1959.05.25

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 101η

Δευτέρα 25 Μαΐου 1959

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 7.10′ μ.μ.).

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. (Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Β. Βασιλικός). Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Γκίλλας, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῶν δύο προηγουμένων συνεδριάσεων.

§2Α. ΓΚΙΛΛΑΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν).

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῶν δύο προηγουμένων συνεδριάσεων, 99)21.5.59 καὶ 100)22.5.59. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Καλαντζάκος, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§4Α. ΚΑΛΑΝΤΖΑΚΟΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ βουλευτὴς κ. Κ. Γ. Ροδόπουλος (Πρόεδρος τῆς Βουλῆς), καταθέτει πρότασιν νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ διὰ τοῦ Ν. 2113)1952 κυρωθέντος Α. Ν. 1518)1950 «περὶ ἐπανασυστάσεως τοῦ Ταμείου Ἀσφαλίσεως Βουλευτῶν», ὡς μεταγενεστέρως ἐτροποποιήθη οὗτος». Ἡ ἐπὶ τῶν Ἐξωτερικῶν Κοινοβουλευτιὴ Ἐπιτροπή, καταθέτει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων: 1) «Περὶ τροποποιήσεως τοῦ ἄρθρου 2 τοῦ Α. Ν. 19)20.11.1935 «περὶ μεταρρυθμίσεως καὶ συμπληρώσεως τῆς περὶ παρασήμων Νομοθεσίας». 2) «Περὶ συστάσεως Πρεσβειῶν ἐν Τόκυῳ καὶ Λευκωσίᾳ, καταργήσεως τῶν Προξενικῶν Ἀρχῶν ἐν Λευκωσίᾳ καὶ Μονάχῳ, ἱδρύσεως Προξενείου ἐν Φραγκφούρτῃ καὶ ἀπονομῆς ἐπὶ τιμῇ βαθμοῦ Συμβούλου Πρεσβείας εἰς Διευθυντὰς ἢ Διευθύνοντας Γραφεῖα Τύπου παρὰ Πρεσβείας». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Π. Βαρδινογιάννης καὶ Ε. Κοθρῆς, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ

ἀντικαταστάσεως ἐνίων διατάξεων τοῦ

Ν. Δ. 3562)1956».

Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Μηχανουργικῆς Ἑνώσεως Πειραιῶς, αἰτούσης τὴν ἐγκατάστασιν εἰς τὸν λιμένα Πειραιῶς Δεξαμενῆς μεγάλης χωρητικότητος. Ὁ βουλευτὴς Λαρίσης κ. Χ. Γραμματίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν ἀγροτικῶν διανομέων Νομοῦ Λαρίσης, αἰτούντων τὴν μετάταξίν των εἰς ἀστικοὺς διανομεῖς, τὴν μείωσιν τῶν συνταξίμων ἐτῶν εἰς 25 κλπ. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Κατσίμπας, Β. Θανασέκου καὶ Α. Κακογιάννης, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν Περ. Λατίφη, Ἠλία Γούρα, Ν. Ἀνέστου κλπ., αἰτούντων τὴν καταβολὴν αὐτοῖς τῶν ὀφειλομένων δώρων τῶν Χριστουγέννων τῶν ἐτῶν 1957 καὶ 1958, παρὰ τῆς Νομομηχανικῆς Ὑπηρεσίας Φωκίδος. Ὁ βουλευτὴς κ. Θ. Μπάρμπας, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν παντοπωλῶν περιφερείας Σερβίων, διαμαρτυρομένων διὰ τὸ μελετώμενον νομοθέτημα τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν, περὶ ἐπεκτάσεως τοῦ Κρατικοῦ Μονοπωλίου φωτιστικοῦ πετρελαίου παλαιῶν χωρῶν καὶ εἰς τὰς νέας χώρας. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Ν. Ἰντζές, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου καπνεργατῶν–καπνεργατριῶν Σερρῶν «Ἡ Ἐλπίς», αἰτοῦντος συγκέντρωσιν τῶν κρατικῶν καπνῶν πρὸς ἐπεξεργασίαν εἰς τὴν πόλιν τῶν Σερρῶν. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Κ. Τσιγάρας, Δ. Κελτεμλίδης, Ε. Γιαρένης, Β. Ἐφραιμίδης καὶ Μ. Χριστογεῶργος, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν ἀδειούχων πολιτικῶν ἐξορίστων Ράπτη, Συνοδινοῦ κλπ., αἰτούντων τὴν κατάργησιν τοῦ θεσμοῦ τῶν διοικητικῶν ἐκτοπίσεων. Ὁ βουλευτὴς Λασηθίου κ. Ε. Κοθρῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως συνταξιούχων κυρίας ἀσφαλίσεως δομικῶν ξυλουργικῶν ἐργασιῶν καὶ ἐπικουρικῶν Ταμείων Ἀθηνῶν–Πειραιῶς καὶ Περιχώρων, αἰτούσης αὔξησιν τῶν συντάξεων κατὰ 50% καὶ τὴν ἀντιπροσώπευσίν της διὰ τοῦ Β. Γκίζα εἰς τὸ Ἐπικουρικόν της Ταμεῖον. Ὁ βουλευτὴς Χαλκιδικῆς κ. Λ. Σαραφιανός, καταθέτει ἀναφορὰν ἰατρῶν ΠΙΚΠΑ Θεσσαλονίκης, αἰτούντων ὅπως μὴ ἀρθῇ ἡ μονιμότης των. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Β. Ἐφραιμίδης, Δ. Κελτεμλίδης, Ε. Γιαρένης, Κ. Τσιγάρας καὶ Γ. Εὐαγγέλου, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου ἠλεκτρολόγων ἐργολάβων Θεσσαλονίκης, αἰτοῦντος ἀποτροπὴν μελετωμένης ἱδρύσεως ἐκθέσεως ἀμερικανικῶν προϊόντων ἐν Φαλήρῳ–Ἀθηνῶν καθ’ ὅσον αὕτη θέλει σημάνει τὴν κατάργησιν τῆς Διεθνοῦς ἐκθέσεως Θεσσαλονίκης. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνεταιρισμοῦ Κτηνοτρόφων Ἀθηνῶν, αἰτοῦντος κατάργησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 16 ἀγορανομικῆς διατάξεως. Ὁ βουλευτὴς Κερκύρας κ. Γ. Λύχνος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ ἐργατοϋπαλληλικοῦ Κέντρου Κερκύρας αἰτοῦντος ἄρσιν τοῦ ἀγροτικοῦ ἐνοικιοστασίου κλπ. Ὁ βουλευτὴς Καρδίτσης κ. Σ. Ἀλλαμανῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Γενικῆς Συνελεύσεως Γονέων καὶ Κηδεμόνων 3ου Δημοτ. Σχολείου Καρδίτσης, αἰτοῦντος ἀποσυμφόρησιν τοῦ ἐν λόγῳ Σχολείου. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Πρίφτης, Ι. Δραγονέτης καὶ Ι. Εὐαγγελίδης, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Παραρτήματος τῆς Ἑνώσεως Ἑλλήνων ἀποστράτων ἀξιωματικῶν Κερκύρας αἰτουμένων ἀντιμετώπισιν καὶ λύσιν τῶν ἀφορώντων αὑτοὺς ἐκκρεμῶν ζητημάτων διὰ τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ τρέχοντος ἔτους. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Ν. Ἰντζές, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν κατοίκων Νιγρίτης καὶ ἐπαρχίας Βισαλτίας, αἰτούντων ὅπως ἀνασταλῇ διὰ τὸ τρέχον ἔτος ἡ ἐφαρμογὴ τῆς ὑπ’ ἀριθμ. 109)58 πράξεως τῆς ΚΕΚ. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου (Ἕνωσις Οἰκιστῶν Βουλιαγμένης) αἰτοῦντος τὴν ψήφισιν νόμου δι’ οὗ οἱ μισθωταὶ οἰκοπέδων τῆς Α.Ε. «Λουτρόπολις Βουλιαγμένης» νὰ καθίστανται κύριοι τούτων, δι’ ἀπαλλοτριώσεως αὐτῶν ὑπὲρ τῶν μισθωτῶν διὰ λόγους δημοσίας ὠφελείας. Ὁ βουλευτὴς Καρδίτσης κ. Σ. Ἀλλαμανῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Προέδρων Κοινότητος καὶ Συλλόγου Γονέων καὶ Κηδεμόνων Καστανιᾶς, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν μὴ προαγωγὴν τοῦ Σχολείου τῆς ἐν λόγῳ Κοινότητος καὶ αἰτούντων τὴν ἄμεσον προαγωγὴν αὐτοῦ. Ὁ βουλευτὴς Λασηθίου κ. Ε. Κοθρῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἐθνικῆς Γενικῆς Συνομοσπονδίας Ἀναπήρων καὶ Θυμάτων Πολέμου Ἑλλάδος, αἰτούσης ἐπίλυσιν τοῦ θέματος τοῦ Ταμείου ἀρωγῆς ἀναπήρων καὶ θυμάτων πολέμου. Ὁ βουλευτὴς κ. Π. Βαρδινογιάννης, καταθέτει ψήφισμα τοῦ Γεωργικοῦ Συνεταιρισμοῦ Ἀγγελιανῶν Ρεθύμνης αἰτοῦντος ὅπως ληφθοῦν ἐπείγοντα μέτρα παρὰ τῆς Κυβερνήσεως διὰ τὴν ἄρσιν τῆς ἀδικίας, ἡ ὁποία ἔχει δημιουργηθῆ ἀπὸ τὴν συνεχῆ ἀναπροσαρμογὴν τοῦ δολλαρίου καὶ ἡ ὁποία ἔχει φέρει εἰς ἀπογοήτευσιν τοὺς συνεταίρους, οἱ ὁποῖοι κινδυνεύουν νὰ συρθοῦν εἰς τὰς φυλακάς. Ὁ βουλευτὴς Ρεθύμνης κ. Π. Βαρδινογιάννης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Βενιζέλου Παπαμιχελάκη, ὁ ὁποῖος λόγῳ στρατεύσεώς του, ἀπώλεσε τὴν ἄδειαν αὐτοκινήτου του καὶ παρὰ τὴν πλουσίαν ἐθνικὴν δρᾶσιν του, τόσον κατὰ τὴν κατοχὴν ὅσον καὶ μετέπειτα εὑρίσκεται ἄνευ οὐδενὸς πόρου καὶ αἰτουμένου ὅπως ἀνανεωθῇ αὕτη.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Συνεχίζεται ἡ βʹ κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον συζήτησις ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀντικαταστάσεως ἐνίων διατάξεων τοῦ Ν. Δ. 3562)56».

§6Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἐτερματίσθη ἡ συζήτησις κύριε Πρόεδρε.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μίαν δήλωσιν θὰ κάμῃ ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου καὶ θὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν διαδικασίαν.

§8Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Παρὰ τὸν τερματισμὸν τῆς συζητήσεως;

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δικαιοῦται ὁ κ. ὑπουργὸς νὰ κάμῃ μίαν δήλωσιν.

§10Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐμπορίου). Κύριοι συνάδελφοι, ἐπιθυμῶ νὰ κάμω τὴν δήλωσιν εἰς τὴν Βουλὴν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἀποδίδουσα ἰδιαιτέραν σημασίαν εἰς τὸ νομοσχέδιον καὶ ἰδιαίτατα εἰς τὸ βασικὸν ἄρθρον 4 αὐτοῦ, δὲν εἶναι διατεθειμένη νὰ ἀποδεχθῇ οἱανδήποτε τροπολογίαν. Θὰ προτιμήσωμεν νὰ ἀποσύρωμεν τὸ νομοσχέδιον ἂν ἐπιμείνῃ ἡ Βουλή. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον, παρακαλῶ ὅπως μᾶς ἐπιβοηθήσῃ ἡ Βουλὴ εἰς τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου.

§11Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι ἡ πολλοστὴ φορὰ κατὰ τὴν ὁποίαν, ἡ Κυβέρνησις, ἔρχεται διὰ στόματος ὑπουργοῦ της καὶ κάμει τοιαύτας δηλώσεις, αἵτινες ἀποτελοῦν ἐκβιασμὸν τῆς Βουλῆς καὶ εἶναι ἀπαράδεκτοι.

§12ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν εἶναι θέμα Κανονισμοῦ αὐτό, κ. συνάδελφε.

§13Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ Κανονισμὸς τῆς Βουλῆς προβλέπει πότε γίνονται δηλώσεις τῆς Κυβερνήσεως. Δὲν γίνονται μετὰ τὸν τερματισμὸν τῆς συζητήσεως. Ἐν τῇ οὐσίᾳ ἡ δήλωσις τοῦ κ. ὑπουργοῦ τοῦ Ἐμπορίου ἀποτελεῖ ἐκβιασμὸν καὶ εἶναι δι’ αὐτὸν τὸν λόγον ἀπαράδεκτος.

§14ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 4, ὑπάρχει τροπολογία τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς. Ἐπ’ αὐτῆς ὑπάρχει πρότασις ψηφοφορίας δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως. Θὰ χωρήσωμεν συνεπῶς, εἰς τὴν διεξαγωγὴν τῆς ψηφοφορίας. Παρακαλῶ ὅπως προσέλθουν ὡς ψηφολέκται οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Μίχας καὶ Β. Μπρακατσούλας.

§15Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ παρεκάλουν νὰ προσδιορισθῇ ἡ ἔννοια τῆς ψηφοφορίας. Ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου ἀνέπτυξε προχθὲς δύο τροπολογίας, αἱ ὁποῖαι ἐγένοντο ἀποδεκταὶ ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως. Ἐπ’ αὐτῶν δὲν καλεῖται νὰ ἀποφανθῇ ἡ Βουλὴ διότι ἐγένοντο δεκταί.

§16ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ψηφοφορία δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως θὰ γίνῃ ἐπὶ τῆς τροπολογίας τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς.

§17Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Αἱ δύο, ὅμως τροπολογίαι, τὰς ὁποίας ἀνέπτυξεν ὁ κ. ὑπουργός, ἔχουν γίνει δεκταί.

§18ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Βεβαίως, κ. Πρόεδρε. Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 4 ὅμως ὑπάρχει τροπολογία τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, ἐπὶ τῆς ὁποίας ἐζητήθη παρὰ τοῦ κεκανονισμένου ἀριθμοῦ βουλευτῶν ἡ διεξαγωγὴ ψηφοφορίας δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως. Ἡ τροπολογία αὐτὴ ἔχει οὕτω: «...... ...... (ἀναγινώσκει) ......». Οἱ παραδεχόμενοι τὴν τροπολογίαν, ὡς ἀνεγνώσθη, λέγουσι ΝΑΙ. Οἱ μὴ παραδεχόμενοι ταύτην, λέγουσιν ΟΧΙ. (Προσελθόντων τῶν ψηφολεκτῶν, ἄρχεται ἡ δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως ψηφοφορία, τῶν κ.κ. βουλευτῶν ἀπαντησάντων ὡς ἀκολούθως εἰς τὸ τεθὲν ἐρώτημα).

(Περατωθείσης τῆς ψηφοφορίας καὶ γενομένης διαλογῆς, προέκυψε τὸ κάτωθι ἀποτέλεσμα).

§20ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐψήφισαν ἐν ὅλῳ 193. Εἶπον ναὶ 91 καὶ ὄχι 102.

§21Π. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐφ’ ὅσον ὑπεβλήθη αἴτησις ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας διὰ τὰς τροπολογίας τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, παρακαλῶ τὴν Ἀντιπολίτευσιν νὰ ἀρκεσθῇ εἰς τὴν ψηφοφορίαν δι’ ἀναστάσεως.

§22ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, σπεύδετε πολύ. Τὸ εἶχα ὑπ’ ὄψιν μου νὰ τὸ προτείνω ἐγὼ αὐτὸ τὸ πρᾶγμα. Καὶ προηγουμένως ἠρώτησα ἀνεπισήμως τοὺς συναδέλφους καὶ ἐπιμένω. Ἐρωτῶ τοὺς κ.κ. συναδέλφους τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ἐμμένουν εἰς τὴν ὀνομαστικὴν ψηφοφορίαν ἢ δι’ ἀναστάσεως νὰ ἀποφανθῇ ἡ Βουλή;

§23ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ (ἐκ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως). Ποῖοι τὴν ὑπογράφουν;

§24ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ κ.κ. Βαρδινογιάννης, Κωστόπουλος, Παπαμιχαλόπουλος, Κοκκέβης, Στεφανίδης κλπ.

§25Π. ΒΑΡΔΙΝΟΓΙΑΝΝΗΣ ΚΑΙ Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν ἐπιμένομεν. Νὰ γίνῃ δι’ ἀναστάσεως ἡ ψηφοφορία.

§26ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ δεχόμενοι τὴν τροπολογίαν αὐτὴν παρακαλῶ νὰ ἐγερθῶσι. (Ἐγείρονται οἱ ὀλιγώτεροι). Ἐπομένως, ἡ τροπολογία ἀπερρίφθη.

§27ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. (Τῆς Ἀντιπολιτεύσεως) Κύριε Πρόεδρε, εἴμεθα οἱ περισσότεροι, ἡ τροπολογία ἔγινε δεκτή.

§28Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἔγινε δεκτὴ ἡ τροπολογία.

§29ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ μετρηθῆτε, κύριε συνάδελφε.

§30Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, νὰ γίνῃ ὀνομαστικὴ ψηφοφορία.

§31ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Νομίζω, ὅτι ἀντίθετα ἀποτελέσματα θὰ ἔχετε ἐφ’ ὅσον θὰ ἐπιμείνετε.

§32Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐψήφισαν καὶ ἀπεχώρησαν οἱ συνάδελφοι τῆς Συμπολιτεύσεως, ἐνῷ οἱ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως εἴμεθα οἱ περισσότεροι.

§33ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐὰν νομίζετε, ὅτι εἶσθε οἱ περισσότεροι τὸ Προεδρεῖον εἶναι διατεθειμένον νὰ προχωρήσῃ καὶ εἰς τὴν ὀνομαστικὴν ψηφοφορίαν. Πάντως, ἡ τροπολογία ἀπερρίφθη. Ὑπάρχει, κύριοι συνάδελφοι, καὶ ἄλλη τροπολογία, ἡ ἑξῆς: Ἐπὶ τοῦ ἐδαφίου γʹ τοῦ ἄρθρου 4 διαγράφεται ἡ τελευταία φράσις «ἢ τοῦ ὀφειλέτου». Ἡ τροπολογία αὐτὴ εἶναι ὑπογεγραμμένη ὑπὸ τοῦ κεκανονισμένου ἀριθμοῦ βουλευτῶν καὶ ζητεῖται ἡ ἐπ’ αὐτῆς ὀνομαστικὴ ψηφοφορία. Ὁ κ. ὑπουργὸς μήπως ἔχῃ τι νὰ προσθέσῃ ἐπὶ τῆς τροπολογίας αὐτῆς;

§34Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπουργ. Ἐμπορίου). Κύριε Πρόεδρε, δὲν ἀποδέχομαι τὴν τροπολογίαν αὐτήν.

§35Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἐζητήσαμεν κατὰ τὴν προηγουμένην συζήτησιν ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 4 ἐπιμόνως νὰ κατατεθῇ ὁ κατάλογος τῶν διὰ τῆς διατυπώσεως τοῦ ὑπουργοῦ ὠφελημένων. Κατετέθη ἕνας κατάλογος 50–55 ἐπιχειρήσεων, ποὺ ἐπὶ τέλους, τὸ πρᾶγμα δίδει τὴν ἐντύπωσιν τοῦ ἀπροσώπου. Εἰς τὸ τέλος τοῦ καταλόγου μνημονεύονται καὶ τρεῖς ἐπιχειρήσεις, αἱ ὁποῖαι χωρὶς ἡ ἰσχύουσα νομοθεσία τότε νὰ προβλέπῃ τὴν διαδικασίαν τῆς κινήσεως τοῦ συμβιβασμοῦ δι’ αἰτήσεως τοῦ ὀφειλέτου, ὑπέβαλον μολαταῦτα, αἴτησιν μὴ στηριζομένην εἰς τὸν νόμον. Ἡ αἴτησις αὐτὴ ἡ μὴ ἐρειδομένη εἰς τὸν νόμον ἐκίνησε τὴν νομοθετικὴν πρωτοβουλίαν καὶ προσετέθη ὑπὸ τοῦ ὑποστηρίζοντος τὸ νομοσχέδιον ὑπουργοῦ, ὅτι καλύπτει ἡ περίπτωσις πᾶσαν ὑποβληθεῖσαν εἴτε ὑπὸ τῶν πιστωτῶν, πρᾶγμα ποὺ ἦτο νοητόν, εἴτε ὑπὸ τοῦ ὀφειλέτου. Τὰ πρόσωπα αὐτὰ τὰ εὐεργετούμενα εἶναι ἀρκετά, εἶναι ὅμως καὶ ἡ ἄλλοτε ἀπασχολήσασα τὴν Βουλὴν ἐπὶ θεμάτων πιστωτῶν ἐπιχείρησις Λαδᾶ τῆς Θεσσαλονίκης, περὶ τῆς ὁποίας πολὺς θόρυβος ἔγινεν εἰς τὸ παρελθὸν καὶ δύο ἄλλαι ἐπιχειρήσεις. Νομίζομεν, ὅτι εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτήν, ὑπάρχει μία διάταξις, ὄχι γενικὴ, ἀλλὰ καθαρῶς προσωπική, ἡ ὁποία δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ψηφισθῇ ἐὰν ἕκαστος ἐν τῇ Βουλῇ αὐτῇ δὲν τοποθετηθῇ ἀναλαμβάνων τὴν εὐθύνην. Δι’ αὐτὸ ζητοῦμεν τὴν ὀνομαστικὴν ψηφοφορίαν.

§36ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπιμένετε εἰς τὴν ὀνομαστικὴν ψηφοφορίαν, κ. συνάδελφε;

§37Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπουργ. Ἐμπορίου). Κύριοι συνάδελφοι, τὸ πόσον πιστεύει ὁ ἀξιότιμος ἐκπρόσωπος τῆς ΕΔΑ εἰς ὅσα εἶπεν, ἀποδεικνύεται ἀπὸ ἕνα πασίδηλον γεγονός. Ὡμίλησα προηγουμένως καὶ ἐζητήθη ἡ ὀνομαστικὴ ψηφοφορία ἐπὶ μιᾶς τροπολογίας τῆς ΕΔΑ.

§38ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ (τῆς ΕΔΑ). Ὄχι τῆς ΕΔΑ.

§39Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπουργ. Ἐμπορίου). Ἡ τροπολογία ἦτο τῆς ΕΔΑ.

§40Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ τροπολογία, κύριε ὑπουργέ, δὲν προήρχετο ἀπὸ τὴν ΕΔΑ, ἀλλὰ ὑπεγράφη ἀπὸ ὡρισμένους βουλευτὰς τῆς ΕΔΑ κατὰ παράκλησιν.

§41Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπουργ. Ἐμπορίου). Τὴν ὁποίαν ὅμως ἐψήφισαν, ἐν πάσῃ περιπτώσει, οἱ βουλευταὶ τῆς ΕΔΑ. Ἀλλὰ καὶ ἐὰν δὲν προήρχετο καὶ δὲν ὑπεγράφετο ἡ τροπολογία ἀπὸ βουλευτὰς τῆς ΕΔΑ, τὴν ἐψήφισαν οἱ βουλευταὶ τῆς ΕΔΑ καὶ παρ’ ὅλον, ὅτι ἐψήφισαν ὑπὲρ τῆς διατάξεως αὐτῆς, αὐτὴν τὴν στιγμὴν τὴν ἐπαναφέρουν ὑπὸ μορφὴν ἀπορριπτικήν, διὰ νὰ ἴδητε πόσον δὲν πιστεύει εἰς ὅσα εἶπεν ὁ κ. Ἠλιοῦ, ἐκτὸς ὅμως, αὐτῆς τῆς περιπτώσεως, τὴν ὁποίαν ἀφίνω εἰς ὑμᾶς νὰ χαρακτηρίσετε, δὲν τὴν χαρακτηρίζω ἐγώ, σᾶς λέγω τοῦτο, ὅτι καὶ ἀπὸ ἀπόψεως νομικῆς ἑρμηνείας, ἔχει ἄδικον ὁ κ. συνάδελφος, διότι, ὅπως ἐξήγησα προχθὲς ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, πράγματι, ὁ νόμος 3562 κινεῖται ἀπὸ τοὺς πιστωτάς. Εἰδικῶς ὅμως τὸ ἄρθρον 24, δίδει τὴν εὐχέρειαν εἰς τὸν ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν νὰ προβαίνῃ εἰς συμβιβασμὸν καὶ τὸν συμβιβασμὸν αὐτὸν ποῖος τὸν προκαλεῖ; Δὲν εἶναι νοητὸν νὰ πιστεύσῃ κανείς, ὅτι προκαλεῖ τὸν συμβιβασμὸν ὁ ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, διότι τότε θὰ ὤφειλε νὰ προσκαλέσῃ τὸ σύνολον τῶν ὀφειλετῶν ὁ ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν. Ἀναμφισβητήτως, αὐτὸ ἀνάγεται εἰς τὴν πρωτοβουλίαν τοῦ ὀφειλέτου, νὰ κάμῃ χρῆσιν τῆς μεταβατικῆς αὐτῆς διατάξεως. Ἀσχέτως ὅμως τούτου, ἓν εἶναι τὸ γεγονός, ὅτι ἡ προηγουμένη τροπολογία τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, περιεῖχε τὴν διάταξιν αὐτήν, καὶ μόλις ἀπερρίφθη ἡ διάταξις ἐν τῷ συνόλῳ της, ἥτις περιεῖχε περιπτώσεις αἱ ὁποῖαι περιελάμβανον τοὺς μεγάλους ὀφειλέτας, τώρα ζητοῦν νὰ ἐμφανίσουν μίαν αἰχμὴν κατὰ τοῦ νομοσχεδίου καὶ φέρουν ὑπὸ ἄλλην μορφὴν τὴν τροπολογίαν καὶ ζητοῦν ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν καὶ ἀπὸ τὴν Βουλὴν νὰ τὴν ψηφίσῃ.

§42Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, θεωρῶ προσωπικῶς ἀπαράδεκτον τὸν τρόπον, μὲ τὸν ὁποῖον, ὁ κ. ὑπουργός, ἠθέλησε μίαν τελείως ὕποπτον καὶ διαβλητὴν διάταξιν νὰ προασπίσῃ, ἀποδίδων εἰς ἐμέ, ὅτι δὲν πιστεύω εἰς τὴν τροπολογίαν καὶ ἀποδίδων εἰς ἐμέ, ὅτι ὑπέγραψα ἢ ἐψήφισα μίαν τροπολογίαν ἀντιθέτου περιεχομένου. Νομίζω, ὅτι αὐτὸς ὁ τρόπος τῆς διαστροφῆς τῶν πραγμάτων δὲν εἶναι ὁ τρόπος ὁ ὁποῖος καθιστᾷ ἀδιάβλητον μίαν διάταξιν διαβλητήν. Εἶναι βέβαιον, ὅτι ἡ παράταξις ἡ ἰδική μας δὲν ὑπέγραψε τὴν ἀντίθετον τροπολογίαν, ἡ ὁποία ἀπερρίφθη, κατὰ τὴν ἐκφώνησιν διὰ τὴν ψήφισίν της. Ἐδημιουργήθη μία σύγχυσις, συνάδελφοί τινες ἠγέρθησαν καὶ ἔσπευσα νὰ ἐγερθῶ διὰ νὰ ἐξηγήσω εἰς συναδέλφους ἄλλων κομμάτων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, πῶς ἔχει τὸ ζήτημα, καθ’ ἣν στιγμὴν ὅλα τὰ κόμματα τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ὑπέγραψαν τὴν προηγουμένην τροπολογίαν. Αὐτά, ὡς πρὸς τὸν ἀπαράδεκτον τρόπον νὰ ἀποδίδωνται εἰς ἐμὲ καὶ εἰς τὴν παράταξιν, τὴν ὁποίαν ἀνήκω, πράγματα ἀντίθετα ἀπὸ ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα διεδραματίσθησαν. Ὡς πρὸς τὴν οὐσίαν τοῦ ζητήματος, ἐπιμένω ὅτι οὐδεμία διάταξις τοῦ προϊσχύοντος νόμου λέγει, ὅτι ὀφειλέτης μὴ τυχὼν οὐδεμιᾶς ὑπαγωγῆς εἰς τὴν διαδικασίαν τοῦ νόμου ἔχει δικαίωμα νὰ ζητήσῃ σεισάχθειαν, συμβιβασμόν, ἀπὸ τὸν ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν. Ὑπῆρξεν ὁ ἔξυπνος ὀφειλέτης, δηλ. ὁ ὀφειλέτης, τὸν ὁποῖον κατωνόμασαν καὶ ὁ ὁποῖος ἀπησχόλησε καὶ τὴν προηγουμένην Βουλὴν καὶ τὸν τύπον, ὁ ὁποῖος κατέθεσεν —ἔξω παντὸς νομίμου δικαιώματος— μίαν αἴτησιν πρὸς τὸν ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν διὰ τῆς ὁποίας ζητοῦσε νὰ τοῦ χαρισθοῦν διὰ συμβιβασμοῦ μέρος ἐκείνων, τὰ ὁποῖα ἔλαβε κατὰ παράβασιν τῶν κανόνων τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς καὶ τῶν ποινικῶν διατάξεων. Αὐτὴ ἡ αἴτησις ἦτο ξεκρέμαστη καὶ τὸ ἀντιλαμβάνεται ὁ ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν καὶ προσθέτει τὴν φράσιν εἰς τὸ ἄρθρον 4 «ἢ τοῦ ὀφειλέτου». Τὴν στιγμὴν ποὺ χειμάζεται τὸ ἐμπόριον καὶ ἡ γεωργικὴ μας οἰκονομία καὶ αἱ συνεταιριστικαὶ ἐπιχειρήσεις καὶ δὲν ἀποδέχεται ἡ Κυβέρνησις μίαν γενικὴν ρύθμισιν ὅλων τῶν περιπτώσεων, ἐγὼ θεωρῶ σκάνδαλον τὸ νὰ γίνῃ δεκτὴ αὐτὴ ἡ διαβλητὴ διάταξις, χωρὶς ἕκαστος ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ νὰ ἀναλάβῃ τὰς εὐθύνας του. Σκορπίσατε, κ. ὑπουργέ, τὰ χρήματα τοῦ Δημοσίου ὅπου θέλετε, ἀλλὰ ἔχετε τὸ θάρρος νὰ ἀναλάβετε τὰς εὐθύνας σας καὶ μὴ ἀποδίδετε ὅτι ἀντιφάσκω, κατὰ τρόπον ἀνάρμοστον πρὸς τὴν στοιχειώδη καλὴν πίστιν.

§43Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὰ ὅσα εἶπεν ὁ κ. ὑπουργός, ἐπιβάλλουν εἰς ἡμᾶς μίαν σύντομον, ἀλλὰ σαφῆ ἀπάντησιν. Λυποῦμαι εἰλικρινῶς, διότι ἀπὸ τῆς νυκτὸς τῆς παρελθούσης Πέμπτης, ὅτε συνεζητεῖτο τὸ νομοσχέδιον, ἐδόθη αὐτὸς ὁ τόνος εἰς τὴν συζήτησιν, ὁ ὁποῖος συνεχίζεται καὶ ἀπόψε ἀπὸ τὸν κ. ὑπουργὸν τοῦ Ἐμπορίου. Τὰ θέματα, εἶναι ἀπολύτως σαφῆ, καὶ οὐδεμία προσπάθεια τῆς Κυβερνήσεως, συσκοτίσεως αὐτῶν εἶναι δυνατὸν νὰ φέρῃ ἀποτέλεσμα. Ὅταν ἡ Κυβέρνησις, διὰ λόγους τοὺς ὁποίους δὲν ἐπιθυμῶ νὰ κρίνω, ἐξαιρῇ ἐπιχειρήσεις γεωργικάς, αἱ ὁποῖαι ὑπήγοντο εἰς τὸ καθεστὼς τοῦ νόμου καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλην πλευρὰν εἰσάγει ἄλλας ἐπιχειρήσεις, δι’ εἰδικῆς διατάξεως, ἡ ὁποία ἔχει σαφῆ τὴν ἔννοιαν φωτογραφικῆς διατάξεως, αὐτὸ εἶναι ἀπαράδεκτον. Ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου εἶχε κάμει τὴν δήλωσιν, ὅτι δὲν θὰ εἶχε τὴν ἀντίρρησιν νὰ διαγραφῇ αὐτὴ ἡ προσθήκη. Ποῖος εἶναι ὁ λόγος, διὰ τὸν ὁποῖον τὸ ἐλησμόνησεν αὐτὸ καὶ ἐπιμένει σήμερον εἰς τὴν διάταξιν αὐτήν; Ἡ ἔννοια, τῇ αἰτήσει τοῦ ὀφειλέτου, εἶναι ἄγνωστος εἰς τὴν κειμένην νομοθεσίαν καὶ οὐδεμίαν σοφιστείαν δὲν ἐπιτρέπει εἰς αὐτήν. Ὁμιλεῖ ὁ νόμος περὶ προτάσεως τοῦ ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν διὰ συμβιβασμόν, οὐδαμοῦ ὅμως δὲν λέγει, ὅτι ὁ ὀφειλέτης δύναται νὰ ὑποβάλῃ αἴτησιν περὶ αὐτοῦ. Καὶ αὐτομάτως, γεννᾶται τὸ ἐρώτημα, τί εἶναι αὐτὸς ὁ εὐφυὴς ὀφειλέτης, ὁ ὁποῖος ὑπέβαλεν αἴτησιν εἰς χρόνον ὕποπτον καὶ τί ἐγνώριζεν αὐτὸς ὁ ὀφειλέτης; Διατὶ οἱ ὑπόλοιποι δὲν ἔκαμον χρῆσιν αὐτοῦ, ὑποθέτω, δὲν ἔχετε ἀντίρρησιν, ὅτι οἱοσδήποτε ὀφειλέτης ἐνδεχομένως ἐγνώριζεν, ὅτι θὰ ἐτίθετο ἡ διάταξις αὐτή, θὰ ὑπέβαλε ἐπὶ πενταδράχμου αἴτησιν πρὸς τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν. Ἐφ’ ὅσον, συνεπῶς, οὕτω ἔχουσιν τὰ πράγματα, ἐφ’ ὅσον ὁ χρόνος εἶναι πρόσφατος, ἀκριβῶς, ἐκείνην τὴν ἐποχήν, ὅταν ὑπεβάλοντο αἱ αἰτήσεις, ὁ ὀφειλέτης αὐτὸς κἄτι ἔπρεπε νὰ γνωρίζῃ δι’ ὅλους αὐτοὺς τοὺς λόγους ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου, ὀφείλει νὰ τηρήσῃ τὴν ἀρχικὴν δήλωσίν του, τὴν ὁποίαν ἔκαμνε ἐνώπιον τοῦ Σώματος. Δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία περὶ αὐτοῦ, καὶ νομίζω, ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου, ὁ ὁποῖος διεχειρίσθη, ἀναμφισβητήτως, μὲ ἀνωτέραν ἀντίληψιν τὸ ὅλον θέμα, θὰ τιμήσῃ τὴν ἀρχικήν του δήλωσιν καὶ δὲν θὰ μᾶς ὑποχρεώσῃ νὰ φθάσωμεν μέχρι ψηφοφορίας. Ὁ κ. ὑπουργὸς εἶχε δηλώσει, ὅτι θὰ διαγραφῇ ἡ διάταξις αὐτὴ καὶ χάριν τοῦ νομοθετήματος καὶ τῆς Κυβερνήσεως.

§44Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Τὸν λόγον, κ. Πρόεδρε.

§45ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ὑπάρχει θέμα, κ. συνάδελφε.

§46Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Ἐπὶ μιᾶς τροπολογίας, ὁ κ. ὑπουργὸς ἔχει διαφωνήσει καὶ ὀφείλομεν νὰ ἀποκαταστήσωμεν τὰ πράγματα.

§47ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν ὀνομαστικὴν ψηφοφορίαν καὶ θὰ ἀποφανθῇ τὸ Σῶμα.

§48Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Ὑποβάλλεται μία τροπολογία καὶ ἐπ’ αὐτῆς γίνεται συζήτησις. Δὲν ὑπάρχει τι τὸ ἀντικανονικόν.

§49ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Νομίζω, ὅτι παραβιάζεται ὁ Κανονισμός. Εἶναι γνωστόν, ὅτι ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 4 ἔχει λήξει ἀπὸ τῆς παρελθούσης ἑβδομάδος. Ἐπετράπη εἰς τὸν κ. Ἠλιοῦ νὰ ἀπαντήσῃ εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν διότι ἐνόμισεν, ὅτι ἐθίγη καὶ ὅτι ὑπάρχει προσωπικὸν θέμα. Πέραν τούτου, δὲν ὑπάρχει ἀντικείμενον συζητήσεως καὶ καλῶ τὸ Σῶμα νὰ ἀποφανθῇ διὰ ψηφοφορίας.

§50Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Μίαν ἀπάντησιν ἀναμένει ἡ Βουλὴ ἀπὸ τὸν κ. ὑπουργόν.

§51ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν εἶναι ὑποχρεωτικὴ ἡ ἀπάντησις τοῦ κ. ὑπουργοῦ.

§52Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Λαμβάνει τὸν τύπον τοῦ σκανδάλου καὶ πρέπει νὰ διαφωτισθῇ τὸ Σῶμα.

§53Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπουργ. Ἐμπορίου). Θὰ παρακαλέσω εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν, ἡ φράσις περὶ σκανδάλου νὰ μὴ ἐπαναλαμβάνεται τόσον εὐχερῶς, ἰδιαίτατα—καὶ τὸ λέγω αὐτὸ μετ’ ὑπερηφανείας καὶ ἐγωϊσμοῦ—ἰδιαίτατα, ὅταν εὑρίσκεται ἐπὶ τοῦ βήματος ὁ ὁμιλῶν. Ἡ λέξις σκάνδαλον εἶναι ἄγνωστος καὶ εἰς τὸν πολιτικόν μου βίον καὶ εἰς τὸν κοινωνικόν μου βίον καὶ εἰς τὸν ἀτομικόν μου βίον. (Χειροκροτήματα).

§54Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Παρεξηγεῖτε, ὅ,τι εἶπον, κ. ὑπουργέ. Ὅταν ὁ κ. Ἠλιοῦ ἀνεφέρθη διὰ στοιχείων καὶ εἶπεν, ὅτι ἡ ὅλη διάταξις ἀφορᾷ εἰς μίαν καὶ μόνην ἐπιχείρησιν, ἐλέχθη, ὅτι θὰ ἐδημιουργεῖτο ἐκτὸς τῆς αἰθούσης αὐτῆς ἡ ἐντύπωσις τοῦ σκανδάλου, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον βεβαίως, σεῖς πρῶτος, ἀλλὰ καὶ ὁλόκληρος ἡ Βουλὴ δὲν θέλομεν νὰ γίνῃ.

§55Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπουργ. Ἐμπορίου). Κύριε συνάδελφε, θὰ ἀρχίσω ἀπὸ ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον εἶπεν ὁ συνάδελφος κ. Μητσοτάκης. Διὰ νὰ ἀντιληφθῆτε πόσον ἦτο ξένος ὁ νομοθέτης πρὸς τὰ πρόσωπα καὶ τὰς περιπτώσεις, καὶ πόσον ὁ νομοθέτης ἠθέλησε νὰ περιλάβῃ καὶ νὰ ἐξαντλήσῃ ὅλας τὰς περιπτώσεις τῶν νόμων 2810 καὶ 3562, ἀρκεῖ ἡ δήλωσις τὴν ὁποίαν ἔκαμεν ἐνώπιον τοῦ Σώματος, ὅταν τὸ πρῶτον προεβλήθησαν ἀντιρρήσεις. Ἐλέχθη τότε, ὅτι ἡ ὑπαγωγὴ τῶν ὀφειλῶν εἰς τὴν διαδικασίαν αὐτὴν καθιστᾷ τὸ νομοσχέδιον ὕποπτον. Καὶ ἀκριβῶς, διότι ὁ νομοθέτης δὲν εἶχε καμμίαν σχέσιν μὲ πρόσωπα καὶ μὲ περιπτώσεις εἶπε πρὸς τὴν Βουλήν, ὅτι ἐὰν νομίζετε, ὅτι ἡ διάταξις αὐτὴ πρέπει νὰ διαγραφῇ, τὴν διαγράφω αὐτὴν τὴν στιγμήν. Καὶ ἡ Βουλὴ δὲν ἀπήντησε. (Γέλωτες εἰς τὴν πτέρυγα τῆς ἀριστερᾶς). Μὴ γελᾶτε, κ. Τσιριμῶκο. Παρακαλῶ, μεγαλυτέραν σοβαρότητα.

§56Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Εἶναι τὸ ὀλιγώτερον ποὺ ἠμπορῶ νὰ κάμω.

§57Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπουργ. Ἐμπορίου). Παρακαλῶ νὰ ἔχετε σεβασμὸν πρὸς τοὺς ὁμιλοῦντας. Οὐδέποτε ἐγὼ ἐγέλασα, ὅταν ὁμιλῆτε σεῖς. Νὰ ἀντικρούσετε τὸν ὁμιλοῦντα δι’ ἐπιχειρημάτων, ἀλλ’ ὄχι νὰ γελάσετε. Ἐπαναλαμβάνω, τόσον ἦτο ξένος πρὸς τὰ πρόσωπα καὶ τὰς περιπτώσεις ὁ νομοθέτης, ὥστε ὁμιλῶν ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, εἶπεν, ὅτι ἐφ’ ὅσον ἡ Βουλὴ ἐπιθυμεῖ, δύναται νὰ διαγράψῃ τὴν περίπτωσιν. Καὶ ἡ Βουλὴ δὲν ἀπήντησε. (Θόρυβος).

§58Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, νὰ μὴ προεξοφλῆτε τὴν γνώμην μας καὶ νὰ λέτε, ὅτι ἡ Βουλὴ δὲν ἀπήντησε.

§59Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπουργ. Ἐμπορίου). Εἶχον εἴπει, ὅτι θὰ φέρω τὸν κατάλογον τῶν ὀνομάτων, τὰ ὁποῖα ἀφεώρα ἡ διάταξις αὐτὴ καὶ ἐπειδὴ δὲν ἤμην ἕτοιμος καὶ δὲν ἐγνώριζον τὰ ὀνόματα, ὑπεσχέθην, ὅτι τὴν ἑπομένην συνεδρίασιν θὰ τὰ ἔφερνα. Πράγματι, τὴν ἑπομένην πρωΐαν, ὁ Διευθυντὴς τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου κ. Δροσογιάννης, ἁρμόδιος Διευθυντής, ἐλάμβανε διαταγὴν ἀπὸ τὸν ὑπουργὸν τοῦ Ἐμπορίου νὰ ἀνεύρῃ τὰ ὀνόματα. Μοῦ ἔφερε τὰ ὀνόματα τὰ ὁποῖα ἀφεώρα ἡ διάταξις αὐτή, ἀλλὰ καὶ πάλιν δὲν ἐθεώρησα τὸ στοιχεῖον ἐπαρκὲς καὶ ἐζήτησα ἀπὸ τὸν κ. Δροσογιάννην νὰ μοῦ φέρῃ καὶ τὰς ἡμερομηνίας, κατὰ τὰς ὁποίας ὑπέβαλον τὰς αἰτήσεις οἱ ὀφειλέται. Τρεῖς εἶναι οἱ ὀφειλέται καὶ ὁ εἷς ἐξ αὐτῶν ὑπέβαλεν αἴτησιν τὴν 28.1.58, ὁ ἕτερος τὴν 26.2.58 καὶ ὁ τρίτος τὴν 12.9.58. Δηλαδή, κύριοι, πολλοὺς μῆνας, πρὶν καταρτισθῇ τὸ νομοσχέδιον. Ὁ δὲ ἁρμόδιος ὑπουργός, ἐπαναλαμβάνω, δὲν ἐγνώριζε κατὰ τὴν ἡμέραν ποὺ συνεζητήθη τὸ θέμα, ποίας περιπτώσεις περιελάμβανεν ἡ διάταξις. Ἀλλὰ τὸ πόσον πιστεύουν εἰς τὴν ἐπιχειρηματολογίαν των οἱ κ.κ. συνάδελφοι τῆς ἀντιπολιτεύσεως, τὸ ἀποδεικνύει τὸ γεγονός, ὅτι εἰς τὴν τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν ὑπέβαλον ἐνώπιον τοῦ Σώματος καὶ διὰ τὴν ὁποίαν ἐκλήθητε νὰ ψηφίσετε δι’ ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας, περιλαμβάνεται ἡ διάταξις αὐτή. Τί σημαίνει αὐτό, κύριοι; Ὅτι καὶ οἱ ἴδιοι πιστεύουν εἰς τὴν ὀρθότητα τῆς διατάξεως. Διότι ἀλλοίμονον, ἐὰν δεχθῶμεν, ὅτι ἡ διάταξις αὐτὴ ἀποτελεῖ σκάνδαλον καὶ τὸ σκάνδαλον αὐτὸ τὸ περιέλαβον εἰς τὴν διάταξιν καὶ ἠθέλησαν νὰ πειθαναγκάσουν τὴν Βουλὴν καὶ τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἀποδεχθῇ τὴν διάταξιν αὐτήν. Καὶ γελῶν διότι δὲν ἀπεδέχθην ὡρισμένας τροπολογίας, τὰς ὁποίας προέτεινον καὶ ἐπεθύμουν πάσῃ θυσίᾳ ἀκριβῶς διὰ νὰ σκορπισθῇ τὸ Δημόσιον χρῆμα καὶ γελοῦν, διότι ἀντιτίθεμαι εἰς τὴν διασκόρπισιν τοῦ Δημοσίου χρήματος. Ἐνεθύμισαν μετὰ τὴν ἀπόρριψιν τῆς τροπολογίας των τὴν διάταξιν τὴν ὁποίαν οἱ ἴδιοι μόλις πρὸ ὀλίγου ἐπρότειναν εἰς τὴν Βουλὴν καὶ ζητοῦν τὸ ἀντίστροφον. Ζητοῦν νὰ ἀπορριφθῇ μία περίπτωσις τῆς τροπολογίας των εἰς ἀντίποινα διότι αὕτη ἀπερρίφθη ἐν τῷ συνόλῳ της ὑπὸ τῆς πλειοψηφίας. Καὶ τώρα τὴν εὑρίσκουν σκανδαλώδη. Ὁμολογῶ εἰλικρινῶς, ὅτι δὲν δύναμαι νὰ παρακολουθήσω τὸν τρόπον τῆς σκέψεως, τὸν τρόπον τῆς ἐνεργείας καὶ τῆς ἐκδηλώσεως εἰς τὴν Βουλὴν ὡρισμένων βουλευτῶν τῆς ἀντιπολιτεύσεως. (Χειροκροτήματα). Ἀλλά, κύριοι, εἶναι πράγματι ἡ διάταξις αὐτὴ ἐκτὸς τοῦ νόμου; Ἀκριβῶς, διότι ἠθελήσαμεν νὰ περιλάβωμεν ὅλας τὰς περιπτώσεις τὰς ὑπαγομένας εἰς τοὺς νόμους 2810 καὶ 3562, περιελάβομεν καὶ τὴν διάταξιν αὐτήν. Καὶ ἡ διάταξις αὐτὴ ὑπάγεται εἰς τὴν διαδικασίαν τοῦ νόμου 3562. Δέν ὑπάγεται εἰς τὰς βασικὰς διατάξεις τοῦ νόμου 3562. Ὑπάγεται ὅμως εἰς τὰς μεταβατικὰς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 24. Βεβαίως, ὅπως εἶπεν, ὁ κ. συνάδελφος, τὸ ἄρθρον 24, δὲν λέγει, ὅτι κινεῖ τὸν συμβιβασμὸν ὁ ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, διότι δύναται νὰ κινήσῃ τὸν συμβιβασμὸν καὶ ὁ πιστωτὴς καὶ ὁ ὀφειλέτης. Καὶ αὐτὸ ἀκριβῶς ἔπραξαν οἱ τρεῖς ὀφειλέται. Ἐκίνησαν τὴν διαδικασίαν τοῦ συμβιβασμοῦ. Νομίζω, ὡς ἐκ τούτου ὅτι ἡ διάταξις εἶναι ὀρθὴ καὶ σύμφωνος μὲ τὸν νόμον, ὀρθὴ καὶ σύμφωνος μὲ τὴν σκέψιν τὴν πραγματικὴν τῆς ἀντιπολιτεύσεως, ἡ ὁποία τὴν περιέλαβε μὲ ὑπογραφὰς καὶ τοῦ κ. Μητσοτάκη καὶ τοῦ κ. Ἐφραιμίδη εἰς τὴν προηγουμένην τροπολογίαν. Οἱ ἴδιοι, οἱ ὁποῖοι κακίζουν τὴν διάταξιν, τὴν εἶχον ὡς ἰδικήν των τροπολογίαν. Βάλλουν αὐτὴν τὴν στιγμὴν κατὰ τῆς ἰδικῆς των τροπολογίας, ἡ ὁποία, κατὰ σύμπτωσιν εἶναι εἰς τὸ σῶμα τοῦ νόμου. Κατὰ συνέπειαν δὲν ὑφίσταται διαφορὰ ἀντιλήψεων, ὑφίσταται προσπάθεια δημιουργίας ἐντυπώσεων καὶ δι’ αὐτὸ ἐπιμένομεν εἰς τὴν διάταξιν (Χειροκροτήματα).

§60ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Η. Τσιριμῶκος ἔχει τὸν λόγον. Παρακαλῶ ἐν συντομίᾳ, διότι πρέπει νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν ψηφοφορίαν.

§61Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ ἑνὸς νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον ἀπησχόλησε τὴν Βουλὴν ἐπὶ τόσας συνεδριάσεις, δὲν ἔλαβα οὐδὲ ἅπαξ τὸν λόγον, διότι οἱ βουλευταὶ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ἐξήγησαν ἄριστα τὰς ἀπόψεις μας καὶ δὲν ὑπῆρχε λόγος νὰ παρεμβληθῶ καὶ ἐγὼ διὰ νὰ μακρύνω τὴν συζήτησιν. Ἐν τοσούτῳ, προεκλήθην καὶ δι’ αὐτὸ ὁμιλῶ. Ἐν πρώτοις λέγω, εἰς τὸν κ. ὑπουργόν, ὅτι εἶναι ἐντελῶς ἀντίθετον πρὸς τὴν ἔννοιαν οἱασδήποτε συζητήσεως ἐν τῇ Βουλῇ νὰ ἰσχυρίζεται, ὅτι ἔγινε δεκτὸν τὸ ἐν λόγῳ ἄρθρον, διότι εἰς μίαν δήλωσίν του, ἐν ἀρχῇ τῆς συζητήσεως εἶπεν, ὅτι εἶναι πρόθυμος νὰ διαγράψῃ τὴν διάταξιν ἐὰν ἡ Βουλὴ ἐπιμείνῃ, ἡ Βουλὴ δὲν ἀπήντησεν. Ἡ Βουλὴ ἀπήντησε διὰ τῶν ρητόρων της καὶ διὰ τῆς αἰτήσεως ψηφοφορίας. Πῶς ἔπρεπε νὰ ἀπαντήσῃ τὴν ὥραν κατὰ τὴν ὁποίαν ὡμίλει ὁ κ. ὑπουργός, δι’ ἄλλο θέμα καὶ ἐν τῷ μεταξὺ εἶπεν ὀλίγας λέξεις καὶ περὶ αὐτοῦ; Νομίζω, ὅτι τὸ ἐπιχείρημα εἶναι ἀστήρικτον. Ἡ Βουλή, ὅταν ἦλθεν ἡ ὥρα νὰ εἴπῃ τὴν γνώμην της τὴν εἶπε, καὶ ἀπήντησε διὰ τῶν ρητόρων της καὶ διὰ τῆς αἰτήσεως ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας. Τὴν τελευταίαν δὲ στιγμὴν ἐγένετο ἔκκλησις εἰς τὸν κ. ὑπουργόν, νὰ δεχθῇ νὰ ἀπαλειφθῇ ἡ διάταξις ὄχι διότι ἔχει καμμίαν ἐπίπτωσιν ἐπὶ τῆς προσωπικῆς του ἐντιμότητος, ἀλλὰ διότι ἔχει ἐπίπτωσιν ἐπὶ τῆς πολιτικῆς πράξεως, ἡ ὁποία γίνεται ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως διὰ τοῦ νόμου. Διότι ἐπὶ τέλους, θὰ πρέπει ἅπαξ διὰ παντὸς νὰ λεχθῇ, ὅτι ὅταν διὰ μίαν διάταξιν λέγωμεν, ὅτι εἶναι σκανδαλώδης καὶ εἶναι φωτογραφία, δὲν ἐννοοῦμεν ταὐτοχρόνως, ὅτι τίθεται ἐν ἀμφιβόλῳ ἡ ἐντιμότης τοῦ προτείνοντος ὑπουργοῦ. Δι’ ὄνομα τοῦ Θεοῦ. Ἐὰν τοῦτο συμβαίνῃ θὰ τὸ εἴπωμεν. Ἀλλ’ ἐν προκειμένῳ δὲν συμβαίνει. Ὑπάρχουν ὅμως πράξεις σκανδαλώδεις καθ’ ἑαυτάς, αἱ ὁποῖαι δὲν ἔχουν καμμίαν σχέσιν μὲ τὴν ἔντιμον διαχείρισιν τοῦ Δημοσίου λειτουργήματος, ἔχουν ὅμως σχέσιν μὲ πολιτικὰς ἀνάγκας, μὲ κακοὺς ὑπολογισμούς, μὲ κακὰς εἰσηγήσεις. Δι’ αὐτὸ ὑπάρχει ἡ συζήτησις εἰς τὴν Βουλὴν διὰ νὰ ἀποφεύγωνται πράγματα, τὰ ὁποῖα παρεισφρήουν ἐκ κακῶν ὑπολογισμῶν, εἴτε πολιτικῶν, εἴτε ὑπηρεσιακῶν. Δὲν σημαίνει ὅμως, ὅτι ἐὰν πρέπει νὰ τὰς κτυπήσωμεν, ὅτι πρέπει νὰ εὑρεθῶμεν πρὸ τοῦ φράγματος τῆς προσωπικῆς ἐντιμότητος τοῦ εἰσηγουμένου ὑπουργοῦ. Ἀλλὰ διὰ νὰ συνοψίσω τὰς ἀπόψεις μας, ὁ κ. ὑπουργὸς ἔχει κρεμασθῆ ἀπὸ ἕνα ἐπιχείρημα ἕωλον, ὅτι ὑπεβλήθη μία τροπολογία διὰ τῆς ὁποίας, οἱ ὑποβαλόντες αὐτὴν ἐζήτησαν ὅπως ἅπασαι αἱ ἐπιχειρήσεις αἱ τεθεῖσαι ὑπὸ ἀναγκαστικὴν διαχείρισιν, αἱ ὁποῖαι ὑπήγοντο εἰς τὰς διατάξεις τοῦ νόμου μέχρι χθές, ὑπαχθοῦν καὶ εἰς τὰς διατάξεις τούτου τοῦ νόμου. Δύναταί τις νὰ τὴν ἀπορρίψῃ. Δύναται νὰ εἴπῃ ὅτι δὲν εἶναι ὀρθὴ καὶ ὅτι προκαλεῖ σπατάλην τοῦ δημοσίου χρήματος. Δύναται τὰ πάντα νὰ εἴπῃ, ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατόν, ἐπὶ τῇ βάσει αὐτοῦ τοῦ ἐπιχειρήματος νὰ στηρίξῃ ἠθικῶς τὸ γεγονός, ὅτι ἀπορρίπτων τὴν γενικὴν διάταξιν, ὑποστηρίζει μίαν διάταξιν ἐκ τῆς ὁποίας ὠφελοῦνται μία ἢ τρεῖς ἐπιχειρήσεις, ὄχι βάσει τῆς γενικῆς ἀρχῆς, ὅτι αἱ ὑπὸ ἀναγκαστικὴν διαχείρισιν ἐπιχειρήσεις εὐνοοῦνται ἐκ τοῦ νόμου, ἀλλὰ βάσει εἰδικῆς διατάξεως ἡ ὁποία λέγει ἁπλῶς, ὅτι ὠφελοῦνται οἱ ὑποβαλόντες αἴτησιν κλπ. Καὶ ἐδῶ εἶναι τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον ἡμεῖς λέγομεν ὅτι εἶναι ἀπαράδεκτον, ὅτι ὑπῆρξαν ἕνας ἢ τρεῖς ἄνθρωποι —ἠμφισβητήθη πρὸ ὀλίγου ἐκ μέρους τοῦ κ. Ἠλιοῦ καὶ δὲν ἔχω κανένα λόγον νὰ μὴ ἀποδεχθῶ τὰ ὅσα εἶπεν, ὅτι δύο ἐκ τῶν τριῶν ἐπιχειρήσεων ὑπάγονται εἰς τὰς γενικὰς διατάξεις περὶ ἀναγκαστικῆς διαχειρίσεως καὶ μόνον εἷς δὲν ὑπάγεται,— ὑπῆρξαν λέγω, τρεῖς εὐφυεῖς ὀφειλέται, οἱ ὁποῖοι πρὶν ὑπάρξῃ διάταξις οἵα ἡ προτεινομένη ὑπὸ τοῦ κ. ὑπουργοῦ, ὑπέβαλον μίαν αἴτησιν ἀπαράδεκτον καὶ κατὰ τὸν νόμον τὸν ἰσχύοντα τότε καὶ εἶπον, ὅτι θέλουν συμβιβασμόν. Καὶ ἔρχεται ἐκ τῶν ὑστέρων ὁ κ. Ὑπουργὸς καὶ λέγει, ὅτι θεσπίζει διάταξιν διὰ τῆς ὁποίας αἱ αἰτιάσεις αὐταὶ νομιμοποιοῦνται. Κύριε ὑπουργὲ τοῦ Ἐμπορίου, ἡ προσωπική σας ἠθικὴ δὲν τίθεται ἐν ἀμφιβόλῳ, ἀλλὰ εἶναι ἔκδηλον, ὅτι αὐτὴ ἡ διάταξις ἔγινε διὰ νὰ ὠφεληθῇ αὐτὸς ὁ ἕνας, ἢ δύο ἢ τρεῖς. Λέγοντες ἡμεῖς, ὅτι ὅλαι αἱ ὑπὸ ἀναγκαστικὴν διαχείρισιν ἐπιχειρήσεις ἔπρεπε νὰ ὑπαχθοῦν εἰς τὸν νόμον, ζητοῦμεν μίαν γενικὴν διάταξιν ὅπως ἴσχυε μέχρι σήμερον. Σεῖς ὅμως, διὰ τῆς διατάξεως αὐτῆς θέλετε νὰ ἱκανοποιήσετε μίαν ἢ τρεῖς ἐπιχειρήσεις. Αὐτὸ λέγομεν εἶναι φωτογραφία καὶ ἀρνούμεθα νὰ τὸ ψηφίσωμεν. (Χειροκροτήματα).

§62Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπουργ. Ἐμπορίου). Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι ὡμιλήσατε ἐκτὸς θέματος. Ἀνεφέρατε τὸν νόμον περὶ ἀναγκαστικῆς διαχειρίσεως. Ἡ διάταξις ὅμως αὐτὴ δὲν ἔχει καμμίαν σχέσιν μὲ τὸν νόμον περὶ ἀναγκαστικῆς διαχειρίσεως. Ἔχετε δίκαιον, ὅταν ὁμιλῆτε περὶ ἀναγκαστικῆς διαχειρίσεως καὶ περὶ αὐτῆς τῆς διατάξεως νὰ μὴ εὑρίσκετε καμμίαν συγγένειαν, ἀλλὰ δὲν πρόκειται περὶ αὐτοῦ. Πρόκειται περὶ περιπτώσεως τοῦ νόμου 3562 μὲ τὸν ὁποῖον ἔχει συγγένειαν νομικὴν καὶ νομικὴν ἐπαφὴν ἡ παροῦσα διάταξις. Κατὰ συνέπειαν ἡ διάταξις αὐτή, δὲν ἀποτελεῖ τίποτε ἄλλο παρὰ μίαν περίπτωσιν τοῦ νόμου 3562. Ἠθελήσαμεν νὰ ἐξαντλήσωμεν ὅλας τὰς περιπτώσεις αἱ ὁποῖαι ὑπάγονται τόσον εἰς τὸν νόμον 2810)54 ὅσον καὶ εἰς τὸν νόμον 3562)56 καὶ τίποτε πέραν αὐτοῦ.

§63Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, μίαν δήλωσιν.

§64Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐκαλέσατε τοὺς ψηφολέκτας, εἶναι ἐπὶ τῆς ἕδρας, ἄρα ἡ ψηφοφορία ἔχει ἀρχίσει.

§65Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, δύο λέξεις. Ὁ κ. ὑπουργὸς Ἐμπορίου μοῦ ἀπέδωσε, ὅτι εἶμαι ἐκτὸς τοῦ θέματος. Δικαιοῦμαι νὰ ἀποδείξω, ὅτι εἶμαι ἐντὸς τοῦ θέματος. Πρῶτον, ὁλόκληρον τὸ νομοσχέδιον ἀφορᾷ ἐπιχειρήσεις τεθείσας ὑπὸ ἀναγκαστικὴν διαχείρισιν. Τὸ νομοσχέδιον τιτλοφορεῖται «Σχέδιον νόμου περὶ ἀντικαταστάσεως ἐνίων διατάξεων τοῦ Ν. Δ. 3562 περὶ ἀναγκαστικῆς διαχειρίσεως». Δὲν ἀνεφέρθην ἐγὼ εἰς τὸν νόμον καὶ φοβοῦμαι, ὅτι δὲν μὲ ἀντιλήφθητε, κ. Πρόεδρε. Ἐγὼ ἀνεφέρθην εἰς τὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 4, ἡ ὁποία ἔχει ὡς ἑξῆς: «...... ....... (ἀναγινώσκει) ......».

§66Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπουργ. Ἐμπορίου). Προχωρεῖτε καὶ εἰς τὸ δεύτερον.

§67Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. «ἢ δεύτερον .... (ἀναγινώσκει)... ......». Τί σχέσιν ἔχει αὐτό, κ. ὑπουργέ; Ἐγὼ σᾶς εἶπον, ὅτι ἡμεῖς ὑπεβάλομεν τροπολογίαν, διὰ τῆς ὁποίας ἠθέλομεν ὅλαι αἱ ἐπιχειρήσεις αὐταὶ νὰ ὠφεληθοῦν ἀπὸ τὴν διάταξιν καὶ σεῖς ἐφέρατε μίαν διάταξιν φωτογραφίαν. Αὐτὴ εἶναι ἡ συζήτησις.

§68ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτῶνται οἱ συνάδελφοι, οἱ ὑποβαλόντες τὴν τροπολογίαν, ἐὰν ἐπιμένουν ἐπ’ αὐτῆς.

§69ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα.

§70ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Προχωροῦμεν εἰς τὴν ψηφοφορίαν. Οἱ ἀποδεχόμενοι τὴν τροπολογίαν λέγουσι ΝΑΙ καὶ οἱ μὴ παραδεχόμενοι λέγουσιν ΟΧΙ. (Προσελθόντων τῶν ψηφολεκτῶν, ἄρχεται ἡ δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως ψηφοφορία τῶν κ.κ. βουλευτῶν, ἀπαντώντων ὡς ἀκολούθως εἰς τὸ τεθὲν ἐρώτημα).

(Περατωθείσης τῆς ψηφοφορίας καὶ γενομένης διαλογῆς προέκυψε τὸ κάτωθι ἀποτέλεσμα)

§71ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶπον ΝΑΙ 69 καὶ ΟΧΙ 101. (Ἀναγινώσκει).

§72Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Εἴμεθα πρόθυμοι νὰ συντομεύσωμεν.

§73ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς δὲν ἀποδέχεται τὴν τροπολογίαν. Ἠρώτησα τὸν κ. ὑπουργόν.

§74Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐδηλώσαμεν, ὅτι εἴμεθα πρόθυμοι νὰ παραιτηθῶμεν τῆς ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας, ὑπὸ τὸν ὅρον νὰ ἐρωτηθῇ ἡ Βουλή, χωρὶς νὰ ἐπηρεάζεσθε ἀπὸ τό τί σᾶς εἶπεν ὁ κ. ὑπουργός. Θὰ παρεκάλουν νὰ ἐρωτηθῇ ἡ Βουλή.

§75Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐμπορίου). Περὶ ποίας τροπολογίας πρόκειται;

§76ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπάρχει ἡ ἑξῆς τροπολογία ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 4 «τὸ ἄρθρον 4, ἐδάφιον αʹ τοῦ Ν.Δ. 3562)1956...... ...... (ἀναγινώσκει)......».

§77Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπουργ. Ἐμπορίου). Κύριοι συνάδελφοι, ἡ τροπολογία αὐτὴ εἶναι βασικὴ διὰ τὸ νομοσχέδιον καὶ ἡ Κυβέρνησις δὲν τὴν ἀποδέχεται. Ἐὰν ἐπιμείνετε θὰ εὑρεθῶμεν εἰς τὴν δυσάρεστον θέσιν νὰ ἀποσύρωμεν τὸ νομοσχέδιον.

§78ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλὴ ἐὰν δέχεται τὴν ἀναγνωσθεῖσαν τροπολογίαν τῶν κ.κ. Κωστοπούλου, Κοθρῆ κλπ. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν τροπολογίαν παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ ὀλιγώτεροι) Ἑπομένως, ἡ τροπολογία ἀπερρίφθη.

§79Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐγένετο δεκτή. Νὰ ἐρωτήσητε ἀντιστρόφως, νὰ ἐγερθοῦν οἱ ἀπορρίπτοντες.

§80Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Δὲν ἀπερρίφθη.

§81ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐὰν ἀμφισβητῆτε, ὑπάρχει καὶ ἡ ἄλλη λύσις τῆς ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας. Παρακαλῶ νὰ ἐγερθῶσιν οἱ μὴ δεχόμενοι τὴν τροπολογίαν. (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Ἑπομένως, τὸ ἄρθρον 4 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἐτροποποιήθη ἀπὸ τὸν κ. ὑπουργόν. Ἄρθρον 5. Ὁ κ. ὑπουργὸς Ἐμπορίου ἔχει τὸν λόγον.

§82Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπουργ. Ἐμπορίου). Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 5, διαγράφομεν τὴν τρίτην παράγραφον.

§83ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Η. Ἠλιοῦ ἔχει τὸν λόγον.

§84Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριοι συνάδελφοι, ἐξετέθησαν ἤδη κατὰ τὴν συζήτησιν καὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν προηγουμένων ἄρθρων, ἰδίως τοῦ ἄρθρου 4, αἱ ἀπόψεις τῆς παρατάξεώς μας ἐπὶ τῆς οἰκονομικῆς τοποθετήσεως τοῦ θέματος. Αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἔρχομαι νὰ ἀναπτύξω μίαν τροπολογίαν τὴν ὁποίαν ἡ ΕΔΑ κατέθεσεν ἤδη ἀπὸ τῆς 30 Μαρτίου καὶ ἡ ὁποία ἀφορᾷ εἰς τὴν ρύθμισιν μιᾶς εἰδικῆς κατηγορίας ὀφειλῶν, τῶν χρεῶν πρὸς τὸ Δημόσιον ἐκ καθυστερουμένων φόρων παρελθούσης χρήσεως, μέχρι τέλους 1958 συμπεριλαμβανομένου. Εἰς τὴν τροπολογίαν αὐτήν, ἡ ὁποία ἐγκαίρως ἔχει διανεμηθῆ, προτείνομεν, πρῶτον, νὰ περιορισθοῦν αἱ ὀφειλαὶ αὐταὶ ἐκ καθυστερουμένων φόρων πρὸς τὸ Δημόσιον, παρελθούσης χρήσεως εἰς τὸ ἀρχικὸν των ὕψος, παραγραφομένων τῶν προσαυξήσεων, τῶν προστίμων καὶ προσθέτων πάσης φύσεως καὶ τῶν τόκων ὑπερημερίας. Δεύτερον νὰ καταβληθοῦν, αἱ οὕτω περιοριζόμεναι εἰς τὸ ἀρχικόν των ὕψος ὀφειλῶν εἰς 12, τριμηνιαίας δόσεις, ἀρχῆς γενομένης ἀπὸ τὰς 30 Σεπτεμβρίου 1959. Τὸ ἀρχικόν μας σχέδιον προέβλεπε 30)6)59, ἀλλὰ εἶχε κατατεθῆ πρὸ τριμήνου καὶ σήμερον λόγῳ τῆς παρόδου τοῦ χρόνου πρέπει νὰ δοθῇ ἡ προθεσμία αὐτή. Τρίτον, ἐὰν παρὰ ταῦτα, μέχρι τῆς 30 Σεπτεμβρίου οἱοσδήποτε ὀφειλέτης ἐκ καθυστερουμένων φόρων, δὲν ἤθελε νὰ κάμῃ χρῆσιν τοῦ εὐεργετήματος τῆς καταβολῆς εἰς 12 τριμηνιαίας δόσεις, τότε νὰ δύναται, ἐπὶ τῇ καταβολῇ τοῦ 50% τῆς ὀφειλῆς του, νὰ ἀπαλλάσσεται τῆς ὑπολοίπου ὀφειλῆς, νὰ διαγράφεται τὸ ὑπόλοιπον χρέος. Τέταρτον, συνδέομεν τὰς φορολογικὰς αὐτὰς διευκολύνσεις μὲ ὑποχρέωσιν ἐνημερότητος διὰ τὸ μέλλον ἄνευ δημιουργίας προϋποθέσεων μειώσεως τῶν δημοσίων ἐσόδων, ἀλλὰ δραστικῆς καὶ ἀποτελεσματικῆς αὐξήσεώς των. Ἔχω νὰ σημειώσω, ὅτι ἕνα πολὺ ἔγκυρον καὶ ἀπολύτως συντηρητικὸν καὶ φιλικὸν πρὸς τὴν Κυβέρνησιν οἰκονομικὸν περιοδικὸν ἡ «Οἰκονομικὴ Πορεία», ἐξετάζουσα τὴν τροπολογίαν μας αὐτήν, εἰς τὸ δεύτερον φύλλον της, τοῦ περασμένου μηνός, λέγει, ὅτι «τὰ μέτρα...... (ἀναγινώσκει)......». Ὑπαινίσσεται τὴν γνωστὴν κατάστασιν τῆς οἰκονομικῆς κρίσεως, ἡ ὁποία μαστίζει τὴν ἀγοράν, ἰδίως τὰς ἀγορὰς τὰς ἐπαρχιακάς. Ἡ καχεξία τῆς ἀγορᾶς καὶ ἡ ἀπραξία της εἶναι πρωτοφανής. Αὐτὸ εἶναι ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον αἰτιολογεῖ ἐκ μέρους μας τὴν πρότασιν ἑνὸς δραστικοῦ μέτρου, τὸ ὁποῖον ὁπωσδήποτε εἶναι προωρισμένον νὰ βοηθήσῃ εἰς μίαν ἀνακούφισιν τῆς χειμαζομένης ἀγορᾶς. Εἶναι γνωστόν, ὅτι ἔχομεν μίαν ἀζητησίαν τῶν ἀγροτικῶν προϊόντων, σημαντικήν, τὰ ὁποῖα δὲν μετετράπησαν δι’ αὐτὸν τὸν λόγον εἰς χρῆμα καὶ μίαν γενικωτέραν πτῶσιν τῶν τιμῶν των. Τὸ ἴδιον συμβαίνει καὶ εἰς τὰ μεταλλεύματα. Τὸ τρίτον σημεῖον, τὸ ὁποῖον συντελεῖ εἰς τὴν ἀπραξίαν καὶ τὴν νέκρωσιν τῆς ἀγορᾶς εἶναι αἱ ἐκτεταμέναι ἀπολύσεις τῶν ἐργαζομένων. Ὁ ἀριθμὸς τῶν ἀπολυθέντων κατὰ τοὺς τελευταίους μῆνας, ὑπερβαίνει τὰς 40.000, αἱ ὁποῖαι προστίθενται εἰς τὸν ἀριθμὸν τῶν ὑπαρχόντων περὶ τὸ τέλος τοῦ 1958 ἀνέργων καὶ δίδουν τὸν ἀριθμὸν τῶν 120.000 ἔναντι τῶν 89–90.000, τοὺς δὲ μελλοντικοὺς ἀνέργους, κατ’ ἐκτίμησιν συντηρητικήν, εἰς ἄνω τῶν 200.000 χωρὶς νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν ἡ ἐκτεταμένη ὑποαπασχόλησις τῆς ὑπαίθρου. Τέταρτον, μεγάλοι κλάδοι καταναλώσεως, οἱ ὁποῖοι συμβάλλουν μὲ τοὺς ἄλλους, εἰς τὴν κίνησιν τῆς ἀγορᾶς εἶναι ὁ κλάδος τῶν ναυτεργατῶν. Ἡ ναυτιλιακὴ κρίσις ἔχει στερήσει ἀπὸ τοῦ εἰσοδήματος ἄνω τῶν 18.000 ναυτεργάτας καὶ αὐτὸ ἔχει ἀντίκτυπον καὶ εἰς τοὺς ἀδήλους πόρους καὶ εἰς τὴν δυνατότητα τῶν πολιτῶν, λαμβανομένων ὡς καταναλωτῶν νὰ μετάσχουν εἰς τὴν οἰκονομικὴν δραστηριότητα. Αἰσθάνεται δὲ χωριστὰ τὸν ἀντίκτυπον τῆς ἀδυναμίας αὐτῆς ἡ ἀγορὰ τοῦ Πειραιῶς, ἡ ὁποία ὑφίσταται καὶ δεινοτάτην κρίσιν. Τὰ χαμηλὰ ἐπίπεδα τῶν εἰσοδημάτων τῶν ἐργαζομένων εἶναι φανερόν, ὅτι ὅλα αὐτὰ συνθέτουν τὰ αἴτια τὰ ὁποῖα περιορίζουν τὴν ἀγοραστικὴν δύναμιν εὐρυτάτων λαϊκῶν στρωμάτων. Συνέπεια αὐτῆς τῆς καταστάσεως, εἶναι ὅτι εἶναι ἀδύνατον νὰ μετατραποῦν τὰ προϊόντα τὰ ἀγροτικὰ εἰς χρῆμα καὶ κατόπιν τούτου εἶναι ἀδύνατον καὶ ὁ ἔμπορας νὰ πωλήσῃ. Διότι, ὁ ἐργάτης, ὁ ἀγρότης, ὁ ναυτεργάτης, μεταλλωρύχος, δὲν εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἀγοράσουν, ἔχοντας ἀνάγκην ἀντιμετωπίσεως ὑποχρεώσεων, οἷαι αἱ ἐκτεθεῖσαι ἀπὸ τὸν κ. ὑπουργὸν τοῦ Ἐμπορίου, διὰ νὰ δικαιολογήσῃ τὴν ἀπόκρουσιν τοῦ σχεδίου τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς νὰ ξαναπωλήσουν τὰ ἀποθέματά των, διότι τάχα ἔχουν ρευστότητα μεγάλην οἱ ἔμποροι, ἐν ἀντιθέσει πρὸς τοὺς Βιομηχάνους, ποὺ προσφέρουν τὰ προϊόντα των, κάτω τοῦ κόστους. Ὡς ἐκ τούτου, εἶναι ὑποχρεωμένοι νὰ σταματήσουν τὴν περαιτέρω παραγωγὴν καὶ νὰ προβοῦν εἰς νέας ἀπολύσεις, αὐξανομένου οὕτω τοῦ κύκλου τῶν Ἑλλήνων, οἱ ὁποῖοι δὲν μετέχουν εἰς τὴν κατανάλωσιν. Μὲ αὐτὴν τὴν ἀλληλουχίαν τῶν γεγονότων ἔχομεν κάμψιν τῶν ἐξαγωγῶν μὲ ἀποτέλεσμα μείωσιν τοῦ εἰσαγομένου συναλλάγματος. Συνέπεια, ὅλης αὐτῆς τῆς καταστάσεως, εἶναι, ὅτι παρουσιάζονται σήμερον διαμαρτυρήσεις γραμματίων καὶ συναλλαγματικῶν εἰς ἄγνωστον ἕως τώρα ἀριθμὸν καὶ εἰς ὕψος χρηματικόν, ἐπίσης ὑπερβολικόν. Ἐπίσης, καθημερινῶς ἔχομεν κατασχέσεις, πλειστηριασμοὺς καὶ προσωποκρατήσεις ὀφειλετῶν. Ἔχομεν καθημερινῶς ἐξαφανίσεις ἐπιχειρηματικῶν μονάδων, ὄχι μόνον εἰς τὸ ὅτι πτωχεύουν ἢ ὑφίστανται κατασχέσεις ἢ πλειστηριασμούς, ἀλλὰ πλεῖστοι ἐξ αὐτῶν ἀναγκάζονται νὰ κλείσουν τὰ καταστήματά των μὴ δυνάμενοι νὰ τοὺς ἀποδώσουν οὔτε τὸ ἐλάχιστον πρὸς ἀντιμετώπισιν τῶν ἀναγκῶν τῆς ζωῆς καὶ ἐπιβαρύνονται μὲ περισσοτέρας ὑποχρεώσεις. Ἔχω μίαν μακαβρίαν κατάστασιν πτωχεύσεως, τοῦ τελευταίου μηνὸς εἰς τὴν ἀγορὰν τῶν Ἀθηνῶν καὶ τοῦ Πειραιῶς, τὴν ὁποίαν καταθέτω εἰς τὰ πρακτικά. Ὀφείλω νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι εἰς τὴν ἐπαρχίαν ἡ κατάστασις εἶναι ἀκόμη χειροτέρα, ἀλλὰ καὶ εἰς τὰς Ἀθήνας εἶναι εἰς πολὺ μεγάλον ἀριθμόν. Εἴκοσι πέντε πτωχεύσεις τὸν μῆνα, εἶναι πρωτοφανὲς αὐτὸ διὰ τὴν ἑλληνικὴν ἀγοράν. Ἐκφωνοῦνται, κάθε Τετάρτην, ποὺ συνεδριάζει τὸ Ἐμπορικὸν Τμῆμα τοῦ Πρωτοδικείου, 130–140 αἰτήσεις πτωχεύσεως, αἱ ὁποῖαι ἀναβάλλονται μὲ καταβολὰς 1000 καὶ 500 δραχ. καὶ συντηροῦνται αἱ ἐπιχειρηματικαὶ αὐταὶ μονάδες μὲ ἐνέσεις, χωρὶς νὰ ἐπιδιώκεται καμμία θεραπεία αὐτῆς τῆς καταστάσεως. Εἰς τὴν ἐπαρχίαν, ὁλόκληροι ἀγοραί, ὅπως τῆς Καβάλας, τῆς Μυτιλήνης, τοῦ Βόλου, τῶν Πατρῶν, τῆς Ξάνθης, εὑρίσκονται εἰς τὰ πρόθυρα γενικῆς καταρρεύσεως καὶ οἰκονομικῆς χρεωκοπίας. Ἡ Ἀντιπολίτευσις, ὄχι μόνον ἡ παράταξίς μας, ἀλλὰ καὶ βουλευταὶ ὅλων τῶν ἄλλων παρατάξεων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, εἶχον καταθέσει ἐπερώτησιν ἐπὶ τῆς γενικῆς οἰκονομικῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως, διὰ τῆς ὁποίας θὰ ἀπέδιδον τὰς εὐθύνας ἐκεῖ ποὺ ἀνήκουν. Ἐπὶ τῆς περιπτώσεως αὐτῆς, εἴχομεν ζητήσει ἐπιμόνως, ὅλα τὰ Κόμματα τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, τὴν πρόταξιν τῆς οἰκονομικῆς ἐπερωτήσεως, ἀλλὰ μὲ διαφόρους ἀναβολὰς ἀπὸ ἡμέραν εἰς ἡμέραν, διότι τὸ θέμα ἦτο τόσον σοβαρόν, ὥστε δὲν ἠμποροῦσεν ἡ Κυβέρνησις καλοπίστως νὰ ἀρνηθῇ τὴν συζήτησιν τῆς ἐπερωτήσεως, ἐφθάσαμεν εἰς τὸ τέλος τῶν συνεδριάσεων τῆς Βουλῆς.

§85ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ τοῦ θέματος, παρακαλῶ.

§86Η. ΗΛΙΟΥ. Εἶμαι ἀκριβῶς εἰς τὴν καρδιὰ τοῦ θέματος. Καὶ ἔτσι, σήμερα πληροφορούμεθα, ὅτι τὴν Παρασκευὴν θὰ διακοποῦν αἱ ἐργασίαι τοῦ Σώματος, χωρὶς νὰ συζητηθῇ ἡ ἐπερώτησις. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ὀφείλω νὰ τονίσω, ὅτι ἡ ἐπιδίωξις τῆς εἰσπράξεως τῶν καθυστερουμένων δόσεων μετὰ τῶν προσαυξήσεων, θὰ ἀποτελέσῃ τὸ τελικὸν κτύπημα διὰ τὴν καταστροφὴν μιᾶς ἐπιχειρηματικῆς μονάδος, ἰδίως ὅταν δὲν διαθέτει ρευστότητα. Τὸ Δημόσιον διαθέτει δρακόντεια μέσα δι’ ὅλους αὐτοὺς τοὺς σκοπούς, προσωποκράτησιν, κατάσχεσιν, ἐκπλειστηριασμὸν κλπ. Ἔχει τὰ πρόστιμα, τὰ ὁποῖα ἐπιβαρύνουν κυρίως τὰς μικρὰς οἰκονομικὰς μονάδας, ἐνῷ εἰς τὰς μεγάλας ἐπιχειρήσεις παρατηρεῖται μεγάλη φοροδιαφυγή, ἀπαλλαγὴ τῶν μεγάλων εἰσοδημάτων. Ἔτσι αἱ ἐπιβαρύνσεις αὐταί, ἀφοροῦν τὰς μικρὰς καὶ τὰς μεγάλας ἐπιχειρήσεις, αἱ ὁποῖαι χειμάζονται. Καὶ ἀκόμη, καὶ τὴν εὐχέρειαν τῆς φοροδιαφυγῆς, τῆς μὴ νομίμου, δεδομένου ὅτι τὰ μεγάλα συμφέροντα, αἱ μεγάλαι φορολογικαὶ δίκαι, αἱ ὁποῖαι ὑπόκεινται εἰς τὴν ἀμφισβήτησιν μιᾶς εἰσπράξεως, παρέχουν τὴν εὐχέρειαν ἐνστάσεων, ἀσφαλῶς πρὸς τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας, καὶ τῆς χρησιμοποιήσεως ὅλων, καὶ τῶν ἐνδίκων καὶ ἀδίκων, μέσων, τὰ ὁποῖα θὰ ἠμποροῦσαν τοὺς μεγάλους φορολογουμένους, ὅσους δὲν ἔτυχον τοῦ πλεονεκτήματος τῆς φοροδιαφυγῆς τοῦ νομοθετήματος, νὰ τοὺς διευκολύνουν. Ἑπομένως, ἡ ἐπιβάρυνσις κυρίως ἀφορᾷ τὰς μικρὰς καὶ μεσαίας αὐτὰς χειμαζομένας ἐπιχειρήσεις. Ἐπιβάλλεται, συνεπῶς, κατὰ τὴν ἄποψιν τῆς παρατάξεώς μας, ἡ λῆψις μέτρων, τὰ ὁποῖα νὰ παρεμποδίζουν τὴν κατάρρευσιν τῶν μικρῶν καὶ μεσαίων ἐπιχειρηματικῶν μονάδων, διὰ μόνον τὸν λόγον, ὅτι εὑρίσκονται σήμερον πρὸ μιᾶς καταστάσεως, τῆς ὁποίας τὴν ὑπαιτιότητα δὲν φέρουν αὗται καὶ εὑρίσκονται εἰς ἀδυναμίαν νὰ ἐξοικονομήσουν ρευστὸν χρῆμα, διὰ νὰ ἐξοφλήσουν ἀμέσως εἰς ἀκέραιον τὰς ὑπερβεβαρημένας ὑποχρεώσεις των πρὸς τὸ Δημόσιον. Ἡ πρότασις τῆς ΕΔΑ, δὲν παρουσιάζει τίποτε, τὸ ὁποῖον νὰ εἶναι τὸ πρωτότυπον καὶ τὸ σκανδαλῶδες, ὑπὸ τὴν ἔννοιαν τοῦ ὅτι δὲν συνέβη ποτὲ ἄλλοτε. Καὶ ἡ πρόσφατος νομοθετικὴ πρακτικὴ τῆς Βουλῆς μας, εἰς τὴν ρύθμισιν τῶν καθυστερουμένων ὀφειλῶν πρὸς τὸ ΙΚΑ, γνωρίζει μέτρα παρόμοια, ὅσον ἐξ ἄλλου μέτρα δραστικὰ μειώσεως εἶχον ληφθῆ, ὡς πρὸς τοὺς καθυστερουμένους φόρους ἢ κλιμακώσεως εἰς δόσεις καὶ κατὰ τὸ παρελθόν. Ἔτσι, ἐπὶ Ἐλευθερίου Βενιζέλου, εἶχε ληφθῆ καὶ συνέβαλε μεγάλως καὶ σπουδαίως εἰς τὴν ἐκκαθάρισιν τῆς τότε οἰκονομικῆς κρίσεως τοῦ 1931–32, ἡ μείωσις τῶν φόρων κατὰ 50% τῶν παλαιῶν χρήσεων, θεσμοθετηθεῖσα διὰ τοῦ νόμου 4162 καὶ κλιμακώσεως τῶν φόρων καὶ περαιτέρω μειώσεως διὰ τοῦ νόμου 5420)1932 περὶ φορολογικῶν διευκολύνσεων. Θέλω νὰ σᾶς εἴπω, ἀκόμη, ὅτι καὶ προσφάτως εἰς τὸ χαρακτηριζόμενον, μέσα εἰς τὰ πλαίσια τῆς καπιταλιστικῆς οἰκονομίας, ὡς πραγματικὸν ἐπίτευγμα, μιᾶς σταθεροποιήσεως τῶν δημοσίων οἰκονομικῶν τῆς σημερινῆς Γαλλίας, τὴν ἀφετηρίαν ἔδωσε τὸ μέτρον τῆς 27 Μαρτίου 1959, κατὰ τὸ ὁποῖον, ἐπὶ 5.700.000 φορολογουμένων, ἀπηλλάγησαν οἱ 1.100.000, οἱ ἐλαφρότερον φορολογούμενοι, πάσης ὑποχρεώσεως καταβολῆς μικρῶν, καθ’ ἑαυτά, χρεῶν, τὰ ὁποῖα, ὅμως, λόγῳ τῆς δυσπραγίας τῶν ἐπιχειρήσεων, τῶν ἐπιχειρηματικῶν μονάδων, αἱ ὁποῖαι ἦσαν αἱ ὀφειλέτιδες, ἔφερον τὴν κατάρρευσιν τῆς γαλλικῆς ἀγορᾶς. Ὅπως διεπιστώθη, ἀπὸ τὴν μνημονευθεῖσαν περικοπὴν τοῦ σχολίου τῆς οἰκονομικῆς πορείας ἐπὶ τῆς τροπολογίας μας καὶ ὅπως προκύπτει ἀπὸ τὸν συνδυασμὸν τῶν παραγράφων 2, 4 καὶ 5 τῆς τροπολογίας, αἱ ὁποῖαι συνδυάζουν τὰς διευκολύνσεις μὲ τὰς εἰς τὸ μέλλον συνεπείας, ἐκ τῆς ἐκπληρώσεως φορολογικῶν ὑποχρεώσεων, ἡ ἐνημερότης ὄχι μόνον δὲν πρόκειται νὰ ἀποστερήσῃ τὸ Δημόσιον Ταμεῖον ἀπὸ τὰ ἔσοδά του, ἀλλ’ ἀπεναντίας θεωρεῖται βέβαιον ἀπὸ ἀντικειμενικούς, ἀμερολήπτους καὶ κἄθε ἄλλο ἢ συμπαθοῦντας τὴν πρωτοβουλίαν τῆς ΕΔΑ οἰκονομικοὺς μελετητάς, ὅτι πρόκειται νὰ συντελέσῃ εἰς τὸ νὰ εἰσρεύσῃ χρῆμα εἰς τὸ Δημόσιον Ταμεῖον. Βεβαίως, θὰ διαγραφοῦν μερικαὶ παλαιαὶ ὀφειλαί, ἀνεπίδεκτοι, ὅμως, εἰσπράξεως, ὀφειλαί, ἐπισφαλεῖς, ἰδίως λόγῳ ὑπερεπιβαρύνσεως, λόγῳ ὑπερημεριῶν, αἱ ὁποῖαι εἶναι μὲν λογιστικῶς καταχωρημέναι εἰς ὡρισμένους λογαριασμοὺς τοῦ Δημοσίου, ἀλλ’ οὐδεὶς θὰ ἤλπιζεν ὅτι πρόκειται νὰ εἰσπραχθοῦν, ὁσάκις δὲ εἰσεπράχθησαν, κατὰ τοὺς τελευταίους μῆνας, δι’ ἀναγκαστικῆς ἐκτελέσεως, διὰ κατασχέσεως καὶ πλειστηριασμῶν, παρουσιάσθη ὅτι οὔτε ἡ ἐκτέλεσις, οὔτε ὁ πλειστηριασμός, δὲν ἐκάλυψαν παρὰ μόνον τὰ ἔξοδα τοῦ πλειστηριασμοῦ, ἐνῷ συγχρόνως ἐξεμηδενίσθησαν ἐπιχειρηματικαὶ μονάδες καὶ ἐξεβλήθησαν ἔξω ἀπὸ τὸν κύκλον τῆς ἐπιχειρηματικῆς δραστηριότητος, ἡ ὁποία ἐστένεψε περισσότερον, ὁσάκις τὰ πράγματα τοῦ ὀφειλέτου κατεκυρώθησαν εἰς τὸ ἔχον λαμβάνειν Δημόσιον. Τὸ Δημόσιον μετὰ ταῦτα ἐκποιοῦν ἐκ νέου τὰ πράγματα αὐτά, δὲν εἰσπράττει οὔτε τὸ 10, οὔτε τὸ 20 ἐκείνης τῆς ἀπαιτήσεως, διὰ τὴν ὁποίαν ἐγένετο ἡ κατάσχεσις καὶ ὁ πλειστηριασμός. Εἶναι, λοιπόν, φανερόν, ὅτι ἂν ὑπάρξῃ κἄποια λογιστικὴ μόνον ἐλάττωσις ἐσόδου, ἐν τῇ πράξει, θὰ ἐπέλθῃ αὔξησις εἰσπράξεων, δὲν νομίζω δέ, ὅτι εἶναι συμφέρον κανενὸς νὰ ἀποκλεισθῇ τῆς περαιτέρω συμμετοχῆς εἰς τὴν οἰκονομικὴν δραστηριότητα, σωρεία οἰκονομικῶν μονάδων, σωρεία μικρῶν καὶ μεγάλων ἐπιχειρήσεων, αἱ ὁποῖαι κινδυνεύουν νὰ ἀποκλεισθοῦν, ἀκριβῶς, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀντιμετωπίσουν τὴν ἀξίωσιν τοῦ δημοσίου εἰσπράκτορος, τὴν ἀξίωσιν τοῦ Ταμείου, νὰ προβοῦν εἰς ἄμεσον ἐξόφλησιν τῶν ὑποχρεώσεών των. Ἕνα ἐπιχείρημα εἶχεν ἀντιταχθῆ καὶ εἶμαι βέβαιος θὰ ἀντιταχθῇ καὶ ἀπὸ τὸν κ. ὑπουργὸν τοῦ Ἐμπορίου, μολονότι εἰς τὴν περίπτωσιν, κατὰ τὴν ὁποίαν ἤθελεν ἐπιμείνει ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ ἐπιχειρήματος, θ’ ἀναγκασθῶ, δευτερολογῶν, νὰ ἐκθέσω πληρέστερον τὴν ἀντίκρουσιν τοῦ ἐπιχειρήματος αὐτοῦ καὶ ὀφείλω ἀπὸ τοῦδε νὰ τὸ σημειώσω, ὅτι κακομαθαίνομεν ἔτσι τοὺς νέους ὀφειλέτας καὶ ὅτι δὲν συμβάλλομεν εἰς τὴν δημιουργίαν φορολογικῆς συνειδήσεως. Κύριοι συνάδελφοι, ἂν ὑπάρχουν, καὶ πιστεύομεν ὅτι ὑπάρχουν καὶ ὅποιος τὸ ἀμφισβητήσῃ ζῇ ἔξω ἀπὸ τὴν κραυγάζουσαν πραγματικότητα, ἂν ὑπάρχουν σήμερον μικραὶ ἐπιχειρηματικαὶ μονάδες, αἱ ὁποῖαι εὑρίσκονται εἰς τὸ χεῖλος τῆς ἀβύσσου, δὲν τοὺς συνηθίζομεν εἰς τὸ νὰ γίνουν συνεπεῖς, μὲ τὸ νὰ τοὺς δώσωμεν τὴν τελευταίαν ὤθησιν εἰς τὸν κρημνὸν καὶ νὰ τὰς ἐξαφανίσωμεν, ἀλλὰ τοὺς διευκολύνομεν, διὰ νὰ εἶναι εἰς τὸ μέλλον παραγωγικαὶ ἐπὶ τῆς οἰκονομίας καὶ φυσικὰ νὰ ἀποδίδουν, νὰ ἠμποροῦν νὰ εἶναι καὶ αὐταὶ ἐκ νέου πρόξενοι εἰσπράξεων εἰς τὸ Δημόσιον Ταμεῖον. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἔχει κλονίσει τὴν φορολογικὴν συνείδησιν, εἶναι ἡ δυνατότης διὰ τοὺς πολὺ μεγάλους νὰ ἐπιτύχουν, εἴτε διὰ τῆς νομοθετικῆς ὁδοῦ, τὴν ἀπαλλαγὴν ἀπὸ τὰς ὑποχρεώσεις τὰς φορολογικάς, ποὺ βαρύνουν ὅλους τοὺς μικρούς, εἴτε διὰ τῶν μέσων, τὰ ὁποῖα ὑπηνίχθην, τὴν διαφυγὴν ἀπὸ τὰς νομοθετημένας φορολογικάς των ὑποχρεώσεις. Πιστεύομεν, ὅτι ἡ τροπολογία μας, ἀνταποκρινομένη εἰς τὸ αἴσθημα καὶ εἰς τὴν ἀξίωσιν ὁλοκλήρου τῆς ἀγορᾶς, εἶναι τροπολογία ἔξω πάσης πολιτικῆς ἀντιδικίας, ἡ ὁποία δύναται, ὀφείλει καὶ πιστεύομεν ὅτι θὰ γίνῃ δεκτὴ καὶ θὰ ἀποτελέσῃ ἕνα πρῶτον μέτρον πρὸς ἀντιμετώπισιν τῆς κρίσεως, ἡ ὁποία ὑπάρχει καὶ διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τῆς ὁποίας ὑπάρχει καὶ ἡ Κυβέρνησις καὶ ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία, ἔχουν ηὐξημένας εὐθύνας.

§87ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Τ. Μιχαηλίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§88Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Κύριοι βουλευταί, τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον σκοπεῖ νὰ θεραπεύσῃ τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον, εἶναι τοιαύτης φύσεως, ὥστε νὰ παρέχῃ ἔδαφος καλοπίστων, ἀλλὰ καὶ κακοπίστων, σχολίων. Ἀσφαλῶς, δι’ αὐτὸ ἡ Κυβέρνησις ἠναγκάσθη νὰ ἐγείρῃ τείχη ἀπρόσιτα διὰ πολλὰς περιπτώσεις, αἱ ὁποῖαι ἔπρεπε νὰ τύχουν τῶν εὐεργετημάτων τοῦ νόμου τούτου. Ἔχω ὑπ’ ὄψει μου μίαν περίπτωσιν, εἰς τὴν Ξάνθην. Ἕνας σιδηροβιομήχανος, ὁ ὁποῖος κατεσκεύασε ὅλα τὰ μηχανολογικὰ τῶν ὀχυρῶν τῆς γραμμῆς Μεταξᾶ, εἶχε λαμβάνειν προπολεμικῶς 2 ἑκατομμύρια ἐκ τοῦ Δημοσίου. Κατὰ τὴν εἰσβολὴν τῶν Βουλγάρων, κατέφυγεν οὗτος εἰς τὴν Γερμανοκρατουμένην Ἑλλάδα καὶ ἐπέστρεψε μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν εἰς τὴν Ξάνθην, ὅπου εὑρῆκε τὸ ἐργοστάσιόν του κατεστραμμένον. Οὕτως, ἠναγκάσθη νὰ λάβῃ δάνειον 26.000 δολλάρια, ἤτοι 390.000 δραχμάς, ἐκ τοῦ Σχεδίου Μάρσαλλ καὶ ἐπλήρωνεν ἀνελλιπῶς, μέχρις ἀναπροσαρμογῆς, τὰς δόσεις του, αἱ ὁποῖαι ἔφθασαν τὰς 140.000 δραχμάς. Ἔκτοτε, δὲν ἠδύνατο νὰ ἀνταποκριθῇ εἰς τὴν ἐξόφλησιν τοῦ διπλασιασθέντος, διὰ τῆς ἀναπροσαρμογῆς, ποσοῦ ὀφειλῆς του. Σήμερον ὁ ΟΧΟΑ, ἔναντι τοῦ ὑπολοίπου τῆς ὀφειλῆς 250.000 δραχμῶν, ζητεῖ 1.050.000 δραχμὰς καὶ ἀσφαλῶς δὲν θὰ δυνηθῇ ποτὲ νὰ πληρώσῃ τὸ 4πλάσιον τῆς ὀφειλῆς του. Εἶμαι βέβαιος, ὅτι τοιαῦται περιπτώσεις θὰ ὑπάρχουν καὶ εἰς ἄλλας περιοχὰς τοῦ Κράτους. Δι’ αὐτὸ παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργόν, νὰ δεχθῇ διάταξιν, διὰ τῆς ὁποίας μία δικαστικὴ ἀρχὴ ἢ ἕνα συμβούλιον νὰ ἀποφαίνεται ἐπὶ παρομοίων περιπτώσεων, διότι τὸ Κράτος εἶναι ἀδύνατον νὰ λάβῃ μέτρα σκληρὰ εἰς τοιαύτας περιπτώσεις. Νομίζω, κύριε ὑπουργέ, ὅτι πρέπει νὰ ἀδιαφορήσητε πρὸς ὅσα θέλει νὰ σᾶς καταλογίσῃ ἡ Ἀντιπολίτευσις. Σεῖς, ἐκληρονομήσατε μίαν παθητικὴν κληρονομίαν μιᾶς ἀνωμάλου περιόδου καὶ δὲν πρέπει νὰ πτοηθῆτε ἀπὸ ὅσα λέγει ἡ Ἀντιπολίτευσις, προκειμένου νὰ λάβητε ἕνα μέτρον ὀρθὸν καὶ δίκαιον. Ἡ Ἀντιπολίτευσις, κύριε ὑπουργέ, σᾶς κατηγοροῦσε χθές, διότι δὲν ρευστοποιεῖτε τὰς παγωμένας πιστώσεις καὶ σήμερον, ποὺ ἐφέρατε τὸ παρὸν νομοσχέδιον πρὸς ψήφισιν, σᾶς κατηγορεῖ διότι δὲν ἐπεκτείνετε τὰ μέτρα, πρὸς παγοποίησιν πάσης πιστώσεως. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον, θὰ πρέπει νὰ ἀποβλέψητε εἰς τὴν οὐσίαν καὶ νὰ θεραπεύσητε τὸν πόνον τῶν Ἑλλήνων ἐκείνων, οἵτινες εἶναι ἄξιοι τῆς συμπαθείας καὶ προστασίας τοῦ Κράτους.

§89ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Σαββόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§90Ε. ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΣ. Κατ’ ἀρχήν, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ συμφωνήσω μὲ τὰ λεχθέντα ὑπὸ τοῦ ἀξιοτίμου ἐκπροσώπου τῆς ΕΔΑ, κυρίου Ἡλιοῦ. Ὁ κ. Ἡλιοῦ, ἐτόνισε τὸ ἀλλοπρόσαλον τῆς φορολογικῆς μας πολιτικῆς, τὸ ὁποῖον καταλήγει εἰς βάρος τῆς ἐθνικῆς μας οἰκονομίας, καταλήγει εἰς τὴν πλήρη ἐξουθένωσίν της. Διὰ νὰ μὴ σᾶς κουράσω, σᾶς καταθέτω φωτοτυπίαν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8150 διπλοτύπου τοῦ Δημοσίου Ταμείου, ἐπ’ ὀνόματι τῆς Πειραϊκῆς ἑταιρείας Ἄλκη, βάσει τοῦ ὁποίου ἐμφαίνεται, ὅτι βασικὸς φόρος 325.000 δραχμῶν, μὲ τὰς ὑπερημερίας, πρόστιμα κλπ., ἀνῆλθεν εἰς δραχμὰς 1.243.000. Τοῦτο εἶναι καταπληκτικόν, δὲν θὰ τὸ ἐπίστευα δὲ καὶ ὁ ἴδιος, ἂν δὲν εἶχα εἰς χεῖράς μου τὸ κατατιθέμενον διπλότυπον. Ἐὰν καὶ ἐφ’ ὅσον τὸ φαινόμενον τοῦτο ἔχῃ ἐφαρμοσθῆ καὶ εἰς ἄλλας περιπτώσεις, ἀσφαλῶς ἀπορίας ἄξιον εἶναι, πῶς ἡ ἀστικὴ οἰκονομία στέκει ὀρθία. Εἶναι δὲ παράδοξον, ὅτι μὲ τὴν τροπολογίαν του, ὁ ἐκπρόσωπος τῆς ΕΔΑ, ἔρχεται νὰ στηρίξῃ τὴν ἰδικήν μας ἀστικὴν οἰκονομίαν, ἡμεῖς δέ, εἴτε ἀπὸ ἀβελτηρίαν, εἴτε ἀπὸ κακοὺς ὑπολογισμούς, ἀλλὰ κυρίως, ὅπως ἐγὼ τοὐλάχιστον πιστεύω, ἀπὸ ἔλλειψιν προγράμματος, τὴν ὁδηγοῦμεν διαρκῶς πρὸς τὸ χάος. Δὲν γνωρίζω, τί πιστεύομεν καὶ τί οἰκονομικὸν σύστημα ἐφαρμόζομεν. Ἐφαρμόζομεν σοσιαλισμόν, νεοφιλελευθερισμόν, παρεμβατισμόν; Ἀπάντησιν εἰς τὸ ἐρώτημά μου, καὶ ἂς μοῦ ἐπιτραπῇ ἡ ἔκφρασις, δύναται νὰ δώσῃ μόνον μάντις. Κύριοι βουλευταί, δὲν ἐπρόκειτο νὰ ἀναφερθῶ εἰς τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον δι’ ὀλίγων σᾶς ἐξέθεσα προηγουμένως. Σκοπός μου ἀπόψε εἶναι νὰ ὑποστηρίξω μίαν τροπολογίαν, ἀφορῶσαν μίαν τάξιν ἀνθρώπων, διὰ τὴν ὁποίαν, ἐφ’ ὅσον ὅλοι πιστεύομεν εἰς τὴν ἑλληνικότητα καὶ τὴν διατήρησιν τῆς φυλῆς αὐτῆς, πρέπει νὰ ἀγωνιζώμεθα. Ὑπέβαλον, κύριοι βουλευταί, μίαν τροπολογίαν, ἀφορῶσαν τὴν ἐξαίρεσιν ἀπὸ διαφόρους συμβιβασμοὺς τῶν ἐργατοϋπαλλήλων, οἱ ὁποῖοι εἰργάζοντο ἢ ἐργάζονται εἰς τὰς ἐπιχειρήσεις, διὰ τὰς ὁποίας ἀπόψε ἀσχολούμεθα, καθὼς ἐπίσης τῶν ἀναπήρων καὶ θυμάτων πολέμου, τῶν χηρῶν, τῶν ὀρφανῶν, καθὼς καὶ ὅλων ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἀποδεδειγμένως, ἀπὸ τοὺς φορολογικοὺς καταλόγους, ἀποδεικνύεται ὅτι ἔχουν ἐτήσιον εἰσόδημα κάτω τῶν 50.000 δραχμῶν. Πιστεύω, κύριοι βουλευταί, ὅτι ὅταν προσπαθοῦμεν — καὶ δικαίως προσπαθοῦμεν νὰ σώσωμεν ἀτυχήσαντας— καὶ ἐδῶ ὀφείλω καὶ πάλιν νὰ ἐπαναλάβω φράσιν, τὴν ὁποίαν εἶπον πρὸ ἡμερῶν εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν— δηλαδὴ ὀφείλομεν νὰ βοηθήσωμεν ἀτυχήσαντας καὶ ὄχι ἀσώτους υἱούς, ὄχι κακοὺς ἐπιχειρηματίας, οἱ ὁποῖοι ἀπὸ ἰδίαν ἀβελτηρίαν ἢ ἀπὸ ἀδιαφορίαν ἢ ἀπὸ διαφόρους ἄλλους κακοὺς ὑπολογισμούς, ὤθησαν τὰς ἐπιχειρήσεις των εἰς τὸ χάος, λέγω, ὅτι ὀφείλομεν νὰ βοηθήσωμεν ἀτυχήσαντας. Τοῦτο, ὅμως, δὲν σημαίνει, ὅτι βοηθοῦντες τοὺς ἀτυχήσαντας, ὅπως ἔχομεν καθῆκον, πρέπει νὰ διευρύνωμεν τὴν δυστυχίαν τῶν περισσότερον οἰκονομικῶς ἀσθενῶν, ἀπὸ ὅ,τι εἶναι αὐτοί, δηλαδή, ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι εἰργάζοντο εἰς τὰ χέρια των καὶ οἱ ὁποῖοι εἰς οὐδὲν ἔπταισαν, διὰ νὰ εὑρεθοῦν σήμερον εἰς τοὺς πέντε δρόμους. Νομίζω, ὅτι ἡ τροπολογία αὐτή, ἀφορῶσα, πράγματι, ἀποδεδειγμένα ἄτομα, τὰ ὁποῖα οἰκονομικῶς εὑρίσκονται εἰς πολὺ κακὴν κατάστασιν, θὰ συγκινήσῃ τὴν Κυβέρνησιν, θὰ συγκινήσῃ αὐτὸν τοῦτον τὸν κ. ὑπουργὸν τοῦ Ἐμπορίου, ὁ ὁποῖος μὲ τιμᾷ μὲ τὴν φιλίαν του ἐπὶ μακρὰν σειρὰν ἐτῶν καὶ εἰς τὸν ὁποῖον θὰ ὑπενθυμίσω, ὅτι ἔφθασεν εἰς τὰ ὑπουργικὰ ἑδώλια —καὶ εἶναι πρὸς τιμήν του— ἐκκινήσας ἀπὸ μικρὸς ὑπάλληλος. Τοὺς παλαιοὺς συναδέλφους του, ἔχει ἱερὸν καθῆκον, αὐτὴν τὴν στιγμήν, νὰ τοὺς προστατεύσῃ, ἀποδεχόμενος τὴν τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν εἶχον τὴν τιμὴν νὰ ὑποβάλω πρὸς αὐτόν. Πρὸς τούτοις καταθέτω, ἵνα λάβητε γνῶσιν, τὸ κάτωθι διπλότυπον εἰσπράξεως, ἔχον οὕτω:

«ΔΙΠΛΟΤΥΠΟΝ ΕΙΣΠΡΑΞΕΩΣ

Ταμεῖον ........................ Ἐπιμελητής: Ἐμμ. Ψωμαδάκης. Ἔσοδον: Μισθ. Ὑπηρεσιῶν. Χρῆσις 1953–19... Οἰκον. ἔτος 19...–19... Ἀριθ. 8150 Ὁ φορολογούμενος: Α. Ε. Ἄλκη. Ἐπλήρωσα τὰ κάτωθι ποσά:

Τὸ ὅλον δραχμαὶ ἓν ἑκατομ. διακόσιαι τεσσαράκοντα τρεῖς χιλ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13)4)54. Ὁ Ἐπιμελητὴς Εἰσπράξεων Ὁ Πληρώσας».

§91ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς, ἔχει τὸν λόγον.

§92Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Τὸ θιγὲν θέμα τῶν προστίμων καὶ προσαυξήσεων, εἶναι σοβαρώτατον καὶ συγκλονίζει τὰς μεσαίας τάξεις τῶν μικροβιοτεχνῶν καὶ μικροεπαγγελματιῶν, οἵτινες ἀγωνίζονται διὰ τὴν ἐξασφάλισιν ἑνὸς ἡμερομισθίου. Διὰ τῆς μεθόδου τῶν προσαυξήσεων, μία μικροοφειλὴ 5–10.000 δραχμῶν, αὐξάνεται εἰς 30.000 δραχμὰς καὶ μὲ τὰς προσθέτους αὐτὰς ἐπιβαρύνσεις, καθίσταται βάρος ἀβάστακτον, ποὺ συγκλονίζει τὰς μικρὰς ἐπιχειρήσεις καὶ τὰς ὁδηγεῖ εἰς πτώχευσιν. Εἰς αὐτὴν τὴν κατάστασιν εὑρίσκονται χιλιάδες μικροεπιχειρηματιῶν καὶ πρέπει νὰ ληφθῇ μέριμνα, διὰ νὰ συντηρηθοῦν καὶ διατηρηθοῦν αὐταὶ αἱ μικροεπιχειρήσεις. Ἂν ὁ κ. ὑπουργὸς δὲν εἶναι ἕτοιμος ἀπόψε νὰ δεχθῇ τὴν τροπολογίαν εἰς τὸ ἄρθρον 5, θὰ πρέπει νὰ συνεννοηθῇ μὲ τὸ Γενικὸν Λογιστήριον, διὰ τὴν ρύθμισιν τοῦ θέματος καὶ ἀκολούθως νὰ δεχθῇ τὴν τροπολογίαν, ὑπὲρ τῆς ὁποίας τάσσομαι ἀνεπιφυλάκτως. Τάσσομαι, ἐπίσης, ὑπὲρ τῆς τροπολογίας τοῦ κ. Σαββοπούλου, τὴν ὁποίαν ἔχω ὑπογράψει καὶ ἐγώ, διὰ τὴν ἐξαίρεσιν ἐκ τοῦ συμβιβασμοῦ τῶν ἀποδοχῶν τῶν ἀναπήρων καὶ θυμάτων πολέμου, τῶν χηρῶν, ὀρφανῶν, ὑπηρετῶν καὶ ἐργατοϋπαλλήλων, ὡς καὶ τῶν ἀποδεδειγμένως ἀπόρων, ἐφ’ ὅσον τὸ ἐτήσιον εἰσόδημα τούτων, βάσει τῶν φορολογικῶν καταλόγων, δὲν ὑπερβαίνει τὰς 50.000 δραχμάς. Παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργόν, ὅπως ἀποδεχθῇ τὴν τροπολογίαν ταύτην, διότι πρέπει νὰ προστατευθοῦν αἱ πενέστεραι τάξεις.

§93ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Σιαφλέκης, ἔχει τὸν λόγον.

§94Ι. ΣΙΑΦΛΕΚΗΣ. Νομίζω, κύριε Πρόεδρε, ὅτι ἡ προτεινομένη τροπολογία εἰς τὸ ἄρθρον 5, περὶ παροχῆς σειρᾶς φορολογικῶν διευκολύνσεων εἰς τὰς μικρὰς καὶ μεσαίας ἐπιχειρήσεις, δὲν ἔχει ἁπλῶς τὸν χαρακτῆρα μέτρου δικαιοσύνης καὶ ἰσότητος ἔναντι τῶν ὑπὲρ ὧν θεσπίζονται τὰ μέτρα ἀνακουφίσεως καὶ ἐξυγιάνσεως τῶν μεγάλων βιομηχανικῶν καὶ βιοτεχνικῶν μονάδων, ἀλλὰ θὰ πρέπει νὰ ἀντιμετωπισθῇ ἡ τροπολογία αὕτη καὶ ἀπὸ τὴν ἄποψιν, ὅτι αὐτὴν τὴν στιγμήν, εἰς ὅλην τὴν χώραν, αἱ μεσαῖαι ἐμπορικαὶ καὶ βιοτεχνικαὶ ἐπιχειρήσεις ἀντιμετωπίζουν μίαν πρωτοφανῆ κρίσιν, λόγῳ τῆς πελωρίας ἀνεργίας καὶ λίαν ἐκτεταμένης ὑποαπασχολήσεως καὶ συνεπῶς τῆς καταθλιπτικῆς μειώσεως τῆς ἀγοραστικῆς δυνάμεως τοῦ πληθυσμοῦ. Ἤδη, αὐτὰ τὰ μεσαῖα στρώματα, ἅτινα δοκιμάζονται δεινῶς αὐτὴν τὴν στιγμήν, ἤρχισαν νὰ ὁμιλοῦν περὶ ἀνίσου μεταχειρίσεως ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως καὶ τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας. Ὁμιλοῦν, δηλαδή, περὶ μέτρων ποὺ χαρίζουν χρέη καὶ ὀφειλὰς εἰς μεγάλας οἰκονομικὰς μονάδας, ἐνῷ ἐξακολουθεῖ ἀφορήτως ἡ ἀποστράγγισις τῶν μεσαίων καὶ μικρῶν οἰκονομικῶν μονάδων μὲ τὰ ὑπέρογκα φορολογικὰ βάρη, τόκους ὑπερημερίας, πρόστιμα κλπ. Τὸ θέμα εἶναι ἐξόχως κοινωνικὸν καὶ δὲν εἶναι ἁπλῶς οἰκονομικόν. Βεβαίως, ἡ Κυβέρνησις θὰ ἀπαντήσῃ, ὅτι δὲν ἀντιμετωπίζει οἰκονομικὴν κρίσιν καὶ ὕφεσιν. Θὰ θελήσῃ, δηλαδή, νὰ ἀποκρύψῃ μίαν πραγματικότητα. Ἡμεῖς, ὅμως, ἔχομεν ὑποχρέωσιν νὰ φέρωμεν τὸ θέμα ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας καὶ νὰ ἐπισημάνωμεν τὸν κίνδυνον τῆς χρεωκοπίας τῶν μεσαίων καὶ μικρῶν οἰκονομικῶν μονάδων. Νομίζω, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι τὰ μέτρα ποὺ προτείνομεν διὰ τῆς τροπολογίας μας, δὲν εἶναι μέτρα φορολογικῆς σεισαχθείας. Δὲν χαρίζομεν φόρους, ἁπλῶς προτείνομεν μίαν σειρὰν διευκολύνσεων καὶ παρέχομεν τὴν εὐχέρειαν καθιερώσεως μιᾶς μεθόδου εὐχεροῦς εἰσπράξεως τῆς φορολογίας, εἰς τρόπον ὥστε καὶ τὸ Δημόσιον εὐχερῶς νὰ εἰσπράξῃ τοὺς καθυστερουμένους φόρους, ἀλλὰ καὶ τὰ φορολογούμενα μεσαῖα στρώματα νὰ ἀνακουφισθοῦν. Εἰς μίαν κρίσιμον κατάστασιν, ὅπως εἶναι ἡ σημερινή, νομίζω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις πρέπει νὰ ἔλθῃ ἀρωγὸς εἰς τὰ μεσαῖα στρώματα, υἱοθετοῦσα τὴν τροπολογίαν μας, περὶ φορολογικῶν διευκολύνσεων. Περαιτέρω, ἐπωφελοῦμαι τῆς εὐκαιρίας νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχήν σας ἐπὶ τῆς τροπολογίας τοῦ ἄρτι κατελθόντος τοῦ βήματος κυρίου συναδέλφου. Ἐκ τῆς μελέτης τοῦ νομοσχεδίου διεπίστωσα, ὅτι πράγματι ὑπάρχει σοβαρὸν κενόν. Τὸ νομοσχέδιον, σιωπηρῶς καλύπτει καὶ τὰς ὀφειλὰς ἐξ ἐργατικῶν ἀποδοχῶν, μὴ ἐξαιροῦν ταύτας τοῦ καθιερουμένου συμβιβασμοῦ. Ἐν τούτοις, νομίζομεν, ὅτι πρέπει νὰ ἐξαιρεθοῦν τοῦ συμβιβασμοῦ αἱ ὀφειλαί, αἱ ἀπορρέουσαι ἐκ μισθῶν καὶ ἡμερομισθίων. Ὑπάρχουν πολλαὶ ἐπιχειρήσεις, αἱ ὁποῖαι μετὰ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ καθεστῶτος τῆς ἀναγκαστικῆς διαχειρίσεως, ἀφῆκαν χρέη πρὸς τοὺς ἐργάτας καὶ ὑπαλλήλους ἐκ μισθῶν. Αὐτὰ τὰ χρέη, δὲν πρέπει νὰ ὑπαχθοῦν εἰς τὴν μακροχρόνιον διαδικασίαν τῆς ἐξοφλήσεως, διότι οἱ μισθωτοὶ αὐτοί, διὰ τῶν ἀποδοχῶν των αὐτῶν, εἶναι ὑποχρεωμένοι νὰ ἀντιμετωπίσουν σοβαρωτάτας καὶ ἀμέσους ἀνάγκας τῆς ζωῆς των. Θὰ ἦτο δὲ κοινωνικῶς ἄδικον καὶ ἐθνικῶς ἀπαράδεκτον, αἱ ὀφειλαὶ αὗται νὰ ἐξομοιωθοῦν πρὸς τὰς ἄλλας ὀφειλὰς πρὸς Δημόσιον, ΟΧΟΑ, Τραπέζας κλπ. καὶ νὰ ὑποβληθοῦν εἰς τὴν μακροχρόνιον ρύθμισιν τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου.

§95Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὀλίγας λέξεις προτίθεμαι νὰ εἴπω. Καὶ πρώτιστα πάντων, νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ γίνουν ἀποδεκταὶ αἱ τροπολογίαι, τὰς ὁποίας ἀπεδέχθη ἤδη ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, ἡ ὁποία ἐπεξειργάσθη τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου. Αἱ τροπολογίαι αὗται, εἰς τὸ προκείμενον νομοσχέδιον, νομίζω ὅτι εἶναι καὶ ὀρθαὶ καὶ δίκαιαι. Ὑπάρχει, φερ’ εἰπεῖν, μία τροπολογία, κατὰ τὴν ὁποίαν ἐπιβάλλεται εἰς τὰς ὑπὸ ἀναγκαστικὴν διαχείρισιν ἐπιχειρήσεις, νὰ πληρώσουν τὰ ὀφειλόμενα εἰς τοὺς μετόχους, τοὺς Διευθυντὰς ἢ τοὺς ἀναγκαστικοὺς διαχειριστάς, ἀφοῦ προηγουμένως ἐξοφλήσουν τὰς ὑποχρεώσεις των, τὰς καθοριζομένας διὰ τοῦ νόμου, πρὸς τοὺς ἄλλους. Καὶ νομίζω, ὅτι αὐτὸ εἶναι δίκαιον, διότι δὲν θὰ πρέπει, βεβαίως, νὰ εὐλογοῦν τὰ γένεια των, ὅπως λέγει κοινῶς ὁ λαός, οἱ μέτοχοι, οἱ διαχειρισταὶ καὶ νὰ ἀφεθοῦν καὶ πάλιν ἔκθετοι οἱ πιστωταὶ τῶν ἐπιχειρήσεων. Κατὰ τὸν ἴδιον τρόπον, νομίζω, ὅτι εἶναι δικαιολογημένη καὶ ἡ τροπολογία, ἡ ἄλλη, ἡ ὁποία κάμνει διάκρισιν τῶν ὀφειλῶν πρὸς τοὺς ἰδιώτας καὶ τῶν ὀφειλῶν πρὸς τὸ Δημόσιον, δεχομένη τὴν χρονολογίαν, τὴν τασσομένην ἀπὸ τὸ νομοσχέδιον διὰ τὰς πρὸς ἰδιώτας ὀφειλὰς καὶ ἐπεκτείνουσα τὴν χρονολογίαν αὐτήν, προκειμένου περὶ τῶν ὀφειλῶν πρὸς τὸ Δημόσιον καὶ τὸ ΙΚΑ. Καὶ αἱ δύο αὐταὶ τροπολογίαι, αἱ ὁποῖαι, ὅπως φαίνεται ἀπὸ τὴν ἔκθεσιν τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, ἔγιναν ὁμοφώνως δεκταὶ ὑπ’ αὐτῆς καὶ αἱ δύο αὐταὶ τροπολογίαι νομίζω, ὅτι ἀνταποκρίνονται εἰς τὸ περὶ δικαίου αἴσθημα καὶ θὰ ἐξυπηρετήσουν τοὺς σκοπούς, εἰς τοὺς ὁποίους ἀποβλέπει τὸ νομοσχέδιον. Τάσσομαι, ἐπίσης, ὑπὲρ τῆς τροπολογίας, τῆς ὑποβληθείσης ἀπὸ ὡρισμένους συναδέλφους τῆς ΕΔΑ. Τὴν ἀξίαν τῆς τροπολογίας αὐτῆς, εὐγλώττως ἀνέπτυξεν ὁ συνάδελφος κ. Ἠλιοῦ, ὥστε νὰ μὴ εἶναι ἀνάγκη νὰ μακρυγορήσω καὶ ἐγὼ ἐπὶ τοῦ προκειμένου. Νομίζω, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι αὗται αἱ καθυστερούμεναι ἐκ φόρων ὀφειλαὶ πρὸς τὸ Δημόσιον, ἀναγόμεναι εἰς παρελθούσας χρήσεις, ἐφ’ ὅσον δὲν εἰσεπράχθησαν κατὰ τὰς χρήσεις ἐκείνας, θὰ εἶναι ἔτι μᾶλλον δυσχερὲς νὰ εἰσπραχθοῦν τώρα, ὁπότε ἡ χώρα, πράγματι, συγκλονίζεται ἀπὸ αὐτὴν τὴν ἐκτεταμένην κρίσιν, ἡ ὁποία συνέχει τὴν ἀγοράν. Εἴτε τὸ φαινόμενον αὐτὸ τὸ ὀνομάσωμεν ἀνάσχεσιν τῆς ἀνόδου, εἴτε τὸ ὀνομάσωμεν ὕφεσιν, δὲν ἀλλάσσει ἡ βάσις τοῦ πράγματος. Ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος πιστεύει, ὅτι αὐτὴν τὴν στιγμὴν πράγματι δὲν συγκλονίζεται ὁ τόπος ἀπὸ μίαν ὀξυτάτην οἰκονομικὴν κρίσιν, σημαίνει ὅτι ἔχει χάσει κἄθε ἐπαφὴν μὲ τὴν πραγματικότητα. Ἄν, λοιπόν, οἱ φόροι αὐτοὶ δὲν εἰσεπράχθησαν, καθ’ ὃν χρόνον δὲν συνεκλονίζετο ὁ τόπος ἀπὸ τὴν κρίσιν αὐτήν, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ εἰσπραχθοῦν σήμερον καὶ μάλιστα πολλαπλασιαζόμενοι εἰς τὸ τετραπλάσιον, καθὼς ἀποδεικνύεται ἀπὸ τὸ ἀπόσπασμα τῆς Οἰκονομικῆς Ἐφορίας, τὸ ὁποῖον προσεκόμισεν ἐνώπιον τοῦ Σώματος ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος κ. Σαββόπουλος; Συνεπῶς καὶ ἡ πρότασις περὶ διαγραφῆς τῶν τόκων καὶ τῶν ὑπερημεριῶν καὶ τῶν προστίμων καὶ ὅλων αὐτῶν τῶν πραγμάτων, ἀνταποκρίνεται εἰς μίαν ζωτικὴν ἀνάγκην, ἐπιβεβλημένην ἐκ τῶν πραγμάτων. Ἀλλὰ καὶ ἡ πρότασις, ὅπως παρασχεθῇ ἡ εὐχέρεια εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι καταβάλλουν τὸ 50% ἀμέσως, νὰ ἐξοφλήσουν τὸν κύριον φόρον των καὶ αὐτό, ἐπίσης, ἀποβαίνει τελικῶς ὑπὲρ τοῦ Δημοσίου. Ἀναμφισβητήτως τὸ Δημόσιον, γενομένης δεκτῆς τῆς τροπολογίας, θὰ εἰσπράξῃ καὶ θὰ εἰσπράξῃ εὐχερῶς καὶ δὲν θὰ προκαλέσῃ τὸν γογγυσμὸν τῶν πολιτῶν, οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ τὸν κλονισμὸν τῶν ἐπιχειρήσεων ἀπέναντί του. Ἀναμφισβητήτως, θὰ εἰσπράξῃ τὸ Δημόσιον, γενομένης δεκτῆς τῆς τροπολογίας αὐτῆς. Δὲν ἠμπορῶ νὰ ἀποκρύψω ἀπὸ τὸ Σῶμα, τὸ ἑξῆς περιστατικόν. Δὲν εἶχον γνῶσιν τῆς ὑποβληθείσης τροπολογίας. Ἄπειροι εἶναι αἱ ὑποβαλλόμεναι τροπολογίαι ἐπὶ ἑνὸς ἑκάστου τῶν νομοσχεδίων καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν κανείς, ἐφ’ ὅσον δὲν ἔρχεται μάλιστα καὶ ἡ στιγμὴ τῆς συζητήσεώς των, νὰ ἔχῃ ὑπ’ ὄψιν του ποῖαι εἶναι αἱ ὑποβληθεῖσαι τροπολογίαι. Δὲν εἶχον γνῶσιν τῆς τροπολογίας αὐτῆς. Ὄταν μίαν ἡμέραν συνήντησα ἕνα κύριον, καλὸν ἐπιχειρηματίαν, ὄχι φίλον πολιτικόν, ἀνήκοντα εἰς τὴν κυβερνητικὴν παράταξιν καὶ ψηφίζοντα αὐτήν, ὁ ὁποῖος μὲ ἐσταμάτησεν εἰς τὸν δρόμον καὶ ἤρχισε νὰ μοῦ κάμνῃ ἕνα ὕμνον ὑπὲρ τῆς τροπολογίας Ἠλιοῦ. Κατελήφθην ἐξ ἀπροόπτου, μὴ γνωρίζων ποῖον ἦτο τὸ περιεχόμενον τῆς τροπολογίας καὶ μοῦ εἶπε τὸ ἑξῆς, διὰ νὰ ἴδητε ποία εἶναι ἡ παραχθεῖσα ἐντύπωσις εἰς τὸν κόσμον. Κύριε Κύρκο, νὰ ἠξεύρετε, ὅτι, ἐὰν γίνῃ δεκτὴ ἡ τροπολογία αὐτή, θὰ σώσετε τὰς μεσαίας καὶ μικρὰς ἐπιχειρήσεις. Αὐτὸ ἀπετέλεσε τὸν λόγον, διὰ νὰ ζητήσω νὰ ἴδω ποία ἦτο ἡ τροπολογία αὐτή. Λέγω, λοιπόν, ὅτι τὸ συμφέρον τοῦ Δημοσίου ἐπιβάλλει, νὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ τροπολογία, διότι καὶ τὰς ἐπιχειρήσεις δὲν θὰ κλονίσῃ καὶ χρήματα θὰ εἰσρεύσουν εἰς τὸ Δημόσιον Ταμεῖον, τὸ ὁποῖον θὰ εἶναι ἀδύνατον νὰ εἰσπράξῃ, τηρουμένων τῶν ἰσχυουσῶν διατάξεων. Θὰ ἤθελον μόνον νὰ προτείνω τοῦτο: Ὡς εἶναι διατυπωμένη ἡ τροπολογία, ἀπολαμβάνουν τοῦ εὐεργετήματος νηστεύοντες καὶ μὴ νηστεύοντες, δίκαιοι καὶ ἄδικοι, μικροὶ καὶ μεγάλοι. Καὶ ὁ ἰδικός μας σκοπός, δὲν εἶναι νὰ ἐξυπηρετήσωμεν τοὺς μεγάλους, τοὺς ὀφείλοντας πολλά, διότι αὐτοὶ καταλήγουν εἰς τὸ νὰ ὀφείλουν, ἀφοῦ ἐξαντλήσουν ὅλα τὰ μέσα, διὰ νὰ ἀποφύγουν τὴν πληρωμὴν φόρων καὶ τὸ ἐπιτυγχάνουν αὐτό. Ἑπομένως, ὄχι μόνον τὸ πλεόνασμα, ἀλλὰ καὶ τὸ ὑστέρημα δὲν ἐννοοῦν νὰ καταβάλουν εἰς τὸ Δημόσιον. Δὲν πρόκειται, λοιπόν, καὶ δὲν θὰ πρέπει ἡ τροπολογία αὐτὴ νὰ καταλήξῃ καὶ ὑπὲρ τῶν μεγάλων. Θὰ ἔλεγον, λοιπόν, τὰ εὐεργετήματα αὐτά, περὶ τῶν ὁποίων κάμνει λόγον ἡ τροπολογία, νὰ δοθοῦν μόνον εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ὀφείλουν ἐκ φόρων εἰς τὸ Δημόσιον ἕνα ὡρισμένον ποσόν, ἀρχικῶν φόρων, βεβαίως, ὄχι μὲ ὅλα αὐτὰ τὰ πρόσθετα κλπ., τὰ ὁποῖα ἀνεβάζουν τὸν φόρον εἰς τὸ τετραπλάσιον, ὡς ἀπεδείχθη. Θὰ ἔπρεπε, λοιπόν, καὶ θὰ ἦτο πλήρης ἡ τροπολογία καὶ θὰ ἀνταπεκρίνετο εἰς τὸ αἴσθημα τοῦ δικαίου καὶ τὸ οἰκονομικὸν συμφέρον καὶ εἰς τοὺς ταμειακοὺς σκοπούς, τοὺς ὁποίους ἐπιδιώκει τὸ Κράτος, ἐὰν πράγματι ὑπῆρχεν ὁ προσδιορισμὸς τοῦ ἀνωτάτου ὁρίου, τοῦ ὀφειλομένου ἀρχικοῦ φόρου. Γνωρίζω καὶ ἐγώ, ὅτι ὑπάρχει πρόχειρος ἀπάντησις εἰς ὅλα αὐτά, τὰ ὁποῖα ὑποστηρίζω. Καὶ ἡ πρόχειρος ἀπάντησις εἶναι, ὅτι διὰ τῶν μέτρων αὐτῶν βραβεύομεν ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι δὲν πληρώνουν κανονικὰ τοὺς φόρους των εἰς τὸ Δημόσιον, βραβεύομεν αὐτοὺς καὶ ἐρχόμεθα νὰ πιστοποιήσωμεν τὴν ἀλήθειαν τοῦ λεγομένου, ὅτι εἰς τὴν Ἑλλάδα μόνον οἱ ἠλίθιοι πληρώνουν φόρους. Ἀλλὰ δὲν πρόκειται, κύριε Πρόεδρε καὶ κύριοι συνάδελφοι, περὶ αὐτοῦ. Ὡς εἶπον προηγουμένως, οἱ μεγάλοι ἔχουν εἰς τὴν διάθεσίν των ἄπειρα μέσα καὶ διὰ νὰ ἀποκρύψουν τοὺς φόρους, τοὺς ὁποίους ὀφείλουν καὶ διὰ νὰ ἀποφύγουν καὶ τὴν πληρωμὴν τῶν καταλογιζομένων, εἰς τρόπον ὥστε νὰ μὴ ἔχουν ἐπ’ αὐτῶν ἐφαρμογὴν ὅλαι αὐταὶ αἱ ἀντιρρήσεις, αἱ ὁποῖαι θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ διατυπωθοῦν, προκειμένου περὶ τῆς προτάσεως, τὴν ὁποίαν εἰσηγούμεθα. Ἐνῷ ἀντιθέτως, οἱ μεσαῖοι καὶ μικροὶ ἐπαγγελματίαι καὶ αἱ μικραὶ ἐπιχειρήσεις, τελοῦν ὑπὸ διωγμὸν φορολογικὸν καὶ δὲν παρέρχεται ἡμέρα, ποὺ νὰ μὴ διαβάσωμεν εἰς τὰς ἐφημερίδας, ὅτι ὁ τάδε ὀφειλέτης δι’ αὐτὸ ἢ ἐκεῖνο τὸ ποσὸν — μικρὸν πάντοτε ποσὸν — συνελήφθη, καθ’ ἣν στιγμὴν δὲν ἔχομεν ἀκούσει, ὄχι κάθε ἡμέραν, ἀλλὰ ποτέ, νὰ συμβῇ παρόμοιον περιστατικόν, προκειμένου περὶ ἑνὸς μεγάλου ἐπιχειρηματίου ἢ περὶ μιᾶς μεγάλης ἐπιχειρήσεως. Δὲν εἶναι, λοιπόν, ἡ ἀπάντησις αὐτή, ὅτι διὰ τῶν προτεινομένων διευκολύνσεων, βραβεύομεν ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἀποφεύγουν τὴν πληρωμήν, τὴν πρὸς τὸ Δημόσιον ἐκπλήρωσιν τῶν ὑποχρεώσεών των. Εὑρέθησαν οἱ ἄνθρωποι εἰς τὴν ἀνάγκην αὐτήν. Δὲν ἠμπόρεσαν, ὄχι δὲν ἠθέλησαν, νὰ ἐκπληρώσουν τὰς φορολογικάς των ὑποχρεώσεις εἰς τὸ ἀκέραιον καὶ παρέμειναν ὀφειλέται τοῦ Δημοσίου. Ἐὰν τότε δὲν ἠμπόρεσαν, πῶς θὰ ἠμπορέσουν τὴν ὥραν, κατὰ τὴν ὁποίαν ὁ ἀρχικὸς φόρος θὰ ἔχῃ αὐξηθῆ μὲ ὅλα αὐτὰ τὰ πρόσθετα, περὶ τῶν ὁποίων ὡμίλησα προηγουμένως. Δι’ αὐτὸ ἐγώ, ἐκθύμως τάσσομαι ὑπὲρ τῆς τροπολογίας, μὲ τὴν προϋπόθεσιν, ὅτι θὰ προσδιορισθῇ τὸ ἀνώτατον ὅριον τοῦ ἀρχικῶς ὀφειλομένου φόρου.

§96ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Μέρος, ἔχει τὸν λόγον.

§97Α. ΜΕΡΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι ἀναμφισβήτητον καὶ πρέπει νὰ ὁμολογηθῇ, ὅτι εἰς τὴν Χώραν μας ὑπάρχει μία ἐκτεταμένη οἰκονομικὴ κρίσις, ἡ ὁποία εἶναι ἄγνωστον τί μᾶς ἐπιφυλάσσει. Ὁ ἀριθμὸς τῶν διαμαρτυρομένων γραμματίων, ἡ ἀδυναμία ἐκπληρώσεως ἀνειλημμένων ὑποχρεώσεων καὶ αἱ πτωχεύσεις μᾶς δίδουν τὸ μέγεθος τῆς οἰκονομικῆς αὐτῆς κρίσεως τὴν ὁποίαν διερχόμεθα. Καὶ δὲν νομίζω, ὅτι μὲ τὴν οἰκονομικὴν ἀνακούφισιν τῆς προτεινομένης τροπολογίας ἢ μὲ οἱονδήποτε ἄλλο μέτρον, θὰ ἐπέλθῃ ριζικὴ ἀντιμετώπισις τῆς δραματικῆς αὐτῆς καταστάσεως. Χρειάζεται τὸ θέμα νὰ ἀντιμετωπισθῇ μὲ θαρραλέα καὶ ριζοσπαστικὰ μέτρα. Τονίζω, ὅτι ἀγρόται, ἐπαγγελματίαι, ἔμποροι καὶ βιομήχανοι, ὑποφέρουν. Εἶναι συνεπῶς ἀδύνατον, ἡ κατάστασις αὐτὴ νὰ συνεχισθῇ. Εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ φθάσωμεν εἰς γενναίας ἀποφάσεις. Πρέπει νὰ παράσχωμεν ἀνακούφισιν τοιαύτην, ὥστε νὰ καταστῇ δυνατὸν νὰ ἐπανεύρῃ ὁ ἐμπορικὸς καὶ ἐπαγγελματικὸς κλπ., κόσμος τὴν δύναμιν νὰ προχωρήσῃ. Θὰ πρέπει διὰ τὸν λόγον αὐτὸν νὰ ἐπιβληθῇ ἕνα τριετὲς χρεωστάσιον καὶ ἡ Ἐκδοτικὴ Τράπεζα τῆς Χώρας, νὰ ἀναλάβῃ τὴν χρηματοδότησιν καὶ τὴν διευκόλυνσιν τῶν ἐπιχειρήσεων καὶ τοῦ ἐμπορικοῦ κόσμου. Καὶ τὴν πρότασίν μου τὴν ριζοσπαστικὴν αὐτήν, θὰ ἤθελα ἡ Κυβέρνησις νὰ τὴν συζητήσῃ καὶ νὰ ἀποτολμήσῃ τὸ μέτρον αὐτὸ λόγῳ τῆς ὑφισταμένης βαρείας οἰκονομικῆς κρίσεως. Ὅλα τὰ ἄλλα μέτρα τὰ ὁποῖα τυχὸν θὰ ληφθοῦν, θὰ εἶναι ἄνευ ἀποτελέσματος.

§98ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μ. Στεφανίδης ἔχει τὸν λόγον.

§99Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, οὐδεὶς εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, εἶναι δυνατὸν νὰ παραμείνῃ ἀπαθὴς καὶ ἀδιάφορος συζητουμένης μιᾶς τροπολογίας κατατεθείσης ὑπὸ συναδέλφων τῆς ΕΔΑ καὶ ὑποστηριχθείσης τόσον εὐγλώττως ἀπὸ τὸν ἀξιότιμον ἐκπρόσωπον αὐτῆς, κ. Ἡλιοῦ. Ἡ τροπολογία αὐτὴ ἀναφερομένη εἰς τὸ θέμα τῆς οἰκονομικῆς διευκολύνσεως ὀφειλετῶν πρὸς τὸ Δημόσιον, μικρῶν καὶ μεσαίων ἐπιχειρήσεων, εἶναι, ἀναμφισβητήτως, ὀρθὴ καὶ δικαία. Ἄλλωστε, πλειστάκις καὶ εἰς περιόδους ὁμαλοῦ οἰκονομικοῦ βίου καὶ οἰκονομικῆς ἀκόμη ἀνθήσεως, τὸ Κράτος ἔλαβε μέτρα συναφῆ, διαγραφῆς ἢ μειώσεως φόρων παρελθουσῶν χρήσεων, προσαυξήσεων, προστίμων καὶ τόκων ὑπερημερίας. Προεκάλεσεν, ἀληθῶς, κατάπληξιν, ἡ μεταδοθεῖσα παρὰ τοῦ συναδέλφου ἐκ Πειραιῶς κ. Σαββοπούλου πληροφορία, ἐπιβεβαιωθεῖσα διὰ τοῦ κατατεθέντος παρ’ αὐτοῦ ἐπισήμου ἐγγράφου, ὅτι μία ὀφειλὴ ἐκ φόρου μιᾶς ἐπιχειρήσεως τοῦ Πειραιῶς, ἐτετραπλασιάσθη μὲ τὴν προσαύξησιν, τὸ πρόστιμον καὶ τὸν τόκον ὑπερημερίας. Σήμερον, ὅμως, κ. ὑπουργέ, ὁπότε πράγματι ὑπάρχει μία οἰκονομικὴ κρίσις καὶ δυσπραγία ἢ ἔστω μία κάμψις τῆς οἰκονομικῆς δραστηριότητος ἐκδηλουμένης ἐντονώτερον εἰς τὴν ἀγορὰν τῶν ἐπαρχιῶν τῆς χώρας, ἐπιβάλλεται ὑπέρ ποτε ἀπὸ ἄλλοτε ἡ λῆψις παρομοίων νομοθετικῶν μέτρων. Ἐφιστῶ ἰδιαιτέρως τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τῆς ἐπιτακτικῆς ἀνάγκης οἰκονομικῆς ἀνακουφίσεως τῶν μικρῶν καὶ μεσαίων ἰδίᾳ ἐπαρχιακῶν ἐπιχειρήσεων εὑρισκομένων ἐκ γενικωτέρων λόγων εἰς τὰ πρόθυρα τῆς πλήρους οἰκονομικῆς καταρρεύσεως. Δὲν πρέπει ὅμως νὰ ἀσκήσῃ δυσμενῆ ἐπίδρασιν ὡς συνήθως συμβαίνει τὸν τελευταῖον καιρὸν εἰς τὴν κρίσιν τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τῆς σκοπιμότητος καὶ ἀναγκαιότητος λήψεως παρομοίων μέτρων τὸ γεγονός, ὅτι τὴν σχετικὴν πρωτοβουλίαν ψηφίσεως τῆς οὐσιώδους αὐτῆς τροπολογίας ἀνέλαβεν ἡ ἀριστερὰ πτέρυξ τοῦ Κοινοβουλίου. Ἠδύνατο καὶ ὤφειλεν ἡ Κυβέρνησις νὰ ἀναλάβῃ ἡ ἰδία τὴν πρωτοβουλίαν καὶ εἰς ἕνα νομοσχέδιον ἀναφερόμενον εἰς τὴν ρύθμισιν παλαιῶν καὶ παγωμένων ὀφειλῶν μεγάλων ἰδίᾳ ἐπιχειρήσεων πρὸς τὸ Κράτος νὰ λάβῃ συναφὲς μέτρον διαγραφῆς ἢ μειώσεως φόρων, προσαυξήσεων, προστίμων καὶ τόκων ὑπερημερίας ἐκ παρελθουσῶν χρήσεων κατὰ μίαν λελογισμένην κλίμακα. Ἐπιβάλλεται ὅμως, νὰ γίνῃ προσδιορισμὸς εἰς τὴν τροπολογίαν αὐτὴν ἀνωτάτου ὁρίου ποσοῦ, ὀφειλομένου βασικοῦ φόρου, ὥστε νὰ παρασχεθῇ προστασία καὶ διευκόλυνσις εἰς τὰς μικρὰς καὶ μεσαίας ἐπιχειρήσεις, ὥστε νὰ μὴ ἐπωφεληθοῦν τῶν εὐεργετικῶν μέτρων μεγάλαι οἰκονομικαὶ ἐπιχειρήσεις δυνάμεναι νὰ ἀνταποκριθοῦν εἰς ὁλόκληρον τὸ φορολογικὸν βάρος. Σκοπὸς ὅλων μας εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν ὡς ἐκπροσώπων τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, πρέπει νὰ εἶναι ἡ παροχὴ δικαίων οἰκονομικῶν διευκολύνσεων εἰς τὰς οἰκονομικῶς ἀσθενεστέρας τάξεις τοῦ λαοῦ μας. Εἶναι πιθανόν, ὁ παριστάμενος κ. ὑπουργὸς Ἐμπορίου, λόγῳ τῆς ἀπουσίας τῶν ἄλλων οἰκονομικῶν ὑπουργῶν νὰ μὴ εἶναι θέσιν νὰ ἀποδεχθῇ ἐν ὅλῳ ἢ ἐν μέρει τὴν τροπολογίαν ταύτην. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει πρέπει τοὐλάχιστον νὰ δηλωθῇ ἐπισήμως καὶ κατηγορηματικῶς ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι θὰ ρυθμίσῃ ταχέως τὸ σοβαρὸν αὐτὸ θέμα διὰ κατατεθησομένου σχετικοῦ νομοσχεδίου, κατὰ τρόπον δίκαιον, ὥστε νὰ ἀποκατασταθῇ μία δικαιοσύνη εἰς τὸν κρίσιμον αὐτὸν τομέα τῶν ὀφειλῶν παρελθουσῶν χρήσεων καὶ νὰ γίνῃ μία ἴση μεταχείρισις μεταξὺ ἰσχυρῶν καὶ ἀδυνάτων. Διότι, ἀτυχῶς, εἰς τὸ ἐγγὺς παρελθὸν ἡ Κυβέρνησις ἔλαβε μέτρα τείνοντα εἰς τὴν παροχὴν διευκολύνσεων εἰς ἰσχυροὺς οἰκονομικοὺς παράγοντας τῆς χώρας καὶ μεγάλους ἐπιχειρηματίας. Καὶ εἰς τὴν προηγουμένην Βουλὴν ἔφερεν ἡ Κυβέρνησις νομοσχέδιον περὶ καταργήσεως φόρων μεταβιβάσεως ἀκινήτων καὶ τελῶν χαρτοσήμου κατὰ τὴν πώλησιν μεταλλείων καὶ ἐπέτυχε τὴν ψήφισίν του ποὺ ηὐνόησεν ὀλίγους μεγάλους μεταλλειοκτήτας. Ἤδη καλεῖται ἡ Κυβέρνησις νὰ λάβῃ μέτρα ὑπὲρ τῶν οἰκονομικῶς ἀσθενεστέρων μικροεπιχειρηματιῶν καὶ μικροοφειλετῶν καὶ νὰ ἐξουδετερώσῃ τὴν θλιβερὰν ἐντύπωσιν, ὅτι εἰς τὸ παρελθὸν ἀδιστάκτως ὑπερήσπισε τὰ συμφέροντα τῶν οἰκονομικῶς ἰσχυρῶν. Εἰς τὸν χῶρον, ὅμως αὐτὸν καὶ εἰς τὴν σημερινὴν ἐποχὴν εἶναι ἀπαράδεκτος ἡ ἄνισος αὐτὴ μεταχείρισις καὶ ἡ ἐφαρμογὴ δύο μέτρων καὶ δύο σταθμῶν.

§100Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπουργ. Ἐμπορίου). Κύριοι συνάδελφοι, θὰ παρεκάλουν νὰ παραμείνωμεν μόνον εἰς τὴν συζήτησιν τοῦ ἄρθρου. Δὲν θὰ ἀπαντήσω ἐπὶ τῶν γενομένων ἐπικρίσεων ἐπὶ τοῦ ἄρθρου, ἀλλὰ μόνον ἐπὶ ἑνὸς σημείου, διότι ἡ συζήτησις ἐξ ἐφαρμογῆς ἑνὸς νομοσχεδίου ἤρχισε νὰ λαμβάνῃ τὴν ἔκτασιν τῆς ἐπικρίσεως κατὰ τῆς οἰκονομικῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως. Τὰ ὅσα λέγονται περὶ φοβερῶν ἐπιβαρύνσεων κλπ. ἀνήκουν εἰς τὸ παρελθόν. Πράγματι, αἱ διευκολύνσεις αἱ παρασχεθεῖσαι εἰς τὸ παρελθὸν ἦσαν παμμέγισται, ἀλλὰ τοῦτο ἐγένετο, διότι τὸ Κράτος ἤθελεν ἐνδεχομένως ἐκτὸς τῶν ἄλλων, νὰ προλάβῃ τὸν ἐκμηδενισμὸν τοῦ νομίσματος. Ὅταν ἡ Κυβέρνησις τοῦ κ. Καραμανλῆ, ἀνέλαβε τὴν διακυβέρνησιν τῆς χώρας, ἐπελήφθη τοῦ θέματος αὐτοῦ τὸ ὁποῖον, ὅπως εἶναι φυσικόν, ἦτο τὸ καθεστὼς τὸ ὁποῖον ἴσχυε ἐπὶ τῶν προηγουμένων Κυβερνήσεων τοῦ Κέντρου, τῶν Φιλελευθέρων καὶ τῶν ἄλλων κυβερνήσεων. Ἐπὶ κυβερνήσεως Καραμανλῆ, ὅταν ἀνέλαβον τὸ Ὑφυπουργεῖον Οἰκονομικῶν, ἐπελήφθην τοῦ θέματος αὐτοῦ καὶ διεπίστωσα ὡς συμβαίνοντα τὰ ὅσα κατηγγέλθησαν. Ἡ Κυβέρνησις τοῦ Κων. Καραμανλῆ ἐμείωσεν αἰσθητῶς τὰς μεγάλας ἐπιβαρύνσεις καὶ καθώρισεν ὡς ἀνώτατον ὅριον ἐπιβαρύνσεως τὸ 50% τῆς βασικῆς ὀφειλῆς. Δὲν ἐφανταζόμην, ὅτι ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τῆς συζητήσεως τοῦ σημερινοῦ νομοσχεδίου θὰ ἐγένετο κριτικὴ κατὰ τῆς οἰκονομικῆς πολιτικῆς τῆς παρούσης Κυβερνήσεως διὰ σφάλματα καὶ παραλείψεις τῆς οἰκονομικῆς πολιτικῆς τῶν προηγουμένων Κυβερνήσεων τοῦ Κέντρου καὶ Φιλελευθέρων, εἰς ἃ κόμματα ἀνήκουν οἱ ἐπικρίνοντες κύριοι συνάδελφοι. Διὰ τὴν περίπτωσιν τὴν ὁποίαν ἀνέφερεν ὁ συνάδελφος κ. Σαββόπουλος, ἔχω νὰ παρατηρήσω, ὅτι πρόκειται περὶ καθυστερουμένων φόρων μισθωτῶν ὑπηρεσιῶν, οἱ ὁποῖοι, ὡς γνωστόν, εἶναι παρακρατούμενοι. Εἶναι βεβαίως, ἀληθές, ὅτι τὰ ποσοστὰ τῶν προσαυξήσεων ἦσαν ὑπερβολικὰ καὶ δι’ αὐτὸ ἡ Κυβέρνησις Καραμανλῆ τὰ κατήργησε. Νομίζω, ὅμως, κ. Πρόεδρε, ὅτι ἡ συζήτησις αὕτη ἐκφεύγει τῶν ὁρίων τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου. Πράγματι, φρονῶ, ὅτι ἦσαν ὑψηλὰ τὰ ποσοστὰ τῶν προσαυξήσεων, πράγματι, ἡ Κυβέρνησις τὰ εὗρε τόσον ὑψηλὰ καὶ τὰ κατήργησε. Τὸ νὰ ἐρχώμεθα τώρα νὰ ταλαιπωρούμεθα καὶ νὰ συζητοῦν οἱ βουλευταὶ τοῦ Κέντρου καὶ τῶν Φιλελευθέρων ἔναντι τῆς ἰδικῆς των δημοσιονομικῆς πολιτικῆς, τὴν ὁποίαν κατήργησεν ἡ Κυβέρνησις Καραμανλῆ καὶ νὰ ἐλέγχεται ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις δι’ αὐτὸ τὸ πρᾶγμα, αὐτὸ ὑπερβαίνει κάθε ὅριον. Κύριοι συνάδελφοι, ἐν πάσῃ περιπτώσει δὲν πρόκειται νὰ συζητήσωμεν περὶ τῆς δημοσιονομικῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως, ἀλλὰ καλὸν εἶναι νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν συζήτησιν τῶν ἄρθρων.

§101Ε. ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε ὑπουργέ, εἴπατε ὅτι εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν τῆς Ἑταιρείας τὸ διπλότυπον τῆς πληρωμῆς ποὺ κατετέθη εἶναι φόρος μισθωτῶν ὑπηρεσιῶν. Τὸ ἀποδέχομαι τοῦτο. Σᾶς ἐρωτῶ ὄχι ὡς ὑπουργὸν, ἀλλὰ ὡς ὑπεύθυνον οἰκονομολόγον, γνωρίζετε καμμίαν Ἑλληνικὴν ἐπιχείρησιν, ἡ ὁποία πράγματι νὰ παρακρατῇ τὸν φόρον μισθωτῶν ὑπηρεσιῶν ἀπὸ τοὺς ὑπαλλήλους καὶ τοὺς ἐργάτας της; Ἐγὼ δὲν ἔχω τέτοιο παράδειγμα νὰ φέρω ἐνώπιον τῆς Βουλῆς. Οὐδεὶς Ἕλλην ἐπιχειρηματίας παρακρατεῖ τοὺς φόρους ἀπὸ τοὺς ὑπαλλήλους καὶ τοὺς ἐργάτας.

§102ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Καπνίσης ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 5.

§103Π. ΚΑΠΝΙΣΗΣ. Προβλέπεται νὰ περιληφθοῦν ὀφειλαὶ πρὸ τῆς 8)10)1956. Ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ἐδέχθη νὰ περιληφθοῦν μέχρι 31)12)1958 καὶ αἱ ὀφειλαὶ πρὸς τὸ Δημόσιον καὶ τὸ ΙΚΑ. Διὰ τὰς λοιπὰς ὀφειλὰς μέχρι 8)10)1956. Ἐγὼ προτείνω νὰ περιληφθοῦν ὅλαι αἱ ὀφειλαὶ πρὸς οἱονδήποτε μέχρι σήμερον. Διότι ἐὰν γίνῃ δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον ὡς ἔχει, τότε αἱ ἐπιχειρήσεις θὰ ἔχουν νὰ πληρώσουν τὰ τρέχοντα, ποὺ καὶ αὐτὰ μὲ τὴν σημερινὴν οἰκονομικὴν κρίσιν καὶ αἱ ὑγιεῖς ἐπιχειρήσεις ἀδυνατοῦν νὰ πληρώσουν. Δεύτερον, τὴν δόσιν τοῦ συμβιβασμοῦ καὶ τρίτον ὅλα τὰ χρέη τὰ ἀπὸ τῆς 8)10)1956 μέχρι 31)12)1958, πρᾶγμα ποὺ σημαίνει, ὅτι ὁδηγοῦμεν εἰς τὴν βεβαίαν κατάργησιν τῆς ἐπιχειρήσεως. Δι’ αὐτό, προτείνω νὰ ὑπαχθοῦν εἰς συμβιβασμὸν ὅλα τὰ μέχρι σήμερον χρέη καὶ μάλιστα νὰ ἐνισχυθοῦν αἱ ἐπιχειρήσεις ἀπὸ τὸ Κράτος.

§104ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Παπαδημητρίου ἔχει τὸν λόγον.

§105Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὸ ἄρθρον 5, ἐκτὸς τῶν ἄλλων θεσπίζονται καὶ ἐξαιρέσεις ὀφειλῶν, μὴ δυναμένων νὰ ὑπαχθοῦν εἰς συμβιβασμόν. Εἰς τὰς ἐξαιρέσεις ὅμως αὐτάς, δὲν περιλαμβάνονται αἱ ὀφειλαί, αἱ ὁποῖαι κατὰ κύριον λόγον θὰ ἔπρεπε νὰ περιλαμβάνωνται καὶ αὐταὶ εἶναι αἱ ὀφειλαὶ πρὸς τοὺς μισθωτοὺς ἐν γένει, ἐργαζομένους ἢ συνταξιούχους. Ἡ παράλειψις αὐτή, κύριε Πρόεδρε, ἀποδεικνύει, ὅτι ἡ Κυβέρνησις, τὸ ὀλιγώτερον τὸ ὁποῖον σκέπτεται, εἶναι ἡ τύχη τῶν μισθωτῶν. Αὐτὸ τὸ ἀποδεικνύει ἡ ἐν γένει στάσις της ἀπέναντι τῶν ἐργαζομένων, ἀλλὰ ἀποδεικνύεται καὶ ἐκ δύο ἄρθρων τοῦ παρόντος νομοσχεδίου. Εἰς τὸ ἄρθρον 1 καθορίζεται ἡ Ἐπιτροπὴ καὶ περιλαμβάνει ἡ Ἐπιτροπὴ αὐτὴ συμβιβασμοῦ Τραπεζίτας, ὑπαλλήλους τοῦ Δημοσίου, ἐκπροσώπους τοῦ ΙΚΑ. Δὲν περιλαμβάνει ὅμως ἐκπρόσωπον τῶν ἐργαζομένων, ἐνῷ εἶναι γνωστόν, ὅτι πολλαὶ ἐπιχειρήσεις ὀφείλουν σοβαρὰ ποσὰ πρὸς τοὺς ἐργαζομένους. Εἶναι γνωστὸν τὸ παράδειγμα τοῦ ἐργοστασίου πορσελάνης Νέας Μάκρης, τὸ ὁποῖον ὀφείλει 800.000 δραχμὰς εἰς τοὺς μισθωτούς του. Ὑπάρχει ἡ φιλότιμος τάσις τῶν ἐργατοϋπαλλήλων, οἱ ὁποῖοι ἠθέλησαν νὰ δώσουν τὴν εὐκαιρίαν εἰς τὴν ἐπιχείρησιν ποὺ εἰργάζοντο νὰ μὴ χρεωκοπήσῃ καὶ οἱ ἐργαζόμενοι ἠνέχθησαν αἱ ἐπιχειρήσεις αὐταὶ νὰ καθυστεροῦν ὀφειλάς. Τὸ Κράτος ὅμως ἔπρεπε νὰ τοὺς προστατεύσῃ καὶ ἔπρεπε διὰ τοῦ ἄρθρου 5 νὰ θεσπίσῃ διάταξιν, κατὰ τὴν ὁποίαν οὐδεμία αἴτησις συμβιβασμοῦ θὰ γίνεται ἀποδεκτὴ ἐὰν προηγουμένως δὲν ἔχουν καταβληθῆ αἱ ὀφειλαὶ πρὸς τοὺς ἐργαζομένους. Ἡ στάσις τῆς Κυβερνήσεως, ὅσον ἀφορᾷ τὴν σύνθεσιν τῆς Ἐπιτροπῆς καὶ ἡ στάσις της νὰ μὴ θέλῃ νὰ ἐξαιρέσῃ τὰς ὀφειλὰς πρὸς τοὺς ἐργατοϋπαλλήλους καὶ τοὺς συνταξιούχους ἐν γένει, ἀποδεικνύει, ὅτι ἐλάχιστα σκέπτεται ἡ Κυβέρνησις τὴν τύχην τῶν ἐργατοϋπαλλήλων.

§106ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Μερλόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§107Δ. ΜΕΡΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, μόνον δύο λέξεις ἤθελα νὰ εἴπω σχετικῶς μὲ τὴν ἀποδοχὴν τῆς τροπολογίας ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 5. Εἶναι γνωστὸν εἰς ὅλους ἡμᾶς, οἱ ὁποῖοι δικηγοροῦμεν ἐν Ἀθήναις, ὅτι ὁ τρόπος τῆς βεβαιώσεως τῶν φόρων γίνεται κατὰ τρόπον ἐγκληματικὸν πολλὲς φορὲς εἰς βάρος τῶν διαφόρων ἐπιχειρήσεων. Εἶναι γεγονός, ἀναμφισβήτητον, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἀνεγνώρισεν, ὅτι φορολογικὴ δικαιοσύνη μὲ τὸ σήμερον ὑφιστάμενον καθεστώς, τῶν Ἐπιτροπῶν, δὲν ὑπῆρχε κατ’ οὐσίαν καὶ ἐθέσπισε τὸν θεσμὸν τῶν φορολογικῶν δικαστηρίων, ὁ ὁποῖος ἀκόμη δὲν ἀπέδωσε. Ἔχομεν βεβαιώσεις φόρων, αἱ ὁποῖαι ἔχουν κάμψει πολλὰς ἐπιχειρήσεις. Δι’ αὐτὸ συμφωνῶ ἀπολύτως, ὅτι εἶναι ἐπιβεβλημένη ἡ τροπολογία αὐτὴ νὰ γίνῃ δεκτή, διότι θὰ συντελέσῃ εἰς τὴν ἀνακούφισιν τῆς σημερινῆς κρίσεως.

§108ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Μητσοτάκης ἔχει τὸν λόγον.

§109Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δύο παρατηρήσεις ἤθελα ἐν συντομίᾳ νὰ κάμω. Ἡ πρώτη ἀναφέρεται εἰς εἰδικὸν θέμα, τὸ ὁποῖον νομίζω καὶ προηγουμένως ἐθίγη ἀπὸ τὸν κ. Κύρκον. Μία ἀπὸ τὰς τροπολογίας, τὰς ὁποίας ἐδέχθη ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, ἀναφέρεται εἰς ὀφειλὰς πρὸς μετόχους ἑταίρους διατελέσαντας διευθυντὰς ἢ διευθύνοντας συμβούλους, διὰ τὰς ὁποίας ὁρίζει, ὅτι αἱ ὀφειλαὶ αὐταὶ θὰ ἐξοφληθοῦν μὲν ἀλλὰ ἀτόκως μετὰ τὴν ἀποπληρωμὴν τῶν παγωμένων ὀφειλῶν. Νομίζω ὅτι πρόκειται περὶ δικαίας καὶ σκοπίμου τροπολογίας, τὴν ὁποίαν ὀφείλει νὰ δεχθῇ ὁ κ. ὑπουργὸς διότι τοιούτου εἴδους ὀφειλαὶ καὶ ὅταν ἀκόμη δικαστικῶς ἐκκαθαρισθοῦν, δὲν παύουν ἀπὸ τοῦ νὰ εἶναι διαβληταὶ καὶ ὕποπτοι. Καί, δεύτερον, ὡς πρὸς τὴν τροπολογίαν, ἡ ὁποία τόσον συνεζητήθη ἀπόψε διὰ τὰς προσαυξήσεις ἤθελα νὰ εἴπω τὸ ἑξῆς ἁπλοῦν. Ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου ἐπεχείρησε καὶ πάλιν μετατόπισιν τοῦ θέματος καὶ ἀναδρομὴν εἰς τὸ παρελθόν. Ἐὰν θέλετε, κύριε ὑπουργέ, μίαν σύντομον ἀνασκόπησιν, θὰ εἴπωμεν, ὅτι ἐπιβάρυνσις μέχρι τοῦ 100%, ἡ ὁποία ἰσοῦτο πρὸς 2% τὸν μῆνα, ἐπεβλήθη διὰ πρώτην φορὰν ὄχι ἐπὶ τῶν Κυβερνήσεων τοῦ Κέντρου, ἀλλὰ κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς τετραετίας 1946–1950 ἀπὸ ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν τῆς παρατάξεώς σας καὶ ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ τῆς παρατάξεώς σας, δηλαδὴ ὄχι ὑμῶν προσωπικῶς, διότι ὑμεῖς δὲν ἀνήκατε τότε εἰς τὴν παράταξιν ἐκείνην, ἀλλὰ τῆς κυβερνώσης πλειοψηφίας. Καὶ εἶχε κἄποιον λόγον ὑπάρξεως τότε, διότι ἐκείνην τὴν ἐποχὴν ὑπῆρχε ἀστάθεια νομισματικὴ καὶ ὑπῆρχε κέρδος ἐκ τῆς μὴ πληρωμῆς τῶν ὀφειλῶν, τὸ ὁποῖον ὑπερέβαινε τὸ 2% τοῦ ποσοστοῦ τοῦ φόρου. Ἐκείνην τὴν ἐποχήν, τὸ Κράτος ὤφειλε νὰ πιέσῃ ὅσον τοῦ ἦτο δυνατὸν διὰ τὴν πληρωμὴν τῶν φόρων. Καὶ ἦτο φυσικόν, μὲ τὴν πάροδον τῶν ἐτῶν νὰ ἐλαττώνωνται αἱ ἐπιβαρύνσεις, αἱ ὁποῖαι ὄντως προσφάτως ἠλαττώθησαν εἰς τὸ 50%. Τοῦτο ὅμως, κ. ὑπουργέ, δὲν σημαίνει, ὅτι ἡ ἐπιβάρυνσις καὶ σήμερον ἀκόμη, διὰ τοὺς μεσαίους καὶ τοὺς μικροὺς φορολογουμένους, δὲν εἶναι συχνότατα βαρυτάτη καὶ δυσβάσταχτος. Μὲ τὴν ἔννοιαν αὐτήν, ἀντὶ νὰ ἐπαίρεσθε διὰ τὴν μείωσιν καὶ ἀντὶ νὰ ἀναφέρεσθε εἰς τὸ παρελθὸν διὰ πράγματα, τὰ ὁποῖα ἤδη σήμερον ἔχουν λησμονηθῆ καὶ δι’ ἐκείνας, αἱ ὁποῖαι εἶναι περιπεπλεγμέναι, ἐν πάσῃ περιπτώσει, μὲ τὰς πολιτικὰς διαφοροποιήσεις τὰς ἐπὶ μέρους, αἱ ὁποῖαι πραγματοποιοῦνται εἰς τὴν χώραν αὐτήν, καλύτερον θὰ ἦτο νὰ μελετήσετε εἰς τὴν βάσιν τὸ θέμα, διότι ἀξίζει τὸν κόπον νὰ μελετηθῇ. Διερχόμεθα ἀναμφισβητήτως μίαν περίοδον οἰκονομικῆς ὑφέσεως, ἀρχομένης οἰκονομικῆς ὑφέσεως —διότι δὲν ἐπιθυμῶ νὰ εἶμαι ἀπόλυτος καὶ ὑπερβολικός— τὴν ὁποίαν ἀντιμετωπίζουν αἱ μεσαῖαι τάξεις καὶ ἡ ὁποία ἔχει ὡς συνέπειαν, αἱ πρόσθετοι ἐπιβαρύνσεις νὰ εἶναι δυσβάστακτοι. Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις δὲν εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἀποδεχθῇ τὴν τροπολογίαν ὅπως προτείνεται, τοὐλάχιστον, ἐλπίζομεν, ὅτι θὰ ἀποτελέσῃ ἀντικείμενον κυβερνητικῆς μερίμνης εἰς τὸ ἐγγύτατον μέλλον.

§110ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Ἀλλαμανῆς ἔχει τὸν λόγον.

§111Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ εἴπω δύο λέξεις διὰ τὴν τροπολογίαν τὴν ἀφορῶσαν τὰς ἀξιώσεις τῶν ἐργατοϋπαλλήλων, ἔναντι τῶν ἐπιχειρήσεων. Εἰλικρινῶς, θὰ ἐπεθύμουν νὰ μὴ λάβω τὸν λόγον, διότι ἀνέμενον, ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς ἐγκαίρως θὰ προέβαινεν εἰς τὴν δήλωσιν, ὅτι ἀποδέχεται βασικῶς τὴν τροπολογίαν, ἐπιφυλασσόμενος νὰ τὴν προσαρμόσῃ εἰς τὸ ἴδιον κείμενον τοῦ νομοσχεδίου του. Ἀλλὰ εἶναι καταπληκτικόν, κ. Πρόεδρε, ὅταν ὁ ἁρμόδιος ὑπουργός, ἐχόμενος τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου του, ἀπέκρουσε μὲ τόσην βιαιότητα τροπολογίαν κατατείνουσαν νὰ διευκολύνῃ γεωργικὰς ἐπιχειρήσεις ἔναντι Τραπεζῶν, ἐκ τοῦ φόβου μήπως κλείσουν αἱ Τράπεζαι, νὰ ἀρνῆται εἰς τὸ νὰ κατασφαλίσῃ ἀπαιτήσεις μισθωτῶν, ἐργατῶν καὶ ὑπαλλήλων, ἐναντίον μεγάλων ἐπιχειρήσεων, ὅπως αὗται, αἱ ὁποῖαι θὰ ἐπωφεληθοῦν τοῦ εἰδικοῦ αὐτοῦ νομοθετήματος. Γνωρίζει ὁ κ. ὑπουργός, ὅτι καὶ ἡ ἐργατικὴ νομοθεσία περιλαμβάνει εἰδικὰς προστατευτικὰς διατάξεις τῶν ἀξιώσεων τῶν μισθωτῶν δι’ εὐλόγους καὶ εὐνοήτους κοινωνικοὺς λόγους. Θέλω νὰ ὑπενθυμίσω εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν ὅτι ἡ Πολιτικὴ Δικονομία, ἐν ἄρθρῳ 940 παράγρ. 4 κατοχυρώνει διὰ προνομίου τὴν εἴσπραξιν τῶν ἀπαιτήσεων τῶν μισθωτῶν ἔναντι τῶν ἐργοδοτῶν των. Διατρέχουν ἤδη τὸν κίνδυνον οἱ μισθωτοὶ τῶν ἐπιχειρήσεων αὐτῶν ἀφ’ ἑνὸς νὰ φαλκιδευθοῦν αἱ ἀπαιτήσεις των ἐκ τοῦ συμβιβασμοῦ ποὺ πρόκειται νὰ γίνῃ καὶ ἀφ’ ἑτέρου νὰ ἀπωλέσουν αὐτὸ τὸ προνόμιον, τὸ ὁποῖον ἡ κειμένη νομοθεσία τοὺς ἔχει ἀναγνωρίσει. Εἰσηγοῦμαι, λοιπόν, πρὸς τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ ἐπιφυλάξῃ εἰς ἑαυτὸν τὸ δικαίωμα νὰ διατυπώσῃ κατὰ τρόπον πλέον νομοτεχνικὸν τὴν διάταξιν, ὅμως νὰ διασώσῃ τὴν οὐσίαν. Νὰ κατοχυρώσῃ τὸ λαβεῖν τῶν ἐργατοϋπαλλήλων ἀπὸ μίαν φαλκίδευσιν, συνεπείᾳ τοῦ συμβιβασμοῦ καὶ νὰ διατηρήσῃ τὸ προνόμιον καὶ πέραν τῆς διετίας, ἐφόσον ἡ διετία διέρρευσεν ἀναιτίως διὰ τοὺς μισθωτούς.

§112Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἀνάπτυξις τῆς τροπολογίας τὴν ὁποίαν ἔκαμεν ὁ συνάδελφος κ. Ἠλιοῦ, δὲν νομίζω, ὅτι ἀποτελεῖ κριτικὴν τῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως διὰ τὴν ὁποίαν παρεπονέθη κατὰ κἄποιον τρόπον ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου. Διότι, τί προτείνεται διὰ τῆς τροπολογίας; Προτείνεται νὰ κηρυχθοῦν παραγεγραμμέναι αἱ ἐπιβαρύνσεις ἐπὶ τῶν βασικῶν φόρων, τὰς ὁποίας δὲν ἐνομοθέτησεν ἡ Κυβέρνησις Καραμανλῆ. Διατὶ ζητεῖται ἡ διαγραφή; Διότι ἡ ἐπιβολὴ τῆς ἐπιβαρύνσεως δὲν εἶναι ἀντάλλαγμα καθυστερήσεως, δὲν εἶναι τόκος ὑπερημερίας. Πρόκειται περὶ ποινῆς ἐπιβαλλομένης εἰς τοὺς φορολογουμένους διὰ νὰ πιεσθοῦν νὰ καταβάλουν τοὺς φόρους. Ὅταν, ὅμως, κ. Πρόεδρε, ἔχομεν δεδομένον, ὅτι ἡ καθυστέρησις τῶν φόρων ὀφείλεται εἰς ἀδυναμίαν τῶν φορολογουμένων, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὁμιλοῦμεν περὶ καθυστερήσεων λόγῳ κακοπιστίας τῶν ὀφειλετῶν, συνεπῶς, δὲν ἔχει μορφὴν ποινῆς ἡ ἐπιβάρυνσις. Κύριοι βουλευταί, ὁ τόκος δὲν ἐπιτρέπεται νὰ φθάνῃ εἰς τὰ 50% τῶν ὀφειλομένων φόρων. Διὰ τὸν λόγον αὐτόν, νομίζω, ὅτι εἶναι ἀπολύτως δεδικαιολογημένη ἡ διαγραφὴ τῶν ἐπιβαρύνσεων. Ὅταν δὲν δύνανται οἱ φορολογούμενοι νὰ καταβάλουν τὸν βασικὸν φόρον, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ καλοῦνται νὰ πληρώσουν καὶ τὰς ἐπὶ πλέον προσαυξήσεις; Κύριε Πρόεδρε, μὲ τὴν προτεινομένην παρ’ ἡμῶν ρύθμισιν τῶν ὀφειλομένων, καὶ τὸ Δημόσιον θὰ εἰσπράξῃ καὶ οἱ φορολογούμενοι θὰ ἀνακουφισθοῦν.

§113Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ τὸν λόγον.

§114ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Διεγράφητε.

§115Π. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ. Δὲν ἠμπορεῖτε, παραβιάζετε τὸν Κανονισμόν.

§116Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Περισσοτέρα ἦτο ἡ διακοπὴ τοῦ κ. συναδέλφου.

§117Π. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ. Γίνεται παράβασις τοῦ Κανονισμοῦ. Μᾶς ταλαιπωρεῖτε.

§118Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Σεῖς μᾶς ταλαιπωρεῖτε.

§119ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Οἰκονομίδη, μὲ τὸν τρόπον αὐτὸν δὲν κάμετε τίποτε ἄλλο, παρὰ νὰ παρατείνετε τὴν συζήτησιν.

§120Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Τὸν ἔξυπνο θὰ μᾶς κάμετε; Λυποῦμαι πολύ, διότι, ὁ κ. συνάδελφος, καίτοι πρεσβύτερός μου, ἐν τούτοις δὲν μᾶς σέβεται. Κύριε Πρόεδρε, ἐγὼ δὲν ἤθελον νὰ ἐπαναλάβω ὅσα εἶπον οἱ κύριοι συνάδελφοι ἐπὶ τῆς τροπολογίας αὐτῆς, τῆς ὑπογραφείσης ἀπὸ τοὺς κ.κ. Σαββόπουλον, Ζορμπᾶ κλπ., ἤθελον ὅμως νὰ προσθέσω τὰ ἑξῆς: Ὅσον ἀφορᾶ τὸ θέμα τῶν μισθῶν τῶν ὑπαλλήλων, σχετικῶς μὲ τὴν τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν ἀνέπτυξαν, ἐὰν ἔχετε ἀντίρρησιν καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τὴν δεχθῆτε τὴν τροπολογίαν αὐτήν, ὡς εἶναι διατυπωμένη, τοὐλάχιστον, κ. ὑπουργέ, νὰ δεχθῆτε νὰ ἐξαιρεθοῦν τοῦ συμβιβασμοῦ ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχουν ἄλλο εἰσόδημα, πλὴν τοῦ ἡμερομισθίου αὐτοῦ, διότι εἶναι καταπληκτικὸν τὸ φαινόμενον, ὑπάλληλοι καὶ ἐργάται, οἱ ὁποῖοι ἀναμένουν τὸ ἡμερομίσθιόν των, διὰ νὰ συντηρηθοῦν, νὰ εὑρεθοῦν πρὸ τοῦ κενοῦ αὐτοῦ.

§121Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐμπορίου). Κύριοι συνάδελφοι, νομίζω, ὅτι ἔγινε μετατόπισις τῆς συζητήσεως. Ἐθίγησαν ἀπὸ τὸ πλεῖστον τῶν συναδέλφων, διὰ νὰ μὴ εἴπω ἀπὸ τὸ σύνολον, θέματα ἀναγόμενα εἰς τὸ ἄρθρον 7... Τὸ τονίζω αὐτό, διὰ νὰ μὴ ἔχωμεν ἐπανάληψιν τῆς ἐπιχειρηματολογίας, κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ ἄρθρου 7. Διότι τὸ ἄρθρον 5, προβλέπει ἀκριβῶς εἰς τὸν καθορισμὸν τῶν ὀφειλῶν, ποῖαι ὀφειλαὶ ὑπάγονται εἰς τὴν διαδικασίαν τοῦ παρόντος νόμου, ἐνῷ τὸ πῶς θὰ καταβληθοῦν αἱ ὀφειλαὶ αὐταί, μᾶς τὸ λέγει τὸ ἄρθρον 7. Δίδω τὴν ἀπάντησιν, ὅτι μᾶς εὑρίσκει συμφώνους ἡ ἀποδοχὴ τῆς διατάξεως, ἡ ὁποία ἀφορᾶ τὰ χρέη πρὸς μετόχους, πρὸς διευθύνοντας συμβούλους κλπ., ἀλλὰ θὰ ἦτο καλύτερον τὴν διάταξιν αὐτὴν νὰ τὴν ἐνσωματώσωμεν εἰς τὸ ἄρθρον 7. Μὴ ἐπιμένετε, λοιπόν, νὰ ἐνσωματωθῇ εἰς τὸ ἄρθρον 5. Πέραν αὐτοῦ, δι’ ὀλίγων μόνων θὰ εἴπω, ὅτι γίνεται μία παρεξήγησις. Ὁ νόμος αὐτὸς δὲν ἀποβλέπει εἰς τὸ νὰ λάβῃ μέτρα ὑπὲρ τῶν ἐπιχειρηματικῶν μονάδων, ὥστε νὰ συζητήσωμεν περὶ τῆς θέσεως τῆς οἰκονομικῆς καὶ ποῖα μέτρα πρέπει νὰ λάβῃ ἡ Κυβέρνησις, διὰ νὰ δώσῃ ζωὴν εἰς τὰς ἐπιχειρηματικὰς μονάδας καὶ νὰ βοηθήσῃ αὐτάς. Ἐδῶ κάμνομεν ἕνα χειρισμὸν μιᾶς κατηγορίας ὀφειλετῶν, ἡ ὁποία, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ εἴπω, τυγχάνει ἑνὸς εὐεργετικοῦ καὶ προνομιακοῦ χειρισμοῦ ἔναντι τῶν ὑπολοίπων ὀφειλετῶν. Δὲν ὑπάρχουν μόνον οἱ ὀφειλέται, οἱ ὁποῖοι δὲν ἐξεπλήρωσαν τὰς ὑποχρεώσεις των πρὸς τὸ Κράτος, πρὸς τὰς Τραπέζας, πρὸς τοὺς ἰδιώτας, ἀλλὰ ὑπάρχουν καὶ ὀφειλέται, οἱ ὁποῖοι ἐξεπλήρωσαν καὶ ἐκπληροῦν τὰς ὑποχρεώσεις των. Καὶ οἱ ὀφειλέται αὐτοὶ εἶναι ἀνταγωνίστρια ἐπιχειρηματικαὶ μονάδες, αὐτῶν οἱ ὁποῖοι ἤδη ἔχουν καταστῆ προνομιακαί, τῶν ὁποίων ἡ θέσις εἶναι ἤδη εὐνοϊκὴ ἔναντι τῶν ἄλλων ἐπιχειρηματικῶν μονάδων. Ζητεῖται, λοιπόν, διὰ τῶν τροπολογιῶν σας νὰ ἐπαυξήσωμεν τὴν εὔνοιαν πρὸς μίαν κατηγορίαν ὀφειλετῶν εἰς βάρος τοῦ συνόλου τῶν ἐπιχειρηματικῶν μονάδων. Αὐτὴ εἶναι ἡ οὐσία τοῦ θέματος, νὰ λάβωμεν δηλαδὴ ἐν τῇ οὐσίᾳ ἀντιοικονομικὰ καὶ ἀντικοινωνικὰ μέτρα καὶ νὰ εἴπωμεν εἰς τὸν μεγάλον ὄγκον τῶν ἐπιχειρηματικῶν μονάδων, αἱ ὁποῖαι ἀνταγωνιζόμεναι εἰς τὸν ἐλεύθερον στίβον τὰς ἄλλας ἐπιχειρήσεις ἔχουν συνείδησιν τῶν ὑποχρεώσεών των, νὰ τοὺς εἴπωμεν, θὰ σᾶς καταστήσωμεν τὴν θέσιν ἀκόμη χειροτέραν ἔναντι τῶν ἀνταγωνιστριῶν σας. Ἐπιθυμῶ λοιπόν, νὰ τονίσω, νὰ ἔχωμεν ὑπ’ ὄψει, ὅτι τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ δὲν εἶναι νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον ἔχει σκοπὸν νὰ λάβῃ μέτρα ὑπὲρ τῶν ἐπιχειρηματικῶν μονάδων, ἀλλ’ ἁπλῶς ὡρισμένα εὐεργετικὰ μέτρα ὑπὲρ ἑνὸς ποσοστοῦ ἐπιχειρηματικῶν μονάδων, νομίζομεν δέ, ὡς Κυβέρνησις, ὅτι τὰ μέτρα ταῦτα δὲν πρέπει νὰ ἐπεκταθοῦν περισσότερον. Νομίζομεν, ὅτι ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ ἀκριβῶς ἡ νομοθετικὴ ἐξουσία ὑπῆρξεν ἀρκετὰ ἐπιεικὴς καὶ εἶναι καιρὸς ἐπὶ τέλους ὁ νόμος νὰ εἶναι ἴσος δι’ ὅλους. Βεβαίως, δὲν ἠμποροῦμεν ἀποτόμως ἀπὸ τῆς μιᾶς ἡμέρας εἰς τὴν ἄλλην, νὰ μεταπέσωμεν εἰς τὴν κατάστασιν τῆς ἰσότητος, ἀλλ’ ἐν πάσῃ περιπτώσει, δὲν ἠμποροῦμεν νὰ ἐξακολουθήσωμεν τὴν κατάστασιν αὐτῆς τῆς ἀνισότητος μεταξὺ τῶν ἐπιχειρηματικῶν μονάδων. Δὲν ἐπιθυμῶ νὰ ὑπεισέλθω εἰς τὰ γενικὰ οἰκονομικὰ μέτρα τὰ ὁποῖα ἐθίγησαν, ἐπιθυμῶ ὅμως, ὡς Κυβέρνησις νὰ εἴπω, ὅτι ἀποκρούομεν τὴν χορήγησιν χρεωστασίου, ἢ τὴν πιστοδότησιν τῶν ἐπιχειρηματικῶν μονάδων ἐκ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος. Ὁ καταστρεπτικὸς αὐτὸς δρόμος ἀνήκει ἀνεπιστρεπτὶ εἰς τὸ παρελθόν. Καὶ τὸ λέγω αὐτὸ ὑπὸ τὴν ἔννοιαν καὶ τὴν σημασίαν, ὅτι ὅσον τὴν εὐθύνην τῆς οἰκονομικῆς πολιτικῆς τῆς χώρας ἔχει ἡ Κυβέρνησις Καραμανλῆ δὲν πρόκειται νὰ ἔχωμεν χρεωστάσιον ἢ πληθωρισμόν. Ἡμεῖς ἐπελέξαμεν τὸν ἐπίπονον καὶ ἀνηφορικὸν δρόμον, τὸν ὁποῖον θεωροῦμεν, ὅτι εἶναι ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος προσαρμόζεται εἰς τὴν ἑλληνικὴν οἰκονομίαν καὶ εἶναι ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος δύναται πράγματι νὰ θεμελιώσῃ τὴν ἑλληνικὴν οἰκονομίαν διὰ νὰ προχωρήσῃ εἰς μίαν ἀξιοποίησιν τοῦ παραγωγικοῦ δυναμικοῦ τῆς χώρας. Δὲν ἐπιθυμῶ νὰ ἐπεκταθῶ περισσότερον ἐπ’ αὐτοῦ, θὰ δώσω μόνον μίαν ἀπάντησιν εἰς ἕνα πράγματι συμπαθέστατον αἴτημα καὶ μίαν συμπαθεστάτην τροπολογίαν, τὴν ἀφορῶσαν τὴν ἀξίωσιν τῶν ἐργατῶν καὶ ὑπαλλήλων. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ νομοσχέδιον δὲν ἀποκλείει τὸν εὐνοϊκὸν χειρισμὸν καὶ εἶμαι βέβαιος, ὅτι αἱ ἀξιώσεις τῶν ἐργατῶν καὶ τῶν ὑπαλλήλων θὰ εὕρουν τὴν δικαίαν καὶ ἐπιβαλλομένην μεταχείρισιν ἀπὸ τὸ ἁρμόδιον Συμβούλιον. Ἄλλωστε, τὰ ὑπὲρ τῶν ἐπιχειρήσεων λαμβανόμενα μέτρα, κυρίως ἀποβλέπουν νὰ διασφαλίσουν τὸ συμφέρον τῶν ἐργατῶν καὶ ὑπαλλήλων. Δι’ αὐτὸ διὰ τὰς ἐπιχειρηματικὰς μονάδας λαμβάνομεν μέτρα εὐεργετικὰ διότι δὲν θέλομεν νὰ δημιουργηθοῦν ἀπολύσεις ἐργατῶν καὶ ὑπαλλήλων. Θέλομεν νὰ ἀποφύγωμεν τοῦτο. Διὰ νὰ μὴ ἀπολυθοῦν ἐργάται καὶ ὑπάλληλοι, θὰ πρέπει αἱ ἐπιχειρήσεις αὗται νὰ ἐπιβιώσουν. Κατὰ ποῖον τρόπον θὰ καταβάλλωνται τὰ ὀφειλόμενα εἰς τοὺς ἐργάτας καὶ τοὺς ὑπαλλήλους δὲν πρόκειται νὰ καθορίσῃ τὸ νομοσχέδιον. Τὸ Συμβούλιον ἀναλόγως τῆς ὀφειλῆς θὰ καθορίσῃ καὶ τὸν τρόπον τῆς καταβολῆς. Ἀναμφισβητήτως, αἱ ὀφειλαὶ πρὸς τοὺς ἐργάτας καὶ ὑπαλλήλους θὰ τύχουν εὐνοϊκῆς μεταχειρίσεως. Τὸ Συμβούλιον θὰ λάβῃ μέτρα τὰ ὁποῖα θὰ ἀνταποκρίνωνται καὶ πρὸς τὴν πραγματικότητα καὶ πρὸς τὴν δυνατότητα τῆς ἐπιχειρήσεως, ὥστε νὰ ἱκανοποιηθῇ τὸ πραγματικὸν καὶ μακροπρόθεσμον συμφέρον τῶν ἐργατῶν καὶ ὑπαλλήλων. Εἰς τὸ ἄρθρον 7 θὰ περιληφθῇ διάταξις διὰ τὰς ὀφειλὰς πρὸς τοὺς μετόχους καὶ Συμβούλους.

§122ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ἐπὶ τῆς τροπολογίας τῶν κ.κ. Η. Ἠλιοῦ, Ι. Εὐαγγελίδη, Β. Ἐφραιμίδη καὶ Σ. Ἠλιοπούλου, ὑπάρχει πρότασις ὑπογεγραμμένη ὑπὸ τοῦ κεκανονισμένου ἀριθμοῦ βουλευτῶν ὅπως ἡ Βουλὴ ἀποφανθῇ ἐπ’ αὐτῆς δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως. Ἡ τροπολογία ἔχει οὕτω: «...... (ἀναγινώσκει) .... ......». Οἱ παραδεχόμενοι τὴν τροπολογίαν αὐτὴν τῶν κ.κ. Ἠλιοῦ, Εὐαγγελίδη κλπ. λέγουσι ναί, οἱ μὴ παραδεχόμενοι αὐτὴν λέγουσιν ὄχι. Καλοῦνται ὡς ψηφολέκται οἱ κ.κ. Γ. Σταμάτης καὶ Π. Βαρδινογιάννης. (Προσελθόντων τῶν ψηφολεκτῶν, ἄρχεται ἡ δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως ψηφοφορία τῶν κ.κ. βουλευτῶν ἀπαντώντων ὡς ἀκολούθως εἰς τὸ τεθὲν ἐρώτημα).

(Περατωθείσης τῆς ψηφοφορίας καὶ γενομένης διαλογῆς, προέκυψε τὸ κάτωθι ἀποτέλεσμα):

§123ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐψήφισαν ἐν ὅλῳ 137. Εἶπον ΝΑΙ 68 καὶ ΟΧΙ 73. Συνεπῶς, ἡ τροπολογία ἀπερρίφθη.

§124Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπορίου). Πρέπει νὰ ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας, ὅτι τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου, δὲν καταργεῖ τὸν νόμον 3562. Κατὰ συνέπειαν, ὡς πρὸς τὴν τροπολογίαν, τὴν ὑποβληθεῖσαν, ὁ νόμος 3562, εἰς τὸ ἄρθρον 27, προβλέπει τὴν διατήρησιν τῶν προνομίων.

§125Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Ἡ διαφορὰ εἶναι ἡ ἑξῆς, ὅτι μὲ τὸν νέον νόμον, ὑπάρχει κίνδυνος φαλκιδεύσεως ὅλων τῶν συμβιβασμῶν καὶ φοβοῦμαι, ὅτι ἡ δήλωσίς σας αὐτή, ἔρχεται εἰς ἀντίθεσιν μὲ τὸ γράμμα τοῦ νόμου καὶ δὲν θὰ εἶναι ἐπικρατεστέρα τοῦ ψηφιζομένου νόμου.

§126Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπορίου). Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον, εἰς τὸ ἄρθρον 17, προβλέπεται, ὅτι οἱ ὅροι τοῦ συμβιβασμοῦ ὑπὸ τοὺς ὡς ἄνω περιορισμούς, δύνανται νὰ εἶναι διάφοροι. Τὸ συμβούλιον ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ κάμνῃ συμβιβασμούς, ἀναλόγως μὲ τὴν φύσιν τῶν πιστωτῶν. Αὐτὸ μᾶς ἐγγυᾶται, ὅτι ὡς πρὸς τὰς ἀπαιτήσεις τῶν μισθωτῶν, θὰ τύχουν προνομιακῆς μεταχειρίσεως.

§127Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Τὸ προνόμιον ἀνάγεται εἰς τὴν σειρὰν τῆς κατατάξεως. Ἐὰν ἡ δήλωσίς σας σημαίνῃ, ὅτι δὲν ὑπόκεινται εἰς συμβιβασμὸν αἱ ἀπαιτήσεις τῶν μισθωτῶν, δὲν ἔχετε παρὰ νὰ κάμετε δεκτὴν τὴν τροπολογίαν, ὥστε νὰ περιλαμβάνεται εἰς τὸ νομοσχέδιον, ὅτι δὲν ὑπόκεινται εἰς συμβιβασμὸν αἱ ἀπαιτήσεις τῶν μισθωτῶν.

§128ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 5, γίνεται δεκτὸν μὲ τὴν διαγραφὴν τοῦ κ. ὑπουργοῦ;

§129ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§130ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 5, ἐγένετο δεκτόν, μὲ τὴν διαγραφὴν τὴν προταθεῖσαν ὑπὸ τοῦ κ. ὑπουργοῦ.

§131Ε. ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΣ. Ἔχω καταθέσει πρότασιν ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας, ἐπὶ τῆς κατατεθείσης τροπολογίας μου.

§132ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρῃτήθησαν οἱ ἄλλοι.

§133Ε. ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐγὼ δὲν παραιτοῦμαι, κύριε Πρόεδρε, καὶ νὰ γραφῇ εἰς τὰ πρακτικά, διότι πιστεύω, ὅτι τὰ αἰτήματα τῶν ἐργατῶν πρέπει νὰ προτάσσωνται καὶ ὅτι πρέπει τὰ δικαιώματά τους νὰ κατοχυρώνωνται νόμῳ.

§134Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Νὰ ἐρωτηθῇ ἡ Βουλή, εἰδικῶς ἐπὶ τῆς τροπολογίας τῶν ἀπαιτήσεων τῶν μισθωτῶν.

§135ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλή, δέχεται τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Σαββοπούλου;

§136ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ὄχι, ὄχι.

§137ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεπῶς, ἡ τροπολογία ἀπερρίφθη.

§138Ε. ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΣ. Παρακαλῶ, κύριε Πρόεδρε, ἡ ἄποψίς μας, ὡς πρὸς τὸ θέμα αὐτό, νὰ ἀναγραφῇ εἰς τὰ πρακτικά.

§139ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Σαββόπουλε, οἱ ὑπογράψαντες τὴν πρότασιν ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας ἐπὶ τῆς τροπολογίας, δὲν εἶναι ὅλοι παρόντες. Θὰ ἀναγνωσθοῦν τὰ ὀνόματα τῶν συναδέλφων. «...... (ἀναγινώσκει τὰ ὀνόματα)....». Συνεπῶς, δὲν εἶναι ὁ ὑπὸ τοῦ Κανονισμοῦ ἀπαιτούμενος ἀριθμὸς βουλευτῶν καὶ ἡ πρότασις ἀπορρίπτεται. Ἄρθρον 6.

§140Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 6. Κύριε Πρόεδρε, ἠμπορεῖ νὰ διακόψωμεν τὴν συνεδρίασιν καὶ νὰ ἐπανέλθωμεν τὴν Πέμπτην, ἀλλὰ δὲν εἶναι νοητὸν νὰ προχωρήσωμεν κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον.

§141ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον ἐταλαιπωρήθη καὶ αὐτὸ ἐταλαιπώρησε καὶ ἡμᾶς καὶ τὴν κοινὴν γνώμην.

§142Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐγὼ δὲν ταλαιπωροῦμαι καθόλου, ὅταν μάχωμαι διὰ τὰ λαϊκὰ συμφέροντα.

§143ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀφήσατέ τα αὐτά, κύριε συνάδελφε, δὲν προσιδιάζουν εἰς τὴν σοβαρότητά σας.

§144Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὸ ἄρθρον 6, ὑπάρχει μία τροπολογία τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, ἡ ὁποία ἀφορᾷ τὴν ἀνάθεσιν τῆς διαχειρίσεως τῶν ἐπιχειρήσεων εἰς τὸν ἰδιοκτήτην ἢ τὸ Συμβούλιον, ἂν πρόκειται περὶ ἀνωνύμου ἑταιρείας. Ὁ κ. ὑπουργός, ὅταν συνεζητεῖτο τὸ ἄρθρον εἰς τὴν Ἐπιτροπήν, ἂν ἐνθυμοῦμαι καλῶς, τὸ ἐδέχθη. Καὶ νομίζω, ὅτι εἶναι καὶ λογικὸν καὶ ἐπιβεβλημένον. Διότι ἡ ἀναγκαστικὴ διαχείρισις τῶν ἐπιχειρήσεων ἀπέδειξεν, ὅτι οἱ ἀναγκαστικοὶ διαχειρισταὶ ἔβλαψαν τὰς ἐπιχειρήσεις, πολλὰς τῶν ὁποίων κατέστρεψαν. Ἐνθυμοῦμαι, ὅτι προχθές, συνάδελφος εἰς τὴν Βουλήν, ἀναπτύσσων τὸ θέμα, ὡμίλησε περὶ τῆς ἐπιχειρήσεως Ματσάγγου εἰς Βόλον, τὴν ὁποίαν ὁριστικῶς κατέστρεψε καὶ ἐχαντάκωσε κυριολεκτικῶς ὁ διαχειριστής, ὁ ὁποῖος διωρίσθη ἀπὸ τὴν Ἐπιτροπὴν ἐκείνην. Νομίζω, ὅτι θὰ ἦτο εὐχῆς ἔργον, ἐφ’ ὅσον ἐπιδιώκομεν νὰ κάμωμεν βιωσίμους ἐπιχειρήσεις, νὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ τροπολογία τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς καὶ νὰ ἀπαλειφθῇ τὸ ἄρθρον τοῦ κ. ὑπουργοῦ καὶ νὰ διατυπωθῇ, ὅπως τὸ ἔχει τροποποιήσει ἡ Ἐπιτροπή. Παρακαλῶ τὸν κύριον ὑπουργόν, ἐφ’ ὅσον διὰ τὸ συμφέρον τῶν ἐπιχειρήσεων πρόκειται νὰ κάμῃ δεκτὴν τὴν τροπολογίαν, ὅπως τὴν ἐκάμαμεν ὅλοι δεκτὴν ὁμοφώνως, εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν.

§145Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπορίου). Ὄχι, κύριοι συνάδελφοι, δὲν πρέπει νὰ ἐπιμείνητε εἰς τὴν τροπολογίαν. Ὁ ἀναγκαστικὸς διαχειριστὴς πρέπει νὰ παραμείνῃ μέχρις ὅτου συντελεσθῇ ὁ συμβιβασμός. Διότι δὲν γνωρίζομεν, πράγματι, τί δύναται νὰ συμβῇ μέχρις ὅτου ἐπιτευχθῇ ὁ συμβιβασμὸς ἢ ἂν δὲν ἐπιτευχθῇ ὁ συμβιβασμὸς ἂν καὶ ἐφ’ ὅσον ἐπιστρέψῃ εἰς τὴν ἐπιχείρησιν ὁ ἰδιοκτήτης τῆς ἐπιχειρήσεως. Ἡ κατάστασις αὐτή, προσφέρει εἰς τὴν ἑταιρείαν τὸ προνόμιον νὰ κάμνῃ χρῆσιν εὐεργετικῶν διατάξεων τοῦ παρόντος νομοσχεδίου. Μὴ ἐμφανίζετε, καὶ δι’ αὐτῆς τῆς καταστάσεως, ὡς ἀδικουμένας τὰς ἐπιχειρήσεις. Ἀπὸ τὴν μίαν πλευράν, ὅλαι αἱ ἐπιχειρήσεις προσπαθοῦν νὰ τύχουν τῶν προνομίων, τὰ ὁποῖα προσφέρει ὁ νόμος αὐτός, εἰς τὰς ὑπὸ ἀναγκαστικὴν διαχείρισιν ἐπιχειρήσεις. Ἀπὸ τὴν ἄλλην πλευράν, ἀφοῦ παίρνομεν τὰ προνόμια, δὲν θέλομεν τὸν ἀναγκαστικὸν διαχειριστήν.

§146Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, μεταξὺ τῶν προϋποθέσεων, αἱ ὁποῖαι τίθενται εἰς τὸ ἄρθρον 6, ὁρίζεται, ὅτι θὰ πρέπει τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον, ἡ Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος, ὁ ΟΧΟΑ, τὸ ΙΚΑ. Κύριε ὑπουργέ, μετὰ τὸ ΙΚΑ, νομίζομεν, ὅτι πρέπει νὰ προστεθοῦν καὶ τὰ λοιπὰ ἀσφαλιστικὰ Ταμεῖα, τόσον τῆς κυρίας, ὅσον καὶ τῆς ἐπικουρικῆς ἀσφαλίσεως, διότι ὑπάρχουν ὀφειλαὶ καὶ πρὸς τὰ Ταμεῖα αὐτά. Συνεπῶς, ὅταν θὰ ἀποφασισθῇ ὁ συμβιβασμός, τὰ ⅗ τῶν πιστωτῶν δὲν πρέπει νὰ σχηματίζωνται μόνον ἀπὸ τοὺς ὀργανισμοὺς ποὺ ἀνεφέρατε, ἀλλὰ εἶναι ἀπαραίτητον νὰ ὑπάρχῃ ἡ συμμετοχὴ καὶ τῶν λοιπῶν ἀσφαλιστικῶν Ταμείων, τόσον τῆς κυρίας, ὅσον καὶ τῆς ἐπικουρικῆς ἀσφαλίσεως. Εἶναι πιθανὸν νὰ ὑπάρχῃ παραδρομὴ καὶ νὰ μὴ προσετέθη.

§147Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπορίου). Κύριε συνάδελφε, ἔχουν τὴν εὐχέρειαν οἱ ἀσφαλιστικοὶ ὀργανισμοὶ νὰ ἐκπροσωπηθοῦν διὰ τοῦ ΙΚΑ. Παρέχει τὴν εὐχέρειαν αὐτὴν ὁ νόμος. Ἂν θέλουν νὰ ἐκπροσωπηθοῦν εἰς τὸν συμβιβασμόν, δύνανται νὰ ἐκπροσωπηθοῦν διὰ τοῦ ΙΚΑ, ἄλλως θὰ καταλήγομεν νὰ κάμωμεν Βουλήν, διότι δὲν εἶναι μόνον τὰ ἀσφαλιστικὰ Ταμεῖα. Ἂν ἠδύναντο ὅλοι οἱ δανεισταὶ νὰ ἐκπροσωπηθοῦν, τότε θὰ εἴχομεν Βουλήν.

§148ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 6, γίνεται δεκτόν.

§149ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§150ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 6, ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἔχει. Ἄρθρον 7. Ὁ κ. Ι. Τζαμπάζης, ἔχει τὸν λόγον.

§151Ι. ΤΖΑΜΠΑΖΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, μεταξὺ τῶν παγωμένων ὀφειλετῶν, εὑρίσκεται καὶ μία κατηγορία, πάρα πολὺ συμπαθής. Εἶναι ἡ κατηγορία ἐκείνων, τῶν ὁποίων τὰ ἐργοστάσια ἔχουν καταστραφῆ ὑπὸ τῶν συμμοριτῶν κατὰ τὰ ἔτη 1945–1949. Ἐφ’ ὅσον ἐξαιρετικοὶ καὶ ὅλως ἰδιαίτεροι εἶναι οἱ λόγοι, οἱ ὁποῖοι συνετέλεσαν εἰς τὸ νὰ περιαχθοῦν οἱ ἐπιχειρηματίαι αὐτοὶ εἰς τὴν κατάστασιν, εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκονται σήμερον, φρονῶ, ὅτι εἶναι καὶ δίκαιον καὶ ἠθικὸν νὰ τύχουν ἰδιαιτέρας εὐνοϊκῆς μεταχειρίσεως ἐκ μέρους τοῦ Συμβουλίου, τὸ ὁποῖον προβλέπεται ἀπὸ τὸ ἄρθρον 1 τοῦ ὑπὸ ψήφισιν σχεδίου νόμου. Ἔχω ὑπ’ ὄψιν μου τὴν ἰδιαιτέραν μου ἐκλογικὴν περιφέρειαν, τὴν Νάουσαν, ὅπου 9 ἐργοστάσια κατεστράφησαν ἐντὸς μιᾶς νυκτός. Μόνον μία ἐπιχείρησις, ἐντὸς μιᾶς νυκτός, ὑπέστη ζημίαν 150 ἑκατομ. δραχμῶν καὶ ἔλαβεν ὡς δάνειον μικρὸν μόνον πολλοστημόριον τῶν ὅσων ὑπέστη. Ὁ Ἐλευθέριος Βενιζέλος, εἶπε τὸ ἑξῆς: Ὅτι, ἂν κἄποτε ἡ βιομηχανία τῆς Ναούσης δὲν ἠμπορῆ νὰ σταθῇ μόνη της εἰς τὰ πόδια της, θὰ πρέπει νὰ βοηθήσῃ τὸ Κράτος μὲ τὸν κρατικὸν προϋπολογισμόν. Καὶ ἂν τοῦτο δὲν ἠμπορῇ νὰ γίνῃ, νὰ γίνῃ ἔρανος Πανελλήνιος. Ἡμεῖς δὲν ζητοῦμεν αὐτό. Ζητοῦμεν νὰ δοθῇ δικαιοσύνη, διότι ὑπέστησαν θανάσιμα πλήγματα αἱ βιομηχανίαι τῆς Ναούσης καὶ ἔφθασαν εἰς τὸ σημεῖον αὐτό. Δι’ αὐτὸ παρακαλῶ νὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ τροπολογία, ἡ ὁποία ἔχει κατατεθῆ. Ἐπίσης, εἰς τὸ ἄρθρον 7, παράγραφος 4, νὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ τροπολογία, αἱ ἀποφάσεις τοῦ Συμβουλίου νὰ μὴ λαμβάνωνται κατ’ ὁμοφωνίαν, ἀλλ’ ἁπλῶς κατὰ πλειοψηφίαν. Διότι, ὅταν ὁ νομοθέτης ἠθέλησε νὰ κάμῃ τὸν συμβιβασμὸν δὲν ἠθέλησε νὰ ἐξαρτᾷ τὸν συμβιβασμὸν ἀπὸ τὴν θέλησιν ἑνὸς μέλους ἐναντίον τῆς γνώμης ὅλων τῶν ἄλλων. Ἐπίσης, εἰς τὸ ἄρθρον 7, ἔχω νὰ προτείνω καὶ ἄλλην τροπολογίαν, συμφώνως τῇ ὁποίᾳ αἱ ἀποφάσεις τοῦ Συμβουλίου δὲν πρέπει νὰ λαμβάνωνται ὁμοφώνως, ἀλλὰ κατὰ πλειοψηφίαν τῶν παρόντων μελῶν, διότι, ἄλλως, ἡ λῆψις ἀποφάσεως ἐξαρτᾶται ἐκ τῆς θελήσεως ἑνὸς μόνον προσώπου, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ὁ νομοθέτης θέλει νὰ ἀποφύγῃ, ἐφ’ ὅσον ἀναθέτει τὴν λῆψιν τῆς ἀποφάσεως εἰς συλλογικὸν ὄργανον. Ἐπίσης, ἔχω νὰ προτείνω, ὅπως τὸν συμβιβασμὸν τὸν ἀποδέχεται ἢ οὐ, οὐχὶ ὁ ἀναγκαστικὸς διαχειριστής, ἀλλὰ αὐτὸς οὗτος ὁ ὀφειλέτης. Τέλος, ἔχω νὰ προτείνω, ὅπως αἱ καταβολαὶ γίνωνται συμμέτρως πρὸς ὅλους τοὺς δανειστὰς καὶ πρὸς τοὺς μετόχους καὶ πρὸς τοὺς Συμβούλους.

§152ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Μητσοτάκης, ἔχει τὸν λόγον.

§153Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἔλαβον τὸν λόγον, διὰ νὰ ὑποστηρίξω μίαν τροπολογίαν ἀξιοτίμου συναδέλφου, ἡ ὁποία ἔχει ὑποβληθῆ ὡς προσθήκη τελευταίου ἐδαφίου εἰς τὸ συζητούμενον ἄρθρον. Ἡ τροπολογία ἀνεφέρεται εἰς δάνεια καὶ ἀσφαλῶς θὰ εἶναι γνωστὴ εἰς τοὺς κυρίους συναδέλφους καὶ τὸν κύριον ὑπουργόν, ἐνδιαφέρει δὲ κατὰ σύμπτωσιν καὶ τὸν παριστάμενον κ. ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, διότι ἀναφέρεται εἰς δάνεια πρὸς γεωργικὰς καὶ ἄλλας ἐπιχειρήσεις, χορηγηθέντα παλαιότερα ἀπὸ κεφάλαια τῆς Ἀμερικανικῆς βοηθείας καὶ τὰ ὁποῖα διαχειρίζεται σήμερον ὁ ΟΧΟΑ. Ἡ περίπτωσις, εἶναι ἀπολύτως χαρακτηριστικὴ καὶ εἶναι ἀπορίας ἄξιον, πῶς ἡ παροῦσα Κυβέρνησις καὶ αἱ προκάτοχοι Κυβερνήσεις τῆς Ε.Ρ.Ε. καὶ τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ, δὲν εἶχον ἀντιμετωπίσει οὐσιαστικώτερον τὸ προκῦπτον θέμα. Κύριοι συνάδελφοι, θὰ γνωρίζητε, ἐνδεχομένως, ὅλοι σας, παρομοίας περιπτώσεις γεωργικῶν, ἁλιευτικῶν καὶ ἄλλων ἐπιχειρήσεων, αἱ ὁποῖαι ἔτυχον αὐτοῦ τοῦ δυσμενοῦς προνομίου, τὸ καταστρεπτικὸν προνόμιον τοῦ δανεισμοῦ εἰς ξένον νόμισμα. Διὰ νὰ σᾶς δώσω μίαν εἰκόνα, θὰ σᾶς δώσω δύο χαρακτηριστικὰ παραδείγματα, ἀπὸ διαφορετικὰς περιφερείας τῆς Ἑλλάδος. Οἱ συνεταιρισμοί, τῶν ὁποίων τὰ στοιχεῖα ἔχω ὑπ’ ὄψει μου, εἶναι οἱ συνεταιρισμοὶ τῆς Μυτιλήνης, ἕνας γεωργοκτηνοτροφικὸς καὶ ἕνας συνεταιρισμὸς τῆς ἰδιαιτέρας μου περιφερείας, τῆς Ρεθύμνης. Τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα τίθενται ἐνώπιόν σας, εἶναι τὰ ἑξῆς: Ὁ πρῶτος συνεταιρισμός, εἶχε τὸ ἀτύχημα νὰ δανεισθῇ, διὰ τοὺς σκοποὺς τοῦ Συνεταιρισμοῦ, τὸ 1948 ἀπὸ κεφάλαια τῆς Κ.Ε.Δ., τότε, εἰς δολλάρια 33.000 πρὸς 10 δραχμὰς τὸ δολλάριον καὶ ἄλλα 70.000 δολλάρια πρὸς 15 δραχμάς, ἤτοι συνολικῶς ἐδανείσθη 40.000 δολλάρια ἐντόκως διὰ μίαν 11ετίαν, καὶ εἰσέπραξε 440.000 δραχμὰς εἰς ἀντίτιμον τῶν δολλαρίων αὐτῶν. Μέχρι σήμερον, ὁ Συνεταιρισμὸς αὐτός, ἔχει πληρώσει 650.000 δραχ., τὸ ὁποῖον καὶ σημαίνει, ὅτι ἔχει πληρώσει τὸ κεφάλαιον καὶ τὸν τόκον. Ἐὰν τὸ δάνειον εἶχε συναφθῆ εἰς δραχμάς, καὶ αὐτὴν τὴν στιγμὴν χρεωστᾶ ὁλόκληρον τὸ ποσὸν τῆς ἀρχικῆς ὀφειλῆς τῶν 40.000 δολλαρίων, προσαυξανομένων κατὰ 10.000 δολλάρια τόκους, μένουν δηλαδή, ἀφοῦ ἐπλήρωσαν τὰς 650.000, χρεωστᾶ 50.000 δολλάρια, τοὐτέστιν 1.500.000 δραχμάς. Ὁ ἄλλος συνεταιρισμός, ἐπίσης, ἐνδεικτικῶς, ἀναφέρει τὰ ἑξῆς: Ἐπικαλεῖται ἡ Γενικὴ Συνέλευσις δι’ ἑνὸς ψηφίσματος, τὸ ὁποῖον στέλλεται πρὸς τὸ Σῶμα, τὴν περίπτωσίν της καὶ λέγει, ὅτι δυνάμει τῆς συμβάσεως τοῦ 1948 μετὰ τῆς ΑΤΕ, συνῆψεν ἀπὸ κεφάλαια τῆς ἐξωτερικῆς βοηθείας, τῆς Κ.Ε.Δ., δάνειον 43.798 δολλαρίων, διὰ τὴν δημιουργίαν προτύπου ἐλαιουργείου. Τὰ δολλάρια ταῦτα κατεβλήθησαν εἰς τὸν Συνεταιρισμόν, μετετράπησαν εἰς δραχμὰς καὶ ἀπέδωσαν 493.000 δραχμάς, διότι τὰ δολλάρια μετετράπησαν εἰς δραχμὰς μὲ βάσιν 10 δραχμὰς τὸ δολλάριον. Μέχρι τοῦ ἔτους 1953, ὁ συνεταιρισμὸς ἔχει πληρώσει 293.000 δραχμάς, ἤτοι ἔχει πληρώσει περίπου τὸ ποσόν, τὸ ὁποῖον εἰσέπραξε καὶ χρεωστᾶ ἀκόμη 1.500.000 δραχμὰς ἢ 50.000 δολλάρια. Κύριε ὑπουργέ, τὸ θέμα αὐτό, ἕως σήμερον, ἔχει πολλὲς φορὲς συζητηθῆ ἐνώπιον τοῦ Σώματος καὶ δὲν ὑπάρχει καμμία ἀμφιβολία, ὅτι ὁμόθυμος εἶναι ἡ γνώμη τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, ὅτι πρέπει αἱ περιπτώσεις αὐταὶ νὰ ἀντιμετωπισθοῦν καὶ εἶναι ἀπορίας ἄξιον, πῶς αἱ Κυβερνήσεις τῶν τελευταίων ἐτῶν δὲν ἀπεφάσισαν, ἐπὶ τέλους, κατὰ τρόπον γενναῖον, νὰ ἀντιμετωπίσουν ἕνα πρόβλημα, τὸ ὁποῖον εἶναι γνωστόν, ὅτι ὁδηγεῖ εἰς ἀδιέξοδον, ὅταν ἕνας συνεταιρισμὸς γεωργικός, εἰσπράττῃ 450.000, πληρώνει 650.000 καὶ χρεωστᾶ 1.500.000 δραχμάς. Ὑποθέτω, ὅτι ὅλοι σας ἐπείσθητε, ὅτι δὲν πρόκειται αὐτὸ τὸ δάνειον νὰ ἐξοφληθῇ. Τί θὰ κάμῃ ὁ ΟΧΟΑ; Θὰ προχωρήσῃ εἰς πλειστηριασμοὺς τῶν ἐργοστασίων, τῶν συνεταιρισμῶν, ὅπως ἀπειλεῖ νὰ πράξῃ; Ἀσφαλῶς ὄχι, διότι τοῦτο ἀντίκειται εἰς τὸ κοινὸν αἴσθημα τοῦ ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ, ἀλλὰ καὶ τῆς Βουλῆς ἀκόμη. Πρέπει νὰ τὰ εἴπωμεν, ὅτι αἱ περιπτώσεις αὐταί, μὲ τὴν ἀπόλυτον γραμμὴν τῆς Κυβερνήσεως, μίαν λύσιν ἐπιδιώκουν, νὰ πωληθῇ εἰς δημοπρασίαν τὸ ἐργοστάσιον, νὰ τὸ ἐξαγοράσῃ ἡ ΑΤΕ καὶ πάλιν ὀλιγώτερα θὰ πληρώσῃ, διότι, ἐὰν πρόκειται τὸ ἐργοστάσιον νὰ πωληθῇ, θὰ πωληθῇ διὰ 500.000 δραχμὰς καὶ ἐκεῖ ποὺ χρεωστᾶ 1.500.000 δραχ., θὰ χρεωστᾶ 1.000.00 δραχμάς. Αὐτὴν ἀκριβῶς τὴν κραυγαλέαν ἀδικίαν καὶ ἀνισότητα, προσπαθεῖ νὰ θεραπεύσῃ ἡ προτεινομένη τροπολογία, ἡ ὁποία, θέλω νὰ ἐλπίζω, ὅτι θὰ εὕρῃ ὄχι μόνον σύσσωμον τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, ἀλλὰ καὶ τὴν Κυβέρνησιν. Βεβαίως, γνωρίζομεν τὰ ἐπιχειρήματα, τὰ ὁποῖα ἑκάστοτε ἐπικαλεῖται ἡ Κυβέρνησις, διὰ νὰ ἀντιδράσῃ εἰς αὐτοῦ τοῦ εἴδους τὰς προτάσεις. Γνωρίζομεν τὰς ἀρχάς, τὰς ὁποίας ἐπικαλεῖται, γνωρίζομεν ὅτι μέχρι σήμερον ὁ συσχετισμὸς —ἡ ρήτρα τοῦ δολλαρίου μένει ἀπολύτως σταθερὰ— εἰς ὅλας τὰς περιπτώσεις παραμένει, ἀλλὰ κάποτε ἔρχεται ἡ ὥρα, ὅπου ἡ πραγματικότης, ἡ ζωντανὴ ὑπηρεσιακή, ἀπέναντι οἱουδήποτε νομικοῦ κατασκευάσματος, ὅπως εἶναι ἡ ρήτρα τοῦ δολλαρίου εἰς τὴν συγκεκριμένην περίπτωσιν, θὰ ἐπικρατήσῃ. Ἄλλωστε, δὲν πρέπει νὰ λησμονῆτε, ὅτι εἰς τὸν τόπον μας, ἀπὸ τὸ 1945 μέχρι σήμερον, ἔγιναν ἄφθονοι ἐπενδύσεις, ἔγιναν ἐπενδύσεις νόμιμοι καὶ ἔγιναν ἐπενδύσεις ἀθέμιτοι. Κατ’ ἐξοχὴν σήμερον, συζητοῦμεν δι’ ἀθεμίτους ἐπενδύσεις, διότι, οὐσιαστικά, αἱ παγωμέναι πιστώσεις δὲν ἀντιπροσωπεύουν τίποτε ἄλλο παρὰ παγοποιημένας βραχυπροθέσμους πιστώσεις, αἱ ὁποῖαι ἔγιναν συχνότατα, εἰς δραχμὰς πάντοτε καὶ συχνότατα διὰ νὰ ὠφεληθοῦν οἱ λαμβάνοντες ἀπὸ τὰς ὀνομαστικὰς ὑποτιμήσεις τῆς τελευταίας δεκαετίας, τῆς τελευταίας δεκαπενταετίας. Ὅταν, λοιπόν, ἔχωμεν δεδομένον, ὅτι εἰς ὅλας αὐτὰς τὰς περιπτώσεις ἰσχύει ἡ ρήτρα τῆς δραχμῆς καί κατὰ συνέπειαν, ὠφελήθησαν ἀντὶ νὰ ζημιωθοῦν, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἀνεχθῇ τὸ περὶ δικαίου συναίσθημά μας δι’ ὡρισμένους συνεταιρισμένους πτωχοὺς ἀγρότας, οἱ ὁποῖοι δὲν ὑπερβαίνουν τοὺς 100, κατὰ τὰς πληροφορίας, τὰς ὁποίας ἔλαβον ἀπὸ τὴν Τράπεζαν τὴν Ἀγροτικὴν καὶ ἀπὸ τὸν ΟΧΟΑ, νὰ ἰσχύῃ αὐτὸς ὁ τραγέλαφος, ὁ ἐξωφρενικὸς τραγέλαφος, καὶ νὰ ὁδηγούμεθα εἰς τὸ νὰ πάρωμεν πίσω τὸ ἐργοστάσιον ἀπὸ τοὺς συνεταιρισμένους ἀγρότας; Κύριε Πρόεδρε, θέλω νὰ ἐλπίζω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν θὰ ἐπικαλεσθῇ καὶ πάλιν τὰ ἀχάριστα θεωρητικὰ ἐπιχειρήματα, τὰ ὁποῖα ἕως σήμερον ἐπικαλεῖται. Θέλω νὰ πιστεύω, ὅτι, ἐπὶ τέλους, ἐνώπιον τῆς ζωντανῆς πραγματικότητος, τὴν ὁποίαν δίδουν οἱ ἀριθμοί, τοὺς ὁποίους εἶχον τὴν τιμὴν νὰ ἀναφέρω ἐνώπιον τοῦ Σώματος, θὰ θελήσῃ νὰ δώσῃ λύσιν εἰς ἕνα χρονίζον πρόβλημα, τὸ ὁποῖον εἰς οἱανδήποτε ἄλλην περίπτωσιν, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὁδηγήσῃ πουθενὰ καὶ τὸ ὁποῖον κάποτε θὰ λυθῇ, ἡ ὥρα ποὺ θὰ λυθῇ μόνον σύμφωνα μὲ τὸ δίκαιον καὶ μὲ τὴν λογικήν. Μὲ τὴν βεβαιότητα αὐτήν, ὑποστηρίζω τὴν προταθεῖσαν τροπολογίαν, διὰ τὴν ὁποίαν, προσθέτω, ἔχει ὑποβληθῆ καὶ πρότασις ὅπως τεθῇ ὑπὸ τὴν κρίσιν τοῦ Σώματος, τὸ ὁποῖον, νομίζω, εἶναι τὸ μόνον ἁρμόδιον διὰ νὰ λάβῃ ἀποφάσεις.

§154ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Παπαδογιάννης, ἔχει τὸν λόγον.

§155Ε. ΠΑΠΑΔΟΓΙΑΝΝΗΣ. Εἰς τὰ διανεμηθέντα σήμερον πρακτικά, ἀναφέρεται μία ἀναφορὰ τοῦ Συνεταιρισμοῦ Μυλοποτάμου, διὰ τὸν ὁποῖον ὡμίλησε προηγουμένως ὁ συνάδελφος κ. Μητσοτάκης. Πράγματι, κύριε Πρόεδρε, κατὰ τὴν περίοδον 1946 –1950, ἔγιναν περίπου 100 ἐλαιουργεῖα ἀνὰ πᾶσαν τὴν Ἑλλάδα καὶ εἰς τὴν Κρήτην ὑπὲρ τὰ 40, περίπου 48. Πολλὰ ἐξ αὐτῶν ἔγιναν εἰς δολλάρια καὶ σήμερον, αὐτὰ ποὺ ἀνέφερεν ὁ κ. Μητσοτάκης, συμβαίνουν, διότι δὲν εἶναι μόνον ὁ γεωργικὸς συνεταιρισμὸς Ἀγγελιανῆς, εἶναι καὶ τοῦ Ἡρακλείου, Ρεθύμνου κλπ., εἶναι 48, ἀλλὰ δὲν ἠξεύρω πόσαι αἱ περιπτώσεις ποὺ εἶναι εἰς δολλάρια. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἠξεύρω, εἶναι ὅτι, εἶναι ἀδύνατος ἡ λειτουργία τῶν ἐργοστασίων αὐτῶν, ἂν θὰ ἐξακολουθήσῃ νὰ ὑφίσταται αὐτὴ ἡ ὑποχρέωσις, ἡ ὁποία προέκυψεν ἐκ τῆς ἀνατιμήσεως τοῦ δολλαρίου. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι ἦλθεν ἡ ὥρα, κατὰ τὴν ὁποίαν πρέπει νὰ ἐμπεδωθῇ εἰς τὴν κοινὴν συνείδησιν καὶ εἰς τὴν συνείδησιν τῆς Βουλῆς, ὅτι πρέπει νὰ ληφθῇ ἕνα νομοθετικὸν μέτρον, διὰ νὰ ἐπέλθῃ ἐλάφρυνσις τῶν ἱδρυμάτων αὐτῶν, τὰ ὁποῖα ἐπιτελοῦν ἕνα προορισμόν, ὁ ὁποῖος ἔχει μίαν ἀποστολὴν νὰ ἐξυπηρετήσῃ τὴν παραγωγὴν καὶ θεωρῶ, ὅτι εἶναι ἀπαραίτητον καὶ παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργόν, ἂν εἶναι δυνατόν, νὰ ἀποδεχθῇ τὴν τροπολογίαν αὐτὴν ἄνευ ψηφοφορίας, ὥστε νὰ εὑρεθῇ ἕνας τρόπος, διὰ νὰ ἐπέλθῃ αὐτὸ τὸ ἀγαθόν, τὸ ὁποῖον προσδοκοῦν οἱ ἀγρόται, διότι κυρίως τοὺς ἀγρότας ἀφορᾷ αὐτὴ ἡ ὑπόθεσις καὶ κατ’ εὐθεῖαν τὴν παραγωγήν, ἀπὸ τὴν ὁποίαν ὠφελεῖται ἡ ἐθνικὴ οἰκονομία. Εἶναι μία ἐπιτακτικὴ ἀνάγκη, ἡ ὁποία ἐπιβάλλει τὴν λῆψιν τοῦ μέτρου αὐτοῦ καὶ συνιστῶ καὶ εἰς τὴν Βουλὴν καὶ εἰς τὸν κύριον ὑπουργόν, ν’ ἀποδεχθοῦν τὴν πρότασιν αὐτήν.

§156ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Κοθρῆς, ἔχει τὸν λόγον.

§157Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Ἡ τροπολογία, τὴν ὁποίαν ὑπεστήριξαν οἱ κύριοι συνάδελφοι, ἀφορᾷ ἁλιευτικὰς καὶ γεωργικὰς ἐπιχειρήσεις, διὰ τὴν ρύθμισιν δὲ τοῦ θέματος τούτου, πλειστάκις μέχρι τοῦδε ἠνωχλήσαμεν τὴν Κυβέρνησιν. Ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου, ἀνέμενον ὅτι ἡ Κυβέρνησις, ἐξ ἰδίας πρωτοβουλίας, θὰ ἐρρύθμιζε τὸ θέμα αὐτό. Κύριε Πρόεδρε, βλέπομεν ὅτι, δυστυχῶς, ἡ Κυβέρνησις ἐπιμένει νὰ μὴ ἀποδέχεται τὴν ὑπὸ συζήτησιν τροπολογίαν. Ἐπιδιώκει νὰ ρυθμίσῃ, διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου, τὰ ζητήματα κατὰ τρόπον συμπτωματικόν. Θέμα γενικώτερον, αἱ εἰς δολλάρια ὀφειλαὶ τῶν γεωργικῶν ἐπιχειρήσεων, θέμα τὸ ὁποῖον ἔχει δημιουργήσει ἀνισότητα μεταξὺ τῶν ἐπιχειρήσεων τῆς κατηγορίας αὐτῆς καὶ ἔχει προκαλέσει ἀδικίας, ὅπως ἐκείνας, τὰς ὁποίας ἀνέπτυξε πρὸ ὀλίγου ὁ συνάδελφος κ. Μητσοτάκης, διότι ἄλλαι ἐπιχειρήσεις ἐδανείσθησαν εἰς δολλάρια καὶ ἄλλαι, τῆς αὐτῆς κατηγορίας, εἰς δραχμὰς καὶ ἀποφεύγει νὰ τὸ ρυθμίσῃ. Δηλαδή, γεωργικαὶ ἐπιχειρήσεις, τῶν ὁποίων τὰ προϊόντα ὑφίστανται τὸν κλονισμὸν τῆς οἰκονομικῆς ὑφέσεως, ἀδυνατοῦν ν’ ἀνταποκριθοῦν εἰς ὀφειλὰς καθοριζομένας εἰς ξένον νόμισμα καὶ αἱ ὁποῖαι ἀνῆλθον σήμερον εἰς τὸ τετραπλάσιον τοῦ ἀρχικῶς ληφθέντος ποσοῦ, διὰ τὴν ἵδρυσιν τῶν ἀγροτικῶν αὐτῶν βιομηχανιῶν. Κύριε Πρόεδρε, δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ ἐπαναλάβω τὰ ἴδια ἐπιχειρήματα, τὰ ὁποῖα εἶπον οἱ προλαλήσαντες συνάδελφοι, διὰ τὴν ἀποδοχὴν τῆς τροπολογίας, διατυπώνω μόνον τὴν ἀξίωσιν ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν νὰ τὴν ἀποδεχθῇ, ἐὰν πράγματι ἐνδιαφέρεται διὰ τὴν ἀγροτικὴν τάξιν.

§158Γ. ΠΛΑΤΗΣ. Μαζὺ μὲ ἄλλους συναδέλφους, ἔχω ὑπογράψει μίαν δικαιοτάτην τροπολογίαν, ἀφορῶσαν τοὺς Διευθύνοντας Συμβούλους καὶ Διευθυντὰς τῶν ὀφειλετίδων ἐπιχειρήσεων, αἱ ὁποῖαι ὑπάγονται εἰς τὸν νόμον.

§159Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπορίου). Τὴν τροπολογίαν αὐτήν, θὰ τὴν θέσωμεν εἰς τὰς μεταβατικὰς διατάξεις.

§160Π. ΒΑΡΔΙΝΟΓΙΑΝΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, μοῦ ἐδόθη, ἐπανειλημμένως, ἡ εὐκαιρία νὰ ἀπασχολήσω ὑπουργούς, τόσον τῆς προηγουμένης Κυβερνήσεως, ὅσον καὶ τῆς σημερινῆς, διὰ τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον ἀνέπτυξε πρὸ ὀλίγου ὁ ἀξιότιμος κ. συνάδελφος. Σήμερον ἀκόμη, εἶχον μακρὰν συνομιλίαν μετὰ τοῦ κ. ὑπουργοῦ τοῦ Ἐμπορίου, καὶ τοῦ ἀνέπτυξα τὸ θέμα, μαζὶ μὲ τὸν Πρόεδρον τοῦ Συνεταιρισμοῦ Ἀγγελιανῶν Ρεθύμνης. Μέχρι σήμερον, δὲν ἤκουσα σοβαρὰ ἐπιχειρήματα, τὰ ὁποῖα νὰ μὲ πείσουν, ὅτι πράγματι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λυθῇ αὐτὸ τὸ πρόβλημα. Ὁ ἀξιότιμος κ. ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου, ἀναγνωρίζει τὸ δίκαιον τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν καὶ ἁπλῶς ἀπαντᾷ, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ρυθμισθῇ τοῦτο σήμερον. Ἀνεφέρθησαν αἱ περιπτώσεις τοῦ Συνεταιρισμοῦ Ἀγγελιανῶν Ρεθύμνης. Πράγματι, ὁ Συνεταιρισμὸς αὐτός, καθὼς καὶ ἄλλοι Γεωργικοὶ Συνεταιρισμοί, τοῦ Ροδακίνου, τῶν Λευκηγείων ἀλλὰ καὶ ἡ σοβαρωτέρα συνεταιριστικὴ ἐπιχείρησις τῆς Ἑνώσεως Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Ρεθύμνης, ἡ ὁποία εἶναι ἀδύνατον νὰ ὀρθοποδήσῃ οἰκονομικῶς, ἐνῷ ἠμποροῦσε νὰ εὑρίσκεται εἰς ἀνθοῦσαν οἰκονομικὴν κατάστασιν, διότι δὲν θέλουν οἱ ἁρμόδιοι νὰ τὸ ἀντιμετωπίσουν. Στρέψατε ἕνα βλέμμα στοργικὸν πρὸς τὸν ἀναξιοπαθοῦντα ἀγροτικὸν κόσμον, ὁ ὁποῖος εἶναι τὸ στήριγμα τοῦ Ἔθνους καὶ τῆς οἰκονομίας μας. Τουλάχιστον δῆτε μὲ τὴν ἴδια συμπάθεια ποὺ βλέπετε τοὺς διαφόρους μεγαλοβιομηχάνους, διὰ κάθε ἕνα τῶν ὁποίων προτείνετε καὶ μίαν τροπολογίαν, ἡ ὁποία γίνεται δεκτὴ ἀπὸ τὸν ὑπουργόν. Κατήντησαν τὰ πρότυπα ἐλαιουργεῖα καὶ αἱ ἐπιχειρήσεις, τῇ ἐνισχύσει τοῦ Κράτους, ἀπὸ συνεταιρισμοὶ νὰ ἀποτελοῦν κίνδυνον παντελοῦς καταστροφῆς τῶν συνεταίρων. Δὲν μένει, εἰμὴ νὰ ἀνατινάξουν καὶ κυριολεκτικῶς τὰ ἐργοστάσια αὐτά, διὰ νὰ μὴ ἀνατιναχθοῦν οἱ ἴδιοι εἰς τὸν ἀέρα οἰκονομικῶς. Ἐνῷ οἱ ὀρεινοὶ πληθυσμοὶ χειμάζονται καὶ οἱ πεδινοὶ δυστυχοῦν καὶ ζητήσαμε νὰ δοθῇ ὡς δάνειον τὸ ἐλαιόλαδον, τὸ εὑρισκόμενον εἰς τὰς κρατικὰς ἀποθήκας, μᾶς ἀπηντήθη, ὅτι δὲν καθίσταται δυνατή, διὰ λόγους πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως. Λυποῦμαι, διότι τέτοιες ἀπαντήσεις δίδονται ἀπὸ ὑπεύθυνα πρόσωπα. Προχωρήσατε μὲ θάρρος καὶ πίστιν εἰς τὸ δίκαιον τοῦ αἰτήματος, ἀποδεχόμενοι τὴν τροπολογίαν, ποὺ ἀφορᾷ τοὺς ἁλιευτικοὺς καὶ γεωργικοὺς συνεταιρισμοὺς γενικῶς καὶ τὴν ὁποίαν καταθέτω, ὡς ὑπεγράφη καὶ ὑπὸ ἄλλων συναδέλφων, ἔχουσα οὕτω: «......... (ἀναγινώσκει) ..........». Αὐτὴ ἡ τροπολογία, τακτοποιεῖ τὸ θέμα. Δὲν γνωρίζω πόσον ἀκριβῶς βαρύνει τὸ Δημόσιον Ταμεῖον, ἀλλὰ γνωρίζω πόσον θὰ ἐλαφρώσῃ τοὺς ἀγρότας καὶ ἰδιαιτέρως τοὺς συνεταιρισμένους ἐξ αὐτῶν. Διὰ τὸν λόγον αὐτόν, προτείνομεν ὀνομαστικὴν ψηφοφορίαν, οὕτως ὥστε, ἕκαστος ἐξ ἡμῶν, νὰ ἀναλάβῃ τὰς εὐθύνας του.

§161Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, πρῶτον, ὑπενθυμίζω ὑπόσχεσιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ, ὁ ὁποῖος ἔκαμε δεκτὴν τροπολογίαν εἰς τὸ ἄρθρον 5 τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς καὶ μᾶς εἶπεν, ὅτι ἡ τροπολογία θὰ τεθῇ εἰς τὸ ἄρθρον 7. Τώρα λέγει, ὅτι ἡ τροπολογία αὐτὴ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, πρέπει νὰ τεθῇ εἰς τὰς μεταβατικὰς διατάξεις. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, δύναται νὰ θεωρηθῇ, ὅτι ἡ τροπολογία αὐτὴ ἔγινε δεκτή. Δεύτερον, ὑποστηρίζω τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν ἀνέπτυξεν ὁ κ. Μητσοτάκης καὶ ἄλλοι συνάδελφοι, τὴν ὁποίαν παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ τὴν κάμῃ δεκτήν, διότι εἶναι δικαία καί, τρίτον, εἰς τὴν παράγραφον 2 τοῦ ἄρθρου 7 ἀναφέρεται ὅτι «Τὸ Συμβούλιον ἀποφασίζον ........ (ἀναγινώσκει) ........». Συνεπὴς πρὸς ὅσα ὑπεστήριξα, νομίζω ὅτι ἡ παράγραφος 2 θὰ ἔπρεπε νὰ τροποποιηθῇ ὡς ἀκολούθως: «....... (ἀναγινώσκει) ........». Θέλω νὰ πιστεύω, ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς δὲν θὰ ἀρνηθῇ νὰ δεχθῇ τὴν τροπολογίαν αὐτήν.

§162Π. ΚΑΛΛΙΓΚΑΤΣΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, ἔχω μίαν τροπολογίαν, εἰς τὸ ἄρθρον 7. Διὰ τῆς τροπολογίας μου αὐτῆς, σκοπεῖται ἡ ἐκκαθάρισις διττῶς ἐγγεγραμμένων ὀφειλῶν. Αὐτὸ ποὺ εἴπατε ἄλλοτε, ὅτι δὲν εἶναι γνωστὸς ὁ ἀριθμὸς τῶν παγωμένων πιστώσεων, εἶναι ἀληθὲς καὶ ὀφείλεται, ἐν πολλοῖς, εἰς τὴν διπλῆν ἐγγραφὴν πολλῶν ὀφειλῶν. Προτείνω, λοιπόν, νὰ δοθῇ ἡ εὐχέρεια εἰς τὸ Συμβούλιον νὰ ἐκκαθαρίσῃ αὐτὰς τὰς ἀπαιτήσεις. Ἡ τροπολογία ἔχει ὡς ἑξῆς: «......... (ἀναγινώσκει).........».

§163ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Χατζηδημητρίου, ἔχει τὸν λόγον.

§164Δ. ΧΑΤΖΗΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Κύριε ὑπουργέ, διὰ τοῦ νομοσχεδίου, παρέχονται διευκολύνσεις εἰς τὰς ὑπὸ ἀναγκαστικὴν διαχείρισιν ἐπιχειρήσεις. Θὰ πρέπει, ὅμως, αἱ συμμοριόπληκτοι ἐπιχειρήσεις νὰ τύχουν ἰδιαιτέρας μεταχειρίσεως. Κατὰ τὸ 1948–49, οἱ κομμουνιστοσυμμορῖται εἰσῆλθον εἰς τὴν Νάουσαν καί, ἐκτὸς τῆς ἀπαγωγῆς τῶν 1.500 γυναικοπαίδων καὶ τῆς σφαγῆς 1.200 Ναουσαίων, ἐπυρπόλησαν καὶ τὰ ἐργοστάσια Ναούσης, εἰς τὰ ὁποῖα εἰργάζοντο 4.500 ἐργάται. Τὰ χορηγηθέντα δάνεια πρὸς τὰς ἐπιχειρήσεις αὐτάς, δὲν διετέθησαν διὰ τὴν παραγωγὴν εἰδῶν, ἀλλὰ διὰ τὴν ἀνέγερσιν τῶν ἐργοστασίων καί, ὡς πρὸς αὐτό, εὑρίσκοντο εἰς μειονεκτικὴν θέσιν, ἔναντι τῶν ἄλλων ἐπιχειρήσεων. Ἐνῷ, δηλαδή, αἱ ἄλλαι βιομηχανίαι εἰργάζοντο ἐντατικῶς μετὰ τὸν συμμοριτοπόλεμον καὶ ἐκέρδιζον, αἱ οὕτω πληγεῖσαι βιομηχανίαι ἦσαν ὑποχρεωμέναι νὰ ἀνεγείρουν τὰ οἰκήματα τῶν ἐργοστασίων των καὶ νὰ ἀπορροφήσουν, διὰ τὴν αἰτίαν αὐτήν, ὄχι μόνον τὰς πιστώσεις, τὰς ὁποίας ἔλαβον κατὰ τὸν ἕνα ἢ ἄλλον τρόπον ἀπὸ τὸν ΟΧΟΑ ἢ ἀπὸ τὰς Τραπέζας, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τὰ κεφάλαια κινήσεώς των. Κατὰ συνέπειαν, ὁ συμμοριτοπόλεμος ἔπληξε καιρίως τὰς βιομηχανίας αὐτὰς καὶ αὐτὸ εἶναι ἀκριβῶς ἐκεῖνο, ποὺ θεμελιώνει τὸ δικαίωμα τῆς ἰδιαιτέρας μεταχειρίσεως τῶν ἐπιχειρήσεων τούτων. Αἱ βιομηχανίαι, αἱ ὁποῖαι ἐπλήγησαν ἀπὸ τοὺς κομμουνιστοσυμμορίτας, εὑρίσκονται εἰς Νάουσαν, Ἔδεσσαν καὶ Βέρροιαν. Καὶ αἱ τρεῖς πόλεις, ἐδέχθησαν σκληρὰ τὰ πλήγματα τῶν ἐχθρῶν τῆς πατρίδος καὶ διὰ τοῦτο πρέπει νὰ τύχουν ὅλως ἰδιαιτέρας προσοχῆς. Ἐξ ἄλλου, τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον ἔχει μίαν ἐπὶ πλέον ὑποχρέωσιν, ἔναντι αὐτῶν τῶν ἐπιχειρήσεων, διότι εἷς ἐκ τῶν λόγων, ἕνεκα τῶν ὁποίων ἐπυρπολήθησαν τὰ ἀνωτέρω ἐργοστάσια Λαναρᾶ, εἶναι καὶ τὸ γεγονὸς ὅτι ἐχρησιμοποιήθησαν ταῦτα ὑπὸ τοῦ ἐθνικοῦ στρατοῦ ὡς «κάστρα», ἐναντίον τῶν συμμοριτῶν. Ἐκτός, ὅμως, τούτου καὶ τὸ καθεστὼς τῆς ἀναγκαστικῆς διαχειρίσεως ἔπληξε διὰ δευτέραν φορὰν τὰς ἐπιχειρήσεις αὐτάς. Διότι, κατὰ τὸ 1953, διωρίσθη διαχειριστὴς τῆς ἐπιχειρήσεως Λαναρᾶ, διὰ νὰ ἀναφέρω ἕνα παράδειγμα, ὁ Ζαφειράκος, ὁ ὁποῖος, ἐντὸς ἑνὸς ἔτους, τὸ χρέος τῆς ἐπιχειρήσεως ἀπὸ 130.000.000 δραχ. τὸ ἔφθασε 230.000.000. Νομίζω, ὅτι καθῆκον δικαιοσύνης εἶναι, ὅπως τύχουν ἰδιαιτέρας μεταχειρίσεως αἱ ἐπιχειρήσεις, αἱ ὁποῖαι ἐπλήγησαν ἀπὸ κομμουνιστὰς καὶ παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργόν, ὅπως ἀποδεχθῇ τὴν τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν ὑποστηρίζουν συνάδελφοι ὅλων τῶν παρατάξεων, ἀκόμη καὶ δύο τῆς Ε. Δ.Α., οἱ ὁποῖοι δι’ αὐτοῦ τοῦ τρόπου ἀναγνωρίζουν, κατὰ κἄποιον τρόπον, ὅτι οἱ κομμουνισταὶ κατέστρεψαν τὰ ἐργοστάσια.

§165Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπορίου). Κύριε συνάδελφε, εἰς τὴν περίπτωσιν τῶν βιομηχανιῶν, αἱ ὁποῖαι ἐπλήγησαν κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ συμμοριτοπολέμου, ἔγινε προνομιακὴ διάταξις, ἡ ὁποία προσετέθη εἰς τὸ ἄρθρον 4. Μὴ θελήσητε νὰ τὴν ἐπεκτείνωμεν περισσότερον. Εἶναι αἱ μόναι ἐπιχειρήσεις, αἱ ὁποῖαι ὑπάγονται εἰς τὴν διαδικασίαν τοῦ νόμου αὐτοῦ, χωρὶς νὰ ὑπάγωνται αὗται εἰς τὴν ἀναγκαστικὴν διαχείρισιν. Ὅλαι αἱ ἐπιχειρήσεις, αἱ ὑποστᾶσαι τὰ ὅσα εἴπατε, κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ συμμοριτοπολέμου, ὑπάγονται εἰς τὴν διαδικασίαν τοῦ νόμου αὐτοῦ προνομιακῶς. Θὰ ἐπεθύμουν νὰ προσθέτω καὶ τοῦτο, κύριοι συνάδελφοι: Ὁ κ. Ζαφειράκος, ὡς ἀναγκαστικὸς διαχειριστής, δὲν ἐστάλη ἀπὸ τὸν κομμουνισμὸν εἰς τὰ ἐργοστάσια Ναούσης. Ἡμεῖς τὸν παρεκαλέσαμεν. Ἡ Κυβέρνησις Καραμανλῆ παρεκάλεσε τὸν κ. Ζαφειράκον, νὰ ἀναλάβῃ τὸ πόστον τῆς ἀναγκαστικῆς διαχειρίσεως.

§166Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Πρέπει νὰ λεχθῇ, ὅτι ὁ Ζαφειράκος ὑπῆρξεν ἀδάμας τῆς δημοσίας ὑπηρεσίας.

§167Δ. ΧΑΤΖΗΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Σᾶς πληροφορῶ ὅτι, μετὰ τὸν συμμοριτοπόλεμον, ὁ Ζαφειράκος... (δὲν ἠκούσθη).

§168Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπορίου). Κύριε συνάδελφε, δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι ὀρθὸν ἐκ μέρους σας, νὰ ὁμιλῆτε διὰ τὸ πρόσωπον αὐτό.

§169Δ. ΧΑΤΖΗΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν τροπολογίαν, εἶπον, ὅτι ἐὰν αὐτὸ ποὺ εἴπατε, ἀποτελῇ ἑρμηνευτικὴν δήλωσιν, τότε πραγματικῶς καλύπτει τὰς περιπτώσεις τῶν ἐπιχειρήσεων αὐτῶν καὶ δὲν ἐπιμένομεν.

§170Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὑπάρχει θέμα προσωπικόν.

§171ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ὑπάρχει προσωπικὸν θέμα.

§172Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, κατ’ ἐπανάληψιν ὁ κύριος συνάδελφος, ὁ ὁποῖος ἐπεχείρησε νὰ ἀναπτύξῃ μίαν τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου, ἠθέλησε νὰ ἀναμίξῃ πρόσωπα καὶ ὀνόματα τῆς ΕΔΑ, εἰς ὅλας τὰς περιπτώσεις, ἀνακριβῶς. Εἶπεν, ὅτι ὁ συνάδελφος κ. Κακογιάννης ὑπέγραψε μίαν τροπολογίαν δύο συναδέλφων τῆς συμπολιτεύσεως. Δὲν λέγω, ὅτι αὐτὸ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ ἢ δὲν εἶναι ὀρθὸν νὰ γίνῃ. Ἀλλὰ ἀπεδείχθη, ὅτι εἶναι ἀνακριβές. Ἐν συνεχείᾳ, ἐπεκαλέσθη, ὅτι ὁ συνάδελφος κ. Γαληνὸς ἀνέλαβεν εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν τὴν ὑπεράσπισιν κἄποιου Ζαφειράκου. Δὲν τὸν γνωρίζω. Οὔτε εἶναι φίλος μας, οὔτε ἐχθρός μας. Φαίνεται ὅμως, ὅτι ὡς ἀναγκαστικὸς διαχειριστὴς ἠθέλησε νὰ βάλῃ τάξιν εἰς μίαν ἐπιχείρησιν, ἡ ὁποία, ἐὰν κατεστράφη κυριολεκτικῶς, κατεστράφη ἐξ αἰτίας τῆς διαχειρίσεως, τὴν ὁποίαν ἔκαμεν εἰς ὅλα τὰ δάνεια, τὰ ὁποῖα ἔλαβεν ἀπὸ τὸ 1948 καὶ ἐντεῦθεν καὶ ἐπὶ τῶν ἡμερῶν τῆς σημερινῆς ἀκόμη Κυβερνήσεως. Συνεπῶς, οἱ κύριοι συνάδελφοι, ὅταν θέλουν νὰ ὑποστηρίξουν μίαν τροπολογίαν, νὰ ἀφήνουν τὴν φθηνὴν δημοκοπίαν καὶ νὰ μεταχειρίζωνται ἐπιχειρήματα, στηριζόμενα ἐπὶ τῆς πραγματικότητος.

§173Δ. ΧΑΤΖΗΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Δὲν ἔχετε δικαίωμα νὰ ὁμιλῆτε... (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§174ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Μερλόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§175Δ. ΜΕΡΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἴχομεν τὴν τιμὴν νὰ ὑποβάλωμεν μίαν τροπολογίαν μετὰ τῶν συναδέλφων κ. κ. Ἡλιοπούλου καὶ Τσιάντου, σχετικὴν μὲ τοὺς παγωμένους ὀφειλέτας τῆς Γεωργίας καὶ τῆς Ἁλιείας. Ὕστερα ἀπὸ ὅσα διὰ μακρῶν ἐπὶ τῆς τροπολογίας ἐξέθεσαν οἱ κ. κ. Μητσοτάκης, Παπαδογιάννης, Κοθρῆς καὶ λοιποὶ συνάδελφοι, περιορίζομαι εἰς ὀλίγα τινὰ νὰ προσθέσω. Εἶναι γνωστόν, εἰς ὅλους, κ. Πρόεδρε, ὅτι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι κυριολεκτικῶς κατεστράφησαν λόγῳ τῆς ὑποτιμήσεως τοῦ νομίσματος, ἦσαν οἱ ὀφειλέται τῆς Γεωργίας καὶ τῆς Ἁλιείας κατὰ πρῶτον λόγον. Διότι αὐτοὶ ἐχρεώθησαν διὰ νὰ δημιουργήσουν μίαν βιοτεχνίαν, μίαν ἐπιχείρησιν, γεωργικήν, τῆς ὁποίας εἶχεν ἀπόλυτον ἀνάγκην ὁ τόπος. Καὶ ἐδανείσθησαν εἰς δολλάρια καὶ τὰ χρήματα, τὰ ὁποῖα ἐπῆραν, τὰ ἐπῆραν εἰς δραχμὰς καὶ συγκεκριμένως ἐπῆραν 5 καὶ 10 δραχ. τὸ δολλάριον καὶ ὑπεχρεώθησαν νὰ τὰ ἐξοφλήσουν πρὸς 30 δραχ. Δὲν εἶναι μόνον τὰ ἐλαιουργεῖα Κρήτης, διότι ὑπάρχουν καὶ εἰς ἄλλας περιφερείας ἐργοστάσια γεωργικά, τῶν ὁποίων αἱ δανεισθεῖσαι συνεταιριστικαὶ ὀργανώσεις κατεστράφησαν. Κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ ἄρθρου 4, ὁ κ. ὑπουργὸς εἶπεν, ὅτι ὤφειλον αἱ γεωργικαὶ ἐπιχειρήσεις νὰ εἶχον ἐκπληρώσει τὰς ὑποχρεώσεις των. Ἀλλὰ τὸ ἐνεργητικὸν τῶν ἐπιχειρήσεων αὐτῶν, εἶναι ἓν ἐργοστάσιον ἢ ἓν ἁλιευτικὸν συγκρότημα καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐκποιηθῇ τμῆμα αὐτῶν. Δι’ αὐτό, παρακαλοῦμεν τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ ἐξετάσῃ τὴν τροπολογίαν καὶ νὰ τὴν κάμῃ ἀποδεκτήν.

§176Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐμπορίου). Τὸ θέμα, κ. Πρόεδρε, τὸ ὁποῖον ἔθιξεν ὁ κ. συνάδελφος, δὲν ἔχει θέσιν εἰς τὸ ἄρθρον 7, διότι τὸ ἄρθρον τοῦτο δὲν ἀναφέρει οὔτε ὀφειλέτας, οὔτε ὀφειλάς, ἀλλὰ καθορίζει τὸν τρόπον καταβολῆς τῶν ὀφειλῶν τῶν ὀφειλετῶν, ὡς καθορίζονται ὑπὸ τοῦ ἄρθρου 4. Δὲν θὰ πρέπει ἐπωφελούμενοι ἑνὸς ἄρθρου τοῦ νομοσχεδίου, νὰ ἐπεκτείνωνται οἱ κύριοι συνάδελφοι ἐπὶ θεμάτων οἰκονομικῆς πολιτικῆς, ρήτρας δολλαρίου κλπ. Ἐπιλαμβάνομαι τῆς εὐκαιρίας νὰ τονίσω, ὅτι τὸ νομοσχέδιον δὲν ἔχει φιλοδοξίαν ἐπιλύσεως ὅλων τῶν θεμάτων, πολὺ δὲ περισσότερον ρυθμίσεως τοῦ θέματος τῆς ἀναπροσαρμογῆς τοῦ δολλαρίου. Τὸ θέμα τοῦτο εἶναι γενικώτερον θέμα καὶ δὲν δύναται νὰ συζητηθῇ ἐπ’ εὐκαιρίᾳ ψηφίσεως τοῦ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχεδίου. Θὰ παρεκάλουν, ἑπομένως, διὰ νὰ μὴ ταλαιπωρούμεθα, νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν συζήτησιν τῶν θεμάτων, ἅτινα ρυθμίζει τὸ νομοσχέδιον.

§177ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Κοντουδάκης ἔχει τὸν λόγον.

§178Ι. ΚΟΝΤΟΥΔΑΚΗΣ. Συνηγορῶ καὶ ἐγώ, κ. Πρόεδρε, ὑπὲρ τῆς ἀποδοχῆς τῆς προτάσεως, τὴν ὁποίαν ἀνέπτυξεν ὁ συνάδελφος κ. Μητσοτάκης. Ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ θὰ ἤθελον νὰ πληροφορήσω ὑμᾶς καὶ τὸ Σῶμα, ὅτι ἤρχισαν ἤδη νὰ κλείουν αἱ βιομηχανίαι γεωργικῶν προϊόντων τῶν περιοχῶν Χανίων καὶ Ρεθύμνου καὶ θὰ πρέπει ἡ Κυβέρνησις νὰ ἐνδιαφερθῇ σοβαρῶς διὰ τὴν ἀποτροπὴν τῆς καταστροφῆς των.

§179ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μ. Στεφανίδης ἔχει τὸν λόγον.

§180Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὑποστηρίζω ὡς ὀρθὴν καὶ δικαίαν τὴν τροπολογίαν τὴν ὁποίαν ἀνέπτυξεν ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος κ. Μητσοτάκης καὶ ἄλλοι βουλευταὶ τῆς Συμπολιτεύσεως καὶ Ἀντιπολιτεύσεως. Ἡ Ἀντιπολίτευσις δὲν συμμερίζεται καὶ ἀποκρούει ἀπολύτως τὴν διατυπωθεῖσαν παρὰ τοῦ κ. ὑπουργοῦ Ἐμπορίου, γνώμην, ὅτι ἡ τροπολογία αὕτη εἶναι ἄσχετος πρὸς τὸ ἄρθρον 7. Ἡ Κυβέρνησις, ὅταν ἔλθουν πρὸς συζήτησιν καὶ λύσιν θέματα κολοσσιαίας οἰκονομικῆς σημασίας ἀναφερόμενα εἰς τὴν ζωὴν τοῦ ἀγροτικοῦ καὶ ἁλιευτικοῦ κόσμου, προσπαθεῖ κατὰ πάντα τρόπον νὰ ὑπεκφύγῃ παραπέμπουσα ταῦτα εἰς τὰς ἑλληνικὰς καλένδας. Ἔπρεπε νὰ ἔχῃ τὸ στοιχειῶδες θάρρος νὰ ἀπαντήσῃ θετικῶς ἢ ἀρνητικῶς. Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι εἶναι πολὺ σχετικὴ μὲ τὸ ἄρθρον 7 ἡ τροπολογία αὕτη, διότι τὸ ἄρθρον 7, ρυθμίζει τὸ θέμα τοῦ τρόπου τῆς πληρωμῆς τῶν παλαιῶν παγωμένων αὐτῶν δανείων καὶ ὀρθότατα ὑποστηρίζομεν ὅλοι οἱ συνάδελφοι τὴν παραδοχὴν των ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τῆς συζητήσεως τοῦ ἄρθρου 7. Κύριε Πρόεδρε, καὶ ὁ ἁλιευτικὸς κόσμος τῆς Εὐβοίας καὶ ἰδιαιτέρως τῆς περιφερείας Χαλκίδος καὶ τὸ μεγαλύτερον ἁλιευτικὸν κέντρον τῆς Νέας Ἀρτάκης, ἔχει ὑποστῆ δεινὸν πλῆγμα καὶ οἰκονομικὴν καταστροφὴν μὲ τὴν γενομένην ἄδικον καὶ ἄνισον ρύθμισιν τοῦ θέματος τῶν ἁλιευτικῶν δανείων, ἅτινα συνωμολογήθησαν πρὸ δεκαετίας περίπου, μὲ τιμὴν δολλαρίου 10,10. Οἱ Εὐβοεῖς ἁλιεῖς ἔχουν ὑποστῆ τὰ πάνδεινα καὶ ἀπηνεῖς διώξεις καὶ αἱ ἐκ τῶν δανείων αὐτῶν ὀφειλαί, ἔχουν διογκωθῆ καὶ στενάζουν ἀπὸ τὸ δυσβάστακτον αὐτὸ βάρος, ἀπειλούμενοι μὲ ἀναγκαστικὰς ἐκτελέσεις καὶ οἰκονομικὴν ἐξουθένωσιν. Κατὰ τὴν πρόσφατον εἰς τὴν Βουλὴν συζήτησιν τῆς ἐπερωτήσεως, τῆς ἀναφερομένης εἰς τὴν ἀσκουμένην Κυβερνητικὴν ἁλιευτικὴν πολιτικήν, ἀνεφέρθησαν συγκεκριμέναι περιπτώσεις καταφώρων ἀδικιῶν καὶ διώξεων ἁλιέων καὶ ἰδιοκτητῶν ἁλιευτικῶν συγκροτημάτων ὡς καὶ γεωργικῶν συνεταιρισμῶν. Ἡ Κυβέρνησις καὶ ἄλλοτε καὶ κατὰ τὴν συζήτησιν αὐτὴν παρέχει ἀορίστους διαβεβαιώσεις περὶ ρυθμίσεως τοῦ θέματος περὶ μελέτης αὐτοῦ, ἐν τῇ πραγματικότητι ὅμως διαιωνίζει τὴν ὑπόθεσιν αὐτὴν καὶ ἐπαυξάνει τὴν ἀγωνίαν καὶ τὴν ἀγανάκτησιν τῶν δυστυχῶν αὐτῶν Ἑλλήνων ποὺ δὲν ἠμποροῦν νὰ εὕρουν τὸ δίκαιόν των. Ἤδη, συζητουμένου τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ, περὶ ρυθμίσεως παλαιῶν ὀφειλῶν μεγάλων βιομηχάνων, παρέχεται ἡ δυνατότης τερματισμοῦ τῆς ἐκκρεμότητος αὐτῆς καὶ ἄρσεως τῆς πρωτοφανοῦς αὐτῆς ἀδικίας διὰ τῆς ἀποδοχῆς τῆς ὀρθῆς καὶ δικαίας αὐτῆς τροπολογίας. Τὴν τροπολογίαν αὐτὴν ὑποστηρίζω ἐκθύμως, ὡς προωρισμένην νὰ ἄρῃ τόσας ἀδικίας καὶ νὰ περιορίσῃ τὰ δυσβάστακτα καὶ ὑπέρογκα αὐτὰ ποσὰ δανείων ἁλιευτικῶν καὶ γεωργικῶν ἐπιχειρήσεων καὶ πιστεύω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ὀφείλει νὰ τὴν ἀποδεχθῇ ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τῆς ψηφίσεως σχετικοῦ νομοσχεδίου.

§181ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Ξενοδοχειάρης, ἔχει τὸν λόγον.

§182Π. ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΑΡΗΣ. Ὁ ἀξιότιμος κ. ὑπουργὸς Ἐμπορίου, ἔπρεπε ἀπὸ τὴν ἀρχὴν νὰ δηλώσῃ, ὅτι δὲν τοῦ εἶναι δυνατὸν νὰ δεχθῇ τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Μητσοτάκη καὶ νὰ μὴ ταλαιπωρῇ τὴν Βουλήν. Ἡ τροπολογία διὰ τοὺς γεωργικοὺς πιστωτικοὺς συνεταιρισμοὺς Ἀντίσης, Λέσβου καὶ Ἁλιευτικοῦ Συν)σμοῦ Μυθήμνης Λέσβου, διὰ τὴν ὁποίαν ὡμίλησα εἰς ἄλλην συνεδρίασιν, εἶναι δικαία καὶ θὰ πρέπει νὰ τὰς δεχθῇ ὁ κ. ὑπουργός. Ἄν δὲν τοῦ εἶναι δυνατὸν σήμερον τοῦτο, νὰ δηλώσῃ εὐθέως καὶ εὐθαρσῶς καὶ ἐπισήμως, ὅτι θὰ φέρῃ συντόμως ἡ Κυβέρνησις νομοσχέδιον διὰ τοῦ ὁποίου νὰ ρυθμίζεται τὸ θέμα τῶν δανείων ΟΧΟΑ τῆς τιμῆς δολλαρίου διὰ τὰ ληφθέντα ὑπὸ τῶν Συν)σμῶν δάνεια καὶ νὰ ἀπαλλάξῃ οὕτω τοὺς ἐν λόγῳ συνεταιρισμοὺς καὶ τοὺς ἀγρότας καὶ ἁλιεῖς ἀπὸ τὴν ἐπικρεμομένην δαμόκλειον σπάθην τῶν οἰκονομικῶν βαρῶν καὶ τῆς ὁριστικῆς ἐξαφανίσεώς των.

§183ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Γλιγλῆς ἔχει τὸν λόγον.

§184Π. ΓΛΙΓΛΗΣ. Ἡ ἀναπτυχθεῖσα τροπολογία δὲν ἔχει σχέσιν μὲ τὸ ὑπὸ συζήτησιν σχέδιον νόμου, ἡμεῖς νομίζομεν, ὅτι πρέπει νὰ εὑρεθῇ ἕνας τρόπος ρυθμίσεως τοῦ θέματος τῶν δανείων τῶν γεωργικῶν συν)σμῶν, οἵτινες κινδυνεύουν νὰ καταστραφοῦν. Εἶναι καιρὸς καὶ εὐκαιρία σήμερον, μὲ τὴν ψήφισιν τοῦ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον ρυθμίζει τὰ θέματα τῶν μεγαλοβιομηχάνων νὰ ρυθμισθῇ καὶ τὸ θέμα τῶν γεωργικῶν καὶ ἁλιευτικῶν ὀργανώσεων αἵτινες ἔχουν δανεισθῇ μὲ τιμὴν δολλαρίου 10 δραχμὰς καὶ ἔχουν ἐπιβαρυνθῆ ὑπερμέτρως. Σχετικῶς καταθέτω ὑπόμνημα τοῦ Γεωργοκτηνοτροφικοῦ συνεταιρισμοῦ Ἀντίσης Μυτιλήνης. Ἐδανείσθη πρὸ τῆς ἀναπροσαρμογῆς 447.000 δρχ. εἰς δολλάρια, ἔχει καταβάλει ὑπὲρ τὰς 600.000 δρχ. καὶ παρουσιάζεται ἤδη ὀφειλέτης, περισσότερον τοῦ 1.000.500. Πῶς εἶναι δυνατὸν κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ν’ ἀνταποκριθῇ εἰς τὰς ὑποχρεώσεις του; Πέραν τούτου ὁ Συνεταιρισμὸς ἀμπελοκτημόνων Εὐβοίας κινδυνεύει ἀπὸ τὰ οἰκονομικὰ αὐτὰ βάρη νὰ διαλυθῇ. Τὴν στιγμὴν μάλιστα ποὺ ἡ περιοχὴ ἔχει προσβληθῆ ἀπὸ φυλλοξήραν. Τὸν αὐτὸν κίνδυνον διατρέχει καὶ ὁ Ἁλιευτικὸς Συνεταιρισμὸς Ν. Ἀρτάκης λόγῳ τῆς ὑπερβολικῆς οἰκονομικῆς ἐπιβαρύνσεως. Θὰ παρακαλοῦσα τὸν κ. ὑπουργὸν καὶ τὴν Κυβέρνησιν νὰ θελήσουν νὰ δείξουν ἔστω διὰ μίαν φορὰν μὲ ἔργα καὶ ὄχι μὲ λόγια τὸ ἐνδιαφέρον των ὑπὲρ τῶν συνεταιριστικῶν ὀργανώσεων καὶ τῶν πτωχῶν ἀγροτῶν ποὺ τὰς ἀποτελοῦν.

§185ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Λασκαρίδης ἔχει τὸν λόγον.

§186Α. ΛΑΣΚΑΡΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν θὰ ἐλάμβανα τὸν λόγον, ἐὰν ἔβλεπα καὶ τὴν ἐλαχίστην διάθεσιν ἐκ μέρους τοῦ κ. ὑπουργοῦ, νὰ κάμῃ συζήτησιν δι’ ἕνα κεφαλαιῶδες θέμα ποὺ ἀφορᾷ χιλιάδας ἀγρότας. Κύριε Πρόεδρε, ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ, ὄχι μόνον ἐπιβάλλεται διὰ νὰ διαφωτισθῇ ἡ Βουλή, ἀλλὰ πρέπει νὰ δοθῇ λύσις. Ἀνεξαρτήτως τῆς δηλώσεως τοῦ κ. ὑπουργοῦ τοῦ Ἐμπορίου, ἡμεῖς θὰ ἐπιμείνωμεν διὰ τὴν ἀποδοχὴν τῆς τροπολογίας μας αὐτῆς, ὄχι ὑπὸ τὴν ἔννοιαν, ὅτι κάμνομεν παραχωρήσεις πρὸς τὰς ἐπιχειρήσεις ἐκείνας, ἀλλὰ ὑπὸ τὴν ἔννοιαν τῆς στοιχειώδους δικαιοσύνης, διότι ἔλαβον δάνεια μὲ ρήτραν δολλαρίου καὶ τὰ ἔχουν ἐπενδύσει εἰς ἐλαιουργικὰς ἐγκαταστάσεις ἢ ἄλλας βιομηχανικὰς ἐγκαταστάσεις καὶ τὰ ἔλαβον μὲ δραχμὰς 10 τὸ δολλάριον. Πῶς ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους αὐτοὺς ζητοῦμεν τριπλάσια ἀπὸ ὅ,τι τοὺς ἐδόθησαν; Καὶ ὅταν τὰ ποσὰ αὐτὰ ἐδόθησαν διὰ τὴν οἰκονομικὴν ἀνάπτυξιν τοῦ τόπου, ἐπιπροσθέτως τοὺς ζητοῦμεν χρήματα ποὺ δὲν ἔλαβον; Ἀλλὰ πέραν τούτου, τὴν ἐποχὴν ἐκείνην, ὅταν ἐγένετο ἡ νομισματικὴ μεταρρύθμισις καὶ κατεφέρθη τὸ καίριον πλῆγμα ἐναντίον τῶν συνεταιριστικῶν καὶ ἐν γένει τῶν ἀγροτικῶν ἐπιχειρήσεων, τὴν ἐποχὴν ἐκείνην ἐλήφθησαν δρακόντεια μέτρα διὰ νὰ ἀποφευχθοῦν αἱ ὑψωτικαὶ τάσεις τῶν τιμῶν τῶν γεωργικῶν προϊόντων. Τὴν ἐποχὴν ὅμως ἐκείνην συνέβη, ὥστε ὁ κρατικὸς προϋπολογισμὸς νὰ ὠφεληθῇ ἀπὸ τὰ ἀγροτικὰ προϊόντα κατὰ 600 ἑκατομμύρια δραχμῶν ἀπὸ τὴν ἐξαγωγὴν τῶν καπνῶν καὶ μόνον τὸ ποσὸν αὐτὸ ἐπέπεσεν εἰς τὶς πλάτες τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου καὶ εἰσῆλθεν ὡς ἔσοδον εἰς τὸν κρατικὸν προϋπολογισμόν. Κύριε Πρόεδρε, τὰ δάνεια αὐτὰ τὰ ἔλαβον ἐν συνόλῳ εἰς δραχμὰς ἢ εἰς σπανίας περιπτώσεις τὰ ἔλαβον εἰς δραχμὰς καὶ 30% εἰς συνάλλαγμα. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχωμεν αὐτὰς τὰς παραλόγους ἀπαιτήσεις; Εἶναι ζήτημα ἠθικῆς τάξεως καὶ ἡ ἠθικὴ σημασία τοῦ ζητήματος ἔγκειται εἰς τὸ ὅτι ζητοῦμεν χρήματα, τὰ ὁποῖα δὲν ἐδώσαμεν. Καὶ τί θὰ εἰσπράξῃ ἐὰν τοὺς ὁδηγήσῃ εἰς τὰς φυλακάς; Θὰ εἰσπράξῃ τὰ χρήματα αὐτὰ ἢ ὄχι; Ἐνῷ ἐὰν γίνῃ ὁ διακανονισμὸς μὲ βάσιν τὸ ἀρχικὸν ποσὸν ποὺ ἔλαβον, τότε θὰ εἰσπράττωμεν περισσότερα χρήματα, δηλαδὴ τὸ ἓν τρίτον καὶ θὰ δώσωμεν τὴν εὐχέρειαν εἰς τὰς συνεταιριστικὰς ἐπιχειρήσεις νὰ ἐπιτελέσουν μίαν σοβαρὰν κοινωνικὴν ἀποστολήν. Κύριε Πρόεδρε, θὰ ἀνέμενα ἀπὸ τὸν κ. ὑπουργὸν τοῦ Ἐμπορίου νὰ μὴ ἐπιμείνῃ ἐπὶ μιᾶς ἀρνήσεως, ἡ ὁποία δὲν ἔχει καμμίαν βάσιν. Ἀντὶ νὰ ἀπαντήσῃ εἰς τὸ δίκαιον αἴτημά μας εὐθέως, αἰτιολογεῖται, ὅτι ὑποστηρίζομεν μίαν τροπολογίαν εἰς ἄρθρον, τὸ ὁποῖον δὲν ἔχει δῆθεν καμμίαν θέσιν καὶ ὅτι αὐτὸ τὸ κάμομεν διὰ νὰ δημιουργήσωμεν ἐντυπώσεις. Εἶναι γνώριμος αὐτὴ ἡ τακτικὴ τῆς Κυβερνήσεως. Ἀλλὰ τί ἤθελεν ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου, νὰ ὑποστηρίξωμεν τροπολογίαν ποὺ ἀφορᾷ πράγματι παγωμένας ὀφειλάς, ποὺ ἀφορᾷ τοὺς βιομηχάνους καὶ τοὺς φοροφυγάδας; Δι’ αὐτό, κύριε ὑπουργέ, θέλω νὰ πιστεύω, ὅτι δὲν θὰ ἐπιμείνετε εἰς τὸ νὰ ἀποδείξετε μέχρι τέλους, ὅτι ἀρχίζετε τὰς ἐκχωρήσεις ἀπὸ τοὺς μεγαλοβιομηχάνους καὶ τελειώνετε εἰς τοὺς μεγαλοβιομηχάνους. Ἡμεῖς θὰ ἐπιμείνωμεν, ἐὰν πρόκειται νὰ ὁδηγηθοῦν εἰς τὰς φυλακάς, νὰ ὁδηγηθοῦν οἱ βιομήχανοι καὶ οὐδέποτε οἱ ἀγρόται.

§187ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς, ἔχει τὸν λόγον.

§188Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ συζητούμενον θέμα, εἶναι σοβαρὸν καὶ ἐπεῖγον καὶ μέγα θέμα, διότι κρατεῖ ἐν ἀναταραχῇ τὴν ὕπαιθρον χώραν. Τὰ πρότυπα ἐλαιουργεῖα προσφέρουν ἐξαιρετικὰς ὑπηρεσίας εἰς τὴν ὕπαιθρον, διότι ἐβελτίωσαν τὴν ποιότητα τοῦ ἐλαιολάδου καὶ κατέστησαν τὸ ἑλληνικὸν λάδι ἐξαγώγιμον. Δεύτερον, ἐτόνωσαν τὸ συνεταιριστικὸν πνεῦμα, τὸ ὁποῖον εἶναι ἀπαραίτητον διὰ νὰ συγκρατήσῃ τὸν πληθυσμὸν τῆς ὑπαίθρου. Διὰ τοὺς λόγους αὐτοὺς τὰ πρότυπα συνεταιριστικὰ ἐλαιουργεῖα εἶναι ἀναγκαῖα εἰς τὴν χώραν μας καὶ προσέφερον ἐξαιρετικὰς ὑπηρεσίας. Λόγῳ τοῦ τρόπου τοῦ δανεισμοῦ διὰ τὴν κατασκευὴν τῶν ἐργοστασίων αὐτῶν τείνουν νὰ διαλυθοῦν καὶ οἱ συνεταιρισμοὶ καὶ τὰ ἐλαιουργεῖα, ἐνῷ κατ’ οὐσίαν, ἐπλήρωσαν τὸ δανεισθὲν κεφάλαιον μίαν καὶ δύο φοράς. Ἡ τροπολογία αὐτὴ εἶναι δικαία καὶ σοβαρὰ καὶ ἐφιστῶμεν τὴν προσοχὴν τοῦ κ. ὑπουργοῦ ἐὰν δὲν τὴν δεχθῇ, νὰ λάβῃ εἰδικὸν μέτρον λίαν προσεχῶς.

§189ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Λιάκος ἔχει τὸν λόγον.

§190Α. ΛΙΑΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὑποστηρίζων καὶ ἐγὼ τὴν τροπολογίαν τὴν ὑπογραφεῖσαν ὑπὸ 100 βουλευτῶν ἐν σχέσει μὲ τὰς συνεταιριστικὰς βιομηχανίας, διότι αὗται ὑπέστησαν καταστροφὰς λόγῳ τοῦ συμμοριτοπολέμου καὶ τῶν ἄλλων καταστροφῶν. Ἡ Βόρειος Ἑλλὰς κατέχεται ἀπὸ μίαν ἀνησυχίαν διὰ τὴν βιομηχανίαν της, ἡ ὁποία ἄλλοτε ἀνθοῦσε. Εἶναι ἀνάγκη ὅπως σκεφθῶμεν τὴν βιομηχανίαν τῆς Μακεδονίας, ὄχι διὰ τοὺς βιομηχάνους, ὅπως εἶπον ὡρισμένοι συνάδελφοι τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ἀλλὰ ὡς μονάδα καὶ ὡς κυψέλην ἐργασίας, διότι διὰ τῆς μονάδος αὐτῆς διατηροῦνται ἐν τῇ ζωῇ χιλιάδες ἐργατῶν. Ἀναφέρομαι εἰς τὴν βιομηχανικὴν πόλιν τῆς Ναούσης, ἡ ὁποία κινδυνεύει νὰ ἀπογυμνωθῇ, ἐὰν καταστραφῇ ἡ βιομηχανία της καὶ νὰ ὁδεύσῃ πρὸς ἄλλα κέντρα. Εἶναι ἀνάγκη νὰ ληφθοῦν ὅλως ἰδιαιτέρως μέτρα διὰ τὴν βιομηχανίαν τῆς Ναούσης, διότι ὅταν σκεφθῇ κανείς, ὅτι αἱ βιομηχανίαι αὗται τῆς Βορείου Ἑλλάδος ὑπεχρεώθησαν νὰ συμβάλουν διὰ τὴν ἀνασυγκρότησιν τῶν βιομηχανιῶν τῶν συμμοριοπλήκτων περιοχῶν, εἶναι ἐπιβεβλημένον νὰ τύχουν ἰδιαιτέρας μερίμνης καὶ ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως αἱ βιομηχανίαι αὐταί, αἱ ὁποῖαι κατεστράφησαν ἐκ μέρους τῶν συμμοριτῶν. Ἡ πικρία αὐτῶν εἶναι ἀνάλογος μὲ τὴν πικρίαν τῶν ἀγροτῶν, οἱ ὁποῖοι δὲν ἔτυχον στεγάσεως καὶ κατεστράφησαν πολλαπλῶς κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ πολέμου μέχρι τοῦ 1950. Καὶ δὲν ἔτυχον μέχρι σήμερον τῆς στεγάσεως, ἐνῷ ἔτυχον στεγάσεως οἱ συμμοριόπληκτοι. Ἡ πικρία αὐτῶν τῶν ἀνθρώπων εἶναι μεγάλη καὶ δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ κατέχωνται ἀπὸ τὴν ἀνησυχίαν καὶ τὴν πικρίαν αὐτήν. Παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργὸν ὅπως ἐνδιαφερθῇ διὰ τὴν βιομηχανίαν τῆς Βορείου Ἑλλάδος.

§191ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Μίχας ἔχει τὸν λόγον.

§192Α. ΜΙΧΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν θὰ ἤθελα νὰ κουράσω τὸ Σῶμα καὶ ἐγὼ περισσότερον, ἀλλὰ λαμβάνω τὸν λόγον, ὅσον ἀφορᾷ τὸ θέμα τῶν ἐλαιουργείων, διὰ νὰ σημειώσω, ὅτι εἰς ὅλας τὰς χώρας ὑπάρχουν τοιαῦτα ἐλαιουργεῖα. Ὅσα εἶπον οἱ ἄλλοι κ.κ. συνάδελφοι, νομίζω, ὅτι θὰ ὁδηγήσουν τὸν κ. ὑπουργὸν καὶ τὴν Κυβέρνησιν γενικώτερον, ἐὰν δὲν δύναται νὰ δώσῃ μίαν λύσιν κατὰ τὴν συνεδρίασιν αὐτήν, νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ θέμα γενικώτερον, διότι ὄντως τὰ ἐλαιουργεῖα ἐξυπηρετοῦν σημαντικὸν σκοπὸν καὶ θὰ εἶναι πράγματι κρῖμα, ἐλαιουργεῖα, τὰ ὁποῖα ἐτέθησαν εἰς λειτουργίαν διὰ τῆς ἀμερικανικῆς βοηθείας, νὰ ὑποστοῦν εἰς τὸ τέλος παθητικόν, ὅπως θὰ συμβῇ, ἐὰν αἱ συνεταιριστικαὶ ὀργανώσεις ἐξακολουθήσουν νὰ βαρύνωνται μὲ τὰς ὀφειλὰς των, αἱ ὁποῖαι ἔχουν οὐσιαστικῶς αὐξηθῆ λόγῳ τῆς ἀναπροσαρμογῆς καὶ νὰ ἔχουν οἱ ἀγρόται νὰ πληρώσουν ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα δὲν κατώρθωσαν νὰ ὠφεληθοῦν.

§193ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Σιαφλέκης ἔχει τὸν λόγον.

§194Ι. ΣΙΑΦΛΕΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπιθυμῶ νὰ δώσω μίαν ἀπάντησιν εἰς τὸν συνάδελφον κ. Παπαγεωργίου, ὁ ὁποῖος, ἐνῷ ἰσχυρίσθη, καὶ ὀρθῶς κατὰ τὴν γνώμην μου, ὅτι οἱ ἀναγκαστικοὶ διαχειρισταὶ οὐδόλως συνετέλεσαν εἰς τὴν ἐξυγίανσιν τῶν ἐπιχειρήσεων, ἐν συνεχείᾳ ὑπεστήριξεν ὅτι ὁ ἀναγκαστικὸς διαχειριστὴς τοῦ ἐργοστασίου Λαναρᾶ, Ζαφειράκος, ὡδήγησε τὴν ἐπιχείρησιν αὐτὴν εἰς χρεωκοπίαν, διότι ἦτο κομμουνιστής. Καὶ τὴν μὲν ὑπεράσπισιν τοῦ κ. Ζαφειράκου ἀνέλαβεν ὁ κ. ὑπουργός, ἐγὼ δὲ τὸν ἐρωτῶ: Ὁ ἀναγκαστικὸς διαχειριστὴς τοῦ ἐργοστασίου Ματσάγγου τοῦ Βόλου, κ. Νικ. Παπανικολάου, ἀδελφὸς τοῦ διαχειριστοῦ τῶν Ἀνακτόρων κ. Σοφοκλῆ Παπανικολάου, εἶναι μήπως κομμουνιστής; Διότι καὶ αὐτός, ἀντὶ νὰ ἐξυγιάνῃ τὴν ἐπιχείρησιν Ματσάγγου, ἔκαμε τὸ πᾶν διὰ νὰ διπλασιάσῃ τὸ παθητικόν της καὶ νὰ μειώσῃ τὴν παραγωγήν της.

§195ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Σιαφλέκη, αὐτὸ δὲν ἔχει σχέσιν μὲ τὸ ἄρθρον 7. Ἐὰν ἔχετε νὰ εἴπητε κἄτι τι σχετικὸν ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 7, ἔχει καλῶς. Ἄλλως εἶσθε ἐκτὸς θέματος. Ὁ κ. Μπριλλάκης, ἔχει τὸν λόγον.

§196Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς ἀντὶ νὰ ἀπαντήσῃ ἐπὶ τῆς οὐσίας προσεπάθησε νὰ ξεφύγῃ μὲ τὴν δικαιολογίαν, ὅτι δὲν ἔχει σχέσιν μὲ τὸ ἄρθρον. Ἀλλὰ ἡ τακτικὴ αὐτή, κ. Πρόεδρε, ἀκολουθεῖται ἀπὸ τριετίας καὶ πλέον, ὅταν τὸ πρῶτον ἐγεννήθη τὸ θέμα καὶ ἐπὶ ὑπουργίας τοῦ κ. Μανέντη καὶ ὑπουργοῦ Συντονισμοῦ τοῦ κ. Χέλμη. Δι’ αὐτὸ ὀφείλω νὰ ὑπογραμμίσω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν θέλει νὰ ρυθμίσῃ τὸ θέμα. Δὲν θέλει νὰ ἱκανοποιήσῃ τὸ δίκαιον αἴτημα τῶν συνεταιρισμῶν.

§197Σ. ΚΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Ὑποδείξατέ μας τὸν τρόπον.

§198Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἔχομεν ὑποβάλει τροπολογίαν καὶ ὑποδεικνύομεν.

§199Σ. ΚΟΥΝΔΟΥΡΟΣ. Ἡ τροπολογία, κ. συνάδελφοι, δὲν λέγει τίποτε.

§200Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Ἐκτὸς τῶν περιπτώσεων ποὺ ἀνεφέρθησαν, ἁλιευτικῶν συνεταιρισμῶν καὶ ἐλαιουργικῶν, ἦτο καὶ ὁ συνεταιρισμὸς Πολεμαρχίου, ὁ ὁποῖος ἔκλεισε διότι δὲν εἶχε νὰ καταβάλῃ τὰς 700.000 δραχμάς, τὰς ὁποίας τοῦ ἐζήτουν. Ἡ Κυβέρνησις Καραμανλῆ ἀντιμετώπισε τὸ θέμα αὐτὸ ἐπὶ μίαν ὁλόκληρον τριετίαν καὶ συνεπῶς δὲν δικαιοῦται ὁ κ. ὑπουργὸς νὰ λέγῃ, ὅτι δὲν εἶναι σχετικὸν μὲ τὸ ζητούμενον θέμα. Ὀφείλει ἡ Κυβέρνησις καὶ ἔχει ὑποχρέωσιν ἐφ’ ὅσον θέλει νὰ ρυθμίσῃ τὸ θέμα μεγαλοβιομηχάνου φίλου της νὰ ρυθμίσῃ καὶ τὸ θέμα τῶν ἁλιευτικῶν καὶ γεωργικῶν συνεταιρισμῶν. Ἡ προτεινομένη τροπολογία εἶναι σαφεστάτη, ἔχει ὑποβληθῆ ἀπὸ τὰς 9 Μαρτίου καὶ ἡ Κυβέρνησις εἶχεν ὑποχρέωσιν νὰ μελετήσῃ καὶ νὰ λάβῃ θέσιν ἐπὶ τοῦ σοβαρωτάτου τούτου ζητήματος.

§201Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Ἐπὶ τῆς τροπολογίας, κ. Πρόεδρε, δὲν πρόκειται νὰ προσθέσω τίποτε, διότι νομίζω, ὅτι ἡ ἀνάπτυξις, ἡ ὁποία ἐγένετο μέχρι τοῦδε ἔχει πείσει πάντα ὁ ὁποῖος θέλει νὰ πεισθῇ καὶ νὰ βλέπῃ τὰ πράγματα ὅπως εἶναι, ὅτι πρέπει νὰ γίνῃ ἀποδεκτή. Εἶμαι βέβαιος, ὅτι δὲν πρόκειται νὰ γίνῃ ἀποδεκτή, δι’ οὓς λόγους ἐπὶ τριετίαν ἡ Κυβέρνησις δὲν λύει τὸ θέμα. Ἐζήτησα ὅμως τὸν λόγον διὰ νὰ ἔχω μίαν ἐξήγησιν ἀπὸ τὸν κ. ὑπουργόν. Ὑπάρχει ἡ τελευταία παράγραφος τοῦ ἄρθρου 7 ἡ ὁποία λέγει: «......(ἀναγινώσκει)......». Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ κάμῃ μίαν διευκρίνισιν, τί ἀκριβῶς ἐννοεῖ διὰ τῆς διατυπώσεως αὐτῆς. Ἐὰν πρόκειται περὶ καθιερώσεως τῆς ρήτρας δολλαρίου, νομίζω, ὅτι ἡ διατύπωσις αὐτὴ περιέργως εἶναι διαφορετικὴ ἀπὸ ἐκείνην τὴν ὁποίαν συνήθως ὁ νομοθέτης μεταχειρίζεται, ὅταν πρόκειται νὰ ἐπιβάλῃ τὴν ρήτραν δολλαρίου. Π.χ. εἰς τὸν νόμον 3562, ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ θέματος, ἡ διατύπωσις εἶναι σαφής. Ἐκεῖ ὁμιλεῖ περὶ «......(ἀναγινώσκει)......». Καὶ ἐνῷ εἰς τὴν παράγρ. 5 ἐννοοῦμεν τὸ ἴδιον πρᾶγμα, δὲν βλέπω, διατὶ δὲν γίνεται χρησιμοποίησις τῆς ἰδία ὁρολογίας, ὥστε νὰ μὴ ὑπάρξῃ ἀμφισβήτησις.

§202Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπουργ. Ἐμπορίου). Τὸ ἐκάμαμεν διὰ νὰ εὐθυγραμμισθῶμεν μὲ τὸ πνεῦμα τῶν διατάξεων τοῦ Ν. 3562. Ἐὰν ὅμως, νομίζετε, ὅτι δὲν γίνεται τοῦτο, τότε νὰ ἐπαναλάβωμεν τὴν διάταξιν τοῦ Ν. 3562. Δὲν ἔχω ἀντίρρησιν.

§203Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ τῆς τροπολογίας τὴν ὁποίαν ἔλαβον τὴν τιμὴν νὰ ὑποβάλω εἰς τὸ Σῶμα, δὲν ἤκουσα τὴν γνώμην τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Θὰ παρεκάλουν, λοιπόν, νὰ μᾶς εἴπῃ ὁ κ. ὑπουργός, ἐὰν δέχεται τὴν διατύπωσιν τὴν ὁποίαν ἔκαμον, ἢ ὄχι. Πρόκειται περὶ τῆς παραγράφου 2, τοῦ ἄρθρου 7. Καὶ ὑπέβαλον τὴν τροπολογίαν, διὰ τῆς ὁποίας αἱ συνέπειαι ὑπερημερίας, αἱ ὁποῖαι ἀναφέρονται ἐκεῖ, διαγράφονται. Ταῦτα ὡς πρὸς τὴν παράκλησίν μου πρὸς τὸν κ. ὑπουργόν, ὅπως μοῦ ἀπαντήσῃ, ἐὰν δέχεται τὴν τροπολογίαν ἢ ὄχι. Περαιτέρω, θὰ παρακαλέσω ὑμᾶς, κ. Πρόεδρε, νὰ εἴπητε εἰς τοὺς συναδέλφους τῆς πτέρυγος ἐκείνης, ὅτι ἐάν, πράγματι θέλουν νὰ ψηφίσωμεν τὸ νομοσχέδιον, νὰ ἀφήσουν τὸν τόνον τὸν ὁποῖον μεταχειρίζονται, ὡς τὸν μεταχειρίζονται, διότι πρέπει νὰ ἀντιληφθοῦν, ὅτι ἄνευ τῆς ἰδικῆς μας συνεργασίας, δὲν περνᾶ νομοσχέδιον.

§204ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 7 κηρύσσεται περαιωμένη.

§205Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπουργ. Ἐμπορίου). Εἰς τὸ ἄρθρον 7 πρέπει νὰ προστεθῇ ὡς παράγραφος 5, ἡ τροπολογία ἡ ὁποία προετάθη εἰς τὸ ἄρθρον 5: «........(ἀναγινώσκει)........», καὶ ἡ παράγραφος 5 νὰ λάβῃ τὸν ἀριθμὸν 6. Ἄλλην τροπολογίαν δὲν δέχομαι ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου.

§206ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ὑπάρχουν δύο προτάσεις ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας ἐπὶ τῶν τροπολογιῶν. Ἡ πρώτη εἶναι τοῦ κ. Βαρδινογιάννη καὶ ἄλλων συναδέλφων.

§207Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Ἐπὶ τῆς τροπολογίας αὐτῆς, δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ ὁ κ. Μητσοτάκης, π.χ., ποὺ τὴν ὑπεστήριξε καὶ ἦτο καὶ ὑφυπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, νὰ ἀντιλαμβάνεται, ὅτι προτοῦ νὰ ἀποφανθῇ ἡ Βουλὴ ἐπὶ μιᾶς τοιαύτης τροπολογίας, πρέπει νὰ γνωρίζῃ, τί σημαίνει διὰ τὸ Δημόσιον Ταμεῖον στόκ. Ὅπως εἶναι γνωστόν, τὰ δάνεια τὰ ὁποῖα ἐχορήγησεν ὁ ΟΧΟΑ, εἶναι δάνεια τοῦ Δημοσίου πρὸς τὰς διαφόρους ἐπιχειρήσεις, εἴτε εἶναι Συνεταιρισμοί, εἴτε ἀτομικὴ ἐπιχείρησις. Ἐρωτᾶται, λοιπόν, εἶναι δυνατὸν οἱαδήποτε Βουλὴ νὰ λάβῃ ἀπόφασιν ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ, χωρὶς νὰ γνωρίζῃ πόση θὰ εἶναι ἡ ἐπιβάρυνσις τοῦ Δημοσίου Ταμείου;

§208ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Νὰ μᾶς τὸ εἴπητε σεῖς.

§209Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Δὲν εἶναι ἁπλῆ ὑπόθεσις, οὔτε εἶναι δυνατὸν τοῦτο νὰ ἀποβῇ ἀντικείμενον μιᾶς τροπολογίας τῆς μορφῆς αὐτῆς, ἀνεξαρτήτως τοῦ ὅτι εἶναι καὶ συνταγματικῶς ἀπαράδεκτος, ἀκριβῶς διότι δὲν συνοδεύεται ἀπὸ μίαν ἔκθεσιν τοῦ Γεν. Λογιστηρίου. Ἀλλὰ ὑπάρχει καὶ ἡ οὐσία τῆς ὑποθέσεως, πόση δηλ. θὰ εἶναι ἡ ἐπιβάρυνσις τοῦ Δημοσίου Ταμείου, ἐὰν γίνῃ δεκτὴ ἡ τροπολογία;

§210Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, ἀπήντησεν, ὡς ἐὰν πράγματι, ἀπόψε ἤρχετο ἀπὸ τὸν Ἄρην. Τὸ θέμα εἶναι γνωστόν. Ὁ ἴδιος εἶναι ὑπουργὸς Συντονισμοῦ ἐπὶ μακρὸν χρονικὸν διάστημα. Ἡ τροπολογία ἔχει τυπωθῆ ἀπὸ τὰς 9 Μαρτίου. Κατὰ συνέπειαν ὤφειλε νὰ εἶναι εἰς θέσιν νὰ γνωρίζῃ καὶ νὰ ἔχῃ διαθέσιμα διὰ τὸ Σῶμα τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα ζητεῖ.

§211Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Ἔχετε λάθος νὰ χρησιμοποιῆτε τὸ ὕφος αὐτὸ καὶ ἔχετε λάθος, ἐὰν νομίζετε, ὅτι εἶναι δυνατὸν εἰς τόσον βραχὺ χρονικὸν διάστημα νὰ διαπιστωθῇ, ποία θὰ εἶναι ἡ ζημία τοῦ Δημοσίου. Ἔχετε λάθος μέγιστον, ἐὰν νομίζετε, ὅτι εἶναι δυνατὸν εἰς 2–3 μῆνας νὰ διαπιστωθῇ αὐτὸ τὸ πρᾶγμα.

§212Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἐγώ, νομίζω, ὅτι ἀπαιτεῖται διάστημα πολὺ ὀλιγώτερον. Καὶ νομίζω, ὅτι, ὅταν μία Κυβέρνησις ἐπὶ τρία χρόνια ἀσχολῆται μὲ ἕνα θέμα, θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι ἤδη κατατοπισμένη καὶ νὰ ἔχῃ καταλήξει εἰς συμπεράσματα καὶ ἀποφάσεις. Δὲν θὰ πρέπει νὰ προσπαθοῦμε νὰ κρυφθοῦμε πίσω ἀπὸ τὸ δάκτυλόν μας καὶ νὰ ἀκολουθοῦμε πολιτικὴν στρουθοκαμήλου. Δὲν εἶναι δημόσιον χρῆμα, ἐν τῇ ἐννοίᾳ τοῦ Συντάγματος, διότι ἀφορᾷ τὸν ΟΧΟΑ, ὁ ὁποῖος εἶναι Τράπεζα. Καὶ ὅσον εἶναι δημόσιον τὸ χρῆμα τῆς Τραπέζης, ἡ ὁποία ἀνήκει εἰς τὸ σύνολον, ἄλλο τόσον καὶ τοῦ ΟΧΟΑ ἀνήκει εἰς τὸ Δημόσιον.

§213Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Ἐγὼ εἶπον, ὅτι προκειμένου νὰ λάβῃ μίαν ἀπόφασιν ἡ Βουλή, συνεπαγομένην μίαν διὰ τὸ Δημόσιον ζημίαν, πρέπει νὰ γνωρίζῃ ἐπακριβῶς πόση θὰ εἶναι ἡ ζημία αὐτή. Καὶ ὁ ὑπολογισμὸς τῆς ζημίας δὲν εἶναι ὑπόθεσις 2–3 μηνῶν.

§214Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν οὐσίαν, ὅλοι κἄποτε εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν πρέπει νὰ λησμονῶμεν τὴν πολιτικὴν τῆς στρουθοκαμήλου. Δὲν ἠμποροῦμε νὰ ἀποκρύπτωμε τὸ θέμα ἀπὸ ἑαυτοὺς καὶ ἀλλήλους. Τὸ θέμα ὑπάρχει καὶ εἶναι γνωστόν, εἰς τὴν Κυβέρνησιν. Δὲν ἠμποροῦμε διαρκῶς νὰ λέγωμεν, ὅτι μία τροπολογία ἔρχεται τὴν τελευταίαν στιγμήν, δι’ ἕνα θέμα ποὺ εἶναι πασίγνωστον, τὸ ὁποῖον ὅλοι, ἡμεῖς οἱ ἁπλοῖ βουλευταὶ γνωρίζομεν. Ἄς ἀναλάβῃ, λοιπόν, ὁ καθεὶς τὴν εὐθύνην του ἐπὶ τῆς τροπολογίας, τὴν ὁποίαν ὑπεβάλαμεν.

§215Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Ἀκριβῶς τοῦτο δὲν πράττει ὁ κ. Μητσοτάκης καὶ ἄλλοι ἀξιότιμοι συνάδελφοι, δὲν ἀναλαμβάνουν δηλ. τὰς εὐθύνας τῆς τροπολογίας αὐτῆς, διότι δὲν ἔχουν αὐτοὶ τὰς εὐθύνας διὰ τὰ οἰκονομικὰ τοῦ Κράτους καὶ διὰ τοῦτο, ὑποβάλλουν τοιαύτας τροπολογίας.

§216Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Τὸ διατὶ τὴν ὑπεβάλαμεν ἀφορᾷ ἡμᾶς. Δὲν δίδομεν λόγον εἰς κανένα, ἀλλὰ μόνον εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαόν. Αὐτὰ ἠμπορεῖτε νὰ τὰ εἴπητε εἰς τοὺς βουλευτὰς τῆς πτέρυγός σας, ἀπὸ τοὺς ὁποίους ζητεῖτε νὰ ψηφίσουν κατὰ παραγγελίαν.

§217Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Εἶναι πολὺ εὔκολον εἰς τὴν Ἀντιπολίτευσιν νὰ προτείνῃ συνεχῶς δωρεὰς τοῦ Δημοσίου πρὸς τοὺς πολίτας.

§218Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἀνέμενον μετὰ τὴν συζήτησιν αὐτὴν ἐπὶ τῆς τροπολογίας, περὶ ἧς τόσος λόγος ἔγινε, μίαν θαρραλέαν ἀπάντησιν ἀπὸ πλευρᾶς τῆς Κυβερνήσεως. Ἡ δοθεῖσα ἐκ μέρους τοῦ κ. ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ ἀπάντησις δὲν ὑπῆρξεν ἀξία καὶ τοῦ περιεχομένου τῆς τροπολογίας καὶ τοῦ ἐπιπέδου εἰς τὸ ὁποῖον διεξήχθη ἡ συζήτησις. Θὰ ἠρώτουν τὸν κ. ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ, ἄραγε ἡ Κυβέρνησις γνωρίζει αὐτὴν τὴν στιγμὴν ποία εἶναι ἡ ζημία, ἡ ὁποία προσγίνεται ὑπὸ τὴν γενικωτέραν ἔννοιαν ἀπὸ τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ; Καὶ ἐρωτῶ, πῶς τόσες ὑποχωρήσεις καὶ χωρὶς κανένα ὑπολογισμὸν ἐδέχθη ἡ Κυβέρνησις τροπολογίας, αἱ ὁποῖαι κατατείνουν εἰς διεύρυνσιν τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ, τροπολογίαι δίκαιαι, ὅπως ἐκεῖναι τῶν συμμοριοπλήκτων, τῶν ἀγωνιστῶν τῆς ἐθνικῆς ἀντιστάσεως; Περὶ αὐτῶν τῶν τροπολογιῶν ἄραγε ἔγινε κάποιος ὑπολογισμὸς τῆς ζημίας καὶ μετὰ ἡ Κυβέρνησις τὰς ἐδέχθη; Εἶναι τόσον δύσκολον νὰ σᾶς δώσῃ ἡ Τράπεζα τὰ στοιχεῖα αὐτῶν τῶν δανείων πρὸς τὰς ἁλιευτικὰς καὶ γεωργικὰς ἐπιχειρήσεις; Θὰ ἀνέμενον, κ. Πρόεδρε, νὰ δώσῃ ἡ Κυβέρνησις μίαν ἀπάντησιν ἐπὶ τῆς οὐσίας καὶ νὰ ἐξηγήσῃ διατὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποδεχθῇ τὴν τροπολογίαν αὐτὴν καὶ νὰ εἴπῃ εἰλικρινῶς, ὅτι ἡ ἀποδοχὴ αὐτῆς τῆς τροπολογίας ἐνδεχομένως νὰ ἀποτελέσῃ προηγούμενον γενικωτέρας ἀνατροπῆς τῶν δανείων αὐτῶν μὲ τὴν ρήτραν δολλαρίου. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ζητοῦμεν ἡμεῖς εἶναι νὰ τύχουν καὶ αἱ μικραὶ ἐπιχειρήσεις τοῦ προνομίου, τοῦ ὁποίου ἔτυχον αἱ μεγάλαι βιομηχανικαὶ ἐπιχειρήσεις, δηλαδὴ νὰ ἐπωφεληθοῦν καὶ αὐτοὶ μερικῶς ἀπὸ τὰς ὑποτιμήσεις τὰς νομισματικάς, τῶν ὁποίων ἤδη ἔχουν ἐπωφεληθῆ αἱ μεγάλαι βιομηχανικαὶ ἐπιχειρήσεις. Ἰδοὺ διατὶ ἡ τροπολογία ἅπτεται εὐθέως τοῦ νομοσχεδίου.

§219Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ) Ἐλέχθησαν μερικὰ πράγματα, κ. Πρόεδρε, τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ ξεκαθαρισθοῦν. Πρῶτον μὲν τὸ νομοσχέδιον ὁλόκληρον, εἶναι νομοσχέδιον διὰ τοῦ ὁποίου καταβάλλεται προσπάθεια διευκολύνσεως τῶν συμβιβασμῶν, ἐξεταζομένης ἑκάστης περιπτώσεως κατὰ τρόπον ἐξατομικευμένον. Δὲν πρόκειται περὶ ἑνὸς «λαγοπόδαρου». Δὲν πρόκειται περὶ διαγραφῆς χρεῶν. Δὲν εἶπον ἐγώ, ὅτι δὲν ὑπάρχει τὸ θέμα, ἀλλὰ δὲν θεωρῶ, ὅτι αὐτὴ εἶναι ἡ λύσις τοῦ θέματος. Δὲν δέχομαι, ὅτι εἶναι δυνατὸν τὸ θέμα αὐτὸ νὰ ρυθμισθῇ διὰ μιᾶς τοιαύτης τροπολογίας. Καὶ ἐρωτᾶται, ἐὰν ὑποτεθῇ, ὅτι καὶ τὰ δάνεια αὐτὰ τίθενται ὑπὸ τοὺς αὐτοὺς κανόνας πρὸς ἐπίτευξιν συμβιβασμοῦ, ὅπως τὰ ἄλλα, θὰ ηὐνοοῦντο ἢ μήπως θὰ ἦτο δεσμενεστέρα ἡ μεταχείρισις. Θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ γίνῃ τοῦτο;

§220Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Ἀπὸ ὅ,τι δὲν γίνεται σήμερον.

§221Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Μὲ συγχωρεῖτε πολύ. Διότι μὴ λησμονῆτε, ὅτι εἰς τὸ νομοσχέδιον αὐτό, τὸ ὁποῖον συζητοῦμεν, ὑπάρχει ὁ περιορισμὸς ὅτι ἐν οὐδεμιᾷ περιπτώσει εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπέλθῃ μείωσις κεφαλαίου. Ἐνῷ, ὡς ἔχουν τὰ πράγματα σήμερον ἐξετάζεται ἑκάστη περίπτωσις κεχωρισμένως, λαμβάνονται καὶ ὡς πρὸς τὸ κεφάλαιον, ἐνδεχομένως, καὶ ὡς πρὸς τὸν τόκον.

§222Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ὄχι.

§223Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Ὑπάρχει τὸ δικαίωμα, ἐπαναλαμβάνω, καὶ ὡς πρὸς τὸν χρόνον ἐξοφλήσεως. Τὸ ὅτι ὑπάρχει θέμα, δὲν σημαίνει, ὅτι κατ’ ἀνάγκην πρέπει νὰ λυθῇ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον τοῦ «λαγοπόδαρου».

§224Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Ἔγινε διὰ τρεῖς βιομηχάνους.

§225Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἡ ἔκθεσις τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου, τῆς ὁποίας τὴν εὐθύνην φέρει ἡ Κυβέρνησις, ὅσον ἀφορᾷ τὸ κείμενον τοῦ νομοσχεδίου, ἀναφέρει τὰ ἑξῆς: «Ἡ ἐκ τῶν τοιούτων συμβιβασμῶν προκληθησομένη ἀπώλεια ἐσόδων τοῦ Δημοσίου δὲν δύναται ἀπὸ τοῦδε νὰ καθορισθῇ». Κατὰ συνέπειαν, ἡ ἰδία ἡ ἔκθεσις παραδέχεται, ὅτι ὑπάρχει ἀπώλεια ἐσόδων τοῦ Δημοσίου ὑπὸ τὴν ἔννοιαν τοῦ Συντάγματος, ἐνῷ, ἐδῶ δὲν πρόκειται ἀναμφισβητήτως περὶ τοιούτων ἐσόδων. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν οὐσίαν τοῦ θέματος, εἶναι γνωστόν, ὅτι ὁ ΟΧΟΑ, δυνάμει τῆς νομοθεσίας, ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ θίξῃ τὸ ἀρχικὸν ποσὸν τοῦ δανείου.

§226Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Ἔχει ὁ ΟΧΟΑ τὸ δικαίωμα διὰ νὰ μεταβάλῃ τὸ νόμισμα;

§227Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Βεβαίως, ὄχι.

§228Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Ἔχει τὸ δικαίωμα τὸ Κράτος;

§229Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Δι’ αὐτὸ ἀκριβῶς ζητοῦμεν διὰ νόμου. Ἔχει τὸ δικαίωμα διὰ νόμου νὰ τὸ κάμῃ.

§230Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Ὄχι, διότι τὰ τοῦ ΟΧΟΑ εἶναι ρυθμισμένα διὰ συμβάσεως.

§231Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ὁ νόμος περὶ ΟΧΟΑ ἔχει ἐπανειλημμένως μεταβληθῆ. Ἡμεῖς δὲν ζητοῦμεν τὴν τακτικὴν τοῦ λαγοπόδαρου. Εἶναι ἁπλῶς, ἕνα αἴτημα βασικὸν νὰ ἰσχύσῃ καὶ διὰ τὰς ὀφειλὰς αὐτὰς ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἰσχύει καὶ διὰ τὰ 99% τῶν ὀφειλῶν τῶν συναφθεισῶν εἰς δραχμάς. Τὸ πρόβλημα εἶναι σαφές. Ἡ πρότασις εἶναι εὐθεῖα.

§232Ε. ΠΑΠΑΔΟΓΙΑΝΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπειδὴ ὑπεστήριξα καὶ ἐγὼ τὴν τροπολογίαν αὐτήν, ἔχω ὑποχρέωσιν δι’ ὀλίγων νὰ εἴπω τὰς ἀπόψεις μου. Εἶπον, νομίζω, ὅτι ἡ συζήτησις, σκοπὸν ἔχει νὰ ἐμπεδωθῇ εἰς τὴν κοινὴν συνείδησιν ἡ ἀνάγκη τῆς ρυθμίσεως τοῦ θέματος ὅπως ἐμπεδωθῇ καὶ εἰς τὴν συνείδησιν τῆς Βουλῆς, ὅτι ὑφίσταται θέμα τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ ρυθμισθῇ. Νομίζω, ὅτι εἰς τὸ πνεῦμα τοῦ νομοσχεδίου εἶναι δυνατὸν νὰ περιληφθῇ καὶ ἡ τροπολογία ἡ ὁποία συζητεῖται. Βλέπω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐξακολουθεῖ νὰ ἐμμένῃ εἰς τὴν ἄποψιν, ὅτι δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἐπεκταθῇ καὶ διὰ λόγους συνταγματικοὺς καὶ διὰ λόγους οὐσίας. Ἐγὼ προσωπικῶς ἔλαβον ὑπ’ ὄψιν τὴν δήλωσιν τὴν ὁποίαν ἔκαμεν ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, ὅτι ὑφίσταται θέμα καὶ αὐτὸ μὲ ἱκανοποιεῖ κάπως, θὰ ὑποβάλω ὅμως τὴν παράκλησιν πρὸς τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ θέμα αὐτὸ ἐντελῶς ρεαλιστικῶς. Γνωρίζω, ὅτι ἡ Ἕνωσις Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Ρεθύμνης, χρεωστεῖ 17.000.000 δραχ. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ζήσῃ οὔτε νὰ λειτουργήσῃ ἡ Ἕνωσις Συνεταιρισμῶν, ὅπως καὶ τὰ ἐλαιουργεῖα, διὰ τὰ ὁποῖα ὡμιλήσαμεν καὶ τὰ ὁποῖα δὲν εἶναι ὀλίγα. Εἶναι πάρα πολλά. Ὑποβάλλω τὴν παράκλησιν καὶ τὴν εὐχὴν εἰς τὴν Κυβέρνησιν ὅπως ἐξετάσῃ ρεαλιστικῶς τὸ θέμα αὐτό, ἀλλὰ θὰ ηὐχόμην νὰ ἐγένετο δεκτὴ ἡ τροπολογία.

§233ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ Προεδρεῖον μὲ πᾶσαν ἄνεσιν ἐπέτρεψε καὶ διεξήχθη, ὅπως διεξήχθη, ἡ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἐπιμάχων ἄρθρων τοῦ νομοσχεδίου, πέντε καὶ ἑπτά. Ἔπραξε δὲ τοῦτο τὸ Προεδρεῖον, διότι ἀνέμενεν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις, τελικῶς, θὰ υἱοθετήσῃ τὰς ἀπόψεις τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ ἰδιαιτέρως ἐπὶ τοῦ ἄρθρου ἑπτά. Τὸ Προεδρεῖον, μετὰ τὴν ἐξαντλητικὴν συζήτησιν, φρονεῖ, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ φέρῃ εἰς ψηφοφορίαν τὴν τροπολογίαν τῶν κυρίων συναδέλφων, διότι, κατὰ τὸ ἄρθρον 24 τοῦ Συντάγματος, «οὐδεμία πρότασις νόμου, ἢ τροπολογία, ἢ προσθήκη, ὑπαγομένη εἰς βάρος τοῦ Δημοσίου, τῶν Ὀργανισμῶν Αὐτοδιοικήσεως ἢ ἄλλων Νομικῶν Προσώπων Δημοσίου Δικαίου, δαπάνας ......... (ἀναγινώσκει).........». Τὸ Προεδρεῖον, λοιπόν, φρονεῖ, ὅτι δὲν ἠμπορεῖ νὰ φέρῃ εἰς ψηφοφορίαν τὴν τροπολογίαν τῶν κυρίων συναδέλφων, διότι, βάσει τοῦ ἄρθρου 24 τοῦ Συντάγματος, τὴν θεωρεῖ ὡς ἀπαράδεκτον.

§234Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι ἡ ἄποψις τὴν ὁποίαν ὑποστηρίζετε, παραβιάζει καὶ τὸ γράμμα καὶ τὸ πνεῦμα τοῦ Συντάγματος, εἶναι κἄτι ξένο τοῦ Κανονισμοῦ. Ὅσον δήποτε καὶ ἐὰν ἐμμέσως, τὰ χρήματα τοῦ ΟΧΟΑ εἶναι χρήματα τοῦ κοινοῦ, ἡ διάταξις τοῦ Συντάγματος δὲν δύναται νὰ ἔχῃ ἐφαρμογὴν ἐπὶ τῆς προκειμένης περιπτώσεως, διότι εἶναι σαφές, προκύπτει καὶ ἀπὸ τὸν ὀργανικὸν νόμον καὶ ἀπὸ τὴν σύμβασιν, τὴν ὁποίαν ὁ ὀργανικὸς νόμος ἐκύρωσεν, ὅτι ὁ ΟΧΟΑ ἀποτελεῖ Νομικὸν Πρόσωπον Ἰδιωτικοῦ Δικαίου. Καί, ἑπομένως, θὰ εὑρίσκετο ἔξω τῆς ἀσκήσεως τῶν ὑποχρεώσεών του τὸ Προεδρεῖον, ἐὰν ἤθελεν ἐμμείνει εἰς τὴν σφαλερὰν ἄποψίν του, ὅτι δὲν θὰ πρέπει νὰ εἰσαγάγῃ τὴν ὑπὸ κρίσιν τροπολογίαν εἰς ψηφοφορίαν.

§235Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, πέραν τοῦ γράμματος τῆς διατάξεως τοῦ ἄρθρου 24 τοῦ Συντάγματος, νομίζω, ὅτι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἀντιστρατεύεται πρὸς τὴν ἑρμηνείαν, τὴν ὁποίαν ἔδωσε τὸ Προεδρεῖον, εἶναι ἡ παγία ἐφαρμογὴ τῆς διατάξεως αὐτῆς, ἡ ὁποία οὐδέποτε ἤγαγεν εἰς τὴν καθιέρωσιν αὐτοῦ τοῦ ἀπαραδέκτου, περὶ τοῦ ὁποίου ὁμιλήσατε. Θέλω νὰ σᾶς ὑπενθυμίσω, ὅτι δύο τροπολογίαι ἐπεκτείνουσαι τὴν ἐφαρμογήν, τὴν εὐεργετικήν, διὰ τοὺς παγωμένους ὀφειλέτας, καὶ εἰς ἄλλας κατηγορίας, ἔγιναν πρὸ ὀλίγου δεκταὶ ὑπὸ τῆς Βουλῆς, χωρὶς κἂν νὰ προβληθῇ ἀπαράδεκτον ἐκ τοῦ ἄρθρου 24 τοῦ Συντάγματος. Ἀλλά, νομίζω, κύριε Πρόεδρε, ὅτι ἐπιμένοντες νὰ ματαιώσητε τὴν ψηφοφορίαν, ματαιοπονεῖτε, διότι καὶ διὰ τὸ ἀπαράδεκτον ἡ Βουλὴ καὶ ὄχι ὑμεῖς, κύριε Πρόεδρε, θὰ ἀποφανθῇ ἐν τέλει.

§236Π. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ ΟΧΟΑ εἶναι Νομικὸν Πρόσωπον Δημοσίου Δικαίου, διότι δὲν ὑπάρχει κείμενον νόμου, τὸ ὁποῖον νὰ λέγῃ, ὅτι ὁ ΟΧΟΑ εἶναι Τράπεζα. Εἶναι αὐτοδιοικούμενος Ὀργανισμός, ἐκεῖ τὸ Σύνταγμα ὁρίζει ρητῶς Νομικὰ Πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου. Ἑπομένως, τὸ ἄρθρον 24 τοῦ Συντάγματος, ἔχει ἀπόλυτον ἐφαρμογὴν ἐπὶ τῆς τροπολογίας. Κατὰ συνέπειαν, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τεθῇ ὑπὸ ψηφοφορίαν καὶ ὀρθῶς τὸ Προεδρεῖον ἀπεφάνθη καὶ δὲν θέτει ὑπὸ ψηφοφορίαν τὴν τροπολογίαν.

§237Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δυστυχῶς, διὰ τὴν ἄποψιν τοῦ Προεδρείου, ὁ ΟΧΟΑ ἀποτελεῖ Νομικὸν Πρόσωπον Ἰδιωτικοῦ Δικαίου, τὸ ὁποῖον, κατὰ συνέπειαν, δὲν ἐμπίπτει εἰς τὸ ἄρθρου 24 τοῦ Συντάγματος. Τὸ ὅτι ἀποτελεῖ ὁ ΟΧΟΑ Νομικὸν Πρόσωπον Ἰδιωτικοῦ Δικαίου, εἶναι ἀπολύτως σαφὲς καὶ ἐὰν ἔχῃ ἀντίρρησιν, ἂς μὲ διαψεύσῃ ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ. Καὶ συνεπῶς, καὶ ἡ Δ.Ε.Η. καὶ ὁ Ο.Τ.Ε. ἀποτελοῦν Νομικὰ Πρόσωπα Ἰδιωτικοῦ Δικαίου, ἀσχέτως ἐὰν ἐν τῇ οὐσίᾳ καλύπτουν περιουσίαν τοῦ συνόλου. Κατὰ συνέπειαν, τὸ ἄρθρον τοῦ Συντάγματος ποὺ ἐπικαλεῖσθε, δὲν ἔχει ἐδῶ ἐφαρμογὴν καὶ συνεπῶς δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποφύγητε τὴν ψηφοφορίαν, ἐφ’ ὅσον ἡ Ἀντιπολίτευσις ἐπιμένει εἰς τὴν ψηφοφορίαν. Ἀλλὰ καὶ πάλιν δὲν δύνασθε νὰ ἀποφύγητε τὴν ψηφοφορίαν, διότι ἡ Βουλὴ θὰ ἀποφανθῇ περὶ τοῦ ἀπαραδέκτου τῆς τροπολογίας. Ἐγὼ προσωπικῶς, δὲν ἔχω τὴν πρόθεσιν, δι’ οἱασδήποτε παρεμβολῆς ἐμποδίων, νὰ ἐμποδίσω τὴν τελικὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου. Ἡ πρόθεσίς μας ἦτο νὰ διευκρινίσωμεν πλήρως τὴν θέσιν ἑκάστου. Ἀπὸ ἐκεῖ καὶ πέραν, ὡς Ἀντιπολίτευσις δὲν ἔχομεν τὴν δυνατότητα νὰ ἐπιβάλωμεν τὰς ἀπόψεις μας εἰς τὴν πλειοψηφίαν.

§238ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Καλεῖται τὸ Σῶμα, δι’ ἀναστάσεως, νὰ ἀποφανθῇ ἐπὶ τῆς τροπολογίας. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν τροπολογίαν, παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἡγέρθησαν οἱ ὀλιγώτεροι). Συνεπῶς, ἡ τροπολογία ἀπερρίφθη.

§239ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Κύριε Πρόεδρε, ἠγέρθησαν οἱ περισσότεροι.

§240ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐάν, κύριοι συνάδελφοι, ἔχετε ἀμφιβολίας διὰ τὴν ὀρθότητα τῆς κρίσεως τοῦ Προεδρείου, θὰ θέσω τὴν τροπολογίαν εἰς ὀνομαστικὴν ψηφοφορίαν.

§241Λ. ΜΠΑΤΡΙΝΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ὁ Κανονισμὸς λέγει, ὅταν ἐγερθῇ ἀμφιβολία, ὡς πρὸς τὸ ἀποτέλεσμα τῆς ψηφοφορίας δι’ ἀναστάσεως, γίνεται ὀνομαστικὴ ψηφοφορία. Ἀλλὰ μόλις πρὸ ὀλίγου ἀκόμη καὶ πρὸ ἑνὸς τετάρτου, διεξήχθησαν ἐπανειλημμέναι ψηφοφορίαι, καὶ τὸ ἀποτέλεσμα ἦτο ὑπὲρ τῆς Κυβερνήσεως. Διατὶ ἐπιμένετε, νὰ γίνῃ καὶ πάλιν ψηφοφορία;

§242ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ γίνῃ ὀνομαστικὴ ψηφοφορία. Παρακαλῶ, ὅπως προσέλθωσιν ἐπὶ τοῦ καταλόγου οἱ κ.κ. Π. Βαρδινογιάννης καὶ Γ. Σταμάτης. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν τροπολογίαν λέγουν ΝΑΙ, οἱ μὴ παραδεχόμενοι λέγουν ΟΧΙ. (Προσελθόντων τῶν ψηφολεκτῶν, ἄρχεται ἡ δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως ψηφοφορία, τῶν κ.κ. βουλευτῶν ἀπαντώντων ὡς ἀκολούθως εἰς τὸ τεθὲν ἐρώτημα):

(Περατωθείσης τῆς ψηφοφορίας καὶ γενομένης διαλογῆς, προέκυψε τὸ κάτωθι ἀποτέλεσμα):

§243ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐψήφισαν ἐν ὅλῳ 119. Εἶπον ΝΑΙ 58 καὶ ΟΧΙ 61. Συνεπῶς, ἡ τροπολογία ἀπερρίφθη. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 7;

§244ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§245ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 7, ἐγένετο δεκτόν. Ἄρθρον 8. Ὁ κ. Μ. Κύρκος, ἔχει τὸν λόγον.

§246Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὸ ἄρθρον 8, ὑπάρχει τροπολογία τοῦ συναδέλφου κ. Σαββοπούλου. Ἡ τροπολογία ἔχει ὡς ἑξῆς: «Εἰς τὸ ἄρθρον 8....... (ἀναγινώσκει).......». Εἶναι, κύριε Πρόεδρε, νομίζω, προφανὴς ἡ ὀρθότης τῆς τροπολογίας αὐτῆς. Ποῖος ὁ σκοπὸς τοῦ νομοσχεδίου; Νὰ παρασχεθῇ διευκόλυνσις εἰς τὰς ἐπιχειρήσεις αὐτάς, διὰ νὰ ἠμπορέσουν ν’ ἀνταποκριθοῦν εἰς τὰς ὑποχρεώσεις των. Ἐπιβάλλεται, διὰ τοῦ ἄρθρου 8, ἡ παροχὴ τραπεζιτικῆς ἐγγυήσεως διὰ τὰς ὀφειλάς των πρὸς τὰς Τραπέζας καὶ πρὸς τοὺς ἰδιώτας. Ἀλλὰ τίνα λόγον ἔχει ἡ ἀξίωσις νὰ ὑπάρξῃ τραπεζιτικὴ ἐγγύησις καὶ διὰ τὰς ὀφειλὰς πρὸς τὸ Δημόσιον, τὸ ΙΚΑ καὶ τοὺς Ἀσφαλιστικοὺς Ὀργανισμούς, ὅταν τὸ ἐνεργητικὸν τῆς ἐπιχειρήσεως καλύπτῃ κατὰ 150% τὰς ὀφειλὰς αὐτάς; Ἡ παροχὴ τῆς ἐγγυήσεως τῆς Τραπέζης, ἐπιβαρύνει τὰς ἐπιχειρήσεις, παρὰ τῶν ὁποίων ἀξιοῦται ἡ παροχὴ τῆς ἐγγυήσεως. Διὰ νὰ κατατοπισθῆτε δέ, κύριοι, καλύτερον, θὰ σᾶς ἀναφέρω τὸ ἑξῆς παράδειγμα: Μία ἑταιρεία, ἠγόρασεν ἀπὸ τὸν ΟΔΙΣΥ μίαν μπολτόζαν, ἀξίας 150.000 δραχ., ἐξοφλητέαν εἰς 30 μηνιαίας δόσεις. Ὤφειλεν, ὅμως, ἡ ἑταιρεία αὐτὴ νὰ προσκομίσῃ τραπεζιτικὴν ἐγγύησιν. Προσέφυγε πρὸς τοῦτο εἰς μίαν Τράπεζαν, ἡ ὁποία τῆς ἐζήτησε, πρῶτον: Ὑποθήκην ἐπὶ τῆς μπολτόζας καί, δεύτερον, ἐγγύησιν τῆς πληρωμῆς τῶν δόσεων ἀπὸ τὸν ἐντεταλμένον σύμβουλον τῆς ἐπιχειρήσεως, ὁ ὁποῖος εἶχεν ἀκίνητον περιουσίαν. Ὅταν ἐδόθη καὶ ἡ ἐγγύησις αὕτη, ἠξιώθη περαιτέρω ἡ ἐγγραφὴ προσημειώσεως ἐπὶ τῶν ἀκινήτων τῆς ἐπιχειρήσεως, καὶ ὅταν ἐγένετο δεκτὴ καὶ ἡ ἀξίωσις αὐτή, διετυπώθη τετάρτη ἀξίωσις, νὰ δοθοῦν εἰς τὴν Τράπεζαν γραμμάτια πελατῶν, διπλασίας ἀξίας, τὰ ὁποῖα θὰ εἰσπράξῃ ἡ Τράπεζα, καὶ νὰ κρατῇ τὸ προϊὸν αὐτῶν δεσμευμένον, μέχρις ὅτου ἐξοφληθῇ ἡ ἀξία τῆς μπολτόζας. Ὅλαι αὐταὶ αἱ ἀξιώσεις διετυπώθησαν, κύριοι, διὰ μίαν μπολτόζαν ἀξίας 150.000 δραχμῶν. Πέραν τούτων, ὑπάρχει καὶ ἐπιβάρυνσις 6%, λόγῳ προμηθείας. Διερωτῶμαι ποῖον λόγον ἔχει ἡ ὕπαρξις τραπεζιτικῆς ἐγγυήσεως, προκειμένου περὶ ὀφειλῶν πρὸς τὸ Δημόσιον καὶ τοὺς ἀσφαλιστικοὺς Ὀργανισμούς; Ἐλέχθη, ὅτι χρειάζεται ἡ ἐγγύησις, διότι ἄλλως αἱ ἐπιχειρήσεις αὐταὶ δὲν θὰ ἐξοφλήσουν τὰς πρὸς τὸ Δημόσιον ὑποχρεώσεις των. Ἀλλὰ διὰ ποῖον λόγον δὲν θὰ δύναται τὸ Δημόσιον, τὸ ὁποῖον διαθέτει ἰσχυρότερα μέσα καταναγκασμοῦ ἀπὸ ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα διαθέτουν αἱ Τράπεζαι, νὰ εἰσπράξῃ τὰ πρὸς αὐτὸ ὀφειλόμενα; Νομίζω, ὅτι ἡ τροπολογία τοῦ κ. Σαββοπούλου καὶ τὰς ἐπιχειρήσεις διευκολύνει, ἀλλὰ καὶ τὸ Δημόσιον ἐξυπηρετεῖ, διότι ὅσον εὐχερεστέρα εἶναι ἡ θέσις τῶν ἐπιχειρήσεων νὰ ἐκπληρώνουν τὰς πρὸς τὸ Δημόσιον ὑποχρεώσεις των, τόσον περισσότερα θὰ εἰσπράττῃ καὶ τὸ Δημόσιον. Δι’ αὐτὸ νομίζω, ὅτι ἡ τροπολογία, τὴν ὁποίαν ὑπέβαλεν ὁ κ. συνάδελφος, ἀνταποκρίνεται εἰς τὸ συμφέρον τοῦ Δημοσίου καὶ τῶν ἐπιχειρήσεων.

§247Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ (Ὑπ. Ἐμπορίου). Νομίζω, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ὁ προλαλήσας συνάδελφος, ἐξήντλησε τὰ ἐναντίον τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ ἐπιχειρήματα. Κατὰ συνέπειαν, θὰ ὁμιλήσω διὰ νὰ ἐξηγήσω, διατὶ τὸ ἄρθρον εἶναι διατυπωμένον ὡς εἶναι. Νομίζω, ὅτι ὁ νομοθέτης ἐπέτυχε νὰ ἐμφανίσῃ ἕνα νόμον μὲ ἁπλότητα καὶ ταυτοχρόνως ἐφαρμόσιμον. Ὁ νόμος 3562, δὲν κατώρθωσε νὰ προχωρήσῃ, διότι ἀνεζήτει τὴν βιωσιμότητα τῆς ἐπιχειρήσεως. Ἐάν, συνεπῶς, ἐπαναλαμβάνετο τὸ ἴδιον καὶ εἰς τὸν νόμον αὐτόν, δὲν θὰ ἦτο πρακτικῶς ἐφαρμόσιμος, διότι ἡ βιωσιμότης μιᾶς ἐπιχειρήσεως δὲν εἶναι εὔκολον νὰ κριθῇ ἀπὸ ἕνα συμβούλιον. Διὰ τοῦτο, δὲν ἐθέσαμεν ὡς ὅρον τὴν βιωσιμότητα τῆς ἐπιχειρήσεως. Τεκμαίρεται ἡ βιωσιμότης ἐκ τῆς δυνατότητος, τὴν ὁποίαν ἔχει ἡ ἐπιχείρησις νὰ καταθέσῃ μίαν ἐγγυητικὴν ἐπιστολήν. Ἐὰν ἡ ἐπιχείρησις δὲν δύναται νὰ καταθέσῃ μίαν ἐγγυητικὴν ἐπιστολήν, τότε ἐμφανίζεται ὡς μὴ βιώσιμος. Ἀντιμετωπίζομεν, κύριοι, παγωμένας ὀφειλάς. Ἄς μὴ ἀντιμετωπίσωμεν καὶ παγωμένας δόσεις. Ἔπρεπε, λοιπόν, νὰ εὑρεθῇ ἕνας τρόπος, ὁ ὁποῖος θὰ ἐμφανίζῃ τὴν βιωσιμότητα τῆς ἐπιχειρήσεως καὶ δεύτερον, τρόπος διὰ τοῦ ὁποίου, ἐπὶ τέλους, οἱ ἔχοντες λαμβάνειν ἔστω καὶ εἰς δόσεις, νὰ ἦσαν βέβαιοι, ὅτι θὰ λάβουν αὐτὸ τὸ ὁποῖον ἡ Ἐπιτροπὴ θὰ καθώριζε δι’ αὐτούς. Διότι ποὺ θὰ πᾶμε; Μέχρι ποίου σημείου; Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον, θεωρεῖται ἀπαραίτητος ἡ διάταξις αὕτη, ἡ ὁποία προβλέπει τὴν ἐγγυητικὴν ἐπιστολήν. Ἄλλωστε, ἐγγυητικὴ ἐπιστολὴ προβλέπεται ἀπὸ τὴν δευτέραν δόσιν. Κατὰ συνέπειαν, θὰ ὑπάρχῃ καὶ τὸ διάστημα τῆς πρώτης δόσεως, ὥστε νὰ ὑπεισέλθῃ ὁ ἐπιχειρηματίας εἰς τὴν ἐπιχείρησιν. Ἐὰν δὲν δυνηθῇ νὰ ἐξοφλήσῃ τὴν πρώτην δόσιν, εἶναι τόσον πασίδηλος ἡ μὴ βιωσιμότης τῆς ἐπιχειρήσεως, ὥστε δὲν ἀξίζει τὸν κόπον νὰ ἀσχολούμεθα μὲ τέτοια πράγματα. Ἀνέφερεν ὁ κ. Κύρκος ὡρισμένας δυσχερείας, τὰς ὁποίας ἐμφανίζουν αἱ ἐγγυητικαὶ ἐπιστολαί. Αἱ Τράπεζαι, ἐμφανίζουν δυσχερείας, ζητοῦν περισσοτέρας ἀπὸ ὅσας πρέπει ἀσφαλείας κλπ. Κύριοι συνάδελφοι, ὡς πρὸς τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ νόμου, θὰ τὴν παρακολουθήσωμεν. Δὲν ἐννοῶ, ὅτι θὰ ὑπεισέλθωμεν εἰς τὰ ἔργα τοῦ Συμβουλίου. Ἐννοῶ, ὅτι δὲν θὰ ἐπιτρέψωμεν αὐθαιρεσίας τῶν πιστωτικῶν ἱδρυμάτων, αἱ ὁποῖαι αὐθαιρεσίαι θὰ ἤγαγον εἰς τὴν ματαίωσιν τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ νόμου. Κατὰ συνέπειαν, δὲν πρέπει νὰ ὑπάρχῃ καὶ ἡ παραμικρὰ ἔστω ἀμφιβολία, ὅτι θὰ εἶναι εὐχερὴς ἡ χορήγησις ἐγγυητικῆς ἐπιστολῆς. Θὰ παρακαλέσω τοὺς κυρίους συναδέλφους, νὰ θεωρήσουν ἐπαρκεῖς τὰς ἐξηγήσεις καὶ νὰ μὴ θελήσουν νὰ ἐπαναλάβουν τὰ ἐπιχειρήματα, τὰ ὑπὲρ καὶ τὰ κατά. Νομίζω, ὅτι κατὰ τρόπον ἀξιοθαύμαστον ὁ κ. Κύρκος, ἠδυνήθη νὰ ἐμφανίσῃ τὰ ἐναντίον τῆς διατάξεως.

§248Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Μὰ δὲν ἀπαντήσατε.

§249Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπορίου). Ἔδωκα ἐξηγήσεις καὶ νομίζω, ὅτι ἡ Βουλὴ ἐμόρφωσε γνώμην.

§250Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Δὲν ἀπαντήσατε καὶ ἀναμένω ἀπάντησιν, κύριε ὑπουργέ.

§251Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ (Ὑπ. Ἐμπορίου). Οἱ μεγάλοι ὀφειλέται δὲν θὰ ἀφήσουν τὸ Δημόσιον νὰ κάμῃ ρευστοποίησιν. Ἄς προχωρήσωμεν, λοιπόν, εἰς τὴν ψήφισιν τοῦ νόμου.

§252Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἀτυχῶς, δι’ ὅλους μας καὶ ἡ διατύπωσις τοῦ ἄρθρου καὶ αἱ ἐξηγήσεις τοῦ κυρίου ὑπουργοῦ, νομίζομεν ὅτι δὲν ἦσαν ἐπαρκεῖς καί, κατ’ ἀνάγκην, πρέπει νὰ γίνῃ συζήτησις. Νομίζω, ὅτι τὸ ἄρθρον 8, εἶναι ἀπολύτως συνδεδυασμένον μὲ τὴν νοοτροπίαν, ἡ ὁποία διέπει ὁλόκληρον τὸ νομοθέτημα καὶ εἰδικώτερον τὰ ἄρθρα 4 καὶ 5. Ὅπως, δι’ ἐκείνων τῶν ἄρθρων, γίνεται προσπάθεια νὰ περιορισθῇ ὁ ἀριθμὸς τῶν ἐπιχειρήσεων, αἱ ὁποῖαι ἔπρεπε καὶ πρέπει νὰ ἀπολαύσουν αὐτοῦ τοῦ εὐεργετήματος τοῦ συμβιβασμοῦ, ἔτσι μὲ τὸ ἄρθρον 8, καιροφυλακτεῖ κυριολεκτικῶς, καὶ ὅσαι τυχὸν ἐπιχειρήσεις δυνηθοῦν νὰ ὑπεισέλθουν, παρὰ τοὺς φραγμοὺς τῶν ἄρθρων 4 καὶ 5 εἰς τὴν δαιδικασίαν τοῦ συμβιβασμοῦ, ἔρχεται τὸ ἄρθρον 8 διὰ νὰ παρεμβάλῃ φράγμα, πλέον ἀνυπέρβλητον καὶ νὰ περιορίσῃ εἰς τὸ ἐλάχιστον τὰς ἐπιχειρήσεις ἐκείνας, αἱ ὁποῖαι θὰ δυνηθοῦν νὰ ὑπεισέλθουν εἰς τὴν διαδικασίαν τοῦ συμβιβασμοῦ. Εἶναι τόσον ἀληθὲς τοῦτο, ὥστε καὶ αὐτὸς οὗτος ὁ κ. ὑπουργός, παρεδέχθη τοῦτο — ἐὰν καλῶς ἐνθυμοῦμαι — εἰς τὴν συζήτησιν τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς. Ὅταν ἠρωτήθη, πόσαι ἐπιχειρήσεις νομίζει ὅτι θὰ εἰσέλθουν εἰς τὴν διαδικασίαν τοῦ συμβιβασμοῦ, νομίζω, ὅτι ἀπήντησεν, 25–35, βία 40.