1959.02.17

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 55η

Τρίτη 17 Φεβρουαρίου 1959

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 6.45′ μ. μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Ἀναβάλλεται ἐπὶ ἡμίωρον ἡ ἐπικύρωσις τῶν πρακτικῶν. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Παυλόπουλος, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§2Α. ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ κ. Γ. Θεμελῆς (Ὑφυπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης) καταθέτει σχέδια νόμων: 1) «περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινῶν τῆς περὶ Μ.Τ.Β.Ν. νομοθεσίας», καὶ 2) «περὶ τροποποιήσεως τοῦ Α. Ν. 1391)38 «περὶ καταστάσεως διόπων, ναυτῶν καὶ ναυτοπαίδων» καὶ ἑτέρων τινῶν διατάξεων». Ὁ κ. Α. Στράτος (Ὑπουργὸς Κοιν. Προνοίας), καταθέτει σχέδια νόμων: 1) «Περὶ κυρώσεως τῶν ὑπ’ ἀριθ. 1093)12. 10.53, 2169)19.11.55, 1458)30.12.55, 978)9.5.55, 760)11.5.56, 1400)25.7.57 καὶ 1194)2.8.56, πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου». 2) «Περὶ κυρώσεως τῶν ὑπ’ ἀριθ. 1665)25. 8.55, 182)31.1.57 καὶ 996)6.9.58 πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου», καὶ 3) «Περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1019)20. 11.58 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου». Ἡ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, καταθέτει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ τῶν προτάσεων νόμων: 1) «Περὶ καταργήσεως τοῦ Ν. Δ. 3856)58 «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 14 τῆς 14ης Ἰανουαρίου 1956 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου». 2) «Περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3846)58 Ν. Δ. «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεων τοῦ Ν. Δ. 3323)55 «περὶ φορολογίας τοῦ εἰσοδήματος». 3) «Περὶ καταργήσεως τῶν ἄρθρων 1 ἕως 7 τοῦ Ν. Δ. 3829)58 «περὶ φορολογικῶν μέτρων ἀποσκοπούντων τὸν περιορισμὸν τῆς καταναλώσεως εἰδῶν τινῶν πολυτελείας». 4) «Περὶ καταργήσεως τοῦ Ν. Δ. ὑπ’ ἀριθ. 3883)1958 «περὶ μειώσεως τῆς προσθέτου φορολογίας τοῦ ἄρθρου 8 τοῦ Α. Ν. 888)48 καὶ ἐπεκτάσεως ταύτης ἐπὶ πάντων τῶν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ εἰσαγομένων εἰς τὴν χώραν ἐμπορευμάτων καὶ τῆς φορολογίας τοῦ ἄρθρου 8 τοῦ Α. Ν. 788)1948». 5) «Περὶ ἀκυρώσεως τοῦ Ν. Δ. ὑπ’ ἀριθ. 3912)1958 «περὶ ρυθμίσεως ζητημάτων τινῶν ἐθελουσίας ἐξόδου προσωπικοῦ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος». 6) «Περὶ καταργήσεως τῶν ἄρθρων 1, 2, 3, 4, 12 καὶ 17 τοῦ Ν. Δ. ὑπ’ ἀριθ. 3839)58 «περὶ φορολογίας τῶν πετρελαιοκινήτων αὐτοκινήτων, τροποποιήσεως ἐνίων διατάξεων τῆς φορολογίας τῶν καὶ τοῦ νόμου 1910) 1944 «περὶ προστασίας πολυτέκνων κλπ.» καὶ 7) «Περὶ καταργήσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3835) 1958 Ν. Δ. «περὶ ἐπεκτάσεως τῶν διατάξεων περὶ φορολογίας τοῦ καπνοῦ εἰς Δωδεκάνησον καὶ ἀποζημιώσεως καπνοβιοτεχνῶν καὶ καπνεργατῶν». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ν. Ζορμπᾶς καὶ Α. Βουλόδημος καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀντικαταστάσεως ἐνίων διατάξεων τοῦ Ν. Δ. 3562)1956». Ὁ βουλευτὴς Χίου κ. Ν. Ζορμπᾶς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Α.Σ.Ε.Β. πεδιάδος Ἄρτος, αἰτοῦντος ἐξαγωγὴν τῶν ἑσπεριδοειδῶν. Ὁ βουλευτὴς Θεσπρωτίας κ. Ε. Ἀθανασάκος, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Δήμων καὶ Σωματείων πόλεως Φιλιατῶν, αἰτούντων κρατικὴν ἐνίσχυσιν δι’ ἀνέγερσιν διδακτηρίου πρὸς στέγασιν τοῦ Γυμνασιακοῦ Παραρτήματος τῆς ἐν λόγῳ πόλεως. Ὁ βουλευτὴς Καρδίτσης κ. Σ. Ἀλλαμανῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Α.Σ.Ε.Β. πεδιάδος Ἄρτης, αἰτοῦντος ἐξαγωγὴν τῶν ἑσπεριδοειδῶν. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν κατοίκων Ἄνω Ἡρακλείου Ἀττικῆς, αἰτούντων ἀπομάκρυνσιν τοῦ αὐθαιρέτως καὶ παρανόμως ἐγκατασταθέντος ποιμνιοστασίου ἐπ’ ὠφελείᾳ δημοσίας ὑγείας. Ὁ βουλευτὴς Λαρίσης κ. Η. Σκυλλάκος, διὰ τηλεγραφήματός του διερμηνεύει ἀγανάκτησιν ἐμποροεπαγγελματικῶν καὶ βιοτεχνικῶν ὀργανώσεων πόλεως Λαρίσης δι’ ἄνισον μεταχείρισιν σεισμοπλήκτων Λαρίσης πρὸς τοὺς τοιούτους Μαγνησίας καὶ αἰτεῖ τὴν ἐπέκτασιν τῶν φοροαπαλλαγῶν διὰ τὸν Νομὸν Μαγνησίας καὶ εἰς τὸν Νομὸν Λαρίσης. Ὁ βουλευτὴς Λαρίσης κ. Α. Χονδρονάσιος, διὰ τηλεγραφήματός του, διαμαρτύρεται δι’ ἀδικαιολογήτους συλλήψεις καὶ ἐκτοπίσεις ἀντιπάλων τῆς Κυβερνήσεως καὶ αἰτεῖ τὴν κατάργησιν τοῦ θεσμοῦ διοικητικῶν ἐκτοπίσεων. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Α. Σχινᾶς, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Προέδρων Ἐμπορικοῦ, Βιοτεχνικοῦ κλπ. Ἐπιμελητηρίων Καλαμῶν, αἰτούντων ὅπως συμπεριληφθῇ εἰς τὸ πρόγραμμα Δημοσίων ἐπενδύσεων ἔτους 1959 ἡ ἀνακατασκευὴ ἑτοιμορρόπου ἀνατολικοῦ κρηπιδοτοίχου δεξαμενῆς λιμένος Καλαμῶν. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Μ. Σβῶλου, Γ. Αὐγερόπουλος, Δ. Γιαχνῆς καὶ Ι. Εὐαγγελίδης, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Δήμου Καισαριανῆς, αἰτοῦντος τὴν ἀποκατάστασιν τῶν διαβιούντων εἰς παραπήγματα κατὰ μῆκος τοῦ Ἰριδανοῦ ρεύματος, τὴν κάλυψιν αὐτοῦ κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Πανελληνίου Ὁμοσπονδίας Συνταξιούχων ΤΕΒΕ, αἰτούσης τὴν αὔξησιν τῶν συντάξεων κατὰ 50%, ἐνίσχυσιν τοῦ ΤΕΒΕ παρὰ τοῦ Κράτους κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐξωραϊστικοῦ Συλλόγου Ἄλσους Συγγροῦ, αἰτοῦντος ὅπως διαταχθῇ τὸ ἁρμόδιον ΚΑʹ Ἀστυνομικὸν Τμῆμα Ἀθηνῶν καὶ ἐπιτρέψῃ τὴν ἀκώλυτον συνέχισιν τῶν ἐργασιῶν μέχρις ἀποπερατώσεως τοῦ ἀποχετευτικοῦ ἀγωγοῦ εἰς τὴν ἐν λόγῳ περιφέρειαν. Ὁ βουλευτὴς Χίου κ. Ν. Ζορμπᾶς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Ραδιοηλεκτρολόγων Ἑλλάδος, αἰτοῦντος τὴν καθιέρωσιν τοῦ θεσμοῦ τῆς Ἀνωτέρας Τεχνικῆς Παιδείας. Ὁ βουλευτὴς Χίου κ. Ν. Ζορμπᾶς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Ἰδιοκτητῶν Ἀστικῶν Λεωφορείων Μείζονος Αʹ Τύπου καὶ Ἐλάσσονος Τύπου Ἀθηνῶν–Πειραιῶς–Περιχώρων, διαμαρτυρομένου διὰ παράνομον ἐκχώρησιν καὶ ἀνάληψιν συγκοινωνιακοῦ διὰ λεωφορείων αὐτοκινήτων ἔργου εἰς κάλυψιν δημιουργουμένων κενῶν ἐν τῇ ἀστικῇ συγκοινωνίᾳ Ἀθηνῶν–Πειραιῶς εἰς ἄλλους ὀργανισμούς, ἑταιρείας κλπ. καὶ αἰτοῦντος τὴν συμπλήρωσιν τῶν δημιουργουμένων κενῶν παρὰ τῶν μελῶν τοῦ ὡς ἄνω συλλόγου.

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ἡ ἐρώτησις τοῦ κ. Ν. Κοντογιαννοπούλου, σχετικῶς μὲ τὴν ἀναστολὴν ἐξοφλήσεως ληξιπροθέσμων δανείων σεισμοπλήκτων Ἠλείας διαγράφεται λόγῳ ἀπουσίας τοῦ ἐρωτῶντος βουλευτοῦ. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Γ. Σπηλιόπουλος ἐπὶ ἐρωτήσεώς του σχετικῶς μὲ τὸν τρόπον ποὺ προτίθεται νὰ ἀντιμετωπίσῃ ἡ Κυβέρνησις τὸ ζήτημα τῆς συνταξιοδοτήσεως τῶν θυμάτων τοῦ ἀμάχου πληθυσμοῦ συνεπείᾳ πολεμικῶν γεγονότων κλπ.

§4Γ. ΣΠΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ Κράτος, κ. Πρόεδρε, ἀναγνωρίσαν τὴν συμφορὰν τὴν ὁποίαν ὑπέστη ὁ ἄμαχος πληθυσμὸς ἀπὸ τὴν θηριωδίαν τοῦ κατακτητοῦ ἀνεγνώρισε, διὰ τοῦ νόμου 812)1943 τὸ δικαίωμα τῆς συνταξιοδοτήσεως εἰς τοὺς παθόντας ἢ τὰς οἰκογενείας τῶν θυμάτων καὶ μάλιστα ἐχαρακτήρισε τὴν σύνταξιν ταύτην ὡς πολεμικήν. Ὅλως περιέργως, ὅμως, ἡ ἀρχὴ αὐτὴ ἀνῃρέθη ἀπὸ τὸν νόμον 1521)1950 καὶ ἔκτοτε οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ στεροῦνται ὄχι μόνον τοῦ δικαιώματος τῆς συντάξεως, ἀλλὰ καὶ τοῦ δικαιώματος αὐτῶν πρὸς ἀποζημίωσιν. Διότι δὲν εἶναι μόνον, κ. Πρόεδρε, ὅτι οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ ἐστερήθησαν τῶν προσφιλῶν των προσώπων, ἀλλὰ καὶ αἱ περιουσίαι των συστηματικῶς ἐλεηλατήθησαν καὶ τὰ ὑπάρχοντά των ἡρπάγησαν καὶ γενικῶς οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ ἔπαθον πρωτοφανῆ οἰκονομικὴν καταστροφήν. Νομίζομεν, ὅτι τὸ Κράτος ἔχει ὑποχρέωσιν εἰς τοὺς ἀνθρώπους αὐτοὺς πέραν τοῦ δικαιώματος πρὸς συνταξιοδότησίν των νὰ ἀναγνωρίσῃ καὶ τὸ δικαίωμα αὐτῶν πρὸς ἀποζημίωσίν των καὶ νὰ καταβάλῃ κάθε προσπάθειαν διὰ τὴν ἀποζημίωσιν αὐτῶν ἐκ τῶν γερμανικῶν ἐπανορθώσεων ἢ ἄλλον τρόπον τὸν ὁποῖον νομίζει πρόσφορον.

§5Ι. ΚΟΝΤΟΥΔΑΚΗΣ. Εἰς ὅσα ὁ κ. συνάδελφος εἶπε, θὰ προσθέσω, κ. Πρόεδρε, μίαν συγκεκριμένην περίπτωσιν διὰ νὰ κατανοηθῇ τὸ μέγεθος τῆς ἀδικίας, τὸ ὁποῖον προεσεγένετο εἰς τὰ θύματα τοῦ ἀμάχου πληθυσμοῦ. Εἰς τὴν Κρήτην ἔχομεν χιλιάδας περιπτώσεις ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι ἐφονεύθησαν ἀπὸ τοὺς Γερμανούς, ὄχι μόνον κατὰ τὴν ὥραν τῆς μάχης, ἀλλὰ καὶ μετὰ ταῦτα. Οἱ Γερμανοὶ δηλαδὴ ἐξαγριωμένοι ἀπὸ τὰς ἀπωλείας τὰς ὁποίας εἶχον κατὰ τὴν μάχην τῆς Κρήτης, ἐπὶ ἀρκετόν, μετὰ τὴν μάχην χρόνον, ἐφόνευον πάντας ὅσους ἀνεύρισκον ἢ ὅπου τοὺς ἀνεύρισκον πολίτας, ἐκδικούμενοι τὸν κρητικὸν λαὸν διὰ τὰς ἀπωλείας τὰς ὁποίας εἶχον. Δὲν εἶναι δυνατόν, κ. Πρόεδρε, αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι νὰ λέγωμεν, ὅτι ἐφονεύθησαν ὑπαιτιότητί των καὶ θὰ πρέπει τὸ Κράτος νὰ ἀπονείμῃ εἰς τοὺς ἀνθρώπους αὐτοὺς πολεμικὴν σύνταξιν καὶ νὰ τοὺς ἀναγνωρίσῃ τὸ δικαίωμά των πρὸς ἀποζημίωσίν των διὰ τὰ περιουσιακὰ στοιχεῖα τὰ ὁποῖα ἔχασαν.

§6Β. ΘΑΝΑΣΕΚΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ ζήτημα εἶναι πολὺ σοβαρόν. Δὲν ὑπάρχει γωνιὰ τῆς Ἑλλάδος, ποὺ νὰ μὴν ἐπλήγη ἀπὸ τὰς φασιστικὰς ὀρδάς. Ὁ ἀριθμὸς τῶν θυμάτων εἶναι μέγας. Αἱ οἰκογένειαι τῶν τραγικῶν θυμάτων τῶν Καλαβρύτων, τοῦ Διστόμου, τοῦ Χορτιάτη, τοῦ Δοξάτου, τοῦ Καρακόλιθου, τῶν Ἀνωγείων, τῆς Βιάννου καὶ τῶν ἄλλων σημείων τῆς χώρας, ὅπου ὑπέστησαν τὴν ἐκδικητικὴν μανίαν τῶν κατακτητῶν, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ φαντασθοῦν, ὅτι τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος μπορεῖ νὰ τοὺς στερήσῃ τὴν ἐλαχίστην αὐτὴν ἀναγνώρισιν. Ἡ ἐλαχίστη αὐτὴ ἠθικὴ καὶ ὑλικὴ ἀναγνώρισις τῶν θυσιῶν τῶν ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι ἐπλήγησαν ἀπὸ τοὺς κατακτητάς, ἦτο ἡ ἀναγνώρισις πρὸς συνταξιοδότησίν των. Τὸ δικαίωμα ὅμως αὐτὸ ἀνῃρέθη δυστυχῶς, μεταγενεστέρως μὲ τὸν νόμον 1521)1950. Ἡ πολιτικὴ αὐτὴ τοῦ Κράτους, ἐπιτρέψατέ μοι νὰ εἴπω, κ. Πρόεδρε, ὅτι εἶναι τὸ ὀλιγώτερον ἀκατανόητος. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ παραγνωρίσωμεν τὰς θυσίας τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν, καὶ νὰ τοὺς εἴπωμεν, ὅτι ἐθανατώθησαν ἐξ ἰδίου πταίσματος. Εἶναι ἀνάγκη καὶ διὰ τοὺς ἀνθρώπους αὐτούς, οἱ ὁποῖοι ἔχασαν ὅ,τι προσφιλέστερον εἶχον, ὅ,τι πολύτιμον τοὺς ἀγαπημένους τους, τὰς μικρὰς περιουσίας των, νὰ ζητοῦν ν’ ἀναγνωρισθῇ τὸ δικαίωμα τῆς συντάξεώς των καὶ πρὸ πάντων νὰ ἀποκατασταθοῦν αἱ περιουσιακαὶ ζημίαι, τὰς ὁποίας ὑπέστησαν, δεδομένου μάλιστα, ὅτι ἀκόμη ἐκκρεμοῦν αἱ ἀξιώσεις τῆς Ἑλλάδος διὰ τὰς Γερμανικὰς ἐπανορθώσεις. Ἀγανάκτησιν δοκιμάζουν, κ. Πρόεδρε, αἱ οἰκογένειαι τῶν θυμάτων ὅταν τόσον γενναιόδωρος εἶναι ἡ Κυβέρνησις πρὸς τοὺς ἐγκληματίας πολέμου, ἐνῷ τὴν ἰδίαν στιγμὴν ἀρνεῖται τὴν ἠθικὴν καὶ ὑλικὴν συμπαράστασιν εἰς τὰ θύματα. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργόν, ὅπως ἐξετάσῃ μὲ ὅλην τὴν προσοχὴν τὸ θέμα αὐτὸ καὶ ἐπαναχορηγήσῃ καὶ τὰς μικρὰς συντάξεις τὰς ὁποίας ἐλάμβανον τὰ θύματα τοῦ ἀμάχου πληθυσμοῦ.

§7Ε. ΠΡΩΪΜΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐλέχθη ἀπὸ τοὺς προηγουμένους ρήτορας, ὅτι τὰ θύματα τῶν κατακτητῶν ἀπώλεσαν τὰ πάντα καὶ συνεπείᾳ τούτου διὰ τοῦ Νόμου 812)1943 ἀνεγνωρίσθησαν καὶ θύματα πολέμου καὶ τοὺς ἐχορηγήθη σχετικὴ σύνταξις ὡς τοιαῦτα. Δυστυχῶς διὰ τοῦ νόμου 1512)50, ἡ σύνταξις αὕτη τοὺς ἐκόπη καὶ οἱ πληγέντες ἔμειναν χωρὶς κανένα πόρον διότι εἶχαν ἀπολέσει τὰ πάντα, ἰδίως εἰς ὡρισμένας περιοχάς, αἱ ὁποῖαι κατεστράφησαν ριζικῶς, ὅπως τὰ Καλάβρυτα, τὸ Δοξᾶτον, τὸ Δίστομον, τὸ Χορτιάτι, ἡ Κάνδανος, ἡ Βιάννος, τὰ Ἀνώγεια καὶ ἄλλαι περιοχαὶ καὶ οἱ ἄνθρωποι αὐτοί, οἱ ὁποῖοι προσέφερον τὰ πάντα ὑπὲρ τῆς Πατρίδος, μένουν μὲ τὴν πικρίαν καὶ τὴν ἀπογοήτευσιν, ὅτι αἱ ὑποσχέσεις τοῦ Κράτους ἦσαν ἀπατηλαὶ καὶ ὅτι παρεγνωρίσθησαν αἱ θυσίαι των καὶ τὸ αἷμα τὸ ὁποῖον ἔχυσαν. Τοῦτο ὅμως εἶναι ὄχι μόνον ἀντεθνικὸν καὶ ἄδικον, ἀλλὰ καὶ ἀπάνθρωπον καὶ ἐπικίνδυνον. Ἐπιτακτικὸν καθῆκον, συνεπῶς, τοῦ Κράτους εἶναι νὰ διορθώσῃ τὴν ἀδικίαν αὐτὴν τὸ συντομώτερον. Πλὴν τούτου, ὅμως κ. Πρόεδρε, τὸ Κράτος ἔχει ἱερὰν ὑποχρέωσιν νὰ τοὺς ἐπιδοτήσῃ καὶ νὰ τοὺς παράσχῃ βοήθειαν καὶ ὡς πολεμοπαθεῖς ἀπὸ τὰς εἰσπραχθείσας πολεμικὰς ἀποζημιώσεις. Τὸ πλεῖστον μέρος τῶν ἀποζημιώσεων αὐτῶν διετέθη δι’ ἔργα παραγωγικὰ βεβαίως. Δύναται ὅμως, καὶ πρέπει τὸ Κράτος ἐκ τῶν τόκων τῶν χρημάτων αὐτῶν νὰ βοηθήσῃ τούτους, ἐφ’ ὅσον εἶναι ἐξηκριβωμένον, ὅτι κατὰ μεγάλον μέρος ἐκ τῶν τόκων τούτων νὰ βοηθήσῃ τὰ θύματα ταῦτα. Παρακαλοῦμεν, λοιπόν, τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν νὰ μεριμνήσῃ νομοθετικῶς περὶ τούτου συντόμως.

§8Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ. (Ὑφυπουργὸς Οἰκονομικῶν). Κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς ἐχθρικῆς κατοχῆς τῆς χώρας, ὅτε ἐκ τῶν λαβόντων χώραν διαφόρων πολεμικῶν γεγονότων ἐφονεύθησαν δεκάδες χιλιάδες πολιτῶν ἐκ τοῦ ἀμάχου πληθυσμοῦ καὶ ἡ κατάστασις τῶν οἰκογενειῶν τῶν θυμάτων αὐτῶν, κρινομένη ἀπὸ τῆς ἀπόψεως τῆς δυνατότητος ἀντιμετωπίσεως τῶν βιοτικῶν ἀναγκῶν, λόγῳ τῆς ἀθλίας διαβιώσεως τοῦ πληθυσμοῦ, ἐπέβαλε τὴν ὑπὲρ αὐτῶν πρόνοιαν τοῦ Κράτους, ἐθεσπίσθη ὁ νόμος 812 τοῦ 1943 «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῆς κειμένης συνταξιοδοτικῆς νομοθεσίας». Διὰ τοῦ νόμου τούτου ἐγένετο πρόβλεψις συνταξιοδοτήσεως τῶν ὡς ἄνω θυμάτων καὶ ἐτέθη ὡς βάσις τοῦ κανονισμοῦ τῆς συντάξεώς των, ὅτι οἱ τραυματισθέντες ἢ φονευθέντες πολῖται ἐξομοιοῦνται πρὸς στρατιώτας. Κατὰ τὸ ἔτος 1950, ὅτε ἀποκατεστάθη ἡ ὁμαλὴ διαβίωσις τῶν πολιτῶν, ἐκρίθη, ὅτι θὰ ἔδει νὰ ἐπανεξετασθῶσι τὰ μέτρα προνοίας, ἅτινα ἐλήφθησαν ὑπὲρ τῶν παθόντων ἐκ τοῦ ἀμάχου πληθυσμοῦ κατὰ τὴν κρίσιμον περίοδον τῆς κατοχῆς καὶ νὰ ρυθμισθῇ τὸ θέμα τοῦτο, οὐχὶ ἐπὶ τῇ βάσει τῶν συνταξιοδοτικῶν διατάξεων, αἵτινες τίθενται ὑπὲρ τῶν ὑπαλλήλων καὶ στρατιωτικῶν ἐν γένει, τῶν συνδεομένων πρὸς τὸ Κράτος μὲ ὑπηρεσιακὴν σχέσιν, ἀλλὰ ὑπὸ τὸ πρῖσμα τῆς κοινωνικῆς μερίμνης τοῦ Κράτους ὑπὲρ τῶν πολιτῶν αὐτοῦ τῶν παθόντων ἐκ πολεμικῶν γεγονότων καὶ μὴ δυναμένων νὰ ἀντιμετωπίσωσι τὰς βιοτικάς των ἀνάγκας. Ὑπὸ τὸ πνεῦμα τοῦτο ἐξεδόθη ὁ Α.Ν. 1512 τοῦ 1950, διὰ τῶν διατάξεων τοῦ ὁποίου, αἱ μὲν συντάξεις τῶν καταστάντων ἀναπήρων ἐκ τοῦ ἀμάχου πληθυσμοῦ ἐμειώθησαν κατὰ 25%, αἱ δὲ συντάξεις τῶν οἰκογενειῶν τῶν φονευθέντων ἔπαυσαν καταβαλλόμεναι, παρασχεθείσης τῆς δυνατότητος διὰ τοῦ ἰδίου νόμου, ὅπως ἐπαναχορηγηθῶσιν ὡς μηνιαῖα βοηθήματα εἰς τὰς περιπτώσεις οἰκογενειῶν στερουμένων προστάτου, παντελῶς ἀπόρων καὶ τὰς περιπτώσεις προσώπων ὑπερηλίκων ἢ ἀνηλίκων. Διὰ τοῦ τρόπου τούτου ἐκρίθη, ὅτι τὸ ζήτημα ἐνισχύσεως τῶν ὀρφανικῶν οἰκογενειῶν τῶν φονευθέντων ἐκ τοῦ ἀμάχου πληθυσμοῦ, εὑρίσκει τὴν ὀρθὴν βάσιν, τοὐτέστιν τῆς λήψεως κοινωνικῆς προνοίας ὑπὲρ τῶν ἀναξιοπαθουσῶν οἰκογενειῶν τῶν ἐκ τοῦ ἀμάχου πληθυσμοῦ φονευθέντων καὶ οὐχὶ τῆς ἐξομοιώσεως αὐτῶν πρὸς τὰς οἰκογενείας στρατιώτου ὡς εἶχε θεσπισθῆ ὑπὸ τοῦ νόμου 812 τοῦ 1943, δοθέντος, ὅτι τὰ θύματα ταῦτα εἰς οὐδεμίαν ἐτέλουν πρὸς τὸ Κράτος ὑπηρεσιακὴν σχέσιν. Ἡ ἐπάνοδος, ὅθεν εἰς τὴν συνταξιοδότησιν τῶν οἰκογενειῶν τούτων, ἀδιακρίτως καὶ ἄνευ τῶν ὡς ἄνω προϋποθέσεων, δὲν εἶναι ἀτυχῶς δυνατή.

§9Γ. ΣΠΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ πολιτικὴ αὐτὴ τῆς Κυβερνήσεως ἔναντι τῶν θυμάτων τοῦ ἀμάχου πληθυσμοῦ, κ. Πρόεδρε, εἶναι ὄχι μόνον ἄδικος, ἀλλά, τολμῶ νὰ εἴπω, καὶ τελείως ἀσυνεπής. Λησμονεῖ τὸ Κράτος τὰς ὑποσχέσεις του καὶ τὰς θυσίας τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν, οἱ ὁποῖοι προσέφερον τὰ πάντα διὰ τὴν ἐθνικὴν ὑπόθεσιν. Περαιτέρω, τὸ Κράτος ἔχει τὴν ὑποχρέωσιν νὰ μεριμνήσῃ διὰ τὴν ἀποζημίωσιν τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν δι’ ὅλας τὰς καταστροφὰς καὶ ἐμπρησμοὺς καὶ τὰς λεηλασίας, τὰς ὁποίας ὑπέστησαν ἀπὸ τοὺς κατακτητάς. Εἰς τὰ Καλάβρυτα καὶ εἰς ἄλλας περιοχάς, προέβησαν εἰς τὰς σφαγὰς καὶ τοὺς ἐμπρησμούς, ἀφοῦ προηγουμένως ἐλεηλάτησαν συστηματικῶς τὰ ὑπάρχοντα καὶ περιουσίας, ὡς καὶ αὐτὰς τὰς προίκας τῶν παιδιῶν των. Τὸ Κράτος ἔχει εἰσπράξει καὶ πρέπει νὰ εἰσπράξῃ τὰς ἀποζημιώσεις αὐτάς, καὶ ἔχει καθῆκον νὰ τὰς ἀποδώσῃ εἰς τοὺς παθόντας.

§10Ι. ΚΟΝΤΟΥΔΑΚΗΣ. Γνωρίζει ὁ κ. ὑπουργός, κ. Πρόεδρε, ὅτι οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ καλοῦνται νὰ ἐπιστρέψουν εἰς τὸ Δημόσιον καὶ ὅσα ἔλαβον μέχρι τοῦ 1950;

§11Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ. (Ὑφυπουργὸς Οἰκονομικῶν). Αὐτὸ εἶναι ἀνακριβές.

§12ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Βρανόπουλος, ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, σχετικῶς μὲ τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα πρόκειται νὰ λάβῃ ἡ Κυβέρνησις διὰ τὴν βελτίωσιν τοῦ βιοτικοῦ ἐπιπέδου τοῦ κλήρου κλπ.

§13Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ Ἑλληνικὸς Κλῆρος, πρωτοπόρος πάντοτε εἰς τὰς ἐθνικὰς ἐξορμήσεις, ἀπὸ τῆς ἀπελευθερώσεως τοῦ Ἑλληνικοῦ Γένους, ἐπιτελεῖ ἀναμφισβητήτως μέγα ἔργον Κοινωνικόν, Ἐθνικὸν καὶ Χριστιανικόν. Εἰς πᾶσαν γωνίαν τῆς Ἑλληνικῆς γῆς, ὁ Ἕλλην Κληρικὸς εἰς τὴν συντριπτικὴν του πλειοψηφίαν ἐν μέσῳ μυρίων ἀντιξοοτήτων ἀγωνίζεται τὸν ἀγῶνα τὸν καλόν, πρωτοπόρος εἰς πᾶσαν Ἐθνικὴν καὶ κοινωνικὴν ἐκδήλωσιν. Ἐνῷ δὲ ἦσαν τοιαῦται αἱ προσφερόμεναι ὑπηρεσίαι του, ὑπάρχει τὸ παράπονον, ὅτι αὗται δὲν ἐξετιμήθησαν ὑπὸ τοῦ Κράτους. Μερικὰ βήματα βελτιώσεως τῆς οἰκονομικῆς του θέσεως ἐγένοντο παρὰ τῆς παρούσης Κυβερνήσεως. Τὰ βήματα, ὅμως, αὐτά, μακρὰν ἀπὸ τοῦ νὰ λύσουν κατὰ τρόπον ἀνεκτὸν τὸ θέμα τῆς ἐπιβιώσεως τοῦ Ἕλληνος Κληρικοῦ καὶ τῆς οἰκογενείας του θὰ πρέπει νὰ ἀποτελέσουν τὴν ἀφετηρίαν μιᾶς γενικωτέρας θεωρήσεως ἐκ μέρους τοῦ Κράτους τοῦ προβλήματος τῆς περαιτέρω βελτιώσεως τῆς οἰκονομικῆς θέσεως τοῦ κλήρου μας. Μόνον μὲ λελυμένον τὸ βιοτικόν του πρόβλημα θὰ περιφρουρήσωμεν τὴν ἀξιοπρέπειαν τοῦ ἱερωμένου, θὰ ἐξυψώσωμεν τὴν ἐθνικήν του ἀκτινοβολίαν εἰς τὸν Λαόν, θὰ ἑλκύσωμεν εἰς τὸ ὑψηλόν του λειτούργημα νέους μορφωμένους ποιμένας τοῦ Χριστιανικοῦ πληρώματος, ἱκανοὺς νὰ ἀνταποκριθῶσιν εἰς τὰ πολύπλοκα προβλήματα τοῦ καιροῦ μας, πραγματικοὺς ἡγέτας. Μισθοδοσία, πλήρης διασφάλισις ἰατροφαρμακευτικῆς περιθάλψεως τῶν κληρικῶν καὶ τῶν μελῶν τῶν οἰκογενειῶν των καὶ ἀνεκταὶ συντάξεις ἀναπηρίας καὶ γήρατος, θὰ πρέπει ν’ ἀποτελέσουν τὸ τρίπτυχον τῆς ριζικῆς ἀντιμετωπίσεως ἐκ μέρους τῆς Πολιτείας τοῦ προβλήματος τοῦ Κλήρου μας, προβλήματος μὴ ἐπιδεχομένου ἀναβολάς. Τούτων δοθέντων, παρακαλεῖται ὁ ἐπερωτώμενος ἀξιότιμος κ. ὑφυπουργός, νὰ πληροφορήσῃ τὴν Βουλὴν περὶ τῶν ἐπὶ τοῦ προκειμένου Κυβερνητικῶν ἀπόψεων.

§14Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ. (Ὑφυπουργὸς Οἰκονομικῶν). Ὅπως γνωρίζετε, κύριοι συνάδελφοι, πράγματι ἡ Κυβέρνησις μετὰ πολλῆς προσοχῆς ἐμελέτησε τὸ ὅλον θέμα τῆς μισθοδοσίας τοῦ ἐφημεριακοῦ κλήρου, διότι ἀναγνωρίζει πράγματι, τὴν ἀνάγκην μὲ κῦρος ὁ ἱερεὺς καὶ ἰδίως ὁ ἱερεὺς τοῦ χωρίου τῆς ὑπαίθρου νὰ ἐκτελῇ τὰ πνευματικά καὶ κοινωνικά του καθήκοντα. Ἡ Κυβέρνησις μετὰ τὰ πορίσματα τῆς συγκληθείσης ἱεραρχίας τὸν Νοέμβριον συνέστησεν ἐπιτροπὴν ὑπὸ τὴν προεδρίαν μου, εἰς τὴν ὁποίαν ἐξεπροσωπήθη καὶ ἡ Ἱεραρχία τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, μὲ προσοχὴν ἐμελέτησε ὅλα τὰ δεδομένα καὶ ἐντὸς τῶν ἡμερῶν θὰ ἀνακοινώσῃ τὰς ἐν προκειμένῳ ἀποφάσεις.

§15Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Εὐχαριστῶ πολύ, κ. ὑπουργέ.

§16ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Πρωϊμάκης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του σχετικῶς μὲ τὸν τρόπον τὸν ὁποῖον προτίθεται νὰ ἀντιμετωπίσῃ ἡ Κυβέρνησις τὸ ζήτημα τῆς παραχωρήσεως τῶν δημοσίων κτημάτων εἰς τοὺς κατέχοντας ταῦτα ἀπὸ μακροῦ χρόνου.

§17Ε. ΠΡΩΪΜΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι γνωστόν, ὅτι ἡ ἐκμετάλλευσις καὶ ἡ διαχείρισις ὑπὸ τοῦ Δημοσίου τῆς ἀκινήτου περιουσίας αὐτοῦ ἀνέκαθεν ὑπῆρξε τοιαύτη ὥστε εἰς πολλὰς περιπτώσεις νὰ γίνεται χρῆσις τῆς ἐκμεταλλεύσεως ταύτης παρὰ προσώπων μὴ τελούντων εἰς συμβατικὴν σχέσιν μετὰ τοῦ Δημοσίου. Διὰ τὴν ἀτέλειαν αὐτὴν καὶ πρὸς καθορισμὸν τῆς ἐκ τῆς αὐθαιρέτου χρήσεως ὀφειλομένης πρὸς τὸ Δημόσιον ἀποζημιώσεως ἐψηφίσθη ὁ νόμος 5895, ὁ ὁποῖος διὰ τοῦ ἄρθρου 5 θεσπίζει μίαν σύντομον διαδικασίαν διὰ τῆς ὁποίας τὸ Δημόσιον ἀποκτᾷ τίτλον βεβαιώσεως χωρὶς νὰ παρίσταται ἀνάγκη προσφυγῆς εἰς τὰ τακτικὰ δικαστήρια. Ἡ διαδικασία αὐτὴ ἐξυπηρετεῖ καὶ τὸ Κράτος καὶ τοὺς ἰδιώτας εἰς τὰς περιπτώσεις ποὺ δὲν ὑπάρχουν ἀμφιβολίαι καὶ πρὸς τὴν ἐπὶ τοῦ κτήματος κυριότητος τοῦ Δημοσίου. Ἡ διαδικασία αὐτὴ ἔτυχεν εὐρυτάτης ἐφαρμογῆς χωρὶς διαμαρτυρίας διὰ τὰ κτήματα τὰ τελοῦντα ὑπὸ τὴν ἀναμφισβήτητον νομὴν καὶ διαχείρισιν τοῦ Δημοσίου ὡς καὶ τὰ περιερχόμενα εἰς αὐτὸ διὰ συμβάσεων, ἀπαλλοτριώσεως κλπ. Τελευταίως, ὅμως ἡ ἁρμοδία ὑπηρεσία τοῦ Ὑπουργείου ἐπεξέτεινε τὴν διαδικασίαν ταύτην καὶ ἐπὶ κτημάτων τοῦ Δημοσίου ἐπὶ τῶν ὁποίων ἡ κυριότης τοῦ Δημοσίου ἀμφισβητεῖται σοβαρῶς, διότι κατέχονται ἀπὸ δεκαετηρίδων, ἀπετέλεσαν ἀντικείμενα ἰδιωτικῆς περιουσίας μὲ διαφόρους δικαιοπραξίας μεταβιβάσεις, ἀγοραπωλησίας, κληρονομιῶν, πράξεις ἀπὸ τὰς ὁποίας τὸ Κράτος εἰσέπραττε καὶ τὴν σχετικὴν φορολογίαν χωρὶς ποτὲ νὰ ἐγείρῃ ἀξιώσεις κυριότητος ἐπ’ αὐτῶν. Τελευταίως ἔγινε τοῦτο, ἐφηρμόσθη δηλαδὴ ἡ διαδικασία τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ νόμου 5895 καὶ ἐπὶ τῶν μισθωτῶν καὶ ἐνοικιαστῶν τῶν κτημάτων τῆς Α.Ε. Μεταλλεῖα Λαυρίου, εἰς τὴν ὁποίαν, διὰ νόμου τὸ 1882 τῆς εἶχαν παραχωρηθῆ ὑπὸ τοῦ Κράτους 280 στρέμματα γῆς. Ἐξ αὐτῆς, ἡ ἑταιρεία αὕτη εἶχε παραχωρήσει εἰς ἐργάτας καὶ διαφόρους ἄλλους βιοτέχνας καὶ ἐπαγγελματίας μικροεκτάσεις εἰς τὰς ὁποίας ἀνήγειρον κτίσματα καὶ διάφορα οἰκήματα ἔναντι μηνιαίου μισθώματος. Αἱ ἐκτάσεις αὗται, ὡς γνωστόν, περιῆλθον λόγῳ μὴ ἐκπληρώσεως τῶν ὑποχρεώσεών των εἰς τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν πρὸς τὴν ὁποίαν οἱ μικρομισθωταὶ ἤδη καταβάλλουν τὸ κεκανονισμένον μίσθωμα. Διὰ τοῦ ψηφισθέντος ὅμως, ὡς ἐνθυμοῦνται, οἱ κύριοι συνάδελφοι στὴν περασμένην Βουλὴν νόμου ταῦτα ἀπηλλοτριώθησαν ὑπὸ τοῦ Κράτους καὶ τούτου ἕνεκεν ἐφηρμόσθη ὁ νόμος 5895 καὶ ἐκοινοποιήθησαν εἰς τοὺς μισθωτὰς τούτους τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης ὑπὸ τῆς Οἰκονομικῆς Ἐφορίας πρωτόκολλα βάσει τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ νόμου τούτου καὶ τοὺς ζητοῦν μισθώματα. Ἀλλὰ ἂν διὰ νὰ πληρώσουν τὸ μίσθωμα εἰς τὸ Δημόσιον καὶ δὲν πληρώσουν στὴν Τράπεζαν εἰς τὴν ὁποίαν πληρώνουν μέχρι σήμερον θὰ ἐξωσθοῦν ὑπ’ αὐτῆς, νὰ πληρώνουν καὶ στὸ Δημόσιον καὶ στὴν Τράπεζαν εἶναι ἀδύνατον καὶ αὐτοὶ νὰ ἐγείρουν ἀγωγὴν κατὰ τοῦ Δημοσίου ἐπίσης, διότι αἱ δαπάναι εἶναι ὑπέρογκοι καὶ εὑρίσκονται εἰς δύσκολον θέσιν. Παρακαλοῦμεν, λοιπόν, τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν νὰ μεριμνήσῃ πρὸς διευθέτησιν τῆς διαφορᾶς αὐτῆς καὶ ἀπαλλάξῃ τοὺς πτωχοὺς αὐτοὺς ἀνθρώπους ἀπὸ τὰς δαπάνας αὐτὰς καὶ ἀπὸ τὴν δυσχερῆ θέσιν εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκονται.

§18ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Σωτηρίου ἔχει τὸν λόγον.

§19Κ. ΣΩΤΗΡΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν ἔχω τὴν εὐτυχίαν νὰ εἶμαι δικηγόρος καὶ θὰ εἴπω δύο λόγια διὰ τὴν οὐσίαν. Ἐγὼ ἠξεύρω, πὼς μὲ σύμβασιν τοῦ Δημοσίου μεταξὺ αὐτοῦ καὶ τῆς παλαιᾶς Ἑταιρίας Λαυρίου παρεχωρήθησαν εἰς αὐτὴν 250 περίπου στρέμματα. Ἡ Ἑταιρεία ἐκράτησε ἐκεῖ ὡρισμένα σπίτια καὶ καταστήματα, τὰ ὁποῖα ἐνοικίασε εἰς τοὺς ἐργάτας καὶ εἰς ἄλλους βιοτέχνας τοῦ Λαυρίου. Δὲν ἐπῆγεν ὅμως καλὰ ἡ Ἑταιρεία καὶ σήμερον εἶναι ὑποκαταστάτρια τῆς Ἑταιρείας ἡ Ἐθνικὴ Τράπεζα. Πληρώνουν οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ τὸ ἐνοικιοστασιακὸν μίσθωμα εἰς τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν. Τελευταίως, ὅμως τὸ Δημόσιον ἐκοινοποίησε ὡρισμένα πρωτόκολλα διὰ τῶν ὁποίων ζητεῖ νὰ μὴ πληρώνουν εἰς τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν ἀλλὰ νὰ πληρώνουν εἰς τὸ Δημόσιον. Δέν ἠξεύρουν τί νὰ κάμουν. Ἐὰν δὲν πληρώσουν τὸ ἐνοίκιον, ἡ Τράπεζα ἠμπορεῖ νὰ τοὺς κάμῃ ἀγωγὴν ἐξώσεως καὶ νὰ ἐπιβαρυνθοῦν καὶ εἰς τὴν πληρωμὴν τῶν δικηγορικῶν ἐξόδων. Ἂν πάλι θὰ πληρώσουν τὸ Δημόσιον θὰ τοὺς ἀποστείλῃ ἄλλο πρωτόκολλον. Κύριε ὑπουργὲ τῶν Οἰκονομικῶν, ἔχω τὴν πεποίθησιν, ὅτι οἱ νόμοι ὑπάρχουν διὰ τοὺς πολίτας καὶ ὄχι οἱ πολῖται διὰ τοὺς νόμους. Θὰ σᾶς παρακαλέσω πολύ, μιὰ ποὺ ἐκεῖ εὑρίσκονται τὰ πράγματα καὶ ποὺ ἔχετε καὶ σεῖς βαρυτάτην συναίσθησιν διὰ τὸ περίπλοκον αὐτὸ ζήτημα, διὰ τὸ ὁποῖον δὲν πταίουν οἱ ἄνθρωποι αὐτοί, νὰ φέρετε τὸ ταχύτερον ἕνα νομοσχέδιον, ἢ νὰ ἔλθετε εἰς μίαν συνεννόησιν μὲ τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν, διὰ νὰ ἀπαλλαγοῦν οἱ ἄνθρωποι ἀπὸ τὰ δύο ἐνοίκια καὶ ἀπὸ τὰ δικηγορικὰ ἔξοδα. Εἶμαι βέβαιος, πὼς τὸν πόνον αὐτὸν τῶν ἐργατῶν τοῦ Λαυρίου καὶ βιοτεχνῶν τὸν νοιώθετε καὶ σεῖς καὶ ὅτι θὰ κάμετε ὅ,τι σᾶς ὑπαγορεύει τὸ δίκαιον αὐτὴν τὴν στιγμήν.

§20ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Ἠλιόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§21Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Πράγματι, τὰ μέτρα ποὺ ἔλαβε τὸ Δημόσιον ἐν προκειμένῳ, κατὰ τὴν ἐφαρμογὴν τῶν νόμων 3800 καὶ 5895, παρουσιάζουν μίαν μορφὴν αὐθαιρεσίας, ἀσκουμένην ὑπὸ τοῦ Κράτους τὸ ὁποῖον καταχρώμενον τῆς εὐχερείας, ζητεῖ διὰ πρωτοκόλλων νὰ ἐπιτύχῃ ἀναγνώρισιν ἀκυρότητος, ἀντὶ νὰ ἐπιδιώξῃ τὴν τακτικὴν ὁδὸν τῆς ἀναγνωρίσεως. Συγκεκριμένως οἱ μισθωταὶ τῶν περὶ ὧν ὁ λόγος ἀκινήτων τοῦ Λαυρίου τὰ ὁποῖα ἀνῆκον ἄλλοτε εἰς τὴν ἑταιρίαν Λαυρίου, δὲν ἰσχυρίζονται, ὅτι εἶναι κύριοι. Τὰ κατέχουν ὡς μισθωταί. Κατὰ ποίαν λοιπὸν ἔννοιαν τὸ Δημόσιον δύναται νὰ κοινοποιῇ πρωτόκολλα πρὸς ἀποζημίωσιν δι’ αὐθαίρετον χρῆσιν; Ἐὰν ὑπάρχῃ αὐθαιρεσία ὑπάρχει ἐκ μέρους τῆς Τραπέζης καὶ ἐὰν τὸ Κράτος ἔχῃ δικαίωμα νὰ εἰσπράξῃ ἀποζημίωσιν χρήσεως, ἡ εἴσπραξις νὰ γίνῃ ἀπὸ τὴν Τράπεζαν, ἥτις ὡς διάδοχος τῆς ἑταιρείας Λαυρίου ἐπικαλεῖται κυριότητα ἐπὶ τῶν κτημάτων αὐτῶν καὶ τὰ ἔχει παραχωρήσει μὲ μίσθωμα τὰ ἀκίνητα εἰς κατοίκους τοῦ Λαυρίου. Ἔτσι παρουσιάζεται τὸ τραγελαφικὸν φαινόμενον, ἡ Τράπεζα νὰ κοινοποιῇ ἐξώσεις διὰ μὴ καταβολὴν τῶν μισθωμάτων καὶ τὸ Δημόσιον νὰ ἐκδίδῃ πρωτόκολλα δι’ αὐθαίρετον χρῆσιν. Ἐν τῷ μεταξὺ ἀναβάλλονται βεβαίως, αἱ δίκαι, ἀλλ’ οἱ ἐνοικιασταὶ ὑποβάλλονται εἰς ἔξοδα. Θὰ πρέπει νὰ ληφθῇ μέριμνα μέχρι τῆς ὁριστικῆς ρυθμίσεως τοῦ θέματος.

§22ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. ὑφυπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἔχει τὸν λόγον.

§23Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ. (Ὑφυπουργὸς Οἰκονομικῶν). Διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 494)4.4.58 ὁμοφώνου γνωμοδοτήσεως τῆς Ὁλομελείας τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου τοῦ Κράτους ἐγνωμοδοτήθη, ὅτι κατὰ τὴν ἀληθῆ ἔννοιαν τοῦ ἄρθρου 7 τῆς ὑπὸ τοῦ νόμου ΑΜΖʹ)1882 κυρωθείσης συμβάσεως, ἡ παραχωρηθεῖσα ὑπὸ τοῦ Δημοσίου εἰς τὴν Ἑλληνικὴν Ἑταιρείαν Μεταλλουργείων Λαυρίου, ἔκτασις ἐν Λαυρίῳ, δὲν παρεχωρήθη εἰς ταύτην κατὰ πλήρη κυριότητα, ἀλλὰ μόνον κατὰ χρῆσιν, μὲ τὴν ὑποχρέωσιν τῆς περαιτέρω μεταβιβάσεως τῆς ὡς ἄνω ἐκτάσεως εἰς τὴν ὑπ’ αὐτῆς ἱδρυθεῖσαν Α.Ε. Σιδηροδρόμων Ἀττικῆς. Ἐπίσης ἐγνωμοδοτήθη, ὅτι καίτοι ἡ διάρκεια τοῦ χρόνου τῆς παραχωρήσεως ὡρίσθη εἰς 99 ἔτη, ἤτοι τοῦ 1981, ἐν τούτοις δὲν ἔπαυσεν αὕτη διὰ τῆς ὑπὸ τῆς Ἑταιρείας Σιδηροδρόμων Ἀττικῆς μεταβιβάσεως τῆς περιουσίας της εἰς τὴν Ἑταιρίαν Σ.Π.Α.Π. καὶ τῆς εἰς τὸ Δημόσιον περιελεύσεως τῶν ΣΠΑΠ διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 11.008)25.6. 1957 περιλήψεως κατακυρωτικῆς ἐκθέσεως τοῦ συμβολαιογράφου Ἀθηνῶν Ἠλία Βούσουρα. Τέλος, ἡ Ὁλομέλεια τοῦ Ν.Σ. ἐθεώρησεν ὡς ἀσφαλέστερον καὶ πλέον ἀδιάβλητον μέσον ἀποκαταστάσεως τοῦ Δημοσίου ἐν τῇ κατοχῇ τῶν ἀκινήτων του, τὸν καταλογισμὸν ἀποζημιώσεως εἰς βάρος τῶν ποιουμένων χρῆσιν ἢ καρπουμένων τὰ δημόσια ταῦτα κτήματα, ἄνευ συμβιβαστικῆς τινος σχέσεως... Τὸ μεγαλύτερον τμῆμα τῆς ἀνωτέρω ἐκτάσεως ἐκμεταλλεύεται ἡ Ἐθνικὴ Τράπεζα ἀπὸ τοῦ 1940, τρία δὲ οἰκοδομικὰ τετράγωνα ἡ ἐν Παρισίοις ἑδρεύουσα Τράπεζα «Π. ντὲ Λιμπερσὰκ καὶ Σία» ἀπὸ τοῦ 1935, ἀμφότεραι ὡς δικαιοῦχοι τῆς Ἑταιρείας Μεταλλουργείων Λαυρίου. Κατόπιν τῆς ἀνωτέρω γνωμοδοτήσεως τοῦ Νομ. Συμβουλίου, ἐνετείλαμεν σχετικῶς τὸν Οἰκον. Ἔφορον Λαυρίου, ὅστις ἀφ’ ἑνὸς μὲν εἰδοποίησε τὰς ἐν Λαυρίῳ Δημοσίας Ὑπηρεσίας, ὅπως παύσωσι καταβάλλουσαι μισθώματα εἰς τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν, ἐφ’ ἑτέρου δὲ ἐμερίμνησε καὶ καθωρίσθη ὑπὸ τῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ Ν. 585)1933 ἀποζημίωσις κατὰ τὴν κατοχὴν τῶν ὡς ἄνω ἀκινήτων διὰ χρονικὸν διάστημα ἑνὸς ἔτους, ἤτοι ἀπὸ 1.7.1957 μέχρι 3.6.1958, διὰ τὸν μετέπειτα δὲ χρόνον ὑπογράφονται ὑπὸ τοῦ ὡς ἄνω Οἰκον. Ἐφόρου καὶ τῶν κατόχων μισθωτήρια συμβόλαια. Μετὰ τὴν λῆψιν τῶν ἀνωτέρω μέτρων ἡ Ἐθνικὴ Τράπεζα ἤγειρεν ἐνώπιον τοῦ Προέδρου Πρωτοδικῶν Ἀθηνῶν ἀθρόας ἀγωγὰς ἐξώσεων τόσον κατὰ τῶν ἐν Λαυρίῳ Δημοσίων Ὑπηρεσιῶν ἢ τοιούτων Νομικῶν Προσώπων Δημοσίου Δικαίου, ὅσον καὶ κατὰ τῶν ἰδιωτῶν μισθωτῶν της, εἰς ἃς θὰ παρέμβῃ τὸ Δημόσιον, τῶν ἀγωγῶν τούτων ἐκδικαζομένων τὴν 13ην καὶ 20ὴν Αὐγούστου 1958. Ἐκ τῶν ὡς ἄνω ἐκτεθέντων, σαφῶς προκύπτει, ὅτι τὸ Δημόσιον δὲν ἔχει τὴν πρόθεσιν ἐγκαταλείψεως τῶν ἐν Λαυρίῳ μισθωτῶν του εἰς τὸ ἔλεος τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης, ὡς ἰσχυρίζονται οἱ ἐρωτῶντες ὡς ἄνω βουλευταί, ἀπεναντίας δὲ μάλιστα, τοῦτο, διὰ τῶν μέχρι τοῦδε ἐνεργειῶν του ἀποβλέπει εἰς τὴν ἀπόκτησιν καὶ τῆς κατοχῆς ἐν Λαυρίῳ ἀκινήτων του, ὁπότε θὰ χωρήσῃ πλέον εἰς τὴν ἐφαρμογὴν τῆς διατάξεως τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ Ν. 3800)57, διὰ τῆς ὁποίας προβλέπεται ἡ δι’ ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου παραχώρησις τμήματος 280 στρεμμάτων ἐκ τῆς ὅλης ἐκτάσεως πρὸς τὸν Δῆμον Λαυρίου ἢ τοὺς κατόχους του. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ ὑπὸ τῶν ἐρωτώντων βουλευτῶν ἀναφερόμενον, ὅτι θὰ ἔδει τὸ Δημόσιον νὰ ἐγείρῃ προηγουμένως διεκδικητικὴν ἀγωγὴν κατὰ τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης καὶ ὕστερον νὰ προβῇ εἰς καθορισμὸν ἀποζημιώσεως κατὰ τῶν κατόχων, ἀναφερόμεθα εἰς τὰ προεκτεθέντα, ὅτι τὸ Νομικὸν Συμβούλιον εἶναι ἐκεῖνο, ὅπερ ἐν ὁλομελείᾳ καὶ ὁμοφώνως πρὸς κατοχύρωσιν τῶν ἐν προκειμένῳ δικαιωμάτων τοῦ Δημοσίου, προέκρινε τὴν πλέον συμφέρουσαν εἰς τὸ Δημόσιον ὁδὸν καὶ οὐχὶ ἡ Διοίκησις, ἥτις ἁπλῶς προέβη εἰς τὴν ἐκτέλεσιν τῶν ὑπὸ τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου προκριθεισῶν ἐνεργειῶν.

§24ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Σ. Εὐστρατιάδης ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§25Σ. ΕΥΣΤΡΑΤΙΑΔΗΣ. (Γραμματεὺς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν).

§26ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Παρελθούσης τῆς ὥρας διὰ τὰς ἀναφορὰς καὶ ἐρωτή-

σεις, εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ὁ κ. Θ. Λυμπερίδης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐπερωτήσεώς του, σχετικῶς μὲ τὴν ἀναστολὴν τῆς ἀποκαταστάσεως ἀκτημόνων καλλιεργητῶν εἰς τὸ δάσος Κοτζά–Ὀρμάν.

§27Θ. ΛΥΜΠΕΡΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ ἀξιότιμος κ. ὑφυπουργὸς Γεωργίας, ἐπελήφθη ἤδη τῆς ἐξετάσεως τοῦ θέματος, ἐφ’ οὗ ἡ ἐπερώτησίς μου καὶ συντόμως, ὡς μοὶ ἐδήλωσε, θὰ μεταβῇ εἰς Χρυσούπολιν, ἵνα ἐξετάσῃ τὰ παράπονα τῶν καλλιεργητῶν τοῦ χωρίου Χαϊδευτοῦ, τῶν ὁποίων οἱ ἀγροὶ ἐνέπεσαν εἰς τὴν ἀναδασωτέαν ζώνην τοῦ δάσους Κοτζὰ–Ὀρμάν. Κατόπιν τούτου, παρακαλῶ ν’ ἀναβληθῇ ἡ συζήτησις τῆς ἐπερωτήσεώς μου μέχρις ὅτου ἐξαγγελθῇ ἡ δοθησομένη λύσις.

§28ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει ἀναβάλλεται. Ὁ κ. Α. Ζάκκας ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐπερωτήσεώς του, σχετικῶς μὲ τὴν ἀνεργίαν.

§29Α. ΖΑΚΚΑΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ ἐπερώτησίς μου περιλαμβάνει βαρείας ἐπικρίσεις κατὰ τῆς Κυβερνήσεως διὰ τὴν ὕπαρξιν ἐκτεταμένης ἀνεργίας καὶ ὑποαπασχολήσεως καὶ περαιτέρω διὰ τὴν ἄδικον κατανομὴν τῶν ἀγαθῶν διὰ τοὺς πολίτας τῆς χώρας αὐτῆς. Ἐν συνεχείᾳ τούτων, θὰ ἀναφερθῶ εἰς ὅσα ἔχει πράξει μέχρι τοῦδε ἡ Κυβέρνησις ἐπὶ τῶν θεμάτων αὐτῶν καὶ θὰ ἀναφέρω τὶ θὰ ἔπρεπε νὰ ἔχῃ ἀρχίσει νὰ κάμνῃ, διὰ νὰ ἐκλείψουν τὰ κακὰ αὐτά. Ὡς πρὸς τὸν ἀριθμὸν τῶν ἀνέργων, δὲν θὰ ἀναφερθῶ εἰς ἀριθμούς. Θὰ περιορισθῶ μόνον νὰ ἀναφέρω περίπτωσιν τοῦ παρελθόντος, ὅτε κατὰ τὸ μεγάλο κῦμα τῆς ἀνεργίας εἰς ὅλον τὸν κόσμον, κατὰ τὸ ἔτος 1932, ἡ Ἑλλὰς ἐνόμισεν ὅτι ἔπρεπε νὰ ἐνδιαφερθῇ διὰ τὸ θέμα αὐτό, μὲ τὰς ἀντιλήψεις, βεβαίως, τῆς ἐποχῆς ἐκείνης. Ἀλλὰ τότε δὲν ὑπῆρχον γραφεῖα ἐργασίας, οὔτε ἀσφάλισις κατὰ τῆς ἀνεργίας. Τότε Γενικὸς Γραμματεὺς τῆς Γενικῆς Συνομοσπονδίας ἦτο ὁ νῦν ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, ὁ ὁποῖος ἠσχολήθη ἐπὶ μακρὸν εἰς ἀλχημείαν, διὰ νὰ καταλήξῃ εἰς ἕνα ἀριθμόν, βάσει πληροφοριῶν τῶν σωματείων, καὶ κατέληξεν εἰς τὸν ἀριθμὸν τῶν 165.000 ἀνέργων. Καὶ ὁ ἀριθμὸς αὐτός, ὁροθετηθεὶς ἀβασανίστως, ἐπὶ ἔτος ἀνεφέρετο ὡς ἐκφράζων τὴν ἀνεργίαν. Διὰ νὰ ἔχωμεν ἀκρίβειαν τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ἀνέργων, πρῶτον, θὰ πρέπει νὰ ἔχωμεν συνδικαλιστικὴν ὀργάνωσιν ἰσχυράν, γραφεῖα εὑρέσεως ἐργασίας, εἰς τὰ ὁποῖα νὰ συμμετέχουν ἐκπρόσωποι τῶν ἐπαγγελματικῶν ὀργανώσεων καί, τέλος, νὰ ὑπάρχῃ μία ἀσφάλισις κατὰ τῆς ἀνεργίας, εἰς τρόπον ὥστε ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος δὲν θὰ δύναται πράγματι νὰ εὕρῃ ἐργασίαν, νὰ τυγχάνῃ μιᾶς παροχῆς. Ἀλλὰ εἰς τὸν τόπον μας, δὲν ὑπάρχουν τέτοια πράγματα. Ὁ συνδικαλισμὸς εὑρίσκεται εἰς χειρίστην κατάστασιν, τὰ γραφεῖα εὑρέσεως ἐργασίας δὲν λειτουργοῦν καλῶς, διότι οἱ ἐργοδόται ὑποχρεώνουν τὸν διευθυντὴν τῶν γραφείων αὐτῶν νὰ ἀναγγέλλῃ ὡς τοποθητέους, κατὰ πρότασίν του, ἐκείνους, τοὺς ὁποίους προτιμοῦν αὐτοί, καὶ ἑπομένως εἰς τὴν οὐσίαν δὲν ὑπάρχουν γραφεῖα εὑρέσεως ἐργασίας, ἀλλὰ κυρίαρχος θέλησις τῶν ἐργοδοτῶν κατὰ τὴν πρόσληψιν ὑπ’ αὐτῶν μισθωτῶν. Ὁ συνδικαλισμὸς δὲν μετέχει καὶ δὲν ἐποπτεύει εἰς τὰ Γραφεῖα Εὑρέσεως Ἐργασίας. Τελευταίως δέ, ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς τοῦ Ὑπουργείου, κατὰ θετικὰς πληροφορίας τὰς ὁποίας ἔχω, συνεκάλεσεν εἰς σύσκεψιν τοὺς Διευθυντὰς τῶν Γραφείων Εὑρέσεως Ἐργασίας καὶ ἐδήλωσεν εἰς αὐτούς, ὅτι δὲν θὰ γίνῃ παρ’ αὐτῶν καμμία τοποθέτησις ἀνέργων, ἄνευ τῆς ἐγκρίσεώς του. Δηλαδή, κατὰ τὸν τρόπον αὐτόν, ἡ ὑπόθεσις γίνεται κομματική, ἐνῷ δὲν ἐπιτρέπεται ποτὲ νὰ εἶναι τοιαύτη. Πολὺ θὰ ἤθελον, ἡ πληροφορία αὐτή, τὴν ὁποίαν μοῦ ἔδωσαν, νὰ ἀπεδεικνύετο ἀνακριβής, διότι θὰ ἦτο καταπληκτικὸν νὰ συμβαίνῃ ἔτσι τὸ πρᾶγμα. Ἀλλὰ ἡ πηγὴ ποὺ μοῦ τὴν ἔδωσε, εἶναι ἀρκετὰ καλή.

§30Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Κύριε συνάδελφε, θέλω νὰ πιστεύω, ὅτι ἡ ἀνακοίνωσίς σας αὐτή, δὲν ἀνταποκρίνεται εἰς τὴν ἀλήθειαν. Πᾶσα πρόσληψις, ἐνεργεῖται μέσῳ τῶν Γραφείων Εὑρέσεως Ἐργασίας.

§31Α. ΖΑΚΚΑΣ. Παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργόν, νὰ μὴ κάμνῃ κατάχρησιν τῆς συμπαθείας μου. Θὰ τὸν μεταχειρισθῶ λιγάκι αὐστηρά. Δὲν ἠμπορεῖ νὰ μοῦ λέγῃ, ὅτι ἐγὼ δὲν λέγω ἀκριβῆ πράγματα, διότι ὅλη μου ἡ ζωὴ ἦτο προσήλωσις πρὸς τὴν ἀλήθειαν καὶ τὴν ἀκρίβειαν, ὅταν μάλιστα ὁμιλῶ ἐπισήμως καὶ ὅταν γνωρίζω τὴν κακοπάθειαν ποὺ ὑπέστη ὁ θεσμὸς τῶν γραφείων εὑρέσεως ἐργασίας καὶ ἐν γένει αἱ δημόσιαι ὑπηρεσίαι, μὲ τόσην αὐθεντίαν νὰ ἀποφαίνεται ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, ὅτι δὲν εἶναι ἀκριβὴς ἡ πληροφορία, τὴν ὁποίαν ἀνέφερον εἰς τὴν Βουλήν. Δὲν μοῦ λέγει ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, ὅταν δὲν ἦτο ὑπουργὸς καὶ βουλευτής, τοῦ ἔτυχε ποτὲ καμμιὰ φορὰ νὰ θελήσῃ νὰ ἀσχοληθῇ μὲ τὸ θέμα τῆς τοποθετήσεως τῶν γραφείων εὑρέσεως ἐργασίας; Τότε ἐπολιτεύετο εἰς τὴν Κεφαλληνίαν καὶ ἤθελε νὰ ἀναπαυθῇ ἀπὸ τὰς ἐνασχολήσεις τῶν Ἀθηνῶν. Ἐγώ, ὅμως, ὁ ὁποῖος οὐδέποτε ἔπαυσα νὰ ἀποτελῶ ἕνα ἀποκούμπι τῶν ταλαιπωρουμένων ἀνθρώπων...

§32Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Ἡ παρατήρησίς σας, ἀφορᾷ τὴν ὑπουργίαν τὴν ἰδικήν μου;

§33Α. ΖΑΚΚΑΣ. Καὶ τὴν ἰδικήν σας ἀφορᾷ.

§34Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Συγκεκριμένως, θὰ σᾶς παρεκάλουν νὰ μᾶς εἴπητε.

§35Α. ΖΑΚΚΑΣ. Θὰ ἔλθῃ καὶ ἡ ἰδική σας ἡ σειρά, κύριε Μπουρνιᾶ. Μὴ ἀνησυχῆτε, δὲν θὰ χάσετε τὸ μερδικό σας. Ἐγὼ θὰ εἶμαι εὐθύδικος εἰς τὴν κατανομὴν τῶν εὐθυνῶν.

§36Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Τὸ σύστημα ἦτο, ἡ ἐλευθέρα τοποθέτησις ὑπὸ τῶν γραφείων εὑρέσεως ἐργασίας.

§37Α. ΖΑΚΚΑΣ. Δὲν πρόκειται νὰ κάνωμεν τώρα διαλογικὴν συζήτησιν ἐπάνω εἰς αὐτό. Ἐγὼ λέγω, ὅτι δὲν ὑπάρχει τοποθέτησις, ἐπὶ τῇ βάσει κανόνων. Θὰ εἶναι ἐγγεγραμμένοι οἱ μισθωτοὶ ἀναλόγως τῆς ἀρχαιότητος ποὺ ἔχουν ἐν ἀνεργίᾳ, ἐπίσης νὰ ὑπάρχῃ προτίμησις, ὥστε νὰ βλέπουν οἱ ἄνθρωποι, ὅτι τὸ πᾶν γίνεται διὰ νὰ μποῦν εἰς κἄποιαν ἐργασίαν. Ἀλλὰ καὶ αἱ παροχαὶ, αἱ ὁποῖαι θεσπίζονται ἐδῶ τῆς ἀσφαλίσεως τῆς ἀνεργίας μήπως εἶναι καὶ αὐταὶ ἄξιες λόγου; Ὄχι, ὅσον ἀφορᾷ τὸ ποσὸν κυρίως, διότι τέλος πάντων εἰς τὸ ποσὸν ἀκόμη ὑπάρχει στενοχώρια οἰκονομική, δὲν ἠμποροῦμεν νὰ λέγωμεν, ὅτι πρέπει νὰ γίνωνται θαύματα, ἀλλὰ ὑπὸ ποίας προϋποθέσεις δίδεται ἡ παροχὴ εἰς τὸν ἄνεργον. Ὅπως ἔχουν θεσπισθῆ αἱ προϋποθέσεις τῆς χορηγήσεως τῶν ἐπιδομάτων τῆς ἀνεργίας εἰς τοὺς 10 ἀνέργους ὁ ἕνας παίρνει τὴν παροχὴν αὐτὴν δι’ ἕνα τρίμηνον καὶ ὑπάρχει καὶ κἄποια τελευταίως ἐφαρμοσθεῖσα διάταξις, ποὺ ὁ ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας ἠμπορεῖ νὰ παρατείνῃ τὴν ἐπιδότησιν αὐτὴν τρεῖς μῆνες ἐπὶ πλέον. Ἑπομένως οὕτως ἐχόντων τῶν πραγμάτων δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἴπωμεν, ὅτι εἶναι δυνατὴ ἡ στατιστικὴ βεβαίωσις τῆς ὑπαρχούσης ἀνεργίας. Ἀλλὰ ποῖος εἶναι δυνατὸν νὰ ἀρνηθῇ, ὅτι ὑπάρχει ἀνεργία, ποῖος εἶναι δυνατὸν νὰ τὸ ἀρνηθῇ, ὅτι ὑπάρχει ἐκτεταμένη ἀνεργία. Πρῶτον, ἔχομεν μίαν ὑποαπασχόλησιν καταπληκτικήν. Αὐτὸ ἀποδεικνύεται ἀπὸ τὸ ὅτι ἐπανειλημμένως ἀπὸ διαφόρους ὑπουργοὺς ἔχει βεβαιωθῆ εἰς ἀνακοινώσεις των, ὅτι ἐπανειλημμένως ἔχει βεβαιωθῆ, ὅτι ὑπάρχουν περὶ τὰ δύο ἑκατομμύρια, ἄλλοτε 2½, ἄλλοτε τρία ἑκατομμύρια, ἀναλόγως τοῦ ποσοῦ τὸ ὁποῖον καθορίζεται ὡς εἰσόδημα πολὺ χαμηλόν, ὥστε νὰ θεωρῆται ἄνεργος ὁ λαμβάνων αὐτό, πάντως 2 ἑκατομμύρια ἂς εἴπωμεν, ὅτι εἶναι οἱ ἄποροι μὲ τὰς 10 δραχμὰς τὸ οἰκογενειακὸν εἰσόδημα ὡς μάξιμουμ. Αὐτὸ σημαίνει, ὅτι δὲν ὑπάρχει τρόπος νὰ ἀπασχοληθοῦν αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι, νὰ εὕρουν ἕνα ἡμερομίσθιον τῆς προκοπῆς. Δὲν ὑπάρχει ἐργασία διὰ νὰ πάρῃ 47,50 δραχμὰς ποὺ εἶναι τὸ ἐλάχιστον ὅριον τοῦ ἡμερομισθίου ποὺ ἔχει καθορισθῆ. Ἔπειτα ἔχομεν τὸ ζήτημα τῆς πληθώρας προσελεύσεως προσώπων, 10πλάσιοι, 20πλάσιοι καὶ 30πλάσιοι περίπου τῶν κενῶν θέσεων εἰς τοὺς διαφόρους διαγωνισμοὺς οἱ ὁποῖοι προκηρύσσονται. Αὐτὸ σημαίνει ἐπίσης ἐκτεταμένην ἀνεργίαν. Ἐπίσης εἶναι καὶ ἡ ἀργία τῶν πλοίων. Ἐπίσης ἔχομεν πολλοὺς μετανάστας παρὰ τοὺς ὑπάρχοντας περιορισμούς Τοῦτο τί σημαίνει; Σημαίνει, ὅτι καὶ οἱ νέοι ἀκόμη, οἱ δραστήριοι καὶ τολμηροὶ ἄνθρωποι δὲν εὑρίσκουν ἐργασίαν καὶ ἀναγκάζονται νὰ μεταναστεύσουν. Ἀλλὰ εἶναι καὶ οἱ ἄλλοι ἐπίσης. Ποῖος ἀπὸ σᾶς, κύριοι, ποὺ ἀσχολεῖσθε εἰς τὸ νὰ τοποθετήσετε ἕνα συμπατριώτην σας ἀπὸ τὸ χωριὸ σας, ὅσοι εἶσθε ἀπὸ ἐπαρχίας, ποῖος ἀπὸ σᾶς ἠμπορεῖ νὰ τοποθετήσῃ ἕνα ἄνθρωπον εἰς ἐργασίαν ἐὰν συμβαίνῃ αὐτὸς ὁ προστατευόμενός σας νὰ εἶναι ἄνω τῶν 40 ἐτῶν; Ἀπαντοῦν ὅλα τὰ γραφεῖα εὑρέσεως ἐργασίας, ὅτι ἐὰν εἶναι ἄνω τῶν 40 ἐτῶν δὲν γίνεται τίποτε, ἐκτὸς ἐὰν εἶναι κάτω τῶν 40. Αὐτὸ σημαίνει, ὅτι ὑπάρχει μεγάλη προσφορὰ ἐργατικῶν χειρῶν καὶ ἑπομένως ὁ ἐργοδότης εἶναι ἀπόλυτος κύριος καὶ ἐλεύθερος νὰ διαλέγῃ τοὺς νέους. Τώρα τί θὰ γίνουν αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἄνω τῶν 40 ἐτῶν, αὐτὸ εἶναι ἄλλο ζήτημα, τραγικὸν ζήτημα, διότι αὐτοὶ οἱ ταλαίπωροι οὐδέποτε θὰ γίνουν συνταξιοῦχοι καὶ ἐὰν γίνουν καὶ ἐπιζήσουν ἕως τὰ 65 ἔτη, πάλιν δὲν θὰ μποροῦν νὰ πάρουν σύνταξιν, διότι οἱ ὅροι τῆς συνταξιοδοτήσεως εἶναι τέτοιοι, ὥστε ἀποκλείουν πολλοὺς ἐκ τῶν μισθωτῶν νὰ λάβουν σύνταξιν. Ἑπομένως ἡ ἀνεργία εἶναι καὶ ἐκτεταμένη καὶ συνοδεύεται καὶ ἀπὸ μίαν τεραστίαν ὑποαπασχόλησιν. Τὸ δεύτερον σκέλος τῆς ἐπερωτήσεώς μου εἶναι ἡ ἄδικος κατανομὴ τῶν ἀγαθῶν. Ἐὰν ἀνατρέξωμεν εἰς τὰ στοιχεῖα τῶν στατιστικῶν θὰ ἴδωμεν ἀριθμούς, οἱ ὁποῖοι δὲν θὰ μᾶς ἱκανοποιήσουν καθόλου, ὅτι ἐδῶ κατανέμεται τὸ εἰσόδημα κατὰ δίκαιον τρόπον. Δὲν θέλω νὰ καταφύγω εἰς παλαιότερα χρόνια, ἀλλὰ θὰ σᾶς εἴπω τὰ ἑξῆς: Ἐπιτρέψατέ μου νὰ χρησιμοποιήσω χειρόγραφον, διότι εἶναι ἀριθμοὶ πολλοί, τοὺς ὁποίους δὲν ἠμπορεῖ νὰ συγκρατήσῃ κανεὶς πολύ, ὅταν μάλιστα ἔχῃ καὶ τὴν ἡλικίαν. Ἔχω βασικὰ στοιχεῖα καὶ ἐπίσημα, τὰ ὁποῖα ἀναφέρονται εἰς τὰ ἔτη 1954 –55 καὶ 56. Κατὰ τὰ ἔτη αὐτὰ περιῆλθον «........... ........ (ἀναγινώσκει) ........». Ἀπὸ ὅλα αὐτὰ προκύπτει, ὅτι εἰς τὰς 950.000 ἐπὶ μισθῷ ἀπασχολουμένους περίπου, τὸ 1957 περιῆλθον 1.828.800.000.000. Τώρα ἂς ἐξετάσωμεν τὰ πράγματα κἄπως ἀπὸ πολὺ κοντά. Πολλὰς φορὰς ἐδῶ ἔχουν γίνει ἐπερωτήσεις. Ὁ καπνός, ἔδωσεν ἀφορμὴν εἰς μεγάλας συζητήσεις, τὸ ἔλαιον, ὁ σῖτος, τὸ βαμβάκι, ἡ σταφὶς κλπ. Ἐδῶ ἔγιναν δριμύτατα παράπονα τῶν ἀγροτῶν. Οἱ ἀγρόται ἰσχυρίζονται —καὶ ἀποδεικνύουν τὰ ὅσα λέγουν καὶ ἰσχυρίζονται ὅτι εἶναι βάσιμα— δὲν τοὺς ἱκανοποιεῖ οὔτε τὸ ὕψος τῶν τιμῶν ἀσφαλείας, αἱ ὁποῖαι ὁρίζονται ἀπὸ τὸ Κράτος, οὔτε ὁ χρόνος τῆς θεσπίσεως τῶν τιμῶν ἀσφαλείας καὶ διότι καταλήγουν ὥστε νὰ μὴ δύνανται νὰ ἀνταποκριθοῦν εἰς τὰς στοιχειώδεις ἀνάγκας τῆς ζωῆς των, ὄχι μόνον οἱ μικροὶ καλλιεργηταί, ἀλλὰ καὶ οἱ μεσαῖοι τοιοῦτοι. Ἑπομένως καὶ δι’ αὐτοὺς ἡ ζωὴ δὲν εἶναι εὐχάριστος καθόλου, ὅταν μάλιστα ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν, ὅτι δὲν ἀπολαμβάνουν καὶ Κοινωνικῆς Ἀσφαλίσεως. Τώρα ἂς ἔλθωμεν εἰς τοὺς μισθωτούς. Δι’ αὐτοὺς ἔχουν ὁρισθῆ κατώτατα ὅρια μισθῶν καὶ ἡμερομισθίων. Τὸ κατώτατον εἶναι 47,50 δραχμαὶ διὰ τοὺς ἄρρενας, 30,50 διὰ τὰς γυναῖκας, 18,70 διὰ τοὺς ἀνηλίκους τοὺς ἐργαζομένους εἰς τὰς βιομηχανίας καὶ 17,80 διὰ τοὺς ἀνηλίκους, οἱ ὁποῖοι ἐργάζονται εἰς τὴν βιοτεχνίαν. Διὰ τοὺς ἰδιωτικοὺς ὑπαλλήλους τὰ ἐλάχιστα ἀρχίζουν ἀπὸ 1050 καὶ φθάνουν μέχρι 2.200 δι’ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἔχουν 21 καὶ πλέον ἔτη ὑπηρεσίας. Διὰ τὰς γυναῖκας ἀρχίζουν ἀπὸ 950 καὶ φθάνουν εἰς τὰς 1.900. Ἑπομένως ὅπως βλέπετε τὰ κατώτατα ὅρια δὲν εἶναι καθόλου ἱκανοποιητικά. Πρὸ τοῦ πολέμου κατὰ τοὺς ὑπολογισμοὺς τοῦ ΙΚΑ τὸ μέσον ἡμερομίσθιον διὰ τοὺς ἐργάτας ἦτο δραχμὰς 90, ὁ δὲ μισθὸς τῶν ἰδιωτικῶν ὑπαλλήλων ἦτο 2.300. Βάσει τῶν ἀπολογιστικῶν στοιχείων τοῦ ΙΚΑ κατὰ τὸ 1956 τὸ μέσον ἡμερομίσθιον ἀνήρχετο εἰς δραχμὰς 52 ὁ δὲ μισθὸς εἰς 1168. Ἐνόμισα, ὅτι καλὸν θὰ ἦτο νὰ πληροφορήσω τὸ Σῶμα μὲ κἄποιαν σύγκρισιν τῶν ἀριθμῶν αὑτῶν πρὸς ἀντίστοιχα στοιχεῖα ἄλλων χωρῶν, διὰ νὰ γίνῃ ἀντιληπτὸν ποῦ εὑρίσκεται ἡ τάξις τῶν μισθωτῶν καὶ διὰ νὰ ἠμπορέσῃ ἕκαστος νὰ ἐξηγήσῃ κἄπως καλύτερον ὡρισμένα αἰσθήματα τῶν ἀνθρώπων ἐκείνων. Καὶ πάλιν πρέπει νὰ καταφύγω εἰς τὸ χειρόγραφον. Ἐπὶ τῇ βάσει ἐπισήμων στοιχείων τοῦ Διεθνοῦς Γραφείου Εὑρέσεως Ἐργασίας, τὸ μέσον ἡμερομίσθιον ἔχει οὕτω: «Ἑλλὰς κἄθε μίαν ὥραν 6½, ἡμερομίσθιον 52 .... (ἀναγινώσκει) ....». Τὸ ἐκ 52 δραχμῶν αὐτὸ ἡμερομίσθιον ἴσως νὰ ἔχῃ αὐξηθῆ κατὰ μίαν ἢ δύο δραχμάς, συνεπείᾳ τῶν τελευταίων αὐξήσεων. Δὲν ἠρκέσθην μόνον εἰς τὸ νὰ εὕρω τὰ στοιχεῖα αὐτὰ καὶ νὰ κάμω σύγκρισιν, ἀλλὰ ἠθέλησα νὰ ἐξετάσω καὶ τὴν ἀγοραστικὴν ἀξίαν, τὴν ὁποίαν ἔχουν αὐτοὶ οἱ μισθοὶ καὶ τὰ ἡμερομίσθια. Καὶ πάλιν προσέφυγα εἰς τὰ στοιχεῖα τοῦ Διεθνοῦς Γραφείου Ἐργασίας. «Οἱ Ἕλληνες, μὲ τὸ ἡμερομίσθιον τὸ ἑλληνικόν, ἀγοράζουν 5 κιλὰ μακαρόνια ἢ ........ (ἀναγινώσκει) .........». Ὅπως φαίνεται ἐξ αὐτῶν, καὶ ἀπὸ ἀπόψεως ἀγοραστικῆς δυνάμεως ὑστεροῦμεν κατὰ πολὺ τῶν ἄλλων χωρῶν. Ἤδη, ἡ ἐκτεταμένη ἀνεργία, ἡ ὑποαπασχόλησις, ἡ χαμηλὴ περίθαλψις, ἡ ἀσήμαντος μέριμνα διὰ τὸν οἰκισμὸν τῶν λαϊκῶν τάξεων, ἡ πλημμελὴς φροντίδα διὰ τὴν μόρφωσιν καὶ τὴν ψυχαγωγίαν, ὅλοι αὐτοὶ οἱ συντελεσταὶ συνιστοῦν τὸ χαμηλὸν βιοτικὸν ἐπίπεδον, τὸ ὁποῖον ὅλοι ἔχομεν εἰς τὸ στόμα, ὅταν ὁμιλοῦμεν περὶ τῆς οἰκονομικῆς μας καταστάσεως. Ἀλλὰ διὰ νὰ ἐξετάσωμεν πῶς κατανέμεται τὸ εἰσόδημα, δὲν ἠμποροῦμε νὰ ἀρκεσθοῦμε μόνον εἰς τὸν μισθόν, ἀλλὰ πρέπει νὰ ἐξετάσωμεν καὶ τὰς ἄλλας παροχὰς τῶν μισθωτῶν. Καὶ σημαντικὸς θεσμὸς κατανομῆς τῶν ἀγαθῶν εἶναι καὶ ὁ θεσμὸς τῶν Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων. Μὲ συγχωρεῖτε, κ. συνάδελφοι, ἐὰν εἶμαι ὀλίγον κουραστικός. Ἀλλὰ πρέπει κἄποτε νὰ λεχθοῦν μερικὰ πράγματα, οὕτως ὥστε, ὅταν συζητῶμεν, νὰ εἴμεθα ἐν γνώσει τῶν θεμάτων, τὰ ὁποῖα θίγομεν καὶ νὰ ἔχωμεν ἀκριβῆ ἔννοιαν ὡρισμένων φράσεων καὶ ὡρισμένων κρίσεων, τὰς ὁποίας συχνὰ διατυπώνομεν εἰς τὸν τόπον αὐτόν. Αἱ κοινωνικαὶ ἀσφαλίσεις περιλαμβάνουν ἕνα τμῆμα τοῦ πληθυσμοῦ μόνον. Περιλαμβάνουν τοὺς μισθωτούς, τοὺς ἐπαγγελματίας καὶ βιοτέχνας, τοὺς ἐμπόρους, ἕνα σημαντικὸν μέρος τῶν ἐλευθέρων ἐπαγγελματιῶν καὶ περιλαμβάνουν καὶ τὰ ὄργανα τοῦ Κράτους. Ἡ ἔκτασις τῆς ἀσφαλίσεως εἶναι ποικίλουσα. Οἱ μισθωτοὶ καλύπτονται κατὰ τῶν κινδύνων ἀσθενείας, ἀναπηρίας, γήρατος, ἀνεργίας καὶ θανάτου. Οἱ ἐπαγγελματίαι, μία μεγάλη καὶ συμπαθὴς τάξις, εἶναι ἠσφαλισμένοι μόνον κατὰ τῆς ἀναπηρίας, τοῦ γήρατος καὶ τοῦ θανάτου καὶ τώρα τελευταίως ἤρχισε κἄτι νὰ γίνεται διὰ τὴν κάλυψιν τῆς ἀσθενείας. Ἀλλ’ εἶναι τοῦτο ἐντελῶς ἀσήμαντον, διότι κυρίως ἀφορᾷ περιπτώσεις ἀσθενειῶν, αἱ ὁποῖαι ἀπαιτοῦν μίαν ἀσπιρίνην καὶ τὰ παρόμοια. Δὲν καλύπτονται οἱ ἐπαγγελματίαι καὶ οἱ βιοτέχναι κατὰ τῶν μεγάλων κινδύνων τῆς ἀσθενείας, οἱ ὁποῖοι πλήττουν εἴτε τὸν ἴδιον εἴτε τὴν γυναῖκα του καὶ τὰ παιδιά του, μὲ συνέπειαν νὰ κλείσῃ τὴ δουλειά του καὶ νὰ μείνουν χωρὶς ἐργασία καὶ ἐκεῖνοι ποὺ ἐργάζονται κοντά του. Οἱ ἔμποροι καλύπτονται μόνον κατὰ τῆς ἀναπηρίας, τοῦ γήρατος καὶ τοῦ θανάτου. Ἐπίσης καὶ οἱ ἀσκοῦντες ἐλεύθερα ἐπαγγέλματα. Ὅσον ἀφορᾷ τὰ ὄργανα τοῦ Κράτους καλύπτονται διὰ τὴν ἀναπηρίαν, τὸ γῆρας καὶ τὸν θάνατον. Ἀλλ’ ἔχουν καὶ μίαν περίθαλψιν κατὰ τῆς ἀσθενείας, ἡ ὁποία εἶναι ὡρισμένου βαθμοῦ καὶ δίδεται ὑπὸ ὡρισμένας προϋποθέσεις. Δὲν ἠμπορεῖ κανεὶς νὰ εἴπῃ, ὅτι εἶναι ἀσήμαντος ἡ ἀσφάλισις κατὰ τῆς ἀσθενείας τῶν δημοσίων ὀργάνων, ἀλλὰ δὲν εἶναι καὶ ἐκείνη ποὺ θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι. Ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι μένουν ἐκτὸς περιθάλψεως καὶ προνοίας εἶναι οἱ ἀγρόται. Ἐλέχθη, ὅτι καταβάλλεται προσπάθεια μὲ τὰ κοινοτικὰ ἰατρεῖα καὶ ἔγιναν τοιαῦτα εἰς μερικὰ χωριά. Αὐτὰ ὅμως δὲν σημαίνουν σπουδαῖα πράγματα. Διότι διὰ τὸν ἀγρότην μεγίστην σημασίαν ἔχει ἡ περίθαλψις διὰ τὰς μεγάλας ἀσθενείας, καρκῖνον κλπ., ἀσθενείας, αἱ ὁποῖαι ἀπαιτοῦν πολλὰς δαπάνας καὶ ξεθεμελιώνουν τὴν οἰκονομίαν τοῦ ἀγρότου. Τοιαύτην περίθαλψιν δὲν τὴν ἔχει ὁ ἀγρότης. Τὸ νὰ ἔχῃ ἕνα ἰατρόν, ἕνα διαγνωστικὸν ἰατρεῖον, ἠμποροῦσε νὰ τοῦ χρησιμεύσῃ. Ἀλλὰ χρησιμεύει διὰ νὰ γίνωνται δαπάναι καὶ διορισμοί, διὰ νὰ διορίζωνται μερικοὶ ἡμέτεροι. Ἐκεῖνο ποὺ θὰ ἔπρεπε νὰ γίνῃ εἶναι ἄλλο. Νὰ ἐνισχυθῇ ἡ ἀσφάλισις τῆς ἀσθενείας τὴν ὁποίαν ἀσκεῖ τὸ ΙΚΑ, ὥστε νὰ ἔχουν εἰς ὅλα τὰ κέντρα τὰ ἐπαρχιακὰ ἐπαρκῆ ἐξοπλισμὸν διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τῶν σοβαρῶν περιπτώσεων. Αὐτὸ ὅμως δυστυχῶς δὲν ἔχει γίνει καὶ δὲν ἔχει γίνει, διότι ὅταν καταπιάνεται ἡ Κυβέρνησις μὲ τὰ θέματα αὐτὰ τῆς ἀσφαλίσεως, κυττάζει πῶς εἶναι δυνατὸν ὅλα αὐτὰ νὰ τακτοποιηθοῦν μὲ τὴν ὑπάρχουσαν ἀσφαλιστικὴν ἐπιβάρυνσιν κατὰ τρόπον, ὥστε νὰ μὴ δύναται νὰ προχωρήσῃ εἰς περαιτέρω ἀσφαλιστικὴν πρόνοιαν. Εἶναι καὶ αὐτὸ μία κακὴ συνέπεια τῆς μὴ κατὰ τὸν πρέποντα τρόπον διαχειρίσεως τῶν δημοσίων οἰκονομικῶν καὶ ὡς πρὸς τὴν εἴσπραξιν καὶ κυρίως, ὡς πρὸς τὰς δαπάνας. Διότι κάμνομεν δαπάνας ὑπερμέτρους, ὡς μὴ ὤφειλε, στρατιωτικῆς φύσεως, αἱ ὁποῖαι δὲν χρησιμεύουν, ἐὰν ἐξετάσῃ κανεὶς πολὺ —καὶ κατὰ βάθος— καὶ μὲ ἔλλειψιν προκαταλήψεως, τὴν διεθνῆ θέσιν τῆς Ἑλλάδος καί, κυρίως, τὴν θέσιν της ὡς γεωγραφικοῦ παράγοντος. Τώρα, ἡ ἀσφάλισις τῶν μισθωτῶν εἶναι ἐκείνη, ἡ ὁποία εἶναι τὸ μεγάλο τμῆμα τοῦ θεσμοῦ, ποὺ διεξάγεται ἀπὸ τὸ ΙΚΑ, ἀφ’ ἑνὸς διὰ τὴν ἀσφάλισιν τῆς ἀσθενείας, ἐξ ὁλοκλήρου, διὰ τὸ περισσότερον μέρος τῆς ἀσφαλίσεως ἀσθενείας καὶ θανάτου. Ὑπάρχουν, ὅμως, καὶ τὰ ἀσφαλιστικὰ Ταμεῖα περὶ τὰ 40, τὰ ὁποῖα εἶναι ὠργανωμένα εἴτε τῶν ἐπιχειρήσεων, τὰ περισσότερα, ὀλίγα δὲ εἶναι ὠργανωμένα ὡς κλαδικοὶ ἀσφαλιστικοὶ ὀργανισμοί. Ὑπάρχει, ἐπίσης, καὶ ἡ λεγομένη ἐπικουρικὴ ἀσφάλισις, ἡ ὁποία καὶ αὐτὴ περιλαμβάνει σημαντικὸν ἀριθμόν, περὶ τοὺς 30 ἀσφαλιστικοὺς ὀργανισμούς. Αὐτὸς ὁ τεμαχισμὸς τῆς ἀσφαλίσεως θὰ ἠμποροῦσεν, ἀρχικῶς νὰ ἀποφευχθῇ, διότι ὅταν ἐγὼ εἶχον τὴν εὐτυχίαν καὶ τὴν εὐκαιρίαν νὰ εἰσηγηθῶ τὸν πρῶτον ἀσφαλιστικὸν νόμον 5733 προέβλεπα τὴν δυνατότητα, ὅπως διὰ Διατάγματος δημιουργηθῇ καὶ τὸ Ταμεῖον τῶν Ἐμπόρων, τὸ ΤΕΒΕ, ὡς ἕνας παρὰ τῷ ΙΚΑ ὀργανισμὸς καὶ συγχρόνως προέβλεπα τὴν δυνατότητα τῆς δημιουργίας ἑνὸς ἐπικουρικοῦ κλάδου ἀσφαλίσεως, ὁ ὁποῖος θὰ ἐχορηγοῦσεν εἴτε συντάξεις, εἴτε ἐφ’ ἅπαξ ἐπιδόματα. Δυστυχῶς, ὁ νόμος 6298)34 ποὺ τὸν διεδέχθη, διότι ὁ ἰδικός μου νόμος ἐθεωρήθη κἄπως τολμηρός, καὶ αὐτὸς διετήρησε τὴν διάταξιν αὐτὴν περὶ ἐπικουρικῆς ἀσφαλίσεως καὶ περὶ ἀσφαλίσεως τῶν ἐπαγγελματιῶν καὶ βιοτεχνῶν καὶ ἐμπόρων. Ἀλλ’ ἐπεκράτησεν ἡ ἄποψις, ὅτι ἡ κἄθε τάξις πρέπει νὰ ἔχῃ τὸν ὀργανισμόν της καὶ συγχρόνως δὲν ἠμποροῦμε, βέβαια, νὰ καταπολεμήσωμεν τὴν ἀσφάλισιν διὰ τοῦ ΙΚΑ, τὴν κυρίαν λεγομένην ἀσφάλισιν, καὶ πρέπει νὰ κάμωμεν ἐπικουρικὴν ἀσφάλισιν τεμαχισμένην κατὰ ἐπιχειρήσεις. Καὶ ἔτσι ὁ κ. ὑπουργὸς εὑρῆκε τὴν εὐκαιρίαν νὰ ὑποχρεώσῃ ὡρισμένους ἡγέτας συνδικαλιστάς, οἱ ὁποῖοι, ἀσφαλῶς, θὰ ἐπήγαιναν εἰς τὴν διοίκησιν τῶν Ταμείων καὶ οἱ μισθωτοὶ ἔμειναν εὐχαριστημένοι, ὡρισμένων ἐπιχειρήσεων, ποὺ ἐπέτυχαν αὐτὸ τὸ ἀγαθόν, διότι ἔτσι θὰ ἠμποροῦσαν νὰ συμπληρώσουν τὴν παροχὴν τοῦ ΙΚΑ, ἀλλὰ βέβαια δὲν ἠμποροῦσαν νὰ προβλεφθοῦν ὡς ἱκανοποιητικά. Καὶ δὲν ἦτο δυνατόν, διότι ἔλλειπεν ἡ εἰσφορὰ τοῦ Κράτους ἀπὸ τότε. Τὴν εἶχε δηλώσει ἡ Κυβέρνησις Ἐλευθ. Βενιζέλου, ὅτι θὰ τὴν παράσχῃ, ἀλλὰ δὲν ἔγινε. Τὴν εἶχε δηλώσει ἡ Κυβέρνησις Τσαλδάρη, ὅτι θὰ τὴν παράσχῃ, δὲν ἔγινεν. Ἦλθε κατόπιν ὁ 1854 Α. Ν. τοῦ 1951, ὁ ὁποῖος καὶ αὐτὸς ὑπεσχέθη, ὅτι θὰ παράσχῃ συνδρομὴν τοῦ Κράτους παγίαν κλπ., οὔτε καὶ τότε ἔγινε. Καὶ ἔτσι τὸ ΙΚΑ ἔμεινε μόνον μὲ τοὺς πόρους τῶν μισθωτῶν καὶ εἶναι καὶ αὐτὸ ἕνας σημαντικὸς λόγος, ποὺ σήμερον αἱ εἰσφοραὶ πρὸς αὐτὸ θεωροῦνται ὑψηλαί. Θὰ ἔλθωμεν ὅμως καὶ εἰς αὐτὸ νὰ τὸ ἐξετάσωμεν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἀξίζει σήμερον νὰ λεχθῇ εἶναι, ὅτι αὐτὰ τὰ μικρὰ Ταμεῖα, εἴτε κυρίας ἀσφαλίσεως εἶναι, εἴτε ἐπικουρικῆς εἶναι, εἶναι μία ἐφεύρεσις λαμπρὰ εἰς τὸ νὰ δημιουργοῦνται διορισμοὶ καὶ πρὸς ἱκανοποίησιν συνδικαλιστῶν εἰς τὴν διοίκησιν τῶν Ταμείων αὐτῶν, ἀλλὰ καὶ πρὸς ἱκανοποίησιν τῶν ὑπουργῶν, οἱ ὁποῖοι γνωρίζουν καὶ αὐτοὶ οὐχὶ ὀλίγους ὑπαλλήλους εἰς τὰ Ταμεῖα αὐτά. Ἡ ἀσφάλισις τῆς ἀσθενείας εἶναι 9,5% ἐπὶ τῶν μισθῶν. 6.25 εἰσφέρει ὁ ἐργοδότης, 3,25 ὁ μισθωτός. Ἡ ἀσφάλισις τοῦ γήρατος 6 καὶ κἄτι. Βέβαια, καλὸν θὰ ἦτο νὰ γίνῃ μία ἀνάπτυξις τῆς ἀσφαλίσεως αὐτῆς, ὡς λειτουργεῖ σήμερον, διότι πολλοὶ λέγουν, ὅτι τὰ ἀσφάλιστρα εἶναι ὑψηλά. Ἀλλὰ δὲν φαντάζομαι, ὅτι θὰ διατηρήσουν αὐτὴν τὴν ἐντύπωσιν, ἂν λάβουν ὑπ’ ὄψιν, ὅτι τὸ ΙΚΑ ἔχει ἀφεθῆ μὲ τοὺς πόρους ἐργοδοτῶν καὶ ἐργαζομένων. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὰς δαπάνας καὶ δὲν εἶναι δυνατόν, διότι ἔχει μαθηματικῶς ἐλλείμματα ἡ ἀσφάλισις αὐτή, τὰ ὁποῖα προῆλθον ἐκ τοῦ ἑξῆς λόγου: Ὁ πρῶτος ἀσφαλιστικὸς νόμος, ἂς τὸν ποῦμε, χάριν συντομίας, ὁ ἰδικός μου, δὲν τὸ λέγω αὐτὸ περιαυτολογῶν, προέβλεπε 11,7% ὡς εἰσφορὰν ἐργοδότου — ἐργάτου δι’ ὅλους τοὺς κινδύνους. Αὐτὸ ἐθεωρήθη ὑπερβολικὸν καὶ ἦλθεν ὁ 6278, ὁ ὁποῖος εἶπε «δὲν θέλω ν’ ἀποστῶ ἀπὸ τὴν μαθηματικὴν βάσιν, ἀλλ’ ἐγὼ θὰ βάλω εἰς τὴν ἀρχὴν χαμηλότερα ἀσφάλιστρα καὶ σιγὰ–σιγὰ θὰ τὰ μεγαλώσω». Τί σημαίνει ὅμως αὐτό; Αὐτὸ ἐσήμαινεν ὅτι ὅταν τὸ ἀσφάλιστρον ἦτο σταθερὸν εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς, εἰς τὰ πρῶτα ἔτη τῆς ἀσφαλίσεως, αἱ δαπάναι θὰ ἦσαν πολὺ μικραὶ καὶ θὰ ἔμεναν ἀποθέματα, τὰ ὁποῖα θὰ ἐχρησιμοποιοῦντο διὰ νὰ γίνῃ ὁ ἐξοπλισμὸς τῆς ἀσφαλίσεως, μὲ κτίρια, νοσηλευτικὰ ἱδρύματα κλπ. Τοῦτο ὅμως δὲν συνέβη, διότι μὲ τὸν νόμον 6298 ἐχαμήλωσε τὸ ἀσφάλιστρον. Ἔπειτα, ἔρχεται ἡ ἐποχὴ τῆς δικτατορίας. Ἂς μὴ στενοχωρηθῇ ὁ κ. Δημητρᾶτος, ἀλλὰ ἱστορίαν κάμνω. Ἐφαρμόζει τὸν νόμον Τσαλδάρη, τὸν 6298, ἂς τὸν ποῦμε νόμον Πεσμαζόγλου, διότι ἐκεῖνος εἶχεν ἀσχοληθῆ μὲ τὸ θέμα. Ἐφαρμόζει τὸν νόμον αὐτόν, ἀλλ’ εἶχεν ἀνάγκην....

§38Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Ὑπῆρχε κανεὶς ἄλλος νόμος, τὸν ὁποῖον δὲν ἐφηρμόσαμεν;

§39Α. ΖΑΚΚΑΣ. Ὄχι, δὲν θὰ εἴπω αὐτό. Μὴ σπεύδετε, κ. ὑπουργέ. Λοιπόν, ἔρχεται ἡ 4η Αὐγούστου, ἐφαρμόζει τὸ 1937 τὸν νόμον Τσαλδάρη, ἂς τὸν ποῦμε, χάριν συντομίας. Αὐτὸ εἶχε χαμηλοτέραν ἀσφάλισιν, ἀλλὰ καὶ τὰ χαμηλότερα ἀσφάλιστρα εἰς τὰ πρῶτα ἔτη τῆς ἀσφαλίσεως ἄφηναν ἀποθέματα. Αὐτὰ δὲν ἐπέτρεψεν ἡ δικτατορία νὰ χρησιμοποιηθοῦν εἰς ἀσφαλιστικοὺς σκοπούς, ἀλλὰ τὰ ἐπῆρεν ὡς δάνειον τὸ Κράτος. Ἔρχεται ἡ κατοχή. Εἰς τὴν κατοχὴν ἡ εἰς δραχμὰς ἀποταμίευσις ἦτο κἄτι τὸ ἀκατανόητον. Αἱ ἡμέραι ἐργασίας πραγματοποιοῦνται. Θὰ πρέπει νὰ τὰ ὑπολογίσωμεν ὅλα, ἀλλὰ μὲ ποῖα ἀποθέματα; Εἰς δραχμὰς τῆς ἐποχῆς ἐκείνης ποὺ ἡ δραχμὴ τὴν μίαν ἡμέραν, ἦτο ἓν χιλιοστὸν τῆς δραχμῆς τὴν ἑπομένην; Ἐχάθησαν. Ἔλλειψαν τέσσαρα χρόνια αἱ εἰσφοραὶ καὶ ἑνάμισυ ποὺ ἐκράτησεν ἡ ἀστάθεια ἡ νομισματική. Δυστυχῶς, ἡ Κυβέρνησις ἡ Κοινοβουλευτική, ἡ ὁποία ἦλθεν εἰς τὴν ἀρχήν, μετὰ τὰς ἐκλογάς, ἡ πρώτη Κυβέρνησις καὶ αἱ κατόπιν δὲν ἐσκέφθησαν, ὅτι τὰ σχέδια Μάρσαλ καὶ αἱ συμμαχικαὶ ἐνισχύσεις δὲν εἶχον μόνον σκοπὸν νὰ ἀναμορφώσουν τὰ ἄψυχα, νὰ φτιάσουν δρόμους, νὰ βοηθήσουν νὰ γίνουν ἐργοστάσια ἀλλὰ εἶχον ἕνα καθῆκον, νὰ ἀνορθώσουν τὰς ἐλπίδας τοῦ μισθωτοῦ, τοῦ ἐργαζομένου, καὶ νὰ τοῦ δημιουργήσουν βεβαιότητα, ὅτι ἂν ἔλθουν αἱ δύσκολοι στιγμαί, θὰ ἔχῃ μίαν ἀσφάλειαν ἱκανήν, νὰ τὸν προστατεύσῃ. Οὐδεὶς ἠσχολήθη νὰ εὕρῃ μίαν λύσιν αὐτοῦ τοῦ κακοῦ. Κατέληξαν σὺν τῷ χρόνῳ οἱ κυβερνῶντες εἰς τὴν αὔξησιν τῶν εἰσφορῶν διὰ νὰ συγκρατηθῇ ἡ κατάστασις. Τί συνέβη ὅμως ὅταν ἐσταθεροποιήθη ἡ δραχμὴ καὶ συνεκεντρώθησαν ἀποθέματα; Τὰ ἐπῆραν ὡς πιστώσεις οἱ μεγάλοι βιομήχανοι καὶ ἐπαγοποίησαν πρὸς τὸ ΙΚΑ 570 ἑκατομμύρια. Τοιουτοτρόπως σήμερον ἡ κοινωνικὴ ἀσφάλισις εὑρίσκεται ὑπὸ κατηγορίαν, ὅτι τὰ ἀσφάλιστρα εἶναι δυσβάσταχτα. Ἐὰν εἶναι δυσβάσταχτα τὰ ἀσφάλιστρα εἶναι διὰ τοὺς μισθωτούς, διότι ὅταν γίνωνται αἱ συλλογικαὶ συμβάσεις οἱ ἐργοδόται διὰ τὸν καθορισμὸν τοῦ ἡμερομισθίου λαμβάνουν ὑπ’ ὄψει καὶ τὰ ἀσφάλιστρα, τὰ ὁποῖα θὰ πληρώνουν καὶ λόγῳ τούτου δίδουν ἀναλόγως χαμηλοτέρους μισθούς. Δι’ αὐτὸ εἶναι ἐπιτακτικὸν καθῆκον τοῦ Κράτους νὰ ἀναλάβῃ τὸν ρόλον, ὁ ὁποῖος ἐπιβάλλεται καὶ ἀπὸ τὴν ὑπάρχουσαν κακὴν κατάστασιν καὶ λόγῳ τῶν ἀντιλήψεων, αἱ ὁποῖαι ἐπεκράτησαν κατὰ τὸν Δεύτερον Παγκόσμιον Πόλεμον. Ἡ Κυβέρνησις θὰ πρέπει νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ ζήτημα αὐτὸ διὰ νὰ μὴ συνεχισθῇ ἡ ἀγωνία τῶν μισθωτῶν, ἀλλὰ καὶ χιλιάδων συνταξιούχων. Κύριοι βουλευταί, διὰ τοῦ χάρτου τῆς Φιλαδελφείας, ὁ ὁποῖος ἤσκησε μεγάλην ἐπίδρασιν εἰς ὅλον τὸν κόσμον, διὰ τῆς δράσεως τῶν ἰσχυρῶν συνδικαλιστικῶν τῶν μεγάλων χωρῶν ὀργανώσεων, ἀλλὰ καὶ ἕνεκα τῆς οἰκονομικῆς ἐξελίξεως καὶ προόδου τῶν λαϊκῶν ἀποκαλουμένων Δημοκρατιῶν, ἔχει δημιουργηθῆ εἰς τὸν σύγχρονον ἄνθρωπον ἡ ἀντίληψις, ὅτι ἡ κοινωνικὴ ἀσφάλισις θὰ πρέπει νὰ κριθῇ καὶ ν’ ἀντιμετωπισθῇ ὡς τμῆμα τῆς κοινωνικῆς ἀσφαλείας, ἐὰν θέλωμεν νὰ λέγωμεν, ὅτι προτιθέμεθα νὰ ἀντιμετωπίσωμεν τὸ ἀσφαλιστικὸν πρόβλημα εἰς τὴν βάσιν του. Νομίζω, ὅτι πάντες γνωρίζουν τὴν διαφορὰν τῆς κοινωνικῆς ἀσφαλείας ἀπὸ τὴν κοινωνικὴν ἀσφάλισιν. Ὁ Χάρτης τῆς Φιλαδελφείας διεκήρυξεν, ὅτι ὁ κάθε ἄνθρωπος, ὁ ὁποῖος ἔχει τὴν δυνατότητα νὰ ἐργάζεται, πρέπει νὰ ἔχῃ ἐργασίαν καὶ ἀμοιβὴν τοιαύτην, ὥστε νὰ δύναται νὰ διαθρέψῃ τὸν ἑαυτόν του καὶ τὴν οἰκογένειάν του. Δυστυχῶς, πρὸς τὰς νεωτέρας αὐτὰς ἀντιλήψεις δὲν συμφωνεῖ ἡ ἰδική μας πολιτικὴ ἀπὸ τοῦ 1946 καὶ ἐφεξῆς. Διότι δὲν εἶναι μόνον τὰ ὑλικὰ ἀγαθὰ τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ ἔχῃ ὁ ἐργάτης, γενικὰ τὸ ἄτομον, ἀλλὰ καὶ ἄλλα ἀγαθά, ὅπως π.χ. ἡ μόρφωσις, ἡ ἐλευθεροτυπία, ἡ τεχνικὴ εἰδίκευσις καὶ περαιτέρω ἡ ἀνάπτυξις τοῦ συνδικαλισμοῦ. Εἰς ὅλα αὐτὰ τὰ θέματα, ἡ χώρα μας εἶναι πολὺ καθυστερημένη. Καὶ θὰ πρέπει νὰ τονισθῇ, ὅτι ἡ ἔλλειψις τῆς προσαρμογῆς τῆς χώρας ἡμῶν πρὸς τὰς νεωτέρας αὐτὰς ἀντιλήψεις, οὐδόλως συντελεῖ εἰς τὴν οἰκονομικὴν προαγωγὴν καὶ ἀνόρθωσιν τῆς Ἑλλάδος καὶ πρόοδον τοῦ πολιτισμοῦ της. Κύριος λόγος, ὁ ὁποῖος τὰ μέγιστα συντελεῖ εἰς τὴν μὴ προαγωγὴν τῶν ἐργατικῶν θεμάτων εἶναι, ὅτι δὲν ὑφίσταται παρ’ ἡμῖν ἰσχυρὸς συνδικαλισμός. Δυστυχῶς, τὸ πᾶν ἐγένετο, κ. βουλευταί, διὰ νὰ κατεξευτελισθῇ ὁ θεσμὸς αὐτὸς καὶ προσφάτως ἀκόμη. Ἀλλὰ ὁ συνδικαλισμός, δὲν εἶναι μόνον ἀναγκαῖος διὰ νὰ ἔχουν οἱ μισθωτοὶ ἀξίαν λόγου προστασίαν, διὰ νὰ διαφέρῃ τὸ μισθωτὸν σύστημα ἀπὸ τὸ σύστημα τῆς δουλείας, διότι, ἐὰν δὲν ὑπάρχῃ συνδικαλισμὸς ἄξιος λόγου, πολὺ ὀλίγον διαφέρει ἡ μισθωτὴ ἐργασία ἀπὸ τὴν δουλείαν. Ἀλλὰ δὲν εἶναι μόνον αὐτό. Προστατεύει ὁ συνδικαλισμὸς τοὺς μισθωτούς, τοὺς ἀναπτύσσει τὴν καταναλωτικὴν δύναμιν, τοὺς κάμνει καλυτέρους συντελεστὰς καταναλώσεως καί, ἑπομένως, προωθήσεως τῆς παραγωγῆς. Ἐπίσης, ὁ ἰσχυρὸς συνδικαλισμὸς δημιουργεῖ στελέχη ἀνώτερα, τὰ ὁποῖα εἶναι δυνατὸν νὰ ἐμπλουτίζουν ἀκόμη τὴν πολιτικὴν ζωὴν τοῦ τόπου καὶ παράδειγμα, παρὰ τὸ ὅτι δὲν εἶναι ἀνεπτυγμένος ὁ συνδικαλισμὸς τοῦ τόπου μας, μᾶς δίδουν οἱ ἐδῶ συνδικαλισταὶ βουλευταί, οἱ ὁποῖοι μὲ πολλὴν προσπάθειαν φροντίζουν νὰ ἐμφανίζωνται πάντοτε, εἴτε ὡς ἐρωτῶντες, εἴτε ὡς μετέχοντες τῆς ἐπερωτήσεις, εἴτε ὡς ψηφίζοντες νόμους, νὰ ἐμφανίζωνται πάντοτε μετρημένοι καὶ προσεκτικοί. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐλπίζωμεν, ὅτι θὰ προχωρήσῃ ὁ τόπος, καὶ οἰκονομικῶς ἀκόμη, ἐὰν δὲν ὑπάρχῃ συνδικαλισμὸς ἰσχυρὸς καὶ ὀργανωμένος, ὁ ὁποῖος νὰ μελετᾷ τὰ ζητήματα τῆς παραγωγῆς, ὁ ὁποῖος νὰ συμμετέχῃ εἰς τὴν πρόοδον τῆς παραγωγῆς διὰ τῆς συμπαραστάσεώς του εἰς τὰ ἔργα, τὰ ὁποῖα ἀποβλέπουν εἰς τὴν δημιουργίαν, εἴτε μέσῳ παραγωγῆς, εἴτε καὶ σχεδίων παραγωγῆς. Παντοῦ ὁ συνδικαλισμὸς εἰς τὰς προηγμένας χώρας, παίζει τὸν ρόλον αὐτόν, εἶναι ὑπολογίσιμος παράγων διὰ τὴν προαγωγὴν τῆς οἰκονομίας. Αὐτό, δὲν τὸ βλέπομεν ἐδῶ. Οὐδέποτε εἴδομεν κἄτι, τὸ ὁποῖον νὰ παρηγορήσῃ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι θλίβονται διὰ τὴν κατάστασιν αὐτήν. Ὁμιλοῦμεν περὶ σχεδίων οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως, τὸ ὁποῖον ἐφαρμόζεται καὶ ἐκτελεῖται. Πῶς γίνεται αὐτὸ τὸ σχέδιον; Ποῖος ἐρωτᾶται δι’ αὐτό; Ποῖος ἀποφασίζει; Πῶς ἡ κοινὴ γνώμη ἐκδηλοῦται ἐν προκειμένῳ, οὐδέποτε τὸ ἴδαμεν αὐτὸ καὶ οὐδέποτε ἐδώσαμεν ἀφορμὴν εἰς τὴν κοινὴν γνώμην νὰ ἐκδηλωθῇ ἐπ’ αὐτῶν. Ἀκούομεν δηλώσεις, διὰ τῶν ὁποίων γίνεται ἐξαγγελία μιᾶς οἰκονομικῆς προσπαθείας, ἀλλὰ βλέπομεν, ὅτι τίποτα δὲν ἐφαρμόζεται ἐκ τῶν ἐξαγγελθέντων. Εἶναι ἐπιτακτική, κύριοι, ἀνάγκη νὰ σκεφθῶμεν σοβαρῶς περὶ τοῦ συνδικαλισμοῦ καὶ νὰ τὸν βοηθήσωμεν. Λέγομεν, ὅτι εἰς τὴν χώραν αὐτήν, εἶναι Δημοκρατία. Τὶ σημαίνει Δημοκρατία; Ἰσότης δικαιωμάτων. Οἱ ἐργοδόται ἔχουν τὰς ὀργανώσεις των, τὰς ὁποίας συνιστοῦν ἐλευθέρως, σύμφωνα μὲ τὸν νόμον περὶ σωματείων. Παραλλήλως, ὅμως, ἔχει καθιερωθῆ καὶ ὀργάνωσις τούτων μὲ ὑποχρεωτικὰς εἰσφορὰς ὅλων, εἰς Ἐπιμελητήρια, διὰ τῶν ὁποίων οἱ ἐργοδόται ἐκφράζουν τὴν γνώμην των, κατὰ τρόπον ἔγκυρον, μὲ ὅλα τὰ μέσα, διὰ νὰ ἠμποροῦν νὰ ἐπηρεάζουν τὴν κοινὴν γνώμην ὑπὲρ τῶν ἀπόψεών των. Ἐν ἀντιθέσει πρὸς τοὺς ἐργοδότας, ἡ ἐργατικὴ τάξις καὶ ὁ συνδικαλισμὸς αὐτῆς, ὄχι μόνον ἀφήνονται χωρὶς ὀργάνωσιν ἀποτελεσματικήν, ἀλλὰ παρεμβαίνει ποικιλοτρόπως τὸ Κράτος καὶ παρεμβάλλει δυσχερείας καὶ εἰς τὴν ὑποτυπώδη ὀργάνωσιν τῶν μισθωτῶν. Καὶ ἐπὶ τοῦ προκειμένου, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ γίνω πιὸ σαφής. Ἐγὼ προσωπικῶς, τάσσομαι ὑπὲρ τῆς ὑποχρεωτικῆς εἰσφορᾶς ὅλων τῶν μισθωτῶν, διὰ τὰ συνδικάτα των. Δὲν εἶναι δυνατὸν τὰ ζητήματα τῶν ἐργατῶν, νὰ προβληθοῦν καὶ νὰ προαχθοῦν μὲ ἥρωας, οἱ ὁποῖοι νὰ ἐργάζωνται διὰ τὰ ζητήματα αὐτά, ὅλως παρέργως, κουρασμένοι, κατὰ τὴν διάρκειαν δὲ τῆς ἀναγκαίας ἀναπαύσεώς των.

§40Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Ἐὰν τάσσεσθε ὑπὲρ τῆς ὑποχρεωτικῆς εἰσφορᾶς, αὐτὸ δηλοῖ, ὅτι εἶσθε ἐναντίον τῶν ἐλευθέρων συνδικάτων. Αἱ δύο ἔννοιαι τοῦ καταναγκασμοῦ καὶ τῆς ἐλευθερίας, δὲν δύνανται νὰ συνυπάρξουν.

§41Α. ΖΑΚΚΑΣ. Λυποῦμαι, κύριε ὑπουργέ, διότι, παρ’ ὅλον ὅτι ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν ἀνταλλάσσομεν τὰς γνώμας μας, δὲν ἠδυνήθητε νὰ συγκρατήσητε οὐδὲν ἐξ ὅσων λέγω καὶ ὑποστηρίζω. Ὁ μισθωτός, βεβαίως, θὰ πρέπει νὰ ἔχῃ τὸ δικαίωμα νὰ συνδικαλίζεται ἢ ὄχι. Οἱ συνδικαλισμένοι, ἂν ἐπιτύχουν ὠφελήματα ὑπὲρ τοῦ ἐπαγγέλματος, ἡ ὠφέλεια δὲν περιορίζεται εἰς τοὺς συνδικαλισμένους, ἀλλὰ καὶ εἰς τοὺς μὴ συνδικαλισμένους.

§42Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Αὐτὸ σημαίνει, ὑποχρεωτικὸν συνδικαλισμόν.

§43Α. ΖΑΚΚΑΣ. Ὄχι, κύριε ὑπουργέ. Ἐπιμένετε νὰ παρανοῆτε. Ἄλλη εἶναι ἡ ἰδική μου σκέψις. Ταύτην, ἀσφαλῶς, τὴν ἐννοεῖτε, πλὴν ὅμως, διαστρέφετε τὰ πράγματα, ἐν τῇ ἐπιθυμίᾳ σας νὰ τὰ συσκοτίσητε. Κατ’ ἐμέ, πάντες οἱ ἐργάται θὰ καταβάλλουν τὰς εἰσφοράς των πρὸς τὰ συνδικάτα, ἐφ’ ὅσον τοὺς κρατεῖται αὕτη ὑπὲρ τῶν ἐργοδοτῶν. Θὰ ἔχουν πάντες, ἐμφανιζόμενοι ὅποτε θελήσουν εἰς τὰς συνελεύσεις, τὸ δικαίωμα νὰ ἀποφασίζουν, καὶ τὸ δικαίωμα νὰ ἐκλέγωνται ἐπὶ τῇ ἁπλῇ ἐπιδείξει τῆς ταὐτότητός των, χωρὶς νὰ τοὺς παρεμβάλλωνται τὰ προσκόμματα, τὰ ὁποῖα ὑμεῖς πρῶτος γνωρίζετε κάλλιον παντὸς ἄλλου, ὅτι τοὺς προβάλλονται καὶ μάλιστα τίνι τρόπῳ τοὺς προβάλλονται.

§44Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Δὲν ἔχομεν δικαίωμα νὰ τὸν πιέσωμεν νὰ καταβάλῃ εἰς οἱονδήποτε συνδικαλιστικὸν ὀργανισμόν, εἰσφοράν. Ἐὰν τὸν πιέσωμεν, σημαίνει ὅτι ἐγκαθιστῶμεν σύστημα ὑποχρεωτικοῦ συνδικαλισμοῦ, εἴτε ὑπὸ τὴν μορφὴν τοῦ Ἐργατικοῦ Ἐπιμελητηρίου, εἴτε ὑπὸ οἱανδήποτε ἄλλην μορφήν.

§45Α. ΖΑΚΚΑΣ. Ἐγὼ νομίζω, ὅτι μὲ τὰς ἀντιλήψεις αὐτάς, δὲν πρόκειται νὰ πᾶμε μπροστὰ καὶ δὲν πρόκειται νὰ ἴδῃ καλὰς ἡμέρας ὁ συνδικαλισμὸς εἰς τὸν τόπον μας. Δὲν ἀντιλαμβάνεσθε αὐτὸ τὸ πρᾶγμα. Ἐὰν ὑπάρχῃ σαφὴς ὑποχρέωσις ἐκ τοῦ νόμου, δὲν ἀφαιρεῖ τίποτε ἀπὸ τὴν ἐλευθερίαν τοῦ πολίτου. Ὁ πολίτης εἶναι ἐλεύθερος. Ὁποτεδήποτε θελήσῃ, θὰ πάῃ μὲ τὸ βιβλιάριόν του, θὰ εἴπῃ γράψτε με, θὰ μετάσχω καὶ θὰ λάβω μέρος εἰς τὰς ἐκλογάς. Πῶς λέγετε, ὅτι πρέπει νὰ παρακρατῆται ἕνα ποσοστὸν ἀπὸ τὸν μισθὸν τοῦ μισθωτοῦ ὑπὲρ τῆς ἐργατικῆς κατοικίας, ὑπὸ τὸν ὅρον, ὅτι ἐκεῖνοι, τοὺς ὁποίους ἡμεῖς θέλομεν, θὰ πάρουν τὰ σπίτια. Ἐκείνους ποὺ δὲν τοὺς θεωροῦμεν ἐθνικόφρονας, δὲν θὰ πάρουν. Πῶς λέγετε, ὅτι ὅλοι οἱ ἐργαζόμενοι, ἀνεξαρτήτως τοῦ ἐὰν εἶναι ἄγαμοι, ἢ ἔγγαμοι, πρέπει νὰ πληρώνουν εἰσφορὰν 4% διὰ τὴν καταβολὴν οἰκογενειακῶν ἐπιδομάτων εἰς τοὺς ἐγγάμους, τὸ ἴδιο συμβαίνει καὶ ἐδῶ. Νὰ καταβάλλουν ὅλοι ὑπὲρ τῶν συνδικαλιστικῶν ὀργανώσεων, ὑπὸ τὸν ἀπαράβατον, ὅμως, ὅρον, θὰ δύνανται νὰ ἐκλέξουν τοὺς συνδικαλιστικοὺς ἐκπροσώπους των, μὲ τὸ ἀναλογικὸν σύστημα, ὥστε ὅλαι αἱ τάξεις νὰ ἐκπροσωποῦνται εἰς τὸν συνδικαλισμόν. Ἐκεῖνο ποὺ λέγετε, ὅτι θὰ παρεδίδοντο τὰ ἐργατικὰ σωματεῖα εἰς τοὺς κομμουνιστάς, αὐτὸ δὲν εἶναι ἄξιον ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι θέλουν ἐλευθέρους τοὺς ἐργάτας καὶ εἶναι εἰς θέσιν ν’ ἀντιμετωπίζουν τὰ ἐργατικὰ ζητήματα. Τίποτε δὲν ἔχουν νὰ πάθουν τὰ ἐργατικὰ ζητήματα. Διότι δὲν εἶναι τὸ σύστημα τὸ πλειοψηφικόν, ὥστε νὰ φαντασθῆτε, ὅτι ἡ πλειοψηφία ἢ ἀριστερὰ θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ κάμνῃ ἀπεργίαν διὰ μὴ συνδικαλιστικοὺς σκοπούς. Διότι, ἐὰν ὑπάρχῃ τὸ ἀναλογικὸν σύστημα καὶ ἐκπροσωποῦνται ὅλαι αἱ τάξεις καὶ μόνον ἕνας ἐὰν εἴπῃ, ὅτι ἡ ἀπεργία δὲν κηρύσσεται διὰ συνδικαλιστικοὺς σκοπούς, δὲν θὰ κηρυχθῇ, ἢ ἐὰν κηρυχθῇ, δὲν θὰ ἔχῃ καμμίαν ἐπίδρασιν ἐπάνω εἰς τὰ ζητήματα τῆς χώρας. Ἔτσι τὸν βλέπω ἐγὼ τὸν συνδικαλισμόν, ὡς εἶπον. Μὲ τὴν ὑποχρεωτικὴν εἰσφοράν. Ἕνα θὰ εἶναι τὸ ὑποχρεωτικὸν εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν, ὅτι τὰ κεφάλαια ποὺ θὰ συγκεντρώνωνται, θὰ τὰ διαχειρίζωνται ὅλοι, διότι ἐξ ὅλων τῶν τάξεων θὰ εἶναι οἱ ἐκλεκτοὶ καὶ δὲν θὰ ὑπάρχῃ Ἐργατικὴ Ἑστία, ἡ ὁποία θὰ εὐνοῇ τοὺς ἰδικούς της καὶ ὄχι τοὺς ἄλλους. Διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ, θὰ ἐξαλείψωμεν τὴν διαφθορὰν ἀπὸ τὸν συνδικαλισμόν.

§46Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Ἡ ὑποχρεωτικὴ εἰσφορά, εἶχε ἐπιβληθῆ ἀπὸ τὸν νόμον 3239 καὶ τὴν καταπολεμήσατε σεῖς καὶ ὁ κ. Στρατῆς. Τώρα ὑποστηρίζετε νέαν ὑποχρεωτικὴν εἰσφοράν, ὄχι εἰς τὴν Ἐργατικὴν Ἑστίαν, ἀλλὰ ποῦ;

§47Α. ΖΑΚΚΑΣ. Εἰς τὰ συνδικάτα.

§48Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Εἶχεν ἐπιβληθῆ διὰ τοῦ νόμου 3239 ἡ εἰσφορὰ νὰ πηγαίνῃ εἰς τὰ συνδικάτα καὶ λόγῳ τῶν διαμαρτυριῶν σας, ἦλθεν ἡ Κυβέρνησις τὸ 1956–58 καὶ ἀντὶ νὰ πηγαίνῃ ἡ εἰσφορὰ εἰς τὰ συνδικάτα, καθώρισε νὰ πηγαίνῃ εἰς τὴν Ἐργατικὴν Ἑστίαν, ὅπου ἡ ἐκπροσώπησις εἶναι τριμερής, ἐργάται–ἐργοδόται–Ὑπουργεῖον. Αὐτὰ ποὺ ὑποστηρίζετε τώρα, διατὶ τὰ καταπολεμήσατε; Διότι, ὀρθῶς εἶπεν ὁ κ. ὑπουργὸς Ἐργασίας, ἦτο ἕνα εἶδος ὑποχρεωτικοῦ συνδικαλισμοῦ.

§49Α. ΖΑΚΚΑΣ. Εἶναι θλιβερὸν νὰ λέγετε αὐτὰ τὰ πράγματα.

§50Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Ν’ ἀπαντήσητε, χωρὶς νὰ κάμνετε χαρακτηρισμοὺς ἀπαραδέκτους. Τί εἶναι αὐτὰ τὰ πράγματα; Ἢ μᾶς ἐπιτρέπετε τὰς διακοπὰς καὶ ἐπιθυμεῖτε διάλογον, ἀντὶ μονολόγου, ἢ ἀποφεύγετε τοὺς χαρακτηρισμούς, οἱ ὁποῖοι δὲν εἶναι δι’ ἡμᾶς. Σᾶς ὡμίλησα ἐπὶ στοιχείων καὶ σᾶς ὑπενθύμισα τὴν θέσιν ποὺ ἐτηρήσατε.

§51Α. ΖΑΚΚΑΣ. Ἤμουν καὶ θὰ εἶμαι ἐναντίον τῆς ὑποχρεωτικῆς εἰσφορᾶς, ἐὰν πρόκειται αἱ εἰσφοραὶ νὰ πηγαίνουν εἰς τὰς ὀργανώσεις καὶ αἱ ὀργανώσεις νὰ διοικοῦνται μὲ τὸ ἀναλογικὸν σύστημα, χωρὶς ἐπεμβάσεις ἀστυνομικῶν ὀργάνων. Ὑπ’ αὐτὰς τὰς προϋποθέσεις, εἶμαι ὑπὲρ τῆς ὑποχρεωτικῆς εἰσφορᾶς. Εἶμαι κατὰ τῆς ὑποχρεωτικῆς εἰσφορᾶς, ἐὰν δὲν συμβαίνουν αὐτὰ ποὺ σᾶς εἶπον καὶ ὑπάρχουν διακρίσεις εἰς ἐθνικόφρονας καὶ μὴ ἐθνικόφρονας. Θὰ εἶμαι κατὰ τῆς ὑποχρεωτικῆς εἰσφορᾶς, ὅταν ἡ εἰσφορὰ θὰ πηγαίνῃ ὑπὲρ τῶν ὑμετέρων. Τότε θὰ τὴν καταπολεμήσω ὡς ἔντιμος πολιτικὸς καὶ ὡς εἰλικρινῶς ἐνδιαφερόμενος διὰ τὰ ἐργατικὰ καὶ διὰ τὸ δίκαιον.

§52Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Νομίζω, ὅτι ὑπάρχει πλήρης σύγχυσις, ὡς πρὸς τὸν ὅρον συνδικαλισμός. Ὁ συνδικαλισμός, ἔχει δύο συγκεκριμένας μορφάς. Ἔχομεν τὸν ἐλεύθερον συνδικαλισμόν, ὁ ὁποῖος στηρίζεται εἰς τὴν ἐλευθέραν συμμετοχὴν τῶν μελῶν εἰς τὰ διάφορα ἐπαγγελματικὰ σωματεῖα. Ὅταν θέλουν προσχωροῦν, ὅταν θέλουν νὰ καταβάλλουν συνδρομήν, καταβάλλουν. Ὅταν δὲν θέλουν, δὲν καταβάλλουν συνδρομήν, ὅταν διαφωνοῦν κάμνουν ἄλλην ὀργάνωσιν. Αὐτὸ λέγεται ἐλεύθερος συνδικαλισμός. Ὑπάρχει καὶ ἡ μορφὴ τοῦ ὑποχρεωτικοῦ συνδικαλισμοῦ. Ἀπὸ τῆς στιγμῆς ποὺ ὑπάρχει ὁ ὑποχρεωτικὸς συνδικαλισμός, ἔχομεν καὶ ὑποχρεωτικὴν συνδρομήν. Αὐτὸ σημαίνει, ὅτι τὰ συνδικάτα θὰ τελοῦν ὑπὸ τὸν ἔλεγχον τοῦ Κράτους καὶ θὰ ἀσκοῦν διοίκησιν, διότι ἔρχεται τὸ Κράτος καὶ ὑποχρεώνει τὰ μέλη νὰ καταβάλλουν εἰσφοράς. Καὶ σᾶς ἐρωτῶ: Ὑπὲρ ποίου συνδικαλισμοῦ εἶσθε; Εἶσθε ὑπὲρ τοῦ συνδικαλισμοῦ, ὁ ὁποῖος ἰσχύει εἰς ὅλας τὰς δημοκρατικὰς χώρας, δηλαδὴ ὑπὲρ τοῦ ἐλευθέρου συνδικαλισμοῦ, ὁ ὁποῖος στηρίζεται εἰς τὴν ἐλευθέραν θέλησιν τοῦ μέλους, ἢ ὑπὲρ τοῦ συνδικαλισμοῦ τῆς ἄλλης μορφῆς, τοῦ ὑποχρεωτικοῦ συνδικαλισμοῦ, ὁ ὁποῖος θὰ ὑποχρεώνῃ τὸ σύνολον τῶν μελῶν μιᾶς τάξεως νὰ εἶναι συνδικαλισμένοι εἰς μίαν ὀργάνωσιν. Εἰς τὴν δευτέραν περίπτωσιν, ὑπάγεται τὸ σύστημα ποὺ ἐφήρμοσεν ὁ Μουσολίνι εἰς τὴν Ἰταλίαν. Καὶ σᾶς ἐρωτῶ: Εἶσθε ὑπὲρ τῶν ἀρχῶν ποὺ ἐφήρμοσεν ὁ Μουσολίνι ἐν Ἰταλίᾳ, ἢ ὑπὲρ τοῦ ἐλευθέρου συνδικαλισμοῦ;

§53Α. ΖΑΚΚΑΣ. Ἀπαντῶ, ὅτι δὲν εἶμαι ὑπὲρ τοῦ συνδικαλισμοῦ ποὺ θέλετε σεῖς καὶ ὁ κ. Μπουρνιᾶς. Εἶμαι ὑπὲρ τοῦ συνδικαλισμοῦ, ποὺ σαφέστατα σᾶς ἐξέθεσα. Θὰ γνωρίζῃ ὁ μισθωτὸς ἄνθρωπος, ὅτι πέραν τῆς ὑποχρεώσεως τῆς στρατεύσεως καὶ τῆς ὑποχρεώσεως τῆς ἐκπαιδεύσεως, ὅτι πρέπει νὰ ἔχῃ τὴν ὑποχρέωσιν τοῦ συνδικαλισμοῦ, ὑπὸ τὴν ἔννοιαν ποὺ σᾶς εἶπον. Καὶ ἐλᾶτε νὰ ἐξετάσωμεν τὰ πράγματα μὲ τὴν διαύγειαν τῆς Μεσογείου, τῆς Ἀνατολικῆς, μὲ τὴν ἑλληνικὴν διαύγειαν καὶ μὲ τὴν καθαρὰν συνείδησιν, ἡ ὁποία, ὅταν ὁμιλῇ περὶ Κράτους δημοκρατικοῦ, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λέγῃ, ὅτι οἱ δεξιοὶ θὰ πρέπει νὰ ἔχουν τὰς ὀργανώσεις καὶ ὅλα αὐτὰ καὶ οἱ ἀριστεροὶ θὰ πρέπει νὰ ψευτοπαλεύουν καὶ ἐκεῖ ποὺ κτυπᾶνε τὸ σφυρὶ νὰ σκέπτωνται καὶ τὰ συνδικαλιστικὰ ζητήματα καὶ πῶς θὰ προωθήσουν τὴν χώραν. Ὄχι, νὰ ἔχουν καὶ αὐτοὶ εἰσοδήματα ἰσχυρὰ ἀπὸ τὸ ὑστέρημά των, ἀλλὰ ὑπὸ τὸν ὅρον, ὅτι αὐτὰ θὰ τὰ διαχειρίζωνται ἀντιπρόσωποι ὅλων τῶν τάσεων καὶ ὄχι ἀντιπρόσωποι μιᾶς ἢ δύο τάσεων, αἱ ὁποῖαι κάμνουν πῶς μαλλώνουν, ἀλλὰ δὲν μαλλώνουν γιὰ τίποτε ἄλλο, παρὰ διὰ τὸ πῶς θὰ εἶναι ἐνισχυμένοι ἀπὸ τὴν Ἐργατικήν σας Ἑστίαν. Ἐγίνατε ὑπουργὸς καὶ παραμένετε μὲ τὴν ἀντίληψιν, ὅτι δὲν εἶσθε ὑπουργός. Δὲν φρονεῖτε, ὅτι ὡς ὑπουργὸς ἀνεμίχθητε εἰς τὸ τελευταῖον συνέδριον, τὸ ἐργατικόν, καὶ ἀνεμίχθητε ὡς Δημητρᾶτος ἢ ὡς ὑπουργός; Τὸ ἔχετε ξεχάσει αὐτό; Ὅταν συζητοῦμεν, νὰ βάζωμεν τὰ πράγματα κάτω. Ἐδῶ, μέσα, δὲν ἔχει τὸ δικαίωμα κανεὶς νὰ προσπαθῇ νὰ φενακίσῃ τὸν ἄλλον.

§54Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Κύριε συνάδελφε, ἐπειδὴ ὡμιλήσατε περὶ Ἐργατικῆς Ἑστίας, εἶναι Ὀργανισμὸς Δημοσίου Δικαίου.

§55Α. ΖΑΚΚΑΣ. Ἰδιωτικοῦ Δικαίου.

§56Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Μὲ συγχωρεῖτε, εἶναι Ὀργανισμὸς Δημοσίου Δικαίου καὶ ἀσκεῖ διοίκησιν διὰ λογαριασμὸν τοῦ Δημοσίου, δηλαδὴ εἶναι, οὐσιαστικῶς, Κράτος. Δὲν εἶναι σωματεῖον ἐλεύθερον ἡ Ἐργατικὴ Ἑστία καὶ ἐδῶ εἶναι ἡ τραγικὴ παρεξήγησις.

§57Α. ΖΑΚΚΑΣ. Κύριε Δημητρᾶτο, εἶναι καταπληκτικὰ τὰ πράγματα. Τί ἀνακατεύετε τὸ Κράτος μὲ τὰς σκέψεις τὰς ἰδικάς μου;

§58Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Ὁμιλῶ περὶ τῆς Ἐργατικῆς Ἑστίας.

§59Α. ΖΑΚΚΑΣ. Ὅποιον θέλετε βάζετε ἐκεῖ μέσα καὶ διοικεῖ. Ποίου τὰ λέτε αὐτά;

§60Ε. ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε συνάδελφε, ὁ κ. ὑπουργός, προηγουμένως, παρεδέχθη τὰς ἀπόψεις σας εἰπών, ὅτι ἡ Ἐργατικὴ Ἑστία εἶναι Κράτος. Ἄρα, ὁ ἑκάστοτε ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, δηλαδὴ τὸ Κράτος, διευθύνει τὴν Ἐργατικὴν Ἑστίαν, δηλαδὴ τοὺς ἐργαζομένους, μὲ τὸ κέφι τὸ ἰδικόν του.

§61Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Ἡ Ἐργατικὴ Ἑστία, ἀσκεῖ προδιαγεγραμμένην κοινωνικὴν πολιτικήν, πρὸς ὄφελος τοῦ Κράτους.

§62Ε. ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε ὑπουργέ, λυποῦμαι, ἀλλὰ δὲν ἔχω τὸ δικαίωμα νὰ παρατείνω τὴν παρέμβασίν μου. Ἔχω μίαν σειρὰν ἐρωτήσεων, γύρω ἀπὸ ὡρισμένα θέματα, τὰς ὁποίας ἐλπίζω νὰ μοῦ δοθῇ εὐκαιρία νὰ τὰς ἀναπτύξω, διὰ νὰ τὰς συζητήσωμεν, ὁπότε θὰ ἴδητε, ὅτι, πράγματι, δὲν ἀσκεῖται ἁπλῶς πολιτικὴ κυβερνητική, ἀσκεῖται πολιτικὴ τοῦ ὑπουργοῦ τῆς Ἐργασίας, τοῦ ἑκάστοτε. Δὲν ἠξεύρω καὶ ἐγὼ ἂν μὲ ἀξιώσῃ ποτὲ ὁ Θεός, διότι τὸ ἤθελον νὰ διευθύνω αὐτὸ τὸ ὑπουργεῖον, τὶ θὰ ἔκαμνα καὶ ἐγὼ ἐκεῖ, ἀλλὰ ἐλπίζω τὰ σφάλματα τὰ ἰδικά σας, νὰ γίνουν μαθήματα διὰ τοὺς ἄλλους.

§63Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Συμφώνως μὲ τὴν ἰσχύουσαν νομοθεσίαν, δηλαδὴ τὸ καταστατικὸν τῆς Ἐργατικῆς Ἑστίας, αἱ κρατήσεις τῆς Ἐργατικῆς Ἑστίας, τῶν ἐργαζομένων, πρέπει νὰ δίδωνται κατὰ τὰ 65% εἰς τὰ διάφορα Ἐργατικὰ Κέντρα. Διατὶ δὲν δίδονται, ἐπὶ τῆς ὑπουργίας τοῦ κυρίου ὑπουργοῦ;

§64Α. ΖΑΚΚΑΣ. Καλὰ κάμνει καὶ δὲν δίνει τίποτα.

§65Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Ὁ κ. συνάδελφος ἔχει δίκαιον. Θὰ πρέπει νὰ ἀντιληφθῇ, ὅτι ἡ Ἐργατικὴ Ἑστία ἔχει ποικίλους σκοπούς, ἔχει τὴν προστασίαν τῆς ἐργασίας, τὴν ὀργάνωσιν τῆς ἐργατικῆς ἀναψυχῆς, μεταξὺ δὲ ἄλλων σκοπῶν ὑπάρχει καὶ μία δυνητικὴ διάταξις, βάσει τῆς ὁποίας ἡ Ἐργατικὴ Ἑστία ἐνδιαφέρεται διὰ τὴν στέγασιν τῶν ἐπαγγελματικῶν ὀργανώσεων καὶ κατὰ τὴν κρίσιν τοῦ ὑπουργοῦ, ἔρχεται εἰς ἐνίσχυσιν τῆς συνδικαλιστικῆς κινήσεως, ὁσάκις τοῦτο κρίνῃ σκόπιμον. Κατὰ συνέπειαν, ἡ μὲν μία περίπτωσις εἶναι δυνητική, ἡ ἄλλη, ἡ συγκεκριμένη, τῶν ἀντικειμενικῶν σκοπῶν, ἔχει σχέσιν μὲ τὴν ἄσκησιν τῆς κοινωνικῆς πολιτικῆς.

§66Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Καὶ ἐπιτρέψατε τὴν ἔξωσιν ....... (δὲν ἠκούσθη).

§67Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Κάμετε ἐπερώτησιν, διὰ νὰ μὲ ἐλέγξετε.

§68ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ζάκκα, σᾶς παρακαλῶ πολύ, νὰ μὴ ἐπιτρέψητε διακοπάς, διότι ἡ συζήτησις δὲν προάγεται, ὡς καὶ ὁ σκοπὸς τὸν ὁποῖον ἐπιδιώκετε.

§69Α. ΖΑΚΚΑΣ. Ἀγαπητοὶ κύριοι, σᾶς τονίζω καὶ πάλιν, συνοψίζων, ὅτι αἱ σκέψεις μου καὶ ἡ πρότασις ἡ ἰδική μου εἶναι, ὅτι ὁ μισθωτὸς πρέπει νὰ εἰσφέρῃ ὑπὲρ τοῦ σωματείου του ὑποχρεωτικῶς, ὅπως ἀναδέχεται καὶ νὰ εἰσφέρῃ ὑπὲρ τῆς κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως. Τὸ σωματεῖον, ὅμως, διὰ νὰ γίνῃ αὐτό, θὰ πρέπει νὰ διοικῆται μὲ τὴν ἀναλογικήν, νὰ μετέχουν ὅλαι αἱ τάσεις, ὡς συνδικαλισταί. Ὅσοι μισθωτοὶ θέλουν θὰ εἶναι εἰς τὰ σωματεῖα, ὅσοι δὲν θέλουν δὲν θὰ εἶναι. Θὰ εἰσφέρουν καὶ ὁποτεδήποτε θὰ θελήσουν, θὰ πᾶνε νὰ μετάσχουν καὶ εἰς τὴν συνέλευσιν, καὶ ὡς ψηφοφόροι καὶ ὡς ἐκλόγιμοι. Διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ, τὰ σωματεῖα θὰ ἔχουν πόρους, θὰ μπορέσουν νὰ καταρτίσουν καὶ βοηθητικὸν προσωπικὸν τῆς ἐμπιστοσύνης των, οὕτως ὥστε, ὅταν ἐμφανίζωνται μὲ τοὺς ἐργοδότας, νὰ μὴ εἶναι σὰν φτωχοσυμπέθεροι, ἂς μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ εἴπω, ἀπέναντι τῶν καλῶς ἐξωπλισμένων Ἐπιμελητηρίων καὶ Ὀργανώσεων. Καὶ ἐπὶ πλέον, θὰ ἠμπορέσουν νὰ σχηματίσουν καὶ ἀποθεματικά, οὕτως ὥστε νὰ ἀναλαμβάνουν καὶ ποινικὰς ρήτρας, ἐν περιπτώσει διαιτησίας, πρὸς τήρησιν τῶν διατάξεων τῆς συλλογικῆς συμβάσεως, ἡ ὁποία ἐλευθέρως θὰ συνάπτεται μεταξὺ ἐργοδοτῶν καὶ ἐργαζομένων, χωρὶς τὴν ἐπέμβασιν τοῦ κ. Πρωτοπαπαδάκη. Ἔτσι θὰ ἠμπορέσωμεν νὰ μποῦμε σὲ πολιτισμένον δρόμον, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐπίλυσιν τῶν διαφορῶν μεταξὺ κεφαλαίου καὶ ἐργασίας, οὕτως ὥστε σπανιώτατα νὰ προσφεύγῃ ἡ ἐργατικὴ τάξις εἰς τὸ ὅπλον τῆς ἀπεργίας, τὸ ὁποῖον βέβαια καὶ δὲν πρέπει συχνὰ νὰ βγαίνῃ ἀπὸ τὴν θήκην του, διότι σκουριάζει, χαλάει, ἀλλὰ καὶ δὲν εἶναι ὠφέλιμον, διότι ἡ ἀπεργία μειώνει τὴν παραγωγήν, μειώνει, ἑπομένως, τὰ διανεμητέα ἀγαθά, μειώνει καὶ τὴν δυνατότητα πραγματικῆς βελτιώσεως τῶν μισθωτῶν. Ὑπὲρ αὐτοῦ τοῦ συνδικαλισμοῦ προμαχῶ καὶ ὄχι ὑπὲρ οἱουδήποτε ἄλλου καὶ ὑποτίθεται, ὅτι πᾶς ἄνθρωπος, ὁ ὁποῖος κρίνει μὲ εὐθυδικίαν τὰς δύο τάσεις, καὶ τὴν πρώτην καὶ τὴν ἄλλην, δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ νὰ εἶναι σύμφωνος μὲ τὴν ἄποψιν τὴν ἰδικήν μου. Τώρα, ἂς ἀφήσωμεν τὸν συνδικαλισμόν, ἐπὶ τοῦ ὁποίου πολλὰ ἠμπορεῖ νὰ λέγῃ κανείς, διότι εἶναι ἕνα θέμα πολὺ μεγάλης σημασίας καὶ ἂς τὸ πάρωμεν ἐδῶ διαφορετικά, ὁμιλοῦντες περὶ ἐργατοπατέρων κλπ., ἂς ἀφήσωμεν, λοιπόν, τὸν συνδικαλισμόν, διότι ἀρκετὰ σᾶς ἐκούρασα εἰς τὸ θέμα αὐτὸ καὶ εἶναι καὶ ἀντιθέσεις μὲ τοὺς κυρίους, οἱ ὁποῖοι κάμνουν πῶς δὲν καταλαβαίνουν, καὶ ἂς ἔλθωμεν εἰς τὰ οἰκογενειακὰ ἐπιδόματα, μὲ τὰ ὁποῖα ὁ κύριος ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας διετυμπάνισεν, ὅτι ἦλθε νὰ θεσπίσῃ μεγάλον θεσμὸν διὰ τὴν ἐργατικὴν τάξιν. Ἐζήτουν αὔξησιν μισθοῦ οἱ ἐργαζόμενοι, μὲ τὴν τελευταίαν τους ἀπεργίαν. Δὲν ἐπῆραν, παρὰ κἄτι ἀσήμαντα ψιχία. Ἀλλὰ προσετέθη καὶ ὁ λογαριασμὸς αὐτὸς τῶν οἰκογενειακῶν ἐπιδομάτων. Καὶ ὁ λογαριασμὸς αὐτὸς εἶναι μεγάλης σημασίας, διότι εἶναι γνωστὰ τὰ μεγάλα προβλήματα ποὺ ἀντιμετωπίζουν οἱ μισθωτοί, ἰδίως μάλιστα ὅταν ἔχουν χαμηλοὺς μισθοὺς διὰ νὰ τὰ βγάλουν πέρα καὶ νὰ ἠμπορέσουν νὰ ζήσουν τὰ παιδιά των. Σὲ πολλὰς χώρας, ἔχουν ἐφαρμοσθῆ καὶ πρὸ τοῦ πολέμου καὶ μετ’ αὐτὸν ἰδίως. Ἀλλὰ τὰ οἰκογενειακὰ ἐπιδόματα ὅπου εἰσήχθησαν, ἰσχύουν κατ’ ἄλλον τρόπον καὶ ὄχι κατὰ τὸν τρόπον, τὸν ὁποῖον ἀναφέρει ὁ κ. ὑπουργὸς εἰς τὸ νομοθέτημά του, τὸ νομοθέτημα εἶπε, νὰ εἰσφέρῃ 1% ὁ ἐργοδότης καὶ 1% ὁ ἐργάτης καὶ νὰ πάρωμεν καὶ ἀπὸ τὸν λογαριασμὸν στρατεύσεως τοῦ Ὀργανισμοῦ Ἀνεργίας καὶ ἔτσι νὰ τὰ βολέψωμεν, ὥστε νὰ ἠμποροῦμεν νὰ δίδωμεν ἐπιδόματα βάσει ἑνὸς Διατάγματος, τὸ ὁποῖον θὰ καθορίσῃ, ποῖοι θὰ δικαιοῦνται καὶ τί. Ὅπου ἔχουν ἐφαρμοσθῆ τὰ οἰκογενειακὰ ἐπιδόματα, ἡ ἐπιβάρυνσις περίπου τοῦ ἐργοδότου εἶναι ἢ 8% ἢ 9% ἐπὶ τῶν μισθῶν. Ὄχι ἕνα καὶ ἕνα. Δὲν εἰσφέρει τίποτε ὁ μισθωτός. Μόνον τῆς Ἱσπανίας (τὴν ὁποίαν ἐμυήθη ὁ κ. ὑπουργός), εἰσφέρει 1% ὁ ἐργάτης, ἀλλὰ εἰσφέρει 5% ὁ ἐργοδότης καὶ εἰς τὴν Χιλὴν εἰσφέρει 2% ὁ μισθωτὸς ἀλλὰ εἰσφέρει 8,5% ὁ ἐργοδότης. Τὰ οἰκογενειακὰ ἐπιδόματα, εἰς πολλὰς χώρας, τὰ ἐνισχύει τὸ Κράτος, ἰδίως εἰς τὰς πολιτισμένας χώρας καὶ τοῦ ἐξαιρετικοῦ πολιτισμοῦ, ὅπως Σουηδία, Νορβηγία, Δανία, Ὁλλανδία κλπ. Ἐκεῖ ἡ καταβολὴ τῶν ἐπιδομάτων ἀσφαλίζεται ἀπὸ τὸ Κράτος, ἀπὸ τοὺς Δήμους καὶ τὰς Κοινότητας καὶ εἶναι ἀξιόλογος ἡ εἰσφορά. Ἂς ἀφήσωμεν τὰς ἀνατολικὰς χώρας, ὅπου ἐκεῖ καὶ ἀπὸ τὸ πρῶτο παιδὶ χορηγοῦνται ἐπιδόματα, ἐνῷ εἰς τὰς ἄλλας χώρας, εἰς τὰς περισσοτέρας, ἀπὸ τὸ δεύτερον παιδὶ καὶ μετά, τοῦ ἀναγνωρίζεται, ὅτι τὸ πρῶτο παιδὶ ἠμπορεῖ νὰ τὸ θρέψῃ. Τὶ θὰ βγῇ τώρα ἀπὸ τὸ 1%; Τὸ ὅτι θὰ ἠμπορῇ νὰ πάρωμεν ἀπὸ τὸν λογαριασμὸν στρατεύσεως εἰς χορηγήματα, ἔχω πολὺ μεγάλην ἀμφιβολίαν, ὅτι θὰ εἶναι κἄτι τι τὸ ὁποῖον θὰ πρέπει νὰ τὸ θεωρήσωμεν ὡς δῶρον, τὸ ὁποῖον κάμνει ὁ κ. ὑπουργὸς καὶ ἡ Κυβέρνησις πρὸς τὴν ἐργατικὴν τάξιν. Ἐγὼ νομίζω, ὅτι τὸ Ν. Δ. τῶν οἰκογενειακῶν ἐπιδομάτων, ἐπιβάλλει εἰς τοὺς μισθωτοὺς εἰς τὴν οὐσίαν μίαν ποινὴν διὰ τὸν ζῆλον, τὸν ὁποῖον ἐπιδιώκουν εἰς τὴν τεκνοποιΐαν. Τοὺς ἐπιβάλλει ποινήν. Διότι ἔχω ὑπ’ ὄψει μου, ὅταν ἔγινεν ἡ κοινωνικὴ ἀσφάλισις εἰς τὰ 1920, εἶχε γίνει μία ἀπογραφὴ τῶν μισθωτῶν. Σὲ 86.000 μισθωτούς, οἱ 21.000 δὲν ἐδήλωσαν παιδιά, 20.000 περίπου ἐδήλωσαν 1 παιδί, ἄλλες 20.000 περίπου ἀπὸ 2 καὶ 1370 ἐδήλωσαν 7 παιδιά. Δηλαδή, οἱ 86.000 μισθωτοί, οἱ ἀπογραφέντες, εἶχον 165.000 παιδιά. Τί θὰ πάρουν αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι, ὅταν εἰς τὸ ἐξωτερικόν, διὰ νὰ ἠμποροῦν κἄπως νὰ ἐνισχύουν τὴν οἰκογένειαν τὴν ἐργατικὴν μὲ πολλὰ παιδιά, ἔχουν τὰ ὑψηλὰ ἐκεῖνα ἔσοδα, τὰ ὁποῖα σᾶς εἶπον, μᾶλλον περὶ ποινῆς πρόκειται, διότι τοὺς παίρνει τὸ 1% διὰ τὸ τίποτε. Καλλίτερα νὰ μὴ τοὺς ἔδιδαν καὶ τίποτε, δὲν θὰ ἐφώναζαν οἱ ἄνθρωποι.

§70Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Ἐπιτρέπετε, κύριε συνάδελφε;

§71Α. ΖΑΚΚΑΣ. Τί νὰ ἐπιτρέψω, κύριε ὑπουργέ, εἶναι ζήτημα, τὸ ὁποῖον ἠμποροῦμε νὰ συζητήσωμεν;

§72Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Πρὸ ὀλίγου, ὡμιλήσατε περὶ ἑνὸς καθεστῶτος κοινωνικῆς ἀσφαλείας, καὶ εἷς τομεὺς αὐτοῦ τοῦ κοινωνικοῦ καθεστῶτος ἀσφαλείας εἶναι ὁ θεσμὸς τῶν οἰκογενειακῶν ἐπιδομάτων, εὑρίσκεται ἐδῶ πάρα πολὺ καλά, ὅταν αὐτὸς ὁ θεσμὸς τῶν οἰκογενειακῶν ἐπιδομάτων, ἀποβλέπῃ κυρίως εἰς τὴν κατανομὴν τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος. Πάει δὲ εἰς τὸ νὰ συντελέσῃ εἰς μίαν δικαιοτέραν κατανομὴν εἰς ὄφελος τῶν πενεστέρων τάξεων τοῦ λαοῦ καὶ ἐκπλήσσομαι, εἰλικρινῶς, ποὺ ἀκούω τὰς ὑπονοίας σας.

§73Α. ΖΑΚΚΑΣ. Ἐγὼ ἐκπλήσσομαι περισσότερον, κύριε Δημητρᾶτο, καὶ μὲ συγχωρεῖτε, ὅτι σᾶς ἀποκαλῶ ἔτσι, ἐνῷ εἶσθε ὑπουργός, ἀπευθύνομαι εἰς τὸν φίλον μου καὶ μετ’ ἀγανακτήσεως συγχωρούμενος, διότι ἀπευθύνομαι μόνον εἰς φίλον. Ὅταν δίδῃ 1% ὁ ἐργοδότης καὶ 1% ὁ μισθωτός, ἀποτολμᾶτε νὰ μιλᾶτε περὶ ἀναδιανομῆς τοῦ εἰσοδήματος; Ὑπάρχει ἀναδιανομὴ εἰσοδήματος εἰς τὰς χώρας ἐκείνας, ὅπου τὰ οἰκογενειακὰ ἐπιδόματα βαρύνουν τὰ Κράτη καὶ τοὺς Δήμους, πῶς ὅμως; Μὲ ποσοστὰ ἐπὶ τοῦ φόρου τοῦ εἰσοδήματος καὶ ὄχι νὰ πληρώσουν ὁ πεινασμένος ἀπὸ τὸν διψασμένο, ὅπως γίνεται ἐδῶ. Μὴ μοῦ λέγετε, δι’ αὐτὰ τὰ θέματα. Δὲν ἀνῆλθον εἰς τὸ βῆμα, διὰ νὰ ἠμπορῆτε νὰ μοῦ κάμνετε αὐτοῦ τοῦ εἴδους τὰς διακοπάς. Ἔχω μίαν ἱστορίαν, τὴν ὁποίαν ὀφείλω νὰ σέβωμαι καὶ ἡ ἱστορία μοῦ ἐπιβάλλει, πρὶν ἀνέλθω τοῦ βήματος αὐτοῦ, νὰ μελετήσω.

§74Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Ἀλλὰ θὰ ἔπρεπε νὰ σεβασθῆτε καὶ ἕνα θαρραλέον βῆμα, τὸ ὁποῖον συνετελέσθη εἰς τὸν τομέα αὐτόν.

§75Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Τὸ ὁποῖον ἐπῄνεσε καὶ ἡ κυρία Σβώλου, ὡς εἰσηγήτρια τοῦ νομοσχεδίου ἐκ μέρους τῆς μειοψηφίας. Δι’ αὐτὸ ἐκπλήσσομαι καὶ ἐγώ.

§76Α. ΖΑΚΚΑΣ. Αἱ κυρίαι, πάντοτε ἔχουν τρυφερὰν τὴν καρδίαν καὶ τὴν συγγνώμην εὔκολον καὶ ἀποφεύγουν τὸ καυτηρίασμα, διότι εἶναι ἡ φύσις των οὕτως. Εἶμαι τῆς γνώμης, ὅτι πρέπει νὰ ἐπαινοῦνται αἱ προσπάθειαι αὐταί, ἀλλὰ ὅταν πρόκειται νὰ δώσωμεν κἄτι. Ἐὰν ἐβάζατε 1% εἰς τὸν ἐργοδότην καὶ τίποτε εἰς τὸν μισθωτόν, θὰ σᾶς ἐπαινοῦσα. Διότι τολμᾶτε καὶ κάμνετε...

§77Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Τίποτε δὲν ἐβάλαμεν εἰς τὸν μισθωτόν. Τὸ 1% εἶναι θεωρητικὸν καὶ τὰ 2% τὰ ἐπήραμεν ἀπὸ τὸν ἐργοδότην. Δι’ αὐτὸ ἐκπλήσσομαι. Σεῖς, εἶσθε προσεκτικός. Μοῦ κάμνει ἐντύπωσιν, διότι ἀνήλθατε τοῦ βήματος καὶ κάμνετε κριτικὴν ἐπὶ θεμάτων, τὰ ὁποῖα δὲν ἠλέγξατε προηγουμένως.

§78Α. ΖΑΚΚΑΣ. Ἔτσι μᾶς λέγετε σεῖς, εἰς τὸ νομοθέτημά σας.

§79Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Διαβάσατε τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν.

§80Α. ΖΑΚΚΑΣ. Ἔχετε μίαν διάταξιν καὶ τὴν ἐπεκτείνετε κατὰ τὰς συνηθείας σας. Θὰ ἐπεκρότουν τὴν κυβερνητικὴν πρωτοβουλίαν, ἐὰν ἐνεφανίζετο τὸ μέτρον αὐτὸ κατ’ ἄλλον τρόπον καὶ ὄχι, ὡς ἠμπορεῖ νὰ τὸ χαρακτηρίσῃ κανείς, ὡς ἐμπαιγμόν. Οὔτε τὸ καθεστὼς τοῦ Φράνκο δὲν ἐτόλμησε νὰ κάμῃ τοιούτου εἴδους ἐμφάνισιν τοῦ θεσμοῦ τῶν οἰκογενειακῶν ἐπιδομάτων, ἀλλὰ 5% εἰς τὸν ἐργοδότην καὶ 1% εἰς τὸν ἐργάτην. Καὶ σεῖς κάμνετε αὐτοῦ τοῦ εἴδους τὰ πράγματα καὶ ἔχετε τὴν ἀξίωσιν νὰ σᾶς πιστεύσῃ ἡ ἐργατικὴ τάξις, ὅτι ἔχετε στοργὴν καὶ ἐνδιαφέρον δι’ αὐτήν. Ἀλλά, ἂς ἔλθωμεν εἰς τοὺς ἄλλους κλάδους τῆς κοινωνικῆς ἀσφαλείας. Εἰς τὸν κλάδον τῆς ἀνεργίας...

§81ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Περιλαμβάνονται ὅλα αὐτά, εἰς τὰς ἐπερωτήσεις;

§82Α. ΖΑΚΚΑΣ. Νὰ σᾶς ἀναγνώσω τὸ κείμενον, διὰ νὰ μὴ ἀπορῆτε.

§83ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔχω ὑπ’ ὄψει μου τὸ κείμενον τῆς ἐπερωτήσεώς σας. Γίνεται ἐπέκτασις.

§84Α. ΖΑΚΚΑΣ. Ὄχι, κύριε Πρόεδρε. Βεβαιωθῆτε. Λέγει τὸ δεύτερον σκέλος τῆς ἐπερωτήσεώς μου: «........ .... (ἀναγινώσκει).........». Λέγω, λοιπόν, ὅτι ἐὰν ἐξετάσητε τὴν ἀσφάλισιν κατὰ τῆς ἀνεργίας, θὰ ἴδητε, ὅτι αἱ προϋποθέσεις, βάσει τῶν ὁποίων δίδονται τὰ ἐπιδόματα εἰς τοὺς ἀνέργους, εἶναι τόσον βαρεῖαι, ὥστε ἐπὶ 10 ἀπολυομένων ἀνέργων, ἐπιδοτεῖται μόνον ὁ εἷς καὶ διὰ τρεῖς μόνον μῆνας. Ἀλλὰ τὸ θέμα μας δὲν εἶναι μόνον αὐτό. Οἱ ἐπαγγελματίαι καὶ βιοτέχναι λαμβάνουν πολὺ χαμηλὰς συντάξεις, 120 δραχ., 150 δραχ., 250 δραχ., ἕως 350 δραχ. Εἶναι ἀπαράδεκτοι αἱ συντάξεις αὐταί. Λέγουν, ὅτι πρέπει αἱ παροχαὶ νὰ εἶναι ἀνάλογοι πρὸς τὸ ὕψος καὶ τοῦ ἀριθμοῦ τῶν εἰσφορῶν ποὺ ἔχει κάμει ὁ ἠσφαλισμένος. Ὅπως γνωρίζετε, ὅμως, ἡ κοινωνικὴ ἀσφάλισις διαφέρει ἀπὸ τὴν ἰδιωτικὴν ἀσφάλισιν. Ἡ ἰδιωτικὴ ἀσφάλισις ἀποβλέπει εἰς τὰ κέρδη. Ἡ κοινωνικὴ ἀσφάλισις εἶναι ἄλλο πρᾶγμα, ἐπιδιώκει τὸ κοινωνικὸν ἔργον. Ἐκεῖ ἀρκεῖ ἡ ἀνάγκη διὰ νὰ ἑλκύσῃ ἀπὸ ὡρισμένους ὅρους τὴν συνδρομήν. Τὰ κενά, θὰ φροντίσῃ τὸ Κράτος νὰ τὰ συμπληρώσῃ. Ἡ κοινωνικὴ ἀσφάλισις, λοιπόν, δὲν δύναται νὰ προχωρήσῃ, ἐὰν δὲν τὴν βοηθήσῃ τὸ Κράτος. Ἔτσι μόνον θὰ ἐπιτύχωμεν τὴν ἀνάπτυξιν τῆς κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως τῆς ἀσθενείας εἰς τοὺς ἐπαγγελματίας καὶ αὐτὸ θὰ τὸ ἐπιτύχωμεν καὶ ὑπαγωγήν των, μὲ εἰσφοράν των, εἰς τὸν Κλάδον Ἀσθενείας τοῦ Ι.Κ.Α. Ἐπίσης καθυστερημένη εἶναι ἡ πλευρὰ τῆς ἐκπαιδεύσεως. Παρὰ τὴν ἀξιόλογον προσπάθειαν, ποὺ ἤρχισε νὰ καταβάλῃ ὁ ὑπουργὸς τῆς Παιδείας, ἡ ἀνάπτυξις τῆς ἐκπαιδεύσεως βαδίζει μὲ βῆμα σημειωτόν. Ἐλπίζω, νὰ μειωθοῦν τὰ ἐκπαιδευτικὰ τέλη, ποὺ ἔθιξε πρὸ διετίας ἡ Ἀντιπολίτευσις εἰς τὴν Βουλήν, διὰ νὰ ἀνακουφισθοῦν αἱ ἀσθενέστεραι τάξεις. Ἔχομεν καθῆκον νὰ μορφώσωμεν τὰ παιδιὰ τοῦ λαοῦ καὶ νὰ ἀπομακρύνωμεν τὰ ἐμπόδια ποὺ ἐμποδίζουν τὴν μόρφωσιν καὶ νὰ καταργήσωμεν τὰ πιστοποιητικὰ κοινωνικῶν φρονημάτων γενικῶς, διότι εἶναι ἰδιαιτέρως ἐπιζήμια διὰ τὴν ἀνωτέραν μόρφωσιν τῶν τέκνων τοῦ λαοῦ. Ἀλλά, κύριοι συνάδελφοι, τὸ μέγα θέμα καὶ διὰ τὴν καταπολέμησιν τῆς ἀνεργίας, διὰ τὴν βελτίωσιν τῶν ἀποδοχῶν καὶ διὰ τὴν εὐρεῖαν καὶ ἱκανοποιητικὴν ἀσφάλισιν καὶ διὰ τὴν ἐκπαίδευσιν καὶ διὰ τὸ πρόβλημα τῆς στεγάσεως ποὺ καρκινοβατεῖ μὲ ἕνα ὀργανισμὸν λαϊκῆς κατοικίας, ποὺ δὲν ἔχει μεγάλους πόρους καὶ ποὺ ἔχει τὸ μειονέκτημα νὰ κτίζῃ σπίτια μὲ τὰ χρήματα ὅλων τῶν ἐργατῶν ποὺ διανέμονται, ὅμως, μόνον εἰς τοὺς ἡμετέρους. Τὸ μέγα πρόβλημα εἶναι ἡ καταπολέμησις τῆς ἀνεργίας. Αὐτό, κατ’ ἐξοχήν, ὀφείλει νὰ προσέξῃ ἡ Κυβέρνησις. Καὶ λυποῦμαι, διότι εὑρισκομένη ἐπὶ τρία χρόνια εἰς τὴν ἀρχήν, δὲν ἔχει κάμει τίποτε ἄξιον λόγου εἰς τὸν τομέα αὐτόν. Ἔχει μίαν λατρείαν εἰς τὴν ἰδιωτικὴν πρωτοβουλίαν. Βέβαια, ἡ ἰδιωτικὴ αὐτὴ πρωτοβουλία, ἀνέπτυξε τὴν οἰκονομίαν πολλῶν χωρῶν εἰς τὸ παρελθόν, ἀλλὰ μὲ τεραστίας θυσίας τῶν λαῶν τῶν χωρῶν αὐτῶν. Ἀλλὰ καὶ αὐτὴ ἡ ἰδιωτικὴ πρωτοβουλία πάλιν, ἀπὸ ἐτῶν κατέφυγεν εἰς τὴν προστασίαν τοῦ Κράτους, διὰ νὰ ζητήσῃ δασμολογικὴν διευκόλυνσιν καὶ προστασίαν. Ἔπειτα, πολλαὶ χῶραι ἐπροχώρησαν εἰς τὴν ἐκτέλεσιν μεγάλων παραγωγικῶν ἔργων, ἀπαραιτήτων διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τῶν οἰκονομιῶν των. Μετὰ τὸν πόλεμον, μὲ τὴν κρατικὴν μόνον δραστηριότητα, ἀνεμορφώθησαν αἱ οἰκονομίαι τῶν χωρῶν τῆς Ἀνατολικῆς Εὐρώπης. Χῶραι γεωργικαί, ἔγιναν καὶ βιομηχανικαί. Ὅταν, λοιπόν, κύριοι συνάδελφοι, ἔχωμεν τέτοια παραδείγματα, δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι σοβαρὸν νὰ συζητοῦμεν, ὅτι θὰ ἀναπτύξωμεν τὴν οἰκονομίαν μας μόνον μὲ τὴν ἰδιωτικὴν πρωτοβουλίαν ἢ μὲ τὰς συμβουλὰς τῶν ξένων, οἱ ὁποῖοι, κυρίως, ἐνδιαφέρονται διὰ τὰς προμηθείας των καὶ διὰ τὸ κέρδος. Δὲν σπεύδομεν νὰ ἐπωφεληθῶμεν τῆς πείρας τῶν ἀναπτυχθεισῶν, μεταπολεμικῶς, χωρῶν. Οἱ προμήθειες εἰς τοὺς ἀνατολικοὺς συνασπισμούς, εἶναι ἄγνωστοι. Εἰς αὐτοὺς προσφεύγει ὁ Νεχροῦ, μολονότι αἱ Ἰνδίαι ἀποτελοῦν μέλος τῆς ἀγγλικῆς κοινοπολιτείας. Εἰς αὐτοὺς προσφεύγει ὁ Νάσερ, ζητῶν τὴν βοήθειαν ἀπὸ ἐκεῖ καὶ τὴν ἔχει. Εἰς αὐτοὺς προσφεύγει ὁ Τίτο διὰ τὴν Γιουγκοσλαβίαν συχνὰ καὶ ἔχει καὶ ἀπὸ ἐδῶ καὶ ἀπὸ ἐκεῖ παροχὰς ἢ βοηθείας, διὰ νὰ ἀναπτύξῃ τὴν οἰκονομίαν του. Ἡμεῖς ἐνομίσαμεν ὅτι, διότι μπήκαμεν εἰς τὸ ΝΑΤΟ, δὲν μᾶς ἐπιτρέπεται ἐπ’ οὐδενὶ λόγῳ νὰ ἔλθωμεν εἰς οἱανδήποτε ἐπαφὴν καὶ νὰ ζητήσωμεν ὅ,τι δήποτε εἰς βοήθειαν, ἀπὸ τὰς ἄλλας χώρας, αἱ ὁποῖαι ἔχουν τὴν δυνατότητα νὰ μᾶς δώσουν βοήθειαν. Δὲν πρόκειται ἐγὼ νὰ ὑποστηρίξω, ὅτι πρέπει νὰ φύγῃ ἡ Ἑλλὰς ἀπὸ τὸ ΝΑΤΟ, ἀλλὰ ἐὰν εἶχε τόλμην ἡ Ἑλλάς, μέσα εἰς τὸ

ΝΑΤΟ...

§85ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ζάκκα, εἶσθε ἐκτὸς θέματος.

§86Α. ΖΑΚΚΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν εἶμαι τῆς γνώμης, ὅτι ἠμποροῦμεν νὰ ἔχωμεν ἐπ’ ἄπειρον τὰ δάνεια αὐτὰ καὶ τὰς παροχὰς διὰ νὰ ζῇ ἡ χώρα αὐτὴ καὶ νὰ κρατᾶ τὴν περίφημον συναλλαγματικὴν σταθερότητά της μὲ τοὺς δανεισμούς. Ὄχι.

§87ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ζάκκα, ἐὰν εἴπω, ὅτι καταπονεῖτε τὸ Σῶμα, θὰ διαμαρτυρηθῇ ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς Δημοκρατικῆς Ἑνώσεως.

§88Α. ΖΑΚΚΑΣ. Τὸ Σῶμα, δὲν εἶναι καθόλου καταπεπονημένον. Κύριε Πρόεδρε, δὲν εἶναι δυνατὸν ἡ χώρα αὐτή, νὰ ἀναμένῃ τὴν πρόοδόν της διαρκῶς μὲ δάνεια καὶ μὲ παροχὰς ἀμφιβόλου ἀξίας, ἀπὸ ἀπόψεως παραγωγικότητος. Καὶ ἡ Κυβέρνησις ἡ σημερινή, ἔκαμε τὸ ἑξῆς πρωτοφανές: Ἔγινε τὸ διϋλιστήριον μὲ χρήματα τοῦ Κράτους, δὲν ἠξεύρω πῶς εὑρεθέντα, μὲ χρήματα, ἐν πάσῃ περιπτώσει, τοῦ Κράτους...

§89ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶναι θέματα αὐτά, ἀναφερόμενα εἰς τὸ κείμενον τῆς ἐπερωτήσεώς σας;

§90Α. ΖΑΚΚΑΣ. Βεβαίως.

§91ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ζάκκα, ἐνῷ εἶναι ἀγαθὴ ἡ ἐντύπωσις, ἀπὸ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς ἐπερωτήσεώς σας...

§92Α. ΖΑΚΚΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, σεῖς, πάντοτε μὲ ἐπείσατε, ὅτι καὶ τὸν Κανονισμὸν τηρεῖτε καὶ εἰς ἐμένα ἐπιδαψιλεύετε μίαν ἰδιαιτέραν μεταχείρισιν. Παρακαλῶ, ἀφήσατέ με νὰ ὁμιλήσω. Ἔλεγα, λοιπόν, ὅτι ἔγινε τὸ διϋλιστήριον αὐτό, παρελήφθη ἀπὸ ἐπιτροπήν, ἐλέχθη ἐδῶ, εἰς μακρὰς συνεδριάσεις, ὅτι ἐπροτιμήσαμεν νὰ τὸ δώσωμεν εἰς ἰδιωτικὴν ἐκμετάλλευσιν, διότι δὲν ἔχομεν ὑπηρεσίαν κατάλληλον ἡμεῖς, ἀλλὰ τὸ παρελάβομεν χωρὶς νὰ ἔχωμεν ὑπηρεσίαν κατάλληλον καὶ θὰ τὸ ἐλέγξωμεν ἡμεῖς, χωρὶς νὰ ἔχωμεν ὑπηρεσίαν καὶ τὰ ἀποτελέσματα τὰ βλέπομεν ἀπὸ τὰ προϊόντα ποὺ παράγονται. Τὴν Λάρυμναν τὴν εἴδαμε πῶς ἐξειλίχθη. Ἐὰν δὲν ὑπῆρχεν ἡ Δ.Ε.Η., ἡ ὁποία ἔγινεν ἐπὶ Κυβερνήσεως Κέντρου τὸ 1951 καὶ δὲν ἔγινεν ἀκόμη μὲ τὸν ἔλεγχον ποὺ πρέπει νὰ ἀσκῇ ὁ λαός, διότι σήμερον εἶναι ἕνας ἔλεγχος πολὺ καθὼς πρέπει, ἀλλὰ δὲν ἔχει καὶ στοιχεῖα λαϊκά, χωρὶς πάρτυ, διὰ νὰ δοῦν καλὰ τὴν λειτουργίαν τῆς Δ.Ε.Η...

§93ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ζάκκα, περιορισθῆτε, παρακαλῶ, εἰς τὸ θέμα καὶ ἀφήσατε τοὺς ὑπαινιγμοὺς αὐτούς.

§94Α. ΖΑΚΚΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, οἱ ἐλέγχοντες τὴν ΔΕΗ, εἶναι καθὼς πρέπει κύριοι καὶ συναντῶνται μὲ τοὺς διοικοῦντας, οἱ ὁποῖοι εἶναι τῆς αὐτῆς κοινωνικῆς τάξεως.

§95ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ζάκκα, δὲν λέγονται αὐτὰ τὰ πράγματα.

§96Α. ΖΑΚΚΑΣ. Ἐὰν δὲν ἐγίνετο καὶ ἡ ΔΕΗ, ὅπως ἔγινε, δὲν θὰ εἴχομεν...

§97ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ζάκκα, δὲν ἔχει καμμία σχέσιν ἡ ΔΕΗ μὲ τὴν ἐπερώτησίν σας. Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἐπικαλεσθῶ τὸν Κανονισμόν.

§98Α. ΖΑΚΚΑΣ. Νομίζω, ὅτι ἡ πρόοδος τῆς χώρας αὐτῆς, θέλει θαρραλέαν πολιτικήν, ἡ ὁποία πράγματι θὰ ἐπεζητήσῃ νὰ εὕρῃ τὰ μέσα, κατὰ τὸν συνήθη τρόπον, ἐξάγουσα τὰ προϊόντα της ἐκεῖ, ἀπὸ ὅπου ἠμπορεῖ νὰ εἰσαγάγῃ ὅ,τι τῆς χρειάζεται, διὰ νὰ κάμῃ βιομηχανικὴν ἀνάπτυξιν, νὰ ἑτοιμάσῃ ἕνα σχέδιον σωστό, ἄρτιον, ὄχι φιλόδοξον καὶ ν’ ἀποβλέπῃ πῶς θὰ γίνῃ ἡ οἰκονομία μας βιώσιμος. Νὰ κάμῃ τὰς ἐξαγωγάς της κατὰ τρόπον συμφέροντα, νὰ μὴ ἐπιδιώκῃ αὐτοῦ τοῦ εἴδους τὴν τελευταίαν μόδα τῆς εὐρωπαϊκῆς κοινῆς ἀγορᾶς, ὅπου ἐκεῖ πρόκειται νὰ χαντακωθῇ ἡ οἰκονομία μας διὰ χρόνια, κ. Πρόεδρε.

§99ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ζάκκα, παρακαλῶ, νὰ περιορισθῆτε εἰς τὴν ἐπερώτησιν.

§100Δ. ΛΕΟΝΑΡΔΟΣ. Ὁ κ. Ζάκκας, πηγαίνει νὰ καταλήξῃ, κύριε Πρόεδρε, καὶ ὁμιλεῖ γενικῶς, πῶς θὰ τὸν περιορίσητε;

§101ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐὰν εἶσθε σεῖς εἰς τὴν ἕδραν αὐτήν, ἀσφαλῶς δὲν θὰ εἴχατε τὴν αὐτὴν ἀντίληψιν. Γνωρίζω μὲ ποίαν αὐστηρότητα ἐφαρμόζατε τὸν Κανονισμόν, ὅταν εἶσθε Ἀντιπρόεδρος τῆς Βουλῆς.

§102Α. ΖΑΚΚΑΣ. Ἐγώ, κύριε Πρόεδρε, θὰ καταλήξω ὄχι κατὰ παραγγελίαν. Λέγω, λοιπόν, ὅτι ἐπιζητοῦμεν τώρα τὴν εἴσοδόν μας καὶ τὴν ἀντιμετώπισιν τῶν κενῶν, τὰ ὁποῖα θὰ προκύψουν ἀπὸ τὴν δῆθεν κοινὴν εὐρωπαϊκὴν ἀγοράν. Δὲν εἶναι ὁ τρόπος αὐτός, ποὺ ἠμπορεῖ ὁ τόπος αὐτὸς νὰ προοδεύσῃ. Τὰ ἀγροτικά του προϊόντα, θὰ ἀντιμετωπίσουν μεγάλας δυσχερείας, ἐὰν γίνῃ ἡ ἀγορὰ αὐτή. Αἱ βιομηχανίαι του θὰ ὑποστοῦν, ἐπίσης, τεραστίους κλονισμούς. Ἐὰν δὲν γίνῃ αὐτό, ἠμπορεῖ νὰ ἀναπτυχθῇ μία πολιτικὴ αὐξήσεως τῶν ἐξαγωγῶν μας πρὸς τὰς ἀνατολικὰς χώρας καὶ ὅπου ἀλλοῦ, ἔξω ἀπὸ τὴν ἀγορὰν αὐτήν, μὲ ἀντάλλαγμα τῆς εἰσαγωγῆς τῶν μηχανημάτων καὶ τῶν ὑλῶν ἐκείνων, ποὺ χρειάζονται διὰ νὰ ἀναπτύξωμεν τὴν ἐγχώριον οἰκονομίαν μας. Θὰ εἶναι φρικτὸν ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον θὰ ἐπακολουθήσῃ, ὡς δυστυχία καὶ ὡς ἀνεργία. Θὰ δῆτε δέ, τὶ θὰ συμβῇ, ὅταν ἀκολουθήσωμεν αὐτοῦ τοῦ εἴδους τὸ σχέδιον μὲ τὴν κοινὴν ἀγοράν. Ὀφείλομεν νὰ ἀλλάξωμεν πολιτικὴν οἰκονομικήν. Δὲν σημαίνει, ὅτι διότι εἴμεθα εἰς τὸ ΝΑΤΟ, εἴμεθα δοῦλοι τοῦ ΝΑΤΟ.

§103ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ζάκκα, εἶσθε ἐκτὸς θέματος. Μὲ φέρετε εἰς δύσκολον θέσιν.

§104Α. ΖΑΚΚΑΣ. Ἐγώ, λυποῦμαι διὰ τὸ Προεδρεῖον. Λοιπόν, λέγω, ὅτι εἴμεθα εἰς τὸ ΝΑΤΟ. Τοῦτο, ὅμως, δὲν σημαίνει, ὅτι ὅλα τὰ θέματα θὰ τὰ ἀντιμετωπίζῃ τὸ ΝΑΤΟ. Τὰς εἰσαγωγάς, τὴν τεχνικὴν βοήθειαν ἢ τὰς λύσεις ποὺ ἀπαιτοῦνται διὰ νὰ προαχθῇ ἡ οἰκονομία μας. Ἀπὸ αὐτὸ πρέπει νὰ ἀπαλλαγῶμεν. Ἡ μεγάλη ἀρρώστεια μας εἶναι αὐτή, ὅτι συγχίζομεν τὴν ἐξωτερικήν μας πολιτικὴν μὲ τὴν ἐμπορικὴν πολιτικήν.

§105Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Αὐτὸ δὲν συμβαίνει. Καὶ γνωρίζετε, ὅτι γίνονται ἀνταλλαγαὶ καὶ ὑπάρχουν ἐμπορικαὶ σχέσεις.

§106Γ. ΟΙΚΟΝΟΜΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν ἠρνήθη ποτὲ ἡ χώρα, νὰ ἐξαγάγῃ προϊόντα ὁπουδήποτε.

§107Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Ἠρνήθη προχθές, διὰ τὰ λάδια, καὶ ἀρνεῖται συνεχῶς.

§108Α. ΖΑΚΚΑΣ. Ἡ ἵδρυσις τοῦ διϋλιστηρίου πετρελαίου καὶ ὁ τρόπος λειτουργίας του, δὲν ἔρχεται νὰ ἐλαττώσῃ τὰς ἐξαγωγάς μας πρὸς τὸν βορρᾶν, ἀπὸ ὅπου ἠμπορούσαμεν νὰ προμηθευθῶμεν ἀργὸν πετρέλαιον, ἔναντι ἐξαγωγῶν προϊόντων μας καὶ νὰ μὴ ἔχωμεν καὶ τὴν κακὴν ποιότητα πετρελαίου ποὺ ἔχομεν;

§109Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Σεῖς εἶσθε, εἰς τὸ συγκεκριμένον αὐτὸ θέμα, ἐναντίον τῆς παραγωγικῆς προόδου καὶ τῆς προόδου τῆς ἐν γένει οἰκονομίας; Ἀλλ’ ἀπὸ αὐτὴν τὴν παραγωγικὴν πρόοδον, ἐξαρτᾶται τὸ πρόβλημα τῆς ἀνεργίας. Ἡ καταπολέμησις τῆς ἀνεργίας, εἶναι ἐξησφαλισμένη μὲ τὴν παραγωγὴν καὶ οἰκονομικὴν πρόοδον καὶ ἰδιαιτέρως τὴν βιομηχανικὴν πρόοδον.

§110Α. ΖΑΚΚΑΣ. Κύριε ὑπουργὲ τῆς Ἐργασίας, πρέπει νὰ συνεννοούμεθα. Αὐτὰ τὰ ὁποῖα λέτε σεῖς, ἐγὼ δὲν τὰ ἀρνοῦμαι. Ἐγὼ εἶμαι ὑπὲρ τῆς παραγωγικῆς ἀναπτύξεως. Ἀλλὰ κατὰ τί βελτιοῦται ἡ ἀνεργία, διότι ἡ SOCONY θὰ ἔχῃ τὸ μονοπώλιον τῆς ἐκμεταλλεύσεως τῶν διϋλιστηρίων; Ἐὰν ἦτο ἐλευθέρα ἡ ἐκμετάλλευσις, θὰ ἐφέρναμε πετρέλαιον καὶ θὰ πωλούσαμε τὰ πορτοκάλια μας.

§111Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Μήπως εἰς τὸ διϋλιστήριον δὲν ἐργάζονται ἐργάται; Μήπως δὲν ἀπορροφᾷ τοῦτο ἕνα ἀριθμὸν ἐργατῶν;

§112Α. ΖΑΚΚΑΣ. Πότε ἐγίνατε δικολάβος, κύριε ὑπουργέ; Σᾶς γνωρίζω ἀπὸ τὸ 1925 καὶ εἴμεθα καὶ στενοὶ φίλοι, ἀλλ’ αὐτὸ δὲν τὸ ἐγνώριζα. Ἐγὼ δὲν σᾶς εἶπον νὰ μὴ ἐργασθῇ τὸ διϋλιστήριον; Ἀλλὰ νὰ μὴ φέρνῃ τὸ ἀργὸ πετρέλαιον μονοπωλιακῶς ἡ SOCONY, ὥστε νὰ εἶναι δυνατὸν νὰ τὸ φέρνωμεν ἀπὸ τὴν Ρουμανίαν καὶ τὴν Ρωσίαν, διὰ νὰ ἐξάγωμεν ἐκεῖ τὰ ἰδικά μας προϊόντα. Αὐτὸ ποὺ κάμνετε, δὲν εἶναι ἄμυνα κατὰ τῆς ἐπερωτήσεως, ἀλλ’ εἶναι μία τακτικὴ διὰ νὰ φέρνῃ τὸν ρήτορα εἰς κἄποιαν στενοχώριαν.

§113Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Ἀγαπητέ μου κ. Ζάκκα, τείνω νὰ μὴ σᾶς ἀναγνωρίσω.

§114Α. ΖΑΚΚΑΣ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, κύριοι συνάδελφοι, διὰ νὰ τελειώνω, νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ἀλλάξωμεν ἐμπορικὴν πολιτικὴν καὶ νὰ μὴ τὴν συγχύζωμεν μὲ τὴν ἐξωτερικὴν πολιτικήν. Ἡ ἐξωτερικὴ πολιτικὴ ἀποβλέπει εἰς τὸ πῶς ἡ χώρα αὐτὴ θὰ εἶναι ἀπρόσβλητος ἀπὸ οἱονδήποτε κίνδυνον — φανταστικὸν ἢ πραγματικόν, δὲν τὸ λέγω, διότι δὲν κάμνω τώρα ἐξωτερικὴν πολιτικὴν — καὶ ἡ ἐμπορικὴ πολιτικὴ ἀποβλέπει εἰς τὸ πῶς θὰ ζῇ καλύτερον ὁ λαός. Μὴ μπλέκουμε τὰ δύο αὐτὰ θέματα, διότι εἶναι μεγίστη ἡ εὐθύνη μας. Ἐὰν ἀλλάξωμεν πολιτικήν, θὰ ἠμπορέσωμεν νὰ προχωρήσωμεν. Ἀλλέως, ὁ μαρασμὸς θὰ συνεχίζεται. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, μία αὔξησις τῶν μισθῶν, κατὰ 25%, τοὐλάχιστον, εἶναι καὶ δυνατὴ καὶ ἐπιβεβλημένη, διὰ νὰ ἠμπορέσῃ νὰ ἀναπτυχθῇ ἡ ἱκανότης ἡ καταναλωτικὴ τῶν μεγάλων μαζῶν. Ἐπίσης, πρέπει νὰ γίνῃ αὔξησις καὶ τῶν συντάξεων, διότι παρέλειψα νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι ἡ μέση σύνταξις τοῦ ΙΚΑ εἶναι 700 δραχ. καὶ ἡ ἐπικουρικὴ ἀσφάλισις 300–350 δραχ. Ἀλλὰ μὲ 1000 δραχ., δὲν ζῇ ὁ ἄνθρωπος, φυτοζωῇ. Ὅσον ἀφορᾷ τὰ οἰκογενειακὰ ἐπιδόματα, κ. ὑπουργέ, προσπαθήσατε νὰ διπλασιάσετε τὴν εἰσφοράν, κυττάξατε πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποσπάσετε ἀπὸ τὸ Κράτος εἰσφορὰν ὑπέρ αὐτῶν. Ἐπίσης, κάμετε ἀγῶνα, ὄχι διὰ νὰ δικαιωθῇ τὸ ΙΚΑ κατὰ ἕνα τρόπον ὥστε τοὺς 250 ἀπεσπασμένους ὑπαλλήλους νὰ μὴ τοὺς πληρώνῃ, ἀλλὰ νὰ τοὺς πληρώνῃ ἡ ὑπηρεσία εἰς τὴν ὁποίαν ἀνήκουν, διότι αὐτὰ εἶναι ἀσήμαντα πράγματα. Ἀλλὰ κυττάξετε νὰ εὕρετε εἰσφορὰν τοῦ Κράτους καὶ γενναίαν, διὰ τὸ ΙΚΑ. Ἀπόψε ἔτυχε νὰ εἶσθε σεῖς ἀπέναντί μου. Θὰ ἤθελα καὶ τὸν κ. Πρωθυπουργὸν καὶ τὸν κ. ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ διὰ νὰ τὰ ἀκούσουν. Σεῖς δὲν εἶσθε ὁ μόνος ὑπεύθυνος.

§115Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπουργ. Ἐργασίας). Φέρω ἀκεραίαν τὴν εὐθύνην καὶ ὡς ἁρμόδιος ὑπουργὸς καὶ ὡς μέλος τῆς Κυβερνήσεως.

§116Α. ΖΑΚΚΑΣ. Κυττάξετε, ἐπαναλαμβάνω, νὰ ἐξασφαλίσετε κρατικὴν εἰσφορὰν ὑπὲρ τοῦ ΙΚΑ καί, ἐπὶ πλέον, νὰ θεσπίσετε τὴν πρόνοιαν τῆς ὑγείας διὰ τοὺς ἀγρότας, διὰ τοὺς ἐπαγγελματίας, τοὺς βιοτέχνας, οἱ ὁποῖοι καὶ αὐτοὶ ἔχουν ἀνάγκην στοργῆς καὶ μερίμνης. Πολλοὶ ἐξ αὐτῶν δὲν ἠμποροῦν νὰ εἰσφέρουν. Ἂς εἰσφέρῃ τὸ Κράτος. Τὰ ἐπὶ πλέον, φροντίσατε νὰ καθορίσετε προϋποθέσεις ὀλιγώτερον βαρείας διὰ τὴν ἀπονομὴν τῶν συντάξεων, προκειμένου περὶ ὡρισμένων ἐπαγγελμάτων. Ἐπαγγελματίαι δὲν εἶναι μόνον οἱ θερμασταί, οἱ μεταλλουργοί, οἱ μηχανουργοὶ κλπ. Μήπως οἱ σερβιτόροι, οἱ ὑπάλληλοι τῶν ξενοδοχείων, οἱ ὁποῖοι σταλιάζουν στὰ πόδια των, εἶναι εὔκολον νὰ φθάσουν εἰς τὰ 65 διὰ νὰ πάρουν σύνταξιν; Θεσπίσατε μικρότερα ὅρια. Ἐὰν δὲν προχωρήσῃ ἡ Κυβέρνησις μὲ στοργὴν διὰ τὸν ἐργατικὸν κόσμον καὶ ἐν γένει διὰ τὰς λαϊκὰς τάξεις, ὑποθέτω, ὅτι δὲν θὰ ἀργήσῃ νὰ τῆς ζητηθοῦν βαρύταται εὐθῦναι διὰ τὰ ἔργα της καὶ διὰ τὴν παραμονήν της εἰς τὴν ἐξουσίαν κατὰ τρόπον τόσον σκληρὸν ἀπέναντι τῶν μισθωτῶν ἀνθρώπων οἱ ὁποῖοι ἀποζοῦν ἀπὸ τὴν ἐργασία τους καὶ τὸν ἱδρῶτα τους. (Χειροκροτήματα).

§117ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ συζητηθοῦν, κύριοι βουλευταί, καὶ αἱ συναφεῖς ἐπερωτήσεις ὑπ’ ἀριθ. 11 καὶ 16. Οἱ ἐπερωτῶντες, θὰ πρέπει νὰ ἀναπτύξουν τὰς ἀπόψεις των ἐπὶ τῶν θεμάτων καὶ τῶν δύο τούτων ἐπερωτήσεων. Ἐπίσης, συνεφωνήθη, ὅπως ὁ ἀριθμὸς τῶν ἐπερωτώντων περιορισθῇ εἰς πέντε. Ὁ κ. Ι. Παπαδημητρίου ἔχει τὸν λόγον.

§118Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Τὸ θέμα, κύριοι βουλευταί, εἶναι σοβαρώτατον καὶ θὰ ἔπρεπε νὰ ἔχῃ ἐπισύρει τὴν προσοχὴν ὅλων τῶν μελῶν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας. Λυποῦμαι, διότι καλοῦμαι νὰ ὁμιλήσω εἰς τόσον ἀραιὸν ἀκροατήριον. Ἡ Κυβέρνησις ἐπικρίνεται παρ’ ἡμῶν ὄχι μόνον διότι δὲν ἔλαβε τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα ἔπρεπε νὰ λάβῃ διὰ τὴν ἀνακούφισιν τῶν ἐργαζομένων τάξεων, ἀλλὰ καὶ διότι διὰ τῆς πολιτικῆς της καθήλωσε τὰς ἀποδοχὰς τῶν ἐργαζομένων εἰς ἀπαράδεκτα ἐπίπεδα, διότι κωλυσιεργεῖ εἰς τὴν ἐπίλυσιν τῶν ἐργατικῶν ζητημάτων καὶ παρεμβαίνει κατὰ τρόπον σκανδαλώδη εἰς τὰ συνδικαλιστικὰ ζητήματα τῶν ἐργαζομένων. Μὲ λίγα λόγια, ἡ πολιτικὴ τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως εἶναι «πολλὴ ἐργασία καὶ λίγο ψωμί». Διὰ νὰ καταστῇ εὐχερέστερον ἀντιληπτὸν τὸ περιεχόμενον τῆς ἐπερωτήσεώς μας, κύριοι βουλευταί, πῶς δηλαδὴ ἡ Κυβέρνησις ἀντιμετωπίζει τὰ ἐνδιαφέροντα τὸν ἐργατικὸν κόσμον προβλήματα, θὰ φέρω τὸ ἑξῆς παράδειγμα. Ὡς γνωστόν, ὑπάρχει δημιουργημένον ἕνα πρόβλημα τῶν καπνεργατῶν, μὲ τὴν ψήφισιν τοῦ νόμου 2348)53, τὸ ὁποῖον, πάντες ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ, ἔχομεν ἀναγνωρίσει. Καὶ πάντες ἔχομεν ὑποσχεθῆ εἰς τοὺς ἐνδιαφερομένους, τὴν τακτοποίησίν του. Ὁ Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, μάλιστα, ὁμιλῶν εἰς τὴν Καβάλαν τὸ 1956, εἶπε τὰ ἑξῆς: «Γνωρίζω τὰ ἀδικίας.... (Ἀναγινώσκει). Ἐπέρασαν, ἔκτοτε, κύριοι βουλευταί, τρία ἔτη καὶ παρὰ τὴν ρητὴν ὑπόσχεσιν τοῦ Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως οὐδὲν δυστυχῶς μέχρι τοῦδε συνετελέσθη. Εἶναι ἀληθές, ὅτι ἐγένετο σχετικὸν νομοσχέδιον. Τοῦτο ὅμως ἤρχετο πρὸς ψήφισιν ὀλίγον πρὸ τῶν διακοπῶν τῆς Βουλῆς καὶ τοιουτοτρόπως δὲν κατέστη δυνατὸν νὰ ψηφισθῇ, παρὰ τὸ γεγονός, ὅτι ἑκατοντάδες νομοσχέδια ἔκτοτε ἐψηφίσθησαν. Τὸ νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ 50.000 καπνεργάτας μένει εἰς τὰ χρονοντούλαπα τῆς Βουλῆς. Θὰ ἠδυνάμεθα ὅμως, κύριοι συνάδελφοι, καὶ ἄλλα παραδείγματα νὰ ἀναφέρομεν διὰ νὰ καταδείξωμεν τὴν ἀδιαφορίαν τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τῶν ζητημάτων τῶν ἀφορώντων τὸν ἐργατικὸν κόσμον. Ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως εἰς τὸ τέλος τῶν προγραμματικῶν αὑτοῦ δηλώσεων, ἀνέφερεν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ προσπαθήσῃ, ὥστε νὰ ἔχωμεν μίαν δικαίαν κατανομὴν τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος. Ἀντὶ τούτου, κύριοι βουλευταί, εἰς τὴν πραγματικότητα ἔχομεν μίαν αὔξησιν τῆς ἀδικίας εἰς βάρος τῶν ἐργαζομένων. Αὐτὸ ἀποδεικνύεται ἐκ τῶν ἐπισήμων στατιστικῶν τῶν διαφόρων ὑπηρεσιῶν. Καὶ εἰσέρχομαι τώρα εἰς τὸ πρόβλημα τῆς ἀνεργίας. Πόσοι εἶναι οἱ ἄνεργοι, κανεὶς δὲν γνωρίζει. Μέχρι σήμερον, δυστυχῶς, δὲν ἔχομεν μίαν ἀκριβῆ ἀπογραφὴν τῶν ἐργαζομένων. Μία παλαιοτέρα στατιστική, ὄχι πολὺ παλαιά, ἀναβιβάζει τοὺς ἀνέργους 46 μόνον περιοχῶν εἰς 116.000. Δέον νὰ σημειωθῇ, ὅτι εἰς αὐτοὺς δὲν συμπεριλαμβάνονται οἱ ἀνασφάλιστοι, οἱ ἐργάται γῆς καὶ οἱ ἄνεργοι τῶν ἄλλων διαμερισμάτων, εἰς τὰ ὁποῖα δὲν ἔγινεν ἀπογραφή. Κατὰ συνέπειαν, δυνάμεθα νὰ ἰσχυρισθῶμεν, ὅτι ὁ ἀριθμὸς τῶν ἀνέργων εἶναι πολὺ μεγαλύτερος καὶ ἀσφαλῶς δὲν θὰ εἴμεθα ἐκτὸς πραγματικότητος ἐὰν εἴπωμεν, ὅτι ξεπερνᾷ τὰς 200.000. Κατ’ ἐπίσημον στατιστικὴν τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, τὸ 30% τοῦ ἐργατικοῦ δυναμικοῦ τῆς Χώρας, εἶναι ἄνεργοι. Ὁ ἐνεργὸς πληθυσμὸς τῆς Χώρας μας, κατὰ μίαν στατιστικὴν ἀνέρχεται εἰς 37%. Τὸ ποσοστὸν τοῦτο εἰς ἄλλας χώρας εἶναι πολὺ ὑψηλότερον. Ἀναφέρω τὴν Αὐστρίαν, ὅπου τὸ ποσοστὸν τοῦτο εἶναι 49%, τὴν Δυτ. Γερμανίαν ὅπου εἶναι 50% καὶ τὴν Γαλλίαν, εἰς τὴν ὁποίαν τὸ ποσοστὸν αὐτὸ ἀνέρχεται εἰς 52%. Κατὰ τὸ ΙΚΑ, ὁ μέσος ὅρος ἀπασχολήσεως τῶν ἐργαζομένων ἀνέρχεται εἰς 245 ἡμέρας. Δηλαδὴ καὶ οἱ ἐργαζόμενοι δὲν ἔχουν πλήρη ἀπασχόλησιν. Πάντες, κύριοι βουλευταί, γνωρίζομεν τὸ δρᾶμα τῶν ἀνέργων. Ἀσφαλῶς καὶ ὑμεῖς παρίστασθε μάρτυρες τῶν ἐπισκεπτομένων καὶ ζητούντων καθημερινῶς μίαν οἱανδήποτε ἐργασίαν. Ἡ κατάστασις αὐτὴ ἀναγκάζει τοὺς ἐργάτας καὶ κυρίως τοὺς νέους ἐξ αὐτῶν νὰ ἐκπατρίζωνται καὶ νὰ ζητοῦν ἐργασίαν εἰς τὴν Ξένην. Δυστυχῶς δέ, τοῦτο ἀποτελεῖ καὶ ἐπίσημον πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία προσπαθεῖ νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ ζήτημα τῆς ἀνεργίας μὲ τὴν μετανάστευσιν.

§119Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας, κ. συνάδελφε, ποῖαι Εὐρωπαϊκαὶ Χῶραι κάνουν μετανάστευσιν;

§120Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Δὲν ἐνδιαφέρομαι νὰ γνωρίζω τοῦτο. Γνωρίζω μόνον, ὅτι κατὰ τὸ 1957, πλέον τῶν 8.000 Ἑλλήνων ἐργατῶν ἐξεπατρίσθησαν εἰς τὸ Βέλγιον διὰ νὰ ἐργασθοῦν καὶ τὰ ἔτη 1955–56 ἐξεπατρίσθησαν περὶ τὶς 132.000.

§121Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Καὶ τὸ λέγετε αὐτὸ μετανάστευσιν; Θὰ ἔπρεπε, κ. Ἀρχηγὲ τῆς ΕΔΑ, πρὶν γελάσετε νὰ πληροφορηθῆτε τί σημαίνει μετανάστευσις καὶ τί σημαίνει ἐργασία εἰς ξένην χώραν. Ἐὰν ἠρωτούσατε τὸν παρακαθήμενόν σας κ. Ζάκκαν, θὰ τὸ εἴχατε πληροφορηθῆ καὶ δὲν θὰ ἐγελούσατε ἀσκόπως. Μετανάστευσιν ἔχομεν, ὅταν δὲν ὑπάρχῃ πρόθεσις τοῦ μεταναστεύοντος διὰ νὰ ἐπανέλθῃ εἰς τὴν πατρικὴν γῆν. Ἡ μετάβασις εἰς τὴν Ξένην πρὸς ἀνεύρεσιν ἐργασίας μὲ τὴν πρόθεσιν τῆς ἐπανόδου εἰς τὴν πατρίδα δὲν λέγεται μετανάστευσις, ἀλλὰ ἐργασία εἰς ξένην χώραν. Ἡ μετάβασις, λοιπόν, τῶν ἐργατῶν εἰς τὸ Βέλγιον δὲν εἶναι μετανάστευσις. Δύνασθε, λοιπόν, εὐθέως, κ. συνάδελφε, νὰ μοῦ ἀπαντήσετε ποῖαι Εὐρωπαϊκαὶ χῶραι κάνουν μετανάστευσιν;

§122Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Δὲν μὲ ἐνδιαφέρει αὐτό, ἀλλὰ τὸ γεγονός, ὅτι ἡ Χώρα μας ἀπογυμνώνεται ἀπὸ δεκάδες χιλιάδες εἰδικευμένα ἐργατικὰ χέρια, λόγῳ τῆς ἀνεργίας.

§123Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Ἐνδιαφέρει ὅμως τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν καὶ σᾶς πληροφορῶ, ὅτι μετανάστευσιν κάνει καὶ ἡ Δυτικὴ Γερμανία, ἡ ὁποία δὲν ἔχει ἀνέργους καὶ ἡ Ὁλλανδία καὶ ἡ Ἱσπανία καὶ ἡ Ἰταλία. Διὰ τοὺς ἰδίους λόγους, διὰ τοὺς ὁποίους καὶ πρὸ 2.000 ἐτῶν ἔκαμε τὸ ἴδιον κάνει μετανάστευσιν καὶ ἡ Ἑλλάς.

§124Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Ὑποτιμᾶτε, κ. συνάδελφε, τὴν νοημοσύνην τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ μὲ ὅσα ἰσχυρίζεσθε.

§125Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Δὲν ὑποτιμῶ τὴν νοημοσύνην τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, ἀλλὰ τὴν ἰδικήν σας.

§126Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Ἀκούσατε τί λέγει ἡ Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος εἰς ἐπίσημον ἔκθεσίν της, διὰ τὴν μετανάστευσιν: «...... (ἀναγινώσκει) ......». Αὐτὴ εἶναι ἡ μετανάστευσίς σας κ. Ράλλη. Μᾶς φεύγει τὸ πλέον ὑγιὲς τμῆμα τοῦ ἐργατικοῦ καὶ εἰδικευμένου δυναμικοῦ τῆς Χώρας, ἕνεκα τῆς ἐλλείψεως τοῦ ὁποίου σπουδαίως δυσκολεύεται ἡ ἀνασυγκρότησις τῆς Χώρας. Δυστυχῶς, κ. βουλευταί, ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις οὐδὲν μέτρον λαμβάνει διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τῆς ἀνεργίας. Εἶναι ἀληθές, ὅτι διὰ τὸ θέμα αὐτὸ ἐγένετο εἰδικὴ σύσκεψις καὶ ἐξηγγέλθησαν ἐν συνεχείᾳ ὡρισμένα μέτρα. Τὰ μέτρα, ὅμως αὐτὰ οὔτε ἱκανὰ εἶναι νὰ ἀντιμετωπίσουν τὸ πρόβλημα τῆς ἀνεργίας, ἀλλὰ τὸ χειρότερον πάντων, τὰ ἐξαγγελθέντα μέτρα οὐδὲ κἂν ἐφηρμόσθησαν. Εἰς τὴν εἰδικὴν σύσκεψιν ἡ ὁποία ἐγένετο διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τῆς ἀνεργίας, ὁ κ. ὑπουργὸς εἶπεν, ὅτι χρειάζεται νὰ ἀναπτυχθῇ ἡ εἰδίκευσις. Καὶ ἐνῷ ὑποστηρίζεται τοῦτο, διοχετεύονται οἱ εἰδικοὶ ἐργάται εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Ἔχομεν ἀνεργίαν καὶ ἀνειδικεύτων καὶ εἰδικῶν. Περαιτέρω, ὑπεστηρίξαμεν τὴν ἐφαρμογὴν εἰδικοῦ ὡραρίου ἐργασίας, εἰς τὰ ἐμπορικὰ καταστήματα διὰ νὰ ἐφαρμοσθῇ ἡ διπλῆ βάρδεια. Ἀλλὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἐφαρμόσουν τοῦτο οἱ ἔμποροι; Συνιστᾷ περαιτέρω τὴν δημιουργίαν ἐργατικῶν κοινοπραξιῶν. Ὅπως ἐζήτησεν ἀπὸ τοὺς ἐργάτας νὰ κάμουν καὶ τὴν ἐκμετάλλευσιν τοῦ λιγνιτωρυχείου Καλογραίζης. Ἀλλὰ εἶναι δυνατόν, οἱ ἐργάται νὰ κινήσουν τὸ λιγνιτωρυχεῖον χωρὶς χρήματα; Δὲν θὰ πρέπει, ἑπομένως, νὰ καταφεύγῃ ὁ κ. ὑπουργὸς εἰς τέτοια μέσα διὰ τὴν καταπολέμησιν τῆς ἀνεργίας. Ἐπίσης, εἶπεν, ὅτι θὰ μετακινήσῃ ἀνέργους εἰς τόπους ὅπου ὑπάρχει ἐργασία. Ἀλλὰ ὑπάρχουν εἰς τὴν Ἑλλάδα μέρη ὅπου ὑπάρχει ζήτησις ἐργασίας; Ἂς ἀποδείξῃ ὁ κ. ὑπουργός. Ἀπόδειξις τοῦ ὅτι τὰ ὑποστηριχθέντα διὰ τὴν καταπολέμησιν τῆς ἀνεργίας εἶναι ἀτελέσφορα, εἶναι, ὅτι δὲν ἐφηρμόσθησαν μέχρι σήμερον, καίτοι ἐξηγγέλθησαν. Ἡ ἀντιμετώπισις τῆς ἀνεργίας δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιτευχθῇ μὲ αὐτὰ τὰ μέτρα, ἀλλὰ μὲ προγραμματισμὸν ἔργων ἀνασυγκροτήσεως καὶ ἐκμετάλλευσιν τοῦ ἐθνικοῦ πλούτου μὲ περιορισμὸν παραλλήλως τῶν μὴ παραγωγικῶν δαπανῶν. Πέραν αὐτῶν, ἡ ἀνεργία θὰ περιορισθῇ καὶ διὰ τῆς αὐστηρᾶς ἐφαρμογῆς τοῦ 8ώρου διὰ τῆς μειώσεως τοῦ ὁρίου ἡλικίας πρὸς συνταξιοδότησιν, τῆς ἐξόδου καὶ συνταξιοδοτήσεως τῶν ὑπερηλίκων, τῆς βελτιώσεως τῶν ἀπορρήτων συνθηκῶν ἐργασίας. κ.λ.π. Ἐπίσης, εἰς τὴν ἀντιμετώπισιν τῆς ἀνεργίας θὰ συμβάλλῃ καὶ ὁ ἔλεγχος εἰς τὰς ἀπολύσεις. Τὸ φαινόμενον τῆς ἀνεργίας ἔχει λάβει καταπληκτικὰς διαστάσεις. Δι’ 60 θέσεις εἰς τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν προσῆλθον 4.000 καὶ πλέον κοπέλλες. Ἑπομένως, ὑπάρχει ἐπείγουσα ἀνάγκη, ἡ Κυβέρνησις νὰ λάβῃ μέτρα ἀναχαιτίσεως τῆς ἀνεργίας.

§127Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπουργ. Ἐργασίας). Νομίζω, ὅτι εἶσθε ὑπερβολικός. Πράγματι, ὑπάρχει ἀνεργία. Τὸν Ἰούλιον εἴχομεν 13.199 ἀπολύσεις καὶ 11.581 ἐπιδοτήσεις. Τὸν Αὔγουστον 13.811 ἀπολύσεις καὶ 10.850 ἐπιδοτήσεις καὶ τὸν Σεπτέμβριον 22.482 ἀπολύσεις καὶ 13.601 ἐπιδοτήσεις. Ἀπὸ τὴν πορείαν τῆς ἀνεργίας καταφαίνεται, ὅτι πράγματι ὑφίσταται πρόβλημα, τὸ ὁποῖον εἰς ὡρισμένην περίοδον προσλαμβάνει κυρίως μορφὴν ἐποχιακήν. Καὶ αὐτὴν τὴν ἀνεργίαν καταπολεμοῦμεν ὄχι μόνον μὲ τὴν πολιτικὴν τῶν ἐπενδύσεων εἰς παραγωγικὰ ἔργα, ἀλλὰ διὰ τῆς διοχετεύσεως μέρους τοῦ ἐργατικοῦ τούτου δυναμικοῦ, ὅπου, λόγῳ τῆς καλλιεργείας τῆς γῆς ἢ τῆς ἀλλαγῆς προϊόντων παρατηρεῖται ζήτησις ἐργασίας. Κατὰ τὴν ἐποχὴν τῆς συλλογῆς τοῦ καπνοῦ καὶ τοῦ βάμβακος, παρουσιάσθη, πράγματι, ἔλλειψις ἐργατικῶν χειρῶν εἰς τὴν ὕπαιθρον χώραν καὶ σχετικῶς κατεβλήθη προσπάθεια, διὰ τῶν γραφείων ἐργασίας, νὰ διοχετευθῇ ἀριθμὸς ἀνέργων εἰς τὰς περιφερείας, ὅπου παρετηρήθη ἔλλειψις ἐργατικῶν χειρῶν.

§128Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Ἡ πολιτικὴ αὐτὴ εἶναι ἐμβαλωματική. Ὑπάρχει πρόβλημα ἀνεργίας, τὸ ὁποῖον ἡ Κυβέρνησις ἔπρεπε νὰ ἀντιμετωπίσῃ καὶ δὲν τὸ ἀντιμετώπισεν, ἔστω καὶ μὲ προσωρινὰ μέτρα καὶ ἐπιδοτήσεις ἕως ὅτου στηριχθῇ ἡ λύσις τοῦ σοβαροῦ προβλήματος εἰς τὸν προγραμματισμὸν ἔργων ἀξιοποιήσεως τοῦ ἐθνικοῦ πλούτου μὲ παράλληλον περιστολὴν τῶν ἀντιπαραγωγικῶν δαπανῶν. Ἀλλὰ πέραν τῶν ἀνέργων καὶ οἱ ἐργαζόμενοι διέρχονται δυσκόλους στιγμάς, διότι τὰ βασικὰ ἡμερομίσθια ἔμειναν ἐπὶ τριετίαν σχεδὸν εἰς πολὺ χαμηλὰ ἐπίπεδα καὶ μόλις πρὸ ἑξαμήνου ἔφθασαν τὰς 47,50 δραχμὰς διὰ τοὺς ἄνδρας καὶ 36,50 διὰ τὰς γυναῖκας καθὼς καὶ 16 καὶ 17 διὰ τοὺς μαθητευομένους. Αἱ δοθεῖσαι αὐξήσεις δὲν ἦσαν γενικαὶ διότι ὅπως γνωρίζητε, οἱ ἀνειδίκευτοι ποὺ ἔλαβον αὔξησιν 4 δραχμῶν ἀποτελοῦν τὸ 25%. Ἑπομένως, διὰ τοὺς ἄλλους δὲν ἐδόθη αὔξησις. Ἕνας ἀριθμὸς κατώρθωσε μὲ πιέσεις βάσει τοῦ μηχανισμοῦ τῶν Συλλογικῶν Συμβάσεων νὰ λάβουν αὐξήσεις μηδαμινάς. Ἡ θέσις τῶν γυναικῶν, αἱ ὁποῖαι κατὰ κανόνα ὅλαι πληρώνονται μὲ βασικὰ ἡμερομίσθια, εἶναι ἀκόμη χειροτέρα. Διὰ νὰ ἴδητε ποία ἡ ἀγοραστικὴ ἀξία τῶν ἡμερομισθίων τῶν Ἑλλήνων ἐργατῶν, θὰ σᾶς ἀναφέρω ὡρισμένα στοιχεῖα ἀπὸ ἐπίσημον στατιστικήν. Δι’ ἕνα κιλὸ ψωμί, εἰς τὴν Ἀγγλίαν, ἀπαιτεῖται 12 λεπτῶν ἐργασία, εἰς τὴν Γερμανίαν 26 λεπτῶν, εἰς τὴν Γαλλίαν 21 λεπτῶν καὶ στὴν Ἑλλάδα 36 λεπτὰ τῆς ὥρας. Δηλαδὴ εἰς τὴν Γαλλίαν ὁ ἐργαζόμενος θὰ ἐργασθῇ 21 λεπτὰ καὶ εἰς τὴν Ἑλλάδα 36 λεπτὰ δι’ ἕνα κιλὸ ψωμί. Θὰ σᾶς ἀναφέρω ἐπίσης πόσον πρέπει νὰ ἐργασθῇ καὶ δι’ ἕνα κιλὸ ζάχαρι.

§129Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπουργ. Ἐργασίας). Εἰς τὴν Ἰταλίαν, κ. συνάδελφε, πόσον ἐργάζεται; Τί ἀντιπροσωπεύει ἡ ἐργασία τοῦ μισθωτοῦ εἰς δραχμάς; Καὶ ἐὰν θέλετε νὰ προχωρήσωμεν ἀκόμη πόσον θὰ πρέπει νὰ ἐργασθῇ εἰς τὴν Πορτογαλίαν, τὴν χώραν ποὺ ἔχει τὸ ἴδιον περίπου ἐπίπεδον ζωῆς μὲ ἡμᾶς; Νομίζω, ὅτι δὲν δύναται νὰ ὑπάρχῃ σύγκρισις, μὲ ἄλλας βιομηχανικῶς προηγμένας χώρας, ὅπως τὴν Μεγ. Βρεταννίαν, τὴν Σουηδίαν κλπ., αἱ ὁποῖαι ἔχουν ἀρκετὰ ὑψηλὸν τὸ βιοτικὸν ἐπίπεδον καὶ τὰς ὁποίας ἐν πάσῃ περιπτώσει καταβάλλομεν προσπάθειαν, ἀγωνιζόμεθα καὶ θὰ ἀγωνιζώμεθα ἐπὶ μακρὸν χρόνον, νὰ πλησιάσωμεν.

§130Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Κύριε ὑπουργέ, δὲν εἶπα νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ φθάσωμεν τὸ βιοτικὸν ἐπίπεδον τῶν προηγμένων αὐτῶν χωρῶν, ἀλλὰ τοὐλάχιστον νὰ τὰς παρακολουθοῦμεν, διότι εἰς τὴν χώραν μας ὑπάρχει πλοῦτος ἐθνικός, ὁ ὁποῖος ἂν ἀξιοποιηθῇ θὰ μπορέσῃ νὰ ἀναβιβάσῃ τὸ βιοτικὸν ἐπίπεδον καὶ διὰ νὰ σᾶς ἀποδείξω, ὅτι δὲν γίνεται δικαία ἀνακατανομὴ τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος, θὰ σᾶς ἀναγνώσω ἐξ ἐπισήμων στοιχείων ποῖον ποσοστὸν λαμβάνουν οἱ ἐργοδόται καὶ ποῖον ποσοστὸν οἱ ἐργαζόμενοι ἐκ τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος εἰς τὴν Ἀγγλίαν καὶ εἰς ἄλλας χώρας. Καὶ ἰδοὺ ἡ ἀπόδειξις: Ἀγγλία: ἐργοδότης 24%, ἐργάτης 76% Η.Π.Α.: ἐργοδότης 34%, ἐργάτης 66%. Ἑλλάς: ἐργοδότης 43½%, ἐργάτης 56%. Τὶ ἔχετε νὰ εἰπῆτε δι’ αὐτό, κ. Ὑπουργέ; Δι’ αὐτὸ σᾶς εἶπα προηγουμένως, ὅτι ἐὰν ὑπῆρχε μία πραγματικὴ πολιτικὴ ἐργατική, θὰ ἠμπορούσαμεν ἴσως νὰ παρακολουθήσωμεν εἰς τὸν τομέα αὐτὸν τὰς προηγμένας χώρας καὶ νὰ μὴ ἔχωμεν τόσον ἄδικον κατανομὴν τοῦ εἰσοδήματος.

§131Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπουργ. Ἐργασίας). Ἀκριβῶς δι’ αὐτὸ καὶ ἡμεῖς, κ. συνάδελφε, ὑποστηρίζομεν, ἕνα καθεστὼς γενικῆς κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως διὰ νὰ ἀνυψώσωμεν τὸ ἐπίπεδον τοῦ λαοῦ.

§132Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Ὅ,τι σᾶς ἀνέφερον, κύριοι συνάδελφοι, προηγουμένως, διὰ τὸν χρόνον, ὁ ὁποῖος ἀπαιτεῖται συγκριτικῶς μεταξὺ τῆς χώρας μας καὶ ἄλλων χωρῶν διὰ τὴν ἀπόκτησιν ἑνὸς κιλοῦ ψωμιοῦ ἀπὸ τὸν ἐργαζόμενον, τὸ ἴδιον ἀκριβῶς συμβαίνει καὶ διὰ τὴν ἀπόκτησιν ἑνὸς κιλοῦ ζακχάρεως, τὸ ὁποῖον διὰ νὰ ἀποκτηθῇ εἰς τὴν χώραν μας ἀπὸ τὸν Ἕλληνα ἐργαζόμενον χρειάζεται δύο ὥρας, ἐὰν δὲ ὑπολογίσωμεν καὶ τὴν ἀγοραστικὴν ἀξίαν ἐν συγκρίσει πρὸς τὸ ὅλον ἡμερομίσθιον τῶν εὐρωπαϊκῶν χωρῶν, τότε θὰ ἀντιληφθῶμεν ποία ἀθλιότης ὑπάρχει εἰς τὸν τόπον μας καὶ πόσον χαμηλὸν εἶναι τὸ βιοτικὸν ἐπίπεδον τῶν Ἑλλήνων ἐργαζομένων. Ὑπάρχουν ὅμως καὶ ἄλλα στοιχεῖα, ὅπως εἶναι οἱ Στατιστικὲς τῆς Γενικῆς Συνοσπονδίας Ἐργατῶν Ἑλλάδος, ἀπὸ τὶς ὁποῖες προκύπτουν, ὅτι σήμερον τὸ ἔλλειμμα μιᾶς τετραμελοῦς ἐργατικῆς οἰκογενείας ἀνέρχεται εἰς 1.493 δραχμὰς μηνιαίως καὶ βλέπομεν στὶς στατιστικὲς αὐτές, ὅτι ὑπάρχει ἕνα τεράστιον ἄνοιγμα μεταξὺ ἡμερομισθίων καὶ βιοτικῶν εἰδῶν πρώτης ἀνάγκης. Τώρα θὰ μοῦ πῆτε πῶς ζοῦν οἱ ἄνθρωποι αὐτοί. Οἱ ἄνθρωποι αὐτοί, κύριοι συνάδελφοι, ἀντιμετωπίζουν τὴν κατάστασιν μὲ τὴν ἀμορφωσιά, τὴν γύμνια καὶ τὴν ἐξαθλίωσιν. Φροντίζουν μόνον διὰ τὸ καθημερινὸ ψωμὶ καὶ κυρίως γιὰ νὰ κρατηθοῦν στὴ ζωή, παραμερίζοντες τὴν ἐμφάνισιν καὶ τὴν μόρφωσιν τῶν παιδιῶν τους. Βεβαίως, ἡ Κυβέρνησις ἰσχυρίζεται, ὅτι ἔδωκεν αὐξήσεις καὶ ὅτι αἱ αὐξήσεις αὐταὶ ἐν σχέσει μὲ τὴν αὔξησιν τοῦ τιμαρίθμου, εἶναι ἱκανοποιητικαί, ἀλλὰ δὲν μποροῦμε νὰ ἔχωμεν καμμίαν βάσιν εἰς τὸν τιμάριθμον, διότι αὐτὸς συντάσσεται κατὰ διαφόρους τρόπους ἀπὸ τὰς διαφόρους ὑπηρεσίας. Ὑπάρχει ὅμως, ὁ ἐργατικὸς τιμάριθμος καὶ αὐτὸν θὰ λάβωμεν ὡς βάσιν διὰ νὰ δοῦμε πόσον ἔχουν αὐξηθῆ τὰ εἴδη πρώτης ἀνάγκης καὶ πόσον ἔχουν αὐξηθῆ τὰ ἡμερομίσθια γιὰ νὰ ἀντιληφθοῦμε πόσον μακρὰν εὑρίσκονται οἱ μισθοὶ καὶ τὰ ἡμερομίσθια ἀπὸ τὸ κόστος τῆς ζωῆς. Οἱ ἐργαζόμενοι ζητοῦν ἀλλαγὴν πολιτικῆς καὶ ἀπαιτοῦν τὴν πραγματοποίησιν τῶν προεκλογικῶν ὑποσχέσεων τῆς Κυβερνήσεως διὰ τὴν δικαίαν κατανομὴν τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος, διότι τὴν στιγμὴν αὐτὴν τὸ ⅒ τοῦ πληθυσμοῦ, τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖ ὡρισμένη τάξις, ἡ τάξις τῶν ἐργοδοτῶν, καρποῦται τὸ 30% τοῦ Ἐθνικοῦ μας εἰσοδήματος, τὸ ὁποῖον τὸν περασμένον χρόνον ἦτο 63 ἑκατομμύρια. Ἐὰν λοιπόν, ἡ Κυβέρνησις ἠκολούθει μίαν πολιτικὴν δικαίας κατανομῆς τοῦ Ἐθνικοῦ εἰσοδήματος μεταξὺ τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, ἀναμφισβητήτως θὰ ἦτο δυνατὴ ἡ βελτίωσις τοῦ ἐπιπέδου τῶν ἐργαζομένων, ἀλλὰ ἡ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως εἶναι νὰ μὴ αὐξηθοῦν οἱ μισθοὶ καὶ τὰ ἡμερομίσθια, μὲ τὴν αἰτιολογίαν, ὅτι εἶναι δυνατὸν ἐκ τῶν αὐξήσεων αὐτῶν νὰ ἐπέλθῃ νομισματικὴ διαταραχὴ εἰς τὴν χώραν. Τοῦτο ὅμως δὲν εἶναι, νομίζω, ἐθνικὴ πολιτική, ἐξυπηρετοῦσα τὸν λαόν, διότι ἡ Κυβέρνησις εἶναι κάλλιστα εἰς θέσιν νὰ λάβῃ μέτρα καὶ δικαίας κατανομῆς τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος, χωρὶς νὰ ἐπέλθῃ νομισματικὴ διαταραχή. Ὁ τιμάριθμος δὲν αὐξάνεται ἀπὸ τὰς αὐξήσεις τῶν μισθωτῶν, ἀλλὰ ἀπὸ ἄλλους λόγους. Ἀπόδειξις, ὅτι πάντοτε προηγήθηκε ἡ αὔξησις τοῦ τιμαρίθμου τῆς αὐξήσεως τῶν μισθῶν. Νομίζω, ἐπίσης, ὅτι δὲν εἶναι ὀρθόν, οἱ ἐργαζόμενοι μὲ τὴν πενίαν καὶ ἐξαθλίωσιν νὰ καλοῦνται νὰ στηρίξουν τὸν τιμάριθμον, ὅταν ὑπάρχουν ἄλλα στρώματα, τὰ ὁποῖα μποροῦν κάλλιστα νὰ τὸν στηρίξουν. Ἑπομένως, ἐὰν ἔπαιρναν αὐτοὶ οἱ βιομηχανικοὶ ἐργάτες μίαν αὔξησιν 30% καὶ ἐκάμαμεν τοὺς ὑπολογισμούς, θὰ ἐβλέπαμεν, ὅτι οἱ βιομήχανοι καὶ πάλιν θὰ εἶχαν ἕνα μεγάλο κέρδος, θὰ εἶχαν ἕνα μεγάλο ποσὸν τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος, ἐπαρκέστατον διὰ τὴν κίνησιν τῶν ἐπιχειρήσεών των. Χωρὶς καμμίαν διαταραχὴν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ δοθῇ ἡ αὔξησις τοῦ 30%, τὴν ὁποίαν ἐπρότεινεν ἡ ΕΔΑ. Ἡ Κυβέρνησις, ὅμως, προσπαθεῖ νὰ ἀντιμετωπίσῃ αὐτὴν τὴν καθήλωσιν τῶν ἀποδοχῶν μὲ τὸ δικαιολογητικὸν τῆς νομισματικῆς σταθερότητος, μὲ τὸ σύστημα τῶν συλλογικῶν συμβάσεων. Ἔχει ἐφευρεθῆ ὁ νόμος 3239, ἕνας νόμος, ὁ ὁποῖος οὐσιαστικὰ ἔφερε τὴν πιὸ χειρότερη μορφὴ διατιμήσεως τῆς ἐργασίας. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὁμιλοῦμεν εἰς τὸν τόπον μας γιὰ συλλογικὲς συμβάσεις. Ὑπάρχει ἕνας πολυδαίδαλος παραλυτικὸς μηχανισμός, ὁ μηχανισμὸς τοῦ νόμου 3239, ποὺ πηγαίνουν οἱ ἐργαζόμενοι διὰ νὰ συνάψουν μίαν συλλογικὴν σύμβασιν καὶ περνάει ἕνας χρόνος καὶ περισσότερος, ὑπάρχουν περιπτώσεις ποὺ ἔφθασε τοὺς 24 μῆνες, χωρὶς νὰ γίνῃ ἡ ἐκδίκασις τῆς συλλογικῆς συμβάσεως, χωρὶς νὰ δοθῇ καμμία αὔξησις. Καὶ ὅταν τοὺς δοθῇ κἄποια αὔξησις, ποὺ ξεπερνάει τὸ 3%, ἔρχεται τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ καὶ τὴν ἀνατρέπει. Καὶ βλέπομεν τοὺς ἐργάτας, ποὺ περίμεναν νὰ πάρουν κἄποιαν αὔξησιν μέσῳ τοῦ μηχανισμοῦ αὐτοῦ, παρ’ ὅλες τὶς προσπάθειες καὶ τὶς πιέσεις, παρ’ ὅλο ποὺ πέρασε ἕνας χρόνος καὶ περισσότερο, νὰ μὴ κατορθώνουν νὰ ἀποκτήσουν τίποτε. Κι’ ἂν τυχὸν ἀποκτήσουν κἄτι, ἔρχεται, ὅπως εἶπα, τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ καὶ διὰ λόγους νομισματικῆς σταθερότητος ἢ γενικωτέρας πολιτικῆς περικόπτει αὐτὸ ποὺ ἀπεφάσισαν τὰ διαιτητικὰ δικαστήρια. Τὰ σχετικὰ παραδείγματα εἶναι ἀρκετά. Ὁ νόμος 3239 περιλαμβάνει καὶ διατάξεις, ὡς ἡ ἀπαγόρευσις τῆς ἀπεργίας. Ὁ νόμος αὐτὸς δίδει δικαίωμα εἰς τὸν Ὑπουργὸν τὴν συλλογικὴν σύμβασιν ποὺ ὑπέγραψε γιὰ ἕνα χρόνο αὐθαιρέτως νὰ τὴν παρατείνῃ. Ἔτσι, ὅταν οἱ ἐργάτες εἶχαν κατεβῆ σὲ πανεργατικὲς ἀπεργίες ζητῶντας αὔξησι μισθῶν καὶ παρ’ ὅλο ποὺ ἦταν τόσο ἔντονο τὸ αἴτημα, ὅταν παρέλαβεν ἡ νέα Κυβέρνησις Καραμανλῆ ὄχι μόνον δὲν ἔσπευσε νὰ ἱκανοποιήσῃ τοὺς ἐργαζομένους, ἀλλὰ παρέτεινε αὐτὴ τὴν συλλογικὴν σύμβασιν, ποὺ εἶχε συναφθῆ γιὰ ἕνα ὡρισμένο χρονικὸν διάστημα, 6 μῆνες καὶ ἐν συνεχείᾳ δι’ ἄλλους τρεῖς, διὰ νὰ καταλήξῃ τελικῶς νὰ δοθῇ εἰς τὰ βασικὰ ἡμερομίσθια μία αὔξησις 3–4 δραχμῶν! Ὁ θεσμός, βεβαίως, τῶν συλλογικῶν συμβάσεων εἶναι καλός, ἀλλ’ ὅταν ὑπάρχουν συλλογικαὶ συμβάσεις. Ὅταν ἡ Κυβέρνησις δι’ αὐτῆς τῆς συλλογικῆς συμβάσεως, ἐκ τῶν προτέρων παίρνοντας ὑπ’ ὄψει τὸ κόστος ζωῆς, καθορίζῃ τὰ κατώτατα ἡμερομίσθια. Ὅταν ὑπάρχῃ σύνθεσις διαιτητικῶν δικαστηρίων ἀπὸ πρόσωπα, ποὺ θὰ ἐγγυῶνται ἀμεροληψίαν εἰς τὴν ἐκδίκασιν, ὅταν αἱ συλλογικαὶ συμβάσεις δὲν καθυστεροῦνται ἐπὶ ἕνα χρόνο, διότι ὁ νόμος 3239 ἐπιτρέπει, ὅταν παραπεμφθῇ μία διαφορὰ εἰς τὸν Ὑπουργόν, νὰ μὴ κάμῃ ἀμέσως τὴν ἔρευναν ἤ, ἂν τὴν κάμῃ, νὰ μὴ συντάξῃ ὁ ἁρμόδιος ὑπάλληλος τὴν ἔκθεσίν του καὶ νὰ περάσῃ ἔτσι ἕνας χρόνος χωρὶς νὰ παραπεμφθῇ ἡ συλλογικὴ σύμβασις εἰς τὴν διαιτησίαν, ἐνῷ θὰ ἔπρεπε νὰ παραπέμπεται ἐγκαίρως καὶ νὰ ὑπάρχῃ συνδικαλιστικὴ ἐλευθερία, ὥστε εἰς τὴν ἀντίστασιν τοῦ ἐργοδότου νὰ ἀντιτάσσεται ἡ ὠργανωμένη θέλησις καὶ πίεσις τῶν ἐργαζομένων, διὰ νὰ ἔχωμεν ἕνα ἀποτέλεσμα. Δι’ αὐτὸ εἶπα προηγουμένως, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὁμιλοῦμεν εἰς τὸν τόπον μας, ὅτι ὑπάρχει θεσμὸς συλλογικῶν συμβάσεων. Θὰ ἦτο πολὺ προτιμότερον, ἀπέναντι αὐτῆς τῆς διαδικασίας ποὺ ὑπάρχει, νὰ ἤρχετο τὸ Κράτος καὶ νὰ καθώριζε βάσει τοῦ κόστους τῆς ζωῆς τὰ ὅρια τῶν ἡμερομισθίων διὰ τοὺς ἐργαζομένους. Μὲ τὸν μηχανισμὸν αὐτὸν ταλαιπωροῦνται οἱ ἐργαζόμενοι, χωρὶς νὰ ἔχουν κανέν ὄφελος.

§133Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπουργ. Ἐργασίας). Ἀποκρούετε, ἔστω καὶ αὐτὴν τὴν μορφὴν τοῦ συστήματος τῶν συλλογικῶν συμβάσεων; Εἶσθε ὑπὲρ τῆς διατιμήσεως τῆς ἐργασίας καί, κατὰ συνέπειαν, ἐναντίον τῶν ἐλευθέρων διαπραγματεύσεων μεταξὺ ἐργατῶν καὶ ἐργοδοτῶν;

§134Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Κύριε ὑπουργέ, ἐγὼ καθώρισα καὶ εἶπα, ὅτι ἡ Κυβέρνησις καὶ εἰς περίπτωσιν ποὺ ὑπάρχει ὁ θεσμὸς τῶν ἐλευθέρων συλλογικῶν συμβάσεων, θὰ ἔπρεπε αὐτὴ νὰ καθορίζῃ τὰ κατώτατα ἡμερομίσθια, διότι εἶναι μικρὸς ὁ ἀριθμὸς, διότι εὑρίσκονται κάτω ἀπὸ συνθῆκες δύσκολες, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀντιμετωπίζουν τοὺς ἐργοδότας καὶ καταπνίγεται τὸ δίκαιο καὶ ἡ φωνή τους. Τὸ Κράτος χρειάζεται νὰ ἐξασφαλίζῃ ἕνα μίνιμουμ ἐπιβιώσεως. Ἀπὸ ἐκεῖ καὶ πέρα νὰ ὑπάρχῃ ὄχι αὐτὸς ὁ σατανικὸς μηχανισμός, ἀλλὰ θεσμὸς ἐλευθέρων συλλογικῶν συμβάσεων διὰ νὰ ἱκανοποιοῦνται οἱ ἐργαζόμενοι.

§135Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Νομίζω, ὅτι ἔχομεν μίαν βασικὴν διαφωνίαν καὶ ἐπιθυμῶ νὰ τὴν ἐπισημάνω. Πρόκειται, περὶ τοῦ ὅτι ἡμεῖς, ὡς Κυβέρνησις, ὑποστηρίζομεν τὴν πολιτικὴν τῆς ἐναρμονίσεως τῶν συμφερόντων τῶν συντελεστῶν τῆς παραγωγῆς καί, κατὰ συνέπειαν, τὰς διαπραγματεύσεις μεταξὺ τῶν ἐνδιαφερομένων Ὀργανώσεων, ἑκάστοτε πρὸς καθορισμὸν τῶν ἐλαχίστων ὁρίων τῶν ἡμερομισθίων καὶ μισθῶν καὶ πρὸς ρύθμισιν τῶν ἑκάστοτε ἀναφυομένων διαφορῶν εἰς τὰς περιπτώσεις τῆς ἐργασίας, ἐνῷ σεῖς ὑποστηρίζετε μίαν παρέμβασιν κρατικήν, ἀνεξαρτήτως τῆς θελήσεως καὶ ἐπιθυμίας τῶν ἐνδιαφερομένων μερῶν. Αὐτὸ εἶναι πολὺ σημαντικόν. Σεῖς, δηλαδή, φεύγετε, ὅλως διόλου ἀπὸ τὸν δρόμον τῶν ἐλευθέρων αὐτῶν διαπραγματεύσεων.

§136Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Κύριε ὑπουργέ, ποῦ εἴδατε τὶς ἐλεύθερες διαπραγματεύσεις; Ὅταν σεῖς παραπέμπετε τὶς συλλογικὲς συμβάσεις εἰς τὴν διαιτησίαν καὶ ἀπαγορεύετε τὴν ἀπεργίαν, ἀνατρέπετε τὸ ἀποτέλεσμα τῶν συλλογικῶν συμβάσεων. Ὅταν παρατείνετε, καὶ παρὰ τὴν θέλησιν τῶν συμβληθέντων τὴν συλλογικὴν σύμβασιν ὅσον θέλετε, ποῦ εἴδατε αὐτὴν τὴν ἐλευθέραν συναλλαγήν; Θὰ ἔπρεπε, ἐν πάσῃ περιπτώσει, νὰ καθωρίζατε ἕνα μίνιμουμ ἐπιβιώσεως τῶν ἐργαζομένων, νὰ καθωρίζατε κατώτατα ὅρια μισθῶν καὶ ἡμερομισθίων, καὶ ὄχι, φυσικά, εἰς τὰ ἐπίπεδα ποὺ ἔχουν καθορισθῆ μὲ αὐτὴν τὴν «ἐθνικὴν συλλογικὴν σύμβασιν». Καὶ ἀπόδειξις, ὅτι δὲν σέβεσθε τὰς ἐλευθέρας διαπραγματεύσεις εἶναι, ὅτι σεῖς τὴν ἐθνικὴν συλλογικὴν σύμβασιν, ποὺ ἔχει λήξει, τὴν παρετείνατε ἐν συνεχείᾳ ἐπανειλημμένως. Τί εἴδους ἐλευθέρα συναλλαγὴ εἶναι, ἑπομένως, αὐτὴ ποὺ ἰσχυρίζεσθε, ὅτι ἐφαρμόζει ἡ Κυβέρνησις; Αὐτὸ τὸ πρᾶγμα εἶναι, νομίζω, ἀκατανόητον.

§137Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπουργ. Ἐργασίας). Γνωρίζετε, ὅτι εἰς ὅλας τὰς περιπτώσεις τῶν διαφωνιῶν κἄποιος πρέπει νὰ παρέμβῃ, νὰ δώσῃ μίαν λύσιν. Καὶ νομίζω, ὅτι τὸ δικαστήριον τῆς διαιτησίας, προεδρευόμενον ἀπὸ ἀμερόληπτον δικαστήν, ἀποτελεῖ τὴν μοναδικὴν ἐγγύησιν, ἡ ὁποία εἰς ὅλας τὰς περιπτώσεις ἀπέβη ὑπὲρ τῶν οἰκονομικῶς ἀσθενεστέρων.

§138Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Νομίζω, ὅτι δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ συνεχισθῇ αὐτὸς ὁ διάλογος. Προηγουμένως εἶπα, ὅτι οἱ συμβαλλόμενοι σᾶς ἐζήτησαν νὰ γίνουν διαπραγματεύσεις καὶ νὰ λυθῇ τὸ ζήτημα, δὲν σᾶς ἐζήτησαν νὰ μεταθέσετε τὴν συλλογικὴν σύμβασιν. Σεῖς μόνος σας τὴν παρετείνατε ἐπὶ 6 μῆνας καὶ κατόπιν ἐπὶ ἄλλους τρεῖς, μὲ τὸν ἰσχυρισμόν, ὅτι θέλετε νὰ μελετήσετε ἂν εἶναι δυνατὴ ἢ ὄχι μία τέτοια αὔξησις. Ποῦ, λοιπόν, ἐσεβάσθητε τὴν θέλησιν τῶν συμβαλλομένων; Ἡ καθήλωσις, ἐν πάσῃ περιπτώσει, τῶν ἀποδοχῶν τῶν ἐργαζομένων εἰς τόσον χαμηλὰ ἐπίπεδα ἐκτὸς τῶν ἐπιπτώσεών της ἐπὶ τῆς ζωῆς τῶν ἐργατικῶν οἰκογενειῶν νομίζω, ὅτι παρεμποδίζει καὶ τὴν ἀναζωογόνησιν καὶ ἀνάπτυξιν τῆς βιομηχανίας μας. Ὁ ἐργαζόμενος, εἶναι ὁ μεγαλύτερος καταναλωτὴς καὶ εἰς τὴν κατανάλωσιν, λόγῳ ἀδυναμίας τῶν ἐργαζομένων θὰ ἐπέλθῃ κρίσις. Πρέπει, λοιπόν, νὰ ἐνισχυθῇ ἡ ἀγοραστικὴ ἱκανότης τοῦ λαοῦ, χάριν τῆς γενικωτέρας οἰκονομίας τῆς χώρας. Ἡ Κυβέρνησις, κύριοι βουλευταί, δὲν ἔχει νὰ ἐπιδείξῃ καλύτερα ἀποτελέσματα εἰς τὴν πολιτικήν της, ὅσον ἀφορᾷ τὸ ἀσφαλιστικὸν θέμα. Νομίζω, ὅτι ὅλοι θὰ ἔχετε λάβει γνῶσιν τῶν ἐκθέσεων ποὺ ἀφοροῦν τὸν μεγαλύτερον ἀσφαλιστικὸν ὀργανισμὸν τῆς χώρας τὸ Ι.Κ.Α. Ὁ κ. Κεραμιδᾶς ἐπισείει τὸν κώδωνα τοῦ κινδύνου καὶ ἀναφέρει εἰς τὰς ἐκθέσεις του, ὅτι εἰς τὸ τέλος τοῦ 1959 τὸ Ι.Κ.Α. θὰ εἶναι σὲ ἀδυναμίαν νὰ ἀνταποκριθῇ εἰς τὰς ὑποχρεώσεις του. Ἐπίσης σὲ νεώτερη ἔκθεσί του ἀναφέρει τὰ ἀκόλουθα. «...... (ἀναγινώσκει) ......». Τὸ Ι.Κ.Α. κινδυνεύει τὸ ἔλλειμμα τοῦ 1958 καὶ τὸ ἔλλειμμα τοῦ 1959, τὸ ὁποῖον εἶναι βέβαιον, ὅτι θὰ ἰσοφαρίσῃ τὰ ἀποθεματικά, ὥστε εἰς τὸ τέλος τοῦ 1959 ὁ ὀργανισμὸς αὐτὸς δὲν θὰ ἔχῃ ἀποθεματικὰ καὶ θὰ προκύψῃ μέγα πρόβλημα. Ὁ κ. Κεραμιδᾶς, ἐζήτησε νὰ ληφθοῦν μέτρα ἐξυγιάνσεως τοῦ Ὀργανισμοῦ καὶ ἀντιμετώπισε μὲ θάρρος καὶ εἰλικρίνειαν τὰ προβλήματα τοῦ ὀργανισμοῦ καὶ εἶναι ἡ πρώτη φορὰ ποὺ βλέπουν τὸ φῶς τῆς δημοσιότητος ἐκθέσεις ὑπευθύνων διὰ τὴν κατάστασιν τοῦ ἱδρύματος.

§139Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Χαίρω πολύ, κ. συνάδελφοι, τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, διότι ἐπιδοκιμάζετε τὰ ἔργα τοῦ κ. Κεραμιδᾶ. Χαίρω δὲ ἰδιαιτέρως ποὺ τὸ ἀκούω, διότι αὐτὸ σημαίνει, ὅτι βλέπετε τὰ πράγματα σήμερον, καλύτερον ἀπ’ ὅ,τι τὰ βλέπατε ἄλλοτε. Ἡ Κυβέρνησις ἐπ’ αὐτοῦ, κάμνει τὸ καλλίτερον.

§140Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Μὴ σπεύδετε, κ. ὑπουργέ, διότι ἐγὼ εἶπον τί λέγει ὁ κ. Κεραμιδᾶς, ὁ ὁποῖος ἀναγνωρίζει τὴν ἀνάγκην αὐξήσεων, ἀλλὰ ἐπισημαίνει καὶ τὴν ἀδυναμίαν τοῦ Ι.Κ.Α. Ὁ ἀσφαλιστικὸς ὀργανισμὸς κινδυνεύει καὶ ἐρωτᾶται πῶς ἀντιμετωπίζει τὸ θέμα ἡ Κυβέρνησις; Κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη εἴδομεν μίαν ἀπολυταρχικὴν Διοίκησιν. Ὁ κ. Κεραμιδᾶς ἐπεσήμανε τοὺς κινδύνους καὶ ἀντὶ ἡ Κυβέρνησις νὰ ἀντιληφθῇ τοὺς κινδύνους καὶ τὴν ἀνάγκην αὐξήσεως τῶν συντάξεων τὸν ἀντικατέστησε. Δὲν γνωρίζω τὸν ἄνθρωπον, ἀλλὰ ἀπὸ τὰς ἐκθέσεις του ἀντελήφθην, ὅτι ἦτο ἄνθρωπος ποὺ συνέλαβε τὸ πρόβλημα καὶ ὑπέδειξε κατὰ τὴν γνώμην του τρόπους λύσεως. Ἐκεῖνο ὅμως ποὺ γνωρίζω, εἶναι, ὅτι δὲν λύεται τὸ ἀσφαλιστικὸν πρόβλημα μὲ αὐταρχικὰς διοικήσεις. Τὸ πρόβλημα λύεται μόνον μὲ τὴν λῆψιν ἀσφαλιστικῶν μέτρων. Πῶς εἶναι δυνατόν, κ. ὑπουργέ, ἕνας συνταξιοῦχος νὰ ζήσῃ μὲ 350 δραχ. Ὁ κ. Κεραμιδᾶς εἰσηγήθη αὔξησιν τῶν συντάξεων, ἀλλ’ ἡ κατάστασις τοῦ Ι.Κ.Α. δὲν τὸ ἐπιτρέπει, ἐὰν δὲν ληφθοῦν ὡρισμένα μέτρα.

§141Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπουργ. Ἐργασίας). Κύριε συνάδελφε, πρὸ ὀλίγων λεπτῶν εἴπατε, ὅτι ὁ κ. Κεραμιδᾶς ὑπεστήριξε τὴν αὔξησιν τῶν συντάξεων καὶ ἀμέσως κατόπιν εἴπατε, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ αὐξηθοῦν αἱ συντάξεις.

§142Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Δὲν μὲ προσέχετε, κ. ὑπουργέ, ἐγὼ εἶπον, ὅτι ὁ κ. Κεραμιδᾶς εἰσηγήθη τὴν αὔξησιν τῶν συντάξεων, ἀλλὰ μίαν τοιαύτην αὔξησιν δὲν τὴν ἐπιτρέπει ἡ κατάστασις τοῦ Ι.Κ.Α. καὶ ἐζήτησεν ἐνίσχυσιν. Ἡ κατάστασις τῶν συνταξιούχων εἶναι οἰκτρά. Ἡ Κυβέρνησις ὀφείλει νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ δρᾶμα τῶν συνταξιούχων, εἰς τὰς τάξεις τῶν ὁποίων βασιλεύει ἡ ἀθλιότης. Νομίζω, ὅτι θὰ ἔπρεπε ἡ Κυβέρνησις, πρῶτα ἀπ’ ὅλα, διὰ νὰ ἔχωμεν πραγματικὴν ἀσφαλιστικὴν πολιτικήν, νὰ τραβήξῃ τὰ χέρια της ἀπὸ τοὺς Ἀσφαλιστικοὺς Ὀργανισμούς. Ἡ Κυβέρνησις, παίρνει τὰ χρήματα τῶν Ἀσφαλιστικῶν Ὀργανισμῶν καὶ τὰ καταθέτει εἰς τὰς Τραπέζας μὲ 4% καὶ τὰ ἐκμεταλλεύονται αἱ Ἐμπορικαὶ Τράπεζαι. Ἡ Νομισματικὴ Ἐπιτροπὴ δὲν τὰ ἀποδεσμεύει οὔτε διὰ νὰ χορηγηθοῦν ὡς δάνεια εἰς τοὺς συνταξιούχους, ὁπότε ὁ τόκος θὰ ἦτο μεγαλύτερος. Συμβαίνει τὰ χρήματα αὐτά, κατὰ ὡρισμένα χρονικὰ διαστήματα, νὰ παραμένουν χωρὶς τόκον, ὅταν ἀποδεσμεύωνται, χωρὶς νὰ εἶναι δυνατὸν νὰ τοποθετηθοῦν ἀλλοῦ. Ποῦ ἀλλοῦ ὑπάρχει αὐτὴ ἡ πολιτικὴ τῆς ἀναγκαστικῆς τοποθετήσεως ἀσφαλιστικῶν εἰσφορῶν εἰς Τραπέζας, χωρὶς νὰ ἀποδίδουν τόκον; Ἡ Κυβέρνησις πρέπει νὰ ἐνισχύσῃ τὸ Ι.Κ.Α. ἀπὸ τὸν Κρατικὸν Προϋπολογισμόν. Ἡ Κυβέρνησις ἔχει αὐτὴν τὴν ὑποχρέωσιν, διότι προπολεμικῶς ἐπῆρεν ὡς δάνειον ἀπὸ τὸ Ι.Κ.Α. 500 ἑκατομμύρια, τὰ ὁποῖα δὲν ἐπέστρεψεν. Ἡ Κυβέρνησις, ἐνῷ προπολεμικῶς ἐχορήγησε δάνεια εἰς ὅλας τὰς ἐπιχειρήσεις, εἰς τοὺς Ἀσφαλιστικοὺς Ὀργανισμοὺς ὄχι μόνον δὲν ἐχορήγησε δάνεια, ἀλλὰ τοὺς ἀφῆκε μὲ τὴν διαρκῆ ὑποτίμησιν τοῦ νομίσματος, νὰ χάσουν τὰς οἰκονομίας των. Ἡ Κυβέρνησις δὲν πρέπει νὰ ἀποξενώσῃ τοὺς ἠσφαλισμένους ἀπὸ τὰς Διοικήσεις τῶν Ἀσφαλιστικῶν Ὀργανισμῶν. Ἐὰν εἰς τοὺς Ἀσφαλιστικοὺς Ὀργανισμοὺς ἐκπροσωπῆται ἡ πραγματικὴ θέλησις τῶν ἠσφαλισμένων, τότε θὰ ὑπάρχῃ νοικοκυροσύνη, δὲν θὰ γίνωνται καταχρήσεις, οὔτε θὰ ἔχωμεν μεγάλας δαπάνας διοικήσεως. Ἡ Κυβέρνησις, ἔπρεπε νὰ μελετήσῃ τὸ ὅλον ἀσφαλιστικὸν θέμα καὶ νὰ χαράξῃ μίαν ἀσφαλιστικὴν πολιτικήν. Ἡ Κυβέρνησις θὰ πρέπει νὰ προσαρμόσῃ τὰς συντάξεις, διὰ νὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ζήσουν οἱ συνταξιοῦχοι, ἀλλὰ καὶ τὸ θέμα αὐτὸ τὸ ἀντιμετωπίζει μοιρολατρικῶς. Οὐδὲν μέτρον λαμβάνει ὑπὲρ τῶν συνταξιούχων καὶ τῆς ἐξυγιάνσεως τῶν Ἀσφαλιστικῶν Ὀργανισμῶν. Τοὐναντίον διαδίδονται διάφορα ὅπως ἡ συγχώνευσις τῶν διαφόρων Ἀσφαλιστικῶν Ταμείων, διὰ νὰ τρομοκρατηθοῦν οἱ ἠσφαλισμένοι.

§143Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς πρέπει νὰ προβῇ εἰς μίαν δήλωσιν διὰ νὰ καθησυχάσῃ ὅλος αὐτὸς ὁ κόσμος, ὁ ὁποῖος ἀνησυχεῖ.

§144Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπουργ. Ἐργασίας). Δὲν προτίθεμαι νὰ κάμω δήλωσιν, διότι ἡ πολιτική μας εἶναι σαφής. Εἶναι πολιτικὴ ἐμπιστοσύνης πρὸς τὸν ἠσφαλισμένον καὶ τὴν κοινωνικήν του ἀσφάλισιν. Ἡ τακτικὴ τὴν ὁποίαν ἀκολουθεῖτε καὶ τὴν ὁποίαν ὑποστηρίζουν μὲ ὡρισμένα συνθήματα ὡρισμένοι παράγοντες τῆς ἀριστερᾶς πτέρυγος εἴς τινα ἐργατικὰ συνδικάτα, δὲν πρόκειται νὰ μᾶς παρασύρῃ, διὰ νὰ τοὺς ἐξαγάγωμεν ἀπὸ τὸ ἀδιέξοδον. Μὲ τὰ συνθήματά τους αὐτά, ἐδιχοτόμησαν τὴν κοινὴν γνώμην καὶ ἔθεσαν ἐρώτημα περὶ τοῦ σκοπίμου ἢ μὴ τῆς συγχωνεύσεως. Συνεπῶς, ὑποχρέωσις ἰδική των εἶναι, νὰ διαφωτίσουν τὰς συνελεύσεις των καὶ τὴν δημοσίαν γνώμην ἐπὶ τοῦ ζητήματος τὸ ὁποῖον ἐδημιούργησαν.

§145Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Ὑπάρχει πληροφορία, ὅτι ὁ κ. Πρωθυπουργὸς ἀνέθεσεν εἰς τριμελῆ ἐπιτροπὴν νὰ μελετήσῃ τὸ ἀσφαλιστικὸν θέμα καὶ ἐδόθη ἐντολὴ νὰ μελετήσῃ καὶ τὴν συγχώνευσιν τῶν διαφόρων Ταμείων. Εἶναι, συνεπῶς, καθῆκον νὰ καθησυχάσητε τοὺς ἠσφαλισμένους.

§146Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπουργ. Ἐργασίας). Τὸ νὰ μελετᾶται οἱονδήποτε ζήτημα κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως, εἶναι ὄχι μόνον καθῆκον, ἀλλὰ καὶ ὑποχρέωσις τῆς Κυβερνήσεως. Ἀπὸ τοῦ σημείου ὅμως αὐτοῦ μέχρι τοῦ σημείου νὰ διασπείρωνται φῆμαι, τὸ πρᾶγμα διαφέρει.

§147Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Ὑπάρχει πληροφορία, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἔδωσεν ἐντολὴν νὰ μελετηθῇ ἡ συγχώνευσις τῶν κλαδικῶν ταμείων μὲ τὸ Ι.Κ.Α. Εἶναι, συνεπῶς, εὔλογος ἡ ἀνησυχία τῶν ἠσφαλισμένων, δεδομένου, ὅτι τὸ Ι. Κ.Α. μετὰ 2 ἔτη δὲν θὰ εἶναι εἰς θέσιν νὰ πληρώσῃ καὶ αὐτὰς ἀκόμη τὰς συντάξεις διὰ δὲ τῆς συγχωνεύσεως καὶ τῶν ἄλλων ταμείων, οὔτε ἡ κατάστασις τοῦ Ι.Κ.Α. θὰ βελτιωθῇ, ἀλλὰ καὶ ἡ κατάστασις τῶν ἠσφαλισμένων εἰς τὰ ἄλλα ταμεῖα θὰ χειροτερεύσῃ. Δι’ αὐτὸ θὰ ἔπρεπε νὰ δηλώσῃ ὁ κ. ὑπουργός, ὅτι δὲν θὰ γίνῃ συγχώνευσις αὐτῶν.

§148Α. ΖΑΚΚΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὀφείλει νὰ ἀπαντήσῃ ὁ κ. ὑπουργός.

§149Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπουργ. Ἐργασίας). Θὰ ἀπαντήσω, ὅταν νομίζω, ὅτι θὰ πρέπει νὰ ἀπαντήσω. Πάντως τὸ θέμα εἶναι ὅπως τὸ ἐτοποθέτησα ἐγὼ καὶ ὄχι ὅπως τὸ ἐτοποθέτησεν ὁ κ. συνάδελφος.

§150Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Ἀρνεῖσθε νὰ δώσετε ἀπάντησιν, κ. ὑπουργέ, ἀλλὰ πρέπει νὰ γνωρίζετε, ὅτι οἱ ἠσφαλισμένοι θὰ προστατεύσουν τὰ συμφέροντά των. Ἡ κατάστασις τῶν συνταξιούχων εἶναι ἀπελπιστική· θὰ ἐβελτιοῦτο κἄπως, ἐὰν ἐγίνετο δεκτὴ ἡ πρότασις τῆς ΕΔΑ, περὶ αὐξήσεώς των κατὰ 50% τῶν συντάξεων. Ἡ πρότασις ἔχει κατατεθῆ, ἀλλὰ ἡ Κυβέρνησις δὲν τὴν εἰσάγει πρὸς συζήτησιν καὶ αὐτὸ ἀποδεικνύει τὰς διαθέσεις της ἀπέναντι τῶν συνταξιούχων. Πρέπει νὰ ἐκπληρωθῇ ἡ ἐκ τοῦ νόμου 1846 ὑποχρέωσις τῆς ἐνισχύσεως τῶν Ἀσφαλιστικῶν Ὀργανισμῶν, μέχρις ὅτου ληφθοῦν γενικώτερα μέτρα καὶ δυνηθοῦν οἱ Ὀργανισμοὶ νὰ εἶναι ἄξιοι τῆς ἀποστολῆς των. Νὰ ληφθοῦν μέτρα ὄχι μόνον διὰ τοὺς ἀνέργους καὶ τοὺς ἐργαζομένους, ἀλλὰ καὶ διὰ τοὺς συνταξιούχους τῶν ὁποίων ἡ κατάστασις εἶναι ἀπελπιστική. Ἡ Κυβέρνησις, ὄχι μόνον δὲν λαμβάνει μέτρα ὑπὲρ τῶν ἐργαζομένων, ἀλλὰ στρέφεται ἐναντίον των καὶ καταλύει τὰς συνδικαλιστικάς των ἐλευθερίας. Καθρέπτης μιᾶς Δημοκρατίας εἶναι αἱ συνδικαλιστικαὶ ἐλευθερίαι, ἀλλὰ ἡ Κυβέρνησις τὸν ἔχει κομματιάσει.

§151Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπουργ. Ἐργασίας). Ἡ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως, εἶναι πολιτικὴ ἐμπιστοσύνης πρὸς τοὺς ἐργαζομένους.

§152Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἰσχυρίζεσθε αὐτό, ὅταν εἰς τὰ σημερινὰ πρακτικὰ ἀναφέρετε εἰς μίαν ἀπάντησιν, ὅτι ἡ καθαίρεσις τοῦ Σαριδάκη, Γεν. Γραμματέως Ἐργατικοῦ Κέντρου Ρεθύμνης ἔγινε, διότι ἐπέκρινε τὴν Κυβερνητικὴν πολιτικὴν καὶ παραλλήλως ὑπάρχει καὶ ὁ ἰσχυρισμός, ὅτι ἔκαμεν ἀντεθνικὴν προπαγάνδαν. Ἐπίσης εἰς τὸν Πειραιᾶ, συνελήφθησαν καὶ κρατοῦνται εἰς τὰ ὑπόγεια ἀσφαλείας, ὁ σύμβουλος τῶν ὑαλουργῶν Ι. Γαμβέλας καὶ ὁ σύμβουλος τῶν λογιστῶν Δ. Μαλαγαρδῆς. Καὶ οἱ δύο αὐτοὶ συνδικαλισταὶ συνελήφθησαν, διότι ἐκινήθησαν νομίμως διὰ τὰ συμφέροντα τῶν συναδέλφων των. Ἡ πολιτικὴ ὅμως τῆς Κυβερνήσεως, εἶναι νὰ κρατήσῃ τὴν καθήλωσιν τῶν ἀποδοχῶν τῶν ἐργαζομένων διὰ τῆς ἐπιθέσεως ἐναντίον τῶν ἐργατικῶν στελεχῶν. Αὐτὴν τὴν πολιτικὴν ἐξυπηρετοῦν αἱ συλλήψεις. Ὁ Ι. Γαμβέλας τὴν ἡμέραν τῆς συλλήψεώς του μέχρι τῆς τετάρτης ἀπογευματινῆς, ἦτο εἰς τὸ Ὑπουργεῖον, διεκδικῶν ἐπιδόματα ἀνεργίας διὰ τοὺς ἀνέργους ὑαλουργούς.

§153Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπουργ. Ἐργασίας). Μοῦ προξενοῦν κατάπληξιν, κ. συνάδελφε, ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἰσχυρίζεσθε. Τὰ ἴδια πράγματα εἴχατε ἰσχυρισθῆ καὶ ἄλλοτε ἐπ’ εὐκαιρίᾳ συλλήψεως ἄλλου συνδικαλιστικοῦ στελέχους. Καὶ τότε σᾶς εἶπον, καὶ τώρα ἐπαναλαμβάνω, ὅτι οὐδεὶς διώκεται καὶ πολὺ περισσότερον συλλαμβάνεται διὰ τὴν συνδικαλιστικήν του δρᾶσιν. Τοῦτο δέον νὰ καταστῇ συνείδησις εἰς ὅλους καὶ ἀσφαλῶς καὶ ὑμεῖς τὸ γνωρίζετε, πλὴν ὅμως διαστρέφετε τὰ πράγματα καὶ ἰσχυρίζεσθε τὰ ὅσα ἰσχυρίζεσθε διὰ νὰ ἐνσπείρετε φοβίαν εἰς τὰ συνδικαλιστικὰ στελέχη. Ἔχετε, κ. συνάδελφε, σχέσιν μὲ τὰ συνδικαλιστικὰ ζητήματα καὶ γνωρίζετε, ὅτι οὐδεὶς διώκεται διὰ τὰς συνδικαλιστικάς του ἐνεργείας καὶ διὰ τὰς ἰδέας του. Ἐὰν λοιπόν, ὁ κύριος τὸν ὁποῖον ἀναφέρατε συνελήφθη καὶ κρατῆται, συνελήφθη καὶ κρατεῖται δι’ ἄλλην αἰτίαν.

§154Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Πρὸ ὀλίγου, κ. ὑπουργέ, σᾶς ἀνέγνωσα μίαν παράγραφον ἀπὸ ἐπίσημον ἀπάντησιν σχετικῶς μὲ τὴν ἀπόλυσιν τοῦ Σαριδάκη, ἐκ τῆς ὁποίας παραγράφου ἀποδεικνύεται, ὅτι ὁ Σαριδάκης ἀπελύθη διὰ τὴν συνδικαλιστικήν του δρᾶσιν. Τὸ αὐτὸ συμβαίνει καὶ μὲ ἄλλας περιπτώσεις. Θὰ ἔπρεπε, ὅμως, κ. ὑπουργέ, νὰ σταματήσῃ αὐτὴ ἡ δίωξις τῶν συνδικαλιστικῶν στελεχῶν καὶ θὰ ἔπρεπε νὰ βοηθήσωμεν τὸν συνδικαλισμὸν διότι ὁ συνδικαλισμὸς σπουδαίως συμβάλλει εἰς τὴν πρόοδον τοῦ τόπου. Ὅπως ὅμως μεταχειρίζεται ἡ Κυβέρνησις τὸν συνδικαλισμόν, κοντεύει νὰ τὸν διαλύσῃ. Δὲν ἐπιθυμῶ, κ. ὑπουργέ, νὰ σᾶς ἀναγνώσω δύο παραγράφους ἀπὸ τὴν ἔκθεσιν τὴν ὁποίαν ὑπέβαλεν ὁ κ. Σκέβελενς εἰς τὴν Διεθνῆ, ἐκ τῶν ὁποίων περικοπῶν ἀποδεικνύεται περιτράνως ἡ ἐπέμβασίς σας εἰς τὰ συνδικαλιστικὰ ζητήματα, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον μάλιστα ἠνάγκασε τὸν Σκέβελενς νὰ ζητήσῃ τὴν παρέμβασιν τοῦ κ. Πρωθυπουργοῦ.

§155Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Περὶ αὐτῶν, κ. συνάδελφε, εἰς ἄλλην περίπτωσιν ἔχω ἐνημερώσει τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν.

§156Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Ἀλλὰ δὲν ἀρκοῦν μόνον αἱ διώξεις διὰ τὴν διάλυσιν τοῦ συνδικαλιστικοῦ κινήματος. Ἡ Κυβέρνησις κατὰ τὸν τελευταῖον χρόνον ἔχει ἐφαρμόσει καὶ ἄλλα συστήματα καὶ πρὸ πάντων τὴν ἐξαγορὰν συνειδήσεων τῶν ἐργατικῶν στελεχῶν. Ὁ κ. ὑπουργός, κύριοι βουλευταί, χρησιμοποιεῖ τὸ ἱερὸν χρῆμα τῆς ἐργατικῆς ἑστίας πρὸς τὸν σκοπὸν αὐτόν. Ἀναφέρω τὸ παράδειγμα τοῦ κ. Τυροπώλη, ὁ ὁποῖος μόλις ἔλαβε τὴν 16.10.1958 ἐκ τοῦ λογαριασμοῦ αὐτοῦ 100.000 δραχμάς, τὴν ἑπομένην ἀκριβῶς, ἐγκατέλειψε τὸν Μακρῆν καὶ ἔκαμε δηλώσεις ὑπὲρ τοῦ Θεοδώρου. Προεβλήθη ὁ ἰσχυρισμός, ὅτι τὰ χρήματα αὐτὰ ἐδόθησαν διὰ τὴν ὀργάνωσιν ἑνὸς συνεδρίου. Ὁ ἔλεγχος, ὅμως, ὁ ὁποῖος ἐπηκολούθησε τὴν 12.12.58, κατέδειξεν, ὅτι τὰ χρήματα αὐτὰ δὲν εἰσήχθησαν διὰ τὸν σκοπὸν αὐτόν. Περὶ τούτων, ὅμως, ὑπάρχει εἰδικὴ ἐπερώτησις, εἰς τὴν ὁποίαν ἀναφέρονται καὶ ἄλλαι περιπτώσεις χρηματισμοῦ συνδικαλιστικῶν στελεχῶν. Αὐτὰ τὰ χρήματα, κ. ὑπουργέ, προορίζονται διὰ τὴν ἐργατικὴν ἑστίαν τῶν ἐργαζομένων καὶ δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον νὰ τὰ διανέμετε κατὰ βούλησιν εἰς τοὺς ἡμετέρους καὶ ἐπὶ σκοπῷ ἐξαγορᾶς συνειδήσεων ἐργατικῶν στελεχῶν.

§157Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπουργ. Ἐργασίας). Πληροφορῶ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, ὅτι ὅσον ἀφορᾷ τὴν διάθεσιν χρημάτων πρὸς συνδικαλιστικὰ στελέχη, ἔχομεν περιορίσει εἰς τὸ ἐλάχιστον τὴν διάθεσιν αὐτήν. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν βοήθειαν τῶν συνδικαλιστικῶν ὀργανώσεων δὲν εἶναι ἀληθὲς τὸ ἀναφερθὲν ὑπὸ τοῦ κ. συναδέλφου. Γεγονὸς εἶναι, ὅτι ἐλάβομεν ἑνιαῖον μέτρον δι’ ὅλας τὰς ὀργανώσεις. Ἀπεφασίσαμεν δηλαδὴ τὴν πληρωμὴν τοῦ ἐνοικίου, τοῦ φωτισμοῦ, τῆς γραφικῆς ὕλης καὶ τῶν ἐξόδων καθαριότητος. Ἐὰν πέραν τούτων, ὡρισμέναι ὀργανώσεις θέλουν νὰ παίξουν καὶ κἄποιον ρόλον εἰς τὸ ἐπάγγελμα, ὀφείλουν νὰ στηριχθοῦν εἰς τὰς συνδρομὰς τῶν μελῶν.

§158Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Δὲν διαφωνοῦμεν, κ. ὑπουργέ, ὅτι οἱ ἐργάται πρέπει νὰ συνεισφέρουν διὰ τὰ ἔξοδα τῶν συνδικάτων. Ἀλλὰ σύμφωνα μὲ τὸν νόμον ὑποχρεοῦνται καὶ καταβάλλουν δι’ αὐτὸν τὸν σκοπὸν καὶ ἓν ἡμερομίσθιον κατ’ ἔτος εἰς τὴν Ἐργατ. Ἑστίαν. Ὑπάρχουν, ὅμως, ὀργανώσεις, ὅπως π.χ. τοῦ ἠλ)σμοῦ, εἰς τὴν ὁποίαν οὐδὲν ἐδώσατε καὶ τοῦτο, διότι ἤσκησε κριτικὴν ἐναντίον σας καὶ ἐδημοσίευσεν ἀνακοίνωσιν εἰς τὴν ὁποίαν ἀπεκάλυπτε τὰς μεροληπτικὰς καὶ ἀδικαιολογήτους προσωπικὰς παροχὰς πρὸς συνδικαλιστικὰ στελέχη τῆς παρατάξεώς σας...

§159Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπουργ. Ἐργασίας). Γνωρίζετε, κύριε συνάδελφε, ὅτι ἡ Ὁμοσπονδία Ἠλεκτρισμοῦ ἔχει βρεθῆ ἔξω ἀπὸ τὰ πλαίσια τῆς καθαρᾶς συνδικαλιστικῆς δράσεως. Ἡ ὀργάνωσις αὐτὴ ἀσκεῖ πολιτικὴν τριβῆς καὶ δὲν εἶναι νοητὸν τὸ Κράτος νὰ ἐνισχύῃ μίαν ὀργάνωσιν τῆς ὁποίας οἱ σκοποὶ εἶναι ἐκδήλως ἀντίθετοι πρὸς τὴν συνδικαλιστικὴν ἔννοιαν καὶ δρᾶσιν. Ἡ Ὁμοσπονδία φαίνεται νὰ ἀποβλέπῃ εἰς πολιτικοὺς σκοποὺς καὶ δρᾷ καὶ κινεῖται πρὸς ἐπίτευξιν τῶν σκοπῶν αὐτῶν. Δι’ αὐτὸ καὶ ἀπερρίφθη ἡ αἴτησίς της δι’ οἰκονομικὴν ἐνίσχυσίν της. Ἀντιθέτως, ἐνισχύσαμεν τὴν ὁμοσπονδίαν τῶν αὐτοκινητιστῶν, παρὰ τὴν ἀντίθεσίν της πρὸς τὴν Κυβέρνησιν, διότι ἡ δρᾶσις εἶναι συνδικαλιστική.

§160Δ. ΓΙΑΧΝΗΣ. (Ὁμιλεῖ μὴ ἀκουόμενος ἐν μέσῳ θορύβου).

§161Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Ἡ Ὁμοσπονδία Ἠλεκτρισμοῦ, ὅπως καὶ ἡ Ὁμοσπονδία τῶν Τραπεζιτικῶν Ὑπαλλήλων εἶναι Ὁμοσπονδίαι αἱ ὁποῖαι δὲν ἐνεργοῦν κατὰ παραγγελίαν, εἰ μὴ μόνον ἐφ’ ὅσον συμφέρει τὰ μέλη τὰ ὁποῖα ἐκπροσωποῦν. Ἡ Ὁμοσπονδία Ἠλεκτρισμοῦ ἔχει 12.000 μέλη διότι εἰς αὐτὴν ὅλοι οἱ ἐργάται εἶναι συνδικαλισμένοι.

§162Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπουργ. Ἐργασίας). Αὐτὸ σημαίνει, ὅτι ἔχει τόσα μέλη, ὥστε δὲν πρέπει νὰ ἔχῃ ἀνάγκην οἰκονομικῆς ἐνισχύσεως.

§163Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Ἡ Ὁμοσπονδία Ἠλεκτρισμοῦ ἀποτελεῖται ἀπὸ τὰς ἑξῆς ὀργανώσεις. «.... (ἀναγινώσκει) ......». Τὸ δὲ προεδρεῖον αὐτῆς ἀποτελεῖται ἀπὸ τὰ ἑξῆς μέλη: «...... (ἀναγινώσκει) ......». Δὲν εἶναι συνεπῶς, δυνατὸν νὰ ἰσχυρίζεσθε, ὅτι οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ ἐπιδιώκουν ἄλλους σκοπούς. Τὸ γεγονὸς εἶναι, ὅτι ἡ ὁμοσπονδία αὐτὴ ἤσκησε δριμεῖαν κριτικὴν κατὰ τοῦ κ. ὑπουργοῦ καὶ δι’ αὐτό, ὁ κ. ὑπουργὸς τὴν διώκει. Αὐτὰ τὰ ὁποῖα ἀνέφερον διὰ τὸν χρηματισμὸν τοῦ κ. Τυροπώλη καὶ τῶν ἄλλων, ἡ Ὁμοσπονδία Ἠλεκτρισμοῦ τὰ ἀνεκοίνωσεν. Ἰδοὺ διατὶ ἡ μῆνις τοῦ κ. ὑπουργοῦ.

§164Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπουργ. Ἐργασίας). Αἱ συνδικαλιστικαὶ ὀργανώσεις, κ. συνάδελφε, ὅταν μεταβάλλωνται εἰς πολιτικὰς παρατάξεις δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐνισχύωνται ἀπὸ τὸ Κράτος.

§165Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Ὅταν ζητοῦν αὐξήσεις, κ. ὑπουργέ, κάμνουν πόλεμον πολιτικόν; Ἡ Ὁμοσπονδία Ἠλεκτρισμοῦ οὐδέποτε ἐνδιεφέρθη διὰ ζητήματα μὴ ἀφορῶντα ἐπαγγελματικῶς τὰ μέλη της. Ὅταν δὲν ὑπάρχῃ ἄλλος τρόπος ἐξουδετερώσεως μιᾶς διοικήσεως, ἡ Κυβέρνησις ἔχει τοὺς Νομάρχας. Ὁ Νομάρχης Λέσβου, ὁ Νομάρχης Χίου, Σερρῶν, Θεσσαλονίκης, Ρεθύμνου, Χανίων, καὶ σειρὰ Νομαρχῶν, ἀνέλαβον τὴν ἐκκαθάρισιν τοῦ ἐδάφους καὶ καθαιροῦν τὰς αἱρετὰς διοικήσεις. Αὐτὸ ἀποτελεῖ ἐλεύθερον συνδικαλισμόν; Καὶ παρὰ τὸ ὅτι τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας εἶπεν, ὅτι δὲν ἔχουν δικαίωμα οἱ Νομάρχαι νὰ καθαιροῦν τὰς διοικήσεις τῶν Ἐργατικῶν Κέντρων, τὸ κακὸ συνεχίζεται διότι γνωρίζουν, ὅτι λόγῳ οἰκονομικῶν δυσχερειῶν δὲν δύνανται οἱ καθαιρούμενοι νὰ προσφύγουν εἰς τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας. Πρὸ ἡμερῶν καὶ παρὰ τὴν ἀντίθετον γνώμην τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, καθῃρέθη καὶ ἡ Διοίκησις τοῦ Ἐργατικοῦ Κέντρου Δράμας. Ἡ κατάστασις εἶναι ἀπαράδεκτος καὶ ἐκθέτει τὴν χώραν μας.

§166Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπουργ. Ἐργασίας). Ἡ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως εἶναι ἡ ἐνίσχυσις ὅλων τῶν ὀργανώσεων, αἱ ὁποῖαι κινοῦνται εἰς πλαίσια συνδικαλιστικὰ καὶ ἐντὸς αὐτῶν ὑπηρετοῦν τὰ οἰκονομικὰ συμφέροντα τῶν μελῶν των.

§167Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Πέραν αὐτῶν ἡ Κυβέρνησις ἀναβιοῖ καὶ χρησιμοποιεῖ ὅλα τὰ ἀνελεύθερα μέτρα. Διὰ νὰ ἐργασθῇ κανεὶς εἰς ἕνα καπνεργοστάσιον χρειάζεται ἄδεια τῆς Ἀσφαλείας. Κατηργήθη ἡ εἰδικὴ προστασία τῶν τραπεζιτικῶν συνδικαλιστικῶν στελεχῶν. Διὰ ἄδειαν καὶ μοτοσακὸ ἀκόμη, ζητεῖται πιστοποιητικὸν κοινωνικῶν φρονημάτων, ὅπως ζητεῖται καὶ διὰ τοὺς ὁδοκαθαριστὰς κλπ. ἐργαζομένους εἰς ὑπηρεσίας ποὺ ἔχουν κἄποιαν σχέσιν μὲ τὸ Δημόσιον. Περαιτέρω ἐφαρμόζει καὶ τὴν ἐκτόπισιν τῶν συνδικαλιστικῶν στελεχῶν τὰ ὁποῖα δὲν εἶναι ἀρεστὰ εἰς τὴν Κυβέρνησιν. Ὅλαι αὐταὶ αἱ ἀνοικταὶ ἐπεμβάσεις τῆς ἀστυνομίας ἀποβλέπουν εἰς τὴν τρομοκράτησιν τῶν συνδικαλιστικῶν στελεχῶν, ὥστε νὰ μὴ δύνανται νὰ ζητήσουν ὅ,τι ὑπεσχέθη ὁ κ. Καραμανλῆς κατὰ τὰς προγραμματικὰς δηλώσεις του, δηλαδὴ μίαν βελτίωσιν τοῦ ἐπιπέδου ζωῆς διὰ δικαίας κατανομῆς τοῦ Ἐθνικοῦ εἰσοδήματος. Καὶ δὲν φθάνουν μόνον αὐτά, ἀλλὰ ἐκπαιδεύουν ἀστυνομικοὺς καὶ συγκροτοῦν ἀπεργοσπαστικοὺς μηχανισμούς, ὥστε ὅταν οἱ ἐργάται θελήσουν νὰ ἀπεργήσουν, ἐπιδιώκοντες βελτίωσιν τῆς θέσεώς των, νὰ ἐπεμβαίνῃ ὁ μηχανισμὸς αὐτὸς καὶ νὰ ματαιώνῃ τὴν ἀπεργίαν καὶ τοὺς ἐπιδιωκομένους σκοπούς. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον δίδεται ἡ ἐντύπωσις εἰς τοὺς ἐργάτας καὶ δικαίως, ὅτι τοὺς καταδιώκει ἡ Κυβέρνησις καὶ προστατεύει τοὺς ἐργοδότας. Νὰ γιατὶ ἡ Κυβέρνησις ἔχει ἀποξενωθῆ ἀπὸ τοὺς ἐργαζομένους. Ἔχει ἐξαθλιωθῆ, συνεπείᾳ ὅλων αὐτῶν τῶν μέτρων ὁ λαὸς καὶ ὑποστηρίζομεν, ὅτι πρέπει νὰ ὑποστηριχθοῦν οἱ ἐργαζόμενοι, οἱ ὁποῖοι ἀποτελοῦν τὴν σπονδυλικὴν στήλην τοῦ Ἔθνους μας. Πέραν αὐτῶν καὶ δι’ ὅσους ὑπάρχει κἄποια ἀπασχόλησις, αἱ συνθῆκαι ἐργασίας εἶναι ἀφόρητοι. Ἐργάζονται πέραν τοῦ 8ώρου καὶ καταπιέζονται μὲ παραβάσεις τῆς ἐργατικῆς νομοθεσίας. Αἱ ὑπερωρίαι κατέστησαν καθεστὼς ὅπως κατέστη καθεστὼς καὶ ἡ καθυστέρησις τῆς καταβολῆς τῶν ἡμερομισθίων. Δὲν ὑπάρχει μεταλλευτικὴ ἐπιχείρησις, ἡ ὁποία νὰ μὴ ὀφείλῃ 1 καὶ 1½ μηνὸς ἡμερομίσθια, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον σημαίνει, ὅτι ἐργάζονται μὲ τὰ χρήματα ποὺ ὀφείλει εἰς τοὺς ἐργάτας. Ἐφθάσαμεν εἰς τὸ σημεῖον, νὰ γίνωνται ἀπεργίαι, ὅπως εἰς τὸ μεταλλεῖον Θάσου, Περιστερίου, κλπ., ὅπου ἐκλείσθησαν οἱ ἐργάται εἰς τὰ ὀρυχεῖα μόνον καὶ μόνον ζητοῦντες νὰ τοὺς καταβάλλουν τὰ δεδουλευμένα ἡμερομίσθια. Σὲ τέτοιαν κατάστασιν ἐφθάσαμεν τοὺς ἐργαζομένους. Δὲν ὑπάρχει ὑπηρεσία ἐπιθεωρήσεως, τὰ ἐργατικὰ δυστυχήματα αὐξάνουν συνεχῶς. Καὶ ἐκ τοῦ λόγου, ὅτι ὁ ἐργοδότης δὲν ὑποχρεοῦται παρὰ μόνον διὰ δόλον νὰ ἀποζημιώσῃ τὰ ἐργατικὰ ἀτυχήματα. Ὁ δόλος, ὅμως, δύσκολα ἀποδεικνύεται καὶ ὅλα τὰ βάρη τὰ ἀναλαμβάνει ὑποχρεωτικῶς τὸ ΙΚΑ.

§168Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Ἔχει συστηματοποιηθῆ ὁ ἔλεγχος καὶ τώρα τελευταῖα ἔχουν μειωθῆ σημαντικὰ τὰ ἐργατικὰ ἀτυχήματα.

§169Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Γνωρίζω, κ. ὑπουργέ, ὅτι γίνεται κἄποια προσπάθεια, ἀλλὰ πιστεύω, ὅτι δὲν θὰ διορθωθῇ ἡ κατάστασις ἐὰν δὲν ὀργανωθῇ ἡ ἐπιθεώρησις ἐργασίας καὶ δὲν θεσπισθῇ, ὅτι μέρος τοῦ κινδύνου θὰ φέρῃ καὶ ὁ ἐργοδότης.

§170Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Καὶ διὰ τὰ δύο θέματα, εἶναι γνωστόν, ὅτι ἐγένοντο συσκέψεις μὲ σκοπὸν τὴν διόρθωσιν τῶν πραγμάτων καὶ τὴν βελτίωσιν τῆς καταστάσεως.

§171Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Φαντασθῆτε, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι κατὰ τὸ ἔτος 1957 ἐπὶ 19.272 οἰκοδομῶν ὑπῆρχαν μόνον 3 ὑπάλληλοι ἐλέγχου. Εἶναι ἑπομένως ἀπόλυτος ἀνάγκη νὰ συγχρονισθῇ ἡ Ὑπηρεσία αὐτὴ καὶ νὰ ἀσκῆται οὐσιώδης ἔλεγχος. Πάντως, ὡς εἶπον καὶ προηγουμένως, αἱ συνθῆκαι ἐργασίας εἶναι ἀθλιέσταται καὶ ἀποδεικνύεται τοῦτο ἀπὸ σχετικὴν ἔκθεσιν Ἀμερικανῶν, τὴν ὁποίαν ἀσφαλῶς ἔχει ὑπ’ ὄψει του καὶ ὁ κ. ὑπουργός. Κάθε χρόνο χάνονται 1 ἑκατομμύριον ἡμερομίσθια καὶ μεγάλη ζημία ἐπέρχεται εἰς τὸ ΙΚΑ καὶ τὴν ἐθνικήν μας οἰκονομίαν, διότι δὲν ὑπάρχει ἔλεγχος. Νομίζω συνεπῶς, ὅταν ἔχωμεν τὸν μεγάλον αὐτὸν ἀριθμὸν ἀτυχημάτων ἀπὸ τὴν μίαν πλευρὰν καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλην πλευρὰν τεραστίαν ζημίαν τοῦ ΙΚΑ καὶ τῆς ἐθνικῆς οἰκονομίας, τὸ γεγονὸς καὶ μόνον τοῦτο πρέπει νὰ ἀνησυχήσῃ τὴν Κυβέρνησιν καὶ νὰ ἀνεύρῃ τρόπους ἀντιμετωπίσεως. Θὰ πρέπει ἐπίσης νὰ ἀκυρωθοῦν ὅλοι οἱ ἀντεργατικοὶ νόμοι καὶ ἐπίσης τὰ νομοθετήματα ἐκεῖνα βάσει τῶν ὁποίων ἀπελύθησαν εἰδικευμένοι καὶ ἀνειδίκευτοι ἐργάται. Δὲν εἶναι δυνατὸν ἄνθρωποι ἐργασθέντες ἐπὶ μακρὰν σειρὰν ἐτῶν νὰ εὑρίσκωνται ἀπροστάτευτοι εἰς τὸν δρόμον χωρὶς σύνταξιν. Καὶ εἰς τὸ μέτρον αὐτὸ ἔχει ὑποχρέωσιν ἡ Κυβέρνησις νὰ προχωρήσῃ καὶ νὰ ἀποκαταστήσῃ τοὺς ἀνθρώπους αὐτούς. Θὰ πρέπει ἐπίσης ἡ Κυβέρνησις νὰ φροντίσῃ καὶ τοὺς νέους ἐργάτας, τὸ φυτώριον αὐτὸ τῆς ἐργατικῆς νεολαίας εἰς τοὺς ὁποίους ἡ Κυβέρνησις δὲν δύναται νὰ ὑπερηφανεύεται, ὅτι προσέφερεν ἔστω καὶ ἐλάχιστα μέχρι σήμερον ἐφ’ ὅσον διατηρεῖ τὰ ἡμερομίσθια τῶν 16 καὶ 17 δραχμῶν. Ἐπίσης, θὰ πρέπει νὰ παρασχεθοῦν καὶ διευκολύνσεις εἰς τὰ ἐργαζόμενα αὐτὰ παιδιὰ γιὰ νὰ μποροῦν νὰ φοιτοῦν εἰς τὰ νυκτερινὰ σχολεῖα καὶ νὰ ἀποκτήσουν μίαν στοιχειώδη μόρφωσιν, ἡ ὁποία θὰ τοὺς εἶναι ἀπαραίτητος εἰς τὴν μελλοντικήν τους ἐξέλιξιν. Θέμα ἐπίσης μέγα τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ ἀντιμετωπίσῃ ἡ Κυβέρνησις εἶναι τὸ θέμα τῶν ἐργαζομένων γυναικῶν. Διότι σήμερον ἡ Κυβέρνησις ἀκολουθεῖ εἰς τὸν τομέα αὐτὸν πολιτικὴν ἐφαρμοσθεῖσαν ἀπὸ τὸν ἄλλοτε ὑπουργὸν τῆς Ἐργασίας Γονῆν. Καὶ θὰ σᾶς ἀναγνώσω μόνον μέρος ἑνὸς ἐγγράφου ὅσον ἀφορᾷ τὴν πολιτικὴν τοῦ Γονῆ ἐπὶ τοῦ θέματος τῶν ἐργαζομένων καπνεργατριῶν. «.... (ἀναγινώσκει)......». Ἰδού, κύριοι συνάδελφοι, διατὶ ἔσπασε τὸ ἐπάγγελμα τῶν καπνεργατῶν, διότι ὁ Γονῆς ἔβαλε τὶς γυναῖκες, αἱ ὁποῖαι, ὡς γνωστόν, ἐργάζονται περισσότερον εἰς τὰ καπνεργοστάσια μὲ 32 δραχμὲς ἡμερομίσθιον. Καὶ ἐνῷ ὑπῆρχε μία διαφορὰ ἡμερομισθίου μεταξὺ ἐργαζομένων γυναικῶν καὶ ἀνδρῶν, ἡ σημερινὴ τὴν ηὔξησεν ἀντὶ νὰ τὴν ἐλαττώσῃ. Ἐκτὸς τούτου, ὅμως, ὑπάρχει ὡς ἀνέφερε καὶ ἡ κυρία Σβώλου, ἡ ὑπ’ ἀριθ. 100 διεθνὴς σύμβασις, ἡ ὁποία ὁρίζει ἴσην μεταχείρισιν μεταξὺ ἀνδρῶν καὶ γυναικῶν. Καὶ ὅμως, ἡ Κυβέρνησις χρησιμοποιεῖ εἰς τὸ θέμα τῶν γυναικῶν, ἄλλην πολιτικήν. Θὰ πρέπει ἡ Κυβέρνησις τὴν πολιτικὴν αὐτὴν νὰ τὴν ἀλλάξῃ καὶ νὰ συγχρονίσῃ τὴν ἐργατικήν μας νομοθεσίαν. Βεβαίως, δὲν εἶμαι ἐγώ, ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος θὰ ἐπιμένω νὰ ἐπέλθῃ αὔριον πλήρης ἐξίσωσις μισθῶν καὶ ἡμερομισθίων μεταξὺ ἀνδρῶν καὶ γυναικῶν, ἀλλὰ νομίζω, ὅτι μὲ μίαν ὀρθολογιστικὴν πολιτικὴν θὰ μπορούσαμε συντομώτατα νὰ κλείσωμε τὸ ἄνοιγμα, τὸ ὁποῖον ὑπάρχει σήμερον εἰς ὅ,τι ἀφορᾷ τὰ ἡμερομίσθια ἀνδρῶν καὶ γυναικῶν. Τέτοια, ὅμως, πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως, δὲν διαφαίνεται. Ὑπάρχει, ἐπίσης, τὸ πρόβλημα τῆς ἐργατικῆς κατοικίας καὶ εἰς τὸν τομέα αὐτὸν ἡ Κυβέρνησις ἀντιμετώπισε τὸ πρόβλημα τῆς στεγάσεως κατὰ ἕνα τρόπον πρόχειρον, χωρὶς προγραμματισμόν. Καὶ ἂν λάβωμεν ὡς βάσιν τὰ δεδομένα στοιχεῖα στεγάσεως ἐργατοϋπαλλήλων μέχρι σήμερον, ἔχομεν ὡς συμπέρασμα, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν θὰ καταστῇ δυνατὸν νὰ στεγάσῃ τοὺς ἐργατοϋπαλλήλους, μὲ τὸν ρυθμόν, τὸν ὁποῖον βαδίζει, οὔτε μετὰ 100 χρόνια. Πιστεύω, ὅτι ἐὰν τὰ χρήματα, τὰ ὁποῖα συγκεντρώνῃ ἀπὸ τὰς εἰσφορὰς τῶν ἐργατοϋπαλλήλων καὶ τὸν λογαριασμὸν αὐτὸν τὸν κατένειμε διανεμητικῶς, εἶμαι βέβαιος, ὅτι θὰ εἴχομεν στεγάσει πολὺ περισσοτέρους. Θὰ πρέπει, συνεπῶς, ἡ Κυβέρνησις, νὰ μελετήσῃ καὶ νὰ προγραμματίσῃ τὴν στέγασιν τῶν ἐργαζομένων καὶ κυρίως νὰ ἐξεύρῃ πόρους, διότι, ὡς ἔχουν σήμερον τὰ πράγματα, πρόκειται μᾶλλον περὶ ἐμπαιγμοῦ. Σήμερον 16.000 οἰκογένειαι ζοῦν εἰς ξύλινα παραπήγματα εἰς τὰς Ἀθήνας καὶ τὸν Πειραιᾶ. Καὶ διερωτᾶται κανείς, μὲ τὸν κυβερνητικὸν ρυθμόν, πῶς καὶ πότε θὰ καταστῇ δυνατὸν νὰ στεγασθῇ ὁ κόσμος αὐτός, ὁ ὁποῖος ζῇ ὑπὸ ἀθλίας συνθήκας; Δὲν εἶναι δυνατὸν σοβαρῶς νὰ συζητοῦμεν, ὅτι θὰ ἐπέλθῃ ἡ σύντομος στέγασις τῶν ἐργατῶν, μὲ τὰς κρατήσεις ἀπὸ τὰ μηδαμινὰ ἡμερομίσθια τῶν 36 καὶ 47 δραχμῶν καὶ μὲ τὰ μικρὰ κονδύλια, ἀπὸ τὰ ὁποῖα ἀναγράφει ἡ Κυβέρνησις εἰς τὸν Προϋπολογισμόν. Πρέπει νὰ ἀποφασίσῃ νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ πρόβλημα μὲ ριζικὰ μέτρα. Θὰ ἠμποροῦσεν, ἐπὶ παραδείγματι, νὰ ἐπιτρέψῃ εἰς τοὺς ἠσφαλισμένους νὰ χρησιμοποιήσουν τὰ κεφάλαια τῶν ἀσφαλιστικῶν ταμείων, τὰ ὁποῖα αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἐκμεταλλεύονται αἱ Τράπεζαι, μὲ ἐλάχιστον ποσοστὸν τόκων. Θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ζητήσῃ τὴν παραχώρησιν ἐκτάσεως, πρὸς ἀνέγερσιν ἐργατικῶν κατοικιῶν ἀπὸ τοὺς Δήμους καὶ τὰς Κοινότητας καὶ ἀκόμη νὰ ἀπαλλοτριώσῃ τὸ Κράτος ἐκτάσεις, διὰ τὸν σκοπὸν αὐτόν, νὰ ἐνισχύσῃ τοὺς οἰκοδομικοὺς συνεταιρισμούς, νὰ δώσῃ ἀκόμη δάνεια αὐτοστεγάσεως. Μόνον μὲ τὸν τρόπον αὐτόν, ἡ Κυβέρνησις θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἀντιμετωπίσῃ ριζικῶς τὸ πρόβλημα τῆς στεγάσεως τῶν ἐργατοϋπαλλήλων. Ἀλλὰ ὑπάρχει καὶ μία διάταξις εἰς τὸν νόμον περὶ ἐργατικῆς κατοικίας, ἡ ὁποία μολύνει τὴν ἐργατικὴν νομοθεσίαν καὶ ἡ ὁποία πρέπει νὰ ἐκλείψῃ, διότι εἶναι πρωτοφανὲς νὰ ζητοῦμεν τὴν εἰσφορὰν ἀπὸ τὸν ἐργαζόμενον ἐπὶ ἔτη καὶ ὅταν ἔλθῃ ἡ στιγμὴ νὰ τοῦ χορηγηθῇ δάνειον ἢ νὰ τύχῃ κληρωθείσης κατοικίας, τοῦ ζητοῦμεν πιστοποιητικὸν κοινωνικῶν φρονημάτων. Δὲν εἶναι ὀρθὸν καὶ πρέπει, ἐπαναλαμβάνω, ἡ διάταξις αὐτή, ἡ ὁποία εἶναι ἀνήθικος καὶ ἡ ὁποία μολύνει τὴν ἐργατικήν μας νομοθεσίαν, νὰ καταργηθῇ. Συνοψίζων, κύριοι συνάδελφοι, τονίζω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις, τόσον ἐπὶ τοῦ ζητήματος τῶν ἐργαζομένων καὶ συνταξιούχων, ὅσον καὶ ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς ἀνεργίας καὶ ὑποαπασχολήσεως, τοῦ θέματος τῶν ἐργαζομένων νέων καὶ γυναικῶν καὶ τῆς ἐργατικῆς κατοικίας, ἠκολούθησε μέχρι σήμερον ἀντεργατικὴν καὶ ἀντεθνικὴν πολιτικὴν καὶ καλῶ τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἐκπληρώσῃ τὰ ὅσα ὑπεσχέθη, νὰ ἀλλάξῃ τὴν πολιτικήν της αὐτήν, ἡ ὁποία καταδυναστεύει καὶ ἐξαθλιώνει.

§172Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Ἀσφαλῶς πρέπει νὰ ἀλλάξῃ, ἂν εἶναι ἀντεργατική. Εἶναι, ὅμως, φιλεργατικὴ καὶ κοινωνικὴ καὶ ἀναγνωρίζεται ἀπὸ τοὺς ἐργαζομένους ὡς τοιαύτη καί, συνεπῶς, ἐξυπηρετικὴ τῶν συμφερόντων τοῦ ἐργαζομένου λαοῦ καὶ τοῦ Ἔθνους.

§173ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλή, νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§174ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§175ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ., μὲ θέμα Ἡμερησίας Διατάξεως ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 11.50′ μ. μ.).