1959.05.29

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 105η

Παρασκευὴ 29 Μαΐου 1959

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 7 μ.μ.).

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Παυλόπουλος, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς χθεσινῆς καὶ προχθεσινῆς συνεδριάσεως.

§2Α. ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν).

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικά, τῆς χθεσινῆς καὶ προχθεσινῆς συνεδριάσεως. Ἀνακοινῶ εἰς τὴν Βουλήν, τὴν ἑξῆς ἐπιστολὴν τοῦ συναδέλφου κ. Δ. Λεονάρδου: Πρὸς Τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς Παρακαλῶ, ὅπως λάβητε ὑπ’ ὄψιν τὴν παροῦσαν δήλωσίν μου, τὴν ὁποίαν εὐαρεστηθῆτε νὰ ἀνακοινώσητε εἰς τὴν Βουλήν. «Ἡ διὰ τῶν τριῶν τελευταίων ἄρθρων, τῶν δημοσιευθέντων εἰς τὴν ἐφημερίδα «Ἑστία» ὑπὸ τοῦ Ἀρχηγοῦ τῶν Προοδευτικῶν κ. Μαρκεζίνη, προτεινομένη ἀναπροσαρμογὴ τῆς ἐξωτερικῆς πολιτικῆς, ἰδίᾳ τοῦ σχηματισμοῦ ἀπυραύλου ζώνης εἰς τὰ Βαλκάνια, μὲ εὑρίσκει ἀπολύτως σύμφωνον. Ἡ ἐνεργός, ἐξ ἄλλου, σύμπραξίς μας μὲ οἱανδήποτε τῶν ἀντιμαχομένων παρατάξεων, ἐν περιπτώσει γενικωτέρας συρράξεως, εἰς οὐδὲν θὰ ἐξυπηρέτει τὰς ἐθνικάς μας βλέψεις, ἀπόδειξις τρανωτάτη τούτου ἡ δοθεῖσα λύσις εἰς τὴν Κυπριακὴν ὑπόθεσιν, θὰ ἔφερε δὲ ἀναμφιβόλως εἰς κίνδυνον καὶ αὐτὴν τὴν ἀνεξαρτησίαν τῆς χώρας μας, ἂν ὄχι τὴν πλήρη ἐξαφάνισίν της. Πιστεύω δέ, ὅτι δὲν ἠμπορεῖ, ὑπεράνω τῆς σωτηρίας τῆς πατρίδος μας, νὰ τεθῇ οὐδεμία συμμαχικὴ ὑποχρέωσις. Ἐπειδή, τέλος, ἡ ὑπὸ τοῦ κ. Μαρκεζίνη προτεινομένη ἀναπροσαρμογὴ τῆς ἐξωτερικῆς μας πολιτικῆς, δημιουργοῦσα φιλικὸν κλῖμα καὶ μὲ τὰς Ἀνατολικὰς χώρας, ἀσφαλῶς θὰ ἐπιδράσῃ ἐπωφελῶς καὶ διὰ τὴν βελτίωσιν τῆς ὄχι εὐχαρίστου οἰκονομικῆς καταστάσεως, ἐπιθυμῶν νὰ ἐνισχύσω κατὰ δύναμιν τὰς ὠφελίμους ταύτας προσπαθείας του, ὢν ἀνεξάρτητος βουλευτὴς ἀπὸ τῆς ἐνάρξεως τῶν ἐργασιῶν τῆς Βουλῆς, προσχωρῶ εἰς τὸ Κόμμα τῶν Προοδευτικῶν.

Ἀθῆναι, τῇ 29 Μαΐου 1959

ΔΙΟΝ. Π. ΛΕΟΝΑΡΔΟΣ

Βουλευτὴς Αἰτωλίας–Ἀκαρνανίας

Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

Συζήτησις καὶ ψηφοφορία ἐπὶ τῆς προτάσεως περὶ ἐφαρμογῆς τοῦ νόμου περὶ εὐθύνης ὑπουργῶν κατὰ τοῦ βουλευτοῦ, ὑφυπουργοῦ Ἐμπορίου κ. Κ. Χρυσανθοπούλου διὰ τὴν ἐν αὐτῇ ἀναφερομένην αἰτίαν. Κύριοι βουλευταί, εἰς τέσσαρας μακρὰς συνεδριάσεις, ἐγένετο ἐμπεριστατωμένη συζήτησις καὶ ἀνάπτυξις τοῦ θέματος αὐτοῦ. Θὰ εἰσῆγον μάλιστα, τὴν πρότασιν τῶν 32 βουλευτῶν τῆς ΕΔΑ κατὰ τὴν χθεσινὴν συνεδρίασιν, ἐὰν δὲν ὑπῆρχε τὸ κώλυμα τὸ ὁποῖον προβλέπει ὁ νόμος περὶ εὐθύνης ὑπουργῶν καὶ ὁ Κανονισμός, ὅτι ἔδει προηγουμένως αὕτη νὰ ἐκτυπωθῇ καὶ νὰ διανεμηθῇ. Δι’ αὐτό, δὲν εἰσήχθη πρὸς λῆψιν ἀποφάσεως. Νομίζω, ὅμως, ὅτι σήμερον δυνάμεθα νὰ προχωρήσωμεν ἀμέσως εἰς ψηφοφορίαν, ἐκτὸς ἐὰν θέλῃ τις νὰ λάβῃ τὸν λόγον.

§4Η. ΗΛΙΟΥ. Τὸν λόγον, κ. Πρόεδρε.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁρίστε, κ. Ἠλιοῦ. Δι’ ὀλίγων, ὅμως, παρακαλῶ. Ὁ κ. Χρυσανθόπουλος μᾶλλον δὲν θὰ ὁμιλήσῃ, ἐκτὸς ἐὰν ἐπεκταθῆτε πολὺ εἰς τὴν ἀγόρευσίν σας.

§6Η. ΗΛΙΟΥ. Πράγματι, κύριοι βουλευταί, δι’ ἐλαχίστων θὰ σᾶς ἀπασχολήσω, διότι ἀπὸ τῆς ἀποφάσεως, τῆς ὀρθῆς, τῆς Βουλῆς, κατὰ τὴν ὁποίαν ἐκήρυξε κατεπείγουσαν τὴν συζήτησιν ἐπὶ τῆς προτάσεως τῶν 32 βουλευτῶν, ὀλίγαι ὧραι μᾶς χωρίζουν καὶ οὐδὲν ἄλλο θέμα παρενεβλήθη ἀπὸ τῆς ἀρκετὰ διονυχιστικῆς συζητήσεως ἐπὶ τοῦ προκειμένου, ἐπὶ τοῦ ἀντικειμένου μᾶλλον, τῆς προτάσεως τῶν 32 βουλευτῶν, δεδομένου, ὅτι ἀπὸ τῆς πρώτης στιγμῆς καὶ παρ’ ὅλων τῶν ἀγορητῶν ἐτέθη ἡ περίπτωσις, ὄχι τῆς γενικῆς σιτικῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τῆς ὁποίας ἠμπορεῖ νὰ ὑπῆρχον διαφωνίαι καὶ ἐπικρίσεις ὡς πρὸς τὴν ἀσκουμένην πολιτικήν, ἀλλὰ ἐπὶ τῶν ὅρων καὶ τῶν συνθηκῶν ὑπὸ τὰς ὁποίας ἔλαβε χώραν ἡ ἀπαλλοτρίωσις ἑνὸς περιουσιακοῦ στοιχείου τοῦ Δημοσίου, 170.000 τόννων σίτου. Εἶχε κάτι τι πέραν τοῦ πολιτικοῦ χαρακτῆρος, πέραν τοῦ χαρακτῆρος τοῦ πολιτικοῦ ἐλέγχου, παρουσίαζεν ὅλα τὰ στοιχεῖα πράξεως ποινικῶς διωκτέας. Κύριοι συνάδελφοι, συνοψίζων τὰ στοιχεῖα, τὰ συγκροτοῦντα κατὰ τρόπον ξηρὸν, ἀντικειμενικὸν καὶ λιτώτατον τὴν κατηγορίαν, ἐκτελῶ αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἕνα καθῆκον θλιβερόν: ὄχι μόνον διότι καὶ ὁ χαρακτὴρ μου καὶ ἡ ἐπαγγελματική μου ἐπίδοσις ὡς ὑπερασπιστοῦ καὶ ὄχι ὡς κατηγόρου, μὲ ἔχουν συνηθίσει εἰς τὸ νὰ εὑρισκώμεθα παρὰ τὸ πλευρὸν τῶν κατηγορουμένων, ἀλλὰ καὶ διότι γενικώτερον ἡ παράταξις, ἡ ὁποία ἐκπροσωπῶ, δὲν ἔχει κανένα προσωπικὸν λόγον ἐναντίον οὐδενὸς προσώπου, λαμβανομένου ὡς προσώπου. Ἀσκεῖ πολιτικήν, ἔχει τὰς ἀρχάς της καὶ πιστεύει, ὅτι ἡ δίωξις ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι δὲν ἐπιμελοῦνται, οἱ ὁποῖοι παραβλέπουν τὴν στοιχειώδη φροντίδα διὰ τὴν προάσπισιν τῶν συμφερόντων, τὰ ὁποῖα τοὺς εἶναι ἀνατεθειμένα, συμφερόντων τοῦ λαοῦ, συμφερόντων τοῦ Ἔθνους, συμφερόντων τοῦ Δημοσίου θησαυροῦ, ἡ δίωξις ἐκείνων, μακρὰν τοῦ νὰ ἔχῃ προσωπικὸν χαρακτῆρα, ἀποτελεῖ ἔργον προστασίας καὶ ἀνασχέσεως παρομοίων ἐκδηλώσεων εἰς τὸ μέλλον. Κατηγοροῦμεν καὶ προτείνομεν τὴν εἰς τὸ εἰδικὸν Δικαστήριον, ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ νόμου περὶ εὐθύνης Ὑπουργῶν, παραπομπὴν τοῦ ὑφυπουργοῦ Ἐμπορίου κ. Χρυσανθοπούλου καὶ παντὸς συναιτίου, διότι τὴν 21 Φεβρουαρίου 1959 διὰ τοῦ 124880 ἐγγράφου του, ἐνῷ ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς, πολιτικὸν καὶ ὄχι ὑπηρεσιακὸν πρόσωπον, παρ’ αὐτοῦ ἢ παρὰ τῆς Κυβερνήσεως τοποθετηθείς, ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς τοῦ ὑπουργείου καὶ τὸ σύνολον τῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ ὑπουργείου, διαφωνοῦν ρητῶς καὶ κατηγορηματικῶς εἰς τοῦτο καὶ συνιστοῦν τὴν διενέργειαν διαγωνισμοῦ διὰ τὴν ἀπαλλοτρίωσιν περιουσιακῶν στοιχείων τοῦ δημοσίου, μεγίστης ἀξίας, ζητοῦν τὴν διενέργειαν διαγωνισμοῦ, ἐν τούτοις δεσμεύεται κατ’ ἀρχὴν νὰ διαθέσῃ ταῦτα εἰς τὴν ἑταιρείαν Μποῦγκε. Κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην δὲν ὑπῆρχε συγκεκριμένη πρότασις καὶ πολὺ περισσότερον ὀψιόν, προσφορὰ ὑπὸ προθεσμίαν, ὥστε νὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἰσχυρισθῇ – καίτοι, ἐκ τῶν μεταγενεστέρως προκυψάντων στοιχείων θὰ ἠλέγχετο ἀβάσιμον– ὅτι ἐκινδύνευε νὰ χάσῃ μίαν συγκεκριμένην προσφορὰν ὑπὸ προθεσμίαν 2–3–5 ὡς εἰς προσφορὰς περὶ συνάψεως ἐμπορικῶν ἀγοραπωλησιῶν συνήθως γίνεται. Δὲν ὑπῆρχεν ὀψιόν, ὑπῆρχε μία προκαταρκτικὴ πρότασις. Δεύτερον, κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην, δέν ὑπῆρχον συγκεκριμέναι προτάσεις περιέχουσαι ὀψιὸν καὶ πιέζουσαι διὰ βραχυτάτων προθεσμιῶν. Τρίτον, ὑπῆρχον προτάσεις τῆς Ἑταιρείας Βλαχάκη καὶ συγχρόνως τῆς Ἑταιρείας Γρανάρια. Ἀμφότεραι αὗται προσέφερον ἐν τέλει, ὅταν ἐγένοντο αἱ διαπραγματεύσεις, πολὺ καλυτέρας τιμάς, καὶ πολὺ καλλιτέρους ὅρους. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἦτο στοιχειωδῶς γνωστὸν εἰς πάντα ἔχοντα στοιχεῖα γνώσεως τῶν συνθηκῶν ὑπὸ τὰς ὁποίας διεξάγεται τὸ μεγάλο σιτεμπόριον, ὅτι ὑπάρχουν 4 ἢ 5 μεγάλοι σιτεμπορικοὶ οἶκοι διὰ τῶν ὁποίων διεξάγονται τὰ 85–90% τοῦ διεθνοῦς σιτεμπορίου. Ὅτι ἑπομένως, ἤρκει νὰ εἰδοποποιηθοῦν αὐτοὶ καὶ εἴτε νὰ προκηρυχθῇ κανονικῶς διεθνὴς διαγωνισμός, εἴτε νὰ προκληθῇ ἁπλοῦς διαγωνισμὸς μεταξύ των, ὥστε νὰ ἐπιτευχθῇ τὸ OPTIMUM. Τέταρτον, ὑπῆρχεν ἡ δυνατότης νὰ ἀπευθυνθοῦν πρὸς τὰ Χρηματιστήρια ἐκεῖνα τῶν ἐμπορευμάτων, τὰ διεθνῆ, διὰ τῶν ὁποίων συνάπτονται κατὰ κύριον λόγον αἱ πράξεις τῶν σιτηρῶν. Πέμπτον, ἡ Κυβέρνησις διαθέτει –χωρὶς νὰ εἶμαι βέβαιος ἐπὶ τῆς διαρθρώσεως, ἂν δηλαδὴ ὑπάγωνται εἰς τὸ ὑπουργεῖον τοῦ Ἐμπορίου, ἢ εἰς τὸ ὑπουργεῖον τῶν Ἐξωτερικῶν, ἐν πάσῃ περιπτώσει πρὸς ἐξυπηρέτησιν αὐτῶν τῶν διεθνῶν συναλλαγῶν εἶναι τεταγμένοι– ἐμπορικοὺς ἀκολούθους εἰς τὰς κυριωτέρας ἀγορὰς τοῦ ἐξωτερικοῦ. Ἕκτον, ἐνῷ ἠδύνατο διὰ τοῦ τύπου νὰ γίνῃ τοῦτο γνωστὸν εἰς πάντα ἐνδιαφερόμενον καὶ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον νὰ προκληθῇ ἀνταγωνισμός, δὲν γίνεται τίποτε ἀπὸ αὐτὰ καὶ διὰ τῆς δεσμεύσεως τῆς πρώτης, τῆς 21ης Φεβρουαρίου τῆς πραγματοποιηθείσης μὲ τὸ ὑπ’ ἀριθ. 124880 ὑπογραφὲν παρὰ τοῦ ἐντεταλμένου κ. ὑπουργοῦ ἔγγραφον, γίνεται οὐσιαστικῶς ἡ ἀπαλλοτρίωσις τῆς περιουσίας αὐτῆς τοῦ Δημοσίου ὑπὸ τοὺς δυσμενεστάτους ὅρους τοὺς ὁποίους θὰ ἐκθέσω, ἐν τούτοις, δύο ἢ τρεῖς ἡμέρας πρὶν ἢ ὑπογραφῇ, διαφωνούσης τῆς ὑπηρεσίας, τὸ ἔγγραφον αὐτό, ἡ Ἑταιρεία Γκρανάρια ἔδωσε τὴν προσφοράν της καὶ ἔδειξε τὴν σοβαρότητά της, βεβαίως νὰ ἀγοράσῃ καὶ αὐτὴ Ἑλληνικὸν σῖτον, προσφερομένη πρὸ πάσης οἱασδήποτε ἄλλης συζητήσεως νὰ παρακαταθέσῃ ἕνα ἑκατομμύριον δολλάρια. Ὄχι μόνον δὲν ἐδόθη διὰ τῆς ἐπιστολῆς αὐτῆς τῆς Γκρανάρια ἀφορμὴ εἰς τὸν ἐγκαλούμενον ὑπουργὸν νὰ προκαλέσῃ συγκεκριμένην —ἐπὶ τῆς βάσεως αὐτῆς ὥστε νὰ εἶναι δεκτικὴ συμπαραβολῆς καὶ συγκρίσεως— συγκεκριμένην προσφοράν, ἀλλὰ ἀποφασιστικῶς παραμερίζει τὴν Γκρανάρια μὲ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 132651 πρᾶξιν του, λέγων πρὸς αὐτήν, ὅτι ὑπάρχει παρεξήγησις, ποτὲ δὲν σᾶς ἐδώσαμεν καμμίαν ὑπόσχεσιν νὰ διαπραγματευθῶμεν καὶ νὰ συνομιλήσωμεν μαζί σας. Αὐτὸ τὸ πρᾶγμα ἀποδεικνύει, ὅτι ὑπῆρχεν ἔκτοτε ἀπόφασις, ρητὴ ἀπόφασις, εἰλημμένη ἀπόφασις ἐκ μέρους τοῦ ἐγκαλουμένου ὑπουργοῦ νὰ μὴ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν καμμία ἄλλη προσφορά, νὰ μὴ γίνῃ καμμία πρόκλησις πρὸς ἀνταγωνισμόν, νὰ δοθοῦν εἰς τὴν ἑταιρείαν Μποῦγκε τὰ περισσεύματα, ἂν περισσεύματα —αὐτὸ ἀνήκει εἰς τὸν πολιτικὸν ἔλεγχον— ὑπῆρχον, νὰ δοθοῦν εἰς τὴν Ἑταιρείαν Μποῦγκε ὑπὸ τοὺς ὅρους τοὺς ὁποίους ἡ Ἑταιρεία μονοπλεύρως ἤθελε προσδιορίσει. Κοντὰ ἔρχεται ἡ δευτέρα πρᾶξις ἐκτελέσεως αὐτοῦ τοῦ σχεδίου, συνεπεία τοῦ ὁποίου ἐπῆλθεν ἡ ζημία τοῦ Δημοσίου. Εἰς τὰς 20)4)1959 ἡ Μποῦγκε προτείνει τὴν ἀγορὰν 50.000 τόννων πρὸς 16 λίρας κατὰ μετρικὸν τόννον εἰς ἐλεύθερον συνάλλαγμα, καὶ ἐκφράζει τὴν ἐλπίδα, ὅτι θὰ δυνηθῇ νὰ προτείνῃ τὴν ἀγορὰν ἄλλων 50.000 τόννων ἀπὸ τὴν Βραζιλίαν ἀντὶ 50 δολλαρίων κατὰ τόννον, συναλλάγματος ἐλευθέρου, τόσον, ὅσον θὰ ἦτο δεσμευμένον διὰ νὰ διατεθῇ εἰς ἀγορὰν καφέ, ὄχι περισσότερον ἐλευθέρου. Μὲ ἀστραπιαίαν ταχύτητα, ἐντὸς 48 ὡρῶν, ἐγκαλούμενος ὑπουργὸς εἰς τὰς 22)4)1959 μὲ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 150487 πρᾶξιν του, εἰς τὴν ὁποίαν ἐπίσης ὑπάρχει ὑπογεγραμμένη νέα κατηγορηματικὴ διαφωνία τοῦ συνόλου τῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου, ἀποδέχεται τὴν ὁριστικοποίησιν τῆς πωλήσεως τῶν 50.000 τόννων σίτου, πρὸς 16 λίρας καὶ τὸ ἐνδεχόμενον τῆς πωλήσεως τῶν ἄλλων 50.000 τόννων, ἐπ’ ἀνταλλάγματι καφὲ πρὸς 50 δολλάρια κατὰ τόννον, λογιστικῶς, περισσοτέρας, σημασίας. Εἰς αὐτὸ τὸ διάστημα ὅμως, ἀπὸ τῆς μιᾶς ἐνεργείας τοῦ Φεβρουαρίου, μέχρι τῆς δευτέρας ἐνεργείας τοῦ Ἀπριλίου, εἶχον μεσολαβήσει αἱ προτάσεις τῆς Γκρανάρια, τοῦ Βλαχάκη, τοῦ Μαραβελάκη, τοῦ Ἀσαίου. Καὶ ἀπὸ καμμίαν ἀπὸ αὐτὰς δὲν προεκλήθη συγκεκριμένος ἀνταγωνισμός, πρὸς βελτίωσιν τῆς προσφορᾶς τῆς Μποῦγκε. Ἡ σύμβασις κατὰ τοὺς ἐμπορικοὺς κανόνας, ἐκλείσθη διὰ τοῦ ἐγγράφου τῆς ἀποδοχῆς, τυπικῶς δέ ὑπεγράφη εἰς τὰς 30)4)1959. Εἰς τὰς 5)5)1959 ἔρχεται ἡ ἀρχὴ τῆς διαδικασίας τῆς πρώτης πράξεως. Εἰς τὰς 5)5)59 ἡ ἑταιρεία Μποῦγκε ἀναγγέλλει εἰς τὸ ὑπουργεῖον, ὅτι ἐξησφάλισεν ὁριστικῶς, προσφορὰν τῆς Βραζιλίας, ἀγορᾶς διὰ τοὺς 50.000 τόννους ἐπ’ ἀνταλλάγματι καφέ, καὶ εἰς τὰς 9)5)59 ὑπογράφεται ἡ δευτέρα σύμβασις. Ἐδῶ, κύριοι συνάδελφοι, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ φέρω εἰς γνῶσιν τῆς Βουλῆς, ἕνα πρόσθετον στοιχεῖον, ὅτι ἐνῷ ἡ Μποῦγκε εἰς τὰς 5)5)59 ἀπευθύνεται πρὸς τὸ ὑπουργεῖον ἐπισήμως δι’ ἐγγράφου, διὰ λόγους, οἱ ὁποῖοι τὴν ἀφεώρουν, ἐν τούτοις ἦτο τόσον βεβαία διὰ τὸ ὅτι ὁ σῖτος ἀνήκει εἰς αὐτὴν καὶ θὰ ἠμποροῦσε νὰ τὸν διαθέσῃ, ὥστε εἰς τὰς 28)4)59, ἡμέρας ἑπτὰ πρὶν ἀναγγείλῃ εἰς τὸ ὑπουργεῖον, ὅτι ἔχει ὁριστικὴν προσφοράν, ἐναύλωσε τὰ 4 πλοῖα τὰ ὁποῖα θὰ μεταφέρουν ἀπὸ τὸν Πειραιᾶ εἰς τὴν Βραζιλίαν τοὺς 50.000 τόννους σίτου. Τέταρτον σημεῖον. Εἰς τὰς 22 Ἀπριλίου ὑποβάλλει πρότασιν δι’ ἄλλους 50.000 τόννους, ὑπὸ τοὺς ὅρους τῆς πρώτης παρτίδος πρὸς 16 λίρας, εἰς τὰς 24 Ἀπριλίου γίνεται ἡ ἀποδοχὴ καὶ εἰς τὰς 11 Μαΐου ἡ ὑπογραφὴ τῆς τρίτης συμβάσεως. Τέλος, εἰς τὰς 20 Μαΐου πρὸ 9 ἡμερῶν ὑπογράφεται καὶ τετάρτη σύμβασις, διὰ τῆς ὁποίας ἀνταλλάσσονται δύο τόννοι σίτου μὲ ἕνα τόννον ζακχάρεως, χρηματιστηριακῆς ἀξίας ζακχάρεως 86 λιρῶν καὶ ὄχι 97, ὅπως συμβατικῶς ἐλέχθη καὶ ἑπομένως, ἔναντι 44 δολλαρίων κατὰ τόννον σίτου. Ἀπὸ τὰς πράξεις αὐτὰς ἐπῆλθον ζημίαι πελώριαι. Ἔλαβον τὸν χαρακτῆρα DUNPING ὅπως ἀνεγνώσθη ἤδη εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, ἀλλὰ πρέπει νὰ ὑπολογισθῇ ἀπὸ τὴν πώλησιν τοῦ σίτου αὐτοῦ, ὄχι ὡς σίτου, ἀλλὰ ὡς κτηνοτροφῆς καὶ ὄχι μὲ προσθήκην τοῦ 1 ἢ 2 τοῖς ἑκατόν, ποὺ κερδίζουν πλουσιώτατα ἀμειβόμεναι, λόγῳ τοῦ μεγέθους τῆς συναλλαγῆς, αἱ μεγάλαι σιτεμπορικαὶ ἑταιρεῖαι, ἀλλὰ μὲ κέρδος 15%, ἀλλὰ μὲ κέρδος 275.000 χαρτίνων λιρῶν ἐπὶ τῶν 100.000 τόννων, τὸ ὅτι προσετέθη αὐτὸ τὸ κέρδος, τὸ ὅτι ἐπωλήθησαν ὡς κτηνοτροφή, ἐν τούτοις δὲν ὑπῆρξεν ἀρκετὸν νὰ σταματήσῃ πανικὸν Χρηματιστηριακὸν εἰς τὴν διεθνῆ ἀγορὰν τοῦ Λονδίνου, ἡ εἴδησις τῶν «Οἰκονομικῶν Τάϊμς», ὅτι: «Τὸ πλέον σημαντικὸν γεγονὸς αὐτῆς τῆς ἑβδομάδος εἰς τὴν ἀγορὰν ἐμπορευμάτων ἦτο ἡ ἄφιξις μιᾶς μεγάλης ποσότητος ἑλληνικοῦ σίτου, ἡ ὁποία ἐπεσκίασεν ὅλας τὰς ἄλλας πράξεις ἐπὶ τῶν σιτηρῶν. Πρόκειται διὰ τὴν ...... (ἀναγινώσκει) ......». Εἶναι γνωστόν, καὶ προέκυψεν ἀπὸ τὴν συζήτησιν τῆς ἐπερωτήσεως, ὅτι μόνον ἀφοῦ ἐδημιουργήθη ὁ ἀντίκτυπος αὐτὸς εἰς τὴν διεθνῆ ἀγορὰν καὶ ἔφθασε καὶ ἀνεγνώσθη καὶ ἔκαμεν αἴσθησιν τὸ φύλλον αὐτὸ τῶν «Οἰκονομικῶν Τάϊμς», τότε μόνον ἐπηκολούθησεν ἡ περὶ τῆς γενομένης πωλήσεως ἑλληνικοῦ σίτου ἀνακοίνωσις τῆς Κυβερνήσεως. Αὐτὸ καὶ μόνον τὸ ὑψηλότατον περιθώριον, τὸ ὁποῖον ἄφησεν ἡ ἀγοραπωλησία αὐτὴ εἰς τὴν ἑταιρείαν Μποῦγκε νὰ καρπωθῇ ἐπὶ τῶν 100.000 τόννων δὲν ὑπάρχει οὐδεμία ἀμφιβολία, ὅτι ἐπὶ τῶν ἄλλων 70.000 τόννων εἶναι ἀκόμη ὑψηλότερον, διότι εἰς τὰ κέρδη ἐκ τοῦ σίτου προστίθενται τὰ κέρδη ἐκ τῆς πωλήσεως τοῦ καφέ καὶ τῆς ζακχάρεως, ἀνεξαρτήτως ὅμως αὐτοῦ, αὐτὸ τὸ ὑψηλότατον περιθώριον, δεικνύει, ὅτι τὸ ἐνδιαφέρον καὶ ὅσον εἶχον ἤδη ζητήσει νὰ ἀγοράσουν σῖτον ἑλληνικόν, ἦτο σπουδαῖον καὶ ἦτο ................ (δὲν ἠκούσθη) ............ ................ νὰ χαρακτηρίζεται ὡς φαιδρὸν καὶ μὲ αὐτὴν κατηγορίαν, ἀλλὰ καὶ ὅτι ἡ συρροὴ τῶν μεταγενεστέρων αἰτήσεων, ἦτο συρροὴ αἰτήσεων σοβαρῶν, προέρχεται ἄλλως τε τινῶν ἀπὸ αὐτὰς ἐκ μέρους τῶν μεγίστων σιτεμπορικῶν οἴκων τῆς Οἰκουμένης, τοῦ Οἴκου Ντρέϋφους, τοῦ Οἴκου Γκρανάρια κλπ. Σπουδαία ἦτο ἡ προσφορὰ ἐκ τῶν 55–56 δολλαρίων τῆς ἑταιρείας Γκρανάρια διὰ περιωρισμένην ἀληθῶς ποσότητα 50.000 τόννων κατ’ ἀρχὴν καὶ 20.000 ἑτέρων τόννων. Ἀλλὰ ἐπὶ τέλους δι’ αὐτὸ τὸ ποσὸν διατὶ νὰ μὴ πραγματοποιηθῇ ἡ διαφορὰ τῶν 100 δολλαρίων κατὰ τόννον; Σπουδαία ἦτο ἐπίσης καὶ ἡ προσφορὰ τῆς Μανχάϊμερ.

§7Δ. ΚΩΣΤΗΣ. Μοῦ ἐπιτρέπετε μίαν διακοπήν; Αἱ τιμαὶ αὐταὶ ἦσαν τιμαὶ πρώτης προσφορᾶς ἢ ἦσαν τιμαὶ συναγωνισμοῦ;

§8Η. ΗΛΙΟΥ. Πρώτης προσφορᾶς. Καὶ ἡ τιμὴ τῶν 55,37 ἡ προσφερθεῖσα διὰ λογαριασμὸν καὶ ὑπὸ ἐγγύησιν γερμανικῶν Τραπεζῶν ὑπὸ τοῦ Οἴκου Βλαχάκη διὰ 100–150 χιλ. τόννους σίτου τοποθητέου εἰς τὴν Γερμανικὴν ἀγορὰν μὲ πίστωσιν τοῦ Ἑλληνικοῦ λογαριασμοῦ τοῦ ἑλληνογερμανικοῦ κλῆριγκ, μὲ ἐλευθερίαν τῆς Ἑλληνικῆς διαθέσεως νὰ ἀγοράσῃ ὅ,τι δήποτε εἶδος ἤθελε δι’ αὐτοῦ τοῦ ποσοῦ τοῦ ἀντιστοίχου, δεδομένου, δὲ ὅτι ἔχομεν μόνιμον παθητικὸν ἔναντι τῆς Γερμανίας καὶ ὅτι κατὰ μῆνα διακανονίζομεν εἰς ἐλεύθερον συνάλλαγμα τὰ ὑπόλοιπά μας, εἶναι βέβαιον, ὅτι ἡ τοιαύτη προσφορὰ ἰσοδυναμεῖ εἰς προσφορὰν εἰς ἐλεύθερον συνάλλαγμα. Δὲν θέλω περισσότερον νὰ ἐπιμείνω, διότι εἰς τὸ περιωρισμένον ποινικῆς μορφῆς στάδιον αὐτῆς τῆς προτάσεως καταδικάσεως ἐνώπιον τοῦ εἰδικοῦ δικαστηρίου, δὲν θὰ εἶχε τὴν θέσιν της ἡ ἀναφορὰ εἰς τὸ ὅτι θὰ ἠδύνατο διὰ τὸν πλεονασμὸν νὰ ἀσκηθῇ ἡ κοινωνικὴ πολιτική. Πιστεύω, ὅμως, ὅτι καὶ εἰς τὴν ἀγορὰν τοῦ ἐσωτερικοῦ καὶ ὡς κτηνοτροφή, ἐφ’ ὅσον κτηνοτροφὴν εἰσάγομεν πρὸς 10 λίρας κατὰ τόννον ἀκριβώτερον ἀπὸ ὅ,τι ἐπωλήσαμεν τὸ σιτάρι μας, ἐφ’ ὅσον αἱ κτηνοτροφαὶ τιμολογοῦνται χονδρικῶς 2,70 καὶ πωλοῦνται λιανικῶς 3 καὶ 4 δραχμάς, καὶ ὡς κτηνοτροφὴ θὰ ἠδύνατο νὰ ἀπολαύσῃ τιμῆς σχεδὸν διπλασίας τῆς ἐπιτευχθείσης διὰ τῆς πωλήσεως αὐτῆς......

§9Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Τὰ ὑποστηρίζετε σοβαρῶς αὐτά, κύριε Ἡλιοῦ;

§10Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριε Μιχαηλίδη, λυποῦμαι διότι δὲν ἀντιλαμβάνεσθε τὴν σοβαρότητα καὶ τῶν γενομένων καὶ τῶν ὅσων ὑποστηρίζω. (Θόρυβος–Κωδωνοκρουσίαι).

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μὴ διακόπτετε, παρακαλῶ.

§12Η. ΗΛΙΟΥ. Μὲ αὐτὸν τὸν τρόπον ἐπέρχεται μία ζημία τοῦ Δημοσίου, τῆς ὁποίας ἐκ προθέσεως διαφωνούσης τῆς Ὑπηρεσίας κατὰ παραμέλησιν καὶ τῶν κανόνων περὶ διενεργείας διαγωνισμοῦ ἐν τῇ διαθέσει τῶν περιουσιακῶν στοιχείων τοῦ Δημοσίου καὶ τῆς πράξεως τῆς προσκλήσεως ἀνταγωνισμοῦ, ὁ ὁποῖος θὰ ἐγένετο ἐὰν εἶχεν ὁ ἴδιος ὄχι 170.000 τόννους, ἀλλὰ ἀπὸ τὸ χωράφι του 170 ὀκάδες σιτάρι, θὰ ἔπαιρνεν εἰς τὸ τηλέφωνον 2 ἢ 3 ἐμπόρους, διὰ νὰ ἐπιτύχῃ τὴν καλυτέραν τιμήν, δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ νὰ συναγάγωμεν, ὅτι ἡ παραμέλησις καὶ τῆς διενεργείας διαγωνισμοῦ καὶ τῆς προκλήσεως ἀνταγωνισμοῦ καὶ τὸ χαμηλότερον τῆς τιμῆς καὶ τὰ ἀποτελέσματα τῶν πελωρίων, τῶν σκανδαλωδῶν κερδῶν, ποὺ ἐπραγματοποιήθησαν ὑπὸ πωλήσεων μορφῆς DUNPING ἀπὸ τὴν Μποῦγκε, δεικνύουν, ὅτι ὑπῆρχε μία πρόθεσις εὐνοίας τῆς Μποῦγκε ζημίας τοῦ Δημοσίου. Ἀπὸ τῆς 25ης Ἀπριλίου, κύριοι συνάδελφοι, μέχρι τῆς 18ης Μαΐου ὁμότυπα ἔγγραφα, φέροντα τὴν ὑπογραφὴν τοῦ κ. ὑπουργοῦ, ἐστάλησαν πρὸς πέντε οἴκους, αἰτοῦντας διάθεσιν σίτου καὶ μὲ στερεότυπον περιεχόμενον, ὅτι δὲν διαθέτομεν καὶ δὲν ἐνδιαφερόμεθα διὰ τὴν προσφοράν σας, ἐν τούτοις, ἐνῷ ὅλαι αὐταὶ αἱ αἰτήσεις ἦσαν ὑπὸ ὅρους καλυτέρους τῶν ἐπιτευχθέντων, ἐπηκολούθη εἰς τὰς 20 Μαΐου, μετὰ τὸν παραμερισμὸν αὐτῶν τῶν καλυτέρων προσφορῶν, ἡ τελευταία πρᾶξις τῆς ἀνταλλαγῆς δύο τόννων σίτου μὲ ἕνα τόννον ζακχάρεως. Εἴπομεν, ὅτι ἡ Γκρανάρια προσέφερε 55–56 δολλάρια διὰ 50.000 τόννους εἰς τὰς 15 Ἀπριλίου καὶ εἰς τὰς 20 τοῦ ἰδίου μηνὸς σταθεροποιεῖ τὴν προσφοράν της διὰ 30.000 τόννους. Ἐπίσης εἶπον, ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς εἰς τὰς 21 Ἀπριλίου, πρὶν ὑπογράψῃ τὴν πρώτην σύμβασιν μὲ τὴν Μποῦγκε, ἀπαντᾷ, ὅτι θὰ ἐδέχετο τὴν πρότασιν, ἐὰν ἐγκαίρως ἐγνώριζε τὴν ποιότητα τὴν ὁποίαν ἐπεθύμει ἤδη ἡ Γκρανάρια.

§13Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Ποίαν μέθοδον πληρωμῆς προτείνει εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν ἡ «Γκρανάρια»;

§14Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριε ὑπουργέ, θέλετε νὰ ἀρχίσωμεν ἀπὸ τὴν ἀρχήν;

§15Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως). Κύριε συνάδελφε, αὐτὴ ἡ προσφορὰ δὲν ἦτο ἡ καλλιτέρα;

§16Η. ΗΛΙΟΥ. Σεῖς, κ. Πρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, δὲν παρηκολουθήσατε τὴν συζήτησιν, ἡ ὁποία διεξήχθη ἐπὶ δύο–τρεῖς ἡμέρας καὶ ἴσως νὰ μὴ εἶσθε πλήρως ἐνημερωμένος ἐπὶ τῆς ὅλης ὑποθέσεως. Ἐκτὸς τῆς περιπτώσεως Βλαχάκη καὶ ἐκτὸς τῆς περιπτώσεως «Γρανάρια», ἡ ὁποία προσέφερε 55 δολλάρια κατὰ τόννον εἰς ἐλεύθερον συνάλλαγμα, ὅλαι αἱ ἄλλαι προσφοραὶ συνεδυάσθησαν μὲ ἀνταλλαγάς.

§17Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Καὶ πάλιν σᾶς παρακαλῶ μίαν διακοπήν. Ἀπέδειξα χθές, κατὰ τρόπον, ὁ ὁποῖος δὲν δύναται νὰ ἀμφισβητηθῇ, ὅτι τὸ Ἑλληνογαλλικὸν Κλῆριγκ, μέσῳ τοῦ ὁποίου ἐπρότεινεν ἡ Γκρανάρια νὰ πληρώσῃ τὸν σῖτον, δὲν περιελάμβανε τὸν σῖτον εἰς τοὺς πίνακας τοὺς συνημμένους εἰς τὴν περὶ Κλῆριγκ συμφωνίαν. Συνεπῶς, ἡ προσφορὰ αὕτη τῆς Γρανάρια, προσφέρουσα 55–56 δολλάρια μὲ πληρωμὴν μέσῳ Ἑλληνογαλλικοῦ Κλῆριγκ, εἶναι προσφορά, ὄχι μόνον ἀνεδαφική, ἀλλ’ ὡς εἶπον καὶ χθές, ἀπατηλή. Ἐὰν ἤρχιζαν διαπραγματεύσεις μὲ τὴν Γαλλικὴν Κυβέρνησιν, διὰ νὰ περιληφθῇ εἰς τοὺς εἰρημένους πίνακας, τοῦ Ἑλληνογαλλικοῦ Κλῆριγκ καὶ ὁ σῖτος, εἶναι προφανές, τὶ θὰ μᾶς ἐζήτουν ἀπὸ τῆς ἄλλης πλευρᾶς νὰ δεχθῶμεν εἰς ἀνταλλαγὴν διὰ τὸν σῖτον. Διότι ἀπὸ ἄλλο ἔγγραφον καὶ διάβημα τοῦ Πρεσβευτοῦ τῆς Γαλλίας πρὸς τὸν Ἀντιπρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, πρόσφατον, προκύπτει, ὅτι ἐπρόκειτο νὰ δοθοῦν κεφαλαιουχικὰ ἀγαθὰ ἔναντι τοῦ σίτου καὶ δή, συγκεκριμένως, αὐτοκινητάμαξαι «Ρενώ», τὸ ὁποῖον σημαίνει, ὅτι θὰ μᾶς ὑπελόγιζε τὴν ἀξίαν τῶν κεφαλαιουχικῶν ἀγαθῶν κατὰ 30% καὶ πλέον, περισσότερον καί, κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ἡ τιμὴ τῶν 55 δολλαρίων κατέρχεται εἰς ποσὸν κάτω τῶν 40 δολλαρίων. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Κυβερνητικῆς πτέρυγος).

§18Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, καὶ χθές, ὁ ἀξιότιμος ἐπὶ τοῦ Συντονισμοῦ ὑπουργὸς εἶπεν, ὅσα καὶ σήμερον ἐπανέλαβε, ἀναφερόμενος εἰς τὴν ἀγόρευσίν μου. Αὐτὸ μὲ ὑποχρεώνει νὰ παρέμβω. Ἐπιθυμῶ νὰ πληροφορήσω τὸ Σῶμα, ὅτι αἱ προσφοραὶ τοῦ οἴκου Γκρανάρια πρὸ τῆς 20ῆς Ἀπριλίου, ἦσαν δύο κεχωρισμέναι. Προσφορὰ τῆς 15 Ἀπριλίου εἰς ἐλεύθερον συνάλλαγμα πρὸς 55 δολλάρια, ἀφορῶσα 50.000 τόννων σίτου, τὴν ὁποίαν ἐπιμένει νὰ ἀγνοῇ ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ καὶ προσφορὰ τῆς 20ῆς Ἀπριλίου, ἡ ὁποία ἀφορᾷ 30.000 τόννων διὰ τοῦ Ἑλληνογαλλικοῦ κλῆριγκ. Ἔδωσα τὴν ἀπάντησιν εἰς τὸν κ. ὑπουργόν, ὅταν διακόπτων με, προχθές, ἔλεγε τὰ ἴδια πράγματα. Ἀπόδειξις περαιτέρω περιτράνως περὶ τοῦ πόσον ἔχει ἄδικον, εἶναι τὸ ἔγγραφον, τοῦ ὑπουργείου Ἐμπορίου τῆς 21 Ἀπριλίου διὰ τοῦ ὁποίου, ἀπαντῶν εἰς τὴν προσφορὰν τῆς Γκρανάρια, δὲν ἀντιτάσσει αὐτὰ τὰ προτεινόμενα ὑπὸ τοῦ ὑπουργοῦ Συντονισμοῦ ἀπαράδεκτα ἢ ἀνυπέρβλητα ἐμπόδια ἐκ τοῦ Ἑλληνογαλλικοῦ Κλῆριγκ, ἀλλὰ ἀντιθέτως, ἀναγνωρίζων τὸ Ὑπουργεῖον ὡς λίαν ἐνδιαφέρουσαν τὴν προσφορὰν καὶ τιμὴν τῶν 55 δολλαρίων τοῦ οἴκου Γκρανάρια, ζητεῖ ἁπλῶς νὰ μάθῃ ποία εἶναι ἡ ἐπιθυμητὴ ποιότης του, ἐν σχέσει μὲ τὸν πρὸς πώλησιν ἑλληνικὸν σῖτον. Καὶ ἐνῷ τὴν 21ην Ἀπριλίου ἀπηύθυνε τὸ ἔγγραφον αὐτὸ διὰ νὰ ἐξακριβώσῃ τὴν προτίμησιν ὡς πρὸς τὴν ποιότητα τοῦ οἴκου Γρανάρια, τὴν 22αν Ἀπριλίου καὶ ἐντὸς ὀλίγων ὡρῶν, σπεύδει νὰ ἀποδεχθῇ τὴν προσφορὰν τοῦ οἴκου Μποῦγκε τῶν 45 δολλαρίων δι’ ὁλόκληρον τὴν ποσότητα τῶν 150.000 τόννων. Σημειωτέον, ὅτι ἡ προσφορὰ τῆς Μποῦγκε κατὰ 10 δολλάρια κατωτέρα, εἶχε γίνει μόλις τὴν 20 Ἀπριλίου καὶ ἐντὸς 24 ὡρῶν, κατ’ οὐσίαν, ὑποστηρίζεται, ὅτι εἶχον λάβει χώραν αἱ 10 συνεδριάσεις τῆς Οἰκονομικῆς ἐξ ὑπουργῶν Ἐπιτροπῆς διὰ νὰ ἀνακοινωθῇ τὴν 22 Ἀπριλίου ὅτι εἶχε γίνει ἀποδεκτὴ ἡ προσφορὰ τῶν 150.000 τόννων, ἐνῷ ὑποτίθεται, ὅτι ἀνεμένετο ἡ ἀπάντησις τοῦ οἴκου Γκρανάρια περὶ τῆς ἐπιθυμητῆς παρ’ αὐτοῦ ποιότητος τοῦ σίτου.

§19Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Κύριε Πρόεδρε, ἀνέφερον καὶ χθές, ὅτι ὁ Ἐμπορικὸς σύμβουλος τῆς Γαλλικῆς Πρεσβείας εἶχε λάβει τηλεγράφημα, ἀπὸ τὸ ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν Ὑποθέσεων τῆς Γαλλίας μὲ ἡμερομηνίαν 28 Φεβρουαρίου, τὸ ὁποῖον τηλεγράφημα παρεδόθη εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορίου. Τὸ περιεχόμενον τοῦ τηλεγραφήματος αὐτοῦ, τὸ ἀνέγνωσα χθές, ἀλλὰ θὰ τὸ ἐπαναλάβω καὶ σήμερον. Ὁ Ἐμπορικὸς αὐτὸς σύμβουλος, λαμβάνει τὰς ἑξῆς ὁδηγίας ἀπὸ τὴν Κυβέρνησίν του.: «........ (Ἀναγινώσκει) ........ Εἰσαγωγὴ σίτου οἱασδήποτε προελεύσεως, δὲν θὰ ἐξουσιοδοτηθοῦν, εἰ μὴ μόνον ὡς καὶ μέχρι σήμερον, ἐντὸς τοῦ πλαισίου ἀμοιβαίων ἀνταλλαγῶν ἢ διμερῶν συμφώνων». Καὶ μοῦ λέγετε, τώρα, ὅτι ἦτο δυνατόν, μία Ἑταιρεία νὰ ἀλλάξῃ τὰς ἐπισήμους ὁδηγίας τῆς Γαλλικῆς Κυβερνήσεως! Καὶ διατί, ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, εἰς τὴν προσφορὰν τῆς 20ῆς τοῦ μηνός, ἡ Γκρανάρια ἀποσαφηνίζει καὶ λέγει «Ἑλληνογαλλικὸν Κλῆριγκ;». Διατὶ ὁ ἄλλος, δὲν τὸν ἐνθυμοῦμαι, ὁ Μαραβελάκης, ἐπέμενε, ὅτι μόνον μὲ ἀνταλλαγὴν κεφαλαιουχικῶν ἀγαθῶν ἦτο δυνατὸν νὰ γίνῃ ἡ ἀγορά; Διατὶ ὁ Γάλλος Πρέσβυς, ἐπισήμως ἐδήλωσεν πρὸς τὸν Ἀντιπρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι μόνον μὲ κεφαλαιουχικὰ ἀγαθὰ δύναται νὰ γίνῃ ἀνταλλαγὴ σίτου; Καὶ ἔρχεσθε καὶ βασίζεσθε εἰς μίαν ἐπιστολὴν ἀνεύθυνον καὶ ἄνευ ἐγγυητικῆς ἐπιστολῆς, μιᾶς ἰδιωτικῆς ἐπιχειρήσεως καὶ δὲν λαμβάνετε ὑπ’ ὄψιν αὐτὰ τὰ ἐπίσημα στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα ἀνέφερε καὶ χθὲς καὶ σήμερον!! Εἶναι σοβαρὰ πράγματα αὐτά;

§20Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφ. Ἐμπορίου). Εἰς ἀπάντησιν τῶν ὅσων ὑπεστήριξεν ὁ κ. Ἀλλαμανῆς κατὰ τὰς προηγηθείσας συνεδριάσεις, ἔχω εἴπει τὰ ἑξῆς: Τὴν 21ην Ἀπριλίου καθ’ ἣν βάσει κυρίως τῆς προσφορᾶς τῆς 15ης Ἀπριλίου ἐ.ἔ. ἀποδεχόμεθα τὴν προσφοράν του (ἔγγραφόν μας ὑπ’ ἀριθ. 151028)21)4)59) καὶ ἐκλήθη ὁ Οἶκος Γκρανάρια νὰ ὁρίσῃ τὸ εἶδος καὶ τὴν ποιότητα σίτου πρὸς ἣν ἀνεφέρετο ἡ προσφερθεῖσα ὑπ’ αὐτοῦ τιμὴ τῶν 55)56 δολλαρίων διὰ νὰ τὸν ἀνεύρωμεν καὶ τὸν παραδώσωμεν κατὰ τὴν προσφοράν του. Ὁ οἶκος Γκρανάρια, ὄχι μόνον δὲν ἀπήντησε μέχρι τῆς 29 Ἀπριλίου, ἀλλὰ ὑπέβαλε καὶ νεωτέραν ἀπὸ 28)4 προσφοράν του ἐν ᾗ ἀφοῦ ἐμείωσε τὴν τιμὴν τῆς 15)4)59, κατὰ 10 σχεδὸν δολλάρια, ὥρισε καὶ τὴν ποιότητα τοῦ σίτου ὡς ἡ πωληθεῖσα εἰς τὴν Μποῦγκε τοιαύτη, ἤτοι Εἰδ. βάρος 77 χιλ. κατὰ ἑκατόλιτρον καὶ ἕως 3% ξέναι ὗλαι καὶ τιμὴ πλέον 16.10.0 λίρας Ἀγγλίας κατὰ τόννον FOB. Αὐτὴ βεβαίως εἶναι ὑπὸ ἔποψιν προσδιορισμοῦ τιμῆς καὶ ἀγοραζομένου εἴδους καὶ ποιότητος συγκεκριμένη προσφορὰ πλὴν καὶ αὐτὴ περιεῖχε κυμαινόμενον ποσὸν ἀγορασθησομένου προϊόντος 20–50. 000 τόννους σίτου καὶ συνεπῶς καὶ εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο δὲν ἦτο θετική, ἦτο ἀόριστος. Διατὶ δὲν προεκρίθη τὸ ἔχω ἤδη ἐξηγήσει. Αὐτὴ εἶναι ὠμὴ καὶ γυμνὴ ἡ ἀλήθεια, ἡ προκύπτουσα ἐκ τῶν κειμένων τῶν ὑπ’ ὄψιν σας ἐγγράφων καὶ ὄχι ὅσα ἐξεθέσατε κατὰ τὸ παρελθὸν καὶ σήμερον, παραγνωρίζοντες τὰ ἔγγραφα καὶ τὸ κείμενον τούτων, ὅσον καὶ τὴν προκύπτουσαν ἐξ αὐτῶν ἀληθῆ καὶ πραγματικὴν κατάστασιν ὅτι δηλαδὴ ὁ οἶκος Γκρανάρια δὲν ὑπῆρξε τίποτε ἄλλο μέχρι τῆς 29)4)59 εἰς τὴν συγκεκριμένην βεβαίως περίπτωσιν παρὰ ἕνας καιροσκόπος. Μόνον σπέκουλα ἔκανε.

§21Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ὁ κ. ὑφυπουργὸς Ἐμπορίου, ἀντικρούει οὐσιαστικῶς τὴν ἄποψιν τοῦ συναδέλφου του ἐπὶ τοῦ Συντονισμοῦ, ἀνομολογῶν, ὅτι πράγματι τὴν 21 Ἀπριλίου δὲν προέβαλεν ἀντίρρησιν εἰς τὴν προσφορὰν τοῦ οἴκου Γκρανάρια οὐδὲ ἐθεώρησεν ἀδύνατον τὴν ἐκπλήρωσιν τῆς προσφορᾶς αὐτῆς λόγῳ τῆς παρεμβολῆς τοῦ Ἑλληνογαλλικοῦ κλῆριγκ διότι ἁπλούστατα τοῦ οἴκου Γκρανάρια ἡ προσφορὰ τῆς 15 Ἀπριλίου ἦτο εἰς ἐλεύθερον συνάλλαγμα ἄνευ μνείας Ἑλληνογαλλικοῦ κλῆριγκ. Κατὰ συνέπειαν, ἦτο προσφορὰ ὑπὸ τὰς αὐτὰς συνθήκας γενομένη μὲ τιμὴν 55 δολλαρίων μὲ τὴν προσφορὰν πρὸς 45 δολλάρια κατὰ τόννον τοῦ οἴκου Μποῦγκε. Ἀργότερα —τὴν 20 Ἀπριλίου— ὑπεβλήθη τοῦ οἴκου Μποῦγκε ἡ προσφορὰ ἡ ὁποία μὲ οὐδεμίαν ἐγγυητικὴν ἐπιστολὴν συνωδεύετο. Ἡ διαφορὰ μεταξὺ τῶν δύο προσφορῶν ἦτο ἡ διαφορὰ 10 δολλαρίων κατὰ τόννον καὶ τὸ σύνολον τῆς ποσότητος 1.500.000 δολλαρίων. Ἐρωτῶ τὸν κ. ὑφυπουργὸν τοῦ Ἐμπορίου, ὅτι ἐφόσον τὴν 21 Ἀπριλίου ζητεῖ νὰ διευκρινίσῃ, δι’ ἐγγράφου τῆς ἀνωτέρω ἡμερομηνίας τὴν ποιότητα τοῦ σίτου διὰ τὴν ὁποίαν ἐνδιεφέρετο ὁ οἶκος Γκρανάρια, πῶς σπεύδει τὴν πρωΐαν τῆς ἑπομένης νὰ ἀπευθυνθῇ πρὸς τὸν οἶκον Μποῦγκε, καὶ νὰ πωλήσῃ ὁλόκληρον τὴν ποσότητα τῶν 150.000 τόννων; Τί ἀπάντησιν πλέον νὰ δώσῃ ὁ οἶκος Γκρανάρια μετὰ τὴν 22 Ἀπριλίου, ἐφ’ ὅσον ἀπὸ τῆς ἡμέρας ἐκείνης εἶχεν ἐπέλθη πλήρης νομικὴ δέσμευσις μὲ τὸν οἶκον Μποῦγκε; Ὁ οἶκος Γκρανάρια ἐπανέρχεται τὴν 28 Ἀπριλίου διὰ τὸ ποσὸν τὸ ὁποῖον ἦτο πιθανῶς διατεθειμένη νὰ διαθέσῃ ἡ Κυβέρνησις πέραν τῶν 150.000 τόννων. Τὴν προσφορὰν τῆς 28 Ἀπριλίου τὴν κρατεῖ ἄνευ ἀπαντήσεως ὁ κ. ὑφυπουργὸς μέχρι τῆς 14 Μαΐου —προσφορὰν εἰς ἐλεύθερον συνάλλαγμα— μὲ τιμὴν 10 Λ.Α. καὶ 10 σελλινίων, ὡς ἐὰν ἐγνώριζεν, ὅτι μετὰ 17 ἡμέρας θὰ ἐπεβάλλετο προσφορὰ τῆς Μποῦγκε μὲ ἀνταλλαγὴν ζακχάρεως καὶ ὄχι μὲ ἐλεύθερον συνάλλαγμα, τὴν ὁποίαν σπεύδει νὰ τὴν ἀποδεχθῇ τὴν ἑπομένην πρωΐαν 15ην Μαΐου. Καὶ ταῦτα πράττει ἐνῷ ἐπὶ 17 ἡμέρας κρατεῖ ὑπὸ σκέψιν τὴν προσφορὰν τοῦ οἴκου Γκρανάρια, ἡ ὁποία ἦτο σύμφωνος πρὸς τὴν γραμμὴν τῆς Κυβερνήσεως, δηλαδὴ ἦτο προσφορὰ εἰς ἐλεύθερον συνάλλαγμα καὶ μὲ τιμὴν ἀνωτέραν ἐκείνης εἰς ἣν ἐπωλήθησαν εἰς ἐλεύθερον συνάλλαγμα οἱ 100.000 τόννοι εἰς τὸν οἶκον Μποῦγκε.

§22Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Πρόεδρος Κυβερνήσεως). Διὰ νὰ μὴ διεξάγεται καθ’ ὃν τρόπον διεξάγεται ἡ συζήτησις, θὰ ἦτο προτιμότερον νὰ τελειώσῃ ὁ ἀγορεύων κ. συνάδελφος νὰ ἀπαντήσῃ ὁ κ. ὑπουργὸς ἐναντίον τοῦ ὁποίου διατυποῦνται αἱ κατηγορίαι καὶ ἀφοῦ ἡ Βουλὴ θεωρήσει περαιωθεῖσαν τὴν συζήτησιν νὰ πᾶμε εἰς τὴν ψηφοφορίαν.

§23Η. ΗΛΙΟΥ. Ἀκριβῶς, αὐτὸ ἤθελα νὰ εἴπω, ὅτι ἡ προφορὰ τῆς 15ης Ἀπριλίου τοῦ οἴκου Γκρανάρια, ἦτο εἰς ἐλεύθερον συνάλλαγμα καὶ σήμερον ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ λέγει ὅτι δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ δώσῃ πίστιν εἰς ἕνα ἁπλοῦν χαρτὶ μιᾶς ἑταιρείας, ἀλλὰ τὸ χαρτὶ αὐτὸ τὸ ἁπλοῦν, συνωδεύετο ἀπὸ μίαν ἐγγυητικὴν Ἐπιστολὴν ἑνὸς ἑκατομμυρίου δολλαρίων. Πρῶτον, δέ, εἶναι δυνατόν, νὰ λεχθῇ, ὅτι ὁ σῖτος αὐτὸς δὲν θὰ εἰσήγετο εἰς τὴν Γαλλίαν. Μήπως τὸ ἴδιον δὲν ἐγένετο καὶ μὲ τὴν Μποῦγκε; Ὁ σῖτος τὸν ὁποῖον ἠγόρασεν προωρίζετο διὰ τὴν Ἀγγλίαν καὶ εὑρέθη πωλούμενος εἰς τὰς Βαλτικὰς χώρας. Δεύτερον ἐν πάσῃ περιπτώσει, τὸ ὁποῖον καθιστᾷ συμφέρουσαν τὴν προσφοράν, ἦτο ὅτι ἡ προσφορὰ τοῦ οἴκου Γκρανάρια συνωδεύετο μὲ ἐγγυητικὴν ἐπιστολὴν ἑνὸς ἑκατομμυρίου δολλαρίων. Ἂς ἐδέχετο τὴν ἐγγύησιν αὐτὴν καὶ ἐὰν ἡ Ἑταιρεία δὲν ἠδύνατο νὰ ἐκπληρώσῃ τοὺς ὅρους αὐτούς, ἡ ἐγγύησις θὰ ἐξέπιπτεν ὑπὲρ τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου καὶ ἡ ζημία τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου θὰ ἐμειοῦτο ἢ θὰ ἐκαλύπτετο ἐν μέρει καὶ πάντως δὲν θὰ ἦτο λύσις χειροτέρα τῆς λύσεως Μποῦγκε. Οὐδαμῶς, ὅμως ὁ ἁρμόδιος ὑπουργὸς ἀπέκρουσεν τὴν προσφορὰ ἐπειδὴ ἦτο εἰς ἐλεύθερον συνάλλαγμα, τὴν ἀπέκρουσεν μὲ τὴν δικαιολογίαν, πέστε μας τὴν ποιότητα τοῦ σίτου ποὺ θέλετε, ἐνῷ θὰ ἠδύνατο εἰς τὴν προσφορὰν τῶν 56 δολλαρίων κατὰ τόννον εἰς ἐλεύθερον συνάλλαγμα νὰ εἴπῃ, ὅτι ὁ σῖτος μας αὐτὸς εἶναι τόσης περιεκτικότητος, ἔχει τόσας ξένας ὕλας, ὅπως ἐγένετο καὶ εἰς τὰς προτάσεις τῆς Μποῦγκε. Δὲν θέλω νὰ μνημονεύσω τὰς ἄλλας προηγηθείσας προσφοράς, Μαραβελάκη, ΑΣΕΟ, Διαμαντούρα καὶ Ἀδελφῶν Ἀσκητοπούλου. Δὲν θέλω νὰ ἐπαναλάβω ἐκείνην τὴν χαρακτηριστικὴν φράσιν τῆς προσφορᾶς Μαραβελάκη καταλήγουσα, ὅτι ἄνευ Μποῦγκε τίποτε δὲν γίνεται καὶ προσθέτουσα εἰς τὴν προσφορὰν ὅτι ἐπὶ τέλους, ἡμεῖς ἐξηγήθημεν μὲ τὴν Μποῦγκε καὶ ἐὰν καταλήξωμεν εἰς συμφωνίαν μὲ τὴν Μποῦγκε θὰ πραγματοποιηθῇ. Γνωρίζετε, κύριοι συνάδελφοι, τί ἐκφράζει μία τοιαύτη πρότασις. Δὲν θέλω νὰ εἴπω τίποτε ἄλλο, ὅτι ἐν κρυπτῷ καὶ παραβύστῳ καὶ μὲ ἀπληροφόρητον τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν προέβη ἡ Κυβέρνησις εἰς τὴν πώλησιν, τὴν ὁποίαν ἐπληροφορήθησαν οἱ Ἕλληνες ἀπὸ τοὺς «Τάϊμς» τοῦ Λονδίνου. Θὰ περιορισθῶ μόνον νὰ εἴπω, ὅτι ἄνευ διαγωνισμοῦ, ἄνευ ἀνταγωνισμοῦ χέρι μὲ χέρι ἔδωσε τὴν εὐκαιρίαν εἰς μίαν ἑταιρείαν νὰ πραγματοποιήσῃ κέρδος 1½ ἑκατομμ. δολλαρίων καὶ αὐτὸ ἐζημίωσε μὲ αὐτὸ τὸ ποσὸν τὸ Δημόσιον. Ἡ πρᾶξις αὐτὴ ἐγένετο ἐκ προθέσεως παρὰ τοῦ κ. ὑφυπουργοῦ τοῦ Ἐμπορίου μὴ δυναμένου νὰ ἰσχυρισθῇ οὔτε ἄγνοιαν, οὔτε ἀμέλειαν, ἀφοῦ καὶ αἱ ὑπηρεσίαι του τοῦ ὑπέδειξαν τί ἔπρεπε νὰ γίνῃ καὶ ἐπὶ πλέον ἀφοῦ αἱ ἐπίμονοι προσφοραὶ ὑπὸ διαφόρων ἄλλων οἴκων παρεμερίζοντο ὑπὸ διάφορα προσχήματα μὲ τὸν σκοπὸν ὅπως παραμείνῃ ὁ σῖτος ὁ Ἑλληνικὸς εἰς τὴν διάθεσιν τῆς Μποῦγκε καὶ ὑπὸ τοὺς ὅρους τοὺς ὁποίους ἀπὸ τοῦ Φεβρουαρίου διετύπωσεν ἡ Μποῦγκε. Ὅλα αὐτὰ ἀναμφισβητήτως, συγκεντρώνουν τὸ ἀδίκημα τῆς ἐκ προθέσεως ἐπελεύσεως ζημίας εἰς τὸν Δημόσιον πλοῦτον καὶ προτείνομεν τὴν παραπομπὴν τοῦ κ. ὑφυπουργοῦ τοῦ Ἐμπορίου εἰς τὸ Εἰδικὸν Δικαστήριον τοῦ ἄρθρου 80 τοῦ Συντάγματος μὲ τὴν πεποίθησιν, ὅτι μόνον ὅταν λογοδοτοῦν διὰ τὰς πράξεις των, ὄχι μόνον οἱ μικροὶ καὶ οἱ ταπεινοὶ καὶ ὄχι μόνον διὰ τὰς μικρὰς καὶ εὐτελεῖς πράξεις, ἀλλὰ καὶ οἱ κρατοῦντες καὶ οἱ ἰσχυροὶ καὶ οἱ ἐν τῇ ἐξουσίᾳ εὑρισκόμενοι, ὅταν προκαλοῦν ζημίας τεραστίας μέσα εἰς τὸν κύκλον τοῦ σίτου μέσα εἰς τὸν κύκλον τοῦ ψωμιοῦ τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ δημιουργοῦν ποινικὰς εὐθύνας, θὰ πρέπει νὰ εὑρίσκουν τὸν δρόμον τοῦ καθαρμοῦ. Μόνον μία κοινωνία, ἥτις ἔχει τὴν δύναμιν τοῦ αὐτοκαθαρμοῦ, ἔχει καὶ τὴν δύναμιν ἐπιβιώσεως. (Χειροκροτήματα).

§24Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργὸς Ἐμπορίου). Κύριοι βουλευταί, θὰ ἠδυνάμην νὰ ἐπικαλεσθῶ τὸ ἐπιχείρημα, ὅτι κατὰ τὴν κειμένην νομοθεσίαν περὶ εὐθύνης ὑπουργῶν ἀπαιτεῖται ὕπαρξις προθέσεως διὰ τὴν πρόκλησιν ζημίας τοῦ Δημοσίου, ὁπότε μόνον δικαιολογεῖται ἡ ὑποβολὴ τοιούτων προτάσεων. Ἐν τούτοις, δὲν θὰ τὸ ἐπικαλεσθῶ, παρὰ τὸ γεγονός, ὅτι, ὅπως ἀποδεικνύεται ἀπὸ τὰ στοιχεῖα τοῦ κατατεθέντος φακέλλου καὶ τῶν μακρῶν συζητήσεων, αἵτινες ἐγένοντο ἐνώπιον τοῦ Σώματος, καὶ πρὸ ὀλίγου ἀκόμη, μεταξὺ τῶν κ. κ. Πρωτοπαπαδάκη, Ἀλλαμανῆ, Ἡλιοῦ καὶ ἐμοῦ, ὑπῆρξεν ἐνδιαφέρον διὰ τὴν συμμετοχὴν εἰς τὴν ἀγορὰν τοῦ πωληθέντος σίτου παρὰ ἱκανοῦ ἀριθμοῦ οἴκων τοῦ ἐξωτερικοῦ καὶ τοῦ ἐσωτερικοῦ, εἴχομεν δηλαδή, ἐν τοῖς πράγμασιν ἄτυπον καὶ ἀνεπίσημον διαγωνισμὸν μὲ ὑπεροχὴν εἰς πᾶσαν περίπτωσιν τῆς προσφορᾶς Μποῦγκε καὶ τὸ γεγονὸς ἀκόμη, ὅτι διὰ τῆς γνωμοδοτήσεως, ἣν ἔχω προκαλέσει, τῆς ἁρμοδίας τοῦ Νομ. Διατάγματος 2545)53 ἐπὶ τούτῳ Ἐπιτροπῆς ἀποτιμήσεως, ἡ ὁποία ἔχει προβῆ ὄχι μόνον εἰς τὴν ἀποτίμησιν τῆς ἀξίας καὶ τῆς κατωτερότητος, ἐν σχέσει πρὸς τὸν Χάρντ Βίντερ Νο 2 τοῦ ἐξακτέου ἑλληνικοῦ σίτου, ἀλλὰ καὶ ἔχει κρίνει συμφέρουσαν τὴν δοθεῖσαν τιμήν, εἰς τὴν ὁποίαν τελικῶς ἐπωλήθη ὁ ἑλληνικὸς σῖτος. Δὲν ἐπικαλοῦμαι καὶ δὲν ἀναπτύσσω τὸ τυπικὸν αὐτὸ ἐπιχείρημα, τὸ ὁποῖον μόνον θὰ ἤρκει διὰ νὰ ἀπορριφθῇ ἡ ὑποβληθεῖσα πρότασις, διότι ἡ οὐσία τῆς διαχειρίσεως τοῦ συνόλου τοῦ θέματος, εἶναι τοιαύτη, ὥστε νὰ μὴ ἔχῃ ἀνάγκην τυπικῶν ἐπιχειρημάτων διὰ νὰ ἀποκρουσθῇ ἡ ὑποβληθεῖσα πρότασις. Μοῦ ἔκαμε τὴν τιμήν, ὁ κ. Ἠλιοῦ, νὰ μὲ διακρίνῃ ὡς πρόσωπον ἀπὸ τὸν πολιτικόν. Νὰ διακρίνῃ τὴν ἔλλειψιν μὲν προσωπικῆς μου εὐθύνης, τὴν ὕπαρξιν ὅμως πολιτικῆς. Ὁμολογῶ, ὅτι δὲν μοῦ εἶναι δυνατὸν νὰ ἀντιληφθῶ αὐτοῦ τοῦ εἴδους τὴν διάκρισιν. Νὰ διακρίνω τὴν δυσυπόστατον αὐτὴν προσωπικότητα. Πιθανόν, ὁ κ. Ἠλιοῦ, περισσότερον εἰδικευμένος καὶ περισσότερον μύστης αὐτοῦ τοῦ εἴδους τοῦ δυσυποστάτου, νὰ τὴν τοποθετῇ ἴσως καὶ νὰ τὴν ἀναλύῃ. Ἐγὼ πάντως, εὑρίσκομαι εἰς ἀδυναμίαν νὰ τὴν ἀντιληφθῶ. Εἶναι πράγματι, κύριοι βουλευταί, ἀνιαρὸν καὶ δι’ ὑμᾶς ὡς ἀκροατὰς καὶ δι’ ἐμέ, ὡς ἀγορητήν, νὰ ἐπανέλθω ἐπὶ ὅλων ἐκείνων τὰ ὁποῖα ἐπὶ 4 ἡμέρας ἐτονίσθησαν εἰς τὴν αἴθουσαν ταύτην καὶ ἐν τούτοις, παρὰ τὴν κατασυντριβὴν τῶν ἐπιχειρημάτων, ἐμφανίζονται καὶ πάλιν οἱ ἐπερωτῶντες, παραμένοντες εἰς ἃς θέσεις εἶχον ἀρχικῶς ὑποστηρίξει καὶ νὰ παρουσιάζωνται μὲ τὰς αὐτὰς ἐντυπώσεις, τὰς ὁποίας ἐξ ἀρχῆς ἐνεφάνισαν δι’ ἄλλους, ὡς γνωστόν, λόγους, τοῦ τονισμοῦ τοὐτέστιν τοῦ θέματος ὑπὸ τύπον καὶ μορφὴν ἀλλοίαν ἀπὸ ἐκείνην τὴν ὁποίαν πράγματι ἔχει καὶ ἡ ὁποία δὲν εἶναι ἄλλη ἀπὸ τὴν προσπάθειαν διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν συμφερόντων τῆς οἰκονομίας καὶ τῶν ἀγαθῶν ἀποτελεσμάτων τῆς ἐξαγωγῆς τῶν 170.000 τόννων σίτου ἐπὶ τοῦ ὑφισταμένου ἀδιεξόδου ἐκ τῆς ἀναμενομένης νέας ἐσοδείας καὶ τῶν ἐκ ταύτης ἀποθηκευτικῶν ἀναγκῶν. Ἐν τούτοις, ἐπειδὴ καὶ ἀπόψε ἐπέχει ὑπὸ τύπον συγκεντρωτικὸν ἡ ἐπανάληψις ὅλων αὐτῶν τῶν ὅσων ἐλέχθησαν, θὰ κάμω μίαν περίληψιν τῶν οὐσιωδεστέρων καὶ κατὰ τὰ ὑπόλοιπα, ἀναφέρομαι εἰς τὰ ὅσα ἐκ τῶν πρακτικῶν προκύπτουν, ὅτι ὑπεστήριξα κατὰ τὰς προηγουμένας συζητήσεις καὶ δι’ ὧν κατερρίφθη ἢ μᾶλλον συνετρίβη τὸ σύνολον τῆς τῶν δῆθεν στοιχείων καὶ τῆς ἐπιχειρηματολογίας τῶν ἀντιθέτως φρονούντων. Τὸ ἐπιχείρημα τῆς προσφορᾶς Μαραβελάκη, τὸ ὁποῖον καὶ εἰς παρελθοῦσαν συνεδρίασιν ἀνέφερεν ὁ κ. Ἠλιοῦ καὶ ἐπανέλαβεν ἀπόψε, ὅτι δηλαδή, χωρὶς τὴν Μποῦγκε δὲν ἐγίνετο τίποτε, τοῦ ἀπέδειξα προχθές, τὸ ἐπαναλαμβάνω καὶ ἀπόψε, ὅτι εἶναι ἐπιχείρημα ἀντίστροφον. Διότι, παρὰ τὴν πρότασιν καὶ παρὰ τὴν προσφορὰν τοῦ κ. Μαραβελάκη, νὰ δώσῃ εἰς ἀνταλλαγὴν κεφαλαιουχικὰ ἀγαθὰ καὶ μέσῳ τῆς Μποῦγκε, ὅπως λέγει ἀκόμη, αὐτὴν τὴν πρότασιν ἡμεῖς τὴν ἀπερρίψαμεν καὶ ἐμείναμεν εἰς τὴν πώλησιν εἰς τιμὰς ἐλευθέρου συναλλάγματος. Ποῦ συνεπῶς στηρίζεται, ὅταν λέγῃ, ὅτι ἐγένετο πρὸς ἐξυπηρέτησιν καὶ μόνον τῆς Μποῦγκε; Ἀπόψε, προσετέθη, ὡς εἶπον, ἕνα νεώτερον στοιχεῖον. Τὸ νεώτερον αὐτὸ στοιχεῖον, ἀποδεικνύει μὲ ποίαν προχειρότητα ἠρεύνησε τὰ στοιχεῖα τοῦ φακέλλου ἢ ἀντιθέτως, κατὰ ποῖον τρόπον διάφορον τοῦ ἀληθοῦς καὶ πραγματικοῦ ἐμφανίζει τὰ στοιχεῖα αὐτά. Ὡμίλησε περὶ κερδῶν ἐκ τῆς εἰσαγωγῆς καφέ. Ἐν τούτοις, ἀπὸ ὅλα τὰ ἔγγραφα καὶ ἀπὸ τὴν ἐδῶ συζήτησιν, ἐβεβαιώθη, ὅτι ἡ εἰσαγωγὴ τοῦ καφὲ εἰς τὴν χώραν μας δὲν ἐδεσμεύθη, ἀλλὰ ἀντιθέτως, παρέμεινεν ἡ εἰσαγωγή του διὰ τοὺς ἐνδιαφερομένους Ἕλληνας εἰσαγωγεῖς ἢ καὶ αὐτὸ τοῦτο τὸ Δημόσιον. Παρὰ τὴν ἀπαίτησιν εἰς τὴν ἀρχικὴν προσφορὰν τῆς Μποῦγκε, ὅπως τῆς δώσωμεν τὴν διαχείρισιν τῆς εἰσαχθησομένης ποσότητος καφέ—ἡ Κυβέρνησις τὸν ὅρον αὐτὸν τῆς προσφορᾶς δὲν τὸν ἀπεδέχθη καὶ δὲν τὸν ἱκανοποίησεν.

§25Η. ΗΛΙΟΥ. Ὀφείλω νὰ δηλώσω, ὅτι ἔχει δίκαιον ὁ κ. ὑπουργός, καὶ ὅτι ἐγὼ εὑρίσκομαι ἐν ἀδίκῳ, διότι πράγματι, ὁ καφὲς δὲν ἐπρόκειτο νὰ εἰσαχθῇ διὰ τῆς Μποῦγκε.

§26Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργὸς Ἐμπορίου). Καὶ εἰς ὅλα τὰ ἄλλα ἔχω δίκαιον, μὲ τὴν διαφοράν, ὅτι ἢ δὲν σᾶς ἐδόθη ἡ εὐκαιρία νὰ ἀσχοληθῆτε περισσότερον μὲ τὰ στοιχεῖα τοῦ φακέλλου ἤ, ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἡ θέσις τὴν ὁποίαν ἔχετε, εἶναι τοιαύτη, ὥστε νὰ μὴ σᾶς ἐπιτρέπῃ νὰ ἀναγνωρίσετε ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα κατ’ ἐπανάληψιν δι’ ἀτραντάχτων στοιχείων σᾶς ἀπέδειξα. Θὰ σᾶς ἀναγνώσω καὶ πάλιν κείμενα, καίτοι δὲν ἐλπίζω, ὅτι θὰ θελήσετε νὰ προσομολογήσητε ἐν τούτοις, δὲν θὰ δυνηθῆτε νὰ ἀρνηθῆτε ὡς ἀκριβῆ. Ἔρχομαι εἰς τὴν προσφορὰν τοῦ οἴκου Γκρανάρια τῆς 23ης Φεβρουαρίου 1959. Εἴπατε, κ. Ἠλιοῦ, ὅτι μὲ τὴν προσφορὰν αὐτὴν ὁ οἶκος Γκρανάρια προσεφέρετο νὰ δώσῃ ἐγγύησιν διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τῆς γενησομένης συμφωνίας. Λοιπόν, νὰ διαβάσωμεν τὴν προσφοράν, διὰ νὰ ἴδωμεν τί προτείνει: «...... (ἀναγινώσκει) ......». Ἔρχεται, δηλαδή, εἰς τὰς 23.2. 59 ὁ οἶκος καὶ προτείνει νὰ δώσῃ ὑπὸ τύπον ἐντόκου προκαταβολῆς 1.000.000 δολλάρια, μὲ ἀντίστοιχον ὅμως δέσμευσιν ἀναλόγου ἐμπορεύματος. Σεῖς, κ. Ἠλιοῦ, ὑπεστηρίξατε, ὅτι τὸ 1.000.000 δίδεται ὡς ἐγγύησις. Νομίζω, ὅτι ἡ ἀναμφισβήτητος ἐπιστημονική σας ἀξία δὲν ἐπέτρεπε τοιοῦτον λάθος καὶ πιστεύω, συνεπῶς, ὅτι θὰ θελήσητε, ὡς καλῆς πίστεως, νὰ ἀναγνωρίσητε ἔπειτα ἀπὸ τὴν ἀνάγνωσιν τοῦ κειμένου, ὅτι οὐδέποτε καὶ δι’ οὐδεμίαν περίπτωσιν ἡ Γκρανάρια προσέφερεν ἐγγυήσεις τινὰς διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τῆς παραμικρᾶς ἔστω προσφορᾶς. Πλεῖστοι τῶν ἀγορητῶν ἐπεκαλέσθησαν μέχρι τοῦδε τὴν ἀναίδειαν δῆθεν τοῦ οἴκου Μποῦγκε καὶ ὅπως ἐκ τῶν κειμένων κατεδείχθη, τοῦτο τὸ ἔπραξαν μόνον ἐκ τῆς ἀνάγκης νὰ ἐντυπωσιάσουν καὶ διότι ἐστεροῦντο ἑτέρων βασίμων ἐπιχειρημάτων. Ἐπειδὴ ἀπόψε μετετρέψατε τὴν ἐπὶ ἐνεχύρῳ ἔντοκον προκαταβολὴν εἰς ἐγγύησιν, σᾶς λέγω, ὅτι ἡ πρότασις τῆς 23.2.59 τῆς Γκρανάρια ὑπῆρξε κυνικὴ καὶ ἀχαρακτήριστος, διότι, πλὴν τῆς ἀοριστίας της, ἐνεῖχε καὶ τὴν διαδήλωσιν δυσπιστίας πρὸς τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος καὶ ζητοῦσε διὰ ταύτης, τὴν ἔντοκον προκαταβολήν, νὰ τῆς δεσμεύωμεν ἴσης ἀξίας ἐμπόρευμα, δηλαδὴ ἐνέχυρον.

§27Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Μοῦ ἐπιτρέπετε μίαν διακοπήν;

§28Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργὸς Ἐμπορίου). Δὲν ἔχω οὔτε τὴν πεῖραν, οὔτε τὴν ἱκανότητα τὴν ἰδικήν σας εἰς τὸν λόγον, διότι, ὡς γνωρίζετε, εἶμαι ἐκ τῶν νέων μελῶν τῆς παρούσης Βουλῆς. Δημόσιος ὑπάλληλος ἤμην μέχρι προχθὲς καὶ εἶναι φυσικόν, νὰ μὴ ἔχω συνηθίσει εἰς ἀγορεύσεις μακράς, οὔτε εἰς διαλογικὰς συζητήσεις αὐτῆς τῆς ἐκτάσεως. Ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτήν, θὰ παρακαλέσω νὰ μὴ ἔχω διακοπάς. Μετὰ τὴν ὁμιλίαν μου, εὐχαρίστως νὰ σᾶς ἀπαντήσω. Διὰ τῆς προτάσεώς της, δηλαδή, ἡ Γκρανάρια ἐζήτει νὰ χρησιμοποιηθῇ ὡς μεσίτης ἀφ’ ἑνὸς καὶ δανειστὴς ἐπὶ ἐνεχύρῳ ἀφ’ ἑτέρου, ἀφοῦ διὰ τὸ προτεινόμενον ὡς προκαταβολὴν ποσὸν τοῦ 1.000.000 δολλαρίων ἐζήτει τόκον. Ἐνεχυροδανειστὴς τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου ἤθελε νὰ γίνῃ. Αὐτὰς τὰς προτάσεις, σεῖς τὰς θεωρεῖτε ἱκανοποιητικάς, τὰς ἐπικαλεῖσθε καὶ προσπαθεῖτε νὰ θεμελιώσετε μὲ αὐτὰς τὴν ὑποβληθεῖσαν πρότασίν σας, ἐνῷ πρόκειται ἄνευ προηγουμένου, περὶ ἀναιδοῦς καὶ ἀνοήτου καὶ συνεπῶς, μὴ σοβαρᾶς ἐν τῇ οὐσίᾳ προτάσεως. Ἐκτός, ἐὰν ταῦτα ὅλα ὑμεῖς, κ. Ἠλιοῦ, τὰ θεωρῆτε ἐγγύησιν.

§29Η. ΗΛΙΟΥ. Εἶναι κάτι, πλέον τῆς ἐγγυήσεως.

§30Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Κύριε συνάδελφε, ἀπὸ τῆς ἀπόψεως τῆς ἰδικῆς μου πιστεύω, ὅτι δὲν πρέπει νὰ ὑπάρξῃ καμμία διακοπὴ εἰς τὴν ἀνάλυσιν τὴν ὁποίαν κάμνετε. Καὶ δι’ αὐτό, νομίζω, ὅτι δὲν πρέπει νὰ τοποθετῆτε, κατὰ τρόπον ἐρωτηματικόν, τὰ ζητήματα. Ἐκθέσατε τὰς ἀπόψεις σας. Ὅταν θέτετε ἐρωτηματικά, εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ σᾶς διακόψωμεν.

§31Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Πρόεδρος Κυβερνήσεως). Ὁ κ. συνάδελφος, ἔθεσεν ἐρώτημα εἰς τὸν κ. συνάδελφον, ὁ ὁποῖος διετύπωσε κατηγορίαν. Διεξάγεται μία συζήτησις, μεταξὺ τοῦ κ. ὑπουργοῦ καὶ τοῦ κ. Ἠλιοῦ, διότι εἶναι ἀνάγκη ὡρισμένα, τὰ ὁποῖα εἶπε, νὰ διευκρινισθοῦν. Ἀπόψε, ὁ κ. Ἠλιοῦ, ὑποστηρίζων τὴν πρότασίν του, ἔκαμε μίαν συνοπτικὴν ἐπανάληψιν τῶν κατηγοριῶν κατὰ τοῦ κ. ὑπουργοῦ καὶ εἶναι φυσικόν, ὅταν ἀπαντᾷ, νὰ διατυπώνῃ καὶ ὁ κ. ὑπουργὸς ἐρωτήματα.

§32Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι, ἐὰν θέλῃ ὁ κ. Χρυσανθόπουλος νὰ ἐξακολουθήσῃ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον τὴν συζήτησιν, ἂς τὴν ἐξακολουθήσῃ. Ἀλλά, ὁ κ. Ἠλιοῦ, συνοψίζων, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συνοψίζῃ ὅλων τὰς ἀπόψεις, διότι διεξήχθη εἰς τὴν Βουλὴν τριήμερος συζήτησις, εἰς τὴν ὁποίαν ἔλαβον μέρος πολλοὶ ὁμιληταὶ καὶ δὲν δύναται τὸ σύνολον αὐτῆς τῆς συζητήσεως νὰ τεμαχισθῇ. Πρὸ ὀλίγου, ὁ κ. ὑπουργός, διέκοψε τὸν κ. ὑπουργὸν καὶ ἠναγκάσθη νὰ ἀπαντήσῃ ὁ κ. Ἀλλαμανῆς. Ἡ συζήτησις εἶναι ἓν ἑνιαῖον σύνολον. Καὶ ὅλοι θὰ ἠδύναντο νὰ ἀπαντήσουν εἰς τὰ ἐρωτηματικά, τὰ ὁποῖα θέτει ὁ κ. ὑπουργός.

§33Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργὸς Ἐμπορίου). Ἔρχομαι εἰς τὸ ἕτερον νεώτερον στοιχεῖον, τὸ ὁποῖον ἐπεκαλέσθη ὡς νεώτερον ὁ κ. Ἠλιοῦ, ἀφοῦ τοῦ ἐπαναλαμβάνω, ὅτι τὸ ἐνέχυρον εἶναι σύμβασις δανείου καὶ ὄχι ἐγγύησις, ὡς λέγει. Καίτοι, ἀπὸ τὰ ὑπάρχοντα εἰς τὸ φάκελλον ἔγγραφα, αὐτὸ τὸ στοιχεῖον κἄθε ἄλλο παρὰ νεώτερον εἶναι. Πρόκειται διὰ τὴν ποσότητα τῶν 50.000 τόννων, τὴν πωληθεῖσαν εἰς τὴν Βραζιλίαν. Εἶπεν, ὁ κ. Ἠλιοῦ, ὅτι ἡ σύμβασις μὲ τὴν Βραζιλίαν, ἐκλείσθη εἰς τὰς 4 Μαΐου.

§34Η. ΗΛΙΟΥ. Ἐγὼ εἶπα εἰς τὰς 9, ὅτι ἐκλείσθη ἡ σύμβασις, ἀλλ’ ὅτι προηγήθη ἐπιστολὴ ἀπὸ 5 Μαΐου, ἡ ὁποία ἐσταθεροποίει καὶ ὁλοκλήρωνε δι’ ἐπιστολῆς τὴν σύμβασιν, πρὶν ὑπογραφῇ ἡ σύμβασις—ἀλλὰ 7 ἡμέρας ἐνωρίτερον, εἶχε γίνει ἡ ναύλωσις, εἰς τὰς 28 Ἀπριλίου.

§35Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργὸς Ἐμπορίου). Λαμβάνετε ὑπ’ ὄψιν σας διὰ νὰ τὸ εἴπητε αὐτό, κ. Ἠλιοῦ, τὴν ἀναφορὰν τῆς Μποῦγκε τῆς 5.5.59, εἰς τὴν ὁποίαν μᾶς ἀναφέρει τὸ τηλεγράφημα, τὸ ὁποῖον ἡ Τράπεζα τῆς Βραζιλίας ἔστειλεν εἰς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος;

§36Η. ΗΛΙΟΥ. Μάλιστα, εἰς τὰς 5 Μαΐου.

§37Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργὸς Ἐμπορίου). Καί, περαιτέρω, ὅτι εἰς τὰς 28 Ἀπριλίου εἶχε γίνει ἡ ναύλωσις. Ὅπως βλέπετε καὶ ἀπὸ τὴν ἀναφορὰν ἀκόμη τῆς Μποῦγκε, τὴν ὁποίαν σεῖς ἐπικαλεῖσθε, προκύπτει, ὅτι αὕτη ὑποβάλλεται ἐν συνεχείᾳ τῆς ἀπὸ 28 Ἀπριλίου ἐπιστολῆς τῆς Κρατικῆς Τραπέζης τῆς Βραζιλίας. Ἡ Τράπεζα αὕτη, τηλεγραφεῖ πρὸς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος, ὡς ἀκολούθως: «Εὐχαρίστως, πληροφοροῦμεν κλπ.». Καὶ ἔρχεται περαιτέρω καὶ ἀναφέρει τὴν συνέχειαν τῆς ἐκτελέσεως τῆς συμβάσεως. Παραγνωρίζετε, ὅταν λέγετε, ὅτι ἡ συμφωνία τὸ πρῶτον ἐκλείσθη εἰς τὰς 5 Μαΐου ἐ. ἔ. καί, ὅτι τὸ ὑπογραφὲν ναυλοσύμφωνον προεξοφλοῦσε τὴν κατάρτισιν καὶ τὸ κλείσιμον τῆς συμβάσεως διὰ τὴν Βραζιλίαν, παραγνωρίζετε, λέγω, τὸ ὑπ’ ἀριθ. 5429)22.4.59 ἰδικόν μας ἔγγραφον, διὰ τοῦ ὁποίου, ὅπως εἶπεν ὁ κ. Ἀλλαμανῆς, ἐκλείσθη τὸ σύνολον τοῦ ποσοῦ. Ἕνας ἀπὸ σᾶς τοὺς δύο πρέπει νὰ ἔχῃ δίκαιον ἢ σαφέστερον, οὐδεὶς ἐκ τῶν δύο σας ἔχει δίκαιον.

§38Η. ΗΛΙΟΥ. Καὶ οἱ δύο ἔχομεν δίκαιον.

§39Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργὸς Ἐμπορίου). Κανείς σας δὲν ἔχει δίκαιον, διότι εἰς μὲν τὰς 12 Ἀπριλίου, ὅπου ἡμεῖς ἀπηντήσαμεν εἰς τὴν Μποῦγκε, ὅτι τοὺς πωλοῦμεν 50.000 τόννους ἀντὶ τῶν 16 λιρῶν, ἀπεδέχθημεν ἐπίσης καὶ ἐδεσμεύθημεν ταὐτοχρόνως, διὰ τὴν πρὸς τὴν Βραζιλίαν πώλησιν μὲ ὡρισμένην τιμὴν καὶ ὅλους τοὺς σχετικοὺς ὅρους τῆς πωλήσεως ταύτης, μὴ ἀποδεχθέντες ἅμα τὸν ὅρον τῆς ἐμπορίας τοῦ καφέ, τῆς ἀποκλειστικῆς δηλονότι εἰσαγωγῆς τούτου ὑπὸ τῆς Μποῦγκε, ὡς ἐζητεῖτο παρ’ αὐτῆς.

§40Δ. ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐπιτρέπεται...

§41Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργὸς Ἐμπορίου). Ὄχι, κ. Παπαμιχαλόπουλε. Ἐπιθυμῶ νὰ ἔχω τὴν εὐχαρίστησιν, εἰδικῶς δι’ ὑμᾶς, νὰ σᾶς διαψεύσω ἐκ τῶν ὑστέρων, ὅταν σεῖς θὰ εἶσθε εἰς τὸ βῆμα. Διότι, ἡ διάψευσις τῶν ὅσων λέγετε, γίνεται περισσότερον πανηγυρική, ὅταν εἶσθε καὶ σεῖς εἰς τὸ βῆμα καὶ μᾶς βλέπουν ἀμφοτέρους οἱ κ. κ. συνάδελφοι, κατὰ τρόπον, ὥστε σεῖς μὲν νὰ μεταφέρετε ἀνακριβεῖς πληροφορίας ἀνευθύνων προσώπων ἀπὸ τοῦ ἐπισημοτέρου βήματος, ἐμὲ ἐξ ἐπίσης ἐμφανοῦς θέσεως, τῆς θέσεως τῶν ὑπουργικῶν ἑδωλίων. Εἰς τὰς 22 Ἀπριλίου, λοιπόν, ἐκλείσθη καὶ ἡ ποσότης τῆς Βραζιλίας καὶ ὄχι εἰς τὰς 5 Μαΐου, ὡς ἀνεφέρατε πρὸ ὀλίγου, κ. Ἠλιοῦ. Ὅπως εἶναι γνωστόν, μὲ τὴν Βραζιλίαν εἴχομεν διακόψει κάθε ἐμπορικὴν συναλλαγήν, διότι ἀπήτουν τὴν πληρωμὴν τοῦ εἰσαγομένου ἀπὸ τὴν χώραν ταύτην καφὲ εἰς ἐλεύθερον συνάλλαγμα. Ἐκρίθη, ὅτι θὰ ἔπρεπε συνεπεία τῶν προτάσεων τούτων τῆς Μποῦγκε, νὰ ἐπωφεληθῶμεν, ἐὰν μᾶς ἐζητεῖτο, τῆς διεξαγωγῆς διαπραγματεύσεων μὲ τὴν Βραζιλιανὴν Κυβέρνησιν. Τοῦτο, θὰ διηυκόλυνεν ὡς ἐκρίθη, εἰς τὴν ἐπανάληψιν τῶν ἐμπορικῶν μας συνομιλιῶν μὲ τὴν Βραζιλίαν καὶ ἐθεωρήθη συμφέρον. Πράγματι, ὁ Πρεσβευτὴς τῆς Βραζιλίας ἐζήτησεν ἀπὸ τὸν κ. ὑπουργὸν τοῦ Ἐμπορίου νὰ τὸν δεχθῇ καὶ τὸν ἐδέχθη τὴν 21ην καὶ 22αν Ἀπριλίου, παρουσία ἐμοῦ, τοῦ Διευθυντοῦ κ. Κομίτσα καὶ ἐὰν ἐνθυμοῦμαι καλῶς καὶ τοῦ Γενικοῦ Διευθυντοῦ κ. Τριανταφυλλίδη. Ἐτέθη τὸ θέμα ἀπὸ μέρους τοῦ Πρεσβευτοῦ. Ἐζήτησε δηλαδή, νὰ ἀποδεχθῶμεν τὴν ἐξαγωγὴν τοῦ σίτου μας καὶ τὴν δέσμευσιν τοῦ τιμήματος δι’ εἰσαγωγὴν καφὲ ἐκ Βραζιλίας. Ἅπαντες οἱ παριστάμενοι ἀπεδέχθημεν τοῦτο. Εἰς τὰς 24 ἢ 25 Ἀπριλίου, ὁ Πρεσβευτὴς ἀνεκοίνωσεν εἰς τὸν Διευθυντὴν τοῦ ὑπουργείου κ. Κομίτσαν, καὶ οὗτος εἰς τὸν ὑπουργὸν κ. Δερτιλῆν καὶ ἐμέ, ὅτι ἡ Βραζιλιανὴ Κυβέρνησις ἀπεδέχθη, δηλαδὴ τὴν ἐξαγωγὴν τοῦ Ἑλληνικοῦ σίτου, μὲ δέσμευσιν τοῦ τιμήματος, ὡς ἀνωτέρω. Ἔκτοτε, συνεπῶς, διὰ πάντας, ἡ πώλησις τοῦ σίτου εἰς Βραζιλίαν εἶχε κλεισθῆ. Δὲν ἀκριβολογεῖ ὅμως καὶ ὁ κ. Ἀλλαμανῆς καὶ εἰς τὴν τρίτην περίπτωσιν. Διὰ τοὺς τρίτους 50.000 τόννους ὑπάρχει κατ’ ἀρχὴν συγκατάθεσις ἡμῶν, ἀλλ’ ὑπὸ τὸν ὅρον τοῦ προσδιορισμοῦ τῶν τιμῶν καὶ καθορισμοῦ τῶν λοιπῶν ὅρων διὰ τὴν πραγματοποίησιν μιᾶς τοιαύτης συμφωνίας. Τὸ κλείσιμον τὸ ὁριστικὸν τῆς τρίτης αὐτῆς παρτίδος, ἔγινεν εἰς τὰς 24 Ἀπριλίου, κατόπιν νεωτέρας προσφορᾶς τοῦ οἴκου Μποῦγκε, ὁ ὁποῖος προέτεινε νὰ ἀγοράσῃ ἑτέρους 50.000 τόννους. Τὴν ποσότητα αὐτὴν προσεφέρετο νὰ ἀγοράσῃ ἀντὶ 15 λιρῶν, 17 σελλινίων καὶ 6 πεννῶν, τιμὴ μειωμένη, λόγῳ τοῦ ὅτι εἰς τὴν πρότασιν ταύτην ἐπροτείνετο ἡ ἀγορὰ τοῦ ὑπολοίπου τῆς ἐναποθηκευμένης ποσότητος σίτου ἐσοδείας 1957. Ἡ συμφωνία, συνεπῶς, διὰ τὸ σύνολον τῆς ποσότητος τῶν 150.000 ἐκλείσθη τὴν 24.3.59 διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ....... ἐγγράφου μας, δι’ οὗ ἐδεσμεύθημεν διὰ τὴν πώλησιν τῶν τρίτων 50.000 τόννων, εἰς τιμὴν οὐχὶ τὴν προσφερθεῖσαν ὑπὸ τῆς Μποῦγκε, ἀλλὰ τὴν ἀρχικὴν καὶ ἀνωτέραν τῶν 16.0.0. λιρῶν Ἀγλίας. Ἑπόμενον, νὰ εἴμεθα δεσμευμένοι, ἀνεξαρτήτως τοῦ ὅτι δὲν εἶχον ὑπογραφῆ αἱ συμβάσεις καὶ ὧν ἡ ὑπογραφὴ ἐπιβεβαίωσιν ἁπλῶς τῆς συμφωνίας ἀποτελεῖ, δι’ ὃ καὶ ἁπάσας τὰς συμβάσεις προσυπέγραψαν ἅπαντες οἱ ἀρχικῶς διαφωνήσαντες καθ’ ὑμᾶς κ.κ. Ἠλιοῦ καὶ Ἀλλαμανῆς. Παρ’ ὅλον, ὅμως, ὅτι τὴν διευκρίνισιν αὐτὴν τὴν ἔκαμον ἀπὸ τὴν πρώτην ἡμέραν τῆς συζητήσεως, συνεπείᾳ τῶν συμπερασμάτων, τὰ ὁποῖα ἐξήγαγεν ὁ κ. Ζορμπᾶς, ἀναφέρων τὴν ἡμερομηνίαν ὑπογραφῆς τῶν συμβάσεων, ὡς ἡμερομηνίαν δεσμεύσεως τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου, εἶπον, τότε, ὅτι ἡ δέσμευσις ἀνήγετο εἰς τὴν ἡμερομηνίαν ποὺ ἐξεδόθησαν τὰ δεσμευτικὰ ἔγγραφά μας καὶ ὄχι τὴν ἡμέραν τῆς ὑπογραφῆς τῶν συμβάσεων. Ἡ ὑπογραφὴ ἀποτελεῖ ἕνα δευτερεῦον γεγονός, τὸ ὁποῖον θὰ εἶχε ἀξίαν μόνον ἐὰν ἐπεχειρεῖτο μεταβολὴ τῶν ὅρων τοὺς ὁποίους δὲν θὰ ἀποδεχόμεθα ἡμεῖς ἢ ὁ ἀγοραστής. Ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτὴν καὶ εἰς τὸ σημεῖον αὐτό, ὄχι μόνον δὲν ἐπικαλεῖσθε νεώτερον στοιχεῖον κ. Ἠλιοῦ, ἀλλὰ δὲν ἔχετε δίκαιον ὅπως καὶ καθ’ ὃν τρόπον τὸ ἐπικαλεῖσθε. Ὑπῆρξε προέκυψε, συνεζητήθη καὶ ἡ Βουλὴ ἀναλυτικῶς καὶ ἐπαρκέστατα κατετοπίσθη ἐπὶ τῆς ἀξίας καὶ τῆς βασιμότητος καὶ τοῦ στοιχείου τούτου. Ἀπομένει ἀκόμη, κύριοι βουλευταί, ἓν σημεῖον τῆς προσφορᾶς τοῦ Οἴκου Γκρανάρια, τὴν ὁποίαν ὁ κ. Ἀλλαμανῆς ἐθεώρησεν ὡς θετικὴν καὶ βεβαίαν καὶ ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτὴν μᾶς ἐλέγχει, διότι ἐκλείσαμεν, λέγει, τὰς πωληθείσας ποσότητας σίτου πρὸς τὴν Μποῦγκε μὲ μικροτέραν τιμὴν ἀπὸ ἐκείνην ἣν προσέφερεν ἡ Γκρανάρια. Εἶναι ἀναμφισβήτητον καὶ τὸ σύνολον τῶν ὑποβληθεισῶν προσφορῶν ἀπὸ μέρους τοῦ Οἴκου Γκρανάρια τὸ ἀποδεικνύει, ὅτι ὁ οἶκος Γκρανάρια δὲν ὑπέβαλεν οὐδεμίαν συγκεκριμένην θετικήν, ἀξιόλογον καὶ ἀξιοπρόσεκτον προσφορὰν μέχρι καὶ τῆς 28ης Ἀπριλίου 1959. Ὅλαι αἱ προηγούμεναι προσφοραὶ ἢ περιεῖχον ὅρους, ὅπως σᾶς ἀνέφερον, τῆς ἐνεχυριάσεως τοῦ σίτου, διὰ νὰ μᾶς δώσῃ τὸ ἓν ἑκατομμύριον δολλάρια, ἢ ἦσαν κατὰ τοιοῦτον τρόπον συντεταγμέναι, ὥστε ἐξ αὐτῶν μὲν νὰ μὴ δημιουργῆται οὐδεμία πραγματικὴ ὑποχρέωσις διὰ τὸν οἶκον αὐτόν, ἐκδήλως δὲ νὰ ἀποδεικνύωνται ἐκ τοῦ κειμένου των, ὅτι γίνονται διὰ νὰ ἀποτελέσουν ἁπλᾶς ἐμβολὰς ματαιώσεως τῆς καταβαλλομένης προσπαθείας πωλήσεως καὶ ἐξαγωγῆς τῶν 150.000 τόννων σίτου. Ἐν ὄψει αὐτῆς τῆς πραγματικότητος τῆς ἀπηντήσαμεν καὶ τοὺς ἐκαλέσαμεν, παρ’ ὅλον, ὅτι εἰς τὰς 15 Ἀπριλίου ὁμίλει περὶ τιμῆς εἰς ἐλεύθερον δολλάριον καὶ εἰς τὰς 20 Ἀπριλίου ὁμίλει περὶ ἀνταλλαγῆς μέσῳ Ἑλληνογαλλικοῦ κλῆριγκ καὶ παρ’ ὅλον ὅτι εἰς τὰς 15 Ἀπριλίου ὁμίλει δι’ ἐξαγωγὴν 50.000 τόννων καὶ εἰς τὰς 20 Ἀπριλίου τὰς ὑπεβίβασεν εἰς τοὺς 30.000 τόννους, ἐκαλέσαμεν, λέγω, νὰ μᾶς εἴπῃ διὰ ποῖον εἶδος σίτου ἐνδιαφέροντο διὰ νὰ τὸν ἀναζητήσωμεν μεταξὺ τῶν ὑπαρχουσῶν ποσοτήτων καὶ νὰ τοὺς δώσωμεν πρὸς ἐξαγωγὴν εἰς τὴν προσφερθεῖσαν τιμὴν τῶν 55 δολλαρίων. Δὲν τοὺς ἐθέσαμεν κανένα περιορισμόν, οὔτε ἀκόμη, ὅτι ὁ σῖτος θὰ εἶναι μαλακὸς ἴσως διότι καὶ διὰ σκληρὸν ἢ μᾶλλον ἡμίσκληρον θὰ συνέφερεν ἡ προσφερθεῖσα τιμή. Πλήν, ὅπως καὶ προηγουμένως, ἡ Γκρανάρια δὲν ἐνεφανίσθη, διότι δὲν εἶχεν, οὔτε ἔδωσε ποτὲ θετικὴν προσφοράν, οὔτε ἐν προκειμένῳ ἐπρόκειτο νὰ δώσῃ, διότι, ὅταν ὑπέβαλεν τὰς προσφορὰς ἦτο ἐν γνώσει της, ἐγνώριζε καλῶς πλέον ἢ σαφῶς, ὅτι δὲν ἦτο εἰς θέσιν νὰ πραγματοποιήσῃ ἀγορὰν σίτου καὶ τῆς μικροτέρας ποσότητος εἰς τὰς τιμὰς αὐτὰς ποὺ ἀνέφερεν. Ἀλλὰ διατὶ τὰς ἀνέφερεν; Ὡς εἶπον, ἄλλους σκοποὺς εἶχεν καὶ αὐτοὺς ἐπεδίωκεν. Ἤλπιζε προφανῶς, ὅτι δι’ ὅλων αὐτῶν θὰ ἐπραγματοποίει ἄλλας τινὰς ἐπιτεύξεις, ὄχι εἰς βάρος τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου, ἀλλά, πιθανόν, εἰς βάρος ἄλλων καὶ ἀπὸ ἄλλης πλευρᾶς καὶ ἀπόψεως. Μετὰ ταῦτα, ἐνεφανίσθη πάλιν ὁ Οἶκος Γκρανάρια, εἰς τὰς 28 Ἀπριλίου, ἐγκατέλειψε τὰ ὕψη τῶν τιμῶν κλπ. τῶν προηγουμένων προσφορῶν καὶ προσήρμοσεν ἁπάσας τὰς προσφοράς του εἰς τοὺς ὅρους κλπ. στοιχεῖα τῆς Μποῦγκε καὶ τιμὴ πολὺ χαμηλῶν ἐπιπέδων, ἤτοι 16 λίρας καὶ 10 σελλίνια κατὰ τόννον, ἀλλὰ καὶ ἡ τιμὴ αὐτή, ὡς ἔχω ἀναλύσει ἤδη, δὲν ἦτο συμφερωτέρα ἀφ’ ἑνὸς τῆς ἐπιτευχθείσης μέσης τιμῆς καὶ ἀφ’ ἑτέρου τῆς τοιαύτης τῆς ἐπιτευχθείσης διὰ τῆς συμβάσεως ἀνταλλαγῆς 20.103 τόν. σίτου μὲ 10.000 τόν. ζάκχαριν. Ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτὴν ἀπερρίφθη τὴν 17.5.59. Κατώτεραι ὑπῆρξαν ἐπίσης αἱ λοιπαί, πλὴν τοῦ οἴκου Γκρανάρια, προσφοραί, ὡς πρὸς τὴν ἀποφασισθεῖσαν ἀνταλλαγὴν σίτου μὲ ζάκχαριν. Τοῦτο δὲ διότι αἱ ἀναφερθεῖσαι πρὸ ὀλίγου παρὰ τῶν ἀγορητῶν, τιμαὶ ζακχάρεως, ἀπὸ τὰ στοιχεῖα τὰ ὁποῖα ἔδωσα κατὰ τὸ παρελθὸν εἰς τὸ Σῶμα, ὡς πρὸς τὴν κρατοῦσαν τιμὴν ζακχάρεως, προκύπτει, ὅτι αἱ χρηματιστηριακαὶ τιμαὶ κυμαίνονται ἀπὸ 97–104 δολλάρια καὶ οὐχὶ 87–88 ὡς ἀνακριβῶς ἀνέφερε καὶ πάλιν ὁ κ. Ἡλιοῦ. Δὲν εἶναι ἀξιόλογον ἐὰν παρουσιάσθη τιμὴ 87 ἢ 88 δολλαρίων διὰ μικροποσότητας 50, 30 ἢ 20 τόννων, ἡ κυμαινομένη τιμὴ ζακχάρεως εἶναι ἡ ἀνωτέρω ἀναφερθεῖσα, ἂν καί, ὅπως προηγουμένως ἔχω ἀναφέρει, ἄλλος εἶναι ὁ τρόπος ὑπολογισμοῦ τῆς τιμῆς τῆς ζακχάρεως καὶ τοῦ ἀνταλλαγέντος σίτου, διότι εἰς τὴν ἀνταλλαγὴν αὐτήν, ὁ καθορισμὸς τῆς ἀξίας ἐν τῇ προσφορᾷ, ἔχει ἀξίαν, μόνον διὰ τὸ ὕψος τῶν ὀφειλομένων ἑκατέρωθεν ἐγγυήσεων καὶ οὐδεμίαν ἄλλην ἀξίαν. Δὲν θὰ προχωρήσω εἰς τὴν ἀνάλυσιν οὐδενὸς ἄλλου στοιχείου ποὺ ἐπεκαλέσθη ὁ κ. Ἡλιοῦ, διότι ὅλα αὐτὰ ἀνεφέρθησαν καὶ ἀνελύθησαν ἐν ἐκτάσει κατὰ τὰς προηγουμένας συνεδριάσεις τοῦ Σώματος. Θὰ ἦτο περιττὸς κόπος καὶ δι’ ἐμὲ καὶ ἄσκοπος ἀπασχόλησις ὑμῶν, κύριοι συνάδελφοι. Θὰ ἤθελον νὰ εἴπω ὡς πρὸς τὴν πρότασιν, τὴν ὁποίαν ὑπέβαλλον οἱ ἀξιότιμοι βουλευταὶ τῆς ΕΔΑ, ὅτι προκειμένου νὰ θεμελιώσουν τὰς προτάσεις των, εὑρέθησαν εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ καταφύγουν εἰς νέας κατὰ πάντα αὐθαιρέτους καὶ πλήρως ἀναιτιολογήτους ἐφευρέσεις. Ἀπὸ τὰ στοιχεῖα τοῦ φακέλλου, καὶ ἀπὸ τὴν διαχείρισιν, ἡ ὁποία ἔγινε, δὲν ὑπάρχει τίποτε ποὺ νὰ ἠμποροῦσε νὰ χρησιμοποιηθῇ διὰ νὰ θεμελιώσῃ τὴν ὑποβληθεῖσαν πρότασίν των. Διὰ τοῦτο εἰργάσθη ἡ φαντασία των διὰ νὰ δυνηθοῦν καὶ προσδιορίσουν ζημίαν τοῦ Δημοσίου κατὰ 2¾ λίρας Ἀγγλίας κατὰ τόννον ὡς πιστοποιουμένης δῆθεν μικροτέρας τιμῆς διαθέσεως τοῦ πωληθέντος Ἑλληνικοῦ σίτου. Ἀπὸ ποῦ, πῶς καὶ ἀπὸ ποῖα στοιχεῖα προέκυψαν αὐτὰ δὲν ἐχρειάσθη νὰ τὸ ἀναλύσουν, διότι εἶναι γνωστόν, ὅτι διὰ τὴν παράταξιν ἐκείνην δὲν χρειάζεται δικαιολογία δι’ ὅσους ἐνδιαφέρονται καὶ ἐπιθυμοῦν νὰ εἴπουν, τοὺς ἀρκεῖ νὰ τὸ λέγουν ὅταν τοὺς συμφέρει διότι ἔτσι τὸ θέλουν καὶ μόνον. Ἡ ἀλλαγὴ αὐτὴ τοὺς παρέσχεν τὴν εὐχέρειαν καὶ ὑπὸ τὴν αὐτὴν τακτικὴν θὰ τοὺς παράσχῃ ἐν συνεχείᾳ ἐὰν καὶ αὐτὸ καταπέσει ὡς αὐθαίρετον καὶ ἐτσιθελικὸν νὰ μεταχειρισθοῦν κἄτι ἄλλο μὲ τὰ αὐτὰ στοιχεῖα αὐθαιρεσίας διὰ νὰ προσδιορίσουν τὴν ζημίαν εἰς ὁσαδήποτε ἑκατομμύρια θέλουν. Αὐτὸ νομίζω, ἀποδεικνύει περισσότερον παντὸς ἄλλου, τὰ ὅσα προηγουμένως ἀνέφερον, ὅτι δὲν ἐνδιαφέρει ἐὰν ἐκ τοῦ φακέλλου προκύπτουν ἢ μὴ στοιχεῖα ἐνδιαφέρει μόνον τὸ θέμα τῆς πωληθείσης ποσότητος σίτου νὰ διατηρηθῇ ὑπὸ καθεστὼς καὶ κατάστασιν πολιτικῆς ἐκμεταλλεύσεως δι’ ὃ καὶ μὲ κᾶθε μέσον ἐπιδιώκεται νὰ μένῃ ἀνοικτὸν πρὸς περαιτέρω πολιτικὴν ἐκμετάλλευσιν. Ὑπὸ τὸ μειλίχιον ὕφος καὶ ὑπὸ τὴν μορφὴν τῆς ὡραιολογίας, ἐπαναλαμβάνεται ἀπὸ τὴν πτέρυγα ἐκείνην ἡ γνωστὴ προσπάθεια καὶ ὁ γνωστὸς δρόμος τοῦ ἀποκεφαλισμοῦ, ὁ ὁποῖος εἰς ἄλλας μὲν περιπτώσεις ὑπῆρξε συνδεδεμένος μὲ ἐκδηλώσεις βίας καὶ τρομοκρατίας, ἐν προκειμένῳ δὲ μὲ τὴν ἔντεχνον προσπάθειαν τῆς δημιουργίας ἐντυπώσεων διὰ τὴν κατασπίλωσιν τῆς ὑπολήψεως ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι ἐπὶ 30ετίαν ὑπηρέτησαν τὸ Δημόσιον καὶ ἐξῆλθον λευκοὶ καὶ ἄσπιλοι τούτου φιλοδοξήσαντες νὰ τὸ ὑπηρετήσουν καὶ ἀπὸ τὸ ὕψος τοῦ βουλευτικοῦ ἢ ὑπουργικοῦ ἀξιώματος. Κατερχόμενος τοῦ βήματος, κύριοι βουλευταί, ἀφήνω εἰς ὑμᾶς τὴν κρίσιν ἐπὶ τῆς ὑποβληθείσης προτάσεως. (Χειροκροτήματα).

§42ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων ἔχει τὸν λόγον.

§43Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρηκολούθησα κατὰ τρόπον συστηματικὸν τὰς συνεδριάσεις τῆς Βουλῆς ἐπάνω εἰς τὸ θέμα τῆς ἐπερωτήσεως ἐπὶ τῆς πωλήσεως τοῦ σίτου καὶ ὁμολογῶ, ὅτι παραμένουν πλεῖστα ὅσα σημεῖα, τὰ ὁποῖα χρήζουν διευκρινίσεως. Ἐπωφελούμενος τῆς παρουσίας τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως διὰ νὰ τοῦ ζητήσω καὶ τὴν τελευταίαν στιγμὴν νὰ ἀποδεχθῇ τὴν πρότασιν, τὴν ὁποίαν ἔκαμε τὸ Κόμμα τῶν Φιλελευθέρων περὶ συστάσεως Ἐξεταστικῆς τῶν πραγμάτων ἐπιτροπῆς, διότι οὕτω θὰ διερευνηθῇ περαιτέρω ἡ ὅλη ὑπόθεσις καὶ εἶναι ὁ μόνος τρόπος διὰ νὰ μὴ ἀφήσωμεν νὰ πλανᾶται ἡ ὑπόνοια, ἡ ὁποία βαρύνει βεβαίως τὴν Κυβέρνησιν, ζημιώνει ὅμως γενικώτερον ὁλόκληρον τὸν πολιτικὸν κόσμον.

§44ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κηρύσσεται περαιωμένη ἡ συζήτησις.

§45Δ. ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸν λόγον, κ. Πρόεδρε.

§46Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Καὶ ἐγὼ τὸν λόγον, κ. Πρόεδρε.

§47ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν μοῦ εἴπατε, ὅτι θέλετε νὰ ὁμιλήσητε.

§48Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων ἔθεσεν ἕνα ἐρώτημα καὶ εἶδον ἐγειρόμενον τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως νὰ ἀπαντήσῃ.

§49ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἔχει τὸν λόγον.

§50Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως). Τὸ θέμα εἶναι νὰ προσδιορισθῇ ὁ τρόπος, μὲ τὸν ὁποῖον θὰ συνεχισθῇ καὶ θὰ λήξῃ ἡ συζήτησις. Γνωρίζετε, ὅτι εἰς πᾶσαν περίπτωσιν ποὺ ἀνακύπτει τὸ θέμα, τοῦτο, καθίσταται ἀδύνατον νὰ συμφωνήσωμεν, ἀλλὰ καὶ ὅταν συμφωνοῦμεν κάμνομεν παρεκκλίσεις ἀπὸ τὴν συμφωνίαν. Ἐπὶ πέντε συνεδριάσεις διεξάγεται ἡ παροῦσα συζήτησις εἰς τὴν Βουλὴν καὶ νομίζω, ὅτι ἀνεπτύχθη τὸ θέμα, κατὰ τρόπον ἐξονυχιστικόν. Ἡ ἀπάντησίς μου συνεπῶς πρὸς τὸν ἀξιότιμον κ. Ἀρχηγὸν τῶν Φιλελευθέρων εἶναι, ὅτι ἐφ’ ὅσον μὲ τὴν συζήτησιν, ἡ ὁποία διεξήχθη, ἐκτεθεισῶν τῶν ἀπόψεων ἐξ ὅλων τῶν πλευρῶν καὶ μὲ τὴν προσκόμισιν ἐπισήμων ἐγγράφων, δὲν ἠθέλησεν ἡ Ἀντιπολίτευσις νὰ πεισθῇ ὅτι ἀδικεῖ καὶ τὸν ὑπουργὸν καὶ τὴν Κυβέρνησιν, ἐπιμένουσα εἰς τὰς συκοφαντίας της, ἡ Κυβέρνησις δὲν ἔχει λόγον νὰ δεχθῇ νὰ τεθῇ ὑπὸ κατηγορίαν. (Χειροκροτήματα). Ἡ Κυβέρνησις, διὰ νὰ ἀποδείξῃ τὴν καλήν της πίστιν, εὐθὺς ὡς ἠγέρθη θόρυβος εἰς τὸν τύπον, προσῆλθε μὲ ἰδικήν της πρωτοβουλίαν εἰς τὴν Βουλὴν καὶ ἐνημέρωσε τὸ Σῶμα, ἐπωφελουμένη μιᾶς ἐρωτήσεως συναδέλφου. Ἡ Ἀντιπολίτευσις, διεμαρτυρήθη τότε, ἰσχυρισθεῖσα ὅτι ἡ σπουδὴ τῆς Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία ὑπεδείκνυεν εὐθιξίαν πολιτικήν, ἀπέβλεπεν εἰς τὸ νὰ αἰφνιδιάσῃ τὸ Σῶμα. Ἡ Κυβέρνησις ἐδέχθη καὶ πρόταξιν ἐπερωτήσεως, ἐδέχθη νὰ θυσιάσῃ καὶ ἡμέρας νομοθετικῆς ἐργασίας, διὰ νὰ διευκολύνῃ τὸ ἔργον τῆς Ἀντιπολιτεύσεως καὶ νὰ συμβάλῃ εἰς τὴν διαφώτισιν τῆς ὑποθέσεως. Συζητεῖται, λοιπόν, ἡ ὑπόθεσις αὕτη, κύριοι συνάδελφοι, ἐπὶ πέντε ἡμέρας κατὰ τρόπον, ὥστε νὰ ἀποδεικνύεται —τὸ λέγω αὐτὸ ὡς συμπέρασμα— ὅτι ὅ,τιδήποτε καὶ ἂν προσκομίσητε εἰς τὴν Ἀντιπολίτευσιν, δὲν πρόκειται νὰ τὴν μεταπείσετε. Διότι, θὰ μοὶ ἐπιτρέψητε, κύριοι συνάδελφοι, ἐφ’ ὅσον, προκληθείς, εὑρέθην εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ λάβω τὸν λόγον, νὰ εἴπω, ὅτι ὁ τρόπος, μὲ τὸν ὁποῖον ἐσκηνοθετήθη ἡ ὑπόθεσις, ὁ τρόπος, μὲ τὸν ὁποῖον ἤχθη εἰς τὴν Βουλήν, ὁ τρόπος μὲ τὸν ὁποῖον διεξάγεται ἡ συζήτησις αὐτή, ἀποδεικνύουν, ὅτι ἡ Ἀντιπολίτευσις δὲν ἔφερε τὸ θέμα διὰ νὰ διαφωτισθῇ τὸ Σῶμα καὶ διὰ τοῦ Σώματος ὁ Ἑλληνικὸς λαός, ἀλλὰ διότι ἐπεδίωκε μὲ ἀνύπαρκτα στοιχεῖα ἐπὶ μιᾶς ὑποθέσεως ἀβασίμου νὰ τραυματίσῃ ἠθικῶς τὴν Κυβέρνησιν. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν συνιστοῦν σκάνδαλον αἱ πράξεις τῆς Κυβερνήσεως. Θέμα ἠθικῆς τάξεως δημιουργεῖ τὸ γεγονός, ὅτι πολλάκις οἱ πολιτικοὶ ἀνταγωνισμοὶ μᾶς παρασύρουν εἰς μίαν τακτικὴν διαβολῆς, διαστροφῆς τῆς ἀληθείας, κατασπιλώσεως ὑπολήψεων. Καὶ τὸ γνωρίζετε αὐτὸ ὅλοι σας, καὶ περισσότερον ὅλων οἱ παλαιότεροι ἐξ ὑμῶν. Ὑπῆρξαν συνάδελφοι, παριστάμενοι εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν καὶ ὑπῆρξαν ἀρχηγοὶ κομμάτων, κατὰ τῶν ὁποίων, κατὰ τὸ παρελθόν, διετυπώθησαν βαρύταται κατηγορίαι καὶ διὰ τοὺς ὁποίους ἐκ τῶν ὑστέρων ἄλλαι ὑπῆρξαν ἀντιλήψεις. Καὶ αὐτὴ εἶναι λοιπόν, μία ἀπὸ τὰς περιπτώσεις ἐκείνας, κατὰ τὰς ὁποίας νομίζει ἡ Ἀντιπολίτευσις, ὅτι εἶναι δυνατόν, προσάγουσα ἓν θέμα εἰς τὴν Βουλήν, νὰ τραυματίσῃ ἠθικῶς τὴν Κυβέρνησιν. Ἡ Κυβέρνησις, παρὰ ταῦτα, ἐδήλωσε διὰ τοῦ ἀξιοτίμου Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως —καὶ τὸ ἐπικαλοῦμαι αὐτό, διὰ νὰ ἀποδείξω πόσον τολμηρὰ ὑπῆρξεν ἡ πρότασις τῆς Ἄκρας Ἀριστερᾶς νὰ διασύρῃ τὴν Κυβέρνησιν ὁλόκληρον— ἐδήλωσε λέγω, διὰ τοῦ Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι ἡ Οἰκονομικὴ ἐξ ὑπουργῶν Ἐπιτροπὴ ἠσχολήθη δεκάκις τοὐλάχιστον μὲ τὴν ὑπόθεσιν αὐτὴν καὶ ὅτι ὁ ὑφυπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου ὑπῆρξεν ἐκτελεστικὸν ὄργανον τῆς Ἐπιτροπῆς. Ἡ Ἐπιτροπὴ ἔλαβε τὰς ἀποφάσεις καὶ αὐτὴ φέρει τὴν εὐθύνην. Ὅταν φθάνετε εἰς τὸ σημεῖον νὰ διατυπώνετε κατηγορίαν, ὅτι ὁ ὑφυπουργός, οὐσιαστικῶς δηλαδὴ ἡ ἐξ ὑπουργῶν Ἐπιτροπή, ἐκ προθέσεως ἔβλαψε τὸ ἐθνικὸν συμφέρον, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι τοῦτο ἀποτελεῖ καθαρὰν δημοκοπίαν. Δὲν διετύπωσεν ἡ ἄκρα ἀριστερὰ τὴν ἄποψιν, ὅτι ὑπῆρξαν σφάλματα εἰς τὴν διαχείρισιν, ὅτι ὑπῆρξε κακὴ ἐκτίμησις περιστάσεων καὶ ὅτι, συνεπείᾳ αὐτῆς τῆς κακῆς ἐκτιμήσεως, προέκυψε ζημία εἰς τὸ Δημόσιον, πράγματα δηλαδὴ τὰ ὁποῖα εἶναι συνήθη εἰς τὸν δημόσιον βίον πάσης χώρας καὶ πράγματα, τὰ ὁποῖα, ἐφ’ ὅσον θὰ ἀπεδεικνύοντο, ἡ ἰδία ἡ Κυβέρνησις θὰ εἶχε πάντα λόγον νὰ τὰ ἀναγνωρίσῃ. Ἐδῶ φθάνομεν μέχρι τοῦ σημείου, διὰ νὰ δημιουργήσωμεν ἐντυπώσεις, νὰ κατηγορῶμεν ὄχι ἁπλῶς τὸν ὑφυπουργὸν τὸν διαχειρισθέντα τὸ θέμα, ἀλλ’ ὀκτὼ ὑπουργούς, οἱ ὁποῖοι συγκροτοῦν τὴν ἐξ ὑπουργῶν Οἰκονομικὴν Ἐπιτροπὴν καὶ ἡ ὁποία, ἐπαναλαμβάνω, ὅπως ἐδήλωσε καὶ ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, φέρει ἀπόλυτον τὴν εὐθύνην διὰ τὰς ληφθείσας ἀποφάσεις. Φθάνομεν νὰ τοὺς κατηγορῶμεν, ὅτι ἐξ ἰδιοτελείας ἐζημίωσαν τὸ Δημόσιον. Δὲν θὰ ἤθελα νὰ ὀξύνω τὴν συζήτησιν ἀρνούμενος τὸ δικαίωμα εἰς οἱονδήποτε — καὶ πολλῷ μᾶλλον εἰς τὴν ἄκραν ἀριστερὰν— νὰ κατηγορῇ ὀκτὼ ὑπουργοὺς τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι ἐξ ἰδιοτελείας καὶ προθέσεως ἐζημίωσαν τὸ Δημόσιον. Θὰ ἠδυνάμην νὰ τοὺς εἴπω, ὅτι ἡ προσπάθεια, τὴν ὁποίαν κατέβαλον παραπλανῶντες τὸν λαόν, διαστρέφοντες τὴν ἀλήθειαν καὶ κατασυκοφαντοῦντες ὑπεύθυνα πρόσωπα, διαχειριζόμενα ὑπευθύνως τὴν ἐξουσίαν, αὐτὴ ἡ προσπάθεια εἶναι ποὺ βλάπτει, ὄχι ἁπλῶς τὸ δημόσιον, ἀλλὰ τὸ ἐθνικὸν συμφέρον. Ὁπωσδήποτε, ἀπαντῶν εἰς τὸν ἀξιότιμον ἀρχηγὸν τῶν Φιλελευθέρων, ἐπιθυμῶ νὰ εἴπω, ὅτι ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἀναμφισβητήτως βλάπτει τὸν τόπον, εἶναι αὐτὴ ἡ εὐκολία, μὲ τὴν ὁποίαν πολλάκις, ἐν τῇ ἐπιθυμίᾳ νὰ δημιουργήσωμεν ἐντύπωσιν καὶ μὲ τὴν πρόθεσιν νὰ τραυματίσωμεν πρόσωπα ἢ καταστάσεις, ἀναλαμβάνομεν πρωτοβουλίαν νὰ διατυπώσωμεν κατηγορίας, αἱ ὁποῖαι εἶναι ἀστήρικτοι καὶ ἀβάσιμοι. Ἡ συζήτησις ὑπῆρξε τόσον μακρὰ καὶ τόσον ἐξαντλητική, ὥστε νὰ μὴ συντρέχῃ λόγος οὔτε παρατάσεως τῆς συζητήσεως, ἀλλὰ καὶ οὔτε συστάσεως Ἐπιτροπῆς. (Χειροκροτήματα).

§51Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Θὰ ἤθελον νὰ ἀπαντήσω εἰς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, διὰ νὰ τοῦ εἴπω, ὅτι ἐκ τῆς συζητήσεως, τοὐλάχιστον ἐγὼ προσωπικῶς, δὲν ἔχω πεισθῆ, ὅτι τὰ προσκομισθέντα στοιχεῖα εἶναι ἐπαρκῆ διὰ νὰ μὲ πείσουν, ὅτι δὲν ἔλαβον χώραν, ἴσως ἀνωμαλίαι ἢ παραλείψεις. Θὰ ἀναφέρω συγκεκριμένως εἰς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, ὁ ὁποῖος δὲν παρηκολούθησε τὰς συζητήσεις, ὅτι διεφώνησεν ὁλόκληρος ἡ ἱεραρχία τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου, ὅτι δὲν ἐνηργήθη διεθνὴς διαγωνισμὸς ἐνῷ ὑπῆρχεν ὁ ἀπαιτούμενος χρόνος, ὅτι ὑπάρχουν ἐμπορικοὶ σύμβουλοι Πρεσβειῶν, οἱ ὁποῖοι θὰ μποροῦσαν νὰ συγκεντρώσουν τιμάς. Διὰ τοῦτο, κύριε Πρόεδρε, λέγω, ὅτι χρειάζονται διευκρινίσεις διὰ νὰ πεισθῶμεν ὅλοι, ὅτι οὕτως ἔγινεν, ὅτι ἦτο δυνατὸν πρὸς προάσπισιν τῶν συμφερόντων τοῦ Δημοσίου. Αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος, διὰ τὸν ὁποῖον ζητοῦμεν καὶ ἐπιμένομεν τὴν σύστασιν τῆς ἐξεταστικῆς τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπῆς.

§52Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Πρ. Κυβ.). Δὲν παρηκολούθησα κατὰ τὰς ἡμέρας αὐτὰς τὴν συζήτησιν ἐν τῇ αἰθούσῃ, ἀλλὰ τὴν παρηκολούθησα διὰ τοῦ τύπου καὶ ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι ἐπὶ ὅλων αὐτῶν τῶν ἐρωτημάτων ἐδόθησαν ἀπαντήσεις. Ἐὰν αἱ ἀπαντήσεις αὐταί, αἱ ὁποῖαι στηρίζονται ἐπὶ ἐπισήμων ἐγγράφων δὲν κατέστη δυνατὸν νὰ πείσουν τὴν Ἀντιπολίτευσιν, τί πρέπει νὰ κάμωμεν; Κύριε Πρόεδρε, ἐὰν θέλωμεν νὰ ἀντιμετωπίσωμεν μὲ κάποιον ρεαλισμὸν καὶ θάρρος τὸ θέμα, εἶναι ἀνάγκη νὰ τὸ τοποθετήσωμεν ἐπὶ ἄλλης βάσεως. Τὸ θέμα δὲν εἶναι θέμα ποινικόν, οὔτε θέμα οἰκονομικόν. Εἶναι θέμα πολιτικόν. Διότι ἐὰν δεχθῶμεν, ὅτι ὁ Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως καὶ ὁλόκληρος ἡ Κυβέρνησις φθάνουν μέχρι τοῦ σημείου, ὅταν ὑπάρχουν τυχὸν στοιχεῖα ἐνοχῆς ἑνὸς ὑπουργοῦ νὰ τὸν συγκαλύπτουν καὶ δεχθῶμεν ἀκόμη, ὅτι ὁλόκληρος ἡ πλευρὰ αὐτὴ γίνεται συνεργὸς τῆς Κυβερνήσεως, δι’ ἀποδεδειγμένον σκάνδαλον, ἐνῷ ἡ εὐθιξία καὶ ἡ ἐντιμότης ὑπάρχουν μόνον εἰς τὴν Ἀντιπολίτευσιν, ἀγόμεθα εἰς τὸ συμπέρασμα, ὅτι δὲν πρόκειται περὶ θέματος, τὸ ὁποῖον προσπαθοῦμεν νὰ διευκρινήσωμεν, ἀλλὰ πρόκειται περὶ ὑποθέσεως διὰ τὴν ὁποίαν, ὅσα στοιχεῖα καὶ ἂν προσκομίσωμεν, ἡ Ἀντιπολίτευσις θὰ ἐξακολουθήσῃ ἔχουσα τὰς ἀπόψεις της. (Χειροκροτήματα).

§53ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Παπαμιχαλόπουλε, εἶναι ἡ τρίτη φορὰ ποὺ ἀγορεύετε.

§54Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Ἔχω ζητήσει καὶ ἐγὼ τὸν λόγον, κ. Πρόεδρε.

§55Δ. ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀπὸ τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα θὰ σᾶς δώσω ἀποδεικνύεται, ὅτι ἐνῷ ἡ σύμβασις μὲ τὴν Βραζιλίαν διὰ τὸν καφέ, συνήφθη τὴν 9ην Μαΐου, ἐν τούτοις αἱ ναυλώσεις τῶν πλοίων, τὰ ὁποῖα ἐπρόκειτο νὰ μεταφέρουν ἀπὸ ἐδῶ τὸν σῖτον εἰς τὴν Βραζιλίαν.... (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι. Βουλευταί τινες τῆς Συμπολιτεύσεως ἐξέρχονται τῆς αἰθούσης). Δὲν σᾶς συμφέρει νὰ ἀκούσητε. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§56ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεχίσατε, παρακαλῶ.

§57ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Τὰ εἴπατε χθὲς αὐτά.

§58Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Πρ. Κυβ.). Κύριε Πρόεδρε, θὰ σᾶς παρακαλέσω, ἐὰν δὲν ἔχῃ κηρυχθῆ περαιωμένη ἡ συζήτησις καὶ πρόκειται νὰ ὁμιλήσῃ ὁ κ. συνάδελφος, νὰ τὸν προστατεύσητε.

§59Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ. Δὲν ἔχει κηρυχθῆ περαιωμένη ἡ συζήτησις. Ἀναμφισβητήτως ἡ προηγηθεῖσα συζήτησις, ἔχει διαφωτίσει τὸ θέμα ἐπαρκῶς ἐξ ἀπόψεως στοιχείων, ἀλλὰ οὐδεὶς δύναται νὰ παραγνωρίσῃ, ὅτι ἐπρόκειτο περὶ μιᾶς ἐπερωτήσεως, ἡ δὲ αἴτησις περὶ συστάσεως ἀνακριτικῆς Ἐπιτροπῆς δυνάμει αἰτήσεως καταδιώξεως τοῦ κ. Ὑφυπουργοῦ ἔχετε ποιοτικὴν διαφορὰν καὶ ἐπὶ τῆς αἰτήσεως αὐτῆς δύναται νὰ ὑπάρξῃ νέα συζήτησις ἀπὸ ἀπόψεως Κανονισμοῦ. Λέγω ἐγὼ καὶ ἀπὸ ἀπόψεως οὐσίας. Ἑπομένως, βεβαίως ὀρθὸν εἶναι νὰ ἔχωμεν ὅλοι ὑπ’ ὄψει τὴν συζήτησιν τὴν προηγηθεῖσαν, ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατὸν ἐπὶ τοῦ νέου θέματος νὰ ἀποκλεισθῇ κανεὶς νὰ ὁμιλήσῃ. Συγκεκριμένως, ὁ ἐπὶ τοῦ βήματος συνάδελφος, ὁ ὁποῖος καὶ εἰς τὴν πρώτην φορὰν ὡμίλησε μὲ στοιχεῖα καὶ μάλιστα εἰς ἐλάχιστον χρόνον, εἶμαι βέβαιος, ὅτι δὲν ἀνέρχεται εἰς τὸ βῆμα, διὰ νὰ ἐπαναλάβῃ τὰ λεχθέντα, ἀλλὰ κἄτι νέον νὰ προσθέσῃ.

§60Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ. Κύριε Πρόεδρε, πιστεύω, ὅτι σήμερον οἱ ρήτορες, ἐφ’ ὅσον ἀπεφάνθη ἡ Βουλὴ ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς ἐπερωτήσεως, πρέπει νὰ περιορισθοῦν, ὡς ὀρθῶς εἶπεν ὁ κ. Τσιριμῶκος, ἐπὶ τοῦ νέου στοιχείου καὶ νέον στοιχεῖον εἶναι ἡ πρότασις κατὰ τοῦ κ. ὑπουργοῦ. Δὲν ἐπιτρέπεται νὰ ἐπαναλάβωμεν τὰ ὅσα ἐλέχθησαν καὶ ἐπὶ τῶν ὁποίων ἀπεφάνθη ἡ Βουλή.

§61ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν μᾶς ἐμποδίζει τίποτε.

§62Δ. ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι καίτοι εἶχα στοιχεῖα, δὲν τὰ ἐχρησιμοποίησα χθές, διότι ἤθελα νὰ τὰ ἐξακριβώσω ἀπολύτως, στοιχεῖα ἐκ τῶν ὁποίων ἀποδεικνύεται, ὅτι ἐνῷ ἡ σύμβασις διὰ τὴν πώλησιν 50.000 τόννων σίτου πρὸς τὴν Βραζιλίαν, συνήφθη τὴν 9 Μαΐου, ἐν τούτοις, αἱ ναυλώσεις τῶν πλοίων διὰ τὴν μεταφοράν, συνήφθησαν τὴν 28 Ἀπριλίου, δηλαδὴ πολὺ ἐνωρίτερον. Αὐτὸ εἶναι ἢ δὲν εἶναι γεγονός; Πρώτην φορὰν ἔρχεται τὸ στοιχεῖον αὐτὸ εἰς τὴν Βουλήν. Δὲν τὸ ἐχρησιμοποίησα, διότι ἀκριβῶς ἤθελα νὰ τὸ ἐξακριβώσω καὶ πάλιν. Ὅπως θὰ ἐνθυμῆσθε ὅταν ἀνέλυα τὴν ναυλαγορὰν τοῦ Πειραιῶς ἐν σχέσει μὲ τὴν Ἀγγλικήν, εἶχον εἴπει, ὅτι οἱ ναῦλοι, εἶναι 32 σελίνια. Οἱ κ.κ. ὑπουργοὶ μοῦ ἐζήτησαν νὰ φέρω τὰ ναυλολόγια καὶ εἶχον πληροφορίας αὐθεντικάς, δὲν εἶχον καμμίαν ὑποχρέωσιν νὰ φέρω τὰ ναυλολόγια. Μοῦ τὸ ἐζήτησαν αὐτό. Ἐπῆγα καὶ εὑρῆκα τὸ κυριώτερον περιοδικὸν ποὺ ὑπάρχει εἰς τὴν Ἑλλάδα καὶ τιμᾷ τὴν Ἑλλάδα, τὰ «Ναυτικὰ Χρονικά», εἰς τὰ ὁποῖα δημοσιεύονται αἱ ναυλώσεις ὅλων τῶν πλοίων καὶ ἐκεῖ ἀναφέρει προχθὲς τὴν ναύλωσιν τοῦ Ἀγγλικοῦ πλοίου, ὄχι Ἑλληνικοῦ, διὰ τὴν μεταφορὰν τῶν 10 χιλιάδων τόννων σίτου ἐκ Πειραιῶς ἢ Θεσσαλονίκης διὰ τὴν Ἀγγλίαν μὲ τιμὴν 32 σὲντς καὶ 6 πέννες, ποὺ ἐπεκαλέσθην. Ἐκεῖ, ὅμως, εἶπον, ὅτι ἔχουν ναυλωθῆ καὶ 4 ἄλλα πλοῖα, διὰ νὰ μεταφέρουν σῖτον ἀπὸ τὸν Πειραιᾶ καὶ τὴν Θεσσαλονίκην εἰς τὴν Βραζιλίαν μὲ σελλίνια 40 κατὰ τόννον, ὅσα δηλαδὴ ὁ κ. ὑφυπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου ἔδιδεν ὡς ναῦλον διὰ τὴν μεταφορὰν ἀπὸ τὸν Πειραιᾶ διὰ τὴν Ἀγγλίαν.

§63ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Καὶ τὰ 4 πλοῖα ἦσαν ξένα;

§64Δ. ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Δυστυχῶς, ξένα. Τὸ ἓν ἦτο Παναμαϊκόν.

§65Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Ὑπὸ ξένην σημαίαν, ἑλληνικῶν συμφερόντων. Διατὶ τὸ ἀγνοεῖτε; Ἀφοῦ σεῖς τὸ γνωρίζετε αὐτό.

§66ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ἐπιθυμῶ ἡ συζήτησις νὰ διεξαχθῇ ἡσύχως καὶ συμφώνως πρὸς τὸν Κανονισμόν.

§67Δ. ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐκεῖνο ποὺ προέχει εἶναι τὸ γεγονὸς ἂν ὑπεγράφη ἢ ὄχι ἡ σύμβασις τῆς ναυλώσεως τὴν 28ην Ἀπριλίου, δηλαδὴ πολὺ πρὶν τῆς συνάψεως τῆς συμβάσεως. Δηλαδή, ἦτο τόσον βεβαία ἡ Ἑταιρία Μποῦγκε, ὅτι θὰ πάρῃ τὸ σιτάρι, ὥστε ἔσπευσε νὰ προναυλώσῃ πλοῖα. Ὅταν εἶδον αὐτὰ τὰ πράγματα, ἐπῆγα —χθὲς δὲν τὸ ἐπεκαλέσθην— νὰ εὕρω τὸν Διευθυντὴν τῶν «Ναυτικῶν Χρονικῶν».

§68Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Διατὶ δὲν ἀπαντᾶτε, κύριε ὑφυπουργέ; Πῶς τὸν ἀφίνετε νὰ λέγῃ τοιαῦτα πράγματα;

§69ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Λαντζούνη, θὰ σᾶς ἀνακαλέσω εἰς τὴν τάξιν.

§70Δ. ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἔχω στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα δὲν ἠμπορεῖ κανεὶς νὰ διαψεύσῃ. Τὰ 4 αὐτὰ πλοῖα ἐναυλώθησαν εἰς τὰς 28)4. Δὲν τὰ κατέθεσα χθές, δὲν τὰ ἐπεκαλέσθην, διότι ἤθελα νὰ τὰ ἐξακριβώσω. Ἐπῆγα χθὲς νὰ εὕρω τὸν Διευθυντὴν τῶν «Ναυτικῶν Χρονικῶν» διὰ νὰ ζητήσω πληροφορίας πόθεν ἠρύσθη τὴν πληροφορίαν αὐτήν. Δὲν τὸν εὑρῆκα, ἐπῆγα σήμερον, τὸν ἠρώτησα: Ἀπὸ πότε ἔχεις τὴν πληροφορίαν; Τὸ περιοδικὸν ἐκυκλοφόρησεν εἰς τὰς 15 Μαΐου ποὺ ἔχει αὐτὴν τὴν πληροφορίαν καὶ μοῦ εἶπεν, ὅτι ἐσταμάτησε τὴν στοιχειοθέτησιν, ὅπως συνήθως, εἰς τὰς 13 Μαΐου, τὰς δὲ πληροφορίας αὐτὰς τὰς εἶχε 10 ἡμέρας ἐνωρίτερον. Αὐτὸ δὲν ἦτο ἀρκετόν, δὲν ἔφθανεν ἀπολύτως καὶ ἐστείλαμεν ἀμέσως ἕνα ὑπάλληλον τῶν «Ναυτικῶν Χρονικῶν» εἰς τὸν ἁρμόδιον ἐφοπλιστήν, ὁ ὁποῖος τὸ ἐναύλωσε, νὰ ζητήσῃ τὴν ἡμερομηνίαν τῆς ναυλώσεως καὶ ἔγραψεν ὁ ἴδιος παραπλεύρως, 28)4. Αὐτὸ εἶναι, λοιπόν. 28 Ἀπριλίου. Διὰ νὰ ἠμπορῇ νὰ τυπωθῇ εἰς τὰς 13)5 καὶ νὰ ἔχῃ γίνει ἡ στοιχειοθέτησις, θὰ εἶχον δέκα ἡμέρας πρὶν τὰ «Ναυτικὰ Χρονικὰ» τὴν πληροφορίαν, δηλαδὴ εἰς τὰς 28)4. Ὁ κ. ὑπουργὸς πρέπει νὰ φέρῃ τὸ ναυλοσύμφωνον εἰς τὴν Βουλήν. Αὐτὸ εἶναι τὸ νέον στοιχεῖον, τὸ ὁποῖον δὲν εἶχον ἐπικαλεσθῆ χθές.

§71Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Κύριοι βουλευταί, δὲν εἶχον τὴν πρόθεσιν νὰ ὁμιλήσω ἀπόψε. Ἡ σύντομος ὅμως ὁμιλία τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως μὲ ὑποχρεώνει νὰ ἀνέλθω δι’ ὀλίγον χρόνον εἰς τὸ βῆμα. Διότι, πράγματι, πιστεύω, ὅτι ἅπαντες πρέπει νὰ ἔχωμεν ἀκριβῆ συνείδησιν τῆς σημασίας τῆς προκειμένης ὑποθέσεως καὶ ἅπαντες πρέπει ν’ ἀναζητήσωμεν τὰ ὅρια, ἐντὸς τῶν ὁποίων πρέπει νὰ ἐνεργῶμεν. Πράγματι, κύριοι βουλευταί, πρέπει νὰ ὑπάρχουν ὅρια εἰς τὰς ἐνεργείας τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ἀλλὰ πρέπει, κἄποτε, νὰ ὑπάρξουν ὅρια καὶ εἰς τὴν ἀλαζονείαν τῆς Κυβερνήσεως ἡ ὁποία, διαθέτουσα τὴν πλειοψηφίαν ἐν τῷ Κοινοβουλίῳ, νομίζει, ὅτι δύναται νὰ περνᾶ πᾶν ζήτημα ὑπὸ τὸν ὁδοστρωτῆρα τῆς πλειοψηφίας αὐτῆς. Καὶ ἐκ τοῦ φόβου μὴ τυχὸν ἕνα τμῆμα ἐκ τῆς πλειοψηφίας αὐτῆς ἀποσπασθῆ προσκαίρως ἔστω ἐπὶ θεμάτων, τὰ ὁποῖα θίγουν γενικώτερον τὸν πολιτικὸν κόσμον καὶ ὄχι τὴν παράταξιν, ἡ ὁποία κυβερνᾷ...

§72Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Πρ. Κυβερν.). (Ἐν ὀργῇ). Δὲν γνωρίζω ἂν τὸ κάμνετε ἠθελημένως ἢ ὄχι, ἀλλὰ ὑβρίζετε βαρύτατα τὴν πλειοψηφίαν τῆς Βουλῆς.

§73Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Θὰ σᾶς ἀποδείξω, κύριε Πρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι τὸ μόνον ποὺ δὲν ὑπῆρξε ποτὲ εἰς τὴν πρόθεσίν μου εἶναι νὰ ὑβρίσω τοὺς βουλευτὰς τῆς πλειοψηφίας. Ἀλλ’ αὐτὸ ποὺ ἐκάματε τὴν στιγμὴν αὐτὴν ἀποδεικνύει ἐκεῖνο ποὺ ἐπήγαινα ἀκριβῶς νὰ εἴπω καὶ μὲ διεκόψατε, ὅτι δηλαδὴ ἐκ τοῦ φόβου μὴ τυχὸν ἓν τμῆμα τῆς πλειοψηφίας ἐπὶ ἑνὸς μερικοῦ ἔστω θέματος καὶ μὴ πολιτικοῦ σκεφθῇ διαφορετικὰ ἀπὸ αὐτήν, ἡ Κυβέρνησις ἐπιχειρεῖ πάντοτε νὰ φανατίσῃ κατὰ τοιοῦτον τρόπον πᾶσαν συζήτησιν, ὥστε νὰ μὴ εἶναι δυνατὸν μέσα εἰς τὴν Βουλὴν αὐτὴν νὰ ὑπάρξῃ ποτὲ ἀντικειμενικὴ συζήτησις. (Χειροκροτήματα).

§74Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Πρ. Κυβερν.). Πρῶτον, λέγετε ἀνακριβείας ὅταν ἰσχυρίζεσθε, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐπιδιώκει νὰ δημιουργῇ ὀξύτητα. Ἡ ὀξύτης προέρχεται πάντοτε ἀπὸ τὴν πλευρὰν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Δεύτερον, ἐπαναλαμβάνω, ὅτι διατυπώνετε βαρυτάτην ὕβριν κατὰ τῆς πλειοψηφίας τῆς Βουλῆς, ὅταν λέγετε, ὅτι ἡ πλειοψηφία τοῦ Σώματος δὲν ἔχει θέλησιν, δὲν ἔχει βούλησιν διότι ἡ Κυβέρνησις, διὰ νὰ ἐξυπηρετήσῃ τοὺς σκοπούς της, τὴν μεταβάλλει εἰς ὁδοστρωτῆρα καὶ τῆς ἀφαιρεῖ τὴν βούλησιν. (Χειροκροτήματα).

§75Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Ὄχι, κύριε Πρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, δὲν ἰσχυρίσθην ποτὲ τοιοῦτον τι, οὔτε ἡ πολιτική μου διαπαιδαγώγησις μὲ κάμνει νὰ εἶμαι ἐναντίον τῆς κομματικῆς πειθαρχίας. Λέγω μόνον, ὅτι, ὅταν ὅλα τὰ θέματα τίθενται εἰς ἐπίπεδον πολιτικὸν καὶ δὴ μετὰ φανατισμοῦ, δὲν ἀποτελεῖ στέρησιν βουλήσεως ἐκ μέρους τοῦ βουλευτοῦ, ἡ πειθαρχία εἰς κομματικὴν ἀπόφασιν ὡς πρὸς τὴν ψῆφον. Ἀποτελεῖ πολιτικὴν ἐκλογήν, τὴν ὁποίαν ὁ βουλευτὴς ἔχει ἤδη κάμει, ἀφ’ ἧς προσεχώρησεν εἰς ἕνα κόμμα. Καὶ δι’ αὐτὸ ἀκριβῶς, ἡ ὅλη μου ἐπιχειρηματολογία τείνει εἰς τὸ ν’ ἀφαιρέσῃ ἀπὸ τὸ συζητούμενον θέμα πάντα πολιτικὸν χαρακτῆρα. Κύριε Πρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, ἡ Ἀντιπολίτευσις καὶ ὄχι ἡ Κυβέρνησις, ἀπέδειξεν, ὅτι γνωρίζει ποῖα εἶναι τὰ ὅρια, ἐντὸς τῶν ὁποίων πρέπει νὰ κινῆται. Καὶ τὸ ἀπέδειξεν εἰς τὴν παροῦσαν περίπτωσιν ὁλόκληρος ἡ Ἀντιπολίτευσις, διότι ἀπὸ τὴν πρώτην στιγμὴν ποὺ ἠγέρθη θόρυβος, ὅλα τὰ κόμματα τῆς Ἀντιπολιτεύσεως δὲν ἐζήτησαν παρὰ νὰ κατατεθοῦν τὰ ἔγγραφα διὰ νὰ μελετήσουν τὸν φάκελλον πρὶν ἢ προβοῦν εἰς οἱανδήποτε ἄλλην ἐνέργειαν. Καὶ κατετέθη φάκελλος ἐλλιπής, κατὰ τό οὐσιωδέστερον ὅλων τῶν στοιχείων. Ἀπεκρύβη εἰς τὴν ἀρχὴν ἡ διαφωνία τῆς ὑπηρεσιακῆς ἱεραρχίας διὰ τὴν πρώτην συμφωνίαν τῆς 21ης Φεβρουαρίου. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἡ Ἀντιπολίτευσις ὁλόκληρος ἔφθασε μέχρις ἐκκλήσεων, πρὸς τὴν Κυβέρνησιν νὰ δεχθῇ τὴν Ἐξεταστικὴν Ἐπιτροπήν. Καὶ ἰδοὺ ὁ λόγος τῆς τοιαύτης προτιμήσεως. Ἡ Ἐξεταστικὴ Ἐπιτροπή, ἀποτελουμένη ἐξ ὀλίγων προσώπων, ἀντὶ νὰ συζητῇ ἐν ἀτμοσφαίρᾳ ἐρεθισμοῦ καὶ ὀξύτητος πολιτικῆς, θὰ ἐξήταζεν ἓν πρὸς ἓν τὰ ἀνταλλασσόμενα ἐπιχειρήματα, ἓν πρὸς ἓν τὰ προσαγόμενα στοιχεῖα καὶ κυρίως δὲν θὰ περιώριζε τὴν συζήτησιν μεταξὺ ὑπουργῶν καὶ ἐπερωτώντων βουλευτῶν, ἀλλὰ θὰ ἐπεξέτεινε τὴν ἔρευνάν της εἰς ἄλλα στοιχεῖα καὶ μαρτυρίας ἔξω τῆς Βουλῆς εὑρισκομένων, ὥστε νὰ ἔχῃ πλήρη εἰκόνα τῆς ὑποθέσεως. Καὶ μέχρι τοῦ σημείου ἢ θὰ ἐπείθετο ὅτι ὑπάρχει πράγματι, πολιτικὴ ἢ ποινικὴ εὐθύνη ἐξ ἀμελείας ἢ ἐκ δόλου ἢ ἂν ἐπείθετο περὶ τοῦ ἀντιθέτου, θὰ ἔφρασσε τὸ στόμα τῶν ἔξω τῆς Βουλῆς εὑρισκομένων. Διότι, ἰδού τί συνέβη μὲ τὴν συζήτησιν, ὅπως διεξήχθη. Διὰ νὰ ἀπαντήσῃ ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ εἰς στοιχεῖα τὰ ὁποῖα προσήγαγον οἱ ἐπερωτῶντες βουλευταί, προέβη καὶ εἰς χαρακτηρισμοὺς καὶ εἰς δηλώσεις, αἱ ὁποῖαι ἔθιξαν ἀνθρώπους ἐκτὸς τῆς Βουλῆς. Καὶ ἐνῷ χθὲς ἡ πλειοψηφία ἀπέρριψε τὴν πρότασιν περὶ Ἐξεταστικῆς τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπῆς, ἀνέγνωσα σήμερον εἰς τὴν «Ἑστίαν» ἐπιστολὴν ἀντιπροσώπου ξένου οἴκου ὁ ὁποῖος λέγει, ὅτι ὁ ὑπουργὸς Συντονισμοῦ εἶπεν προχθές, ὅτι ἐὰν ἀνετέθη ἡ ἐπίβλεψις τῆς ὑποθέσεως αὐτῆς εἰς τὴν Ἑταιρείαν «Συρβεγιάνς», ἦτο διότι αὐτὴ εἶναι ἡ μόνη σοβαρά. Καὶ ἀπαντᾷ ὁ ἐπιστολογράφος, ὅτι ἐκπροσωπεῖ τὸν τάδε Δανικὸν Οἶκον, γνωστὸν διεθνῶς, ἱδρυθέντα τὸ 1890, ὁ ὁποῖος ἔδωσεν προσφοράν. Καὶ ὁ οἶκος αὐτὸς δὲν εἶναι κἂν ὁ τελευταῖος ἀλλὰ ὁ προτελευταῖος μειοδότης. Τελευταῖος ἦλθεν ἄλλος οἶκος, ὁ ὁποῖος εἶχεν προτείνει 0,95, ὁ Δανικὸς οἶκος μίαν δραχμὴν καὶ κἄτι. Ἡ «Συρβεγιάνς» εἶχε προτείνει 5 δραχμὰς καὶ παρ’ ὅλα ταῦτα εἰς αὐτὴν ἀνετέθη ὁ ἐν λόγῳ ἔλεγχος μὲ δύο, τελικῶς δραχμάς, κατὰ τόννον. Ἐγὼ δὲν γνωρίζω τὸν ἀντιπρόσωπον αὐτόν. Ἀποδίδω σημασίαν εἰς τοῦτο: ὅτι μὲ τὴν συζήτησιν, ἡ ὁποία γίνεται ἐδῶ δίχως τὰ στοιχεῖα τὰ ὁποῖα δικαιοῦνται νὰ προσαγάγουν καὶ οἱ ἰδιῶται ἐνώπιον τῆς Ἐξεταστικῆς Ἐπιτροπῆς καὶ σήμερον καὶ αὔριον οἱοσδήποτε δύναται νὰ ἀπευθύνῃ τοιαύτας ἐπιστολάς, αἱ ὁποῖαι δὲν δύνανται νὰ διαψευσθοῦν. Αὐτὸς εἶναι ὁ εἷς λόγος, ὁ ὁποῖος μᾶς ἔκαμε νὰ ζητήσωμεν Ἐξεταστικὴν Ἐπιτροπήν. Δὲν εἶναι τόσον σπανία ἡ σύστασις Ἐξεταστικῆς Ἐπιτροπῆς εἰς τὰ Κοινοβούλια. Αἱ Κοινοβουλευτικαί Ἐπιτροπαὶ εἰς ἄλλα Κοινοβούλια ὡς εἰς τὰς ΗΠΑ ἔχουν πραγματικὴν ἐξουσίαν ἐλέγχου τῶν κυβερνητικῶν πράξεων. Εἶπον προχθὲς ὅτι θὰ ἐπεθύμουν αἱ Ἐξεταστικαὶ Ἐπιτροπαὶ νὰ σχηματίζωνται αὐτομάτως, ὅταν ἕνας ἀριθμὸς βουλευτῶν τὸ ζητεῖ καὶ ὄχι ὅταν ἡ πλειοψηφία τὸ ἀποφασίζει. Ἐὰν ὁ θεσμὸς αὐτὸς ἐλειτούργει οὕτω, θὰ ἀπεφεύγοντο αἱ μακραὶ συζητήσεις ἐν ὁλομελείᾳ καὶ ἡ ἀλήθεια θὰ ἀνευρίσκετο. Ἀλλά, κύριοι βουλευταί, τὴν Ἐξεταστικὴν τῶν Πραγμάτων Ἐπιτροπὴν τὴν ἠρνήθη ἡ Κυβέρνησις, καὶ τὴν ἠρνήθη λέγουσα, ὅτι δημαγωγικῶς ἐπιζητεῖ ἡ Ἀντιπολίτευσις τὴν σύστασίν της. Καὶ δὲν κατώρθωσε νὰ ἐνθυμηθῇ ἡ Κυβέρνησις, ὅτι πράγματι εἰς τὴν Ἑλλάδα, τὸ ποσοστὸν τῶν ἐντίμων ἀνδρῶν, οἱ ὁποῖοι ἀνῆλθον εἰς τὰ μεγάλα ἀξιώματα, εἶναι τόσον μέγα ὥστε νὰ μὴν δύνανται ἀντιστρόφως νὰ ὁμιλήσῃ κανεὶς περὶ οἱουδήποτε ποσοστοῦ ἀνθρώπων μὴ ἐντίμων. Ὁ Ἑλληνικὸς λαός, κύριοι βουλευταί, εἶναι εὐαίσθητος εἰς πᾶσαν ἐνέργειαν ἡ ὁποία κατὰ τὸν ἕνα ἢ τὸν ἄλλον τρόπον ζημιώνει τὸ δημόσιον συμφέρον. Ἰδίως δὲ ἐπὶ τοῦ συζητουμένου θέματος. Διότι πρόκειται περὶ οὐσιώδους πράγματος, περὶ τοῦ σίτου, περὶ τοῦ ψωμιοῦ τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Ἡ Ἑλλὰς εἶναι πτωχὴ καὶ δὲν δύναται νὰ ἀνέχεται τὸν χορὸν τῶν δισεκατομμυρίων χωρὶς νὰ γνωρίζῃ, ὅτι ὑπάρχουν κέρβεροι οἱ ὁποῖοι προσέχουν τὸ δημόσιον συμφέρον. Ἡ πτωχεία της δὲν τῆς ἐπιτρέπει τὴν σπατάλην ἐκ καταχρήσεων. Ὅταν εἰς τὴν Βουλὴν τὸ 1950, ἔφθασε μέχρις ἐδῶ ἕνα βούλευμα πλημμελειοδικῶν, ἀφορῶν ὡρισμένας ἀτασθαλίας, αἱ ὁποῖαι ἐπερρίφθησαν εἰς ἀτυχήσαντα συνάδελφον, τοῦ ὁποίου δὲν θέλω οὔτε τὸ ὄνομα νὰ ἀναφέρω, διὰ νὰ μὴν τὸν θίξω, εὑρέθην εἰς τὴν ἀνάγκην καὶ τότε νὰ ἀντικρουσθῶ μὲ τὸν Ἀντιπρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως. Εἶχον ἀνέλθει εἰς τὸ βῆμα καὶ εἶπον μερικὰ λογικὰ καὶ ἁπλᾶ πράγματα, ὅτι δηλαδή, ἐφ’ ὅσον ἕνα βούλευμα πλημμελειοδικῶν ὁμιλεῖ περὶ εὐθύνης συναδέλφου, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποφύγωμεν τὴν Ἀνακριτικὴν Ἐπιτροπήν, ἡ ὁποία μόνη δύναται ἐνδεχομένως νὰ εἴπῃ, ὅτι τὸ βούλευμα ἐπλανήθη. Ἠγέρθη τότε ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος καὶ μὲ κατεκεραύνωσε, λέγων, ὅτι ὑβρίζω ὁλόκληρον τὸ Λαϊκὸν Κόμμα. Ἠναγκάσθη δὲ ὁ κ. Στεφανόπουλος νὰ διαμαρτυρηθῇ, λέγων, ὅτι κᾶθε ἄλλο, παρὰ ψόγους ἐναντίον τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος ἀπηύθυνα καὶ ὅτι ἁπλῶς ζητῶ τὴν ἐκκαθάρισιν μιᾶς προσωπικῆς ὑποθέσεως. Καὶ τότε εἶπον, ὅτι ἐπιθυμῶ νὰ διατηρηθῇ ἡ παράδοσις τῶν ἐντίμων πολιτικῶν ἀνδρῶν, οἱ ὁποῖοι ἔχουν μάθει νὰ ζοῦν ἄψογα, νὰ πεθαίνουν στὴν ψάθα καὶ νὰ ἐπιζοῦν ὡς ὑποδείγματα εἰς τὴν μνήμην τῶν Ἑλλήνων!! (Χειροκροτήματα). Ἡ συνέχεια δὲν ἐζημίωσε τὸν πολιτικὸν κόσμον, οὔτε τὸ Λαϊκὸν Κόμμα. Διότι ὅταν προσωποποιεῖται μία εὐθύνη δὲν ὑπάρχει πλέον εὐθύνη πολιτική. Ἐνῷ ἄλλως, ἡ εὐθύνη ἐπεκτείνεται καὶ ἡ αἰτίασις κατὰ ἑνὸς προσώπου μεταβάλλεται εἰς κραυγὴν κατὰ τοῦ κόμματος ποὺ κηρύσσεται ἀλληλέγγυον. Ἐζητήσαμεν κύριοι συνάδελφοι, σχεδὸν παρεκαλέσαμε νὰ συσταθῇ Ἐξεταστικὴ τῶν Πραγμάτων Ἐπιτροπὴ διὰ νὰ εὑρεθῇ ἡ ἀλήθεια. Καὶ ἐφ’ ὅσον ἡ ἀλήθεια αὐτὴ θὰ ἦτο ὑπὲρ τοῦ ὑπουργοῦ δὲν θὰ εἴχομεν καμμίαν ἀξίωσιν νὰ φθάσωμεν εἰς οὐδενὸς εἴδους ἄλλην συζήτησιν. Ἐν τούτοις, ἠρνήθη καὶ σήμερον τοῦτο ὁ ἀξιότιμος Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, λέγων, ὅτι τὸ θέμα εἶναι πολιτικόν, διότι ὁλόκληρος ἡ ἐξ ὑπουργῶν Οἰκονομικὴ Ἐπιτροπὴ ἐνέκρινε τὴν σύμβασιν. Δὲν τὸ ἀγνοοῦμεν αὐτό, κ. Πρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, ἀλλὰ μέχρις ὅτου φθάσωμεν εἰς τὴν ὑπογραφὴν τῆς συμβάσεως ὅλα ἔχουν σχεδὸν τελειώσει ἀπὸ ἀπόψεως συμφωνίας. Βεβαίως, ἡ ἐξ ὑπουργῶν Οἰκονομικὴ Ἐπιτροπὴ εὑρέθη πρὸ τῶν δεδομένων, τὰ ὁποῖα ἔπρεπε νὰ ληφθοῦν ὑπ’ ὄψει της διὰ νὰ συμφωνήσῃ. Ἀλλὰ τὸ θέμα αὐτὸ κ. Πρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως δὲν εἶναι θεωρητικῶς τοὐλάχιστον ὀρθόν, διότι ἡ ὕπαρξις ἑνὸς συλλογικοῦ θέματος δὲν ἀρκεῖ διὰ νὰ μεταθέσῃ τὸ πρόβλημα. Ἐὰν ὑπάρχουν τυχὸν εὐθῦναι τοῦ εἴδους, αἱ ὁποῖαι ἀναγράφονται εἰς τὸ κατηγορητήριον, τὸ ὁποῖον κατετέθη διὰ τῆς προτάσεως ἡ ἐπέκτασις τῶν εὐθυνῶν αὐτῶν δὲν μεταβάλλει τὴν οὐσίαν τοῦ ζητήματος. Πρέπει, κ. Πρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, νὰ παραδεχθῆτε, ἂν θέλετε νὰ ὑπάρχῃ γενικὴ πεποίθησις, ὅτι διευθύνετε τὰ πράγματα τῆς Χώρας ἀψόγως, πρέπει νὰ παραδεχθῆτε, ὅτι ἐὰν ἕνας ἢ δύο ἢ τρεῖς ἢ πέντε ὑπουργοὶ ἔχουν εὐθύνας θὰ ἔπρεπε ἅπαντες νὰ πληρώσουν.

§76Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Πρ. Κυβερνήσεως). Ἐφ’ ὅσον ἀνεφέρθητε εἰς τὴν εὐθύνην τῆς ἐξ ὑπουργῶν Οἰκονομικῆς Ἐπιτροπῆς θὰ πρέπει νὰ σᾶς ὑπομνήσω, ὅτι τὸ ἐπεκαλέσθην αὐτὸ διὰ νὰ ἀποδείξω μέχρι ποίου σημείου ὑπερβολῆς φθάνει ἡ προσπάθεια τοῦ διασυρμοῦ ὑπολήψεων. Διατυποῦται ἀκόμη καὶ ἡ κατηγορία, ὅτι ἐσκεμμένως καὶ μὲ ἰδιοτέλειαν οἱ ὑπουργοὶ ἐζημίωσαν τὸ δημόσιον. Ἐὰν δέχεσθε αὐτὴν τὴν ἄποψιν, σᾶς παρακαλῶ νὰ ἀπαντήσετε. Ἐὰν δὲν τὴν δέχεσθε, τότε ὁ τρόπος μὲ τὸν ὁποῖον ἐτερματίσατε τὴν συζήτησιν διατυποῦντες τὴν κατηγορίαν εἶναι ἠθικῶς ἀπαράδεκτος... (Χειροκροτήματα).

§77Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, εἰσέρχομαι εἰς τὸ θέμα ἐπὶ τοῦ ὁποίου ζητεῖτε ἀπάντησιν. Πράγματι, μεταξὺ τῆς αἰτήσεως τῆς Ἐξεταστικῆς Ἐπιτροπῆς καὶ τῆς αἰτήσεως καταδιώξεως τοῦ ὑφυπουργοῦ τοῦ Ἐμπορίου, ὑπάρχει διαφορά. Ἡ διαφορὰ εἶναι ὀλιγώτερον μεγάλη ἀπὸ ὅ,τι κατ’ ἀρχὴν φαίνεται. Ὑπάρχει, ὅμως, κύριε Πρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, καὶ ὅταν ἐζητήσαμεν τὴν Ἐξεταστικὴν Ἐπιτροπήν, τοὐλάχιστον ἐγὼ καὶ οἱ βουλευταὶ τῆς Δημοκρατικῆς Ἑνώσεως ποὺ ὑπογράφουν τὴν αἴτησιν καταδιώξεως τοῦ ὑφυπουργοῦ Ἐμπορίου, εἴχομεν τὰς ἀτομικάς μας πεποιθήσεις καὶ ἐντυπώσεις. Ὡς ἄνθρωποι ὅμως ἔντιμοι, οἱ ὁποῖοι ἐπιθυμοῦμεν νὰ τεθοῦν αἱ πεποιθήσεις μας ὑπὸ τὸν ἔλεγχον ἀντικειμενικῶν Σωμάτων, ἐζητήσαμεν τὴν Ἐξεταστικὴν Ἐπιτροπήν. Τί ἀπαιτεῖται διὰ νὰ ζητήσῃ κανεὶς τὴν Ἐξεταστικὴν Ἐπιτροπήν; Τί μᾶς κάμνει νὰ ζητοῦμεν τὴν ἀνακριτικὴν Ἐπιτροπήν; Τὰ στοιχεῖα τοῦ φακέλλου, ἐκ τῶν ὁποίων προκύπτουν ἐνδείξεις, ἑδραῖαι καὶ σοβαραί, ὅτι ὑπάρχουν πταίσματα, τὰ ὁποῖα δύνανται νὰ ἀρχίζουν ἀπὸ ἁπλῆν ἀμέλειαν καὶ δύνανται νὰ καταλήγουν εἰς τὴν ἰδιοτέλειαν. Καὶ ἐζητήσαμεν τὴν Ἐξεταστικὴν Ἐπιτροπήν, διότι αὐτὴ θὰ ἦτο τὸ πρῶτον διϋλιστήριον καί, ἐξ ἀπόψεως Ἀντιπολιτεύσεως, ἡ ὁμαλωτέρα καὶ μαλακωτέρα τοποθέτησις τοῦ ζητήματος. Δὲν σημαίνει αὐτό, ὅτι ἐξ ὑπαρχῆς δὲν εἴχομεν τὴν πεποίθησιν, ὅτι ὑπάρχουν στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα δικαιολογοῦν τὴν ὑπόνοιαν, ὅτι πέραν τῆς ἁπλῆς ἀμελείας, πέραν τοῦ ἁπλοῦ λάθους, ὑπάρχει ἐν προκειμένῳ πρόθεσις εὐνοίας μιᾶς ἑταιρείας μὲ ζημίαν τοῦ δημοσίου πλούτου. Τὰ ἀνέλυσα ὅλα κατὰ τὴν προηγουμένην ἀγόρευσίν μου. Καὶ μετεχειρίσθην ἐπίτηδες τὴν λέξιν «ἐνδείξεις», διότι αὐταὶ εἶναι ἀρκεταὶ καὶ πρέπει νὰ εἶναι ἀρκεταὶ διὰ τὴν περαιτέρω παραπομπὴν εἰς Ἀνακριτικὴν Ἐπιτροπήν. Ζητοῦμεν σήμερον, ἐφ’ ὅσον ἡ Ἐξεταστικὴ Ἐπιτροπὴ δὲν ἐσχηματίσθη, ζητοῦμεν νὰ κάμνῃ ἡ Βουλὴ μίαν πρᾶξιν Εἰσαγγελέως ἁπλῆν, δηλαδὴ νὰ παραπέμψῃ τὴν ὑποβληθεῖσαν μήνυσιν εἰς τὸν Ἀνακριτήν, εἰς τὴν Ἀνακριτικὴν Ἐπιτροπήν. Καὶ πάλιν δηλαδή, ζητοῦμεν τὴν διεύρυνσιν τῆς ἀληθείας. Δὲν ζητοῦμεν ἀπὸ τὴν Βουλὴν νὰ διατυπώσῃ σήμερον ἀπόφασιν, ὅτι διεπράχθη ἀδίκημα, ἀλλὰ ὅτι ὑπάρχουν ἐνδείξεις ποὺ ἀπαιτοῦν τὴν ἐκ τῆς ἀπόψεως ταύτης διερεύνησιν τῆς ὑποθέσεως. Ἡμεῖς ἔχομεν σχηματίσει πεποίθησιν. Καὶ ἰδοὺ διατί. Δὲν ὠφελεῖ ἡ ἐκ νέου ἀνάλυσις τῶν λεπτομερειῶν. Ὠφελεῖ μόνον ἡ εἰκὼν ποὺ ἐδόθη ἐδῶ. Ὅτι τὴν 21ην Φεβρουαρίου ἡ ὑπόθεσις τῆς πωλήσεως τοῦ ἑλληνικοῦ σίτου εἶχε δοθῆ ἄνευ διαγωνισμοῦ, ἄνευ ἀνταγωνισμοῦ, ἀνεπιστρεπτί, εἰς τὴν Μποῦγκε, εἰς τοὺς ὅρους τῆς ὁποίας ἔκτοτε ὑπεκύψαμεν. Αἱ μετέπειτα δῆθεν συζητήσεις μὲ ἄλλους οἴκους, δὲν ἔχουν καμμίαν ἀξίαν, ἔγιναν μόνον «διὰ τὸ θεαθῆναι». Διότι ἡ ἀπόφασις νὰ δοθῇ ἡ ὑπόθεσις εἰς τὴν Μποῦγκε ἦτο εἰλημμένη ἀμετακλήτως. Μὲ ἐρωτᾶτε τώρα, ἐὰν ὑπάρχῃ πρόθεσις καὶ ἰδιοτέλεια. Πρῶτον, αἱ δύο ἔννοιαι δὲν ταὐτίζονται. Ἡ πρόθεσις, ἡ ὁποία ἀπαιτεῖται διὰ νὰ καταδικασθῇ κατὰ νόμον ὁ ὑπεύθυνος ὑπουργός, συνίσταται εἰς τοῦτο, ὅτι γνωρίζει καὶ ἐπιθυμεῖ ἓν συγκεκριμένον ἀποτέλεσμα τῆς ἐνεργείας του ἐκεῖνος ποὺ κατηγορεῖται. Ἠθέλησε τὴν εὔνοιαν τῆς Μποῦγκε καὶ ἠθέλησε ταὐτοχρόνως μοιραίως, τὴν ζημίαν τοῦ Δημοσίου συμφέροντος ἢ τοὐλάχιστον ἠδιαφόρησεν, ἐὰν ἐκ τῆς εὐνοίας αὐτῆς θὰ ἐζημιοῦτο τὸ δημόσιον συμφέρον. Ἐνῷ ὅταν ὁμιλοῦμεν περὶ ἰδιοτελείας, ἐννοοῦμεν, ὅτι ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος ἐζημίωσε τὸ δημόσιον συμφέρον ἠμείφθη ὁ ἴδιος ἢ ὁ ἴδιος ἀπεκόμισε κέρδος. Αὐτὸ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τὸ ἠξεύρω. Ἀλλ’ ὅταν λέγω «παραπέμψατε τὴν ὑπόθεσιν εἰς τὸν ἀνακριτὴν» ἐννοῶ, ὅτι ὑπάρχουν ἐνδείξεις, ὅτι ἐκ προθέσεως εὐνοίας πρὸς τὴν ἑταιρείαν αὐτὴν ἐνήργησεν ὁ ἁρμόδιος ὑπουργός, ἀδιαφορῶν ἐὰν θὰ ζημιώσῃ τὸ δημόσιον συμφέρον μὲ τὴν ἐκποίησιν τοῦ ἑλληνικοῦ σίτου εἰς τιμὴν πιτύρου. Ἐννοῶ, ἐπίσης, ἐὰν ὁ ἴδιος ὠφελήθη ἢ ὄχι, ἡ Ἀνακριτικὴ Ἐπιτροπὴ θὰ τὸ ἐξετάσῃ. Κύριοι βουλευταί, ὅτι ἡ Ἀνακριτικὴ Ἐπιτροπὴ σχηματίζεται διὰ μυστικῆς ψηφοφορίας, τί σημαίνει τοῦτο; Εἰς τὰ προσωπικὰ θέματα ἠθέλησεν ὁ νομοθέτης νὰ ἀποδεσμεύσῃ ὄχι μόνον τοὺς βουλευτὰς τῆς Συμπολιτεύσεως, ἀλλὰ καὶ τοὺς βουλευτὰς τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ἀπὸ τὴν πολιτικὴν πειθαρχίαν, ἡ ὁποία δὲν ἔχει τίποτε τὸ ὑποτιμητικὸν διὰ κανένα ἐξ ἡμῶν. Ἠθέλησε νὰ τοποθετήσῃ τὰ ἠθικὰ θέματα ὑπὲρ τὰ Κόμματα, διότι δὲν ἐφαντάσθη ὁ νομοθέτης, ὅτι ἠμπορεῖ νὰ ὑπάρξῃ Κόμμα, τὸ ὁποῖον πειθόμενον ἐνδεχομένως, ὅτι ἓν ἐκ τῶν μελῶν του προέβη εἰς πρᾶξιν ἄδικον, θὰ ἐκηρύσσετο, λόγῳ φανατισμοῦ, ἀλληλέγγυον πρὸς τὴν πρᾶξιν αὐτήν. Λέγω, λοιπόν, ὅτι εἶναι δυνατὸν καὶ ἐκ τῶν συναδέλφων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως νὰ ὑπάρχουν ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι νὰ μὴ ἔχουν πεισθῇ ὅτι ὑπάρχουν ἑδραῖαι ἐνδείξεις ἐναντίον τοῦ ὑπουργοῦ, τὸν ὁποῖον ἡμεῖς κατηγοροῦμεν. Εἶναι ἐλεύθεροι νὰ ψηφίσουν ἐναντίον τῆς παραπομπῆς. Διότι ἀποτελεῖ θέμα συνειδήσεως ἡ δίωξις ἑνὸς προσώπου, δὲν εἶναι θέμα πολιτικῆς πειθαρχίας. Καὶ πρέπει, ὅλοι, ἀνεξαρτήτως ἐδωλίων, εἰς θέμα ἠθικῆς τάξεως, ὡς τὸ παρόν, νὰ ἐκφράσουν ἐλευθέρως, ὅ,τι ἐπιβάλλει ἡ συνείδησις διὰ τῆς ψήφου των. Καὶ πρόκειται περὶ μυστικῆς ψηφοφορίας, ὄχι διότι θὰ εἶναι δειλὸς ὁ βουλευτὴς καὶ δὲν θὰ θελήσῃ νὰ ἐκφράσῃ μὲ φανερὰν ψηφοφορίαν τὴν γνώμην του, ἀλλὰ διότι ἡ μυστικὴ ψηφοφορία ἀναμιγνύει τὰ ψηφοδέλτια καὶ δὲν γνωρίζει κανεὶς ἐὰν εἶναι κυβερνητικὸς ἢ ἀντιπολιτευόμενος ὁ ψηφίζων ὑπὲρ ἢ ἐναντίον, ὥστε ἡ ἀπόφασις νὰ μὴν ἔχῃ πολιτικὴν σημασίαν. Αὐτὸ εἶναι τὸ νόημα τῆς μυστικῆς ψηφοφορίας. Καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ σαρκάζωμεν τὴν ἔννοιαν αὐτήν, κ. συνάδελφοι, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ σαρκάζωμεν θεσμούς, οἱ ὁποῖοι ὑπάρχουν ἀπὸ αἰώνων καὶ εἰς ὅλα τὰ δημοκρατικὰ Ἔθνη. Θὰ σαρκάσωμεν τὸν θεσμὸν τώρα διότι δὲν συμφέρει μερικοὺς ἡ ἐφαρμογή του καὶ διότι τοὺς συμφέρει νὰ λυθῇ ἕνα θέμα μέσα εἰς φανατισμόν; Ἐν ὀνόματι τῆς ὀρθῆς ἐφαρμογῆς τῶν θεσμῶν ποὺ μᾶς διέπουν ἡμᾶς, καλοῦμεν τοὺς βουλευτὰς καὶ τῆς πλειοψηφίας καὶ τῆς μειοψηφίας νὰ ἀποφασίσουν κατὰ συνείδησιν. Μᾶς προσῆψεν ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι μᾶς ἔλλειψεν ἡ ἠθικὴ γενναιότης νὰ δεχθῶμεν εἰς ὡρισμένα τοὐλάχιστον σημεῖα, ὅτι ἐπλανήθημεν. Ἀλλ’ ὅταν ὁ κ. Ἠλιοῦ, ἐπὶ ἑνὸς λεπτομεροῦς σημείου, τὸ ὁποῖον δὲν μεταβάλλει βεβαίως τὴν ὑπόθεσιν, ἠγέρθη καὶ εἶπεν, ὅτι «ἔχει δίκαιον ὁ κ. ὑφυπουργός», ἀντὶ νὰ χειροκροτηθῇ λόγῳ τῆς ἠθικῆς αὐτῆς γενναιότητος, ἐσχετλιάσθη. Κύριοι βουλευταί, ἐὰν ὑπῆρχεν οἱονδήποτε στοιχεῖον ἐκ τοῦ ὁποίου, ἐγὼ προσωπικῶς θὰ ἐπειθόμην, ὅτι εἰς τὴν προκειμένην ὑπόθεσιν δὲν ὑπάρχει τίποτε τὸ μεμπτόν, θὰ εἶχον τὸ σθένος νὰ ἐγερθῶ καὶ νὰ τὸ εἴπω. Δὲν μᾶς ἔλειψεν ἡ ἠθικὴ γενναιότης. Δὲν μᾶς ἐδώσατε ὅμως ἀφορμὴν νὰ τὴν ἐπιδείξωμεν. Ὑπάρχει ὅμως καὶ ἡ ἄλλη γενναιότης, ἡ γενναιότης τὴν ὁποίαν ἀνεξαρτήτως πλειοψηφίας ἔπρεπε νὰ εἶχεν ἐπιδείξει ἡ Κυβέρνησις, δεχομένη τὴν σύστασιν Ἐξεταστικῆς Ἐπιτροπῆς διὰ νὰ δώσῃ διέξοδον ὄχι μόνον εἰς τὴν Βουλήν, ἀλλ’ εἰς ὁλόκληρον τὴν Κοινὴν Γνώμην, εἰς ὁλόκληρον τὸν Ἑλληνικὸν Λαόν. Καὶ ἂν ἀκόμη κακοβούλως εἶχε δημιουργηθῆ τὸ ζήτημα ἡ σύστασις τῆς Ἐξεταστικῆς Ἐπιτροπῆς ἦτο ἀπαραίτητος διὰ νὰ δείξῃ ἡ Κυβέρνησις, ὅτι ἀποδίδει τὴν πρέπουσαν σημασίαν εἰς τὰ θέματα τῆς ἠθικῆς τάξεως καὶ δίδει τὴν διέξοδον, τὴν ὁποίαν πρέπει. Ἀφοῦ ὅμως δὲν εἶχεν ἡ Κυβέρνησις τὴν ἀναγκαίαν ἠθικὴν γενναιότητα, ἂς τὴν δείξουν οἱ βουλευταί, ἂς τὴν δείξουν ὅλα τὰ μέλη τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, διὰ νὰ ἔχῃ πραγματικὴν ἀξίαν ἡ ψηφοφορία εἰς τὴν ὁποίαν θὰ προβῶμεν. Κύριοι βουλευταί, εἶπον καὶ προχθές, ὅτι ἡ Ἀντιπολίτευσις ἐκ τῆς ἀπορρίψεως τῆς αἰτήσεως δὲν θὰ ζημιωθῇ. Προσέξατε μόνον ὅμως, ὅτι ἐὰν καὶ ὁ φανατισμὸς ἔχῃ εἰς ὡρισμένα θέματα τὴν θέσιν του, ὑπὲρ τὰ κόμματα, ὑπὲρ τοὺς φανατισμοὺς ὑπάρχουν οἱ θεσμοὶ καὶ ὑπάρχει ὁ πονῶν Ἑλληνικὸς Λαὸς, ποὺ ἀπαιτοῦν πλήρη, ἀπόλυτον ἠθικὴν ὑγείαν εἰς τὴν διαχείρισιν τῶν κοινῶν. (Χειροκροτήματα).

§78ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Τσιάρας ἔχει τὸν λόγον.

§79Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Κύριοι βουλευταί, δὲν πρόκειται νὰ σᾶς ἀπασχολήσω ἐπὶ μακρόν, διότι πρὸ δύο ἡμερῶν μόλις ὡμίλησα καὶ ἀνέπτυξα τὸ θέμα ἐπὶ δύο καὶ ἡμίσειαν ὥρας καὶ ἀνέλυσα ὅλας αὐτοῦ τὰς πτυχάς. Ἐὰν ἐπανέρχομαι σήμερον, τὸ κάμνω διὰ νὰ λάβω συγκεκριμένην ἀπάντησιν ἀπὸ τὸν ἀξιότιμον κ. ὑφυπουργὸν τοῦ Ἐμπορίου, ἐπὶ τῶν ἑξῆς σημείων: Πρῶτον. Ἐπιτρέπεται νὰ πωληθῶσιν 170 χιλιάδες καὶ 213 τόννοι σιτάρι, χωρὶς νὰ γίνῃ καμμία ἀπολύτως δημοπρασία διεθνὴς ἢ καὶ τοπική, χωρὶς νὰ εἰδοποιηθοῦν τοὐλάχιστον οἱ ἐν Ἀθήναις γνωστοὶ ἐμπορικοὶ οἶκοι εἰσαγωγῆς ἢ ἐξαγωγῆς δημητριακῶν ἢ τὸ ὀλιγώτερον νὰ γίνῃ ἔστω καὶ μία ὀλιγόλογος ἀνακοίνωσις διὰ τοῦ τύπου, ὅτι πρόκειται νὰ πωληθῇ αὐτὴ ἡ τεραστία ποσότης ἑλληνικοῦ σίτου, διὰ νὰ λάβουν γνῶσιν οἱ ἐνδιαφερόμενοι; Ἐάν, κύριοι βουλευταί, εἶπον εἰς τὴν προηγουμένην ἀγόρευσίν μου, τὸ τονίζω καὶ σήμερον, ἕνα Διοικητικὸν Συμβούλιον τοῦ μικροτέρου γεωργικοῦ συνεταιρισμοῦ, προέβαινεν εἰς τὴν πώλησιν μιᾶς ποσότητος πολὺ μικρᾶς, ἐμπορεύματος, χωρὶς νὰ προκαλέσῃ κατὰ ἕνα τρόπον ἀνταγωνισμὸν μεταξὺ τῶν ἐνδιαφερομένων ἀγοραστῶν ἢ ἐν πάσῃ περιπτώσει νὰ γνωστοποιήσῃ τὴν πώλησιν ἀποδεδειγμένως, ὁλόκληρον αὐτὸ τὸ Συμβούλιον θὰ εὑρίσκετο ἀναμφισβητήτως ἐνώπιον τοῦ κ. Εἰσαγγελέως. Δεύτερον σημεῖον. Ὁ κ. ὑφυπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου, πρὸ ὀλίγου μόλις, ἀνέγνωσε μίαν ἐπιστολὴν τοῦ οἴκου Γκρανάρια, τῆς 23ης Φεβρουαρίου 1959, διὰ τῆς ὁποίας ὁ οἶκος οὗτος ἐζήτει νὰ τῷ ἀνατεθῇ ἡ ἐργασία τῆς ἐξαγωγῆς αὐτῆς ἐπὶ προμηθείᾳ, μὲ ἐγγύησιν 1.000.000 δολλαρίων, μὲ ἔντοκον δέσμευσιν ἀναλόγου ἐμπορεύματος, καὶ ἐθριαμβολόγησεν ὁ κ. ὑφυπουργὸς ἐπὶ τοῦ σημείου τούτου, ὅτι δηλαδὴ ἡ προσφορὰ αὕτη ὑπῆρξεν ἀσαφὴς καὶ ἐχειροκροτήθη ἀπὸ τοὺς κ.κ. συναδέλφους τῆς πλειοψηφίας. Ὁ κ. ὑφυπουργὸς, προτοῦ νὰ θριαμβολογήσῃ, θὰ ἔπρεπε νὰ διαβάσῃ ὁλόκληρον τὴν ἐπιστολὴν τοῦ οἴκου Γκρανάρια καὶ ὄχι τὸ ἥμισυ τῆς ἐπιστολῆς, δηλαδὴ ἐκεῖνο ποὺ τοῦ παρεῖχε ἐπιχειρήματα. Καὶ ἐπειδή, ὁ κ. ὑφυπουργός, ἔκαμε αὐτὴν τὴν ἠθελημένην καὶ σκόπιμον παράλειψιν, αἰσθάνομαι τὸν ἑαυτόν μου ὑποχρεωμένον νὰ φέρω ὑπ’ ὄψιν τοῦ Σώματος τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας καὶ τὸ ὑπόλοιπον τμῆμα τῆς ἐπιστολῆς αὐτῆς, διὰ νὰ σχηματίσῃ ὀρθὴν γνώμην. «.... ......(Ἀναγινώσκει τὴν ἐπιστολὴν ἐξ ὁλοκλήρου) ... .......». Κατόπιν αὐτοῦ, ὅπως βλέπετε, κύριοι συνάδελφοι, ὁ οἶκος Γκρανάρια ἦτο διατεθειμένος νὰ ἐργασθῇ διὰ τὴν πώλησιν αὐτῆς τῆς ποσότητος τοῦ σίτου ἐπὶ προθεσμίᾳ, ἀλλὰ καὶ ἀγοραστὴς ἐδήλωσεν, ὅτι εἶναι μὲ ἐλεύθερον μάλιστα συνάλλαγμα, μὲ τιμὴν τοῦ σίτου τὴν διεθνῶς καθοριζομένην λόγῳ τοῦ τύπου, τοῦ βάρους καὶ τῶν ἄλλων στοιχείων ποὺ συνθέτουν τὴν τιμὴν ὡς καὶ τὴν ἔκπτωσιν ἐκ τῆς τιμῆς λόγῳ κατωτερότητος τῆς ποιότητός του ἁρμοδίως πιστοποιουμένης. Ἑπομένως, ὁ οἶκος Γκρανάρια καὶ μὲ ἐλεύθερον συνάλλαγμα ἀγοραστὴς ὑπῆρξε καὶ συγκεκριμένην τιμὴν προσέφερεν. Ἄλλωστε, ἡ προσφορά του αὕτη ἦτο ὁμοία σχεδὸν καθ’ ὅλα μὲ τὴν προσφορὰν τοῦ οἴκου Μποῦγκε. Παρὰ ταῦτα, ὁ οἶκος Γκρανάρια μὲ ἄλλην του ἐπιστολὴν ἀργότερον τῆς 15 Ἀπριλίου, ἐκπροσωπῶν ἕνα οἶκον Γάλλων ἀλευροβιομηχάνων, ἐζήτησε μίαν ποσότητα 50.000 τόννων ἑλληνικοῦ σίτου πρὸς 55)56 δολλάρια τὸν τόννον. Καὶ ὅμως, κ. ὑφυπουργὲ τοῦ Ἐμπορίου, ἐνῷ τὴν 21ην Ἀπριλίου ἀπαντᾶτε εἰς τὸν οἶκον Γκρανάρια, ὅτι βρίσκετε τὴν προσφορὰν αὐτὴν ἐνδιαφέρουσαν καὶ θὰ πρέπει νὰ σᾶς γνωρίσῃ τὸν τύπον τῶν σιτηρῶν ποὺ θὰ ἤθελον οἱ Γάλλοι ἀλευροβιομήχανοι διὰ νὰ ἴδητε ἐὰν ὑπῆρχον εἰς τὰς ἀποθήκας τῆς συγκεντρώσεως καὶ τοῦτο διὰ νὰ τοὺς ἱκανοποιήσητε, ὑμεῖς τὴν ἑπομένην 22 Ἀπριλίου ἐν γνώσει βέβαια, ὅτι ἐντὸς τόσων ὀλίγων ὡρῶν δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ σᾶς ἀπαντήσῃ ἡ ἑταιρεία Γκρανάρια καὶ ἐν γνώσει σας, ὅτι ὑπῆρχεν ἀπὸ τῆς προσφορᾶς αὐτῆς καὶ τῆς προσφορᾶς τοῦ οἴκου Μποῦγκε διαφορὰ τιμῆς κατὰ τόνον 11 δολλάρια ἐσπεύσατε καὶ ὁριστικοποιήσατε τὴν πώλησιν 150.000 τόννων σίτου μὲ τὴν τιμὴν τῶν δραχμῶν 1,70, ἤτοι δολλάρια 44,8 τὸν τόννον. Τὸ χειρότερον ἀκόμη εἰς τὴν ὑπόθεσιν αὐτὴν εἶναι τὸ γεγονός, ὅτι τὴν πώλησιν αὐτὴν ἀπεκρύψατε ἀπὸ τοὺς ἄλλους ἐνδιαφερομένους ποὺ καθυστερημένα ἐνεφανίσθησαν ὡς ἀγορασταί, ἐδέχεσθο προσφοράς των καὶ ἐδέχοντο καὶ αὐτοὶ ἀπαντήσεις ὑμῶν μὲ διαφόρους πάντοτε ἀοριστολογίας, γεγονὸς ποὺ συνιστοῦσε ἐμπαιγμὸν τὸ ὀλιγώτερον καὶ τοῦτο ἐγένετο διότι δὲν εἴχατε τὴν τόλμην νὰ τοὺς ἀνακοινώσετε τὴν πώλησιν αὐτὴν τοῦ σίτου μὲ τὴν τιμὴν αὐτήν. Τώρα, δύναταί τις νὰ ἐξηγήσῃ διατὶ εἰς τὸ ἔγγραφόν σας τῆς 22ας Ἀπριλίου διὰ τοῦ ὁποίου ἐγένετο γνωστὸν εἰς τὴν ἑταιρείαν Μποῦγκε ἡ πώλησις τῶν 150.000 τόννων σίτου, ἀνεγράφοντο εἰς τὴν ἐπικεφαλίδα τοῦ ἐγγράφου σας αὐτοῦ αἱ λέξεις: «Μὴ ἀνακοινώσιμος.— Ἄκρως ἐπείγουσα.— Ἀμέσου ἐπιδόσεως». Ὁμιλεῖτε ἀκόμη, κ. ὑπουργέ, ὅτι ἡ τιμὴ τῆς ἐκκινήσεως, διὰ τὴν πώλησιν τοῦ ἑλληνικοῦ σίτου, θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι ἡ διεθνὴς τιμὴ τοῦ σίτου HARD WINTER No 2 καὶ ἐβεβαιώσατε τὴν Ἐθνικὴν ἀντιπροσωπείαν, ὅτι Ἐπιτροπὴ ἐξαιρέτων εἰδικῶν ἐπιστημόνων μας, εἶχε προσδιορίσει τὴν ποιοτικὴν κατωτερότητα τοῦ ἰδικοῦ μας σίτου κατ’ ἀνώτατον ὅριον εἰς τὸ ποσοστὸν τοῦ 20%. Καὶ ὅμως, παρὰ τὴν γνώμην τῆς Ἐπιτροπῆς αὐτῆς, καὶ τὴν γνωμάτευσιν τῆς ὁποίας δὲν εὑρίσκω κατατεθεῖσαν εἰς τὸν φάκελλον τῶν στοιχείων, ἡ πτῶσις φθάνει ἤδη εἰς τὰ 30% καὶ τοιουτοτρόπως τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον ἐζημιώθη τεράστια ποσά. Κατόπιν αὐτοῦ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἐπαναλάβω ἐκεῖνο ποὺ προχθὲς εἶχα σημειώσει, ὅτι ἦτο σφάλμα νὰ δεχθῆτε αὐτὴν τὴν σύγκρισιν τῶν ποιοτήτων, ὅταν ἐκεῖνο εἶναι ἡμίσκληρο σιτάρι καὶ τὸ δικό μας μαλακὸ καὶ ὅταν εἶναι γνωστόν, ὅτι τὰ μαλακὰ σιτάρια ἔχουν ἰδίαν τιμὴν εἰς τὴν διεθνῆ ἀγοράν. Ἐγὼ πιστεύω, ὅτι τὸ Ἑλληνικὸ σιτάρι ἐὰν προσεφέρετο ὡς μαλακὸ εἰς τὸ ἐξωτερικὸν θὰ εὑρίσκετο ἂν ὄχι ἀνώτερον ἀλλὰ τοὐλάχιστον ἴσης ποιότητος μὲ τὰ ὁμοειδῆ Εὐρωπαϊκά, ἐφ’ ὅσον καὶ τὸ εἰδικὸν βάρος ἔχει 0,79 καὶ ξένας ὕλας ὀλιγωτέρας ἐκείνων ποὺ οἱ ἀγορασταὶ ἔθετον ὡς κατώτερον ὅριον. Διὰ πάντα ταῦτα ἀποτείνομαι πρὸς Ὑμᾶς πλέον, ἀξιότιμε κ. Πρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως. Ἀκούσατε ἐπὶ τέλους ἕνα βουλευτὴν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως καὶ δὴ Μακεδόνα. Προσέξατε. Εἰς τὴν ὑπόθεσιν αὐτὴν ἀπὸ ὅσα ἀνέγνωσα εἰς τὸν φάκελλον τῶν στοιχείων φαίνεται ὅτι ὑπάρχουν σοβαρώταται ἐνδείξεις, ὅτι ὑπάρχουν εὐθῦναι ποὺ συνιστοῦν καὶ ποινικὸν ἀδίκημα.

§80Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Πρόεδρος Κυβερνήσεως). Κύριε συνάδελφε, ἀναγνωρίζω τὸ δικαίωμά σας, νὰ ζητῆτε νὰ παρακολουθήσω τὴν ἀγόρευσίν σας. Δὲν σᾶς ἀναγνωρίζω, ὅμως, τὸ δικαίωμα, νὰ προσπαθῆτε νὰ προστατεύσητε τὸ ἦθος μου. Οὐδείς, ποτέ, εἰς τὴν Ἑλλάδα, ἠμφισβήτησε τὸ ἦθος μου! (Χειροκροτήματα). Δύναμαι νὰ σᾶς διαβεβαιώσω, ὅτι ἐὰν ὑπῆρχε τρόπος νὰ πεισθῶ, ὅπως λέγητε, ὅτι ἐπείσθητε σεῖς, ὅτι ὁ ὑπουργός, ἐν γνώσει ἢ καὶ ἐξ ἀμελείας, ἐζημίωσε τὸ Δημόσιον, δὲν θὰ ἤμην ἐγώ, ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος θὰ ἐφειδόμην τοῦ ὑπουργοῦ. Καὶ αὐτὸ ἀποτελεῖ ἀπόδειξιν, περὶ τῆς ὀρθότητος καὶ ἐντιμότητος, τῆς ἐνεργείας ταύτης τῆς Κυβερνήσεώς μου. (Χειροκροτήματα).

§81Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, ἐφιστῶ καὶ πάλιν τὴν προσοχήν σας ἐπὶ τῆς ὑποθέσεως αὑτῆς καὶ ζητῶ ἀπὸ σᾶς νὰ βοηθήσητε, νὰ παραπεμφθῇ ὁ ἁρμόδιος ὑφυπουργὸς εἰς τὴν Ἀνακριτικὴν Ἐπιτροπὴν καὶ τοῦτο διὰ νὰ χυθῇ ἄπλετον φῶς εἰς τὴν σκοτεινὴν αὐτὴν ὑπόθεσιν ἐκ τῆς διαχωρίσεως τῆς ὁποίας τὸ μόνον λογικὸν συμπέρασμα εἶναι ὅτι ὁ μόχθος καὶ ὁ ἱδρὼς τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ παρεδόθη χωρὶς προσχήματα πρὸς ἐκμετάλλευσιν εἰς μίαν σπεῖραν ἐπιτηδείων.

§82ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐξαντληθέντος τοῦ καταλόγου τῶν ἐγγεγραμμένων νὰ ὁμιλήσουν κηρύσσεται ἡ συζήτησις περαιωμένη καὶ θὰ ἐπακολουθήσῃ μυστικὴ ψηφοφορία διὰ ψηφοδελτίων. Τὸ ἐρώτημα τίθεται ὡς ἑξῆς: Οἱ παραδεχόμενοι τὴν πρότασιν ἀναγράφουσι ἐν τῷ ψηφοδελτίῳ τὴν λέξιν ΝΑΙ. Οἱ μὴ παραδεχόμενοι ταύτην ἀναγράφουσι τὴν λέξιν ΟΧΙ. Καλοῦνται ὡς ψηφοσυλλέκται ἐπὶ μὲν τοῦ καταλόγου οἱ κ.κ. Κ. Ράλλης καὶ Α. Βουλόδημος, ἐπὶ δὲ τῆς ψηφοδόχου οἱ κ.κ. Γ. Σταμάτης κ. Π. Ξενοδοχειάρης.

§83Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Παρακαλῶ, κ. Πρόεδρε, ὅπως διακόψωμεν διὰ 5 λεπτὰ διότι δὲν ἔχουν εἰσέτι διανεμηθῆ τὰ ψηφοδέλτια.

§84ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Διακόπτομεν διὰ 5 λεπτά. (Ὥρα 9.20 μ.μ.).

ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΔΙΑΚΟΠΗΝ

(Ὥρα 9.30′ μ.μ.).

§85ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπαναλαμβάνεται ἡ διακοπεῖσα συνεδρίασις. Ἄρχεται ἡ μυστικὴ διὰ ψηφοδελτίων ψηφοφορία. (Περατωθείσης τῆς ψηφοφορίας καὶ γενομένης διαλογῆς, ἀνακοινοῦται ὑπὸ τοῦ κ. Προέδρου τὸ ἑξῆς ἀποτέλεσμα). Ἐψήφισαν ἐν ὅλῳ 264 ὅσα καὶ τὰ εὑρεθέντα ἔγκυρα ψηφοδέλτια. Ἐκ τούτων 102 ἐψήφισαν ὑπὲρ τῆς προτάσεως, 158 ἐναντίον αὐτῆς καὶ εὑρέθησαν καὶ 4 ψηφοδέλτια λευκά. Συνεπῶς, ἡ πρότασις περὶ ἐφαρμογῆς τοῦ νόμου περὶ εὐθύνης Ὑπουργῶν κατὰ τοῦ βουλευτοῦ Ὑφυπουργοῦ Ἐμπορίου κ. Κ. Χρυσανθοπούλου ἀπερρίφθη. (Χειροκροτήματα). Παρακαλῶ τὴν Βουλὴν ἵνα μὲ ἐξουσιοδοτήσῃ ὅπως ἐπικυρώσω ὑπ’ εὐθύνην μου τὰ πρακτικὰ τῆς σημερινῆς συνεδριάσεως.

§86ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, Μάλιστα.

§87ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§88ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, Μάλιστα.

§89ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις. (Ὥρα 10.30′ μ.μ.).