1959.04.10

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 81η

Παρασκευὴ 10 Ἀπριλίου 1959

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 6.55′ μ.μ.).

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Ἀναβάλλεται προσωρινῶς ἡ ἐπικύρωσις τῶν πρακτικῶν τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Ὁ βουλευτὴς κ. Ε. Σαββόπουλος, ζητεῖ μηνιαίαν ἄδειαν ἀπουσίας προκειμένου ν’ ἀναχωρήσῃ εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§2ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ἐγκρίνεται, ἐγκρίνεται.

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἐνέκρινε τὴν χορήγησιν τῆς αἰτουμένης ἀδείας. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Παυλόπουλος, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§4Α. ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ἡ ἐπὶ τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τουριστικῶν πλοίων καὶ θαλασσίων περιηγήσεων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Σχινᾶς, Π. Κάβδας καὶ Ν. Σπεντζάρης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Α. Ν. 971)1949 «περὶ ἀπονομῆς ἠθικῶν ἀμοιβῶν εἰς τὰς Ἐθνικὰς Ἀνταρτικὰς Ὁμάδας κ. λ. π.», ὡς οὗτος ἐτροποποιήθη καὶ συνεπληρώθη μεταγενεστέρως». Ὁ βουλευτὴς Κερκύρας κ. Γ. Λύχνος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Ἑλλήνων Ἀποστράτων ἀξιωματικῶν (παράρτημα Κερκύρας), αἰτούσης ἐπανόρθωσιν τῶν ἀδικιῶν τῶν προσγενομένων ἐκ τοῦ Κώδικος συντάξεων. Τὸ Κοινοτικὸν Συμβούλιον Λητῆς Θεσ)νίκης ἀποδοκιμάζει τὰ ἀναγραφέντα εἰς τὴν κατατεθεῖσαν εἰς τὴν Βουλὴν ὑπὸ τῶν βουλευτῶν τῆς ΕΔΑ κ.κ. Β. Ἐφραιμίδη, Α. Κελτεμλίδη, Ε. Γιαρένη καὶ Κ. Τσιγάρα ὑπ’ ἀριθ. 1104 ἐρώτησιν, ὅσον ἀφορᾷ τὴν μελετωμένην ἵδρυσιν διαρκοῦς Ἐκθέσεως Ἀμερικανικῶν Εἰδῶν ἐν Φαλήρῳ Ἀθηνῶν, ὡς δῆθεν ἐπιζημίας διὰ τὴν διεθνῆ ἔκθεσιν Θεσσαλονίκης. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Δ. Λαντζούνης, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Πανελληνίου Ἑνώσεως Ἁμαξοκαρραγωγέων, ζητούντων ὑπαγωγὴν εἰς Ι.Κ.Α. γερόντων καὶ ἀνικάνων, σύνταξιν ἢ ἀδείας δημοσίας χρήσεως αὐτοκινήτων. Ὁ βουλευτὴς Χίου κ. Λ. Μπουρνιᾶς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Παραρτήματος Συν)σμοῦ Ἑλλήνων Ρουμανίας Χίου, αἰτοῦντος στεγαστικὴν ἀποκατάστασιν τῶν μελῶν του. Ὁ βουλευτὴς Θεσπρωτίας κ. Ε. Ἀθανασάκος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Ἑλλήνων ἀποστράτων ἀξιωματικῶν (Παράρτημα Ἰωαννίνων) αἰτούσης ἐπανόρθωσιν τῶν ἀδικιῶν τῶν προσγενομένων ἐκ τοῦ Κώδικος Συντάξεων. Ἀπαντήσεις διαφόρων ὑπουργείων: Ι) Τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Γιαλώφα, Δ. Μερλοπούλου, Η. Σκυλλάκου, Α. Τσιάρα. Ἀπαντῶντες ἐπὶ τῆς κατατεθείσης ὑπὸ τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Γιαλώφα, Δ. Μερλοπούλου, Η. Σκυλλάκου καὶ Α. Τσιάρα ὑπ’ ἀριθ. 1077 ἐρωτήσεως, περὶ ἀνεπαρκοῦς χρηματοδοτήσεως τῆς ΑΤΕ ὑπὸ τοῦ Κράτους, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Τὸ Κράτος, εὐθὺς μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν τῆς χώρας, κατέβαλε καὶ καταβάλλει συντόνους προσπαθείας διὰ τὴν κατ’ ἔτος χρηματοδότησιν τῆς ΑΤΕ διὰ κρατικῶν κεφαλαίων, δεδομένου, ὅτι τὰ κεφάλαια ταύτης ἐξεμηδενίσθησαν κατὰ τὴν κατοχικὴν περίοδον, πρὸς ἄσκησιν τῆς ὑπὸ τοῦ Καταστατικοῦ της Νόμου, ὁριζομένης πιστοδοτήσεως τῆς ἀγροτικῆς οἰκονομίας. Αἱ κατ’ ἔτος τιθέμεναι εἰς τὴν διάθεσιν τῆς ΑΤΕ πιστώσεις βαίνουσι συνεχῶς αὐξανόμεναι, ἀναλόγως πρὸς τὰς ἀνάγκας τῆς ἀγροτικῆς οἰκονομίας καὶ τῶν οἰκονομικῶν δυνατοτήτων τοῦ Κράτους, ὥστε νὰ δύναται νὰ λεχθῇ, ὅτι καλύπτεται διὰ τούτων σοβαρώτατον ποσοστὸν τῶν πιστωτικῶν ἀναγκῶν τῆς ἀγροτικῆς οἰκονομίας. Σημαντικὴ αὔξησις τῶν εἰς τὴν διάθεσιν τῆς Τραπέζης τεθεισῶν πιστώσεων ἐγένετο κατὰ τὸ ἔτος 1956, δι’ ἁπάσας τὰς κατηγορίας χρηματοδοτήσεως ταύτης, ἐξακολουθησάσης τῆς αὐξήσεως ταύτης διὰ σοβαρῶν ποσῶν κατὰ τὰ ἑπόμενα ἔτη 1957 καὶ 1958 καὶ κατὰ τὸ τρέχον ἔτος. Οὕτω τὸ ἔτος 1956 ἐτέθησαν ἐν συνόλῳ εἰς τὴν διάθεσίν της 4.548 ἑκατομ. τὸ ἔτος 1957 5.876 καὶ τὸ ἔτος 1958 6.879 ἑκατομ. Τὰ ποσὰ ταῦτα ἀντιστοιχοῦν περίπου πρὸς τὸ 30% τῆς πραγματοποιουμένης χρηματοδοτήσεως τῆς οἰκονομίας τῆς χώρας (ἀγροτικὴ οἰκονομία — μεταποίησις — ἐμπόριον — λοιποὶ τομεῖς). Διὰ τοῦ ἐγκριθέντος προγράμματος μεσοπροθέσμων δανείων τῆς ΑΤΕ τρέχοντος ἔτους, τίθενται εἰς τὴν διάθεσιν τῆς Τραπέζης 1.000 ἑκατομ., ἤτοι ποσὸν σημαντικῶς ηὐξημένον ἔναντι τοῦ παρελθόντος ἔτους, διὰ τὴν χορήγησιν ὑπὸ ταύτης δανείων διὰ τὴν ἐκτέλεσιν προγραμματισθέντων βασικῶν ἔργων τῆς ἀγροτικῆς οἰκονομίας. Ἐν πάσῃ δὲ περιπτώσει, τὸ Κράτος, ἀναλόγως τῶν ἑκάστοτε δημιουργουμένων ἀναγκῶν πιστοδοτήσεως τῆς Ἀγροτικῆς οἰκονομίας καὶ τῶν οἰκονομικῶν δυνατοτήτων τῆς χώρας, θέτει εἰς τὴν διάθεσιν τῆς Τραπέζης τὰς πρὸς τοῦτο ἀπαιτουμένας πιστώσεις, ἐλπίζεται δέ, ὅτι λίαν συντόμως θέλει ἐπιτευχθῆ ἡ κεφαλαιοδότησις τῆς Τραπέζης, ὥστε μετὰ πρωτοβουλίας ν’ ἀντιμετωπίζῃ τὰς ἀνάγκας τῆς Γεωργίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Μαρτίου 1959

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Θ. Κεραμιτσιόγλου, Ο. Ἀντώνογλου, Α. Λασκαρίδη. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3070)17.3.1959 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσατε ἡμῖν τὴν ὑπ’ ἀριθ. 1085 ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ. κ. Θ. Κεραμιτσιόγλου, Ὀρ. Ἀντώνογλου, καὶ Α. Λασκαρίδη, ἀναφερομένων εἰς τὴν γεωργικὴν ἀποκατάστασιν ἀκτημόνων ἀγροτῶν Θουρίου ἐν τῷ παραμεθορίῳ συνοικισμῷ Βυρίνης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πέμψωμεν ὑμῖν συνημμένως ἀντίγραφον τοῦ ὑπ’ ἀριθ. Ε)40965)27. 10.1958 ἐγγράφου ἡμῶν πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Βορ. Ἑλλάδος (Ὑπηρεσίαν Παραμεθορίων Περιοχῶν) δι’ οὗ διεβιβάσαμεν αὐτῷ τὸ ἀποσταλὲν ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7585) 1850)18.10.1958 ὑμετέρου ὑπόμνημα τῶν κατοίκων τῆς Κοινότητος Θουρίου, ἵνα ὡς ἁρμόδιον ἐξετάσῃ τὴν δυνατότητα ἱκανοποιήσεως τοῦ αἰτήματος τῶν ἐν λόγῳ ἀκτημόνων ἐν τῷ πλαισίῳ τοῦ ἐφαρμοζομένου ἐν τῷ χώρῳ προγράμματος Ἐπανεποικισμοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Μαρτίου 1959

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΝ ΓΕΩΡΓΙΑΣ

Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ διαβιβάσωμεν ὑμῖν συνημμένως ἐπὶ ἐπιστροφῇ αἴτησιν ἀκτημόνων ἀγροτῶν Κοινότητος Θουρίου Ν. Ἕβρου αἰτουμένων τὴν ἐγκατάστασίν των εἰς τὸν παραμεθόριον Συνοικισμὸν Βυρίνης (Σουφλίου) καὶ παρακαλοῦμεν ὅπως ἐξετάσητε τὴν δυνατότητα ἱκανοποιήσεως τοῦ αἰτήματός των κατ’ ἐφαρμογὴν τῶν συναφῶν διατάξεων τῆς Νομοθεσίας «περὶ ἐπανεποικισμοῦ τῶν Παραμεθορίων περιοχῶν καὶ ἐνισχύσεως τοῦ πληθυσμοῦ αὐτῶν». Τὰς σχετικὰς ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου ὑμετέρας ἐνεργείας καὶ ἀποφάσεις, παρακαλοῦμεν ὅπως ἀνακοινώσητε ἡμῖν τὸ δυνατὸν ταχύτερον προκειμένου νὰ ἐνημερώσωμεν τὴν ἁρμοδίαν ὑπηρεσίαν τῆς Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων εἰς ἣν κατετέθη ἡ διαβιβαζομένη αἴτησις. Ἐν Ἀθήναις τῇ 27 Ὀκτωβρίου 1958

Ὁ Διευθυντὴς

Ν. ΚΑΤΣΟΥΛΗΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ο. Ἀντώνογλου, Θ. Κεραμιτσιόγλου καὶ Κ. Κωνσταντάρα. Ἐπὶ τοῦ ἐν ἐπικεφαλίδι ἐγγράφου ὑμῶν διὰ τοῦ ὁποίου διεβιβάσατε ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ο. Ἀντώνογλου, Θ. Κεραμιτσιόγλου καὶ Κ. Κωνσταντάρα, σχετικῶς μὲ τὴν κατασκευὴν κλπ. γεφύρας ἐπὶ τοῦ ποταμοῦ Ἄρδα εἰς τὸν Νομὸν Ἕβρου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι ἁρμόδιον ἐν προκειμένῳ τυγχάνει τὸ Ὑπουργεῖον Συγκοινωνιῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 27 Μαρτίου 1959

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΘΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ἰντζέ. Λαμβάνομεν τὴν τιμὴν εἰς ἐκτέλεσιν τῶν ὑπ’ ἀριθ. 150)ΒΛ)28.2.59 καὶ 169)ΒΛ)10.3.59 ἐντολῶν σας ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1030 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ἰντζὲ νὰ ἀναφέρωμεν ὑμῖν, ὅτι εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας καὶ τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος δὲν ὑπηρετοῦν ἐν ἀποστρατείᾳ Στρατηγοί, Ναύαρχοι ἢ Πτέραρχοι. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Μαρτίου 1959

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Ρήγα, Ι. Γιαλώφα, Α. Τσιάντου, Η. Σκυλλάκου, Α. Τσιάρα, Α. Χονδρονασίου, Μ. Κανιάρη, Δ. Κελτεμλίδου καὶ Δ. Μερλοπούλου. Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἐπὶ τῶν ὑπ’ ἀριθ. 1024 καὶ 1083 ἐρωτήσεων τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Ρήγα, Ι. Γιαλώφα, κλπ., θὰ ἀπαντήσῃ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορίου ὅπως παρεκλήθη σχετικῶς πρὸς τοῦτο, διὰ τῶν ὑπ’ ἀριθ. 37111)850)4.3.1959 καὶ 48412)1043)20.3.59 ἡμετέρων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 30 Μαρτίου 1959

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Κωνσταντάρα καὶ Α. Λασκαρίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10317)7950)29.12.58, ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι εἰς παρομοίας περιπτώσεις παρέχονται εἰς τοὺς πυροπαθεῖς ἐλαιοκτηματίας ὑπὸ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, αἱ δυναταὶ ἐνισχύσεις εἰς δάνεια καὶ ἐφόδια διὰ τὴν ἐπαναφορὰν τῶν ζημιωθέντων καὶ μὴ ὁλοσχερῶς καταστραφέντων ἐκ πυρκαϊᾶς ἐλαιοδένδρων εἰς τὴν κανονικὴν καρποφορίαν, ὡς καὶ δάνεια δι’ ἐλαιοφυτεύσεις πρὸς ἀντικατάστασιν τῶν καταστραφέντων ὁλοσχερῶς ἐλαιοδένδρων. Ἐν προκειμένῳ πληροφοροῦμεν ὑμᾶς, ὅτι ἀνεξαρτήτως τούτου συνεστήσαμεν εἰδικῶς εἰς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος τὴν λῆψιν μέτρων ἐνισχύσεως τῶν πυροπαθῶν τῶν Κοινοτήτων Φωληᾶς καὶ Ἀκροποτάμου Νομοῦ Καβάλας. Ἐν Ἀθήναις τῆς 27 Μαρτίου 1959

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

ζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Φ. Περισσοράτη, Δ. Κελτεμλίδη, Ε. Ρήγα καὶ Β. Ἐφραιμίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ἀνωτέρω σημειουμένου ἐγγράφου σας, σχετικῶς μὲ τὴν ἀπὸ 14.3.59 ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Περισσοράτη κλπ., περὶ μὴ καταβολῆς ηὐξημένων ἀποζημιώσεων δι’ ὑπερωριακὴν ἐργασίαν εἰς τοὺς δασικοὺς Μέσων Σχολῶν Βʹ Κατηγορίας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι δὲν ὑφίσταται τοιοῦτον θέμα, καθ’ ὅσον διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 70879 RONEO 54)7.3.1959 κοινῆς ἀποφάσεως τῶν Ὑπουργῶν Συντονισμοῦ, Οἰκονομικῶν καὶ Γεωργίας καὶ τῆς εἰς ἐκτέλεσιν αὐτῆς ἐκδοθείσης ὑπ’ ἀριθ. 47226)174)10.3.1959 ἀποφάσεώς μας ὡρίσθη, ὅτι οἱ δασικοὶ ὑπάλληλοι Βʹ Κατηγορίας Μέσων Σχολῶν δικαιοῦνται νὰ λαμβάνωσι τὰς καθορισθείσας ηὐξημένας ἀποζημιώσεις δι’ ὑπερωριακὴν ἐργασίαν καὶ ἔξοδα κινήσεως ἅς λαμβάνουν καὶ οἱ δασικοὶ ὑπάλληλοι Αʹ Κατηγορίας (Ἀνωτάτων Σχολῶν), ἤτοι δραχ. 850 μηνιαίως ἀπὸ τοῦ 7ου ἕως καὶ τοῦ 5ου βαθμοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Μαρτίου 1959

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

ηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ο. Ἀντώνογλου, Θ. Κεραμιτσιόγλου καὶ Κ. Τσιγάρα. Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1139 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ο. Ἀντώνογλου, Θ. Κεραμιτσιόγλου καὶ Κ. Τσιγάρα. Διὰ τὴν παροχὴν κτηνιατρικῆς περιθάλψεως εἰς τὰ ἀσθενοῦντα ζῶα τῶν γεωργοκτηνοτρόφων τοῦ Νομοῦ Ἕβρου, ἔχουσιν ἱδρυθῆ Ἀγροτικὰ Κτηνιατρεῖα εἰς Ὀρεστιάδα καὶ Διδυμότειχον. Ἐξ ἄλλου, διὰ Β.Δ. ἀπὸ 19.2.59, δημοσιευθέντος εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 43)6.3.59 ΦΕΚ, ἱδρύθη Ἀγροτικὸν Κτηνιατρεῖον εἰς Δίκαια καὶ ἐνεκρίθη ἤδη ἡ διάθεσις 100.000 δραχμῶν ἐκ τῶν πιστώσεων διὰ δημοσίας ἐπενδύσεις 1959 (982 Συλλογικὴ ἀπόφασις) διὰ τὴν ἀνέγερσιν τοῦ ὡς ἄνω Κτηνιατρείου. Τέλος, διὰ σχεδίου Ν.Δ., τὸ ὁποῖον ἔχει καταρτισθῆ ἤδη, προβλέπεται ἡ ἵδρυσις Ἀγροτικοῦ Κτηνιατρείου εἰς Σουφλίον καὶ Φερράς. Οὕτω διὰ τῆς ἀποπερατώσεως καὶ λειτουργίας τῶν ὡς ἄνω πέντε Κτηνιατρείων καὶ διὰ τῶν ἱδρυθησομένων Κέντρων ἐξετάσεως ἀσθενῶν κτηνῶν, τὰ ὁποῖα θὰ ἐπισκέπτωνται καὶ θὰ ἐξυπηρετοῦν ταῦτα, ὀργανοῦται δίκτυον παροχῆς κτηνιατρικῆς περιθάλψεως εἰς τὰ ζῶα τῶν ἀγροτῶν τοῦ Νομοῦ Ἕβρου, ἱκανὸν νὰ ἀνταποκριθῇ πρὸς τὰς ὑφισταμένας ἀνάγκας αὐτοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 31 Μαρτίου 1959

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΘΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

θʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Γαρουφαλιᾶ. Ἐπὶ τῆς διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ἀνωτέρου ἐγγράφου σας ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Ε. Γαρουφαλιᾶ, ἐν σχέσει μὲ τὰ ληφθησόμενα μέτρα διὰ τὴν μὴ δίωξιν τῶν ὀφειλετῶν συμμοριοπλήκτων ἀγροτῶν διὰ τὰ χρέη των τὰ προερχόμενα ἐκ τῆς χορηγήσεως εἰς αὐτοὺς ζώων καὶ γεωργικῶν ἐργαλείων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι διὰ τοὺς ἐκ τῶν ὡς ἄνω ὀφειλέτας τοὺς εὑρισκομένους ἀποδεδειγμένως εἰς οἰκονομικὴν ἀδυναμίαν νὰ καταβάλλωσι τὰς ληξιπροθέσμους χρεωλυτικὰς δόσεις των, ἔχει γίνει σύστασις ἡμῶν πρὸς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος, ὅπως αὕτη μὴ ἀσκῇ πίεσιν ἐπὶ τῶν ἐν λόγῳ ὀφειλετῶν κατὰ τὴν ἐπιδίωξιν τῆς εἰσπράξεως τῶν περὶ ὧν πρόκειται χρεῶν των, κυρίως δὲ ἐπὶ τῶν συμμοριοπλήκτων ἀγροτῶν τῶν ὀρεινῶν περιοχῶν τῆς Χώρας. Ἐκτενέστερον ἐπὶ τοῦ ἰδίου θέματος ἀπηντήσαμεν ὑμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. Ε 7241)19.2.59 ἐγγράφου μας, ἀντίγραφον τοῦ ὁποίου συναποστέλλομεν ἡμῖν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Μαρτίου 1959

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

Η) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Μπρακατσούλα, Χ. Φιλίππου, Α. Τσιπώρη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1948)18.2.59 ὑμετέρου ἐγγράφου, περὶ τοῦ ὡς ἄνω θέματος, ἔχομεν τὴν τιμήν, ἀναφορᾶς τοῦ Νομάρχου Καρδίτσης, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: 1) Κοινότης Καλλιθήρου (τέως Σεκλίζης): Οἱ 866 κάτοικοι τῆς κοινότητος ταύτης ὑδρεύονται δι’ ἑνὸς ἀρτεσιανοῦ φρέατος, παροχῆς 15 κυβικῶν μέτρων ὡριαίως, διὰ 4–5 κρηνῶν. Ἡ ποσότης αὕτη τοῦ ὕδατος, ὑπερκαλύπτει τὰς ἀνάγκας τῶν κατοίκων. Ἐν τούτοις, διὰ τὴν καλλιτέραν ἐξυπηρέτησιν αὐτῶν, ἀνεγράφη εἰς τὸν προϋπολογισμὸν τῆς κοινότητος, τοῦ τρέχοντος οἰκονομικοῦ ἔτος καὶ ἐνεκρίθη ὑπὸ τῆς Νομαρχίας, πίστωσις δραχμῶν 40.000, διὰ τὴν βελτίωσιν τῆς ὑδρεύσεως. 2) Κοινότης Ρούσου (κάτοικοι 626). Ἡ ὕδρευσις τῶν κατοίκων γίνεται δι’ ὑδραντλιῶν. Μέχρι σήμερον, οὔτε ἡ κοινότης, οὔτε οἱ κάτοικοι αὐτῆς ἐζήτησαν τὴν ἐκτέλεσιν νέου ἔργου ὑδρεύσεως. 3) Κοινότης Καλλιφωνίου: Οἱ κάτοικοι ὑδρεύονται ἐξ ἑνὸς ἀρτεσιανοῦ φρέατος καὶ μιᾶς πηγῆς, τὸ δὲ πότισμα τῶν ζώων γίνεται εὐχερῶς ἐκ τοῦ ἐγγὺς τοῦ χωρίου διερχομένου ποταμοῦ «Καλέντζη». 4) Κοινότης Ἁγίας Παρασκευῆς (τέως Κασνεσίου Μαγούλας): Οἱ 542 κάτοικοι αὐτῆς ὑδρεύονται ἐξ ἑνὸς ἀρτεσιανοῦ παροχῆς 2 κυβικῶν μέτρων ὡριαίως, ἥτις ἀντιστοιχοῦσα εἰς 80 λίτρας κατ’ ἄτομον, ἡμερησίως κρίνεται ἐπαρκής. Διὰ τὴν καλλιτέραν ἐξυπηρέτησιν τῶν κατοίκων, προβλέπεται ἡ ἀνόρυξις καὶ δευτέρου ἀρτεσιανοῦ, κατὰ τὸ τρέχον ἔτος, δαπάνης 15.000 δραχμῶν, περιληφθέντος τοῦ ἔργου τούτου εἰς τὸ πρόγραμμα ἐκτελεστέων ἔργων τῆς κοινότητος. 5) Κοινότης Κιερίου: Ἡ παροχὴ τῶν ὑπαρχόντων δύο ἀρτεσιανῶν φρεάτων δὲν ἐπαρκεῖ διὰ τὴν εἰς ὕδωρ ὁλοκληρωτικὴν κάλυψιν τῶν ἀναγκῶν τῶν κατοίκων. Διὰ τὸν λόγον τοῦτον προβλέπεται ἡ κατὰ τὸ τρέχον ἔτος ἀνόρυξις καὶ ἑτέρου ἀρτεσιανοῦ εἰς ἱκανὸν βάθος. Μέρος τῆς δαπάνης ἐκ 30.000 δραχμῶν θὰ χορηγηθῇ ὡς δωρεὰν ἐκ τοῦ προγράμματος Μικρῶν ἐξυγιαντικῶν ἔργων, τὸ δὲ ὑπόλοιπον ἐξ 70.000 δραχμῶν ἐκ τοῦ προγράμματος Μικρῶν Κοινωφελῶν Ἔργων. Τὸ ἔργον ἔχει περιληφθῆ εἰς τὰ ἐν λόγῳ προγράμματα. 6) Κοινότης Σταυροῦ (τέως Κουμάδων): Οἱ 1000 κάτοικοι αὐτῆς ὑδρεύονται διὰ δύο ἀρτεσιανῶν Μέχρι σήμερον οὔτε ὑπὸ τῆς Κοινότητος, οὔτε ὑπὸ τῶν κατοίκων αὐτῆς ἐζητήθη ἡ ἐκτέλεσις καὶ ἑτέρας γεωτρήσεως. 7) Κοινότης Παλαιοκκλησίου: Οἱ 1030 κάτοικοι τῆς Κοινότητος, ὑδρεύονται διὰ δύο ἀρτεσιανῶν παροχῆς 600 λιτρῶν ὡριαίως. Ὁμοίως, δὲν ἐζητήθη ἡ ἀνόρυξις ἑτέρου ἀρτεσιανοῦ. Γενικώτερον, εἰς τὴν πεδινὴν περιοχὴν τοῦ Νομοῦ Καρδίτσης, ὑπάρχουν εὐνοϊκαὶ συνθῆκαι ὑδρεύσεως ἐξαιρέτου ποιότητος ὕδατος, ἐξ ἀρτεσιανῶν φρεάτων, ἄνευ ἀντλήσεως, εὐχερῶς ἀνορυσσομένων. Τοιαῦτα ἀρτεσιανά, ὑφίστανται εἰς ὅλας τὰς Κοινότητας τῆς πεδινῆς περιοχῆς. Διὰ τοῦτο, δὲν ὑφίσταται ζήτημα καταλλήλου ὑδρεύσεως τῶν κατοίκων, ἀλλὰ εὐχερεστέρας τοιαύτης, διὰ τῆς ἀνορύξεως καὶ ἑτέρων ἀρτεσιανῶν. Διὰ τὴν βελτίωσιν τῶν συνθηκῶν ὑδρεύσεως τῶν κατοίκων τοῦ Νομοῦ Καρδίτσης ἐκτελοῦνται συνεχῶς ἔργα, ὑπὸ τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων, εἴτε ἐξ ἰδίων πόρων, εἴτε διὰ δανείων, ἰδίᾳ ἐκ τοῦ προγράμματος Μικρῶν Κοινωφελῶν Ἔργων (Μ.Κ.Ε.). Οὕτω κατὰ τὸ λῆξαν οἰκονομικὸν ἔτος ἐξετελέσθησαν ἔργα ὑδρεύσεως δαπάνης 1.700.000 δραχμῶν, κατὰ δὲ τὸ τρέχον οἰκονομικὸν ἔτος, προβλέπεται ἡ ἐκτέλεσις τοιούτων διὰ τοῦ προγράμματος Μ.Κ.Ε., προϋπολογισμοῦ δαπάνης ἄνω τοῦ 1.000.000 δραχμῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 18 Μαρτίου 1959.

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Λ. Κελτεμλίδη, Κ. Χιωτάκη, Γ. Παπαγεωργίου, Ε. Πρωϊμάκη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1767)13.2.59 ὑμετέρου ἐγγράφου περὶ τοῦ ὡς ἄνω θέματος, ἔχομεν τὴν τιμήν, κατόπιν ἀναφορᾶς τοῦ Νομάρχου Θεσσαλονίκης, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Αἱ Κοινότητες Ἁγ. Παρασκευῆς, Ἁγ. Ἀντωνίου, Καρδίας, Μεσημερίου, Κάτω Σχολαρίου, Ν. Πλαγιαρίου, Ν. Ρυσσίου, Τριλόφου καὶ Ταγαράδων, δὲν δύνανται νὰ ὑδρευθοῦν κεχωρισμένως, διότι ἐκτελεσθεῖσαι κατ’ ἐπανάληψιν γεωτρήσεις πρὸς ἀνεύρεσιν ὕδατος, εἰς τὴν περιοχὴν ἑκάστης Κοινότητος, ἀπέβησαν ἄγονοι. Κατόπιν τῆς ἀκάρπου ταύτης προσπαθείας, ἡ παρὰ τῇ Νομαρχίᾳ Τεχνικὴ Ὑπηρεσία Δήμων καὶ Κοινοτήτων, ἐμελέτησε τὸ θέμα καὶ κατέληξεν εἰς τὸ συμπέρασμα, ὅτι ἡ λύσις τοῦ προβλήματος ἔγκειται εἰς τὴν κοινὴν ὕδρευσιν τῶν Κοινοτήτων τούτων, δι’ ἐκτελέσεως γεωτρήσεων πλησίον τοῦ Ἀνθεμοῦντος ποταμοῦ, ὅπου ὑφίστανται προϋποθέσεις ἀνευρέσεως ἐπαρκοῦς ποσότητος ποσίμου ὕδατος, καὶ ἐν συνεχείᾳ κατασκευῆς τοῦ ὑδραγωγείου (ἀντλιοστασίου, δεξαμενῶν, δικτύων ὑδρεύσεως κλπ.). Ἡ δαπάνη κατασκευῆς, τοῦ κοινοῦ τούτου ἔργου, θὰ ἀνέλθῃ εἰς 7 ἕως 8.000.000 δραχμῶν, εἰς τὸ ποσὸν τοῦτο δὲν περιλαμβάνεται ἡ δαπάνη τῶν δικτύων διανομῆς, τὰ ὁποῖα θὰ κατασκευασθοῦν δαπάναις ἑκάστης ἐνδιαφερομένης Κοινότητος. Ἤδη τὸ θέμα εὑρίσκεται εἰς τὸ στάδιον τῆς ἐκτελέσεως δοκιμαστικῶν γεωτρήσεων καὶ τῆς προπαρασκευῆς τῆς τοπογραφήσεως τῆς περιοχῆς. Ἐφ’ ὅσον θὰ προκύψουν εὐνοϊκὰ ἀποτελέσματα ἐκ τῶν γεωτρήσεων θὰ συσταθῇ σύνδεσμος Κοινοτήτων ὅστις θὰ ἀναλάβῃ ἀφ’ ἑνὸς τὴν ἐξεύρεσιν τῶν ἀπαραιτήτων πόρων (ἐπιβολὴ φόρων, τελῶν, δικαιωμάτων, σύναψις δανείου) καὶ ἐκτέλεσιν τοῦ ἔργου καὶ ἀφ’ ἑτέρου τὴν διοίκησιν, διαχείρισιν καὶ συντήρησιν αὐτοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Μαρτίου 1959.

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Η. Ἡλιοῦ, Γ. Αὐγεροπούλου, Γ. Σπηλιοπούλου, Ε. Μπενᾶ, Ι. Εὐαγγελίδη, Α. Τσιάντου. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1769 ἀπὸ 13.2.59 Ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἀναφορὰ τῶν βουλευτῶν τῆς ΕΔΑ κ.κ. Η. Ἠλιοῦ, Γ. Αὐγεροπούλου, Γ. Σπηλιοπούλου κλπ. μετὰ τηλ)κῆς διαμαρτυρίας τῶν ἐκτοπισμένων Ἁγ. Εὐστρατίου, σχετικῶς μὲ τὸ ἐν περιλήψει ἀντικείμενον, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι: 1) Ὡς πρὸς τὰ καταγγελλόμενα εἰς βάρος τοῦ Δ)ντοῦ τῆς Δ. Χ. Λέσβου Ταγ)ρχου Π. Τσελέκη, ἐξηκριβώθη ἀπολύτως, ὅτι δὲν ἀνταποκρίνονται πρὸς τὴν πραγματικότητα. 2) Ὡς πρὸς τὰ καταγγελλόμενα εἰς βάρος τῶν ὀργάνων τῆς Φρουρᾶς τοῦ Νοσοκομείου Λήμνου, διετάχθη ὁ περιορισμὸς τῶν ἐν τῷ ἄνω Νοσοκομείῳ νοσηλευομένων ἐκτοπισμένων ἐντὸς τοῦ θαλάμου των δεδικαιολογημένως καὶ νομίμως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Μαρτίου 1959.

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Θεοδοσιάδη. Ἔχομεν τὴν τιμήν, ἐπὶ ὑπ’ ἀριθ. 2779 ἀπὸ 3.3.1959 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἐρώτησις τοῦ ἐν περιλήψει διὰ τὴν μεταφορὰν τῶν ἐγκαταλειπομένων αὐτοκινήτων Ι. Χ. νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: Ὡς ἀνέφερεν ἡμῖν ἡ Ἀστυν. Δ)νσις Ἀθηνῶν τὰ αὐτοκίνητα Ι. Χ. μεταφέρονται ὑπὸ τῆς Ὑποδ)σεως Τροχαίας Κινήσεως ἐφ’ ὅσον ταῦτα ἐγκαταλείπονται εἰς σημεῖα ὁδῶν ἐφ’ ὧν ἀπαγορεύεται ἡ στάθμευσις, ὡς συνέβη μὲ τὸ αὐτοκίνητον τοῦ ἐρωτῶντος βουλευτοῦ κ. Α. Θεοδοσιάδη. Τὸ αὐτοκίνητον τοῦτο τὴν 12.2.59 εὑρέθη εἰς τὴν ὁδὸν Βουλῆς καὶ ἐπεχειρήθη ἡ μεταφορά του ὑπὸ ἀστυφύλακος πλὴν δὲν ἐπραγματοποιήθη αὕτη λόγῳ τῆς ἐν τῷ μεταξὺ ἀφίξεως εἰς τὸ σημεῖον ἐκεῖνο τοῦ ἐνδιαφερομένου. Τὴν 3.3.1959 τὸ αὐτὸ αὐτοκίνητον εὑρέθη ὑπὸ ἑτέρου ἀστυφύλακος εἰς ὁδὸν Κολοκοτρώνη καὶ διὰ τοῦ γερανοῦ μετεφέρθη εἰς ἁμαξοστάσιον. Ἡ Ἀστυνομικὴ Διεύθυνσις Ἀθηνῶν διὰ διαταγῆς της πρὸς τὴν Ὑποδ)σιν Τροχαίας Κινήσεως ἐξῄρεσε τῆς μεταφορᾶς τὰ αὐτοκίνητα τῶν κ.κ. βουλευτῶν, διπλωματῶν κλπ. ἐν ἀμφιβολίᾳ δὲ τῆς ἰδιότητος τοῦ κατόχου οἱ ἀστυνομικοὶ ζητοῦσι πληροφορίας καὶ ὁδηγίας παρὰ τῆς Ὑποδ)σεως Τροχαίας Κινήσεως. Ἀμφότεροι οἱ ἀστυφύλακες διὰ τὰς ἐνεργείας των αὐτὰς ἠλέγχθησαν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Μαρτίου 1959.

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Σπηλιοπούλου, Π. Καπνίση κλπ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 360)17.1.1959 ὑμετέρου ἐγγράφου, περὶ τοῦ ὡς ἄνω θέματος ἔχομεν τὴν τιμὴν κατόπιν σχετικῆς ἀναφορᾶς τοῦ Νομάρχου Εὐβοίας, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Κάτωθεν τοῦ ὑψώματος Μασλατίου (Μύλος), ὑπάρχει λίαν ἀβαθὴς θαλασσία λωρίς, ἐξικνουμένη ἀπὸ τοῦ νοτίου λιμένος τῆς πόλεως Χαλκίδος καὶ εἰς ἀρκετὸν βάθος, πρὸς ἀνατολάς. Τμῆμα τῆς λιμνοθαλάσσης ταύτης (βαλτῶδες) ἐκτάσεως 79.139 τετραγωνικῶν μέτρων ἐξεποιήθη ὑπὸ τοῦ Κράτους, πρὸς τὸν Δῆμον Χαλκιδέων, κατὰ τὸ ἔτος 1957 ἐπὶ τῷ σκοπῷ ἐξωραϊσμοῦ ταύτης δι’ ἐπιχωματώσεως καὶ ἱδρύσεως Γυμναστηρίου. Ἐσχάτως συνελθοῦσα ἡ ἐπιτροπὴ τοῦ Α. Ν. 2344)40 «περὶ αἰγιαλοῦ καὶ παραλίας» συμπεριέλαβε τὸν ὡς ἄνω χῶρον εἰς τὴν χερσαίαν ζώνην τοῦ λιμένος. Λόγῳ τῶν πολεμικῶν γεγονότων καὶ οἰκονομικῶν δυσχερειῶν τοῦ Δήμου, δὲν κατέστη δυνατὴ ἡ κατὰ τὰ ὡς ἄνω ἀξιοποίησις τοῦ χώρου τούτου μέχρι σήμερον. Διὰ τὴν ἐπιχωμάτωσιν τῆς ἐν λόγῳ ἐκτάσεως ἀπαιτεῖται δαπάνη 1.500.000. Πρὸς τοῦτο ἐγένετο σχετικὸν ἔγγραφον εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Συγκοινωνιῶν καὶ Δ. Ἔργων σὺν τῇ πληροφορίᾳ, ὅτι ὁ Δῆμος Χαλκιδέων προτίθεται νὰ συμμετάσχῃ εἰς τὴν δαπάνην τῆς ἐπιχωματώσεως, τῆς ἐκτάσεως, ἥτις μερίμνῃ τοῦ Δασαρχείου Χαλκίδος, θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ καταστῇ ἀξιόλογον πάρκον καὶ πνεύμων πρασίνου τῆς πόλεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Μαρτίου 1959.

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Γιαχνῆ, Π. Γλιγλῆ καὶ Κ. Δεσποτοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7698)58 ὑμετέρου ἐγγράφου περὶ τοῦ ἐν ἐπικεφαλίδι θέματος, ἔχομεν τὴν τιμὴν κατόπιν ἀναφορᾶς τοῦ Νομάρχου Δωδεκανήσου, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Τὸ ζήτημα τῆς ἀρδεύσεως τῆς περιοχῆς τῆς Κοινότητος Διμυλιᾶς ἀπασχολεῖ τὴν Νομαρχίαν Δωδεκανήσου ἀπὸ μακροῦ. Κατόπιν ἐνεργειῶν της, διηνεργήθησαν κατ’ ἐπανάληψιν γεωλογικαὶ ἐξετάσεις τοῦ ὑπεδάφους τῆς ἐν λόγῳ περιοχῆς πρὸς τὸν σκοπὸν καθορισμοῦ χώρων ἐκτελέσεως γεωτρήσεων δαπάναις τοῦ Ὀργανισμοῦ Ν. 2100)1952. Ἀτυχῶς αἱ ἐξετάσεις αὗται ἀπέκλεισαν κατηγορηματικῶς τὴν δυνατότητα ἐκτελέσεως γεωτρήσεων οὐ μόνον εἰς τὴν περιοχὴν τῆς κοινότητος Διμυλιᾶς ἀλλὰ καὶ εἰς τὰς πέριξ ταύτης περιοχάς. Ἐκ παραλλήλου ἡ Νομαρχία συνέστησεν εἰς τὴν Ἐπιχείρησιν Δημοτικῶν Ὑδραγωγείων Ρόδου (ΕΔΥΡ) τὴν διάθεσιν, ἐκ τῶν ἐν τοῖς ὑδραγωγείοις της συλλεγομένων ὑδάτων τῶν διερχομένων ἐκ τῆς Διμυλιᾶς ἀναλόγου ποσότητος ὕδατος εἰς αὐτήν, πρὸς κάλυψιν τῶν ἀναγκῶν ὑδρεύσεως τῆς περιοχῆς της καὶ οὕτω παραχωρεῖται ποσότης ἥτις δύναται νὰ καλύψῃ τὸ ⅓ τῶν ἀρδευτικῶν ἀναγκῶν τῆς Κοινότητος, διότι περαιτέρω αὔξησις τῆς ποσότητος ταύτης θὰ καταστήσῃ ἀνεπαρκῆ τὴν ὕδρευσιν τῆς πόλεως Ρόδου. Ἐπίσης διετάχθη ἡ ΕΔΥΡ καὶ ἐκτελεῖ διάφορα ὑδρευτικὰ ἔργα (γεωτρήσεις Ροδινοῦ, κατασκευαὶ νέων ὑδραγωγείων κλπ.), ἅτινα περατοῦνται ἐντὸς τοῦ προσεχοῦς μηνὸς Ἀπριλίου, οὕτως ὥστε νὰ ὑπερκαλυφθῶσιν αἱ ἀνάγκαι ὑδρεύσεως τῆς πόλεως Ρόδου καὶ καταστῇ δυνατὴ εἰς τὴν Κοινότητα Διμυλιᾶς παραχώρησις μεγαλυτέρας ποσότητος ὕδατος πρὸς ἄρδευσιν ὁλοκλήρου τῆς καλλιεργησίμου ἐκτάσεώς της. Ἀνεξαρτήτως τῶν ἀνωτέρω καὶ πρὸς ὁριστικὴν ρύθμισιν τοῦ ἐν λόγῳ ζητήματος εἰς ὑποβληθὲν πρὸς ἔγκρισιν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ, πρόγραμμα τῶν ἐκτελεσθησομένων παρὰ τοῦ Νομαρχιακοῦ Ταμείου Δωδεκανήσου κατὰ τὸ τρέχον οἰκον. ἔτος, Μέσων Κοινωφελῶν Ἔργων, ἐπροτάθη ὡς πρῶτον ἔργον, ἡ κατασκευὴ ἀρδευτικοῦ φράγματος εἰς Διμυλιᾶν πρὸς ἄρδευσιν ἐκτάσεως 500 στρεμμάτων προϋπολογισμοῦ δαπάνης ἐκτελέσεως αὐτοῦ, 500.000 δραχμῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 31 Μαρτίου 1959.

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

ζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Μπακατσέλου. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3435 ἀπὸ 27.3.1959 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ἀπὸ 20.3.1959 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Γεωρ. Μπακατσέλου, σχετικὴ μὲ τὸ ἐν περιλήψει θέμα, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἐξεδόθησαν ὑπὸ τῶν ἁρμοδίων Ἀστυνομικῶν καὶ Δικαστικῶν Ἀρχῶν πρὸς ἀνακάλυψιν καὶ σύλληψιν τῶν ἀγνώστων δραστῶν τῶν ἐν περιλήψει ἀδικημάτων πρὸς δὲ προεκηρύχθη παρ’ ἡμῶν καὶ χρηματικὴ ἀμοιβὴ ἐκ δραχμῶν 100.000 διὰ τὴν σύλληψιν ἢ ἀποτελεσματικὴν κατάδειξιν τοῦ δράστου ἢ ἑκάστου τῶν δραστῶν τῶν ἀξιοποίνων τούτων πράξεων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 31 Μαρτίου 1959.

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ

ηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Γαβριηλίδη, Ι. Εὐαγγελίδη, Γ. Αὐγεροπούλου καὶ Ν. Κιτσίκη. Ἀπαντῶντες εἰς τὸ ὡς ἄνω ὑμέτερον ἔγγραφον, ἔχομεν τὴν τιμὴν ν’ ἀνακοινώσωμεν ὑμῖν, ὅτι τ’ ἀναφερόμενα εἰς τὴν ἐρώτησιν τῶν κ.κ. βουλευτῶν δὲν ἀνταποκρίνονται εἰς τὴν ἀλήθειαν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 31 Μαρτίου 1959.

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ

ΙΙΙ. Τοῦ Ὑπουργείου Κοιν. Προνοίας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βαλούρδου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2268)25.2.59 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν παρὰ τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν κατατεθεῖσα εἰς τὴν Βουλὴν ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βαλούρδου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἐπὶ ὁμοίας ἐρωτήσεως διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ ταὐταρίθμου ὑμετέρου ἐγγράφου, ἐγνωρίσαμεν ὑμῖν σχετικῶς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4255)4.3.59 ἡμετέρου τοιούτου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 30 Μαρτίου 1959.

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Μητσοτάκη, Ε. Κοθρῆ, Ε. Ἀρβανιτάκη καὶ Ε. Ζαννῆ. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2640)5.3.1959 ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ κατατεθεῖσα παρ’ ὑμῖν ὑπ’ αὔξ. ἀριθμὸν 1057)50 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Μητσοτάκη, Ε. Κοθρῆ, Ε. Ἀρβανιτάκη καὶ Ε. Ζαννῆ, ἀναφορικῶς μὲ τὸ θέμα τῶν πολεμοπαθῶν καὶ βομβοπλήκτων τῆς χώρας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ἤδη ἀπὸ τῆς ἀπελευθερώσεως καὶ ἐντεῦθεν ἀντιμετωπίσθησαν 275.000 περιπτώσεις στεγάσεως πολεμοπαθῶν (ἀνεγέρσεις καὶ ἐπισκευαὶ) διατεθέντος πρὸς τοῦτο ποσοῦ δραχμ. 1.264.930.000 καὶ 14.000.000 δολλαρίων. Τὸ ὑπολειπόμενον ἔργον στεγάσεως πολεμοπαθῶν ἀνερχόμενον εἰς 24.000 περίπου περιπτώσεις, ὁλοκληρωτικῶν καταστροφῶν ἀντιμετωπίζεται τμηματικῶς καὶ ἀναλόγως τῶν οἰκονομικῶν δυνατοτήτων τῆς χώρας καὶ τῶν βάσει τούτων, εἰς τὴν διάθεσίν μας τιθεμένων ἑκάστοτε πιστώσεων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 24 Μαρτίου 1959.

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΣΤΡΑΤΟΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Καθαροσπόρη καὶ Π. Καπνίση. Εἰς ἀπάντησιν σχετικοῦ ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν καταχωρηθεῖσα ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. 1033 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Καθαροσπόρη καὶ Π. Καπνίση, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Τὸ Ὑπουργεῖον τελεῖ ἐν γνώσει τῶν ζητημάτων ἀποκαταστάσεως προσφυγικῶν οἰκογενειῶν τῶν διαβιουσῶν εἰς ὑπόγεια τοῦ Συν)σμοῦ «Καραμπαμπᾶ», ὅσον καὶ τῶν στεγαζομένων εἰς τὰ οἰκήματα τοῦ Συν)σμοῦ «Καναπίτσης». Ὡς πρὸς τὸ πρῶτον ζήτημα διετάχθη τὸ Κέντρον Κοιν. Προνοίας Εὐβοίας ὅπως προέλθῃ, ἀναλόγως πρὸς τὰς μεταβιβασθησομένας αὐτῷ πιστώσεις, εἰς τὴν ἐφαρμογὴν προγράμματος αὐτοστεγάσεως τῶν διαβιουσῶν εἰς τὰ περὶ ὧν πρόκειται ὑπόγεια οἰκογενειῶν. Πάντως αἱ μέχρι σήμερον ἐξασφαλισθεῖσαι πιστώσεις τῶν εἰδικῶν λογαριασμῶν ἀποκαταστάσεως προσφύγων καλύπτουσι μόνον τὰς ἀνειλημμένας ὑποχρεώσεις τῶν ἐν ἀναπτύξει στεγαστικῶν προγραμμάτων παρελθουσῶν χρήσεων. Ὡς πρὸς τὸ ζήτημα τῶν διαμενουσῶν εἰς οἰκήματα τοῦ Συν)σμοῦ «Καναπίτσης» οἰκογενειῶν, ἡ μεταστέγασις ὅλων τῶν οἰκογενειῶν τούτων προσκρούει εἰς τὸν νόμον, διότι τὰ ἐν λόγῳ οἰκήματα ἀποτελοῦσι κατὰ τὰ οἰκεῖα κτηματολογικὰ διαγράμματα μόνιμα τοιαῦτα καὶ οὐχὶ προσωρινὰ στέγαστρα ὥστε νὰ εἶναι δυνατὴ ἡ κατεδάφισίς των καὶ ἡ ἀλλαχοῦ στέγασις τῶν ἐν αὐτοῖς διαμενουσῶν οἰκογενειῶν. Πάντως μελετᾶται τὸ ζήτημα τῆς ἀραιώσεως τῶν συστεγαζομένων εἰς αὐτὰ οἰκογενειῶν δι’ ἐντάξεων ἐνίων ἐξ αὐτῶν εἰς τὰ ἐφαρμοσθησόμενα ἐν Εὐβοίᾳ προγράμματα αὐτοστεγάσεως. Ἐπ’ εὐκαιρίᾳ σημειοῦμεν, ὅτι ἐν Χαλκίδι ἀνηγέρθησαν κατὰ τὴν τελευταίαν τετραετίαν ἑκατὸν τεσσαράκοντα δύο οἰκήματα μὲ σύνολον δαπάνης δραχμῶν 2.664.500. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Μαρτίου 1959.

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Σβώλου, Ν. Κιτσίκη, Ι. Εὐαγγελίδη καὶ Γ. Σπηλιοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2331)5.3.59 ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1048)28.2.59 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Σβώλου, Ν. Κιτσίκη, Ι. Εὐαγγελίδη καὶ Γ. Σπηλιοπούλου, ἐν σχέσει πρὸς τὰς δημιουργουμένας ὀχλήσεις ἐκ τῆς λειτουργίας τῶν Ἐργοστασίων «Φανελλοποιΐας Παλαιολόγου» καὶ «Ψηφίδων Ἄτλας» Κ. Πετραλώνων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι κατόπιν ἐπιτοπίου ἐρεύνης τῆς ἁρμοδίας Ὑπηρεσίας τοῦ Ὑγεινομικοῦ Κέντρου Ἀττικῆς διεπιστώθησαν τὰ κάτωθι: Τὰ ὡς ἄνω Ἐργοστάσια εὑρίσκονται ἐντὸς Βιομηχανικῆς Ζώνης καὶ λειτουργοῦν κατόπιν σχετικῆς ἀδείας τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας. Τὸ ἐργοστάσιον «Φανελλοποιΐας Παλαιολόγου» χρησιμοποιεῖ σήμερον διὰ τὴν παραγωγὴν θερμοῦ ὕδατος διὰ τὰς ἐν γένει ἐργασίας του καὶ λειτουργίαν αὐτοῦ ἀκάθαρτον πετρέλαιον ἀντὶ γαιάνθρακος, τὸν ὁποῖον ἐχρησιμοποίει πρότερον καὶ τοῦτο ἵνα ἐλαττωθῇ ὁ παραγόμενος καπνὸς καὶ αἰθάλη. Τὸ ἐργοστάσιον «Ψηφίδων Ἄτλας» ὡς ἐκ τῆς φύσεώς του ἐκπέμπει κόνιν, πλὴν ὅμως κέκτηται εἰδικῶν ἐγκαταστάσεων διὰ τὴν συγκέντρωσιν αὐτῆς, εὑρίσκεται δὲ ἐντὸς μεγάλου οἰκοπέδου. Ἁρμόδιον διὰ τὴν ὑπόδειξιν καὶ τὴν λῆψιν τῶν ἀπαιτουμένων μέτρων πρὸς περιορισμὸν τῶν ὀχλήσεων ἐκ τῶν Βιομηχανιῶν, τυγχάνει τὸ Ὑπουργεῖον Βιομηχανίας. Ὅσον ἀφορᾷ τὰς ὥρας ἐργασίας κατὰ παρασχεθείσας παρὰ τῆς Δ)νσεως τοῦ ἐργοστασίου «Ἄτλας» πληροφορίας τοῦτο ἐργάζεται ἀπὸ τῆς 7ης πρωϊνῆς μέχρι καὶ τῆς 22ας ὥρας κατόπιν σχετικῆς ἀδείας τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας. Διὰ τὴν ἀκριβῆ τήρησιν τῶν ὡρῶν ἐργασίας ἁρμοδία τυγχάνει ἡ Ἀστυν. Ἀρχή. Ἐν Ἀθήναις τῇ 17 Μαρτίου 1959.

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Σβώλου, Γ. Αὐγεροπούλου, Δ. Γιαχνῆ καὶ Σ. Ἡλιοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2629)5.3.59 ἐγγράφου σας, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τῶν κ.κ. βουλευτῶν Μ. Σβώλου, Γ. Αὐγεροπούλου, Δ. Γιαχνῆ καὶ Σ. Ἡλιοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ἐπὶ τοῦ παρ’ αὐτῶν τιθεμένου ζητήματος, ὅτι ἡ ἁρμοδία ὑπηρεσία τοῦ Ὑπουργείου Κοιν. Προνοίας οὐδὲν συγκεκριμένον αἴτημα τοῦ Δήμου Καισαριανῆς ἢ ἄλλης Δημοσίας Ἀρχῆς ἔχει ὑπ’ ὄψιν της σχετικῶς μὲ τὴν δωρεὰν παραχώρησιν οἰκοπεδικῆς ἐκτάσεως διὰ τὴν ἀνέγερσιν Γυμνασίου καὶ Δημοτικοῦ Σχολείου εἰς τὴν περιοχὴν τοῦ Δήμου Καισαριανῆς πλὴν τοῦ τοιούτου τῆς Σχολικῆς Ἐφορείας τοῦ 4ου Δημοτικοῦ Σχολείου, πρὸς τὴν ὁποίαν ἡ ὑπηρεσία ἐγνώρισε τὴν παντελῆ ἔλλειψιν χώρου ἐν τῷ Συν)σμῷ Καισαριανῆς πρὸς παραχώρησιν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Μαρτίου 1959.

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Κάβδα. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3099)17.3.59 ἐγγράφου ὑμῶν δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1114)59 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Κάβδα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι βάσει τοῦ νόμου 3340)55 ἡ διάρθρωσις τῆς ὑπηρεσίας Ἐθν. Αἱμοδοσίας, ἔχει ὡς ἑξῆς: Εἰς τὴν Κεντρικὴν Ὑπηρεσίαν τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας ὑφίσταται ὑπηρεσία ὀνομαζομένη Ἐθνικὴ Ὑπηρεσία Αἱμοδοσίας, ἡ ὁποία κατευθύνει ὅλα τὰ Κέντρα Αἱμοδοσίας ὡς καὶ τὰ ἐπαρχιακὰ τοιαῦτα ἐπιστημονικῶς. Διοικητικῶς τὰ Κέντρα Αἱμοδοσίας ὡς καὶ τὰ ἐπαρχιακὰ τοιαῦτα ὑπάγονται εἰς τὰ Νοσοκομεῖα ἔνθα στεγάζονται. Ἡ ὅλη κατεύθυνσις ὡς καὶ ὁ τρόπος λειτουργίας ἐνεργεῖται διὰ τῆς Κεντρικῆς Ὑπηρεσίας Ἐθν. Αἱμοδοσίας τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας. Ἤδη, διὰ τοῦ νέου νόμου, ὅστις κατατίθεται λίαν προσεχῶς, διαχειριστικῶς καὶ ἐπιστημονικῶς, ἅπαντα τὰ Κέντρα θὰ ὑπάγονται εἰς τὸν ἔλεγχον τῆς Ὑπηρεσίας Ἐθν. Αἱμοδοσίας τοῦ Ὑπουργείου Κοιν. Προνοίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 27 Μαρτίου 1959.

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

IV. Τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1018 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2452) 1757)2.3.59 ἐγγράφου σας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: 1) Δι’ ἀποφάσεων τοῦ Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως καὶ τοῦ ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν ἐκδοθεισῶν κατ’ ἐξουσιοδότησιν τῆς παρ. 4 ἄρθρου 3 τοῦ Α. Ν. 660)37, ἐξηρέθησαν τοῦ φόρου κύκλου ἐργασιῶν ὡρισμέναι μικραὶ βιοτεχνικαὶ ἐπιχειρήσεις ὡς καὶ ὡρισμένα προϊόντα παραγόμενα κυρίως ὑπὸ μικρῶν βιοτεχνικῶν ἐπιχειρήσεων. Μεταξὺ τῶν προϊόντων τούτων συγκαταλέγονται καὶ τὰ σολοδέρματα τὰ παραγόμενα ὑπὸ ἐπιχειρήσεων διαθετουσῶν ἐν συνόλῳ μέχρι τριῶν (3) βαρελλῶν δέψεως καὶ πλύσεως, καὶ ἐφ’ ὅσον ἡ κατὰ ἑξάμηνον παραγωγὴ σολοδερμάτων δὲν ὑπερβαίνει τὰς 11.000 ὀκάδας. Ὁ δικαιολογητικὸς λόγος τῆς ἀπαλλαγῆς τῶν ὡς ἄνω ἐπιχειρήσεων κατασκευῆς σολοδερμάτων εἶναι, ὅτι αὗται λόγῳ τῶν δυσμενῶν συνθηκῶν ὑφ’ ἃς ἐργάζονται (ἔλλειψις κεφαλαίων, περιωρισμένη παραγωγή, ἀνεπαρκῆ μηχανικὰ μέσα κλπ.) ἔχουν ηὐξημένον κόστος κατὰ μονάδα παραγομένου προϊόντος ἔναντι τῶν μεγάλων ἐπιχειρήσεων καὶ ἐκ τοῦ λόγου τούτου αὗται ἀδυνατοῦν εἰς πολλὰς περιπτώσεις νὰ ἐπιρρίψουν τὸν φόρον εἰς τὴν κατανάλωσιν. 2) Ὑπ’ ὄψει τῆς ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου ἐτέθησαν περιπτώσεις καθ’ ἃς ἔνιαι μεγάλαι ἐπιχειρήσεις πρὸς τὸν σκοπὸν ὅπως τύχουν τῆς ὡς ἄνω ἀπαλλαγῆς ἀπὸ τοῦ φόρου, διεχωρίσθησαν εἰς μικροτέρας τοιαύτας, ἐπὶ προφανῇ ζημίᾳ τῶν συμφερόντων τοῦ Δημοσίου καὶ τῆς Ἐθνικῆς οἰκονομίας. Κατόπιν τούτου καὶ ἐν ὄψει τοῦ γεγονότος, ὅτι παρόμοια θέματα ἐδημιουργήθησαν καὶ εἰς ἄλλους κλάδους παραγωγῆς εἰς οὓς παρεσχέθησαν ἀπαλλαγαὶ ἀπὸ τοῦ φόρου ἤχθημεν εἰς τὴν ἀπόφασιν, ὅπως τὸ ζήτημα τοῦ φόρου κύκλου ἐργασιῶν ἀντιμετωπισθῇ ἐν τῷ συνόλῳ του, ἐπὶ τῷ τέλει τῆς ἀναμορφώσεως τοῦ φόρου τούτου ἐπιβάσεως ἁπλουστέρας καὶ δικαιοτέρας. Πρὸς τὴν κατεύθυνσιν δὲ ταύτην ἐστράφη ἡ προσπάθεια τῆς καθ’ ἡμᾶς ὑπηρεσίας, αἱ ἀπόψεις τῆς ὁποίας ἀποκρυσταλλωθεῖσαι εἰς ἑνιαῖον σύνολον θέλουσιν ὑποβληθῆ ὑμῖν πρὸς νομοθετικὴν κύρωσιν εὐθὺς ὡς ἡ ἐν τῷ ὑπουργείῳ ἑδρεύουσα ἐπιτροπὴ κωδικοποιήσεως τῆς ἀμέσου καὶ ἐμμέσου φορολογίας διατυπώσει τὸ οἰκεῖον σχέδιον νόμου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 18 Μαρτίου 1959.

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Γαρουφαλιᾶ. Ἐν σχέσει μὲ τὴν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2780)2016)9.3. 1959 ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθεῖσαν ἡμῖν ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Γαρουφαλιᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι διὰ τὴν τακτοποίησιν τοῦ ἐκτάκτου ἐν γένει προσωπικοῦ τῶν Δημοσίων ὑπηρεσιῶν ἐζητήσαμεν ἤδη τὴν ἀποστολὴν ἡμῖν στοιχείων περὶ τῶν παρ’ αὐταῖς ὑπηρετούντων ἐκτάκτων, ἵνα βάσει τούτων μελετηθῇ τὸ θέμα τοῦτο ἐν συσχετίσει καὶ μὲ τὴν ἐφαρμογὴν τῶν διατάξεων τοῦ Ν.Δ. 3925)58 περὶ Ὑπουργείων καὶ Ὀργανισμῶν τῶν δημοσίων πολιτικῶν ὑπηρεσιῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 30 Μαρτίου 1959.

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΤΝΙΝΟΥ

V. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Κακογιάννη καὶ Μ. Σκοπούλη. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 936 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ἀθαν. Κακογιάννη καὶ Μιχαὴλ Σκοπούλη, σχετικῶς μὲ ἀνέγερσιν καπναποθήκης εἰς τὴν πόλιν τοῦ Μεσολογγίου, διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1763)13.2.59 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Πρὸς ἀπόκτησιν ἐπαρκῶν ἀποθηκευτικῶν χώρων διὰ τὰ καπνά, μὲ σύγχρονον ἐξοπλισμὸν διὰ τὴν ἐπεξεργασίαν αὐτῶν, ἡ Κυβέρνησις ἐπροικοδότησε τὸν Ἐθνικὸν Ὀργανισμὸν Καπνοῦ βάσει τῶν διατάξεων τοῦ Ν.Δ. 3758) 57 μὲ τὸ ποσὸν τῶν δραχμῶν 40.000.000 ἐκ τοῦ προϋπολογισμοῦ Δημοσίων Ἐπενδύσεων διὰ τὴν ἀνέγερσιν συγχρόνων καπναποθηκῶν εἰς τὰ κυριώτερα κέντρα ἐπεξεργασίας αὐτῶν. Τὰ ἐν λόγῳ ἔργα ἀνεγέρσεως καπναποθηκῶν ἤρχισαν ἀπὸ τοῦ ἔτους 1958 εἰς τὰς ὑπὸ τῆς Κυβερνητικῆς Ἐπιτροπῆς Καπνοῦ προγραμματισθείσας πόλεις Καβάλαν, Ξάνθην, Δράμαν, Κομοτινήν, Σέρρας, Βόλον καὶ Ἀγρίνιον διατιθεμένου κατ’ ἔτος ἐκ τοῦ προϋπολογισμοῦ Δημοσίων Ἐπενδύσεων ἀναλόγου πρὸς τὴν πρόοδον τῶν ἔργων χρηματικοῦ ποσοῦ. Εὐθὺς ὡς ἐξηγγέλθησαν τ’ ἀνωτέρω ἔργα, διάφοροι Ὀργανώσεις τῆς πόλεως τοῦ Μεσολογγίου ᾐτήσαντο δι’ ὑπομνημάτων των τὴν ἀνέγερσιν καπναποθήκης καὶ εἰς τὴν πόλιν των. Τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορίου υἱοθετῆσαν τὸ ἀνωτέρω αἴτημα εἰσηγήθη εἰς τὴν Κυβερνητικὴν Ἐπιτροπὴν Καπνοῦ διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 30742)29.7.58 ἐγγράφου του, ὅπως περιληφθῇ εἰς τὸ πρόγραμμα ἀνεγέρσεως καπναποθηκῶν, καὶ ἡ πόλις τοῦ Μεσολογγίου ἀνεγειρομένης εἰς ταύτην συγχρόνου καπναποθήκης χωρητικότητος 300.000 ὀκάδων περίπου. Λόγῳ ὅμως ἀπορροφήσεως τοῦ ἀρχικῶς διατεθέντος συνολικοῦ ποσοῦ ὑπὸ τῶν ἔργων ἀνεγέρσεως τῶν εἰς τὰς ὡς ἄνω πόλεις προγραμματισθεισῶν καπναποθηκῶν δὲν καθίσταται ἐπὶ τοῦ παρόντος δυνατὴ ἡ ἱκανοποίησις τοῦ αἰτήματος τῆς πόλεως τοῦ Μεσολογγίου. Πάντως, εὐθὺς ὡς καταστῇ δυνατὸν ν’ αὐξηθῇ τὸ διατιθέμενον δι’ ἀνέγερσιν καπναποθηκῶν ποσὸν ἐκ τοῦ προϋπολογισμοῦ δημοσίων ἐπενδύσεων θὰ ἐπιδιωχθῇ ἡ ἱκανοποίησις τῆς αἰτήσεως τῆς πόλεως τοῦ Μεσολογγίου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Μαρτίου 1959.

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Ἐφραιμίδη, Δ. Κελτεμλίδη, Ε. Γιαρένη καὶ Κ. Τσιγάρα. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διαβιβασθείσης ἡμῖν, διὰ τοῦ ἀνωτέρω ἀναφερομένου ἐγγράφου ὑμῶν, ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. 1104 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Ἐφραιμίδη, Δ. Κελτεμλίδη, Ε. Γιαρένη καὶ Κ. Τσιγάρα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: 1) Ὑπὸ τῆς προβλεπομένης ὑπὸ τοῦ νόμου 2688)1953 Ἐπιτροπῆς, ἐνεκρίθη ἡ εἰσαγωγὴ 17.000.000 δολλαρίων, διὰ τὴν ἵδρυσιν τοῦ Ἀμερικανικοῦ Κέντρου Ἐκθέσεως καὶ προωθήσεως ἀμερικανικῶν προϊόντων, ἄνευ δικαιώματος ἐπαναπατρισμοῦ τῶν εἰσαχθέντων κεφαλαίων. 2) Τὰ προνόμια, ἅτινα ἐπιτυγχάνει ὁ εἰσάγων τὸ συνάλλαγμα, εἶναι ἐκ τῶν προβλεπομένων ὑπὸ τοῦ νόμου 2687)1953, βάσει τοῦ ὁποίου συνετάγη τὸ οἰκεῖον Β.Δ. 3) Εἰδικῶς, οὐδὲν προβλέπεται εἰς τὸ Β. Δ., δι’ οὗ τὰ ἐκτιθέμενα ἀμερικανικὰ προϊόντα νὰ εἰσάγωνται προνομιακῶς καὶ κατὰ τρόπον πλέον εὐνοϊκὸν τῆς εἰσαγωγῆς προϊόντων τῶν λοιπῶν Κρατῶν. Τοὐναντίον, διασαφηνίζεται, ὅτι ἰσχύουν ἅπασαι αἱ ὑπάρχουσαι νομισματικαί, τραπεζιτικαὶ κλπ. δεσμεύσεις καὶ ἀναλόγως τῶν περιπτώσεων κυρώσεις. Προνομιακὴ μεταχείρισις ὑφίσταται μόνον διὰ τὴν Δ. Ε.Θ., ὅσον ἀφορᾷ τὴν εἰσαγωγὴν τῶν ἐκθεμάτων της. Οὐδεμία εἰδικὴ ἑτέρα διάταξις ὑπάρχει εἰς τὸ Β. Διάταγμα, βλάπτουσα τὴν Δ.Ε.Θ. Κατόπιν τούτου, οἱ φόβοι τῶν ἐρωτώντων κυρίων βουλευτῶν, διὰ τὸν ὀργανισμὸν τοῦτον (τὴν Δ.Ε.Θ.), εἶναι ἀβάσιμοι, ἡ δὲ τυχὸν ἵδρυσις Ἀμερικανικοῦ Κέντρου, θὰ ὠφελήσῃ καὶ θὰ αὐξήσῃ τὴν σημασίαν τῆς Δ.Ε.Θ. ἀπὸ ἄλλων ἀπόψεων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 24 Μαρτίου 1959.

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Κακογιάννη καὶ Ι. Δραγονέτη. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1036 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Κακογιάννη καὶ Ι. Δραγονέτη, σχετικῶς μὲ τὴν ἔναρξιν τῆς ἐπεξεργασίας τῶν συγκεντρωθέντων εἰς τὴν πόλιν τοῦ Ἀγρινίου κρατικῶν καπνῶν (600.000 περίπου ὀκάδες), διὰ τὴν ἐξεύρεσιν ἐργασίας εἰς τοὺς ἀνέργους καπνεργάτας αὐτῆς, ὡς καὶ ἐπὶ τῆς κατατεθείσης ὑμῖν ἀναφορᾶς, διὰ τὸ αὐτὸ θέμα, τῆς Ὁμοσπονδίας Ἐπαγγελματιῶν καὶ Βιοτεχνῶν Ἀγρινίου, διαβιβασθεῖσαν ἡμῖν διὰ τῶν ὑπ’ ἀριθ. 2464)2.3.1959 καὶ 1687)3.3.1959 ὑμετέρων ἐγγράφων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι ἡ ἐπεξεργασία τῶν ἀνωτέρω καπνῶν θὰ ἀρχίσῃ τὴν 10ην ἑπομένου μηνός, ἡμερομηνίαν προβλεπομένην ὑπὸ τῆς συμβάσεως ἀναθέσεως εἰς ἐντολοδόχους τοῦ Δημοσίου παραγγελίας ἀγορᾶς καὶ ἐπεξεργασίας καπνῶν. Ὡς ἡμερομηνία ἐνάρξεως τῆς ἐπεξεργασίας καθωρίσθη ἡ ἀνωτέρω, καθ’ ὅσον ἐπιβάλλεται πρὸς ἀποφυγὴν ἀλλοιώσεως τῶν καπνῶν, κατὰ τὸν μετέπειτα χρόνον τῆς ἀποθηκεύσεώς των, ἡ ἐπεξεργασία αὐτῶν νὰ γίνεται ὑπὸ καιρικὰς συνθήκας εὐνοούσας τὴν ἀπαλλαγὴν αὐτῶν ἀπὸ τὴν ἀπαραίτητον, διὰ τὴν ἐπεξεργασίαν των, ὑγρασίαν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 25 Μαρτίου 1959.

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ

VI. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπ. Ναυτιλίας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Ζαΐμη κλπ. Ἐπὶ ὕπερθεν ὑμετέρου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τ’ ἀκόλουθα: 1) Ἅπαντα τὰ ἀκτοπλοϊκὰ πλοῖα, διαθέτουν κλειστοὺς χώρους ἐπιβατῶν γʹ θέσεως χειμῶνος, προστατευομένους ἐκ τῶν κυμάτων καὶ τοῦ ἀνέμου. 2) Οἱ χῶροι οὗτοι, δὲν διαθέτουν ἴδιον σύστημα θερμάνσεως, καθ’ ὅσον δὲν ἐπιβάλλεται τοιοῦτόν τι, κατὰ τὸν ἰσχύοντα κανονισμὸν «περὶ τρόπου καθορισμοῦ ἐπιβατῶν ἐπὶ τῶν ἐμπορικῶν πλοίων» (ἀποφάσεις Υ. Ν. 5702)25.2. 1935, Φ.Ε.Κ. 35)Βʹ)16.3.1935), θερμαίνονται, ὅμως, κατὰ τὸ πλεῖστον ἐμμέσως ἐκ τῶν γειτνιαζόντων χώρων μηχανοστασίου ἢ λεβητοστασίου. 3) Ὡς πρὸς τὴν συγκεκριμένην περίπτωσιν τοῦ ἀ)π «Δέσποινα», διεπιστώθη ὑπὸ τῆς ἁρμορίας Ὑπηρεσίας Ἐπιθεωρήσεως Ἐμπορικῶν Πλοίων, ὅτι τὸ ἐπὶ τοῦ ἐν λόγῳ πλοίου ἀποβιῶσαν βρέφος, φερόμενον ὑπὸ τῆς μητρός του, παρέμεινε κατὰ τὸν ἀπὸ Σάμου, ὁπόθεν ἐπεβιβάσθη αὕτη, μέχρις Ἰκαρίας, ὅπου ἀπεβιβάσθη, πλοῦν τοῦ πλοίου, ἐντὸς τοῦ ὑποφράγματος τούτου, ὅπερ προστατεύεται πλήρως ἐκ τοῦ ψύχους, ὁ θάνατος δὲ αὐτοῦ, κατὰ βεβαίωσιν τοῦ πλοιάρχου, ἐπῆλθε συνεπείᾳ γρίππης βαρείας μορφῆς, ἐξ ἧς τὸ βρέφος ἔπασχε. Ἐν Ἀθήναις τῇ 27 Φεβρουαρίου 1959.

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΑΝΔΡΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Τούμπα. Ἔχομεν τὴν τιμήν, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: 1. Ἀνεξαρτήτως τῆς διαφορᾶς ἡ ὁποία ὑπάρχει, καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὴν θεωρητικὴν κατάρτισιν καὶ τὸν ἐν γένει τρόπον ἐκπαιδεύσεως τῶν μαθητῶν τῶν Σχολῶν Μηχανικῶν, τῶν ἐποπτευομένων παρὰ τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας, καὶ αὐτῶν, αἵτινες ἐποπτεύονται παρὰ τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου, ἔχει καθιερωθῆ ἤδη διὰ νόμου, ἀπὸ τοῦ ἔτους 1953, ὅπως οἱ Δόκιμοι Μηχανικοὶ Ε. Ν., προέρχονται ἐκ Δημοσίων Σχολῶν, ὡς ἡ τοῦ Ἀσπροπύργου καὶ ἐξ ἀνεγνωρισμένων καὶ ἐποπτευομένων παρὰ τοῦ Υ.Ε.Ν. τοιούτων καὶ δὲν ὑφίσταται πλέον ζήτημα εἰσδοχῆς εἰς Ε. Ν. ὡς Δοκίμων Μηχανικῶν ἀποφοίτων τῶν Σχολῶν Βιομηχανίας. 2. Δέον νὰ σημειωθῇ, ὅτι ἐλάχιστοι ὑποψήφιοι πρὸς χαρακτηρισμὸν ὡς Δοκίμων Μηχανικῶν, ἐκ Σχολῶν Βιομηχανίας προερχόμενοι, ὑπολείπονται εἰσέτι, ὥστε τυχὸν τροποποίησις ὑπὲρ αὐτῶν τῆς σχετικῆς νομοθεσίας, γινομένη μάλιστα μετὰ διετίαν καὶ πλέον ἀπὸ τῆς ἐκπνοῆς τῆς, ὑπὸ τοῦ νόμου ταχθείσης προθεσμίας, θὰ εἶχε προδήλως χαρακτῆρα χαριστικόν, δεδομένου, ὅτι ὁ μέγας ἀριθμὸς τῶν τοιούχων ὑποψηφίων ἐχαρακτηρίσθη ἤδη ἐπὶ τῇ βάσει τετραετοῦς ὑπηρεσίας ἐργοστασίου. 3. Διὰ τοὺς ἀνωτέρω ἐκτεθέντας λόγους καὶ δι’ ὅσους εἰς τὴν προηγουμένην ὑπ’ ἀριθ. 11725)718)11.2.1959 ἔγγραφον ἀπάντησίν μας λεπτομερῶς ἐγνωρίσαμεν ὑμῖν, δὲν κρίνεται σκόπιμος καὶ δὲν ὑπάρχει πρόθεσις τροποποιήσεως τῆς ἰσχυούσης νομοθεσίας εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο καὶ δὴ εἰς περίοδον ναυτικῆς ἀνεργίας καὶ πληθωρισμοῦ διπλωματούχων Ἐμπορικοῦ Ναυτικοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 30 Μαρτίου 1959.

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΑΝΔΡΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Λ. Μπουρνιᾶ καὶ Ν. Ζορμπᾶ. Ἐπὶ 3092)17.3.1959 καὶ 3354)23.3.1959 ὑμετέρων, δι’ ὧν διεβιβάσθησαν ἐρωτήσεις τῶν βουλευτῶν Χίου κ.κ. Λ. Μπουρνιᾶ καὶ Ν. Ζορμπᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Α) Διὰ τοῦ ἀπὸ 13.2.1959 Β. Δ. (Φ.Ε.Κ. 45Α)10.3. 1959), ἐτροποποιήθησαν αἱ ἐν ἰσχύϊ περὶ ἐπιδοτήσεως διατάξεις ἐπὶ τῷ εὐνοϊκώτερον. Βάσει τῶν εὐνοϊκωτέρων, ὡς ἄνω διατάξεων, ἐπιδοτεῖται μεγαλύτερος ἀριθμὸς ἀνέργων ναυτικῶν, δεδομένου, ὅτι κατὰ τὰς ἰσχυούσας μέχρι σήμερον διατάξεις, διὰ νὰ τύχῃ ναυτικὸς ἐπιδοτήσεως, ἀπῃτεῖτο 3μηνος τοὐλάχιστον ἀνεργία ἀπὸ τῆς τελευταίας του ἐπιλύσεως, τὸ δὲ δικαίωμα τούτου πρὸς ἐπιδότησιν ἀπόλυτον μετὰ παρέλευσιν ἔτους. Διὰ τοῦ ὡς ἄνω Β. Διατάγματος, ἀρκεῖ 2μηνος ἀνεργία ἀπὸ τῆς τελευταίας ἀπολύσεώς του, τὸ δὲ δικαίωμα πρὸς ἐπιδότησιν ἀπόλλυται μετὰ 2ετίαν. Ἐπὶ πλέον, διὰ τοῦ αὐτοῦ ὡς ἄνω Β. Δ., θεσπίζονται εὐνοϊκαὶ διατάξεις διὰ τοὺς συμπληρώσαντας τὸ 55ον ἔτος τῆς ἡλικίας των Δωδεκανησίους καὶ τέως φυματικοὺς ναυτικούς, διατελέσαντας ὑπὸ τὴν προστασίαν τοῦ Οἴκου Ναύτου. Β) Ὅσον ἀφορᾷ τὸ αἴτημα περὶ ἐξευρέσεως ἐργασίας εἰς τοὺς ἐν Λαγκαδᾷ Χίου παραμένοντας ἀνέργους ναυτικούς, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἡ ἐκλογὴ τῶν πληρωμάτων ἐνεργεῖται κατὰ νόμον παρὰ τοῦ πλοιοκτήτου ἢ τοῦ ἀντιπροσώπου αὐτοῦ, ἄνευ μεσολαβήσεως τῆς ὑπηρεσίας μας, ἥτις περιορίζεται ἁπλῶς εἰς τὸν ἔλεγχον τῶν προσόντων τῶν προσλαμβανομένων (ἄδεια ἐπαγγελματική, ἄδεια ἀποδημίας κλπ.). Πρὸς τούτοις, γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι ἐν Πειραιεῖ παραμένουν ἄνεργοι ναυτικοί, περίπου 10.000 καὶ ὡς εἶναι φανερὸν εἶναι ἀδύνατον παρὰ τὴν ἐπιθυμίαν μας, ἡ ἐξεύρεσις ἐργασίας, εἰς τοὺς ἐν τῇ ἀναφορᾷ ἀναφερομένους ναυτικούς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Μαρτίου 1959.

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΑΝΔΡΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Πρίφτη, Μ. Χριστογεώργου, Ι. Δραγονέτη καὶ Α. Κακογιάννη. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Πρίφτη, Μ. Χριστογεώργου, Ι. Δραγονέτη καὶ Α. Κακογιάννη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι ἡ ἐξέτασις τῶν εἰς ἃς ἀφορᾷ θεμάτων, δὲν ἀνήκει εἰς τὴν ἡμετέραν ἁρμοδιότητα: Καθ’ ἡμᾶς, ἁρμόδια ἐν προκειμένῳ τυγχάνουν: α) Τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορίου (ἐπαναλειτουργία τῶν Κάτω Ἁλυκῶν κλπ.). β) Τὸ Ὑπουργεῖον Συγκοινωνιῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων (διάνοιξις διόδου Λευκάδος) καὶ γ) Τὸ Ὑπουργεῖον Βιομηχανίας (μετατροπὴ λιμνοθαλάσσης κλπ.). Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Μαρτίου 1959.

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΑΝΔΡΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

VII. Τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Ἔχομεν τὴν τιμήν, ἐν σχέσει πρὸς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 3086 ἐ.ἔ. ὑμέτερον ἔγγραφον καὶ τὴν διὰ τούτου διαβιβασθεῖσαν ἡμῖν ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ περὶ οὗ αὕτη θέμα, ἔχει ἤδη ρυθμισθῆ διὰ τοῦ ἄρθρου 8 τοῦ Ν. Δ. 1323)1955. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Μαρτίου 1959.

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Ἐφραιμίδη, Ε. Γιαρένη κλπ. Ἔχομεν τὴν τιμήν, ἐν σχέσει πρὸς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 3244 ἐ.ἔ. ὑμέτερον ἔγγραφον καὶ τὴν διὰ τούτου διαβιβασθεῖσαν ἡμῖν ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Ἐφραιμίδη, Ε. Γιαρένη κλπ., νὰ γνωρίσωμεν ὅτι, ὅσον μὲν ἀφορᾷ τὸν Γερμανὸν ἐγκληματίαν πολέμου Ἀρθοῦρον Μάϊσνερ, οὗτος εἶναι Γερμανὸς ὑπήκοος καὶ διέπεται ὑπὸ τῆς περὶ ἐγκληματιῶν πολέμου νομοθεσίας. Ὅσον δ’ ἀφορᾷ τὸν δωσίλογον Παπαναούμ, ἀπηυθύναμεν ἔγγραφον πρὸς τὸν Εἰσαγγελέα Ἐφετῶν Θεσσαλονίκης, ὅπως ὑποβάλῃ τῷ Ὑπουργείῳ δικαιολογητικὰ ἐκδόσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Μαρτίου 1959.

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Παιδείας, ἔχει τὸν λόγον, πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως.

§6Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ. (Ὑπ. Παιδείας). Κύριοι βουλευταί, ἔχω τὴν τιμὴν νὰ καταθέσω ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ Ν. 671)1943 «περὶ Καταστατικοῦ Χάρτου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος», ρυθμίζον ἐκκλησιαστικά τινα ζητήματα. Θὰ παρεκάλουν ὅπως, λόγῳ τοῦ ἐξαιρετικῶς ἐπείγοντος τοῦ ἐν λόγῳ νομοσχεδίου, συνέλθη ἐντὸς τῆς αὔριον ἡ ἁρμοδία Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, ἵνα τὸ ἐπεξεργασθῇ, ὥστε τὴν προσεχῆ Δευτέραν νὰ ἐγγραφῇ εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν Νομοθετικῆς Ἐργασίας καὶ ψηφισθῇ παρὰ τῆς Βουλῆς.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Θὰ συζητηθῶσιν αἱ πρὸς τὸν κ. ὑφυπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν ἀναφερόμεναι, ἀναφοραὶ καὶ ἐρωτήσεις. Ὁ κ. Θ. Λυμπερίδης, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, ἀφορώσης τὴν ἀπαλλοτρίωσιν οἰκοπέδου ἐν Καβάλᾳ.

§8Θ. ΛΥΜΠΕΡΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὴν Καβάλαν, κεντρικώτατον οἰκόπεδον τοῦ Δημοσίου, ἐκτάσεως 1500 καὶ πλέον τετραγωνικῶν μέτρων καὶ ἀξίας τοὐλάχιστον 2.500.000 δραχμῶν, τὸ ὁποῖον προωρίζετο διὰ τὴν ἀνέγερσιν κτιρίου πρὸς στέγασιν ὅλων τῶν δημοσίων ὑπηρεσιῶν Καβάλας, ἀπηλλοτριώθη διὰ τουριστικοὺς δῆθεν λόγους, ἀλλὰ λέγεται, ὅτι ἡ ἀπαλλοτρίωσις ἐγένετο διὰ νὰ ἐξυπηρετήσῃ τὸ παραπλεύρως, ὑπὸ τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης ἀνεγερθέν, τουριστικὸν ξενοδοχεῖον «Ἀστήρ». Λέγεται, ἐπίσης, ὅτι ἕνας καπνέμπορος τῆς Καβάλας, τοῦ ὁποίου αἱ ἀποθῆκαι κεῖνται παραπλεύρως τοῦ οἰκοπέδου, ἐνδιαφέρθη διὰ τὴν ἀπαλλοτρίωσιν αὐτήν, διὰ νὰ ἀξιοποιήσῃ τὰς ἀποθήκας του. Ἔχω τὴν πληροφορίαν, κύριε Πρόεδρε, ὅτι αἱ ὑπηρεσίαι, τόσον τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν, ὅσον καὶ τοῦ Τουρισμοῦ, ἀντέδρασαν εἰς τὴν τοιαύτην ἀπαλοτρίωσιν. Πάντως, παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, νὰ πληροφορήσῃ τὴν Βουλήν, ποῖοι τουριστικοὶ λόγοι ἐπέβαλον τὴν ἀπαλλοτρίωσιν, ἀπὸ τὴν ὁποίαν ὑπέστη σημαντικὰς ζημίας τὸ Δημόσιον. Σημειωτέον, ὅτι τὸ ἐν λόγῳ οἰκόπεδον εἶχεν ἐκμισθωθῆ καὶ εἶχεν ἀνεγερθῆ εὐπρεπὴς θερινὸς κινηματογράφος, ὁ ὁποῖος, πρὸ διετίας, κατεδαφίσθη δαπάναις, μάλιστα, τοῦ Δημοσίου. Σημειωτέον, ὡσαύτως, ὅτι ἡ Ἐθνικὴ Τράπεζα ἠξίωσε νὰ τελειώσῃ ἡ διαδικασία τῆς ἀπαλλοτριώσεως τοῦ οἰκοπέδου καὶ κατόπιν νὰ θέση εἰς λειτουργίαν τὸ ξενοδοχεῖον.

§9Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ. (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. συνάδελφος, ἐντελῶς ἀπληροφόρητος, ἔφερεν εἰς τὴν Βουλὴν τὸ θέμα. Δὲν πρόκειται περὶ ἀπαλλοτριώσεως, ἐν πρώτοις. Ἡ Κυβέρνησις τοῦ 1955, διὰ μιᾶς συμβάσεως ποὺ ἔκαμε μὲ τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν καὶ τὸν Ὀργανισμὸν Τουρισμοῦ, διὰ νὰ ἀξιοποιήσῃ τουριστικὰς περιφερείας τῆς ἰδιαιτέρας σας περιφερείας, ἀνέλαβε τὴν ὑποχρέωσιν, προκειμένου νὰ ἀνεγερθῇ τὸ πράγματι σπουδαῖον καὶ ὡραῖον ξενοδοχεῖον τῆς Καβάλας, τὸν πρὸ αὐτοῦ χῶρον τοῦ Δημοσίου, νὰ τὸν διαθέσῃ. Δι’ αὐτὸ δὲν ἐχρειάζετο οὔτε καὶ ἐγένετο ἀπαλλοτρίωσις, ἀλλὰ διετέθη ὁ χῶρος διὰ νὰ γίνῃ πλατεῖα, πρὸς ἐξυπηρέτησιν τῆς ὅλης τουριστικῆς ἐμφανίσεως τῆς πόλεως. Συνεπῶς, εἰς ἐκτέλεσιν τῆς συμβάσεως, ἀπὸ τῆς 4.5.1955, ἐτέθη εἰς τὴν δημοσίαν χρῆσιν, ὑπὸ τὴν μορφὴν αὐτήν, τὸ οἰκόπεδον αὐτὸ τοῦ Δημοσίου.

§10Θ. ΛΥΜΠΕΡΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἐρώτησίς μου, ἀνεφέρετο εἰς τὸ ἑξῆς: Ποῖοι τουριστικοὶ λόγοι ἐπέβαλλον τὴν τοιαύτην ἐνέργειαν. Ἰδοὺ πῶς ἔχει ἀκριβῶς ἡ ἐρώτησίς μου: «....... (ἀναγινώσκει) .......».

§11Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ. (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Νὰ μᾶς τὸ εἴπητε σεῖς.

§12Θ. ΛΥΜΠΕΡΙΔΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, ἐζήτησα καὶ τὴν κατάθεσιν τοῦ οἰκείου φακέλλου. Δὲν τὸν κατεθέσατε. Ὁ Τουρισμὸς εἶχεν ἀντίθετον γνώμην, ἐπίσης αἱ τοπικαὶ οἰκονομικαὶ ὑπηρεσίαι καὶ ὁ Νομάρχης.

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Λυμπερίδη, κατὰ τὸν ἄρθρον 47 τοῦ Κανονισμοῦ, θὰ ἀπαντήσητε δευτερολογῶν, ἐὰν εἶσθε ἱκανοποιημένος ἢ ὄχι.

§14Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ. (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Κύριε Πρόεδρε, λυποῦμαι, διότι ὁ κ. Λυμπερίδης, ἐντελῶς ἀμελετήτως, ἔφερε τὸ θέμα. Ἂς μεταβῇ εἰς τὴν Καβάλαν ἐπὶ τόπου, διὰ νὰ ἴδῃ πῶς ἔχει ἡ ὑπόθεσις.

§15Θ. ΛΥΜΠΕΡΙΔΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, διὰ τὴν ἀπαλλοτρίωσιν αὐτήν, ἀντέδρασαν, ἐπὶ πλέον, τὸ Νομικὸν Συμβούλιον τοῦ Κράτους, ἡ Ὑπηρεσία Δημοσίων Κτημάτων, καθὼς καὶ ὁ Ὀργανισμὸς Τουρισμοῦ. Εἶμαι πολὺ καλὰ πληροφορημένος, κύριε ὑπουργέ. Τὸ οἰκόπεδον αὐτό, δὲν εἶναι πρὸ τοῦ ξενοδοχείου, ὡς ἰσχυρίζεσθε. Πρὸ τοῦ ξενοδοχείου κεῖται ἡ κεντρικὴ πλατεῖα τῆς Καβάλας. Τὸ ἐν λόγῳ οἰκόπεδον, εὑρίσκεται παραπλεύρως τοῦ ξενοδοχείου καὶ ἀπηλλοτριώθη διὰ νὰ ἐξυπηρετηθῇ ἡ ξενοδοχειακὴ ἐπιχείρησις τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης. Θὰ καταθέσω, ἐν πάσῃ περιπτώσει, σχετικὴν ἐπερώτησιν.

§16Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ. (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Παρακαλῶ, κύριε Πρόεδρε, νὰ τυπωθῇ ἡ ὁμιλία τοῦ κ. Λυμπερίδη εἰς τὰς ἐφημερίδας τῆς Καβάλας, διὰ νὰ πληροφορηθοῦν οἱ πολῖται ποὺ ψηφίζουν τὸν κ. Λυμπερίδην, πῶς ἐνδιαφέρεται διὰ τὰ θέματά των.

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Λυμπερίδης, ἔχει τὸν λόγον, ἐπίσης, ἐπὶ ἑτέρας ἐρωτήσεώς του, ἀναφερομένης εἰς τὴν διάθεσιν τῶν εἰσπράξεων ἐκ τοῦ πεντηκονταλέπτου τέλους τῶν ἐπιστολῶν τῶν ταχυδρομείων ἐν Μακεδονίᾳ.

§18Θ. ΛΥΜΠΕΡΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ 1956, διὰ πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, καὶ καθ’ ὃν χρόνον ἐλειτούργει ἡ Βουλὴ καὶ ἡ Ἐπιτροπὴ Ἐξουσιοδοτήσεως, ἡ Κυβέρνησις ἐπέβαλε 50λεπτον τέλος εἰς τὰς ἐπιστολάς, τὰς ταχυδρομουμένας ἐκ Μακεδονίας. Ὁ ἀξιότιμος κ. ὑφυπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, εἰς σχετικὴν συζήτησιν ποὺ ἔγινεν εἰς τὴν Βουλήν, κατόπιν ἐρωτήσεώς μου, τὴν 22.1. 1957, ἐδήλωσεν, ὅτι ἡ πρᾶξις αὐτὴ τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου κατετέθη ἤδη εἰς τὴν Βουλὴν πρὸς κύρωσιν καὶ ὅτι συντόμως, διὰ πράξεως τοῦ ὑπουργοῦ τῆς Παιδείας καὶ τοῦ ὑπουργοῦ Οἰκονομικῶν, θὰ διατεθοῦν τὰ ποσά, τὰ ὁποῖα εἰσεπράχθησαν ὑπὲρ τῶν σωματείων, ποὺ ἐπιδιώκουν κοινωφελεῖς καὶ φιλανθρωπικοὺς σκοποὺς καὶ ἰδιαιτέρως ὑπὲρ τῆς Μακεδονικῆς Ἐκπαιδευτικῆς Ἑταιρείας. Ἀπὸ τότε, ὅμως, οὐδεὶς γνωρίζει πόσα εἰσεπράχθησαν καὶ ποῦ διετέθησαν τὰ ποσὰ αὐτὰ καὶ διὰ τίνα λόγον ἡ πρᾶξις αὐτὴ τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, δὲν ἦλθεν ἀκόμη πρὸς κύρωσιν. Ἡ περὶ ἧς πρόκειται πρᾶξις, ἔληγε μετὰ διετίαν, παρῆλθεν ἡ διετία καὶ ἐξακολουθεῖ τὸ κοινὸν νὰ πληρώνῃ τὸ 50λεπτον αὐτὸ τέλος, χωρὶς νὰ γνωρίζωμεν ἐὰν ἐγένετο δευτέρα πρᾶξις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, διὰ τῆς ὁποίας παρετάθη ἡ καταβολὴ αὐτοῦ τοῦ τέλους. Παρακαλεῖται ὁ κ. ὑφυπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, νὰ πληροφορήσῃ σχετικῶς τὴν Βουλήν.

§19Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ. (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Κύριε Πρόεδρε, καὶ πάλιν, ὁ ἀξιότιμος κύριος συνάδελφος, εὑρίσκεται ἀκατατόπιστος. Ὅλοι οἱ Μακεδόνες Βουλευταί, γνωρίζουν, ὅτι ὅλα τὰ εἰσπραχθέντα ποσὰ ἐκ τοῦ πεντηκονταλέπτου τέλους, ἔχουν διατεθῆ δι’ ἀποφάσεως τῶν Ὑπουργῶν Παιδείας καὶ Οἰκονομικῶν, εἰς τὰ εἰς τὴν περιφέρειαν τῆς Μακεδονίας ἑδρεύοντα Νομικὰ Πρόσωπα διὰ κοινωφελεῖς σκοπούς. Εἰδικώτερον, ἔχω ὑπ’ ὄψιν τὰ ἑξῆς: Διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1095)5.7.1956 Πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἐπεβλήθη πρόσθετον εἰδικὸν τέλος ἐπὶ τῶν ταχυδρομουμένων ἀντικειμένων ἀλληλογραφίας, δεμάτων καὶ ἐπιταγῶν εἰς τὴν περιοχὴν τῶν Νομῶν Θεσσαλονίκης, Ἡμαθίας, Καστοριᾶς, Κιλκίς, Πέλλης, Πιερίας, Σερρῶν, Δράμας, Καβάλας, Φλωρίνης καὶ Χαλκιδικῆς, ἐπὶ τῷ τέλει τῆς ἀποδόσεως τοῦ προϊόντος τῶν σχετικῶν εἰσπράξεων εἰς τὰ ἐν ταῖς ὡς ἄνω περιφερείαις ἑδρεύοντα Νομικὰ Πρόσωπα, διὰ κοινωφελεῖς σκοπούς:

Τὸ ἀποδοθὲν ὡς ἄνω ποσὸν τῶν δραχμῶν 8.585.000, κατενεμήθη, διὰ πράξεων τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, προτάσει τῶν Ὑπουργείων Παιδείας καὶ Προεδρίας Κυβερνήσεως, ὡς ἀκολούθως:

Ἐκ τούτων προκύπτει, ὅτι αἱ μέχρι 31.10.1958 πραγματοποιηθεῖσαι εἰσπράξεις ἐκ τοῦ Μακεδονοσήμου, ἀνῆλθον εἰς δραχμὰς 8.665.000, αἵτινες κατενεμήθησαν ὡς ἀνωτέρω, βάσει ἀποφάσεων τοῦ ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, εἴτε τῇ προτάσει τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας, ὡς ἐποπτεύοντος τὰ δικαιοῦχα νομικὰ πρόσωπα καὶ ἱδρύματα τοῦ Ὑπουργείου, εἴτε τῇ προτάσει τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως.

§20Θ. ΛΥΜΠΕΡΙΔΗΣ. Δὶς εἶπεν ὁ κ. ὑπουργός, ὅτι εἶμαι ἀπληροφόρητος. Νομίζω, ὅτι οὐδεὶς Μακεδὼν βουλευτὴς γνωρίζει τὰς λεπτομερείας τὰς ὁποίας ἀνέφερεν ὁ κ. ὑπουργὸς τώρα. Οὐδέποτε ἔδωσε πληροφορίας εἰς τὴν Βουλήν, οὔτε ἐλάβομεν γνῶσιν ποῦ διετέθησαν τὰ ποσά. Ἀλλὰ καὶ ἤδη ὁ κ. ὑπουργός, εἶπεν, ὅτι διετέθησαν 8.000.000, ἀλλὰ ποῦ διετέθησαν, εἰς ποίας ὀργανώσεις διετέθησαν; Εἰς τὴν ἐρώτησίν μου ὑπάρχει καὶ ἄλλο θέμα. Εἰς τὴν Καβάλαν λειτουργεῖ Σύνδεσμος τῶν φίλων Γραμμάτων καὶ Τεχνῶν, ἀπὸ τοὺς πλέον ἀξιολόγους εἰς τὴν Μακεδονίαν καὶ Θράκην καὶ ἐζήτησε καὶ αὐτὸς νὰ πάρῃ ἀπὸ τὸ ποσὸν τοῦ Μακεδονοσήμου, ὅπως ἀπεκλήθη. Ἐρωτᾶται ἤδη ὁ κ. ὑφυπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν νὰ μᾶς εἴπῃ, ἐὰν αὐτὸς τοὐλάχιστον εἶναι καλῶς πληροφορημένος, ἡ ὀργάνωσις αὐτὴ ἐπῆρε κανένα ποσόν;

§21Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ. (Ὑφυπουργ. Οἰκονομιῶν). Ὅλα τὰ πνευματικὰ ἱδρύματα καὶ τὰ σωματεῖα τῆς πόλεώς σας δι’ αἰτήσεώς των, ἀπευθυνομένης πρὸς τοὺς ἁρμοδίους ὑπουργούς, ζητοῦν καὶ πρώτην φορὰν ἀκούω, ὅτι ἐζήτησε τὸ σωματεῖον αὐτό. Παρὰ ταῦτα, παρέχω τὴν πληροφορίαν, ὅτι ἐκ τοῦ λαχείου, πρὸ 10 ἡμερῶν, εἰς τὸ σχέδιον τὸ ὁποῖον ἔστειλα εἰς τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας περιέλαβα ἄνευ τῆς παρεμβάσεώς σας τὸ σωματεῖον αὐτό.

§22ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Σιαφλέκης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του σχετικῶς μὲ τὴν φορολογίαν τοῦ εἰσοδήματος τοῦ 1957 τῶν σεισμοπλήκτων περιφερειῶν Βόλου.

§23Ι. ΣΙΑΦΛΕΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ θέμα διὰ τὸ ὁποῖον κατετέθη ἡ ἐρώτησις ἔχει ρυθμισθῆ ἤδη διὰ πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ ἐλήφθησαν μέτρα φοροαπαλλαγῆς σύμφωνα μὲ τὰ αἰτήματα τῶν σεισμοπλήκτων κατοίκων Μαγνησίας. Ἐκεῖνο εἰς τὸ ὁποῖον ἤθελα νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τοῦ κ. ὑπουργοῦ, εἶναι, ὅτι πρέπει νὰ ληφθῇ πρόνοια καὶ μέτρον ἐπιστροφῆς τοῦ φόρου μισθωτῶν ὑπηρεσιῶν, ὁ ὁποῖος εἰσήχθη κατὰ τὸ ἔτος 1957 τὸ ὁποῖον διὰ τῆς νεωτέρας αὐτῆς πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ἐχαρακτηρίσθη ὡς ἔτος φοροαπαλλαγῆς. Ἐπ’ αὐτοῦ θὰ ἤθελα μίαν διευκρίνησιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ.

§24Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ. (Ὑφυπουργὸς Οἰκονομικῶν). Κύριε Πρόεδρε, ὅπως γνωρίζει ἡ Βουλή, τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον ἀπὸ 4 Φεβρουαρίου ἐρρύθμισεν ὅλα τὰ ἐκκρεμῆ θέματα τῶν σεισμοπλήκτων τῆς περιφερείας Βόλου καὶ ἐτερμάτισε τὰ αἰτήματα καὶ τὰς ἐκκρεμότητας. Καὶ τὸ θέμα τοῦ φόρου καὶ αὐτὸ ἐρρυθμίσθη καὶ οἱ ὑπάλληλοι τὸν ἔχουν εἰσπράξει ἤδη. (Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Β. Βασιλικός).

§25ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 5. Ὁ κ. Ζορμπᾶς εἶναι ἀπών, συνεπῶς διαγράφεται ἡ ἐρώτησις. Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 6 διαγράφεται, λόγῳ ἀπουσίας τοῦ κ. Βρανοπούλου. Ὁ κ. Κ. Χιωτάκης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του ἀναφερομένης εἰς τὴν ἀπαλλαγὴν τῶν τόκων ὑπερημερίας κλπ. τῶν ὀφειλῶν ἐξ ἁλιευτικῶν δανείων τῶν κατοίκων τῆς πόλεως Χανίων κλπ.

§26Κ. ΧΙΩΤΑΚΗΣ. Ὅπως εἶναι γνωστόν, κ. Πρόεδρε, πρὸ 9 ἐτῶν, εἰς ὁλόκληρον τὴν χώραν, οἱ ἁλιεῖς ἔλαβον δάνειον διὰ τὴν ἀνασυγκρότησιν τῶν ἁλιευτικῶν των πλοιαρίων. Ἐπειδὴ τὸ δάνειον, τὸ ὁποῖον ἔλαβον ὑπὸ τῆς ΑΤΕ, δὲν ἐπήρκει διὰ τὴν πλήρη ἀνασυγκρότησιν τῶν ἁλιευτικῶν των συγκροτημάτων, ἔλαβον δάνειον καὶ ἀπὸ τὴν ἐλευθέραν ἀγορὰν ἀπὸ ἁλιεμπόρους εἰς τὰ Χανιά. Λόγῳ τῶν πολλαπλῶν ἀντιξοοτήτων δὲν ἠδυνήθησαν νὰ ἀνταποκριθῶσι πλήρως πρὸς τὰς ὑποχρεώσεις των πρὸς τὴν ΑΤΕ. Τούτου ἕνεκεν, ἡ ΑΤΕ προέβη εἰς κατάσχεσιν τῶν ἁλιευτικῶν των πλοιαρίων καὶ μετὰ τὴν κατάσχεσιν ἐπηκολούθησεν ἡ ἐκποίησις καὶ συνέχεια ἡ ἔκδοσις ἐνταλμάτων καὶ ἡ προσωπικὴ κράτησις ἐνίων ἐκ τούτων, ὡς τοῦ Λουκᾶ Καλλιμάγειρα, ὁ ὁποῖος συνελήφθη καὶ ἐκρατήθη τὸ 1957 καὶ τὸ 1958 ἐπὶ τρίμηνον συνεχῶς. Ὡσαύτως συνελήφθη ὁ Ἰωάν. Μαθιουδάκης καὶ ἐφυλακίσθη. Εἰς συζήτησιν ἐν τῇ Βουλῇ τὴν 25.9.58, ὁ ἀξιότιμος κ. ὑφυπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν εἶχε δώσει τὴν ὑπόσχεσιν, ὅτι δὲν θὰ συλλαμβάνωνται οἱ ἁλιεῖς λόγῳ μὴ ἐκπληρώσεως τῶν ὑποχρεώσεών των. Παρὰ ταῦτα ἐφυλακίσθησαν. Θὰ ἤθελα νὰ τονίσω ἰδιαιτέρως, ὅτι οἱ ἄνθρωποι αὐτοί, ἀναγκάζονται, λόγῳ τῆς πτωχείας των, νὰ μὴ εἶναι συνεπεῖς εἰς τὰς ὑποχρεώσεις των. Ὅταν τὸ Κράτος λαμβάνῃ τοιαῦτα μέτρα ἐναντίον τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν, εἶναι ὡσὰν νὰ ἐπιδιώκῃ τὴν ἐξόντωσίν των. Οἱ ἁλιεῖς, ζητοῦν ἀναστολὴν ἐκτελέσεως τῶν ἐνταλμάτων, ἀπαλλαγὴν τῶν τόκων ὑπερημερίας καὶ ἐπιβαρύνσεων, καὶ ἐπὶ πλέον τὴν ἐξόφλησιν τοῦ ὑπολοίπου εἰς δέκα ἐτησίας δόσεις. Τὰ αἰτήματά των εἶναι λογικὰ καὶ ἐλπίζω, ὅτι ὁ κ. ὑφυπουργὸς θὰ τὰ ἀποδεχθῇ σύμφωνα μὲ τὸ Ν.Δ. 3908)11.11.58.

§27ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Κοντουδάκης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς ἰδίας ἐρωτήσεως.

§28Ι. ΚΟΝΤΟΥΔΑΚΗΣ. Πρόκειται, κ. Πρόεδρε, περὶ τραγικῶς ἀπόρων ἁλιέων, τῶν ὁποίων ἔχουν ἐκποιηθῆ τὰ μέσα προσπορισμοῦ τῶν πρὸς τὸ ζῆν καὶ τώρα ἀδυνατοῦν εὐλόγως ν’ ἀνταποκριθοῦν εἰς τὰς πρὸς τὴν ΑΤΕ καὶ πρὸς τὸ Δημόσιον ὑποχρεώσεις των, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ συλλαμβάνωνται καὶ νὰ φυλακίζωνται κατ’ ἐπανάληψιν καὶ νὰ ζοῦν αἱ οἰκογένειαί των τὴν ἀγωνίαν τῶν στερήσεων. Ἡ Κυβέρνησις ὀφείλει ν’ ἀντιμετωπίσῃ μὲ συμπάθειαν τὸ ζήτημα τῶν πτωχῶν αὐτῶν ἀνθρώπων, διὰ νὰ παύσῃ ἡ ἐκκρεμότης καὶ ἡ διαρκὴς ἀπειλὴ καὶ ταλαιπωρία καὶ αὐτῶν καὶ τῶν οἰκογενειῶν των.

§29ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Καπνίσης ἔχει τὸν λόγον.

§30Π. ΚΑΠΝΙΣΗΣ. Συνιστῶ, κ. Πρόεδρε.

§31Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ. (Ὑφυπουργὸς Οἰκονομικῶν). Τὸ θέμα τῶν ἁλιευτικῶν δανείων ἔχει ρυθμισθῆ ὁριστικῶς διὰ πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου. Ἐμειώθησαν οἱ τόκοι καὶ καθωρίσθη ἕνας μεγάλος ἀριθμὸς δόσεων. Παρὰ ταῦτα καὶ λόγῳ τῆς δυσχερείας καὶ τῆς δυσκολίας ἐπαγγελματικῆς καταστάσεως ὅλων τῶν ἁλιέων τῶν παρακτίων περιοχῶν τῆς χώρας καὶ αἱ δόσεις αὗται δὲν πραγματοποιοῦνται καὶ δὲν ἐκπληροῦνται οὐδέποτε. Εἰς οὐδεμίαν περίπτωσιν προεφυλακίσθη κανεὶς δι’ αὐτὰς τὰς ὑποχρεώσεις. Ὁσάκις λαμβάνομεν γνῶσιν, ὅτι συμβαίνει κἄτι τέτοιον, πάντοτε ἐδώσαμεν ἐντολὴν μὲ ἄνεσιν καὶ μὲ προσοχὴν νὰ ἀντιμετωπίζεται ἡ ἐξόφλησις τῶν ὑποχρεώσεων αὐτῶν. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ χαρισθοῦν ἔτι περαιτέρω. Διευκολύνσεις κάμνομεν, δωρεὰ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ.

§32Κ. ΧΙΩΤΑΚΗΣ. Λυποῦμαι, πολύ, ἀλλὰ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ δηλώσω, ὅτι ὁ Λουκᾶς Καλλιμάγειρας ἐφυλακίσθη ἐπὶ τρίμηνον δι’ ἁλιευτικὸν δάνειον. Ἐπεσκέφθην ὁ ἴδιος τὸν κ. ὑπουργὸν καὶ τὸν παρεκάλεσα νὰ ἀφεθῇ ἐλεύθερος, πλὴν ὅμως οὗτος παρέμεινεν ἐπὶ τρίμηνον εἰς τὰς φυλακάς. Δὲν εἶναι δυνατόν, κ. Πρόεδρε, νὰ ἐξοφληθοῦν τὰ δάνεια, ἐὰν δὲν ληφθῇ κἄποια πρόνοια διὰ τὴν μείωσιν τῶν ἐπιβληθεισῶν προσαυξήσεων. Ἔχω περίπτωσιν τοῦ Γεωργίου Ἰατροπούλου, εἰς Χανιά, κατὰ τὴν ὁποίαν ἐξωφλήθη τὸ ληφθὲν δάνειον ἐκ δραχμῶν 15.500, πλὴν ὅμως ὁ ὀφειλέτης ἐξακολουθεῖ νὰ ὀφείλῃ εἰσέτι 17.600 δραχμάς. Πρέπει, παραλλήλως, νὰ καταργηθῇ καὶ ἡ ρήτρα δολλαρίου.

§33ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ἐρώτησις τοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, σχετικῶς μὲ τὴν συνταξιοδότησιν λειτουργῶν Μέσης Ἐκπαιδεύσεως διὰ τὸν χρόνον ποὺ ἔμειναν οὗτοι ἐκτὸς ὑπηρεσίας βάσει τοῦ Θʹ Ψηφίσματος, διαγράφεται λόγῳ ἀπουσίας τοῦ ἐρωτῶντος βουλευτοῦ. Ὁ κ. Δ. Λαντζούνης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του σχετικῶς μὲ τὴν παροχὴν προθεσμίας πρὸς ἄσκησιν ἐνδίκου μέσου, κατ’ ἀπόφασιν χορηγήσεως συντάξεων.

§34Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Κατὰ τὸν τελευταῖον καιρόν, κ. Πρόεδρε, τὸ Ἐλεγκτικὸν Συνέδριον ἀπέρριψεν αἰτήσεις συντάξεων διὰ πρόσωπα ὑπηρετήσαντα εἰς τὰ Τάγματα Ἀσφαλείας, διότι δὲν ἔλαβεν ὑπ’ ὄψει του καταθέσεις ἀξιωματικῶν ὑπηρετούντων εἰς τὰ Τάγματα Ἀσφαλείας. Εἰς τὸν Νομὸν Μεσσηνίας, ἔχομεν 8.000 σφαγιασθέντας, ἐξ ὧν 5.000 ὑπηρετήσαντας εἰς τὰ Τάγματα Ἀσφαλείας, οἱ οἰκεῖοι τῶν ὁποίων, κατὰ πλειονότητα, δὲν ἔλαβον σύνταξιν, διότι τὸ Ἐλεγκτικὸν Συνέδριον δὲν ἐδέχθη ὡς ἐγκύρους καταθέσεις ἀξιωματικῶν, ἐπὶ τῷ λόγῳ, ὅτι ἡ ὑπηρεσία τῶν ἀξιωματικῶν αὐτῶν δὲν περιείχετο εἰς τὰ σχετικὰ βιβλία μητρώου τῶν ἀξιωματικῶν. Καὶ δὲν περιείχετο ἡ ὑπηρεσία τῶν ἀξιωματικῶν αὐτῶν εἰς τὰ βιβλία ταῦτα, διότι εἴτε λόγῳ τῆς ἀνωμάλου καταστάσεως δὲν ἐτηρήθησαν τοιαῦτα βιβλία, εἴτε διότι τὰ βιβλία αὐτὰ κατεστράφησαν. Κατόπιν τούτου, οἱ ἐνδιαφερόμενοι ἐγκατέλειψαν τὰς ὑποθέσεις των καὶ παρῆλθεν ἡ προθεσμία πρὸς ἄσκησιν ἐνδίκου μέσου. Μετὰ ταῦτα, τὸ Ἐλεγκτικὸν Συνέδριον ἤλλαξεν ἐπὶ τοῦ προκειμένου νομολογίαν καὶ ἐδέχετο τὰς τοιαύτας καταθέσεις τῶν ἀξιωματικῶν καὶ βάσει τῶν καταθέσεων αὐτῶν ἀπενεμήθησαν συντάξεις. Νομίζω, ὅτι θὰ εἶναι ἄδικον ἐὰν δὲν δώσωμεν μίαν μικρὰν προθεσμίαν πρὸς ἄσκησιν ἐνδίκου μέσου κατὰ τῶν ἀποφάσεων ἐκείνων αἱ ὁποῖαι ἐπὶ τῇ βάσει τῆς προγενεστέρας νομολογίας τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου ἀπέρριψαν τὰς αἰτήσεις ἀπονομῆς συντάξεων.

§35Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ. (Ὑφυπουργὸς Οἰκονομικῶν). Ἀσχέτως τῶν τυπικῶν περιπτώσεων, ἡ Κυβέρνησις δὲν προτίθεται νὰ δώσῃ νέαν προθεσμίαν δι’ ἄσκησιν ἐνδίκων μέσων κατ’ ἀποφάσεων τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου περὶ ἀπονομῆς συντάξεως.

§36Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Ἡ δήλωσίς σας, κ. ὑπουργέ, οὐδόλως μᾶς ἱκανοποιεῖ. Μὴ λησμονῆτε, ὅτι οἱ ἄνθρωποι αὐτοί, οἱ ὁποῖοι ἔχυσαν τὸ αἷμά των διὰ νὰ κάθησθε ὑμεῖς εἰς τὸ ἑδώλιον ποὺ κάθεσθε δὲν ἔτυχον τῆς παραμικρᾶς συντάξεως.

§37ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χ. Γραμματίδης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του διὰ τῆς ὁποίας ζητεῖ οὗτος νὰ πληροφορηθῇ ἐὰν θὰ ἀρθῇ ἡ διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3395)55 συνταξιοδοτικοῦ Κώδικος προσωπικοῦ τῶν ἀτμηλάτων σιδηροδρόμων γενομένη μείωσις τῶν ἀποδοχῶν καὶ τῶν συντάξεων τοῦ προσωπικοῦ.

§38Χ. ΓΡΑΜΜΑΤΙΔΗΣ. Μοῦ ἐδόθη ἔγγραφος ἀπάντησις ἱκανοποιοῦσα πλήρως.

§39ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χ. Λασκαρίδης, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τῶν ἐπαγγελματοβιοτεχνῶν Νομοῦ Καρδίτσης, αἰτούντων ἴσην μεταχείρισιν μὲ τοὺς συναδέλφους των τοῦ Νομοῦ Μαγνησίας.

§40Α. ΛΑΣΚΑΡΙΔΗΣ. Οἱ ἐπαγγελματοβιοτέχναι τοῦ Νομοῦ Καρδίτσης, ὑπέστησαν καὶ αὐτοί, κ. Πρόεδρε, τὰς ἰδίας περίπου καταστροφὰς τὰς ὁποίας ὑπέστησαν καὶ οἱ συνάδελφοί των τοῦ Νομοῦ Μαγνησίας. Παρὰ ταῦτα, διὰ τοὺς ἀνθρώπους αὐτούς, δὲν ἐλήφθη ἡ αὐτὴ μέριμνα, ὡς πρὸς τὰ φορολογικὰ καὶ ἄλλα αὐτῶν αἰτήματα, ἡ ὁποία ἐλήφθη διὰ τοὺς συναδέλφους των τοῦ Νομοῦ Μαγνησίας. Νομίζω, ὅτι αὐτὸ δὲν εἶναι ὀρθὸν καὶ θὰ πρέπει καὶ διὰ τοὺς ἀνθρώπους αὐτοὺς νὰ ληφθῇ ἀνάλογος πρόνοια, ὡς ἐλήφθη καὶ διὰ τοὺς συναδέλφους των τοῦ Νομοῦ Μαγνησίας.

§41Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ. (Ὑφυπουργὸς Οἰκονομικῶν). Διὰ τελευταίας πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, τὰ ἀφορῶντα τοὺς σεισμοπλήκτους ζητήματα, ἐρρυθμίσθησαν ἐπαρκῶς. Πάντως, ὀφείλω νὰ δηλώσω, ὅτι διὰ τοὺς σεισμοπλήκτους πρέπει νὰ θεωρηθῇ λήξασα ἡ ἐποχὴ τῆς παροχῆς διευκολύνσεων.

§42ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Πινάτσης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τῶν καταστηματαρχῶν καὶ ὑπαλλήλων κουρείων Β. Ἑλλάδος καὶ Ἀθηνῶν περὶ καθιερώσεως εἰδικῆς φορολογίας ἐπὶ τῶν ξυριστικῶν μηχανῶν κλπ.

§43Π. ΠΙΝΑΤΣΗΣ. Μοῦ ἐδόθη ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν ἱκανοποιητικὴ ἔγγραφος ἀπάντησις.

§44ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 14 ἀναφορὰ τῆς Ἐθνικῆς Γενικῆς Συνομοσπονδίας ἀναπήρων καὶ θυμάτων πολέμου Ἑλλάδος διαγράφεται, ὡς ἀπουσιάζοντος τοῦ ἐγγεγραμμένου νὰ ὁμιλήσῃ ἐπ’ αὐτῆς κ. Σ. Ἀλλαμανῆ. Ὁ κ. Ε. Ζαννῆς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ Ἐμπορικοῦ καὶ Βιομηχανικοῦ Ἐπιμελητηρίου Ρόδου, διαμαρτυρομένου διὰ τὴν ἐπιβολὴν εἰσφορᾶς ὑπὲρ τοῦ Δημοσίου κλπ.

§45Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Τὸ θέμα αὐτό, ἐρρυθμίσθη ἐπαρκῶς.

§46ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Φ. Ζαΐμης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τῆς Ἑνώσεως βομβοπλήκτων Πατρῶν, αἰτούσης τὴν λύσιν ἐκκρεμοῦντος θέματός της, συζητηθέντος εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν κατὰ τὸν μῆνα Φεβρουάριον 1957.

§47Φ. ΖΑΪΜΗΣ. Συνιστῶ τὴν ἀναφοράν.

§48ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αἱ ὑπ’ ἀριθ. 17 καὶ 19 ἀναφοραὶ διαγράφονται ὡς ἀπουσιαζόντων τῶν ἐγγεγραμμένων νὰ ὁμιλήσουν ἐπ’ αὐτῶν κ.κ. Δ. Βρανοπούλου καὶ Σ. Ἀλλαμανῆ. Ὁ κ. Β. Ἐφραιμίδης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τῆς Ἐθνικῆς Γενικῆς Συνομοσπονδίας Ἀναπήρων καὶ Θυμάτων Πολέμου, ζητούσης οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν τοῦ Ταμείου Ἀρωγῆς των.

§49Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργόν, ὅπως γνωρίσῃ εἰς τὴν Βουλὴν τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα ἔλαβεν ἡ Κυβέρνησις διὰ τὴν ἐνίσχυσιν τοῦ Ταμείου τούτου.

§50Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ. (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Ἡ Κυβέρνησις, τὸν παρελθόντα Νοέμβριον, ἐκ τοῦ λογαριασμοῦ τῶν Κρατικῶν Λαχείων, ἔδωσεν εἰς τὸ Ταμεῖον τοῦτο 8.500.000 δραχ. καὶ ἤδη δίδει ἄλλα 2.500.000. Συνεπῶς, πρέπει νὰ θεωρηθῇ τὸ ζήτημα τῆς ἐνισχύσεως τοῦ Ταμείου Ἀρωγῆς τῶν ἀναπήρων καὶ θυμάτων πολέμου ὡς ἱκανοποιητικῶς ρυθμισθέν.

§51ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Σ. Εὐστρατιάδης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§52Σ. ΕΥΣΤΡΑΤΙΑΔΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν).

§53ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Παρελθούσης τῆς ὥρας ἐπὶ τῶν ἀναφορῶν καὶ ἐρωτή-

σεων, εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ὁ κ. Βαλοῦρδος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐπερωτήσεώς του, ἀπευθυνομένης πρὸς τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, διότι δὲν κατέθεσε διάφορα ἔγγραφα εἰς τὸ Προεδρεῖον τῆς Βουλῆς τὰ ὁποῖα εἶχε ζητήσει δι’ ἐρωτήσεώς του.

§54Γ. ΒΑΛΟΥΡΔΟΣ. Τὸ πρωΐ μὲ ἐπῆρεν εἰς τὸ τηλέφωνον ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν καὶ μὲ παρεκάλεσε νὰ συζητηθῇ ἡ ἐπερώτησίς μου τὴν προσεχῆ Τρίτην.

§55ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεπῶς, ἀναβάλλεται διὰ τὴν ἐρχομένην Τρίτην. Ὁ κ. Κ. Ταλιαδούρης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐπερωτήσεώς του, σχετικῶς μὲ τὸν περιορισμὸν τῶν κατασκηνωτικῶν περιόδων τῶν μαθητικῶν κατασκηνώσεων.

§56Κ. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἐπερώτησίς μου εἶναι ἀπὸ μακροτάτου χρόνου κατατεθειμένη καὶ παρὰ τὰς πολλὰς διαμαρτυρίας δὲν κατώρθωσε νὰ ἔλθῃ πρὸς συζήτησιν. Προχθὲς διεμαρτυρήθην ἐντονώτατα καὶ ἴσως ἔφερον τὸ ποθούμενον ἀποτέλεσμα. Ὁ κ. ὑπουργὸς προσῆλθεν ἀπόψε καὶ ἐζήτησε τὴν ἀναβολὴν διὰ τὴν Τρίτην. Ἐλπίζω νὰ τηρήσῃ τὸν λόγον του, ὁ κ. ὑπουργὸς καὶ νὰ συζητηθῇ τελικῶς τὴν Τρίτην ἡ ἐπερώτησις.

§57ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀναβάλλεται συνεπῶς, διὰ τὴν προσεχῆ Τρίτην. Ὁ κ. Θ. Λυμπερίδης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐπερωτήσεώς του ἀπευθυνομένης πρὸς τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας σχετικῶς μὲ τὴν παραχώρησιν ἐκτάσεων ἐκ τοῦ δάσους Κοτζιᾶ–Ὀρμὰν Νέστου, διὰ τὴν ἀποκατάστασιν ἀκτημόνων.

§58Θ. ΛΥΜΠΕΡΙΔΗΣ. Κατὰ τὴν συνεδρίασιν τῆς Τρίτης, συνεφωνήθη μετὰ τοῦ κ. ὑφυπουργοῦ τῆς Γεωργίας, νὰ ἀναβληθῇ ἡ συζήτησις δι’ ἄλλην ἡμέραν. Γίνεται δεκτὴ ἡ ἀναβολή.

§59ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀναβάλλεται. Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 7. Διαγράφεται, διότι ἀπουσιάζει ὁ κ. Χούτας. Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 8. Ὁ κ. Μπαρότσης ἐτηλεφώνησε εἰς τὴν ἁρμοδίαν ὑπηρεσίαν τῆς Βουλῆς, ὅτι ἀσθενεῖ καὶ δὲν θὰ δυνηθῇ νὰ παραστῇ εἰς τὴν συνεδρίασιν.

§60Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας) Εἶναι ἡ δεκάτη φορὰ ποὺ ἀναβάλλεται, πρέπει νὰ διαγραφῇ. Κάθε φορὰ ποὺ ζητεῖ τὴν ἀναβολήν, αὐτὴν τὴν δικαιολογίαν προβάλλει.

§61ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Φρονεῖτε, κ. ὑπουργέ, ὅτι εἶναι ὀρθὸν νὰ θέσωμεν ἐν ἀμφιβόλῳ τὴν δικαιολογίαν του αὐτήν; Ἡ ἐπερώτησις ἀναβάλλεται. Ὁ κ. Ζαννῆς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐπερωτήσεώς του ἀπευθυνομένης πρὸς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, Ὑπουργοὺς Ἐσωτερικῶν, Κοινωνικῆς Προνοίας, Ἐργασίας, Βιομηχανίας καὶ Ἐμπορίου, διὰ τῆς ὁποίας ἐπερωτῶνται οἱ ἀνωτέρω διὰ τὴν ἐγκατάλειψιν τῆς Δωδεκανήσου.

§62Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Ἐπληροφορήθην αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἀπὸ τὸν κ. ὑπουργόν, ὅτι ἐλήφθησαν ὡρισμένα μέτρα καὶ ἐν ἀναμονῇ τῶν ἀποτελεσμάτων θὰ παρεκάλουν νὰ δεχθῆτε τὴν ἀναβολὴν διὰ νὰ ἴδωμεν τί θὰ προκύψῃ ἀπὸ τὰ μέτρα ποὺ ἔλαβεν ἡ Κυβέρνησις.

§63ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀναβάλλεται. Ὁ κ. Β. Ἐφραιμίδης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐπερωτήσεώς του σχετικῶς μὲ τὸ ἐργοστάσιον διϋλιστηρίου πετρελαίων. Νομίζω, ὅτι εἶναι ἐκτὸς ἀντικειμένου, κατόπιν τῆς προχθεσινῆς συζητήσεως.

§64Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κατόπιν τῆς τελευταίας συζητήσεως ἐπὶ τοῦ διατάγματος, καὶ ἐφ’ ὅσον, νομίζω, ὅτι παρεδέχθη ἡ πλειοψηφία τῆς Βουλῆς καὶ ἀποτελεῖ, κατὰ ἕνα τρόπον, κοινὴν συνείδησιν, ὅτι τὸ θέμα αὐτὸ τοῦ διϋλιστηρίου πράγματι κοστίζει σήμερον εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν καὶ παρὰ ταῦτα δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ πεισθῇ ἡ Κυβέρνησις νὰ δεχθῇ τὴν ἀκύρωσιν, θὰ ἦτο ἄνευ ἀντικειμένου ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως.

§65ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεπῶς, ἡ ἐπερώτησις διαγράφεται. Ἡ κ. Β. Θανασέκου ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐπερωτήσεώς της, ἀπευθυνομένης πρὸς τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Ἐργασίας, σχετικῶς μὲ τὴν ἐξίσωσιν τῆς ἀμοιβῆς μεταξὺ ἐργαζομένων ἀνδρῶν καὶ γυναικῶν.

§66Β. ΘΑΝΑΣΕΚΟΥ. Πρόκειται, κύριοι βουλευταί, διὰ τὸ θέμα τῆς ἐξισώσεως τῆς ἀμοιβῆς μεταξὺ ἀνδρῶν καὶ γυναικῶν. Δὲν εἶναι, φυσικά, ἡ πρώτη φορὰ ποὺ ἀπασχολοῦμε τὴν Βουλὴν μὲ τὸ θέμα αὐτό. Καὶ εἰς τὴν προηγουμένην Βουλὴν εἴχομεν καταθέσει καὶ ἐρωτήσεις καὶ ἐπερωτήσεις καὶ εἴχομεν τὴν εὐκαιρίαν νὰ τὸ συζητήσωμεν. Ἐπίσης, ὅταν ἔγινεν ἡ συζήτησις περὶ αὐξήσεων εἰς τὸ νομοσχέδιον τῶν ἡμερομισθίων, εἴχομεν συζητήσει καὶ τότε τὸ θέμα καὶ εἴχομεν ζητήσει, τοὐλάχιστον, νὰ γίνουν ἴσες αὐξήσεις εἰς τὰ ἡμερομίσθια ἀνδρῶν καὶ γυναικῶν. Ἐὰν ἐπιμένωμεν εἰς τὸ θέμα εἶναι διότι λόγῳ τῆς ἐκβιομηχανοποιήσεως ἡ ὁποία συντελεῖ εἰς τὴν παραγωγὴν μικροτέρου ἀριθμοῦ μηχανῶν, συμμετέχει εἰς τὰς βιομηχανίας καὶ ὁ ἀριθμὸς αὐτὸς καθημερινῶς ἀνερχόμενος ἔχει φθάσει καὶ πλησιάζει τὸ ⅓ τῶν ἐργαζομένων εἰς τὰς βιομηχανίας. Νομίζομεν, ὅτι ἀποτελεῖ ἕνα σοβαρώτατον θέμα, τὸ ὁποῖον ἅπτεται καὶ μὲ τὸ γενικὸν εἰσόδημα τῶν ἐργαζομένων, ἀλλὰ καὶ μὲ τὴν γενικὴν πολιτικὴν τὴν ὁποίαν πρέπει νὰ υἱοθετήσῃ σήμερον ἡ Κυβέρνησις. Ὁ ἀριθμὸς τῶν ἐργαζομένων γυναικῶν εἶναι μέγιστος. Ἀπὸ μίαν στατιστικὴν τοῦ Συνδέσμου Βιομηχάνων, ἀναφέρεται, ὅτι εἰς ἕναν ἀριθμὸν 2 χιλιάδων λιπαρῶν βιομηχανιῶν, 58.500 εἶναι αἱ γυναῖκες καὶ 51.900 εἶναι οἱ ἄνδρες ἐργαζόμενοι. Διὰ τὸν λόγον αὐτόν, νομίζω, ὅτι πρέπει ἡ Κυβέρνησις νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ θέμα αὐτό. Ἐπὶ πλέον, ὑπάρχει καὶ ἡ Διεθνὴς Σύμβασις ὑπ’ ἀριθ. 100, ἡ ὁποία ρυθμίζει τὸ θέμα τοῦτο διεθνῶς. Ἡ χώρα μας, ἔχει ὑπογράψει τὴν σύμβασιν, ὅμως δὲν τὴν ἔχει ἐπικυρώσει καὶ διὰ νόμου. Ἔτσι, λοιπόν, μένει σὲ ἐκκρεμότητα ἕνα ζωτικὸν θέμα, ἕνα μέγιστον πρόβλημα, διὰ τὸν κόσμον τῶν ἐργαζομένων γυναικῶν. Εἶναι ἀκόμη ἀνησυχητικὸν τὸ φαινόμενον, ὅτι ἐνῷ παλαιότερον παρουσιάζετο ἀπόστασις μεταξὺ ἡμερομισθίων ἀνδρῶν καὶ γυναικῶν ἡ ἀπόστασις ἦτο μικροτέρα μὲ τὴν πάροδον ὅμως τοῦ χρόνου, ἡ ἀπόστασις αὐτὴ μεγαλώνει. Τὸ 1951 τὸ ἀνδρικὸν ἡμερομίσθιον εὑρίσκετο εἰς τὸ ἐπίπεδον τῶν 22 δραχμῶν καὶ τὸ γυναικεῖον εἰς 18 δραχμάς. Διαφορὰ 4 δραχμαί. Τὸ 1952 25 δραχμὰς διὰ τὸ ἀνδρικὸν ἡμερομίσθιον, 20 δραχμὰς διὰ τὸ γυναικεῖον, συνεπῶς, διαφορὰ 5 δραχμάς. Τὸ 1953 28 δραχ. τὸ ἀνδρικὸν ἡμερομίσθιον, 22,40 τὸ γυναικεῖον ἡμερομίσθιον, διαφορὰ 5,60. Τὸ 1954 τὸ ἀνδρικὸν ἡμερομίσθιον ἦτο 31,25 δραχ. τὸ γυναικεῖον 25. Ἑπομένως, διαφορὰ 6,25. Τὸ 1955, τὸ ἀνδρικὸν ἡμερομίσθιον 37 δραχ., τὸ γυναικεῖον 29 δραχ., ἑπομένως, διαφορὰ 8 δραχμ. Τὸ 1956, τὸ ἀνδρικὸν ἡμερομίσθιον ἦτο 42 δραχμαί, τὸ γυναικεῖον 32, διαφορὰ 10 δραχ. Τὸ 1957 τὸ ἀνδρικὸν ἡμερομίσθιον 43 δραχ. τὸ γυναικεῖον 33 δραχ., διαφορὰ 10 δραχ. καὶ τὸ 1958 μὲ τὴν τελευταίαν αὔξησιν, τὸ ἀνδρικὸν ἡμερομίσθιον ἔγινεν 47,50 δραχ. τὸ γυναικεῖον 36,50 δραχ., συνεπῶς, διαφορὰ 11 δραχ. Αὐτὸ τὸ πρᾶγμα ἐνισχύει πολὺ καὶ τὸν γυναικεῖον κόσμον, ἀλλὰ καὶ γενικῶς τὴν οἰκογένειαν τῶν ἐργαζομένων, δεδομένου, ὅτι ἕνας μέγιστος ἀριθμὸς γυναικῶν ἐργάζεται σήμερον. Αὐτὸ συντελεῖ εἰς τὴν πτῶσιν τοῦ ἐπιπέδου τοῦ γυναικείου εἰσοδήματος τῆς ἐργαζομένης γυναικός. Ὁ γυναικεῖος κόσμος τῆς χώρας μας, δι’ ὅλων τῶν ὀργανώσεων καὶ σωματείων, διὰ ψηφισμάτων διὰ τῆς Γενικῆς Συνομοσπονδίας Ἐργατῶν Ἑλλάδος, ἐζήτησε νὰ υἱοθετηθῇ τὸ αἴτημα αὐτό. Εἰς παλαιοτέραν ἐπερώτησιν τὴν ὁποίαν εἴχαμε καταθέσει, ὁ κ. Μπουρνιᾶς, ὑπουργὸς τότε τῆς Ἐργασίας, μᾶς εἶχεν ὑποσχεθῆ, ὅτι τὸ θέμα εἶχεν ἀχθῆ ἐνώπιον τοῦ Γνωμοδοτικοῦ Συμβουλίου καί ὅτι συνεζητεῖτο καὶ ὅτι πολὺ συντόμως θὰ ἐξεδίδετο ἡ ἀπάντησις. Δυστυχῶς, ὅμως, καίτοι ἐπέρασεν ἀρκετὸς χρόνος, τὸ ζήτημα αὐτὸ δὲν προωθήθη.

§67Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Σᾶς εἶπον, ὅτι ἐζητήθησαν στοιχεῖα ἀπὸ τὸ ἐξωτερικόν, ἀπὸ ξένας χώρας, αἱ ὁποῖαι ἐπίσης εἶχον ὑπογράψει τὴν σύμβασιν διὰ νὰ ἴδωμεν ποῖαι τὴν εἶχον ὑπογράψει, διὰ νὰ εὐθυγραμμισθῶμεν ὅσον ἤμουν ἐγὼ ὑπουργός. Τώρα θὰ σᾶς εἴπῃ ὁ νέος ὑπουργὸς τὰ νεώτερα.

§68Β. ΘΑΝΑΣΕΚΟΥ. Ἀφ’ ὅτου ἀπεχωρήσατε ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον, ἔχει μεσολαβήσει ἕνας ὁλόκληρος χρόνος καὶ ἀπάντησις δὲν ἦλθε. Ὅμως εἶμαι εἰς θέσιν νὰ σᾶς πληροφορήσω, κ. Μπουρνιᾶ, ὅτι πάρα πολλαὶ Χῶραι ἔχουν κυρώσει τὰς συμβάσεις αὐτάς, καὶ ἰδιαιτέρως ἔχουν λύσει τὸ θέμα αὐτὸ τοὐλάχιστον πρὸς ὡρισμένους κλάδους.

§69Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Μοῦ ἐπιτρέπετε νὰ σᾶς δώσω μίαν πληροφορίαν;

§70Β. ΘΑΝΑΣΕΚΟΥ. Σᾶς παρακαλῶ, ὅταν τελειώσω...

§71ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ κ. Θανασέκου, παρακαλεῖ νὰ μὴ τὴν διακόπτετε, ἀλλὰ νὰ τὴν ἐρωτήσετε κατόπιν.

§72Β. ΘΑΝΑΣΕΚΟΥ. Τὸ ἐπιχείρημα τῆς Κυβερνήσεως καὶ τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Ἐργασίας, εἶναι ὅτι δὲν ὑπάρχει σύστημα, δὲν ὑπάρχει μέθοδος, διὰ τῆς ὁποίας νὰ μετρηθῇ ἡ ἐργασία. Ὅμως ὑπάρχουν μερικὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα θὰ ἔλθω νὰ θέσω ὑπ’ ὄψιν σας διὰ νὰ ἰδῆτε, ὅτι ὑπάρχουν τέτοια στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα ἔχουν μετρήσει τὴν ἐργασίαν καὶ πρῶτον ἐξ ὅλων, εἶναι ἡ προτίμησις τὴν ὁποίαν ἔχουν οἱ ἐργοδόται ἔναντι τῶν ἐργαζομένων γυναικῶν. Αὐτὸ ἀποδεικνύει, ὅτι μὲ μικροτέραν ἀξίαν ὑπάρχει μεγαλυτέρα παραγωγικότης. Συνεπῶς, δὲν ὑπάρχει κανένα ἄλλο σύστημα καὶ καμμία ἄλλη μέθοδος ἀσφαλεστέρα αὐτῆς, διότι δι’ αὐτοῦ τοῦ τρόπου ἀποδεικνύεται, ὅτι ἡ παραγωγὴ ἐργασίας ἀπὸ τὴν γυναῖκα εἶναι ἴση καὶ ὄχι μεγαλυτέρα ἀπὸ τῶν ἀνδρῶν. Θὰ σᾶς ἀναφέρω ἕνα ἀπόσπασμα ἀπὸ τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν τοῦ κ. Γονῆ, εἰς τὴν Βουλὴν κατὰ τὴν κατάθεσιν τοῦ Ν. 2348)53 ποὺ ἀποτελεῖ μίαν ὠμὴν ἀναγνώρισιν τῆς γυναικείας ἐργασίας. Λέγει ὁ κ. Γονῆς, ἐφ’ ἑξῆς τὸ ξεφύλλισμα τῆς Τόγκας ...... (ἀναγινώσκει) ......» Εἶναι ἀναμφισβήτητον, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ἡ παραγωγὴ ἐργασίας εἰς ὡρισμένους κλάδους, εἶναι ἴση καὶ ὄχι μεγαλυτέρα τοῦ ἀνδρός. Σᾶς ἀναφέρω, ὅτι εἰς τὴν Καβάλαν ἐπὶ 12.500 καπνεργατῶν, οἱ 10.000 εἶναι γυναῖκες. Φαντάζεσθε, ὅτι οἱ ἐργοδόται δὲν ἔχουν μετρήσει τὴν ἀπόδοσιν τῆς γυναικός; Ἀσφαλῶς τὴν ἔχουν μετρήσει καὶ δι’ αὐτὸ τὴν χρησιμοποιοῦν διὰ τὴν ἐργασίαν καὶ δι’ αὐτὸ παρουσιάζεται αὐτὸ τὸ ἀποτέλεσμα. Αἱ 10.000 γυναῖκες μὲ 11 δραχμὰς ἡμερησίως μικρότερον ἡμερομίσθιον σημαίνει 110.000 ἡμερησίως μικρότερον εἰσόδημα εἰς τὴν ἐργαζομένην γυναῖκα, πρᾶγμα ποὺ σημαίνει μικρότερον κατώτατον βιοτικὸν ἐπίπεδον εἰς τὴν ἐργαζομένην γυναῖκα. Ἐπίσης, εἰς τὰς Ἀθήναις, εἰς τὴν ἐπιχείρησιν καπνοβιομηχανίας Παπαστράτου, ἐπὶ 2.500 ἐργατοϋπαλλήλων, αἱ 2.100 εἶναι γυναῖκες. Τὸ ἴδιον συμβαίνει καὶ ἐκεῖ. Νομίζομεν, λοιπόν, ὅτι διὰ τοὺς λόγους, διὰ τοὺς ὁποίους ἀνέφερον, ὅτι ἡ σύμβασις αὐτὴ ἔχει ὑπογραφῆ ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα, εἶναι σωστὸ νὰ ἐπικυρωθῇ διὰ τὸν λόγον, ὅτι ὁ μεγαλύτερος ἀριθμὸς γυναικῶν μετέχει εἰς τὰς βιομηχανίας καὶ γενικῶς εἰς τὴν παραγωγὴν διὰ τὸν λόγον, ὅτι ἕνας μεγάλος ἀριθμὸς γυναικῶν ὁ ὁποῖος ἐργάζεται εἰς τὴν ὕπαιθρον, διὰ τὸν λόγον, ὅτι τὰ μικρότερα ἡμερομίσθια τῶν γυναικῶν συντελοῦν εἰς τὸ μεγαλύτερον βιοτικὸν ἐπίπεδον τῆς ἐργαζομένης οἰκογενείας. Διὰ τοὺς λόγους αὐτούς, νομίζομεν, ὅτι πρέπει ἡ Κυβέρνησις νὰ τελειώσῃ τὴν μελέτην τοῦ ζητήματος αὐτοῦ καὶ συντόμως νὰ φέρῃ πρὸς κύρωσιν τὴν σύμβασιν τὴν ὑπ’ ἀριθ. 100 περὶ ἴσης ἀμοιβῆς εἰς τὴν ἐργασίαν μεταξὺ ἀνδρῶν καὶ γυναικῶν. Νομίζω, ὅτι μέχρι τώρα ἐφθάσαμεν εἰς τὸ σημεῖον αὐτό. Δυνάμεθα καὶ αὐξήσεις ἴσας νὰ δώσωμεν πλέον καὶ εἰς τὰ ἀνδρικὰ καὶ τὰ γυναικεῖα ἡμερομίσθια, ὅπως ἐπίσης, δυνάμεθα διὰ τῶν συλλογικῶν συμβάσεων τῶν διαφόρων κλάδων, ὅπου ὁ ἀριθμὸς τῶν γυναικῶν εἶναι μεγαλύτερος, ὅπου ἡ ἀπόδοσις τῶν γυναικῶν εἶναι μεγαλυτέρα, ὡς π.χ. εἰς τὴν καπνοβιομηχανίαν, εἰς τὴν ὑφαντουργίαν καὶ εἰς ὅλους τοὺς ἄλλους κλάδους τῆς ἐλαφρᾶς βιομηχανίας, ὅπου ὑπάρχουν γυναῖκες, νὰ υἱοθετήσωμεν τὴν ἐξίσωσιν μισθῶν καὶ ἡμερομισθίων. Νομίζομεν, ὅτι ἔτσι καὶ μόνον θὰ γίνῃ ἡ ἀπαρχή, ὥστε σταδιακῶς πλέον νὰ περάσωμεν εἰς τὴν ἐξίσωσιν μισθῶν καὶ ἡμερομισθίων μεταξὺ ἀνδρῶν καὶ γυναικῶν, διότι καὶ τὸ Σύνταγμα ἀναγνωρίζει τὴν ἰσότητα τῶν δύο φίλων καὶ δὲν εἶναι ὡραῖον νὰ δίδωνται ἡμερομίσθια εἰς τὰς γυναῖκας κατώτερα ἀπὸ τοὺς ἄνδρας.

§73Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Ἤθελον νὰ δώσω μίαν πληροφορίαν. Εἴπατε, ὅτι ἡ Ἑλλάς, ἔχει ὑπογράψει τὴν σύμβασιν ὑπ’ ἀριθ. 100 περὶ ἴσης ἀμοιβῆς ἐργασίας. Ἡ Ἑλλὰς δὲν ἔχει ὑπογράψει τὴν σύμβασιν, διότι δὲν ὑπογράφονται αὐταὶ αἱ συμβάσεις.

§74Β. ΘΑΝΑΣΕΚΟΥ. Δὲν τὴν ἔχει ἐπικυρώσει, τὴν ἔχει ὑπογράψει.

§75Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Δὲν τὴν ἔχει ὑπογράψει. Αἱ συμβάσεις αὐταὶ αἱ Διεθνεῖς, ἁπλῶς ψηφίζονται, δὲν ὑπογράφονται παρ’ οὐδενός, καὶ αἱ Χῶραι μετὰ 5–10 ἔτη τὰς ἐπικυρώνουν.

§76ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ κ. Μ. Σβώλου ἔχει τὸν λόγον.

§77Μ. ΣΒΩΛΟΥ. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ καθιέρωσις τῆς ἀρχῆς «ἴση ἀμοιβή, δι’ ἴσην ἐργασίαν», εἶναι ἕνα διεθνὲς αἴτημα τῶν γυναικῶν ὄχι μόνον τῶν ἐργαζομένων, ἀλλὰ καὶ τῶν γυναικείων ὀργανώσεων ποὺ ἀσχολοῦνται μὲ τὴν προώθησιν τῶν δικαιωμάτων τῶν γυναικῶν. Τὸ θέμα τοῦτο ἐτέθη ἀπὸ τοῦ Αʹ Παγκοσμίου Πολέμου, ὅτε κατὰ μάζας αἱ γυναῖκες ἀντικατέστησαν τοὺς ἄνδρες εἰς τὴν ἐργασίαν. Ἡ συνθήκη τῶν Βερσαλιῶν εἰς τὸ 13ον κεφάλαιον, ποὺ ἵδρυσε τὴν Διεθνῆ Ὀργάνωσιν Ἐργασίας, περιέλαβε μεταξὺ τῶν βασικῶν ἀρχῶν τὸ αἴτημα τοῦτο τῶν γυναικῶν. Ἐπίσης ἡ Διεθνὴς Ὀργάνωσις Ἐργασίας τὴν περιέλαβε μεταξὺ τῶν βασικῶν ἀρχῶν της. Ἐπίσης ὅλαι αἱ διεθνεῖς συμβάσεις ἐργασίας περιέλαβον καὶ τὴν καθιέρωσιν τῆς ἀρχῆς αὐτῆς. Ἔκτοτε, ἡ Δ.Ο.Ε. ἐμελέτησε τὸ θέμα καὶ ἀπὸ τοῦ 1928 εἶχε ψηφίσει εἰς τὴν 26ην Συνδιάσκεψιν συστάσεις πρὸς τὰς Κράτη μέλη διὰ τὴν υἱοθέτησιν τῆς καθιερώσεως τῆς ἀρχῆς αὐτῆς. Μετὰ τὸν τελευταῖον παγκόσμιον πόλεμον, ὁπότε αἱ γυναῖκες κατὰ δεκάδας χιλιάδας ἀντικατέστησαν τοὺς ἄνδρας καὶ εἰς αὐτὰ ἀκόμη τὰ κατ’ ἐξοχὴν ἐπικίνδυνα ἐπαγγέλματα, ἐτέθη ἐπὶ τάπητος τὸ θέμα τοῦτο ὄχι μόνον ἐκ μέρους τῶν γυναικῶν, ἀλλὰ καὶ ἐκ μέρους τῶν ἀνδρῶν, διότι ἀντελήφθησαν καὶ οἱ ἄνδρες, ὅτι ἡ μειωμένη ἀμοιβὴ τῶν γυναικῶν, θὰ ὁδηγήσῃ εἰς τὴν ὑποτίμησιν καὶ τῆς ἰδικῆς των ἐργασίας. Κατὰ τὸν πόλεμον ἐλήφθησαν μέτρα διὰ τὴν ἐξίσωσιν καὶ μετὰ τὸν πόλεμον ἐτέθη τὸ θέμα τῆς ἴσης ἀμοιβῆς δι’ ἴσην ἐργασίαν. Καὶ τέλος τὸ 1950 ἐψηφίσθη ὑπὸ τῆς Διεθνοῦς Ὀργανώσεως τῆς Ἐργασίας τῆς Γενεύης, ἡ ὑπ’ ἀριθ. 100 ἀπόφασις. Καθ’ ὅλον τὸ μεσολαβῆσαν αὐτὸ διάστημα ἡ καθιέρωσις αὐτῆς τῆς ἀρχῆς ἤρχισεν ἐφαρμοζομένη σταδιακῶς. Ἤδη, ὁ Ο.Η.Ε. εἰς τὸ καταστατικόν του καὶ εἰς τὴν διάσκεψιν τοῦ Ἁγίου Φραγκίσκου εἰς τὴν διακήρυξιν τῶν Δικαιωμάτων τοῦ ἀνθρώπου περιέλαβεν εἰς τὰς ἀποφάσεις του αὐτὴν τὴν ἀρχὴν καὶ ἐν συνεχείᾳ διασκέψεις Ἀμερικανικῶν, Ἀσιατικῶν ὡς καὶ Κρατῶν Μέσης Ἀνατολῆς κ.λ.π. περιέλαβον τὸ αἴτημα τοῦτο μεταξὺ τῶν ἀποφάσεών των. Ἐπίσης εἰς διάφορα Συντάγματα μεσοπόλεμα καὶ μεταπολεμικὰ περιελήφθη αὐτὴ ἡ ἀρχή. Εἰς τὸ Σύνταγμα τοῦ Μεξικοῦ περιελήφθη ἀπὸ τὸ 1917, εἰς σειρὰν μεγάλων καὶ μικρῶν χωρῶν κατὰ τὸν μεσοπόλεμον, εἰς τὴν Βουλγαρίαν τὸ 1947, τὴν Τσεχοσλοβακίαν κλπ. Ἤδη τίθεται κυρίως τὸ θέμα διὰ τὰς Δυτικὰς χώρας. Διότι αἱ Ἀνατολικαὶ χῶραι, ὄχι μόνον καθιέρωσαν τὴν ἀρχήν, ἀλλὰ καὶ τὴν ἐφήρμοσαν καὶ δι’ ὅλας τὰς περιπτώσεις.

§78Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπουργ. Ἐργασίας). Εἴπατε, ὅτι ἔχει ἐφαρμοσθῆ εἰς τὰς Ἀνατολικὰς χώρας, δύνασθε, λοιπόν, νὰ μᾶς εἴπητε, πῶς ἐφαρμόζεται εἰς τὴν Ἀλβανίαν;

§79Μ. ΣΒΩΛΟΥ. Θὰ εἴπωμεν περὶ Ἀλβανίας εἰς τὸ τέλος. Εἰς τὰς Ἡνωμένας Πολιτείας, ἀπὸ τοῦ 1948 περιέλαβεν τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας εἰς τὸ πρόγραμμά του πρότασιν διὰ τὴν καθιέρωσιν τῆς ἀρχῆς. Ἐπίσης ἡ Ἀγγλικὴ Κυβέρνησις ἀπὸ τοῦ 1947 ἐκηρύχθη κατ’ ἀρχὴν ὑπέρ. Αἱ διεθνεῖς ὀργανώσεις ἐργασίας ἔχουν ἀπὸ μακροῦ λάβει θέσιν καὶ συντηρητικαὶ ἀκόμη Ὀργανώσεις ὅπως ἡ Διεθνὴς Συνομοσπονδία τῶν Χριστιανικῶν Συνδικάτων ἐδέχθησαν τὴν ἀρχὴν αὐτήν. Ἐπίσης ἡ Παγκόσμιος Ἐργατικὴ Συνομοσπονδία καὶ πλεῖστες ὅσες ἐθνικὲς Συνομοσπονδίες Ἐργασίας, ὅπως καὶ ἡ Ἑλληνικὴ Γεν. Συνομοσπονδία Ἐργασίας, τὴν ἔχουν περιλάβει εἰς τὰς διεκδικήσεις των πρὸ πολλοῦ. Εἰς τὴν Ἑλλάδα, τὸ αἴτημα προβάλλεται ἀπὸ τοῦ 1920 ἀπὸ ὅλας τὰς ὀργανώσεις καὶ τὰ συνέδρια τῶν Γυναικῶν. Εἰς ὅλας τὰς συγκεντρώσεις ἐπανελήφθη τὸ αἴτημα τοῦτο καὶ σήμερον ἀποτελεῖ πανελλήνιον αἴτημα. Ὅσον ἀφορᾶ τὴν σημειουμένην διάστασιν τῶν κατωτάτων ὁρίων ἡμερομισθίων ἀνέπτυξε τὸ θέμα ἡ κυρία συνάδελφος καὶ ἀπέδειξε, ὅτι ἀπὸ τοῦ 1950 ἕως τὸ 1958, ἡ διαφορὰ μεταξὺ τῶν ἡμερομισθίων τῶν ἀνδρῶν καὶ γυναικῶν συνεχῶς αὐξάνει. Ἔτσι ἐνῷ τὸ 1950 ἔφθανε τὸ 19%, σήμερον ὑπερβαίνει τὸ 23%. Αἱ ἐπιπτώσεις τῆς διαφορᾶς αὐτῆς εἶναι αἱ ἑξῆς: Πρῶτον, ὑποβιβάζονται τὰ ἀνδρικὰ ἡμερομίσθια, δεύτερον, ὅτι ἐκδιώκονται οἱ ἄνδρες ἀπὸ τὰς ἐργασίας καὶ προσλαμβάνονται ἀντ’ αὐτῶν γυναῖκες. Αὐτὸ δὲν ἔγινε μόνον εἰς τὸν κλάδον τῶν καπνεργατῶν ἀλλὰ ἔγινε καὶ εἰς μεγάλην ἔκτασιν καὶ εἰς τὸν ἐμποροϋπαλληλικὸν κλάδον. Αὐτὴ ἡ ἀνισότης μεταξὺ ἀνδρῶν καὶ γυναικῶν, γίνεται μὲ τὸν σκοπὸν νὰ μειωθῇ καὶ τὸ ἀνδρικὸν ἡμερομίσθιον. Ἀκόμη καὶ αὐτὸς ὁ τεχνητὸς διαχωρισμὸς τοῦ νὰ θεωροῦνται οἱ νέοι μέχρι 18 ἐτῶν ὡς μαθητευόμενοι, εἶναι, διότι, θέλουν νὰ κρατήσουν εἰς χαμηλὰ ἐπίπεδα τὸ ἡμερομίσθιον καὶ νὰ ὠφελοῦνται ἐξ αὐτοῦ οἱ ἐργοδόται. Διότι ὑπάρχουν καὶ ἐργάται καὶ ἐργάτριαι εἰδικευμένοι καὶ κάτω τῶν 18 ἐτῶν. Ἀπὸ ὡρισμένους κλάδους, αἱ γυναῖκες ἄνω τῶν 40 ἐτῶν ἐκ τοῦ λόγου τούτου ἐκδιώκονται καίτοι δὲν λαμβάνουν σύνταξιν, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ προσέξῃ ἡ Κυβέρνησις. Αἱ γυναῖκες αὐταὶ δὲν εὑρίσκουν ἐργασίαν, διότι προτιμῶνται αἱ νέαι εἰς τὰς ὁποίας καὶ μικρὸν ἡμερομίσθιον. Εἰς τὴν ἰσότητα τῆς ἀμοιβῆς μᾶς ἀντιτάσσουν τὰ ἑξῆς ἐπιχειρήματα: 1) Ὅτι ἡ γυναῖκα δὲν ἔχει τὴν ἰδίαν ἀπόδοσιν μὲ τὸν ἄνδρα. Εἶναι ὅμως γνωστόν, ὅτι ὅπου ὑπάρχει ἴση ἀμοιβὴ ἀνδρῶν καὶ γυναικῶν καὶ ἡ ἀπόδοσις τῶν γυναικῶν εἶναι ἡ ἰδία μὲ τὴν τῶν ἀνδρῶν, ἐνίοτε δὲ καὶ καλυτέρα. 2) Ὅτι αἱ γυναῖκες δὲν κάμνουν τὰς αὐτὰς ἐργασίας. Αὐτὸ παρατηρεῖται εἰς τὰς ὑποαναπτύκτους χώρας εἰς τὰς ὁποίας ἡ ὀργάνωσις τῶν ἐπιχειρήσεων εἶναι ἐλλιπής, καὶ δυστυχῶς ἡ Ἑλλὰς συγκαταλέγεται μεταξὺ τῶν ὑποαναπτύκτων χωρῶν. Ὅμως, εἶναι χαρακτηριστικόν, ὅτι σ’ ὅσες ἐργασίες ἀπασχολοῦνται κυρίως γυναῖκες, αὐτὲς ἀμείβονται πολὺ λιγώτερο. 3) Ὅτι αἱ γυναῖκες δὲν μένουν μονίμως εἰς τὴν ἐργασίαν, διότι πανδρεύονται καὶ φεύγουν. Εἰς τοῦτο πρέπει νὰ εἴπω, ὅτι τὸ ποσοστὸν τῶν ἐργαζομένων ὑπάνδρων γυναικῶν, διαρκῶς αὐξάνει καὶ αὐτὸ θὰ γίνεται συνεχῶς, ἐφ’ ὅσον τὸ ἡμερομίσθιον τοῦ ἀνδρὸς εἶναι μικρόν. Ἀπὸ μίαν στατιστικὴν τοῦ Δ.Γ.Ε. τοῦ Ἰουλίου 1958, φαίνεται, ὅτι τὸ ποσοστὸν τῶν ἐργαζομένων ὑπάνδρων γυναικῶν, ἀνέρχεται εἰς 28,4%, ἀπέναντι στὸν ἀριθμὸν τοῦ γυναικείου ἐνεργητικοῦ πληθυσμοῦ. Ἐὰν αἱ γυναῖκες φεύγουν ἀπὸ τὴν ἐργασίαν, αὐτὸ γίνεται διότι δὲν ὑπάρχουν ἱδρύματα ποὺ νὰ ἱκανοποιοῦν τὰς ἀνάγκας τῆς ἐργαζομένης μητέρας. Οὔτε ἀκόμη αἱ Τράπεζαι, αἱ ὁποῖαι θὰ ἠμποροῦσαν, ἔχουν τοιαῦτα ἱδρύματα. Δὲν τὰ ἵδρυσαν οὔτε οἱ ἐργοδόται οἱ ὑποχρεούμενοι ἐκ τοῦ νόμου. Καὶ δι’ αὐτό, πρὸς τὸν τομέα αὐτόν, θὰ ἔπρεπε νὰ στραφῇ ἰδιαιτέρως ἡ προσοχὴ τῆς Κυβερνήσεως. 4) Ὅτι αἱ γυναῖκες δὲν εἰδικεύονται. Ἀλλὰ γενικὰ ἡ εἰδίκευσις, καθυστερεῖ στὴν Ἑλλάδα, διότι ἡ τεχνικὴ καὶ ἐπαγγελματικὴ μόρφωσις εἰς τὴν Ἑλλάδα ὑστερεῖ. Τώρα ἐπιχειρεῖ τὸ Κράτος νὰ κάμῃ τεχνικὰς καὶ ἐπαγγελματικὰς Σχολάς, ἀλλὰ θὰ πρέπει νὰ τὰς ἐφοδιάσῃ μὲ ὅλα τὰ ἀπαιτούμενα μέσα καὶ νὰ δώσῃ τὰ ἀναγκαῖα χρήματα διὰ νὰ λειτουργήσουν. Συνεπῶς, ἐὰν πλεῖσται γυναῖκες δὲν ἔχουν εἰδίκευσιν δὲν ἔχουν λόγῳ ἐλλείψεως τεχνικῶν καὶ ἐπαγγελματικῶν Σχολῶν καὶ αὐτὸ πρέπει νὰ προσέξῃ ἡ Κυβέρνησις διὰ νὰ μὴ μένῃ ἡ Ἑλλὰς διαρκῶς ὑποανάπτυκτος χώρα. 5) Ὅτι διὰ τοῦ περιορισμοῦ τῶν ἐργαζομένων γυναικῶν, θὰ μειωθῇ ἡ ἀνεργία. Ἐλέχθησαν ὅμως ἤδη ἐνώπιον τῆς Βουλῆς ποῖα μέτρα πρέπει νὰ ληφθοῦν διὰ τὴν καταπολέμησιν τῆς ἀνεργίας. Τὸ νὰ περιορίσωμεν τὴν γυναῖκα εἰς τὸ σπίτι εἶναι φασιστικὴ πολιτικὴ τὴν ὁποίαν ἠναγκάσθη νὰ ἀνακαλέσῃ καὶ αὐτὸς ὁ Χίτλερ. Αἱ ἐργαζόμενες γυναῖκες στὴν Ἑλλάδα, ἀνέρχονται εἰς ποσοστὸν 49,4% ἐπὶ τοῦ ἐνεργητικοῦ γυναικείου πληθυσμοῦ. Νομίζω, ὅτι εἶναι ἀνάγκη α) Νὰ κυρωθῇ ἡ σύμβασις 100 καὶ νὰ δεχθῇ ἡ Κυβέρνησις κατ’ ἀρχὴν τὴν συνεπῆ ἐξίσωσιν τῆς ἀμοιβῆς ἀνδρῶν καὶ γυναικῶν. Τὴν σύμβασιν αὐτὴν ποὺ θέτει εὐρύτατα πλαίσια τὴν ἔχουν κυρώσει 30 Κράτη, μικρὰ καὶ μεγάλα, ἡ Ἀλβανία, ἡ Δυτικὴ Γερμανία, ἡ Συρία, ἡ Ἀργεντινή, τὸ Βέλγιον κλπ. μέχρι τοῦ Μαρτίου 1959.

§80Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπουργ. Ἐργασίας). Ἡ σύμβασις αὐτὴ ἀπὸ τὰ 81 Κράτη, ἐκυρώθη μόνον ἀπὸ τὰ 30.

§81Μ. ΣΒΩΛΟΥ. Κύριε ὑπουργέ, δὲν ἔχω αὐταπάτας, ὅτι ἀρκεῖ ἡ κύρωσις. Τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος καὶ ἄλλοτε ἐκύρωσε τοιαύτας συμβάσεις, ἀλλὰ δὲν τὰς ἐφήρμοσε. Νομίζω, ὅτι εἶναι ζήτημα ἀρχῆς, ὅτι πρέπει καὶ νὰ ἐφαρμοσθοῦν αὐτὲς αἱ συμβάσεις, μὲ τὴν προσαρμογὴν βαθμιαίως καὶ τῆς νομοθεσίας. Αὐτὸ εἶναι πανελλήνιον γυναικεῖον αἴτημα. Εἶπεν, ὁ κ. ὑπουργός, ὅτι ὑπάρχουν δυσκολίαι, ἀλλὰ ὑπάρχουν καὶ μέθοδοι διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τῶν δυσκολιῶν αὐτῶν. Καὶ αἱ κύριοι μέθοδοι αὐτοὶ εἶναι αἱ ἑξῆς: 1) Ἡ σύγκρισις τῆς ἀποδόσεως. 2) Ἡ πληρωμὴ βάσει τῆς ἀξίας τῆς ἐργασίας, καὶ 3) Ἡ πληρωμὴ βάσει τοῦ εἴδους τῆς ἐργασίας. Νομίζω, ὅτι αὐτὴ ἡ τρίτη, εἶναι ἡ καλυτέρα μέθοδος. Αὐτὸ τὸ σύστημα δέχονται καὶ Διεθνεῖς Ἐργατικαὶ Ὀργανώσεις: Ἡ Π.Σ.Ο. σὲ ἔκθεσίν της στὸ Κοιν. καὶ Οἰκον. Συμβούλιο τοῦ Ο.Η.Ε., λέγει στὴν Συνδιάσκεψι τοῦ Ἁγίου Φραγκίσκου 1958: «Ἡ ἐργάτρια πρέπει νὰ πληρώνεται σύμφωνα μὲ τὴν πραγματικὴν ἀξίαν τῆς ἐργασίας καὶ ὄχι σύμφωνα μὲ τὴν προκατάληψιν ποὺ ὑπάρχει γιὰ τὴν γυναικεία ἐργασίαν. Ἑπομένως, πρέπει νὰ φθάσωμεν σὲ μιὰ ἀμοιβὴ τῆς ἐργασίας καὶ ὄχι τοῦ ἀτόμου ποὺ τὴν ἐκτελεῖ. Ἡ βάσις γιὰ τὴν πληρωμὴ κἄθε δουλειᾶς, εἴτε γίνεται μὲ χρονικὸ ὅριο (ἡμερομίσθιο, ὡρομίσθιο κλπ.), εἴτε σύμφωνα μὲ τὴν ἀπόδοσι, πρέπει νὰ κριθῇ μὲ τρόπον αὐστηρὸ ὅμοιο γιὰ τὰ δύο φύλα. Ἡ ἐργασία τῆς γυναικὸς πρέπει νὰ ἐκτιμηθῇ μὲ τὴν πραγματική της ἀξίαν, ἀφοῦ πρῶτα γίνῃ μία ἀνακατάταξις τῶν ἐπαγγελμάτων καὶ ἀφοῦ πάρουμε ὑπ’ ὄψιν τὴν εἰδικότητα καὶ τὴν κλίσιν ποὺ ἀπαιτοῦνται, γιὰ τοῦτο ἢ ἐκεῖνο τὸ ἐπάγγελμα, ἀνεξαρτήτως φύλου». Εἰς τὴν χώραν μας, ἠμποροῦμεν νὰ ἀρχίσωμεν πρῶτον ἀπὸ τὴν κύρωσιν τῆς συμβάσεως. Δεύτερον ἀπὸ τὴν ἐλάττωσιν τῆς ἀποστάσεως, ἡ ὁποία ὑπάρχει μεταξὺ τῶν γυναικείων καὶ ἀνδρικῶν ἡμερομισθίων. Τρίτον, διὰ νὰ γίνουν αὐτὰ πραγματικότης εἶναι ἀνάγκη νὰ λειτουργήσουν ἐλεύθερα τὰ Συνδικᾶτα. Νὰ κατοχυρωθοῦν, δηλαδή, οἱ συνδικαλιστικὲς ἐλευθερίες. Μόνον ἔτσι ἠμπορεῖ νὰ ἐπιτευχθῇ ἡ πρόοδος στὰ ἐργατικὰ ζητήματα μὲ τοὺς ἀγῶνες τῶν ἐργαζομένων. Γνωρίζει ὁ κ. ὑπουργός, ὅτι τὰ γυναικεῖα συνδικᾶτα εὑρίσκονται εἰς ἀποσύνθεσιν. Καὶ γνωρίζει, ἐπίσης, ὁ κ. ὑπουργός, ὅτι προπολεμικῶς ὑπῆρχον συνδικᾶτα γυναικῶν, εἰς τὰ ὁποῖα ἦσαν ἐγγεγραμμέναι χιλιάδες γυναῖκες ἐργαζόμεναι, π.χ. κλωστοϋφαντουργοί, καπνεργάτριαι κλπ. Σήμερον, ὅμως, διὰ νὰ ἐγγραφοῦν, τοὺς ζητοῦν πιστοποιητικὸν κοινωνικῶν φρονημάτων ἢ πιστοποιητικὸν τοῦ ἐργοδότου, ὅτι ἐργάζονται, πρᾶγμα ποὺ συνεπάγεται πολλὰς φορὰς ἄμεσον ἀπόλυσίν των.

§82Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπουργ. Ἐργασίας). Τί εἶναι αὐτὰ ποὺ λέγετε, κυρία Σβώλου; Ἀπορῶ, μάλιστα, διότι αὐτὰ ἀπέχουν ἀπὸ τὴν ἀλήθειαν καὶ εἶναι ἐντελῶς φανταστικά. Εἶναι γνωστόν, ὅτι καμμία ἐργάτρια δὲν ἐμποδίζεται νὰ ἐγγραφῇ εἰς τὰ σωματεῖα ποὺ ἐπιθυμεῖ. Ὑπάρχει πλήρης ἐλευθερία εἰς τὸν συνδικαλισμόν.

§83Μ. ΣΒΩΛΟΥ. Ὅταν, κ. ὑπουργέ, τὸ Κράτος μεταβάλλεται εἰς ἀστυνομικόν, γνωρίζετε, ὅτι γίνονται αὐτὰ τὰ πράγματα καὶ μάλιστα εὐρέως.

§84Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπουργ. Ἐργασίας). Εὐτυχῶς, ὅτι ἐδῶ εἰς τὸν τόπον μας γίνεται καὶ κριτικὴ ὅπως ἡ ἰδική σας τὴν στιγμὴν αὐτήν, διότι ὑπάρχει πλήρης ἐλευθερία. Κἄπου ἀλλοῦ, ὅμως, δὲν ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ διότι δὲν ὑπάρχει ἐλευθερία.

§85Μ. ΣΒΩΛΟΥ. Τώρα, ἐπειδὴ ὁ κ. ὑπουργὸς μὲ ἐπροκάλεσε διὰ τὴν Ἀλβανίαν, τοῦ ἀπαντῶ, ὅτι ἡ Ἀλβανία, μόλις τώρα ἀρχίζει νὰ ἀναπτύσσῃ τὴν βιομηχανίαν της. Εἶδα ἕνα ἐργοστάσιον κομπινὰρ ὅπου τὰ ἡμερομίσθια γυναικῶν καὶ ἀνδρῶν εἶναι τὰ ἴδια, διότι, ὅπως εἰς ὅλας τὰς Ἀνατολικὰς χώρας, καθορίζονται ἐπὶ τῇ βάσει τιμολογίων καὶ δι’ ὡρισμένην ἀπόδοσιν ἡμερησίως. Ἕνα Κράτος, ἐφ’ ὅσον θέλει νὰ λέγεται σύγχρονον κράτος καὶ νὰ προοδεύσῃ οἰκονομικῶς, ὀφείλει νὰ ἀναπτύξῃ ὅλας τὰς παραγωγικάς του δυνάμεις. Αἱ γυναῖκες εἶναι ὁ μισὸς πληθυσμὸς καὶ εἰς τὰς παραγωγικὰς ἡλικίας πλεονάζουν τῶν ἀνδρῶν. Πρὸ αὐτῆς τῆς πραγματικότητος, νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ληφθῇ ἡ πρέπουσα μέριμνα. Οὔτε εἶναι δυνατὸν νὰ ἀνέχωνται αἱ γυναῖκες ἐπ’ ἄπειρον αὐτὴν τὴν ἀδικίαν, διότι τότε καὶ ἡ ἔφεσις πρὸς ἐργασίαν καὶ πρὸς εἰδίκευσιν μειώνονται. Δι’ ὅλους αὐτοὺς τοὺς λόγους, ἡ Κυβέρνησις πρέπει νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψει της τὰ σημερινὰ δεδομένα καὶ νὰ προχωρήσῃ εἰς τὴν λῆψιν μέτρων. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς ἀριστερᾶς πτέρυγος.

§86Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπουργ. Ἐργασίας). Κύριοι συνάδελφοι, ἡ Συνδιάσκεψις τῆς Διεθνοῦς Ὀργανώσεως Ἐργασίας τοῦ 1951, υἱοθέτησεν ἕνα σχέδιον συμβάσεως περὶ ἰσότητος τῆς ἀμοιβῆς μεταξὺ ἀρρένων καὶ θηλέων ἐργαζομένων δι’ ἐργασίαν ἴσης ἀξίας. Αὐτὸ τὸ σχέδιον τὸ ὁποῖον εἶχε ἕνα καθαρῶς νομικὸν καὶ θεωρητικὸν χαρακτῆρα, εἰς τὴν περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν δὲν θὰ ἐπεκυροῦτο ἐντὸς ὡρισμένου χρονικοῦ διαστήματος ὑπὸ δύο τοὐλάχιστον κρατῶν–μελῶν, φέρεται ὑπὸ τὴν μορφὴν τῶν συστάσεων, εἰς τὰς διαφόρους χώρας, αἱ ὁποῖαι, ὅταν τελικῶς τὸ δεχθοῦν, τὸ φέρουν πρὸς ψήφισιν εἰς τὰ Κοινοβούλιά των. Διὰ τοῦ σχεδίου τούτου, καθορίζεται ὁ ὅρος «ἀμοιβὴ», ἥτις περιλαμβάνει τὸ ἡμερομίσθιον ἢ τὴν συνήθη μισθοδοσίαν βασικὴν ἢ ἐλαχίστου ὁρίου, ὡς καὶ πᾶν ἄλλο πλεονέκτημα, ἀποδιδόμενον, ἀμέσως ἢ ἐμμέσως εἰς χρῆμα ἢ εἰς εἶδος ὑπὸ τοῦ ἐργοδότου εἰς τὸν ἐργαζόμενον καὶ ὁ ὅρος «ἰσότης ἀμοιβῆς μεταξὺ ἀρρένων καὶ θηλέων ἐργαζομένων δι’ ἐργασίαν ἴσης ἀξίας». Τὸ ἐν λόγῳ σχέδιον δὲν ἤχθη ἐνώπιον τοῦ Σώματος. Ἐπιθυμῶ, ὅμως, ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου, νὰ εἶμαι σαφέστατος. Θεωρητικὸς ὀπαδὸς τοῦ κηρύγματος καὶ τοῦ συστήματος αὐτοῦ καὶ βέβαιος, ὅτι μεταξὺ τῶν μελῶν τῆς Κυβερνήσεως δὲν ὑπάρχουν διαφορετικαὶ ἀπόψεις, ὑποστηρίζομεν τὸν βασικὸν σκοπόν, ὅτι ἡ ἐργασία θὰ πρέπει νὰ ἀμείβεται διὰ τὴν συγκεκριμένην αὐτῆς ἀξίαν. Ἤδη, εἰς τὴν χώραν μας, ὑπάρχει κατεύθυνσις, σχετικὴ πρὸς τὸν ἀντικειμενικὸν αὐτὸν σκοπόν, ἡ ὁποία, ἀνεξαρτήτως τῆς κυρώσεως ἢ μὴ τῆς προαναφερθείσης διεθνοῦς συμβάσεως, τείνει νὰ δημιουργήσῃ προϋποθέσεις ἐξισώσεως τῆς ἀμοιβῆς μεταξὺ ἐργαζομένων γυναικῶν καὶ ἀνδρῶν δι’ ἐργασίαν ἴσης ἀξίας. Εἰς τὴν τυπογραφίαν γενικῶς, ἡ ἐργαζομένη γυναῖκα ἔχει τὰς ἀποδοχὰς ποὺ ἔχει καὶ ὁ ἄνδρας, εἰς τὴν ἀγγειοπλαστικὴν καὶ τὴν βυρσοδεψίαν ἐπίσης. Εἰς τὰς περιπτώσεις τῆς αὐτῆς τεχνικῆς χρησιμότητος καὶ ἐξειδικεύσεως, ὡς εἰς τοὺς κυλινδρομύλους, μακαρονοποιΐαν, ἔχει τὴν αὐτὴν ἀμοιβήν. Ἀλλὰ καὶ πέραν τούτου, εἰς ὅλους τοὺς Ὀργανισμοὺς Δημοσίου Δικαίου, παραλείπω τὸ Δημόσιον ὅπου ἡ γενίκευσις εἶναι καθολική, παντοῦ, ὅπου ὑπηρετοῦν γυναῖκες, ἔχουν τὴν αὐτὴν βαθμολογικὴν ἐξέλιξιν καὶ τὴν αὐτὴν πρόοδον ἀπὸ ἀπόψεως θέσεως, τὴν ὁποίαν ἔχουν καὶ οἱ ἄνδρες. Ἑπομένως, ὅπου γενικώτερον ὑπάρχει εἰδικωτέρα κλαδικὴ συλλογικὴ σύμβασις ἐργασίας ἢ ἀπόφασις Διαιτησίας ἢ ἄλλη πρᾶξις τῆς Διοικήσεως, ἡ ὁποία δὲν μνημονεύει τὴν περίπτωσιν τῆς γυναικὸς ἢ τοῦ ἀνδρός, ἀλλὰ ὁμιλεῖ περὶ ἐργαζομένων, ἐκεῖ, εἰς τοὺς κλάδους αὐτούς, ἡ ἰσότης εἰς τὴν ἀμοιβὴν εἶναι σαφῶς καθωρισμένη. Ἔχομεν ὅμως καὶ ἄλλας περιπτώσεις πλήρους διακρίσεως. Τοιαῦται ὑπάρχουν εἰς τὴν κλωστοϋφαντουργίαν, τὴν καπνεργασίαν καὶ εἰς ἄλλα ἐπαγγέλματα. Τὸ σύνολον τῶν γυναικῶν ἐνεργοῦ πληθυσμοῦ ἀνέρχεται εἰς 510.000, ἔναντι συνολικοῦ μικτοῦ πληθυσμοῦ 2.839.000 ἀτόμων. Βλέπετε, λοιπόν, ὅτι ἡ συμμετοχὴ τῆς ἐργαζομένης γυναικός, εἰς τοὺς διαφόρους τομεῖς τῆς οἰκονομίας, περιλαμβανομένης καὶ τῆς γεωργίας, εἶναι σημαντική. Διαρκῶς ἡ ἀνάγκη ὡς δύναμις δημιουργική, ὁδηγεῖ τὸν ἄνθρωπον εἰς τὸν δρόμον τῆς βιοπάλης καὶ ἡ αὐτὴ δύναμις προώθησε τὴν γυναῖκα εἰς τὰ διάφορα ἐπαγγέλματα. Ἡ αὔξουσα συμμετοχὴ τῆς γυναικὸς εἰς τὰς διαφόρους ἀπασχολήσεις, δὲν εἶναι φαινόμενον μόνον τῆς ἰδικῆς μας χώρας. Εἰς χώρας περισσότερον προηγμένας καὶ ὡργανωμένας βιομηχανικῶς, ἡ γυναίκα πρὸ πολλοῦ ἔχει ἀκολουθήσει τὸν δρόμον τῆς βιοπάλης. Κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ πολέμου καὶ τῶν ἀπελευθερωτικῶν πολέμου, καθὼς καὶ τῶν δύο παγκοσμίων τοιούτων, ἀφ’ ἑνὸς αἱ ἀνάγκαι τῆς οἰκογενείας, λόγῳ στρατεύσεως τοῦ προστάτου της, αἵτινες εἶχον ἐντονώτερον ἐκδηλωθῆ καὶ ἀφ’ ἑτέρου ἡ ζήτησις ἐργατικῶν χειρῶν, λόγῳ τῶν ἐπιστρατεύσεων, ἡ ὁποία εἶχεν αὐξηθῆ, ὑπεχρέωσε τὴν χθεσινὴν γυναῖκα τοῦ σπιτιοῦ νὰ εὑρεθῇ εἰς τὸν δρόμον τῆς βιοπάλης. Ἀλλὰ ἀπὸ τὴν ὥραν ἐκείνην ποὺ ἡ γυναῖκα τοῦ σπιτιοῦ εὑρέθη εἰς τὸν δρόμον τῆς βιοπάλης, ἤρχισαν νὰ λαμβάνωνται μέτρα προστασίας της. Ἄλλοτε, κατὰ τὰ παλαιότερα ἔτη, ὅπως θὰ ἐνθυμῆται, νομίζω, ἡ κ. Σβώλου, ἡ ὁποία παρακολουθεῖ παλαιόθεν τὰ προβλήματα αὐτά, δὲν ὑπῆρχε κἂν ὡρολόγιον ἐργασίας καὶ ἡ ἀμοιβὴ τῆς ἐργαζομένης γυναικὸς ἦτο μηδαμινή, μὴ ἀνταποκρινομένη οὐδὲ εἰς τὴν στοιχειώδη ἀνάγκην τῆς αὐτοσυντηρήσεως. Κἄποτε μάλιστα, δὲν ἐκάλυπτεν οὔτε τὸ ἀντίτιμον ἑνὸς ἄρτου. Ἀργότερα, ὅταν ἡ οἰκονομικὴ ὀργάνωσις τῆς χώρας ἀνεπτύσσετο μὲ ταχύτερον ρυθμὸν καὶ ἡ κοινωνικὴ ἐξέλιξις ὁμοίως, τὸ κίνημα τῆς ἐπαγγελματικῆς χειραφετήσεως τῶν ἐργαζομένων ἀρχίζει καὶ αὐτὸ νὰ ἀσκῇ μίαν ἀξιόλογον ἐπιρροήν, τὴν ἐπιρροὴν τῆς ὁμάδος εἰς τὸ ἐπάγγελμα ἢ τοὺς συναφεῖς κλάδους του καὶ νὰ συντελῇ εἰς τὴν ὀργανικὴν διάρθρωσιν τῶν ἐπαγγελμάτων διὰ τῆς συστάσεως διαφόρων συντεχνιῶν καὶ σωματείων. Οὕτω, τὸ πνεῦμα τῆς ἐπαγγελματικῆς χειραφετήσεως, διαρκῶς ἐξαπλούμενον ἐπιδρᾷ ἐπὶ τῶν ἐργατικῶν καὶ κοινωνικῶν μας πραγμάτων. Ὅλα αὐτὰ συνετέλεσαν εἰς τὸ νὰ προχωρῇ ἡ ἐργατικὴ καὶ κοινωνικὴ νομοθεσία καὶ νὰ περιλαμβάνῃ ὅλως ἰδιαιτέρως μέριμναν διὰ τὴν ἐργαζομένην γυναῖκα καὶ διὰ τὴν βελτίωσιν τῶν ὅρων καὶ συνθηκῶν ἐργασίας της. Αἱ ἐργαζόμεναι γυναῖκες προστατεύονται διὰ τὴν περίπτωσιν τῆς μητρότητος καὶ διὰ τὴν περίπτωσιν τῆς ἀσθενείας, καὶ διὰ τὴν περίπτωσιν τῆς ἀνικανότητος, καὶ διὰ τὴν περίπτωσιν τοῦ γήρατος. Ἀλλά, τὴν προστασίαν αὐτὴν τὴν ὁποίαν δικαιοῦται κάθε ἐργαζόμενος ἄνθρωπος εἰς μίαν πολιτισμένην χώραν, εἰς μίαν χώραν, ἡ ὁποία ζητεῖ, ὀλίγον κατ’ ὀλίγον, τὸν σημερινόν, τὸν σύγχρονον πολιτισμόν, νὰ τὸν μεταβάλῃ εἰς κτῆμα τοῦ κοινωνικοῦ συνόλου, παρέχομεν μὲ βῆμα ἀνάλογον πρὸς τὴν πρόοδον τὴν σημειουμένην εἰς τὴν ἐν γένει οἰκονομικὴν καὶ παραγωγικὴν διάρθρωσιν τῆς χώρας μας. Τὰ ἐπαγγέλματα ὠργανώθησαν ἀρχικῶς εἰς μικτὰς ὀργανώσεις ἐργατῶν καὶ ἐργοδοτῶν. Ὅταν τὸ πνεῦμα τῆς κοινωνικῆς χειραφετήσεως ἤρχισε νὰ ἐκδηλοῦται, γίνεται ὁ διαχωρισμός. Οἱ μὲν ἐργάται καὶ γενικῶς οἱ μισθωτοὶ ἠκολούθησαν ἄλλον δρόμον, αἱ δὲ μεσαῖαι τάξεις καὶ γενικώτερον οἱ ἐργοδόται ἠκολούθησαν ἕτερον. Εἰς τὸ ἐπάγγελμα καὶ τὴν ἐλευθέραν ὀργάνωσιν αὐτοῦ περιελήφθη ἀναλόγως καὶ ἡ ἐργαζομένη γυναῖκα. Σήμερον, εἰς ὅλας τὰς ἐπαγγελματικὰς ὀργανώσεις μετέχουν αἱ ἐργαζόμεναι γυναῖκες. Ἐὰν τώρα, ὁ ἀριθμὸς τῶν μετεχόντων εἰς αὐτὰς εἶναι μεγάλος ἢ μικρός, εἶναι ζήτημα σχετιζόμενον μὲ τὴν ἐπιρροὴν πλέον τῆς ἐπαγγελματικῆς ὀργανώσεως, μὲ τὴν ἐπιρροὴν τῶν ἡγετῶν ποὺ τὴν ἀντιπροσωπεύουν, μὲ τὸ πνεῦμα τὸ ὁποῖον εἶναι δυνατὸν νὰ ἐμφυσηθῇ μεταξὺ τῶν ἐργαζομένων, διὰ νὰ προσχωρήσουν εἰς τὰς ἐπαγγελματικάς των ὀργανώσεις. Δυνατὸν νὰ ὑπάρχουν ἐργοδόται, οἱ ὁποῖοι νὰ ἐπιθυμοῦν ἢ νὰ ἐπιζητοῦν τὴν μὴ προσχώρησιν ἐργαζομένων εἰς τὰ σωματεῖα των. Δὲν ἔχω συγκεκριμένην περίπτωσιν, ἀλλὰ δέχομαι, ὅτι ἠμπορεῖ νὰ συμβαίνῃ τοιοῦτόν τι. Ὁ νόμος, ὅμως, προστατεύει τὸ δικαίωμα τῆς ἐργατρίας, καθὼς καὶ τὸ δικαίωμα τοῦ ἐργάτου ἢ ὑπαλλήλου νὰ προσχωρήσῃ εἰς τὰ σωματεῖα του, τὰ ἐλεύθερα σωματεῖα του, τὰ ἀδέσμευτα, ὡς γνωστόν, ἀπὸ τὸ Κράτος. Δι’ αὐτὸ ἀπορρίπτω τὰς ἐπικρίσεις, ὅτι ἐμμέσως ἢ ἀμέσως, εἴτε τὸ Κράτος, εἴτε οἱαδήποτε Κυβέρνησις τοῦ παρελθόντος, ἐπεζήτησαν νὰ παρεμποδίσουν τὴν ἐγγραφὴν ἐργατριῶν ἢ ἐργαζομένων προσώπων εἰς τὰς ὀργανώσεις των. Βεβαίως, εἶπον, ὅτι τὸ θέμα τῆς ἀναπτύξεως μιᾶς ἐπαγγελματικῆς ὀργανώσεως, ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὴν ἐπιρροὴν ἐκείνων, ποὺ τὴν συγκροτοῦν καὶ ἐκείνων ποὺ τὴν ἀντιπροσωπεύουν. Ἡ ἐκροὴ αὕτη, πρέπει νὰ ἔρχεται εἰς ὑποβοήθησιν τῆς προσπαθείας τῆς ρυθμίσεως τῶν ἀναφυομένων οἰκονομικῶν καὶ ἐπαγγελματικῶν ζητημάτων, ὅπως τοῦ μισθολογικοῦ καὶ τῶν λοιπῶν ὅρων ἐργασίας καὶ ἐπιδρᾷ σπουδαίως εἰς τὴν διαμόρφωσίν των. Ἀλλὰ καὶ ὅταν ἡ ὀργάνωσις δὲν ἔχῃ αὐτὴν τὴν ἐπιρροήν, ἡ Πολιτεία μὲ τὰ μέτρα, μὲ τὰ ὁποῖα ἔχει νομοθετήσει, μὲ τὴν παραπομπὴν τῆς διαφορᾶς εἰς τὴν περίπτωσιν διαφωνίας μεταξὺ ἐργοδοτῶν καὶ ἐργατῶν εἰς τὰ δικαστήρια διαιτησίας ἀσκεῖ πολιτικήν, ἡ ὁποία πάντοτε ἀπέβη ὑπὲρ τῆς ἐργαζομένης γυναικός. Ἀνεξαρτήτως, λοιπόν, τοῦ σχεδίου τῆς συμβάσεως, περὶ ἰσότητος τῆς ἀμοιβῆς μεταξὺ ἀρρένων καὶ θηλέων ἐργαζομένων δι’ ἐργασίαν ἴσης ἀξίας καὶ τῶν ἐπικρίσεων τῆς ἐπερωτώσης πτέρυγος, εἰς τὴν χώραν μας παρέχεται θετικὴ προστασία εἰς τὴν ἐργαζομένην γυναίκα καὶ γίνεται ὅ,τι εἶναι δυνατὸν διὰ τὴν ἀνύψωσιν τοῦ ἐπαγγελματικοῦ, τοῦ πνευματικοῦ καὶ τοῦ βιοτικοῦ της ἐπιπέδου, διότι καὶ σχολαὶ τεχνικῆς μαθητείας καὶ ἐκπαιδεύσεως συγκροτοῦνται καὶ ἀναπτύσσονται καὶ τὸ εἰσόδημα τῆς ἐργαζομένης γυναικὸς βελτιοῦται. Ὑπάρχουν ἐπαγγελματικοὶ κλάδοι, ὅπου αἱ ἐργάτριαι ἀμείβονται ὑψηλότερον τοῦ ἐργάτου, ὡς λόγου χάριν αἱ μανταρίστριες εἰς τὰ κλωστοϋφαντουργεῖα. Αὐτὸ δὲν σημαίνει, ὅτι ἡ μέριμνα καὶ τὸ ἐνδιαφέρον τῆς πολιτείας, ἀκόμη καὶ τῶν ἐργοδοτῶν πάσης φύσεως, δὲν θὰ πρέπει νὰ εἶναι διαρκές, ὥστε ἡ ἀμοιβὴ τῆς ἐργασίας ν’ ἀντιπροσωπεύῃ τὴν πραγματικὴν αὐτῆς ἀξίαν. Ἡ σύμβασις, ἡ ὁποία ὑποστηρίζεται νὰ εἰσαχθῇ εἰς τὴν χώραν μας καὶ ἡ ὁποία εὑρίσκεται, ἄλλως τε, ὑπὸ μελέτην, ἔχει ἐπικυρωθῆ πράγματι ἀπὸ ὡρισμένα Κράτη, τὰ πλεῖστα τῶν ὁποίων ἔχουν διάφορον σύστημα οἰκονομίας καὶ ἀσκοῦν δι’ ἴδιον λογαριασμὸν τὴν παραγωγὴν καὶ διατιμοῦν τὴν ἐργασίαν καὶ εἰς τὰ ὁποῖα ὁ ἔλεγχος, εἰς ὅ,τι ἀφορᾷ τὴν παραγωγὴν καὶ τὸ κόστος, εἶναι ἐντελῶς διάφορος ἀπὸ τὸν ἔλεγχον, ὁ ὁποῖος ἰσχύει καὶ ἐφαρμόζεται εἰς χώρας ἐλευθέρας. Ἐζήτησα νὰ πληροφορηθῶ ἀπὸ τὴν κυρίαν Σβώλου, ἡ ὁποία εἶχε προσφάτως μεταβῆ εἰς Ἀλβανίαν, ἐὰν ἡ Ἀλβανία, ἐπικυρώσασα τὴν σύμβασιν περὶ ἴσης ἀμοιβῆς μεταξὺ ἀνδρῶν καὶ γυναικῶν δι’ ἐργασίαν ἴσης ἀξίας, τὴν ἔχει θέσει εἰς ἐφαρμογήν, καὶ μοῦ ἀπήντησεν, ὅτι εἰς ἕνα ἐργοστάσιον κλωστοϋφαντουργίας, εἰς τὸ ὁποῖον εἰργάζοντο ἄνδρες καὶ γυναῖκες, ἐλάμβανε χώραν αὐτὸ τὸ πρᾶγμα.

§87Μ. ΣΒΩΛΟΥ. Μοῦ ἐπιτρέπετε μίαν ἀπάντησιν, κύριε ὑπουργέ; Δὲν εἶδον μόνον αὐτὸ τὸ ἐργοστάσιον, ἀλλὰ εἶδον καὶ πολλὰ ἄλλα ἐργοστάσια καὶ καπναποθήκας, καθὼς ἐργοστάσια καπνοκατεργασίας καὶ κατασκευῆς σιγαρέττων. Παντοῦ, ἡ ἀμοιβὴ εἶναι σύμφωνος μὲ τὴν ἀπόδοσιν. Κανὼν ἀποδόσεως ἡμερησίας ἐργασίας, εἴτε ὑπὸ ἀνδρός, εἴτε ὑπὸ γυναικός, εἶναι νὰ δίδεται τὸ ἴδιον ἡμερομίσθιον. Αὐτὸ ἰσχύει γενικῶς.

§88Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Ἔχω ὑπ’ ὄψιν μου συγκεκριμένον ἡμερομίσθιον, τὸ ὁποῖον ἐλάμβανε γυναῖκα, ἐργαζομένη εἰς τὰς οἰκοδομάς, ἀπὸ αὐτὰς ποὺ μεταφέρουν λάσπην μὲ ντενεκέδες εἰς χώρας, αἱ ὁποῖαι εἶχον κυρώσει τὴν ἐν λόγῳ σύμβασιν. Οἱ ἄνδρες ἔπαιρνον ἡμερομίσθια ἀνώτερα τῶν γυναικῶν καὶ μεταξὺ των δὲν ὑπῆρχεν ἰσότης εἰς τὴν ἀμοιβήν. Αὐτὸ παρατηρεῖται εἰς πολλὰς περιπτώσεις. Δὲν ὑπάρχει ἰσότης, παρὰ τὸ γεγονός, ὅτι ὑπάρχει τιμολόγιον καὶ εἶναι διατετιμημένα τὰ ἡμερομίσθια. Μέσα εἰς τὸ ἴδιον τὸ ἐργοστάσιον, ὑπάρχουν κλιμακώσεις μισθῶν καὶ ἡμερομισθίων καὶ κλιμακώσεις ἀκόμη εἰς τὴν ἀμοιβὴν μεταξὺ τῶν στελεχῶν τοῦ ἐργοστασίου, διότι, ὅταν τὰ στελέχη τοῦ ἐργοστασίου εἶναι γυναῖκες, ἀμείβονται πολὺ ὀλιγώτερον τῶν στελεχῶν, τὰ ὁποῖα εἶναι ἄνδρες. Τὸ θέμα εἶναι θεωρητικὸν αὐτὸ καθ’ ἑαυτό, περικλείει ἕνα ἀξίωμα, στηρίζεται εἰς μίαν ἀρχήν, ἡ ὁποία μένει σεβαστὴ καὶ ἔχω τὴν βεβαιότητα, ὅτι παρὰ τὴν διετῆ σύμβασιν καὶ παρὰ τὸν ὑφιστάμενον διαφορισμὸν πληρωμῆς, ἡ συντελουμένη πρόοδος διαρκῶς θὰ ὑποβοηθῇ τὴν πληρεστέραν ἀμοιβὴν τῆς ἐργασίας τῆς γυναικός. Ἡ ἀμοιβὴ τῆς ἐργασίας, θὰ γίνεται κατὰ τρόπον καλύπτοντα τὴν ἀξίαν τῆς παρεχομένης ἐργασίας. Εἰς τὴν χώραν μας καὶ εἰς τὸν κλάδον τῆς κλωστοϋφαντουργίας καὶ εἰς τὸν κλάδον τῆς καπνεργασίας καὶ εἰς τοὺς κλάδους, εἰς τοὺς ὁποίους πλειοψηφεῖ τὸ γυναικεῖον φῦλον, ἡ ἄνοδος τοῦ εἰσοδήματός των διαρκῶς σημειώνει σταθερὰν πρόοδον. Δὲν ἔχομεν περιπτώσεις, αἱ ὁποῖαι ὡδήγησαν, τοὐλάχιστον ὡς πρὸς τὸ μέσον εἰσόδημα — καὶ αὐτὸ καταφαίνεται ἀπὸ ὅλα τὰ στατιστικὰ στοιχεῖα εἰς ὑποχώρησιν αὐτοῦ τοῦ εἰσοδήματος. Αὐτὸ ἀπαντῶ, εἰς τὰς διατυπωθείσας σχετικὰς ἀνησυχίας. Ὑπάρχουν, ὅμως, καὶ εἰδικοὶ λόγοι, μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ συστηματικοί, οἱ ὁποῖοι ὑποβοηθοῦν τὴν καταβαλλομένην προσπάθειαν, ὅπως ἀνέλθῃ τὸ ἐπαγγελματικὸν καὶ κοινωνικὸν ἐπίπεδον τῆς ἐργαζομένης γυναικός, ἡ ὁποία εἶναι ἀληθινὴ ἡρωΐς, διότι εἰς πλείστας περιπτώσεις εἶναι ἡ μητέρα τῶν παιδιῶν, εἶναι ἡ νοικοκυρά. Ἐργάζεται εἰς τὸ σπίτι καὶ φεύγει ἀπὸ αὐτό, διὰ νὰ συνεχίσῃ τὴν ἐργασίαν εἰς τὸ ἐργοστάσιον. Κατὰ μίαν τελευταίαν ἐπιθεώρησιν εἰς ἕνα ἐργοστάσιον τῆς Νέας Ἰωνίας, συνωμίλησα μὲ ἐργαζομένους καὶ συγκεκριμένως μὲ μίαν ἐργάτριαν, ἡ ὁποία μοῦ εἶπε: «Κύριε ὑπουργέ, εἶμαι μητέρα, ἔχω πέντε παιδιά, ἔχω ἓξ χιλιάδες (6.000) ἔνσημα. Τὰ 6.000 ἔνσημα, ἀντιπροσωπεύουν 6.000 ξενύχτια. Διότι εἶμαι ὑποχρεωμένη νὰ ἔχω τὴν ἐπίβλεψιν τῶν παιδιῶν κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς ἡμέρας καὶ τὸ βράδυ, ὅταν ἔλθῃ ὁ ἄνδρας μου, ὁ ὁποῖος εἶναι ἡμιανάπηρος, ἀφοῦ τὰ βάλω νὰ κοιμηθοῦν, φεύγω, διὰ νὰ ἀναλάβω τὴν ἐργασίαν μου εἰς τὸ ἐργοστάσιον».

§89Γ. ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ. Αὐτὸ εἶναι ἕνα παράδειγμα...

§90ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μὴ διακόπτετε, κύριε Εὐαγγέλου.

§91Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Αὐτὴ ἡ γυναίκα, εἶναι πραγματικὴ ἡρωΐς, εἶναι ἡ Ἑλληνὶς τοῦ μόχθου, ἡ ὁποία μὲ ὅλην τὴν ψυχήν της, γίνεται δημιουργὸς, γίνεται εἰς τὸν δρόμον της οἰκοδόμος, διότι καὶ τὰ παιδιά της προστατεύει καὶ τὸ σπίτι κατορθώνει νὰ συντηρῇ καὶ εἰς τὸν παραγωγικὸν μηχανισμὸν προσφέρει ὅ,τι δύναται νὰ προσφέρῃ. Καὶ πρὸς αὐτὴν τὴν γυναῖκα, ἡ Κυβέρνησις τοῦ Κωνσταντίνου Καραμανλῆ, ἀποβλέπει μὲ θέρμην, μὲ ἐνδιαφέρον καὶ μὲ τὴν ἀπόφασιν νὰ τῆς ἀνυψώσῃ τὸ τεχνικο–οἰκονομικὸν καὶ βιοτικὸν ἐπίπεδον. Δι’ αὐτὸ καὶ πρό τινος, εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας, συνέστησα εἰδικὴν ὑπηρεσίαν, ἡ ὁποία ἀποβλέπει εἰς τὴν ἄσκησιν ἐλέγχου διὰ τοὺς ὅρους καὶ τὰς συνθήκας ἐργασίας καὶ εἰς τὴν εἰδικὴν παρακολούθησιν τῶν θεμάτων, τὰ ὁποῖα ἀφοροῦν τὴν Ἑλληνίδα, ὡς ἐργαζομένην γυναῖκα. Ἐπιθυμῶ νὰ διαφωτίσω τὸ Σῶμα καὶ ἐπὶ ἑνὸς ἄλλου σημείου, τὸ ὁποῖον ἔχει σχέσιν μὲ τὴν ψήφισιν αὐτῆς τῆς συμβάσεως. Ἐνῷ ἔχει ἐπικυρωθῆ ἀπὸ τὴν Ἀλβανίαν, δὲν ἔχει ἐπικυρωθῆ ἀπὸ τὴν Μεγάλην Βρεταννίαν, μίαν χώραν προηγμένην εἰς βιομηχανικὴν ὀργάνωσιν καὶ οἰκονομικὴν πρόοδον, δὲν ἔχει ἐπικυρωθῆ ἀκόμη ἀπὸ τὴν Ἑλβετίαν, ἀπὸ τὴν Ὁλλανδίαν, ἀπὸ τὴν Δανίαν, δὲν ἔχει ἐπικυρωθῆ ἀπὸ τὴν Σουηδίαν. Αὐτὰ λέγω, ὄχι διὰ νὰ ἀποκρούσω τὴν ἀρχὴν τῆς συμβάσεως, διὰ τὴν ὁποίαν, εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς, ἀνέφερον ὅτι τὴν υἱοθετῶ καὶ διὰ τὴν πραγματοποίησιν τῆς ὁποίας θὰ πρέπει νὰ καταβληθῇ καὶ καταβάλλεται κάθε προσπάθεια, ἀλλὰ διὰ νὰ τονίσω, ὅτι ἐὰν δὲν ἔχῃ κυρωθῆ, δὲν ἔχει ψηφισθῆ, δὲν ἔχει γίνει δηλαδὴ νόμος τοῦ Κράτους ποὺ προανέφερα, τοῦτο ὀφείλεται εἰς τὸ ὅτι αἱ Χῶραι αὐταὶ ἀποδίδουν ὅλως ἰδιαιτέραν σημασίαν εἰς τὸ ὅτι, ὅταν θὰ κυρώσουν μίαν σύμβασιν, πρέπει καὶ νὰ συμμορφωθοῦν πρὸς τὸ περιεχόμενόν της. Καὶ χρειάζεται περίσκεψις, χρειάζεται ἀκόμη εἰδικὴ ἐξέτασις καὶ ἔρευνα, προκειμένου νὰ εἰσηγηθῶμεν τὴν ἄμεσον κύρωσιν τῆς συμβάσεως. Πρέπει νὰ εἴμεθα τίμιοι καὶ νὰ σεβώμεθα τὴν ὑπογραφήν μας. Εἰς τὴν περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ φέρωμεν ἐνώπιον τοῦ Σώματος μίαν Σύμβασιν καὶ τὴν κυρώσωμεν θὰ πρέπει ἀπὸ τὴν ἑπομένην νὰ τὴν ἐφαρμόσωμεν. Εἶναι ὅμως δυνατὴ μία τοιαύτη ἐφαρμογή; Ἀμφισβητῶ ἐὰν εἰς τὰς χώρας ὅπου ἔχουν κυρώσει αὐτὴν τὴν Σύμβασιν ἐφαρμόζεται ἡ ἀρχὴ τῆς ἴσης ἀμοιβῆς, ὅπως τοὐλάχιστον τίθεται καὶ ὑπὸ τὴν ἔννοιαν, τὴν ὁποίαν περικλείει ἡ ἐν λόγῳ Σύμβασις. Παρίσταται ἀναγκαία ἡ ὕπαρξις περιθωρίων, ἐντὸς τῶν ὁποίων θὰ δύναται νὰ κινῆται τὸ Κράτος, τὸ ὁποῖον θὰ κυρώσῃ τὴν Σύμβασιν. Ἐὰν τὰ περιθώρια αὐτὰ ὑπάρξουν, ἐὰν δημιουργήσουν τὰ ἀναγκαῖα αὐτὰ πλαίσια, τότε ἀσφαλῶς μὲ συνείδησιν ἀναπαυμένην θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ φέρωμεν τὴν Σύμβασιν αὐτὴν ἐνώπιον τοῦ Σώματος, πρὸς κύρωσιν. Εἰς τὴν περίοδον, ἡ ὁποία ἐπιτρέπει τὴν προώθησιν τῶν τεχνικῶν δυνάμεων τοῦ τόπου, τὴν ἀνάπτυξιν τῆς ἐπαγγελματικῆς εἰδικεύσεως καὶ τέχνης εἰς ὅλους τοὺς τομεῖς, ὄχι μόνον τῶν ἐργατῶν ἀλλὰ καὶ τῶν ἐργατριῶν, τότε θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποστηριχθῇ, ὅτι μέσα εἰς αὐτὰ τὰ πλαίσια, εἰς αὐτὰ τὰ περιθώρια, θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἔλθῃ ἡ Σύμβασις πρὸς κύρωσιν ἐνώπιον τοῦ Σώματος. Παρὰ τὸ ἰδιαίτερον ἐνδιαφέρον ποὺ ἐξεδήλωσε τὸ Ὑπουργεῖον, διότι τρία ἢ τέσσαρα διαβήματα εἶχαν γίνει ἐκ μέρους τῆς κ. Τσαλδάρη, ἡ ὁποία ἡγεῖται τῶν γυναικείων ὀργανώσεων, διὰ τὴν σύμβασιν καὶ παρὰ τὸ γεγονός, ὅτι συνεζητήθη εἰς εἰδικὴν σύσκεψιν, δὲν παρεκάμφθησαν αἱ ὑφιστάμεναι δυσχέρειαι. Ἐξητάσαμεν τὰς δυνατότητας διὰ τὴν ἐφαρμογὴν τῆς συμβάσεως καὶ ὑπάρχει ὅλη ἡ καλὴ θέλησις πρὸς τοῦτο, δεδομένου, ὅτι ἀντικειμενικός μας σκοπός, εἶναι νὰ ἀνυψώσωμεν τὴν θέσιν τῆς ἐργαζομένης γυναικός. Διότι, ἔχομεν αὐτὸν τὸν σκοπόν, καταβάλλομεν κάθε προσπάθειαν νὰ διαπιστώσωμεν πῶς εἶναι δυνατὸν καὶ μέχρι ποίου σημείου εἶναι δυνατὸν νὰ προχωρήσωμεν. Δι’ αὐτὸ ἔχω τὴν ἀκράδαντον πεποίθησιν, ὅτι ἀνεξαρτήτως τῆς οἱασδήποτε συμβάσεως, τὸ σύστημα τῶν συλλογικῶν συμβάσεων ἐργασίας ἀφ’ ἑνὸς μὲν διὰ τῶν εἰδικῶν κλαδικῶν συμβάσεων, αἱ ὁποῖαι καὶ περισσότερον ὑποβοηθοῦν τὴν ρύθμισιν τοῦ θέματος, ἀφ’ ἑτέρου δέ, καὶ τῶν ὁμοιοεπαγγελματικῶν τοιούτων θὰ ἐπιτρέψουν τὴν ἄσκησιν μᾶλλον σταθερᾶς πολιτικῆς εἰς τὸ θέμα τῆς διαρκοῦς βελτιώσεως τοῦ εἰσοδήματος τῶν ἐργαζομένων γυναικῶν.

§92Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Βεβαίως, πολὺ ὀρθῶς εἴπατε, κ. ὑπουργέ, ὅτι ἡ πτέρυξ τῆς Συμπολιτεύσεως ἐνδιεφέρθη ἀνέκαθεν διὰ τὸ θέμα, ἀλλὰ δὲν εἶναι ἡ θεωρητικὴ διαφορά, διότι ὅλοι ἐπιθυμοῦμεν τὴν ἐξίσωσιν καὶ χαίρω, διότι σεῖς εἴχατε αὐτὴν τὴν εἰλικρίνειαν καὶ ρεαλισμὸν νὰ εἴπητε, ὅτι εἶναι καὶ οἰκονομικὸν τὸ θέμα. Π. χ., τί θὰ γίνῃ ἐὰν ἡ ξεφυλλίστρια πάρῃ τὸ ἀνδρικὸν ἡμερομίσθιον καὶ αὐξηθῆ τοῦτο κατὰ 10 δρχ., θὰ ἐξακολουθήσῃ νὰ ὑπάρχῃ ἡ συναγωνιστικὴ ἱκανότης τοῦ καπνοῦ; Ἰδοὺ διατὶ μὲ βῆμα σημειωτὸν προχωροῦμεν εἰς τὸ θέμα αὐτό. Χαίρω δέ, διότι ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας εἶχε τὴν εἰλικρίνειαν νὰ τὸ εἴπῃ.

§93Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Τὸ θέμα τῆς ἐξισώσεως, δὲν εἶναι μόνον κατ’ ἐξοχὴν οἰκονομικόν, εἶναι καὶ ἐπαγγελματοτεχνικόν. Δηλαδή, εἶναι συνδυασμένον μὲ τὴν ἐπαγγελματικὴν εἰδίκευσιν καὶ μὲ τὴν ἀπόδοσιν. Πρὸ ὀλίγου εἶπον, ὅτι εἰς τὴν κλωστοϋφαντουργίαν ἡ μανταρίστρια λαμβάνει ὑψηλότερον ἡμερομίσθιον ἔναντι τῶν ἐργαζομένων ἀνδρῶν καὶ γυναικῶν τοῦ κλάδου, διότι ἡ τεχνικὴ εἰδίκευσις αὐτῶν εἶναι τοιαύτη, ὥστε νὰ εἶναι περιζήτητοι.

§94Γ. ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ. 50 εἶναι τέτοιες σὲ ὅλη τὴν Ἑλλάδα.

§95Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Δὲν ἔχει σημασίαν ὁ ἀριθμός, ἀλλὰ ἔχει σημασίαν ὅτι ἀμείβεται ἡ τεχνικὴ εἰδίκευσις καὶ ὅπου ὑπάρχει ἡ τεχνικὴ εἰδίκευσις, κατορθώνει νὰ ἀποσπᾶ καλλιτέραν ἀμοιβήν.

§96Δ. ΓΙΑΧΝΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, εἰς ἕνα ἐργοστάσιον ποὺ γνωρίζω ἐγὼ ὁ ἴδιος, εἰς τὸ ἐργοστάσιον Σιγάρα, ἐὰν κάμετε ἔλεγχον, θὰ δῆτε, ὅτι ἡ μανταρίστρια δὲν παίρνει πάρα πάνω ἀπὸ τὸ κανονικὸν οὔτε μία δραχμή. Παρακαλῶ, ἂν ἠμπορῆτε νὰ μὲ διαψεύσητε. Ἐὰν σὲ ὡρισμένον ἐργοστάσιον παίρνουν κἄτι τι πάρα πάνω, αὐτὸ δὲν θὰ πῇ, ὅτι ὅλες αἱ μανταρίστριες πληρώνονται πάρα πάνω.

§97Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Αἱ τεχνίτριαι, περὶ τῶν ὁποίων ὁμιλῶ, ἀμείβονται μὲ δραχμὰς 80 καὶ ἄνω. Δὲν ὑπάρχει πραγματικὴ μανταρίστρια εἰδικευμένη, ἡ ὁποία νὰ παίρνῃ ὀλιγώτερον τοῦ ἡμερομισθίου, μάλιστα εἰς ὡρισμένας βιομηχανίας, ἤδη, τὰ ἔχουν μὲ μισθόν. Ἀλλὰ αὐτὰ τὰ αἴτια, οἰκονομικὰ καὶ ἐπαγγελματοτεχνικά, εἶναι ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα μέχρι σήμερον, ὅπως ἐμφανίζονται ἀπὸ τὰς σχετικὰς συζητήσεις εἰς τὰς ξένας χώρας, δὲν ἐπέτρεψαν εἰς τὴν Μεγάλην Βρεταννίαν νὰ κυρώσῃ αὐτὴν τὴν σύμβασιν, μελετωμένων ἀκόμη τῶν συνεπειῶν, τὰς ὁποίας θὰ ἔχῃ ἡ ἐφαρμογή της, διότι ἐξακολουθοῦν νὰ ὑπάρχουν διαφοραὶ εἰς τὴν ἀμοιβὴν τῶν ἐργατῶν καὶ τῶν ἐργατριῶν. Τὸ ἴδιον συμβαίνει καὶ εἰς τὴν Σουηδίαν καὶ εἰς τὰς ἄλλας περισσότερον προηγμένας ἡμῶν χώρας. Αὐτὰ ὅμως, τὰ ὁποῖα λέγομεν, σημαίνουν, ὅτι δὲν θὰ πρέπει, μὲ ὅλως ἰδιαιτέραν προσοχήν, νὰ παρακολουθῶμεν τὴν ἐργαζομένην γυναῖκα ἀπὸ ἀπόψεως βελτιώσεως, τόσον τῶν συνθηκῶν ἐργασίας της, ὅσον καὶ τοῦ εἰσοδήματός της. Δὲν πρόκειται μόνον περὶ τῶν ἐργατριῶν, ποὺ ἐργάζονται εἰς τὰς βιομηχανίας. Ὁ ἐνεργὸς πληθυσμός, δηλαδὴ αἱ ἐργαζόμεναι γυναῖκες, ὑπερβαίνουν τὸ ἥμισυ ἑκατομμύριον εἰς τὴν χώραν μας. Ἑπομένως, ἐὰν κυρώσωμεν μίαν σύμβασιν, χωρὶς τὰς προϋποθέσεις τῶν ὁποίων ζητοῦμεν νὰ κάμωμεν χρῆσιν, θὰ πρέπει παντοῦ νὰ ἐξισώσωμεν τὰς ἀμοιβὰς αὐτῶν τῶν γυναικῶν μὲ τὰς ἀμοιβὰς τῶν ἀνδρῶν, χωρὶς νὰ μετρήσωμεν τὴν ἀπόδοσιν, οὔτε τῶν ἐργατῶν, οὔτε τῶν ἐργατριῶν. Ἐὰν ὅμως γίνῃ αὐτό, θὰ πρέπει νὰ σεβασθῶ, ὅ,τι θὰ φέρω ἐνώπιον τοῦ Σώματος. Ἐὰν ψηφίσωμεν τὸν νόμον αὐτόν, θὰ πρέπει νὰ τὸν ἐφαρμόσωμεν. Καὶ ἐρωτῶ, εἶναι δυνατὸν νὰ φέρω ἕνα νομοσχέδιον, χωρὶς τὰς προϋποθέσεις, χωρὶς τὰ περιθώρια, χωρὶς τὰς δυνατότητας ἐφαρμογῆς του καὶ ἀπὸ τῆς ἐπαύριον νὰ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ εἴπω, ὅτι αἱ 500.000 τῶν ἐργαζομένων γυναικῶν ἐξισοῦνται ἀπὸ ἀπόψεως ἀπολαυῶν. Οὔτε τὸν ἔλεγχον θὰ ἔχω τὴν δυνατότητα νὰ ἀσκήσω, οὔτε καὶ τὴν ἰσότητα νὰ πραγματοποιήσω. Ὅταν αὐτὸ τὸ μέσον δὲν ἔχῃ ἀκόμη ἐφαρμογήν, παρὰ τὰ ἀντιθέτως λεγόμενα, καὶ εἰς τὰς Ἀνατολικὰς χώρας, διὰ τὸν ἁπλούστατον λόγον, ὅτι ἐκεῖ τὸ σύστημα τῆς ἀμοιβῆς τῆς ἐργασίας εἶναι ἐντελῶς διάφορον. Ἐκεῖ ὑπάρχει ἕνα τιμολόγιον, τὸ ὁποῖον ρυθμίζει τὸ τί θὰ πληρωθῇ ὁ ἐργάτης καὶ τὸ Κράτος, τὸ ὁποῖον, εἴτε πρὸς τὰ ἄνω, εἴτε πρὸς τὰ κάτω, ὁρίζει τὰς τιμάς. Κατὰ συνέπειαν, οὔτε εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν ἠμπορεῖ σοβαρῶς νὰ ὑποστηριχθῇ, ὅτι ὑπάρχει ἰσότης ἀμοιβῆς. Ἀπόδειξις δὲν εἶναι, ὅτι ἄλλοτε, κατὰ τὴν μετεπαναστατικὴν περίοδον, καὶ τὸ γνωρίζει τοῦτο πολὺ καλὰ ἡ ἄκρα ἀριστερά, εἰς τὴν Σοβ. Ρωσίαν ἐπεζητήθη νὰ ἐφαρμοσθῇ ἕνα σύστημα ἀμοιβῆς τῆς ἐργασίας, βάσει τῶν ἀναγκῶν τοῦ ἀνθρώπου. Δηλαδή, νὰ καταβάλλεται ἀμοιβὴ σύμφωνα μὲ τὰς ἀνάγκας του. Αὐτὸ τὸ σύστημα, ὅμως, ὀλίγον κατ’ ὀλίγον, ἐγκατελείφθη καὶ σήμερον, ἄλλον μισθὸν ἔχει ὁ ἐργάτης, ἄλλον ὁ τεχνίτης, μάλιστα τὸ τεχνικὸν προσωπικὸν ἀμείβεται ἀσυγκρίτως περισσότερον ἀπὸ τὸν ἐργάτην, ἄλλον μισθὸν ἔχει ὁ Διευθυντὴς καὶ ἄλλον μισθὸν τὰ διευθυντικὰ στελέχη καὶ ὑπάρχει μία πλήρης διάκρισις μεταξὺ τῶν ἐργαζομένων ἀνδρῶν ἢ γυναικῶν, ἀπὸ ἀπόψεως ἀμοιβῆς. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ θέμα τῆς ἀμοιβῆς τῆς ἐργαζομένης γυναικός, εἶναι ἐξ ἴσου σημαντικόν, ὅπως τὸ θέμα τῆς ἀμοιβῆς τοῦ ἐργαζομένου ἀνδρός. Ἡ ἀμοιβή, ὅταν ὑφίσταται ζήτησις ἐργατικῶν χειρῶν, δὲν καθορίζεται κατὰ τρόπον αὐθαίρετον. Ὅταν ὑφίσταται ζήτησις ἐργατικῶν χειρῶν, ἡ ἀμοιβὴ φθάνει εἰς τὰ περιθώρια ἐκεῖνα, εἰς τὰ ὁποῖα παίζει τὸ κέρδος μὲ τὴν ζημίαν. Καὶ ἐὰν ὁ ἐργοδότης ἀντιληφθῇ ὅτι δὲν ἔχει κέρδος, σταματάει καὶ δὲν προσλαμβάνει τὸν προσφερόμενον νὰ ἐργασθῇ. Τοὐναντίον, ὅταν ὑπάρχῃ προσφορὰ ἐργασίας, ἡ ὁποία βαρύνει τὴν ἀγορὰν τῆς ἐργασίας, τότε ὁ ἐργοδότης ἔχει μεγαλυτέραν εὐχέρειαν. Καὶ βεβαίως αὐτὴ ἡ εὐχέρεια, τοῦ ἐπιτρέπει νὰ ἐκμεταλλευθῇ. Ἀπὸ ἐκεῖ βγαίνει ἡ ἀρχή, ὅτι γίνεται ἐκμετάλλευσις τοῦ ἀνθρώπου ἀπὸ τὸν ἄνθρωπον. Ἐναντίον αὐτῆς τῆς ἀρχῆς, τῆς ἐκμεταλλεύσεως τοῦ ἀνθρώπου ἀπὸ τὸν ἄνθρωπον, συντείνουν σήμερον τὰ ἐφαρμοζόμενα εἰς τὴν χώραν μας μέτρα κοινωνικῆς ἀσφαλείας, ἡ ἀσφάλισις τοῦ γήρατος, τῆς ἀνικανότητος, τοῦ ἀτυχήματος, τῆς ἀσθενείας, τῆς μητρότητος καὶ τῆς περιπτώσεως τοῦ θανάτου, οἱ διανεμητικοὶ λογαριασμοὶ τῶν οἰκογενειακῶν ἐπιδομάτων, ἡ προστασία τῶν ἀνέργων καὶ τὰ ἐλάχιστα ὅρια τῶν μισθῶν καὶ ἡμερομισθίων, ποὺ δημιουργοῦν φραγμὸν εἰς τὴν ἐκμετάλλευσιν τῆς ἀνθρωπίνης ἐργασίας. Αὐτῶν τῶν προστατευτικῶν μέτρων, ἀπολαμβάνει καὶ ἡ ἐργαζομένη γυναίκα εἰς τὴν Ἑλλάδα. Θέλω νὰ πιστεύω, ὅτι ἡ ἀσκουμένη ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως τοῦ Κωνσταντίνου Καραμανλῆ πολιτική, ἡ ὁποία μὲ σταθερότητα, ἀλλὰ καὶ μὲ πλήρη ὑπολογισμὸν προχωρεῖ, θὰ φέρῃ τὸ ἐπίπεδον τῆς ἐργαζομένης γυναικὸς εἰς καλύτερον σημεῖον ἀπὸ ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον παρέλαβε. Τοῦτο, ἄλλως τε, καταφαίνεται καὶ ἀπὸ τὰ τελευταίως ληφθέντα μέτρα καὶ ἀπὸ τὴν εἰδικωτέραν προσπάθειαν, ἡ ὁποία ἐκδηλοῦται διὰ τὸν ἔλεγχον τῆς ἐφαρμογῆς τῶν ἐργατικῶν νόμων, ἰδιαιτέρως εἰς τοὺς τομεῖς ἐκείνους, εἰς τοὺς ὁποίους ἀπασχολοῦνται αἱ γυναῖκες. Ὑπάρχουν ἀνάγκαι καὶ αἱ ἀνάγκαι αὐταὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ ἀναγνωρίζωνται. Αἱ ἀνάγκαι, ὅμως, αὐταί, εἶναι ἐκεῖναι, αἱ ὁποῖαι ὁδηγοῦν τὸν ἐργαζόμενον ἄνθρωπον εἰς τὴν δημιουργίαν. Ἔχω τὴν βεβαιότητα, ὅτι αἱ αὐταὶ ἀνάγκαι, αἱ ὁποῖαι ὡδήγησαν τὴν Ἑλληνίδα γυναῖκα εἰς τὸν δρόμον τοῦ ἐργοστασίου, εἰς τὸν δρόμον τῆς ἀπασχολήσεως, εἰς οἱονδήποτε ἐπάγγελμα, ἐπιστημονικὸν ἢ χειρονακτικόν, αὐταί, λέγω, αἱ ἀνάγκαι εἶναι ἐκεῖναι, αἱ ὁποῖαι διαρκῶς καλυπτόμεναι ἀπὸ τὴν βελτίωσιν τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος, μέσα εἰς τὴν βελτίωσιν τοῦ ὁποίου δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ νὰ ἔχῃ τὸ μερίδιόν της καὶ ἡ ἐργαζομένη γυναίκα καὶ γενικῶς ὁ ἐργαζόμενος ἄνθρωπος, θὰ συντελέσουν εἰς τὴν γενικωτέραν ἄνοδον τοῦ βιοτικοῦ ἐπιπέδου ὅλων τῶν Ἑλλήνων. Καὶ εἰς τὴν ἄνοδον αὐτήν, ἀσφαλῶς θὰ συντελέσουν ὁ μόχθος τῶν Ἑλλήνων καὶ αἱ προσπάθειαι τῶν ἐπαγγελματικῶν ὀργανώσεων καὶ τῶν πολιτικῶν ἐκείνων Κομμάτων τῆς Χώρας, τὰ ὁποῖα βλέπουν τὰ κοινωνικὰ καὶ τὰ οἰκονομικὰ πράγματα (ὄχι ὡς ἀντικείμενον κριτικῆς διὰ τὴν ὑποστήριξιν ἀντιθέτων ὁλοκληρωτικῶν συστημάτων), ξένων πρὸς τὸ ὑφιστάμενον οἰκονομικὸν καὶ κοινωνικόν μας καθεστώς, ἀλλὰ ὡς μίαν κατάστασιν, μέσα ἀπὸ τὴν ὁποίαν ἀναπηδοῦν ἑκάστοτε προβλήματα, τὴν ἀντιμετώπισιν τῶν ὁποίων διαρκῶς ἐπιδιώκει ἡ Κυβέρνησις, διὰ νὰ ἐπιτύχῃ τὴν οἰκονομικὴν καὶ παραγωγικὴν πρόοδον καὶ τὴν βελτίωσιν τῶν συνθηκῶν ἐργασίας καὶ ζωῆς τοῦ ἐργαζομένου κόσμου. Μόνον μὲ τὴν δημιουργικὴν ἐργασίαν εἰς ὅλους τοὺς τομεῖς τῆς παραγωγικῆς δραστηριότητος καὶ ὄχι μὲ τὴν ἀνεδαφικὴν καὶ στεῖραν κριτικήν, θὰ κτυπηθοῦν ἡ μιζέρια, ὁπουδήποτε καὶ ἐὰν ὑπάρχῃ, θὰ βελτιωθῇ ἡ ἐν γένει ἔκθεσις τῆς ἐργαζομένης γυναικὸς καὶ γενικώτερον τὸ εἰσόδημα τοῦ ἐργαζομένου Ἕλληνος. (Χειροκροτήματα). Ἡ βελτίωσις τῶν συνθηκῶν ζωῆς καὶ ἐργασίας τῆς Ἑλληνίδος ἐργαζομένης, εἶναι γνωστόν, ὅτι ἔχει ἐπισύρει τὸ πλέον ζωηρὸν ἐνδιαφέρον τῆς Κυβερνήσεως. (Χειροκροτήματα).

§98ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Παπαδημητρίου, ὁ ἐκπρόσωπος τοῦ Κόμματός σας ὑπεσχέθη, ὅτι ὁ ἀριθμὸς τῶν ρητόρων, ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως τῆς συζητουμένης, θὰ περιορισθῇ εἰς δύο. Παρακαλῶ, ἑπομένως, ὅπως παραιτηθῆτε τοῦ λόγου.

§99Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἐλάχιστα θὰ εἴπω. Ἤθελα νὰ τονίσω, ὅτι ἡ ἀπάντησις τοῦ κυρίου ὑπουργοῦ δὲν μᾶς ἱκανοποιεῖ, διότι ἀφήνει τὴν λύσιν τοῦ θέματος εἰς τὴν ἐξέλιξιν καὶ πρόοδον. Δυστυχῶς, αἱ πράξεις τῆς Κυβερνήσεως, ἀποδεικνύονται ἀντίθετοι πρὸς τὰ πλαίσια, τὰ ὁποῖα ἔχει διαγράψει ἡ ὑπ’ ἀριθ. 100 σύμβασις. Ἡμεῖς, δὲν ζητοῦμεν τὴν ἄμεσον κύρωσιν καὶ ἐφαρμογὴν τῆς ἐν λόγῳ συμβάσεως, ἀλλὰ τὴν προσαρμογὴν τῶν ἑκάστοτε λαμβανομένων ἀποφάσεων, πρὸς τὰ πλαίσια τῆς συμβάσεως, διότι βλέπομεν, ὅτι ὑπάρχει μία τάσις εἰς τὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως ἀνοίγματος ἔτι μεγαλυτέρου τῆς ὑφισταμένης διαφορᾶς, μεταξὺ τῶν γυναικείων καὶ ἀνδρικῶν ἡμερομισθίων. Ἡ διαφορά, ἐνῷ τὸ 1956 ἦτο δέκα δραχμές, τὸ 1959 ἀνῆλθεν εἰς 11 δραχμάς, ἀντὶ δηλαδὴ νὰ μειωθῇ, ηὐξήθη. Τοῦτο ἀποδεικνύει, ὅτι δὲν ὑπάρχει ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως θέλησις προσαρμογῆς πρὸς τὰ πλαίσια τῆς διεθνοῦς αὐτῆς συμβάσεως. Τοὐναντίον δέ, ἀποδεικνύει τὸ ἀντίθετον. Καὶ ὅμως, τὸ θέμα εἶναι σοβαρώτατον, κύριε ὑπουργέ. Θὰ πρέπει ἐπὶ τοῦ συγκεκριμένου αὐτοῦ θέματος, ἡ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως ν’ ἀλλάξῃ. Σεῖς, ὁ ἴδιος, ὡμολογήσατε, ὅτι ὑπάρχουν 500.000 ἐργαζόμεναι γυναῖκες. Εἶναι βέβαιον, ὅτι μόνον εἰς τὴν περιφέρειαν Πρωτευούσης, Ἀθηνῶν–Πειραιῶς καὶ Περιχώρων, ὑπάρχουν 180.000 ἐργαζόμεναι γυναῖκες. Ἀπὸ αὐτὰς τὰς γυναῖκας, πρέπει νὰ ἐξαιρέσωμεν 20.000 γυναῖκας, αἱ ὁποῖαι ἐργάζονται εἰς Ὀργανισμούς, μὲ ἴσον ἡμερομίσθιον μὲ τοὺς ἄνδρας. Ἑπομένως, ὑπάρχει ἕνα ἄνοιγμα μεταξὺ τοῦ μισθοῦ τοῦ ἀνδρὸς καὶ τῆς γυναικὸς 11 δραχμῶν. Ἄν λάβωμεν ὑπ’ ὄψιν μας, ὅτι αὐτὸ τὸ ἡμερομίσθιον εἶναι 36,50 δραχ., ἂν λάβωμεν ὑπ’ ὄψιν μας, ὅτι πρέπει ν’ ἀφαιρέσωμεν 3–4 δραχ. διὰ ναῦλα κλπ., μία γυναῖκα ποὺ συντηρεῖ ὁλόκληρον τὴν οἰκογένειάν της δὲν παίρνει παρὰ 27– 28 δραχμάς. Ἄν αὐτὴ εἶναι ἡ κατάστασις τῶν ἐργατριῶν, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρχῃ αὐτὴ ἡ τάσις, νὰ αὐξήσωμεν τὸ ἄνοιγμα καὶ νὰ μὴ ὑπάρχῃ ἡ τάσις νὰ κλείσωμεν τὸ ἄνοιγμα; Ἐπίσης, πρέπει νὰ ἔχωμεν ὑπ’ ὄψιν μας, ὅτι ἡ ἀπόδοσις τῶν ἐργαζομένων γυναικῶν εἰς τὰ κλωστοϋφαντήρια καὶ καπνοβιομηχανίας εἶναι μεγαλυτέρα τῆς ἀποδόσεως τῶν ἀνδρῶν. Διατὶ νὰ ὑφίσταται αὐτὴ ἡ ἀδικία τῆς μὴ ἱκανοποιήσεως; Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἂν δὲν ὑπάρχῃ ἐξίσωσις, νὰ ὑπάρχῃ μία τάσις νὰ κλείσῃ αὐτὸ τὸ ἄνοιγμα καὶ πρέπει, ἐπίσης, νὰ ἠξεύρωμεν, ὅτι αὐταὶ αἱ δεκάδες, χιλιάδες, τῶν γυναικῶν, ποὺ ἐργάζονται εἰς αὐτὰς τὰς βιομηχανίας εἶναι γυναῖκες, αἱ ὁποῖαι ἐργάζονται εἰς ἀνθυγιεινὰς ἐργασίας. Διότι καὶ ἡ κλωστοϋφαντουργικὴ ἐργασία καὶ ἡ ἐργασία εἰς τὰς καπνοβιομηχανίας, φθείρουν τὸν ὀργανισμόν. Δὲν πρέπει νὰ φθείρεται ὁ ὀργανισμὸς τῶν γυναικῶν, διότι ἔχουν καὶ μίαν ἄλλην ἀποστολήν. Αἱ γυναῖκες εἰς τὰς βιομηχανίας, ἐργαζόμεναι σκληρά, καταστρέφουν τὴν ὑγείαν τους, ἀκόμη καὶ ὡς ὑπάλληλοι ἐμπορικῶν καταστημάτων προσβάλονται ἀπὸ κιρσοὺς καὶ φλεβίτιδας καὶ θὰ πρέπει νὰ ἱκανοποιοῦνται τοὐλάχιστον εἰς τὸ ἡμερομίσθιον.

§100Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Διὰ τὰς ἐπαγγελματικὰς νόσους, ὑφίσταται ἀσφάλισις.

§101Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Τὸ Ι.Κ.Α. διὰ τοὺς κιρσούς, δὲν θὰ τῆς δώσῃ σύνταξιν. Ὁ ἐργοδότης δὲν τὴν θέλει καὶ ἑπομένως αὐτὴ μένει ἄνεργος. Θὰ πρέπει, ἐπίσης, καὶ τὸ ὅριον τῆς ἡλικίας αὐτῶν τῶν γυναικῶν νὰ μειωθῇ, πρὸς ἔξοδον εἰς σύνταξιν.

§102Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Ἠμπορεῖτε νὰ μοῦ εἴπητε τὸ ὅριον τῆς ἡλικίας εἰς ἄλλας χώρας; Εἰς τὴν Σοβιετικὴν Ἕνωσιν, ποῖον εἶναι;

§103Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Θὰ σᾶς ἀπαντήσω. Πρῶτον, ὅμως, ἤθελα νὰ εἴπω τὸ ἑξῆς: Ἔχει γίνει πλέον τῆς μόδας, κἄθε ἐπερώτησις, ποὺ στρέφεται εὐθέως κατὰ τῆς Κυβερνήσεως, νὰ γίνεται ἐπερώτησις κατὰ τῶν σοσιαλιστικῶν χωρῶν καὶ τῆς Σοβιετικῆς Ἑνώσεως.

§104Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Μὲ συγχωρεῖτε. Ἁπλῶς καὶ μόνον ἐρωτῶ διὰ τὴν Ρωσίαν, ἐπειδὴ κάμνετε κριτικὴν ἐπὶ τοῦ θέματος καὶ ἐπειδὴ ἡ σύμβασις ἐφαρμόζεται καὶ εἰς τὴν Σοβιετικὴν Ἕνωσιν.

§105Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Ἄν θέλετε, κύριε ὑπουργέ, νὰ σᾶς φέρω τὸν νέον ἀσφαλιστικὸν κώδικα, τὸν πρὸ διετίαν ψηφισθέντα, νὰ ἴδητε, ὅτι αἱ συντάξεις εἶναι μεγαλύτεραι ἀπὸ τὰς ἰδικάς μας καὶ ὑφίστανται διακρίσεις διὰ τοὺς ἐργαζομένους εἰς βαρέα ἐπαγγέλματα. Ἠμπορεῖ νὰ σᾶς δώσω τὸν ἴδιον τὸν κώδικα, νὰ τὸν διαβάσετε καὶ νὰ πεισθῆτε.

§106Ε. ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΣ. Κατὰ ποῖον συλλογισμόν, ἀναμιγνύομεν τὰς ξένας χώρας; Τὸ θέμα δὲν εἶναι ἐκεῖ. Τὸ θέμα εἶναι, τί θὰ κάμωμεν ἡμεῖς. Ἔχουν δίκαιον αἱ ἐργαζόμεναι γυναῖκες, ἢ δὲν ἔχουν δίκαιον; Πρέπει νὰ ἱκανοποιηθῇ ἡ ἐργαζομένη γυναῖκα ἐν Ἑλλάδι ἢ ὄχι;

§107Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Μεταξὺ τῶν χωρῶν ποὺ ἀνεφέρθησαν, ὅτι ἔχουν κυρώσει τὴν σύμβασιν αὐτήν, εἶναι καὶ ἡ Ρωσία.

§108Ε. ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁπότε κάμνομεν τοιούτου εἴδους συζήτησιν, χρησιμοποιοῦμεν, ἡ μία πτέρυξ τὴν Σοβιετικὴν Ἕνωσιν καὶ ἡ ἄλλη πτέρυξ τὸν Δυτικὸν Κόσμον. Ἐν Ἑλλάδι τί θὰ κάμωμεν, μᾶς ἐνδιαφέρει. Ἐγὼ σᾶς ἐρωτῶ, ὡς ὑπεύθυνος ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας παραδέχεσθε, ὅτι ἡ ἐργαζομένη Ἑλληνὶς ἀμείβεται ἱκανοποιητικῶς;

§109Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Τώρα δὲν ὡμιλήσαμεν δι’ αὐτό;

§110Ε. ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν νομίζω, ὅτι εἶμαι τόσον βραδύνους, ὥστε νὰ μὴ καταλαβαίνω τί εἶπεν ὁ κ. ὑπουργός, προηγουμένως. Μᾶς εἶπεν, ὅτι ἡ Ἑλληνὶς ἐργαζομένη, θὰ ἱκανοποιηθῇ μὲ τὴν βελτίωσιν τῆς ἐν γένει ἐθνικῆς οἰκονομίας. Εἶναι μία ὑπεκφυγή, ἀπ’ εὐθείας ἀπαντήσεως.

§111Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Ἑπομένως, κύριε ὑπουργέ, πρέπει νὰ ἀλλάξῃ ἡ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τοῦ συγκεκριμένου θέματος καὶ νὰ ἀρχίσῃ νὰ προσαρμόζῃ τὴν νομοθεσίαν καὶ τὰς ἀποφάσεις τῶν ὑπουργῶν νὰ τὰς ἐκδίδῃ μέσα εἰς τὰ πλαίσια, τὰ ὁποῖα ἔχει χαράξει ἡ διεθνὴς σύμβασις. Δεύτερον, χρειάζεται νὰ ληφθοῦν εἰδικώτερα προστατευτικὰ μέτρα διὰ τὰς ἐργαζομένας γυναῖκας εἰς τὰ ἀνθυγιεινὰ ἐπαγγέλματα, ὄχι μόνον, δηλαδή, ἐξίσωσις μισθῶν, ἀλλὰ καὶ ἰδιαιτέρα προστασία. Χρειάζεται, ἐπίσης, νὰ ληφθοῦν μέτρα, ὥστε ἡ ἐργαζομένη γυναῖκα νὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποθέσῃ κἄπου τὰ παιδιά της. Ἑπομένως, χρειάζεται ἀπέναντι τῶν γυναικῶν νὰ ἀλλάξωμεν ἐντελῶς πολιτικήν. Ἐπίσης νὰ γενικευθῇ ἡ ἀσφάλισις. Νομίζω, ὅτι ὁ κ. ὑπουργός, πάρα πολλὲς φορὲς ἔχει δηλώσει, ὅτι ἔχει ὁ ἴδιος ἀγωνισθῆ καὶ διεκδικήσει αὐτὰ τὰ αἰτήματα. Αὐτὴν τὴν ἀπάντησιν, παλαιότερον, τὴν εἴχομεν πάρει ἀπὸ τὸν κ. Μπουρνιᾶν. Ἔλεγεν, ὅτι ἐξετάζει τὸ θέμα. Ὅταν σεῖς ἤλθατε εἰς τὸ Ὑπουργεῖον, ἀντὶ νὰ ἀλλάξητε πολιτικήν, παρὰ τὰς δηλώσεις σας, τὸ ἄνοιγμα ἀμοιβῆς ἀνδρῶν καὶ γυναικῶν ηὐξήθη εἰς 11 δραχμάς. Αὐτὸ εἶναι ἀντίθετον μὲ τὰς ὑμνολογίας τοῦ κ. ὑπουργοῦ, τὰς ὁποίας χρησιμοποιεῖ διὰ τὸν κύριον Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, ὅταν ἀνέρχεται εἰς τὸ βῆμα. Ἑπομένως καὶ σεῖς ὁ ἴδιος ἔχετε τὴν εὐθύνην καὶ ὁλόκληρος ἡ Κυβέρνησις.

§112Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Μνημονεύτε τὸ ἐλάχιστον ὅριον ἡμερομισθίων καὶ μισθῶν. Τὰ κατώτατα ὅρια τῶν ἡμερομισθίων καὶ μισθῶν εἶναι ἀμετάθετα, τοὐλάχιστον διὰ μίαν μακρὰν περίοδον παραμένουν τὰ αὐτά. Ἠμπορεῖτε νὰ μοῦ εἴπητε, πόσον χρόνον ἰσχύει τὸ ἐλάχιστον ὅριον ἡμερομισθίων ἢ μισθῶν εἰς τὴν Γαλλίαν; Πόσον χρόνον ἰσχύει τὸ κατώτατον ὅριον μισθῶν καὶ ἡμερομισθίων εἰς τὴν Σουηδίαν; Σᾶς τὸ λέγω αὐτό, διὰ νὰ σᾶς εἴπω τοῦτο: Ὅτι εἰς τὴν Ἑλλάδα ἐπετύχομεν νὰ βελτιώσωμεν τὰ ἐλάχιστα ὅρια ἡμερομισθίων καὶ μισθῶν τῶν ἐργατῶν καὶ ἐργατριῶν καὶ νὰ ἀνυψώσωμεν τὴν γενικωτέραν στάθμην της. Ὅταν ἀνεβῇ τὸ ἐπίπεδον μισθῶν καὶ ἡμερομισθίων, ἀνεβαίνει ἡ ἐν γένει στάθμη τοῦ ἐργαζομένου.

§113Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Ἐπειδὴ ἀνεφέρατε τὴν Γαλλίαν καὶ Σουηδίαν, αἱ ὁποῖαι δὲν ἔχουν ἐφαρμόσει τὴν διεθνῆ σύμβασιν ἴσης ἀμοιβῆς καὶ ἐργασίας, σᾶς λέγω, ὅτι ἐκεῖ ἐφαρμόζουν ἰδικήν των ἐσωτερικὴν νομοθεσίαν, ἡ ὁποία εἶναι πράγματι προστατευτική. Πρέπει νὰ γνωρίζετε, ὅτι ἐκεῖ ἰσχύει σύστημα ἐλευθέρων συλλογικῶν συμβάσεων ἐργασίας, ἐνῷ ἐδῶ ἰσχύει τὸ χειρότερον σύστημα ἀμοιβῆς τῆς ἐργασίας.

§114ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλή, νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§115ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§116ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ τὴν προσεχῆ Δευτέραν καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ., μὲ θέμα Ἡμερησίας Διατάξεως νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 9.35′ μ.μ.).