1959.04.09

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 80ὴ

Πέμπτη 9 Ἀπριλίου 1959

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 6.50′ μ.μ.).

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Γκίλλας, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Α. ΓΚΙΛΛΑΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν).

§3Π. ΓΥΙΟΚΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὰ πρακτικὰ τῆς 14ης Συνεδριάσεως, βλέπω μερικὰ πράγματα, τὰ ὁποῖα ἀποτελοῦν τελείαν ἀλλοίωσιν ἀπὸ ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα εἶπον. Νομίζω, ὅτι ἡ περίληψις τῶν πρακτικῶν, εἶναι πάρα πολὺ ἐσφαλμένη. Εἶπον, π.χ., ὅτι: «Ἡ Χώρα μας ........... (ἀναγινώσκει) ..........». Δὲν εἶπον ἐγὼ «ἁλιευτικὸν συνάλλαγμα» —διὰ τὸ ὄνομα τοῦ Θεοῦ— ἀλλὰ ἐγὼ εἶπον «ναυτιλιακὸν συνάλλαγμα». Ἔχει τόσα σφάλματα, ὥστε εἶναι ἐντελῶς ἀντίθετα μὲ ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα εἶπον καὶ γελοιοποιοῦν ὅσα εἶπον ἐνώπιον τῆς Βουλῆς. Θὰ παρακαλέσω, νὰ δώσητε ἐντολήν, κύριε Πρόεδρε, εἰς τοὺς ἁρμοδίους, νὰ δεχθοῦν ἕνα διορθωτικὸν ἔλεγχον. Εἶναι ἀπαράδεκτον τὸ περιεχόμενον τοῦ πρακτικοῦ αὐτοῦ.

§4ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, οἱ ὑπάλληλοι τῆς Βουλῆς, φιλοτίμως ἐργάζονται. Δὲν εἶναι ὀρθὸν νὰ ἐκφράζεσθε τόσον ἀπαράδεκτα. Ἠμποροῦμεν νὰ εἴπωμεν κατὰ ἕνα τρόπον, ὅτι δὲν εἶναι ὀρθὴ ἡ διατύπωσις, ὅτι ὁ ὑπάλληλος τυχὸν νὰ εἶναι κουρασμένος, ἀλλὰ δὲν ἠμπορεῖτε νὰ περιβάλλετε μίαν ὑπηρεσίαν μὲ μίαν τοιαύτην ὕβριν.

§5Π. ΓΥΙΟΚΑΣ. Δὲν ἦτο εἰς τὴν πρόθεσίν μου αὐτό.

§6ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Βεβαίως, καὶ σεῖς ἔχετε τὸν πόνον σας, διότι οἱ στοχασμοί σας δὲν διατυποῦνται τόσον ὡραῖα, ὅσον τοὺς διατυπώνετε.

§7Π. ΓΥΙΟΚΑΣ. Μεταξὺ ἄλλων, φέρομαι εἰπών: «.... ...... (ἀναγινώσκει) ..........».

§8ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔχετε δίκαιον, διορθώσατέ τα. Προσέχετε λιγάκι, διότι ἔχει δίκαιον ὁ κ. Γυιόκας, εἰς αὐτὰ ποὺ λέγει. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως, ὡς διωρθώθησαν ὑπὸ τοῦ κ. Π. Γυιόκα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Παυλόπουλος, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§9Α. ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Δ. Ἰωάννου καὶ Π. Οἰκονομίδης καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Α. Ν. 971)1949 «περὶ ἀπονομῆς ἠθικῶν ἀμοιβῶν εἰς Ἐθνικὰς Ἀνταρτικὰς Ὁμάδας κλπ.», ὡς οὗτος ἐτροποποιήθη καὶ συνεπληρώθη μεταγενεστέρως». Ὁ βουλευτὴς κ. Κ. Πεταλωτής, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ ὁριστικῶν παραχωρητηρίων τῶν κλήρων διατάξεων τῆς Ἐποικιστικῆς Νομοθεσίας, κυρώσεως πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Ε. Ἀθανασάκος, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ ὁριστικῶν παραχωρητηρίων τῶν κλήρων διατάξεων τῆς Ἐποικιστικῆς Νομοθεσίας, κυρώσεως πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Λ. Μπουρνιᾶς, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς μεταξὺ τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου καὶ τῆς Η.Ε.Μ. ἀπὸ 27.8.1957 Συμβάσεως καὶ τῆς ἀπὸ 5.2.1959 συμπληρωματικῆς Συμφωνίας». Ὁ βουλευτὴς κ. Ν. Ἔξαρχος, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς μεταξὺ τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου καὶ τῆς Η.Ε.Μ. ἀπὸ 27.8.1957 Συμβάσεως καὶ τῆς ἀπὸ 5.2.1959 συμπληρωματικῆς Συμφωνίας». Ὁ βουλευτὴς κ. Α. Κακκαρᾶς, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς μεταξὺ τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου καὶ τῆς Η.Ε.Μ. ἀπὸ 27.8.1957 Συμβάσεως καὶ τῆς ἀπὸ 5.2.1959 συμπληρωματικῆς Συμφωνίας». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Ἀηδονᾶς, Λ. Σαραφιανός, Θ. Μπάρμπας, Γ. Σαμαρᾶς, Π. Τσακιρίδης, Χ. Γουλόπουλος, Ν. Ζαρντινίδης, Ι. Προκοπίδης, Α. Λιάκος, Σ. Περτσινίδης, Π. Κλῆς, Β. Βύζας, Α. Φράγκος καὶ Ν. Ἀθανασίου, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς μεταξὺ τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου καὶ τῆς Η.Ε.Μ. ἀπὸ 27.8.57 Συμβάσεως καὶ τῆς ἀπὸ 5.2.1959 συμπληρωματικῆς Συμφωνίας». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Α. Θεοδοσιάδης, Π. Σταυρόπουλος, Α. Λιάκος, Π. Κλῆς καὶ Ν. Ρηγόπουλος, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀσκήσεως τοῦ φαρμακευτικοῦ ἐπαγγέλματος ὑπὸ ἀλλοδαπῶν καὶ ἀνασυνθέσεως τοῦ Ἀνωτάτου Φαρμακευτικοῦ Πειθαρχικοῦ Συμβουλίου». Τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 37356) 6.4.59 ἐγγράφου του, διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ κ. Εἰσαγγελέως Πρωτοδικῶν Ἀθηνῶν, μετὰ τῆς σχετικῆς, κατὰ τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Μητσοτάκη, ποινικῆς δικογραφίας, αἰτοῦντος τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτοῦ, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. (Παραπέμπεται εἰς τὴν ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν). Τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 88483) 6.4.59 ἐγγράφου του, διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ κ. Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Ἰωαννίνων, μετὰ τῆς σχετικῆς, κατὰ τοῦ βουλευτοῦ Ἰωαννίνων κ. Δ. Ἰωάννου, ποινικῆς δικογραφίας, αἰτοῦντος τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτοῦ, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. (Παραπέμπεται εἰς τὴν ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν). Τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 36879) 6.4.59 ἐγγράφου του, διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ κ. Εἰσαγγελέως Πρωτοδικῶν Ἀθηνῶν, μετὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 21)59 ὁμοίας τοῦ εἰδικοῦ ἀνακριτοῦ τοῦ Βʹ Ἀνακριτικοῦ Τμήματος Ἀθηνῶν, κατὰ τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Ρώμα, αἰτοῦντος τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτοῦ, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. (Παραπέμπεται εἰς τὴν ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν).

§10ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς μεταξὺ τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου καὶ τῆς Η.Ε.Μ. ἀπὸ 27.8.1957 Συμβάσεως καὶ τῆς ἀπὸ 5.2.1959 συμπληρωματικῆς Συμφωνίας». Κύριοι βουλευταί, ὑπεβλήθη εἰς τὸ Προεδρεῖον τῆς Βουλῆς, ἡ κάτωθι αἴτησις ἀναβολῆς συζητήσεως τοῦ νομοσχεδίου τούτου, ἡ ὁποία ἔχει ὡς ἑξῆς: «Πρὸς

Τὸ Προεδρεῖον τῆς Βουλῆς

ΠΡΟΤΑΣΙΣ

Ἀναβολῆς συζητήσεως τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς μεταξὺ τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου καὶ τῆς Η.Ε.Μ. ἀπὸ 27.8.1957 συμβάσεως καὶ τῆς ἀπὸ 5.2.1959 συμπληρωματικῆς συμφωνίας». Εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν νομοθετικῆς ἐργασίας τῆς 9ης Ἀπριλίου 1959, τὴν διανεμηθεῖσαν τὴν ἑσπέραν τῆς 8ης Ἀπριλίου 1959, δὲν ἀναγράφεται τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς μεταξὺ τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου καὶ τῆς Η.Ε.Μ. συμβάσεως». Σήμερον τὴν μεσημβρίαν, ὅμως, ἀπροόπτως διενεμήθη νέα ἡμερησία διάταξις, ἀναγράφουσα πρῶτον, πρὸς συζήτησιν, τὸ νομοσχέδιον τῆς συμβάσεως Δημοσίου καὶ Η.Ε.Μ. Ἐπειδὴ φρονοῦμεν, ὅτι διὰ τῆς νέας ἡμερησίας διατάξεως, τῆς διανεμηθείσης σήμερον τὴν μεσημβρίαν, παραβιάζεται τὸ ἄρθρον 54 τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς, συμφώνως πρὸς τὸ ὁποῖον ἡ Βουλὴ συζητεῖ τὰς ἐν τῇ ἡμερησίᾳ διατάξει τῆς νομοθετικῆς ἐργασίας προτάσεις καθ’ ἣν σειρὰν εἶναι ἐγγεγραμμέναι, δεδομένου δέ, ὅτι ἐνώπιον τοῦ Σώματος ἐκκρεμεῖ ἡ συζήτησις προτάσεων νόμου, ἐγγεγραμμένων ἀπὸ μακροῦ, ἐπὶ μερικῶν δὲ ἐξ αὐτῶν ἡ συζήτησις δὲν ἔχει περατωθῆ καὶ ἐπειδὴ διενεμήθη ἤδη χθὲς ἡ, διὰ τὴν σημερινὴν συνεδρίασιν τῆς Βουλῆς, ἡμερησία διάταξις, δὲν εἶναι σύμφωνον πρὸς τὴν κοινοβουλευτικὴν τάξιν, νὰ διανέμηται ὀλίγας ὥρας, πρὸ τῆς ἐνάρξεως τῆς συζητήσεως, νέα τοιαύτη, μὲ νομοσχέδια ὑψίστης σοβαρότητος, ὡς τὸ ἐναγόμενον, αἰφνιδιαζομένου οὕτω τοῦ Σώματος, προτείνομεν, συμφώνως πρὸς τὸ ἄρθρον 36 τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς, τὴν ἀναβολὴν τῆς συζητήσεως τοῦ νομοσχεδίου τούτου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 9 Ἀπριλίου 1959. Οἱ προτείνοντες βουλευταὶ Η. Ἠλιοῦ, Σ. Ἠλιόπουλος, Δ. Παπαδημητρίου, Β. Ἐφραιμίδης, Δ. Γιαχνῆς, Κ. Σωτηρίου, Μ. Σβώλου, Β. Θανασέκου, Κ. Χιωτάκης, Γ. Παπαγεωργίου, Γ. Εὐαγγέλου, Ι. Εὐαγγελίδης, Α. Μπριλλάκης, Π. Καπνίσης, Σ. Καθαροσπόρης, Ε. Ρήγας, Σ. Καρασάββας, Β. Μπρακατσούλας, Ι. Σιαφλέκης, Χ. Φιλίππου, Μ. Χριστογεῶργος, Κ. Τσιγάρας, Γ. Ἀράπης». Κύριοι βουλευταί, ἡ αἴτησις αὐτή, στρέφεται ὀλίγον, ἢ μᾶλλον περισσότερον, ἐναντίον τοῦ Προεδρίου, τὸ ὁποῖον ἐξέδωκε τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν. Ὀφείλω, λοιπόν, νὰ σᾶς δώσω μίαν ἐξήγησιν καὶ ἔχω πάντοτε τὸ θάρρος νὰ ἀναλαμβάνω τὴν εὐθύνην τῶν πράξεών μου. Ἡ Ἡμερησία Διάταξις, συνήθως ἑτοιμάζεται τὴν παραμονήν, ἢ πρὸ παραμονήν, ἐπειδή, ὅμως, τινὲς τῶν ὑπαλλήλων τῶν ὑπηρεσιῶν τῆς Βουλῆς, κατὰ κρατοῦσαν συνήθειαν, τὴν ὁποίαν ὀφείλω νὰ εἴπω, δὲν συμπαθῶ, διορίζονται καὶ Δικαστικοὶ Ἀντιπρόσωποι, καθ’ ὃ δικηγόροι, ἠναγκάσθημεν ἀπὸ τὴν Πέμπτην ἢ Παρασκευὴν νὰ ἑτοιμάσωμεν μίαν πρόχειρον Ἡμερησίαν Διάταξιν. Ὅταν, ὅμως, εἶδα τὸν κ. Πρωθυπουργὸν καὶ ἐζήτησα νὰ συνεργασθῶ μαζί του —διότι αὐτὸς εἶναι, ὡς γνωστόν, ὁ ἔχων κυρίαν γνώμην διὰ τὸν καταρτισμὸν τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως Νομοθετικῆς Ἐργασίας— μοῦ εἶπεν, ὅτι ἐπιθυμεῖ νὰ ὁρισθῇ πρῶτον τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν, ἠναγκάσθην νὰ προβῶ εἰς διόρθωσιν τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως, ἡ ὁποία εἶναι σύμφωνος μὲ τὸν Κανονισμόν, διότι οὔτε προθεσμία τις παρεβιάσθη, ἐφ’ ὅσον ὁ Κανονισμὸς ὁρίζει (ἄρθρον 15), ὅτι ἡ Ἡμερησία Διάταξις διανέμεται ὅσον τὸ δυνατὸν συντομώτερον, οὔτε αἰφνιδιασμὸς ἐπῆλθε, δεδομένου ὅτι τὸ νομοσχέδιον ἐνεκρίθη ἀπὸ τὴν Ἐπιτροπὴν τὴν Παρασκευὴν καὶ ὅλα εἶναι ἐν τάξει. Εἰς τὴν γενομένην ἀνατύπωσιν τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως, ἔβαλα πρῶτον τὸ περὶ οὗ ὁ λόγος νομοσχέδιον —ὑπ’ εὐθύνην ἰδικήν μου, τὴν ὁποίαν καὶ ἀναλαμβάνω ἐξ ὁλοκλήρου— τοῦτο δὲ ἐγένετο, ἐκ τοῦ ὅτι, ὡς προανέφερον, ἡ πρώτη Ἡμερησία Διάταξις κατηρτίσθη ἀπὸ τῆς παρελθούσης Πέμπτης. Συνεπῶς, τὸ Προεδρεῖον ἐνήργησε σύμφωνα μὲ τὸν Κανονισμὸν καὶ εἶναι ἐν τάξει. Ἐπὶ τῆς οὐσίας, βέβαια, δικαιοῦται πᾶς τις νὰ ζητήσῃ τὴν ἀναβολὴν τοῦ νομοσχεδίου.

§11Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, μολονότι, ὅπως τίθεται τὸ θέμα, ἐὰν τὸ Προεδρεῖον ἐνήργησε σύμφωνα μὲ τὸν Κανονισμόν, εἶναι θέμα δεκτικὸν καὶ ἀντιρρήσεων, πάντως, οὐδέποτε, κατὰ τὴν ἀνατύπωσιν τῆς ἡμερησίας διατάξεως, ἐγένετο τοιαύτη ἀναδιάρθρωσις τῶν ἐγγεγραμμένων νομοσχεδίων καὶ νὰ ἐγγραφοῦν καὶ ἄλλα. Ἀνεξαρτήτως τούτου, πρόκειται περὶ σημαντικωτάτης συμβάσεως, ἡ ὁποία, ὡς εἶναι διατυπωμένη νομοτεχνικῶς, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ψηφισθῇ, ἐν γνώσει τῆς Βουλῆς τὶ ψηφίζει, δεδομένου, ὅτι μόλις πρὸ 6 ὡρῶν ἐλάβομεν γνῶσιν, ὅτι πρόκειται νὰ συζητηθῇ σήμερον. Διὰ τῆς συμβάσεως αὐτῆς, θίγονται κεκτημένα ἀσφαλιστικὰ προνόμια καὶ δίδονται προνόμια εἰς ξένας Ἑταιρείας. Ἀκόμη καὶ ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος εἶναι κάτοχος τῆς συμβάσεως αὐτῆς, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι ἕτοιμος νὰ τὴν συζητήσῃ, πρὸ τῆς παρελεύσεως 24ώρου. Καὶ αὐτὸ ἐπὶ τῆς οὐσίας. Ὑπενθυμίζω, ὅμως, ὅτι καὶ εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν αἰφνιδιαστικῶς ἤχθη πρὸς συζήτησιν. Καὶ ὅταν πρόκειται περὶ ἁπλῆς Ἐπιτροπῆς Ἐξουσιοδοτήσεως, καὶ πάλιν εἰδοποιούμεθα πρὸ 24 ὡρῶν. Δι’ αὐτοὺς τοὺς λόγους, δὲν θὰ εἴμεθα εἰς θέσιν νὰ ἀναπτύξωμεν τὰς ἀπόψεις μας, ἐὰν προχωρήσωμεν εἰς τὴν συζήτησιν τῆς συμβάσεως αὐτῆς. Ἐὰν δὲν δεχθῆτε τὴν ἀναβολήν, τότε θὰ εὑρεθῶμεν εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ ὑποβάλωμεν πλέον αἴτησιν ὑποχρεωτικήν, ὅπως τὸ νομοσχέδιον τοῦτο ψηφισθῇ κατὰ τὴν τακτικὴν διαδικασίαν.

§12Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν εἴμεθα μεταξὺ τῶν ὑπογραψάντων τὴν πρότασιν τῆς ἀναβολῆς τῆς συζητήσεως τοῦ νομοσχεδίου τούτου. Ἐπειδὴ θέλομεν νὰ βοηθήσωμεν εἰς τὴν ψήφισίν του καὶ μάλιστα μετὰ τὰς ἐξηγήσεις, τὰς ὁποίας ἔδωκε τὸ Προεδρεῖον καὶ αἱ ὁποῖαι ἀφαιροῦν κάθε ἰδέαν παραβιάσεως τοῦ Κανονισμοῦ, ἀλλὰ διὰ νὰ μὴ νομισθῇ ὅτι αἰφνιδιάζεται ἡ Βουλή, δι’ αὐτὸ καὶ ἡμεῖς ζητοῦμεν τὴν ἀναβολὴν διὰ τὴν προσεχῆ συνεδρίασιν, ὁπότε νὰ ψηφισθῇ εἰς μόνην ἀνάγνωσιν, ὁπότε θὰ διεξαχθῇ πλήρης καὶ ἐξονυχιστικὴ συζήτησις ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ, τὸ ὁποῖον εἶναι πράγματι μεγάλου ἐνδιαφέροντος.

§13Π. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ σύμβασις αὕτη συνεζητήθη ἀνέτως ἐπὶ 10ήμερον εἰς τὴν ἁρμοδίαν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν καί, ἑπομένως, οὐδεὶς λόγος ἀναβολῆς συντρέχει. Ὀφείλω, ἐπίσης, νὰ τονίσω, ὅτι, ὡς μέλος τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς τῶν Συγκοινωνιῶν, μὲ ἐπισκέπτονται ἐκπρόσωποι τῶν τροχιοδρομικῶν, οἱ ὁποῖοι ζητοῦν τὴν ἐπίσπευσιν τῆς ψηφίσεως τῆς συμβάσεως, διὰ τῆς ὁποίας βελτιοῦνται αἱ συντάξεις των καὶ προστατεύονται οἱ ἤδη ὑπηρετοῦντες. Δι’ αὐτὸ νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν συζήτησιν.

§14Θ. ΚΟΝΙΤΣΑΣ. (Ὑφυπ. Συγκοινωνιῶν). Κύριοι βουλευταί, δὲν εἶναι ἀληθές, ὅτι αἰφνιδιαστικῶς εἰσάγεται τὸ νομοσχέδιον εἰς τὴν Βουλήν. Τὸ νομοσχέδιον, κατετέθη εἰς τὴν Βουλὴν ἀπὸ τῆς 12)3, δηλαδὴ πρὸ ἑνὸς μηνός, καὶ ὑπῆρξεν ὁ χρόνος τῆς μελέτης αὐτοῦ, ἀλλὰ ἀνεξαρτήτως τούτου, νομίζω, ὅτι ὁ λόγος, τὸν ὁποῖον ἀνέπτυξεν ὁ κ. Οἰκονομίδης, τοῦ ἐπείγοντος τῆς ψηφίσεως, εἶναι δεδικαιολογημένος. Ἀφ’ ἧς ἀνέλαβον τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Συγκοινωνιῶν, κατ’ ἐπανάληψιν μὲ παρεκάλεσαν ἐπιμόνως νὰ ἐπισπεύσω τὴν εἰσαγωγὴν τῆς συμβάσεως πρὸς κύρωσιν εἰς τὴν Βουλήν, διὰ νὰ ρυθμίσουν τὴν θέσιν των οἱ ἐνδιαφερόμενοι ὑπάλληλοι. Ἐάν, παρὰ ταῦτα, νομίζετε, ὅτι δὲν εἶναι ἐπαρκὴς ἡ κατατόπισις τῆς Βουλῆς ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου, τότε θὰ παρεκάλουν, νὰ γίνῃ δεκτὸν κατ’ ἀρχὴν ἀπόψε τὸ νομοσχέδιον καὶ τὴν προσεχῆ Δευτέραν —ἡμέραν νομοθετικῆς ἐργασίας— νὰ γίνῃ ἡ κατ’ ἄρθρον συζήτησις ἀπολύτως διεξοδική, ὥστε ἡ Βουλὴ νὰ διαφωτισθῇ πλήρως. Τοῦτο νομίζω, ὅτι διευκολύνει τὴν Βουλὴν καὶ τὴν Κυβέρνησιν εἰς τὴν ἐπίλυσιν τοῦ ζητήματος, τοῦ ὁποίου ὅλοι ἀναγνωρίζομεν τὸν κατεπείγοντα χαρακτῆρα τῆς ρυθμίσεώς του.

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ Ἀρχηγὸς τοῦ Λαϊκοῦ Κοινωνικοῦ Κόμματος, κ. Σ. Στεφανόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§16Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐπειδὴ εἶμαι μεταξὺ τῶν αἰφνιδιασθέντων, νομίζω, ὅτι θὰ ἦτο δυνατὸν σήμερον νὰ ὁμιλήσουν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου οἱ εἰσηγηταὶ καὶ μετὰ ταῦτα νὰ ἀναβληθῇ τὸ νομοσχέδιον, διότι, ἄλλως, θὰ πᾶμε εἰς τὰς 2 συζητήσεις τοῦ νομοσχεδίου, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον δὲν εἶναι εἰς τὴν πρόθεσίν μας, διότι ἐπιθυμοῦμεν τὴν ταχυτέραν λύσιν τοῦ θέματος. Ἐπαναλαμβάνω, λοιπόν, νὰ ὁμιλήσουν ἀπόψε οἱ εἰσηγηταὶ καὶ μετά ταῦτα, τὴν ἑπομένην συζήτησιν, νὰ ἐπακολουθήσῃ ἡ κατ’ ἀρχὴν καὶ ἄρθρον ψήφισις τοῦ νομοσχεδίου.

§17Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Νὰ ὁμιλήσουν, ὄχι μόνον οἱ εἰσηγηταί, ἀλλὰ καὶ ὅλοι, ὅσοι εἶναι ἕτοιμοι.

§18ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ θέμα ἔχει ὡς ἑξῆς: Πρέπει νὰ εὕρωμεν μίαν πρακτικὴν λύσιν. Διετυπώθη, κατά τινα τρόπον, ἢ μᾶλλον ἀρκετὰ σαφῶς, ὅτι ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἐπιμείνῃ νὰ γίνῃ ἀπόψε ἡ ψήφισις, θὰ ζητηθῇ ἡ εἰς δύο ἀναγνώσεις συζήτησις καὶ ψήφισις τοῦ νομοσχεδίου. Ἐφ’ ὅσον ἔχομεν μίαν ἔμμεσον δήλωσιν, ὅτι ἐὰν τὸ φέρωμεν εἰς ἄλλην συνεδρίασιν, θὰ γίνῃ δεκτὸν εἰς μίαν καὶ μόνην συζήτησιν.

§19Η. ΗΛΙΟΥ. Εἶναι σαφὴς ἡ δήλωσίς μας, δὲν εἶναι ἔμμεσος, διὰ νὰ μᾶς δοθῇ ὁ καιρὸς νὰ μελετήσωμεν. Δὲν θὰ ζητήσῃ ἡ πτέρυγα αὐτὴ δευτέραν ἀνάγνωσιν. Εἶναι σαφὴς ἡ δήλωσις. Δὲν θέλομεν νὰ κωλυσιεργήσωμεν, θέλομεν νὰ δοθῇ ἡ ἄνεσις συζητήσεως.

§20ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔχομεν μίαν πρότασιν τοῦ κ. Ἡλιοῦ, ἐκ μέρους τῆς ΕΔΑ, καὶ μίαν τοῦ κ. Κωστοπούλου. Κατόπιν ἔχομεν τὴν πρότασιν τοῦ Προέδρου κ. Στεφανοπούλου. Κατόπιν τούτου, παρακαλεῖται ἡ Κυβέρνησις, νὰ δηλώσῃ, ποίαν ἐξ αὐτῶν ἀποδέχεται, διὰ νὰ ἀποφασίσῃ ἡ Βουλή.

§21Θ. ΚΟΝΙΤΣΑΣ. (Ὑφυπ. Συγκοινωνιῶν). Θὰ ἐνόμιζον, ὅτι ἡ μέση λύσις εἶναι ἐκείνη, ἡ ὁποία διευκολύνει τὴν συζήτησιν κατὰ τὸ δυνατὸν ταχύτερον. Θὰ παρεκάλουν, ἐὰν ἦτο δυνατόν, ἂς ὁμιλήσουν οἱ εἰσηγηταί.

§22Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Συμφωνοῦμεν καὶ ἡμεῖς.

§23ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Διατὶ νὰ τὸ συζητήσωμεν εἰς δύο ἀναγνώσεις, ἀφοῦ δυνάμεθα νὰ τὸ συζητήσωμεν εἰς μίαν ἀνάγνωσιν;

§24Θ. ΚΟΝΙΤΣΑΣ. (Ὑφυπ. Συγκοινωνιῶν). Θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ὁμιλήσουν οἱ κ.κ. εἰσηγηταί, οἱ ὁποῖοι, προφανῶς, εἶναι προπαρεσκευασμένοι, καὶ ἄλλος τις ρήτωρ. Θὰ παρεκάλουν τοὺς κυρίους συναδέλφους, νὰ μὴ ἐπιμείνουν εἰς τὴν ἄποψιν τῆς ἀναβολῆς, οὔτε εἰς τὴν ἄποψιν τῆς συζητήσεως εἰς δύο ἀναγνώσεις, διότι θὰ παρατείνεται ἡ ἐκκρεμότης ἑνὸς θέματος, τοῦ ὁποίου ὅλοι ἀναγνωρίζομεν τὸν ἐπείγοντα χαρακτῆρα.

§25ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συμφωνεῖ ἡ Κυβέρνησις, ὅπως ὁμιλήσουν οἱ κύριοι εἰσηγηταὶ καὶ κατόπιν νὰ εἰσέλθωμεν εἰς τὰς παγωμένας πιστώσεις;

§26Θ. ΚΟΝΙΤΣΑΣ. (Ὑφυπ. Συγκοινωνιῶν). Μάλιστα, κύριε Πρόεδρε.

§27ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ εἶναι σύμφωνος;

§28Η. ΗΛΙΟΥ. Μάλιστα.

§29ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεπῶς, γίνεται ἀποδεκτόν, νὰ γίνῃ ἡ συζήτησις τοῦ νομοσχεδίου εἰς μίαν καὶ μόνην ἀνάγνωσιν, ἡ ὁποία θὰ γίνῃ ὁριστικῶς τὴν Δευτέραν. Θὰ ὁμιλήσουν οἱ εἰσηγηταὶ σήμερον καὶ κατόπιν θὰ εἰσέλθωμεν εἰς τὰς παγωμένας πιστώσεις. Ὁ εἰσηγητὴς τῆς πλειοψηφίας κ. Γ. Σαμαρᾶς, ἔχει τὸν λόγον.

§30Γ. ΣΑΜΑΡΑΣ. Κύριοι βουλευταί, τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον, εἶναι μεγίστης σημασίας, διότι δι’ αὐτοῦ θίγεται καὶ τὸ κυκλοφοριακὸν σύστημα τῆς Πρωτευούσης. Εἶναι εἰς ὅλους μας γνωστὴ ἡ μεταξὺ Ἑλλην. Δημοσίου καὶ τοῦ συνδικάτου Πάουερ συναφθεῖσα τὸ 1925 Σύμβασις «περὶ προμηθείας ἠλεκτρισμοῦ καὶ μεταφορῶν», ἥτις ἐκυρώθη διὰ τοῦ ἀπὸ 16.10.1925 Νομοθετικοῦ Διατάγματος. Μεταξὺ τῶν ἐκχωρήσεων περιλαμβάνεται ἡ ἐγκατάστασις, τὸ ἀποκλειστικὸν δικαίωμα τῆς ἐκμεταλλεύσεως τῶν διὰ τροχιοδρόμων συγκοινωνιῶν καὶ τὸ δικαίωμα τῆς ἐγκαταστάσεως καὶ ἐκμεταλλεύσεως λεωφορείων ἐντὸς ἀκτῖνος 20 χιλιομέτρων ἀπὸ τῆς Ὁμονοίας καὶ ταῦτα διὰ περίοδον 60 ἐτῶν. Τὰ προνόμια ταῦτα καθ’ ὃ εἶχε δικαίωμα, παρεχώρησε ὁ ἀνάδοχος εἰς τὴν συσταθεῖσαν ὑπ’ αὐτοῦ Η.Ε.Μ. Τὸ 1937, αἱ διατάξεις τῆς ἀρχικῆς συμβάσεως προσηρμόσθησαν μὲ τὰς τότε συγκοινωνιακὰς ἀπαιτήσεις διὰ συμπληρωματικῆς συμβάσεως, κυρωθείσης διὰ τοῦ Α. Ν. 803)37. Πλεῖσται ὅμως διατάξεις δὲν ἔτυχον ἐφαρμογῆς συντελεσάσης καὶ τῆς πολεμικῆς περιόδου. Σήμερον, ἐν ὄψει τῶν συνθηκῶν κυκλοφορίας, αἵτινες διεμορφώθησαν καὶ λόγῳ τῆς σημαντικῆς αὐξήσεως τῆς κυκλοφορίας καὶ τῶν συγκοινωνιακῶν μέσων καὶ μεταφορῶν καὶ τῆς ἀνάγκης τῆς διατηρήσεως εὐθηνοῦ εἰσιτηρίου, ὀρθῶς ἐκρίθη ὑπὸ τῆς προηγουμένης Κυβερνήσεως, ὅτι αἱ διατάξεις τῆς συμβάσεως καθίσταντο φραγμὸς διὰ τὴν ἐξέλιξιν τῶν ἀστικῶν συγκοινωνιῶν τῆς Πρωτευούσης. Ἀπεφάσισε καὶ ἐπέτυχε τὴν τροποποίησιν τῆς ἀρχικῆς διὰ τῆς ὑπογραφῆς τὴν 27.8.1957 τροποποιητικῆς συμβάσεως. Ἡ προγενεστέρα Κυβέρνησις συνῆψε σύμβασιν ὑπογραφεῖσαν τὴν 27ην Αὐγούστου 1958. Διὰ τῆς συμβάσεως αὐτῆς ἐτροποποιοῦντο ὡρισμέναι διατάξεις τῆς ἀρχικῆς συμβάσεως τοῦ 1925 καὶ τῆς συμπληρωματικῆς τοιαύτης τοῦ 1937. Ἡ προελθοῦσα ἐκ τῶν ἐκλογῶν τῆς 11ης Μαΐου 1958 Κυβέρνησις, συνῆψε πέραν τῆς συμβάσεως ἐκείνης καὶ περαιτέρω νέαν συμφωνίαν συμπληρωματικὴν, διὰ τῆς ὁποίας ἀφ’ ἑνὸς μὲν ἐπετεύχθη καλυτέρα προσαρμογὴ καὶ συμπλήρωσις τῶν τροποποιήσεων ἐπὶ τῇ βάσει τῶν δεδομένων ποὺ ὑπεβλήθησαν ἐκ τοῦ διαρρεύσαντος ἐν τῷ μεταξὺ χρόνου, ἀφ’ ἑτέρου δέ, ἐπετεύχθη καὶ σημαντικὴ βελτίωσις τῶν ὅρων τῆς συμβάσεως ὑπὲρ τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου.

§31Η. ΗΛΙΟΥ. Ποίαν ἔννοιαν ἔχει, κ. συνάδελφε, αὐτὸ τὸ ὁποῖον εἴπατε «ἡ ἐκ τῶν ἐκλογῶν προελθοῦσα Κυβέρνησις».

§32Γ. ΣΑΜΑΡΑΣ. Πῶς θὰ ἠθέλατε, κ. συνάδελφε, νὰ τὸ διατυπώσω διὰ νὰ σᾶς ἀρέσῃ; Τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου, κύριοι βουλευταί, σκοπεῖ τὴν κύρωσιν ὑπὸ τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας τῶν συμβάσεων τούτων. Κύριοι βουλευταί, αἰρουμένων τῶν ἐμποδίων ποὺ ὑπῆρχον εἰς τὰς συμβάσεις τοῦ 1925 καὶ 1937, θὰ δυνηθῇ ἡ Πρωτεύουσα νὰ βελτιώσῃ τὸ συγκοινωνιακόν της πρόβλημα καὶ δὴ ὑπὸ καλυτέρους ὅρους καὶ οἰωνούς. Ποῖα εἶναι τὰ κύρια σημεῖα τῆς συμβάσεως, κύριοι βουλευταί; Πρῶτον, τερματίζεται ὁλοκληρωτικῶς ἡ διὰ τροχιοδρόμων συγκοινωνία εἰς τὰς Ἀθήνας καὶ τὸν Πειραιᾶ καὶ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ἐπέρχεται σημαντικὴ βελτίωσις καὶ διευκόλυνσις τῆς κυκλοφορίας, ἡ ὁποίας θὰ ἐπιτρέψῃ καὶ τὴν ἀνακατασκευὴν καὶ τῶν λεωφόρων Πανεπιστημίου καὶ Ἀμαλίας. Μόνη ἐξαίρεσις ἀποτελεῖ τμῆμα τῆς παραλίας τοῦ Πειραιῶς, ἀλλὰ οἱ ὑπάρχοντες τροχιόδρομοι δὲν ἀνήκουν εἰς τὴν Η.Ε.Μ., ἀλλὰ εἰς τοὺς Ε.Η.Σ. Ὑπάρχει ὅμως ἡ διαβεβαίωσις, ὅτι καὶ αὐτοὶ λίαν συντόμως θὰ ἀντικατασταθοῦν καὶ οὕτω θὰ ἐπέλθῃ ἡ ὁλοκλήρωσις. Δεύτερον, τὸ συγκοινωνιακὸν δίκτυον τῆς Η.Ε.Μ. περιορίζεται μετὰ ἓξ μῆνας ἀπὸ τῆς ἰσχύος τῆς συμβάσεως εἰς τὰς κάτωθι γραμμάς: Πατησίων–Ἀμπελοκήπων, Κυψέλης–Παγκρατίου–Κολιάτσου, Σταθμὸς Λαρίσης — Καλλιθέας καὶ Πειραιεὺς–Ν. Φάληρον διὰ τῆς Καστέλλας. Τρίτον, ἐγκαθίσταται νέα συγκοινωνιακὴ γραμμὴ διὰ συγχρονισμένων ὀχημάτων τρόλεϋ — μπὰς μεταξὺ σταθμοῦ Λαρίσης καὶ Καλλιθέας. Τέταρτον, ἡ ΗΕΜ παραιτεῖται τῶν δικαιωμάτων της ἐπὶ πάσης ἄλλης γραμμῆς, πλὴν τῶν ὡς ἄνω κατονομασθέντων. Πέμπτον, διὰ τοῦ ἄρθρου 2 ἐπίσης, παραιτεῖται τοῦ προνομίου μειώσεως τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ἰδιωτικῶν λεωφορείων εἰς τὰς γραμμὰς τοῦ ἀποκλειστικοῦ δικαιώματός της, καθ’ ὃν ἀριθμὸν αὕτη θὰ ηὔξανε τὸν ἀριθμὸν μέχρι ποσοστοῦ 10% τῶν ἰδικῶν της. Οὕτω, ἡ ΗΕΜ, θὰ ἠδύνατο νὰ ἐκμηδενίσῃ τὸν συναγωνισμὸν καὶ νὰ ἐπιβάλῃ κόμιστρον μέχρι τῶν συμβατικῶν ὁρίων. Διὰ τῆς συμβάσεως καθορίζεται σχέσις ὀχήματος, ΗΕΜ περίπου 1 πρὸς 1 πρὸς τὰ ὀχήματα τῶν ἰδιωτικῶν λεωφορείων, ὡς εἰς τὰ ἄρθρα 8 καὶ 9 τῆς συμβάσεως προβλέπεται. Διὰ τῶν ἄρθρων τούτων προβλέπεται, ὅτι ἡ αὔξησις τῆς ἐπιβατικῆς κινήσεως θὰ συνεπιφέρῃ αὔξησιν τῶν ἰδικῶν της, ἀλλὰ καὶ τῶν ἰδιωτικῶν λεωφορείων. Καὶ οὕτω, διατηρεῖται ὁ συναγωνισμός. Ἕκτον, ἡ ΗΕΜ παραιτεῖται ἁπασῶν τῶν κατὰ τοῦ Δημοσίου ἐκκρεμουσῶν προσφυγῶν της εἰς διαιτησίαν, δι’ ὧν διεξεδίκει ποσὸν 92 ἑκατομμυρίων μὲ ἀβεβαίαν τὴν ἔκβασίν των, ὡς καὶ πάσης ἄλλης ἀξιώσεως ἐν σχέσει μὲ τὴν ἐφαρμογὴν τῆς ἀρχικῆς συμβάσεως, πλὴν τῆς τοιαύτης τῆς μὴ χορηγήσεως συναλλάγματος διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν ἐξωτερικῶν δανείων τῆς ὁμάδος τῶν ἑταιρειῶν ΓΕΕ, ΗΕΑΠ καὶ ΗΕΜ. Ἕβδομον, διὰ τῶν συμφωνιῶν ἐπιτυγχάνεται ἡ δυνατότης εἰσπράξεως εἰσφορᾶς μέχρι 20 λεπτῶν ἐπὶ τῶν εἰσιτηρίων της, μὲ παράλληλον ἐπιβάρυνσιν τῶν εἰσιτηρίων τῶν εἰσπραττομένων ἐπὶ τῶν ἰδιωτικῶν λεωφορείων διὰ τὴν ἐκτέλεσιν συγκοινωνιακῶν καὶ ἐξωραϊστικῶν ἔργων εἰς τὴν περιοχὴν Ἀθηνῶν–Πειραιῶς καὶ προαστίων, βάσει καταρτισθησομένου προγράμματος. Ὄγδοον, ἡ ΗΕΜ ἀπεδέχθη τὴν καταβολὴν 10λέπτου προσθέτου εἰσφορᾶς ὑπὲρ τοῦ ΙΚΑ, πέραν τῶν κανονικῶν ἐργοδοτικῶν εἰσφορῶν της, ἵνα καταστῇ δυνατὴ ἡ ὑπὸ τοῦ ΙΚΑ συνταξιοδότησις τοῦ παλαιοῦ καὶ διὰ τοῦ περιορισμοῦ τῶν ἐργασιῶν μέλλοντος νὰ ἐξέλθῃ προσωπικοῦ, ὡς καὶ διὰ τὴν ἀναγνώρισιν τῆς ὑπηρεσίας τοῦ παραμένοντος προσωπικοῦ. Ἡ καταβολὴ αὕτη ἐθεσπίζετο διὰ τῆς ἀπὸ 27.8.57 συμβάσεως ἀφ’ ἧς δηλ. τὸ Ταμεῖον συντάξεως προσωπικοῦ τῆς ΗΕΜ θὰ συνεχωνεύετο μὲ τὸ ΙΚΑ. Ἐπειδή, ὅμως μέχρι σήμερον δὲν ἐπραγματοποιήθη αὕτη διὰ τῆς συμπληρωματικῆς συμφωνίας τῆς 5.2.59 (ἄρθρον 5 παράγρ. 5) διησφαλίσθη ὅπως ἀπὸ 1.5.58, περιέλθῃ εἰς τὸ Δημόσιον χρεούμενον μὲ τὴν καταβαλλομένην εἰς τὸ Ταμεῖον Συντάξεων ὑπὸ τῆς ΗΕΜ ἐργοδοτικὴν εἰσφορὰν πέραν τοῦ 6% τοῦ ΙΚΑ καὶ μὲ 100.000 δραχμὰς μηνιαίως, διὰ τὴν ηὐξημένην δαπάνην συντηρήσεως τῶν θερμικῶν της λεωφορείων τῆς ἀποκοπῆς τοῦ ἁμαξοστασίου Καλλιθέας ηὐξημένην δαπάνην συντηρήσεως τῶν τροχιοδρομικῶν ὀχημάτων καὶ τοῦτο λόγῳ τῆς παρατάσεως κυρώσεως τῆς συμβάσεως. Τὸ πιστωτικὸν ὑπόλοιπον ἀνέρχεται εἰς 650.000 δραχμὰς μηνιαίως. Ἔννατον, διὰ τοῦ ἄρθρου 13 ἡ ΗΕΜ ἀναγνωρίζει, ὅτι τὸ Κράτος δύναται ν’ ἀναθέσῃ εἰς ἀνάδοχον τῆς ἰδίας ἐπιλογῆς τὴν ἐκμετάλλευσιν ὑπογείου δικτύου ἐν τῇ Πρωτευούσῃ ἄνευ οὐδεμιᾶς ἀξιώσεως δι’ ἀποζημίωσιν. Κύριοι βουλευταί, ἀπὸ τῆς 31ης ἡμέρας μετὰ τὴν ἔναρξιν τῆς ἰσχύος τῶν συμβάσεων, ἡ ΗΕΜ ἐγκαθιστᾷ θερμικὰ λεωφορεῖα εἰς τὴν γραμμὴν σταθμοῦ Λαρίσης–Καλλιθέας, ἅτινα θέλει μετατρέψει εἰς ἠλεκτροκίνητα (τρόλεϋ) μετὰ τὴν παραλαβὴν τῶν παραγγελθέντων 46 τοιούτων. Ἐν ὄψει τῆς διαπιστωθείσης, γνωστῆς, ἄλλωστε, οἰκονομικῆς ἀδυναμίας τῆς Ἑταιρείας, ὅπως προβῇ εἰς προμήθειαν νέου τροχαίου ὑλικοῦ καὶ τὴν ἀποζημίωσιν τοῦ προσωπικοῦ, ἡ Κυβέρνησις ἔκρινεν ἀναγκαῖον τὴν δανειοδότησιν ταύτης κατὰ τοὺς ὅρους τοῦ ἄρθρου 5 τῆς συμβάσεως τοῦ 1957, ὡς ἐτροποποιήθη διὰ τῶν παραγράφων 1 ἕως 4 τοῦ ἄρθρου 5 τῆς συμβάσεως καὶ τοῦτο ἵνα καταστῇ δυνατὴ ἡ δικαία ἀποζημίωσις τοῦ ἐξερχομένου προσωπικοῦ καὶ ἡ προμήθεια νέου τροχαίου ὑλικοῦ πρὸς βελτίωσιν τῆς συγκοινωνιακῆς καταστάσεως τῆς Πρωτευούσης. Ταῦτα, κύριοι βουλευταί, εἶναι τὰ κύρια σημεῖα τῶν ὑπὸ τὴν κρίσιν ἡμῶν εὑρισκομένων συμφωνιῶν. Ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἐπιτευχθοῦν εὐνοϊκώτεροι ὅροι, δεδομένων τῶν ὅρων δεσμεύσεως τῆς ἀρχικῆς συμβάσεως. Ἤδη, εἰσέρχομαι εἰς τὸ ἀκανθῶδες θέμα τῆς συνταξιοδοτήσεως καὶ ἀπολύσεως τοῦ προσωπικοῦ τῆς Η. Ε.Μ., τὸ ὁποῖον προκύπτει, λόγῳ τοῦ περιορισμοῦ τῆς δραστηριότητος τῆς Ἑταιρείας. Κύριοι βουλευταί, διὰ τῆς συμβάσεως καὶ τῶν σχετικῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου ἀντιμετωπίζεται ἡ συνταξιοδότησις τῶν ἤδη συνταξιούχων καὶ τοῦ προσωπικοῦ διὰ τῆς συγχωνεύσεως τοῦ πτωχοῦ ταμείου των εἰς τὸ ΙΚΑ. Οὕτω αἱ συντάξεις των θὰ ὑψωθοῦν ἀπὸ τοῦ σημερινοῦ χαμηλοῦ ἐπιπέδου εἰς τὸ ἐπίπεδον τῶν συντάξεων τοῦ Ι. Κ.Α. Εἰδικώτερον ὡς πρὸς τὴν συνταξιοδότησιν τῶν συνταξιούχων καὶ τοῦ ἀπολυθησομένου προσωπικοῦ ἀντὶ τοῦ 65ου ἔτους, ὅπερ θεσπίζεται διὰ τῆς νομοθεσίας τοῦ ΙΚΑ, καθορίζεται τὸ 60ὸν μὲ 10ετῆ ἀπασχόλησιν εἰς τὴν ἐξωτερικὴν ἀπασχόλησιν καὶ 4.500 ἡμερομίσθια, ὁπότε λαμβάνουν πλήρη σύνταξιν ΙΚΑ μειωμένην δὲ τοιαύτην ἐφ’ ὅσον συνεπλήρωσαν τὸ 55ον ἔτος τῆς ἡλικίας των κατὰ ἓν διακοσιοστὸν δι’ ἕκαστον ἐλλείποντα μῆνα ἐκ τοῦ 60οῦ ἔτους, ἤτοι θὰ λάβουν ἄνω τῶν 70%. Ἐπίσης, κατ’ ἐξαίρεσιν τῆς διεπούσης τὸ ΙΚΑ νομοθεσίας δικαιοῦνται συντάξεως οἱ ἤδη συνταξιοῦχοι καὶ οἱ ἀπολυθησόμενοι διὰ λόγους μὴ ὀφειλομένους εἰς ὑπαιτιότητά των. Οἱ ἔχοντες συμπληρώσει 30ετῆ βαρεῖαν ἐργασίαν δηλ. ἐξωτερικῆς ὑπηρεσίας καὶ ἄγοντες ἡλικίαν πεντήκοντα ἐτῶν περιλαμβάνονται εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτήν. Διὰ τοὺς συνταξιούχους τοῦ Ταμείου Συντάξεως καὶ τοὺς ἀπολυθησομένους λόγῳ περιορισμοῦ τῶν γραμμῶν θεσπίζεται ὡς παρέκκλισις τῶν διατάξεων ΙΚΑ, ὅπως ἀνεξαρτήτως τῆς ἡλικίας των α) ἐφ’ ὅσον ἔχουν 25ετῆ ἔτη ὁδηγοῦ, ἢ β) 28 ἐτῶν ὑπηρεσίαν, προκειμένου περὶ προσωπικοῦ τῶν λοιπῶν κλάδων, ὅπως ἡ σύνταξις ἀνακαθορισθῇ πρὸς τὰς διατάξεις τοῦ ΙΚΑ. Ὅσοι δὲν ἔχουν τὰς προϋποθέσεις αὐτάς, ἔχουν ὅμως ὑπηρεσίαν 20 ἐτῶν θὰ λάβουν τὴν κατωτάτην σύνταξιν τὴν ὁποίαν παρέχει τὸ ΙΚΑ. Ἐπ’ αὐτοῦ, κύριοι βουλευταί, ἐγένετο μεγάλη συζήτησις εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν καὶ ἐγένετο δεκτὸν ὅπως ἡ κατηγορία αὐτὴ τοῦ προσωπικοῦ μὴ λάβῃ τὴν κατωτάτην σύνταξιν, ἀλλὰ μειωμένην ἀναλόγως τῶν ὑπολειπομένων ἐτῶν πρὸς συμπλήρωσιν 25 ἐτῶν ὑπηρεσίας. Θὰ παρεκάλουν καὶ ἐγὼ τοὺς κ.κ. ὑπουργούς, καὶ τὴν Βουλὴν νὰ ἀποδεχθῇ τὸ δίκαιον αὐτὸ αἴτημα τοῦ προσωπικοῦ. Διὰ νὰ ἀποδείξω, κύριοι βουλευταί, ὅτι αἱ συντάξεις αἱ ὁποῖαι θὰ παρέχωνται εἰς τὸ μέλλον ὑπὸ τοῦ ΙΚΑ ἐν συγκρίσει μὲ ἐκείνας τὰς ὁποίας παρέχει τὸ Ταμεῖον Ἀσφαλίσεως εἶναι μεγαλύτεραι, ἀναφέρω τὰ ἑξῆς συγκριτικὰ στοιχεῖα. Ὡς βάσις λαμβάνεται μισθὸς 2.000 δραχμῶν. Διὰ τὴν περίπτωσιν ποὺ ἔχομεν 20 ἐτῶν ὑπηρεσίαν ἢ 6.000 ἡμερομίσθια, ἡ ὑπὸ τοῦ Ταμείου καταβαλλομένη σύνταξις εἶναι δραχμαὶ 367, ἐνῷ ἡ καταβαλλομένη ὑπὸ τοῦ ΙΚΑ εἶναι δραχμαὶ 552. Διὰ τοὺς ἔχοντας 25 ἔτη ὑπηρεσίαν ἢ 7500 ἡμερομίσθια, ἡ καταβαλλομένη ὑπὸ τοῦ Ταμείου εἶναι δραχ. 435, ὑπὸ δὲ τοῦ ΙΚΑ 1.067. Διὰ τοὺς ἔχοντας 28 ἐτῶν ὑπηρεσίαν ἢ 8.400 ἡμερομίσθια, ἡ καταβαλλομένη ὑπὸ τοῦ Ταμείου σύνταξις εἶναι δραχμαὶ 487, ἐνῷ ὑπὸ τοῦ ΙΚΑ 1.082. Διὰ τοὺς ἔχοντας 30 ἐτῶν ὑπηρεσίαν ἢ 9.000 ἡμερομίσθια ἡ ὑπὸ τοῦ Ταμείου καταβαλλομένη εἶναι 518 δραχ., ἐνῷ ὑπὸ τοῦ ΙΚΑ εἶναι 1094 δραχμαί. Καὶ τέλος, διὰ τοὺς ἔχοντας 35 ἐτῶν ὑπηρεσίαν ἢ 10.500 ἡμερομίσθια, ἡ ὑπὸ τοῦ Ταμείου καταβαλλόμενη σύνταξις εἶναι 549 δραχμαί, ἐνῷ ὑπὸ τοῦ ΙΚΑ 1.112. Ἐπὶ πλέον αἱ καταβαλλόμεναι ὑπὸ τοῦ ΙΚΑ συντάξεις, ἐκτὸς τῆς πρώτης περιπτώσεως τῶν 20 ἐτῶν, προσαυξάνεται κατὰ 50% ἐν περιπτώσει ὑπάρξεως συζύγου, κατὰ 20%, εἰς περίπτωσιν ὑπάρξεως πρώτου τέκνου, κατὰ 15% διὰ τὸ δεύτερον τέκνον καὶ 10% διὰ τὸ τρίτον τέκνον. Πλέον τούτων οἱ ἤδη συνταξιοῦχοι τοῦ καταργουμένου Ταμείου καὶ οἱ μέλλοντες τοιοῦτοι, ἀποκτοῦν τὸ πρῶτον ἀσφάλισιν ὑγείας τὴν ὁποίαν μέχρι σήμερον δὲν εἶχον. Ὡς σᾶς εἶπον προηγουμένως, κύριοι βουλευταί, θὰ ἔχωμεν ἀπόλυσιν σημαντικοῦ ἀριθμοῦ ὑπαλλήλων. Διὰ τοὺς ὑπαλλήλους αὐτοὺς λαμβάνεται ἐξαιρετικὴ πρόνοια ὑπὸ τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου, αἱ κυριώτεραι διατάξεις τοῦ ὁποίου ὡς πρὸς τὸ θέμα αὐτὸ εἶναι αἱ ἑξῆς: Πρῶτον, τὸ ἐργατοτεχνικὸν προσωπικὸν θὰ λάβῃ τὸ ὀκταπλάσιον τῆς ὑπὸ τῶν κειμένων διατάξεων ὁριζομένης μεγίστης ἀποζημιώσεως ἐφ’ ὅσον συντηρεῖ σύζυγον ἢ τέκνα ἢ τὸ 6πλάσιον ἐὰν δὲν συντηρῇ σύζυγον ἢ τέκνα. Δεύτερον, διὰ τοὺς ὑπαλλήλους ὁρίζεται ἡ ὑπὸ τοῦ νόμου 2112 προβλεπομένη ἀποζημίωσις. Ἐπίσης, εὐνοϊκῆς μεταχειρίσεως τυγχάνουν καὶ οἱ ἐξερχόμενοι λόγῳ συμπληρώσεως ὁρίου ἡλικίας, διὰ τοὺς ὁποίους προβλέπεται ἡ παροχὴ διπλασίας ἀποζημιώσεως ἀπὸ τῆς προβλεπομένης ὑπὸ τῶν κειμένων διατάξεων. Δι’ ὅσους δὲν θὰ τύχουν συντάξεως, θὰ ἐπιδιωχθῇ νὰ προσληφθοῦν ὑπὸ τοῦ ἀναδόχου. Θὰ παρεκάλουν μάλιστα, τοὺς κ.κ. ὑπουργοὺς ἡ πρόσληψις ὑπὸ τοῦ ἀναδόχου τοῦ προσωπικοῦ αὐτοῦ, νὰ εἶναι ὑποχρεωτική. Τέλος ἐλήφθη πρόνοια διὰ τὸ προσωπικὸν τὸ ὁποῖον θὰ παραμείνῃ εἰς τὴν ἑταιρείαν. Ἡ ἑταιρεία ἀνέλαβε τὴν ὑποχρέωσιν νὰ μὴ ἀναθέσῃ εἰς τὸ προσωπικὸν τοῦτο ὑποδεεστέραν ὑπηρεσίαν ἐκείνης τὴν ὁποίαν ἐξετέλει πρότερον, οὔτε νὰ μειώσῃ τὰς ἀποδοχὰς αὐτοῦ. Διὰ τοῦ ἄρθρου 6 τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου, παρέχεται ἐξουσιοδότησις εἰς τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον, ὅπως καθορίσῃ τὸν τρόπον ἐξυπηρετήσεως τῶν γραμμῶν ἐκ τῶν ὁποίων ἀποσύρεται ἡ ΗΕΜ, τὰ δικαιώματα καὶ τὰς ὑποχρεώσεις τοῦ ἀναδόχου καὶ γενικῶς πᾶσαν λεπτομέρειαν περὶ τὴν ἐκμετάλλευσιν τῶν γραμμῶν τούτων. Εἰς τὸ ἐδάφιον 2 τοῦ ἄρθρου τούτου σκόπιμον θὰ ἦτο νὰ προστεθῇ διάταξις κατὰ τὴν ὁποίαν νὰ εἶναι ὑποχρεωτικὴ ἡ πρόσληψις ὑπὸ τοῦ ἀναδόχου ὅλων τῶν ὑπαλλήλων οἱ ὁποῖοι ἀπελύθησαν ἀπὸ τῆς ὑπογραφῆς τῆς πρώτης συμβάσεως. Σᾶς ἐξέθεσα, κύριοι βουλευταί, τὰ κυριώτερα σημεῖα τῆς ὑπὸ κρίσιν συμβάσεως καὶ τῆς συμπληρωματικῆς αὐτῆς συμφωνίας. Ἐκ τοῦ περιεχομένου αὐτῆς, νομίζω, ὅτι οὐδεμία ἀπομένει ἀμφιβολία, ὅτι ἡ ψήφισις τῆς συμβάσεως ἐπείγει καὶ ὀρθῶς, συνεπῶς, ἡ Κυβέρνησις ἐθεώρησε τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον ὡς κατεπεῖγον. Διὰ τοῦ νομοσχεδίου τούτου, τίθεται τέρμα εἰς τὴν ὑπάρχουσαν σήμερον ἀναρχίαν τῶν συγκοινωνιῶν τῆς πρωτευούσης καὶ συνεπῶς προτείνω, ὅπως ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία ἀποδεχθῇ τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον. (Χειροκροτήματα).

§33ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Ἠλιόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§34Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ἐὰν σκοπὸς τῆς ὑπὸ κρίσιν συμβάσεως, τὴν κύρωσιν τῆς ὁποίας ζητεῖ ἡ Κυβέρνησις, ἦτο νὰ ἀποκτήσουν αἱ Ἀθῆναι τρόλεϋ εἰς τὴν γραμμὴν Καλλιθέας–Λαρίσης καὶ νὰ ἀνασκευασθῇ ἡ Λεωφόρος Πανεπιστημίου καὶ ἡ ὁδὸς Ὄθωνος, θὰ πρέπει νὰ ὁμολογήσωμεν, ὅτι ἡ ὑπὸ κρίσιν σύμβασις εἶναι ἐπιτυχής. Νομίζω, ὅμως, ὅτι πέραν αὐτῶν ὑπάρχει σειρὰ πολλῶν καὶ μεγάλων προβλημάτων τὰ ὁποῖα ἀντεμετωπίσθησαν κατὰ τὸν πλέον ἀπαράδεκτον τρόπον. Ὡς πρὸς τὸ προσωπικόν, ἔχει ἐπικρατήσει κἄποιο πνεῦμα παροχῆς ἐλεημοσύνης. Τὸ προσωπικόν, κύριοι βουλευταί, ἕνεκα τῆς κακῆς κρατικῆς πολιτικῆς εἰς τὸν τομέα τῆς κοινωνικῆς προνοίας καὶ τῆς κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως, ἔχει περιέλθει ἀπὸ ἀπόψεως συνταξιοδοτήσεως τῶν ἠσφαλισμένων, εἰς πραγματικὴν ἐξαθλίωσιν. Ἐθεώρησα σκόπιμον, ἀρχόμενος τῆς εἰσηγήσεώς μου νὰ ἀναφερθῶ εἰς τὸ προσωπικόν, διότι ἐν συνεχείᾳ θὰ ἐπικαλεσθῶ τὴν συγκατάθεσίν σας διὰ τὴν τροποποίησιν τῶν ὑπὸ κρίσιν διατάξεων εἰς τρόπον ὥστε τὸ νομοσχέδιον νὰ ἐξέλθῃ περισσότερον δίκαιον, ἔναντι τῶν ἀνθρώπων ἐκείνων οἱ ὁποῖοι εἶναι ἄξιοι νὰ τύχουν τῆς ἀμερίστου προσοχῆς καὶ ἐνδιαφέροντος τῆς Πατρίδος των. Διὰ τῆς συμβάσεως τοῦ 1957 καὶ τῆς συμφωνίας τοῦ 1958, τροποποιεῖται ἡ σύμβασις ΗΕΜ–Ἑλληνικοῦ Δημοσίου τοῦ 1925 καὶ ἡ τροποποιήσασα ταύτην τοῦ 1937. Νομίζω, ὅτι εἶναι σκόπιμον διὰ τὴν κατανόησιν τοῦ πράγματος νὰ ἀναφερθῶ δι’ ὀλίγων εἰς τὴν σύμβασιν τοῦ 1925. Διὰ τῆς συμβάσεως ἐκείνης, πράγματι, παραχωρεῖται εἰς τὴν ΗΕΜ τὸ ἀποκλειστικὸν δικαίωμα ἐκμεταλλεύσεως τῶν συγκοινωνιῶν τῆς πρωτευούσης εἰς ἀκτῖνα 20 χιλιομ. ἀπὸ τῆς Ὁμονοίας. Εἰς τὰς γραμμὰς αὐτὰς ἐπετρέπετο καὶ ἡ κυκλοφορία ἰδιωτικῶν Λεωφορείων εἰς ἕνα μικρὸν ποσοστόν. Ἡ ἑταιρεία ρητῶς ἀνελάμβανε τὴν ὑποχρέωσιν νὰ διατηρῇ συγκοινωνιακὰ μέσα ἐν πλήρει ἐπαρκείᾳ καὶ νὰ ἐξασφαλίζῃ «ἄνεσιν καὶ εὐμάρειαν» εἰς τὸ κοινὸν κατὰ τὴν συγκοινωνίαν. Διὰ τοῦ ἄρθρου 25 τῆς συμβάσεως, προεβλέπετο ἡ δυνατότης τῆς ἐπιβολῆς εἰσφορᾶς ἐπὶ τῶν ὁδῶν. Ἐπίσης προεβλέπετο καὶ ἡ δυνατότης ἐπιβολῆς εἰσφορᾶς ἐπὶ τῶν ἀκαθαρίστων εἰσπράξεων τῆς ἑταιρείας, διὰ τὴν συντήρησιν τῶν ὁδῶν τὰς ὁποίας ἐχρησιμοποίει ἡ ἑταιρεία εἰς ποσοστὸν 1%. Αὐτὰ εἶναι ἐν γενικαῖς γραμμαῖς τὰ θέματα, τὰ ὁποῖα παρέχοντα ἐν τῷ παρόντι ἐνδιαφέρον, προεβλέποντο ἀπὸ τὴν ἀρχικὴν σύμβασιν. Διὰ τῆς συμβάσεως τοῦ 1937, ἐγένοντο ὡρισμέναι τροποποιήσεις εἰς τὴν ἀρχικὴν σύμβασιν. Μεταξὺ τῶν ἄλλων, εἰς τὸ ἄρθρον 30 παρ. 2 προεβλέπετο ἡ εἴσπραξις ἀπὸ τὸ Κράτους ἑνὸς διδράχμου ἀπὸ ὅλα τὰ αὐτοκίνητα τὰ ὁποῖα ἐκυκλοφόρουν εἰς ἀκτῖνα 20 χιλιομέτρων τὸ ὁποῖον θὰ κατεβάλλετο ἀπὸ τὸ Κράτος εἰς τὸ Ταμεῖον Συντάξεως Προσωπικοῦ τῆς ΗΕΜ διὰ τὴν ἐνίσχυσιν τῶν πόρων τοῦ Ταμείου. Κύριοι βουλευταί, εἶναι γνωστόν, ὅτι ἐνῷ ἡ ἑταιρεία διὰ τῆς συμβάσεως αὐτῆς εἶχε τὸ δικαίωμα ἐντὸς ἀκτῖνος 20 χιλιομέτρων νὰ ἀσκήσῃ πλήρη ἐκμετάλλευσιν κατ’ ἀρχὴν πράγματι, ἤσκησε τὸ δικαίωμα τοῦτο ἀλλ’ ἔκτοτε ἀπεσύρετο ἀπὸ πολλὰς γραμμάς, ὥστε σήμερον νὰ μὴν ὑπάρχῃ ἐκείνη ἡ μορφὴ ἐκμεταλλεύσεως. Ἡ ἀποχώρησις ἀπὸ ὡρισμένας γραμμὰς δὲν τῆς ἐπεβλήθη, ἀλλὰ δι’ εἰδικῶν συμφωνιῶν μὲ τὸ Κράτος καὶ οἰκειοθελῶς ἐδέχθη νὰ ἀποχωρήσῃ, διότι ἀσφαλῶς, αὐτὸ ἐπέβαλε τὸ συμφέρον της. Ἡ τακτικὴ αὐτή, κύριοι συνάδελφοι, ἠκολουθήθη μέχρι σήμερον. Ἤδη, διὰ τῆς ὑπὸ κρίσιν συμβάσεως, περιορίζει περαιτέρω τὴν ἐκμετάλλευσιν καὶ διατηρεῖ 5 μόνον γραμμὰς τὰς πλέον προσοδοφόρους. Ἐὰν ἡ ἑταιρεία εἶχε συμφέρον νὰ μὴ παραιτηθῇ, ἀσφαλῶς δὲν θὰ παρῃτεῖτο. Ἐὰν ὅμως, ἡ ἑταιρεία ἀποσύρεται ἀπὸ ὡρισμένας γραμμὰς διατηρεῖ ἐν τούτοις τὸ δικαίωμα ἐὰν δημιουργηθοῦν νέαι γραμμαὶ νὰ ἀναλάβῃ τὴν ἐκμετάλλευσιν αὐτῶν ἐὰν φυσικὰ ἐπιθυμῇ τοῦτο. Σκοπὸς τῆς ἑταιρείας εἶναι νὰ κάμῃ ἐπιλογὴ τῶν γραμμῶν τὰς ὁποίας πρόκειται νὰ ἐκμεταλλευθῇ. Βεβαίως, διὰ τῆς συμβάσεως προβλέπεται, ὅτι εἰς τὰς γραμμὰς τὰς ὁποίας ἐκμεταλλεύεται ἡ ἑταιρεία, εἶναι δυνατὸν νὰ παράσχῃ τὴν ἄδειαν νὰ κυκλοφορήσουν περισσότερα ἰδιωτικὰ αὐτοκίνητα ἀπ’ ὅτι προέβλεπε ἡ σύμβασις τοῦ 1925. Αὐταί, κύριοι συνάδελφοι, εἶναι αἱ παραχωρήσεις τὰς ὁποίας κάμνει ἡ ἑταιρεία, καὶ ἀναλαμβάνει τὴν ὑποχρέωσιν νὰ ἐγκαταστήσῃ τρόλεϋ εἰς τὴν γραμμὴν Καλλιθέας– Λαρίσης. Ἀλλὰ πέραν αὐτῶν τὰ ὁποῖα παραχωρεῖ, τὰ ὁποῖα δὲν εἶναι οὔτε ἐπείγοντα οὔτε μεγάλα ἐπιτεύγματα, διότι πιστεύω, ὅτι δὲν θὰ ἦτο ἐπιτετραμμένον χάριν τῆς λεωφόρου Πανεπιστημίου καὶ διὰ τὴν ἐγκατάστασιν τρόλεϋ Καλλιθέας–Λαρίσης νὰ μὴ ἀντιμετωπισθοῦν πλέον ἐπείγοντα ζητήματα, τὰ ὁποῖα ἔδει πρῶτον νὰ ἀντιμετωπισθοῦν, ὅπως εἶναι ἡ βελτίωσις τοῦ ἐπαρχιακοῦ ὁδικοῦ δικτύου. Θὰ ἔπρεπε πρὸς τὰ ἐκεῖ κατὰ πρῶτον λόγον νὰ ἀποβλέψῃ ἡ Κυβέρνησις καὶ νὰ ἐπιδιώξῃ τὴν λύσιν τῶν προβλημάτων αὐτῶν καὶ κατόπιν νὰ γίνῃ ἡ ἀνακατασκευὴ τῶν ὁδῶν Πανεπιστημίου καὶ Ὄθωνος. Συνεπῶς, δὲν δύναται νὰ θεωρηθῇ, ὅτι ἔπρεπε νὰ κάμουν αὐτὰς τὰς παραχωρήσεις πρὸς τὴν ἑταιρείαν χάριν τῆς ἀνακατασκευῆς τῆς λεωφόρου Πανεπιστημίου, διότι πρόκειται, κύριοι βουλευταί, περὶ παραχωρήσεων ἀσυλλήπτου ἐκτάσεως καὶ μορφῆς, αἱ ὁποῖαι ἐνθυμίζουν ἀποικιακὴν σύμβασιν. Ἐὰν τὸ 1925 εὑρέθημεν εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ ὑπογράψωμεν μίαν τοιαύτην σύμβασιν, δὲν νομίζω, ὅτι αἱ σημεριναὶ συνθῆκαι μᾶς ὑποχρέωναν νὰ κάμωμεν τόσον μεγάλας παραχωρήσεις πρὸς τὴν ΗΕΜ, διὰ σκοποὺς μὴ ἐπείγοντας, οὐδὲ σοβαρούς. Κύριοι συνάδελφοι, θὰ σᾶς ἀπαριθμήσω μίαν πρὸς μίαν τὰς παραχωρήσεις, αἱ ὁποῖαι γίνονται πρὸς τὴν ἑταιρείαν. Πρῶτον, παρέχει τὸ δικαίωμα νὰ ἐπεκτείνεται εἰς νέας γραμμὰς καὶ νὰ ἐγκαθιστᾷ συγκοινωνίας εἰς νέας λεωφόρους. Δὲν γνωρίζω ποῖαι εἶναι αἱ νέαι λεωφόροι, εἰς τὰς Ἀθήνας, ἐκτὸς ἐὰν ὑπονοῆται ἡ θρυλλουμένη διάνοιξις λεωφόρου Κοραῆ. Δεύτερον, προβλέπεται μὲ τὸ ἄρθρον 3 παρ. 3, ὅτι εἰς τὰς γραμμὰς ἀπὸ τὰς ὁποίας πρόκειται νὰ ἀποσυρθῇ ἡ ἑταιρεία ἐντὸς 180 ἡμερῶν ἀπὸ τῆς κυρώσεως τῆς παρούσης συμβάσεως, εἶναι ὑποχρεωμένη ἡ Κυβέρνησις νὰ ἀποσύρῃ ὅλα τὰ κυκλοφοροῦντα ἰδιωτικὰ λεωφορεῖα αὐτοκίνητα εἰς τὰς γραμμὰς αὐτάς. Καὶ ἐρωτᾶται, ἐφ’ ὅσον ἐντὸς 6 μηνῶν πρόκειται νὰ ἀποσυρθῇ ἡ ἑταιρεία ἀπὸ τὰς γραμμὰς αὐτὰς διατί νὰ ἀποσυρθοῦν τὰ ἰδιωτικὰ λεωφορεῖα; Ἄλλη ἐξήγησις δὲν ὑπάρχει παρὰ μόνον ὅτι ἡ Κυβέρνησις θέλει νὰ κάμῃ ἕνα δῶρον πρὸς τὴν ἀπερχομένην ἑταιρείαν, τὴν ἀποκλειστικὴν ἐκμετάλλευσιν. Καί, ἐρχόμεθα ἤδη, κύριοι βουλευταί, εἰς τὰς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 5 ἐπὶ τοῦ ὁποίου ἐφιστῶ ἰδιαιτέρως τὴν προσοχήν σας. Ἡ ἑταιρεία πρόκειται νὰ ἐγκαταστήσῃ τρόλεϋ εἰς τὴν γραμμὴν Καλλιθέας–Λαρίσης, ἀλλὰ τὸ Κράτος θὰ δώσῃ τὰ χρήματα. Διότι προβλέπεται χορήγησις δανείου 46 ἑκατομ. δραχμῶν διὰ τὴν ἀγορὰν τῶν τρόλλεϋ καὶ τὸ δάνειον αὐτὸ θὰ δοθῇ τῇ ἐγγυήσει τοῦ Κράτους ἀπὸ τὰς Τραπέζας μὲ τόκον 6%, καὶ ἐξοφλητέον εἰς 15 ἔτη. Δὲν γνωρίζω, κύριοι βουλευταί, καμμίαν περίπτωσιν νὰ ἐχορηγήθη δάνειον εἴτε ἀπὸ τὸ Κράτος, εἴτε Τράπεζαν εἰς ἐπιχείρησιν μὲ τόκον 6%. Ὅλα τὰ δάνεια χορηγοῦνται μὲ τόκον τοὐλάχιστον 7,5%, αἱ δὲ Τράπεζαι δανείζονται ὑπὸ μορφὴν μακρᾶς προθεσμίας καταθέσεων μὲ πολὺ μεγαλύτερον ἐπιτόκιον. Ἐκτὸς τοῦ δανείου τῶν 46 ἑκατομμυρίων δραχμῶν, προβλέπεται χορήγησις ἑτέρου δανείου 10 ἑκατομμυρίων δραχμῶν ἐξοφλητέου εἰς 15 ἔτη μὲ τόκον 6% ἀπὸ τὸ Δημόσιον Ταμεῖον διὰ νὰ καλυφθοῦν αἱ ὑποχρεώσεις τῆς ἑταιρείας πρὸς τὸ προσωπικόν. Περαιτέρω προβλέπεται ἕτερον δάνειον 9.620.000 δραχμῶν, τὸ ὁποῖον προέρχεται ἀπὸ τὸ περίφημον δεκάλεπτον τὸ ὁποῖον ὀφείλει νὰ καταβάλῃ ἡ ἑταιρεία εἰς τοὺς ἀσφαλιστικοὺς ὀργανισμοὺς ἀπὸ 1.9.57–30.4.58. Τὰ χρήματα αὐτὰ εὑρίσκονται εἰς χεῖρας τῆς ἑταιρείας καὶ θὰ τὰ κρατήσῃ ὡς δάνειον μὲ τόκον 6%. Ἀκόμη ὡς δάνειον πρὸς τὴν ἑταιρείαν θὰ παραμείνῃ τὸ ὑπόλοιπον τοῦ δεκαλέπτου μετὰ τὴν κάλυψιν ὡρισμένων πληρωμῶν τοῦ προσωπικοῦ τὸ ἀναλογοῦν εἰς τὸ διάστημα ἀπὸ τῆς 1ης Μαΐου 1958 καὶ ἐντεῦθεν. Μετὰ τὴν πληρωμὴν αὐτῶν τῶν ὑποχρεώσεων τῆς ἑταιρείας τὸ ὑπόλοιπον αὐτὸ θὰ παραμείνῃ εἰς τὴν ἑταιρείαν ὡς δάνειον. Δηλαδή, κύριοι βουλευταί, τὸ σύνολον τῶν πρὸς τὴν ἑταιρείαν χορηγουμένων δανείων διὰ τὴν ἐγκατάστασιν τοῦ τρόλλεϋ εἰς τὴν Γραμμὴν Καλλιθέας–Λαρίσης, ἀνέρχεται εἰς 70 ἑκατομμύρια δραχμῶν. Ὡς πρὸς τὸ θέμα τοῦ 10λέπτου, ἔχω νὰ εἴπω τὰ ἑξῆς: Τὸ 1957, ἐν ὄψει τῆς ὑπογραφῆς τῆς συμβάσεως ἐγένετο αὔξησις τῶν εἰσιτηρίων εἰς ὅλας τὰς γραμμὰς τὰς ἐξυπηρετουμένας ὑπὸ τῆς Ἑταιρείας. Ὅλα τὰ εἰσιτήρια ποὺ ἦσαν κάτω τῆς δραχμῆς ηὐξήθησαν εἰς μίαν δραχμὴν καὶ ἀνάλογος αὔξησις ἐπεβλήθη καὶ εἰς τὰ ἰδιωτικὰ λεωφορεῖα. Προεβλέφθη, ὅτι τὸ δεκάλεπτον τοῦτο θὰ διετίθετο ὑπὲρ τοῦ Ταμείου Συντάξεως Προσωπικοῦ μέχρι τοῦ Ἀπριλίου 1958 ἀπὸ δὲ τῆς 1ης Μαΐου 1958 καὶ ἐφεξῆς θὰ ἀπεδίδετο πρὸς τὸ ΙΚΑ, ὅπερ θὰ συνέχιζε τὴν ἀσφάλισιν τοῦ προσωπικοῦ. Ἐνῷ λοιπόν, εἶναι σαφὴς ἡ πρόβλεψις καὶ ὁ σκοπὸς τῆς ἐπιβολῆς τοῦ 10λέπτου, αὐτὰ τὰ χρήματα μὲ τὸ αἰτιολογικόν, ὅτι δὲν ἐτέθη ἐν ἐφαρμογῇ ἡ σύμβασις ἐκείνη δὲν ἀποδίδονται εἰς τοὺς ἀσφαλιστικοὺς ὀργανισμοὺς ἀλλὰ τὰ ἀφήνει τὸ Κράτος εἰς τὴν Ἑταιρείαν ὡς δάνειον διὰ νὰ τὰ πάρῃ τὸ ἴδιον μετὰ 15 ἔτη. Αὐτὰ εἶναι τὰ ποσὰ τὰ εἰσπραχθέντα ἀπὸ τὸν Σεπτέμβριον τοῦ 1957 μέχρι τοῦ Ἀπριλίου 1958. Διὰ τὸ δεκάλεπτον ἀπὸ 1.5.58 μέχρι σήμερον, προβλέπετε, ὅτι θὰ κατατίθεται εἰς εἰδικὸν λογαριασμὸν καὶ θὰ ἀποδίδονται εἰς τὴν ἑταιρείαν τὰ ἑξῆς ποσὰ τῶν πλέον καταπληκτικῶν δωρεῶν πρὸς αὐτήν. Δραχμαὶ 100.000 μηνιαίως ἀπὸ 1.5.58, ἤτοι συνολικῶς δραχμαὶ 1.200.000, διότι τάχα ἐζημιώθη ἡ ἑταιρεία. Καὶ αὐτὸ γίνεται μὲ τὸ αἰτιολογικόν, ὅτι τὸ Κράτος ἐβράδυνε νὰ κυρώσῃ τὴν σύμβασιν καὶ δὲν ἠδυνήθη ἡ ἑταιρεία νὰ ἀποσύρῃ τὰ τράμ, τὰ ὁποῖα εἶχον ἐπηυξημένα ἔξοδα συντηρήσεως λόγῳ τῆς κακῆς καταστάσεώς των. Τοῦτο ἀποδεικνύει, ὅτι ἤθελεν ἡ ἑταιρεία νὰ ἀποσυρθῇ ἀπὸ τὰς γραμμὰς αὐτὰς καὶ δὲν μᾶς κάνει χάριν. Γεννᾶται ὅμως τὸ ἐρώτημα, τί σημασίαν εἶχεν ἡ ὑπογραφὴ τῆς συμβάσεως τοῦ 57; Μήπως, ὅτι καὶ σήμερον, ἐὰν ἡ Βουλὴ δὲν θελήσῃ νὰ κυρώσῃ τὴν σύμβασιν θὰ ὑπάρξουν κυρώσεις καὶ θὰ εἶναι ὑποχρεωμένον τὸ δημόσιον νὰ καταβάλῃ εἰς τὴν Ἑταιρείαν ἀποζημιώσεις;

§35Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐὰν δὲν ψηφισθῇ ἡ σύμβασις θὰ παραμείνῃ ἐν ἰσχύϊ ἡ παλαιὰ τοιαύτη καὶ ἡ ΗΕΜ θὰ ἔχῃ τὴν ὑποχρέωσιν νὰ τὴν ἐφαρμόσῃ. Δὲν γεννᾶται ἐπ’ αὐτοῦ ζήτημα. Εἴπατε, ὅμως, ὅτι ἡ Ἑταιρεία ἔχει λαμβάνειν λόγῳ μὴ ἐφαρμογῆς τῆς συμβάσεως. Ἐκ τῆς ἐφαρμογῆς τῆς παλαιᾶς συμβάσεως, ἡ ΗΕΜ εἶχεν ἀξίωσιν 100.000.000 δραχμῶν καὶ παρῃτήθη. Μήπως ἔχει σχέσιν τοῦτο μὲ τὸ δάνειον τῶν 70 ἑκατομμυρίων;

§36Θ. ΚΟΝΙΤΣΑΣ. (Ὑφυπουρ. Συγκοινωνιῶν). Αἱ 100.000 δραχμαὶ αἵτινες δίδονται εἰς τὴν ΗΕΜ ἀπὸ 1ης Μαΐου 1958 καὶ ἐφεξῆς, ἀφοροῦν διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τῶν ηὐξημένων δαπανῶν, ἃς ἔχει ἡ Ἑταιρεία διὰ τὴν συντήρησιν τῶν τρὰμ καὶ τῶν θερμικῶν λεωφορείων, τὰ ὁποῖα θὰ εἶχον ἐξέλθη τῆς ὑπηρεσίας ἐὰν ἐφηρμόζετο ἡ σύμβασις. Ἡ ἀναβολὴ ἐπὶ ἀρκετὰ μακρὸν χρόνον τῆς ἀντικαταστάσεως τῶν ὀχημάτων τούτων ἐχειροτέρευσε τὴν κατάστασίν των καὶ ἀπαιτοῦνται μεγαλύτεραι δαπάναι συντηρήσεως. Ἐκρίθη λοιπὸν ἀναγκαῖον, ὅπως πρὸς ἀντιμετώπισιν τῶν ἐπηυξημένων αὐτῶν δαπανῶν δοθῇ τὸ ποσὸν τοῦτο. Ὡς πρὸς τὰ 100 ἑκατομμύρια, ἔχω νὰ εἴπω, ὅτι πρόκειται περὶ ἀξιώσεως τῆς Ἑταιρείας, ἥτις ἀνήρχετο εἰς 92 ἑκατομμύρια δραχμάς, τὰ ὁποῖα διεξεδίκει ἐνώπιον τοῦ Διαιτητικοῦ Δικαστηρίου εἰς Ἑλβετίαν. Ἀπὸ τὰς ἀξιώσεις ὅμως αὐτὰς παρῃτήθη ἤδη, καὶ τὸ Δημόσιον οὐδεμίαν ὑποχρέωσιν ἔχει. Τὸ Δημόσιον δηλαδὴ ἐκέρδισεν, ἐφ’ ὅσον ἡ Ἑταιρεία παρῃτήθη ὡρισμένων ἀπαιτήσεων.

§37Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ ποσὸν τῶν 100.000 δραχμῶν δὲν ἔχει καμμίαν σχέσιν μὲ τὴν ἀξίωσιν τῆς Ἑταιρείας τῶν 100 ἑκατομμυρίων. Αἱ 100.000 δραχμαὶ θὰ καταβληθοῦν εἰς τὴν Ἑταιρείαν μὲ τὸ αἰτιολογικὸν, ὅτι τὰ ὀχήματά της εἶναι δαπανηρά. Ἀλλὰ ἐὰν ἡ Ἑταιρεία ἔχει αὐτοκίνητα δαπανηρά, εἶναι ὑποχρεωμένον τὸ Κράτος νὰ πληρώσῃ; Εἶναι δυνατὸν ἐὰν δὲν κυρωθῇ σήμερον ἡ ὑποβληθεῖσα σύμβασις νὰ ἔχῃ ὑποχρεώσεις τὸ Κράτος πρὸς καταβολὴν ἀποζημιώσεως; Πῶς εἶναι νοητὸν αὐτό; Εἶναι ἢ δὲν εἶναι αὐθάδης ἡ ἀξίωσις καὶ δωρεὰ ἡ συγκατάθεσις τοῦ Κράτους;

§38Θ. ΚΟΝΙΤΣΑΣ. (Ὑφυπουργ. Συγκοινωνιῶν). Ἐὰν δὲν κυρωθῇ ἡ σύμβασις δὲν ἔχει καμμίαν ὑποχρέωσιν τὸ Δημόσιον.

§39Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀπὸ τὸ κονδύλιον τοῦ δεκαλέπτου θὰ καταβληθῇ ἐπίσης πρὸς τὴν Ἑταιρείαν ἡ διαφορὰ ἡ προκύπτουσα μεταξὺ τῆς εἰσφορᾶς πρὸς τὸ Ταμεῖον Ἀσφαλίσεως Προσωπικοῦ ἣν καταβάλλει μέχρι τοῦδε καὶ ἐκείνης ποὺ θὰ κατέβαλεν ἐὰν εἶχε τοῦτο συγχωνευθῆ εἰς τὸ ΙΚΑ, δηλαδὴ τῆς εἰσφορᾶς πρὸς τὸ ΙΚΑ. Διότι τὸ ποσοστὸν ποὺ κατατίθεται ἐπὶ τοῦ μισθολογίου εἰς τὸ Κλαδικὸν Ταμεῖον Ἀσφαλίσεως τοῦ Προσωπικοῦ, εἶναι μεγαλύτερον ἀπὸ τὸ ποσοστὸν τὸ ὁποῖον θὰ κατεβάλλετο εἰς τὸ ΙΚΑ ἐὰν εἶχε τεθῆ εἰς ἐφαρμογὴν ἡ σύμβασις. Ἐπειδὴ δὲν ἐκυρώθη ἡ σύμβασις, θὰ λάβῃ ἡ Ἑταιρεία τὴν διαφοράν. Πρόκειται περὶ παραχωρήσεως, ἥτις δὲν εὑρίσκει καμμίαν δικαιολογίαν. Τὸ ποσὸν εἶναι σοβαρόν, ἀνέρχεται εἰς τὸ ἀντίτιμον 10.000 λιρῶν καὶ τὴν διαφορὰν τοῦ ποσοστοῦ 12%, ὅπερ ἐπὶ τοῦ μισθολογίου τοῦ προσωπικοῦ καταβάλει εἰς τὸ Ταμεῖον Ἀσφαλίσεως, ἐνῷ εἰς τὸ ΙΚΑ θὰ κατέβαλε 5,75%, ἤτοι διαφορὰ 6,25%. Ἑνδεκάτη παραχώρησις εἶναι, ὅτι ὅλα τὰ συμβόλαια τοῦ δανείου θὰ γίνουν ἀτελῶς. Δὲν γνωρίζω, ἐὰν ὑπάρχῃ ἄλλη περίπτωσις εἰς τὴν χώραν μας, ὅπου ἐδόθησαν δάνεια χωρὶς νὰ καταβληθοῦν τὰ νόμιμα τέλη. Δωδεκάτη παραχώρησις πρὸς τὴν Ἑταιρείαν ἀποτελεῖ τὸ ὅτι μὲ τὸ ἄρθρον 15 προβλέπεται, ὅτι δύναται τὸ Κράτος καὶ τὸ ἐπιτρέπει ἡ Ἑταιρεία νὰ ἐπιβάλῃ 20λεπτον αὔξησιν τῶν εἰσιτηρίων ἐπὶ ὅλων γενικῶς τῶν γραμμῶν τῶν ἐξυπηρετουμένων ὑπὸ τῆς ΗΕΜ καὶ τῶν ἰδιωτικῶν λεωφορείων. Διὰ τῆς συμβάσεως ἡ ἑταιρεία δέχεται, καὶ τὸ Κράτος ἐπιβάλλει αὔξησιν 20λεπτον ἐπὶ τῆς τιμῆς τῶν εἰσιτηρίων τῶν γραμμῶν ἐκείνων τὰς ὁποίας ἐκμεταλλεύεται ἡ ΗΕΜ, ἐπὶ τῶν ἀντιστοίχων γραμμῶν τὰς ὁποίας ἐκμεταλλεύονται τὰ ἰδιωτικὰ λεωφορεῖα. Τὸ 20λεπτον αὐτὸ θὰ λαμβάνῃ τὸ Κράτος καὶ θὰ τὸ διαθέτῃ διὰ τὴν κατασκευὴν ὁδῶν. Ἤδη, διὰ τῆς συμβάσεως, θὰ ἰσχύσῃ ἐπὶ μίαν τριετίαν. Κατὰ τὸ διάστημα ὅμως τῆς ἰσχύος τοῦ 20λέπτου αὐτοῦ, ἀναστέλλεται ἕνα ἄλλο 5λεπτον, τὸ ὁποῖον ἐν μέρει διετίθετο εἰς τὰ μόνιμα ὁδοστρώματα καὶ εἰς τοὺς Δήμους καὶ Κοινότητας διὰ τὴν ἐκτέλεσιν ἔργων ὁδοποιΐας. Τώρα τὸ 5λεπτον αὐτὸ ἐνῷ ἀντιπροσωπεύει αὔξησιν τοῦ εἰσιτηρίου ἀποδοτέαν εἰς τὸ Κράτος, θὰ εἰσπράττεται μὲν ἀλλὰ θὰ κατακρατῆται ἀπὸ τὴν Ἑταιρείαν. Ἐξ ἄλλου, τὸ εἰσιτήριον αὐξάνεται κατὰ 20λεπτον ἀλλὰ ἀπὸ τὸ 20λεπτον αὐτό, ἀποκλείονται οἱ Δῆμοι καὶ αἱ Κοινότητες ἑνὸς φόρου, τὸν ὁποῖον εἶχον ἀπὸ τοῦ ἔτους 1953. Ἔχομεν, συνεπῶς, ἐδῶ μίαν ἀκόμη ἐκδήλωσιν τοῦ Κράτους ἔναντι τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων, ἐκτὸς ἂν εἶναι δῶρον πρὸς τοὺς νεοεκλεγέντας Δημοτικοὺς ἄρχοντας.

§40Θ. ΚΟΝΙΤΣΑΣ. (Ὑφυπ. Συγκοινωνιῶν). Κύριε συνάδελφε, παρερμηνεύετε ἢ δὲν ἀνεγνώσατε καλῶς τὴν διάταξιν. Λέγομεν, ὅτι τὸ ποσόν, τὸ ὁποῖον θὰ προκύψῃ ἐκ τῆς ἐπιβολῆς τοῦ εἰκοσαλέπτου αὐτοῦ, θὰ διατίθεται δι’ ἔργα ὁδοποιΐας καὶ ἐξωραϊσμοῦ τῆς πρωτευούσης καὶ προαστίων, κατόπιν ἀποφάσεως τῶν Ὑπουργῶν Ἐσωτερικῶν καὶ Συγκοινωνιῶν, βάσει προγράμματος, τὸ ὁποῖον θὰ καταρτισθῇ καὶ τὸ ὁποῖον θὰ ἀφορᾷ τὸ σύνολον τῆς περιοχῆς τῆς πρωτευούσης. Συνεπῶς, δὲν ἀποστεροῦμεν τοὺς Δήμους καὶ τὰς Κοινότητας τῶν 2,5 λεπτῶν, τὰ ὁποῖα ἐνδεχομένως νὰ γίνουν καὶ περισσότερα, ὅταν κριθῇ, ὅτι αἱ ἀνάγκαι εἰς κοινοτικὰ ἔργα ἢ ἐξωραϊσμοῦ θὰ εἶναι μεγαλύτεραι.

§41Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε ὑπουργέ, δὲν μοῦ ἐκάματε τὴν τιμὴν νὰ μὲ παρακολουθήσετε, διότι ἐγὼ εἶπον, ὅτι τὸ Κράτος διὰ τῆς δωρήσεως τοῦ 5λέπτου τὸ ὁποῖον εἰσπράττει ἡ ΗΕΜ, ἀποστερεῖ τοὺς Δήμους καὶ τὰς Κοινότητας τοῦ πόρου, ὁ ὁποῖος εἶχεν ἀπομείνει εἰς αὐτοὺς διὰ τὴν ἐκτέλεσιν ἔργων.

§42Θ. ΚΟΝΙΤΣΑΣ. (Ὑφυπουργ. Συγκοινωνιῶν). Ὑπεπέσατε εἰς ἓν λάθος. Τὸ πεντάλεπτον, τὸ ὁποῖον εἰσεπράττετο ἀπὸ τὰ εἰσιτήρια τῆς ΗΕΜ ἀπὸ τοῦ τέλους 1953 ἐσταμάτησεν.

§43Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ὄχι, κύριε ὑπουργέ.

§44Θ. ΚΟΝΙΤΣΑΣ. (Ὑφυπ. Συγκοινωνιῶν). Ἐσταμάτησε, κύριε συνάδελφε. Ἕως δὲ τότε προεβλέπετο καὶ ἐπετράπη ἡ εἴσπραξίς του βάσει τῆς ἀρχικῆς συμβάσεως τῆς 27ης Αὐγούστου 1957. Ἡ ἑταιρεία ὅμως ἐπικαλουμένη τὴν ἀρχικὴν σύμβασιν προσέφυγεν εἰς τὸ διαιτητικὸν δικαστήριον. Ἤδη διὰ τῆς συμβάσεως συνεφωνήθη ἡ εἴσπραξις αὐτοῦ τοῦ πενταλέπτου ἕως τέλους τοῦ 1958.

§45Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ναί μὲν, κύριε ὑπουργέ, διὰ τοῦ νόμου 3777 ἡ εἴσπραξις παρετάθη μέχρι τέλους Δεκεμβρίου 1958, μετὰ τοῦτο ὅμως ὑπάρχει πρᾶξις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, παρατείνουσα τὴν εἴσπραξιν τοῦ πενταλέπτου αὐτοῦ μέχρι τοῦ ἔτους 1960, διὰ τὰ ἰδιωτικὰ λεωφορεῖα. Αὐτὸ τώρα καταργεῖται εἰς βάρος τῶν Δήμων.

§46Θ. ΚΟΝΙΤΣΑΣ. (Ὑφυπ. Συγκοινωνιῶν). Κύριε συνάδελφε, διὰ νὰ σᾶς διευκολύνω, σᾶς πληροφορῶ, ὅτι ὑπῆρχεν ἕνα 5λεπτον ἐπὶ τῶν εἰσιτηρίων τῆς ΗΕΜ καὶ ἕτερον πεντάλεπτον ἐπὶ τῶν ἰδιωτικῶν λεωφορείων. Ἡ πρᾶξις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ἡ παρατείνουσα τὴν εἴσπραξιν τοῦ 5λέπτου, ἀφορᾷ μόνον τὰ ἰδιωτικὰ λεωφορεῖα· διὰ τὴν ΗΕΜ δὲν ὑπάρχει. Μόνον ἐὰν κυρωθῇ ἡ συμφωνία καὶ ἐπιβληθῇ τὸ 20λεπτον, ἐξ αὐτοῦ θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ διατίθεται δι’ ἔργα ὁδοποιΐας καὶ ἐξωραϊσμοῦ.

§47Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, κ. ὑπουργέ, ἐὰν ὅπως ἔχετε ὑποχρέωσιν, ἐπιβάλλετε τὸ 20λεπτον ἐπὶ τῶν ἰδιωτικῶν λεωφορείων δὲν θὰ εἰσπράξετε τὸ 5λεπτον ἀποστερῶντες οὕτω τοὺς Δήμους καὶ τὰς Κοινότητας ἑνὸς πόρου τὸν ὁποῖον μέχρι σήμερον εἶχον ἐξασφαλίσει διὰ τὴν κατασκευὴν ὁδῶν καὶ διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ νομίζω, ὅτι εὑρίσκεσθε εἰς ἀντίθεσιν πρὸς τὰς ἀπόψεις τὰς ὁποίας γενικώτερον κατὰ τὸ παρελθὸν εἰς ὅ,τι ἀφορᾷ τὴν τοπικὴν αὐτοδιοίκησιν καὶ τὴν μὴ ἀνάμιξιν τοῦ Κράτους διεκήρυξεν ἡ Κυβέρνησις.

§48Δ. ΓΙΑΧΝΗΣ. Κύριε συνάδελφε, ὁ κ. ὑπουργὸς εἶπεν ὅτι τὸ 5λεπτον εἰσεπράττετο μέχρι τέλους Δ)βρίου 1958 ὑπὸ τῆς ΗΕΜ καὶ ἀπὸ 1ης Ἰανουαρίου 1959 ἐσταμάτησεν. Ἐρωτῶ, ἐγένετο ἀντιστοίχως καὶ μείωσις τοῦ εἰσιτηρίου;

§49Θ. ΚΟΝΙΤΣΑΣ. (Ὑφυπ. Συγκοινωνιῶν). Τὸ 5λεπτον, κ. συνάδελφε, κρατεῖται ὑπὸ τῆς ἑταιρείας, διότι τοῦτο προεβλέπετο διὰ τῆς συμβάσεως τοῦ 1957.

§50Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε ὑπουργέ, τὸ 5λεπτον αὐτὸ εἰσεπράττετο ὑπὸ τῆς ἑταιρείας καὶ ἀπεδίδετο. Τώρα μετὰ τὴν 1ην Ἰανουαρίου 1959 θὰ εἰσπράττεται καὶ δὲν θὰ ἀποδίδεται. Συνεπῶς, διὰ τῆς συμβάσεως ἔχομεν ἄλλην μίαν παραχώρησιν πρὸς τὴν ἑταιρείαν. Φοβοῦμαι, δὲ ὅτι καὶ τὸ 20λεπτον θὰ ἀποτελέσῃ καὶ τοῦτο μίαν εἰσέτι παραχώρησιν, διότι μετὰ τὴν 3ετίαν, θὰ διατηρηθῇ καὶ θὰ εἰσπράττεται ἀπὸ τὴν Ἑταιρείαν διὰ λογαριασμόν της. Ἐξ ἄλλου, ἡ Ἑταιρεία εἰς τὴν σύμβασιν θέτει μίαν ρήτραν ἀσφαλείας, δηλαδή, ἐὰν μειωθοῦν τὰ ἔσοδά της ἐντὸς ἑκάστου μηνὸς ἡ Ἑταιρεία δικαιοῦται νὰ καλύψῃ τὰς εἰσπράξεις ἀπὸ τὸ 20λεπτον. Θὰ πληρώσῃ μὲ ἄλλους λόγους, ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς διὰ νὰ μὴ ζημιωθῇ ἡ Ἑταιρεία. Τοῦτο εἶναι μία ἀσφαλιστικὴ δικλὶς τὴν ὁποίαν θέτει ἡ Ἑταιρεία διὰ νὰ μὴ ἐξασφαλίσῃ παγίως τὰ ἔσοδά της.

§51Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Θὰ πρέπει νὰ γνωρίζετε, ὅτι ἡ Ἑταιρεία διὰ τὸ 5λεπτον προσέφυγεν εἰς διαιτησίαν ζητοῦσα τὴν ἐπιστροφὴν τοῦ εἰσπραχθέντος ἐκ τοῦ ἐν λόγῳ 5λέπτου ποσοῦ, ἰσχυριζομένη, ὅτι κακῶς τοῦτο ἐπεβλήθη καὶ ἀπεδόθη.

§52Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε ὑπουργέ, δὲν γνωρίζω τί λέγει ἡ διαιτησία καὶ ποῖαι συνεννοήσεις ἐγένοντο εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Ἐκεῖνο ὅμως ποὺ ἔχω ὑπ’ ὄψιν μου, εἶναι ἡ ἀρχικὴ σύμβασις τοῦ 1925, ἡ ὁποία προβλέπει περὶ τοῦ δικαιώματος τούτου.

§53Θ. ΚΟΝΙΤΣΑΣ. (Ὑφυπ. Συγκοινωνιῶν). Κύριε συνάδελφε, τὸ 5% τῆς συμβάσεως αὐτῆς εἰσπράττεται. Ἄλλο ὅμως εἶναι τὸ 5% καὶ ἄλλο τὸ 5λεπτον, τὸ ὁποῖον ἐπεβλήθη διὰ τοῦ Ν. 2513)53, τοῦ ὁποίου ἡ νομιμότης καὶ τὸ σύμφωνον πρὸς τὴν σύμβασιν τοῦ 1925 ἐτέθη ὑπὸ ἀμφισβήτησιν ὑπὸ τῆς ἑταιρείας, διὰ τοῦτο δὲ αὕτη προσέφυγε καὶ εἰς τὴν διαιτησίαν ζητοῦσα τὴν εἴσπραξιν τοῦ 5λέπτου αὐτοῦ. Κατὰ τὰς διαπραγματεύσεις, αἱ ὁποῖαι ἐγένοντο, ἡ Ἑταιρεία ἐδέχθη νὰ παραιτηθῇ τῆς προσφυγῆς καὶ τὸ 5λεπτον νὰ ἰσχύσῃ μέχρι τοῦ 1958. Ἀπὸ δὲ τοῦ 1959 καὶ πέραν νὰ παρακρατῆται ὑπὸ τῆς Ἑταιρείας.

§54Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ ἔχετε δίκαιον, κ. ὑπουργέ. Ἀλλὰ θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι γνωστὸν ποίαν ἀπόφασιν θὰ ἔβγαζεν ἡ διαιτησία. Ἀφοῦ εἰσέπραττε τὰ χρήματα ἡ ἑταιρεία, πῶς θὰ ἀρνηθῇ νὰ τὰ ἀποδώσῃ;

§55Θ. ΚΟΝΙΤΣΑΣ. (Ὑφυπ. Συγκοινωνιῶν). Καὶ τὰ ἀπέδωσε, κ. συνάδελφε.

§56Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ναί, ἀλλὰ τώρα θὰ συνεχίσῃ νὰ εἰσπράττῃ τὸ πεντάλεπτον.

§57Θ. ΚΟΝΙΤΣΑΣ. (Ὑφυπ. Συγκοινωνιῶν). Ἐπιτρέψατέ μου, κ. συνάδελφε, μίαν πληροφορίαν χρήσιμον. Ἡ Ἑταιρεία ἀπὸ τοῦ 1925, δύναται νὰ αὐξήσῃ τὸ εἰσιτήριον μέχρι τῶν 18,50 χρυσῶν λεπτῶν. Τὸ εἰσιτήριον σήμερον, δὲν καλύπτει τὸ ὅριον αὐτό. Συνεπῶς, ἐὰν ἡ Ἑταιρεία ἤθελε νὰ εἰσπράξῃ 10 λεπτὰ ἀκόμη, θὰ ἠδύνατο νὰ τὸ κάμῃ, χωρὶς νὰ παρακινηθῇ ἀπὸ τὸ Κράτος. Διατὶ δὲν τὸ ἔκαμε; Διότι ὑπάρχουν τὰ ἰδιωτικὰ λεωφορεῖα τὰ παραλλήλως κινούμενα καὶ ὑπάρχει μία σχέσις συναγωνισμοῦ, ἥτις ἀναγκάζει τὴν Ἑταιρείαν νὰ διατηρῇ τὸ εἰσιτήριον εἰς τὸ ἐπίπεδον τοῦ εἰσιτηρίου τῶν ἰδιωτικῶν λεωφορείων καὶ διότι ἐὰν τὸ ηὔξανε, θὰ ἐτρέποντο οἱ ἐπιβάται, πρὸς τὸ εὐθηνότερον μεταφορικὸν μέσον.

§58Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν νομίζω, ὅτι ἡ ἀπάντησίς σας, κ. ὑπουργέ, εἶναι ὀρθή. Ἐπειδὴ ἡ Ἑταιρεία δὲν θέλει νὰ αὐξήσῃ τὸ εἰσιτήριον διὰ λόγους ἀνταγωνισμοῦ, ἔρχεται τὸ Κράτος καὶ τὸ αὐξάνει, εἰσπράττει τὴν διαφορὰν ἡ Ἑταιρεία καὶ δὲν τὴν ἀποδίδει, καὶ ἔτσι τὴν αὔξησιν τὴν κάνει τὸ Κράτος διὰ λογαριασμὸν τῆς Ἑταιρείας μὲ παράλληλον αὔξησιν ὅλων τῶν εἰσιτηρίων, ὥστε νὰ ἀποφύγῃ ἡ Ἑταιρεία τὸν ἀνταγωνισμόν.

§59Α. ΖΑΚΚΑΣ. Τὸ λεχθὲν ἐκ μέρους τοῦ κ. ὑπουργοῦ, ὅτι ἡ Ἑταιρεία ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ αὐξήσῃ τὸ εἰσιτήριον μέχρι 18,50 χρυσῶν λεπτῶν εἶναι ὀρθόν. Ἐπειδὴ κατ’ ἐπανάληψιν ἔλαβον μέρος εἰς διαιτητικὰς ἐπιτροπὰς τῆς Η.Ε.Μ., ἔχω νὰ εἴπω τοῦτο: Ἡ Ἑταιρεία δὲν θέλει τὴν αὔξησιν διὰ νὰ μὴ ἔρχεται εἰς ἀντίθεσιν μὲ τὸ κοινὸν καὶ ἵνα μὴ διεξάγεται ἡ συγκοινωνία ὑπὸ δυσμενεῖς ὅρους. Αὐτὸ τὸ 5λεπτον εἶναι μέσον αὐξήσεως τοῦ εἰσιτηρίου. Ὡς πρὸς τὸ θέμα τῆς διαιτησίας, ἡ διαιτησία θὰ ἐξήταζεν ἐὰν ἡ ἑταιρεία ἐζημιώθη ἐκ τοῦ πενταλέπτου. Ἡ διαιτησία θὰ ἔβλεπεν, ὅτι ὄχι μόνον δὲν ἐζημιώθη ἡ Ἑταιρεία, ἀλλὰ καὶ ἐκέρδισε.

§60Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἶναι γεγονός, εἶναι, ὅτι ἡ Ἑταιρεία θὰ εἰσπράττῃ τὸ πεντάλεπτον καὶ ἀπὸ 1.1.59. καὶ ἐφεξῆς.

§61Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Εἴπατε προηγουμένως, κ. συνάδελφε, ὅτι μετὰ τὴν καθιέρωσιν τοῦ εἰκοσαλέπτου, ἡ Ἑταιρεία ἐφ’ ὅσον θεωρήσῃ, ὅτι αἱ εἰσπράξεις της ἔχουν μειωθῆ θὰ δύναται ἀπὸ τὸ 20λεπτον αὐτὸ νὰ πάρῃ διὰ νὰ καλύψῃ τὴν τυχὸν μείωσιν. Εἰς τὸ ποσὸν αὐτὸ θὰ περιλαμβάνεται καὶ τὸ πεντάλεπτον; Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, ἡ Ἑταιρεία θὰ ἔχῃ διπλοῦν κέρδος.

§62Θ. ΚΟΝΙΤΣΑΣ. (Ὑφυπ. Συγκοινωνιῶν). Ἀπὸ στατικάς, κ. συνάδελφοι, τὰς ὁποίας ἔχει ἡ ὑπηρεσία, δὲν προκύπτει τοιοῦτόν τι.

§63Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ ἡ Ἑταιρεία ἔχει τὰς στατιστικὰς αὐτάς, κ. ὑπουργέ, παρὰ ταῦτα ὅμως, θέτει τὴν ρήτραν αὐτήν. Ἄρα τὴν συμφέρει. Πέραν τοῦ 5λέπτου, δι’ εἰδικῆς διατάξεως, ἀπαλλάσσεται ἡ ἑταιρεία κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς ἐπιβολῆς τοῦ εἰκοσαλέπτου καὶ τῆς εἰσφορᾶς 1%, ἡ ὁποία εἶχεν ἐπιβληθῆ ἀπὸ τὴν ἀρχικὴ σύμβασιν τοῦ 1925, διὰ τὰς φθορὰς εἰς τὰς ὁδούς κλπ. Ἀκόμη, ἡ ἑταιρεία ὑπεχρεοῦτο νὰ καταβάλῃ εἰς τὸ ταμεῖον συντάξεως τοῦ προσωπικοῦ διὰ τὴν ἀσφάλισιν γήρατος 10.000 λιρῶν στερλινῶν ἐτησίως. Τῆς καταβολῆς τοῦ ποσοῦ τούτου ἀπαλλάσσεται κατόπιν τῆς ἀσφαλίσεως τοῦ προσωπικοῦ εἰς τὸ ΙΚΑ. Τὸ 10λεπτον τῆς αὐξήσεως τῶν εἰσιτηρίων, ἡ ὁποία ἐπεβλήθη τὸ 1957, ποὺ ἐμοίρασε τὸ Κράτος μὲ τὴν Ἑταιρείαν μέχρι σήμερον, θὰ ἐξακολουθήσῃ ἡ ἑταιρεία νὰ τὸ εἰσπράττῃ καὶ θὰ τὸ ἀποδίδῃ εἰς τὸ ΙΚΑ διὰ τὴν ἀσφάλισιν τοῦ προσωπικοῦ ὡς ἔκτακτον ἐργοδοτικὴν εἰσφοράν. Ὁ χαρακτηρισμὸς ὡς ἐργοδοτικῆς εἰσφορᾶς δὲν εἶναι ὀρθός, διότι δὲν πρόκειται περὶ ἐργοδοτικῆς εἰσφορᾶς ἀλλὰ περὶ εἰσφορᾶς μὲ τὴν ὁποίαν βαρύνεται ὁ λαός. Ἀλλὰ διὰ τὴν ἀπόδοσιν τῆς εἰσφορᾶς αὐτῆς εἰς τὸ ΙΚΑ, θὰ συντρέξουν δύο προϋποθέσεις. 1) Θὰ πρέπει νὰ ἐπεκταθῇ τὸ δεκάλεπτον αὐτὸ καὶ εἰς τὰ ἰδιωτικὰ λεωφορεῖα καὶ 2) θὰ πρέπει νὰ ἐξασφαλισθῇ ἐκ μέρους τοῦ Κράτους ἡ διατήρησις τοῦ μέσου ὅρου τοῦ κομίστρου μεταξὺ τῶν λεωφορείων τῆς ΗΕΜ καὶ τῶν παραλλήλως λειτουργούντων ἰδιωτικῶν λεωφορείων. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, διὰ τῆς διατάξεως αὐτῆς, ἐξουδετεροῦται καὶ ὁ ἀνταγωνισμὸς εἰς τὸν ὁποῖον ἀνεφέρθη ὁ κ. ὑπουργός, δεδομένου, ὅτι ἐὰν εἰς μίαν μόνον γραμμὴν γίνῃ αὔξησις θὰ πρέπει ἡ αὔξησις αὐτὴ νὰ ἐπεκταθῇ εἰς ὅλας τὰς γραμμάς. Θὰ εἶναι ὅμως δυσχερὲς νὰ ἀποδειχθῇ, ὅτι τηρεῖται ἡ ἀναλογία εἰς τὸν μέσον ὅρον ἑνὸς κομίστρου, διότι αὕτη προσδιορίζεται καὶ ἀπὸ τὸ ὕψος τῶν εἰσπράξεων τῶν λεωφορείων μιᾶς οἱασδήποτε γραμμῆς. Εἰς πᾶσαν, λοιπόν, διαταραχὴν τῆς ἀναλογίας, ἡ Ἑταιρεία θὰ κατακρατῇ τὸ 10λεπτον.

§64Θ. ΚΟΝΙΤΣΑΣ. (Ὑφυπ. Συγκοινωνιῶν). Κύριε συνάδελφε, καὶ πάλιν κάμνετε λάθος, διότι ἡ αὔξησις τῆς τιμῆς τοῦ εἰσιτηρίου μιᾶς παραλλήλου γραμμῆς δὲν συνεπάγεται καὶ αὔξησιν τῆς τιμῆς τοῦ εἰσιτηρίου ὅλων τῶν λοιπῶν παραλλήλων γραμμῶν τῆς ΗΕΜ, ἀλλὰ μιᾶς μόνον. Αὐτὸ γίνεται διὰ νὰ μὴ εἶναι δυνατὸν διὰ τῆς αὐξήσεως ἢ ἐλαττώσεως τῆς τιμῆς τῶν ἐξωτερικῶν γραμμῶν νὰ ἐπιδοτοῦνται αἱ ἐσωτερικαὶ γραμμαί. Διότι αἱ Ἀθῆναι εἶναι διηρημέναι συγκοινωνιακῶς καὶ θὰ ἀνετρέποντο οἱ ὑπολογισμοὶ οἱ ὁποῖοι θὰ γίνουν διὰ τὸν μέσον ὅρον, τὸν ὁποῖον καθορίζομεν εἰς τὴν σύμβασιν. Ἐκ τῆς τυχὸν αὐξήσεως τοῦ εἰσιτηρίου μιᾶς γραμμῆς, ἐπαναλαμβάνω, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν οὔτε θὰ γίνῃ ἡ αὔξησις καὶ εἰς τὰς ἄλλας γραμμάς, ἀλλὰ εἰς μίαν μόνον.

§65Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ παράγρ. 3 τοῦ ἄρθρου τῆς Συμβάσεως, λέγει τὰ ἑξῆς: «...... (Ἀναγινώσκει) ... ....». Νομίζω, ὅτι τοῦτο λέγει ἡ Σύμβασις.

§66Θ. ΚΟΝΙΤΣΑΣ. (Ὑφυπ. Συγκοινωνιῶν). Τὸ μέσον κόμιστρον μιᾶς γραμμῆς. Τοῦτο ὅμως δὲν θὰ συνεπάγεται καὶ τὴν αὔξησιν τῶν κομίστρων τῶν ἄλλων γραμμῶν.

§67Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Νομίζω, ὅτι τὸ ἀντίθετον συνάγεται ἐκ τῆς διατάξεως. Περαιτέρω τὸ κόμιστρον καθορίζεται ἀπὸ τὸν μέσον ὅρον τῶν εἰσπράξεων τῶν διαφόρων γραμμῶν. Τέλος, ἀκόμη ἡ Ἑταιρεία, ἀσφαλῶς ἀπαλλάσσεται ἑνὸς μεγάλου βάρους ἔναντι τοῦ προσωπικοῦ της. Μὲ τὴν εὐκαιρίαν ἡ ὁποία τῆς παρέχεται νὰ ἀπολύσῃ τὸ προσωπικόν της, ἐνῷ διατηρεῖ τὰς πλέον προσοδοφόρους γραμμάς, ἀπαλλάσσεται τῶν ὑποχρεώσεών της ἔναντι τοῦ προσωπικοῦ. Καὶ ἀπαλλάσσεται, κύριοι συνάδελφοι, χωρὶς νὰ ὑπάρχῃ καμμία πρόβλεψις διὰ τὰς περιπτώσεις λανθασμένων ὑπολογισμῶν ἢ προβλέψεων εἰς τὰς ἀπολύσεις νὰ ἐπαναπροσλαμβάνῃ ἀπὸ τοὺς ἀπολυθέντας.

§68Θ. ΚΟΝΙΤΣΑΣ. (Ὑφυπ. Συγκοινωνιῶν). Κύριε συνάδελφε, εἴπατε ὅτι ἀφίνομεν τὴν Ἑταιρείαν νὰ δημιουργῇ ἀνεξελέγκτως θύματα. Τοῦτο δὲν εἶναι ἀκριβές, διότι θὰ ἐφαρμοσθῇ ὁ Κανονισμός.

§69Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ὄχι, κύριε ὑπουργέ. Αὐτὸ τὸ εἴπατε καὶ χθὲς εἰς τὴν Ἐπιτροπήν. Ἀλλὰ δὲν εἶναι ἔτσι. Ὑπάρχει ἀκόμη καὶ ἕνα ἄλλο ζήτημα, κύριοι συνάδελφοι. Ἀφοῦ ὑπέγραψε τὴν Σύμβασιν τὸ Δημόσιον ἐθεώρησεν, ὅτι εὑρῆκε καὶ πάλιν τὴν εὐκαιρίαν νὰ δημιουργήσῃ καὶ ἐδῶ πόρους διὰ τὸν Κρατικὸν προϋπολογισμόν. Αὐτὴν τὴν εὐκαιρίαν διαλέξατε, κ. ὑπουργέ, νὰ ἐπιβάλλετε φόρους εἰς βάρος τοῦ κοινοῦ; Αὐτὴν τὴν εὐκαιρίαν διαλέξατε διὰ νὰ ἀφαιρέσητε ἀπὸ τοὺς πτωχοὺς τὴν σύνταξιν τῶν 500 δραχμῶν ποὺ θὰ τοὺς δώσητε; Ἐπιβάλλετε αὐτὸ τὸ νέον εἰκοσάλεπτον ποὺ εἶναι πλήρης φορολογία διὰ νὰ γίνουν αἱ νέαι ἀρτηρίαι καὶ τὰ ἄλλα ἔργα. Νομίζω, ὅτι δὲν πρέπει νὰ ἀντιμετωπισθοῦν αἱ ἀνάγκαι αὗται ἐὰν ὑπάρχουν, ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τῆς παρούσης Συμβάσεως. Ἐὰν ὑπάρχουν ἀνάγκαι νὰ γίνουν τὰ ἔργα αὐτά, πρέπει νὰ ληφθῇ πρόνοια μέσα εἰς τὰ γενικώτερα φορολογικὰ μέτρα. Ἀκόμη τὸ Κράτος μὲ τὸ κυρωτικὸν νομοσχέδιον τῆς Συμβάσεως ἀπαλλάσσει ἑαυτὸ ἀπὸ τὴν ὑποχρέωσιν νὰ ἀποδώσῃ εἰς τοὺς ἠσφαλισμένους τοῦ προσωπικοῦ τὸ δίδραχμον κατὰ διαδρομὴν λεωφορείου, τοῦ ὁποίου ὤφειλε νὰ κάμῃ τὴν εἴσπραξιν. Τὸ Κράτος ὅμως δὲν προέβη εἰς τὴν εἴσπραξιν καὶ ἡ ὑπόθεσις ἔφθασεν εἰς τὰ δικαστήρια καὶ ἐξεδόθη μία ἀπόφασις ὑπὲρ τοῦ προσωπικοῦ, τὴν ὁποίαν τὸ Κράτος ἤγαγεν ἐνώπιον τῆς Ὁλομελείας τοῦ Ἀρείου Πάγου. Ἡ ἀπόφασις τοῦ Ἀρείου Πάγου δὲν ἐξεδόθη ἀκόμη καὶ τὸ Κράτος διὰ τοῦ κυρωτικοῦ νόμου καταργεῖ δικαστικὰς ἀποφάσεις διὰ νὰ ἀπαλλαγῇ τῶν ὑποχρεώσεών του. Δὲν γνωρίζω ἐὰν τὸ Κράτος εἰσέπραξε τὰ ποσὰ αὐτά.

§70Π. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ. Δὲν τὰ εἰσέπραξε.

§71Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Τότε ὀφείλει νὰ πληρώσῃ ἀπὸ τὸν Κρατικὸν Προϋπολογισμὸν διὰ νὰ μὴ ἀμελῇ τὰ καθήκοντά του. Καὶ ἀπορῶ, πῶς ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, ὁ ὁποῖος εἶναι καὶ περισσότερον ἁρμόδιος ἐν προκειμένῳ δὲν ἔχει λάβει ὑπ’ ὄψει του τὸ γεγονὸς αὐτό.

§72Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἐπισημάνω δύο σημεῖα. Πρῶτον μὲν ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἀποζημίωσιν τοῦ προσωπικοῦ. Δέχεσθε, ὅτι διὰ τοῦ νομοσχεδίου παρέχεται βελτιωμένη καὶ ηὐξημένη ἀποζημίωσις εἰς τὸ ὑπὸ ἔξοδον προσωπικόν; Δεύτερον δὲ ὅσον ἀφορᾷ τὸ θέμα τῶν συντάξεων, θὰ ἀπαντήσω ἐν ἐκτάσει κατὰ τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν τῆς σχετικῆς διατάξεως.

§73Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐπὶ τοῦ πρώτου ἐρωτήματός σας εἶπον, ὅτι πράγματι προβλέπεται καταβολὴ ἀποζημιώσεως διὰ τὸ τεχνικὸν προσωπικὸν μεγαλυτέρα τῆς τοῦ νόμου 2112. Διὰ τὸ ὑπαλληλικὸν προσωπικὸν ὅμως καταβάλλεται ἡ ἀποζημίωσις τοῦ νόμου 2112 μὲ τὴν παρατήρησιν, ὅτι μέχρι σήμερον ἡ Ἑταιρία δὲν ἔκαμε χρῆσιν τοῦ νόμου 2112, ἀλλὰ κατέβαλεν ἀποζημιώσεις μεγαλυτέρας ἀπὸ τὰς προβλεπομένας ὑπὸ τῶν συμβάσεων καὶ τοῦ νόμου 2112. Ὑπάρχει ἐπιστολὴ τοῦ ἐκπροσώπου τότε τῆς Ἑταιρίας ποὺ ἀναγνωρίζει τὴν ἀνάληψιν ὑποχρεώσεως λόγῳ ἐγκαταλείψεως θέσεως νὰ καταβάλλεται ὡς ἀποζημίωσις ἕνας μισθὸς δι’ ἕκαστον ἔτος ὑπηρεσίας. Ἀλλὰ αὐτὴν τὴν τακτικὴν τὴν ἐπεξέτεινεν ἡ Ἑταιρεία καὶ εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι δὲν εἶχον τότε τὴν ὑπαλληλικὴν ἰδιότητα. Ὅλοι δηλαδὴ ἀνεξαρτήτως ἐὰν ἦσαν ὑπάλληλοι ἢ ἐργάται ἐλάμβανον ἀπολυόμενοι δι’ ἕκαστον ἔτος ὑπηρεσίας ἕνα μισθόν. Ἀπὸ τῆς ἀπελευθερώσεως καὶ ἐντεῦθεν ἡ Ἑταιρεία περιέκοψε τὰς παροχὰς αὐτὰς πλὴν ὅμως ἐξηκολούθησε νὰ παρέχῃ ἀποζημιώσεις ηὐξημένας ἐκείνων τὰς ὁποίας ἡ κειμένη ἐργατικὴ νομοθεσία προέβλεπε.

§74Π. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ. Θὰ πρέπει νὰ ὁμολογήσετε, κ. συνάδελφε, ὅτι αἱ παρεχόμεναι διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου συντάξεις εἶναι τριπλάσιαι καὶ πενταπλάσιαι ἐκείνων, τὰς ὁποίας δίδει τὸ Ταμεῖον Ἀσφαλίσεως.

§75Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Θὰ πρέπει νὰ συμφωνήσωμεν ἐπί τινων σημείων διὰ νὰ καταστῇ εὐχερεστέρα ἡ περαιτέρω συζήτησις. Εἴπατε, ὅτι ἡ Ἑταιρεία ἔδιδεν ηὐξημένας ἀποζημιώσεις. Γνωρίζετε ὅμως, ὅτι ἀπὸ τοῦ 1940 ὑπῆρχεν ἀμφισβήτησις ἐὰν ἦτο ὑποχρεωμένη ἡ Ἑταιρεία νὰ παρέχῃ τὰς ηὐξημένας αὐτὰς ἀποζημιώσεις; Νομίζω, ὅτι ἐπ’ αὐτοῦ ἐξεδόθησαν τελεσίδικοι ἀποφάσεις τοῦ Ἀνωτάτου Δικαστηρίου. Ὅταν ἔλθωμεν εἰς τὸ θέμα τῶν συντάξεων, θὰ ἀναγνώσω τί ἐπέτυχεν ἡ Κυβέρνησις ὑπὲρ τῆς τάξεως τῶν τροχιοδρομικῶν.

§76Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐπ’ αὐτοῦ εἴμεθα σύμφωνοι, κ. ὑπουργέ. Πρέπει μάλιστα νὰ ὁμολογήσω, ὅτι ὑπάρχει καὶ ἀπόφασις τοῦ Ἀρείου Πάγου δικαιώνουσα τὴν Ἑταιρείαν, πλὴν ὅμως ἡ Ἑταιρεία καὶ μετὰ ταῦτα ἐξηκολούθησε νὰ παρέχῃ ηὐξημένας ἀποζημιώσεις.

§77Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπουργ. Ἐργασίας). Πράγματι ὑπάρχει τοιαύτη ἀπόφασις καὶ παρὰ ταῦτα ἡ Κυβέρνησις ἐπέτυχεν ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα θὰ σᾶς ἐκθέσω ὅταν μὲ τὴν σειράν μου λάβω τὸν λόγον. Αὐτὸ δηλοῖ, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐνδιεφέρθη ὅλως ἰδιαιτέρως διὰ τὴν προστασίαν τοῦ προσωπικοῦ καὶ παρὰ τὰς ὑπαρχούσας ἀντιθέτους συμβατικὰς διατάξεις ἐπέτυχεν ὡρισμένα πλεονεκτήματα δι’ αὐτό.

§78Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Αὐτὸ δὲν ἀνταποκρίνεται πρὸς τὴν ἀλήθειαν, κ. ὑπουργέ. Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι πάντοτε ἡ Ἑταιρεία κατέβαλεν ηὐξημένας ἀποζημιώσεις. Τὰ ζητήματα ὅμως, τὰ ὁποῖα ἀναφέρονται εἰς τὸ προσωπικόν, δὲν θὰ πρέπει, κ. βουλευταί, νὰ τὰ βλέπωμεν μόνον μὲ τὴν στενὴν τυπικὴν νομικὴν ἄποψιν. Τὸ προσωπικὸν δὲν παρῃτήθη οὔτε ἐζήτησε νὰ συνταξιοδοτηθῇ, ἀλλὰ ἐκ τῶν μέτρων τῆς Κυβερνήσεως εὑρέθη εἰς τὸν δρόμον.

§79Θ. ΚΟΝΙΤΣΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Συγκοινωνιῶν). Ἀφοῦ περιορίζεται τὸ συγκοινωνιακὸν ἔργον κατὰ 7 γραμμάς, εἶναι φυσικὸν νὰ περιορισθῇ καὶ τὸ προσωπικόν. Καὶ λαμβάνομεν μέριμναν, διὰ τὴν καλλιτέραν ἀντιμετώπισιν τῶν προβλημάτων ποὺ προκύπτουν διὰ τὸ προσωπικόν, ὥστε διὰ τῆς παροχῆς συντάξεως, εἴτε διὰ τῆς ἀπορροφήσεως ἀπὸ τὴν διάδοχον κατάστασιν, ὅπου τοῦτο εἶναι δυνατόν.

§80Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν ὑπεστήριξα, κ. ὑπουργέ, ὅτι τὸ προσωπικὸν αὐτὸ θὰ ἔπρεπε νὰ διατηρηθῇ εἰς τὴν ἑταιρίαν καὶ νὰ μὴ ἐργάζεται. Εἶπον, ὅτι ἐκ τῶν μέτρων τῆς Κυβερνήσεως τὸ προσωπικὸν εὑρέθη εἰς τὸν δρόμον, χωρὶς νὰ θέλῃ, χωρὶς νὰ τὸ ἐπιδιώξῃ, καὶ ὅτι δὲν πρέπει εἰς τὰς περιπτώσεις αὐτὰς νὰ βλέπωμεν τὸ ζήτημα μόνον ὑπ’ αὐτὸ τὸ πρίσμα. Αὐτὸ θὰ πρέπει νὰ ἀποτελέσῃ ἕνα γνώμονα προκειμένου νὰ καθορίσωμεν τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα θὰ λάβωμεν διὰ τοὺς ἀνθρώπους αὐτούς. Ὡς δεύτερον γνώμονα θὰ πρέπει νὰ ἔχωμεν ὑπ’ ὄψει μας τὸ ἑξῆς: Διὰ τὴν συνταξιοδότησιν τοῦ προσωπικοῦ τῆς ΗΕΜ ὑπῆρχεν ἕνας ἀσφαλιστικὸς ὀργανισμός, τὸν ὁποῖον ὁ εἰσηγητὴς τῆς πλειοψηφίας ἀπεκάλεσε πτωχόν. Συμφωνῶ μαζί του, ὅτι ὁ ἀσφαλιστικὸς αὐτὸς ὀργανισμὸς εἶναι πράγματι πτωχός. Ποῖος ὅμως πταίει δι’ αὐτό; Ἡ ἀπάντησις εἶνε, ὅτι πρῶτον πταίει τὸ Κράτος καὶ δεύτερον πταίει ἡ ἑταιρεία. Κατ’ ἀρχὴν πταίει τὸ Κράτος, διότι ἐδέσμευσε τὰ κεφάλαια τοῦ ὀργανισμοῦ αὐτοῦ, ὅπως καὶ ὅλων τῶν ἀσφαλιστικῶν ὀργανισμῶν, ὑπεχρέωσε τοὺς ὀργανισμοὺς τούτους νὰ καταθέσουν τὰ κεφάλαιά των εἰς τὰς Τραπέζας μὲ ἕνα μικρὸν τόκον καὶ ἀπέκλεισε τοιουτοτρόπως τὴν δυνατότητα τῆς ἀποδόσεως τῶν κεφαλαίων αὐτῶν τοῦ μεγίστου δυνατοῦ εἰσοδήματος. Ἐκτὸς αὐτοῦ, ὡς γνωρίζετε, τὰ κεφάλαια τοῦ Ταμείου αὐτοῦ, ὅπως καὶ ὅλων τῶν ἄλλων ἀσφαλιστικῶν ὀργανισμῶν, λόγῳ τοῦ ὑποχρεωτικοῦ τῆς καταθέσεώς των εἰς τὰς Τραπέζας, ἐξηνεμίσθησαν καὶ ἐχάθησαν κατὰ τὴν κατοχήν.

§81Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Ἐπειδὴ σᾶς θεωρῶ καλῆς πίστεως συζητητήν, σᾶς διακόπτω, διὰ νὰ συμφωνήσωμεν ἐπί τινων σημείων. Εἴπατε, ὅτι αἱ καταβαλλόμεναι εἰς τοὺς τροχιοδρομικοὺς συντάξεις ἦσαν γλίσχραι. Αὐτὸ εἶναι ἀληθές. Πρέπει ὅμως νὰ γνωρίζετε, ὅτι τὸ Ταμεῖον δὲν ἠδύνατο οὐδὲ αὐτὰς τὰς μικρὰς συντάξεις νὰ καταβάλλῃ καὶ ἔπρεπε κάθε μῆνα νὰ καταφεύγωμεν εἰς ἐξεύρεσιν τῶν 450.000 δραχμῶν, αἱ ὁποῖαι ἀπῃτοῦντο διὰ τὴν κάλυψιν τοῦ ἀνοίγματος τῶν συντάξεων. Ἐπ’ αὐτοῦ νομίζω, ὅτι εἴμεθα σύμφωνοι· τοῦτο δὲ ἔχει ἰδιαιτέραν σημασίαν διὰ νὰ γίνῃ ἀντιληπτὴ ἡ δοθεῖσα εὐνοϊκὴ λύσις εἰς τὸ συνταξιοδοτικὸν θέμα.

§82Δ. ΓΙΑΧΝΗΣ. Θέλετε νὰ πείσητε, κ. ὑπουργέ, τὴν Βουλήν, ὅτι οἱ τροχιοδρομικοὶ εἶναι ἱκανοποιημένοι ἀπὸ τὴν σύμβασιν; Θὰ ἦσαν ἱκανοποιημένοι ἐὰν ἐδίδατε εἰς αὐτοὺς ὅ,τι ἐδώσατε καὶ εἰς τοὺς τροχιοδρομικοὺς Θεσσαλονίκης.

§83Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐπὶ τοῦ θέματος ποὺ θέλετε, κ. ὑπουργέ, νὰ συμφωνήσω, ἔχομεν ἤδη συμφωνήσει, διότι ἐφ’ ὅσον ὑποστηρίζω τὴν ἀθλίαν κατάστασιν τοῦ Ταμείου καὶ ἐπεξηγῶ τοὺς λόγους, διὰ τοὺς ὁποίους τὸ Ταμεῖον τοῦτο περιέστη εἰς τὴν δεινὴν ἐκείνην θέσιν, ὁμολογῶ, ὅτι τὸ Ταμεῖον δὲν εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἀντιμετωπίσῃ οὔτε τὰς στοιχειώδεις ὑποχρεώσεις του. Περὶ τούτου, λοιπόν, εἴμεθα σύμφωνοι. Ἐπιθυμῶ, ὅμως νὰ ἐξηγήσω, διατὶ τὸ Ταμεῖον εὑρέθη εἰς αὐτὴν τὴν θέσιν νὰ δίδῃ συντάξεις διὰ τὸ ποσὸν τῶν ὁποίων πρέπει νὰ ἐντρεπώμεθα. Ὑπάρχουν ἄνθρωποι, κ. βουλευταί, οἱ ὁποῖοι ἠνάλωσαν ὁλόκληρον τὴν ζωήν των ὡς ὁδηγοὶ καὶ εἰσπράκτορες τῶν τρὰμ καὶ λαμβάνουν ὡς σύνταξιν 10 δραχμὰς τὴν ἡμέραν. Μετὰ τὸν πόλεμον, ὅλα τὰ ἀσφαλιστικὰ ταμεῖα εἰσέπραξαν ἀπὸ τοὺς ἠσφαλισμένους τὰς κατὰ νόμον εἰσφοράς. Αἱ εἰσφοραὶ ἐκεῖναι, αἱ ὁποῖαι εἶχον μίαν ἀγοραστικὴν δύναμιν, ὅταν εἰσεπράττοντο κατ’ ἐπιταγὴν τοῦ νόμου, κατετίθεντο εἰς τὰς Τραπέζας, μὲ συνέπειαν νὰ χάσουν ἐκ τῆς ἀγοραστικῆς των δυνάμεως τοὐλάχιστον τὸ ἥμισυ, τῆς συνεχιζομένης ἀπὸ τοῦ 1946 καὶ ἐφεξῆς ὑποτιμήσεως, τῆς ἀξίας τῆς δραχμῆς. Ἐκ τῶν ἰδιωτῶν οὐδεὶς κατέθεσε τὰ κεφάλαιά του εἰς τὴν Τράπεζαν, τοὐλάχιστον ἐν τῷ συνόλῳ. Μόνον τὰ Ταμεῖα ὑπεχρεώθησαν νὰ κάμουν τοῦτο καὶ μόνον αὐτὰ ὑπέστησαν τὴν οἰκονομικὴν συντριβὴν ἐκ τῆς ὑποτιμήσεως τῆς ἀξίας τῆς δραχμῆς.

§84Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Ἀσφαλῶς, τὰ ὅσα ἀνεφέρατε δὲν ἀφοροῦν τὴν Κυβέρνησιν Καραμανλῆ διότι, ὡς γνωστόν, ἡ Κυβέρνησις Καραμανλῆ μὲ τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα ἔλαβεν ἐπέτρεψε νὰ δημιουργηθῇ νομισματικὴ σταθερότης ἄνευ προηγουμένου καὶ ἐξησφάλισεν οὕτω τὴν ἐσωτερικὴν ἀξίαν τῶν πάσης φύσεως καταθέσεων.

§85Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε ὑπουργέ, ἐπ’ αὐτοῦ εἴμεθα σύμφωνοι. Πράγματι ἀπὸ τότε ποὺ ἀνέλαβε τὴν ἐξουσίαν ἡ Κυβέρνησις Καραμανλῆ ζημίαι εἰς τὰς καταθέσεις δὲν ἐσημειώθησαν ἐκ νομισματικῆς διακυμάνσεως. Ὑπάρχει ὅμως ἄλλη ζημία. Δὲν ἐπετράπη ἡ ἐλευθέρα διαχείρισις αὐτῶν τῶν κεφαλαίων. Ὤφειλεν ἡ Κυβέρνησις νὰ ἐπιτρέψῃ νὰ διατεθοῦν ὅλα τὰ κεφάλαια αὐτὰ π.χ. διὰ τὴν ἐργατικὴν στέγην. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον καὶ ἐργατικὴν στέγην θὰ εἴχομεν καὶ ἕνα ηὐξημένον ἐπιτόκιον θὰ εἰσεπράττετο. Δὲν τὸ ἔκαμεν ὅμως αὐτὸ ἡ Κυβέρνησις. Εἶναι ὅμως γνωστὸν, ὅτι ἀκόμη καὶ αἱ Τράπεζαι δίδουν δάνεια στεγαστικὰ εἰς τοὺς Δημοσίους ὑπαλλήλους. Δὲν ἠκολουθήθη αὐτὴ ἡ πολιτικὴ καὶ ὑπεύθυνος δι’ αὐτὸ εἶναι ἡ Κυβέρνησις Καραμανλῆ.

§86Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Οἱ περιορισμοὶ εἰς τὴν κίνησιν τῶν κεφαλαίων τῆς κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως δὲν εἶναι ἔργον τῆς Κυβερνήσεως Καραμανλῆ. Εἶναι παλαιὰ ἐνέργεια διὰ τῆς ὁποίας ὑπεχρεώθησαν τὰ ταμεῖα νὰ καταθέτουν τὰ κεφάλαιά των εἰς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος. Εἴπατε, ὅτι θὰ ἔπρεπε ἡ Κυβέρνησις νὰ διαθέσῃ τὰ χρήματα αὐτὰ διὰ τὴν ἐργατικὴν στέγην, ἐπιθυμῶ νὰ σᾶς εἴπω ἐπ’ αὐτοῦ, ὅτι ἡ Κυβέρνησις Καραμανλῆ διέθεσεν ἀπὸ τὸν κρατικὸν προϋπολογισμὸν ποσὸν 70 ἑκατομμυρίων δραχμῶν ἐτησίως ὑπὲρ τῆς ἐργατικῆς στέγης.

§87Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐάν, κ. ὑπουργέ, ἐπιλύσετε τὸ πρόβλημα τῆς ἐργατικῆς στέγης ἡμεῖς θὰ σᾶς χειροκροτήσωμεν πρῶτοι. Ἀλλὰ νομίζω, ὅτι μὲ τὰ μέτρα αὐτὰ δὲν ἐπιλύεται τὸ πρόβλημα αὐτό.

§88Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Πάντως ἡ Κυβέρνησις Καραμανλῆ ἔκαμεν ἕνα γενναῖον βῆμα διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ προβλήματος τούτου. Οὐδέποτε ἰσχυρίσθημεν, ὅτι ἐλύσαμεν ὁλοκληρωτικῶς τὸ ζήτημα αὐτό.

§89Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε ὑπουργέ, δὲν ἔχω καμμίαν πρόθεσιν νὰ κατηγορήσω τὴν Κυβέρνησιν διὰ τὸ θέμα αὐτό. Ἀπὸ τὸ 1937 ἤρξατο αὐτὴ ἡ πολιτικὴ τὴν ὁποίαν συνεχίζει σήμερον καὶ ἡ Κυβέρνησις Καραμανλῆ.

§90Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Κύριε συνάδελφε, μένω μὲ τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι τὸ ἐπιχείρημά σας περὶ ἐξανεμίσεως τῶν κεφαλαίων τοῦ Ταμείου ἴσως νὰ μὴ εἶναι ἐπιτυχές. Ὅλοι γνωρίζομεν, ὅτι τὸ Ταμεῖον τῆς ΗΕΜ εἶχε παθητικόν. Οὐδέποτε εἶχεν ἀποθεματικὸν κεφάλαιον. Ἄν ἤκουσα ἐπίσης καλῶς, εἴπατε ὡς δεύτερον διὰ τὴν πτώχειαν τοῦ Ταμείου, ὅτι αὕτη προῆλθε διὰ τῆς δεσμεύσεως τῶν κεφαλαίων διότι καθ’ ἣν ἐποχὴν ἐδεσμεύθησαν, ἡ λίρα εἶχεν 80 δραχμάς, ἐνῷ σήμερον ἔχει 300 δρχ. Καὶ τὸ ἐπιχείρημά σας αὐτὸ ὅμως δὲν εὐσταθεῖ, διότι, ὡς προεῖπον, οὐδέποτε τὸ Ταμεῖον εἶχεν ἀποθεματικά.

§91Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε συνάδελφε, ἐγὼ ὡμίλησα γενικώτερον διὰ τὴν Κυβερνητικὴν πολιτικήν, ἔναντι τῶν ἀσφαλιστικῶν ὀργανισμῶν. Καὶ εἶπον, ὅτι τὰ προπολεμικὰ κεφάλαια ἐξηνεμίσθησαν, καὶ ὅτι μεταπολεμικῶς αἱ καταθέσεις τῶν Ταμείων ὑπέστησαν μίαν μείωσιν μικρὰν ἢ μεγάλην, ἀναλόγως τῶν περιπτώσεων. Πάντως, ἔθιξα τὸ ζήτημα, ὅπως εἶπον γενικώτερον. Εἰς τὴν συγκεκριμένην δὲ περίπτωσιν δὲν πταίει οὔτε τὸ Ταμεῖον οὔτε τὸ προσωπικὸν διὰ τὴν πτώχεια τοῦ Ταμείου Συντάξεων. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Β. Βασιλικός). Σήμερον, εὑρισκόμεθα ἐνώπιον μιᾶς τραγικῆς καταστάσεως τῶν συνταξιούχων καὶ ὀφείλομεν ὅλοι νὰ λάβωμεν μίαν θέσιν ἀπέναντι τοῦ θέματος αὐτοῦ. Ἀκόμη, λοιπόν, κ. βουλευταί, αὐτὸς ὁ λόγος, ἀλλὰ καὶ ἕτερος τοιοῦτος θὰ ἔπρεπε νὰ μᾶς ἐπηρεάσῃ διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ θέματος τούτου. Οἱ ὑπάλληλοι δηλαδή, οἱ ὁποῖοι ἐπρόκειτο νὰ ἀπολυθοῦν, καθὼς καὶ οἱ ὁδηγοὶ καὶ οἱ εἰσπράκτορες δὲν εἶναι εὔκολον νὰ εὕρουν ἐργασίαν λόγῳ καὶ τῆς περιωρισμένης εἰδικότητός των. Δὲν πρέπει νὰ ἀντιμετωπίσωμεν ὅπως ἀντιμετωπίζομεν ἀπολύσεις ἐργαζομένων ἢ ὑπαλλήλων οἱουδήποτε ἄλλου κλάδου. Βάσει αὐτῶν τῶν τριῶν στοιχείων πρέπει νὰ ἀντιμετωπίσωμεν τὸ θέμα αὐτό. Ἔρχομαι ἤδη εἰς τὸ τελευταῖον τοῦτο θέμα: Πῶς πρέπει νὰ ἀντιμετωπισθῇ ἡ κατάστασις μετὰ τὴν ἐφαρμογὴν τῶν διατάξεων τῆς συμβάσεως. Πρῶτον θὰ δημιουργηθῇ ἕνας μεγάλος ἀριθμὸς ἀνέργων. Ἔργον προνοίας θὰ ἦτο ὅπως, ἐὰν ἡ Ἑταιρεία ἐπρόκειτο νὰ προσλάβῃ προσωπικὸν εἰς τὸ μέλλον νὰ προσλάβῃ ἀπὸ τοὺς ἀπολυθησομένους. Τοιαύτη πρόβλεψις δὲν ὑπάρχει εἰς τὴν σύμβασιν. Δεύτερον, θὰ ἔπρεπε νὰ ὑπάρξῃ πρόβλεψις, ὥστε ὁ ἀνάδοχος, ἀπ’ ὅπου ἀποσύρεται ἡ Ἑταιρεία, πληρώσῃ τὰς ἀνάγκας του ἀπὸ τοὺς ἀπολυομένους καὶ ὄχι μόνον ἀπὸ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι δὲν θὰ λάβουν σύνταξιν, ὡς γνωστόν, θὰ εἶναι πενιχρά. Ἐν προκειμένῳ ἡ σύμβασις ὁμιλεῖ μόνον περὶ μὴ συνταξιοδοτουμένων. Θὰ ἤθελα νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τοῦ κ. ὑπουργοῦ ἐπὶ τῆς Ἐργασίας ἐπὶ τῶν διατάξεων τῆς συμβάσεως αἵτινες προβλέπουν τὴν ἀναστολὴν τῆς ἐφαρμογῆς τῶν νόμων περὶ προστασίας τῶν συνδικαλιστικῶν στελεχῶν. Ὁ ἀριθμός των εἶναι μικρός, ἀλλὰ εἶναι ζήτημα ἀρχῆς καὶ δὲν θὰ ἔπρεπε ἡ Ἑταιρεία νὰ ζητήσῃ αὐτὴν τὴν ἐξαίρεσιν. Ὡς πρὸς τὸ θέμα τῶν παλαιῶν πολεμιστῶν βεβαίως ἐφ’ ὅσον μειοῦται ὁ ἀριθμὸς τοῦ προσωπικοῦ, μειοῦται καὶ τὸ ποσοστὸν αὐτῶν, ἀλλ’ ὡς ἔχει ἀντιμετωπισθῆ τὸ ζήτημα ἔχει σοβαρὰν ἀνωμαλίαν, διότι ἡ διάταξις προβλέπει ἐὰν ἀπολυθοῦν περισσότεροι κατ’ ἀναλογίαν τοῦ διατηρηθησομένου προσωπικοῦ, ἡ Ἑταιρεία ὑποχρεοῦται νὰ προσλάβῃ νέους τῆς κατηγορίας τῶν προστατευομένων ὑπὸ τοῦ νόμου. Νομίζω, ὅτι ἡ στοιχειώδης δικαιοσύνη ἐπιβάλλει ἐὰν ἀπολύσῃ μεγαλύτερον ποσοστὸν τοῦ ἀναλογοῦντος, νὰ ὑποχρεοῦται ἡ Ἑταιρεία νὰ προσλάβῃ ἀπὸ αὐτοὺς ποὺ θὰ ἀπολύσῃ.

§92Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Ὡς πρὸς τὰ συνδικαλιστικὰ στελέχη ἔχω νὰ εἴπω, ὅτι ὁ νόμος τοῦ 1937 ἀπέβλεψεν εἰς τὴν προστασίαν τούτων ἀπὸ τὰς διώξεις τῶν ἐργοδοτῶν. Ἐν προκειμένῳ ὅμως δὲν πρόκειται περὶ διώξεως, ἀλλὰ περὶ μειώσεως τοῦ ἀριθμοῦ τοῦ προσωπικοῦ. Καὶ κατὰ ποίαν λογικὴν ὁ ἀξιωματοῦχος συνδικαλιστὴς θὰ τύχῃ μιᾶς ἰδιαιτέρας μεταχειρίσεως ἔναντι τοῦ ἁπλοῦ συνδικαλιστοῦ ἐργάτου ἢ ὑπαλλήλου. Θὰ πρέπει ὅλοι νὰ τύχουν ἴσης μεταχειρίσεως, διότι καὶ ἀπὸ ἀπόψεως ἀρχῆς συνδικαλιστικῆς καὶ ἀπὸ ἀπόψεως ἠθικῆς τάξεως, δὲν ἐπιτρέπεται οἱ ἀξιωματοῦχοι νὰ τύχουν προνομιακῆς μεταχειρίσεως. Ὡς πρὸς τὸ θέμα τῶν πολεμιστῶν, ἡ διάταξις ὡς ἔχει εἶναι ὑπὲρ αὐτῶν. Ὁ ἀριθμὸς τῶν πολεμιστῶν θὰ πρέπει νὰ εἶναι ἀνάλογος μὲ τὸν ἀριθμὸν τῶν ἐργατοϋπαλλήλων, οἱ ὁποῖοι θὰ παραμείνουν ἐν ἐργασίᾳ. Ἐὰν μὲ τὰς ἀπολύσεις φύγῃ μεγαλύτερος ἀριθμός, θὰ δυνάμεθα νὰ διορίσωμεν νέους πρὸς συμπλήρωσιν τοῦ ἀναλογοῦντος ποσοστοῦ.

§93Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Ὀρθῶς λέγει ὁ κ. ὑπουργός, ὅτι εἶναι ἡ διάταξις ὑπὲρ τῶν πολεμιστῶν, διότι ἐκ τῆς κειμένης νομοθεσίας ἡ ἐλάττωσις ἐπιβάλλεται.

§94Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Βεβαίως, εἶναι ὑποχρεωμένη ἡ Ἑταιρεία ἐπὶ τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ἐργατοϋπαλλήλων ποὺ θὰ διατηρήσῃ, νὰ προσλάβῃ ἀνάλογον ἀριθμὸν πολεμιστῶν. Ἀλλὰ θὰ συμβῇ μὲ τὴν κατάργησιν ὡρισμένων γραμμῶν νὰ ἀπολυθῇ πολὺ μεγαλύτερος ἀριθμὸς πολεμιστῶν τοῦ ἀναλογοῦντος καὶ λέγω, ὅτι ἔργον δικαιοσύνης ἐπιβάλλει εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν διὰ τὴν συμπλήρωσιν τῆς ἀναλογίας τῶν προστατευομένων ὑπὸ τοῦ νόμου, νὰ προσλάβῃ ἀπὸ αὐτοὺς τοὺς παλαιοὺς πολεμιστὰς οἵτινες ἀπελύθησαν, δηλαδὴ ἀπὸ τοὺς καθ’ ὑπέρβασιν ἀπολυθέντας πολεμιστάς.

§95Γ. ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ. Ἡ Ἑταιρεία, κύριε ὑπουργέ, δὲν θὰ ἀντιμετωπίσῃ τὰ συνδικαλιστικὰ στελέχη μὲ τὰ κριτήρια, τὰ ὁποῖα ἀνεφέρατε. Τοὐναντίον, θὰ εὕρῃ τὴν εὐκαιρίαν νὰ ἐκδικηθῇ ὅλους ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι εἰργάσθησαν ὑπὲρ τῆς βελτιώσεως τῆς οἰκονομικῆς θέσεως τῶν ἐργατοϋπαλλήλων. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον θέλω νὰ πιστεύω, ὅτι δὲν θὰ θελήσητε τὰ συνδικαλιστικὰ στελέχη νὰ τὰ θέσητε εἰς τὴν αὐτὴν μοῖραν μὲ τοὺς ἁπλοῦς ἐργάτας.

§96Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπουργ. Ἐργασίας). Κάμνετε λάθος. Ἡ Ἑταιρεία καὶ σήμερον ἔχει τὴν δυνατότητα καὶ μὲ τὴν ὑφισταμένην νομοθεσίαν νὰ τοὺς ἀπολύσῃ. Συνεπῶς παρ’ ὑμῶν ἐπιζητεῖται, ἐὰν κριθοῦν ἀπολυτέοι ἀξιωματοῦχοι συνδικαλισταί, νὰ τύχουν τῶν εὐεργετημάτων, ἅτινα προβλέπει ὁ σχετικὸς νόμος εἰς περιπτώσεις ἀπολύσεως συνεπείᾳ διώξεώς των ὑπὸ τοῦ ἐργοδότου, λόγῳ τῆς συνδικαλιστικῆς των δράσεως καὶ οὕτω νὰ λάβουν πολλαπλασίαν ἀποζημίωσιν ἐκείνης τῆς ὁποίας δικαιοῦνται καὶ θὰ λάβουν οἱ λοιποὶ τροχιοδρομικοί.

§97Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Γεγονὸς εἶναι, ὅτι αὐτὴν τὴν εἰδικὴν προστασίαν τῶν συνδικαλιστικῶν στελεχῶν τὴν αἴρετε καὶ δὲν ἔπρεπε νὰ δεχθῆτε αὐτὴν τὴν διάταξιν. Τὸ τελευταῖον θέμα, εἶναι τὸ θέμα τῆς ἀντιμετωπίσεως τῶν συνταξιούχων. Ἔχομεν πρῶτον τοὺς ἤδη συνταξιοδοτουμένους συνταξιούχους. Ἔχομεν δεύτερον ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι θὰ γίνουν συνταξιοῦχοι ἀπολυόμενοι βάσει αὐτῆς τῆς συμβάσεως καὶ τρίτον ἔχομεν τοὺς ὑπαλλήλους, οἱ ὁποῖοι θὰ διατηρηθοῦν ὑπὸ τῆς Ἑταιρείας. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ θέμα τῶν συντάξεων κατ’ ἀρχὴν διὰ τοῦ νομοσχεδίου ἀναγνωρίζεται δικαίωμα συνταξιοδοτήσεως δι’ ὅλους τοὺς ἤδη συνταξιούχους ὑπὸ τοῦ ΙΚΑ. Διὰ τοῦ νόμου ὅμως προβλέπεται ὡς πρὸς τὸ ὕψος διὰ πλήρους συντάξεως ἡ συνταξιοδότησις τριῶν ἐξαιρετικῶς περιπτώσεων. 1) Ἐὰν εἶναι ὁδηγὸς καὶ ἔχῃ πραγματικὴν συντάξιμον ὑπηρεσίαν 25 ἐτῶν. Προκειμένου δὲ περὶ προσωπικοῦ τῶν ἄλλων κλάδων 28 ἔτη ἀνεξαρτήτως ἡλικίας λαμβάνουν πλήρη σύνταξιν. Δευτέρα κατηγορία εἶναι οἱ ἔχοντες πραγματοποιήσει 10ετῆ ὑπηρεσίαν βαρείας ἐργασίας καὶ 4.500 τοὐλάχιστον ἡμερομίσθια, συνεπλήρωσαν δὲ τὸ 60ὸν ἔτος τῆς ἡλικίας των καὶ τρίτον, ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι συνεπλήρωσαν τὸ 55ον ἔτος τῆς ἡλικίας των, ἠλαττωμένης τῆς πλήρους συντάξεώς των κατὰ ἓν 200στὸν δι’ ἕκαστον μῆνα ἐλλείποντα ἐκ τοῦ 60οῦ ἔτους. Αὐταὶ εἶναι αἱ τρεῖς εἰδικαὶ περιπτώσεις, αἱ ὁποῖαι ἀναφέρονται διὰ πλήρη συνταξιοδότησιν εἰς τὸ νομοσχέδιον. Εἰς τὸ σημεῖον ὅμως αὐτὸ θὰ παρεκάλουν τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ διασαφηνίσῃ πῶς ἐννοεῖ τὴν ὕπαρξιν τῶν εἰδικῶν αὐτῶν προϋποθέσεων συνταξιοδοτήσεως πλήρους ὑπὸ τοῦ ΙΚΑ καὶ τῆς διεπούσης αὐτὸ νομοθεσίας. Θὰ ὑπολογίζωνται δηλαδὴ αὗται, π.χ. τὸ 60ὸν ἔτος ὅταν ἀπεχώρησεν ἀπὸ τὴν ὑπηρεσίαν ἢ καὶ εἶχε 10ετῆ ὑπηρεσίαν βαρείας ἀπασχολήσεως καὶ 4.500 ἡμερομίσθια διὰ νὰ λάβῃ πλήρη σύνταξιν ἢ ἐὰν σήμερον συντρέχουν ταῦτα.

§98Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Δύο κατηγορίας συνταξιούχων ἔχομεν. Ἐκείνους ποὺ προώρως ἐξῆλθον τοῦ ἐπαγγέλματος καὶ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἐξῆλθον μετὰ μακρὰν ὑπηρεσίαν, διανύσαντες πλήρη ἀσφαλιστικὴν περίοδον.

§99Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. Κύριε συνάδελφε, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε μίαν μικρὰν διακοπὴν διὰ νὰ ἀπαντήσω εἰς τὸν κ. ὑπουργόν, ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς προστασίας τῶν συνδικαλιστικῶν στελεχῶν. Ὁ κ. ὑπουργός, ὅταν ἀνεφέρατε τὴν σχετικὴν διάταξιν διὰ τὰ συνδικαλιστικὰ στελέχη, εἶπεν, ὅτι δὲν πρέπει νὰ ὑπάρξῃ διάκρισις μεταξὺ συνδικαλιστικῶν στελεχῶν καὶ ἁπλῶν ἐργατῶν καὶ ὑπαλλήλων καὶ ὅτι τοῦτο πρέπει νὰ τὸ ζητήσουν τὰ ἴδια τὰ συνδικαλιστικὰ στελέχη ἐκ λόγων ἠθικῆς τάξεως. Εἶπεν ἀκόμη ὁ κ. ὑπουργός, ὅτι ἐπὶ Ὑπουργίας του ἐπὶ Κυβερνήσεως Μεταξᾶ τὸ 1937 ἔκαμε τὸν νόμον αὐτὸν διὰ νὰ προστατεύσῃ τὰ συνδικαλιστικὰ στελέχη ἀπὸ τὰς ἀπολύσεις. Τοῦτο δὲν εἶναι ἀκριβές, διότι ἐγένετο ἐπὶ Κυβερνήσεως Φιλελευθέρων εἰς τὰ 1951 καὶ ἐπὶ Ὑπουργίας ἰδικῆς μου, ἐγένετο δὲ πρὸς τὸ συμφέρον τῶν ἐργαζομένων. Δὲν θὰ πρέπει συνεπῶς, ὁ Πρόεδρος καὶ ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς νὰ ἀπολυθοῦν, διότι τοῦτο θὰ ἦτο ἄδικον παρὰ τὰ ἀντιθέτως λεγόμενα ὑπὸ τοῦ κ. ὑπουργοῦ περὶ ἴσης μεταχειρίσεως.

§100Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε ὑπουργέ, νομίζω, ὅτι δὲν διεφωτίσατε τὸ θέμα, διότι ἐγὼ σαφῶς σᾶς ἠρώτησα διὰ τὰς προϋποθέσεις συνταξιοδοτήσεως, αἱ ὁποῖαι πρέπει νὰ ὑφίστανται διὰ τὰς τρεῖς εἰδικὰς περιπτώσεις, αἱ ὁποῖαι ἀναφέρονται εἰς τὸ νομοσχέδιόν σας. Πότε πρέπει νὰ συντρέχουν.

§101Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Οἱ κανονισμοὶ συνταξιοδοτήσεως ρυθμίζουν ὅλας αὐτὰς τὰς περιπτώσεις.

§102Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Δηλαδή, κ. ὑπουργέ, αἱ εἰδικαὶ περιπτώσεις τοῦ νομοσχεδίου σας ἀφοροῦν τὸν χρόνον τῆς ἐξόδου των ἐκ τῆς Ἑταιρείας;

§103Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπουργ. Ἐργασίας). Ἀφοροῦν τὸν χρόνον τῆς πραγματικῆς των ἀσφαλίσεως, μὲ βάσιν τὸν χρόνον τῆς ἐξόδου των.

§104Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Συνεπῶς, κ. ὑπουργέ, πέραν τῶν τριῶν εἰδικῶν αὐτῶν περιπτώσεων, οἱ ὁποῖοι θὰ λάβουν πλήρη σύνταξιν, ὅλοι οἱ ὑπόλοιποι συνταξιοῦχοι θὰ συνταξιοδοτηθοῦν μὲ τὸ ἐλάχιστον ὅριον συνταξιοδοτήσεως. Ἀκριβῶς ὅμως, ἐδῶ ἔχει γίνει ἕνα μεγάλο σφάλμα, ἕνα τερατούργημα. Διότι καθορίζεται ἕνα ὅριον πραγματικῆς συνταξίμου ὑπηρεσίας 25 ἐτῶν διὰ νὰ λάβῃ πλήρη σύνταξιν. Ἐκεῖνος, ὅμως, ὁ ὁποῖος θὰ ἔχῃ 24 ἔτη καὶ 6 μῆνας θὰ λάβῃ τὸ ἐλάχιστον ὅριον συνταξιοδοτήσεως, δηλαδὴ ἐὰν ὁ ἔχων 25 ἐτῶν ὑπηρεσίαν λάβῃ ἀπὸ τὸ ΙΚΑ 1500 δραχμὰς σύνταξιν, ὁ ἔχων 24 ἔτη καὶ 6 μῆνας θὰ λάβῃ μόνον δραχμὰς 500. Εἶναι δυνατὸν δι’ ἓν χρονικὸν διάστημα 6 μόνον μηνῶν νὰ στερήσετε ἕνα συνταξιοῦχον ἀπὸ ἕνα σημαντικὸν ποσόν, τὸ ὁποῖον τοῦ ἀπομένει διὰ νὰ ζήσῃ τὴν οἰκογένειάν του; Ἀπορῶ πῶς ἐτέθη αὐτὸ τὸ πρᾶγμα. Εἶμαι βέβαιος, ὅτι διέφυγε τῆς προσοχῆς σας, διότι τοιοῦτόν τι οὔτε εἰς τὸν συνταξιοδοτικὸν κανονισμὸν τοῦ Ι. Κ.Α. ὑπάρχει, οὔτε εἰς κανὲν καταστατικὸν ἄλλου ἀσφαλιστικοῦ ὀργανισμοῦ. Νομίζω, ὅτι ὅταν ἀπεφασίσατε νὰ ἀντιμετωπίσετε τὸ θέμα τῆς συνταξιοδοτήσεως τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν, δὲν ἐπετρέπετο νὰ τὸ ἀντιμετωπίσετε μὲ συντάξεις ἐλεημοσύνης, ἀλλὰ μόνον μὲ τὰς συντάξεις ἐκείνας αἱ ὁποῖαι καθορίζονται εἰς κλιμάκωσιν εἰς τὸν Κανονισμὸν τοῦ ΙΚΑ. Τὸ ἀντίθετον θὰ σᾶς ὁδηγήσῃ εἰς τὸ καταπληκτικὸν αὐτὸ φαινόμενον τοῦ νομοσχεδίου σας.

§105Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Μήπως θεωρῆτε τὴν ἀπονομὴν συντάξεως τοῦ ἐλαχίστου ὁρίου ὡς παροχὴν ἐλεημοσύνης πρὸς τὸν ἐργαζόμενον;

§106Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ θεωρῶ ἐλεημοσύνην, κ. ὑπουργέ, διότι ἐπαναλαμβάνω, ὅτι θεωρῶ ἐντροπὴν διὰ τὸ Κράτος νὰ ὑπάρχουν σήμερον συντάξεις πείνης τῶν 200 δραχμῶν μηνιαίως καὶ νὰ θέλετε τοῦτο τὸ ἀπαράδεκτον γεγονὸς νὰ λάβετε ὡς βάσιν.

§107Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπουργ. Ἐργασίας). Δὲν κάμνομεν ἐλεημοσύνην. Ὁ ἐργάτης ἔχει δικαιώματα καὶ ὅ,τι τοῦ δίδομεν τοῦ ἀνήκει. Τίποτε δὲν τοῦ χαρίζομεν. Τὸ ἐλάχιστον ὅριον συντάξεων τὸ ὁποῖον ἐξασφαλίζομεν καὶ διὰ τὸ ὁποῖον ἄλλαι τάξεις ἀκόμη κάμνουν ἀγῶνα διὰ νὰ τὸ ἐπιτύχουν ἐκ τῶν καπνεργατῶν εἶναι πραγματικὴ παροχή. Ἡ ἀσφαλιστικὴ νομοθεσία στηρίζεται εἰς ὡρισμένους κανόνας καὶ ἐπειδὴ κατὰ παρέκκλισιν αὐτῶν τῶν κανόνων θεσπίζομεν τὰς τοιαύτας παροχάς, τὸ Ι.Κ.Α. διετύπωσεν ἀντιρρήσεις. Ἡ ἐπιβάρυνσις διὰ τὴν συνταξιοδότησιν τῶν τροχιοδρομικῶν, ἀντιπροσωπεύει ποσὸν 415–420 ἑκατομμυρίων δραχμῶν. Τὸ ποσὸν αὐτὸ κατὰ τὸ ΙΚΑ εἶναι ἀκόμη ὑψηλότερον. Διὰ νὰ ἀντιμετωπίσωμεν τὸ θέμα τοῦτο κατὰ τὸν ὀρθότερον τρόπον, ἠναγκάσθημεν νὰ κάμωμεν ἀναλογιστικὴν μελέτην. Πάντως αἱ παρεχόμεναι συντάξεις, βασικαὶ καὶ ἀναπροσαρμοζόμεναι εἶναι βελτιωμέναι.

§108Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, εὐλόγως ἀντιμετωπίζων δυσχέρειαν νὰ δικαιολογήσῃ τὴν ρύθμισιν τοῦ θέματος ὡς γίνεται καὶ διὰ νὰ διευκολυνθῇ εἰς τὴν ἀπάντησίν του, ἔκαμε μίαν προσπάθειαν νὰ στηρίξῃ τὴν ἀπάντησίν του ἐπὶ βάσεως ἐκτὸς νόμου κειμένην. Ἠναγκάσθη ὅθεν νὰ ξεφύγῃ τῆς βάσεως αὐτῆς ἐπικαλεσθεὶς τὴν ἐπίπτωσιν τὴν ὁποίαν θὰ εἶχε διάφορος ρύθμισις ἐπὶ τοῦ οἰκονομικοῦ ἐπιπέδου. Κάμνει λάθος βασικὸν ὁ κ. ὑπουργός. Ἢ δικαιοῦνται συντάξεων οἱ τροχιοδρομικοὶ καὶ ὀφείλετε, ὅσον καὶ ἂν κοστίζῃ νὰ ἱκανοποιήσετε τὸ αἴτημα ἢ ὄχι. Θὰ σᾶς ἀναφέρω ἕνα παράδειγμα διὰ νὰ ἀντιληφθῆτε τὴν ἀδικίαν. Ἔφυγε πρὸ 10ετίας ὑπάλληλος τῆς Η.Ε.Μ., ὁ ὁποῖος εἶχε συντάξιμον ὑπηρεσίαν 27½ ἐτῶν. Ἤδη, εἶναι 80 περίπου ἐτῶν καὶ βάσει τῆς διατάξεώς σας θὰ λάβῃ σύνταξιν 500 δραχμῶν, τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν, συνάδελφός του, ὁ ὁποῖος συνέβη κατὰ τὸν χρόνον τῆς ἀποχωρήσεως ἐκ τῆς ὑπηρεσίας νὰ ἔχῃ 28 ἔτη ὑπηρεσίας καὶ ἔχει τὴν αὐτὴν σήμερον ἡλικίαν μὲ τὸν προηγούμενον λαμβάνει τριπλασίαν σύνταξιν.

§109Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Πόσα ἔπαιρνεν, ὅταν ἔφυγεν;

§110Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Τριακοσίας δραχμάς, ἀλλ’ ἐκ τούτου δὲν ἕπεται, ἐπειδὴ θὰ πάρῃ 200 δραχμὰς παραπάνω. Ἔτσι δὲν δίδεται λύσις εἰς τὸ θέμα.

§111Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Μάλιστα, κ. συνάδελφε, ἔπαιρνε 300 δραχμὰς καὶ σήμερα τὸ ἐλάχιστον αὐτὸ ὅριον αὐξάνεται.

§112Α. ΛΑΣΚΑΡΙΔΗΣ. Τὸν λόγον κ. Πρόεδρε.

§113ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ἐπιτρέπονται διακοπαί· παρακαλῶ τὸν ἐπὶ τοῦ βήματος κ. συνάδελφον, νὰ μὴ δέχεται διακοπάς.

§114Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι αἱ διακοπαὶ πολλάκις διαφωτίζουν τὴν συζήτησιν.

§115ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ Προεδρεῖον, κ. συνάδελφε, δὲν ἐπιτρέπει διακοπάς. Παρακαλῶ συνεχίσατε.

§116Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι κατὰ τὸν Κανονισμὸν δὲν πρέπει νὰ γίνωνται διακοπαὶ εἰς τοὺς εἰσηγητάς. Ὁ κ. Α. ΛΑΣΚΑΡΙΔΗΣ, ἐπιμένει ζητῶν τὸν λόγον. (Θόρυβος–Κωδωνοκρουσίαι).

§117Η. ΗΛΙΟΥ. Θὰ πρέπει, κ. Πρόεδρε, ὁ Κανονισμὸς ἢ νὰ ἐφαρμόζεται αὐστηρῶς πρὸς ὅλας τὰς πλευρὰς ἢ μὲ κἄποιαν ἐλαστικότητα ἐπίσης, πρὸς ὅλας τὰς πλευράς. Ἡ ἄνισος μεταχείρισις τῶν κυρίων βουλευτῶν, δὲν νομίζω, ὅτι στηρίζεται εἰς τὸν Κανονισμόν. Αἱ περισσότεραι διακοπαὶ εἰς τὸν ρήτορα ἐγένοντο ἐκ τῆς Κυβερνητικῆς πτέρυγος. Καὶ αὐτὸ εἶναι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον δημιουργεῖ τὰς διαμαρτυρίας τῆς πτέρυγος αὐτῆς, ὁσάκις ζητῆται ἡ διακοπὴ καὶ δὲν ἐπιτρέπεται.

§118ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνέστησα κατ’ ἐπανάληψιν νὰ μὴ γίνωνται διακοπαί. Παρακαλῶ καὶ πάλιν τὸν κ. Ἡλιόπουλον, ὅπως μὴ προκαλῇ διακοπὰς πρὸς δημιουργίαν ἐντυπώσεων.

§119Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, οὐδεμίαν διακοπὴν προεκάλεσα, πολὺ περισσότερον πρὸς δημιουργίαν ἐντυπώσεων. Ὅλη ἡ ἀγόρευσίς μου, βασίζεται ἐπὶ τοῦ κειμένου τοῦ νόμου καὶ οὐδεμίαν στιγμὴν εὑρέθη ἐκτὸς θέματος. Ἔλεγα, λοιπόν, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι μὲ τὴν ρύθμισιν ἡ ὁποία γίνεται διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου δημιουργοῦνται μεγάλαι ἀδικίαι εἰς βάρος ἑνὸς μεγάλου μέρους τοῦ προσωπικοῦ τῆς ἑταιρείας ΗΕΜ, μὲ πλήρη στραγγαλισμὸν τῶν ἀσφαλιστικῶν ἀρχῶν. Ἀπὸ τὰ στοιχεῖα τὰ ὁποῖα ἔχω εἰς χεῖράς μου, ἐπὶ τοῦ συνόλου τῶν ἤδη συνταξιούχων καὶ ἐκείνων οἱ ὁποῖοι θὰ συνταξιοδοτηθοῦν βάσει τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου μόνον τὸ 20% πληροῖ τὰς προϋποθέσεις τῆς πλήρους συνταξιοδοτήσεως. Τὸ ἄλλο 80% τούτων, θὰ πάρῃ τὸ ἐλάχιστον ὅριον. Ἐάν, πράγματι, αὐτὴ ἡ κατάστασις δημιουργῆται, νομίζετε, κ. ὑπουργέ, ὅτι δίδετε τὴν προσήκουσαν λύσιν εἰς τὸ θέμα; Νομίζετε, ὅτι διὰ νὰ ἐπιτύχετε, ὅσα ἐν ἀρχῇ τῆς ἀγορεύσεώς μου ἐσημείωσα, τὸ τρόλλεϋ τῆς Καλλιθέας καὶ τὴν λαμπρότητα τῆς ὁδοῦ Πανεπιστημίου, θὰ πρέπει νὰ ρίψητε χιλίους ἀνθρώπους εἰς τὸν δρόμον πολλοὶ τῶν ὁποίων δὲν θὰ πάρουν οὔτε δραχμὴν σύνταξιν; Διερωτῶμαι, διατὶ δὲν ἠκολουθήθη ἡ ὀρθὴ ἀρχὴ τοῦ ΙΚΑ, προκειμένου περὶ συνταξιοδοτήσεως; Τὸ ΙΚΑ χορηγεῖ σύνταξιν μὲ τὰς γενικὰς προϋποθέσεις, ἐφ’ ὅσον ἔχει ὁ ἠσφαλισμένος πραγματοποιήσει 3000 ἡμερομίσθια. Διατὶ δὲν λαμβάνομεν αὐτὸ ὡς βάσιν;

§120Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Αὐτὸ ποὺ λέγετε, εἶναι πολὺ κατανοητὸν καὶ ὄχι ἀκατανόητον, ὅπως θέλετε νὰ τὸ ἐμφανίσετε. Διότι, αὐτὴ ἡ περίπτωσις συνοδεύεται καὶ ἀπὸ κἄτι ἄλλο. Νὰ ἔχῃ, δηλαδή, ὁ συνταξιοῦχος συμπληρώσει τὸ 65ον ἔτος τῆς ἡλικίας του.

§121Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ εἶπον, κ. ὑπουργέ. Τὴν περίπτωσιν τῆς προϋποθέσεως συνταξιοδοτήσεως, τῆς ἡλικίας δηλαδή, τὴν καλύπτει ὁ νόμος. Τὸ τί θὰ δώσητε εἰς τὸν συνταξιοῦχον, τὸ καθορίζετε μὲ αὐτὸ τὸ ὁποῖον ἐκάματε ποὺ εἶναι εἰς ἀντίθεσιν πρὸς τὸν Κανονισμὸν τοῦ ΙΚΑ. Καὶ βάσει αὐτοῦ τοῦ κανονισμοῦ, θὰ ρυθμίσετε τὸ ὕψος τῶν παροχῶν, ὡς συνέβη μὲ τὴν κατάργησιν τῶν τροχιοδρόμων Θεσσαλονίκης. Εἶναι, λοιπόν, τόσον ὀρθὸν τοῦτο, ὥστε δὲν ἀντιλαμβάνομαι τὴν ἄρνησιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ νὰ τὸ ἀντιληφθῇ καὶ νὰ τὸ ἀποδεχθῇ.

§122Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ παρεκάλουν νὰ μοῦ ὑποδείξετε τὴν διάταξιν τοῦ Κανονισμοῦ, ποὺ προβλέπει τὴν ἄνισον μεταχείρισιν τῶν κυρίων συναδέλφων εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν.

§123ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Κύρκο, οἱ κ.κ. ὑπουργοὶ ἔχουν τὸ δικαίωμα ἐκ τοῦ Κανονισμοῦ νὰ λαμβάνουν τὸν λόγον, ὅταν τὸν ζητοῦν.

§124Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Μάλιστα, κ. Πρόεδρε, εἶναι ἀληθὲς αὐτὸ τὸ ὁποῖον λέγετε, ἀλλὰ αὐτὸ θὰ γίνῃ, ὅταν ὁ ὁμιλῶν τερματίσῃ τὴν ὁμιλίαν του, ὁπότε ἐὰν ζητήσῃ ἕνας ὑπουργὸς τὸν λόγον, δύναται ἀσφαλῶς νὰ τὸν λάβῃ καὶ νὰ ὁμιλήσῃ.

§125ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπαναλαμβάνω, κ. Κύρκο, ὅτι οἱ ὑπουργοὶ ἔχουν τὸ δικαίωμα νὰ ζητοῦν καὶ νὰ λαμβάνουν τὸν λόγον.

§126Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ὄχι, ὅμως, κ. Πρόεδρε, ὅταν ὁμιλῇ ὁ ρήτωρ.

§127ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Σεῖς τοὺς προκαλεῖτε διὰ τῶν ἐρωτήσεών σας.

§128Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Μᾶς ἐρωτήσατε καὶ ἀπαντῶμεν.

§129Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν ἔχω καμμίαν ἀντίρρησιν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, πολὺ ἐπαχθεστέρα εἶναι ἡ μεταχείρισις τῶν ἠσφαλισμένων ποὺ ὑπηρετοῦν καὶ θὰ παραμείνουν. Δι’ αὐτοὺς θὰ ἐφαρμοσθοῦν αἱ κείμεναι διατάξεις. Θὰ ἤθελα, κ. συνάδελφε, ἐπειδὴ ἀνεφέρθην εἰς τὴν σύμβασιν τῶν τροχιοδρόμων Θεσσαλονίκης, νὰ κάμω μίαν ἄλλην σύγκρισιν. Αἱ λοιπαὶ διατάξεις τοῦ Ν. 3721, ἦσαν αἱ διατάξεις ποὺ ἀντιμετώπιζον μὲ ἀντικειμενικότητα τὸ ὅλον θέμα. Ἐπέτρεψεν εἰς τὰς Τραπέζας νὰ χορηγήσουν δάνεια καὶ ὑπεχρέωσε τὸν ἀνάδοχον νὰ προσλάβῃ τὸ προσωπικὸν ἐφ’ ὅσον εἶχεν ὑπηρεσίαν 15 ἐτῶν. Κύριοι συνάδελφοι, νομίζω, πέραν τῆς οἱασδήποτε κομματικῆς τοποθετήσεως, τὸ θέμα τῶν συνταξιούχων πρέπει νὰ τὸ ἴδωμεν ὑπὸ τὸ πρῖσμα τῆς δικαίας ἱκανοποιήσεως. Ὁ τρόπος μὲ τὸν ὁποῖον ἀντιμετωπίζεται, δὲν εἶναι ὁ ὀρθός, ὁ δίκαιος, ὁ ὑγιής. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι θὰ πρέπει νὰ τὸ ρυθμίσωμεν βάσει τῶν ἀσφαλιστικῶν κανόνων καὶ μὲ ἀντικειμενικὴν δικαιοσύνην. Μὲ τὰς παρατηρήσεις αὐτὰς καὶ ὑπ’ αὐτὸ τὸ πρῖσμα, θὰ ὑποβάλω τὰς σχετικὰς τροπολογίας. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν σύμβασιν, εἶναι τόσον μεγάλαι καὶ δυσανάλογοι αἱ παραχωρήσεις καὶ τόσον ἀδικαιολόγητος ἡ φορολογία τὴν ὁποίαν ἐπιβάλλει ἐπ’ εὐκαιρίᾳ αὐτῆς τὸ Κράτος, καὶ ὑπάρχει ἀκόμη καὶ θέμα ἀντισυνταγματικότητος, ὅσον ἀφορᾷ τὰς διατάξεις περὶ συντάξεων κατὰ τὸ ἄρθρον 57 τοῦ Συντάγματος καὶ τὴν γνώμην τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου, ὥστε μὲ εὑρίσκει ἀντίθετον διὰ τὴν ψήφισίν της, διότι δὲν βλέπω τὶ τὸ ἐπεῖγον καὶ ὁ κ. ὑπουργὸς ὀφείλει νὰ συνεχίσῃ τὰς διαπραγματεύσεις διὰ νὰ ἐπιτύχῃ τὴν βελτίωσίν της καὶ καλυτέρους ὅρους. Ὅσον ἀφορᾷ, ὅμως τὸ θέμα τῶν συνταξιούχων, ὑπάρχει καὶ εἶναι τραγικὸν καὶ διὰ τοῦτο ἐπεῖγον. Θὰ πρέπει νὰ χωρήσωμεν διὰ τοῦ νόμου εἰς τὴν συγχώνευσιν τοῦ ταμείου μὲ τὸ ΙΚΑ καὶ εἰς τὴν ἱκανοποιητικὴν ρύθμισιν τῶν συντάξεων. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ἀριστερᾶς).

§130ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Λασκαρίδης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ.

§131Α. ΛΑΣΚΑΡΙΔΗΣ. Θὰ ἤθελα, κ. Πρόεδρε, νὰ κάμω μίαν παρατήρησιν εἰς ὅσα εἶπεν ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας. Εἶπεν, ὁ κ. ὑπουργός, ὅτι ὑπάρχουν μερίδες συνταξιούχων, αἱ ὁποῖαι ζητοῦν προνομιακὴν μεταχείρισιν καὶ ἀνέφερε τὸ παράδειγμα τῶν καπνεργατῶν. Νομίζω, ὅτι τὸ ἴδιον πρᾶγμα, κ. ὑπουργέ, θέλετε νὰ ἐπαναλάβετε.

§132ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Λασκαρίδη, εἶσθε ἐγγεγραμμένος νὰ ὁμιλήσετε καὶ ὅταν θὰ ἔλθῃ ἡ σειρά σας εἰς τὴν προσεχῆ συνεδρίασιν, θὰ σᾶς δοθῇ ἡ εὐκαιρία νὰ ἀναπτύξετε τὰς ἀπόψεις σας ἐπὶ τοῦ καπνεργατικοῦ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλή, ἐὰν δέχεται νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν δι’ αὔριον.

§133ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§134ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ., μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ ἐπερωτήσεις. (Ὥρα 10.30′ μ.μ.).