1959.05.13

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 93η

Τετάρτη 13 Μαΐου 1959

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 7.05′ μ.μ.).

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. (Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Β. Βασιλικός). Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Παυλόπουλος, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Α. ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν).

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Ὁ βουλευτὴς κ. Α. Παπαδόπουλος, ζητεῖ μηνιαίαν ἄδειαν ἀπουσίας, προκειμένου ν’ ἀναχωρήσῃ εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§4ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ἐγκρίνεται, ἐγκρίνεται.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἐνέκρινε τὴν χορήγησιν τῆς αἰτουμένης ἀδείας. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Γκίλλας, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§6Α. ΓΚΙΛΛΑΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ κ. Ἀβέρωφ–Τοσίτσας (Ὑπουργὸς Ἐξωτερικῶν), καταθέτει σχέδιον νόμου, «περὶ τροποποιήσεως τοῦ ἄρθρου 2 τοῦ Α.Ν. 19)20 Νοεμβρίου 1935 «περὶ μεταρρυθμίσεως καὶ συμπληρώσεως τῆς περὶ παρασήμων νομοθεσίας». Οἱ κ.κ. Κ. Χρυσανθόπουλος (Ὑφυπουργὸς Ἐμπορίου) καὶ Ε. Καλαντζῆς (Ὑφυπουργὸς Ἐσωτερικῶν), καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ εἰσαγωγῆς ἐν Ἑλλάδι τοῦ Διεθνοῦς Συστήματος μέτρων καὶ σταθμῶν». Ὁ βουλευτὴς κ. Μ. Γαληνός, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀντικαταστάσεως ἐνίων διατάξεων τοῦ Ν. Δ. 3562)56». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Μπακατσέλος, Ι. Γιαννόπουλος καὶ Ε. Ζαννῆς, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀντικαταστάσεως ἐνίων διατάξεων τοῦ Ν. Δ. 3562)56». Ὁ βουλευτὴς Χαλκιδικῆς κ. Λ. Σαραφιανός, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Μυλωθρῶν καὶ ἐλαιοτριβέων Κασσάνδρας κλπ., αἰτούντων ὅπως ἀνακληθῇ ἡ χορήγησις ἀδείας κυκλοφορίας ἰδιωτικῆς χρήσεως φορτηγῶν αὐτοκινήτων πρὸς τοὺς Κυλινδρομύλους Παπακώστα, ἑδρεύοντα εἰς Ν. Μουδανίαν καὶ Εὐγενίου, ἑδρεύοντα εἰς Ν. Τρίγλια ἢ ἄλλως περιορισθῇ εἰς ἀκτῖνα 5 χιλιομέτρων ἀπὸ τῆς ἕδρας ἑκάστου κυλινδρομύλου. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Ἑλληνορθοδόξων χριστιανῶν, αἰτούσης τὴν ἄρσιν τῆς καταδικαστικῆς ἀποφάσεως τῆς Διοικούσης Ἐκκλησίας κατὰ τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Ἀγαθαγγέλου κλπ. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλίας καὶ Ἀκαρνανίας κ. Π. Σταυρόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου τεχνιτῶν Λατόμων Ἀγρινίου, ζητούντων ὅπως τακτοποιηθῇ τὸ ζήτημα τῆς ἀσφαλίσεώς των. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Αὐγερόπουλος, Ι. Εὐαγγελίδης, Α. Κακογιάννης καὶ Α. Τσιάντος, καταθέτουν ἀναφορὰν συγγενῶν τῶν πολιτικῶν Κρατουμένων Νομοῦ Αἰτωλοακαρνανίας αἰτούντων τὴν χορήγησιν γενικῆς ἀμνηστίας. Ὁ Πρόεδρος τῆς Κοινότητος Κριθίας διαμαρτύρεται διὰ τὴν δημιουργίαν ἐκθέσεως Ἀμερικανικῶν εἰδῶν εἰς Φάληρον ἥτις θὰ ἀποβῇ εἰς βάρος τῆς Διεθνοῦς Ἐκθέσεως Θεσσαλονίκης. Ὁ βουλευτὴς Κερκύρας κ. Γ. Λύχνος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Κοινοτικοῦ Συμβουλίου καὶ τοῦ Γεωργικοῦ Συνεταιρισμοῦ Λακώνων, διαμαρτυρομένων διὰ τὰ ὑπὸ τῆς ΑΤΕ λαμβανόμενα κατ’ αὐτῶν καταπιεστικὰ μέτρα. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Η. Ἠλιοῦ καὶ Π. Γλιγλῆς, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν Ἐπιμελητηρίων Ἐμποροβιομηχανικῶν καὶ Ἐπαγγελματοβιοτεχνῶν Μυτιλήνης, τοῦ Παλλεσβιακοῦ Ἐργατικοῦ Κέντρου, τῆς Ὁμοσπονδίας Ἐπαγγελματοβιοτεχνῶν Λέσβου καὶ τοῦ Σωματείου Ἐπιπλοποιῶν —Ξυλουργῶν Μυτιλήνης, αἰτούντων ἀπαγόρευσιν εἰσαγωγῆς ἑτοίμων ἐπίπλων καὶ κουφωμάτων εἰς νῆσον Λέσβον. Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Συλλόγου Προστασίας Τάξεων Ἐμπορικοῦ Κέντρου Ἀθηνῶν, αἰτοῦντος τὴν μὴ διάνοιξιν τῆς λεωφόρου Κοραῆ–Μοναστηρακίου. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δικηγορικοῦ Συλλόγου Ἀθηνῶν, αἰτοῦντος τὴν ἀνέγερσιν Δικαστικοῦ Μεγάρου. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Ἑνώσεως Οἰκιστῶν Βουλιαγμένης αἰτούσης τὴν διὰ νόμου ἀπ’ εὐθείας ἀπονομὴν τῆς κυριότητος τῶν οἰκοπέδων εἰς τοὺς ὑπομισθωτὰς κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Κοινότητος Ἡλιουπόλεως Ἀττικῆς, αἰτούσης ὅπως μὴ πραγματοποιηθῇ ἡ μελετωμένη ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως κατάργησις τῆς 10λέπτου αὐξήσεως ἐπὶ τῶν τιμῶν εἰσιτηρίων τῶν λεωφορειακῶν γραμμῶν Ἡλιουπόλεως. Ὁ βουλευτὴς Ἕβρου κ. Ι. Τριανταφυλλίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ὁμοσπονδίας Μηχανικῶν καὶ Θερμαστῶν Γεωργίας καὶ βιομηχανίας Ἑλλάδος, αἰτούσης Νομοθετικὴν ρύθμισιν τῆς μονιμοποιήσεως τῶν πρακτικῶν μηχανικῶν τῶν ἀσχολουμένων μὲ τὴν ἐπίβλεψιν καὶ συντήρησιν τῶν ἁλυκῶν. Ὁ βουλευτὴς Λασηθίου κ. Ε. Κοθρῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Τραπέζης Κρήτης Α.Ε. αἰτούσης τὴν πιστοδότησίν της παρὰ τῆς Τραπέζης Ἑλλάδος διὰ τοῦ ποσοῦ τῶν 3.000.000. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δικηγορικοῦ Συλλόγου Ἀθηνῶν, αἰτοῦντος τὴν μεταφορὰν τοῦ Τμήματος Μεταγωγῶν Ἀθηνῶν εἰς ἕτερον κατάλληλον οἴκημα. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Π. Κάβδας, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς ἐπιτροπῆς κατόχων καπνῶν ἐσοδείας 1957 Ἀδριανῆς Νομοῦ Δράμας, αἰτούσης τὴν κρατικὴν παρέμβασιν καὶ διὰ τὰ καπνὰ ταῦτα. Ὁ βουλευτὴς Λασηθίου κ. Ε. Κοθρῆς καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἐπιτροπῆς Ἀγῶνος πληγέντων καὶ μὴ ἀποζημιωθέντων ἐπαγγελματιῶν αὐτοκινητιστῶν Νομοῦ Λασηθίου αἰτούσης ἀποζημίωσιν τῶν ἐπιταχθέντων παρὰ τοῦ Κράτους κατὰ τὸν Ἑλληνο–ἰταλικὸν πόλεμον 1940–41 αὐτοκινήτων. Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Αὐγερόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Σαμαροπεταλωτῶν Καλαμῶν, αἰτούντων λῆψιν προστατευτικῶν μέτρων διὰ τὴν δεινοπαθοῦσαν τάξιν των. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Συνταξιούχων Κυρίας Ἀσφαλίσεως Δομικῶν Ξυλουργικῶν ἐργασιῶν καὶ Ἐπικουρικῶν Ταμείων Ἀθηνῶν Πειραιῶς καὶ Περιχώρων, αἰτούσης οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν τῶν μελῶν της. Ὁ βουλευτὴς Τρικάλων κ. Ν. Ἔξαρχος καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἐπιτροπῆς σεισμοπλήκτων γονέων καὶ κηδεμόνων Μέσης Ἐκπαιδεύσεως, αἰτούσης ἀπαλλαγὴν παρελθόντων ἐτῶν μαθητικῆς εἰσφορᾶς, ὡς καὶ κατάργησιν ταύτης. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Συνταξιούχων Αὐτοκινητιστῶν Ὁδηγῶν Ἑλλάδος, αἰτοῦντος βελτίωσιν τῶν συντάξεων κ.λ.π. Ἀπαντήσεις τῶν διαφόρων Ὑπουργείων ἐπὶ ἐρωτήσεων κ.κ. βουλευτῶν. I) Ὑπουργείου Ἐθν. Παιδείας. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Κοθρῆ, Μ. Στεφανίδη καὶ Α. Μπαρότση. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3663)9971)7.4.59 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1166 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Κοθρῆ, Μ. Στεφανίδη καὶ Α. Μπαρότση, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως πληροφορήσετε τοὺς ἐρωτῶντας βουλευτὰς, ὅτι ἡ Κυβέρνησις μετὰ στοργῆς ἀποβλέπει πρὸς τοὺς ἐκπαιδευτικοὺς λειτουργούς, ἐντὸς δὲ τῶν ἡμερῶν θὰ κατατεθῶσιν εἰς τὴν Βουλὴν νομοσχέδια διὰ τὴν ἀναδιοργάνωσιν τῆς Παιδείας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 24 Ἀπριλίου 1959

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Μπρακατσούλα, Χ. Φιλίππου καὶ Χ. Παγώνη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3440)2586)27.3.50 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ κατατεθεῖσα εἰς τὴν Βουλὴν ὑπ’ ἀριθ. 1140)20.3.1959 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Μπρακατσούλα, Χ. Φιλίππου καὶ Χ. Παγώνη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν ὑμᾶς ὅπως γνωρίσητε εἰς τοὺς ἐρωτῶντας βουλευτὰς, ὅτι κατὰ τὸ τρέχον ἔτος, τίθεται εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ Νομαρχιακοῦ Ταμείου Καρδίτσης διὰ τὰς διδακτηριακὰς ἀνάγκας τοῦ Νομοῦ, τὸ ποσὸν 1.730.000 δραχ. τὸ ὁποῖον θὰ κατανεμηθῇ κατὰ τὴν κρίσιν τοῦ Ταμείου. Ὁμοίως, κατὰ τὸ τρέχον ἔτος, ἐτέθη εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ ἰδίου Ταμείου, τὸ ποσὸν 84.000 διὰ τὴν κατασκευὴν 350 θρανίων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 24 Ἀπριλίου 1959

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ

ΙΙ) Ὑπουργεῖον Προεδρίας Κυβερνήσεως. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ὀ. Ἀντώνογλου, Θ. Κελτεμλίδη καὶ Δ. Σπυρίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑμετέρου ὑπ’ ἀριθ. 4215)15.4.1959 ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1178 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ὀρ. Ἀντώνογλου κτλ., περὶ ἀξιοποιήσεως τῶν ἰαματικῶν πηγῶν Τραϊανουπόλεως, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: Ὁ Ἑλληνικὸς Ὀργανισμὸς Τουρισμοῦ, ἀφ’ ἧς ἀνέλαβε ἀπὸ τοῦ 1951 τὴν ἐκμετάλλευσιν τῶν Ἰαματικῶν Πηγῶν, κατέβαλε προσπαθείας διὰ τὴν ἀξιοποίησιν τῆς λουτροπόλεως Τραϊανουπόλεως, συντάξας πλήρεις διακηρύξεις μετὰ σχεδίων τῶν ἐκτελεστέων ἐν αὐτῇ ἔργων. Καὶ μετὰ δὲ τὴν παραχώρησιν τῆς ἐκμεταλλεύσεως τῆς ἰαματικῆς ταύτης πηγῆς εἰς τὸν Δῆμον Ἀλεξανδρουπόλεως δὲν ἔπαυσεν ἐνδιαφερόμενος διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς λουτροπόλεως. Ἡ δημιουργία ὅμως ζητήματος μεταφορᾶς τῶν ἰαματικῶν ὑδάτων ἐκ τῆς πηγῆς εἰς τὴν Ἀλεξανδρούπολιν ὑπῆρξεν ἡ ἀνασταλτικὴ αἰτία τῆς προόδου καὶ τῆς ἀξιοποιήσεως τῆς ἰαματικῆς ταύτης πηγῆς μέχρι σήμερον. Κατὰ τῆς μεταφορᾶς ταύτης ἔχει ἤδη ἀποφανθῆ ἡ κατὰ νόμον ἁρμοδία Εἰδικὴ Ἐπιστημονικὴ Γνωμοδοτικὴ Ἐπιτροπὴ Ἰαματικῶν Πηγῶν, ἐπὶ τῇ αἰτιολογίᾳ τοῦ κινδύνου ἀλλοιώσεως τοῦ ἰαματικοῦ ὕδατος ἐκ τῆς μεταφορᾶς αὐτοῦ. Περὶ αὐτοῦ ὑπάρχει καὶ σχετικὴ ἔκθεσις τοῦ ὑγειονολόγου Δρος Φάϊτ. Κατόπιν τούτου ὁ Ε.Ο.Τ. ὑπέδειξεν ὡς μόνον τρόπον ἀξιοποιήσεως καὶ προαγωγῆς τῆς ἰαματικῆς ταύτης πηγῆς τὴν ἐκτέλεσιν τῶν ἐπ’ ἀρχῆς ὑπ’ αὐτοῦ ὑποδειχθέντων ἔργων ἐν αὐτῇ. Κατὰ τὴν γνώμην τοῦ Ε.Ο.Τ. ὁ φόβος ὅτι ἡ ἀξιοποίησις τῶν ἰαματικῶν πηγῶν Τραϊανουπόλεως θὰ ἐζημίωνε τὴν πόλιν τῆς Ἀλεξανδρουπόλεως τυγχάνει ἀστήρικτος. Διότι εἰς τὴν Τραϊανούπολιν δὲν πρόκειται νὰ ἀνεγερθῇ εἰμὴ ἓν ξενοδοχεῖον μόνον, ἓν ὑδροθεραπευτήριον καὶ εἷς λαϊκὸς ξενὼν διὰ τοὺς βαρέως πάσχοντας μετὰ ἑστιατορίου, δι’ αὐτούς. Ἀντιθέτως ἡ Ἀλεξανδρούπολις θὰ εἶχε πολὺ νὰ ὠφεληθῇ ἐκ τῆς καλῆς λειτουργίας τῆς πλησίον αὐτῆς κειμένης λουτροπόλεως, ἐκ τῆς ἀπορροφήσεως ὅλης τῆς κινήσεως τῶν λουομένων, λόγῳ τῆς μεγάλης εὐχερείας ἐπικοινωνίας μὲ τὴν λουτρόπολιν τῶν λουομένων οἵτινες θὰ ἤθελον νὰ διαμένωσιν εἰς τὴν Ἀλεξανδρούπολιν. Διὰ τοὺς λόγους τούτους, καὶ συνεπείᾳ νέου διαβήματος τοῦ Δήμου Ἀλεξανδρουπόλεως, ἀπὸ τοῦ παρελθόντος Φεβρουαρίου, ἐνεκρίναμεν καὶ συνεστήσαμεν εἰς τὸ Ταμεῖον Παρακαταθηκῶν καὶ Δανείων τὴν ὁριστικὴν δανειοδότησιν τοῦ ἀναδόχου τῶν ἰαματικῶν πηγῶν Τραϊανουπόλεως ἐπὶ τῷ τέλει τῆς ἐκτελέσεως τῶν ὑπὸ τοῦ Ε.Ο.Τ. ὑποδειχθέντων τεχνικῶν ἔργων καὶ ἐγκαταστάσεων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Ἀπριλίου 1959

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ

III) Τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν καὶ Δημ. Ἔργων. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Κοντογιάννη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4085)59 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1174)59 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Κοντογιάννη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι δὲν κατέστη δυνατὸν νὰ περιληφθῇ τὸ ἔργον αὐτὸ εἰς τὸ πρόγραμμα τοῦ 1959. Ἐφ’ ὅσον ἐξασφαλισθοῦν μελλοντικῶς πιστώσεις τὸ ἔργον θὰ πραγματοποιηθῇ δεδομένου ὅτι ἡ μελέτη του ἔχει ἐγκριθῆ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Ἀπριλίου 1959

Ὁ Ὑπουργὸς

ΣΟΛΩΝ ΓΚΙΚΑΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Π. Καπνίση, Ν. Καθαροσπόρη, Γ. Σπηλιοπούλου καὶ Γ. Πρίφτη. Κατόπιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 23081)23.3.1959 ἐγγράφου τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν σχετικῶς μὲ ἐξυγίανσιν τῆς περιοχῆς «Βοῦρκος» Χαλκίδος ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Π. Καπνίση κλπ. ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι ἡ περιοχὴ «Βοῦρκος» δὲν εὑρίσκεται ἐντὸς τῆς ἤδη ἐγκεκριμένης χερσαίας ζώνης τοῦ λιμένος Χαλκίδος, ὥστε νὰ ὑπάγεται εἰς τὴν δικαιοδοσίαν τοῦ λιμενικοῦ Ταμείου Χαλκίδος. Καθ’ ἃ ἀνέφερεν ἡμῖν ὁ Νομομηχανικὸς Εὐβοίας, ἡ ἐν λόγῳ περιοχὴ «Βοῦρκος» περιλαμβάνεται εἰς ἀποφασισθεῖσαν παρὰ τῆς Τοπικῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ Α. Ν. 2344)40 «περὶ αἰγιαλοῦ καὶ παραλίας τροποποίησιν τῆς ἐγκεκριμένης χερσαίας ζώνης τοῦ λιμένος Χαλκίδος». Μετὰ τὴν ὑποβολὴν καὶ ἔγκρισιν τῆς ἐν λόγῳ τροποποιήσεως, θὰ εἶναι δυνατὴ ἡ ἐξέτασις τοῦ θέματος παρὰ τοῦ λιμενικοῦ Ταμείου Χαλκίδος, εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ ὁποίου θὰ ὑπαχθῇ ἡ περιοχὴ ἐν συνδυασμῷ καὶ μὲ τὴν οἰκονομικὴν δυναμικότητα τοῦ ἐν προκειμένῳ λιμενικοῦ Ταμείου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Ἀπριλίου 1959

Ὁ Διευθυντὴς

Μ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Γεροκωστοπούλου. Εἰς τὴν ὑπ’ ἀριθ. 1188)59 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Γεροκωστοπούλου. 1) Λόγῳ τῆς ληφθείσης ἀποφάσεως κατασκευῆς νέας ὁδοῦ Ἀθηνῶν–Πατρῶν ἥτις ἐν πολλοῖς δὲν συμπίπτει πρὸς τὴν σημερινὴν ὁριζοντιογραφίαν καὶ κατὰ μῆκος τομὴν τῆς ὁδοῦ δὲν κρίνεται οἰκονομικὴ καὶ σκόπιμος ἡ διάθεσις κονδυλίων διὰ τὴν ἐκτέλεσιν ἐργασιῶν διευρύνσεως καὶ διαρρυθμίσεως τῆς σημερινῆς καταστάσεως. 2) Διὰ τὴν ἐπισκευὴν τοῦ ὁδοστρώματος τῆς ὁδοῦ πρὸς ἄρσιν τῶν ἐμφανιζομένων παγίδων καὶ λοιπῶν ἐπιδεκτικῶν ἐπισκευῆς φθορῶν, συγκροτοῦνται συνεργεῖα ὑπὸ τὰς ἀμέσους κατευθύνσεις εἰδικῶς βάσει τῶν διατάξεων τοῦ Ν. Δ. 3905)1958 συσταθείσης Ὑπηρεσίας Συντηρήσεως Ἐθνικῶν ὁδῶν εἰς τὴν διάθεσιν τῆς ὁποίας μέχρι σήμερον ἐτέθη ποσὸν δραχ. 1.500.000. 3) Διὰ τὴν ἀνακαίνισιν τῶν μὴ ἐπιδεκτικῶν συντηρήσεως τμημάτων τοῦ ὁδοστρώματος εἰς τὸ ὑφιστάμενον πλάτος θὰ συνομολογηθῇ ἐργολαβικὴ σύμβασις χρηματοδοτηθησομένη εἰς βάρος τοῦ προϋπολογισμοῦ Δημ. Ἐπενδύσεων διὰ δραχ. 10.000.000. 4) Εἴς τε τὰς συγγραφὰς ὑποχρεώσεων τῶν ἐργολαβιῶν καὶ εἰς τοὺς κανονισμοὺς ἐκτελέσεως ἐργασιῶν ἀπολογιστικῶς διαλαμβάνονται ὅροι ἐπισημάνσεως τῆς θέσεως τῶν ἐργοταξίων ὡς καὶ σημάνσεως τῶν ἐν γένει ἐπισφαλῶν διὰ τὴν ἀσφάλειαν τῆς κυκλοφορίας σημείων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 29 Ἀπριλίου 1959

Ὁ Ὑπουργὸς

ΣΟΛΩΝ ΓΚΙΚΑΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Κοντογιάννη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4084)11.4.59 ἐγγράφου ὑμῶν δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1173 ἐ. ἔ. ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Κοντογιάννη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὅτι ἡ ἀνακαίνισις τοῦ ἐντὸς Πρεβέζης τμήματος τῆς ἐθνικῆς ὁδοῦ Γεφύρας Καλογήρου–Πρεβέζης θὰ πραγματοποιηθῇ εὐθὺς ὡς ἤθελον ἐξασφαλισθῆ αἱ ἀναγκαιοῦσαι πρὸς τοῦτο πιστώσεις. Τελοῦμεν ἐν γνώσει τῆς σκοπιμότητος ἐκτελέσεως προκειμένου ἔργου οὐχ’ ἧττον ἡ πραγματοποίησίς του δὲν κατέστη ἐφικτὴ μέχρι σήμερον ἐλλείψει τῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 24 Ἀπριλίου 1959

Ὁ Ὑπουργὸς

ΣΟΛΩΝ ΓΚΙΚΑΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Καρακουλουξῆ, Ε. Μπενᾶ καὶ Ι. Παπαδημητρίου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3083)1959 ἐγγράφου ὑμῶν, δι’ οὗ διεβιβάσθη συνημμένως ἡ ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. βιβλ. ἐρωτ. 1098 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Δ. Καρακουλουξῆ, Ἐλ. Μπενᾶ καὶ Ι. Παπαδημητρίου, διὰ τὴν ἐπέκτασιν τοῦ σχεδίου τῆς Συνοικ. Νεαπόλεως τοῦ Δήμου Νικαίας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ σᾶς γνωρίσωμεν ὅτι τὰ ὑποβληθέντα τοπογραφικὰ διαγράμματα τοῦ Μηχανικοῦ Ἀθ. Γαλάνη ὑπὸ κλ. 1: 2000 καὶ 1: 500, ἐφ’ ὧν ἡ πρότασις ἐπεκτάσεως τοῦ σχεδίου, κατὰ τὸν διενεργηθέντα πρὸ ὀκταμήνου ἔλεγχον εὑρέθησαν λανθασμένα τόσον κατὰ τὴν ἐν αὐτοῖς τοποθέτησιν τῶν κτισμάτων ὅσον καὶ κατὰ τὸν ὑπολογισμὸν τῶν συντεταγμένων ὡρισμένων πολυγωνομετρικῶν σημείων. Πρὸς τὸν ἐνεργοῦντα τὴν συμπλήρωσιν τῶν διαγραμμάτων Μηχανικὸν κ. Κων. Τερζάκην ἐδόθησαν ὁδηγίαι, πρὸς ἀποφυγὴν ἀπορρίψεως τοῦ σχεδίου καὶ τῆς ἐκ νέου ἀνασυντάξεως αὐτοῦ, περὶ τοῦ τρόπου διορθώσεως τῶν σφαλμάτων τοῦ σχεδίου. Ἡ καθ’ ἡμᾶς Ὑπηρεσία εὑρίσκεται ἐν ἀναμονῇ ὑποβολῆς τῶν διορθωθησομένων σχεδίων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Ἀπριλίου 1959

Ὁ Ὑφυπουργὸς Οἰκισμοῦ

Ε. ΚΕΦΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ

IV) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Θ. Μπάρμπα, Γ. Σαμαρᾶ, Δ. Λαντζούνη, Ι. Παπαρτεμίου, Κ. Βενέτη, Α. Κοκκέβη καὶ Θ. Λυμπερίδη. Κατόπιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. Πρωτ. 3800 ἀπὸ 4 Ἀπριλίου 1959 διεκ. 2891 ἐγγράφου σας, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἀντίγραφον κατατεθείσης εἰς τὴν Βουλὴν ἐρωτήσεως (αὔξ. ἀριθ. 1162) τῶν βουλευτῶν κ. κ. Θ. Μπάρμπα, Γ. Σαμαρᾶ, Δ. Λαντζούνη κλπ., ἀναφορικῶς μὲ τὴν εἰς βάρος τῶν ἀποδοχῶν τῶν ἀνδρῶν τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας κλπ. ἐνεργουμένην 20δραχμον μηνιαίαν κράτησιν, ἥτις καταργηθεῖσα ἀπὸ 1 Αὐγούστου 1958 διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 977)1958 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ὅσον ἀφορᾷ τὰ κατώτερα ὄργανα, ἐξακολουθεῖ νὰ ἐνεργῆται διὰ τοὺς ἀξιωματικούς, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πέμψωμεν Ὑμῖν προσηρτημένως ἀντίγραφα τῶν ὑπ’ ἀριθ. 2946)233)11 ἀπὸ 16 Μαρτίου 1956 καὶ 3782)233)11 ἀπὸ 1 Ἀπριλίου 1958 ἐγγράφων μας πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν (Γ.Δ.Δ. Λογιστικοῦ) δι’ ὧν ἑρμηνεύονται αἱ ἐπὶ τοῦ ἐν λόγῳ θέματος ἡμέτεραι ἀπόψεις. Συναφῆ πρὸς τὸ θέμα τοῦτο, ἐξ ἐφαρμῆς ἀναλόγων ἐρωτήσεων εἰς τὸ παρελθόν, τοῦ βουλευτοῦ κ. Βρανοπούλου τυγχάνουσι τὰ ὑπ’ ἀριθ. 6306)233)11 ἀπὸ 23 Μαΐου 1956 καὶ 10248)233)11 ἀπὸ 25 Ὀκτωβρίου 1956 ἡμέτερα ἔγγραφα πρὸς ὑμᾶς. Ὡς σαφῶς προκύπτει ἐκ τῆς ἐρεύνης τοῦ ἐν ὄψει θέματος τοῦτο, συνδεόμενον μὲ τὰς δυνατότητας τοῦ Προϋπολογισμοῦ τῶν Ἐξόδων τοῦ Κράτους, ἀνήκει εἰς τὴν δικαιοδοσίαν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 17 Ἀπριλίου 1959

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ

Πρὸς Τὴν Γεν. Δ)σιν Δημ. Λογ)κοῦ Δ)νσιν Ιʹ Τμῆμα Αʹ Ἐνταῦθα Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 233451 ἀπὸ 27 Ἰουλίου 51 ἀποφάσεως τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν κυρωθείσης διὰ τοῦ Νόμου 2136)52, ἀπὸ 1 Αὐγούστου ἐχορηγήθη εἰς τοὺς Ἄνδρας τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας, ἀντὶ τῶν πρότερον χορηγουμένων τροφίμων εἰς εἶδος, ἐφόδιον τροφοδοσίας εἰς χρῆμα ὁρισθὲν εἰς δραχμὰς 8.000 παλαιὰς ἡμερησίως. Ἡ κράτησις αὕτη ἐνεργουμένη καὶ πρότερον, καθ’ ὃν χρόνον δηλονότι παρείχοντο τρόφιμα εἰς εἶδος, εἶχε βασίμως ὡς δικαιολογίαν τὴν ἀνάγκην ἀντιμετωπίσεως τῆς δαπάνης διακινήσεως τῶν παρεχομένων τροφίμων, μετὰ τὴν παροχὴν ὅμως ἐφοδίου τροφοδοσίας εἰς χρῆμα, ἡ δικαιολογία τῆς κρατήσεως ταύτης ἔπαυσεν ὑφισταμένη. Παρὰ τοῦτο, ἡ κράτησις συνεχίσθη καὶ συνεχίζεται εἰσέτι καὶ σήμερον. Καίτοι ἀπὸ μακροῦ χρόνου εἶχε καταστῆ προφανὴς καὶ ἐπιτακτικὴ ἡ ἀνάγκη αὐξήσεως τοῦ χορηγουμένου ὀκταδράχμου ἡμερησίου ἐφοδίου τροφοδοσίας (ὅπερ οὐσιαστικῶς περιωρίζετο εἰς 7,30, λόγῳ τῆς ἐξ 20 δραχ. διενεργουμένης μηνιαίας κρατήσεως λόγῳ ἀνατιμήσεως τῶν εἰδῶν διατροφῆς καὶ σημαντικῆς ἀνόδου τοῦ τιμαρίθμου, ἐν σχέσει μὲ τὸν ἰσχύοντα καθ’ ὃν χρόνον ἤρξατο χορηγούμενον τὸ χρηματικὸν ἐφόδιον τροφοδοσίας (1 Αὐγούστου 1951), ἐν τούτοις, ἐσχάτως μόλις ἀνεγνωρίσθη ἡ ὡς ἄνω ἀνάγκη καὶ διὰ τῶν ὑπ’ ἀριθ. ἐμπ. 1537 ἀπὸ 20 Δεκεμβρίου 1955 καὶ ἐμπ. 136 ἀπὸ 8 Φεβρουαρίου 1956 ὑμετέρων ἀποφάσεων, τὸ ἡμερήσιον ἐφόδιον τροφοδοσίας ηὐξήθη ἀπὸ μὲν τῆς 1ης Ἰανουαρίου 1956 εἰς δραχμὰς 9, ἀπὸ δὲ τῆς 1ης Φεβρουαρίου ἐ.ἔ. εἰς δραχμὰς 11 ἡμερησίως, ἔναντι τῶν δεκατριῶν δραχμῶν, ἃς ἀνταποκρινομένης κατὰ τὸ μᾶλλον ἢ ἧττον εἰς τὴν πραγματικὴν ἀνάγκην, εἴχομεν ζητήσει διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 5137)233)11 ἀπὸ 12 Μαΐου 1955 ἐγγράφου μας. Παρὰ τὴν ἀναγνωρισθεῖσαν καὶ ἐγκριθεῖσαν ὡς ἄνω αὔξησιν τοῦ ἐφοδίου τροφοδοσίας, ἡ ὡς εἴρηται ἐκ δραχμῶν (20) μηνιαία κράτησις συνεχίζεται, χωρὶς καμμίαν δικαιολογίαν. Παρακαλοῦμεν καὶ ἐλπίζομεν ὅτι, ἀναγνωρίζοντες τὸ ἀβάσιμον τῆς ἐν λόγῳ κρατήσεως, θὰ εὐαρεστηθῆτε νὰ καταργήσητε ταύτην, ἥτις, πλὴν τοῦ ὅτι στερεῖται οἱασδήποτε δικαιολογίας, ἐπιτείνει τὸν κυκεῶνα εἰς ὃν ἔχει ἤδη ἐξελιχθῆ τὸ μισθολόγιον τῶν ἀνδρῶν τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 16 Μαρτίου 1956

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ν. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΝ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ

Ἀριθ. πρωτ. 3782)233)11. Πρὸς Τὴν Γενικὴν Διεύθυνσιν Δημοσίου Λογιστικοῦ Διεύθυνσιν 1ην–Τμῆμα Αʹ Ἐνταῦθα Ἔχομεν τὴν τιμήν, ὑπομιμνήσκοντες τὸ ὑπ’ ἀριθμὸν 2946)233)11 ἀπὸ 16.3.56 ἔγγραφόν μας, οὗτινος πέμπομεν προσηρτημένως ἀντίγραφον, νὰ σᾶς παρακαλέσωμεν, ὅπως εὐαρεστηθῆτε καὶ ἐπανεξετάσητε τὸ θέμα τῆς καταργήσεως τῆς ἐνεργουμένης εἰκοσαδράχμου μηνιαίας κρατήσεως ἐκ τοῦ παρεχομένου χρηματικοῦ ἐφοδίου τῶν ἀνδρῶν τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας. Ἡ κατάργησις τῆς ἐν λόγῳ κρατήσεως, ἥτις οὐδὲν νόημα ἢ δικαιολογίαν ἔχει, ὡς ἐπαρκῶς ἐν τῷ ὡς εἴρηται ὑπ’ ἀριθ. 2946)233)11)1956 ἐγγράφῳ μας, ἐξηγοῦμεν, μολονότι ὑπαγορεύεται ἀπὸ ἐτῶν, ἀπὸ τῆς διακοπῆς, δηλονότι, τῆς χορηγήσεως τροφίμων εἰς εἶδος καὶ τῆς ἀντ’ αὐτῶν παροχῆς χρηματικοῦ ἐφοδίου, ἐν τούτοις, μέχρι σήμερον, τελείως ἀδικαιολογήτως, δὲν ἐπραγματοποιήθη. Ἐλπίζομεν βασίμως, ὅτι τὸ θέμα τοῦτο θὰ ἀποτελέσῃ ἀντικείμενον προσεκτικῆς ἐπανεξετάσεως καὶ θὰ τύχῃ ἀμέσως τῆς ἐπιβαλλομένης λογικῆς καὶ δικαίας λύσεώς του. Ἐν Ἀθήναις τῇ 1 Ἀπριλίου 1958

Ὁ Ὑφυπουργὸς

ΣΤ. ΜΑΝΙΔΑΚΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Καλλιδοπούλου. Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως ἀνακοινώσητε εἰς τὸν καταθέσαντα ὑμῖν ἐρώτησιν βουλευτὴν κ. Α. Καλλιδόπουλον, ὅτι ἐκ γενομένης ἐξετάσεως, ἀπεδείχθησαν ὅτι τὰ ἐν τῇ ἐρωτήσει ἀναφερόμενα εἶναι ἀβάσιμα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 6 Μαΐου 1959.

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Θ. Μπάρμπα, Γ. Σαμαρᾶ, Δ. Λαντζούνη, Ι. Παπαρτεμίου, Κ. Βενέτη, Α. Κοκκέβη καὶ Θ. Λυμπερίδη. Ἔχομεν τὴν τιμήν, κατόπιν τοῦ καὶ πρὸς ὑμᾶς ἀπευθυνομένου ὑπ’ ἀριθ. 3860)2891 ἀπὸ 4.4.1959 ἐγγράφου τῆς Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡ ἀπὸ 31.3. 1959 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Θ. Μπάρμπα, Γ. Σαμαρᾶ κλπ., ἀφορῶσα εἰς τὴν κατάργησιν τῆς εἰς βάρος τοῦ ἀντιτίμου τροφοδοσίας ἐνεργουμένης 20δράχμου μηνιαίας κρατήσεως καὶ ἐκ τῶν ἀξιωματικῶν τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας καὶ ἐπιστροφὴν τῶν ἐκ τῆς αἰτίας ταύτης ἀχρεωστήτως κρατηθέντων ἀπὸ 1.8.1951, ἀφ’ ἧς ἤρξατο ἡ εἰς χρῆμα καταβολὴ τῆς τροφοδοτικῆς μερίδος καὶ νὰ παρακαλέσωμεν διὰ τὴν ἀπ’ εὐθείας περαιτέρω, λόγῳ ἁρμοδιότητος, ἐνέργειαν, γνωρίζοντες σχετικῶς καὶ ἡμῖν. Διαβιβάζεται ἐν ἀντιγράφῳ καὶ τὸ ὑπ’ ἀριθ. 14534) Ε.Ν. 172 ἀπὸ 10.4.1959 ἔγγραφον τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ, ἀφορῶν εἰς τὸ ἀνωτέρω θέμα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 16 Ἀπριλίου 1959. Ἐντολῇ Ὑφυπουργοῦ

Ὁ Γεν. Διευθυντὴς Χωροφυλακῆς

Γ. ΒΟΥΡΔΟΥΛΑΚΗΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου. Ἔχομεν τὴν τιμήν, ἐπὶ ὑπ’ ἀριθ. 3447 ἀπὸ 27.8.1959 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡ ἀπὸ 23.3.1959 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου, περὶ τοῦ ἐν περιλήψει θέματος, νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: Οἱ συριγμοὶ τῶν ἁμαξοστοιχιῶν συνεχίζονται, διότι δὲν ἐπραγματοποιήθη εἰσέτι ἡ περίφραξις τῶν γραμμῶν ΣΕΚ καὶ ΣΠΑΠ ἐντὸς τῶν κατωκῃμένων περιοχῶν. Οἱ ὁδηγοὶ εἶναι ὑποχρεωμένοι, πρὸς πρόληψιν ἀτυχημάτων, νὰ ποιῶνται χρῆσιν τῶν σειρήνων, διότι ἐν περιπτώσει ἀτυχήματος, καταλογίζεται εὐθύνη εἰς αὐτοὺς ὑπὸ τῶν δικαστηρίων. Σχετικὸν ὑπ’ ἀριθ. 10807)82)3 ἀπὸ 29.10.1957 ἡμέτερον, ἐπὶ προγενεστέρας ἐρωτήσεως ἰδίου κ. βουλευτοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 27 Ἀπριλίου 1959.

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Ἐν σχέσει πρὸς τὴν διαβιβασθεῖσαν ἡμῖν, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4514 τῆς 22 Ἀπριλίου ἐ.ἔ. ἐγγράφου ὑμῶν, ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ Χίου κ. Ν. Ζορμπᾶ, εἰς ἣν εὑρίσκεται συνημμένη αἴτησις τοῦ Νικολάου Σωτηράκη, Καθηγητοῦ τοῦ Γυμνασίου Παλαιοῦ Φαλήρου, περὶ λήψεως μέτρων ἐγγραφῆς του εἰς τὸν ἐκλογικὸν κατάλογον, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: Εἰς τὸν ἐκλογικὸν κατάλογον δήμου ἢ κοινότητος, δύνανται νὰ ἐγγράφωνται οἱ ἐκλογεῖς, οἱ μὴ ἐγγεγραμμένοι ἐν αὐτῷ ἐφ’ ὅσον α) εἶναι ἐγγεγραμμένοι ἐν τῷ μητρώῳ τῶν ἀρρένων τοῦ Δήμου ἢ τῆς Κοινότητος ταύτης, ἢ β) εἶναι ἐγγεγραμμένοι ἐν τῷ μητρώῳ ἀρρένων ἄλλου δήμου ἢ Κοινότητος, ἐγκατεστημένοι, ὅμως, μονίμως ἐν τῷ Δήμῳ ἢ τῇ Κοινότητι, εἰς τὸν κατάλογον τῆς ὁποίας ζητοῦν νὰ ἐγγραφοῦν, πρὸ τῆς 1ης Ἰανουαρίου 1948 (ἄρθρον 32 τῆς νομοθεσίας περὶ ἐκλογῆς βουλευτῶν, Β.Δ. 10)12.4.58). Αἱ διατάξεις αὗται, αἱ ὁρίζουσαι τὰς προϋποθέσεις ἐγγραφῆς τῶν ἐκλογέων εἰς τοὺς ἐκλογικοὺς καταλόγους, εἶναι παλαιαί, ἰσχύουσαι ἀπὸ τοῦ ἔτους 1945, ὅτε ἐγένετο ἡ ἀνασύνταξις τῶν ἐκλογικῶν καταλόγων, ἐτροποποιήθησαν δὲ μεταγενεστέρως, μόνον ὡς πρὸς τὸν χρόνον τῆς μονίμου ἐγκαταστάσεως τοῦ ἐκλογέως ἔν τινι Δήμῳ ἢ Κοινότητι, διὰ νὰ δύναται νὰ ἐγγραφῇ εἰς τὸν κατάλογον τοῦ Δήμου τούτου ἢ τῆς Κοινότητος. Ἐκ τῶν ὡς ἄνω διατάξεων προκύπτει, ὅτι οὐδεὶς στερεῖται τοῦ ἐκλογικοῦ του δικαιώματος, διότι παρέχεται ἡ εὐχέρεια εἰς τὸν μὴ δυνάμενον νὰ ἐγγραφῇ εἰς τὸν κατάλογον τοῦ τόπου τῆς ἐγκαταστάσεώς του (διότι ἐγκατεστάθη ἐν αὐτῷ μετὰ τὴν 1ην Ἰανουαρίου 1948), νὰ δύναται νὰ ἐγγραφῇ εἰς τὸν κατάλογον τοῦ Δήμου ἢ τῆς Κοινότητος, ἔνθα φέρεται ἐγγεγραμμένος εἰς τὸ μητρῷον ἀρρένων. Εἰς τὸν αὐτὸν κατάλογον, δύνανται νὰ ἐγγραφοῦν ἡ σύζυγος καὶ τὰ ἐνήλικα τέκνα τοῦ ἐκλογέως, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 42 τῆς αὐτῆς ἐκλογικῆς νομοθεσίας. Ἐπειδή, ὅμως, προκειμένου περὶ δημοσίων ὑπαλλήλων καὶ στρατιωτικῶν, ὑπάρχει δυσχέρεια μετακινήσεως κατὰ τὰς ἐκλογὰς (ἀφ’ ἑνὸς μὲν διότι ἀπαγορεύεται ἡ χορήγησις κανονικῶν ἀδειῶν, ἀφ’ ἑτέρου δὲ διὰ λόγους ὑπηρεσιακούς), τὸ ὑπουργεῖον μελετᾷ τὸ θέμα, ἵνα δοθῇ ἡ προσήκουσα νομοθετικὴ λύσις καὶ εὐχερανθοῦν οὗτοι εἰς τὴν ἄσκησιν τοῦ ἐκλογικοῦ των δικαιώματος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 30 Ἀπριλίου 1959.

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

V. Τοῦ Ὑπουργείου Κοιν. Προνοίας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Σπηλιοπούλου καὶ Δ. Παπαθανασοπούλου. Ἐν συνεχείᾳ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. Υ.Μ. 699 δὶς) 26.2.1959 ἡμετέρου, εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 960) 13.2.1959 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Σπηλιοπούλου καὶ Δ. Παπαθανασοπούλου, διὰ τὴν οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν τῆς Κοινότητος Πλανυτέρου Καλαβρύτων, πρὸς ἀποπεράτωσιν τοῦ ἔργου ὑδρεύσεως αὐτῆς, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι τὸ Ὑγειονομικὸν Κέντρον Ἀχαΐας ὑπέβαλε τὴν ὑπ’ ἀριθ. 1.117) 14.4.1959 σχετικὴν πρότασιν πρὸς τὴν Νομαρχίαν Ἀχαΐας, ὅπως εἰς προσεχῆ ἀναμόρφωσιν τῶν προγραμμάτων τοῦ Νομαρχιακοῦ Ταμείου συμπεριληφθῇ καὶ τὸ ἔργον τοῦτο. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Ἀπριλίου 1959

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Σπηλιοπούλου καὶ Β. Θανασέκου. Ἐν συνεχείᾳ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. Υ.Μ. 1434 δὶς) 14.4.1959 ἡμετέρου, εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 887) 4.2.1959 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Σπηλιοπούλου καὶ Β. Θανασέκου, ἐν σχέσει πρὸς τὴν ἀξιοποίησιν πηγῆς πρὸς ὕδρευσιν τοῦ συνοικισμοῦ Λουτρῶν Ὑπάτης, ἔχομεν τὴν τιμήν, νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Κατόπιν προτάσεως τοῦ Ὑγειονομικοῦ Κέντρου Φθιώτιδος, ἐνεκρίθη παρὰ τοῦ Νομαρχιακοῦ Ταμείου Φθιώτιδος, ὑπὸ τύπον δανείου, ἡ χορήγησις 50.000 δραχ., ἵνα, συμβαλούσης καὶ τῆς Κοινότητος Ὑπάτης, κατασκευασθῇ τὸ δίκτυον ὑδρεύσεως εἰς τὸν ὡς ἄνω συνοικισμὸν καὶ τὸ ἔργον ἐνετάχθη εἰς τὸ πρόγραμμα τοῦ οἰκονομικοῦ ἔτους 1958. Ἐπειδή, ὅμως, μέχρι τὸ τέλος τοῦ ἔτους 1958 οὐδὲν ἐνδιαφέρον ἐπεδείχθη ἐκ μέρους τῆς Κοινότητος Ὑπάτης καὶ τῶν κατοίκων τοῦ συνοικισμοῦ Λουτρῶν Ὑπάτης πρὸς ἀπορρόφησιν τῆς χορηγηθείσης πιστώσεως τῶν 50.000 δραχμῶν, αὕτη ἀνεκλήθη καὶ διετέθη εἰς ἑτέρας Κοινότητας. Κατὰ τὴν σύνταξιν τοῦ προγράμματος ἐκτελεστέων ἔργων ὑδρεύσεως 1959, τὸ Ὑγειονομικὸν Κέντρον Φθιώτιδος προέτεινε τὴν ἐκ νέου ἔνταξιν τοῦ ὡς ἄνω ἔργου ὑδρεύσεως, πρὶν ὅμως, ἢ συζητηθῇ ἡ πρότασις αὕτη παρουσιάσθη εἰς τὸν κ. Νομάρχην Φθιώτιδος ἐκπρόσωπος τοῦ Ἑλληνικοῦ Ὀργανισμοῦ Τουρισμοῦ μετ’ ἀντιπροσωπείας τοῦ οἰκισμοῦ Λουτρῶν Ὑπάτης καὶ ἐδήλωσαν ὅτι τὸ ἔργον ὑδρεύσεως τοῦ οἰκισμοῦ θέλει ἀναλάβει ἐξ ὁλοκλήρου ὁ Ε.Ο.Τ. Συνεπείᾳ τούτου, ἀπεσύρθη ἡ πρότασις τῆς ἐκ νέου ἐντάξεως τοῦ ἔργου εἰς τὸ πρόγραμμα 1959. Ἐν Ἀθήναις τῇ 7 Μαΐου 1959.

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

VI. Προεδρίας Κυβερνήσεως. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Π. Καπνίση, Ν. Καθαροσπόρη καὶ Ν. Κιτσίκη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑμετέρου ἐγγράφου, ὑπ’ ἀριθ. 2628) 5.3.1959, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1045 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Π. Καπνίση κλπ., ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: 1. Τὸ θέμα τῆς συγκοινωνίας τῆς λουτροπόλεως τῆς Αἰδηψοῦ, ἐλύθη ἐσχάτως, διὰ τῆς δρομολογήσεως πορθμείου μεταξὺ Ἀρκίτσης–Λ. Αἰδηψοῦ. 2. Ἡ ὁδὸς ἀπὸ Ἀθηνῶν εἰς Ἀρκίτσαν, μέσῳ Ἀταλάντης, εἶναι ἀρίστη, ἀσφαλτοστρωμένη. 3. Ἡ καθυστέρησις τῆς δρομολογήσεως τοῦ πορθμείου ὠφείλετο εἰς τὸ ὅτι, δὲν εἶχεν ἀποπερατωθῆ ἡ ἀσφαλτόστρωσις τοῦ τελευταίου τμήματος τῆς ὁδοῦ τοῦ περιλαμβανομένου μεταξὺ Ἀταλάντης–Ἀρκίτσης. 4. Παρ’ ὅλον ὅτι τὸ θέμα τῆς ἐπικοινωνίας τῆς λουτροπόλεως τῆς Αἰδηψοῦ, δὲν ἀφορᾷ ἀποκλειστικῶς τὸν Ἑλληνικὸν Ὀργανισμὸν Τουρισμοῦ, οὗτος συνέβαλεν ἱκανῶς εἰς τὴν λύσιν πορθμείου Ἀρκίτσης–Λ. Αἰδηψοῦ. 5. Ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς ὁδοῦ Χαλκίδος–Αἰδηψοῦ, ὁ Ε.Ο.Τ. οὐδεμίαν ἔχει ἁρμοδιότητα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Ἀπριλίου 1959.

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ

VII. Τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Η. Μπρεδήμα. Ἐπὶ τῆς κατατεθείσης ὑμῖν καὶ καταχωρηθείσης ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. 1173 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Η. Μπρεδήμα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Συμφώνως πρὸς τὴν διάταξιν τῆς παρ. 1 τοῦ ἄρθρου 40 τοῦ Ν. Δ. 3323)1955 «περὶ φορολογίας εἰσοδήματος», εἰς φορολογίαν εἰσοδήματος ἐκ μισθωτῶν ὑπηρεσιῶν ὑπόκεινται, πλὴν τῶν τακτικῶν ἀποδοχῶν τῶν μισθωτῶν (μισθοί, ἡμερομίσθια) καὶ αἱ πρόσθετοι τοιαῦται, ἤτοι τὰ πάσης φύσεως ἐπιδόματα, ἐπιχειρήσεις, ἀποζημιώσεις ἢ παροχαὶ αὐτῶν. Ὑπόκεινται, συνεπῶς, κατὰ τ’ ἀνωτέρω, εἰς φορολογίαν καὶ δέον ὅπως περιλαμβάνωνται εἰς τὰς σχετικὰς φορολογικὰς δηλώσεις, πλὴν τακτικῶν ἀποδοχῶν τῶν ἀρχιερέων, καὶ αἱ πρόσθετοι ἀμοιβαὶ αὐτῶν ἐξ ἱερουργιῶν, ἀδειῶν γάμου, βαπτίσεων, διαζυγίων, κηδειῶν κλπ. Τοῦτο ἐγνωρίσαμεν καὶ πρὸς τὰς Ἱερὰς Μητροπόλεις, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. Ε. 19192)57 ἐγγράφου μας, πρὸς ἄρσιν οἱασδήποτε, ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου, ἀμφιβολίας.

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Κακογιάννη καὶ Γ. Κατσίμπα. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3438 τῆς 27.3.1959 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἐν σχέσει μὲ τὴν κατατεθεῖσαν ὑμῖν καὶ καταχωρηθεῖσαν ὑπ’ αὔξοντα ἀριθμὸν βιβλίου ἐρωτ. 1138 ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Κατσίμπα καὶ Α. Κακογιάννη, περὶ τῆς συνταξιοδοτικῆς ὑποθέσεως τοῦ Νικολάου Λενῆ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Διὰ τὸν εἰρημένον, διεβιβάσθη ἡμῖν, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 255086)24)604)951438 τῆς 11.6.1954 ἐγγράφου τοῦ Γενικοῦ Ἐπιτελείου Στρατοῦ, συνταξιοδοτικὴ ἀλληλογραφία διὰ τὴν ἀπονομὴν αὐτῷ συντάξεως διὰ τὸν υἱόν του Ἠλίαν Νικολάου Λενῆν, ὅστις καταταγεὶς εἰς τὸν 5ον Λόχον Λιδωρικίου τοῦ Τάγματος ΜΕΑ Δωρίδος τὴν 16ην Ἰουνίου 1949, ἀπεβίωσε τὴν 18ην Δεκεμβρίου 1949 εἰς τὸ Νοσοκομεῖον Λοιμωδῶν Νόσων ἐκ σηψαιμίας νόσου, ἥτις, κατὰ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 1318)β τῆς 27.4.1954 γνωμάτευσιν τῆς Α.Σ.Υ. Ἐπιτροπῆς, εἶναι σχετικὴ πρὸς τὰς κακουχίας τῶν ἐπιχειρήσεων κατὰ τῶν συμμοριτῶν. Ἐκ τῶν δικαιολογητικῶν τοῦ φακέλλου καὶ δὴ 1) ἐκ τοῦ πορίσματος τῆς ἐνεργηθείσης τὴν 20 Αὐγούστου 1953 πρὸς ἀπόδειξιν τῶν αἰτίων τῆς παθήσεως ἐνόρκου προανακρίσεως καὶ τῆς ἀπὸ 23 Νοεμβρίου 1953 ἰατρικῆς γνωματεύσεως τοῦ 401 Στρατιωτικοῦ Νοσοκομείου προκύπτει, ὅτι ἡ πάθησις τοῦ εἰρημένου οὐδεμίαν δύναται νὰ ἔχῃ σχέσιν πρὸς τὴν ὑπηρεσίαν του εἰς ΜΕΑ, καθόσον ἐκ τῆς αὐτῆς ἀσθενείας, ἐξ ἧς ἀπεβίωσεν ὁ ἀνωτέρω, προσεβλήθησαν ταὐτοχρόνως καὶ ἕτερα ἄτομα τῆς οἰκογενείας του, μὴ ἐξακριβωθείσης τῆς αἰτίας τῆς μολύνσεως καὶ 2) ἐκ τοῦ ἀντιγράφου φύλλου νοσηλείας τοῦ Νοσοκομείου Ἑλληνικοῦ Ἐρυθροῦ Σταυροῦ Ἀμφίσσης καὶ τοῦ τοιούτου Λοιμωδῶν Νόσων, εἰς ἃ ἐνοσηλεύθη οὗτος, προκύπτει, ὅτι εἰς ταῦτα εἰσῆλθον πρὸς νοσηλείαν μετ’ αὐτοῦ καὶ αἱ ἀδελφαὶ αὐτοῦ Βασιλικὴ καὶ Κατίνα, πάσχουσαι ἐκ τῆς αὐτῆς νόσου, ἐκ τούτων δὲ ἀπεβίωσεν ἡ δευτέρα μετὰ 32 ὥρας ἀπὸ τῆς εἰσόδου της. Ἐπειδή, λόγῳ τῆς παρατηρουμένης μεταξὺ τῆς ὡς ἄνω γνωματεύσεως τῆς Α.Σ.Υ. Ἐπιτροπῆς καὶ ὡς ἀνωτέρω στοιχείων ἀντιφάσεως, ὡς πρὸς τὰ αἴτια τῆς παθήσεως τοῦ εἰρημένου καὶ πρὸς μόρφωσιν ἀσφαλοῦς γνώμης περὶ τούτων, ἐζητήθη παρὰ τῆς Ὑποδιοικήσεως Χωροφυλακῆς Δωρίδος, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 154141 τῆς 5 Ἰουλίου 1954 ἐγγράφου μας, πρὸς ἐξακρίβωσιν τοῦ ἐὰν καὶ ἕτερα ἄτομα τῆς οἰκογενείας του προσεβλήθησαν ἐκ τῆς αὐτῆς νόσου (σηψαιμίας) καὶ ποῖα καὶ εἰς ποῖα νοσοκομεῖα ἐνοσηλεύθησαν ταῦτα, τῆς ὑπηρεσίας ταύτης μὴ δυνηθείσης νὰ ἐξακριβώσῃ τ’ ἀνωτέρω, ἐζητήσαμεν παρὰ τοῦ ἐνδιαφερομένου, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 303509)1954 τῆς 8 Δεκεμβρίου 1954 ἐγγράφου μας, ὅπως ὑποβάλῃ ἡμῖν ἀντίγραφα ληξιαρχικῶν πράξεων θανάτου τῶν θανόντων τέκνων του καὶ ἐν περιπτώσει ἀδυναμίας νὰ μᾶς γνωρίσῃ τὰ νοσοκομεῖα, εἰς ἃ ἐνοσηλεύθησαν ταῦτα καὶ τὴν ἀκριβῆ χρονολογίαν τοῦ θανάτου των. Τούτου, μὴ ὑποβαλόντος τὰ αἰτηθέντα δικαιολογητικά, τοῦ ἐγένετο ὑπόμνησις διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 82174 τῆς 29 Μαρτίου 1957 ἐγγράφου μας, πλήν, ὅμως, οὗτος μόλις τὴν 6 Σεπτεμβρίου 1958 ὑπέβαλεν ἡμῖν νέαν αἴτησιν καὶ ἐζήτει πληροφορίας ἐπὶ τῆς ὑποθέσεώς του, προσκομίσας, μετὰ ταῦτα, ἀντίγραφον ληξιαρχικῆς πράξεως θανάτου τῆς θυγατρός του Κατίνας, καθ’ ἣν αὕτη ἀπεβίωσεν ἐξ ἰλαρᾶς. Ἐπειδὴ μεταξὺ τῆς ληξιαρχικῆς πράξεως θανάτου καὶ τοῦ φύλλου νοσηλείας τοῦ Νοσοκομείου Ἑλληνικοῦ Ἐρυθροῦ Σταυροῦ Ἀμφίσσης παρετηρήθη διαφορά, ὡς πρὸς τὴν νόσον ἐξ ἧς ἐπῆλθεν ὁ θάνατος τῆς θυγατρός του, ἐζητήσαμεν διευκρινήσεις τόσον ἀπὸ τὸν ληξίαρχον Ἀμφίσσης, ὅσον καὶ παρὰ τῶν Νοσοκομείων Ἑλληνικοῦ Ἐρυθροῦ Σταυροῦ Ἀμφίσσης καὶ τοῦ Δημοσίου Νοσοκομείου Λοιμωδῶν Νόσων (ἔγγραφά μας ὑπ’ ἀριθ. 239691 τῆς 31.10.1958, 345053 τῆς 23.1.1958, 26566 τῆς 11.2.59 καὶ 78192 τῆς 14.3.1959), μετὰ τὰς ἀπαντήσεις τῶν ὁποίων θέλομεν χωρήσει εἰς τὴν ὁριστικὴν ἐξέτασιν τοῦ δικαιώματος τοῦ εἰρημένου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 30 Ἀπριλίου 1959.

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Γιαννοπούλου. Ἐπὶ τοῦ διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3434)2580)28.3.59 ἐγγράφου διαβιβασθέντος ἀντιγράφου τῆς ἐρωτήσεως τῆς κατατεθείσης ἐνώπιον ὑμῶν, ὑπὸ τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Γιαννοπούλου, σχετικῶς μὲ τὴν μὴ γενομένην εἰσέτι μετάταξιν ἐν τῷ Ἐφοριακῷ Κλάδῳ τῶν ὑπηρετούντων παρὰ ταῖς Οἰκονομικαῖς Ἐφορίαις ἐκτάκτων ὑπαλλήλων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ὡς ἔχει σήμερον ἡ ὀργανικὴ σύνθεσις τοῦ Ἐφοριακοῦ Κλάδου, ἡ μετάταξις τῶν ἀνωτέρω ὑπαλλήλων δὲν καθίσταται δυνατή, διότι εἰς τὴν Βʹ κατηγορίαν, εἰς ἣν δύνανται νὰ μεταταχθῶσι, βάσει τῶν τυπικῶν προσόντων των δὲν ὑφίστανται κεναὶ ὀργανικαὶ θέσεις. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Ἀπριλίου 1959.

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τῆς, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 978)29.1.1959 ἐγγράφου σας, διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, σχετικῶς μὲ τὴν ἀπαλλαγὴν τῶν τέκνων θυμάτων πολέμου ἐκ τῆς ὑποχρεώσεως καταβολῆς τῆς ὑπὸ τοῦ νόμου προβλεπομένης ἐκπαιδευτικῆς εἰσφορᾶς, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: 1. Κατ’ ἐφαρμογὴν τῶν διατάξεων τοῦ Ν. Δ. 3558)56 «περὶ ἑνοποιήσεως τῶν ὑπὸ τῶν διατάξεων τοῦ Α. Νόμου 1556)60 καὶ τοῦ Ν. Δ. 2663)1953 προβλεπομένων τελῶν», ἐξεδόθη ἡ ὑπ’ ἀριθ. 46984)4.3.1957 κοινὴ ἀπόφασις τῶν ὑπουργῶν Οἰκονομικῶν καὶ Παιδείας, καθορίζουσα τὰς κατηγορίας τῶν μαθητῶν τῶν δημοσίων σχολείων, τῶν δυναμένων νὰ ἀπαλλαγῶσιν ἐν ὅλῳ ἢ ἐν μέρει ἐκ τῆς καταβολῆς τῆς ἐκπαιδευτικῆς εἰσφορᾶς. 2. Μεταξὺ τῶν διαφόρων κατηγοριῶν τῶν δικαιουμένων ἀπαλλαγῆς, περιελαμβάνοντο καὶ τὰ τέκνα θύματα πολέμου ἐκ τοῦ ἀμάχου πληθυσμοῦ, ὡς καὶ τὰ τέκνα αὐτῶν, τὰ δικαιωθέντα πολεμικῆς συντάξεως ὑπὸ τὰς προϋποθέσεις τῆς προαγωγῆς, διαγωγῆς καὶ ἀπορίας. 3. Ἡ ἀνωτέρω ἀπόφασις ἠκυρώθη διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1607)1957 ἀποφάσεως τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, συμφώνως πρὸς τὴν ὁποίαν ἡ ἐκπαιδευτικὴ εἰσφορὰ ἐχαρακτηρίσθη ὡς φόρος. 4. Κατόπιν τούτου, ἐξεδόθη ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1003)30.9.58 Πρᾶξις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἥτις καθιέρωσε γενικὴν ἀπαλλαγὴν τῶν ἀπόρων μαθητῶν τῶν δημοσίων σχολείων, κατὰ ποσοστὸν 75% ἐκ τῆς ὑπὸ τοῦ ἀνωτέρω νόμου προβλεπομένης ἐκπαιδευτικῆς εἰσφορᾶς. 5. Ἐν προκειμένῳ καὶ τὰ τέκνα τῶν θυμάτων πολέμου, ἐφ’ ὅσον φοιτῶσιν εἰς τὰ δημόσια σχολεῖα καὶ ἀνήκουν εἰς τὴν κατηγορίαν τῶν ἀπόρων, δικαιοῦνται τῆς ἀπαλλαγῆς, ὡς ὁρίζει ἡ ἀνωτέρω Π.Υ.Σ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 18 Ἀπριλίου 1959.

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Τούμπα. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Τούμπα, ἀφορώσης τὴν λῆψιν νομοθετικοῦ μέτρου, εἰς τρόπον ὥστε ἡ διάταξις τοῦ ἐδαφίου 5 τῶν ἄρθρων 19 καὶ 47 τοῦ Α. Ν. 1854 τοῦ 1951, ἡ προστεθεῖσα διὰ τοῦ ἐδαφίου 4, τοῦ ἄρθρου 9 τοῦ Ν. Δ. 3768 τοῦ 1957, νὰ ἐπεκταθῇ καὶ εἰς τὰς πατρικὰς οἰκογενείας, τὰς δικαιωθείσας συντάξεως πρὸ τῆς ἰσχύος τοῦ Ν. Δ. 3768)1957, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι εἰς προσεχὲς συνταξιοδοτικὸν νομοσχέδιον θέλομεν περιλάβει σχετικὴν διάταξιν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 16 Ἀπριλίου 1959.

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ἡ σημερινὴ ἡμέρα ἀνήκει εἰς τὴν Ἀντιπολίτευσιν. Θέλετε νὰ συζητήσωμεν προτάσεις νόμων ἐπὶ Ν. Δ., βάσει τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος, ἢ θέλετε κοινοβουλευτικὸν ἔλεγχον, ὅπως συνεφωνήθη;

§8Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Τὸ θέμα δὲν εἶναι τί θέλομεν ἡμεῖς ἀπόψε. Καθὼς ἐνθυμεῖσθε, εἴχομεν συμφωνήσει, μὲ τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς, ὅτι δύο ἡμέραι ἐλέγχου τοῦ πρὸ τῶν διακοπῶν τοῦ Πάσχα χρόνου, θὰ ἀφιεροῦντο εἰς νομοθετικὴν ἐργασίαν, διὰ νὰ διευκολυνθῇ ἡ Κυβέρνησις. Αὐταὶ αἱ ἡμέραι ἐλέγχου, πρέπει νὰ δοθοῦν εἰς τὴν Ἀντιπολίτευσιν, ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δοθοῦν εἰς βάρος τῆς ἡμέρας, ἡ ὁποία ὁρίζεται κατ’ ἐπιταγὴν τοῦ Συντάγματος, διὰ νὰ συζητηθοῦν τὰ νομοθετικὰ διατάγματα. Δι’ αὐτὰ νομίζομεν, ὅτι ἀπόψε πρέπει νὰ γίνῃ συζήτησις ἐπὶ τῶν Ν. Δ., αὔριον νὰ γίνῃ κοινοβουλευτικὸς ἔλεγχος καὶ νὰ μείνῃ μία ἀκόμη ἡμέρα ἐλέγχου ὑπὲρ τῆς ἀντιπολιτεύσεως.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ χθεσινὴ ἡμέρα, ἦτο ἡμέρα κοινοβουλευτικοῦ ἐλέγχου. Ἐματαιώθη, ὅμως, ὄχι ἐλλείψει ἀπαρτίας, ἀλλὰ ἐπειδὴ τὸ ἐζητήσατε σεῖς καὶ τὸ Προεδρεῖον, διὰ λόγους εὐθιξίας, ἐδέχθη τὴν πρότασίν σας περὶ διακοπῆς. Συνεπῶς, ἐδόθη καὶ ἡ χθεσινὴ ἡμέρα εἰς τὴν Ἀντιπολίτευσιν.

§10Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Χθὲς ἦτο κανονικὴ ἡμέρα ἐλέγχου, κύριε Πρόεδρε. Δὲν μᾶς ἐδόθη, μᾶς ἀφηρέθη διὰ τῆς ἀπουσίας τῶν κυβερνητικῶν βουλευτῶν, εὐτυχούντων. Δὲν διεκδικοῦμεν τὴν χθεσινὴν ἡμέραν. Ἡμεῖς εἴπομεν, ὅτι χαίρομεν διὰ τὴν εὐτυχίαν τῶν κυβερνητικῶν βουλευτῶν, ἀλλὰ δὲν δυνάμεθα νὰ κάμωμεν συζήτησιν ἀπόντων τῶν κυβερνητικῶν βουλευτῶν.

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐξ ὑπαιτιότητός σας, ἐματαιώθη ἡ χθεσινὴ συνεδρίασις.

§12Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Ἡ χθεσινὴ Τρίτη, ἦτο ἡμέρα Κοινοβουλευτικοῦ ἐλέγχου, κατὰ τὸν Κανονισμόν. Δὲν ἔχει καμμίαν σχέσιν μὲ τὰς δύο ἡμέρας ἐλέγχου, τὰς ὁποίας εἴχομεν παραχωρήσει πρὸ τῶν διακοπῶν. Ἡ μία ἐκ τῶν δύο αὐτῶν ἡμερῶν, πρέπει νὰ εἶναι ἡ αὐριανή, ὄχι ὅμως ἡ σημερινή.

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν, πρὸς συζήτησιν τῶν προτάσεων περὶ τροποποιήσεως ἢ καταργήσεως νομοθετικῶν Διαταγμάτων.

§14Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπουργ. Προεδρίας Κυβερνήσεως). Κύριε Πρόεδρε, ὑπάρχουν δύο ὀφειλόμεναι ἡμέραι κοινοβουλευτικοῦ ἐλέγχου. Αὗται θὰ δοθοῦν εἰς βάρος τῶν ἡμερῶν τῆς νομοθετικῆς ἐργασίας, ἀδιακρίτως τοῦ ἐὰν εἶναι νομοθετικὴ ἐργασία τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος ἢ ὄχι. Σήμερον, ἐπειδὴ συνεφωνήθη χθὲς μὲ τὸ Προεδρεῖον νὰ ἀσκηθῇ κοινοβουλευτικὸς ἔλεγχος, ἀντὶ τῆς χθεσινῆς ἡμέρας, δὲν δύναται νὰ ἀρνηθῇ ἡ Κυβέρνησις ἕνα δικαίωμα, τὸ ὁποῖον στηρίζεται εἰς τὸν Κανονισμόν, κατὰ τὸν ὁποῖον, ὅταν δὲν γίνῃ μία ἡμέραν Κοινοβουλευτικὸς ἔλεγχος, καθορίζεται ὡς τοιαύτη ἡ ἑπομένη. Αὐτὴ εἶναι μία λύσις. Ἡ ἄλλη λύσις εἶναι νὰ γίνῃ, ἐὰν θέλετε, ἡ συζήτησις ἐπὶ τῶν νομοθετικῶν Διαταγμάτων. Ἀλλὰ αὐτὸ δὲν σημαίνει, ὅτι εἰς βάρος μόνον τῶν ἡμερῶν τῆς τακτικῆς νομοθετικῆς ἐργασίας θὰ γίνουν αἱ δύο ἡμέραι τοῦ Κοινοβουλευτικοῦ ἐλέγχου.

§15Κ. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΗΣ. Πρώτη φορά, κ. Πρόεδρε, παρατηρεῖται τὸ φαινόμενον, νὰ μεταβάλλωνται ἀποφάσεις τοῦ Σώματος ἀπὸ τῆς μιᾶς ἡμέρας εἰς τὴν ἄλλην. Κατὰ τὴν χθεσινὴν συνεδρίασιν ἐξηγγείλατε, ὅτι σήμερον θὰ γίνῃ ἔλεγχος. Σήμερον λέγετε, ὅτι θὰ συζητηθοῦν προτάσεις περὶ καταργήσεως νομοθετικῶν Διαταγμάτων. Διὰ πρώτην φορὰν παρατηρεῖται αὐτὸ τὸ φαινόμενον νὰ μεταβάλλωνται αἱ ἀποφάσεις τοῦ Σώματος.

§16Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Λυποῦμαι πολύ, ἀλλὰ ὁ κ. συνάδελφος τελεῖ ὑπὸ τὴν ἐντύπωσιν τῶν λόγων σας καὶ ὄχι τῆς ἀποφάσεως. Δηλαδή, πράγματι, σεῖς, κύριε Πρόεδρε, εἴπατε, ὅτι διεκόψατε διὰ σήμερον, μὲ θέμα Ἡμερησίας Διατάξεως κοινοβουλευτικὸν ἔλεγχον καὶ ἡμεῖς διεμαρτυρήθημεν καὶ κατόπιν τούτου, δὲν ἐλήφθη τοιαύτη ἀπόφασις. Προφανῶς, ὁ κ. συνάδελφος, ἤκουσεν αὐτὸ τὸ ὁποῖον εἴπατε, χωρὶς νὰ ἀκούσῃ τὴν συνέχειαν. Δι’ αὐτὸ νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν κανονικὴν ἡμερησίαν διάταξιν τῶν νομοθετικῶν Διαταγμάτων καὶ νὰ συνεννοηθῶμεν κατόπιν μὲ τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς, τί θὰ κάμωμεν διὰ τὰ ὑπόλοιπα. Καὶ εἰς τὰ πρακτικὰ ἀναγράφεται, ὅτι ἡ συνεδρίασις ἐλύθη διὰ σήμερον, μὲ θέμα Ἡμερησίας Διατάξεως τὴν τροποποίησιν καὶ ἀκύρωσιν νομοθετικῶν Διαταγμάτων.

§17Θ. ΛΥΜΠΕΡΙΔΗΣ. Τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ. Σᾶς ζητῶ τὸν λόγον ἐπὶ δύο λεπτὰ καὶ δὲν προσέχετε καὶ πρὸς τὴν πλευρὰν ἐκείνην.

§18ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μὲ συγχωρεῖτε, κύριε συνάδελφε, δὲν σᾶς ἀντελήφθην.

§19Θ. ΛΥΜΠΕΡΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι γνωστόν, ὅτι κατὰ τὴν τελευταίαν, πρὸ τῶν διακοπῶν τοῦ Πάσχα, ἑβδομάδα, ἀφῃρέθησαν δύο ἡμέραι κοινοβουλευτικοῦ ἐλέγχου. Ἡ Τρίτη καὶ ἡ Παρασκευή. Ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Βουλῆς, ἐδήλωσε τότε ὅτι, ἀμέσως, κατὰ τὴν ἐπανάληψιν τῶν ἐργασιῶν τοῦ Σώματος μετὰ τὸ Πάσχα, δύο ἡμέραι νομοθετικῆς ἐργασίας θὰ διατεθοῦν διὰ κοινοβουλευτικὸν ἔλεγχον. Ὁ ἀξιότιμος κ. ὑπουργὸς τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως, εἶπε πρὸ ὀλίγου, ὅτι ὡς ἡμέρα νομοθετικῆς ἐργασίας θὰ θεωρηθῇ καὶ ἡ ἡμέρα συζητήσεως προτάσεων νόμων. Κατὰ τὴν ἑβδομάδα πρὸ τῶν διακοπῶν τοῦ Πάσχα, ἀφῃρέθη, ἐπὶ πλέον, καὶ μία ἡμέρα συζητήσεως προτάσεων νόμων, ἡ Τετάρτη. Συνεπῶς, τὸ Προεδρεῖον ὀφείλει δύο ἡμέρας κοινοβουλευτικοῦ ἐλέγχου καὶ μίαν συζητήσεως προτάσεων νόμων. Παρακαλῶ νὰ ληφθῇ ἀπόφασις ἐπ’ αὐτοῦ.

§20Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Δὲν ὑπάρχει διαφωνία, παρὰ μόνον καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τί θὰ συζητήσωμεν σήμερον. Εἰς τὰ πρακτικὰ μὲν ἀναγράφεται αὐτὸ ποὺ ἐπεκαλέσθη ὁ συνάδελφος, ἀλλὰ ἄλλο σεῖς ἀπηγγείλατε καὶ ἄλλο ἀνεγράφη εἰς τὰ πρακτικά. Ὡς γνωρίζετε, ἐπεκοινώνησα μαζί σας σήμερα τὸ μεσημέρι καὶ μὲ διεβεβαιώσατε, ὅτι ἡ ἀπόφασις, ἡ ληφθεῖσα, εἶναι νὰ γίνῃ σήμερον ἡ χθεσινὴ Ἡμερησία Διάταξις. Πέραν τούτου καὶ βάσει τῶν ὅσων προηγουμένως συνεφωνήθησαν καὶ πρὸ τῶν διακοπῶν καὶ τὰ ὁποῖα ἐπεβεβαίωσεν ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως, ἡ αὐριανὴ ἡμέρα δὲν ἠμπορεῖ νὰ εἶναι ἡμέρα νομοθετικῆς ἐργασίας. Ἤδη, τὸ Προεδρεῖον ἀπέστειλεν Ἡμερησίαν Διάταξιν δι’ αὔριον, νομοθετικῆς ἐργασίας. Ὑπάρχει ἡ πρόθεσις νὰ παραβιασθοῦν τὰ ὅσα συνεφωνήθησαν πρὸ τῶν διακοπῶν; Ἐρωτῶ, λοιπόν, αὔριον τὸ Προεδρεῖον προτίθεται νὰ ἐπιμείνῃ εἰς τὴν νομοθετικὴν ἐργασίαν ἢ θὰ κάμῃ ἔλεγχον ὡς ἔχει συμφωνηθῆ; Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, αἱ ἡμέραι ἐλέγχου, αἱ ὁποῖαι παρεχωρήθησαν εἰς τὴν Κυβέρνησιν, πότε θὰ διατεθοῦν;

§21ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὴν προσεχῆ ἑβδομάδα.

§22Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Ἡ συμφωνία ἦτο νὰ διατεθοῦν τὴν πρώτην ἑβδομάδα μετὰ τὰς διακοπὰς καὶ πρέπει νὰ γίνῃ αὔριον ἔλεγχος.

§23Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπ. Προεδρίας Κυβερνήσεως). Ἂς συζητήσωμεν αὐτὴν τὴν στιγμήν, ἕνα μόνον θέμα. Τί θέλει ἡ Ἀντιπολίτευσις. Θέλει νὰ συζητήσωμεν κοινοβουλευτικὸν ἔλεγχον; Ὅ,τι θέλει ἡ Ἀντιπολίτευσις θὰ γίνῃ.

§24Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Καθ’ ὅσον ἀφορᾷ ἡμᾶς, ὑπήρξαμεν καὶ εἴμεθα σαφεῖς. Εἴπομεν, ὅτι αἱ δύο ἡμέραι τοῦ κοινοβουλευτικοῦ ἐλέγχου, αἱ ὁποῖαι μᾶς ἀφῃρέθησαν, θὰ μᾶς δοθοῦν, ὄχι ὅμως εἰς βάρος τῆς συζητήσεως τῶν προτάσεων νόμων. Δι’ αὐτὸ ἐζητήθη νὰ συζητηθοῦν ἀπόψε νομοθετικὰ Διατάγματα καὶ αὔριον νὰ δοθῇ ἡ πρώτη ἡμέρα κοινοβουλευτικοῦ ἐλέγχου.

§25ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλή, νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν νομοθετικῶν Διαταγμάτων;

§26ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§27ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Διὰ τὴν αὐριανὴν ἡμέραν, ἔχει σταλῆ Ἡμερησία Διάταξις.

§28Δ. ΛΕΟΝΑΡΔΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, μᾶς ἐφέρατε μίαν Ἡμερησίαν Διάταξιν νὰ τὴν συζητήσωμεν ἐκτάκτως. Δὲν εἴμεθα προητοιμασμένοι, διότι εἴχομεν ὑπ’ ὄψιν μας, ὅτι θὰ γίνῃ κοινοβουλευτικὸς ἔλεγχος. Δὲν ἠμπορεῖ κάθε βράδυ, μὲ τὴν συμφωνίαν τοῦ Προέδρου καὶ ἑνὸς τῶν Ἀρχηγῶν, νὰ μεταβάλλεται ὁ Κανονισμός.

§29ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Νομίζω, ὅτι ἡ πλειοψηφία τοῦ Σώματος, ἀπεφάνθη ὑπὲρ τῆς συζητήσεως νομοθετικῶν Διαταγμάτων.

§30Δ. ΛΕΟΝΑΡΔΟΣ. Κατ’ ἀρχήν, ἐγὼ ἀντιτίθεμαι ἀπολύτως εἰς τὸ ὅτι ἔχει δικαίωμα ὁ Πρόεδρος μὲ ἕνα Ἀρχηγόν, νὰ τροποποιῇ τὸν Κανονισμόν. Καθορίζει ὁ Κανονισμὸς τὸν τρόπον τῆς μεταβολῆς τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως. Τὰ νομοθετικὰ Διατάγματα, τὰ ὁποῖα ζητεῖ πρὸς συζήτησιν ἡ Ἀντιπολίτευσις, πρέπει νὰ ἔρχωνται μὲ τὴν σειράν των.

§31ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τῆς προτάσεως νόμου «περὶ ἀκυρώσεως τῶν ἄρθρων 7 καὶ 9 καὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Ν. Δ. ὑπ’ ἀριθ. 3864)58 «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων περὶ Ἑλληνικοῦ Ὀργανισμοῦ Τουρισμοῦ». Ἐπίσης, συναφὴς εἶναι καὶ ἡ ἑπομένη πρότασις νόμου «περὶ ἀκυρώσεως τῶν ἄρθρων 3, 7, 9 καὶ 13 παρ. 2, 3 καὶ 4 ἐδάφ. 1 καὶ συμπληρώσεως τοῦ Ν. Δ. ὑπ’ ἀριθ. 3864)58 «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων περὶ Ἑλληνικοῦ Ὀργανισμοῦ Τουρισμοῦ». Ὁ κ. Γ. Πρίφτης, ὡς εἰσηγητὴς τῆς μειοψηφίας, ἔχει τὸν λόγον.

§32Γ. ΠΡΙΦΤΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ ἐπαναφερόμενον Νομοθετικὸν Διάταγμα, ἐπανασυζητεῖται, διὰ νὰ ἐπιτευχθῇ ἡ τροποποίησις διατάξεών τινων περὶ Ἑλληνικοῦ Ὀργανισμοῦ Τουρισμοῦ καὶ διαιρεῖται εἰς δύο μέρη. Εἰς τὰ 11 ἀρχικὰ ἄρθρα, τὰ ὁποῖα τροποποιοῦν τὴν ἰσχύουσαν νομοθεσίαν περὶ Ε.Ο.Τ. καὶ εἰς τὰ ὑπόλοιπα ἄρθρα, τὰ ὁποῖα ἀφοροῦν τὴν κύρωσιν Πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, περὶ ὀργανώσεως τῶν φεστιβάλ. Ὡς θὰ ἐνθυμοῦνται οἱ πλεῖστοι ἐκ τῶν κυρίων συναδέλφων, ἐπὶ τοῦ περιεχομένου τοῦ Νομοθετικοῦ τούτου Διατάγματος εἶχε γίνει μακρὰ συζήτησις εἰς δύο συνεδριάσεις, κατὰ Φεβρουάριον τοῦ 1958. Καὶ αἱ συζητήσεις ἐκεῖναι, εἶχον λάβει πλατειαστικὸν χαρακτῆρα, διότι πολλοὶ τῶν ἀγορητῶν ἠσχολήθησαν μὲ τουριστικὰ θέματα ἀφορῶντα τὰς ἰδιαιτέρας των ἐκλογικὰς περιφερείας καὶ ἀνέπτυξαν τὰς ἀπόψεις των περὶ τῆς καλλιτέρας ὀργανώσεως γενικῶς τοῦ τουρισμοῦ. Καὶ διεπίστωσαν τότε σειρὰν παραλείψεων, αἱ ὁποῖαι εἶχον δημιουργηθῆ ἀπὸ τὴν ἐποχὴν τῆς ἱδρύσεως τοῦ ΕΟΤ. Παλαιότερον, ὅταν εἶχε συζητηθῆ ὑπὸ τῆς Βουλῆς ἡ ἔγκρισις διορισμοῦ τοῦ εἰδικοῦ συμβούλου τουρισμοῦ, κατὰ Δεκέμβριον 1956, ἀκροθιγῶς ἐπελήφθη τὸ Σῶμα τοῦ γενικωτέρου θέματος τουρισμοῦ καὶ εἶχε διαπιστωθῆ καὶ τότε, ὅτι ὁ τουρισμὸς εἶναι πρόβλημα, τὸ ὁποῖον δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λύσῃ, οὔτε ὁ διορισμὸς εἰδικοῦ συμβούλου, οὔτε αἱ ἔκτακτοι ἐξουσίαι, αἱ ὁποῖαι παρεσχέθησαν εἰς τὸν Ὀργανισμόν, διὰ διαφόρων νόμων καὶ εἰδικώτερον διὰ τῶν νόμων 1565)1950, 1624)1951 καὶ 3430) 1959, οὔτε ἀκόμη ἡ πρόσφατος προαγωγὴ τοῦ τουρισμοῦ εἰς ἐθνικὴν βιομηχανίαν. Καὶ σήμερον ἀκόμη τὸ Ν. Δ. 3864)1958, δὲν λύει τὸ πρόβλημα τῆς λειτουργίας τοῦ Ἑλληνικοῦ Τουρισμοῦ. Ὡς γνωστόν, διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν Ν. Δ., παρεσχέθησαν εὐρεῖαι ἐξουσίαι εἰς τὸν ΕΟΤ, κατὰ παρέκκλισιν τῶν γενικῶν κανόνων, οἱ ὁποῖοι διέπουν τὰ τῶν Δ. Υ. καὶ Ὀργανισμῶν Ν.Π.Δ.Δ. Διὰ τῆς εἰσηγητικῆς ἐκθέσεως, ἡ ὁποία συνώδευσε τὸ ὑπὸ κρίσιν Ν. Διάταγμα, εἶχε διατυπωθῆ, ὅτι αἱ παρασχεθεῖσαι εὐρεῖαι δικαιοδοσίαι εἰς τὸν ΕΟΤ, εἶχον κριθῆ ἀνεπαρκεῖς. Ἐν τούτοις, εἰς τὴν αὐτὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν, γίνεται μνεία παλαιοτέρων δηλώσεων τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ὁ ὁποῖος εἶχε δηλώσει, ὅτι: Γενικὴ οἰκονομία τοῦ νομοσχεδίου εἶναι, ὅτι ἠθελήσαμεν νὰ τοποθετήσωμεν τὸν Τουρισμὸν ἐπὶ βάσεως εὐκινήτου, ὥστε νὰ κινῆται ὡς μία ἰδιωτικὴ ἐπιχείρησις. Καὶ πράγματι, διὰ τὸν νόμον, τὸν ὁποῖον σᾶς ἐμνημόνευσα, εἰς τὸν Ὀργανισμὸν Τουρισμοῦ εἶχον παραχωρηθῆ ἐξαιρετικαὶ δικαιοδοσίαι. Ὅλαι αὐταί, ὅμως, αἱ ἐξαιρετικαὶ δικαιοδοσίαι, ὅπως ἡ μὴ ἐφαρμογὴ διὰ τὸν ΕΟΤ τῶν διατάξεων περὶ Δημοσίου Λογιστικοῦ, αἱ ἀπαλλαγαὶ ἀπὸ παντὸς φόρου, ἀμέσου ἢ ἐμμέσου, δασμῶν, τελῶν καὶ ἐνσήμων, ἡ μὴ ἐφαρμογὴ τῶν διατάξεων περὶ Δημοσίων Ἔργων καὶ Κρατικῶν Προμηθειῶν, δὲν κατέστησαν ἱκαναί, ὥστε ὁ τουρισμὸς νὰ κατορθώσῃ νὰ ἐκπληρώσῃ τὸ μάξιμουμ τῆς ἀποστολῆς του, καίτοι ἀπέκτησε προνόμια, ὥστε νὰ κινῆται «ὡς ἐὰν ἦτο αὐτὸ τοῦτο τὸ Δημόσιον». Εἰς τὴν ἰδίαν ἔκθεσιν ὁμολογεῖται, ὅτι ἐκ τῆς πείρας ἀπεδείχθη, ὅτι χρειάζεται νέα πλήρης ἀναμόρφωσις τῆς νομοθεσίας περὶ τουρισμοῦ. Ἐπίσης δὲ διαπιστοῦται, ὅτι τὸ ὅλον θέμα εὑρίσκεται ὑπὸ ἐπεξεργασίαν καὶ ἐν τῷ μεταξὺ παρίσταται ἀνάγκη μερικῶν τροποποιήσεων καὶ συμπληρώσεων. Τοῦτο εἶναι ὁμολογία, ὅτι παρ’ ὅλα τ’ ἀνωτέρω, ὁ ΕΟΤ δὲν ὡλοκλήρωσε τὴν συγκρότησίν του, ὥστε νὰ προχωρήσῃ εἰς τὸ ἔργον του. Κύριοι συνάδελφοι, πέραν τῆς ἀσκηθείσης κριτικῆς εἶναι ἀναμφισβήτητον, ὅτι ὁ ΕΟΤ μέχρι σήμερον δὲν ἔχει κατορθώσει νὰ ἐπωφεληθῇ τῶν ἐξαιρετικῶν διατάξεων καὶ τῶν προνομίων τὰ ὁποῖα τοῦ παρεχωρήθησαν. Δὲν κατώρθωσε νὰ γίνῃ ὄργανον, οὔτε νὰ ἀποκτήσῃ κανονισμόν, οὔτε νὰ τακτοποιήσῃ τὸ προσωπικόν του. Καὶ φυσικὰ δὲν ἔχει μελετήσει τὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ τουριστικοῦ προβλήματος. Ἡ περιπέτεια τοῦ φέρρυ–μπὼτ Κερκύρας, τῶν ξενοδοχείων Κερκύρας καὶ Πάργας, τοῦ Τουριστικοῦ Γραφείου Ἡρακλείου καὶ ἄλλα τινὰ θέματα δείχνουν, ὅτι τὸ ζήτημα τοῦ τουρισμοῦ ἀντιμετωπίζεται κατὰ τρόπον πρόχειρον καὶ αὐτοσχεδιακόν. Κύριοι βουλευταί, μὲ τὴν ἐξαγγελίαν τοῦ προγράμματος τουρισμοῦ διὰ πρώτην φορὰν ἐπισήμως γίνεται ἀναγνώρισις τοῦ κυρίου χαρακτῆρος τοῦ συγχρόνου τουρισμοῦ, ἑνὸς τουρισμοῦ, ὁ ὁποῖος δὲν εἶναι τουρισμὸς ἀρχαιολατρῶν καὶ ζαπλούτων, ἀλλὰ ἔχει τὸν χαρακτῆρα μετακινήσεως μεγάλων ὁμάδων ἐργαζομένων ἀνθρώπων ἀπὸ τῆς μιᾶς χώρας εἰς τὴν ἄλλην, ἑνὸς τουρισμοῦ, ὁ ὁποῖος ἐνδιαφέρεται διὰ τὴν φύσιν, τοὺς κατοίκους καὶ διὰ τὰ ἤθη καὶ ἔθιμα τῶν ἄλλων χωρῶν. Βεβαίως, μὲ τὴν ἀνάπτυξιν τοῦ ἐξωτερικοῦ τουρισμοῦ, παραλλήλως, πρέπει νὰ παρακολουθηθῇ καὶ ὁ ἐσωτερικὸς τουρισμός, ὁ ὁποῖος εἰς οὐδεμίαν περίπτωσιν πρέπει νὰ παραβλεφθῇ. Καὶ σημαντικὰ ἀποδίδει. Πέραν τοῦ ἐξαγγελθέντος προγράμματος, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον χρειάζεται εἰς τὴν χώραν μας, εἶναι ἡ ἄσκησις εὐρυτάτης πολιτικῆς διὰ τὸν ἐσωτερικὸν καὶ ἐξωτερικὸν τουρισμόν, ἡ ὁποία νὰ συνοδεύεται ἀπὸ τὴν δημιουργίαν καὶ ἐπαύξησιν τῶν προϋποθέσεων προσελκύσεως ξένων, τὴν δημιουργίαν τουριστικῶν στελεχῶν καὶ τὴν ἀνάπτυξιν τουριστικῆς συνειδήσεως εἰς τὸν λαόν. Κύριοι βουλευταί, δὲν νομίζω, ὅτι αὐταὶ αἱ ἐπιδιώξεις εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιτευχθοῦν, ἐὰν περιβάλωμεν τὸν ΕΟΤ μὲ αὐτοκρατορικὴν ἐξουσίαν καὶ τὸν ἀποκλείσωμεν ἀπὸ κάθε ἔλεγχον. Γιατί τί οὐσιαστικῶς ἐπιζητεῖται διὰ τοῦ Ν.Δ. 3864)58; Ζητεῖται νὰ δοθῇ πλήρης διοικητικὴ καὶ οἰκονομικὴ ἀσυδοσία εἰς τὸν ΕΟΤ. Ν’ ἀπαγκιστρωθῇ ἀπὸ κάθε ἔλεγχον ἀνακύπτοντα ἀπὸ τὰς περὶ Δ.Λ. διατάξεις. Καί, πρὸ παντός, νὰ περιβάλωμεν μὲ νομοθετικὸν κῦρος καὶ ὅλες τὶς μέχρι σήμερον πράξεις του ποὺ ἔγιναν κατὰ παρέκκλισιν τῶν διατάξεων τοῦ Υ.Κ. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ πιστευτόν, ὅτι διὰ τῶν αὐτοκρατορικῶν ἐξουσιῶν εὑρίσκομεν τὴν πανάκειαν διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τῶν τουριστικῶν προβλημάτων. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ πιστευτόν, ὅτι ὅλα θὰ πᾶνε καλλίτερα ἐὰν λείψουν τὰ προσόντα τοῦ προσωπικοῦ καὶ ὁ ἔλεγχος τοῦ ΑΣΔΥ. Ἀφοῦ ὑπάρχει εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν τοῦ Ν. Διατάγματος, ἡ ὁμολογία, ὅτι ἀπαιτεῖται μία πλήρης ἐπεξεργασία καὶ ἀναμόρφωσις ὅλων τῶν διατάξεων περὶ ΕΟΤ ὀρθὸν εἶναι νὰ ἀντιπαραταχθῇ τὸ ἐπιχείρημα, ὅτι ὁ χρόνος ὁ χρησιμοποιηθεὶς διὰ νὰ φθάσῃ τὸ ἐν λόγῳ Ν. Διάταγμα πρὸς συζήτησιν εἰς τὴν Βουλήν, ἦτο ἐπαρκὴς διὰ νὰ καταρτισθῇ ἕνα πλῆρες νομοθέτημα, ὥστε νὰ γνωρίζωμεν τί ψηφίζομεν διὰ τὴν μελέτην καὶ ἀνάπτυξιν τοῦ Τουρισμοῦ καὶ ὄχι νὰ ἀναμένωμεν ἀπὸ τὰς ψηφιζομένας διατάξεις νὰ ἴδωμεν τί συνέβη εἰς τὸ παρελθὸν καὶ τί θὰ ἔλθῃ πρὸς ὁλοκλήρωσιν τῆς νομοθεσίας περὶ ΕΟΤ. Αὐτὰ ἀφοροῦν τὰ 11 πρῶτα ἄρθρα. Τὰ ὑπόλοιπα ἄρθρα ἀναφέρονται εἰς τὸ φεστιβὰλ τοῦ 1957. Εἶναι γνωστὴ ἡ ἱστορία του, τὰ τραγούδια καὶ τὰ παρατράγουδά του καὶ ἐπίσης αἱ τόσαι συζητήσεις ποὺ ἐγένετο χωρὶς νὰ καταστῇ δυνατὸν νὰ δοθῇ ὑπὸ τοῦ κ. ὑπουργοῦ οὔτε ἕνας ἀπολογιστικὸς λογ)σμὸς τοὐλάχιστον. Καὶ ἡμεῖς εἴμεθα ὑπὲρ τοῦ θεσμοῦ τοῦ φεστιβὰλ τὸν ὁποῖον θεωροῦμεν ἀναγκαῖον διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τοῦ τουρισμοῦ, θὰ πρέπει ὅμως νὰ μελετῶνται καὶ νὰ ὀργανοῦνται ὅπως πρέπει καὶ ὄχι νὰ γίνωνται ἐκ τοῦ προχείρου ὅπως ἐγένετο τὸ φεστιβὰλ τοῦ 1957, τὸ ὁποῖον μᾶλλον ἀπετέλεσε δυσφήμησιν τῆς χώρας παρὰ τουριστικὴν διαφήμισιν. Θὰ ὑπάρξουν ἀσφαλῶς, ἀρχικῶς δυσχέρειαι. Ἀλλὰ μὲ τὴν μεθοδικὴν ἐργασίαν θὰ δημιουργηθῇ παράδοσις. Θὰ ἤθελον νὰ ἀναφέρω, ὅτι προκειμένου διὰ τὸ μουσικὸν φεστιβὰλ τῆς Βερώνας τοῦ 1959 οἱ Ἰταλοὶ ἤρχισαν εἰς τεραστίαν ἔκτασιν τὰς διαφημίσεις του ἀπὸ τὸ καλοκαίρι τοῦ 1958. Καὶ ἀνήγγειλαν ἔκτοτε καὶ τὸ πρόγραμμά του. Ἐνῷ ἡμεῖς τὸν Ἰανουάριον τοῦ 1957, δὲν εἴχομεν κἂν καθορίσει ἐὰν θὰ γίνῃ ἢ ὄχι τὸ Φεστιβὰλ Ἀθηνῶν. Ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς νομοθετήσεως διὰ πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, συνάδελφοι νομικοί, διετύπωσαν τὰς ἀπόψεις των ἐπανειλημμένως καὶ θὰ ἦτο ἄτοπον νὰ ἐπανέλθω ἐπ’ αὐτοῦ. Εἰδικώτερον ἐπὶ τῶν ἄρθρων τοῦ Ν.Δ., ἔχω νὰ εἴπω τὰ ἑξῆς: Διὰ τοῦ ἄρθρου 1 αὐξάνονται τὰ μέλη τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τοῦ ΕΟΤ εἰς 11. Κατ’ ἀρχὴν ἡ αὔξησις εἶναι ὀρθή, ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν ὅμως, ὅτι ἡ σύνθεσίς του θὰ εἶναι ἡ πρέπουσα, δηλαδὴ τὰ μέλη του θὰ ἀποτελοῦνται ἀπὸ πρόσωπα ἐνδιαφερόμενα διὰ τὰ τουριστικὰ ζητήματα διὰ νὰ εἶναι ἀποδοτικώτερον τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον. Ὁ διορισμὸς τῶν μελῶν τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου, θὰ γίνεται διὰ Β. Δ)των, προτάσει τοῦ κ. ὑπουργοῦ. Ἐάν, ὅμως δὲν ὑπάρχῃ πλήρης καθορισμὸς τῶν ὀργανώσεων ποὺ ἐνδιαφέρονται διὰ τὸν τουρισμόν, θὰ κινδυνεύσωμεν οἱ διορισμοὶ νὰ γίνωνται ἀπὸ πρόσωπα τῆς ἀποκλειστικῆς ἐκλογῆς τοῦ κ. ὑπουργοῦ ἐπὶ τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως. Εἰς τὴν σύνθεσιν τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ περιληφθῇ ἐκπρόσωπος τοῦ Ξενοδοχειακοῦ Ἐπιμελητηρίου, ἐκπρόσωπος τῆς Ὁμοσπονδίας ἐκδρομικῶν καὶ φυσιολατρικῶν σωματείων, ἐκπρόσωπος τῆς Τοπικῆς Αὐτοδιοικήσεως καὶ τοῦ Ἐμποροβιομηχανικοῦ Ἐπιμελητηρίου. Ἀκόμη, θὰ ἠδύνατο νὰ συμμετέχῃ καὶ ἕνας ἀντιπρόσωπος τῶν ταξιδιωτικῶν γραφείων καὶ πέραν ὅλων αὐτῶν ἐκ μέρους τῆς Ἀνωτάτης Σχολῆς Βιομηχανικῶν Σπουδῶν, ὁ Διευθυντὴς τοῦ Κέντρου Τουριστικῶν Μελετῶν. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ ἄρθρον 2 ἡ εἰσηγητικὴ ἔκθεσις ὁμολογεῖ, ὅτι ἐμελετήθησαν αἱ σημειωθεῖσαι παραλείψεις «.... ...... (ἀναγινώσκει) .......». Τοῦτο ἀποδεικνύει, ὅτι μετὰ τὸν νόμον 3430, ὁ ΕΟΤ δὲν εἶχε ἀναγνωρίσει ὁλόκληρον τὸν κύκλον τῶν ἁρμοδιοτήτων του καὶ ἀναγκάζεται τώρα νὰ κάνῃ τὸν προσδιορισμὸν του προσωρινῶς μέχρι τελικῆς τακτοποιήσεως. Περαιτέρω μὲ τὴν παράγραφον 2, ἀναγνωρίζει, ὅτι ὁ κανονισμός του δὲν ἔχει ψηφισθῆ εἰσέτι. Διὰ τοῦ ἄρθρου 3 γίνεται μία ὀρθὴ πρᾶξις. Συμπληροῦται, δηλαδή, ἡ νομικὴ ὑπηρεσία τοῦ Ε.Ο.Τ. ἀλλὰ ἔχει καὶ ἄλλην διάταξιν ἡ ὁποία ἀντίκειται εἰς τὴν τάξιν, διότι νομιμοποιεῖ τὴν νομικὴν ὑπηρεσίαν ἄνευ γνωμοδοτήσεως τοῦ ἁρμοδίου ὀργάνου, δηλαδὴ τοῦ Α.Σ.Δ.Υ. Διὰ τοῦ ἄρθρου 5, ὁ κανονισμὸς ποὺ θὰ διέπῃ τὰς ὑπηρεσίας τοῦ Ε.Ο.Τ., ἐξαιρεῖται ἀπὸ τὴν νόμιμον διαδικασίαν δηλαδὴ δὲν ὑπόκειται εἰς τὴν ἔγκρισιν τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας. Δὲν δύναμαι νὰ ἐννοήσω κατὰ τί ἡ ἐξαίρεσις αὐτὴ θὰ ὠφελήσῃ τὸν Ε.Ο.Τ. Ὡς πρὸς τὸ ἄρθρον 6, ἰσχύουν αἱ παρατηρήσεις τοῦ Α.Σ.Δ.Υ. ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 8 τοῦ προηγουμένου νομοσχεδίου. Εἰδικώτερον θὰ ἀναφερθῶ εἰς τὸ ἄρθρον 7, τὸ ἀναφερόμενον εἰς τὴν πρόσληψιν μελλοντικῶς ξένων εἰδικῶν τῶν ὁποίων ὁ ἀριθμὸς εἶναι ἄγνωστος. Φοβοῦμαι πολύ, ὅτι ἡ περιπέτεια τῆς Ε.Λ.Σ. μὲ τὴν περίπτωσιν Γιαννοπούλου δὲν μᾶς ἔχει διδάξει διὰ τὸ θέμα προσλήψεως ξένων εἰδικῶν. Καὶ τοῦτο ἀποδεικνύει τὴν ἀνάγκην τῆς κυρώσεως τοῦ κανονισμοῦ τοῦ Ε.Ο.Τ. μὲ τὴν διαδικασίαν τοῦ Α.Σ.Δ.Υ. καὶ Συμβουλίου Ἐπικρατείας. Μὲ αὐτὰς τὰς ἐξαιρέσεις ἀπὸ τὰς διατάξεις τοῦ Δημ. Λογιστικοῦ, τὰς ἐξαιρέσεις ἐπεξεργασίας τοῦ Κανονισμοῦ ὑπὸ τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, διερωτῶμαι μήπως ἡ κατευθυντήριος γραμμὴ τοῦ κ. ὑπουργοῦ εἶναι ἡ μετατροπὴ τοῦ Ε.Ο.Τ. εἰς Ὀργανισμὸν Ἰδιωτικοῦ Δικαίου, οὕτως ὥστε νὰ διευκολυνθῇ καὶ ἡ πρόσληψις ξένων προσώπων ὡς εἰδικῶν, οἱ ὁποῖοι δυνατὸν μελλοντικῶς νὰ χρειασθοῦν, ἐπὶ συμβάσει ἰδιωτικοῦ δικαίου παρακαμπτομένων τῶν συνταγματικῶν κ.λ.π. κωλυμάτων. Κύριοι συνάδελφοι, νομίζω, ὅτι ὁ αὐστηρὸς καθορισμὸς τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ξένων εἰδικῶν ἐπιβάλλεται καὶ δι’ ἕνα ἀκόμη πρόσθετον λόγον, διὰ νὰ ἀποφευχθῇ πᾶσα περιπέτεια καὶ παρέκκλισις εἰς τὴν ὅλην κατευθυντήριον γραμμὴν τοῦ Ἑλληνικοῦ Τουρισμοῦ. Ἔχομεν δὲ ἀπὸ ξένους εἰδικοὺς μερικὰς παλαιοτέρας ἐξωφρενικὰς παραινέσεις, ὅπως ἐπὶ παραδείγματι τῆς γεωργικῆς πολιτικῆς καὶ τοῦτο μὲ ὑπεχρέωσε νὰ θίξω τὸ θέμα τοῦτο. Ἔπειτα ὑπάρχει ἀκόμη καὶ ἕνας ἄλλος παράγων. Ἤδη εἰς τὴν Χώραν μας καταβάλλεται μία προσπάθεια μορφώσεως τουριστικῶν στελεχῶν τὰ ὁποῖα τὰ μέγιστα θὰ συμβάλουν εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τοῦ Τουρισμοῦ καὶ τὸ φυτώριον αὐτὸ εὑρίσκεται εἰς τὴν ΚΣΒΣ μὲ κέντρον Βιομηχανικῶν Μελετῶν. Ἀπὸ ἐκεῖ θὰ βγοῦν τὰ μελλοντικὰ τουριστικὰ στελέχη καὶ ἀπὸ αὐτοὺς θὰ πρέπει νὰ ἐπιλεγοῦν ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι θὰ ταξειδεύσουν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν πρὸς ἀπόκτησιν εὐρυτέρας τουριστικῆς μορφώσεως διὰ νὰ συμβάλλουν εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Τουρισμοῦ. Πρέπει, συνεπῶς, ὁ ἀριθμὸς τῶν ξένων εἰδικῶν νὰ εἶναι αὐστηρὰ περιωρισμένος ἀπὸ τὸν Κανονισμὸν τοῦ Ε.Ο.Τ. Ὑπάρχει ἐπίσης καὶ μία παράβασις εἰς τὸ ἄρθρον 7, ἡ ὁποία ἀφορᾷ τὴν κατηγορίαν τῶν εἰδικευμένων, οἱ ὁποῖοι θὰ προσληφθοῦν εἰς τὸν Ὀργανισμὸν Τουρισμοῦ. Ἄλλη παρατήρησις εἶναι ἡ ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 9 καὶ εἶναι σαφῶς διατυπωμένη αὕτη εἰς τὴν σχετικὴν ἔκθεσιν τοῦ Α.Σ.Δ.Υ. Ὁμιλεῖ δὲ σαφῶς, ὅτι ὁ Ὀργανισμὸς τείνει νὰ ἐξελιχθῇ εἰς αὐτοκρατορικὴν ἐξουσίαν, ἀποφεύγων τὸν ἔλεγχον τοῦ Α.Σ.Δ.Υ. καὶ συνεπῶς τὸ Α.Σ.Δ.Υ. ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ ὀρθῶς παρατηρεῖ διὰ τῆς ἐκθέσεώς του τὰ ἑξῆς: «... ...... (Ἀναγινώσκει) ......». Τοῦτο, ὑποθέτω, κύριοι συνάδελφοι, μᾶς ἐπιτρέπει νὰ κάνωμεν τὴν βαρεῖαν ἀλλὰ δικαίαν κρίσιν, ὅτι μέχρι τοῦδε ὑπῆρξεν ἀναπηρικὴ ἡ λειτουργία τοῦ Τουρισμοῦ διὰ νὰ προβαίνῃ εἰς τοιαύτας κρίσεις αὐστηρὰς ἀλλὰ καὶ δικαίας τὸ Α.Σ.Δ.Υ. Ἐφ’ ὅσον λοιπόν, κύριοι συνάδελφοι, διὰ τῆς λειτουργίας Τουριστικῶν Σχολῶν μορφοῦνται στελέχη διὰ νὰ χρησιμοποιηθοῦν ἐν συνεχείᾳ πρὸς ἐξυπηρέτησιν τοῦ Τουρισμοῦ, νομίζω, ὅτι ἡ ἐπιβολὴ προσόντων εἶναι ἀπαραίτητος καὶ ἡ καθοριζομένη εἰς τὸ συζητούμενον νομοθέτημα εὐρύτης εἶναι ἀπαράδεκτος κατ’ ἐμέ. Διὰ τοῦ ἄρθρου 10 ἐπιδιώκεται ἡ ἵδρυσις τουριστικῶν ξενοδοχείων. Ἐδῶ ὅμως δημιουργεῖται μία ἀνάμιξις τοῦ Κράτους καὶ μὲ ἰδιώτας. Τοῦτο ὅμως, εἶναι ἐνδεχόμενον νὰ δημιουργήσῃ περιπλοκάς, διότι ὁ Ε.Ο.Τ. τυγχάνει φορολογικῶν ἀπαλλαγῶν. Καὶ ἐρωτῶ τὸν κ. ὑπουργόν, αἱ ἐπιχειρήσεις ποὺ θὰ προκύψουν μεταξὺ ἰδιωτῶν, οἱ ὁποῖοι θὰ συμπράξουν μὲ τὸν ΕΟΤ θὰ τυγχάνουν καὶ αὐταὶ φορολογικῶν ἀπαλλαγῶν;

§33Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπουργ. Προεδρίας Κυβερνήσεως). Αὐτό, κ. συνάδελφε, ἀφορᾷ τὸν Ε.Ο.Τ. Διὰ τὰ κέρδη τοῦ Ε.Ο.Τ. δὲν θὰ φορολογοῦνται αἱ ἐπιχειρήσεις. Ἡ ἐπιχείρησις, ὅμως, θὰ φορολογῆται ὡς καθαρῶς ξενοδοχειακὴ ἐπιχείρησις, σκοπὸς τοῦ νομοσχεδίου εἶναι νὰ δημιουργηθοῦν τουριστικαὶ ἐπιχειρήσεις, ὀργανισμοῦ τοπικῆς αὐτοδιοικήσεως, οἱ ὁποῖοι θὰ διαθέτουν καὶ οἰκόπεδον καὶ χρήματα διὰ τῆς συμπήξεως μιᾶς ἑταιρείας εἰς ἣν θὰ μετέχῃ καὶ ὁ Ε.Ο.Τ. Τὰ κέρδη ὅμως τοῦ Ε.Ο.Τ. δὲν πρόκειται νὰ φορολογηθοῦν, ἡ ἐπιχείρησις ὅμως θὰ φορολογῆται ὡς ἐπιχείρησις. Ἡμεῖς διὰ μὲν τὸν Ε.Ο.Τ. θὰ διατηρήσωμεν τὸ ἀφορολόγητόν του ὡς νομικοῦ προσώπου, τίποτε ἄλλο πέραν αὐτοῦ.

§34Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, νομίζω, ὅτι τοῦτο δὲν εἶναι δίκαιον, διότι ἐφ’ ὅσον τὸ Κράτος σκοπὸν ἔχει νὰ βοηθήσῃ τὴν τοπικὴν αὐτοδιοίκησιν θὰ πρέπει νὰ μεριμνήσῃ καὶ διὰ τὸ ἀφορολόγητον αὐτῶν, ὅπως καὶ διὰ τὸν

Ε.Ο.Τ.

§35Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπουργ. Προεδρίας Κυβερνήσεως). Αὐτὸ εἶναι μία πρότασις τοῦ κ. συναδέλφου, διὰ νὰ ὑπάρξῃ τὸ ἀφορολόγητον καὶ διὰ τοὺς Δήμους. Αἱ ἐπιχειρήσεις αὐταὶ αἱ ἰδιωτικαὶ ἀποτελοῦν ἴδιον πρόσωπον καὶ συνεπῶς ὑπάγονται εἰς τὸν κανόνα τοῦ ἰδιωτικοῦ δικαίου. Σκοπὸς τῆς διατάξεως τοῦ συζητουμένου νομοθετήματος εἶναι νὰ παρασχεθῇ ἡ δυνατότης εἰς ἕνα ὀργανισμὸν τοπικῆς αὐτοδιοικήσεως νὰ κάμῃ μίαν τουριστικὴν προσπάθειαν καὶ τίποτε ἄλλο.

§36Γ. ΠΡΙΦΤΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, νομίζω, ὅτι μὲ τὴν διαδικασίαν αὐτὴν καὶ μὲ τὰ προνόμια θὰ ἐπέλθῃ σύγχυσις. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, κύριοι συνάδελφοι, ἀνεφέρθην προηγουμένως εἰς ὡρισμένας παρατηρήσεις ἐπὶ ἄρθρων βασικῶν τὰ ὁποῖα ἐνδιαφέρουν τὴν ἀνάπτυξιν τοῦ τουρισμοῦ μας. Καὶ εἰδικώτερον ἀνεφέρθην εἰς τὴν ἀνυπαρξίαν κανονισμοῦ, τὸ ἀπεριόριστον τῶν ξένων εἰδικῶν κλπ. Παρ’ ὅλα αὐτὰ ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι ἡ κατάστασις τοῦ Ἑλληνικοῦ Τουρισμοῦ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ θεραπευθῇ πλήρως μὲ τὸ συζητούμενον Ν.Δ. Ἀναγνωρίζομεν ὅλοι, ὅτι ὁ Τουρισμὸς πρέπει νὰ ἀποτελέσῃ ἐπιμελημένην προσπάθειαν, διότι ἐξ αὐτοῦ ἀναμένεται καὶ ἡ ἰσοσκέλισις τοῦ ἰσοζυγίου ἐξωτερικῶν πληρωμῶν. Μερικὰ στοιχεῖα νομίζω, ὅτι ἀποδεικνύουν πόσον μεγάλη πρέπει νὰ εἶναι ἡ προσπάθεια αὐτή. Αὐτὸ τὸ τόσον ἀναγκαῖο συνάλλαγμα, ἦτο τὸ 1953 22,7 ἑκατομμύρια δολλάρια, διὰ νὰ φθάσῃ εἰς 41,5 ἑκατομμύρια δολλάρια τὸ 1957. Ἀλλὰ κύριοι συνάδελφοι, τὸ σύνολον τοῦ συναλλάγματος αὐτοῦ δὲν εἶναι τουριστικόν. Εἶναι τουριστικὸν καὶ ταξιδιωτικὸν συνάλλαγμα ἐν συνόλῳ. Ἔχομεν, ἐπίσης, αὔξησιν τῶν τουριστῶν, ἀλλὰ μεταξὺ αὐτῶν περιλαμβάνονται Γιουγκοσλάβοι, οἱ ὁποῖοι ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον εἶναι ταξειδιῶται τράνζιτο κοὶ οἱ ὁποῖοι ἀνῆλθον εἰς 39.000. Ἐπίσης, εἶναι καὶ ἕνας ἀριθμὸς 10.956 περιηγητῶν ἐκ Τουρκίας. Ἐπίσης, 2.500 περίπου περιηγηταὶ ἀπὸ τὸ Σουδάν, οἱ ὁποῖοι ἐπίσης καὶ αὐτοὶ ταξιδεύουν τράνζιτο. Τέλος, ἔχομεν καὶ τοὺς Ἕλληνας τοῦ Ἐξωτερικοῦ, οἱ ὁποῖοι σταθερῶς αὐξάνονται κατ’ ἔτος, διὰ νὰ φθάσουν τὸ 1957 εἰς τὸν ἀριθμὸν τῶν 27.000. Εἶναι καὶ αὐτοὶ τουρίσται, οἱ ὁποῖοι ἔρχονται εἰς τὴν Ἑλλάδα διὰ νὰ περάσουν ἕνα χρονικὸν διάστημα, ὅσον αἱ ἐργασίαι των εἰς τὸ ἐξωτερικὸν τοὺς ἐπιτρέπουν μὲ τοὺς συγγενεῖς των, καὶ ἔρχονται ἀπὸ ἐτῶν τακτικά. Ἀνέφερα, κύριοι βουλευταί, τοὺς ἀριθμοὺς αὐτοὺς περὶ συναλλάγματος καὶ τῶν τουριστῶν ποὺ ἦλθον, ἁπλῶς διὰ νὰ τονίσω τὸ γεγονός, ὅτι δὲν πρέπει νὰ ἐπαναπαυώμεθα εἰς τὴν σημειωθεῖσαν αὔξησιν καὶ ὅτι ἡ αὔξησις αὐτὴ πρέπει νὰ ἐπιζητηθῇ πρὸς τὰς κατευθύνσεις ἐκείνας, αἱ ὁποῖαι θὰ στείλουν τουρίστας ἔστω καὶ διὰ 3 ἕως 5 ἡμέρας εἰς τὴν Ἑλλάδα καὶ θὰ καταναλώσουν τὰ προϊόντα καὶ τὰ ἀγαθὰ ποὺ παράγει ὁ τόπος ἀφήνοντες τὸ πολύτιμον συνάλλαγμα. Ὑπ’ αὐτὴν τὴν ἔννοιαν θὰ καταστῇ ὁ Ἑλληνικὸς Τουρισμὸς ἐθνικὴν βιομηχανία, ὄχι βεβαίως βασικὴ, ἀλλ’ ἱκανὴ νὰ ἐκπληρώσῃ καὶ τοὺς συναλλαγματικούς της σκοποὺς καὶ τὴν ἀνύψωσιν τῆς φήμης τοῦ Ἑλληνικοῦ πολιτισμοῦ καὶ τῆς Ἑλληνικῆς φιλοξενίας εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Κατὰ συνέπειαν, ἐφ’ ὅσον αὐτοὶ θὰ πρέπει νὰ εἶναι ἡ ἀρχή, δὲν θὰ πρέπει ἐξ ἀντιθέτου νὰ δημιουργηθῇ μία ἀνεξέλεγκτος αὐτοκρατορικὴ ἐξουσία ποὺ θὰ διαχειρίζεται ὅλα αὐτὰ τὰ θέματα τοῦ Ἑλληνικοῦ Τουρισμοῦ, ὅταν μάλιστα μᾶς ἀπέδειξεν, ὅτι δὲν κατώρθωσε νὰ ἀξιοποιήσῃ τὰ μέσα ποὺ τῆς παρεσχέθησαν διὰ τριῶν προηγουμένων νόμων. Ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτὴν εἰσηγοῦμαι τὴν ἀπόρριψιν τοῦ νομοθετικοῦ Διατάγματος καὶ ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν, ὅτι τὸ ταχύτερον, ὁ ἀξιότιμος κ. ὑπουργὸς τῆς Προεδρίας θὰ φέρῃ νομοσχέδιον, ποὺ θὰ ἀντιμετωπίζῃ ὅλα τὰ τουριστικά μας πράγματα, ὅπως ἄλλωστε καὶ ὁ ἴδιος εἶχεν ὑποσχεθῆ καὶ εἶχε διατυπώσει εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν τοῦ συζητουμένου νομοθετ. διατάγματος, εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ἀριστερᾶς πτέρυγος).

§37ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μ. Στεφανίδης ἔχει τὸν λόγον.

§38Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Κύριοι βουλευταί, κατὰ τὸν Ὀκτώβριον 1958, ἡ Κυβέρνησις διὰ τοῦ ἀξιοτίμου κ. ὑπουργοῦ Προεδρίας Κυβερνήσεως, ἔφερεν ἐνώπιον τῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος σχέδιον Ν.Δ. περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων περὶ Ἑλληνικοῦ Ὀργανισμοῦ Τουρισμοῦ, διὰ τοῦ ὁποίου προσεπάθησε νὰ ρυθμίσῃ κομματικῆς φύσεως θέματα, ὡς τὴν αὔξησιν τῶν μελῶν τοῦ Δ. Συμβουλίου, καὶ τῶν νομικῶν συμβούλων, τὴν πρόσληψιν νέων ὑπαλλήλων καὶ μάλιστα ἀλλοδαπῶν, τὴν κατάργησιν τῆς δικαιοδοσίας τοῦ ΑΣΔΥ ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ Ε.Ο.Τ. καὶ τὴν κύρωσιν πρὸ τριετίας ἐκδοθεισῶν πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ἀναφερομένων εἰς τὴν ὀργάνωσιν φεστιβὰλ καὶ περιεχουσῶν φορολογικὰς ἀτελείας καὶ ἀπαλλαγάς. Ἐνθυμοῦμαι, ὅτι εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν τοῦ ἀρχικοῦ σχεδίου Ν. Δ. αὐτοῦ, ἀνεγράφετο, ὅτι ἡ Κυβέρνησις προτίθεται ταχύτατα νὰ φέρῃ ἐνώπιον τῆς Βουλῆς νομοσχέδιον δι’ οὗ θὰ ἐγίνετο ριζικὴ ἀναμόρφωσις τῆς ἰσχυούσης περὶ τουρισμοῦ νομοθεσίας καὶ θὰ ἀντιμετωπίζοντο κατὰ τρόπον πάγιον, τὰ συναφῆ προβλήματα. Ἐδηλώθη μάλιστα, τότε, ὅτι ἡ Ἀντιπολίτευσις, ἐν ἐπιγνώσει τῆς μεγίστης σημασίας τοῦ Τουρισμοῦ, ὡς ἑνὸς πολυτίμου πλουτοπαραγωγικοῦ κλάδου τῆς χώρας, θὰ παρεῖχε ἀνεπιφύλακτον ὑποστήριξιν καὶ τὴν συμπαράστασίν της διὰ τὴν λῆψιν τῶν ἐνδεικνυομένων νομοθετικῶν μέτρων. Τὴν ἰδίαν δήλωσιν ἔκαμα τότε εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος ἐκ μέρους τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων κατὰ τὴν σχετικὴν συζήτησιν ἐπὶ τοῦ σχεδίου Ν. Δ. Ἡ Κυβέρνησις παρὰ ταῦτα, ἐπέμεινεν εἰς τὴν ψήφισιν τοῦ κατατεθέντος σχεδίου καὶ τελικῶς ἐπετεύχθη αὕτη, καίτοι δὲν ὑφίστατο τὸ στοιχεῖον τοῦ κατεπείγοντος. Ἐδηλώθη κατὰ τὴν ἰδίαν συνεδρίασιν ἐκ μέρους μου ἐκτενῶς ὁμιλήσαντος καὶ δριμέως ἐπικρίναντος τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι τὸ Κόμμα τῶν Φιλελευθέρων θὰ ἐπαναφέρῃ τὸ Ν. Δ. τοῦτο εἰς τὴν Βουλὴν καὶ θὰ ἐπιδιώξῃ τὴν ἀκύρωσιν ὡρισμένων αὐτοῦ διατάξεων διὰ τῶν ὁποίων ὄχι μόνον προεκλήθησαν ἄσκοποι δαπάναι εἰς βάρος τοῦ Δημοσίου ἐπ’ ὠφελείᾳ κομματικῶν φίλων τῆς Κυβερνήσεως, ἀλλὰ πρὸ παντὸς διότι ἐπετεύχθη ἡ παρεμβολὴ τεχνηέντως εἰς τὰς κυρωθείσας πράξεις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου εἰδικῶν παραγράφων τροποποιητικῶν ἀντιστοίχων τῶν πράξεών του θεσπιζουσῶν πλήρη φορολογικὴν ἀτέλειαν καὶ ἀπαλλαγὴν ὑπὲρ τῶν λαβόντων γενναίας χρηματικὰς ἀμοιβὰς ξένων καλλιτεχνικῶν συγκροτημάτων (φεστιβάλ). Πρὸς τὸν εἰρημένον σκοπὸν ἀποβλέπει ἡ ὑπὸ κρίσιν πρότασις ἀκυρώσεως διατάξεών τινων τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3864)1958 Ν. Διατάγματος ἐκ μέρους τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων ὑποβληθεῖσα. Ὑπῆρξε πράγματι δριμεῖα, ἀλλὰ νομίζω δικαία ἡ γενομένη τότε ἐπίκρισις τῆς κυβερνητικῆς ἐνεργείας. Εἰδικώτερον διὰ τοῦ ἄρθρου 3 τοῦ Ν.Δ. ἐγένετο ἀδικαιολόγητος αὔξησις τῶν θέσεων τῶν νομικῶν συμβούλων τοῦ ΕΟΤ ἀπὸ μιᾶς εἰς τρεῖς καὶ δὴ μὲ μισθὸν καὶ βαθμὸν Νομικοῦ Συμβούλου τοῦ Κράτους καὶ Παρέδρου τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου. Ὡσαύτως διὰ μὲν τοῦ ἄρθρου 7 παρεσχέθη ἐξουσιοδότησις προσλήψεως ἀλλοδαπῶν ὡς ὑπαλλήλων τῶν ἐν τῇ ἀλλοδαπῇ γραφείων τοῦ ΕΟΤ ὡς καὶ τοιούτων ἐν τῇ Κεντρικῇ Ὑπηρεσίᾳ, διὰ δὲ τοῦ ἄρθρου 9 ἐξῃρέθησαν ἐκ τῶν διατάξεων τοῦ Ν. 1811)1951 τοὐτέστιν ἐκ τῆς δικαιοδοσίας τοῦ ΑΣΔΥ τὸ προσωπικὸν τοῦ ΕΟΤ. Ὡς εἶναι πρόδηλον, ἡ γενομένη ρύθμισις ὑπὸ τοῦ Ν.Δ. τούτου τῶν συναφῶν θεμάτων κρίνεται ἀνεπίτρεπτος καὶ ἐπιζημία διὰ τὸν Ὀργανισμὸν αὐτὸν καὶ τὸ Κράτος καὶ ἤδη διὰ τῆς συζητουμένης προτάσεως ζητεῖται ἡ ἀκύρωσις τῶν ἄρθρων τούτων. Κατ’ ἐξοχὴν ἡ πρόσληψις ἀλλοδαπῶν ὑπαλλήλων εἰς τὸν ΕΟΤ προκαλεῖ δυσφορίαν καθ’ ἣν στιγμὴν χιλιάδες πτωχοὶ Ἕλληνες νέοι μορφωμένοι παραμένουν ἄνεργοι καὶ ἀνυποστήρικτοι. Ἐξ ἄλλου, ἐπιβάλλεται ἡ συμπλήρωσις τοῦ Ν. Δ. διὰ προσθήκης διατάξεως ὑπαγωγῆς εἰς τὸν κατασταλτικὸν ἔλεγχον τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου τῆς οἰκονομικῆς διαχειρίσεως τοῦ Ε.Ο.Τ. Οὐσιωδεστέρα ὅμως καὶ πρόξενος ζημίας εἰς τὸ Δημόσιον ὑπῆρξεν ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 13 τοῦ ὑπὸ κρίσιν Ν.Δ. δι’ ἧς ἐκυρώθησαν πολλαὶ σχετικαὶ πράξεις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου. Ὡς γνωστόν, ἡ Κυβέρνησις συνεχίζει τὴν προσφιλεστάτην αὐτῇ τακτικὴν νὰ νομοθετῇ κατὰ σαφῆ παραβίασιν τοῦ Συντάγματος διὰ πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ νὰ φέρῃ ταύτας πρὸς κύρωσιν μετὰ παρέλευσιν δύο καὶ τριῶν ἐτῶν, καίτοι καθ’ ὃν χρόνον τὰς ἐκδίδει ὑπάρχει ἐν λειτουργίᾳ ἡ Βουλὴ ἢ ἡ Ἐπιτροπὴ τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος. Μεταξὺ τῶν ἄλλων, διὰ τοῦ ἄρθρου 13 ἐκυρώθη καὶ ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1699 τῆς 1 Νοεμβρίου 1956 πρᾶξις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἥτις εἰς τὸ ἄρθρον 5 αὐτῆς ἀναφερόμενον εἰς τοὺς πόρους τῆς Ἐπιτροπῆς Φεστιβὰλ θεσπίζει, ὅτι τὸ ἀντίτιμον τῶν εἰσιτηρίων τῶν ἑορτῶν αἱ ἀμοιβαὶ τῶν εἰς τὰς ἐκδηλώσεις συμπραττόντων ξένων καλλιτεχνῶν ἢ καλλιτεχνικῶν συγκροτημάτων, ὡς καὶ ἐν γένει δαπάναι διοργανώσεως αὑτῶν πρὸς ἐπιτυχίαν τοῦ ὑπὸ τῆς Ἐπιτροπῆς Φεστιβὰλ ἐπιδιωκομένου σκοποῦ ἀπαλλάσσονται παντὸς ἐν γένει φόρου, ἀμέσου ἢ ἐμμέσου ἢ δασμοῦ, τελῶν ἢ ἐνσήμων καὶ ἐν γένει οἱασδήποτε ἐπιβαρύνσεως ὑπὲρ τοῦ Δημοσίου, Δήμων καὶ Κοινοτήτων ἢ Λιμενικῶν Ἀρχῶν ἢ οἱωνδήποτε ἄλλων προσώπων. Εἰς τὴν συγκεκριμένην ὅμως περίπτωσιν, ἡ Κυβέρνησις δὲν ἠρκέσθη μόνον εἰς τὴν ρύθμισιν τῶν συναφῶν θεμάτων ἰδίᾳ διὰ τῆς πράξεως αὐτῆς τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ἐκδοθείσης τὴν 1ην Νοεμβρίου 1956 καὶ θεσπισάσης τὴν ἀνεπίτρεπτον αὐτὴν φορολογικὴν ἀπαλλαγήν. Ἀτυχῶς, κατὰ τὴν ὑποβολὴν τοῦ σχεδίου Ν. Δ. εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος μετὰ διετίαν περίπου ἀπὸ τῆς ἐκδόσεως τῆς πράξεως ταύτης, περιέλαβε εἰς τὸ τέλος τῆς ὑπὸ κύρωσιν τότε πράξεως προσθέτους διατάξεις τροποποιητικὰς τῶν ἄρθρων τῆς ἰδίας πράξεως καὶ μάλιστα προσέδωσεν ἀναδρομικὴν ἰσχὺν εἰς αὐτάς, ὥστε νὰ ἰσχύσουν αὗται, ὄχι μόνον ἀφ’ ἧς ἴσχυσεν ἡ πρᾶξις, ἀλλὰ καὶ διὰ προγενέστερον ἀκόμη χρόνον τῆς ἐκδόσεώς της. Ἡ ἐνέργεια αὕτη τῆς Κυβερνήσεως καὶ τοῦ κ. ὑπουργοῦ Προεδρίας, προεκάλεσε τότε καὶ προκαλεῖ καὶ σήμερον δεδικαιολογημένην κατάπληξιν καὶ ἔντονον διαμαρτυρίαν, διότι μέχρι σήμερον ἐξεδίδοντο μὲν σχετικαὶ πράξεις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου νομοθετικοῦ περιεχομένου κατὰ παράβασιν τοῦ Συντάγματος, ὧν ἐπὶ 2 ἢ 3 ἔτη ἐπεβραδύνετο ἡ ὑποβολὴ πρὸς κύρωσιν εἰς τὴν Βουλήν, ἀλλὰ δὲν εἶχεν ἐμφανισθῇ τὸ καταπληκτικὸν αὐτὸ φαινόμενον νὰ γίνεται κατὰ τὸν χρόνον τῆς ὑποβολῆς των πρὸς κύρωσιν ριζικὴ τροποποίησις τῶν διατάξεών των μὲ ἀναδρομικὴν μάλιστα ἰσχὺν καὶ πρὸς ρύθμισιν οἰκονομικῶν θεμάτων ἢ θέσπισιν χαριστικῶν φορολογικῶν ἀπαλλαγῶν ἢ ἐπιβάρυνσιν τοῦ προϋπολογισμοῦ ἐπ’ ὠφελείᾳ κομματικῶν φίλων τῆς Κυβερνήσεως. Διότι αὐτὸ ἀκριβῶς συνέβη ἐν προκειμένῳ, κατὰ τρόπον ποὺ πρέπει ἔστω καὶ σήμερον νὰ προκαλέσῃ αἴσθησιν καὶ δυσφορίαν καὶ εἰς τὴν Συμπολίτευσιν. Εἰδικώτερον, ἡ παράγραφος 9 τοῦ ἄρθρου 1 τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1699)1958 πράξεως ἐτροποποιήθη ἀφ’ ἧς ἴσχυσεν εἰς τρόπον ὥστε νὰ παρέχωνται εἰς βάρος τοῦ Δημοσίου ἔξοδα κινήσεως καὶ παραστάσεως εἰς μέλη Ἐπιτροπῆς διὰ νεωτέρας κοινῆς ἀποφάσεως τῶν ὑπουργῶν Προεδρίας Κυβερνήσεως καὶ Οἰκονομικῶν, ἐνῷ κατὰ τὴν ἀρχικὴν διάταξιν περιοριστικῶς εἶχεν ὁρισθῆ, ὅτι τοῦτο θὰ ἐγένετο μόνον διὰ τῆς κοινῆς αὐτῆς ἀποφάσεως τῶν ὡς ἄνω ὑπουργῶν, δι’ ἧς θὰ συνεκροτεῖτο ἀρχῆθεν ἡ Ἐπιτροπὴ τοῦ Ε.Ο.Τ. πρὸς διοργάνωσιν καὶ τέλεσιν φεστιβάλ. Προδήλως διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ, κατέστη δυνατὴ ἐκ τῶν ὑστέρων, μετὰ δύο ἔτη περίπου διὰ νεωτέρας κοινῆς ὑπουργικῆς ἀποφάσεως, ἡ ἐπ’ ὠφελείᾳ ὡρισμένων μελῶν τῆς ἐπιτροπῆς, παροχὴ μηνιαίας κατ’ ἀποκοπὴν ἀποζημιώσεως πρὸς κάλυψιν δαπανῶν κινήσεως καὶ παραστάσεως αὑτῶν.

§39Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐνῷ συγχρόνως διελύετο ἡ ἐπιτροπὴ αὕτη, ἐν τούτοις καθορίζονται ἀποζημιώσεις ἀναδρομικῶς.

§40Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ὡσαύτως, αἱ παράγραφοι 3 καὶ 4 τοῦ ἄρθρου 3 τῆς ἰδίας ὑπ’ ἀριθ. 1699) 1.11.56 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἐτροποποιήθησαν ἀφ’ ἧς ἴσχυσαν εἰς τρόπον ὥστε νὰ περιορισθῇ μὲν ὁ ἀριθμὸς τῶν ἀποσπωμένων εἰς τὴν ὑπηρεσίαν τῆς ἐπιτροπῆς φεστιβὰλ ὑπαλλήλων ἐκ τοῦ Ε.Ο.Τ. ἢ ἐξ ἑτέρων δημοσίων ὑπηρεσιῶν, νὰ παρέχεται ὅμως μετὰ διετίαν ὅλη ἡ δυνατότης καὶ δὴ ἀναδρομικῶς, χρησιμοποιήσεως προσωπικοῦ τοῦ Ε.Ο.Τ. ἀπεριορίστως ἀριθμοῦ πέραν τῶν κανονικῶς ὡρῶν ἐργασίας του, ἀλλ’ ἐπὶ καταβολῇ ἐξόδων κινήσεως ὁριζομένων διὰ κοινῆς πάλιν ἀποφάσεως τῶν ὑπουργῶν Προεδρίας, καὶ Οἰκονομικῶν. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον πάλιν ἐγένετο κομματικὴ ἐξοικονόμησις μεγάλου προφανῶς ἀριθμοῦ ὑπαλλήλων τοῦ Ε.Ο.Τ. πέραν τῆς δυνατότητος τῆς ἀποσπάσεως. Πέραν, ὅμως, τῶν ἐπενεχθεισῶν αὐτῶν τροποποιήσεων ἄρθρων τῆς πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, δι’ ὧν προεκλήθησαν πρόσθετοι καὶ μάλιστα ἀναδρομικῶς δαπάναι τοῦ Δημοσίου ὑπὲρ κομματικῶν φίλων τῆς Κυβερνήσεως, ἡ πλέον σκανδαλώδης διάταξις ποὺ προσετέθη εἰς τὸ Ν. Δ. εἶναι ἡ γενομένη τροποποίησις τοῦ ἄρθρου 5 τῆς πράξεως. Μὲ πλήρη ἐπίγνωσιν τῆς εὐθύνης μου καὶ κατὰ τὴν πρὸ ἔτους συζήτησιν εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος, ἐχαρακτήρισα καὶ σήμερον, ἐνώπιον τῆς ὁλομελείας τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, χαρακτηρίζω, ὡς σκανδαλώδη καὶ ἠθικῶς καὶ πολιτικῶς ἀνεπίτρεπτον τὴν ἐνέργειαν αὐτὴν τῆς Κυβερνήσεως νὰ τροποποιήσῃ τὸ ἄρθρον 5, μετὰ μίαν διετίαν, καὶ νὰ θεσπίσῃ πλήρη φορολογικὴν ἀπαλλαγὴν καὶ ἀτέλειαν εἰς ὅλας τὰς ἀμοιβὰς τῶν καλλιτεχνικῶν συγκροτημάτων τοῦ φεστιβὰλ 1956 καὶ συνεπῶς νὰ προσδώσῃ ἀναδρομικὴν ἰσχὺν εἰς τὴν διάταξιν αὐτὴν καὶ εἰς χρόνον, δηλαδή, προγενέστερον τῆς ἐκδόσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1699)1.11.1956 Πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου. Ἐφιστῶ ἰδιαιτέρως τὴν προσοχήν σας, κύριοι συνάδελφοι, ἐπὶ τῆς περιπτώσεως αὐτῆς, ἡ ὁποία προδίδει τὴν νοοτροπίαν καὶ τὰς μεθόδους τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως, ἀδιστάκτου προκειμένου νὰ ρυθμίσῃ συναφῆ οἰκονομικὰ θέματα. Ὡς γνωστόν, ἐξεδόθη τὴν 1.11.1956 ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1699 Πρᾶξις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, δι’ ἧς καθιερώθη ἡ φορολογικὴ ἀπαλλαγὴ καὶ ἀτέλεια ὑπὲρ τῶν ξένων καλλιτεχνικῶν συγκροτημάτων. Προφανῶς, καθ’ ὃν χρόνον ἐξεδόθη ἡ πρᾶξις αὕτη, προωρισμένη νὰ ρυθμίσῃ θέματα ἀναγόμενα εἰς μεταγενέστερον χρόνον, ἐγνώριζε τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον καὶ ὁ τότε καὶ νῦν κ. ὑπουργὸς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι εἶχε προηγηθῆ τὸ φεστιβὰλ 1956, ὁπότε οὐδεμία ἴσχυε φορολογικὴ ἀπαλλαγὴ καὶ συνεπῶς τότε, τὴν 1.11.1956, οὐδεμία περιελήφθη διάταξις περὶ φορολογικῆς ἀπαλλαγῆς καὶ εἰς τὰς δοθείσας γενναίας ἀμοιβὰς ξένων καλλιτεχνῶν κατὰ τὸ ἔτος 1956, διότι θὰ ἐθεωρεῖτο ἠθικῶς καὶ πολιτικῶς ἀνεπίτρεπτος ἡ ἐνέργεια αὕτη, λόγῳ καὶ τοῦ τότε προκληθέντος θορύβου. Καὶ αὐτὸ ποὺ δὲν ἐπεχειρήθη νὰ γίνῃ τὴν 1.11.1956, ἡ Κυβέρνησις, μετὰ δύο ὁλόκληρα ἔτη, δηλονότι εἰς ἐποχὴν πολὺ ἀπέχουσαν ἀπὸ τότε, οἱονεὶ λησμονηθεῖσαν κατ’ αὐτήν, τὸ ἐπεχείρησε καὶ μάλιστα διὰ παρεμβολῆς τεχνηέντως διατάξεως τροποποιητικῆς, μὲ ἀναδρομικὴν δύναμιν. Εὐτυχῶς, κατὰ τὴν συζήτησιν ἐνώπιον τῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος, ἀπεκαλύφθη ἡ ὕποπτος αὕτη ἐνέργεια ἀπὸ τὸν ἔχοντα τὴν τιμὴν νὰ ὁμιλῇ καὶ ἐπεκρίθη δριμύτατα ἡ Κυβέρνησις, εἰδικώτερον, δηλαδή, ἀπὸ τὸ Κόμμα τῶν Φιλελευθέρων, διότι συνέπεσε τὴν ἑσπέραν ἐκείνην νὰ ἔχουν ἀποχωρήσει τὰ ἄλλα κόμματα τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ἐκ τῆς Ἐπιτροπῆς. Ἐνθυμοῦμαι, μάλιστα, ὅτι ὁ ἀξιότιμος καὶ ἰδιαιτέρως εἰς ἐμὲ συμπαθὴς κ. ὑπουργὸς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως, ἐπεχείρησε τότε νὰ δημιουργήσῃ τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι εἶχε καθιερωθῆ ἡ φορολογικὴ ἀτέλεια ἀπαλλαγῆς διὰ τὸ φεστιβὰλ 1956 ἀπὸ τὴν εἰρημένην ὑπ’ ἀριθ. 1699)1956 πρᾶξιν καὶ ἁπλῶς ἐπρόκειτο περὶ ἐπαναλήψεως κατὰ πλεονασμόν, καὶ διέψευσα τότε κατηγορηματικῶς τὸν κ. ὑπουργόν, πρὸς ὃν ὑπενθύμισα, ὅτι ἡ πρᾶξις αὕτη ἐξεδόθη τὴν 1.11.1956 καὶ ἡ φορολογικὴ ἀπαλλαγὴ παρεσχέθη διὰ χρόνον προγενέστερον, καθ’ ὃν ἴσχυε πράγματι, διὰ τὸ συναφὲς θέμα, ἑτέρα πρᾶξις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἐπίσης κυρωθεῖσα διὰ τοῦ Ν. Δ. αὐτοῦ, ἡ ὑπ’ ἀριθ. 2480 τῆς 30 Δεκεμβρίου 1955, ἐπὶ Κυβερνήσεως Καραμανλῆ, ἥτις, ὅμως, οὐδεμίαν περιεῖχε διάταξιν περὶ φορολογικῆς ἀπαλλαγῆς καὶ ἀτελείας.

§41Κ. ΑΠΟΣΚΙΤΗΣ. Ἀναγκάζομαι νὰ παρέμβω, κ. συνάδελφε, ἐπειδὴ ἀπευθύνεσθε καὶ πρὸς τὴν πλειοψηφίαν καὶ βεβαίως, θὰ ἀπαντήσῃ ὁ κ. ὑπουργὸς ὅπως ἀπήντησε καὶ τότε, ὅταν εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν Ἐξουσιοδοτήσεως μὲ αὐτὸ τὸ δραματικὸν ὕφος, ὅπως καὶ τώρα, παραστήσατε τὸ μέγα δῆθεν σκάνδαλον. Ἐντοπίσατε δὲ εἰδικώτερον τὸ σκάνδαλον αὐτὸ εἰς τὴν φορολογικὴν ἀπαλλαγὴν τῶν ξένων καλλιτεχνῶν, ἡ ὁποία μάλιστα διὰ τῆς δευτέρας ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου τοῦ 57 ἐπεξετάθη καὶ εἰς τοὺς καλλιτέχνας τοῦ 1956, καὶ εἰς τοὺς ὑπαλλήλους, οἱ ὁποῖοι ἐχρησιμοποιήθησαν εἰς εὐρυτάτην κλίμακα, ὅπως λέγετε, ἐνῷ ἀρχικῶς προέβλεπεν ἡ ἀπόφασις μόνον 6 ὑπαλλήλους κατ’ ἀπόσπασιν ἐξ ἄλλων ὑπηρεσιῶν, ἀλλὰ προφανῶς αἱ ἀνάγκαι αἱ δημιουργηθεῖσαι κατὰ τὴν ὀργάνωσιν τῶν Φεστιβὰλ ἀπέδειξαν, ὅτι ἐχρειάζοντο περισσότεροι καὶ ἐχρησιμοποιήθησαν ἄλλοι δύο ὑπάλληλοι. Αὐτὸ εἶναι τὸ τραγικὸν καὶ τὸ μέγα σκάνδαλον. Ὡς πρὸς τὰς φορολογικὰς ἀπαλλαγὰς καὶ τότε ὁ κ. ὑπουργὸς ἀπήντησε καὶ τώρα, ἀσφαλῶς, θὰ τὸ ἀποδείξῃ, ὅτι οἱ καλλιτέχναι αὐτοὶ εἶχον ἔλθει καὶ εἶχον συμφωνήσει μὲ ὡρισμένα ποσὰ εἰς δολλάρια ἢ ὁπωσδήποτε εἰς ξένον συνάλλαγμα. Δὲν εἶχε προβλέψει ἡ πρώτη ἀπόφασις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου διὰ νὰ ἀπαλλάξῃ τῆς φορολογίας τὰ ποσὰ αὐτά, ἐὰν δὲ ἐγνώριζον οἱ ἄνθρωποι αὐτοί, ὅτι θὰ ἐφορολογοῦντο αἱ ἀμοιβαί των αὐταί, ἀσφαλῶς θὰ ἐζήτουν αὔξησιν κατὰ τὸ ποσὸν τῆς φορολογίας. Ἑπομένως, αὐτὸ ἔκαμεν ἡ δευτέρα ἀπόφασις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου. Αὐτὸ εἶναι τὸ μέγα σκάνδαλον. Ξέρετε μὲ πόσην εὐλάβειαν παρακολουθῶ ὅλας τὰς ὁμιλίας καὶ ἰδιαιτέρως τὴν ἰδικήν σας, ὅστις πάντοτε μὲ σαφήνειαν θέτετε τὰ θέματα, ἀλλὰ εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν ἐδώσατε ἕνα μελοδραματικὸν τόνον εἰς αὐτὰ τὰ ἀνύπαρκτα σκάνδαλα. Ἐπειδὴ δέ, ἀπευθύνεσθε εἰς τὴν πλειοψηφίαν, ἡ ὁποία χαρακτηρίζεται κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ὡς τελείως ἀσυνείδητος καὶ μὴ κηδομένη καὶ αὐτή, ὡς σεῖς, τῶν συμφερόντων τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου, ἀναγκάζομαι νὰ διαμαρτυρηθῶ ἐντόνως. Ἡμεῖς ὡς πλειοψηφία δὲν ἔχομεν τὴν ἰδικήν σας ἐντύπωσιν, ὅτι διεπράχθησαν τόσα σκάνδαλα καὶ εἴμεθα βέβαιοι, ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς θὰ ἐκθέσῃ μὲ μεγαλυτέραν σαφήνειαν αὐτὸ καὶ θὰ παραθέσῃ καὶ στοιχεῖα τοιαῦτα, τὰ ὁποῖα θὰ ἀνατρέψουν ἀπολύτως τοὺς ἰσχυρισμούς σας.

§42Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπ. Προεδρίας Κυβερνήσεως). Θὰ ἤθελα νὰ δώσω μερικὰς πληροφορίας, ἁπλῶς. Αἱ ἀμοιβαὶ τῶν ξένων καλλιτεχνικῶν συγκροτημάτων, τὰ ὁποῖα ἐνεφανίσθησαν εἰς τὸ φεστιβὰλ Ἀθηνῶν 1956, ἀνέρχονται εἰς τὸ σύνολον εἰς 985.350 δραχμὰς καὶ οἱ φόροι, οἱ ὀφειλόμενοι, βάσει τῶν κειμένων νόμων, θὰ ἦσαν περὶ τὰς 120– 130 χιλιάδας δραχμῶν. Ὅταν ἔγιναν αἱ συμφωνίαι, δὲν ἤμην τότε ὑπουργός, διότι αὗται αἱ συμφωνίαι ἔγιναν πρὶν ἀπὸ τὸν Φεβρουάριον 1956 διὰ τὸ Φεστιβὰλ τοῦ 1956, ὅταν ἔγιναν συμφωνίαι ὡρισμένων ποσῶν, χωρὶς νὰ ὑπολογισθῇ —λάθος τῆς ὑπηρεσίας— ὅτι ἀπὸ αὐτὰ τὰ ποσά, θὰ ἀφαιρεθοῦν αἱ 120–130 χιλιάδες δραχμαὶ ποὺ ἦσαν οἱ φόροι. Καὶ ἔτσι εὑρέθη τὴν στιγμήν, κατὰ τὴν ὁποίαν τὸ φθινόπωρον τοῦ 1956 ἐπρόκειτο νὰ γίνῃ αὐτὴ ἡ καταβολὴ τῶν 985 χιλιάδων δραχμῶν, εὑρέθη ἡ Ἐπιτροπὴ τοῦ Φεστιβὰλ εἰς τὸ ἑξῆς δίλημμα: Ἢ νὰ πληρώσῃ, διὰ νὰ ἀνταποκριθῇ εἰς τὰς ὑπαρχούσας συμφωνίας, ἐπὶ πλέον 120 χιλιάδας δραχμῶν διὰ λογαριασμὸν ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι εἶχον συμφωνήσει ὡρισμένα ποσὰ ἀμοιβῆς, νὰ τὰ πληρώσῃ, δηλαδὴ νὰ δώσῃ τὸ Κράτος ἀπὸ τὸ ἕνα χέρι τοὺς φόρους καὶ νὰ τοὺς εἰσπράξῃ ἀπὸ τὸ ἄλλο, ἢ νὰ γίνῃ αὐτό, τὸ ὁποῖον ἔγινε. Διὰ πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ὅταν διεπιστώθη, πράγματι, βραδέως, ὅτι ἔπρεπε νὰ ἔχῃ γίνει διὰ νόμου ἡ ἀπαλλαγή, νὰ ἀπαλλαγῇ ἀπὸ τὸν φόρον. Δηλαδή, ἀπὸ ἀπόψεως ζημίας, ζημία δὲν ὑπάρχει. Ἢ θὰ ἐδίδομεν ἐπὶ πλέον 120.000 δραχμάς, δηλαδὴ θὰ ἐδίδομεν 985+130=1.100, ἢ θὰ ἐδίδομεν τὰς 985 καὶ θὰ ἐπηγαίναμεν εἰς τὴν φορολογικὴν ἀπαλλαγήν. Ἀπὸ ἀπόψεως τεχνικῆς, ἐὰν ἐγὼ εἶχα παρακολουθήσει προσωπικῶς τὸ ζήτημα, ἀρχῆθεν, θὰ εἶχα κάμει ἀπ’ ἀρχῆς τὴν φορολογικὴν ἀπαλλαγήν. Πρέπει νὰ ἔχετε ὑπ’ ὄψιν σας, ὅτι εἰς ὅλα τὰ μέρη τοῦ κόσμου τὰ φεστιβὰλ ἀπαλλάσσονται πάσης φορολογίας καὶ σᾶς δηλῶ, ὅτι, ἤδη, διὰ τὸ νέον φεστιβάλ, τὸ ὁποῖον θὰ γίνῃ καὶ διὰ τὰς νέας ἐκδηλώσεις, αἱ ὁποῖαι θὰ γίνουν, ἀναλαμβάνω πλήρως τὰς εὐθύνας νὰ ἀπαλλάξω πάσης φορολογίας τὰ συγκροτήματα, τὰ ὁποῖα θὰ ἔλθουν, διότι μόνον ἔτσι γίνονται φεστιβάλ. Ἑπομένως, ὁλόκληρον αὐτὸ τὸ σκάνδαλον συνίσταται εἰς τοῦτο καὶ μόνον, ὅτι, ἀντὶ νὰ κάμνωμεν κἄτι τὸ ὁποῖον ἦτο, ἴσως, πρακτικώτερον ἀπὸ ὅλην αὐτὴν τὴν ἐκμετάλλευσιν, ἡ ὁποία γίνεται, ἐν προκειμένῳ, νὰ πάρωμεν 120.000 δραχ., πάρα πάνω, νὰ τὰς δώσωμεν εἰς τὸ Δημόσιον ὡς φορολογίαν, ἐκάμαμεν φορολογικὴν ἀπαλλαγήν. Ποῦ εἶναι ἡ ζημία τοῦ Δημοσίου;

§43Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ὀφείλω νὰ δώσω ἀπάντησιν καὶ εἰς τὸν συνάδελφον κ. Ἀποσκίτην καὶ εἰς τὸν ἀξιότιμον κ. ὑπουργὸν Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως. Εἰς τὸν συνάδελφον κ. Ἀποσκίτην, ὅστις ἔκρινεν ἀδικαιολόγητον τὸν χαρακτηρισμόν μου περὶ σκανδάλου καὶ ἐχαρακτήρισεν ὡς ὑπερβολικὸν καὶ δραματικὸν τὸν τόνον, ὀφείλω νὰ παρατηρήσω, ὅτι ἡ ἐκ τῶν ὑστέρων, μετὰ μίαν διετίαν, ἀναδρομικὴ θέσπισις φορολογικῆς ἀπαλλαγῆς ἀπὸ παντὸς φόρου καὶ δασμοῦ καὶ τέλους ὑπὲρ ξένων καλλιτεχνῶν, γενναίας λαβόντων ἀμοιβάς, κατὰ τρόπον μάλιστα ἐπιλήψιμον, διὰ τροποποιήσεως τεχνηέντως διατάξεως πράξεως Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, εἶναι, κατὰ τὴν κοινὴν ἀντίληψιν, σκάνδαλον καὶ ὡς τοιοῦτον ἐθεωρήθη ἀπὸ τὴν κοινὴν γνώμην καὶ ὅτι δὲν πρόκειται περὶ δραματικοῦ τόνου, ἀλλὰ περὶ ζωηρᾶς ὑποστηρίξεως ὀρθῶν πολιτικῶν ἀπόψεων, ἐκ μέρους βουλευτῶν, πού, εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτή, δὲν σιωποῦν, ἀλλ’ ἐννοοῦν νὰ ἐκπληροῦν τὸ στοιχειῶδες χρέος των, πρὸς περιφρούρησιν τῶν συμφερόντων τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Ὀφείλω, ἐπίσης νὰ ἀπαντήσω καὶ εἰς τὸν κ. Ἀποσκίτην καὶ εἰς τὸν κύριον ὑπουργόν, ὅτι ἡ φορολογικὴ ἀπαλλαγὴ διὰ τὸ φεστιβὰλ 1956 δὲν ἐγένετο διὰ τῆς πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἀλλὰ διὰ τοῦ σχεδίου Ν.Δ., δι’ οὗ θὰ ἐκυροῦντο σχετικαὶ πράξεις αὐτοῦ καὶ δὴ διὰ τροποποιήσεως ἄρθρων των ἀναδρομικῶς. Ἐξ ἄλλου, τὸ κρίσιμον θέμα, δὲν ἀναφέρεται μόνον, κύριε ὑπουργέ, εἰς τὸν μικρὸν ἢ μεγάλον ποσὸν τῶν φόρων, ἐκ τῆς στερήσεως τῶν ὁποίων ἐζημιώθη τὸ Δημόσιον, ἀλλὰ πρὸ παντὸς εἰς θεμελιώδη ἠθικὴν καὶ πολιτικὴν ἀρχήν, ἣν καταφώρως παρεβιάσατε, καὶ κατὰ τὴν ὁποίαν εἶναι ἀπαράδεκτος καὶ ἀνεπίτρεπτος ἡ ἐκ τῶν ὑστέρων μετὰ μίαν διετίαν χορήγησις φορολογικῶν ἀπαλλαγῶν, μὲ ἀναδρομικὴν ἰσχὺν εἰς ξένα καλλιτεχνικὰ συγκροτήματα, καθ’ ἣν στιγμὴν πτωχοὶ ἐργάται ὑφίστανται κρατήσεις κατὰ τὴν πληρωμὴν τοῦ ἡμερομισθίου των. Τέλος, ὁ ἰσχυρισμὸς τοῦ κυρίου ὑπουργοῦ, ὅτι ὑφίσταται παρομοία φορολογικὴ ἀπαλλαγὴ εἰς ὅλον τὸν κόσμον, προκειμένου περὶ ἀμοιβῶν καὶ δαπανῶν φεστιβάλ, εἶναι ἀβάσιμος καὶ ἀνεξακρίβωτος, ἄλλως τε, δεδομένου ὅτι, κατὰ τὰς ἰδικάς μας πληροφορίας, εἰς πολλὰ Κράτη ὑφίσταται καὶ μάλιστα μεγάλη φορολογικὴ ἐπιβάρυνσις. Ἀλλά, ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, θὰ ἠδυνάμην καὶ πάλιν νὰ ἐρωτήσω τὸν κύριον ὑπουργόν, διατί, ἐφ’ ὅσον ἔκρινεν ὁ ἴδιος καὶ ἡ Κυβέρνησις ἐπιβεβλημένην καὶ δικαίαν τὴν τοιαύτην πλήρη φορολογικὴν ἀπαλλαγὴν καὶ ἀτέλειαν διὰ τὸ φεστιβὰλ 1956, δὲν τὴν περιέλαβεν εἰς τὴν πρᾶξιν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ποὺ ἐτακτοποίησε συναφῆ θέματα καὶ ἐξεδόθη τὴν 1ην Νοεμβρίου 1956, ἀλλ’ ἐπεδίωξαν καθ’ ὃν τρόπον τὸ ἐπέτυχον νὰ πράξουν τοῦτο μετὰ μίαν ὁλόκληρον διετίαν, διὰ τῆς μεθόδου τῆς ἀναδρομικότητος ἰσχύος τῆς διατάξεως.

§44Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς εἶπεν, ὅτι εἰς ὅλα τὰ φεστιβάλ, τὰ καλλιτεχνικὰ συγκροτήματα ἀπαλλάσσονται τῆς καταβολῆς φόρων. Λυποῦμαι, ποὺ ἀναγκάζομαι νὰ διαψεύσω τὸν κ. ὑπουργόν. Μόνον τὰ βραβεῖα ἀπαλλάσσονται τῆς φορολογίας. Ἡ ἀμοιβὴ τῶν καλλιτεχνῶν φορολογεῖται καὶ δι’ αὐτὸ ἀκριβῶς παρέχεται μία ηὐξημένη ἀμοιβή.

§45Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ (Ὑπ. Προεδρ. Κυβερνήσεως) ΚΑΙ ΠΟΛ -ΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Αὐτὸ εἶναι.

§46Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Ὁ καλλιτέχνης, ὅταν συμφωνῇ μίαν ὡρισμένην ἀμοιβήν, γνωρίζει ὅτι θὰ φορολογηθῇ καὶ ὑπολογίζει, ὅτι ἐκ τῆς συμφωνηθείσης ἀμοιβῆς θὰ παρακρατηθῇ ὁ φόρος. Γνωρίζω παρομοίαν ὑπόθεσιν ἀπὸ αὐτὴν ταύτην τὴν οἰκογένειάν μου. Ὅταν ἐκλήθη ἡ Μελίνα εἰς τὴν Ἀγγλίαν, διὰ τὸ γύρισμα μιᾶς ταινίας, τῆς παρεκρατήθησαν ἐκ τῆς ἀμοιβῆς, τὴν ὁποίαν συνεφώνησε, τὰ 58%, ὡς φόρος.

§47Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως). Τὸ σχετικὸν συμβόλαιον, κύριε συνάδελφε, ἐκ τοῦ ὁποίου προκύπτει, ὅτι ἡ συμφωνηθεῖσα ἀμοιβὴ θὰ περιήρχετο καθαρὰ εἰς τὸν καλλιτέχνην, δὲν τὸ ἔκαμα ἐγώ. Ἐκ τῶν ὑστέρων συνεφωνήθη.

§48Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Οἱ καλλιτέχναι, κύριε ὑπουργέ, γνωρίζουν, ὅτι τὸ ποσὸν τὸ ὁποῖον θὰ λάβουν θὰ φορολογηθῇ. Καὶ ἐπὶ τοῦ προκειμένου, ἀσφαλῶς αὐτὸ εἶχον ὑπ’ ὄψει των οἱ καλλιτέχναι, ὅταν συνεφώνησαν διὰ τὴν ἀμοιβήν, τὴν ὁποίαν συνεφώνησαν.

§49Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ Κυβέρνησις ἰσχυρίζεται, διὰ τοῦ ἁρμοδίου της ὑπουργοῦ, ὅτι ἐγένοντο συμφωνίαι κατὰ τὸν Φεβρουάριον 1956 μὲ τοὺς ξένους καλλιτέχνας νὰ λάβουν ὡρισμένα ποσὰ καθαρὰ καὶ ὅτι δὲν εἶχε ληφθῆ πρόνοια, διὰ τοὺς ὀφειλομένους φόρους. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, κατηγορῶ τὴν Κυβέρνησιν καὶ τῆς καταλογίζω βαρυτάτην εὐθύνην, διότι ἐπικρατεῖ ἀναρχία καὶ ἀσυδοσία εἰς τὰς ἁρμοδίας κρατικὰς ὑπηρεσίας καὶ εἰς τὸν ΕΟΤ, ἀφοῦ ὤφειλαν αἱ ὑπηρεσίαι αὗται ποὺ ἐκπροσωποῦν τὸ Κράτος νὰ γνωρίζουν, ὅτι κατὰ τὸν κρίσιμον χρόνον 1956, δὲν ὑπῆρχε διάταξις νόμου ἢ πρᾶξις Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, θεσπίζουσα φορολογικὴν ἀπαλλαγὴν καὶ συνεπῶς εἶναι αὐθαίρετος ὁ ἰσχυρισμὸς περὶ ἐπιτεύξεως συμφωνίας καταβολῆς καθαροῦ τοῦ ποσοῦ, ἄνευ κρατήσεων, καθ’ ἣν στιγμὴν ἡ ἰσχύουσα νομοθεσία προέβλεπε φορολογικὴν ἐπιβάρυνσιν. Ἀπὸ ποῖον νόμον ἤντλησαν τὸ δικαίωμα οἱ ἁρμόδιοι τοῦ ΕΟΤ, νὰ συμφωνοῦν μὲ τοὺς ξένους καλλιτέχνας πλήρη φορολογικὴν ἀπαλλαγὴν τῶν ἀμοιβῶν των; Εἶναι, ὅθεν, προφανὴς ἡ ἀνωμαλία καὶ ἡ ἀταξία, ἡ ὁποία παρετηρήθη καὶ βαρεῖα ἡ εὐθύνη τῆς Κυβερνήσεως, διὰ τὴν ὅλην διαχείρισιν τοῦ θέματος.

§50Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως). Ὀφείλετε, κύριε συνάδελφε, νὰ διευκρινίσητε...

§51Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Ἀφήσατε, κύριε ὑπουργέ, νὰ ὁλοκληρώσω τὴν κρίσιν μου. Οὐδέποτε ἰσχυρίσθην, ὅτι ὑφίσταται εἰς τὴν χρηματικὴν διαχείρισιν σκάνδαλον ἢ ἑτέρα κατὰ κυριολεξίαν ὕποπτος κυβερνητικὴ ἐνέργεια. Ἰσχυρίσθην καὶ ἐπιμένω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ὑπέχει βαρυτάτην εὐθύνην, διότι ἀναδρομικῶς ἐθέσπισε, κατὰ τρόπον πολιτικῶς καὶ ἠθικῶς ἀνεπίτρεπτον, πλήρη φορολογικὴν ἀπαλλαγὴν ὑπὲρ ξένων καλλιτεχνικῶν συγκροτημάτων καὶ ἐδημιούργησεν, ἐπίσης, ἀναδρομικῶς προσθέτους δαπάνας ὑπὲρ κομματικῶν φίλων της καὶ γενικώτερον, ὅτι δὲν ἐπέδειξε τὴν προσήκουσαν ἐπιμέλειαν διὰ τὴν προστασίαν καὶ περιφρούρησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου. Κύριοι συνάδελφοι, ὁ ἀξιότιμος κ. ὑπουργὸς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως, διὰ νὰ δημιουργήσῃ καὶ πάλιν σήμερον μίαν ἐντύπωσιν, διότι αἰσθάνεται ἐξόχως δυσχερῆ τὴν θέσιν του εἰς τὴν ὑπόθεσιν αὐτήν, εἶπε καὶ ἐτόνισεν, ὅτι παντοῦ, εἰς ὅλον τὸν κόσμον, αἱ ἀμοιβαὶ τῶν καλλιτεχνικῶν συγκροτημάτων φεστιβὰλ παρέχονται ἀτελῶς, ἀπηλλαγμέναι φόρων καὶ τελῶν καὶ ὅτι τὸ αὐτὸ μέτρον θὰ ἰσχύσῃ καὶ κατὰ τὸ ἐφετεινὸν φεστιβάλ. Εἶναι μάλιστα τόσον βαθεῖα ἡ πίστις τοῦ κ. ὑπουργοῦ, πρὸς τὴν παγκοσμίως ἰσχύουσαν κατ’ αὐτὸν θεμελιώδη αὐτὴν ἀρχὴν πλήρους φορολογικῆς ἀπαλλαγῆς, ὥστε κατὰ τὴν προηγηθεῖσαν κατ’ Ὀκτώβριον 1958 ψήφισιν τοῦ ὑπὸ κρίσιν Ν. Δ., εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος, περιέλαβεν ὁ ἴδιος, κατὰ τροποποίησιν τῆς ἀνωμάλως θεσπισθείσης περὶ ἀπαλλαγῆς διατάξεως τῆς πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, εἰδικὴν διάταξιν καταργήσεως ἀπὸ 1ης Ἰανουαρίου 1958 καὶ ἐφεξῆς πάσης τοιαύτης ἀπαλλαγῆς εἰσιτηρίων καὶ ἀμοιβῶν τῶν φεστιβάλ, ἥτις, παρὰ ταῦτα, ἐτόνισε πρὸ ὀλίγου ὁ κ. ὑπουργός, ὅτι θὰ ἰσχύσῃ καὶ κατὰ τὸ ἐφετεινὸν φεστιβάλ. Ἠδύνασθε νὰ φαντασθῆτε ποτέ, τοιαύτης ἐκτάσεως καὶ μορφῆς ἀντιφατικὰς ἐνεργείας καὶ διακηρύξεις τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως; Πιστεύω, κύριοι βουλευταί, ὅτι τόσον ἡ Ἀντιπολίτευσις, ὅσον καὶ ἡ Συμπολίτευσις εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, θὰ ἐξυπηρέτουν τὰ καλῶς ἐννοούμενα συμφέροντα τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου, ἂν ὁμοφώνως ἀπεδέχοντο τὴν πρότασιν ἀκυρώσεως διατάξεών τινων τοῦ ὑπὸ κρίσιν Ν. Δ. καὶ ἔθετον τέρμα εἰς μίαν ἀπαράδεκτον τακτικὴν θεσπίσεως φορολογικῶν ἀπαλλαγῶν ἀναδρομικῶς καὶ ἀσυδοσίας καὶ αὐθαιρεσίας πολλῶν κυβερνητικῶν ὀργάνων. (Χειροκροτήματα ἐξ ὅλης τῆς πλευρᾶς τῆς Ἀντιπολιτεύσεως). (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο, τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Βʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Ι. Κοντοβράκης).

§52ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς, ἔχει τὸν λόγον.

§53Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριοι βουλευταί, δὲν εἶναι ἡ πρώτη φορά, κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία ἀπασχολεῖται μὲ τὸ πρόβλημα τῆς ὀρθῆς ὀργανώσεως τοῦ Ἑλληνικοῦ Ὀργανισμοῦ Τουρισμοῦ. Συστηματικῶς ἀπὸ 9ετίας, ἡ Βουλὴ συζητεῖ διάφορα νομοσχέδια, τὰ ὁποῖα κατατείνουν εἰς ἕνα σκοπόν, εἰς τὸ νὰ καταστήσουν τὸν Ὀργανισμὸν Τουρισμοῦ ἀνεξάρτητον ἀπὸ πάντα κρατικὸν ἔλεγχον καὶ ἐλεύθερον νὰ περισυλλέγῃ τὸ προσωπικόν του ἀπὸ παντοῦ. Δηλαδὴ καὶ ἀπὸ τὰς Δημοσίας Ὑπηρεσίας καὶ ἀπὸ τοὺς ἰδιώτας, διότι αὐτοί, οἱ ὁποῖοι ἀνέλαβον τὴν διαχείρισιν τῆς Ὀργανώσεως Τουρισμοῦ πιστεύομεν, ὅτι μὲ τὴν εὐελιξίαν αὐτὴν θὰ δυνηθοῦν νὰ καταρτίσουν εἰδικὸν προσωπικόν, ὥστε νὰ φέρουν εἰς πέρας τὴν ἀποστολήν των. Πολλάκις, κύριοι συνάδελφοι, μοὶ ἐδόθη ἡ εὐκαιρία καὶ ὅταν ἀκόμη φιλικαί μοι Κυβερνήσεις εἰσῆγον παρόμοια νομοσχέδια (διότι αὐτὸ τὸ πνεῦμα χαρακτηρίζει τὰ νομοσχέδια ὅλων τῶν Κυβερνήσεων), νὰ ἐπικρίνω ταῦτα, διότι ἐνόμιζα, ὅτι δὲν εἶναι ὀρθὸς ὁ διὰ τούτων θεσπιζόμενος τρόπος τῆς ὀργανώσεως τοῦ Ὀργανισμοῦ Τουρισμοῦ. Ἐὰν ἐκ τῆς μέχρι τοῦδε πείρας, οἱ δισταγμοί μου ἀπεδεικνύοντο, ὅτι δὲν ἦσαν εὐσταθεῖς, ἀλλ’ ὅτι ὁ ΕΟΤ, ὡς ὠργανωμένη ὑπηρεσία, εἶχε φθάσει εἰς ἕνα ἀνεκτὸν σημεῖον, ὥστε νὰ θέτῃ τὴν δημιουργικὴν σφραγῖδα τῆς παρουσίας του εἰς ὅλους τοὺς τομεῖς τῆς ἁρμοδιότητός του καὶ ὅτι νομοθετικὰ μέτρα ἐπετύγχανον, θὰ ἤμην ἱκανοποιημένος καὶ πρόθυμος νὰ ἀναθεωρήσω τὰς ἀπόψεις μου καὶ θὰ προσεχώρουν εἰς τὴν ἄποψιν, νὰ ἀφήσωμεν τὸν ΕΟΤ ἐλεύθερον καὶ ἀσύδοτον, ἂς μοῦ ἐπιτραπῇ ἡ φράσις, προκειμένου νὰ φέρῃ εἰς πέρας τὸ ποθούμενον παρ’ ὅλων ἀποτέλεσμα τῆς προαγωγῆς τοῦ Τουρισμοῦ. Δυστυχῶς, ἡ πεῖρα ἀποδεικνύει, ὅτι ὁ Ὀργανισμὸς Τουρισμοῦ πάσχει καὶ παρ’ ὅλας τὰς παρασχεθείσας νομοθετικὰς εὐκολίας, δὲν ἠδυνήθη νὰ ὀργανωθῇ καλῶς καὶ δὲν ἠδυνήθη νὰ ἀποδώσῃ ἔργον ἱκανοποιητικόν, ὥστε νὰ ἀξιοποιήσῃ ἕνα ἐθνικὸν κλάδον, ὁ ὁποῖος ἀποτελεῖ πηγὴν πλούτου διὰ τὴν χώραν μας. Νομίζω, ὅτι ὁ Ὀργανισμὸς αὐτός, παρ’ ὅλην τὴν ἐλευθερίαν, ἡ ὁποία τοῦ παρεσχέθη, δὲν ἠδυνήθη νὰ παραγάγῃ ἔργον σοβαρόν. Τοῦ λείπει κἄτι βασικὸν καὶ σοβαρόν. Τοῦ λείπει ἡ ὀργάνωσις, τοῦ λείπει ἡ ψυχή. Τὸ Νομοθετικὸν Διάταγμα 3864)1958, στηρίζεται εἰς τὰς ἰδίας ἀρχάς, εἰς τὰς ὁποίας ἐστηρίζοντο καὶ οἱ προηγούμενοι νόμοι. Νομίζω, ὅτι θὰ πρέπει ἡ Κυβέρνησις καὶ ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία, νὰ ἀντιμετωπίσουν, μετὰ τῆς ἐπιβαλλομένης σοβαρότητος καὶ προσοχῆς, τὸ πρόβλημα τῆς ὀργανώσεως τοῦ Ἑλληνικοῦ Ὀργανισμοῦ Τουρισμοῦ καὶ νὰ θελήσουν νὰ ὀργανώσουν τοῦτον ἐπὶ βάσεως ὀρθολογιστικῆς καὶ νὰ μὴ θελήσουν νὰ ἐκφύγουν ἀπὸ τῶν γενικῶς παραδεδεγμένων κανόνων ὀργανώσεως καὶ λειτουργίας παρομοίων Ὀργανισμῶν. Αἱ διατάξεις τοῦ Ν. Δ. 3864)1958 εἶναι παλαιᾶς ἀντιλήψεως καί, ἐφαρμοσθεῖσαι μέχρι τοῦδε, δὲν ἀπέδωσαν. Διὰ τοῦτο πιστεύω, ὅτι πρέπει νὰ ταχθῶμεν ἐναντίον τῆς ἀρχῆς, εἰς τὴν ὁποίαν τὸ Ν. Δ. τοῦτο στηρίζεται, διότι ὁ τρόπος, τὸν ὁποῖον ἀκολουθεῖ τὸ Κράτος εἰς τὴν ὀργάνωσιν αὐτοῦ τοῦ σημαντικοῦ παραγωγικοῦ τομέως, δὲν εἶναι ὁ ἐνδεδειγμένος καὶ θὰ παρεκάλουν τὴν Κυβέρνησιν καὶ τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως, νὰ σκεφθοῦν σοβαρῶς τί πρέπει νὰ κάμουν, διὰ νὰ ὀργανώσουν πράγματι δημιουργικῶς κοὶ σοβαρῶς καὶ ἀποδοτικῶς τὸν Ε.Ο.Τ. Ὁ Ε.Ο.Τ. δὲν ἠδυνήθη νὰ ἀποδείξῃ τὴν παρουσίαν του εἰς πολλὰ σημεῖα τῆς ἁρμοδιότητός του. Ὑστεροῦμεν εἰς τὸν τομέα τῆς προπαγάνδας. Ὑστεροῦμεν εἰς τὸν τομέα τοῦ Φεστιβὰλ καὶ τῶν ἄλλων καλλιτεχνικῶν ἐκδηλώσεων, διεθνοῦς ἐπιπέδου. Εἰς τὸν τομέα τοῦ Φεστιβὰλ καὶ τῶν ἄλλων καλλιτεχνικῶν ἐκδηλώσεων καὶ τῆς δι’ ἐντύπων προπαγάνδας, θὰ πρέπει νὰ ἀναθεωρηθῇ ἡ ἀκολουθηθεῖσα τακτική, ἡ ὁποία ἔδωσε τὴν εὐκαιρίαν νὰ σχολιασθῇ δυσμενῶς ἡ χώρας μας εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ἐνῷ ἦτο δυνατὸν νὰ διαφημισθῇ ἡ χώρα μας, ποὺ προσφέρεται διὰ τουριστικὴν ἐκμετάλλευσιν.

§54Ν. ΛΑΜΠΡΙΝΑΚΟΣ. Κύριε συνάδελφε, σεῖς δὲν βλέπετε καμμίαν πρόοδον εἰς τὸν τομέα τοῦ τουρισμοῦ;

§55Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε συνάδελφε, βλέπω μίαν προσπάθειαν καθολικήν, λαοῦ καὶ Κράτους, ἡ ὁποία, ἐὰν καθωδηγεῖτο ἀπὸ ἰσχυροτέρας καὶ εἰδικωτέρας χεῖρας, ὅλαι αὐταὶ αἱ θυσίαι τοῦ Κράτους καὶ τοῦ λαοῦ, θὰ ἀπέδιδον ἱκανοποιητικώτερα ἀποτελέσματα. Θὰ ἔπρεπε αὐταὶ αἱ προσπάθειαι νὰ τεθοῦν εἰς ἕνα τύπον ὀργανώσεως καὶ μὲ προγραμματισμόν, ὥστε νὰ μὴ λύωνται τὰ διάφορα ζητήματα ἐκ τῶν ἐνόντων. Ἐὰν ὑπῆρχε καλλιτέρα ὀργάνωσις τῆς ὑπηρεσίας Τουρισμοῦ, τὰ ἀποτελέσματα θὰ ἦσαν πλέον ἱκανοποιητικὰ καὶ ἀποδοτικὰ διὰ τὴν χώραν μας, ἥτις ἐμφανίζεται διεθνῶς ὡς ὑποανάπτυκτος καὶ εἰς τὸν τομέα τοῦ Τουρισμοῦ. Δὲν θὰ εἶχον ἀντίρρησιν, οὔτε ὡς πρὸς τὴν ἀπόδοσιν ἐλευθερίας λειτουργίας τοῦ Ε.Ο.Τ., οὔτε ὡς πρὸς τὰς φορολογικὰς ἀπαλλαγάς, τὰς συνήθεις, ὅμως, καὶ ἀναλόγους εἰς ἄλλας χώρας, (προκειμένου περὶ τῆς ἀμοιβῆς τῆς Κάλλας, δὲν συζητῶ τὴν φορολογικήν της ἀπαλλαγήν, ἀλλὰ τὴν προσφορὰν ηὐξημένης ἀμοιβῆς, ποὺ προεκάλεσε διεθνῶς δυσμενῆ σχόλια, διότι ἡ χώρα μας ηὔξησε τὴν διεθνῆ τιμὴν τῶν ἀμοιβῶν τῶν καλλιτεχνῶν). Ἐὰν ἔβλεπον, ὅτι ἡ μέθοδος, τὴν ὁποίαν θεσπίζομεν διὰ τοῦ νόμου, ἀπέδιδε σοβαρὰ ἀποτελέσματα, δυστυχῶς δὲν ἀπέδωσε καὶ ὡς ἐκ τούτου, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ συστήσω πρὸς τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ προσέξῃ πολὺ τὸ θέμα τῆς ὀργανώσεως τοῦ Ε.Ο.Τ. καί, ἐν ἀνάγκῃ, νὰ μετακαλέσῃ ἕνα εἰδικόν, πρὸς μελέτην τοῦ τουριστικοῦ μας προβλήματος καὶ εἰδικώτερον τοῦ προβλήματος τῆς ὀργανώσεως τοῦ Ε.Ο.Τ. Πρέπει νὰ σοβαρευθῶμεν καὶ νὰ μὴ ἐνεργοῦμεν ἐπιπολαίως, προκειμένου διὰ τὴν ὀργάνωσιν τοῦ ΕΟΤ. Διὰ τοὺς λόγους αὐτούς, εἶμαι ὑπὲρ τῆς προτάσεως νόμου, περὶ καταργήσεως τοῦ Ν. Δ. 3864)1958, τὸ ὁποῖον στηρίζεται εἰς ἀποτυχοῦσαν ἀρχὴν τῆς ὀργανώσεως καὶ λειτουργίας τοῦ ΕΟΤ ἀπὸ τοῦ 1950.

§56Α. ΛΑΔΑΣ. Τὰ τελευταῖα ἔτη, κύριε συνάδελφε, πρέπει νὰ ὁμολογήσητε, ὅτι ὁ Τουρισμὸς ἔχει ἀναπτυχθῆ, ἔχει ἀναπτυχθῆ ἡ τουριστικὴ συνείδησις καὶ ἔχουν γίνει τόσα ἔργα, ὅσα δὲν εἶχον γίνει καθ’ ὅλον τὸ προηγούμενον διάστημα. Ὑπάρχει μία πρόοδος.

§57Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ὅταν ὑπολογίσετε τὰς οἰκονομικὰς δαπάνας διὰ τὸν Τουρισμὸν καὶ συγκρίνητε τὴν ἐκ τούτων ἠθικὴν καὶ ὑλικὴν ἀπόδοσιν, θὰ πεισθῆτε ὅτι, ἐὰν ὑπῆρχε καταλληλότερον ὄργανον, θὰ εἶχον γίνει ἔργα καὶ θὰ ὑπῆρχε πρόοδος εἰς πολὺ μεγαλυτέραν κλίμακα. Τοῦτο μᾶς κάμνει νὰ εἴμεθα ἐπιφυλακτικοὶ καὶ νὰ ζητοῦμεν ἀναθεώρησιν τοῦ συστήματος τῆς ὀργανώσεως τῆς λειτουργίας τοῦ ΕΟΤ, τὸ ὁποῖον δὲν προάγει τὸ Ν. Δ. 3864)1958, οὗτινος ζητοῦμεν τὴν κατάργησιν.

§58ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Ἡλιόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§59Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι βουλευταί, τὸ Ν. Δ., τοῦ ὁποίου ζητοῦμεν τὴν κατάργησιν, περιλαμβάνει διατάξεις, αἵτινες παρουσιάζουν πράγματι ριζοσπαστικὰς τάσεις, τόσον εἰς τὴν προσπάθειαν νὰ ἀπαλλαγῇ οἱωνδήποτε δεσμεύσεων, τὰς ὁποίας ἐπιβάλλει ἡ κειμένη νομοθεσία, εἰς τὴν λῆψιν μέτρων διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τοῦ τουρισμοῦ, ὅσον καὶ εἰς τὴν δημιουργίαν ἑνὸς ὀργανισμοῦ αὐτοτελοῦς καὶ ξένου τῆς συνήθους ὀργανώσεως καὶ θεμελιώσεως τῶν ὀργανισμῶν Δημοσίου Δικαίου. Καὶ αὐτὸ γίνεται εἰς μίαν περίοδον, κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ Κυβέρνησις ἀναπτύσσει πράγματι μίαν πρωτοφανῆ δραστηριότητα εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τοῦ τουρισμοῦ, μέχρι τοῦ σημείου, ὅπου ἐμφανίζει δι’ ἡμᾶς ἀπαράδεκτον ἄποψιν, ὅτι ὁ τουρισμός, ὡς λειτουργία οἰκονομική, θὰ πρέπει νὰ ἀποτελέσῃ τὴν βάσιν τῆς οἰκονομικῆς ἐξυγιάνσεως τοῦ τόπου μας. Ὅτι θὰ πρέπει νὰ ἀποτελέσῃ τὸ κέντρον τῆς οἰκονομικῆς δραστηριότητος τῆς χώρας μας. Λέγω, λοιπόν, ὅτι αὐτὸ εἶναι ἀπαράδεκτον δι’ ἡμᾶς, διότι ὁ τουρισμὸς δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποτελέσῃ τὸν δευτερεύοντα παράγοντα τῆς ἀναπτύξεως τῆς οἰκονομίας μας, ὅπως θὰ πρέπει νὰ εἶναι οἱ πραγματικοί, οἱ βασικοί, διαρθρωτικοὶ παράγοντες, ἀλλὰ ὡς δευτερεύων παράγων θὰ πρέπει νὰ βοηθήσῃ ἁπλῶς τὴν ἀνάπτυξιν τῆς οἰκονομίας μας. Αὐτό, λέγω, θὰ πρέπει νὰ καταστήσῃ προσεκτικοὺς τοὺς κυρίους βουλευτάς, ὅτι θὰ πρέπει νὰ ὑπάρχῃ κάποια εὐχέρεια κινήσεως εἰς τὴν ἀνάπτυξιν ὡρισμένων κλάδων τῆς οἰκονομίας μας, ἀλλὰ αὐτὴ ἡ εὐχέρεια δὲν πρέπει νὰ φθάσῃ εἰς τὰ ὅρια τῆς πλήρους ἀσυδοσίας. Καὶ διὰ τοῦτον τὸν λόγον, θὰ ἠδύνατο νὰ εἴπῃ κανείς, ὅτι ὁλόκληρον τὸ νομοσχέδιον θὰ ἔπρεπε νὰ ἀναθεωρηθῇ. Ἐπειδή, ὅμως, ἐψηφίσθη καὶ ἐφηρμόσθη ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν καὶ δὲν ὑπάρχει διάθεσις νὰ παρεμβληθοῦν ἐμπόδια εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἀναπτύξῃ τὴν τουριστικήν της πολιτικήν, διὰ τὸν λόγον αὐτόν, ὑποβάλλομεν αὐτὴν τὴν πρότασιν, ἀποδεχόμενοι τὴν ἰσχὺν καὶ τὴν ἐφαρμογὴν τῶν ἄλλων διατάξεων τοῦ νομοσχεδίου, διὰ τὰς ὁποίας, ὅπως εἴπομεν, ἔχομεν σοβαρὰς ἀντιρρήσεις. Ἀλλὰ αὐταὶ αἱ διατάξεις, τῶν ὁποίων ζητοῦμεν τὴν τροποποίησιν, εἶναι ἀπαράδεκτοι, διότι παραχωροῦν μίαν ἀσυδοσίαν εἰς τὴν Κυβέρνησιν, εἰς τοὺς τομεῖς αὐτούς. Καὶ ἀναφέρομαι συγκεκριμένως εἰς τὰ ἄρθρα ποὺ ζητοῦμεν τὴν κατάργησιν. Ἀνεφέρθη καὶ προηγουμένως ἀπὸ τοὺς κυρίους συναδέλφους, σχετικῶς μὲ τὸ ἄρθρον 3, τοῦ Ν. Διατάγματος, διὰ τοῦ ὁποίου ἱδρύθησαν τρεῖς θέσεις νομικῶν συμβούλων. Ὑποτίθεται, ὅτι θὰ ἐπρόκειτο αὐταὶ αἱ τρεῖς θέσεις νὰ καλυφθοῦν μετὰ τὴν ἵδρυσίν των. Ἐν τούτοις, ὑπάρχει ἡ παράγραφος 3 τοῦ ἄρθρου 3, εἰς τὴν ὁποίαν λέγετε, ὅτι συμβάσεις, διὰ τῶν ὁποίων ἐπληρώθησαν αἱ ἀνωτέρω θέσεις, ἰσχύουν. Τοῦτο σημαίνει, ὅτι δὲν ἔρχεται νὰ θεσπίσῃ θέσεις, ἀλλὰ νὰ νομιμοποιήσῃ μερικὰς ἤδη προσλήψεις νομικῶν συμβούλων. Θὰ ἐρωτήσῃ κανείς, ἐὰν εἶναι ἀπαραίτητος ἡ δημιουργία τῶν θέσεων, καὶ τοῦ λέγω, ἐπειδὴ χρησιμοποιοῦνται νομικοὶ σύμβουλοι, δὲν πρέπει νὰ θεσπισθῇ διάταξις; Διὰ τὸν λόγον αὐτόν, δὲν πρέπει νὰ ψηφισθῇ ἡ διάταξις, διότι ἀκριβῶς τοῦτο δείχνει τὴν ἀσυδοσίαν τῶν ὑπευθύνων εἰς τὰ ζητήματα τοῦ Τουρισμοῦ, τὴν τάσιν νὰ μὴ ἐφαρμόζουν καμμίαν διάταξιν τῆς κειμένης νομοθεσίας. Διότι, ὅταν προσελήφθησαν οἱ σύμβουλοι, ἐγνώριζον, ὅτι αὐτὸ ἦτο παράνομον. Διὰ τὸν λόγον αὐτὸν νομίζω, ὅτι δὲν πρέπει ἐκ τῶν ὑστέρων νὰ ἔλθωμεν νὰ εὐλογήσωμεν μίαν παρανομίαν. Δὲν εἶναι δυνατόν, λοιπόν, ἐκ τῶν ὑστέρων νὰ ἔλθῃ ἡ Βουλὴ καὶ νὰ εὐλογήσῃ μίαν παρανομίαν, τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ὑπεγράφησαν μία σειρὰ πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, αἱ ὁποῖαι ἐρρύθμιζον πλεῖστα ζητήματα καὶ θὰ ἠδύνατο, τοὐλάχιστον, δι’ αὐτῶν τῶν πράξεων τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ θέμα αὐτὸ τῆς προσλήψεως νομικῶν συμβούλων. Νομίζω, ὅτι ἡ διάταξις αὐτῆς τῆς παραγράφου 3, περὶ κυρώσεως τῶν συμβάσεων προσλήψεως νομικῶν συμβούλων, θὰ πρέπει νὰ καταργηθῇ, διότι οὔτε διὰ τῶν πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου δὲν ἀντιμετωπίσθη τὸ ζήτημα, τὸ ὁποῖον ὅμως ἐρρύθμισε κἄποιος ἐκ τῶν διευθυντῶν τοῦ Ὀργανισμοῦ καὶ ζητεῖται ἀπὸ τὴν νομοθετικὴν ἐξουσίαν ἡ ἐπικύρωσις μιᾶς παρανομίας. Θὰ ἀναφερθῶ τώρα εἰς τὸ ἄρθρον 9, τοῦ ὁποίου, ἐπίσης, ζητεῖται ἡ κατάργησις. Ἡ τάσις τῆς Κυβερνήσεως νὰ ἀπαλλαγῇ ἀπὸ πᾶσαν δέσμευσιν εἰς τὸν χειρισμὸν τοῦ ζητήματος τοῦ Τουρισμοῦ, ἔφθασε μέχρι τοῦ σημείου, ὥστε νὰ ἀναγκασθῇ τὸ ΑΣΔΥ νὰ ὁμιλήσῃ περὶ δικτατορικῆς τάσεως τῆς διοικήσεως τοῦ προσωπικοῦ τοῦ Τουρισμοῦ. Ἐάν, κύριοι συνάδελφοι, φθάσωμεν εἰς τὸ σημεῖον νὰ ψηφίζωμεν νόμους–ἐξαιρέσεις καὶ νὰ παραχωροῦμεν τὸ δικαίωμα εἰς τὴν Διοίκησιν, εἰς τὸ Ὑπουργεῖον ἢ εἰς τὸν Ὀργανισμὸν Δημοσίου Δικαίου νὰ κινοῦνται καὶ νὰ προσλαμβάνουν τὸ προσωπικόν, χωρὶς νὰ δεσμεύωνται ἀπὸ γενικὰς θεμελιώδεις διατάξεις κειμένας, περὶ δημοσίων ὑπαλλήλων καὶ περὶ ὑπαλλήλων Ὀργανισμῶν Δημοσίου Δικαίου, νὰ διαγράφωμεν κἄθε δέσμευσιν καὶ κἄθε χαλινὸν διὰ τὴν πρόσληψιν καὶ σταδιοδρομίαν τῶν ὑπαλλήλων καὶ τὴν ἐν γένει ἀντιμετώπισιν τοῦ ζητήματος τοῦ προσωπικοῦ τῶν ὀργανισμῶν αὐτῶν, νομίζω, ὅτι διαπράττομεν ἀναμφισβητήτως μίαν παρανομίαν, διασπῶμεν τὴν ἑνότητα τῆς νομοθεσίας περὶ δημοσίων ὑπαλλήλων καὶ ἀσφαλῶς δημιουργοῦμεν καὶ προωθοῦμε τὴν ὄρεξιν νὰ ἱκανοποιοῦνται ρουσφέτια ἀπαράδεκτα. Διότι ἀναμφισβητήτως, δημιουργεῖται ἡ ὄρεξις εἰς ἐκείνους, ποὺ ὑπευθύνως χειρίζονται τὰ ζητήματα τοῦ προσωπικοῦ, νὰ σκεφθοῦν διὰ μίαν στιγμὴν καὶ νὰ σκανδαλισθοῦν, ὥστε καὶ ἐὰν ἐξ ἀρχῆς δὲν εἶχον τὴν διάθεσιν νὰ σκανδαλισθοῦν νὰ διαπράξουν παρανομίαν, νὰ κάνουν ρουσφέτια, τὰ ὁποῖα θὰ εἶναι τελικῶς εἰς βάρος τοῦ Ὀργανισμοῦ καὶ θὰ δημιουργηθῇ μία ἀνισότης μεταξὺ δημοσίων ὑπαλλήλων, τοῦ προσωπικοῦ τῶν διαφόρων ὀργανισμῶν δημοσίου δικαίου. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι ἡ διάταξις αὐτὴ θὰ πρέπει, ἐπίσης, νὰ καταργηθῇ καὶ νὰ ὑπαχθοῦν καὶ οἱ ὑπάλληλοι τοῦ Ὀργανισμοῦ Τουρισμοῦ εἰς τὰς γενικὰς διατάξεις περὶ δημοσίων ὑπαλλήλων τοῦ νόμου 1811)1953. Καὶ ἔρχεται ἡ τελευταία διάταξις, διὰ τὴν ὁποίαν ἀρκετὰ ὡμίλησε καὶ λεπτομερῶς ἀνέλυσεν ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος κ. Στεφανίδης. Κύριοι βουλευταί, πρόκειται περὶ κυρώσεως πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, διὰ τῆς ὁποίας ἐπεδιώχθη ἡ νομοθετικὴ ρύθμισις μιᾶς σειρᾶς ἀτασθαλιῶν, αἱ ὁποῖαι προέκυψαν κατὰ τὴν διαχείρισιν τοῦ ζητήματος τοῦ φεστιβάλ, διὰ τῶν ὁποίων τόσον θόρυβος ἔγινεν εἰς τὸν τύπον καὶ διὰ τὴν ὁποίαν, ἀσφαλῶς, προεκλήθη μία εὐρεῖα συγκίνησις εἰς τὴν κοινὴν γνώμην. Δὲν στέκομαι εἰς τὴν ὅλην διάταξιν, ἀναφέρομαι μόνον εἰς αὐτὴν τὴν διάταξιν, τῆς ὁποίας ζητεῖται ἡ κατάργησις. Διὰ τῆς πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου 1699, ἡ ὁποία ἐδημοσιεύθη, κατεβλήθη προσπάθεια καλύψεως μιᾶς παρανομίας. Καὶ ἐνῷ θὰ ἦτο δυνατὸν ἡ παρανομία αὐτὴ νὰ καλυφθῇ, ἔστω καὶ διὰ τῶν μετέπειτα πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἐν τούτοις, δὲν ἔγινε τίποτε, δὲν ἔγινε καμμία μεταβολὴ ἀπὸ τὰς νεωτέρας πράξεις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, αἱ ὁποῖαι εἶναι ἀρκεταὶ εἰς ἀριθμόν. Τοῦτο εἶναι ἀπαράδεκτον καὶ νομίζω, ὅτι ἡ Βουλὴ δὲν πρέπει νὰ δεχθῇ τὴν παρανομίαν αὐτήν. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ καθιεροῦνται φορολογικαὶ ἀπαλλαγαὶ ὑπὲρ ὡρισμένων καλλιτεχνῶν, διότι τὸ δικαίωμα τοῦτο τῆς φορολογικῆς ἀπαλλαγῆς οὐδεὶς τὸ ἔχει, ἐκτὸς ἀπὸ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ρυθμίζωνται οἱ μισθοὶ τοῦ προσωπικοῦ ἑνὸς θιάσου ἀπὸ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, διότι δὲν εἶναι ἀξιοπρεπές. Ὁ ὀργανισμὸς θὰ ἦτο δυνατόν, μέσα εἰς τὰ πλαίσια, τὰ ὁποῖα ἔχει διὰ τὴν ὀργάνωσιν τοῦ τουρισμοῦ, νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ θέμα αὐτὸ καὶ νὰ κάμῃ τὰς συμβάσεις, χωρὶς νὰ ὑπάρχῃ ἀνάγκη κἄθε φορὰ νὰ τίθεται εἰς λειτουργίαν ὁλόκληρος ὁ κρατικὸς ὀργανισμός, διὰ νὰ ἀντιμετωπίζῃ τοιαῦτα θέματα. Ἐγὼ λέγω, ὅτι αἱ εἰδικῶς θεσπισθεῖσαι διατάξεις διὰ τοιαῦτα ζητήματα, δὲν ἐπιτρέπονται, διότι δὲν ἐπιτρέπεται νὰ ἐρχώμεθα ἐκ τῶν ὑστέρων, ζητοῦντες διὰ νομοθετικῆς κυρώσεως, νὰ καλύψωμεν τὰς αὐθαιρεσίας ὡρισμένων ὀργάνων τοῦ Ὀργανισμοῦ. Ἀκόμη μίαν παρατήρησιν, σχετικῶς μὲ τὴν ἀμοιβήν, ἡ ὁποία ὁρίζεται ἀναδρομικῶς διὰ τὰ μέλη τῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ Φεστιβάλ. Εἰς τὸ ἄρθρον 14 προβλέπεται, ὅτι «....... (ἀναγινώσκει).......». Εἰς τὸ ἄρθρον 5 τοῦ Ν. Δ., ὁρίζεται «........ (ἀναγινώσκει) ........». Δηλαδή, ἐνῷ μὲ τὴν διάταξιν αὐτὴν καταργεῖται ἡ διάταξις, ἡ ἱδρύουσα τὰς Ἐπιτροπάς, ἐρχόμεθα μὲ τὸν ἴδιον νόμον καὶ λέγομεν, ὅτι ἀναδρομικῶς ἡ καταργουμένη αὐτὴ Ἐπιτροπὴ δύναται νὰ μισθοδοτῆται. Συνεπῶς, ἢ μισθοδοτεῖται, ὁπότε θὰ πρέπει νὰ ζητήσωμεν νὰ ἐγκριθῇ ἡ μισθοδότησις τῶν μελῶν της, ἢ δὲν μισθοδοτεῖται, ὁπότε τί ἔννοιαν ἔχει ἡ ἐξουσιοδότησις νὰ καταβληθῇ ἀμοιβὴ καὶ δὴ ἀναδρομικῶς; Αὐτὸ εἶναι ἀκατανόητον.

§60Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως). Ἡ πρᾶξις 1699 τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἀναφέρει ὅτι «....... (ἀναγινώσκει)........». Ἡ τροπολογία ἐτέθη, διότι μὴ ὁρισθείσης ἀμοιβῆς διὰ τῆς πρώτης πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἀπητήθη ἡ ἔκδοσις δευτέρας πράξεως, διὰ τὸν καθορισμὸν τῆς ἀμοιβῆς τῶν μελῶν τῆς Ἐπιτροπῆς.

§61Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ ἀμοιβὴ κατεβλήθη μετὰ τὴν ψήφισιν τοῦ νόμου, ἢ ἐρχόμεθα τώρα νὰ τὴν ἐπικυρώσωμεν;

§62Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως). Δὲν εἶμαι ἕτοιμος νὰ ἀπαντήσω ἐπ’ αὐτοῦ.

§63Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ὅπως παρουσιάζεται τὸ πρᾶγμα, φαίνεται ὅτι κατεβλήθη ἡ ἀμοιβὴ καὶ ἐρχόμεθα, ἐκ τῶν ὑστέρων, νὰ προβῶμεν εἰς κύρωσιν.

§64Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Ἐὰν δὲν κατηργεῖτο ἡ Ἐπιτροπὴ, θὰ κατεβάλλετο ἡ ἀμοιβή;

§65Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Αὐτὸ εἶναι τὸ ἀνώμαλον. Λέγω, ὅτι καὶ ἡ διάταξις αὐτὴ θὰ πρέπει νὰ καταργηθῇ. Ἐὰν εἶναι ἀνάγκη νὰ πληρωθοῦν πραγματοποιηθεῖσαι δαπάναι, δὲν γνωρίζω κατὰ ποῖον τρόπον θὰ πρέπει νὰ καλυφθοῦν, ἀλλά, πάντως, θὰ πρέπει νὰ ἀποφευχθῇ τοῦτο μὲ διατάξεις αὐτῆς τῆς μορφῆς, αἱ ὁποῖαι παρουσιάζουν μίαν βαρυτάτην ἀνωμαλίαν. Δι’ αὐτὸ νομίζω, ὅτι εἶναι ζήτημα πλέον ὀρθῆς ἀντιμετωπίσεως τοῦ προβλήματος. Ἐπὶ τῇ βάσει τῶν κειμένων νόμων, τοῦ Συντάγματος καὶ τοῦ ἐλευθέρου δημοκρατικοῦ καθεστῶτος, αἱ διατάξεις αὐταὶ δὲν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ σταθοῦν καὶ θὰ ἔπρεπε ὁλόκληρος ἡ Βουλὴ νὰ τὰς ἀπορρίψῃ. Αἱ ἄλλαι διατάξεις, αἱ ὁποῖαι ἔχουν, ἐπίσης’ ἀνωμαλίαν, διότι ἀποβλέπουν εἰς τὴν οὐσίαν, ἐδέχθημεν καὶ ἡμεῖς νὰ ἰσχύσουν.

§66Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως). Δι’ ὀλίγων μόνον θὰ ἀπαντήσω εἰς τὰς ἀγορεύσεις τῶν κυρίων συναδέλφων. Θέλω πρωτίστως, νὰ ἐπισημάνω μίαν παρατήρησιν τοῦ τελευταίου ὁμιλήσαντος, ἀξιοτίμου συναδέλφου κ. Ἡλιοπούλου. Εἶπεν ὁ κ. συνάδελφος, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἀντιλαμβάνεται τὸν τουρισμὸν ὡς τὸν κεντρικὸν τομέα τῆς οἰκονομικῆς της δραστηριότητος. Ὅπως μοῦ ἐδόθη ἡ εὐκαιρία νὰ εἴπω καὶ εἰς τὰς τελευταίας μου ἀνακοινώσεις, ἡ Κυβέρνησις ἔχει πλήρη ἐπίγνωσιν, ὅτι μόνον πάνω εἰς τὰ δύο μεγάλα σκέλη τῆς γεωργίας καὶ τῆς βιομηχανίας στηρίζεται ἡ ἀνασυγκρότησις τῆς χώρας. Ὁ τουρισμὸς εἶναι καὶ αὐτὸς ἕνας σημαντικὸς παράγων, εἶναι ὅμως σημαντικός, δι’ αὐτὸν κυρίως τὸν λόγον, διότι εἶναι ταχείας ἀποδόσεως, πολὺ ταχυτέρας ἀπὸ ὅ,τι εἶναι ἡ βιομηχανία καὶ ἀπὸ τὴν γεωργίαν ἀκόμη. Ἔχει, ἑπομένως, τὸ προσὸν μέχρις ὅτου ἡ χώρα μας φθάσῃ εἰς μίαν ἀνάπτυξιν, βασιζομένην ἐπὶ τῆς βιομηχανίας καὶ ἐπὶ τῆς γεωργίας, νὰ καλύψῃ τὸ ἄνοιγμα τοῦ ἰσοζυγίου πληρωμῶν καὶ νὰ αὐξήσῃ τὸ τουριστικὸν συνάλλαγμα. Πλέον τούτου, εἶναι ἀναμφισβήτητον, ὅτι ὁ τουρισμὸς καὶ ὡς δευτερεύουσα πηγὴ κατωτέρας τάξεως ἀπὸ ἐκείνας τῆς βιομηχανίας καὶ γεωργίας, δύναται νὰ ἀποτελέσῃ πηγὴν πλούτου, ὅπως ἀποτελῇ διὰ τὴν Ἑλβετίαν, τὴν Ἰταλίαν, τὴν Ἱσπανίαν καὶ τὰς ἄλλας τουριστικὰς χώρας. Ἀπαντῶ εἰς μίαν γενικὴν παρατήρησιν τοῦ ἀξιοτίμου κ. συναδέλφου, διὰ νὰ μὴ ὑπάρξῃ παρεξήγησις, ὅτι ἡ Κυβέρνησις θεωρεῖ, ὅτι ὁ Τουρισμὸς εἶναι τὸ α τῆς οἰκονομικῆς ἀνασυγκροτήσεως. Δὲν εἶναι. Εἶναι τὸ γ καὶ τὸ δ.

§67Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Προϋποθέτουν τὴν οἰκονομικὴν ἀνάπτυξιν τῆς χώρας, διὰ νὰ ἠμπορέσῃ νὰ ἀποδώσῃ καὶ ὁ Τουρισμός.

§68Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως). Περαιτέρω ἐλέχθη, ὅτι διὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ καὶ εἰδικῶς διὰ τῶν διατάξεων, αἱ ὁποῖαι τίθενται ὑπὸ συζήτησιν, διότι πολλοὶ ἐκ τῶν ἀξιοτίμων κυρίων συναδέλφων καὶ δὲν ἠθέλησα νὰ τοὺς διακόψω, ὡμίλησαν καὶ περὶ διατάξεων αἱ ὁποῖαι δὲν ἐπαναφέρονται, ἐλέχθη, ὅτι αἱ συζητούμεναι διατάξεις παρέχουν, κατὰ τοὺς ἀξιοτίμους συναδέλφους τοὺς προλαλήσαντας, αὐτοκρατορικὰ δικαιώματα εἰς τὸν ΕΟΤ. Τὰ αὐτοκρατορικὰ αὐτὰ δικαιώματα, ἔχουν δύο σκέλη. Τὴν διοικητικὴν ὀργάνωσιν τοῦ Τουρισμοῦ καὶ τὴν οἰκονομικὴν διαχείρισιν. Ἡ οἰκονομικὴ διαχείρισις, ὡς θὰ ἤκουσαν οἱ κ.κ. συνάδελφοι, καθὼς εἶπον οἱ προλαλήσαντες ἀξιότιμοι συνάδελφοι, ἔχει τὸν χαρακτῆρα τῆς ἀσυδοσίας. Ἴσως νὰ μὴ γνωρίζῃ ἡ Βουλή, ἴσως νὰ διέφυγε τὴν προσοχὴν καὶ τῶν ἀξιοτίμων συναδέλφων, ὅτι ἀπὸ τοῦ ἔτους 1951, ἀφ’ ἧς ὑπάρχει δηλαδὴ ὁ Τουρισμός, ὑπάρχει μία παγία μορφὴ διαχειριστικοῦ ἐλέγχου, οὐδέποτε ἐλαφρυθέντος, οὐδέποτε μεταβληθέντος, ἀπ’ ἐναντίας μάλιστα ἐλήφθησαν μέτρα αὐστηρότερα. Τὸ ἄρθρον 16 τοῦ νόμου 1624 τοῦ Ἰανουαρίου 1951, θεσπίζει ὅτι «....... (ἀναγινώσκει) .......», ὁ δὲ Οἰκονομικὸς Κανονισμὸς περιέχει διάταξιν, ἐπεκτείνουσαν τὸν ἔλεγχον εἰς πᾶσαν σχεδὸν ἐκδήλωσιν τῆς οἰκονομικῆς διαχειρίσεως, τὸ μόνον δὲ ποὺ δὲν ἔχομεν, εἶναι ἡ ὑπαγωγὴ εἰς τὸν νόμον περὶ Δημοσίου Λογιστικοῦ. Παραπέμπω τοὺς ἀξιοτίμους κυρίους συναδέλφους, οἱ ὁποῖοι θέλουν νὰ ἐξετάσουν εἰδικώτερον τὰ τοῦ οἰκονομικοῦ ἐλέγχου, εἰς τὸ Διάταγμα τῆς 29ης Ἀπριλίου 1952, περὶ ἐγκρίσεως τοῦ Οἰκονομικοῦ Κανονισμοῦ τοῦ ΕΟΤ. Εἶναι Διάταγμα, τὸ ὁποῖον, ἄλλως τε, φέρει τὴν ὑπογραφὴν τοῦ κ. Παπαπολίτη καὶ τοῦ κ. Εὐελπίδη. Ὅσον ἀφορᾶ τὸ θέμα τῆς διοικητικῆς ὀργανώσεως καὶ ἐμὲ μὲ ἀπησχόλησε κατὰ ποῖον μέτρον, τὸ πρῶτον, ἐὰν πρέπει τὸ ΝΠΔΔ ποὺ λέγεται ΕΟΤ, νὰ ἔχῃ ὡρισμένην εὐκινησίαν ἀπέναντι τῶν κανόνων δικαίου, τῶν θεσπιζομένων ἀπὸ τὸν νόμον 1811, ἢ ἐὰν πρέπει νὰ ὑποταχθῇ ἀπολύτως εἰς αὐτόν, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον εἰς ὡρισμένας ὑπηρεσίας καὶ δὲν εἶναι μόνον ὁ ΕΟΤ, δημιουργεῖ μίαν κἄποιαν δυσχέρειαν. Καὶ πρέπει νὰ εἴπω, MEA CULPA, διότι ὑπῆρξα ἀντιπρόεδρος τῆς Ἐπιτροπῆς ποὺ συνέταξε τὸν νόμον, εἴχομεν τότε καὶ ἡμεῖς τὴν ἀγωνίαν, ὅταν συνετάξαμεν τὸν ὑπαλληλικὸν κώδικα, μήπως ἔπρεπε νὰ ἀνοίξωμεν μερικὰ παράθυρα δι’ ὡρισμένας ὑπηρεσίας, ὅπου τὰ προσόντα καὶ αἱ προϋποθέσεις τῆς διοικητικῆς λειτουργίας ἦσαν διάφορα ἀπὸ ἐκεῖνα, ποὺ πρέπει νὰ ὑπάρχουν διὰ τὸ Ὑπουργεῖον, π. χ., Οἰκονομικῶν, Ἐσωτερικῶν, Κοινωνικῆς Προνοίας. Ὑπήρξαμεν, ἴσως, στενώτεροι τοῦ δέοντος. Ὑποθέσατε, ὅμως, ὅτι αὐτὸ ὑπάρχει ὡς δεδομένον. Καὶ ἐρχόμεθα εἰδικῶς εἰς τὸν ΕΟΤ, ὁ ὁποῖος δὲν εἶναι τὸ μόνον Ν.Π.Δ.Δ., τὸ ὁποῖον ἐξαιρεῖται τοῦ 1811. Εἰς τὸ ἄρθρον 25, ὑπάρχει ὁλόκληρος παράγραφος Ν.Π.Δ.Δ., τὰ ὁποῖα ἐξαιροῦνται ἀπὸ τὸν ὑπαλληλικὸν κώδικα, ἀλλὰ εἰδικῶς εἰς τὸν ΕΟΤ χρειαζόμεθα προσόντα ἄλλα ἀπ’ ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ἀπαιτοῦνται δι’ ἕνα εἰσηγητὴν ἢ γραμματέα τῶν Ὑπουργείων Ἐξωτερικῶν, Κοινωνικῆς Προνοίας, Δικαιοσύνης κλπ. Δὲν ἠμπορεῖ νὰ κινηθῇ, ἐὰν δὲν ἔχῃ κἄποιαν εὐκινησίαν. Ὡμίλησαν πολλοὶ τῶν κυρίων συναδέλφων μὲ πόνον, τὸν ὁποῖον ἐκτιμῶ καὶ σέβομαι, περὶ τοῦ ὅτι λείπει ἀκόμα κἄποια ψυχὴ εἰς τὸν Ὀργανισμὸν Τουρισμοῦ — εἶπεν ὁ κ. Ζορμπᾶς. Μὴ νομίζετε, ὅτι δὲν τὸ γνωρίζομεν καὶ ἡμεῖς αὐτό. Ὑπάρχουν θέματα, τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ ἀναζητηθοῦν. Καὶ τὸ πρῶτον ποὺ πρέπει νὰ ἀναζητήσητε εἶναι τὸ ἔμψυχον ὑλικόν, τὸ ὁποῖον δὲν ἠμπορεῖτε νὰ τὸ ἀναζητήσητε μέσα στὰ πλαίσια τοῦ 1811. Εἶναι ἀπολύτως ἀδύνατον, τόσον δέ, ὥστε ὁ παρὼν ὀργανισμός, ὁ ὁποῖος ἔχει τὴν εὐχέρειαν νὰ ἐκλέξῃ, ἢ διὰ συμβάσεων, ἢ δι’ ἄλλου τρόπου πρόσωπον, ἔχει σήμερον 50 περίπου κενὰς θέσεις, διότι δὲν εὑρίσκει τὸ ἀναγκαῖον ἔμψυχον ὑλικὸν τὸ προσωπικὸν ποὺ θὰ γνωρίζῃ ἄριστα ξένας γλώσσας, μὲ τουριστικὰς γνώσεις, μὲ ξενοδοχειακὴν πεῖραν κλπ. Καὶ παρ’ ὅλην αὐτὴν τὴν εὐχέρειαν περὶ τὴν ἐκλογήν, δὲν ἠμποροῦμεν νὰ εὕρωμεν τὸ κατάλληλον ὑλικόν. Θὰ ἔπρεπε λοιπόν, ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία νὰ ἐκτιμήσῃ τὴν δυσχέρειαν αὐτὴν καὶ νὰ ἐκτιμήσῃ τὸ ὅτι, ἐνῷ ὑπάρχουν τόσαι κεναὶ θέσεις, λόγῳ μὴ ὑπάρξεως καταλλήλου ἐμψύχου ὑλικοῦ, ἡ Κυβέρνησις δὲν διώρισε εἰς τὰς ὑπαρχούσας κενὰς θέσεις, διότι ἔχει ὡς κριτήριον τὴν ἀναζήτησιν πραγματικῶς τουριστικῶς χρησίμων στοιχείων. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον ἐζήτησε τὴν ἐξαίρεσιν ἀπὸ τὸ 1811. Θὰ ἔπρεπε λοιπόν, ἀντὶ νὰ ἐπιτιμηθῇ ἡ Κυβέρνησις, νὰ ἐκτιμηθῇ τὸ γεγονός, ὅτι ἔχουσα τὴν εὐχέρειαν νὰ διορίσῃ, δὲν προέβη εἰς διορισμούς. Τὸ ΑΣΔΥ εἶναι μία ὑπηρεσία τὴν ὁποίαν ἰδιαιτέρως τιμῶ —ἄλλωστε ὑπάγεται ὑπὸ τὴν ἰδικήν μου δικαιοδοσίαν— καὶ γνωρίζω μὲ ποῖον ἀντικειμενικὸν καὶ σοβαρὸν τρόπον μελετᾷ τὰ θέματα αὐτά. Ἐζητήσαμεν λοιπὸν τὴν ἐξαίρεσιν ἀπὸ τὸ 1811.

§69Π. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ. Ὀρθῶς ἐπράξατε.

§70Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπουργ. Προεδρίας Κυβερνήσεως). Καὶ νομίζω, ὅτι εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ ὀρθῶς διεφώνησα μὲ τὸ ΑΣΔΥ, διότι δὲν ἦτο δυνατὸν μέσα εἰς τὰ πλαίσια τοῦ ΑΣΔΥ νὰ προχωρήσῃ ἀνέτως ὁ ΕΟΤ, ἀφοῦ καὶ χωρὶς τὰ πλαίσια αὐτὰ συναντᾷ δυσχερείας. Καὶ ἐρχόμεθα τώρα εἰς τὸ θέμα τῶν Νομικῶν Συμβούλων. Ὁ τελευταῖος τῶν ἀξιοτίμων συναδέλφων, ὁ κ. Ἡλιόπουλος, εἶπεν: Νομιμοποιεῖτε διὰ μιᾶς διατάξεως μίαν ὑπάρχουσαν κατάστασιν, δὲν διορίζετε, ἀλλὰ νομιμοποιεῖτε ὑπάρχουσαν ἀπὸ τὸ 1950. Ὁ τότε διορισθεὶς Νομικὸς Σύμβουλος, ἔκτοτε, ἀπὸ τοῦ 1950, ἐν συνεχείᾳ ἐπὶ 9 ἔτη, παραμένει Νομικὸς Σύμβουλος τοῦ Τουρισμοῦ. Διωρίσθη κανονικώτατα, βάσει τοῦ ἄρθρου 11 παράγρ. 1 τοῦ 1864, ἐπηκολούθησε δὲ τὸ 1952 ὁ Κανονισμός, ὁ ὁποῖος ἵδρυε τὴν θέσιν τοῦ Νομικοῦ Συμβούλου, τὴν ὁποίαν κατέχει. Μοῦ κάμνει ἐντύπωσιν, ὅτι δύο ἐκ τῶν κυρίων συναδέλφων, ὁ κ. Ἡλιόπουλος, ἔγκριτος νομικὸς καὶ εἷς ἄλλος, τὸν ὁποῖον δὲν ἐνθυμοῦμαι αὐτὴν τὴν στιγμήν, διετύπωσαν τὴν ἀπορίαν, πῶς δὲν ἐζητήθη ἡ γνώμη τοῦ ΑΣΔΥ. Μὰ κ. συνάδελφοι, εἶναι δικηγόροι δὲν εἶναι δημόσιοι ὑπάλληλοι.

§71Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν τὸ εἶπον ἐγώ.

§72Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπουργ. Προεδρίας Κυβερνήσεως). Δὲν πιστεύω νὰ διαφωνῆτε, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ζητηθῇ ἡ γνώμη τοῦ ΑΣΔΥ διὰ τὸν διορισμὸν νομικοῦ συμβούλου. Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι νομικὸς σύμβουλος ὑπηρέτησεν ἐπὶ ἐννέα ἔτη. Ἐπέρασεν ὅλας τὰς Κυβερνήσεις καὶ ὅλας τὰς καταστάσεις, ἀποτελεῖ ἕνα ἀπὸ τὰ καλύτερα πιστοποιητικὰ διὰ τὴν καλὴν ποιότητα ἑνὸς ὑπαλλήλου.

§73Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν, ναί, ὄχι ὅμως πάντοτε.

§74Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπουργ. Προεδρίας Κυβερνήσεως). Ἂς πάρωμεν τὴν προκειμένην περίπτωσιν, ἡ ὁποία μᾶς ἀπασχολεῖ.

§75Κ. ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ. Διὰ τοὺς ἄλλους δύο νομικοὺς συμβούλους;

§76Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως). Νὰ σᾶς εἴπω καὶ περὶ αὐτῶν. Ἐγὼ προσωπικῶς, ἀπορῶ πῶς οἱ δύο αὐτοὶ πρόσθετοι συνεργάται τοῦ νομικοῦ Συμβουλίου κατορθώνουν μὲ ἕνα πρόγραμμα σχεδὸν πενταπλάσιον τοῦ ὑπάρξαντος ἐπὶ 10 ἔτη νὰ τὸ βγάλουν πέρα. Εἶναι ἐντὸς τῆς αἰθούσης αὐτῆς πρὸ παντὸς δικηγόροι. Μόνον αἱ ἀπαλλοτριώσεις τὰς ὁποίας ἔχει νὰ κάμῃ ὁ ΕΟΤ διὰ νὰ ἀποκτήσῃ 50 ξενοδοχεῖα ἀπὸ τὴν μίαν ἄκρην τῆς Ἑλλάδος ἕως τὴν ἄλλην, θὰ ἀρκοῦσαν διὰ νὰ ἔχωμεν περισσοτέρους δικηγόρους. Καὶ ξεύρετε διατὶ τοὺς πῆρε αὐτούς; Διότι χωρὶς αὐτοὺς ἐπλήρωνα εἰς δικηγόρους ἔξω τοῦ ὀργανισμοῦ περισσότερα ἀπὸ ὅ,τι πληρώνω τώρα εἰς μισθούς, εἰς τοὺς τρεῖς αὐτοὺς ὑπαλλήλους. Καὶ μοῦ εἶναι πολὺ εὐχερέστερον καὶ πολὺ ἱκανοποιητικώτερον ἀπὸ ἀπόψεως κομματικῆς, διότι ὁ ἀξιότιμος κ. Στεφανίδης εἶπεν, ὅτι ὅλα αὐτὰ εἶναι κομματικαὶ ἐνέργειαι νὰ ἀναθέτω ἐγὼ ὑποθέσεις εἰς τοῦτον ἢ ἐκεῖνον τὸν δικηγόρον μὲ τὴν ἀμοιβὴν τοῦ Κώδικος παρὰ νὰ ἔχω τρεῖς ὑπαλλήλους μὲ δημοσιοϋπαλληλικοὺς μισθούς. Ἐλέχθη ἐπίσης, ὅτι φέρομεν ξένους ὑπαλλήλους. Ἄλλοι τὸ ἐπέκριναν αὐτό. Ὁ κ. Ζορμπᾶς δὲν τὸ ἐπέκρινεν Ποῖοι εἶναι αὐτοὶ οἱ ξένοι τοὺς ὁποίους φέρομεν; Πρῶτον ἐγὼ δὲν ἔφερα κανένα. Ἰσχύει ἡ διάταξις καὶ παρ’ ὅλα αὐτὰ ἐγὼ δὲν ἔφερα κανένα, διότι δὲν εὕρηκα. Θὰ φέρω ὅμως καὶ ἂν εἶχα σήμερον νὰ θεσπίσω τὴν διάταξιν δὲν θὰ ἔβαζα τρεῖς διὰ τὸ Κέντρον, θὰ ἔβαζα 10. Οἱ ὑπάλληλοι τοῦ ἐξωτερικοῦ εἶναι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι εὑρίσκονται εἰς τὰ τρία ἢ τέσσαρα, δυστυχῶς, μόνον τουριστικὰ γραφεῖα. Τί θέλετε νὰ παίρνω δακτυλογράφον ἀπὸ τὴν Ἀθήνα καὶ νὰ τὴν στέλνω εἰς τὴν Φραγκφούρτην καὶ νὰ μοῦ γράφῃ γερμανικά; Παίρνω ξένον ὑπάλληλον εἰς τὴν Φραγφούρτην μὲ ἕνα τρέχοντα μισθὸν καὶ κάνω τὴν δουλειά μου. Αὐτοὶ εἶναι οἱ ξένοι ὑπάλληλοι καὶ αὐτὸ εἶναι τὸ σκάνδαλον τῶν ξένων ὑπαλλήλων. Σκάνδαλον θὰ ἦτο τὸ ἀντίθετον. Νὰ διορίζω Ἕλληνας ψηφοφόρους μου καὶ νὰ τοὺς στέλνω ἐκεῖ πέρα. Ὡμίλησα ἤδη διὰ τὸ περίφημον θέμα τοῦ Φεστιβάλ, τὸ ὁποῖον συζητεῖται εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν διὰ τετάρτην, πέμπτην ἢ ἕκτην φοράν. Δηλαδὴ ἔγινε περισσότερον φεστιβὰλ ἐντὸς τῆς αἰθούσης αὐτῆς περὶ τοῦ Φεστιβὰλ ἀπὸ ὅ,τι φεστιβὰλ ἐκάναμεν εἰς τὸ θέατρον τοῦ Διονύσου. Ἐὰν ὠργανώθη καλῶς ἢ κακῶς τὸ φεστιβάλ, καλύτερον θὰ ἦτο νὰ τὸ συζητήσουν καλλιτέχναι καὶ ὄχι νομικοὶ καὶ πολιτικοὶ ὅπως εἴμαστε ἐδῶ. Ἐγώ, πρῶτος παραδέχομαι, ὅτι ἠμποροῦσε νὰ γίνῃ καλύτερον τὸ φεστιβὰλ καὶ ἤθελα νὰ τὸ κάμω. Ἐὰν δὲν τὰ ἔκαμα εἶναι, διότι πιστεύω ὅτι διὰ νὰ δημιουργηθοῦν φεστιβὰλ δὲν ἀρκεῖ νὰ τὰ θέλῃ ἡ Κυβέρνησις, πρέπει νὰ βοηθῇ καὶ ἡ κοινὴ γνώμη καὶ ὁ καλλιτεχνικὸς κόσμος. Δυστυχῶς αὐτὴ ἡ ὁμολογία βουλήσεων δὲν ἐπῆλθεν εἰς τὸ σημεῖον αὐτό. Ἑπομένως, νομίζω, ὅτι εἶναι ἀνώριμοι αἱ περιστάσεις διὰ νὰ κάμωμεν, ὅ,τι κάμνουν αἱ ἄλλαι χῶραι, ἡ Αὐστρία ἡ Ἰταλία, ἡ Γαλλία, ἡ Ἀγγλία, ἐπιχορηγοῦσαι μὲ πολλὰ χρήματα μὲ πολλαπλάσια ἀπὸ ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἐδαπάνησε τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος. Κατηγγέλθη ὡς μέγα σκάνδαλον μία ἂς τὴν εἴπωμεν νομοθετικὴ κακοτεχνία, διότι τί ἠμποροῦσα, κύριοι, νὰ κάμω, ἀφ’ ἧς στιγμῆς εὑρέθην πρὸ συμβάσεων αἱ ὁποῖαι ἐδημιούργουν τὴν ὑποχρέωσιν εἰς τὸ Κράτος, νὰ καταβάλλουν εἰς τὸν Αʹ ποσὸν δραχμῶν 100 καὶ μοῦ ἔλεγεν αὐτὸς ὅτι δὲν δέχομαι νὰ πάρω 92, θέλω 100. Τὶς 8 δραχμὲς φόρο θὰ τὶς πληρώσῃς σύ, ἠμποροῦσα νὰ κάμω ἁπλούστερο, νὰ αὐξήσω τὴν ἐπιχορήγησιν τοῦ φεστιβὰλ κατὰ 100 νὰ τὰ καταβάλω ἐγὼ εἰς τὸ Δημόσιον καὶ νὰ λυθῇ τὸ ζήτημα. Ἑπομένως, δὲν ὑπάρχει σφάλμα εἰς τὴν οὐσίαν. Ὑπάρχει κακοτεχνία τὴν ὁποίαν μὲ πολὺ εὐστροφίαν ἐπεσήμανεν ὁ ἀξιότιμος ἐκ Σκύρου συνάδελφος κ. Στεφανίδης.

§77ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἐξ Εὐβοίας.

§78Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως). Ἐγὼ τὸν ἐνθυμοῦμαι ἐν Σκύρῳ, ὅταν μὲ ἐφιλοξένησεν ἐξόριστον εἰς τὸ σπίτι του καὶ μοῦ προσέφερε τὸ πρῶτον γεῦμα ἐπὶ τῆς νήσου. Τὸ ποσὸν δὲ περὶ τὸ ὁποῖον στρέφεται τὸ θέμα —τὸ ποσόν, βεβαίως, δὲν εἶναι ἐπιχείρημα, διότι καὶ μία δραχμὴ ἐὰν εἶναι ζημία ἔχει σημασίαν, ὅταν προέρχεται ἀπὸ κακὴν διαχείρισιν —τὸ ποσὸν περὶ τὸ ὁποῖον ἠσχολήθη ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία— τὸ λέγω αὐτὸ ὑπὸ ἐχεμύθειαν, ἐπὶ ἕξ συνεδριάσεις, ἐξ ἀφορμῆς ἐπερωτήσεων τοῦ κ. Τσουκαλᾶ καὶ ἄλλων συναδέλφων, εἶναι 120 χιλιάδες, αἱ ὁποῖαι δὲν εἶναι ζημία τοῦ Δημοσίου, διότι θὰ ἐπληρώνετο ἀπὸ τὸ Ταμεῖον τοῦ Τουρισμοῦ ἢ μὲ τὸν τρόπον μὲ τὸν ὁποῖον ἐπληρώθησαν, δηλ. μὲ τὴν μείωσιν τῶν φόρων. Ὅτι ὑπάρχει κακοτεχνία νομοτεχνικὴ δὲν τὸ ἀμφισβητῶ. Θέλετε αὐτὴν νὰ ἐλέγξητε, νὰ τὴν ἐλέγξητε, ἀλλὰ δὲν ἠμπορεῖτε νὰ εἴπητε, ὅτι ὑπάρχει ζημία οὐσιαστική. Αὐτὰ εἶχον νὰ εἴπω, διὰ τὴν διάταξιν τοῦ φεστιβάλ, ἡ ὁποία μόνον εἰς τὴν μίαν ἀπὸ τὰς δύο αὐτὰς προτάσεις θίγεται, εἰς τὴν ἄλλην δὲν θίγεται. Διὰ τὸ τελευταῖον τὸ ὁποῖον εἶπεν ὁ κ. Ἡλιόπουλος, σᾶς ἔδωσα τὴν ἐξήγησιν, ὅτι καὶ ἐκεῖ ὑπάρχει ἕνα εἶδος κακοτεχνίας. Ἐξεδόθη μία ἀπόφασις ὁρίζουσα, ὅτι διὰ τῆς πράξεως τοῦ διορισμοῦ, θὰ ὁρισθῇ ἡ ἀμοιβὴ αὐτῶν τῶν δύο ὑπαλλήλων, τοῦ καλλιτεχνικοῦ συμβούλου καὶ τοῦ ἄλλου. Δὲν τὴν ὥρισαν. Θὰ μοῦ εἴπητε λάθος. Τί νὰ κάμωμεν; Νὰ τοὺς ἀφήσωμεν ἀπλήρωτους; Ἐκάμαμεν μίαν πρᾶξιν καὶ εἴπομεν, ὅτι δὲν χρειάζεται νὰ γίνῃ ὁ καθορισμὸς τῆς ἀμοιβῆς διὰ τῆς πράξεως τοῦ διορισμοῦ, ἀλλὰ εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ διὰ χωριστῆς πράξεως τοῦ Ὑπουργείου τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως καὶ τοῦ ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν. Κύριοι συνάδελφοι, αὐτοὶ εἶναι ἡ οὐσία τοῦ νομοθετήματος, καὶ παρακαλῶ τὴν Βουλὴν νὰ τὸ ἐγκρίνῃ. (Χειροκροτήματα).

§79ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ἀθανασιάδης–Νόβας ἔχει τὸν λόγον.

§80Γ. ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ–ΝΟΒΑΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἐπειδὴ ἄλλο καθῆκον μὲ ἐκάλεσεν ἔξω τῆς αἰθούσης αὐτῆς καὶ δὲν παρηκολούθησα παρὰ τὸ τέλος τῆς ἀγορεύσεως τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως, θὰ ἤθελα ἐπὶ τῶν τελευταίων αὐτῶν σημείων νὰ εἴπω τὴν γνώμην μου. Εἶχον τὴν εὐκαιρίαν νὰ εἴπω εἰς τὴν Βουλὴν ἄλλοτε, ὅτι εἶμαι ὁ πατὴρ τῆς ἰδέας, ὁ τουρισμὸς νὰ ὑπαχθῇ εἰς τὴν Προεδρίαν τῆς Κυβερνήσεως, διότι τὸν ἔβλεπα πιεζόμενον καὶ ἀσθμαίνοντα ὑπὸ τὸ βάρος τοῦ ὑπουργείου Ἐμπορίου τὸ ὁποῖον ἦτο ἀπησχολημένον μὲ ἄλλα εὐρύτερα θέματα καὶ σὰν μιὰ λειτουργία πλέον καλλιτεχνικὴ καὶ πνευματικὴ νὰ συνθλίβεται χωρὶς ἄνεσιν καὶ χωρὶς τὴν πρέπουσαν ἀτμόσφαιραν. Εἶμαι εὐτυχής, διότι εἶχε ψηφισθῆ ὁ νόμος ἐκεῖνος, ἔναντι τοῦ ὁποίου, ἡ ἐπιδοκιμάζουσα σήμερον πτέρυξ εἶχεν ἀντιρρήσεις. Τὰ ἀποτελέσματα, πρέπει νὰ ὁμολογήσωμεν, ὅτι ὑπῆρξαν πράγματι, ἀρκετὰ ἱκανοποιητικά. Δὲν εἶχα γίνει ὑπουργὸς τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως τότε, ἀλλὰ εἶχα ἀξιώσει νὰ λαμβάνω τὸ ὑπουργεῖον, ὑπὸ τὸ ὅρον, ὅτι ὁ τουρισμὸς θὰ ὑπήγετο εἰς αὐτό. Καὶ ἐλέχθη τότε, ὅτι τὸ πρόσωπον τὸ ὁποῖον πρόκειται νὰ ἀναλάβῃ τὸ ὑπουργεῖον εἶναι συμπαθές, ἀλλὰ κατεκρίθη ἡ ἀρχὴ τοῦ νομοσχεδίου. Ἐν πάσῃ περιπτώσει ὀφείλω νὰ εἴπω, ὅτι ἡ ὀργάνωσις τῆς Ὑπηρεσίας τοῦ Τουρισμοῦ, ἔχει ἐξελιχθῆ κατὰ ἕνα τρόπον, ὁ ὁποῖος πρέπει νὰ ὁμολογηθῇ, ὅτι εἶναι ἀρκετὰ ἱκανοποιητικός. Διότι, πράγματι, ἐκλεκταὶ προσωπικότητες ηὐτύχησαν νὰ τεθοῦν ἐπὶ κεφαλῆς καὶ εἶναι ἀκριβὲς αὐτὸ τὸ ὁποῖον εἶπεν ὁ κ. ὑπουργός, ὅτι τὸ ἀνώτερον προσωπικὸν τοῦ Τουρισμοῦ ἔχει διορισθῆ ἐπὶ προηγουμένων κυβερνήσεων καὶ ἔγινε σεβαστὸν λόγῳ τῆς ἐπιδόσεως καὶ τῆς ἀποδόσεως, τὴν ὁποίαν εἶχεν ἐπιδείξει. Ὁ νομικὸς σύμβουλος κ. Λογοθέτης εἶναι εὐτύχημα, διότι ὑπηρετεῖ τὸν Τουρισμὸν ἐπ’ ὠφελείᾳ τοῦ Δημοσίου. Ἤκουσα μετὰ χαρᾶς ἀπὸ τὸν κ. ὑπουργόν, ὅτι καὶ ἡ ἐπιλογὴ τοῦ κατωτέρου προσωπικοῦ θὰ γίνῃ μὲ αὐστηρότητα.

§81Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως). Ἡ μόνη πρόσληψις κατωτέρου προσωπικοῦ ἐγένετο διὰ διαγωνισμοῦ.

§82Γ. ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ–ΝΟΒΑΣ. Χαίρω πολὺ διὰ τοῦτο. Ἐπὶ Κυβερνήσεως Πλαστήρα διωρίσθη ἕνας ὑπάλληλος χωρὶς τυπικὰ προσόντα, ἀλλὰ ἀπεδείχθη εἰς τὴν πρᾶξιν ἱκανώτατος. Καὶ τοῦ κατωτέρου προσωπικοῦ πρέπει νὰ γίνεται αὐστηρὰ ἐπιλογή. Ὑπάρχει ὅμως μεγάλη ἔλλειψις καταλλήλων προσώπων. Ἀπὸ τὸν ἀείμνηστον Καρτάλην μετὰ κόπου κατώρθωσα νὰ ἐπιτύχω μίαν πίστωσιν διὰ 4 ὑπαλλήλους τοῦ Ὑπουργείου Τύπου, χωρὶς νὰ κατορθώσω νὰ τὰς συμπληρώσω, διότι δὲν εὑρῆκα τὰ κατάλληλα πρόσωπα. Αἱ θέσεις αὗται συνεπληρώθησαν ἀπὸ τὴν ἑπομένην Κυβέρνησιν καὶ δυστυχῶς ὄχι μὲ τὰ κατάλληλα πρόσωπα. Εἶναι ὀρθὴ ἡ ἄποψις τοῦ κ. ὑπουργοῦ, ὅπως εἰς τὰ γραφεῖα τουρισμοῦ τοῦ ἐξωτερικοῦ προσλαμβάνωνται ξένοι ὑπάλληλοι, διότι δυστυχῶς αἱ ἀποστολαί μας εἰς τὸ ἐξωτερικὸν κατὰ τὸ πλεῖστον ἦσαν ἀτυχεῖς. Ἐνθυμοῦμαι, ὅτι δι’ ἕνα Γραφεῖον Τύπου εἰς τὸ ἐξωτερικὸν εἶχα ζητήσει μίαν πίστωσιν 80 δολλαρίων μηνιαίως διὰ νὰ διορίσω ἕνα κατάλληλον ὑπάλληλον καὶ ἡ πίστωσις αὐτὴ δὲν μοῦ ἐδόθη, ἐνῷ ἀπὸ τὴν ἑπομένην Κυβέρνησιν διωρίσθη ἕνα πρόσωπον ἀκατάλληλον μὲ 280 δολλάρια μηνιαίως. Πρέπει νὰ προσέχωμεν πολὺ αὐτοὺς τοὺς τομεῖς, οἱ ὁποῖοι εἶναι πράγματι εὐαίσθητοι. Ὡς ὑπουργὸς τῆς Παιδείας συνέστησα τὴν ὑπηρεσίαν ὑποτροφιῶν μὲ ἕνα τμηματάρχην καὶ ἕνα γραμματέα, χωρὶς νὰ κατορθώσω νὰ συμπληρώσω τὰς θέσεις αὐτὰς διότι δὲν εὑρῆκα κατάλληλα πρόσωπα. Δι’ αὐτὸ ἐσημείωσα μὲ χαρὰν τὴν δήλωσιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ, ὅτι θὰ γίνεται αὐστηρὰ ἐπιλογὴ τοῦ προσωπικοῦ, διότι πράγματι τὸ προσωπικὸν τῆς ὑπηρεσίας Τουρισμοῦ πρέπει νὰ εἶναι ἀνωτέρας μορφώσεως. Ὁ κ. ὑπουργὸς γνωρίζει καλλίτερα ἀπὸ ἐμέ, ὅτι ὁ Τουρισμὸς εἰς τὴν χώραν μας διέρχεται ἓν κρίσιμον σημεῖον. Εἰς ἄλλας χώρας, ὅπως εἰς τὴν Ἰταλίαν, ὁ Τουρισμὸς ἀποτελεῖ τὴν κυριωτέραν πλουτοπαραγωγικὴν πηγήν. Οἱ Ἰταλοὶ μάλιστα πρό τινος χρόνου ἀπέφευγον νὰ στρέψουν τὸ ρεῦμα τῶν εἰς τὴν χώραν των μεταβαινόντων τουριστῶν πρὸς τὴν Ἑλλάδα, φοβούμενοι μήπως χάσουν τὸ ρεῦμα αὐτὸ ἐκ τῆς συνεργασίας των μὲ ἡμᾶς. Τελευταίως, διεπίστωσα μετ’ εὐχαριστήσεως, ὅτι οἱ Ἰταλοὶ ἐπὶ τοῦ προκειμένου ἤλλαξαν σκέψεις καὶ πιστεύουν, ὡς προκύπτει ἀπὸ σχετικὴν δήλωσιν τοῦ ἁρμοδίου Ἰταλοῦ Ὑπουργοῦ, ὅτι εἶναι κοινὰ τὰ συμφέροντα Ἰταλίας καὶ Ἑλλάδος εἰς τὸν τομέα τοῦ Τουρισμοῦ. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον θὰ πρέπει ὅλως ἰδιαιτέρως νὰ προσέξητε, κ. ὑπουργέ, εἶναι ἡ ὑποδοχὴ τῶν τουριστῶν. Δηλαδὴ θὰ πρέπει ὅλως ἰδιαιτέρως νὰ προσέξητε τὴν ὁδὸν Ἡγουμενίτσης–Ἀθηνῶν, τὴν ὁποίαν νομίζω, ὅτι ἀφίσατε εἰς δευτερεύουσαν μοῖραν εἰς τὸ πρόγραμμα, τὸ ὁποῖον ἐξαγγείλατε.

§83Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως). Ὄχι, κ. συνάδελφε. Τὴν ὁδὸν αὐτὴν τὴν περιελάβομεν ὡς πρώτην εἰς τὸ σχετικὸν πρόγραμμα.

§84Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Ὁ κ. ὑπουργός, κ. Νόβα, εἶπεν, ὅτι ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς καὶ δὴ ὁ καλλιτεχνικὸς κόσμος ἐν Ἑλλάδι, δὲν εἶναι ὥριμοι καὶ δὲν ἔχουν κατανοήσει τὴν σημασίαν τοῦ Φεστιβάλ. Διὰ τὴν κρίσιν αὐτὴν τοῦ κ. ὑπουργοῦ, θὰ ἐπεθύμουν, κ. συνάδελφε, νὰ εἴπητε τὴν γνώμην σας.

§85Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως). Κύριε συνάδελφε, γνωρίζετε ἄριστα τὴν ψυχολογίαν καὶ τοὺς λόγους, διὰ τοὺς ὁποίους, δημοσιογραφικοὺς οἰκογενειακοὺς λόγους, διὰ τοὺς ὁποίους ἐδημιουργήθη αὐτὸς ὁ σάλος. Γνωρίζετε καλῶς, ὅτι περὶ τὸ θέμα τοῦ Φεστιβὰλ ὥριζον δύο δημοσιογραφικὰ ὄργανα, δύο καλλιτεχνικὰς στήλας καὶ αὐταὶ ἔκαμαν τὸν ἀγῶνα καὶ τὸν θόρυβον. Εἰς τί πταίω ἐγώ, ἐὰν λόγοι ἄσχετοι πρὸς τὸ πρόσωπόν μου, ἐδημιούργησαν αὐτὴν τὴν κατάστασιν; Ἀλλ’ ἐν πάσῃ περιπτώσει, δὲν εἶναι τῆς ὥρας αὐτῆς νὰ συζητήσωμεν αὐτὰ τὰ πράγματα.

§86Γ. ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ–ΝΟΒΑΣ. Ἐγώ, ἐκεῖνο ποὺ ἤθελα νὰ σᾶς παρακαλέσω, εἶναι, ἔξω ἀπὸ κἄθε πολιτικὴν σκέψιν καὶ τοπικιστικὴν ἀνάγκην, νὰ ἐμπιστευθῆτε τὸ ἔργον εἰς τοὺς ἐκλεκτούς σας συνεργάτας, ὅπως οἱ κ.κ. Παλαιολόγου, Λογοθέτης, κλπ., οἱ ὁποῖοι εἶναι εἰς θέσιν πραγματικὰ νὰ τὸ κατευθύνουν ὀρθότατα.

§87Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Ζητῶ τὴν ἄδειαν τοῦ Προεδρείου καὶ τῶν κυρίων συναδέλφων, διὰ πέντε λεπτά. Κύριε ὑπουργέ, τὰ εἴχατε καταφέρει κατὰ τέτοιον τρόπον, ὥστε τὸ φεστιβὰλ νὰ γίνῃ πολιτικὸν ζήτημα. Ἐγὼ δὲν φταίω καθόλου καὶ ἠναγκάσθην νὰ μὴ πάω νὰ ἀκούσω τὴν Κάλας, διότι ἐδηλώθη, ὅτι ἡ Ἀντιπολίτευσις δὲν θὰ τὴν ἀκούσῃ καὶ ἔτσι ἄνοιξα τὸ ραδιόφωνον μόνον εἰς τὸ σπίτι μου, διότι δὲν ἤθελα νὰ φανῶ συμπολιτευόμενος, ἀκούων τὴν Κάλας. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, δὲν πρόκειται πλέον περὶ τοῦ φεστιβάλ, οὔτε νομίζω, ὅτι ἔχετε δίκαιον, ὅταν λέγετε, ὅτι ὁ τόπος εἶναι ἀνώριμος. Ὁ κόσμος εἰς τὴν Ἑλλάδα ἔχει ἀντιληφθῆ τὴν σημασίαν τοῦ τουρισμοῦ, ἡ ὁποία εἶναι μεγαλυτέρα ἀπὸ αὐτὴν τὴν ὁποίαν λέγετε καὶ σεῖς. Εἶναι πάρα πολὺ μεγάλη ἡ σημασία τοῦ τουρισμοῦ διὰ τὴν Ἑλλάδα καὶ ἂν εἴμεθα καθυστερημένοι εἰς ἄλλα, ὄντως ἠμποροῦμεν καὶ πρέπει νὰ ἔχωμεν τουρισμὸν πάρα πολύ, ὁ ὁποῖος εἶναι μόνιμος πηγὴ πλούτου καὶ ὄχι ἁπλῶς βοηθητική. Ἤδη πλουσιώτεραι χῶραι ἀπὸ ἡμᾶς προσπαθοῦν καθημερινῶς νὰ αὐξήσουν τὸν τουρισμόν των, διότι ἐπαναλαμβάνω, εἶναι μόνιμος πηγὴ πλούτου. Ἐκεῖνο μόνον, τὸ ὁποῖον θέλει αὐτὴ ἡ ὑπόθεσις, εἶναι κἄποια κλιμάκωσις σκοπῶν καὶ μέσων. Ἴσως τὸ Φεστιβάλ, ὅπως ὠργανώθη νὰ μὴ ἦτο τέτοιο, ὥστε νὰ τὸ ἀντιληφθῇ ὁ κόσμος καὶ ἴσως ἡ μετάκλησις πάρα πολὺ μεγάλων καλλιτεχνῶν νὰ μὴ ἦτο σκόπιμος, ὄχι ὅμως, ὅτι ἡ κοινὴ γνώμη δὲν εἶναι ὥριμος διὰ νὰ ἀντιληφθῇ αὐτὰ τὰ πράγματα.

§88Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως). Δὲν εἶπα, ὅτι δὲν εἶναι ὥριμος ὁ τόπος ἀπὸ ἀπόψεως καλλιεργείας πνευματικῆς τῶν πνευματικῶν ἀνθρώπων, ἀλλ’ ὅτι χρειάζεται νὰ δημιουργηθῇ κλῖμα συνεργασίας. Τὸ κλῖμα αὐτὸ τῆς συνεργασίας δὲν κατωρθώσαμεν νὰ τὸ δημιουργήσωμεν.

§89Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Θέλω νὰ σᾶς ἐνθαρρύνω εἰς αὐτό. Μὴ ἀποθαρρύνεσθε, διότι μιὰ φορὰ δὲν τὸ εἴχατε καταφέρει τὸ Φεστιβὰλ καὶ ἔγινε πολιτικὸν ζήτημα θὰ καταφέρετε τὸ δεύτερον καὶ θὰ γίνῃ καλλίτερον. Δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία, ἀλλὰ δὲν πρέπει εἰς αὐτὰς τὰς ἐκδηλώσεις, αἱ ὁποῖαι βοηθοῦν τὸν τουρισμὸν νὰ ὀρρωδήσητε. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐγὼ θὰ ἤθελα νὰ σᾶς εἴπω, διότι εἶμαι σχολαστικὸς κἄποτε εἰς μερικὰ πράγματα, εἶναι ὅτι μερικὰ θέματα, τὰ ὁποῖα συζητοῦμεν ἐδῶ —καὶ πολλὲς φορὲς τινές τῶν βουλευτῶν τῆς συμπολιτεύσεως λέγουν, ὅτι εἶναι βυζαντινολογία— συνδέονται μὲ ὡρισμένες κακὲς συνήθειες αἱ ὁποῖαι εἶναι δυνατὸν νὰ ἐκλείψουν. Εἴπατε, ὅτι ἐὰν ἐφορολογεῖτο ἡ αʹ ἢ βʹ ἀμοιβὴ αὐτὸ θὰ ἐσήμαινεν, ὅτι θὰ ἦτο ηὐξημένη ἡ ἀμοιβή. Δὲν ἠξεύρω, ἐὰν ἔπρεπε ἢ ὄχι νὰ εἶναι ηὐξημένη, ἀλλ’ ἔπρεπε καλλίτερα νὰ εἶναι ηὐξημένη καὶ φορολογημένη παρὰ νὰ γίνεται αὐτὴ ἡ συνήθεια τῆς φορολογικῆς ἀπαλλαγῆς.

§90Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως). Αὐτὸ καθιερώνομεν διὰ τοῦ νομοσχεδίου.

§91Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Ἀπὸ ἐκεῖ καὶ κάτω ἔρχεται τὸ θέμα τοῦ ἐλέγχου τοῦ διαχειριστικοῦ. Ὑπάρχει ἓν ἐποπτικὸν συμβούλιον, τὸ ὁποῖον κάμνει ἕνα καταστατικὸν ἔλεγχον. Διὰ ποῖον λόγον, δὲν καταλαβαίνω, κατὰ τί θὰ ἐζημιοῦτο ἡ ὑπόθεσις τοῦ τουρισμοῦ, ἐὰν ἠκολουθοῦντο οἱ κοινοὶ κανόνες τοῦ δημοσίου λογιστικοῦ, τὴν ὥραν κατὰ τὴν ὁποίαν ἔχομεν δύο γεγονότα, ὅτι αὐτὸς ἠμπορεῖ νὰ ἔχῃ ἕνα προϋπολογισμόν, καὶ ἔχει, ἑπομένως καὶ ὁ προϋπολογισμὸς αὐτὸς δύναται νὰ ἐγκρίνεται κανονικῶς. Καί, δεύτερον, ὅτι ἡ κοινὴ γνώμη δὲν ἔχει ἐμπιστοσύνην εἰς αὐτοῦ τοῦ εἴδους τὸν κατασταλτικὸν ἔλεγχον δι’ ἐποπτικῶν συμβουλίων. Διατὶ λοιπόν, νὰ ἐξαιρῆται τῶν κοινῶν κανόνων; Ἠμπορεῖ κάλλιστα νὰ ὑπαχθῇ εἰς τοὺς κοινοὺς κανόνας τοῦ Δημοσίου Λογιστικοῦ, ὥστε καὶ ἡμεῖς νὰ ἔχωμεν τὴν συνείδησίν μας ἥσυχον, ὅτι δὲν ἀφίνομεν μία ὑπηρεσίαν οἱονεὶ ἀσύδοτον οἰκονομικῶς καὶ σεῖς νὰ ἔχετε τὴν ἐξασφάλισιν, ὅτι δὲν ὑπάρχει οὐδαμόθεν ἡ κατηγορία, ὅτι εἶναι δυνατὸν αὐτοῦ τοῦ εἴδους οἱ ὀργανισμοὶ νὰ εἶναι πράγματι οἰκονομικῶς ἀσύδοτοι. Τρίτη παρατήρησις, εἶναι ἡ ἀφορῶσα τὸ θέμα τῶν προσόντων. Πρέπει νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι τὸ ἴδιον ποὺ λέγετε διὰ τὸν τουρισμόν, ἠμπορεῖ νὰ συμβῇ καὶ εἰς ἄλλας ὑπηρεσίας, διότι τὰ τυπικὰ προσόντα δὲν εἶναι πάντοτε ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα δίδουν τὴν ἱκανότητα εἰς τοὺς ἀνθρώπους νὰ ἐξυπηρετήσουν τὰς συγκεκριμένας ὑπηρεσίας. Νομίζω, δηλαδή, ὅτι δὲν εἶναι τόσον τὰ τυπικὰ προσόντα ποὺ σᾶς ἐμποδίζουν νὰ ἀποκτήσητε τὸ κατάλληλον προσωπικόν, ἀλλὰ τὸ ὅτι δὲν ὑπάρχει κἄποια παράδοσις σχετικὴ ἐδῶ καί, ἑπομένως, πρέπει νὰ ἑτοιμάσωμεν ἀνθρώπους δι’ αὐτὴν τὴν ὑπόθεσιν. Εἶναι καλλίτερον, λοιπόν, τὰ μὲν τυπικὰ προσόντα νὰ τὰ ἐβάζατε ὅσον ἠμπορούσατε χαμηλά, διότι ἓν τυπικὸν προσὸν μορφώσεως πρέπει νὰ ὑπάρχῃ, ὥστε νὰ μὴ εἴπωμεν μεθαύριον, ὅτι ἕνας αἰγοβοσκὸς ἀπεδείχθη, ὅτι ἔχει ἐξυπνάδα εἰς τὸ θέμα τοῦ τουρισμοῦ καὶ ἑπομένως, ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ Διευθυντὴς τοῦ Ὑπουργείου. Δὲν ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ αὐτὸ τὸ πρᾶγμα. Ἠμποροῦσε νὰ ὑπάρχουν, ἔστω τυπικὰ προσόντα καὶ ἀπὸ ἐκεῖ καὶ κάτω νὰ ἐσκέπτεσθο ἀντὶ νὰ φέρετε ξένους ὑπαλλήλους, νὰ κάμετε μετεκπαίδευσιν ὑπαλλήλων εἰς τὸ ἐξωτερικόν, διότι ὅσους ξένους καὶ ἂν φέρετε —πρᾶγμα εἰς τὸ ὁποῖον ἐγὼ ἔχω μερικὰς ἀντιρρήσεις— οὐδέποτε ἡ ἀποτελεσματικότης των θὰ εἶναι ἡ ἰδία, ὅσον θὰ εἶναι τῶν μετεκπαιδευθέντων, διότι ἐπὶ τόπου εἰς τὰς ἄλλας χώρας μεταβαίνοντες οἱ ὑπάλληλοι διὰ νὰ ἴδουν πῶς γίνονται ἐκεῖ αὐτὰ τὰ πράγματα θὰ μορφωθοῦν ἀπείρως καλλίτερα. Πρέπει νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι ἕνας ἀπὸ τοὺς Διευθυντὰς ξενοδοχείων ἐδῶ ποὺ ἐπέτυχον, ὡς ὁ Πετρακόπουλος, τὸν υἱόν του ποὺ πέθανε ἐν τῷ μεταξύ, διὰ νὰ τὸν κάμῃ ξενοδόχον, τὸν ἔστειλεν εἰς τὴν Ἑλβετίαν. Ἄρχισεν ἐκεῖ ἀπὸ λαντζέρης καὶ ἔκαμε ὅσα ἔπρεπε νὰ κάμῃ διὰ νὰ μάθῃ πῶς ὀργανώνεται τὸ ξενοδοχεῖον. Εἶχε, βεβαίως, Ἑλβετόν, ποὺ τοῦ διηύθυνε τὸ ξενοδοχεῖον, ἀλλ’ εἶχε σαφῆ ἀντίληψιν, ὅτι διὰ νὰ μάθῃ ὁ υἱός του αὐτὴ τὴν δουλειά, ἔπρεπε νὰ πάῃ ἐκεῖ. Νὰ προσέξητε, λοιπόν, κ. ὑπουργέ, τὴν μετεκπαίδευσιν ὑπαλλήλων εἰς τὸ ἐξωτερικόν, παρὰ τὴν ἔλευσιν ξένων ἐδῶ. Μὲ τὰς παρατηρήσεις αὐτὰς ἠμπορεῖτε νὰ ἔχετε τὸ θάρρος νὰ προχωρήσητε. Ἀλλὰ θὰ ἤθελα μίαν ἀπάντησιν κυρίως εἰς τὸ θέμα τοῦ λογιστικοῦ, διότι δὲν εἶναι ὁ μόνος ὀργανισμὸς ποὺ ἔχει ἐποπτικὸν συμβούλιον.

§92Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπουργ. Προεδρίας Κυβερνήσεως). Τὰ νομικὰ πρόσωπα δημοσίου δικαίου, ὅπως τὸ Ι.Κ.Α. κλπ., καὶ αὐτὰ δὲν ὑπάγονται εἰς τὸ δημόσιον λογιστικόν. Δὲν εἶναι αὐτὴ ἡ μόνη ἐξαίρεσις. Ἐθέσατε ἕνα ζήτημα ἀρχῆς, ἐὰν ὅλα τὰ νομικὰ πρόσωπα πρέπει νὰ ἐξαιροῦνται καὶ νὰ ὑπαχθοῦν εἰς τὸ Δημόσιον Λογιστικόν. Αὐτὸ εἶναι γενικώτατον θέμα, ἄξιον εὐρυτέρας συζητήσεως, ἀλλὰ πάντως δὲν ἀποτελεῖ πταῖσμα εἰδικώτερον τοῦ Ε.Ο.Τ. Ὑπάρχει ἕνα πλαίσιον—παράδοσις.

§93Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Συμφωνῶ, ἀλλ’ ὁ ΕΟΤ ἔχει ἄλλους πόρους καὶ ἄλλους τὰ ἱδρύματα αὐτὰ ποὺ ἀνεφέρατε.

§94Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως). Ὡς πρὸς τὸ θέμα τῶν προσόντων ἀπὸ τὸ 1956 ἐκάμαμεν κανονισμόν, ὁ ὁποῖος ἔγινεν ἐπὶ τῶν ἡμερῶν μου, καὶ ὁ ὁποῖος ὁρίζει τὰ προσόντα ἀποκλίνων ἀπὸ τὰ προσόντα τοῦ νόμου 1811. Ἑπομένως δὲν ὑπάρχει κανένας λόγος νὰ συζητοῦμεν. Αὐτὸ ἠμπορεῖ μόνον νὰ λεχθῇ ἂν τὰ προσόντα αὐτὰ κατὰ τὴν κρίσιν σας, εἶναι περισσότερα ἢ ὀλιγώτερα.

§95Γ. ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ–ΝΟΒΑΣ. Θὰ ἤθελα, κ. ὑπουργέ, νὰ εἴπω δύο λέξεις. Ἐπειδὴ ἐλέχθη, ὅτι δὲν ἔχει ὡριμάσει ἡ τουριστικὴ ἰδέα, ὀφείλω νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι ἔχει ὑπερωριμάσει καὶ οἱ κ.κ. συνάδελφοι, ὅλοι θὰ ἔχουν γνῶσιν, ὅτι καὶ εἰς τὸ τελευταῖον γράμμα ποὺ λαμβάνομεν καὶ ἀπὸ τὸ τελευταῖον χωριὸ ποὺ μᾶς γράφουν, μᾶς λέγουν, ὅτι καὶ ἀπὸ τουριστικῆς ἀπόψεως ἐξυπηρετεῖ αὐτὸ τὸ ὁποῖον ζητοῦν. Αὐτὴν τὴν παρατήρησιν ἤθελα νὰ κάμω.

§96ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ συζήτησις ἐπὶ τῶν ὑπ’ ἀριθ. 2 καὶ 3 τῆς Ἡμερ. Διατάξεως προτάσεων περὶ καταργήσεως κλπ. Ν. Δ)των ἐπεραιώθη καὶ ἐρωτᾶται ἡ Βουλὴ ἐὰν δέχεται τὰς προτάσεις κυρώσεως κλπ. τῶν Ν. Δ)των αὐτῶν.

§97ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ὄχι, ὄχι.

§98ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεπῶς, αἱ προτάσεις ἀπερρίφθησαν.

§99Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Ὁ κ. ὑπουργός, μήπως ἔχει νὰ παρατηρήσῃ τίποτε διὰ τὸ θέμα τῆς δημοσιεύσεως τῶν ἰσολογισμῶν καὶ τοῦ προϋπολογισμοῦ;

§100Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως). Κύριε συνάδελφε, ὁ προϋπολογισμὸς τοῦ Ε.Ο.Τ. παραδίδεται εἰς τὸ Γενικὸν Λογιστήριον πρὸς ἔγκρισιν καὶ δὲν ἔχετε παρὰ νὰ ζητήσετε τὴν κατάθεσίν του. Ἡ δημοσιότης εἶναι δεδομένη.

§101ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συναινεῖ ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν δι’ αὔριον μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως νομοθετικὴν ἐργασίαν;

§102Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐν ἀρχῇ τῆς συνεδριάσεως εἴπομεν, ἐπειδὴ δὲν ἐγένετο κοινοβουλευτικὸς ἔλεγχος, νὰ δοθῇ ἡ αὐριανὴ ἡμέρα διὰ τὸν κοινοβουλευτικὸν ἔλεγχον. Αὐτὴ εἶναι ἡ συμφωνία εἰς τὴν ὁποίαν προήλθομεν.

§103ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ἡμερησία διάταξις δι’ αὔριον ἔχει κυκλοφορήσει. Ἐπειδὴ ἐπείγει ἡ ψήφισις τοῦ νομοσχεδίου περὶ ἀναγκαστικῆς διαχειρίσεως νὰ ἔχωμεν αὔριον νομ. ἐργασίαν καὶ θὰ σᾶς δοθῇ ἡ ἡμέρα κοινοβουλευτικοῦ ἐλέγχου τὴν προσεχῆ ἑβδομάδα.

§104Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Θὰ φθάσωμεν, κ. Πρόεδρε, εἰς τὴν διακοπὴν τῶν ἐργασιῶν καὶ θὰ ἔχωμεν ἀκόμη ἐκκρεμότητας. Πέραν αὐτοῦ ξέρετε τί θὰ γίνῃ τώρα; Ὅλοι ὅσοι ἦσαν ἐδῶ εἰς τὴν ἀρχὴν τῆς συνεδριάσεως καὶ ἤκουσαν τὴν συζήτησιν θὰ ἀπορήσουν πάλιν πῶς εἰς τὸ τέλος τῆς συνεδριάσεως, ἠλλάξαμεν τὸ ἀντικείμενον τῆς ἡμερησίας διατάξεως. Ἐν πάσῃ περιπτώσει πρέπει νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι ὅλοι διατελοῦμεν ὑπὸ τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι ἡ αὐριανὴ συνεδρίασις θὰ ἀφιερωθῇ εἰς τὸν κοινοβουλευτικὸν ἔλεγχον.

§105Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως). Κύριε Πρόεδρε, δὲν ἤμην παρών, ὅταν ἀπεφασίσθη ἡ παραχώρησις τῶν δύο ἡμερῶν εἰς τὴν ἀντιπολίτευσιν, τὸ λαμβάνω ὡς δεδομένον, ἀλλὰ δὲν γνωρίζω ἐὰν ὡρίσθη ἡ ἡμέρα.

§106Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Ἦσθε παρὼν εἰς τὴν ἀρχὴν τῆς συνεδριάσεως ὅταν ἐγένετο ἡ συζήτησις ἂν θὰ γίνῃ ἀπόψε ὁ κοινοβουλευτικὸς ἔλεγχος ἢ αὔριον καὶ εἴπομεν αὔριον.

§107ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Νομίζω, ὅτι δὲν ἔχει σημασίαν αὐτὸ καὶ ἐπειδὴ ἐκοινοποιήθη ἡ ἡμερησία διάταξις, τὴν ἑπομένην ἑβδομάδα θὰ σᾶς δοθῇ ἡ ἡμέρα τοῦ ἐλέγχου.

§108Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Ἐπειδὴ ὑπάρχει μία συμφωνία εἰς τὴν μεταβολὴν ταύτην, τώρα θὰ προκαλέσωμεν καὶ δευτέραν μεταβολήν. Αὔριον θὰ παρουσιασθῇ τὸ θέαμα εἰς τὴν ἀρχὴν τῆς συνεδριάσεως 100 ἀνθρώπων φωνασκούντων, διότι πάλιν μετεβλήθη ἡ ἡμερησία διάταξις.

§109ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§110ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§111ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6,30′ μ.μ., μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 10.45′ μ.μ.)