1959.11.23

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 6η

Δευτέρα 23 Νοεμβρίου 1959

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 6.50′ μ.μ.).

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Παυλόπουλος, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Α. ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν).

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Ὁ κ. Κ. Παπακωνστανίντου (Ὑπ. Οἰκονομικῶν), κατέθεσεν εἰς τὸ Προεδρεῖον τὴν 31ην Αὐγούστου 1959 μεταβολὰς ἐπενεχθείσας εἰς τὸν κατατεθέντα τὴν 9ην Μαρτίου 1959 εἰς τὴν Βουλὴν Προϋπολογισμὸν τοῦ οἰκονομικοῦ ἔτους 1959, ἀπὸ τῆς καταθέσεώς του μέχρι τῆς 30ῆς Ἰουνίου 1959. Οἱ κ.κ. Τ. Τριανταφυλλάκος (Ὑφυπ. Προεδρίας Κυβερνήσεως), Κ. Καλλίας (Ὑπ. Δικαιοσύνης), Δ. Μακρῆς (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν), Ν. Μάρτης (Ὑπ. Βιομηχανίας), Α. Δημητρᾶτος (Ὑπ. Ἐργασίας), Κ. Παπακωνσταντίνου (Ὑπ. Οἰκονομικῶν) καὶ Κ. Χρυσανθόπουλος (Ὑφυπ. Ἐμπορίου), καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Ν. Δ. 3619)1956 «περὶ συστάσεως καὶ ὀργανώσεως Ἑνώσεως Ἰδιοκτητῶν Ἡμερησίων Ἐπαρχιακῶν Ἐφημερίδων τοῦ Νόμου 3505)1956, ὡς καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων σχετικῶν πρὸς τὸν τύπον». Ὁ κ. Κ. Ἀδαμόπουλος (Ὑπ. Γεωργίας), καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ καθορισμοῦ τῶν ὀργανικῶν θέσεων ἐνίων Κλάδων τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, τακτοποιήσεως τῆς καταστάσεως τοῦ προσωπικοῦ αὐτοῦ καί τινων ἄλλων διατάξεων». Οἱ κ.κ. Κ. Ἀδαμόπουλος (Ὑπ. Γεωργίας). Κ. Παπακωνσταντίνου (Ὑπ. Οἰκονομικῶν), Κ. Καλλίας (Ὑπ. Δικαιοσύνης), Ν. Μάρτης (Ὑπ. Βιομηχανίας) καὶ Κ. Χρυσανθόπουλος (Ὑφυπ. Ἐμπορίου), καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ μέτρων ἐπεκτάσεως καὶ βελτιώσεως τῶν δενδροκηπευτικῶν μας καλλιεργειῶν». Ὁ κ. Α. Δημητρᾶτος (Ὑπ. Ἐργασίας), καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ τρόπου ἐξοφλήσεως καθυστερουμένων ἀσφαλιστικῶν εἰσφορῶν ὑπὲρ Ὀργανισμῶν Κοινωνικῆς Πολιτικῆς ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Ἐργασίας καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Δ. Γιαχνῆς, Γ. Εὐαγγέλου, Ι. Δραγονέτης, Ι. Ζαΐμης, Ι. Εὐαγγελίδης, Μ. Σβώλου, Ε. Μπενᾶ, Α. Μπριλλάκης, Δ. Παπαθανασόπουλος, Ι. Σιαφλέκης, Α. Χονδρονάσιος, Α. Τσιπώρης, Α. Παπαθανασίου, Ο. Ἀντώνογλου, Ι. Κοντουδάκης, Γ. Παπαγεωργίου καὶ Κ. Τσιγάρας, καταθέτουσι, συμφώνως πρὸς τὸ ἄρθρον 35 τοῦ Συντάγματος, πρότασιν νόμου «περὶ ἀντικαταστάσεως τοῦ ἄρθρου 17 τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3990)1959 Ν.Δ. «περὶ ἀναθέσεως εἰς Ἀστυνομικὰς Ἀρχὰς τῆς ἐκδικάσεως ἀστυνομικῶν παραβάσεων διὰ προστίμου κλπ.». Ἀνακοινῶ ὡσαύτως τὴν κατάρτισιν τῆς κατὰ τὸ ἄρθρον 35 τοῦ Συντάγματος Εἰδικῆς Ἐπιτροπῆς: Τακτικὰ μέλη: 1) Ροδόπουλος Κων)νος, 2) Μπατρῖνος Λεωνίδας, 3) Καμβύσης Ἄγγελος, 4) Κρῖκος Βασίλειος, 5) Ἀθανασίου Νικόλαος, 6) Ἀποσκίτης Κων)νος, 7) Βουρδουμπᾶς Δημήτριος, 8) Βύζας Βασίλειος, 9) Γεροκωστόπουλος Ἀχιλλεύς, 10) Κοντοβράκης Ἰωάννης, 11) Θεοδοσιάδης Ἀλέξανδρος, 12) Ἰατρίδης Δημήτριος, 13) Κάβδας Περικλῆς, 14) Καλκάνης Κων)νος, 15) Κατσαφάδος Γεώργιος, 16) Φράγκος Ἀναστάσιος, 17) Λαυρεντίδης Ἰσαάκ, 18) Λύχνος Γεράσιμος, 19) Μανέντης Διονύσιος, 20) Μητακίδης Ἀθανάσιος, 21) Μιχαηλίδης Τριαντάφυλλος, 22) Μπουρνιᾶς Λεωνίδας, 23) Οἰκονομίδης Πολυζώης, 24) Παπαγεωργίου Κων)νος, 25) Παπαηλιοῦ Ἠλίας, 26) Παπαρρηγόπουλος Βασίλειος, 27) Παπαδογιάννης Ἐμμανουήλ, 28) Πλατῆς Γεώργιος, 29) Πολυζωγόπουλος Σταῦρος, 30) Ράλλης Κων)νος, 31) Μπαμπάκος Δημήτριος, 32) Τσαλδάρη Λίνα, 33) Χατζηδημητρίου Δημήτριος, 34) Ψάρης Ἀργύριος, 35) Δεσποτόπουλος Κων)νος, 36) Εὐαγγελίδης Ἰωάννης, 37) Ἠλιόπουλος Σταῦρος, 38) Ἠλιοῦ Ἠλίας, 39) Θανασέκου Βάσω, 40) Κανιάρης Μελέτιος, 41) Καπνίσης Παναγιώτης, 42) Γιαχνῆς Δημήτριος, 43) Μερκούρης Σταμάτιος, 44) Ρήγας Ἐπαμεινώνδας, 45) Σιαφλέκης Ἰωάννης, 46) Σωτηρίου Κων., 47) Γόντικας Δημήτριος, 48) Δεσύλλας Θεόδωρος, 49) Πιτούλης Φώτιος, 50) Δερδεμέζης Ἀνδρέας, 51) Ἀθανασιάδης Κων)νος, 52) Κύρκος Μιχαὴλ, 53) Μπακόπουλος Νικόλαος, 54) Σαββόπουλος Εὐάγγελος, 55) Τριανταφυλλίδης Ἰωάννης, 56) Τσιάρας Ἀναστάσιος, 57) Παπαληγούρας Παναγιώτης, 58) Τούμπας Ἰωάννης, 59 Λουλακάκης Ἐμμανουὴλ καὶ 60) Γαρουφαλιᾶς Πέτρος. Ἀναπληρωματικὰ μέλη: 1) Ἀθανασάκος Εὐστράτιος, 2) Αὐγερινὸς Ἀθανάσιος, 3) Βαρβιτσιώτης Νικηταρᾶς, 4) Βενέτης Κων)νος, 5) Βολουδάκης Γεώργιος, 6) Γκαργκάνας Χρῆστος, 7) Γραμματίδης Τάκης, 8) Εὐστρατιάδης Σοφοκλῆς, 9) Καρατζένης Δημήτριος, 10) Κατσιάμπας Φώτιος, 11) Κεφαλογιάννης Ἰωάννης, 12) Μεταξᾶς Γεράσιμος, 13) Μυριδάκης Μιχαὴλ, 14) Πανούσης Βασίλειος, 15) Ρώμας Διονύσιος, 16) Σιανίδης Χρῆστος, 17) Σταμάτης Γεώργιος, 18) Γιαρένης Εὐτύχιος, 19) Κατσίμπας Γεώργιος, 20) Λασκαρίδης Ἄγγελος, 21) Παπαδόπουλος Ἀριστείδης, 22) Περισσοράτης Φίλιππος, 23) Κακογιάννης Ἀθανάσιος, 24) Μπακατσέλος Γεώργιος, 25) Κοθρῆς Ἐμμανουήλ, 26) Γαληνὸς Μιχαὴλ, 27) Ἔξαρχος Νικόλαος, 28) Μέρος Ἀλέξανδρος, 29) Κοντογιαννόπουλος Νικόλαος καὶ 30) Ἀθανασιάδης–Νόβας Γεώργιος. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Κ. Μακρῆς ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§4Κ. ΜΑΚΡΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Ταλιαδοῦρος καὶ Ν. Ζορμπᾶς, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Ν. Δ. 3594)1956 «περὶ Σχολῆς Τουριστικῶν Ἐπαγγελμάτων». Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Λύχνος, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀσκήσεως τοῦ φαρμακευτικοῦ ἐπαγγέλματος ὑπὸ ἀλλοδαπῶν καὶ ἀνασυνθέσεως τοῦ Ἀνωτάτου Φαρμακευτικοῦ Πειθαρχικοῦ Συμβουλίου». Ὁ βουλευτὴς κ. Ν. Ζορμπᾶς, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀσκήσεως τοῦ φαρμακευτικοῦ ἐπαγγέλματος ὑπὸ ἀλλοδαπῶν καὶ ἀνασυνθέσεως τοῦ Ἀνωτάτου Φαρμακευτικοῦ Πειθαρχικοῦ Συμβουλίου». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Πλατῆς, Σ. Μακρόπουλος καὶ Λ. Τσαλδάρη, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀσκήσεως τοῦ φαρμακευτικοῦ ἐπαγγέλματος ὑπὸ ἀλλοδαπῶν καὶ ἀνασυνθέσεως τοῦ Ἀνωτάτου Φαρμακευτικοῦ Πειθαρχικοῦ Συμβουλίου». Ὁ βουλευτὴς κ. Π. Οἰκονομίδης, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀσκήσεως τοῦ φαρμακευτικοῦ ἐπαγγέλματος ὑπὸ ἀλλοδαπῶν καὶ ἀνασυνθέσεως τοῦ Ἀνωτάτου Φαρμακευτικοῦ Πειθαρχικοῦ Συμβουλίου». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Δ. Μανέντης καὶ Β. Πανούσης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀσκήσεως τοῦ φαρμακευτικοῦ ἐπαγγέλματος ὑπὸ ἀλλοδαπῶν καὶ ἀνασυνθέσεως τοῦ Ἀνωτάτου Φαρμακευτικοῦ Πειθαρχικοῦ Συμβουλίου». Ὁ βουλευτὴς κ. Ε. Ἀθανασάκος, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀσκήσεως τοῦ φαρμακευτικοῦ ἐπαγγέλματος ὑπὸ ἀλλοδαπῶν καὶ ἀνασυνθέσεως τοῦ Ἀνωτάτου Φαρμακευτικοῦ Πειθαρχικοῦ Συμβουλίου». Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Δ. Γρίβας, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Συν)σμῶν Περιφ. Νευροκοπίου Ν. Δράμας, αἰτούντων τὴν συγκέντρωσιν 10.000 τόννων γεωμήλων πρὸς ἀνακούφισιν τῶν παραγωγῶν. Ὁ βουλευτὴς Θεσπρωτίας κ. Ε. Ἀθανασάκος καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Τυροπαραγωγῶν Φιλιατῶν, αἰτούντων τὴν μὴ χορήγησιν ἀδείας εἰσαγωγῆς τυρῶν Βουλγαρίας. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Γ. Μπακατσέλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐθνικοῦ Ὀργανισμοῦ Πολεμιστῶν Ν. 751 Βορ. Ἑλλάδος, αἰτοῦντος τὴν ψήφισιν νόμου προστατευτικοῦ τῶν ἐφέδρων ἀνέργων τοῦ νόμου 751. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Ἀράπης, Ι. Παπαδημητρίου, Δ. Παινέζης καὶ Ι. Δραγονέτης, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Ὑποδηματεργατῶν Ἀθηνῶν, αἰτοῦντος τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ 8ώρου, ἐπιδότησιν τῶν ἀνέργων, ὀργάνωσιν ἐξαγωγῆς ὑποδημάτων, κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλοακαρνανίας κ. Π. Σταυρόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐργατικοῦ Κέντρου Μεσολογγίου, αἰτοῦντος τὴν ἀνέγερσιν κτιρίου διὰ στέγασιν τοῦ Ἐργατοϋπαλληλικοῦ Κέντρου τῆς ἐν λόγῳ πόλεως. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Πανελληνίου Ἑνώσεως Ἐργοστασιαρχῶν Τορνευτικῆς Ξύλου, αἰτούσης τὴν ὑπαγωγὴν τῶν ξυλίνων τροχίσκων εἰς τὴν Δʹ κλ. 50: Ι δίς. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Π. Πινάτσης, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Κοινότητος Φωτολείβους, αἰτούσης ὅπως ἐκτελεσθῇ τὸ προγραμματισθὲν ὑπὸ τῆς Ε.Υ.Υ.Ε.Μ. Θεσσαλονίκης διὰ τὸ 1960 ἀρδευτικὸν δίκτυον Τάφρου Μαυρολεύκης, διότι διὰ τῆς ἐκτελέσεως τοῦ ἔργου αὐτοῦ θὰ ἐπέλθῃ αὐτομάτως ἡ διάρθρωσις τῶν καλλιεργειῶν τῶν ἀγροκτημάτων Φωτολείβους καὶ Καλοῦ Ἀγροῦ, διὰ τῆς καλλιεργείας βάμβακος ἐπὶ ἐκτάσεως 15.000 στρεμμάτων. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλοακαρνανίας κ. Π. Σταυρόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Συνταξιούχων Ἐργατῶν Καπνοῦ Ἀγρινίου «Ἡ Μεταμόρφωσις τοῦ Σωτῆρος», αἰτοῦντος τὴν ἐφαρμογὴν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 335)59 ἀποφάσεως τῆς Ὁλομελείας τοῦ Ἄρ. Πάγου κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Π. Πινάτσης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Χειριστῶν Ἐκσκαφέων, προωθητήρων καὶ λιπαντῶν Νομοῦ Δράμας, αἰτούντων τὴν προώθησιν καὶ κατάθεσιν εἰς τὴν Βουλὴν τοῦ ἤδη καταρτισθέντος ὑπὸ τοῦ Ὑπουργοῦ Ἐργασίας Νομοθετικοῦ Διατάγματος περὶ διαλύσεως τοῦ Ταμείου Προνοίας Μηχανοδηγῶν Ὁδοστρωτήρων καὶ χειριστῶν μηχανημάτων ἐκτελέσεως Τεχνικῶν Ἔργων, τὸ ὁποῖον οὐδένα κοινωνικὸν σκοπὸν ἐξυπηρετεῖ. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλοακαρνανίας κ. Π. Σταυρόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐμπορικοῦ Συλλόγου Μεσολογγίου, αἰτοῦντος τὴν ἵδρυσιν Ὑποκαταστήματος Ἐμπορικῆς Τραπέζης ἐν Μεσολογγίῳ. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλοακαρνανίας κ. Π. Σταυρόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐργατικοῦ Κέντρου Μεσολλογγίου, αἰτοῦντος τὴν ἀνέγερσιν καπναποθήκης ἐν Μεσολογγίῳ. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλοακαρνανίας κ. Π. Σταυρόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ τεχνικοῦ προσωπικοῦ τῶν Ἁλυκῶν τοῦ Κράτους, αἰτοῦντος τὴν μονιμοποίησίν του. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἐπιτροπῆς Ὀργανώσεως Δημοκρατικῆς Λειτουργίας τῆς Γ.Σ.Ε.Ε., αἰτούσης ἐπιβολὴν συνεισφορᾶς ἀπὸ μέρους τῶν ἐργοδοτῶν διπλασίας τῆς εἰσφορᾶς τῶν ἐργαζομένων κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Π. Πινάτσης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Ἀλεξ. Σκουφίδου, Χρ. Βάντση, Ἐλευθ. Βασλῆ, Ἠλ. Τουλούμη, Δημ. Βασλῆ, Γ. Βασλῆ κλπ., κατοίκων Μοναστηρακίου, αἰτούντων, ὅπως συμπληρωθῇ ἡ ἀτελὴς διὰ τὴν ἐποχήν μας νομοθεσία περὶ λατομείων μαρμάρου ἐπὶ τῷ τέλει ὅπως περιληφθῇ εἰς τὸν νόμον καὶ εἰδικὴ διάταξις, καθ’ ἣν ὁ πρῶτος ἀνακαλύπτων λατομεῖον μαρμάρων νὰ προτιμηθῇ κατὰ τὴν ἐκμίσθωσιν παρὰ τοῦ Δήμου ἢ τῆς Κοινότητος ἐπὶ μίαν τοὐλάχιστον πενταετίαν κατὰ τὴν βασικὴν ἔννοιαν τῆς Δικαιοσύνης, ὥστε νὰ μὴ παραγνωρίζωνται οἱ κόποι καὶ αἱ δαπάναι τοῦ ἀνακαλύπτοντος αὐτό. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν ἀδιορίστων πτυχιούχων Ἐθνικῆς Ἀκαδημίας Σωματικῆς Ἀγωγῆς, αἰτούντων τὴν παράτασιν ἐπὶ μίαν τριετίαν τοῦ καθορισμοῦ ἀνωτάτου ὁρίου διορισμοῦ ἐκπαιδευτικῶν κλπ. Ἀπαντήσεις τῶν διαφόρων Ὑπουργείων, ἐπὶ ἐρωτήσεων κ.κ. βουλευτῶν. Ι) Τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Γιαχνῆ, Ε. Μπενᾶ, Ι. Παπαδημητρίου, Α. Μπριλλάκη καὶ Ι. Εὐαγγελίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7965)6329)14.9.1959 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 6 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Γιαχνῆ, Ε. Μπενᾶ, Ι. Παπαδημητρίου, Α. Μπριλλάκη καὶ Ι. Εὐαγγελίδη, ἐν σχέσει μὲ ἔνταξιν εἰς τὰ ΚΤΕΛ τῶν ὁδηγῶν καὶ εἰσπρακτόρων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι διὰ τοῦ ψηφισθέντος παρὰ τῆς Ἐπιτροπῆς Ἐξουσιοδοτήσεως τῆς Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων (Ν.Δ. 3990)1959, ἐνεκρίθη ἡ ἔνταξις εἰς τὰ ΚΤΕΛ τῶν εἰσπρακτόρων λεωφορείων αὐτοκινήτων, κατόπιν κρίσεως παρ’ Ἐπιτροπῆς, ἀποτελουμένης ἐκ τῶν ἁρμοδιωτέρων προσώπων, ἤτοι ἑνὸς ἀξιωματικοῦ τῆς τροχαίας, ἑνὸς ἐκπροσώπου τῶν ἐργοδοτῶν καὶ ἑνὸς ἐκπροσώπου τῶν ἐργαζομένων. Ἡ ἔνταξις εἰς τὰ ΚΤΕΛ τῶν ὁδηγῶν λεωφορείων εὑρίσκεται ὑπὸ μελέτην. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Σεπτεμβρίου 1959

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Θ. Ι. ΚΟΝΙΤΣΑΣ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Τσιάντου, Δ. Γιαχνῆ, Σ. Ἠλιοπούλου καὶ Κ. Δεσποτοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7982)14.9.1959 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 23 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Τσιάντου, Δ. Γιαχνῆ, Σ. Ἠλιοπούλου καὶ Κ. Δεσποτοπούλου, ἐν σχέσει μὲ ἀφαίρεσιν ἐπαγγελματικῶν ἀδειῶν ὁδηγῶν αὐτοκινήτων τῶν Νικ. Γιώτα καὶ Παναγ. Γιαννοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: 1) Διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 2408)21.8.1948 ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργείου ἀφῃρέθη ὁριστικῶς ἡ ἄδεια ὁδηγοῦ τοῦ Νικ. Γιώτα ὡς ἐπικινδύνου εἰς τὴν δημοσίαν τάξιν καὶ ἀσφάλειαν, συμφώνως πρὸς τὰς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 85 τοῦ ἀπὸ 22.1.1931 Διατάγματος «περὶ κυκλοφορίας αὐτοκινήτων ὀχημάτων». 2) Διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 3044)26.7.48 ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργείου ἀφῃρέθη ὁριστικῶς ἡ ἄδεια ὁδηγοῦ τοῦ Παν. Γιαννοπούλου ὡς ἐπικινδύνου εἰς τὴν δημοσίαν τάξιν καὶ ἀσφάλειαν, συμφώνως πρὸς τὰς διατάξεις τοῦ ὡς εἴρηται Διατάγματος. 3) Δεδομένου, ὅτι ἀφαίρεσις τῶν ἄνω ἀδειῶν εἶναι ὁριστικὴ δὲν εἶναι δυνατὴ ἡ ἐπιστροφή των. Ἐν Ἀθήναις τῇ 22 Σεπτεμβρίου 1959

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Θ. Ι. ΚΟΝΙΤΣΑΣ

γ) ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Μερκούρη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7994)14.9.59 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 35 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Μερκούρη, ἐν σχέσει μὲ ἔνταξιν εἰς τὰ ΚΤΕΛ τῶν ὁδηγῶν καὶ εἰσπρακτόρων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι διὰ τοῦ ψηφισθέντος παρὰ τῆς Ἐπιτροπῆς Ἐξουσιοδοτήσεως τῆς Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων Ν. Δ. 3990)1959 ἐνεκρίθη ἡ ἔνταξις εἰς τὰ ΚΤΕΛ τῶν εἰσπρακτόρων λεωφορείων αὐτοκινήτων. Ἡ ἔνταξις εἰς τὰ ΚΤΕΛ τῶν ὁδηγῶν λεωφορείων αὐτοκινήτων εὑρίσκεται ὑπὸ μελέτην. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Σεπτεμβρίου 1959

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Θ. Ι. ΚΟΝΙΤΣΑΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Ι. Δραγονέτη, Α. Μπριλλάκη καὶ Ε. Μπενᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀρ. 8007)14.9.59 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀρ. 49 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Ι. Δραγονέτη, Α. Μπριλλάκη καὶ Ε. Μπενᾶ, ἐν σχέσει μὲ προσωπικὸν ΚΤΕΛ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: 1) Συμφώνως πρὸς τὰς διατάξεις τοῦ ψηφισθέντος Ν. Δ. 3990)59, θέλουν ἐνταχθῆ εἰς τὰ ΚΤΕΛ οἱ εἰσπράκτορες λεωφορείων αὐτοκινήτων. Τὸ θέμα τῆς ἐντάξεως τῶν ὁδηγῶν λεωφορείων αὐτοκινήτων εὑρίσκεται ὑπὸ μελέτην. 2) Ἡ προσαρμογὴ τοῦ ὡραρίου ἐργασίας εἰς τὰ πλαίσια τοῦ ἡμερησίου 8ώρου εἶναι ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας. 3) Κατόπιν τοῦ ψηφισθέντος Ν. Δ. 3990)59 δι’ οὗ μονιμοποιοῦνται οἱ εἰσπράκτορες λεωφορείων αὐτοκινήτων ἀπομένει μόνον ὑπὸ μελέτην ἡ ἔνταξις τῶν ὁδηγῶν λεωφορείων αὐτοκινήτων. Ὡς πρὸς τὸν σεβασμὸν τῶν συνδικαλιστικῶν δικαιωμάτων τοῦ προσωπικοῦ εἶναι ἁρμόδιον τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Σεπτεμβρίου 1959

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Θ. Ι. ΚΟΝΙΤΣΑΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βαλούρδου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7998)6362 ἀπὸ 14.9.59 ὑμετέρου ἐγγράφου ἀποσταλείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βαλούρδου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι δὲν ἀνταποκρίνεται εἰς τὴν πραγματικότητα ἡ πληροφορία, ὅτι ἡ Α.Β.Ε. «Ἑλληνικὴ Πορσελάνη» εἶναι εἰς θέσιν νὰ προμηθεύσῃ τὴν ἀναγκαιοῦσαν εἰς τὸν Ο.Τ.Ε. ποσότητα μονωτήρων καὶ δὴ ἀρίστην ποιότητα καὶ εἰς συμφερούσας τιμάς. Ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου, ὅπερ ἀπησχόλησεν ἡμᾶς κατὰ τὸ παρελθόν, παρέσχομεν τὰς ἑξῆς πληροφορίας. Ἐπανειλημμένως, ἀπὸ τοῦ ἔτους 1955 κατεβλήθη προσπάθεια πρὸς σταθεροποίησιν τῆς ἀνωτέρω βιομηχανίας, προμηθείας τῶν ἀναγκαιούντων εἰς τὸν Ο.Τ.Ε. μονωτήρων ἐξ ἐγχωρίου παραγωγῆς ἀλλ’ ἄνευ ἀποτελέσματος. Συγκεκριμένως τὸ ἔτος 1955 παρηγγέλθη ἡ κατασκευὴ ποσότητος 200.000 μονωτήρων δὲν κατωρθώθη δὲ ἡ παράδοσις εἰμὴ μόνον 20.000 μονωτήρων καὶ αὐτῶν κακοτέχνων καὶ οὐχὶ καλῆς ποιότητος. Τὸ ἔτος 1958 εἰς προκηρυχθέντα ὑπὸ τοῦ Ο.Τ.Ε. διεθνῆ διαγωνισμὸν προμηθείας μονωτήρων πορσελάνης, ἡ ἀνωτέρω Βιομηχανία δὲν μετέσχεν μὲν αὐτοῦ, ἀλλ’ ἐζήτησεν τὴν ἀνάθεσιν παραγγελίας εἰς τιμὰς σημαντικῶς ἀνωτέρας τῶν τελευταίων μειοδοτῶν. Ἐν τῇ ἐπιθυμίᾳ σταθεροποιήσεως τῆς εἰρημένης βιομηχανίας καὶ παρὰ τὸν ἰσχύοντα Κανονισμὸν προμηθειῶν τοῦ ΟΤΕ, τῇ συστάσει ἡμῶν καὶ τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου, ἀνετέθη ἡ παραγγελία 50.000 μονωτήρων εἰς τιμὴν σημαντικῶς ὑψηλήν, ἥτις ὅμως δὲν κατέστη τελικῶς δυνατὸν νὰ ἐκτελεσθῇ οὕτω δὲ ὁ Ο.Τ.Ε. ἠναγκάσθη νὰ προσφύγῃ καὶ πάλιν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν πρὸς κάλυψιν ἐπειγουσῶν ἀναγκῶν του. Προκειμένης ἤδη καὶ πάλιν νέας προμηθείας, ὁ ΟΤΕ ἐπεδείξατο ἐκ νέου ἀνάλογον ἐνδιαφέρον ἀλλ’ ἐπληροφορήθη, ὅτι τὸ ἐν Ν. Μάκρῃ ἐργοστάσιον τῆς ἐν λόγῳ βιομηχανίας τελεῖ ὑπὸ τὸ καθεστὼς ἀλλαγῆς ἐνοικιαστοῦ καὶ διευθύνσεως. Ὑπὸ τοιαύτας συνθήκας ὁ ΟΤΕ δὲν δύναται νὰ βασισθῇ εἰς τὴν εἰρημένην βιομηχανίαν διὰ τὴν ἀναγκαιοῦσαν εἰς αὐτὸν ποσότητα μονωτήρων πορσελάνης, οἵτινες θ’ ἀπαιτηθῶσιν τόσον διὰ τὴν συντήρησιν τῶν ὑφισταμένων ἐγκαταστάσεών του ὅσον κυρίως διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ πενταετοῦς προγράμματος ἀναπτύξεως τῆς ὑπεραστικῆς τηλεπικοινωνίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 19 Σεπτεμβρίου 1959

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Θ. Ι. ΚΟΝΙΤΣΑΣ

στʹ Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Μπενᾶ, Α. Μπριλλάκη, Ι. Παπαδημητρίου, καὶ Δ. Καρακουλουξῆ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8187)18.9.59 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 142 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Μπενᾶ, Δ. Μπριλλάκη, Ι. Παπαδημητρίου καὶ Δ. Καρακουλουξῆ, ἐν σχέσει μὲ ἀνωμαλίας εἴς τινας λεωφορειακὰς γραμμὰς τοῦ Πειραιῶς περὶ ὧν τὸ ὑπ’ ἀριθ. 126)1959 ὑπόμνημα τῶν συνεργαζομένων Σωματείων ὁδηγῶν καὶ εἰσπρακτόρων λεωφορείων αὐτοκινήτων Πειραιῶς, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου ἐδόθησαν πληροφορίαι εἰς τοὺς ἐνδιαφερομένους διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 182149)59 ἐγγράφου τοῦ Ὑπουργείου, οὗτινος ἀντίγραφον ἐπισυνάπτομεν.

Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Σεπτεμβρίου 1959

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΥΠΟΥΡΓ. ΣΥΓΚ. ΚΑΙ Δ. ΕΡΓΩΝ

Ἀριθ. πρωτ. 182149)59. Πρὸς Τὰ Συνεργαζόμενα Σωματεῖα Ὁδηγῶν καὶ Εἰσπρακτόρων Λεωφορείων Πειραιῶς ὁδὸς Νικήτα 18 Θέματα: Ἐπὶ τῶν σημειουμένων ἀνωμαλιῶν εἴς τινας λεωφορειακὰς γραμμὰς τοῦ Πειραιῶς. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 126)16.6.59 ὑμετέρας ἀναφορᾶς περὶ τῶν σημειουμένων ἀνωμαλιῶν εἰς ἑνιαίας λεωφορειακὰς γραμμὰς τοῦ Πειραιῶς καὶ ἔχοντες ὑπ’ ὄψει τὰ ἀποτελέσματα ἐκ τῶν διενεργηθέντων ἐλέγχων παρὰ τῆς ἁρμοδίας ἡμῶν Ὑπηρεσίας γνωρίζομεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: 1) Τὰ παρ’ ὑμῶν καταγγελλόμενα, ὅτι διὰ τῶν γενομένων ἐπεκτάσεων εἴς τινας γραμμὰς πρὸς ἐξυπηρέτησιν κατοίκων ὡρισμένων περιφερειῶν, ἄνευ προσθήκης νέων λεωφορείων δημιουργοῦνται ἀνωμαλίαι διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τῆς συγκοινωνίας δὲν εὐσταθῶσι, διότι κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος δὲν ἐγένοντο ἐπεκτάσεις εἰς τὰς γραμμὰς τοῦ Πειραιῶς. Ὑπενθυμίζομεν τοῦ παρὰ τοῦ Ο.Ε.Α.Σ. ἀποσταλὲν ὑμῖν ὑπ’ ἀριθ. 4868)9.7.59 ἔγγραφόν του, δι’ οὗ ἐζήτησεν ὅπως γνωρίσητε εἰς ποίας γραμμὰς ἐγένοντο ἐπεκτάσεις πλὴν ὅμως παρῆλθεν ὁλόκληρος μὴν χωρὶς νὰ δοθῇ ἐκ μέρους ὑμῶν ἀπάντησις. 2) Ὅσον ἀφορᾷ τὰ παρ’ ὑμῶν καταγγελλόμενα, ὅτι σημειοῦνται ἀνωμαλίαι εἰς τὰς γραμμὰς Ἀμφιάλης, Νικαίας, Π. Κοκκινιᾶς κλπ., καὶ ὅτι αὗται ὀφείλονται εἰς τὴν ἀπόσπασιν λεωφορείων τῶν ἐν λόγῳ γραμμῶν πρὸς ἐνίσχυσιν ἑτέρων ἢ εἰς τὰς ἐκτελουμένας διακοπὰς τῶν λεωφορείων γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι ἐκ τῶν ἐλέγχων τοὺς ὁποίους διενήργησεν ἡ ἁρμοδία ἡμῶν Ὑπηρεσία εἰς τὰς ἐν λόγῳ γραμμὰς διεπιστώθησαν τὰ κάτωθι: α) Ὅτι αἱ παραλιακαὶ γραμμαὶ Βαρκίζης, Βουλιαγμένης κλπ., ὄντως ἐνισχύονται, ἀναλόγως τῶν παρουσιαζομένων ἀναγκῶν, διὰ λεωφορείων ἀποσπωμένων ἐξ ἄλλων γραμμῶν πλὴν ὅμως αὗται δύνανται νὰ ἐξυπηρετηθῶσιν ἐπαρκῶς μὲ τὴν μειωμένην δύναμιν λόγω τοῦ μικροῦ μεταφορικοῦ ἔργου. β) Αἱ διακοπαὶ τῶν λεωφορείων τυγχάνωσιν ἀπαραίτητοι πρὸς ἐκτέλεσιν συγκοινωνίας πλέον τῶν δύο 8ώρων, δεδομένου, ὅτι τὰ λεωφορεῖα κυκλοφοροῦσι 19–21 ὥρας ἡμερησίως. Κατὰ τὰς ὥρας δὲ καθ’ ἃς λαμβάνουσι χώραν αἱ διακοπαὶ τὰ παρ’ ἡμῶν ἐγκεκριμένα ὑποχρεωτικὰ δρομολόγια ἐκτελοῦνται ἀνελλιπῶς ἐνίοτε καὶ πλείονα τούτων... Τὰ ὅρια ἀναμονῆς τῶν ἐπιβατῶν καθ’ ὃν χρόνον λαμβάνουσι χώραν διακοπαὶ ἐργασίας ἢ ἀποσπάσεις λεωφορείων κυμαινόμενα μεταξὺ 1′–10′ εὑρίσκονται εἰς ἀνεκτὰ ὅρια. Ἐν Ἀθήναις τῇ 1 Σεπτεμβρίου 1959

Ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς

Κ. ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ

ζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8181 ἀπὸ 18.9.59 ὑμετέρου ἐγγράφου ἀποσταλείσης ὑπ’ ἀριθ. 136)14.7.59 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Νικ. Ζορμπᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πληροφορήσωμεν, ὅτι διὰ τοὺς ἀπὸ τοῦ βαθμοῦ Τηλεγραφητοῦ αʹ τάξεως καὶ ἀνωτέρους τοὺς μεταταγέντας εἰς τὸν ΟΤΕ ἐκ τῆς τέως Κρατικῆς των Ὑπηρεσίας, δι’ οὓς ἴσχυεν ὅριον ἡλικίας τὸ 65ον ἔτος κατὰ τὸν χρόνον τῆς μετατάξεώς των εἰς τὸν ΟΤΕ, ὅπερ ἐμειώθη διὰ τοῦ Γεν. Κανονισμοῦ Προσωπικοῦ τοῦ ΟΤΕ εἰς τὸ 60όν, ἐθεωρήθη δίκαιον καὶ ὀρθὸν δι’ ὅσους ἐξ αὐτῶν καταλαμβάνονται ὑπὸ τοῦ ὁρίου τῆς ἡλικίας πρὸ τῆς συμπληρώσεως 35ου συνταξίμου ὑπηρεσίας νὰ παρασχεθῇ ἡ δυνατότης παρατάσεως τοῦ ὁρίου τῆς ἡλικίας των πρὸς συμπλήρωσιν συνταξίμων ἐτῶν ὑπηρεσίας οὐχὶ ὅμως πέραν τοῦ 62ου ἔτους. Διὰ τοὺς τηλ)τὰς βʹ τάξεως, δι’ οὓς ἴσχυε τὸ 60ὸν ἔτος ὡς ὅριον ἡλικίας καὶ τὸ ὁποῖον ἐν τῷ ΟΤΕ δὲν ἐμειώθη, δὲν δικαιολογεῖται παράτασις τοῦ ὁρίου ἡλικίας, καθ’ ὅσον δὲν μετεβλήθη τοῦτο λόγω τῆς εἰς τὸν ΟΤΕ μετατάξεώς των. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Σεπτεμβρίου 1959

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Θ. Ι. ΚΟΝΙΤΣΑΣ

ηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Κιτσίκη, Γ. Αὐγεροπούλου καὶ Ι. Παπαδημητρίου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8127 ἀπὸ 18.9.59 ὑμετέρου ἐγγράφου ἀποσταλείσης ὑπ’ ἀριθ. 81 ἀπὸ 18.1.59 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Κιτσίκη, Γ. Αὐγεροπούλου καὶ Ι. Παπαδημητρίου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πληροφορήσωμεν, ὅτι ἡ κατὰ μῆνα Ἰούνιον ἐ.ἔ. λαβοῦσα χώραν ὀκταήμερος μερικὴ πολιτικὴ ἐπιστράτευσις ὑπαλλήλων τοῦ ΟΤΕ δι’ ἐκπαιδευτικὴν ἄσκησιν ἐγένετο συμφώνως πρὸς τὸν Α.Ν. 1984)1937 (ἄρθρ. 17), ὡς συνεπληρώθη ὑπὸ τοῦ Α.Ν. 450)1945 (ἄρθρ. 7) ἐνῷ ὁρίζεται, ὅτι δύναται νὰ κηρύσσεται τοιαύτη ἐπιστράτευσις πρὸς ἄσκησιν τοῦ προσωπικοῦ καθὼς καὶ πρὸς ἀντιμετώπισιν ἀναγκῶν δυναμένων νὰ παρακωλύσωσι τὴν οἰκονομικὴν ἀνασυγκρότησιν ἢ νὰ διαταράξωσι τὴν κρατικὴν καὶ κοινωνικὴν ζωὴν τῆς Χώρας. Δοθέντος, ὅτι ἐπὶ συνολικοῦ ἀριθμοῦ 7118 ὑπαλλήλων τοῦ ΟΤΕ ἐπεστρατεύθησαν πολιτικῶς μόνον 550 ἐκ πασῶν τῶν κατηγοριῶν τοῦ προσωπικοῦ διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τῆς ἀσκήσεως, ἤτοι ποσοστὸν 7,8%, οὐδόλως δύναται νὰ ὑποστηριχθῇ, ὅτι δι’ αὐτῆς ἐπεχειρήθη καταστολὴ τῆς κηρυχθείσης ὑπὸ τῶν ὀργανώσεων τοῦ προσωπικοῦ τοῦ Ο.Τ.Ε. ἀπεργίας, ἥτις καὶ ἐπραγματοποιήθη διὰ τοῦ ὑπολοίπου προσωπικοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Σεπτεμβρίου 1959

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Θ. Ι. ΚΟΝΙΤΣΑΣ

θʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Γαρουφαλιᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8108)18.9.1959 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 63)18.6. 1959 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Γαρουφαλιᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὅτι: 1ον) Ἡ ἐρώτησις ἀναφέρεται εἰς ἐκπλήρωσιν δοθείσης ὑποσχέσεως. Τοιαύτη δέσμευσις δὲν ἔχει ἀναληφθῆ παρὰ τοῦ Ὑπουργείου, ὅπως ἐμφαίνεται καὶ εἰς τὰ πρακτικὰ τῆς 3ης Φεβρουαρίου 1959. 2ον) Ἔναρξις κατασκευῆς ἐγένετο ἀπὸ τοῦ παρελθόντος θέρους. Ὁ ρυθμὸς καὶ ἡ ἔντασις συνεχίσεως τῶν ἐργασιῶν θὰ ἐξαρτηθῇ ἀπὸ τὰ μέσα τὰ ὁποῖα θὰ τεθοῦν εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ Ὑπουργείου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 3 Ὀκτωβρίου 1959

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΓΚΙΚΑΣ

ιʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Η. Σκυλλάκου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7997)14.9.59 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 38 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Η. Σκυλλάκου, ἐν σχέσει μὲ χορήγησιν ἀδειῶν κυκλοφορίας φορτηγῶν ἢ λεωφορείων δημοσίας χρήσεως ἢ ἀποζημιώσεως εἰς τοὺς καρραγωγεῖς καὶ ἁμαξηλάτας τοῦ Νομοῦ Λαρίσης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: Ἐπὶ ὁμοίας ἐρωτήσεως τοῦ κ. Η. Σκυλλάκου κατὰ τὴν συνεδρίασιν τῆς Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων τῆς 18.11.58 ἐδηλώθη, ὅτι δὲν καθίσταται δυνατὴ ἡ χορήγησις ἀδειῶν κυκλοφορίας πάσης κατηγορίας αὐτοκινήτων δημοσίας χρήσεως, πλὴν ὅμως, ὅσοι ἁμαξοκαρραγωγεῖς εἶναι εἰς ἡλικίαν νὰ ἐργάζωνται δύνανται νὰ λάβουν ἄδειαν ὁδηγοῦ καὶ ἄδειαν κυκλοφορίας τρικύκλου δημοσίας χρήσεως διὰ νὰ ἀντιμετωπίσουν τὸ πρόβλημα τῆς ζωῆς. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν χορήγησιν ἀποζημιώσεως, ἐδηλώθη, ὅτι τὸ θέμα τοῦτο ἀνάγεται εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 19 Σεπτεμβρίου 1959

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Θ. Ι. ΚΟΝΙΤΣΑΣ

ιαʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Δεσποτοπούλου, Β. Θανασέκου, καὶ Δ. Γιαχνῆ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8166)18.9.1959 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 121 ἐ.ἔ. ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Δεσποτοπούλου, Β. Θανασέκου καὶ Δ. Γιαχνῆ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὅτι εἰς τὸ Νομαρχιακὸν Ταμεῖον Νομοῦ Κυκλάδων διετέθη καὶ ἔκτακτος ἐπιχορήγησις ἐκ δραχμῶν 120.000 διὰ τὴν ἐπισκευὴν εἰδικῶς τοῦ δικτύου ἐπαρχιακῶν ὁδῶν τῆς νήσου Τῆνον, διὰ δὲ τοῦ ὑπὸ κατάρτισιν πενταετοῦς Προγράμματος Ἔργων Ἐπαρχιακῆς Ὁδοποιίας θὰ προβλεφθῇ περαιτέρω βελτίωσις τοῦ ρηθέντος δικτύου πρὸς ἐπίτευξιν ἱκανοποιητικῆς βατότητος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 3 Ὀκτωβρίου 1959

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΓΚΙΚΑΣ.

ιβʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Ζίγδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8139)18.9.59 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 93 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Ζίγδη, ἐν σχέσει μὲ κατασκευὴν ἀεροδρομίου εἰς Κάρπαθον, πρὸς χρῆσιν παρὰ τῆς Πολιτικῆς Ἀεροπορίας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι ἡ κατασκευὴ ἀεροδρομίου εἰς τὴν νῆσον Κάρπαθον ἐξαρτᾶται ἀπὸ ὡρισμένας τεχνικὰς οἰκονομικὰς προϋποθέσεις, τὴν ἐξασφάλισιν τῶν ὁποίων ἐξετάζει καὶ ἐπιδιώκει ἡ Ὑπηρεσία. Πρὸς τοῦτο ἀπεστάλη εἰς Κάρπαθον ἁρμόδιος ὑπάλληλος τῆς Ὑπηρεσίας Πολιτικῆς Ἀεροπορίας πρὸς ἐξέτασιν τῆς περιοχῆς ἐπὶ τῆς δυνατότητος κατασκευῆς ἀεροδρομίου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 6 Ὀκτωβρίου 1959

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Θ. Ι. ΚΟΝΙΤΣΑΣ

ιγʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Ζίγδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8140)18.9.59 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 94 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Ζίγδη, ἐν σχέσει μὲ ἐπέκτασιν τῆς ὑπεραστικῆς τηλεφωνικῆς ἐπικοινωνίας εἰς τὰς νήσους Κάρπαθον καὶ Κάσον, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι ἡ τηλεφωνικὴ σύνδεσις τῶν νήσων Καρπάθου καὶ Κάσου μετὰ τῆς νήσου Ρόδου καὶ δι’ αὐτῆς μετὰ τῆς λοιπῆς Ἑλλάδος προβλέπεται ἀπὸ τὸ πενταετὲς πρόγραμμα ἀναπτύξεως τοῦ Ὀργανισμοῦ Τηλεπικοινωνιῶν Ἑλλάδος. Πρὸς τούτοις, γνωρίζομεν, ὅτι θὰ καταβληθῇ προσπάθεια πραγματοποιήσεως τῆς τηλεφωνικῆς συνδέσεως τῶν ἐν λόγῳ νήσων κατὰ τὸ πρῶτον ἔτος τοῦ προγράμματος, ἤτοι ἐντὸς τοῦ ἔτους 1960 καὶ ἅμα τῇ παραλαβῇ τῶν παραγγελθεισῶν ἀσυρματικῶν ἐγκαταστάσεων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 2 Ὀκτωβρίου 1959

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Θ. Ι. ΚΟΝΙΤΣΑΣ

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, κατὰ τὴν συνεδρίασιν τῆς παρελθούσης Παρασκευῆς ἀνεκοίνωσα, συμφώνως μὲ τὸν Κανονισμόν, τὰς ὑπὸ τῶν ἁρμοδίων Εἰσαγγελέων Ἐφετῶν, μέσῳ τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης, ὑποβληθείσας αἰτήσεις διώξεως ἐνίων κ. κ. βουλευτῶν. Εἰς πρότασιν τοῦ κ. Ἀρχηγοῦ τῶν Φιλελευθέρων, ὅπως ἀνακοινώσω καὶ τὸ εἶδος τοῦ ἀδικήματος, ἀπήντησα ὅτι ἀπέφυγα νὰ ἀναφέρω καὶ τὸ ἀδίκημα ἑκάστης αἰτήσεως διώξεως διότι, εἶναι γνωστόν, ὅτι οἱ μηνυταὶ καταγγέλλουν ἀδίκημα πολὺ βαρύτερον καὶ πολλάκις ἄσχετον μὲ τὴν πραγματικότητα. Ἐπειδὴ δὲ ὁ ἁρμόδιος Εἰσαγγελεύς, ἅμα τῇ παραλαβῇ τῆς μηνύσεως προβαίνει εἰς τὸν ἐκ τῆς μηνύσεως προκύπτοντα χαρακτηρισμόν, ἐμφανίζεται οὗτος καὶ εἰς τὴν Βουλὴν κατὰ τὰς ἀπόψεις τοῦ μηνυτοῦ. Καὶ ἐὰν μὲν ἡ τοιαύτη διαδικασία ἄρσεως τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας περιωρίζετο εἰς τὴν ὑπὸ τοῦ Προέδρου ἀνακοίνωσιν τῆς αἰτήσεως διώξεως ἁπλῶς, δὲν θὰ ὑπῆρχε λόγος ἴσως νὰ σᾶς κουράσω σήμερον. Ἀτυχῶς, ὅμως, ἀπὸ μίαν μὴ ὀρθὴν ἀντίληψιν τῶν ἁρμοδίων ὑπαλλήλων, ὅσον ἀφορᾷ τὴν δημοσιότητα τῶν ἐγγράφων τούτων, ἐλήφθησαν στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα καὶ ἐδημοσιεύθησαν εἰς τὸν Τύπον, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον προεκάλεσε καὶ σχόλια, εἰς βάρος ὄχι μόνον τῶν κ. κ. βουλευτῶν, ὧν ἡ δίωξις ἐζητήθη, ἀλλὰ καὶ τοῦ συνόλου τοῦ Σώματος. Καὶ ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐκ μέρους τῶν ὑπηρεσιῶν τῆς Βουλῆς ἐν τῷ μέλλοντι, ἀποφυγὴν τῆς δημοσιότητος, ἐδόθησαν αἱ δέουσαι διαταγαὶ καὶ ἐλήφθησαν αὐστηρὰ μέτρα. Ἀλλὰ δὲν ἀρκεῖ μόνον τοῦτο. Θὰ ἤθελα νὰ κάμω καὶ μίαν ἔκκλησιν πρὸς τὸν Τύπον, ὅπως ἀποφεύγεται ἡ δημοσίευσις τοιούτων εἰδήσεων, πρὶν ἢ ἐπὶ τῶν αἰτήσεων διώξεως ἀποφανθῇ ἡ ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης ἁρμοδία Ἐπιτροπή, καὶ τοῦτο ἵνα μὴ διασύρωνται ὑπολήψεις ἐξ ἀνακοινουμένων ἀδικημάτων, πλειστάκις ἀνυπάρκτων ἢ καὶ ἀσχέτων πρὸς τὴν πραγματικότητα. Ἀπαντῶν μάλιστα, ὡς ἐνθυμεῖσθε, εἰς τὸν κ. Βενιζέλον διατὶ δὲν ἀνακοινῶ καὶ τὰ ἀδικήματα, ἀνέφερα περίπτωσιν, καθ’ ἣν ἐζητεῖτο ἡ δίωξις βουλευτοῦ ἐπὶ ἐσχάτῃ προδοσίᾳ καὶ ἡ ἐσχάτη προδοσία συνίστατο εἰς τὴν ὑπ’ αὐτοῦ ἀπώλειαν, κατὰ τὴν ἀνατροπὴν τοῦ αὐτοκινήτου του, τὴν ἀπώλειαν, λέγω, τοῦ δελτίου ἐπιτάξεως, εἰς ὃ ἀνεφέρετο ποῦ θὰ ἔδει νὰ παρουσιάσῃ τὸ ἐν λόγῳ αὐτοκίνητόν του ἐν περιπτώσει ἐπιστρατεύσεως. Ἤδη, πολλοὶ τῶν κ. κ. συναδέλφων μοῦ ἐξέθηκαν τὰς περιπτώσεις των, δι’ ἃς ἐζητήθη ἡ δίωξίς των. Αἴφνης, ὁ ἀξιότιμος βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Ζαρντινίδης ἐπισκεφθείς με, μοῦ εἶπεν, ὅτι ζητεῖται ἡ ἄρσις τῆς ἀσυλίας του διὰ ποινικοποιηθεῖσαν ἀστικὴν διαφορὰν δραχμῶν 260. Ὁ ἀξιότιμος βουλευτὴς Βοιωτίας κ. Κορόζος μοῦ ἀνεκοίνωσεν ἐπίσης, ὅτι ἡ αἴτησίς του ἀφορᾷ ὑπόθεσιν τοῦ ΟΤΕ ὅτε ἐτύγχανε Πρόεδρος τούτου, καὶ ἔχει σχέσιν μὲ τὴν μὴ καταβολὴν ὑπὸ τοῦ ΟΤΕ εἰσφορῶν εἰς τὸ ΙΚΑ καὶ ζητεῖται τυπικῶς ἡ ἄρσις τῆς ἀσυλίας του, ἵνα κρινόμενος ἀπαλλαγῇ τῆς κατηγορίας ταύτης, ἐξ ἧς ἀπηλλάγησαν καὶ οἱ λοιποὶ συγκατηγορούμενοί του. Τέλος, ὁ ἀξιότιμος βουλευτὴς κ. Καραπιπέρης μοῦ ἀνεκοίνωσεν, ὅτι ὁ φάκελλος ἀφορᾷ ἁπλοῦν αὐτοκινητιστικὸν δυστύχημα, συμβιβασθὲν ἑκατέρωθεν. Φαντάζομαι, ὅτι καὶ αἱ ἄλλαι περιπτώσεις θὰ εἶναι παρόμοιαι, ἀλλὰ δὲν θέλω νὰ ὑπεισέλθω εἰς τὴν μελέτην τῶν δικογραφιῶν καὶ τὴν ἔκφρασιν ἐπ’ αὐτῶν γνώμης. Τοῦτο δὲν εἶναι ἔργον μου. Ἐπανερχόμενος ἑπομένως εἰς τὸν Τύπον, ποιοῦμαι ἔκκλησιν εἰς αὐτὸν καὶ παρακαλῶ ὅπως, θέματα τοιαύτης σοβαρότητος, δυνάμενα νὰ ἔχωσιν ἐπίδρασιν ἐπὶ τῆς κοινῆς γνώμης, μὴ ἔρχωνται εἰς τὴν δημοσιότητα πρὸ τοῦ ἐλέγχου των κατὰ τ’ ἀνωτέρω. Ἡ ἔκκλησίς μου αὕτη δὲν στηρίζεται μόνον εἰς τὴν ἀνάγκην τῆς προστασίας τῶν θεσμῶν καὶ τῆς ὑπολήψεως, ἀλλὰ ἔχει καὶ δύο ἄλλα ἐπιχειρήματα. Τὸ πρῶτον εἶναι ὅτι, ὄχι μόνον δὲν δημοσιεύονται εἰς τὸν Τύπον αἱ κατὰ ἑκατοντάδας ὑποβαλλόμεναι ἡμερησίως μηνύσεις κατὰ τῶν ἄλλων Ἑλλήνων πολιτῶν, ἀλλά, ὡς γνωστόν, κατὰ γνωμοδότησιν τοῦ Εἰσαγγελέως τοῦ Ἀρείου Πάγου, οὐδὲ οἱ δικηγόροι λαμβάνουσι γνῶσιν τῶν ἐκκρεμουσῶν ποινικῶν ὑποθέσεων πρὸ τοῦ πέρατος τῆς ἀνακρίσεως. Καὶ ὀρθῶς. Διὰ ποῖον λόγον λοιπὸν θὰ ἔπρεπε διὰ τοὺς βουλευτὰς νὰ ὑπάρχῃ αὐτὸ τὸ PRIVILEGIUM ODIOSUM; Οὐδεμίαν προνομίαν, οὐδεμίαν ἐξαίρεσιν ζητῶ διὰ τοὺς βουλευτάς, τοὐλάχιστον ὅμως ἐξίσωσιν αὐτῶν πρὸς ὅλους τοὺς Ἕλληνας πολίτας. Τὸ δεύτερον εἶναι, ὅτι εἰς πλείστας νομοθεσίας πολιτισμένων χωρῶν καὶ δημοκρατικῶν τοιούτων δὲν ἀναγράφονται τὰ ὀνόματα τῶν μηνυομένων εἰς τὸν Τύπον, εἰ μὴ μόνον ἐὰν ἔχῃ ἤδη ἐκδοθῆ κατ’ αὐτῶν ἔνταλμα συλλήψεως καὶ ἔχῃ τοῦτο ἐκτελεσθῆ. Ἄλλαι χῶραι μάλιστα, προχωροῦν ἔτι περαιτέρω καὶ δὲν ἐπιτρέπουν τὴν ἀναγραφὴν τοῦ ὀνόματος τοῦ ὑποδίκου καὶ δημοσιεύεται τοῦτο μόνον ὅταν οὗτος γίνῃ κατάδικος, διότι εὑρίσκουν ὅτι, ἐφ’ ὅσον ἡ ὑποδικία ὁδηγεῖ κατὰ τὸ ἥμισυ εἰς τὴν καταδίκην καὶ κατὰ τὸ ἥμισυ εἰς τὴν ἀπαλλαγήν, δὲν εἶναι ὀρθὸν νὰ γίνηται διὰ τοῦ Τύπου μία τοιαύτη προκριματικὴ δυσφήμησις. Θὰ παρεκάλουν μάλιστα τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης, ὅπως μελετήσῃ τὸ θέμα τοῦτο διὰ τοὺς Ἕλληνας πολίτας, εἰς τὴν κατηγορίαν τῶν ὁποίων θὰ ὑπαχθοῦν καὶ οἱ Ἕλληνες βουλευταί.

§6Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν πρόκειται νὰ λάβω τὸν λόγον ἐπὶ συγκεκριμένου θέματος, ἀλλὰ θὰ ἐπρότεινα ὅπως, βάσει τῆς συζητήσεως ἡ ὁποία διεξήχθη τὴν παρελθ. Παρασκευήν, αἱ συνεδριάσεις τῆς Βουλῆς νὰ ἀρχίζουν κάπως ἐνωρίτερον. Ἤλθομεν ἐδῶ εἰς τὰς 7 παρὰ 10′ καὶ ἡ συνεδρίασις ἀρχίζει κατ’ οὐσίαν εἰς τὰς 7 καὶ 10′. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ παρατείνωνται αἱ συνεδριάσεις πέραν τῆς 10ης νυκτερινῆς, διότι ἕκαστος ἐξ ἡμῶν ἔχει τὰς ὑποχρεώσεις του. Κατὰ συνέπειαν, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συνεχισθῇ ἡ κατάστασις αὐτή. Εἰς τὴν Ἀγγλίαν αἱ συνεδριάσεις τοῦ Κοινοβουλίου ἀρχίζουν εἰς τὰς 2.30′ καὶ εἰς τὴν Γαλλίαν εἰς τὰς 3, νομίζω.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Καὶ τὸ πρωΐ εἰς τὰς 10.

§8Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Βεβαίως, ἡ ζωὴ ἐδῶ εἶναι διαφορετικὰ ὠργανωμένη, ἀλλὰ θὰ συμφωνήσω εἰς τὸ ὅτι πρέπει νὰ ἔχωμεν 4 ὥρας συνεδρίασιν καὶ κατὰ συνέπειαν, θὰ πρέπει νὰ ἀρχίζωμεν εἰς τὰς 6 διὰ νὰ τελειώνωμεν εἰς τὰς 10. Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις συμφωνῇ εἰς τὸ ὅτι θὰ πρέπει νὰ ἀρχίζωμεν εἰς τὰς 6, νομίζω, ὅτι δύναται νὰ ἀρχίζῃ ἡ συνεδρίασις εἰς τὰς 6, ἀνεξαρτήτως ἂν θὰ ὑπάρχουν μόνον 20 βουλευταὶ παρόντες, διότι ἄλλως δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λειτουργήσῃ ὁμαλῶς τὸ Κοινοβούλιον.

§9Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως). Ἡ Κυβέρνησις συμφωνεῖ μὲ τὴν πρότασιν τοῦ ἀξιοτίμου Ἀρχηγοῦ τῶν Φιλελευθέρων νὰ ἀρχίζουν αἱ συνεδριάσεις εἰς τὰς 6. Τὸ εἴπομεν καὶ εἰς τὴν προηγουμένην συνεδρίασιν. Πῶς θὰ ἀρχίσῃ ὅμως ἡ συνεδρίασις, ἂν ὑπάρχουν μόνον 5 βουλευταί;

§10ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, χαίρω διὰ τὴν συμφωνίαν αὐτὴν μεταξὺ Κυβερνήσεως καὶ Ἀντιπολιτεύσεως. Ἀποτελεῖ αὕτη καλὸν οἰωνόν. Ἀλλ’ ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος θὰ τὴν ἐφαρμόσῃ εἶμαι ἐγὼ καὶ πολὺ φοβοῦμαι, ὅτι θὰ ἔλθω εἰς διάστασιν καὶ μὲ τὴν Κυβέρνησιν καὶ μὲ τὴν Ἀντιπολίτευσιν. Διότι ἐφαρμοζομένου τοῦ μέτρου θὰ πρέπει νὰ λύσω τὴν συνεδρίασιν εἰς τὰς 6.05′ ἐλλείψει ἀπαρτίας καὶ ἐὰν εἶναι ἡμέρα νομοθετικῆς ἐργασίας ἡ Κυβέρνησις θὰ παραπονεθῇ, ὅτι ἀπωλέσθη μία ἡμέρα νομοθετικῆς ἐργασίας. Ἐὰν πάλιν συμβῇ νὰ ἔχωμεν Κοινοβουλευτικὸν ἔλεγχον, ἡ Ἀντιπολίτευσις θὰ εἴπῃ, ὅτι ἡ Κυβέρνησις διὰ τοῦ Προέδρου τῆς Βουλῆς ἔλυσε τὴν συνεδρίασιν καὶ ἐματαίωσε τὸν ἔλεγχον. Ἡ θέσις συνεπῶς τοῦ Προέδρου εἶναι δυσχερὴς καὶ δι’ αὐτὸ καλοῦνται ἀμφότεραι αἱ πτέρυγες νὰ ἐφαρμόσουν τὴν συμφωνίαν των αὐτήν. Τὸ ἐπ’ ἐμοὶ χαίρω καὶ ἐπικροτῶ τὴν ληφθεῖσαν ἀπόφασιν.

§11Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Θὰ εἶχα τὴν ἑξῆς πρότασιν νὰ κάμω: Θὰ ἦτο δυνατὸν ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως νὰ ἐμφανίζεται προσωπικῶς εἰς τὰς 6 καὶ κατόπιν νὰ ἀποχωρῇ. Ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι ἐὰν ἡ Κυβέρνησις εὑρίσκετο ἐδῶ εἰς τὰς 6, ἡ συνεδρίασις θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἀρχίσῃ εἰς τὰς 6, καὶ ἐὰν αὐτὸ συνεχίζετο μερικὰς ἡμέρας θὰ ἐγίνετο συνήθεια καὶ θὰ ἀρχίζαμεν τὰς συζητήσεις εἰς τὰς 6.

§12ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αὐτὸ ἐξέρχεται τῆς ἁρμοδιότητος τοῦ Προεδρείου.

§13Χ. ΚΑΡΑΠΙΠΕΡΗΣ. Τὸν λόγον, κ. Πρόεδρε.

§14ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, ἔκαμα μνείαν καὶ τῆς περιπτώσεώς σας, δὲν νομίζω συνεπῶς, ὅτι εἶναι ἀνάγκη νὰ συνεχισθῇ ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς ἄρσεως τῆς ἀσυλίας.

§15Χ. ΚΑΡΑΠΙΠΕΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν ἔμεινα ἱκανοποιημένος μὲ τὰ ὅσα εἴπατε, ἀναφορικῶς μὲ τὴν περίπτωσιν τῆς αἰτήσεως ἄρσεως τῆς ἀσυλίας μου, καὶ δι’ αὐτὸ θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ μοὶ ἐπιτραπῇ νὰ εἴπω ὀλίγας λέξεις. Ἀνέγνωσα μετ’ ἐκπλήξεως εἰς τὰς χθεσινὰς ἐφημερίδας, ὅτι ἐζητήθη ἡ ἄρσις τῆς ἀσυλίας μου δι’ ὑπεξαίρεσιν. Ἐπειδὴ καὶ τὸ Προεδρεῖον εἶναι ὑπεύθυνον διὰ τὴν τοιαύτην ἀνακοίνωσιν, θὰ παρεκάλουν ὅπως διὰ νέας ἀνακοινώσεως καταστῇ γνωστόν, ὅτι ἡ αἴτησις ἄρσεως τῆς ἀσυλίας μου ἀφορᾷ εἰς ἀδίκημα ἀναφερόμενον εἰς σωματικὰς βλάβας δι’ αὐτοκινήτου, βάσει μηνύσεως —ἐξ ἧς μάλιστα ὑπάρχει παραίτησις ἐν τῇ δικογραφίᾳ— καὶ ὄχι δι’ ὑπεξαίρεσιν, ὡς ἀνεγράφη. Αὐτὴν τὴν διευκρίνησιν ἐπιθυμῶ ὅπως κάμῃ τὸ Προεδρεῖον.

§16ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ περιληφθῇ ἡ παρατήρησίς σας εἰς τὸ σημερινὸν δελτίον. Ἄλλωστε, ἐκ τῆς μελέτης τῆς δικογραφίας εἰς ἣν προσωπικῶς προέβην, διεπίστωσα, ὅτι ἔχετε ἀπολύτως δίκαιον. Διώκεσθε πράγματι, οὐχὶ δι’ ὑπεξαίρεσιν, ἀλλὰ διὰ σωματικὰς βλάβας ἐπενεχθείσας δι’ αὐτοκινήτου.

Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Ν. Δ. 3594)56 «περὶ σχολῆς τουριστικῶν ἐπαγγελμάτων». Ὁ εἰσηγητὴς τῆς πλειοψηφίας κ. Κ. Ἀποσκίτης, ἔχει τὸν λόγον.

§17Κ. ΑΠΟΣΚΙΤΗΣ. Κύριοι βουλευταί, τὸ ὑπὸ κρίσιν ἡμῶν σχέδιον νόμου ἔχει κατατεθῆ εἰς τὴν Βουλὴν ἀπὸ τὸν Μάρτιον τοῦ 1959. Ἴσως νὰ μὴ εἶναι συμπτωματικὴ ἡ ἀναγραφὴ ὡς πρώτου θέματος τῆς πρώτης ἡμερησίας διατάξεως τῆς πρώτης ἡμέρας νομοθετικῆς ἐργασίας τῆς νέας συνόδου, ἀλλὰ νὰ ἐπελέγη ἐπιμελῶς ἐκ μέρους τοῦ κ. Προέδρου τοῦ Σώματος διὰ νὰ ἐπισημανθῇ δι’ αὐτοῦ ἡ ἀνάγκη τῆς ταχείας ψηφίσεως τῆς τροποποιήσεως τοῦ Κανονισμοῦ διὰ τὴν προώθησιν τῆς Νομοθετικῆς ἐργασίας τοῦ Σώματος. Διὰ τοῦ σχεδίου νόμου τούτου ἐπέρχονται ὡρισμέναι τροποποιήσεις εἰς τὸ Νομοθετικὸν Διάταγμα 3594)56 «περὶ σχολῆς τουριστικῶν ἐπαγγελμάτων». Ἡ Κυβέρνησις ἐκτιμῶσα κατ’ ἀξίαν τὴν σημασίαν τοῦ τουρισμοῦ διὰ τὴν χώραν μας, ἠθέλησε διὰ σειρᾶς νομοθετημάτων, νὰ ἐνισχύσῃ ὅλους ἐκείνους τοὺς παράγοντας, οἱ ὁποῖοι τείνουν εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τοῦ τουρισμοῦ. Τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον ἔρχεται νὰ συμπληρώσῃ τὰ μέχρι σήμερον ληφθέντα μέτρα διὰ τῆς ἐνισχύσεως τῆς Σχολῆς Τουριστικῶν Ἐπαγγελμάτων, δι’ ὧν προπαρασκευάζεται τὸ ἔμψυχον ὑλικὸν τῆς τουριστικῆς ἀναπτύξεως. Ἐάν, κύριοι βουλευταί, εἰς οἱοδήποτε ἐπάγγελμα δὲν εἶναι ἀπαραίτητος ἡ προπαίδευσις, καὶ ἡ ἐπαγγελματικὴ κατάρτισις, εἰδικῶς διὰ τοὺς ἀπασχολουμένους μὲ τουριστικὰ ἐπαγγέλματα εἶναι ἐκ τῶν ὧν οὐκ ἄνευ. Διὰ τοῦ Ν.Δ. 3594 εἶχεν ἱδρυθῆ ἐν Ρόδῳ σχολὴ στελεχῶν Τουριστικῶν Ἐπαγγελμάτων εἰς τὴν ὁποίαν ἐφοίτων κατ’ ἔτος 97 σπουδασταὶ διδασκόμενοι θεωρητικῶς καὶ ἀσκούμενοι κατὰ τὸ θέρος πρακτικῶς εἰς τὸ ἴδιον ξενοδοχεῖον ὅπου ἐφήρμοζαν τὰς γνώσεις τὰς ὁποίας ἀπέκτων ἐκ τῆς διδασκαλίας. Ἐπίσης ἱδρύθη ἐν Θεσ)νίκῃ κατωτέρα σχολὴ στοιχειώδους ἐκπαιδεύσεως τουριστικῶν ἐπαγγελμάτων, ἐν Ἀθήναις δὲ καὶ Θεσ)νίκῃ σχολὴ μετεκπαιδεύσεως καὶ πλεῖστα φροντιστήρια καὶ πολλὰ ἀκόμη τουριστικὰ κέντρα διὰ τὴν μετεκπαίδευσιν τῶν ἀσχολουμένων μὲ τουριστικὰ ἐπαγγέλματα, εἰς τὰ ὁποῖα ἐφοίτων ἄνω τῶν 800 σπουδαστῶν. Μέχρι τῆς ψηφίσεως τοῦ Ν.Δ. 3594, οἱ πόροι τῶν σχολῶν αὐτῶν προήρχοντο ἀπὸ εἰσφορὰς τῶν ἐργοδοτῶν καὶ ἐργαζομένων εἰς τὰ τουριστικὰ ἐπαγγέλματα. Ἀπεδείχθη ὅμως ὅτι αἱ εἰσφοραὶ αὗται ἦσαν λίαν ἀνεπαρκεῖς, δι’ αὐτὸ ἡ κυβέρνησις τὸ 1956 διὰ τοῦ Ν.Δ. 3594 καθιέρωσε νέας εἰσφορὰς διαφόρων ἐργοδοτικῶν ὀργανισμῶν καὶ ἐργοδοτικῶν ὀργανώσεων διὰ τῶν ὁποίων ἐξησφάλιζεν ἢ μᾶλλον προϋποθέτει, ὅτι θὰ ἐξησφάλιζε πόρους 2½ ἑκ. ἐτησίως. Ἐν τῇ πράξει ὅμως ἀπεδείχθη, ὅτι πλεῖστοι τῶν ὀργανισμῶν αὐτῶν δὲν ἦσαν εἰς θέσιν νὰ ἀνταποκριθοῦν καὶ νὰ καταβάλλουν τὰς εἰσφοράς των καὶ αἱ σχολαὶ εὑρέθησαν εἰς δυσχέρειαν λειτουργίας. Κατόπιν τούτου ἡ Κυβέρνησις εἰσάγει τὸ παρὸν νομοσχέδιον διὰ τοῦ ὁποίου αὐξάνονται αἱ εἰσφοραὶ ἢ καθιεροῦνται νέαι εἰσφοραὶ ἐνῷ ἐξασφαλίζεται ἡ ἀσφαλὴς καταβολή των καὶ ἑπομένως καὶ ἡ ἀπρόσκοπτος λειτουργία τῶν σχολῶν αὐτῶν. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Λ. Μπατρῖνος). Δὲν θὰ ὑπεισέλθω, κ. βουλευταί, εἰς λεπτομερείας τοῦ νομοσχεδίου τούτου, τοσούτῳ μᾶλλον καθ’ ὅσον εἶναι σύντομον, λίαν σαφὲς τόσον εἰς τὸ περιεχόμενόν του ὅσον καὶ εἰς τὴν εἰσηγητικήν του ἔκθεσιν καὶ θὰ ἠδύνατο μᾶλλον νὰ θεωρηθῇ ὡς ἐντελῶς ἐπεῖγον καὶ ὑπηρεσιακὸν καὶ νὰ ψηφισθῇ τοὐλάχιστον κατ’ ἀρχὴν ἄνευ συζητήσεως. Θὰ ἐθεώρουν ὅμως παράλειψιν ἐὰν ὁμιλῶν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου δὲν ἀνέφερον ὀλίγας λέξεις περὶ τῆς σημασίας τοῦ τουρισμοῦ διὰ τὴν χώραν μας. Πρέπει, κ. βουλευταί, νὰ γίνῃ πλέον συνείδησις ὁλοκλήρου τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ —καὶ εἰς τοῦτο θὰ πρέπει νὰ συντελέσῃ καὶ ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία ἐγκρίνουσα τὸ σχετικὸν νομοσχέδιον τῆς Κυβερνήσεως— ὅτι ὁ τουρισμὸς ἀποτελεῖ διὰ τὸν τόπον μας ἀστείρευτον πηγὴν πλούτου, ἡ ὁποία μέχρι τῆς στιγμῆς μένει ἀναξιοποίητος. Εἶναι μία καλὴ ἀρχή, ὅτι στρέφει διὰ τοῦ παρόντος νομοσχεδίου ἡ Κυβέρνησις καὶ ὁ ἁρμόδιος ὑπουργὸς τὴν προσοχήν των, πρὸς τὸ ἔμψυχον ὑλικὸν διότι ἀσφαλῶς δὲν εἶναι μόνον οἱ δρόμοι καὶ τὰ ξενοδοχεῖα, τὰ ὁποῖα θὰ ἑλκύσουν τὸν ξένον εἰς τὴν Ἑλλάδα, ἀλλὰ χρειάζονται καὶ οἱ ἄνθρωποι, πρὸ παντὸς οἱ ἄνθρωποι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι θὰ ἀσχολοῦνται μὲ τὸ τουριστικὸν ἐπάγγελμα. Θὰ παρεκάλουν τὸν κ. ὑπουργόν, ὁ ὁποῖος μετὰ παρρησίας ἔχει ἐνστερνισθῆ τὴν ὑπόθεσιν αὐτήν, νὰ φέρῃ εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν ὅσα μέτρα κρίνει ἀναγκαῖα διὰ τὴν τόνωσιν τοῦ τουρισμοῦ καὶ οἱ πνευματικοὶ ἄνθρωποι καὶ οἱ καθηγηταὶ τῆς φιλοσοφίας ἂς φροντίσουν νὰ ἐπανέλθῃ εἰς τὸν τόπον αὐτὸν ἡ λατρεία τοῦ Ξενίου Διός, ὄχι βεβαίως δι’ ἐντυπωσιακῶν λόγων, ἀλλὰ δι’ ἐκδηλώσεων τουριστικῶν αὐτὴν τὴν φοράν, διότι δὲν πρόκειται νὰ σώσωμε τὴν ψυχήν μας, ἀλλὰ νὰ καλυτερεύσωμεν τὴν ζωήν μας διὰ τοῦ τουρισμοῦ. Διότι ὡς εἶπον, ἀποτελεῖ μίαν ἀστείρευτον πηγὴν πλούτου διὰ τὴν Ἑλλάδα. Ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτὴν προτείνω ἀνεπιφυλάκτως τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου. Ἐπιφυλάσσομαι εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν νὰ διατυπώσω γενικὰς παρατηρήσεις.

§18ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ κ. Μ. Σβώλου εἰσηγητὴς ἐκ τῆς μειοψηφίας ἔχει τὸν λόγον.

§19Μ. ΣΒΩΛΟΥ. Κύριοι συνάδελφοι, διὰ τὴν ἐπείγουσαν ἀνάγκην τῆς ὀργανώσεως τῆς ἐπαγγελματικῆς ἐκπαιδεύσεως καὶ τὴν σημασίαν της, ἐγένετο ἐξονυχιστικὴ συζήτησις τὸ καλοκαίρι εἰς τὴν ἐπιτροπὴν τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τῶν κατατεθέντων καὶ ψηφισθέντων σχεδίων Ν. Διαταγμάτων ἀφορώντων εἰς τὴν γενικὴν καὶ τὴν ἐπαγγελματικὴν ἐκπαίδευσιν. Ἐὰν ὅμως διὰ τὸ τουριστικὸν ἐπάγγελμα ἔχῃ μεγάλην σημασίαν ἡ ἐπαγγελματικὴ κατάρτισις, ὡς καὶ διὰ τὸν τουρισμόν, νομίζω, ὅτι ἐπίσης βασικὴν προϋπόθεσιν καὶ σημασίαν ἔχουν οἱ ὅροι ὑπὸ τοὺς ὁποίους ἐργάζονται οἱ ἄνθρωποι ποὺ ἀπασχολοῦνται μὲ τὰ τουριστικὰ ἐπαγγέλματα. Εἶναι γνωστόν, ὅτι οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ ἐργάζονται εἰς τὰ ξενοδοχεῖα, ζαχαροπλαστεῖα, ἑστιατόρια, μαγειρεῖα κλπ. ὑπὸ ὅρους λίαν καταθλιπτικοὺς ὅσον ἀφορᾷ τὰς συνθήκας τῆς ἐργασίας καὶ τῆς ἀμοιβῆς των. Εἰς τὰ ἑστιατόρια οἱ σερβιτόροι καὶ οἱ ὑπάλληλοι τῶν ζαχαροπλαστείων ἀμείβονται μόνον μὲ ποσοστὰ τὰ ὁποῖα εἰς ὡρισμένας ἐποχὰς εἶναι ἐλάχιστα. Ἐξ ἄλλου εἶναι ὑποχρεωμένοι νὰ ἐργάζωνται ὄχι μόνον ἐπὶ 10ωρον, ἀλλὰ 12ωρον καὶ πολλάκις 15ωρον τὸ 24ωρον. Ἀρχίζουν ἀπὸ τὶς 8 τὸ πρωΐ μὲ τὰς προκαταρκτικὰς ἐργασίας τοῦ ἑστιατορίου κλπ. καὶ συνεχίζουν πολλάκις μέχρι τὴν 1 ἕως 2 τὴν νύκτα. Ὑπὸ τοὺς ὅρους αὐτοὺς μόνη ἡ ἐπαγγελματικὴ κατάρτισις δὲν εἶναι ἀρκετὴ διὰ τὴν καλυτέραν ἀπόδοσιν εἰς τὸ ἐπάγγελμα. Καὶ τώρα, κ. συνάδελφοι, εἰσέρχομαι εἰς τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου. Κατὰ τὴν συζήτησιν εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν Ἐξουσιοδοτήσεως ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐπαγγελματικὴν ἐκπαίδευσιν ἰδίᾳ δὲ ὅσον ἀφορᾷ τὸν συντονισμὸν τῆς ἐκπαιδεύσεως ποὺ ἀφορᾷ τὸ Νομοθετικὸν Διάταγμα 3953 ἐγένετο εὐρύτατος λόγος καὶ ἐγένετο ἐν τέλει δεκτόν, ὅτι αἱ ἐπαγγελματικαὶ σχολαί, βιομηχανικαί, γεωπονικαὶ κλπ. θὰ ὑπαχθοῦν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Παιδείας ὄχι μόνον διότι ἡ Παιδεία πρέπει νὰ ἔχῃ ἑνιαίαν κατεύθυνσιν ἀλλὰ καὶ διὰ νὰ ὑπάρχῃ συντονισμὸς καὶ κλιμάκωσις τῶν διαφόρων σχολῶν μὲ βάσιν γενικὸν οἰκονομικὸν πρόγραμμα. Δυστυχῶς ὁ ΕΟΤ ἔμεινεν ἔξω ἀπὸ τὴν ὑπαγωγὴν αὐτήν. Τοῦτο νομίζω ἀποτελεῖ σφάλμα. Δὲν γνωρίζω πῶς ἐσκέφθη ἐν προκειμένῳ ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως. Νομίζω, ὅτι αἱ σχολαὶ αὐταὶ κατὰ πρῶτον λόγον πρέπει νὰ ὑπαχθοῦν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Παιδείας ἐφόσον ὑπήχθησαν αἱ σχολαὶ τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας καὶ τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας ἀκόμη ἐκτὸς μερικῶν ἐξαιρέσεων. Τὸ παρὸν σχέδιον νόμου προβλέπει ἕνα πολυπληθὲς διοικητικὸν συμβούλιον ἀπὸ τὸ ὁποῖον λείπουν ἐντελῶς οἱ ἐκπαιδευτικοί. Ἔπρεπε εἰς τὸ διοικητικὸν συμβούλιον νὰ περιλαμβάνωνται ὁπωσδήποτε ἐκπαιδευτικοί. Ἐπίσης σύμφωνα μὲ τὸν νόμον περὶ ἐπαγγελματικῆς ἐκπαιδεύσεως τὸν ὁποῖον ἐψηφίσαμεν τὸ καλοκαίρι ὑπάρχει ἕνα ἀνώτατον συμβούλιον γνωμοδοτικὸν διὰ τὴν ἐπαγγελματικὴν ἐκπαίδευσιν. Συνεπῶς αἱ σχολαὶ τοῦ ΕΟΤ ὡς μὴ ὑπαγόμεναι εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Παιδείας εὑρίσκονται ἐκτὸς τῶν γνωμοδοτήσεων τοῦ συμβουλίου αὐτοῦ. Θὰ ἤθελα ἐπίσης νὰ ἐπισημάνω, ὅτι αἱ σχολαὶ αἱ ἐπιμορφωτικαὶ ποὺ ἀναφέρονται εἰς τὸν προηγούμενον νόμον διὰ τὰς τουριστικὰς σχολὰς δὲν εἶναι σχολαὶ ἐν τῇ οὐσίᾳ. Εἶναι σειραὶ μαθημάτων, ἢ διαλέξεις καὶ δὲν ἔχουν καμμίαν σχέσιν μὲ σχολάς. Τὸ σχέδιον νόμου προβλέπει ἐπίσης διὰ τοὺς πόρους ποὺ θὰ ἐξασφαλίσουν τὴν λειτουργίαν τῶν σχολῶν αὐτῶν. Ὁ προηγούμενος νόμος μοῦ δίδει τὴν ὑπόνοιαν, ὅτι προχείρως συνετάγη. Προεβλέφθησαν πόροι ἐξ εἰσφορῶν τοῦ Ἐμποροβιομηχανικοῦ Ἐπιμελητηρίου 500.000, τοῦ Ξενοδοχειακοῦ Ἐπιμελητηρίου 300.000, τοῦ Ἐπαγγελματικοῦ 300.000, τοῦ Βιοτεχνικοῦ Ἐπιμελητηρίου 250.000 καὶ 1.000.000 τῆς Ἐργατικῆς Ἑστίας. Ὅπως ἐφάνη ἐκ τῶν πραγμάτων δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ λειτουργήσῃ ἡ Σχολὴ αὐτὴ διότι οὐδεὶς ἐκ τῶν ὀργανισμῶν αὐτῶν ἔδωσε τὰ ποσὰ ποὺ προανέφερα. Δὲν γνωρίζω τί ἀκριβῶς ἔδωσαν. Τὸ σχέδιον νόμου καταβιβάζει τὰς εἰσφορὰς αὐτὰς εἰς τὸ ποσὸν τῶν 250.000 διὰ τὸ Ἐμπορικὸν καὶ Βιομηχανικὸν Ἐπιμελητήριον, εἰς 400.000 διὰ τὴν Ἐργατικὴν Ἑστίαν ἀπὸ 1.000.000 καὶ καταργεῖ ἐντελῶς τὴν εἰσφορὰν τοῦ Ἐπαγγελματικοῦ καὶ τοῦ Βιομηχανικοῦ Ἐπιμελητηρίου, καὶ διὰ νὰ καλύψῃ τὴν διαφορὰν αὐτὴν ρίχνει τὸ βάρος εἰς τοὺς ὤμους ἄλλων ὀργανισμῶν καὶ δὴ δύο ἀσφαλιστικῶν. Πρῶτον, εἰς τὸ Ταμεῖον Ἀσφαλίσεως Προσωπικοῦ Ἑστιατορίων, τὸ ὁποῖον βαρύνει μὲ 50.000 δραχμάς. Δεύτερον, εἰς τὸ Ταμεῖον Ὑπαλλήλων Ζαχαροπλαστείων βαρυνόμενον μὲ ἄλλας 50.000 δραχμάς. Ἐπίσης βαρύνει τοὺς ἐπαγγελματίας μὲ νέαν φορολογίαν, μερικήν, ἀνερχομένην εἰς 5 δραχμὰς κατὰ ὑπάλληλον μηνιαίως. Δι’ εἰδικῆς διατάξεως ἡ εἰσφορὰ αὐτὴ δύναται νὰ αὐξηθῇ περαιτέρω. Ἡ εἴσπραξις τῆς φορολογίας αὐτῆς ἐφ’ ὅσον δὲν θὰ γίνεται βάσει καταστάσεων ἑβδομαδιαίας ἀναπαύσεως τῶν ἐργαζομένων εἰς τὴν Ἐπιθεώρησιν Ἐργασίας θὰ εἰσπράττεται ἀπὸ εἰσπράκτορας τῆς σχολῆς τουρισμοῦ. Ἐπ’ αὐτοῦ, κ. συνάδελφοι, θὰ ἤθελα νὰ παρατηρήσω πρῶτον, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ καλύπτωνται διὰ τμηματικῶν φορολογιῶν ἀνάγκαι αἱ ὁποῖαι κυρίως ὀφείλουν νὰ βαρύνουν τὸν κρατικὸν προϋπολογισμόν. Δεύτερον θὰ εἶναι ἐνοχλητικὸν διὰ τοὺς ἐπαγγελματίας νὰ δέχωνται καθημερινῶς ἀνθρώπους οἱ ὁποῖοι δὲν θὰ εἶναι κἂν ἐφοριακοὶ καὶ θὰ ζητοῦν νὰ εἰσπράξουν φόρον. Οἱ ἐπαγγελματίαι διέρχονται ὀξεῖαν οἰκονομικὴν κρίσιν καὶ βαρύνονται ἀπὸ φορολογίαν βαρεῖαν. Διὰ τοῦτο πρέπει νὰ λείψῃ ἡ πρόσθετος φορολογία. Τὴν ἐπαγγελματικὴν ἐκπαίδευσιν καὶ ὅλας τὰς ἀνάγκας της πρέπει νὰ τὰς ἀναλάβῃ τὸ Κράτος. Ἐφόσον τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Παιδείας λαμβάνει ἀπὸ τὸν κρατικὸν προϋπολογισμὸν ποσοστὸν 6% νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀντιμετωπισθοῦν αἱ δαπάναι τῆς Παιδείας ἰδίᾳ δὲ τῆς ἐπαγγελματικῆς ἡ ὁποία ἔχει ηὐξημένας δαπάνας. Τοῦτο νομίζω, ὅτι εἶναι μία βασικὴ ἀνάγκη καὶ πρέπει νὰ γίνῃ συνείδησις εἰς ὅλους μας, ὅτι δὲν ἠμποροῦμεν νὰ ἀντιμετωπίσωμεν τὰς ἀνάγκας τῆς παιδείας μὲ ἐμβαλωματικὰς λύσεις ἐπιβαρύνοντες ἐπὶ πλέον τοὺς ἀσφαλιστικοὺς ὀργανισμούς, οἱ ὁποῖοι εἶναι τόσον ἀσθενεῖς οἰκονομικῶς ὡς εἶναι τὰ διάφορα ἀσφαλιστικὰ ταμεῖα τῶν ἐργαζομένων. Ἐπὶ πλέον θὰ ἤθελα νὰ τονίσω, ὅτι ἡ Ἐργατικὴ Ἑστία ἴσως θὰ ἠμποροῦσε νὰ ἐπιβαρυνθῇ περισσότερον διὰ νὰ μὴ σπαταλᾷ καὶ εἰς μὴ νομίμους δαπάνας τοὺς πόρους της. Ἐπὶ πλέον ὁ ὀργανισμὸς ἀπασχολήσεως καὶ ἀνεργίας ἐπιβαρύνεται μὲ 400.000 ἐτησίως καὶ ἔχει ἤδη ἐπιβαρυνθῆ μὲ ἓν ἑκατομμύριον δραχμῶν ὡς δάνειον, εἰς τὴν Σχολὴν αὐτήν. Κύριοι συνάδελφοι, ὅταν ἡ ἀνεργία μαστίζῃ τὸν τόπον συνεχῶς αὐξανομένη καὶ οἱ ἄνεργοι εὑρίσκονται εἰς ἀπόγνωσιν, διότι μετὰ τρίμηνον οὐδὲν ἐπίδομα λαμβάνουν, εἶναι ἀπαράδεκτον τὰ χρήματα τοῦ ὀργανισμοῦ αὐτοῦ νὰ πηγαίνουν ἀλλοῦ, ἔστω καὶ διὰ τὴν Παιδείαν. Δὲν νομίζω λοιπόν, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ δοθοῦν πιστώσεις ὑπὲρ ἄλλου ὀργανισμοῦ ἀπὸ τὸν ὀργανισμὸν ἐκεῖνον ὁ ὁποῖος ἀφορᾷ τὸ ψωμὶ τῶν ἀνέργων. Ἐπίσης τὸ σχέδιον Ν. Δ. ἔρχεται κατὰ καθιερωμένην συνήθειαν νὰ κυρώσῃ μίαν πρᾶξιν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ποὺ ἔδωσε τὸ δάνειον αὐτὸ ἀπὸ τοῦ 1957 εἰς τὴν Σχολήν. Ἄλλο σημεῖον σοβαρὸν εἶναι τὸ ἀφορῶν τὰ τέλη κλπ. Καὶ εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος ἐγένετο διεξοδικὴ συζήτησις διὰ τὴν κατάργησιν τῶν τελῶν καὶ διδάκτρων, ἐδέχθη ὁ κ. ὑπουργὸς ἐπὶ τῆς Παιδείας τὴν μὴ καταβολήν των διότι ἐκρίθη, ὅτι ἡ καταβολή των δὲν ἐξυπηρετεῖ τὴν ἐπαγγελματικὴν Παιδείαν, διότι ἐμποδίζει νὰ εἶναι προσιτὴ στοὺς φτωχούς. Συνεπῶς νομίζω, ὅτι ἐφ’ ὅσον ἐτέθη ἡ ἀρχὴ αὐτή, θὰ πρέπει νὰ λείψουν τὰ τέλη καὶ δίδακτρα δι’ ὅλας τὰς κατωτέρας καὶ μέσας ἐπαγγελματικὰς καὶ εἰδικώτερον καὶ διὰ τὴν σχολὴν τουριστικῶν ἐπαγγελμάτων. Περαιτέρω ὡς πρὸς τὸν χρόνον μετεκπαιδεύσεως, νομίζω, ὅτι ὁ τιθέμενος διὰ τοῦ προηγουμένου νόμου ἕνας μήνας εἶναι ἀνεπαρκής, ἐκτὸς ἐὰν κατὰ περιόδους ἐπαναλαμβάνεται ἡ μετεκπαίδευσις. Θὰ πρέπει ἑπομένως νὰ γίνῃ μεγαλύτερος ὑπὸ τὸν ὅρον νὰ μὴ ἐπιβαρύνωνται οἱ ἴδιοι οἱ μετεκπαιδευόμενοι. Ἐπίσης εἶναι ἀνάγκη νὰ ἐξασφαλισθῇ ἡ ἐπαναπρόσληψις τῶν μετεκπαιδευομένων, διότι εἶναι δυνατὸν λόγῳ τῆς ὑπαρχούσης ἀνεργίας οἱ ἐργοδόται νὰ μὴ τοὺς ἐπαναπροσλάβουν. Περαιτέρω δὲ θὰ πρέπει ἡ ὑπηρεσία τῶν μαθητῶν τῆς σχολῆς πρὸς πρακτικὴν ἄσκησιν εἰς τουριστικὰς ἐπιχειρήσεις νὰ ἀμείβεται μὲ μέρος τοῦ ἡμερομισθίου, διότι δὲν ἐπιτρέπεται νὰ ἐργάζωνται δωρεὰν πρὸς ὄφελος τῶν ἐργοδοτῶν πτωχοὶ ἄνθρωποι καὶ διότι αὐτὸ συντελεῖ καὶ εἰς τὸ νὰ δημιουργῇ ἀνεργίαν εἰς βάρος τῶν λοιπῶν ἐργαζομένων. Ἐπίσης εἶναι ἀνάγκη νὰ ἁπλοποιηθῇ ἡ διαδικασία προσλήψεως τῶν πρὸς μετεκπαίδευσιν. Σήμερον ζητεῖται προϋπηρεσία 3 ἐτῶν, ἐνῷ εἶναι ὑπερεπαρκὴς ἡ ὑπηρεσία 3–6 μηνῶν διὰ νὰ πιστοποιηθῇ, ὅτι πράγματι ἀκολουθοῦν αὐτὸ τὸ ἐπάγγελμα. Ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ θὰ θίξω καὶ τὸ ἑξῆς σοβαρὸν ζήτημα. Ἔχει νομοθετηθῆ, ὅτι μέχρι τοῦ 1960 θὰ μετεκπαιδευθοῦν ὅλοι οἱ ἀσχολούμενοι εἰς τουριστικὰ ἐπαγγέλματα καὶ ἑπομένως ἀπὸ τὴν 1ην Ἰανουαρίου 1960 δὲν θὰ ἐπιτρέπεται ἡ πρόσληψις εἰς τὰ ἐπαγγέλματα αὐτὰ τῶν μὴ ἐχόντων τουριστικὴν κατάρτισιν. Σήμερον πληροφοροῦμαι, ὅτι μόνον 15% τῶν ἀπασχολουμένων εἰς τουριστικὰ ἐπαγγέλματα ἔχει περάσει ἀπὸ μετεκπαίδευσιν. Ἑπομένως οἱ μὴ μετεκπαιδευθέντες δὲν θὰ δύνανται νὰ προσληφθοῦν ἀπὸ 1ης Ἰανουαρίου 1960. Διὰ τοῦτο θὰ πρέπει νὰ ἐξασφαλισθοῦν διὰ ρητῆς διατάξεως τοῦ νομοσχεδίου. Ἔχω καὶ ἄλλας λεπτομερειακὰς παρατηρήσεις, τὰς ὁποίας ἐπιφυλάσσομαι νὰ κάμω εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν. Περαίνουσα θὰ ἤθελα νὰ τονίσω καὶ πάλιν τὴν ἀνάγκην, ὅπως καὶ αἱ τουριστικαὶ σχολαὶ ὑπαχθοῦν, ὅπως ὑπήχθησαν αἱ ἐπαγγελματικαὶ καὶ τεχνικαὶ σχολαὶ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Παιδείας καὶ ἂν τοῦτο δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ σήμερον, τοὐλάχιστον εἰς τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιόν των νὰ μετέχουν ἐκπαιδευτικοί, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἀπαραίτητοι διὰ τὰ ἐκπαιδευτικὰ ζητήματα.

§20Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως). Πράγματι ἐσκέφθην αὐτὴν τὴν λύσιν καὶ κατὰ βάσιν εἶμαι σύμφωνος νὰ τεθῇ ἐκπαιδευτικὸς σύμβουλος. Ἀλλὰ προχωρῶ καὶ λέγω, ὅτι προτιμότερον εἶναι νὰ κάμωμεν ἐκπαιδευτικὸν συμβούλιον, τὸ ὁποῖον νὰ εἶναι ξεχωριστὸν ἀπὸ τὸ διοικητικόν, καὶ εἰς αὐτὸ νὰ τοποθετηθοῦν πρόσωπα τὰ ὁποῖα νὰ ἔχουν εἰδικότητα εἰς τὴν τουριστικὴν ἐκπαίδευσιν. Κάνω ἕνα βῆμα πρὸς τὰς ἀπόψεις σας καὶ εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν θὰ εὕρωμεν τὴν κατάλληλον διατύπωσιν.

§21Μ. ΣΒΩΛΟΥ. Αὐτὸ θὰ εἶναι τὸ πρῶτον βῆμα, διὰ νὰ ὑπαχθῇ τελικὰ ἡ σχολὴ τουριστικῶν ἐπαγγελμάτων εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Παιδείας, ὅπου τώρα θὰ ὑπαχθοῦν καὶ αἱ ὑπηρεσίαι τῶν ἄλλων Ὑπουργείων αἱ ἀσχολούμεναι εἰς τὴν ἐπαγγελματικὴν καὶ τεχνικὴν ἐκπαίδευσιν. Ἐκεῖ ὡς γνωρίζετε, ὑπάρχει τὸ Γνωμοδοτικὸν Συμβούλιον τῆς ἐπαγγελματικῆς ἐκπαιδεύσεως καὶ θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ δημιουργηθῇ ξεχωριστὸν τμῆμα διὰ τὰ τουριστικὰ ἐπαγγέλματα. Περαίνουσα θὰ ἤθελα νὰ εἴπω, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν μὲ τὰ ἐλάχιστα ποσὰ ποὺ διατίθενται ἀπὸ τὸν δημόσιον προϋπολογισμὸν διὰ τὴν παιδείαν νὰ ἀντιμετωπισθῇ τὸ τεράστιον πρόβλημα τῆς παιδείας γενικὰ καὶ εἰδικώτερα τῆς ἐπαγγελματικῆς ἐκπαιδεύσεως. Καὶ φοβοῦμαι, ὅτι ἄνευ ἀναλόγου χρηματικῆς ἐνισχύσεως ἀπὸ τὸν δημόσιον προϋπολογισμὸν καὶ τὸ θέμα τῆς τουριστικῆς ἐκπαιδεύσεως θὰ μείνῃ μόνον εἰς τὰ χαρτιὰ χωρὶς κανένα πρακτικὸν ἀποτέλεσμα.

§22ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§23Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ λειτουργία εἰς τὴν χώραν μας σχολῆς τουριστικῶν ἐπαγγελμάτων εἶναι ἀναγκαία ἐφ’ ὅσον ἀποβλέπομεν εἰς τὴν τόνωσιν τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος καὶ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς οἰκονομίας τῆς χώρας καὶ διὰ τοῦ τουρισμοῦ. Καὶ ἑπομένως οὐδεὶς δύναται νὰ ἀμφισβητήσῃ τὴν ἀνάγκην ὀργανώσεως σχολῆς τουριστικῶν ἐπαγγελμάτων. Ἡμεῖς νομίζομεν, ὅσον ἀφορᾷ τὰς πηγὰς συντηρήσεως τῆς σχολῆς, ὅτι ἡ βάσις τοῦ νομοσχεδίου δὲν εἶναι ὀρθή, διότι στηρίζει τὴν λειτουργίαν τῆς σχολῆς αὐτῆς εἰς τὰς εἰσφορὰς τῶν ἀσφαλιστικῶν ὀργανισμῶν μὲ ἀποτέλεσμα τὴν δημιουργίαν ἀντιδράσεων, ὡς ἐκεῖναι τὰς ὁποίας ἠκούσατε, ἀπὸ τὴν πρὸ ἐμοῦ ὁμιλήσασαν ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου κ. συνάδελφον εἰσηγήτριαν τῆς μειοψηφίας. Θὰ ἔπρεπε τὸ Κράτος νὰ ἀναλάβῃ τὴν συντήρησιν τῆς σχολῆς καὶ ὁ δημόσιος προϋπολογισμὸς νὰ ἐξασφαλίσῃ τὴν χρηματοδότησιν διὰ τὴν λειτουργίαν της καὶ ὄχι νὰ ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὴν ἐλεημοσύνην ἄλλων ὀργανισμῶν. Διότι θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπαναληφθῇ αὐτὸ τὸ ὁποῖον συνέβη σήμερον ὅπου ἐνῷ διὰ προηγουμένου νόμου προεβλέποντο ἱκανὰ ποσὰ ἀπὸ εἰσφορὰς διαφόρων ὀργανισμῶν, σήμερον διὰ τοῦ νομοσχεδίου μειοῦνται αἱ εἰσφοραὶ αὗται καὶ ἑπομένως στερεῖται ἡ σχολὴ πόρων. Ἡ λειτουργία τῆς σχολῆς αὐτῆς, εἶναι ἀπαραίτητος διὰ τὴν δημιουργίαν στελεχῶν τουριστικῶν ἐπαγγελμάτων καὶ θὰ πρέπει ἡ λειτουργία της νὰ βαρύνῃ τὸν δημόσιον προϋπολογισμόν. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον δὲν συμφωνῶ μὲ τὴν ἀρχὴν τοῦ νομοσχεδίου ὡς πρὸς τὰς εἰσφορὰς συντηρήσεως τῆς σχολῆς. Περαιτέρω διὰ τοῦ νομοσχεδίου προβλέπεται ἕνα πολυμελὲς συμβούλιον, διὰ τὴν διοίκησιν, ἐνῷ θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι ὀλιγομελὲς διὰ νὰ δύναται νὰ ἀποδώσῃ. Ὁ συντάκτης τοῦ νομοσχεδίου θέλει κατὰ ἕνα τρόπον νὰ ἀνταποδώσῃ φιλοφρόνησιν πρὸς τοὺς εἰσφέροντας ὀργανισμοὺς διὰ τῆς προσλήψεως εἰς τὸ Δ. Σ. ἑνὸς μέλους ἐκ τῶν διοικητικῶν των συμβουλίων. Νομίζω, ὅμως, ὅτι ὁ τρόπος αὐτὸς δὲν εἶναι ὀρθὸς καὶ ὅτι τὸ συμβούλιον θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι ὀλιγομελὲς μὲ συμμετοχὴν εἰδικῶν. Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἐπιμένῃ εἰς τὴν ἀρχὴν τοῦ πολυμελοῦς συμβουλίου, θὰ πρέπει εἰς τὸ συμβούλιον τοῦτο νὰ μετέχῃ καὶ παράγων ἐκ τῆς Ναυτιλίας, διότι ὡς γνωστόν, οἱ πρῶτοι οἵτινες ἔρχονται εἰς ἐπαφὴν μὲ τοὺς ξένους, εἶναι τὸ προσωπικὸν τῶν πλοίων καθὼς καὶ τῶν σιδηροδρόμων. Καὶ διὰ τὴν ὀρθολογικὴν ὀργάνωσιν τῆς ἐκπαιδεύσεως τῶν εἰς τὸν τουρισμὸν ὑπηρετούντων στελεχῶν, θὰ πρέπει νὰ ἐπιδιωχθῇ νὰ μετάσχουν τῆς ἐκπαιδεύσεως τὰ στελέχη τὰ ἐξυπηρετοῦντα ἐπὶ τῶν πλοίων τὸν τουρισμόν, πρὸς ἀπόκτησιν ἑνιαίου πνεύματος τουριστικοῦ τῶν τουριστικῶν στελεχῶν ξηρᾶς καὶ θαλάσσης. Καὶ ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν αὐτὴν νομίζω, ὅτι ἡ συμμετοχὴ παράγοντος τῆς Ναυτιλίας εἰς τὸ Δ. Σ. τῆς Σχολῆς Τουριστικῶν Ἐπαγγελμάτων θὰ συμβάλλῃ διὰ τὴν καλυτέραν λειτουργίαν καὶ ἀπόδοσίν της. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον θὰ ἤθελα ἀκόμη νὰ συστήσω εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν Προεδρίας Κυβερνήσεως, εἶναι νὰ προσέξῃ ἰδιαιτέρως εἰς τὴν μεθοδικὴν λειτουργίαν τῆς σχολῆς, ὥστε νὰ μὴ παρουσιασθῇ τὸ φαινόμενον τῆς ὑπερπαραγωγῆς προσωπικοῦ τῆς ὁποίας ὡς γνωστόν, ἀποτέλεσμα θὰ εἶναι ἡ πτῶσις τῆς ποιοτικῆς στάθμης τοῦ προσωπικοῦ, ἀλλὰ νὰ καταβληθῇ προσπάθεια, ὥστε τὸ προσωπικὸν αὐτὸ νὰ διατηρηθῇ εἰς ὑψηλὸν ἐπίπεδον μορφώσεως. Ἐὰν καταστῇ δυνατὸν νὰ ἐξασφαλίσωμεν μίαν καλὴν λειτουργίαν καὶ ἀπόδοσιν τῆς σχολῆς, τοῦτο ἀναμφισβητήτως θὰ εἶναι πρὸς ὄφελος τοῦ ἐπιδιωκομένου σκοποῦ πρὸς ἀνάπτυξιν τοῦ τουρισμοῦ μας. Βεβαίως τό γε νῦν ἔχον τὸ ἐξερχόμενον ἐκ τῶν ὑπαρχόντων σχολῶν προσωπικὸν ἀπορροφᾶται ἀπὸ τὰς ἐπιχειρήσεις. Προκειμένου ὅμως διὰ τὴν λειτουργίαν τῆς σχολῆς αὐτῆς, θὰ ἤθελα νὰ ληφθοῦν μέτρα, ὥστε νὰ μὴ συμβῇ τὸ ἴδιον τὸ ὁποῖον, ὡς θὰ ἐνθυμῆσθε, συνέβη διὰ τοὺς ἀξιωματικούς, ποὺ κατὰ τὴν δήλωσιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ εἰς ὡρισμένην ἐποχὴν εἰσῆλθεν εἰς τὰ παραγωγικὰ Σχολεῖα τοῦ Στρατοῦ μέγας ἀριθμὸς μαθητῶν καὶ τὸ ἀποτέλεσμα ὑπῆρξε νὰ ἀναγκασθῇ ἡ Κυβέρνησις πρὸ ἡμερῶν νὰ λάβῃ νομοθετικὴν μέριμναν διὰ τὴν ἀποσυμφόρησιν τοῦ Στρατοῦ ἀπὸ τὰ ὑπεράριθμα στελέχη. Καὶ διὰ νὰ μὴ συμβῇ τὸ αὐτὸ καὶ διὰ τὰ στελέχη τῶν τουριστικῶν ἐπαγγελμάτων, ἐθεώρησα ὑποχρέωσίν μου κατὰ τὸν κ. ὑπουργὸν εἰς τὴν σύστασιν αὐτήν. Περαίνων, παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ μελετήσῃ καὶ ἀποδεχθῇ τὴν τροπολογίαν τὴν ὁποίαν ἔχομεν ὑποβάλει μετὰ τοῦ συναδέλφου κ. Ταλιαδούρου, διότι νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ προσέξωμεν τὸ προσωπικὸν τῆς σχολῆς διὰ νὰ τοῦ ἐξασφαλίσωμεν μίαν καλὴν θέσιν εἰς τὸ μέλλον καὶ ἀσφαλῆ σταδιοδρομίαν, ὥστε ἡ σχολὴ νὰ λειτουργήσῃ καλῶς καὶ νὰ ἀποδώσῃ ἐπαρκῶς, πρὸς ὄφελος τοῦ γενικοῦ σκοποῦ τοῦ τουρισμοῦ μας.

§24ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Γιαχνῆς ἔχει τὸν λόγον.

§25Δ. ΓΙΑΧΝΗΣ. Κύριοι βουλευταί, καὶ προπολεμικῶς ὑπῆρξεν ἡ Ἐπαγγελματικὴ Ξενοδοχειακὴ Σχολὴ ἡ ὁποία ἀργότερα δυνάμει τοῦ Α. Ν. 567)36 μετωνομάσθη εἰς Σχολὴν Τουριστικῶν Ἐπαγγελμάτων. Εἴμεθα σύμφωνοι, ὅτι αἱ Σχολαὶ αὐταὶ πρέπει νὰ ὑπάρξουν, νὰ διατηρηθοῦν καὶ νὰ ἐπεκταθῇ ἡ δραστηριότης των καὶ εἰς τὰς ἐπαρχιακὰς πόλεις, ὥστε καὶ οἱ ἐργαζόμενοι εἰς τὴν ἐπαρχίαν νὰ εἶναι δυνατὸν νὰ μετεκπαιδευθοῦν ἐκεῖ καὶ ὄχι εἰς τὰς Ἀθήνας ἢ τὴν Δωδεκάνησον, ὑποβαλλόμενοι εἰς δαπάνας. Κατὰ τὰς πληροφορίας τὰς ὁποίας ἔχω, ὁ ἀριθμὸς τῶν ἐργαζομένων εἰς τὰ τουριστικὰ ἐπαγγέλματα εἶναι ἀρκετὰ μεγάλος. Ὑπολογίζεται, ὅτι ὑπὲρ τὰς 60.000 ἐργαζόμενοι, ἀσχολοῦνται μὲ τὰ ἐπαγγέλματα αὐτά, αἱ δὲ πληροφορίαι τὰς ὁποίας ἔχω μέχρι σήμερον εἶναι, ὅτι πολὺ ὀλίγοι μετεξεπαιδεύθησαν εἰς τὰς σχολὰς αὐτὰς περίπου 1.500, ὄχι πάρα πάνω. Διὰ τὴν λειτουργίαν τῶν σχολῶν αὐτῶν ἐχρειάζοντο οἰκονομικὰ μέσα καὶ ἦλθεν ἀργότερον τὸ νομοθετικὸν Δ)γμα 3594)56 τὸ ὁποῖον προσεπάθησε νὰ θεραπεύσῃ τὴν ἔλλειψιν αὐτῶν, τῶν οἰκονομικῶν μέσων καὶ ἐθεσπίσθησαν διὰ τοῦ νόμου ἐκείνου ὡρισμέναι εἰσφοραὶ πρὸς λειτουργίαν τῶν σχολῶν αὐτῶν, αἱ ὁποῖαι ὅμως ἐπεβάρυνον ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον ἢ καθ’ ὁλοκληρίαν σχεδὸν τὰς ἐργοδοτικὰς καὶ τὰς ἐργατικὰς ὀργανώσεις. Τὸ ὁλικὸν ποσὸν ἐκ τῶν εἰσφορῶν αὐτῶν ἔφθανε τὸν ἀριθμὸν 2.950.000 δραχμῶν. Τὸ παρὸν νομοσχέδιον ἔχει σκοπὸν νὰ ἀνακατανείμῃ τὰς εἰσφορὰς αὐτάς, δεδομένου ὅπως ἀναφέρεται καὶ εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν, ὅτι πολλὲς ὀργανώσεις ἀπὸ αὐτὲς ποὺ ὑπεχρεοῦντο νὰ καταβάλλουν εἰσφορὰς ὑπὲρ τῆς λειτουργίας τῶν σχολῶν, κυρίως δὲ ἐργοδοτικαί, δὲν ἀνταπεκρίθησαν πρὸς τὰς ὑποχρεώσεις των, ἢ ὁλοσχερῶς δὲν κατέβαλον τὸ ποσοστὸν ἢ μερικῶς δὲν ἀνταπεκρίθησαν. Γεννᾶται, ὅμως τὸ ἐρώτημα, ὅτι ὅταν τὸ 1956 ἐψηφίσθη ὁ νόμος αὐτός, ὁ ὁποῖος ἐθέσπιζε αὐτὰς τὰς εἰσφορὰς ἡ Κυβέρνησις ἡ τότε, τῆς ὁποίας συνέχεια εἶναι ἡ σημερινή, δὲν ἤξευρε ποῖες δυνατότητες εἶχον τὰ ἐπιμελητήρια εἴτε καὶ αἱ ἐργατικαὶ ὀργανώσεις, καὶ εὑρισκόμεθα σήμερον εἰς τὸ σημεῖον, μετὰ τρία χρόνια νὰ χρειαζώμεθα ἀναμετάθεσιν τῶν οἰκονομικῶν αὐτῶν βαρῶν εἰς τὶς πλάτες κυρίως τῶν ἐργαζομένων. Καὶ ἐπίσης κατὰ τὸ διάστημα ἀπὸ τοῦ 1956 μέχρι σήμερον τί ποσὰ ἔδωσαν οἱ ὀργανισμοὶ αὐτοί, σύμφωνα μὲ τὸν νόμον, πρὸς τὴν σχολήν. Αὐτὸ δὲν τὸ γνωρίζομεν. Δὲν γνωρίζομεν τί ποσὰ ἔδωσαν οἱ ὀργανισμοὶ αὐτοί, καὶ ἐπίσης πῶς ἀντιμετωπίσθηκε ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν ἡ ἄρνησις τῆς καταβολῆς τῶν ὑποχρεώσεων αὐτῶν τῶν ὀργανισμῶν πρὸς τὴν σχολὴν διὰ τὴν λειτουργίαν της. Καὶ ἐρχόμεθα σήμερον νὰ ψηφίσωμεν τὸ παρὸν νομοσχέδιον διὰ τοῦ ὁποίου γίνεται ἀναμετάθεσις τῶν βαρῶν αὐτῶν εἰς τὶς πλάτες ἄλλων ὀργανώσεων καὶ συγκεκριμένως καταβάλλεται προσπάθεια νὰ φύγουν τὰ βάρη αὐτὰ ἀπὸ τοὺς ἐργοδοτικοὺς ὀργανισμοὺς καὶ νὰ μετατεθοῦν καθ’ ὁλοκληρίαν σχεδὸν πρὸς τοὺς ὀργανισμοὺς τῶν ἐργαζομένων. Αὐτό, κ. βουλευταί, δὲν λέγεται κοινωνικὴ πολιτική. Δὲν ἠμποροῦμεν νὰ εἴπωμεν, ὅτι λέγεται κοινωνικὴ πολιτική, ὅταν διώχνουμε τὰ βάρη ἀπὸ τοὺς ἐργοδοτικοὺς ὀργανισμοὺς καὶ τὰ ἐπιφορτίζομεν εἰς τοὺς ὀργανισμοὺς τῆς ἐργατικῆς τάξεως.

§26Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως). Κύριε συνάδελφε, ἔχετε τὴν καλωσύνην νὰ τὸ διακριβώσετε αὐτό, συγκεκριμένα ἀπὸ ποίους ἐργοδότας ἐλαφρύνομεν καὶ ποίους ἐπιβαρύνομεν;

§27Δ. ΓΙΑΧΝΗΣ. Συγκεκριμένως διὰ τῶν θεσπιζομένων διατάξεων ἐλαφρύνετε τὰ Ἐπιμελητήρια καὶ ἐπιβάλλετε εἰς τὸν Ο.Α.Α.Α. καὶ τὴν Ἐργατικὴν Ἑστίαν τὴν ὑποχρέωσιν νὰ χρηματοδοτοῦν τὰς σχολάς. Π. χ. ἔχετε θεσπίσει ὡρισμένα ποσοστὰ ὡς ὑποχρέωσιν τῶν ἐργοδοτικῶν ὀργανώσεων καὶ σήμερον ἐρχόμεθα καὶ τὰ μειώνομεν, καὶ ἐκεῖνα τὰ ποσοστὰ ποὺ ὑπολείπονται τὰ μεταθέτομεν εἰς βάρος τοῦ ὀργανισμοῦ ἀπασχολήσεως καὶ ἀσφαλίσεως ἀνεργίας εἴτε εἰς βάρος τῆς ἐργατικῆς ἑστίας. Θεσπίζομεν εἰς βάρος τοῦ ὀργανισμοῦ ἀπασχολήσεως καὶ ἀσφαλίσεως ἀνεργίας εἰσφορὰν 400.000 δραχμῶν, ἴσως–ἴσως διὰ νὰ καλύψωμεν τὸ δάνειον ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἐδόθη δι’ ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, καὶ ἐρχόμεθα εἰς τὸ τέλος νὰ ἐπικυρώσωμεν τὴν πρᾶξιν αὐτὴν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου. Διὰ τοῦ νομοσχεδίου ὑποχρεοῦται ὁ ὀργανισμὸς ἀπασχολήσεως καὶ ἀσφαλίσεως ἀνεργίας νὰ εἰσφέρῃ 400.000 δραχμὰς κατ’ ἔτος διὰ τὴν λειτουργίαν τῆς σχολῆς καὶ συγκεκριμένως ἀπὸ 1ης Ἰουλίου 1957, ἐπίσης ἄλλας 400.000 δραχμὰς ἡ ἐργατικὴ ἑστία. Τὰ δύο δὲ ἀσφαλιστικὰ ταμεῖα τῶν ἐργαζομένων, δηλαδὴ τὸ ταμεῖον ἀσφαλίσεως ξενοδοχοϋπαλλήλων καὶ τὸ ἐπικουρικὸν ταμεῖον ἀσφαλίσεως προσωπικοῦ ἑστιατορίων, ὑποχρεοῦνται νὰ εἰσφέρουν ἀνὰ 50.000 δραχμὰς κατ’ ἔτος πρὸς λειτουργίαν τῆς σχολῆς. Ἡ τακτικὴ αὐτὴ εἶναι ἀπαράδεκτος. Τὴν στιγμήν, κατὰ τὴν ὁποίαν γνωρίζομεν, ὅτι ἡ ἀνεργία εἰς τὴν χώραν μας συνεχῶς διογκοῦται, καὶ ἀντιμετωπίζει ὁ ὀργανισμὸς ἀπασχολήσεως καὶ ἀσφαλίσεως ἀνεργίας ζητήματα ἐπιδοτήσεως μεγαλυτέρου ἀριθμοῦ ἀνέργων, ἀντὶ νὰ προσπαθήσωμεν νὰ ἐλαττώσωμεν τὰς προϋποθέσεις τῆς ἐπιδοτήσεως καὶ νὰ προσπαθήσωμεν νὰ ἐπιδοτήσωμεν μεγαλύτερον ἀριθμὸν ἀνέργων, ἐρχόμεθα ἡμεῖς ἀπὸ τὰ κεφάλαια τοῦ ὀργανισμοῦ αὐτοῦ νὰ διαθέσωμεν ποσὰ διὰ τὴν λειτουργίαν τῆς σχολῆς τουριστικῶν ἐπαγγελμάτων. Ἐπίσης καὶ ἡ ἐργατικὴ ἑστία, ὑποχρεοῦται νὰ διαθέσῃ 400.000 δραχμὰς κατ’ ἔτος διὰ τὴν λειτουργίαν τῆς σχολῆς. Δὲν εἶναι σωστό, νὰ ἐξαρτῶμεν τὴν λειτουργίαν τῶν σχολῶν αὐτῶν ἀπὸ τὴν ἐργατικὴν ἑστίαν, καθ’ ἣν στιγμὴν ὅλαι αἱ ἐργατικαὶ ὀργανώσεις καὶ ἡ Γενικὴ Συνομοσπονδία ἐργατῶν, τάσσεται ὑπὲρ τῆς καταργήσεως τῆς ἐργατικῆς ἑστίας, λόγω τοῦ τρόπου μὲ τὸν ὁποῖον λειτουργεῖ αὕτη. Πῶς ἐρχόμεθα ἡμεῖς νὰ ἐξαρτήσωμεν λειτουργίαν σχολῶν ἀπὸ ἕνα ὀργανισμὸν ποὺ ὁλόκληρος ἡ ἐργατικὴ τάξις ζητεῖ τὴν κατάργησίν του ἐξ αἰτίας τῆς κακῆς λειτουργίας του, καὶ τοῦ κακοῦ τρόπου διαθέσεως τῶν χρημάτων τῶν ἐργαζομένων. Τὸ σοβαρώτερον ὅμως ἐξ ὅλων εἶναι, ὅτι θεσπίζονται αἱ εἰσφοραὶ εἰς βάρος τῶν δύο ἀσφαλιστικῶν ὀργανισμῶν τῶν ἐργαζομένων. Εἶναι σωστὸ σήμερον μὲ τὴν οἰκονομικὴν κρίσιν ποὺ μαστίζει ὅλους τοὺς ἀσφαλιστικοὺς ὀργανισμοὺς τῶν ἐργαζομένων τῆς χώρας μας, προεξάρχοντος τοῦ ΙΚΑ, τὸ ὁποῖον κατὰ κοινὴν ὁμολογίαν δὲν πηγαίνει καλά, ὅταν πρὶν ἀπὸ ὀλίγες ἡμέρες ὑπεχρεώθη τὸ ταμεῖον κλωστοϋφαντουργῶν (Τ.Ε.Α.Μ.Κ.) νὰ μειώσῃ εἰς τὸ 40% τὰς συντάξεις, καθ’ ἣν στιγμὴν γίνεται συγκέντρωσις εἰς τὰς Ἀθήνας καὶ ζητοῦν αὐξήσεις συντάξεων, εἶναι σωστὸ νὰ ὑποχρεώνεται τὸ ταμεῖον αὐτὸ νὰ μειώνῃ τὰς συντάξεις;

§28Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Εἶναι ἐκτὸς τοῦ νομοσχεδίου αὐτά, κ. συνάδελφε.

§29Δ. ΓΙΑΧΝΗΣ. Εἶναι συναφῆ. Ὑποχρεώνομεν ἀσφαλιστικοὺς ὀργανισμοὺς νὰ εἰσφέρουν διὰ τὴν λειτουργίαν τῶν σχολῶν αὐτῶν, καὶ λέγω, ὅτι δὲν εἶναι σωστὸν νὰ γίνῃ αὐτὸ τὸ πρᾶγμα.

§30Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως). Κύριε συνάδελφε, μέχρι τοῦ 1956 ὑπῆρχε κατὰ τὸ ἥμισυ ἡ εἰσφορὰ τῶν ἐργαζομένων διὰ τὴν λειτουργίαν τῶν σχολῶν καὶ κατήργησε ὁ νόμος τοῦ 1956 τὴν εἰσφορὰν αὐτὴν καὶ τὴν ἐπέβαλεν εἰς τὰ ἐπιμελητήρια καὶ ἐνῷ ἕως τότε κατέβαλον 300.000 ἕως 400.000 δραχμὰς ἀπ’ εὐθείας οἱ ἐργαζόμενοι ἀπὸ τὸν μισθόν των, ἤδη καταβάλλουν μόνον 100.000 ἀπὸ τὰ δύο τους ταμεῖα.

§31Δ. ΓΙΑΧΝΗΣ. Καὶ ἐρχόμεθα τὴν εἰσφορὰν αὐτήν, κ. Ὑπουργέ, νὰ τὴν ἐπιρρίψωμεν εἰς τὰ ἀσφαλιστικὰ ταμεῖα;

§32Κ. ΑΠΟΣΚΙΤΗΣ. 100.000 δραχμὰς τὸ ἔτος δὲν εἶναι μέγα ποσόν.

§33Δ. ΓΙΑΧΝΗΣ. Τὸ ποσὸν τῶν 100.000 ἀντιπροσωπεύει τὴν ἐτησίαν σύνταξιν 25 ἕως 30 συνταξιούχων. Τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ὅλοι οἱ ἀσφαλιστικοὶ ὀργανισμοὶ σήμερον κλυδωνίζονται οἰκονομικῶς καὶ ὅταν ἡ Κυβέρνησις προσπαθῇ νὰ καταργήσῃ τοὺς πόρους τῶν ταμείων, πῶς εἶναι δυνατὸν ἡμεῖς σήμερον νὰ θεσπίζωμεν εἰσφορὰν εἰς βάρος τῶν ἀσφαλιστικῶν ὀργανισμῶν. Εἶναι ὑποχρεωμένον τὸ ἴδιον τὸ Κράτος, νὰ πληρώσῃ διὰ τὸν τουρισμὸν ἀπὸ τὸν κρατικὸν προϋπολογισμὸν εἴτε ἀπὸ τὸ κεφάλαιον τοῦ Ὑπουργείου Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως ποὺ σχετίζεται μὲ τὸν τουρισμόν, εἴτε τὸ Ὑπουργεῖον Παιδείας νὰ χρηματοδοτήσῃ τὰς σχολὰς αὐτὰς καὶ ὄχι νὰ ἐπιρρίπτῃ τὰ βάρη εἰς τοὺς ἐργαζομένους, εἴτε καὶ εἰς τοὺς ἐργοδότας. Δι’ αὐτὸ δὲν συμφωνοῦμεν ὁπωσδήποτε μὲ τὸν συσχετισμὸν τῆς λειτουργίας τῶν σχολῶν μὲ ἔξοδα τῶν ἐργαζομένων ἢ τῶν ἐργοδοτῶν ἀκόμα. Πρέπει νὰ διατεθοῦν χρήματα ἀπὸ τὸν ἴδιον τὸν κρατικὸν προϋπολογισμόν. Καὶ ἐπίσης ἔχομεν τὸ παράδειγμα τοῦ Ἑλληνικοῦ Κέντρου Παραγωγικότητος. Ξεύρετε, ὅτι ἐκεῖ ἱδρύθησαν Σεμινάρια. Ὅποιοι πηγαίνουν καὶ λαμβάνουν μέρος εἰς τὰ Σεμινάρια αὐτὰ ἐκτὸς τοῦ ὅτι τίποτε δὲν καταβάλλουν, τοὺς καταβάλλεται καὶ ὁ μισθός, ἀκόμα, καὶ τὰ ἔξοδα ταξειδίου, καὶ μεταφορᾶς εἰς τοὺς τόπους τῆς ἐκπαιδεύσεως. Διατὶ δὲν ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ διὰ τὰς τουριστικὰς σχολὰς τὸ ἴδιον πρᾶγμα; Ἔτσι πρέπει νὰ γίνῃ, δεδομένου, ὅτι ζητοῦμεν νὰ μετεκπαιδευθοῦν ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι εἶναι 50 καὶ 60 ἐτῶν, οἱ ὁποῖοι ἔχουν οἰκογενειακὰς ὑποχρεώσεις, τοὺς ὁποίους δηλαδὴ ἀναγκάζομεν νὰ σταματήσουν τὴν δουλειὰν καὶ νὰ πᾶνε νὰ μετεκπαιδευθοῦν, 35 ἡμέρας — δι’ αὐτοὺς οἱ ὁποῖοι εἶναι κάτω τῶν 40 ἐτῶν μὲ συνεχῆ ὀκτάωρον ἐργασίαν — καὶ 25 διαλέξεις διώρους δι’ αὐτοὺς οἱ ὁποῖοι εἶναι ἄνω τῶν 60 ἐτῶν — ὅπως γίνεται σήμερον. Πρέπει νὰ καταβληθῇ προσπάθεια ὄχι μόνον νὰ μὴ καταλήξουν αἱ σχολαὶ ὥστε ἡ λειτουργία των νὰ γίνεται εἰς βάρος τῶν ὀργανισμῶν τῶν ἐργαζομένων καὶ τῶν ἐργοδοτῶν, ἀλλὰ εἰς βάρος τοῦ κρατικοῦ προϋπολογισμοῦ. Ἀλλὰ ἐπίσης καὶ οἱ ἐργαζόμενοι οἱ ὁποῖοι ὑποχρεώνονται εἰς τὴν μεγάλην αὐτὴν ἡλικίαν νὰ μετεκπαιδευθοῦν — καὶ πρέπει νὰ μετεκπαιδευθοῦν ἐφ’ ὅσον ἀποβλέπομεν εἰς τὸν τουρισμὸν — νὰ πληρώνωνται τὸ ἡμερομίσθιον τοὐλάχιστον τὸ τεκμαρτόν, κατὰ τὸν χρόνον τῆς ἐκπαιδεύσεώς των. Δυστυχῶς εὑρέθησαν ἄνθρωποι εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν καὶ ἔκαμαν προτάσεις μὲ τὰς ὁποίας καταβάλλεται προσπάθεια μὲ τροπολογίαν νὰ κτυπηθοῦν κεκτημένα δικαιώματα τῶν ἐργαζομένων. Ἀντίθετα δηλαδὴ ἀντὶ νὰ ἐφαρμόσωμεν κοινωνικὴν πολιτικὴν καὶ νὰ κυττάξωμεν νὰ βοηθήσωμεν τοὺς ἐργαζομένους εἰς τὴν κατάστασιν ποὺ βρίσκονται, σήμερον γίνεται προσπάθεια, —ποὺ θὰ φανῇ βέβαια ἀπὸ τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν,— νὰ χαθοῦν κεκτημένα δικαιώματα, ποὺ ἐπὶ χρόνια ὁλόκληρα προσεπάθησαν νὰ τὰ ἐπιτύχουν καὶ νὰ τὰ ἀποκτήσουν. Ὡς πρὸς τὸ ζήτημα τῆς λειτουργίας τῆς σχολῆς, εἶπεν ὁ κ. Ζορμπᾶς, ὅτι εἶναι πολὺ μεγάλο τὸ 15μελὲς Συμβούλιον, ποὺ θὰ τὴν διοικῇ. Βέβαια ὁ κάθε ὀργανισμός, ὁ ὁποῖος συνεισφέρει διὰ τὸ κεφάλαιον, θέλει νὰ ἀντιπροσωπεύεται ἐκεῖ μέσα. Ἐφ’ ὅσον ὅμως ἀποφασισθῇ ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν —καὶ πρέπει νὰ ἀποφασισθῇ— νὰ καταβληθῇ ἡ χρηματοδότησις τοῦ ὀργανισμοῦ ἀπὸ τὸν κρατικὸν προϋπολογισμόν, τότε ἀσφαλῶς πρέπει νὰ γίνῃ ἓν μικρὸν Συμβούλιον πενταμελὲς ἢ ἑξαμελές, τὸ ὁποῖον νὰ ὑπαχθῇ εἰς τὸ Συμβούλιον Ἐπαγγελματικῆς Ἐκπαιδεύσεως, ὅπως καὶ ὅλη ἡ σχολὴ αὐτὴ ἡ τουριστική, καὶ ὄχι νὰ ἀποτελῇ ἰδιαίτερόν τι, τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ἐψηφίσαμεν νομοσχέδιον προηγουμένως περὶ ἐπαγγελματικῆς ἐκπαιδεύσεως. Εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν, ἔχω ὑπ’ ὄψιν μου νὰ προτείνω ὡρισμένας τροπολογίας σχετικῶς μὲ τὰ ζητήματα τῶν ἐργαζομένων αὐτοῦ τοῦ κλάδου.

§34ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Δραγονέτης ἔχει τὸν λόγον.

§35Ι. ΔΡΑΓΟΝΕΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐξ ὅσων ἐξέθεσαν οἱ προηγούμενοι συνάδελφοι, ἀποδεικνύεται σαφῶς, ὅτι ἡ Κυβέρνησις διὰ τοῦ ὑπὸ συζήτησιν Ν. Δ. ἐπιδιώκει εὐθέως τὴν μετατόπισιν τῶν ἐξόδων τῆς συντηρήσεως τῶν σχολῶν ἀναπτύξεως τῶν τουριστικῶν ἐπαγγελμάτων, ἀπὸ τοὺς ὤμους τῶν ἐργοδοτικῶν ἀσφαλιστικῶν ὀργανισμῶν, ἀπ’ εὐθείας εἰς τοὺς ἀσφαλιστικοὺς ὀργανισμοὺς τῶν ἐργαζομένων. Ἡ Κυβέρνησις μόνον αὐτὸ ἐπιδιώκει, ὅπως ἀποδεικνύεται ἀπὸ τὴν ἀνάγνωσιν.

§36Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως). Κάμετε, κ. συνάδελφε, τὴν ἀνάλυσιν τῶν ἀριθμῶν διὰ νὰ διαφωτισθῇ ἡ Βουλή.

§37Ι. ΔΡΑΓΟΝΕΤΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἀναπτύσσομεν τὰς ἀπόψεις μας ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου τὸ ὁποῖον μᾶς φέρατε πρὸς συζήτησιν. Δὲν ἔχομεν οὐδεμίαν διάθεσιν νὰ σᾶς δυσαρεστήσωμεν. Ἀναντιρρήτως μετατίθετε τὰ βάρη ἀπὸ τοὺς ἀσφαλιστικοὺς ὀργανισμοὺς τῶν ἐργοδοτῶν, εἰς τὴν πλάτη τῶν ἀσφαλιστικῶν ὀργανισμῶν τῶν ἐργαζομένων —ἐπ’ αὐτοῦ δὲν χωρεῖ οὐδεμία ἀμφιβολία— καὶ μάλιστα μὲ τὸ πρόσχημα τῆς ἀναπτύξεως τῶν τουριστικῶν ἐπαγγελμάτων. Ἡμεῖς φρονοῦμεν, ὅτι ἡ ἀνάπτυξις τῶν τουριστικῶν ἐπαγγελμάτων εἶναι ὑπόθεσις τῆς Πολιτείας. Ταὐτοχρόνως πρόκειται περὶ ἐπαγγέλματος, τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖ κλάδον τῆς Ἐθνικῆς μας Οἰκονομίας. Κατὰ ποίαν λοιπὸν λογικήν, μεταφέρομεν τὰ βάρη αὐτὰ εἰς τοὺς ὀργανισμοὺς τῶν ἐργαζομένων; Ἐπὶ πλέον δὲ ἐπιβάλλεται μία εἰσφορὰ ἐπὶ χιλιάδων ἐπαγγελμάτων χαρακτηριζομένων ὡς τουριστικῶν. Πρόκειται διὰ τὴν εἰσφορὰν τῶν 5 δραχμῶν. Ἡμεῖς φρονοῦμεν, ὅτι ἡ διαπαιδαγώγησις καὶ ἡ μόρφωσις τῶν ἐργαζομένων εἶναι ἔργον τῆς Πολιτείας, καὶ ἑπομένως πρέπει εὐθέως νὰ βαρύνῃ τὸν κρατικὸν προϋπολογισμόν. Ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ ἐφιστῶμεν τὴν προσοχὴν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, μὲ τὴν πρόσθετον δήλωσιν, ὅτι —ὡς πάντες γνωρίζουν ἄριστα— οἱ ἀσφαλιστικοὶ ὀργανισμοὶ τῶν ἐργαζομένων εὑρίσκονται εἰς ἀθλιεστάτην κατάστασιν, ἡ δὲ Κυβέρνησις ἐκ συστήματος τοὺς ἀπομυζᾷ μέχρις ἐξοντώσεως.

§38ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Δεσύλλας ἔχει τὸν λόγον.

§39Θ. ΔΕΣΥΛΛΑΣ. Κύριοι βουλευταί, δὲν θὰ ἀπασχολήσω τὴν Βουλὴν παρὰ δι’ ὀλίγων. Νομίζω, ὅτι δὲν ἐτέθη ὀρθῶς τὸ θέμα ἐκ μέρους τοῦ προλαλήσαντος συναδέλφου καὶ φίλου. Δὲν πρόκειται νὰ μετατεθοῦν τὰ βάρη ἀπὸ τοὺς ὤμους τῶν ἐργοδοτῶν εἰς τὰ ἀσφαλιστικὰ ταμεῖα τῶν ἐργαζομένων. Θέλω νὰ θίξω τὸ ζήτημα ἀρχῆς, καὶ ἐπωφελοῦμαι τοῦ παρόντος νομοσχεδίου. Εἶναι μία κακὴ τακτικὴ τὴν ὁποίαν ἡ Κυβέρνησις ἀκολουθεῖ ἀπὸ ἐτῶν. Θέλει νὰ ἱδρύσῃ μίαν σχολήν, ἕνα ὀργανισμόν. Ἐπιβάλλει φόρον. Ἕνα φόρον δεξιά, ἕνα φόρον ἀριστερά. Δηλαδὴ προσπαθεῖ νὰ ἐξεύρῃ τὸν πόρον ἐκεῖ ποὺ νομίζει, ὅτι ὑπάρχει. Νομίζω, ὅτι καὶ Συνταγματικῶς δὲν εὐσταθεῖ ἡ ἐνέργεια αὐτὴ τῆς Κυβερνήσεως. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιβαρύνωμεν μίαν κατηγορίαν οὐδεμίαν ἔχουσαν σχέσιν μὲ βάρη διὰ νὰ ἐπιτύχωμεν ἕνα ὡρισμένον διάφορον σκοπόν.

§40Π. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ. Παράβασις Συνταγματικῆς διατάξεως δὲν ὑπάρχει.

§41Θ. ΔΕΣΥΛΛΑΣ. Κατὰ τὸ Σύνταγμα ὅλοι οἱ Ἕλληνες εἶναι ἴσοι ἔναντι τῶν ὑποχρεώσεων. Δὲν εἶναι δυνατὸν σήμερον διὰ νὰ ὑπάρχῃ δυνατότης ἱδρύσεως σχολῶν νὰ πληρώνουν μόνον ὡρισμένοι Ἕλληνες, ὡρισμένοι μόνον ὀργανισμοί.

§42Π. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ. Οἱ ὠφελούμενοι νὰ πληρώνουν.

§43Θ. ΔΕΣΥΛΛΑΣ. Ἐπιτρέψατέ μου, κ. συνάδελφε, νὰ ὁλοκληρώσω, διότι ἐκεῖ θὰ καταλήξω κι’ ἐγώ. Κατ’ ἀρχὴν ὀφείλει τὸ Κράτος —ἐὰν δεχθῶμεν αὐτὴν τὴν θεωρίαν— νὰ ἐπωμισθῇ τὰ βάρη τῆς λειτουργίας τῆς σχολῆς. Δηλαδὴ τὸ ἁρμόδιον Ὑπουργεῖον ἢ λεπτομερέστερον ὁ ὀργανισμὸς τουρισμοῦ, ὁ ὁποῖος ἔχει ἀπείρους πόρους, οἱ ὁποῖοι προέρχονται ἀκριβῶς ἀπὸ τὸν τουρισμόν, καὶ ὁ ὁποῖος ἐμμέσως διευθύνει τὴν ὅλην κίνησιν τοῦ τουρισμοῦ. Ἀλλὰ κατ’ ἀρχὴν ἐπαναλαμβάνω. Ἐὰν ὅμως δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ αὐτὸ καὶ τὸ Κράτος θέλει νὰ ἱδρύσῃ τὴν σχολὴν αὐτήν, καὶ δὲν ἔχει ἄλλους πόρους καὶ δὲν θέλει νὰ ἐπιβάλῃ φορολογίαν γενικῶς σύμφωνα μὲ τὸ Σύνταγμα —δι’ αὐτὸ λέγω Συνταγματικῶς, ὅτι δὲν εἶναι ὀρθὸν— τότε πρέπει νὰ ἐπιβαρύνωμεν μὲ τὰς δαπάνας ἐκείνους ποὺ ὠφελοῦνται, ὅπως ὀρθῶς μὲ προλάβατε καὶ μοῦ εἴπατε. Αὐτὸ εἶναι τὸ δεύτερον στάδιον. Τὸ πρῶτον στάδιον εἶναι, ὅτι πρέπει νὰ ὑποστῶμεν τὰ βάρη ἀναλόγως τῶν δυνάμεών μας. Ἐνῷ ἐδῶ βλέπετε τί σχέσιν ἔχει ἡ ἐργατικὴ ἑστία. Ἡ ἐργατικὴ ἑστία κακῶς ἐκτελεῖ σήμερον τὸν προορισμόν της. Τί νομίζετε, ὅτι προσφέρει ἡ ἐργατικὴ ἑστία. Εἰς τὴν Κέρκυραν π. χ. προσφέρει ἓν εἰσιτήριον κινηματογράφου κατ’ ἔτος εἰς ὡρισμένον ἀριθμὸν ἐργατῶν. Αὐτὸς ὅμως εἶναι ὁ προορισμός της; Καὶ εἶναι σωστὸν νὰ τῆς μειώνωμε τὰ οἰκονομικά της μέσα καὶ τὰς οἰκονομικάς της δυνατότητας, διὰ νὰ προσφέρῃ τὴν εἰσφορὰν αὐτὴν εἰς τὴν σχολὴν τουριστικῶν ἐπαγγελμάτων; Ἔχομεν, κύριοι, τὸν ὀργανισμὸν ἀνεργίας καὶ ἀπασχολήσεως, δὲν πιστεύω, ὅτι νομίζει κανείς, ὅτι θέλομε νὰ κάμωμε πολιτικήν, ἀλλὰ εὑρισκόμεθα πρὸ τοῦ ἑξῆς δυσαρέστου φαινομένου. Κύριοι βουλευταί, εἶναι πολὺ δυσχερὴς ἡ οἰκονομικὴ κατάστασις τοῦ ὀργανισμοῦ αὐτοῦ.

§44Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Ἔχει περισσεύματα ὁ ὀργανισμὸς αὐτὸς καὶ τὰ διαθέτει τώρα.

§45Θ. ΔΕΣΥΛΛΑΣ. Ἐγὼ ξεύρω, ὅτι μόνον 5 μῆνας βοηθεῖ τὸν ἄνεργον καὶ μετὰ τὸν πετᾶ εἰς τὸν δρόμον. Ὅταν αὐξάνῃ ἡ ἀνεργία δημιουργεῖται ἕνα θέμα τεράστιον. Καὶ ἡ ἀνεργία αὐξάνει. Καὶ μετὰ 5 μῆνας πετιέται εἰς τὸν δρόμον ὁ ἄνθρωπος, ἄνευ οὐδεμιᾶς ἐπιδοτήσεως. Δὲν ξεύρω λοιπόν, ἐὰν ἐπιτελῇ τὸν προορισμόν του. Ὅλοι αὐτοὶ οἱ ὀργανισμοὶ σήμερον ἔχουν παύσει νὰ ἐπιτελοῦν τὸν προορισμόν των. Ἐμπορικὸν Ἐπιμελητήριον π. χ. σημαίνει συμβουλευτικὸν ὄργανον τῆς Κυβερνήσεως, ἐνῷ ἐδῶ κατήντησε νὰ εἶναι ὀργάνωσις ἐπαγγελματική. Εἰς τὴν Ἰταλίαν ὑπάρχει ἓν Ἐπιμελητήριον, τὸ ὁποῖον εἶναι καὶ Ἐμπορικὸν καὶ Βιομηχανικὸν καὶ Γεωργικὸν κλπ., ἐνῷ ἐδῶ προσπαθοῦμε νὰ διασπάσωμε καὶ τὸ νῦν ὑφιστάμενον. Θὰ παρεκάλουν λοιπὸν τὸν κ. ὑπουργόν, νὰ ξαναμελετήσῃ τὸ θέμα. Ἐπιβάλλεται μία φορολογία ἐντελῶς ἀμελέτητος. Ἀπορῶ πῶς ὁ κ. Παπακωνσταντίνου, ὁ ὁποῖος εἶναι καὶ νομικός, ὑπέγραψε τὸ νομοσχέδιον αὐτό. Ὁ κ. ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως ἔχει συμφέρον νὰ ψηφίσῃ τὸ νομοσχέδιον αὐτό, ἀλλὰ ὁ κ. Παπακωνσταντίνου δὲν γνωρίζω πῶς τὸ ὑπέγραψε. Βεβαίως ἔχομεν ἀνάγκη μιᾶς Σχολῆς Τουριστικῶν Ἐπαγγελμάτων, νομίζω ὅμως, ὅτι ὁ Ὀργανισμὸς Τουρισμοῦ ἔχει πάρα πολλὰς δικαιοδοσίας καὶ πολλὰς φορὰς δὲν εἶναι ἀρκετὰ μελετημένος εἰς τὰς ἐνεργείας του. Διατὶ λοιπὸν Τουριστικὴ Σχολὴ εἰς τὴν Ρόδον; Διατὶ ὄχι εἰς τὰς Ἀθήνας; Ποῦ θὰ στεγασθοῦν ἐκεῖ;

§46Κ. ΑΠΟΣΚΙΤΗΣ. Ἔχουν καὶ στέγασιν καὶ τροφὴν κ.λ.π.

§47Θ. ΔΕΣΥΛΛΑΣ. Καὶ πῶς θά ζήσουν ἐκεῖ; Πάντως καὶ αὐτὸ εἶναι τὸ σημεῖον τὸ ὁποῖον ἤθελον νὰ θίξω, νὰ σταματήσῃ ἡ Κυβέρνησις νὰ εὑρίσκῃ αὐτὸν τὸν εὔκολον τρόπον προσπορισμοῦ χρημάτων καὶ νὰ ἐκτίθεται εἰς δικαστικὰς ἀποφάσεις, διότι, ἐὰν ἕνας ἀπὸ τοὺς 3 ὀργανισμοὺς τοὺς ὁποίους ἀνέφερον προσφύγῃ εἰς τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας θὰ κερδίσῃ τὴν ὑπόθεσιν.

§48Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὡς ὑπουργὸς Ἐργασίας, διέθεσα τὰ μέσα διὰ νὰ ὑπάρξῃ ἡ λειτουργία τῶν σχολῶν αὐτῶν, διότι, ὅπως ὀρθῶς ἀναφέρεται εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν τοῦ νομοσχεδίου, οἱ πόροι πρὸ τοῦ 1956 ἦσαν ἀνεπαρκεῖς καὶ ἐκάμαμε αὐτὴν τὴν αἱμοδότησιν διὰ χρημάτων Ὀργανισμῶν τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας, μὲ τὴν ἄποψιν, ὅτι προστατεύομεν ἐργαζομένους. Καὶ ἐλειτούργησαν ἔτσι καὶ ἡ Σχολὴ Ρόδου καὶ ὅλαι ἐκεῖναι, τὰς ὁποίας ἀνέφερον καὶ τὰς ὁποίας εἶχον τὴν ἱκανοποίησιν νὰ ἴδω ἐν λειτουργίᾳ καὶ ἐδῶ καὶ εἰς τὴν Ρόδον. Τώρα βλέπω, ὅτι μᾶς κατηγορεῖ καὶ πάλιν ἡ ἄκρα ἀριστερά, ὅτι ἐνεργοῦμεν εἰς βάρος τῶν ἐργατικῶν ὀργανώσεων καὶ δίδομεν χρήματα τῶν ἐργαζομένων διὰ τὰς σχολὰς αὐτάς. Πλανᾶσθε, κύριοι, διότι, ἐὰν νομίζετε, ὅτι ἡ Ἐργατικὴ Ἑστία καὶ ὁ Ὀργανισμὸς Ἀπασχολήσεως Ἀνεργίας, ἔχουν μόνον εἰσφορὰς ἐργαζομένων. Καὶ οἱ ἐργοδόται συνεισφέρουν ἐπίσης εἰς τοὺς ὀργανισμοὺς τῶν ἐργαζομένων καὶ εἰς τοὺς περισσοτέρους διπλάσια ἀπὸ ὅσα συνεισφέρουν οἱ μισθωτοί.

§49Ι. ΔΡΑΓΟΝΕΤΗΣ. Κύριε συνάδελφε......

§50Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Δὲν σᾶς διέκοψα. Ἀφήσατε λοιπὸν νὰ συνεχίσω καὶ εἶμαι πρόθυμος νὰ δεχθῶ διακοπήν σας μετά. Μᾶς κατηγορεῖτε λοιπὸν καὶ εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ σᾶς ἀπαντήσωμεν. Λέγω λοιπόν, ὅτι κακῶς ἀναφέρεται ἡ Ἐργατικὴ Ἑστία ὡς ἀσφαλιστικὸς ὀργανισμός. Δὲν πρόκειται, κύριοι, περὶ ἀσφαλιστικοῦ ὀργανισμοῦ καὶ ἀπορῶ, πῶς ἐκπρόσωποι ἐργαζομένων πλανῶνται. Ὁ ὀργανισμὸς ἀσφαλίσεως ἀνεργίας βεβαίως εἶναι ἀσφαλιστικὸς ὀργανισμός, ἀλλὰ ἡ Ἐργατικὴ Ἑστία δὲν εἶναι ἀσφαλιστικὸς ὀργανισμός. Καὶ μειοῦται σήμερον ἡ εἰσφορά της, διότι ἐκρίθη, ὅτι μέσα εἰς τοὺς σκοποὺς τοῦ ὀργανισμοῦ ἀσφαλίσεως ἀνεργίας εἶναι καὶ ἡ ἐκπαίδευσις τῶν ἐργαζομένων. Καὶ δι’ αὐτὸν τὸν λόγον, κ. Πρόεδρε, ἤντλησα ἀπὸ τὸν ὀργανισμὸν αὐτόν, διὰ νὰ δημιουργηθοῦν καὶ εἰς τὴν χώραν μας αἱ ἐργατικαὶ ὑποτροφίαι. Κατὰ τὸν νόμον τὸν ἱδρυτικὸν τοῦ ὀργανισμοῦ ἀσφαλίσεως ἀνεργίας, ἕνα μέγα μέρος τῶν πόρων του διατίθεται διὰ τὴν ἐκπαίδευσιν τῶν ἐργαζομένων. Τί λοιπὸν τούτου καλλίτερον, ἀπὸ τοῦ νὰ ἐφαρμόσωμεν ὑπάρχοντα νόμον τοῦ Κράτους; Κατηγορούμεθα τώρα, ὅτι ἐκάμομεν μείωσιν τῶν εἰσφορῶν τῶν ἐργοδοτικῶν ὀργανώσεων, ἀλλὰ καὶ τὸ Ἐμπορικὸν καὶ τὸ Βιομηχανικὸν καὶ τὸ Ἐπαγγελματικὸν καὶ Βιοτεχνικὸν Ἐπιμελητήριον ἰδίως τὰ τελευταῖα εἶναι ὀργανώσεις τῶν μέσων ἐπαγγελματιῶν, τῶν ἐπαγγελματιῶν ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον τῶν βιοπαλαιστῶν. Δὲν ἦτο δυνατὸν λοιπὸν νὰ εἰσφέρουν αἱ ὀργανώσεις αὐταὶ καὶ διὰ τὸν λόγον αὐτὸν ἐκρίθη ὀρθότερον καὶ δημοκρατικώτερον, νὰ δώσουν οἱ ἴδιοι οἱ ἐργαζόμενοι ἀπὸ 5 δραχ. εἰσφοράν. Δὲν θὰ συμφωνήσω μὲ τὴν ἀξιότιμον κ. Σβώλου, ἡ ὁποία ὑπεστήριξεν, ὅτι θὰ πρέπει ἡ Σχολὴ αὐτὴ νὰ ὑπαχθῇ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Παιδείας. Εἶχον τὴν τιμὴν νὰ εἴπω ἄλλοτε τὰς ἀπόψεις μου καὶ νὰ ὑποστηρίξω, ὅτι κατὰ τὴν πρώτην ἐφαρμογὴν τοῦ νόμου ὀρθῶς ἔκρινεν ἡ Κυβέρνησις, ὅτι αἱ Σχολαὶ τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας, αἱ Σχολαὶ τοῦ Ὑπουργείου Ναυτιλίας, ἔπρεπε νὰ μείνουν εἰς τὴν φυσικήν των στέγην, διότι δὲν πρόκειται περὶ Σχολῶν, ποὺ βγάζουν ἀνθρώπους ποὺ μανθάνουν γράμματα, ἀλλὰ τεχνικούς. Καὶ εἶναι ἀνάγκη νὰ παραμείνουν ἐκεῖ, μέχρις ὅτου ὑπάρξουν οἱ ὅροι οἱ ἀπαραίτητοι καὶ διὰ τὴν ἐκπαίδευσιν καὶ τὴν κατάρτισιν τῶν ἐκπαιδευτικῶν στελεχῶν, ὥστε νὰ καταστῇ δυνατὸν νὰ ὑπαχθοῦν τελικῶς εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Παιδείας. Ἤκουσα ἐπίσης, ὅτι καὶ οἱ θαλαμηπόλοι τοῦ ἐμπορικοῦ ναυτικοῦ θὰ πρέπει νὰ περάσουν ἀπὸ τὴν Σχολὴν Τουριστικῶν Ἐπαγγελμάτων. Κύριε Πρόεδρε, οἱ θαλαμηπόλοι τοῦ ἐμπορικοῦ ναυτικοῦ καὶ τῶν φορτηγῶν καραβιῶν, ἀλλὰ ἰδίως τῶν ἐπιβατηγῶν, τῶν ὑπερωκεανείων, τῶν Μεσογειακῶν καὶ τῶν ἀκτοπλοϊκῶν, εἶναι ὑπόδειγμα εἰς τὸ εἶδος των. Πρὸ πολλοῦ ἔχουν κάνει ἰδίαν Σχολήν, ἔχουν Σχολὴν δημιούργημα τῆς ἰδιωτικῆς πρωτοβουλίας καὶ εἶναι ἄριστοι καὶ ἑπομένως δὲν βλέπω διὰ ποῖον λόγον θὰ ἔπρεπε νὰ γίνῃ αὐτὴ ἡ ἐπέκτασις καὶ αὐτή, τρόπον τινά, ἡ δυσφήμησις τῶν θαλαμηπόλων τοῦ ἐμπορικοῦ ναυτικοῦ, οἱ ὁποῖοι, ἐπαναλαμβάνω, δὲν ἔχουν ἀνάγκην μαθημάτων, ἀλλὰ εἶναι ἱκανοὶ νὰ διδάξουν ἄλλους. Αὐτὴν τὴν παρατήρησιν εἶχον νὰ κάμω, κύριε Πρόεδρε.

§51ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Β. Ἐφραιμίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§52Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω χρήσιμον κατ’ ἀρχήν, νὰ διαλυθῇ μία σύγχυσις, τὴν ὁποίαν, ἴσως ἀθελήτως, ὁ συνάδελφος κ. Μπουρνιᾶς, διατελέσας ἄλλοτε ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, ἠθέλησε νὰ δημιουργήσῃ εἰς τὴν ἀντίληψιν τῆς Βουλῆς. Εἶναι γεγονός, ὅτι ἡ εἰσφορὰ εἰς τὴν «Ἐργατικὴν Ἑστίαν» καὶ εἰς τὸν «Ὀργανισμὸν Ἀνεργίας καὶ Ἀπασχολήσεως», βαρύνει κυρίως τοὺς ἐργαζομένους κατὰ τὴν ἑξῆς διαδικασίαν. Πρῶτον: Καὶ εἰς τοὺς δύο ὀργανισμούς, οἱ ἐργαζόμενοι προσφέρουν τὸ 1%, τὸ δὲ ἄλλο 1% τὸ προσφέρει ὁ ἐργοδότης, μὲ τὴν διαφορὰν ὅτι, ὅταν προκύπτῃ θέμα αὐξήσεως τῶν ἀποδοχῶν τῶν ἐργαζομένων, οἱ ἐργοδόται, ἐνώπιον τῶν διαιτητικῶν δικαστηρίων, ἀλλὰ ἐὰν θέλετε καὶ ἐνώπιον ἡμῶν εἰς τὴν Βουλὴν ἢ εἰς οἱανδήποτε ἄλλην περίπτωσιν, ἐπικαλοῦνται ὅτι ἔχουν καὶ μίαν ἐπιβάρυνσιν τοῦ 1% διὰ τοὺς δύο αὐτοὺς ὀργανισμοὺς καὶ ὅτι συνεπῶς, δὲν πρέπει νὰ δοθῇ ἡ αὔξησις εἰς τοὺς ἐργαζομένους. Ἑπομένως, κατὰ τὰ κρατοῦντα εἰς τοὺς δύο αὐτοὺς θεσμοὺς καὶ τὰ γενικῶς κρατοῦντα ἐπὶ ἀσφαλιστικῶν εἰσφορῶν, ἀτυχῶς εἰς τὴν Χώραν μας οὐσιαστικῶς ἡ ἀσφαλιστικὴ εἰσφορὰ δὲν εἶναι ἀσφάλεια ὑπὲρ τοῦ ἐργαζομένου, ἀλλὰ εἶναι μία φαλκίδευσις τμήματος τοῦ ἡμερομισθίου ἢ τοῦ μισθοῦ τὸν ὁποῖον θὰ ἔπρεπε νὰ παίρνῃ ὁ ἐργαζόμενος· καὶ ἑπομένως καὶ ἀπὸ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς οὐσιαστικῶς καὶ αἱ δύο ἐπιβαρύνσεις ἐπιπίπτουν ὁριστικῶς καὶ ἐξ ὁλοκλήρου εἰς βάρος τῶν ἐργαζομένων. Πέραν αὐτοῦ, ὅμως, κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ διαλυθῇ καὶ ἡ ἐνδεχομένη σύγχυσις ἢ παρεξήγησις, ὅτι ἡμεῖς ἀντιτιθέμεθα γενικῶς εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τοῦ τουρισμοῦ εἰς τὸν τόπον αὐτόν, τὸν ὁποῖον φαίνεται κατὰ ἕνα τρόπον νὰ ἐπιδιώκῃ τὸ νομοθέτημα. Εἴμεθα, κύριε Πρόεδρε, ὑπὲρ τῆς ἀνάγκης αὐτῆς, τοῦ νὰ ἀναπτυχθῇ ὁ κλάδος αὐτὸς τῆς ἐθνικῆς οἰκονομίας, μὲ μίαν παρατήρησιν. Ὅτι δὲν ἀποτελεῖ ὁ κλάδος αὐτός, βασικὸν κλάδον ἀναπτύξεως τῆς οἰκονομίας μας. Μόνον ὡς ἐπικουρικὸς κλάδος, μόνον ὡς παραπληρωματικὸς τῆς οἰκονομίας εἶναι παραδεκτὸν ὅτι θὰ πρέπει νὰ ἐκτιμᾶται. Δὲν εἶναι ἀληθές, ὅτι ἡ χώρα αὐτὴ ἠμπορεῖ νὰ ἀναπτυχθῇ οἰκονομικῶς καὶ πολιτιστικῶς, στηριζομένη εἰς αὐτὴν τὴν ὑπόθεσιν τοῦ τουρισμοῦ. Ἁπλῶς ἐπικουρικῶς ἠμπορεῖ νὰ ἀντλήσωμεν μέσα, πόρους, ἐνῷ ἡ ἀνάγκη καὶ τὸ τέλος τῆς ἀναπτύξεως τῆς οἰκονομίας, εἶναι γνωστὸν ὅτι στηρίζονται κυρίως εἰς τὴν ὑπόθεσιν τῆς ἐκβιομηχανήσεώς της. Ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς, κύριε Πρόεδρε, τοῦ περιορισμοῦ τοῦ σημαντικοῦ ἔστω ρόλου τοῦ τουρισμοῦ, τὸ ἐρώτημα εἶναι: Διὰ τοῦ παρόντος νομοθετήματος ἐπιδιώκεται καὶ θὰ ἐπιδιωχθῇ πράγματι ἡ ἀνάπτυξις τοῦ τουρισμοῦ; Νομίζομεν, ὅτι μόνη ἐκπαίδευσις προσωπικοῦ, τὸ ὁποῖον ὑπαινίσσεται τὸ νομοθέτημα, δὲν εἶναι ἀρκετή. Ἡ ὑπόθεσις τοῦ τουρισμοῦ εἰς τὴν σύγχρονον περίοδον, εἶναι μία περίπλοκος ὑπόθεσις, προϋποθέτει μίαν σειρὰν ὁλοκλήρων μέτρων, καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν μόνον μὲ τὴν ἐκπαίδευσιν τοῦ προσωπικοῦ νὰ ἱκανοποιηθῇ. Ἀλλά, τέλος, καὶ εἰς ὅ,τι ἀφορᾷ τὴν ἐπαγγελματικὴν ἐκπαίδευσιν τοῦ προσωπικοῦ, τοῦ ἀσχολουμένου μὲ τὰ τουριστικὰ ὡς λέγονται ἐπαγγέλματα, τίθεται πάλιν τὸ ἐρώτημα: Εἶναι ἐπαρκὴς ὁ τρόπος τῆς ἀντιμετωπίσεως; Νομίζομεν, κύριε Πρόεδρε, καὶ αὐτὸ περίπου ἐν λεπτομερείαις εἶπον οἱ προλαλήσαντες συνάδελφοι, ὅτι τὰ διὰ τοῦ συζητουμένου νομοθετούμενα μέτρα δὲν συνιστοῦν τὸν ἀποτελεσματικὸν τρόπον. Καὶ τὸ νομοθέτημα αὐτὸ ἔχει τὴν κλασσικὴν μορφήν, τὸ κλασσικὸν γνώρισμα, ὅλων τῶν μέτρων τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως. Πάντοτε δηλαδή, ἡ Κυβέρνησις, ὅταν πρόκειται νὰ ἀναζητήσῃ καὶ νὰ ἀνεύρῃ πόρους, ὅταν πρόκειται νὰ ἐπιβάλῃ ἐπιβάρυνσιν κατὰ προτίμησιν εἰς βάρος τῶν ἐργαζομένων στρωμάτων, τότε ἐπικαλεῖται κἄποιον σκοπὸν γενικόν. Εἰς τὴν συγκεκριμένην περίπτωσιν, π.χ., γίνεται ἐπίκλησις τῆς ἀνάγκης νὰ ἀναπτυχθῇ ὁ τουρισμός. Ὑπὸ τὴν κάλυψιν δὲ αὐτοῦ τοῦ γενικοῦ σκοποῦ, περὶ τοῦ ὁποίου τόσα πολλὰ θρυλοῦνται, ἐφθάσαμεν καὶ εἰς ὑπερβολάς, αἱ ὁποῖαι ἐλέχθησαν εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, ὅτι δῆθεν εἶναι δυνατὸν νὰ λύσωμεν τὸ οἰκονομικὸν πρόβλημα μόνον μὲ τὴν ἀνάπτυξιν τοῦ τουρισμοῦ, ὑπὸ τὸ κάλυμμα τοῦτο, ἢ ἄλλων σκοπῶν ποὺ ἐπικαλεῖται εἰς ἄλλας περιπτώσεις, ἡ Κυβέρνησις ἐπιδιώκει τὴν ἐπιβολὴν ἐπιβαρύνσεων εἰς βάρος τῶν ἐργαζομένων. Ἤδη, προεῖπον οἱ κ.κ. συνάδελφοι, ὅτι αἱ ἐπιβαρύνσεις αὐταί, εἰδικῶς ἐπιβάλλονται εἰς βάρος τῶν ἐργαζομένων καὶ εἰδικώτερον εἰς βάρος τοῦ Ταμείου Ἀνεργίας καὶ Ἀπασχολήσεως καὶ τῆς Ἐργατικῆς Ἑστίας. Περὶ Ἐργατικῆς Ἑστίας, κύριε Πρόεδρε, ἔχομεν ζωηράς, ριζικὰς ἐπιφυλάξεις, ἀλλὰ καὶ ὑπὸ τὴν ἔννοιαν ἀκόμη, ὑπὸ τὴν ὁποίαν ἡμεῖς δὲν τὴν παραδεχόμεθα, ἀλλὰ τὴν παραδέχεται ἡ Κυβέρνησις, ὡς δῆθεν φιλεργατικὸν θεσμόν, ἐρωτᾶται, πῶς καὶ διατὶ αὐτοὺς τοὺς δύο ὀργανισμοὺς ἡ Κυβέρνησις θέλει νὰ τοὺς ἐπιβαρύνῃ; Ἂν ἤθελε πράγματι νὰ ὀργανώσῃ καὶ νὰ ἀναπτύξῃ τὸ τουριστικὸν ἐπάγγελμα, διὰ νὰ βοηθήσῃ καὶ τὴν τουριστικὴν ἀνάπτυξιν τοῦ τόπου, ἔπρεπε νὰ μὴ ἀναζητήσῃ πόρους ἀπὸ τὴν ἐπιβάρυνσιν τῶν ἐργαζομένων, ἀλλὰ νὰ προχωρήσῃ εἰς χορηγίας ἀπ’ εὐθείας ἀπὸ τὸν κρατικὸν προϋπολογισμόν, διὰ τὰ ἔσοδα τοῦ ὁποίου ὁλόκληρος ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς καλεῖται καὶ πληρώνει βαρυτάτους φόρους. Δὲν θὰ ἔπρεπε, λοιπόν, ἐφ’ ὅσον πληρώνει αὐτοὺς τοὺς γενικοὺς βαρυτάτους φόρους, διὰ τοὺς γενικοὺς καὶ εἰδικοὺς σκοποὺς τοὺς ὁποίους ἐπιδιώκει ἡ Πολιτεία, νὰ καλῆται ἑκάστοτε, πέραν τῶν γενικῶν φόρων, τοὺς ὁποίους ἐπιβάλλει εἰς ἑκάστην εἰδικὴν περίπτωσιν, νὰ καταβάλῃ ἐκ δευτέρου νέας φορολογίας. Ἑπομένως νομίζομεν, ὅτι ἂν αὐτὴ ἡ τακτικὴ τῆς Κυβερνήσεως γίνῃ παραδεκτή, π.χ., εἰς τὴν συγκεκριμένην περίπτωσιν, θὰ καλούμεθα ἑκάστοτε, ὅταν προκύπτῃ ἀνάγκη νὰ ἐνισχυθῇ αὐτὸ ἢ ἐκεῖνο τὸ ἐπάγγελμα, αὐτὸς ἢ ἐκεῖνος ὁ κλάδος τῆς ἐθνικῆς οἰκονομίας, ἡ Α ἢ Β ἀνάγκη, ἡ ὁποία παρουσιάζεται εἰς τὴν δημοσίαν ζωήν, θὰ καλούμεθα μὲ τὴν λογικὴν αὐτήν, ἀδιαμαρτυρήτως νὰ ψηφίσωμεν προσθέτους εἰδικὰς φορολογίας, καὶ ἀτυχῶς ἔχει διαπραχθῇ ἀπὸ τὴν σημερινὴν Βουλὴν αὐτὸ τὸ ἀστόχημα, αὐτὸ τὸ ἄτοπον. Κύριε Πρόεδρε, ἐψηφίσαμεν ἐρανικὰς εἰσφοράς, ἐψηφίσαμεν εἰδικοὺς φόρους διὰ τὴν Πυροσβεστικὴν Ὑπηρεσίαν, ἐψηφίσαμεν διαφόρους ἄλλας εἰδικὰς φορολογίας, τῶν ὁποίων ὁ ἀριθμὸς εἶναι ἀμέτρητος. Ἀπὸ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς, κύριε Πρόεδρε, νομίζομεν ἡμεῖς, ὅτι θὰ πρέπει σήμερον ἡ Βουλὴ νὰ ἀποδοκιμάσῃ ὄχι αὐτὸ τοῦτο τὸ νομοθέτημα, ἀλλὰ αὐτὴν τὴν τακτικήν, αὐτὴν τὴν λογικὴν τῆς Κυβερνήσεως. Εἶναι καιρὸς κἄποτε νὰ τεθῇ ἕνα τέρμα εἰς μίαν ἀπαράδεκτον τακτικήν, καὶ ὅλοι νὰ συμφωνήσωμεν, ὅτι ἐφ’ ὅσον ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς πληρώνει βαρυτάτους φόρους, αὐτοὶ οἱ φόροι, ἀντὶ νὰ διασπαθίζωνται καθ’ ὃν τρόπον εἶναι γνωστὸν —ἔχει καταγγελθῆ καὶ ἔχει ἀναγνωρισθῆ καὶ πολιτικῶς καὶ δικαστικῶς, ὅτι διασπαθίζονται— εἶναι καιρός, ἐπὶ τέλους, νὰ διατίθενται διὰ τοὺς σκοπούς, διὰ τοὺς ὁποίους τοὺς καταβάλλει ὁ Ἑλληνικὸς λαός, δηλαδὴ διὰ τὴν καλλιτέρευσιν τῆς ζωῆς του, διὰ τὴν καλλιτέρευσιν τῆς λειτουργίας τῶν δημοσίων ὑπηρεσιῶν. Μόνον ἀπὸ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς, κύριε Πρόεδρε, εἴμεθα ἀντίθετοι πρὸς τὸ συζητούμενον νομοθέτημα. Βεβαίως, ἡ Κυβέρνησις ἐπὶ τῶν κατ’ ἀρχὴν αὐτῶν ἀντιρρήσεων δὲν θὰ συμφωνήσῃ. Θὰ χρειασθῇ εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν νὰ ὑποβληθοῦν καὶ νὰ συζητηθοῦν τροπολογίαι, ὥστε, κατὰ τὸ δυνατὸν τοὐλάχιστον νὰ μειωθῇ ἡ ἀντεργατικότης τοῦ συζητουμένου νομοθετήματος.

§53ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς, ἔχει τὸν λόγον.

§54Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ χρειασθῇ νὰ ἑρμηνεύσωμεν τοὺς λόγους μας, διότι παρεξηγήθημεν ἀπὸ συνάδελφον τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Ἐφ’ ὅσον θέλομεν σοβαρῶς νὰ λειτουργήσῃ καὶ νὰ ἀποδώσῃ ἡ Σχολὴ Τουριστικῶν Ἐπαγγελμάτων, θὰ πρέπει αὕτη νὰ ἀναλάβῃ τὸ ὅλον πρόβλημα τῆς μορφώσεως ὅλων τῶν περὶ τὸν τουρισμὸν ἀσχολουμένων στελεχῶν. Εἶπον, ὅτι πρέπει νὰ ἀναπτυχθῇ ἑνιαῖον πνεῦμα ἀσκήσεως τοῦ ἐπαγγέλματος, τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ ἀρχίζῃ ἀπὸ τὸν θαλαμηπόλον, τῶν τοῦ φορτηγοῦ, τοῦ ἐπιβατικοῦ, τοῦ ὑπερωκεανείου, τοῦ ἐμπορικοῦ μέχρι τοῦ τελευταίου ξενοδοχοϋπαλλήλου τῆς ἀκραίας περιοχῆς. Δὲν ἤθελον νὰ θίξω τὴν Σχολὴν Θαλαμηπόλων τοῦ ἐμπορικοῦ ναυτικοῦ. Ἐκεῖ μαθαίνει κανεὶς μίαν τέχνην. Πέραν, ὅμως, αὐτοῦ νομίζω, ὅτι τὰ στελέχη τὰ ἐξερχόμενα τῶν Σχολῶν αὐτῶν, πρέπει νὰ ἠμποροῦν νὰ ἀνταποκριθοῦν εἰς ὑψηλότερα καθήκοντα. Πρέπει νὰ δημιουργηθῇ τὸ ἑνιαῖον πνεῦμα μορφώσεως τῶν στελεχῶν τοῦ Τουρισμοῦ. Χωρὶς αὐτὸ τὸ ἑνιαῖον πνεῦμα, δὲν κάμνομεν τίποτε. Δὲν ὑπῆρχε λόγος νὰ παρεξηγηθῶ, διότι δὲν ἐδυσφήμησα τὴν Σχολὴν Θαλαμηπόλων.

§55ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Οἰκονομίδης ἔχει τὸν λόγον.

§56Π. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι θὰ ἀπετέλει παράλειψιν, ἐὰν δὲν ἐδίδετο ἀπάντησις εἰς τὸν κ. Ἐφραιμίδην, ὁ ὁποῖος ἐχαρακτήρισε τὸν Τουρισμὸν ὡς ἀμελητέαν ὑπόθεσιν. Πιστεύομεν, ὅτι εἶναι δυνατὸν ὁ Τουρισμὸς νὰ φθάσῃ εἰς σημεῖον, ὥστε τὰ ἔσοδά του νὰ ὑπερκαλύπτουν τὰ ἔσοδα τοῦ πλέον ἐκτεταμένου ἐξαγωγικοῦ μας προϊόντος, τοῦ καπνοῦ. Θὰ πρέπει νὰ ἔχωμεν ὑπ’ ὄψιν μας, ὅτι πολλὰ Κράτη ἔχουν τεράστια ἔσοδα ἐκ τοῦ Τουρισμοῦ, ὡς ἡ Ἑλβετία, ἡ Ἰταλία κ.ἄ. Ἡ Ἰταλία εἰσέπραξεν ἐφέτος 400 ἑκατ. δολλάρια. Ἡ Ἑλλάς, ἡ ὁποία ἔχει καλὸν κλῖμα, ὡραῖον οὐρανόν, θάλασσαν, ἀρχαῖα μνημεῖα, εἶναι δυνατὸν νὰ προσελκύσῃ τουρίστας καὶ εἶναι δυνατὸν τὰ 40 ἑκατ., τὰ ὁποῖα εἰσεπράχθησαν ἐφέτος, νὰ πολλαπλασιασθοῦν καὶ νὰ φθάσωμεν νὰ εἰσπράττωμεν ἀπὸ τὸν Τουρισμὸν πολὺ περισσότερα ἀπὸ ὅ,τι εἰσπράττομεν ἀπὸ ἄλλας πηγάς. Νομίζω, ὅτι ὅλοι πρέπει νὰ συμβάλωμεν εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τοῦ πνεύματος τοῦ τουρισμοῦ καὶ νὰ μὴ μεμψιμοιρῶμεν καὶ νὰ μὴ νομίζωμεν ὅτι ὁ Τουρισμὸς εἶναι κάτι, τὸ ὁποῖον δυνάμεθα νὰ παραμελῶμεν.

§57ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Σιαφλέκης, ἔχει τὸν λόγον.

§58Ι. ΣΙΑΦΛΕΚΗΣ. Ἤθελον νὰ δώσω μίαν ἀπάντησιν εἰς τὸν ἀξιότιμον κ. Μπουρνιᾶν, ὁ ὁποῖος, ὑποστηρίζων τὴν εἰσφορὰν τοῦ Ὀργανισμοῦ Ἀπασχολήσεως καὶ Ἀνεργίας, εἶπεν ὅτι ὁ νόμος περὶ Ὀργανισμοῦ Ἀπασχολήσεως καὶ Ἀνεργίας προβλέπει διάθεσιν κονδυλίου διὰ τὴν ἐπαγγελματικὴν ἐκπαίδευσιν. Τοῦτο δὲν εἶναι ἀκριβές, διότι ὁ Ὀργανισμὸς Ἀπασχολήσεως καὶ Ἀνεργίας προβλέπει τὴν διάθεσιν τῶν πόρων του διὰ δύο σκοπούς. Πρῶτον, διὰ τὴν ἐπιδότησιν τῶν ἀνέργων καὶ δεύτερον διὰ τὴν ἐκτέλεσιν κοινωφελῶν ἔργων, εἰς τὰ ὁποῖα θὰ ἀπασχολοῦνται ἐπιδοτούμενοι ἐργαζόμενοι. Ἐν τοσούτῳ νομίζω, ὅτι τὸ πνεῦμα τοῦ Ὀργανισμοῦ δὲν εἶναι σύμφωνον μὲ τὴν προσπάθειαν τῆς Κυβερνήσεως, ἑκάστοτε νὰ ἀποσπᾷ κεφάλαια τοῦ Ὀργανισμοῦ δι’ ἀλλοτρίους σκοπούς. Τοιοῦτος ἀλλότριος σκοπὸς εἶναι καὶ τοῦ προκειμένου νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον προβλέπει ἐπιβολὴν εἰσφορᾶς εἰς τὸν Ὀργανισμὸν αὐτὸν διὰ τὴν ἵδρυσιν τῆς Σχολῆς Τουριστικῶν Ἐπαγγελμάτων, ἡ ὁποία Σχολὴ καὶ γενικῶς ἡ ἐκπαίδευσις εἰς αὐτὰ τὰ ἐπαγγέλματα, δὲν προβλέπεται ὡς σκοπὸς εἰς τὸν νόμον περὶ Ὀργανισμοῦ Ἀνεργίας καὶ Ἀπασχολήσεως καὶ νομίζω, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ τονισθῇ εἰς τὸ Σῶμα τοῦτο καὶ νὰ καταγγελθῇ ἀκόμη ἡ προσπάθεια τῆς Κυβερνήσεως νὰ ἀποσπάσῃ κονδύλια καὶ κεφάλαια ἀπὸ τὸν Ὀργανισμὸν αὐτόν. Διότι δὲν εἶναι τὸ πρῶτον ποὺ ἡ Κυβέρνησις, διὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ, ζητεῖ νὰ ἀποσπάσῃ εἰσφορὰς ἀπὸ τὸν Ὀργανισμὸν Ἀνεργίας καὶ Ἀπασχολήσεως. Ἐντὸς ὀλίγων ἡμερῶν θὰ ἔλθῃ ἐνώπιόν μας πρὸς συζήτησιν ἕνα ἄλλο νομοσχέδιον, περὶ προστασίας τοῦ ἐπαρχιακοῦ τύπου, ὅπου θὰ μᾶς ζητήσῃ ἡ Κυβέρνησις 500 ἑκατ. δραχμὰς ἀπὸ τὸν Ὀργανισμὸν Ἀπασχολήσεως, διὰ προικοδότησιν ἑνὸς εἰδικοῦ λογαριασμοῦ ἡμερησίων ἐφημερίδων. Ἐάν, λοιπόν, τὸ Σῶμα διέπεται ἀπὸ τὴν νοοτροπίαν αὐτὴν τῆς Κυβερνήσεως καὶ διαθέτει διαρκῶς καὶ παραχωρεῖ κεφάλαια τοῦ Ὀργανισμοῦ αὐτοῦ, τὰ ὁποῖα ἀποσκοποῦν εἰς τὴν προστασίαν τῶν ἀνέργων ἢ εἰς τὴν ἐξασφάλισιν ἐργασίας εἰς τοὺς ἀνέργους, νομίζω, ὅτι ὁ Ὀργανισμὸς αὐτὸς θὰ ἀνατραπῇ, θὰ διαλυθῇ καὶ δὲν θὰ ἐπιτελέσῃ τὸν προορισμόν του, δι’ αὐτὸ εἴμεθα ἀντίθετοι πρὸς τὸ πνεῦμα τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ.

§59ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Ἀρβανιτάκης, ἔχει τὸν λόγον.

§60Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΗΣ. Οὐδείς, κύριε Πρόεδρε, εἰς τὴν αἴθουσαν ταύτην θὰ ἔχῃ ἀντίρρησιν διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τοῦ τουρισμοῦ. Εἶναι γεγονὸς ἀναμφισβήτητον, ὅτι ἡ Χώρα μας ἔχει ἀνάγκην ἀναπτύξεως τοῦ τουρισμοῦ, διὰ νὰ ἠμπορέσωμεν νὰ προσελκύσωμεν τουρίστας. Οὐδεὶς τὸ ἀμφισβητεῖ αὐτό. Ἀλλὰ ἂν καὶ οὐδεὶς ἀμφισβητῇ αὐτό, ἐν οὐδεμιᾷ, ὅμως, περιπτώσει πρέπει τὰ χρήματα, τὰ ὁποῖα θὰ δοθοῦν διὰ τὴν ἐνίσχυσιν τοῦ τουρισμοῦ, νὰ ἐπιβαρύνουν τοὺς ἐργάτας, οἱ ὁποῖοι παίρνουν σήμερον τοὺς μισθοὺς πείνης καὶ ἀπὸ τοὺς ὁποίους εἰσφέρουν εἰς τὸ Ταμεῖον Ἀνεργίας καὶ εἰς τὴν Ἐργατικὴν Ἑστίαν ἡ ὁποία τόσα ὑφίσταται ἀπὸ τὴν παροῦσαν Κυβέρνησιν. Διότι γνωρίζετε, ὅτι ὁ ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, κάνοντας δῆθεν ἐργατικὴν πολιτικήν, ἐνῷ οὐσιαστικῶς κάμνει ἀντεργατικὴν πολιτικήν, ἔχει καταθέσει, ὅτι ὀφείλονται 3 ἑκατ. εἰς τὴν Ἐργατικὴν Ἑστίαν, κονδύλιον τὸ ὁποῖον διατίθεται ὄχι ὑπὲρ τῶν ἐργατῶν, ἀλλὰ ἐναντίον τῶν ἐργατῶν. Δίδονται χρήματα εἰς ὡρισμένους, οἱ ὁποῖοι εἶναι φίλοι τῆς Κυβερνήσεως, διὰ νὰ κάμουν συνέδρια καὶ παρασυνέδρια καὶ ἀπορῶ πῶς ὑπάρχει νόμος, ποὺ δικαιολογεῖ τὰς περιπτώσεις αὐτάς. Ὑπάρχουν τόσοι ἄλλοι παράγοντες ποὺ ἠμποροῦν νὰ ἐνισχύσουν τὸν Τουρισμόν, ὁ ὁποῖος πρέπει νὰ ἐνισχυθῇ, ἀλλὰ ὄχι ὅμως εἰς βάρος τῶν ἐργατῶν.

§61Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπ. Προεδρίας Κυβερνήσεως). Κύριε Πρόεδρε, χθὲς ἐκάμαμε μακρὰν συζήτησιν περὶ τῆς τηρήσεως τοῦ Κανονισμοῦ. Μεταξὺ τῶν ἀρχῶν αὐτῶν αἱ ὁποῖαι πρέπει νὰ διέπουν τὰς ἐργασίας τοῦ Κοινοβουλίου, εἶναι ὅτι αἱ ἡμέραι τῆς νομοθετικῆς ἐργασίας πρέπει νὰ ἀφιερώνωνται εἰς τὴν ἄσκησιν τῶν ἔργων τούτων, νὰ ἐλέγχωνται τὰ νομοσχέδια, τὰ ὑποβαλλόμενα καὶ ὄχι ἐξ ἀφορμῆς ἑνὸς οἱουδήποτε νομοσχεδίου, ἀφορῶντος τὸν Τουρισμόν, νὰ φθάσωμεν νὰ συζητοῦμεν ἐὰν ὁ τουρισμὸς εἶναι ἡ πρώτη ἢ τρίτη πλουτοπαραγωγικὴ πηγὴ τῆς Χώρας καὶ νὰ κάμωμεν ἐν συνεχείᾳ μίαν φθηνὴν δημοκοπίαν περὶ καταδιώξεως τῆς ἐργατικῆς τάξεως ἀπὸ αὐτὸ τὸ νομοσχέδιον. Αὐτὴ ἡ τακτική, κύριε Πρόεδρε, δὲν ὠφελεῖ οὔτε ἐκείνους οἱ ὁποῖοι νομίζουν ὅτι ὠφελοῦνται ἀπὸ τὴν τακτικὴν αὐτήν, διότι αὐτὴ ἡ τακτικὴ ἐλαττώνει τὸ κῦρος καὶ τὴν ὁμαλὴν λειτουργίαν τοῦ Κοινοβουλίου. Αἱ ἡμέραι τῆς νομοθετικῆς ἐργασίας, βεβαίως, πρέπει νὰ περιέχουν τὸ στοιχεῖον τοῦ ἐλέγχου ἐντὸς τοῦ πλαισίου τοῦ νομοθετήματος. Ὅταν γίνεται ἔξω ἀπὸ αὐτό, δὲν γίνεται τίποτε ἄλλο, παρὰ μία παραβίασις τοῦ Κανονισμοῦ, ὑπὲρ τοῦ ὁποίου, ὅπως εἶπον καὶ χθές, ἡ μειοψηφία πρέπει νὰ ἀγωνίζεται καὶ ὄχι ἡ πλειοψηφία. Διὰ νὰ ἀποδειχθῇ, κύριε Πρόεδρε, ὅτι μετατοπίζεται τὸ βάρος τῆς εἰσφορᾶς —εἷς ἐκ τῶν ὁμιλησάντων, νομίζω ὁ κ. Δεσύλλας, ἔκαμεν ἐξαίρεσιν εἰς αὐτήν, καὶ δὲν ἐπέμεινεν ἐπὶ ἑνὸς σημείου, τὸ ὁποῖον νομίζω ὅτι εἶναι ἀνακριβὲς— ἐλέχθη ὅτι μετατοπίζεται τὸ βάρος τῆς εἰσφορᾶς διὰ τῆς συντηρήσεως τῆς Σχολῆς ἀπὸ τὴν ἐργοδοτικὴν εἰς τὴν ἐργατικὴν εἰσφοράν, ἀπὸ τοὺς ἐργοδοτικοὺς εἰς τοὺς ἐργατικοὺς ὤμους. Πῶς ἔχει τὸ πρᾶγμα. Φάσις πρώτη, μέχρι τοῦ 1956, ἡ συντήρησις τῆς Σχολῆς ἦτο ἀφ’ ἑνὸς εἰς βάρος τῶν ἐργοδοτῶν καὶ ἀφ’ ἑτέρου εἰς βάρος τῶν ἐργατῶν δι’ ἀτομικῆς εἰσφορᾶς, ἡ ὁποία ἔφθασεν εἰς τὸ 50%. Ἐπειδὴ εὑρέθην πρὸ αὐτοῦ τοῦ δεδομένου, ἐγὼ τότε, εἰς τὸ πρῶτον ἔτος τῆς ὑπουργίας μου, εἶπον δὲν θέλω νὰ ἐπιβαρύνω τοὺς ἐργάτας καὶ ἀντ’ αὐτοῦ θὰ ἐπιβαρύνω τὰ Ἐπιμελητήρια καὶ συνεφωνήθη τότε μάλιστα, εἰς μίαν σύσκεψιν τὴν ὁποίαν ἐκάμαμεν, ἡ τοιαύτη ἐπιβάρυνσις, διὰ νὰ ἀπαλλάξῃ ἀκριβῶς τὸν ἐργάτην. Καὶ ἐγένετο τότε ὁ πρῶτος νόμος, ὁ ὁποῖος καθώρισε μίαν σειρὰν ἐπιβαρύνσεων. Ὅταν διεπιστώθη ἡ ἀδυναμία ὡρισμένων ἐξ αὐτῶν τῶν Ὀργανισμῶν νὰ καταβάλλουν τὴν εἰσφοράν των, ἔγινε μία ἀλλαγὴ τοῦ ὅρου, αὐτὴν τὴν ὁποίαν ὀνομάζουν μετατόπισιν βάρους οἱ κύριοι συνάδελφοι. Εἰς τί συνίσταται αὕτη; Ὑπάρχει εἰσφορὰ 1.000.000 τῆς Ἐργατικῆς Ἑστίας. Ἀντ’ αὐτῶν ἐπεβαρύνθησαν Ὀργανισμοί, οἱ ὁποῖοι ὑποτίθεται ὅτι ἐκπροσωποῦν ἐργατικὰς εἰσφοράς, καίτοι δὲν πρόκειται περὶ ἐργατικῆς εἰσφορᾶς, διότι ὁ προορισμὸς τῶν Ὀργανισμῶν, οἱ ὁποῖοι εἰσφέρουν, εἶναι προορισμὸς προστασίας τοῦ ἐργάτου, ἐπιβάρυνσις 4 Ὀργανιμῶν διὰ 900.000 δραχ., μειωθείσης τῆς εἰσφορᾶς, ἡ ὁποία ἐπιβαρύνει τὴν ἐργατικὴν πλευρὰν καὶ ἐὰν δεχθῶμεν τὴν ἐργατικὴν πλευράν, κατὰ 100 χιλ. δραχ. Αὐτὴ εἶναι ἡ μετατόπισις βάρους, περὶ τῆς ὁποίας ὡμίλησαν οἱ κύριοι συνάδελφοι. Λυποῦμαι, διότι ἐπεκτείνομαι καὶ ἐγὼ καὶ σᾶς ζητῶ συγγνώμην, κύριε Πρόεδρε, ἀλλὰ πῶς ἠμπορῶ νὰ ἀφήσω ἀναπάντητα ὡρισμένα σημεῖα, τὰ ὁποῖα εἶναι ἔξω τοῦ νομοθετήματος αὐτοῦ, ἀλλὰ εἶμαι εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ τὰ εἴπω. Ἐλέχθη ἀκόμη, ὅτι δὲν πρέπει νὰ βαυκαλιζώμεθα, ὅτι ὁ Τουρισμὸς εἶναι μία πλουτοπαραγωγικὴ πηγή. Οὐδεὶς ὑποστηρίζει, εἰς καμμίαν χώραν, ὅτι ἠμπορεῖ τὴν γεωργίαν καὶ τὴν βιομηχανίαν, νὰ ἀντικαταστήσῃ ὁ Τουρισμός. Οὐδεὶς θὰ τὸ εἴπῃ αὐτό. Καὶ ἀποτελεῖ μίαν ματαιοπονίαν τὸ νὰ θέλωμεν νὰ ἀντικρούσωμεν πράγματα, τὰ ὁποῖα οὐδέποτε ἐλέχθησαν. Ὁ Τουρισμὸς εἶναι μία σημαντικωτάτη πηγὴ διὰ τὴν Ἑλλάδα, ἡ ὁποία ἴσως ἔρχεται ὑπ’ ἀριθμὸν τρίτη μετὰ τὴν γεωργίαν καὶ τὴν βιομηχανίαν. Ἕνα προσὸν ἔχει αὐτὴ ἡ πηγή, καὶ αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος, ὅτι εἶναι ἀμέσου ἀποδόσεως. Καὶ αὐτὸ ἔχει διὰ τὴν ἑλληνικὴν οἰκονομίαν μεγίστην σημασίαν. Ὑπεστηρίχθη, ἐπίσης, ὅτι πρέπει νὰ ὑπαχθοῦν αἱ τουριστικαὶ Σχολαὶ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Παιδείας, τὸ ὑπεστήριξεν ἡ κ. Σβώλου, καὶ πράγματι αὐτὸ εἶναι ἕνα θέμα πρὸς συζήτησιν. Ἐγὼ εἶμαι ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος καὶ ὡς ὑπουργὸς τῆς Παιδείας, ἀλλὰ καὶ τώρα, ἐπέμεινα καὶ εἶμαι εὐτυχὴς ὅτι τὸ ἐπέτυχα νὰ γίνῃ ἡ ἑνοποίησις τῆς ἐπαγγελματικῆς ἐκπαιδεύσεως εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Παιδείας. Ἐκάμαμεν ὡρισμένας ἐξαιρέσεις. Αἱ ἐξαιρέσεις αὐταὶ ποῦ ἐγένοντο; Ἐγένοντο ἐκεῖ ὅπου ἡ διδασκαλία. Ἀλλὰ δὲν προέχει ἡ διδασκαλία ἀλλὰ ἡ μαθητεία. Πῶς λειτουργοῦν αἱ Τουριστικαὶ Σχολαί, αἱ ὁποῖαι πρέπει νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι λειτουργοῦν ἄριστα, ὅτι ἡ ἀπόδοσις εἶναι ἀρίστη, διὰ νὰ καθησυχάσω δὲ τὴν ἀνησυχίαν τοῦ φίλου κ. Ζορμπᾶ διὰ τὸν κίνδυνον νὰ παραγάγουν πολλούς, σᾶς πληροφορῶ, ὅτι καὶ τετραπλασίους ἐὰν ἔβγαζαν αἱ Σχολαί μας, δὲν θὰ μᾶς ἐπήρκουν διὰ τὰς ἀνάγκας τῶν ξενοδοχείων μας. Οἱ ἐξερχόμενοι, ἀποτελοῦν πράγματι ἕνα ἐξαιρετικῶς ποιότητος ὑλικὸν καὶ ἐὰν ἔπρεπε νὰ ἐλεγχθοῦμε διὰ κἄτι εἶναι ὄχι διότι κάμνομεν ὀλίγους, ἢ κάμνομεν τουριστικὰς Σχολάς, νὰ ἐλεγχθῶμεν διότι δὲν κάμνομεν περισσοτέρας Σχολὰς καὶ δὲν παράγομεν ἀκόμη περισσοτέρους ἐξειδικευμένους εἰς τὸ τουριστικὸν ἐπάγγελμα καὶ πρέπει νὰ σᾶς ὁμολογήσω, ὅτι διὰ νὰ ἐπιτύχω τὴν ἵδρυσιν αὐτῆς τῆς Σχολῆς ἐπάλαισα, ἀλλὰ εἶμαι βέβαιος, ὅτι ὅλοι οἱ κύριοι συνάδελφοι τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, θὰ ὁμολογήσουν, ὅτι ἡ Σχολὴ αὐτή, δὲν εἶναι ἔργον κυβερνητικόν, εἶναι ἔργον ὑπηρεσιακόν, ἀποτελεῖ σέμνωμα διὰ τὴν νῆσον. Ἡ ὑπαγωγὴ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Παιδείας εἶναι ἕνα θέμα τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ συζητηθῇ κἄποτε. Δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι ὥριμος ἡ στιγμὴ διὰ τὴν ὑπαγωγὴν αὐτήν. Ἀκόμη εἴμεθα εἰς τὰ σπάργανα αὐτῆς τῆς ἐκπαιδεύσεως καὶ εὑρίσκονται εἰς τὴν φάσιν τῆς μαθητείας. Αὐτοὶ οἱ μαθηταὶ κατὰ τὸ ἥμισυ μὲν τοῦ ἔτους κάμουν καὶ θεωρητικὰ μαθήματα καὶ κατὰ τὸ ἄλλο ἥμισυ κάμουν πρακτικὴν ἄσκησιν εἰς τὸ ξενοδοχεῖον. Ἔχομεν διετῆ φοίτησιν διὰ τὴν ἀνωτέραν Σχολὴν καὶ αὐτοὶ μᾶς ἐνδιαφέρουν. Τὸ πρῶτον ἔτος εἶναι ἄσκησις πρακτική, κάμουν τὸν σερβιτόρον, τὸν μάγειρα, τὸν θυρωρόν, κάμουν ὅλα τὰ ἐπαγγέλματα τὰ ὁποῖα χρειάζονται εἰς τὸ ξενοδοχεῖον καὶ τὸ ἄλλον ἔτος κάμουν καὶ θεωρητικὰ μαθήματα καὶ γλῶσσαν καὶ λογιστικά. Παραδέχομαι ἐπίσης μίαν ἄλλην ἐπίκρισιν τὴν ὁποίαν μοῦ ἔκαμεν ἡ κ. Σβώλου, παραδέχομαι, ὅτι ἡ μετεκπαίδευσις εἶναι ἀτελεστάτη, ὅτι ἐκεῖ πρέπει νὰ καταβληθῇ μία προσπάθεια, ἡ ὁποία χρειάζεται πολὺ περισσοτέρους ὅρους, νὰ ἐπιτύχωμεν μίαν ἀρτίαν μετεκπαίδευσιν, ἡ ὁποία νὰ μὴ εἶναι μία σειρὰ ὅπως εἶπεν ὁ κ. συνάδελφος τῆς μειοψηφίας μία σειρὰ ὁμιλιῶν, διαλέξεων καὶ δὲν γνωρίζω νὰ εἶναι πάρα πάνω ἀπὸ 40 ἢ 35 ἡμέρας. Θὰ εἶναι πράγματι ἱκανοποιητικὴ ἡ μετεκπαίδευσις, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον θὰ τὸ ἀντιμετωπίσωμεν ὅσον τὸ δυνατὸν καλλίτερον, ἀφ’ ἧς στιγμῆς διαθέσωμεν τοὺς πόρους καὶ ἀφ’ ἧς στιγμῆς διαθέσωμεν καὶ τὸ διδακτικὸν προσωπικόν, τὸ ὁποῖον, πράγματι, εἶναι ὀλίγον καὶ τοῦ ὁποίου ἔχομεν μεγάλην ἀνάγκην αὐτὴν τὴν στιγμήν. Βεβαίως, ὑπεστηρίχθη, ὅτι πρέπει ὅλη ἡ παιδεία νὰ γίνεται δι’ ἐξόδων τοῦ Κράτους καὶ ὄχι δι’ εἰσφορᾶς. Οὐδεὶς ψόγος. Δὲν ἀμφισβητῶ καὶ ἐγὼ μίαν ὡραίαν ἀρχήν, νὰ τὰ ἔκαμεν ὅλα τὸ Κράτος, ὡς ἐὰν τὸ Κράτος νὰ τὰ ἤντλει αὐτὰ τὰ χρήματα ἀπὸ τὸν οὐρανὸν καὶ νὰ μὴ μᾶς ἐπεβάρυνε, ὅπως ὅλαι αἱ ἄλλαι εἰσφοραί, αἱ ὁποῖαι ἐπιβαρύνουν ἐπίσης τὸ σύνολον. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον θέλω νὰ τονίσω εἶναι, ὅτι τὸ νομοσχέδοιν αὐτὸ τὸ ἀντεργατικόν, ὡς κυριωτέραν πηγὴν ἔχει τὴν διατήρησιν τοῦ ποσοστοῦ τῆς εἰσφορᾶς τῆς προερχομένης ἀπὸ τοὺς ἐργοδότας καὶ κυρίως τῶν ἐπιχειρήσεων, ὅπως ἦτο πρὸ τοῦ 1956, ηὐξημένης εἰς δραχ. 5, ἐνῷ δὲ κατηργήθη τὸ ἕτερον σκέλος, τὸ ὁποῖον ὑπῆρχε εἰς τὴν προηγουμένην νομοθεσίαν τῆς εἰσφορᾶς τῶν ἐργατῶν, ἀντικαθίσταται τὸ σκέλος τοῦτο διὰ τῆς εἰσφορᾶς αὐτῆς τῶν Ἐπιμελητηρίων, ἢ τῆς Ἐργατικῆς Ἑστίας, τῆς ὁποίας αἱ εἰσφοραὶ πηγάζουν κατὰ τὸ πλεῖστον ἀπὸ τὰ ἐργοδοτικὰ βαλάντια. Αὐτὸ εἶναι τὸ ἀντεργατικὸν νομοσχέδιον ὅπως τὸ περιέγραψαν οἱ ἀξιότιμοι κύριοι συνάδελφοι. Εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν, βεβαίως, θὰ διατυπώσουν οἱ ἀξιότιμοι κύριοι συνάδελφοι τὰς ἀπόψεις των ἐπὶ τῶν καθ’ ἕκαστα ἄρθρων. Ἡ ἀρχὴ τοῦ νομοσχεδίου εἶναι μία. Ἔχομεν ἐπείγουσαν ἀνάγκην τουριστικῶν Ἐπαγγελματικῶν Σχολῶν. Ἐὰν τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ δὲν ἐψηφίζετο θὰ ἐσήμαινε, ὅτι θὰ ἔπαυον αἱ τουριστικαὶ αὗται Σχολαὶ νὰ λειτουργοῦν. Καὶ αὐτὸ θὰ ἀπετέλει ζημίαν μεγίστην.

§62Ι. ΔΡΑΓΟΝΕΤΗΣ. Δὲν ἀμφισβητοῦμεν τὴν ἀνάγκην τῆς λειτουργίας τῆς Σχολῆς.

§63Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπ. Πρ. Κυβερνήσεως). Εἶπον ἐγώ, ὅτι τὸ ἀμφισβητήσατε; Ἐγὼ σᾶς εἶπον τί ἀμφισβητήσατε καὶ σᾶς ἀπήντησα εἰς αὐτά. Ὑπάρχει ἐπείγουσα ἀνάγκη καὶ ἀντιμετωπίζεται αὐτὴ ἡ ἐπείγουσα ἀνάγκη. Κατὰ τὴν συζήτησιν τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς καὶ ἡ εἰσηγητὴς τῆς μειοψηφίας κ. Σβώλου καὶ ἄλλοι συνάδελφοι, νομίζω καὶ ἐγώ, παρεδέχθημεν, ὅτι διερχόμεθα μίαν κρίσιν, ἡ ὁποία δὲν ἠμπορεῖ νὰ θεωρηθῇ ἡ ὁριστικὴ μορφὴ τῆς ἐπαγγελματικῆς ἐκπαιδεύσεως, ἡ ὁποία μόλις τώρα ἀρχίζει. Σήμερον ἔχομεν 1959, αἱ Σχολαὶ ἐλειτούργησαν ἀπὸ τὸ 1956–1957–1958 καὶ ἐν Ἀθήναις θὰ λειτουργήσουν ἀπὸ τὸ 1959. Ὅταν θὰ ἴδωμεν ποῖαι εἶναι αἱ ἀνάγκαι καὶ ποία ἡ προσφορὰ ὑλικοῦ ποὺ ἔχομεν, θὰ ἴδωμεν πῶς θὰ ὀργανώσωμεν μονίμως πλέον καὶ τοὺς πόρους καὶ τὴν ὑπαγωγὴν τῶν Σχολῶν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Παιδείας, ἐὰν ὑπάρχῃ ἀνάγκη νὰ πᾶνε ἐκεῖ. Αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἀντιμετωπίζομεν μίαν ἐπείγουσαν ἀνάγκην καὶ τὴν ἀντιμετωπίζομεν κατὰ τὸν καλλίτερον δυνατὸν τρόπον, πάντως οὐχὶ κατ’ ἕνα τρόπον ὁ ὁποῖος θίγει τὴν ἐργατικὴν τάξιν. (Χειροκροτήματα).

§64Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Ἐπειδή, κ. Πρόεδρε, εἶναι ἡ πρώτη ἡμέρα τῆς νομοθετικῆς ἐργασίας τῆς παρούσης συνόδου τῆς Βουλῆς, νομίζω ὅτι θὰ πρέπει νὰ εἴπω δύο λέξεις εἰς ἀπάντησιν ἐκείνων, τὰ ὁποῖα εἶπεν ὁ κ. ὑπουργός, περὶ τοῦ τρόπου τῆς διεξαγωγῆς τῶν συζητήσεων καὶ τοῦ ἔργου τὸ ὁποῖον ἐπιτελεῖ ἡ ἀντιπολίτευσις εἰς τὴν αἴθουσαν ταύτην. Εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι ἐπεχειρήσαμεν νὰ γενικεύσωμεν τὴν συζήτησιν καὶ νὰ ἐπεκτείνωμεν ταύτην εἰς τὸν ἐν γένει τουρισμὸν μὲ σκοπὸν νὰ δημαγωγήσωμεν. Ἡ γενίκευσις, κ. Ὑπουργέ, κατ’ ἀρχὴν καὶ πολὺ ὀρθῶς, ἐγένετο ἀπὸ τὸν εἰσηγητὴν τῆς πλειοψηφίας ὁ ὁποῖος, προκειμένου νὰ κρίνῃ περὶ τοῦ παρόντος θέματος, ἔπρεπε νὰ ὁμιλήσῃ γενικώτερον καὶ περὶ τοῦ τουρισμοῦ. Ἡ γενίκευσις δεύτερον, γίνεται ἀπὸ αὐτὴν ταύτην τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν, ἡ ὁποία εἰς τὴν πρώτην αὐτῆς παράγραφον ὁμιλεῖ περὶ τῆς σημασίας τοῦ Τουρισμοῦ. Ἡ ἀντιπολίτευσις, κ. Ὑπουργέ, καὶ εἰδικώτερον ἡ παράταξις εἰς τὴν ὁποίαν ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ἀνήκω, δὲν ἐπιδιώκει ποτὲ τὴν γενίκευσιν τῆς συζητήσεως ἐπὶ ἑνὸς θέματος διὰ νὰ δημαγωγήσῃ, ἀλλὰ σκοπός της εἶναι νὰ συντελέσῃ εἰς τὴν καλλιτέρευσιν τῶν ψηφιζομένων σχεδίων Ν.Δ. καὶ νὰ περιφρουρήσῃ τὸ κῦρος τοῦ Κοινοβουλίου, τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖ τὸ τελευταῖον καταφύγιον τῶν ἐλευθεριῶν τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ. Ὁ κ. ὑπουργὸς εἶπεν, ὅτι ὁ τουρισμὸς ἴσως ἀποτελεῖ τὴν τρίτην κατὰ σειρὰν πλουτοπαραγωγικὴν πηγὴν διὰ τὸ Ἔθνος. Ἡμεῖς, κ. Ὑπουργέ, δὲν ἐκάμαμεν καμμίαν σύγκρισιν πρὸς ἄλλας πλουτοπαραγωγικὰς πηγάς. Εἴπομεν μόνον, ὅτι ὁ τουρισμὸς δὲν εἶναι ἱκανὸς νὰ σώσῃ τὸν τόπον ἐὰν δὲν συνδυασθῇ μὲ μίαν γενικωτέραν ἀναμόρφωσιν καὶ οἰκονομικὴν ἀνάπτυξιν τῆς Ἑλλάδος. Διὰ τὴν Ἰταλίαν, ὁ τουρισμὸς ἀποτελεῖ μίαν σοβαρωτάτην πλουτοπαραγωγικὴν πηγήν, διότι ἔχει συνδυασθῆ μὲ τὴν γενικωτέραν ἀνάπτυξιν τοῦ ἐπιπέδου τοῦ Ἰταλικοῦ Λαοῦ. Εἰς τὴν Βόρειον Ἰταλίαν καὶ τὴν Κεντρικὴν ποὺ ἡ βιομηχανία καὶ γενικώτερον ἡ οἰκονομία τῶν περιφερειῶν αὐτῶν ἔχει ἀναπτυχθῆ περισσότερον, ὁ τουρισμὸς ἐκεῖ εἶναι ἀσυγκρίτως μεγαλύτερος ἐν σχέσει μὲ τὴν Νότιον Ἰταλίαν παρὰ τὸ γεγονός, ὅτι ἡ Νότιος Ἰταλία ἔχει περισσότερα ἀρχαῖα μνημεῖα, καλλίτερον κλῖμα καὶ θαλάσσας καὶ τοῦτο διότι ἡ περιοχὴ αὐτὴ εἶναι ὑποανάπτυκτος. Ὑπὸ αὐτὴν τὴν ἔννοιαν, εἴπομεν ὅτι ὁ τουρισμὸς δὲν θὰ σταθῇ ἱκανὸς νὰ σώσῃ τὰ οἰκονομικὰ τῆς Ἑλλάδος, οὔτε ν’ ἀναπτυχθῇ αὐτοτελῶς. Ἡ συμβολή του θὰ ἐξαρτηθῇ μὲ τὴν γενικωτέραν ἐκπολιτιστικὴν καὶ οἰκονομικὴν ἀνάπτυξιν τοῦ τόπου.

§65Ι. ΔΡΑΓΟΝΕΤΗΣ. Ὁ κ. Ὑπουργός, κ. Πρόεδρε, ἠθέλησε νὰ ἐμφανίσῃ ἡμᾶς ὡς ἀντιτιθεμένους εἰς τὴν λειτουργίαν τῶν τουριστικῶν σχολῶν. Αὐτό, κ. Πρόεδρε, δὲν εἶναι ἀληθές. Ἀντετάχθημεν μόνον εἰς τὸν τρόπον τῆς ἐξευρέσεως τῶν ἀναγκαιούντων εἰς τὰς ἐν λόγῳ σχολὰς πόρων. Ἐλέχθη, κ. Πρόεδρε, ὅτι αἱ τουριστικαὶ σχολαὶ θὰ λειτουργήσουν μὲ χρήματα ἀντλούμενα ἀπὸ τοὺς ἀσφαλιστικοὺς ὀργανισμούς. Τοῦτο ἐξάγεται ἐκ τοῦ συνόλου τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου. Εἰς αὐτὸ ἀκριβῶς, ἡμεῖς ἀντιτιθέμεθα, διότι διαθέτοντες τὰ χρήματα τῶν ἀσφαλιστικῶν ὀργανισμῶν διὰ τοιούτους σκοποὺς δὲν ἀφήνομεν αὐτοὺς νὰ ἀνταποκριθοῦν εἰς τὸν κύριον σκοπὸν διὰ τὸν ὁποῖον ἐδημιουργήθησαν.

§66Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως). Θὰ ἤθελα νὰ διαβεβαιώσω τὸν κ. Ἐφραιμίδη καὶ τοὺς ἄλλους κυρίους συναδέλφους τὰ ἑξῆς: Ἐγὼ δὲν εἶπον, ὅτι δὲν ἐδόθη σημασία εἰς τὸν Τουρισμόν. Βεβαίως, ἴσως νὰ ὑπάρχῃ μία διαφορὰ ἀποχρώσεως. Σεῖς ὑπεστηρίξατε, ὅτι ὁ Τουρισμὸς ἀποτελεῖ ἕνα παράγοντα, ὁ ὁποῖος εἶναι συνυφασμένος μὲ ἄλλας οἰκονομικὰς ἀναπτύξεις καὶ προόδους. Τοῦ δίδετε ὀλιγωτέραν, ἴσως, σημασίαν ἀπ’ ὅ,τι τοῦ δίδομεν ἡμεῖς. Αὐτὸ εἶναι θέμα γενικῆς πολιτικῆς. Ὅταν ἔλθετε εἰς τὴν ἐξουσίαν, ἂς μειώσετε τὰ κονδύλια πρὸς τὸν Τουρισμόν. Ἐφ’ ὅσον εἴμεθα ἡμεῖς, θὰ τὸν ἀναπτύξωμεν ἔτι περισσότερον. (Χειροκροτήματα).

§67ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐξαντληθέντος τοῦ καταλόγου τῶν ρητόρων ἐπὶ τῆς κατ’ ἀρχὴν συζητήσεως, ἐρωτᾶται ἡ Βουλή, δέχεται κατ’ ἀρχὴν τὸ σχέδιον Νόμου;

§68ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§69ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν κατ’ ἀρχὴν τὸ σχέδιον Ν.Δ. «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Ν. Δ. 3594)1956 «περὶ σχολῆς τουριστικῶν ἐπαγγελμάτων». Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν. Ἄρθρον 1. Δεκτὸν ὡς ἔχει;

§70ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§71ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 1 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἔχει. Ἄρθρον 2. Ὁ κ. Δ. Γιαχνῆς ἔχει τὸν λόγον.

§72Δ. ΓΙΑΧΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 2 ἐπιμένομεν ὅπως τὰ ἔξοδα λειτουργίας τῶν σχολῶν διατίθενται ἐκ τοῦ Κρατικοῦ προϋπολογισμοῦ καὶ ὄχι ἀπὸ εἰσφορὰς ἀσφαλιστικῶν ταμείων. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ διόρθωσις καὶ τοῦ πρώτου ἄρθρου καὶ νὰ καταργηθῇ τὸ 16μελὲς Συμβούλιον.

§73ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ κ. Μ. Σβώλου ἔχει τὸν λόγον.

§74Μ. ΣΒΩΛΟΥ. Εἶχον προτείνει κατὰ τὴν εἰσήγησίν μου νὰ καταργηθοῦν τὰ τέλη καὶ τὰ ἐξέταστρα. Ἐπ’ αὐτοῦ δὲν ἀπήντησεν ὁ κ. ὑπουργός.

§75Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως). Τὰ δικαιώματα ἐγγραφῆς καὶ τὰ δίδακτρα εἶναι ἀσήμαντα πεντήκοντα δραχμὰς εἶναι, ἀφῆστέ το ἔτσι.

§76Ι. ΣΙΑΦΛΕΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπερίμενα μίαν ἀπάντησιν ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργόν, σχετικὴν μὲ τὴν καθιερουμένην εἰσφορὰν εἰς βάρος τοῦ Ὀργανισμοῦ Ἀπασχολήσεως καὶ Ἀνεργίας. Καὶ εἶπον, ὅτι δὲν προβλέπεται ἀπὸ τὸν νόμον ἡ διάθεσις τοιούτου ποσοῦ. Καὶ ἐρχόμεθα διὰ σειρᾶς νόμων καὶ ἀποσπῶμεν κεφάλαια ἀπὸ τὸν Ὀργανισμόν. Θὰ παρεκάλουν τὸν κ. ὑπουργόν, νὰ διαγράψῃ τὴν εἰσφορὰν ὑπὸ τὴν ἔννοιαν, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λειτουργήσῃ ὁ Ὀργανισμὸς Ἀσφαλίσεως καὶ Ἀνεργίας. Ἐὰν καθιερώσωμεν εἰς πᾶσαν εὐκαιρίαν καὶ ἀνάγκην διὰ νὰ βοηθήσωμεν μίαν ἀνάγκην πρὸς ἐργάτας καὶ ἐργοδότας νὰ ἀποσπῶμεν κεφάλαια ἀπὸ τὸν ὀργανισμὸν καὶ νὰ τὰ διαθέτωμεν εἰς τοιούτους σκοπούς, φοβοῦμαι ὅτι θὰ φθάσωμεν μέχρι διαλύσεως τοῦ Ὀργανισμοῦ.

§77Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως). Κύριοι συνάδελφοι, θὰ ἠδυνάμην νὰ δεχθῶ αὐτὴν τὴν τροπολογίαν, διότι νομίζω, ὅτι ὁ καλύτερος τρόπος ἀντιμετωπίσεως τῆς ἀνεργίας εἶναι ἡ μόρφωσις τοῦ ἀνθρώπου. Ἀπὸ ἐκεῖ καὶ πέρα ὁ μορφωμένος δὲν ἔχει κανένα φόβον νὰ μὴ ἐργασθῇ.

§78ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 2;

§79ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§80ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 2 ἐγένετο δεκτόν. Ἄρθρον 3. Ἡ κ. Μ. Σβώλου ἔχει τὸν λόγον.

§81Μ. ΣΒΩΛΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὸ ἄρθρον 3 εἶχον προτείνει, ὅπως οἱ μαθηταὶ τῆς Σχολῆς, οἱ ἀπασχολούμενοι εἰς τὴν πρακτικὴν ἐξάσκησιν λαμβάνουν ἓν μικρὸν μέρος τοῦ ἡμερομισθίου, διότι τὰ διάφορα ξενοδοχεῖα λαμβάνουν μαθητὰς εἰς τὴν ὑπηρεσίαν των.

§82Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως). Τὰ μεγάλα ξενοδοχεῖα πέφτουν ἐπάνω εἰς αὐτὰ τὰ παιδιὰ τὰ ὁποῖα ἀποκτοῦν τεράστια ὠφελήματα. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ χορηγηθῇ καὶ ἡμερομίσθιον; Αὐτὸ θὰ ἀποβῇ εἰς βάρος τῶν ἄλλων ἐργαζομένων.

§83Μ. ΣΒΩΛΟΥ. Τὰ παιδιὰ αὐτὰ τῶν Σχολῶν τὰ ὁποῖα κάμνουν πρακτικὴν ἄσκησιν καὶ ἀπασχολοῦνται εἰς ξενοδοχεῖα, θὰ πρέπει νὰ λαμβάνουν ἕνα μικρὸν ἡμερομίσθιον, διότι ἐφ’ ὅσον ἐργάζονται ὁλόκληρον τὴν ἡμέραν ἐκτοπίζουν ἄλλους ἐργαζομένους οἱ ὁποῖοι παραμένουν ἄνεργοι.

§84Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως). Πῶς θὰ τὸ διορθώσωμεν τὸ ζήτημα αὐτό; Πῶς θὰ λύσωμεν τὸ ζήτημα τῶν μὴ ἐργαζομένων;

§85Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Ἔχει δίκαιον ἡ κυρία συνάδελφος.

§86Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως). Θὰ τοὺς ὑποχρεώσωμεν νὰ μὴ τοὺς προσλαμβάνουν;

§87Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Θὰ πρέπει νὰ ἀπασχολοῦνται οἱ μαθητευόμενοι ὄχι εἰς τὰς θέσεις τοῦ προσωπικοῦ ἀλλὰ εἰς προσθέτους ἐργασίας.

§88Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως). Πράγματι, αὐτὸ εἶναι ἕνα θέμα, ἀλλὰ δὲν βλέπω, πῶς δυνάμεθα εἰς αὐτὸ τὸ νομοσχέδιον νὰ τὸ διορθώσωμεν. Εἶναι ἕνα θέμα, τὸ ὁποῖον ἐμπίπτει εἰς τὰς ἁρμοδιότητας τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας. Ἀφῆστε νὰ τὸ ἐξετάσωμεν.

§89ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 3;

§90ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§91ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 3 ἐγένετο δεκτόν. (Ἀκολούθως ἐγένετο δεκτόν, τὸ ἄρθρον 4).

§92Κ. ΑΠΟΣΚΙΤΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, θὰ ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας τὴν τροπολογίαν τῶν συναδέλφων κ.κ. Μητακίδη, Ψάρη καὶ λοιπῶν: Ζητεῖται νὰ παραμείνουν ἐν ἰσχύϊ τὰ ἄρθρα 1 καὶ 2, τῶν λοιπῶν καταργουμένων. Εἶναι ἀνάγκη νὰ διατηρηθοῦν τὰ ἄρθρα. Τὰ ἄλλα εἶναι παλαιὰ νομοθετήματα.

§93Δ. ΓΙΑΧΝΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἔχω σωρείαν ὑπομνημάτων τῶν Σωματείων, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν τροπολογίαν αὐτὴν. Παρακαλῶ νὰ παραμείνῃ ἡ διάταξις ὡς ἔχει, διότι μὲ τὴν προτεινομένην τροπολογίαν διακυβεύονται κεκτημένα δικαιώματα τῶν ἐργαζομένων καὶ δι’ αὐτὸ διαμαρτύρονται ὅλαι αἱ ὀργανώσεις τῶν ἐργαζομένων τῶν Τουριστικῶν κλάδων.

§94Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως). Ἡ ὑπαλληλικὴ ἰδιότης θὰ ὑφίσταται ἐφ’ ὅσον ἀποκτήσουν πραγματικὰ προσόντα. Πρέπει νὰ γίνῃ πραγματικὴ διάκρισις μεταξὺ τῶν πράγματι ἐκπαιδευομένων, οἱ ὁποῖοι καὶ θὰ λάβουν τὴν ὑπαλληλικὴν ἰδιότητα καὶ τῶν ἀτελῶς μετεκπαιδευομένων, οἱ ὁποῖοι θὰ ἀκούουν, ὡς εἶπεν ἡ κ. Σβώλου, 25–30 διαλέξεις καὶ τίποτε περισσότερον. Ἐὰν θέλετε νὰ κάμωμεν τὴν διάκρισιν, τὴν δέχομαι. Πλὴν ἂν γίνῃ —ὅπως πρέπει νὰ γίνῃ— πᾶσα προσπάθεια νὰ ἀποκτήσουν καὶ οἱ μετεκπαιδευόμενοι τοιαύτην κατάρτισιν, ὥστε δικαιωματικὰ νὰ εἰσέλθουν εἰς τὸν αὐτὸν κορβανᾶν.

§95Δ. ΓΙΑΧΝΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, οἱ μετεκπαιδευόμενοι εἶναι ἄνθρωποι μεγάλης ἡλικίας, καὶ διὰ τὴν μετεκπαίδευσίν των ἐγκαταλείπουν τὴν ἐργασίαν των, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον διαρκεῖ πολλὲς φορὲς δύο ἕως τρεῖς μῆνας. Αὐτὸ καθιστᾷ δυσχερῆ τὴν θέσιν των καὶ τὴν ἀντιμετώπισιν τῶν ἀναγκῶν των, ἀπὸ ἀπόψεως δαπανῶν.

§96Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως). Δὲν εἶναι θέμα δαπάνης, κύριοι συνάδελφοι, ἄλλο εἶναι τὸ θέμα. Ἐγὼ δὲν δέχομαι τὴν τροπολογίαν ὡς εἶναι διατυπωμένη τὴν περιορίζω μόνον εἰς τοὺς ἐκπαιδευομένους εἰς τὴν μέσην καὶ ἀνωτέραν σχολήν.

§97Κ. ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι πρέπον νὰ ρυθμίζεται νομοθετικῶς ἡ ἰδιότης τοῦ ὑπαλλήλου ἢ τοῦ ἐργάτου. Αὐτὸ πρέπει νὰ τὸ ἀφήσωμεν νὰ τὸ εἴπουν τὰ δικαστήρια ὅπως συμβαίνει εἰς ὅλας τὰς περιπτώσεις καὶ δι’ ὅλους τοὺς ἐργαζομένους. Δὲν πρέπει νὰ ἐπεμβαίνωμεν εἰς τὰ ἔργα τῆς δικαιοσύνης, πρέπει νὰ ἀφίνωμεν τὴν δικαιοσύνην νὰ λύσῃ ὅπως λύει τὰ ζητήματα ποὺ ἀφοροῦν τὴν ἰδιότητα τοῦ ὑπαλλήλου ἢ τοῦ ἐργάτου.

§98Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως). Κύριε συνάδελφε, αὐτὸ τὸ ὁποῖον εἴπατε εἶναι μία ὀρθὴ σκέψις, ἀλλὰ συνέπεια αὐτῆς τῆς ὀρθῆς, ἐπαναλαμβάνω, σκέψεως εἶναι ἡ κατάργησις τῆς προηγουμένης διατάξεως ποὺ ὁρίζει, ὅτι ἀποκτοῦν τὴν ὑπαλληλικὴν ἰδιότητα ὁπότε οἱ ἐκπαιδευόμενοι θὰ ἀφήσουν τὰ πράγματα εἰς τὴν δικαιοσύνην νὰ τὰ κρίνῃ αὐτή.

§99Κ. ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐδῶ προσπαθοῦμε νὰ μὴ θεσπίσωμεν διάταξιν ποὺ θὰ καθορίζεται ποῖοι ἀποκτοῦν τὴν ὑπαλληλικὴν ἰδιότητα καὶ σεῖς θέλετε νὰ καταργήσωμεν καὶ τὰς προηγουμένας;

§100Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως). Ἐὰν τὸ ἐπιχείρημά σας, κ. συνάδελφε, εἶναι ὀρθόν, τότε θὰ πρέπει νὰ γίνῃ αὐτὸ ποὺ λέγει ἡ τροπολογία. Τὸ ἐπιχείρημά σας εἶναι ἐναντίον ἐκείνου τὸ ὁποῖον ἐπιδιώκετε.

§101Κ. ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ. Ἐγὼ εἶπον, κ. Ὑπουργέ, νὰ μείνουν ὡς ἔχουν τὰ πράγματα.

§102Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως). Δὲν εἴπατε αὐτό, κ. συνάδελφε. Σεῖς εἴπατε, ὅτι δὲν πρέπει νὰ γίνεται διὰ τοῦ νόμου ὁρισμὸς τῆς ὑπαλληλικῆς ἰδιότητος καὶ ἐγὼ σᾶς λέγω ὅτι καταργῶ τὴν διάταξιν διὰ νὰ ἀφήσωμεν τὰ πράγματα εἰς τὴν δικαιοσύνην καὶ ὄχι εἰς τὸν νόμον...

§103Κ. ΔΕΣΠΟΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, δὲν νομίζετε, ὅτι ἡ ἀρχὴ τὴν ὁποίαν ἐθέσατε —ἐγὼ νομίζω μᾶλλον ἐκ τοῦ προχείρου τὴν ἐθέσατε— κατὰ τὴν ὁποίαν νὰ ἔχουν τὴν ὑπαλληλικὴν ἰδιότητα οἱ ἀποφοιτῶντες ἀπὸ τὴν Μέσην καὶ Ἀνωτέραν σχολὴν, οἱ δὲ ἄλλοι μόνον ἐφ’ ὅσον ἡ μετεκπαίδευσις φθάσῃ εἰς ὡρισμένον ἐπίπεδον εἶναι κάπως ἀόριστος; Πότε θὰ φθάσῃ εἰς αὐτὸ τὸ ἐπίπεδον;

§104Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπ. Πρ. Κυβερνήσεως). Δέχομαι, ἐὰν γίνῃ ἐτησία μετεκπαίδευσις νὰ πᾶνε εἰς τὴν ὑπαλληλικὴν ἰδιότητα.

§105Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ἐγὼ νομίζω, ὅτι οὔτε ἡ Βουλή, οὔτε ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως εἶναι ὥριμος νὰ ἀποδεχθῇ τὴν τροπολογίαν αὐτήν, ἡ ὁποία προσβάλλει πράγματι κεκτημένα δικαιώματα. Θὰ παρεκάλουν νὰ μείνῃ τὸ ἄρθρον ὡς ἔχει καὶ ἐὰν ὁ κ. ὑπουργὸς κατὰ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ νόμου νομίσῃ, ὅτι ἠμπορεῖ ἡ τροπολογία νὰ γίνῃ δεκτή, νὰ περιληφθῇ εἰς ἄλλο νομοσχέδιον. Ἀλλὰ ἀπόψε νομίζω, ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς δὲν εἶναι ὥριμος νὰ δεχθῇ τὴν τροπολογίαν αὐτήν. Δι’ αὐτὸ νομίζω, ὅτι δὲν πρέπει νὰ λάβωμεν μέτρα βεβιασμένως, τὰ ὁποῖα θὰ θίξουν ἀνθρώπους ἐργαζομένους.

§106Μ. ΣΒΩΛΟΥ. Δὲν νομίζω, ὅτι ὁ βαθμὸς τῆς μορφώσεως ἠμπορεῖ νὰ κρίνῃ τὴν ὑπαλληλικὴν ἰδιότητα. Δὲν εἶμαι νομικός, ἀλλὰ δὲν νομίζω, ὅτι ἠμπορεῖ νὰ κρίνῃ τὴν ὑπαλληλικὴν ἰδιότητα ὁ βαθμὸς τῆς μορφώσεως. Αὐτὴ νομίζω, ὅτι εἶναι μία ἁπλῆ λογικὴ σκέψις τὴν ὁποίαν κάμνω. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, νομίζω, ὅτι κεκτημένα δικαιώματα, ἐπ’ οὐδενὶ λόγῳ ἠμπορεῖ νὰ θιγοῦν. Δι’ αὐτὸ νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ μείνῃ ὡς ἔχει τὸ νομοθέτημα καὶ ἂς ἀφήσωμεν νὰ ὑπάρχῃ ἀμφιβολία. Καὶ νομοθέτημα ἄλλο ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ καὶ τὰ δικαστήρια νὰ ἔχουν γνώμην.

§107Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως). Ἐὰν ἀφήσωμεν τὸ νομοθέτημα ὡς ἔχει, δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἰσχύσῃ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον καὶ σεῖς εἴπατε καὶ ὁ ἀξιότιμος κύριος συνάδελφος ἀνέπτυξεν ἀκόμη ἐκτενέστερον, νὰ ἀφήσωμεν τὰ δικαστήρια ἐλεύθερα. Τὰ δικαστήρια εἶναι τότε δεσμευμένα, ὅτι ἔχει τὴν ὑπαλληλικὴν ἰδιότητα πᾶς τις. Ἑπομένως τὸ ἐπιχείρημα τὸ ὁποῖον ἀνεφέρθη προηγουμένως ἰσχύει ὡς σεῖς εἴπατε ὑπὲρ τῶν ἀπόψεων τῆς τροπολογίας καὶ ὄχι ὑπὲρ τῶν ἀπόψεων τὰς ὁποίας τώρα λέγετε. Σεῖς ἐκεῖνο ποὺ ἰσχυρίζεσθε, εἶναι τοῦτο. Δὲν πρέπει κριτήριον ἀποκλειστικὸν τῆς ὑπαλληλικῆς ἰδιότητος νὰ εἶναι ἡ μόρφωσις. Δυοῖν θάττερον. Ἢ αὐτὴ θὰ εἶναι κριτήριον ἢ θὰ ἀφήσωμεν ἐλεύθερον τὸ δικαστήριον νὰ κρίνῃ τὸ κριτήριον ἐν τῷ πνεύματι τῶν γενικῶν διατάξεων. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἶναι DE LEGE FERENDA ἀπαράδεκτον, εἶναι ἄνευ οὐδενὸς κριτηρίου νὰ ἔρχεται ἐκεῖνος ποὺ ἤκουσε πέντε διαλέξεις νὰ μεταβάλλεται εἰς ὑπάλληλον ἀπὸ ἐργάτης. Τὸ μόνον ἐπιχείρημα τὸ ὁποῖον ἠμπορεῖτε νὰ ὑποστηρίξετε εἶναι τῶν κεκτημένων δικαιωμάτων. Ἄλλο ἐπιχείρημα δὲν ἔχετε κανένα ἀπολύτως. Ἐγὼ παρ’ ὅ,τι θεωρῶ, ὅτι ἡ τροπολογία αὐτὴ εἶναι ὑπερβολική, δέχομαι τὴν τροπολογίαν περιωρισμένην εἰς τὴν περίπτωσιν, καθ’ ἣν εἶναι ἡ μετεκπαίδευσις ἑνὸς ἔτους. Αὐτὸ τὸ ὑποστηρίζω.

§108ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 5 μὲ τὴν ἐπιφύλαξιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ νὰ διατυπώσῃ τὴν τροπολογίαν;

§109ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§110ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 5 ἐγένετο δεκτὸν μὲ τὴν ἐπιφύλαξιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ νὰ διατυπώσῃ τὴν τροπολογίαν. (Ἀκολούθως ἐγένετο δεκτὸν τὸ ἄρθρον 6 ὡς ἔχει). Ἄρθρον 7. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§111Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Πρὸ τοῦ 7 θὰ ἤθελον νὰ ἐρωτήσω τὸν κ. ὑπουργὸν ἐὰν δέχεται τὸ προτεινόμενον ἀπὸ τὸν συνάδελφον κ. Ταλιαδοῦρον καὶ ἐμὲ ὡς ἄρθρον μὲ τὴν τροπολογίαν, ἡ ὁποία ἀφορᾷ τὴν ὀργάνωσιν καὶ ἐν γένει τὴν ἐξέλιξιν τοῦ προσωπικοῦ τῆς Σχολῆς τῶν τουριστικῶν ἐπαγγελμάτων. Ὁμιλῶν εἰς τὴν κατ’ ἀρχὴν συζήτησιν, ἐτόνισα τὴν ἀνάγκην νὰ ἐνθαρρύνωμεν τὸ προσωπικὸν αὐτὸ καὶ παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ ἀποδεχθῇ τὴν τροπολογίαν αὐτὴν ὡς ἴδιον ἄρθρον. Ἐρωτῶ τὸν κ. ὑπουργὸν ἐὰν τὴν δέχεται τὴν τροπολογίαν αὐτήν.

§112Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως). Ἤθελον νὰ εἴπω τὸ ἑξῆς, κ. Πρόεδρε. Ἡ τροπολογία αὐτὴ ἀποβλέπει εἰς τὸ νὰ ἐξαιρεθοῦν τοῦ ὑπαλληλικοῦ κώδικος οἱ ἐργαζόμενοι εἰς ἐπαγγελματικὰς σχολάς. Μετὰ φειδοῦς πρέπει νὰ ἀποβλέπωμεν εἰς ἐξαιρέσεις, αἱ ὁποῖαι εἶναι κἄποτε ἀναγκαῖαι ἀπὸ τὸν νόμον 1811, ἐν προκειμένῳ δὲν συντρέχει τοιαύτη ἀνάγκη καὶ δὲν δέχομαι τὴν τροπολογίαν.

§113ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 7 ὡς ἔχει;

§114ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§115ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 7 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἔχει. Ἄρθρον 8. Ὁ κ. Κ. Ἀποσκίτης ἔχει τὸν λόγον.

§116Κ. ΑΠΟΣΚΙΤΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἀπαντῶν εἰς παρατήρησιν τῆς κ. Σβώλου διὰ τὴν συμμετοχὴν εἰς τὸ συμβούλιον καὶ ἐκπαιδευτικοῦ, διετυπώσατε ὡρισμένας σκέψεις. Ἐπειδὴ καὶ ἐγὼ εἶχον ὑπ’ ὄψει μου νὰ κάμω τὴν πρότασιν, θὰ παρακαλέσω, ἐὰν ἔχετε ἑτοιμάσει...

§117Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως). Αὐτὸ θὰ πάῃ εἰς τὸ τέλος τοῦ νόμου. Λέγω τὸ ἑξῆς: «Διὰ Β. Δ)τος ἐκδιδομένου προτάσει τοῦ ὑπουργοῦ Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως, δύναται νὰ συνιστᾶται ἢ συνιστᾶται, παρὰ τῇ σχολῇ τουριστικῶν ἐπαγγελμάτων, ἐκπαιδευτικὸν συμβούλιον εἰς τὸ ὁποῖον μετέχει ὑποχρεωτικῶς ἐκπαιδευτικὸς σύμβουλος, εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ ὁποίου περιέρχονται ὅλα τὰ θέματα τὰ ἀναφερόμενα εἰς τὴν ἐν τῇ σχολῇ ἐκπαιδεύσει........... (ἀναγινώσκει) .........». Διὰ τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ ἀποβλέπω εἰς τὸ ἑξῆς: Ἐπειδὴ ἔχομεν ἕνα 16μελὲς μὴ ἐκπαιδευτικὸν συμβούλιον, διὰ νὰ λειτουργήσῃ καλύτερον ἀπὸ ἀπόψεως ἐκπαιδευτικῆς ἡ σχολή, συνιστῶ ἕνα συμβούλιον ἐκπαιδευτικὸν μὲ ἐκπαιδευτικὸν σύμβουλον μετέχοντα. Ἠμπορεῖ νὰ ὁρίσωμεν καὶ τὸν ἀριθμὸν 5μελές, τὸ ὁποῖον θὰ διευθύνῃ πλέον βάσει τῶν παραδεδεγμένων συστημάτων τὴν ἐκπαίδευσιν τῆς Σχολῆς.

§118Μ. ΣΒΩΛΟΥ. Νομίζω, ὅτι εἶναι μόνον πρόοδος αὐτό.

§119Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Διὰ τὴν συμμετοχὴν εἰς τὸ συμβούλιον, ἐφ’ ὅσον ἐπιμένετε εἰς τὸ πολυμελές, ἐκπροσώπου τῆς ναυτιλίας, κ. ὑπουργέ, τό ἀπεφασίσατε;

§120Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως). Κύριε Ζορμπᾶ, δὲν θέλω νὰ σᾶς χαλάσω τὸ χατήρι, τόσες φορὲς ἀπόψε.

§121Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Δὲν σᾶς βλάπτει ἕνας ἐκπρόσωπος τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας. Δὲν σᾶς βλάπτει. Κάτι θὰ προσφέρῃ καὶ αὐτός.

§122Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως). Τὸ δέχομαι. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Πρόεδρος τῆς Βουλῆς κ. Κ. Γ. Ροδόπουλος).

§123ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλή, ἐὰν δέχεται τὴν προσθήκην ὡς ἄρθρου 8 τῆς διατάξεως ποὺ ἀνέγνωσεν ὁ κύριος ὑπουργός.

§124ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§125ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεπῶς προστίθεται ἄρθρον 8, ὡς διετυπώθη ἀπὸ τὸν κύριον ὑπουργόν, μὲ τὴν προσθήκην τοῦ κ. Ζορμπᾶ, τὴν ὁποίαν ἀπεδέχθη. Τὸ ἄρθρον 8 τοῦ σχεδίου λαμβάνει τὸν ἀριθμὸν 9. Ἄρθρον 9, δεκτόν;

§126ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§127ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ὡς ἄνω σχέδιον Ν. Δ. κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον, ὡς ἐτροποποιήθη;

§128ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§129ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Ν. Δ. 3594)1956 «περὶ Σχολῆς Τουριστικῶν Ἐπαγγελμάτων». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀσκήσεως τοῦ φαρμακευτικοῦ ἐπαγγέλματος ὑπὸ ἀλλοδαπῶν καὶ ἀνασυνθέσεως τοῦ Ἀνωτάτου Φαρμακευτικοῦ Πειθαρχικοῦ Συμβουλίου». Ὁ εἰσηγητὴς τῆς πλειοψηφίας κ. Β. Πανούσης, ἔχει τὸν λόγον.

§130Β. ΠΑΝΟΥΣΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι τὸ σχέδιον εἶναι καθαρῶς τυπικὸν καὶ πρέπει νὰ γίνῃ δεκτὸν ὡς ἔχει καὶ ὡς ἔχει ὑπ’ ὄψει του ὁ κύριος ὑπουργὸς νὰ διατυπώσῃ τὸ ἄρθρον 2, τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ τὸν τρόπον ἀνασυνθέσεως τοῦ Ἀνωτάτου Φαρμακευτικοῦ Πειθαρχικοῦ Συμβουλίου. Ἡ σύνθεσις τούτου δὲν θὰ πρέπει νὰ γίνεται διὰ κληρώσεως, διότι δὲν γνωρίζομεν τί θὰ βγάλῃ ὁ κλῆρος. Πρέπει, ἑπομένως, νὰ διαγραφῇ ἡ φράσις «διὰ κληρώσεως» καὶ νὰ διατυπωθῇ τὸ ἄρθρον συμφώνως μὲ τὴν τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν ἔχω ὑποβάλει μετὰ τοῦ συναδέλφου κ. Μανέντη, ἡ ὁποία ἔχει οὕτω: «Συνιστᾶται Ἀνώτατον Φαρμακευτικὸν Πειθαρχικὸν Συμβούλιον, ἑδρεῦον ἐν Ἀθήναις καὶ συγκροτούμενον ἐκ τῶν ἑξῆς μελῶν: α) Ἐξ ἑνὸς Ἐφέτου, ὁριζομένου ὑπὸ τοῦ Προέδρου τῶν ἐν Ἀθήναις Ἐφετῶν, κατόπιν αἰτήσεως τοῦ Πανελληνίου Φαρμακευτικοῦ Συλλόγου. β) Ἐκ τοῦ Προέδρου τοῦ Πανελληνίου Φαρμακευτικοῦ Συλλόγου. γ) Ἐκ τοῦ Διευθυντοῦ τῆς Ὑπηρεσίας Φαρμάκων καὶ Φαρμακείων. δ) Ἐκ τοῦ ὑπηρετοῦντος παρὰ τῷ Ὑπουργείῳ Κοινωνικῆς Προνοίας Παρέδρου τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου τοῦ Κράτους. ε) Ἐκ τριῶν μελῶν τοῦ Φαρμακευτικοῦ Συλλόγου Ἀττικῆς καὶ δύο μελῶν τοῦ Φαρμακευτικοῦ Συλλόγου Πειραιῶς, ἐκλεγομένων κατὰ τὰς ἀρχαιρεσίας τοῦ Πανελληνίου Φαρμακευτικοῦ Συλλόγου, καθ’ ὃν τρόπον ἐκλέγεται καὶ ἡ Διοίκησις αὐτοῦ καὶ ἐχόντων τὰ κατὰ τὸ ἄρθρον 21 τοῦ Νόμου 3601)1928 προσόντα. Κατὰ τὸν αὐτὸν τρόπον ἐκλέγονται καὶ ἰσάριθμοι ἀναπληρωταὶ τούτων, τηρουμένης τῆς σειρᾶς τῆς ἐκλογῆς των κατὰ τὴν ἀναπλήρωσιν. Τῶν λοιπῶν μελῶν ἀναπληρωταὶ ὁρίζονται, τοῦ Ἐφέτου, ἕτερος Ἐφέτης κατὰ τὸν αὐτὸν τρόπον, τοῦ Προέδρου τοῦ Πανελληνίου Φαρμακευτικοῦ Συλλόγου, ὁ νόμιμος αὐτοῦ ἀναπληρωτής, τοῦ Διευθυντοῦ τῆς Ὑπηρεσίας Φαρμάκων καὶ Φαρμακείων, ὁ Γενικὸς Ἐπιθεωρητὴς Φαρμακείων, τοῦ Παρέδρου τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου, ἕτερος Πάρεδρος ὁριζόμενος ὑπὸ τοῦ Προέδρου τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου τοῦ Κράτους. Χρέη Γραμματέως τοῦ Ἀνωτάτου Πειθαρχικοῦ Φαρμακευτικοῦ Συμβουλίου ἐκτελεῖ ἀνώτερος ὑπάλληλος τῆς Ὑπηρεσίας Φαρμάκων καὶ Φαρμακείων, ὁριζόμενος δι’ ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργοῦ Κοινωνικῆς Προνοίας. Τὰ ἔξοδα κινήσεως τῶν μελῶν τοῦ Ἀνωτάτου Πειθαρχικοῦ Φαρμακευτικοῦ Συμβουλίου, ὡς καὶ τοῦ Γραμματέως, ὁρίζονται δι’ ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργοῦ Κοινωνικῆς Προνοίας μετὰ συμφώνου γνώμης τοῦ Π.Φ.Σ. καὶ βαρύνουσι τὸν Πανελλήνιον Φαρμακευτικὸν Σύλλογον. Πᾶσα διάταξις ἀντικειμένη τῷ παρόντι, καταργεῖται».

§131Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Δέχομαι τὴν τροπολογίαν, ἀλλὰ ὄχι ὑπὸ αὐτὴν τὴν διατύπωσιν.

§132Κ. ΧΙΩΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἀρχὴ ποὺ καθιερώνεται ἀπὸ τὸ ὑπὸ συζήτησιν σχέδιον νόμου, ἔχω τὴν γνώμην ὅτι δὲν εἶναι οὐδόλως ὀρθή, δεδομένου ὅτι ἀποβλέπει τὴν ἐκλογὴν ἀνωτάτου ὀργάνου, πειθαρχικοῦ, εἰς τὸν Φαρμακευτικὸν Σύλλογον, διὰ κλήρου. Εἶναι γεγονὸς ἀναμφισβήτητον, ὅτι ἡ διὰ κλήρου ἐκλογὴ ἑνὸς ὀργάνου, τοῦ ἀφαιρεῖ παντελῶς τὸ κῦρος. Ἐκτὸς τούτου, τὸ καθιστᾷ ὄργανον διστακτικὸν καὶ ἄβουλον καὶ ὑποχείριον, κάθε φορά, παραγόντων ἔξω φαρμακευτικῶν. Ἀφαιρεῖ, ἐξ ἄλλου, ἀπὸ τὰ μέλη τοῦ Φαρμακευτικοῦ Σώματος τὸ διακριτικὸν δικαίωμα τοῦ ἐκλέγεσθαι.

§133Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Ἐδήλωσα, ὅτι τροποποιεῖται τὸ ἄρθρον 2 καὶ δέχομαι νὰ γίνεται δι’ ἐκλογῆς καὶ ὄχι διὰ κλήρου.

§134Κ. ΧΙΩΤΑΚΗΣ. Μοῦ ἀρκεῖ ἡ δήλωσις τοῦ κυρίου ὑπουργοῦ καὶ εἶμαι καὶ ἐγὼ σύμφωνος.

§135ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ὡς ἄνω σχέδιον Ν. Δ. κατ’ ἀρχήν;

§136ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§137ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν κατ’ ἀρχὴν τὸ σχέδιον Ν. Δ. «περὶ ἀσκήσεως τοῦ φαρμακευτικοῦ ἐπαγγέλματος ὑπὸ ἀλλοδαπῶν καὶ ἀνασυνθέσεως τοῦ Ἀνωτάτου Φαρμακευτικοῦ Πειθαρχικοῦ Συμβουλίου». Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν. Ἄρθρον 1. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς, ἔχει τὸν λόγον.

§138Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Διὰ τοῦ ἄρθρου 1, κύριε Πρόεδρε, λαμβάνονται μέτρα προστασίας δι’ ὡρισμένην κατηγορίαν ἐν ἀλλοδαπῇ ἐργαζομένων Ἑλλήνων φαρμακοποιῶν καὶ συγχαίρω τὸν κύριον ὑπουργόν, διὰ τὸ μέτρον τοῦτο. Ἀλλὰ θὰ πρέπει νὰ προστατευθοῦν παραλλήλως καὶ οἱ ἐν τῇ Χώρᾳ ἀναξιοπαθοῦντες φαρμακοποιοί, οἵτινες, ὅταν ὑπεγράφη ἡ συλλογικὴ σύμβασις τοῦ 1957, ἐπειδὴ εἶχον ὑπηρεσίαν πολλῶν ἐτῶν εἰς τὰ νοσηλευτικὰ ἱδρύματα, ἀπελύθησαν, διὰ νὰ μὴ καταβάλλωνται ηὐξημένοι μισθοί. Θὰ πρέπει σήμερον ἢ νὰ ἐπανέλθουν εἰς τὰς θέσεις των, ἢ νὰ δοθῇ εἰς αὐτοὺς ἄδεια ἱδρύσεως φαρμακείου. Ὑποστηρίζω, λοιπόν, τὴν κάτωθι τροπολογίαν, ἡ ὁποία γενομένη δεκτή, θὰ πρέπει νὰ συμπληρωθῇ εἰς τὸ ἄρθρον 1. 3. «Φαρμακοποιοί, ὑπηρετήσαντες εἰς Νοσηλευτικὰ Ἱδρύματα πλέον τῆς δεκαετίας καὶ ἀπολυθέντες μετὰ τὴν 1ην Ὀκτωβρίου 1957, δύνανται νὰ ἐπανέλθωσιν εἰς τὰς θέσεις των, κατόπιν γνωματεύσεως Ἐπιτροπῆς, συγκροτουμένης δι’ ἀποφάσεως τοῦ Ὑφυπουργοῦ Κοινωνικῆς Προνοίας καὶ ἀποτελουμένης ἐκ τοῦ Γενικοῦ Διευθυντοῦ Φαρμακευτικῆς Ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας, τοῦ Διευθυντοῦ Ἐπιθεωρήσεως Φαρμακείων, τοῦ Προέδρου τοῦ Πανελληνίου Φαρμακευτικοῦ Συλλόγου καὶ τοῦ Προέδρου Συλλόγου Ἐπιστημόνων Φαρμακοποιῶν ἢ γὰ λάβωσιν ἄδειαν ἱδρύσεως Φαρμακείου, καθ’ ὑπέρβασιν τοῦ ἀριθμοῦ εἰς τὴν περιοχὴν τῆς τέως Διοικήσεως Πρωτευούσης, ἐφ’ ὅσον τὸ Ἵδρυμα ὅπου ὑπηρέτησαν ἑδρεύει ἐντὸς τῆς περιοχῆς ταύτης».

§139Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Πρόκειται περὶ προσωπικῆς διατάξεως καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τὴν δεχθῶ.

§140ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Κοκκέβης, ἔχει τὸν λόγον.

§141Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶμαι ὑπὲρ τῆς διατάξεως, ὡς τὴν περιέχει τὸ ἄρθρον 1, μὲ τὴν διαφοράν, ὅτι θὰ ἤθελα μίαν διασαφήνισιν ἐπὶ τῆς διατυπώσεως, ἡ ὁποία λέγει τὸ ἑξῆς: «Οἱ ἔχοντες ὑπηκοότητα, ἢ προστασίαν ξένου Κράτους». Αὐτὴ ἡ «προστασία ξένου Κράτους», τί ἐννοεῖ, κύριε Ὑπουργέ; Θὰ ἔχῃ ἑλληνικὴν ὑπηκοότητα καὶ θὰ προστατεύεται ἀπὸ ξένον Κράτος;

§142Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Θὰ ἔχῃ ὑπηκοότητα καὶ προστασίαν ἐπαγγελματικήν.

§143Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Αὐτὸ δημιουργεῖ πράγματι μίαν σύγχυσιν.

§144Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Πρέπει νὰ εἶναι ὑπήκοος καὶ νὰ ὑπάρχῃ καὶ προστασία ἐπαγγελματική. Δηλαδὴ νὰ δέχεται τὸ ξένον Κράτος τοὺς ὑπηκόους νὰ εἶναι ὑπὸ ξένην ὑπηκοότητα καὶ νὰ ἀσκοῦν ἐπάγγελμα ἐκεῖ, ὥστε νὰ δεχώμεθα καὶ ἡμεῖς τοὺς ἄλλους.

§145Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Ὡς ἔχει διατυπωθῆ, νομίζω ὅτι δὲν εἶναι σαφές. Δὲν ὑπάρχει καμμία ἀμφιβολία, περὶ τῆς διατάξεως αὐτῆς, ὅτι λαμβάνεται πρόνοια νὰ προστατευθοῦν, ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν, ὅτι ὑπάρχει ἀμοιβαιότης καὶ εἰς τὰς ἄλλας Χώρας. Ἀλλὰ τὸ διαζευκτικὸν «ἢ» ἀναφέρεται εἰς τὴν ὑπηκοότητα; Δὲν δύναμαι νὰ ἀντιληφθῶ. Δηλαδὴ ἀφοῦ θὰ ἔχῃ τὴν ὑπηκοότητα, θὰ ἔχῃ τὴν προστασίαν ξένου Κράτους. Δὲν ἠμπορῶ νὰ τὸ ἀντιληφθῶ.

§146Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Δηλαδὴ ἕνας φαρμακοποιὸς ἰδικός μας ἔχει ὑπηκοότητα ἑλληνικήν, ἀλλὰ δὲν προστατεύεται ἀπὸ ἡμᾶς, προστατεύεται ἀπὸ ἕνα ἄλλο Κράτος. Ἄν δηλαδὴ δύναται νὰ διατηρῇ τὴν ἐπαγγελματικήν του ἀκεραιότητα καὶ ἐκεῖ καὶ ἂν ἀκόμη εἶναι προστασία καὶ δὲν εἶναι ἀκεραιότης.

§147Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Ὑπὸ τὴν ἔννοιαν τῆς ἀμοιβαιότητος.

§148Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Καὶ τῶν ἰδικῶν μας ἀκόμη.

§149Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Ἂν ἕνας εἶναι ἐγκατεστημένος εἰς τὴν Αἴγυπτον καὶ ἀποφασίζῃ νὰ ἔλθῃ εἰς τὴν Ἑλλάδα, ὄχι διότι τὸν ἀναγκάζουν αἱ συνθῆκαι, ἀλλὰ διότι θέλει νὰ φύγῃ καὶ νὰ ἔλθῃ ἐδῶ, τότε τί θὰ γίνῃ;

§150Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Θὰ δύναται νὰ ἀσκήσῃ τὸ ἐπάγγελμα, ἂν καὶ οἱ ἐδῶ ὑπήκοοι τῆς Αἰγύπτου διατηροῦν τὸ ἐπάγγελμά των.

§151Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Μὰ αὐτὸ τὸ ὁποῖον λέγετε ἐδῶ, δὲν εἶναι αὐτό. Τὸ διαζευκτικὸν «ἢ» δύναται νὰ δημιουργήσῃ τὸ ἑξῆς: Ὑπάρχουν Ἕλληνες ὑπήκοοι, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἐγκατεστημένοι εἰς τὴν ἀλλοδαπὴν καὶ οἱ ὁποῖοι, χωρὶς νὰ ὑπάρχῃ ἐκεῖ δεσμευτικὴ προϋπόθεσις, φεύγουν δι’ οἱανδήποτε αἰτίαν καὶ φθάνουν εἰς τὴν Ἑλλάδα —καὶ τέτοιοι ἠμπορεῖ νὰ ἔλθουν 50 αὔριον τὸ πρωΐ— καὶ ζητοῦν ἄδειαν ἀσκήσεως φαρμακευτικοῦ ἐπαγγέλματος. Ὁ σκοπὸς τοῦ νομοσχεδίου εἶναι νὰ προστατεύσῃ ἀλλοδαπούς, οἱ ὁποῖοι πρόκειται νὰ εἶναι ἐδῶ ἐγκατεστημένοι καὶ δὲν ἀπολαμβάνουν τοῦ εὐεργετήματος τῆς ἀσκήσεως τοῦ φαρμακευτικοῦ ἐπαγγέλματος, καθ’ ὃν χρόνον οἱ ἰδικοί μας, οἱ ἐγκατεστημένοι εἰς τὴν ἀλλοδαπήν, ἀπολαμβάνουν τοῦ εὐεργετήματος.

§152Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Σκοπὸς τοῦ νομοσχεδίου εἶναι ἡ ἀμοιβαιότης τῆς προστασίας τῆς ἐπαγγελματικῆς, τῶν ἐγκατεστημένων εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ εἰς τὴν Ἑλλάδα, εἴτε εἰς τὴν Αἴγυπτον, π.χ., εἴτε ἐδῶ.

§153Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Δὲν χρειάζεται τὸ «ἢ», διότι αὐτὸ ἠμπορεῖ νὰ δώσῃ τὴν ἑξῆς ἑρμηνείαν, ὅτι Ἕλληνες ὑπήκοοι ἐγκατεστημένοι εἰς τὴν Αἴγυπτον καὶ ἀποφασίζοντες μίαν ἡμέραν, ἐνῷ ἔκαμαν χρήματα εἰς τὴν Αἴγυπτον, νὰ ἔλθουν εἰς τὴν Ἑλλάδα, ἠμποροῦν νὰ ἀσκήσουν τὸ ἐπάγγελμα.

§154Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Ἠμπορεῖ νὰ εἶναι Ἕλληνες ὑπήκοοι, ἀλλὰ νὰ προστατεύωνται ἀπὸ ἄλλο Κράτος.

§155Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Ἐπ’ αὐτοῦ εἴμεθα σύμφωνοι, ἀλλὰ τὸ διαζευκτικὸν εἶναι δυνατὸν νὰ δημιουργήσῃ ζητήματα. Ὑπάρχουν Ἕλληνες ὑπήκοοι εἰς τὴν ἀλλοδαπήν, οἵτινες ἀσκοῦν τὸ ἐπάγγελμα τοῦ φαρμακοποιοῦ. Θὰ εἶναι δυνατὸν μεγάλος ἀριθμὸς τούτων νὰ ἐγκαταλείψῃ οἰκειοθελῶς τὴν ἀλλοδαπὴν καὶ νὰ ἔλθουν εἰς τὴν Ἑλλάδα, ὁπότε θὰ δικαιοῦνται νὰ ἱδρύσουν φαρμακεῖα ἐδῶ, ἐφ’ ὅσον ὑπάρχει τὸ διαζευκτικὸν «ἢ». Ἐγὼ πάντως, εἶμαι ὑπὲρ τῆς διαγραφῆς τῆς διατάξεως, ὡς ἔχει.

§156ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Ἀθανασάκος, ἔχει τὸν λόγον.

§157Ε. ΑΘΑΝΑΣΑΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, δυνάμει τοῦ ἄρθρου 20 παρ. 1 τοῦ νόμου 3796)1957, παρετάθη ἡ προθεσμία τῆς λειτουργίας τοῦ φαρμακείου τοῦ θανόντος φαρμακοποιοῦ ὑπὸ τῆς χήρας ἢ ὑπὸ τῶν τέκνων αὐτοῦ, μέχρι τῆς 31 Δεκεμβρίου 1960, ἐφ’ ὅσον τὸ τέκνον τοῦ θανόντος φαρμακοποιοῦ, σπουδάζον τὴν φαρμακευτικήν, δὲν ἔχει εἰσέτι ἀποπερατώσει τὰς σπουδάς του. Εἰς τὰς περιοχὰς τὰς παραμεθορίους, λόγῳ τοῦ ὅτι αἱ συνθῆκαι σπουδῶν εἶναι δυσμενεῖς, παρουσιάζονται περιπτώσεις, κατὰ τὰς ὁποίας τὸ σπουδάζον τέκνον θανόντος φαρμακοποιοῦ, νὰ μὴ καταστῇ δυνατὸν νὰ ἀποπερατώσῃ τὰς σπουδάς του, μέχρι λήξεως τῆς ὡς ἄνω προθεσμίας, ἵνα δὲ μὴ ἡ παρασχεθεῖσα διὰ τῆς ὡς ἄνω διατάξεως τοῦ νόμου προστασία τῆς οἰκογενείας τοῦ θανόντος φαρμακοποιοῦ ἀποβῇ ματαία καὶ ἄνευ σημασίας, ἐνδείκνυται ὅπως παραταθῇ ἡ προθεσμία αὐτὴ ἐπί τινα εἰσέτι χρόνια. Προτείνω, πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦτον, τὴν ἑξῆς τροπολογίαν: «........ (ἀναγινώσκει) ........». Παρακαλῶ δὲ τὸν κύριον ὑπουργόν, ὅπως τὴν ἀποδεχθῇ.

§158Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Λυποῦμαι πολύ, ἀλλὰ δὲν δύναμαι νὰ δεχθῶ νέαν παράτασιν, διότι ἔχομεν ὑπερβῆ τὰ 24 ἔτη παρατάσεως προθεσμιῶν, καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν συνεχῶς νὰ δίδωμεν παρατάσεις, διότι δὲν θὰ τελειώσωμεν ποτέ.

§159Ε. ΑΘΑΝΑΣΑΚΟΣ. Κύριε ὑπουργέ, πρόκειται περὶ προσώπων, τὰ ὁποῖα ἔχουν προσφέρει μεγάλας ἐθνικὰς ὑπηρεσίας καὶ θὰ ἔπρεπε νὰ τὴν δεχθῆτε. Περαιτέρω, ὑπάρχει τροπολογία τοῦ συναδέλφου κ. Πολυζωγοπούλου, ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1, ἡ ὁποία ἀφορᾷ ὁμογενῆ Κύπριον φαρμακοποιόν. Ἡ τροπολογία αὕτη, ἔχει ὡς ἑξῆς: «........ (ἀναγινώσκει) ........».

§160Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Ὑπάρχει, κύριε συνάδελφε, παλαιὰ διάταξις, ἥτις προστατεύει τοὺς Κυπρίους, ἀλλὰ ἐὰν πρόκειται περὶ τῆς περιπτώσεως τὴν ὁποίαν ἀναφέρετε, ἐπιφυλάσσομαι νὰ δεχθῶ τὴν τροπολογίαν.

§161ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Λύχνος, ἔχει τὸν λόγον.

§162Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἔχω ὑποβάλει τὴν ἑξῆς τροπολογίαν: «......... (ἀναγινώσκει) ..........». Πρόκειται, κύριε ὑπουργέ, περὶ τοῦ ἑξῆς: Ὑπῆρχε καὶ ἐλειτούργει νομίμως μία φαρμακαποθήκη. Ἐπίσης ὑπῆρχον τρία τέκνα, ἐκ τῶν ὁποίων τὸ ἕνα ἐσπούδαζε φαρμακοποιός, διὰ νὰ λάβῃ μετὰ τὸ πέρας τῶν σπουδῶν του τὴν ἄδειαν συνεχίσεως λειτουργίας τῆς φαρμακαποθήκης αὐτῆς. Τὸ παιδὶ αὐτὸ δυστυχῶς ἐφονεύθη κατὰ τὸν πόλεμον, καὶ ὡς ἐκ τούτου δὲν κατέστη δυνατὸν νὰ δοθῇ ἡ ἄδεια εἰς τὰ ἄλλα τέκνα. Νομίζω, ὅτι πρέπει ἡ Πατρίς, εἰς ἀναγνώρισιν τῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ φονευθέντος κατὰ τὰς πολεμικὰς ἐπιχειρήσεις, νὰ παράσχῃ τὴν ἄδειαν εἰς τὴν οἰκογένειάν του διὰ τὴν λειτουργίαν τῆς φαρμακαποθήκης αὐτῆς.

§163Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Κύριε συνάδελφε, μολονότι μοῦ εἶναι συμπαθὴς ἡ περίπτωσις, λυποῦμαι, διότι δὲν δύναμαι νὰ δεχθῶ τὴν προτεινομένην τροπολογίαν, διότι, ὡς μὲ πληροφορεῖ ἡ ὑπηρεσία, ἔχει πρὸ μακροῦ ἀνασταλῆ ἡ λειτουργία τῆς φαρμακαποθήκης αὐτῆς. Ἐὰν ὑφίστατο, βεβαίως, λειτουργοῦσα, θὰ ἦτο δυνατὸν κατ’ ἕνα τρόπον νὰ τὴν διατηρήσωμεν ἐν λειτουργίᾳ.

§164Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Κύριε ὑπουργέ, δὲν ἰσχυρίζομαι βεβαίως ὅτι ἡ φαρμακαποθήκη εὑρίσκεται ἐν λειτουργίᾳ. Εἶπον τοὐναντίον, ὅτι ἡ φαρμακαποθήκη ἐλειτούργει νομίμως καὶ ὅτι ἐὰν δὲν ἐφονεύετο τὸ ἓν ἐκ τῶν τριῶν τέκνων κατὰ τὸν πόλεμον, εἶναι βέβαιον ὅτι θὰ ἐλάμβανε τὸ πτυχίον του καὶ συνεπῶς καὶ τὴν ἄδειαν λειτουργίας. Εἶναι μία μοναδικὴ ἴσως περίπτωσις, ἡ ὁποία ἀξίζει νὰ τύχῃ τῆς προσοχῆς σας. Ἄλλωστε ἡ φαρμακαποθήκη δὲν εἶναι κλειστή, ἀλλὰ λειτουργεῖ ὑπὸ ἄλλο ὄνομα. Δὲν νομίζω νὰ ὑπάρχῃ περίπτωσις ἄλλη φονευθέντος σπουδαστοῦ ἐν πολέμῳ, ὁ ὁποῖος ἐδικαιοῦτο νὰ κληρονομήσῃ τὴν φαρμακαποθήκην.

§165Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε, τοὐλάχιστον δι’ ἀπόψε, κύριε συνάδελφε, νὰ μὴ δεχθῶ τὴν πρότασίν σας. Δέχομαι, ὅμως, νὰ μελετήσω τὴν τροπολογίαν σας καὶ νὰ τὴν περιλάβω εἰς ἄλλο νομοθέτημα.

§166Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Νομίζω, κύριε ὑπουργέ, ὅτι θὰ ἦτο προτιμότερον νὰ δηλώσητε, ὅτι δὲν δέχεσθε τὴν τροπολογίαν μου, ἀντί, ὡς εἴπατε, ὅτι θὰ τὴν μελετήσητε εἰς τὸ μέλλον.

§167Κ. ΧΙΩΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ κατ’ ἐξαίρεσιν τῶν διατάξεων τῆς φαρμακευτικῆς νομοθεσίας χορήγησις ἀδείας ἀσκήσεως φαρμακευτικοῦ ἐπαγγέλματος εἰς ἀλλοδαποὺς ἐπὶ ἀμοιβαιότητι, ἀναμφισβητήτως εἶναι ἀπολύτως ὀρθή. Εἶμαι, ὅμως, ὑποχρεωμένος νὰ ἐπισημάνω τοὺς κινδύνους παρερμηνείας, τοὺς ὁποίους εἶναι δυνατὸν νὰ γεννήσῃ ἡ φράσις «ἢ προστασίαν ξένου Κράτους». Ὡς ἐκ τούτου, προτείνω τὴν διαγραφὴν τῶν λέξεων αὐτῶν.

§168Δ. ΚΟΠΑΝΟΣ. Κύριε ὑπουργέ, ἡ τροπολογία, τὴν ὁποίαν ἀνέπτυξεν ὁ συνάδελφος κ. Ἀθανασάκος, εἶναι ἀπολύτως δικαία καὶ παρακαλῶ ὅπως τὴν κάμητε ἀποδεκτήν, δεδομένου ὅτι οἱ Φιλιάτες εἶναι κατ’ ἐξοχὴν παραμεθόριος περιοχὴ καὶ ὑπέστη πρώτη τὴν ἐπίθεσιν τῶν Ἰταλῶν κατὰ τὸν πόλεμον, ἐκεῖ δὲ ἐφονεύθη καὶ ὁ Πρόεδρος τῆς Κοινότητος.

§169Λ. ΤΣΑΛΔΑΡΗ. Κύριε Πρόεδρε, μετὰ τῶν συναδέλφων κ.κ. Πλατῆ καὶ Μακροπούλου, ἔχομεν ὑποβάλει μίαν τροπολογίαν, ἀφορῶσαν μίαν δικαιοτάτην περίπτωσιν. Ἔχει δὲ αὕτη διατυπωθῆ ὡς ἑξῆς: «...... (ἀναγινώσκει) ......». Ἀφορᾷ μίαν φαρμακοποιόν, ἡ ὁποία ὑπηρετεῖ ἀπὸ 7ετίας καὶ πλέον εἰς νοσοκομεῖον καὶ ἡ ὁποία ἔχει ἤδη ὑπερβῆ τὸ 35ον ἔτος τῆς ἡλικίας της καὶ δὲν δύναται νὰ ἐνταχθῇ. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργόν, ὅπως τὴν κάμῃ ἀποδεκτήν.

§170Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Κύριε Πρόεδρε, πράγματι ἡ τροπολογία αὕτη εἶναι δικαιοτάτη, διότι ἡ φαρμακοποιὸς αὐτὴ ὑπηρέτει εἰς τὸ Πρόσκαιρον Νοσοκομεῖον καὶ δὲν εἶχε καταστῆ δυνατὸν νὰ ἐνταχθῇ, διότι δὲν ὑπῆρχεν ὀργανισμὸς τοῦ νοσοκομείου.

§171Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, συχνὰ προσπάθεια καταβάλλεται παρεκκλίσεως ἐκ τῶν διατάξεων τοῦ νόμου 1811. Ἡ τροπολογία τῆς κ. Τσαλδάρη, ἀναμφισβητήτως εἶναι δικαιοτάτη. Θὰ πρέπει, ὅμως, πρὸς ἀποφυγὴν παρεξηγήσεων, νὰ συμπληρωθῇ, ὥστε νὰ περιλαμβάνωνται ἐκεῖνοι τῶν ὁποίων, κατὰ τὸν χρόνον τῆς προσλήψεως, ἡ ἡλικία των ἦτο σύμφωνος πρὸς τὰς διατάξεις τοῦ νόμου 1811.

§172Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Κύριοι συνάδελφοι, μεταξὺ ἰατρῶν καὶ φαρμακοποιῶν ὑπάρχει μία ἄνισος μεταχείρισις καὶ ἐκ τοῦ νόμου 1811, οἱ φαρμακοποιοὶ ἀδικοῦνται ἔναντι τῶν ἰατρῶν. Διότι οἱ μὲν ἰατροὶ προσλαμβάνονται, κατὰ τὸν νόμον 1811, μὲ τὸν βαθμὸν τοῦ Διευθυντοῦ ἢ Τμηματάρχου, ἐνῷ οἱ φαρμακοποιοὶ μολονότι ἀποκαλοῦνται διευθυνταὶ φαρμακείων, προσλαμβάνονται ὡς Γραμματεῖς αʹ τάξεως. Εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν μάλιστα, πρόκειται περὶ τοῦ Προσκαίρου Νοσοκομείου, εἰς τὸ ὁποῖον προσελήφθησαν χωρὶς νὰ ὑπάρχῃ ὀργανισμός. Νομίζω, ὅτι ἡ περίπτωσις εἶναι δικαιοτάτη καὶ διὰ τοῦτο ἀποδέχομαι τὴν τροπολογίαν τῆς κυρίας Τσαλδάρη.

§173Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, δὲν θὰ διαγραφῇ ἐκ τῆς 1ης παραγράφου τοῦ ἄρθρου 1 ἡ φράσις «ἢ προστασίαν ξένου Κράτους»;

§174Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Δὲν ἔχω καμμίαν ἀντίρρησιν, κύριε συνάδελφε, νὰ διαγραφῇ.

§175ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 1, ὡς ἐτροπολογήθη ὑπὸ τοῦ κυρίου ὑπουργοῦ;

§176ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§177ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 1 ἐγένετο δεκτόν, ὡς ἐτροπολογήθη ὑπὸ τοῦ κυρίου ὑπουργοῦ. Ἄρθρον 2.

§178Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Παρακαλῶ, κύριε Πρόεδρε, πρὶν ὁμιλήσουν οἱ ἐγγεγραμμένοι ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 2, νὰ ἀκούσῃ ἡ Βουλὴ τὴν τροποποίησην, τὴν ὁποίαν ἔκαμα ἐπὶ τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ. Ἡ τροπολογία αὕτη, ἔχει οὕτω: «..... (ἀναγινώσκει) .....».

§179Π. ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΑΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, μετὰ τὴν διασφάλισιν, τὴν ὁποίαν ἔκαμεν ὁ κύριος ὑπουργὸς καὶ τὴν τροπολογίαν ποὺ ἔκαμεν ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 2, ἐγὼ δὲν ἔχω καμμίαν ἀντίρρησιν καὶ παραιτοῦμαι.

§180Π. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ. Εἶμαι σύμφωνος μὲ τὴν διατύπωσιν τοῦ ἄρθρου 2. Πρὸ τῆς δημοσιεύσεως τοῦ νόμου 3907)1958, εἶχον ὑποβληθῆ αἰτήσεις εἰς τὸ Ἀνώτατον Ὑγειονομικὸν Συμβούλιον πρὸς ἀπόκτησιν ἀδείας ἱδρύσεως φαρμακείου καὶ εἶχον δικαιωθῆ, ἀλλὰ συνέπεσε νὰ μὴ γίνῃ χρῆσις τῶν ἀδειῶν αὐτῶν καὶ οὕτως ἠδικήθησαν οἱ φαρμακοποιοὶ αὐτοί. Θὰ παρακαλέσω, ἐπειδὴ πρόκειται περὶ μιᾶς τροπολογίας, ἡ ὁποία εἶναι δικαιοτάτη ἀλλὰ καὶ νομιμοτάτη, νὰ ἔχετε τὴν καλωσύνην νὰ τὴν ἀποδεχθῆτε, διότι δὲν προστίθεται τί τὸ νέον. Πρόκειται περὶ μιᾶς δικαίας παλαιᾶς ἀξιώσεως, ἡ ὁποία τότε ἐδικαιώθη ἀπὸ τὸ Ἀνώτατον Ὑγειονομικὸν Συμβούλιον.

§181Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Κύριε συνάδελφε, γνωρίζετε ὅτι ἡ τροπολογία αὕτη καταργεῖ τὸν νόμον, διότι, μὲ τὴν διάταξιν τοῦ νόμου τοῦ τελευταίου, ἐπεκτείναμεν τὸν πληθυσμὸν τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων, καταργοῦντες τοὺς συνοικισμοὺς καὶ τὰς μικρὰς Κοινότητας, τῶν ὁποίων οἱ πληθυσμοὶ ὑπάγονται εἰς τοὺς Δήμους. Ἐὰν δώσωμεν τώρα τὴν ἄδειαν αὐτήν, ἀπολύτως καταργοῦμεν τὸν νόμον, δηλαδὴ ἐπαναφέρομεν πάλιν τὸν πληθυσμὸν τῶν συνοικισμῶν ἐκείνων, ποὺ ἔχομεν καταργήσει καὶ τὸν ὁποῖον πληθυσμὸν τὸν ἔχομεν ὑπαγάγει εἰς τοὺς μεγάλους Δήμους καὶ τὰς Κοινότητας. Δὲν ὑπάρχει δυνατότης νὰ δεχθῶ τὴν τροπολογίαν αὐτήν, οὔτε ὑπάρχει δυνατότης εἰδικῆς προστασίας.

§182Π. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ. Εἴχατε εἴπει, ὅτι θὰ τὴν μελετήσητε εἰς ἄλλο νομοσχέδιον.

§183Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Ἐὰν εἶναι μοναδικὴ περίπτωσις, νὰ τὴν ἰδῶ εὐχαρίστως.

§184Β. ΠΑΝΟΥΣΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, εἴμεθα σύμφωνοι ὅπως διετυπώσατε τὸ ἄρθρον 2. Μίαν παράκλησιν ἔχω νὰ κάμω, ὅπως προστεθῇ καὶ ὁ Πάρεδρος τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου, ὁ ὑπηρετῶν παρὰ τῷ Ὑπουργείῳ.

§185Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Δὲν ἐπιτρέπεται αὐτό, διότι ὁ Πάρεδρος ὑποστηρίζει ὑποθέσεις καὶ συνεπῶς, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι καὶ μέλος τοῦ Συμβουλίου. Εἰς τὸ Συμβούλιον ἔχομεν ἐκπρόσωπον δικαστικῆς ἐξουσίας τὸν Ἐφέτην.

§186ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Μανέντης, ἔχει τὸν λόγον.

§187Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, ἐγὼ θέλω νὰ παρακαλέσω τὸ ἑξῆς, ὅτι εἰς τὴν σύνθεσιν τοῦ Ἀνωτάτου Φαρμακευτικοῦ Πειθαρχικοῦ Συμβουλίου, νομίζω, ὅτι θὰ ἦτο ὀρθόν, ἐὰν ἐδέχεσθε, νὰ προστεθῇ καὶ ὁ Πρόεδρος τοῦ Πανελληνίου Ἰατρικοῦ Συλλόγου καὶ τοῦτο, διότι θὰ λείψῃ ἀπὸ τὸ Συμβούλιον αὐτὸ ἡ ἀποκλειστικότης νὰ ἀποτελῆται μόνον ἀπὸ φαρμακοποιούς, πλὴν τοῦ Ἐφέτου, καὶ ἀπὸ ὑπαλλήλους τοῦ Ὑπουργείου σας. Νομίζω, ὅτι ἐπειδὴ τὸ φαρμακευτικὸν ἐπάγγελμα εἶναι συνυφασμένον μὲ τὸ ἰατρικόν, ἔχει σχέσιν νὰ μετέχῃ εἰς τὸ Συμβούλιον καὶ ὁ Πρόεδρος τοῦ Πανελληνίου Ἰατρικοῦ Συλλόγου, διότι ἡ πλειοψηφία τοῦ Συμβουλίου αὐτοῦ δὲν πρέπει νὰ εἶναι μόνον ἀπὸ φαρμακοποιούς.

§188Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Θὰ τὸ ἐδεχόμην μόνον μὲ τὴν προϋπόθεσιν, ὅτι ὁ Πανελλήνιος Ἰατρικὸς Σύλλογος, εἰς τὸ Ἀνώτατον Πειθαρχικὸν Συμβούλιον τὸ Ἰατρικόν, θὰ δεχθῇ νὰ μετέχῃ καὶ ἕνας φαρμακοποιός. Θὰ πρέπει ἐκ παραλλήλου νὰ δεχθῇ αὐτὸ τὸ πρᾶγμα καὶ ὁ Πανελλήνιος Ἰατρικὸς Σύλλογος.

§189ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Παπαγεωργίου, ἔχει τὸν λόγον.

§190Γ. ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 2, τοῦ ἐδαφίου γʹ, θὰ ἤθελον νὰ προστεθῇ, ἀντὶ τοῦ Προϊσταμένου τῆς Ὑπηρεσίας Φαρμακείων, καὶ τοῦ Διευθυντοῦ τῆς Ὑπηρεσίας Φαρμάκων καὶ Φαρμακείων. Ἐπίσης, ἐπὶ τοῦ ἐδαφίου δʹ, ἀντὶ ἐκ τριῶν μελῶν τοῦ Φαρμακευτικοῦ Συλλόγου Ἀττικῆς καὶ ἑνὸς τοῦ Φαρμακευτικοῦ Συλλόγου Πειραιῶς, νὰ τεθῇ δύο μελῶν τοῦ Φαρμακευτικοῦ Συλλόγου Πειραιῶς καὶ ὄχι ἑνός. Δηλαδή, τρεῖς τοῦ Συλλόγου Ἀττικῆς καὶ δύο τοῦ Συλλόγου Πειραιῶς. Θὰ πρέπει ἀπαραιτήτως, φρονοῦμεν σκόπιμον, νὰ προστεθῇ ὡς πέμπτον ἐδάφιον ἡ συμμετοχὴ τοῦ Παρέδρου τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου.

§191ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀπήντησεν ἐπ’ αὐτοῦ ὁ κύριος ὑπουργός.

§192Γ. ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ. Ἐπίσης τὰ ἔξοδα κινήσεως, νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ρυθμισθοῦν καὶ νὰ τὰ ἀναλάβῃ ὁ Σύλλογος ὁ Φαρμακευτικός.

§193Α. ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 2 δὲ ἔχω νὰ εἴπω τίποτε, διότι θὰ ὁμιλήσω περὶ μιᾶς τροπολογίας, διὰ τὴν ὁποίαν θὰ παρακαλέσω τὸν κύριον ὑπουργὸν νὰ τὴν δεχθῇ ὡς τρίτον ἄρθρον. Συνεπῶς, μετὰ τὴν ψήφισιν τοῦ ἄρθρου 2, θὰ ζητήσω τὸν λόγον.

§194Γ. ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ. Κύριε ὑπουργέ, ἐπὶ τῆς τροπολογίας τῶν ἐδαφίων ποὺ ἐζητήσαμεν τὴν ἀποδοχήν των, δὲν μᾶς ἀπηντήσατε.

§195Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Διὰ μὲν τὴν πρώτην, ὅτι πρέπει νὰ εἶναι ὁ Διευθυντὴς τῆς Φαρμακευτικῆς ὑπηρεσίας, τὸ ἴδιον πρᾶγμα εἶναι. Ὁ προϊστάμενος εἶναι καὶ διευθυντὴς τῆς ὑπηρεσίας, διότι ὁ προϊστάμενος καλύπτει τὸν διευθυντήν. Ἐὰν ὁ προϊστάμενος ἀπουσιάζῃ, θὰ εἶναι ὁ Τμηματάρχης. Δὲν ὑπάρχει θέμα.

§196ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 2, ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ κυρίου ὑπουργοῦ;

§197ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§198ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 2 ἐγένετο δεκτόν, ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ κυρίου ὑπουργοῦ. Μετὰ τὸ ἄρθρον 2, ὁ κύριος ὑπουργὸς ἔχει ὡρισμένας τροπολογίας, αἱ ὁποῖαι θὰ συμπτυχθοῦν ὡς ἄρθρον 3.

§199Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ προηγηθῇ αὐτὴ ἡ προσθήκη, τὴν ὁποίαν ἐκάμαμεν.

§200Α. ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε ὑπουργέ, θὰ ἤθελον νὰ κάμω μίαν πρότασιν διὰ τὴν τροποποίησιν, ὅσον ἀφορᾷ τὰ μέλη τῆς συντάξεως τῆς νέας ἑλληνικῆς φαρμακοποιΐας. Λαμβανομένης ὑπ’ ὄψιν τῆς σοβαρότητος τοῦ θέματος, θὰ ἤθελον εἰς τὴν ἐπιτροπήν, ἡ ὁποία θὰ προβῇ εἰς τὴν σύνταξιν τῆς ἑλληνικῆς φαρμακοποιΐας, δὲν ἠξεύρω ἐὰν ἔχετε ὑπ’ ὄψιν σας αὐτὴν τὴν τροπολογίαν, νὰ τεθοῦν ὡρισμένα πρόσωπα, τὰ ὁποῖα θὰ συμβάλλουν εἰς τὴν καλλιτέραν σύνταξιν αὐτῆς.

§201Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Τὴν ἔχομεν καὶ ἡμεῖς υἱοθετήσει. Ἐπειδὴ ἡ φαρμακοποιΐα βραδύνει καὶ ἐπειδὴ ἀπουσιάζουν ὡρισμένοι καθηγηταὶ καὶ πρέπει νὰ ἐνισχύσωμεν τὴν ἐπιτροπὴν συντάξεως τῆς φαρμακοποιΐας, θὰ παρεκάλουν νὰ γίνῃ δεκτὴ αὐτὴ ἡ προσθήκη ποὺ ἐκάμαμεν εἰς τὸ νομοσχέδιον αὐτό.

§202Α. ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ τροπολογία μου εἶναι ἡ ἑξῆς: «Πρὸς ἐξέτασιν τῆς νέας ἑλληνικῆς ....... (ἀναγινώσκει) ........».

§203Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Δηλαδὴ οὐσιαστικῶς δύο πρόσωπα προστίθενται. Αὐτὰ ὑπάρχουν. Τὴν δέχομαι τὴν τροπολογίαν αὐτήν.

§204ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Νὰ γίνῃ ἄλλο ἄρθρον αὐτό.

§205Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Νὰ τεθῇ ὡς ἄρθρον 3, ἡ τροπολογία τοῦ κ. Παυλοπούλου.

§206ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτόν;

§207ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§208ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Προστίθεται ὡς ἄρθρον 3, ἡ τροπολογία τοῦ κ. Παυλοπούλου. Καὶ τώρα προχωροῦμεν εἰς ἄρθρον 4, εἰς τὸ ὁποῖον θὰ περιληφθῇ μία τροπολογία, ἡ ὁποία γίνεται δεκτή, ἀπὸ τὴν κ. Τσαλδάρη, τῶν κ.κ. Πλατῆ καὶ Μακροπούλου, καὶ ἡ ὁποία ἔχει ὡς ἑξῆς: «....... (ἀναγινώσκει) ......». Ἐπίσης εἰς τὸ ἄρθρον 4 πρέπει νὰ περιληφθῇ τροπολογία τοῦ κυρίου ὑπουργοῦ, ἔχουσα οὕτω: «....... (ἀναγινώσκει) .........».

§209Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Ἡ περίπτωσις αὐτὴ δὲν ὑπάρχει λόγος νὰ γίνῃ ἀποδεκτή, δεδομένου ὅτι προστατεύονται ἤδη διὰ τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ.

§210ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ἄλλη περίπτωσις εἶναι ἡ ἑξῆς: «Ἄδεια ἱδρύσεως φαρμακείου ...... (ἀναγινώσκει) ......».

§211Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Δεκτόν, κύριε Πρόεδρε, δεδομένου ὅτι ὑπάρχει ἡ προστασία αὐτή.

§212ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν καὶ ἐνσωματοῦται εἰς τὸ ἄρθρον 4;

§213ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§214ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ὡς ἄνω σχέδιον νόμου εἰς μόνην συζήτησιν κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον, ὡς ἐτροποποιήθη;

§215ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§216ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἀσκήσεως τοῦ φαρμακευτικοῦ ἐπαγγέλματος ὑπὸ ἀλλοδαπῶν καὶ ἀνασυνθέσεως τοῦ Ἀνωτάτου Φαρμακευτικοῦ Πειθαρχικοῦ Συμβουλίου». Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§217ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§218ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6 μ.μ., μὲ ἀντικείμενον Ἡμερησίας Διατάξεως ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ ἐπερωτήσεις. (Ὥρα 10.30′ μ.μ.).