1959.02.16

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 54η

Δευτέρα 16 Φεβρουαρίου 1959

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 6.55′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. (Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Β. Βασιλικός). Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Ἀναβάλλεται ἐπὶ ἡμίωρον ἡ ἐπικύρωσις τῶν πρακτικῶν τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Καλαντζάκος, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§2Α. ΚΑΛΑΝΤΖΑΚΟΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ἡ ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τῆς προτάσεως νόμου «περὶ καταργήσεως τοῦ Ν. Δ. 3910)58 «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τοῦ Α. Ν. 779)1945 «περὶ συστάσεως Ἑνώσεως Ἀποστράτων Ἀξ)κῶν τῆς Β. Ἀεροπορίας» καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ι. Σπαθάρης καὶ Ε. Σαββόπουλος, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Α. Ν. 971)49 «περὶ ἀπονομῆς ἠθικῶν ἀμοιβῶν εἰς Ἐθνικὰς Ἀνταρτικὰς Ὁμάδας κλπ.» ὡς οὗτος ἐτροποποιήθη καὶ συνεπληρώθη μεταγενεστέρως». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Μητακίδης καὶ Π. Παπαληγούρας, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἑνιαίας προελεύσεως καὶ σταδιοδρομίας Ἀξ)κῶν Τεχνικοῦ Κλάδου Β. Ν. καὶ τροποποιήσεως τῶν σχετικῶν διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ε. Σαββόπουλος, Ν. Ζορμπᾶς, Α. Μίχας καὶ Ι. Λαυρεντίδης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀντικαταστάσεως διατάξεων τοῦ Ν. Δ. 3562)1956». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Σαμαρᾶς, Π. Κλῆς καὶ Δ. Δαβάκης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀντικαταστάσεως διατάξεων τοῦ Ν.

Δ. 3562)56».

Ὁ βουλευτὴς κ. Ν. Ἔξαρχος, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ ὁριστικῶν παραχωρητηρίων τῶν κλήρων διατάξεων τῆς Ἐποικιστικῆς Νομοθεσίας, κυρώσεως πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Σπηλιόπουλος, Κ. Χιωτάκης καὶ Γ. Παπαγεωργίου, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ὀργανώσεως τοῦ Ἀντικαρκινικοῦ Ἀγῶνος». Ὁ βουλευτὴς Δωδεκανήσου κ. Ε. Ζαννῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Δημοσίων ὑπαλλήλων Κῶ, αἰτοῦντος τὴν ἐπέκτασιν τῆς ἰατροφαρμακευτικῆς περιθάλψεως καὶ εἰς τὴν ἐν λόγῳ νῆσον. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Σπηλιόπουλος, Δ. Παπαθανασόπουλος καὶ Α. Κολαμπᾶς, διὰ τηλεγραφήματός των διαμαρτύρονται διὰ νέαν ἀδικαιολόγητον σύλληψιν καὶ ἐπανεκτόπισιν Θ. Μπαλαφούτη ἐκ Ζηρείας Πατρῶν καὶ αἰτοῦν τὴν ἀπόλυσίν του. Οἱ βουλευταὶ Ἄρτης κ.κ. Δ. Καρατζένης καὶ Κ. Παπαδημητρίου, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν Προέδρων Συνεταιρισμῶν καὶ Κοινοτήτων Κάμπου Ἄρτης, αἰτούντων διευκόλυνσιν ἐξοφλήσεως καθυστερουμένων πρὸς τὴν ΑΤΕ χρεῶν των. Ὁ βουλευτὴς Μαντινείας κ. Δ. Παπαδημητρίου, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Γαλακτοκομικῶν Συνεταιρισμῶν Λεβιδίου, Παλαιοπύργου καὶ Κανδήλας Ἀρκαδίας διαμαρτυρομένων διὰ τὴν εἰσαγωγὴν τυροκομικῶν προϊόντων ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ. Ὁ βουλευτὴς Λασηθίου κ. Ε. Κοθρῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Ἰδιοκτητῶν Ἀστικῶν Λεωφορείων Μείζονος Αʹ τύπου καὶ Ἐλάσσονος τύπου Ἀθηνῶν– Πειραιῶς–Περιχώρων, διαμαρτυρομένου διὰ παράνομον ἐκχώρησιν καὶ ἀνάληψιν Συγκοινωνιακοῦ διὰ Λεωφορείων Αὐτοκινήτων Ἔργου εἰς κάλυψιν δημιουργουμένων κενῶν ἐν τῇ ἀστικῇ Συγκοινωνίᾳ Ἀθηνῶν–Πειραιῶς εἰς ἄλλους ὀργανισμούς, ἑταιρείας κλπ. καὶ αἰτοῦντες τὴν συμπλήρωσιν τῶν δημιουργουμένων κενῶν παρὰ τῶν μελῶν τοῦ ὡς ἄνω Συλλόγου. Ὁ βουλευτὴς Λασηθίου κ. Ε. Κοθρῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Οἰκ)κῶν καὶ Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Σητείας, αἰτούσης τὴν χορήγησιν ἐλαιολάδου ἐπὶ δανεισμῷ ἐκ τῶν Κρατικῶν Ἀποθηκῶν εἰς τοὺς ἔχοντας ἀνάγκην παραγωγούς. Ὁ βουλευτὴς Μαντινείας κ. Δ. Παπαδημητρίου, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Συνταξιούχων Ι.Κ.Α. Ἀρκαδίας, αἰτούσης τροποποίησιν καὶ συμπλήρωσιν τῆς Νομοθεσίας Ὀργανισμῶν Κοινωνικῆς Πολιτικῆς καὶ ὑπαγωγῆς τοῦ προσωπικοῦ αὐτῶν εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τῆς Διευθύνσεως Κοινωνικῆς Ἀσφαλίσεως τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας. Ὁ βουλευτὴς Πρεβέζης κ. Α. Κοντογιάννης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Κοινότητος Παπαδάτων– Πρεβέζης, αἰτοῦντος ἐνίσχυσιν τῶν κατοίκων τῆς Κοινότητός του διὰ τῆς χορηγήσεως σίτου ἢ ἀραβοσίτου ἐπὶ πιστώσει λόγῳ τῆς ἐκ τῶν καιρικῶν συνθηκῶν καταστροφῆς τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς. Ὁ βουλευτὴς Θεσπρωτίας κ. Ν. Ἀθανασάκος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Ἀρτεργατῶν Ἰωαννίνων, αἰτοῦντος τὴν ἐνίσχυσιν τοῦ ἀσφαλιστικοῦ των ὀργανισμοῦ Τ.Α.Α.Μ.Μ. πρὸς κανονικὴν λειτουργίαν του. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Ἐπαγγελματιῶν Βουλιαγμένης Σαρωνικοῦ, αἰτούσης ὅπως κατὰ τὴν διαμόρφωσιν τῆς περιοχῆς Βουλιαγμένης, Καβουρίου, ληφθῶσιν ὑπ’ ὄψιν καὶ αἱ ὑποδείξεις τῆς ἐν λόγῳ Ἑνώσεως ἐπὶ τῷ τέλει ὅπως τὰ ἐπιτελεσθησόμενα ἔργα συντελέσωσιν εἰς τὴν μείωσιν τοῦ κόστους τῆς ζωῆς τῶν ἀφικνουμένων τουριστῶν. Ὁ βουλευτὴς Ἄρτης κ. Π. Γαρουφαλιᾶς, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Προέδρων Συν)σμῶν καὶ Κοινοτήτων Κάμπου Ἄρτης, αἰτούντων διευκόλυνσιν ἐξοφλήσεως καθυστερουμένων πρὸς τὴν ΑΤΕ χρεῶν των. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλίας καὶ Ἀκαρνανίας κ. Π. Σταυρόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν ἀποστράτων Ἀρχικελευστῶν τοῦ Β. Ναυτικοῦ, αἰτούντων ὅπως ἐπανέλθωσιν ἐν ἰσχύϊ αἱ διατάξεις τοῦ Ν. 1502)1950 αἱ ἀφορῶσαι τὴν χορήγησιν ἐπιδόματος 25% λόγῳ ἐξαντλήσεως τῆς ἱεραρχίας καὶ εἰς τοὺς συνταξιοδοτουμένους Ἀρχικελευστὰς τοῦ Β. Ναυτικοῦ. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Γ. Βαλοῦρδος, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν 50.000 κατοίκων τῆς περιοχῆς Πατησίων περιοίκων τοῦ ἐργοστασίου τῆς Α. Ε. «Κ. Φὶξ–Γαρουφαλιᾶ», αἰτούντων τὴν ἀνάκλησιν τῆς χορηγηθείσης ἀδείας εἰς τὴν ἐν λόγῳ ἑταιρείαν περὶ ἀνεγέρσεως πολυωρόφου ἐργοστασίου εἰς πυκνοκατῳκημένην περιοχήν, ἀλλὰ καὶ λόγῳ ρυπάνσεως τῆς ἀτμοσφαίρας ὑπὸ δηλητηριωδῶν ἀερίων. Ὁ βουλευτὴς Ἄρτης κ. Δ. Καρατζένης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Α.Σ.Ε.Β. Πεδιάδος Ἄρτης, αἰτοῦντος ἐξαγωγὴν τῶν ἑσπεριδοειδῶν. Ἀπαντήσεις τῶν διαφόρων Ὑπουργείων ἐπὶ ἐρωτήσεων τῶν κ.κ. βουλευτῶν: Ι. Ὑπουργείου Ἐργασίας. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Ἀράπη. Εἰς ἀπάντησιν ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Ἀράπη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν εἰς ὑμᾶς, ὅτι διὰ τὴν ἐπίλυσιν τῶν ἐν τῷ ὑπομνήματι τῶν εἰσπρακτόρων λεωφορείων Πειραιῶς ἀναφερομένων θεμάτων μελετῶμεν τὴν λῆψιν τῶν καταλλήλων μέτρων, θέλομεν δὲ προβῆ εἰς τὴν κατὰ τὸ δυνατὸν ἱκανοποίησιν τούτων ἐν καιρῷ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Φεβρουαρίου 1959

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Η. Ἠλιοῦ, Γ. Σπηλιοπούλου, Α. Κολαμπᾶ καὶ Δ. Παπαθανασοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ἠλιοῦ κλπ., σχετικῶς μὲ τὸ θέμα τῆς ἐπαναλειτουργίας τοῦ Κυλινδρομύλου Ἠλείας Α. Ε. Δήμητρα–Ἀλφειός, γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι ἁρμόδια πρὸς τοῦτο τυγχάνουν τὰ Ὑπουργεῖα Ἐμπορίου καὶ Βιομηχανίας, εἰς ἃ δι’ ἐπανειλημμένων ἐγγράφων μας ἐτονίσαμεν τὸ ἐνδιαφέρον μας διὰ τὴν ἐν λόγῳ ἐπιχείρησιν. Συνημμένως διαβιβάζομεν ἀντίγραφα τῶν ὑπ’ ἀριθ. 99727)1932)20.12.58 καὶ 256544)22906)29.12.58 ἐγγράφων τῶν Ὑπουργείων Ἐμπορίου καὶ Βιομηχανίας, ἵνα λάβητε γνῶσιν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Φεβρουαρίου 1959

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ἐν ἀντιγράφῳ ἀποσταλέντος ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 43254)2144)58 ἐγγράφου τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ, ὑπομνήματος ὑμῶν, σχετικῶς μὲ ἐξεύρεσιν τρόπου ἐπαναλειτουργίας τῆς ἐν Πύργῳ Ἠλείας Ἡνωμένης Βιομηχανίας Δήμητρα–Ἀλφειός, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι παρὰ τῆς ἡμετέρας ὑπηρεσίας μελετᾶται τὸ ἐν λόγῳ θέμα ἐν τῷ συνόλῳ του πρὸς τὸν σκοπὸν ἐξευρέσεως λύσεως ἱκανοποιούσης γενικῶς τὰς εἰς τὴν ἰδίαν κατηγορίαν ὑφισταμένας βιομηχανίας ὡς ἀνωτέρω. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ θιγόμενον ἐν τῷ ἀνωτέρω ὑπομνήματι ὑμῶν αἴτημα τῆς καταβολῆς δεδουλευμένων μισθῶν καὶ ἡμερομισθίων εἰς τοὺς ἐν τῇ προμνησθείσῃ βιομηχανίᾳ ἐργασθέντας, τοῦτο τυγχάνει τῆς ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Δεκεμβρίου 1958

Ὁ Διευθυντὴς

Ν. ΣΙΔΕΡΗΣ

Ἀναφερόμενοι εἰς τὸ κοινοποιηθὲν καὶ ὑμῖν ὑπ’ ἀριθ. 43254)2141)58 ἔγγραφον τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ σχετικῶς πρὸς τὴν ἐπαναλειτουργίαν τοῦ ἀλευρομύλου Πύργου Δήμητρα–Ἀλφειός, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι κατ’ ἐπανάληψιν μέχρι τοῦδε ἐχορηγήθη εἰς τοῦτον ποσότης σίτου ἐκ τῶν Κρατικῶν ἀποθεμάτων, πρὸς ἀλευροποίησιν, ἄνευ καταβολῆς τῆς ἀξίας του, ἵνα ἀποφευχθῇ ἡ ὁριστικὴ διακοπὴ τῶν ἐργασιῶν του. Ὡς πρὸς τὸ ἕτερον θέμα τοῦ ὑπομνήματος τῶν ἐνδιαφερομένων μυλεργατῶν, τῆς καταβολῆς δηλονότι εἰς αὐτοὺς τῶν δεδουλευμένων μισθῶν καὶ ἡμερομισθίων, ἁρμόδιον τυγχάνει τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 29 Δεκεμβρίου 1958

Ὁ Διευθυντὴς

Π. ΣΚΛΑΒΟΥΝΟΣ

II) Ὑπουργείου Δικαιοσύνης. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Θανασέκου, Μ. Σβώλου, Κ. Σωτηρίου, Ε. Μπενᾶ, Ε. Πρωϊμάκη, Β. Μπρακατσούλα, Χ. Μπούσιου καὶ Α. Κακογιάννη. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τῶν ὑπ’ ἀριθ. 591) 333 καὶ 592)334 τῆς 22ας τρέχοντος μηνὸς ἐγγράφων σας νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι κατηρτίσθη ἤδη νομοσχέδιον «περὶ ἐλέγχου καταλληλότητος δημοσίων θεαμάτων δι’ ἀνηλίκους καὶ ἀπαγορεύσεως εἰσόδου ἀνηλίκων εἰς κέντρα παιγνίων» ὅπερ εὑρίσκεται ὑπ’ ὄψιν τῶν λοιπῶν ἁρμοδίων Ὑπουργῶν καὶ ἡμῶν πρὸς τελικὴν ἐπεξεργασίαν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 9 Φεβρουαρίου 1959

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ

ΙΙΙ) Ὑπουργείου Κοιν. Προνοίας αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Κάβδα. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 522)21.1.59 ἐγγράφου ὑμῶν, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Κάβδα περὶ τῆς μεταθέσεως τῆς νοσοκόμου τοῦ Κεντρικοῦ Νοσοκομείου Θεσσαλονίκης Καλλιρρόης Χατζοπούλου εἰς τὴν Παθολογικὴν Κλινικὴν ὑπὸ τοῦ Διοικητικοῦ Διευθυντοῦ αὐτοῦ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι διεβιβάσθη σχετικὸν ἔγγραφον εἰς τὴν παρ’ ἡμῖν Διεύθυνσιν Ἐπιθεωρήσεως, ἵνα ἀποστείλῃ εἰς Θεσσαλονίκην Ἐπιθεωρητὴν διὰ τὴν ἐνέργειαν διοικητικῶν ἀνακρίσεων ἐπὶ τῶν καταγγελλομένων καὶ ὑποβάλῃ ἡμῖν σχετικὸν πόρισμα ἐπὶ τοῦ νομίμου ἢ μὴ τῶν ἐνεργειῶν τοῦ Διοικητικοῦ Διευθυντοῦ τοῦ ὡς ἄνω Νοσοκομείου διὰ τὰ περαιτέρω. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Φεβρουαρίου 1959

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Τούμπα. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 981)588)29.1.59 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτημα τοῦ βουλευτοῦ κ. Ἰωάννου Τούμπα, ἐν σχέσει μὲ τὴν ἀναπλήρωσιν τοῦ ἀποχωρήσαντος λόγῳ ὁρίου ἡλικίας Γενικοῦ Διευθυντοῦ τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: Τὸ ἄρθρον 5 παρ. 5, τοῦ Α. Ν. 2588 «περὶ μετονομασίας τοῦ Ὑπουργείου Κρατικῆς Ὑγιεινῆς καὶ Ἀντιλήψεως καὶ ὀργανώσεως τῶν Ὑπηρεσιῶν αὐτοῦ, ὁρίζει: «Τὸν Γεν. Γραμματέα, ἀπόντα ἢ κωλυόμενον ἢ μὴ ὑπάρχοντα, ἀναπληροῖ ὁ δι’ ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργοῦ ὁριζόμενος ἀνώτερος ὑπάλληλος τοῦ Ὑπουργείου, τὸν δὲ Γενικὸν Δ)ντὴν Ὑγιεινῆς, εἷς τῶν Δ)ντῶν τῆς Γενικῆς Διευθύνσεως Ὑγιεινῆς. Διευθυντὴν τοῦ Ὑπουργείου, ἀπόντα ἢ κωλυόμενον ἢ μὴ ὑπάρχοντα, ἀναπληροῖ ὁ δι’ ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργοῦ ὁριζόμενος Τμηματάρχης τῆς Διευθύνσεως Ὑγιεινῆς...». Ἐξ ἄλλου, τὸ ἄρθρον 5 παρ. 4 τοῦ Ν. 1773)50, ὁρίζει: «Τὸν Γενικὸν Διευθυντὴν Ὑγιεινῆς, ἀπόντα ἢ κωλυόμενον, ἀναπληροῖ ὁ ἀρχαιότερος τῶν Ὑγιεινολόγων Διευθυντῶν τῆς Κεντρικῆς Ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου». Ὁ Γενικὸς Διευθυντὴς Ὑγιεινῆς, καταληφθεὶς ὑπὸ τοῦ ὁρίου ἡλικίας, ἀπεχώρησε τῆς ὑπηρεσίας τὴν 31.12.58. Βάσει τῆς παραταθείσης διατάξεως τοῦ ὀργανικοῦ νόμου τοῦ ὑπουργείου, ἀνετέθησαν προσωρινῶς καὶ μέχρι πληρώσεως τῆς θέσεως, καθήκοντα Γενικοῦ Διευθυντοῦ Ὑγιεινῆς, εἰς ἕνα τῶν Διευθυντῶν τῆς Γενικῆς Διευθύνσεως Ὑγιεινῆς. Ἡ παραταθεῖσα διάταξις τοῦ Ν. 1773)50 «περὶ ἀναθέσεως καθηκόντων Γενικοῦ Δ)ντοῦ Ὑγιεινῆς εἰς τὸν ἀρχαιότερον Ὑγιεινολόγον τῆς Κεντρικῆς Ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου ἐκάλυπτε τὴν περίπτωσιν ἀπουσίας ἢ κωλύματος τοῦ Γενικοῦ Διευθυντοῦ, οὐχὶ ὅμως, καὶ τὴν περίπτωσιν ἀνυπαρξίας αὐτοῦ. Συνεπῶς, ἡ καθ’ ἧς ἡ ἐρώτησις πρᾶξις, εἶναι ἀπολύτως σύμφωνος μὲ τὸν νόμον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Φεβρουαρίου 1959.

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Παπαπαναγιώτου. Ἐν συνεχείᾳ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. Υ.Μ. 5566)12.12.1958 ἡμετέρου ἐπὶ τῆς ἀπὸ 15.11.1958 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Κ. Παπαπαναγιώτου, ἐν σχέσει πρὸς τὴν ἐπίλυσιν τοῦ προβλήματος τῆς ὑδρεύσεως τῆς Κοινότητος Ἀγορᾶς Δράμας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι τὸ ἔργον ὑδρεύσεως τῆς ἐν λόγῳ Κοινότητος συμπεριελήφθη εἰς τὸ Πρόγραμμα Μικρῶν Κοινωφελῶν Ἔργων ἔτους 1959. Ἐν Ἀθήναις τῇ 6 Φεβρουαρίου 1959

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Χριστογεώργου, Ν. Σκοπούλη, Γ. Πρίφτη καὶ Ι. Δραγονέτη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 593)22.1.1959 ἡμετέρου, ἐν σχέσει πρὸς τὴν ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Χριστογεώργου, Ν. Σκοπούλη, Γ. Πρίφτη καὶ Ι. Δραγονέτη, διὰ τὴν ὕδρευσιν τῆς Κοινότητος Πέτα–Ἄρτης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι κατόπιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1143) 18.12.1958 προτάσεως τοῦ Νομαρχιακοῦ Ταμείου Ἄρτης, τὸ ἔργον τοῦτο περιελήφθη εἰς τὴν ἡμετέραν πρότασιν πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ, διὰ τὴν χορήγησιν τοῦ αἰτηθέντος δανείου τῶν 1.000.000 δραχμῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Φεβρουαρίου 1959.

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Πυρομάγλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 990)597)29.1.59 ἡμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Πυρομάγλου, ἐν σχέσει μὲ τὰ ἀπαιτούμενα προσόντα πρὸς κατάληψιν θέσεως Γενικοῦ Διευθυντοῦ Ὑγιεινῆς τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι, βάσει τῆς κειμένης νομοθεσίας, ἡ ἐπὶ βαθμῷ Γενικοῦ Διευθυντοῦ Ὑγιεινῆς θέσις ἀνήκει εἰς τὸν Κλάδον Ὑγιεινολόγων καὶ εἰς τὸν Κλάδον Ἰατρῶν τοῦ Ὑπουργείου τούτου, πρὸς κατάληψιν δὲ αὐτῆς ἀπαιτεῖται τετραετὴς ὑπηρεσία ἐν τῷ 2ῳ βαθμῷ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Φεβρουαρίου 1959.

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Σιαφλέκη, Α. Τσιάντου καὶ Ε. Σκούρα. Ἔχομεν τὴν τιμήν, νὰ διαβιβάσωμεν, δι’ ἁρμοδιότητα, συνημμένως τὸ κοινοποιηθέν ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 13280)813) 1959 ἔγγραφον τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας πρὸς τὴν Βουλὴν τῶν Ἑλλήνων μετὰ τῆς ἐπισυναπτομένης αὐτῷ ἐν ἀντιγράφῳ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Σιαφλέκη, Α. Τσιάντου καὶ Ε. Σκούρα, περὶ ληπτέων μέτρων συντηρήσεως τῶν κατοίκων τῆς Ἀγροτικῆς περιοχῆς τοῦ Ν. Μαγνησίας καὶ νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως γνωρίσητε ἀπ’ εὐθείας εἰς τὴν Βουλὴν τὰ ληφθέντα μέτρα ἐνισχύσεως δι’ ἀδειῶν διατροφῆς τῶν κατοίκων τῆς εἰρημένης περιοχῆς ἢ τὰ ληφθησόμενα τοιαῦτα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Φεβρουαρίου 1959

Ὁ Γενικὸς Διευθυντὴς

Ε. ΠΟΥΛΑΝΤΖΑΣ

ζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Σκοπούλη καὶ Μ. Χριστογεώργου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1342)778)59 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 858 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ν. Σκοπούλη καὶ Μ. Χριστογεώργου σχετικῶς μὲ τὴν χορήγησιν συμπληρωματικῶν δανείων εἰς 40 οἰκογενείας αὐτοστεγαζομένας εἰς Ἰωάννινα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ φέρωμεν εἰς γνῶσιν ὑμῶν, ὅτι εἰς τὰς ἐν λόγῳ οἰκογενείας ἐχορηγήθησαν ὁλόκληρα τὰ καθορισθέντα δι’ ἅπασαν τὴν ἐπικράτειαν στεγαστικὰ δάνεια. Διὰ τὴν χορήγησιν συμπληρωματικῶν δανείων, πρέπει νὰ ὑπάρχωσι εἰδικοὶ λόγοι, ὡς ἐπὶ παραδείγματι, πρόσθετοι δαπάναι θεμελιώσεως κλπ. Ἤδη, τὸ Κέντρον Κοιν. Προνοίας Ἰωαννίνων ἐνετάλη ὅπως γνωρίσῃ ἡμῖν ἂν ὄντως ὑφίστανται οἱ λόγοι οὗτοι διὰ τὰς ἀνωτέρω αὐτοστεγαζομένας οἰκογενείας, ὁπότε, ἐν καταφατικῇ περιπτώσει, ἡ ὑπηρεσία θέλει προέλθει εἰς σχετικὰς ἐνεργείας διὰ τὴν χορήγησιν εἰς αὐτὰς προσθέτου οἰκον. ἐνισχύσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Φεβρουαρίου 1959

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

IV) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Γιαχνῆ, Ι. Κοντουδάκη καὶ Ι. Παπαδημητρίου. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τῆς διὰ τοῦ ὡς ἄνω ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως (αὔξ. ἀριθ. βιβλ. ἐρ. 665) τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Γιαχνῆ, Ι. Κοντουδάκη καὶ Ι. Παπαδημητρίου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν ὅπως ἐνημερωθῶσιν οἱ ἐνδιαφερόμενοι ὡς ἄνω κ.κ. βουλευταὶ ἐπὶ τῶν κάτωθι, ἅτινα ἐγνώρισεν ἡ Νομαρχία Ρεθύμνης διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. Ε.Π.21 ἐ.ἔ. ἀναφορᾶς της. I. Λόγοι οἵτινες ὑπηγόρευσαν τὴν ἔκδοσιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. Ε.Π.186 ἀπὸ 11.11.58 ἀποφάσεως τῆς Νομαρχίας, δι’ ἧς ἐκηρύχθη ὁ Ἰωάννης Εὐαγγέλου Σαριδάκης ἔκπτωτος ἐκ τῶν ἀξιωμάτων τοῦ Γραμματέως τοῦ ἐν Ρεθύμνῃ νομίμως λειτουργοῦντος Σωματείου Τεχνιτῶν Ἐργατῶν Σαπωνοποιΐας καὶ τοῦ Γενικοῦ Γραμματέως τοῦ Ἐργατικοῦ Κέντρου Ρεθύμνης, εἶναι, ὅτι ὁ εἰρημένος μετέβαλεν τὰ γραφεῖα τῶν προρρηθέντων Σωματείων εἰς κέντρα κομματικῆς προπαγάνδας καὶ ἕδρας ἀντεθνικῆς δράσεως κατὰ προεκτροπὴν τῶν σκοπῶν των. ΙΙ. Εἰς ὁμιλίας τοῦ ἀνωτέρω ἐνώπιον συγκεντρώσεως ἐργατῶν (συγκεκριμένως κατὰ τὸν ἑορτασμὸν τῆς Πρωτομαγιᾶς), ἐπέκρινε τὴν ὑπὲρ τῶν ἐργαζομένων Κυβερνητικὴν πολιτικήν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 9 Φεβρουαρίου 1959

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Τριανταφυλλίδου. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τῆς διὰ τοῦ ὡς ἄνω ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων καὶ ἡμῖν ἐρωτήσεως (ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. βιβλ. ἐρωτ. 836) τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Τριανταφυλλίδου, σχετικῆς μὲ τὴν κατασκευὴν τοῦ σχολικοῦ διδακτηρίου τοῦ συνοικισμοῦ Μηλέας–Ἀλεξανδρουπόλεως, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν ὅπως ἀνακοινώσητε εἰς τὸν ἐρωτῶντα κ. βουλευτήν, ὅτι ἁρμόδιον διὰ τὸ προκείμενον θέμα, εἶναι τὸ ὡς ἄνω Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 9 Φεβρουαρίου 1959

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Η. Ἠλιοῦ, Γ. Εὐαγγέλου, Β. Ἐφραιμίδη, Ε. Γιαρένη, Δ. Κελτεμλίδη, καὶ Ι. Παπαδημητρίου. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τῆς διὰ τοῦ ὡς ἄνω ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως (ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. βιβλ. ἐρ. 712) τῶν βουλευτῶν κ.κ. Η. Ἠλιοῦ, Γ. Εὐαγγέλου, Β. Ἐφραιμίδη, Ε. Γιαρένη, Δ. Κελτεμλίδη καὶ Ι. Παπαδημητρίου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως ἐνημερωθῶσιν οἱ ἐνδιαφερόμενοι ὡς ἄνω κ.κ. βουλευταὶ ἐπὶ τῶν κάτωθι, ἅτινα ἐγνώρισεν ἡ Νομαρχία Θεσσαλονίκης διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. Ε.Π.20 ἀπὸ 20.1.1959 ἀναφορᾶς της. Τὸ ἐπαγγελματικὸν σωματεῖον «Ἕνωσις Ἐμποροϋπαλλήλων Θεσσαλονίκης» ἐξετράπη ἀπὸ ἐτῶν τῶν ἐπαγγελματικῶν αὐτοῦ ἐπιδιώξεων καὶ περιῆλθεν εἰς χεῖρας προσώπων, ἅτινα, ἐμφανιζόμενα ὡς Διοίκησις αὐτοῦ, ἐπιδιώκουν πολιτικοὺς σκοπούς. Κατόπιν συγκεκριμένης καταγγελίας μέλους τῆς Διοικήσεως τοῦ σωματείου, διετάχθη ἡ διενέργεια ὑπὸ ἀνωτέρων Δημοσίων ὑπαλλήλων ἐλέγχου, ἐξ οὗ διεπιστώθησαν πλεῖσται ὅσαι διοικητικαὶ καὶ διαχειριστικαὶ ἀνωμαλίαι καὶ παραβάσεις. Βάσει τῶν καταρτισθεισῶν δύο (2) ἐκθέσεων ἐπὶ τοῦ διενεργηθέντος ἐλέγχου, ἐκηρύχθη ἔκπτωτος μὴ νόμιμος Διοίκησις τοῦ Σωματείου καὶ συνεστήθη προσωρινὴ Διοίκησις μὲ σκοπὸν τὴν σύγκλησιν Γενικῆς Συνελεύσεως τῶν μελῶν τοῦ σωματείου διὰ τὴν ἐκλογὴν Διοικήσεως, συμφώνως τῷ Νόμῳ καὶ τῷ Καταστατικῷ. Κατὰ τῶν ἐκπεσόντων καὶ παρανομησάντων ἠσκήθη ὑπὸ τοῦ Εἰσαγγελέως δίωξις καὶ διενεργεῖται ἤδη κατ’ αὐτῶν ἀνάκρισις. Ἐν Ἀθήναις τῇ 9 Φεβρουαρίου 1959

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Τσιγάρα, Φ. Περισσοράτη καὶ Ι. Εὐαγγελίδη. Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως ἀνακοινώσητε εἰς τοὺς καταθέσαντας ὑμῖν ἐρώτησιν βουλευτὰς κ. κ. Κ. Τσιγάραν, Φ. Περισσοράτην καὶ Ι. Εὐαγγελίδην, εἰς ἣν διαμαρτύρονται διὰ τὴν ἀφαίρεσιν τῆς πινακίδος τῶν Γραφείων Ε.Δ.Α. Ἐδέσσης καὶ διὰ δῆθεν ἀνάμιξιν εἰς τὴν πρᾶξιν ταύτην καὶ ὀργάνων τῆς οἰκείας Διοικήσεως Χωροφυλακῆς, ὅτι ἡ ἐν λόγῳ Διοίκησις Χωροφυλακῆς πληροφορηθεῖσα τὸ γεγονός, ἐπελήφθη σχετικῆς ἐρεύνης διὰ τὴν ἀνακάλυψιν τῶν ἀγνώστων δραστῶν τῆς πράξεως ταύτης. Ἐν Ἀθήναις τῇ 9 Φεβρουαρίου 1959

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Ρήγα, Α. Τσιάρα καὶ Δ. Κελτεμλίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ἀριθ. 977)10.12.1958 ὑμετέρου ἐγγράφου περὶ τοῦ ὡς ἄνω θέματος, ἔχομεν τὴν τιμὴν κατόπιν σχετικῆς ἀναφορᾶς τοῦ Νομάρχου Χαλκιδικῆς, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Κατὰ τὸ παρελθόν, ἡ Νομαρχία ἐπεδότησε τὴν Κοινότητα Σάρτης (Ἀφησιᾶς) ἐκ τῶν πιστώσεων τοῦ προγράμματος Μικρῶν Κοινωφελῶν Ἔργων διὰ τὴν κατασκευὴν μικροῦ λιμενοβραχίονος πρὸς προστασίαν τῶν πλοιαρίων πλὴν ὅμως, ἡ Κοινότης ἐγνώρισεν εἰς τὴν Νομαρχίαν, ὅτι ἀδυνατεῖ νὰ καταβάλῃ καὶ αὕτη ποσὸν διὰ τὴν ὁλοκλήρωσιν τοῦ ἔργου τούτου, προτιμήσασα τὴν κατασκευὴν τῶν τοίχων περιφράξεως τοῦ νεκροταφείου καὶ τὴν διευθέτησιν χειμάρρων. Εἰς τὸ καταρτισθὲν ὑπὸ τοῦ Νομαρχιακοῦ Ταμείου Χαλκιδικῆς πρόγραμμα τῶν Μ.Κ.Ε. τοῦ οἰκον. ἔτους 1959 ἡ ἐν λόγῳ Κοινότης ἐπιδοτεῖται: α) διὰ 40.000 δραχμῶν διὰ τὴν διάνοιξιν τῆς ὁδοῦ πρὸς τὰ μοναστηριακὰ κτήματα, ἅτινα πρόκειται νὰ ἐξαγοράσουν οἱ κάτοικοι καὶ β) δι’ 80.000 δραχμῶν διὰ τὴν διευθέτησιν τῆς κοίτης τοῦ παρακειμένου χειμάρρου, πρὸς προστασίαν κτημάτων ἐκτάσεως 1.000 στρεμμάτων. Ἀμφότερα τὰ ἔργα ταῦτα προεκρίθησαν ὡς ζωτικωτάτης διὰ τοὺς κατοίκους σημασίας. Διὰ τὴν σύναψιν τοῦ τρίτου δανείου, πρὸς κατασκευὴν λιμενικοῦ ἔργου, ἐπὶ τοῦ παρόντος ἡ κοινότης δὲν ἔχει τὴν οἰκονομικὴν δυνατότητα. Ἐπὶ τούτοις, γνωρίζομεν, ὅτι ἀντίγραφον τῆς ἐρωτήσεως τῶν κ.κ. βουλευτῶν διεβιβάσθη εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Συγκοινωνιῶν καὶ Δημ. Ἔργων, διὰ τὴν ἐξέτασιν τῆς παρ’ αὐτοῦ κατασκευῆς τοῦ λιμενοβραχίονος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Φεβρουαρίου 1959

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Η. Ἠλιοῦ, Γ. Αὐγεροπούλου, Γ. Σπηλιοπούλου, Ι. Εὐαγγελίδη καὶ Α. Τσιάντου. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 94)33 ἀπὸ 8.1.1959 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν τὸ ἐρώτημα τῶν βουλευτῶν τῆς Ε.Δ.Α. κ.κ. Ἠλιοῦ, Αὐγεροπούλου κλπ., μετὰ διαμαρτυρίας τῶν ἐκτοπισμένων κομμουνιστῶν, σχετικῆς μὲ τὸ ἐν περιλήψει ἀντικείμενον, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: 1. Ὡς πρὸς τὰς συνθήκας διαβιώσεως. Πρὸς κάλυψιν τῶν ἀναγκῶν στεγάσεως τῶν ἐκτοπισμένων διετάχθη ἡ χορήγησις δέκα τεσσάρων (14) εἰσέτι καινουργῶν σκηνῶν καὶ ἤδη ἅπαντες οἱ ὑπὸ σκηνὰς διαιτῶντες στεγάζονται ὑπὸ καινουργεῖς τοιαύτας. Τὸ συσσίτιόν των εἶναι πλῆρες καὶ ποσοτικῶς καὶ ποιοτικῶς. 2. Ὡς πρὸς τὴν νοσοκομειακὴν καὶ ἰατροφαρμακευτικὴν περίθαλψιν τῶν ἀσθενῶν ἐκτοπισμένων. Ὁσάκις τινὲς ἐκ τούτων ἔχουν ἀνάγκην, οὐχὶ ἁπλῆς ἐν τῷ νοσηλευτηρίῳ τοῦ στρατοπέδου νοσηλείας, ἀλλὰ πληρεστέρας ἰατρικῆς περιθάλψεως, κατὰ γνωμάτευσιν τοῦ ἐκεῖ ἰατροῦ τοῦ Ε.Ε.Σ., διατάσσεται ἡ μεταγωγή των πρὸς νοσηλείαν εἰς τὰ νοσοκομεῖα Λήμνου, Μυτιλήνης καὶ Ἀθηνῶν. 3. Ὡς πρὸς τὰ καταγγελλόμενα εἰς βάρος τοῦ Διευθυντοῦ τῆς Δ. Χ. Λέσβου ταγματάρχου Π. Τσελέκη. Ἐξηκριβώθη, ὅτι δὲν ἀνταποκρίνονται ταῦτα εἰς τὴν πραγματικότητα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 9 Φεβρουαρίου 1959

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ

ζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Σιαφλέκη, Ε. Σκούρα, Α. Τσιάντου. Κατόπιν, τῆς διὰ τοῦ ἀνωτέρω ὑμετέρου ἐγγράφου, διαβιβασθείσης εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τοῦτο ἀπὸ 4.12.58 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Σιαφλέκη, Ε. Σκούρα καὶ Α. Τσιάντου καὶ ἐν συνεχείᾳ πρὸς τὸ κοινοποιηθὲν καὶ ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 107712)58 ἡμέτερον, πρὸς τὴν Νομαρχίαν Μαγνησίας ἔγγραφον, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι, σχετικῶς πρὸς τὸ ὁδικὸν δίκτυον τῶν δήμων καὶ κοινοτήτων τῆς περιοχῆς τοῦ Νομοῦ Μαγνησίας. Καθ’ ἃ ἀνέφερεν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον ὁ Νομάρχης Μαγνησίας, ἡ διάνοιξις καὶ ἡ συντήρησις τῶν ὁδῶν (ἔργον κατ’ ἀρχὴν τῶν δημοτικῶν καὶ κοινοτικῶν Ἀρχῶν) προωθεῖται σταδιακῶς, ἐνισχυομένων πρὸς τοῦτο τῶν Ὀργανισμῶν τῆς Τοπικῆς Αὐτοδιοικήσεως διὰ τῆς χορηγήσεως χρημάτων ἐκ τῶν πιστώσεων τοῦ προγράμματος «Μικρῶν Κοινωφελῶν Ἔργων». Οὕτω, κατὰ τὸ διαρρεῦσαν οἰκονομικὸν ἔτος 1958 ἡ ἐνίσχυσις τῶν δήμων καὶ κοινοτήτων τοῦ Νομοῦ Μαγνησίας, ἐκ τοῦ ρηθέντος Προγράμματος, ἀνῆλθεν εἰς δραχ. 580.000, κατὰ δὲ τὸ τρέχον οἰκονομικὸν ἔτος 1959 προβλέπεται νὰ διατεθῶσι διὰ τὸν ἐκτεθέντα ὡς ἄνω σκοπὸν δραχ. 765.000. Πάντως ἡ κατάστασις τοῦ ὁδικοῦ δικτύου τῆς περιοχῆς τοῦ Νομοῦ Μαγνησίας, μολονότι δὲν ἐμφανίζει τὸν βαθμὸν τῆς καταστροφῆς, ὃν ἐμφανίζει ἡ ἐρώτησις, πιστεύεται, ὅτι ἐκ τοῦ προγράμματος καὶ τῶν διατιθεμένων χρημάτων ὑπὸ τῶν δήμων καὶ κοινοτήτων ἐκ τῶν ἰδίων των ἐσόδων, θὰ βελτιωθῇ σημαντικῶς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Φεβρουαρίου 1959

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

V.) Ὑπουργείου Βιομηχανίας αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Παυλοπούλου. Ἔχομεν τὴν τιμὴν εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9790) 1958 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἐν ἀντιγράφῳ ἡ ὑπὸ τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Παυλοπούλου κατατεθεῖσα καὶ καταχωρηθεῖσα παρ’ ὑμῖν ὑπ’ ἀριθ. 640 ἐρώτησις, νὰ ἀνακοινώσωμεν τὰ ἀκόλουθα ἐπὶ τῆς ὡς ἄνω ἐρωτήσεως. Συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 1 τοῦ νόμου 1985)52 «περὶ ὑποχρεώσεων τῶν διευθυνόντων καὶ τοῦ προσωπικοῦ κοινωφελῶν ἐπιχειρήσεων» οἱ διευθύνοντες κοινωφελεῖς ἐπιχειρήσεις περὶ ὧν τὰ ἄρθρα 291 μέχρι 297 τοῦ ποινικοῦ κώδικος, ὑποχρεοῦνται νὰ συμμορφῶνται πρὸς τὰς κοινοποιουμένας αὐτοῖς ὑποδείξεις τῆς ἁρμοδίας Ἀστυνομικῆς Ἀρχῆς τὰς ἀναγομένας εἰς τὴν προστασίαν τῶν ἐγκαταστάσεων τῆς ἐπιχειρήσεως ἀπὸ τοῦ κινδύνου πυρὸς καὶ δολιοφθορῶν. Βάσει τῆς διατάξεως ταύτης, διὰ τοῦ ἄκρως ἀπορρήτου τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 15)5)ΖΚΕ)14.9.56 ἐγγράφου τῆς Διοικήσεως Χωροφυλακῆς Ἀρκαδίας ἐν συνδυασμῷ πρὸς τὴν ὑπ’ ἀριθ. 3587)03)28.8.54 ἀπόφασιν τοῦ Γ.Ε.ΕΘ.Α., ἐζητήθη παρὰ τῆς ΔΕΗ νὰ προβῇ εἰς τὴν περὶ ἧς πρόκειται περίφραξιν τοῦ χώρου τοῦ ὑδροηλεκτρικοῦ ἐργοστασίου Λάδωνος διὰ λόγους ἀσφαλείας καὶ πρὸς προστασίαν ἀπὸ δολιοφθορῶν. Εἶναι προφανές, ὅτι λόγῳ τοῦ ἀπομεμονωμένου τῆς περιοχῆς καὶ τοῦ ὀρεινοῦ αὐτῆς, ἦτο ἀπολύτως ἐπιβεβλημένη ἡ λῆψις μέτρων ἀσφαλείας καὶ δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἐπιτρέπηται ἡ ἐντὸς τοῦ χώρου τοῦ ἔργου ἐλευθέρα παραμονὴ ἢ διέλευσις τρίτων προσώπων καθ’ ἣν στιγμὴν συμφώνως πρὸς τὴν προαναφερθεῖσαν ἀπόφασιν τοῦ Γ.Ε.ΕΘ.Α. καὶ διὰ τὴν ἁπλῆν παρὰ τρίτων ἐπίσκεψιν τοῦ ΥΗΣ Λάδωνος, ἀπαιτεῖται διὰ τοὺς ἰδίους λόγους ἀσφαλείας ἡ προηγουμένη ἄδεια τῆς ἀστυνομικῆς ἀρχῆς. Ἡ ὡς ἄνω ἐπιβληθεῖσα περίφραξις, πραγματοποιεῖται εἰς περιοχὴν ἀνήκουσαν εἰς τὴν ἀποκλειστικὴν κυριότητα τῆς ΔΕΗ, ὥστε ἐξ αὐτῆς οὐδὲν δικαίωμα τρίτου θίγεται. Ὁμοίως εἰς τὴν περιφρασσομένην ἔκτασιν οὐδεμία ὑφίσταται πηγὴ χρησιμεύουσα εἰς ὕδρευσιν τῶν περιοίκων ἀφοῦ ἄλλωστε τὰ πλησιέστερα χωρία ἀπέχουν περισσότερον τῶν 4 χιλιομέτρων ἀπὸ τοῦ χώρου τοῦ ἐργοστασίου καὶ προφανῶς ἀρδεύονται ἐξ ἑτέρων πηγῶν. Ἐν τέλει εἰς τὴν ἰδίαν ἔκτασιν οὐδέποτε ὑπῆρξαν ἀγροτικοὶ ὁδοὶ θιγόμενοι ἐκ τῆς περιφράξεως ἀλλὰ μόνον ἀτραποὶ πλῆθος τῶν ὁποίων ἐκτὸς τῆς περιφρασσομένης ἐκτάσεως θὰ ἐξακολουθήσουν, προφανῶς, χρησιμοποιοῦμεναι καὶ εἰς τὸ μέλλον παρὰ τῶν ἐνδιαφερομένων. Πρὸς τούτοις, ἀνακοινοῦμεν ὑμῖν, ὅτι ὡς μᾶς ἐγνώρισεν ἡ ΔΕΗ, δὲν κατέστη δυνατὸν παρὰ ταύτης νὰ διαπιστωθῇ ἀνάρμοστος συμπεριφορὰ ὀργάνου της ἔναντι ἐνδιαφερομένων κατοίκων. Ὁμοίως, δὲν εἶναι ἀκριβές, ὅτι τῆς περὶ ἧς πρόκειται ἐκτάσεως κατέστη κυρία ἡ ΔΕΗ δι’ ἀπαλλοτριώσεως ἀντὶ εὐτελοῦς τιμῆς, διότι αἱ σχετικαὶ ἀποζημιώσεις δὲν καθωρίσθησαν παρὰ τῆς ΔΕΗ, ἀλλὰ δι’ ἀποφάσεων τῶν τακτικῶν δικαστηρίων, συμφώνως πρὸς τὴν ἰσχύουσαν νομοθεσίαν. Τὰς τοιαύτας ἀποζημιώσεις ἀπεδέχθησαν ἐλευθέρως οἱ ἐνδιαφερόμενοι, εὐλόγως δὲ διότι ἡ ἀπαλλοτριωθεῖσα ἔκτασις, λόγῳ τοῦ ὀρεινοῦ τοῦ ἐδάφους, ἦτο σχεδὸν καθ’ ὁλοκληρίαν ἄγονος καὶ ἀκατάλληλος πρὸς οἱανδήποτε καλλιέργειαν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Φεβρουαρίου 1959

Ὁ Ὑπουργὸς

Ν. ΜΑΡΤΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Μανέντη, Ν. Σπεντζάρη, Κ. Παπαδημητρίου, Δ. Παπαδημητρίου, Ι. Σπηλιοπούλου, Π. Κάβδα. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 521)21.1.59 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διαβιβάζητε ἡμῖν ἐν ἀντιγράφῳ τὴν ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. 777 ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Μανέντη, Ν. Σπεντζάρη, Κ. Παπαδημητρίου, Δ. Παπαδημητρίου, Ι. Σπηλιοπούλου καὶ Π. Κάβδα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ὅλαι ἀνεξαιρέτως αἱ ἐπιχειρήσεις ἠλεκτροφωτισμοῦ τῆς Χώρας ἁπλῶν ἀδειῶν περὶ ὧν ἡ ἐρώτησις τῶν κ.κ. βουλευτῶν, εἰς τοὺς ὅρους τῆς ἀδείας των περιέχεται ὅρος ὁ ὁποῖος ἔχει γίνει ἀποδεκτὸς ὑπὸ τῶν ἐνδιαφερομένων, ὅτι αὗται ἦσαν ὑποχρεωμέναι καὶ πρὸ τῆς λήξεως εἰσέτι τῆς ἀδείας αὐτῶν νὰ ἄρωσι ἄνευ ἀποζημιώσεώς τινος τὰς ἐγκαταστάσεις των μετὰ τὴν χορήγησιν προνομίου εἰς ἕτερον (ἐν προκειμένῳ ΔΕΗ). Ὡσαύτως, αἱ ἐπιχειρήσεις αὗται ἦσαν ὑποχρεωμέναι, ἅμα τῇ λήξει τῆς ἀδείας των νὰ ἄρωσι τὰς ἐγκαταστάσεις των καὶ νὰ διαθέσωσι ταύτας κατὰ βούλησιν. Ἐπὶ τοῦ προκειμένου, ὅλαι σχεδὸν αἱ ἁπλαῖ ἄδειαι ἠλεκτροφωτισμοῦ τῆς χώρας καὶ παρὰ τὰς χορηγηθείσας παρατάσεις τοῦ Ν.Δ. 542)41, ἔχουσι λήξει καὶ κατὰ συνέπειαν ἄνευ ἀποζημιώσεώς τινος αἱ ἐπιχειρήσεις αὗται ἦσαν ὑποχρεωμέναι νὰ ἄρωσι τὰς ἐγκαταστάσεις αὐτῶν, ἐγκρίσει τοῦ Ὑπουργείου. Ὡσαύτως διὰ τοῦ Ν.Δ. 3523)56 ἀνετέθη εἰς τὴν ΔΕΗ τὸ προνόμιον τῆς παραγωγῆς καὶ διανομῆς τῆς ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας καὶ κατὰ συνέπειαν καὶ ἐὰν εἰσέτι αἱ ἁπλαῖ ἄδειαι δὲν εἶχον λήξει, οἱ ἀνάδοχοι ἦσαν ὑποχρεωμένοι καὶ πρὸ τῆς λήξεως τῆς ἀδείας των νὰ ἄρωσι τὰς ἐγκαταστάσεις αὐτῶν ἄνευ ἀποζημιώσεώς τινος. Παρὰ ταῦτα ἐτέθη εἰς τὸ Ν.Δ. 3523)56 διάταξις περὶ ἐξαγορᾶς παρὰ τῆς ΔΕΗ καὶ τῶν χρησίμων τῇ ΔΕΗ ἐγκαταστάσεων τῶν ἁπλῶν ἀδειῶν, κατόπιν φιλικῶν διαπραγματεύσεων μεταξὺ ΔΕΗ καὶ ἐνδιαφερομένων. Ἐκ τῆς ΔΕΗ κατεβλήθη καὶ καταβάλλεται πᾶσα προσπάθεια, ὅπως ἡ ἐξαγορὰ τῶν ἐγκαταστάσεων αὐτῶν γίνεται ὑπὸ τοὺς εὐνοϊκωτέρους δυνατοὺς διὰ τὰς ἐπιχειρήσεις ὅρους παρ’ ὅλον ὅτι αἱ ἐγκαταστάσεις αὐτῶν, συνεχοῦς κατὰ τὸ πλεῖστον ρεύματος εὑρίσκονται εἰς κακὴν κατάστασιν καὶ οὐδεμίαν σχεδὸν χρησιμότητα ἔχουσι διὰ τὴν ΔΕΗ, ἥτις, μετὰ περισκέψεως χειρίζεται τὸ θέμα τῆς ἐξαγορᾶς τῶν ἐπιχειρήσεων. Σημειωτέον, ὅτι μέχρι τοῦδε δὲν παρουσιάσθη περίπτωσις περὶ προσφυγῆς ἐκ μέρους ἐπιχειρήσεώς τινος εἰς τὴν ἐν τῷ Ν.Δ. 3523)56 ρυθμιζομένην διαιτητικὴν διαδικασίαν εἴτε ἐκ μέρους τῆς ΔΕΗ εἰς τὰς περὶ ἀναγκαστικῆς ἀπαλλοτριώσεως διατάξεις τοῦ

Ν.Δ. 3523)56.

Ἡ ΔΕΗ, εἰς ἐπίγνωσιν τῶν Ὑπηρεσιῶν τὰς ὁποίας οἱ ἀνάδοχοι προσφέρουν εἰς τὴν οἰκονομίαν τοῦ τόπου ὡς καὶ τῶν θυσιῶν εἰς ἃς ὑπεβλήθησαν οὗτοι, καταβάλλει πᾶσαν προσπάθειαν, ὅπως ἡ ἐξαγορὰ πραγματοποιῆται ὑπὸ ὅρους κατὰ τὸ δυνατὸν συμφέροντας εἰς τοὺς ἀναδόχους. Σχετικῶς ἐγένετο καὶ σύστασις ἐκ μέρους ἡμῶν πρὸς τὴν ΔΕΗ, ὅπως μετὰ κατανοήσεως καὶ ἐν ὄψει τῶν ὑπηρεσιῶν ἃς προσέφερον κατὰ τὸ παρελθὸν αἱ ἐπιχειρήσεις ἠλ)σμοῦ εἰς τὴν χώραν, προβαίνει εἰς τὴν ἐξαγορὰν τῶν ἐγκαταστάσεων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 3 Φεβρουαρίου 1959

Ὁ Ὑπουργὸς

Ν. ΜΑΡΤΗΣ

VI) Ὑπουργεῖον Ἐμπορίου. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Η. Ἠλιοῦ, Γ. Σπηλιοπούλου, Α. Κολαμπᾶ, Δ. Παπαθανασοπούλου. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 797)440)24.1.59 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 814 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Η. Ἠλιοῦ κλπ., σχετικῶς μὲ τὴν διακοπὴν τῆς λειτουργίας τοῦ ἀλευρομύλου Πύργου «ΔΗΜΗΤΡΑ — ΑΛΦΕΙΟΣ», ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: Ὁ ὡς εἴρηται ἀλευρόμυλος, εἰργάζετο κατὰ τὸ παρελθὸν ἱκανοποιητικῶς, πλὴν ὅμως ἀποτόμως διέκοψε τὰς ἐργασίας του πρό τινος, ἐπικαλούμενος οἰκονομικοὺς λόγους οἵτινες προφανῶς ὠφείλοντο εἰς ἐσωτερικὰς διαχειριστικὰς δυσχερείας, ἃς δὲν ἠδυνήθησαν νὰ ὑπερβοῦν παρὰ τὰς παρασχεθείσας παρ’ ἡμῶν πολλαπλᾶς διοικητικὰς διευκολύνσεις. Συνεπῶς, ἡ ἀναδιάρθρωσις τῆς ἐπιχειρήσεως, πρὸς ἐπαναλειτουργίαν καὶ περαιτέρω συνέχισιν τῶν ἐργασιῶν της ἀνάγεται εἰς τὴν ἀποκλειστικὴν προσπάθειαν τῶν διοικούντων τὴν ἐπιχείρησιν ταύτην μὴ ὑφισταμένης ἁρμοδιότητός τινος τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου δι’ οἱανδήποτε παρέμβασιν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 9 Φεβρουαρίου 1959

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Ἐπὶ τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 695)396)23.1.1959 ὑμετέρου ἐγγράφου, διαβιβασθείσης ἡμῖν ἀπὸ 21.1.1959 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, περὶ τῶν ληφθησομένων μέτρων διὰ τὴν διευκόλυνσιν τῆς καταναλώσεως ἀδιαθέτων ἀποθεμάτων γλυκανίσου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ἡ παραγωγὴ γλυκανίσου καὶ μαραθοσπόρου ἐν Ἑλλάδι ἀνέρχεται εἰς 450 τόννους περίπου ἐτησίως. Μέρος τῆς παραγωγῆς ἀπορροφᾶται ὑπὸ τῆς Φαρμακευτικῆς–Ζαχαροπλαστικῆς, σημιτοποιΐας, αἱ δὲ πλεονάζουσαι ποσότητες ἐξάγονται εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Διὰ τὴν προστασίαν τῆς ἐγχωρίου παραγωγῆς ἔχει ἐπιβληθῆ ὑψηλὸς δασμὸς ἐπὶ τῶν εἰσαγωγῶν ἤτοι διὰ μὲν τὸν σπόρον τοῦ κοινοῦ γλυκανίσου δρχ. 9 κατὰ χιλ)μον, τοῦ δὲ ἀστεροειδοῦς 24 δραχ. περίπου. Ἡ ὕπαρξις σήμερον ἀποθεμάτων εἰς χεῖρας τῶν παραγωγῶν, ὀφείλεται κυρίως εἰς τὴν ὑψηλὴν τιμὴν διαθέσεως τοῦ προϊόντος παρ’ αὐτῶν. Κατὰ πληροφορίας τοῦ ἐμπορίου, ἡ τιμὴ τοῦ γλυκανίσου εἰς τὴν ἀγορὰν κυμαίνεται πέριξ τῶν 13,50 δραχ. κατὰ χιλ)μον. Μέχρι τοῦ ἔτους 1956 αἱ τιμαὶ τοῦ προϊόντος εἶχον διαμορφωθῆ εἰς χαμηλότερα ἐπίπεδα καὶ κατ’ ἔτος ἐπραγματοποιοῦντο ἐξαγωγαὶ σημαντικῶν ποσοτήτων γλυκανίσου καὶ μαραθοσπόρου. Ἀπὸ τοῦ ἔτους 1956 καὶ ἐντεῦθεν ἡ τιμὴ τοῦ προϊόντος εἰς τὴν ἐσωτερικὴν ἀγορὰν ἐσημείωσε σημαντικὴν αὔξησιν μὲ ἀποτέλεσμα τὸ ἔτος 1957 αἱ ἐξαγωγαὶ νὰ μειωθοῦν αἰσθητῶς, ἤτοι ἀπὸ 140 τόννους ἐξαχθέντας τὸ 1956 κατὰ τὸ ἔτος 1957 ἐξήχθησαν 14 τόν., τὸ δὲ ἔτος 1958 αἱ προσπάθειαι τοῦ ἐμπορίου διὰ τοποθέτησιν Ἑλληνικοῦ γλυκανίσου καὶ μαραθοσπόρου εἰς τὴν διεθνῆ ἀγορὰν ν’ ἀποτύχουν ἐντελῶς μηδεμιᾶς ποσότητος ἐξαχθείσης. Ἡ τιμὴ τοῦ γλυκανίσου κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη διεμορφώθη ὡς ἀκολούθως:

Λόγῳ τῆς ὑψηλῆς τιμῆς τοῦ προϊόντος, ἔπαυσε καὶ ἡ παραγωγὴ ἀνηθόλης ἐν τῷ ἐσωτερικῷ διὰ τῆς χρησιμοποιήσεως γλυκανίσου καὶ μαραθοσπόρου καθόσον τὸ κόστος ταύτης εἶναι κατὰ πολὺ μεγαλύτερον τῆς τιμῆς τῆς ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ εἰσαγομένης τοιαύτης παρ’ ὅλον, ὅτι ἐπ’ αὐτῆς ἔχει ἐπιβληθῆ δασμὸς ἐξ 70 δραχμῶν κατὰ χιλιόγραμμον. Οὕτω αἱ ἀνάγκαι τῆς ποτοποιίας καλύπτονται σήμερον ἀποκλειστικῶς ἐξ ἀνηθόλης εἰσαγομένης ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ καὶ δὴ παραγομένης ἐκ τοῦ ἐξωτικοῦ φυτοῦ Βαδιάκα προσφερομένου εἰς χαμηλὴν τιμήν. Κατόπιν τῶν ἀνωτέρω διὰ νὰ καταστῇ δυνατὴ ἡ διάθεσις τῶν ὑφισταμένων ἀποθεμάτων γλυκανίσου τόσον εἰς τὸ ἐσωτερικὸν ὅσον καὶ εἰς τὸ ἐξωτερικόν, δέον αἱ τιμαὶ τοῦ προϊόντος νὰ προσαρμοσθοῦν εἰς προσφόρους διὰ τὸ ἐξαγωγικὸν ἐμπόριον τιμάς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 9 Φεβρουαρίου 1959

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Κ. ΧΡΤΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

γʹ) ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Χονδρονασίου, Χ. Παγώνη, Π. Καπνίση, Ι. Σιαφλέκη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 972)29.1.59 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 824)24.1.59 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Χονδρονασίου, Χ. Παγώνη, Π. Καπνίση καὶ Ι. Σιαφλέκη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι κατεβλήθη καὶ καταβάλλεται προσπάθεια διανοίξεως τῶν ἀγορῶν διὰ τὴν ἐξαγωγὴν χρωμίου καὶ γενικῶς μεταλλευμάτων καὶ ὀρυκτῶν καὶ προεβλέφθησαν εἰς τὰς συναφθείσας ἐμπορικὰς συμφωνίας αἱ ἑξῆς ποσοστώσεις μεταλλεύματος χρωμίου. 1) Οὐγγαρία διὰ 500.000 δολ., 2) Ἱσπανία διὰ 200.000 δολ., 3) Πολωνία ποσότης 5.000. τόννων. Ἐξ ἄλλου, εἰς συμφωνίας μετὰ τῶν χωρῶν Ἰαπωνίας καὶ Ρουμανίας, αἱ ποσοστώσεις ἐπὶ τῶν μεταλλευμάτων γενικῶς περιλαμβανομένου καὶ τοῦ χρωμίου εἶναι ἀξίας 100.000 δολ. δι’ ἑκάστην τῶν χωρῶν τούτων. Εἰς τὰς λοιπὰς χώρας ἐπιτρέπεται ἐλευθέρως καὶ ἄνευ περιορισμοῦ ἡ εἰσαγωγὴ Ἑλληνικοῦ χρωμίου. Ἡ πράγματι, παρατηρηθεῖσα κάμψις τῶν ἐξαγωγῶν κατὰ τὸ ἔτος 1958, ἔναντι τῆς τοῦ ἔτους 1957, ὀφείλεται εἰς τὴν κατὰ τὸ ἔτος τοῦτο γενικὴν ἀζητησίαν μεταλλευτικῶν προϊόντων ἐν τῇ Διεθνῇ ἀγορᾷ ἀφ’ ἑνὸς καὶ τὴν ὑφισταμένην πτῶσιν τῶν ναύλων ἀφ’ ἑτέρου, ἥτις ἐπιτρέπει εἰς τοὺς καταναλωτὰς νὰ προμηθεύωνται τὸ προϊὸν τοῦτο εἰς εὐθηνοτέρας τιμὰς καὶ ἐκ λίαν ἀπομεμακρυσμένων ἔτι χωρῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Φεβρουαρίου 1959

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ

VII) Ὑπουργείου Ἐμπ. Ναυτιλίας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Τούμπα. Σχετικῶς μὲ διαβιβασθεῖσαν ἡμῖν ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Τούμπα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἀπὸ τῆς δημοσιεύσεως τοῦ Κ.Ν.Δ. 2689)53 «περὶ διπλωμάτων, πτυχίων καὶ ἀδειῶν ναυτικῆς ἱκανότητος ἐν τῷ Ἐμπορικῷ Ναυτικῷ» καὶ πρὸς βελτίωσιν τοῦ ἐμψύχου ὑλικοῦ τοῦ Ε.Ν. καθιερώθη ἡ ἀρχὴ τῆς ἑνιαίας προελεύσεως τῶν δοκίμων μηχανικῶν καὶ ἀξιωματικῶν Ε.Ν. τούτων προερχομένων ἀποκλειστικῶς ἐκ Δημοσίων Σχολῶν Ε. Ν. καὶ ἐκ τῶν ἰδιωτικῶν τοιούτων τῶν ἀνεγνωρισμένων ὡς ναυτικῶν παρὰ τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου. Ἐξαιρετικῶς καὶ μέχρι τέλους τοῦ 1956 ἐπετράπη ὑπὸ τὰς ἐν τῷ Νόμῳ καθοριζομένας προϋποθέσεις (ἄρθρον 5 παράγρ. 2 ἐδ. βʹ ὑπ’ 2) ὁ χαρακτηρισμὸς ὡς δοκίμων μηχανικῶν καὶ ἀποφοίτων τῶν Σχολῶν βιομηχανίας (μηχανοτεχνιτῶν) ἤτοι Σχολῶν μὴ ἀνεγνωρισμένων παρὰ τοῦ

Υ.Ε.Ν.

Ἡ διὰ τοῦ ἄρθρου 2 Ν. Δ. 3539)56 μείωσις τῆς πρὸς χαρακτηρισμὸν ὡς δοκίμου μηχανικοῦ τετραετοῦς ὑπηρεσίας ἐργοστασίου μέχρι 18 μηνῶν μὲ ὑποχρεωτικὴν ἀναπλήρωσιν τῆς ἐλλειπούσης διὰ θαλασσίας τοιαύτης, ἐπιβληθεῖσα εἰς ἐποχὴν ἐντατικῆς κινήσεως τῆς ναυτιλίας καὶ ἐλλείψεως ἀξιωματικῶν μηχανικῶν, ἀφορᾷ ἀποκλειστικῶς καὶ μόνον τοὺς διπλωματούχους τοὺς προερχομένους ἐκ Σχολῶν ἀνεγνωρισμένων ὡς ναυτικῶν διὰ τοὺς ὁποίους ἐκρίθη, ὅτι ἀκινδύνως δύναται νὰ ἐφαρμοσθῇ λόγῳ εἰδικῶν γνώσεων ὡς ρητῶς ἐν τῷ Νόμῳ ὁρίζεται καὶ οὐχὶ ἐκ τῶν Σχολῶν Βιομηχανίας. Καὶ τοῦ μέτρου τούτου ἐπιμόνως αἰτεῖται ἤδη παρὰ τῶν ἀντιστοίχων ναυτεργατικῶν Ὀργανώσεων ἡ κατάργησις ἐπὶ τῷ λόγῳ ὅτι ὁ χρόνος πρακτικῆς ἐξασκήσεως εἰς ἐργοστάσια τῶν δοκίμων μηχανικῶν ἔστω καὶ ἂν προέρχωνται οὗτοι ἐκ Σχολῶν ἀνεγνωρισμένων παρὰ τοῦ ΥΕΝ δὲν ἐπαρκεῖ διὰ τὴν πλήρη κατάρτισίν των. Διὰ τοὺς ἀνωτέρω ἐκτεθέντας λόγους δὲν ὑπάρχει πρόθεσις καὶ δὲν κρίνεται σκόπιμος τροποποίησις τῆς ἰσχυούσης νομοθεσίας εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο καὶ δὴ εἰς περίοδον ναυτικῆς ἀνεργίας καὶ πληθωρισμοῦ διπλωματούχων Ἐμπορικοῦ Ναυτικοῦ. Ἐν Πειραιεῖ τῇ 11 Φεβρουαρίου 1959

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΑΝΔΡΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. 1. Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ σᾶς γνωρίσωμεν, πρὸς ἐνημέρωσιν τοῦ ἐρωτήσαντος βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, ὅτι διὰ τοὺς λόγους τοὺς ἀναφερομένους εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 83005)9195)2.12.58 ἡμέτερον ἀποσταλὲν ὑμῖν εἰς ἀπάντησιν ἐρωτήσεως τοῦ ἰδίου βουλευτοῦ ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ θέματος, δὲν προτίθεται ἡ Ὑπηρεσία νὰ προβῇ εἰς τὴν λῆψιν τοῦ αἰτουμένου νομοθετικοῦ μέτρου διότι δὲν κρίνει τοῦτο ἐπιβεβλημένον οὐδὲ σκόπιμον. 2. Ὑπάρχει σημαντικὴ διαφορὰ καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὴν θεωρητικὴν κατάρτισιν καὶ τὸν ἐν γένει τρόπον ἐκπαιδεύσεως τῶν μαθητῶν τῶν Σχολῶν Μηχανικῶν τῶν ἐποπτευομένων παρὰ τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας καὶ αὐτῶν, οἵτινες ἐποπτεύονται παρὰ τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου, τούτου δὲ ἕνεκεν τὸ Υ.Ν. ἀπὸ 1.1.57 ἀπέκλεισε τὴν ἐκδοχὴν δοκίμων μηχανικῶν Ε.Ν. ἐκ Σχολῶν Βιομηχανίας (μηχανοτεχνιτῶν) προερχομένων. 3. Ἀνεξαρτήτως ὅμως τούτου, λόγῳ τῆς συνεχιζομένης ναυτιλιακῆς κρίσεως, ἡ Ὑπηρεσία μελετᾷ ἂν θὰ πρέπει νὰ καταργηθῇ ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 2 τοῦ Ν. Δ. 3539)56, ἧς ὁ ἐρωτῶν βουλευτὴς αἰτεῖται τὴν ἐπέκτασιν καὶ δι’ αὐτοὺς εἰσέτι τοὺς ἀποφοίτους τῶν Νυκτερινῶν Σχολῶν Μηχανικῶν Ε.Ν. ὑπὲρ ὧν ἐθεσπίσθη εἰς ἐποχὴν ἐντατικῆς κινήσεως τῆς Ναυτιλίας καὶ διὰ μόνον τὸν λόγον τῆς ἕνεκεν ταύτης παρατηρηθείσης ἐλλείψεως ἀξιωματικῶν Μηχανικῶν Ε.Ν. 4. Δέον ἐξ ἄλλου, νὰ σημειωθῇ, ὅτι ὡς ὁ ἐρωτῶν βουλευτὴς παραδέχεται, ἐλάχιστοι ὑποψήφιοι πρὸς χαρακτηρισμὸν τῶν ὡς δοκίμων μηχανικῶν, ἐκ Σχολῶν Βιομηχανίας προερχόμενοι ὑπολείπονται εἰσέτι, ὥστε τυχὸν τροποποίησις ὑπὲρ αὐτῶν τῆς σχετικῆς νομοθεσίας γενομένη μάλιστα μετὰ διετίαν καὶ πλέον ἀπὸ τῆς ἐκπνοῆς τῆς ὑπὸ τοῦ νόμου ταχθείσης προθεσμίας νὰ μὴ εἶναι δυνατὸν νὰ ἀνθέξῃ εἰς ἐνδεχομένην κριτικὴν χαρακτηρισμοῦ της ὡς χαριστικῆς, δεδομένου, ὅτι ὁ μέγας ἀριθμὸς τῶν τοιούτων ὑποψηφίων ἐχαρακτηρίσθη ἐπὶ τῇ βάσει τετραετοῦς ὑπηρεσίας ἐργοστασίου. Ἐν Πειραιεῖ τῇ 11 Φεβρουαρίου 1959

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΑΝΔΡΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

VIII) Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βαλούρδου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1248 ἐ.ἔ. ὑμετέρου ἐγγράφου ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βαλούρδου, σχετικῶς μὲ τὴν ἔκδοσιν τῆς προβλεπομένης ὑπὸ τοῦ ἄρθρου 14 τοῦ Ν.Δ. 3765)1957 Ὑπουργικῆς ἀποφάσεως, δι’ ἧς θὰ τεθῇ ἐν ἰσχύϊ τὸ μέτρον τῆς δημοσιεύσεως τῶν φορολογικῶν καταλόγων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἡ ἔκδοσις ἀποφάσεως καθυστερεῖ, διότι δὲν συνεπληρώθη εἰσέτι ἡ προεργασία διὰ τὸν καθορισμὸν τῶν λεπτομερειῶν τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ μέτρου τούτου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 6 Φεβρουαρίου 1959

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Μπακατσέλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 519)257)21.1.1959 ἐγγράφου σας, ἀφορῶντος τὸ κατατεθὲν ἐκ μέρους τοῦ βουλευτοῦ Θεσσαλονίκης κ. Γ. Μπακατσέλου ἐρώτημα διὰ τοὺς κ.κ. Ὑπουργοὺς Γεωργίας, Οἰκονομικῶν καὶ Βορείου Ἑλλάδος, ὅσον ἀφορᾷ τὸ δάσος «Σταυρὸς» ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Τὸ δάσος «Σταυρὸς» ἀνήκει κατὰ κυριότητα: α) Κατὰ τὰ 72)120 εἰς τοὺς Κληρονόμους Οἰκονόμου, β) Κατὰ τὰ 23)120 εἰς τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον. γ) Κατὰ τὰ 25)120 εἰς τὴν Ἀνταλλάξιμον Περιουσίαν. Τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας ἀπὸ τοῦ ἔτους 1940 διεχειρίζετο πλὴν τῶν 23)120 μεριδίων καὶ τὰ 23)120 ἀνταλλάξιμα μερίδια. Ἀπὸ τῆς δημοσιεύσεως ὅμως τοῦ Ν.Δ. 2283)52 καὶ μεταγενεστέρως τοῦ Ν.Δ. 2967)54 «ἄρθρον 11», ἡ διαχείρισις τῶν ἀνταλλαξίμων μεριδίων περιῆλθον εἰς τὴν ΥΔΑΜΚ καὶ ἔκτοτε διὰ τὴν διαχείρισιν τοῦ δάσους ἐνδιαφέρονται τρεῖς συνιδιοκτῆται «ἤτοι Δημόσιον, ΥΔΑΜΚ καὶ κληρονόμοι Οἰκονόμου». Ἀπὸ τοῦ ἔτους 1955 ἐζήτησαν δι’ αἰτήσεων τὴν ἀπ’ εὐθείας ἐξαγορὰν τῶν ἀνταλλαξίμων μεριδίων: α) Ἡ Κοινότης Σταυροῦ, ἔγγραφόν της 488)2.4.1955. β) Οἱ κληρονόμοι Π. Οἰκονόμου αἴτησις ἀπὸ 2)5)55. Ἐκ τῶν δύο ἄνω αἰτούντων, ἡ μὲν Κοινότης Σταυροῦ ἐζήτει τὴν ἀπ’ εὐθείας ἐξαγορὰν τῶν ἀνταλλαξίμων μεριδίων βάσει τῆς διατάξεως τοῦ ἄρθρου 10 τοῦ Β.Δ. 24. 10.1940 «περὶ κωδικοποιήσεως κλπ.», καθ’ ἣν ἐπιτρέπεται ἡ πρὸς κοινότητας ἀπ’ εὐθείας πώλησις ἀνταλλαξίμων ἐν γένει κτημάτων διὰ τὰς ἀνάγκας τῶν κατοίκων των. Εἰς τὴν ἀπ’ εὐθείας πώλησιν πρὸς τὴν κοινότητα συνηγόρει καὶ ὁ ἁρμόδιος Νομάρχης. Οἱ δὲ κληρονόμοι Π. Οἰκονόμου ἐζήτουν τὴν ἀπ’ εὐθείας ἐξαγορὰν τῶν ἀνταλλαξίμων μεριδίων ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ δάσους βάσει τοῦ ἄρθρου 33 παρ. 1 τοῦ Ν.Δ. 841) 1941 «περὶ δασῶν». Ἐπειδὴ οἱ κληρονόμοι Π. Οἰκονόμου ἐπικαλούμενοι τὸν δασικὸν Κώδικα ὑπεστήριζον, ὅτι ἡ ΥΔΑΜΚ, ὑπεχρεοῦτο νὰ πωλήσῃ εἰς αὐτοὺς καθ’ ὃ συνιδιοκτήτας τῶν περισσοτέρων μεριδίων, καὶ τὰ ἀνταλλάξιμα μερίδια, ὑπεβλήθη ὑπὸ τῆς ΥΔΑΜΚ διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2)13136)6685)31. 10.55 ἐγγράφου της ἐρώτημα εἰς τὸ Ν.Σ.Κ., ὅπερ διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 109)26.1.1956 γνωμοδοτήσεώς του ἐγνωμοδότησεν, ὅτι διὰ τὰ ἀνταλλάξιμα δάση ἐφαρμογὴν ἔχει ἡ εἰδικὴ Νομοθεσία περὶ ἀνταλλαξίμων καὶ οὐχὶ ὁ Δασικὸς Κῶδιξ καὶ συνεπῶς οὐδεμία ὑποχρέωσιν εἶχεν ἡ ΥΔΑΜΚ νὰ μεταβιβάσῃ τὰ μερίδιά της εἰς τοὺς συνιδιοκτήτας κληρονόμους Π. Οἰκονόμου, ἀλλ’ ἠδύνατο βάσει τῆς διατάξεως τοῦ ἄρθρου 10 τῆς ὡς ἄνω κωδικοποιήσεως νὰ ἐξετάσῃ καὶ τὴν αἴτησιν αὐτῶν κατὰ τὴν κρίσιν της δὲ νὰ ἀποφασίσῃ ἐπὶ ταύτης. Ἐν συνεχεία καὶ κατόπιν τῆς ἄνω Γνωμοδοτήσεως εἰσήχθη ἡ αἴτησις τῶν κληρονόμων Π. Οἰκονόμου εἰς τὸ τότε λειτουργοῦν καὶ ἁρμόδιον Κεντρικὸν Συμβούλιον τῆς ΥΔΑΜΚ ὅπερ καὶ δι’ ἀποφάσεώς του ληφθείσης κατὰ τὴν ὑπ’ ἀριθμ. 1734)16.2.56 συνεδρίαν του καὶ ἐν ὄψει, ὅτι διὰ τὴν αὐτὴν ἐξαγορὰν ἦτο ἐκκρεμὴς καὶ ἡ αἴτησις τῆς Κοινότητος Σταυροῦ, ἀπέρριψε τὴν αἴτησιν τῶν κληρονόμων Π. Οἰκονόμου, ὡς ἀσύμφορον. Κατὰ τῆς ἀπορριπτικῆς ταύτης ἀποφάσεως οἱ κληρονόμοι Π. Οἰκονόμου προσέφυγον εἰς τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας, ὅπερ καὶ διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 2103)1956 ἀποφάσεώς του ἀπέρριψε τὴν αἴτησιν τῶν κληρονόμων Π. Οἰκονόμου. Παραλλήλως, οἱ αὐτοὶ κληρονόμοι Π. Οἰκονόμου, εἶχον ζητήσει δι’ αἰτήσεώς των πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας καὶ τὴν ἀπ’ εὐθείας ἐξαγορὰν τῶν 23)120 μεριδίων τοῦ Δημοσίου, ἀλλὰ καὶ ἡ αἴτησίς των αὕτη ἀπερρίφθη διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 146519)154092)23.2.1956 ἀποφάσεως τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Γεωργίας διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 10758)15.3.56 ἀποφάσεώς του παρεχώρησε τὰ 23)120 μερίδια τοῦ Δημοσίου πρὸς ἀποκατάστασιν ἀκτημόνων καὶ ἐπεδίωξεν ἐν συνεχεία τὸν διαχωρισμὸν τῶν μεριδίων τούτων. Ἀλλὰ καὶ κατὰ τῆς εἰρημένης ἀποφάσεως τοῦ Ὑπ. Γεωργίας οἱ κληρονόμοι Π. Οἰκονόμου προσέφυγον εἰς τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας, ὅπερ καὶ διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1903)1905 ἑτέρας ἀποφάσεώς του ἠκύρωσε τὴν ἀπόφασιν τοῦ Ὑπ. Γεωργίας μὲ τὴν αἰτιολογίαν ὅτι ἐὰν ποτὲ τὸ Δημόσιον ἀπεφάσιζε νὰ πωλήσῃ τὰ ἰδιαίτερα μερίδια, ἔπρεπε νὰ προτιμήσῃ τοὺς συνιδιοκτήτας κληρονόμους Π. Οἰκονόμου συμφώνως πρὸς τὸν Δασικὸν Κώδικα. Ἔκτοτε τὸ ζήτημα τῆς ἐξαγορᾶς τῶν ἀνταλλαξίμων μεριδίων παρέμεινεν ἐκκρεμὲς καὶ τόσον τὸ Δημόσιον ὅσον καὶ ἡ ΥΔΑΜΚ ἐξεμίσθουν ἐτησίως τὸ δικαίωμα ὑλοτομίας τοῦ δάσους εἰς τοὺς συνιδιοκτήτας Π. Οἰκονόμου, οἵτινες καὶ ἐξεμεταλλεύοντο ὁλόκληρον τὸ δάσος βάσει ἐγκεκριμένων ἑκάστοτε διαχειριστικῶν ἐκθέσεων καταβάλλοντες μίσθωμα τόσον εἰς τὸ Δημόσιον ὅσον καὶ εἰς τὴν

ΥΔΑΜΚ.

Δημοσιευθέντος ἐν ἔτει 1957 τοῦ Ν. Δ. 3713)57 «περὶ ἀνταλλαξίμων», οἱ κληρονόμοι Π. Οἰκονόμου ἐπανῆλθον διὰ τῆς ἀπὸ 9.11.1957 αἰτήσεώς των ζητοῦντες τὴν ἀπ’ εὐθείας ἐξαγορὰν τῶν ἄνω ἀνταλλαξίμων μεριδίων. Τόσον ἡ Πρωτοβάθμιος Ἐπιτροπὴ Δ.Α.Π., ὅσον καὶ ἡ Δευτεροβάθμιος Ἐπιτροπὴ Δ.Α.Π. Θεσσαλονίκης, ἀπέρριψαν τὴν αἴτησιν τῶν κληρονόμων Π. Οἰκονόμου. Αἱ αὗται ὅμως Ἐπιτροπαὶ ἐπιληφθεῖσαι ταὐτοχρόνως καὶ βάσει τῆς παραγράφου 5 τοῦ ἄρθρου 9 τοῦ Ν.Δ. 3713)57 ἐπὶ τοῦ θέματος ἐὰν τὰ ἀνταλλάξιμα μερίδια ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ δάσους ἔπρεπε νὰ παραχωρηθῶσιν εἰς τὰς οἰκείας Κρατικὰς Ὑπηρεσίας, ἢ εἰς παρεμφερεῖς Ὀργανισμούς, Ἱδρύματα καὶ Νομικὰ πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου ἐγνωμοδότησαν, ὅτι πρέπει τὰ ἀνταλλάξιμα μερίδια ἐπὶ τοῦ δάσους νὰ παραχωρηθοῦν εἰς τὴν Κοινότητα Σταυροῦ ἀντὶ τιμήματος δραχ. 2.885.000. Αἱ γνωμοδοτήσεις τῶν Ἐπιτροπῶν ὑπεβλήθησαν εἰς τὴν ΥΔΑΜΚ, ἵνα τεθῶσιν ὑπ’ ὄψει τοῦ κ. ὑπουργοῦ Οἰκονομικῶν, ἁρμοδίου κατὰ Νόμον, ὅπως ἐκδώσῃ τὴν σχετικὴν ἀπόφασίν του περὶ παραχωρήσεως τῶν ἀνταλλαξίμων μεριδίων εἰς τὴν Κοινότητα Σταυροῦ. Πρὶν αἱ ἄνω γνωμοδοτήσεις τῶν δύο Ἐπιτροπῶν τεθοῦν ὑπ’ ὄψει τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Οἰκονομικῶν οἱ κληρονόμοι Π. Οἰκονόμου ἐκοινοποίησαν τὴν ἀπὸ 8.4.58 διαμαρτυρίαν των εἰς τὴν ΥΔΑΜΚ, δι’ ἧς παρεπονοῦντο, ὅτι ἡ κατ’ ἐφαρμογὴν τῆς παραγρ. 5 τοῦ ἄρθρου 9 τοῦ Ν.Δ. 3713) 1957 παραχώρησις ὑπὸ τῶν ἄνω δύο Ἐπιτροπῶν Δ.Α.Π. τῶν ἀνταλλαξίμων μεριδίων εἰς τὴν ἄνω Κοινότητα Σταυροῦ εἶναι παράνομος καὶ καθίστων ὑπεύθυνον τὸ Δημόσιον εἰς ἀνόρθωσιν πάσης ζημίας των. Προηγουμένως καὶ τὸ Δημόσιον, κατόπιν ἐνεργειῶν τοῦ Ὑπ. Γεωργίας εἶχε ζητήσει διὰ τῆς ἀπὸ 1.12.1957 ἀγωγῆς του ἐνώπιον τοῦ Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης τὴν αὐτουσίαν διανομὴν τοῦ ὅλου δάσους ἐπὶ τῷ τέλει ὅπως ἕκαστος τῶν συνιδιοκτητῶν λάβῃ διαιρετῶς ὡρισμένον τμῆμα ἐξ αὐτοῦ, ἐπὶ δὲ τῆς ἀγωγῆς ἐξεδόθη καὶ προδικαστικὴ ἀπόφασις. Ἡ ΥΔΑΜΚ προκειμένου ὅπως εἰσηγηθῇ εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν Οἰκονομικῶν τὴν ἔκδοσιν ἀποφάσεως περὶ παραχωρήσεως τῶν ἀνταλλαξίμων μεριδίων εἰς τὴν Κοινότητα Σταυροῦ ἐν ὄψει τόσον τῆς κοινοποιηθείσης διαμαρτυρίας ἐκ μέρους τῶν κληρονόμων Π. Οἰκονόμου, ὅσον καὶ τῆς ἐγερθείσης ἀγωγῆς διανομῆς ἐκ μέρους τοῦ Δημοσίου τοῦ δάσους Σταυρὸς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 102901)8. 5.58 ἐγγράφου της ἐζήτησεν ἀπὸ τὸ Ν.Σ.Κ. νὰ γνωμοδοτήσῃ: α) ἐὰν ἡ πρὸς τὴν Κοινότητα Σταυροῦ βάσει τοῦ ἄρθρου 9 παράγρ. 5 τοῦ Ν.Δ. 3713)57 εἶναι νόμιμος, ἵνα μετὰ τὴν γνωμοδότησίν του, εἰσηγηθῇ τὸ θέμα εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν καὶ ἐκδοθῇ ἡ σχετικὴ περὶ παραχωρήσεως ἀπόφασίς του καὶ β) ἐὰν ἐκκρεμούσης τῆς ἀγωγῆς περὶ διανομῆς τοῦ δάσους ἐπετρέπετο ἡ ἀπ’ εὐθείας παραχώρησις τῶν ἀδιαιρέτων ἀνταλλαξίμων μεριδίων του εἰς τὴν Κοινότητα Σταυρός. Ἐπὶ τοῦ ἐρωτήματος τούτου καὶ μετὰ ἐπανειλημμένας ὑπομνήσεις τῆς ΥΔΑΜΚ καὶ μετὰ τετράμηνον τὸ Νομικὸν Συμβούλιον τοῦ Κράτους ἀπέστειλε τὴν ὑπ’ ἀριθ. 1028) 18.9.1958 γνωμοδότησίν του δι’ ἧς ἐγνωμοδότησεν, ὅτι αἱ ἄνω Ἐπιτροπαὶ παρανόμως βάσει τοῦ ἄρθρου 9 παρ. 5 τοῦ Ν.Δ. 3713)57 ἐγνωμοδότησαν νὰ παραχωρηθῶσι τὰ ἀνταλλάξιμα μερίδια εἰς τὴν Κοινότητα Σταυροῦ, ἀπέφυγε δὲ νὰ γνωμοδοτήσῃ καὶ ἐπὶ τοῦ δευτέρου ἐρωτήματος. Μετὰ τὴν λῆψιν τῆς γνωμοδοτήσεως ταύτης, ἧς σημειωτέον εἶχον λάβει γνῶσιν ἀπὸ τὸ Ν.Σ.Κ. καὶ οἱ παρακολουθοῦντες τὴν ὑπόθεσιν κληρονόμοι Π. Οἰκονόμου, ἡ ΥΔΑΜΚ καθημερινῶς ὠχλεῖτο ἀπὸ τοὺς συνιδιοκτήτας διὰ τὴν προώθησιν τῆς ὑποθέσεως. Ἡ ΥΔΑΜΚ, ἐν τῇ μερίμνῃ της, ὅπως ἐξετασθῇ καὶ ἐπὶ ἄλλης διατάξεως τῆς ἰσχυούσης Νομοθεσίας περὶ ἀνταλλαξίμων ἢ περὶ ἀπ’ εὐθείας πώλησις τῶν ἀνταλλαξίμων μεριδίων τοῦ ἄνω δάσους πρὸς τὴν Κοινότητα ἄρθρ. 9 παρ. 4 τοῦ Ν.Δ. 3713)57 καὶ διευκολυνθῇ οὕτω ἡ πρὸς τὴν κοινότητα Σταυροῦ νόμιμος παραχώρησις τῶν ἀνταλλαξίμων μεριδίων ἐπὶ τοῦ δάσους ἄνευ κινδύνου ἀκυρώσεως τῆς τοιαύτης παραχωρήσεως μελλοντικῆς ὑπὸ τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας ὑπέβαλε διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 248 1492)8464)9.10.58 ἔγγραφόν της τὰ κάτωθι ἐρωτήματα εἰς τὸ Ν.Σ.Κ. 1) Ἐὰν εἶναι νόμιμος ἡ εἰς Δῆμον ἢ Κοινότητα παραχώρησις ἀνταλλαξίμου δάσους βάσει τοῦ ἄρθρου 9 παρ. 4 τοῦ Ν.Δ. 3713)1957. 2) Ἐὰν εἶναι νόμιμος ἡ εἰς Δῆμον ἢ Κοινότητα παραχώρησις τοῦ εἰς τὴν ἀνταλλάξιμον περιουσίαν ἀνήκοντος ἰδανικοῦ μεριδίου ἀνταλλαξίμου δάσους ἢ ἔχει δικαίωμα προτιμήσεως ἐν τῇ παραχωρήσει ταύτῃ ὁ συνιδιοκτήτης. 3) Ἐὰν ἐπηρεάζῃ τὴν ἐκκρεμῆ δίκην διανομῆς ἐκδικαζομένην κατ’ εἰδικὴν διὰ τὸ Δημόσιον διαδικασίαν ἡ παραχώρησις αὕτη. 4) Ποῖαι αἱ ὑποχρεώσεις τοῦ Δημοσίου ἐκ τῆς συναφθείσης συμβάσεως μισθώσεως τοῦ εἰς τὴν ἀνταλλάξιμον περιουσίαν ἀνήκοντος μεριδίου δάσους. Διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1218)8.11.1958 γνωματεύσεως τῆς Ὁλομελείας τοῦ Ν.Σ.Κ. ἀπεφάνθη: 1) Ὅτι δύναται ἡ ΥΔΑΜΚ νὰ πωλήσῃ ἀπ’ εὐθείας εἰς τὴν Κοινότητα Σταυροῦ βάσει τοῦ ἄρθρου 9 παρ. 4 τοῦ Ν.Δ. 3713)57 τὰ ἀνταλλάξιμα μερίδια ἐπὶ τοῦ δάσους Σταυρός. 2) Ὅτι οἱ συνιδιοκτῆται ἐπὶ τοῦ δάσους δὲν εἶχον δικαίωμα προτιμήσεως διὰ τὴν ἀπ’ εὐθείας ἐξαγορὰν τῶν ἀνταλλαξίμων μεριδίων. 3) Ὅτι σκοπιμώτερον τυγχάνει, ἵνα ἡ πρὸς τὴν Κοινότητα παραχώρησις τῶν ἀνταλλαξίμων μεριδίων γίνῃ μετὰ τὴν ἔκδοσιν τελεσιδίκου ἀποφάσεως ἐπὶ τῆς ἐκκρεμοῦς δίκης περὶ διανομῆς τοῦ δάσους, οὕτως ὥστε, ἡ Κοινότης νὰ λάβῃ διαιρετῶς τὸ ἐκ τῆς διανομῆς παρεχόμενον εἰς τὴν ΥΔΑΜΚ τμῆμα ἐξ αὐτοῦ καὶ 4) Ὅτι ἡ ΥΔΑΜΚ ὑπεχρεοῦτο νὰ παραχωρήσῃ τὴν χρῆσιν τῶν ἀνταλλαξίμων μεριδίων εἰς τοὺς μισθωτὰς κληρονόμους Οἰκονόμου, ἐφ’ ὅσον μετ’ αὐτῶν εἶχεν, ἀπὸ τῆς 17.10.1958, ὑπογραφῆ μισθωτήριον τῶν ἀνταλλαξίμων μεριδίων δι’ ἕνα εἰσέτι ἔτος, ἤτοι μέχρι 31.8.1959. Κατόπιν τῆς ὡς ἄνω νέας γνωμοδοτήσεως, ἥτις ἐγένετο ἀποδεκτὴ καὶ ὑπὸ τοῦ κ. ὑπουργοῦ Οἰκονομικῶν, ἐδώσαμεν ἐντολὴν εἰς τὸ Γραφεῖον Δ.Α.Π. Θεσσαλονίκης, ἵνα παραχωρήσῃ τὴν χρῆσιν τῶν ἀνταλλαξίμων μεριδίων τοῦ ἄνω δάσους εἰς τοὺς ὡς ἄνω μισθωτὰς καὶ διὰ τὴν τρέχουσαν δασικὴν περίοδον 1958–1959, τὴν δὲ περὶ παραχωρήσεως τῶν αὐτῶν μεριδίων πρὸς τὴν Κοινότητα Σταυροῦ ἐνέργειάν μας ἀνεβάλομεν, μέχρις ἐκδόσεως τελεσιδίκου ἀποφάσεως ἐπὶ τῆς ἀγωγῆς περὶ διανομῆς τοῦ δάσους, ἵνα οὕτω καταστῇ δυνατὴ ἡ παραχώρησις ὡρισμένης διαιρετῆς ἐκτάσεως ἐπὶ τοῦ δάσους εἰς τὴν εἰρημένην Κοινότητα καὶ οὐχὶ ἀδιαιρέτων μεριδίων. Τελικῶς, γνωρίζομεν, ὅτι παραλλήλως καὶ διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 274700)15.10.1958 ἐπείγοντος ἐγγράφου μας πρὸς τὸ Γραφεῖον Δ.Α.Π. Θεσσαλονίκης, ἐδώσαμεν εἰς αὐτὸ ἐντολήν, ἵνα ἐγγράφως εἰδοποιήσῃ τὸν κ. Δασάρχην καὶ παρακολουθήσῃ διὰ τῶν ὀργάνων του τὴν ὑπὸ τῶν μισθωτῶν κανονικὴν ἐκμετάλλευσιν τοῦ δάσους κατὰ τὸ τρέχον ἔτος καὶ συμφώνως πρὸς τὴν ἐγκεκριμένην διαχειριστικὴν ἔκθεσιν 1958–1959 καὶ τοῦτο, διότι ἡ Κοινότης, δι’ ἐγγράφου της, ἐξέφραζε τὴν ὑπόνοιαν, ὅτι οἱ μισθωτοὶ κληρονόμοι Οἰκονόμου, ἀντιληφθέντες ὅτι τελικῶς δὲν θὰ ἐξαγοράσωσι καὶ τὰ ἀνταλλάξιμα μερίδια τοῦ δάσους, θὰ ἐπεδίδοντο εἰς τὴν ἐξαντλητικὴν ἐκμετάλλευσιν τοῦ ὅλου δάσους. Ἐν Ἀθήναις τῇ 3 Φεβρουαρίου 1959.

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ

ΙΧ. Τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Θανασέκου καὶ Α. Κακογιάννη. Ἐπὶ τοῦ ἀνωτέρω ὑμῶν ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡ ὑπ’ ἀριθ. 827 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Θανασέκου καὶ Α. Κακογιάννη, περὶ ματαιώσεως τοῦ μέτρου περιορισμοῦ τῆς καπνοκαλλιεργείας ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ σᾶς γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Δοθέντος ὅτι οἱ λόγοι, οἵτινες ἐπέβαλλον κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη τὴν ρύθμισιν τῆς καλλιεργείας καὶ παραγωγῆς καπνῶν, εἰς τὰ πλαίσια τῶν ἀναγκῶν ἐσωτερικῆς καταναλώσεως, καὶ τῶν ἐξαγωγικῶν εἰς καπνὰ δυνατοτήτων τῆς χώρας, ἐξακολουθοῦν ὑφιστάμενοι, παρὰ τὴν σημειωθεῖσαν κάμψιν τῆς παραγωγῆς καπνῶν κατὰ τὸ τρέχον ἔτος, κατέστη ἐπιβεβλημένη ἡ λῆψις ρυθμιστικῶν τῆς καπνοκαλλιεργείας μέτρων καὶ διὰ τὴν προσεχῆ καλλιεργητικὴν περίοδον τοῦ ἔτους 1959. Πρὸς τοῦτο, ἐξεδόθη ἡ ὑπ’ ἀριθ. 109)14.11.1958 Πρᾶξις τῆς Κυβερνητικῆς Ἐπιτροπῆς Καπνοῦ, δι’ ἧς ἐπιδιώκεται, ὡς καὶ κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος, ἡ ἐπὶ ὀρθολογιστικωτέρων βάσεων ρύθμισις τῆς καλλιεργείας καὶ παραγωγῆς καπνοῦ, οὐ μόνον ἀπὸ ἀπόψεως προσαρμογῆς ταύτης πρὸς τὰς ἀνάγκας τῆς ἐσωτερικῆς καταναλώσεως καὶ τὰς ἐξαγωγικὰς εἰς καπνὰ δυνατότητας τῆς χώρας, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ ἀπόψεως τῆς δικαιοτέρας δυνατῆς κατανομῆς τῆς καλλιεργητέας ἐκτάσεως, ἐπὶ τῇ βάσει καπνικῶν καὶ γεωργοοικονομικῶν κριτηρίων. Κατὰ συνέπειαν, ἐκ τῶν πραγμάτων, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἱκανοποιηθῇ διὰ τὸ ἔτος 1959 τὸ διατυπούμενον ἐν τῇ ἐρωτήσει αἴτημα τῶν καπνοπαραγωγῶν Φθιώτιδος, περὶ ματαιώσεως τῶν ρυθμιστικῶν τῆς καπνοκαλλιεργείας μέτρων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 7 Φεβρουαρίου 1959.

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Τσιάρα, Η. Σκυλλάκου καὶ Ι. Γιαλώφα. Ἐπὶ τοῦ ἐν ἐπικεφαλίδι ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἀντίγραφον τῆς κατατεθείσης ὑπ’ ἀριθ. 682 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Τσιάρα, Η. Σκυλλάκου καὶ Ι. Γιαλώφα, ἀπευθυνομένης ἡμῖν καὶ εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Ἐργασίας, σχετικῶς μὲ τὴν ἵδρυσιν Ταμείου Συντάξεως τῶν ἀγροτῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι ἡ δυνατότης τῆς ἱδρύσεως τοιούτου Ταμείου μελετᾶται μετὰ τῆς δεούσης προσοχῆς ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 30 Ἰανουαρίου 1959.

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Ζαΐμη, Ε. Ρήγα, Δ. Κελτεμλίδη, Ν. Καθαροσπόρη καὶ Π. Γλιγλῆ. Ἔχομεν τὴν τιμήν, ἐπὶ τῆς ἐρωτήσεως ὑπ’ ἀριθ. 726 τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Ζαΐμη, Ε. Ρήγα, Δ. Κελτεμλίδη, Ν. Καθαροσπόρη καὶ Π. Γλιγλῆ, ἀφορώσης τὴν ἐπάνδρωσιν τῆς δασικῆς ὑπηρεσίας, πρὸς πρόληψιν τῆς καταληστεύσεως τοῦ δασικοῦ πλούτου τῆς χώρας, τῆς διαβρώσεως τοῦ ἐδάφους, ἐκ τῶν καταστρεπτικῶν πλημμυρῶν καὶ τῆς ἀχρηστεύσεως τῶν πεδινῶν ἐδαφῶν, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι πράγματι ὑπάρχει ἀνάγκη συμπληρώσεως τῆς δυνάμεως τοῦ δασικοῦ προσωπικοῦ, ἐν ὄψει καὶ τῆς σημειωθείσης, κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη ἐπεκτάσεως τῶν ἐργασιῶν τῆς δασικῆς ὑπηρεσίας καὶ εἰς νέους τομεῖς, ὡς εἰς ἐργασίας δι’ αὐτεπιστασίας, ἐκμεταλλεύσεως δασῶν, ἀποκαταστάσεως ὀρεινῶν ἐδαφῶν πρὸς ἀπόσβεσιν χειμάρρων, βελτιώσεως δασικῶν βοσκῶν, τεχνιτῶν ἀναδασώσεων κλπ., δι’ ὃν λόγον καὶ μελετᾶται ὁ προσφορώτερος τρόπος προσλήψεως προσωπικοῦ, διὰ τὴν συντήρησιν τοῦ δάσους καὶ δασικῶν ἐδαφῶν καὶ ταχυτέραν ἀξιοποίησιν τούτων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Φεβρουαρίου 1959.

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΘΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Σιαφλέκη, Ε. Σκούρα καὶ Α. Τσιάντου. Ἐπὶ τῆς ἀπὸ 17.12.1958 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σιαφλέκη, Ε. Σκούρα καὶ Α. Τσιάντου, διὰ παράνομον, ὡς ἰσχυρίζονται, διανομὴν τοῦ ἐν τῇ περιφερείᾳ τῆς Κοινότητος Βελεστίνου Μαγνησίας δημοσίου λειβαδίου «Σαρηγκιὸλ» μεταξὺ τῆς Κοινότητος Βελεστίνου καὶ τῶν εἰς τὸ λειβάδιον τοῦτο ἀποκατασταθέντων ἀκτημόνων κτηνοτρόφων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 150836)1953 κοινῆς ἀποφάσεως τῶν ὑπουργῶν Γεωργίας καὶ Οἰκονομικῶν, διετέθη τὸ δημόσιον λειβάδιον «Σαρηγκιὸλ», ἐκτάσεως 4.644 στρεμμάτων, πρὸς ἀποκατάστασιν ἀκτημόνων κτηνοτρόφων. Ἐν συνεχείᾳ, ἡ Ἐπιτροπὴ Ἀπαλλοτριώσεων Βόλου, διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 177)1957 ἀποφάσεως αὐτῆς, παρεχώρησεν ἔκτασιν 3.264 στρεμμάτων εἰς τὴν Κοινότητα Βελεστίνου, πρὸς κοινὴν ἁπάντων τῶν κατοίκων χρῆσιν, καὶ τὴν ὑπόλοιπον, ἐκ στρεμμάτων 1.380, πρὸς μίαν ὁμάδα ἐξ 6 ἐνοικιοστασιακῶν μισθωτῶν κτηνοτρόφων, μὴ ποιούντων χρῆσιν καὶ τῶν κοινοτικῶν βοσκῶν Βελεστίνου. Διὰ τῆς αὐτῆς ἀποφάσεως τῆς Ἐπιτροπῆς Ἀπαλλοτριώσεων Βόλου, ὡρίζετο, ἐπίσης, ὅτι τὸ λειβάδιον τοῦτο δέον νὰ διαχωρισθῇ μεταξὺ τῆς Κοινότητος Βελεστίνου καὶ τῶν ἀποκατασταθέντων κτηνοτρόφων, κατὰ τοιοῦτον τρόπον, ὥστε ἡ παραχωρηθεῖσα πρὸς τὴν ὁμάδα τῶν κτηνοτρόφων ἔκτασις τῶν 1.380 στρεμμάτων νὰ κεῖται, εἰ δυνατόν, πλησίον τῶν ἰδιοκτήτων τούτων βοσκῶν καὶ νὰ προστατεύηται ἀφ’ ἑτέρου ἡ ὀρθολογιστικὴ ἐκμετάλλευσις τοῦ ὑπολοίπου λειβαδίου παρὰ τῆς Κοινότητος. Ἀλλά, καθ’ ὃν χρόνον τὸ ἁρμόδιον Τοπογραφικὸν Συνεργεῖον τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας προέβαινεν εἰς τόν, συμφώνως τῇ ἀποφάσει ταύτῃ τῆς Ἐπιτροπῆς Ἀπαλλοτριώσεως, διαχωρισμὸν τοῦ λειβαδίου τούτου, κάτοικοι τῆς Κοινότητος Βελεστίνου ὑποκινούμενοι, καθ’ ἃ ἐν τῇ ὑπ’ ἀριθ. 9128)1959 ἀναφορᾷ τῆς Διευθύνσεως Γεωργίας Μαγνησίας ἀναφέρεται, ὑπὸ ἀναρχικῶν στοιχείων, ἐδημιούργησαν ἐπεισόδια εἰς βάρος τοῦ προσωπικοῦ τοῦ Τοπογραφικοῦ Συνεργείου, τὸ ὁποῖον, κατόπιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. Ε) 42212)6.11.1958 διαταγῆς τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, διετάχθη ὅπως διακόψῃ τὰς ἐργασίας διαχωρισμοῦ τοῦ ἐν λόγῳ λειβαδίου. Ὁ ἰσχυρισμὸς ὅτι, διὰ τοῦ διενεργουμένου διαχωρισμοῦ, ἡ Κοινότης ἐλάμβανε τὴν πλέον ἄγονον ἔκτασιν, δὲν ἀνταποκρίνεται πρὸς τὴν πραγματικότητα, διότι, ὡς ἡ Διεύθυνσις Γεωργίας Μαγνησίας ἀνέφερεν ἡμῖν, ἡ Κοινότης Βελεστίνου, διὰ τοῦ διαχωρισμοῦ τούτου, ἐλάμβανεν, ἀντιθέτως, τὰς πλέον γονίμους ἐκτάσεις. Ἡ ἀντίδρασις αὕτη τῶν κατοίκων Βελεστίνου, ἀπεσκόπει, κυρίως, εἰς τὴν ἀξίωσίν των ὅπως παραχωρηθῇ ἅπασα ἡ ἔκτασις τοῦ λειβαδίου «Σαρηγκιὸλ» εἰς τὴν Κοινότητα Βελεστίνου καὶ πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦτον ὑπέβαλον, ἤδη, καὶ σχετικὴν αἴτησιν ἀναθεωρήσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 177)1957 ἀποφάσεως τῆς Ἐπιτροπῆς Ἀπαλλοτριώσεων Μαγνησίας, ἥτις καὶ θὰ συζητηθῇ κατ’ αὐτάς. Κατὰ τῆς αὐτῆς, ὅμως, ἀποφάσεως τῆς Ἐπιτροπῆς Ἀπαλλοτριώσεων Βόλου, προσέφυγον ἐνώπιον τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας πρὸς ἀκύρωσίν της καὶ οἱ ἀποκλεισθέντες τῆς ἀποκαταστάσεως εἰς αὐτὸ κτηνοτρόφοι. Ἡ προσφυγὴ τούτων, ἐπρόκειτο νὰ συζητηθῇ ἐνώπιον τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας τὴν 23.1.1959, ἀλλ’ ἀνεβλήθη, διὰ τὸν προσεχῆ Ἰούνιον. Ἐκ τῶν ἀνωτέρω προκύπτει, ὅτι ὁ διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 177) 1959 ἀποφάσεως τῆς Ἐπιτροπῆς Ἀπαλλοτριώσεων Βόλου καθορισθεὶς διαχωρισμὸς δὲν ἐπραγματοποιήθη εἰσέτι καὶ ἡ ὅλη ὑπόθεσις ἐκκρεμεῖ ἐνώπιον τῆς αὐτῆς Ἐπιτροπῆς Ἀπαλλοτριώσεων καὶ τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας καί, συνεπῶς, οὐδὲν μέτρον δύναται νὰ διαταχθῇ, πρὶν τὰ ἁρμόδια ταῦτα ὄργανα ἀποφανθῶσιν ὁριστικῶς ἐπὶ τῶν ἐκκρεμουσῶν προσφυγῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Φεβρουαρίου 1959.

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΘΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

Χ. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Τούμπα. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 788 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Τούμπα, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι: α) Τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τῆς περὶ Μ.Τ.Β.Ν. νομοθεσίας», περὶ οὗ ἡ ὡς ἄνω ἐρώτησις, ἔχει κατὰ πάντα περαιωθῆ καὶ κατατίθεται κατ’ αὐτὰς εἰς τὴν Βουλὴν πρὸς ψήφισιν. β) Διὰ τοῦ νομοσχεδίου τούτου, σκοπεῖται ἡ θεραπεία ἀδικιῶν τινῶν τῆς κειμένης νομοθεσίας, ὑπαγορευθεισῶν κατὰ τὸ παρελθόν, συνεπείᾳ ἑτέρων καταστάσεων. γ) Ἐν τῷ νομοσχεδίῳ περιλαμβάνεται καὶ διάταξις, προβλέπουσα τὴν κωδικοποίησιν, διὰ Β. Διατάγματος, ἁπάσης τῆς περὶ Μ.Τ.Β.Ν. νομοθεσίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Φεβρουαρίου 1959.

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Γ. ΘΕΜΕΛΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Γαρουφαλιᾶ. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τῶν ὕπερθεν ὑμετέρων, δι’ ὧν διεβιβάσθησαν ἡμῖν ἀντιστοίχως αἱ ὑπ’ ἀριθ. 574 καὶ 773 ἐρωτήσεις τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Γαρουφαλιᾶ, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: α) Τὸ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργεῖον, κατήρτισε σχέδιον νόμου, διὰ τοῦ ὁποίου προβλέπεται ἡ συνταξιοδότησις τῶν ἀναφερομένων ἐν ταῖς ἐρωτήσεσιν ἀγωνιστῶν καὶ τῶν οἰκογενειῶν αὐτῶν (θύματα). Τὸ νομοσχέδιον αὐτό, τελεῖ ἤδη ὑπὸ ἔγκρισιν. Ὁμοίως, διὰ τοῦ ἄρθρου 4 τοῦ καταρτισθέντος ὑφ’ ἡμῶν καὶ κατατεθέντος εἰς τὴν Βουλὴν πρὸς ψήφισιν σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Α. Ν. 971)1949 «περὶ ἀπονομῆς ἠθικῶν ἀμοιβῶν εἰς Ἐθνικὰς Ἀνταρτικὰς Ὁμάδας κλπ.», συμπληροῦται ἡ παράγραφος 4 τοῦ ἄρθρου 12 τοῦ ὡς ἄνω Α. Ν., διὰ τοῦ ὁποίου παραχωρεῖται γεωργικὸς κλῆρος εἰς διαπρέψαντας ἀγωνιστὰς ἐθνικῶν ἀνταρτικῶν ὁμάδων καὶ ἐθνικῶν ὀργανώσεων. γ) Τὰ θιγόμενα ἐν ταῖς ἐρωτήσεσι συνταξιοδοτικὰ θέματα, ἐμπίπτουν εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Φεβρουαρίου 1959.

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Γ. ΘΕΜΕΛΗΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Γόντικα. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 797 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Γόντικα, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: α) Διὰ τὴν συνταξιοδότησιν τοῦ περὶ οὗ πρόκειται ἰδιώτου, Κυριακοπούλου Παναγιώτου, ἐτηρήθη ὑφ’ ἡμῶν ἡ προβλεπομένη ὑπὸ τοῦ Α. Νόμου διαδικασία. β) Τὸ θέμα βελτιώσεως τῆς χορηγουμένης εἰς τοῦτον συντάξεως, δεῖται νομοθετικῆς ρυθμίσεως, ἐμπίπτει δὲ εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 7 Φεβρουαρίου 1959.

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Γ. ΘΕΜΕΛΗΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Λαντζούνη. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 763 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Λαντζούνη, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: α) Οἱ ἀξιωματικοὶ Βʹ κατηγορίας εἶναι τεχνῖται, ἀσχολούμενοι μὲ τὴν συντήρησιν 3ου Κλιμακίου, διὰ τὴν ὁποίαν τυγχάνουν ὑπεύθυνα τὸ Τ.Ε.Ο.Σ. καὶ Σ.Υ.Π., δι’ ὃ καὶ προβλέπεται ὑπὸ τῶν συνθέσεων τοιαύτη κατηγορία ἀξιωματικῶν μόνον εἰς τὰ Σώματα ταῦτα. Διὰ τὸ θέμα τῆς προαγωγῆς μέχρι καὶ τοῦ βαθμοῦ τοῦ Ἐπιλοχίου, τῶν 5ετοῦς ὑποχρεώσεως ἐθελοντῶν τεχνιτῶν τῶν Δ)Β, ὡς προέβλεπον αἱ ἐγκύκλιοι διαταγαὶ προκηρύξεως διαγωνισμοῦ ἀπὸ τοῦ 1953–1957, αὕτη δὲν κατέστη δυνατὸν νὰ πραγματοποιηθῇ, διότι ἡ διάρκεια ἐκπαιδεύσεως δι’ ἀπόκτησιν προσόντων πρὸς προαγωγὴν εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ δεκανέως ἢ λοχίου, δὲν ἐπέτρεπε τὴν ἀπόκτησιν τυπικῶν προσόντων καὶ διὰ τὸν βαθμὸν τοῦ ἐπιλοχίου, ἐντὸς 5ετίας, βάσει τῶν ἐν ἰσχύϊ διαταγῶν. Διὰ τὸν λόγον τοῦτον, ἡ ἐγκύκλιος 1958, προέβλεψεν ἐξέλιξιν μέχρι καὶ τοῦ βαθμοῦ τοῦ λοχίου. Παραλλήλως, τὸ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργεῖον, προέβη εἰς σχετικὰς ἐνεργείας διὰ τὴν ρύθμισιν τοῦ ζητήματος, ἵνα τύχουν τοῦ εὐεργετήματος τῆς ἐξελίξεως μέχρι καὶ τοῦ βαθμοῦ τοῦ ἐπιλοχίου, οἱ καταταγέντες καὶ ὑπηρετοῦντες εἰσέτι, βάσει τῶν ἐκδοθεισῶν μέχρι τοῦ 1957 ἐγκυκλίων, ἐθελονταὶ Τεχνῖται Διαβιβάσεων. Τὸ ζήτημα τοῦτο, ἐλπίζεται ὅτι θὰ τακτοποιηθῇ ἐντὸς τριμήνου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Φεβρουαρίου 1959.

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Γ. ΘΕΜΕΛΗΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Γ. Κατσίμπα καὶ Κ. Κωνσταντάρα. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 754 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Κατσίμπα καὶ Κ. Κωνσταντάρα, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: α) Ἡ ἄρνησις χορηγήσεως ἀντιγράφου πολεμικῆς δράσεως τοῦ ὑπολοχαγοῦ ἐ.ἀ. καὶ νῦν βουλευτοῦ κ. Γ. Κατσίμπα, ἐγένετο, καθ’ ὅσον αἱ σχετικαὶ αὗται σημειώσεις ἀποτελοῦσι δημόσια ἔγγραφα, συντασσόμενα, ἀποκλειστικῶς, πρὸς τὸ συμφέρον τῆς ὑπηρεσίας, ἥτις παρακολουθεῖ τὴν ἐξέλιξιν καὶ σταδιοδρομίαν τῶν ὀργάνων της, οἷοι τυγχάνουσιν οἱ ἀξιωματικοί, κατὰ ρητὰς δὲ διατάξεις τοῦ ἰσχύοντος κανονισμοῦ, εἶναι ταῦτα ἀπόρρητα διὰ πάντας καὶ διὰ τὸν ἀξιωματικὸν ὃν ἀφορῶσιν, τῆς ὑπηρεσίας στερουμένης τοῦ δικαιώματος χορηγήσεως τοιούτων ἀντιγράφων. β) Ἄλλως, βεβαίως, ἔχει τὸ ζήτημα, ἐὰν ἑτέρα δημοσία ἀνάγκη (διάταξις νόμου κ.λ.π.) ἐπιβάλῃ τὴν δημοσιότητα τοιούτων ἐγγράφων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 7 Φεβρουαρίου 1959.

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Γ. ΘΕΜΕΛΗΣ

XI. Τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Κιτσίκη, Γ. Ἀράπη, Δ. Γιαχνῆ, Ι. Παπαδημητρίου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1358)5.2.1958 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 874 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Ἀράπη, Δ. Γιαχνῆ, Ι. Παπαδημητρίου, ἐν σχέσει μὲ σύμβασιν Ἑλληνικοῦ Δημοσίου– Η.Ε.Μ., ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: Τὴν 5.2.1959 ὑπεγράφη, μεταξὺ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου καὶ Η.Ε.Μ., συμπληρωματικὴ συμφωνία τῆς ἀπὸ 27.8.57 συμβάσεως μεταξὺ τῶν αὐτῶν συμβαλλομένων, ἀφορῶσα τροποποίησιν τῆς συμβάσεως παραχωρήσεως τοῦ 1925 «περὶ παροχῆς ἠλεκτρισμοῦ καὶ μεταφορῶν» καὶ τῆς ἐν ἔτει 1937 συμπληρωματικῆς τοιαύτης. Τόσον ἡ σύμβασις τῆς 27.8.57, ὅσον καὶ ἡ συμπληρωματικὴ ταύτης συμφωνία, ἡ ὑπογραφεῖσα τὴν 5.2.1959, λίαν προσεχῶς θὰ τεθῶσιν ὑπὸ τὴν κρίσιν τῆς Βουλῆς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 7 Φεβρουαρίου 1959.

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Θ. Ι. ΚΟΝΙΤΣΑΣ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Καρατζένη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1565)10.2.59 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 876)2.2.59 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Καρατζένη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ κοινοποιήσωμεν ἐν ἀντιγράφῳ τὸ ὑπ’ ἀριθ. 120) 9.2.59 ἡμέτερον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Φεβρουαρίου 1959

Ὁ Ὑπουργὸς

ΣΟΛΩΝ ΓΚΙΚΑΣ

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΝ ΣΥΓΚ. &

ΔΗΜ. ΕΡΓΩΝ

Ἀριθ. Πρωτ. 120. Ἐν Ἀθήναις τῇ 9.2.59 Πρὸς τὴν Βουλὴν τῶν Ἑλλήνων Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1360)5.2.59 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 876)2.259 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Καρατζένη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι διὰ τὴν ὁδὸν Ἄρτης–Βουλγαρελίου–Τρικάλων συνεπληρώθη ἡ ὁριστικὴ μελέτη καθ’ ὅλον τὸ μῆκος τῆς ὁδοῦ. Ἀπαιτοῦνται ὁμοίως, αἱ κάτωθι ἐργασίαι: Συμπλήρωσις τῆς διανοίξεως 60 περίπου χιλιομέτρων. Ἐξασφάλισις πρώτης βατότητος, ἐφ’ ὅλου σχεδὸν τοῦ μήκους της. Διὰ τὰς ἀνωτέρω ἐργασίας ἀπαιτεῖται δαπάνη 100 ἑκατ. δραχμῶν. Πλήρης κατασκευὴ τῆς ὁδοῦ μετ’ ἀσφαλτικοῦ τάπητος ἐφ’ ὁλοκλήρου τοῦ μήκους της 169 χιλιομέτρων, θ’ ἀπῄτει συνολικὴν δαπάνην 200 ἑκατομμυρίων δραχμῶν. Λίαν συμπαθῶς ἀποβλέπει τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίων Ἔργων εἰς τὴν κατασκευήν της καὶ θὰ ἐπωφεληθῇ πάσης εὐκαιρίας διὰ τὴν τμηματικὴν προώθησίν της. Αἱ μονάδες Μ.Ο.Μ.Α. ἀπεχώρησαν τὸν Ἰανουάριον τοῦ 1958, ἵνα χρησιμοποιηθῶσιν εἰς κατεπείγοντα ἀντιπλημμυρικὰ ἔργα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 9 Φεβρουαρίου 1959

Ὁ Ὑπουργὸς

ΣΟΛΩΝ ΓΚΙΚΑΣ

γ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ο. Ἀντώνογλου καὶ Θ. Κεραμιτσιόγλου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 825 ἀπὸ 24.1.59 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ο. Ἀντώνογλου καὶ Θ. Κεραμιτσιόγλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι ἡ ἐπέκτασις τῶν ἐγκαταστάσεων τοῦ ἀστικοῦ τηλεφωνικοῦ Κέντρου Ἀλεξανδρουπόλεως κατὰ 200 νέας τηλεφωνικὰς παροχὰς ἔχει προβλεφθῆ ὑπὸ τοῦ ἐν ἐκτελέσει τετραετοῦς προγράμματος ἐπεκτάσεως τῶν ἐγκαταστάσεων τῆς ἀστικῆς τηλεφωνίας διὰ τὸ τέταρτον ἔτος αὐτοῦ, ἤτοι κατὰ τὸ 1961. Ἐν τούτοις, καταβάλλεται προσπάθεια ἐπιταχύνσεως τῆς ἐκτελέσεως αὐτοῦ κατὰ ἓν ἔτος, ὁπότε ἐλπίζεται βασίμως, ὅτι καὶ ἡ ἐπέκτασις τοῦ Κέντρου Ἀλεξανδρουπόλεως θὰ πραγματοποιηθῇ ἐντὸς τοῦ προσεχοῦς ἔτους. Ἐν Ἀθήναις τῇ 6 Φεβρουαρίου 1959

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Θ. Ι. ΚΟΝΙΤΣΑΣ

δ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ο. Ἀντώνογλου καὶ Θ. Κεραμιτσιόγλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 794)24.2.59 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 811 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ο. Ἀντώνογλου καὶ Θ. Κεραμιτσιόγλου, ἐν σχέσει μὲ λειτουργίαν τοῦ νέου Σιδηροδρομικοῦ Σταθμοῦ Ἀλεξανδρουπόλεως, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι οὗτος ἐτέθη ἐν χρήσει ἀπὸ 1.2.1959, δὲν κατέστη δὲ δυνατὸν νὰ τεθῇ ἐγκαιρότερον, λόγῳ ἐκελέσεως συμπληρωματικῶν ἔργων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 2 Φεβρουαρίου 1959

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Θ. Ι. ΚΟΝΙΤΣΑΣ

ε) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ν. Κιτσίκη καὶ Μ. Κανιάρη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1357)5.2.1959 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 873)26.1. 1959 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Κανιάρη καὶ Κιτσίκη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἡ ἄρδευσις τοῦ Θηβαϊκοῦ πεδίου, ἐκτάσεως 70.000 στρεμμάτων, ἀποτελεῖ ἓν ἐκ τῶν κυριωτέρων ἐγγειοβελτιωτικῶν ἔργων τοῦ ὑπὸ κατάρτισιν 5ετοῦς προγράμματος. Δυστυχῶς, δὲν κατέστη δυνατὴ ἡ ἔνταξίς του εἰς τὸ πρόγραμμα τοῦ τρέχοντος ἔτους, καθότι διὰ τῶν προγραμματισθέντων ἔργων, συνεχιζομένων καὶ νέων τοιούτων, ὁ συνολικὸς προϋπολογισμὸς τοῦ τομέως τῶν ἐγγειοβελτιωτικῶν ἔργων ὑπερέβη κατὰ 25% περίπου τὸν τοιοῦτον τοῦ παρελθόντος ἔτους. Ἐκτὸς τῶν συνεχιζομένων ἔργων, ἅτινα καλύπτουν τὸ πλεῖστον τοῦ προγράμματος, ἡ Κυβέρνησις ἐπέλεξε κυρίως ὡς νέα ἔργα τὰ τῆς ἀξιοποιήσεως πεδιάδος Νέστου καὶ Ἀχέροντος, τῶν ὁποίων ἡ ὠφελιμότης δὲν δύναται ν’ ἀμφισβητηθῇ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 7 Φεβρουαρίου 1959

Ὁ Ὑπουργὸς

ΣΟΛΩΝ ΓΚΙΚΑΣ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 690)23.1.1959 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 800 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, ἐν σχέσει μὲ τοποθέτησιν δευτέρου διανομέως εἰς τὸ Ταχυδρομικὸν Γραφεῖον Βροντάδου Χίου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: Ὁ δεύτερος διανομεὺς τοῦ Γραφείου τούτου ἀπελύθη τῆς ὑπηρεσίας, οὐχὶ ὡς ἀνακριβῶς ἀναφέρεται ἐν τῇ ἐρωτήσει, πρὸ πενταμήνου, ἀλλ’ ἀπὸ 1ης Ἰανουαρίου ἐ. ἔ., καταληφθεὶς ὑπὸ τοῦ νομίμου ὁρίου ἡλικίας. Ὁ διορισμὸς ἑτέρου διανομέως εἰς ἀντικατάστασιν τούτου δὲν εἶναι δυνατός, καθ’ ὅσον τὸ Ταχυδρομικὸν Γραφεῖον Βροντάδου ἀνήκει εἰς τὴν κατηγορίαν τῶν Γʹ τάξεως Ταχυδρομικῶν Γραφείων, ἐκ τοῦ Ὀργανισμοῦ δὲ τῆς ὑπηρεσίας, διὰ τὰ Γραφεῖα Γʹ τάξεως προβλέπεται εἷς μόνον διανομεύς. Κατ’ ἐξαίρεσιν, εἰς τὸ ἀνωτέρω Γραφεῖον ὑπηρέτει ὑποχρεωτικῶς ὁ ἀπολυθείς, ὡς ὑπεράριθμος δεύτερος διανομεύς, διότι οὗτος ἐπανῆλθεν εἰς τὴν θέσιν του ὡς ὑπεράριθμος, βάσει τῆς ὑπ’ ἀριθ. 24)45 Συντακτικῆς Πράξεως. Παρὰ ταῦτα, ἐδόθη ἐντολὴ καὶ ἡ ὑπηρεσία συγκεντρώνει στοιχεῖα διὰ τὴν προαγωγὴν τοῦ ἐν λόγῳ γραφείου καὶ ἐφ’ ὅσον διαπιστωθῇ, ὅτι συντρέχουν αἱ προϋποθέσεις τοῦ νόμου καὶ συντελεσθῇ ἡ προαγωγὴ τοῦ Γραφείου εἰς Βʹ τάξεως, θὰ ἐπακολουθήσῃ ἡ τοποθέτησις παρ’ αὐτῷ δευτέρου διανομέως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Φεβρουαρίου 1959

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Θ. Ι. ΚΟΝΙΤΣΑΣ

ζ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Καρατζένη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1360)5.2.59 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 876)2.2.59 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Καρατζένη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι διὰ τὴν ὁδὸν Ἄρτης–Βουλγαρελίου–Τρικάλων, συνεπληρώθη ἡ ὁριστικὴ μελέτη καθ’ ὅλον τὸ μῆκος τῆς ὁδοῦ. Ἀπαιτοῦνται ὁμοίως, αἱ κάτωθι ἐργασίαι: Συμπλήρωσις τῆς διανοίξεως 60 περίπου χιλιομέτρων καὶ ἐξασφάλισις πρώτης βατότητος ἐφ’ ὅλου σχεδὸν τοῦ μήκους της. Διὰ τὰς ἀνωτέρω ἐργασίας ἀπαιτεῖται δαπάνη 100 ἑκατομ. δραχμῶν. Πλήρης κατασκευὴ τῆς ὁδοῦ μετ’ ἀσφαλτικοῦ τάπητος ἐφ’ ὁλοκλήρου τοῦ μήκους της 160 χιλιομέτρων, θ’ ἀπῄτει συνολικὴν δαπάνην 200 ἑκατομ. δραχμῶν. Λίαν συμπαθῶς ἀποβλέπει τὸ Ὑπουργεῖον Δημ. Ἔργων εἰς τὴν κατασκευήν της καὶ θὰ ἐπωφεληθῇ πάσης εὐκαιρίας διὰ τὴν τμηματικὴν προώθησίν της. Αἱ μονάδες Μ.Ο.Μ.Α. ἀπεχώρησαν τὸν Ἰανουάριον τοῦ 1958, ἵνα χρησιμοποιηθῶσιν εἰς κατεπείγοντα ἀντιπλημμυρικὰ ἔργα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 9 Φεβρουαρίου 1959

Ὁ Ὑπουργὸς

ΣΟΛΩΝ ΓΚΙΚΑΣ

η) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Καρατζένη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1165)31.1.59 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 846)28.1.59 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Καρατζένη, γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι ἡ Ἐθνικὴ ὁδὸς Ἄρτης–Τρικάλων εἶναι μία ἀπὸ τὰς πολλὰς Ἐθνικὰς ὁδοὺς αἱ ὁποῖαι ἀναμένουσι τὴν κατασκευήν των, καὶ περὶ ὧν μεριμνᾷ τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίων Ἔργων. Αἱ διατιθέμεναι πιστώσεις διὰ κατασκευὰς νέων ὁδῶν εἶναι περιωρισμέναι, ἐνῷ ἀντιθέτως, αἱ ἀπαιτούμεναι πιστώσεις πρὸς τοῦτο εἶναι μεγάλαι καὶ δὲν δύνανται νὰ χορηγηθῶσιν εἰς ἓν ἢ δύο οἰκονομικὰ ἔτη. Διὰ ταῦτα, τὸ Ὑπουργεῖον Δημ. Ἔργων προωθεῖ τμηματικῶς τὴν ἐκτέλεσιν τῶν ὁμοίων ἔργων, τῆς προτεραιότητος κρινομένης ἀντικειμενικῶς ἀναλόγως τοῦ σκοποῦ τὸν ὁποῖον ἑκάστη ὁδὸς καλεῖται νὰ ἐξυπηρετήσῃ. Οὕτω, τῆς ἀνωτέρω ὁδοῦ δὲν εἶναι δυνατὴ ἡ ἄμεσος χρηματοδότησίς της. Πάντως, τὸ Ὑπουργεῖον Δημ. Ἔργων ἀποβλέπει λίαν συμπαθῶς εἰς τὴν κατασκευήν της καὶ θὰ ἐπωφεληθῇ πάσης εὐκαιρίας διὰ τὴν τμηματικὴν προώθησίν της. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Φεβρουαρίου 1959

Ὁ Ὑπουργὸς

ΣΟΛΩΝ ΓΚΙΚΑΣ

θ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Β. Ἐφραιμίδη, Δ. Γιαχνῆ, Ι. Παπαδημητρίου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10026)16.12.58 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 667)10.12. 1958 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Β. Ἐφραιμίδη, Δ. Γιαχνῆ καὶ Ι. Παπαδημητρίου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ κοινοποιήσωμεν ἐν ἀντιγράφῳ Ἀνάλυσιν Μισθοδοσίας Ἀνωτάτων Ὑπαλλήλων τῆς Ἑλληνικῆς Ἑταιρίας–Ὑδάτων, ἵνα λάβητε γνῶσιν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 31 Ἰανουαρίου 1959

Ὁ Ὑπουργὸς

ΣΟΛΩΝ ΓΚΙΚΑΣ

ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ ΥΔΑΤΩΝ

ΤΩΝ ΠΟΛΕΩΝ ΑΘΗΝΩΝ–ΠΕΙΡΑΙΩΣ ΚΑΙ ΠΕΡΙΧΩΡΩΝ

Ἀνάλυσις τῆς μηνιαίας μισθοδοσίας τῶν Μελῶν τῆς Διευθύνσεως Ἀνωνύμου Ἑλληνικῆς Ἑταιρίας Ὑδάτων κατὰ Σεπτέμβριον 1958 Αʹ. Μισθοδοσία ὑπὸ τὴν ἔγκρισιν τῆς Γενικῆς Συνελεύσεως:

Ἀπὸ τοῦ 1951 καὶ ἐντεῦθεν, οὐδεμία αὔξησις ἐχορηγήθη. Αἱ αὐξήσεις αὗται, κατὰ σειράν, ἔχουσιν ὡς ἀκολούθως:

Βʹ. Μισθοδοσία λοιπῶν ἀνωτάτων ὑπαλλήλων, μὴ συμπεριλαμβανομένων εἰς τὰ γενικὰ μισθολόγια:

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

§4Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, καὶ εἰς ἄλλην συζήτησιν ὑπεβλήθη ἡ παράκλησις ὅπως μὴ εἶναι ἀπόντες οἱ κ. ὑπουργοὶ κατὰ τὴν συζήτησιν τῶν νομοσχεδίων των. Ζητοῦμεν, κ. Πρόεδρε, ἀπόντος τοῦ ὑπουργοῦ νὰ μὴ προεκφωνῆται τὸ νομοσχέδιόν του.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ Προεδρεῖον θὰ διαβιβάσῃ τὴν παράκλησιν εἰς τοὺς κυρίους ὑπουργούς, ὅπως παρίστανται κατὰ τὴν προεκφώνησιν τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως, εἰς τὴν ὁποίαν εἶναι ἀναγεγραμμένα νομοσχέδια τῆς ἁρμοδιότητός των. βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀνεγέρσεως οἰκοδομῆς παρὰ τοῦ Μ. Τ. Στρατοῦ εἰς ἀκίνητον τῆς Λέσχης Ἐνόπλων Δυνάμεων ἐπὶ παροχῇ εἰς αὐτὸ ποσοστοῦ συγκυριότητος ἐξ ἀδιαιρέτου».

§6ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν, ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἀνεγέρσεως οἰκοδομῆς παρὰ τοῦ Μ. Τ. Στρατοῦ εἰς ἀκίνητον τῆς Λέσχης Ἐνόπλων Δυνάμεων ἐπὶ παροχῇ εἰς αὐτὸ ποσοστοῦ συγκυριότητος ἐξ ἀδιαιρέτου». Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως, συμπληρώσεως καὶ καταργήσεως διατάξεων τοῦ Δημοτικοῦ καὶ Κοινοτικοῦ Κώδικος κλπ.». Δεκτὰ τὰ ἄρθρα 1 ἕως 13, ὡς ἔχουν;

§8ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτά, δεκτά.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένοντο δεκτὰ τὰ ἄρθρα 1 ἕως 13, ὡς ἔχουν. Ἄρθρον 14. Ὁ κ. Μ. Γαληνός, ἔχει τὸν λόγον.

§10Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὴν τελευταίαν στιγμήν, πρὶν τὸ νομοσχέδιον γίνῃ νόμος τοῦ Κράτους, ἤθελον νὰ παρακαλέσω τὸν ἀξιότιμον κ. ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, νὰ δεχθῇ, εἰ δυνατόν, τὴν ἀπάλειψιν τοῦ ἄρθρου. Νομίζω, ὅτι ὕστερα ἀπὸ τὴν ἀντίδρασιν, ἡ ὁποία ἐσημειώθη ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῆς ἀντιπολιτεύσεως, ἀλλὰ καὶ ὅσην ἀντίδρασιν ἔγινεν ἀπὸ τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, ὁ κ. ὑπουργὸς θὰ πρέπει νὰ ἔχῃ πεισθῆ, ὅτι δὲν ἐξυπηρετεῖ κανένα σκοπόν. Παρακαλῶ καὶ πάλιν, κύριε Πρόεδρε, νὰ γίνῃ δεκτόν, ἀπὸ τὸν κ. ὑπουργόν, νὰ ἀπαλειφθῇ τὸ ἄρθρον.

§11Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Ὅπως συνεπληρώθη τὸ ἄρθρον, συνεπληρώθη σύμφωνα μὲ τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Ἡλιοπούλου καὶ νομίζω, ὅτι δὲν ἀνακύπτει θέμα.

§12ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 14, ὡς ἔχει;

§13ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§14ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 14 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἔχει. Ἄρθρον 15. Δεκτόν;

§15Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Μὲ τὴν τροπολογίαν, ἡ ὁποία ἐνεσωματώθη εἰς τὸ κείμενον.

§16Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Εἶναι ἐνσωματωμένη.

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεπῶς, τὸ ἄρθρον 15 γίνεται δεκτὸν ὡς ἔχει. (Ἐν συνεχείᾳ γίνονται δεκτὰ ὡς ἔχουν, τὰ ἄρθρα 16, 17 καὶ 18). Ἄρθρον 19.

§18Ε. ΑΘΑΝΑΣΑΚΟΣ. Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 19, κ. Πρόεδρε, θὰ ἐπεθύμουν νὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργόν, νὰ κάμῃ δεκτὴν μίαν τροπολογίαν.

§19Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Κάμνω τὴν δήλωσιν, ὅτι δὲν θὰ δεχθῶ οὐδεμίαν τροπολογίαν, ἡ ὁποία θὰ μετετόπιζε τὸ νόημα τοῦ νομοσχεδίου.

§20Ε. ΑΘΑΝΑΣΑΚΟΣ. Οἱ κοινοτικοὶ σύμβουλοι, μέχρι τοῦδε, κατὰ τὴν ἰσχύουσαν νομοθεσίαν, δὲν ἔχουν ὑποχρέωσιν νὰ διαμένουν εἰς τὴν ἕδραν τῆς Κοινότητος. Συνέβη νὰ ἔχουν μετακινηθῆ μερικοὶ ἀπὸ τὰ κέντρα καὶ νὰ εἶναι μέλη τοῦ διοικητικοῦ συμβουλίου. Μὲ τὴν τροπολογίαν μου θὰ δύνανται νὰ μένουν ἐκτὸς τῆς Κοινότητός των, εἰς τὴν ὁποίαν ἐξελέγησαν. Ἡ προσθήκη αὕτη δὲν εἶναι οὐσιώδης διὰ νὰ μεταβάλῃ τὸ Νομοσχέδιον.

§21Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Δὲν τὴν δέχομαι, κ. συνάδελφε.

§22Ν. ΕΞΑΡΧΟΣ. Εἶχα παρακαλέσει τὸν κ. Ὑπουργόν, νὰ δεχθῇ, ὅτι ὁ Δήμαρχος ὑποχρεοῦται νὰ ἔχῃ τὴν κατοικίαν ἐν τῷ Δήμῳ. Τώρα βλέπω, ὅτι ὑποχρεώνει μόνον διαμονήν. Νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ γίνῃ κατοικία, σύμφωνα μὲ τὸν ἀστικὸν νόμον, ὁ ὁποῖος λέγει, ὅτι κατοικία ὑπάρχει ἐκεῖ ὅπου μονίμως μένει.

§23Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Κύριε συνάδελφε, νομίζω, ὅτι ἡ διαμονὴ εἶναι μόνιμος καὶ καλύπτεται ἡ παρουσία τοῦ Δημάρχου.

§24Ν. ΕΞΑΡΧΟΣ. Διαμονὴ ὑπάρχει, ὅταν δὲν ἠμπορῇ ν’ ἀποδειχθῇ κατοικία.

§25Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Ἐμᾶς, μᾶς ἐνδιαφέρει, ὁ Δήμαρχος νὰ διαμένῃ εἰς τὸν Δῆμον, εἰς τὸν ὁποῖον ἐκλέγεται.

§26Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ διάταξις περὶ Δήμων, ὑπῆρχε καὶ εἰς τὸν Κώδικα καὶ ἐπειδὴ παρουσιάσθη περίπτωσις δημάρχων νὰ μὴ ἔχουν μόνιμον κατοικίαν ἐκεῖ, ὅπου εἶναι Δήμαρχοι, δι’ αὐτὸ ἐζητήσαμεν, ὅτι πρέπει νὰ κατοικῇ ὁ Δήμαρχος εἰς τὸν Δῆμον.

§27Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Κύριε συνάδελφε, ἡ τροπολογία σας ὁμιλεῖ περὶ κατοικίας. Αὐτὸ τὸ ὁποῖον ἐδέχθην ἦτο ἡ διαμονὴ ἀφ’ ἑνὸς καὶ ἡ ἐπαγγελματικὴ διαμονὴ ἀφ’ ἑτέρου. Ἐπίσης, τὴν τροπολογίαν διὰ τὰς δύο πόλεις, Ἀθήνας καὶ Θεσσαλονίκην, ὅτι δύνανται νὰ μένουν οἱ Δήμαρχοι καὶ οἱ Πρόεδροι τῶν Κοινοτήτων εἰς οἱονδήποτε Δῆμον ἢ Κοινότητα θέλουν, ἐντὸς τῆς περιφερείας ταύτης.

§28Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Αὐτὸ ποὺ λέγετε, ὡς διαμονὴν ὁρίζετε ἐπαγγελματικὴν διαμονήν, τί ἔννοιαν ἔχει;

§29Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Ἔχει τὴν ἑξῆς ἔννοιαν: Ὅτι ἂν εἶναι ἐπαγγελματικὰ ἐγκατεστημένος εἰς τὸν ἄλφα Νομόν, πρέπει νὰ ἐκλεγῇ ὡς Δήμαρχος τοῦ Νομοῦ αὐτοῦ.

§30Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι εἶναι ὀρθότερον νὰ μείνωμεν εἰς τὴν ἔννοιαν τῆς διαμονῆς. Διότι ἡ ἔννοια τῆς κατοικίας εἶναι στασιαζομένη καὶ περιέχει πολλὰ εὐνοϊκὰ στοιχεῖα. Ἐνῷ ἡ ἔννοια τῆς διαμονῆς εἶναι γεγονός, τὸ ὁποῖον δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἀμφισβητηθῇ.

§31ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 19, ὡς ἔχει;

§32ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§33ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 19 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἔχει. (Ἀκολούθως γίνονται δεκτὰ τὰ ἄρθρα 20, 21 καὶ 22). Δεκτὸν τὸ ὡς ἄνω σχέδιον νόμου εἰς βʹ κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον συζήτησιν;

§34ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§35ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον συζήτησιν τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως, συμπληρώσεως καὶ καταργήσεως διατάξεων τοῦ δημοτικοῦ καὶ κοινοτικοῦ κώδικος κλπ.». Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ὀργανώσεως τοῦ Ἀντικαρκινικοῦ Ἀγῶνος». Ὁ κ. Δ. Μανέντης ἔχει τὸν λόγον.

§36Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, νομίζω, ὅτι τὸ νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον καλούμεθα νὰ ψηφίσωμεν σήμερον, εἶναι ἓν ἀπὸ τὰ σπουδαιότερα νομοσχέδια, τὰ ὁποῖα ἔρχονται εἰς τὴν Βουλὴν αὐτήν. Διότι, οὐδενὸς ἐξ ὑμῶν διαφεύγει, καί ὅσων ἀκόμη δὲν εἶναι ἰατροί, εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν, ὅτι ἡ καταπολέμησις τῆς μάστιγος αὐτῆς, τῆς ἀνθρωπότητος, ἡ ὁποία ἀποκαλεῖται καρκίνος, εἶναι ὄχι μόνον μία ἐπιτακτικὴ ἀνάγκη, ἀλλ’ εἶναι δυνατὸν νὰ λεχθῇ, ὅτι εἶναι μία ἐθνικὴ ὑποχρέωσις. Ὅπως γνωρίζετε, κύριοι συνάδελφοι, ἡ ἐπάρατος αὐτὴ νόσος εἰς ὁλόκληρον τὸν κόσμον ἐξαποστέλλει, ἐτησίως, πρὸς τὸν θάνατον ἑκατοντάδας χιλιάδας ἀνθρώπων καὶ εἰς τὴν πτωχὴν πατρίδα μας οἱ θάνατοι τελευταίως, ἤρχισαν νὰ λαμβάνουν ἀνησυχαστικὰς διαστάσεις καὶ ἔχουν ξεπεράσει τὸν ἀριθμὸν τῶν 7 χιλιάδων, περίπου, ἐτησίως. Δυστυχῶς, ἡ ἰατρικὴ ἐπιστήμη, παρ’ ὅλας τὰς καταπληκτικὰς προόδους τὰς ὁποίας ἐπετέλεσε κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη, εἰς τὸν τομέα τῆς καταπολεμήσεως τῶν νόσων, ἡ ἰατρικὴ ἐπιστήμη, ἡ ὁποία τείνει νὰ ἐξαλείψῃ τὴν φυματίωσιν, ἡ ὁποία ἦτο ἄλλοτε ἡ μεγαλυτέρα μάστιξ τῆς ἀνθρωπότητος, ἡ ἰατρικὴ ἐπιστήμη ποὺ ἐξήλειψε τὴν ἑλονοσίαν, ἡ ὁποία ἐβασάνιζε καὶ ἐταλαιπώρει τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, ἡ ὁποία ἐσημείωσε προόδους, εἰς ὅλους τοὺς τομεῖς, καταπληκτικὰς καὶ ἀποτελεῖ τιμὴν διὰ τὴν ἐπιστήμην αὐτήν, εἰς τὸν τομέα τῆς καταπολεμήσεως τοῦ καρκίνου, οὐσιαστικῶς, ἐσημείωσε πρόοδον, ἡ ὁποία κἄθε ἄλλο παρὰ ἱκανοποιεῖ τὸ ἀνθρώπινον γένος. Καὶ εἶναι, βέβαια, χιλιάδες οἱ ἐπιστήμονες ἐκεῖνοι εἰς τὰς διαφόρους χώρας, οἱ ὁποῖοι σκύβουν ἐπάνω ἀπὸ τὰ μικροσκόπια πρὸς ἀναζήτησιν τῶν αἰτίων τῆς ἐπαράτου αὐτῆς νόσου καὶ εἶναι ἄπειρα τὰ ἐργαστήρια τὰ ὁποῖα τὴν στιγμὴν αὐτὴν τίθενται εἰς τὴν διάθεσιν τῆς ἀνθρωπότητος, ἀλλ’ ἀκόμη τίποτε τὸ θετικόν, τίποτε τὸ ὁποῖον νὰ ἠμπορῇ νὰ δώσῃ εἰς τὸν ἄνθρωπον τὴν ἐξασφάλισιν ἀπὸ τὴν ἐπάρατον αὐτὴν νόσον, ἐπαναλαμβάνω, τίποτε τὸ οὐσιαστικόν, δὲν ἔχει ἐφευρεθῆ. Ὅταν ἡ νόσος αὐτὴ δὲν εἶναι γνωστὸν εἰς τί ὀφείλεται ἀκόμη, ἀντιλαμβάνεσθε, ἀγαπητοὶ κύριοι συνάδελφοι, πόσον ἔντονος εἶναι ἡ δραματικὴ ἀναζήτησις ἀπὸ τοὺς ἰατροὺς τοῦ κόσμου διὰ τὰ μέσα ἐκεῖνα τὰ ἀποτελεσματικά, ἀλλὰ πάντως, εἰς ὅλας τὰς χώρας τοῦ κόσμου διεξάγεται σήμερον ἕνας ἀγὼν ἐναντίον τῆς ἐπαράτου νόσου, ὁ ὁποῖος τείνει εἰς τὴν ὀργάνωσιν τῶν ἐπιστημονικῶν ἐκείνων ἐργαστηρίων, τὰ ὁποῖα θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ δώσουν εἰς τὸν ἀσθενῆ τὴν ἔγκαιρον τοὐλάχιστον διάγνωσιν, ὥστε τὰ μέτρα ἐκεῖνα τὰ θεραπευτικά, τὰ ὁποῖα διαθέτει σήμερον ἡ ἰατρικὴ ἐπιστήμη, ἂν δὲν δυνηθοῦν νὰ θεραπεύσουν τελικῶς τὸν πάσχοντα ἀπὸ τὴν ἐπάρατον αὐτὴν νόσον, τοὐλάχιστον, ἐπαναλαμβάνω, μὲ μίαν ἔγκαιρον θεραπείαν νὰ τοῦ παρατείνουν τὴν ζωὴν δι’ ἕνα χρονικὸν διάστημα. Ἡ ἔρευνα καὶ ἡ ἔγκαιρος διάγνωσις εἶναι τὰ δύο σημεῖα, πρὸς τὰ ὁποῖα ἔχει στραφῆ ἡ ἀνθρωπότης. Εἰς τὴν Ἑλλάδα, ἀναμφισβητήτως, δὲν εἶχε δοθῆ μέχρι τοῦδε ἡ δέουσα σημασία πρὸς καταπολέμησιν τῆς νόσου αὐτῆς καὶ ἦτο μόνον τὸ ἀντικαρκινικὸν νοσοκομεῖον «ὁ Ἅγιος Σάββας», εἰς τὸ ὁποῖον κατέφευγον οἱ ἀτυχεῖς καρκινοπαθεῖς, ἐκλιπαροῦντες νὰ εὕρουν μίαν θεραπείαν καὶ ἀφήνοντες τὴν ἐλπίδαν των εἴτε εἰς τὴν χειρουργικὴν μάχαιραν, εἴτε εἰς τὰς διαφόρους ἀκτινοβολίας, αἱ ὁποῖαι ἀποτελοῦν ἕνα ἰσχυρὸν ὅπλον καταπολεμήσεως τοῦ καρκίνου. Ἔρχεται διὰ πρώτην φορὰν τὸ Ὑπουργεῖον Ὑγιεινῆς μὲ τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ νὰ δώσῃ μίαν συγχρονισμένην κατεύθυνσιν πρὸς καταπολέμησιν τῆς ἐπαράτου αὐτῆς νόσου, καὶ αἰσθάνομαι, κύριοι, τὴν ὑποχρέωσιν νὰ συγχαρῶ τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Ὑγιεινῆς, διότι κατέθεσεν αὐτὸ τὸ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον εἶναι σοβαρώτατον, διότι, εἶμαι βέβαιος, ὅτι καὶ πολλοὶ ἐξ ὑμῶν, θὰ ἔχετε θρηνήσει κἄποιον προσφιλῆ σας, ὁ ὁποῖος θὰ ἀπέθανεν ἀπὸ τὴν νόσον αὐτήν. Καὶ ἐγὼ ἐθρήνησα πατέρα καὶ μητέρα ἀπὸ τὴν μάστιγα αὐτὴ τῆς ἀνθρωπότητος καὶ διὰ τοῦτο θεωρῶ τὸ νομοσχέδιον αὐτό, ὡς ἓν τῶν σπουδαιοτέρων, τὰ ὁποῖα ἦλθον εἰς τὴν Βουλήν. Ἀνῆλθον εἰς τὸ βῆμα, κύριοι, ὄχι διὰ νὰ πλέξω τὸ ἐγκώμιον τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ἀλλὰ διότι ἡ μακρά μου πεῖρα, εἰς τὴν καταπολέμησιν τῆς νόσου αὐτῆς, μοῦ δίδει τὸ δικαίωμα νὰ ἐκφράσω τὸν πόνον τὸν ὁποῖον ἐδοκίμασαν ἑκατοντάδες ἀσθενεῖς κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς σταδιοδρομίας μου, διότι εἶναι ἀνείπωτον τὸ δρᾶμα τοῦ ἀσθενῶν καὶ εἶναι ὑποχρέωσις τῆς Πολιτείας νὰ τοὺς δώσῃ τὰ μέσα ἄφθονα, καὶ νὰ τοὺς παράσχῃ μίαν κλίνην ὥστε νὰ τύχουν κἄποιας ἱκανοποιήσεως κατὰ τὰς πλέον ἀγωνιώδεις στιγμὰς τῆς ζωῆς των. Κύριοι συνάδελφοι, θὰ παρεκάλουν τὸν κ. Ὑπουργόν, νὰ μὲ ἀκούσῃ μὲ προσοχήν, διότι ὑπάρχουν μερικὰ σημεῖα τοῦ νομοσχεδίου τὰ ὁποῖα δὲν μὲ ἱκανοποιοῦν. Ἀντιπροσωπεύω εἰς τὴν Βουλὴν τὴν Β. Ἑλλάδα καὶ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ διαμαρτυρηθῶ, διότι εἰς τὴν σύνθεσιν τοῦ Συμβουλίου αὐτοῦ, διὰ μίαν ἀκόμη φορὰν τὸ Πανεπιστήμιον Θεσ)νίκης τίθεται εἰς ἥσσονα μοῖραν, διότι τὸ 9μελὲς συμβούλιον περιλαμβάνει μόνον ἕνα τῶν καθηγητῶν τοῦ Πανεπιστημίου τούτου. Αὐτὸ ἡμεῖς οἱ ἀντιπρόσωποι τῆς Β. Ἑλλάδος, τὸ θεωροῦμεν ὡς μειωτικόν. Εἰς τὸν ἀγῶνα αὐτόν, ὁ ὁποῖος διεξάγεται, τὰ δύο Πανεπιστήμια πρέπει νὰ εἶναι ἰσότιμα, καὶ διὰ λόγους ἀκόμη ἐθνικούς, διότι τὸ Πανεπιστήμιον τῆς Β. Ἑλλάδος, εἶναι ἓν Πανεπιστήμιον, τὸ ὁποῖον εἶναι ἀπόλυτος ἀνάγκη, ὄχι μόνον νὰ εἶναι ἰσότιμον, ἀλλὰ καὶ νὰ ἀκτινοβολῇ ἔναντι τῶν γειτονικῶν χωρῶν, αἱ ὁποῖαι ἔχουν περίλαμπρα Πανεπιστήμια εἰς δευτερευούσας πόλεις, μικροτέρας τῆς Θεσ)νίκης, ἡ ὁποία εἶναι δευτέρα Πρωτεύουσα τῆς Ἑλλάδος. Θὰ παρακαλέσω, λοιπόν, τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ προσθέσῃ τὸ ὀλιγώτερον δύο ἀκόμη καθηγητὰς τοῦ Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, ἕνα τῆς Χειρουργικῆς καὶ ἕνα τῆς Ἀκτινολογίας. Καὶ τοῦτο, διότι παρὰ τὰς σχετικὰς προόδους, παρὰ τὴν ἐφεύρεσιν τῶν ἰσοτόπων καὶ τοῦ κοβαλτίου, ἐξακολουθεῖ νὰ παραμένῃ ὡς τὸ ἀποτελεσματικώτερον μέσον ἡ χειρουργικὴ ἐπέμβασις. Δι’ αὐτό, παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργόν, νὰ δεχθῇ εἰς τὸ 9μελὲς Συμβούλιον, τὴν προσθήκην τῶν δύο αὐτῶν καθηγητῶν. Δὲν νομίζω, δέ, ὅτι ἐπειδὴ τὸ Συμβούλιον θὰ γίνῃ ὑπερβολικὸν ἀπὸ ἀπόψεως ἀριθμοῦ, ὅτι εἶναι δυνατὸν τοῦτο νὰ ἔχῃ καμμίαν ἐπίδρασιν ἀπὸ οἰκονομικῆς ἀπόψεως, διότι πιστεύω, ὅτι οἱ ἐπιστήμονες εἰς τοὺς ὁποίους ὁ λαὸς ἐμπιστεύεται τὴν καταπολέμησιν τῆς νόσου, θὰ τὸ θεωρήσουν ὡς τιμήν των, νὰ μὴ δεχθοῦν οὐδεμίαν ἀμοιβὴν διὰ τὴν συμμετοχήν των εἰς τὸ Συμβούλιον. Δὲν εἶναι δυνατόν, διαπρεπεῖς ἐπιστήμονες νὰ ἐξαρτήσουν τὴν συμμετοχήν των εἰς τὸ Συμβούλιον αὐτὸ ἀπὸ ἕνα 500δραχμον ποὺ θὰ λαμβάνουν μηνιαίως. Ἐπομένως, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μοῦ δοθῇ ἀπάντησις, ὅτι τοῦτο θὰ ἐπιφέρῃ μεγάλην ἐπιβάρυνσιν.

§37Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Νομίζω, ὅτι εἶναι ὑποχρέωσίς μας νὰ δοθοῦν τὰ μέσα εἰς τὸ Πανεπιστήμιον Θεσ)νίκης νὰ γίνῃ ἰσότιμον μὲ τὸ Πανεπιστήμιον Ἀθηνῶν.

§38Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Εἶναι ἰσότιμον. Διὰ τῶν λεγομένων μας τὸ ἐμφανίζομεν ὡς νὰ μὴ εἶναι ἰσότιμον, ἐνῷ τὸ Πανεπιστήμιον Θεσ)νίκης εἶναι ἰσότιμον πρὸς τὸ Πανεπιστήμιον τῶν Ἀθηνῶν.

§39Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Ἐγὼ νομίζω, ὅτι τότε μόνον θὰ γίνῃ ἰσότιμον, ὅταν κενουμένης ἕδρας εἰς τὸ Πανεπιστήμιον Ἀθηνῶν, τὴν καταλάβῃ καθηγητὴς τοῦ Πανεπιστημίου Θεσ)νίκης.

§40Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ. Δὲν ἐπιθυμῶ νὰ γενικεύσω ἐπ’ αὐτοῦ τὴν συζήτησιν. Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἀπαντήσω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις περιβάλλει τὸ Πανεπιστήμιον Θεσ)νίκης μὲ πᾶσαν συνδρομήν. Ἴσως ἡ παράλειψις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ νὰ ὀφείλεται εἰς τὴν σκέψιν, ὅτι ἐπειδὴ τὸ Συμβούλιον θὰ συνεδριάζῃ εἰς Ἀθήνας, θὰ εἶναι δύσκολον εἰς τοὺς καθηγητὰς τῆς Θεσ)νίκης νὰ ἔρχωνται εἰς Ἀθήνας.

§41Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφ. Κοινων. Προνοίας). Δὲν πρόκειται περὶ οὐδεμιᾶς μειώσεως τοῦ Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Ἐπειδὴ ἡ πεῖρά μας, ὅμως, μᾶς ἐδίδαξεν, ὅτι οἱ καθηγηταί, λόγῳ τῶν ἀσχολιῶν των δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ παρίστανται πάντοτε εἰς τὸ Συμβούλιον, δι’ αὐτὸ ἠθελήσαμεν νὰ πλαισιώσωμεν τὸ Συμβούλιον μὲ καθηγητὰς τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν. Καὶ νὰ εἶναι μόνον οἱ εἰδικοὶ καθηγηταὶ τοῦ Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Αὐτὸς ἦτο ὁ λόγος. Ἐκτὸς δὲ τούτου, εἶναι δυνατὸν νὰ συσταθῇ καὶ ἐκεῖ ἀκόμη Γνωμοδοτικὸν Συμβούλιον προσεχῶς μετὰ τὴν ἀποπεράτωσιν τοῦ Ἀντικαρκινικοῦ Κέντρου, τὸ ὁποῖον ἐχρηματοδοτήθη μὲ 8.500.000. Δὲν ὑπῆρξε, λοιπόν, καμμία πρόθεσις μειώσεως τῆς θέσεως τοῦ Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, εἰς τὸ ὁποῖον ὑπάρχουν καθηγηταὶ ἄξιοι ἰδιαιτέρας προσοχῆς καὶ πολύτιμοι διὰ τὴν ἰατρικὴν ἐπιστήμην.

§42Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ Τοπικὸν αὐτὸ Συμβούλιον, κ. Ὑπουργέ, νομίζω, ὅτι θὰ ἔχῃ τὸν χαρακτῆρα τοῦ ἐπαρχιακοῦ.

§43Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφ. Κοινων. Προνοίας). Μὴ δίδωμεν μόνοι μας τὸν χαρακτῆρα τοῦ ἐπαρχιακοῦ. Εἶναι Πανεπιστήμιον καὶ ἠμπορεῖ νὰ ἔχῃ Γνωμοδοτικὸν Συμβούλιον ἰδικόν του. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, διὰ νὰ μὴ κουράζεσθε, δὲν ἔχω οὐδεμίαν ἀντίρρησιν νὰ εἶναι καὶ οἱ δύο καθηγηταὶ τοῦ Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, τῆς Χειρουργικῆς καὶ τῆς Ἀκτινολογίας, ἐφ’ ὅσον καὶ ἡ Βουλὴ θὰ τὸ ἐγκρίνῃ.

§44Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ. Εἶμαι εὐτυχής, κ. συνάδελφοι, διότι ὁ κ. Ὑπουργὸς ἱκανοποιεῖ τὸ αἴτημα τὸ ὁποῖον διετύπωσα καὶ τὸ ὁποῖον εἶναι αἴτημα τῆς Ἰατρικῆς Σχολῆς τοῦ Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Καὶ χαίρω ἰδιαιτέρως, καὶ δι’ ἕν ἄλλο σημεῖον, τὸ ὁποῖον, ἀμέσως παρακατιὼν θὰ ἔθιγον. Εἶμαι βέβαιος, ὅτι ὅλοι σας, ἔχετε δοκιμάσει τὴν ἀγωνίαν τὴν ὁποίαν μοιραῖον εἶναι νὰ δοκιμάζωμεν, ὅταν ἔρχεται ἀπὸ τὴν μακρυνὴν ἐπαρχίαν κανένας καρκινοπαθὴς ἐδῶ καὶ προσπαθοῦμεν νὰ τὸν εἰσαγάγωμεν εἰς τὸ Ἀντικαρκινικὸν Ἰνστιτοῦτον «Ἅγιος Σάββας». Καὶ ἐγὼ ὁ ἴδιος, πολλάκις παρεκάλεσα τὸν ἀγαπητότατον Ὑπουργὸν κ. Ψαρρέαν νὰ μὲ βοηθήσῃ νὰ εἰσαγάγω ἀπὸ τὰ μακρυνὰ Γρεβενὰ καὶ τὰ χωρία τῆς Κοζάνης, καρκινοπαθεῖς, εἰς τὸν «Ἅγιον Σάββαν».

§45ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ὅλοι μας, κ. συνάδελφε.

§46Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ. Καὶ χαίρω ἰδιαιτέρως, ὅτι τὸ μέγα αὐτὸ δρᾶμα τὸ ἀντελήφθη ὁ κ. Ψαρρέας, ὁ ὁποῖος, ἐπεμβὰς πράγματι, δραστηρίως καὶ παρακολουθῶν ὁ ἴδιος προσωπικῶς, ἐπηύξησε τὰς κλίνας τοῦ Νοσοκομείου αὐτοῦ, τοῦ μοναδικοῦ ποὺ ὑπάρχει εἰς τὴν Ἑλλάδα. Ἀλλὰ θὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ καὶ πάλιν νὰ διατυπώσω μίαν θερμὴν σύστασιν, καίτοι γνωρίζω, ὅτι ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς κατέχει ἀπόλυτα τὸ θέμα καὶ γνωρίζει καὶ τὸ δρᾶμα ποὺ ἀνέφερα, ἀλλὰ καὶ τὴν ἀνθρωπίνην καὶ τὴν ἐθνικήν, ἴσως ἀνάγκην, ἡ ὁποία ὑπάρχει ἐν προκειμένῳ. Πρέπει, ἀγαπητὲ κ. Ὑπουργέ, νὰ αὐξήσωμεν ἔτι περαιτέρω τὰ κρεββάτια διὰ νὰ εὑρίσκουν ἀμέσως οἱ ἀσθενεῖς μίαν θέσιν εἰς τὸ Νοσοκομεῖον αὐτό. Ὁ ἀγὼν τὸν ὁποῖον ἀρχίζετε κ. Ὑπουργέ, εἶναι ἀξιέπαινος καὶ θὰ συνδεθῇ τὸ ὄνομά σας μὲ τὴν ὡραίαν καὶ μεγάλην αὐτὴν προσπάθειαν. Ἀλλὰ «πιᾶστε τὸν βοῦν ἐκ τῶν κεράτων». Ὅλα αὐτά, τὰ ὁποῖα προβλέπει τὸ νομοσχέδιόν σας, ὅλες αὐτὲς οἱ ἐπιτροπές, εἶναι καλὲς καὶ θὰ προσφέρουν ὑπηρεσίες διὰ τὴν ἔγκαιρον διάγνωσιν, διὰ τὴν ἀναζήτησιν τῆς νόσου. Εὔχομαι καὶ ἐγώ, ἡ Ἰατρικὴ Σχολὴ καὶ τὰ Πανεπιστήμιά μας νὰ ἐπιδοθοῦν εἰς τὴν ἔρευναν, διὰ τὴν γεννεσιουργὸν αἰτίαν τῆς ἐπαράτου ἀσθενείας. Ἀλλὰ τὸ βασικὸν θέμα εἶναι ἓν καὶ μόνον. Νὰ ὑπάρχῃ ἀφθονία κρεββατιῶν διὰ νὰ μὴ ταλαιπωροῦνται οἱ ἀσθενεῖς. Θὰ παρακαλέσω νὰ ἐπιταχυνθῇ ἡ ἀποπεράτωσις τοῦ Ἀντικαρκινικοῦ Νοσοκομείου εἰς τὴν Θεσσαλονίκην, τὸ ὁποῖον χρόνια τώρα μελετᾶται νὰ γίνῃ καὶ δὲν γίνεται, μὲ ἀποτέλεσμα ὅλοι νὰ συγκεντρώνωνται ἐδῶ καὶ νὰ παρατηρῆται ἡ σύνθλιψις αὐτή. Ἀκόμη νὰ φθάσετε, κ. Ὑπουργέ, νὰ ἱδρύσητε καὶ εἰς τὰ ἐπαρχιακὰ κέντρα, ὅπως αἱ Πάτραι, ἡ Λάρισα, τὰ Ἰωάννινα καὶ ἐκεῖ Νοσοκομεῖα, τὰ ὁποῖα, νὰ εἶναι ἀποκλειστικῶς διὰ τὸν καρκίνον. Καὶ μέσα εἰς τὰς εἰδικεύσεις τὰς ὁποίας προβλέπει τὸ νομοσχέδιον καὶ διὰ τὰς ὁποίας θὰ κάμω ὡρισμένας παρατηρήσεις εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν, προσέξατε καὶ τοῦτο: Προσέξατε μήπως, προσπαθοῦντες νὰ κάμωμεν τὴν πολυτέλειαν τῶν ἐργαστηρίων καὶ τῶν ἀναζητήσεων, παραμελήσωμεν τὸ πρωταρχικὸν καθῆκον τῆς αὐξήσεως τῶν κλινῶν, ὥστε νὰ εἶναι δυνατὸν ὁ ἄρρωστος νὰ εἰσάγεται ἀμέσως εἰς τὸ Νοσοκομεῖον καὶ νὰ εὑρίσκῃ ἕνα κρεββάτι καὶ ἕν χειρουργεῖον.

§47ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἡ ἔρευνα, κ. συνάδελφε, εἶναι βασικὸν θέμα.

§48Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ. Ἡ ἔρευνα, εἶναι κἄτι τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ τὸ μέλλον. Ἡ ἔρευνα, εἶναι κἄτι τὸ ὁποῖον ἔχει κἄποιον ἀβέβαιον ἀποτέλεσμα. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἶναι ἐπιτακτικὴ ἀνάγκη, εἶναι νὰ εὑρίσκῃ ὁ ἄρρωστος ἕνα κρεββάτι, ἕνα χειρουργεῖον. Ἄς ἀρχίσωμεν ἀπὸ τὰ ἀπαραίτητα αὐτὰ καὶ παραλλήλως ἂς ὀργανώσωμεν καὶ τὴν ἔρευναν τόσον διὰ τὴν καταπολέμησιν καὶ τὴν ἔγκαιρον διάγνωσιν, ὅσον καὶ διὰ τὴν γεννεσιουργὸν αἰτίαν.

§49Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφ. Κοινων. Προνοίας). Ὅπως γνωρίζετε, διὰ τὴν Θεσσαλονίκην δὲν προβλέπεται μόνον ἐργαστήριον, ἀλλὰ καὶ νοσοκομεῖον μὲ 200 κλίνας. Ἡ μελέτη ἔχει τελειώσει καὶ δημοπρατεῖται προσεχῶς. Ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας, ὅτι πάντοτε πρόκειται νὰ συγχρονίζωμεν τὴν ὀργάνωσιν τοῦ ἀντικαρκινικοῦ ἀγῶνος μὲ τὴν νοσοκομειακὴν περίθαλψιν. Εἰς τὰς Ἀθήνας δέ, δὲν εἶναι μόνον θέμα κλινῶν, ἀλλὰ καὶ θεραπευτικῶν μέσων. Θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ θεραπεύσωμεν τοὺς ἀσθενεῖς εἰς ὅλα τὰ Νοσοκομεῖα, ἐὰν ὑπῆρχεν ἡ δυνατότης τῆς θεραπείας καρκινοπαθῶν. Θὰ ὑπάρξῃ, λοιπόν, συγχρονισμός.

§50Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, θὰ ἤθελα ἐπίσης νὰ τονίσω κἄτι τὸ ὁποῖον ἴσως θὰ ἔπρεπε νὰ τὸ ἀναφέρω εἰς τὸ νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον ἑτοιμάζεσθε νὰ φέρετε διὰ τὴν ὁλοκλήρωσιν τῶν Κοιν. Ἀσφαλίσεων. Νομίζω, ὅμως, ὅτι προκειμένου περὶ εἰσαγωγῆς καρκινοπαθῶν εἰς τὰ Νοσοκομεῖα, θὰ ἔπρεπε νὰ προστεθῇ κἄπου, ὅτι προκειμένου περὶ καρκινοπαθῶν ἀγροτῶν, δὲν λαμβάνονται ὑπ’ ὄψιν ἡ ἔλλειψις πιστοποιητικοῦ ἀπορίας. Κατάγεσθε καὶ σεῖς ἀπὸ ἐπαρχίαν καὶ θὰ γνωρίζετε, ὅτι τὸ ζήτημα τοῦτο τῶν πιστοποιητικῶν, πολλάκις ταλαιπωρεῖ τοὺς ἀγρότας ἀσθενεῖς, οἱ ὁποῖοι ἔρχονται ἐδῶ πρὸς εἰσαγωγὴν εἰς τὸ Νοσοκομεῖον.

§51Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφ. Κοιν. Προνοίας). Ὅταν δὲν ὑπάρχῃ δελτίον ἀπορίας, φροντίζει τὸ Ὑπουργεῖον καὶ ἀντιμετωπίζει τὴν ἀνάγκην τοῦ ἀγρότου.

§52Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐὰν δὲν ὑπάρχῃ πιστοποιητικὸν ἀπορίας, δὲν γίνονται δεκτοὶ εἰς τὰ Νοσοκομεῖα καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν ὅλοι οἱ ἀσθενεῖς ἀγρόται νὰ ἔρχωνται εἰς ὑμᾶς προσωπικῶς διὰ νὰ τοὺς διευκολύνετε μὲ τὴν καλὴν θέλησιν καὶ τὸ ἐνδιαφέρον τὸ ὁποῖον ἔχετε. Νὰ εἴπωμεν, ὅτι μόνον εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν δὲν χρειάζεται πιστοποιητικὸν ἀπορίας διὰ νὰ μὴ ταλαιπωροῦνται οἱ ἀγρόται. Δὲν ἐπιθυμῶ νὰ εἰσέλθω εἰς λεπτομερείας. Ὅπως εἶπον καὶ προηγουμένως χαρακτηρίζω τὸ νομοσχέδιον ὡς ἕνα ἀπὸ τὰ σπουδαιότερα νομοσχέδια. Εἶναι ἕνα νομοσχέδιον ὄχι ἁπλῶς πολιτισμοῦ, ἀλλὰ ἐκπληρώνει μίαν ἐπιτακτικὴν ἀνάγκην καὶ ἕνα καθῆκον, τὸ ὁποῖον ἔχει ἡ Πολιτεία ἀπέναντι τῶν καρκινοπαθῶν. Εἶναι ἀναμφισβήτητον, ὅτι ἡ ἐπάρατος αὐτὴ νόσος σημειώνει κἄθε χρόνο καὶ περισσότερα θύματα. Ἴσως νὰ ὀφείλεται εἰς τὴν ἀγχώδη ἐποχὴν ποὺ ὅλοι ζοῦμε, ἴσως αὐτὰ ποὺ ἐγράφησαν περὶ ἀναθυμιάσεων, περὶ μεγάλης κυκλοφορίας, νὰ εἶναι τὰ αἴτια τῆς αὐξήσεως τοῦ ἀριθμοῦ τῶν καρκινοπαθῶν. Δὲν γνωρίζω ἀκριβῶς τὰ αἴτια. Ὅταν ὅλοι οἱ λαοὶ ἤρχισαν καὶ συνεχίζουν τὸν ἀγῶνα κατὰ τῆς ἐπαράτου αὐτῆς ἀσθενείας οὕτω καὶ ἡμεῖς ἂς χαιρετίσωμεν τὸ μέγα γεγονὸς τῆς καταθέσεως τοῦ συζητουμένου νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖ, ὄχι μόνον ἕνα βῆμα πολιτισμοῦ, ἀλλὰ καὶ τὴν ἀρχὴν ἐκπληρώσεως μιᾶς ὑποχρεώσεως τοῦ Κράτους πρὸς τὸν Ἑλληνικὸν Λαόν, ὁ ὁποῖος θὰ γνωρίζῃ πλέον, ὅτι ὁ ἀσθενὴς του θὰ εὕρῃ μίαν κλίνην πρὸς θεραπείαν ἀπὸ τὴν ἐπάρατον αὐτὴν νόσον καὶ τὰ μέσα τῆς συγχρόνου ἐπιστήμης εἰς τὴν διάθεσίν του.

§53ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Ἀρβανιτάκης, ὡς εἰσηγητὴς τῆς μειοψηφίας, ἔχει τὸν λόγον.

§54Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ὀφείλω ἐν πρώτοις, νὰ συγχαρῶ τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑφυπουργὸν ἐπὶ τῆς Ὑγιεινῆς, διότι εἶχε τὴν ἔμπνευσιν νὰ φέρῃ εἰς τὴν Βουλὴν τὸ ὑπὸ ψήφισιν νομοσχέδιον. Διότι, ὀφείλω νὰ ὁμολογήσω, ὅτι ἡ Ἑλλὰς ὑστερεῖ πάρα πολὺ εἰς τὸν τομέα τοῦ ἀντικαρκινικοῦ ἀγῶνος. Πρέπει νὰ γνωρίζετε, ὅτι τοὐλάχιστον 2 μὲ 3 χιλιάδες πεθαίνουν κἄθε χρόνον, διότι δὲν ἔχουν τὰ μέσα τῆς ἐγκαίρου διαγνώσεως καθὼς καὶ τὰ μέσα τῆς ἐγκαίρου θεραπείας.

§55ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Δὲν πταίει δι’ αὐτὸ ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις.

§56Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΗΣ. Ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα θὰ εἴπω, δὲν ἀφοροῦν τὴν παροῦσαν Κυβέρνησιν. Ἐὰν ἔχουν γίνει παραλείψεις, αἱ παραλείψεις βαρύνουν ὅλους μας καὶ ἡ ἀδιαφορία εἰς τὸν τομέα αὐτὸν βαρύνει κυρίως ὁλόκληρον τὸν πολιτικὸν κόσμον τῆς Χώρας, ὁπουδήποτε καὶ ἂν ἀνήκῃ. Διότι πρέπει νὰ γνωρίζετε, ὅτι ἡ ἐπάρατος αὐτὴ νόσος δὲν κάμνει διακρίσεις, οὔτε εἰς τοὺς ἀριστερούς, οὔτε εἰς τοὺς δεξιούς, οὔτε εἰς τοὺς κεντρώους. Προσβάλλει ἐξ ἴσου, ὅλους καὶ ὅλοι πρέπει νὰ τὴν ἀντιμετωπίσωμεν μὲ τὴν ἰδίαν θέρμην καὶ ζέσιν καὶ νὰ εἶσθε βέβαιοι, ὅτι ἔτσι προσφέρομε μεγάλας ὑπηρεσίας εἰς τὸν τόπον μας καὶ ἴσως εἰς τὴν ἀνθρωπότητα. Ἰδιαιτέρως εἰς τὴν Ἑλλάδα, ποὺ οἱ ἀρχαῖοι πρόγονοί μας, πρὸ 2½ χιλιάδων ἐτῶν εἶχον περιγράψει τὴν νόσον τοῦ καρκίνου καὶ τὴν βαρύτητα τοῦ καρκίνου. Πρὸ 2½ χιλιάδων ἐτῶν, ὁ Ἱπποκράτης, ἐγνώριζε ἄριστα, τί θὰ εἴπῃ καρκῖνος καὶ τί βαρύτητα ἔχει καὶ ἐγνώριζε, ὅτι κυρίως, προσβάλλει τὶς μεγάλες ἡλικίες. Ὁ Γαληνός, περιγράφει ὅπως σήμερον σχεδὸν τὴν νόσον καὶ συνιστοῦσε τὴν ριζικὴν ἀφαίρεσιν τοῦ ὄγκου, διότι ἐγνώριζεν ἀπὸ τότε σαφῶς, ὅτι ἡ νόσος αὕτη ὑποτροπιάζει, ἐγνώριζε δὲ ἀπολύτως, ὅτι ἔκαμε μεταστάσεις. Αὐτὸ πρὸ 2½ χιλιάδων ἐτῶν. Σήμερον, εἰς τὴν Ἑλλάδα, πρέπει νὰ γνωρίζετε, ὅτι σύμφωνα μὲ τὸ ἐπίσημον δελτίον τῆς Στατ)κῆς Ὑπηρ. ἀπέθανον 7.000 τὸ πρῶτον δεκάμηνον μέχρι 1ης Ν)βρίου. Ἐπίσης, πρέπει νὰ γνωρίζετε, ὅτι ἀκόμη ἐξακολουθοῦν τὴν νόσον αὐτὴν νὰ τὴν θεωροῦν κληρονομικὴν καὶ νὰ τὴν θεωροῦν κἄπως μεταδοτικήν. Ὑπάρχει μία καρκινοφοβία, δι’ αὐτὸ δὲ δὲν δηλοῦνται ὅλα τὰ περιστατικὰ καί, ἐνῷ εἶναι μεγαλύτερος ὁ ἀριθμὸς ἐκείνων, ποὺ πεθαίνουν ἀπὸ καρκίνον, οἱ κλινικές, κατόπιν παρακλήσεως τῶν συγγενῶν τῶν ἀσθενῶν, διὰ νὰ μὴ μαθευτῇ, ὅτι ἀπέθανον ἀπὸ καρκίνον, δὲν ἀναφέρουν τὴν ἀληθῆ αἰτίαν τοῦ θανάτου. Κατὰ τὴν ἰδικήν μου γνώμην εἶναι διπλάσιον τὸ ποσοστὸν τῶν θανάτων ἐκ καρκίνου. Εἰς τὸ ἐξωτερικόν, τὸ 25% τῶν καρκινοπαθῶν θεραπεύεται ἀπολύτως, ἐνῷ εἰς ἡμᾶς εἶναι ζήτημα ἐὰν θεραπεύεται τὸ 5%.

§57ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Εἶναι 3%.

§58Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΗΣ. Εἰς ἄλλα πολιτισμένα Κράτη τὸ 30 καὶ 35% θεραπεύονται πλήρως. Σκεφθεῖτε, κύριοι συνάδελφοι, τί εὐθύνην πράγματι ἔχομεν ἀπέναντι τοῦ Λαοῦ μας, ὅταν γνωρίζωμεν, ὅτι ἠμπορεῖ νὰ θεραπευθῇ ἕνα ποσοστόν, τόσο μεγάλο τελείως, καὶ λόγῳ τοῦ ὅτι εἰς ἡμᾶς ἐλλείπουν τὰ στοιχειώδη μέσα, κυρίως τῆς ἐγκαίρου διαγνώσεως, δὲν τοὺς θεραπεύομε. Αὐτὸ εἶναι τὸ κύριον σημεῖον τοῦ συζητουμένου θέματος. Εἶναι θλιβερὸν τὸ γεγονὸς νὰ γνωρίζετε, ὅτι οἱ ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι ἠμποροῦσαν νὰ ζήσουν ἀπέθανον, διότι δὲν ἔγινε ἐγκαίρως ἡ διάγνωσις. Πρέπει, κύριοι συνάδελφοι, νὰ λάβωμεν τοιαῦτα μέτρα, ὥστε νὰ ἠμπορέσωμεν καὶ ἡμεῖς ἐγκαίρως νὰ συμβαδίσωμεν μὲ τοὺς ἄλλους λαοὺς καὶ ἐπὶ πλέον νὰ σώσωμεν καὶ τοὺς ἀνθρώπους μας. Διὰ τὸν λόγον αὐτὸν συγχαίρω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ὑγιεινῆς. Βεβαίως, μὲ τὸ παρὸν νομοσχέδιον δὲν δίδομε ὁλοκληρωτικὴν λύσιν, ἀλλὰ ἁπλῶς, βάζομε τὰ θεμέλια, διὰ νὰ γίνῃ μία μελέτη εἰς τὸ μέλλον καὶ νὰ ἀντιμετωπισθῇ ὁ ἀγών, σιγὰ–σιγά. Ἐὰν ἀναγνώσετε τὴν ἔκθεσιν τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου, δὲν ἐπιβαρύνεται καθόλου ὁ προϋπολογισμὸς σήμερον. Καὶ διὰ τῶν Διαταγμάτων, ποὺ θὰ ἐκδίδῃ ὁ Ὑπουργὸς Ὑγιεινῆς θὰ καθορίζεται ἡ ἐπιβάρυνσις ποὺ θὰ γίνεται εἰς τὸ μέλλον. Ἡ γνώμη μου εἶναι, ἐὰν πράγματι εἴμεθα ὅλοι σύμφωνοι καὶ οὐδείς, νομίζω, ὅτι ἔχει ἀντίρρησιν, ὅτι ἡ ἐπάρατος αὐτὴ νόσος πρέπει νὰ ἀντιμετωπισθῇ ἐγκαίρως καὶ διὰ νὰ ἀντιμετωπισθῇ θὰ πρέπει νὰ συγκινηθῇ ὁλόκληρον τὸ Σῶμα, νὰ παρακαλέσῃ καὶ νὰ ἐπιβάλῃ εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ λάβῃ ἐγκαίρως τὰ μέτρα καὶ νὰ ἀρχίσῃ ὁ ἀντικαρκινικὸς ἀγών.

§59Π. ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΑΡΗΣ. Δὲν ὑπάρχει καμμία ἀντίρρησις ἀπὸ ὅλας τὰς πλευράς.

§60Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΗΣ. Ἐγὼ θέλω νὰ σᾶς περιγράψω, ποία εἶναι ἡ πραγματικὴ κατάστασις ἐν σχέσει μὲ ἄλλα κράτη καί, ὅταν ἀντιληφθῆτε, τί γίνεται εἰς ἄλλα κράτη, τότε, ἀποφασίζομεν πῶς θὰ ἠμπορέσωμεν νὰ ἀντιμετωπίσωμεν τὴν κατάστασιν. Ὁ κ. Ὑπουργὸς γνωρίζει ἄριστα πῶς ἔχει τὸ θέμα, ἀλλὰ πᾶμε σιγὰ–σιγά, ὅπως σὲ ὅλα τὰ ζητήματα, ἐνῷ θὰ ἦτο δυνατόν, νὰ κάμωμεν ἕνα ἅλμα καὶ νὰ συλλάβωμε τὸ θέμα καὶ νὰ τὸ ἀντιμετωπίσωμεν ἀποτελεσματικώτερον. Ἡ ἔγκαιρος διάγνωσις, κύριοι συνάδελφοι, ἡ ὁποία ἔχει καὶ τεραστίαν σημασίαν, διότι, μόνον ἂν ἐγκαίρως διαγνωσθῇ ἡ νόσος ὑπάρχει περίπτωσις θεραπείας κατὰ 25% ποὺ εἴπαμεν, εἰς μὲν τὰ ἐσωτερικὰ ὄργανα, στομάχι κλπ. γίνεται δυσκολώτατα, διότι τὰ συμπτώματα τὰ ὁποῖα χαρακτηρίζουν τὴν νόσον, ἐμφανίζονται πολὺ ἀργά, τότε ποὺ ἡ νόσος ἔχει προχωρήσει, ἐμφανίζονται π.χ. διόγκωσις, αἱμορραγία καὶ οἱ πόνοι ἀκόμη. Εἶναι δύσκολος, λοιπόν, εἰς τὸν τομέα αὐτὸν ἡ διάγνωσις. Ἡ διάγνωσις’ ὅμως, εἰς ὡρισμένας ἄλλας περιπτώσεις καὶ κυρίως εἰς τὰς περιπτώσεις τοῦ δέρματος, τοῦ στόματος, τῶν χειλέων, τῶν μαστῶν, τῶν γεννητικῶν ἀδένων κλπ., αἱ ὁποῖαι καὶ θεραπεύονται τελείως, σχεδὸν 100%, ἐὰν ἐγκαίρως διαγνωσθοῦν, γίνεται εὐκολώτατα μὲ τὰ πρῶτα συμπτώματα, ἀρκεῖ ὁ γιατρὸς νὰ ἔχῃ κἄποιαν σχέσιν μὲ τὴν ἀρρώστεια αὐτὴν καὶ νὰ ἔχῃ κάμει κἄποιαν παρακολούθησιν εἰς τὴν εἰδικότητα αὐτήν. Ἐπὶ πλέον χρειάζεται ἀπαραιτήτως ἡ μικροβιολογικὴ ἐξέτασις, ἡ ἱστολογικὴ ἐξέτασις καὶ ἡ παθολογοανατομικὴ ἐξέτασις καὶ εἰς τὸν τομέα αὐτὸν εἴμεθα πάρα πολὺ πίσω. Δὲν ἔχομεν ἱστολόγους, δὲν ἔχομεν παθολογοανατόμους καθόλου. Θὰ σᾶς διαβάσω μίαν ἔκθεσιν, τὴν ὁποίαν ἔχει κάμει ὁ καθηγητὴς τῆς Παθολογοανατομίας εἰς τὸ Πανεπιστήμιον τῶν Ἀθηνῶν, ὁ κ. Ἐλευθερίου, πρὸς τὸν κ. ὑπουργόν, ποὺ τοῦ ἐζητήθη τὸν Φεβρουάριον τοῦ 1957, διὰ νὰ δῆτε πόσο ὑστεροῦμεν εἰς τὸν τομέα τῶν παθολογοανατόμων, οἱ ὁποῖοι, κατὰ τὴν γνώμην μου, πρέπει νὰ εὑρίσκωνται τοὐλάχιστον σὲ κἄθε πρωτεύουσα ἐπαρχίας. Διότι, ἄνευ αὐτῆς τῆς ἐξετάσεως, οὐδεμία διάγνωσις ἠμπορεῖ νὰ εἶναι ἀσφαλής. Ὁ πιὸ πεπειραμένος γιατρὸς θὰ πῇ, ὅτι ὑποψιάζεται, ὅτι ἠμπορεῖ νὰ εἶναι καρκίνος, διὰ νὰ βεβαιωθῇ, ὅμως, ὅτι εἶναι καρκίνος, πρέπει ὁπωσδήποτε νὰ ἀποφανθῇ ὁ ἱστολόγος. Δι’ αὐτό, οἱ γιατροὶ αὐτοί, πρέπει νὰ εἶναι παρόντες σὲ ὅλα τὰ μέρη.

§61Ι. ΚΕΦΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ. Κύριε συνάδελφε, μὲ τὰ μέσα συγκοινωνίας καὶ τὸ ἀεροπλάνον σήμερον, νομίζω, ὅτι εἶναι δυνατὴ ἡ ἀποκοπὴ μικροῦ τεμαχίου δέρματος καὶ ἡ ἀποστολὴ εἰς Ἀθήνας πρὸς ἱστολογικὴν ἐξέτασιν.

§62Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΗΣ. Ἐγὼ λέγω τὴν γνώμην μου καὶ τὴν ἀντίληψίν μου, ἐὰν ἄλλοι συνάδελφοι ἔχουν διαφορετικὴν ἀντίληψιν, ὅτι εὐκολώτερα μπορεῖ νὰ γίνῃ κατ’ ἄλλον τρόπον, ἂς τὸ ἀναπτύξουν. Ὁ κ. συνάδελφος λέει νὰ τὸ στείλωμεν. Εἶναι μία ἄποψις. Αὐτὴν τὴν στιγμὴν ποὺ στερούμεθα, νὰ τὸ στείλωμεν. Νομίζετε, ὅμως σεῖς, ὅτι εἶναι εὔκολον ἀπὸ ἕνα χωριὸ τῆς Ἠπείρου ἢ τῆς Εὐβοίας, τῆς δικῆς μου περιοχῆς, νὰ κατεβῇ ὁ ἄρρωστος, διὰ νὰ τοῦ πάρουν τὸ κομματάκι αὐτό; Ξέρετε, κύριοι, συνάδελφοι, ὅτι ὑπάρχει καὶ ἡ ἄποψις, ὅτι πρέπει αὐτὸ τὸ πρᾶγμα νὰ γίνεται γρήγορα καὶ νὰ δίδεται ἡ ἀπάντησις γρήγορα, διότι ἡ μετάστασίς του γίνεται διὰ τῆς λεμφικῆς ὁδοῦ καὶ διὰ τῶν αἱμοφόρων ἀγγείων; Ὅταν ἡ μετάστασις γίνεται διὰ τῆς λεμφικῆς ὁδοῦ, ὁποιοδήποτε τραῦμα προκληθῇ ἐπάνω εἰς τὸ πάσχον σημεῖον, εἶναι ἐπικίνδυνον, διότι εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποσπασθοῦν κύτταρα καρκινογόνα τὰ ὁποῖα νὰ μεταφερθοῦν εἰς ἄλλο σημεῖον καὶ νὰ κάμουν τὴν μετάστασιν. Πρώτη δυσκολία, λοιπόν, πότε θὰ ἔλθῃ αὐτὸς ὁ ἄρρωστος εἰς τὰς Ἀθήνας, πόσας ἡμέρας θὰ κάμουν διὰ νὰ τοῦ ἀπαντήσουν, νὰ βρῇ τὸ χαρτὶ τῆς ἀπορίας ἂν εἶναι ἄπορος, τὰ εἰσιτήρια γιὰ νὰ κατεβῇ εἰς τὰς Ἀθήνας καὶ ἀναμονὴν εἰς τὰς Ἀθήνας 5 ἢ 10 ἢ 15 ἡμέρας καὶ μῆνα ἀκόμη πολλὲς φορές, διὰ νὰ εἰσαχθῇ εἰς μίαν κλινικὴν ἢ εἰς ἕνα νοσοκομεῖον. Καὶ νὰ ξέρῃ ὁ ἄνθρωπος αὐτός, ὅτι θὰ πεθάνῃ σίγουρα, διότι ἂν περάσῃ τὸ διάστημα αὐτὸ ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ μετάστασις. Καὶ ὑπάρχουν συνάδελφοι οἱ ὁποῖοι λένε, ὅτι ἠμπορεῖ νὰ τὰ στείλωμεν ἔξω νὰ ἐξετασθοῦν! Δὲν εἶναι σωστὴ ἡ ἄποψις τοῦ κ. συναδέλφου. Σωστὴ εἶναι ἡ ἄλλη, ἡ ὁποία δὲν εἶναι καὶ πολυέξοδος, δὲν χρειάζονται καὶ τόσα χρήματα, ὥστε νὰ ποῦμε ποῦ θὰ τὰ βροῦμε.

§63Α. ΣΧΙΝΑΣ. Ἐπιστήμονες εἰδικοὺς δὲν ἔχομεν, κ. συνάδελφε;

§64Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΗΣ. Αὐτὸ εἶπα, ὅτι δὲν ἔχομεν διὰ νὰ πλαισιώσωμεν τὰ νοσοκομεῖα μας αὐτὴν τὴν στιγμὴν καὶ ἐπαναλαμβάνω καὶ πάλιν, ὅτι δὲν θεωρῶ ὑπεύθυνον τὴν Κυβέρνησιν, ἐὰν δέν ἔχωμεν. Αὐτὸ λέγω, ὅτι ὁ κ. Ἐλευθερίου εἰς τὴν ἔκθεσίν του πρὸς τὸν κ. Ὑπουργόν, ὑποδεικνύει τὸν τρόπον πῶς ἠμπορεῖ νὰ γίνουν εἰδικοὶ τέτοιοι. Εἰς τὴν ἀρχὴν τῆς ἐκθέσεώς του, γράφει πὼς πρέπει νὰ ἀποκτήσῃ ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς συνείδησιν τῆς ἐννοίας καὶ τοῦ κινδύνου τοῦ καρκίνου καὶ νὰ προσέρχεται ἐγκαίρως στὸν ἰατρὸν καὶ πάρα κάτω ὑποδεικνύει τὸν τρόπον, ὥστε νὰ ἀποκτήσωμεν αὐτοὺς τοὺς εἰδικούς: «Ἐπὶ τοῦ προκειμένου, ἡ ἵδρυσις παθολογοανατομικοῦ ἐργαστηρίου...... (ἀναγινώσκει)........». Κανεὶς γιατρὸς δὲν πηγαίνει νὰ γίνῃ παθολογοανατόμος, διότι εἶναι σκληρὴ καὶ δύσκολη δουλειά.

§65Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφ. Κοινων. Προνοίας). Παρακαλῶ, κ. συνάδελφε, νὰ κάμω μίαν διευκρίνισιν. Ἀναμφισβητήτως, εἶναι σοβαρωτάτη ἡ εἰδικότης αὐτή. Δι’ αὐτό, προεβλέφθη, διὰ νὰ τραποῦν οἱ γιατροὶ εἰς τὸν κλάδον αὐτὸν τῆς παθολογοανατομίας, νὰ ὑπάρχουν εἰς ὅλους τοὺς ὀργανισμοὺς τῶν κεντρικῶν νοσοκομείων τῶν ἐπαρχιῶν θέσεις Διευθυντῶν παθολογοανατόμων, διότι, τότε μόνον, θὰ πᾶνε γιατροὶ νὰ ἐκπαιδευθοῦν καὶ νὰ εἰδικευθοῦν, ἐφ’ ὅσον θὰ ὑπάρχουν αἱ θέσεις αὗται. Ἑπομένως, τὸ πρῶτον βῆμα ἔχει γίνει. Ἀπόδειξις, ὅτι τὰ δύο τελευταῖα χρόνια, ἔχομεν, πράγματι, ἀρκετὰ ἱκανὸν ἀριθμὸν εἰδικῶν παθολογοανατόμων καὶ ἐπλαισιώσαμεν ὅλα τὰ νοσοκομεῖα Ἀθηνῶν καὶ Θεσσαλονίκης. Τὸ βασικώτερον θέμα ἑπομένως, ἦτο νὰ ὑπάρχουν αἱ ὀργανικαὶ θέσεις τῶν Διευθυντῶν Παθολογοανατόμων καὶ νὰ ὑπάρχῃ ἡ εἰδικότης κατοχυρωμένη, ἡ ὁποία μέχρι σήμερον δὲν ἦτο κατοχυρωμένη. Σήμερον καὶ αἱ ὀργανικαὶ θέσεις ὑπάρχουν καὶ ἡ εἰδικότης εἶναι κατοχυρωμένη, ἀπόδειξις, ὅτι πολλοὶ ἰατροὶ ἐπλαισίωσαν τὰ μεγάλα νοσοκομεῖα καὶ ἔπειτα ἀπὸ ὀλίγον καιρὸ θὰ εἶναι πολὺ περισσότεροι.

§66Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ ἄποψις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ εἶναι κατ’ ἀρχὴν ὀρθή. Ἀλλ’ ἡ ὀρθοτέρα λύσις εἶναι νὰ διορισθοῦν ἀπὸ τώρα ἰατροὶ τῆς εἰδικότητος αὐτῆς διὰ νὰ φτιάξουμε παθολογοανατόμους. Ἀλλοιῶς, οὐδέποτε θὰ ἐπανδρωθοῦν τὰ νοσοκομεῖα μας μὲ παθολογοανατόμους.

§67Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινων. Προνοίας). Κύριε συνάδελφε, εἰς κάθε νοσοκομεῖον ποὺ εἶναι ἐνδεχόμενον νὰ ὑπάρξῃ δυνατότης ἐκπαιδεύσεως ἔχει παρασχεθῆ ἡ εὐχέρεια καὶ τὰ μέσα. Διότι, ὅπως γνωρίζετε, δὲν δύναται ὁ οἱοσδήποτε παθολογοανατόμος νὰ διδάξῃ. Σήμερον τὸ καθεστὼς εἶναι τοιοῦτον, ὥστε εἰς διάστημα ὀλίγου χρονικοῦ διαστήματος νὰ καλυφθοῦν ὅλαι αἱ ἀνάγκαι.

§68Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΗΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς ὡμίλησε διὰ τὰ νοσοκομεῖα Ἀθηνῶν καὶ Θεσσαλονίκης. Ἀλλὰ ἐκεῖ, κύριοι συνάδελφοι, δὲν γεννᾶται θέμα, διότι βεβαίως τὰ νοσοκομεῖα αὐτὰ θὰ καλύψουν τὰς ἀνάγκας των. Ἀλλὰ ἐκεῖνο ποὺ ἐπείγει εἶναι τὰ νοσοκομεῖα τῶν ἐπαρχιῶν, ἀπὸ τὰ ὁποῖα προέρχονται αἱ καθυστερημέναι διαγνώσεις καὶ τὰ θύματα. Δὲν εἶναι ὑποχρεωμένον, κύριοι συνάδελφοι, τὸ παθολογοανατομικὸν ἐργαστήριον τοῦ Πανεπιστημίου νὰ κάμνῃ ἱστολογικὰς ἐργασίας τῶν διαφόρων νοσοκομείων. Τὸ ἐργαστήριον αὐτὸ τοῦ Πανεπιστημίου, ὑποχρεοῦται μόνον διὰ ἱστολογικὰς ἐργασίας τῶν πανεπιστημιακῶν Κλινικῶν καὶ ἐνῷ προσφέρεται νὰ εἰδικεύσῃ παθολογοανατόμους καὶ νὰ καλύψῃ ὅλας τὰς ἐξετάσεις τὰς ἱστολογικάς, ἕως ὅτου καλυφθοῦν αἱ ἀνάγκαι μας μὲ εἰδικοὺς καὶ ζητεῖ κρατικὴν καὶ οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν, δὲν τοῦ δίδουν. Γιατί; Ὅπως βλέπετε, κύριοι συνάδελφοι, ὁ καθηγητὴς τῆς εἰδικότητος αὐτῆς προτείνει τὴν λῆψιν ὡρισμένων μέτρων καὶ ὑποδεικνύει καὶ τὰ μέσα. Καὶ λέγει, ὅτι ἐπειδὴ τὸ ἐργαστήριον τοῦ Πανεπιστημίου κάμνει ὅλας τὰς ἱστολογικὰς ἐξετάσεις, καὶ μέχρι τῆς δημιουργίας τῶν νέων παθολογοανατόμων, ζητεῖ νὰ ἐνισχυθῇ διὰ νὰ ἐξασφαλίσῃ τὰς ἀναπληρώσεις. Καὶ γνωρίζετε, ὅτι ὅταν κανεὶς ἔχῃ ἀνάγκην δι’ ἕνα ἀγαπητό του πρόσωπο, θέλει τὴν ὑπογραφὴν τοῦ ἁρμοδίου καθηγητοῦ τοῦ κ. Ἐλευθερίου. Σᾶς ζητεῖ λοιπὸν ὁ ἄνθρωπος αὐτὸς μίαν ἐνίσχυσιν διὰ νὰ ἀναπληρώσῃ καὶ νὰ ἐκπαιδεύσῃ καὶ νὰ δημιουργήσῃ τὸ νέον φυτώριον. Μόνον ἐκεῖ, κύριοι συνάδελφοι, θὰ δημιουργηθῇ τὸ νέον φυτώριον. Ἐξ αὐτοῦ ἀποδεικνύεται, ὅτι δὲν κυττάζομεν τὴν ἀνάγκην καὶ τὴν ἔκτασιν ποὺ παίρνει μέσα στὸ λαὸ ὁ καρκίνος.

§69Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινων. Προνοίας). Ὁ κ. καθηγητὴς ἀσφαλῶς ἔχει δίκαιον, ἀλλὰ δὲν παραλείπω νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι τὸ Πανεπιστήμιον ἐνισχύθη μὲ 30 ἑκατομμύρια δραχμὰς διὰ τὰς καθ’ ἕκαστον περιπτώσεις. Ἐπὶ πλέον δέ, διὰ τὴν δημιουργίαν φυτωρίων τοῦ παρέχει δύο παθολογοανατομικὰ ἐργαστήρια τοῦ Ἱπποκρατείου Νοσοκομείου καὶ τοῦ Λαϊκοῦ Νοσοκομείου, πλήρως ὠργανωμένα, διὰ νὰ ἔχῃ τὴν εὐθύνην τῆς πλήρους ἐκπαιδεύσεως τῶν καταλλήλων ἰατρῶν. Συνεπῶς, ἔχει ὅλα τὰ ἐφόδια.

§70Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἄρα, κ. Ὑπουργέ, ὑπάρχει διαφωνία μεταξὺ τοῦ καθηγητοῦ κ. Ἐλευθερίου καὶ τοῦ Ὑπουργείου. Ὁ κ. καθηγητὴς ἰσχυρίζεται ὅτι δὲν ἔχει τὰ μέσα. Τὸ Ὑπουργεῖον ἀπαντᾷ καὶ λέγει, ὅτι ἔχει θέσει εἰς τὴν διάθεσίν του ὅλα τὰ μέσα.

§71Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφ. Κοιν. Προνοίας). Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον ἔχει διαθέσει ὅλα τὰ μέσα, καὶ ὁ καθηγητὴς θέλει καὶ διατηρεῖ τὴν θέσιν τοῦ διευθυντοῦ διὰ νὰ ἐκπαιδεύσῃ τοὺς νέους ἰατροὺς ὑπευθύνως.

§72Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΗΣ. Ἐὰν τὸ Ὑπουργεῖον, κύριοι συνάδελφοι, ἐχορήγησε τὰ μέσα, τότε δὲν γεννᾶται συζήτησις. Ἐὰν ὅμως τὰ μέσα δὲν ἐχορηγήθησαν, νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ διατεθοῦν ἀφειδῶς διὰ νὰ δημιουργήσωμεν παθολογοανατόμους, καὶ νὰ πλαισιώσωμε μὲ αὐτοὺς τὰ ἐπαρχιακὰ κέντρα. Πρέπει νὰ παρακαλέσωμεν τὴν Κυβέρνησιν, ἐπαναλαμβάνω, νὰ διαθέσῃ τὰ μέσα ἀφθόνως.

§73Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Κύριε συνάδελφε, ἀσφαλῶς, ὁ κ. Ἐλευθερίου θὰ ὑπαινίσσεται τὸ ἐργαστήριον τοῦ Πανεπιστημίου. Ἐκεῖ δὲν ἔχει τὰ μέσα καὶ ζητεῖ νὰ τοῦ παρασχεθοῦν διὰ νὰ ἠμπορέσῃ νὰ ἐκπαιδεύσῃ νέους ἰατρούς. Ἡ διαφορά, λοιπόν, ἀπόψεων τοῦ Ὑπουργείου, εἶναι, ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον ἔχει τὰ δύο ἐργαστήρια Ἱπποκρατείου καὶ Λαϊκοῦ, τὰ ὁποῖα ὅμως δὲν ἔχουν σχέσιν μὲ τὸ ἐργαστήριον τοῦ Πανεπιστημίου.

§74Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργ. Κοινωνικῆς Προνοίας). Πῶς δὲν ἔχουν σχέσιν, κ. συνάδελφε; Θὰ πρέπει νὰ γνωρίζετε, ὅτι καὶ αἱ δύο αὐταὶ κλινικαὶ τῶν νοσοκομείων Λαϊκοῦ καὶ Ἱπποκρατείου εἶναι Πανεπιστημιακαὶ Κλινικαί.

§75Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΗΣ. Πάντως τὸ παθολογοανατομικὸν ἐργαστήριον τοῦ Πανεπιστημίου, εἶναι τὸ κέντρον καὶ πρέπει νὰ ἐνισχυθῇ ὁπωσδήποτε, διότι ἀπ’ ἐκεῖ ἀρχίζει πραγματικὰ ὁ ἀντικαρκινικὸς ἀγών, καθὼς καὶ ὀπὸ τὸ ἀντικαρκινικὸν Ἰνστιτοῦτον ὁ «Ἅγ. Σάββας».

§76Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργ. Κοινωνικῆς Προνοίας). Κύριε συνάδελφε, ἀσφαλῶς γίνεται κἄποια σύγχυσις. Τὸ Πανεπιστήμιον ἐκπαιδεύει φοιτητάς. Τὰ νοσοκομεῖα ἐκπαιδεύουν ἰατροὺς καὶ εἰδικότητας. Ἡ εἰδικότης δὲν θὰ γίνῃ εἰς τὸ Πανεπιστήμιον, ἀλλὰ εἰς τὰς Πανεπ)κὰς κλινικὰς τῶν νοσοκομείων, αἱ ὁποῖαι ἔχουν ὅλα τὰ μέσα καὶ θὰ παράσχουν ἐπίσης καὶ τὸ ὑλικόν.

§77Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΗΣ. Ὁ κ. Ἐλευθερίου λέγει, ὅτι ἐζήτησεν ἐνίσχυσιν ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον διὰ τὸ παθολογοανατομικὸν ἐργαστήριον τοῦ Πανεπιστημίου.

§78Α. ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε συνάδελφε, ἐδῶ ἔχομεν ἕνα νομοσχέδιον ποὺ χαράσσει τὰς βάσεις τοῦ ἀντικαρκινικοῦ ἀγῶνος, καὶ ἐπὶ τοῦ ὁποίου συζητοῦμεν. Σεῖς ὁμιλεῖτε περὶ διαφωνίας τοῦ κ. καθηγητοῦ ἐκδηλωθείσης κατὰ τὸ 1957. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι δὲν ἔχει σχέσιν τὸ ἕνα μὲ τὸ ἄλλο.

§79Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΗΣ. Εἴμεθα σύμφωνοι, κύριοι συνάδελφοι, ἀλλὰ δὲν πρέπει νὰ λησμονῆτε, ὅτι τὸ νομοσχέδιον προβλέπει διὰ τὸ μέλλον καὶ μᾶς λέγει ὁ κ. καθηγητής, ἐπειδὴ ἐγὼ κάμνω δουλειὰ ἔξω ἀπὸ τὰς ὑποχρεώσεις μου, ζητῶ μίαν βοήθειαν διὰ νὰ βγάλω εἰδικοὺς ὅσους θέλετε διὰ νὰ πλαισιώσετε τὰ νοσοκομεῖα. Ὅτι ὅλα τὰ νοσοκομεῖα κάμνουν καλὴ δουλειὰ δὲν τὸ ἀμφισβητῶ. Ἔχω ὅμως ὑποχρέωσιν, ὡς εἰσηγητὴς ποὺ εἶμαι, νὰ ἀναπτύξω τὰ καίρια σημεῖα καὶ νὰ προσπαθήσω νὰ διορθώσουμε ἀπὸ κοινοῦ τὰς ἐλλείψεις. Εἶναι ἀπαράδεκτον, ἀντεθνικὸν καὶ ἀντικοινωνικὸν νὰ μὴ εἴμεθα εἰς θέσιν νὰ κάμνωμεν ἐγκαίρως τὴν διάγνωσιν καὶ λόγῳ μὴ ἐγκαίρου διαγνώσεως θρηνοῦμεν χιλιάδας θύματα κατ’ ἔτος, ἔχομεν τὴν χαμηλοτέραν μέσην ἡλικίαν ζωῆς, ἐνῷ στὶς Σκανδιναυϊκὲς Χῶρες ἔχουν τὴν μεγαλυτέραν μέσην ἡλικίαν, διότι ἐφαρμόζουν καθολικὴν φαρμακευτικονοσοκομειακὴν περίθαλψιν εἰς ὅλον τὸν λαόν, ἐνῷ στὶς ΗΠΑ, ποὺ τὸ ἐθνικὸν εἰσόδημα εἶναι ἄνω τοῦ διπλασίου, ἔχει μικροτέραν μέσην ἡλικίαν ζωῆς, διότι δὲν ἐφαρμόζει καθολικὴν εἰς τὸν λαὸν φαρμακευτικονοσοκομειακὴν περίθαλψιν.

§80Α. ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε συνάδελφε, εἶναι γνωστόν, ὅτι ὁ ἀντικαρκινικὸς ἀγὼν δὲν ἔχει ὀργανωθῆ καὶ ὑπάρχουν πολλαὶ ἐλλείψεις, ἐνίοτε ἀσύγγνωστοι. Δι’ αὐτὸ εἰς ἄλλας χώρας ἡ θεραπεία φθάνει τὰ 25%, ἐνῷ εἰς τὴν Ἑλλάδα 3% διότι δὲν γίνεται ἐγκαίρως ἡ διάγνωσις. Διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου, τίθενται αἱ βάσεις καὶ ὅλα αὐτὰ τὰ ὁποῖα λέγετε, θὰ τὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψει του τὸ Γνωμοδοτικὸν Συμβούλιον, τὸ ὁποῖον θὰ ἐξετάσῃ ὅλας τὰς ἐλλείψεις καὶ ὅλας τὰς ἀδυναμίας.

§81Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΗΣ. Ἐὰν ἀφήσωμεν ὅλα αὐτὰ διὰ τὸ Γνωμοδοτικὸν Συμβούλιον, τότε, διὰ νὰ γίνουν, θὰ περάσουν ἄλλα 5 χρόνια. Γιὰ ν’ ἀρχίσουν, πρέπει ἀμέσως νὰ δώσωμεν λύσιν εἰς τὰ ἐπείγοντα ζητήματα, χρήματα καὶ πάλιν χρήματα. Διὰ νὰ γίνουν ὅλα ὅσα πρέπει νὰ γίνουν διὰ τὴν ὀργάνωσιν τοῦ ἀντικαρκινικοῦ ἀγῶνος, χρειάζονται τεράστια χρηματικὰ ποσά, καὶ τὰ ὁποῖα θὰ πρέπει νὰ τὰ ἔχωμεν ἀμέσως, διὰ νὰ ἀρχίσῃ ὁ ἀντικαρκινικὸς ἀγών. Διότι θὰ πρέπει ὁ ἀσθενὴς ἀμέσως νὰ δύναται νὰ κάμῃ ἱστολογικὴν ἐξέτασιν. Θὰ πρέπει νὰ ἔχωμεν ἰατρούς, οἱ ὁποῖοι νὰ ἔχουν κάμει τοὐλάχιστον μηνιαίαν ἐκπαίδευσιν διὰ νὰ γνωρίζουν τοὐλάχιστον τὰ γενικὰ ζητήματα τῆς νόσου. Διότι εἶναι γνωστόν, ὅτι εἰς πολλὰς περιπτώσεις, θεραπεύουν τὸν καρκίνον μὲ πενικιλλίνην καὶ μετὰ παρέλευσιν μηνῶν ἀποστέλλονται εἰς τὰ ἐπιστημονικὰ κέντρα κατόπιν ἑορτῆς. Νομίζω, ὅτι ἡμεῖς πρέπει νὰ λύσωμεν αὐτὸ τὸ ἐπεῖγον ζήτημα.

§82Ν. ΣΠΕΝΤΖΑΡΗΣ. Κύριε συνάδελφε, κατανοῶ ἀπολύτως τὰ ὅσα λέγετε. Θίγετε ὅμως, μόνον μίαν πλευράν, τὴν τοῦ παθολογικοῦ ἀνατομίαν καὶ τὴν ἀπὸ τῆς πλευρᾶς αὐτῆς ἀνάγκην πλαισιώσεως τοῦ ἀντικαρκινικοῦ ἀγῶνος. Δὲν ἔχει γίνει, βεβαίως, ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως ἕνας προσδιορισμὸς τῶν πρὸς κάλυψιν ἀναγκῶν τῆς χώρας. Γνωρίζομεν μόνον ὑφισταμένην ἀνεπάρκειαν. Θὰ ἔπρεπε νὰ ὑπάρχῃ ἕνα διάγραμμα, διὰ νὰ γνωρίζωμεν τὰς ἀνάγκας πρὸς κάλυψιν αὐτῶν καὶ τὴν ὀργάνωσιν τοῦ ἀντικαρκινικοῦ ἀγῶνος. Ἐὰν εἴχομεν ἕνα διάγραμμα, ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία, θὰ ἀντελαμβάνετο τὴν σημασίαν τοῦ ἔργου καὶ θὰ ἀπεφάσιζε κατὰ ποῖον τρόπον θὰ ἀντιμετωπίσῃ αὐτὸ τὸ ἀρκετὰ σοβαρὸν ἔργον. Ἡ Κυβέρνησις, κύριοι συνάδελφοι, ἔρχεται διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου νὰ ἐπιλύσῃ ἕνα σοβαρὸν θέμα καὶ εὔλογος ὁ ἔπαινος πρὸς αὐτήν. Ἐμπιστευόμεθα καὶ τὸν κ. ὑπουργὸν καὶ τὰ ἐπιτελικὰ ὄργανα, τὰ ὁποῖα προβλέπει τὸ νομοσχέδιον, ὅτι μετὰ τῆς ἀναμφισβητήτου ἐπιστημονικῆς σοβαρότητος καὶ ἐθνικοῦ ζήλου, θὰ χωρήσουν εἰς τὴν ὀργάνωσιν αὐτήν.

§83Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργ. Κοινωνικῆς Προνοίας). Πρὸς τὸν σκοπὸν τῆς ὀργανώσεως τοῦ ἀντικαρκινικοῦ ἀγῶνος τὸ Κράτος διέθεσεν 8½ ἑκατομμύρια εἰς τὸ Πανεπιστήμιον Θεσσαλονίκης καὶ 5½ ἑκατομμύρια εἰς τὸ Πανεπιστήμιον Ἀθηνῶν. Δι’ αὐτὸ νὰ εἶσθε βέβαιοι, ὅτι δὲν θὰ ὑπάρξῃ ὀλιγωρία τοῦ Κράτους.

§84Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΗΣ. Ἔχω ἀμφιβολίας, διότι μὲ Συμβούλια καὶ Ἐπιτροπὰς χρονίζουν τὰ ζητήματα. Ἄνευ χρημάτων δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ τίποτε. Δι’ αὐτὸ πρέπει νὰ χορηγήσωμεν ἕνα σοβαρὸν κονδύλιον διὰ τὸν σκοπὸν αὐτόν, ἔστω καὶ μὲ εἰδικὴν φορολογίαν. Διότι ὑπάρχουν μηχανήματα, τὰ ὁποῖα στοιχίζουν τεράστια ποσὰ καὶ τὰ ὁποῖα δὲν ἔχομεν, ἐνῷ ἔχουν ἄλλα κράτη καὶ τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ προμηθευθῶμεν. Ὁ Καθηγητὴς καὶ ἐρευνητὴς ἰατρὸς κ. Παπανικολάου, ὁ ὁποῖος εὑρίσκεται εἰς τὴν Ἀμερικήν, ἀνεκάλυψεν ἄλλην ἐργαστηριακὴν ἐξέτασιν, τὴν κυτταροδιαγνωστικήν, καὶ εἶναι δυνατὸν νὰ διαγνώσῃ ἐγκαίρως τὸν καρκίνον. Εἶναι δυνατόν, νὰ διαγνώσῃ τὸν καρκίνον καὶ πρὸ δύο ἐτῶν ἀπὸ τῆς ἐκδηλώσεώς του, διὰ τῆς ἀνευρέσεως καρκινογόνων κυττάρων εἰς ἐκκρίματα διαφόρων κοίλων ὀργάνων προτοῦ ὑπάρξῃ σύμπτωμα ἢ καὶ ὑποψία ἀκόμη. Διὰ νὰ ἐπιτευχθῇ μία τέτοια διάγνωσις χρειάζεται πολυχρόνιος ἐξάσκησις τῶν Μικροβιολόγων. Δι’ αὐτό, ὅπως εἶπον προηγουμένως, χρειαζόμεθα ἕνα μεγάλο κονδύλιον διὰ τὸν σκοπὸν αὐτόν, διότι διὰ τῆς μεθόδου αὐτῆς γίνεται ὄχι ἐγκαίρως, ἀλλὰ ὑπερεγκαίρως ἡ διάγνωσις καὶ εἶναι τεραστία ἡ σημασία. Ἀπὸ τὰ τέσσαρα ἀντικαρκινικὰ ἰνστιτοῦτα, τὰ ὁποῖα θὰ ἱδρυθοῦν, τὰ τρία θὰ εἶναι εἰς τὴν πρωτεύουσαν καὶ τὸ ἕνα εἰς τὴν Θεσσαλονίκην καὶ ἐρωτᾶται, πῶς θὰ ἐξετάζωνται οἱ ἀσθενεῖς τῶν ἄλλων περιοχῶν, ὥστε νὰ ἔχουν ἐγκαίρως τὴν διάγνωσιν καὶ τὴν θεραπείαν; Ἐφ’ ὅσον κάνομε νέα ἰνστιτοῦτα, διατὶ δὲν τὰ ἁπλώνομεν; Ἐδῶ φωνάζομεν διὰ τὴν ἀστυφιλίαν καὶ θὰ κάνωμεν ὅλα τὰ Ἰνστιτοῦτα εἰς τὰς Ἀθήνας καὶ τὴν Θεσσαλονίκην. Δὲν θὰ κάνωμεν οὔτε εἰς τὴν Ἤπειρον, οὔτε εἰς τὴν Κρήτην, οὔτε εἰς τὴν Θεσσαλίαν. Ἐὰν διαβάσετε τί γνώμην ἔχουν οἱ εἰδικοὶ διὰ τὸ νοσοκομεῖον τοῦ Ἁγίου Σάββα, θὰ σᾶς ποῦν ὅτι ἔρχονται ἀσθενεῖς γύρω ἀπὸ τὴν Ἀθήνα καὶ ἀπὸ τὴν Στερεὰν Ἑλλάδα, σπανίως ἀπὸ τὴν Θεσσαλίαν καὶ σπανιώτατα ἀπὸ τὴν Κρήτην, τὴν Ἤπειρον καὶ τὴν Θράκην.

§85Α. ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἰνστιτοῦτα δὲν ἠμπορεῖ νὰ γίνουν εἰς τὰς ἐπαρχίας.

§86Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΗΣ. Νὰ πᾶνε ἐκεῖ καὶ οἱ ἰατροὶ καὶ οἱ καθηγηταὶ. Ἐγὼ δὲν ὁμιλῶ δι’ ἁπλᾶ νοσοκομεῖα, ἀλλὰ ὁμιλῶ δι’ ἀντικαρκινικὰ ἰνστιτοῦτα. Ὅταν στείλετε ἕνα καθηγητὴ νὰ πάῃ εἰς τὴν Κρήτην ἢ εἰς τὰ Ἰωάννινα, δὲν θὰ πάῃ;

§87Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργ. Κοινωνικῆς Προνοίας). Κύριε συνάδελφε, νομίζω, ὅτι σήμερον μᾶς ἐνδιαφέρει κυρίως ἡ διαφώτισις τοῦ κόσμου. Γνωρίζετε πολὺ καλὰ, ὅτι δὲν ὑπῆρχε κἂν πρὶν τέτοιο θέμα. Ἡμεῖς ἀρχίζομεν νὰ θέτωμεν θέμα. Σεῖς δὲν ἠμπορεῖτε νὰ θέσετε θέμα ὁλοκληρώσεως. Δὲν ἠμποροῦμε νὰ πλησιάσωμεν τὴν Σουηδίαν ἡ ὁποία κάνει τὸν ἀγῶνα πρὶν ἀπὸ 50 χρόνια. Σήμερον θέτομεν τὰ θεμέλια κυρίως τῆς ὀργανώσεως τοῦ ἀγῶνος αὐτοῦ. Θέλομεν νὰ διαφωτισθῇ ὁ κόσμος, νὰ φανῇ, ὅτι ὑπάρχει ἐνδιαφέρον. Σήμερον, ὅλος ὁ κόσμος —καὶ χαίρω διότι γίνεται ἡ συζήτησις μὲ τόσην εὐρύτητα— πρέπει νὰ ἐνδιαφερθῇ ὅλος ὁ κόσμος ὅτι ὑπάρχει θέμα καρκίνου. Πρῶτον, λοιπόν, ἀρχίζομεν ἀπὸ ἐκεῖ, νὰ διαφωτίσωμεν τὸν κόσμον καὶ νὰ ὀργανώσωμεν τὰς ὑπαρχούσας δυνάμεις μας. Διότι, τὰ ὑπάρχοντα νοσοκομεῖα μας, μὲ μίαν προσθήκην τοῦ παθολογοανατόμου θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ κάμουν τὰς ἐγχειρήσεις αὐτὰς, θὰ γνωρίζῃ ὁ χειροῦργος τί ἔχει ὁ ἄρρωστος. Ἑπομένως ἀρχίζομεν τὴν ὀργάνωσιν ὅλων τῶν νοσοκομείων μας διὰ τῆς πλαισιώσεως μὲ εἰδικούς. Ἀλλὰ καὶ εἰς κᾶθε νοσοκομεῖον, εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ ἐγκαίρως διάγνωσις. Καὶ ἡ χειρουργικὴ ἐπέμβασις καὶ ἡ ἀκτινολογικὴ διάγνωσις. Βεβαίως, δὲν θὰ ὑπάρχουν κοβάλτια καὶ ράδια, διότι καὶ εἰς τὴν Σουηδίαν καὶ εἰς τὴν Ἀμερικὴν δὲν ὑπάρχουν εἰς τὰς μικροεπαρχίας, οὔτε πλήρη ἀκτινολογικὰ ἐργαστήρια ἐρευνῶν, οὔτε κοβάλτια καὶ ράδια. Μᾶς λείπει ἡ διαφώτισις τοῦ κοινοῦ. Ἔπειτα θὰ ἔχῃ ὑπ’ ὄψιν του καὶ ὁ ἰατρός, ὅτι τὸν ἐνδιαφέρει κᾶθε σύμπτωμα ποὺ θὰ παρουσιασθῇ εἰς τὸν ἄρρωστόν του, ἀλλὰ παραλλήλως, θὰ πρέπει νὰ διαφωτισθῇ καὶ ὁ λαὸς ὥστε νὰ μὴ φοβῆται τὴν λέξιν καρκίνος. Πάντως, δὲν θὰ ἠμπορέσωμεν νὰ κάμωμεν ἰνστιτοῦτα εἰς ὅλας τὰς ἐπαρχίας, οὔτε πρέπει νὰ τὰ κάνωμεν, διότι δὲν θὰ δύνανται νὰ ἐργασθοῦν τὰ ἰνστιτοῦτα αὐτὰ ὅπως πρέπει νὰ ἐργασθοῦν.

§88Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, πρέπει νὰ ἀνεβάσω τὸν τόνον τῆς φωνῆς μου διὰ νὰ ἀκουσθῶ. Εἶναι ἐπιστημονικὸν τὸ θέμα καὶ θὰ εἴπω τὰς ἀπόψεις μου καὶ τὰς ἀντιλήψεις μου, σεῖς, κ. Ὑπουργέ, θὰ εἴπητε τὰς ἰδικάς σας ἀπόψεις, ὅταν ὁμιλήσητε. Ἐγὼ δὲν παραδέχομαι, κ. ὑπουργέ, ὅτι ἐφ’ ὅσον ἱδρυθῇ ἀντικαρκινικὸν ἰνστιτοῦτον, ὅτι πρέπει νὰ ἱδρυθῇ εἰς τὰς Ἀθήνας μόνον. Τὸ θεωρῶ καὶ ἄδικον καὶ ἀπάνθρωπον. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνουν 3 ἰνστιτοῦτα εἰς τὴν πρωτεύουσαν καὶ ἕνα εἰς τὴν Θεσσαλονίκην καὶ νὰ ἀφήσετε ἐκτεθειμένην ὅλην τὴν ἄλλην Ἑλλάδα. Δὲν νομίζω, ὅτι θὰ δεχθῆτε τὸν ἄνθρωπόν σας νὰ τὸν ἀφήσετε νὰ τὸν χειρουργήσῃ ὁποιοσδήποτε μικρὸς χειροῦργος εἰς τὴν ἐπαρχίαν. Ἐὰν δὲν ὑπάρχουν τέτοια ἰνστιτοῦτα εἰς τὰς ἐπαρχίας, θὰ ἔρχωνται οἱ ἀσθενεῖς ἐδῶ εἰς τὰς Ἀθήνας.

§89Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργ. Κοινωνικῆς Προνοίας). Νομίζω, ὅτι ἴσως νὰ μὴ ἔχωμεν συνεννοηθῆ. Δὲν πρόκειται νὰ στερήσωμεν τὴν ἐπαρχίαν ἀπὸ τὰ θεραπευτικὰ μέσα καὶ ἀπὸ τὰ σύγχρονα διαγνωστικὰ μέσα, ἀλλὰ νομίζω, ὅτι τὸ ἰνστιτοῦτον εἶναι καθαρῶς ἐρευνητικὸν περισσότερον, διότι, ὅπως ἀντιλαμβάνεσθε, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ ὑπάρχουν κέντρα ἐρευνητικά. Αὐτὸ δὲν ἠμπορεῖ νὰ τὸ ἀρνηθῆτε.

§90Π. ΚΛΗΣ. Μὲ τὴν θεωρίαν σας, κ. συνάδελφε, θὰ πρέπει νὰ καταργηθοῦν ὅλα τὰ νοσοκομεῖα τῶν ἐπαρχιῶν.

§91Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΗΣ. Ἐγὼ ὁμιλῶ διὰ τὸ καρκίνον, διότι ὁ χειροῦργος τῶν ἐπαρχιῶν δὲν ἔχει εἰδικευθῆ νὰ κάμῃ ἐγχειρήσεις τοῦ πνεύμονος. Ἐγὼ εἶπα διὰ τὸν καρκίνον, δὲν εἶπα, ὅτι οἱ χειροῦργοι τῶν ἐπαρχιῶν δὲν εἶναι ἄξιοι. Ὑπάρχουν χειροῦργοι τῶν ἐπαρχιῶν ποὺ εἶναι ἄριστοι, ἀλλὰ διὰ τὸν καρκίνον δὲν ἔχομεν τὴν πεῖραν ποὺ πρέπει. Ἐγώ, ἔχω συνάδελφον τὸν κ. Παπακωνσταντίνου, ὁ ὁποῖος εἶναι γυναικολόγος εἰς τὸ ἀντικαρκινικὸν ἰνστιτοῦτον. Δὲν γνωρίζω νὰ εἶμαι καλύτερος ἐγὼ ἢ ὁ κ. Παπακωνσταντίνου εἰς τὰς ἐγχειρήσεις. Ἡμεῖς ἀποφεύγομεν εἰς τὰς ἰδιωτικὰς κλινικὰς νὰ κάμωμεν ἐγχειρήσεις καρκίνου, διότι ἔχει τὰς μεταστάσεις, διότι ἔχει ὑποτροπάς, διότι ἀφίνει συρίγγια καὶ δὲν τολμῶμεν νὰ κάμωμεν τοιαύτας ἐγχειρήσεις, πῶς θὰ κάμουν τοιαύτας ἐγχειρήσεις εἰς τὰς ἐπαρχίας; Τὸ ἀντικαρκινικὸν ἰνστιτοῦτον θὰ ἔχῃ τὴν ἔρευναν. Ἡ ἔρευνα ὅμως εἶναι δευτερεύουσα. Ἐκεῖνο ποὺ ἐπείγει σήμερον, εἶναι νὰ σώσωμεν τὸν κόσμον ποὺ πεθαίνει κάθε χρόνο, πράγματι, ἀπὸ ἀμέλειαν ἰδική μας, δηλαδὴ πεθαίνουν κάθε χρόνο 2–3 χιλιάδες ἄνθρωποι. Αὐτὸ ἔχει ἀξίαν. Ἡ ἔρευνα νὰ γίνῃ παράλληλα, ἀλλὰ ἐφ’ ὅσον θὰ ἔχω ἀντικαρκινικὸ ἰνστιτοῦτο μὲ πεῖρα καὶ μὲ εἰδικότητα. Νὰ πάῃ ὁ τάδε καθηγητής, νὰ ὑποχρεωθῇ νὰ πάῃ εἰς τὴν ἐπαρχίαν. Πρέπει νὰ διαφωτισθῇ ἀρκούντως τὸ κοινὸν καὶ νὰ παύσῃ ἡ καρκινοφοβία. Ἐὰν μάθῃ ὁ κόσμος καλὰ ὅτι θεραπεύεται κατὰ 25% ὁ καρκίνος, νὰ εἶσθε βέβαιοι, ὅτι θὰ ξεκινήσῃ νὰ πάῃ, ἀλλὰ πρέπει νὰ ἔχωμεν τοὺς ἰατρούς. Ὀφείλομεν, κύριοι συνάδελφοι, νὰ ὑποχρεώσωμεν τοὺς εἰδικοὺς ἰατροὺς τοῦ κέντρου, νὰ πλαισιώσουν τὰ τυχὸν ἱδρυθησόμενα ἀντικαρκινικὰ ἰνστιτοῦτα εἰς τὴν ὕπαιθρον.

§92Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ. Κύριε συνάδελφε, ἀδικεῖτε τοὺς ἰατροὺς τῶν ἐπαρχιῶν. Δηλῶ, ὅτι ἐγὼ προσωπικῶς ἐπὶ μίαν 25ετίαν ἐχειρούργησα ἄνω τῶν χιλίων καρκινοπαθῶν. Κατὰ συνέπειαν, δὲν εἶναι ὀρθὴ ἡ ἄποψίς σας, ὅτι ὁ κόσμος τῆς ὑπαίθρου δὲν ἔχει ἐμπιστοσύνην εἰς τὸν ἰατρὸν τῆς ἐπαρχίας. Μόνον ἐπὶ σοβαρωτάτων καὶ ἐξαιρετικῶν περιπτώσεων ἀποστέλλονται οἱ ἀσθενεῖς εἰς τὰς Ἀθήνας.

§93Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΗΣ. Γνωρίζετε πότε μία περίπτωσις εἶναι σοβαρά; Γνωρίζετε ἐὰν εἶναι σάρκωμα; Γνωρίζετε τί διηθήσεις θὰ ὑπάρχουν;

§94Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ. Δὲν πρέπει νὰ τονίζετε τὴν ἄποψιν, ὅτι οἱ ἀσθενεῖς τῶν ἐπαρχιῶν πρέπει νὰ ἔρχωνται ὅλοι εἰς τὰς Ἀθήνας.

§95Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΗΣ. Δι’ αὐτὸ ἀκριβῶς θέλω τὰ ἀντικαρκινικὰ ἰνστιτοῦτα νὰ ἱδρυθοῦν εἰς τὴν ἐπαρχίαν, διὰ νὰ εἴμεθα ἴσοι τοὐλάχιστον στὴν ἀρρώστεια.

§96Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ. Τὰ μεγάλα ἐρευνητικὰ ἰνστιτοῦτα πρέπει νὰ ἱδρυθοῦν εἰς τὰς Ἀθήνας καὶ εἰς τὴν Θεσσαλονίκην.

§97Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΗΣ. Ἐγὼ ἐτόνισα, ὅτι ἐφ’ ὅσον ἱδρύομεν δύο Ἰνστιτοῦτα, νὰ γίνουν εἰς τὴν ἐπαρχίαν καὶ νὰ μὴ γίνουν εἰς Ἀθήνας καὶ Πειραιᾶ ὅπου ὑπάρχουν τοιαῦτα. Ἐκ τῶν 4 τὰ 3 θὰ ὑπάρχουν εἰς Ἀθήνας–Πειραιᾶ.

§98Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργ. Κοινωνικῆς Προνοίας). Εἰς τὴν Ἀθήνα, κ. συνάδελφε, ὑπάρχει ἕνα ἰδιωτικὸν Ἰνστιτοῦτον, ὁ «Ἅγιος Σάββας». Ἱδρύει τὸ Κράτος καὶ ἕνα δικό του. Καὶ εἰς τὸν Πειραιᾶ, ἐπίσης ὑπάρχει ἕνα ἀπὸ κληροδότημα.

§99Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΗΣ. Νὰ ἀφήσωμεν αὐτὸ ποὺ εἶναι ἀπὸ τὸ κληροδότημα εἰς τὸν Πειραιᾶ καὶ νὰ ἱδρύσωμεν ἄλλα εἰς τὴν ἐπαρχίαν, Ἤπειρον, Μακεδονίαν, Κρήτην. Ἐκεῖ θὰ προσφέρῃ ὑπηρεσίας εἰς τὴν ἔγκαιρον διάγνωσιν.

§100Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργ. Κοινωνικῆς Προνοίας). Κύριε συνάδελφε, μήπως σᾶς ἐνδιαφέρει ἐν προκειμένῳ ἡ γνώμη τοῦ κ. Παπανικολάου; Ἡ γνώμη του εἶναι νὰ ὑπάρχῃ ἕνα μόνον ἀντικαρκινικὸν ἰνστιτοῦτον ἐδῶ.

§101Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΗΣ. Καὶ ἐγὼ συμφωνῶ μὲ τὸν κύριον Παπανικολάου. Ἐὰν γίνῃ ἕνα ἰνστιτοῦτον δι’ ἔρευναν, αὐτό, βεβαίως, νὰ γίνῃ εἰς τὰς Ἀθήνας. Ἐάν, ὅμως, γίνουν περισσότερα, τὰ ὁποῖα θὰ κάμνουν κἄποιαν ψευτοέρευναν καὶ εἰς τὴν οὐσίαν θὰ ἐπιδίδωνται εἰς τὴν θεραπείαν τοῦ καρκίνου, αὐτὰ πρέπει, κατὰ προτίμησιν, νὰ γίνουν εἰς τὰς ἐπαρχίας, ἀφοῦ εἰς τὰς Ἀθήνας ὑπάρχει τοιοῦτον κέντρον καὶ νὰ ἐνισχυθῇ τὸ ὑπάρχον καὶ ὄχι εἰς τὸ συμβούλιόν του νὰ ὑπάρχῃ μόνον ὁ καθηγητὴς κ. Λοῦρος καὶ οἱ ἕτεροι οὐδεμίαν σχέσιν ἔχουν μὲ τὴν ἰατρικήν. Δὲν γνωρίζω, κύριοι βουλευταί, ἐὰν τὸ χαμηλὸν βιοτικὸν ἐπίπεδον τοῦ λαοῦ μας προσβάλλῃ τὸν πολιτισμόν μας. Δὲν γνωρίζω, ἐὰν ἡ ἔλλειψις συγκοινωνιακῶν μέσων, ποὺ μᾶς ἀναγκάζει νὰ μεταφέρωμεν ἀρρώστους 10 καὶ 12 ὥρας μὲ φορεῖον, προσβάλλει τὸν πολιτισμόν μας. Δὲν γνωρίζω, ἐὰν ἡ διαμονὴ ἐπὶ 30 ἔτη εἰς τρώγλας, ἀντὶ κατοικιῶν, εἶναι ἀνθρωπιά. Ἐκεῖνο, ὅμως, τὸ ὁποῖον γνωρίζω, ὅτι προσβάλλει τὸν πολιτισμόν μας, εἶναι ἡ καθιερωθεῖσα διαφορὰ ποὺ ὑπάρχει μεταξὺ πλουσίων καὶ πτωχῶν εἰς τὴν ἀρρώστειά τους. Τὸ Δημόσιον Ψυχιατρεῖον Ἀθηνῶν, ὡς λειτουργεῖ σήμερον καὶ ἡ ἐφημερία τῶν νοσοκομείων, ὡς γίνεται σήμερον, ἐξευτελίζει κἄθε ἀνθρωπίνην ἀξιοπρέπειαν. Βλέπετε, κύριοι συνάδελφοι, τὸν πτωχὸν κοσμάκη πεταμένον εἰς τοὺς διαδρόμους τῶν νοσοκομείων καὶ τὸ προσωπικὸν νὰ τοὺς διασκελίζῃ, διὰ νὰ εἰσέλθῃ εἰς τοὺς θαλάμους, ὄχι μόνον τὸ προσωπικόν, ἀλλὰ καὶ ἡμεῖς οἱ ἐπισκέπται.

§102Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον, κύριε συνάδελφε, νὰ προσπαθῆτε νὰ δημιουργήσητε ἐντυπώσεις. Δὲν εἶναι ἀληθῆ αὐτὰ ποὺ λέγετε.

§103Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΗΣ. Δὲν κατηγορῶ τὴν Κυβέρνησιν, κύριε ὑπουργέ. Εἶναι μία πραγματικότης αὐτό. Ντρέπομαι, ὅταν πηγαίνω εἰς τὰ ἐφημερεύοντα νοσοκομεῖα.

§104Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ. Κάμνετε κἄτι χειρότερον. Ὑβρίζετε τοὺς συναδέλφους σας.

§105Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΗΣ. Ἐὰν συνάδελφός τις ἔχῃ τὴν ὑπόνοιαν, ὅτι λέγω πράγματα ἀναληθῆ, ἂς ἐπισκεφθῇ τὸ πρόσκαιρον νοσοκομεῖον εἰς τὴν Ριζάρειον καὶ θὰ ἴδῃ ἐν τῇ πραγματικότητι, ὅσα ἀπὸ τοῦ βήματος ἀναφέρω αὐτὴν τὴν στιγμήν. Ἐπίσης καὶ εἰς τὸ Ἱπποκράτειον, ὅπου οἱ διάδρομοι εἶναι πλήρεις, μὲ βαρεῖς ἀρρώστους.

§106Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Λέγετε πράγματα ἀνύπαρκτα, κύριε συνάδελφε. Πρέπει νὰ σεβώμεθα τοὺς ἑαυτούς μας καὶ τὴν αἴθουσαν.

§107Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Εὑρήκατε, κύριε συνάδελφε, δυσκολίαν, ὅταν ἐζητήσατε νὰ εἰσαγάγητε κἄποιον ἀσθενῆ εἰς νοσοκομεῖον; Καὶ εἰς τὸ Ἀσκληπεῖον Βούλας, ἀκόμη σήμερον, εἶναι εὔκολον νὰ εἰσαγάγωμεν ἀσθενῆ. Ἐξ ἄλλου, εἰς τὰ νοσοκομεῖα τῶν ἐπαρχιῶν, ἡ εἰσαγωγὴ τοῦ ἀσθενοῦς εἶναι εὐκολωτάτη. Εἶναι τόσα νοσοκομεῖα εἰς τὰς ἐπαρχίας, ἐνῷ ἄλλοτε ἔπρεπεν οἱ ἀσθενεῖς νὰ ἔρχωνται εἰς τὰς Ἀθήνας.

§108Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΗΣ. Προκαλῶ οἱονδήποτε συνάδελφον, νὰ ἐπισκεφθῇ αὔριον τὸ ἐφημερεῦον νοσοκομεῖον καὶ ἐὰν αὐτὰ τὰ ὁποῖα λέγω δὲν εἶναι ἀληθῆ, νὰ μὲ ἀποκαλέσῃ δημοσίᾳ ψεύτην. Τὸ μόνον ἀληθὲς εἶναι, ὅτι εἰσάγουν εἰς τὸ νοσοκομεῖον πάντας τοὺς βαρέως ἀσθενεῖς. Μὴ μοῦ λέτε, ὅμως, ὅτι εἶναι εὔκολος ἡ εἰσαγωγὴ εἰς νοσοκομεῖον, δι’ ὡρισμένας παθήσεις. Συμβαίνει πολλάκις, νὰ περιμένῃ ὁ ἀσθενὴς ἐπὶ ἕνα μῆνα ὁλόκληρον καὶ νὰ μὴ παίρνῃ σειράν. Διατὶ ἐντρεπόμεθα νὰ λέγωμεν τὴν ἀλήθειαν; Τὸ αἶσχος τοῦ Δημοσίου Ψυχιατρείου, τί γίνεται;

§109Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ κ. συνάδελφος, κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ τῆς εἰσηγήσεως ἐπὶ ἑνὸς ὡρισμένου θέματος, ἐπεξετάθη εἰς συζήτησιν τοῦ ὅλου θέματος τῆς κοινωνικῆς προνοίας. Παρακαλῶ πολύ, κύριε Πρόεδρε, νὰ ἐπαναφέρετε τὸν ρήτορα εἰς τὸ θέμα, διὰ νὰ δυνηθῶμεν κἄποτε νὰ τελειώσωμεν.

§110Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ κ. συνάδελφος, κύριε Πρόεδρε, ἐπεχείρησε νὰ κάμῃ μίαν εἰσήγησιν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου ποὺ συζητοῦμεν. Δυστυχῶς, ὅμως, διακόπτεται συνεχῶς καὶ ἀναγκάζεται νὰ ἐπεκταθῇ καὶ εἰς ἄλλα θέματα. Ἀντί, λοιπόν, νὰ δέχεσθε συμβουλὰς ἀπὸ τοὺς συναδέλφους, διὰ νὰ περιορίσητε τὸν ρήτορα εἰς τὸ ὑπὸ κρίσιν θέμα, καλύτερον θὰ ἦτο νὰ ἀπαγορεύσητε εἰς τοὺς κυρίους συναδέλφους τὰς ἐρωτήσεις, ὥστε νὰ δυνηθῇ ὁ κ. Ἀρβανιτάκης νὰ κάμῃ τὴν εἰσήγησιν ποὺ ὀφείλει. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο, τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Βʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Ι. Κοντοβράκης).

§111ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Κωστόπουλε, κατ’ ἐπανάληψιν παρεκάλεσα νὰ μὴ γίνωνται διακοπαί, ἀλλὰ σκόπιμον εἶναι νὰ μὴ προκαλῇ ὁ ρήτωρ, διὰ τῶν ἐρωτήσεών του, διακοπάς.

§112Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΗΣ. Τίνι τρόπῳ θὰ κάμω τὴν εἰσήγησίν μου, κύριοι βουλευταί, εἶναι ζήτημα ἰδικόν μου. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, λέγω, ὅτι κατὰ τὸν μεσαίωνα ὑπῆρχεν ἐπίσημος φαρμακολογία, ἡ ὁποία περιελάμβανεν ἄλλα φάρμακα διὰ τοὺς πλουσίους καὶ ἄλλα διὰ τοὺς πτωχούς, ἐπάνω εἰς τὴν ἰδίαν ἀρρώστειαν. Δυστυχῶς καὶ σήμερον δὲν ἀπέχομεν καὶ πολὺ ἀπὸ τὰ χρόνια ἐκεῖνα. Κοντεύομεν νὰ καταλήξωμεν εἰς τὸ αὐτὸ ἀποτέλεσμα. Δηλαδή, ἄλλη θεραπεία καὶ ἄλλα φάρμακα εἰς τὴν ἰδίαν ἀρρώστειαν διὰ τοὺς πλουσίους καὶ ἄλλα διὰ τοὺς πτωχούς. Ἔτσι γίνεται εἰς τὴν πραγματικότητα. Διὰ νὰ δυνηθῇ τις νὰ κάμῃ μίαν ἱστολογικὴν ἐξέτασιν, θὰ πρέπει νὰ ἔχῃ χαρτὶ ἀπορίας. Γνωρίζετε δέ, ὑπὸ ποίας προϋποθέσεις παρέχονται αὐτὰ τὰ χαρτιά. Διὰ νὰ κάμῃ, λοιπόν, τίς μίαν ἐγχείρησιν καρκίνου, θὰ θέλῃ αἷμα, θὰ θέλῃ εἰσιτήρια, 90 δραχμὰς ἡμερησίως διὰ τὸ νοσοκομεῖον, καὶ τόσα ἄλλα συναφῆ ἔξοδα, τὰ ὁποῖα θὰ πρέπει νὰ καταβάλῃ ἐξ ἰδίων, ἐὰν ἔχῃ εἰσόδημα πλέον τῶν 500 δραχμῶν μηνιαίως. Ποῦ θὰ εὕρῃ, κύριοι βουλευταί, ὁ καθεὶς 10.000 δραχμάς, διὰ νὰ κάμῃ μίαν ἐγχείρησιν καρκίνου, διὰ νὰ σώσῃ τὴν ζωήν του; Εἶναι τρόπος αὐτὸς ἀντιμετωπίσεως τοῦ καρκίνου; Νομίζω, ὅτι θὰ πρέπει πάντες νὰ κάμνουν δωρεὰν ἱστολογικὰς ἐξετάσεις καὶ δωρεὰν νὰ ὑφίστανται τὰς ἐγχειρήσεις καρκίνου. Μόνον μὲ αὐτὸ θὰ ἀντιμετωπίσωμεν τὸν καρκίνον καὶ μόνον τότε δυνάμεθα νὰ λέγωμεν, ὅτι κάμνομεν ἀγῶνα κατὰ τοῦ καρκίνου. Καὶ διὰ τοὺς ἀπόρους ζητοῦν νὰ προσκομίσουν αἷμα. Ποῦ νὰ τὸ εὕρουν; Διὰ τὸν λόγον αὐτόν, ἀναβάλλεται ἡ ἐγχείρησις ἐπὶ ἑβδομάδας. Τί γίνεται; Εἶναι ἠθικὴ ἀντιμετώπισις; Τὸ γεγονός, κύριοι συνάδελφοι, εἶναι ὅτι ὑπάρχει διαφορετικὴ μεταχείρισις μεταξὺ τῶν πλουσίων καὶ πτωχῶν ἀσθενῶν καὶ αὐτὸ στιγματίζει πράγματι τὸν πολιτισμόν μας. Βάσει ἐπισήμου στατιστικῆς, ἐπὶ 200.000 κατοίκων τῆς Νέας Ὑόρκης, μὲ ἴσην ἀναλογίαν ἀνδρῶν καὶ γυναικῶν, ἠσθένησαν ἀπὸ καρκίνον 524. Μὲ αὐτὴν τὴν ἀναλογίαν, ἐπὶ 8.000.000 Ἑλλήνων, οἱ καρκινοπαθεῖς ἀνέρχονται εἰς 20.000. Βλέπετε, λοιπόν, πόσον μεγάλη εἶναι ἡ ἀναλογία καὶ διατὶ ἐπιβάλλεται νὰ ληφθοῦν ταχέως σοβαρὰ δραστικὰ καὶ θεμελιώδη μέτρα. Θὰ πρέπει νὰ γίνῃ μὲ κἄθε μέσον διαφώτισις ὁλοκλήρου τοῦ λαοῦ τῆς χώρας, ὥστε νὰ μὴ φοβῆται τὸν καρκίνον. Θὰ πρέπει, ἐπίσης, οἱ ἰατροὶ τῆς ἐπαρχίας, κατὰ διαστήματα, νὰ ἔρχωνται εἰς τὰ κέντρα, ὅπου ὑπάρχουν ἰνστιτοῦτα, διὰ νὰ μετεκπαιδεύωνται. Περαίνων, κύριοι, ἔχω νὰ εἴπω, ὅτι θὰ περιβάλωμεν μὲ στοργὴν καὶ θὰ ψηφίσωμεν τὸ νομοσχέδιον, ἀλλὰ θέλομεν νὰ τροποποιηθῇ τοῦτο, διὰ νὰ καταστῇ ἀρτιώτερον καὶ νὰ ἐξευρεθοῦν τὰ ἀπαιτούμενα κονδύλια, διὰ νὰ γίνῃ πραγματικὸς ἀντικαρκινικὸς ἀγὼν καὶ ὄχι νὰ ἐπιζητῆται μὲ ἐλεημοσύνας νὰ γίνῃ ἀγών, πρᾶγμα ποὺ δὲν ἁρμόζει εἰς τὴν Ἑλλάδα. Μόνον οὕτω, διὰ τῆς βελτιώσεως τοῦ νομοσχεδίου, θὰ γίνῃ ἀρτιώτερος ὁ ἀντικαρκινικὸς ἀγών, διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν 20.000 καρκινοπαθῶν τὸ ἔτος.

§113ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Γκίλλας, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§114Α. ΓΚΙΛΛΑΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν).

§115Η. ΜΠΡΕΔΗΜΑΣ. Παρακαλῶ, κύριε Πρόεδρε, νὰ γίνουν ὡρισμέναι φραστικαὶ διορθώσεις.

§116ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Νὰ τὰς κάμετε, κύριε συνάδελφε. Μὴ ὑπαρχούσης ἀντιρρήσεως, ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Ὁ κ. Γ. Σπηλιόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§117Γ. ΣΠΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ ἀντίρρησις, ὡς πρὸς τὴν σκοπιμότητα τοῦ νομοσχεδίου καὶ ὅλοι εἴμεθα ἱκανοποιημένοι, διότι, ἐπὶ τέλους, ἡ Κυβέρνησις ἐπελήφθη ἑνὸς τόσον σοβαροῦ θέματος. Ἀλλὰ τὸ θέμα, κύριοι, ἔγκειται εἰς τὸ κατὰ πόσον τὸ νομοσχέδιον τοῦτο, ὡς ἔχει, δύναται νὰ ἐπιτύχῃ εἰς τὸν ἀντικαρκινικὸν ἀγῶνα, τὸν ὁποῖον ἐπιδιώκει. Ἄν δηλαδὴ μὲ τὸ παρὸν νομοσχέδιον ἐπιτυγχάνεται ὁ ἀντικαρκινικὸς ἀγών, ἄλλως, ψηφίζοντες τοῦτο, δὲν θὰ ἔχωμεν παρὰ ἕνα ἐπὶ πλέον νόμον, καλὸν ἢ κακόν, χωρὶς ὅμως ἐλπίδας ἐπιτυχίας τοῦ σκοποῦ του. Ὡς ἐτονίσθη ἀπὸ τοὺς ὁμιλήσαντας πρὸ ἐμοῦ, κυρίους συναδέλφους, ὁ ἀντικαρκινικὸς ἀγὼν δύναται νὰ ταὐτισθῇ μὲ τὴν ἔγκαιρον διάγνωσιν τῆς νόσου. Αὐτὸ ἀποτελεῖ ἀξίωμα εἰς ὅλα τὰ ἐπιστημονικὰ κέντρα καὶ μὲ τὰς λέξεις «ἀντικαρκινικὸς ἀγών», ἐννοοῦν αὐτομάτως τὴν ἔγκαιρον διάγνωσιν. Καὶ γεννᾶται τὸ ἐρώτημα, τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου, δημιουργεῖ τὰς προϋποθέσεις ἐγκαίρου διαγνώσεως τοῦ καρκίνου; Ὁ διαπρεπὴς Ἕλλην καρκινολόγος, κ. Παπανικολάου, λέγει, ὅτι καὶ ἕνα μόνον διαγνωστικὸν κέντρον, εἶναι ἀρκετόν. Πράγματι, μὲ τὰ πολλὰ καὶ διεσπαρμένα ἀντικαρκινικὰ ἰνστιτοῦτα, τὰ ὁποῖα ὀρθῶς ὀνομάζονται διὰ τὴν μὴ δημιουργίαν πανικοῦ διαγνωστικὰ κέντρα, ὅσα καὶ ἂν γίνουν, δὲν θὰ ἔχωμεν ἐπιτυχίαν. Πρόκειται περὶ εἰδικοῦ θέματος καὶ θὰ πρέπει, μερικὰ στοιχεῖα, νὰ κατανοήσουν σαφῶς οἱ κύριοι βουλευταί. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ διάγνωσις τοῦ καρκίνου, ἀποτελεῖ μίαν ἀπὸ τὰς πολυπλοκωτέρας καὶ πλέον ἐξελιγμένας λειτουργίας τῆς ὑγειονομικῆς περιθάλψεως μιᾶς χώρας. Ἡ ἔγκαιρος διάγνωσις, προϋποθέτει πλήρη συγχρονισμὸν τῆς ὑγειονομικῆς περιθάλψεως. Διὰ τοῦτο, καὶ τὸ καλλίτερον νομοσχέδιον, θὰ εἶναι ἀνεδαφικόν, ἐὰν δὲν ἔχῃ ἐξασφαλισθῆ ὁλοκληρωμένη καὶ συγχρονισμένη νοσοκομειακὴ περίθαλψις τοῦ λαοῦ. Ἠμποροῦμεν νὰ ἀντλήσωμεν παραδείγματα, ἀπὸ τὴν πεῖραν μας εἰς ἄλλους ἀγῶνας. Π. χ., κατὰ τῆς φυματιώσεως, τῶν τραχωμάτων, τὸν ἀνθελονοσιακὸν ἀγῶνα, δεδομένου, ὅτι καὶ ὁ καρκίνος εἶναι κυρίως κοινωνικὴ νόσος.

§118Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Τὰ αἴτια τοῦ καρκίνου εἶναι ἄγνωστα, θὰ ἤμην εὐτυχής, νὰ μοῦ ἀναφέρατε σεῖς τὰ αἴτια τοῦ καρκίνου, διότι ἔτσι θὰ εἴμεθα ἡ πρώτη χώρα ποὺ θὰ τὰ ἀνεκάλυπτε.

§119Γ. ΣΠΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν ἀποτελοῦν σκοπὸν τῆς ὁμιλίας μου οἱ αἰτιολογικοὶ παράγοντες τοῦ καρκίνου ἀλλὰ ἐπειδὴ μὲ ἐπροκάλεσεν ὁ κ. ὑπουργός, θὰ ἀναφερθῶ εἰς μερικοὺς ἐξ αὐτῶν, διὰ νὰ ἴδητε, ὅτι οἱ παράγοντες ποὺ προκαλοῦν τοὺς κακοήθεις ὄγκους, ἔχουν σχέσιν μὲ τὴν ἐν γένει διαβίωσιν τοῦ λαοῦ καὶ μὲ τὸν τρόπον τῆς διατροφῆς αὐτοῦ. Εἶναι, π.χ., ἀπολύτως ἐξηκριβωμένον, ὅτι ἡ χρησιμοποίησις μηχανῶν ἐσωτερικῆς καύσεως ὑπὸ τῶν αὐτοκινήτων, τὰ ὁποῖα ἐξυπηρετοῦν τὰς συγκοινωνίας τῆς πόλεως, ἔχουν δώσει ἀφορμὴν αὐξήσεως εἰς τοὺς κακοήθεις ὄγκους τῶν πνευμόνων, ὅπως ἐπίσης καὶ ἡ ἀνάμιξις χρωστικῶν τινῶν οὐσιῶν εἰς διάφορα τρόφιμα, ὡς ἀπέδειξεν ἐσχάτως καὶ ὁ καθηγητὴς κ. Ἰωακείμογλου. Ἐφ’ ὅσον, λοιπόν, ὅλα αὐτὰ τὰ κοινωνικὰ αἴτια εἶναι συντελεστικὰ τῆς νόσου, δυνάμεθα νὰ εἴπωμεν, ὅτι ἡ νόσος εἶναι κοινωνική. Ἡ καταπολέμησις τῆς νόσου, ἔχει δύο σκέλη, τὸ πρῶτον εἶναι ἡ ἐξουδετέρωσις τῶν συντελεστικῶν αἰτίων, ὅπου τοῦτο εἶναι δυνατόν, τὸ δεύτερον εἶναι ἡ ἔγκαιρος διάγνωσις τῆς νόσου. Ἡ ἐξουδετέρωσις τῶν συντελεστικῶν αἰτίων τῆς νόσου, δὲν εἶναι δυνατὸν ν’ ἀποτελέσῃ ἀντικείμενον τοῦ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχεδίου καὶ δι’ αὐτὸ δὲν θὰ ἀσχοληθῶ μὲ τὸ θέμα τοῦτο. Ἔρχομαι, λοιπόν, εἰς τὸ δεύτερον σκέλος τοῦ θέματος. Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἐπαναλάβω καὶ νὰ τονίσω, ὅτι ὅλοι οἱ ἀγῶνες ποὺ ἔγιναν εἰς τὴν χώραν μας ἐναντίον κοινωνικῶν νόσων, ἀπέτυχον. Ὁ ἀντιφυματικὸς ἀγών, ἀπέτυχε πλήρως εἰς τὴν χώραν μας. Εὐτυχῶς ποὺ ἡ ἐπιστήμη ἀνεκάλυψε τὰ ἀντιβιοτικὰ φάρμακα καὶ κατεπολεμήθη ἡ νόσος. Ἐὰν ἔχωμεν μείωσιν τῆς φυματιώσεως, τοῦτο ὀφείλεται εἰς τὰ φαρμακευτικὰ μέσα, τὰ ὁποῖα εὑρέθησαν καὶ κατεπολεμήθη ἡ νόσος καὶ οὐχὶ εἰς τὸν κοινωνικοϋγιεινὸν ἀντιφυματικὸν ἀγῶνα τοῦ Κράτους. Τὸ ἴδιον ἠμπορεῖ νὰ λεχθῇ καὶ διὰ τὸν ἀνθελονοσιακὸν ἀγῶνα, ἂν καὶ πρέπει νὰ ὁμολογηθῇ, ὅτι πρὸ τοῦ πολέμου εἴχομεν προχωρήσει ὀλίγον εἰς μίαν βαθμίδα.

§120Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Ἐὰν δὲν ὑπῆρχεν ἡ ἐπιτυχία τοῦ ἀνθελονοσιακοῦ ἀγῶνος εἰς τοιοῦτον σημεῖον, ὥστε νὰ μὴ ὑπάρχουν πλέον ἑλονοσοῦντες, δὲν θὰ ὑπῆρχε θέμα νὰ συζητῶμεν περὶ καρκίνου. Ἄλλοτε εἴχομεν 8000 χιλιάδας θύματα ἐκ τῆς ἑλονοσίας ἐτησίως, σήμερον ὅμως ἐξέλιπεν ἡ νόσος αὕτη, ὡς καὶ ἄλλαι νόσοι καὶ ἔχομεν ὑποχρέωσιν νὰ στρέψωμεν τὴν προσοχήν μας εἰς τὴν καταπολέμησιν καὶ τὴν ὀργάνωσιν τοῦ ἀντικαρκινικοῦ ἀγῶνος. Διὰ τὴν ἀποτυχίαν τοῦ ἀντιφυματικοῦ ἀγῶνας, δὲν πρέπει νὰ λησμονῆτε, ὅτι οὐδέποτε ὑπῆρξε πλήρης ὀργάνωσις αὐτοῦ.

§121Γ. ΣΠΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Δέχομαι εὐχαρίστως τὰς διακοπὰς ἀπὸ τὸν ὑπεύθυνον τῆς Κυβερνήσεως, αἱ ὁποῖαι ἀναφέρονται ἐπὶ τῆς καταστάσεως τῆς ὑγείας τοῦ λαοῦ. Ὁμιλῶν ὅμως περὶ τοῦ ἀνθελονοσιακοῦ ἀγῶνος, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ φέρω εἰς γνῶσιν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, ὅτι ἡ ἐπιτυχία ὀφείλεται εἰς τὴν ἐφαρμογὴν τῆς καταπολεμήσεως τῶν κωνώπων δι’ ἐντομοκτόνων.

§122Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Κύριε συνάδελφε, ἐντομοκτόνα ὑπάρχουν εἰς ὅλον τὸν κόσμον καὶ ὅμως δὲν ὑπῆρξαν τὰ ἴδια ἀποτελέσματα, τὰ ὁποῖα εἴχομεν εἰς τὴν χώραν μας, εἰς τὴν καταπολέμησιν τῆς ἑλονοσίας. Ἐὰν ἐπετύχαμεν εἰς τὸν τομέα αὐτόν, τοῦτο ὀφείλεται εἰς τὸν τρόπον ὀργανώσεως καὶ καταπολεμήσεως.

§123Γ. ΣΠΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε ὑπουργέ, δυστυχῶς, τὴν ἰδίαν πρόοδον δὲν δυνάμεθα νὰ ἔχωμεν εἰς τὴν καταπολέμησιν καὶ τῶν ἄλλων νοσημάτων, ἐφ’ ὅσον βασικὸς παράγων παραμένει τὸ χαμηλὸν βιοτικὸν ἐπίπεδον τοῦ λαοῦ.

§124Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Ἐάν, κύριε συνάδελφε, ἰδῆτε τὰ στατιστικὰ δεδομένα μας, εἶμαι βέβαιος, ὅτι θὰ πεισθῆτε, ὅτι εὑρισκόμεθα εἰς πολὺ καλὸν ἐπίπεδον ἔναντι ἄλλων χωρῶν, εἰς τὴν νοσηρότητα τοῦ λαοῦ.

§125Γ. ΣΠΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Τὰ στατιστικὰ δεδομένα τῆς θνησιμότητος, εἶναι καλύτερα, διότι πρὸ τῶν ἀντιβιοτικῶν, εἴχομεν τὴν μεγαλυτέραν θνησιμότητα μεταξὺ τῶν πολιτισμένων χωρῶν. Εἰς τὰς μολύνσεις, ὅμως, κ. ὑπουργέ, κρατοῦμεν τὰ σκῆπτρα. Τὸ θέμα, ἐν πάσῃ περιπτώσει, παραμένει πάντοτε διὰ τὴν λύσιν του, μὲ τὰς ἑξῆς ἀβεβαιότητας. Ἐὰν πράγματι διετίθεντο ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον τὰ οἰκονομικὰ καὶ ὑλικὰ μέσα, θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ προσδοκῶμεν μίαν ἀποτελεσματικὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ καρκίνου; Νομίζω, ὄχι. Διότι, διὰ τὴν ἐπιτυχίαν τοῦ ἀντικαρκινικοῦ ἀγῶνος καὶ τὴν ἔγκαιρον διάγνωσιν, ἐνδιαφέρουν, κυρίως, αἱ περιπτώσεις, κατὰ τὰς ὁποίας ἡ ἀσθένεια δὲν ἔχει κἂν σαφεῖς ἐκδηλώσεις, ἀλλὰ αἱ συγκεχυμέναι περιπτώσεις, ποὺ ὁδηγοῦν τὸν ἀσθενῆ, ὄχι εἰς τὸ ἀντικαρκανικὸν νοσοκομεῖον, ἀλλὰ εἰς ἄλλα νοσοκομεῖα, διὰ νὰ γίνῃ ἀντιληπτὸν ἐκεῖ ἀπὸ τοὺς ἰατρούς, ἐὰν πρόκειται περὶ ἐκδηλώσεως τῆς νόσου τοῦ καρκίνου. Καὶ ἐρωτῶ, εἶναι δυνατὸν αὐταὶ αἱ περιπτώσεις νὰ γίνουν ἐγκαίρως ἀντιληπταί, ὅταν τὸ χαμηλὸν ἐπίπεδον τῆς χώρας μας δὲν ἐπιτρέπῃ εἰς τοὺς ἐργαζομένους νὰ ἐπισκεφθοῦν τὰ νοσοκομεῖα πρὸς παρατήρησιν; Εἶναι δυνατὸν νὰ πιστεύωμεν σοβαρῶς, ὅτι θὰ ἐπιτύχωμεν εἰς τὸν ἀντικαρκινικὸν ἀγῶνα, ὅταν ἡ λειτουργία τῶν νοσοκομείων μας εὑρίσκεται γενικῶς εἰς ἀθλιεστάτην κατάστασιν;

§126Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Κύριοι συνάδελφοι, βασικὴ προϋπόθεσις τῆς διαγνώσεως, εἶναι τὸ ἐνδιαφέρον τοῦ ἰατροῦ, ὁ ὁποῖος θὰ ἐξετάσῃ τὸν ἀσθενῆ. Οἱαδήποτε σύγχρονα μέσα καὶ ἐὰν ὑπάρξουν, ἐὰν δὲν ὑπάρξῃ τὸ ἐνδιαφέρον τοῦ ἰατροῦ, ὁ ὁποῖος θὰ ἐξετάσῃ τὸ πρῶτον τὸν ἀσθενῆ, ἀναμφισβητήτως δὲν θὰ ἐπιτύχωμεν. Μᾶς ἐνδιαφέρει, συνεπῶς, νὰ ὑπάρξῃ τὸ ἐνδιαφέρον τοῦ ἰατροῦ, μὲ τὰ μέσα ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ὑπάρχουν καὶ τὰ ὁποῖα ἔχει εἰς τὴν διάθεσίν του, καὶ αὐτὸ θέλομεν νὰ ἐπιτύχωμεν διὰ τοῦ νομοσχεδίου. Γνωρίζω, ὅτι δὲν δύναμαι νὰ πλαισιώσω ὅλα τὰ νοσοκομεῖα μὲ εἰδικούς, ἀλλὰ μὲ τὰ διαγνωστικὰ μέσα, τὰ ὁποῖα ἔχομεν εἰς τὴν διάθεσίν μας, θὰ πρέπει ὁ ἰατρὸς νὰ ἐκδηλώσῃ τὸ ἐνδιαφέρον του, νὰ μελετήσῃ τοὺς ἀσθενεῖς, νὰ εἴπῃ εἰς αὐτοὺς τὴν ἀλήθειαν, τὴν ὁποίαν συνήθως, ὅταν πρόκειται περὶ καρκίνου, ἀποκρύπτομεν καὶ νὰ τοὺς κατευθύνῃ πρὸς τὸ νοσοκομεῖον, πρὸς περαιτέρω παρακολούθησιν καὶ θεραπείαν τῆς νόσου.

§127Γ. ΣΠΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε ὑπουργέ, σᾶς εἶναι γνωστὸν ἕνα ἀξίωμα τῆς ἰατρικῆς. Τὴν ἀρρώστεια ὁ ἰατρὸς εὔκολον εἶναι νὰ τὴν διαγνώσῃ, ἀρκεῖ νὰ τὴν σκεφθῇ. Ἀναμφισβητήτως, τὸ ἐνδιαφέρον τοῦ ἰατροῦ εἶναι βασικὴ προϋπόθεσις, πρωτίστως, ὅμως, σημαντικὸν ρόλον παίζει τὸ ἐνδιαφέρον τοῦ ἀσθενοῦς, ὅταν ἀντιληφθῇ ὡρισμένα συμπτώματα, νὰ σπεύσῃ εἰς τὸν ἰατρόν. Δυστυχῶς, ὅμως, λόγῳ τῶν γνωστῶν χαμηλῶν οἰκονομικῶν συνθηκῶν, τὸ ἐνδιαφέρον καὶ αἱ δυνατότητες τοῦ λαοῦ εἶναι μικραί. Καὶ τὸ ἐνδιαφέρον ἑνὸς λαοῦ διὰ τὴν ὑγείαν του, εἶναι τοσοῦτον μικρότερον, ὅσον μικρότεραι εἶναι αἱ οἰκονομικαί του δυνατότητες. Συνεπῶς, δὲν ἀρκεῖ μόνον τὸ ἐνδιαφέρον τοῦ ἰατροῦ, ἀλλὰ καὶ τὸ ἐνδιαφέρον τοῦ ἀσθενοῦς καὶ κυρίως ἡ οἰκονομικὴ δυνατότης τῶν ἐργαζομένων νὰ ἐξετάζωνται κατὰ διαστήματα, ὅπως συμβαίνῃ εἰς ὅλας τὰς προηγμένας χώρας, ὅπου ὅλοι οἱ ἐργαζόμενοι ὑποβάλλονται εἰς προληπτικὸν ἔλεγχον τῆς ὑγείας των.

§128Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Νομίζω, ὅτι σήμερον, ἀντιθέτως, εἶναι πολὺ μεγάλο τὸ ἐνδιαφέρον τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ διὰ τὴν ὑγείαν του. Καὶ ἐπειδὴ ὑπάρχουν τὰ διαγνωστικὰ μέσα καὶ ἐπειδὴ ὑπάρχει τὸ ἐνδιαφέρον αὐτό, δι’ αὐτὸ γίνεται ἡ συζήτησις διὰ τὸν καρκίνον. Διότι ἐγὼ πιστεύω, ὡς ἰατρός, ὅπως καὶ σεῖς θὰ τὸ πιστεύετε, ὅτι δὲν εἶναι μόνον σήμερον ὁ καρκίνος, ὑπῆρξε πάντοτε ὁ καρκίνος. Ἐπειδὴ ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς ἐνδιαφέρεται διὰ τὴν ὑγείαν του καὶ τὰ μέσα ὑπάρχουν, ὑπάρχει ὁ μέγας ἀριθμὸς τῶν περιπτώσεων τῶν καρκίνων. Διότι ὑπάρχει τὸ ἐνδιαφέρον, ὑπάρχουν τὰ μέσα καὶ διότι ὑπάρχει ἡ δυνατότης διαγνώσεως.

§129Γ. ΣΠΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Πρόκειται περὶ ριζικῆς διαφωνίας, ἡ ὁποία, βέβαια, δὲν βασίζεται ἐπὶ τῶν στατιστικῶν δεδομένων, ἀλλ’ εἶναι γνωστὸν ὅτι, ὅσον χαμηλότερον εἶναι τὸ βιοτικὸν ἐπίπεδον ἑνὸς λαοῦ, τόσον μικρότερον εἶναι τὸ ἐνδιαφέρον διὰ τὴν ὑγείαν του. Εἶναι γνωστὸν αὐτὸ εἰς τοὺς ἰατρούς, οἱ ὁποῖοι ἀσκοῦν τὸ ἐπάγγελμα εἰς περιοχὰς ἀγόνους, ὅτι ἐκεῖ δὲν ἔχουν πολλὴν δουλειάν, παρ’ ὅτι οἱ ἰατροὶ παρέχουν τὴν περίθαλψίν των δωρεάν.

§130Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Δὲν τὸν ἀπασχολεῖ καθόλου ἡ σκέψις, ὅτι θὰ πληρώσῃ τὸν ἰατρόν, ὅπως εἰς τὸ παρελθόν. Αὐτὸ ἔχει μίαν βασικὴν προϋπόθεσιν, ἀσφαλῶς, νὰ κινήσῃ τὸ ἐνδιαφέρον τοῦ ἀρρώστου. Ἄλλοτε εἰς δεκάδες χωρία δὲν εὑρίσκαμεν τὸν ἰατρόν. Σήμερον καὶ ἂν δὲν τὸν εὕρουν εἰς τὸ χωρίον τους, θὰ τὸν εὕρουν πολὺ κοντὰ εἰς τὸ χωρίον τους, θὰ εὕρουν τὸ νοσοκομεῖον πολὺ κοντὰ εἰς τὴν πατρίδα των, ποὺ δὲν θὰ τὸ εὕρισκαν εἰς τὸ παρελθόν. Ὑπάρχουν αἱ προϋποθέσεις διὰ νὰ ἀντιμετωπισθῇ τὸ θέμα αὐτό. Σᾶς τονίζω, ἡ πληρωμὴ τοῦ ἰατροῦ δὲν τὸν ἐνδιαφέρει. Διότι πηγαίνει εἰς τὸν ἰατρὸν καὶ δὲν πληρώνει τίποτε.

§131Γ. ΣΠΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συμφωνήσω καὶ εἰς τὸ ζήτημα αὐτό, διότι μὲ τὴν ἵδρυσιν τῶν κοινοτικῶν ἰατρείων, τὰ ὁποῖα ὑπαινίσσεται ὁ κ. ὑπουργός, παρ’ ὅλον ὅτι ἡ λειτουργία αὐτῶν τῶν κοινοτικῶν ἰατρείων εἶναι ἀξιόλογος πρᾶξις, μὲ τὴν λειτουργίαν τῶν ἰατρείων ἢ ἀκόμη μερικῶν νοσοκομείων, τὰ ὁποῖα ἀπρογραμμάτιστα ἱδρύθησαν καὶ λειτουργοῦν, ὅπως ἐλειτούργουν, ναὶ παρὰ τὴν σοβαρὰν καὶ σπουδαίαν προσπάθειαν τοῦ ἰατρικοῦ προσωπικοῦ, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ πιστεύωμεν καί νὰ ὑποστηρίζωμεν, ὅτι δημιουργοῦμεν ἐκεῖνο τὸ ἐπίπεδον νοσοκομειακῆς περιθάλψεως, τὸ ὁποῖον εἶναι ἀπαραίτητος προϋπόθεσις, διὰ νὰ τελεσφορήσῃ ὁ ἀντικαρκινικὸς ἀγών, ὅπως τὸν προβλέπει τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον. Διὰ τοῦτο, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ τονίσω καὶ πάλιν, ὅτι, παρ’ ὅτι συμφωνῶ ἀπολύτως καὶ θεωρῶ σκόπιμον, πράγματι, τὴν ὑποβολὴν τοῦ νομοσχεδίου καὶ τὴν ψήφισίν του, διὰ τὸ ὁποῖον δὲν θὰ εἶχε κανεὶς σοβαρὰς τινὰς ἀντιρρήσεις, παρ’ ὅλα αὐτά, θέλω νὰ τονίσω εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, ὅτι πρὶν ἢ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον τοῦτο καὶ διὰ νὰ τελεσφορήσῃ, πρέπει νὰ ἐφαρμοσθῇ τὸ ἄλλο νομοσχέδιον, ὁ περίφημος νόμος 2592)1953, ὁ ὁποῖος ἀπὸ τότε εἶναι κλεισμένος εἰς τὰ συρτάρια τοῦ Ὑπουργείου καὶ δὲν ἐφαρμόζεται. Διὰ τοῦ νόμου αὐτοῦ, πράγματι, τίθενται αἱ προϋποθέσεις μιᾶς σοβαρᾶς ἀνυψώσεως καὶ ὠργανωμένης, μελετημένης, σχεδιασμένης νοσοκομειακῆς περιθάλψεως, διὰ τῆς ἀποκεντρώσεως τῆς ἐπιστήμης καθ’ ἅπασαν τὴν χώραν. Ὅταν ἐφαρμοσθῇ αὐτὸς ὁ νόμος περὶ ἀποκεντρώσεως, περὶ διαιρέσεως τῆς χώρας εἰς 13 ὑγειονομικὰς περιοχάς, εἰς ἑκάστην δὲ περιοχὴν θὰ λειτουργῇ ἕνα Γενικὸν Κρατικὸν Νοσοκομεῖον, τότε πράγματι ἡ ἀποκέντρωσις τῆς ἐπιστήμης, πλαισιουμένη αὐτὴ ἡ κατάστασις μὲ τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον, τότε, πράγματι, εἴμεθα δικαιολογημένοι νὰ προσδοκῶμεν ἀποτελέσματα ἀπὸ τὸν παρόντα νόμον.

§132Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Ὅπως θὰ ἠξεύρετε, ἀντιθέτως, διηυρύνθη ὁ νόμος. Διότι ἐνῷ, πρῶτα, ἦσαν νοσοκομεῖα εἰς 13 περιφερείας, τώρα ἔχομεν εἰς κάθε Νομαρχίαν νοσοκομεῖον. Ἄρα, ἡ διεύρυνσις αὐτὴ δὲν ἔβλαψεν. Ἀντιθέτως, ὠφέλησε καὶ μάλιστα ὠφέλησε τὸν πτωχὸν κόσμον, ὁ ὁποῖος δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ὑπάγῃ εἰς τὸν ἰατρὸν τῆς ἐπαρχίας ἢ εἰς τὸ κέντρον τοῦ Νομοῦ του. Ἀντιθέτως, ἡ διεύρυνσις αὐτή, ἐξυπηρέτησε τὸ κοινόν, τὸν πτωχὸν κόσμον.

§133Γ. ΣΠΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ὑποδείξω μίαν μεγάλην δυσχέρειαν, τὴν ὁποίαν θὰ συναντήσῃ τὸ Ὑπουργεῖον κατὰ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ διηυρυμένου σχεδίου. Ἂν εἴχατε τὴν πρόθεσιν καὶ τὴν διάθεσιν νὰ ἐφαρμόσητε τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ καὶ τὸ ἐξωπλίσετε μὲ τὸ ἀπαραίτητον συγχρονισμένον ὑγειονομικὸν ὑλικόν, θὰ συναντούσατε τεραστίας δυσχερείας εἰς τὴν ἐξεύρεσιν τοῦ καταλλήλου ὑγειονομικοῦ προσωπικοῦ, διότι μᾶς λείπει ὁ νοσοκομειακὸς ἰατρός.

§134Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Ὡμιλήσατε, κύριε συνάδελφε, ὅτι δὲν ἔχομεν τὴν δυνατότητα τῆς πλαισιώσεως. Ἐπειδὴ εἶναι πρόσφατοι οἱ διαγωνισμοί, ἀπεδείχθη ὅτι τὸ ἐνδιαφέρον τῶν ἰατρῶν εἶναι περισσότερον διὰ τὴν ἐπαρχίαν, μολονότι τὰ προσόντα, τὰ ὁποῖα ζητοῦνται διὰ τοὺς ἰατροὺς τῶν ἐπαρχιῶν, εἶναι ἐπηυξημένα.

§135Γ. ΣΠΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Μὲ τὴν ἀπάντησίν μου εἰς τὴν παρατήρησίν σας, θὰ σᾶς εἴπω, ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον δὲν ἔκαμεν ὅ,τι ἔπρεπεν, ὥστε νὰ ἀποκτήσουν οἱ Ἕλληνες ἰατροὶ ἐκείνην τὴν κατάρτισιν καὶ δὲν ἔκαμεν, ὅ,τι χρειάζεται, διὰ νὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξουν σήμερον νοσοκομειακοὶ Ἕλληνες ἰατροί. Εἶναι ζήτημα οἰκονομικόν. Ὅταν ὁ ἰατρὸς καταθλίβεται εἰς τὴν καθημερινὴν βιοπάλην καὶ ὅταν ὁ ἐπιμελητὴς νοσοκομείου ἀμείβεται μὲ 2 χιλιάδας δραχμὰς μηνιαίως, εἶναι ἀδύνατον νὰ ἀποκτήσῃ τὴν εὐκαιρίαν νὰ γίνῃ αὐτὸ ποὺ χρειάζεται, διὰ τὸ νοσοκομεῖον.

§136Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Δὲν θὰ πρέπει νὰ ἀγνοῆτε καὶ σεῖς καὶ ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία, ὅτι εἰδικῶς οἱ ἰατροὶ πληρώνονται καλλίτερον ἀπὸ οἱονδήποτε ἄλλον, ὅταν λαμβάνουν ἐπίδομα, ἐκτὸς τῆς μισθοδοσίας των, ἡ ὁποία εἶναι, διὰ 2–3 ὥρας, 100% ἐπὶ τῆς μισθοδοσίας. Νομίζω, ὅτι αὐτὸ τὸ ἐπίδομα δὲν ἔχει δοθῆ εἰς οὐδένα ἄλλο ἐπάγγελμα, εἰδικῶς διὰ τὸν ἰατρὸν καὶ διὰ τὴν πλαισίωσιν τῶν ἐπαρχιακῶν νοσοκομείων.

§137ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Χιωτάκης, ἔχει τὸν λόγον.

§138Κ. ΧΙΩΤΑΚΗΣ. Ἡ ὀργάνωσις τοῦ ἀντικαρκινικοῦ ἀγῶνος, προϋποθέτει τὴν ὕπαρξιν μιᾶς πλήρους ὑγειονομικῆς ὀργανώσεως εἰς τὴν χώραν. Διότι ἡ συνολικὴ προσπάθεια στηρίζεται εἰς τὴν ἔγκαιρον διάγνωσιν τῆς νόσου αὐτῆς καὶ μόνον μὲ τὴν ἔγκαιρον διάγνωσιν θὰ δυνηθῇ νὰ γίνῃ ἡ δέουσα θεραπεία. Πέραν, ὅμως, ἀπὸ τὴν ὕπαρξιν μιᾶς συγχρονισμένης ὀργανώσεως εἰς τὴν χώραν, εἶναι ἡ καταπολέμησις, ἡ πάλη ἐναντίον τοῦ καρκίνου καὶ πέραν ἀπὸ τὴν ὕπαρξιν τῶν οἱονδήποτε ἐπιτροπῶν, ἐπιβάλλεται, ἀναγκαστικῶς, ἡ ὕπαρξις ὡρισμένων κέντρων καὶ ἰατρείων, ὅπου θὰ γίνεται ἡ ἐπαλήθευσις τῆς νόσου καὶ θὰ ἐπακολουθῇ ἡ ἀνάλογος θεραπεία. Τὸ νομοσχέδιον περιέχει, ἀναμφισβητήτως, θετικὰ στοιχεῖα, ἀλλὰ καὶ πλεῖστα ἀρνητικά. Θετικὸν εἶναι τὸ στοιχεῖον, ποὺ καθορίζει τὴν σύνθεσιν καὶ τὴν συγκρότησιν τοῦ Κεντρικοῦ Γνωμοδοτικοῦ Συμβουλίου. Πέραν τούτου, τὰ λοιπὰ θέματα, ὅπως εἶναι ἡ συγκρότησις τῶν ἐπιτροπῶν καὶ ἡ δημιουργία ἀντικαρκινικῶν κέντρων, παραπέμπονται εἰς τὸ μέλλον. Εὔχομαι νὰ μὴ ἐπαναληφθῇ εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν, ὅ,τι συνέβη εἰς τὸ παρελθόν, καὶ εἰς ἄλλας περιπτώσεις. Ἡ πεῖρα λέγει, ὅτι ὁ νόμος 3475, ποὺ προέβλεπε τὴν τυποποίησιν τῶν ἀγροτικῶν προϊόντων καὶ τὴν δημιουργίαν ἀγορῶν, διὰ τῆς ἐκδόσεως Β. Δ. ὑπὸ τῶν ἁρμοδίων ὑπουργῶν, δὲν ἔδωσε τίποτε μέχρι σήμερον, δηλαδὴ μετὰ παρέλευσιν τριῶν ἐτῶν ἀπὸ τῆς ψηφίσεώς του.

§139Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Κύριε συνάδελφε, ἐδῶ ὑπάρχει διαφορά, διότι ἡ ὑγεία δὲν δύναται νὰ παραβληθῇ μὲ τὰ προϊόντα. Συνεπῶς, τὸ παράδειγμά σας, ὑπῆρξεν ἀτυχές. Διὰ μίαν νόσον σοβαράν, τὸ νομοσχέδιον δημιουργεῖ τὰς προϋποθέσεις τῆς ἀντιμετωπίσεώς της καὶ πρώτη ἡ Κυβέρνησις ἐνίσχυσε τὴν προσπάθειαν αὐτὴν μὲ 15 ἑκατομμύρια δραχμάς.

§140Κ. ΧΙΩΤΑΚΗΣ. Πληροφορῶ τὸν κ. ὑπουργόν, ὅτι τὸ νομοσχέδιον συζητεῖται ἀπὸ τοῦ 1956. Φαντασθῆτε, λοιπόν, πόσην τρεμούρα εἶχεν ἡ Κυβέρνησις διὰ τὴν ὀργάνωσιν τοῦ ἀντικαρκινικοῦ ἀγῶνος!! Αὐτὸ καὶ μόνον, εἶναι ἀρκετὸν στοιχεῖον νὰ μᾶς κάμῃ ἐπιφυλακτικούς, ὡς πρὸς τὴν ταχεῖαν ἔκδοσιν τῶν ἀπαραιτήτων ἀποφάσεων καὶ Ν. Δ. Πέραν τούτου, θὰ πρέπει νὰ συγκεκριμενοποιηθοῦν αἱ περιοχαὶ τῶν ἀντικαρκινικῶν κέντρων καὶ νὰ συγκροτηθοῦν ταχέως αἱ ἐπιτροπαί. Ἀκόμη οὔτε ἡ Κεντρικὴ Ἐπιτροπὴ τοῦ Ὑπουργείου δὲν συγκροτεῖται μὲ τὸ ὑπὸ ψήφισιν νομοσχέδιον. Ἠμπορεῖ, βεβαίως, αὐτὴ νὰ συγκροτηθῇ σύντομα, ἀλλὰ ὅπως δήποτε εἶναι μία ἀδυναμία τοῦ νομοσχεδίου. Τὸ ὅλον νομοσχέδιον στηρίζεται συνολικῶς εἰς τὴν ἔκδοσιν ὑπουργικῶν ἀποφάσεων καὶ Νομοθετικῶν Διαταγμάτων.

§141Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Καὶ πρὸ παντὸς ἀξιοποιεῖ τὸ παρόν.

§142Κ. ΧΙΩΤΑΚΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, σᾶς ἀποδεικνύω, ὅτι τὸ νομοσχέδιον δὲν προβλέπει τίποτε περὶ τούτου. Δημιουργεῖ προϋποθέσεις διὰ τὸ μέλλον καὶ συγκροτεῖ μόνον τὸ Κεντρικὸν Γνωμοδοτικὸν Συμβούλιον.

§143Α. ΦΡΑΓΚΟΣ. Ἡμᾶς, πῶς μᾶς θεωρεῖται, κύριε συνάδελφε; Φαντάζεσθε, ὅτι δὲν εἴμεθα εἰς θέσιν νὰ κρίνωμεν;

§144Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι παγία παράδοσις τοῦ Σώματος, ὅταν ἕνας βουλευτὴς ἀνέρχεται τὸ πρῶτον εἰς τὸ βῆμα, ὀφείλομεν νὰ τὸν ἀκούσωμεν μὲ προσοχήν. Δι’ αὐτὸ αἱ διακοπαὶ τῶν κυρίων συναδέλφων, δὲν ἔπρεπε νὰ γίνουν εἰς τὸν συνάδελφον, ὁ ὁποῖος διὰ πρώτην φορὰν λαμβάνει τὸν λόγον.

§145Κ. ΧΙΩΤΑΚΗΣ. Τὸ νομοσχέδιον, ἐπαναλαμβάνω, παρὰ τὰς διακοπάς, ἔχει ὡρισμένας συγκεκριμένας ἀδυναμίας, χαρακτηριστικάς, αἱ ὁποῖαι ἀπορρέουν ἀπὸ τὸ γεγονὸς τῆς ἐλλείψεως πιστώσεων. Καὶ τοῦτο πάλιν εἶναι ἀπόρροια τῆς γενικῆς οἰκονομικῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία ἐξοδεύει τεράστια ποσὰ εἰς μὴ παραγωγικὰ ἔργα καὶ δὲν ἀφήνει σοβαρὰ κονδύλια δι’ ἄλλας κοινωνικὰς ἀνάγκας, ὡς ἡ ὑγεία τοῦ λαοῦ. Κύριοι βουλευταί, δεδομένου ὅτι μεγάλαι μᾶζαι τοῦ πληθυσμοῦ μας εἶναι ἄποροι, καὶ ἕνα ἄλλο μέρος αὐτοῦ περιέρχεται περιοδικῶς εἰς ἀπορίαν, ὅπως οἱ ἐργάται καὶ οἱ ἀγρόται —ὅταν δὲν πωλοῦν τὰ προϊόντα τους οἱ δεύτεροι καὶ ὅταν δὲν εὑρίσκουν ἐργασίαν οἱ πρῶτοι— πρέπει νὰ λαμβάνεται πρόνοια ἀντιμετωπίσεως τοῦ ζητήματος, οὕτως ὥστε, προκειμένου περὶ καρκινοπαθῶν, οὗτοι νὰ κρίνωνται μὲ διαφορετικὰ κριτήρια ἀπορίας, ἀπὸ ἐκεῖνα, μὲ τὰ ὁποῖα κρίνονται σήμερον οἱ ἄλλοι κάτοικοι, διὰ νὰ τυγχάνουν ὅλων τῶν διευκολύνσεων. Εἶναι γνωστόν, ὅτι ὁ καρκίνος εἶναι μία νόσος δαπανηρά, διὰ νὰ ἀκολουθηθῇ ἡ δέουσα θεραπευτικὴ ἀγωγή. Ἐὰν ὁ ἀσθενὴς δὲν ἔχῃ τὰ μέσα, ἔστω καὶ ἐὰν γίνῃ ἡ διάγνωσις, δὲν θὰ τοῦ εἶναι δυνατὸν νὰ κάνῃ τὴν δέουσαν θεραπείαν. Δι’ αὐτὸ θὰ πρέπει νὰ δοθοῦν ἐντολαὶ εἰς τὰ Κέντρα Προνοίας τῶν Νομῶν, ὥστε τὰ κριτήρια τῆς ἀπορίας, προκειμένου περὶ καρκινοπαθῶν, νὰ εἶναι πολὺ εὐρέα. Εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν τοῦ σχεδίου νόμου, ἀναφέρεται, ὅτι ἡ μείωσις τῆς θνησιμότητος εἰς τὴν φυματίωσιν, τὴν πνευμονίαν καὶ ἄλλα λοιμώδη νοσήματα, ὀφείλεται εἰς τὴν ἐπὶ τοῦτο ὀργάνωσιν τῆς ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου καὶ δευτερευόντως εἰς τὴν χρῆσιν τῶν φαρμάκων. Καὶ ὅμως, ἡ ὕφεσις τῆς θνησιμότητος, ὀφείλεται, ἀναμφισβητήτως, εἰς τὸ γεγονός, ὅτι ἀνεπτύχθησαν τὰ θεραπευτικὰ μέσα εἰς τὸν ὑπέρτατον βαθμόν, εἰς τὰ ἀντιβιοτικὰ καὶ ὄχι εἰς τὴν ὑποτυπώδη φροντίδα τοῦ Ὑπουργείου.

§146Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Καὶ διότι παρέχονται αὐτά, καὶ τὸ Ὑγειονομικὸν Κέντρον ἔχει τὴν εὐχέρειαν νὰ ἐφοδιάζῃ τοὺς ἀσθενεῖς.

§147Κ. ΧΙΩΤΑΚΗΣ. Φαίνεται, ὅτι ὁ κ. ὑπουργός, δὲν ἔχει ἐπισκεφθῆ τὰς ἐπαρχίας, διὰ νὰ γνωρίζῃ...

§148Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Ἐπισκέπτομαι τὰς ἐπαρχίας πολὺ περισσότερον ἀπὸ σᾶς, ἀλλὰ δὲν δημοκοπῶ.

§149Κ. ΧΙΩΤΑΚΗΣ. Ζῶ εἰς τὰ Χανιά, σᾶς γνωρίζω, ὅτι αἱ δυνατότητες τοῦ Ὑγειονομικοῦ Κέντρου καὶ τοῦ Νοσοκομείου εἶναι περιωρισμέναι. Ἡ διατύπωσις, ὅτι ἡ μείωσις τῆς θνησιμότητος ἀπὸ τὰ λοιμώδη νοσήματα ὀφείλεται εἰς τὰς ὑπηρεσίας, δὲν εἶναι ἀντικειμενική. Ἐν συνεχείᾳ δὲν συμφωνῶ μὲ τὸ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον ἀναθέτει τὴν ἐξεύρεσιν πόρων ὑπὲρ τοῦ ἀντικαρκινικοῦ ἀγῶνος εἰς τὴν διενέργειαν ἑορτῶν καὶ ἐράνων. Εἶναι καὶ αὐτὸ μία ἀδυναμία τοῦ νομοσχεδίου, ἡ ὁποία διωρθώθηκε ἀπὸ τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν διὰ τῆς τροποποιήσεως τῆς σχετικῆς διατάξεως. Παραμένει ὅμως εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν.

§150Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργ. Κοινωνικῆς Προνοίας). Παρὰ ταῦτα ἔχω ἀντίθετον ἄποψιν διὰ τοὺς ἐράνους, διότι δημιουργοῦν τὸ ἐνδιαφέρον τοῦ κοινοῦ. Οἱ ἔρανοι εἶναι μία ἐκπλήρωσις συμμετοχῆς καὶ ἐνδιαφέροντος τοῦ κοινοῦ καὶ γίνονται καὶ εἰς ἄλλας χώρας.

§151Κ. ΧΙΩΤΑΚΗΣ. Αὐτὸ εἶναι μία πρόχειρος ἀντιμετώπισις. Ἐφ’ ὅσον ὁ λαὸς πληρώνει φόρους, θὰ πρέπει νὰ ἐπιστρέφωνται ἐν μέρει τοὐλάχιστον ὑπὸ τὴν μορφὴν περιθάλψεως καὶ ἄλλων παροχῶν. Θὰ ἔπρεπε ἐκτὸς τῶν κατασταλτικῶν μέτρων νὰ ληφθοῦν καὶ προληπτικὰ τοιαῦτα. Βεβαίως τὰ αἴτια τοῦ καρκίνου συνολικῶς εἶναι ἄγνωστα, ἀλλὰ ὑπάρχουν καὶ αἴτια γνωστά. Θὰ σᾶς ἀναφέρω ἀπόψεις ἐγκύρων κύκλων. Ὁ καθηγητὴς κ. Ἰωακείμογλου εἰς τὴν συνεδρίασιν τῆς Ἀκαδημίας 8.2.58 ἀνέφερεν, ὅτι «ὑπάρχουν χημικαὶ οὐσίαι ὡς τὸ διμεθυλοαμινοαζωβενζόλιον, αἱ ὁποῖαι προκαλοῦν τὸν καρκίνον». Ὑπάρχουν αἴτια μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ σιτικά, τὰ ὁποῖα προκαλοῦν καρκίνον ἀναμφισβητήτως. Τρία ἐν συντομίᾳ εἶναι τὰ αἴτια, τὰ ὁποῖα ἐν μέρει εἶναι γνωστὰ ὡς καρκινογόνα: τὰ ἀναπνευστικά, τὰ σιτικὰ καὶ τὰ τῆς ἀκτινοβολίας. Τὰ ἀναπνευστικὰ προέρχονται ἀπὸ τὰ καυσαέρια τῶν πετρελαιοκινήτων αὐτοκινήτων, τὰ ὁποῖα, ὅπως εἶπεν ὁ καθηγητὴς κ. Κριμπᾶς, εἶναι 100% καρκινογόνα. Ἐξ ἄλλου ἡ ἀτμόσφαιρα τῆς πρωτευούσης εἶναι γεμάτη ἀπὸ τέτοια ἀέρια καὶ ἀπὸ σκόνην καὶ αἰθάλην ἐργοστασίων ἐπικίνδυνα διὰ τὴν ὑγείαν τοῦ πληθυσμοῦ. Ἐκ τούτων τὰ σιτικὰ αἴτια, ὅπως ἀνέφερεν ὁ καθηγητὴς κ. Ἰωακείμογλου καὶ ἄλλοι ξένοι καθηγηταί, ἀνάγονται εἰς τὰ πρόσθετα τῶν σιτίων ποὺ χρησιμοποιοῦνται διὰ τὴν συντήρησιν τῶν τροφίμων καὶ εἰς τὴν ποτοποιΐαν καὶ τὴν ζαχαροπλαστικήν. Εἰς τὴν Ἀμερικὴν ἐκ τῶν 702 καὶ πλέον προσθέτων χρωστικῶν οὐσιῶν μόνον 428 ἐπιτρέπονται νὰ χρησιμοποιοῦνται. Ἐπὶ τοῦ ἰδίου θέματος ἔκαμαν σοβαρὰς παρατηρήσεις Γερμανοὶ καὶ ἄλλοι ἐπιστήμονες εἰς πανευρωπαϊκὸν συνέδριον ἐπὶ σειρὰν ἐτῶν.

§152Α. ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ. Τί σχέσιν ἔχουν αὐτὰ μὲ τὸ νομοσχέδιον.

§153Κ. ΧΙΩΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι παράξενος ἡ νοοτροπία μερικῶν νὰ θέλουν νὰ ὁμιλήσω ὅπως ἐκεῖνοι σκέπτωνται. Τὸ βῆμα εἶναι ἐλεύθερον καὶ δὲν κάμνω ἄλλο τι παρὰ νὰ ὁμιλῶ περὶ καρκίνου. Ἐφ’ ὅσον ὁ καρκίνος ἔχει αὐτὰ τὰ γνωστὰ αἴτια, τί καλύτερον ἀπὸ τοῦ νὰ ἐπιφορτισθῇ ἡ Κεντρικὴ Ἐπιτροπὴ διὰ νὰ λάβῃ μέτρα προληπτικά;

§154Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργ. Κοινωνικῆς Προνοίας). Αὐτὸς εἶναι ὁ σκοπός, τοῦ νομοσχεδίου.

§155Κ. ΧΙΩΤΑΚΗΣ. Αἱ λέξεις «προληπτικὰ μέτρα» δὲν ἀναφέρονται εἰς τὸ νομοσχέδιον.

§156Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Γνωρίζετε, ὅτι δὲν ἐπιτρέπεται εἰς τὴν Ἑλλάδα ἡ χρησιμοποίησις παρὰ μόνον 8 χρωστικῶν οὐσιῶν, ἐνῷ εἰς τὴν Ἀμερικὴν χρησιμοποιοῦνται 400.

§157Κ. ΧΙΩΤΑΚΗΣ. Καὶ ἐπειδὴ πάντοτε συζητοῦμεν διὰ τὴν λῆψιν προληπτικῶν μέτρων ἐναντίον τοῦ καρκίνου, ἐκτὸς ἀπὸ τὶς οὐσίες αὐτές, τὶς προσθετικὲς τῶν σιτίων, εἶναι καὶ τὸ διαμινοαζωβενζόλιον, τὸ κίτρινο τοῦ βουτύρου. Αὐτὸ σαφέστατα προκαλεῖ καρκίνον. Ἑπομένως πρέπει νὰ ἐγκύψῃ μὲ ἐνδιαφέρον τὸ Κεντρικὸν Γνωμοδοτικὸν Συμβούλιον ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ τῶν προσθέτων τῶν σιτίων. Πέραν αὐτοῦ ὑπάρχει καὶ τὸ θέμα τῆς ηὐξημένης ἀκτινοβολίας καὶ τῆς ραδιενεργείας εἰς τὴν ἀτμόσφαιραν. Σήμερον οὐδεμία ἀντίρρησις ὑπάρχει ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ. Ὡς γνωστόν, ἐξ αἰτίας τῶν ἀτομικῶν δοκιμῶν, τὸ ραδιενεργὸν νέφος, γεμᾶτο ραδιενέργειαν, ἀνέρχεται εἰς τὴν ἀτμόσφαιραν, παρασύρεται ἀπὸ τοὺς ἀνέμους καὶ λόγῳ τῶν συνθηκῶν τῆς βαρύτητος καταπίπτει τελικῶς εἰς τὴν γῆν. Μεταξὺ τῶν πλέον τρομερῶν δηλητηρίων του εἶναι τὸ στρόντιον 90. Ὅταν μολύνῃ τὰ νερά, τὰ χόρτα ἢ τὰ ζῶα ποὺ τρώγει ὁ ἄνθρωπος, εἰσέρχεται εἰς τὸν ὀργανισμόν, ἐγκαθίσταται κατὰ προτίμησιν εἰς τὰ ὀστᾶ, καταστρέφει τὸν μυελόν των, δημιουργεῖ αἱματολογικὰς διαταραχάς, λευχαιμίας καὶ ἐπὶ πλέον καὶ καρκίνον τῶν ὀστῶν.

§158ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Διατὶ δὲν σταματοῦν τὰ πειράματα;

§159Κ. ΧΙΩΤΑΚΗΣ. Ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ ἡ ἁρμοδία Ἐπιτροπὴ τοῦ Ο.Η.Ε. ἐπὶ τῶν ἀποτελεσμάτων τῆς ἀκτινοβολίας ἐκ τῶν δοκιμῶν ἀναφέρει, ὅτι 40.000 ἄτομα προσβάλλονται ἐτησίως ἀπὸ καρκίνον ἐκ τῆς συνεχῶς αὐξανομένης ραδιενεργείας. Ἐπίσης ἡ παγκόσμιος ἕνωσις ἐπιστημόνων ἀναφέρει, ὅτι κἄθε χρόνον πολλὲς χιλιάδες ἀτόμων πεθαίνουν ἐκ τῶν ἀποτελεσμάτων αὐτῆς τῆς ραδιενεργείας. Διάσημοι ἐπιστήμονες, Ὄτο Χὰν κλπ., 2.500 Ἀμερικανοὶ ἐπιστήμονες, μεταξὺ τῶν ὁποίων τρεῖς μὲ βραβεῖον Νόμπελ, ὅπως ὁ Πάουελ, Μύλλερ κλπ., ἔχουν ταχθῆ ἐναντίον τῆς συνεχίσεως τῶν θερμοπυρηνικῶν δοκιμῶν. Ἤδη καὶ ἡ Βουλή, ἐπειδὴ συζητεῖ τὴν λῆψιν μέτρων διὰ τὴν πάλην ἐναντίον τοῦ καρκίνου, ἐὰν πράγματι θέλῃ νὰ προσαρμόσῃ τὰς ἐπιδιώξεις οἷαι ἐκφράζονται εἰς τὸ παρὸν σχέδιον νόμου, ποὺ εἶναι καὶ ἡ λῆψις προληπτικῶν μέτρων ἐναντίον τοῦ καρκίνου, πρέπει, αἰρομένη εἰς τὸ ὕψος τῶν περιστάσεων, νὰ κάμῃ ἔκκλησιν διὰ τὴν διακοπὴν τῶν θερμοπυρηνικῶν ἐρευνῶν, ἐφόσον οἱ ἐπιστήμονες ὅλου τοῦ κόσμου λέγουν, ὅτι ἐκ τῆς ηὐξημένης ραδιενεργείας κινδυνεύει ὁλόκληρος ἡ ἀνθρωπότης.

§160Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Κύριε συνάδελφε, ποῖα Κράτη κάμνουν θερμοπυρηνικὰ πειράματα;

§161Κ. ΧΙΩΤΑΚΗΣ. Ἐγὼ δὲν εἶπα νὰ κάμωμεν ἔκκλησιν πρὸς τὸν Α ἢ τὸν Β, ἀλλὰ γενικῶς, διὰ τὴν ὁριστικὴν διακοπὴν τῶν ἀτομικῶν πειραμάτων. Διότι ἂν σήμερα μόνον τρία Κράτη κατέχουν τὴν βόμβα, αὔριον ἴσως νὰ εἶναι περισσότερα, καὶ ἡ Γαλλία καὶ ἡ Γερμανία, καὶ θὰ κάμουν ὅλοι πειράματα. Ἔτσι, τὸ ραδιοστρόντιον θὰ αὐξάνεται συνεχῶς καὶ θὰ κινδυνεύσῃ ἡ ἀνθρωπότης. Εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν θὰ πρέπει νὰ σκεφθοῦμε σὰν ἐπιστήμονες καὶ ὄχι σὰν πολιτικοί. Ἡ μεγάλη σημασία, κ. βουλευταί, ἡ ὁποία ἀποδίδεται εἰς τὸν προληπτικὸν ἀγῶνα ἐναντίον τοῦ καρκίνου, καταφαίνεται καὶ ἀπὸ τὴν ἐπίσημον γνώμην τοῦ καθηγητοῦ κ. Ἰωακείμογλου, ὁ ὁποῖος εἰς τὴν ἀνακοίνωσίν του ποὺ σᾶς ἀνέφερα προηγουμένως λέγει: «Εἰς τὰ διάφορα Κράτη δαπανῶνται πολλὰ ἑκατομμύρια διὰ τὴν καταπολέμησιν τοῦ καρκίνου. Τὰ ἀποτελέσματα εἶναι λίαν πενιχρὰ ἀφοῦ συνεχῶς ὁ ἀριθμὸς τῶν καρκινοπαθῶν εἰς τὰ διάφορα Κράτη αὐξάνεται. Ἐκθέτομεν τοὺς ἀνθρώπους εἰς τὸν ἐκ τῶν καρκινογόνων οὐσιῶν κίνδυνον διὰ νὰ τοὺς ἀποστείλωμεν ἔπειτα εἰς χειρουργικὰς κλινικὰς καὶ ἀκτινολογικὰ ἐργαστήρια πρὸς θεραπείαν. Ἀντὶ νὰ προφυλάξωμεν τὸν ἄνθρωπον ἀπὸ τὸν καρκίνον, περιμένομεν νὰ προσβληθῇ ἀπὸ τὴν νόσον, διὰ νὰ τὸν θεραπεύσωμεν. Τοιαύτη μέθοδος εἶναι ἀντίθετος πρὸς τὰς ἀρχὰς τῆς προληπτικῆς ἰατρικῆς». Θέλομεν μήπως περισσότερα στοιχεῖα διὰ νὰ ἐκτείνωμεν τὴν προσπάθειάν μας διὰ τὸν προληπτικὸν ἀγῶνα ἐναντίον τοῦ καρκίνου; Σᾶς ἀναφέρω, κ. συνάδελφοι, ὅτι κάθε 6½ λεπτὰ πεθαίνει ἕνας ἀπὸ καρκῖνον εἰς τὴν Γερμανίαν. Δὲν ἔχομεν συλλάβει τὸν κίνδυνον ἐξ ὡρισμένων καπνογόνων αἰτίων, εἰς τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ τεθῇ φραγμός, ἂν θέλωμεν νὰ καταπολεμήσωμεν προληπτικῶς τὴν φοβερὰν νόσον. Ἡμεῖς, ἐν πάσῃ περιπτώσει, θὰ ψηφίσωμεν τὸ νομοσχέδιον διότι, ἀφ’ ἑνός, περιέχει μερικὰς θετικὰς διατάξεις καί, ἀφ’ ἑτέρου, ἐπειδὴ πιστεύομεν, ὅτι δεδομένου τοῦ τεραστίου κινδύνου ἐκ τοῦ καρκίνου, οἱ κ. ὑπουργοὶ ποὺ ἐπωμίζονται τὴν εὐθύνην νὰ ἐκδώσουν Βασιλικὰ Διατάγματα διὰ νὰ ὁλοκληρωθῇ ὁ ἀγὼν αὐτός, θὰ πραγματοποιήσουν αὐτὸ τὸ καθῆκον εἰς τὸ συντομώτερον χρονικὸν διάστημα. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς ἀριστερᾶς).

§162ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Κοκκέβης, ἔχει τὸν λόγον.

§163Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ἡ ὀργάνωσις τοῦ ἀντικαρκινικοῦ ἀγῶνος κατέστη ἀναγκαία ἀπὸ πολλῶν ἤδη ἐτῶν, πολὺ πρὸ τῆς ἐμφανίσεως τῶν ἀντιβιοτικῶν φαρμάκων καὶ πολὺ πρὸ τῶν προόδων εἰς τὸν τομέα τῆς δημοσίας ὑγείας εἰς τρόπον, ὥστε αἱ ἁρμόδιαι Ὑπηρεσίαι τοῦ Ὑπουργείου Προνοίας ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν ἠσχολοῦντο μὲ τὸ θέμα. Εἰς τὸ 1939 δέ, ἐπισήμως ὁ τότε ὑπουργὸς τῆς Προνοίας κατήρτισε μίαν Ἐπιτροπήν, μὲ συμμετοχὴν διακεκριμένων ἐπιστημόνων, εἰς τὴν ὁποίαν μετεῖχεν, ὅπως ἐνθυμοῦμαι, καὶ ὁ πρώην ὑπουργὸς διακεκριμένος συνάδελφος κ. Σμπουρούνης, ἵνα ἑτοιμάσῃ μίαν μελέτην καὶ ὑποβάλῃ μίαν ἔκθεσιν διὰ τὰ κατὰ τὴν κρίσιν της ληπτέα μέτρα πρὸς ἀποτροπὴν τῆς ἐπεκτάσεως τοῦ καρκίνου. Συνεπῶς τὸ πρόβλημα αὐτὸ δὲν ἀπησχόλησε κατὰ τὴν περίοδον αὐτὴν μόνον τὰς ἁρμοδίας ὑπηρεσίας καὶ παρὰ τὸ γεγονός, ὅτι ἔστω καὶ αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἔρχεται τὸ νομοσχέδιον ποὺ συζητοῦμεν, εἶναι πρὸς τιμὴν τοῦ κ. ὑπουργοῦ, δὲν εἶναι ὅμως ἀπολύτως συγχωρημένον, διότι μετὰ μεγάλην καθυστέρησιν ἔρχεται ἐνώπιον τῆς Ἐθν. Ἀντιπροσωπείας. Τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου φρονῶ προσωπικῶς, ὅτι εἶναι πλαίσιον νόμου, τὸ ὁποῖον ἀντιμετωπίζει τὴν ὀργάνωσιν τοῦ ἀντικαρκινικοῦ ἀγῶνος, διότι πλὴν τῆς ἱδρύσεως τοῦ Κεντρικοῦ Γνωμοδοτικοῦ Συμβουλίου καὶ τῶν ἀντικαρκινικῶν, λεγομένων, Κέντρων, ὅλα ρυθμίζονται ἐν λεπτομερείᾳ διὰ Βασιλ. Διαταγμάτων. Προσωπικῶς πιστεύω, ὅτι ἡ ὀργάνωσις τοῦ ἀντικαρκινικοῦ ἀγῶνος ὀφείλει νὰ γίνῃ ταχύτατα, διότι ἡ ἵδρυσις, ὅπως τὸ νομοσχέδιον διαγράφει, τῶν ἀντικαρκινικῶν Κέντρων, θὰ εἶναι εἰς χρόνον βραδύν. Σήμερον ἔχομεν ἀνάγκην νὰ νοσηλεύσωμεν τοὺς καρκινοπαθεῖς καὶ πρὸς τοῦτο ἔχομεν ἀνάγκην κλινῶν εἰς τὰ Γενικὰ Νοσοκομεῖα. Πράγματι τὰ Γενικὰ Νοσοκομεῖα σήμερον διαθέτουν, κατὰ τὰς πληροφορίας μου, 23.000 περίπου κλίνας, δηλαδὴ ποσοστὸν ἐπὶ τῶν κατοίκων 2,9‰, ἐνῷ κατὰ τὰ διεθνῶς παραδεδεγμένα θὰ πρέπει τοῦτο νὰ εἶναι 5‰. Θέλω νὰ εἴπω μὲ τοῦτο, ὅτι σήμερον δὲν ὑπάρχουν κλίναι διὰ νὰ ἱκανοποιήσουν εἰς τὸν βαθμὸν ποὺ πρέπει τὴν νοσηλείαν τῶν καρκινοπαθῶν, διότι ἐξακολουθεῖ κατὰ βάσιν ἡ θεραπεία τῶν καρκινοπαθῶν νὰ παραμένῃ πάντοτε ἡ χειρουργικὴ καὶ ὅλα τὰ νοσοκομεῖα σήμερον νοσηλεύουν τοὺς καρκινοπαθεῖς. Νομίζω, ὅτι ἀντὶ νὰ ἱδρύωμεν ἀντικαρκινικὰ Κέντρα καὶ ἀντικαρκινικὰ Ἰνστιτοῦτα, θὰ πρέπει νὰ περιορισθοῦμε εἰς ἕνα καὶ μόνον ἀντικαρκινικὸν Ἰνστιτοῦτον, δηλαδὴ εἰς ἕνα Ἰνστιτοῦτον κυρίως ἐρεύνης καὶ ἀνιχνεύσεως καὶ θεραπείας τῶν νεοπλασιῶν, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀπομονώσωμεν τὸν καρκῖνον, ὁ ὁποῖος, ἄλλωστε, ἀκούεται κακοήχως καὶ δημιουργεῖ ἕνα αἴσθημα ψυχώσεως. Κατὰ τὴν προσωπικήν μου γνώμην, ἀντὶ νὰ ἱδρύσωμεν, ὡς προβλέπει τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου, περισσότερα ἀντικαρκινικὰ Ἰνστιτοῦτα, νὰ περιορισθῶμεν εἰς ἕν, τὸ ὁποῖον νὰ ὀνομασθῇ Ἰνστιτοῦτον Ἀνιχνεύσεως καὶ Ἐρεύνης Νεοπλασιῶν, καθ’ ὅσον πιστεύω, ὅτι ἡ ὀνομασία «Ἀντικαρκινικὸν Ἰνστιτοῦτον» λόγῳ ἐλλείψεως ἐπαρκοῦς διαφωτίσεως, ἰδίᾳ εἰς τὴν ὕπαιθρον, ἀκούεται κακοήχως καὶ δημιουργεῖ τὸ αἴσθημα καθολικῆς ψυχώσεως. Τὸ Ἰνστιτοῦτον αὐτὸ θὰ ἔχῃ κυρίαν ἀποστολὴν τὴν ἀνίχνευσιν καὶ τὴν ἔρευναν τῶν αἰτίων τοῦ καρκίνου κλπ. κακοήθων νεοπλασιῶν. Ἡ ἀνίχνευσις θὰ εἶναι ἔργον, ὄχι μόνον ἰατρικῶν, ἀλλὰ καὶ ἐξωϊατρικῶν παραγόντων, οἵτινες ἐκπαιδευόμενοι εἰδικῶς ἐπὶ βραχὺ διάστημα θὰ συντελέσουν εἰς τὴν διαφώτισιν τοῦ κοινοῦ καὶ ἐπὶ τῆς ἀνάγκης τῆς ἐγκαίρου μεταβάσεως εἰς τὰ πλησιέστερα ἰατρεῖα πρὸς ἐξέτασιν. Οἱ ἐκπαιδευτικοὶ θὰ ἠδύναντο νὰ βοηθήσουν ἀποτελεσματικὰ εἰς τὸ ἔργον αὐτό. Πρὸ παντὸς ὅμως χρειάζεται ἕνα εὐρὺ δίκτυον κοινωνικῶν λειτουργῶν, οἵτινες, ὡς γνωρίζομεν εἰσέρχονται ὡς φίλοι καὶ σύμβουλοι εἰς τὰς οἰκίας τῶν κατοίκων, ἰδίᾳ τῆς ὑπαίθρου καὶ ἐφωδιασμένοι μὲ εἰδικὸν ἐρωτηματολόγιον νὰ προωθοῦν τοὺς ὑπόπτους καρκινοπαθεῖς εἰς τὰ πλησιέστερα Ἰατρεῖα καὶ δαπάναις τῆς Ὑπηρεσίας Ἀντικαρκινικοῦ Ἀγῶνος, καθ’ ὅσον εἰς πολλὰς περιπτώσεις οἱ ἀσθενεῖς οὗτοι εὑρίσκονται πρὸ ἀδυναμίας νὰ καταβάλουν τὰς δαπάνας ἐξ ἰδίων των διὰ τὴν μετάβασιν πρὸς ἐξέτασιν καὶ θεραπείαν. Ταὐτοχρόνως Εἰδικὴ Στατιστικὴ Ὑπηρεσία θὰ συλλέγῃ καὶ θὰ κατατάσσῃ τὰ περιστατικὰ κατὰ κατηγορίας, ἀπὸ τὴν μελέτην τῶν ὁποίων θὰ προκύπτουν ὠφέλιμα συμπεράσματα ὡς πρὸς τὴν γενεσιουργὸν αἰτίαν τῶν κακοήθων νεοπλασιῶν. Εἰς ἄλλα Κράτη ποὺ ὑπάρχει ἀπὸ μακροῦ ὠργανωμένη Ὑπηρεσία Ἀντικαρκινικοῦ Ἀγῶνος παρατηρεῖ τις ἐκ τῆς μελέτης τῶν στατιστικῶν, ὅτι καὶ τὸ κλῖμα καὶ ὁ τρόπος διαβιώσεως ἔχουν ἀναμφισβήτητα σημασίαν ὡς αἴτια νεοπλασιῶν. Παρατηρεῖται π.χ., ὅτι ὁ καρκίνος τῆς στοματικῆς κοιλότητος ἐμφανίζεται συχνότερον εἰς τὴν ὕπαιθρον καὶ ἀραιότερον εἰς τὰς πόλεις. Ἐξ ἀντιθέτου οἱ καρκῖνοι τοῦ πνεύμονος ἐμφανίζονται εἰς μεγάλο ποσοστὸν ἐν συγκρίσει πρὸς τὴν ὕπαιθρον, εἰς μεγάλα Βιομηχανικὰ Κέντρα, ὅπου ἡ ἀτμόσφαιρα εἶναι κορεσμένη ἐκ τῆς καύσεως ἀκαθάρτου πετρελαίου. Ἐπίσης οἱ καρκῖνοι τοῦ δέρματος εἶναι συχνότεροι εἰς τὰ νότια μέρη καὶ σπανιώτεροι εἰς τὰ βόρεια. Παραλλήλως ὅλα τὰ ὑπάρχοντα σήμερον νοσοκομεῖα θὰ πρέπει νὰ πλαισιωθοῦν μὲ ἕνα ἰατρὸν ἀκτινοθεραπευτὴν καὶ ἕνα εἰδικὸν παθολογοανατόμον καὶ νὰ ἐφοδιασθοῦν μὲ τὰ ἀνάλογα ὄργανα καὶ ἀκτινοθεραπευτικὰ μηχανήματα. Κατὰ τὴν προσωπικήν μου γνώμην βασικὴ θεραπεία τοῦ καρκίνου παραμένει πάντοτε ἡ χειρουργική. Σήμερον διαθέτομεν κλίνας εἰς Γενικὰ Νοσοκομεῖα, Γενικὰς Ἰδιωτικὰς Κλινικὰς καὶ Ὑγειονομικοὺς Σταθμοὺς 22.900, ποσοστὸν ἐπὶ τῶν κατοίκων 2,9‰ ἐνῷ κατὰ τὰ παραδεδεγμένα, διὰ νὰ καλυφθοῦν αἱ ἀνάγκαι τὸ ποσοστὸν πρέπει νὰ εἶναι 5‰. Πρὸς τοῦτο, εἶναι ἀνάγκη νὰ αὐξηθοῦν αἱ κλῖναι τῶν Γενικῶν Νοσοκομείων καὶ μὲ τὴν πλαισίωσιν ποὺ ἀνέφερα, ἄριστα θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ καλυφθοῦν αἱ ἀνάγκαι διὰ τὴν θεραπείαν τῶν καρκινοπαθῶν. Εἶναι ἀνάγκη ἐπίσης νὰ ληφθῇ πρόνοια διὰ τὴν θεραπείαν τῶν ἀνιάτων καρκινοπαθῶν. Ὅλοι παριστάμεθα μάρτυρες τῆς τραγικῆς θέσεως τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν, εἰς τοὺς ὁποίους δὲν προσφέρονται τὰ στοιχειώδη μέσα εὐθανασίας καὶ οἵτινες ἐγκαταλελειμμένοι πολλάκις ἀποθνήσκουν ἐν μέσῳ φρικτῶν ἀλγηδόνων, στερούμενοι μιᾶς περιποιήσεως καὶ στοργῆς κατὰ τὰς τελευταίας ἡμέρας τῆς ζωῆς των. Ἐπ’ εὐκαιρίᾳ, εἶναι ἀνάγκη νὰ τονίσω τὴν ἔλλειψιν κλινῶν δι’ ὡρισμένας κατηγορίας νοσημάτων, ὅπως νευρολογικά, ὀρθοπεδικά, ὀφθαλμολογικὰ κλπ. καὶ νὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργόν, ὅπως λάβῃ τὰ ἀναγκαῖα μέτρα, διὰ τὴν αὔξησιν τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ἐν λόγῳ κλινῶν. Οὕτω, νομίζω, ὅτι θὰ πρέπει ν’ ἀντιμετωπισθῇ τὸ θέμα τῆς ἀνιχνεύσεως, τῆς ἐγκαίρου διαγνώσεως τῆς θεραπείας τῶν κακοήθων νεοπλασιῶν. Ταῦτα πάντα, διὰ ν’ ἀντιμετωπισθοῦν, χρειάζονται ἄφθονα οἰκονομικὰ μέσα καὶ ἡ κρατικὴ ἐπιχορήγησις, περὶ τῆς ὁποίας γίνεται λόγος εἰς τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου, θὰ πρέπει νὰ εἶναι γενναία. Μολονότι εἶμαι ἐξ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι πιστεύουν, ὅτι τὰ θέματα αὐτὰ δὲν πρέπει νὰ εἶναι ἀντικείμενον οἴκτου ἢ φιλανθρωπίας, ἀλλὰ εἶναι καθῆκον τῆς Πολιτείας, ἐν τούτοις, εἰς τὸν ἀγῶνα κατὰ τοῦ καρκίνου, θὰ πρέπει νὰ κληθοῦν ὅλοι οἱ δυνάμενοι νὰ προσφέρουν. Ἡ Πατρίς μας, διαθέτει πλουσίους καὶ φιλανθρώπους, οἱ ὁποῖοι, πιστεύω, ὅτι δὲν πρέπει ν’ ἀπουσιάσουν εἰς τὴν μάχην ἐναντίον τοῦ ὑπ’ ἀριθμὸν 1 ἐχθροῦ τῆς ἀνθρωπότητος, τοῦ καρκίνου. Μετὰ τὰς συντόμους αὐτὰς παρατηρήσεις, συνιστῶ τὴν ἐπιψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου.

§164ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Ζαννῆς, ἔχει τὸν λόγον.

§165Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ἐλέχθη λίαν προσφυῶς, ὅτι τὸ ἐπίπεδον τοῦ πολιτισμοῦ μιᾶς χώρας, τὸ χαρακτηρίζουν τὰ μέτρα προνοίας καὶ περιθάλψεως τῶν ἀσθενῶν. Ἀπὸ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς, δὲν δικαιούμεθα νὰ εἴμεθα ὑπερήφανοι. Ἐν τούτοις, θὰ πρέπει νὰ ὁμολογηθῇ, ὅτι ἀπὸ τοῦ τελευταίου πολέμου καὶ ἐντεῦθεν, καταβάλλονται φιλότιμοι προσπάθειαι πρὸς θεραπείαν τῶν ἀναγκῶν μας, εἰς τοὺς τομεῖς τῆς προνοίας καὶ τῆς ὑγιεινῆς. Χαιρετίζω, ἑπομένως, τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου, ὡς ἀπαρχὴν πλέον λυσιτελοῦς καταπολεμήσεως τοῦ καρκίνου. Θὰ πρέπει ὅμως καὶ κυρίως διὰ τὴν ἐπιτυχίαν τοῦ ἀγῶνος, νὰ καταβληθῇ προσπάθεια ὁλοκληρώσεως τῶν ἐπαρχιακῶν μας νοσοκομείων καὶ τῆς συμπληρώσεως αὐτῶν δι’ εἰδικῶν ἰατρῶν ἀκτινολόγων καὶ ἀνατομοπαθολόγων. Ὁμολογῶ, ὅτι δὲν ἐννοῶ τὴν σημασίαν τῶν εἰδικῶν ἐπαρχιακῶν ἀντικαρκινικῶν κέντρων. Διὰ τὴν καλὴν διεξαγωγὴν τοῦ ἀγῶνος κατὰ τοῦ καρκίνου εἰς τὰς ἐπαρχίας, εἶναι ἀρκετὸν νὰ συμπληρωθοῦν τὰ ἐπαρχιακὰ νοσοκομεῖα, ὡς ἀνωτέρω ἀνέφερον. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ ἰνστιτοῦτον ἐρεύνης, δὲν νομίζω, ὅτι ἠμποροῦν νὰ ὑπάρχουν πολλὰ ἰνστιτοῦτα ἢ νὰ μεταβάλωμεν τὰ τμήματα εἰς ἰνστιτοῦτα ἐρεύνης. Ἐκεῖ θὰ πᾶνε ὅλοι οἱ ἐπιστήμονες, οἱ ὁποῖοι ἐνδιαφέρονται διὰ τὴν ἔρευναν τοῦ καρκίνου καὶ θὰ συμβάλῃ οὕτω καὶ ἡ Ἑλλὰς εἰς τὴν πανανθρώπινον προσπάθειαν διασώσεως τῆς ἀνθρωπότητος. Ἔτσι τὸ ἀντιλαμβάνομαι τὸ πρᾶγμα, διὰ νὰ μὴ ὑστεροῦμεν καὶ ἡμεῖς εἰς τὸν ἀντικαρκινικὸν ἀγῶνα. Ὑπάρχουν Ἕλληνες ἐπιστήμονες εἰς τὸ ἐξωτερικόν, οἱ ὁποῖοι δὲν ἠμπορῶ νὰ ἐννοήσω, διὰ ποῖον λόγον νὰ μὴ εἶναι ἐδῶ. Ἔχομεν ὑποχρέωσιν νὰ ἱδρύσωμεν ἕνα κέντρον ἐρεύνης, ἀλλὰ νὰ τοῦ δώσωμεν τὰ μέσα, ὥστε νὰ συμβάλῃ εἰς τὴν καταπολέμησιν τῆς νόσου αὐτῆς. Κύριε ὑπουργέ, ὡς ἀπαρχή, ἀναμφισβητήτως, εἶναι ὀρθὴ καὶ σᾶς συγχαίρω, διότι εἴχατε τὴν πρωτοβουλίαν νὰ φέρετε τὸ νομοσχέδιον αὐτό. Νομίζω, ὅτι οἱ σκοποί, εἰς τοὺς ὁποίους ἀποβλέπει τὸ νομοσχέδιόν σας, θὰ γίνουν πραγματικότης, ἀλλὰ ἡ καταπολέμησις μιᾶς τοιαύτης νόσου, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ οὔτε μὲ δωρεάς, οὔτε μὲ ἐράνους. Τὸ Κράτος ὀφείλει νὰ συνεισφέρῃ καὶ μάλιστα ἀπὸ τὸ ὑστέρημά του, διότι ἡ προσπάθειά μας εἶναι νὰ δώσωμεν εἰς τὸν ἀσθενῆ τὰ μέσα νὰ θεραπευθῇ. Ἑπομένως, εἶναι ὑποχρέωσις τοῦ Κράτους νὰ ἐξεύρῃ τοὺς πόρους. Φυσικά, ἐὰν ὑπάρχουν φιλάνθρωποι εἰς τὸν τόπον αὐτόν, ὁ ὁποῖος, ἄλλωστε, ὑπῆρξεν ὁ τόπος ποὺ ἔδωσε τοὺς περισσοτέρους φιλανθρώπους, θὰ ὑπάρχουν καὶ ἐδῶ φιλάνθρωποι, ἀλλὰ τὸ Κράτος, ὁ κρατικὸς προϋπολογισμός, δὲν πρέπει νὰ ἀποφύγῃ νὰ συνεισφέρῃ διὰ νὰ ἐπιτευχθοῦν οἱ σκοποί, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἀπαραίτητον νὰ γίνουν.

§166ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου, κηρύσσεται περαιωμένη. Δέχεται ἡ Βουλὴ τὸ ὡς ἄνω σχέδιον νόμου, κατ’ ἀρχήν.

§167ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§168ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν κατ’ ἀρχὴν τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ὀργανώσεως τοῦ ἀντικαρκινικοῦ ἀγῶνος». Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν. Ἄρθρον 1. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς, ἔχει τὸν λόγον.

§169Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Θὰ ἤθελον νὰ ἐρωτήσω τὸν κ. ὑπουργόν, πῶς νομίζει, ὅτι θὰ ὀργανωθῇ αὐτὴ ἡ ὑπηρεσία, ὑπὸ μορφὴν τμήματος, διευθύνσεως τοῦ Ὑπουργείου, ἢ θὰ εἶναι καμμία ἀσθενικὴ ὑπηρεσία, ὅπως εἶναι ἡ ὑπηρεσία τοῦ ἀντιτραχωματικοῦ ἀγῶνος, ἡ ὁποία πλαισιοῦται ἀπὸ ἕνα ἄτομον καὶ μίαν δακτυλογράφον; Διότι ὁ ἀντικαρκινικὸς ἀγὼν εἶναι σοβαρὸς καὶ αἱ ἁρμοδιότητες τοῦ ἄρθρου 2 εἶναι μεγάλαι. Ὡς διατυποῦται τὸ ἄρθρον 1, ὑπὸ πτωχὴν μορφήν, νομίζω, ὅτι δὲν θεμελιοῦται καλῶς ἡ προσπάθεια αὐτή.

§170Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Τὸ Ὑπουργεῖον εἶναι ἐπιτελικὴ ὑπηρεσία, εἶναι ἐκτελεστικὴ ὑπηρεσία. Ἐπομένως, αἱ ὑπηρεσίαι ὑπάρχουν καὶ μὲ τοὺς ἰατροὺς ποὺ ὑπάρχουν καὶ θὰ ἐξειδικευθοῦν καὶ πρέπει νὰ ἐξειδικευθοῦν, νομίζω, ὅτι εἶναι ἀρκετοὶ οἱ ἰατροὶ νὰ πλαισιώσουν τὰς ὑπηρεσίας αὐτάς. Θὰ ὑπάρχῃ εἰς τὴν διεύθυνσιν τῆς κοινωνικῆς ὑγιεινῆς ὡς ὑπηρεσία ἀντικαρκινικοῦ ἀγῶνος.

§171ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 1;

§172ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§173ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 1 ἐγένετο δεκτόν. Ἄρθρον 2. Ὁ κ. Δ. Μανέντης, ἔχει τὸν λόγον.

§174Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, εἰς τὸ ἄρθρον 2, παράγραφος ζʹ, λέγει, ὅτι «ἡ μέριμνα τῆς ἀποστολῆς εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ὑποτρόφων ἐκ τοῦ ἐπιστημονικοῦ καὶ νοσηλευτικοῦ προσωπικοῦ, πρὸς ἐκπαίδευσιν ἢ μετεκπαίδευσιν κλπ.». Ἤθελον νὰ σᾶς ἐπιστήσω τὴν προσοχήν σας, ἐπὶ τοῦ ἑξῆς: Δυνάμει ὑπαρχουσῶν διατάξεων, ἕνας, ὁ ὁποῖος ὑπηρετεῖ ὡς ἰατρὸς εἰς ἕνα νοσοκομεῖον, ἐὰν μὲν τύχῃ κρατικῆς ὑποτροφίας, ἀπαιτεῖται νὰ ἔχῃ τριετῆ προϋπηρεσίαν. Ἐὰν τύχῃ ξένης ὑποτροφίας ἀπὸ οἱανδήποτε χώραν, ἀπαιτεῖται νὰ ἔχῃ πενταετῆ ὑπηρεσίαν. Νομίζω, ὅτι τοῦτο εἶναι ἄσκοπον καὶ ἐπιζήμιον. Ἐν ὄψει, μάλιστα, τῆς ἀποστολῆς, ἴσως, αὔριον, δι’ ἐκπαίδευσιν ἰατρῶν καὶ ἐν ὄψει κἄποιας βοηθείας ἀπὸ ἄλλην χώραν εἰς τὴν ὡραίαν προσπάθειαν τοῦ Ὑπουργείου, νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ἐξετασθῇ αὐτὸ τὸ ζήτημα.

§175Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Δὲν ὑπάρχει τέτοιο πρᾶγμα, διότι προχθές, συζητῶντας διὰ τὴν ἀποστολὴν 9 ἰατρῶν, εἰδικῶς δὲ τῶν περισσοτέρων διὰ μετεκπαίδευσιν εἰς τὸν ἀντικαρκινικὸν ἀγῶνα, ἀπεφασίσαμεν νὰ πάρωμεν καὶ ἰατροὺς ἀκόμη μὴ εἰδικούς.

§176Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, ἐπιμένω ἐπὶ τῆς ἀποστολῆς ἰατρῶν ἀπὸ τὰς κρατικὰς ὑποτροφίας καὶ ἀπὸ τὴν Ἑλληνικὴν Κυβέρνησιν. Ἐὰν ἕνας ἰατρός, ὢν ὑπάλληλος, πρέπει νὰ ἔχῃ πενταετῆ προϋπηρεσίαν, προκειμένου περὶ ὑποτροφιῶν, διδομένων ὑπὸ ξένης χώρας. Νὰ καταργηθῇ ἡ πενταετία καὶ νὰ γίνῃ τριετία.

§177Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Δὲν ὑπάρχει καμμία ἀντίρρησις δι’ ἡμᾶς, ἂς γίνῃ τριετία, ἀλλὰ μήπως εἶναι καθωρισμένον τοῦτο ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ.

§178Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ. Ἐὰν μία ξένη χώρα χορηγήσῃ ὑποτροφία εἰς πέντε Ἕλληνας ἰατρούς, ἀπαιτεῖται πενταετία, διὰ νὰ τοῦ ἐπιτρέψῃ τοῦ ἰατροῦ αὐτοῦ τὸ Κράτος νὰ ἀποδεχθῇ τὴν ὑποτροφίαν.

§179Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Ὡς εἰδικός, πρέπει νὰ εἶναι ἐπὶ πενταετίαν.

§180Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ. Ἐπιμένω, κύριε ὑπουργέ, διότι ὑπάρχει ἡ διάταξις αὐτή.

§181Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Ἀπὸ ὅσα γνωρίζω, δὲν ὑπῆρξε ποτὲ περίπτωσις προϋπηρεσίας ἰατρῶν. Ἀρκεῖ νὰ ἦσαν εἰδικοὶ ἰατροὶ καὶ νὰ ἔχουν τὰ προσόντα.

§182Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ. Πρόκειται περὶ τοῦ ἑξῆς: Ὑπηρετεῖ ἕνας ἰατρὸς εἰς μίαν ὑπηρεσίαν τοῦ Ὑπουργείου σας, ἢ εἰς μίαν πανεπιστημιακὴν κλινικήν. Ἐὰν τοῦ χορηγήσητε τοῦ ἰατροῦ αὐτοῦ μίαν ὑποτροφίαν, ἀρκεῖ τριετὴς προϋπηρεσία ἀπὸ τοῦ διορισμοῦ του. Ἐὰν τοῦ χορηγήσῃ ὁ Διεθνὴς Ἐρυθρὸς Σταυρὸς ἢ μία ἄλλη ξένη χώρα ὑποτροφία, ἀπαιτεῖται πενταετία. Ἐν ὄψει μάλιστα αὐτῆς τῆς ὡραίας προσπαθείας, τὴν ὁποίαν κάμνει τὸ Ὑπουργεῖον, θὰ πρέπει νὰ ἐξισωθῇ ὁ χρόνος.

§183Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Αὐταὶ εἶναι ὑπηρεσίαι, αἱ ὁποῖαι ἀνάγονται εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ καὶ συμμετέχουν καὶ ξέναι χῶραι, αἱ ὁποῖαι ἔχουν διεθνῶς παραδεχθῆ αὐτὰ τὰ πράγματα. Διὰ νὰ ὑπάρχῃ ὁ ὅρος αὐτός, θὰ ὑπάρχῃ μία προσυνεννόησις, μία προσυμφωνία.

§184Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ. Δὲν ἐπιτρέπεται ὁ ἰατρὸς αὐτός, νὰ ἀποδεχθῇ τὴν ὑποτροφίαν τῆς ξένης χώρας, ἐὰν δὲν ἔχῃ πενταετίαν.

§185Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Δὲν ὑπάρχει τέτοια διάταξις εἰς ἡμᾶς. Μὴ ἐπιμένετε.

§186Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ. Ἐγὼ θὰ εὕρω τὴν σχετικὴν διάταξιν καί, ἐν δεδομένῃ στιγμῇ, νὰ τὸ δεχθῆτε, διότι εἶναι τελείως ἄτοπον.

§187ΛΙΝΑ ΤΣΑΛΔΑΡΗ. Νομίζω, ὅτι εἰς τὴν παράγραφον στʹ, θὰ ἔπρεπε, ἐκεῖ ποὺ λέγει «ἀδελφῶν ἐπισκεπτριῶν», νὰ προστεθῇ «ἀδελφῶν νοσοκόμων».

§188Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Μάλιστα.

§189ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 2, ὡς ἐτροπολογήθη;

§190ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§191ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 2 ἐγένετο δεκτόν, ὡς ἐτροπολογήθη. (Ἐν συνεχείᾳ, γίνεται δεκτὸν τὸ ἄρθρον 3).

§192ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 4. Ὁ κ. Α. Κοκκέβης, ἔχει τὸν λόγον.

§193Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, εἰς τὸ ἄρθρον 4, ἔχω μίαν παρατήρησιν. Γράφει, ὅτι ἡ ὑπηρεσία αὐτή, τὴν ὁποίαν ἱδρύετε διὰ τοῦ παρόντος νομοσχεδίου, θὰ ὑπάγεται εἰς τὴν διεύθυνσιν Κοινωνικῆς Ὑγιεινῆς καί, παραδόξως, εἰς τὴν σύνθεσιν τοῦ γνωμοδοτικοῦ συμβουλίου δὲν μετέχει ὁ ἁρμόδιος διευθυντής, ὁ ὁποῖος εἶναι καὶ εἰσηγητὴς ἐπὶ τῶν θεμάτων. Νομίζω, ὅτι εἶναι παράλειψις, νὰ μὴ μετέχῃ ὁ ἁρμόδιος διευθυντὴς τοῦ Κεντρικοῦ Γνωμοδοτικοῦ Συμβουλίου.

§194Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Ἐφ’ ὅσον ὑπάρχει διοικητικὸς διευθυντής.

§195Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, ὅ,τι μέχρι σήμερον δὲν ἔχει συμβῆ τοιοῦτόν τι, ὅταν μία ὑπηρεσία ἀνήκῃ εἰς τὴν διεύθυνσιν μιᾶς ἄλλης, ὁ ἁρμόδιος διευθυντής, εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ ὁποίου θὰ ὑπάγεται ἡ ὑπηρεσία, νὰ μὴ μετέχῃ.

§196Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Ἐπεδιώξαμεν νὰ ἀποφύγωμεν τὸ πολυμελὲς Γνωμοδοτικὸν Συμβούλιον καὶ ἐφ’ ὅσον θὰ μετεῖχεν ὁ Γενικὸς Διευθυντὴς Ὑγιεινῆς, δὲν τὸ περιελάβομεν. Δὲν ἔχω, ὅμως, ἀντίρρησιν, ἀλλὰ θὰ παρακαλέσω νὰ συμπεριληφθῇ καὶ ὁ καθηγητὴς Ἀκτινολογίας τοῦ Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης καὶ τῆς Θεραπευτικῆς Κλινικῆς Ἀθηνῶν.

§197Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ. Νὰ τεθῇ καὶ εἷς καθηγητὴς τῆς Χειρουργικῆς, ὁριζόμενος παρ’ ὑμῶν, κύριε ὑπουργέ.

§198ΛΙΝΑ ΤΣΑΛΔΑΡΗ. ......... (δὲν ἠκούσθη).

§199Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ συμμετοχὴ τόσων ἐξεχουσῶν προσωπικοτήτων εἰς τὸ Συμβούλιον αὐτό, θὰ πρέπει νὰ ἀποδοθῇ εἰς τὴν ἀγάπην των πρὸς τὴν κοινωνίαν καὶ οὐχὶ εἰς ἄλλό τι. Συνεπῶς, νομίζω, ὅτι δὲν θὰ τοὺς παρακινῇ ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 12 «περὶ ἐξόδων κινήσεως κλπ.». Πᾶνε εἰς τὰ Συμβούλια, διότι θέλουν νὰ ἐργασθοῦν διὰ τὸ καλὸν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι καὶ ἡ παράγραφος 6 τοῦ ἄρθρου 4, δὲν ἔχει θέσιν εἰς τὴν διατύπωσιν τῆς διατάξεως αὐτῆς, ὅτι ὅποιος ἀπουσιάζει τρεῖς φορὰς ἀντικαθίσταται. Εἶναι δυνατὸν νὰ τοῦ ὑποδείξωμεν νὰ παραιτηθῇ, ἀλλὰ μὲ τὸ νὰ βάζωμεν τὴν διάταξιν αὐτήν, νομίζω, ὅτι προσβάλλομεν τοὺς ἀνθρώπους αὐτούς.

§200Γ. ΣΠΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Εἰς τὴν παράγραφον 1, θὰ πρέπει ἡ λέξις «ἰατρικῶν μελῶν» νὰ ἀντικατασταθῇ διὰ τῆς λέξεως «ἐπιστημονικῶν μελῶν», διότι μετέχει καὶ εἷς μὴ ἰατρός, καθηγητὴς τῆς Φυσικῆς τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν. Περαιτέρω, θὰ μετέχῃ τοῦ Γνωμοδοτικοῦ Συμβουλίου ὁ ἐπιστημονικὸς Διευθυντὴς τοῦ Ἀντικαρκινικοῦ Ἰνστιτούτου «Ἅγιος Σάββας». Ἀλλ’ ὡς γνωστόν, δὲν ἔχει ἐπιστημονικὸν διευθυντὴν καὶ θὰ μετέχῃ ὁ διευθυντὴς τοῦ διοικητικοῦ.

§201Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργ. Κοινωνικῆς Προνοίας). Ἔχει ἐπιστημονικὸν Διευθυντήν, τὸν κ. Μιχαλακόπουλον.

§202Γ. ΣΠΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ Διευθυντὴς εἶναι καθηγητὴς τῆς Θεολογίας. Πέραν αὐτοῦ, κ. ὑπουργέ, ἐπειδὴ ὁ «Ἅγιος Σάββας» ἔχει συναδέλφους μεγάλης πείρας, θὰ πρέπει νὰ προστεθοῦν καὶ δύο Διευθυνταὶ τοῦ Ἀντικαρκινικοῦ Κέντρου. Νομίζω, ὅτι ἐπιβάλλεται νὰ περιληφθοῦν δύο ἐξαιρετικῶς εἰδικοὶ ἐπιστήμονες.

§203Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Μολονότι δὲν ἔχω ἀντίρρησιν πρὸς τὴν παρατήρησιν τοῦ κ. Σπηλιοπούλου, ἐν τούτοις, νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι ἀπαραίτητος, διότι ὁ ἐπιστημονικὸς Διευθυντὴς τοῦ «Ἁγίου Σάββα», θὰ ἠμπορῇ νὰ καλύπτεται ἀπὸ τὸν καθηγητὴν τῆς ἀκτινολογίας.

§204Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἀναφέρομαι εἰς τὴν παράγραφον 6 τοῦ ἄρθρου 4 καθ’ ἣν ὁ κ. ὑπουργός, θὰ ἔχῃ τὸ δικαίωμα τῆς ἀντικαταστάσεως τοῦ μέλους τοῦ Συμβουλίου τοῦ μὴ προσερχομένου εἰς τρεῖς συνεδριάσεις. Νομίζω, ὅτι ἡ διάταξις αὐτὴ εἶναι ἀπαραίτητος, ἐὰν θέλῃ ὁ κ. ὑπουργὸς νὰ ἔχῃ ἐν λειτουργίᾳ τὸ Γνωμοδοτικὸν Συμβούλιον. Εἶναι γνωστὸν κατὰ ποῖον τρόπον λειτουργοῦν τὰ Συμβούλια, τὰ ὁποῖα εἶναι πολυμελῆ. Θὰ πρέπει, λοιπόν, νὰ παραμείνῃ ἡ διάταξις διὰ τὴν ὁμαλὴν λειτουργίαν τοῦ Συμβουλίου.

§205ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 4, ὡς ἐτροποποιήθη;

§206ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§207ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 4 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἐτροποποιήθη. (Ἀκολούθως γίνονται δεκτὰ τὰ ἄρθρα 5 καὶ 6). Ἄρθρον 7. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§208Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ ἤθελα νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τοῦ κ. ὑπουργοῦ ἐπὶ τοῦ βʹ ἐδαφίου τοῦ ἄρθρου 7. Νὰ μὴ ἐξαρτήσῃ τὴν ἐπιτυχίαν τοῦ ἀντικαρκινικοῦ ἀγῶνος ἀπὸ συνεισφοράς, ἐράνους κλπ., ἀλλὰ —καὶ εἰς τοῦτο νομίζω, ὅτι θὰ ἔχῃ τὴν συμπαράστασιν ὁλοκλήρου τοῦ Σώματος— νὰ ἐξασφαλίσῃ ἐτησίαν ἐπιχορήγησιν τοῦ προϋπολογισμοῦ διὰ τὴν ἐπιτυχίαν τοῦ ἀγῶνος τούτου. Ἐὰν στηρίξωμεν τὰς ἐλπίδας αὐτὰς εἰς ἐράνους κλπ. δὲν θὰ κάμωμεν τίποτε.

§209Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργ. Κοινωνικῆς Προνοίας). Οὐδέποτε θὰ στηριχθῶμεν εἰς αὐτά, ἀλλὰ πρέπει καὶ ἡ κοινωνία νὰ ἐνδιαφέρεται καὶ νὰ ἔρχεται συνεπίκουρος.

§210Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, νομίζω, ὅτι εἰς τὸ βʹ ἐδάφιον τοῦ ἄρθρου 7, πρέπει νὰ προστεθῇ ἕνα «καὶ»... Ἡ μέριμνα «καὶ» ἐξεύρεσις, διὰ νὰ φαίνεται, ὅτι τὸ Κράτος θὰ δίδῃ τὸ μεγαλύτερον μέρος.

§211ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 7;

§212ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§213ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 7 ἐγένετο δεκτόν. (Ἀκολούθως γίνονται δεκτὰ τὰ ἄρθρα 8 καὶ 9). Ἄρθρον 10. Ὁ κ. Α. Παυλόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§214Α. ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ. Διὰ τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ σχηματίζεται μία πολυμελὴς ἐπιτροπὴ ἀντικαρκινικοῦ ἀγῶνος. Νομίζω, ὅτι ὀρθὸν θὰ ἦτο νὰ ὑπάρξῃ καὶ μία ὀλιγομελὴς ἐπιτροπή, ἡ ὁποία σκοπὸν νὰ ἔχῃ τὴν γενικοποίησιν τῶν ἀποφάσεων τοῦ Κεντρικοῦ Γνωμοδοτικοῦ Συμβουλίου Ἀντικαρκινικοῦ Ἀγῶνος. Εἰς τὴν ἐπιτροπὴν αὐτὴν νὰ λάβῃ μέρος ἕνας καθηγητὴς τοῦ Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, ἕνας καθηγητὴς τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν καὶ ὁ Διευθυντὴς Ὑγιεινῆς τοῦ Ὑπουργείου.

§215Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργ. Κοινωνικῆς Προνοίας). Εἰς τὸ προηγούμενον σχέδιον εἶχε προβλεφθῆ ἡ ὀλιγομελὴς αὐτὴ ἐπιτροπή, ἡ ὁποία θεωρεῖται ὡς συντονιστική. Ἐὰν ἡ ἐπιτροπὴ δεχθῇ τὴν πρότασιν τοῦ κ. Παυλοπούλου θὰ πρέπει νὰ δεχθῇ συγχρόνως καὶ τὴν συμμετοχὴν ἑνὸς καθηγητοῦ τῆς ἀκτινολογίας.

§216ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 10;

§217ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§218ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 10 ἐγένετο δεκτόν. Ἄρθρον 11. Ὁ κ. Β. Μπρακατσούλας ἔχει τὸν λόγον.

§219Β. ΜΠΡΑΚΑΤΣΟΥΛΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ ἄρθρον τοῦτο ὁμιλεῖ περὶ τῆς ὑποχρεώσεως τῶν ἰατρῶν νὰ δηλώνουν τὰ νοσήματα τοῦ καρκίνου. Ἐὰν δὲν δηλώνουν αὐτά, θὰ ὑπόκεινται εἰς κυρώσεις;

§220Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργ. Κοινωνικῆς Προνοίας). Νομίζω, ὅτι δὲν πρέπει νὰ ὑπάρξωμεν τόσον αὐστηροί. Ἀφήσατε καὶ ἐν τῇ προόδῳ τὸ ἔχομεν ὑπ’ ὄψει μας αὐτὸ τὸ ὁποῖον εἴπατε.

§221Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ δηλώσω, ὅτι εἶμαι ἀντίθετος πρὸς τὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 11. Διότι ἡ δήλωσις τῶν περιπτώσεων τοῦ καρκίνου ὑπὸ τῶν ἰατρῶν δὲν πρέπει νὰ εἶναι ἐπώνυμος διὰ τὸν ἀσθενῆ, ἀλλὰ ἁπλῶς νὰ τίθενται μόνον τὰ ἀρχικὰ τοῦ ὀνοματεπωνύμου του καὶ ἡ ἐξέλιξις τῆς ἀσθενείας του. Ἐὰν τοῦτο δὲν γίνῃ, νὰ εἶσθε βέβαιος, ὅτι θὰ ἔχωμεν ἀσθενεῖς, οἱ ὁποῖοι θὰ ἀποφύγουν ἐκ τοῦ λόγου τούτου νὰ νοσηλευθοῦν εἰς τὰ Νοσοκομεῖα καὶ θὰ θεραπεύωνται εἰς τὴν οἰκίαν των. Ἀντιλαμβάνεσθε, βεβαίως, τὸ εἶδος τῆς νοσηλείας, ἡ ὁποία θὰ γίνεται. Συνεπῶς, νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ προχωρήσωμεν προοδευτικῶς κατὰ τὴν πρώτην ἐφαρμογὴν τοῦ Νόμου.

§222Α. ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἄποψις τοῦ κ. Κοκκέβη ἔχει μεγάλην σημασίαν, διότι θὰ ὑπάρξουν περιπτώσεις κατὰ τὰς ὁποίας θὰ εἴπωμεν, ὅτι κἄποιος εἶναι καρκινοπαθής, ἐνῷ δὲν θὰ εἶναι.

§223Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργ. Κοινωνικῆς Προνοίας). Θέλω νὰ πιστεύω, ὅτι ἕνας σκοπὸς τοῦ νομοσχεδίου, ἦτο γενικῶς νὰ καταπολεμήσωμεν τὴν φοβίαν τοῦ λαοῦ διὰ τὸν καρκῖνον. Δὲν ὑπάρχει, ἑπομένως, θέσις νὰ φοβούμεθα, ὅτι θὰ γνωσθῇ, ὅτι ὁ αʹ πάσχει ἀπὸ καρκίνον, δεδομένου, ὅτι εἶναι νόσος, ἡ ὁποία δὲν μεταδίδεται καὶ δὲν ἔχῃ καμμίαν ἐπίδρασιν ἐπὶ τῆς κοινωνίας. Θὰ πρέπει νὰ συνηθίσῃ ὁ κόσμος νὰ μὴ ἔχῃ τὴν φοβίαν αὐτήν. Δι’ αὐτό, νομίζω, ὅτι θέμα ἐκθέσεως τοῦ ἀσθενοῦς δὲν ὑπάρχει.

§224Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Ἐπὶ αὐτῶν τὰ ὁποῖα εἴπατε κ. ὑπουργέ, δὲν διαφωνῶ, ἀλλὰ νομίζω, ὅτι θὰ πρέπει νὰ προχωρήσωμεν μεθοδικῶς. Εἶναι, βεβαίως, ὀρθόν, διότι θὰ ἔχωμεν πλεῖστα στατιστικὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα θὰ ὁδηγήσουν εἰς χρήσιμα συμπεράσματα, ἀλλὰ θὰ πρέπει νὰ τὰ ἀποφύγωμεν εὐθὺς ἀμέσως.

§225Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργ. Κοινωνικῆς Προνοίας). Κύριε Κοκκέβη, πιστεύετε, ὅτι ὑπάρχουν ἀσθενεῖς οἱ ὁποῖοι πηγαίνουν εἰς τὰ νοσοκομεῖα καὶ δὲν δίδουν τὸ ὄνομά των;

§226Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Βεβαίως. Ἀσκῶ τὴν ἰατρικὴν ἐπὶ μίαν 25ετίαν καὶ πολλάκις μοῦ ἐλέχθη. Δὲν ἔχω καμμίαν ἀντίρρησιν διὰ τὰς σκέψεις σας αὐτάς, ἀλλὰ θὰ πρέπει νὰ ὑπάρχῃ ἕνα περιθώριον χρονικὸν νὰ τὸ ἀντιμετωπίσωμεν.

§227Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, πράγματι ὑπάρχει αὐτὴ ἡ ψυχολογία, ἡ ὁποία κατ’ ἀρχὰς ὑπῆρχεν εἰς τὰ ἀφροδίσια νοσήματα καὶ τὴν φυματίωσιν. Σήμερον ἡ ψυχολογία αὐτὴ ἐμφανίζεται καὶ διὰ τὸν καρκίνον, δι’ αὐτὸ ἐπρότεινα ὅπως θεσπίσωμεν, ἡ γνωμοδότησις τῶν πασχόντων ἀπὸ καρκίνον, νὰ γίνεται δι’ ἐμπιστευτικῆς ἀναφορᾶς.

§228Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργ. Κοινωνικῆς Προνοίας). Τὸ δέχομαι εὐχαρίστως.

§229Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Νομίζω, κ. ὑπουργέ, ὅτι θὰ ἦτο καλλίτερον νὰ τὸ ἀφήσωμεν δυνητικόν, ὥστε νὰ ἠμπορῆτε ἀργότερα νὰ τροποποιήσετε.

§230Λ. ΤΣΑΛΔΑΡΗ. Θὰ ἤθελα, κ. ὑπουργέ, νὰ σᾶς ἐρωτήσω, πῶς βλέπετε τὴν ὑποχρεωτικὴν δήλωσιν τῆς δευτέρας παραγράφου, προκειμένου νὰ τὴν ἐπεκτείνωμεν καὶ εἰς ἄλλας νόσους.

§231Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργ. Κοινωνικῆς Προνοίας). Ἐὰν ἔχωμεν στατιστικὰ δεδομένα, ἄλλων νόσων, θὰ δυνάμεθα βεβαίως νὰ τὴν ἐπεκτείνωμεν.

§232ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 11, ὡς ἐτροποποιήθη;

§233ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§234ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 11 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἐτροποποιήθη. Ἄρθρον 12. Ὁ κ. Βαλοῦρδος ἔχει τὸν λόγον.

§235Γ. ΒΑΛΟΥΡΔΟΣ. Κύριε ὑπουργέ, κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν, ὁ κ. Ἀρβανιτάκης, ἐζήτησεν ὅπως γίνῃ δεκτὴ ἡ ἑξῆς λεπτομέρεια. Οἱ προσερχόμενοι, δηλαδή, εἰς τὰ διάφορα ἰατρεῖα πρὸς ἐξέτασιν ὡς ὕποπτοι καρκίνου, νὰ ἐξετάζωνται δωρεάν. Παρακαλῶ καὶ τώρα νὰ δεχθῆτε τὴν προσθήκην αὐτήν, διότι, ὡς γνωστόν, κατὰ τὴν στατιστικὴν τοῦ Ὑπουργείου, τὸ ἓν τρίτον τοῦ πληθυσμοῦ τῆς χώρας εἶναι ἄποροι. Ἐκτὸς τούτου, ὅμως, καὶ τὸ πιστοποιητικὸν ἀπορίας ἐκδίδεται πολὺ δυσκόλως, βάσει τῆς ὑπ’ ἀριθ. 18)52 Ἐγκ. τοῦ Ὑπουργείου, ἡ ὁποία ἀναφέρει τὰς περιπτώσεις κατὰ κατηγορίαν. Σκεφθῆτε, κ. ὑπουργέ, ὅταν καθιερωθῇ 20δραχμον διὰ τὴν ἐξέτασιν ἑνὸς ἀσθενοῦς, θὰ πρέπει ὁ ἀσθενὴς αὐτὸς νὰ στερηθῇ ἐπὶ δύο ἡμέρας τὸν ἄρτον. Ἐάν δὲ ὑποχρεωθῇ νὰ μεταβῇ εἰς μακρυνὰς ἀποστάσεις θὰ πληρώσῃ καὶ ἀγώγια, ὁπότε θὰ στερηθῇ τὸν ἄρτον 10 καὶ περισσοτέρων ἴσως ἡμερῶν. Ἐπειδή, λοιπόν, ὁμιλοῦμεν περὶ ἀντικαρκινικοῦ ἀγῶνος καὶ ἐπειδὴ ὁ ἀγὼν αὐτὸς ὁμοιάζει μὲ τὸν ἀγῶνα καταπολεμήσεως παλαιῶν ἀσθενειῶν, θὰ ἤθελα νὰ δεχθῆτε τὴν τροπολογίαν αὐτήν.

§236Α. ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ τοῦ θέματος τὸ ὁποῖον ἔθιξεν ὁ προλαλήσας κ. συνάδελφος, ὑπάρχει πράγματι κἄποια βάσις, ἀλλὰ ἡ βάσις ὅμως δὲν εἶναι ἐκεῖ ποὺ τὴν τοποθετεῖ ὁ κ. συνάδελφος. Ἡ βάσις πρέπει νὰ ἀναζητηθῇ ἐκεῖ ὅπου πράγματι εὑρίσκεται, καὶ εὑρίσκεται εἰς τὸ μακροχρόνιον τῆς νόσου. Οἱ καρκινοπαθεῖς, λοιπόν, λόγῳ τοῦ μακροχρονίου τῆς νόσου καὶ δὴ τῶν ἀγροτικῶν περιοχῶν, πράγματι θὰ ὑποστοῦν μεγάλην οἰκονομικὴν δυσχέρειαν. Δι’ αὐτὸ πρέπει διὰ τοὺς καρκινοπαθεῖς τῶν ἀγροτικῶν περιοχῶν, νὰ ληφθῇ πρόνοια νὰ εἰσάγωνται καὶ νὰ νοσηλεύωνται δωρεὰν εἰς τὰ νοσοκομεῖα. Δὲν εἶναι, λοιπόν, θέμα ἐξωτερικοῦ Ἰατρείου.

§237Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ συνάδελφος κ. Παυλόπουλος μὲ ἐπρόλαβε, διότι ἀκριβῶς αὐτὸ θὰ ἔλεγον καὶ ἐγώ. Ὀρθὸν εἶναι καὶ τὸ ὑποστηριχθὲν ὑπὸ τοῦ συναδέλφου κ. Βαλούρδου. Ἐγὼ τὸ ἐπικροτῶ καὶ συνηγορῶ. Ἐὰν θέλῃ ὁ κ. ὑπ)γὸς ἂς τὸ ἀποδεχθῇ. Διότι, κ. συνάδελφοι, ἐὰν ἕνας ἀγρότης εἴτε πτωχὸς εἶναι, εἴτε εὔπορος, προσβληθῇ ἀπὸ καρκίνον, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀνταποκριθῇ εἰς τὴν μακροχρόνιον νοσηλείαν ποὺ ἀπαιτεῖ ἡ νόσος. Θὰ φθάσῃ μέχρι τοῦ σημείου νὰ πωλήσῃ τὰ ζῶα του καὶ τὰ πάντα. Δι’ αὐτὸ εἰσηγοῦμαι, ὅπως ἡ νοσηλεία παρέχεται δωρεὰν εἰς τοὺς καρκινοπαθεῖς ἀγρότας. Ἐγὼ μάλιστα, προχωρῶ καὶ ἔτι περισσότερον καὶ θὰ ἔλεγα, ὅπως ἡ νοσηλεία παρέχεται δωρεὰν δι’ ὅλα τὰ νοσήματα εἰς τοὺς ἀγρότας. Οἱ ἀγρόται δικαιοῦνται εἰδικῆς μεταχειρίσεως καὶ προστασίας ἔναντι τῶν ὅσων προσφέρουν.

§238Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΗΣ. Θὰ ἤθελα, κ. ὑπουργέ, νὰ σᾶς συστήσω, ὅπως οἱ ἄποροι καρκινοπαθεῖς ἀγρόται ἀπαλλάσσωνται καὶ τῶν ἐξόδων μετακινήσεως, τὰ ὁποῖα πολλάκις ἀνέρχονται εἰς 100 καὶ 150 δραχμάς. Συνεπῶς, μπορεῖ νὰ ἐξοικονομήσουν τὴν δαπάνην τῆς ἱστολογικῆς ἐξετάσεως, ἀλλὰ δὲν εἶναι εἰς θέσιν νὰ πληρώσουν τὰ ἔξοδα μεταφορᾶς στὶς συγκοινωνίες. Μόνον ἔτσι, κ. ὑπουργέ, θὰ γίνῃ ὁ ἀγών, μόνον ἔτσι θὰ πείσωμεν τοὺς ἀνθρώπους νὰ κατεβαίνουν ἀπὸ τὰ χωριά τους.

§239Γ. ΒΑΛΟΥΡΔΟΣ. Καὶ ὁ ἐργάτης τῶν πόλεων τί θὰ γίνῃ;

§240Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ. Ὅλοι οἱ ἐργάται εἶναι ἠσφαλισμένοι εἰς τὸ Ι.Κ.Α., κ. συνάδελφε.

§241Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΗΣ. Καλὸν θὰ ἦτο, νὰ γίνῃ τὸ ἴδιον καὶ διὰ τοὺς ἐργάτας, ἐὰν ἠμποροῦμεν. Ἀλλὰ διὰ τοὺς ἀγρότας θὰ ἦτο κρῖμα νὰ μὴ τοὺς ἐπιτραπῇ ἡ δωρεὰν ἱστολογικὴ ἐξέτασις καὶ νοσηλεία.

§242Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε ὑπουργέ, πρὸ ὀλίγων μηνῶν ἔγινεν ἡ ἀκτινογράφησις ὅλων τῶν κατοίκων τῆς περιφερείας μου καὶ ὅσοι εὑρέθησαν ὕποπτοι ἐκλήθησαν ἀπὸ τὸ Ὑγειονομικὸν Κέντρον νὰ ὑποβληθοῦν εἰς περαιτέρω ἐξέτασιν καὶ ἀνεκαλύφθησαν οἱ ὀλίγοι φυματικοί, οἱ ὁποῖοι ἦσαν, καὶ ἐπῆγαν εἰς τὸ σανατόριον. Αὐταὶ αἱ ἐξετάσεις ἐπέτυχον ἀπολύτως, διότι ἦσαν δωρεάν. Αὐτὸ ἦτο μία προσφορὰ τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας πρὸς τὸν ἀγροτικὸν πληθυσμόν, τὴν ὁποίαν ὀφείλομεν νὰ ἀναγνωρίσωμεν. Νομίζω, ὅτι τὸ ἴδιον πνεῦμα πρέπει νὰ ἐπικρατήσῃ καὶ εἰς τὴν ἰδίαν περίπτωσιν. Νὰ θεωρηθῇ, ὅτι ἐφ’ ὅσον κάμνομεν κανονικὸν ἀγῶνα κατὰ τοῦ καρκίνου, πρέπει νὰ θεωρηθῇ ὡς ὑποχρέωσις τοῦ Κράτους νὰ κάμῃ αὐτὴν τὴν ἀνίχνευσιν. Αὐτὰς τὰς ἱστολογικὰς ἐξετάσεις πρέπει νὰ τὰς κάμῃ τὸ Κράτος δωρεάν. Αὐτὸ ἔχει φυσιολογικὴν συνέπειαν κ. ὑπουργέ. Πολλοὶ ἄνθρωποι, ἂν ἤξευραν, ὅτι ἦσαν φυματικοί, δὲν θὰ ὑπεβάλλοντο εἰς ἐξέτασιν. Ἐν τούτοις, ἐφ’ ὅσον ἐκλήθησαν δωρεάν, ἐπῆγαν νὰ ἐξετασθοῦν. Νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ κάμετε δεκτὴν τὴν τροπολογίαν, τοὐλάχιστον, διὰ τοὺς ἀγρότας νὰ εἶναι δωρεάν.

§243Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, εἶναι γνωστόν, ὅτι ὁ καρκίνος εἶναι καὶ μακρὰ καὶ δαπανηρὰ νόσος διὰ τὴν θεραπείαν της, καὶ εἶναι βέβαιον, ὅτι μὲ τὰ στοιχεῖα ἀπορίας, τὰ ὁποῖα ὑπάρχουν, χωρὶς ἐν τῷ μεταξὺ νὰ γίνῃ νέα ἀναπροσαρμογή, βάσει τῶν σημερινῶν οἰκονομικῶν δεδομένων, δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ἀντιμετωπισθῇ ἡ νοσηλεία τῶν ἀπόρων. Διότι, ὡς ὁρίζεται μὲ τὴν ἐγκύκλιον τοῦ 1952, 4, 6 καὶ 8 δραχμαί, δὲν εἶναι εἰσόδημα. Ἀλλ’ ἂν ἀκόμη ἰσχύσουν κριτήρια ἀπορίας γενικώτερα, νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ὑπάρξῃ διαφορετικὴ μεταχείρισις διὰ τὰ κριτήρια ἀπορίας τῶν καρκινοπαθῶν. Ἐπίσης, ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ὑπέμνησεν ὁ κ. Ἀρβανιτάκης, εἶναι ἀξιοσημείωτον. Ὅτι πρέπει οἱ ἀσθενεῖς, οἱ ὁποῖοι ἀνιχνεύονται, οἱ ὁποῖοι ὑποβάλλονται εἰς μίαν περαιτέρω ἔρευναν, ἐφ’ ὅσον ἐξακριβώνεται, νὰ προωθοῦνται, μερίμνῃ τοῦ Ταμείου τοῦ Ἀντικαρκινικοῦ Ἀγῶνος, εἰς τὰ Κέντρα, πρὸς ἀνάλογον θεραπείαν. Διότι τί θὰ συμβῇ; Μία μερὶς ἀσθενῶν νὰ μὴ εἶναι εἰς θέσιν νὰ καταβάλῃ τὰ εἰσιτήρια. Αὐτὸ θὰ εἶναι εἰς τὴν ἐκτίμησιν τοῦ ἐκπροσώπου τοῦ Ἀντικαρκινικοῦ Ἀγῶνος, ποὺ θὰ εἶναι τὸ νοσοκομεῖον τῆς περιοχῆς.

§244Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργ. Κοινωνικῆς Προνοίας). Κύριε Κοκκέβη, θὰ γνωρίζετε, ὅτι πολλοὶ ἀσθενεῖς δὲν ἔχουν τὴν δυνατότητα νὰ καταβάλλουν τὰ εἰσιτήριά των. Καταβάλλονται ὅμως ἀπὸ τὸ Κέντρον Προνοίας. Δὲν ὑπάρχει τοιοῦτον θέμα, ἀρκεῖ νὰ πρόκειται περὶ ἀρρώστου. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ ἄλλο ποὺ εἰσηγήθητε, ὅτι θὰ πρέπει νὰ εἶναι δωρεὰν αἱ ἐξετάσεις....

§245Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Ἐγὼ δὲν εἶπον αὐτό, κ. ὑπουργέ. Εἶπον νὰ ἰσχύσουν διαφορετικὰ κριτήρια θεραπείας, ὡς πρὸς τοὺς καρκινοπαθεῖς. Οἱ πλούσιοι ποὺ θὰ ἠμποροῦν νὰ καταβάλλουν, νὰ πληρώσουν. Περὶ τῶν ἀπόρων ὁμιλῶ ἐγώ.

§246Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργ. Κοινωνικῆς Προνοίας). Θὰ ἐδεχόμην, ἐφ’ ὅσον θὰ ἐπρόκειτο περὶ τῶν ἀγροτῶν. Ἀλλ’ ἐπειδὴ θὰ ἔλθῃ εἰδικὸν νομοσχέδιον περὶ προστασίας καὶ ἐπεκτάσεως, τῆς ἀσφαλίσεως τῶν ἀγροτῶν, ἥτις ἐπεκτείνεται καὶ εἰς τὴν νοσηλείαν, δὲν ὑπάρχει θέμα νοσηλείας. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον θὰ ἐδεχόμην, θὰ ἦτο νὰ ὑπαγάγωμεν καὶ τὴν νοσηλείαν τοῦ καρκίνου, ὡς πρὸς τὸ ὕψος τῆς δαπάνης τῆς φυματιώσεως, διότι ὑπάρχει μία μείωσις σημαντική.

§247Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Αὐτὸ εἶναι ἱκανοποιητικὸν, κ. ὑπουργέ.

§248Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργ. Κοινωνικῆς Προνοίας). Ὁ νόμος περὶ ἀγροτικῆς ἀσφαλίσεως θὰ σᾶς δώσῃ τὴν εὐκαιρίαν νὰ τὰ συζητήσωμεν. Ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ αὐτῇ, ἐπειδὴ εἰς ἓν διάταγμα παλαιότερον τὸ ὕψος τῆς νοσηλείας τῶν ψυχοπαθῶν καὶ τῶν φυματικῶν ἦτο κάπως ὑψηλόν, θὰ εἴχομεν τροποποιήσεις εἰς χαμηλὸν ἐπίπεδον καὶ θὰ παρεκάλουν νὰ δεχθῆτε μίαν τροπολογίαν, συμπληρωματικῶς, διὰ νὰ ἰσχύσῃ ἀναδρομικῶς. Θὰ σᾶς παρεκάλουν νὰ δεχθῆτε τὴν τροπολογίαν αὐτήν.

§249ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτή, δεκτή.

§250ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 12, ὡς ἐτροποποιήθη;

§251ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§252ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 12 ἐγένετο δεκτόν, ὡς ἐτροποποιήθη.

§253Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, πέρυσι, ψηφιζομένου τοῦ νομοσχεδίου περὶ ἐντάξεως τοῦ προσωπικοῦ τοῦ Ὑπουργείου Προνοίας, εἶχεν ὑποστηρίξει μίαν τροπολογίαν ὁ κ. Μητσοτάκης, προκειμένου νὰ κατέχουν δευτέραν θέσιν ἰατροὶ δημόσιοι ὑπάλληλοι. Συνεζητήθη ἡ τροπολογία ἐκείνη καὶ ἐγένετο παραδεκτόν, ὅτι οἱ ἰατροὶ δημόσιοι ὑπάλληλοι μέχρι καὶ τοῦ 6ου βαθμοῦ δύνανται νὰ κατέχουν καὶ δευτέραν θέσιν. Ὡς ὅμως διετυπώθη καὶ ὡς ἔχει δημοσιευθῆ εἰς τὴν Ἐφημερίδα τῆς Κυβερνήσεως, ἐγέννησε μερικὰς ἀμφιβολίας διὰ τὴν ἀληθῆ ἔννοιαν. Ἔχω, λοιπόν, μίαν τροπολογίαν εἰς τὴν ὁποίαν λέγω: «Ἡ ἀληθὴς ἔννοια τοῦ ἄρθρου 17 παρ. 7 ἐδάφ. γʹ τοῦ νόμου 3796)57 περὶ διακατοχῆς δευτέρας θέσεως παρὰ τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων κάτω τοῦ 6ου βαθμοῦ, περιλαμβάνει καὶ τοὺς ἐπὶ 6ῳ βαθμῷ τοιούτους». Εἶναι ἁπλῶς μία ἀποσαφήνισις, διότι αὐτὸ ἔχει ἐφαρμοσθῆ.

§254Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργ. Κοινωνικῆς Προνοίας). Δὲν ἔχω ἀντίρρησιν, διότι εἶναι ἑρμηνευτική, νὰ μπῇ ὡς ἄρθρον 13.

§255ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὴ ἡ ὡς ἄνω τροπολογία, νὰ προστεθῇ ὡς ἄρθρον 13;

§256ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτή, δεκτή.

§257ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ τροπολογία τοῦ κ. Κοκκέβη ἐγένετο δεκτὴ ὡς ἄρθρον 13.

§258Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργ. Κοινωνικῆς Προνοίας). Θὰ κάμω τὴν δήλωσιν, ὅτι δὲν θὰ δεχθῶ ἄλλην τροπολογίαν, διὰ νὰ μὴ ταλαιπωρούμεθα, διότι πρέπει νὰ μείνῃ ὡς ἔχει τὸ νομοσχέδιον. Ἄλλα νομοσχέδια εἶναι ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ἠμποροῦν νὰ καλύψουν τὰς ἀνάγκας τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων.

§259Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ἡ τροπολογία τὴν ὁποίαν ὑποστηρίζω, ἔχει ὡς ἑξῆς: «......(ἀναγινώσκει)......».

§260Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργ. Κοινωνικῆς Προνοίας). Δὲν δύναμαι νὰ ἀποδεχθῶ οὐδεμίαν ἀπολύτως τροπολογίαν.

§261Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Δύνασθε, κ. ὑπουργέ, νὰ τακτοποιήσετε ἄλλως τὸ θέμα τῶν ὑπαλλήλων αὐτῶν, οἱ ὁποῖοι προσέφερον μεγάλας ὑπηρεσίας.

§262Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργ. Κοινωνικῆς Προνοίας). Καὶ εἰς ἐμὲ εἶναι συμπαθέστατοι οἱ ὑπάλληλοι αὐτοί, ἀλλὰ ἔθεσα μίαν ἀρχήν, νὰ μὴ ἀποδεχθῶ τροπολογίαν ἡ ὁποία θὰ εἶναι ἀντίθετος πρὸς τὸ κείμενον τοῦ νομοσχεδίου.

§263ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 13 ὡς ἄρθρον 14;

§264ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§265ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν τὸ ἄρθρον 13, ὡς ἄρθρον 14. Δεκτὸν τὸ ὡς ἄνω σχέδιον νόμου εἰς αʹ συζήτησιν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον ὡς ἐτροποποιήθη;

§266ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§267ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ὀργανώσεως τοῦ Ἀντικαρκινικοῦ Ἀγῶνος». Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§268ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§269ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ. μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ ἐπερωτήσεις. (Ὥρα 11.35′ μ.μ.)