1959.05.14

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 94η

Πέμπτη 14 Μαΐου 1959

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 7 μ.μ.).

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. (Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Β. Βασιλικός). Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Γκίλλας ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Α. ΓΚΙΛΛΑΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν).

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Παυλόπουλος, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§4Α. ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Οἱ κ.κ. Κ. Καραμανλῆς (Πρόεδρος Κυβερνήσεως), Α. Πρωτοπαπαδάκης (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Κ. Παπακωνσταντίνου (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν), καὶ Κ. Τσάτσος (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως), καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ κωδικοποιήσεως τῆς διοικητικῆς νομοθεσίας». Οἱ κ.κ. Κ. Καραμανλῆς (Πρόεδρος Κυβερνήσεως), Α. Πρωτοπαπαδάκης (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ) καὶ Κ. Τσάτσος (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως), καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ μέτρων τινῶν πρὸς βελτίωσιν τῆς λειτουργίας τῶν Δημοσίων ὑπηρεσιῶν». Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ι. Δημοπούλου, συνταξιούχου τοῦ Ι.Κ.Α., αἰτοῦντος τὴν αὔξησιν τῶν παρὰ τοῦ Ι.Κ.Α. καταβαλλομένων συντάξεων εἰδικῶς διὰ τὴν κατηγορίαν τῶν ἀναπήρων τῶν προσβληθέντων ἐκ πνευμονικῆς φυματιώσεως κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Προσωπικοῦ Ἠλεκτρικῆς Ἑταιρείας Μεταφορῶν, διαμαρτυρομένης διὰ τὰ βλαπτόμενα ἐπαγγελματικά των συμφέροντα συνεπεία τῆς προσφάτου ὑπογραφείσης Συμφωνίας. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἐπιτροπῆς ὑποψηφίων Δικηγόρων, αἰτούσης τὴν παράτασιν τῆς ἰσχύος τοῦ Ν. 3790)57 ἐπὶ ἓν ἔτος. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Κεντρικοῦ Πτηνοτροφικοῦ Συνδέσμου Ἑλλάδος, καὶ τῆς Ἑνώσεως Πτηνοτροφικῶν Συνεταιρισμῶν, αἰτούντων ἐπίλυσιν τῶν αἰτημάτων τῆς πτηνοτροφίας. Ὁ βουλευτὴς Λασηθίου κ. Ε. Κοθρῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν κτηνοτρόφων τῆς Κοινότητος Παλαιοκάστρου Λασηθίου Σητείας Κρήτης, αἰτούντων παράτασιν τῆς ἰσχύος τοῦ ἐνοικιοστασίου βοσκῶν. Ὁ βουλευτὴς Ἀχαΐας, κ. Α. Γεροκωστόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Συντεχνίας Ἀρτοποιῶν Πατρῶν, αἰτούσης ψήφισιν τοῦ νόμου περὶ Ταμείου Ἐπικουρικῆς Ἀσφαλίσεως Ἀρτοποιῶν κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Ἀχαΐας κ. Α. Γεροκωστόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Γ. Σταμπουλῆ, Εὐανθίας Βαρλάμου κ.λ.π. ἐκτάκτων ὑπαλλήλων τοῦ ὑπουργείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης, ὑπηρετούντων ἐν Πάτραις καὶ αἰτουμένων τὴν μονιμοποίησίν των. Ὁ βουλευτὴς Λασηθίου κ. Ε. Κοθρῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Πανελληνίου Ὁμοσπονδίας Συνταξιούχων Τ. Ε.Β.Ε., αἰτούσης ἐπέκτασιν τῆς νοσοκομειακῆς περιθάλψεως εἰς τοὺς ἀσθενεῖς συνταξιούχους. Ὁ βουλευτὴς Λασηθίου κ. Ε. Κοθρῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἐθνικῆς Συνομοσπονδίας Παντοπωλῶν Ἑλλάδος, αἰτούσης τὴν ἀπαγόρευσιν τῶν πλανοδίων πωλητῶν τροφίμων εἰς τὰς ἐπαρχίας. Ὁ βουλευτὴς Ἰωαννίνων κ. Δ. Ἰωάννου, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐμπορικοῦ Συλλόγου Κονίτσης Ἠπείρου, αἰτοῦντος ἀποζημίωσιν διὰ τὰ λεηλατηθέντα ἐμπορικὰ καταστήματα κατὰ τὴν εἴσοδον τῶν Ἰταλῶν ἐν ἔτει 1940. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Πανελληνίου Ὁμοσπονδίας Συνταξιούχων Τ.Ε.Β.Ε., αἰτούσης τὴν ἐπέκτασιν τῆς Νοσοκομειακῆς περιθάλψεως καὶ εἰς τοὺς ἀσθενεῖς Συνταξιούχους. Ὁ βουλευτὴς Χίου κ. Ν. Ζορμπᾶς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐμπορικοῦ καὶ Βιομηχανικοῦ Ἐπιμελητηρίου Χίου, αἰτοῦντος ἀποζημίωσιν τῶν βομβοπλήκτων πυροπαθῶν καὶ πολεμοπαθῶν κατὰ τὸν Βʹ Παγκόσμιον Πόλεμον. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως ἀπολυθέντων ὑπαλλήλων Ἑλλάδος, αἰτούσης ἐπανόρθωσιν τῆς κατὰ τὸ παρελθὸν γενομένης ἀδικίας εἰς ὑπαλλήλους τῆς Η.Ε.Μ. Ὁ βουλευτὴς κ. Μ. Γαληνός, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Ὀργανώσεων καὶ κατοίκων τοῦ Δήμου Μεθύμνης Λέσβου διαμαρτυρομένων διὰ τὴν μὴ προαγωγὴν τοῦ Δημοτικοῦ Σχολείου Μεθύμνης εἰς ἑξατάξιον ἂν καὶ ἔχῃ τὰ νόμιμα προσόντα.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

§6Ι. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ παραλέσω ὅπως ὁρισθῇ ἡμέρα συζητήσεως τοῦ «περὶ παραχωρητηρίων κλπ.» νομοσχεδίου τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, διότι εἶναι σπουδαιότατον.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, τὴν σπουδαιότητα τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ τὴν γνωρίζει καὶ ἡ Κυβέρνησις καὶ τὸ Προεδρεῖον καὶ δι’ αὐτὸ εἶναι δεύτερον εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν καὶ μετὰ τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου περὶ παγωμένων πιστώσεων, ἔρχεται αὐτὸ πρὸς συζήτησιν Τὸ Προεδρεῖον λαμβάνει ὑπ’ ὄψιν τὴν σύστασίν σας. Τὸ ὑπ’ ἀριθ. 1 τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως. Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀντικαταστάσεως ἐνίων διατάξεων τοῦ Ν. Δ. 3562)1956». Ὁ κ. Ε. Κοθρῆς ἔχει τὸν λόγον.

§8Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ ἤθελα προτοῦ λάβωμεν τὸν λόγον, ὁ ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου, ὡς ὑπεσχέθη κατὰ τὴν προηγουμένην συνεδρίασιν, νὰ μᾶς εἴπῃ ποίας τροπολογίας ἀποδέχεται, ὥστε νὰ γνωρίζωμεν καὶ ἡμεῖς ποίας θὰ ὑποστηρίξωμεν, εἰς ποίας θὰ ἐπιμείνωμεν καὶ ποίων θὰ παραιτηθῶμεν, ἐφ’ ὅσον ἡ Κυβέρνησις δὲν τὰς ἀποδέχεται. Τὸ πρακτικώτερον θὰ ἦτο, νὰ λάβῃ τὸν λόγον ὁ κ. ὑπουργὸς καὶ νὰ μᾶς εἴπῃ τὰς σκέψεις του καὶ τὰς ἀποφάσεις του.

§9Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐμπορίου). Κύριε συνάδελφε, καλύτερα νὰ συζητήσωμεν κατ’ ἄρθρον καὶ εἰς κάθε ἄρθρον νὰ λέγωμεν τί ἀποδεχόμεθα. Νὰ εἰσέλθωμεν εἰς τὴν συζήτησιν κατ’ ἄρθρον καὶ τότε θὰ δηλώσωμεν τί δεχόμεθα καὶ τί δὲν δεχόμεθα.

§10ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 1 δεκτόν;

§11ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§12ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 1 ἐγένετο δεκτόν. (Ἀκολούθως ἐγένοντο δεκτὰ τὰ ἄρθρα 2 καὶ 3). Ἄρθρον 4. Ὁ κ. Ε. Κοθρῆς ἔχει τὸν λόγον.

§13Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ ἄρθρον 4 εἶναι, κατὰ τὴν γνώμην μου, τὸ οὐσιωδέστερον εἰς τὸ προκείμενον νομοσχέδιον, διότι εἰς τὸ ἄρθρον αὐτὸ καθορίζεται ἡ ἔκτασις τῆς ἐφαρμογῆς του. Λυποῦμαι, διότι εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ διαφωνήσω μὲ τὴν Κυβέρνησιν διὰ τὴν διατύπωσιν τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ. Εἶμαι ὑπὲρ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου, ὑπὲρ τῆς ἀρχῆς, ὅτι πρέπει καὶ ἔχει ὑποχρέωσιν καὶ καθῆκον ἡ Κυβέρνησις νὰ λάβῃ μέτρα οὐσιαστικῆς προστασίας ὅλων τῶν ἐπιχειρήσεων, αἱ ὁποῖαι ἐπλήγησαν ἀπὸ τὴν ἐφαρμοσθεῖσαν μέχρι σήμερον οἰκονομικὴν πολιτικὴν τῶν διαφόρων κυβερνήσεων. Τοῦτο ἀνεγνώρισεν ἡ Κυβέρνησις καὶ ἀπόδειξιν ἀποτελεῖ ἡ ὑπ’ αὐτῆς εἰσήγησις εἰς τὴν Βουλὴν τῶν νομοσχεδίων, τὰ ὁποῖα ἐψηφίσθησαν περὶ ἀναγκαστικῆς διαχειρίσεως καὶ παροχῆς ἄλλων διευκολύνσεων καὶ προστατευτικῶν μέτρων διὰ τὴν διατήρησιν τῶν ἐπιχειρήσεων αὐτῶν. Καὶ ἐνῷ ἡ Κυβέρνησις ἐδήλωσεν, ὅτι τὰ μέτρα αὐτά, τὰ ὁποῖα εἰσηγήθη εἰς τὴν προηγουμένην Βουλήν, ἦσαν μέτρα προσωρινὰ καὶ ὅτι ἐμελετοῦσαν τὴν λύσιν διὰ τὴν ὁλοκληρωτικὴν καὶ οὐσιαστικὴν ἀντιμετώπισίν του, σήμερον, μὲ τὸ νομοσχέδιον αὐτό, ἐξακολουθεῖ νὰ ἐπιδιώκῃ νὰ λάβῃ μέτρα εὐνοοῦντα ὡρισμένην τάξιν ἐπιχειρήσεων καὶ ἐγκαταλείπει ἄλλας τάξεις ἐπιχειρήσεων, αἱ ὁποῖαι δικαιοῦνται καὶ αὐταὶ μὲ τὴν ἰδίαν αἰτιολογίαν, μὲ τὴν ὁποίαν καὶ αἱ ἄλλαι ἐπιχειρήσεις προστασίας. Καὶ δὲν λύει τὸ θέμα τῶν παγωμένων πιστώσεων. Διότι καὶ τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα λαμβάνει διὰ τοῦ προκειμένου νομοσχεδίου, δὲν πρόκειται νὰ δώσουν λύσεις κατὰ τὴν γνώμην μας, εἰς τὸ μεγάλο αὐτὸ θέμα. Δὲν πρόκειται αὐτὴν τὴν στιγμὴν νὰ ἐξετάσωμεν τὴν οἰκονομικὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως, οὔτε νὰ ἐπεκτείνωμεν τὴν συζήτησιν πέραν τοῦ προκειμένου νομοσχεδίου, ἀλλὰ ὑποχρεούμεθα νὰ τονίσωμεν, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν ἕνα τόσον μεγάλο θέμα νὰ ρυθμισθῇ κατὰ τρόπον πρόχειρον. Ἡ Κυβέρνησις, ἀπεδείχθη, ὅτι δὲν εἶναι εἰς θέσιν κατὰ τὴν διάρκειαν τῶν τριῶν ἐτῶν, ποὺ κυβερνᾷ τὴν χώραν, νὰ ἐφαρμόσῃ οἰκονομικὴν πολιτικήν, ἡ ὁποία νὰ ἀντιμετωπίζῃ τὸ ὅλον οἰκονομικὸν πρόβλημα τοῦ τόπου, ὁπότε, μέσα εἰς τὰ πλαίσια αὐτὰ θὰ ἐλύετο τὸ θέμα τῶν παγωμένων πιστώσεων καὶ τῶν ἐπιχειρήσεων, αἱ ὁποῖαι ἐπλήγησαν ἐκ τῆς μέχρι σήμερον οἰκονομικῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως. Μὲ τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ ἀποδεικνύεται διὰ μίαν φορὰν ἀκόμη, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐξακολουθεῖ νὰ προχειρολογῇ. Αὐτὸ εἶναι τὸ θλιβερὸν ἀποτέλεσμα, τὸ ὁποῖον ἀντιμετωπίζομεν σήμερον καὶ τὸ ὁποῖον ὁμολογεῖται ἀπὸ ὅλον τὸν τύπον, ἀπὸ ὅλας τὰς ὀργανώσεις τῶν παραγωγικῶν τάξεων. Εἰς τὸν ἡμερήσιον τύπον καθημερινῶς ἀναφέρονται διαμαρτυρίαι πρὸς τὴν Κυβέρνησιν, ἵνα ληφθοῦν μέτρα ἀντιμετωπίσεως τῆς οἰκονομικῆς καχεξίας, ἡ ὁποία μαστίζει τὴν Χώραν, καὶ ἡ ὁποία πλήττει τὸ σύνολον τῶν παραγωγικῶν τάξεων. Ὅλοι ἔχετε ὑπ’ ὄψιν σας τὰς σχετικὰς διαμαρτυρίας τοῦ Ἐμπορικοῦ καὶ Βιομηχανικοῦ Ἐπιμελητηρίου καὶ τῶν συλλόγων τῶν ἀγροτῶν, τὰς διαμαρτυρίας τῶν ἐμπορικῶν συλλόγων. Ἐπανειλημμέναι ἐγένοντο τελευταίως συσκέψεις ὑπὸ τὴν προεδρίαν τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως μὲ συμμετοχὴν ἀντιπροσώπων τῶν παραγωγικῶν τάξεων διὰ νὰ ἀντιμετωπισθῇ τὸ οἰκονομικὸν πρόβλημα τῆς χώρας μας. Τὸ ἀποτέλεσμα, ἡ Κυβέρνησις νὰ μὴ ἀντιμετωπίζῃ ἀκόμη τὸ θέμα κατὰ τρόπον ὡλοκληρωμένον, ἀλλὰ νὰ λαμβάνῃ ἁπλῶς μεμονωμένα μέτρα ὑπὲρ ἐπιχειρήσεων, τὰς ὁποίας ἐπιθυμεῖ νὰ εὐνοήσῃ. Τοῦτο δέ, διότι δὲν καθορίζει τὴν προστασίαν αὐτήν, βάσει ἀντικειμενικῶν κριτηρίων, ἀλλὰ κατ’ αὐθαίρετον κρίσιν, τὴν ὁποίαν βλέπομεν διατυπουμένην ἐν τῷ νομοσχεδίῳ καὶ δὴ εἰς τὸ ἄρθρον 4, τὸ ὁποῖον λέγει: «Ὡς ὀφειλέτης ἐν τῇ ἐννοίᾳ τοῦ παρόντος νόμου νοεῖται πᾶσα βιομηχανικὴ ἢ βιοτεχνικὴ ἐπιχείρησις, ἀνεξαρτήτως τῆς νομικῆς μορφῆς, ἐφ’ ὅσον ἐτέλει ὑπὸ ἀναγκαστικὴν διαχείρισιν τὴν 31 Δεκεμβρίου 1958, κατ’ ἐφαρμογὴν τοῦ νόμου 2810)1954». Διὰ τῆς διατάξεως αὐτῆς μία κατηγορία ἐπιχειρήσεων, προστατεύεται ὑπὸ τοῦ νόμου. Ὅσαι ἐπιχειρήσεις εὑρίσκοντο ὑπὸ ἀναγκαστικὴν διαχείρισιν τὸν Δεκέμβριον τοῦ 1958 κατ’ ἐφαρμογὴν τοῦ νόμου 2810) 1954 καὶ αἱ τοιαῦται ἐπιχειρήσεις εἶναι ὅσαι ἐκηρύχθησαν ὑπὸ ἀναγκαστικὴν διαχείρισιν βάσει τοῦ νόμου αὐτοῦ μέχρι τοῦ Ὀκτωβρίου τοῦ 1956, αὐταὶ αἱ ἐπιχειρήσεις προστατεύονται. Αὐτὸ τὸ τεκμήριον, κύριοι συνάδελφοι, εἶναι αὐθαίρετον, διότι ὁ νόμος, ὁ περὶ ἀναγκαστικῆς διαχειρίσεως ἐδέχθη τότε, ὅτι διὰ νὰ τεθῇ μία ἐπιχείρησις ὑπὸ ἀναγκαστικὴν διαχείρισιν πρέπει νὰ προϋπάρχουν ὡρισμέναι προϋποθέσεις καὶ πρὸ παντὸς κυρία προϋπόθεσις εἶναι ἡ ἐπιχείρησις αὐτὴ νὰ ἔχῃ τὴν δυνατότητα τῆς βιωσιμότητος. Ἐὰν διαβάσετε τὴν αἰτιολογικὴν ἔκθεσιν τοῦ νόμου περὶ ἀναγκαστικῆς διαχειρίσεως, θὰ δῆτε, ὅτι ἡ κυρία γραμμή, ἡ βασικὴ γραμμή, τὸ βασικὸν ἐπιχείρημα, τὸ ὁποῖον ἐπεκαλέσθη ἡ Κυβέρνησις διὰ νὰ λάβῃ τὰ προστατευτικὰ αὐτὰ μέτρα, εἶναι, ὅτι αἱ ἐπιχειρήσεις αὐταὶ εἶναι δυνατὸν βοηθούμεναι, νὰ καταστοῦν βιώσιμοι. Δέχεται, κατ’ ἀκολουθίαν, ὅτι αἱ ἐπιχειρήσεις αὐταὶ εὑρίσκονται εἰς δυσχερῆ οἰκονομικὴν κατάστασιν, λόγῳ γενικωτέρων δυσμενῶν οἰκονομικῶν συνθηκῶν, ἀλλ’ εἶναι δυνατόν νὰ ἐπιβιώσουν καὶ ὅτι τὸ συμφέρον τῆς Ἐθνικῆς οἰκονομίας ἐπιβάλλει νὰ βοηθηθοῦν νὰ ἐπιβιώσουν καὶ λαμβάνει μέτρα προστασίας των. Αὐτὸ εἶναι τὸ ἀντικειμενικὸν τεκμήριον, τὸ ὁποῖον καθορίζεται καὶ αὐτὸ πρέπει νὰ λαμβάνεται ὑπ’ ὄψει διὰ τὴν προστασίαν τῆς ἐπιχειρήσεως. Τὸ ἂν τὴν ἐποχὴν ἐκείνην ἡ ἐπιχείρησις, ἡ ὁποία εἶχε τὴν δυνατότητα τῆς ἐπιβιώσεως, δὲν ἔσπευσεν νὰ κάμῃ χρῆσιν τοῦ εὐεργετήματος τοῦ νόμου περὶ ἀναγκαστικῆς διαχειρίσεως, διότι ἐνόμισεν, ὅτι εἶχε τὴν δυνατότητα ἡ ἐπιχείρησις αὐτὴ νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὰς οἰκονομικὰς δυσχερείας της χωρὶς νὰ ζητήσῃ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ προνομίου τὸ ὁποῖον τῆς παρέσχεν ὁ νόμος πρέπει νὰ ἀποτελέσῃ ἐπιχείρημα ὑπὲρ αὐτῆς καὶ ὄχι ἐναντίον της καὶ νὰ μὴ προστατεύωνται ἀπὸ τὸ προκείμενον νομοσχέδιον. Διατί, κύριοι συνάδελφοι; Κατὰ ποίαν λογικὴν μία βιομηχανία διότι ἔσπευσε ἀπὸ τότε νὰ χρησιμοποιήσῃ τὸ προνόμιον τοῦ νόμου περὶ ἀναγκαστικῆς διαχειρίσεως καὶ μέχρι σήμερον οὐδὲν κατέβαλεν εἰς τοὺς πιστωτάς της θὰ τεθῇ εἰς πλεονεκτικωτέραν θέσιν ἀπὸ μίαν βιομηχανίαν, ἡ ὁποία ἐπέτυχε μέχρι σήμερον καὶ ἠδυνήθη νὰ ἀντιμετωπίσῃ, κατὰ τὸ δυνατόν, τὰς ὑποχρεώσεις της, νὰ πληρώσῃ ἓν μέρος τῶν ὀφειλομένων εἰς τοὺς πιστωτάς της, νὰ ἐπιβιώσῃ ἄνευ οὐδεμιᾶς πιστώσεως καὶ σήμερον ποὺ διαπιστώνει, ὅτι δὲν μπορεῖ νὰ ἐξακολουθήσῃ ἄνευ προστατευτικῆς ρυθμίσεως τῶν ὀφειλετῶν της, ἡ ἐπιχείρησις αὐτὴ νὰ μὴ δύναται νὰ προστατευθῇ ἀλλὰ νὰ τίθεται εἰς δυσμενεστέραν θέσιν. Κατὰ τὸν ἴδιον λόγον καὶ αἱ ἑπόμεναι παράγραφοι τοῦ ἄρθρου 4 καθιεροῦν αὐθαίρετα τεκμήρια εἰς τὸ ὅτι «ἐπιχείρησις ἐναντίον τῆς ὁποίας εἶχε κινηθῆ ὁπωσδήποτε ἡ διαδικασία τοῦ νόμου 3962 τοῦ 56 ἢ εἶχον ὑποβάλει μέχρι σήμερον ἢ εἶχεν ὑποβληθῆ μέχρι τῆς ἡμέρας ἐκείνης εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν Αἰτήσεως Συμβιβασμοῦ προστατεύεται ὑπὸ τοῦ νόμου. Νὰ μᾶς ἐξηγήσῃ ὁ ἀξιότιμος κ. ὑπουργὸς πῶς δικαιολογοῦνται τὰ κριτήρια αὐτὰ καὶ αἱ ἡμερομηνίαι, αἱ ὁποῖαι περιλαμβάνονται εἰς τὸ ἄρθρον 4. Διὰ ποῖον λόγον ἡ Κυβέρνησις καθιεροῖ τοιαῦτα τεκμήρια, τὰ ὁποῖα δημιουργοῦν προνόμια καὶ εὐνοοῦν ὡρισμένην τάξιν ἐπιχειρήσεων, δημιουργεῖται δὲ ἡ ἐντύπωσις, ὅτι δὲν εὐνοοῦνται μὴ φιλικαὶ πρὸς αὐτὴν ἐπιχειρήσεις; Ὀφείλει ἡ Κυβέρνησις, ἂν θέλῃ νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ θέμα τῶν παγωμένων πιστώσεων, νὰ δεχθῇ ἀντικειμενικὰ κριτήρια διὰ τὴν προστασίαν τῶν ἐμπορικῶν ἐπιχειρήσεων. Σήμερον ποὺ ἐφαρμόζεται ὁ νέος νόμος πρέπει νὰ γίνῃ δεκτὸν ποῖαι ἐπιχειρήσεις ἔχουν τὰς ἀρχικὰς προϋποθέσεις, τὰς ὁποίας εἶχον αἱ ἄλλαι ἐπιχειρήσεις, αἱ ὁποῖα ἐτέθησαν ἀρχικῶς ὑπὸ ἀναγκαστικὴν διαχείρισιν. Δηλαδή, ὑπάρχουν σήμερον, κατὰ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ νόμου, ἐπιχειρήσεις αἱ ὁποῖαι ἔχουν τὴν δυνατότητα ἐπιβιώσεως ἐὰν προστατευθοῦν. Καὶ αἱ ἐπιχειρήσεις αὐταὶ εἶναι χρήσιμοι διὰ τὴν ἐθνικὴν οἰκονομίαν τοῦ τόπου. Αὐτὰς ἔχει ὑποχρέωσιν νὰ τὰς περιλάβῃ τὸ συζητούμενον νομοσχέδιον. Ἡ δευτέρα παρατήρησις, κύριοι συνάδελφοι, τὴν ὁποίαν ἔχω νὰ κάμω, εἶναι, ὅτι ἡ προστασία, ἡ ὁποία παρέχεται διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου δὲν εἶναι προστασία, ἡ ὁποία ἐπιβαρύνει οὐσιαστικῶς τὸν προϋπολογισμὸν ἢ ζημιώνει οὐσιαστικῶς τοὺς πιστωτάς, ὥστε νὰ κάμῃ τὴν Κυβέρνησιν διστακτικὴν εἰς τὸ νὰ δεχθῇ τὰ κριτήρια αὐτά. Δὲν μειώνει τὰς ὀφειλάς, δὲν παρέχει διευκολύνσεις, αἱ ὁποῖαι νὰ εἶναι κατ’ οὐσίαν εἰς βάρος τῶν πιστωτῶν. Διευκολύνσεις παρέχομεν ἐξησφαλισμένας, αἱ ὁποῖαι ἠμποροῦμεν νὰ εἴπωμεν, ὅτι εἶναι πρὸς ὄφελος τῶν πιστωτῶν. Διότι, κύριοι συνάδελφοι, ἂν κατορθώσουν ὅλαι αὐταὶ αἱ βιομηχανίαι, αἱ ἐπιχειρήσεις, αἱ ὁποῖαι εὑρίσκονται εἰς αὐτὴν τὴν κατηγορίαν, τὴν ὁποίαν θέλει νὰ προστατεύσῃ ὁ νόμος νὰ ἀνταποκριθοῦν εἰς τὰς ὑποχρεώσεις των, νὰ ἐξοφλήσουν τὰ χρέη των, ἔστω καὶ μὲ μειωμένον τόκον καὶ μακροθέσμως, αὐτὸ θὰ εἶναι πρὸς ὄφελος τῶν πιστωτῶν. Διότι, κατὰ ποῖον ἄλλον τρόπον θὰ ἠμποροῦν νὰ ἱκανοποιηθοῦν σήμερον; Ἐὰν αἱ βιομηχανίαι αὗται σταματήσουν ὁλοσχερῶς τὰς πληρωμὰς θὰ εἶναι φυσικόν, ὅτι θὰ ἐκπλειστηριασθοῦν καὶ τοῦτο θὰ γίνῃ εἰς βάρος τῶν πιστωτῶν, οἱ ὁποῖοι δὲν θὰ δυνηθοῦν νὰ ἱκανοποιηθοῦν εἰς τὰς ἀπαιτήσεις των. Κατ’ ἀκολουθίαν, συμφέρον ἔχουν ὅλοι διὰ τὴν ὁμαλὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ θέματος, δηλαδὴ νὰ δυνηθοῦν ὅλαι ἐκεῖναι αἱ βιομηχανίαι καὶ ἐμπορικαὶ ἐπιχειρήσεις αἱ ὁποῖαι σήμερον εὑρίσκονται εἰς δύσκολον οἰκονομικὴν θέσιν, εἴτε ἐτέθησαν ὑπὸ ἀναγκαστικὴν διαχείρισιν εἴτε ὄχι, εἴτε περιλαμβάνονται εἰς τὴν κατηγορίαν τοῦ ἄρθρου 4 εἴτε δὲν περιλαμβάνονται, ἀλλὰ διὰ τὰς ὁποίας ὑφίστανται τὰ αὐτά, ἐπαναλαμβάνω, ἀντικειμενικὰ κριτήρια τὰ ὁποῖα ἡ Κυβέρνησις ἔχει ἀρχικὰ καθιερώσει νὰ προστατευθοῦν ἀπὸ τὸ συζητούμενον νομοσχέδιον καὶ νὰ ἐπιβιώσουν. Διαφορετικά, τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ δὲν ἀνταποκρίνεται εἰς τὸν σκοπόν του, ὄχι μόνον, διότι γενικώτερον δὲν ἀποτελεῖ τμῆμα ἑνὸς προγράμματος, τὸ ὁποῖον νὰ ἐξυγιαίνῃ τὴν οἰκονομίαν τοῦ τόπου, ἀλλὰ καί, διότι ἀποδεικνύεται, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἠθέλησε νὰ εὐνοήσῃ ὡρισμένην τάξιν ἐπιχειρήσεων καὶ ἠδιαφόρησε διὰ τὰς ἄλλας. Νομίζω, ὅτι οἱ κ.κ. ὑπουργοὶ Ἐμπορίου καὶ Οἰκονομικῶν διὰ τὴν καλὴν πρόθεσιν τῶν ὁποίων δὲν ἀμφιβάλλομεν, ὅτι ἔχουν ὑποχρέωσιν νὰ εἶναι τολμηρότεροι εἰς τὰς ἀποφάσεις των καὶ νὰ δεχθοῦν τὰς τροπολογίας μας. Ὀφείλομεν νὰ ὁμολογήσωμεν, ὅτι ἡ ἀτολμία καὶ τῶν δύο δὲν ὀφείλεται εἰς ἰδιοτέλειαν, ἀλλὰ εἰς δισταγμοὺς διότι ἀντιλαμβάνονται τὸ μέγεθος τοῦ θέματος καὶ φοβοῦνται νὰ τὸ ἀντιμετωπίσουν ὁλοκληρωτικά. Καὶ ὁ φόβος αὐτὸς εἶναι ἀποτέλεσμα, ὅπως καὶ προηγουμένως εἴπομεν, τῆς ὑφισταμένης εἰς τὴν Κυβέρνησιν διστακτικότητος διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν ὅλων τῶν σοβαρῶν οἰκονομικῶν προβλημάτων. Ἡμεῖς, οἱ ὁποῖοι εἰλικρινῶς θέλομεν πρὸς τὸ συμφέρον τοῦ τόπου νὰ βοηθήσωμεν τὴν Κυβέρνησιν, εἰς τὸ προκείμενον θέμα, συνιστῶμεν εἰς αὐτὴν νὰ τολμήσῃ καὶ νὰ δώσῃ οὐσιαστικὰς λύσεις, ὥστε καὶ ἀδιάβλητον νὰ γίνῃ τὸ νομοσχέδιον καὶ νὰ ἐξυπηρετήσῃ τὴν ὅλην οἰκονομίαν τοῦ τόπου.

§14ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Β. Ἐφραιμίδης ἔχει τὸν λόγον.

§15Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, ὅπως ἐλέχθη καὶ κατὰ τὴν προηγουμένην συζήτησιν, τὸ ἄρθρον 4 πράγματι ἀποτελεῖ τὴν βάσιν τοῦ συζητουμένου νομοσχεδίου, διότι ἂν θελήσωμεν νὰ ἐξετάσωμεν τί τὸ νέον προσκομίζει τὸ νομοθέτημά σας, ἐπὶ τοῦ ὅλου θέματος τῶν ἀναγκαστικῶν διαχειρίσεων καὶ τῶν παγωμένων πιστώσεων, πράγματι, τὸ νέον ἔγκειται, ὅτι θεσπίζει ὡς κανόνα, πλέον τὸν συμβιβασμόν, ὁ ὁποῖος εἰς τὰ πρὸ αὐτοῦ νομοθετήματα ὑπῆρχε μέν, ἀλλ’ ὡς ἐξαίρεσις τοῦ ἄρθρου 24 τοῦ νόμου 34562. Συνεπῶς, ἀπὸ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς, πράγματι, εἶναι ὀρθή, ἡ διαπίστωσις, ὅτι τὸ ἄρθρον αὐτὸ ἀποτελεῖ τὴν οὐσίαν τοῦ νομοθετήματος. Ἀλλὰ ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 4 εἶνια ἀνάγκη νὰ γίνουν καὶ παρατηρήσεις καὶ εἶναι, ἐπίσης, χρήσιμον ὁ κ. ὑπουργός, κατόπιν ὅλων τῶν διεξαχθεισῶν συζητήσεων, νὰ ἀποδεχθῇ τοὐλάχιστον τὰς τροπολογίας τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, διότι, πράγματι, διὰ τῶν τροπολογιῶν αὐτῶν δίδεται μία κατεύθυνσις, μία λύσις εἰς τὸ θέμα. Κατὰ τὴν ἄποψίν μας ἡ λύσις αὐτὴ ἐξυπηρετεῖ καὶ τὸν κόσμον τῶν ἐπιχειρηματιῶν καὶ ἐπιχειρήσεις, αἱ ὁποῖαι, ἐὰν παραμείνουν εἰς τὴν σημερινήν των κατάστασιν, ὄχι μόνον θὰ προκαλέσουν περαιτέρω ζημίαν εἰς τὴν γένει οἰκονομίαν, ἀλλὰ ἐξ ἀντιθέτου θὰ ἀπολέσουν καὶ τὴν εὐκαιρίαν νὰ διανοίξουν προοπτικὴν, ἡ ὁποία θὰ τοὺς ἐπιτρέψῃ νὰ ἐπιβιώσουν διὰ νὰ εἶναι εἰς θέσιν καὶ νὰ ἐξυπηρετήσουν, ἐν συνεχείᾳ καὶ τὰς ὑποχρεώσεις των. Ἀτυχῶς ὅμως, τὸ ἄρθρον 4 δὲν διέπεται ἀπὸ τὸ πνεῦμα αὐτό, διότι, ἐνῷ καθορίζεται ποῖαι ἐπιχειρήσεις θὰ ὑπαχθοῦν εἰς τὸν συμβιβασμόν, ὁμιλεῖ μόνον περὶ τῶν Βιοτεχνιῶν καὶ Βιομηχανιῶν, αἱ ὁποῖαι εἶχον ὑπαχθῆ εἰς τὸν θεσμὸν τῆς ἀναγκαστικῆς διαχειρίσεως, ἢ καθ’ ὧν ἐκινήθη ἡ διαδικασία αὐτή, ἐξαιρεῖ δὲ κατὰ τρόπον ἀπαράδεκτον τὸν κύκλον τῶν ἐμπορικῶν καὶ γεωργικῶν ἐπιχειρήσεων. Τὴν ἐξαίρεσιν αὐτὴν ὅπως ἐνθυμοῦμαι, εἰς τὴν συζήτησιν τῆς Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπῆς Ἐμπορίου, ἀπὸ τὸν κ. ὑπουργὸν ἐδικαιολογήθη μὲ τὸ ἐπιχείρημα, ὅτι αἱ ἐμπορικαὶ ἐπιχειρήσεις δὲν εἶναι παραγωγικαὶ μονάδες, καὶ συνεπῶς καὶ εἰς τὰς περιπτώσεις, κατὰ τὰς ὁποίας πρόκειται νὰ ληφθοῦν μέτρα εὐεργετικά, εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξαιρεθοῦν, ὡς μὴ παραγωγικά.

§16Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐμπορίου). Δὲν ἐλέχθη αὐτὸ ποτέ.

§17Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Θὰ ἀναφερθῶ εἰς τὸ σχετικὸν σημεῖον τῶν πρακτικῶν, διότι ὑπῆρξαν ἀπαντήσεις καὶ ἀπὸ ἐμὲ καὶ ἀπὸ ἄλλους συναδέλφους, ὅτι αἱ ἐμπορικαὶ ἐπιχειρήσεις ἠμπορεῖ νὰ μὴ εἶναι παραγωγικαὶ, κατὰ κυριολεξίαν, ἀλλὰ ὅτι ὑπὸ τὸ καθεστὼς τῆς ἐλευθέρας οἰκονομίας, αἱ ἐμπορικαὶ ἐπιχειρήσεις συντελοῦν εἰς τὴν ὁλοκλήρωσιν τοῦ παραγωγικοῦ κύκλου. Ἡ ἀπάντησις αὐτὴ δὲν σημαίνει τίποτε ἄλλο, παρὰ τὸ ὅτι σεῖς εἴχατε ὑποστηρίξει, ὅτι αἱ ἐπιχειρήσεις αὐταὶ δὲν ἔχουν παραγωγικὴν σημασίαν, ἐν συγκρίσει φυσικὰ πρὸς τὰς Βιομηχανικὰς καὶ βιοτεχνικάς. Ὑπῆρξεν ὅμως καὶ δεύτερον ἐπιχείρημα τοῦ κ. ὑπουργοῦ, ὅτι αἱ ἐμπορικαὶ ἐπιχειρήσεις ἔχουν ρευστότητα καὶ συνεπῶς εἶναι εἰς θέσιν, διὰ τῆς ἐκποιήσεως τῶν ἐμπορικῶν των ἀποθεμάτων, νὰ περιέλθουν εἰς κατάστασιν διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν ὀφειλῶν των. Τὰ ἐπιχειρήματα αὐτά, νομίζομεν, κ. ὑπουργέ, — εἶχον ἀναπτυχθῆ καὶ ἀπὸ ἄλλους συναδέλφους εἰς τὴν προηγηθεῖσαν συζήτησιν — δὲν εὐσταθοῦν, διότι, ὅπως προεῖπον, βεβαίως, αἱ ἐμπορικαὶ ἐπιχειρήσεις δὲν εἶναι πιὰ τοῦ αὐτοῦ τρόπου καὶ εἰς τὴν αὐτὴν ἔκτασιν παραγωγικαί, ὅπως μία βιομηχανικὴ ἐπιχείρησις, βεβαίως μία ἐμπορικὴ ἐπιχείρησις δὲν διαθέτει τὰ ἰδικά της κεφάλαια καὶ τὰ ἐκ δανείων κεφάλαια, εἰς τὴν αὐτὴν ἔκτασιν ὅπως ἡ βιομηχανικὴ ἐπιχείρησις διὰ τυχὸν ἐγκαταστάσεις, ἀλλὰ εἶναι βέβαιον, ὅτι ἡ ἐμπορικὴ ἐπιχείρησις, ὑπὸ τὸ καθεστὼς τῆς ἐλευθέρας οἰκονομίας, συντελεῖ εἰς τὴν ὁλοκλήρωσιν τοῦ παραγωγικοῦ κύκλου, ὅπως ἐπίσης βέβαιον εἶναι, ὅτι καὶ μία ἐμπορικὴ ἐπιχείρησις, ἕνα τμῆμα τῶν κεφαλαίων της, τὸ τοποθετεῖ εἰς ἕνα εἶδος παγίων ἐγκαταστάσεων. Εἰς ὅ,τι ἀφορᾷ τὴν ρευστότητα, τοὐλάχιστον διὰ τὴν σημερινὴν περίοδον, ὁ κ. ὑπουργὸς ὤφειλε νὰ μὴ τὸ ἐπικαλεσθῇ αὐτό, διότι εἶναι γνωστὴ ἡ γενικὴ ὕφεσις, ἡ γενικὴ ἀπραξία θὰ ἔλεγον, ἡ ὁποία μαστίζει τὴν ἀγοράν. Καὶ ὁ ἀντίκτυπος αὐτῆς τῆς κρίσεως, κυριολεκτικῶς στρέφεται, κατὰ τῶν ἐμπορικῶν ἐπιχειρήσεων, αἱ ὁποῖαι σήμερον δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ κινηθοῦν, δὲν ἔχουν ἑπομένως τὴν εὐχέρειαν αὐτῆς τῆς ρευστότητος, τὴν ὁποίαν κατὰ γενικὸν κριτήριον, ἦτο δυνατὸν νὰ ἔχουν καὶ συνεπῶς δὲν ἔπρεπε ὁ κ. ὑπουργὸς νὰ τὴν ἐπικαλεσθῇ. Καθ’ ἡμέραν παριστάμεθα μάρτυρες, τόσον εἰς τὸ κέντρον, ὅσον καὶ εἰς τὰς ἐπαρχίας, ἐμπορικῶν ἐπιχειρήσεων ποὺ χρεωκοποῦν, ἑκατοντάδες διαμαρτυρήσεις γραμματίων λαμβάνουν χώραν καθ’ ἡμέραν, πρᾶγμα ποὺ σημαίνει, ὅτι ὁ ἐμπορικὸς κόσμος εὑρίσκεται εἰς ἀδιέξοδον. Συνεπῶς, ἔπρεπε ὁ κ. ὑπουργός, καὶ τὸ ἐπιχείρημα αὐτὸ νὰ μὴ ἐπικαλεσθῇ καὶ νὰ δώσῃ λύσιν πρὸς ἄλλην κατεύθυνσιν, ὑπάγων καὶ τὰς ἐμπορικὰς ἐπιχειρήσεις εἰς τὸ καθεστὼς αὐτὸ τοῦ συμβιβασμοῦ, διότι εἰς τὸ κάτω–κάτω, δὲν πρόκειται περὶ εὐνοίας, ἀλλὰ πρόκειται νὰ δοθῇ εἰς ἕνα κύκλον ἐπιχειρήσεων, διὰ νὰ δυνηθοῦν νὰ ἐκπληρώσουν τὰς ὑποχρεώσεις των. Ἀποροῦμεν, ἑπομένως, διὰ ποῖον λόγον τὸ εὐεργέτημα, τὸ ὁποῖον δίδεται εἰς τὰς βιομηχανικὰς καὶ βιοτεχνικὰς ἐπιχειρήσεις, δὲν παρέχεται καὶ εἰς τὰς ἐμπορικάς, διὰ νὰ εἶναι εἰς θέσιν, νὰ ἐκπληρώσουν τὰς ὑποχρεώσεις των. Ἀλλὰ πέραν αὐτῶν εἶναι βέβαιον, ὅτι αἱ ἐμπορικαὶ ἐπιχειρήσεις σήμερον ἀπασχολοῦν ἕνα σοβαρὸν ἀριθμὸν ἐργαζομένων. Καὶ ἐὰν σημειώσωμεν, ὅτι τὸ ὑπ’ ἀριθ. 1 πρόβλημα σήμερον εἰς τὴν χώραν μας, εἶναι τὸ πρόβλημα τῆς ὑποαπασχολήσεως, ἐὰν ἀναγκάσωμεν ἑκατοντάδας ἐμπορικῶν ἐπιχειρήσεων νὰ κλείσουν, εἶναι βέβαιον, ὅτι ἐπιτείνομεν τὸ πρόβλημα αὐτό, ἐνῷ ἀντιθέτως, ἐὰν τὰς διευκολύνωμεν, συντελοῦμεν εἰς κἄποιαν βελτίωσιν καὶ τοῦ ὀξυτάτου αὐτοῦ προβλήματος. Ἐξ ἄλλου νομίζω, ὅτι ἡ λῆψις μέτρων ὑπὲρ τῶν ἐμπορικῶν ἐπιχειρήσεων καὶ ὄχι ἐναντίον αὐτῶν, θὰ συντελέσῃ διὰ τῆς διατηρήσεως τῶν ἐπιχειρηματικῶν αὐτῶν μονάδων, εἰς τὸ νὰ ὑπάρχῃ ἕνας ὑγιὴς ἀνταγωνισμὸς εἰς τὴν ἀγοράν, νὰ ἀποκλεισθῇ ἡ μονοπώλησις τῆς ἀγορᾶς, ὥστε τελικῶς ἡ ὕπαρξις αὐτοῦ τοῦ ἀνταγωνισμοῦ νὰ ἀποβῇ ὑπὲρ τῆς καταναλώσεως γενικῶς. Δι’ ὅλους αὐτοὺς τοὺς λόγους νομίζομεν, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ ἀποδεχθῇ ὁ κύριος ὑπουργὸς τὴν τροπολογίαν τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, κατὰ τὴν ὁποίαν ὅλαι αἱ ἐπιχειρήσεις ὑπάγονται εἰς τὸ καθεστὼς τοῦ συμβιβασμοῦ. Εἶναι δυνατὸν νὰ θελήσῃ ὁ κ. ὑπουργὸς νὰ περιστείλῃ τὴν ἔκτασιν τῆς τροπολογίας αὐτῆς καὶ νὰ εἴπῃ, ὅτι θὰ ὑπαχθοῦν ἐκεῖναι, αἱ ὁποῖαι εἰς ἕνα ὡρισμένον βαθμόν, ἔχουν ἐκπληρώσει ἕνα μέρος τῶν ὑποχρεώσεών των, ἀλλὰ τὸ νὰ ἀποκλείσῃ ἐντελῶς τὰς ἐμπορικὰς ἐπιχειρήσεις νομίζομεν, ὅτι θὰ εἶναι ἐντελῶς ἀδικαιολόγητος. Πέραν αὐτῶν, κύριε ὑπουργέ, ὑπάρχει καὶ ἡ ἑξῆς ἄποψις: Αἱ ἐμπορικαὶ ἐπιχειρήσεις, κυρίως, ὀφείλουν εἰς ἐμπορικὰς Τραπέζας καὶ ἀκόμη περισσότερον εἰς ἰδιώτας, εἶναι δὲ ἡ περίπτωσις γεωργικῶν ἐπιχειρήσεων καὶ ἐμπορικῶν, αἱ ὁποῖαι νὰ ὀφείλουν εἰς τὸν ΟΧΟΑ, εἰς τὸ ΙΚΑ κλπ. Τίθεται, λοιπόν, τὸ ἐρώτημα, διὰ ποῖον λόγον, ὅταν πρόκειται περὶ ὀφειλῶν εἰς τὸν ΟΧΟΑ, ΙΚΑ κλπ., ὑπάρχει ἡ εὐνοϊκὴ μεταχείρισις τῶν ὀφειλετῶν καὶ γίνεται δυσμενὴς μεταχείρισις τῶν ὀφειλετῶν τῆς κατηγορίας ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ὀφείλουν πρὸς ἰδιώτας. Καὶ διὰ νὰ εἴπωμεν τὰ πράγματα μὲ τὰ καθ’ ἑαυτὸ ὀνόματά των, εἶναι βέβαιον, ὅτι οἱ ἰδιῶται αὐτοί, πρὸς τοὺς ὁποίους ὁ ἐμπορικὸς κόσμος ὀφείλει, εἶναι κυρίως μία τάξις τοκογλύφων. Ἐάν, λοιπόν, δεχθῶμεν, ὅτι γίνεται μία δυσμενὴς μεταχείρισις τῶν ἐμπορικῶν ἐπιχειρήσεων, ὡς ὀφειλετριῶν, ἐξ ἀντιθέτου θὰ πρέπει νὰ συναγάγωμεν τὸ συμπέρασμα, ὅτι γίνεται μία εὐνοϊκὴ μεταχείρισις, διὰ τῆς διατάξεως τοῦ ἄρθρου 4, ὑπὲρ τῶν τοκογλύφων. Συνεπῶς καὶ ἀπὸ τῆς προσθέτου αὐτῆς ἀπόψεως, εἶναι ἀνάγκη νὰ παραδεχθῇ ὁ κύριος ὑπουργός, ὅτι θὰ πρέπει ἡ τροπολογία τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς νὰ γίνῃ δεκτή. Ἀλλὰ ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 4 καὶ κατὰ τὴν προηγηθεῖσαν συζήτησιν, ἀνέκυψε καὶ ἕτερον θέμα. Ὑπάρχει ἡ παράγραφος γʹ, τοῦ ἄρθρου 4. Κατὰ τὴν παράγραφον αὐτήν, εἰς τὸν συμβιβασμὸν ὑπάγονται καὶ ἐπιχειρήσεις, αἱ ὁποῖαι ὑπέβαλον αἴτησιν συμβιβασμοῦ ἐντὸς ὡρισμένης προθεσμίας. Εἶχον ἐπισημάνει, κύριε Πρόεδρε, εἰς τὸν κ. ὑπουργόν, ὅτι, ἐὰν πρόκειται νὰ ὑπαχθοῦν εἰς τὸν συμβιβασμὸν ἐπιχειρήσεις, ἐναντίον τῶν ὁποίων ἐχώρησε τὸ καθεστὼς τῶν νόμων περὶ ἀναγκαστικῆς διαχειρίσεως καὶ τοῦ νόμου 3562)1953, ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, ἐὰν ἐπρόκειτο περὶ γενικῆς ἐφαρμογῆς, δὲν ὑπῆρχεν ἀνάγκη τῆς παραγράφου αὐτῆς. Εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτήν, δημιουργεῖται νέα εὐχέρεια ὑπαγωγῆς εἰς τὸν συμβιβασμόν, ὅταν δηλαδὴ τὸν συμβιβασμὸν ἔχῃ ζητήσει ἐντὸς ὡρισμένης προθεσμίας καὶ ὁ ὀφειλέτης. Ὁ κύριος ὑπουργός, εἶχε καταθέσει τότε ὡρισμένα ἔγγραφα τῶν ὑπηρεσιῶν, διὰ νὰ ἀπαντήσῃ εἰς τὸ ἐρώτημα. Τὸ ἔγγραφον, τὸ ὁποῖον ἔχει καταχωρηθῆ καὶ εἰς τὰ πρακτικά, ἀτυχῶς, δὲν δίδει ἀπάντησιν, κύριε ὑπουργέ, διότι ἐπιβεβαιώνει ἀκριβῶς τὴν οὐσίαν τοῦ ἐρωτήματος. Βεβαίως, ἀναφέρει ἐπιχειρήσεις, αἱ ὁποῖαι ὑπήχθησαν ἢ δυνατὸν νὰ ὑπαχθοῦν εἰς τὸν συμβιβασμὸν τοῦ ἄρθρου 24, ἀλλὰ μόνον κατόπιν αἰτήσεως τῶν πιστωτῶν. Ἐνῷ τὸ ἐρώτημα εἶναι, ποῖαι ἐπιχειρήσεις θὰ ἐπωφεληθοῦν ἢ ἐπωφελήθησαν τοῦ παρεχομένου κατ’ ἐξαίρεσιν διὰ τῆς παραγράφου 8 εὐεργετήματος, ὥστε αἱ ὀφειλέτριαι αὐταί, δι’ αἰτήσεώς των, νὰ ὑπάγωνται εἰς τὴν διαδικασίαν τοῦ συμβιβασμοῦ. Νομίζω, ὅτι καὶ ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ εἶναι ἀνάγκη νὰ ὑπάρξῃ μία σαφὴς ἀπάντησις, διὰ νὰ εἶναι ἀδιάβλητος ἡ διάταξις. Ἐὰν δοθῇ τὸ δικαίωμα τοῦ συμβιβασμοῦ, πρέπει νὰ παραδεχθῇ ὁ κ. ὑπουργός, ὅτι τοῦτο εἶναι πρόσθετον ἐπιχείρημα ὑπὲρ τῆς ἀνάγκης τοῦ νὰ γίνῃ ἀποδεκτὴ ἡ τροπολογία τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, κατὰ τὴν ὁποίαν, ὡς προελέχθη, δὲν εἶναι πλέον νὰ ἐξαιροῦνται τοῦ συμβιβασμοῦ αἱ ἐμπορικαὶ ἐπιχειρήσεις, διότι ὁ ἴδιος ὁ κύριος ὑπουργός, διὰ τῆς παραγράφου γʹ τῆς διατάξεως, ἐξέρχεται τῶν γενικῶν πλαισίων, τὰ ὁποῖα εἶχον τεθῆ καὶ ἀπὸ τοὺς προηγουμένους νόμους, οἱ ὁποῖοι εἶχον ρυθμίσει τὰ σχετικὰ θέματα.

§18Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ. Νομίζω, κύριε Πρόεδρε, ὅτι θὰ διαπιστώσατε καὶ σεῖς, ὅτι ὑπάρχει ἤδη ἔλλειψις ἀπαρτίας εἰς τὴν αἴθουσαν. Ἡ συζήτησις τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ, ὀρθὸν εἶναι καὶ ἐπανειλημμένως ἐτονίσθη κατὰ τὸ παρελθόν, ὅτι πρέπει νὰ γίνῃ κατὰ τὸν δέοντα τρόπον, ὑπαρχούσης τοὐλάχιστον τῆς νομίμου ἀπαρτίας κατὰ τὸν κανονισμόν. Θὰ παρεκάλουν, λοιπόν, τὸ Προεδρεῖον, νὰ ἐκτιμήσῃ προσηκόντως τὴν πραγματικὴν κατάστασιν καὶ νὰ προβῇ ἀναλόγως εἰς ἀποφάσεις.

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶναι γνωστόν, ὅτι ὡρισμένοι συνάδελφοι, κυβερνητικοὶ τοὐλάχιστον, θὰ προσέλθουν ἐντὸς ὀλίγου, συνεπῶς θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ συνεχισθῇ ἡ συζήτησις.

§20Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἐὰν εἶναι δυνατὸν νὰ προσέλθουν τινὲς τῶν συναδέλφων, εἶναι, ἐπίσης, δυνατὸν νὰ ἀπουσιάσουν τῶν εὑρισκομένων συναδέλφων, κατὰ συνέπειαν, ἐφ’ ὅσον διαπιστοῦται ὅτι, κατὰ τὴν ἔναρξιν τῆς συνεδριάσεως, δὲν ὑπάρχει ὁ ἀπαιτούμενος ἀριθμὸς βουλευτῶν, νομίζομεν, ὅτι ὀρθότερον θὰ ἦτο, ἡ συζήτησις νὰ γίνῃ εἰς προσεχεῖς συνεδριάσεις, παρόντων ὅλων τῶν βουλευτῶν.

§21Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπορίου). Κύριε Πρόεδρε, κύριοι συνάδελφοι, θὰ παρεκάλουν ὅλους τοὺς συναδέλφους, ἰδιαιτέρως τὸν συνάδελφον κ. Μητσοτάκην, νὰ μὴ ἐπιμείνῃ ἐπὶ τῆς προτάσεώς του. Νομίζω, ὅτι τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ ἀρκετὰ ἔχει ταλαιπωρήσει τὴν κοινὴν γνώμην καὶ τὴν Βουλὴν καὶ θὰ πρέπει, κἄποτε νὰ τελειώσῃ. Ἐξ ἄλλου πιστεύομεν, ὅτι ὑπάρχει ἀπαρτία διὰ συζήτησιν νομοσχεδίου. Ὑπάρχουν τόσοι βουλευταὶ εἰς τὴν αἴθουσαν, ὅταν ἔχωμεν νομοθετικὴν ἐργασίαν; Δὲν θέλω νὰ ἐπικαλεσθῶ τὸ πασίδηλον ἐπιχείρημα τοῦ κ. Προέδρου, ὅτι ἐντὸς ὀλίγου θὰ προσέλθουν πολὺ συνάδελφοι, οἱ ὁποῖοι ἀπουσιάζουν ἐξ αἰτίας ἑνὸς γεγονότος. Εἶναι, ἄλλως τε, γνωστόν, ὅτι δὲν εὑρίσκεται ἕνας μεγάλος ἀριθμὸς συναδέλφων ἐν τῇ αἰθούσῃ. Πιστεύω, ὅτι αὐτὴν τὴν στιγμήν, οἱ εὑρισκόμενοι, ἀποτελοῦν ἀπαρτίαν. Παρακαλῶ πάρα πολύ, νὰ συνεχίσωμεν τὴν συζήτησιν. Ὅταν θὰ ἔλθωμεν εἰς τὴν ψηφοφορίαν, τότε θὰ διαπιστώσωμεν ἂν ὑπάρχῃ ἢ ὄχι ἀπαρτία.

§22Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ὄχι, κύριε ὑπουργέ. Ἐπειδὴ σύντομα θὰ πᾶμε εἰς τὴν ψηφοφορίαν τοῦ ἄρθρου 4, τότε, εἶμαι βέβαιος, ὅτι τὸ Προεδρεῖον θὰ διαπιστώσῃ τὴν ἔλλειψιν αὐτήν. Ἀλλά, προκειμένου νὰ φθάσωμεν τότε εἰς τὴν διαπίστωσιν τῆς ἐλλείψεως ἀπαρτίας, ζητοῦμεν ἀπὸ τώρα νὰ διαπιστωθῇ τοῦτο, οὕτως ὥστε καὶ ἡ συζήτησις, ὄχι μόνον ἡ ψηφοφορία, νὰ γίνῃ παρουσίᾳ ἁπάντων τῶν βουλευτῶν.

§23ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ Προεδρεῖον, διατυπώνει τὴν παράκλησιν νὰ συνεχισθῇ ἡ συζήτησις, λόγῳ τῆς σοβαρότητος τοῦ νομοσχεδίου.

§24Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Ἀναγνωρίζομεν αὐτό, τὸ ὁποῖον λέγετε, ὅτι πρόκειται περὶ σοβαροῦ νομοσχεδίου καὶ δι’ αὐτὸν ἀκριβῶς τὸν λόγον θὰ πρέπει ἀμέσως νὰ δεχθῆτε τὴν πρότασιν τοῦ κυρίου συναδέλφου.

§25ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ὑπεβλήθη πρότασις, ὑπογεγραμμένη ὑπὸ τοῦ κεκανονισμένου ἀριθμοῦ βουλευτῶν, καὶ διὰ τῆς ὁποίας ζητεῖται ἡ ἀνάγνωσις τοῦ καταλόγου, διὰ νὰ διαπιστωθῇ ἐὰν ὑπάρχῃ ἀπαρτία ἢ ὄχι. Ἐπειδή, πράγματι, δὲν ὑπάρχει ἀπαρτία, δι’ αὐτὸ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ λύσω τὴν συνεδρίασιν. Ἐλλείψει ἀπαρτίας, λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ., μὲ θέμα Ἡμερησίας Διατάξεως ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ ἐπερωτήσεις. (Ὥρα 8.30′ μ.μ.)