ λίαν προσεχῶς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 7 Ὀκτωβρίου 1959.

Ὁ Ὑφυπουργὸς Οἰκισμοῦ

ΕΜΜ. ΚΕΦΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ

στ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Δ. Παπαθανασοπούλου καὶ Δ. Γιαχνῆ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8412)24.9.59 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 198 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Δ. Παπαθανασοπούλου καὶ Δ. Γιαχνῆ, ἐν σχέσει μὲ σιδηροδρόμους ΣΕΚ καὶ ΣΠΑΠ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι δὲν ὑπάρχει σχέδιον καταργήσεως τῶν ΣΠΑΠ, οὔτε παραχωρήσεως εἰς ἰδιωτικὴν ἐπιχείρησιν. Τὸ ὅλον θέμα τῆς ἀναδιοργανώσεως τῶν σιδηροδρόμων μελετᾶται ὑπὸ τῶν ἁρμοδίων ὑπηρεσιῶν καὶ συντόμως θὰ ληφθοῦν ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως αἱ ἐνδεικνυόμεναι ἀποφάσεις. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Ὀκτωβρίου 1959.

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Θ. Ι. ΚΟΝΙΤΣΑΣ

ζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Σχινᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8464)26.9.59 ἐγγράφου ὑμῶν, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 227)20.8.59 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Σχινᾶ, σχετικῶς μὲ τὴν καταβολὴν ἀποζημιώσεως εἰς τοὺς δικαιούχους τῶν δυνάμει τοῦ ἀπὸ 16.6.1939 Β. Δ. ἀπαλλοτριωθέντων ὑπὲρ τοῦ Ὑδραυλικοῦ Ταμείου Παμίσου κτημάτων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἤδη, διὰ νεωτέρας διαταγῆς ἡμῶν, τῆς ὑπ’ ἀριθ. Δ. 11165 ἐ.ἔ., καὶ πρὸς ἱκανοποίησιν τῶν θιγέντων ἰδιοκτητῶν, διετάξαμεν τὸ Ὑδραυλικὸν Ταμεῖον Παμίσου, ὅπως προβῇ εἰς τὴν διενέργειαν ἀπ’ ἀρχῆς τῶν ἀνωτέρω ἀπαλλοτριώσεων, καθ’ ὅτι ἡ διὰ τοῦ ὡς ἄνω Β. Δ. κηρυχθεῖσα τοιαύτη ἐκρίθη ἁρμοδίως ὅτι δὲν συνετελέσθη. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Ὀκτωβρίου 1959.

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΓΚΙΚΑΣ

ηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Ἡλιοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8428)24.9.59 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 215 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Ἡλιοπούλου, ἐν σχέσει μὲ τὸ ἐπισυμβὰν ἀτύχημα εἰς ἀεροσκάφος τῆς Ἑλληνικῆς Ἑταιρίας «Ὀλυμπιακὴ Ἀεροπορία», ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον ἐξέδωσε σαφεῖς ὁδηγίας καὶ ὑπέδειξε τὴν ἀνάγκην λήψεως ὑπὸ τῆς Ἑταιρίας τῶν ἐνδεδειγμένων διορθωτικῶν μέτρων, διὰ τὴν μὴ ἐπανάληψιν τῶν παραβάσεων καὶ γενικώτερον τὴν βελτίωσιν τοῦ τομέως τῆς πτητικῆς λειτουργίας ἐν τῇ Ἑταιρίᾳ. Ἤδη, συνεμορφώθη αὕτη πλήρως πρὸς τὰς ὁδηγίας καὶ ὑποδείξεις τοῦ Ὑπουργείου, παρακολουθεῖται δὲ καὶ ἐλέγχεται ἡ πιστὴ ἐφαρμογὴ τῶν κανονισμῶν καὶ διαδικασιῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Ὀκτωβρίου 1959.

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Θ. Ι. ΚΟΝΙΤΣΑΣ

θʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Καρασάββα, Κ. Τσιγάρα, Α. Τσιπώρη καὶ Α. Χονδρονασίου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8690)1.10.1959 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 330 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Καρασάββα, Κ. Τσιγάρα, Α. Τσιπώρη καὶ Α. Χονδρονασίου, ἐν σχέσει μὲ τὴν ἐπέκτασιν τῆς σιδηροδρομικῆς γραμμῆς ἀπὸ Κοζάνης μέχρι Καλαμπάκας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: Ἡ κατασκευὴ τῆς σιδηροδρομικῆς γραμμῆς Κοζάνης– Καλαμπάκας, δὲν ἐματαιώθη, ἀλλὰ ἐξακολουθεῖ νὰ προβλέπεται ὡς ἔργον ἐπεκτάσεως τῆς γραμμῆς Ἀμυνταίου — Κοζάνης, ἐπὶ τῷ σκοπῷ συνδέσεως τῆς γραμμῆς ταύτης μετὰ τοῦ δικτύου τῶν ΣΕΚ πρὸς νότον. Ἡ συνέχισις, ὅμως, τῶν ἐργασιῶν, διὰ τὴν ἀποπεράτωσιν τοῦ ἔργου ἀνεβλήθη, διότι, διὰ λόγους οἰκονομικούς, δὲν κατέστη δυνατὸν νὰ περιληφθῇ εἰς τὸ ἐγκριθὲν πενταετὲς πρόγραμμα ἔργων δημοσίων ἐπενδύσεων 1959–63. Ἐν Ἀθήναις τῇ 7 Ὀκτωβρίου 1959.

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Θ. Ι. ΚΟΝΙΤΣΑΣ

ιʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Παπαδογιάννη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8690)1.10.1959 ὑμετέρου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 265)4.9.59 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Παπαδογιάννη, σχετικῶς μὲ τὴν μελέτην ἐπεκτάσεως τοῦ λιμένος Ρεθύμνης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἡ μελέτη ἐπεκτάσεως κατὰ 180 μ. προσηνέμου μώλου λιμένος Ρεθύμνης, μὲ ἐνδεικτικὸν προϋπολογισμὸν δραχ. 14.000.000, ἐνεκρίθη ἀπὸ τεχνικῆς ἀπόψεως, διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. Γ. 1731)30.5.1959 ἀποφάσεως ἡμῶν. Τὸ ὡς ἄνω ἔργον θὰ ἔχωμεν ὑπ’ ὄψει κατὰ τὴν σύνταξιν τοῦ προγράμματος ἔργων ἀνασυγκροτήσεως τοῦ ἔτους 1960, ὁπότε καὶ θὰ γίνουν αἱ σχετικαὶ εἰσηγήσεις. Ἐν Ἀθήναις τῇ 17 Ὀκτωβρίου 1959.

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΓΚΙΚΑΣ

ιαʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Ὀρφανοῦ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8736)1.10.1959 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 375 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Ὀρφανοῦ, ἐν σχέσει μὲ τὴν καθιέρωσιν ἐργατικοῦ εἰσιτηρίου ἐπὶ τῶν λεωφορειακῶν γραμμῶν τῆς ἀστικῆς περιοχῆς Ἀθηνῶν–Πειραιῶς, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὅτι δὲν καθίσταται αὕτη δυνατή, διότι ἀναπόφευκτος συνέπεια ταύτης θὰ εἶναι ἡ σημαντικὴ αὔξησις τῆς τιμῆς τῶν εἰσιτηρίων τῶν λοιπῶν ἐπιβατῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Ὀκτωβρίου 1959.

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Θ. Ι. ΚΟΝΙΤΣΑΣ

ιβʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Γιαννοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8937)6.10.1959 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 408 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Γιαννοπούλου, ἐν σχέσει μὲ τὸν ἔλεγχον τῶν ἀστικῶν λεωφορειακῶν γραμμῶν τῆς Πρωτευούσης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: Ὁ ἔλεγχος τῶν ἀστικῶν λεωφορειακῶν γραμμῶν τῆς Πρωτευούσης διενεργεῖται καθ’ ἑκάστην παρ’ ὑπαλλήλων τοῦ Ὀργανισμοῦ Ἐλέγχου τῶν δι’ Αὐτοκινήτων Συγκοινωνιῶν (Ο.Ε.Α.Σ.), εἰς τοὺς ὑπευθύνους δὲ τῶν σημειουμένων ἑκάστοτε ἀνωμαλιῶν ὁδηγούς, εἰσπράκτορας καὶ σταθμάρχας ἐπιβάλλονται αἱ ὑπὸ τοῦ νόμου προβλεπόμεναι κυρώσεις. Λόγῳ, ὅμως, τοῦ μικροῦ ἀριθμοῦ τῶν ὑπαλλήλων τοῦ ὡς ἄνω Ὀργανισμοῦ, δὲν εἶναι δυνατὸς ὁ ταυτόχρονος ἔλεγχος πασῶν τῶν λεωφορειακῶν γραμμῶν καὶ καθ’ ὅλον τὸ μῆκος τῆς διαδρομῆς των. Τὸ Ὑπουργεῖον πάντως μελετᾷ τὸ ὅλον θέμα καὶ θὰ λάβῃ ἐν καιρῷ τὰ μέτρα, ἅτινα κρίνονται ἀναγκαῖα πρὸς βελτίωσιν τῆς ἀστικῆς συγκοινωνίας τῆς Πρωτευούσης. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Ὀκτωβρίου 1959.

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Θ. Ι. ΚΟΝΙΤΣΑΣ

ιγʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Καρασάββα, Κ. Τσιγάρα, καὶ Ι. Γαβριηλίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8689)1.10.59 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 329 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Καρασάββα, Κ. Τσιγάρα καὶ Ι. Γαβριηλίδη, ἐν σχέσει μὲ τὴν καθιέρωσιν ἀστικῆς συγκοινωνίας εἰς τὴν Κοζάνην, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι δὲν καθίσταται αὕτη δυνατή, διότι, συμφώνως πρὸς τὰς διατάξεις τῆς κειμένης νομοθεσίας, ἀπαιτεῖται πληθυσμὸς ἄνω τῶν εἴκοσι χιλιάδων, ἐνῷ ἡ πόλις τῆς Κοζάνης ἔχει πληθυσμὸν 17.651. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Ὀκτωβρίου 1959.

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Θ. Ι. ΚΟΝΙΤΣΑΣ

ιδʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Θανασέκου, Κ. Δεσποτοπούλου, Γ. Παπαγεωργίου καὶ Δ. Γιαχνῆ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9084)9.10.59 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς δι’ αὐτοῦ διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 417)2.10.1959 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Θανασέκου, Κ. Δεσποτοπούλου, Γ. Παπαγεωργίου καὶ Δ. Γιαχνῆ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι διὰ τὸ ὁδικὸν δίκτυον τῆς νήσου Τήνου διετέθη ἤδη καὶ ἔκτακτος ἐπιχορήγησις δραχ. 120.000, προβλέπεται δὲ ὅτι διὰ τοῦ ὑπὸ κατάρτισιν πενταετοῦς προγράμματος ἐπαρχιακῆς ὁδοποιίας, θὰ καταστῇ δυνατὴ περαιτέρω ἐνίσχυσις, πρὸς ἀπόκτησιν ὁδῶν μὲ καλὴν βατότητα καὶ ἀσφάλειαν κυκλοφορίας. Ὅσον ἀφορᾷ εἰς τὴν αἰτουμένην ἀσφαλτόστρωσιν τῆς ὁδοῦ Τήνου–Κοινότητος Καλλονῆς, γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι τὸ βάρος κυκλοφορίας ἐπὶ τῆς ἐν λόγῳ ὁδοῦ, δὲν ἔφθασεν ἀκόμη εἰς βαθμὸν ἐπιβάλλοντα ἀσφαλτικὴν ἐπίστρωσιν τοῦ ὁδοστρώματος καὶ συνεπῶς ἡ κατασκευὴ ἀπὸ τοῦδε ὁδοστρώματος μετ’ ἀσφαλτικῆς ἐπιστρώσεως ἀποτελεῖ ἀντιοικονομικὴν λύσιν καὶ δέον νὰ ἀποφευχθῇ πρὸς τὸ παρόν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 22 Ὀκτωβρίου 1959

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΓΚΙΚΑΣ

ιεʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Λαντζούνη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8739)1.10.1959 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς δι’ αὐτοῦ διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 378 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Λαντζούνη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι εἰς τὸ προσωρινὸν πενταετὲς πρόγραμμα ὁδοποιίας περιλαμβάνεται ἡ κατασκευὴ τῆς ὁδοῦ Πύργου–Κυπαρισσίας–Καλαμῶν, ἥτις καὶ ἐκτελεῖται ἤδη ἀπὸ τοῦ Πύργου πρὸς Καϊάφα. Ἡ ἐθνικὴ αὕτη ὁδὸς θὰ ὁδηγῇ εἰς Καλάμας διὰ ἑνωτικῆς ὁδοῦ, ἀπὸ θέσεως παρὰ τὸ Καλὸ Νερὸ (πρὸ τῆς Κυπαρισσίας) μέχρι σημείου παρὰ τὴν Μερώπην τῆς ἐθνικῆς ὁδοῦ Τριπόλεως–Μεγαλουπόλεως–Καλαμῶν, εἰς τρόπον ὥστε ἡ ἑνωτικὴ αὕτη ὁδὸς θ’ ἀποτελῇ σημαντικὴν ἀρτηρίαν τέμνουσαν ἐγκαρσίως τὸν Νομὸν Μεσσηνίας, ἐπιτυγχανομένης οὕτω λίαν ἱκανοποιητικῆς ἐξυπηρετήσεως τῶν κατοίκων τοῦ Νομοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Ὀκτωβρίου 1959.

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΓΚΙΚΑΣ

ιστʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Η. Σκυλλάκου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8718)1.10.1959 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς δι’ αὐτοῦ διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 357 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Η. Σκυλλάκου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι δὲν ἀντιμετωπίζεται ἐπὶ τοῦ παρόντος ἡ πλήρης κατασκευὴ τῆς ἐθνικῆς ὁδοῦ Φαρσάλων–Ἐρετρείας, λόγῳ τῆς ὑφισταμένης ἀνάγκης κατασκευῆς πρῶτον τῶν βασικῶν ὁδικῶν ἀρτηριῶν, διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ ηὐξημένου ἐπ’ αὐτῶν κυκλοφοριακοῦ φόρτου. Κατασκευὴ χωματουργικῶν ἐργασιῶν διὰ τὴν ὑπ’ ὄψιν ὁδόν, περιλαμβάνεται εἰς τὸ ὑπὸ τῶν Μ.Ο.Μ.Α. ἐκτελούμενον πρόγραμμα κοινῆς ὠφελείας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 22 Ὀκτωβρίου 1959

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΓΚΙΚΑΣ

ιζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Καρασάββα, Κ. Τσιγάρα, Α. Τσιπώρη καὶ Μ. Χριστογεώργου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8727)1.10.1959 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς δι’ αὐτοῦ διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 366 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Καρασάββα, Κ. Τσιγάρα, Α. Τσιπώρη καὶ Μ. Χριστογεώργου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: α) Ἡ κατασκευὴ τῆς ὁδοῦ Μπάρας–Γρεβενῶν–Καλαμπάκας περιλαμβάνεται εἰς τὸ ἐγκριθὲν πενταετὲς πρόγραμμα ὁδοποιΐας. β) Ἡ ἐπαρχιακὴ ὁδὸς Γρεβενῶν–Κρανιᾶς–Μετσόβου, θὰ ἐξετασθῇ κατὰ λίαν προσεχῶς καταρτισθησόμενον πενταετὲς πρόγραμμα ἐπαρχιακῆς ὁδοποιΐας. Ὅσον ἀφορᾷ εἰς τὸν χαρακτηρισμὸν τῆς τελευταίας ταύτης ὁδοῦ ὡς ἐθνικῆς, γνωρίζομεν ὅτι οὗτος δὲν κρίνεται ὑπηρεσιακῶς ἐνδεδειγμένος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 22 Ὀκτωβρίου 1959

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΓΚΙΚΑΣ

ιηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Καρασάββα, Φ. Περισσοράτη, Κ. Τσιγάρα καὶ Μ. Χριστογεώργου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8637)1.10.1959 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς δι’ αὐτοῦ διαβιβασθείσης ὑπ’ ἀριθ. 327 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Καρασάββα, Φ. Περισσοράτη, Κ. Τσιγάρα καὶ Μ. Χριστογεώργου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: α) Διὰ τὰ διηνοιγμένα τμήματα τῆς ἐθνικῆς ὁδοῦ Νεαπόλεως–Πενταλόφου–Κονίτσης, διατίθενται αἱ ἀναγκαῖαι πιστώσεις διὰ τὴν ἐπισκευὴν καὶ βελτίωσίν των. Ἡ διάνοιξις, ὅμως, ὁλοκλήρου τῆς ὁδοῦ δὲν προβλέπεται ν’ ἀντιμετωπισθῇ ἀμέσως, δεδομένου ὅτι διὰ τῶν προβλεπομένων ἤδη ἔργων τοῦ πενταετοῦς προσωρινοῦ προγράμματος ὁδοποιΐας, ἐξασφαλίζεται ἡ σύνδεσις τῆς δυτικῆς μὲ τὴν Ἀνατολικὴν Ἑλλάδα, διὰ τῆς ἀρτηρίας Ἡγουμενίτσης —Ἰωαννίνων–Καλαμπάκας–Λαρίσης καὶ τῆς ὁδοῦ Καλαμπάκας–Γρεβενῶν–Κοζάνης. β) Ἡ ἐπαρχιακὴ ὁδὸς Γρεβενῶν–Κρανιᾶς–Μετσόβου θὰ ἐξετασθῇ κατὰ τὸ προσεχῶς καταρτισθησόμενον πενταετὲς πρόγραμμα ἐπαρχιακῆς ὁδοποιΐας, καὶ γ) ἡ παρακαμπτήριος Πολυμύλου πρὸς Γεωργιανοὺς (παραλλαγὴ Καστανιᾶς), εὑρίσκεται ἤδη ὑπὸ μελέτην. Ἐν Ἀθήναις τῇ 22 Ὀκτωβρίου 1959

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΓΚΙΚΑΣ

ιθʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Κιτσίκη κλπ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8752)1.10.1959 ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ἐν θέματι ἐρώτησις, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: 1) Ὁ ὑπὸ τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου ἐποπτευόμενος Ὀργανισμὸς Ἀποχετεύσεως Πρωτευούσης, ἔχει ἤδη ἀναθέσει τὴν ἐκπόνησιν προμελέτης τοῦ δικτύου ἀποχετεύσεως τῶν ὀμβρίων ὑδάτων καὶ διὰ τὴν ὑπόλοιπον μὴ μελετηθεῖσαν περιοχὴν τέως Διοικήσεως Πρωτευούσης, ἐν καιρῷ δὲ θὰ προγραμματισθῇ ἡ ἐκτέλεσις τῶν σχετικῶν ἐργασιῶν, ἀναλόγως καὶ τῶν οἰκονομικῶν δυνατοτήτων τοῦ ἐν λόγω Ὀργανισμοῦ. 2) Διὰ τὰ ρεύματα δι’ ἃ ὑφίσταται μελέτη, ἐκτελοῦνται ἤδη αἱ ἐργασίαι καὶ ἐντὸς τῆς τρεχούσης οἰκον. χρήσεως θὰ ἐκτελεσθῶσιν ἐργασίαι καλύψεως διαφόρων ρευμάτων ἢ διευθετήσεως αὐτῶν, περιλαμβανομένης τῆς καλύψεως ρευμάτων Πολυγώνου, Καισαριανῆς καὶ Γαλατσίου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 19 Ὀκτωβρίου 1959.

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΓΚΙΚΑΣ

κʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Διβάρη κλπ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7972)6336)14.9.1959 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Διβάρη κλπ., περὶ ἀποκαταστάσεως 700 ἀστικῶν ἀκτημόνων οἰκογενειῶν Κεφαλληνίας καὶ Ζακύνθου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ θέμα τοῦτο τελεῖ ὑπὸ μελέτην ἐν τῷ συνόλῳ του. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Ὀκτωβρίου 1959.

Ὁ Ὑφυπουργὸς Οἰκισμοῦ

ΕΜΜ. ΚΕΦΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ

καʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Σιαφλέκη, Α. Τσιάντου καὶ Ε. Σκούρα. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9283)14.10.1959 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 434 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Σιαφλέκη, Α. Τσιάντου καὶ Ε. Σκούρα, ἐν σχέσει μὲ τὴν τηλεφωνικὴν σύνδεσιν τῆς Σκιάθου καὶ Σκοπέλου μετὰ τοῦ Βόλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: Πράγματι, ἡ ραδιοτηλεφωνικὴ σύνδεσις τῆς Σκιάθου καὶ Σκοπέλου μετὰ τοῦ Βόλου, ἔχει περιληφθῆ εἰς τὸ πρόγραμμα τῶν ἐκτελεστέων κατὰ τὸ ἔτος 1959 ἔργων. Λόγῳ, ὅμως, τῆς καθυστερήσεως ἀποστολῆς τοῦ ὑλικοῦ, ἡ σύνδεσις αὕτη θὰ πραγματοποιηθῇ κατὰ τοὺς πρώτους μῆνας τοῦ προσεχοῦς ἔτους. Ἡ ἀσυρματικὴ σύνδεσις προεκρίθη τῆς δι’ ὑποβρυχίου καλωδίου τοιαύτης, διότι διὰ τῆς ἀσυρματικῆς συνδέσεως ἑκάστη ἐκ τῶν νήσων τούτων, ἀποκτᾷ ἰδιαίτερον μετὰ τοῦ Βόλου ραδιοτηλεφωνικὸν κύκλωμα, δι’ οὗ θὰ δύνανται νὰ καλύπτωνται πληρέστερον αἱ τηλεπικοινωνιακαὶ αὐτῶν ἀνάγκαι τόσον ἀπὸ ἀπόψεως ποσοτικῆς, ὅσον καὶ ἀπὸ ἀπόψεως ποιοτικῆς τῆς παρεχομένης ὑπηρεσίας. Ὅσον ἀφορᾷ τὰ χρησιμοποιηθησόμενα μηχανήματα, ταῦτα εἶναι συγχρόνου κατασκευῆς καὶ δὲν ἀπαιτεῖται, διὰ τὸν χειρισμὸν καὶ τὴν συντήρησιν αὐτῶν, ἡ παρουσία εἰδικοῦ προσωπικοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Ὀκτωβρίου 1959.

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Θ. Ι. ΚΟΝΙΤΣΑΣ

κβʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Βαρδινογιάννη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑμετέρου ὑπ’ ἀριθ. 8733)6940)1.10. 1959 ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Βαρδινογιάννη, σχετικῶς μὲ τοὺς πληγέντας ἐκ τῶν σεισμῶν εἰς τὴν Νῆσον Κρήτην, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἡ καθ’ ἡμᾶς Ὑπηρεσία προέβη ἀμέσως εἰς τὰς ἐνεργείας ἀπογραφῆς τῶν ἐκ τῶν σεισμῶν ζημιῶν καὶ ἀπέστειλε λυόμενον στεγαστικὸν ὑλικὸν ἐξ Ἰονίων Νήσων διὰ τὴν προσωρινὴν στέγασιν τῶν δημοτικῶν σχολείων Νομῶν Ἡρακλείου καὶ Ρεθύμνης, τῶν ὁποίων τὰ κτίρια κατέστησαν ἑτοιμόρροπα ἐκ τῶν σεισμῶν. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν περίθαλψιν καὶ στέγασιν τῶν ἐκ τοῦ σεισμοῦ πληγέντων κατοίκων τῶν ὡς ἄνω Νομῶν, ἡ ἁρμοδιότης ἀνήκει εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Κοινων. Προνοίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 16 Νοεμβρίου 1959.

Ὁ Ὑφυπουργὸς Οἰκισμοῦ

ΕΜΜ. ΚΕΦΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ

κγʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Κιτσίκη, Γ. Σπηλιοπούλου, Ι. Εὐαγγελίδη καὶ Δ. Γιαχνῆ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8751)1.10.1959 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 390 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Κιτσίκη, Γ. Σπηλιοπούλου, Ι. Εὐαγγελίδη καὶ Δ. Γιαχνῆ, ἐν σχέσει μὲ τὴν ἀφαίρεσιν τῶν ἀδειῶν ὁδηγῶν αὐτοκινήτων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: Συμφώνως πρὸς τὰς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 27 τοῦ Νόμου 4841)1930, ἡ ἐπιβολὴ διοικητικῆς κυρώσεως εἰς ὁδηγοὺς αὐτοκινήτων, εἶναι ἀνεξάρτητος τῆς ποινικῆς διώξεως, πλὴν ὅμως, ὁσάκις οὗτοι δι’ ἀπαλλακτικοῦ βουλεύματος δὲν παραπέμπωνται εἰς δίκην ἢ παραπεμπόμενοι ἀπαλλάσσονται ἀπὸ τὸ Δικαστήριον, τότε, συμφώνως πρὸς τὰς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 29 τοῦ Νόμου 4841)1930, ἀνακαλεῖται ἡ ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου ἐπιβληθεῖσα ποινή. Ἐν Ἀθήναις τῇ 16 Ὀκτωβρίου 1959.

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Θ. Ι. ΚΟΝΙΤΣΑΣ

κδʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Η. Σκυλλάκου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 425 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Η. Σκυλλάκου σχετικῶς μὲ τὴν μελέτην κατασκευῆς ἀρδευτικοῦ φράγματος ἐπὶ τοῦ ποταμοῦ Ἐνιπέως —Φαρσάλων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἡ προμελέτη τοῦ φράγματος τούτου περιλαμβάνεται εἰς τὴν γενικὴν προμελέτην ἀρδεύσεως τῆς Θεσσαλίας, ἡ ὁποία ἤδη ἀνετέθη πρὸς ἐκπόνησιν εἰς τὴν ὁμάδα μελετητῶν «Εὐπαλῖνος ΕΤΕΜ». Ἐκ τῆς προμελέτης ταύτης θὰ κριθῇ περαιτέρω ἡ δυνατότης κατασκευῆς τοῦ φράγματος τούτου ἐπὶ τοῦ Ἐνιπέως, ὁπότε θὰ ἐπακολουθήσῃ ἡ ὁριστικὴ μελέτη αὐτοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 29 Ὀκτωβρίου 1959.

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΓΚΙΚΑΣ

κεʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Η. Σκυλλάκου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ἐν θέματι ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Η. Σκυλλάκου, τῆς διαβιβασθείσης διὰ τοῦ ὡς ἄνω ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἡ ὁριστικὴ μελέτη ἀρδεύσεως τῆς ἀνατολικῶς τοῦ Πηνειοῦ καὶ βορείως τῆς Λαρίσης περιοχῆς (περιοχὴ Πλατυκάμπου, Νιαμάτων, Γλαύκης κλπ.), συντασσομένη ἤδη ὑπὸ τῆς κοινοπραξίας τῶν πολιτικῶν μηχανικῶν κ.κ. Κ. Κυριακοῦ, Α. Μαχαίρα, Σ. Δάλλα καὶ Κ. Ζέρη, προβλέπεται ὅτι θὰ περατωθῇ ἐντὸς τοῦ προσεχοῦς ἔτους 1960, ὁπότε καὶ μόνον θὰ εἶναι δυνατὴ ἡ ἔναρξις ἐκτελέσεως τοῦ ἔργου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 29 Ὀκτωβρίου 1959.

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΓΚΙΚΑΣ

κστʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Γαληνοῦ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9303)14.10.59 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 454 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Γαληνοῦ, ἐν σχέσει μὲ τὴν ἐκπλήρωσιν τῶν συμβατικῶν ὑποχρεώσεων τῆς Ὀλυμπιακῆς Ἀεροπορίας, ἔναντι τοῦ Δημοσίου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: α) Ἅπαντα τὰ χρησιμοπούμενα ὑπὸ τῆς Ὀλυμπιακῆς Ἀεροπορίας ἀεροσκάφη, φέρουσι τὰ ἑλληνικὰ χρώματα. β) Ἡ Ὀλυμπιακὴ Ἀεροπορία δὲν ἐξεπλήρωσεν ἐμπροθέσμως τὴν κατὰ τὴν σύμβασιν ὑποχρέωσίν της, περὶ εἰσαγωγῆς καὶ ἐγγραφῆς τῶν ἰδιοκτήτων αὐτῆς ἀεροσκαφῶν. Ἡ σχετικὴ προθεσμία ἔληξε τὴν 6.10.1959, ἐξετάζεται δὲ ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως ἡ παράτασις ταύτης. γ) Ἡ Ὀλυμπιακὴ Ἀεροπορία τηρεῖ τοὺς ὅρους ἀσφαλείας εἰς τὰς πτήσεις ἐσωτερικοῦ, καὶ δ) πάντα τὰ θέματα ἀπολύσεων προσωπικοῦ τῆς Ὀλυμπιακῆς Ἀεροπορίας, ὡς καὶ τὰ τοῦ συντόμου αὐτῶν καὶ καταβολῆς τῶν σχετικῶν ἀποζημιώσεων, ἐκρίθησαν δικαστικῶς, ἐνῷ τὰ τῆς ἰσχύος καὶ ἐφαρμογῆς τῶν οἰκείων συλλογικῶν συμβάσεων ἐργασίας, ἐκκρεμοῦν ἐνώπιον τοῦ Δ.Δ.Δ.Δ. Ἀθηνῶν. Ἡ ἀσφάλισις τοῦ προσωπικοῦ πραγματοποιεῖται παρὰ τῷ Ι.Κ.Α., κατετέθη δὲ ἁρμοδίως σχέδιον Κανονισμοῦ Ἐργασίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 17 Ὀκτωβρίου 1959.

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Θ. Ι. ΚΟΝΙΤΣΑΣ

κζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Γιαρένη, Δ. Κελτεμλίδη καὶ Β. Ἐφραιμίδη. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τῆς κατατεθείσης ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Γιαρένη, Δ. Κελτεμλίδη καὶ Β. Ἐφραιμίδη, περὶ τῶν στερουμένων αὐτοτελῶν Ταχ. Γραφείων Κοινοτήτων περιοχῆς Θεσσαλονίκης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι ἡ καθ’ ἡμᾶς ἁρμοδία Ὑπηρεσία, ἐν τῇ προσπαθείᾳ της ὅπως παράσχῃ ὅσον τὸ δυνατὸν ἀρτιωτέραν ταχυδρομικὴν ἐξυπηρέτησιν εἰς τὸ κοινόν, λαμβάνει σειρὰν μέτρων πρὸς τὴν κατεύθυνσιν ταύτην, ἕνα ἐκ τῶν ὁποίων εἶναι καὶ ἡ αὔξησις τοῦ ἀριθμοῦ τῶν Ταχ. Γραφείων τοῦ Κράτους. Πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦτον, κατηρτίσθη καὶ κατετέθη ἤδη εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν Νομοθετικῆς Ἐξουσιοδοτήσεως σχεδίου Ν. Δ., δι’ οὗ παρέχεται ἡ δυνατότης συστάσεως ὡρισμένου ἀριθμοῦ νέων Ταχ. Γραφείων. Ἅμα τῇ ψηφίσει τοῦ νομοθετήματος τούτου, θὰ ἐξετασθῇ ἡ περίπτωσις συστάσεως καὶ ἑτέρων Ταχ. Γραφείων εἰς συνοικισμοὺς τῆς πόλεως Θεσσαλονίκης, ἐν συνδυασμῷ βεβαίως πρὸς τὰς ἐκκρεμούσας ἤδη παρὰ τῇ ἁρμοδίᾳ Ὑπηρεσίᾳ τοῦ Ὑπουργείου ὑπερπεντήκοντα προτάσεων διὰ τὴν σύστασιν νέων Ταχ. Γραφείων, ἰδίᾳ εἰς ἀκριτικὰς καὶ ἀπομεμακρυσμένας τῶν ἀστικῶν κέντρων περιοχάς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 30 Ὀκτωβρίου 1959.

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Θ. Ι. ΚΟΝΙΤΣΑΣ

κηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Καρασάββα, Κ. Τσιγάρα καὶ Ι. Γαβριηλίδη. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8748)1.10.1959 ὑμετέρου ἐγγράφου, διαβιβασθέντος ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 293)10.10.1959 ἐγγράφου τοῦ Διευθυντοῦ τοῦ Γραφείου κ. Ὑπουργοῦ Συγκοινωνιῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων, σχετικῶς μὲ τὴν ἀπὸ 26.9.1959 ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Καρασάββα, Κ. Τσιγάρα καὶ Ι. Γαβριηλίδη, ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς ἀνεγέρσεως Διοικητηρίου εἰς Γρεβενά, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι ἐπὶ τοῦ παρόντος ἐξετάζεται ἡ δυνατότης ἀνεγέρσεως Διοικητηρίων εἰς τὰς πρωτευούσας τῶν Νομῶν, εὐθὺς δὲ ὡς λυθῇ τὸ πρόβλημα τοῦτο, θὰ ἐξετασθῇ ἡ δυνατότης ἀνεγέρσεως Διοικητηρίων εἰς τὰς πρωτευούσας τῶν Ἐπαρχιῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Νοεμβρίου 1959.

Ὁ Ὑφυπουργὸς Οἰκισμοῦ

ΕΜΜ. ΚΕΦΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ

κθʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Σιαφλέκη, Α. Τσιάντου, Ε. Σκούρα, Α. Χονδρονασίου καὶ Χ. Φιλίππου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8608)29.9.1959 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 280 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Σιαφλέκη, Α. Τσιάντου, Ε. Σκούρα, Α. Χονδρονασίου καὶ Χ. Φιλίππου, ἐν σχέσει μὲ τὴν τοποθέτησιν εἰς Βόλον Διευθύνσεως τοῦ Θεσσαλικοῦ Δικτύου καὶ τὴν ἐξυπηρέτησιν τῆς ἐπιβατικῆς κινήσεως, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: 1) Ἀπὸ τῆς ἐνσωματώσεως τοῦ τέως δικτύου τῶν Σιδηροδρόμων Θεσσαλίας εἰς τοὺς ΣΕΚ, ἡ Διοίκησις καὶ Ἐποπτεία αὐτοῦ ἀσκεῖται παρὰ τῆς Διευθύνσεως Περιφερείας Ἀθηνῶν, διὰ τῆς πρὸς τοῦτο ἱδρυθείσης Δʹ Ἐπιθεωρήσεως Ἐκμεταλλεύσεως, μὲ ἕδραν τὸν Βόλον. 2) Ἡ ἵδρυσις Διευθύνσεως ἐν Βόλῳ κρίνεται τελείως ἀσύμφορος καὶ ἄσκοπος, καθ’ ὅσον τὸ μῆκος τῶν γραμμῶν τοῦ Δικτύου τούτου δὲν εἶναι μεγαλύτερον τῶν εἰς τὰς λοιπὰς Ἐπιθεωρήσεις τῆς Διευθύνσεως Περιφερείας Ἀθηνῶν ὑπαγομένων τμημάτων. Ἐπίκειται, ἄλλως τε, καὶ ἔτι περαιτέρω μείωσις, διὰ τῆς ἀρχομένης ἐντὸς ὀλίγου κυκλοφορίας ἐπὶ τῆς νέας γραμμῆς κανονικοῦ πλάτους Λαρίσης–Βόλου καὶ καταργήσεως τῆς ἀντιστοίχου στενῆς γραμμῆς. 3) Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐξυπηρέτησιν τῆς ἐπιβατικῆς κινήσεως, καταβάλλεται πᾶσα δυνατὴ προσπάθεια διὰ τὴν καλυτέραν ἐξυπηρέτησιν αὐτῆς ἐν τῷ πλαισίῳ τῶν εἰς τὴν διάθεσιν τῶν Σ.Ε.Κ. δυνατοτήτων εἰς τροχαῖον ὑλικόν. Ἡ ἐξυπηρέτησις αὕτη θέλει βελτιωθῆ οὐσιωδῶς, ἅμα τῇ καταργήσει τῆς στενῆς γραμμῆς Λαρίσης–Βόλου, ὅτε τὸ τροχαῖον ὑλικὸν ταύτης θέλει διατεθῆ εἰς τὴν γραμμὴν Βόλου–Καλαμπάκας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 6 Νοεμβρίου 1959.

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Θ. Ι. ΚΟΝΙΤΣΑΣ

λʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Σιαφλέκη, Α. Τσιάντου καὶ Ε. Σκούρα. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8604)1959 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 276 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Σιαφλέκη, Α. Τσιάντου καὶ Ε. Σκούρα, ἐν σχέσει μὲ τὴν ἀποκατάστασιν τῆς ἀεροπορικῆς συγκοινωνίας Βόλου–Ἀθηνῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: 1) Κατὰ τὸ ἄρθρον 9 τῆς διὰ τοῦ Ν. Δ. 3560)1956 κυρωθείσης συμβάσεως «περὶ Ἀεροπορικῶν Συγκοινωνιῶν», ὑφίσταται ὑποχρέωσις τῆς Ὀλυμπιακῆς Ἀεροπορίας πρὸς ἐκτέλεσιν μεταξὺ Ἀθηνῶν–Βόλου καὶ τἀνάπαλιν ἑβδομαδιαίων δρομολογίων μὲ συχνότητα 4 καὶ 7 δρομολόγια κατὰ τὴν χειμερινὴν καὶ θερινὴν περίοδον ἀντιστοίχως. 2) Ὁ ἀνωτέρω συμβατικὸς ὅρος δὲν ἐφηρμόσθη μέχρι σήμερον, διὰ τοὺς κάτωθι βασίμους καὶ ᾐτιολογημένους λόγους: α) Λόγῳ μὴ ὑπάρξεως καταλλήλου ἀεροδρομίου παρὰ τὸν Βόλον, τοῦ μέχρι καὶ τοῦ ἔτους 1954 ὑφισταμένου τοιούτου καταργηθέντος δι’ ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργείου καὶ διὰ λόγους ἀσφαλείας πτήσεων. β) Διότι ἡ Ὀλυμπιακὴ Ἀεροπορία δὲν ἀποδέχεται τὴν χρησιμοποίησιν τοῦ σήμερον προσφερομένου στρατιωτικοῦ ἀεροδρομίου Ἀγχιάλου, πρὸς ἐξυπηρέτησιν τῆς πόλεως Βόλου, λόγῳ τῆς μακρᾶς ἀποστάσεως τούτου ἀπὸ τῆς πόλεως (27 χιλιόμετρα), ἥτις, ὡς εἰκός, συνεπάγεται οἰκονομικὴν ἐπιβάρυνσιν καὶ ταλαιπωρίαν τῶν ἐπιβατῶν. 3) Τὸ Ὑπουργεῖον ἐπιφυλάσσεται διὰ τὴν ἐπανεξέτασιν τοῦ θέματος, πρὸς ἐξεύρεσιν μελλοντικῆς λύσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 22 Ὀκτωβρίου 1959.

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Θ. Ι. ΚΟΝΙΤΣΑΣ

λαʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Κατσίμπα, Α. Κακογιάννη καὶ Β. Θανασέκου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8468)26.9.1959 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 231 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Κατσίμπα, Α. Κακογιάννη καὶ Β. Θανασέκου, ἐν σχέσει μὲ τὴν ὑπερφόρτωσιν τῶν αὐτοκινήτων τῆς Ἑταιρείας ἐκμεταλλεύσεως βωξιτῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: Δὲν εἶναι ἀληθές, ὅτι ἐπετράπη ὑπερφόρτωσις κατὰ 50% πέραν τοῦ ἐπὶ τῆς ἀδείας κυκλοφορίας ἀναγραφομένου ὠφελίμου φορτίου, ἀλλὰ κατὰ 40% καὶ τοῦτο λόγῳ τῆς ἀσκουμένης πολιτικῆς μειώσεως τοῦ κόστους τῶν εὐτελοῦς ἀξίας μεταλλευμάτων καὶ τῆς προωθήσεως ἐξαγωγῆς αὐτῶν εἰς τιμὰς συναγωνισμοῦ μὲ τὰ μεταλλεύματα ἑτέρων Χωρῶν. Διὰ καταρτιζομένου Διατάγματος, πρόκειται νὰ ρυθμισθοῦν τὰ τῆς ὑπερφορτώσεως τῶν αὐτοκινήτων καὶ συντηρήσεως τοῦ ὁδικοῦ δικτύου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Ὀκτωβρίου 1959.

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Θ. Ι. ΚΟΝΙΤΣΑΣ

λβʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Γιαχνῆ, Μ. Σβώλου καὶ Ι. Εὐαγγελίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9290)14.10.1959 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 441 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Γιαχνῆ, Μ. Σβώλου καὶ Ι. Εὐαγγελίδη, ἐν σχέσει μὲ τὴν χορήγησιν ἀτελείας διὰ τὰς ἀστικὰς συγκοινωνίας εἰς τοὺς συνταξιούχους τοῦ ΙΚΑ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν ἀντιμετωπίζει τοιοῦτον θέμα, καθ’ ὅσον λαμβανομένου ὑπ’ ὄψιν τοῦ μεγάλου ἀριθμοῦ αὐτῶν, θὰ προέκυπτεν ἀναπόφευκτος συνέπεια ἡ σημαντικὴ αὔξησις τῆς τιμῆς τῶν εἰσιτηρίων τῶν λοιπῶν ἐπιβατῶν, ἥτις ἀποκλείεται ἀπολύτως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 17 Ὀκτωβρίου 1959.

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Θ. Ι. ΚΟΝΙΤΣΑΣ

λγʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Κοντουδάκη, Ε. Ρήγα, Ε. Γιαρένη, Α. Ζάκκα, Ι. Εὐαγγελίδη, Μ. Σβώλου καὶ Ι. Σιαφλέκη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9655)22.1.59 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 498 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Κοντουδάκη, Ε. Ρήγα, Ε. Γιαρένη, Α. Ζάκκα, Ι. Εὐαγγελίδη, Μ. Σβώλου καὶ Ι. Σιαφλέκη, ἐν σχέσει μὲ τὴν ἀπεργίαν πείνης τοῦ προσωπικοῦ Κεντρικοῦ ἐργοστασίου ΣΕΚ Πειραιῶς, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: Ὑπὸ τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τῶν ΣΕΚ εἶχεν ἐγκριθῆ πρὸ ἑξαμήνου κανονισμὸς διὰ τὴν καταβολὴν μηνιαίως προσθέτου ἀμοιβῆς διὰ καλυτέραν ἀπόδοσιν ἐργασίας εἰς τὸ προσωπικὸν τοῦ ἐργοστασίου Πειραιῶς. Ὁ Κανονισμὸς οὗτος ἦτο προσωρινὸς διαρκείας 6 μηνῶν μὲ τὴν προοπτικὴν νὰ θεσμοθετηθῇ μὲ τὰ ἀποτελέσματα τῆς πείρας, ἥτις θὰ προέκυπτε κατὰ τὴν δοκιμαστικὴν ὡς ἄνω περίοδον. Κατὰ τὸν μῆνα Σεπτέμβριον 1959 δὲν εἰργάσθη εἰς τὸ Κεντρικὸν Ἐργοστάσιον ἡ προβλεπομένη εἰς τὸν Κανονισμὸν δύναμις προσωπικοῦ λόγω ἀπασχολήσεως ποσοστοῦ τεχνιτῶν εἰς ἑτέρας ἐπειγούσης φύσεως ἐργασίας. Τοῦτο εἶχεν ὡς ἀποτέλεσμα νὰ ἐπισκευασθῶσι κατὰ τὸν μῆνα τοῦτον 8 ἀτμομηχαναὶ ἀντὶ τῶν 9 ὁπότε θὰ ἠμείβετο τὸ προσωπικὸν μὲ 3 ὥρας ἐπὶ πλέον ἡμερησίως. Βάσει ἐμπεριστατωμένης μελέτης ἐκπονηθείσης ὑπὸ τῆς ἁρμοδίας Ὑπηρεσίας τῶν ΣΕΚ εἰς ἣν ἐλήφθη ὑπ’ ὄψιν ἡ δεδικαιολογημένη μείωσις τῆς ἀποδόσεως καὶ μὲ δεδομένα λίαν εὐνοϊκὰ διὰ τὸ ἀπασχοληθὲν (μειωμένης δυνάμεως) προσωπικόν, ὑπελογίσθη ἡ καταβληθησομένη πρόσθετος ἀμοιβὴ καλυτέρας ἀποδόσεως περίπου εἰς 2,70 ὥρας ἡμερησίως. Οὕτως εἶχεν ἡ κατάστασις, ὅτε ἀπροόπτως ἡ Συνδικαλιστικὴ Ὀργάνωσις τοῦ προσωπικοῦ χωρὶς κἂν νὰ παρουσιασθῇ πρότερον εἰς τοὺς ἁρμοδίους Προϊσταμένους τῶν ΣΕΚ, ἀνήγγειλε στάσεις ἐργασίας ἐπὶ 3 συνεχῶς ἡμέρας ἃς μεταγενεστέρως μετέτρεψεν εἰς ἀπεργίαν διαρκείας καὶ ἐν συνεχείᾳ εἰς ἀπεργίαν πείνης. Εὐθὺς ὡς ἀνηγγέλθησαν αἱ στάσεις ἐργασίας ἐπελήφθημεν ἀμέσως τῆς ἐξετάσεως τοῦ θέματος καὶ ἐν τῇ ἐπιθυμίᾳ μας ὅπως τερματισθῇ ἡ συνέχισις μιᾶς ἀδικαιολογήτου ἀπεργίας καὶ δὴ ἀπεργίας πείνης, ὡς καὶ ὁ προκληθεὶς σάλος συνεπείᾳ τοῦ ὁποίου διεταράσσετο ἡ κανονικὴ λειτουργία καὶ ἐκμετάλλευσις τοῦ δικτύου τῶν ΣΕΚ προέβημεν εἰς τὰς δεούσας ἐνεργείας δι’ ὧν διηυθετήθη τὸ ζήτημα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 6 Νοεμβρίου 1959.

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Θ. Ι. ΚΟΝΙΤΣΑΣ

λδʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Β. Μπρακατσούλα καὶ Χ. Φιλίππου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9585)20.10.59, ὑμετέρου ἐγγράφου, διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 467) 10.10.59 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Μπρακατσούλα καὶ Χ. Φιλίππου ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι ἤδη τὸ Ἐθνικὸν Ὁδικὸν Δίκτυον, ἔχει μέγα ἀνάπτυγμα καὶ μετὰ μεγάλης δυσχερείας ἀντιμετωπίζεται ἡ συντήρησίς του, ὥστε νὰ μὴ εἶναι δυνατὴ ἐπὶ τοῦ παρόντος ἡ προσθήκη τῆς ὁδοῦ Καρδίτσης–Παλαμᾶ–Τσιοτίου, τῆς ὁποίας ἡ κυκλοφορία εἶναι περιωρισμένη. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Νοεμβρίου 1959.

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΓΚΙΚΑΣ

λεʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Αὐγεροπούλου, Ε. Μπενᾶ καὶ Α. Μπριλλάκη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8388)24.9.59 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 173 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Γ. Αὐγεροπούλου, Ε. Μπενᾶ καὶ Α. Μπριλλάκη, ἐν σχέσει μὲ τὴν ἀνάκλησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 160618)17.6.59 ἐγκυκλίου τοῦ Ὑπουργείου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι, κατόπιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 179453) 59 νεωτέρας ἐγκυκλίου τοῦ Ὑπουργείου, δὲν ὑφίσταται θέμα ἀνακλήσεώς της, καθ’ ὅσον διὰ ταύτης ἐνημεροῦνται τὰ ΚΤΕΛ τῆς Χώρας ἐπὶ τῶν ὑφισταμένων καὶ ἰσχυόντων διατάξεων, σαφῶς δὲ ἀναφέρεται εἰς ταύτην, ὅτι τὰ Συμβούλια Νομιμοφροσύνης θὰ κρίνουσι μόνον τοὺς μέλλοντας νὰ προσληφθῶσιν εἰς τὰ ΚΤΕΛ μισθωτούς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Νοεμβρίου 1959

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Θ. Ι. ΚΟΝΙΤΣΑΣ

λστʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Κιτσίκη, Δ. Γιαχνῆ, Ι. Παπαδημητρίου καὶ Α. Μπριλλάκη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8643)29.9.59 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 316 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ν. Κιτσίκη, Δ. Γιαχνῆ, Ι. Παπαδημητρίου καὶ Α. Μπριλλάκη, ἐν σχέσει μὲ τὴν ἔνταξιν εἰς τὰ ΚΤΕΛ τῶν εἰσπρακτόρων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι διὰ τῶν διατάξεων τοῦ ἄρθρου 17 τοῦ Ν. Δ. 3950)59 τὸ ὁποῖον ἐψηφίσθη ὁμοφώνως παρὰ τῆς Εἰδικῆς Ἐπιτροπῆς τῆς Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων, προβλέπεται ἡ ἐπιλογὴ καὶ ἔνταξις εἰς τὰ ΚΤΕΛ τῶν εἰσπρακτόρων λεωφορείων, κατόπιν κρίσεως παρ’ Ἐπιτροπῆς, ἀποτελουμένης ἐξ ἑνὸς ἀστυνομικοῦ ὀργάνου, ἑνὸς ἐκπροσώπου τῶν ΚΤΕΛ καὶ ἑνὸς εἰσπράκτορος ἐργαζομένου ὑπὲρ τὴν τριετίαν εἰς λεωφορεῖα τῶν ΚΤΕΛ. Ἡ κρίσις τῶν εἰσπρακτόρων θὰ γίνῃ βάσει τῶν τυπικῶν προσόντων τῶν προβλεπομένων ὑπὸ τοῦ ἰσχύοντος Κανονισμοῦ Προσωπικοῦ τῶν ΚΤΕΛ καὶ ἐκτιμήσεως τῶν οὐσιαστικῶν καὶ ἐπαγγελματικῶν προσόντων τῶν κρινομένων (ἐντιμότης, καλὴ συμπεριφορά, ἐργατικότης καὶ πειθαρχία) οὐδεὶς δὲ συνεπῶς, δικαιολογεῖται φόβος περὶ τῆς θέσεως τῶν κριθησομένων, ἐφ’ ὅσον συγκεντροῦσι τὰς προϋποθέσεις ταύτας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Νοεμβρίου 1959

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Θ. Ι. ΚΟΝΙΤΣΑΣ

λζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Καρασάββα, Κ. Τσιγάρα καὶ Γ. Πρίφτη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8749)1.10.59 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 388 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Καρασάββα, Κ. Τσιγάρα καὶ Γ. Πρίφτη, ἐν σχέσει μὲ τὴν ἵδρυσιν καὶ προαγωγὴν ταχυδρομικῶν γραφείων Νομοῦ Κοζάνης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: Διὰ τὴν ἀρτιωτέραν ὀργάνωσιν τῆς Ταχυδρομικῆς Ὑπηρεσίας ἐπὶ τῷ τέλει παροχῆς ὅσον τὸ δυνατὸν ταχυτέρας ἐξυπηρετήσεως εἰς τὸ κοινόν, λαμβάνεται σειρὰ μέτρων. Οὕτω κατηρτίσθη καὶ κατετέθη εἰς τὴν Εἰδικὴν Ἐπιτροπὴν τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος σχέδιον Ν. Διατάγματος, διὰ τοῦ ὁποίου σὺν τοῖς ἄλλοις προστίθεται σημαντικὸς ἀριθμὸς θέσεων προσωπικοῦ διαφόρων κατηγοριῶν καὶ προβλέπεται ἡ σύστασις ὡρισμένου ἀριθμοῦ νέων Ταχυδρομικῶν Γραφείων. Εἰδικώτερον εἰς τὸν Νομὸν Κοζάνης, λειτουργοῦσι σήμερον 14 Ταχυδρομικὰ Γραφεῖα διαφόρων τάξεων ὡς καὶ 21 Κοινοτικὰ τοιαῦτα. Πέραν τούτου ἔχουσι συσταθῆ τελευταίως καὶ ἕτερα δύο νέα Ταχυδρομικὰ Γραφεῖα εἰς τὴν ἐπαρχίαν Γρεβενῶν τοῦ ἐν λόγῳ Νομοῦ, ἓν εἰς τὴν Κοινότητα Ἁγ. Γεωργίου καὶ τὸ ἕτερον εἰς τὴν Κοινότητα Κηπουργοῦ, τῶν ὁποίων ἡ λειτουργία προβλέπεται νὰ συντελεσθῇ εὐθὺς ὡς καταστῇ δυνατὴ ἡ διάθεσις τοῦ ἀπαιτουμένου προσωπικοῦ. Ὡσαύτως, ἐπραγματοποιήθη ἤδη ἡ προαγωγὴ τοῦ Ταχυδρομικοῦ Γραφείου Πτολεμαΐδος ἀπὸ Βʹ εἰς Αʹ τάξεως. Ἡ προαγωγὴ τῶν Ταχυδρομικῶν Γραφείων Νεαπόλεως καὶ Σερβίων δὲν εἶναι δυνατή, διότι δὲν πληροῦνται διὰ τὰ Γραφεῖα ταῦτα αἱ προϋποθέσεις τοῦ Νόμου, δεδομένου, ὅτι ἡ κίνησις ἀμφοτέρων ὑπολείπεται αἰσθητῶς τῆς ἀπαιτουμένης διὰ τὴν προαγωγὴν τῶν Βʹ τάξεως Ταχ. Γραφείων. Τέλος, τὸ Ὑπουργεῖον ἔχει ὑπ’ ὄψιν τὴν περίπτωσιν συστάσεως καὶ ἑτέρων Ταχ)κῶν Γραφείων εἰς τὸν Νομὸν Κοζάνης, τὸ θέμα δὲ τοῦτο θὰ ἐξετασθῇ μετὰ τὴν ψήφισιν τοῦ ὡς ἄνω ἀναφερομένου σχεδίου Νόμου, διὰ τοῦ ὁποίου παρέχεται ἡ δυνατότης συστάσεως ὡρισμένου ἀριθμοῦ νέων Ταχ. Γραφείων. Σημειωτέον, ὅτι εἰς τὰς Κοινότητας Ἀμυγδάλων, Δαμασκηνιᾶς, Ζιάκας, Πολυνερίου, Καρπεροῦ καὶ Κνίδης, λειτουργοῦσιν ἤδη Κοινοτικὰ Ταχυδρομεῖα καὶ συνεπῶς οἱ κάτοικοι τῶν ἐν λόγῳ Κοινοτήτων, δέν στεροῦνται Ταχ. Ὑπηρεσίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Νοεμβρίου 1959

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Θ. Ι. ΚΟΝΙΤΣΑΣ

ληʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Χριστογεώργου, Ν. Σκοπούλη, Γ. Πρίφτη καὶ Ι. Δραγονέτη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9084)9.10.59 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 416 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μιχ. Χριστογεώργου, Ν. Σκοπούλη, Γ. Πρίφτη καὶ Ι. Δραγονέτη, ἐν σχέσει μὲ τὴν φορολογίαν τῶν αὐτοκινήτων ἀγόνων γραμμῶν Νομοῦ Ἄρτης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι τὰ ὡς ἄνω αὐτοκίνητα ἦσαν ἄνευ ἀδείας κυκλοφορίας καὶ πινακίδων, κατ’ ἐξαίρεσιν δὲ καὶ ὑπὸ τύπον ὅλως προσωρινὸν ἐπετράπη εἰς ταῦτα ἡ μεταφορὰ ἐπιβατῶν ἐπὶ κομίστρῳ, πρὸς ἐξυπηρέτησιν τῶν κατοίκων τῶν ὀρεινῶν περιοχῶν τοῦ Νομοῦ Ἄρτης, εὐθὺς δὲ ὡς τὸ οἰκεῖον ΚΤΕΛ δρομολογήσει λεωφορεῖα, θὰ ἀφαιρεθοῦν αἱ ἄδειαι κυκλοφορίας. Δεδομένου ὅθεν, ὅτι τὰ ἀνωτέρω αὐτοκίνητα δὲν ἔχουσι χαρακτηρισθῆ ὡς δημοσίας χρήσεως λεωφορεῖα, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ φορολογηθῶσιν ὡς τοιαῦτα, ἀλλ’ ὡς αὐτοκίνητα τῆς κατηγορίας εἰς τὴν ὁποίαν ἀνήκουν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 24 Ὀκτωβρίου 1959

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Θ. Ι. ΚΟΝΙΤΣΑΣ

λθʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Θ. Κεραμιτσιόγλου, Ο. Ἀντώνογλου καὶ Ε. Ρήγα. Ἐπὶ τοῦ ἐν θέματι ἐρωτήματος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἁρμόδιον ὅπως ἐπιληφθῇ σχετικῶς, τυγχάνει τὸ Ὑπουργεῖον Κοινωνικῆς Προνοίας καὶ ὅτι ἡ ἡμετέρα ἁρμοδιότης ἀνακύπτει εἰς τὰς περιπτώσεις στεγάσεως ἀστέγων κλπ., μετὰ τὸν προσδιορισμὸν τῆς οἰκοπεδικῆς ἐκτάσεως ἐγκαταστάσεως τῶν ἀστέγων, συνίσταται δὲ εἰς τὴν ἐκπόνησιν τῆς σχετικῆς μελέτης καὶ τὴν ἐπίβλεψιν τῶν ἔργων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Νοεμβρίου 1959

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ε. ΚΕΦΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ

μʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Σ. Ἡλιοπούλου καὶ Δ. Γιαχνῆ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9653)22.10.59 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 493 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Σ. Ἡλιοπούλου καὶ Δ. Γιαχνῆ, ἐν σχέσει μὲ ἀπολύσεις πλεονάζοντος προσωπικοῦ τῆς ΗΕΜ καὶ ἐξασφάλισιν συνταξιοδοτήσεώς του, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: Διὰ τῆς συμβάσεως μεταξὺ Δημοσίου καὶ Ἠλεκτρικῆς Ἑταιρίας Μεταφορῶν, τῆς κυρωθείσης διὰ τοῦ προσφάτως ψηφισθέντος ὑπὸ τῆς Βουλῆς Νόμου 3954)59, συνεφωνήθη, ὅτι ἡ ΗΕΜ θὰ ἐγκαταλείψῃ ὡρισμένας γραμμάς, ἃς σήμερον ἐξυπηρετεῖ συνεπεία δὲ τοῦ γεγονότος τούτου θὰ εὑρεθῇ αὕτη εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ μειώσῃ τὴν δύναμιν τοῦ προσωπικοῦ της. Εἰς τὸ ἄρθρον 12 τῆς συμβάσεως ταύτης περιλαμβάνονται διατάξεις ὁρίζουσαι, ὅτι θέλουσι ἀπολυθῆ πρῶτον οἱ συμπληροῦντες τὸ ὅριον ἡλικίας, ἐὰν δὲ καὶ μετὰ ταῦτα παρίσταται ἀνάγκη περαιτέρω ἀπολύσεων, τότε θὰ ἀπολυθῶσιν ἐξ ἑκάστου Κλάδου οἱ ἀρχαιότεροι. Παραλλήλως, ἐλήφθη πρόνοια ἱκανοποιητικῆς ἀποζημιώσεως τῶν ἀπολυθησομένων, ὡς καὶ ἡ θέσπισις ἐξαιρετικῶν διατάξεων διὰ τὴν ὑπὲρ τῶν ἀπολυθησομένων θεμελίωσιν δικαιώματος συντάξεως. Ἐπίσης περιελήφθη εἰς τὸν κυρωτικὸν νόμον διάταξις καθ’ ἣν θὰ ἐπιδιωχθῇ ἡ ἐν τῷ μέτρῳ τοῦ δυνατοῦ ἀπορρόφησις τῶν ἀπολυθησομένων ὑπὸ τοῦ ἀναδόχου τῶν ἐγκαταλειφθησομένων γραμμῶν. Ἐκ τῶν ἀνωτέρω συνάγεται, ὅτι ἐλήφθησαν τὰ ἐνδεδειγμένα μέτρα διὰ τήν, κατὰ τὸ δυνατόν, ἀποτροπὴν τῶν δυσαρέστων διὰ τοὺς ἐργαζομένους εἰς τὴν ΗΕΜ συνεπειῶν, λόγῳ τῆς ἐπιβληθείσης ἐκ τῶν πραγμάτων μειώσεως τῆς δυνάμεως τοῦ προσωπικοῦ τῆς Ἑταιρείας ταύτης. Τὴν ἐφαρμογὴν τῶν σχετικῶν διατάξεων τὸ Ὑπουργεῖον θέλει παρακολουθήσει ἐκ τοῦ σύνεγγυς, ὥστε νὰ πραγματωθῇ κατὰ τὸν καλύτερον δυνατὸν τρόπον, ὁ σκοπὸς δι’ ὃν ἐτέθησαν αὗται. Ἐν Ἀθήναις τῇ 3 Νοεμβρίου 1959

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Θ. Ι. ΚΟΝΙΤΣΑΣ

μαʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ε. Σαββοπούλου καὶ Ε. Κοθρῆ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9641)22.10.59 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 482 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Σαββοπούλου καὶ Ε. Κοθρῆ, ἐν σχέσει μὲ τὴν ἀπεργίαν πείνης τοῦ προσωπικοῦ Κεντρικοῦ ἐργοστασίου ΣΕΚ Πειραιῶς, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: Ὑπὸ τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τῶν ΣΕΚ εἶχεν ἐγκριθῆ πρὸ ἑξαμήνου κανονισμὸς διὰ τὴν καταβολὴν μηνιαίως προσθέτου ἀμοιβῆς διὰ καλυτέραν ἀπόδοσιν ἐργασίας εἰς τὸ Προσωπικὸν τοῦ Ἐργοστασίου Πειραιῶς. Ὁ Κανονισμὸς οὗτος ἦτο προσωρινῶς, διαρκείας 6 μηνῶν μὲ τὴν προοπτικὴν νὰ θεσμοθετηθῇ μὲ τὰ ἀποτελέσματα τῆς πείρας, ἥτις θὰ προέκυπτε κατὰ τὴν δοκιμαστικὴν ὡς ἄνω περίοδον. Κατὰ τὸν μῆνα Σεπτέμβριον 1959, δὲν εἰργάσθη εἰς τὸ Κεντρικὸν Ἐργοστάσιον ἡ προβλεπομένη ἀπὸ τὸν Κανονισμὸν δύναμις προσωπικοῦ, λόγῳ ἀπασχολήσεως ποσοστοῦ τεχνιτῶν εἰς ἑτέρας ἐπειγούσης φύσεως ἐργασίας. Τοῦτο εἶχεν ὡς ἀποτέλεσμα νὰ ἐπισκευασθῶσι κατὰ τὸν μῆνα τοῦτον 8 ἀτμομηχαναὶ ἀντὶ τῶν 9, ὁπότε θὰ ἠμείβετο τὸ προσωπικὸν μὲ 3 ὥρας ἐπὶ πλέον ἡμερησίως. Βάσει ἐμπεριστατωμένης μελέτης ἐκπονηθείσης ὑπὸ τῆς ἁρμοδίας Ὑπηρεσίας τῶν ΣΕΚ, εἰς ἣν ἐλήφθη ὑπ’ ὄψιν ἡ δεδικαιολογημένη μείωσις τῆς ἀποδόσεως καὶ μὲ δεδομένα λίαν εὐνοϊκὰ διὰ τὸ ἀπασχοληθὲν (μειωμένης δυνάμεως) προσωπικόν, ὑπελογίσθη ἡ καταβληθησομένη πρόσθετος ἀμοιβὴ καλυτέρας ἀποδόσεως περίπου εἰς 2,70 ὥρας ἡμερησίως. Οὕτως εἶχεν ἡ κατάστασις, ὅτε ἀπροόπτως ἡ Συνδικαλιστικὴ Ὀργάνωσις τοῦ προσωπικοῦ, χωρὶς κἂν νὰ παρουσιασθῇ πρότερον εἰς τοὺς ἁρμοδίους Προϊσταμένους τῶν ΣΕΚ ἀνήγγειλε στάσεις ἐργασίας ἐπὶ 3 συνεχῶς ἡμέρας, ἃς μεταγενεστέρως μετέτρεψεν εἰς ἀπεργίαν διαρκείας καὶ ἐν συνεχείᾳ εἰς ἀπεργίαν πείνης. Εὐθὺς ὡς ἀνηγγέλθησαν αἱ στάσεις ἐργασίας, ἐπελήφθημεν ἀμέσως τῆς ἐξετάσεως τοῦ θέματος καὶ ἐν τῇ ἐπιθυμίᾳ μας ὅπως τερματισθῇ ἡ συνέχισις μιᾶς ἀδικαιολογήτου ἀπεργίας καὶ δὴ ἀπεργίας πείνης, ὡς καὶ ὁ προκληθεὶς σάλος συνεπείᾳ τοῦ ὁποίου διεταράσσετο ἡ κανονικὴ λειτουργία καὶ ἐκμετάλλευσις τοῦ Δικτύου τῶν ΣΕΚ, προέβημεν εἰς τὰς δεούσας ἐνεργείας, δι’ ὧν διηυθετήθη τὸ ζήτημα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 6 Νοεμβρίου 1959

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Θ. Ι. ΚΟΝΙΤΣΑΣ

μβʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Καρασάββα καὶ Κ. Τσιγάρα. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 978)26.10.1959 ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως ὑπ’ ἀριθ. 514)19.10.1959 τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Καρασάββα καὶ Κ. Τσιγάρα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι ὑπ’ ὄψιν τῆς καθ’ ἡμᾶς Ὑπηρεσίας ὑπάρχει ἡ ἀντιμετώπισις πολλῶν ἑκατοντάδων γεφυρῶν εἰς ὁλόκληρον τὴν χώραν καὶ ἡ κατασκευὴ αὐτῶν γίνεται προοδευτικῶς ἀναλόγως τῶν ὑπαρχουσῶν οἰκονομικῶν δυνατοτήτων. Εἰδικῶς διὰ τὴν γέφυραν ἐπὶ τοῦ ποταμοῦ Ἀλιάκμονος μεταξὺ τῶν χωρίων Καλόχιο καὶ Ἀγάπη τῆς Ἐπαρχίας Γρεβενῶν ἡ Ὑπηρεσία ἀντιμετωπίζει ἤδη τὴν ἐκπόνησιν τῆς μελέτης, ἡ δὲ κατασκευὴ αὐτῆς θὰ πραγματοποιηθῇ ἐν καιρῷ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Νοεμβρίου 1969

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΓΚΙΚΑΣ

μγʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Τσιάρα, Ι. Γιαλώφα, Δ. Μερλοπούλου, Η. Σκυλλάκου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8930)6.10.59 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 401 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Τσιάρα, Ι. Γιαλώφα, Δ. Μερλοπούλου καὶ Η. Σκυλλάκου, ἐν σχέσει μὲ τὴν καθιέρωσιν φοιτητικοῦ εἰσιτηρίου ἐπὶ τῶν ἀστικῶν λεωφορειακῶν γραμμῶν τῆς ἀστικῆς περιοχῆς Ἀθηνῶν–Πειραιῶς, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 144)59 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ἐνεκρίθη ἡ καθιέρωσις φοιτητικοῦ εἰσιτηρίου διὰ τοὺς σπουδαστὰς τῶν Ἀνωτάτων Σχολῶν περιοχῆς Πρωτευούσης, μειωμένου κατὰ 50% τοῦ ἑκάστοτε ἰσχύοντος τιμολογίου εἰσιτηρίων ἐπὶ τῶν λεωφορειακῶν γραμμῶν τῆς ἀστικῆς περιοχῆς Ἀθηνῶν– Πειραιῶς, τῶν ἐξυπηρετουμένων ὑπὸ τῶν λεωφορείων τῶν ΚΤΕΛ τῆς ἀνωτέρω περιοχῆς. Τὸ φοιτητικὸν εἰσιτήριον θὰ ἰσχύσῃ διὰ τὴν σπουδαστικὴν περίοδον ἀπὸ 1ης Ὀκτωβρίου μέχρι 30 Ἰουνίου ἑκάστου ἔτους καὶ δι’ ἑξήκοντα ἁπλᾶς διαδρομὰς μηνιαίως, δι’ ἕκαστον σπουδαστήν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 9 Νοεμβρίου 1959

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Θ. Ι. ΚΟΝΙΤΣΑΣ

μδʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8735)1.10.1959 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 374 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου, ἐν σχέσει μὲ τὴν καθιέρωσιν φοιτητικοῦ εἰσιτηρίου ἐπὶ τῶν ἀστικῶν λεωφορειακῶν γραμμῶν τῆς ἀστικῆς περιοχῆς Ἀθηνῶν– Πειραιῶς, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 143)1959 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ἐνεκρίθη ἡ καθιέρωσις φοιτητικοῦ εἰσιτηρίου, διὰ τοὺς σπουδαστὰς τῶν Ἀνωτάτων Σχολῶν περιοχῆς Πρωτευούσης, μειωμένον κατὰ 50% τοῦ ἑκάστοτε ἰσχύοντος τιμολογίου εἰσιτηρίων ἐπὶ τῶν λεωφορειακῶν γραμμῶν τῆς ἀστικῆς περιοχῆς Ἀθηνῶν–Πειραιῶς, τῶν ἐξυπηρετουμένων ὑπὸ τῶν λεωφορείων τῶν ΚΤΕΛ τῆς ἀνωτέρω περιοχῆς. Τὸ φοιτητικὸν εἰσιτήριον θὰ ἰσχύῃ διὰ τὴν σπουδαστικὴν περίοδον ἀπὸ 1ης Ὀκτωβρίου μέχρι 30ῆς Ἰουνίου ἑκάστου ἔτους καὶ δι’ ἑξήκοντα (60) ἁπλᾶς διαδρομὰς μηνιαίως δι’ ἕκαστον σπουδαστήν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 9 Νοεμβρίου 1959

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Θ. Ι. ΚΟΝΙΤΣΑΣ

μεʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Πυρομάγλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8710)1.10.1959 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 350 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Πυρομάγλου, ἐν σχέσει μὲ τὴν καθιέρωσιν φοιτητικοῦ εἰσιτηρίου ἐπὶ τῶν ἀστικῶν λεωφορειακῶν γραμμῶν τῆς ἀστικῆς περιοχῆς Ἀθηνῶν — Πειραιῶς, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 143)1959 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ἐνεκρίθη ἡ καθιέρωσις φοιτητικοῦ εἰσιτηρίου διὰ τοὺς σπουδαστὰς τῶν Ἀνωτάτων Σχολῶν περιοχῆς Πρωτευούσης, μειωμένον κατὰ 50% τοῦ ἑκάστοτε ἰσχύοντος τιμολογίου εἰσιτηρίων τῶν λεωφορειακῶν γραμμῶν τῆς ἀστικῆς περιοχῆς Ἀθηνῶν–Πειραιῶς τῶν ἐξυπηρετουμένων ὑπὸ τῶν λεωφορείων τῶν ΚΤΕΛ τῆς ἀνωτέρω περιοχῆς. Τὸ φοιτητικὸν εἰσιτήριον θὰ ἰσχύσῃ διὰ τὴν σπουδαστικὴν περίοδον ἀπὸ 1ης Ὀκτωβρίου μέχρι 30ῆς Ἰουνίου ἑκάστου ἔτους καὶ δι’ ἑξήκοντα (60) ἁπλᾶς διαδρομὰς μηνιαίως δι’ ἕκαστον σπουδαστήν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 9 Νοεμβρίου 1959

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Θ. Ι. ΚΟΝΙΤΣΑΣ

μστʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Σιαφλέκη, Ε. Σκούρα καὶ Α. Τσιάντου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8696)1.10.1959 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 336 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Σιαφλέκη, Ε. Σκούρα καὶ Α. Τσιάντου, ἐν σχέσει μὲ τὴν κατάστασιν τῆς τηλεπικοινωνιακῆς ἐξυπηρετήσεως τῆς περιοχῆς Πηλίου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: 1. Ἅπαντα τὰ χωρία τῆς περιοχῆς Πηλίου ἔχουσιν ἤδη συνδεθῆ, τὸ δὲ δίκτυον ἔχει κατασκευασθῆ συμφώνως πρὸς τὴν σύγχρονον τεχνικήν, ἐξασφαλίζουσαν ἱκανοποιητικὰς συνθήκας ἀκουστικότητος κατὰ τὴν διεξαγωγὴν συνδιαλέξεων μεγάλης ἀποστάσεως. 2. Πρὸς ἄρσιν τῆς μικρᾶς καθυστερήσεως κατὰ τὴν διεξαγωγὴν τῶν συνδιαλέξεων, ἥτις παρατηρεῖται κατὰ τοὺς θερινοὺς μῆνας λόγῳ τῆς μεγάλης κινήσεως, ἀπεφασίσθη ἡ ἐγκατάστασις δύο φερεσύχνων τηλεφωνικῶν κυκλωμάτων, εἰς τὴν ὡς ἄνω περιοχήν. 3. Εἰς τὸ πρόγραμμα τοῦ προσεχοῦς ἔτους περιλαμβάνεται ἡ σύνδεσις μὲ τὸ ἀστικὸν δίκτυον Βόλου τῆς Κοινότητος Ἁγιᾶς. Συνεστήθη εἰς τὸν Ο.Τ.Ε. ὅπως περιληφθῇ εἰς τὸ πρόγραμμα ἡ σύνδεσις καὶ τῆς Κοινότητος Πορταριᾶς, ὡς ἐπίσης ὅπως κατὰ τὰ ἑπόμενα ἔτη ἐκτελέσεως τοῦ πενταετοῦς προγράμματος ἐπιδιωχθῇ ἡ βαθμιαία ἐπέκτασις τοῦ ἀστικοῦ δικτύου Βόλου καὶ εἰς τὰς λοιπὰς Κοινότητας τῆς περιοχῆς Πηλίου πρὸς ἀρτιωτέραν ἐξυπηρέτησιν τῶν Τουριστικῶν καὶ Παραγωγικῶν ἀναγκῶν των. Ἐν Ἀθήναις τῇ 18 Ὀκτωβρίου 1959

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Θ. Ι. ΚΟΝΙΤΣΑΣ

μζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Κιτσίκη, Μ. Σβώλου, Χ. Παγώνη καὶ Ι. Κοντουδάκη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8465)26.9.59 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 288 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Κιτσίκη, Μ. Σβώλου, Χ. Παγώνη καὶ Ι. Κοντουδάκη, ἐν σχέσει μὲ τὴν καθιέρωσιν φοιτητικοῦ εἰσιτηρίου ἐπὶ τῶν ἀστικῶν λεωφορειακῶν γραμμῶν τῆς ἀστικῆς περιοχῆς Ἀθηνῶν–Πειραιῶς, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 143)59 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ἐνεκρίθη ἡ καθιέρωσις φοιτητικοῦ εἰσιτηρίου, διὰ τοὺς σπουδαστὰς τῶν Ἀνωτάτων Σχολῶν περιοχῆς Πρωτευούσης, μειωμένου κατὰ 50% τοῦ ἑκάστοτε ἰσχύοντος τιμολογίου εἰσιτηρίου ἐπὶ τῶν λεωφορειακῶν γραμμῶν τῆς ἀστικῆς περιοχῆς Ἀθηνῶν– Πειραιῶς, τῶν ἐξυπηρετουμένων ὑπὸ τῶν λεωφορείων τῶν ΚΤΕΛ τῆς ἀνωτέρω περιοχῆς. Τὸ φοιτητικὸν εἰσιτήριον θὰ ἰσχύῃ διὰ τὴν σπουδαστικὴν περίοδον ἀπὸ 1ης Ὀκτωβρίου μέχρι 30ῆς Ἰουνίου ἑκάστου ἔτους καὶ δι’ ἑξήκοντα ἁπλᾶς διαδρομὰς μηνιαίως δι’ ἕκαστον σπουδαστήν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 9 Νοεμβρίου 1959

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Θ. Ι. ΚΟΝΙΤΣΑΣ

μηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν Ε. Γιαρένη, Δ. Κελτεμλίδη, Β. Ἐφραιμίδη καὶ Κ. Τσιγάρα. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7961)59 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 2 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Εὐτ. Γιαρένη, Δ. Κελτεμλίδη, Β. Ἐφραιμίδη καὶ Κ. Τσιγάρα, ἐν σχέσει μὲ τὴν μείωσιν τοῦ σιδηροδρομικοῦ εἰσιτηρίου Ἀθηνῶν–Θεσσαλονίκης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τ’ ἀκόλουθα: Μετὰ τὴν ἐφαρμογὴν τῶν νέων τιμολογίων τῶν ΣΕΚ ἀπὸ 1.9.59 αἱ ἰσχύουσαι τιμαὶ τῶν εἰδικῶν εἰσιτηρίων αὐτῶν εἰς τὴν διαδρομὴν Ἀθηνῶν–Θεσσαλονίκης, ἔχουσι ὡς ἀκολούθως: Ἁπλῆς διαδρομῆς: 1 θέσις δρχ. 326 (ἔκπτωσις 47%). ΙΙ θέσις δρχ. 217 (ἔκπτωσις 29%). Μετ’ ἐπανόδου: Ι θέσις δρχ. 522 (ἔκπτωσις 58%). ΙΙ θέσις δρχ. 365 (ἔκπτωσις 40%). Μείζων μείωσις τῶν ἄνω τιμῶν δὲν ἐνδείκνυται, διότι θὰ ἐπέφερεν λίαν ἐπιζήμια ἀποτελέσματα εἰς βάρος τῶν ΣΕΚ, δοθέντος, ὅτι αἱ τιμαὶ τῶν εἰδικῶν εἰσιτηρίων τεθεῖσαι εἰς ἐφαρμογὴν ἀπέδωσαν ἱκανοποιητικὰ ἀποτελέσματα. Ἐκ τῶν στατιστικῶν δεδομένων ἐξάγεται, ὅτι αἱ μεταξὺ Ἀθηνῶν–Θεσσαλονίκης καὶ ἀντιστρόφως ἁμαξοστοιχίαι κυκλοφοροῦν μὲ ἱκανὸν βαθμὸν πληρότητος. Πάντως ζήτημα ἀποσπάσεως ἐπιβατικῆς κινήσεως ἐκ τοῦ ἀεροπλάνου εἰς ὄφελος τοῦ Σιδηροδρόμου ὑπὸ οἱανδήποτε μείωσιν τοῦ σιδηροδρομικοῦ κομίστρου δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τεθῇ, δεδομένου, ὅτι ὁ ἐπιβάτης τοῦ ἀεροπλάνου προτιμᾶ τοῦτο διὰ τὸν γνωστὸν εἰδικὸν λόγον τῆς ταχύτητος. Ἐν Ἀθήναις τῆς 10 Νοεμβρίου 1959

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Θ. Ι. ΚΟΝΙΤΣΑΣ

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, προκειμένου νὰ εἰσέλθωμεν εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν, ἐρωτῶ, ἐπιθυμεῖ τὸ Σῶμα ὅπως εἰσέλθωμεν εἰς τὰς ἐρωτήσεις καὶ ἀναφορὰς ἢ θέλετε νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν τῶν ἐπερωτήσεων;

§6ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. (Ἐκ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως). Νὰ εἰσέλθωμεν εἰς τὰς ἐπερωτήσεις.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, εἰσερχόμεθα εἰς

τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ὑπάρχουν τρεῖς ἐπερωτήσεις, αἱ ὁποῖαι προτάσσονται δυνάμει τοῦ ἄρθρου 51 τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς. Εἶναι αἱ ἐπερωτήσεις τῶν κ.κ. Γ. Βαλούρδου, Ν. Ζορμπᾶ καὶ Η. Ἡλιοῦ.

§8Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Εἰς τὴν προηγουμένην συνεδρίασιν, ἐλάβομεν δύο ἀποφάσεις, ἡ μὲν μία ἦτο νὰ προταχθοῦν αἱ δυνάμει τοῦ Κανονισμοῦ προτασσόμεναι ἐπερωτήσεις, καὶ ἡ ἄλλη νὰ ἀρχίσῃ ἀπόψε γενικὴ πολιτικὴ συζήτησις ἐπὶ δύο ἐπερωτήσεων. Ἐπειδὴ νομίζω, ὅτι ὀρθῶς ἐκφωνοῦνται αἱ προτασσόμεναι ἐπερωτήσεις, ἐν τούτοις, θὰ ἔπρεπε νὰ διευκολυνθῇ ἡ περαιτέρω συζήτησις. Θὰ ἤθελον νὰ κάνω μίαν πρότασιν, οἱ ἔχοντες προτασσομένας ἐπερωτήσεις νὰ δεχθοῦν νὰ παραιτηθοῦν, ὑπὸ τὸν ὅρον, ὅτι αἱ ἐπερωτήσεις των θὰ συζητηθοῦν πρῶται μετὰ τὴν συζήτησιν αὐτήν.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ κύριοι συνάδελφοι, τί λέγουν;

§10Γ. ΒΑΛΟΥΡΔΟΣ. Νὰ ἀναβληθῇ, κύριε Πρόεδρε.

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 42 τοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ.

§12Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Νὰ ἀναβληθῇ, κύριε Πρόεδρε.

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπίσης, ὁ κ. Ἡλιοῦ ἔχει ζητήσει τὴν ἀναβολήν. Συνεπῶς ἀναβάλλονται, αἰτήσει τῶν ἐπερωτώντων βουλευτῶν. Ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ἔχει τὸν λόγον.

§14Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως). Κύριε Πρόεδρε, ἅμα τῇ ἐπαναλήψει τῶν ἐργασιῶν τοῦ Σώματος, ἡ Ἀντιπολίτευσις ἐξεδήλωσε τὴν ἐπιθυμίαν νὰ τῆς δοθῇ ἡ δυνατότης μιᾶς γενικῆς πολιτικῆς συζητήσεως. Ἡ Ἀντιπολίτευσις ἠδύνατο νὰ τὴν ἐπιβάλῃ τὴν συζήτησιν αὐτήν, χωρὶς νὰ ἔχῃ ἀνάγκην τῆς συγκαταθέσεως τῆς Κυβερνήσεως, καταθέτουσα πρότασιν μομφῆς. Δὲν ἔκρινε σκόπιμον νὰ ἀκολουθήσῃ τὴν διαδικασίαν αὐτήν. Παρὰ ταῦτα, ἐξηκολούθει νὰ ἐπιθυμῇ τὴν γενικὴν συζήτησιν. Καὶ ἡ Κυβέρνησις τότε, διὰ νὰ διευκολύνῃ τὴν συζήτησιν καὶ μὴ ἔχουσα λόγους νὰ φοβῆται τὸν ἔλεγχον, ἐδέχθη νὰ προταχθοῦν δύο ἐπερωτήσεις, ἀναφερόμεναι εἰς τὴν ἐξωτερικὴν καὶ οἰκονομικὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως, διὰ νὰ καταστῇ δυνατὸν νὰ γίνῃ ἡ συζήτησις, τὴν ὁποίαν ἐπεθύμει ἡ Ἀντιπολίτευσις. Οὕτως εἶχον τὰ πράγματα μέχρι τῆς παρελθούσης Παρασκευῆς. Ἔκτοτε, ὅμως, διὰ τῶν στηλῶν τοῦ ἀντιπολιτευομένου Τύπου, ἐξεδηλώθη ἡ πρόθεσις τῆς Ἀντιπολιτεύσεως νὰ καταθέσῃ πρότασιν μομφῆς κατὰ τῆς Κυβερνήσεως, διαρκούσης τῆς συζητήσεως ἢ κατὰ τὸ τέρμα αὐτῆς.

§15Σ. ΜΑΡΚΕΖΙΝΗΣ. Ποίας Ἀντιπολιτεύσεως;

§16Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως). Μέρους τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Καὶ διὰ νὰ εἶμαι περισσότερον συγκεκριμένος, τῆς Ἀριστερᾶς, τῆς Ε.Δ.Α., ἡ ὁποία, διὰ τῶν ἐπισήμων, τῶν ἐγκύρων ὀργάνων της, ἐξεδήλωσε τὴν πρόθεσιν νὰ καταθέσῃ πρότασιν μομφῆς κατὰ τῆς Κυβερνήσεως, διαρκούσης τῆς συζητήσεως τῶν ἐπερωτήσεων ἢ κατὰ τὸ τέρμα τῆς συζητήσεως αὐτῶν. Ἡ Κυβέρνησις, τὴν σκέψιν αὐτήν, ἐὰν ὑπάρχῃ, τὴν θεωρεῖ ὑστερόβουλον καί, μολονότι εἶναι πρόθυμος διὰ πᾶσαν συζήτησιν, δὲν εἶναι διατεθειμένη νὰ πέσῃ εἰς τὴν παγίδα, τὴν ὁποίαν τῆς στήνει μέρος τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Ἐὰν πράγματι ὑπάρχῃ ἡ σκέψις αὐτή, θὰ ἦτο προτιμότερον ἡ Ἀντιπολίτευσις, ἢ τὸ τμῆμα ἐκεῖνο τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, τὸ ὁποῖον ἔχει τὴν πρόθεσιν αὐτήν, νὰ καταθέσῃ εὐθὺς ἀμέσως πρότασιν μομφῆς. Θὰ ἀποτελέσῃ, κύριοι συνάδελφοι, καὶ παραλογισμὸν καὶ θὰ ἔβλαπτε τὸ κῦρος τοῦ Κοινοβουλίου ἡ πραγματοποίησις παρομοίας σκέψεως, διότι θὰ παρίστατο ἀνάγκη, ἀφοῦ συζητήσωμεν ἐπὶ 15–20 ἡμέρας ἐπὶ τῶν προταχθεισῶν ἐπερωτήσεων, μετὰ ταῦτα νὰ ἐπαναλάβωμεν ἐντεῦθεν κακεῖθεν τὰ ἴδια, ἐξ ἀφορμῆς τῆς προτάσεως μομφῆς. Ὑπὸ τὰς συνθήκας αὐτάς, ἡ Κυβέρνησις φρονεῖ, ὅτι θὰ ἦτο προτιμότερον νὰ ἀκολουθήσωμεν εὐθεῖαν ὁδόν. Ἑκατέρωθεν ἐπιθυμοῦμεν τὴν συζήτησιν. Ἡ μὲν Ἀντιπολίτευσις δύναται νὰ τὴν ἐπιβάλῃ, καταθέτουσα πρότασιν μομφῆς, ὅπως δύναται νὰ τὴν προκαλέσῃ καὶ ἡ Κυβέρνησις. Ἐὰν ἡ Ἀντιπολίτευσις δὲν εἶναι διατεθειμένη νὰ κάμῃ χρῆσιν τοῦ δικαιώματός της αὐτοῦ, τότε ἡ Κυβέρνησις, διὰ νὰ προλάβῃ τὴν δυσάρεστον αὐτὴν ἐξέλιξιν, θὰ θέσῃ ἡ ἰδία θέμα πολιτικόν. Νομίζω, ὅτι αὐτὴ ἡ διαδικασία εἶναι περισσότερον εἰλικρινὴς καὶ περισσότερον πρακτική. Θὰ ἐπεθύμουν ἐπ’ αὐτοῦ νὰ δοθοῦν αἱ ἀναγκαῖαι διευκρινήσεις, εἰς τρόπον ὥστε νὰ γνωρίζωμεν πῶς θὰ ἀρχίσωμεν τὴν συζήτησιν.

§17Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ παράταξις αὐτή, ἐκθέτει πάντοτε σαφῶς καὶ χωρὶς νὰ ἀκολουθῇ κανένα δρόμον σκολιόν, τὰς προθέσεις της περὶ τοῦ τρόπου τῆς διεξαγωγῆς τῶν ἐργασιῶν τῆς Βουλῆς. Δὲν ὑπάρχει καμμία ἀμφιβολία, ὅτι αἱ στῆλαι τῶν ἐφημερίδων καὶ ὄχι αἱ στῆλαι τῶν ἐφημερίδων τῶν προσκειμένων εἰς τὴν παράταξιν αὑτήν, οὐδὲ πολὺ ὀλιγώτερον αἱ στῆλαι τῆς ἐφημερίδος, ἡ ὁποία ἐκφράζει αὐθεντικῶς τὰς ἀπόψεις της, ἀλλὰ αἱ στῆλαι τῶν ἐφημερίδων, δὲν ἠξεύρω κατὰ ποίας ἀπηχήσεις, ποίας πληροφορίας καὶ ποίας συζητήσεις, πρὸ τῆς ἐπαναλήψεως τῶν ἐργασιῶν τῆς Βουλῆς γενομένας, ἔφερον χθὲς τὸ νέον, ὅτι ἡ Ε.Δ.Α. ἀπεφάσισεν ἢ ἀποβλέπει εἰς τὴν δημιουργίαν πολιτικοῦ ζητήματος ἐν τῇ πορείᾳ τῆς συζητήσεως τῶν δύο γενικῶν ἐπερωτήσεων. Φυσικὰ δὲν ὑπάρχει καμμία ἀμφιβολία, ὅτι εἶναι δυνατὸν ἐν τῇ πορείᾳ οἱασδήποτε συζητήσεως, μικρᾶς ἢ μεγάλης, νὰ ἀνακύψῃ ζήτημα ἐμπιστοσύνης καὶ ἐκ τῶν προτέρων παραίτησις ἀπὸ οἱανδήποτε τοιαύτην πρότασιν, δὲν εἶναι νοητή. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, δὲν ἀποτελεῖ παρὰ δημοσιογραφικὴν ἀπήχησιν παλαιοτέρων σκέψεων, πρὸ τῆς ἐπαναλήψεως τῶν ἐργασιῶν τῆς Βουλῆς καὶ δὲν ἐκφράζει ἀπόφασιν ἢ σκέψιν ἢ πρόθεσιν τῆς Ε.Δ.Α. νὰ θέσῃ πολιτικὸν ζήτημα, τοὐλάχιστον ὡς σήμερον ἔχουν τὰ πράγματα. Δὲν εἶναι δυνατὸν ποτὲ φυσικὰ κανένα Κόμμα, νομίζω, ἐκ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως νὰ παραιτηθῇ ἐσαεὶ τοῦ δικαιώματος αὐτοῦ. Ἀλλὰ δὲν εἶναι ἀκριβές, ὅτι ἐξεφράσθη ἄποψις τῆς παραιτήσεως, ἐπίσημος ἢ ἡμιεπίσημος.

§18Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Δὲν εἶναι ἐσαεί. Ἢ ὑπάρχει συνεννόησις Ἀντιπολιτεύσεως καὶ Κυβερνήσεως καὶ τότε ἡ συνεννόησις περιέχει γενικῶς πολιτικὴν συζήτησιν καὶ παραίτησις ἀπὸ τὸ θέμα τῆς ἐμπιστοσύνης ἢ δὲν ὑπάρχει συνεννόησις καὶ ἕκαστον Κόμμα λαμβάνει τὰς ἀποφάσεις του ἐλευθέρως, χωρὶς νὰ δεσμεύεται ἀπέναντι οὐδενός. Εἰς τὴν συγκεκριμένην περίπτωσιν ὑπάρχει συνεννόησις Κυβερνήσεως καὶ Ἀντιπολιτεύσεως, πρὸς διεξαγωγὴν μόνον γενικῆς πολιτικῆς συζητήσεως. Ὑπάρχει, ἑπομένως, εἰς τὴν σημερινὴν συγκεκριμένην περίπτωσιν αὐτοδέσμευσις.

§19Η. ΗΛΙΟΥ. Διὰ τὴν παροῦσαν συζήτησιν, ὑπάρχει ἡ ἑξῆς πρόβλεψις, κύριε Πρόεδρε.

§20Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἐὰν ἔλαβον τὸν λόγον τώρα, προώρως ἴσως, εἶναι διότι εἶχον τὴν πρωτοβουλίαν καὶ ἐπιθυμῶ εἰλικρινῶς μίαν καλόπιστον συζήτησιν ἐπὶ τοῦ θέματος. Ὀρθότατα ὑπεστηρίξατε, ὅτι ἕκαστον Κόμμα ἔχει τὰ δικαιώματά του καὶ εἶναι ἀδύνατον ἐκ τῶν προτέρων νὰ παραιτηθῇ ἀπὸ τὴν ἄσκησιν τῶν δικαιωμάτων του. Ἡ περίπτωσις, ὅμως, εἶναι εἰδική. Ἐὰν δὲν ἐπήρχετο συνεννόησις Κυβερνήσεως καὶ Ἀντιπολιτεύσεως, ἕκαστον Κόμμα θὰ ἤσκει ἀδεσμεύτως τὰ δικαιώματά του. Εἰς τὴν συγκεκριμένην, ὅμως, περίπτωσιν, ἔγινε συνεννόησις, ὅπως διεξαχθῇ γενικὴ πολιτικὴ συζήτησις. Ἑπομένως, ἢ ὑπάρχει συνεννόησις γενικῆς πολιτικῆς συζητήσεως, ἡ ὁποία περιέχει τὴν παραίτησιν καὶ ἀπὸ τὴν πρότασιν ἐμπιστοσύνης, ἢ δὲν ὑπάρχει συνεννόησις καὶ τότε ἕκαστος εἶναι ἐλεύθερος εἰς τὰς ἀποφάσεις του.

§21Η. ΗΛΙΟΥ. Νομίζω, ὅτι ἡ παρέμβασις τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ἀρχηγοῦ τοῦ Δημοκρατικοῦ Φιλελευθέρου Κόμματος, ἴσως παρεγνώρισεν ὡρισμένα στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα προκύπτουν ἐκ τῆς πείρας τοῦ Σώματος. Ἐπερωτήσεις ἥσσονος σημασίας ἢ ἥσσονος περιεχομένου καθ’ ὕλην καὶ ἔκτασιν, κρατοῦν δύο καὶ τρεῖς μῆνας τὴν Βουλὴν καὶ εἶναι πρόβλεψις, ἡ ὁποία διετυπώθη ἤδη καὶ ὑπὸ τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως καὶ ὑπὸ τῶν κ.κ. Πολιτικῶν Ἀρχηγῶν, ὅτι αἱ δύο ἐπερωτήσεις ἐπὶ τοῦ οἰκονομικοῦ καὶ ἐξωτερικοῦ θέματος, συζητούμεναι, θὰ συμπαρασύρουν περίπου τὸ σύνολον τῆς ἡμερησίας διατάξεως τῶν ἐπερωτήσεων, διότι περίπου ὅλαι, μὲ ὀλίγας τινὰς ἐξαιρέσεις, συνάπτονται μὲ τὸ οἰκονομικὸν θέμα καὶ δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία, ὅτι θὰ τεθοῦν ἐν συνεχείᾳ πρὸς τὰς δύο ἐπιλεγείσας διὰ νὰ συζητηθοῦν, ὁπότε εἶναι δυνατὸν ἡ συζήτησις αὐτὴ νὰ διαρκέσῃ μέχρι Φεβρουαρίου καὶ μέχρι Μαρτίου, κατὰ τὴν πεῖραν, τὴν ὁποίαν αἱ ἐργασίαι τοῦ Σώματος μᾶς ἔχουν δώσει.

§22Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως). Ἐὰν εὑρίσκεται εἰς τὴν πρόθεσίν σας ἡ συζήτησις νὰ διαρκέσῃ μέχρι τοῦ Φεβρουαρίου καὶ τοῦ Μαρτίου, εἶναι προτιμότερον νὰ κάμωμεν αὐτὸ τὸ ὁποῖον εἶπον προηγουμένως: Ἢ νὰ κάμετε πρότασιν μομφῆς, ἢ νὰ θέσωμεν πολιτικὸν θέμα, ὥστε νὰ ἔχετε τὴν δυνατότητα νὰ κρίνετε ἐν τῷ συνόλῳ τὸ κυβερνητικὸν ἔργον. Διότι ἐὰν πρόκειται ἐπὶ τέσσαρες μῆνες νὰ ἀσχολούμεθα μὲ τὰς δύο αὐτὰς ἐπερωτήσεις, ὁσονδήποτε γενικὸν καὶ ἂν εἶναι τὸ περιεχόμενόν των, δὲν εἶναι δυνατὸν τὸ Κοινοβούλιον νὰ σταθῇ εἰς τὴν κοινὴν συνείδησιν. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ καθηλωθῇ ἡ Κυβέρνησις καὶ ἄπρακτος καὶ ἀδρανὴς νὰ παρακολουθῇ ἐπὶ τέσσαρες μῆνες τὴν γενικὴν αὐτὴν συζήτησιν. Θὰ παρεκάλουν νὰ ἔχετε ὑπ’ ὄψιν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἠδύνατο, ἀρνουμένη τὴν πρότασιν τῶν γνωστῶν ἐπερωτήσεων, κατὰ ἕνα τρόπον νὰ ἐξαναγκάσῃ τὴν Ἀντιπολίτευσιν νὰ ὑποβάλῃ τὴν πρότασιν μομφῆς, ἐφ’ ὅσον ἐπιθυμεῖ γενικὴν πολιτικὴν συζήτησιν. Παρὰ ταῦτα, δὲν ἔκαμε χρῆσιν αὐτοῦ τοῦ μέτρου καὶ ἐπροτίμησε νὰ διευκολύνῃ τὴν Ἀντιπολίτευσιν, ἀποδεχθεῖσα τὴν πρόταξιν τῶν ἐπερωτήσεων. Δὲν ἀντιλαμβάνομαι, διατὶ τὴν καλὴν θέλησιν καὶ τὴν καλὴν πίστιν τῆς Κυβερνήσεως, νὰ διευκολύνῃ τὴν συζήτησιν, θὰ πρέπει νὰ ἐκμεταλλευθῆτε κατὰ τρόπον, ὥστε νὰ ὁδηγηθῇ ἡ συζήτησις εἰς μίαν περιπέτειαν. Ἡ Κυβέρνησις εἶναι, ἐπαναλαμβάνω, πρόθυμος νὰ συζητήσῃ, ἀλλὰ δὲν εἶναι πρόθυμος νὰ παρασυρθῇ εἰς περιπέτειαν.

§23Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω καὶ πάλιν, ὅτι τὸ ζήτημα μετατοπίζεται. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ προβλεφθῇ, ἐπὶ τῇ βάσει τῆς κεκτημένης πείρας —εἶναι ἄλλο πρᾶγμα ἐὰν προτιθέμεθα νὰ συνεχίσωμεν μέχρι Φεβρουαρίου ἢ Μαρτίου, εἶναι ἄλλο πρᾶγμα καὶ τελείως ξένον πρὸς τὰς προθέσεις τῆς πτέρυγος αὐτῆς. Ὁ περιορισμὸς ὅμως εἰς ὡρισμένον ἀριθμὸν συνεδριάσεων, εἶναι πρᾶγμα τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ γίνῃ ἀπὸ ὅλα τὰ Κόμματα καὶ τὸ ὁποῖον θὰ προϋπέθετε καὶ τὴν συνεννόησιν ἑνὸς σημαντικοῦ ἀριθμοῦ ἀνεξαρτήτων βουλευτῶν. Δὲν εἶναι δυνατόν, ἑπομένως, κανένα Κόμμα, ὁσονδήποτε αὐτὸ καὶ ἐὰν ἔχῃ τὴν θέλησιν καὶ ἔχομεν τὴν θέλησιν νὰ διευκολύνωμεν καὶ νὰ συμβάλωμεν εἰς τὴν συντόμευσιν τῆς συζητήσεως καὶ ὄχι εἰς τὴν διαιώνισιν, δὲν εἶναι δυνατὸν κανένα κόμμα νὰ δεχθῇ, ὅτι αἱ συζητήσεις θὰ περιορισθοῦν μέχρι τέλους τοῦ ἔτους. Θὰ ἦτο ἀσμένως ἀποδεκτὸν τοῦτο, ἐάν, ὅμως, πρόκειται νὰ παραταθῇ ἐπ’ ἀόριστον, εἶναι παράλογον νὰ ὑποτεθῇ καὶ εἶναι ξένον πρὸς τὴν κοινοβουλευτικὴν πεῖραν καὶ τὴν ἡμεδαπῆ καὶ τὴν διεθνῆ, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ἀνακύψῃ τοιοῦτον θέμα.

§24Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως). Τὸ νὰ λέγωμεν, ὅτι ἡ συζήτησις θὰ παραταθῇ ἐπ’ ἀόριστον, χωρὶς κανεὶς νὰ δύναται νὰ ἐλέγχῃ τὴν συζήτησιν, αὐτὸ εἶναι ἀπαράδεκτον. Πῶς δυνάμεθα νὰ εἴπωμεν, ὅτι ἀρχίζομεν μίαν συζήτησιν, χωρὶς νὰ γνωρίζωμεν πῶς θὰ διεξαχθῇ καὶ πότε θὰ τερματισθῇ; Διεπιστώθη ἑκατέρωθεν ἡ ἐπιθυμία νὰ γίνῃ συζήτησις. Εἶναι ἀνάγκη δι’ αὐτὸ νὰ εὕρωμεν τὴν ὀρθοτέραν διαδικασίαν, ἡ ὁποία θὰ διευκολύνῃ τὴν συζήτησιν καὶ θὰ ἐπιτρέψῃ νὰ διεξαχθῇ αὐτή, κατὰ τρόπον, ὥστε νὰ μὴ κλονισθῇ ἡ ἐμπιστοσύνη τοῦ κόσμου πρὸς τὸ Κοινοβούλιον. Ἤδη, ἕνα Κόμμα τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ἀφ’ ἑνὸς ἐπιφυλάσσεται νὰ διατυπώσῃ πρότασιν μομφῆς κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς συζητήσεως, ἀφ’ ἑτέρου κάμνει τὴν πρόβλεψιν, ὅτι ἠμπορεῖ αὐτὴ ἡ συζήτησις νὰ διαρκέσῃ 2–3 μῆνες. Θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ ἀντιληφθῆτε, ὅτι ἡ Κυβέρνησις, ὑπὸ τὰς συνθήκας αὐτάς, εἶναι ὑποχρεωμένη, χωρὶς νὰ ἔχῃ ἀνάγκην νὰ κάμῃ περιττὴν ἐπίδειξιν δυνάμεως, νὰ θέσῃ πολιτικὸν θέμα. Ἡ Κυβέρνησις, ἐκθέτουσα ἀπόψε τὴν πολιτικήν της, ζητεῖ ἐπ’ αὐτῆς τὴν ἐμπιστοσύνην τοῦ Σώματος. (Χειροκροτήματα).

§25ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, ἔχει τὸν λόγον.

§26Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, μοῦ ἐπιτρέπετε. Ἐτέθη πολιτικὸν θέμα ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως; ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, διατὶ νὰ ὁμιλήσῃ ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ;

§27ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ τὸ θέσῃ διὰ τοῦ κ. ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ.

§28Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως). Κύριε Πρόεδρε, θέτω πολιτικὸν θέμα. Τὸ θέτω ἐκθέτων τὴν κυβερνητικὴν πολιτικήν, ἐπὶ τῆς ὁποίας καὶ ζητῶ τὴν ἐμπιστοσύνην τοῦ Σώματος. Συνεπῶς, εἶναι δυνατὸν ἡ Ἀντιπολίτευσις ἢ νὰ λάβῃ τὸν λόγον ἀμέσως, ἢ νὰ ἐπιφυλαχθῇ νὰ ἀπαντήσῃ; (Χειροκροτήματα).

§29ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ κ. Α. Πρωτοπαπαδάκης, ἔχει τὸν λόγον.

§30Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Κύριοι βουλευταί, ἀπὸ διαφόρους πλευράς, τοῦ ἐσωτερικοῦ καὶ ὄχι τοῦ ἐξωτερικοῦ, διετυπώθησαν τελευταίως σκέψεις καὶ ἀπόψεις ἀπαισιόδοξοι διὰ τὴν ἐξέλιξιν τῆς οἰκονομίας μας. Ἔγινε λόγος περὶ ὑφέσεως, περὶ κάμψεως καὶ περὶ οἰκονομικῆς κρίσεως ἀκόμη. Εἶναι, λοιπόν, σκόπιμον νὰ ἐκτεθοῦν πρὸς τὴν Βουλὴν τὰ δεδομένα τῶν οἰκονομικῶν μας πραγμάτων, εἰς τρόπον ὥστε νὰ δύναται ἕκαστος νὰ μορφώσῃ γνώμην, βασιζομένην ἐπὶ στερεῶν θεμελίων. Πέραν ἀπὸ τὴν ἐθνικὴν ἀσφάλειαν, κύριοι βουλευταί, πέραν ἀπὸ τὴν πολιτικὴν ἀσφάλειαν καὶ σταθερότητα, ἀπὸ τοῦ 1955 τὴν ζωὴν εἰς τὸν τόπον αὐτὸν χαρακτηρίζει καὶ οἰκονομικὴ σταθερότης. Ὁ τιμάριθμος κόστους ζωῆς, κατὰ τὸ χρονικὸν διάστημα, ἀπὸ τοῦ 1955 μέχρι καὶ τοῦ 1958, ηὐξήθη κατὰ 7,5% μόνον καὶ λέγω μόνον, διότι εἰς ἄλλας χώρας, πλουσιωτέρας ἢ πτωχοτέρας ἀπὸ τὴν ἰδικήν μας, ἡ μεταβολὴ τοῦ τιμαρίθμου ὑπῆρξε μεγαλυτέρα. Εἰς τὴν Γερμανίαν καὶ εἰς τὰς Ἡνωμένας Πολιτείας, κατὰ τὸ χρονικὸν αὐτὸ διάστημα, ὁ τιμάριθμος τοῦ κόστους ζωῆς ηὐξήθη κατὰ 8%. Εἰς τὴν Ὁλλανδίαν κατὰ 10%, εἰς τὴν Νορβηγίαν κατὰ 12%, εἰς τὴν Γαλλίαν κατὰ 20%, εἰς τὴν Τουρκίαν κατὰ 44%. Εἰς τὸ σημεῖον αὐτό, θὰ ἤθελα νὰ παρατηρήσω καὶ παρακαλῶ νὰ προσέξετε, ὅτι κατὰ τὸ αὐτὸ χρονικὸν διάστημα, τὰ μέσα ἡμερομίσθια εἰς τὴν Ἑλλάδα ηὐξήθησαν κατὰ 21,5%. Ὁ τιμάριθμος 7,5% καὶ τὰ ἡμερομίσθια 21,5%. Ἄλλος συντελεστής, ἀποφασιστικῆς σημασίας διὰ τὴν οἰκονομικὴν σταθερότητα, ὑπῆρξεν ἡ ἀπὸ τοῦ 1956 ἐπιτευχθεῖσα ἰσοσκέλισις τῶν τρεχόντων προϋπολογισμῶν τοῦ Κράτους. Δὲν πρόκειται δὲ μόνον περὶ ἰσοσκελίσεως τῶν τρεχόντων προϋπολογισμῶν, ἀλλὰ πρόκειται καὶ περὶ οὐσιώδους συμβολῆς τοῦ προϋπολογισμοῦ εἰς τὰς δημοσίας ἐπενδύσεις. Καὶ πάλιν ἐδῶ πρέπει νὰ παρατηρήσω, ὅτι κατὰ τὸ αὐτὸ χρονικὸν διάστημα καὶ παρὰ τὴν βελτίωσιν ποὺ σᾶς ἀνέφερον, ὁ προϋπολογισμὸς ἐπεβαρύνθη μὲ 1.665.000.000, λόγῳ αὐξήσεων πρὸς τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους καὶ τοὺς συνταξιούχους. Ἡ αὔξησις αὐτή, σημαίνει 32%. Βεβαίως, αὐτὰ δὲν ἔγιναν αὐτομάτως. Αὐτὸ εἶναι συνέπεια τῆς σταθερῶς ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν ἀκολουθουμένης πολιτικῆς τῆς οἰκονομικῆς σταθερότητος, σταθερότητος ὡς πρὸς τὰς τιμάς, ἀλλὰ συγχρόνως αὐξήσεως τῆς ἀγοραστικῆς δυνάμεως τῶν μεγάλων μαζῶν τοῦ λαοῦ. Ἐπακόλουθον τῆς τοιαύτης χαρακτηριστικῆς διὰ τὸν τόπον μας ἀσφαλείας καὶ σταθερότητος ὑπῆρξεν, ὅπως εἶναι φυσικὸν ἄλλωστε, ἡ ἑδραίωσις τῆς ἐμπιστοσύνης πρὸς τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος καὶ πρὸς τὸ νόμισμά του, πρὸς τὴν δραχμήν. Δὲν πιστεύω νὰ ἀμφισβητῇ κανένας, ὅτι ἡ συνεπείᾳ τῆς ἐμπιστοσύνης ταύτης ἀνάπτυξις τῆς οἰκονομικῆς δραστηριότητος εἰς τὴν Χώραν μας κατὰ τὸ παρελθὸν διάστημα, περὶ τοῦ ὁποίου ὁμιλῶ, δὲν ἔχει τὸ προηγούμενόν της εἰς τὴν Ἑλληνικὴν ἱστορίαν. Μερικοὶ ἀριθμοὶ θὰ σᾶς δώσουν σαφεστέραν εἰκόνα. Ὅπως γνωρίζετε, ἓν ἀπὸ τὰ δείγματα τῆς ἐμπιστοσύνης, εἶναι ἡ αὔξησις τῶν ἰδιωτικῶν καταθέσεων. Αἱ ἰδιωτικαὶ καταθέσεις, λοιπόν, αἱ ὁποῖαι τὴν 31ην Δεκεμβρίου 1955 ἀνήρχοντο εἰς 3.102 ἑκατ., ἀνῆλθον τὴν 31ην Δεκεμβρίου 1958 εἰς 10.099 ἑκατ., ὑπερτριπλασιάσθησαν δηλαδή. Αἱ καταθέσεις, αἱ ἰδιωτικαὶ πάντοτε, εἰς τὰς 30 Σεπτεμβρίου 1959, εἶχον ἀνέλθει εἰς 12.194 ἑκατ. Ἔχει δηλαδὴ τετραπλασιασθῆ ἀπὸ τὸν Δεκέμβριον τοῦ 1955. Ἡ χρηματοδότησις τῆς οἰκονομίας, ἀπὸ 11.631 ἑκατ. εἰς τὰς 31 Δεκεμβρίου 1955, ηὐξήθη τὴν 31ην Δεκεμβρίου 1958 εἰς 22.312 ἑκατ. Εἰς τὰς 31 Αὐγούστου 1959, ἡ χρηματοδότησις ἀνήρχετο εἰς 22.929 ἑκατ., ἔναντι ὅμως 20.678 ἑκατ. τῆς ἀντιστοίχου ἡμερομηνίας τοῦ περυσινοῦ ἔτους. Αἱ ἰδιωτικαὶ ἐπενδύσεις, ἀπὸ 6.298 ἑκατ. τὸ 1955, ηὐξήθησαν εἰς 10.980 ἑκατ. τὸ 1958. Ἐάν, κύριοι βουλευταί, οἱ ἀριθμοὶ δὲν ἀποτελοῦν ἀκλονήτους ἀποδείξεις ἐμπιστοσύνης καὶ αἰσιοδοξίας διὰ τὸ μέλλον τῆς χώρας αὐτῆς, ἐρωτῶ τί ἄλλο πράγματι δύνανται οἱ ἀριθμοὶ αὐτοὶ νὰ σημαίνουν; Τὴν καλλιτέραν, ὅμως, εἰκόνα διὰ τὴν πρόοδον τοῦ τόπου παρέχουν οἱ ἀριθμοὶ τοῦ ἐθνικοῦ μας εἰσοδήματος. Οἱ ἀριθμοὶ διὰ τὸ 1958, δὲν ἔχουν ἀκόμη δημοσιευθῆ. Ἔχει δοθῆ ἤδη ἡ ἐντολὴ τῆς δημοσιεύσεώς των. Ἐγώ, ὅμως, θὰ τοὺς ἀναφέρω ἐδῶ τώρα. Σᾶς ὑπενθυμίζω, ὅτι τὸ ἐθνικόν μας εἰσόδημα τὸ 1955 εἶχεν ἀνέλθει εἰς 54.623 ἑκατ., τὸ ἐθνικόν μας εἰσόδημα κατὰ τὸ ἔτος 1958 ἀνῆλθεν εἰς 73.181 ἑκατ. Ἡ αὔξησις μεταξὺ τῶν δύο ἀριθμῶν ἰσοῦται πρὸς 33,9%. Εἴχομεν δηλαδὴ μέσην ἐτησίαν αὔξησιν 11,3%, ἐνῷ παραλλήλως, ὅπως σᾶς εἶπον προηγουμένως, ἡ αὔξησις τοῦ κόστους τῆς ζωῆς ἀνῆλθε κατὰ τὸ αὐτὸ χρονικὸν διάστημα εἰς 7,5%. Ἀλλὰ ἡ αὔξησις τοῦ ἐθνικοῦ μας εἰσοδήματος, δύναται νὰ συγκριθῇ πρὸς τὰς ἀναλόγους αὐξήσεις τῶν ἐθνικῶν εἰσοδημάτων καὶ ἄλλων χωρῶν. Θὰ ἀναφέρω δὲ τοὺς ἀριθμούς, τοὺς ἀναγομένους εἰς σταθερὰς τιμάς, διότι δὲν ἔχω τοὺς ἀριθμοὺς εἰς τρεχούσας τιμάς. Ὁ μέσος ὅρος τῆς αὐξήσεως τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος εἰς τιμὰς σταθερὰς εἰς τὴν Ἰταλίαν καὶ εἰς τὴν Τουρκίαν, ἀνῆλθε κατ’ ἔτος εἰς 5%. Εἰς τὴν Ἀγγλίαν, εἰς τὰς Ἡνωμένας Πολιτείας, τὸν Καναδᾶν ἀφ’ ἑνός, τὴν Αἴγυπτον, τὴν Ἀργεντινὴν καὶ τὸ Μεξικόν, ἀφ’ ἑτέρου εἰς 2%. Ἐνῷ ἡ σημειωθεῖσα κατὰ τὸ αὐτὸ χρονικὸν διάστημα αὔξησις εἰς σταθερὰς τιμὰς τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος τῆς Χώρας μας, ἀνῆλθεν εἰς 6,5% κατὰ μέσον ὅρον ἐτησίως. Τὸ ἀγροτικὸν εἰσόδημα ἀπὸ 19.428 ἑκατ., εἰς τὰ ὁποῖα εἶχεν ἀνέλθει τὸ 1955, ηὐξήθη τὸ 1958 εἰς 23.966 ἑκατ. Ἡ αὔξησις αὐτὴ ἰσοδυναμεῖ πρὸς 23,3%. Τὸ εἰσόδημα τῆς μεταποιήσεως ἀπὸ 10.560 ἑκατ. τὸ 1955, ηὐξήθη εἰς 14.064 τὸ 1958. Ἡ αὔξησις αὐτὴ εἶναι 33,7%. Τὸ εἰσόδημα τῶν λοιπῶν κλάδων (ἐμπορίου, μεταφορῶν, τουρισμοῦ, ὑπηρεσιῶν κλπ.), ἀπὸ 24.635 ἑκατ. τὸ 1955, ηὐξήθη εἰς 35.151 ἑκατ. τὸ 1958. Ἡ αὔξησις εἶναι 42,6%. Τὸ κατὰ κεφαλὴν εἰσόδημα εἰς δολλάρια, ἀπὸ 214 δολλάρια τὸ 1955, ηὐξήθη εἰς 280 τὸ 1958, ἤτοι κατὰ 31%. Ἀντιλαμβάνεσθε, κύριοι βουλευταί, τί σημαίνει, ὅταν τὸ μὲν κατὰ κεφαλὴν εἰσόδημα αὐξάνεται 31%, ὁ δὲ τιμάριθμος τοῦ κόστους τῆς ζωῆς κατὰ τὸ αὐτὸ χρονικὸν διάστημα αὐξάνει μόνον 7,5%. Ὁμολογουμένως χρειάζεται πολὺς κόπος, νομίζω, διὰ νὰ ἠμπορῇ κανεὶς μὲ αὐτοὺς τοὺς ἀριθμοὺς νὰ εἶναι ἀπαισιόδοξος. Ἐκεῖνο, ὅμως, κύριοι βουλευταί, τὸ ὁποῖον εἶναι ἰδιαιτέρως ἀξιοπρόσεκτον, εἶναι ὅτι ἡ οἰκονομία μας ἐξηκολούθησε καὶ τὸ 1958 τὴν ἀνοδικήν της πορείαν, παρὰ τὴν διεθνῆ ὕφεσιν, ἡ ὁποία ἤρχισε τὸ 1957 καὶ ἡ ὁποία ἐξηκολούθησε σχεδὸν ἀμείωτος τὸ 1958 καὶ τὰς ἀρχὰς τοῦ 1959. Τὸ 1958 τὸ παγκόσμιον σύνολον τῶν ἐξαγωγῶν παρουσιάζει μείωσιν 4,9%, ἔναντι τοῦ παγκοσμίου συνόλου τῶν ἐξαγωγῶν κατὰ τὸ προηγούμενον ἔτος, τὸ 1957. Διὰ τὰς Η.Π.Α. ἡ μείωσις, διὰ τὸ ἔτος 1958, ἐν συγκρίσει πρὸς τὸ 1957, ἀνῆλθεν εἰς 14,4%, διὰ τὴν Ἀγγλίαν 6,11%, διὰ τὴν Νορβηγίαν 9½%, διὰ τὴν Τουρκίαν 28,4%. Κατὰ τὸ αὐτὸ ἔτος 1958, αἱ ἐξαγωγαὶ αἱ ἰδικαί μας παρουσίασαν αὔξησιν ἔναντι τοῦ 1957, αὔξησιν ἴσην πρὸς 5,9%. Εἶναι, ἐπίσης, ἀξιοπρόσεκτον πῶς ἐξηλίχθησαν αἱ ἐξαγωγαί μας πρὸς τὰς Χώρας τῆς Ἀνατολικῆς Εὐρώπης. Ἀπὸ 8½ ἑκατ. δολλάρια κατὰ τὸ 1955, ἀνῆλθον αὗται κατὰ τὸ 1958 εἰς 38 ἑκατ. δολλάρια. Τὸ μόνον σημεῖον, τὸ ὁποῖον θὰ ἠδύνατο, ὁ μὴ ἐξετάζων ἐπαρκῶς τὰ πράγματα, νὰ θεωρήσῃ ὡς δυσμενές, ἦτο ἡ κατὰ τὸ 1958 μείωσις τοῦ συναλλαγματικοῦ μας ἀποθέματος. Πράγματι, ἀπὸ 200 ἑκατ. τοῦ τέλους Δεκεμβρίου 1955 καὶ 204 ἑκατ. τοῦ τέλους Δεκεμβρίου 1956, κατῆλθε τοῦτο κατὰ τὸ τέλος Δεκεμβρίου 1957 εἰς 193 ἑκατ. καὶ κατὰ τὸ τέλος τοῦ 1958 εἰς 170 ἑκατομ. Πέρυσι τὸν Σεπτέμβριον, εὑρίσκετο εἰς τὸ ὕψος τῶν 155 ἑκατ. δολλαρίων. Ἐφέτος, τέλος Σεπτεμβρίου, εὑρίσκεται εἰς τὸ ὕψος τῶν 183,6 ἑκατ. δολλαρίων. Ἀντιλαμβάνεσθε, λοιπόν, ὅτι καὶ εἰς τὸ σημεῖον αὐτό, ἡ κατάστασις ἐμφανίζεται πολὺ καλλιτέρα ἀπὸ πέρυσι. Νομίζω, λοιπόν, καὶ δὲν θέλω νὰ σᾶς κουράσω μὲ περισσοτέρους ἀριθμούς, νομίζω, ὅτι οἱ ἀριθμοὶ ποὺ σᾶς ἀνέφερα, χαρακτηρίζουν ἐπαρκῶς τὴν τριετίαν αὐτὴν ἀπὸ τοῦ 1955 μέχρι καὶ τοῦ 1958. Ἔγινε πολὺς θόρυβος καὶ πολλὰ ἐλέχθησαν, ὅτι δὲν πᾶμε καλά, ὅτι ὑπάρχει στασιμότης κτλ. Ἀλλά, κύριοι βουλευταί, παρὰ τὴν δύναμιν ποὺ ἔχουν οἱ κακοὶ λόγοι, οἱ ἀριθμοὶ ἔχουν μεγαλυτέραν δύναμιν καὶ νομίζω, ὅτι ἡ ἀπάντησις ποὺ δίδεται διὰ τῶν ἀριθμῶν, εἶναι ἀδύνατον νὰ κλονισθῇ καὶ ἀπὸ τὸν καλλίτερον ρήτορα. Ἐπειδή, ὅμως, ἔγινε πολὺς λόγος καὶ περὶ τοῦ ὅτι τὸ ἔτος 1958 παρουσιάζει στασιμότητα εἰς τὴν ἐξέλιξιν τῆς οἰκονομίας μας, ἔναντι ὄχι τοῦ 1955, ἀλλὰ ἔναντι τοῦ 1957, θὰ προβῶ, κύριοι βουλευταί, εἰς μίαν σύντομον σύγκρισιν τῶν ἀριθμῶν ποὺ παριστάνουν τὰ οἰκονομικὰ μεγέθη τῶν δύο αὐτῶν ἐτῶν. Οἱ ἀριθμοὶ σᾶς εἶναι γνωστοί, διότι οἱ μὲν ἀριθμοὶ τῶν 1956–57 ἔχουν ἤδη δημοσιευθῆ, τοὺς δὲ ἀριθμοὺς τοῦ 1958 σᾶς τοὺς ἀνέφερα τώρα. Μεταξὺ τοῦ ἀριθμοῦ 69.495 ἑκατ. ποὺ εἶναι τὸ ὕψος τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος τοῦ 1957 ἀφ’ ἑνὸς καὶ τοῦ ἀριθμοῦ 73.181 ἑκατ. πού, ὅπως σᾶς εἶπα εἶναι τὸ ὕψος τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος τοῦ 1958 ἀφ’ ἑτέρου, ὑπάρχει μία διαφορά, ἡ ὁποία ἰσοῦται πρὸς 5,3. Ἡ αὔξησις εἰς τρεχούσας τιμὰς τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος, ἀπὸ τοῦ 1957 εἰς τὸ 1958, ἀνέρχεται εἰς 5,3%. Ἡ αὔξησις τοῦ καθαροῦ ἐγχωρίου προϊόντος εἶναι ἀκόμη μεγαλυτέρα, εἶναι 6%. Ἐπειδή, ὅμως, εἴχαμε μείωσιν, λόγῳ τῆς διεθνοῦς ὑφέσεως, εἰς τὸ καθαρὸν ἐκ τῆς ἀλλοδαπῆς εἰσόδημά μας, διὰ τοῦτο φθάνομεν εἰς τὸν ἀριθμὸν 5,3%. Εἰς τρεχούσας τιμάς, δηλαδὴ εἰς δραχμάς, τὸ εἰσόδημα ἀπὸ τοῦ 1957 ἕως τοῦ 1958 ηὐξήθη κατὰ 5,3%. Κατὰ τὸ ἴδιον χρονικὸν διάστημα ὁ τιμάριθμος κόστους ζωῆς ηὐξήθη μόνον κατὰ 1,4%. Εἶναι προφανές, ὅτι ἔχομεν σαφῆ αὔξησιν τῆς ἀγοραστικῆς δυνάμεως τοῦ ἐθνικοῦ μας εἰσοδήματος. Κατὰ τὸ 1958 εἴχαμεν μείωσιν τῆς ἀγροτικῆς μας παραγωγῆς. Ἡ ἀγροτικὴ παραγωγὴ τοῦ 1958 ἦτο κατὰ 5,6% κατωτέρα τῆς ποσότητος τῆς ἀγροτικῆς παραγωγῆς τοῦ προηγουμένου ἔτους 1957, ἐνῷ ἡ ἀξία τῆς παραγωγῆς τοῦ 1958 ἀνελθοῦσα, ὅπως εἶπον καὶ προηγουμένως, εἰς 23.966 ἑκατ. δραχμῶν, παρουσιάζει αὔξησιν ἔναντι τῆς εἰς δραχμὰς ἀξίας τῆς παραγωγῆς τοῦ 1957 κατὰ 0,7%. Δηλαδή, μὲ μικροτέραν ποσότητα παραγωγῆς ἀγροτικῶν προϊόντων, ἐπετεύχθη τὸ αὐτὸ χρηματικὸν εἰσόδημα, τὸ ὁποῖον σημαίνει, κύριοι βουλευταί, ὅτι κατὰ σταθμικὸν μέσον ὅρον, αἱ τιμαὶ τῆς ἀγροτικῆς παραγωγῆς τοῦ 1958 ὑπῆρξαν ηὐξημέναι ἔναντι τοῦ ἀντιστοίχου μέσου ὅρου τῶν τιμῶν τῆς παραγωγῆς τοῦ 1957 κατὰ 6,8%. Ἐπίσης κατὰ τὸ 1958, αἱ μὲν δημόσιαι καὶ παράλληλοι ἐπενδύσεις ηὐξήθησαν κατὰ 4%, αἱ δὲ ἰδιωτικαὶ ἐπενδύσεις ηὐξήθησαν κατὰ 31,1%. Τὸ σύνολον τῶν ἐπενδύσεων, δημοσίων καὶ ἰδιωτικῶν, ἀνέρχεται εἰς ὕψος 15.320 ἑκατ. καὶ παρουσίασαν αὔξησιν ἔναντι τοῦ 1957 ἴσην πρὸς 22,3%. Καὶ ἐρωτᾶται: Ὑπὸ τὰς συνθήκας αὐτάς, πρόκειται, διὰ τὸ 1958, περὶ στασιμότητος, ἢ περὶ συνεχιζομένης σταθερᾶς οἰκονομικῆς ἀνόδου; Θὰ διακινδυνεύσω, κύριοι βουλευταί, προβλέψεις διὰ τὸ 1959. Βεβαίως διὰ τὸ τρέχον ἔτος, εἶναι ἀδύνατον νὰ ἔχωμεν ἀσφαλεῖς ἀριθμούς. Ὑπάρχουν, ὅμως, ἐκτιμήσεις καὶ προβλέψεις, αἱ ὁποῖαι εἶναι δυνατὸν νὰ μᾶς δώσουν μία εἰκόνα, μὲ τὴν ἀμφιβολίαν βεβαίως πάντοτε, ποὺ ἐνυπάρχει εἰς μίαν εἰκόνα, ποὺ σχηματίζεται ἀπὸ ἐκτιμήσεις καὶ προβλέψεις. Εἰς τὸν ἀγροτικὸν τομέα, συμφώνως πρὸς τὰς τελευταίας πληροφορίας ποὺ ἔχει συγκεντρώσει τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας, κατὰ τὰς ὁποίας ἡ μὲν ποσότης τοῦ παραχθέντος σίτου ὑπολογίζεται εἰς 1.780.000 τόννους, ἡ δὲ ποσότης τοῦ ἐλαίου ἐκτιμᾶται εἰς 167.000 τόννους, προβλέπεται, ἐκτιμᾶται ἐὰν θέλετε, ὅτι ἡ αὔξησις τῶν ποσοτήτων τῆς ἀγροτικῆς παραγωγῆς, ἐν συγκρίσει μὲ τὸ προηγούμενον ἔτος, θὰ ἀνέλθῃ εἰς 6,4%. Δὲν προβλέπεται αὔξησις τῶν τιμῶν τῶν ἀγροτικῶν προϊόντων. Εἰς ὡρισμένα ἀγροτικὰ προϊόντα εἶναι γνωστὸν ὅτι εἴχομεν καὶ μείωσιν τῶν τιμῶν, ἀλλὰ θὰ σᾶς ὑπενθυμίσω, ὅτι εἰς πλεῖστα ἄλλα ἀγροτικὰ προϊόντα εἴχομεν τιμὰς ηὐξημένας. Δὲν ἐπιθυμῶ τώρα νὰ σᾶς ἀναφέρω τὰς τιμὰς ἄλλων προϊόντων. Καὶ μία ἁπλῆ ἐπισκόπησις τοῦ δελτίου τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης, θὰ σᾶς πείσῃ περὶ τούτου. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εὑρισκώμεθα μὲ τὴν ἐντύπωσιν τῆς μειώσεως ἐνδεχομένως κατὰ τι τῆς τιμῆς τοῦ σίτου. Θὰ ἰδῆτε δὲ ἀπὸ τὸ δελτίον τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης, ὅτι διὰ τὸν σῖτον ἡ μέση τιμὴ κατὰ τὸ 10μηνον τοῦ 1958 ἦτο 2,61 δραχμαὶ κατὰ χιλιόγραμμον. Καὶ ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα ἀναφέρει ὡς μέσην τιμήν, πάλιν διὰ τοὺς μῆνας τοῦ 1959, 2,62.

§31ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Τοῦ 1959.

§32Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Μάλιστα, τοῦ 1959. Εἰς τὸν τομέα τὸν βιομηχανικόν, ἐνῷ εἶχε παρατηρηθῆ μία ἀνάσχεσις τῆς ἀνόδου, ἰδίᾳ εἰς τὴν κλωστοϋφαντουργίαν, καὶ μία κάμψις, ἀπὸ τοῦ Σεπτεμβρίου παρουσιάζεται ἄνοδος πάλιν καὶ ἰδίᾳ τοῦ κλάδου τῆς κλωστοϋφαντουργίας. Ἔχετε, ὅμως, ὑπ’ ὄψει σας, τὸ ἑξῆς: Ὅτι ὁ δείκτης τοῦ Συνδέσμου Βιομηχάνων ὑπολογίζεται βάσει τῶν αὐτῶν πάντοτε 587, νομίζω, βιομηχανιῶν καὶ δὲν λαμβάνονται ὑπ’ ὄψιν αἱ νέαι βιομηχανίαι, αἱ ὁποῖαι ἑκάστοτε ἱδρύονται. Εἰς τὸν δείκτην τοῦ Συνδέσμου Ἑλλήνων Βιομηχάνων δὲν περιλαμβάνεται, π.χ., οὔτε ἡ παραγωγὴ τοῦ Διϋλιστηρίου, οὔτε ἡ παραγωγὴ τῶν Ναυπηγείων, οὔτε ἄλλων νέων βιομηχανιῶν, οὔτε τῆς Πτολεμαΐδος. Ἂν ὑπολογισθοῦν καὶ αὐταὶ ὅλαι, ὅπως καὶ πρέπει νὰ ὑπολογισθοῦν, τότε ἡ ἄνοδος τοῦ δείκτου τῆς μεταποιήσεως, προβλέπεται —ἐπαναλαμβάνω, προβλέψεις γίνονται — διὰ τὸ 1959 εἰς 4%. Δὲν νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ σᾶς ἀπασχολήσω μὲ περισσοτέρους λεπτομερειακοὺς ἀριθμούς. Ἀλλὰ βάσει αὐτῶν τῶν συλλογισμῶν, καταλήγομεν εἰς ἐκτίμησιν διὰ τὸ καθαρὸν ἐγχώριον προϊόν, μὲ σταθερὰς τιμὰς τοῦ 1958 εἰς 63.220 ἑκατ. Ἐπειδὴ δὲ καὶ κατὰ τὸ τρέχον ἔτος τὸ ἐκ τῆς ἀλλοδαπῆς εἰσόδημα προβλέπεται μειωμένον ἔναντι τοῦ περυσινοῦ, ὑπολογίζομεν ὅτι εἰς σταθερὰς τιμὰς τὸ καθαρὸν ἐθνικὸν εἰσόδημά μας θὰ ἀνέλθῃ εἰς 64.720 ἑκατ., τὸ ὁποῖον μᾶς δίδει 5% αὔξησιν, ἔναντι τοῦ ἀντιστοίχου, εἰς σταθερὰς τιμάς, εἰσοδήματος τοῦ 1958. Ἡ αὔξησις τῶν τιμῶν ἐφέτος εἶναι μικρά, καὶ εἰς τρεχούσας τιμὰς τὸ ἐθνικὸν εἰσόδημα διὰ τὸ 1959 προβλέπεται νὰ ἀνέλθῃ εἰς 77.750 ἑκατ., θὰ παρουσιάσῃ δηλαδὴ αὔξησιν εἰς τρεχούσας τιμὰς ἴσην πρὸς 6,2%, ἔναντι ὑπολογιζομένης αὐξήσεως τοῦ τιμαρίθμου κόστους τῆς ζωῆς εἰς 2% περίπου. Βλέπετε, λοιπόν, ὅτι καὶ τὸ 1959, βάσει τῶν δυνατῶν προβλέψεων, αἱ ὁποῖαι, ὅπως εἴδατε, στηρίζονται εἰς θετικὰς σκέψεις, παρουσιάζεται καὶ αὐτὸ μὲ αὔξησιν...

§33Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ κατὰ κεφαλὴν ἐνδιαφέρει περισσότερον. Δὲν μᾶς δίδετε ἀριθμούς.

§34Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Ἐνόμιζα ὅτι δὲν θὰ ἐσπεύδατε νὰ ζητῆτε τὴν κατὰ κεφαλὴν ἐκτίμησιν εἰσοδήματος, δι’ ἕνα εἰσόδημα ποὺ ἐκτιμᾶται κατὰ πρόβλεψιν.

§35Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Σπεύδετε, ὅμως, καὶ ἐκτιμᾶτε τὸ συνολικὸν εἰσόδημα καὶ ἔχομεν καὶ ἡμεῖς τὸ δικαίωμα νὰ ζητήσωμεν πληροφορίας...

§36Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Ἐπαναλαμβάνω ὅτι πρόκειται περὶ ἐκτιμήσεως κατὰ πρόβλεψιν καὶ ἑπομένως, αὕτη ἐνδεχομένως περιέχει καὶ τὰ σφάλματα ποὺ περιέχουν συνήθως αἱ προβλέψεις. Τώρα σεῖς, θέλετε νὰ σᾶς εἴπω ἀκριβῶς καὶ πόσον εἶναι τὸ κατὰ κεφαλὴν εἰσόδημα.

§37Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Διότι ὑπάρχει αὔξησις πληθυσμοῦ καὶ θὰ ἴδετε, ὅτι εἶναι πολὺ μικρότερον.

§38Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Ἡ αὔξησις τοῦ πληθυσμοῦ εἶναι περίπου 0,8% καὶ συνεπῶς, ἀντὶ νὰ ἔχωμεν 6,2% καὶ 5%, θὰ ἔχωμεν ἴσως 5,2% καὶ 4%. Αὐτὸς εἶναι ὁ λογαριασμὸς τὸν ὁποῖον μὲ ἁπλᾶς μαθηματικὰς γνώσεις θὰ ἠμπορούσατε νὰ κάμετε ὁ ἴδιος. Κύριοι βουλευταί, νομίζω, ὅτι οἱ ἀριθμοὶ ποὺ σᾶς ἀνέφερα, δίδουν ἀπάντησιν καὶ ἀπάντησιν συντριπτικὴν εἰς κάθε ἀπαισιόδοξον διάθεσιν. Ἡ ἀδιαλείπτως ἀπὸ τὸ 1955 συνεχιζομένη οἰκονομικὴ πρόοδος τοῦ τόπου εἶναι φανερόν, ὅτι ἐξακολουθεῖ. Δὲν ἀναφέρω τοὺς ἀριθμοὺς αὐτούς, ἢ ἐὰν θέλετε δὲν χρησιμοποιῶ τοὺς ἀριθμοὺς αὐτούς, οὔτε ἡ Κυβέρνησις θέλει τοὺς ἀριθμοὺς αὐτοὺς διὰ νὰ ἐπαναπαυθῇ ἐπ’ αὐτῶν. Ἡ Κυβέρνησις θὰ συνεχίσῃ τὴν καρποφόρον προσπάθειάν της διὰ τὴν συνεχῆ βελτίωσιν τοῦ βιοτικοῦ ἐπιπέδου τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Καὶ ἐνῷ λαμβάνωμεν συνεχῶς ὅλα τὰ ἀπαιτούμενα μέτρα διὰ νὰ ἀντιμετωπίζωμεν τὰς ἑκάστοτε δημιουργουμένας καταστάσεις, ἐπροχώρησεν ἡ Κυβέρνησις καὶ εἰς προγραμματισμόν. Τὸ 1957 ὡς γνωστόν, ὁ Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως συνέστησε τὴν μεγάλην Ἐπιτροπὴν Ἐρεύνης καὶ Ὀργανώσεως τοῦ οἰκονομικοῦ Προγραμματισμοῦ, εἰς τὴν ὁποίαν συνειργάσθησαν χίλια περίπου πρόσωπα, καθηγηταί, ἄλλοι ἐπιστήμονες, δημόσιοι ὑπάλληλοι, ὑπάλληλοι Τραπεζῶν, στελέχη τῶν παραγωγικῶν τάξεων, οἱ ὁποῖοι ἀπέδωσαν μίαν ἐργασίαν, ἡ ὁποία ἐπίσης δὲν ἔχει τὸ προηγούμενόν της εἰς τὴν Ἑλλάδα. Ἡ ἐργασία αὐτὴ περιέχεται εἰς 40 περίπου ὀγκώδη τεύχη, τὰ ὁποῖα εἶναι εἰς τὴν διάθεσιν ὑμῶν, κύριοι βουλευταί, διότι ἔχει σταλῆ καὶ εἰς τὴν Βουλὴν ἱκανὸς ἀριθμὸς ἀντιτύπων. Ἐπειδὴ ὅμως ἦτο ἐπιτακτικὴ ἡ ἀνάγκη νὰ κινῆται ἡ οἰκονομικὴ πολιτικὴ ἐντὸς ὡρισμένων πλαισίων διὰ τοῦτο παρὰ τὴν ἐργασίαν αὐτὴν καὶ πέραν αὐτῆς ἡ Κυβέρνησις κατήρτισε καὶ τὸ προσωρινὸν 5ετὲς πρόγραμμα, τὸ ὁποῖον ἐγνωστοποιήθη πρὸς τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν τὸ τέλος Ἀπριλίου τοῦ τρέχοντος ἔτους καὶ τὸ ὁποῖον εἶναι πλέον κτῆμα τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Εἶναι γνωστόν, ὅτι διὰ τοῦ προγράμματος αὐτοῦ ἐπιδιώκεται ἡ ἐντὸς τῆς πενταετίας 1959–1963 αὔξησις τοῦ μὲν εἰσοδήματος τῆς γεωργίας κατὰ 24%, τοῦ εἰσοδήματος τῶν λοιπῶν παραγωγικῶν κλάδων πλὴν μεταποιήσεως κατὰ 35% καὶ τοῦ εἰσοδήματος τῆς μεταποιήσεως, ἐν ὄψει τῆς ἐκβιομηχανίσεως τῆς χώρας, κατὰ 54%. Ἡ γενικὴ αὔξησις τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος προβλέπεται νὰ φθάσῃ τὸ 33%, τοῦ δὲ κατὰ κεφαλὴν εἰσοδήματος 27,8%. Διὰ τοῦ προγράμματος αὐτοῦ, τοῦ προσωρινοῦ πενταετοῦς, προβλέπεται ἐπίσης καὶ ἡ δημιουργία 384.000 νέων εὐκαιριῶν ἀπασχολήσεως καὶ ἐπιδιώκεται ἐπίσης ἡ βελτίωσις τοῦ ἰσοζυγίου τῶν ἐξωτερικῶν πληρωμῶν τῆς χώρας. Δὲν θὰ ἔπρεπε, νομίζω, νὰ ἐκταθῶ περισσότερον ἐπὶ τῶν σκοπῶν καὶ τῶν μέσων ποὺ προτείνονται διὰ τοῦ πενταετοῦς προγράμματος, διότι τὸ πρόγραμμα αὐτὸ ἔχει δημοσιευθῆ καὶ εἶναι ἐπαρκῶς γνωστόν. Ἤδη, ὅμως, ἀπὸ τῶν μέσων τοῦ τρέχοντος ἔτους, ἡ Κυβέρνησις μετεκάλεσε πλὴν ἄλλων καὶ τὸν γνωστὸν διακεκριμένον προγραμματιστήν, τὸν καθηγητὴν κ. Σαρατσένο, μὲ τὴν συνεργασίαν τοῦ ὁποίου καταρτίζεται τὸ ὁριστικόν, ἂς τὸ εἴπωμεν ἔτσι, πενταετὲς πρόγραμμα καὶ δὴ ἐντὸς πλαισίου δεκαετιῶν προοπτικῶν. Εὐχαρίστως δὲ σᾶς πληροφορῶ, ὅτι τὸ πρόγραμμα τοῦτο ἐλπίζεται νὰ εἶναι ἕτοιμον κατὰ τὸν προσεχῆ Μάρτιον. Δὲν ἦτο, ὅμως, δυνατόν, κύριοι βουλευταί, νὰ ἀναμένωμεν τὴν κατάρτισιν, τὴν πλήρη, τοῦ ὁριστικοῦ προγράμματος διὰ νὰ προχωρήσωμεν εἰς ἔργα. Καὶ εἶναι γνωστόν, ὅτι καὶ μέτρα ἐλήφθησαν σημαντικώτατα διὰ τὴν προώθησιν καὶ ὑποστήριξιν τῆς ἐπιχειρηματικότητος τῶν ἰδιωτῶν, ἀλλ’ ἐπίσης καὶ ἔργα μεγάλα, ὅμοια τῶν ὁποίων δὲν ἔχομεν ἴδει τόσον πολλὰ εἰς τὸν τόπον μας, ἐκτελοῦνται καὶ προχωροῦν. Θὰ μοῦ ἦτο εὐκολώτερον νὰ τὰ ἀναφέρω, διότι ἔχω ἐδῶ τὸν κατάλογον τῶν ἔργων αὐτῶν, τὸν κατάλογον τῶν ἐκτελουμένων μελετῶν, τὸν κατάλογον τῶν βιομηχανικῶν ἐγκαταστάσεων ποὺ εἴτε ἐγένοντο κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς τριετίας αὐτῆς, εἴτε ἤρχισαν νὰ κατασκευάζωνται ἐντὸς τῆς τριετίας, ἀλλὰ νομίζω, ὅτι δὲν χρειάζεται, διότι καὶ σεῖς ὅλοι, ἀξιότιμοι κ. βουλευταί, ἀλλὰ καὶ ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς ἐπίσης, τὰ γνωρίζει τὰ ἔργα αὐτὰ καὶ τὰ βλέπει νὰ ἀνεγείρωνται. Εὐτυχῶς δὲ ὅτι ἀπὸ τὴν γλῶσσαν τῶν ἐπικριτῶν μας, οἱ ὁποῖοι, εἰς πολλὰς περιπτώσεις εἶναι ἀρνητικοί, εὐτυχῶς, λέγω, ὅτι ἀπὸ τὴν γλῶσσαν αὐτὴν ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς κατανοεῖ καλλίτερον τὴν γλῶσσαν τῶν ἔργων ποὺ κατασκευάζει ἡ Κυβέρνησις Καραμανλῆ καὶ διατηρεῖ, μαζὶ μὲ αὐτήν, τὴν πλήρη αἰσιοδοξίαν του διὰ τὸ μέλλον τοῦ τόπου. (Ζωηρὰ καὶ παρατεταμένα χειροκροτήματα ἐκ τῆς δεξιᾶς).

§39ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν ἔχει τὸν λόγον.

§40Ε. ΑΒΕΡΩΦ–ΤΟΣΙΤΣΑΣ. (Ὑπ. Ἐξωτερικῶν). Παρῆλθον, κύριοι βουλευταί, ἀρκετοὶ μῆνες ἀφ’ ἧς συνεζητήθησαν ὑπὸ τοῦ Σώματος θέματα διεθνοῦς σημασίας. Κατὰ τοὺς μῆνας αὐτοὺς ἡ ἐξωτερικὴ πολιτικὴ τῆς Ἑλλάδος οὐδεμίαν ὑπέστη ἀλλοίωσιν, δὲν συνέβησαν δὲ ἐντὸς τῶν πλαισίων της γεγονότα, τὰ ὁποῖα νὰ ἐπηρεάσουν τὰς τύχας τοῦ Ἔθνους. Ὅπως εἶναι γνωστόν, τὰ κύρια χαρακτηριστικὰ τῆς ἐξωτερικῆς πολιτικῆς τῆς Ἑλλάδος εἶναι, ἀφ’ ἑνός, ἡ ἀφοσίωσις, ἡ προσήλωσις εἰς τὰς ἀρχὰς τοῦ Χάρτου καὶ εἰς τὸν Ὀργανισμὸν τῶν Ἡνωμένων Ἐθνῶν καί, ἀφ’ ἑτέρου, ἡ σταθερὰ τοποθέτησις εἰς τὴν Ἀτλαντικὴν ἀμυντικὴν συμμαχίαν καὶ εἰς τὴν πολιτικὴν καλλιεργείας καλῶν σχέσεων μὲ ἄλλας χώρας. Ἡ Ἑλλάς, χώρα μικρά, κατέχουσα γεωγραφικῶς θέσιν κρίσιμον, κατοικουμένη ἀπὸ λαὸν φιλειρηνικόν, δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ νὰ ἔχῃ ἐξωτερικὴν πολιτικὴν ἀποβλέπουσαν εἰς τὴν διεθνῆ συνεννόησιν. Ἡ πολιτικὴ αὐτὴ ἐκδηλοῦται διὰ τῆς προσηλώσεως εἰς τὸν Ὀργανισμὸν Ἡνωμένων Ἐθνῶν, τοῦ ὁποίου ἡ Ἑλλὰς ὑπῆρξεν ἓν τῶν ἱδρυτικῶν καὶ ἤδη ἓν τῶν πλέον ἀφωσιωμένων μελῶν. Ἀλλ’ ἡ ἀρχὴ τῆς διεθνοῦς συνεννοήσεως καὶ ἐκδήλωσις αὐτῆς διὰ τῆς πολιτικῆς τοῦ Ὀργανισμοῦ τῶν Ἡνωμένων Ἐθνῶν, δὲν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ θεωρηθῇ ἐπαρκής, διότι δὲν εἶναι ἐπαρκῶς ἀποτελεσματικὴ διὰ τὴν ἀσφάλειαν τῆς χώρας. Δι’ αὐτὸ εἶχε καὶ ἔχει ἀνάγκην συμπληρώσεως μὲ μίαν πολιτικὴν ἀμυντικήν. Ὅταν σκεφθῇ κανεὶς τὸ πρόσφατον παρελθὸν κατὰ τὸ ὁποῖον τόσα ὑπέστη τὸ Ἔθνος, κατὰ τὸ παρελθόν, κατὰ τὸ ὁποῖον ὑπέστημεν πλείστας εἰσβολὰς αἵτινες εἰς τὴν περίπτωσιν ἑνὸς γείτονος ἀνῆλθον εἰς 4 ἐντὸς μιᾶς γενεᾶς, τὸ παρελθὸν κατὰ τὸ ὁποῖον ὑπέστημεν τὸν φρικτὸν ξενοκίνητον συμμοριτοπόλεμον, ὅστις ἐπὶ 3½ ἔτη ἐπεσώρευσεν εἰς τὸ Ἔθνος τόσα ἐρείπια καὶ τόσους τάφους, ὥστε νὰ αἰσθανώμεθα τὸ βάρος των καὶ σήμερον ἀκόμη, ὅταν σκεφθῇ κανεὶς τὸ παρελθὸν αὐτὸ εὐχερῶς πείθεται, ὅτι χρειάζεται καὶ μία ἀμυντικὴ πολιτική. Ἡ ἀμυντικὴ αὐτὴ πολιτικὴ ἐκδηλοῦται διὰ τῆς συμμετοχῆς μας εἰς τὴν ἀμυντικὴν συμμαχίαν τοῦ ΝΑΤΟ, ἀμυντικὴν συμμαχίαν τῶν χωρῶν τοῦ ἐλευθέρου κόσμου, τῶν χωρῶν αἱ ὁποῖαι ἔχουν τὰς αὐτὰς ἰδεολογικὰς πεποιθήσεις καὶ αἱ ὁποῖαι συνεδέθησαν διὰ νὰ προασπίσουν τοὺς δημοκρατικοὺς καὶ κοινοβουλευτικούς των θεσμούς, ἂν καὶ ὅταν ἀπειληθοῦν. Ἀλλὰ πέραν αὐτοῦ, ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις δὲν ἠθέλησε νὰ παραμείνῃ μόνον εἰς τὰ πλαίσια μιᾶς ἀψόγου ἀλλὰ καὶ μὴ λυσιτελοῦς γενικῆς διεθνοῦς πολιτικῆς, ἢ εἰς τὰ πλαίσια μιᾶς ἀμυντικῆς πολιτικῆς ἡ ὁποία θὰ ἠδύνατο νὰ θεωρηθῇ παθητικὴ καὶ γεωγραφικῶς περιωρισμένη. Δι’ αὐτὸ ἡ Κυβέρνησις ἀνεζήτησε καὶ ἐκαλλιέργησε σχέσεις φιλικὰς καὶ συνεργασίας μὲ χώρας αἱ ὁποῖαι ἦσαν εἴτε ἐκτὸς συνασπισμοῦ, εἴτε ἐντὸς ἄλλων συνασπισμῶν. Αἱ γενικαὶ αὐταὶ γραμμαὶ τῆς ἐξωτερικῆς πολιτικῆς τῆς Ἑλλάδος χρειάζονται ἤδη μίαν συνοπτικὴν ἀνάλυσιν. Δὲν θὰ εἶχον βεβαίως πολλὰ νὰ εἴπω διὰ τὴν πολιτικήν μας εἰς τὰ Ἡνωμένα Ἔθνη. Ὀφείλω ὅμως νὰ ἐπισημάνω, ὅτι εἰς τὰ Ἡν. Ἔθνη ἐξακολουθοῦμεν νὰ ἔχωμεν μίαν ἐνεργὸν ἀνάμιξιν λαμβάνοντες πάντοτε τὴν θέσιν τὴν ἀντικειμενικὴν, τὴν θέσιν τοῦ δικαίου καὶ τῶν δημοκρατικῶν ἰδεωδῶν. Καὶ εἰς τὰς περιπτώσεις καθ’ ἃς τὸ δίκαιον δὲν ἦτο εὔκολον σαφῶς νὰ καθορισθῇ καὶ ἐπεβάλετο ἡ ἀποχή, τὰ μέλη τῶν ἀντιπροσωπειῶν μας, εἴτε τῆς μονίμου, εἴτε τῆς ἐκτάκτου τοιαύτης τῆς 13ης Γενικῆς Συνελεύσεως, διετύπωσαν πάντοτε μετὰ παρρησίας τὰς ἀπόψεις τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως. Νομίζω, ὅτι δύναμαι νὰ ἐπωφεληθῶ τῆς εὐκαιρίας διὰ νὰ εἴπω, ὅτι ἡ Ἑλληνικὴ Ἀντιπροσωπεία ἐφέτος, ὑπὸ τὴν ἀξίαν ἡγεσίαν τοῦ πρεσβευτοῦ κ. Παλαμᾶ καὶ μὲ τὴν συμμετοχὴν ἐκλεκτῶν μελῶν, χαίρει γενικῆς ἐκτιμήσεως καὶ τοῦ γενικοῦ σεβασμοῦ εἰς τὰ Ἡνωμ. Ἔθνη. Ὡς πρὸς τὴν πολιτικὴν τῆς Ἀτλαντικῆς συμμαχίας δὲν εἶναι ἐπίσης ἀνάγκη νὰ μακρηγορήσω ὡς πρὸς τὰς σχέσεις μας, εἴτε μὲ τὸν ὀργανισμόν, εἴτε μὲ μίαν ἑκάστην τῶν χωρῶν τῆς συμμαχίας. Εἶναι σχέσεις ἐξαίρετοι καὶ αἱ σχέσεις αἱ καλαὶ εἶναι συνήθως χωρὶς ἱστορίαν. Ἐν τούτοις, εἶναι ἀνάγκη νὰ μνημονεύσω τρεῖς περιπτώσεις. Ἡ μία ἀφορᾷ τὴν μεγαλυτέραν τῶν συμμάχων, τὰς Ἡνωμ. Πολιτείας. Τὸ γεγονός, ὅτι ἡ μεγάλη αὐτὴ Δημοκρατία μᾶς ἐβοήθησε μὲ σπανίαν γενναιοφροσύνην οὕτως ὥστε ἀφ’ ἑνὸς νὰ ἀποφύγωμεν τὴν ὑποδούλωσιν εἰς τὴν ὁποίαν ἀπέβλεπεν ὁ συμμοριτοπόλεμος καὶ ἀφ’ ἑτέρου νὰ ἐπουλώσωμεν τὰς πληγάς, αἱ ὁποῖαι ἀπέρρευσαν ἐξ αὐτοῦ, τὸ γεγονός, ὅτι εἰς τὴν μεγάλην αὐτὴν Δημοκρατίαν διαβιοῦν καὶ προκόπτουν πλέον τοῦ ἑνὸς ἑκατομμυρίου Ἑλληνοαμερικανῶν, καὶ τὸ γεγονός, ὅτι καὶ σήμερον ἀκόμη ἐξακολουθῶμεν νὰ τυγχάνωμεν τῆς Ἀμερικανικῆς βοηθείας, ἐπιβάλλει τὴν εἰδικὴν μνείαν. Ἐπιβάλλει τὴν εἰδικὴν μνείαν διὰ νὰ εἴπω ἰδιαιτέρως τὸ ἑξῆς: Μικρὰ ἐπεισόδια συνήθως εἰς τὰς σχέσεις τῶν ἀτόμων καὶ εἰς τὰς σχέσεις τῶν Κρατῶν, διαφοραὶ ἀντιλήψεων ἐπὶ δευτερευόντων θεμάτων ἐπίσης συνήθεις εἰς αὐτὰς τὰς σχέσεις σκοπίμως ἐξογκοῦνται καὶ διαστρεβλώνονται. Πρέπει, λοιπόν, νὰ ἐπισημανθῇ ἡ σκόπιμος αὐτὴ διαστρέβλωσις καὶ νὰ τονισθῇ, ὅτι οὐδ’ ἐπ’ ἐλάχιστον διεταράχθησαν τὰ αἰσθήματα φιλίας ἢ ἐμειώθη τὸ βαθὺ χρέος εὐγνωμοσύνης τὸ ὁποῖον συνήψαμεν πρὸς τὰς Ἡνωμ. Πολιτείας καὶ ἡ πρόθεσις νὰ συνεχίσωμεν τὴν στενὴν συνεργασίαν μετ’ αὐτῶν. Εἶμαι εὐτυχὴς δυνάμενος νὰ βεβαιώσω τὸ Σῶμα, ὅτι αἱ σχέσεις μας μετὰ τῶν Ἡνωμ. Πολιτειῶν εὑρίσκονται εἰς ἄριστον σημεῖον. Μία δευτέρα περίπτωσις τὴν ὁποίαν ὀφείλω νὰ μνημονεύσω, ἰδίως λόγῳ ἀνάγκης ἐνημερώσεως τοῦ Σώματος ἀφορᾷ τὴν Ἰταλίαν, μὲ τὴν ὁποίαν, ὡς γνωστὸν ἔλαβον χώραν τελευταίως, εἰς τὴν Ρώμην, συνομιλίαι ἐπὶ πρωθυπουργικοῦ ἐπιπέδου. Νομίζω, ὅτι δύναμαι νὰ ἀνακοινώσω εἰς τὸ Σῶμα, ὅτι ἐκ τῶν συνομιλιῶν τούτων ἡ συνεργασία μετὰ τῆς μεγαλυτέρας γείτονός μας τῆς Μεσογείου, θὰ συσφιχθῇ καὶ θὰ ἐπεκταθῇ. Πιστεύω, ὅτι ἐκ τῶν συνομιλιῶν τούτων, πλὴν ἄλλων εἰδικωτέρων σημείων, θὰ προκύψῃ συγκεκριμένως: Πρῶτον, βελτίωσις εἰς τὴν παθητικότητα τοῦ ἐμπορικοῦ μας ἰσοζυγίου, ἡ ὁποία, πιστεύω, ὅτι θὰ ἐκδηλωθῇ ἀπὸ αὐτοῦ τούτου τοῦ 1959. Δεύτερον, ὑποστήριξις τῶν Ἑλληνικῶν αἰτημάτων ὡς πρὸς τὴν σύνδεσιν μὲ τὴν Κοινὴν Ἀγοράν, καὶ τρίτον αὔξησις τοῦ ἰταλικοῦ ἐνδιαφέροντος δι’ ἐπενδύσεις ἐν Ἑλλάδι. Ἡ τρίτη, τέλος περίπτωσις, τὴν ὁποίαν ὀφείλω νὰ μνημονεύσω, ἀφορᾷ τὴν βελτίωσιν, ἢ μᾶλλον ὄχι τὴν βελτίωσιν τὴν πλήρη ἀποκατάστασιν τῶν φιλικῶν σχέσεων μετὰ τῆς Μεγ. Βρεταννίας καὶ τῆς Τουρκίας. Εἶναι γνωστόν, ὅτι αἱ σχέσεις αὗται εἶχον διαταραχθῆ λόγῳ τοῦ Κυπριακοῦ ζητήματος. Ηὐτυχήσαμεν εἰς τὴν Κύπρον νὰ ἐπιτύχωμεν μίαν καλὴν λύσιν. Βλέπω ὡρισμένους συναδέλφους τῆς ἀντιπολιτεύσεως δυσφοροῦντας, καίτοι δὲν ἤθελα νὰ θίξω τὸ θέμα, ὀφείλω νὰ παρατηρήσω, ὅτι ἠμπορεῖ ἡ λύσις νὰ μὴ εἶναι ἀρεστὴ εἰς αὐτούς, ἀλλὰ εἶναι λύσις ἡ ὁποία ἀνεγνωρίσθη ὡς δικαιώσασα τοὺς ἡρωϊκοὺς ἀγῶνας τοῦ Κυπριακοῦ Λαοῦ καὶ ὡς ἀπελευθερώσασα αὐτόν. Εἶναι λύσις, κύριοι συνάδελφοι τῆς ἀντιπολιτεύσεως, ἡ ὁποία σέβεται ὅλας τὰς βασικὰς ἀρχὰς τῆς Δημοκρατίας, καὶ ἡ ὁποία ἐπέτρεψε ὅπως νῆσος ἡ ὁποία πέρυσιν ὠνομάζετο «ἀποικία» καὶ δὴ «αἱματοκυλισμένη ἀποικία» νὰ ὀνομάζεται ἐφέτος τὸ γεννώμενον ἀνεξάρτητον Κράτος τῆς Κύπρου. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς συμπολιτεύσεως). Ἂν σκεφθῶμεν, ὅτι πρὸ ἑνὸς ἀκριβῶς ἔτους ὡμιλούσαμεν περὶ αἱματοκυλισμένης ἀποικίας, ἐνῷ σήμερον ὁμιλοῦμεν περὶ ἀνεξαρτήτου Κράτους ὑπὸ ἵδρυσιν, ἐὰν σκεφθῶμεν, ὅτι πρὸ ἑνὸς ἔτους, ὄχι ὅτι ἔρρεε τὸ αἷμα εἰς τὴν Κύπρον, διότι αὐτὸ οἱ Ἕλληνες ἔχουν συνηθίσει νὰ τὸ χύνουν, ἀλλὰ ὅτι δὲν ὑπῆρχε καμμία προοπτικὴ διὰ τὸ μέλλον, καὶ ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου διακεκριμένοι ρήτορες τῆς Ἀντιπολιτεύσεως προέβλεπον ὡς βεβαίαν τὴν διχοτόμησιν, ὄχι τὴν διανομήν, τὴν διχοτόμησιν, ἐνῷ σήμερον ἔχομεν μίαν ἑνιαίαν Κύπρον, ἡ ὁποία τὴν 19ην Φεβρουαρίου θὰ ἀνακηρυχθῇ εἰς ἀνεξάρτητον Δημοκρατίαν, ἐὰν σκεφθῶμεν, ποία ἀγωνία κατεῖχε τὸν Ἑλληνισμὸν ὁλόκληρον καὶ ποία ἀνακούφισις τὸν κατέχει σήμερον ὡς πρὸς τὸ θέμα αὐτό, θὰ ἴδωμεν, ὅτι εἰς τὰ μειδιάματα τὰ μόνιμα ἄλλωστε καὶ σκόπιμα δι’ ὡρισμένους συναδέλφους τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ἔχομεν μίαν καλὴν ἀπάντησιν, ἡ ὁποία ἱκανοποιεῖ τὴν συνείδησίν μας. Ἀλλὰ τὰ εἶπον αὐτά, κύριοι συνάδελφοι, εἰς ἀπάντησιν ὡρισμένων ψιθύρων ἀπὸ τὴν ἄλλην πτέρυγα. Ἐκεῖνο εἰς τὸ ὁποῖον ἐπρόκειτο νὰ περιορισθῶ εἶναι ὅτι ἀφοῦ αὐτὸ καθ’ ἑαυτὸ τὸ θέμα τῆς Κύπρου εὗρε μίαν καλὴν λύσιν, ἠδυνήθημεν νὰ ἐπανέλθωμεν εἰς συνεργασίας καὶ εἰς φιλίας, τὰς ὁποίας, ὡς πρὸς μὲν τὴν Μ. Βρεταννίαν, εἶχον καθιερώσει οἱ αἰῶνες καὶ οἱ ἀγῶνες, ὡς πρὸς δὲ τὴν Τουρκίαν, εἶχον θεμελιώσει δύο ἀπὸ τοὺς μεγαλυτέρους ἄνδρας τῶν δύο χωρῶν. Πιστεύω, ὅτι πρὸς ὅ,τι ἀφορᾷ τὰς σχέσεις μὲ τὴν Τουρκίαν, ὅταν θὰ ἔλθῃ ἡ ὥρα τῆς ἀνταποδόσεως τῆς ἐπισκέψεως τοῦ Τούρκου Πρωθυπουργοῦ εἰς τὴν Ἑλλάδα, θὰ ὁλοκληρωθῇ ἡ λύσις πολλῶν λεπτομερειακῶν θεμάτων καὶ θὰ γνωσθῇ τότε λεπτομερῶς, ὅτι ἤδη ἔχει ἀρχίσει νὰ παρουσιάζεται ἀξιόλογος βελτίωσις εἰς τὴν πρᾶξιν. Αὐτὴ ἡ βελτίωσις νομίζω, ὅτι δύναται ἤδη νὰ ἀποδοθῇ διὰ δύο γεγονότων, τὰ ὁποῖα ἔχουν συμβολικὴν σημασίαν. Τὸ ἓν εἶναι ἡ ὑποδοχὴ τῆς ὁποίας, ἄνευ οὐδεμιᾶς ἀναμίξεως τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως, ἔτυχεν ὁ Τοῦρκος Πρωθυπουργὸς ὑπὸ τοῦ Ἑλληνισμοῦ τῆς Ἀμερικῆς καὶ τὸ ἕτερον εἶναι ἡ διὰ πρώτην —νομίζω— φορὰν πραγματοποιουμένη ἐπίσκεψις τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου πρὸς ἄλλα ὀρθόδοξα Πατριαρχεῖα, εὑρισκόμενα ἐκτὸς τῆς Τουρκίας. Χαιρετίζω τοὺς συμβολισμοὺς αὐτοὺς καὶ νομίζω, ὅτι ἕκαστος ἐξ ὑμῶν πρέπει νὰ τοὺς ἀποδώσῃ ὅλην των τὴν σημασίαν. Ἀλλὰ εἶπον εἰς μίαν γενικὴν εἰσαγωγήν, ὅτι δὲν περιοριζόμεθα εἰς τὴν πολιτικὴν τῶν Ἡνωμένων Ἐθνῶν καὶ εἰς τὴν πολιτικὴν τῆς Ἀτλαντικῆς Συμμαχίας. Εἶπον, ὅτι συγχρόνως ἀναζητοῦμεν φιλίας καὶ συνεργασίας καὶ ἐκτὸς τῶν συνασπισμῶν καὶ ἐκτὸς ἄλλων συνασπισμῶν. Ὄντως, δύναμαι νὰ ἀναφέρω τὰς στενὰς σχέσεις καὶ τὴν στενὴν συνεργασίαν μὲ τὴν φίλην καὶ γείτονα Γιουγκοσλαυΐαν, συνεργασίαν, ἡ ὁποία ἐξεδηλώθη ἐναργέστατα διὰ τῆς ἐπικυρώσεως ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς Ἐξουσιοδοτήσεως δέκα συμφωνιῶν, αἱ ὁποῖαι φέρουν τὴν συνεργασίαν τῶν δύο χωρῶν ἀπὸ τοῦ ἐπιπέδου τῆς πολιτικῆς συνεργασίας εἰς τὸ ἐπίπεδον τῆς πρακτικῆς καὶ ἀποτελεσματικῆς συνυπάρξεως. Καὶ δὲν χρησιμοποιῶ τὴν ἔκφρασιν συνύπαρξις κατὰ τύχην. Τὴν χρησιμοποιῶ, διότι ἐνῷ πολὺς λόγος γίνεται περὶ αὐτῆς, ἡ περίπτωσις τῆς Ἑλλάδος καὶ τῆς Γιουγκοσλαυΐας ἀποτελεῖ τὸ μοναδικὸν παράδειγμα μιᾶς εἰρηνικῆς, πλήρους καὶ καρποφόρου συνυπάρξεως δύο χωρῶν μὲ διάφορα καθεστῶτα. Τὸ καθεστὼς τῆς Γιουγκοσλαυΐας τὸ σοσιαλιστικὸν καὶ τὸ καθεστὼς τὸ ἰδικόν μας, τὸ μικροαστικόν, δὲν μᾶς ἠμπόδισαν νὰ ἔχωμεν πλήρη συνεργασίαν εἰς ὅλους τοὺς τομεῖς. Καὶ νομίζω, ὅτι ἐφ’ ὅσον πρόκειται περὶ μοναδικοῦ παραδείγματος εἰς τὸν κόσμον ὁλόκληρον ἀξίζει νὰ ἐρευνηθῇ, διὰ δύο–τριῶν φράσεων μόνον, διατὶ ὑπῆρξεν αὐτὴ ἡ δυνατότης τῆς πρακτικῆς καὶ ἀληθοῦς συνυπάρξεως. Ὑπῆρξε, κύριοι συνάδελφοι, διότι ἀπὸ τὰς δύο χώρας ἀντιμετωπίζεται μὲ ἀπόλυτον εἰλικρίνειαν καὶ μὲ ἀπόλυτον σεβασμὸν τοῦ ἑνὸς ἀπὸ τὸν ἄλλον. Αὐτὸς εἶναι ὁ ὅρος τῶν ὁποῖον ἐτηρήσαμεν καὶ ἡμεῖς καὶ ἐκεῖνοι, καὶ λόγῳ τοῦ ὁποίου κατωρθώσαμεν νὰ ἔχωμεν αὐτὰς τὰς ἀρίστας σχέσεις, παρὰ τὴν διαφορὰν τῶν κοινωνικῶν μας καθεστώτων. Ἀλλὰ ἐκτὸς τῆς Γιουγκοσλαυΐας, ἡ Ἑλλὰς διετήρησε καὶ ἐκαλλιέργησε σχέσεις καλὰς καὶ μὲ ἄλλας χώρας ἐκτὸς συνασπισμοῦ. Εἶναι γνωσταὶ αἱ ἄρισται σχέσεις, τὰς ὁποίας διατηροῦμεν μὲ τοὺς Ἀραβικοὺς λαούς, μὲ τοὺς ὁποίους καθημερινῶς συνεργαζόμεθα καὶ ἀπὸ τοὺς ὁποίους ἔχομεν τὴν ἔκφρασιν τῆς ἱκανοποιήσεως διὰ τὴν συνεργασίαν αὐτήν. Ἐπιθυμῶ ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ νὰ εἴπω, ὅτι ἡ λύσις τοῦ Κυπριακοῦ καὶ ἡ ἀποκατάστασις τῶν σχέσεών μας μετ’ ἄλλων χωρῶν, δὲν ἤλλαξε καὶ δὲν πρόκειται νὰ ἀλλάξῃ τὴν πολιτικὴν τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως, ὡς πρὸς τὰς χώρας τῆς Μ. Ἀνατολῆς καὶ γενικώτερον τὰς χώρας τοῦ Ἀραβικοῦ κόσμου. Ἀτενίζομεν πρὸς τὸν ἀφυπνιζόμενον αὐτὸν κόσμον μὲ φιλίαν, σεβασμὸν καὶ εἰλικρίνειαν καὶ δι’ αὐτὸ αἱ σχέσεις μας διατηροῦνται εἰς ἄριστον ἐπίπεδον. Δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι ἀνάγκη εἰς μίαν τοιαύτην συζήτησιν, γενικῆς φύσεως, νὰ εἴπω περισσότερα διὰ τὴν συνεργασίαν μὲ χώρας ἐκτὸς συνασπισμῶν, ὡς π.χ. εἶναι ἡ συνεργασία μὲ τὴν Ἰνδίαν, ὅπου προσφάτως ἱδρύσαμεν Πρεσβείαν καὶ καλλιεργοῦμεν ἐπέκτασιν τῶν σχέσεών μας. Δὲν νομίζω, ὅτι χρειάζεται νὰ ἐπεκταθῶ, διότι λόγῳ γεωγραφικῆς τοποθετήσεως, λόγῳ ἀποστάσεως, αἱ σχέσεις μας καὶ μὲ τὰς μακρυνὰς ἐκείνας χώρας ἔχουν δι’ ἡμᾶς μικροτέραν κάπως σημασίαν. Ἀντιθέτως, εἶναι ἀνάγκη νὰ ἐπισημάνω, ἰδίως λόγῳ διαφόρων προπαγανδιστικῶν κινήσεων, ὅτι μὲ χώρας τοῦ Ἀνατολικοῦ Συνασπισμοῦ κατωρθώσαμεν ἐπίσης νὰ ἔχωμεν ὁμαλὰς σχέσεις πολιτικάς, οἰκονομικάς, μορφωτικάς. Ἀρκεῖ νὰ σκεφθῇ κανεὶς εἰς ποῖον σημεῖον εὑρίσκοντο αἱ σχέσεις αὐταὶ ὅταν ἀνέλαβεν ὁ Κωνσταντῖνος Καραμανλῆς τὴν διακυβέρνησιν τῆς χώρας καὶ ποῦ εὑρίσκονται σήμερον, διὰ νὰ ἀντιληφθῇ, ὅτι ἐπὶ τοῦ πεδίου τούτου ἔγινε μία συστηματικὴ ἐργασία. Δὲν ὑπῆρχον μορφωτικαὶ σχέσεις μὲ τὰς περισσοτέρας τῶν χωρῶν ἐκείνων. Ὑπῆρξαν ἐν συνεχείᾳ. Αἱ οἰκονομικαὶ σχέσεις, ὄχι ηὔξησαν, ἀλλὰ ἐπολλαπλασιάσθησαν. Τέλος ἐπολλαπλασιάσθησαν σχέσεις διπλωματικαὶ ἢ ἐβελτιώθησαν. Διὰ νὰ μὴ ἀναφέρω εἰμὴ ὀλίγα παραδείγματα, σχέσεις διπλωματικαὶ ἀποκατεστάθησαν μὲ τὴν Ρουμανίαν καὶ μὲ τὴν Οὐγγαρίαν, ἐβελτιώθησαν δὲ μὲ τὴν Τσεχοσλοβακίαν καὶ μὲ τὴν Σοβιετικὴν Ἕνωσιν. Τὸ γεγονός, λοιπόν, ὅτι μὲ ὅλας τὰς χώρας τοῦ Ἀνατολικοῦ Συνασπισμοῦ, πλὴν δύο, εὑρισκόμεθα εἰς σχέσεις ὁμαλὰς καὶ δὴ ὑπὸ ἐξέλιξιν, ἀποδεικνύει, τὴν φιλειρηνικὴν πολιτικήν, τῆς Κυβερνήσεως, ὡς πρὸς τὸν Ἀνατολικὸν συνασπισμόν. Εἰργάσθημεν, λοιπόν, πρὸς τὴν κατεύθυνσιν ταύτην καὶ ἀποδεικνύεται διὰ γεγονότων καὶ ἀριθμῶν, ὅτι ἐπετύχαμεν εἰς τὴν ἐργασίαν αὐτήν. Ἀλλὰ διατυπώσας αὐτὴν τὴν διαπίστωσιν καὶ τὴν ἱκανοποίησίν μας ἐξ αὐτῆς, ὀφείλω νὰ ἐπισημάνω, ὅτι κατὰ τὸν τελευταῖον καιρόν, καὶ ἰδίως κατὰ τοὺς τελευταίους μῆνας, παρετηρήθησαν γεγονότα ἀπὸ τῆς πλευρᾶς ὡρισμένων ἀνατολικῶν χωρῶν, τὰ ὁποῖα εἴτε εἶναι ὅλως ἀπαράδεκτα, εἴτε ἀποτελοῦν ἀνάμιξιν εἰς τὰ ἐσωτερικὰ τῆς χώρας. Ὁλόκληρος ἅλυσος γεγονότων, ἅλυσος μικρῶν ἢ μεγαλυτέρων γεγονότων ἀποβλέπουν εἴτε εἰς τὸν ἐκφοβισμὸν τοῦ ἐθνικόφρονος κόσμου, εἴτε εἰς τὴν ἄμεσον ἢ ἔμμεσον, ἀλλὰ συστηματικὴν τόνωσιν μιᾶς κομματικῆς παρατάξεως τῆς Ἑλλάδος. Τὸ γεγονὸς τοῦτο εἶναι ἀπαράδεκτον διὰ τὴν Ἑλληνικὴν Κυβέρνησιν. (Χειροκροτήματα). Κρίκον τελευταῖον καὶ θεαματικώτερον εἰς τὴν ἅλυσον ταύτην, ἀποτελεῖ ἡ ἔκδοσις τοῦ γνωστοῦ σοβιετικοῦ γραμματοσήμου, τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖ πρᾶξιν πρωτοφανῆ εἰς τὰ διεθνῆ χρονικά....

§41ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. (ἐκ τῆς πτέρυγος τῆς Συμπολιτεύσεως). Αἶσχος, αἶσχος.

§42Ε. ΑΒΕΡΩΦ–ΤΟΣΙΤΣΑΣ. (Ὑπουργ. Ἐξωτερικῶν). Ὀφείλω νὰ διακηρύξω ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου, ὅτι ἐνῷ διεδηλώσαμεν καὶ ἐφηρμόσαμεν τὴν πολιτικὴν τῆς συνεργασίας μετὰ τῶν χωρῶν τοῦ Ἀνατολικοῦ Συνασπισμοῦ, συγχρόνως, ἐπισημαίνομεν, ὅτι τὰ γεγονότα αὐτά, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξυπηρετήσουν τὴν προώθησιν τῆς συνεργασίας μὲ τινὰς τοὐλάχιστον τῶν ἀνατολικῶν χωρῶν. Δὲν πρέπει νὰ νομισθῇ ἀπὸ κανένα, ὅτι τὰ γεγονότα αὐτά, εἶναι δυνατόν, εἴτε νὰ ἐκφοβίσουν τὴν Κυβέρνησιν, εἴτε νὰ τὴν κάμουν νὰ χάσῃ τὴν ψυχραιμίαν της. Ἡ Κυβέρνησις, προεδρευομένη ἀπὸ τὸν κ. Κ. Καραμανλῆν.... (χειροκροτήματα ζωηρὰ ἐκ τῆς πτέρυγος τῆς Συμπολιτεύσεως)...... πρέπει νὰ γνωρίζῃ ὁ Ἑλληνικὸς λαός, ὅτι ἔχει τὴν θέλησιν καὶ τὴν δύναμιν νὰ περιφρουρήσῃ τὰ ἰδεώδη, διὰ τὰ ὁποῖα ἠγωνίσθη πάντοτε ὁ Ἑλληνικὸς λαός. (Ζωηρὰ χειροκροτήματα). Ἀκριβῶς, ὅμως, ἐπειδὴ γνωρίζομεν καλῶς καὶ τὴν θέλησίν μας καὶ τὴν δύναμίν μας αὐτήν, δὲν θὰ παρασυρθῶμεν καὶ δὲν θὰ ἀπολέσωμεν ποτὲ τὴν ψυχραιμίαν μας. Θὰ περιφρουρήσωμεν τὴν τάξιν καὶ τὴν ἐσωτερικὴν κατάστασιν, δὲν θὰ ἐπιτρέψωμεν ἀναμίξεις, ἀλλὰ καὶ δὲν θὰ κινηθῶμεν ἀπὸ καμμίαν προκατάληψιν. Θὰ ἐξακολουθήσωμεν νὰ ἐπιδιώκωμεν καλὰς σχέσεις μὲ ὅλας τὰς χώρας, ἀλλὰ θὰ φροντίσωμεν ἀκόμη περισσότερον νὰ ὑπάρχῃ ὁ πλήρης καὶ ἀπαραίτητος σεβασμὸς εἰς τὴν ἀρχὴν τῆς μὴ ἀναμίξεως εἰς τὰ ἐσωτερικά μας. Βεβαίως ἀκολουθοῦντες αὐτὴν τὴν φιλειρηνικὴν κατεύθυνσιν ἐκτὸς τῶν ὅσων ἐμνημόνευσα ξενίζει τὸ γεγονός, ὅτι εἰς μίαν μακρυνὴν περιοχὴν τοῦ κόσμου ἐχρησιμοποιήθη ὠμὴ βία, διὰ τὴν ἄσκησιν ἐπεκτατικῆς ἢ παρεμβατικῆς πολιτικῆς. Καθεὶς ἀντιλαμβάνεται, ὅτι ἐννοῶ τὰ γεγονότα τοῦ Θιβὲτ καὶ τῶν διαφόρων συνοριακῶν περιοχῶν τῆς Ἰνδίας. Τὰ γεγονότα ταῦτα, δὲν μᾶς ἐνδιαφέρουν μὲν ἀμέσως, λόγῳ ἀποστάσεως, δὲν δύνανται ὅμως νὰ παρέλθουν ἀπαρατήρητα, διότι ἀποκαλύπτουν καὶ τὴν ὕπαρξιν τῆς ἐνόπλου ἐπεκτατικῆς καὶ παρεμβατικῆς πολιτικῆς καὶ τὴν ἄνευ προσχημάτων χρησιμοποίησιν μέσων ἀντιθέτων, πρὸς τὰς ἀρχάς, αἱ ὁποῖαι πρέπει νὰ ρυθμίζουν τὰς σχέσεις μεταξὺ ὅλων τῶν χωρῶν.

§43Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. ..... (ἐγείρεται διὰ νὰ ὁμιλήσῃ).

§44ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Παπαδημητρίου εἴθισται εἰς τὰ Κοινοβούλια ὅλων τῶν χωρῶν τοῦ κόσμου, ὅταν εἷς ὑπουργὸς ὁμιλῇ νὰ μὴ γίνωνται διακοπαί.

§45ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. (Τῆς Συμπολιτεύσεως) Κάτω, κάτω.

§46Ε. ΑΒΕΡΩΦ–ΤΟΣΙΤΣΑΣ. (Ὑπουργ. Ἐξωτερικῶν). Ἀφήσατε, κύριοι συνάδελφοι, τὸ προνόμιον εἰς τὸν κ. Παπαδημητρίου.... (Θόρυβος — κωδωνοκρουσίαι).

§47ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Παπαδημητρίου θὰ σᾶς ἀνακαλέσω εἰς τὴν τάξιν.

§48Ε. ΑΒΕΡΩΦ–ΤΟΣΙΤΣΑΣ. (Ὑπουργ. Ἐξωτερικῶν). Ἀλλὰ τὰ γεγονότα τῶν μακρυνῶν ἐκείνων περιοχῶν, ὅσον ἐξοργιστικὰ καὶ ἀνησυχητικὰ καὶ ἂν εἶναι, ὅσον καὶ ἐὰν προκαλοῦν θλιβερὰς σκέψεις ἔχουν πρὸς ἄλλας περιοχὰς ἓν ἀντίβαρον θετικῶν ἐνεργειῶν, αἱ ὁποῖαι γεννοῦν ἐλπίδας. Ἐννοῶ τὴν προσπάθειαν ἡ ὁποία συνήθως ἀναφέρεται διὰ μιᾶς λέξεως, ἐκείνην τῆς ὑφέσεως... Ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς διεθνοῦς ὑφέσεως, ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις τηρεῖ μίαν στάσιν θερμῆς εὐχῆς, θερμῆς προσδοκίας, ἀλλὰ καὶ μίαν στάσιν, ἄκρως προσεκτικήν. Ὕφεσις, κύριοι συνάδελφοι, εἶναι μία λέξις τῆς ὁποίας ἡ ἔννοια εἶναι ἀόριστος καὶ ἀπεριόριστος. Πρέπει νὰ γνωρίζωμεν, τί ἀκριβῶς σημαίνει. Ὑπέστημεν πάρα πολλὰ εἰς τὸ παρελθόν, διὰ νὰ μὴ εἶναι δυνατὸν νὰ παρασυρθῶμεν εἰς κινήσεις, αἱ ὁποῖαι δὲν γνωρίζομεν ποῦ ὁδηγοῦν. Ἐγράφη εἴς τινα ὄργανα τοῦ διεθνοῦς τύπου, ὅτι ἐὰν ἡ προσπάθεια τῆς διεθνοῦς ὑφέσεως ὡδήγει καὶ μόνον εἰς τὴν δημιουργίαν μιᾶς ἢ δύο ἀπυραύλων ζωνῶν, θὰ ἔπρεπε νὰ θεωρηθῇ ὡς προσπάθεια ἐπιτυχοῦσα. Εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτήν, κύριοι, ἡμεῖς δὲν θὰ συμφωνήσωμεν μὲ τὴν ὕφεσιν. Ἡ δημιουργία ἀπυραύλου ζώνης εἰς τὴν ὁποίαν θὰ συμμετείχομεν, ὡς μόνον ἀποτέλεσμα τῆς προσπαθείας τῆς διεθνοῦς ὑφέσεως, ὄχι μόνον δὲν μᾶς ἐνδιαφέρει, ἀλλὰ μᾶς φοβίζει. Διότι δὲν ἐνδιαφέρει τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, ἐὰν εἶναι δυνατὸν νὰ βομβαρδισθῇ διὰ πυραύλων ἀπὸ μακρυὰ καὶ ἀπὸ κοντά. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον τὸν ἐνδιαφέρει εἶναι νὰ ἐπέλθῃ μία συνεννόησις κατόπιν τῆς ὁποίας δὲν θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ βομβαρδισθῇ ἀπὸ πουθενά. Ἐάν, λοιπόν, πρόκειται νὰ ἐπιτευχθῇ μία τοιαύτη γενική, εἰλικρινὴς καὶ ὁριστικὴ ὕφεσις, ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις θὰ διέθετε πρὸς τοῦτο, ὅλα τὰ μέσα, τὰ ὁποῖα εἶναι δυνατὸν νὰ διαθέσῃ. Ἐὰν ὅμως ἡ ὕφεσις πρόκειται νὰ ὁδηγήσῃ εἰς καταστάσεις μὴ ἐξασφαλιζούσας πλήρως τὴν χώραν, τότε ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις δὲν πρόκειται νὰ τῆς παράσχῃ οἱανδήποτε βοήθειαν. (Χειροκροτήματα). Ἡ τοποθέτησίς μας, λοιπόν, ἔναντι τῆς διεθνοῦς ὑφέσεως εἶναι μία τοποθέτησις, ὡς ἐν ἀρχῇ εἶπον, θερμῆς εὐχῆς καὶ προσδοκίας, ἀλλὰ καὶ ἄκρως προσεκτικῆς ἀναμονῆς μέχρις ὅτου οἱ Μεγάλοι, ἐκ τῶν ὁποίων κυρίως ἐξαρτᾶται ἡ ὕφεσις, καταλήξουν εἰς συγκεκριμένας συμφωνίας. Μέχρι τῆς στιγμῆς ἐκείνης, ἡ στάσις τῆς Ἑλλάδος θὰ εἶναι οἵα τὴν καθώρισα. Ἡ ἐξωτερικὴ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως, κύριοι, ὅπως εἰς γενικὰς γραμμὰς τὴν καθώρισα καὶ ὡς ἠσκήθη κατὰ τοὺς τελευταίου μῆνας, εἶναι ἐν συμπεράσματι μία πολιτικὴ φιλίας πρὸς ὅλους καὶ συνεργασίας μὲ ὅλους, ἀλλὰ ὑπὸ τὸν ρητὸν καὶ ἀπαράβατον ὅρον, ὅτι ἀπὸ τὰς ἄλλας πλευρὰς θὰ σέβωνται τὴν ἀξιοπρέπειαν, τὴν ἀνεξαρτησίαν, τὴν ἀκεραιότητα καὶ τὰ ἐσωτερικὰ τῆς χώρας μας. Ἡ πολιτικὴ αὐτὴ ἀσκεῖται κατὰ τρόπον —νομίζω— ψύχραιμον καὶ κατὰ τρόπον, ὁ ὁποῖος μέχρι τῆς στιγμῆς ἀπέδωσε καρπούς. Τοιαύτη οὖσα ἡ ἐξωτερικὴ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως, πιστεύω, ὅτι πρέπει νὰ τύχῃ τῆς ἀνεπιφυλάκτου ὑποστηρίξεως ὑπὸ τοῦ Σώματος. (Παρατεταμένα χειροκροτήματα).

§49ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως δὲν ὑπάρχει ἄλλος νὰ ὁμιλήσῃ.

§50Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως). Ἡ Κυβέρνησις, διὰ τῶν ὑπουργῶν Συντονισμοῦ καὶ Ἐξωτερικῶν ἐξέθεσε τὴν πολιτικήν της καὶ ἐπὶ τῆς πολιτικῆς αὐτῆς ζητεῖ τὴν ἐμπιστοσύνην τοῦ Σώματος. Νομίζω, ὅτι θὰ ἦτο δυνατὸν αὔριον νὰ συνεχίσωμεν τὴν συζήτησιν.

§51Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Μεθαύριον, κ. Πρόεδρε.

§52Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως). Ὄχι, κ. Πρόεδρε. Ἡ ἀντιπολίτευσις ἐπὶ ἡμέρας παρασκευάζεται διὰ νὰ κάμῃ γενικὴν πολιτικὴν συζήτησιν. Εἰς τὴν συζήτησιν αὐτὴν διευκολύνεται ἤδη ἀπὸ τὸ γεγονός, ὅτι ἡ Κυβέρνησις εἰς τὰς γενικὰς γραμμὰς ἐξέθεσε τὴν πολιτικήν της. Ἐὰν δὲν συνεχίσωμεν ἀπόψε τὴν συζήτησιν, τότε νὰ συνεχίσωμεν αὔριον εἰς τρόπον ὥστε μέχρι τοῦ Σαββάτου νὰ τερματίσωμεν τὴν συζήτησιν ἐπὶ τοῦ πολιτικοῦ θέματος.

§53Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, μέχρι χθὲς ἢ μέχρι σήμερον ἐγένετο λόγος περὶ γενικεύσεως τῆς συζητήσεως ἐπὶ δύο ἐπερωτήσεων. Τοῦτο ἐσήμαινε, ὅτι θὰ ὡμίλουν πρῶτα οἱ ἐπερωτῶντες καὶ ἴσως καὶ τινες ἄλλοι βουλευταὶ καὶ μετὰ θὰ ἐλάμβανον τὸν λόγον οἱ ἀρχηγοὶ τῶν κομμάτων. Σήμερον θέτετε πολιτικὸν ζήτημα, τὸ ὁποῖον σημαίνει ὅτι δὲν εἶναι συζήτησις ἐπὶ 2 ἐπερωτήσεων, ἀλλὰ εἶναι γενικώτερον πολιτικὸν θέμα. Διερωτῶμαι μάλιστα, διατὶ ὡμίλησαν μόνον ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν καὶ ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ καὶ ὄχι ἅπαντες οἱ κ.κ. ὑπουργοί, διότι τιθεμένου πολιτικοῦ θέματος, δυνάμεθα νὰ ἐπεκταθῶμεν εἰς ὅλα τὰ σημεῖα τῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως.

§54Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως). Ὡμίλησαν οἱ κ.κ. ὑπουργοὶ Ἐξωτερικῶν καὶ Συντονισμοῦ, διότι ἔπρεπε νὰ ζητηθῇ ἡ ἐμπιστοσύνη τοῦ Σώματος καὶ ὡμίλησαν διὰ νὰ διευκολύνουν τὴν διαδικασίαν τοῦ πολιτικοῦ θέματος.

§55Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Ἠδύνασθο νὰ θέσετε πολιτικὸν ζήτημα, κύριε Πρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, χωρὶς νὰ ὁμιλήσῃ καὶ κανείς, ἀλλὰ λέγω, ὅτι πρόκειται ὄχι περὶ δύο ἐπερωτήσεων, ἀλλὰ περὶ πολιτικοῦ θέματος εἰς τὸ ὁποῖον ἀναμφισβητήτως πρέπει νὰ ὁμιλήσουν οἱ ἀρχηγοὶ τῶν κομμάτων, οἱ ὁποῖοι δὲν ἐπρόκειτο νὰ ὁμιλήσουν οὔτε σήμερον οὔτε αὔριον. Ἐλέχθη, ὅτι ἡ προθεσμία τῶν 48 ὡρῶν εἶναι ὑπὲρ τῆς Κυβερνήσεως. Νομίζω, ὅμως, ὅτι τὸ 48ωρον εἴθισται μετὰ τὴν θέσιν πολιτικοῦ ζητήματος νὰ τηρῆται, διὰ νὰ λαμβάνουν τὸν λόγον εὐθὺς ἀμέσως οἱ ἀρχηγοὶ τῶν κομμάτων καὶ νὰ πηγαίνῃ πολὺ φυσιολογικὰ κατόπιν ἡ συζήτησις.

§56Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως). Κύριε συνάδελφε, εἰς προηγουμένας περιπτώσεις διηυκρινίσθη, ὅτι τὸ 48ωρον δὲν ἰσχύει προκειμένου περὶ ψήφων ἐμπιστοσύνης, ἀλλὰ περὶ προτάσεως μομφῆς. Συνεπῶς ἡ Κυβέρνησις, ἐπιθυμοῦσα νὰ τερματίζεται ἡ συζήτησις συντόμως θὰ παρεκάλει, ἐὰν ἦτο δυνατὸν νὰ συνεχισθῇ αὔριον ἡ συζήτησις μὲ ἐκ τῶν προτέρων καθωρισμένην τὴν ἡμέραν τοῦ Σαββάτου διὰ τὸν τερματισμὸν αὐτῆς καὶ τῆς ψηφοφορίας. Πολλάκις, κύριοι συνάδελφοι, ἐτονίσθη ἐνταῦθα ὅτι εἰς κανέν κοινοβούλιον τοῦ κόσμου δὲν διαρκεῖ πολιτικὴ συζήτησις πλέον τῶν δύο συνεδριάσεων.

§57Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, ἴσως δὲν ἐκάματε καλὰ τὸν λογαριασμόν, διότι καὶ αὔριον ἐὰν ἀρχίσῃ ἡ συζήτησις τὸ περιθώριον τὸ διδόμενον ἀπὸ τὸ Σύνταγμα εἶναι πενθήμερον. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τελειώσῃ τὸ Σάββατον ἡ συζήτησις.

§58ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δὲν ὑπάρχει ὑποχρέωσις πενθημέρου.

§59Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Ἑπομένως ὁ προσδιορισμὸς τοῦ Σαββάτου ὡς ἡμέρας τερματισμοῦ τῆς συζητήσεως εἶναι καὶ αὐτὸ θέμα συνεννοήσεως, τὸ ὁποῖον δὲν ὑπάρχει ὡς ὑποχρέωσις. Ὅταν ἡμεῖς ζητοῦμεν τὸ 48ωρον διὰ νὰ ἀρχίσῃ ἡ συζήτησις ἀπὸ τὰς ἀγορεύσεις τῶν ἀρχηγῶν, οἱ ὁποῖοι δὲν ἦσαν ἕτοιμοι νὰ ὁμιλήσουν ἐπὶ πολιτικοῦ θέματος πρὸ τῆς συζητήσεως τῶν ἐπερωτήσεων, νομίζω, ὅτι ζητοῦμεν διευκόλυνσιν, τὴν ὁποίαν ἡ πλειοψηφία δὲν ἔχει κανένα λόγον νὰ μᾶς ἀρνηθῇ, διότι ἔχομεν πάντα λόγον καὶ κάθε τρόπον νὰ δυσχεράνωμεν περαιτέρω τὴν συζήτησιν, ἐνῷ ἠμποροῦμεν νὰ ἀρχίσωμεν ἀπὸ μεθαύριον.

§60ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγὼ νομίζω, ὅτι θὰ ἠδυνάμην νὰ διευκολύνω τὴν συνεννόησιν ἐὰν ἐγένετο ἑκατέρωθεν δεκτὸν τὸ 48ωρον καὶ νὰ γίνῃ ἡ ψηφοφορία ἐντὸς πέντε ἡμερῶν ἀπὸ τῆς προσεχοῦς Πέμπτης. Νομίζω, ὅτι εἴμεθα σύμφωνοι ὅλοι εἰς αὐτό.

§61Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως). Μεσολαβεῖ ἡ Κυριακή, ἀλλὰ ἠμπορεῖ νὰ συνεδριάσωμεν καὶ τὴν Κυριακήν.

§62ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ συζήτησις θὰ τερματισθῇ ἐντὸς πέντε συνεδριάσεων.

§63Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως). Νὰ κάμωμεν συνεδρίασιν καὶ τὸ Σάββατον καὶ τὴν Κυριακήν, διότι μία πολιτικὴ συζήτησις δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ διχοτομηθῇ. Ὅταν τίθεται πολιτικὸν θέμα σημαίνει, ὅτι ἡ Κυβέρνησις τελεῖ ὑπὸ κρίσιν καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ διακόπτεται ἡ συζήτησις. Δὲν ἔχομεν ἀντίρρησιν νὰ πᾶμε εἰς τὰς πέντε ἡμέρας, ἀλλὰ νὰ εἶναι συνεχὴς ἡ συζήτησις.

§64Σ. ΜΑΡΚΕΖΙΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, νὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ πρότασις ὑμῶν, κ. Πρόεδρε, καὶ τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως. Δηλαδή, νὰ ἀρχίσῃ ἡ συζήτησις ἐκ τῶν ἀρχηγῶν τῶν κομμάτων ἀπὸ τὴν προσεχῆ Πέμπτην καὶ νὰ συνεδριάζωμεν συνεχῶς μέχρι τῆς Κυριακῆς, ἕως ὅτου γίνη ἡ ψηφοφορία.

§65ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Νομίζω, ὅτι εἴμεθα σύμφωνοι εἰς αὐτό. Συνεπῶς, ἀποφασίζεται νὰ ἀρχίσῃ ἡ συζήτησις ἀπὸ τῆς προσεχοῦς Πέμπτης καὶ νὰ λήξῃ ἐντὸς πέντε συνεδριάσεων.

§66ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§67ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§68ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§69ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ τὴν προσεχῆ Πέμπτην καὶ ὥραν 6.00′ μ.μ. μὲ ἀντικείμενον ἡμερησίας διατάξεως συζήτησιν ἐπὶ τῆς προτάσεως ἐκφράσεως ἐμπιστοσύνης πρὸς τὴν Κυβέρνησιν. (Ὥρα 8.15′ μ.μ.).