1959.04.08

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 79η

Τετάρτη 8 Ἀπριλίου 1959

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 6.45′ μ.μ.).

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Ἀναβάλλεται προσωρινῶς ἡ ἐπικύρωσις τῶν πρακτικῶν τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Ὁ βουλευτὴς κ. Σ. Μερκούρης, ζητεῖ μηνιαίαν ἄδειαν ἀπουσίας, προκειμένου ν’ ἀναχωρήσῃ εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§2ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ἐγκρίνεται, ἐγκρίνεται.

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἐνέκρινε τὴν χορήγησιν τῆς αἰτουμένης ἀδείας. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Καλαντζάκος, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§4Α. ΚΑΛΑΝΤΖΑΚΟΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ἡ ἐπὶ τῶν Συγκοινωνιῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς μεταξὺ τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου καὶ τῆς Η.Ε.Μ. ἀπὸ 27.8.1957 Συμβάσεως καὶ τῆς ἀπὸ 5.2.1959 συμπληρωματικῆς Συμφωνίας». Ὁ βουλευτὴς κ. Τζαμπάζης, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀντικαταστάσεως ἐνίων διατάξεων τοῦ Ν. Δ. 3562)1956». Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Α. Σχινᾶς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐργατοϋπαλληλικοῦ Κέντρου Καλαμῶν, διαμαρτυρομένου διὰ τὴν μὴ εἰσέτι ἀνέγερσιν ὑπὸ τῆς ἐργατικῆς ἑστίας τοῦ κτιρίου πρὸς στέγασιν τῶν ἐπαγγελματικῶν ὀργανώσεων τῆς ὡς ἄνω πόλεως καὶ αἰτουμένου ὅπως συμπεριληφθῇ εἰς προγραμματισμὸν τοῦ τρέχοντος ἔτους. Ὁ βουλευτὴς Δωδεκανήσου κ. Ε. Ζαννῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν ἰχθυαλιέων κατοίκων Σύμης, αἰτούντων, ὅπως ἀρθῇ ὁ μέχρι τοῦδε ὑπολογιζόμενος ἐπὶ τοῦ ἀρχικοῦ δανείου τόκος καὶ καθορισθῇ τὸ πρὸς τὴν ΑΤΕ ὀφειλόμενον παρ’ ἑνὸς ἑκάστου ποσόν, τὸ μεταξὺ τῶν ἁλιέων ἀλληλέγγυον, ἵνα ἕκαστος ἐξ αὐτῶν ἀναλάβῃ ὑπευθύνως τὴν πρὸς τὸ Δημόσιον ὀφειλήν του καὶ καθορισθῶσι πληρωμαὶ διὰ μικρῶν δόσεων. Ὁ βουλευτὴς Ἀχαΐας κ. Α. Γεροκωστόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Πολυτεκνικῆς Ὀργανώσεως Πατρῶν καὶ περιχώρων, αἰτουμένης τὴν παροχὴν διευκολύνσεων πρὸς ἀποπληρωμὴν τοῦ ὀφειλομένου τιμήματος ἀγορασθέντων ὑπὸ μελῶν της ἀκινήτων, πρώην ἰταλικῆς ἰδιοκτησίας περιελθούσης εἰς τὸ Δημόσιον ὡς μεσεγγυημένης ἐχθρικῆς περιουσίας. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Α. Σχινᾶς, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Ἀναπήρων καὶ Θυμάτων Πολέμου τῶν Ταγμάτων Ἀσφαλείας Μεσσηνίας, αἰτούντων τὴν συνταξιοδότησίν των.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Θὰ συζητηθῶσιν αἱ πρὸς τὸν κ. ὑφυπουργὸν τῶν Συγκοινωνιῶν ἀπευθυνόμεναι ἀναφοραὶ καὶ ἐρωτήσεις. Διαγράφονται διάφοροι ἐρωτήσεις, λόγῳ ἀπουσίας τῶν ἐπ’ αὐτῶν ἐγγεγραμμένων κ.κ. Δ. Βρανοπούλου, Ν. Ζορμπᾶ, Ι. Σιαφλέκη, Α. Τσιάντου καὶ Ε. Σκούρα. Ὁ κ. Μ. Χριστογεῶργος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του ἀναφερομένης εἰς τὴν διὰ τοῦ 13 ΚΤΕΛ γιγνομένην συγκοινωνίαν χωρίων τῆς Μακρυνείας.

§6Μ. ΧΡΙΣΤΟΓΕΩΡΓΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, οἱ κάτοικοι τῆς ἐπαρχίας Μακρυνείας, τῶν ὁποίων τὰ χωρία ἐξυπηρετοῦνται διὰ τῆς συγκοινωνίας τοῦ 13ου ΚΤΕΛ, παραπονοῦνται, ὅτι τὰ δρομολόγια τῶν αὐτοκινήτων καθωρίσθησαν κατὰ τοιοῦτον τρόπον, ὥστε νὰ μὴ ἐξυπηρετοῦνται οἱ μαθηταὶ τοῦ γυμνασίου Γαβαλοῦς. Παρακαλοῦμεν τὸν κ. ὑπουργόν, νὰ λάβῃ τὰ ἐνδεικνυόμενα μέτρα, ὥστε τὰ δρομολόγια νὰ καθορισθοῦν κατὰ τρόπον, ὥστε νὰ ἐξυπηρετοῦνται οἱ μαθηταὶ τοῦ ἐκεῖ Γυμνασίου.

§7Θ. ΚΟΝΙΤΣΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Συγκοινωνιῶν). Σχετικῶς μὲ τὸ ζήτημα τοῦτο, οὐδὲν παράπονον εἰς τὸ ὑπουργεῖον ἢ αἴτημα ὑπεβλήθη, ὥστε νὰ ἐπέμβῃ τὸ Ὑπουργεῖον. Ἐκ τῆς ἐξετάσεως τὴν ὁποίαν ἐκάμαμεν καὶ ἐκ τῶν πληροφοριῶν τὰς ὁποίας ἐζητήσαμεν παρὰ τοῦ Νομάρχου Αἰτωλίας καὶ Ἀκαρνανίας, ὁ ὁποῖος εἶναι καὶ ἁρμόδιος διὰ τὸν καθορισμὸν τῶν δρομολογίων, διεπιστώσαμεν τὸ αὐτὸ πρᾶγμα. Ἐὰν ὑπάρχῃ συγκεκριμένον αἴτημα, ὅσον ἀφορᾷ τὴν διαρρύθμισιν τῶν δρομολογίων, δὲν θὰ εἴχομεν καμμίαν ἀντίρρησιν νὰ τὸ ἐξετάσωμεν κατὰ τρόπον ἐξυπηρετοῦντα τοὺς μαθητάς.

§8ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 5 διαγράφεται, λόγῳ ἀπουσίας τοῦ ἐρωτῶντος κ. Ζορμπᾶ. Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 6 διαγράφεται, λόγῳ ἀπουσίας τοῦ κ. Βρανοπούλου. Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 7 διαγράφεται, λόγῳ ἀπουσίας τοῦ κ. Ἀλλαμανῆ. Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 8 ἔχει διαγραφῆ ἤδη, διότι ἐδόθη ἀπάντησις. Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 9 διαγράφεται λόγῳ ἀπουσίας τῶν ἐρωτώντων κ.κ. Βρανοπούλου, Σιαφλέκη, Κακογιάννη, Ζορμπᾶ κλπ. Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 10 διαγράφεται, λόγῳ ἀπουσίας τῶν κ.κ. Βρανοπούλου, Τσιγάρα, Γιαχνῆ, Ζορμπᾶ κλπ. Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 11 διαγράφεται, λόγῳ ἀπουσίας τῶν ἐρωτώντων κ.κ. Ἐφραιμίδη, Κελτεμλίδη, Γιαρένη, Τσιγάρα, Καρασάββα, Εὐαγγέλου καὶ Κύρκου. Ὁ κ. Γ. Παπαγεωργίου ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του σχετικῶς μὲ ἀναφορὰν τῆς Συντεχνίας τεχνιτῶν Καρροποιῶν–Πεταλωτῶν Βερροίας, αἰτούσης ἀποζημίωσιν κ.λ.π.

§9Γ. ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὸν Νομὸν Λασηθίου καὶ εἰδικῶς εἰς τὴν Ἱεράπετραν, ἔχομεν καὶ ἡμεῖς μίαν περίπτωσιν τῶν πεταλωτῶν, οἱ ὁποῖοι θίγονται διὰ τοῦ νόμου αὐτοῦ περὶ τῶν αὐτοκινήτων καὶ τῶν τρακτὲρ καὶ παρακαλῶ νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν ἡ περίπτωσις αὐτῶν τῶν ἀνθρώπων καὶ νὰ ἀποζημιωθοῦν.

§10Θ. ΚΟΝΙΤΣΑΣ. (Ὑφυπ. Συγκοινωνιῶν). Τὸ θέμα, κύριοι βουλευταί, ἀνάγεται εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας, τὸ ὁποῖον, καθ’ ὅσον γνωρίζω, μελετᾷ τὸ πρᾶγμα, ἐὰν καὶ ἐφ’ ὅσον εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξουν αἱ προϋποθέσεις χορηγήσεως οἱασδήποτε ἀποζημιώσεως πρὸς τοὺς πληγέντας συνεπείᾳ τῆς ἐπεκτάσεως τῆς κυκλοφορίας καὶ τῆς χρησιμοποιήσεως τοῦ αὐτοκινήτου πεταλωτάς, σαγματοποιούς, κλπ.

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Τούμπας ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τῶν Σωματείων Σαγματοποιῶν, Πεταλωτῶν Καρροποιῶν κλπ, Κορίνθου, Κιάτου, Ἀμφιλοχίας κλπ.

§12Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, συνιστῶ τὴν ἀναφοράν.

§13Γ. ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ. Καὶ ἐγὼ συνιστῶ τὴν ἀναφοράν.

§14ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Λατζούνης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τῆς ἀνωτάτης Πανελληνίου Συνομοσπονδίας Πολυτέκνων, σχετικῶς μὲ τὴν ἔκπτωσιν ἐπὶ τῶν εἰσιτηρίων διὰ τοὺς πολυτέκνους κλπ.

§15Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι ἕνα αἴτημα τῆς συμπαθεστάτης τάξεως τῶν πολυτέκνων, ὅπως τὸ δικαίωμα τῆς μειώσεως τῶν εἰσιτηρίων κατὰ 50% νὰ μὴ εἶναι περιωρισμένον εἰς δύο πρόσωπα εἰς ἕκαστον ὄχημα. Τοῦτο παρουσιάζει πολλὲς φορὲς προσκόμματα κατὰ τὴν ἐπιβίβασιν τῶν πολυτέκνων ἰδιαιτέρως εἰς τὴν ἐπαρχίαν μου, ποὺ πολλὲς φορὲς ταξιδεύουν καὶ 3 καὶ 4 πολύτεκνοι ἢ ὡρισμένες φορὲς δὲν ταξιδεύει κανεὶς καὶ παρουσιάζεται ἡ ἀνωμαλία, ὥστε νὰ μὴ ἀπολαμβάνουν τοῦ εὐεργετήματος αὐτοῦ οἱ πολύτεκνοι. Ὑπῆρχε παλαιότερα ὁ νόμος, ὁ ὁποῖος εἶχεν ἐλευθερίαν εἰς τὸ δικαίωμα αὐτὸ τῶν πολυτέκνων. Πέραν αὐτοῦ εἶναι ἕνα ἄλλο ζήτημα τῆς τάξεως αὐτῆς, εἶναι ἡ ὑποχρέωσις ἡ ὁποία ἐθεσπίσθη τελευταίως, ὅπως αἱ ταὐτότητες τῶν πολυτέκνων θεωροῦνται καὶ ἀπὸ τὴν ἀστυνομίαν. Τοῦτο παρουσιάζει δυσχέρειαν μεγάλην εἰς τὴν θεώρησιν. Κατ’ ἐπανάληψιν ἡ τάξις τῶν πολυτέκνων καὶ διάφοροι συνάδελφοι, μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ ἐγώ, ἐκάμαμεν παραστάσεις εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Συγκοινωνιῶν. Ὁ κ. ὑπουργός, εὗρε τότε δικαιολογημένον τὸ αἴτημα τῆς τάξεως τῶν πολυτέκνων ὅσον ἀφορᾷ τὸ ζήτημα τῆς θεωρήσεως τῶν ταὐτοτήτων νὰ μὴ γίνεται ἀπὸ τὴν ἀστυνομίαν, ἀλλὰ νὰ γίνεται ὅπως μέχρι σήμερον διὰ τῶν σωματείων τῶν πολυτέκνων. Παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργὸν καὶ ἐπὶ τῶν δύο αὐτῶν αἰτημάτων ὅπως δώσῃ λύσιν ἐν συνεννοήσει μὲ τὴν τάξιν τῶν πολυτέκνων, διότι εἶναι, ὅπως πραγματικὰ καὶ ὁ ὑπουργὸς τῶν Συγκοινωνιῶν κ. Κονίτσας, εἶπεν, εἰς συνάντησίν μας, εἶναι συμπαθεστάτη ἡ τάξις τῶν πολυτέκνων καὶ θὰ δώσῃ τὴν ἐμπρέπουσαν λύσιν, ἡ ὁποία θὰ εἶναι ὑπὲρ τῶν πολυτέκνων.

§16ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Παπαγεωργίου ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§17Γ. ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, συνιστῶ καὶ ἐγὼ τὸ αἴτημα αὐτὸ τῆς συμπαθεστάτης τάξεως τῶν πολυτέκνων καὶ παρακαλῶ νὰ γίνῃ δεκτὸν διότι πράγματι πρέπει νὰ ἐπεκτείνεται ἐφ’ ὅλων τῶν μελῶν τῆς οἰκογενείας τοῦ πολυτέκνου τὸ εὐεργέτημα αὐτό.

§18ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Σχινᾶς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς ἰδίας ἀναφορᾶς.

§19Α. ΣΧΙΝΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, συνιστῶ καὶ ὡς πρὸς τὸ πρῶτον σκέλος τὸ αἴτημα τῶν πολυτέκνων, δηλαδὴ νὰ ἐξετασθῇ μὲ κατανόησιν μεγαλυτέραν καὶ ἐνδιαφέρον ἐκ μέρους τοῦ κ. ὑπουργοῦ ὁ ἀριθμὸς τῶν ταξιδευόντων εἰς κάθε αὐτοκίνητον καὶ ἐὰν εἶναι δυνατὸν νὰ αὐξηθῇ εἰς 4 ἢ 5 πρόσωπα, ἀλλὰ καὶ ὡς πρὸς τὸ δεύτερον σκέλος τοῦ αἰτήματος, δηλαδὴ ὡς πρὸς τὸν τρόπον μὲ τὸν ὁποῖον ὑποχρεοῦνται νὰ θεωρήσουν τὰς ταὐτότητάς των, διότι εἶναι κἄπως ταπεινωτικὸν δι’ ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι ἀνήκουν εἰς τὴν τάξιν τῶν πολυτέκνων ἡ θεώρησις τῶν ταὐτοτήτων νὰ γίνεται καθ’ ὃν τρόπον γίνεται σήμερον.

§20Γ. ΟΙΚΟΝΟΜΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, συνιστῶ τὴν ἀναφοράν, διότι οἱ πολύτεκνοι εἶναι ἄξιοι πράγματι πάσης συμπαθείας.

§21Θ. ΚΟΝΙΤΣΑΣ. (Ὑφυπ. Συγκοινωνιῶν). Κύριοι βουλευταί, τὴν συμπάθειαν τῶν κ. συναδέλφων πρὸς τὴν τάξιν τῶν πολυτέκνων συμμερίζεται καὶ ἡ Κυβέρνησις καὶ ἐγὼ προσωπικῶς, ἀλλὰ θὰ ἤθελον νὰ εἴπω ὅτι καὶ ἄλλοτε ἔλαβον ἀφορμὴν νὰ ἐκθέσω ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, ὅτι ἐρρυθμίσθη τὸ θέμα κατὰ τὸν παρελθόντα Αὔγουστον καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπανέλθωμεν, διότι ἡ χρησιμοποίησις τοῦ εὐεργετικοῦ αὐτοῦ δικαιώματος θὰ ἐδημιούργει προβλήματα οἰκονομικά, τὰ ὁποῖα θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἔχουν ἐπίπτωσιν ἐπὶ τοῦ κομίστρου. Ἐξ ἄλλου τοὺς πολυτέκνους τοὺς ἐξομοιώσαμε πρὸς τοὺς ἀναπήρους πολέμου, οἱ ὁποῖοι δύο μόνον εἰσιτήρια ἔχουν εἰς τὰ λεωφορεῖα.

§22ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Τέσσερα.

§23Θ. ΚΟΝΙΤΣΑΣ. (Ὑφ. Συγκοιν.). Ὄχι, ἦσαν περισσότερα, ἀλλὰ περιωρίσθησαν τελικῶς εἰς δύο. Συνεπῶς, δὲν εἶναι δυνατόν, πέραν αὐτῶν, νὰ παράσχωμεν περισσότερα εἰς τοὺς πολυτέκνους. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ δεύτερον θέμα, περὶ θεωρήσεως τῶν ταὐτοτήτων ὑπὸ τῆς Ἀστυνομίας, πράγματι, γνωρίζω, ὅτι δημιουργεῖ δυσχερείας καὶ θὰ θέσω ὑπ’ ὄψιν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας προσεχῶς σχετικὴν διάταξιν, διὰ τῆς ὁποίας θὰ καταργῆται ἡ διάταξις αὐτή.

§24Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, μᾶς ἱκανοποιεῖ ἀπολύτως ἡ δευτέρα δήλωσις τοῦ κ. ὑπουργοῦ καὶ τὸν εὐχαριστοῦμε πολύ.

§25ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπ’ ἀριθ. 15, ὁ κ. Κοθρῆς, ἀπών. Διαγράφεται. Ὑπ’ ἀριθ. 16. Οἱ κ.κ. Στεφανίδης, Καπνίσης, ἀπόντες. Διαγράφεται. Παρελθούσης τῆς ὥρας συζητήσεως ἐπὶ τῶν ἀναφορῶν

καὶ ἐρωτήσεων εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τῆς προτάσεως νόμου «περὶ ἀκυρώσεως τῶν ἄρθρων 1, 3, 7 καὶ 8 τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3834) 1958 Ν. Δ. «περὶ κυρώσεως Συμβάσεως μεταξὺ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου καὶ τῆς Ἑταιρείας Μεταφορῶν, Ἐμπορίας καὶ Διϋλίσεως Πετρελαίων Ε.Π.Ε. καὶ τῶν ἐκ τρίτου συμβαλλομένων Ἑταιρειῶν α) ΣΟΚΟΝΥ ΜΟΜ-ΠΙΛ ΟΪΛ ΚΟΜΠΑΝΥ καὶ β) ΥΔΡΟΚΑΡ-ΜΠΟΝ ΡΕΖΕΡΣ διὰ τὴν ἐκμίσθωσιν πρὸς ἐκμετάλλευσιν καὶ λειτουργίαν τοῦ Κρατικοῦ Διϋλιστηρίου Πετρελαίου καὶ ρυθμίσεως θεμάτων σχετιζομένων μὲ τὴν ἄσκησιν κρατικοῦ ἐλέγχου κ. λ. π.» καὶ τροποποιήσεων ἄλλων τινῶν διατάξεων τοῦ αὐτοῦ Ν. Διατάγματος ὑπ’ ἀριθ. 3834)1958». Ὁ κ. Ν. Κιτσίκης ἔχει τὸν λόγον.

§26Ν. ΚΙΤΣΙΚΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ὅταν ὑπέγραφα τὴν ὑπὸ κρίσιν πρότασιν νόμου περὶ ἀκυρώσεως τοῦ Ν.Δ. καὶ τῆς συμβάσεως διὰ τὴν ἐκμίσθωσιν τοῦ Διϋλιστηρίου Πετρελαίου, εἶχα τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ περιορισθῶ εἰς μίαν ἐπανάληψιν ἐκείνων τὰ ὁποῖα ἐξέθεσα εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν Ἐξουσιοδοτήσεως σχετικῶς μὲ τὴν Σύμβασιν τὸν παρελθόντα Αὔγουστον, ἐπικαλούμενος σήμερον ἐπὶ πλέον τὴν γνώμην καὶ τῶν βουλευτῶν ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι δὲν εἶχον τὴν εὐκαιρίαν νὰ ἀκούσουν τὰς ἀπόψεις μου, ὡς μὴ μετέχοντες τῆς Ἐπιτροπῆς Ἐξουσιοδοτήσεως. Ἀπὸ τότε ὅμως μέχρι σήμερον ἐδημιουργήθησαν νεώτερα γεγονότα, τὰ ὁποῖα ὄχι μόνον ἐμπλουτίζουν τὰ ἐπιχειρήματά μου ἐπὶ τῶν ὁποίων στηρίζω τὴν γνώμην μου περὶ τοῦ ἀσυμφόρου τῆς Συμβάσεως μισθώσεως τοῦ Διϋλιστηρίου πετρελαίου, ἀλλὰ λαμβάνουν πρωτεύουσαν θέσιν. Τὰ γεγονότα αὐτά, δυστυχῶς, διέψευσαν παταγωδῶς τοὺς αἰσιοδόξους ἰσχυρισμοὺς τῶν κ.κ. ὑπουργῶν Συντονισμοῦ καὶ Βιομηχανίας. Ἐν τούτοις μία ἀναδρομὴ καὶ εἰς τὰ τότε λεχθέντα, δὲν θὰ εἶναι περιττή. Δὲν ἐπιθυμῶ, κύριοι βουλευταί, νὰ ἀναφερθῶ εἰς τὴν ἱστορίαν τῆς Συμβάσεως καὶ νὰ ἐκθέσω εἰς τὴν Βουλὴν πῶς τὸ ἐργοστάσιον τοῦτο τὸ ὁποῖον ἐγένετο μὲ χρήματα τοῦ Κράτους ἀνετέθη πρὸς κατασκευὴν εἰς τὰς δύο συνεργαζομένας Ἑταιρείας. Θὰ ἀναφέρω μόνον, ὅτι ἡ ὑπέρβασις τοῦ ποσοῦ τὸ ὁποῖον διετέθη διὰ τὴν ἵδρυσιν τοῦ ἐργοστασίου ὑπῆρξε πολὺ μεγάλη. Ἐνῷ τὸ ἔργον εἶχε προϋπολογισθῆ εἰς 14.312.214 δολλάρια, εἰς τὴν πραγματικότητα τὸ ἐργοστάσιον ἐστοίχισεν 24.000.000 δολλάρια, δηλαδὴ 10 ἑκατομμύρια περισσότερα τῶν ἀρχικῶς προϋπολογισθέντων. Τὸν ἀριθμὸν αὐτὸν ἠθέλησαν νὰ τὸν ἀμφισβητήσουν οἱ κ.κ. ὑπουργοὶ καί τινες βουλευταὶ τῆς συμπολιτεύσεως καὶ νὰ τὸν ὑποβιβάσουν εἰς 22.000.000 δολλάρια. Ὁ Κυβερνητικὸς ὅμως βουλευτὴς κ. Ζαρντινίδης, ὡμολόγησεν εὐθέως ὅτι αἱ δαπάναι ἀνῆλθον εἰς 24.000.000 δολλάρια. Ἐπίσης, δὲν θεωρῶ ἀναγκαῖον νὰ ἐπαναλάβω τὸν ἰσχυρισμόν μου, ὅτι ἡ ἱκανότης τοῦ Διϋλιστηρίου εἶναι πολὺ μεγάλη καὶ ὅτι δὲν ἔπρεπε μὲ ἕνα μόνον μέγα Διϋλιστήριον νὰ καλύψωμεν τὰς ἀνάγκας μας, ἀλλὰ μὲ περισσότερα μικρά, Ἐπίσης, ὅτι ἡ ἐπιλογὴ τῆς θέσεώς του εἰς τὸ λεκανοπέδιον Ἀττικῆς, εἰς βιομηχανικὴν ζώνην, δὲν ὑπῆρξεν ἐπιτυχής, διότι ὑπάρχει κίνδυνος νὰ ἀποτελέσῃ θαυμάσιον στόχον καὶ νὰ παύσῃ ὑφιστάμενον μαζὶ μὲ τὴν βιομηχανικὴν ζώνην μὲ τὸν πρῶτον βομβαρδισμόν. Ὅτι ὑπῆρξεν λάθος συνεπῶς, ἡ ἀνέγερσις ἑνὸς μόνον τόσον μεγάλου Διϋλιστηρίου καὶ ἡ θέσις ἡ ὁποία ἐξελέγη διὰ τὴν ἀνέγερσίν του. Ἀντιθέτως, δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ ἔχωμεν ἕνα μόνον Διϋλιστήριον, ἀλλὰ περισσότερα. Τὸ Διϋλιστήριον ἔπρεπε νὰ εἶναι, ὡς ἀρχικῶς προεβλέπετο, 500 ἢ καὶ 600 χιλιάδων τόννων ἐτησίας παραγωγῆς. Ἡ ἰδική μας ἀντίρρησις διὰ τὴν ἐκμίσθωσιν τοῦ Διϋλιστηρίου καὶ τὴν ἀνάθεσιν τῆς ἐκμεταλλεύσεως αὐτοῦ εἰς τὰς συνεργαζομένας Ἑταιρείας SOCONY, Στ. Νιάρχον καὶ HYDROCARBON, συνίστατο εἰς τὸ ὅτι ἐν τῇ οὐσίᾳ ἐδίδετο εἰς μίαν μεγάλην ξένην Ἑταιρείαν, τὴν SOCO-NY, καὶ συνεπῶς θὰ ἐδημιουργεῖτο κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ἓν μονοπώλιον, κυρίως καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὴν προμήθειαν τοῦ ἀργοῦ πετρελαίου. Ὡς ἔχει σήμερον, εἶναι προωρισμένον δι’ Ἀραβικὸν πετρέλαιον, δηλαδὴ διὰ τὸ πετρέλαιον ποὺ θὰ χορηγῇ ἡ SOCONY. Δὲν ἔχει εὐελιξίαν διϋλίσεως. Ἡ Ἑλλὰς ἀνήκει εἰς τὴν ζώνην ἐπιρροῆς τῆς SOCO-NY (STANDARD OIL COMPANY OF NEW YORK). Ὁ μελετῶν τὴν ἱστορίαν τῆς ἱδρύσεως τοῦ Διϋλιστηρίου, διαισθάνεται αὐτὴν τὴν ἐπιρροὴν σὲ κᾶθε βῆμα. Στὰς ἀρχὰς ἡ SOCONY δὲν ἤθελε τὸ διϋλιστήριον. Ἐνόμιζεν, ὅτι θὰ ἠδύνατο νὰ ἐξασφαλίσῃ τὴν διάθεσιν τῶν προϊόντων της χωρὶς αὐτό. Κατόπιν, ὅμως, καὶ ἰδίως ὅταν ἐδημιουργήθη ὁ κίνδυνος τοῦ ἀνταγωνισμοῦ τῶν πετρελαίων τῆς Σοβιετικῆς Ἑνώσεως, ἀπεφάσισε ν’ ἀποκτήσῃ τὸ διϋλιστήριον πάσῃ θυσίᾳ. Συνεννοήθη μὲ τοὺς ἄλλους ἀνταγωνιστάς, οἱ ὁποῖοι ὑπέβαλον ὅλοι σκοπίμως ἀκριβωτέρας ἢ ἀπαραδέκτους προσφοράς, καὶ τοὺς ἐξηφάνισε, παρουσιασθεῖσα μόνη διὰ τὴν μίσθωσιν. Ἡ SOCONY δὲν ἐνδιαφέρεται διὰ τὸ διϋλιστήριον ὡς ἐπιχείρησιν, ἀλλὰ ἀποκλειστικῶς ἐπιδιώκει τὸ μονοπώλιον τῆς προμηθείας τοῦ ἀργοῦ πετρελαίου. Σύμφωνα μὲ τὴν Σύμβασιν ταύτην τὸ 70% τῆς προμηθείας τοῦ ἀργοῦ πετρελαίου παρεχωρεῖτο εἰς τὴν Ἑταιρείαν SOCONY. Ἐθεωρήσαμεν τὸ γεγονὸς τοῦτο ὡς τελείως ἀσύμφορον διὰ τὸ Κράτος, διότι τοιουτοτρόπως θὰ ἠμποδίζετο ὁ συναγωνισμὸς διὰ τοῦ ὁποίου, ὡς γνωστόν, ἐξυπηρετοῦνται καλύτερον τὰ οἰκονομικὰ συμφέροντα. Μέχρι σήμερον, αἱ μεγάλαι Ἑταιρεῖαι πετρελαίων αἱ ἐγκατεστημέναι εἰς τὴν χώραν μας, συνηγωνίσθησαν μεταξὺ των προσπαθοῦσαι νὰ βελτιώσουν τὰ ποσοστὰ καταναλώσεώς των, ἡ μία εἰς βάρος τῆς ἄλλης. Εἰς τὸν συναγωνισμὸν αὐτὸν ἐχρησιμοποίησαν ποικίλα ὅπλα, ὡς αἱ ἐγκαταστάσεις πολυτελῶν σταθμῶν διανομῆς, αἱ παροχαὶ δεξαμενῶν ἀποθηκεύσεως εἰς τοὺς πελάτας των, κυρίως ὅμως αἱ ἐκπτώσεις ἐπὶ τῶν ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου ἐγκεκριμένων τιμῶν. Ὁ ἐπὶ τῶν τιμῶν συναγωνισμὸς ηὐξήθη ἔτι μᾶλλον ἐκ τῆς ἐμφανίσεως τῶν Ρωσικῶν πετρελαίων, ἅτινα ἔχουν ὑπὲρ αὐτῶν τὸ πλεονέκτημα τῆς μεταφορᾶς των ἐκ λιμένος ἀπέχοντος ἐξ Ἑλλάδος ὀλίγας μόνον ἑκατοντάδας μιλλίων, ἐνῷ αἱ λοιπαὶ ἑταιρεῖαι μεταφέρουν τοῦτο ἐξ ἀποστάσεως πολλῶν χιλιάδων μιλλίων. Ἀφ’ ἑτέρου, τὰ Ρωσικὰ πετρέλαια ἔχουν τὸ πλεονέκτημα ἐλαχίστου ποσοῦ θείου, πρᾶγμα οὐσιῶδες, ἐφ’ ὅσον δὲν γίνεται ἀποθείωσις. Τὸ ζήτημα τοῦ διϋλιστηρίου συνδέεται λοιπόν, μὲ τὸ ἂν θὰ προμηθευώμεθα ἐπὶ δέκα χρόνια, ὅσον θὰ διαρκέσῃ ἡ μίσθωσις, τὸ φυσικὸν ἀκατέργαστον πετρέλαιον ἀπὸ τὴν Ἀμερικὴν ἢ θὰ τὸ παίρνουμε φθηνότερον ἀπὸ τὴν Σοβιετικὴν Ἕνωσιν ἢ τὴν Ρουμανίαν μὲ ἀνταλλαγὴν προϊόντων, ποὺ σημαίνει διὰ τὴν Ἑλλάδα προσθέτους ἐξαγωγὰς ἀξίας δεκάδων ἑκατομμυρίων δολλαρίων τὸν χρόνον, ἂν θὰ παραιτηθῶμεν ἀπὸ τὸν συναγωνισμὸν καὶ τὰς ἐκπτώσεις ποὺ συνεπιφέρει καὶ ἀπὸ τὰς σημαντικὰς πιστώσεις εἰς τὴν βιομηχανίαν μας. Ἡ προμήθεια τοῦ ἀργοῦ πετρελαίου ἀποτελεῖ τὸ μέγα θέμα διὰ τοὺς παραγωγούς, διότι ἐκεῖ ὑπάρχουν τὰ μεγάλα περιθώρια κέρδους. Ἔπρεπε νὰ χωρισθῇ ἡ προμήθεια ἀπὸ τὴν ἐκμίσθωσιν, ὥστε νὰ εἶναι εἰς θέσιν τὸ Κράτος νὰ βρίσκῃ κᾶθε φορὰν τὰς πλέον συμφερούσας τιμάς. Ἂν ἐλύετο αὐτοτελῶς τὸ ζήτημα τῆς λειτουργίας, θὰ εἴχομεν ἀπὸ παντοῦ προσφορὰς καὶ θὰ προέκυπτε μεγάλος ἀνταγωνισμὸς μὲ τεραστίαν ὠφέλειαν τοῦ Δημοσίου. Ἡ Σύμβασις, τῆς ὁποίας ζητοῦμεν τὴν ἀκύρωσιν, δύναται νὰ εἴπῃ τις, ὅτι εἶναι τριμερής, ὅτι ἀποτελεῖ συρραφὴν τριῶν διαφόρων Συμβάσεων. Τὸ πρῶτον μέρος ἀφορᾷ τὴν προμήθειαν τοῦ ἀργοῦ πετρελαίου, δηλαδὴ τὴν Ἑταιρείαν SOCONY. Ἕνα ἄλλο μέρος ἀφορᾷ τὰς μεταφορὰς μὲ ἐνδιαφερόμενον τὸν κ. Νιάρχον. Καὶ ἓν τρίτον μέρος ἀφορᾷ τὴν Διοίκησιν καὶ ἐκμετάλλευσιν τοῦ ἐργοστασίου, δηλαδὴ τὴν Ἑταιρείαν HYDROCARBON. Τὸν κ. Μποδοσάκην, μετασχόντα εἰς τὴν σύστασιν τῆς Ἑταιρείας περιωρισμένης εὐθύνης κατὰ 43%, ἐγκατέλειψε τὸ ἐνδιαφέρον διὰ τὴν ἐπιχείρησιν. Ὁ κ. Μποδοσάκης ἐξεχώρησε τὰς μετοχάς του εἰς τὸν κ. Νιάρχον. Ἐρωτᾶται, διατὶ τὸ ἔκαμεν αὐτὸ ὁ κ. Μποδοσάκης; Ἡ ἀπάντησις εἶναι, ὅτι ὁ κ. Μποδοσάκης διεῖδεν, ὅτι ἡ ἐκμετάλλευσις τοῦ διϋλιστηρίου ἦτο ἀσύμφορος καὶ δι’ αὐτὸ παρεχώρησε τὰς μετοχάς του εἰς τὸν κ. Νιάρχον. Ὁ κ. Μποδοσάκης δηλαδὴ θὰ ἔμενεν εἰς τὴν αὐτὴν μοῖραν εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκεται καὶ τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον, τὸ ὁποῖον συμμετέχει εἰς τὴν ἐκμετάλλευσιν τοῦ ἐργοστασίου κατὰ 90,5%. Ἡ σύμβασις ὡς ἔχει διατυπωθῆ εἶναι, καθὼς εἶπον, σύμβασις πολλαπλῆ. Διὰ ταύτης, ἀφ’ ἑνὸς μὲν τὸ Δημόσιον συμβάλλεται μὲ τοὺς συνεταίρους, οἵτινες ἀποτελοῦν τὴν ἀνάδοχον καὶ τῆς δίδουν μορφὴν ἑταιρείας περιωρισμένης εὐθύνης, ἀφ’ ἑτέρου δὲ τὸ Δημόσιον, μὲ χωριστὰ ἄρθρα τῆς συμβάσεως συμβάλλεται ἀπ’ εὐθείας μὲ τὴν SO-CONY, μὲ ἄλλα χωριστὰ ἄρθρα ἀπ’ εὐθείας μὲ τὴν Ὑδροκάρμπον καὶ μὲ ἄλλα χωριστὰ ἄρθρα ἐμμέσως μὲ τὸν κ. Νιάρχον. Δι’ οὓς λόγους θὰ ἴδωμεν, προβλέπεται, ὅτι ἡ Ἑταιρεία περιωρισμένης εὐθύνης θὰ ἔχῃ σημαντικὰς ζημίας, τὰς ὁποίας θὰ πληρώσουν κατὰ 90,5% τὸ Δημόσιον καὶ κατὰ τὰ ὑπόλοιπα 9,5% οἱ συνεταῖροι. Ἐν τούτοις, ἕκαστος ἐκ τῶν τριῶν ἄλλων συνεταίρων πλὴν τοῦ κ. Μποδοσάκη ἐξασφαλίζει μὲ τὰ χωριστὰ καὶ εἰδικὰ δι’ αὐτὸν ἄρθρα τῆς συμβάσεως σημαντικὰ κέρδη. Ἡ μὲν Σόκονυ τὴν προμήθειαν τοῦ ἀργοῦ πετρελαίου, ἡ Ὑδροκάρμπον ἄνω τῶν 20.000 δολλαρίων μηνιαίως διὰ ἀμοιβήν, ὁ δὲ κ. Νιάρχος τὰς μεταφορὰς μὲ τιμὰς AFRA ἀντὶ τῶν τρεχουσῶν. Οὕτως, οὗτοι εὐχερῶς θὰ καλύψουν τὴν μικρὰν ἀναλογίαν τῆς ἰδικῆς των ζημίας, ἐνῷ ὁ κ. Μποδοσάκης θὰ μετεῖχε μόνον τῶν ζημιῶν κατὰ τὴν ἀναλογίαν τοῦ μεγάλου ἀριθμοῦ τῶν μετοχῶν του. Τὸ διϋλιστήριον, κύριοι βουλευταί, διὰ τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον ἦτο μία καθαρὰ ἐπιχείρησις καὶ οὐδὲν πλέον. Δι’ αὐτοῦ δὲν πρόκειται νὰ ἀξιοποιηθῇ ἐθνικός τις πλοῦτος, ὥστε νὰ ὑπάρξουν ἐπιχειρήματα ὑπὲρ τῆς ἱδρύσεώς του, ὅπως συμβαίνει π.χ. μὲ τὸ ἐργοστάσιον ἀζώτου. Εἶναι μία καθαρὰ ἐπιχείρησις ἀποβλέπουσα εἰς οἰκονομίαν συναλλάγματος καὶ εἰς κέρδη. Μᾶς εἶπεν, ἡ Κυβέρνησις εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν Ἐξουσιοδοτήσεως, ὅτι θὰ ἔχωμεν ἐκ τῆς ἐκμεταλλεύσεως τοῦ διϋλιστηρίου οἰκονομίαν συναλλάγματος ἀνερχομένην εἰς 11.000.000 δολλάρια καὶ ἐπὶ πλέον κέρδος ἀνερχόμενον ἐπίσης εἰς 11 ἑκατομ. δολλάρια κατ’ ἔτος. Εἰς τὰς κατηγορίας μας μάλιστα, ὅτι ἡ ὑπέρβασις διὰ τὴν ἵδρυσιν τοῦ ἐργοστασίου ὑπῆρξεν ὑπερβαλλόντως μεγάλη, οἱ κ.κ. ὑπουργοὶ ἀπήντων, ὅτι ὁσονδήποτε καὶ ἂν εἶναι μεγάλη ὁλόκληρον τὸ ἐργοστάσιον πρόκειται νὰ ἀποσβεσθῇ εἰς δύο μόνον ἔτη. Ὡς πρὸς αὐτὴν τὴν δήλωσίν των οἱ κ.κ. ὑπουργοί, ὑπῆρξαν λίαν κατηγορηματικοί. Εἶπεν ὁ κ. Μάρτης, ἀπαντῶν εἰς τὸν κ. Γαληνόν, ὅτι θὰ ἔχωμεν μίαν ἐξοικονόμησιν συναλλάγματος ἀνερχομένην ἐτησίως εἰς 11.000.000 δολλάρια. Ὁ ὑπουργὸς Συντονισμοῦ ἔλεγεν, ὅτι ἐπέτυχε τὸ Κράτος νὰ κάμῃ ἐργοστάσιον, τὸ ὁποῖον θὰ ἀποσβεσθῇ εἰς δύο ἔτη καὶ κατὰ τὰ ἑπόμενα ἔτη ἐκ τῆς ἐκμεταλλεύσεως τοῦ ἐργοστασίου αὐτοῦ θὰ ἔχωμεν ἐτήσιον καθαρὸν κέρδος 11.000.000 δολλάρια. Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι αὐταὶ αἱ δηλώσεις ἐγένοντο κατὰ κόρον ὡς θὰ ἰδῆτε εἰς τὰ πρακτικὰ τῆς 19.2.58. Λόγου χάριν, ὁ κ. Μάρτης, λέγει: «Κατηγόρησαν τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι ἐπροτίμησε μίαν λύσιν δῆθεν ἀντιοικονομικήν. Τὰ πράγματα ὅμως βοοῦν περὶ τοῦ ἀντιθέτου. Ἐντὸς μιᾶς 2ετίας καὶ ὑπὸ τὰς χειροτέρας συνθήκας ἐντὸς 4ετίας θὰ ἔχωμεν πλήρη ἀπόσβεσιν τοῦ ἐργοστασίου. Ποία ἄλλη ἐπιχείρησις, κύριοι βουλευταί, εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποσβέσῃ τὸ πραγματικὸν αὐτῆς κεφάλαιον ἐντὸς τόσου ἐλαχίστου χρόνου; Ἐκ πάντων τούτων ἀποδεικνύεται, ὅτι τὰ ἐπιχειρήματα τῆς Ἀντιπολιτεύσεως εἶναι ἀβάσιμα καὶ διετυπώθησαν μόνον καὶ μόνον διὰ τὴν παραπλάνησιν τῆς Ἐπιτροπῆς καὶ τῆς κοινῆς γνώμης». Πρέπει νὰ ὁμολογήσω, ὅτι ἐγὼ ὁ ἴδιος, ἔχων ὑπ’ ὄψει μου τὴν ἔκθεσιν τοῦ Λογιστηρίου, υἱοθετοῦσαν τοιαύτας ἀντιλήψεις καὶ τὰς πεποιθήσεις τῶν κ.κ. ὑπουργῶν, εἶχον εἴπει, ὅτι τὸ διϋλιστήριον παρέχει πράγματι οἰκονομικὰ πλεονεκτήματα ἀλλ’ ὅτι ταῦτα θὰ ἦσαν μεγαλύτερα, ἐὰν δὲν ἐδίδετο ἡ ἐκμετάλλευσις εἰς τὴν Ἑταιρίαν ΣΟΚΟΝΥ καὶ τὰς λοιπὰς συμπραττούσας, ἀλλὰ τὴν ἀνελάμβανε τὸ Κράτος. Τί συμβαίνει ὅμως σήμερον, κ. βουλευταί; Ἐζήτησα εἰς τὰς συνεδριάσεις τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς ἀπὸ τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ μοῦ δικαιολογήσῃ τοὺς ἰσχυρισμοὺς τῆς Κυβερνήσεως διὰ τὴν οἰκονομίαν συναλλάγματος καὶ τὰ οἰκονομικὰ ὠφελήματα ἀπὸ τὴν ἐκμετάλλευσιν τοῦ διϋλιστηρίου. Ὁ ἀξιότιμος κ. ὑπουργός, πράγματι διέταξε καὶ μοῦ παρεχωρήθησαν πίνακες, οἱ ὁποῖοι ἂν καὶ πολὺ συνοπτικοὶ δίδουν μερικὰ στοιχεῖα. Οἱ πίνακες εἶναι οἱ ἑξῆς: Ὁ πρῶτος πίναξ ἐμφανίζει τὴν ἐπιβάρυνσιν τοῦ κρατικοῦ προϋπολογισμοῦ λόγῳ τῶν ηὐξημένων τιμῶν προμηθείας καυσίμων τοῦ Διϋλιστηρίου, τὰς ὁποίας ὑποχρεοῦται νὰ φέρῃ εἰς τὸ χαμηλὸν ἐπίπεδον ὅπερ ἴσχυε μέχρι σήμερον διὰ τὰς ἀνάγκας τοῦ Δημοσίου. Πρέπει νὰ σημειωθῇ, ὅτι τὸ Δημόσιον καὶ ὡρισμένοι μεγάλοι καταναλωταὶ ἠγόραζον προϊόντα τοῦ διϋλιστηρίου, ὅπως βενζίνην, φωτιστικὸν πετρέλαιον, Μαζοὺτ κλπ., εἰς τιμὰς σημαντικῶς κατωτέρας τῶν τιμῶν μικρῶν καταναλωτῶν. Ὁ πίναξ αὐτὸς εἶναι ὁ ἀκόλουθος: Πίναξ Ι

Εἰς τὴν πρώτην στήλην τοῦ πίνακος ἀναφέρεται ἡ εἰσαχθεῖσα ποσότης ἀργοῦ πετρελαίου διὰ τὰς ἀνάγκας ἡ ὁποία ἀνέρχεται ἐν συνόλῳ εἰς 125.000 τόννους. Εἰς τὴν βʹ στήλην ἀναφέρονται αἱ ἐπιτευχθεῖσαι τιμαὶ κατόπιν δημοπρασιῶν. Εἰς τὴν γʹ στήλην ἀναφέρονται αἱ ἀντίστοιχοι τιμαὶ τοῦ διϋλιστηρίου, ἡ δʹ στήλη δίδει τὴν διαφορὰν εἰς δολλάρια καὶ ἡ εʹ δίδει τὴν ἐπιβάρυνσιν τοῦ δημοσίου ἐὰν θέλῃ τὸ δημόσιον νὰ προμηθευθῇ διὰ τὰς ἰδικάς του ἀνάγκας προϊόντα τοῦ διϋλιστηρίου εἰς μικρὰς τιμὰς καὶ ἐξάγει τὸ συμπέρασμα, ὅτι ἡ ἐπιβάρυνσις τοῦ δημοσίου θὰ εἶναι 1.141.698 δολλάρια. Ὁ πίναξ I, κύριοι βουλευταί, δὲν εἶναι πλήρης. Αἱ εἰσαχθεῖσαι ποσότητες ὄχι μόνον παρὰ τοῦ Δημοσίου ἀλλὰ καὶ παρ’ ἄλλων καταναλωτῶν εἶναι πολὺ μεγαλύτεραι. Ἔχω ὑπ’ ὄψει μου διενεργηθέντας διαγωνισμοὺς καὶ ἐπιτευχθέντα ἀποτελέσματα καὶ θὰ σᾶς ἀναφέρω τὸ ἀποτέλεσμα τῆς ἐρεύνης μου. Εἰς τὸν πίνακα παρατηρῶ ὅτι: Ἡ στήλη, ἡ ἀναφέρουσα τὰς εἰσαχθείσας ποσότητας εἰς μετρικοὺς τόννους, ἀναγράφει ἐνδείξεις κατωτέρας τῶν πραγματικῶν. Εἰδικῶς διὰ τὸ φωτιστικὸν πετρέλαιον ἀναφέρει Μ. Τ. 34.800 διὰ τὸ 1958, ἐνῷ τὸ Δελτίον Ὀκτωβρίου 1958 τῆς Ἐθνικῆς Στατιστικῆς Ὑπηρεσίας ἀναφέρει εἰσαχθείσας ποσότητας τοῦ Μονοπωλίου (ἐξαιρουμένου τοῦ φωτιστικοῦ Νέων Χωρῶν) Μ.Τ. 66.514 διὰ τὴν περίοδον Ἰανουαρίου–Ὀκτωβρίου 1958 κατ’ ἀναλογίαν μέχρι τέλους Δεκεμβρίου ἡ ποσότης πρέπει νὰ ἔχῃ αὐξηθῇ κατὰ 20% (δι’ ἓν δίμηνον) ἤτοι εἰς τόννους 79.000 περίπου. Ὅθεν, ἔχομεν ἐπιβάρυνσιν ἐπὶ 79.000 Χ 5.529, δολλάρια 436.791, ἀντὶ τῶν δολλαρίων 192.409 τοῦ πίνακος. Αἱ ἐνδείξεις εἰσαχθεισῶν ποσοτήτων βενζίνης, ντῆζελ καὶ μαζούτ, εἶναι ἀσφαλῶς κατώτεραι τῶν πραγματικῶν, ἀλλὰ δὲν ἔχω εἰς χεῖρας μου ἀποδείξεις περὶ τούτου, ἐξ ἴσου πειστικὰς μὲ τὸ ἄνω παράδειγμα τοῦ φωτιστικοῦ πετρελαίου. Περιορίζομαι νὰ σημειώσω, ὅτι ἡ ἀναγραφομένη ποσότης τοῦ μαζοὺτ (Μ.Τ. 7.700) μόλις ἐξαρκεῖ διὰ τὸν στόλον καὶ ἀσφαλῶς δὲν περιλαμβάνει ἀνάγκας λοιπῶν Ὑπηρεσιῶν, οὔτε τὰς ἀνάγκας τῶν σιδηροδρόμων (ὧν αἱ προμήθειαι γίνονται διὰ τῆς αὐτῆς Ὑπηρεσίας), οὔτε τὰς ἀνάγκας τῶν λοιπῶν Δημοσίων Ὑπηρεσιῶν (ὧν αἱ προμήθειαι γίνονται διὰ τῆς Ὑπηρεσίας Κρατικῶν Προμηθειῶν). Αἱ ἀντιστοιχίαι τιμῶν διὰ τὸ ντῆζελ καὶ τὸ μαζοὺτ εἰς τὸν πίνακα εἶναι ἠλαττωμέναι. Εἰς τὸν πίνακα γίνεται σύγκρισις καλυτέρας ποιότητος εἰσαγομένων καυσίμων μὲ κατωτέρας ποιότητος προϊόντα τοῦ διϋλιστηρίου. Ἡ σημειουμένη τιμὴ διὰ τὸ εἰσαγόμενον ντῆζελ (δολλ. 29.41) ἀφορᾷ ντῆζελ ἐλαχίστης περιεκτικότητος εἰς θεῖον (0.3%) ἔναντι ντῆζελ τοῦ διϋλιστηρίου (δολλ. 36.133) μὲ θεῖον (1.0%). Ὁμοίως διὰ τὸ μαζοὺτ συγκρίνεται τὸ εἰδικὸν μαζοὺτ διὰ τὸν Στόλον τύπου (NAVY SPECIAL) ἢ τὸ ἐλαφρὸν μαζοὺτ ἄλλων Ὑπηρεσιῶν μὲ βαρὺ μαζοὺτ τοῦ διϋλιστηρίου τύπου Μπῶνκερ C τῶν 1.500″. Εἰς τὸν πίνακα δὲν περιλαμβάνονται αἱ ποσότητες αἱ εἰσαχθεῖσαι βάσει διεθνῶν διαγωνισμῶν παρὰ τῆς Ἠλεκτρικῆς, Δ.Ε.Η., κλπ. Ὁ πίναξ οὗτος ἀναφέρεται εἰς συνολικὰς εἰσαγωγὰς ὡρισμένων Δημοσίων Ὑπηρεσιῶν διὰ 125.015 μετρικοὺς τόννους μόνον καὶ ὁμολογεῖ, ὅτι διὰ τὰς ποσότητας ταύτας ἡ ἐπιβάρυνσις εἶναι δολλάρια 1.141.698 ἤτοι κατὰ μέσον ὅρον δολλ. 9.13 κατὰ τόννον. Μέ τὴν αὐτὴν βάσιν διὰ τοῦ πίνακος τούτου, ὁμολογεῖται, ὅτι ἡ συνολικὴ ἐπιβάρυνσις τῆς Ἐθνικῆς μας Οἰκονομίας εἶναι 1.650 Μ.Τ. Χ 9.13. δολλ. 15.064.500. Αἱ τιμαὶ τῶν πετρελαιοειδῶν τῶν εἰσαγομένων εἰς Ἑλλάδα ἐξ Ἰταλίας, Γαλλίας Ρουμανίας, Ρωσίας καὶ αὐτοῦ τοῦ Περσικοῦ κόλπου, ἦσαν ἀπὸ τοῦ 1952–53 (ὅτε διελύθη ἡ Κοινοπραξία τῶν Ἑταιριῶν Πετρελαίου) καὶ εἶναι μέχρι σήμερον κατὰ πολὺ χαμηλότεραι τῶν τιμῶν τοῦ Διυλιστηρίου. Τοῦτο προκύπτει ἐκ τῶν ἀποτελεσμάτων ἑκατοντάδων διαγωνισμῶν διενεργηθέντων ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου (Διεύθυνσις Ἀγορῶν Ἐξωτερικοῦ) διὰ τὰς ἀνάγκας Στρατοῦ, Ναυτικοῦ, Ἀεροπορίας, Μονοπωλίων, ΣΕΚ, ΣΠΑΠ κλπ. καὶ ἐκ τῶν διαγωνισμῶν τῆς Ἠλεκτρικῆς Ἑταιρίας Ἀθηνῶν–Πειραιῶς. Τὰ ἀποτελέσματα ἁπάντων τῶν διαγωνισμῶν αὐτῶν εὑρίσκονται εἰς χεῖρας τῆς Ὑπηρεσίας Ἀγορῶν Ἐξωτερικοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου, ὁπόθεν ἡ Βουλὴ δύναται νὰ ἔχῃ πλήρη στοιχεῖα. Ἀναφέρω ἐνδεικτικῶς ἐλάχιστα παραδείγματα ἐκ τῶν δύο περίπου ἑκατοντάδων διαγωνισμῶν κατὰ τὴν ἑξαετίαν 1953–1958.

ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΙ Σ.Ε.Κ.

Διὰ 7.000–10.000 τόννους Μαζοὺτ ἑκάστοτε

Ταῦτα, καθ’ ἣν ἐποχήν, ἡ τιμὴ LOW PLATT'S ($1,70–2,20 κατὰ βαρέλιον), πλέον ναύλων, ἀντεστοίχει εἰς τιμὴν Μαζοὺτ $ 19–22 κατὰ τόννον CIF Πειραιᾶ.

ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΙ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΕΜΠΟΡΙΟΥ

1ον) Καὶ ὄχι μόνον κατὰ τοὺς διαγωνισμοὺς τοὺς ἀντιπροσωπεύοντας τὸ 40–50% τῶν Ἑλληνικῶν ἐπραγματοποιοῦντο τιμαὶ πολὺ χαμηλότεραι τοῦ LOW PLATT'S, ἀλλὰ καὶ ἡ Ἑλληνικὴ Βιομηχανία καὶ Ναυτιλία ἠγόραζον μέχρι πρὸ μηνὸς τὰ πετρελαιοειδῆ των εἰς τιμὰς πολὺ χαμηλοτέρας τῶν ὁρισθεισῶν ὑπὸ τοῦ Διϋλιστηρίου. Διότι: 2ον) Τὸ μὲν Μαζοὺτ εἰσήγετο ἐξ Ἰταλίας, Ρουμανίας, Ρωσίας, εἰς τιμὴν $ 14–16 CIF Πειραιᾶ ἔναντι τῆς ὁρισθείσης τιμῆς Διϋλιστηρίου $ 19–22 καὶ 2ον) τὸ ἀκάθαρτον πετρέλαιον (Ντῆζελ) εἰσήγετο εἰς τιμὴν $ 29–31 CIF Πειραιᾶ ἔναντι τῆς ὁρισθείσης σήμερον τιμῆς τοῦ Διϋλιστηρίου ἐκ $ 36,39. Ἐλέχθη, ὅτι αἱ ἰσχύουσαι ἐπὶ 6ετίαν χαμηλαὶ αὐταὶ τιμαὶ εἰσαγωγῆς προήρχοντο ἀπὸ μερικὰ φορτία εὐκαιρίας καὶ ὅτι ἀνεφέροντο εἰς μικρὰ ποσά. Τοῦτο εἶναι ἀκριβὲς διότι: α) Εἰς τὸν ἑκάστοτε ἐτήσιον διαγωνισμὸν τῆς ΗΕΑΠ διὰ 200.000 Μαζούτ, παραδοτέους τμηματικῶς καθ’ ὅλον τὸ ἔτος, ὑπῆρχον πάντοτε 4–6 τοὐλάχιστον προσφοραὶ FERMES διὰ ποσὸν ἑκάστη 200.000 τόννων. Δηλαδή, καθ’ ἕκαστον ἔτος, προσεφέρετο διαθέσιμος διὰ τὴν Ἑλληνικὴν ἀγορὰν ποσότης 800.000–1.200.000 τόννων εἰς ἕνα καὶ μόνον διαγωνισμόν, ἤτοι ποσότης διπλασία τῶν ἐτησίων ἀναγκῶν τῆς Ἑλληνικῆς ἀγορᾶς ἢ τῆς παραγωγῆς τοῦ Διϋλιστηρίου Ἀσπροπύργου. β) Τὸ ἴδιον ἀκριβῶς φαινόμενον, δηλαδὴ πολλαπλάσια ποσὰ τῶν αἰτουμένων, ἐνεφάνιζον καὶ οἱ διαγωνισμοὶ τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου διὰ βενζίνην, φωτιστικὸν πετρέλαιον, ἀκάθαρτον πετρέλαιον κλπ., διὰ τὰς ἀνάγκας τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων, τῶν Σιδηροδρόμων κλπ. γ) Ἅπασαι αἱ ἀνωτέρω δημοπρασίαι ἀντιπροσωπεύουσαι τὰς ἀνάγκας τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων, Σιδηροδρόμων, Μονοπωλίου Φωτιστικοῦ Πετρελαίου καὶ ὑπόλοιπον Δημοσίων Ὑπηρεσιῶν ὡς καὶ τῆς Ἠλεκτρικῆς Ἑταιρίας Ἀθηνῶν–Πειραιῶς, ἀντιπροσωπεύουν τὸ 40–45% τῆς Ἑλληνικῆς ἀγορᾶς. Ἀλλ’ ὡς ἤδη ἀνεφέραμεν, καὶ πέραν τῶν ποσῶν τῶν δημοπρασιῶν, εἰσήγοντο διὰ τὰς Βιομηχανίας καὶ τὴν Ναυτιλίαν σημαντικὰ ποσὰ μὲ τιμὰς CIF Πειραιᾶ πολὺ χαμηλοτέρας τοῦ ἀθροίσματος LOW PLATT'S καὶ AFRA. δ) Τὰς τιμὰς αὐτὰς εἰς τοὺς διαγωνισμοὺς δὲν τὰς ἔδιδον μόνον Διϋλιστήρια ἐκτὸς Τρὰστ (Ἰταλίας, Γαλλίας, Ρουμανίας, Ρωσίας κ.λ.π.), ἀλλὰ καὶ αὐταὶ αὗται αἱ ἑταιρεῖαι SOCONY, SHELL, B.P., PURFINA, CALTEX, ἐκ Διϋλιστηρίων τῶν Ἰταλίας, Γαλλίας καὶ Περσικοῦ Κόλπου. Χαρακτηριστικὸν παράδειγμα εἶναι τὸ Μαζοὺτ τῆς Η. Ε.Α.Π., ὡς οἱ κάτωθι διαγωνισμοί:

Κατὰ τὰ ἔτη 1953–58 αἱ τιμαὶ PLATT'S πλέον AFRA ἦσαν $ 19–22 CIF Πειραιᾶ, διότι αἱ τιμαὶ PLATT'S διεκυμάνθησαν μεταξὺ $ 1,85—$ 2,20 κατὰ βαρέλιον. Ἐκ τῶν ἀνωτέρω καταφαίνεται τὸ ἀσύστατον τῶν δικαιολογιῶν τὰς ὁποίας ἐπικαλοῦνται οἱ ὑπεύθυνοι διὰ νὰ δικαιολογήσουν τὴν ἐξωφρενικὴν ἐπιβάρυνσιν τῆς Ἑλληνικῆς καταναλώσεως. Μὲ τὰ ἀνωτέρω δεδομένα, ἡ λειτουργία τοῦ Ἑλληνικοῦ Διϋλιστηρίου, ἔπρεπε νὰ εἶχε τοποθετηθῆ κατὰ τοιοῦτον τρόπον, ὥστε νὰ δίδῃ εἰς τὴν Ἑλληνικὴν ἀγορὰν τὰ καύσιμα εἰς τὰς τιμὰς τὰς σταθερῶς ἀπὸ τοῦ 1953 πραγματοποιουμένας εἰς Μεσόγειον. Τοῦτο δὲ πολλῷ μᾶλλον καθ’ ὅσον ὑπῆρχον πρὸς μίμησιν παραδείγματα χαμηλῶν τιμῶν. Τὸ συμπέρασμα εἶναι, ὅτι αἱ ἐκπτώσεις τῶν μεγάλων καταναλωτῶν εἶναι αἱ ἑξῆς:

Ἡ Ἑλληνικὴ κατανάλωσις ἐπιβαρύνεται μὲ ποσὸν ὑπὲρ τὰ $ 5.360.000 ἐτησίως, εἰς ὅσα κατὰ τοὺς μετριωτέρους ὑπολογισμούς, ἀνέρχεται τὸ ποσὸν ὅπερ ἡ Ἑλληνικὴ Οἰκονομία θὰ καταβάλῃ ἐπὶ πλέον τῶν ὅσων κατέβαλε μέχρι σήμερον εἰς τὰ Διϋλιστήρια ἐξωτερικοῦ διὰ τὰ πετρελαιοειδῆ CIF Πειραιᾶ. Κατὰ συνέπειαν, τὸ ἐμφανιζόμενον κέρδος προέρχεται ἀποκλειστικῶς καὶ μόνον ἀπὸ τὴν ἐπιβάρυνσιν τοῦ Ἕλληνος καταναλωτοῦ, ἐπιβάρυνσιν προερχομένην ἀπὸ τὸ Κρατικὸν Διϋλιστήριον παρεδόθη εἰς τὴν ἐκμετάλλευσιν τῆς SOCONY καὶ τοῦ Νιάρχου, πρᾶγμα ὅπερ ἐγένετο ἐντέχνως μὲ τὴν ἐπιδεξίαν πρόσδεσιν τῆς Ἑλληνικῆς Οἰκονομίας ἐπὶ 10ετίαν εἰς τὰς τιμὰς LOW PLATT'S καὶ εἰς τὸ AFRA. Γενικῶς, τὸ ποσὸν τὸ εἰσαγόμενον κατόπιν διαγωνισμῶν καὶ ὄχι μὲ τιμὰς ἐλευθέρας ἀγορᾶς ἀνέρχεται εἰς 40– 45% τῶν καταναλισκομένων.

§27Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Κύριε συνάδελφε, ὁ πίναξ αὐτὸς γράφει τὰς ποσότητας τὰς ὁποίας εἰσήγαγε τὸ δημόσιον.

§28Ν. ΚΙΤΣΙΚΗΣ. Κύριοι βουλευταί, πράγματι ὁ πίναξ Ι, ἀναγράφει τὰς ποσότητας τὰς ὁποίας εἰσήγαγε τὸ Δημόσιον. Δὲν ἀναφέρει τὰς ποσότητας τὰς ὁποίας εἰσήγαγον ἄλλοι, οὔτε τὰς ποσότητας τὰς ὁποίας εἰσήγαγε τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Ἀμύνης, περὶ αὐτῶν ὁμιλοῦν εὐγλώττως οἱ κατόπιν πίνακες. Αἱ εἰσαγόμεναι ποσότητες μὲ μικρὰς τιμὰς κατόπιν διαγωνισμῶν εἶναι ἀνώτεραι τῶν 600.000 τόννων. Αὐτὸ ἦτο ἀνάγκη νὰ τὸ γνωρίζωμεν.

§29Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Κύριε συνάδελφε, αἱ τιμαὶ ποὺ ἀναφέρατε, δὲν εἶναι τιμαὶ τοῦ πίνακος.

§30Ν. ΚΙΤΣΙΚΗΣ. Εἶναι τιμαὶ τοῦ πίνακος. Ἰδοὺ τί λέγει ὁ πίναξ. (Ἀναγινώσκει καὶ πάλιν τὸν ἀνωτέρω πίνακα). Τὸ 40–45% τῶν ἀγοραζομένων πετρελαιοειδῶν ἀπὸ μεγάλους καταναλωτὰς ἠγοράζετο μὲ τιμὰς μικροτέρας, τὰς ὁποίας ἀνέφερον. Ἐὰν θέλωμεν σήμερον νὰ ἱκανοποιήσωμεν τὰς ἀνάγκας αὐτὰς διὰ νὰ διατηρηθοῦν καὶ μὴ ὑψωθοῦν αἱ τιμαὶ τῶν εἰσιτηρίων, τῶν ναύλων καὶ τοῦ ἠλεκτρικοῦ ρεύματος κλπ, πρέπει νὰ ἐξακολουθήσῃ τὸ Δημόσιον νὰ δίδῃ εἰς τὰς ἐν λόγῳ ἐπιχειρήσεις τὰ πετρελαιοειδῆ εἰς τὰς κατωτέρας τιμὰς μὲ τὰς ὁποίας τὰ ἐπρομηθεύοντο, ἄλλως θὰ ζητήσουν καὶ δικαιολογημένως, αὐξήσεις. Ἤδη ἡ ἠλεκτρικὴ ἑταιρεία ὑπέβαλε σχετικὴν αἴτησιν. Καὶ ὑπάρχει σχετικὸν δημοσίευμα εἰς τὴν «Ἀθηναϊκήν» τῆς 11.3.1959, τὸ ὁποῖον λέγει: «Ὡς ἐγνώσθη, ἡ Ἐπιτροπὴ Ἐλέγχου τοῦ Διϋλιστηρίου, ἐν συνεργασίᾳ μὲ ἄλλας κρατικὰς ὑπηρεσίας, ἐπεράτωσε τὸν ἔλεγχον κόστους τῶν ἀτμοπλοϊκῶν ἐπιχειρήσεων καὶ ὑπέβαλεν εἰς τὸν ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ κ. Πρωτοπαπαδάκην τὰς ἐπ’ αὐτοῦ ἀπόψεις της. «Ἡ ἐνέργεια τῆς Ἐπιτροπῆς Ἐλέγχου τοῦ Διϋλιστηρίου προεκλήθη κατόπιν αἰτήσεως τῶν ἀτμοπλοϊκῶν ἑταιρειῶν ὅπως αὐξήσουν τὰ κόμιστρα καὶ τὰ εἰσιτήρια τῶν σκαφῶν των, διότι αἱ τιμαὶ τῶν παρεχομένων εἰς αὐτὰς πετρελαίων τοῦ Διϋλιστηρίου Ἀσπροπύργου εἶναι ὑψηλαί. Ὡς πληροφορούμεθα, διὰ τῆς εἰσηγήσεώς της, ἡ ἐπιτροπή ἀποφαίνεται, ὅτι μὲ τὰς τρεχούσας τιμὰς τοῦ Διϋλιστηρίου, θὰ ἔπρεπεν ἢ νὰ ἐγκριθῇ αὔξησις τῶν εἰσιτηρίων καὶ ναύλων, ἢ νὰ μειωθοῦν ἀναλόγως αἱ τιμαὶ τῶν πετρελαίων τοῦ Διϋλιστηρίου, ἐπὶ ζημίᾳ τῶν ἐτησίων κερδῶν τοῦ Κράτους ἐκ τῆς ἐκμεταλλεύσεώς του. Ὁ κ. ὑπουργός, κατὰ τὰς αὐτὰς πληροφορίας, θὰ θέσῃ τὸ ζήτημα ὑπ’ ὄψιν τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, ὁ ὁποῖος καὶ θὰ προκρίνῃ μίαν τῶν δύο λύσεων. Ἐν τῷ μεταξύ, τὴν 5ην Ἀπριλίου, θὰ συνέλθῃ ἡ Ἐπιτροπὴ κόστους τῶν προϊόντων τοῦ Διϋλιστηρίου διὰ νὰ καθορίσῃ τὰς τιμὰς τῶν ὑγρῶν καυσίμων καὶ προϊόντων τοῦ Διϋλιστηρίου διὰ τὸ τρίμηνον Ἀπριλίου–Ἰουνίου. Ὡς ἐγνώσθη, ἐκ τῶν ὑπαρχουσῶν ἐνδείξεων αἱ νέαι τιμαὶ τῶν πετρελαίων θὰ εἶναι περισσότερον ηὐξημέναι, ἐκτὸς ἐὰν τὸ Δημόσιον θελήσῃ νὰ διατηρήσῃ αὐτὰς εἰς τὰ σημερινὰ ἐπίπεδα, μὲ μείωσιν τοῦ ὕψους τῶν ἐτησίων κερδῶν του ἐκ τῆς ἐκμεταλλεύσεως τοῦ Διϋλιστηρίου». Δηλαδή, ἢ θ’ αὐξηθοῦν οἱ ναῦλοι, τὰ εἰσιτήρια καὶ τὸ ἠλεκτρικὸν ρεῦμα, ἢ θὰ παραιτηθῇ τὸ Δημόσιον τῶν κερδῶν ἀπὸ τὰ Διϋλιστήρια. Τὸ ποσόν, ποὺ δέχεται ἡ Σύμβασις τῶν 500.000 δολλαρίων ἢ ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν 1.141.698 δολλαρίων, ὅτι πρέπει νὰ θυσιάσῃ τὸ Δημόσιον ἀπὸ τὰ κέρδη τοῦ Δημοσίου ἐκ τοῦ Διϋλιστηρίου εἶναι μηδαμινόν. Πρέπει ν’ ἀνέλθῃ εἰς 5 ἑκατομμύρια δολλάρια τοὐλάχιστον. Ὁ δεύτερος καὶ τρίτος πίναξ ἔχουν ὡς ἑξῆς:

ΠΙΝΑΞ ΙΙ

Ὑπολογισμοῦ τοῦ μέσου ὅρου τῶν δαπανῶν διϋλίσεως ἐντὸς τῆς 10ετίας τῆς μισθώσεως τοῦ Διϋλιστηρίου καὶ κατανομῆς αὐτῶν εἰς δαπάνας εἰς δραχμὰς καὶ εἰς συνάλλαγμα

ΠΙΝΑΞ ΙΙΙ

Ἐμφαίνων τὴν ἀνάλυσιν τοῦ μέσου ὅρου τῶν δαπανῶν διϋλίσεως κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς 10ετοῦς μισθώσεως τοῦ Διϋλιστηρίου.

Ὁ πίναξ ΙΙ ἀναφέρει μόνον ἀθροίσματα κονδυλίων καὶ δὲν δίδεται ἑρμηνεία πῶς ἐξάγονται ταῦτα. Κατὰ συνέπειαν δὲν εἶναι γνωστὸν τί ἔχει καὶ τί δὲν ἔχει περιληφθῆ, καὶ δὲν δύναται νὰ σχολιασθῇ, οὔτε ἀποτελεῖ ἀπόδειξιν τινά, ἐκτὸς ἐὰν δοθοῦν τὰ ἀναλυτικὰ κονδύλια, ἀπὸ τὰ ὁποῖα βγαίνει κάθε ἄθροισμα. Ὁ πίναξ ΙΙΙ ἀναφέρει μόνον τὰ ἀθροίσματα πέντε γενικῶν κεφαλαίων δαπανῶν διϋλίσεως καὶ δὲν προσαρτῶνται τὰ στοιχεῖα πῶς ἐξάγονται αὐτὰ. Εἰδικῶς διὰ τὰ κεφάλαια δαπάναι εἰς δραχμὰς — δαπάναι εἰς συνάλλαγμα, δὲν γνωρίζομεν τί ἔχει ἢ δὲν ἔχει περιληφθῆ. Τὰ κεφάλαια δαπάναι ἀλλοδαποῦ προσωπικοῦ Ὑδροκάρμπον καὶ ἀμοιβῆς Ὑδροκάρμπον εἶναι πιθανῶς σωστά. Τὸ ἀποθεματικὸν βελτιώσεων εἶναι, ἐπίσης, πιθανὸν ἐπαρκές. Ὁ πίναξ ΟΥΔΕΝ σημειοῖ περὶ ἐπισκευῶν καὶ δαπανῶν συντηρήσεως καὶ ἀνανεώσεως τῆς ἐγκαταστάσεως. Τὸ κονδύλιον τοῦτο μόνον του ὑπερβαίνει τὰ 3 ἑκατομμύρια δολλαρίων κατ’ ἔτος. Πρέπει νὰ ληφθῇ ἴσον πρὸς 15% τῆς ἀξίας τῆς ἐγκαταστάσεως. Ὁ πίναξ IV λαμβάνει ὑπ’ ὄψιν του ὡς τιμὰς ἑτοίμων προϊόντων τσὶφ Πειραιᾶ τὰς ἀνωτάτας τοιαύτας καὶ ὄχι τὰς πραγματικάς. Χαρακτηριστικὸν εἶναι, ὅτι ὁ πίναξ οὗτος σημειοῖ τιμὰς ἑτοίμων προϊόντων ἀκόμη ὑψηλοτέρας ἀπὸ τὰς ἀναφερομένας εἰς τὸν Πίνακα Ι. Ὁ πίναξ ἀναφέρεται εἰς ὑπολογισμὸν μὲ βάσιν Μ. Τ. 1.330.000, ἐνῷ γίνεται παραγωγὴ μὲ βάσιν 1.650.000. Μόνη ζημία ἐκ τῆς ἐξαγωγῆς τῆς πλεοναζούσης βενζίνης θὰ εἶναι τοὐλάχιστον δολλ. 1.500.000 κατ’ ἐλάχιστον ὅριον καὶ πιθανῶς δολλάρια 2.000.000. ΠΙΝΑΞ IV Ὑπολογισμοῦ ἀξίας προϊόντων Διϋλιστηρίου διὰ διΰλισιν 1.330.000 τόννων ἀργοῦ πετρελαίου, βάσει μέσων τιμῶν FOB RAS TANURA προϊόντων ἰσχυόντων κατὰ τρίμηνον Ἰανουαρίου–Μαρτίου 1958 καὶ τιμῆς ναύλων AFRA τριμήνου Ἰανουαρίου–Μαρτίου 1958 SCALE No 2+27,3%

Τέλος, ὁ πίναξ V ἔχει ὡς ἑξῆς: ΠΙΝΑΞ V Οἰκονομικὰ ἀποτελέσματα ἐκμεταλλεύσεως Διϋλιστηρίου διὰ διύλισιν 1.330.000 τόννων ἀργοῦ πετρελαίου

Εἰς τὸν πίνακα αὐτὸν ὑπάρχει μία οὐσιώδης παράλειψις. Δὲν ὑπάρχει οὐδεμία πρόβλεψις διὰ τὴν ἀπόσβεσιν τῶν μηχανημάτων. Ὅταν ἐγένετο ἡ προκήρυξις μετὰ τὴν ἀποπεράτωσιν τοῦ διϋλιστηρίου διὰ τὴν ὑποβολὴν προσφορῶν διὰ τὴν ἐκμετάλλευσίν του, τὸν Μάϊον τοῦ 1957, περιελαμβάνετο εἰς αὐτὴν καὶ τὸ ἑξῆς ἄρθρον 15. «Ὁ μισθωτὴς θὰ καταβάλλῃ ἐτησίως, καθ’ ὅλην τὴν διάρκειαν τῆς μισθώσεως, εἰς τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον, δι’ ἀπόσβεσιν ἐγκαταστάσεων τοῦ Διϋλιστηρίου, τὸ ἰσόποσον τῶν δολλαρίων Η.Π.Α. τριῶν ἑκατομμυρίων (3.000.000)», δηλαδὴ 15% ἐπὶ τῆς ἀξίας τῶν μηχανημάτων. Αὐτὸ εἶναι ὀρθόν, διότι ἡ ἀπόσβεσις καὶ ἀνανέωσις τῶν ἐγκαταστάσεων αὐτῶν πρέπει νὰ γίνεται ἐντὸς 7 ἢ 8 ἐτῶν. Ἡ σύμβασις εἰς τὸ ἄρθρον 5, ἀναφέρει ἀποθεματικὸν συντηρήσεων καὶ ἀντικαταστάσεων ἐξ 600.000 δολλαρίων καὶ εἰδικὸν ἀποθεματικὸν βελτιώσεων 200.000 δολλ. Τὸ ποσὸν αὐτὸ τῶν 600.000 δολλαρίων εἶναι μηδαμινόν, ἐὰν πράγματι θέλωμεν νὰ μὴ καταστραφῇ τὸ Διϋλιστήριον καὶ νὰ τὸ ἔχωμεν καὶ μετὰ τὴν 10ετίαν. Ἀλλὰ καὶ αὐτὸ τὸ μηδαμινὸν ποσὸν τῶν 600.000 δολλαρίων, δὲν τὸ μνημονεύει ὁ πίναξ V. Ἐὰν ἀφαιρεθοῦν τὰ ποσὰ αὐτά, δηλαδὴ 3.000.000 δολλάρια, δι’ ἀπόσβεσιν μηχανημάτων καὶ 5.000.000 δολλάρια δι’ ἔκπτωσιν τιμῶν διὰ τοὺς μεγάλους καταναλωτάς, ὡς σήμερον, δὲν ἀπομένουν κέρδη ἀπὸ τὸ Διϋλιστήριον. Καὶ ἀπορῶ, ποῦ ἐστηρίχθη ἡ ἔκθεσις τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου διὰ νὰ ἀναφέρῃ, ὅτι θὰ ἔχωμεν ἐκ τοῦ Διϋλιστηρίου ἔσοδα 11.000.000 δολλάρια. Κύριοι βουλευταί, ἡ σύμβασις αὐτή, εἶναι ἐκ τῶν χειροτέρων συμβάσεων. Εἶναι ἀδύνατον νὰ τὴν ἀναλύσω λεπτομερῶς, διότι εἶναι μεγάλη καὶ δύσκολος, ἀλλὰ θὰ σᾶς δώσω μερικὰ δείγματα. Ἄλλωστε, εἶπον πολλὰ εἰς τὴν ἀγόρευσίν μου, ἐνώπιον τῆς Ἐπιτροπῆς Ἐξουσιοδοτήσεως. Διὰ τοῦ ἄρθρου 9, ὁρίζεται ὅτι τὰ προϊόντα, τὰ παραγόμενα ἐκ πρώτης ὕλης, προμηθευθησομένης ὑπὸ τῆς ΣΟ-ΚΟΝΥ (δηλαδὴ 70% τῶν 1.330.000 τόννων=930.000 τόννοι προϊόντα), θὰ ἀνήκουν κατὰ κυριότητα εἰς τὴν

ΣΟΚΟΝΥ.

Διὰ δὲ τῆς παραγράφου 4 τοῦ ἄρθρου 10 ὁρίζεται, ὅτι «συμφώνως πρὸς τὰς διατάξεις τοῦ Δημοσίου καὶ χάριν διατηρήσεως καὶ ἐνθαρρύνσεως τοῦ ἀνταγωνισμοῦ, ἡ ΣΟ-ΚΟΝΥ ἀναλαμβάνει τὴν ὑποχρέωσιν νὰ διαθέτῃ εἰς τὰς ἄλλας Ἑταιρείας, ὑπὸ ὅρους ἀναφερομένους εἰς τὴν ποσότητα, ποιότητα, χρόνον καὶ τρόπον παραδόσεως καὶ πληρωμῆς, συμφωνηθησομένους μετὰ τῆς ΣΟΚΟΝΥ». Δηλαδή: Ἐνῷ τὸ Κράτος ἐξώδευσε $ 24.000.000, διὰ νὰ κατασκευάσῃ τὸ διϋλιστήριον καὶ δι’ αὐτοῦ τοῦ τρόπου νὰ ἀπαλλαγῇ τοῦ Τρὰστ Πετρελαίων, διὰ τῶν ἀνωτέρω ὅρων τῆς συμβάσεως βλέπομεν, ὅτι ἡ ΣΟΚΟΝΥ κατορθώνει νὰ γίνῃ κυρίαρχος τῆς ἑλληνικῆς ἀγορᾶς καὶ νὰ διανέμῃ τὰ πετρελαιοειδῆ κατ’ ἀπόλυτον βούλησιν καὶ προτίμησίν της. Καὶ τοῦτο κατωρθώθη, διὰ τῆς κατασκευῆς τοῦ Διϋλιστηρίου μὲ χρήματα τοῦ Ἑλληνικοῦ Προϋπολογισμοῦ. Τὸ περίεργον δὲ εἶναι, ὅτι παλαιότερον, τὸ 1954, ἀπερρίφθη ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ πρότασις τῆς ΣΟΚΟΝΥ νὰ ἱδρύσῃ τὸ Διϋλιστήριον διὰ χρημάτων της ($ 16.500. 000), ἀκριβῶς διὰ νὰ ἀποφευχθῇ αὐτὴ ἡ μονομερὴς διαχείρισις τῶν πετρελαιοειδῶν τῆς Ἑλλάδος, ὑπὸ μιᾶς ξένης Ἑταιρείας. Τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον θὰ μετέχῃ κατὰ 90,5% εἰς τὰ κέρδη καὶ τὰς ζημίας καὶ οἱ τρεῖς ἄλλοι, ἡ ΣΟΚΟΝΥ, ὁ Νιάρχος καὶ ἡ Ὑδροκάρμπον κατὰ 9,5%. Ὅλα, ὅμως, τὰ κέρδη, θὰ τὰ λαμβάνουν ἡ ΣΟΚΟΝΥ, διότι ἔχει τὴν προμήθειαν ἀργοῦ πετρελαίου, ὁ Νιάρχος, μὲ τὰς ἐξωφρενικὰς τιμὰς μεταφορῶν, καὶ ἡ Ὑδροκάρμπον, ἡ ὁποία ἔχει τὴν τεχνικὴν διεύθυνσιν. Τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον θὰ εἶναι ὁ πτωχὸς συγγενής, ὅπως συμβαίνῃ μὲ ὡρισμένους μετόχους ἑταιρειῶν, οἱ ὁποῖοι, μὲ τὴν δικαιολογίαν τῶν γενικῶν ἐξόδων τῶν προνομιούχων μετοχῶν κλπ., δὲν ἀπολαμβάνουν τίποτε. Τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον, ὄχι μόνον δὲν θὰ ἔχῃ κέρδη, ἀλλὰ τοὐναντίον θὰ ἔχῃ οἰκονομικὰ βάρη καὶ θὰ εὑρεθῇ εἰς τὸ δίλημμα ἢ νὰ αὐξήσῃ τὰς τιμὰς τῶν εἰσιτηρίων καὶ τοῦ ἠλεκτρικοῦ ρεύματος, ἢ νὰ παραιτηθῇ τῶν κερδῶν, διὰ νὰ κρατήσῃ τὰς τιμάς, ὁπότε ἐρωτᾶται, ἦτο ἀνάγκη νὰ γίνῃ τὸ Διϋλιστήριον; Θὰ σᾶς εἴπω ὀλίγας λέξεις καὶ διὰ τὰς τιμάς. Ἐὰν ἐγίνοντο διαγωνισμοὶ διὰ τὴν προμήθειαν ἑτοίμων προϊόντων, θὰ εἴχομεν τιμὰς 30–40% κάτω τῶν τιμῶν τοῦ Διϋλιστηρίου. Διότι αἱ τιμαί, εἰς ἃς αὗται βασίζονται, εἶναι συμβατικαί. Οὔτε ἡ πραγματικὴ τιμὴ τοῦ ἀργοῦ πετρελαίου, οὔτε ἡ πραγματικὴ τιμὴ τῶν μεταφορῶν εἶναι αἱ ἀναφερόμεναι. Τὸ ἐπιχείρημα τοῦ κ. ὑπουργοῦ, ὅτι ὡρίσθησαν αἱ τιμαὶ AFRA, διὰ νὰ μὴ ὑπάρχουν ἀπότομοι διακυμάνσεις τῶν ναύλων, δὲν εὐσταθεῖ. Τὸ γεγονὸς εἶναι, ὅτι ὁ κ. Νιάρχος ἐσώθη, διότι θὰ χρησιμοποιήσῃ πλεῖστα ἐμπορικά του πλοῖα, τὰ ὁποῖα εὑρίσκοντο εἰς ἀκινησίαν. Θὰ ἦτο δυνατόν, ὄχι τὸ 40%, τὸ ὁποῖον προμηθεύονται οἱ μεγάλοι καταναλωταὶ ἀπὸ τὸ Διϋλιστήριον, ἀλλὰ τὸ σύνολον, τὸ 100% τῶν πετρελαιοειδῶν νὰ τὸ προμηθευώμεθα μὲ πολὺ χαμηλοτέρας τιμάς. Διὰ ποῖον λόγον ἡ ἀγορανομία, δὲν ἐπέβαλεν εἰς τὸ παρελθὸν μικροτέρας τιμάς, τὰς ὁποίας θὰ ἐπετύγχανε διὰ διαγωνισμῶν, ἀποτελεῖ ἕνα πρόβλημα, ἔχον ἀνάγκης ἐρεύνης. Ὁπωσδήποτε, ἁπλῆ ἀνάγνωσις τῶν πρακτικῶν, τοῦ Νομοθ. Διατάγματος καὶ τῆς εἰσηγητικῆς ἐκθέσεως τῶν κ.κ. Πρωτοπαπαδάκη καὶ Μάρτη, δεικνύει, ὅτι ἐνεπλάκημεν εἰς τὴν ὑπόθεσιν τοῦ Διϋλιστηρίου, ἕνεκα ἐσφαλμένων πληροφοριῶν, περὶ τῶν πραγματικῶν «διεθνῶν τιμῶν» τῶν ὑγρῶν καυσίμων, αἵτινες, πληροφορίαι, δὲν ἠλέγχθησαν μετὰ τῆς δεούσης προσοχῆς ἀπὸ τὰς ἁρμοδίας ὑπηρεσίας τῶν Ὑπουργείων Συντονισμοῦ καὶ Ἐμπορίου. Ἡ ἔκθεσις τῆς Γενικῆς Διευθύνσεως Δημοσίου Λογιστικοῦ βεβαιοῖ ὅτι τὰ σχετικὰ στοιχεῖα τῆς ἐδόθησαν παρὰ τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ. Κατὰ τοὺς κ.κ. ὑπουργούς, «διεθνεῖς τιμαὶ τσὶφ Πειραιᾶ» εἶναι αἱ τιμαί, αἵτινες σχηματίζονται κατὰ τοὺς λεπτομερῶς ἀναγραφομένους ὑπολογισμοὺς εἰς τὸ ἄρθρον 5 τῆς Συμβάσεως καὶ οἵτινες ὑπολογισμοί, ἔχουν ὡς βάσιν, διὰ μὲν τὴν ἀξίαν ΦΟΜΠ τὰς «δεδηλωμένας τιμὰς τῆς ΡΑΣ ΤΑΝΟΥΡΑ, διὰ δὲ τὸν ναῦλον τὸ Δελτίον ΑΦΡΑ. Καὶ διὰ μὲν τὸ Δελτίον ΑΦΡΑ γνωρίζομεν, ὅτι εἶναι συνήθως κατὰ 30% ὑψηλότερον τῶν τρεχουσῶν τιμῶν, εἰς ἃς θὰ ἠδυνάμεθα νὰ προναυλώσωμεν ἀπὸ τοῦδε τὰ ἀναγκαιοῦντα μεγάλα δεξαμενόπλοια. Γενικῶς, ὅμως, ὁ κατὰ τὸ ἄρθρον 5 ὑπολογισμὸς τῶν τιμῶν τσὶφ Πειραιᾶ, τὰς καθιστᾶ κατὰ 15 ἕως 35%, ἐνίοτε δὲ 50%, ἀκριβοτέρας τῶν πραγματικῶν διεθνῶν τσὶφ Πειραιᾶ τιμῶν. Ὅσον ἀφορᾷ τὰ Δελτία «δεδηλωμένων τιμῶν» φὸμπ τοῦ ἀργοῦ πετρελαίου, ταῦτα ἀναφέρουν τὰς ἀνωτάτας καὶ οὐχὶ τὰς κατωτάτας τιμάς, δηλαδὴ ἀναφέρουν τὰς δεδηλωμένας τιμὰς προσφορᾶς ἐμπορεύματος. Χρεοῦνται δὲ αἱ τοιαῦται πωλήσεις FOB εἰς τὰς ἀνωτάτας τιμάς, ὥστε νὰ μὴ προκύψουν δυσχέρειαι ἐξαγωγῆς συναλλάγματος, ὅταν τὸ ἐμπόρευμα διατεθῇ μὲ ἐπαρκὲς κέρδος. Αἱ καλούμεναι «κατώτεραι» ἢ «κατώταται» τιμαὶ τῶν δελτίων αὐτῶν, δὲν εἶναι αἱ πράγματι κατώτεραι, ἀλλὰ εἶναι ἡ ἀνωτάτη τιμὴ ἑνὸς ἢ πλειόνων φορτωτῶν τοῦ αὐτοῦ λιμένος. Κύριοι βουλευταί, ἴσως νὰ διερωτᾶσθε, διατὶ ἔγιναν ὅλα αὐτὰ καὶ πῶς κατελήξαμεν εἰς τοιαύτην διάψευσιν τῶν ἐλπίδων, τὰς ὁποίας ἐστηρίξαμεν εἰς τὸ Διϋλιστήριον. Ἔγιναν, διότι δὲν ὑπῆρχεν, ἁπλούστατα, οἰκονομοτεχνικὴ μελέτη, ὡς ἐτόνισε τὸ Τεχνικὸν Ἐπιμελητήριον τὸ 1954 καὶ ἀπὸ τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα σᾶς ἀνέφερα, προκύπτει σαφῶς, ὅτι δὲν ὑπῆρχεν οὔτε στοιχειώδης οἰκονομικὴ μελέτη. Τὰ θλιβερὰ οἰκονομικὰ ἀποτελέσματα προέκυψαν, διότι ἡ σύμβασις εἶναι κακὴ καὶ ἀμελέτητος, διότι ἔχομεν ἐξωφρενικὰς τιμὰς ἀγορῶν FOB καὶ μεταφορῶν τοῦ ἀργοῦ πετρελαίου. Ἐπίσης ἐξωφρενικὰς δαπάνας διοικήσεως τεχνικῆς διευθύνσεως καὶ ἐκμεταλλεύσεως. Ὑπάρχει, ὅμως, καὶ ἕνα ἄλλο θέμα, τὸ ὁποῖον ἀπησχόλησε τὴν Ἐπιτροπὴν Ἐξουσιοδοτήσεως, κατὰ τὴν κύρωσιν τῆς συμβάσεως τὸν παρελθόντα Αὔγουστον, καὶ αὐτὸ ἦτο τὸ θέμα τῆς προμηθείας 70% τοῦ ἀργοῦ πετρελαίου ἀπὸ τὴν SOCONY, ἐλευθερίας δὲ διὰ τὴν προμήθειαν τοῦ ὑπολοίπου 30%. Καὶ τὸ μὲν 70%, κατὰ τὴν σύμβασιν, εἶναι ἀποκλειστικὸν δικαίωμα τῆς Σόκονυ, τὸ δὲ 30% προμήθεια ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, διαφόρων χωρῶν. Ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς ἀναγνώσω, τί ἀνέφερεν ὁ «Οἰκονομικὸς Ταχυδρόμος» τὴν 12.2.1959, ἀριθ. φύλλου 252. Ἡ ἰδία εἴδησις, ἐδημοσιεύθη καὶ εἰς τὸν ἀγγλικὸν «Οἰκονομικὸν Ταχυδρόμον», ἔχει δὲ ὡς ἑξῆς: «Σοβαρὸν ζήτημα, φαίνεται, ἀνακῦπτον κατὰ τὰς τελευταίας ἡμέρας ἐξ ἀφορμῆς τοῦ ἐφοδιασμοῦ τοῦ διϋλιστηρίου δι’ ἀργοῦ πετρελαίου. Ὡς γνωστόν, τὸ δικαίωμα εἰσαγωγῆς τοῦ 30% τοῦ ἀναγκαιοῦντος «κροὺντ ὄϊλ» ἐπεφύλαξεν ἡ Κυβέρνησις εἰς ἑαυτήν, προκειμένου νὰ χρησιμοποιῇ τοῦτο πρὸς ἀνάπτυξιν ἐξαγωγῶν εἰς ἄλλας χώρας, ἰδιαιτέρως τὰς ἀνατολικάς, αἱ ὁποῖαι καθίστανται ζωτικαί. Φαίνεται, ὅτι ὑπεβλήθησαν ἁρμοδίως προτάσεις, διὰ τῶν ὁποίων ἡ ἀνάδοχος ἑταιρεία ἐζήτει ὅπως εἰσάγῃ ὁλόκληρον τὴν ἀναγκαιοῦσαν ποσότητα, τελευταίως δὲ αἱ Ἡνωμέναι Πολιτεῖαι προσεφέρθησαν ὅπως παρέχουν ὡς βοήθειαν τὸ 30%. Τὰ προτάσεις ταύτας, ὡς ἦτο φυσικόν, ἀπέρριψεν ἡ Κυβέρνησις. «Ἤδη, ὅμως, ὑπάρχει ἡ πληροφορία, ὅτι ἀσκεῖται πίεσις ὅπως ἐξασφαλισθῇ ἡ εἰσαγωγὴ ὁλοκλήρου τῆς ἀναγκαιούσης ποσότητος ἐξ Ἡνωμένων Πολιτειῶν. Ἀναφέρεται, μάλιστα, ὅτι ἐν ἐναντίᾳ περιπτώσει θὰ διακοπῇ ἡ εἰσαγωγὴ ἑλληνικῶν καπνῶν εἰς τὴν Ἀμερικήν. Ἡ κατάστασις αὐτὴ καθιστᾷ ἀδύνατον, αὐτὴν τὴν στιγμήν, οἱανδήποτε διαπραγμάτευσιν μὲ τὴν Σοβιετικὴν Ἕνωσιν. «Ἀρνούμεθα νὰ πιστεύσωμεν, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ἀσκηθῇ τοιαύτη πίεσις, ἰσοδυναμοῦσα πρὸς ἐκβιασμόν, πολὺ δὲ περισσότερον, ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ ὑποκύψῃ εἰς αὐτήν. Ἀντιθέτως, ἐν ὄψει τῶν ἀτελειῶν τῆς λειτουργίας τοῦ διϋλιστηρίου καὶ τοῦ ὑψηλοτέρου κόστους του, ἡ Κυβέρνησις ἐπιβάλλεται, ὅπως ἀσκήσῃ ἐπὶ τῶν ἀναδόχων πίεσιν πρὸς ἀναθεώρησιν τῆς συμβάσεως καὶ αὔξησιν τῶν περιθωρίων ἐλευθέρας διαχειρίσεως ἀπὸ τοῦ κράτους τοῦ εἰσαγομένου κροὺντ ὄϊλ. Ὡς ὅπλον πρὸς ἐπίτευξιν τῆς ὀρθῆς αὐτῆς ρυθμίσεως ἔχει τὴν ἄρνησιν κυρώσεως τῆς συμβάσεως ὑπὸ τῆς Βουλῆς». Βλέπετε, συνεπῶς, ὅτι καὶ τὸ ζήτημα αὐτὸ τοῦ 30% διὰ τὸ ὁποῖον ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ εἰς τὴν Συνεδρίασιν τῆς Ἐπιτροπῆς Ἐξουσιοδοτήσεως ἐκαυχήθη, ὅτι ἐκράτησεν ἐλευθερίαν, δὲν εἶναι τόσον ἁπλοῦν, διότι οὐδεμία ἐλευθερία ὑπάρχει καὶ πολὺ συντόμως ὁλόκληρον τὸ ποσὸν θὰ περιέλθῃ εἰς τὴν Σόκονυ. Ἀνέφερον προηγουμένως, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ἡ σύμβασις εἶναι κακή. Ὅτι οὐδεμία ὑπῆρχεν οἰκονομικὴ μελέτη. Ὅτι ἡ Ἐπιτροπὴ Ἐξουσιοδοτήσεως κατὰ τὴν κύρωσιν τῆς συμβάσεως δὲν εἶχε στοιχεῖα διὰ νὰ μελετήσῃ τὸ σοβαρὸν τοῦτο θέμα, ὅπως ἐπίσης καὶ σήμερον ἡ Βουλὴ δὲν θὰ κατορθώσῃ νὰ ἐξαγάγῃ συμπεράσματα. Τὸ Ν.Δ. περὶ κυρώσεως τῆς μισθώσεως τοῦ διϋλιστηρίου συνεζητήθη εἰς τὰς συνεδρίας τῆς Εἰδικῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος τῆς Πέμπτης 14)8)58 καὶ Τρίτης 19)8)58. Τὸ κύριον χαρακτηριστικὸν τῶν πρακτικῶν τῶν δύο αὐτῶν συνεδριῶν εἶναι ἡ σπουδὴ μὲ τὴν ὁποίαν εἰσήχθη, συνεζητήθη καὶ ἐψηφίσθη τὸ ἐν λόγῳ Ν. Δ. Περιορίζομαι νὰ σημειώσω, ὅτι τὸ σχέδιον Ν.Δ. ἔχει ἡμερομηνίαν 11 Αὐγούστου 1958, ἡ σχετικὴ ἔκθεσις τῆς Γεν. Διευθύνσεως Δημοσίου Λογιστικοῦ ὁμοίως 11 Αὐγούστου 1958 καὶ ἡ εἰσηγητικὴ ἔκθεσις τῶν ὑπουργῶν κ.κ. Πρωτοπαπαδάκη καὶ Μάρτη, ὁμοίως 11 Αὐγούστου 1958. Ἐπίσης σημειοῦμεν, ὅτι ἐκ τῶν πρακτικῶν προκύπτει, ὅτι ὁ κ. Πρωτοπαπαδάκης, ἐπανειλημμένως ἐπανῆλθεν ἐπὶ τῆς αἰτήσεώς του, ὅπως ἡ Ἐπιτροπὴ ψηφίσῃ τοὐλάχιστον κατ’ ἀρχὴν τὸ σχέδιον εἰς τὴν συνεδρίαν τῆς Πέμπτης 14)8)58. Δὲν ἦτο δυνατὸν ἡ Ἐπιτροπὴ ἐξουσιοδοτήσεως νὰ μελετήσῃ ἐντὸς ὀλίγων ὡρῶν ἕνα τόσον τεράστιον οἰκονομικὸν καὶ τεχνικὸν θέμα καὶ νὰ ἐκφράσῃ συγκεκριμένας ἀπόψεις. Ἀποτέλεσμα λοιπὸν ὑπῆρξε νὰ δεχθῇ ἡ Ἐπιτροπὴ Ἐξουσιοδοτήσεως τὴν κύρωσιν τῆς συμβάσεως βασιζομένη εἰς τὰ ὅσα ἀνέφερον οἱ κ.κ. ὑπουργοὶ κατὰ τὴν ὥραν τῆς συζητήσεως. Πρέπει, κύριοι βουλευταί, ἡ σύμβασις αὕτη νὰ ἀπορριφθῇ, διότι ἐνῷ θὰ συσσωρεύσῃ μεγάλα οἰκονομικὰ βάρη εἰς τὸν Ἑλληνικὸν Λαὸν θὰ ἀποδώσῃ τεράστια κέρδη εἰς τὰς τρεῖς συνεργαζομένας ἑταιρείας. Πρέπει ν’ ἀκυρωθῇ διότι δὲν εἶναι ἡ σύμβασις ἐκείνη τὴν ὁποίαν ἀναμένομεν ὅταν ἀπεφασίζαμεν τὴν ἐκμετάλλευσιν τοῦ κρατικοῦ διϋλιστηρίου καὶ εἰς τὴν ὁποίαν εἶχε στηρίξει τὰς ἐλπίδας του τὸ Κράτος διὰ τὴν βελτίωσιν τῆς ἐθνικῆς οἰκονομίας (Ζωηρὰ χειροκροτήματα). (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Βʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Ι. Κοντοβράκης).

§31ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Παυλόπουλος, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§32Α. ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§33ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Ὁ κ. Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ ἔχει τὸν λόγον.

§34Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Συντονισμοῦ). Κύριε Πρόεδρε, λυποῦμαι, διότι ὁ κ. Κιτσίκης, εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ ὁποίου ἔθεσα καὶ τὸν ἑαυτόν μου, ἐὰν ἤθελε περισσοτέρας λεπτομερείας, δὲν ἔκαμε χρῆσιν αὐτῆς τῆς προσφορᾶς, εἰς τρόπον ὥστε νὰ μὴ στηριχθῇ ἐπὶ ἀριθμῶν, οἱ ὁποῖοι εἶναι βεβαίως καλῇ τῇ πίστει ἐξηλεγμένοι ἀπὸ ἐκεῖνον, ἀλλ’ οἱ ὁποῖοι ἐν πολλοῖς εἶναι ἐσφαλμένοι. Τὸ θέμα τοῦ διϋλιστηρίου ἔχει δύο μέρη. Τὸ πρῶτον εἶναι, ἐὰν ἔπρεπε νὰ κατασκευάσωμεν τὸ διϋλιστήριον καὶ τὸ δεύτερον ἐάν, κατασκευασθέντος τοῦ διϋλιστηρίου, ἔπρεπε νὰ τὸ ἐκμισθώσωμεν καὶ δὴ διὰ μιᾶς συμβάσεως ὡς ἡ ὑπὸ τὴν κρίσιν σας. Συνδέονται αὐτὰ τὰ δύο μέρη ἀπὸ τὸ ἐὰν ἡ κατασκευὴ καὶ ἡ ἐκμετάλλευσις τοῦ διϋλιστηρίου εἶναι ἐπωφελὴς καὶ διὰ τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον καὶ διὰ τὴν Ἑλληνικὴν οἰκονομίαν ἐν γένει. Ὁ κ. Κιτσίκης δὲν εἶπε τὴν γνώμην του, ὡς πρὸς τὸ πρῶτον μέρος, δηλαδὴ ἐὰν κατὰ τὴν γνώμην του ἔπρεπε νὰ εἶχε κατασκευασθῇ τὸ διϋλιστήριον ἢ ὄχι. Τὴν ἐπὶ τούτου γνώμην του εἶχεν ἐκφέρει κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ Αὐγούστου ἐνώπιον τῆς Ἐπιτροπῆς Ἐξουσιοδοτήσεως καὶ εἶπε τότε, ὅτι τὸ διϋλιστήριον ἔπρεπε νὰ εἶναι δυναμικότητος μόνον 600 χιλιάδων τόννων. Εἶχε στηρίξει δὲ τότε τὴν γνώμην αὐτήν, τὴν ὁποίαν, ἐὰν καλῶς ἐνθυμοῦμαι, ὑπεστήριξε καὶ ὁ κ. Κωστόπουλος, εἰς τὸ ὅτι δὲν ἔπρεπε νὰ κατασκευάσωμεν διϋλιστήριον, ἡ παραγωγὴ τοῦ ὁποίου θὰ ἄφηνε πλεονάσματα, τὰ ὁποῖα θὰ εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ ἐξαγάγωμεν. Δὲν ἀνέφερε τότε, οὔτε ὁ κ. Κιτσίκης, οὔτε ὁ κ. Κωστόπουλος, ὅτι καὶ μὲ τὸ διϋλιστήριον τὸ σημερινόν, θὰ σᾶς εἴπω ἐὰν ὑπάρχῃ πλεόνασμα, ὑπάρχουν ἐν πάσῃ περιπτώσει ἐλλείμματα καὶ ἐὰν αὐτὰ τὰ ἐλλείμματα θὰ ἦσαν πολὺ μεγαλύτερα ἐὰν τὸ διϋλιστήριον, ἀντὶ τῆς σημερινῆς δυναμικότητος ἦτο δυναμικότητος 600 χιλιάδων τόννων. Πράγματι.........

§35Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐπειδὴ ἐμνημονεύσατε τὸ ὄνομά μου. Πράγματι ὑπεστήριξα τότε, ὅτι θὰ ὑπάρξῃ πλεόνασμα εἰς βενζίνην, ἐνῷ τὸ ἔλλειμμα εἶναι εἰς πετρέλαιον.

§36Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Εἰς Ντῆζελ.

§37Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ ὑπεστήριξα τοῦτο ἐν συνδυασμῷ μὲ τὸ ἄλλο νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον ἐψηφίζετο καὶ ἀφεώρα τὴν φορολογίαν τῶν πετρελαιοειδῶν καί, εἶπον, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν τὰ πλεονάσματα τῆς βενζίνης νὰ τὰ πληρώνωμεν κατὰ δέκα τρόπους, κάμνοντας ὡρισμένας ὑποχωρήσεις ὑπὲρ τῆς SHELL καὶ τῆς SOCONY, ἢ φορολογοῦντες τὰ πετρελαιοκίνητα αὐτοκίνητα. Καὶ μοιραῖον ἦτο νὰ εἴπω, ὅτι ἦτο προτιμοτέρα ἡ ἄποψις τοῦ κ. Κιτσίκη, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ γίνῃ μικρότερον τὸ διϋλιστήριον. Βεβαίως, βασικῶς, εἶμαι σύμφωνος, ὅτι ὅσον μεγαλύτερον εἶναι τὸ διϋλιστήριον τόσον μικρότερα θὰ εἶναι τὰ γενικὰ ἔξοδα. Ἐπ’ αὐτοῦ δὲν δύναμαι νὰ διαφωνήσω. Εἶπον μόνον κατὰ πόσους τρόπους θὰ πληρώνωμεν τὰ πλεονάσματα τῆς βενζίνης.

§38Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Ἐν πάσῃ περιπτώσει, θὰ ἀναλύσω τὸ θέμα, καίτοι εἶναι ἕνα εἰδικὸν θέμα τῆς ὅλης ὑποθέσεως, καὶ κατόπιν θὰ εἰσέλθω εἰς τὸ γενικώτερον θέμα, διότι μοῦ ἐκάματε αὐτὴν τὴν διακοπήν. Καὶ εἶπον τότε, ὅτι βεβαίως δὲν εἶναι δυνατὸν ἀπὸ οἱονδήποτε ἀργὸν πετρέλαιον νὰ παράγῃ κανεὶς ἕτοιμα προϊόντα πετρελαιοειδῆ, εἰς τὴν ἀναλογίαν ἀκριβῶς, τὴν ὁποίαν ἐπιθυμοῦμεν. Ὅτι πάντως ὑπάρχει μία εὐχέρεια διὰ τῆς καταλλήλου ἐπιλογῆς τοῦ ἀργοῦ πετρελαίου καὶ διὰ τῆς καταλλήλου ρυθμίσεως τοῦ διϋλιστηρίου, νὰ τείνῃ κανεὶς πρὸς παραγωγὴν τῶν διαφόρων ἑτοίμων προϊόντων εἰς τὰς ἀναλογίας περίπου ἐκείνας, τὰς ὁποίας ἐπιθυμεῖ νὰ ἔχῃ. Πράγματι, κ. βουλευταί, καίτοι εἴχομεν τὴν πρόβλεψιν, ὅτι θὰ παραγάγωμεν 220.000 τόννους βενζίνης, ὅπως εἶχεν ἀναφέρει εἰς τὴν ἀγόρευσίν του ὁ κ. Κιτσίκης, διὰ καταλλήλου ρυθμίσεως τῶν ποσοτήτων ἀργῶν πετρελαίων διαφόρων προελεύσεων καὶ διὰ ἀναμίξεως αὐτῶν καὶ διὰ καταλλήλου λειτουργίας τοῦ διϋλιστηρίου ἐπετεύχθη ὥστε εἰς τὸ πρόγραμμα τῆς παραγωγῆς νὰ παραχθῇ ἀκριβῶς τόση βενζίνη, ὅση χρειαζόμεθα. Δὲν τὸ ἤλπιζον ἐγὼ τὸν Αὔγουστον. Ἡ πραγματικότης ὅμως εἶναι αὐτή. Κύριοι βουλευταί, τὸ ἀνέπτυξα παρεπιμπτόντως, διότι ἐγεννήθη τὸ θέμα καὶ διότι ὁ κ. Κιτσίκης δὲν μᾶς εἶπε σήμερον, ἐὰν νομίζῃ, ὅτι ἔπρεπε νὰ γίνῃ τὸ διϋλιστήριον, ἢ ὄχι, καὶ δι’ αὐτὸ ἀνεφέρθην εἰς ἐκεῖνα ποὺ εἶπε τότε, διὰ νὰ κρίνωμεν ἐὰν ἔπρεπε νὰ γίνῃ τὸ διϋλιστήριον. Ἐπειδή, ὡς ὀρθῶς εἶπεν ὁ κ. Κιτσίκης, τὸ διϋλιστήριον εἶναι ἐπιχείρησις καὶ πρέπει νὰ ἔχῃ καὶ κέρδη, θὰ πρέπει νὰ ἐξετάσωμεν, ἐὰν πράγματι ἔχῃ κέρδος τὸ διϋλιστήριον καὶ ὀρθῶς ὁ κ. Κιτσίκης ἠνάλωσε τὸ μεγαλύτερον μέρος τῆς ἀγορεύσεώς του εἰς αὐτὸ τὸ ζήτημα, ἐὰν δηλαδή, καὶ κατὰ πόσον καὶ ποῖα κέρδη ἔχει τὸ διϋλιστήριον.

§39Π. ΓΥΙΟΚΑΣ. Δὲν θὰ εἴχατε τὴν καλωσύνην νὰ ὁμιλήσετε μετὰ τὸν εἰσηγητὴν τῆς πλειοψηφίας, ὁ ὁποῖος θὰ εἴπῃ ὡρισμένας ἀπόψεις καὶ ν’ ἀπαντήσετε βάσει ἀκριβεστέρων στοιχείων καὶ πληροφοριῶν, ὥστε νὰ ὁλοκληρωθῇ πλήρως ἡ συζήτησις.

§40Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Ἀκριβῶς, κ. Πρόεδρε, διὰ νὰ διευκολύνω τὸν κ. εἰσηγητήν, ὁ ὁποῖος θὰ ὁμιλήσῃ κατόπιν, ἐζήτησα τὸν λόγον διὰ νὰ παράσχω ὡρισμένα στοιχεῖα εἰς τὴν Βουλήν, τὰ ὁποῖα θὰ εἶναι χρήσιμα. Μᾶς εἶπε, λοιπόν, ὁ κ. Κιτσίκης, ὅτι ἀπὸ τὸ διϋλιστήριον θὰ ἔχωμεν 11 ἑκατομ. κέρδη καὶ εἶπε κατόπιν, ὅτι ἀπὸ αὐτὰ τὰ 11 ἑκατομ. πρέπει ν’ ἀφαιρέσωμεν 5 ἑκατομ. ποὺ εἶναι ἡ διαφορὰ τῶν τιμῶν μεταξὺ διϋλιστηρίου ἀφ’ ἑνὸς καὶ τῶν τιμῶν τῶν ἑτοίμων προϊόντων τὰ ὁποῖα προμηθεύονται διὰ διαγωνισμῶν οἱ μεγάλοι καταναλωταί. Θὰ πρέπει ν’ ἀφαιρέσωμεν κατόπιν καὶ τὴν ἀπόσβεσιν. Καί, βεβαίως, τότε τί ἀπομένει; Μένουν 3 ἑκατομ. Διὰ νὰ εἶναι καλύτερον κἄπως ἀντιληπτοὶ οἱ λογαριασμοί, δὲν θὰ ἀκολουθήσω ἀκριβῶς τὴν ἰδίαν μέθοδον μὲ τὸν κ. Κιτσίκην, ἀλλὰ θὰ θέσω ὡς βάσιν, ὡς ξεκίνημα τὴν προϋπόθεσιν, ὅτι καὶ οἱ μεγάλοι καταναλωταὶ προμηθεύονται τὰ πετρελαιοειδῆ, τὰ ὁποῖα προμηθεύονται, εἰς τὰς τιμὰς τοῦ διϋλιστηρίου καὶ κατόπιν θὰ κάμω τὰς ἀφαιρέσεις, διότι ὁ κ. Κιτσίκης, ὅταν ὡμίλησε ἐπὶ τοῦ τελευταίου πίνακος, εἶπεν, ὅτι δὲν ἠμποροῦμεν νὰ θεωρήσωμεν ὅτι ἡ ἀξία τῶν προϊόντων εἶναι 40 ἑκατομ. ἀλλὰ ἔκαμε ἀφαίρεσιν, ἐὰν ἀντελήφθην καλῶς, τὴν ὁποίαν θὰ κάμω καὶ ἐγώ, ἀλλὰ κατόπιν. Ἐάν, λοιπόν, δεχθῶμεν, ὅτι οὐδεὶς προμηθεύεται ἐν Ἑλλάδι, ὑπόθεσις ἡ ὁποία δὲν εἶναι ἀκριβής, ἐάν, ὅμως, δεχθῶμεν, ὅτι οὐδεὶς ἐν Ἑλλάδι προμηθεύεται πετρελαιοειδῆ εἰς τιμὰς μικροτέρας ἀπὸ τὰς οἱονεὶ συμβατικάς, τότε ὑποθέτω, ὅτι συμφωνεῖ καὶ ὁ κ. Κιτσίκης, ὅτι ἡ διαφορὰ μεταξὺ τῆς ἀξίας ἀφ’ ἑνὸς τῶν προϊόντων εἰς τιμὰς τοῦ διϋλιστηρίου καὶ ἀφ’ ἑτέρου τῆς ἀξίας τοῦ ἀργοῦ πετρελαίου εἰς τὴν τιμὴν ποὺ τὸ προμηθευόμεθα, σύμφωνα μὲ τὴν σύμβασιν, θὰ εἶναι τὰ 14½ ἑκατομ. δολλαρίων. Ὑποθέτω, ὅτι εἰς αὐτό, δὲν ὑπάρχει ἀμφισβήτησις μὲ τὰς προϋποθέσεις ποὺ ἔθεσα. Ἐπίσης, ὁ κ. Κιτσίκης δὲν ἠμφισβήτησε, καὶ ὀρθῶς, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐλέγξῃ τὰ ἔξοδα ἐκμεταλλεύσεως τὰ 3.100.000 δολλάρια εἰς τὰ ὁποῖα σημειωτέον, περιλαμβάνονται καὶ αἱ 600.000 δολλάρια τῆς συντηρήσεως.

§41Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Συντηρήσεως, ὄχι ἀποσβέσεως.

§42Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Ἔχομεν, λοιπόν, μὲ διΰλισιν 1.330.000 τόννων ἐτησίως, ἔχομεν κέρδος, ὑπὸ τὰς προϋποθέσεις ποὺ ἔθεσα, ἔχομεν κέρδη 11.600.000 δολλ. Τὰ 5 ἑκατομ. ποὺ εἶπεν ὁ κ. Κιτσίκης, ὅτι εἶναι ἡ διαφορὰ τῶν τιμῶν, ὅτι εἶναι ἀποτέλεσμα τῆς διαφορᾶς τῶν τιμῶν, ἀφ’ ἑνὸς μὲν τοῦ διϋλιστηρίου, ἀφ’ ἑτέρου δὲ τῶν τιμῶν τῶν διαγωνισμῶν. Δηλαδή, τὰ 5.000.000 κατὰ τὰ ὁποῖα ἐπεβαρύναμεν τὴν ἀγοράν, τοὺς μεγάλους καταναλωτάς, ἐὰν τοὺς ὑποχρεώσωμεν νὰ πάρουν πετρέλαιον εἰς τὰς τιμὰς τοῦ Διϋλιστηρίου, δὲν μᾶς εἶπεν ὁ κ. Κιτσίκης πῶς τὰ ὑπελόγισεν. Εἶναι πραγματικῶς, ἕνας οὐχὶ πολὺ ἁπλοῦς ὑπολογισμός. Ἐγὼ τὸν ἔκαμον τὸν ὑπολογισμὸν αὐτὸν καὶ νὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ ὁ κ. Κιτσίκης νὰ εἴπω, ὅτι ὁ ἰδικός μου ὑπολογισμὸς εἶναι κατ’ ἀνάγκην ἀκριβέστερος. Ἐγὼ ὑπελόγισα τὴν διαφορὰν τῶν τιμῶν ἐκ τῶν προμηθειῶν τοῦ δημοσίου καὶ τῶν προμηθειῶν τῶν μεγάλων καταναλωτῶν, ὅτι εἶναι τῆς τάξεως τῶν τριῶν περίπου ἑκατ. δολλαρίων. Ἐὰν τώρα, κατὰ τὸν συλλογισμὸν τοῦ κ. Κιτσίκη, ἐὰν παραδεχθῶμεν, ὅτι πρέπει ἀπὸ τὰ 11½ ἑκατομμύρια δολλάρια ποὺ μᾶς ἀφίνει κέρδος τὸ διϋλιστήριον, ἐὰν ἀφαιρέσωμεν καὶ 3.000.000 τότε μᾶς μένουν κέρδη 8.500.000 δολλάρια. Καὶ ἐὰν δεχθῶ τὸν ἀριθμὸν 24.000.000 ποὺ λέγει ὁ κ. Κιτσίκης, ὅτι ἐστοίχισε τὸ διϋλιστήριον, τότε κύριοι βουλευταί, ἐπειδὴ τὸ 8½ εἰσέρχεται εἰς τὸ 24 κἄτι ὀλιγώτερον τοῦ 3 ἔπεται, ὅτι κατὰ τοὺς ὑπολογισμοὺς τοῦ κ. Κιτσίκη, ὄχι τοὺς ἰδικούς μου, τὸ διϋλιστήριον ἀποσβέννυται ἐντὸς χρονικοῦ διαστήματος μικροτέρου τῶν τριῶν ἐτῶν. Δὲν ἠξεύρω, ἐὰν ἔγινα ἀντιληπτός.

§43Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κατὰ τοὺς ἰδικούς σας ὑπολογισμούς; Ἄλλα εἶπεν ὁ κ. Κιτσίκης.

§44Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Ἔχει σημασίαν αὐτὸς ὁ ὑπολογισμὸς καὶ ἴσως νὰ γίνω βαρετὸς ἐὰν τὸν ἐπαναλάβω μὲ ὀλίγον διαφόρους λέξεις. Ἡμεῖς εἴπομεν, ὅτι τὰ καθαρὰ ἔσοδα ἐκ τοῦ διϋλιστηρίου εἶναι τῆς τάξεως τῶν 11.000.000 καὶ ὅτι συνεπῶς, στοιχίσαντος τοῦ διϋλιστηρίου 22.000.000 δολλάρια, ἐντὸς δύο ἐτῶν ἀποσβέννυται. Ὁ κ. Κιτσίκης λέγει ὄχι —θὰ ἀφαιρέσετε ἀπὸ αὐτὰ ποὺ ὑπελόγισε 11.500.000 δολλάρια, τὴν διαφορὰν τῶν τιμῶν, τὴν ὁποίαν ἐκεῖνος ὑπολογίζει εἰς 5.000.000 ἑκατομ. δολλάρια, ἐγώ, δέ, κατ’ ἀκριβέστερον ὑπολογισμὸν εἰς 3 ἑκατομ. καὶ μένουν 8.500.000. Ἐγὼ δέχομαι καὶ τὴν τιμὴν τὴν ἰδικήν του, τῶν 24.000.000 δολλαρίων, καὶ τότε, ὄχι κατὰ τὸν συλλογισμὸν τὸν ἰδικόν μου, κατὰ τοὺς ἀριθμοὺς τοὺς ἰδικούς του, πλὴν τοῦ τμήματος τῶν ἀριθμῶν τῶν ἀναφερομένων εἰς τὴν διαφορὰν τῶν τιμῶν τὰς ὁποίας ἐγὼ ὑπελόγισα ἀκριβέστερον, συνάγεται τὸ συμπέρασμα, ὅτι κατὰ τὴν σκέψιν τὴν ἰδικήν του, τὸ διϋλιστήριον ἀποσβέννυται ἐντὸς χρονικοῦ διαστήματος μικροτέρου τῶν τριῶν ἐτῶν. Μὲ προϋπόθεσιν ποίαν; Μὲ προϋπόθεσιν διϋλίσεως ἐτησίως 1.330.000 τόννων. Ἀλλὰ τὸ διϋλιστήριον, κύριοι βουλευταί, παρ’ ὅλον ὅτι ἀνηγέρθη διὰ δυναμικότητα 1.330.000 τόννων ἐτησίως καὶ ὑπῆρχεν εὐθηνὸν καὶ διὰ τὴν δυναμικότητα αὐτήν, τὸ διϋλιστήριον θὰ παραγάγῃ ἐφέτος καὶ ἐφεξῆς, ἐτησίως 1.700.000 τόννους μὲ ἀντίστοιχον αὔξησιν τῶν 11.500.000 δολλαρίων κατὰ 2½ ἑκατομμύρια δολλάρια ἀκόμη καὶ φθάνομεν τότε, ἀφοῦ ἀφαιρέσωμεν καὶ τὴν διαφορὰν τῶν τιμῶν περὶ τῆς ὁποίας ὡμίλησα πρίν, 11½ + 2½ = 14.000.000 δολλάρια. Ἐὰν ἀφαιρέσωμεν καὶ τὰ 3 καὶ τὰ 5 ποὺ λέγει ὁ κ. Κιτσίκης, τότε ἀποσβέννυται ἢ δὲν ἀποσβέννυται τὸ διϋλιστήριον ἐντὸς δύο ἐτῶν ἢ ἐὰν θέλετε ἐντὸς δύο ἐτῶν καὶ τριῶν μηνῶν; Ὑπῆρξε, λοιπόν, ἐπιτυχὴς ἡ ἀπόφασις τῆς Κυβερνήσεως νὰ κατασκευάσῃ τὸ Διϋλιστήριον. Περὶ τούτου, νομίζω, δὲν ὑπάρχει οὐδεὶς ὁ ἀμφιβάλλων. Ἓν λάθος, π.χ. ποὺ ἔκαμεν ὁ κ. Κιτσίκης εἰς τοὺς ὑπολογισμούς του, προκειμένου νὰ ὑπολογίσῃ τὴν διαφορὰν ποὺ προκύπτει λόγῳ διαφορᾶς τιμῶν, εἶναι καὶ τὸ ἑξῆς: Ἀνέφερε διὰ τὸ φωτιστικὸν πετρέλαιον, διὰ τοὺς δέκα πρώτους μῆνας τοῦ 1958, τὸν ἀριθμὸν τῶν 66.500 τόννων. Ὁ ἀριθμὸς εἶναι ὀρθὸς —ἀφοῦ, ἄλλωστε, ἀναφέρεται καὶ εἰς τὸ Στατιστικὸν Δελτίον— ἀλλ’ ὁ ἀριθμὸς αὐτὸς ἀφορᾷ ὁλόκληρον τὴν Ἑλλάδα, ὅπως, ὅμως γνωρίζετε τὸ Μονοπώλιον δὲν εἶναι εἰς τὴν Βόρειον Ἑλλάδα, ἀλλὰ μόνον εἰς τὴν Νότιον καὶ τὸ Κράτος προέβη εἰς προμήθειαν φωτιστικοῦ πετρελαίου μόνον διὰ τὴν Νότιον Ἑλλάδα, ἐξ οὗ καὶ ὁ ἀριθμὸς τῶν 35.000 τόννων εἰς τὸν πίνακα, ποὺ ἐδώσαμεν εἰς τὸν κ. Κιτσίκην. Ἔχει καὶ ἄλλα τέτοια μικροσφάλματα εἰς τοὺς ὑπολογισμούς του, ἐξ οὗ καὶ προκύπτουν αὐταὶ αἱ διαφοραί. Κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου, τὸν παρελθόντα Αὔγουστον, ἀπεσαφηνίσθη ἀπὸ ἐμὲ τὸν ἴδιον καὶ εἶπα: Τὰ κέρδη τοῦ Δημοσίου εἶναι τόσα, 11 ἑκατ., μὲ προϋπόθεσιν πάντοτε παραγωγῆς 1.330.000 τόννων ἐτησίως. Δικαίωμα τοῦ Δημοσίου εἶναι, ἐὰν ἐπιθυμῇ νὰ μειώσῃ τὰς τιμάς, νὰ ἐλαττώσῃ τὰ κέρδη του. Ἀπεσαφήνισα, λοιπόν, καὶ τότε, ὅτι εἶναι θέμα μειώσεως τῶν κερδῶν τοῦ Δημοσίου διὰ νὰ ἔχωμεν μικροτέρας τιμάς. Καὶ ἐπέσυρεν, ὁ κ. Κιτσίκης τὸν κίνδυνον αὐξήσεως τῆς τιμῆς τοῦ ἠλεκτρικοῦ ρεύματος, τὸν κίνδυνον αὐξήσεως τῶν εἰσιτηρίων κλπ. Διὰ νὰ μὴ σᾶς ἀπασχολῶ μὲ ἀριθμούς, ἀλλὰ τοὺς ἔχω εἰς τὴν διάθεσίν σας, κύριοι βουλευταί, σᾶς λέγω, ὅτι ἐκ τῆς διαφορᾶς τῆς τιμῆς τῶν καυσίμων, ἀντὶ δηλ. τιμῆς Διϋλιστηρίου, τιμῆς διαγωνισμοῦ διεθνοῦς, αἱ διαφοραί, αἱ ὁποῖαι προκύπτουν εἰς τὴν τιμὴν τοῦ ἠλεκτρικοῦ ρεύματος, εἶναι τοιαῦται, ὥστε νὰ εὑρίσκωνται ἐντὸς τῶν συνήθων διακυμάνσεων τῆς τιμῆς τοῦ ἠλεκτρικοῦ ρεύματος, ἡ ὁποία προέρχεται ἐκ τῆς διαφορᾶς τῆς κατὰ τὰς διαφόρους ἐποχὰς τοῦ ἔτους διαφόρου ποσότητος καταναλισκομένου ρεύματος. Ἐὰν δὲ λάβωμεν, ὑπ’ ὄψει τὰς τιμὰς —τιμὰς ἐκ τοῦ Διϋλιστηρίου, αἱ ὁποῖαι θὰ διαμορφωθοῦν κατὰ τὸ δεύτερον τρίμηνον — διότι, ὡς γνωστόν, αἱ τιμαὶ τῶν προϊόντων τοῦ Διϋλιστηρίου καθορίζονται ἀνὰ ἕκαστον τρίμηνον, ἐάν, λέγω, λάβωμεν ὑπ’ ὄψει τὰς τιμάς, αἱ ὁποῖαι φαίνεται, ὅτι θὰ καθορισθοῦν, διότι δὲν καθωρίσθησαν ἀκόμη, κατὰ τὸ δεύτερον τρίμηνον καὶ κάμωμεν χρῆσιν τῆς ἐκπτώσεως τοῦ 30% ποὺ προβλέπει ἡ σύμβασις, τότε φθάνομεν εἰς τιμὴν μαζοὺτ διὰ τὴν Ἠλεκτρικὴν Ἑταιρίαν ἴσην πρὸς τὸν μέσον ὅρον ποὺ ἐπέτυχεν ἡ Η.Ε.Α.Π. ἀπὸ προμηθείας κατόπιν διεθνῶν διαγωνισμῶν, ὁπότε, συνεπῶς, δὲν δικαιολογεῖται καμμία αὔξησις τῆς τιμῆς τοῦ ρεύματος λόγῳ διαφορᾶς τιμῆς πετρελαίου. Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι ἄν τις ἐξ ὑμῶν, θέλῃ νὰ ἴδῃ ἐπὶ ποίων ἀριθμῶν στηρίζομαι διὰ νὰ εἴπω αὐτό, τὸ ὁποῖον εἶπον, οἱ ἀριθμοὶ εἶναι εἰς τὴν διάθεσίν του. Δὲν ἐπιθυμῶ νὰ ἀναφέρω περισσοτέρους ἀριθμούς, διότι γνωρίζω πόσον δυσάρεστον εἶναι νὰ ἀκούῃ κανεὶς ἀριθμοὺς ἀπὸ τὰ βουλευτικὰ ἑδώλια, χωρὶς νὰ ἔχῃ τοὺς πίνακας ἐνώπιόν του. Ἀλλὰ μεταξὺ τῶν ἄλλων, εἶπεν ὁ κ. Κιτσίκης καὶ διὰ τοὺς ναύλους ΑΦΡΑ. Οἱ ναῦλοι ΑΦΡΑ μεταβάλλονται καὶ αὐτοί, κατὰ τρόπον ὁμαλώτερον ὅμως, ἀπὸ ὅ,τι μεταβάλλονται οἱ ἐλεύθεροι ναῦλοι. Καὶ εἰς ἐποχάς, μὴ γενικῆς πτώσεως τῶν ναύλων ὑπάρχει μία ὑστέρησις εἰς τὴν πτῶσιν τῶν ναύλων ΑΦΡΑ. Εἰς ἐποχὰς δὲ ἀνόδου τῶν ναύλων ὑπάρχει πάλιν μία ὑστέρησις τῆς ἀνόδου τῶν ναύλων ΑΦΡΑ. Ἐν προκειμένῳ, ὅμως, ἴσως νὰ μὴ ἐπρόσεξε ὁ κ. Κιτσίκης ὅτι διὰ τὴν πρώτην ἑξαετίαν τῆς συμβάσεως ἔχει ὁρισθῆ ὁ σταθερὸς ναῦλος τῶν 54 σὲντς κατὰ τόννον, καὶ ὁ ναῦλος αὐτὸς εἶναι φθηνότερος ἀπὸ τοὺς ἐλευθέρους ναύλους. Συνεπῶς, οἱ ναῦλοι ΑΦΡΑ ἐπηρεάζουν τί; Σήμερον μόνον τὸ πρόσθετον μίσθωμα ποὺ ἔχει τὸ διϋλιστήριον, τὸ Κράτος, ἐκ τῆς ἐκπτώσεως τὴν ὁποίαν ἔχει ὑποσχεθῆ διὰ τῆς συμβάσεως, ὁ Νιάρχος εἰς τὸν ναῦλον ΑΦΡΑ. Ἂν δηλαδή, ὁ ναῦλος ΑΦΡΑ εἶναι ὑψηλότερος, εἶναι μεγαλυτέρα ἡ ἔκπτωσις καὶ συνεπῶς, τὸ θεωρητικὸν κέρδος εἶναι μεγαλύτερον. Διότι ἡμεῖς πωλοῦμεν βάσει κανονικῶν ναύλων ΑΦΡΑ, οἱ ὁποῖοι λαμβάνονται ὑπ’ ὄψει εἰς τὴν ἀγορὰν πωλήσεως τῶν προϊόντων. Ἄρα ἡμεῖς εἰς τὴν πραγματικότητα, καταβάλλομεν ἐπὶ ἑξαετίαν ναύλους σταθερούς 54 σέντς. Ὡρίσθη δὲ ὁ ναῦλος αὐτὸς εἰς ἐποχὴν χαμηλῶν ναύλων, οὐχὶ εἰς ἐποχὴν ὑψηλῶν ναύλων. Καί, ἐπαναλαμβάνω, ὁ ναῦλος, ὁ ὁποῖος ὡρίσθη διὰ τὸν Νιάρχον, εἶναι μικρότερος ἀπὸ τὸν ναῦλον τῶν ἐλευθέρων πωλήσεων. Σᾶς εἶπον καὶ προηγουμένως, κύριοι βουλευταί, ὅτι ἐκ τῆς ἀναμίξεως τῶν πετρελαίων καὶ ἐκ τῆς καταλλήλου ρυθμίσεως τοῦ πύργου τοῦ Διϋλιστηρίου, κατωρθώθη, ὥστε νὰ μὴ παράγωμεν βενζίνην περισσοτέραν ἀπὸ ἐκείνην ποὺ ἀπαιτεῖται διὰ τὴν κάλυψιν τῶν ἀναγκῶν τοῦ τόπου. Δέν εἶναι, λοιπόν, ἐπιστημονικῶς ἀκριβές, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἶπεν ὁ κ. Κιτσίκης, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀναμιγνύωνται τὰ διάφορα ἀργὰ πετρέλαια. Ἀντιθέτως, ἐκ τῆς καταλλήλου ἀναμίξεως αὐτῶν καὶ ἐκ τῆς προσαρμογῆς τῶν πετρελαίων, τὰ ὁποῖα προσάγει ἡ Σόκονυ, πρὸς τὰ πετρέλαια τὰ ὁποῖα θὰ δίδῃ τὸ Κράτος, διότι ὑπάρχει αὐτὴ ἡ ὑποχρέωσις εἰς τὴν Σύμβασιν, προέκυψαν τὰ ἀγαθὰ ἀποτελέσματα, τὰ ὁποῖα σᾶς εἶπον. Εἶπεν ὁ κ. Κιτσίκης, ὅτι κατ’ οὐσίαν, ἐδώσαμεν τὸ μονοπώλιον εἰς τὴν Σόκονυ. Τὸ 1956, κύριοι βουλευταί, προτοῦ καταλήξωμεν εἰς τὴν ἀπόφασιν, εἶχε μεταβῆ μία ἐπιτροπὴ ἀπὸ κρατικοὺς λειτουργοὺς ἐγνωσμένης ἱκανότητος καὶ ἐντιμότητος, διὰ νὰ ἐλέγξῃ πῶς λειτουργοῦν ὡρισμένα ἀνεξάρτητα Διϋλιστήρια εἰς διάφορα μέρη τῆς Εὐρώπης, ἀνεξάρτητα, δηλαδὴ μὴ ἀνήκοντα εἰς Ἑταιρίας, αἱ ὁποῖαι διαθέτουν ἴδιον ἀργὸν πετρέλαιον. Αὐτὴ ἡ Ἐπιτροπὴ ἐπεσκέφθη ἕνα διϋλιστήριον ΚΟΝ-ΤΟΡ πλησίον τοῦ Μιλάνου, ἕνα διϋλιστήριον ΙΡΟΜ εἰς τὴν περιοχὴν τῆς Βενετίας, ἕνα διϋλιστήριον εἰς τὸ Βέσσελιγκ τῆς Γερμανίας, ἕνα ἄλλο εἰς τὸ Γκέτζιν–Γκίρχεν, ἐπίσης τῆς Γερμανίας, καὶ ἕνα διϋλιστήριον ΑΝΤΑΡ εἰς τὴν Γαλλίαν. Διϋλιστήρια ἀνεξάρτητα, ἀνήκοντα, εἰς ἀνεξαρτήτους ἐπιχειρήσεις εἴτε ἐν μέρει εἰς ἰδιώτας καὶ ἐν μέρει εἰς τὸ Κράτος. Ὅλα, κύριοι βουλευταί, προμηθεύονται τὸ ἀργὸν πετρέλαιον, βάσει τῶν λεγομένων δεδηλωμένων τιμῶν, βάσει δηλαδή, τοῦ αὐτοῦ συστήματος, τὸ ὁποῖον καθορίζεται καὶ εἰς τὴν Σύμβασιν. Εἶναι ἄραγε καὶ αὐτοὶ τόσον ἠλίθιοι, ὅσον ἡμεῖς, ἢ μήπως ὑπάρχει κἄποιος λόγος ὁ ὁποῖος ἠνάγκασε καὶ ἐκεῖνα τὰ διϋλιστήρια καὶ τὸ ἰδικόν μας διϋλιστήριον νὰ ἔχῃ τοιαύτην Σύμβασιν μὲ τὸν προμηθευτὴν τοῦ ἀργοῦ πετρελαίου; Δὲν εἶναι πάντοτε βέβαιον, ὅτι ἡ κατάστασις ἐν τῷ κόσμῳ θὰ εἶναι τοιαύτη, ὥστε νὰ προσφέρεται τὸ ἀργὸν πετρέλαιον, ὅπως εἰς μερικὰς περιπτώσεις καὶ χρονικὰς περιόδους προσφέρεται. Εἶναι ἐπιτακτικὴ ἀνάγκη νὰ ἤμεθα βέβαιοι, ὅτι τὸ διϋλιστήριον θὰ δύναται ἀνὰ πᾶσαν στιγμὴν νὰ ἔχῃ τὴν πρώτην ὕλην τῆς λειτουργίας του. Ἐν πάσῃ δὲ περιπτώσει ἔχομε καὶ τὸ ἀντάλλαγμα τῆς ὑπ’ εὐθύνῃ τῆς Σόκονυ ἐξαγωγῆς τῶν τυχὸν περισσευμάτων. Ἀλλὰ μήπως ἡ Σόκονυ ἠθέλησε νὰ κάμῃ πράγματι, χρῆσιν τοῦ δικαιώματος αὐτοῦ τῆς ἀποκλειστικότητος; Κατὰ τὴν ὑπογραφὴν τῆς Συμβάσεως, κύριοι βουλευταί— καὶ τὸ λέγω αὐτὸ πρὸς τιμὴν τῆς Σόκονυ— ἐζήτησα ἀπὸ τὴν Σόκονυ νὰ μοῦ ὑποσχεθῇ, ὅτι θὰ προμηθεύεται πετρέλαιον ἀργόν, ἂν ἀπὸ τὰς ἄλλας Ἑταιρείας, αἱ ὁποῖαι ἔχουν ἐδῶ ὀργάνωσιν διανομῆς, καὶ ἡ Σόκονυ ἔδωσε αὐτὴν τὴν ὑπόσχεσιν καὶ τὴν τηρεῖ. Ἔχω δὲ περὶ αὐτοῦ καὶ ἐπιστολήν της. Ὑπάρχει δὲ καὶ οἱονεὶ προκήρυξις τῆς Σόκονυ —κατετέθη ἔκτοτε εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ εἰς τὴν Ὑπηρεσίαν Ἐλέγχου τοῦ Διϋλιστηρίου— ἡ ὁποία λέγει μὲ δυὸ λέξεις, ὅτι κατ’ ἀναλογίαν τῶν λοιπῶν προϊόντων τὰ ὁποῖα ἀναλίσκουν καὶ αἱ ἄλλαι Ἑταιρίαι ἐν Ἑλλάδι, ἡ Σόκονυ παρέχει τὸ δικαίωμα εἰς αὐτάς, νὰ προμηθεύουν καὶ ἀργὸν πετρέλαιον, ὑπὸ τὰς αὐτὰς φυσικὰ προϋποθέσεις, ὑπὸ τὰς ὁποίας προμηθεύει καὶ ἡ Σόκονυ. Βλέπετε, λοπόν, ὅτι δὲν ἔκαμεν ἡ Σόκονυ χρῆσιν τοῦ οἱονεὶ αὐτοῦ προνομίου. Εἶναι δὲ τοῦτο ἐξησφαλισμένον οὐχὶ ἁπλῶς διὰ τῆς προφορικῆς ὑποσχέσεως τὴν ὁποίαν ἔδωσε κατὰ τὴν ὑπογραφὴν τῆς συμβάσεως, ἀλλὰ δι’ ἐπιστολῆς καὶ ἄλλων ἐγγράφων, τὰ ὁποῖα εὑρίσκονται εἰς τὰς ἁρμοδίας Ἑλληνικὰς Κρατικὰς Ὑπηρεσίας.

§45Α. ΖΑΚΚΑΣ. Ὅταν λέγετε εἰς τὴν αὐτὴν τιμήν, τότε γίνεται τράστ.

§46Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Ἂν ὅμως, ὅπως ἤκουσα ἀπὸ τὸν κ. Ζάκκα νὰ λέγῃ, ἔχῃ γίνει τρὰστ μεταξὺ αὐτῶν, τότε δὲν θὰ εἶχε σημασίαν τὸ ἐὰν ἐδώσαμε μονοπώλιον. Ὁ ἕνας συλλογισμὸς ἰσχύει ἢ ὁ ἄλλος;

§47Α. ΖΑΚΚΑΣ. Ἠμπορεῖ νὰ συμβαίνῃ

§48Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Κύριε Ζάκκα, νὰ μοῦ ἐπιτρέψετε νὰ σᾶς δώσω τὴν φιλικὴν συμβουλήν, αὐτὰ τὰ θέματα τοῦ Διϋλιστηρίου, τὰ ὁποῖα θέλουν μεγάλην προσοχήν, νὰ τὰ χειρισθῆτε μὲ τὴν δέουσαν προσοχὴν καὶ ἠρεμίαν. Ὅταν τελειώσω ἠμπορεῖτε νὰ εἴπητε καὶ σεῖς ὅ,τι θέλετε, ἐν τῷ μεταξὺ παρακαλῶ νὰ μὴ διακόψητε διότι ἐπιθυμῶ νὰ τελειώσω τὸ ταχύτερον. Ἀλλὰ προσέξετε καὶ τοῦτο, κύριοι βουλευταί, ἔχομεν καὶ τὸ δικαίωμα τοῦ 30%, τὸ ὁποῖον εἶπεν ὁ κ. Κιτσίκης, καὶ κάμνομεν χρῆσιν τοῦ δικαιώματος αὐτοῦ. Τὰ ὅσα δὲ εἶπεν ὁ κ. Κιτσίκης, περὶ δῆθεν πιέσεως ἐκ μέρους τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν κλπ., εἶναι τελείως ἀνυπόστατα. Τόσον δὲ εἶναι ἀνυπόστατον τὸ ὅτι δῆθεν ἠσκήθη οἱασδήποτε μορφῆς πίεσις ἀπὸ τὰς Ἡνωμένας Πολιτείας, ὥστε ἡ Κυβέρνησις τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν ἐδέχθη καὶ τοῦτο: Ἀντὶ νὰ μᾶς δώσῃ ἕτοιμα προϊόντα διὰ τὰς Ἐνόπλους Δυνάμεις ἀπὸ τὸ κονδύλιον τῶν κοινοχρήστων, ἐδέχθη καὶ αὐτὸ ἀκόμη, κατόπιν αἰτήσεως τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως, νὰ διϋλισθοῦν ἀπὸ τὸ ἰδικόν μας διϋλιστήριον καὶ νὰ καταβάλῃ μετρητοῖς τὸ ἀντίτιμον.

§49Α. ΖΑΚΚΑΣ. Ἀφοῦ εἶναι ἰδικόν τους πετρέλαιον....

§50Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Δὲν ἤκουσα τί εἴπατε, κ. Ζάκκα, ἀλλὰ ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἐὰν ἐπρόκειτο νὰ ἀσκηθῇ οἱασδήποτε μορφῆς πίεσις, αὐτὴ ἦτο μία εὐκαιρία πρώτης γραμμῆς. Ἀποτελεῖ λοιπόν, μῦθον, κύριοι βουλευταί, τό ὅτι δῆθεν ὑπάρχει μονοπώλιον τῆς ΣΟΚΟΝΥ. Ἀλλὰ εἶπε καὶ κἄτι ἄλλο ὁ κ. Κιτσίκης. Εἶπεν, ὅτι ὁ κ. Μποδοσάκης Ἀθανασιάδης, διὰ νὰ ἀποχωρήσῃ ἀπὸ τὴν συμμετοχήν του εἰς τὸ Διϋλιστήριον, τοῦτο σημαίνει, ὅτι δὲν ἀνέμενε πλέον κέρδη. Διατὶ νὰ δεχθῶ αὐτὴν τὴν ἐξήγησιν καὶ νὰ μὴ δεχθῶ τὴν ἄλλην τὴν πραγματικήν. Ὅτι ὁ κ. Μποδοσάκης δὲν εἶχε τότε ταμειακὴν εὐχέρειαν, δι’ αὐτό, ἀπεφάσισε, συνετῶς πράττων, νὰ ἀποχωρήσῃ ἀπὸ τὸ διϋλιστήριον. Ἔχω δὲ περὶ τούτου τὴν ἀπόδειξιν, ὅτι τὸ αὐτὸ ἔπραξε προκειμένου καὶ περὶ τῆς Πτολεμαΐδος. Καὶ ἀπὸ ἐκεῖ, διατὶ ἀπεχώρησεν ὁ κ. Μποδοσάκης; Ἔπραξε δὲ τοῦτο, διότι δὲν εἶχε τὴν ταμειακὴν εὐχέρειαν νὰ ἀνταποκριθῇ εἰς τὰς νέας ἀπαιτήσεις, αἱ ὁποῖαι ἐτίθεντο εἰς τὴν Πτολεμαΐδα. Δὲν εἶμαι συνήγορος τοῦ κ. Μποδοσάκη καὶ τὸ γνωρίζει ὅλος ὁ κόσμος αὐτό, ἀλλὰ ἡ ἀλήθεια εἶναι ἀλήθεια καὶ αὐτὴ δὲν χρειάζεται συνήγορον. Ἐλέχθη ἐπίσης, ὅτι ἐπειδὴ τὰ ἕτοιμα προϊόντα ἀνήκουν εἰς τὴν ΣΟΚΟΝΥ, ὅτι ἄρα δι’ αὐτοῦ τοῦ τρόπου ἔχει τὴν εὐχέρειαν ἡ ΣΟΚΟΝΥ νὰ ἀσκήσῃ ἐσωτερικὸν οἱονεὶ μονοπώλιον. Ὑπάρχει ὅμως, κύριοι βουλευταί, ρητὴ διάταξις εἰς τὴν σύμβασιν, ὅτι πρὸς τὸν σκοπὸν νὰ διατηρηθῇ καὶ νὰ ἐξυπηρετηθῇ περισσότερον ἀκόμη ὁ ἀνταγωνισμὸς μεταξὺ τῶν ἑταιρειῶν, ἡ ΣΟΚΟΝΥ εἶναι ὑποχρεωμένη νὰ ἀναγνωρίζῃ ὡς διανομεῖς πετρελαίου ἐκείνους, τοὺς ὁποίους θὰ ὁρίσῃ τὸ Κράτος, τοῦ Κράτους ὑποχρεωμένου νὰ ὁρίσῃ ὡς διανομεῖς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι πράγματι εἶχον ἢ θὰ ἔχουν τὴν ἰδιότητα αὐτήν. Συνεπῶς, καὶ ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῆς ἐσωτερικῆς καταναλώσεως, πάλιν δὲν ὑπάρχει μονοπώλιον. Τόσον πολὺ δὲ δὲν ὑπάρχει μονοπώλιον, ὥστε αἱ διάφοροι ἑταιρεῖαι, ἡ Β.Ρ., ἡ Πουρφίνα καὶ ὅλαι, ἔχουν ἀρχίσει νὰ προπαγανδίζουν τὴν ἰδικήν των βενζίνην π. χ., τὸ ἰδικόν των δῆζελ. Διατί; Παρ’ ὅλον ὅτι καὶ ἡ ἰδική των βενζίνη καὶ τὸ δῆζελ προέρχονται ἀπὸ τὸ διϋλιστήριον αὐτὴν τὴν στιγμήν, διατὶ τὰ προπαγανδίζουν, τὰ διαφημίζουν; Διότι φαίνεται, ὅτι ἀφοῦ τὰ παραλάβουν ἀπὸ τὸ διϋλιστήριον προβαίνουν εἰς ὡρισμένας βελτιώσεις καὶ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον γίνεται ὁ ἀνταγωνισμός, τὸν ὁποῖον ἡ ΣΟΚΟΝΥ, διὰ τῆς ὑποσχέσεως, τὴν ὁποίαν ἔδωσε καὶ περὶ τῆς ὁποίας σᾶς ὡμίλησα προηγουμένως, ὑποβοηθεῖ λέγουσα εἰς τὰς ἑταιρείας ἐξοδεύσατε βενζίνην, ἐξοδεύσατε ἄλλα προϊόντα, ἐγὼ δέχομαι νὰ μοῦ φέρετε τὸ ἀντίστοιχον ἀργοῦν πετρέλαιον, νὰ κερδίσετε καὶ ἀπὸ ἐκεῖ. Δὲν ὑπάρχει λοιπόν, μονοπώλιον. Εἶναι μῦθος.

§51Κ. ΔΕΣΠΟΤΟΠΟΥΛΟΣ. Πῶς αὐτὴ ἡ μεγαλοψυχία τῆς ΣΟΚΟΝΥ;

§52Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Ἀλλά, κύριοι βουλευταί, ἀνεξαρτήτως τοῦ ὅτι ἡ σύμβασις αὐτή, ἐξεταζομένη αὐτὴ καθ’ ἑαυτήν, εἶναι ἡ καλυτέρα σύμβασις ἀπὸ ὅσας ὑπάρχουν εἰς ὅλον τὸν κόσμον σήμερον καὶ τὸ ἐπαναλαμβάνω αὐτό, διότι τὸ εἶπον καὶ τὸν Αὔγουστον, ἀνεξαρτήτως αὐτοῦ, ποίαν ἄλλην πρότασιν ἔχομεν; Ποίαν ἄλλην πρότασιν ὑποστηρίζει ἡ Ἀντιπολίτευσις; Μᾶς εἶπον, καλύτερον θὰ ἦτο νὰ ἐδέχεσθε τὴν τεχνικὴν διεύθυνσιν καὶ τὴν πρότασιν τῆς Σοβιετικῆς Κυβερνήσεως περὶ προμηθείας 700.000 τόννων ἀργοῦ πετρελαίου ἐτησίως. Μοῦ εἶχε δοθῆ τότε ἡ εὐκαιρία νὰ ἀναπτύξω τοὺς λόγους, διὰ τοὺς ὁποίους δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ ρωσικὴ πρότασις, οὔτε καὶ ἡ ἄποψις τῆς τεχνικῆς διευθύνσεως. Αὐτὰ ὅλα ἔχουν ἀναπτυχθῆ ἐπανειλημμένως καὶ περιλαμβάνονται καὶ εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν τοῦ σχεδίου Ν. Δ. Δὲν εἶναι δυνατὸν δημόσιοι ὑπάλληλοι, ὅσον καὶ ἐὰν εἶναι ἄνθρωποι δυνάμενοι νὰ ἀναλάβουν εὐθύνας, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐμπλακοῦν εἰς τὰ ἐμπορικὰ μυστήρια τῆς ἐργασίας τῶν πετρελαίων. Δὲν εἶναι δυνατὸν τὸ Κράτος νὰ ἀναλάβῃ ὑπ’ εὐθύνῃ του ὄχι μόνον τὴν τεχνικήν, ἀλλὰ καὶ τὴν ἐμπορικὴν διεύθυνσιν μιᾶς τοιαύτης ἐπιχειρήσεως. Ποία δὲ ἦτο ἡ ρωσικὴ πρότασις; Ἦτο πρῶτον μὲν διὰ 700.000 τόννους μόνον καὶ δεύτερον διὰ τρία μόνον ἔτη, ἐζήτει δὲ ἡ πρότασις ἐκείνη διαιτησίαν Μόσχας, καθ’ ἣν στιγμὴν εἰς τὴν σύμβασιν αὐτὴν ὑπάρχει ἐπιδιαιτησία τοῦ Ἀρείου Πάγου. Ἐάν, λοιπόν, ἔστω, γίνῃ ἡ σύγκρισις μὲ αὐτὴν τὴν πρότασιν, ἡ ὁποία ὑπεστηρίχθη τὸν Αὔγουστον, βλέπετε τὴν μεγάλην διαφορὰν ἡ ὁποία ὑπάρχει. Κύριοι βουλευταί, ἐξ ὅσων εἶπον εἰς τὸ παρελθὸν καὶ ἐξ ὅσων εἶπον σήμερον, μὲ περισσοτέραν πεποίθησιν, λόγῳ τῆς πείρας τὴν ὁποίαν ἀπεκτήσαμεν ἐκ τῆς λειτουργίας τοῦ διϋλιστηρίου, ἀποδεικνύεται καὶ περιτράνως θὰ ἀποδειχθῇ δὲ καὶ εἰς τὸ προσεχὲς μέλλον, ὅτι τὸ Διϋλιστήριον εἶναι μία πρώτης τάξεως ἐπιχείρησις τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου. (Χειροκροτήματα).

§53Ν. ΚΙΤΣΙΚΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν πρόκειται νὰ ἀπαντήσω εἰς τὸν κ. ὑπουργόν, διότι ἡ ἀπάντησις ἐδόθη προκαταβολικῶς εἰς ὅλα τὰ σημεῖα τὰ ὁποῖα ἀνέφερεν. Μὲ ἠρώτησεν, ὁ κ. ὑπουργός, ἐὰν θὰ ἔπρεπε νὰ κατασκευασθῇ τὸ Διϋλιστήριον πετρελαίου ναὶ ἢ ὄχι. Ἀπήντησα μὲ ὡρισμένας ἐπιφυλάξεις ἀναπτυχθείσας εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν Ἐξουσιοδοτήσεως καὶ εἶπον ναί. Σημασίαν, ὅμως ἔχει ποῖος πρέπει νὰ εἶναι ὁ φορεὺς τῆς ἐκμεταλλεύσεως καὶ ὑπὸ ποίους ὅρους θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἀνατεθῇ ἡ ἐκμετάλλευσις τοῦ Διϋλιστηρίου. Αὐτὸ εἶναι τὸ σημεῖον τὸ ὁποῖον ἐδημιούργησε τὸ ὅλον δρᾶμα τοῦ Διϋλιστηρίου, διότι πραγματικῶς πρόκειται περὶ δράματος. Ὁ κ. ὑπουργὸς μᾶς εἶπεν, ὅτι προκειμένου νὰ κατασκευασθῇ τὸ Διϋλιστήριον ἐν Ἑλλάδι, μετέβησαν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν ὡρισμένοι ἐμπειρογνώμονες καὶ ἐπεσκέφθησαν διάφορα διϋλιστήρια εἰς Ἰταλίαν, Γερμανίαν καὶ Γαλλίαν καὶ μᾶς εἶπεν, ὅτι ἐκεῖ αἱ τιμαὶ καθορίζονται καθ’ ὃν τρόπον καθορίζονται καὶ ἀπὸ τὸ ἰδικόν μας διϋλιστήριον πετρελαίου. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, ἀφοῦ αὐτὰ τὰ διϋλιστήρια ἔχουν τὰς ἰδίας οἰκονομικὰς βάσεις, πῶς ἠμποροῦν νὰ προσφέρουν τὰ προϊόντα των εἰς μικρὰς τιμὰς εἰς τὰς τιμὰς αἱ ὁποῖαι προέκυψαν ἀπὸ τοὺς διεξαχθέντας διαγωνισμοὺς καὶ αἱ ὁποῖαι εἶναι κατὰ 40% κατώτεραι ἀπὸ τὰς Ἑλληνικάς. Ἐὰν αὐτὴ εἶναι ἡ πραγματικότης οἵα παρουσιάζεται σήμερον δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ κατασκευασθῇ τὸ Διϋλιστήριον, ἀλλὰ νὰ προμηθευώμεθα τὰ προϊόντα ἀπὸ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι προσφέρουν αὐτὰ εἰς χαμηλὰς τιμάς, ἐφ’ ὅσον οὐδὲν κέρδος καὶ οὐδεμίαν οἰκονομίαν συναλλάγματος θὰ ἔχωμεν. Εἰς τοὺς διαγωνισμοὺς προσεφέρθησαν τοιαῦται ποσότητες, ὥστε θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ καλυφθοῦν ὅλαι αἱ ἀνάγκαι τῆς Ἑλλάδος. Αὐτὸ εἶναι γεγονὸς ἀναμφισβήτητον. Σήμερον ἔχομεν τὴν διαφορὰν τῶν 5 ἑκατομμυρίων δολλαρίων. Θὰ μπορούσαμεν νὰ φθάσωμεν ἀσφαλῶς εἰς τὴν διαφορὰν τῶν 12 ἑκατομμυρίων δολλαρίων ἐὰν θελήσωμεν νὰ ἐπεκτείνωμεν τὴν εἰσαγωγὴν τῶν πετρελαιοειδῶν διὰ διαγωνισμοῦ κατὰ τὸν ἴδιον τρόπον, ὅπως τὸ κάμνουν οἱ μεγάλοι καταναλωταί. Ἐπίσης πρέπει νὰ ἀναφέρω, ὅτι ὁ πίναξ V τὸν ὁποῖον ἀνέφερεν ὁ κ. ὑπουργὸς δὲν συμβιβάζεται μὲ τὸν παλαιὸν πίνακα τοῦ Ὑπουργείου, ὁ ὁποῖος ὥριζεν εἰς 11 ἑκατομμύρια δολλάρια τὴν διαφορὰν τιμῆς ἑτοίμων προϊόντων καὶ ἀργοῦ πετρελαίου.

§54Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Κύριε Πρόεδρε, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχῃ τὴν ἀπαίτησιν ὁ κ. Κιτσίκης, πίναξ καταρτισθεὶς μὲ τιμὰς τοῦ 1957 νὰ ἔχῃ τοὺς αὐτοὺς ἀριθμοὺς μὲ πίνακα καταρτισθέντα τὸ 1958, μὲ τιμὰς τοῦ 1958. Ἐὰν σᾶς δώσω τώρα τὸν πίνακα τοῦ πρώτου τριμήνου τοῦ 1959 καὶ αὐτὸς θὰ ἔχῃ διαφορὰν εἰς τοὺς ἀριθμούς, διότι αἱ τιμαὶ καὶ τοῦ ἀργοῦ πετρελαίου καὶ τῶν ἑτοίμων προϊόντων κυμαίνονται, συνεχῶς, ἐξ οὗ καὶ ἡ προκύπτουσα διαφορά. Εἶπεν ὁ κ. Κιτσίκης. Ἐὰν ὅλα αὐτὰ τὰ ὁποῖα πρόκειται νὰ παραγάγῃ τὸ Διϋλιστήριον τὰ εἰσηγάγομεν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ εἰς τὰς τιμὰς τὰς χαμηλάς, τότε θὰ εἴχομεν κέρδος 12.000.000 δολλαρίων. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, ὑποστηρίζει ἐμμέσως ὁ κ. Κιτσίκης, ὅτι δὲν ἔπρεπε νὰ κατασκευασθῇ τὸ Διϋλιστήριον. Ἔκαμεν ὅμως ἕνα λάθος ὁ κ. Κιτσίκης. Ὅτι αὐτὰ τὰ ὁποῖα προσφέρονται εἰς εὐθηνὰς τιμάς, εἶναι τὰ πλεονάσματα ἀκριβῶς, τὰ ὁποῖα ὑπάρχουν εἰς τὰς χώρας, αἱ ὁποῖαι ἔχουν Διϋλιστήρια. Καὶ ἡμεῖς θὰ εἴμεθα ὑποχρεωμένοι, ἐὰν εἴχομεν πλεονάσματα, νὰ τὰ προσφέρωμεν εἰς τιμὰς χαμηλάς. Εὐτυχῶς δὲν ἔχομεν, ὅπως σᾶς ἐξήγησα. Ἄλλο εἶναι νὰ προμηθεύεται κανεὶς τὰ ἕτοιμα προϊόντα καὶ ἄλλο εἶναι νὰ μὴ ἔχῃ ἐξησφαλισμένην τὴν εἰσαγωγὴν πρώτης ὕλης καὶ νὰ περιμένῃ ἀπὸ διεθνεῖς διαγωνισμούς, νὰ προμηθευθῇ, ὄχι τὰ ἕτοιμα προϊόντα, τὰ ὁποῖα κατὰ περιπτώσεις παρουσιάζονται ὡς πλεονάσματα, ἀλλὰ τὸ ἀργὸν πετρέλαιον. Καὶ αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος διὰ τὸν ὁποῖον καὶ ἐκεῖνοι τοὺς ὁποίους ἀνέφερον εἰς τὴν Εὐρώπην, καὶ ἡμεῖς ἐμεριμνήσαμεν νὰ ἐξασφαλίσωμεν τὴν πρώτην ὕλην διὰ τῆς αὐτῆς μεθόδου προμηθείας τοῦ ἀργοῦ πετρελαίου.

§55ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Τούμπας ἔχει τὸν λόγον.

§56Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπειδὴ ὁ κ. ὑπουργὸς ἀπαντῶν εἰς τὸν συνάδελφον κ. Κιτσίκην, εἶπεν, ὅτι πρόκειται περὶ προτάσεων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ἤθελα νὰ κάμω μίαν διόρθωσιν καὶ νὰ εἴπω, ὅτι πρόκειται περὶ προτάσεως ὡρισμένων κομμάτων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως καὶ εἰδικώτερον τοῦ κόμματος τῆς ΕΔΑ καὶ οὐχὶ ὁλοκλήρου τῆς Ἀντιπολιτεύσεως.

§57ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Γυιόκας ἔχει τὸν λόγον.

§58Π. ΓΥΙΟΚΑΣ. Κύριοι βουλευταί, ὅλαι αἱ μεταπολεμικαὶ Κυβερνήσεις, εἰς τὰ προγράμματά των οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως τῆς χώρας περιελάμβανον καὶ τὴν κατασκευὴν τοῦ διϋλιστηρίου πετρελαίου. Βεβαίως, προέβλεπον τὴν κατασκευὴν ἑνὸς ἐργοστασίου, τὸ ὁποῖον νὰ εἶχε δυναμικότητα παραγωγῆς τὸ ἥμισυ περίπου τῆς παραγομένης ὑπὸ τοῦ ἤδη κατασκευασθέντος διϋλιστηρίου. Ὅλαι αἱ Κυβερνήσεις ἔκρινον, ὅτι ἦτο ἀπαραίτητον νὰ ἐφοδιασθῇ ἡ Ἑλλὰς μὲ ἕν διϋλιστήριον πετρελαίου. Οἱ λόγοι, οἱ ὁποῖοι ἐπέβαλλον τὴν ἵδρυσιν τοῦ ἐργοστασίου αὐτοῦ, δὲν εἶναι ἐκεῖνοι τοὺς ὁποίους ἀνέφερον οἱ ὑποβαλόντες τὴν πρότασιν ἐκπρόσωποι τῆς ΕΔΑ. Οἱ λόγοι οἱ ὁποῖοι ἐπέβαλλον τὴν ἵδρυσιν τοῦ διϋλιστηρίου εἶναι πρῶτον, ἡ ἐξοικονόμησις συναλλάγματος. Εἶναι γνωστόν, ὅτι ἡ χώρα μας ἔχει εὐπαθὲς ἰσοζύγιον πληρωμῶν, καὶ τοῦτο διότι στηρίζεται εἰς τὸ μεταναστευτικὸν συνάλλαγμα καὶ εἰς τὸ τουριστικὸν τοιοῦτον, πράγματα τὰ ὁποῖα, εἶναι δυνατὸν νὰ μεταβληθοῦν ἀπὸ τὰς διεθνεῖς συνθήκας. Πρῶτος λόγος ἑπομένως, εἶναι ἡ ἐξοικονόμησις τοῦ συναλλάγματος διὰ τὴν ἐξασφάλισιν τοῦ ἰσοζυγίου τῶν ἐξωτερικῶν πληρωμῶν κατὰ τρόπον εὐσταθέστερον. Δεύτερος λόγος εἶναι ἡ αὔξησις τῆς ἀπασχολήσεως διὰ τῆς βιομηχανίσεως τῆς χώρας. Ὡς πρὸς τὸ ἐπιχείρημα τῶν ὑποβαλόντων τὴν πρότασιν ἀκυρώσεως τῆς συμβάσεως, ὅτι ἔπρεπε νὰ γίνουν περισσότερα τοῦ ἑνὸς διϋλιστήρια, ὥστε εἰς περίπτωσιν πολέμου ἐὰν καταστραφῇ τὸ ἕνα νὰ περισωθοῦν τὰ ἄλλα, ἔχω νὰ εἴπω, ὅτι τὸ ἐπιχείρημα τοῦτο στερεῖται σοβαρότητος καθ’ ὅσον, ἐκτὸς τοῦ ὅτι αἱ πιθανότητες πολέμου ὁλονέν μειοῦνται, τὰ μέσα καταστροφῆς εἶναι τοιαῦτα, ὥστε ἐὰν ἐγένετο ὁ πόλεμος ὅλα τὰ διϋλιστήρια θὰ κατεστρέφοντο. Ὀρθῶς, ἑπομένως, ἡ Κυβέρνησις υἱοθέτησε τὴν κατασκευὴν μεγάλου διϋλιστηρίου τὸ ὁποῖον δύναται νὰ ἀνταποκριθῇ ὄχι μόνον εἰς τὰς σημερινὰς ἀνάγκας τῆς χώρας, ἀλλὰ καὶ εἰς τὰς μελλούσας τοιαύτας. Ἡ κατανάλωσις ὑγρῶν καυσίμων ἐν τῇ χώρᾳ μας συνεχῶς αὐξάνεται καὶ κατὰ τοὺς ὑπολογισμοὺς τοὺς ἰδικούς μου τὸ 1965 θὰ ἔχῃ ἀνέλθει εἰς τοὺς 1.700.000 τόννους. Ὀρθότεροι, ὅμως θὰ εἶναι οἱ ὑπολογισμοὶ τοῦ κ. ὑπουργοῦ, ὅτι πολὺ συντομώτερον ἡ κατανάλωσις θὰ φθάσῃ εἰς τὸ ποσὸν τοῦτο, διότι τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ ἔχει ὅλα τὰ ἀπαιτούμενα στοιχεῖα. Ἄλλο πλεονέκτημα τῆς οἰκονομίας μας εἶναι ὅτι τὸ διϋλιστήριον θὰ ἀπασχολήσῃ 500 τοὐλάχιστον ἐργατοϋπαλλήλους πλὴν τοῦ προσωπικοῦ τὸ ὁποῖον ἐχρησιμοποιήθη διὰ τὴν κατασκευήν του. Πέραν τούτου θὰ ἀπασχοληθῇ καὶ ἄλλο προσωπικὸν εἰς νεοδημιουργουμένας μονάδας, αἵτινες θὰ ἐπεξεργασθοῦν ὡρισμένα προϊόντα παραγόμενα ὑπὸ τοῦ διϋλιστηρίου. Ἀλλὰ δὲν εἶναι μόνον αὐτό. Εἶναι ἡ ἐπεξεργασία ὅλων ἐκείνων τῶν παραγώγων, τὰ ὁποῖα θὰ ἀπαιτήσουν τὴν ἵδρυσιν νέων βιομηχανικῶν μονάδων, νέων βιοτεχνικῶν μονάδων, ἐὰν θέλετε, καὶ ἀκόμη αἱ ἐργασίαι διὰ τὴν κατασκευὴν ἀποθηκῶν πρὸς ἀποθήκευσιν τοῦ πλεονάζοντος ποσοῦ τῶν προϊόντων τοῦ διϋλιστηρίου. Ὅλα αὐτὰ δημιουργοῦν μίαν οἰκονομικὴν κίνησιν εἰς τὴν χώραν μας, ἡ ὁποία ἀναμφισβητήτως ἀποτελεῖ ἓν σταθερὸν καὶ ἀναμφισβήτητον πλεονέκτημα διὰ τὴν οἰκονομίαν μας. Προβλέπεται εἰς τὸ προσεχὲς μέλλον ἡ ἵδρυσις μιᾶς νέας βιομηχανικῆς μονάδος τῆς ἐπεξεργασίας τῶν ὑγραερίων καὶ μάλιστα διὰ τῆς συμβάσεως ἀναλαμβάνει ἡ Ἑταιρεία ΣΟ-ΚΟΝΥ, δηλαδὴ ἡ ἀμερικανικὴ ἑταιρεία ΣΤΑΝΤΑΡ ΟΪΛ ΚΟΜΠΑΝΥ ΟΦ Ν.Υ., ἀναλαμβάνει τὴν ὑποχρέωσιν νὰ χορηγήσῃ εἰς τὴν Ἑλλάδα δάνειον ἑνὸς ἑκατομ. δολλαρίων μὲ ἐπιτόκιον 4½, ἐξοφλητέον εἰς 5 ἔτη, διὰ τὴν κατασκευὴν αὐτῆς τῆς βιομηχανικῆς μονάδος, ὁπότε θὰ ἔχωμεν καὶ ἡμεῖς τὴν ἐκμετάλλευσιν αὐτῶν τῶν ὑγραερίων τὰ ὁποῖα θὰ προσδώσουν ἕνα ἄλλο ἐνεργητικὸν εἰς τὴν ἐθνικὴν οἰκονομίαν καὶ εἰς τὴν ἰδιωτικὴν μας οἰκονομίαν. Αὐτὰ τὰ διάφορα ὑγραέρια, τὰ ὁποῖα εἰσάγομεν ἤδη ἀπὸ τὸ ἐξωτερικὸν θὰ τὰ ἀγοράζωμεν ἐπὶ τόπου καὶ θὰ τὰ ἔχουν κατασκευάσει Ἕλληνες τεχνῖται. Ἐπίσης, ἄλλο ἕνα μεγάλο πλεονέκτημα εἶναι τὸ ἑξῆς, ὅτι θὰ ἀρχίσωμεν πλέον νὰ γινώμεθα χώρα βιομηχανική, διότι ἡ μισθώτρια ἑταιρεία ἀναλαμβάνει τὴν ὑποχρέωσιν νὰ ἐκπαιδεύσῃ Ἑλληνικὸν προσωπικὸν καὶ νὰ ἀπομακρύνῃ τὸ ξένον τεχνικὸν προσωπικόν, τὸ ὁποῖον κατ’ ἀρχὰς θὰ φέρῃ εἰς τὴν χώραν μας. Ὅπως εἶναι γνωστόν, ἀπὸ τὴν σύμβασιν προβλέπεται ὅρος, διὰ τοῦ ὁποίου κατ’ ἀρχάς, κατὰ τὸ πρῶτον ἔτος, ἡ ἑταιρεία θὰ χρησιμοποιήσῃ 60 πρόσωπα τεχνικά, ὡς ὑπαλλήλους, ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, κατὰ τὸ δεύτερον ἔτος 35, κατὰ τὸ τρίτον ἔτος 20 καὶ κατὰ τὸ τέταρτον ἔτος ὀλιγώτερα τῶν 10 πρόσωπα. Αὐτὸ σημαίνει, ὅτι ἀντίστοιχος ἀριθμὸς πρὸς τοὺς ξένους αὐτοὺς τεχνικοὺς ἐπιστήμονας θὰ ἐκπαιδευθῇ ἐν Ἑλλάδι καὶ θὰ ἀποφύγωμεν τοὺς μεγάλους μισθούς, τοὺς ὁποίους καταβάλλομεν εἰς αὐτοὺς καὶ ταὐτοχρόνως, θὰ δημιουργήσωμεν ἕνα πυρῆνα τεχνικῶν, ἀνωτάτης τεχνικῆς μορφώσεως εἰδικῶν, εἰς τὸ θέμα αὐτὸ τῆς ἐπεξεργασίας τῶν πετρελαιοειδῶν. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ θέμα τῶν τιμῶν θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ μὴ ὑπεισέλθω διότι τόσον ἀναλυτικῶς τὸ ἀνέπτυξεν ὁ ἀξιότιμος ἐπὶ τοῦ Συντονισμοῦ κ. ὑπουργός, ὥστε νομίζω, ὅτι ἡ Βουλὴ ἀπεκόμισε πλήρη τὴν πεποίθησιν, ὅτι αἱ συμφωνηθεῖσαι διεθνεῖς τιμαὶ εἶναι ἀπολύτως συμφέρουσαι διὰ τὴν οἰκονομίαν τῆς χώρας. Αἱ τιμαὶ αὐταὶ εἶναι συμφέρουσαι διὰ τὴν οἰκονομίαν τῆς χώρας, διότι ἀφίνουν ἕνα περιθώριον ἐξοικονομήσεως συναλλάγματος. Εἴπομεν, ὅτι ἐξάγομεν ἤδη συνάλλαγμα 40 περίπου ἑκατομμυρίων δολλαρίων κατ’ ἔτος διὰ τὴν εἰσαγωγὴν τῶν πετρελαιοειδῶν, περὶ τῶν ὁποίων σᾶς ὡμίλησα προηγουμένως καὶ σᾶς ἔδωσα ἀριθμούς. Ἡ ἐξαγωγὴ αὕτη τοῦ συναλλάγματος μετὰ τὴν κατασκευὴν καὶ τὴν λειτουργίαν τοῦ διϋλιστηρίου πετρελαίου θὰ περιορισθῇ εἰς 25–28 ἑκατομ. δολλ. κατ’ ἀνώτατον ὅριον. Τοῦτο σημαίνει, ὅτι ἕνα ποσὸν 12–15 ἑκατομ. δολλαρίων κατ’ ἔτος, θὰ ἐξοικονομῆται, δὲν θὰ ἐξάγεται εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Ἐπίσης θὰ δημιουργῆται καὶ ἕνα ἐνεργητικὸν διὰ τὸ ἑλληνικὸν Δημόσιον, τὸ ὁποῖον διὰ τῆς συμβάσεως αὐτῆς ἀπέκτησε τὴν ἀξίαν τῶν ἐγκαταστάσεων τοῦ ἐργοστασίου μὲ ἐλαχίστας θυσίας. Αἱ θυσίαι, εἰς τὰς ὁποίας προέβη τὸ Ἑλληνικὸν δημόσιον διὰ τὴν κατασκευὴν καὶ λειτουργίαν τοῦ ἐργοστασίου, ἀνέρχονται εἰς 9.900.000 περίπου δολλάρια, τὰ ὁποῖα κατέβαλεν εἰς τὴν Ἑταιρείαν, ἡ ὁποία ἀνέλαβε τὴν ἐκμετάλλευσιν τοῦ διϋλιστηρίου εἰς δόσεις κατὰ τὸ πρῶτον ἔτος τῆς λειτουργίας αὐτοῦ, ἡ ἑταιρεία ὅμως, ὑποχρεοῦται νὰ τὰ ἀποδώσῃ εἰς τὸ Δημόσιον μὲ τόκον 6% τὰ χρήματα αὐτά. Συνεπῶς, προκύπτει, ὅτι τὸ διϋλιστήριον πετρελαίου, ὅπως σᾶς ἀνέπτυξεν ὁ ἀξιότιμος ἐπὶ τοῦ Συντονισμοῦ ὑπουργός, χωρὶς νὰ συνεπαχθῇ οὐδεμίαν οὐσιαστικὴν θυσίαν τοῦ Ἑλληνικοῦ Προϋπολογισμοῦ, θὰ ἐξοφληθῇ ἀπὸ τὰ κέρδη τὰ ὁποῖα προβλέπεται νὰ προκύψουν ἀπὸ τὴν λειτουργίαν αὐτοῦ. Εἶπεν ὁ ἀξιότιμος κ. ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, ὅτι τὰ κέρδη αὐτὰ θὰ ἀνέλθουν εἰς 11–12 ἑκατομμύρια ἐτησίως. Ἀλλὰ καὶ ἐὰν ἐγίνετο δεκτὴ ἀκόμη ἡ ἀντίρρησις τοῦ εἰσηγητοῦ τῆς μειοψηφίας, ὅτι δηλαδή, ἕνα ποσὸν 3.000.000 δολλαρίων περίπου, τὸ ὁποῖον παραδέχεται τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ διὰ τόκους κλπ, ἢ 5 ἑκατομ., τὸ ὁποῖον παρεδέχθη ὁ κ. Κιτσίκης καὶ ἐὰν αὐτὰ ἀφαιρεθοῦν ἀπὸ τὸ συνολικὸν ἐτήσιον κέρδος καὶ πάλιν ἀπομένει ἕνα κέρδος ἄνω τῶν 8.000.000 δολ. ἐτησίως, τὸ ὁποῖον εἰς 2–3 τὸ πολὺ ἔτη θὰ ἀποσβέσῃ τὴν ἀξίαν τοῦ ἐργοστασίου. Ἔτσι ἡ Ἑλλὰς ἐξοικονομεῖ μίαν βασικὴν βιομηχανικὴν μονάδα, ἡ ὁποία εἶναι ἀπαραίτητος διὰ τὴν ἐξασφάλισιν τῶν ὑγρῶν καυσίμων, τὰ ὁποῖα ἀποτελοῦν τὸ 73% τῆς διατιθεμένης ὑπὸ τῆς Ἑλληνικῆς οἰκονομίας ἐνεργείας καὶ τοῦτο μὲ τὴν σύμβασιν αὐτήν, ἡ ὁποία εἶναι τόσον ἐπωφελὴς χωρὶς νὰ ἐπιβαρυνθῇ σχεδὸν μὲ τίποτε ἡ Ἑλληνικὴ οἰκονομία. Καὶ ὄχι μόνον αὐτὸ ἀλλὰ καὶ εἰς τὸ μέλλον θὰ ἔχῃ νὰ ἀπολαύσῃ μετὰ τὴν ἀπόσβεσιν τῶν δαπανῶν αὐτῶν τῆς κατασκευῆς καὶ τῆς λειτουργίας τοῦ διϋλιστηρίου ἕνα σταθερὸν κέρδος κυμαινόμενον, ὡς εἴπομεν, εἰς 8–12% ἢ καὶ κυμαινόμενον ἀναλόγως τοῦ ποσοῦ τῶν πετρελαιοειδῶν, τὰ ὁποῖα θὰ καταναλίσκῃ ἡ Ἑλληνικὴ Οἰκονομία καὶ τὰ ὁποῖα παράγῃ τὸ διϋλιστήριον. Διότι, ὡς εἴπομεν ἤδη προβλέπεται ποσὸν 1.230.000 τόννων ἐτησίως, ὡς βασικὸν στοιχεῖον τῆς συμβάσεως διὰ τὸν καθορισμὸν τῆς ἀμοιβῆς τῆς μισθωτρίας ἑταιρείας καὶ τοῦ ὑπολοίπου κέρδους, τὸ ὁποῖον θὰ εἰσπράττῃ τὸ Δημόσιον, ἐνῷ εἶναι δυνατὸν καὶ ἀπὸ ἐφέτος ἀκόμη νὰ ἔχουν αὐξηθῆ αἱ ποσότητες, αἱ ὁποῖαι ἀναγκαιοῦν διὰ τὴν ἑλληνικὴν ἐθνικὴν οἰκονομίαν. Φρονῶ, λοιπόν, ὅτι αἱ αἰτιολογίαι τῶν ὑπογραψάντων τὴν πρότασιν κυρίων βουλευτῶν τῆς ΕΔΑ, ὅτι δὲν ἐπῆλθε μείωσις τῶν τιμῶν τῶν καυσίμων καὶ ὅτι δὲν ἐπετεύχθη οἰκονομία συναλλάγματος, ἀπεδείχθη τρανώτατα, ὅτι δὲν εὐσταθοῦν. Ἀλλὰ προτείνουν, οἱ ἀξιότιμοι κύριοι βουλευταὶ τῆς Ε. Δ.Α. τὸ ἑξῆς, τὴν ἀνάληψιν τῆς ἐκμεταλλεύσεως τοῦ διϋλιστηρίου ὑπὸ τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου. Ζητοῦν, δηλαδή, τὴν κατάργησιν τῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ ἄρθρου 19 τῆς Συμβάσεως, ἡ ὁποία εἰδικὴ ἐπιτροπὴ προβλέπεται διὰ τὴν ἄσκησιν τοῦ ἐλέγχου τῆς μισθωτρίας ἑταιρείας καὶ τῶν συμπραττόντων δύο ἄλλων ἑταιρειῶν. Προτείνουν, ἐπίσης, οἱ κύριοι συνάδελφοι τῆς Ε.Δ.Α., ὅπως ἡ ἐπιτροπὴ, αὐτὴ μετατραπῇ εἰς προσωρινὴν Ἐπιτροπὴν διαχειρίσεως τοῦ διϋλιστηρίου Πετρελαίου καὶ κατόπιν προβάλλουν ὡρισμένους ὅρους ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ὁποίων θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἐπέλθῃ ἡ μεταβίβασις τῆς διαχειρίσεως αὐτοῦ ὑπὸ τὴν μισθώτριαν ἑταιρείαν εἰς τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον. Βεβαίως, ἡ θέσις τῶν βουλευτῶν τῆς ΕΔΑ ἐπὶ τοῦ προκειμένου θέματος, ὀφείλεται εἰς τὸ γεγονός, ὅτι οὗτοι πιστεύουν εἰς τὴν ἀρχὴν τῆς ἐκτοπίσεως πάσης ἰδιωτικῆς πρωτοβουλίας καὶ εἰς τὴν ἀνάληψιν πάσης οἰκονομικῆς πρωτοβουλίας ἀπὸ τὸ Κράτος. Νομίζω, ὅτι οὐδεὶς ἄλλος κύριος συνάδελφος εἶναι δυνατὸν νὰ συνηγορήσῃ ὑπὲρ τῶν ἀπόψεων αὐτῶν, διότι ἀπεδείχθη, ὅτι καὶ εἰς αὐτὰ τὰ ὁλοκληρωτικὰ καθεστῶτα, δὲν εὐημεροῦν δημόσιαι ἐπιχειρήσεις οἱασδήποτε φύσεως. Ἐὰν θέλετε περισσότερα ἐπ’ αὐτῶν σᾶς παραπέμπω εἰς τὸν Μίλοβαν Τζίλας, ὁ ὁποῖος ἔγραψεν ἕνα βιβλίον, τιτλοφορούμενον «Η ΝΕΑ ΤΑΞΙΣ», εἰς τὸ ὁποῖον λέγει, ὅτι ἡ θεωρία τῆς πάλης τῶν τάξεων ἀποτελεῖ, οὐτοπίαν καὶ ἔχει ἀποδειχθῆ, ὅτι εἰς τὸ κομμουνιστικὸν καθεστὼς ἀνεπτύχθη μία νέα κοινωνικὴ τάξις ἀποτελουμένη ἐκ τῶν στελεχῶν τοῦ κομμουνιστικοῦ κόμματος, οἵτινες ἀσκοῦν τὴν δικτατορίαν τοῦ προλεταριάτου ἐπ’ ὠφελείᾳ τῆς τάξεώς των ταύτης. Οὕτως ἡ δικτατορία τοῦ προλεταριάτου, ἡ ὁποία ἐθεωρήθη ὡς ἕνα μεταβατικὸν καθεστώς, ἀποτελεῖ τὸ μόνιμον καθεστὼς τοῦ κομμουνισμοῦ, ὅπερ μόνον διὰ τῆς ἀντεπαναστάσεως δύναται νὰ ἀνατραπῇ. Ὡμιλήσαμεν περὶ τῶν πλεονεκτημάτων, τὰ ὁποῖα παρουσιάζει ἡ σύμβασις, τὴν ἀκύρωσιν τῆς ὁποίας ζητοῦν οἱ κύριοι συνάδελφοι τῆς ΕΔΑ. Ἤδη, θὰ εἰσέλθω εἰς ὀλίγα τινὰ σημεῖα τῆς συμβάσεως. Ἐλέχθη, ὑπὸ τῶν κυρίων συναδέλφων τῆς ΕΔΑ, ὅτι οἱ ὅροι τῆς συμβάσεως ἐγένοντο, οὐχὶ κατόπιν ἐπιστημονικῆς ἐρεύνης τοῦ θέματος, ἀλλὰ κατὰ τρόπον ἐπιφανειακὸν καὶ ἐπιπόλαιον. Εἶναι προφανές, ὅτι οἱ ἰσχυρισμοὶ αὐτοί, δὲν εὐσταθοῦν. Ἄλλως τε, περιελήφθησαν καὶ ἄλλοι ὅροι εἰς τὴν σύμβασιν, οἱ ὁποῖοι κατοχυρώνουν πλήρως τὰ συμφέροντα τοῦ Δημοσίου, ὅπως εἶναι ἡ ὑποχρέωσις τῆς μισθωτρίας νὰ διαθέτῃ 800 χιλιάδας δολλαρίων, διὰ τὴν συντήρησιν τοῦ διϋλιστηρίου καὶ 200 χιλιάδας διὰ βελτιώσεις ἐτησίως. Ἐὰν αἱ βελτιώσεις αὐταὶ δὲν γίνουν, κατὰ τὴν δεκαετίαν, τὰ χρήματα αὐτὰ περιέρχονται εἰς τὸ Δημόσιον. Προβλέπεται, δι’ εἰδικοῦ ὅρου τῆς συμβάσεως, ὅτι ἐν ᾗ περιπτώσει ἀνευρεθοῦν πετρελαιοπηγαὶ ἐν Ἑλλάδι—καὶ ἂς ἐλπίσωμεν ὅτι τοῦτο θὰ συμβῇ εἰς τὸ προσεχὲς μέλλον—ἔχει τὴν ὑποχρέωσιν ἡ μισθώτρια ἑταιρεία νὰ διαλύσῃ τὰ πετρέλαια αὐτὰ καὶ νὰ παύσῃ προμηθευομένη ξένα πετρέλαια, τὰ ὁποῖα δὲν θὰ εἶναι ἀπαραίτητα διὰ τὴν οἰκονομίαν μας. Ἡ σύστασις τῆς Ἑταιρείας τοῦ Διϋλιστηρίου, ἐνῷ προεβλέπετο κατ’ ἀρχὴν διὰ τῆς συμμετοχῆς 43% τοῦ Νιάρχου, 43% τοῦ Μποδοσάκη, 10% τῆς ΣΟΚΟΝΥ καὶ 4% τῆς Ἑταιρείας Μεταφορῶν Καραπάνου, ἤδη ἔχει μεταβληθῆ εἰς 76% διὰ τὸν Νιάρχον, 10% διὰ τὴν ΣΟΚΟΝΥ, 10% διὰ τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν καὶ 4% διὰ τὸν κ. Καραπάνον. Ὅπως βλέπετε καὶ ἡ Ἐθνικὴ Τράπεζα, ἡ ὁποία ἀποτελεῖ ἕνα ὀργανισμὸν ἰσχυρὸν οἰκονομικῶς καὶ πεπειραμένου, ἔχει ἐπιδείξει ἐνδιαφέρον διὰ τὰ Διϋλιστήρια πετρελαίου, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἀποδεικνύει τὰς ἀγαθὰς προβλέψεις διὰ τὴν πορείαν τοῦ Διϋλιστηρίου καὶ ἀνατρέπει τὸ ἐπιχείρημα τοῦ κ. Κιτσίκη, ὅσον ἀφορᾷ τὸν κ. Μποδοσάκην, ὁ ὁποῖος ἀπεχώρησε τοῦ Διϋλιστηρίου, διότι εἶχεν ἀνειλημμένας ὑποχρεώσεις εἰς ἄλλας ἐπιχειρήσεις. Ἀφοῦ ἡ Ἐθνικὴ Τράπεζα, ἡ ὁποία ἔχει ἕνα οἰκονομικὸν ἐπιτελεῖον ἐκ τῶν καλυτέρων τῆς χώρας, ἔδειξεν ἐνδιαφέρον καὶ ἠθέλησε νὰ μετάσχῃ εἰς τὴν ἑταιρείαν αὐτὴν κατὰ 10%, σημαίνει, ὅτι ἐστάθμισε πάρα πολὺ ὅλους ἐκείνους τοὺς παράγοντας, οἱ ὁποῖοι ὑπόσχονται κέρδη διὰ τὸ Δημόσιον καὶ κέρδη διὰ τὴν μισθώτριαν Ἑταιρείαν. Κύριοι βουλευταί, νομίζω, ὅτι δὲν πρέπει περισσότερον νὰ ἀπασχολήσω τὴν Βουλήν, διότι τὸ θέμα ἔχει ἐξαντληθῆ. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ὀφείλω νὰ εἴπω, εἶναι τοῦτο: Ὅτι ὀφείλεται δίκαιος ἔπαινος πρὸς ὅλους ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἀπεφάσισαν τὴν κατασκευὴν τοῦ Διϋλιστηρίου πετρελαίου, πρὸς ὅλους ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἔκαμον τὴν σύμβασιν αὐτήν, τὴν τόσον ἐπωφελῆ διὰ τὴν χώραν μας, τῆς μισθώσεως καὶ ἐκμεταλλεύσεως τοῦ Διϋλιστηρίου πετρελαίου. Ἐλπίζω δέ, ὅτι οἱ ἀξιότιμοι κ.κ. ὑπουργοὶ Συντονισμοῦ καὶ Βιομηχανίας, θὰ φροντίσουν, ὅσον τὸ δυνατὸν συντομώτερον, νὰ λάβουν τὸ δάνειον τοῦ 1 ἑκατομμυρίου δολλαρίων, διὰ τὴν κατασκευὴν τῆς ἑτέρας μονάδος ἐκμεταλλεύσεως τῶν ὑγραερίων καὶ ὅτι λίαν προσεχῶς, ἡ Κυβέρνησις καὶ πάλιν θὰ ἀπασχολήσῃ τὴν Βουλήν, μὲ τὴν ψήφισιν καὶ ἐπικύρωσιν ἄλλης συμβάσεως, διὰ τὴν κατασκευὴν ἄλλων μεγάλων βιομηχανικῶν μονάδων, διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς οἰκονομίας καὶ διὰ τὴν ἀπασχόλησιν τοῦ πλεονάσματος, καὶ εἰς τὰς πόλεις καὶ εἰς τὴν ὕπαιθρον, ἐργατικοῦ δυναμικοῦ τῆς χώρας. Διὰ τοὺς λόγους αὐτούς, κύριοι βουλευταί, προτείνω τὴν ἀπόρριψιν τῆς προτάσεως νόμου, διὰ τὴν ἀκύρωσιν τοῦ Ν. Δ. 3834)1958, τῶν κυρίων βουλευτῶν τῆς ΕΔΑ.

§59ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Λ. Μπουρνιᾶς, ἔχει τὸν λόγον.

§60Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι τὸ θέμα ἔχει ἐξαντληθῆ καὶ τοῦτο μὲ ὑποχρεώνει νὰ κάμω πρότασιν εἰς τὸν κ. Ἠλιόπουλον, νὰ παραιτηθῶμεν τοῦ λόγου, διὰ νὰ μὴ καταπονοῦμεν τὴν Βουλήν.

§61Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐγώ, κύριε συνάδελφε, μόνον ὡρισμένους ἀριθμοὺς ἤθελα νὰ δώσω.

§62Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Σᾶς βεβαιῶ, ὅτι καὶ ἐγὼ ἤθελα νὰ δώσω ὡρισμένα στοιχεῖα, ἰδίως εἰς τὸν κ. Κιτσίκην. Ἀλλὰ νομίζω, ὅτι δὲν πρέπει νὰ καταπονήσωμεν τὴν Βουλὴν καὶ παρακαλῶ νὰ μὴ ἐπιμείνητε.

§63Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν ἔχω ἀντίρρησιν, ἂν καὶ ἐπρόκειτο νὰ ἤμην συντομώτατος.

§64ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κατόπιν τούτου, κηρύσσεται περαιωμένη ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς ὑπὸ κρίσιν προτάσεως νόμου καὶ ἐρωτᾶται ἡ Βουλή, ἐὰν δέχεται τὴν πρότασιν ταύτην, περὶ ἀκυρώσεως τοῦ Ν. Δ. 3834)1958.

§65ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ὄχι, ὄχι.

§66ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεπῶς, ἡ ὡς ἄνω πρότασις νόμου «περὶ ἀκυρώσεως τοῦ Ν. Δ. 3834)1958», ἀπερρίφθη. Δέχεται ἡ Βουλὴ, νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§67ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§68ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ., μὲ θέμα Ἡμερησίας Διατάξεως νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 10.05′ μ.μ.).