1959.02.13

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 53η

Παρασκευὴ 13 Φεβρουαρίου 1959

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 6.50′ μ.μ.).

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Ἀναβάλλεται ἐπὶ ἡμίωρον, ἡ ἐπικύρωσις τῶν πρακτικῶν. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Γκίλλας, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§2Α. ΓΚΙΛΛΑΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ βουλευτὴς Ἄρτης κ. Δ. Καρατζένης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἀντωνίου Δ. Κουτσούκου, παραπονουμένου διότι, ἐνῷ παρέδωσεν εἰς τὸν στρατὸν ἡμίονον, ἡ ἀξία του δὲν συμψηφίζεται πρὸς ἕτερον ἡμίονον, ὃν ἔλαβε παρὰ τῆς Α.Τ.Ε. Ὁ βουλευτὴς Ἡμαθίας κ. Δ. Χατζηδημητρίου, καταθέτει ἀναφορὰν ἐπιτροπῆς αὐτοκινητιστῶν Βερροίας, ἐκτελούντων ἐπιβατικὴν συγκοινωνίαν ἐπὶ ἀγόνων ὀρεινῶν γραμμῶν, αἰτούντων τὴν χορήγησιν ἀδειῶν δημοσίας χρήσεως διὰ τὰ ἄνευ ἀδείας φορτηγὰ αὐτοκίνητά των. Ὁ βουλευτὴς Ἄρτης κ. Π. Γαρουφαλιᾶς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Ἀγωγέων Ἄρτης «Τὰ Τζουμέρκα», αἰτοῦντος ὅπως δοθῇ, ὡς ἀποζημίωσις εἰς τὰ μέλη του, ὧν τὸ ἐπάγγελμα παρεμερίσθη, λόγῳ τῆς ἐπικρατήσεως τοῦ αὐτοκινήτου, γεωργικὸς κλῆρος, ἢ ἄδεια κυκλοφορίας αὐτοκινήτου κλπ. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Θ. Παπαπαναγιώτου, διὰ τηλεγραφήματός του, διερμηνεύων ἀγανάκτησιν καπνοπαραγωγῶν Δράμας, αἰτεῖ τὴν λῆψιν κυβερνητικῶν μέτρων, πρὸς προστασίαν αὐτῶν. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Σ. Κωστόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Σ. Σταματοπούλου, Γ. Ξυνοῦ, κατοίκων Μικρομάνης, αἰτούντων τὴν μὴ κατασκευὴν πολεμικοῦ ἀεροδρομίου εἰς τὴν περιοχὴν τῆς ἐν λόγῳ πόλεως. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Β. Ἐφραιμίδης, Κ. Τσιγάρας καὶ Δ. Κελτεμλίδης, διὰ τηλεγραφήματός των, αἰτοῦν κατάπαυσιν διώξεων τῶν πολιτῶν παρὰ τῶν ἀστυνομικῶν ὀργάνων καὶ τὴν κατάργησιν τοῦ θεσμοῦ τῶν ἐκτοπίσεων. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Εὐαγγέλου καὶ Α. Παπαδόπουλος, διὰ τηλεγραφήματός των, διερμηνεύοντες ἀγανάκτησιν καπνοπαραγωγῶν Δράμας, αἰτοῦν τὴν λῆψιν κυβερνητικῶν μέτρων πρὸς προστασίαν αὐτῶν. Ὁ βουλευτὴς Ἀχαΐας κ. Α. Γεροκωστόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Ἀρτεργατῶν Αἰγίου «Ἡ Ἁγία Παρασκευή», αἰτοῦντος λῆψιν μέτρων πρὸς ἀντιμετώπισιν τῆς ἀπειλουμένης χρεωκοπίας τοῦ ἀσφαλιστικοῦ των ὀργανισμοῦ. Ὁ βουλευτὴς Καβάλας κ. Θ. Λυμπερίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Προέδρων Κοινοτήτων περιοχῆς Παρανεστίου Δράμας, αἰτούντων τὴν λῆψιν μέτρων διὰ τὴν ἀξιοποίησιν τοῦ μεταλλευτικοῦ πλούτου τῆς ἐν λόγῳ περιοχῆς. Ὁ βουλευτὴς Μαντινείας κ. Δ. Παπαδημητρίου, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου πολυτέκνων Λαγκαδίων, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν κατάργησιν τῶν κεκτημένων δικαιωμάτων τῶν πολυτέκνων (ἔκπτωσις εἰσιτηρίων κλπ.). Ὁ ἰατρὸς Ἰάκωβος Διαμαντόπουλος, δι’ ἀναφορᾶς του αἰτεῖ ὅπως, εἰς τὴν συμφωνίαν τῶν κ. κ. Καραμανλῆ– Μεντερές, τεθῇ ὅρος μετασταθμεύσεως ἑλληνικῶν στρατευμάτων εἰς τὴν Κωνσταντινούπολιν κλπ. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Θ. Παπαπαναγιώτου, διὰ τηλεγραφήματός του, διερμηνεύων ἀγανάκτησιν ἀξιωματικῶν καὶ ὁπλιτῶν Χωροφυλακῆς δι’ ἀφαίρεσιν σφραγιστικῶν δικαιωμάτων, συνεπεία μελετωμένης ψηφίσεως νομοσχεδίου περὶ μέτρων καὶ σταθμῶν, αἰτεῖ ἀπάλειψιν ἐκ τοῦ ἐν λόγῳ νομοσχεδίου σχετικῆς διατάξεως. Ἀπαντήσεις Ὑπουργείων: Ι. Τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Τριανταφυλλίδη. Ἐπὶ τῆς ἐν θέματι ἐρωτήσεως, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ θέμα ὑδρεύσεως τῶν ἀναφερομένων ἐν τῇ ἐρωτήσει συνοικισμῶν τῆς περιοχῆς Ἕβρου, ἀφορᾷ τὸ Ὑπουργεῖον Κοινωνικῆς Προνοίας. Ὅσον ἀφορᾷ εἰδικώτερον τὴν διενέργειαν γεωλογικῆς ἐρεύνης εἰς τὴν ὡς ἄνω περιοχήν, ἐδόθη ἤδη σχετικὴ ἐντολὴ πρὸς τὴν Ὑπηρεσίαν Ὑδραυλικῶν Κατασκευῶν Βορ. Ἑλλάδος, διὰ τὴν ἄμεσον μετάβασιν γεωλόγου, εὐθὺς ὡς ἐπιτρέψουν αἱ καιρικαὶ συνθῆκαι. Ἐν Ἀθήναις τῇ ... Ἰανουαρίου 1959

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΘΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Οἰκονομίδη. Ἐπὶ τῆς διαβιβασθείσης, διὰ τοῦ ἀνωτέρω ἐγγράφου σας, εἰς ἡμᾶς ὑπ’ ἀριθ. 689 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Οἰκονομίδη, περὶ ἄρσεως τῆς ἀπαγορεύσεως τῆς καπνοκαλλιεργείας εἰς περιφέρειαν Καλαβρύτων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Ἡ ἄνω ἀπαγόρευσις ἐμπίπτει εἰς τὸν Νόμον 5112)31, δυνάμει τοῦ ὁποίου ἀπαγορεύεται ἡ καλλιέργεια καπνοῦ ἀπὸ τοῦ ἔτους 1931 εἰς τὴν περιφέρειαν τῆς Οἰκονομικῆς Ἐφορίας Καλαβρύτων, πλὴν τῆς κοινότητος Καλαβρύτων καὶ Σκεπαστοῦ. Κατόπιν τῶν ἤδη λαμβανομένων κατ’ ἔτος περιοριστικῶν μέτρων καπνοκαλλιεργείας, καθίσταται ἀδύνατος, ἐπὶ τοῦ παρόντος τοὐλάχιστον, ἡ ἄρσις τῆς ὑφισταμένης ἐκ τοῦ ὡς ἄνω νόμου ἀπαγορεύσεως, καθ’ ὅσον αὕτη θὰ ὡδήγει εἰς ἐπέκτασιν τῆς καπνοκαλλιεργείας, ἐπὶ ζημίᾳ οὐ μόνον τῆς καπνικῆς οἰκονομίας, ἀλλὰ καὶ αὐτῶν ἔτι τῶν νέων καπνοκαλλιεργητῶν. Εἰς τὰς ὡς ἄνω Κοινότητας, εἰς ἃς ἐπιτρέπεται ἡ καπνοκαλλιέργεια, οὐδεμία μείωσις ἐπεβλήθη μὲ τὰ περιοριστικὰ μέτρα τοῦ ἔτους 1959, ἐν ἀντιθέσει πρὸς ὅλην σχεδὸν τὴν χώραν. Κατὰ συνέπειαν, κατὰ τὸ τρέχον ἔτος, εἰς τὰς Κοινότητας ταύτας θὰ καλλιεργηθοῦν αἱ ἐκτάσεις τοῦ παρελθόντος ἔτους, ἄνευ οὐδεμιᾶς μειώσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 22 Ἰανουαρίου 1959.

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

γ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Σιαφλέκη, Α. Τσιάντου καὶ Ε. Σκούρα. Ἀπαντῶντες εἰς τὴν ἀνωτέρω ἐρώτησιν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι διὰ τὴν ἐνίσχυσιν καὶ ἀνακούφισιν τῶν ὑπὸ θεομηνιῶν πληγέντων ἀγροτῶν τοῦ Νομοῦ Μαγνησίας καὶ ὅσον ἀφορᾷ εἰδικώτερον τὴν ἀνόρθωσιν τῆς ἀγροτικῆς αὐτῶν οἰκονομίας, ἐλήφθησαν καὶ λαμβάνονται ὅλα τὰ εἰς τὰς περιστάσεις ταύτας ἐνδεικνυόμενα μέτρα. Οὕτω, πλὴν τῆς ἐντολῆς, ἥτις ἔχει δοθῆ, περὶ σιωπηρᾶς καθυστερήσεως τῆς εἰσπράξεως τῶν χρεῶν τῶν πληγέντων, μέχρις ἀποκαταστάσεως τῆς ζημιωθείσης οἰκονομίας των, ὅπου σημειοῦται πραγματικὴ ἀδυναμία, ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα χορηγεῖ νέα καλλιεργητικὰ καὶ μεσοπρόθεσμα δάνεια εἰς ἐπαρκῆ ποσά, πρὸς ἀντιμετώπισιν καὶ τῶν τρεχόντων καλλιεργητικῶν ἐξόδων καὶ τῶν δαπανῶν ἀνασυγκροτήσεως τῶν καταστραφεισῶν φυτειῶν, ὅπου ἐσημειώθησαν τοιαῦται ζημίαι. Πέραν ὅμως τούτων, τὰ γενικώτερα μέτρα συντηρήσεως τοῦ πληθυσμοῦ τῆς ἐν λόγῳ περιοχῆς, ἀνάγονται εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας, πρὸς τὸ ὁποῖον καὶ ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ κοινοποιήσωμεν τὸ παρόν, διαβιβάζοντες συγχρόνως αὐτῷ συνημμένως, ἓν ἀντιγράφῳ, τὴν ὡς ἄνω ἐρώτησιν, διὰ τὰ περαιτέρω. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Ἰανουαρίου 1959.

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

δ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Παπαδοπούλου καὶ Γ. Εὐαγγέλου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9435)1958 ὑμετέρου ἐγγράφου, διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Παπαδοπούλου καὶ Γ. Εὐαγγέλου, ἐν σχέσει πρὸς τὸ ζήτημα τῆς ἀποκαταστάσεως τῶν ἀκτημόνων καλλιεργητῶν τῆς Κοινότητος Κεφαλαρίου Δράμας, ἔχομεν τὴν τιμὴν ν’ ἀποστείλωμεν ὑμῖν συνημμένως, ἐν ἀντιγράφῳ, τὴν ὑπ’ ἀριθ. 15736)3.1.1959 ἀναφορὰν τῆς Διευθύνσεως Γεωργίας Δράμας, ἐξ ἧς δείκνυται, ὅτι ἡ ὁριστικὴ διανομὴ τῶν διατεθεισῶν κοινοχρήστων ἐκτάσεων τοῦ ἀγροκτήματος Κεφαλαρίου, περατοῦται ἐντὸς τῶν ἡμερῶν, δι’ ἐγκαταστάσεως τῶν ἀκτημόνων ἐπὶ τῶν κλήρων των, τερματιζομένου ὁριστικῶς πλέον τοῦ ἐν λόγῳ ζητήματος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Ἰανουαρίου 1959.

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

Ἀριθ. 15736. Λαμβάνομεν τὴν τιμήν, ν’ ἀναφέρωμεν ὑμῖν, ὅτι εἰς τὸ ὑποβληθέν, πρὸς ἔγκρισιν ὑπὸ τῆς ἡμετέρας Ὑπηρεσίας, πρόγραμμα τοπογραφικῶν ἐργασιῶν ὑπαίθρου ἔτους 1958, συμπεριελήφθη καὶ ἡ ὁριστικὴ συμπληρωματικὴ διανομὴ γαιῶν ἀγροκτήματος Κεφαλαρίου, ἐπὶ σκοπῷ ἀποκαταστάσεως ἀκτημόνων καλλιεργητῶν, κατοίκων τοῦ ὁμωνύμου ἀγροκτήματος. Ἡ ἐκτέλεσις τῆς ἀνωτέρω ἐργασίας, ἐνεκρίθη δυνάμει τῆς ὑπ’ ἀριθ. Ε)15530)ἀριθ. ἐγκ. 20)23.4.1958 ὑμετέρας ἀποφάσεως. Ἤδη, ἀπὸ τῆς 26.11.1958, εἰς τὸ ἐν λόγῳ ἀγρόκτημα, ἐγκατεστάθη τὸ ὑπ’ ἀριθ. 193 Τοπογραφικὸν Συνεργεῖον Ὑπουργείου Γεωργίας, ὅπερ ἐξετέλεσε τὴν ἀποτύπωσιν καὶ καταμέτρησιν τῶν πρὸς διανομὴν ἐκτάσεων, ἐν συνεχείᾳ ἐγένετο ἐνώπιον τῆς πρὸς τοῦτο ὁρισθείσης τριμελοῦς Ἐπιτροπῆς διανομῶν, κλήρωσις τῶν πρὸς διανομὴν διαθεσίμων ἐκτάσεων μεταξὺ τῶν δικαιουμένων γεωργικῆς ἀποκαταστάσεως γεωργῶν, δυνάμει ἀποφάσεων τῆς Ε. Δ. Δράμας. Ἡ ὅλη ἐργασία τῆς προαναφερθείσης διανομῆς, κατὰ τὴν ὁποίαν θέλουσι ἀποκατασταθῆ 96 ἀκτήμονες κάτοικοι Κεφαλαρίου, ἀποπερατοῦται ἐντὸς τῶν ἡμερῶν. Ἐκ τῶν ἀνωτέρω, σαφῶς προκύπτει, ὅτι ἡ Ὑπηρεσία μας καὶ τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας γενικώτερον, διὰ τῶν ὑπηρεσιῶν του, ἐμερίμνησεν ἐγκαίρως καὶ ἐπρογραμμάτισε τὴν διανομὴν γαιῶν ἐν Κεφαλαρίῳ, πρὸς ἀποκατάστασιν τῶν ἀκτημόνων τοῦ χωρίου τούτου. Ἑπομένως, τὰ διατυπούμενα ὑπὸ τῶν κυρίων βουλευτῶν τῆς ΕΔΑ παράπονα, εἶναι ἀβάσιμα καὶ ἀπέχουν τῆς πραγματικότητος. Ἐν Δράμᾳ τῇ 3 Ἰανουαρίου 1959.

Ὁ Διευθυντὴς

Γ. ΣΚΛΑΒΟΥΝΟΣ

ε) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Λ. Μπουρνιᾶ. Εἰς ἀπάντησιν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Ἡ ἀκολουθουμένη ἐπὶ τοῦ σίτου καὶ τοῦ ἄρτου προστατευτικὴ πολιτική, ἐπιβάλλει τὴν ἀνάγκην συμπιέσεως τοῦ κόστους τῆς, διὰ λογαριασμὸν τοῦ Κράτους, ἐνεργουμένης συγκεντρώσεως καὶ διακινήσεως τοῦ σίτου. Κατ’ ἀκολουθίαν τούτου, σημαντικαὶ ἐκπτώσεις παραχωροῦνται κατ’ ἔτος ἐπὶ τῶν γενικῶν τιμολογίων τῶν σιδηροδρόμων (20 ἕως 40%, διὰ τὰς συγκεντρώσεις 1957 καὶ 1958), ὁμοίως δέ, σημαντικαὶ ἐκπτώσεις ἐπιτυγχάνονται ἐπὶ τῶν κομίστρων κατὰ χιλ. τόννον τῶν φορτηγῶν αὐτοκινήτων, τῶν καθορισθέντων διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 196309)55 ἀποφάσεως, διὰ τῆς διενεργείας μειοδοτικῶν διαγωνισμῶν. Καθ’ ὅ,τι ἀφορᾷ τὰς θαλασσίας μεταφορὰς τοῦ σίτου συγκεντρώσεως, τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον, διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 632)1953 Πράξεώς του, ἀπεφάσισε τὴν δημοπράτησιν αὐτῶν, ἥτις, ἐφαρμοσθεῖσα, ἐπέτυχε διὰ τὸν σῖτον συγκεντρώσεως ἐσοδείας 1953 ναύλους ἠλαττωμένους κατὰ 20% κατὰ μέσον ὅρον, ἔναντι τῶν ὑπὸ τοῦ τότε ἰσχύοντος ναυλολογίου καθοριζομένων. Ἐν συνεχείᾳ, τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον, διὰ τῶν ἀφορωσῶν τὰ μέτρα προστασίας τῶν σιτοπαραγωγῶν Πράξεων αὐτοῦ, (1017)1954, 1331)1954, 1200)1955, 1037)1956, 1226)1957, 963)1958), ἐνέμεινεν εἰς τὴν δημοπράτησιν τῶν θαλασσίων μεταφορῶν, παρέσχεν ὅμως εἰς τὸν ἐπὶ τῆς Γεωργίας Ὑπουργὸν τὴν ἐξουσιοδότησιν, ὅπως ἀναστέλλῃ ταύτην, ἐπὶ τῇ χορηγήσει εἰδικῆς ἐκπτώσεως ἐπὶ τῶν ὑπὸ τοῦ ἑκάστοτε ἰσχύοντος ναυλολογίου καθοριζομένων ναύλων, ἐπαρκοῦς διὰ τὰς μεταφορὰς ταύτας. Ἡ ἐν λόγῳ ἔκπτωσις, ὁρισθεῖσα εἰς 20% κατὰ τὰ ἔτη 1954, 1955 καὶ 1956 (ἀποφάσεις Υ.Ε.Ν. 46196)1954, 53848)1955, 53384)1955, 42727)1956), ἐμειώθη εἰς 12% ἀπὸ τοῦ ἔτους 1957 (ἀποφάσεις Υ.Ε.Ν. 35646) 1957, 33908)1958), ἐπὶ καθοριζομένων ναύλων ὑπὸ τῶν ἰσχυσάντων κατὰ τὰ ἔτη ταῦτα ναυλολογίων, λόγῳ ἰδίως τῆς κρίσεως τῆς μικρᾶς φορτηγοῦ ναυτιλίας, ἀναστελλομένης συνεχῶς τῆς δημοπρατήσεως ἀπὸ τοῦ 1954 μέχρι σήμερον. Αἱ εἰδικαὶ ἐκπτώσεις ἐπὶ τῶν τιμολογίων τῶν μεταφορικῶν μέσων, ἐπιβαλλόμεναι κατ’ ἐφαρμογὴν παραγωγικῆς καὶ κοινωνικῆς πολιτικῆς, δικαιολογοῦνται καὶ ἐκ τοῦ μεγέθους τοῦ μεταφορικοῦ ἔργου τῆς συγκεντρώσεως τοῦ σίτου, αὐξανομένου συνεχῶς κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη, συνεπείᾳ τῆς αὐξήσεως τοῦ ὄγκου τῆς σιτοπαραγωγῆς καὶ τῆς συγκεντρώσεως. Οὕτω, π.χ., ἀπὸ τοῦ Ἰουλίου 1957 μέχρι 31.12.1958, μετεφέρθησαν διὰ μικρῶν φορτηγῶν (π)κ καὶ μότορσιπς) 198.546 τόννοι σίτου συγκεντρώσεως τῶν ἐσοδειῶν 1957 καὶ 1958, χωρὶς νὰ ὁλοκληρωθῇ τὸ σχετικὸν μεταφορικὸν ἔργον οὐδ’ ἑτέρας τῶν ὡς ἄνω συγκεντρώσεων, ὅπερ συνεχίζεται. Ἐν Ἀθήναις τῇ 27 Ἰανουαρίου 1959.

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

στ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Σπηλιοπούλου, Δ. Μερλοπούλου, Δ. Παπαθανασοπούλου καὶ Α. Κολαμπᾶ. Ἐπὶ τοῦ ἐν ἐπικεφαλίδι ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἀντίγραφον τῆς κατατεθείσης εἰς τὴν Βουλὴν ὑπ’ ἀριθ. 666 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Σπηλιοπούλου, Δ. Μερλοπούλου, Δ. Παπαθανασοπούλου καὶ Α. Κολαμπᾶ, σχετικῶς μὲ διαμαρτυρίαν τοῦ Συνδέσμου Κτηματιῶν Αἰγιαλείας κατὰ τῆς ΑΤΕ, διότι συμψηφίζει τὴν χορηγηθεῖσαν ἀποζημίωσιν πρὸς τοὺς παγοπλήκτους σταφιδοπαραγωγοὺς μὲ τὰς πρὸς ταύτην ὀφειλάς των, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἑξῆς: Ἡ πρὸς τοὺς παγοπλήκτους σταφιδοπαραγωγοὺς Αἰγιαλείας χορηγηθεῖσα ἀποζημίωσις, κατεβλήθη εἰς τοὺς δικαιούχους, τὸ συμψηφισθὲν δὲ ποσὸν ἔναντι τῶν πρὸς τὴν ΑΤΕ ὀφειλῶν των ὑπῆρξε μικρόν. Συγκεκριμένως, τὸ ὕψος τῆς καταβληθείσης ἀποζημιώσεως, ἀνῆλθεν εἰς δραχ. 2.600.000, τὸ δὲ συμψηφισθὲν ποσὸν μόνον δραχ. 600.000, ἤτοι ποσοστὸν 23% περίπου καὶ τούτου ἡ παρακράτησις ἐγένετο μόνον εἰς τὰς περιπτώσεις ἐκείνας, καθ’ ἃς οἱ παραγωγοὶ εἰσέπραττον σοβαρὸν ποσὸν ἀποζημιώσεως καὶ ἐξ ἰδίας πρωτοβουλίας ἐζήτησαν τὸν συμψηφισμὸν τῶν ὀφειλῶν των. Καθ’ ἡμᾶς, τοιοῦτος συμψηφισμὸς ὤφειλε νὰ γίνεται εἰς εὐρυτέραν κλίμακα, καθ’ ὅσον, ἀφ’ ἑνὸς ἡ ἀποζημίωσις ἐπέχει θέσιν εἰσοδήματος καὶ ἀφ’ ἑτέρου, διὰ τοῦ συμψηφισμοῦ οἱ ἀγρόται ἀπαλλάσσονται ἀπὸ χρέους, καὶ ἀπὸ τόκους ὑπερημερίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 27 Ἰανουαρίου 1959.

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

ζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Οἰκονομίδη. Ἐπὶ τοῦ ἐν ἐπικεφαλίδι ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἀντίγραφον τῆς κατατεθείσης ὑμῖν ὑπ’ ἀριθ. 676 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Οἰκονομίδη, περὶ χορηγήσεως λιπασμάτων, καλλιεργητικῶν δανείων κλπ. εἰς τοὺς ὑποστάντας ζημίας σταφιδοπαραγωγοὺς Αἰγιαλείας, ἔχομεν τὴν τιμήν, νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἑξῆς: Τὸ ἐν Αἰγίῳ Ὑποκατάστημα τῆς ΑΤΕ, παρέχει τὰς ἀναγκαίας διευκολύνσεις εἰς τοὺς πράγματι πληγέντας σταφιδοπαραγωγοὺς τῆς περιφερείας του, συμφώνως πρὸς τὰ παγίως ἰσχύοντα, εἰς τρόπον ὥστε, οἱ εὑρισκόμενοι εἰς πραγματικὴν ἀδυναμίαν πληρωμῆς τῶν ὀφειλῶν των, νὰ τακτοποιήσουν ταύτας ἐκ τῶν μελλοντικῶν προσόδων των καὶ ἀναλόγως τοῦ ὕψους αὐτῶν. Εἰς τοὺς ἀνωτέρω, παρέχεται, ἐπίσης, ἐνίσχυσις, διὰ τὴν συνέχισιν τῶν καλλιεργειῶν των, ἐφ’ ὅσον τὸ ἐπιτρέπει τοῦτο ἡ δυναμικότης των καὶ ἡ καθόλου πιστωτικὴ ἐπιφάνεια αὐτῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 27 Ἰανουαρίου 1959.

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

ηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Τ. Κωστῆ. Ἐπὶ τῆς ἀπὸ 6.12.1958 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Τ. Κωστῆ, περὶ καθορισμοῦ ἀστρονομικῶν, ὡς ἀναφέρει, μισθωμάτων λειβαδίων παρὰ τῆς Νομαρχίας Φθιώτιδος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ θέσωμεν ὑπ’ ὄψιν ὑμῶν τὰ ἑξῆς: Διὰ τοῦ Ν. Δ. 3889)1958 «περὶ ἀναγκαστικῆς εἰσδοχῆς ποιμνίων εἰς βοσκάς», δι’ οὗ ἐπετράπη ἡ, δι’ ἀποφάσεως τοῦ Νομάρχου, ἀναγκαστικὴ εἰσδοχὴ ποιμνίων εἰς βοσκάς, διαλαμβάνεται, ὅτι τὸ καταβλητέον διὰ τὴν εἰσδοχὴν μίσθωμα, ὁρίζεται μέχρι τῶν ⅘ τῆς τρεχούσης μισθωτικῆς ἀξίας τῆς βοσκῆς καὶ πάντως οὐχὶ κατώτερον τοῦ ἐν τῇ ὑπ’ ἀριθ. 1966)1955 Πράξει τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἤτοι, προκειμένου μὲν περὶ λειβαδίων τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων τοῦ 700)πλασίου τῆς ἀντιστοίχου κτηνοτροφικῆς περιόδου τοῦ ἔτους 1938–40, προκειμένου δὲ περὶ λειβαδίων τῶν φυσικῶν προσώπων τοῦ 650)πλασίου τῆς αὐτῆς περιόδου. Ἐν συνεχεία, ἐν τῇ παραγράφῳ 7 τοῦ ἄρθρου 2 τοῦ αὐτοῦ Ν. Δ., ὁρίζεται ὅτι, ἐν περιπτώσει ἀμφισβητήσεων, ὡς πρὸς τὸ μίσθωμα, ἀποφαίνεται ὁριστικῶς καὶ τελεσιδίκως, ἐπὶ τῇ αἰτήσει τῶν ἐνδιαφερομένων, ὁ Πρόεδρος Πρωτοδικῶν τῆς περιφερείας τοῦ Πρωτοδικείου, ἐν ᾗ κεῖται ἡ βοσκή. Κατ’ ἐφαρμογὴν τῶν διατάξεων τοῦ νομοθετικοῦ τούτου Διατάγματος, ἐξεδόθησαν παρὰ τῆς Νομαρχίας Φθιώτιδος 40 ἀποφάσεις ἀναγκαστικῆς εἰσδοχῆς εἰς βοσκάς, ἀνηκούσας κατὰ τὸ πλεῖστον εἰς φυσικὰ πρόσωπα. Εἰς ἑκάστην τῶν ἀποφάσεων τούτων, καθωρίσθη καὶ τὸ καταβλητέον μίσθωμα, τὸ ὁποῖον, συμφώνως πρὸς τὴν ὑπ’ ἀριθ. 44949)1959 ἀναφορὰν τῆς Νομαρχίας Φθιώτιδος, καθωρίζετο μετ’ ἀκρόασιν τῶν ἐνδιαφερομένων μισθωτῶν καὶ ἰδιοκτητῶν καὶ κατὰ τρόπον ἐπιτυγχάνοντα κατὰ τὴν κρίσιν τοῦ Νομάρχου, τὸν συγκερασμὸν τῶν ἀντιτιθεμένων συμφερόντων τῶν διαδίκων. Διὰ τὸν καθορισμὸν τοῦ μισθώματος, ἐλαμβάνοντο πάντοτε ὑπ’ ὄψιν τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα προσεκομίζοντο ὑπὸ τῶν διαδίκων, ὡς καὶ πᾶν ἕτερον στοιχεῖον, τὸ ὁποῖον ἠδύνατο οὗτος νὰ ἐξεύρῃ ἐντὸς τῆς βραχείας σχετικῶς προθεσμίας τῶν 15 ἡμερῶν, τῆς προβλεπομένης ὑπὸ τοῦ Ν. Δ. 3889)1958, διὰ τὴν ἔκδοσιν τῶν ἀποφάσεών του. Διὰ τοῦ τρόπου τούτου ἐργασίας, τῆς ὑπ’ ὄψιν Νομαρχίας, ἐπετεύχθησαν ἀποτελέσματα ἀρκούντως ἱκανοποιητικά, ἂν ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν ὅτι α) ἐκ τῶν 40 ἀποφάσεών της, μόνον 11 προσεβλήθησαν ἐνώπιον τοῦ Προέδρου Πρωτοδικῶν καὶ ἐξ αὐτῶν 7 ἀφεώρουν τὸν καθορισμὸν μισθώματος καὶ β) ὅτι διὰ τῶν μεταρρυθμιστικῶν ἀποφάσεων τοῦ Προέδρου Πρωτοδικῶν, ἐπὶ τῶν ἐν λόγῳ αἰτήσεων, τὸ μίσθωμα ἐλάχιστα ἐμειώθη. Ἐκ τῶν ἀνωτέρω προκύπτει, ὅτι οἱ ἰσχυρισμοὶ τοῦ ἐρωτῶντος βουλευτοῦ, περὶ καθορισμοῦ παρὰ τῆς Νομαρχίας «ἀστρονομικῶν μισθωμάτων», δὲν ἀνταποκρίνονται πρὸς τὴν πραγματικότητα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 27 Ἰανουαρίου 1959.

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

θʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Ἐν συνεχεία πρὸς τὸ κοινοποιηθὲν καὶ ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 108415)1958)2.1.59 ἔγγραφον τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν πρὸς ὑμᾶς, ἐν σχέσει μὲ τὴν κατατεθεῖσαν ἐρώτησιν παρὰ τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, διὰ τὴν γενομένην παραχώρησιν εἰς ἀκτήμονας οἰκοπεδικῆς ἐκτάσεως ἐν τῷ συνοικισμῷ Φιλαδελφείου Νομοῦ Θεσσαλονίκης, κατεχομένης παρανόμως παρὰ τῶν κληρούχων τοῦ συνοικισμοῦ τούτου, Νικ. Κελεμκερίδου καὶ Χαρ. Παπαδοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι, ὡς μᾶς ἀνέφερεν ἡ Διεύθυνσις Γεωργίας Θεσσαλονίκης, εἰς ἀναγνωρισθέντας ὡς δικαιούχους οἰκοπέδου κατοίκου Φιλαδελφείου παρεχωρήθη ἐκ τῆς παρανόμως κατεχομένης παρὰ τῶν εἰρημένων δύο κληρούχων οἰκοπεδικῆς ἐκτάσεως ἀκάλυπτος χῶρος, καὶ οὐχὶ ὁ ἐμφυτευθεὶς τοιοῦτος παρ’ αὐτῶν, ὅστις ἀφέθη ἐκτὸς παραχωρήσεως, καίτοι ἀπερρίφθησαν αἰτήσεις των παρὰ τῆς οἰκείας Ἐπιτροπῆς Ἀπαλλοτριώσεων, περὶ παραχωρήσεως εἰς αὐτοὺς τοῦ ἐμφυτευθέντος τούτου οἰκοπεδικοῦ χώρου, κατὰ τὸ ἄρθρον 12 τοῦ Α. Ν. 1831)1951, καὶ ὡς ἐκ τούτου θὰ ἦτο ἀπολύτως δικαιολογημένη καὶ νόμιμος ἡ ἀφαίρεσις τούτου ἀπὸ τοὺς αὐθαιρέτως κατέχοντας καὶ ἡ παραχώρησις εἰς δικαιουμένους ἀποκαταστάσεως ἀκτήμονας γεωργούς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 31 Ἰανουαρίου 1959.

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

ιʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὡς ἄνω ἐγγράφου σας, σχετικῶς μὲ τὴν ἐν ἐπικεφαλίδι ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἐπειδὴ μελετᾶται ἡ ἐφαρμογὴ τοῦ μέτρου τούτου γενικώτερον, δὲν ἐλήφθη εἰσέτι ὁριστικὴ ἀπόφασις παρὰ τῆς Κυβερνήσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 2 Φεβρουαρίου 1959.

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

ιαʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Λαζανᾶ. Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 596 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Λαζανᾶ, καὶ ἐν συνεχείᾳ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 214570)13208)1239)4.12.58 ἡμετέρου ἀπαντητικοῦ, ἐπὶ παρομοίας ἐρωτήσεως, ὅτι ἡ προβλεπομένη παραγωγὴ ἐλαιολάδου, ὁμοῦ μετὰ τῶν ὑπαρχόντων σεβαστῶν ἀποθεμάτων, θέλει καλύψει τὰς ἀνάγκας τῆς ἐσωτερικῆς καταναλώσεως, ὡς καὶ τὰς τοιαύτας τῶν ἐξαγωγῶν, συνεπῶς δὲν ὑφίσταται καθ’ ἡμᾶς θέμα εἰσαγωγῆς σπορελαίων. Διὰ τὴν ἐξαγορὰν ἐλαιολάδου, ἀπεφασίσθη ὅπως ἡ Κυβέρνησις παρέμβη εἰς ὅσας περιφερείας σημειωθῇ σημαντικὴ κάμψις τῶν τιμῶν, ἐν σχέσει πρὸς τὰς διεθνεῖς τοιαύτας, πρὸς προστασίαν τῶν μικρῶν ἰδίᾳ ἐλαιοπαραγωγῶν, εἰς τρόπον ὥστε οὗτοι νὰ προστατευθῶσι καὶ ἡ ἐξαγωγὴ τοῦ ἐλαιολάδου νὰ ἐξασφαλισθῇ. Τοιαύτη κάμψις δὲν παρετηρήθη ἐπὶ τοῦ παρόντος, ἀντιθέτως δὲ αἱ τιμαὶ τοῦ ἐσωτερικοῦ σήμερον εἶναι ἀνώτεραι τῶν διεθνῶν. Διὰ τὴν προστασίαν τοῦ πυρηνελαίου, τὸ θέμα δὲν εἶναι ἀτυχῶς, τόσον ἁπλοῦν. Τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας, μελετᾷ τὰ δυνατὰ νὰ ληφθοῦν, ἐν προκειμένῳ, μέτρα, μὲ πνεῦμα προστασίας τῶν ἐγχωρίων πυρηνελαίων καὶ ἐξασφαλίσεως τῆς καταναλώσεώς των. Παραλλήλως, ἐπίσης, ἐπιδιώκεται καὶ ἡ ἐξαγωγὴ τούτων. Τέλος, τὸ θέμα τοῦ περιορισμοῦ τῆς χρήσεως τῶν ἀπορρυπαντικῶν, εἶναι πλήρως συνδεδεμένον μὲ τὰ μέτρα προστασίας τῶν πυρηνελαίων, μετὰ τῶν ὁποίων συνεξετάζεται. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Φεβρουαρίου 1959

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

ιβʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Γόντικα. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 637)π.ἔ. ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Ἠλείας κ. Δ. Γόντικα, σχετικῶς μὲ τὴν ἐξαγορὰν ὑπὸ τῶν ἐμφυτευτῶν τῆς ψιλῆς κυριότητος τῶν εἴς τινα χωρία τῆς Ἠλείας ὑπαρχόντων ἐμφυτευτικῶν κτημάτων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Ἐπὶ τῇ βάσει τῆς, ὑπὸ τῆς τελευταίας παραγράφου τοῦ ἄρθρου 104 τοῦ Συντάγματος, παρασχεθείσης εὐχερείας, ἐξεδόθη τὸ Ν. Δ. 3096)1954, ἐν Κεφ. Βʹ τοῦ ὁποίου (ἄρθρα 10 καὶ ἐπέκεινα), παρεσχέθη ἡ εὐχέρεια εἰς τοὺς ἐμφυτευτάς, ὅπως ἐξαγοράσουν, διὰ τῆς δικαστικῆς ὁδοῦ, τὸ δικαίωμα τῆς ψιλῆς κυριότητος, ὑπὸ εὐνοϊκοὺς ὅρους καὶ συγκεκριμένως εἰς τὰ ⅔ τῆς τρεχούσης ἀξίας, καταβαλλομένης εἰς ἓξ ἐτησίας δόσεις ἐπὶ τόκῳ 6%. Βραδύτερον, διὰ τοῦ ἄρθρου 32 τοῦ νόμου 3194)1955, ἐπεμηκύνθησαν αἱ δόσεις τῆς καταβλητέας ὑπὸ τῶν ἐμφυτευτῶν ἀποζημιώσεως, διὰ τὴν ἐξαγορὰν τῆς ψιλῆς κυριότητος εἰς δέκα καὶ ἐθεσπίσθησαν καὶ ἄλλα τινὰ ὑπὲρ αὐτῶν εὐεργετήματα. Ἔτι περαιτέρω καὶ εἰδικῶς διὰ τὰ ἐν τῇ ἐπαρχίᾳ Ὀλυμπίας κείμενα ἐμφυτευτικὰ κτήματα, ἐλήφθη εἰδικὸν ὑπὲρ τῶν ἐμφυτευτῶν μέτρον, διὰ τοῦ Ν. Δ. 3353)1955, διὰ τοῦ ὁποίου ἐλήφθη ὡς τιμὴ ἀποζημιώσεως, διὰ τὴν ἐξαγοραζομένην ψιλὴν κυριότητα, τὸ ½ τῆς ἀξίας τῆς παραχωρηθείσης ὑπὸ ἐμφυτευτικοὺς ὅρους ἀσκεποῦς γῆς. Ὡρίσθη δέ, ἐπὶ πλέον, ὅπως αἱ δέκα πρὸς ἐξόφλησιν τῆς ἀποζημιώσεως, δόσεις, εἶναι ἄτοκοι. Ἐξ ἄλλου ἐλήφθη μέριμνα, διὰ τοῦ αὐτοῦ Ν. Δ., ὅπως μὴ καταβληθῇ διὰ τὸ γεωργικὸν ἔτος 1954–1955, ὑπὸ τῶν ἐμφυτευτῶν εἰς τοὺς ψιλοὺς κυρίους ὁ ἰσχύων ἐμφυτευτικὸς κανὼν (μίσθωμα), δοθέντος ὅτι συμφώνως πρὸς τοὺς ἀνωτέρω νόμους, ὁ ἐμφυτευτὴς ἔχει τὴν ὑποχρέωσιν ὅπως καταβάλῃ εἰς τὸν ψιλὸν κύριον τὸν κανόνα, μέχρι τῆς καταβολῆς τῆς πρώτης δόσεως, τῆς δικαστικῶς καθοριζομένης διὰ τὴν ἐξαγορὰν τῆς ψιλῆς κυριότητος, ἀποζημιώσεως. Ἐκ τῶν ἐκτεθέντων συνάγεται, ὅτι ἐλήφθησαν ὑπὲρ τῶν ἐμφυτευτῶν ὅλα τὰ δυνάμενα νὰ ληφθοῦν ἐνδεικνυόμενα μέτρα καὶ ἑπομένως εἰς αὐτοὺς ἀπόκειται νὰ ἐνεργήσουν τὰ δέοντα, συμφώνως πρὸς τοὺς ἀνωτέρω νόμους, διὰ τὴν ὁριστικὴν ἀπελευθέρωσιν τῶν κτημάτων των, ἀπὸ τοῦ ἐμφυτευτικοῦ βάρους. Ἐὰν δὲ εἰσήχθησαν πλείονα τινὰ εὐεργετήματα διὰ τοὺς ἐμφυτευτὰς Ὀλυμπίας, τοῦτο ἐγένετο, διότι ἐν Ὀλυμπίᾳ, κυρίως, ὑφίστατο ἐν ἰδιαιτέρᾳ ὀξύτητι τὸ ἐμφυτευτικὸν ζήτημα. Πάντως, μελετᾶται ἡ ἐπέκτασις τούτων τῶν ληφθέντων, διὰ τὴν Ὀλυμπίαν, εὐεργετικωτέρων μέτρων καὶ διὰ πάσας τὰς λοιπὰς περιφερείας τῆς χώρας, ὥστε νὰ καταστῇ καὶ διὰ ταύτας ἔτι εὐχερεστέρα ἡ ὁριστικὴ ρύθμισις τῆς ἐξαγορᾶς τῆς ψιλῆς κυριότητος τῶν ἀπομεινάντων εἰσέτι ἐμφυτευτικῶν κτημάτων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Φεβρουαρίου 1959.

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

ΙΙ. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Π. Καπνίση, Ν. Καθαροσπόρη, Γ. Σπηλιοπούλου καὶ Γ. Πρίφτη. Ἔχομεν τὴν τιμήν, νὰ διαβιβάσωμεν συνημμένως, ἀντίγραφον τῆς κατατεθείσης εἰς τὴν Βουλὴν ὑπ’ ἀριθ. 765 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Π. Καπνίση, Ν. Καθαροσπόρη, Γ. Σπηλιοπούλου καὶ Γ. Πρίφτη, περὶ τοῦ ὡς ἄνω θέματος καὶ νὰ παρακαλέσωμεν ὅπως γνωρίσητε εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τὰς ἐπ’ αὐτοῦ ὑμετέρας ἀπόψεις καὶ ἐνεργείας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Ἰανουαρίου 1959. Ἐντολῇ Ὑπουργοῦ

Ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς

Δ. ΖΗΣΟΠΟΥΛΟΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Τριανταφυλλίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10093)1958 ὑμετέρου ἐγγράφου, περὶ τοῦ ὡς ἄνω θέματος, ἔχομεν τὴν τιμήν, κατόπιν σχετικῆς ἀναφορᾶς τοῦ Νομάρχου Ἕβρου, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: 1) Οἱ συνοικισμοὶ Χανδρᾶς καὶ Μεγ. Δοξαπάτρας, συνδέονται μετὰ τῆς ἐπαρχιακῆς ὁδοῦ Ὀρεστιάδος–Φυλακίου–Ζώνης διὰ χωματοδρόμου, οὗτινος ἡ διαμόρφωσις καὶ χαλικόστρωσις προβλέπεται νὰ ἐκτελεσθῇ κατὰ τὸ τρέχον ἔτος, διὰ τοῦ προγράμματος Μ.Κ.Ε., εἰς ὃ ἐνετάχθη. 2) Ὁ συνοικισμὸς Μικ. Δοξαπάτρας, ἀνήκων εἰς τὴν Κοινότητα Ζώνης, συνδέεται μετὰ τῆς Μεγ. Δοξαπάτρας καὶ δι’ αὐτῆς μετὰ τῆς αὐτῆς ὡς ἄνω ἐπαρχιακῆς ὁδοῦ. 3) Οἱ συνοικισμοὶ Ἀμπελάκια καὶ Παταγή, προβλέπεται ὅτι θὰ συνδεθοῦν μετὰ τῆς κεντρικῆς ἐπαρχιακῆς ὁδοῦ διὰ τῆς ἐπίσης ἐπαρχιακῆς Δελητίου–Ἀμπελακίου —Λεπτῆς Ὀρεστιάδος, ἧς ἡ διάνοιξις δὲν προβλέπεται κατὰ τὸ τρέχον ἔτος. 4) Οἱ συνοικισμοὶ Λαγός, Σιταριά, Ποιμενικὸν καὶ Σιτοχῶρι, ἐξυπηρετοῦνται τὸ θέρος διὰ καρροδρόμου, ὅστις προβλέπεται νὰ βελτιωθῇ κατὰ τὸ τρέχον ἔτος, διὰ πιστώσεων τοῦ προγράμματος Μ.Κ.Ε., ἐφ’ ὅσον θὰ δεχθῶσιν αἱ Κοινότητες, εἰς ἃς ὑπάγονται, τὴν συμμετοχήν των εἰς τὸ πρόγραμμα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 27 Ἰανουαρίου 1959.

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Τριανταφυλλίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10094)17.12.58 ὑμετέρου ἐγγράφου, περὶ τοῦ ὡς ἄνω θέματος, ἔχομεν τὴν τιμήν, κατόπιν σχετικῆς ἀναφορᾶς τοῦ Νομάρχου Ἕβρου, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Τὸ θέμα τῆς ὑδρεύσεως ἐν γένει τῶν οἰκισμῶν τοῦ Νομοῦ Ἕβρου, ἀπασχολεῖ τὴν Νομαρχίαν καὶ ἀντιμετωπίζεται, ἀπὸ τῆς τεχνικῆς του ἀπόψεως, ὑπὸ τῆς παρὰ τῇ Νομαρχίᾳ Τεχνικῆς Ὑπηρεσίας Δήμων καὶ Κοινοτήτων, εἰς ἀρκετὰς δὲ περιπτώσεις προσκρούει εἰς σημαντικὰς δυσχερείας. Εἰδικῶς διὰ τοὺς ἐν τῇ ἐρωτήσει οἰκισμούς, τὸ θέμα ἔχει ὡς ἑξῆς: 1) Ἀνθείας: Ἀντιμετωπίζεται, ἤδη, ἡ ὕδρευσις δι’ ἀντλήσεως ἐκ φρέατος ἀνορυχθησομένου, νοτίως τοῦ οἰκισμοῦ. 2) Δαρίσκου: Ἀντιμετωπίζεται ἡ σύνταξις τῆς μελέτης ὑδρεύσεως, διὰ φυσικῆς ροῆς. 3) Κήπων: Ἔχει περιληφθῆ εἰς τὸ πρόγραμμα ἐξυγιαντικῶν ἔργων 1959, ἡ προστασία δύο φρεάτων. 4) Θυμαριᾶς: Εὑρίσκεται ἤδη ὑπὸ ἐκτέλεσιν τὸ ἔργον ὑδρεύσεως. 5) Σαύρας: Ἐξετάζεται ἡ κατασκευὴ μεγάλου ἔργου, διὰ τὴν συνδυασμένην ὕδρευσιν, ὁμοῦ μετὰ τῶν οἰκισμῶν Ἀσπρονερίου, Βρυσικῶν, Ἰατράδων καὶ Παληουρίου. 6) Θουρέας: Τὸ ἔργον ὑδρεύσεως εἶχε περιληφθῆ εἰς τὸ πρόγραμμα Μ.Κ.Ε., πλὴν οἱ ἐνδιαφερόμενοι κάτοικοι προετίμησαν τὴν χρηματοδότησιν τοῦ ἔργου κατασκευῆς τῆς ὁδοῦ ἀπὸ τοῦ χωρίου πρὸς τὴν ἐθνικὴν ὁδόν. Κατόπιν τούτου, περιελήφθη εἰς τὸ πρόγραμμα Μικρῶν Ἐξυγιαντικῶν Ἔργων 1959 ἡ προστασία δύο φρεάτων τοῦ Οἰκισμοῦ. 7) Ποιμενικοῦ, Σιτοχωρίου, Χανδρᾶ, Μεγ. Δοξαπάτρας καὶ Λάδης: Ἐξετάζεται ἑκάστη περίπτωσις, προσδιορισθείσης τῆς πιθανῆς θέσεως ὑδροληψίας. 8) Βρυσούλας, Γεμιστῆς καὶ Λαγοῦ: Δὲν ἀνευρέθη εἰσέτι πιθανὴ θέσις ὑδροληψίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 27 Ἰανουαρίου 1959.

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Η. Σκυλλάκου. Ἔχομεν τὴν τιμήν, νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως ἀνακοινώσητε εἰς τὸν καταθέσαντα ὑμῖν ἐρώτησιν βουλευτὴν κ. Ἡλ. Σκυλλάκον, περὶ ἀναμίξεως ὀργάνων τῆς Δ. Χ. Λαρίσης εἰς τὰ πράγματα τῆς Ἑνώσεως Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Λαρίσης–Ἁγυιᾶς Τυρνάβου, ὅτι ὡς διεπιστώθη ἐξ ἐξετάσεως, οὐδεμία ἀνάμιξις τῶν ὀργάνων Ἀσφαλείας ἔλαβε χώραν εἰς θέματα ἀφορῶντα τὴν ἐν λόγῳ Ἕνωσιν Συνεταιρισμῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Ἰανουαρίου 1959.

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Καρακουλουξῆ, Ε. Μπενᾶ καὶ Ι. Παπαδημητρίου. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τῆς, διὰ τοῦ ὡς ἄνω ὑμετέρου ἐγγράφου, διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως (ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. βιβλ. ἐρωτ. 694) τῶν βουλευτῶν κ. κ. Δ. Καρακουλουξῆ, Ε. Μπενᾶ καὶ Ι. Παπαδημητρίου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως ἀνακοινώσητε εἰς τοὺς ἐρωτῶντας ὡς εἴρηται κ.κ. βουλευτάς, ὅτι δὲν ἐνδείκνυται ἡ ἀναγνώρισις ὡς ἡμέρας ἐπισήμου τοπικῆς ἑορτῆς τῆς 17 Αὐγούστου, ἐπετείου τῆς ἐν τῷ Δήμῳ Νικαίας γενομένης ἐπιδρομῆς τῶν Γερμανῶν, διότι οὕτω διασπᾶται ἡ καθολικὴ ἐθνικὴ συμμετοχὴ εἰς δεκάδας μεμονωμένων μνημοσύνων καὶ ἐκτρέπεται οὕτως ὁ σκοπὸς ἐκ τῶν ἑκάστοτε γεγονότων καὶ συνθηκῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 30 Ἰανουαρίου 1959.

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Γιαρένη, Δ. Καρακουλουξῆ καὶ Ι. Εὐαγγελίδη. Ἔχομεν τὴν τιμήν, κατόπιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9773 ἀπὸ 10. 12.58 ὑμετέρου ἐγγράφου πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν Ἐμπορίου, σχετικοῦ μὲ τὸ ἐν περιλήψει θέμα, νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι διὰ τὴν ἐργασίαν σφραγίσεως μέτρων καὶ σταθμῶν, ἥτις ἐνεργεῖται ὑπὸ συνεργείων τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας, δι’ αὐτοεπιστασίας, καταβάλλεται ἀνάλογον ποσὸν καθοριζόμενον δι’ ἀποφάσεως τῶν Ὑπουργῶν Ἐσωτερικῶν καὶ Ἐμπορίου, ὥστε νὰ καλύπτωνται αἱ δαπάναι ἐλέγχου καὶ σφραγίσεως, χωρὶς νὰ προκαλῆται, διὰ τὴν ἐργασίαν αὐτήν, ἐπιβάρυνσις τοῦ Κρατικοῦ προϋπολογισμοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 3 Φεβρουαρίου 1959

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ

ζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Ρήγα, Α. Τσιάρα καὶ Δ. Κελτεμλίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9489)3.12.58 ὑμετέρου ἐγγράφου, περὶ τοῦ ὡς ἄνω θέματος, ἔχομεν τὴν τιμὴν κατόπιν σχετικῆς ἀναφορᾶς τοῦ Νομάρχου Χαλκιδικῆς, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Κατὰ τὸ ἔτος 1956 ἐπεδοτήθη ἡ Κοινότης Ἐλαιοχωρίου ἐκ τῶν πιστώσεων τοῦ προγράμματος Μικρῶν Κοινωφελῶν Ἔργων διὰ ποσοῦ 40.000 δραχμῶν, διὰ τὴν ἐνέργειαν γεωτρήσεως, ἥτις ὅμως δὲν ἀπέδωσε τὰ ἀναμενόμενα ἀποτελέσματα. Κατὰ τὰ ἔτη 1957 καὶ 1958 ἐπεδοτήθη ἐπίσης ἐκ τοῦ αὐτοῦ προγράμματος διὰ τὴν καλλιέργειαν μιᾶς πηγῆς, ἀλλὰ καὶ πάλιν δὲν ἐπετεύχθησαν ἱκανοποιητικὰ ἀποτελέσματα. Κατόπιν τῶν ἀνωτέρω, ἀνετέθη, ὑπὸ τοῦ Νομαρχιακοῦ Ταμείου, εἰς ἰδιώτην μηχανικὸν ἡ σύνταξις τῆς μελέτης διὰ τὴν μεταφορὰν ὕδατος, πρὸς ὕδρευσιν καὶ ἄρδευσιν, ἐξ ἀποστάσεως ὀκτὼ χιλιομέτρων. Τὸ ἔργον τοῦτο, προϋπολογισμοῦ δαπάνης 500.000 δραχμῶν, περιελήφθη εἰς τὸ πρόγραμμα τῶν Μέσων Κοινωφελῶν Ἔργων, τοῦ προϋπολογισμοῦ Δημοσίων Ἐπενδύσεων τοῦ Νομαρχιακοῦ Ταμείου Χαλκιδικῆς, τοῦ οἰκονομικοῦ ἔτους 1959. Ἐπὶ τούτοις γνωρίζομεν, ὅτι κατὰ τὴν τελευταίαν τριετίαν 1955–1958 οὐδὲν κροῦσμα τυφοειδοῦς πυρετοῦ ἢ παρατύφου ἐσημειώθη εἰς τὴν ἐν λόγῳ Κοινότητα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 2 Φεβρουαρίου 1959

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

ΙΙΙ) Τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 691)392)23.1.59 ὑμετέρου ἐγγράφου, σχετικῶς μὲ τὴν κατατεθεῖσαν ὑμῖν καὶ καταχωρηθεῖσαν ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. βιβλ. ἐρωτ. 801 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: Παρὰ τὴν ὑφισταμένην στενότητα προσωπικοῦ, συνεπείᾳ τοῦ περιορισμοῦ τῶν θέσεων (Ν.Δ. 2500)53) καὶ τὰ ὑπάρχοντα ὀργανικὰ κενὰ εἰς πλείστας μεγάλης κινήσεως Τελωνειακὰς Ἀρχὰς τοῦ Κράτους, ἡ ἡμετέρα Ὑπηρεσία ἔχει ἤδη προβῆ εἰς τὴν ἐνέργειαν τῶν δεόντων, πρὸς συμπλήρωσιν τῆς Ὀργανικῆς δυνάμεως τῶν Ὑπαλλήλων καὶ Τελωνειακῶν τῆς Τελων. Δ)νσεως Χίου, διὰ τῆς ὁριστικῆς παρ’ αὐτῇ τοποθετήσεως ἑνὸς Τελων. Ἐλεγκτοῦ βʹ τάξεως, ἑνὸς Τελων. Εἰσηγητοῦ καὶ ἑνὸς Τελωνοφύλακος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 27 Ἰανουαρίου 1959

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Γαρουφαλιᾶ. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9379 π.ἔ. καὶ 368 ἐ.ἔ’ ὑμετέρων ἐγγράφων, δι’ ὧν διεβιβάσθη ἡμῖν ἐν ἀντιγράφῳ ἡ κατατεθεῖσα εἰς τὴν Βουλὴν ὑπ’ ἀριθ. 574)27.11.1958 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Γαρουφαλιᾶ περὶ λήψεως μέτρων διὰ τὴν συνταξιοδότησιν τῶν παθόντων μελῶν τῶν ἐθνικῶν ἀνταρτικῶν ὁμάδων εἰς τὸν ἐναντίον τοῦ ἐχθροῦ ἢ συμμοριτῶν ἀγῶνα καὶ περὶ καθορισμοῦ τοῦ ἐλαχίστου ποσοστοῦ συνταξίμου ἀνικανότητος ἀπὸ 25%, ὅπερ σήμερον ἰσχύει διὰ τοὺς ὡς ἄνω παθόντας, εἰς 10% γνωρίζομεν ὑμῖν ὅτι: 1) Διὰ τῶν διατάξεων τοῦ Α.Ν. 1855 τοῦ 1951, προβλέπεται ἡ χορήγησις πολεμικῆς συντάξεως εἰς τοὺς Ἕλληνας πολίτας, οἵτινες ἀνήκοντες εἰς ἀνεγνωρισμένας ἐθνικὰς ἀνταρτικὰς ὁμάδας ἢ ἐθνικὰς ὀργανώσεις ἐσωτερικῆς ἀντιστάσεως ὑπέστησαν συνεπείᾳ τραύματος ληφθέντος εἰς μάχην ἐναντίον τοῦ ἐχθροῦ μείωσιν τῆς πρὸς τὴν ἐργασίαν ἱκανότητός των τοὐλάχιστον 25%. Τῆς αὐτῆς συντάξεως δικαιοῦνται καὶ αἱ οἰκογένειαι τῶν ἀποβιούντων ὡς ἄνω ἀναπήρων, ὡς καὶ αἱ οἰκογένειαι τῶν ὑπὸ τὰς αὐτὰς ὡς ἄνω συνθήκας φονευθέντων καὶ 2) Διὰ τῶν διατάξεων τοῦ Α.Ν. 1512 τοῦ 1950 προβλέπεται ἡ χορήγησις συντάξεως εἰς τοὺς Ἕλληνας πολίτας, οἵτινες ὑπέστησαν συνεπείᾳ δράσεως τῶν συμμοριτῶν ἢ ἄλλων ἀνατρεπτικῶν στοιχείων μείωσιν τῆς πρὸς ἐργασίαν ἱκανότητός των τοὐλάχιστον 25% κατὰ τὸ ἀπὸ 1ης Ἰανουαρίου 1943 καὶ ἐντεῦθεν χρονικὸν διάστημα. Διὰ τῶν διατάξεων τοῦ ἰδίου ὡς ἀνωτέρω προβλέπεται ἡ χορήγησις μηνιαίου βοηθήματος εἰς τὰς οἰκογενείας τῶν ἀποβιούντων ὡς ἄνω ἀναπήρων ὡς καὶ τὰς οἰκογενείας τῶν ὑπὸ τὰς αὐτὰς συνθήκας φονευθέντων. Ὡς πρὸς τὴν αἰτουμένην μείωσιν τοῦ συνταξίμου ποσοστοῦ ἀνικανότητος ἀπὸ 25% εἰς 10% ὡς ἰσχύει διὰ τοὺς στρατιώτας ἐπὶ τῷ ἰσχυρισμῷ, ὅτι οἱ παθόντες ἀγωνισταὶ ἐξωμοιώθησαν διὰ τοῦ νόμου 840)48 πρὸς τοὺς στρατιώτας, γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι ἡ διάταξις τοῦ ὡς ἄνω νόμου 840)48 μὴ οὖσα συνταξιοδοτικοῦ περιεχομένου, προέβλεψε τὴν ἀναγνώρισιν τῆς ὑπηρεσίας τῶν ἀγωνισθέντων εἰς τὰ Ε.Ο.Ε.Α. ὡς στρατιωτικὴν πρὸς τακτοποίησιν τῆς στρατολογικῆς των ὑποχρεώσεως. Ἐν ὄψει ἄλλωστε τῆς διατάξεως τοῦ νόμου 840)48 καθωρίσθη τὸ ἐλάχιστον ποσοστὸν συνταξίμου ἀνικανότητος εἰς 25%. Ἐπειδὴ τέλος, διὰ τῆς ὡς ἄνω ἐρωτήσεως ζητεῖται ὅπως οἱ ἀγωνισταὶ ἐθνικῆς ἀντιστάσεως ἀποκατασταθῶσιν ἀγροτικῶς ὡς ἀκτήμονες, διαβιβάζομεν διὰ ταυταρίθμου ἐγγράφου μας τὴν ἐρώτησιν εἰς τὸ ἁρμόδιον Ὑπουργεῖον Γεωργίας διὰ τὴν παροχὴν ὑμῖν τῶν σχετικῶν πληροφοριῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 27 Ἰανουαρίου 1959

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βαλούρδου. Κατόπιν τοῦ διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9788 ἐ.ἔ. ὑμετέρου ἐγγράφου, διαβιβασθέντος ἡμῖν ἀντιγράφου ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βαλούρδου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ἐν Πολυγώνῳ ὑφίσταται ἔκτασις τοῦ Δημοσίου κατεχομένη κατὰ μέγα μέρος παρὰ διαφόρων ἰδιωτῶν αὐθαιρέτως, δι’ ὃ καὶ καθωρίσθη εἰς βάρος αὐτῶν ἀποζημίωσις κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ Ν. 5895)1933 ἐκ δὲ τοῦ παρ’ ἡμῖν ὑπάρχοντος φακέλλου, δὲν προκύπτει ἀνάμιξις ἐπὶ τῆς διαχειρίσεως τοῦ χώρου τούτου τοῦ Ὑπουργείου Κοιν. Προνοίας. Τμῆμα τῆς ἐκτάσεως ταύτης, διὰ τῶν ὑπ’ ἀριθ. Δ.278)254 τῆς 11 Ἰανουαρίου 1957 καὶ Δ.445 τῆς 16 Ἰανουαρίου 1957 ἀποφάσεως ἡμῶν, ἐνεκρίθη ὅπως παραχωρηθῇ κατὰ τὴν χρῆσιν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθν. Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων, ἵνα χρησιμοποιηθῇ πρὸς ἀνέγερσιν διδακτηρίου τοῦ 28ου Δημοτικοῦ Σχολείου Πολυγώνου Ἀθηνῶν, ἀλλ’ ἐπειδὴ παρὰ τῆς ὑπηρεσίας Οἰκισμοῦ (Δ)σις Ε2) τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν–Δημ. Ἔργων ἐκρίθη, ὅτι ἡ ἀνέγερσις οἱουδήποτε κτίσματος διακόπτοντος τὴν συνέχειαν τοῦ πρὸ τῆς Σχολῆς Εὐελπίδων ἐλευθέρου χώρου μετὰ τοῦ λόφου Φινοπούλου, ὡς «ἐπηρεάζουσα τὴν ὅλην ἐμφάνισιν τοῦ λόφου δυσμενῶς» δὲν ἐνδείκνυται, παρεκλήθη τὸ Ὑπ. Ἐθν. Παιδείας ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Συγκοινωνιῶν, νὰ ἀπόσχῃ πάσης ἐνεργείας συνεπαγομένης τὴν ἀπαρχὴν ἐγκαταστάσεως τοῦ Σχολείου εἰς τὴν ἐν λόγῳ ἔκτασιν. Ἐξ ἄλλου, παρὰ τῶν κατὰ τ’ ἀνωτέρω αὐθαιρέτων κατόχων ὑπεβλήθησαν ἡμῖν αἰτήσεις δι’ ὧν ζητεῖται ἡ ἐξαγορὰ τῶν καταληφθέντων παρ’ αὐτῶν οἰκοπέδων κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ Ν. 3800)1957. Τελευταίως, περιῆλθε τῇ ὑπηρεσίᾳ μας ἔγγραφον τοῦ Ἐθνικοῦ Καποδιστριακοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν, δι’ οὗ τοῦτο καθιστᾷ ἡμῖν γνωστόν, ὅτι ἡ ἔκτασις αὕτη μετ’ ἄλλης συνεχομένης καὶ κεκηρυγμένης ἀναδασωτέας παρεδόθη αὐτῷ κατὰ τὸ 1936 ὑπὸ Δασαρχείου Ἀττικῆς εἰς ἐκτέλεσιν ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας καὶ προορίζεται παρὰ τούτου (τοῦ Πανεπιστημίου) διὰ τὴν ἀνέγερσιν Πανεπιστημιακοῦ Γυμναστηρίου, κατόπιν δὲ τούτου διετάχθη παρ’ ἡμῶν ἡ ἐνέργεια σχετικῆς ἐξετάσεως, ἐκ τοῦ ἀποτελέσματος τῆς ὁποίας θὰ ἐξαρτηθῶσιν αἱ περαιτέρω ἐνέργειαι ἡμῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 27 Ἰανουαρίου 1959

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Γαρουφαλιᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 523)21.1.1959 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ ἐπιστρέψωμεν ὑμῖν συνημμένως τὴν ὑπὸ τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Γαρουφαλιᾶ κατατεθεῖσαν ἐρώτησιν καὶ νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ἐπὶ τῇ βάσει κοινῶν ἀποφάσεων τῶν κ.κ. Ὑπουργῶν τῶν Οἰκονομικῶν, Ἐμπορίου καὶ Γεωργίας, ἀπεσπάσθησαν εἰς τὰ Δημόσια Ταμεῖα, κατ’ ἐφαρμογὴν τῶν διατάξεων τοῦ Ν. Δ. 2517)1953 «περὶ διατάξεών τινων ἀφορωσῶν τὸ προσωπικὸν Ὑπηρεσιῶν ἁρμοδιότητος τῶν Ὑπουργείων Προνοίας καὶ Ἐμπορίου 220 ἐν συνόλῳ ἔκτακτοι ὑπάλληλοι ἐξ ὧν οἱ 188 ἄρρενες κατέλαβον διὰ μετατάξεως ὑφισταμένας κενὰς ὀργανικὰς θέσεις Ἐπιμελητῶν Εἰσπράξεων, εἰς ἃς συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 12 τοῦ Α. Ν. 1915)1939 «περὶ ὀργανισμοῦ τῶν Δημοσίων Ταμείων» ὑπηρετοῦσιν ἀποκλειστικῶς ἄρρενες ὑπάλληλοι. Ἡ μετάταξις τῶν ὑπηρετουσῶν 32 ἐκτάκτων θηλέων ὑπαλλήλων δὲν καθίσταται δυνατὴ νόμῳ διότι αὗται μόνον εἰς θέσεις τοῦ Διοικητικοῦ προσωπικοῦ τῆς Βʹ κατηγορίας (Γραμματέων καὶ Δακτυλογράφων) δύνανται νὰ μεταχειρισθῶσιν. Τοιαῦται, ὅμως θέσεις, δὲν ὑπάρχουν. Ἔναντι προβλεπομένων ὀργανικῶν θέσεων 200 Γραμματέων Βʹ Κατηγορίας καὶ 70 δακτυλογράφων, ὑπηρετοῦσιν ἰσάριθμοι ἄρρενες καὶ θήλεις ὑπάλληλοι. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Φεβρουαρίου 1959

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

IV. Τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Τσιγάρα, Γ. Σπηλιοπούλου, Β. Θανασέκου, Σ. Καρασάββα. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὡς ἄνω ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Κ. Τσιγάρα, Γ. Σπηλιοπούλου, Β. Θανασέκου καὶ Σ. Καρασάββα, καταχωρηθεῖσα ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. 761 βιβλίον ἐρωτ., σχετικῶς μὲ τὸ ἐν περιλήψει θέμα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Διὰ τοῦ ἀναμορφουμένου Ὀργανισμοῦ τοῦ Κρατικοῦ Νοσοκομείου Γιαννιτσῶν, ὅστις τελεῖ ὑπὸ δημοσίευσιν, προβλέπεται ἡ ὀργάνωσις τοῦ Νοσοκομείου ἐπὶ βάσεως ἀνταποκρινομένης πρὸς τὰς νοσηλευτικὰς ἀνάγκας τῆς περιφερείας Γιαννιτσῶν, καθ’ ὅσον τὸ Νοσοκομεῖον θὰ δύναται νὰ ἀναπτύξῃ τὰς τρεῖς βασικὰς κλινικὰς ἤτοι: Παθολογικήν, Χειρουργικὴν καὶ Μαιευτικὴν–Γυναικολογικήν, καθὼς καὶ τὰ Ἐργαστήρια Μικροβιολογικὸν καὶ Ἀκτινολογικόν. Ὀργανουμένου τοῦ Νοσοκομείου κατὰ τὸν τρόπον τοῦτον θέλει αὐξηθῆ ἀναλόγως καὶ ἡ χορηγουμένη ἐπιχορήγησις, ὥστε αἱ δαπάναι τοῦ Νοσοκομείου νὰ ἀντιμετωπίζωνται πλήρως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 24 Ἰανουαρίου 1959

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Σπηλιοπούλου, Ι. Ἀθητάκη, Κ. Χιωτάκη, Α. Παπαδοπούλου, Γ. Παπαγεωργίου, Ν. Σκοπούλη, Δ. Σπυρίδη, Α. Τσιπώρη. Ἀπαντῶντες εἰς τὴν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 308)144)15–1– 59 ἐγγράφου ὑμῶν διαβιβασθεῖσαν ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν Γ. Σπηλιοπούλου, Ι. Ἀθητάκη κλπ., ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι πρὸ τοῦ τελευταίου Διατάγματος «περὶ κανονισμοῦ ἀμοιβῆς ἰατρικῶν ἐπισκέψεων καὶ πράξεων καὶ ἰατροδικαστικῶν ὑπηρεσιῶν» τὸ κατώτατον ὅριον ἰατρικῆς ἀμοιβῆς καὶ ἡ βάσει τούτου παρεχομένη ὑπὸ τῶν διαφόρων ἀσφαλιστικῶν ταμείων εἰς τοὺς μεθ’ αὑτῶν συμβεβλημένους ἰατροὺς ἀμοιβή, δὲν ὑπερέβαινε τὰς δραχ. 18 δι’ ἑκάστην ἰατρικὴν ἐπίσκεψιν ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ ἰατροῦ. Ἤδη, διὰ τῆς ἀπὸ 30)9)58 ἀποφάσεως τὸ ὡς ἄνω κατώτατον ὅριον ἀμοιβῆς ὡρίσθη διὰ τοὺς συμβεβλημένους τῶν ὑπαγομένων εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας Ταμείων καὶ δι’ ἑκάστην ἐπίσκεψιν, εἰς δραχ. 30, ἐν δὲ τῷ οἴκῳ τοῦ ἀρρώστου εἰς δραχ. 45, προστιθεμένου, ὅτι εἰς ἃς περιπτώσεις ὑπὸ ταμείων τινῶν, κατεβάλλοντο ἀμοιβαὶ μεγαλύτεραι, δύνανται αὗται νὰ ἐξακολουθήσουν, καταβαλλόμεναι. Ἀφ’ ἑτέρου, προκειμένου περὶ τῶν ἠσφαλισμένων τοῦ Ι.Κ.Α. ὡς καί τινων ἄλλων εὐαρίθμων ἀσφαλιστικῶν ταμείων μὴ οἰκονομικῶς εὐρώστων τὸ κατώτατον ὅριον ἰατρικῆς ἀμοιβῆς ὡρίσθη εἰς τὸ ἥμισυ τῆς μικροτέρας τιμῆς τῆς πρώτης στήλης τοῦ ρηθέντος Διατάγματος περὶ ἰατρικῶν ἀμοιβῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Ἰανουαρίου 1959

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Κατσίμπα Ι. Παπαδημητρίου, Ν. Καθαροσπόρη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὡς ἄνω ἐγγράφου ὑμῶν, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Κατσίμπα, Ι. Παπαδημητρίου καὶ Ν. Καθαροσπόρη, καταχωρηθεῖσα ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. βιβλίου ἐρωτήσεων 784, σχετικῶς μὲ τὸ ἐν περιλήψει θέμα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: Ἡ σύγχρονος ἀντίληψις περὶ Νοσοκομείου, ἀλλὰ καὶ αἱ σήμερον ἐφαρμοζόμεναι μέθοδοι παροχῆς νοσηλευτικῆς περιθάλψεως εἰς τοὺς ἀσθενεῖς ἐπιβάλλουσι τὴν ὕπαρξιν ἐν τῷ Νοσοκομείῳ εἰδικῶν ἰατρῶν τοὐλάχιστον τῶν τριῶν βασικῶν ἰατρικῶν εἰδικοτήτων, δηλονότι τῆς παθολογίας τῆς χειρουργικῆς καὶ τῆς μαιευτικῆς—γυναικολογίας, καθὼς ἐπίσης καὶ τὴν λειτουργίαν τῶν δύο ἐργαστηρίων, ἤτοι τοῦ ἀκτινολογικοῦ καὶ τοῦ μικροβιολογικοῦ. Περαιτέρω, ἀπαιτεῖται σύγχρονον καὶ καλῶς ἐξωπλισμένον κτίριον διὰ τὴν ἐν αὐτῷ ἐγκατάστασιν καὶ λειτουργίαν τοῦ Νοσοκομείου, ἥτις προϋποθέτει τὴν ὕπαρξιν, πέραν τῶν ὡς ἄνω εἰδικῶν ἰατρῶν, καὶ καλῶς ἐκπαιδευμένου καὶ κατηρτισμένου νοσηλευτικοῦ καὶ λοιποῦ προσωπικοῦ. Αἱ ὡς ἄνω ἀπαραίτητοι προϋποθέσεις διὰ τὴν λειτουργίαν Νοσοκομείου μικρᾶς δυνάμεως κλινῶν δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δημιουργηθοῦν ἐν Λιδωρικίῳ, εἰς τρόπον ὥστε νὰ προέλθωμεν εἰς τὴν ἵδρυσιν ἐκεῖσε Νοσοκομείου. Πάντως, πρὸς ἀντιμετώπισιν τῶν νοσηλευτικῶν ἀναγκῶν τῶν κατοίκων τοῦ Νομοῦ Φωκίδος ὑφίσταται καὶ λειτουργεῖ ἐν Ἀμφίσσῃ Γενικὸν Κρατικὸν Νοσοκομεῖον, ὅπερ ἤδη ἐπεκτείνεται κτιριακῶς διὰ τὴν ἀνάπτυξιν μεγαλυτέρου ἀριθμοῦ νοσηλευτικῶν κλινῶν. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ θέμα τῶν Κοινοτικῶν Ὑγειονομικῶν Σταθμῶν τῆς ὡς ἄνω περιφερείας, γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι ἡ μὴ εἰσέτι λειτουργία τούτων δὲν ὀφείλεται εἰς τὴν ἔλλειψιν ἰατρῶν καθ’ ὅσον ἀντὶ τῶν Ὑγειονομικῶν Σταθμῶν τούτων λειτουργοῦσι Κοινοτικὰ Ἰατρεῖα, ἀλλὰ εἰς τὴν ἔλλειψιν κυρίως τῶν ἀναγκαίων κτιρίων. Ἤδη, καταβάλλεται προσπάθεια ὅπως δημιουργηθοῦν αἱ προϋποθέσεις λειτουργίας τῶν ἱδρυθέντων Ὑγειονομικῶν Σταθμῶν Λιδωρικίου, Εὐπαλίου καὶ Γραβιᾶς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 29 Ἰανουαρίου 1959

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 793 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑπόμενα: Διὰ τὸ ὡς ἄνω θέμα τῶν ἐκ Ρουμανίας Προσφύγων, καὶ διαμενόντων εἰς Χίον, ἡ ὑπηρεσία ἀπηύθυνε δύο ἔγγραφα, τὸ ὑπ’ ἀριθ. Σ.Π. 2012)30.1.1958 καὶ τὸ ὑπ’ ἀριθ. Υ.Π. 34620)13.6.1958 πρὸς τὴν Ὑπηρεσίαν Προεπιλογῆς Προσφύγων, ἁρμοδίων ἐν προκειμένῳ, διὰ τὸν σχηματισμὸν φακέλλου τῶν δικαιούχων ἀποκαταστάσεως. Ἡ Ὑπηρεσία Προεπιλογῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1399)18– 6–58 ἐγγράφου της μᾶς γνωρίζει, ὅτι ἡ Ὑπηρεσία θὰ ἐπιληφθῇ τοῦ θέματος τῶν προσφύγων ἐν ἐπαρχίαις γενικῶς κατὰ τὰς ἀρχὰς τοῦ τρέχοντος ἔτους. Ἐν Ἀθήναις τῇ 30 Ἰανουαρίου 1959

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ἀθανασίου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 826)26–1–59 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 821 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ Θεσπρωτίας κ. Νικ. Ἀθανασίου, ὅτι οἱ ἰατροὶ τῶν Κοινοτικῶν καὶ Ἀγροτικῶν Ἰατρείων τοῦ Νομοῦ Θεσπρωτίας διημερεύουν εἰς Ἡγουμενίτσαν καὶ Παραμυθίαν χωρὶς νὰ ἐπισκέπτωνται τὰς Κοινότητας τῆς περιφερείας των κλπ., ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι ὡς μᾶς ἐγνώρισεν ἡ ἁρμοδία ὑπηρεσία, οἱ ἀνωτέρω ἰατροὶ μεταβαίνουσι τακτικῶς καὶ κατὰ τὰς καθορισθείσας ἡμέρας καὶ ὥρας εἰς τὰς ὑπὸ τοῦ Ἰατρείου ἐξυπηρετουμένας Κοινότητας, μέχρι δὲ σήμερον, οὐδεὶς Πρόεδρος Κοινότητος διεμαρτυρήθη τόσον εἰς τὸ Νομαρχιακὸν Συμβούλιον, ὅσον καὶ εἰς ἡμᾶς διὰ τὴν ὡς ἄνω αἰτίαν. Ἐὰν ἰατρός τις δὲν συμμορφοῦται πρὸς τὰς ἐπανειλημμένας διαταγὰς τοῦ Ὑπουργείου περὶ ὑποχρεωτικῆς διανυκτερεύσεως τῶν ἰατρῶν εἰς τὴν ἕδραν τῶν ἰατρείων ἀφ’ ἑνὸς καὶ τῆς ὑποχρεωτικῆς ἐπισκέψεως εἰς τὰς ἐξυπηρετουμένας Κοινότητας διετάχθη ὁ Νομίατρος, ὅπως ὑπομνήσῃ εἰς αὐτοὺς τὴν ὑπ’ ἀριθ. 529)23–10–58 ἐγκ. Δ)γὴν τοῦ Ὑπουργείου καὶ ἐν περιπτώσει μὴ συμμορφώσεώς των προβῇ εἰς ἀναλόγους κυρώσεις. Ἐν Ἀθήναις τῇ 31 Ἰανουαρίου 1959

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Τριανταφυλλίδη. Ἐν συνεχεία τοῦ ὑπ’ ἀριθ. Υ.Μ. 5904)27–12–58 ἡμετέρου πρὸς τὴν ἐπίλυσιν τοῦ προβλήματος τῆς ὑδρεύσεως ἀκριτικῶν Κοινοτήτων καὶ Συν)σμῶν τοῦ Νομοῦ Ἔβρου, περὶ ἧς ἡ ὑπ’ ἀριθ. 706)15–12–58 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Τριανταφυλλίδη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Πρὸς ἀντιμετώπισιν τοῦ ὅλου προβλήματος τῆς ὑδρεύσεως, ὅπερ τυγχάνει γενικώτερον, καταβάλλονται προσπάθειαι παρὰ τοῦ Ὑγειονομικοῦ Κέντρου Ἔβρου, ἐν συνεργασίᾳ μετὰ τῆς Τ.Υ.Δ.Κ. καὶ τῶν οἰκείων Κοινοτικῶν Ἀρχῶν πρὸς ἐξεύρεσιν τῶν ἐνδεδειγμένων λύσεων. Εἰδικώτερον, διὰ τοὺς οἰκισμοὺς Λάδης καὶ Σιτοχωρίου, τὰ ἀπαιτούμενα ἔργα θὰ προταθοῦν ὅπως περιληφθοῦν εἰς τὸ ὑπὸ κατάρτισιν πρόγραμμα Μικρῶν Κοινωφελῶν Ἔργων, τὰ δὲ τῶν οἰκισμῶν Θυρέας καὶ Κήπων εἰς τὸ τοιοῦτον τῶν Μικρῶν Ἐξυγιαντικῶν Ἔργων. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἀνόρυξιν γεωτρήσεων εἴς τινας τῶν Κοινοτήτων, ἐγένετο σχετικὴ ἀναφορὰ τῆς Νομαρχίας πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Βορείου Ἑλλάδος διὰ τὴν ἀποστολὴν γεωλόγου καὶ τὴν ἐκπόνησιν τῶν γεωλογικῶν μελετῶν. Ἐν Ἀθήναις «ῇ 2 Φεβρουαρίου 1959

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

V) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Ἀλλαμανῆ. Εἰς ἀπάντησιν σχετικοῦ ἐγγράφου ὑμῶν, ἐν σχέσει μὲ τὴν ἐρώτησιν ὑπ’ ἀριθ. 552)58 τοῦ βουλευτοῦ κ. Στ. Ἀλλαμανῆ, περὶ ἐξαιρέσεως μικρῶν Φιλανθρωπικῶν Ἱδρυμάτων ἐκ τῶν διατάξεων τῆς ἐργατικῆς νομοθεσίας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ ἄρθρον 2 τοῦ 2655 εἶχε θεσπισθῆ πρὸς τὸν σκοπὸν ἐξαιρέσεως ὡρισμένου Φιλανθρωπικοῦ Ἱδρύματος μὲ μικροὺς πόρους, τοῦ ὁποίου τὸ προσωπικὸν ἀπηρτίζετο ἀπὸ φοιτητὰς καὶ κορασίδας, οἵτινες συγχρόνως ἐσπούδαζον τῇ βοηθείᾳ τοῦ Ἱδρύματος τούτου. Τὸ Ἵδρυμα τοῦτο, ἦτο ἡ «Παιδικὴ Φωλιὰ» Χολαργοῦ. Ἐφ’ ὅσον, ὅμως, τὸ ὡς ἄνω ἄρθρον ἡρμηνεύθη, ὅτι δύναται, βάσει αὐτοῦ νὰ ἐξαιρεθῶσι καὶ ἕτερα Φιλανθρωπικὰ Ἱδρύματα (ἐγένοντο ἐλάχισται ἐξαιρέσεις κατὰ τὸ παρελθόν), κατόπιν μελέτης τοῦ θέματος, ἀφ’ ἑνὸς μὲν ἀπὸ τοῦ μηνὸς Ἰουνίου π.ἔ. ἐδώσαμεν ἐντολὴν εἰς τὴν καθ’ ἡμᾶς ἁρμοδίαν ὑπηρεσίαν νὰ μὴ εἰσηγῆται οὐδεμίαν ἐξαίρεσιν, ἀφ’ ἑτέρου δὲ νὰ καταρτίσῃ σχετικὴν διάταξιν νόμου, δι’ ἧς νὰ καταργῆται ἡ εὐχέρεια ἐξαιρέσεως ἐκ τῆς ἐργατικῆς νομοθεσίας τῶν μικρῶν Φιλανθρωπικῶν Ἱδρυμάτων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 17 Ἰανουαρίου 1959

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Δ. Γιαχνῆ, Γ. Ἀράπη. Εἰς ἀπάντησιν σχετικῆς ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Παπαδημητρίου, Γιαχνῆ καὶ Ἀράπη, (ὑπ’ ἀριθ. 578), ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν εἰς ὑμᾶς, ὅτι συμφώνως πρὸς τὸν ἰσχύοντα κανονισμὸν τῆς Ἑταιρείας Ἠλεκτρικῶν Σιδηροδρόμων, δικαίωμα τῆς Ἑταιρείας εἶναι, ὅπως διατηρῇ τὸ προσωπικὸν αὐτῆς πέραν τοῦ 60οῦ καὶ μέχρι τοῦ 65ου ἔτους τῆς ἡλικίας του. Θέσπισις ὑποχρεώσεως, ὅπως ἀπολύῃ τοῦτο ὑποχρεωτικῶς ἅμα τῇ συμπληρώσει τοῦ 60οῦ ἔτους, δὲν δύναται νὰ γίνῃ εἰμὴ μόνον διὰ νόμου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 19 Ἰανουαρίου 1959

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Ἀράπη, Δ. Παινέζη. Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, σχετικῶς μὲ τὴν ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Ἀράπη καὶ Δ. Παινέζη, ὅτι ἡ λόγῳ τῶν ἑορτῶν καθιερωθεῖσα πρὸ ἐτῶν ἔκτακτος οἰκονομικὴ ἐνίσχυσις τῶν ἐν γένει ἀνέργων τῆς Χώρας, χορηγεῖται ὑπὸ ὡρισμένας προϋποθέσεις προβλεπομένας διὰ τῆς πρὸς τοῦτο ἐκδιδομένης ἑκάστοτε ὑπουργικῆς ἀποφάσεως, ἰδίᾳ δὲ ἀναλόγως τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ὑπὸ τοῦ ἀνέργου πραγματοποιηθέντων ἡμερομισθίων κατὰ τὸ πρὸ τῆς ἀπολύσεώς του ἐκ τῆς ἐργασίας του χρονικὸν διάστημα. Ἡ πρὸς τὸν σκοπὸν δὲ τοῦτον ἐκδοθεῖσα ὑπουργικὴ ἀπόφασις, περὶ χορηγήσεως ἐκτάκτου οἰκονομικῆς ἐνισχύσεως εἰς τοὺς ἀνέργους, ἐπὶ ταῖς ἑορταῖς τῶν Χριστουγέννων 1958 καὶ Νέου Ἔτους 1959, προέβλεπε μεταξὺ τῶν ἄλλων προϋποθέσεων διὰ τοὺς ἀνέργους οἰκοδόμους καὶ τὴν ὑπ’ αὐτῶν προσκόμισιν κάρτας ἀνεργίας, ἐκδοθεῖσαν ἢ ἀνανεωθεῖσαν μέχρι καὶ τῆς 15ης Δεκεμβρίου π. ἔτους. Τοῦτο ἐθεωρήθη ὡς ἀπαραίτητον διὰ τὴν διαπίστωσιν τῆς ἀνεργίας αὐτῶν, ἥτις καθίσταται δύσκολος λόγῳ τῆς ἰδιομορφίας τοῦ ἐπαγγέλματός των, δοθέντος, ὅτι δὲν ἐπικολλῶσιν ἔνσημα εἰς βιβλιάριον ἐργασίας τοῦ ΙΚΑ, ὡς τῶν λοιπῶν ἐργατοτεχνιτῶν. Τὸ ἐν τῷ ὑπομνήματι τῶν Οἰκοδομικῶν Σωματείων Πειραιῶς διατυπούμενον αἴτημα, περὶ χορηγήσεως οἰκονομικῆς ἐνισχύσεως εἰς τοὺς οἰκοδόμους ἄνευ τῶν σχετικῶν προϋποθέσεων, ὡς συνέβη διὰ τοὺς ἀνέργους μυλεργάτας, μακαρονοτεχνίτας καὶ ὑαλουργούς, γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι ἡ ἱκανοποίησις τοῦ αἰτήματος τούτου καθίσταται ἀνέφικτος, ἐπὶ τοσούτῳ μᾶλλον, καθ’ ὅσον ὑπὸ τὰς ὑπὸ τῆς ὑπουργικῆς ἀποφάσεως τεθείσας προϋποθέσεις οἱ πλεῖστοι τῶν οἰκοδόμων ἐδικαιώθησαν οἰκονομικῆς ἐνισχύσεως, ἐνῷ τοὐναντίον, οἱ ἐκ τῆς τεχνικῆς προόδου πληγέντες μυλεργάται, μακαρονοτεχνῖται καὶ ὑαλουργοί, παραμένοντες ἄνευ ἐργασίας ἀπὸ ἐτῶν δὲν ἐπλήρουν τὰς σχετικὰς προϋποθέσεις, πρὸς ἀπόληψιν τῆς ἐν λόγῳ οἰκονομικῆς ἐνισχύσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Ἰανουαρίου 1959

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Μέρου, Θ. Παπαπαναγιώτου. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10038)7645)58 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ἀλ. Μέρου καὶ Θ. Παπαπαναγιώτου, περὶ ἐπεκτάσεως τῶν κοινωνικῶν ἀσφαλίσεων καὶ εἰς τὴν ἀγροτικὴν τάξιν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τ’ ἀκόλουθα: Τὸ θέμα τῆς ἐπεκτάσεως τοῦ θεσμοῦ τῶν κοινωνικῶν ἀσφαλίσεων καὶ εἰς τοὺς ἀγρότας, μᾶς ἔχει ἤδη ἀπασχολήσει, ἀφ’ ὅτου ἀνελάβομεν τὴν διεύθυνσιν τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας, διότι πιστεύομεν, ὅτι ἡ ἔλλειψις ἀσφαλιστικῆς προστασίας εἰς τοὺς ἀγρότας δὲν ἀποτελεῖ μόνον παραγνώρισιν τῶν ἀναγκῶν αὐτῶν, ἀλλὰ καὶ ἄνισον μεταχείρισίν των, ἐν συγκρίσει πρὸς τοὺς κατοίκους τῶν ἀστικῶν κέντρων. Ἀπόδειξις τῆς ἐπιθυμίας μας νὰ παράσχωμεν ἀσφαλιστικὴν προστασίαν εἰς πρόσωπα μὴ ὑπαγόμενα μέχρι σήμερον εἰς τὴν ἀσφάλισιν, εἶναι κατ’ ἐπανάληψιν γενομένη σύστασις ἡμῶν πρὸς τὸ Ἵδρυμα Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων διὰ τὴν ἐπέκτασιν τῆς ἀσφαλίσεως εἰς ἃς πόλεις καὶ κωμοπόλεις δὲν ἐπεξετάθη εἰσέτι, ὡς καὶ εἰς τὰς ὀρεινὰς καὶ ἀπομεμακρυσμένας περιοχάς, ἔνθα λειτουργοῦν μεταλλεῖα. Διὰ τοὺς καθαρῶς ἀγροτικοὺς πληθυσμούς, τὸ πρόγραμμά μας εἶναι νὰ ἐπεκτείνωμεν ὑπὸ εἰδικοὺς ὅρους τὴν ἀσφάλισιν τοῦ Ι.Κ.Α., τὸ ὁποῖον σήμερον διαθέτει τὸ ἀναγκαῖον πλέγμα ὑπηρεσιῶν καὶ τὴν ἀπαιτουμένην ἐν προκειμένῳ πεῖραν, διὰ νὰ ἐξασφαλισθῇ ὑπὸ καλὰς συνθήκας τόσον ἡ παροχὴ ἰατροφαρμακευτικῆς περιθάλψεως τῶν ἀγροτικῶν πληθυσμῶν, ὅσον καὶ ἡ χορήγησις συντάξεων εἰς τοὺς ὑπερήλικας, τὰς χήρας καὶ τὰ θύματα ἀτυχημάτων. Σᾶς εἶναι βεβαίως γνωστὸν, ὅτι τὸ θέμα τοῦτο, ἐκτὸς τῶν τεχνικῶν δυσχερειῶν τὰς ὁποίας παρουσιάζει, δημιουργεῖ καὶ δυσχερῆ προβλήματα οἰκονομικῆς φύσεως, διὰ τὴν κατ’ ἀποτελεσματικὸν τρόπον ἀντιμετώπισίν του. Παρὰ ταῦτα, ἐλπίζομεν, ὅτι μετ’ οὐ πολύ, θὰ ἐξευρεθῇ ἡ ἁρμόζουσα λύσις καὶ θὰ δημιουργηθοῦν αἱ προϋποθέσεις τῆς ἐπεκτάσεως τοῦ θεσμοῦ τούτου, καὶ εἰς τοὺς ἀγρότας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Ἰανουαρίου 1959

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Τσιάρα, Η. Σκυλλάκου, Ι. Γιαλόφα. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10041)7648)58 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ἀναστ. Τσιάρα, Ἠλ. Σκυλλάκου καὶ Ι. Γιαλόφα, περὶ ἐπεκτάσεως τῶν κοινωνικῶν ἀσφαλίσεων καὶ εἰς τὴν ἀγροτικὴν τάξιν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τ’ ἀκόλουθα: Τὸ θέμα τῆς ἐπεκτάσεως τοῦ θεσμοῦ τῶν κοινωνικῶν ἀσφαλίσεων καὶ εἰς τοὺς ἀγρότας, μᾶς ἔχει ἤδη ἀπασχολήσει ἀφ’ ὅτου ἀνελάβομεν τὴν διεύθυνσιν τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας, διότι πιστεύομεν, ὅτι ἡ ἔλλειψις ἀσφαλιστικῆς προστασίας εἰς τοὺς ἀγρότας δὲν ἀποτελεῖ μόνον παραγνώρισιν τῶν ἀναγκῶν αὐτῶν, ἀλλὰ καὶ ἄνισον μεταχείρισίν των, ἐν συγκρίσει πρὸς τοὺς κατοίκους τῶν ἀστικῶν κέντρων. Ἀπόδειξις τῆς ἐπιθυμίας μας νὰ παράσχωμεν ἀσφαλιστικὴν προστασίαν εἰς πρόσωπα μὴ ὑπαγόμενα μέχρι σήμερον εἰς τὴν ἀσφάλισιν, εἶναι κατ’ ἐπανάληψιν σύστασις ἡμῶν πρὸς τὸ Ἵδρυμα Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων διὰ τὴν ἐπέκτασιν τῆς ἀσφαλίσεως εἰς ἃς πόλεις καὶ κωμοπόλεις δὲν ἐπεξετάθη εἰσέτι, ὡς καὶ εἰς τὰς ὀρεινὰς καὶ ἀπομεμακρυσμένας περιοχὰς ἔνθα λειτουργοῦν μεταλλεῖα. Διὰ τοὺς καθαρῶς ἀγροτικοὺς πληθυσμούς, τὸ πρόγραμμά μας εἶναι νὰ ἐπεκτείνωμεν ὑπὸ εἰδικοὺς ὅρους τὴν ἀσφάλισιν τοῦ ΙΚΑ, τὸ ὁποῖον σήμερον διαθέτει τὸ ἀναγκαιοῦν πλέγμα ὑπηρεσιῶν καὶ τὴν ἀπαιτουμένην ἐν προκειμένῳ πεῖραν, διὰ νὰ ἐξασφαλισθῇ ὑπὸ καλὰς συνθήκας τόσον ἡ παροχὴ ἰατροφαρμακευτικῆς περιθάλψεως τῶν ἀγροτικῶν πληθυσμῶν, ὅσον καὶ ἡ χορήγησις συντάξεων εἰς τοὺς ὑπερήλικας, τὰς χήρας καὶ τὰ θύματα ἀτυχημάτων. Σᾶς εἶναι βεβαίως, γνωστόν, ὅτι τὸ θέμα τοῦτο, ἐκτὸς τῶν τεχνικῶν δυσχερειῶν, τὰς ὁποίας παρουσιάζει, δημιουργεῖ καὶ δυσχερῆ προβλήματα οἰκονομικῆς φύσεως, διὰ τὴν κατ’ ἀποτελεσματικὸν τρόπον ἀντιμετώπισίν του. Παρὰ ταῦτα, ἐλπίζομεν, ὅτι μετ’ οὐ πολύ, θὰ ἐξευρεθῇ ἡ ἁρμόζουσα λύσις καὶ θὰ δημιουργηθοῦν αἱ προϋποθέσεις τῆς ἐπεκτάσεως τοῦ θεσμοῦ τούτου, καὶ εἰς τοὺς ἀγρότας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Ἰανουαρίου 1959.

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Καλλιδοπούλου, Μ. Κύρκου. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9786)7397)58 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ἡμῖν ἀπὸ 4.12.1958 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Καλλιδοπούλου καὶ Μ. Κύρκου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὰ αἰτήματα τῶν καπνεργατῶν ὡς καὶ τοῦ Ταμείου Ἀσφαλίσεως Καπνεργατῶν προερχομένων συνταξιούχων, ἐξητάσθησαν κατὰ τὴν κατάρτισιν τοῦ σχεδίου νόμου, περὶ τροποποιήσεως τοῦ Ν. 2348)1953 καὶ τοῦ Ν. Δ. 2519)1953, μετὰ τὴν ψήφισιν τοῦ ὁποίου θέλουσιν ἱκανοποιηθῆ βασικώτερα ἐκ τῶν ἀνωτέρω αἰτημάτων καὶ ἰδίᾳ τὰ ἀφορῶντα τὴν ἐξομοίωσιν τῶν συνταξιούχων καπνεργατῶν, τῶν ἐχόντων τὰς προϋποθέσεις τοῦ ΙΚΑ, πρὸς τοὺς συνταξιούχους τοῦ ΙΚΑ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 27 Ἰανουαρίου 1959

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

ζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Πρίφτη, Γ. Σπηλιοπούλου, Β. Θανασέκου, Γ. Εὐαγγέλου, Δ. Γιαχνῆ, Ι. Παπαδημητρίου. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3035)6864)58 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ἀπὸ 19.11.58 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Πρίφτη, Γ. Σπηλιοπούλου, Β. Θανασέκου κλπ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τ’ ἀκόλουθα: Καθ’ ἃ ἀνέφερεν ἡμῖν ὁ Διοικητὴς τοῦ Ἱδρύματος Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων, οὐδεμία διαταγὴ ἐξεδόθη ὑπὸ τῆς Διοικήσεως τοῦ Ἱδρύματος, ἀπαγορεύουσα εἰς τοὺς ἰατροὺς τὴν ἀναγραφὴν τῶν ἀπαραιτήτων καὶ ἐνδεδειγμένων φαρμάκων εἰς τοὺς ἀσθενεῖς ἠσφαλισμένους. Οἱ ἰατροὶ θεραπευταί, ἐν τῇ ἐνασκήσει τῶν καθηκόντων των, εἶναι ἐλεύθεροι νὰ ἀναγράφωσι πᾶν φάρμακον, κυκλοφοροῦν νομίμως ἐν Ἑλλάδι, ὅπερ κατὰ τὴν ἀνεπηρέαστον ἐπιστημονικήν των κρίσιν συντελεῖ εἰς τὴν ἀποκατάστασιν τῆς ὑγείας καὶ ἱκανότητος πρὸς ἐργασίαν τῶν ἠσφαλισμένων. Ἅπασαι αἱ κατὰ καιροὺς ἐκδοθεῖσαι σχετικαὶ διαταγαὶ ὁμιλοῦν περὶ ἀποφυγῆς ἀσκόπου χορηγήσεως φαρμάκων καὶ τῆς σπατάλης, προερχομένης ἐκ τῆς ἀβασανίστου ἀναγραφῆς τῶν νεοεμφανιζομένων ποικιλωνύμων ἰδιοσκευασμάτων ἐγχωρίων ἢ εὐρωπαϊκῶν, ἀμφιβόλου θεραπευτικῆς ἐνεργείας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 27 Ἰανουαρίου 1959

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

ηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Ἀρβανιτάκη. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τῶν ὑπ’ ἀριθ. 9203)2216)15.12.58 καὶ 9795)7406)58 ὑμετέρων ἐγγράφων καὶ τῆς διὰ τοῦ τελευταίου τούτου διαβιβασθείσης ἀπὸ 6.12.1958 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Ἀρβανιτάκη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, τ’ ἀκόλουθα: Τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον τοῦ Ἱδρύματος Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων, ἐξετάζει τὸ αἴτημα τῆς ἐπεκτάσεως τῆς ἀσφαλίσεως τοῦ Ἱδρύματος εἰς Ροβιὲς Λίμνης Εὐβοίας. Δυστυχῶς, ὅμως, αἱ παροῦσαι συνθῆκαι εἰς Ροβιές, καθιστοῦν ἀδύνατον τὴν παροχὴν ἰατρικῆς περιθάλψεως εἰς τοὺς μισθωτοὺς τὸ μὲν διότι δὲν ὑπάρχει ἐκεῖ ἰατρός, τὸ δὲ διότι δὲν ὑπάρχει τακτικὸν μέσον συγκοινωνίας μὲ τὴν Λίμνην, ὁπόθεν θὰ ἠδύνατο νὰ μεταβαίνῃ ἰατρός. Τούτῳ τῷ λόγῳ τὸ Ἵδρυμα Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων ἐξετάζει τὸ αἴτημα τῆς ἐπεκτάσεως τῆς ἀσφαλίσεως αὐτοῦ εἰς μικρὰ κέντρα, εἰς τὰ ὁποῖα παρουσιάζονται τεχνικαί, ὡς ἐν προκειμένῳ, δυσχέρειαι, διὰ τῆς παροχῆς ἰατρικῆς περιθάλψεως, διὰ τῶν ἀγροτικῶν ἰατρείων, ἐφ’ ὅσον λειτουργοῦν τοιαῦτα εἰς τὰ ἐν λόγῳ κέντρα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Ἰανουαρίου 1959

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

θʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Ἀράπη. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10319)79521)1958 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ἡμῖν ἀπὸ 20.12.1958 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Ἀράπη, ὡς καὶ ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9287)2331)27.12.1958 ὑμετέρου τοιούτου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τ’ ἀκόλουθα: Κατὰ τὸ ἀπὸ 1 Μαΐου 1955 καὶ ἐντεῦθεν χρονικὸν διάστημα αἱ παρὰ τοῦ ΤΕΒΕ χορηγούμεναι συντάξεις ἔτυχον διαδοχικῶν αὐξήσεων ὡς κάτωθι: α) Ἀπὸ 1ης Μαΐου 1955 κατὰ 20%. β) Ἀπὸ 1ης Σεπτεμβρίου 1955 κατὰ 20% καὶ γ) Ἀπὸ 1ης Φεβρουαρίου 1957 κατὰ 20%. Ἡ δέουσα βελτίωσις πάντως, τῶν ὑπὸ τοῦ ΤΕΒΕ, ὡς καὶ ὅλων ἐν γένει τῶν ἀσφαλιστικῶν ὀργανισμῶν παρεχομένων συντάξεων, ἀποτελοῦσα σταθερὰν ἐπιδίωξιν τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας, τελεῖ ὡς εἰκός, ἐν συναρτήσει πρὸς τὰς ὑφισταμένας ἑκάστοτε οἰκονομικὰς δυνατότητας. Τὸ ΤΕΒΕ, ὡς γνωστόν, ἀπώλεσε σημαντικοὺς πόρους διὰ τοῦ νόμου 843)1948, πλὴν ὅμως, μελετᾶται ἡ ἐπαναφορὰ τούτων. Ἐκ τῆς ὅλης προσπαθείας, πρὸς τὴν κατεύθυνσιν τῆς ὁριστικῆς βελτιώσεως τῆς θέσεως τῶν συνταξιούχων, κατεδείχθη ὅτι αὕτη θὰ καθίστατο δυνατή, μόνον διὰ τῆς αὐξήσεως τῶν ἐσόδων του. Πρὸ τῆς τοιαύτης καταστάσεως, τὸ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργεῖον, ὡς τεταγμένον μὲ τὴν ἄσκησιν τῆς ἐν τῇ Χώρᾳ κοινωνικῆς πολιτικῆς καὶ ἔχον ὑπ’ ὄψιν του τὴν ἰδιάζουσαν θέσιν τοῦ ἀπομάχου ἐπαγγελματίου καὶ βιοτέχνου ἐν τῇ Κοινωνίᾳ, μελετᾷ τὸ θέμα τῆς αὐξήσεως τῶν μηνιαίων ἀτομικῶν εἰσφορῶν τῶν ἠσφαλισμένων, ἐν συσχετίσει μὲ τὸ θέμα τῆς αὐξήσεως τῶν συντάξεων. Τὸ θέμα τῆς παροχῆς πλήρους ἰατροφαρμακευτικῆς περιθάλψεως εἰς τοὺς συνταξιούχους καὶ τὰς οἰκογενείας των, ὡς καὶ τὰ λοιπὰ θέματα, μελετῶνται μετὰ τῆς δεούσης προσοχῆς καὶ ἐν τῷ πλαισίῳ τῶν οἰκονομικῶν δυνατοτήτων τοῦ Ὀργανισμοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 30 Ἰανουαρίου 1959

Ὁ Ὑπουργός

Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ

VI.) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Βαλούρδου Δ. Παινέζη, Α. Καλλιδοπούλου, Μ. Γαληνοῦ, Δ. Γιαχνῆ. Ἔχομεν τὴν τιμὴν εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 719 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Βαλούρδου, Δ. Παινέζη κλπ. νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι αἱ διὰ τῶν ἀπὸ 22.8.58 ἐθνικῶν Γενικῶν Συλλογικῶν Συμβάσεων Ἐργασίας χορηγηθεῖσαι αὐξήσεις εἰς τοὺς ἐπὶ ἡμερομισθίῳ ἀμειβομένους μισθωτοὺς ὡς καὶ εἰς τοὺς ἐπὶ μισθῷ ἀμειβομένους τοιούτους, ἐτέθησαν εἰς ἐφαρμογὴν ἀναδρομικῶς ἀπὸ 24.8.1958 διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 54572)297)898495α)(16.12.1958 Διαταγῆς ἡμῶν, κατόπιν συμφώνου ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργ. Συντονισμοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 24 Ἰανουαρίου 1959

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Γ. ΘΕΜΕΛΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Τ. Κωστῆ. Ἔχομεν τὴν τιμὴν εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 749 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Κωστῆ, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ ἐν αὐτῇ ἀναφερόμενον σχέδιον νόμου δι’ οὗ παρατείνονται αἱ προθεσμίαι ὑποβολῆς δικαιολογητικῶν διὰ τὴν ὑπαγωγὴν εἰς τοὺς νόμους 4506)30 καὶ 2588)21 συνταξιούχων ὑπαξιωματικῶν τελεῖ ὑπὸ ἔγκρισιν, θέλει δὲ κατατεθῇ λίαν προσεχῶς εἰς τὴν Βουλὴν πρὸς ψήφισιν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 30 Ἰανουαρίου 1959

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Γ. ΘΕΜΕΛΗΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Λεονάρδου καὶ Ν. Ζορμπᾶ. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 688 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Λεονάρδου καὶ Ν. Ζορμπᾶ, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἡ προαγωγὴ τοῦ Ὑποπλοιάρχου Π.Δ.Π. Λαιμοῦ εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ Πλωτάρχου δὲν δύναται νὰ πραγματοποιηθῇ συνεπεία τῶν κειμένων διατάξεων τοῦ Ν. Δ. 994)43 (Φ.Ε.Κ. 412 Α)3.12.43) «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Ν. 4506)1940 «περὶ καταστάσεως παθόντων ἐν πολέμῳ Ἀξ)κῶν καὶ Ἀνθ)στῶν κλπ.». Ἐν Ἀθήναις τῇ 30 Ἰανουαρίου 1959

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Γ. ΘΕΜΕΛΗΣ

VII) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ φέρωμεν εἰς γνῶσιν ὑμῶν τὰ κάτωθι: 1. Οἱ ἀπομακρυνθέντες πρὸ τοῦ πολέμου ἐκ τῆς Πλοηγικῆς Ὑπηρεσίας διακρίνονται εἰς δύο κατηγορίας, ἤτοι τοὺς διορισθέντας πρὸς τῆς 22ας Μαΐου 1934 καὶ τοὺς διορισθέντας μετὰ τὴν ἡμερομηνίας ταύτην. 2. Οἱ διορισθέντες πρὸ τῆς ἡμερομηνίας ταύτης δηλαδὴ τῆς 22ας Μαΐου 1934, λαμβάνουσι κυρίαν μὲν σύνταξιν ἐκ τοῦ ναυτικοῦ Ἀπομαχικοῦ Ταμείου, ἐπικουρικὴν δὲ τοιαύτην ἐκ τοῦ κεφαλαίου Πλοηγικῆς Ὑπηρεσίας. 3. Οἱ διορισθέντες μετὰ τὴν 22αν Μαΐου 1934 λαμβάνουσι καὶ αὐτοὶ μὲν κυρίαν σύνταξιν ἐκ τοῦ Ναυτικοῦ Ἀπομαχικοῦ Ταμείου, ἐπικουρικὴν δὲ ἐκ τοῦ Ταμείου Προνοίας Ἀξιωματικῶν Ἐμπορικοῦ Ναυτικοῦ, ἥτις μέχρι τοῦ ἔτους 10.9.1957 κατεβάλλετο κατὰ τὴν ἐπιθυμίαν τοῦ συνταξιούχου εἴτε μηνιαίως εἴτε ἐφ’ ἅπαξ. 4. Διὰ κοινῆς ἀποφάσεως τῶν Ὑπουργῶν Οἰκονομικῶν καὶ Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας, ἀπὸ 1ης Μαΐου 1954, αἱ παρεχόμεναι ἐκ τοῦ κεφαλαίου Πλοηγικῆς Ὑπηρεσίας ἐπικουρικαὶ συντάξεις ηὐξήθησαν εἰς τὸ τριπλάσιον τῶν καθορισθεισῶν τὴν 1.11.1948 καὶ ἔκτοτε ἀνέρχονται εἰς δραχ. 300–390. 5. Δέον νὰ σημειωθῇ, ὅτι οἱ ἐκ τοῦ Τ.Π.Α.Ε.Ν. λαμβάνοντες ἐπικουρικὴν σύνταξιν εἰσπράττωσι μηνιαίως ποσὰ κυμαινόμενα ἀπὸ 51 δραχ. μέχρι 308, ὡς τοῦτο συμβαίνει γενικῶς καὶ μὲ λοιπὰ ἐπικουρικὰ Ταμεῖα, οὕτω δὲ αἱ καταβαλλόμεναι παρὰ τῆς Πλοηγικῆς Ὑπηρεσίας ἐπικουρικαὶ συντάξεις εἶναι ἀνώτεραι τῶν καταβαλλομένων παρὰ τοῦ Τ.Π.Α.Ε.Ν. καὶ τῶν λοιπῶν Ἐπικουρικῶν Ταμείων. 6. Πρὸς τούτοις γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι τ’ ἀνωτέρω ἀφοροῦν τοὺς ἀπομακρυνθέντας πρὸ τῆς ἰσχύος τοῦ νόμου 3142)55 «Περὶ πλοηγικῆς Ὑπηρεσίας» διότι μετὰ τὴν ἰσχὺν τούτου αἱ συντάξεις ἐκ τῶν ἐπικουρικῶν Ταμείων ἐβελτιώθησαν ἔτι περαιτέρω. 7. Κατόπιν τῶν ἀνωτέρω, δὲν ὑφίσταται θέμα αὐξήσεως τῶν ἐπικουρικῶν συντάξεων τῶν παρεχομένων παρὰ τοῦ κεφαλαίου τῆς Πλοηγικῆς Ὑπηρεσίας ἀφοῦ ἐν τῇ πραγματικότητι τόσον αἱ ὑπὸ τοῦ Ν. Α. Ταμείου παρεχόμεναι κύριαι συντάξεις, ὅσον καὶ αἱ ἐκ τοῦ Τ.Π.Α.Ε.Ν. καὶ Κ.Π.Υ. παρεχόμεναι ἐπικουρικαὶ συντάξεις, εἶναι ἀνώτεραι ὑπὸ τῶν λοιπῶν Ταμείων καταβαλλομένων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 27 Ἰανουαρίου 1959

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΑΝΔΡΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Χριστογιώργου, Α. Κακογιάννη, Ν. Σκοπούλη, Γ. Πρίφτη, Π. Καπνίση. 1. Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι μέχρι σήμερον οὐδεμία ἀναφορὰ ἢ ἄλλη τις ἐπίσημος πληροφορία περιῆλθεν ἡμῖν περὶ ἐμφανίσεως δελφίνων εἰς Ἀμβρακικὸν κόλπον. 2. Ἐξ ἀφορμῆς τοῦ Λιμενάρχου Πρεβέζης, ὅστις καὶ διεξήγαγε, κατόπιν ἐντολῆς, σχετικὴν ἔρευναν συνάγεται, ὅτι δὲν κατηγγέλθησαν αὐτῷ σημαντικαὶ ζημίαι ἐκ τῆς ὡς ἄνω αἰτίας. 3. Διὰ τὴν προστασίαν τῆς ἁλιείας ἐξ ἐπιδρομῆς δελφίνων εἰς διαφόρους κρισίμους ἁλιευτικὰς περιοχὰς τῆς χώρας, ἐξεδόθη προσφάτως ἡ ὑπ’ ἀριθ. 4313 κοινὴ ἀπόφασις τῶν Ὑπουργῶν Οἰκονομικῶν καὶ Βιομηχανίας δι’ ἧς καθιεροῦται χρηματικὴ ἀμοιβὴ ἐκ πεντήκοντα (50) δραχ. κατὰ κεφαλὴν ἐξοντουμένου δελφῖνος. Ἐν Πειραιεῖ τῇ 28 Ἰανουαρίου 1959

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΑΝΔΡΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Ἐπὶ 804)454)24.1.1959 ὑμετέρου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 818 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Κατόπιν ὑμετέρας ἀποφάσεως, ἐκτὸς τῆς παρεχομένης ὑπὸ τῶν κατὰ τόπους παραρτημάτων Ο.Ν. εἰς τοὺς ἐν γένει ναυτικοὺς καὶ τὰς οἰκογενείας αὐτῶν ἰατροφαρμακευτικῆς περιθάλψεως, παρεσχέθη καὶ νοσοκομειακὴ τοιαύτη, ἥτις καὶ παρέχεται ὑπὸ τῶν κατὰ τόπους λειτουργούντων Κρατικῶν ἢ Δημοτικῶν ἢ διὰ Κληροδοτημάτων συντηρουμένων Νοσοκομείων μεθ’ ὧν ὁ Ο.Ν. ἔχει συμβληθῆ. Εἰς τοὺς εἰς τὰ ὡς ἄνω Νοσοκομεῖα εἰσερχομένους καὶ διατελοῦντας ὑπὸ τὴν προστασίαν τοῦ Ο.Ν. ἐν γένει ναυτικούς, παρέχεται πλήρης νοσοκομειακὴ περίθαλψις ὡς καὶ δι’ ἰατρῶν εἰδικοτήτων παρακλινικὴ νοσηλεία, ἥτις καλύπτει ὅλας τὰς τοπικὰς δυνατότητας καὶ δὲν ἀφίσταται τῆς παρεχομένης εἰς τοὺς εἰς Ἀθήνας καὶ Πειραιᾶ κατοικοῦντας ναυτικούς. Ἡ κατὰ τ’ ἀνωτέρω ὑπὸ τῶν νοσοκομείων παρεχομένη εἰς τὰς ἐπαρχίας παρακλινικὴ προστασία, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπεκταθῇ, ὥστε νὰ παρέχηται καὶ ὑπὸ ἰδιωτῶν ἰατρῶν εἰδικοτήτων, λόγῳ τῆς ὑφισταμένης ναυτιλιακῆς κρίσεως καὶ τῶν συνεπεία ταύτης κατὰ πολὺ ηὐξημένων ὑποχρεώσεων τοῦ Κεφαλαίου Ἀνεργίας καὶ Ἀσθενείας Ναυτικῶν. Τέλος, γνωρίζομεν, ὅτι ἡ Διοικητικὴ Ἐπιτροπὴ Ο.Ν., προβαίνει κατὰ τὴν κρίσιν της καὶ ὁσάκις κρίνεται ἀπαραίτητον, εἰς τὴν ἀναγνώρισιν τῶν ἑκάστοτε καὶ κατὰ περίπτωσιν γενομένων δαπανῶν νοσηλείας δι’ ἐξετάσεως παρ’ ἰατρῶν εἰδικοτήτων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 3 Φεβρουαρίου 1959

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΑΝΔΡΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Τούμπα. Ἐπὶ 805)457)24.1.59 ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡ ὑπ’ ἀριθ. 819 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ἰωάννη Τούμπα ἐπὶ τοῦ ἐν περιλήψει θέματος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι τὸ ζήτημα τοῦτο ἀντιμετωπίζεται κυρίως ἀπὸ οἰκονομικῆς πλευρᾶς. Οὕτω, ἡ ἐπ’ ἐσχάτως συντελεσθεῖσα κατ’ ἔκτασιν καὶ κατ’ εἶδος ἐπέκτασις τῆς προστασίας τοῦ Ο.Ν., κατ’ ἔκτασιν μὲν διὰ τῆς ἱδρύσεως καὶ λειτουργίας μέχρι σήμερος εἰς τὰ ἐπαρχιακὰ ναυτικὰ κέντρα 29 παραρτημάτων Ο.Ν., κατ’ εἶδος δὲ διὰ τῆς παροχῆς εἰς τοὺς ὑπὸ τῶν ἐν λόγῳ παραρτημάτων προστατευομένους ναυτικοὺς καὶ τὰς οἰκογενείας αὐτῶν καὶ νοσοκομειακῆς περιθάλψεως, πλὴν ἰατροφαρμακευτικῆς τοιαύτης, εἶχεν ὡς συνέπειαν τὴν ὑπέρμετρον ἐπιβάρυνσιν τοῦ Κεφαλαίου ἀνεργίας καὶ ἀσθενείας ναυτικῶν. Τὸ ἐν λόγῳ κεφάλαιον δὲν ἐνδείκνυται πρὸς τὸ παρὸν νὰ ὑποστῇ καὶ τὰς ἐκ τῆς ἱδρύσεως εἰς Ἀθήνας Ο.Ν. ἀπαιτουμένας πρὸς τοῦτο σημαντικὰς δαπάνας διοικήσεως δεδομένου, ὅτι οἱ εἰς τὴν ἁρμοδιότητά του ὑπαχθησόμενοι οἵτινες καὶ θὰ ἀπεσυμφόρουν τὸ ἐν Πειραιεῖ Κεντρικὸν τοῦ Ο.Ν., ἐξυπηρετοῦνται σήμερον κλινικῶς μὲν ὑπὸ τῶν ἐν Ἀθήναις καὶ Πειραιεῖ συμβεβλημένων μετὰ τοῦ Ο. Ν. κλινικῶν, ἰατρικῶς δὲ οὐ μόνον ὑπὸ τῶν ἐν Πειραιεῖ ἰατρείων τοῦ Ο. Ν. ἀλλὰ καὶ ὑπὸ τῶν κατ’ οἶκον μεταβαινόντων ἰατρῶν. Τέλος, παρακαλοῦμεν, ὅπως σημειωθῇ, ὅτι λόγῳ τῆς ἐνσκηψάσης ναυτιλιακῆς κρίσεως, ἐνδείκνυται ἡ ἀποφυγὴ πάσης νέας ἐπιβαρύνσεως τοῦ Ο.Ν. πρὸς διαφύλαξιν τῶν διαθεσίμων τοῦ Κεφαλαίου Ἀνεργίας διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν καὶ τοῦ ἐπιδόματος ἀνέργων. Ἐν Πειραιεῖ τῇ 3 Φεβρουαρίου 1959

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΑΝΔΡΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

VIII) Τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Κελτεμλίδη, Β. Ἐφραιμίδη, Ε. Γιαρένη, Σ. Καρασάββα. Ἔχομεν τὴν τιμὴν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9778) 1958 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἐν ἀντιγράφῳ ἡ ὑπὸ τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Κελτεμλίδη, Β. Ἐφραιμίδη, Ε. Γιαρένη καὶ Σ. Καρασάββα, κατατεθεῖσα παρ’ ὑμῖν ὑπ’ ἀριθ. 628 ἐρώτησις νὰ ἀνακοινώσωμεν τὰ ἀκόλουθα ἐπὶ τῆς ὡς ἄνω ἐρωτήσεως. Ἡ ἠλεκτροδότησις τῆς Κοινότητος Κάτω Σχολαρίου Νομοῦ Θεσσαλονίκης περιλαμβάνεται εἰς τὸ ὑπὸ ἐκτέλεσιν τελοῦν γενικὸν πρόγραμμα ἐξηλεκτρισμοῦ τῆς Χώρας. Ἐπειδὴ ὅμως, ἐκ τῆς συνταχθείσης οἰκονομοτεχνικῆς προμελέτης ἠλεκτροδοτήσεως τῆς ὡς ἄνω Κοινότητος προκύπτει δυσανάλογος δαπάνη ἐπεκτάσεως τῶν δικτύων διανομῆς, ἐν σχέσει πρὸς τὰ ἐκ τῆς Κοινότητος προσδοκώμενα ἔσοδα, ἡ ὑπὸ τῆς ΔΕΗ ἀντιμετώπισις τῆς ἠλεκτροδοτήσεως ταύτης, βάσει τοῦ ὡς ἄνω προγράμματος δὲν θὰ καταστῇ ἐφικτὴ τοὐλάχιστον εἰς τὸ ἐγγὺς μέλλον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Ἰανουαρίου 1959

Ὁ Ὑπουργὸς

Ν. ΜΑΡΤΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Σιαφλέκη, Ε. Σκούρα, Α. Τσιάντου. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9775) 1958 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἐν ἀντιγράφῳ ἡ ὑπὸ τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Σιαφλέκη, Ε. Σκούρα καὶ Α. Τσιάντου, κατατεθεῖσα καὶ καταχωρηθεῖσα παρ’ ὑμῖν ὑπ’ ἀριθ. 625 ἐρώτησις, νὰ ἀνακοινώσωμεν τὰ ἀκόλουθα ἐπὶ τῆς ὡς ἄνω ἐρωτήσεως. Ἡ ἠλεκτροδότησις τῶν διαφόρων, μὴ εἰσέτι ἐξυπηρετουμένων περιοχῶν τοῦ Νομοῦ Μαγνησίας, περιλαμβάνεται εἰς τὸ ὑπὸ τῆς ΔΕΗ ἐν ἐκτελέσει τελοῦν γενικὸν πρόγραμμα ἐξηλεκτρισμοῦ τῆς χώρας. Ὡς εἶναι, ὅμως, γνωστόν, ἡ ταυτόχρονος ἠλεκτροδότησις ὁλοκλήρου τῆς χώρας δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ πραγματοποιηθῇ, ἕνεκα οἰκονομικῶν καὶ τεχνικῶν λόγων καὶ οὕτω κατ’ ἀνάγκην αὕτη θέλει κλιμακωθῆ χρονικῶς εἰς περίοδον ἐτῶν, ὁ δὲ ἀκριβὴς χρόνος πραγματοποιήσεως τῆς ἠλεκτροδοτήσεως ἑκάστης τῶν μὴ εἰσέτι ἐξυπηρετουμένων περιοχῶν τοῦ Νομοῦ Μαγνησίας, θέλει ἐξαρτηθῆ ἐκ τοῦ ὕψους τῶν ἐξευρισκομένων καθ’ ἕκαστον ἔτος πιστώσεων πρὸς ἠλεκτροδότησιν νέων περιοχῶν ἀλλὰ καὶ ἐκ τῆς ἀποδοτικότητος αὐτῶν. Ὅσον ἀφορᾷ εἰδικώτερον τὴν ἠλεκτροδότησιν τῶν περιοχῶν Σκοπέλου, Γλώσσης καὶ Σκιάθου, αἵτινες σήμερον ἐξυπηρετοῦνται ὑπὸ τοπικῶν ἠλεκτρικῶν ὡς καὶ τῆς Ἁλονήσου αὕτη ἀντιμετωπίζεται ὑπὸ τῆς ΔΕΗ ἐν τῷ πλαισίῳ τοῦ γενικωτέρου θέματος ἐξηλεκτρισμοῦ τῆς Νησιωτικῆς Ἑλλάδος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Ἰανουαρίου 1959

Ὁ Ὑπουργὸς

Ν. ΜΑΡΤΗΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Λαμπρινάκου Ἔχομεν τὴν τιμὴν εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9641) 1958 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἐν ἀντιγράφῳ ἡ ὑπὸ τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Λαμπρινάκου, κατατεθεῖσα καὶ καταχωρηθεῖσα παρ’ ὑμῖν ὑπ’ ἀριθ. 610 ἐρώτησις, νὰ ἀνακοινώσωμεν τὰ ἀκόλουθα ἐπὶ τῆς ὡς ἄνω ἐρωτήσεως. Ὡς εἶναι εὐνόητον, ἡ ΔΕΗ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπεκτείνῃ τὰς γραμμὰς μεταφορᾶς καὶ τὰ δίκτυα διανομῆς ταυτοχρόνως πρὸς ὅλας τὰς περιφερείας τῆς Χώρας. Ὁ ἐξηλεκτρισμός, ἀπαιτεῖ μεγάλας δαπάνας κεφαλαίων καὶ ὡς ἐκ τούτου δὲν θὰ καταστῇ δυνατὸν νὰ συμπληρωθῇ πρὸ τῆς παρελεύσεως πολλῶν ἐτῶν. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον, ἡ ΔΕΗ προγραμματίζει, βάσει τῶν οἰκονομικῶν δυνατοτήτων της, τὴν κατὰ δίκαιον τρόπον προώθησιν τῶν ἐγκαταστάσεών της εἰς τὰς διαφόρους περιοχάς. Σχετικῶς μὲ τὴν ἠλεκτροδότησιν τοῦ Νομοῦ Λακωνίας, ἡ ΔΕΗ, ἀρχικῶς προέβλεπεν, εἰς τὸν ἐντὸς τοῦ 1959, προγραμματισμὸν καὶ ἔναρξιν ἐργασιῶν ἐπεκτάσεως τοῦ δικτύου 150.000 βόλτ εἰς τὴν ἐν λόγῳ περιοχήν. Οὐχ ἧττον ὅμως, παρ’ ὅλον τὸ πρόγραμμα τῆς ΔΕΗ κατὰ τὸ ἔτος 1959, ὑπέστη σημαντικὰς περικοπὰς διὰ νὰ προσαρμοσθῇ πρὸς τὰ ἴδια διαθέσιμα αὐτῆς καὶ νὰ περιορισθῇ οὕτω εἰς τὸ δυνατὸν ἐλάχιστον ἡ ἐκ τῶν κρατικῶν ἐπενδύσεων χρηματοδότησις τοῦ προγράμματος ἐπενδύσεων, πρὸς τὸν σκοπὸν ὅπως μὴ παρακωλυθοῦν τὰ ἄλλα ἔργα ἀνασυγκροτήσεως τοῦ κυβερνητικοῦ προγράμματος, αὕτη (ΔΕΗ) προέβλεψεν, ὅπως τὸ ἔργον κατασκευῆς γραμμῆς 150.000 βὸλτ ἀπὸ τὸ ἐθνικὸν δίκτυον μέχρι τῆς Σπάρτης, πραγματοποιηθῇ κατὰ τὸ δεύτερον ἑξάμηνον τοῦ ἔτους 1959. Τὸ ἀνωτέρω ἔργον ὑπολογίζεται νὰ ἔχῃ συμπληρωθῆ μέχρι τῆς ἀνοίξεως τοῦ προσεχοῦς ἔτους 1960. Τοῦτο, ὅμως, δὲν καθορίζει καὶ τὸν χρόνον ἐξηλεκτρισμοῦ τοῦ Νομοῦ. Διότι, ἀτυχῶς, δὲν εἶναι δυνατὸν οὐδεμία νὰ γίνῃ πρόβλεψις διὰ τὴν ἐπέκτασιν τῶν δικτύων διανομῆς τῆς ΔΕΗ εἰς τὰς Κοινότητας, αἱ ὁποῖαι μέχρι σήμερον δὲν εἶχον ἠλεκτρικὸν ρεῦμα καὶ τοῦτο λόγῳ τῆς συμπτύξεως τοῦ προγράμματος ἐπεκτάσεως τῆς ΔΕΗ ἐλλείψει ἐπαρκῶν οἰκονομικῶν πόρων. Πάντως, ἐάν, ἐκ τῆς ἐξελίξεως τοῦ προγράμματος κατὰ τὸ ἔτος 1959 προκύψῃ οἰκονομικὴ δυνατότης, τότε θὰ ἀντιμετωπισθῇ καὶ ἡ περίπτωσις ἐπεκτάσεως τῶν δικτύων εἴς τινας Κοινότητας τῆς Λακωνίας μὴ ἠλεκτροδοτουμένας σήμερον. Ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ ἀνακοινοῦμεν, ὅτι αἱ συνεννοήσεις μετὰ τῆς ἰδιωτικῆς ἠλεκτρικῆς ἐπιχειρήσεως Σπάρτης διὰ τήν, ὑπὸ τῆς ΔΕΗ, ἐξαγοράν της εἰσῆλθεν εἰς τὸ τελικὸν στάδιον, ἀπομένει δὲ εἰς τὴν ἐν λόγῳ ἐπιχείρησιν νὰ συμφωνήσῃ. Διὰ τῆς ἐξαγορᾶς της ἡ ΔΕΗ ἐντὸς τοῦ 1959 θὰ πραγματοποιήσῃ οὐσιαστικὴν ἐπέκτασιν τῆς δραστηριότητός της εἰς τὸν Νομὸν Λακωνίας ἐν συνδυασμῷ μὲ τὴν προβλεπομένην ἐπέκτασιν τοῦ δικτύου τῶν 150.000 βόλτ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Ἰανουαρίου 1959

Ὁ Ὑπουργὸς

Ν. ΜΑΡΤΗΣ

ΙΧ. Τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Κιτσίκη, Μ. Σβώλου, Χ. Παγώνη καὶ Ι. Κοντουδάκη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9422)2.12.1958 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἀντίγραφον τῆς ὑπ’ ἀριθ. 579)1958 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Κιτσίκη, Μ. Σβώλου, Χ. Παγώνη καὶ Ι. Κοντουδάκη, περὶ τοῦ τρόπου δι’ οὗ σκέπτεται ἡ Κυβέρνησις νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ ζήτημα τῆς ἀπαλλαγῆς τῶν σπουδαστῶν τῶν Ἀνωτάτων Σχολῶν τῆς καταβολῆς εἰσιτηρίου εἰς τὰς ἀστικὰς διὰ λεωφορείων συγκοινωνίας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐπιδεικνύει ζωηρὸν ἐνδιαφέρον διὰ τὴν σπουδάζουσαν νεολαίαν καὶ ἰδίᾳ διὰ τοὺς φοιτητάς, τοὺς προερχομένους ἐκ τῶν ἀπορωτέρων τάξεων. Οὕτως, ἐπὶ τῶν ἀστικῶν γραμμῶν τῆς Θεσσαλονίκης, δυνάμει τοῦ ἄρθρου 13 τῆς μεταξὺ τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου καὶ τοῦ Ο.Α.Σ.Θ. Συμβάσεως, παρέχεται ἔκπτωσις 40% ἐπὶ τῆς ἰσχυούσης τιμῆς τῶν πολιτικῶν εἰσιτηρίων εἰς τοὺς μαθητὰς τῆς Στοιχειώδους καὶ Μέσης Δημοσίας Ἐκπαιδεύσεως, ὡς καὶ εἰς τοὺς ἀπόρους φοιτητὰς τοῦ Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Ἡ ἀπαλλαγὴ καταβολῆς εἰσιτηρίου ἢ ἡ καθιέρωσις μειωμένου τοιούτου διὰ τὴν ἀστικὴν περιοχὴν Ἀθηνῶν– Πειραιῶς, ἡ ὁποία δὲν προβλέπεται ἐκ τῆς κειμένης νομοθεσίας, μελετᾶται ἤδη παρὰ τῶν ἁρμοδίων ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου. Ἐφ’ ὅσον δὲ ἐξευρεθῇ λύσις, θὰ ἱκανοποιηθῇ καὶ τὸ αἴτημα τοῦτο τῆς σπουδαζούσης νεολαίας. Ἐπὶ τούτοις, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ κόμιστρον τῶν λεωφορείων τῆς ἀστικῆς περιοχῆς Ἀθηνῶν–Πειραιῶς, ἔχει καθορισθῆ εἰς χαμηλὰ ἐπίπεδα καὶ λόγῳ τοῦ σημαντικοῦ ἀριθμοῦ τῶν φοιτητῶν τῆς Πρωτευούσης, παρουσιάζεται δυσχέρεια διὰ τὴν ἀπαλλαγὴν τούτων, ἄνευ γενικῆς αὐξήσεως αὐτοῦ ἢ ἄνευ διαταραχῆς τῆς ἰσορροπίας τῶν δαπανῶν, ἐν σχέσει πρὸς τὰς πραγματοποιουμένας εἰσπράξεις ὑπὸ τῶν συγκοινωνιακῶν ἐπιχειρήσεων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Ἰανουαρίου 1959

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Θ. Ι. ΚΟΝΙΤΣΑΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Δ. Καρακουλουξῆ καὶ Ε. Μπενᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10086)17.12.1958 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 698 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Δ. Καρακουλουξῆ καὶ Ε. Μπενᾶ, ἐν σχέσει μὲ ἐπέκτασιν τῆς ἀστικῆς συγκοινωνίας Ἀθηνῶν–Νικαίας εἰς Νεάπολιν Νικαίας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: Ἡ ὡς ἄνω ἐπέκτασις δὲν ἐγκρίνεται, ὡς μὴ ἐνδεικνυομένη, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συνδεθῶσι διὰ συγκοινωνίας αἱ Ἀθῆναι μεθ’ ὅλων τῶν περιοχῶν τοῦ Δήμου Νικαίας, καθ’ ὅσον, ἐκτὸς τῆς ἄνω συγκοινωνίας, εἰς ἀπόστασιν 900 περίπου μέτρων ἐκ τῆς περιοχῆς Νεαπόλεως, διέρχονται ἕτεραι δύο γραμμαὶ (Ἀθῆναι–Πέραμα καὶ Ἀθῆναι–Ἄνω Νίκαια ἢ Χαλκηδὼν) καὶ δύνανται οἱ κάτοικοι νὰ ἐξυπηρετηθῶσι καὶ διὰ τῶν γραμμῶν τούτων. Προσέτι, αἱ τοιαῦται ἐπεκτάσεις, δὲν δύνανται νὰ θεωρηθῶσι συγκοινωνιακῶς ὀρθαί, δεδομένου ὅτι, ἡ ἵδρυσις πολλῶν γραμμῶν κατὰ μικρὰς ἀπ’ ἀλλήλων ἀποστάσεις, θὰ ἀποβῇ εἰς βάρος τῆς ὑπολοίπου συγκοινωνίας. Ἀνεξαρτήτως τούτου, αἱ γραμμαὶ αὗται δὲν θὰ εἶναι οἰκονομικῶς ἐκμεταλλεύσιμοι καὶ ἡ δαπάνη των θὰ βαρύνῃ ἑτέρας γραμμάς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Ἰανουαρίου 1959.

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Θ. Ι. ΚΟΝΙΤΣΑΣ

γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Γιαχνῆ, Μ. Σβώλου, Γ. Αὐγεροπούλου καὶ Σ. Ἡλιοπούλου. Ἐπὶ τῆς διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8821) 6694)17.11.1958 ὑμετέρου ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Γιαχνῆ, Μ. Σβώλου, Γ. Αὐγεροπούλου καὶ Σ. Ἡλιοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Διὰ τοῦ Ν. Δ. 2709)1953 «περὶ ἐπιβολῆς εἰσφορᾶς ὑπὲρ τοῦ Δημοσίου ἐπὶ περιπτώσεων αὐξήσεως τῆς ἀξίας ἀκινήτων, συνεπεία ἐκτελέσεως ἔργων κλπ.», προβλέπεται ἡ ἐπιβολὴ χρηματικῆς εἰσφορᾶς ὑπὲρ τοῦ Δημοσίου, εἰς περίπτωσιν ἐκτελέσεως ἔργων, ἐξ ὧν ἐπέρχεται αὔξησις τῆς ἀξίας τῶν ἀκινήτων. Ἡ εἰσφορὰ αὕτη, κατὰ πρῶτον μὲν καθορίζεται διοικητικῶς, κατὰ τὴν διαδικασίαν τοῦ ἄρθρου 2 τοῦ αὐτοῦ Ν. Δ., ἐν περιπτώσει δὲ οἱασδήποτε σχετικῆς ἐνστάσεως ἢ ἀμφισβητήσεως, ἀποφαίνεται τὸ εἰδικῶς, ὑπὸ τοῦ αὐτοῦ Ν. Δ., συνιστώμενον συλλογικὸν ὄργανον, ἤτοι ἡ κατὰ τὸ ἄρθρον 4 αὐτοῦ Ἐπιτροπή. Εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν ταύτην, ὁ νόμος δίδει τὸν χαρακτῆρα εἰδικοῦ φορολογικοῦ ἐργαστηρίου, ὁρίζων α) ὅτι προεδρεύεται ὑπὸ δικαστικοῦ ὀργάνου, συνεδριάζει δημοσίᾳ ἐπ’ ἀκροατηρίῳ καὶ εὑρίσκεται ἐν ἀπαρτίᾳ παρόντων πάντων τῶν μελῶν αὐτῆς, β) ὅτι ἀποκλείεται νὰ μετέχουν αὐτῆς πρόσωπα ἐνεργήσαντα ἢ συνεργήσαντα εἰς τὸν ἀρχικὸν ὑπὸ τῆς διοικήσεως καθορισμόν, κατὰ τὸ ἄρθρον 2 τῆς καταλογιστέας εἰσφορᾶς καὶ γ) ὅτι κρίνει καὶ ἀποφασίζει κατ’ ἐλευθέραν κρίσιν ἐπί τε τῶν νομικῶν καὶ οὐσιαστικῶν ζητημάτων. Εἰδικώτερον δέ, διὰ τῆς παρ. 2 τοῦ αὐτοῦ ἄρθρου 4, ὁρίζεται, ὅτι τὸ συλλογικὸν τοῦτο ὄργανον κρίνει ἐπὶ τῆς ὑπάρξεως ἢ οὔ ὠφελείας ἐκ τῶν ἔργων, ἐπὶ τοῦ σκοποῦ τῆς εἰσφορᾶς καὶ ἐπὶ τῆς κατ’ ἀρχὴν ὑποχρεώσεως πρὸς καταβολὴν εἰσφορᾶς. Ἐν παρ. δὲ 5 τοῦ αὐτοῦ ἄρθρου, ὁρίζεται ὅτι ἡ Ἐπιτροπὴ αὕτη οὐδόλως δεσμεύεται ἀπὸ τοῦ νὰ ὁρίσῃ καὶ εἰσφορὰν μείζονα τῆς ἀρχικῶς καθορισθείσης. Ἐκ πάντων τῶν ἀνωτέρω, σαφῶς προκύπτει α) ὅτι ὁ νόμος ἵδρυσεν εἰδικὸν ὄργανον, ἵνα κρίνῃ τὰς κατὰ τῆς καθορισθείσης εἰσφορᾶς ἐνστάσεις καὶ β) ὅτι τὸ ὄργανον τοῦτο, κρίνει τὴν κατὰ τὸ ἄρθρον 2 πρᾶξιν τῆς διοικήσεως, κατ’ ἐλευθέραν ἐκτίμησιν τῶν σχετικῶν ἀποδείξεων, οὐδόλως δεσμευόμενον ἐκ τῆς πράξεως ταύτης ἣν καλεῖται νὰ κρίνῃ. Τ’ ἀνωτέρω, προφανῶς, ἰσχύουν καὶ διὰ τὴν περίπτωσιν τῶν ἔργων τῆς Λεωφόρου Ἀθηνῶν, δι’ ἣν ἐξεδόθη ἡ ὑπ’ ἀριθ. 60722)1955 ὑπουργικὴ ἀπόφασις. Κατ’ ἀκολουθίαν, δὲν ὑπάρχει περίπτωσις μειώσεως ἢ καταργήσεως τῆς εἰσφορᾶς, τῆς καθορισθείσης διὰ τῆς ὡς ἄνω ὑπουργικῆς ἀποφάσεως, ὑπὸ ὀργάνου ἄλλου, πλὴν τοῦ ὡς ἄνω ὑπὸ τοῦ νόμου ὁρισθέντος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Ἰανουαρίου 1959.

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ε. ΚΕΦΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ

δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 693)23.1.1959 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 803)21.1. 1959 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι δὲν προβλέπεται ἐκτέλεσις ἔργων ἐντὸς τοῦ ἀρξαμένου οἰκονομικοῦ ἔτους 1959. Μελετᾶται ἡ δυνατότης προγραμματισμοῦ του, εἰς τὸ λίαν προσεχὲς μέλλον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 29 Ἰανουαρίου 1959.

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΓΚΙΚΑΣ

εʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Τ. Κωστῆ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 681)23.1.1959 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 791)10.1. 1959 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Τ. Κωστῆ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι ἡ γέφυρα ἐπὶ τοῦ Κηφισσοῦ παρὰ τὴν Ἐλάτειαν, τῆς ἐπαρχιακῆς ὁδοῦ Κηφισσοχωρίου — Ἐλατείας, ὑπέστη ἐκ τῶν πλημμυρῶν μικρὰς ζημίας, αἱ ὁποῖαι καὶ ἐπεσκευάσθησαν προσωρινῶς, ἀποκατασταθείσης τῆς κυκλοφορίας δι’ αὐτῆς. Ἡ πλήρης καὶ ὁριστικὴ ἀποκατάστασις, ἀπαιτεῖ δαπάνην 30 χιλ. δραχμῶν, τὰς ὁποίας θὰ διαθέσῃ τὸ ἁρμόδιον Νομαρχιακὸν Ταμεῖον. Ὡς πρὸς τὸ δεύτερον θέμα, τῆς ἐπισκευῆς καὶ συντηρήσεως τῆς ὁδοῦ Κηφισσοχωρίου–Ἐλατείας, ἁρμόδιον εἶναι τὸ Νομαρχιακὸν Ταμεῖον, τὸ ὁποῖον, καθ’ ἃ μᾶς ἐπληροφόρησε, προβλέπει τὴν συντήρησιν τῆς ὁδοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 29 Ἰανουαρίου 1959.

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΓΚΙΚΑΣ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Χριστογεώργου, Ν. Σκοπούλη, Γ. Πρίφτη καὶ Ι. Δραγονέτη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 593)21.1.1959 ἐγγράφου ὑμῶν, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 783 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Χριστογεώργου, Ν. Σκοπούλη, Γ. Πρίφτη καὶ Ι. Δραγονέτη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι τὸ θέμα τῆς ὑδρεύσεως τῆς Κοινότητος Πέτα Νομοῦ Ἄρτης, ἀνάγεται εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τῆς Νομαρχίας Ἄρτης καὶ τοῦ Ὑπουργείου Προνοίας. Ἐξ ἀλληλογραφίας τῆς ἰδίας Νομαρχίας, ἐμφαίνεται ὅτι ἔχει περατωθῆ καὶ ἡ σχετικὴ μελέτη. Ἐν Ἀθήναις τῇ 29 Ἰανουαρίου 1959

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΓΚΙΚΑΣ

ζʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Τούμπα. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 982)29.1.1959 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 834 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Τούμπα, ἐν σχέσει μὲ χορήγησιν ἀδειῶν κυκλοφορίας λεωφορείων δημοσίας χρήσεως εἰς τοὺς τραυματίας πολέμου, συμφώνως πρὸς τὰς διατάξεις τοῦ Α. Ν. 1936)1951, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: Ἐν ἄρθρῳ 1 παρ. 4 τοῦ Α. Ν. 1836)1951 ὁρίζεται, ὅτι τυχὸν ὑπολειφθησόμενος ἀριθμὸς λεωφορείου, μετὰ τὴν ἱκανοποίησιν τῶν κατὰ τὸ ἄρθρον 1 δικαιούχων, καλύπτεται διὰ παροχῆς ἐγκρίσεως εἰς κυκλοφορίαν νέων λεωφορείων εἰς τοὺς ἀνήκοντας εἰς τὰς λοιπὰς κατηγορίας. Ἐπειδή, ὅμως, ὁ διὰ τῶν ἄρθρων 1 καὶ 2 τοῦ ἀνωτέρω νόμου προβλεπόμενος ἀριθμὸς λεωφορείων ἐκαλύφθη ἐξ ὁλοκλήρου ὑπὸ τῶν δικαιούχων τῆς Αʹ κατηγορίας (ἀναπήρων πολέμου), κατέστη ἀνέφικτος ἡ χορήγησις ἀδειῶν λεωφορείων εἰς τοὺς συμπεριλαμβανομένους εἰς τὰς λοιπὰς κατηγορίας, ὡς οἱ τραυματίαι πολέμου κλπ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 31 Ἰανουαρίου 1959.

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Θ. Ι. ΚΟΝΙΤΣΑΣ

ηʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Λ. Μπουρνιᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9785)10.12.1958 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 635 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Λ. Μπουρνιᾶ, ἐν σχέσει μὲ χορήγησιν ἀδειῶν κυκλοφορίας λεωφορείων αὐτοκινήτων δημοσίας χρήσεως Χίου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι οἱ πληγέντες αὐτοκινητισταὶ ἀποκατεστάθησαν διὰ τοῦ νόμου 1086)1946, δι’ οὗ παρεχωρήθησαν εἰς τούτους φορτηγὰ αὐτοκίνητα ἐκ τῶν συμμαχικῶν ἀποθεμάτων καὶ ἄλλων πηγῶν, τὰ ὁποῖα βραδύτερον μετέτρεψαν εἰς λεωφορεῖα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 31 Ἰανουαρίου 1959.

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Θ. Ι. ΚΟΝΙΤΣΑΣ

θʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Ἀλλαμανῆ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8248)1958 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 408 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Ἀλλαμανῆ, ἐν σχέσει μὲ καρραγωγεῖς καὶ ἁμαξηλάτας Θεσσαλίας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: 1) Δύνανται, οἱ ἐπιθυμοῦντες, νὰ λάβωσιν ἀδείας ὁδηγοῦ αὐτοκινήτου, ἐφ’ ὅσον ἔχουσι τὴν ὑπὸ τοῦ Νόμου προβλεπομένην ἡλικίαν. 2) Ἐπειδὴ δὲν καθίσταται δυνατὴ ἡ χορήγησις ἀδειῶν κυκλοφορίας αὐτοκινήτων δημοσίας χρήσεως, λόγῳ κορεσμοῦ, δι’ ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργείου παρεσχέθη τὸ δικαίωμα εἰς τοὺς ἐπιθυμοῦντας νὰ ἐξεύρουν τρόπον ἀντιμετωπίσεως τῆς ζωῆς, νὰ λάβουν ἀδείας κυκλοφορίας τρικύκλου, δημοσίας χρήσεως. 3) Ἡ ἀσφαλιστικὴ κατοχύρωσις εἶναι ἁρμοδιότης Ὑπουργείου Ἐργασίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 31 Ἰανουαρίου 1959.

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Θ. Ι. ΚΟΝΙΤΣΑΣ

ιʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9372)1.12.58 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 567 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, ἐν σχέσει μὲ χορήγησιν ἀδειῶν κυκλοφορίας φορτηγῶν αὐτοκινήτων δημοσίας χρήσεως εἰς τοὺς ἐξερχομένους τοῦ ἐπαγγέλματος καρραγωγεῖς, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: Τὸ φορτηγὸν αὐτοκίνητον, δημοσίας χρήσεως, εἶναι ὑπερκεκορεσμένον, τυχὸν δὲ χορήγησις καὶ νέων τοιούτων ἀδειῶν κυκλοφορίας, θέλει ἐπιδεινώσει τὴν ἤδη οἰκονομικὴν κρίσιν, ἣν τοῦτο διέρχεται. Ἡ Κυβέρνησις, ἐν τῇ ἐπιθυμίᾳ της νὰ βοηθήσῃ τὴν συμπαθῆ τάξιν τῶν καρραγωγέων, παρέσχε τὸ δικαίωμα, δι’ ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργείου, εἰς τοὺς ἐξερχομένους τοῦ ἐπαγγέλματος καὶ ἐπιθυμοῦντας νὰ ἐξεύρουν τρόπον ἀντιμετωπίσεως τῆς ζωῆς, νὰ λάβουν ἄδειαν κυκλοφορίας τρικύκλου δημοσίας χρήσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 31 Ἰανουαρίου 1959.

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Θ. Ι. ΚΟΝΙΤΣΑΣ

ιαʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Αὐγεροπούλου, Φ. Περισσοράτη, Α. Μπριλλάκη, Κ. Κωνσταντάρα. Ἐπὶ τῆς διαβιβασθείσης ἡμῖν, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 306) 142)15.1.1959 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Αὐγεροπούλου, Φ. Περισσοράτη, Α. Μπριλλάκη καὶ Κ. Κωνσταντάρα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Αἱ διατάξεις τοῦ Ν. Δ. 3880)1958 «περὶ ἑνοποιήσεως τῶν πολεοδομικῶν ἁρμοδιοτήτων καὶ ρυθμίσεως θεμάτων, ἀφορώντων τὴν χορήγησιν ἀδειῶν λατομίας καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων», δι’ ὧν ἐρρυθμίσθησαν ζητήματα ἀναγόμενα εἰς τὴν τοποθέτησιν τῶν περιπτέρων ἐπὶ τῶν κοινοχρήστων ἐν γένει χώρων τῆς πόλεως τῶν Ἀθηνῶν, δὲν εἶναι ρυθμιστικαὶ τῶν δικαιωμάτων τῶν ἀναπήρων καὶ θυμάτων πολέμου, ὡς πρὸς τὴν ἀποκατάστασιν αὐτῶν διὰ τῆς χορηγήσεως περιπτέρων, ἀλλ’ ἀποβλέπουν εἰς τὴν ἀσφάλειαν, τὴν αἰσθητικὴν καὶ τὴν γενικὴν οἰκονομίαν τῆς Πρωτευούσης. Δὲν ἐτέθη, ποτέ, ἐν ἀμφιβολίᾳ, τὸ δίκαιον τῆς ἀποκαταστάσεως ἐκείνων, οἵτινες πολλὰ συνεισέφερον εἰς τοὺς ἀγῶνας τοῦ Ἔθνους. Προδήλως, ὅμως, ἡ ἀποκατάστασις αὐτῶν, δέον νὰ μὴ ἀποβαίνῃ εἰς βάρος τοῦ κοινωνικοῦ συνόλου. Κοινῶς ἀνεγνωρίσθη ἡ ἀνάγκη τῆς διαρρυθμίσεως τοῦ θέματος τῶν περιπτέρων, ὅπερ ἐδημιούργησε διὰ τὴν πόλιν τῶν Ἀθηνῶν κατάστασιν, ὁμοίαν τῆς ὁποίας εἰς οὐδεμίαν τῶν μεγάλων εὐρωπαϊκῶν πόλεων παρατηρεῖται. Ἡ διαρρύθμισις τῶν ἐγκατεστημένων περιπτέρων εἰς τήν, ὑπὸ τῶν διατάξεων τοῦ ὡς ἄνω Ν. Διατάγματος, ὁριζομένην περιοχήν, ὡς πρὸς τὸν τρόπον κατασκευῆς των, ἀναμφιβόλως, δὲν ἀποτελεῖ μείωσιν τῆς εἰς τοὺς ἀναγνωρισθέντας δικαιούχους παρασχεθείσης προστασίας. Ἐπίσης, δὲν ἀποτελεῖ οὐσιαστικὴν μείωσιν τῆς προστασίας αὐτῆς, ἡ καθαίρεσις τῶν περιπτέρων, ἐντὸς τῆς ὡς ἄνω κεντρικῆς περιοχῆς τῆς Πρωτευούσης, εὐθὺς ὡς ἐκλείψουν τὰ πρὸς ἃ ταῦτα διετέθησαν κατὰ νόμον δικαιοῦχα πρόσωπα, δεδομένου ὅτι προβλέπεται ὑπὸ τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ εἰρημένου Ν. Διατάγματος παραχώρησις αὐτῶν, εἰς τὴν χήραν σύζυγον καὶ τὰ ἀνήλικα τέκνα τοῦ ἀρχικοῦ δικαιούχου. Ὡς πρὸς τοὺς λοιποὺς δικαιούχους τοῦ ἀρχικοῦ δικαιούχου, θὰ ἠδύνατο νὰ ληφθῇ μέριμνα ὑπὸ τῶν διὰ τὸν ἔλεγχον καὶ τὴν ἀναγνώρισιν τῶν δικαιούχων περιπτέρων ἁρμοδίων, κατὰ τὰς γενικὰς διατάξεις, ὀργάνων. Ὡς πρὸς τὴν συμμετοχὴν ἐκπροσώπων τῶν ἀναπήρων καὶ θυμάτων πολέμου εἰς τὸ Συμβούλιον Οἰκισμοῦ, κατὰ τὴν συζήτησιν θεμάτων, ἀναγομένων εἰς τὰ περίπτερα, αὕτη δὲν καθίσταται δυνατή, ἐπὶ τῇ βάσει τῶν κειμένων διατάξεων, καθ’ ἃς τὸ Συμβούλιον τοῦτο, ὡς τμῆμα τοῦ Συμβουλίου Δημοσίων Ἔργων, συγκροτεῖται ἀποκλειστικῶς ἐξ ὑπηρεσιακῶν ὀργάνων. Πάντως, κατὰ τὴν συζήτησιν θεμάτων, ἀναγομένων εἰς τὰ περίπτερα, θὰ καλῆται, ὁσάκις κρίνεται σκόπιμον, ἐκπρόσωπος τῆς Ἐθνικῆς Ἑνώσεως Περιπτεριούχων Ἀναπήρων καὶ Θυμάτων Πολέμου, ἵνα ἐκθέτῃ τὰς ἀπόψεις του.

Ὁ Ὑφυπουργὸς Οἰκισμοῦ

Ε. ΚΕΦΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ

ιβʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Εὐαγγέλου, Ι. Παπαδημητρίου, Δ. Παινέζη, Ι. Δραγονέτη, Γ. Ἀράπη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8977)20.11.58 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 519 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Εὐαγγέλου, Ι. Παπαδημητρίου, Δ. Παινέζη, Ι. Δραγονέτη καὶ Γ. Ἀράπη, ἐν σχέσει μὲ ἀμοιβὴν ἐλεγκτῶν Σ.Ε.Κ. καὶ ἐφαρμογὴν 8ώρου ἐργασίας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: 1) Ὁ ἔλεγχος τῶν ἁμαξοστοιχιῶν, γίνεται κατὰ πρωτοβουλίαν τῶν ἐλεγκτῶν καὶ βάσει κυκλώματος, ὅπερ συντάσσει ὁ Ἀρχιελεγκτής, ἐν συνεργασίᾳ μετ’ αὐτῶν. Οἱ Ἐλεγκταί, πλὴν τῶν παγίων ἀποδοχῶν των, δικαιοῦνται καὶ δευτερουσῶν ἀπολαυῶν, τοὐτέστι χιλιομετρικῶν διανύσεων. Ἡ Ὑπηρεσία ἔχει καθορίσει τὸ ἀνώτατον ὅριον τῆς ἐν λόγῳ ἀμοιβῆς εἰς 8.000 χιλιόμετρα μηνιαίως, ποσόν, ὅπερ, ἐν ὄψει τῶν σημερινῶν δεδομένων τῆς ἐκμεταλλεύσεως, κρίνεται ἐπαρκές. Οἱ Ἐλεγκταί, ἐν τῷ ἔργῳ των, οὐδόλως ὑποχρεοῦνται ὑπὸ τῆς Ὑπηρεσίας, ὅπως πραγματοποιοῦν τὸ ὡς ἄνω ἀνώτατον ὅριον τῶν 8.000 χιλιομέτρων, δυνάμενοι, ἐὰν θέλουν, νὰ πραγματοποιοῦν καὶ μικρότερον ἀριθμὸν χιλιομέτρων, ὅτε, ὡς εἰκὸς καὶ ἡ πρόσθετος ἀμοιβή των θέλει εἶναι μικροτέρα, πλὴν οὗτοι, ἰδίᾳ πρωτοβουλίᾳ καὶ ἐπὶ σκοπῷ λήψεως ἀμοιβῆς, πραγματοποιοῦν κατὰ κανόνα τὸ σύνολον τῶν ἐν λόγῳ χιλιομέτρων, ἐργαζόμενοι εἴς τινας περιπτώσεις καὶ ὑπερωριακῶς. Εἰς τὴν περίπτωσιν ταύτην, οὗτοι λαμβάνουν τὴν εἰρημένην ἔκτακτον ἀμοιβήν, ἐξαντλοῦντες τὸ ἀνώτατον ὅριον αὐτῆς καὶ συνεπῶς δὲν δύναται νὰ γεννηθῇ θέμα καταβολῆς καὶ προσθέτου ἀποζημιώσεως δι’ ὑπερωριακὴν ἐργασίαν, πραγματοποιηθεῖσαν κατὰ τ’ ἀνωτέρω, ἐπὶ σκοπῷ λήψεως τῆς ἀμοιβῆς τῶν 8.000 χιλιομέτρων. 2) Τὰ χρονικὰ ὅρια ἐργασίας καὶ ἀναπαύσεως τοῦ προσωπικοῦ τῶν ἐν Ἑλλάδι ἀτμηλάτων σιδηροδρόμων, καθορίζονται ὑπὸ τοῦ, κατὰ τὸ ἔτος 1926 ἐκδοθέντος, κανονισμοῦ ὡρῶν ἐργασίας καὶ ἀναπαύσεως (Κ.Ω.Ε.Α.). Ὁ ἐν λόγῳ κανονισμός, ὅστις κατηρτίσθη ἐπὶ τῇ βάσει τῆς Διεθνοῦς Συμβάσεως Ἐργασίας τῆς Οὐασιγκτῶνος 1919, κυρωθείσης διὰ τοῦ νόμου 2269)1920, καθιεροῖ, κατὰ βάσιν, τὴν 8ωρον ἡμερησίαν ἐργασίαν, περιέχει, ὅμως, κατ’ ἐφαρμογὴν τῶν διατάξεων τῶν ἄρθρων 4 καὶ 5 αὐτῆς, παρεκκλίσεις τινάς, δι’ ὡρισμένους κλάδους προσωπικοῦ, λόγῳ τῆς ἰδιαζούσης φύσεως τῆς ἐργασίας τοῦ προσωπικοῦ τούτου καὶ τῶν συνθηκῶν τῆς ἐν γένει διεξαγωγῆς τῶν διὰ τῶν σιδηροδρόμων μεταφορῶν. Καίτοι αἱ ἐν λόγῳ παρεκκλίσεις, ἐκ τῆς καθολικῆς ἐφαρμογῆς τοῦ 8ώρου κεῖνται ἐντὸς τοῦ πλαισίου τῶν διατάξεων τῆς συμβάσεως τῆς Οὐασιγκτῶνος, ἐμελετήθησαν πρό τινος τροποποιήσεις τοῦ Κ.Ω.Ε.Α., περιορίζουσας ἔτι μᾶλλον τὰς ἐν λόγῳ παρεκκλίσεις. Ἡ θέσις ἐν ἰσχύϊ τοῦ νέου τούτου κανονισμοῦ, ἐξ ὁλοκλήρου, δὲν εἶναι ἀμέσως πραγματοποιήσιμος, καθ’ ὅσον αὕτη συνεπάγεται διὰ τὰ σιδηροδρομικὰ δίκτυα σημαντικὴν οἰκονομικὴν ἐπιβάρυνσιν ἐκ δραχμῶν 35.000.000 περίπου. Πάντως, τὸ πρῶτον βῆμα, πρὸς ἐφαρμογὴν αὐτοῦ, ἐγένετο, διὰ τοῦ ἀπὸ 5.4.1956 Β. Δ., δι’ οὗ παρεσχέθησαν εἰς τὸ προσωπικὸν τῶν Σταθμῶν 4 ἀναπαύσεις, ἀντὶ τῶν 2 ποὺ ἐδικαιοῦντο, ἐντὸς περιόδου 30 ἡμερῶν ἐργασίας, βάσει τοῦ κανονισμοῦ ὡρῶν ἐργασίας καὶ ἀναπαύσεως τοῦ 1926. Παραμένει, πάντως, μέλημα τῆς Κυβερνήσεως, ἡ ρύθμισις τοῦ ἐν λόγῳ θέματος ἐν τῷ συνόλῳ του, εὐθὺς ὡς τὸ ἐπιτρέψουν αἱ συνθῆκαι τῆς οἰκονομίας τῆς Χώρας. Ὅσον ἀφορᾷ τὰς εἰς στιγμὰς μεγάλης κυκλοφοριακῆς κινήσεως τυχὸν παρατηρηθείσας ὑπερβάσεις τῶν ὑπὸ τοῦ Κ.Ω.Ε.Α. καθοριζομένων χρονικῶν ὁρίων ἐργασίας, γνωρίζομεν ὅτι, μετὰ τὴν πρόσληψιν καὶ ἀνάληψιν ὑπηρεσίας ἐκ μέρους τοῦ προσωπικοῦ, τοῦ ὁποίου κατ’ αὐτὰς ἐνεκρίθη ἡ πρόσληψις, θέλουν ἐκλείψει καὶ αἱ ἐν λόγῳ ὀλιγοχρόνιαι προσωριναὶ ὑπερβάσεις. Ἐν Ἀθήναις τῇ 31 Ἰανουαρίου 1959.

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Θ. Ι. ΚΟΝΙΤΣΑΣ

ιγʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Κατσίμπα, Ι. Παπαδημητρίου, Ν. Καθαροσπόρη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 594 ἐ.ἔ. ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 784)17.1.1959 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Κατσίμπα, Ι. Παπαδημητρίου καὶ Ν. Καθαροσπόρη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὅτι: 1) Διὰ τὴν κατασκευὴν φράγματος εἰς τὸ Παραδεισόρεμα, πρὸς ἄρδευσιν τῆς πεδιάδος «Παραδείσι», ἐζητήσαμεν ἀπὸ τὴν Ε.Υ.Υ.Ε.Μ. Θεσσαλονίκης ὅπως, κατόπιν ἐπιτοπίου ἐξετάσεως τούτου, ὑποβάλῃ ἡμῖν ἔκθεσιν ἐπὶ τῆς δυνατότητος καὶ σκοπιμότητος κατασκευῆς τοῦ ἔργου, ἐὰν δὲ συντρέχῃ λόγος, νὰ προβῇ εἰς τὴν ἐκπόνησιν τῆς σχετικῆς μελέτης καὶ ὑποβολὴν ἡμῖν ταύτης, διὰ τὰ περαιτέρω. 2) Διὰ τὴν ἀξιοποίησιν τῶν ὑδάτων τῆς πηγῆς Καλλίου, ἐζητήσαμεν ἀπὸ τὸν κ. Νομομηχανικὸν Φωκίδος ὅπως, κατόπιν ἐπιτοπίου ἐξετάσεως τούτου, ὑποβάλῃ ἡμῖν λεπτομερῆ ἔκθεσιν ἐπὶ τῆς δυνατότητος καὶ σκοπιμότητος ἐκτελέσεως τοῦ ὑπ’ ὄψει ἔργου. 3) Ὁδὸς μεταξὺ Ἀμφίσσης–Λιδωρικίου ὑφίσταται καὶ κατ’ ἔτος καταβάλλεται προσπάθεια βελτιώσεως τῆς βατότητος αὐτῆς. Τὴν κατασκευὴν νέας ὁδοῦ διὰ Καρουτῶν, οὐδέποτε ἀντιμετώπισε τὸ Ὑπουργεῖον, οὔτε πρόκειται νὰ ἀντιμετωπίσῃ, καθ’ ὅσον οὔτε ἡ ἀπόστασις συντομεύεται, οὔτε ἄλλοι σκοποὶ ἐξυπηρετοῦνται. Ἡ συγκοινωνία τοῦ χωρίου Καροῦτες, θὰ ἐξυπηρετηθῇ διὰ μιᾶς προσπελάσεως, πρὸς τὴν ὁδὸν Ἀμφίσσης–Λιδωρικίου, διὰ τὴν κατασκευὴν τῆς ὁποίας πρέπει νὰ ἐνδιαφερθῶσιν οἱ ἐνδιαφερόμενοι, προσεπικουρούμενοι ὑπὸ τοῦ Νομαρχιακοῦ Ταμείου. 4) Διὰ τὴν βελτίωσιν τοῦ ὁδικοῦ δικτύου, καταβάλλονται προσπάθειαι ἐξ ὅλων τῶν πλευρῶν καὶ τοῦ Κράτους καὶ τοῦ Νομαρχιακοῦ Ταμείου, ἐντὸς πάντοτε τῶν δυνατοτήτων τῶν προϋπολογισμῶν των. 5) Ὁδὸς Ἀμφίσσης–Λιδωρικίου–Ναυπάκτου. Πρόκειται περὶ ὁδοῦ μήκους 110 περίπου χιλιομέτρων, μὲ πολὺ μεγάλας ἀνάγκας καὶ μικρὰν κυκλοφορίαν. Ἡ ἀνακατασκευή της ἀπαιτεῖ τεραστίας δαπάνας, τὰς ὁποίας δὲν δύναται νὰ διαθέσῃ πρὸς τὸ παρὸν τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίων Ἔργων. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν παραθαλασσίαν ὁδὸν Ἰτέας–Γαλαξειδίου–Ἐρατεινῆς–Ναυπάκτου, τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίων Ἔργων, εἰς τὴν προσπάθειάν του ἀναπτύξεως τοῦ ὁδικοῦ τῆς χώρας δικτύου, προέβλεψε καὶ ταύτην καὶ ἀνέθεσεν ἤδη τὴν μελέτην αὐτῆς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 2 Φεβρουαρίου 1959.

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΓΚΙΚΑΣ

ιδʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Τ. Κωστῆ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 682)23.1.1959 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 792)20.1. 1959 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Τ. Κωστῆ, ἔχομεν τὴν τιμὴν γνωρίσωμεν: 1) Ἡ γέφυρα ξυλικῶν, ἐπὶ τοῦ Βοιωτικοῦ Κηφισσοῦ, κεῖται ἐπὶ τῆς ἐπαρχιακῆς ὁδοῦ Ἀμφικλείας–Ξυλικῶν — Μενδενίτσας καὶ ἔχει ἄνοιγμα 26 μ., αὕτη κατεστράφη τελευταίως ἐκ πλημμυρῶν. Ἡ μέριμνα διὰ τὴν κατασκευήν, ἀνήκει εἰς τὸ Νομαρχιακὸν Ταμεῖον Φθιώτιδος, τὸ ὁποῖον ἐνέγραψεν εἰς τὸν προϋπολογισμόν του ποσὸν 350 χιλιάδων, διὰ τὴν κατὰ τὸ 1959 κατασκευήν της. 2) Ἡ κατασκευὴ γεφύρας ἐπὶ τῆς κοινοτικῆς ὁδοῦ Καμμένων Βούρλων–Καρυᾶς–Λοκρίδος, ἀνάγεται, ἐπίσης εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Νομαρχιακοῦ Ταμείου Φθιώτιδος, εἰς τὸ ὁποῖον ἐγνωρίσαμεν τὸ αἴτημα, διὰ τοῦ Διευθυντοῦ Τεχνικῶν Ὑπηρεσιῶν καὶ τὸ ὁποῖον μελετᾷ τὸν προγραμματισμὸν τοῦ ἔργου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 2 Φεβρουαρίου 1959.

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΓΚΙΚΑΣ

ιεʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Οἰκονομίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 799)451)24.1.1959 ὑμετέρου ἐγγράφου, σχετικῶς πρὸς ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Οἰκονομίδη, ἐπὶ ἐκτελέσεως ἀντιπλημμυρικῶν ἔργων ἐπὶ τοῦ χειμάρρου Σελινοῦντος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι, διὰ διατεθείσης πιστώσεως τετρακοσίων χιλιάδων δραχμῶν (400.000), ἐκ τῆς χρήσεως τοῦ ἔτους 1958, περατοῦνται ἤδη τοπικὰ ἀντιπλημμυρικὰ ἔργα, διὰ τὴν προστασίαν τῶν ἐν λόγῳ περιοχῶν. Πλὴν τούτου, ἐκ τῆς χορηγηθησομένης πιστώσεως τῆς ἀρξαμένης χρήσεως, δι’ ἐκτέλεσιν ἀντιπλημμυρικῶν ἔργων ἐπὶ τῶν διαφόρων χειμάρρων τῆς χώρας, θέλει διατεθῆ ἀνάλογον ποσὸν καὶ διὰ τοὺς χειμάρρους τοῦ Νομοῦ Ἀχαΐας, ἐν οἷς καὶ ὁ χείμαρρος Σελινοῦς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 3 Φεβρουαρίου 1959.

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΓΚΙΚΑΣ

ιστʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ἀθανασίου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 520)21.1.1959 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 776)15.1. 1959 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ἀθανασίου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὅτι ἡ ἔρευνα τῶν αἰτίων δὲν συνεπληρώθη. Ἡ κατάστασις τῆς ὁδοῦ δὲν ἐπέδρασεν ἀποφασιστικῶς εἰς τὸ δυστύχημα, ἡ δὲ μηχανολογικὴ κατάστασις τοῦ ὀχήματος ἐφέρετο ὡς ἀρίστη, κατὰ τὴν γενομένην τὴν 1.10. 1958 ἐπιθεώρησίν του παρὰ τοῦ Γραφείου Ἐλέγχου Συγκοινωνιῶν Ἠπείρου. Ἡ ὁδός, ἐφ’ ἧς ἐσημειώθη τὸ δυστύχημα, δὲν ἔχει τύχει τῆς εἰδικῆς κατασκευαστικῆς μερίμνης τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων. Πρόκειται περὶ ἀρχικῆς ἀτελοῦς διανοίξεως, ἐκτελεσθείσης ὑπὸ τῶν ἐνδιαφερομένων, ἐνισχυθέντων κατὰ καιροὺς καὶ ὑπὸ τοῦ Κράτους καὶ τῶν ἁρμοδίων Ταμείων τοῦ Νομοῦ. Τὸ Κράτος διαθέτει σοβαρὰς πιστώσεις διὰ τὰς ὁδοὺς Ἠπείρου, ἀλλ’ ἡ προσπάθεια στρέφεται κυρίως πρὸς τὰς ὁδοὺς τῆς μεγάλης κυκλοφορίας. Τὸ Νομαρχιακὸν Ταμεῖον, εἰς τὴν μέριμναν τοῦ ὁποίου ἀνάγεται καὶ ἡ ὁδὸς ὅπου ἔλαβε χώραν τὸ δυστύχημα, θὰ ἐπιληφθῇ τῆς βελτιώσεως τῆς ὁδοῦ. Αἱ μονάδες Μ.Ο.Μ.Α., ἐργάζονται αὐτὴν τὴν στιγμὴν καὶ εἰς τὴν Ἤπειρον, διὰ βελτιώσεις ὁδῶν. Ὅσον ἀφορᾷ, τέλος, τὸ θέμα τῆς ἀποζημιώσεως τῶν παθόντων, τοῦτο ἐκφεύγει τῆς ἡμετέρας ἁρμοδιότητος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 3 Φεβρουαρίου 1959.

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΓΚΙΚΑΣ

Χ. Τοῦ Ὑπουργείου Βορείου Ἑλλάδος. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Ρήγα, Α. Τσιάρα, Δ. Κελτεμλίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9489)3.12.1958 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ ἀπεστάλη ἡμῖν, ἐν ἀντιγράφῳ, ἡ ὑπ’ ἀριθ. 609 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Ρήγα, Α. Τσιάρα καὶ Δ. Κελτεμλίδη, περὶ τῆς ἀνάγκης κατασκευῆς ἀρδευτικοῦ ἔργου ἐν τῇ Κοινότητι Ἐλαιοχωρίου Νομοῦ Χαλκιδικῆς, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πέμψωμεν ὑμῖν συνημμένως τὴν σχετικὴν ὑπ’ ἀριθ. 26716)58)13.1.1959 ἀναφορὰν τῆς Νομαρχίας Χαλκιδικῆς, διὰ τὰ καθ’ ὑμᾶς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Ἰανουαρίου 1959. Ἐντολῇ Ὑπουργοῦ Β. Ε.

Γ. ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΝΟΜΑΡΧΙΑ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ

Ἀριθ. Πρωτ. 26716)58. Πρὸς Τὸ Ὑπουργεῖον Ἐσωτερικῶν Διεύθυνσιν Τοπικῆς Αὐτοδιοικήσεως Ὑπηρεσίαν Δημοτικῶν–Κοινοτικῶν Ἔργων Ἀθήνας Εἰς ἐκτέλεσιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 102240 π.ἔ. ὑμετέρας διαταγῆς, λαμβάνομεν τὴν τιμὴν ν’ ἀναφέρωμεν, ὅτι τὸ θέμα τῆς ὑδρεύσεως τῶν κατοίκων τῆς Κοινότητος Ἐλαιοχωρίου, ἀπὸ μακροῦ ἀπησχόλησε τὴν Διοίκησιν, μετὰ τὴν ἐξαφάνισιν τοῦ ποσίμου ὕδατος, λόγῳ καθιζήσεως τοῦ ἐδάφους. Κατὰ τὸ ἔτος 1956 ἐπεδοτήθη ἡ Κοινότης αὕτη, ἐκ τοῦ προγράμματος Μ.Κ.Ε., διὰ ποσοῦ 40.000 δραχ., διὰ τὴν ἐνέργειαν μιᾶς γεωτρήσεως, πλὴν ὅμως αὕτη δὲν ἀπέδωσε τὰ ἀναμενόμενα ἀποτελέσματα. Κατὰ τὰ ἔτη 1957 καὶ 1958, ἐπεδοτήθη ἐπίσης ἐκ τοῦ αὐτοῦ προγράμματος, διὰ τὴν καλλιέργειαν μιᾶς παρακειμένης πηγῆς, ἀλλὰ ἡ ποιότης τοῦ ὕδατος καὶ ἡ παροχὴ δὲν ἐπέτρεψε τὴν χρησιμοποίησίν της. Κατόπιν τῶν ἀνωτέρω, ἡ Νομαρχία, διὰ τοῦ Νομαρχιακοῦ Ταμείου καὶ διὰ πιστώσεων τοῦ προγράμματος «Μελέται τοπικῶν Ἔργων», ἀνέθεσεν εἰς ἰδιώτην μηχανικὸν τὴν σύνταξιν μελέτης, διὰ τὴν μεταφορὰν ὕδατος, πρὸς ὕδρευσιν καὶ ἄρδευσιν, ἐξ ἀποστάσεως 8 χιλιομέτρων. Τὸ ἔργον τοῦτο, προϋπολογισμοῦ δαπάνης 500.000 δρχ., περιελήφθη εἰς τὸ πρόγραμμα τῶν μέσων κοινωφελῶν ἔργων τοῦ προϋπολογισμοῦ Δημοσίων Ἐπενδύσεων, τοῦ οἰκον. ἔτους 1959, ἀναμένεται δὲ ὁ ἐκ μέρους τῶν ἁρμοδίων Ὑπουργείων προγραμματισμὸς τοῦ ἔργου τούτου, ὡς μοναδικῆς λύσεως, διὰ τὴν ὕδρευσιν τῶν κατοίκων. Κατ’ ἀναφορὰν τοῦ Ὑγειονομικοῦ Κέντρου, κατὰ τὴν τελευταίαν τετραετίαν 1955–1958, οὐδὲν κροῦσμα τυφοειδοῦς πυρετοῦ ἢ παρατύφου ἐσημειώθη εἰς τοὺς κατοίκους τῆς Κοινότητος ταύτης. Ἐν Πολυγύρῳ τῇ 13 Ἰανουαρίου 1959.

Ὁ Νομάρχης

ΔΗΜΟΣΘ. ΓΟΥΛΑΣ

ΧΙ. Προεδρίας Κυβερνήσεως. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Λασκαρίδη καὶ Κ. Κωνσταντάρα. Ἀπαντῶντες εἰς τὸ ὑμέτερον ὑπ’ ἀριθ. 7170 τῆς 22.9. 1958 ἔγγραφον, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 326 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Λασκαρίδη καὶ Κ. Κωνσταντάρα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ ζήτημα τῆς ὁλοκληρώσεως τοῦ συγκοινωνιακοῦ δικτύου τῆς νήσου Θάσου δὲν εἶναι θέμα μόνον τουριστικὸν καὶ δέον, κατὰ τὴν γνώμην ἡμῶν, λόγῳ τῆς εὐρυτέρας σημασίας του, νὰ ἀντιμετωπισθῇ ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 27 Ἰανουαρίου 1959.

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ἰ. Ζαΐμη καὶ Κ. Κωνσταντάρα. Ἀπαντῶντες εἰς τὸ ὑμέτερον ἔγγραφον, ὑπ’ ἀριθ. 7176 τῆς 22.9.1958, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 332 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ἰ. Ζαΐμη καὶ Κ. Κωνσταντάρα, περὶ τῆς ἀνάγκης κατασκευῆς λιμενικῶν ἔργων ἐν Ἁγίῳ Κηρύκῳ Ἰκαρίας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ θέμα προγραμματισμοῦ ἐκτελέσεως λιμενικῶν ἔργων εἰς Ἅγιον Κήρυκον Ἰκαρίας, ἀφορᾷ τὸ Ὑπουργεῖον Συγκοινωνιῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 27 Ἰανουαρίου 1959.

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ

ΧΙΙ. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Λ. Μπουρνιᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10081)7684)17.12.1958 ἐγγράφου ὑμῶν, διαβιβαστικοῦ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Λ. Μπουρνιᾶ, ἀναφορικῶς μὲ τὴν ἐξαγωγὴν πορτοκαλλιῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου δίδεται ἡ δέουσα προσοχὴ προτιμήσεως, ὅπου εἶναι δυνατόν, εἰσαγωγῶν μας ἐκ χωρῶν διμερῶν κλῆριγκ καὶ ἰδιαιτέρως τῆς Σοβιετικῆς Ἑνώσεως καὶ τοῦτο πρὸς δημιουργίαν δυνατοτήτων τοποθετήσεως ἐν αὐταῖς μεγαλυτέρων, ὅσον ἔνεστι, ποσοτήτων ἑλληνικῶν προϊόντων, μεταξὺ τῶν ὁποίων περιλαμβάνονται καὶ τὰ πορτοκάλλια. Ἐπὶ τοῦ συγκεκριμένου θέματος, τῆς ἐξαγωγῆς ἑλληνικῶν ἑσπεριδοειδῶν εἰς τὴν Σοβιετικὴν Ἕνωσιν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι αἱ ὑψηλαὶ τιμαί, αἱ διαμορφωθεῖσαι κατὰ τὴν ἔναρξιν τῆς ἐξαγωγικῆς αὐτῶν περιόδου, ἠμπόδισαν τὴν διεξαγωγὴν διαπραγματεύσεων ὑπὸ τῶν ἐξαγωγέων, πρὸς σύναψιν συμβολαίων εἰς εὐρυτέραν κλίμακα, εἰς ἐκτέλεσιν τῆς ποσοστώσεως τῶν 12.000 τόννων ἑσπεριδοειδῶν, τῆς προβλεπομένης ὑπὸ τῆς Ἑλληνο–Σοβιετικῆς Ἐμπορικῆς Συμφωνίας, μὲ ἀποτέλεσμα τὴν παραγγελίαν 2.400 μόνον τόννων πορτοκαλλιῶν ὑπὸ τῆς χώρας ταύτης, οἵτινες καὶ ἐξήχθησαν μέχρι τῆς 31 Δεκεμβρίου 1958. Ἡ προσαρμογή, ὅμως, τῶν τιμῶν τοῦ εἴδους, πρὸς τὰς διεθνεῖς τοιαύτας, ἂν καὶ καθυστερημένη, ἐπέτρεψε τὴν διαπραγμάτευσιν νέων παραγγελιῶν, ὧν τὸ ὕψος δὲν καθωρίσθη εἰσέτι. Ἐν Ἀθήναις τῇ 27 Ἰανουαρίου 1959.

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Παπαθανασοπούλου, Α. Κολαμπᾶ, Γ. Σπηλιοπούλου, Κ. Δεσποτοπούλου, Μ. Χριστογεώργου, Ε. Πρωϊμάκη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10034)7641)16.12.1958 ἡμετέρου ἐγγράφου, διαβιβαστικοῦ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Παπαθανασοπούλου, Α. Κολαμπᾶ, Γ. Σπηλιοπούλου, Κ. Δεσποτοπούλου, Μ. Χριστογεώργου καὶ Ε. Πρωϊμάκη, ἀναφορικῶς μὲ τὴν ἐξαγωγὴν ἑσπεριδοειδῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: 1) Αἱ ἐξαγωγαὶ ἑσπεριδοειδῶν ἐσημείωσαν, πράγματι, ἐλαφρὰν κάμψιν, ὀφειλομένην εἰς τὰς ὑψηλὰς τιμάς, τὰς διαμορφωθείσας κατὰ τὴν ἔναρξιν τῆς ἐξαγωγικῆς αὐτῶν περιόδου, αἵτινες ἐπέδρασαν ἀνασταλτικῶς ἐπὶ τῆς συνάψεως ὑπὸ τῶν ἐξαγωγέων συμβολαίων, μετὰ τῶν εἰσαγωγέων τῶν καταναλωτριῶν χωρῶν. Ἡ κάμψις, ὅμως, αὕτη ἐξουδετερώθη, ἀφ’ ἧς αἱ τιμαὶ τῶν ἑσπεριδοειδῶν προσηρμόσθησαν πρὸς τὰς διεθνεῖς τοιαύτας, ὡς ἀποδεικνύεται ἐκ τῶν δεδομένων τῶν μέχρι τῆς 31ης Δεκεμβρίου 1958 πραγματοποιηθεισῶν ἐξαγωγῶν, αἵτινες ἀνῆλθον εἰς 18.300 τόννους, ἔναντι 19.300 τῆς ἀντιστοίχου περυσινῆς ἐξαγωγικῆς περιόδου. 2) Τὰ ἁρμόδια Ὑπουργεῖα Ἐμπορίου καὶ Γεωργίας, παρακολουθοῦν συνεχῶς τὰς συνθήκας τῆς ἐξαγωγῆς ἑσπεριδοειδῶν ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τυποποιήσεως, συσκευασίας καὶ μεταφορᾶς αὐτῶν, ὡς καὶ τῆς ἀποσυμφορήσεως τῆς παραγωγῆς τούτων, διὰ τῆς βιομηχανικῆς ἐπεξεργασίας, ὅσον ἔνεστι μεγαλυτέρων ποσοτήτων. Ὅσον ἀφορᾷ τὰς συνθήκας διαθέσεως αὐτῶν εἰς τὸ ἐξωτερικόν, αὗται παρακολουθοῦνται ὑπὸ τῶν ἁρμοδίων Ἐμπορικῶν Συμβούλων καὶ Ἀκολούθων, εἰδικώτερον δὲ εἰς Μόναχον τῆς Δ. Γερμανίας, τοῦτο δὲ θὰ γίνῃ ὑπὸ τοῦ πρὸς τοῦτο συσταθέντος εἰδικοῦ Γραφείου, καὶ ἐν Λονδίνῳ, διὰ τοῦ ἐσχάτως δημιουργηθέντος τοιούτου. 3) Ἡ ἐξαγωγὴ ἑσπεριδοειδῶν εἰς τὰς πλείστας τῶν Εὐρωπαϊκῶν Χωρῶν, τυγχάνει ἐλευθέρα, οὐδεμιᾶς ποσοστώσεως ὑφισταμένης διὰ τὴν εἰσαγωγήν των, πλὴν τῶν κατωτέρω ἀναφερομένων Χωρῶν, δι’ ἃς βάσει συναφθεισῶν συμφωνιῶν, καθωρίσθησαν αἱ ἔναντι ἑκάστης ἐξ αὐτῶν σημειούμεναι ποσοστώσεις:

4) Τέλος, ὅσον ἀφορᾷ τὸ ἐν τῇ ἐρωτήσει θιγόμενον θέμα, τῆς πριμοδοτήσεως ὑπὸ τοῦ Κράτους τῶν ἑσπεριδοειδῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν καὶ αὖθις ὑμῖν, ὅτι, λόγῳ τῶν προκληθησομένων οἰκονομικῶν ἐπιβαρύνσεων, δὲν ἀντιμετωπίζεται τοιοῦτον μέτρον διὰ τὰ ἑσπεριδοειδῆ ἢ καὶ δι’ ἕτερα προϊόντα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 27 Ἰανουαρίου 1959.

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

XIII. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐθν. Παιδείας. αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Καρασάββα καὶ Κ. Τσιγάρα. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9779)7390)10.12.1958 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ κατατεθεῖσα εἰς τὴν Βουλὴν ὑπ’ ἀριθ. 629)4.12.1958 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Καρασάββα καὶ Κ. Τσιγάρα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι διὰ τὴν χορήγησιν ἀρωγῶν δι’ ἀνέγερσιν κλπ. διδακτηρίων, μεταξὺ τῶν ὁποίων περιλαμβάνεται καὶ τὸ τῆς Καστανιᾶς, ἁρμόδια εἶναι τὰ Νομαρχιακὰ Ταμεῖα, εἰς τὴν διάθεσιν τῶν ὁποίων τίθενται κατ’ ἔτος ἀνάλογα κονδύλια. Οὕτω, κατὰ τὸ ἔτος 1958, ἐτέθη εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ Νομαρχιακοῦ Ταμείου Κοζάνης τὸ ποσὸν 2.450.000 δραχμῶν, τὸ ὁποῖον κατενεμήθη ὑπὸ τοῦ Ταμείου τούτου. Ἐπίσης, κατὰ τὸ ἔτος 1959, θὰ τεθῇ εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ Νομαρχιακοῦ Ταμείου Κοζάνης ποσόν, ἀνάλογον πρὸς τὸ ὕψος τῶν διατεθησομένων πιστώσεων, ἐξ ἐπενδύσεων καὶ τοῦ Κρατικοῦ Προϋπολογισμοῦ, τὸ ὁποῖον θὰ κατανεμηθῇ ἀναλόγως πρὸς τὰς ἀνάγκας τοῦ Νομοῦ. Διὰ τὴν ἀνέγερσιν τοῦ διδακτηρίου Καστανιᾶς, γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι δι’ ἐγγράφου μας πρὸς τὸ Νομαρχιακὸν Ταμεῖον Κοζάνης, ὑπεδείξαμεν τὴν ἐξέτασιν τῆς περιπτώσεως κατὰ τὰς προσεχεῖς κατανομάς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 22 Δεκεμβρίου 1958.

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ

βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Χιωτάκη, Ι. Κοντουδάκη καὶ Κ. Σωτηρίου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9247)7020)27.11.1958 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 588 ἐρώτησις τῶν ἐν θέματι βουλευτῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως πληροφορήσητε τοὺς ἐρωτῶντας βουλευτάς: α) Ὅτι κατὰ τοὺς προσεχεῖς διορισμοὺς ἐκπαιδευτικῶν λειτουργῶν Μέσης Ἐκπαιδέσεως, θὰ ληφθῇ μέριμνα διὰ τὴν πλήρωσιν τῆς ὑφισταμένης μιᾶς κενῆς θέσεως φιλολόγου καθηγητοῦ τοῦ Γυμνασίου Βάμου καὶ δύο κενῶν θέσεων φιλολόγων καὶ μιᾶς θέσεως μαθηματικῶν τοῦ Γυμνασίου θηλέων Χανίων. β) Ὅτι ἡ Κυβέρνησις μελετᾶ μετὰ μεγάλου ἐνδιαφέροντος τὸ ζήτημα τῆς ἱδρύσεως καὶ προαγωγῆς τῶν πληθωρικῶν εἰς μαθητὰς σχολείων, τὸ ὁποῖον συναρτᾶται μὲ τὸν διορισμὸν νέων δημοδιδασκάλων. γ) Ὅτι διὰ τῶν δημοσιευομένων κατ’ αὐτὰς νέων διορισμῶν δημοδιδασκάλων, συμπληροῦνται αἱ μέχρι σήμερον ὑφιστάμεναι κεναὶ ὀργανικαὶ θέσεις δημ)λων εἰς τὸν Νομὸν Χανίων. δ) Ὅτι αἱ κενούμεναι θέσεις, λόγῳ παραιτήσεως, δημοδιδασκάλων, συμπληροῦνται ἄνευ καθυστερήσεως, ἐκτὸς τῆς ἀναποφεύκτου τοιαύτης, ἥτις ἀπαιτεῖται διὰ τὴν ἐνέργειαν τῶν σχετικῶν διατυπώσεων. ε) Ὅτι ὁ διορισμὸς καθαριστριῶν εἰς τὰ σχολεῖα στοιχειώδους ἐκπαιδεύσεως, ἀποτελεῖ ἀντικείμενον συνεννοήσεων τῶν Ὑπουργείων Οἰκονομικῶν καὶ Παιδείας, διὰ τὴν ἐξεύρεσιν τῶν σχετικῶν πιστώσεων, πρὸς πλήρωσιν τῶν ὀργανικῶν θέσεων. Ὅσον ἀφορᾷ εἰς τὰς διδακτηριακὰς ἀνάγκας τοῦ Νομοῦ, γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι αἱ χορηγούμεναι κατ’ ἔτος πιστώσεις δὲν εἶναι ἀπεριόριστοι καὶ ἑπομένως δὲν εἶναι δυνατὴ ἡ πλήρης καὶ ταὐτόχρονος ἱκανοποίησις αὐτῶν. Οὕτω, κατὰ τὸ ἔτος 1958, ἐχορηγήθησαν εἰς τὸν Νομὸν Χανίων 1.400.000 δραχμῶν δι’ ἀνεγέρσεις, ἀποπερατώσεις καὶ ἐπισκευὰς διδακτηρίων, αἱ ὁποῖαι κατενεμήθησαν ὑπὸ τοῦ Νομαρχιακοῦ Ταμείου. Ἐπίσης, κατὰ τὸ ἔτος 1959 θὰ τεθῇ εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ Νομαρχιακοῦ Ταμείου ποσόν, ἀνάλογον πρὸς τὸ ὕψος τῶν διατεθησομένων πιστώσεων ἐξ ἐπενδύσεων καὶ τοῦ Κρατικοῦ Προϋπολογισμοῦ, τὸ ὁποῖον θὰ κατανεμηθῇ ὑπὸ τοῦ ὡς ἄνω Ταμείου, ἀναλόγως τῶν ὑφισταμένων ἀναγκῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 22 Δεκεμβρίου 1958.

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ

XIV. Τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Καλλιδοπούλου, Γ. Πρίφτη, Ι. Δραγονέτη, Μ. Χριστογεώργου, Π. Καπνίση, Ε. Γιαρένη καὶ Π. Οἰκονομίδη. Ἔχομεν τὴν τιμήν, ἐν σχέσει: Α) Πρὸς τὰ κατωτέρω ὑμέτερα ἔγγραφα, δι’ ὧν διεβιβάσθησαν τῷ Ὑπουργείῳ ἐρωτήσεις βουλευτῶν, ἤτοι: α) τὸ ὑπ’ ἀριθ. 9378)7085)1.12.1958, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Καλλιδοπούλου, β) τὸ ὑπ’ ἀριθ. 9480)7182)3.12.1958, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Πρίφτη, Ι. Δραγονέτη, Μ. Χριστογεώργου, Π. Καπνίση καὶ Ε. Γιαρένη, γ) τὸ ὑπ’ ἀριθ. 10254)7871)23.1.1958, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Οἰκονομίδη. Β) Πρὸς τά: 1) ὑπ’ ἀριθ. 9319–9566)2257)12.12. 1958, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἀναφορὰ τῆς Ἰσραηλιτικῆς Κοινότητος Κερκύρας, 2) ὑπ’ ἀριθ. 9556)2285)15.12.1958, δι’ οὗ διεβιβάσθησαν ἀναφοραὶ τῶν Ἰσραηλιτικῶν Κοινοτήτων Ἰωαννίνων καὶ Καβάλας, 3) ὑπ’ ἀριθ. 9567) 2286)15.12.1958, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἀναφορὰ τῆς Ἰσραηλιτικῆς Κοινότητος Ἀθηνῶν, 4) ὑπ’ ἀριθ. 9718)2296) 18.12.1958, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἀναφορὰ τῆς Ἰσραηλιτικῆς Κοινότητος Ἰωαννίνων, 5) ὑπ’ ἀριθ. 9858)2347) 22.12.1958, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἀναφορὰ τῆς Ἰσραηλιτικῆς Κοινότητος Ἀθηνῶν, 6) ὑπ’ ἀριθ. 9852)2343)22. 12.1958, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἀναφορὰ τῆς Ἰσραηλιτικῆς Κοινότητος Χαλκίδος καὶ 7) ὑπ’ ἀριθ. 9980)2363)22. 12.1958, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἀναφορὰ τῆς Ἰσραηλιτικῆς Κοινότητος Τρικάλων, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἡ δίκη τοῦ Γερμανοῦ ἐγκληματίου πολέμου Μὰξ Μέρτεν προσδιωρίσθη τὴν 11ην Φεβρουαρίου τρέχοντος ἔτους, ἐνώπιον τοῦ Εἰδικοῦ Στρατοδικείου Ἐγκληματιῶν Πολέμου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 30 Ἰανουαρίου 1959.

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Θὰ συζητηθοῦν αἱ ἐρωτήσεις, αἱ ἀπευθυνόμεναι πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων, Ὁ κ. Χ. Φιλίππου, ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, σχετικῶς μὲ τὴν λῆψιν μέτρων διὰ τὴν ἀνέγερσιν διδακτηρίου δημοτικοῦ σχολείου Κουρτικίου Καρδίτσης κλπ.

§4Χ. ΦΙΛΙΠΠΟΥ. Κύριε Πρόεδρε ἡ ἐρώτησίς μου ἀφορᾷ τὸ Δημοτικὸν Σχολεῖον Κουρτικίου τοῦ Νομοῦ Καρδίτσης. Τοῦτο ὑπέστη πολλὰς ζημίας ἐκ τῶν σεισμῶν τῶν ἐπισυμβάντων τὸ 1954 καὶ σχεδὸν εἶναι ἑτοιμόρροπον. Ὁ κ. Ἐπιθεωρητὴς διέταξε τὴν μὴ χρησιμοποίησιν τοῦ σχολείου τούτου. Ἐν τούτοις, ὅμως, ἐπὶ 4 συνεχῆ ἔτη χρησιμοποιεῖται. Ἐπειδὴ ἡ περιοχὴ εἶναι σεισμογενής, εἶναι δυνατὸν μία ἐλαφροτάτη σεισμικὴ δόνησις νὰ τὸ μεταβάλῃ εἰς ἐρείπια. Δικαιολογημένη ἡ ἀγανάκτησις καὶ ἡ διαμαρτυρία τῶν κατοίκων, διότι ζοῦν μὲ τὴν ἀγωνίαν ὅτι τὰ παιδιά των εἶναι δυνατὸν μίαν ἡμέραν νὰ καταπλακωθοῦν ἀπὸ τὰ ἐρείπια, διότι εἶναι ἑτοιμόρροπον τὸ σχολεῖον τοῦτο. Δι’ αὐτό, θὰ παρεκάλουν τὸν ἀξιότιμον κ. ὑπουργὸν τῆς Παιδείας νὰ προσέξῃ ἰδιαιτέρως τὸ ζήτημα τοῦ σχολείου τούτου καὶ νὰ προταθῇ κατ’ ἀπόλυτον προτεραιότητα παντὸς ἄλλου διδακτηρίου. Ἐπίσης, εἶναι καὶ τὸ ζήτημα τῆς προαγωγῆς τοῦ σχολείου τούτου, τὸ ὁποῖον ἔχει 180 μαθητὰς καὶ ἕνα μόνον διδάσκαλον. Ἐπίσης, κύριε Πρόεδρε, ἡ ἐρώτησίς μας ἀφορᾷ καὶ τὸ δημοτικὸν σχολεῖον τοῦ Γεωργικοῦ, τὸ ὁποῖον ἔχει μὲν προαχθῇ, ἀλλ’ ἀκόμη δὲν ἐφηρμόσθη ἡ σχετικὴ πρᾶξις, τὸ ὁποῖον ἔχει 90 μαθητὰς μὲ ἕνα μόνον διδάσκαλον καὶ μίαν αἴθουσαν διδασκαλίας. Εἶναι ἀνάγκη νὰ συμπληρωθῇ μὲ διδακτικὸν προσωπικὸν καὶ μὲ τὴν σχετικὴν ἐγκατάστασιν.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χ. Παγώνης ἔχει τὸν λόγον.

§6Χ. ΠΑΓΩΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, συνιστῶ τὰ ὅσα εἶπεν ὁ προλαλήσας, ἀλλ’ αὐτὴ εἶναι μόνον μία περίπτωσις. Ὅμως τὰ σχολεῖα ὅλα αὐτὰ ἔχουν μεγάλας ἐλλείψεις καὶ χαρακτηριστικά...

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ἐρώτησίς σας ἀφορᾷ ἕνα σχολεῖον καὶ δὲν ἠμπορεῖτε νὰ ἐπεκταθῆτε πέραν τοῦ θέματος τῆς ἐρωτήσεως, ἤτοι μόνον διὰ τὸ σχολεῖον Κουρτικίου θὰ ὁμιλήσετε.

§8Χ. ΠΑΓΩΝΗΣ. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, Κύριε Πρόεδρε, συνιστῶ τὴν ἐρώτησιν καὶ ἐπιφυλάσσομαι νὰ καταθέσω ἄλλην ἐρώτησιν διὰ τὴν κατάστασιν τῶν λοιπῶν σχολείων τοῦ νομοῦ Λαρίσης.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Παιδείας ἔχει τὸν λόγον.

§10Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ (Ὑπουργὸς Παιδείας). Κύριε Πρόεδρε, πληροφορῶ τοὺς ἀγαπητοὺς συναδέλφους, ὅτι διὰ τὸ σχολεῖον Κουρτικίου κατηρτίσθη ὁριστικὴ μελέτη. Διετέθησαν 100.000 διὰ νὰ ἀρχίσῃ ἡ ἀνέγερσις τοῦ σχολείου καὶ ἐλπίζω πολὺ σύντομα νὰ εὑρεθοῦν καὶ τὰ ἄλλα χρήματα διὰ τὴν ἀποπεράτωσίν του.

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ἐρώτησις τοῦ κ. Χ. Καραπιπέρη, σχετικῶς μὲ τὴν ἀπόσπασιν καθηγητῶν εἰς τὸ Γυμνάσιον Καρπενησίου, διαγράφεται λόγῳ ἀπουσίας αὐτοῦ. Ἐπίσης ἡ ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Σπηλιοπούλου καὶ Δ. Παπαθανασοπούλου διαγράφεται λόγῳ ἀπουσίας αὐτῶν. Ὁ κ. Ε. Σκούρας ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεως σχετικῶς μὲ τὴν ἀποπεράτωσιν τοῦ Ἐθνικοῦ Σταδίου Βόλου κ.λ.π.

§12Ε. ΣΚΟΥΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρὰ τὰ ἐπανειλημμένα διαβήματα, τὰ ὁποῖα ἐγένοντο, ἐν τούτοις οὐδεμία ἐπιχορήγησις ἐδόθη διὰ τὴν ἀποπεράτωσιν τοῦ Ἐθνικοῦ Σταδίου Βόλου. Ὡς γνωστόν, ὁ Βόλος, εἶναι ἡ πέμπτη πόλις τῆς Ἑλλάδος καὶ εὑρίσκεται εἰς μαρασμόν. Ἡ ἀποπεράτωσις τοῦ σταδίου θὰ δώσῃ μίαν κίνησιν εἰς τὴν πόλιν τοῦ Βόλου, καὶ δι’ αὐτὸ θὰ πρέπει νὰ χορηγηθῇ ἓν δάνειον διὰ τὴν ἀποπεράτωσίν του. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργόν, νὰ μᾶς πληροφορήσῃ, τί πρόκειται νὰ γίνῃ ἐπ’ αὐτοῦ.

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Τσιάντος ἔχει τὸν λόγον.

§14Α. ΤΣΙΑΝΤΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι ἀνάγκη νὰ ἀνεγερθῇ τὸ Ἐθνικὸν Στάδιον Βόλου. Ἡ πόλις τοῦ Βόλου ἔχει 70.000 κατοίκους καὶ κυρίως ἐργαζομένους καὶ ἔχει ἀνάγκην ἑνὸς σταδίου, διὰ νὰ βοηθήσῃ τὴν ἀνάπτυξιν τοῦ Κλασσικοῦ ἀθλητισμοῦ καὶ νὰ δώσῃ μίαν κίνησιν εἰς τὴν πόλιν τοῦ Βόλου. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργόν, νὰ μᾶς εἴπῃ διατὶ καθυστερεῖ ἡ σύναψις τοῦ δανείου τοῦ ἑνὸς καὶ ἡμίσεος ἑκατομμυρίου δραχμῶν, ἡ ὁποία ἔχει πρὸ ἐτῶν ἀποφασισθῆ.

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Παιδείας ἔχει τὸν λόγον.

§16Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ. (Ὑπ. Ἐθν. Παιδείας καὶ Θρησκ.). Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἀποπεράτωσις τοῦ Ἐθνικοῦ Σταδίου Βόλου ἐνδιαφέρει τὴν Κυβέρνησιν καὶ δι’ αὐτὸ ἔχει καταρτισθῆ πλήρης μελέτη καὶ προχωρεῖ εἰς τὴν σύναψιν δανείου διὰ τὸν σκοπὸν αὐτόν. Τὸ ζήτημα εὑρίσκεται εἰς τὴν Γραμματείαν τοῦ Ἀθλητισμοῦ καὶ εἶναι προγραμματισμένον καὶ συντόμως θὰ ὁλοκληρωθῇ.

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Σκούρας ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του σχετικῶς μὲ τὴν λῆψιν μέτρων διὰ τὴν ὁμαλὴν λειτουργίαν τῶν σχολείων Μέσης Ἐκπαιδεύσεως Θεσσαλίας.

§18Ε. ΣΚΟΥΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὰ σχολεῖα μας καὶ ἀπὸ ἀπόψεως κτιρίων παρουσιάζουν ἐλλείψεις, ἀλλὰ κυρίως παρουσιάζουν ἐλλείψεις μεγάλας εἰς τὸ διδακτικὸν προσωπικόν. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργόν, ὅπως μεριμνήσῃ τὸ ταχύτερον διὰ τὴν συμπλήρωσιν τοῦ διδακτικοῦ προσωπικοῦ τῶν σχολείων Δημοτικῆς καὶ Μέσης Ἐκπαιδεύσεως.

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χ. Φιλίππου ἔχει τὸν λόγον.

§20Χ. ΦΙΛΙΠΠΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἔλλειψις διδακτικοῦ προσωπικοῦ εἰς τὰ Γυμνάσια τοῦ Νομοῦ Καρδίτσης εἶναι μεγάλη. Ἀναφέρω τὸ Γυμνάσιον Παλαμᾶ τῆς Καρδίτσης τὸ ὁποῖον λειτουργεῖ μὲ ἕνα φιλόλογον, ἕνα θεολόγον καὶ ἕνα Γυμναστήν. Δι’ αὐτό, ὁ κ. Ὑπουργὸς πρέπει νὰ φροντίσῃ διὰ τὴν συμπλήρωσιν τοῦ διδακτικοῦ προσωπικοῦ. Ἀλλὰ καὶ πολλὰ ἐκ τῶν κτιρίων εἰς τὰ ὁποῖα στεγάζονται τὰ σχολεῖα εἶναι παμπάλαια, ὅπως εἶναι τὸ πρῶτον Γυμνάσιον Καρδίτσης. Ἐπίσης, εἶναι ἀνάγκη νὰ γίνῃ ἐπέκτασις τοῦ Γυμνασίου Σοφάδων καὶ Μουζακίου. Δι’ αὐτό, παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργόν, νὰ συμπληρώσῃ τὰ κενὰ ἀπὸ ἀπόψεως διδακτικοῦ προσωπικοῦ καὶ νὰ χορηγηθοῦν πιστώσεις διὰ τὴν ἐπιδιόρθωσιν τῶν διδακτηρίων.

§21ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χ. Παγώνης ἔχει τὸν λόγον.

§22Χ. ΠΑΓΩΝΗΣ. Συνιστῶ τὴν ἀναφοράν, κ. Πρόεδρε.

§23ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Τσιπώρης ἔχει τὸν λόγον.

§24Α. ΤΣΙΠΩΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐκτὸς ἀπὸ τὰς ἐλλείψεις τοῦ διδακτικοῦ προσωπικοῦ, πολλὰ κτίρια εὑρίσκονται εἰς κακὴν κατάστασιν, ὅπως εἶναι τὸ κτίριον ὅπου στεγάζεται τὸ Αʹ Γυμνάσιον Τρικάλων, ἀπὸ τὴν ὀροφὴν τοῦ ὁποίου εἰσρέουν ὕδατα ἐντὸς τῶν αἰθουσῶν. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργόν, ὅπως μεριμνήσῃ διὰ τὴν χορήγησιν τῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων, διὰ τὴν ἐπιδιόρθωσιν τῶν κτιρίων.

§25ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Παιδείας ἔχει τὸν λόγον.

§26Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ (Ὑπ. Ἐθν. Παιδείας καὶ Θρησκ.). Διὰ τὰ σχολεῖα τῆς Θεσσαλίας, ἐξεδηλώθη ἡ μέριμνα τοῦ Ὑπουργείου. Τελευταίως, διωρίσθησαν εἰς τὰ Γυμνάσια Θεσσαλίας 5 φιλόλογοι καθηγηταί, 3 φυσικοὶ καὶ 5 μαθηματικοὶ. Καὶ θὰ διορισθοῦν καὶ ἄλλοι μὲ τοὺς νέους διορισμούς. Ὡς πρὸς τὰ διδακτήρια, διὰ τὸ Κύπριον Γυμνάσιον Βόλου, διετέθη 1.000.000 πίστωσις καὶ κατὰ τὸ προσεχὲς ἔτος θὰ διατεθῇ καὶ ἄλλη ἀνάλογος πίστωσις. Διὰ τὸ Γυμνάσιον Θηλέων Βόλου ἐξευρέθη τὸ Γήπεδον καὶ ἔχει προγραμματισθῆ διὰ τὸ 1959. Ἐπίσης τὰ Γυμνάσια Τυρνάβου Ἐλασόνος κλπ., ἔχουν προγραμματισθῆ διὰ τὸ 1959. Διὰ τὸ διδακτήριον τοῦ Αʹ Γυμνασίου Τρικάλων, ἔχουν διατεθῆ αἱ ἑξῆς πιστώσεις. Τὸ 1955 δραχ. 100.000, τὸ 1957 δρχ. 100.000. Τὸ 1958 δραχ. 500.000 καὶ ἔχει προγραμματισθῆ καὶ διὰ τὸ 1959. Διὰ τὸ Γυμνάσιον ἀρρένων Βόλου δὲν ἐξευρέθη ἀκόμη τὸ γήπεδον. Διὰ τὸ Γυμνάσιον Σοφάδων ἐντὸς τοῦ Φεβρουαρίου θὰ ἔχῃ καταρτισθῆ πλήρης μελέτη.

§27Α. ΤΣΙΑΝΤΟΣ. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Παιδείας νὰ ἐκδηλώσῃ τὸ ἐνδιαφέρον του καὶ διὰ τὸ Γυμνάσιον Θηλέων Βόλου, τὸ ὁποῖον διαθέτει οἰκόπεδον, ὅπως ἐπίσης καὶ διὰ τὴν Ἐμπορικὴν Σχολὴν Βόλου ἡ ὁποία στεγάζεται προχείρως σήμερον εἰς ἕνα μὴ ἀποπερατωμένον κτίριον, ἔπειτα ἀπὸ τοὺς σεισμοὺς τοῦ 1957.

§28ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γαληνὸς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του σχετικῶς μὲ τὴν λῆψιν μέτρων ὑπὲρ τοῦ βοηθητικοῦ διδακτικοῦ προσωπικοῦ τοῦ Ἐθνικοῦ Μετσοβίου Πολυτεχνείου.

§29Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, κατ’ ἀρχὴν πρέπει νὰ ἐκφράσω τὴν χαράν μου, διότι ἐπὶ τέλους, ὕστερα ἀπὸ τρία ἔτη, κατὰ τὰ ὁποῖα, ἐπαναλαμβάνω τὴν ἐρώτησίν μου αὐτὴν, κατωρθώθη νὰ ἔλθῃ πρὸς συζήτησιν εἰς τὴν Βουλήν. Ἔπειτα, πρέπει νὰ εἴπω εἰς τὸν ἀξιότιμον κ. ὑπουργὸν τῆς Παιδείας, ὅτι εἰς ἑκάστην ὑποβολὴν τῆς ἐρωτήσεώς μου, λαμβάνω μίαν ἔγγραφον ἀπάντησιν, ὅτι κατηρτίσθη σχετικὸν νομοσχέδιον ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Παιδείας, τὸ ὁποῖον παρεπέμφθη εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν πρὸς μελέτην καὶ ὅτι πρόκειται νὰ κατατεθῇ εἰς τὴν Βουλήν. Καὶ ἀναμένεται ἡ κατάθεσίς του ἐπὶ τριετίαν. Ἐλπίζω, ἤδη, νὰ σταματήσῃ ἡ ἀναμονὴ αὐτὴ καὶ νὰ κατατεθῇ τὸ νομοσχέδιον. Ὡς πρὸς τὴν οὐσίαν, κ. Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ἀπασχολήσῃ τὴν Βουλὴν καὶ ἰδιαιτέρως τὸν κ. Ὑπουργόν, τὸ θέμα τοῦ βοηθητικοῦ διδακτικοῦ προσωπικοῦ τοῦ Πολυτεχνείου, διότι, ἐὰν χωλαίνῃ ἡ παιδεία μας, ὁ βασικὸς λόγος εἶναι ἀκριβῶς αὐτός. Τὸ προσωπικὸν δὲν ἀμείβεται καὶ δὲν τοῦ παρέχονται τὰ στοιχειώδη μέσα ἐρεύνης καὶ μελέτης. Λόγῳ, αὐτοῦ ἀκριβῶς, οἱ Ἕλληνες ἐπιστήμονες εἶναι πάντοτε πίσω καὶ πρέπει νὰ ὀφείλωμεν χάριτας καὶ εὐγνωμοσύνην εἰς τοὺς ἐπιστήμονας ἐκείνους Ἕλληνας οἱ ὁποῖοι κατορθώνουν νὰ παρουσιάσουν κἄποιαν ἐργασίαν. Εἶναι θέμα τὸ ὁποῖον θὰ ἔπρεπε ἀπὸ τῆς πρώτης στιγμῆς νὰ ἀντιμετωπισθῇ. Καὶ ἐνῷ τὸ Ὑπουργεῖον Παιδείας τὸ ἀντιμετώπισε διὰ τοῦ καταρτισμοῦ σχετικοῦ νομοσχεδίου, τὸ νομοσχέδιον κἄπου σκαλώνει. Ἐλπίζω, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς σήμερον, δὲν θὰ μᾶς δώσῃ πάλιν μίαν ἀφῃρημένην πληροφορίαν, ἀλλὰ θὰ μᾶς εἴπῃ κἄτι συγκεκριμένον ὅσον ἀφορᾷ τὴν λύσιν τοῦ θέματος αὐτοῦ.

§30Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ (Ὑπ. Ἐθν. Παιδείας καὶ Θρησκ.). Κύριε Πρόεδρε, ἐλπίζω, ὁ κ. συνάδελφος νὰ ἠμπορέσῃ νὰ ἴδῃ, ὅτι θὰ εἶμαι εὐτυχέστερος ἐγὼ ἀπὸ τοὺς προηγουμένους ὑπουργοὺς τῆς Παιδείας, διότι πράγματι, τὸ νομοσχέδιον εἶναι ἕτοιμον καὶ ἐλπίζω συντομώτατα, ἐντὸς ἐλαχίστων ἡμερῶν, νὰ ὑποβληθῇ εἰς τὴν Βουλὴν πρὸς ψήφισιν.

§31ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς ὥρας διὰ τὴν συζήτησιν ἐπὶ τῶν ἀναφορῶν καὶ ἐρωτήσεων, εἰσερχόμεθα εἰς

τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Συνεχίζεται ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως περὶ Τύπου. Ὁ Ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων κ. Σ. Βενιζέλος ἔχει τὸν λόγον.

§32Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Κύριοι βουλευταί, παρηκολούθησα μετὰ μεγάλης προσοχῆς τὴν συζήτησιν ἡ ὁποία διεξήχθη ἐπὶ τοῦ θέματος τοῦ Τύπου. Παρηκολούθησα ἰδιαιτέρως τὰς ὁμιλίας τῶν Ὑπουργῶν τῆς Κυβερνήσεως, οἱ ὁποῖοι ἐπεχείρησαν νὰ δικαιολογήσουν τὴν ἀθλίαν κατάστασιν εἰς τὴν ὁποίαν ἔχει περιέλθει ὁ τύπος ἀπὸ οἰκονομικῆς ἀπόψεως καὶ ἰδιαιτέρως ἀπὸ ἀπόψεως πιστοδοτήσεως. Κατεβλήθη περαιτέρω προσπάθεια, ἰδιαιτέρως ἀπὸ τὸν κ. ὑφυπουργὸν Τύπου νὰ ἐλέγξῃ τὰς Κυβερνήσεις τοῦ παρελθόντος καὶ νὰ ἀποδώσῃ τὸ κακὸν εἰς μίαν κακὴν κληρονομίαν τὴν ὁποίαν παρέλαβεν ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις. Εἶναι καιρός, κύριοι, νὰ σταματήσῃ ἡ τακτικὴ αὐτὴ τοῦ ἐλέγχου τῶν προηγουμένων Κυβερνήσεων, τῆς ὁποίας τόση γίνεται κατάχρησις ἐσχάτως ἐνώπιον τῆς Βουλῆς. Ἡ Κυβέρνησις, ἡ ὁποία εὑρίσκεται εἰς τὴν ἀρχήν, ἔχει ἕνα ὡρισμένον πρόγραμμα καὶ ἐπηγγέλθη πρὸς τὸν λαὸν νὰ διορθώσῃ τὰ κακῶς κείμενα. Κατὰ συνέπειαν, ὑποχρέωσις τῆς Κυβερνήσεως εἶναι νὰ ἐξυγιάνῃ αὐτὴν τὴν κακὴν κληρονομίαν καὶ ὄχι νὰ τὴν ἐπιδεινώσῃ μέχρι σημείου, ὥστε σήμερον τὸ θέμα τῆς πιστοδοτήσεως τοῦ Τύπου νὰ ἀποτελῇ ἕνα σκάνδαλον πρώτου μεγέθους. Δὲν θέλω, κύριοι βουλευταί, νὰ ἐπανέλθω ἐπὶ τοῦ τρόπου μὲ τὸν ὁποῖον γίνονται αἱ ποικιλόμορφοι χρηματοδοτήσεις τοῦ Τύπου. Ἀλλ’ εἶναι βέβαιον, ὅτι τὸ κεφάλαιον κινήσεως ὅσον καὶ ὁ λογαριασμὸς τοῦ χάρτου καὶ τὰ ἐνυπόθηκα δάνεια ἀποτελοῦν σκάνδαλα, τὰ ὁποῖα ἐλπίζω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις, θὰ ἐπιχειρήσῃ νὰ θεραπεύσῃ διὰ τῶν μέτρων τὰ ὁποῖα ἐπηγγέλθη, ὅτι θὰ λάβῃ, ὅπως ἐδήλωσεν ὁ κ. ὑφυπουργὸς τοῦ Τύπου. Τὸ κεφάλαιον κινήσεως ἔχει εἰς τὸ σύνολον ὑπερβῆ τὸ διπλάσιον τοῦ ὁρίου τὸ ὁποῖον καθωρίσθη παρὰ τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς. Καὶ ὁ λογαριασμὸς χάρτου, ὁ ὁποῖος κανονικῶς δὲν ἔπρεπε νὰ ἀφίνῃ κανένα ὑπόλοιπον, ἐπιβαρύνεται μὲ ποσὸν 32 ἑκατομμυρίων. Τὰ ἐνυπόθηκα δάνεια ἔχουν φθάσει εἰς τὸ ὕψος τῶν 42 ἑκατομμυρίων. Καὶ διερωτῶμαι, καὶ θὰ ἤθελα νὰ παρακαλέσω τὴν Κυβέρνησιν νὰ μᾶς πληροφορήσῃ σαφῶς καὶ ἀπεριφράστως κατὰ ποῖον τρόπον προβλέπει τὴν ἐξόφλησιν ὅλων αὐτῶν τῶν ποσῶν. Πέραν τούτων, ὑπάρχουν ἐπίσης, τὰ χρήματα, τὰ ὁποῖα ἐδόθησαν πρὸς διαφήμισιν καὶ ὑπάρχουν καὶ προσωπικὰ δάνεια, τὰ ὁποῖα ἐδόθησαν πρὸς ἰδιοκτήτας ἐφημερίδων. Κύριοι βουλευταί, κατὰ τὰς πληροφορίας τὰς ὁποίας προσωπικῶς ἔχω, πρὸς ἀπόδειξιν ὅμως τῶν ὁποίων δὲν δύναμαι τὴν στιγμὴν αὐτὴν νὰ προσκομίσω στοιχεῖα, τὸ ποσόν, τὸ ὁποῖον ὑπὸ διαφόρους μορφὰς ἔχει δοθῆ εἰς τὰς ἐφημερίδας, ἀνέρχεται περίπου εἰς 134 ἑκατομμύρια. Αὐτὸς εἶναι ὁ ἀκριβὴς ἀριθμός, κύριοι. Τὸ γνωρίζω ἀπὸ μίαν πηγὴν ἔγκυρον καὶ συγκεκριμένως ἀπὸ δημοσιογράφον τοῦ ὁποίου τὸ κῦρος εἶναι ἀναμφισβήτητον. Ἀλλὰ δὲν δύναμαι νὰ ἐπιμείνω κατὰ τρόπον ὑπεύθυνον, διότι δὲν ἔχω τὴν στιγμὴν αὐτὴν τὰ σχετικὰ στοιχεῖα εἰς χεῖρας μου. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, αὐτὸ εἶναι τὸ πραγματικὸν ποσόν. Διότι, ὅπως ὀρθῶς ἐτόνισε κατὰ τὴν προηγουμένην συνεδρίασιν ὁ βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Στεφανίδης, ὑπάρχουν καὶ δάνεια τὰ ὁποῖα ἐδόθησαν ἀπὸ ἐπαρχιακὰ ὑποκαταστήματα τῶν Τραπεζῶν καὶ ἰδιαιτέρως τῆς Θεσσαλονίκης. Κύριε Ὑπουργέ, εἶμαι ἀπολύτως σύμφωνος, ὅτι διὰ τοῦ σχεδίου νόμου τὸ ὁποῖον θὰ ἐμφανίσητε ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, θὰ πρέπει νὰ δοθῇ ἡ εὐχέρεια εἰς τὸν Τύπον νὰ σταδιοδρομήσῃ καὶ νὰ ἐκπληρώσῃ τὸν μεγάλον προορισμόν του. Καὶ θὰ μὲ εὕρητε σύμφωνον νὰ δοθῇ μακροπρόθεσμος περίοδος ἐξοφλήσεως τῶν ἐκκρεμῶν σήμερον χρεῶν τῶν ἐφημερίδων ὑπὸ τὴν ἀπαραίτητον ὅμως προϋπόθεσιν, ὅτι ὁ πρῶτος ἐκδότης ἐφημερίδος, ὁ ὁποῖος δὲν θὰ φανῇ συνεπὴς πρὸς τὰς ὑποχρεώσεις ποὺ θὰ ἀναλάβῃ βάσει τῆς ρυθμίσεως αὐτοῦ, θὰ ὑποστῇ ἀμέσως ἀναγκαστικὴν ἐκτέλεσιν. Διότι, ἂν ἡ Κυβέρνησις ἐξακολουθήσῃ νὰ ἐπεμβαίνῃ διὰ νὰ βοηθήσῃ ἐφημερίδας, αἱ ὁποῖαι δὲν δύνανται ὁμαλῶς νὰ σταδιοδρομήσουν, θὰ φθάσωμεν εἰς ἓν ἀποτέλεσμα, τὸ ὁποῖον εἶναι εὔκολον νὰ προβλεφθῇ ἀπὸ τώρα. Μετὰ ἕν ἔτος ἀπὸ σήμερον θὰ ἐξακολουθῶμεν νὰ συζητῶμεν ἐπὶ τοῦ ἰδίου θέματος καὶ τότε ἀντὶ τῶν 130 θὰ ὁμιλῶμεν περὶ 250 ἑκατομμυρίων. Ἐφιστῶ τὴν προσοχήν σας, κ. Ὑπουργέ, ἐπὶ τοῦ ζητήματος αὐτοῦ, ὅλως ἰδιαιτέρως. Ἀλλὰ πέραν τῆς ρυθμίσεως τοῦ κακοῦ αὐτοῦ παρελθόντος, πρέπει νὰ ὑπάρξῃ κἄποια μικροτέρα πολυτέλεια εἰς τὴν ἐμφάνισιν τοῦ Ἑλληνικοῦ τύπου. Εἴμεθα μία χώρα πτωχή, ἀλλ’ ἔχομεν τὸν πλουσιώτερον ἴσως τύπον τοῦ κόσμου. Διότι δὲν δικαιολογεῖται νὰ ἐμφανίζωνται 12σέλιδες καὶ 16σέλιδες ἐφημερίδες διὰ νὰ δημοσιεύουν τὰ γνωστὰ ἄσεμνα διηγήματα. Νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ συμφωνήσωμεν, ὅτι ὁ ἄνευ δασμοῦ χάρτης θὰ χορηγῆται μόνον διὰ 4 σελίδες καὶ τὸ πολὺ δύο ἑξασέλιδα τὴν ἑβδομάδα. Ἐὰν αἱ ἐφημερίδες ἔχουν ἀγγελίας διὰ τὴν δημοσίευσιν τῶν ὁποίων πληρώνονται, δὲν ὑπάρχει λόγος νὰ ταῖς χορηγῶμεν χάρτην ἀφορολόγητον. Αὐτὴ εἶναι ἡ πρότασις, τὴν ὁποίαν αὐτὴν τὴν στιγμὴν κάμνω πρὸς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν. Καὶ θὰ πρέπει, ἐπὶ πλέον, ἡ ἐφημερὶς νὰ χειραφετηθῇ οἰκονομικῶς, ὥστε νὰ μὴ εἶναι ὄργανον τῆς ἑκάστοτε Κυβερνήσεως. Σήμερον, κ. Ὑπουργέ, εἶναι ὄργανον ἰδικόν σας, κατὰ μέγα ποσοστόν. Μεθαύριον θὰ εἶναι ὄργανον τῆς διαδόχου Κυβερνήσεως. Πρέπει ὅλοι νὰ φροντίσωμεν διὰ τὴν χειραφέτησιν τοῦ Τύπου καὶ νὰ μὴ τὸν κάμωμεν ὑποχείριον καὶ ὄργανον τῆς ἑκάστοτε Κυβερνήσεως. Ἐγώ, τοὐλάχιστον, προσωπικῶς πιστεύω, ὅτι πρέπει νὰ ἀφήσωμεν τὸν Τύπον νὰ λειτουργήσῃ, ὅπως λειτουργοῦν καὶ αἱ ἐμπορικαὶ ἐπιχειρήσεις. Δὲν ὑπάρχει οὐδεὶς λόγος νὰ ἐπεμβαίνῃ τὸ Κράτος, διὰ νὰ προμηθεύῃ μέσῳ τοῦ περιφήμου Ὀργανισμοῦ, τὸν χάρτην τοῦ Τύπου. Ἂς ἀφήσωμεν τὰς ἐφημερίδας νὰ προμηθεύωνται τὸν χάρτην ἀπὸ τοὺς χαρτεμπόρους. Ἂς ἀφήσωμεν τὰς ἐφημερίδας, ἂν θέλουν, νὰ πωλοῦνται πρὸς 4 ἢ 5 δραχμὰς ἢ μισὴν δραχμὴν κατὰ φύλλον. Δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ ἐπεμβαίνῃ εἰς ὅλα αὐτὰ τὸ Κράτος. Πιστεύω, ὅτι ἂν ἀφήσωμεν τὸν ἐλεύθερον συναγωνισμὸν καὶ τὸν Τύπον θὰ βελτιώσωμεν καὶ συγχρόνως θὰ διατηρήσωμεν μόνον τὰς ἐφημερίδας ἐκείνας, αἱ ὁποῖαι ἔχουν ὑπόστασιν. Δὲν ὑπάρχει οὐδεὶς λόγος ὁ φορολογούμενος Ἑλληνικὸς λαὸς νὰ πληρώνῃ διὰ τὰς ἐφημερίδας, αἱ ὁποῖαι δὲν ἔχουν οἰκονομικὴν ἐπάρκειαν καὶ αἱ ὁποῖαι ἀκριβῶς λόγῳ αὐτοῦ δὲν ἔχουν καμμίαν ἀνεξαρτησίαν. Κύριε Ὑπουργέ, ποῖος εἶναι ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος θὰ πληρώσῃ τὰ χρήματα, τὰ ὁποῖα ἐδόθησαν ἀφειδῶς καὶ τῶν ὁποίων ἓν μέγα μέρος δὲν πρόκειται ποτὲ νὰ ἐπιστραφῇ; Τὸ ἐσκέφθητε αὐτὸ τὸ πρᾶγμα; Θὰ εἶναι ἡ Τράπεζα ἡ ὁποία τὰ ἔδωσεν, ἢ θὰ εἶναι ἡ Κυβέρνησις, ὑπὸ τὰς εὐλογίας τῆς ὁποίας ἐδόθησαν ἀπὸ τὴν Τράπεζαν; Εἶναι ἓν θέμα, ἐπὶ τοῦ ὁποίου πρέπει καὶ ἐλπίζω, ὅτι θὰ μοῦ δώσετε μίαν συγκεκριμένην ἀπάντησιν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, δὲν ἔχω νὰ εἴπω τίποτε περισσότερον, ἀλλὰ νομίζω, ὅτι ὑποχρέωσίς μας εἶναι νὰ ἐπιτύχωμεν τὴν οἰκονομικὴν χειραφέτησιν τοῦ Τύπου, εἰς τρόπον ὥστε οὗτος νὰ καταστῇ ἀντάξιος τοῦ προορισμοῦ του. Δι’ αὐτό, ἀναμένω τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα ὑπεσχέθη, ὅτι θὰ ἐξαγγείλῃ ἡ Κυβέρνησις, διὰ νὰ ἐπανέλθω καὶ πάλιν ἐπὶ τοῦ θέματος. (Χειροκροτήματα).

§33ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ πρώην πρωθυπουργὸς κ. Γ. Παπανδρέου ἔχει τὸν λόγον.

§34Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι ἡ συζήτησις ἔχει, πράγματι, ἐξαντλήσει τὸ θέμα καὶ ὑπάρχουν εἰς τὴν συνείδησιν τῆς Βουλῆς ὁριστικὰ πλέον συμπεράσματα. Τὸ πρῶτον συμπέρασμα εἶναι, κατὰ τὴν γνώμην μου, ὅτι εἰς τὸ παρελθὸν ὑπῆρξαν ἀταξίαι, ὑπῆρξαν εὔνοιαι καὶ ὑπῆρξε διασπάθισις δημοσίου χρήματος. Δὲν παρεσχέθησαν πλήρη στοιχεῖα, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ ὅσα στοιχεῖα ἔχουν γνωσθῆ, αὐτὴ ἡ διαπίστωσις διὰ τὸ παρελθὸν ἔχει ἐπιβεβαιωθῆ. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον σήμερον ἐπιβάλλεται, εἶναι ἡ διευθέτησις τοῦ παρελθόντος καὶ ἡ χάραξις γραμμῆς πορείας διὰ τὸ μέλλον. Καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὸ παρελθόν, θὰ πρέπει, βεβαίως, νὰ ὑπάρξουν ἐπιεικεῖς τρόποι πρὸς ἀποπληρωμὴν τῶν χρεῶν, ἀλλὰ ἐν οὐδεμιᾷ περιπτώσει ἐπιτρέπονται χαριστικαὶ πράξεις. Καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὸ μέλλον, ἐπιβάλλεται ἡ χάραξις ἀπροσώπων γενικῶν κανόνων, οἱ ὁποῖοι θὰ τηρηθοῦν ἀπαρεγκλήτως. Ἐπιβάλλεται, ἐπίσης, ἡ πλήρης κατάργησις μυστικῶν κονδυλίων. Ἀλλά, νομίζω, ἐπίσης, ὅτι ἡ ρύθμισις τοῦ θέματος τοῦ Τύπου δὲν ἠμπορεῖ νὰ εἶναι πλήρης, ἂν δέν συσχετισθῇ μὲ τὴν ρύθμισιν τοῦ ραδιοφώνου, διότι συναρτῶνται ἀπολύτως καὶ νομίζω, ὅτι εἶναι βάσιμον τὸ αἴτημα τοῦ Τύπου, ὅτι τὸ θέμα τῶν διαφημίσεων τοῦ ραδιοφώνου πρέπει νὰ ρυθμισθῇ κατὰ τρόπον, ὥστε νὰ μὴ παραβλάπτῃ τὰς ἡμερησίας ἐφημερίδας. Καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὸ σχῆμα, ἐδήλωσα καὶ πρὸ ἡμερῶν, ὅτι κατὰ τὴν γνώμην μου, τὸ ἑξασέλινον ἐπιβάλλεται ἀπὸ τὸ σημερινὸν ἐπίπεδον τοῦ πνευματικοῦ πολιτισμοῦ τοῦ λαοῦ μας, ἐφ’ ὅσον ἡ ἐφημερὶς εἶναι τὸ κύριον ἀνάγνωσμα. Καὶ εὗρον τὴν εὐκαιρίαν τότε νὰ ἐξάρω, ὅτι ὅσον εἶναι δίκαιον νὰ τονίζωμεν ὡρισμένα σκοτεινὰ σημεῖα τοῦ Ἑλληνικοῦ τύπου, ἄλλο τόσον, ἐπίσης δίκαιον εἶναι νὰ ἐξάρωμεν τὴν ὑψηλὴν ποιότητα ὡρισμένων ἀθηναϊκῶν ἐφημερίδων, αἱ ὁποῖαι εὑρίσκονται εἰς τὴν πρώτην γραμμὴν τοῦ Εὐρωπαϊκοῦ τύπου. Νομίζω, ἐπίσης, ὅτι κατὰ τὴν ρύθμισιν, τὴν ὁποίαν μελετᾷ ἡ Κυβέρνησις, πρέπει νὰ δοθῇ ἀπόλυτος προσοχὴ καὶ προστασία εἰς τὸν σοβαρὸν ἐπαρχιακὸν τύπον. Ἀποδίδω εἰς τὸ θέμα ἐξαιρετικὴν σοβαρότητα. Ὑπάρχει, βέβαια, πλῆθος λαθροβίων, διὰ τὰ ὁποῖα δὲν ὑπάρχει λόγος προστασίας, ἀλλὰ σοβαραὶ ἐπαρχιακαὶ ἐφημερίδες ἐπιτελοῦν μέγαν προορισμὸν καὶ διεξάγουν σκληρότατον ἀγῶνα πρὸς τὸν ἀθηναϊκὸν τύπον, ὁ ὁποῖος μὲ τὰ σημερινὰ μέσα τῆς συγκοινωνίας εἶναι πανταχοῦ καὶ ἀμέσως παρών. Καὶ πρέπει νὰ ἐπιζήσῃ ὁ ἐπαρχιακὸς τύπος, διότι ἐπιτελεῖ ἀποστολήν, ἐπιτελεῖ σημαντικὴν τοπικὴν ἀποστολήν. Ἀποδίδω εἰς τὸ θέμα θεμελιώδη σημασίαν καὶ ὑποστηρίζω ὅτι ἰδιαιτέρως διὰ τὸν ἐπαρχιακὸν τύπον πρέπει νὰ ὑπάρξουν εὐμενεῖς προστατευτικαὶ διατάξεις, διότι τοιουτοτρόπως ὑπηρετοῦμεν ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον συνήθως ἐπαγγελλόμεθα καὶ κατὰ κανόνα παραβιάζομεν, τὸν πολιτισμὸν τοῦ λαοῦ τῶν ἐπαρχιῶν μας.

§35Α. ΖΑΚΚΑΣ. Πῶς θὰ κριθῇ ἡ σοβαρότης;

§36Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἀπὸ τὸν χρόνον. Δύνανται νὰ ὑπάρξουν καὶ ἄλλα κριτήρια, ἀλλὰ ὁ χρόνος τῆς τακτικῆς ἐκδόσεως εἶναι ἤδη ἓν ἀντικειμενικὸν στοιχεῖον.

§37ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταὶ, ὁ ἐκ τῶν ἐπερωτώντων βουλευτῶν κ. Μ. Στεφανίδης, ἀσθενῶν, μοὶ ἀπέστειλε μίαν ἐπιστολήν, εἰς τὴν ὁποίαν ἐκθέτει τὰ συμπεράσματά του ἐκ τῆς συζητήσεως αὐτῆς. Ἡ ἐπιστολὴ αὐτὴ θὰ ἀναγραφῇ εἰς τὰ πρακτικά. Ἡ ἐπιστολὴ τοῦ κ. Στεφανίδη ἔχει ὡς ἑξῆς: Ἐν Ἀθήναις τῇ 13)2)1959 «Σεβαστέ μοι κ. Πρόεδρε, Μὴ δυνάμενος λόγῳ ἀσθενείας μου νὰ παραστῶ κατὰ τὴν σημερινὴν συνεδρίασιν τῆς Βουλῆς, ὁπότε θὰ συνεχισθῇ καὶ πιθανῶς θὰ λήξῃ ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως περὶ Τύπου, θὰ σᾶς παρακαλέσω ὅπως εὐαρεστούμενοι, μοὶ ἐπιτρέψητε, ἵνα ἀπευθύνω δι’ Ὑμῶν πρὸς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν τὴν παροῦσαν ἐπιστολήν μου, προκειμένου νὰ ἐκθέσω προσθέτους τινὰς ἀπόψεις μου ὡς εἷς ἐκ τῶν ἐπερωτησάντων τὴν Κυβέρνησιν Φιλελευθέρων βουλευτῶν, λόγῳ τῆς ὑφισταμένης ἀντικειμενικῆς ἀδυναμίας μου νὰ δευτερολογήσω εἰς τὴν Βουλήν. Ἐπὶ τούτοις, ὑποβάλλω Ὑμῖν τὴν παράκλησιν, ὅπως δώσητε τὴν προσήκουσαν ἐντολὴν καταχωρήσεως τῆς παρούσης εἰς τὰ ἐπίσημα Πρακτικά. Ἀξιότιμε κ. Πρόεδρε, κατὰ τὴν συνεδρίασιν τῆς προπαρελθούσης Τρίτης, εἶχα τὴν τιμὴν νὰ ἀναπτύξω τὴν ἐπερώτησιν, ἣν ἐξ ὀνόματος τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων κατέθεσα μετὰ τοῦ συναδέλφου κ. Κοθρῆ, εἰς τὴν Βουλὴν καὶ νὰ ἐκθέσω εὐρύτερον τὰς ἀπόψεις μου ἐπὶ τοῦ κρισίμου αὐτοῦ θέματος περὶ Τύπου, θεμελιώσας ταύτας ἐπὶ τῶν παρὰ τῆς ἐπερωτωμένης Κυβερνήσεως κατατεθέντων ἐγγράφων καὶ στοιχείων. Πιστεύω, ὅτι μὲ ἀπόλυτον καλὴν πίστιν καὶ ἀντικειμενικότητα, ἀλλὰ καὶ βαθεῖαν συναίσθησιν τῆς εὐθύνης μου ἔναντι τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας καὶ τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ, ἤσκησα τὸν ἔλεγχον καὶ τὴν κριτικήν μου διὰ συγκεκριμένας πράξεις καὶ παραλείψεις τῆς Κυβερνήσεως καὶ τῶν ἁρμοδιωτέρων της Ὑπουργῶν. Ἡ ἀγόρευσίς μου κατ’ ἀναπόδραστον ἀνάγκην, ὡς ἀναφερθεῖσα εἰς πολλὰ αὐτοτελῆ κεφάλαια τῆς ἀσκηθείσης κυβερνητικῆς πολιτικῆς ἐπὶ τοῦ Τύπου ὑπῆρξε μακρὰ καὶ αὐστηρά, ἀλλὰ πιστεύω, ταὐτοχρόνως, ὅτι ἦτο εὐπρεπὴς καὶ δικαία εἰς τὸν γενόμενον καταμερισμὸν τῶν εὐθυνῶν. Ἀτυχῶς, ὁ ἀμέσως διαδεχθείς με εἰς τὸ βῆμα ὑφυπουργὸς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως κ. Τριανταφυλλάκος, καταληφθεὶς ὑπὸ ὀργῆς καὶ ἀγανακτήσεως διὰ τὰς διατυπωθείσας σοβαρὰς κατηγορίας κατὰ τῆς Κυβερνήσεως, δὲν διετήρησε τὴν ψυχραιμίαν του, δὲν ἐτήρησε τὸ αὐτὸ μέτρον εὐπρεπείας καὶ σεβασμοῦ καὶ κατὰ τρόπον ἀήθη εἰς τὴν κοινοβουλευτικὴν παράδοσιν, προσέφυγεν εἰς μίαν ἐξ ἰδιοσυγκρασίας προσφιλῆ αὐτῷ τακτικὴν ὕβρεων καὶ ἀνεπιτρέπτων χαρακτηρισμῶν, ἐξ ὧν βρίθει ἡ ἰδική του ἀγόρευσις. Ὁ Προεδρεύων τὴν στιγμὴν ἐκείνην ἀξιότιμος κ. Αʹ Ἀντιπρόεδρος τῆς Βουλῆς, δὲν παρέσχε τὴν προσήκουσαν προστασίαν εἰς ἐμέ, ὡς ἐπερωτήσαντα, ὑποστάντα τοιαύτην ἐπίθεσιν καὶ ἐντόνως διαμαρτυρηθέντα, δὲν μοὶ ἔδωσε τὸν ζητηθέντα λόγον ἐπὶ προσωπικοῦ θέματος κατὰ τὸν ἰσχύοντα Κανονισμόν, ἵνα ἀπαντήσω ἅπαξ εἰς τὸν εἰκοσάκις διακόψαντά με διαρκούσης τῆς ἀγορεύσεώς μου κ. Ὑφυπουργὸν καὶ δὲν ἔθεσεν ὡς ὤφειλεν οἴκοθεν φραγμὸν εἰς τὴν πρωτοφανῆ ὑβριστικὴν συμπεριφορὰν τοῦ κ. Ὑφυπουργοῦ, ὡς μέλους τοῦ Κοινοβουλίου. Καὶ ἄλλοτε, κατὰ τὴν παρελθοῦσαν Βουλήν, μοὶ παρεσχέθη ἡ εὐκαιρία νὰ διαμαρτυρηθῶ ἐντονώτατα διὰ τοιαύτας ὑβριστικὰς ἐκδηλώσεις ἐπερωτωμένων Ὑπουργῶν πρὸς Βουλευτὰς τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Ἐτόνισα τότε καὶ ἀδιστάκτως ἐπαναλαμβάνω καὶ σήμερον, ὅτι Ὑπουργοί, τιμώμενοι ὑπὸ τῆς Πολιτείας μὲ τόσον ὑψηλὸν ἀξίωμα, ἀντλοῦντες δὲ τὴν ἐξουσίαν των ἀπὸ τὴν Βουλήν, ὀφείλουν νὰ συμπεριφέρωνται πρὸς τοὺς βουλευτὰς μετὰ σεβασμοῦ ἀντιστοίχου πρὸς τὸν εἰς αὐτοὺς ὀφειλόμενον καὶ νὰ μὴ λησμονοῦν, ὅτι ἔχουν οἱονεὶ ἐπηυξημένα καθήκοντα εὐπρεπείας καὶ καλῆς συμπεριφορᾶς. Ἡ ἀγόρευσις τοῦ κ. Ὑφυπουργοῦ, ἀπ’ ἀρχῆς μέχρι τέλους, πέραν τοῦ ὀργίλου τόνου της, γέμει, ἐπαναλαμβάνω τοιούτων ὑβριστικῶν καὶ περιφρονητικῶν ἐκδηλώσεών του, ποὺ προεκάλεσαν, ἀκουσθεῖσαι τότε καὶ προκαλοῦν ἀναγινωσκόμεναι σήμερον, δυσφορίαν καὶ ἀγανάκτησιν. Σεβόμενος τὴν Βουλήν, ἀποφεύγω νὰ ἐπαναλάβω τὰς ὑβριστικὰς ἐκφράσεις τοῦ κ. Ὑφυπουργοῦ (ἐμπεριεχομένας εἰς τὰ ἐπίσημα Πρακτικὰ τῆς 3–2–1959), ἀρκούμενος νὰ διαμαρτυρηθῶ κατὰ τὸν ἐντονώτερον τρόπον καὶ νὰ ἐπικαλεσθῶ τὴν ὁμόθυμον συμπαράστασιν ὁλοκλήρου τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, διὰ νὰ τεθῇ τέρμα εἰς τὴν ἀπαράδεκτον αὐτὴν τακτικήν, μειοῦσαν ἀποδεδειγμένως τὸ κῦρος τοῦ Σώματος καὶ τρώσκουσαν βαρύτατα τὴν φιλοτιμίαν τῶν ἀντιπροσώπων τοῦ Ἔθνους. Δικαιοῦμαι ἐπὶ πλέον, νὰ δώσω μίαν ἐξήγησιν εἰς τὴν προσφυγὴν τοῦ κ. Ὑφυπουργοῦ εἰς τὸ ἀκατάσχετον ἐκεῖνο ὑβρεολόγιον, δηλονότι τὴν ἀπόλυτον ἀδυναμίαν του, ἠρέμου καὶ ἀξιοπρεποῦς ἀντικρούσεως ἀντιθέτων πολιτικῶν ἀπόψεων καὶ τὴν παντελῆ ἔλλειψιν οὐσιωδῶν ἐπιχειρημάτων. Ἀτυχῶς, κ. Πρόεδρε, καὶ μία μερὶς τοῦ Τύπου, ποὺ ἐθεώρησεν ἑαυτὴν θιγεῖσαν ἐκ τῶν γενομένων ἀποκαλύψεων μετῆλθε τὴν ἰδίαν μέθοδον καὶ προσέφυγεν εἰς ὀξυτάτην προσωπικὴν ἐπίθεσιν κατ’ ἐμοῦ, ὡς ἐπερωτήσαντος βουλευτοῦ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Προδήλως, ὡρισμέναι ἐφημερίδες κυβερνητικαί, χάριν τῶν ὁποίων ἐγένετο ἀσύστολος διασπάθισις τοῦ δημοσίου χρήματος, κατελήφθησαν ἀπὸ ἱερὰν ἀγανάκτησιν ἐναντίον μέλους τοῦ Κοινοβουλίου, ὅπερ μετὰ παρρησίας ἀλλὰ καὶ καλῆς πίστεως ἐξεπλήρωσε στοιχειῶδες του χρέος καὶ ἔφερεν εἰς τὸ φῶς τῆς δημοσιότητος συγκεκριμένα στοιχεῖα, καταδεικνύοντα τὴν χαριστικὴν καὶ ἀπαράδεκτον ὑπὲρ αὐτῶν μεταχείρισιν τῆς Κυβερνήσεως. Παρὰ ταῦτα δὲν εἶμαι διατεθειμένος νὰ ἀντιδικήσω μὲ τὴν μνησικακοῦσαν καὶ θεωροῦσαν ἑαυτὴν ἀσύδοτον μερίδα αὐτὴν τοῦ Τύπου, ἀναγνωρίζων τὸ ἐπίσημον βῆμα τῆς Βουλῆς, ἀπρόσφορον διὰ τοιαύτην ἔστω δικαίαν ἀντεπίθεσιν. Εἰς τὸν Ἑλληνικὸν Λαὸν ἀπόκειται νὰ κρίνῃ τὴν πολιτείαν ἑκάστου καὶ τὰ ἐλατήρια τῆς ἐξαπολυθείσης ἀδίκου καὶ θρασείας κατ’ ἐμοῦ ἐπιθέσεως. Ἀρκοῦμαι μόνον νὰ διακηρύξω καὶ αὖθις, ὅτι ἅπαντες οἱ παρ’ ἐμοῦ δοθέντες εἰς τὴν δημοσιότητα ἀριθμοὶ χαριστικῶν χρηματικῶν παροχῶν πρὸς αὐτὴν προέρχονται, ἀπὸ τὰ κατατεθέντα εἰς τὴν Βουλὴν ἐπίσημα στοιχεῖα τῆς Κυβερνήσεως καὶ τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς. Εἰς τὴν κατὰ τὸν Κανονισμὸν δευτερολογίαν μου, ὡς ἐπερωτῶντος, δὲν ἐπροτιθέμην, οὐδὲ προτίθεμαι σήμερον, κ. Πρόεδρε, νὰ ἐπαναλάβω ὅσα ἐξέθεσα εὐρύτατα εἰς τὴν Βουλὴν τὴν 3ην Φεβρουαρίου 1959. Ἐσκόπουν, καὶ ὀφείλω καὶ διὰ τῆς παρούσης νὰ τονίσω κατηγορηματικῶς, ὅτι ἡ Κυβέρνησις διὰ τῶν μέχρι σήμερον ἀγορεύσεων τοῦ κ. Ὑπουργοῦ καὶ κ. Ὑφυπουργοῦ Προεδρίας, δὲν ἠδυνήθη οὐδ’ ἐπ’ ἐλάχιστον νὰ ἀντικρούσῃ καὶ ἀνατρέψῃ τὰς κατ’ αὐτῆς δικαίας καὶ ἀληθεῖς κατηγορίας καὶ δι’ αὐτὸ τελεῖ ἀπὸ μακροῦ καὶ θὰ τελῇ καὶ εἰς τὸ μέλλον ὑπὸ τὸ καταθλιπτικὸν βάρος τῶν ἰδίων της ἁμαρτιῶν καὶ τῶν ἐντεῦθεν προκυπτουσῶν βαρυτάτων της εὐθυνῶν. Παρακαλῶ, Ἀξιότιμε κ. Πρόεδρε, δεχθῆτε τὴν ἔκφρασιν τοῦ σεβασμοῦ καὶ τῆς ἐξαιρέτου ὑπολήψεώς μου, μεθ’ ὧν διατελῶ.

ΜΙΧΑΗΛ ΣΟΦ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ

Βουλευτὴς Εὐβοίας»

§38ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς Δημοκρατικῆς Ἑνώσεως ἔχει τὸν λόγον.

§39Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Ὀφείλω, πρῶτον, νὰ ἐκφράσω τὴν ἀπόλυτον ἱκανοποίησίν μου διὰ τὸν τρόπον, κατὰ τὸν ὁποῖον, οἱ ἐπερωτῶντες βουλευταὶ διεφώτισαν τὴν Βουλήν. Πράγματι, εἶχον νὰ ἀντιμετωπίσουν ἔλλειψιν στοιχείων, ὀφειλομένων εἰς τὴν εὐγενῆ φροντίδα τῆς Κυβερνήσεως. Ἐν τούτοις, κατώρθωσαν νὰ δώσουν μίαν εἰκόνα πλήρη τοῦ θέματος καὶ τῷ λόγῳ τούτῳ σήμερον δυνάμεθα νὰ μὴ ἐπανέλθωμεν ἐπὶ τῶν στοιχείων, τὰ ὁποῖα οἱ ἐπερωτῶντες ἔθεσαν ὑπ’ ὄψιν μας, ἀλλὰ νὰ ἐκθέσωμεν μόνον τὰς ἐπὶ τῇ βάσει τῶν στοιχείων αὐτῶν διαμορφωθείσας ἀπόψεις τῆς Δημοκρατικῆς Ἑνώσεως. Κύριοι βουλευταί, ὅ,τι ὀνομάζομεν ἐλευθερίαν τοῦ Τύπου ἔχει δύο σκέλη. Πρῶτον, τὸν θεσμόν, ἤτοι τὰς διατάξεις τοῦ Συντάγματος καὶ τῶν νόμων, αἱ ὁποῖαι ρυθμίζουν τὴν ἐλευθέραν διακίνησιν τῶν ἰδεῶν. Καὶ δεύτερον, τὴν οἰκονομικὴν ἀνεξαρτησίαν τοῦ Τύπου. Καὶ τὰ δύο ἔχουν τὴν αὐτὴν σημασίαν, διότι ὀρθῶς μὲν γίνεται λόγος κατὰ τὴν δίοδον τῆς συζητήσεως περὶ τοῦ τρόπου, κατὰ τὸν ὁποῖον δύνανται νὰ ἐπιβιώσουν αἱ ἐπιχειρήσεις τοῦ τύπου, ὡς ἐπιχειρήσεις. Ἐκεῖνο, ὅμως, πού, κυρίως, ἐνδιαφέρει τὸν Λαὸν καὶ τὸ Πολίτευμά μας, εἶναι ὁ Τύπος, ὡς ὁδηγὸς τῆς κοινῆς γνώμης. Ἑπομένως, ἡ κοινὴ γνώμη εἶναι ἐξαιρετικῶς εὐαίσθητος ἐπὶ τοῦ θέματος καὶ ἀντιδρᾶ ζωηρῶς, ἔστω καὶ εἰς τὴν ἁπλῆν ὑπόνοιαν, ὅτι εἶναι δυνατὸν μία συγκεκριμένη ἐφημερὶς ἢ συγκεκριμέναι ἐφημερίδες νὰ μὴ εἶναι ἀπολύτως ἐλεύθεραι νὰ ἐκφράσουν τὰς ἀπόψεις των ἐπὶ τῶν γενικῶν πολιτικῶν προβλημάτων τῆς Χώρας, ἢ ἀκόμη καὶ νὰ εἴπουν τὴν ἀλήθειαν ἐπὶ τῶν γεγονότων. Κύριοι βουλευταί, ὀφείλομεν νὰ συμφωνήσωμεν μὲ τὴν Κυβέρνησιν ὅτι ἐδῶ ἐλέγχεται ἡ Κυβέρνησις καὶ ὄχι ὁ Τύπος. Αὐτό, εἶναι ἀληθές, ἀλλὰ ἡ μὲν Κυβέρνησις ἐλεγχομένη δύναται τελικῶς νὰ εἴπῃ ὅ,τι εἶπε καὶ κατὰ τὴν δίοδον τῆς συζητήσεως, ὅτι δηλ. θὰ εἰσηγηθῇ μέτρα βελτιώνοντα τὴν κατάστασιν, δὲν πρέπει ὅμως, νὰ παραγνωρίζωμεν, ὅτι ἐκεῖνο ποὺ ἐξέρχεται ἀπὸ τὴν κατάστασιν αὐτὴν τραυματισμένον θανασίμως, εἶναι τὸ κῦρος τοῦ Τύπου. Εἶναι περιττόν, νὰ τὸ ἀποκρύπτωμεν, ὅτι ὁ τύπος, λόγῳ τῆς γνώσεως ἐκ μέρους τῆς κοινῆς γνώμης τῶν στοιχείων τὰ ὁποῖα συνθέτουν τὴν σημερινὴν οἰκονομικὴν κατάστασιν, ἐξέρχεται τραυματισμένος. Τοῦτο δὲν σημαίνει, ὅτι ὅλαι αἱ ἐφημερίδες εἶναι ὕποπτοι, ὅτι λόγῳ τῆς οἰκονομικῆς ἐξαρτήσεως δὲν ἀσκοῦν ὡς ἐμπρέπει τὸ λειτούργημά των, ἀλλὰ τὸ νὰ κάμῃ κανεὶς ἐξαίρεσιν ὀνομαστικῶς, εἶναι τὸ ἴδιον ὡς ἐὰν ἐμιμεῖτο τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως, ὁ ὁποῖος ἐξέλεξε τὸ βῆμα τοῦτο τὸ περιβεβλημένον μὲ τὴν ἀσυλίαν διὰ νὰ στηλιτεύσῃ ὡρισμένας ἐφημερίδας. Ἐάν, λοιπόν, δὲν τονίζω, τὴν ἐξαίρεσιν τῶν ἐφημερίδων ἐκείνων αἱ ὁποῖαι ἀνταποκρίνονται πλήρως εἰς τὸ καθῆκόν των, ὡς διαφωτιστῶν τῆς κοινῆς γνώμης, τὸ πράττω, διότι νομίζω, ὅτι τὸ βῆμα τοῦτο πρέπει νὰ χρησιμεύσῃ εἴτε δι’ ἐγκώμια, εἴτε διὰ στηλίτευσιν ὡρισμένων ἐφημερίδων, μὲ τὰς ὁποίας ἐνδεχομένως διαφωνοῦμεν. Βεβαίως, ἡ ἐπερώτησις ἔχει ὡς κύριον ἔργον τὸν ἔλεγχον τῆς Κυβερνήσεως, ἀλλ’ ἐπιθυμῶ νὰ ἀπευθύνω ἔπαινον εἰς τοὺς ἐπερωτῶντας, ὅτι δὲν περιωρίσθησαν εἰς τὸν ἔλεγχον τῆς Κυβερνήσεως, ἀλλ’ ἠθέλησαν νὰ συμβάλουν κατὰ τρόπον ἐποικοδομητικὸν εἰς τὴν δημιουργίαν καλλιτέρου μέλλοντος, διότι ἐκεῖνο ποὺ ἐνδιαφέρει, εἰς τελευταίαν ἀνάλυσιν, δὲν εἶναι ἂν κακῶς ἐνήργησεν ἡ Κυβέρνησις, ἀλλὰ τί θὰ κάμωμεν διὰ νὰ ἀποκτήσῃ ὁ Τύπος οἰκονομικὴν ἀνεξαρτησίαν, ἄνευ τῆς ὁποίας ἐπιχείρησις Τύπου δύναται νὰ ὑπάρξῃ ἀλλὰ ὄχι τύπος. Ἀπὸ αὐτῆς τῆς πλευρᾶς νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ξεκινήσωμεν ἀπὸ τὸ μηδέν. Πρέπει νὰ διορθωθῇ τὸ ἀρνητικὸν παρελθὸν καὶ νὰ ξεκινήσωμεν ἀπὸ τὸ μηδὲν διὰ τὸ μέλλον. Συμφωνῶ ἀπολύτως μὲ τὰ ὅσα εἶπε πρὸ ὀλίγου ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων διὰ τὸ θέμα τῆς ἐξοφλήσεως τῶν ἤδη ὑπαρχόντων δανείων. Διότι, οἱονδήποτε μέτρον καὶ ἄν ληφθῇ διὰ τὸ μέλλον, ἂν δὲν ληφθῇ πρῶτα ἕνα μέτρον ποὺ νὰ ἰσχύσῃ δι’ ὅλας καὶ νὰ ἐφαρμοσθῇ αὐστηρῶς δι’ ὅλας τὰς ἐφημερίδας διὰ τὸν τρόπον ἐξοφλήσεως τῶν δανείων, εἶναι δυνατὸν αὐτὰ τὰ δάνεια, δι’ ἄλλους μὲν ν’ ἀποτελέσουν ἄνεσιν καὶ δι’ ἄλλας δαμόκλειον σπάθην ἀπὸ τὴν ὁποίαν, ὅσα μέτρα καὶ ἂν ληφθοῦν, δὲν θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ὀρθοποδήσουν ἢ νὰ ἀναπνεύσουν. Ἀπὸ τῆς πλευρᾶς αὐτῆς τοῦ μέλλοντος, ἐν σχέσει μὲ τὴν διόρθωσιν τοῦ παρελθόντος, πρέπει νὰ σημειώσω τὰ κάτωθι: Πρῶτον, ἀπεδείχθη κατὰ ἕνα τρόπον ἀπολύτως ἀναντίρρητον, ὅτι δὲν ὑπῆρξαν ἁπλῶς χαριστικαὶ πράξεις ἀλλὰ πολλαὶ χαριστικαὶ πράξεις ὑπὲρ τῶν φίλων καὶ πράξεις ἐχθρικαὶ ἐναντίον τῶν ἀντιπάλων. Αὐτό, ἀπεδείχθη περιτράνως ἀπὸ τὴν ἀνάπτυξιν τὴν ὁποίαν ἔκαμαν οἱ ἐπερωτῶντες καὶ δὲν ἐπανέρχομαι. Ἡ ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως ἀναφορὰ εἰς τὰ τραπεζικὰ κριτήρια, ἡ ἀναφορὰ εἰς τὴν Νομισματικὴν Ἐπιτροπήν, εἶναι ἐπιχειρήματα χρησιμεύοντα διὰ νὰ προκαλοῦν ἐντυπώσεις χάριν τῆς πορείας τῆς συζητήσεως, ἀποτελοῦν ὅμως κοινὴν συνείδησιν, ὅτι δὲν ἔχουν καμμίαν σχέσιν μὲ τὴν πραγματικότητα. Ὅλα τὰ τραπεζικὰ κριτήρια καὶ ὅλαι αἱ Ἐπιτροπαὶ σημαίνουν, τελικῶς, ἐπιλογὴν ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως, τοῦ ποῖος θὰ χρηματοδοτηθῇ καὶ ποῖος δὲν θὰ χρηματοδοτηθῇ. Καὶ ἀνεφέρθη ἐδῶ ἡ περίφημος διάταξις κατὰ τὴν ὁποίαν ὁ Πρωθυπουργὸς τῆς χώρας ἐγκρίνει τὰ δάνεια τὰ ὁποῖα δίδονται εἰς τὰς ἐφημερίδας, κατὰ ἕνα τρόπον παράδοξον καὶ ἀπολύτως ἀπαράδεκτον. Διότι ὁσονδήποτε καὶ ἂν θελήσωμεν νὰ δεχθῶμεν ἡμεῖς, ὅτι εἶναι ἡ καλὴ πίστις οἱουδήποτε Πρωθυπουργοῦ, εἶναι ἀδύνατον νὰ πεισθῇ οἱοσδήποτε, ὅτι ὁ Πρωθυπουργός, οἱοσδήποτε Πρωθυπουργός, δὲν θὰ προτιμήσῃ τὰς φιλικάς του ἐφημερίδας καὶ δὲν θὰ πλήξῃ τὰς ἀντιπολιτευομένας, ἢ ὅτι δὲν θὰ παράσχῃ χαριστικὴν χορήγησιν πρὸς ἀντίπαλον ἐφημερίδα, διὰ νὰ τὴν καταστήσῃ ὀλιγώτερον ἀντίπαλον ἢ πολὺ φιλικήν. Ἕνα δεύτερον στοιχεῖον ποὺ ἀνακύπτει, εἶναι, ὅτι διατίθενται μυστικὰ κονδύλια, προκειμένου περὶ ἐσωτερικοῦ τύπου. Ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ ἡ Κυβέρνησις ὀφείλει νὰ δηλώσῃ κατηγορηματικῶς, ὅτι τοῦ λοιποῦ, αὐτὰ τὰ κονδύλια θὰ καταργηθοῦν. Ἀνέκαθεν, εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐξωτερικῶν ὑπῆρχον μυστικὰ κονδύλια τὰ ὁποῖα ἐχρησιμοποιοῦντο, προκειμένου νὰ χρησιμοποιηθῇ καὶ ὁ ξένος τύπος, ὄχι πρὸς ὑπεράσπισιν καὶ διαφήμισιν τοῦ προσώπου τοῦ Πρωθυπουργοῦ ἢ ἄλλων τινῶν Ὑπουργῶν, ἀλλὰ πρὸς ὑπεράσπισιν τῶν ἐθνικῶν δικαίων, εἰς περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν εἴχομεν ἀνάγκην αὐτῆς τῆς ὑπερασπίσεως ἐνώπιον τῆς ξένης κοινῆς γνώμης. Ἀλλὰ κύριοι, δὲν νοοῦνται μυστικὰ κονδύλια, προκειμένου περὶ ἐσωτερικοῦ τύπου. Διότι, προκειμένου μὲν περὶ τῶν ἐθνικῶν ζητημάτων, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ φαντασθῇ κανεὶς δημοσιογράφον, ὁ ὁποῖος ἔχει ἀνάγκην ἐνισχύσεως διὰ νὰ τὰ ὑποστηρίξῃ. Πέραν, ὅμως, τῶν ἐθνικῶν ζητημάτων, διὰ ποῖον λόγον θὰ παρείχετο μυστικὴ ἐνίσχυσις εἴτε εἰς ἐφημερίδα εἴτε κατ’ ἄτομα, εἰς δημοσιογράφους; Εἶναι ἀδύνατον νὰ φαντασθῇ κανείς, ὅτι αὐτὸ θὰ γίνῃ διὰ σκοπὸν ἐθνικὸν καὶ ὄχι διὰ σκοπὸν στενῶς κομματικόν.

§40Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Δὲν γνωρίζω, ἂν ὑπάρχουν ἕτερα μυστικὰ κονδύλια, ἀλλὰ τὰ κονδύλια τὰ ὁποῖα ἀφοροῦν τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐξωτερικῶν, εἶναι ὑπὲρ ἐθνικῶν σκοπῶν καὶ μόνον. Ἑπομένως, ἡ χρηματοδότησις, ἂν γίνεται, ἐκ τῶν κονδυλίων αὐτῶν, τοῦ ἐσωτερικοῦ τύπου, εἶναι κατάχρησις· κατάχρησις ἐξουσίας, δηλαδή.

§41Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Καὶ ποῖος εἶναι ὁ σκοπὸς αὐτῶν τῶν παροχῶν τῶν χαριστικῶν; Καὶ ποῖος εἶναι ὁ σκοπὸς τῆς ἀρνήσεως τῶν παροχῶν αὐτῶν εἰς τοὺς ἀντιπάλους; Εἰς μίαν στιγμήν, ὁ κ. ὑφ)γὸς τοῦ Τύπου μᾶς εἶπεν, ὅτι δίδονται φέρ’ εἰπεῖν ἐνισχύσεις εἰς ἐπαρχ)κὰς ἐφ)ρίδας, αἱ πλεῖσται τῶν ὁποίων εἶναι ἄχρωμοι. Ἐπανερχόμεθα εἰς τὴν «ἀχρωμίαν» τὴν πολιτικήν, ἡ ὁποία εἶναι τόσον προσφιλὴς εἰς τὴν Κυβέρνησιν, προκειμένου περὶ παντὸς θέματος. Βεβαίως, συμφέρει εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ ὑπάρχουν πολλαὶ ἐφημερίδες ἄχρωμοι. Ἀλλὰ θὰ πρέπει νὰ διαπιστωθῇ, πρῶτον, ὅτι ἄχρωμος κατ’ ἀρχὴν εἶναι ἐκεῖνος ποὺ δὲν εἶναι ἐναντίον τῆς Κυβερνήσεως καί, δεύτερον, θὰ πρέπει νὰ ἀναφερθῇ, πόσαι ἦσαν ἀνέκαθεν ἄχρωμοι καὶ πόσαι ἀπεχρωματίσθησαν καθ’ ὁδόν (γέλωτες). Διότι, τὸ πρόβλημα δὲν εἶναι, ἂν εἶναι σήμερον ἄχρωμοι αἱ ἐφημερίδες αὐταὶ ἀλλὰ ποῖος θὰ εἶναι ὁ ρόλος εἴτε τῆς ἀρνήσεως εἴτε τῆς χορηγήσεως πιστώσεως ἢ ἄλλου κονδυλίου, εἰς τὸν ἀποχρωματισμὸν τῶν ἐφημερίδων. Θὰ συμφωνήσω ἀπολύτως μὲ τὸν κ. Παπανδρέου διὰ τὴν ἀνάγκην ἐνισχύσεως ἢ δημιουργίας, κατὰ κἄποιον τρόπον, ὅρων ἐπιβιώσεως καὶ βελτιώσεως τῶν ἐπαρχιακῶν ἐφημερίδων. Συμφωνῶ, διότι ἡ ἐπαρχιακὴ ἐφημερὶς ἠμπορεῖ ἀκόμη νὰ μὴ παίζῃ τὸν ρόλον ποὺ θὰ ἔπρεπε νὰ παίξῃ, εἶναι ὅμως δυνατόν, νὰ συμπληρώνῃ τὰ κενὰ ποὺ παρουσιάζουν αἱ ἀθηναϊκαὶ ἐφημερίδες, ἐν σχέσει πρὸς τὰ θέματα ποὺ ἐνδιαφέρουν τὴν ἐπαρχίαν καὶ νὰ χρησιμεύσῃ εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τοῦ πολιτισμοῦ τῆς ὑπαίθρου, διὰ τῆς μεγαλυτέρας διαδόσεως τοῦ ἐντύπου εἰς τὰ χωρία. Ἀλλά, ἂν ἡ ἀνάπτυξις αὐτή, πρόκειται νὰ γίνῃ διὰ τῆς ἀχρωμίας καὶ ἂν πρόκειται νὰ ὑπάρξῃ διάκρισις μεταξὺ κυβερνητικῶν καὶ μὴ ἐφημερίδων, τότε, δὲν πρόκειται περὶ πολιτισμοῦ, ἀλλὰ περὶ ἑνὸς ἐπὶ πλέον μέσου προπαγάνδας εἰς τὰς χεῖρας τῆς Κυβερνήσεως, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον δὲν ἀνταποκρίνεται εἰς τὸν σκοπὸν ποὺ ἐτόνισεν ὁ κ. Παπανδρέου.

§42Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ. (Ὑφ. Πρ. Κυβερνήσεως). Δὲν εἶπον αἱ πλεῖσται ἀλλ’ ὅτι ἐπὶ τετρακοσίων αἱ ἑκατὸν εἶναι τῆς Ἀντιπολιτεύσεως.

§43Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Ἐπ’ αὐτοῦ, ἐδόθησαν ἀπαντήσεις ἐκ μέρους τῶν ἐπερωτώντων. Δὲν ἐπιθυμῶ νὰ ἐπανέλθω, διότι εἶναι ἀδύνατον νὰ δώσω καλλιτέραν ἀπάντησιν ἀπὸ ἐκείνην. Κύριοι βουλευταί, νομίζω, ὅτι καταργουμένης τῆς διακρίσεως φίλων καὶ ἀντιπάλων καὶ καταργουμένων τῶν μυστικῶν κονδυλίων, πρέπει νὰ ἴδωμεν τί ἄλλο πρέπει νὰ γίνῃ. Νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ ἔχω μίαν βασικὴν ἀμφιβολίαν κατὰ πόσον εἶναι δυνατὸν ν’ ἀντικατασταθοῦν τὰ πολιτικὰ κριτήρια μὲ ἀντικειμενικὰ τραπεζιτικὰ κριτήρια. Διότι ὡς ἔχει σήμερον ἡ κατάστασις τῆς πίστεως ἐν Ἑλλάδι, εἶναι δυνατὸν τυπικῶς νὰ καταργηθῇ ἡ διατήρησις μεταξὺ πολιτικῶν καὶ τραπεζιτικῶν κριτηρίων, ἀλλὰ εἶναι ἀδύνατον οὐσιαστικῶς νὰ καταργηθῇ. Δι’ αὐτὸ θὰ ἀναμείνω νὰ ἴδω καὶ ἐγὼ ποίας ἐγγυήσεις θὰ προτείνῃ ἡ Κυβέρνησις διὰ νὰ πεισθῇ ἡ Βουλή, ὅτι πράγματι, θὰ ἐπέλθῃ ἀντικατάστασις τῶν πολιτικῶν κριτηρίων ἀπὸ τὰ τραπεζιτικὰ κριτήρια. Θὰ προχωρήσω, περαιτέρω, διὰ νὰ ἴδω πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ θεμελιωθῇ ἡ ἀνεξαρτησία τοῦ Τύπου. Θεωρῶ ὡς οὐσιῶδες ἀπὸ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς, πρῶτον, τὴν δημοσιότητα τῶν ἰσολογισμῶν τῶν ἐφημερίδων, δημοσιότητα ἐπιβαλλομένην καὶ διότι ἡ ἐφημερὶς εἶναι ἐπιχείρησις καὶ πρέπει νὰ ἔχῃ ἰσολογισμόν, ἀλλὰ καὶ εἰδικώτερα, διότι εἶναι ἐπιχείρησις ποὺ ἔχει ἐπίδρασιν ἐπὶ τῆς κοινῆς γνώμης. Ἐπομένως, ἡ δημοσιότης τοῦ ἰσολογισμοῦ τῶν ἐφημερίδων, ἀποτελεῖ ἀπαραίτητον στοιχεῖον τῆς ἀδιαβλήτου διαχειρίσεως τοῦ λειτουργήματος τοῦ Τύπου. Ἀλλὰ κύριοι βουλευταί, μέχρι ἐδῶ γίνεται λόγος ἐν ὄψει τοῦ παρελθόντος διὰ μίαν προσπάθειαν πολιτῶν ἀποχρωματισμοῦ τῶν πρὸς ἐφημερίδας πιστώσεων καὶ ἄλλων χορηγήσεων. Τὸ βασικόν, ὅμως, ἐρώτημα δὲν εἶναι δι’ ἡμᾶς ἐὰν αἱ ὑπάρχουσαι ἐφημερίδες πρόκειται νὰ διατηρηθοῦν καὶ ἐὰν ἐκεῖναι ἐκ τῶν ἐφ)ρίδων ποὺ δὲν ἔχουν λάβει δάνεια θὰ λάβουν καὶ μερικαὶ τώρα. Ἐὰν ἡ προσπάθεια τῆς ἐπερωτήσεως ἔτεινε μόνον εἰς τὸ νὰ ἐπεκταθοῦν τὰ δάνεια καὶ εἰς μερικὰς ἐφημερίδας ποὺ δὲν ἔχουν λάβει ἀκόμη, δὲν θὰ μὲ ἐνδιέφερε ποσῶς, οὔτε ἡ ἐπερώτησις οὔτε τὸ θέμα. Τὸ ἀληθὲς πρόβλημα εἶναι, πῶς νὰ ρυθμισθῇ ἡ τύχη τοῦ τύπου ἐν τῷ μέλλοντι διὰ νὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἐκδίδεται καὶ νὰ ζῇ μία ἐφημερὶς ἔχουσα μέσην κυκλοφορίαν ἀνάλογον πρὸς τὴν ἑλληνικὴν πραγματικότητα. Ἐκεῖ εἶναι τὸ θέμα, καὶ ὄχι νὰ σταθεροποιήσωμεν μερικὰς ἐφημερίδας, ἀπαγορευομένης οὐσιαστικῶς τῆς ἐκδόσεως οἱασδήποτε ἄλλης, οὔτε νὰ εὕρωμεν πρόχειρον τρόπον διὰ νὰ ἐνισχυθοῦν αἱ ἤδη ὑπάρχουσαι ἐφημερίδες. Συμφωνῶ μὲ τὸν κ. Ἀρχηγὸν τῶν Φιλελευθέρων, ὅτι δὲν ἠμποροῦν ὅλαι αἱ ἐφημερίδες νὰ ἐπιζοῦν εἰς ἕνα τόπον. Ἀλλὰ ἀναμφισβητήτως, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρχουν ὅροι κατὰ τοὺς ὁποίους μόνον αἱ ἐφημερίδες αἱ διαθέτουσαι τὴν πρώτην κυκλοφορίαν θὰ δύνανται νὰ εἶναι αὐτάρκεις. Καὶ τὸ πρόβλημα τοῦτο δὲν λύεται διὰ δανεισμοῦ. Ἀναμφισβήτως εἰς τὸν δανεισμὸν καταφεύγουν ὅλαι αἱ ἐπιχειρήσεις διὰ νὰ ἠμποροῦν νὰ ἀντιμετωπίσουν τὰς προχείρους ἀνάγκας των. Ἀλλὰ δὲν ἠμπορεῖ νὰ λεχθῇ ὅτι μόνη ἐπιχείρησις εἰς τὴν Ἑλλάδα, ἡ ὁποία θὰ ζῇ μὲ μόνον τὸν δανεισμὸν θὰ εἶναι ἀκριβῶς ἡ ἐφημερίς. Διότι τὸ πρόβλημα δὲν εἶναι μόνον νὰ ἀποφευχθῇ ἡ ἐξάρτησις τοῦ τύπου μόνον ἀπὸ τὴν ἑκάστοτε Κυβέρνησιν. Ἀλλὰ καὶ ν’ ἀποφευχθῇ ἡ ἐξάρτησίς των ἀπὸ τὰς οἰκονομικὰς δυνάμεις τοῦ τόπου. Ἄς ὑποθέσωμεν, ὅτι μία ἐφημερὶς δὲν δύναται νὰ δανεισθῇ ἀπὸ τὰς Τραπέζας, δὲν δύναται νὰ ἔχῃ κυβερνητικὴν εὔνοιαν, καὶ καταφεύγει διὰ νὰ ἐπιζήσῃ εἰς ἄλλας οἰκονομικὰς δυνάμεις πρὸς ἐνίσχυσίν της. Ποίαν ἱκανοποίησιν παρέχει τοῦτο; Δὲν εἶναι δυνατὸν τὴν ἐφημερίδα νὰ τὴν ὑποθέσωμεν εἴτε εὐνοουμένην τῆς Κυβερνήσεως εἴτε εὐνοουμένην τῶν Τραπεζῶν, εἴτε εὐνοουμένην τῶν οἰκονομικῶν δυνάμεων. Πρέπει νὰ ἐξασφαλίσωμεν τὰς μεγίστας προϋποθέσεις, διὰ τὴν αὐτάρκειαν τῆς ἐφημερίδος μιᾶς μέσης κυκλοφορίας. Καὶ διὰ τοῦτο συμφωνῶ βεβαίως, διὰ τὸ θέμα τῶν διαφημίσεων τοῦ ραδιοφώνου, ὅπως τὸ ἔθεσεν ὁ ἐπερωτῶν κ. Μητσοτάκης, ἐνισχυθεὶς ἀπὸ τὸν κ. Παπανδρέου. Ἀλλὰ δὲν νομίζω, ὅτι λύει τὸ θέμα. Νομίζω, ὅτι θὰ πρέπει νὰ ἀντιμετωπίσωμεν εὐθέως τὸ πρόβλημα τοῦ σχήματος καὶ τῆς τιμῆς τῶν ἐφημερίδων. Κύριοι βουλευταί, ἡ ὕπαρξις πολλῶν ἐφημερίδων μὲ πολλὰς σελίδας ὀπτικῶς ἀποτελεῖ πρόοδον. Ἄν ὅμως, αἱ πολλαὶ σελίδες ἐμφανίζουν προοδευμένον τὸν Ἑλληνικὸν τύπον ἀπὸ ἀπόψεως πλούτου περιεχομένων, εἰς τὸ βάθος σημαίνει τοῦτο τὴν ἔλλειψιν ἐλευθέρας ἐκφράσεως γνώμης. Οἱ λαοὶ δὲν ἠγωνίσθησαν διὰ τὴν ἐλευθεροτυπίαν των διὰ νὰ συνίσταται ἡ ἐλευθεροτυπία εἰς τὴν ἔκδοσιν ἐφημερίδων μὲ πολλὰς σελίδας. Οἱ λαοὶ ἠγωνίσθησαν πρὸ παντός διὰ νὰ ὑπάρχῃ τὸ μέσον τῆς ἐλευθέρας ἐκφράσεως τῆς γνώμης. Καὶ προκειμένου διλήμματος, δὲν θὰ ἔπρεπε ἡ ἐλευθερία νὰ θυσιασθῇ εἰς τὴν πολυτέλειαν. Ἀλλ’ ἡ πολυτέλεια εἰς τὴν ἐλευθερίαν. Δὲν εἶναι δυνατὸν ὑπὸ τὰς σημερινὰς συνθήκας κυκλοφορίας τῶν Ἑλληνικῶν ἐφημερίδων νὰ ὑπάρξουν καὶ νὰ ἐπιζήσουν ἐφημερίδες μὲ αὐτὸ τὸ πολυσέλιδον σχῆμα. Τὴν ἀλήθειαν περὶ τῶν προϋποθέσεων τῆς αὐταρκείας τῶν ἐφημερίδων δὲν θὰ τὴν εὕρωμεν στηριζόμενοι εἰς τὴν μεγάλην κυκλοφορίαν. Θὰ κρίνωμεν στηριζόμενοι εἰς μέσην κυκλοφορίαν. Πρὸ τοῦ πολέμου, ἤρκουν 7.000 φύλλα διὰ νὰ εἶναι μία ἐφημερὶς αὐτάρκης. Σήμερα οὔτε τὰ 25.000 φύλλα ἐπαρκοῦν διὰ νὰ εἶναι μία ἐφημερὶς πράγματι αὐτάρκης. Ποία ἠμπορεῖ νὰ εἶναι μέσα εἰς τὸ σύνολον τῆς ἑλληνικῆς κυκλοφορίας ἡ μέση κυκλοφορία μιᾶς ἐφημερίδος διὰ νὰ εἴπωμεν ὅτι πρέπει νὰ ἐπιζήσῃ; Πλέον τῶν 15.000 φύλλων εἶναι ἀδύνατον νὰ ἀπαντήσωμεν. Ἔ! λοιπόν, αὐτὴ τὴν κυκλοφορίαν ἠμπορεῖ αἱ ἐφημερίδες νὰ τὴν ἔχουν καὶ νὰ ἐπιζοῦν μόνον ἐὰν τὸ σχῆμα μετριασθῇ εἰς τετρασέλιδον μὲ δύο ἑξασέλιδα τὸ πολύ. Εἴθε νὰ ἀπεδεικνύετο ἀπὸ ἔρευναν ἐπιτροπῆς ἐμπειρογνωμόνων, ὅτι δύναται νὰ ἐπιζήσουν καὶ μὲ περισσοτέρας σελίδας. Ἐγώ, λέγω ποία εἶναι ἡ ἰδική μου γνώμη. Βεβαίως, πρέπει νὰ ἀποβλέψωμεν εἰς τὴν αὔξησιν τῆς κυκλοφορίας τῶν ἐφημερίδων. Ἡ αὔξησις αὐτὴ θὰ ἐπέλθῃ μὲ τὴν καταπολέμησιν τοῦ ἀναλφαβητισμοῦ, μὲ τὴν ἀνύψωσιν τοῦ βιοτικοῦ ἐπιπέδου τοῦ λαοῦ εἰς σημεῖον ποὺ θὰ ἐπιτρέπῃ εἰς τοὺς πολλοὺς νὰ ἀγοράζουν τὴν ἐφημερίδα των καθ’ ὃν τρόπον ἕνας Εὐρωπαῖος. Διότι εἰς τὴν Εὐρώπην τὸ ποσοστὸν τῆς κυκλοφορίας τῶν ἐφημερίδων εἶναι πολὺ ἀνώτερον ἀπὸ τὸ ἰδικόν μας. Καὶ θὰ αὐξηθῇ ἀκόμη περισσότερον ἡ κυκλοφορία τῶν ἐφημερίδων, ἐὰν αὐξηθῇ τὸ κῦρος των ποὺ τὸ ἔχει τραυματισμένον βαρέως ἡ γνῶσις τῆς κοινῆς γνώμης, ὅτι αἱ ἐφημερίδες δὲν ἐκφράζουν ἡ κάθε μία τὴν ἰδικήν της γνώμην ἀλλὰ «ὅλες τὰ ἴδια λέγουν» κατὰ τὴν συνήθη ἔκφρασιν. Ἀλλὰ ὑπάρχει καὶ μία ἄλλη προϋπόθεσις τῆς αὐξήσεως τῆς κυκλοφορίας, ἡ ἐλευθερία τῆς κυκλοφορίας τῶν ἐφημερίδων. Κύριοι βουλευταί, φθάνω εἰς τὸ τελευταῖον μέρος τοῦ λόγου μου. Πέραν τοῦ οἰκονομικοῦ θέματος καὶ ἐν συνδυασμῷ μὲ τὸν οἰκονομικὸν θέμα, τίθεται τὸ θέμα τῶν θεσμῶν καὶ τῶν διατάξεων ποὺ ἀσφαλίζουν τὴν ἐλευθεροτυπίαν. Δὲν πρόκειται σήμερον νὰ ἀναπτύξω καὶ πάλιν τὰς ἀπόψεις μου ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ, πρᾶγμα ποὺ ἔκαμα συζητῶν τὸ νομοσχέδιον «περὶ τύπου», τὸ ὁποῖον εἶχεν εἰσαχθῆ εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν Νομοθ. Ἐξουσιοδοτήσεως. Ἀλλ’ ἤκουσα εἰς τὴν ἀρχὴν τῆς συζητήσεως νὰ γίνεται λόγος περὶ διακρίσεως καὶ εἰς τὰς οἰκονομικὰς ἀκόμη χορηγήσεις εἰς τὰς ἐφημερίδας μὲ κριτήριον εἴτε ἐθνικῶν, εἴτε πολιτικῶν, εἴτε κοινωνικῶν ἀπόψεων τῶν ἐφημερίδων. Κύριοι βουλευταί, τὸ ἄρθρον 14 τοῦ Ἑλληνικοῦ Συντάγματος δὲν περιλαμβάνει μόνον διατάξεις ὑπὲρ τῆς ἐλευθεροτυπίας. Περιλαμβάνει καὶ τοὺς λόγους ἕνεκα τῶν ὁποίων δύναται νὰ διαταχθῇ ἡ ὁριστικὴ παῦσις μιᾶς ἐφημερίδος. Κατὰ τὰς διατάξεις αὐτὰς εἰσαχθείσας διὰ πρώτην φορὰν ὑπὸ τοῦ ἰσχύοντος Συντάγματος, δὲν ἐπιτρέπεται μόνον ἡ κατάσχεσις, ἀλλά, μετὰ τρεῖς καταδίκας καὶ ἡ ὁριστικὴ παῦσις μιᾶς ἐφημερίδος, ἐὰν τὸ περιεχόμενον τοῦ δημοσιεύματος εἶναι φύσεως τοιαύτης, ὥστε νὰ ἀποκαλύπτῃ κινήσεις τῶν ἐνόπλων δυνάμεων κλπ.... 2) Νὰ εἶναι προφανῶς στασιαστικὸν ἢ νὰ στρέφεται κατὰ τῆς ἐθνικῆς ἀκεραιότητος ἢ νὰ ἀποτελῇ πρόκλησιν εἰς διάπραξιν ἐγκλήματος ἐσχάτης προδοσίας. Τὸ Σύνταγμα δηλαδή, ἔχει ὁπλίσει τὸ Κράτος μέχρι τοῦ δικαιώματος νὰ παύσῃ ἐφημερίδας εἰς περίπτωσιν εἴτε ἀντεθνικῶς ἐνεργοῦν, εἴτε προκαλοῦν εἰς στάσιν. Ἀφ’ ἧς τὸ Σύνταγμα ὁρίζει τοῦτο καὶ ἔχει ὁπλίσει τόσον ἰσχυρῶς τὸ Κράτος δὲν ἐπιτρέπεται νὰ ἔχῃ ἡ Κυβέρνησις τὴν διακριτικὴν ἐξουσίαν νὰ κρίνῃ μόνη καὶ ν’ ἀποφασίζῃ ἂν ἡ Α ἐφημερὶς ἐξυπηρετῇ ἢ ὄχι τὰ ἐθνικὰ συμφέροντα ἢ εἶναι ἀξία νὰ παυθῇ διὰ τῆς στερήσεως τῶν ἀναγκαίων διὰ τὴν ἔκδοσίν της οἰκονομικῶν μέσων. Ἐὰν ὑπάρχουν ἐφημερίδες, αἱ ὁποῖαι ἀνταποκρίνονται εἰς αὐτοῦ τοῦ εἴδους τοὺς ὁρισμοὺς τοῦ Συντάγματος, πρέπει ἡ Κυβέρνησις, μία εὐθαρσὴς Κυβέρνησις, κηδομένη τῶν συμφερόντων τοῦ Ἔθνους καὶ τῆς ἐλευθεροτυπίας, νὰ ἀναφερθῇ εἰς τὴν δικαστικὴν ἐξουσίαν διὰ νὰ προκαλέσῃ τὴν παῦσιν των. Δὲν δικαιοῦται ὅμως καμμία Κυβέρνησις νὰ μὴ μεταχειρίζεται ἰσοτίμως μὲ τὰς ἄλλας μίαν ἐφημερίδα, μόνον καὶ μόνον διότι, κατὰ τὴν κρίσιν της, δὲν ἐξυπηρετοῦνται ἐκ μέρους αὐτῆς τὰ ἐθνικὰ συμφέροντα. Διότι ἂν σήμερον ἕνα μέρος τῆς Βουλῆς ἀποδέχεται ἀπὸ τὴν συγκεκριμένην Κυβέρνησιν νὰ ἀσκῇ αὐτὴν τὴν διακριτικὴν ἐξουσίαν, αὔριον εἶναι δυνατὸν μία ἄλλη Κυβέρνησις νὰ κρίνῃ, ὅτι τὰ ¾ τῶν ἑλληνικῶν ἐφημερίδων, αἱ ὁποῖαι ὑπερασπίζουν τὴν σημερινὴν Κυβέρνησιν, δὲν ἐξυπηρετοῦν τὰ ἐθνικὰ συμφέροντα, διότι προσκολλῶνται ὀλιγώτερον εἰς τὰ ἐθνικὰ συμφέροντα καὶ περισσότερον εἰς τὰ οἰκονομικά των καὶ ὑπηρετοῦν τὴν σημερινὴν Κυβέρνησιν διότι λαμβάνουν παρ’ αὐτῆς ἐνίσχυσιν οἰκονομικὴν καὶ ὄχι διότι εὑρίσκουν ὀρθὴν τὴν καθ’ ἡμᾶς κακὴν ἐθνικὴν πολιτικήν της. Καὶ εἶναι δυνατὸν τότε αὐτὰς τὰς ἐφημερίδας, τὰς σήμερον θεωρουμένας ἀξίας ἐνισχύσεως, νὰ τὰς κλείσῃ ἡ ἑπομένη Κυβέρνησις, διότι θὰ ἔχῃ τὴν πεποίθησιν, ὅτι κλείει φύλλα, τὰ ὁποῖα δὲν ἐξυπηρετοῦν τὸ Ἔθνος. Εἶναι δυνατὸν κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον νὰ καταργοῦμεν τὴν ἐλευθεροτυπίαν καὶ τὴν ἰσοτιμίαν μεταξὺ τῶν ἐφημερίδων καὶ νὰ παρέχωμεν εἰς τὴν Κυβέρνησιν ἐκεῖνο ποὺ ὅλα τὰ Συντάγματα ὅλου τοῦ κόσμου ἠθέλησαν νὰ ἀποφύγουν, τὴν διάκρισιν ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως περὶ τοῦ ποία ἐφημερὶς θὰ ἐκδοθῇ καὶ ποία θὰ ζήσῃ ἢ δὲν θὰ ζήσῃ; Τὸ Σύνταγμα ἐθέσπισεν ἀντικειμενικὰ κριτήρια, ἐξαρτώμενα ἐκ δικαστικῆς κρίσεως, ἀποτελοῦντα ἀσφάλειαν καὶ τῆς ἐλευθεροτυπίας καὶ τοῦ Ἔθνους. Μόνον εἰς τὰ κριτήρια αὐτὰ καὶ τὴν δικαστικὴν κρίσιν πρέπει νὰ ἐμπιστευθῶμεν τὴν τύχην τῆς ἐφημερίδος. Ἀλλά, πέραν αὐτῶν, ὑπάρχουν καὶ ἐμπόδια εἰς τὴν κυκλοφορίαν τῶν ἐφημερίδων. Ὅλοι ὅσοι κατάγονται ἐξ ἐπαρχιῶν γνωρίζουν, ὅτι ὑπάρχουν ζῶναι, εἰς τὰς ὁποίας φθάνει ὡρισμένον εἶδος ἐφημερίδων καὶ ὄχι ὅλαι κυβερνητικαί. Πρώτη ζώνη, ὅπου ἔφθανεν ἄλλοτε μία καὶ μόνη ἐφημερίς, ἡ ὁποία, ὅταν ὁ κ. Μαρκεζίνης ἐξεχώρισεν ἀπὸ τὸν στρατάρχην Παπάγον, τὸν ἠκολούθησε καὶ κατεστράφη, διότι ἔχασε τὴν κυκλοφορίαν της εἰς τὴν ζώνην ὅπου οἱ ἀγορασταὶ ἀκολουθοῦσαν τὴν συμβουλὴν τοῦ χωροφύλακος. Καὶ ἀντεκατεστάθη ἀπὸ ἄλλην. Δευτέρα ζώνη, εἰς τὴν ὁποίαν μόλις καὶ μετὰ βίας φθάνει ἡ «Καθημερινή», μὴ θεωρουμένη ἀξία νὰ φθάσῃ ἕως τὴν πρώτην ζώνην. Τρίτη ζώνη, εἰς τὴν ὁποίαν κυκλοφοροῦν τὸ «Βῆμα», τετάρτη ἡ «Ἐλευθερία» κ.ο.κ. Ἀλλὰ μόνον εἰς τὰς Ἀθηναϊκὰς ἐφημερίδας συμβαίνει αὐτό; Καὶ διὰ τὸ πλέον μικρὸν ἔντυπον ὑπάρχουν τὰ ἐμπόδια αὐτά. Δὲν ἔχω πολλὰ μαζί μου, τέτοιου εἴδους. Ἔχω μίαν μικρὰν ἐφημεριδούλα, τὰ «Κυκλαδικὰ Νέα», ἐκδιδομένην ἀπὸ ἕνα γνωστὸν κυκλαδίτην ἰατρόν, τὸν κ. Μπαρδάνην, τοῦ ὁποίου ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῶν Προοδευτικῶν γνωρίζει τὸ ἦθος. Τὰ φύλλα τῆς ἐφημεριδούλας αὐτῆς θεωροῦνται «ἀπαράδεκτα» παρὰ τῆς Ἀστυνομίας. Τὸ πακέτο ποὺ κρατῶ ἐπεστράφη ὁλόκληρο ἀπὸ ἕνα χωριό, χωρὶς νὰ ἔχῃ ἀνοιχθῇ διὰ νὰ δοθῇ εἰς τοὺς παραλήπτας του. Διότι ἐκεῖ δὲν ὑπάρχει λογοκρισία, ἀλλ’ ὑπάρχουν τὰ «ἀπαράδεκτα». Ὑπάρχουν καὶ ἀτομικαὶ ἐπιστροφαὶ μὲ τὴν μνείαν «ἀπαράδεκτον παρὰ τῆς Ἀστυνομίας», ἄλλα «ἀπαράδεκτα» ἐκ μέρους Προέδρων Κοινοτήτων, δι’ ἐγγράφων ἐπὶ τῶν ὁποίων γράφουν ἐπὶ πλέον: «Κοινοποίησις πρὸς Νομαρχίαν καί Δ)σιν Χωρ)κῆς»! Μὲ αὐτοῦ τοῦ εἴδους τὴν διακίνησιν τῶν ἐφημερίδων ἀντιλαμβάνεσθε, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν ἡ κυκλοφορία των νὰ φθάσῃ εἰς τὸ ποθούμενον μέγεθος, διὰ νὰ συντείνῃ καὶ αὐτὴ εἰς τὴν διάδοσίν των καὶ τὴν οἰκονομικήν των ἐπάρκειαν. Τερματίζω καὶ συμπεραίνω, κ. βουλευταί. Πιστεύω, ὅτι πέραν τῆς ἐξοφλήσεως τῶν παλαιῶν δανείων πρέπει νὰ ἀντιμετωπισθῇ βεβαίως τὸ θέμα τῆς ἰσοτιμίας μεταξὺ τῶν ἐφημερίδων. Ἀλλὰ προπαντὸς πρέπει νὰ ἀντιμετωπισθῇ βαθέως τὸ ὅλον ζήτημα διὰ νὰ φθάσωμεν μέχρι τῆς ἐξασφαλίσεως τῶν οἰκονομικῶν ὅρων διὰ τὴν ἔκδοσιν μιᾶς ἐφημερίδος, ἡ ὁποία νὰ ἐπιζῇ ἔχουσα τὴν μέσην κυκλοφορίαν ποὺ ἡ ἑλληνικὴ πραγματικότης ἐπιτρέπει. Καὶ πρὸς τοῦτο νομίζω, πέραν τῶν ἄλλων μέτρων ποὺ εἰσηγήθησαν οἱ ἀξιότιμοι συνάδελφοι, ὅτι τὸ θέμα τοῦ σχήματος τῶν ἐφημερίδων ἀποκτᾷ θεμελιώδη σημασίαν καὶ πρὸς αὐτὸ πρέπει νὰ προσανατολισθοῦν ὅλοι, ὅσοι ἐνδιαφέρονται διὰ νὰ ὑπάρχῃ ἐλευθεροτυπία εἰς τὸν τόπον. Δι’ ὅλους ἡμᾶς τοὺς ἀντιπολιτευομένους θὰ ἦτο ἴσως εὔκολον ἐμφανίζοντες τὰ ὅσα ἀπεκαλύφθησαν εἰς τὴν Βουλὴν νὰ πείσωμεν τὸν λαόν, ὅτι δὲν πρέπει νὰ προσέχῃ τί γράφουν αἱ ἐφημερίδες καὶ νὰ ψηφίζῃ ἐναντίον τῶν γραφομένων ἀπὸ αὐτάς. Ἀλλὰ πιστεύω, ὅτι πρέπει μὲ φανατισμὸν νὰ ἐργασθῶμεν διὰ νὰ ὑπάρχουν εἰς τὸν τόπον μας ἐπιχειρήσεις τύπου ἀλλά, ὅπως ἐμπρέπει εἰς τὴν Δημοκρατίαν, πραγματικὸς Τύπος. (Χειροκροτήματα).

§44ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Μαῦρος ἔχει τὸν λόγον.

§45Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ὡς ἐτονίσθη ἀπὸ ὅλους σχεδὸν τοὺς ρήτορας, οἱ ὁποῖοι ἔλαβον τὸν λόγον κατὰ τὰς δύο τελευταίας ἡμέρας τῆς ἐπερωτήσεως, τὸ θέμα ἐξηντλήθη. Ὄχι διότι διεφωτίσθη πλήρως ἡ Βουλή. Ἡ Κυβέρνησις ἀτυχῶς δὲν ἠθέλησε νὰ χύσῃ πλῆρες φῶς εἰς τὸ θέμα τοῦ τύπου καὶ ἀπὸ τὴν συζήτησιν, ἡ ὁποία διεξήχθη, προέκυψεν, ὅτι κἄτι τὸ σάπιο ὑπάρχει. Ἴσως τὰ στοιχεῖα, ποὺ προσεκόμισεν ἡ Κυβέρνησις, τὰ ὁποῖα ἦσαν ἀτελῆ, νὰ ἐπέτειναν τὴν ὑφισταμένην ἐντύπωσιν. Διότι ὅταν, κ. βουλευταί, ἡ κοινὴ γνώμη ζητῇ διαφώτισιν, ἡ διαφώτισις πρέπει νὰ εἶναι ἀπολύτως πλήρης. Ὅταν εἶναι μερικὴ καὶ ἀφήνωνται ὡρισμένα στοιχεῖα σκοτεινά, δικαιοῦται ἡ φαντασία νὰ πληρώσῃ τὰ κενὰ καὶ νὰ ὑποθέσῃ, ὅτι συνέβησαν ἐνδεχομένως χειρότερα ἀπ’ ὅ,τι φαίνεται, ὅτι συνέβη. Κύριοι βουλευταί, δὲν εἶμαι ἐξ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι θὰ ὑπεστήριζον, ὅτι ἔπρεπε ἡ Κυβέρνησις νὰ προσκομίσῃ κατάλογον τῶν μυστικῶν κονδυλίων, ἀλλὰ κατηγγέλθη ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου, ὅτι ἀπὸ τὰ μυστικὰ κονδύλια, ὄχι μόνον τοῦ Ὑπουργείου ... (δὲν ἠκούσθη)... ἀλλὰ καὶ ἄλλων Ὑπουργείων καὶ τῆς Κεντρικῆς Ὑπηρεσίας Πληροφοριῶν, διοχετεύθησαν χρηματικὰ ποσά, πρὸς ἑλληνικὴν ἐφημερίδα. Δὲν ἤκουσα κατηγορηματικὴν διάψευσιν τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τούτου. Βεβαίως, δὲν θὰ ἦτο σκόπιμον, νὰ ἔλθουν εἰς τὴν δημοσιότητα τὰ μυστικὰ κονδύλια, διότι τοιαῦτα ὑπάρχουν εἰς ὅλας τὰς χώρας καὶ περισσότερα εἰς τὰς ὄπισθεν τοῦ Παραπετάσματος εὑρισκομένας, ἀλλὰ θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἀσκηθῇ εἷς αὐστηρότερος ἔλεγχος, διὰ νὰ δοθῇ ἡ ἀπάντησις εἰς τὴν ἀπορίαν τῆς κοινῆς γνώμης, ἐὰν ναὶ ἢ ὄχι, διετέθησαν μυστικὰ κονδύλια δι’ ἐπηρεασμὸν τοῦ ἑλληνικοῦ τύπου. Ἐπίσης, ἀνεπαρκῆ ὑπῆρξαν τὰ στοιχεῖα τῆς Κυβερνήσεως, ὅσον ἀφορᾷ τὴν χρηματοδότησιν τῶν ἐφημερίδων. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Προεδρίας, παρέθεσεν εἰς τὴν Βουλὴν ὡρισμένου τύπου ἐφημερίδας καὶ πλάϊ ὡρισμένα χρηματικὰ ποσὰ καὶ ἠθέλησε νὰ ἀποδείξῃ, ἐπικαλεσθεὶς χρηματοδότησιν καὶ πρὸς τὸν «Νεολόγον» τῶν Πατρῶν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἀκολουθεῖ τὴν τακτικὴν τῆς ἴσης μεταχειρίσεως, ἀναφορικῶς μὲ τὴν χρηματοδότησιν τοῦ ἑλληνικοῦ τύπου. Ἀναφέρονται 15.000 χρυσῶν λιρῶν, τὰς ὁποίας, ὑποτίθεται, ὅτι ἔλαβεν ὁ ἐκδότης τοῦ «Νεολόγου». Ἐὰν τὰ ἔλαβε νομίμως, διατὶ μνημονεύεται, ἐὰν ὅμως τὰ ἔλαβε παρανόμως, τοῦτο ἀποτελεῖ ἀνωμαλίαν καὶ ἀποτελεῖ ἀντικείμενον ἐλέγχου τῆς Κυβερνήσεως. Ἐγὼ χρησιμοποιῶ τὸ αὐτὸ ἐπιχείρημα, τὸ ὁποῖον ἐπεκαλέσθη ὁ κ. ὑφυπουργὸς τῆς Προεδρίας, ὡς ἐπιχείρημα ἐναντίον του καὶ ἐρωτῶ: Μὲ ποῖα κριτήρια ἐδώσατε εἰς μίαν ἐφημερίδα 15.000 λίρας χρυσᾶς καὶ πῶς προβλέπετε τὴν πληρωμὴν τοῦ δανείου αὐτοῦ; Τὸ ἐρώτημα ἀπευθύνεται καὶ πρὸς πᾶσαν ἄλλην ἐφημερίδα, διότι τὸ ζήτημα δὲν εἶναι ἐὰν ἔλαβε 10.000 ἢ 15.000 χρυσᾶς λίρας, ἀλλὰ μὲ ποῖα κριτήρια ἔγινεν ἡ χρηματοδότησις καὶ πῶς θὰ ἐπιστραφῇ τὸ δάνειον. Πιστεύω, ὅτι τοῦτο δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ καὶ ὅτι τὰ περισσότερα τῶν χρημάτων αὐτῶν, πρέπει νὰ θεωρηθοῦν ὡς ὁριστικῶς ἀπολεσθέντα διὰ τοὺς ὀργανισμούς, οἱ ὁποῖοι ἔκαμον τὰς χρηματοδοτήσεις. Κύριοι βουλευταί, δὲν πρόκειται νὰ ἀσχοληθῶ μὲ ὅσα στοιχεῖα ἀνέπτυξαν οἱ προλαλήσαντες συνάδελφοι, ἀλλὰ διὰ νὰ ὑποβάλω συγκεκριμένας προτάσεις, αἱ ὁποῖαι, ἐὰν γίνουν δεκταί, νομίζω, ὅτι θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ βελτιωθῇ ἡ κατάστασις, ἡ ἀφόρητος, ἡ ὁποία ἔχει δημιουργηθῆ εἰς τὸν τύπον. Πρέπει, πρῶτον, ἡ ρύθμισις τῶν παλαιῶν χρεῶν τῶν ἐφημερίδων, νὰ εἶναι τοιαύτη, ὥστε νὰ μὴ ἐξαρτῶνται ἀπὸ τὴν θέλησιν τῆς Κυβερνήσεως. Ὅταν ἡ Τράπεζα, κατόπιν παραγγελίας τῆς Κυβερνήσεως, ἀρχίση νὰ ἐνεργῇ ἐκτελέσεις, αὐτὸ ἀποτελεῖ ἐπέμβασιν εἰς βάρος τοῦ τύπου, ἐκτὸς ἐὰν ἡ διαταγὴ εἶναι καθολική, ἀλλὰ τοιοῦτον τι δὲν προέκυψεν ἀπὸ τὴν ἀνάπτυξιν τοῦ θέματος ἐνώπιον τοῦ Σώματος. Κύριοι βουλευταί, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐκκαθάρισιν τοῦ παρελθόντος, ἀποκρούω τὴν ἰδέαν, ἥτις εἶδε τὸ φῶς εἰς τὸν τύπον, ἀλλά, νομίζω, δὲν ἐλέχθη εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, ὅτι δηλαδὴ εἷς τρόπος ὑπάρχει, νὰ κληθοῦν νὰ πληρώσουν αἱ ἐφημερίδες τὰ 134 ἑκατομμύρια, διότι γεννᾶται τὸ ζήτημα ποῦ θὰ εὕρουν τὰ χρήματα; Αὐτὸ σημαίνει ἢ ὅτι θὰ κλείσουν τὰ ⅘ τοῦ ἑλληνικοῦ τύπου, ἢ ὅτι θὰ εὑρεθῇ ἕνας μεγάλος χρηματοδότης —καὶ κατηγγέλθη ὅτι εἷς διαπραγματεύεται ἤδη τὴν ἀγορὰν τῶν ἐγκαταστάσεων μιᾶς ἀθηναϊκῆς ἐφημερίδος—ὅστις θὰ ἀγοράσῃ ὅλας τὰς ἐφημερίδας καὶ θὰ ἔχωμεν οὕτω μονοπώλιον τύπου. Ἀλλὰ ἡ δευτέρα αὐτὴ περίπτωσις εἶναι ἀπαράδεκτος. Μετὰ τὴν ἐκκαθάρισιν τοῦ παρελθόντος καὶ μετὰ ἐμπεριστατωμένην μελέτην, θὰ πρέπει νὰ ἐξετάσωμεν, τί θὰ πρέπει νὰ γίνῃ διὰ τὸ παρὸν καὶ τὸ μέλλον, διὰ νὰ προληφθοῦν ὑποτροπαὶ ἀνάλογοι, πρὸς ὅσα συμβαίνουν σήμερον. Αἱ βασικαὶ ἀρχαί, αἱ ὁποῖαι πρέπει νὰ διέπουν τὴν πολιτικὴν τοῦ Κράτους ἔναντι τοῦ τύπου καὶ τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ ληφθοῦν, νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ εἶναι: Πρῶτον, ἴση συμπεριφορὰ τοῦ Κράτους ἔναντι τοῦ τύπου, ἀνεξαρτήτως πολιτικῆς ἀποχρώσεως καὶ τοποθετήσεως. Δεύτερον, ὄχι μόνον ἐξασφάλισιν ἴσης συμπεριφορᾶς ὑπὸ τοῦ Κράτους, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τοὺς Ὀργανισμοὺς Δημοσίου καὶ Ἰδιωτικοῦ Δικαίου, ὡς καὶ πάσης ἐπιχειρήσεως, ἡ ὁποία λόγω μεγάλης πιστοδοτήσεως ἢ θέσεώς της ὑπὸ ἀναγκαστικὴν διαχείρισιν, εὑρίσκεται ὑπὸ τὴν ἄμεσον ἢ ἔμμεσον ἐπιρροὴν τοῦ Κράτους. Τὰ δύο αὐτὰ σημεῖα, ἀφοροῦν τὸν τομέα τῶν διαφημίσεων. Ἀτυχῶς, αἱ διαφημίσεις εἰς τὰς σημερινὰς ἐπιχειρήσεις τύπου, παίζουν κεφαλαιώδη ρόλον καὶ ἐπηρεάζουν τὴν πολιτικὴν τῶν ἐφημερίδων.

§46Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Εἶμαι σύμφωνος καὶ διὰ νὰ σᾶς ἐνισχύσω τὴν ἄποψίν σας θὰ ἤθελον νὰ ὑπενθυμίσω μίαν παλαιὰν ἄποψιν τοῦ κ. Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως, τὴν ὁποίαν εἶχεν ὑποβάλει τὸ 1956 εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν ἐπὶ τοῦ Συντάγματος, ὅτι ἔπρεπε νὰ ὑπάρχῃ Κοινὸν Ταμεῖον τῶν ἐφημερίδων, διὰ τὰς διαφημίσεις τῶν Τραπεζῶν καὶ τῶν λοιπῶν Ὀργανισμῶν ἐλεγχομένων ὑπὸ τοῦ Κράτους. Ἐπεσημαίνετο ὁ κίνδυνος τῶν διαφημίσεων καὶ αἱ δυνατότητες τοῦ ἐπηρεασμοῦ τῶν ἐφημερίδων. Προκειμένου δὲ περὶ τῶν Ὀργανισμῶν τῶν ἐπηρεαζομένων ὑπὸ τοῦ Κράτους, τὸ πρᾶγμα εἶναι ἀναντίρρητον.

§47Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Κύριοι, ἡ ἰδέα αὕτη τοῦ κ. Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως, ἴσως εἶναι χρήσιμον νὰ ἐξετασθῇ κἄποτε. Ἀνεκίνησα τὰ θέματα ταῦτα, διότι ὁ κ. ὑφυπουργὸς ἐπὶ τῆς Προεδρίας ἐκαυχήθη καὶ νομίζω, ὅτι ἤδη θὰ κατανοήσῃ τὴν δυσμενῆ μεταχείρισιν ποὺ κάμνει, ἐν σχέσει πρὸς πρωϊνὴν ἐφημερίδα, ἀναφορικῶς μὲ τὴν δημοσίευσιν τοῦ προϋπολογισμοῦ. Ἢ ὁ κ. ὑπουργός, θεωρεῖ, ὅτι ἡ δημοσίευσις τοῦ προϋπολογισμοῦ ἀποτελεῖ ρουσφέτι, ἢ θεωρεῖ, ὅτι ἡ δημοσιότης στοιχείων εἶναι θέμα ἐλέγχου τῶν δημοσίων οἰκονομικῶν καὶ τῆς πολιτικῆς τοῦ Κράτους. Ἐφ’ ὅσον ἡ Βουλὴ δὲν συζητεῖ, πρέπει οἱ πολῖται νὰ πληροφοροῦνται πῶς γίνεται ἡ διάθεσις τῶν ἐσόδων καὶ ἐξόδων τοῦ Κράτους καὶ οἱ ἀντίπαλοι τοῦ Κυβερνῶντος κόμματος τὸν τρόπον τῆς διαχειρίσεως τῶν δημοσίων οἰκονομικῶν. Νομίζω, ὅτι ὁ κ. ὑφυπουργὸς τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως ἀναλαβὼν τὴν εὐθύνην αὐτῆς τῆς δυσμενοῦς μεταχειρίσεως ἀνεφέρθη εἰς ἓν ἐπιχείρημα πολὺ γνωστόν, ὅτι δηλαδή, ἡ περὶ ἧς ἐφημερὶς δὲν πιστεύει εἰς τὴν Ἀντιπολίτευσιν καὶ δὲν δύναται νὰ παραπονῆται καὶ ὅτι, ὡς πιστεύει, δὲν ὑπάρχει ἀντιπολιτευόμενος τύπος.

§48Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἡ δήλωσις αὕτη δὲν ἀφορᾷ μίαν ἐφημερίδα ἀλλὰ πλείονας.

§49Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Ἀπαντῶ εἰς ὅσα εἶπεν ὁ κ. ὑφυπουργός, ὅτι ἡ δύναμις ἡ ἰδική μας, οἱ ὁποῖοι δὲν πιστεύομεν εἰς τὴν κοσμοθεωρίαν, εἰς τὴν ὁποίαν πιστεύει ἡ πρωϊνὴ ἐφημερίς, ἔγκειται ἀκριβῶς εἰς τὸ ὅτι ἐννοοῦμεν νὰ ἀπολαμβάνουν τῶν συνταγματικῶν ἐγγυήσεων καὶ τῶν λεγομένων πολιτικῶν δικαιωμάτων, ὅλοι οἱ πολῖται, ἀνεξαρτήτως πολιτικῆς ἀποχρώσεως ἐφ’ ὅσον δροῦν ἐντὸς τῶν ὁρίων τῶν νόμων. Τρίτον, τὰ στοιχεῖα τῆς κυκλοφορίας τῶν ἐφημερίδων πρέπει νὰ καταστοῦν δημόσια. Εἰς ὅλας τὰς χώρας ἐπιβάλλεται ἡ δημοσίευσίς των. Ἐδῶ εἶναι τὸ μέγιστον τῶν ἀπορρήτων. Ἡ δημοσιότης τῶν στοιχείων, θὰ προελάμβανεν, ἴσως, τὰς καταχρήσεις εἰς τὴν πιστοδότησιν διὰ τοῦ συστήματος τῶν γραμματίων, πρὸς ἐξόφλησιν χάρτου. Τέταρτον, αἱ ἐφημερίδες πρέπει νὰ δημοσιεύουν ἀνὰ τρίμηνον τὴν οἰκονομικήν των κατάστασιν, ἠλεγμένην ἀπὸ ὁρκωτοὺς λογιστὰς καὶ ἀπὸ τὴν ὁποίαν νὰ προκύπτουν τὰ ἔσοδα καὶ τὰ ἔξοδα αὐτῶν. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιβάλλεται ἡ δημοσίευσις τῶν ἰσολογισμῶν μικρῶν ἑταιρειῶν περιωρισμένης εὐθύνης καὶ νὰ ἀγνοῇ τὸ κοινὸν τὰ οἰκονομικὰ τῶν δημοσιογραφικῶν ἐπιχειρήσεων, αἱ ὁποῖαι ἐπηρεάζουν τὰς τύχας τοῦ Ἔθνους. Πέμπτον, πρέπει νὰ μελετηθῇ ἀκριβῶς καὶ νὰ καθορισθῇ τὸ σχῆμα τῶν ἐφημερίδων. Τοῦτο πρέπει νὰ γίνῃ βάσει κριτηρίων γενικῶν καὶ ὄχι βάσει τῶν προτιμήσεων, τὰς ὁποίας ἕκαστος ἐξ ἡμῶν ἔχει πρὸς ὡρισμένας ἐφημερίδας. Ἕκτον, αἱ πιστοδοτήσεις πρὸς τὸν Τύπον, πρέπει νὰ γίνωνται ἀμέσως δημοσίως γνωσταὶ καὶ νὰ καθιερωθῇ ποινικὴ καὶ ἀστικὴ εὐθύνη τῶν Διοικητῶν καὶ τῶν ὑπαλλήλων τῶν Τραπεζιτικῶν Ὀργανισμῶν, οἱ ὁποῖοι χορηγοῦν πιστώσεις κατὰ παράβασιν τῶν ἰσχυόντων Κανονισμῶν. Παραλλήλως πρὸς τὸ θέμα τοῦ Τύπου, πρέπει νὰ ἐξετασθῇ καὶ τὸ θέμα τοῦ Ραδιοφώνου, τόσον ἀπὸ τῆς ἀπόψεως τῆς λειτουργίας του, ὅσον καὶ ἀπὸ τῆς ἀπόψεως τοῦ συναγωνισμοῦ, τὸν ὁποῖον κάμνει πρὸς τὸν ἡμερήσιον Τύπον. Τὸ Ραδιόφωνον, σήμερον, εἶναι οὐσιαστικῶς ὄργανον προπαγάνδας τῆς Κυβερνήσεως, φαντασθῆτε δὲ τί θὰ συμβῇ ἐάν, εἰσαγομένης καὶ ἐδῶ τῆς τηλεοράσεως, παρουσιάζεται καθ’ ἑκάστην ὁ ὑπουργὸς τῆς Προεδρίας, προπαγανδίζων τὸ Κυβερνητικὸν ἔργον. Εἰς ἄλλας δημοκρατικὰς χώρας, ἡ χρησιμοποίησις τοῦ Ραδιοφώνου ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως γίνεται βάσει κανονισμοῦ, τὸν ὁποῖον ἐκπονοῦν ἀπὸ κοινοῦ ἡ Κυβέρνησις, ἡ Ἀντιπολίτευσις καὶ ἐκπρόσωπος τοῦ Ραδιοφωνικοῦ Ἱδρύματος. Νοεῖται ἀφ’ ἑαυτοῦ, ὅτι ἡ μετάδοσις εἰδήσεων γίνεται χωρὶς καμμίαν ἀπολύτως προπαγάνδαν ὑπὲρ τῆς Κυβερνήσεως.

§50Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Φαίνεται, ὅτι δὲν παρακολουθεῖτε τοὺς σχολιαστὰς τῶν ξένων ραδιοφώνων, οἱ ὁποῖοι κάμνουν κρίσεις καὶ ἐπικρίσεις καὶ ἐναντίον τῶν ἀρχηγῶν τῶν κομμάτων καὶ ἐναντίον ὅλων. Μὴ περιορίζεσθε εἰς τὸ δελτίον τῶν εἰδήσεων.

§51Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, οἱ σχολιασταὶ εἰς τοὺς ξένους Ραδιοφωνικοὺς σταθμούς, ἐκφέρουν πολλάκις καὶ ἰδικάς των κρίσεις καὶ δὲν ὑπάρχει μόνον ὁ σχολιαστὴς τῶν κυβερνητικῶν πράξεων, ἀλλὰ ὑπάρχει πάντοτε καὶ ὁ ἀντιλέγων. Συγγενὲς πρόβλημα, τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ ἀπασχολήσῃ τὴν Βουλήν, εἶναι καὶ ἡ δημοσιότης τῶν οἰκονομικῶν πόρων τῶν πολιτικῶν κομμάτων, κατὰ τὴν διάρκειαν τῶν ἐκλογῶν, δαπανῶνται ποσὰ ἀστρονομικὰ ἀπὸ διάφορα κόμματα καὶ ὀργιάζουν οἱ ψίθυροι περὶ ὑπόπτων πηγῶν προελεύσεως. Εἶναι ἀνάγκη νὰ προστατεύσωμεν τὴν δημοσίαν ζωήν, διὰ τῆς ὑποχρεωτικῆς δημοσιεύσεως τῶν πηγῶν ἐξ ὧν προέρχονται οἱ πόροι τῶν πολιτικῶν κομμάτων. Τὰ τρία αὐτὰ θέματα, Τύπος, Ραδιόφωνον καὶ Πολιτικὰ Κόμματα, ἀποτελοῦν ἕνα τρίπτυχον προβλημάτων ἀπὸ τὴν ἀντιμετώπισιν, τῶν ὁποίων θὰ ἐξαρτηθῇ ἂν εἴμεθα πραγματικὴ Δημοκρατία Δυτικοῦ τύπου, ὡς ἰσχυριζόμεθα, ὅτι εἴμεθα. Ὡς ἔχουν σήμερον τὰ πράγματα, ἀποτελοῦμεν μᾶλλον παρῳδίαν Δημοκρατίας. (Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Β. Βασιλικός).

§52ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Σ. Εὐστρατιάδης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§53Σ. ΕΥΣΤΡΑΤΙΑΔΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§54ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι ἐπὶ τῶν πρακτικῶν τῆς χθεσινῆς συνεδριάσεως ὑπάρχει ἀντίρρησις;

§55Η. ΗΛΙΟΥ. Βεβαίως, τὸ σύστημα τῶν προχείρων πρακτικῶν δίδει λαβὴν σὲ παραλλαγὰς τοῦ νοήματος, αἱ ὁποῖαι πολλάκις εἶναι βαρεῖαι, βαρύταται, καὶ ἐμφανίζουν τοὺς βουλευτὰς λέγοντας πράγματα ἀσυνάρτητα καὶ ἔξω λογικῆς. Ὁπωσδήποτε ἐκτὸς αὐτοῦ τοῦ μειονεκτήματος, χθὲς ἔγινεν εἰς βάρος μου ἕνα βαρύτατον ἀτόπημα, τὸ ὁποῖον ἀλλοιώνει τὰ πρακτικά. Μοῦ ἐδόθη πρὸς διόρθωσιν τὸ δελτίον τύπου ἐκ τοῦ ὁποίου εἶχεν ἀφαιρεθῆ μία σελίς, καὶ δὲν ἔδωσα καμμίαν σημασίαν, διότι εἶχε μεσολαβήσει μία φράσις τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν δεκαπέντε λέξεων καὶ μία ἀπάντησίς μου ἀπὸ δεκαπέντε λέξεις. Αὕτη εἶχεν ἀφαιρεθῆ ἐνδιαμέσως, καὶ σήμερον ἐμφανίζεται εἰς τὸν τύπον μία ἀγόρευσις μακροσκελὴς τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν οὐδέποτε ἀπαγγελθεῖσα, μία ἀγόρευσις μὲ ὀξύτατον πολιτικὸν περιεχόμενον, μία ἀγόρευσις ἀποδίδουσα ἀντικειμενικὸν χαρακτῆρα καὶ ὅλα αὐτὰ ἔγιναν διὰ τὴν ἀπόκρουσιν ἐπιχειρημάτων οὐσιαστικῶν καὶ μὴ ἐνδεικτικῶν ἄλλης ἀποκρούσεως, καὶ σιγῆς ἰδικῆς μου. Ἐν πάσει περιπτώσει ἐὰν ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, ὁ ὁποῖος ἔχει τὸ προνόμιον τοὐλάχιστον νὰ στενογραφοῦνται οἱ λόγοι του καὶ θὰ ὤφειλε νὰ ἀρκεσθῇ εἰς ὅσα εἶπε, νομίζῃ, ὅτι ἠμπορεῖ νὰ προσθέτῃ εἰς ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα λέγει, εἶναι ζήτημα εἰς τὸ ὁποῖον δὲν θέλω νὰ ἐπέμβω, ἀλλὰ ἐπιφυλάσσομαι νὰ κάμω τὴν προσήκουσαν διόρθωσιν ἐπαναλαμβάνων ὅσα εἶπον καὶ νομίζω, ὅτι πρέπει ἐντόνως νὰ διαμαρτυρηθῶ, διότι πρόκειται περὶ μιᾶς ἀφαιρέσεως χειρογράφου, ἡ ὁποία μὲ κατέπληξε.

§56ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Προφανῶς οἱ πρακτικογράφοι λόγῳ τοῦ θορύβου δὲν θὰ ἀντελήφθησαν. Πάντως, θὰ γίνῃ ἡ διόρθωσις.

§57Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Αὐτὸ εἶναι τετριμμένον ἐπιχείρημα, κ. Πρόεδρε.

§58Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Βεβαίως, οἱ ὑπουργοὶ κάμνουν διακοπάς, ὅταν ὁμιλοῦν οἱ βουλευταὶ ἐπὶ διαφόρων νομοσχεδίων......

§59ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔχετε νὰ ὁμιλήσετε συγκεκριμένως ἐπὶ τῶν πρακτικῶν; Παρελείφθη τι τῆς ἀγορεύσεώς σας;

§60Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Δὲν ἐγένετο παράλειψις. Ὁμιλῶ ὅμως ἐπὶ τῶν πρακτικῶν. Ὅταν διακόπτουν οἱ κύριοι ὑπουργοὶ καὶ διορθώνουν τὰ πρακτικά τους ἐστενογραφημένα, παρουσιάζεται ἡ διακοπή των μεγαλυτέρα τῆς ἀγορεύσεως τοῦ βουλευτοῦ. Δὲν εἶναι ἡ πρώτη φορά, ποὺ γίνεται αὐτὴ ἡ ἱστορία. Εἰδικῶς, ἐπὶ τῶν διακοπῶν τῶν κυρίων ὑπουργῶν ἢ πρέπει νὰ εἶναι καὶ τῶν βουλευτῶν ἐστενογραφημένα ἢ νὰ μὴ εἶναι καὶ τῶν ὑπουργῶν. Δεύτερον, προσθέτουν πολλάκις φράσεις, τὰς ὁποίας δὲν ἔχουν εἴπει οἱ κύριοι ὑπουργοὶ καὶ τρίτον, ἀφαιροῦν ἀπὸ τοὺς βουλευτὰς φράσεις, τὰς ὁποίας εἶπον. Λοιπόν, δὲν εἶναι πρακτικὰ αὐτά, κύριε Πρόεδρε.

§61ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Πολλάκις ἐμπῆκαν εἰς τὰ πρακτικὰ ἰδικοί σας λόγοι ἐστενογραφημένοι. Συνεπῶς αὐτὸ σημαίνει ὅτι τυγχάνετε μεταχειρίσεως προνομιακῆς.

§62Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Χθὲς τὸ βράδυ εἶχον τὴν τιμὴν νὰ ὁμιλήσω. Ὁ κ. ὑπουργὸς μὲ διέκοψε καὶ ἡ διακοπή του αὐτὴ εἶναι μεγαλυτέρα τῆς ἀγορεύσεώς μου.

§63Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ἔκαμα μίαν παρατήρησιν χθὲς ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 14. Βέβαια, ὅ,τι εἶπον δὲν βγαίνει πουθενὰ ἀπὸ τὰ πρακτικά. Ἀσυναρτησία πλήρης. Ἀλλὰ ὑπάρχει μία φράσις, ἡ ὁποία εἶναι ἐντελῶς ἀντίθετος, ἀπὸ ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα εἶπον. Λέγω δηλαδὴ εἰς τὸ τέλος, ὅτι: «Ἐὰν τὸ πρᾶγμα εἶναι ἔτσι, ὅπως τὸ τοποθετεῖτε, κύριε ὑπουργέ, δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ νὰ εἴμεθα σύμφωνοι». Δὲν εἶπον αὐτό. Εἶπον, ἐὰν εἶναι ἔτσι, ὡς τὸ τοποθετεῖτε συμφωνοῦμεν ἀπολύτως. Εὑρισκόμεθα δηλαδὴ εἰς πλήρη διάστασιν. Καὶ ἀπεδόθη ἐντελῶς τὸ ἀντίθετον.

§64ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ γίνῃ ἡ σχετικὴ διόρθωσις καὶ θὰ περιληφθῇ εἰς τὰ πρακτικά. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως ὡς διωρθώθησαν. Ὁ κ. Η. Μπρεδήμας ἔχει τὸν λόγον. Θὰ παρεκάλουν, κύριε Μπρεδήμα, νὰ περιορισθῆτε εἰς τὸ τέταρτον καὶ ἐὰν εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ λάβουν χώραν παρεξηγήσεις.

§65Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Ἀπὸ πότε ὁ κ. Πρόεδρος, κάμνει συστάσεις εἰς τὸν ἀνερχόμενον τοῦ βήματος βουλευτήν;

§66ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ Πρόεδρος ἔχει καθῆκον νὰ ὑπενθυμίσῃ εἰς τὸν ἀγορεύοντα, ὅτι ὑπάρχει τὸ τέταρτον.

§67Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Ἕως ἐδῶ συμφωνοῦμεν. Δὲν συμφωνοῦμεν ὅμως εἰς τὸ δεύτερον σκέλος.

§68Η. ΜΠΡΕΔΗΜΑΣ. Εὑρισκομένης τῆς συζητήσεως περὶ τὸ τέρμα καὶ ἐξαντληθέντων τῶν ἐπιχειρημάτων ἐκ μέρους τῶν προηγηθέντων κ. συναδέλφων, οἱ ὁποῖοι ἐκάλυψαν διὰ τῶν ἀγορεύσεών των ὅλα τὰ θέματα, εἶμαι ἠναγκασμένος κατόπιν τούτου νὰ εἶμαι συντομώτατος, διὰ νὰ ἱκανοποιήσω καὶ τὸν κ. Πρόεδρον, περιοριζόμενος εἰς ὡρισμένας διαπιστώσεις. Κύριοι συνάδελφοι, δοκιμάζω πράγματι βαθεῖαν ὀδύνην καὶ ὡς βουλευτὴς ἀλλὰ καὶ ὡς δημοσιογράφος διὰ τὴν ὄντως ἄνευ προηγουμένου δημοκρατικήν, κυβερνῶντος κράτους, ἀξιοθρήνητον θέσιν, εἰς τὴν ὁποίαν ἔχει τεθῆ ἡ ἐλευθεροτυπία εἰς τὸν τόπον μας. Πολλὰ εἶναι τὰ μέσα, τὰ ὁποῖα κατὰ καιροὺς ἐχρησιμοποιήθησαν διὰ τὸν στραγγαλισμὸν τῆς ἐλευθεροτυπίας, ἡ ὁποία ἄλλωστε ἀποτελεῖ καὶ τὴν οὐσίαν τῆς Δημοκρατίας, ἐπικινδυνωτάτη μία τῶν μεθόδων, εἰς τὰς ὁποίας καταφεύγουν τὰ ἀπολυταρχικὰ κράτη. Καὶ πρῶτον μέσον ὑπῆρξε καὶ εἶναι ὁ ἐξοντωτικὸς περὶ τύπου νόμος. Εἶναι γνωσταὶ αἱ συνέπειαι τοῦ νόμου τούτου. Δὲν πρόκειται πρὸς ἐπιβεβαίωσιν τῶν ἰσχυρισμῶν μου νὰ ἐπικαλεσθῶ, νὰ ἀρυσθῶ ἐπιχειρήματα ἀπὸ περιπτώσεις ὡρισμένων ἀριστερῶν ἐφημερίδων, αἱ ὁποῖαι δύνανται νὰ διεκδικήσουν τὸ προνόμιον τῆς ἐξοντωτικῆς μεταχειρίσεως ἐκ μέρους τοῦ Κράτους ὑπὸ τὸ καθεστὼς τοῦ περὶ τύπου νόμου. Θὰ μεταχειρισθῶ ἄλλην πρόχειρον ἀπόδειξιν. Ἡ «Ἀθηναϊκή», συντηρητικῶν ἀρχῶν ἐφημερίς, ὡς γνωρίζετε, εἶχε δημοσιεύσει πρὸ καιροῦ μίαν γελοιογραφίαν παριστῶσαν τὸν τότε Πρωθυπουργὸν κοιμώμενον. Πρόθεσις τοῦ γελοιογράφου ὑπῆρξε πράγματι ὅπως ἐμφανίσῃ τὸν τότε Πρωθυπουργὸν ὡς τελείως ἀδιάφορον ἐνώπιον τῶν πράξεων τῶν συνεργατῶν του. Κατόπιν τῆς γελοιογραφίας αὐτῆς ἐξαπελύθη ἡ βιαιοτέρα ἐπίθεσις, ὁμοίαν τῆς ὁποίας δὲν ἔχουν μέχρι σήμερον γνωρίσει τὰ δημοσιογραφικὰ χρονικὰ καὶ βάσει τῆς ἐπιθέσεως αὐτῆς, ὅπως καὶ βάσει ἄλλης διώξεως, ἡ περιουσία τοῦ ἰδιοκτήτου τῆς ἐφημερίδος κατεσχέθη, ἐνῷ ὁ ἴδιος ὑπεχρεώθη διὰ νὰ ἀποφύγῃ τὴν σύλληψιν, νὰ καταφύγῃ εἰς τὸ ἐξωτερικὸν ὅπου ἐπὶ διετίαν ὁλόκληρον παρέμεινεν αὐτοεξόριστος.

§69Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Αὐτὴ εἶναι μία σκοτεινὴ σελὶς εἰς τὴν ἱστορίαν τοῦ ἑλληνικοῦ τύπου καὶ τοῦ ἑλληνικοῦ κράτους.

§70Η. ΜΠΡΕΔΗΜΑΣ. Χαίρω διὰ τὴν διαπίστωσιν, ἡ ὁποία προέρχεται ἐκ μέρους τοῦ Προέδρου κ. Παπανδρέου. Μὲ αὐτὴν τὴν μεταχείρισιν τὸ ἐπίσημον Κράτος, βασιζόμενον εἰς τὸν ἐξοντωτικὸν περὶ τύπου νόμον, ἐξεδικήθη τὸ ἐπίσημον Κράτος μίαν ἐφημερίδα διὰ τῷ ὄντι καυστικόν της πνεῦμα. Καὶ ἔκτοτε μὲ τὴν περίπτωσιν τῆς «Ἀθηναϊκῆς» ἐξαπελύθη ὁ τρόμος καὶ ὁ φόβος εἰς τὰς ἄλλας ἀντιπολιτευομένας ἐφημερίδας, αἱ ὁποῖαι ὑπεχρεώθησαν πλέον ἐκ τῶν πραγμάτων νὰ ἀναγνωρίσουν εἰς τὸν τότε Πρωθυπουργὸν τὸ ἀνεύθυνον, τὸ ἀλάθητον, ἀσυμβίβαστον πρὸς τὸ πολίτευμά μας τῆς Κοινοβουλευτικῆς Δημοκρατίας καὶ ἔκτοτε ὑπὸ τὴν σκιὰν τῆς δαμοκλείου σπάθης, ὑπὸ τὴν ἐπιλογὴν τῆς ὕλης μιᾶς ἀντιπολιτευομένης ἐφημερίδος —καὶ δὲν ἀνήκει ἀποκλειστικῶς εἰς τὸν ἰδιοκτήτην ἢ τὸν διευθυντὴν τῆς ἀντιπολιτευομένης ἐφημερίδος— ἔχει περιέλθει εἰς τὸν δικηγόρον τῆς ἐφημερίδος, μετὰ σύμφωνον γνώμην τοῦ ὁποίου καταχωροῦνται τὰ δημοσιεύματα.

§71Α. ΖΑΚΚΑΣ. Τί σημαίνει αὐτό;

§72Η. ΜΠΡΕΔΗΜΑΣ. Σημαίνει, ὅτι εἶναι τόσον βαρὺς ὁ νόμος αὐτὸς καὶ τόσαι εἶναι αἱ δεσμευτικαὶ διατάξεις εἰς τὸν ἔλεγχον τῶν ἀντιπολιτευομένων ἐφημερίδων, ὥστε τὸ Κράτος, χρησιμοποιοῦν τὸν Εἰσαγγελέα, εἶναι δυνατὸν νὰ καταδιώκῃ μίαν ἐφημερίδα, νὰ εἰσάγεται ἡ ἐφημερὶς εἰς δίκην, νὰ καταδικάζεται ὁ διευθυντὴς εἰς φυλάκισιν καὶ πέραν τούτου νὰ ἐπιβάλλεται ἕνα βαρύτατον πρόστιμον, τὸ ὁποῖον συνίσταται εἰς τὴν ἄρσιν τῆς δασμολογικῆς προστασίας τῆς ἐφημερίδος 4–5 μηνῶν, τὸ ὁποῖον σημαίνει ἀπὸ 300.000 ἕως 1.000.000 δρχ. Ὑπὸ τοιούτους ὅρους εἶναι προβληματικὴ πλέον ἡ περαιτέρω ἔκδοσις τῶν ἐφημερίδων. Αἱ ἐφημερίδες δὲν ἠμποροῦν νὰ προχωρήσουν εἰς τὰ βασικὰ δημοσιεύματά των ἐὰν δὲν καλοῦνται τακτικὰ καθ’ ἡμέραν ἀπὸ τὸν δικηγόρον τῆς ἐφημερίδος, τὴν γνώμην τοῦ ὁποίου ζητεῖ ὁ διευθυντὴς ἢ ὁ ἰδιοκτήτης τῆς ἐφημερίδος. Αὐτὸ συμβαίνει εἰς τὴν ἐφημερίδα «Ἀθηναϊκὴ» καὶ ὅπως ἔχω παρακολουθήσει συμβαίνει καὶ εἰς ἄλλας, ὅπως εἰς τὴν «Ἐλευθερία». Κύριοι βουλευταί, τὸ Κράτος καὶ οἱ κυβερνῶντες δὲν ἠρκέσθησαν μόνον εἰς τὸν περιορισμὸν τῆς ἐλευθεροτυπίας. Τοὺς χρειάζεται ἐπίσης καὶ ἡ θερμὴ καὶ ἀνεπιφύλακτος συμπαράστασις τῶν ὁμοφρόνων ἐφημερίδων διὰ τὴν ἔξαρσιν τῶν κυβερνητικῶν πράξεων μὲ τὴν παράλληλον ἀποσιώπησιν τῶν ὅσων συντελοῦνται εἰς τὰ παρασκήνια. Καὶ διὰ τὴν πλήρη πλέον ὑποδούλωσιν τοῦ τύπου ἐτέθησαν ἀμέσως εἰς ἐνέργειαν ἄλλα ὕπουλα καὶ ἀποτελεσματικὰ μέσα. Εἶναι, πρῶτον, ἡ ἄνισος μεταχείρισις τῶν ἐφημερίδων εἰς τὸν τομέα τῶν γραμματίων τριμήνου λήξεως ἔναντι δημοσιογραφικοῦ χάρτου. Εἶναι, δεύτερον, ἡ ἄδικος μεταχείρισις εἰς τὸν χειρισμὸν τῶν ἐνυποθήκων δανείων. Εἶναι ἡ ἄλλη ἡ σατανικὴ ἐπινόησις τῶν λεγομένων κεφαλαίων κινήσεως, μὲ τὰ ὁποῖα πλέον ἀποθεοῦται τὸ καθεστὼς τῆς ἀνίσου μεταχειρίσεως τῶν ἐφημερίδων. Δὲν ἐπιθυμῶ νὰ σᾶς κουράσω μὲ τὴν ἐπανάληψιν ὅλων τῶν ἐπιχειρημάτων καὶ τῶν στοιχείων, ἐπὶ τῶν ὁποίων ἠσχολήθησαν οἱ προηγηθέντες συνάδελφοι. Εἶμαι ὅμως εἰς θέσιν νὰ σᾶς βεβαιώσω, ὅτι ὑπάρχουν καὶ ἄλλα στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα ἀκόμη δὲν εἶδον τὸ φῶς καὶ ἐπὶ τῶν ὁποίων ἡ Κυβέρνησις ἐξακολουθεῖ νὰ τηρῇ ἔνοχον σιωπήν. Ἀξιοσημείωτον εἶναι καὶ τὸ γεγονός, ὅτι εἰς τὴν μεταχείρισιν τῶν ἐφημερίδων ἐξῃρέθησαν, ὡς ἀνεφέρθη ἄλλωστε ἀπὸ τὰς νομίμους παροχὰς ὡρισμέναι ἐφημερίδες, μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ ὁ «Ἀνεξάρτητος Τύπος» καὶ ἡ «Αὐγή», ὑπὸ τὴν πρόφασιν τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι αἱ ἐν λόγῳ δύο ἐφημερίδες δὲν ἐξυπηρετοῦν τὰ ἐθνικὰ συμφέροντα, ἐνῷ εἰς τὴν πραγματικότητα αἱ δύο ἐφημερίδες δὲν ἐννοοῦν νὰ ὑπηρετήσουν τὰ σκοτεινὰ συμφέροντα τῆς οἰκονομικῆς ὀλιγαρχίας καὶ τῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως. Κύριοι βουλευταί, δὲν θὰ ἀναφερθῶ, μολονότι εἶχα ὑπ’ ὄψιν μου νὰ ὁμιλήσω, διότι εἶμαι ἐπερωτῶν βουλευτής, δὲν θὰ ἀναφερθῶ εἰς τὴν μεταχείρισιν τοῦ ἐπαρχιακοῦ τύπου. Ἀρκετὰ ἐλέχθησαν ἐπ’ αὐτοῦ ὑπὸ τοῦ συναδέλφου, ἰδιαιτέρως τῆς Εὐβοίας, κ. Στεφανίδη, ὅπου αἱ εὐνοούμεναι τῆς Κυβερνήσεως ἐφημερίδες ἐλάμβανον καὶ λαμβάνουν 10 καὶ 15 καὶ 20 χιλιάδας δρχ., ἐνῷ ἄλλαι ἐφημερίδες δὲν λαμβάνουν τίποτε, ἢ αἱ ὀλιγώτερον εὐνοούμεναι περιορίζονται μόνον εἰς πεντακοσιόδραχμα. Δὲν θὰ ἀναφερθῶ εἰς τὰ κεφάλαια τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης καὶ ἔχω ἀποδείξεις ἐπὶ τοῦ γεγονότος τούτου, τὰ ὁποῖα κεφάλαια διοχετεύονται εἰς ὡρισμένας ἐφημερίδας καὶ περιοδικὰ ἔναντι διαφημίσεων, αἱ ὁποῖαι συχνὰ δὲν βλέπουν τὸ φῶς τῆς δημοσιότητος, κ. βουλευταί, θὰ περιορισθῶ εἰς μίαν ἄλλην περίπτωσιν μεταξὺ τῶν ἄλλων, ἡ ὁποία χαρακτηρίζει τὸ πνεῦμα τῆς αὐθαιρεσίας καὶ τῆς καταχρήσεως τῆς ἐξουσίας, τὸ ὁποῖον διέπει τὸ σύνολον σχεδὸν τῶν κυβ)κῶν πράξεων. Μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν περιῆλθεν εἰς τὴν κατοχὴν τοῦ δημοσίου ἕνα πιεστήριον, τὸ ὁποῖον εἶναι ἐγκατεστημένον εἰς ἕνα κτίριον. Τὸ πιεστήριον καὶ τὸ κτίριον ἀνήκουν εἰς τὴν τότε ἐκδιδομένην ἐφημερίδα «Ἑλληνικὸν Μέλλον», ἡ ὁποία ἐφημερὶς τὸ ἐπώλησε κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς κατοχῆς εἰς τοὺς Ἰταλούς. Μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν τὸ πιεστήριον καὶ τὸ κτίριον περιῆλθεν εἰς τὸ δημόσιον, τὸ δὲ δημόσιον ἐπὶ μίαν ὁλόκληρον δεκαετίαν τὸ ἐμίσθωσεν εἰς μίαν συγκεκριμένην ἐφημερίδα, ἡ ὁποία ἀρχικῶς ἐξεδίδετο ἡμερησίως, μεταγενεστέρως δὲ εἰς περιοδικὸν πολυσέλιδον, τὸ ἐξεμίσθωσεν ἀντὶ τοῦ εὐτελεστάτου ποσοῦ σήμερον τῶν 6.000 δραχμῶν κατὰ μῆνα ἄνευ οἱασδήποτε δημοπρασίας. Βεβαίως ἡ εὐθύνη δὲν βαρύνει τὴν παροῦσαν Κυβέρνησιν, δὲν βαρύνει τὴν προκάτοχον Κυβέρνησιν. Εἶπον, διὰ νὰ εἶμαι εἰλικρινής, ὅτι ἡ μίσθωσις ἔγινε ἀντὶ τοῦ εὐτελεστάτου ποσοῦ τῶν 6.000 κατὰ μῆνα. Βεβαίως, ἡ εὐθύνη δὲν βαρύνει τὴν παροῦσαν Κυβέρνησιν, οὔτε καὶ τὰς προηγουμένας, ἀλλὰ τὴν πρώτην μεταπελευθερωτικὴν Κυβέρνησιν. Ἔκτοτε, ὅμως, συνεχίζεται τὸ ἴδιον καθεστώς, διότι τὸ περιοδικὸν αὐτὸ ἀναλίσκεται εἰς ἐγκώμια πρὸς τὸν Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως καὶ τὸν κ. ὑπουργὸν Τύπου. Καὶ ἐνῷ ὁ ἰδιοκτήτης τοῦ περιοδικοῦ αὐτοῦ καταβάλλει, ὡς ἀνέφερον, τὸ εὐτελὲς ποσὸν τῶν 6.000 δραχμῶν, ἐκμεταλλεύεται τὸ πιεστήριον καὶ τὸ κτίριον διὰ τὴν ἔκδοσιν ἄλλης ἡμερησίας ἐφημερίδος καὶ περιοδικῶν, εἰσπράττων, διὰ δύο ἡμέρας ἐκδόσεως τῆς ἡμερησίας ἐφημερίδος, περίπου 6.000 δραχμῶν. Πρόκειται περὶ τοῦ «Ἐμπρός». Ἀλλὰ δὲν εἶναι μόνον τὸ εὐτελὲς ποσὸν τῶν 6.000 δραχμῶν, τὸ ὁποῖον ἔχει καθορισθῆ, εἶναι καὶ τὸ γεγονός, ὅτι τὸ περιοδικὸν αὐτὸ δὲν ἔχει καταβάλει τίποτε τὰ τελευταῖα ἔτη πρὸς τὸ Δημόσιον διὰ τὴν ἐκμίσθωσιν, τὰ δὲ σχετικὰ ἐντάλματα τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου παραμένουν ἀνεκτέλεστα καὶ θὰ ἐφαντάζετο κανείς, κύριοι ἀντιπρόσωποι τοῦ Ἔθνους, ὅτι θὰ διωχετεύοντο ἀπόρρητοι δαπάναι τῆς Κύπρου εἰς τὰ λογιστήρια ὡρισμένων ἀθηναϊκῶν ἐφημερίδων, αἱ ὁποῖαι εἶναι ἀποκλειστικῶς εὐνοούμεναι εἰς τὰς ἡμέρας τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως; Ἔχομεν τὰς ἀποδείξεις καὶ σᾶς ἀναφέρω τὸ περιστατικόν. Ἡ ἐνθουσιώδης ἐφημερὶς τῆς Κυβερνήσεως, ἡ ὁμογάλακτος τῆς «Ἀκροπόλεως» ἐφημερὶς τοῦ ἀπογεύματος, ἡ «Ἀπογευματινή», ἐλάμβανε τακτικώτατα ἀξιόλογα χρηματικὰ ποσὰ ἀπὸ τὴν Κύπρον, φαίνεται δὲ ὅτι ὁ Διευθυντὴς τῆς συντάξεως τῆς «Ἀπογευματινῆς» ἔλαβε πέραν τοῦ κεκανονισμένου ποσοῦ καὶ ἄλλο χρηματικὸν ποσόν. Καὶ τὸ γεγονὸς περιῆλθε, φυσικά, εἰς γνῶσιν τοῦ ἰδιοκτήτου τῆς ἐφημερίδος καὶ ἰδιοκτήτου τῆς «Ἀκροπόλεως». Κατόπιν τούτου, ἀμφότεροι οἱ ἐνθουσιώδεις αὐτοὶ φίλοι τῆς Κυβερνήσεως, συνεπλάκησαν, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ ἀπολυθῇ, ὑπὸ τὴν κατάπληξιν τῶν δημοσιογραφικῶν κύκλων, ὁ Διευθυντὴς τῆς «Ἀπογευματινῆς», ὁ καὶ εἰσπράξας τὸ ὑπερβολικὸν ποσόν. Διὰ τὴν συμφιλίωσιν τῶν δύο αὐτῶν ἐνθουσιωδῶν φίλων καὶ ὑποστηρικτῶν τοῦ κυβερνητικοῦ ἔργου, παρετάθη καὶ συμπόσιον, εἰς τὸ ὁποῖον παρεκάθησαν πολιτικὰ πρόσωπα, μὲ ἀντικειμενικὸν σκοπὸν νὰ γεφυρώσουν τὸ μεταξὺ των δημιουργηθὲν χάσμα. Καὶ τὸ χάσμα αὐτὸ φαίνεται ὅτι ἐγεφυρώθη μόλις τελευταίως, μὲ τὴν ὑπογραφὴν τῆς συνθήκης τῆς Ζυρίχης, ποὺ ἀμφότεροι συνώδευσαν τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως.

§73Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ. (Ὑφ. Πρ. Κυβερν.). Ἐπιτρέπετε μίαν διακοπήν; Κύριε συνάδελφε, ὑπεστηρίξατε, ὅτι ἔγινε διάθεσις χρηματικῶν ποσῶν ὑπὸ κρατικῆς ὑπηρεσίας.

§74Η. ΜΠΡΕΔΗΜΑΣ. Τῆς Κ.Υ.Π.

§75Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ. (Ὑφυπ. Προεδρ. Κυβερ.). Ἔχετε τὰ στοιχεῖα, ἐπὶ τῶν ὁποίων στηρίζετε τὴν καταγγελίαν; Διότι, ἐὰν δὲν τὰ ἔχετε καὶ δὲν ἠμπορεῖτε νὰ ἀποδείξητε τὰ ὅσα ὑποστηρίζετε, τότε θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς ὑπομνήσω καὶ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον πρὸ ὀλίγου, ἄλλωστε, εἶπεν ὁ κ. Τσιριμῶκος, κατὰ τὴν ἀγόρευσίν του, ὅτι κάμνετε κατάχρησιν τῆς ἀσυλίας τοῦ βήματος. Μεταχειρίζεσθε τὸ βῆμα διὰ νὰ καταγγείλετε πράγματα, τὰ ὁποῖα δὲν ἠμπορεῖτε νὰ ἀποδείξητε, ὢν ἐκ τῶν προτέρων βέβαιος, ὅτι δὲν θὰ ὑποστῆτε οὐδεμίαν συνέπειαν, διὰ τὰς ἀβασίμους καταγγελίας σας.

§76Η. ΜΠΡΕΔΗΜΑΣ. Αὐτά, κύριε ὑπουργέ, εἶναι εἰς γνῶσιν ὅλων τῶν Ἑλλήνων δημοσιογράφων. Καὶ τώρα, κύριοι βουλευταί, ἔρχομαι εἰς τὰ μυστικὰ κονδύλια τοῦ Ὑπουργείου Προεδρίας Κυβερνήσεως. Προηγουμένως σᾶς ὡμίλησα, περὶ τῶν ἀπορρήτων δαπανῶν τῆς Κ.Υ.Π.

§77Μ. ΜΥΡΙΔΑΚΗΣ. Δὲν τὸ ἀπεδείξατε ὅμως.

§78Η. ΜΠΡΕΔΗΜΑΣ. Ὁ ἀξιότιμος κ. ὑφυπουργὸς ἐπὶ τοῦ Τύπου, εἶπε πρὸ ἡμερῶν, ὅτι «ἡ Κυβέρνησις δὲν προτίθεται νὰ φέρῃ εἰς δημοσιότητα τὰς ἀπορρήτους δαπάνας». Καὶ μὲ τὴν στομφώδη αὐτὴν ἀποστροφήν του, ὁ κ. ὑφυπουργὸς τοῦ Τύπου, δεινὸς πράγματι χειριστὴς τοῦ λόγου, ἐνόμισεν ὅτι ἔκλεισεν ἑρμητικῶς τὸ εὐαίσθητον κεφάλαιον τῆς ἱστορίας τῶν κυβερνητικῶν ὀργίων. Πλανᾶται πλάνην οἰκτράν. Διότι ὁ κ. ὑφυπουργός, γνωρίζει, ὅτι εἶμαι καὶ δημοσιογράφος καὶ ὡς ἐκ τούτου, εἶμαι εἰς θέσιν νὰ γνωρίζω, ὅσα γνωρίζουν καὶ οἱ ἄλλοι δημοσιογράφοι–Ἕλληνες καὶ ξένοι— περὶ τῶν συντελουμένων εἰς τὸν χῶρον τοῦ Τύπου. Μοῦ ἐζήτησεν ὁ κ. ὑφυπουργός, νὰ τοῦ θέσω ὑπ’ ὄψιν του ὡρισμένα περιστατικὰ καὶ δὲν διστάζω νὰ τ’ ἀναφέρω. Ἀνεφέρθην, κατὰ τὴν προηγουμένην συζήτησιν, εἰς τὸν μόνιμον ἀνταποκριτὴν τῆς «Μὸντ» κ. Μὰκ Μαρσώ, ὅστις εἰσπράττει ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Τύπου σημαντικὰ ποσά, διὰ νὰ στέλνῃ ὡρισμένας ἀνταποκρίσεις εἰς τὴν ἐφημερίδα του, πρὸς ἔξαρσιν τοῦ κυβερνητικοῦ ἔργου εἰς τὴν Ἑλλάδα. Καὶ εἶπον τότε καὶ ἐπαναλαμβάνω καὶ σήμερον, ὅτι ὁ ἐν λόγῳ Γάλλος δημοσιογράφος εἰσπράττει ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Τύπου σοβαρώτατα χρηματικὰ ποσά, ἔναντι τῆς ὑποχρεώσεως, ὅπως ἀποστέλῃ εἰς τὴν ἐφημερίδα του εἰς τὸ Παρίσι, ὡρισμένας ἀνταποκρίσεις, διὰ τῶν ὁποίων θὰ ἐξαίρῃ τὸ κυβερνητικὸν ἔργον. Τὸ δυστύχημα διὰ τὴν Κυβέρνησιν εἶναι, ὅτι αἱ ἀνταποκρίσεις τοῦ Γάλλου δημοσιογράφου δὲν βλέπουν τὸ φῶς τῆς δημοσιότητος εἰς τὴν γαλλικὴν ἐφημερίδα «Μόντ», ἀλλὰ καταχωροῦνται διὰ μέσου τοῦ Ὑπουργείου Τύπου εἰς ὡρισμένας ἐγχωρίας ἐφημερίδας.

§79ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Διατί;

§80Η. ΜΠΡΕΔΗΜΑΣ. Διότι ἡ Γαλλικὴ ἐφημερὶς «Μόντ», λόγῳ τῆς ἰδιότητός της, ἀπαξιοῖ νὰ δημοσιεύῃ τὰς ἀνταποκρίσεις τοῦ ἐν Ἀθήναις ἀνταποκριτοῦ της καὶ στέλλει ἔκτακτον ἀνταποκριτήν, ὅταν πρόκειται νὰ ἔχῃ μίαν ἀμερόληπτον ἔκθεσιν ἐπὶ τῆς ἑλληνικῆς καταστάσεως ἢ τῶν γεγονότων τῆς Μέσης Ἀνατολῆς.

§81ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, σᾶς ὑπενθυμίζω τὸ τέταρτον.

§82Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Τότε, διατὶ τὸν πληρώνει τὸ Ὑπουργεῖον;

§83Η. ΜΠΡΕΔΗΜΑΣ. Σᾶς εἶπον, διατὶ τὸν πληρώνει.

§84Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ. (Ὑφυπ. Προεδρ. Κυβερ.). Μοῦ ἐδόθη ἡ εὐκαιρία, κύριε συνάδελφε, ὅταν καὶ πάλιν ὑπεστηρίξατε ἀπὸ τῆς θέσεώς σας τὴν ἀνακρίβειαν, περὶ ἀμοιβῆς, διδομένης εἰς τὸν κ. Μὰκ Μαρσώ, νὰ σᾶς ἀπαντήσω. Ἐπανέρχεσθε ἐπὶ τοῦ θέματος. Καὶ παρ’ ὅλον ὅτι ἐπαίρεσθε ὅτι, λόγῳ τῆς δημοσιογραφικῆς σας ἰδιότητος, κατέχετε κάλλιον παντὸς ἄλλου τὸ θέμα, εἶμαι ὑποχρεωμένος, διὰ στοιχείων, νὰ σᾶς δώσω διὰ δευτέραν φορὰν ἀπάντησιν, ἐκ τῆς ὁποίας πλέον θὰ ἀποδειχθῇ, ἐὰν τὰ ὅσα λέγετε σεῖς ἢ ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα λέγω ἐγώ, ἔχουν σχέσιν μὲ τὴν ἀλήθειαν. Ὁ κ. Μαρσώ, κατὰ τὸ 1958, ἔχει στείλει καὶ ἔχουν δημοσιευθῆ 57 ἀνταποκρίσεις εἰς τὴν ἐφημερίδα «MONDE» καὶ 90 ἀνταποκρίσεις εἰς τὴν ἐφημερίδα «PA-RIS–SOIR».

§85Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Τί λέγουν αἱ ἀνταποκρίσεις αὐταί;

§86Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ. (Ὑφυπ. Προεδρ. Κυβερ.). Ὁ ἐπὶ τοῦ βήματος ἱστάμενος συνάδελφος, ὑπεστήριξεν, ὅτι αἱ ἀνταποκρίσεις τοῦ ἐν λόγῳ δημοσιογράφου, εἶναι πλασματικαὶ καὶ ὅτι δημοσιεύονται μόνον εἰς τὸν ἐγχώριον τύπον. Καὶ ἀποδεικνύεται, ὅτι ἔχουν δημοσιευθῆ εἰς τὰς Γαλλικὰς ἐφημερίδας, τὰς ὁποίας ἀνέφερα. Πέραν τούτου, κύριοι συνάδελφοι, ἐπειδὴ κατὰ κόρον ἀρέσκεται ὁ κύριος συνάδελφος νὰ χρησιμοποιῇ τὴν φράσιν «ἀπόρρητα κονδύλια», θὰ φέρω τώρα εἰς γνῶσιν σας, ὑπὸ τύπον ἀπαντήσεως πρὸς αὐτόν, τὰ ἑξῆς: Ὁ κ. Μαρσώ, λαμβάνει δραχ. 3.000 μηνιαίως, οὐχὶ ἀπὸ ἀπόρρητον κονδύλιον. Ἡ ἀμοιβὴ τῶν 3.000, δίδεται δι’ ἐργασίαν προσφερομένην, μεταφραστικὴν κλπ., εἰς τὸ Ἀθηναϊκὸν Πρακτορεῖον. Καὶ θὰ ἤθελα νὰ ἐρωτήσω καὶ ἐγὼ μὲ τὴν σειράν μου, τί σχέσιν ἔχει ἡ ἀμοιβὴ αὐτὴ μὲ τὸ ἀπόρρητον κονδύλιον. Εἶναι ἐπίσημος ἀμοιβή, διδομένη ὄχι μόνον εἰς τὸν κ. Μαρσώ, ἀλλὰ καὶ εἰς ἑτέρους, οἱ ὁποῖοι προσφέρουν τὴν ἐργασίαν των εἰς τὸ Ἀθηναϊκὸν Πρακτορεῖον. Αὐτὴ εἶναι ἡ περίφημος ἀμοιβή, περὶ τῆς ὁποίας κάμνει μνείαν, διὰ τρίτην φοράν, ὁ κ. συνάδελφος, ὑποστηρίζων ὅτι προέρχεται ἀπὸ τὰ ἀπόρρητα κονδύλια.

§87Η. ΜΠΡΕΔΗΜΑΣ. Ἀπόψε ἀπεκαλύφθη, ὅτι ὁ Γάλλος δημοσιογράφος ἔχει καὶ ἄλλην πηγὴν προσπορισμοῦ. Καὶ χαίρω, διότι ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Τύπου, μὲ διέκοψεν ἐπιτυχῶς. Ἀλλ’ ὁ κ. ὑφυπουργός, ἀνέλαβε μόλις πρὸ διμήνου περίπου τὴν διεύθυνσιν τοῦ Ὑπουργείου Τύπου καὶ εἶναι τελείως ἀνεύθυνος τῶν συμβάντων. Ὡς ἐκ τούτου, δὲν γνωρίζει ὅσα γνωρίζουν, ἐπαναλαμβάνω, ὅλοι οἱ δημοσιογράφοι, ἀνεξαρτήτως κομματικῆς τοποθετήσεως. Ὅταν μίαν ἡμέραν, καὶ θὰ ἔλθῃ ἡ ἡμέρα αὐτή, θὰ ἔλθουν εἰς φῶς τὰ κονδύλια τῶν ἀπορρήτων δαπανῶν, θὰ φρίξετε. Καὶ τότε καὶ σεῖς ὅλοι, θὰ ἐπικροτήσητε τὴν φράσιν τοῦ ἀξιοτίμου Ἀρχηγοῦ τῶν Φιλελευθέρων, ὁ ὁποῖος ὡμίλησε περὶ πελωρίου πολιτικοῦ σκανδάλου, σκανδάλου ἄνευ προηγουμένου. Ἀλλά, κύριοι βουλευταί, πέραν τῆς περιπτώσεως Μαρσώ, εἶναι γνωστὸν εἰς τοὺς δημοσιογραφικοὺς κύκλους, ὅτι καὶ ἕτερος, περισσότερον ἀξιόλογος δημοσιογράφος, ὁ κ. Σουλτσμπέγκερ, τῶν «TIMES» τῆς Νέας Ὑόρκης, εἰσέπραξεν, ὡς εἶμαι εἰς θέσιν νὰ γνωρίζω ἀπὸ ἠλεγμένην πηγήν, ποσὸν 30.000 δολλαρίων, ἔναντι τῆς ὑποχρεώσεως νὰ καταχωρῇ εἰς τὴν ἐφημερίδα του δημοσιεύματα τουριστικοῦ ἐνδιαφέροντος διὰ τὴν Χώραν μας. Τοιαῦτα δημοσιεύματα, ἐζήτησα σχετικὰς πληροφορίας, ἀπὸ τοὺς ἀνταποκριτὰς τῶν ἑλληνικῶν ἐφημερίδων ἐν Νέᾳ Ὑόρκῃ καὶ μοῦ παρέσχον κατηγορηματικὴν τὴν διαβεβαίωσιν, ὅτι δὲν ἔχουν καταχωρηθῆ μέχρι στιγμῆς εἰς τοὺς «TIMES» τῆς Νέας Ὑόρκης. Ἔχουν καταχωρηθῆ ἄλλα δημοσιεύματα, διὰ τῶν ὁποίων ἐξέφραζον αἱ στῆλαι τῶν «TIMES» τὴν εὔνοιάν των πρὸς τὴν Ἑλληνικὴν Κυβέρνησιν, περὶ τῆς ὁποίας σᾶς ἔχει ὁμιλήσει ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν, εἰς μίαν τῶν συνεδριάσεων τῆς Βουλῆς, ἐξ ἀφορμῆς τοῦ Κυπριακοῦ ζητήματος.

§88Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ. (Ὑφυπ. Προεδρ. Κυβερ.). Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἀπόφασις τῆς Βουλῆς, περὶ τετάρτου, θὰ ἐφαρμοσθῇ ἢ ὄχι;

§89Η. ΜΠΡΕΔΗΜΑΣ. Θὰ ἤμην εὐτυχής, κύριε ὑφυπουργὲ τοῦ Τύπου, ἐὰν αἱ σκανδαλώδεις πράξεις σας ἐμετροῦντο εἰς τὰ δάκτυλα τῶν χειρῶν, εἰς τρόπον ὥστε νὰ ἔχετε τὴν ἀξίωσιν νὰ ἐκτεθοῦν εἰς τὸ τέταρτον. Ἀλλά, δυστυχῶς, τὰ σκάδαλά σας ἔχουν καὶ τὴν συνέχειάν των καὶ ἀκούσατέ την. Ὑπάρχει ἀπὸ τοῦ 1953...... (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§90Μ. ΜΥΡΙΔΑΚΗΣ. Νὰ λέγῃς τὴν ἀλήθειαν καὶ ὄχι νὰ συκοφαντῇς.

§91Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Ὁ κ. συνάδελφος ἐπὶ τοῦ βήματος, εἶναι μεταξὺ τῶν ἐπερωτώντων βουλευτῶν, καὶ ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ ὁμιλήσῃ περισσότερον. Θὰ παρακαλέσω δὲ τὸν κ. Μυριδάκην, ἐὰν θέλῃ νὰ προεδρεύῃ τοῦ Σώματος, νὰ θέσῃ ὑποψηφιότητα Προέδρου. Εἶναι ἐνδεχόμενον νὰ τὸν ψηφίσω καὶ ἐγώ.

§92Μ. ΜΥΡΙΔΑΚΗΣ. Τὸ βῆμα, κύριε συνάδελφε, εἶναι διὰ νὰ λέγεται ἡ ἀλήθεια. Δὲν ἔχετε δικαίωμα νὰ συκοφαντῆτε.

§93Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι ὁ κ. συνάδελφος ἐπὶ τοῦ βήματος, εἶναι ἐπερωτῶν βουλευτὴς καί, βάσει τῆς ἰδιότητος αὐτῆς, ἔλαβε τὸν λόγον καὶ οὐχὶ λόγῳ γενικεύσεως τῆς συζητήσεως. Κατὰ συνέπειαν, ὁ περιορισμὸς τοῦ τετάρτου, δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἰσχύσῃ διὰ τὸν κ. Μπρεδήμαν, ὅπως καὶ δι’ ἐμέ, ὁ ὁποῖος θὰ ὁμιλήσω ἀργότερον καὶ ὁ ὁποῖος εἶμαι ἐπίσης ἐπερωτῶν.

§94ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶναι ἀπόφασις τῆς Βουλῆς, κύριε συνάδελφε, ὁ περιορισμὸς τοῦ τετάρτου.

§95Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Κατὰ τὸν Κανονισμόν, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ περιορισθῇ ὁ χρόνος ὁμιλίας τοῦ ἐπερωτῶντος βουλευτοῦ.

§96ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν θὰ ἐπεθύμουν, κύριοι, νὰ μείνετε μὲ τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι γίνεται μεροληψία τις. Τοὐναντίον, τὸ Προεδρεῖον ἠθέλησεν, εἰς τὸ θέμα αὐτό, νὰ εἶναι ἀμερόληπτον. Ἰδοὺ τί συνέβη. Ὅταν ὑπεβλήθη ἡ πρότασις προτάξεως τῶν τριῶν ἐπερωτήσεων καὶ αἱ τρεῖς αὐταὶ ἐπερωτήσεις ἦσαν, ἐὰν δὲν ἀπατῶμαι, ἡ μία τοῦ κ. Μητσοτάκη, ἡ ἑτέρα τοῦ κ. Κοθρῆ καὶ ἡ τρίτη ἡ ἰδική σας, ἡ ὁποία κατετέθη συμφώνως πρὸς τὸ ἄρθρον 51 τοῦ Κανονισμοῦ, ἐν ἀπολύτῳ τάξει —σᾶς εὐχαριστῶ δι’ αὐτὸ καὶ σᾶς συγχαίρω— καὶ ἦσαν αἱ ὑπ’ ἀριθ. 95, 123 καὶ 127, αἱ τρεῖς αὐταὶ ἐπερωτήσεις προετάχθησαν. Δὲν ὑπάρχει καμμία ἄλλη. Ὅταν συνεζητοῦντο αἱ τρεῖς αὐταὶ ἐπερωτήσεις...

§97Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε...

§98ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Γαληνέ, σᾶς παρακαλῶ, μὴ μὲ διακόπτετε. Διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ πιστεύετε ὅτι ὁ Πρόεδρος τῆς Βουλῆς λέγει ἀνακριβείας; Θὰ ἔδει νὰ εἴμεθα προσεκτικοὶ πάντοτε εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν. Λοιπόν, διαρκούσης τῆς συζητήσεως τῶν τριῶν αὐτῶν ἐπερωτήσεων, ἤρχισαν βουλευταί τινες...

§99Η. ΜΠΡΕΔΗΜΑΣ. Δύο μόνον...

§100ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἕνας–δύο βουλευταί, ἤρχισαν νὰ ὑποβάλλουν ἐπερωτήσεις. Ἐν τῷ μεταξύ, ἔγινεν ἡ γενίκευσις καὶ ἐτέθη τὸ ἐρώτημα: Ποῖοι προηγοῦνται, σύμφωνα μὲ τὸν Κανονισμόν, δεδομένου ὅτι ἡ γενίκευσις γίνεται αὐτομάτως καὶ δὲν ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὴν θέλησιν, εἴτε τοῦ Προεδρείου, εἴτε τῆς πλειοψηφίας. Τὸ θέμα ἐτέθη ἐνώπιόν μου ἀπὸ τὰς ἁρμοδίας ὑπηρεσίας καὶ ἀπὸ τοὺς κ.κ. Ἀντιπροέδρους καὶ ἀπεφάνθην, ἐφ’ ὅσον ἐπέρχεται, αὐτομάτως, δυνάμει τοῦ Κανονισμοῦ, ἡ γενίκευσις, ὅτι προηγεῖται ἡ γενίκευσις, διότι ἀποτελεῖ δικαίωμα πλέον τῶν βουλευτῶν νὰ ὁμιλήσουν, εὐθὺς ὡς εἰσέλθωμεν εἰς μίαν προτεταγμένην ἐπερώτησιν. Συνεπῶς, δὲν θίγονται καὶ οἱ ἐπερωτήσαντες, ἐφ’ ὅσον δὲν ἔχει ληφθῆ ἀπόφασις διὰ τὰς ἐπερωτήσεις των. Μὲ ἐννοεῖτε; Συνεπῶς, δὲν εἶσθε ἐπερωτῶν. Ἐγγράφεσθε καὶ ὁμιλεῖτε, δικαίωμά σας εἶναι, ἀλλὰ αἱ ἐπερωτήσεις σας δὲν προετάχθησαν, ἐφ’ ὅσον δὲν ὑπάρχει περὶ αὐτῶν ἀπόφασις τῆς Βουλῆς. Διότι, ὅταν τὰς ὑπεβάλατε, εἶχον ἤδη δημοσιευθῆ εἰς τὰ πρακτικὰ αἱ προτάξεις τῶν τριῶν ἐπερωτήσεων. Ἔκαμα μίαν μακρηγορίαν —καὶ συνήθως δὲν ὁμιλῶ διὰ μακρῶν— διότι θέλω νὰ πεισθῆτε, ὅτι τὸ Προεδρεῖον δὲν ἔχει κανένα λόγον νὰ ἐνδιαφέρεται ἀπολύτως ποῖος ἐκ τῶν κυρίων συναδέλφων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως θὰ ὁμιλήσῃ πρῶτος ἢ δεύτερος, διότι ὅλοι ἀντιπολιτευόμενοι εἶσθε καὶ θὰ ὁμιλήσητε καὶ θὰ εἴπετε αὐτὰ τὰ ὁποῖα θέλετε.

§101Η. ΜΠΡΕΔΗΜΑΣ. Ὑπάρχει, κύριοι βουλευταί, καὶ μία τρίτη περίπτωσις, ἀφορῶσα ἕνα Ἄγγλον δημοσιογράφον, διαμένοντα εἰς τὰς Ἀθήνας ἀπὸ τοῦ 1953 καὶ ἐντεῦθεν. Ὁ ἐν λόγῳ δημοσιογράφος ὀνομάζεται, νομίζω, Φάϊνε, ἀντιπροσωπεύει ἓξ ἀγγλικὰς ἐφημερίδας καὶ αὐτὸς εἶναι μεταξὺ τῶν προσώπων, τὰ ὁποῖα εἰσπράττουν, τακτικώτατα, ἀπὸ τὴν Προεδρίαν τῆς Κυβερνήσεως χρηματικὰ ποσά. Ἀλλὰ πέραν αὐτῶν, κύριοι βουλευταί, τοὺς ὁποίους σᾶς ἀνέφερα, ὑπάρχουν δεκάδες ἄλλων ξένων καὶ ἐγχωρίων προσώπων, τὰ ὁποῖα ροκανίζουν τὰ μυστικὰ κονδύλια τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ ἀξιοτίμου κ. ὑπουργοῦ τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως.

§102Κ. ΜΑΝΙΑΔΑΚΗΣ. Κύριε Μπρεδήμα, δὲν γνωρίζω οὐδένα ἀπὸ τοὺς ξένους δημοσιογράφους, οὔτε τὸν Μαρσώ, οὔτε τὸν Φάϊνε. Ἀλλὰ δὲν νομίζω, ὅτι εἰς τὴν ἐποχὴν ποὺ διερχόμεθα —διότι εἶναι ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι ἀντιπροσωπεύουν κολοσσιαίας δημοσιογραφικὰς ἐπιχειρήσεις, ἀπὸ ἐκείνας αἱ ὁποῖαι δημιουργοῦν τὴν κοινὴν γνώμην καὶ ἡμεῖς εἴμεθα ἕνα Κράτος μικρὸν καὶ ἔχομεν τὴν ἀνάγκην τῶν μεγάλων—δὲν νομίζω ὅτι προσφέρουν ἐθνικὴν ὑπηρεσίαν χρησιμοποιοῦντες τὸ βῆμα διὰ νὰ δυσφημήσουν κατὰ τρόπον πρωτοφανῆ. Δὲν πιστεύω νὰ ἔχῃ συμβῆ πουθενὰ ἀλλοῦ, χωρὶς ἀποδείξεις καὶ καταγγελίας.

§103Α. ΒΟΥΛΟΔΗΜΟΣ. Δὲν νομίζω, ὅτι οἱ ξένοι δημοσιογράφοι πρέπει νὰ πληρώνωνται.

§104Η. ΜΠΡΕΔΗΜΑΣ. Φοβοῦμαι, κύριε Μανιαδάκη, ὅτι οἱ ἐν λόγῳ ξένοι δημοσιογράφοι εἰσπράττουν τὰ ἑλληνικὰ χρήματα, ἐν ἀγνοίᾳ τῶν ἐπιχειρήσεων, τῶν σοβαρωτάτων ἐπιχειρήσεων, τὰς ὁποίας ἀντιπροσωπεύουν ἐν Ἑλλάδι.

§105Ν. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ. Καὶ διὰ σᾶς εἶπον, διὰ τὰς ἀνταποκρίσεις ἀπὸ τὸ παραπέτασμα. Μὴ φέρετε, κύριε συνάδελφε, εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὰ τὰ θέματα, διότι μᾶς ὑποχρεώνετε νὰ πιστεύσωμεν καὶ ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα λέγουν διὰ σᾶς.

§106Η. ΜΠΡΕΔΗΜΑΣ. Ἕνας συνάδελφος, ὁ ὁποῖος ἔχει τὴν τόλμην νὰ λέγῃ πάντοτε τὴν ἀλήθειαν πρὸς τὸ Ἔθνος καὶ πρὸς τὸν λαόν, σὰν ἐμέ, εἶναι ἀνεπίληπτος, εἶναι λευκός. Ἐφροντίσατε νὰ μὲ σπιλώσητε, ἀλλὰ δὲν τὸ κατωρθώσατε. Ὅπως ἐγώ, κύριε συνάδελφε, δὲν σᾶς κατηγόρησα ποτέ, ὅταν ἐπὶ τριετίαν εὑρίσκεσθο ἐντεταγμένος εἰς τὸ ΕΑΜ καὶ τὴν τελευταίαν στιγμὴν μετέστητε εἰς τὸ

ΕΔΕΣ.

Κύριοι βουλευταί, βάσει τῶν συμπερασμάτων μου, καταλογίζω βαρείας εὐθύνας εἰς τὸν ἀξιότιμον κ. ὑπουργὸν Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως, διὰ τὴν ἀλόγιστον, τὴν ἀσύνετον κατασπατάλησιν τοῦ δημοσίου χρήματος, τοῦ χρήματος τῶν Ἑλλήνων φορολογουμένων, διὰ λόγους ὄχι ἐθνικούς, ἀλλὰ διὰ λόγους καθαρῶς καὶ ἀποκλειστικῶς κομματικούς. Ἡ προσωπικὴ φιλοτιμία καὶ ἡ πολιτικὴ εὐθιξία, ὄχι τοῦ κ. ὑφυπουργοῦ τοῦ Τύπου, ὁ ὁποῖος οὐδεμίαν εὐθύνην ἔχει ἐπὶ τῶν συμβαινόντων, ἡ προσωπικὴ καὶ πολιτικὴ εὐθιξία τοῦ ἀξιοτίμου κ. ὑπουργοῦ τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως, τοῦ ἐπιβάλλουν τὸ χρέος νὰ σπεύσῃ εἰς τὴν ἄμεσον ἐκκαθάρισιν τοῦ πελωρίου τούτου ἠθικοῦ δι’ αὐτὸν ζητήματος. Ὁ ἀξιότιμος βουλευτὴς ἐξ Εὐβοίας κ. Στεφανίδης, ὁμιλῶν ἐξ ὀνόματος τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων, ὑπέβαλε μίαν ἀνώδυνον πρότασιν εἰς τὴν Κυβέρνησιν καὶ τὸν κ. ὑπουργὸν Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως, περὶ συστάσεως ἐπιτροπῆς ἐξ ἀνωτέρων δικαστικῶν, διὰ νὰ διαλευκάνουν τὴν ὅλην ὑπόθεσιν. Νομίζω, ὅτι ἡ μέθοδος αὐτὴ δὲν εἶναι ἐπαρκής, δὲν εἶναι ἀποτελεσματική, διὰ νὰ χυθῇ πλῆρες φῶς εἰς τὸ ὄργιον τῆς Κυβερνήσεως, εἰς τὸ ὄργιον τῆς καταβολῆς ἑκατομμυρίων ὁλοκλήρων εἰς ἐγχώρια καὶ ξένα πρόσωπα καὶ ἐφημερίδας, διὰ νὰ καταδολιεύωνται τὸ φρόνημα τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ διὰ νὰ δίδουν πλαστὲς ἐντυπώσεις εἰς τὴν ξένην κοινὴν γνώμην. Ἐπιβάλλεται ἡ σύστασις —καὶ προσωπικὴν γνώμην ἐκφράζω ἐν προκειμένῳ, δὲν διερμηνεύω τὰς ἀπόψεις τοῦ Κόμματος, εἰς τὸ ὁποῖον ἀνήκω—, ἐπιβάλλεται ἡ σύστασις μιᾶς ἐξεταστικῆς τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπῆς καὶ μετὰ τὸ πόρισμα τῆς Ἐπιτροπῆς αὐτῆς θὰ εἶναι δυνατὸν ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως νὰ μᾶς ἀποστομώσῃ, νὰ μᾶς χαρακτηρίσῃ ὡς συκοφάντας καὶ ὡς ἰσχυριζομένους ἀνακριβείας. Κύριοι βουλευταί, ἐπὶ τέλους, ἐπέστη ὁ καιρὸς νὰ λειτουργήσῃ ὁ «περὶ εὐθύνης ὑπουργῶν» νόμος, ὁ βασικώτερος νόμος τῆς Δημοκρατίας, ἡ ὁποία εἰς τὰς ἡμέρας, ἰδίως, τῆς παρούσης Κυβερνήσεως, ἀπουσιάζει ἐντελῶς. Ὁ κ. ὑφυπουργὸς τοῦ Τύπου, ἐπεκαλέσθη τὴν Δημοκρατίαν τῶν ἀρχαίων, διὰ νὰ ἀποστομώσῃ τοὺς ἀντιπάλους τῆς Κυβερνήσεως, ὡς ἐὰν ἡμεῖς ὑπήρξαμεν ποτὲ ἀντίδικοι τῶν ἀρχαίων Ἑλλήνων, οἱ ὁποῖοι κατὰ ἕνα τρόπον εἶχον θεμελιώσει τὴν Δημοκρατίαν των. Ἡμεῖς κατηγοροῦμεν τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι χρησιμοποιεῖ, κατὰ τρόπον ἀσύστολον, κατὰ τρόπον ἀπαραδειγμάτιστον τὰ μυστικὰ κονδύλια τῶν ἐθνικῶν δαπανῶν καὶ πράττει τοῦτο, διὰ νὰ ὑποδουλώσῃ ἐφημερίδας καὶ ἄλλα ξένα καὶ ἐγχώρια ὄργανα, τὰ ὁποῖα ἀνενόχλητα ροκανίζουν τὸν δημόσιον προϋπολογισμόν, τὸ χρῆμα τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς ἀριστερᾶς).

§107ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Σπαθάρης, ἔχει τὸν λόγον.

§108Ι. ΣΠΑΘΑΡΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ἐλέχθη, ὅτι τὸ θέμα τοῦ τύπου ἐξηντλήθη. Πράγματι ἐξηντλήθη, ἀλλὰ κατὰ τὰ δύο κεφάλαια μόνον, τὰ ὁποῖα ἐθίγησαν ἐκ μέρους τῶν ρητόρων, οἱ ὁποῖοι προηγήθησαν ἐμοῦ. Ὑπάρχει, ὅμως, κύριοι βουλευταί, καὶ ἕνα ἄλλο τμῆμα τύπου, ὁ τύπος τῆς Θεσσαλονίκης, διὰ τὸν ὁποῖον οὐδεὶς ἠσχολήθη καὶ θὰ εἶναι ἀπαραίτητον συμπλήρωμα τοῦ ὅλου θέματος, νὰ ἀσχοληθῶμεν καὶ μὲ τὸ τμῆμα τοῦτο. Πρὶν εἰσέλθω, ὅμως, εἰς τὸ θέμα μου, θὰ ἤθελον νὰ τονίσω, ὅτι ἀνεφέρθησαν στοιχεῖα, ἀπὸ τὰς καταστάσεις τῆς Τραπέζης Ἑλλάδος ἢ τῆς Νομισματικῆς, ἀφορῶντα τὰ ὑπὸ τῶν ἐφημερίδων ληφθέντα δάνεια. Αἱ καταστάσεις αὐταὶ εἶναι μὲν ἐπίσημοι, ἀλλὰ εἶναι συγκεντρωτικαὶ καὶ δὲν ἀφήνουν νὰ καταφανῇ, ἂν τὰ δάνεια εἶναι δάνεια κεφαλαίου κινήσεως, δηλαδὴ δάνεια δοθέντα πρὸς ἐνίσχυσιν τῆς ἐφημερίδος, ἄνευ ἐμπραγμάτου ἀσφαλείας, ὡς «στοιχεῖον προικοδοτήσεως διὰ τῆς μεθόδου τῆς ἀντεξοφλήσεως», ἢ πρόκειται «περὶ «ἐνυποθήκων δανείων, τοκοχρεωλυτικῶν, μὲ ἐμπράγματον ἀσφάλειαν, τὰ ὁποῖα ἔχουν ἄλλην μορφὴν καὶ ἄλλην ὑφήν». Ἐλέχθη, κατὰ κόρον, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ηὐνόησε σκανδαλωδῶς τὰς φιλοκυβερνητικὰς ἐφημερίδας. Ἀλλὰ ἐκ τῶν πέντε ἐφημερίδων τῆς Θεσσαλονίκης, τεσσάρων ἡμερησίων καὶ μιᾶς ἑβδομαδιαίας, κατὰ σύμπτωσιν, αἱ τέσσαρες εἶναι φιλοκυβερνητικαὶ μόνον ἡ μία ἀντίθετος πρὸς τὴν Κυβέρνησιν. Καὶ ὅμως οὐδεμία παροχὴ ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως, ἢ τῶν Κυβερνήσεων, ἐγένετο πρὸς τὸν τύπον τῆς Θεσσαλονίκης. Συνεπῶς, τὸ λεχθέν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις προέβη εἰς χαριστικὰς πράξεις ὑπὲρ τῶν φιλικῶν της ἐφημερίδων, ἐλέγχεται, ἐκ τοῦ γεγονότος τούτου, ἀνακριβές. Ἀλλὰ καὶ σχετικῶς μὲ τὰ κεφάλαια κινήσεως, παρετηρήθη μία ἀσυγχώρητος διάκρισις μεταξὺ τοῦ τύπου Ἀθηνῶν καὶ Θεσσαλονίκης. Δυνάμει τῆς ὑπ’ ἀριθ. 727 ἀποφάσεως τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς, τοῦ 1953, διὰ νὰ δώσῃ ἡ τότε Κυβέρνησις τὴν δυνατότητα ἀντιμετωπίσεως τῶν δυσχερειῶν εἰς τὸν τύπον, λόγῳ τῆς ἀναπροσαρμογῆς, ἀπεφάσισε τὴν χορήγησιν δανείων, ὡς κεφαλαίων κινήσεως, διὰ μὲν τὰς ἐφημερίδας Ἀθηνῶν ὕψους ἑνὸς καὶ ἡμίσεος ἑκατομμυρίου δραχμῶν, διὰ τὰ περιοδικοῦ ἑνὸς ἑκατομμυρίου καὶ διὰ τὰς ἐφημερίδας Θεσσαλονίκης 500.000. Ἡ τόσον μεγάλη διάκρισις διὰ τὰς ἐφημερίδας Θεσσαλονίκης, ἐν σχέσει μὲ τὰς ἐφημερίδας Ἀθηνῶν, καθ’ ἣν στιγμὴν μάλιστα ἐδίδετο καὶ εἰς τὰ περιοδικὰ ἀκόμη ἕνα ἑκατομμύριον δραχμῶν, νομίζω, ὅτι ἀποδεικνύει μίαν δυσμενῆ διὰ τὸν τύπον τῆς Θεσσαλονίκης μεταχείρισιν. Ἂς σημειωθῇ, ὅτι οὐδεμία ἐφημερὶς τῆς Θεσσαλονίκης ἔλαβεν αὐτὸ τὸ δάνειον κεφαλαίου κινήσεως, ἔστω. Περαιτέρω ὑπάρχει καὶ τὸ ζήτημα τῶν διαφημίσεων τῶν ἐγχωρίων προϊόντων. Διὰ τὸν σκοπὸν τοῦτον, εἰς ὁλόκληρον τὸν τύπον Θεσσαλονίκης, ἐδόθησαν ἕνα ἑκατομμύριον τετρακόσιαι ἑβδομήκοντα ἓξ χιλιάδες δραχμαί, ἀνίσως καὶ αὐτὸ κατανεμηθέν, ἐνῷ ὁλόκληρον τὸ ὑπόλοιπον ποσὸν ἐδόθη εἰς τὰς ἀθηναϊκὰς ἐφημερίδας. Καὶ τοιουτοτρόπως κατελήξαμεν, ἑκάστη ἐφημερὶς τῶν Ἀθηνῶν, ἀκόμη καὶ ἡ μικροτέρα, νὰ λάβῃ 1½ ἕως 2 ἑκατομμύρια δραχμῶν, δηλαδὴ ποσὸν μεγαλύτερον τοῦ ποσοῦ, τὸ ὁποῖον ἔλαβεν ὁ τύπος τῆς Θεσσαλονίκης ἐν τῷ συνόλῳ του. Τρίτη περίπτωσις, ἀνίσου μεταχειρίσεως, εἶναι τὰ τρίμηνα γραμμάτια, διὰ τὴν χρηματοδότησιν εἰσαγωγῆς χάρτου. Ἡ σχετικὴ περὶ τούτου ἀπόφασις τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς, ὑπ’ ἀριθ. 919, δὲν περιῆλθεν εἰς γνῶσιν, περιέργως, τῶν ἐφημερίδων Θεσσαλονίκης, αἱ ὁποῖαι ὡς ἐκ τούτου, δὲν ἔκαμον χρῆσιν τοῦ εὐεργετήματος αὐτοῦ. Τὸν Νοέμβριον τοῦ 1956 ἐξ ἄλλου, ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία ἐψήφισε τὸ Ν. Διάταγμα 3619, διὰ τοῦ ὁποίου προέβλεψεν εἰδικὰ μέτρα πρὸς ἐνίσχυσιν τοῦ Ἐπαρχιακοῦ Τύπου. Κατὰ περίεργον τρόπον, ἡ Θεσσαλονίκη καὶ ὁ Πειραιεύς, δὲν ἐχαρακτηρίσθησαν ὡς ἐπαρχιακὰ κέντρα καὶ ἐξῃρέθησαν συνεπῶς τῶν προνομίων τοῦ νομοθετικοῦ τούτου Διατάγματος. Τὸν Αὔγουστον τοῦ 1958, ἐλήφθη ἀπόφασις, διὰ τῆς ὁποίας καὶ ὁ Πειραιεὺς ἐνεσωματώθη εἰς τὸν ἐπαρχιακὸν τύπον καὶ τοιουτοτρόπως ἔμεινε μόνον ἡ Θεσσαλονίκη εἰς τὸ κενόν, ἐκτὸς νόμου, παρὰ τὸ γεγονός, ὅτι κατ’ ἐπανάληψιν ἐζητήσαμεν νὰ θεωρηθῇ καὶ ὁ τύπος Θεσσαλονίκης ὡς ἐπαρχιακός. Τοιουτοτρόπως, ὁ τύπος Θεσσαλονίκης ὑπέστη ἕνα ἀκόμη βαρύτατον πλῆγμα καὶ εὑρέθη ἐν δυσκολίᾳ νὰ ἀνταπεξέλθῃ εἰς τὸν συναγωνισμόν. Ἀνεφέρθη, ἐπίσης, ὅτι τὸ ραδιόφωνον συναγωνίζεται καιρίως τὸν τύπον, διότι διεπιστώθη, ὅτι ἕνα μέγα μέρος τῶν ἐσόδων τοῦ τύπου προέρχονται ἐκ τῶν διαφημίσεων. Ἐάν, ὅμως, κύριοι βουλευταί, ὁ ἀθηναϊκὸς τύπος ἀντιμετωπίζῃ τὸν Ἐθνικὸν Ραδιοφωνικὸν Σταθμὸν καὶ τὸν Σταθμὸν τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων, ὁ τύπος τῆς Θεσσαλονίκης, πέραν τούτων, ἀντιμετωπίζει καὶ τὰ ραδιόφωνα Θεσσαλονίκης. Καὶ ὡς πρὸς τοῦτο, δηλαδή, ὁ τύπος τῆς Θεσσαλονίκης εὑρίσκεται εἰς μειονεκτικὴν θέσιν, ἐν συγκρίσει μὲ τὸν τύπον Ἀθηνῶν. Ἡ γνώμη μου, διὰ τὴν δυσμενῆ ταύτην μεταχείρισιν τοῦ τύπου Θεσσαλονίκης, εἶναι, ὅτι ἡ εὐθύνη βαρύνει τὴν τότε Κυβέρνησιν, τὴν Κυβέρνησιν τοῦ ἔτους 1955, ἡ ὁποία κακῶς ἀντεμετώπισε τότε τὴν δύσκολον θέσιν τοῦ τύπου. Ἔκτοτε, καθιερώθη μία τακτική, τὴν ὁποίαν ἦτο δύσκολον νὰ μεταβάλουν αἱ ἑπόμεναι Κυβερνήσεις, παρὰ τὴν ἐπιθυμίαν των νὰ δείξουν, ἴσως, ἀνάλογον στοργὴν καὶ πρὸς τὸν τύπον Θεσσαλονίκης. Ἐλπίζω, ὅτι διὰ τῶν μέτρων, τὰ ὁποῖα ἐπηγγέλθη ἡ Κυβέρνησις, θὰ ἀποκατασταθῇ ἡ προσγενομένη εἰς τὸν τύπον τῆς Θεσσαλονίκης ἀδικία. Δὲν εἶναι ὀρθόν, ὁ τύπος Θεσσαλονίκης νὰ ἐξακολουθήσῃ παραμένων ἐστερημένος κρατικῆς προστασίας, ἕρμαιον ἀθεμίτου ἀνταγωνισμοῦ, εἰς ἕνα ἄνισον ἀγῶνα ἐπιβιώσεως. Ἐλπίζω, ὅτι ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία, θὰ κατανοήσῃ τὴν δύσκολον θέσιν τοῦ τύπου Θεσσαλονίκης καὶ θὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ πρόβλημα, κατὰ τρόπον δίκαιον.

§109ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μ. Γαληνός, ἔχει τὸν λόγον.

§110Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Λυποῦμαι, διότι εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ λάβω τὸν λόγον καὶ διὰ δευτέραν φοράν, ἐπὶ τοῦ ἰδίου θέματος: τοῦ θέματος τοῦ τύπου. Ἀλλὰ ἡ ἐλπίς μου, ὅτι μετὰ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς πρώτης ἐπερωτήσεως, τὴν ὁποίαν εἶχον κάμει, καὶ ἡ ὁποία ἀφεώρα τὴν μὴ κατάθεσιν τῶν ἐγγράφων, τῶν σχετικῶν μὲ τὸν τύπον, θὰ ἠνάγκαζε τὴν Κυβέρνησιν νὰ διαφωτίσῃ πλήρως τὸ σημεῖον τοῦτο καὶ νὰ δώσῃ συγκεκριμένας ἐξηγήσεις διεψεύσθη. Ἀνέμενον, κ. βουλευταί, ἀπὸ τὸν κ. ὑπ)γὸν τῆς Προεδρίας τῆς Κυβ)σεως, νὰ ἐπιβάλῃ κυρώσεις εἰς τοὺς τυχὸν ὑπευθύνους, ἀνέμενον, ἂν μὴ ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Προεδρίας, ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, νὰ σπεύσῃ νὰ διορθώσῃ τὴν κατάστασιν. Ἀντιθέτως, ὄχι μόνον οὐδεμία διόρθωσις ἔγινεν, ἀλλὰ ἐξακολουθοῦν νὰ ὑφίστανται καὶ νὰ ἰσχύουν τὰ σημειώματα τοῦ κ. Τσάτσου εἰς τὰς Τραπέζας, διὰ τὴν χρηματοδότησιν τῶν ὡρισμένων κυβερνητικῶν ἐφημερίδων. Ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ, ἡ Κυβέρνησις δὲν κατέθεσεν ἀκριβῆ στοιχεῖα καὶ προσεπάθησε νὰ παραπλανήσῃ τὸ Σῶμα, μὲ στοιχεῖα ἀνακριβῆ ἢ ἐλλιπῆ. Αἱ χορηγηθεῖσαι πιστώσεις, δὲν εἶναι τὰ 135 ἑκατομμύρια, ποὺ ἀνέφερεν ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων, δὲν εἶναι μόνον τὰ μυστικὰ κονδύλια, ἀλλὰ καὶ ἄλλα καὶ περιμέναμε μίαν ἀπάντησιν εἰς ὅσα κατήγγειλε καὶ εἶπεν ὁ συνάδελφος κ. Μπρεδήμας. Ἡ Κυβέρνησις ἠρνήθη νὰ καταθέσῃ ἐπίσημα στοιχεῖα καὶ δι’ αὐτὸ ἐγένετο ἡ ἐπερώτησίς μου. Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις δὲν ἦτο ἔνοχος καὶ ἔσπευδε νὰ καταθέσῃ τὰ ζητηθέντα στοιχεῖα, θὰ ἦτο, ἴσως, δυνατὸν νὰ γίνουν μόνον ὡρισμέναι παρατηρήσεις, πρὸς διόρθωσιν τοῦ κακοῦ. Ὅμως ἡ Κυβέρνησις ἀρνεῖται νὰ τὸ καταθέσῃ καὶ δικαίωμα, συνεπῶς, καὶ ἐγὼ ἔχω, νὰ ἐπιμείνω εἰς τὰς κατηγορίας, ἅτινας δὲν δύναται νὰ ἀνατρέψῃ ἡ Κυβέρνησις. Εἶπον, ὅτι δὲν δέχομαι, ὡς ἀληθῆ, οὐδένα ἰσχυρισμὸν κυβερνητικόν, ἂν δὲν μοῦ φέρουν νὰ ἴδω τοὺς φακέλλους καὶ τὰ στοιχεῖα, ἂν δὲν μοῦ δώσουν πλήρως τὰς ἀποδείξεις. Ἡ Κυβέρνησις θὰ φέρῃ τὰς ἀποδείξεις, δὲν θὰ τὶς φέρω ἐγώ, οὔτε εἶναι δυνατὸν καὶ δὲν ἠμπορεῖ νὰ δικαιολογηθῇ ποτὲ ἡ πτέρυξ σας, κύριοι συνάδελφοι τῆς πλειοψηφίας, μὲ τὴν δικαιολογίαν, ὅτι δὲν ἠμποροῦμεν ἡμεῖς μὲ στοιχεῖα νὰ ἀποδείξωμεν τὴν κατηγορίαν. Ἐγὼ πῶς νὰ τὴν ἀποδείξω, ἀφοῦ ἔχετε τὰ σχετικὰ ἔγγραφα μυστικά; Καὶ ἂν τὰ εἶδον, ἀφοῦ εἶναι μυστικά, τὰ εἶδον λαθραίως καὶ ἂν τὰ φανερώσω θὰ κρεμασθῇ ὁ ἁρμόδιος ὑπάλληλος καὶ δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ τὸ κάμω ἐγὼ αὐτὸ τὸ πρᾶγμα.

§111Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Ἀρχίζομεν νὰ μὴ σᾶς πιστεύωμεν.

§112Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Κύριε συνάδελφε, ἐπροκάλεσα καὶ προκαλῶ τὴν Κυβέρνησιν καὶ πάλιν. Φέρατέ μου τὴν κατάστασιν τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν τοῦ 1.500.000, τοῦ δοθέντος εἰς τὰς ἐπαρχιακὰς ἐφημερίδας. Φέρατέ μου τὴν κατάστασιν τοῦ Ὑπουργείου Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως ὅλων αὐτῶν τῶν κονδυλίων, τὰ ὁποῖα ἀναφέρουν, ὄχι μόνον τὰς 800.000 ποὺ ἀνέφερεν ὁ κ. ὑπουργός, ἀλλὰ καὶ ὅσων ἐλέχθησαν σήμερον. Νομίζω, ὅτι ἔχετε ὑποχρέωσιν νὰ τὸ κάμετε αὐτό. Κατηγγέλθη, ὅτι ἡ Κυβέρνησις προσεκάλεσεν ἕνα δημοσιογράφον, ἀνταποκριτὴν ξένης ἐφημερίδος, καὶ τοῦ ἔδωσε ἕνα μισθόν. Ὁ δημοσιογράφος, φυσικά, καλῶς ἔκαμε καὶ τὸν ἐπῆρε. Τὸ θέμα εἶναι, ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἠμπορῇ νὰ μισθοδοτῇ, ὑπὸ μορφὴν ὑπαλλήλων, τοὺς ξένους ἀνταποκριτάς. Διατί, κύριοι συνάδελφοι, δὲν ὑπάρχουν Ἕλληνες, ποὺ νὰ ἠξεύρουν γαλλικά, δὲν ὑπάρχει τεραστία ἀνεργία εἰς τὴν Ἑλλάδα, δὲν ὑπάρχουν, οἱ ὁποῖοι νὰ ἐκλιπαροῦν μίαν δεκάρα, ἕνα πεντακοσάρικο; Ἦτο ἀνάγκη νὰ πάρῃ ἡ Κυβέρνησις τὸν ἀνταποκριτὴν τῆς «MONDE» ἢ τῶν «Τάϊμς» τῆς Νέας Ὑόρκης, νὰ τοῦ δίδῃ 3, 4 καὶ 5 χιλιάδας μηνιαῖον μισθόν, διὰ νὰ κάμνῃ τὸν μεταφραστήν; Δὲν ὑπάρχουν Ἕλληνες, δὲν ὑπάρχει ἀνεργία, δὲν ὑπάρχει πτώχεια εἰς τὸν τόπον αὐτὸν καὶ νομίζετε, ὅτι ἠμπορεῖτε νὰ λέγετε, ὅτι δὲν ἠμποροῦν νὰ λέγωνται αὐτά, τὰ ὁποῖα λέγω, ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ; Εἶναι δυνατὸν νὰ μοῦ τὰ εἴπατε σεῖς, κύριε Λύχνο;

§113Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Αὐτὸ εἶναι ἄλλο θέμα.

§114Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Εἶναι καταγγελία ὑπεύθυνος βουλευτοῦ, δι’ ἀτασθαλίας εἰς βάρος τῆς Κυβερνήσεως. Διότι ὁ βουλευτὴς καταγγέλλει ὑπευθύνως, ὅτι ἡ Κυβέρνησις εἶχε διαφημισθῆ εἰς τὸ ἐξωτερικὸν αὐτὴ καὶ ὄχι ἡ Ἑλλάς, σπαταλᾶ τὸ δημόσιον χρῆμα. Καὶ αὐτὴ ἡ διαφήμισις τῆς Κυβερνήσεως εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ἀναδημοσιεύεται, ὡς διεθνὴς ξένη γνώμη, εἰς τὰς τοπικὰς ἐφημερίδας, διὰ νὰ παραπλανᾶται ὁ ἑλληνικὸς λαός. Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις πληρώνει τοὺς ἀνταποκριτὰς τῶν ξένων ἐφημερίδων, διὰ νὰ τὴν διαφημίζουν εἰς τὴν ξένην, ὥστε νὰ ἐμφανίζεται ἐδῶ, ἡ δημοσίευσις αὐτή, ὡς διεθνὲς ἀνεπηρέαστον σχόλιον τοῦ ξένου τύπου, διὰ νὰ συνεχίζῃ νὰ παραμένῃ εἰς τὴν ἀρχήν.

§115Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Πιστεύετε, ὅτι ὑπάρχουν εἰς τὰς Γαλλίας, τὰς Ἀγγλίας, τὰς Γερμανίας καὶ ἄλλας χώρας, τόσον ἀφελεῖς ἐφημερίδες, ὥστε νὰ ἀφήνουν ἕνα ἀνταποκριτήν τους εἰς τὰς Ἀθήνας, νὰ παίρνῃ 1.000 δραχ. ἀπὸ τὴν Ἑλληνικὴν Κυβέρνησιν, διὰ νὰ διαφημίζουν ἀπὸ τῶν στηλῶν των τὸν κ. Καραμανλῆν; Μὴ εἶσθε τόσον ἀφελής, κύριε συνάδελφε.

§116Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Κἄθε ἄλλο παρὰ ἀφελὴς εἶμαι. Ἀντιθέτως, ἐλπίζω, ὅτι ἔχω ἀνοικτὰ καὶ τὰ μάτια μου καὶ τὰ ὦτα μου. Νομίζω, ὅτι, ὅταν μία ἐφημερὶς ἔχῃ ἕνα ἀνταποκριτὴν εἰς μίαν χώραν, δημοσιεύει τὰς ἀνταποκρίσεις, τὰς ὁποίας ἀποστέλλει ὁ ἀνταποκριτής. Δὲν βλέπω τὸν λόγον, διατὶ νὰ μὴ δημοσιεύσῃ τὰς ἀνταποκρίσεις του, τὰς ὁποίας θεωρεῖ ἀνεπηρέαστους. Οἱ «Τάϊμς» δὲν ἠξεύρουν, ὅτι ὁ ἀνταποκριτὴς τους πῆρε 30.000 δολλάρια, διὰ νὰ γράψῃ, ὅσα γράφει.

§117Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Ὅταν λάβῃ μίαν ἀνταπόκρισιν ἀνταποκριτοῦ της εἰς τὰς Ἀθήνας, ὁ ὁποῖος ἐγκωμιάζει τὸν κ. Τσάτσον, θὰ εἴπῃ, αὐτὸς εἶναι ἀνόητος καὶ τὸν πετῶ εἰς τὸ καλάθι. Αὐτὸ θὰ εἴπουν οἱ «Τάϊμς».

§118Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Διατί;

§119Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Διότι ζητάει σοβαρὰ πράγματα. Δὲν ζητάει γελοιότητας.

§120Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Δὲν εἶναι σοβαρά, ὅταν ἐκθειάζῃ μίαν Κυβέρνησιν, εἰς τὴν ὁποίαν εἶναι ἐμπεπιστευμένος; Διατὶ δὲν εἶναι σοβαρὰ πράγματα; Καὶ ἀντιθέτως δὲν εἶναι σοβαρὰ πράγματα αἱ ἰδικαί σας πράξεις, ποὺ τοῦ δίδετε 30.000 δολλάρια, διὰ νὰ σᾶς διαφημίσῃ, οὔτε ἠθικόν, οὔτε ἐπιτετραμμένον εἶναι. Ἡ ἐφημερὶς κάμνει τὴν δουλειάν της. Ἀλλὰ δὲν ἠμπορεῖτε νὰ ἀμφισβητήσητε τὸ δίκαιον, ὅταν λέγω, ὅτι δὲν εἶναι ὀρθὴ διαχείρισις, ἀπὸ πλευρᾶς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως καὶ ὅτι εἶναι ἀνέντιμος καὶ εἶναι κἄτι, τὸ ὁποῖον δὲν πρέπει νὰ μείνῃ ἄνευ ἀπαντήσεως. Δι’ ἐμέ, τοὐλάχιστον, ἠγέρθη νέον θέμα διὰ τὴν Κυβέρνησιν, τὸ ὁποῖον σεῖς, οἱ κυβερνητικοὶ βουλευταί, ἔχετε ὑποχρέωσιν νὰ διαλευκάνετε. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ φύγετε ἀπὸ ἐδῶ, χωρὶς νὰ διαλευκανθῇ τὸ θέμα αὐτό, διότι δὲν εἶναι ἁπλοῦν. Καθημερινῶς, κύριοι χιλιάδες Ἑλλήνων, οἱ ὁποῖοι ἐκλιπαροῦν μίαν δουλειὰ μὲ 500 καὶ 1.000 δραχ. ἐκδιώκονται ἀπὸ σᾶς καὶ ἔχετε καὶ μισθοδοτεῖτε σχεδὸν ὅλους τοὺς ξένους ἀνταποκριτὰς μὲ κονδύλια 30.000 δολλαρίων.

§121Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Ἔχετε τὰς ἀποδείξεις;

§122Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Περιμένω τὴν ἀπάντησιν τῆς Κυβερνήσεως μὲ τὰ ἔγγραφα. Μοῦ εἶπεν, ὅτι δίδει 3.000 δραχ. τὸν μῆνα εἰς ἕνα, δι’ ἐργασίαν διερμηνέως. Περιμένω νὰ μοῦ εἴπῃ, ἐὰν δίδῃ εἰς τοὺς ἄλλους μισθόν, διὰ νὰ κάμνουν τὸν ὁδοκαθαριστήν.

§123Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ. (Ὑφ. Πρ. Κυβερνήσεως). Κύριοι συνάδελφοι, ὅταν ἐδόθη πρὸ ἡμερῶν εἰς τὴν ἄλλην συνεδρίασιν ἡ ἀπάντησις ἐδόθη διὰ τὸ ὑπ’ αὐτοῦ λεχθέν, ὅτι ὁ περὶ οὗ ὁ λόγος ξένος ἀνταποκριτὴς ἔλαβε κονδύλιον ἐκ τοῦ κεφαλαίου τῶν ἀπορρήτων δαπανῶν. Δὲν νομίζω, ὅτι ἦτο δυνατὸν ποτὲ νὰ ὑποθέσῃ τις, ὅτι εἴχομεν διάθεσιν νὰ κρύψωμεν τὸ κονδύλιον τῶν 3.000 δρχ., τὸ ὁποῖον εἶναι ἀναγεγραμμένον εἰς τακτικὸν κεφάλαιον τοῦ προϋπολογισμοῦ καὶ τὸ ὁποῖον ἐλέγχεται κατὰ τὴν γνωστὴν οἰκονομίαν τοῦ ἐλέγχου παντὸς ἐξόδου τοῦ Δημοσίου. Πέραν τούτου, νομίζω, ὅτι λαμβάνετε ὡς δεδομένα τὰ ὅσα ἐπὶ τοῦ θέματος ὑπεστηρίχθησαν προηγουμένως.

§124Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Ὅσα εἴπατε σεῖς.

§125Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ. (Ὑφ. Πρ. Κυβερνήσεως). Ὡμιλήσατε προηγουμένως περὶ τοῦ ποσοῦ διὰ τὸν ἄλλον ξένον ἀνταποκριτήν. Ἐὰν πρόκειται πᾶν, τὸ ὁποῖον λέγεται ἀπὸ τοῦ βήματος, νὰ λαμβάνεται ὡς δεδομένη ἀλήθεια καὶ ἐπ’ αὐτοῦ ἡμεῖς πλέον νὰ στηρίζωμεν τὰ ἐπιχειρήματά μας, εἶναι ἄλλο θέμα καὶ δὲν νομίζω, ὅτι καὶ σεῖς εἰδικῶς θὰ ἔπρεπε νὰ χρησιμοποιῆτε τὰ ὅσα ἐλέχθησαν καὶ τὰ ὁποῖα φεύγουν ἀπὸ τὸ πρόσωπον τοῦ ἑνὸς ξένου ἀνταποκριτοῦ καὶ οὐσία πλέον ἀφοροῦν ὅλο τὸ Σῶμα τῶν ξένων ἀνταποκριτῶν, τὸ ὁποῖον οὔτε ὀλίγον, οὔτε πολύ, καταβάλλεται προσπάθεια νὰ ἐμφανισθῇ εἰς τὴν αἴθουσαν ταύτην, ὅτι ἀποτελεῖται ὑπὸ ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι εἶναι δυνατὸν νὰ λησμονήσουν τὰ καθήκοντα, τὰ ὁποῖα ἔχουν πρὸς τοὺς ξένους, τοὺς ὁποίους ἀντιπροσωπεύουν ἐδῶ, διὰ νὰ εἰσπράξουν αὐτὰ τὰ μηδαμινὰ ποσά. Δὲν νομίζω δέ, ὅτι τὰ ὅσα λέγονται ἔστω καὶ ὑπὸ τὸν τύπον τοῦ μύθου ὠφελοῦν τὸν τόπον. Διότι διὰ πάντα σοβαρὸν ἄνθρωπον, ὁ ὁποῖος θὰ ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς Βουλῆς, ὡς ἐπίσης, ὅτι ὑπεστηρίχθησαν ὑπὸ ἑνὸς συναδέλφου, μέλους τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας ὅσα ὑπεστηρίχθησαν καὶ τὴν ἐκφρασθεῖσαν γνώμην διὰ τὸ ποιὸν τῶν ξένων ἀνταποκριτῶν, δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποβῇ ἐπ’ ὠφελείᾳ τῶν γενικωτέρων συμφερόντων τῆς χώρας. Θὰ ἤθελα νὰ παρακαλέσω νὰ περιορισθῆτε ἐπὶ πραγμάτων, τὰ ὁποῖα εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποδειχθοῦν καὶ ὄχι ἐπὶ πραγμάτων, τὰ ὁποῖα εὑρίσκονται πολὺ μακρὰν τῆς ἀληθείας.

§126Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Δὲν μοῦ ἐκάματε τὴν τιμὴν νὰ μὲ προσέξετε. Εἶπον, ὅτι παρομοίαν καταγγελίαν γενομένην ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς Βουλῆς, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τὴν ἀφίσετε ἀναπάντητον. Νομίζω, ὅτι ἡ ἀπάντησίς σας δὲν ἦτο ἱκανοποιητική, περιορισθεῖσα μόνον εἰς ἕνα δημοσιογράφον συγκεκριμένον, καὶ ἀπεσιωπήσατε ἐὰν καὶ οἱ ἄλλοι ἀνταποκριταὶ ἢ πᾶς ἄλλος ἀνταποκριτὴς λαμβάνουν ὑπὸ τὴν ἰδίαν μορφὴν μισθοὺς ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον σας. Εἶσθε ὑποχρεωμένος νὰ εἴπητε εἰς τὴν Βουλὴν ποῖοι καὶ πόσοι ξένοι ἀνταποκριταὶ ἐφημερίδων ἢ περιοδικῶν, κύριοι ἢ κυρίαι, παίρνουν μισθοὺς καὶ ποίους, ἀπὸ ὑμᾶς. Δεύτερον θέμα, τὸ ὁποῖον θὰ κρίνῃ ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία, τὸ ὁποῖον θὰ κρίνῃ ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς καὶ ὕστερα οἱ ἄλλοι, εἶναι, κατὰ πόσον τοῦτο εἶναι κανονικόν, κατὰ πόσον οἱ κύριοι αὐτοί, κατὰ πάντα ἀξιότιμοι δι’ ἐμέ, πρέπει νὰ λαμβάνουν τὰς ἀμοιβὰς αὐτάς. Καὶ ἐρωτᾶται: Εἶναι δυνατὸν ἡ Ἀμερικανικὴ Κυβέρνησις νὰ καλέσῃ τὸν ἀνταποκριτὴν μιᾶς Ἑλληνικῆς ἐφημερίδος καὶ νὰ τοῦ δίδῃ μισθούς; Καὶ δὲν νομίζετε, ὅτι τοῦτο εἶναι ἀπόπειρα παραπλανήσεως τῆς γνώμης τοῦ ξένου ἀνταποκριτοῦ ἢ ἀπόπειρα δωροδοκίας αὐτοῦ; Εἶσθε ὑποχρεωμένος, κύριε ὑπουργέ, νὰ μᾶς φέρετε ἐδῶ, ὄχι σήμερον, διότι δὲν θὰ τὰ ἔχετε, ἀλλ’ αὔριον ἢ μεθαύριον στοιχεῖα πλήρη τοῦ κονδυλίου αὐτοῦ τοῦ γνωστοῦ, ἀλλ’ ἀνωνύμου εἰς τὸν προϋπολογισμόν. Νὰ φέρῃ ἡ Κυβέρνησις εἰς τὴν Βουλὴν κατάλογον τῶν ξένων αὐτῶν ἀνδρῶν ἢ γυναικῶν, οἱ ὁποῖοι ἀμείβονται ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον δῆθεν ὡς μεταφρασταὶ ἢ ὁδοκαθαρισταὶ ἢ θυρωροὶ — δὲν μὲ ἐνδιαφέρει ὑπὸ ποίαν μορφήν. Μὲ ἐνδιαφέρει μόνον πόσοι ἀνταποκριταὶ ξένων ἐφημερίδων ἐν Ἑλλάδι παίρνουν μισθοὺς καὶ ποίους. Τὸ κακίζω τοῦτο καὶ τὸ θεωρῶ ἐπιβλαβέστατον διὰ τὰ ἐθνικὰ συμφέροντα. Καὶ εἶναι ἐπιβλαβέστατον, ὄχι διότι τὸ λέγω ἐγώ, ἀλλὰ διότι σεῖς τὸ κάμνετε. Ἐὰν ὑπάρχῃ βλάβη εἰς τὸ ἐθνικὸν συμφέρον, ἔνοχος εἶναι ἐκεῖνος ποὺ κάμνει τὴν πρᾶξιν καὶ ὄχι ἐκεῖνος ποὺ χαρακτηρίζει τὴν πρᾶξιν. Καὶ ἐδῶ τὰ πάντα γίνονται ἱεροκρυφίως. Καὶ ὅταν ἐπιχειροῦμεν νὰ ζητήσωμεν ἐξηγήσεις, νὰ θίξωμεν κάτι, θίγομεν, μᾶς λέτε, τὸ ἐθνικὸν συμφέρον. Ἀλλὰ ποῖον ἐθνικὸν συμφέρον θίγομεν; Ἀλλά, κύριοι βουλευταί, νομίζω, ὅτι θὰ σᾶς ἔκαμεν ἐντύπωσιν, ὅτι ἐγὼ ὁ ἴδιος, ὁ ὁποῖος δὲν ἔχω συνηθίσει νὰ μὴ ἀναλαμβάνω τὰς εὐθύνας καὶ νὰ μὴ εἶμαι εἰς θέσιν νὰ ἀποδείξω ὅ,τι καταγγέλλω, νομίζω, ὅτι θὰ σᾶς ἔκαμαν ἐντύπωσιν ὡρισμένα πράγματα, τὰ ὁποῖα ἀνέφερα. Εἶπον εἰς προηγουμένην ὁμιλίαν, ὅτι τὰ κονδύλια τοῦ Ὑπουργείου Τύπου, αἱ 800.000, κατ’ ἐμὲ 1.500.000, τὰ κονδύλια τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν, τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, τῆς Στατιστικῆς Ὑπηρεσίας, ἄλλο 1.000.000 καὶ δὲν ξαίρω πόσα ἄλλα ἑκατομμύρια, ἕνα καὶ ἕνα καὶ ἕνα, δὲν ξαίρω, μπορεῖ νὰ φθάνουν τὰ 30, τὰ 50, τὰ 100 ἑκατομμύρια, δὲν ἐδόθησαν εἰς ὅλας τὰς ἐφημερίδας, ἀλλὰ κατὰ προτίμησιν εἰς ἐφημερίδας κυβερνητικῶν βουλευτῶν. Πρέπει νὰ γνωρίζετε ἐπίσης, ὅτι τὰ κονδύλια καὶ τῆς Στατιστικῆς Ὑπηρεσίας καὶ τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν, καθ’ ἃ μὲ ἐβεβαίωσε κατὰ πάντα ἀξιότιμος καὶ ἀξιόπιστος ὑπάλληλος, δὲν τὰ χειρίζεται ὁ ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, οὔτε ὁ ὑπουργὸς ἐπὶ τοῦ Συντονισμοῦ, ἀλλὰ ὁ ἀξιότιμος ἐπὶ τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως ὑπουργός. Τὸ κονδύλιον τοῦ προϋπολογισμοῦ ἐνῷ κατ’ ἔτος τὸ ἐχορήγει πάντοτε ὁ ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ἐπὶ Κυβερνήσεως Καραμανλῆ τὸ διαχειρίζεται ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως. Καὶ θὰ ἴδητε, ὅτι ἐφημερίδες μὴ ἀνήκουσαι εἰς κυβερνητικοὺς βουλευτὰς ἔλαβον δρχ. 1.000, ἐνῷ προσκείμεναι εἰς τὴν Κυβέρνησιν ἔλαβον 14.000 ἢ 20.000 ἀπὸ τὸ ἴδιον κονδύλιον. Μά, θὰ μοῦ εἴπητε, διὰ 3 καὶ διὰ 4.000 φωνάζετε; Ἐν πρώτοις εἶναι πολλὰ τὰ κονδύλια αὐτὰ καὶ 4+4+4 τὸ κονδύλιον αὐξάνεται. Ἔπειτα, δὲν ἔχει σημασίαν εἰς ποῖον ποσὸν ἀνέρχεται ἡ χορηγία, ἀλλ’ ἔχει σημασίαν, ὅτι ἔλαβε χώραν τοιαύτη χορηγία, ἔλαβε χώραν τοιαύτη διάκρισις. Διατί δὲν παίρνετε νὰ ἴδητε ποῖαι εἶναι αἱ ἐφημερίδες αἱ ὁποῖαι ἔλαβον τὰ χρήματα αὐτὰ ἐντὸς ἑξαμήνου; 6.000.000 ἐμοιράσθησαν εἰς ἐπαρχιακὰς ἐφημερίδας. Ποῖαι εἶναι αἱ ἐφημερίδες αὐταὶ καὶ εἰς ποίους ἀνήκουν; Τότε θὰ ἀντιληφθῆτε τὸ τεράστιον ἠθικὸν θέμα, τὸ ὁποῖον ἀνοίγεται διὰ τὴν παράταξίν σας. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ ἀναφέρω π.χ., ὅτι συνάδελφός μου ἐκ Μυτιλήνης ἐκδώσας πρὸ διμήνου ἐφημερίδα, μετέβη εἰς τὸν ὑπουργὸν νὰ λάβῃ χρήματα μὲ μίαν καρτέλλαν καὶ νὰ διαγραφῇ ἡ ἐφημερὶς ἡ ἰδική μου διὰ νὰ ἐγγραφῇ ἡ ἐφημερὶς τοῦ συναδέλφου τῆς πλειοψηφίας ἐκ Μυτιλήνης ἡ πρὸ διμήνου ἐκδοθεῖσα. Ἄλλη ἐπίσης κυβερνητικὴ ἐφημερὶς ἔλαβε χρήματα ἀπὸ τὸν προϋπολογισμὸν καίτοι ἀπὸ 10μήνου δὲν ἐκδίδεται. Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι δὲν ἔχει σημασίαν τὸ ποσόν. Ἔστω καὶ 50 δρχ. δὲν ἔχει δικαίωμα ὁ κ. ὑπουργὸς νὰ χαρίσῃ εἰς ἕνα φίλον του. Πολὺ περισσότερον ὅταν εἶναι μεγαλύτερον τὸ ποσόν. Ἐδῶ, εἶναι, κύριοι συνάδελφοι τῆς πλειοψηφίας, ποὺ θέλω ἀπὸ σᾶς μίαν ἀντίδρασιν, καὶ θέλω ἀπὸ σᾶς τὸν κολασμὸν τῶν πράξεων αὐτῶν. Καὶ ἀντὶ νὰ δίδετε μαθήματα ἐθνικοφροσύνης διὰ λόγων, θὰ ἐπερίμενα μαθήματα ἐθνικοφροσύνης διὰ τῶν ἔργων σας. Ἡ ἀγάπη πρὸς τὸ Ἔθνος καὶ ἡ ἐθνικοφροσύνη ἀποδεικνύεται μὲ τὰς πράξεις καὶ ὄχι μὲ τὰ λόγια. Καὶ ἡ διασπάθισις τοῦ δημοσίου χρήματος δὲν εἶναι ἐθνικοφροσύνη. Ἀποδείξατέ μου διὰ πράξεων, ὅτι εἶσθε ἐθνικόφρονες καὶ θὰ σᾶς χειροκροτήσω. Κύριοι συνάδελφοι, ἐὰν τὸ θέμα παραμείνῃ ἀνοικτόν, ὁμολογῶ, ὅτι καὶ ἐγὼ ὁ ὁποῖος εἶχα τὸ θάρρος νὰ ὑποβάλω τὴν αἴτησιν καταθέσεως τῶν ἐγγράφων θὰ αἰσθανθῶ μίαν μείωσιν, διότι πρόκειται περὶ θέματος γενικοῦ, ἀφορῶντος ὁλόκληρον τὴν Βουλήν. Εἶμαι βέβαιος, ὅτι σεῖς, κύριοι συνάδελφοι τῆς πλειοψηφίας, θὰ θελήσετε νὰ διαλευκανθῇ τὸ μυστήριον αὐτὸ καὶ θὰ θελήσετε νὰ ἐπιβληθοῦν αἱ κυρώσεις, αἱ ὁποῖαι πρέπει νὰ ἐπιβληθοῦν.

§127ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Λύχνος ἔχει τὸν λόγον.

§128Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Κύριοι βουλευταί, κατηγορήθη ἡ Κυβέρνησις, ὅτι δι’ οἰκονομικῶν ἐπεμβάσεων εἰς τὸν τύπον ἐζήτησε νὰ τὸν ἐπηρεάσῃ, δηλαδὴ νὰ τὸν διαφθείρῃ πρὸς ὑποστήριξιν αὐτῆς. Αὐτὴ εἶναι κατὰ βάσιν ἡ κατηγορία. Ἀλλὰ ἀπὸ τὴν συζήτησιν ἤδη ἀπεδείχθη, ὅτι δὲν εἶναι ἡ Κυβέρνησις αὐτὴ, ἡ ὁποία ἤρχισε τὸν τρόπον τοῦτον τῆς ἀναμίξεως εἰς τὰ δημοσιογραφικὰ πράγματα. Ἄλλαι Κυβερνήσεις πρὸ ἀρκετοῦ χρόνου ἔδωσαν ὡρισμένα κεφάλαια εἰς τὰς ἐφημερίδας, τὰ λεγόμενα κεφάλαια ἐγκαταστάσεων. Ἑπόμεναι Κυβερνήσεις ἦλθον καὶ ἔδωσαν εἰς τὰς ἐφημερίδας τὰ λεγόμενα κεφάλαια κινήσεως. Τρίτη, τέλος, Κυβέρνησις ἦλθε καὶ ἤνοιξε τοὺς λογαριασμοὺς τοῦ χάρτου. Βλέπομεν οὕτω, ὅτι μία σειρὰ Κυβερνήσεων ἠκολούθησε περίπου τὴν αὐτὴν πολιτικὴν καὶ πρέπει νὰ ζητήσωμεν τὴν ἐξήγησιν αὐτοῦ τοῦ φαινομένου. Ἡ ἐξήγησις εἶναι ἁπλῆ. Δὲν χρειάζεται νὰ εἶναι κανεὶς μεγάλος ἐξερευνητὴς μυστηρίων διὰ ν’ ἀνακαλύψῃ περὶ τίνος πρόκειται. Ὅταν αἱ Ἑλληνικαὶ Κυβερνήσεις, μετὰ τὸν πόλεμον, ἤρχισαν νὰ ἐπεμβαίνουν εἰς τὰ νομισματικὰ καὶ τὰ τραπεζιτικὰ πράγματα διὰ νὰ καθορίσουν τὸ ποσὸν τῶν πιστώσεων, αἱ ὁποῖαι ἔπρεπε νὰ δίδωνται χάριν τῆς σταθερότητος τοῦ νομίσματος εἰς ὡρισμένας ἐπαγγελματικὰς τάξεις, ἦτο μοιραῖον κἄποτε νὰ φθάσουν καὶ εἰς τὰς δημοσιογραφικὰς ἐπιχειρήσεις καὶ νὰ ὁρίσουν πιστώσεις καὶ δι’ αὐτάς. Αὐτὴ εἶναι ἡ ρίζα τοῦ φαινομένου, ἢ ἐὰν θέλετε ἡ ρίζα τοῦ κακοῦ. Ὅταν ἡ Κυβέρνησις, ἢ ἡ Νομισματικὴ Ἐπιτροπή, ἡ ὑποκειμένη εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ὥρισεν, ὅτι αἱ ἐπιχειρήσεις βιομηχανίας βάμβακος πρέπει νὰ πάρουν αὐτὰ τὰ ποσὰ καὶ οἱ ἐξαγωγεῖς ἐλαίου νὰ χρηματοδοτηθοῦν μὲ ἐκεῖνα τὰ κεφάλαια, ἦλθε μία στιγμὴ κατὰ τὴν ὁποίαν εὑρέθη εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ εἴπῃ, ὅτι καὶ αἱ δημοσιογραφικαὶ ἐπιχειρήσεις πρέπει νὰ χρηματοδοτηθοῦν κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον καὶ περίπου μὲ αὐτὰ τὰ ποσά.

§129Α. ΖΑΚΚΑΣ. Ἐλευθερία τοῦ Τύπου.

§130Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Ἡ ἐλευθερία τοῦ Τύπου εἶναι κἄτι τὸ ὁποῖον ἐπίσης συνδέεται μὲ τὴν ἰσότητα μεταχειρίσεως εἰς τὰς Δημοκρατίας. Καὶ ὅταν ἡ Κυβέρνησις ἐπεμβαίνῃ εἰς τὰς ἰδιωτικὰς ἐπιχειρήσεις, ὤφειλε καὶ εἰς τὰς δημοσιογραφικὰς ἐπιχειρήσεις, διότι εἶναι καὶ αὐταὶ ἐπιχειρήσεις, νὰ λάβῃ ἀνάλογα μέτρα. Ἄλλωστε ἡ Κυβέρνησις τοῦ Κέντρου ἤρχισεν αὐτὴν τὴν ἀνάμιξιν, ἡ Κυβέρνησις τοῦ Στρατάρχου Παπάγου τὴν ἐσυνέχισε καὶ ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις τὴν ἐξηκολούθησε. Ἐγώ, Κύριοι, δὲν εὑρίσκω τίποτε τὸ μεμπτόν, ἢ τὸ σκανδαλῶδες, ἢ τὸ ἐπιλήψιμον εἰς αὐτὴν τὴν ὑπόθεσιν. Εὑρίσκω μόνον ὅτι ἡ Κυβέρνησις εὑρέθη εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ κάμῃ ἐπεμβάσεις εἰς τὰς δημοσιογραφικὰς ἐπιχειρήσεις, ὅπως ἔκαμε ἀνάμιξιν καὶ εἰς ἄλλας μονάδας τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας.

§131Ε. ΣΚΟΥΡΑΣ. Νὰ κάμνῃ ἴσην μεταχείρισιν.

§132Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Ἡ ἴση μεταχείρισις, ἢ ἡ ἄνισος μεταχείρισις, ὅπως ὑμεῖς τὴν ἐννοεῖτε, δὲν προέκυψεν ἀπὸ τὴν ἐπιθυμίαν τῆς Κυβερνήσεως νὰ κάμνῃ μεταξὺ τῶν ἐφημερίδων διάκρισιν. Ὑπῆρξαν δημοσιογραφικαὶ ἐπιχειρήσεις, αἱ ὁποῖαι ἐπωφελήθησαν τῶν γενικῶν κανόνων, τοὺς ὁποίους ἔθεσε, διὰ τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς, τὸ Κράτος. Ὑπῆρξαν ἄλλαι ἐπιχειρήσεις, αἱ ὁποῖαι δὲν ἠθέλησαν νὰ ἐπωφεληθοῦν. Καὶ νομίζω, ὅτι, πράγματι, ἡ ἀναμόχλευσις τοῦ θέματος, προέρχεται ἀκριβῶς ἀπὸ αὐτὴν τὴν ἀνισότητα, ἡ ὁποία, ὅμως, ἦτο ἠθελημένη, ἐκ μέρους τῶν δημοσιογραφικῶν ἐπιχειρήσεων καὶ ὄχι ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως. Ὑπάρχουν δημοσιογραφικαὶ ἐπιχειρήσεις αὐτάρκεις, αἱ ὁποῖαι λέγουν, ὅτι ἐπειδὴ ἡμεῖς δὲν ἐπήραμεν πιστώσεις —καὶ δὲν ἐπῆραν διότι δὲν τοὺς ἐχρειάζοντο— δὲν ἔπρεπε νὰ ἐπωφελοῦνται εἰς βάρος μας ἄλλαι ἐπιχειρήσεις μὴ αὐτάρκεις, αἱ ὁποῖαι, χάρις εἰς τὰς πιστώσεις, ἐξακολουθοῦν νὰ ζοῦν καὶ νὰ ἐκδίδωνται καὶ οὕτω ζημιώνονται αἱ ἰδικαί μας. Ἡ πραγματικότης εἶναι, ὅτι αἱ ἐπιχειρήσεις αὐταὶ δὲν ἠθέλησαν νὰ πάρουν δάνεια, ἀλλὰ ὄχι διότι ἡ Κυβέρνησις τοὺς ἀπηγόρευσε νὰ τὰ πάρουν.

§133Ε. ΣΚΟΥΡΑΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς εἶπεν, ὅτι λόγοι ἐθνικῆς ἀνάγκης...

§134Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Δὲν γνωρίζω, τί εἶπεν ὁ κ. ὑπουργός, διότι δὲν παρηκολούθησα ὅλας τὰς συνεδριάσεις. Ὁμιλῶ διὰ λογαριασμόν μου καὶ δίδω τὰς ἐξηγήσεις, τὰς ὁποίας ἡ συνείδησίς μου καὶ ἡ πεῖρα μου μὲ ὑποχρεώνουν νὰ δώσω.

§135Α. ΖΑΚΚΑΣ. Πολὺ ἁπλοϊκὰ τίθεται τὸ ζήτημα καὶ ὁ ρήτωρ, ὁ ὁποῖος ὁμιλεῖ, κἄθε ἄλλο παρὰ ἁπλοϊκὸς εἶναι.

§136Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, νομίζω, ὅτι οἱ Ἕλληνες καὶ μάλιστα οἱ πολιτικοὶ ἄνδρες μεταξὺ τῶν Ἑλλήνων, εἶναι ἀρκετὰ εὐφυεῖς, ὥστε ν’ ἀντιλαμβάνωνται, ὅτι αἱ ἐπεμβάσεις εἰς τὸν τύπον, ὡς αὐταὶ αἱ ὁποῖαι κατηγοροῦνται ἀπὸ τὴν ἀντιπολίτευσιν, δὲν ἐπρόκειτο νὰ προσκομίσουν εἰς τὴν ἐπεμβαίνουσαν Κυβέρνησιν καμμίαν ὠφέλειαν, ἀλλὰ μόνον ἐχθρότητα καὶ κατακραυγήν, ὅπως περίπου συμβαίνει τώρα. Ὑπάρχουν Κυβερνητικαὶ ἐφημερίδες, αἱ ὁποῖαι, πράγματι, δὲν ἐξεμεταλλεύθησαν τὰς εὐκολίας τὰς ὁποίας ἔδιδε ἡ Νομισματικὴ Ἐπιτροπὴ εἰς τὰς δημοσιογραφικὰς ἐπιχειρήσεις. Αὐταὶ αἱ ἐφημερίδες στρέφονται ἤδη κατὰ τῆς Κυβερνήσεως. Καὶ ἡ δικαιολογία εἶναι, ὅτι, αἰσθανόμεναι ὅτι ἐκ τῆς ὑποστηρίξεως τῶν ἄλλων τῶν ἀσθενῶν ἐφημερίδων, θίγονται τὰ ἰδικά τους συμφέροντα στρέφονται κατὰ τῆς Κυβερνήσεως ἡ ὁποία δὲν ἠμπόδισε καμμίαν ἐφημερίδα νὰ ὠφεληθῇ τοῦ γενικοῦ κανόνος. Ἐκατηγορήθη ἡ Κυβέρνησις τοῦ κ. Καραμανλῆ, ὅτι διὰ τῆς ἐπεμβάσεως, ἠθέλησε νὰ ἐξαγοράσῃ τὰς ἐφημερίδας διὰ νὰ τὴν ὑποστηρίζουν. Ἐγώ, κύριοι, δὲν γνωρίζω καμμίαν τοιαύτην ἐξαγορασθεῖσαν ἐφημερίδα. Γνωρίζω, ὅτι ὑπάρχουν ἐφημερίδες, αἱ ὁποῖαι εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς ἐτάχθησαν παρὰ τὸ πλευρὸν τῆς Κυβερνήσεως, ἄλλαι θερμότερα ἄλλαι ψυχρότερα, ἀλλὰ δὲν εἶδον καμμίαν νέαν προσχώρησιν, καὶ οὔτε εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ εὔκολα νέα προσχώρησις. Κύριοι, ἡμεῖς οἱ δημοσιογράφοι ἔχομεν μίαν πεῖραν, ἡ ὁποία ὑποτίθεται εἶναι πλουσιωτέρα ἀπὸ τὴν πεῖραν τῶν ἄλλων πολιτικῶν καὶ γνωρίζομεν, ὅτι μία ἐφημερὶς διὰ τὴν ὁποίαν θὰ ὑπάρξῃ καὶ ὁ ἐλαφρότερος ψίθυρος, ὅτι ἔστρεψε πρὸς ἄλλην κατεύθυνσιν τὴν πολιτικήν της, ὄχι διὰ λόγους χρηματικούς, ὄχι διὰ λόγους ἰδεοτελείας, ἀλλὰ ἔστω καὶ ἀπὸ λόγους συναισθηματικοὺς ἢ καὶ ἀπὸ λόγους φρονήσεως, ἡ ἐφημερὶς αὐτὴ τὴν ἑπομένην καταστρέφεται. Ἔζησα τὴν τραγῳδίαν μιᾶς παλαιᾶς ἐφημερίδος, ἡ ὁποία ἐλέγετο «ΕΣΠΕΡΙΝΟΝ ΝΕΟΝ ΑΣΤΥ». Εἶχε τὴν μεγαλυτέραν κυκλοφορίαν τῶν Ἀθηνῶν τὴν ἐποχὴν ἐκείνην, ὑποστηρίζουσα τὴν πολιτικὴν τοῦ Βασιλέως Κωνσταντίνου μέχρι τῆς ἐποχῆς ποὺ ἔφθασε εἰς τὰς Ἀθήνας, ὁ ἁρμοστὴς τῶν Συμμαχικῶν Δυνάμεων Ζονάρ, ὁ ὁποῖος ἐξεθρόνισε τὸν Κωνσταντῖνον. Μίαν ἑσπέραν, ὁ ἄνθρωπος ποὺ διηύθυνε τὴν ἐφημερίδα ἐδειλίασε, διότι ἐκλήθη προσωπικῶς ὑπὸ τοῦ Ζονὰρ καὶ ἐδέχθη παρατηρήσεις καὶ ἀπειλάς, αἱ ὁποῖαι τὸν ἔκαμαν νὰ ἀλλάξῃ τὴν πολιτικὴν τῆς ἐφημερίδος του. Τὴν ἑπομένην, ἡ ἐφημερὶς αὐτή, ποὺ εἶχε τὴν πρώτην κυκλοφορίαν, δὲν ἐπώλησε οὔτε ἕνα φύλλον. Θὰ σᾶς εἴπω ἀκόμη, τί ἔλεγεν ὁ μακαρίτης ὁ Δ. Καλαποθάκης, ὁ Διευθυντὴς καὶ ἰδιοκτήτης τοῦ «Ἐμπρός», ἕνας ἀπὸ τοὺς μεγαλυτέρους δημοσιογράφους μας. Ἔλεγε, ὅτι μία ἐφημερὶς δὲν εἶναι ἐλευθέρα νὰ ἀλλάξῃ τὴν πολιτικήν της καὶ διὰ νὰ κάμῃ τὴν ἐλαφροτέραν στροφὴν εἰς τὴν πορείαν της ἀνάμεσα εἰς τὰ πολιτικὰ πράγματα, θὰ ἔπρεπε νὰ ἔχῃ εἰς τὴν διάθεσίν της τοὐλάχιστον ἓν ἔτος.

§137Α. ΖΑΚΚΑΣ. Τότε, αὐτὸ ἐγένετο ἀκριβῶς διότι δὲν ὑπῆρχον κυβερνητικὰ κονδύλια.

§138Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Τὸ ζήτημα τῆς στροφῆς μιᾶς ἐφημερίδος, εἶναι πολὺ λεπτόν. Τὸ Ἑλληνικὸν κοινὸν ὀσφραίνεται γνωρίζει τοὺς λόγους, διὰ τοὺς ὁποίους μία ἐφημερὶς ἀλλάζει πολιτικὴν καὶ τὴν ἑπομένην τὴν καρατομεῖ.

§139Α. ΖΑΚΚΑΣ. Τὸ «Βῆμα», ἔμεινε.

§140Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Τὸ «Βῆμα» ἐπλήρωσε τὴν πολιτικὴν στροφὴν ποὺ ἔκαμε ὑπὲρ τοῦ Παπάγου, καθαρῶς, ἄλλως τε πατριωτικήν, τὴν ἐπλήρωσε σκληρότατα καὶ τοῦτο τὸ γνωρίζει ὁλόκληρος ἡ Ἑλλάς. Καὶ δι’ αὐτό, ὀφείλομεν ν’ ἀποδώσωμεν τιμὴν εἰς τὸν γενναῖον ἄνδρα, ὁ ὁποῖος ἔκαμε τὴν στροφήν, ὅταν ἐνόμισεν, ὅτι τὸ καθῆκον τὸ ἐθνικὸν τοῦ τὴν ἐπέβαλε. Κύριοι, εἰς τὴν Ἑλλάδα δὲν ὑπάρχουν διευθυνόμεναι ἐφημερίδες, πλὴν μιᾶς ἐφημερίδος τῆς ἀριστερᾶς πτέρυγος, ἡ ὁποία, πράγματι, ὑπαγορεύεται ἀπὸ τὸ Κόμμα. Κάθε ἄλλη ἐφημερὶς εἰς τὴν Ἑλλάδα, εἶναι ἐν μέρει κατὰ τὸ ἥμισυ, ὑποστηρίκτρια ἑνὸς Κόμματος, ἀλλὰ κατὰ τὸ ἄλλο ἥμισυ μέρος, εἶναι ἀνεξάρτητος. Διότι ὁ Ἑλληνικὸς Λαός, ἀπαιτεῖ ἀπὸ τὴν ἐφημερίδα του, τοὐλάχιστον, ὁ ἀστικὸς κόσμος τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ, ἀπαιτεῖ ἀπὸ τὴν ἐφημερίδα του νὰ ἔχῃ ἰδικήν της γνώμην πολιτικήν, νὰ ἔχῃ τὴν δύναμιν νὰ ἐπικρίνῃ τοὺς διαχειριστὰς τῶν δημοσίων πραγμάτων, ἀκόμη καὶ τοὺς ἐκτελεστὰς τῆς πολιτικῆς τὴν ὁποίαν ἡ ἐφημερὶς ὑποστηρίζει. Δὲν ὑπάρχει ἐφημερὶς εἰς τὴν Ἑλλάδα, πλὴν ἐπαναλαμβάνω, τῆς κομμουνιστικῆς ἐφημερίδος, περὶ τῆς ὁποίας νὰ εἶναι δυνατὸν τιμίως, εἰλικρινῶς καὶ ἀληθῶς νὰ λεχθῇ, ὅτι εἶναι ἐξηρτημένη. Οὐδεμία ἐθνικὴ ἐφημερὶς εἶναι ἐξηρτημένη. Ποία πρέπει νὰ εἶναι ἡ λύσις τοῦ προβλήματος; Κατὰ τὴν ἀντίληψιν τὴν ἰδικήν μου, ἡ πηγὴ τοῦ κακοῦ εἶναι ἡ ἀνάμιξις τῶν Κυβερνήσεων, ἡ ἀνάμιξις τοῦ Κράτους εἰς τὴν χρηματοδότησιν τῶν ἐφημερίδων, συμπεραίνω, ὅτι δὲν ὑπάρχει ἄλλο φάρμακο, παρὰ ἡ ἄφεσις τῶν ἐφημερίδων εἰς τὴν ἐλευθερίαν τοῦ συναγωνισμοῦ καὶ εἰς τὴν χρηματοδότησιν αὐτῶν μὲ καθαρῶς τραπεζιτικὰ κριτήρια. Πολλαὶ καὶ διάφοροι γνῶμαι ἠκούσθησαν ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου. Ὅλαι αὐταὶ αἱ γνῶμαι κατὰ τὴν ἰδικήν μου κρίσιν δὲν ἀποτελοῦν παρὰ ἀπαρχὴν νέων ἐπεμβάσεων εἰς τὸν τύπον, αἱ ὁποῖαι θὰ καταλήξουν εἰς ἀνάλογα μὲ τὸ παρελθὸν ἀποτελέσματα. Ἐὰν θέλωμεν νὰ κατευθύνωμεν ἡμεῖς τὰς δημοσιεύσεις πρὸς τὸν Τύπον, θὰ λεχθῇ, ὅτι θέλομεν νὰ διευθύνωμεν διὰ τῶν δημοσιεύσεων τὸν Τύπον. Ἐὰν θέλωμεν νὰ δίδωμεν ἡμεῖς τὰς πιστώσεις εἰς τὸν Τύπον, θὰ κινδυνεύωμεν νὰ κατηγορηθῶμεν, ὅτι θέλομεν νὰ ὑποδουλώσωμεν οἰκονομικῶς τὸν Τύπον. Ἐάν, πάλιν, θελήσωμεν νὰ δώσωμεν κατευθύνσεις πρὸς τὰς ἐφημερίδας, καὶ πάλιν δικαίως θὰ κατηγορηθῶμεν. Ἐὰν θελήσωμεν νὰ ἐπέμβωμεν εἰς τὸ σχῆμα τοῦ Τύπου, εἰς τὸν ἀριθμὸν τῶν σελίδων, τότε θὰ εἴπουν ἐκεῖναι, αἱ ἐφημερίδες, εἰς τὰς ὁποίας συμφέρει τὸ μέγα σχῆμα, ὅτι ὑποστηρίζομεν τὰς ἄλλας, αἱ ὁποῖαι ἀρκοῦνται εἰς τὸν ὀλιγώτερον χῶρον. Οἱαδήποτε παρέκκλισις ἀπὸ τὴν ἀρχὴν τοῦ νὰ δώσωμεν εἰς τὸν Τύπον τὴν οἰκονομικὴν του ἐλευθερίαν ὑπὸ τὸ νόημα, ὅτι αἱ ἐφημερίδες θὰ δανείζωνται ἀπ’ εὐθείας καὶ οἰκονομικῶς ἀπὸ τὰς Τραπέζας, θὰ προετοιμάσῃ τὴν εἴσοδον εἰς νέας συμπληγάδας, ἀπὸ τὰς ὁποίας δὲν θὰ ἠμπορέσῃ ὁ Τύπος νὰ ἐξέλθῃ.

§141Α. ΖΑΚΚΑΣ. Ν’ ἀποδώσουν τὰ χρήματα.

§142Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Ὡς πρὸς τὰ χρήματα δὲν εἶναι μόνον αἱ δημοσιογραφικαὶ ἐπιχειρήσεις ἐκεῖναι αἱ ὁποῖαι τὰ ἔλαβον. Ἐὰν εἶσθε τίμιος καὶ εὐθὺς ἀντιπρόσωπος τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ, ὀφείλετε νὰ ὑποστηρίξετε ὅτι τὰ χρήματα αὐτὰ ποὺ ἔλαβον αἱ ἐφημερίδες, πρέπει νὰ ἐξοφληθοῦν κατὰ τὸν αὐτὸν τρόπον μὲ τὸν ὁποῖον πρέπει νὰ ἐξοφληθοῦν καὶ ὅλα τὰ χρέη τῶν ἄλλων ἐπιχειρήσεων τὰ ὁποῖα ἐπάγωσαν.

§143Α. ΖΑΚΚΑΣ. Ὀφείλω νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι συζητουμένου τοῦ νομοσχεδίου περὶ παγωμένων πιστώσεων, ὑπεστήριξα τὴν γνώμην, ὅτι πρέπει νὰ ἐπιστραφοῦν. Ὅσοι δὲν ἠμποροῦν νὰ τὰ ἐπιστρέψουν, νὰ πτωχεύσουν καὶ νὰ λήξῃ ἡ ὑπόθεσις.

§144Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Συμφωνῶ μὲ τὰ μέτρα ποὺ προτείνετε, ἀρκεῖ νὰ εἶναι γενικά. Ἐγὼ λέγω, ὅτι διὰ νὰ παύσουν αἱ φῆμαι, αἱ κατηγορίαι, ὅτι τὰ κόμματα, οἱ πολιτικοὶ ἄνδρες ἐπεμβαίνουν εἰς τὰς ἐφημερίδας, πρέπει ὁ τύπος νὰ ἀφεθῇ εἰς τὴν ἐμπορικήν του τύχην καὶ εἰς τὴν ἐλευθερίαν τοῦ ἀνταγωνισμοῦ.

§145Γ. ΠΡΙΦΤΗΣ. Τὸ ἀδασμολόγητον τοῦ χάρτου;

§146Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Τὸ ἀδασμολόγητον τοῦ χάρτου, κ. συνάδελφε, εἶναι παλαιοτάτη ἐφεύρεσις εἰς τὴν Ἑλλάδα. Δὲν πιστεύω νὰ θέλετε νὰ διορθώσω ἐγὼ ἕνα γεγονός, τὸ ὁποῖον ὑφίσταται ἀπὸ δεκαετηρίδων πολλῶν.

§147Γ. ΠΡΙΦΤΗΣ. Δημιουργεῖ τὴν ὑποχρέωσιν ὡς πρὸς τὴν χρῆσιν......

§148Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Ὄχι. Λέγει ὁ νόμος, ὅτι κἄθε ἐφημερὶς δὲν πληρώνει δασμὸν διὰ τὸν χάρτην ποὺ καταναλίσκει. Καμμία ὑποχρέωσις δὲν δημιουργεῖται. Βεβαίως, ἐπροτάθησαν πολλὰ μέτρα ποὺ θὰ ἔπρεπε δῆθεν νὰ ληφθοῦν. Ὁ κ. Ἠλιοῦ, αἴφνης, ἔδωσε σοφὰς συνταγὰς περὶ τοῦ πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ μία καλὴ ἐφημερίς. Φοβοῦμαι, ὅμως, ὅτι οἱ προτείνοντες τὰ μέτρα ταῦτα δὲν ἔχουν στοιχειώδη γνῶσιν τοῦ τὶ ἐστὶ ἡ ἐφημερίς. Ἐκεῖνοι ποὺ διαβάζουν τὰς ἐφημερίδας, καὶ εἰς τὴν Ἑλλάδα καὶ εἰς τὰς ἄλλας χώρας, γνωρίζουν καλύτερα, πῶς πρέπει νὰ συντάσσωνται καὶ νὰ ἐκδίδωνται. Ἐὰν δημοσιεύουν τοῦτο ἢ τὸ ἄλλο, αὐτὸ ἀφορᾶ τὰς ἐφημερίδας καὶ τοὺς ἀναγνώστας των καὶ ὄχι ἡμᾶς. Ἐλέχθη, ἐπίσης, ἀπὸ τὸν κ. Ἠλιοῦ, ὅτι αἱ ἐφημερίδες τοῦ ἀστικοῦ καθεστῶτος ἀσχολοῦνται ἐλάχιστα μὲ τὴν πολιτικὴν καὶ περισσότερον μὲ σκάνδαλα, μὲ τὰ Ρὸζ–Μπαλλέτα κλπ. Τὰ σκάνδαλα αὐτά, περὶ τῶν ὁποίων ὡμίλησεν ὁ κ. Ἠλιοῦ, εἶναι μᾶλλον ἐφεύρεσις τοῦ κομμουνιστικοῦ τύπου παρὰ τοῦ ἀστικοῦ. Ἂς τὰ ἀφήσωμεν, ὅμως, αὐτά. Τὸ σχῆμα τῶν ἐφημερίδων πρέπει νὰ ἀφεθῇ εἰς τὰς ἐφημερίδας. Εἶναι γνωστόν, ὅτι ὑπάρχουν ἐφημερίδες αἱ ὁποῖαι δὲν ἠμποροῦν εἰς περιωρισμένον σχῆμα νὰ δημοσιεύσουν τὰς ἀγγελίας, αἱ ὁποῖαι τοὺς προσφέρονται. Ὑπάρχουν ἄλλαι αἱ ὁποῖαι δὲν ἔχουν ἀγγελίας, δὲν ἔχουν διαφημίσεις, Αἱ ἐφημερίδες τῆς δευτέρας κατηγορίας, φυσικὸν εἶναι, νὰ δυσανασχετοῦν ἐναντίον τῶν ἄλλων, αἱ ὁποῖαι ἔχουν τὴν προτίμησιν τῶν διαφημίσεων καὶ νὰ ζητοῦν νὰ περιορισθῇ γενικὰ ὁ χῶρος, ὥστε νὰ μὴ δύνανται αἱ ἄλλαι ἐφημερίδες νὰ δημοσιεύουν τὰς ἀγγελίας διὰ νὰ πηγαίνουν αἱ ἀγγελίαι καὶ εἰς αὐτάς. Κύριε Ὑπουργέ, δὲν ἠξεύρω ποίαν λύσιν μελετᾶτε καὶ πρόκειται νὰ δώσητε εἰς τὸ πρόβλημα τοῦ Τύπου, ἀλλὰ νομίζω, ὅτι ἐὰν θελήσετε νὰ εἰσέλθετε εἰς τὸν λαβύρινθον τοῦ σχήματος τῶν ἐφημερίδων, φοβοῦμαι, ὅτι δὲν πρόκειται νὰ ἐξέλθετε σῶος, διότι εἶναι μοιραῖον νὰ προσκρούσετε εἰς ἕνα πλῆθος θιγόμενα συμφέροντα. Ὑπάρχουν καὶ ἄλλα θέματα, τὰ ὁποῖα ὅμως συντελοῦντος καὶ τοῦ περιορισμοῦ τοῦ χρόνου τῶν ἀγορεύσεων, δὲν εἶναι ἀναγκαῖον νομίζω, νὰ θιχθοῦν ὑπ’ ἐμοῦ. Τὸ γενικὸν ὅμως πρόβλημα τοῦ Τύπου εἶναι ζήτημα ἐλευθερίας συναγωνισμοῦ μεταξὺ τῶν ὀργάνων του, μέσα εἰς τὸ πλαίσιον τῆς οἰκονομικῆς ἐπικρατήσεως, διὰ νὰ ἠμπορέσουν νὰ ὀρθοποδήσουν, ἐκεῖναι ποὺ ἠμποροῦν νὰ ὀρθοποδήσουν. Κατ’ ἐμέ, πρέπει νὰ παύσουν νὰ ἐκδίδωνται αἱ ἐφημερίδες ἐκεῖναι ποὺ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐκδίδωνται. Διότι, ὅπως εἶπεν ἕνας ρήτωρ, πολὺ ὀρθῶς, δὲν ὑπάρχει ἀνάγκη, κάθε ἐφημερὶς ποὺ ἐκδίδεται εἰς τὰς Ἀθήνας ἢ εἰς τὴν Ἑλλάδα, νὰ ὑποστηρίζεται, ἐπ’ ἄπειρον. Γνωρίζετε, ὅτι εἰς ἄλλα μεγάλα καὶ πολὺ πλουσιώτερα ἡμῶν Κράτη, δὲν ὑπάρχουν τόσον πολλαὶ ἐφημερίδες, ὅσαι ἐκδίδονται εἰς τὴν Ἑλλάδα. Εἰς τὴν Ἰαπωνίαν, νομίζω, ὅτι ἐκδίδονται δύο μόνον ἐφημερίδες, εἰς τὴν Ἀγγλίαν ἀσφαλῶς, αἱ ἐφημερίδες δὲν εἶναι περισσότεραι κατ’ ἀριθμὸν ἀπὸ τὴν χώραν μας καὶ εἰς τὴν Ἀμερικὴν, τοὐλάχιστον εἰς τὴν Οὐάσιγκτον καὶ τὴν Νέαν Ὑόρκην, εἶναι ἴσως ὀλιγώτεραι ἀπὸ τὰς Ἀθηναϊκάς. Δώσατε τὴν ἐλευθερίαν του εἰς τὸν Τύπον. Μὴ ἐπεμβαίνετε, οὔτε οἰκονομικῶς, οὔτε κατ’ ἄλλον τρόπον εἰς τὸν Τύπον. Αὐτὴ ἡ στάσις, νομίζω, ὅτι θὰ λύσῃ τὸ δημοσιογραφικὸν πρόβλημα καὶ θὰ δώσῃ τὴν ἀφορμὴν καὶ εἰς τὸν Τύπον νὰ εἶναι εὐγνώμων πρὸς τὴν Κυβέρνησιν. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε τώρα νὰ εἴπω, ὀλίγα καὶ διὰ τὸν ἐπαρχιακὸν τύπον. Εἰς αὐτὸ τὸ κεφάλαιον, ὁμολογῶ, ὅτι δὲν ἀντελήφθην τί ἠθέλησε νὰ εἴπῃ ἀκριβῶς, ἡ ἀντιπολίτευσις. Ἠθέλησε νὰ κατηγορήσῃ τὴν Κυβέρνησιν διότι δίδει τὰ γνωστὰ μικρὰ βοηθήματα εἰς τὰς πτωχὰς ἐπαρχιακὰς ἐφημερίδας, αἱ ὁποῖαι τὰ ζητοῦν κατὰ τρόπον ἐναγώνιον καὶ πολλάκις διὰ μέσου ἡμῶν τῶν βουλευτῶν. Νομίζω, ὅτι δὲν ἐζητήθη αὐτό, δηλαδὴ ἡ κατάργησις....

§149Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἐζητήθη.

§150Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Γενικῶς δι’ ὅλας ἀπὸ σᾶς;

§151Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Μάλιστα.

§152Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Τότε εἴμεθα σύμφωνοι. Ἀλλ’ ἐκεῖνο ποὺ ἡ πλειοψηφία τῶν ρητόρων ἐζήτησεν, εἶναι νομίζω, ἡ ἐπέκτασις τῶν βοηθημάτων, διότι δημιουργεῖται ἀδικία μὲ τὸ νὰ δίδωνται εἰς ὡρισμένας μόνον ἐφημερίδας. Ἡ δικαιοσύνη θὰ ἀπῄτει, πράγματι, νὰ δίδωνται εἰς ὅλας. Ἐπίσης εἰς ὅλας νὰ δίδωνται καὶ οἱ ἰσολογισμοὶ τῶν Τραπεζῶν καὶ αἱ ἀμοιβαὶ διὰ τὴν δημοσίευσιν τοῦ Προϋπολογισμοῦ τοῦ Κράτους. Ἀλλὰ πρέπει νὰ ἀντιμετωπίσετε καὶ τὴν κρατικὴν δαπάνην ἡ ὁποία θὰ ἀπαιτηθῇ διὰ νὰ ἐφαρμοσθῇ αὐτὸ τὸ σύστημα. Ἔρχομαι εἰς τὸ θέμα τοῦ ραδιοφώνου. Τὸ ραδιόφωνον, κύριοι, εἰς τὴν Ἑλλάδα εἶναι κρατικὸν καὶ εἶναι μοιραῖον νὰ διευθύνεται ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν. Ἐγώ, ὡς ὑπουργὸς τοῦ Τύπου, ὑπεστήριξα ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ, ὅτι ὄχι μόνον εἶναι δικαίωμα τῆς Κυβερνήσεως, ἀλλ’ εἶναι καὶ ὑποχρέωσις αὐτῆς νὰ ὑποστηρίζῃ διὰ τοῦ ραδιοφώνου τὴν πολιτικήν της, ἐφόσον ἐξελέγη ἀπὸ τὸν Ἑλληνικὸν λαόν διὰ νὰ ἐφαρμόσῃ ἕνα πρόγραμμα. Βεβαίως, ἡ ὑποστήριξις ἑνὸς προγράμματος, δὲν σημαίνει, ὅτι θὰ ἀκούεται καθημερινῶς διαρκὴς λιβανωτὸς ὑπὲρ τῶν μελῶν τῆς Κυβερνήσεως, ἤ, ἔστω, τοῦ Ἀρχηγοῦ αὐτῆς. Ἀλλ’ ἐφ’ ὅσον τὸ ραδιόφωνον εἶναι κρατικόν, φυσικὰ ἡ Κυβέρνησις θὰ πρέπει νὰ κάμῃ χρῆσιν αὐτοῦ. Διότι, ποῖος θέλετε νὰ κάμῃ χρῆσιν τοῦ ραδιοφώνου; Ἡ ἀντιπολίτευσις διὰ νὰ κατηγορῇ τὴν Κυβέρνησιν;

§153Ι. ΠΑΣΑΛΙΔΗΣ. Ἔτσι εἶναι!.

§154Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Βεβαίως, ἔτσι εἶναι. Τὸ ραδιόφωνον εἶναι μέσον προπαγάνδας τῆς κυβερνητικῆς πολιτικῆς καὶ τοῦ κυβερνητικοῦ ἔργου. Τὸ πιστεύω τοῦτο καὶ τὸ ἐφήρμοσα καί, ἂν μοῦ δοθῇ εὐκαιρία, θὰ τὸ ἐφαρμόσω ἐκ νέου. Δὲν θὰ κάμετε διαφορετικὰ καὶ σεῖς, κ. Πασαλίδη. Ἴσως νὰ κάμετε καὶ ἀκόμη χειρότερα.

§155Ι. ΠΑΣΑΛΙΔΗΣ. Ἐπειδὴ μὲ ἐπροκαλέσατε, κ. συνάδελφε, σᾶς πληροφορῶ, ὅτι τὸ ραδιόφωνον ἀνήκει ἀποκλειστικῶς εἰς τὸν βαρέως φορολογούμενον Ἑλληνικὸν λαόν, καὶ εἰς οὐδένα ἄλλον καὶ οἱ φορολογούμενοι δὲν ἀνήκουν μόνον εἰς τὴν ΕΡΕ, ἀλλὰ ἀντιθέτως, οἱ περισσότεροι ἀνήκουν εἰς τὴν Ἀντιπολίτευσιν. Δυστυχῶς, τὸ ραδιόφωνον μετεβλήθη εἰς ὄργανον τῶν ὑπουργῶν Ἐσωτερικῶν καὶ Ἀσφαλείας καὶ τῶν ἄλλων Ὑπουργῶν καὶ ἀπὸ πρωΐας μέχρις ἑσπέρας δὲν κάμνει τίποτε ἄλλο παρὰ νὰ ἐξυμνῇ τὰς πράξεις καὶ τὰ ἔργα τῶν Ὑπουργῶν. Ἐφ’ ὅσον τὸ ραδιόφωνον, κ. συνάδελφε, εἴπατε, ὅτι εἶναι κρατικόν, διατί, ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει μᾶς φορολογεῖ ἀγρίως διὰ νὰ ἀκούωμεν μόνον τὴν κυβερνητικὴν προπαγάνδαν καὶ νὰ ἀγνοῇ τοὺς λόγους καὶ τὰς ἐπιστολὰς τῶν ἀρχηγῶν κομμάτων ὅπως ἐπὶ παραδείγματι, ἠγνόησε τὴν ἐπιστολὴν τὴν ὁποίαν ἀπέστειλα πρὸς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς διὰ τὰς διεξαχθείσας εἰς τὴν Ζυρίχην συνεννοήσεις ἐπὶ τοῦ Κυπριακοῦ θέματος; Ἁπλῶς μόνον τὸ ραδιόφωνον ἀνέφερεν, ὅτι ἀπεστάλη μία ἐπιστολὴ τοῦ Ἀρχηγοῦ τῆς ΕΔΑ πρὸς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς καὶ τίποτε ἄλλο, εὐθὺς δὲ ἤρχισε μίαν γενεαλογίαν κατὰ τοῦ κομμουνισμοῦ ἀπὸ τοῦ ἔτους 1924. Τὶ σχέσιν ἔχει, κ. συνάδελφε, αὐτὴ ἡ γενεαλογία περὶ κομμουνιστικοῦ κόμματος μὲ τὴν ἐπιστολὴν τοῦ κ. Προέδρου τῆς ΕΔΑ, πρὸς τὸν Πρόεδρον τῆς Βουλῆς; Ἡ Κυβέρνησις φοβεῖται νὰ δώσῃ εἰς τὴν δημοσιότητα τὸ περιεχόμενον αὐτῆς τῆς ἐπιστολῆς διὰ νὰ μὴ μάθῃ ὁ λαὸς τί λέει αὐτὴ ἡ ἐπιστολή. Καὶ ἐπειδὴ δὲν θέλει νὰ πῇ τί λέει ἀρκεῖται εἰς τὴν γενεαλογίαν, ὁ Ἀβραὰμ ἐγέννησε τὸν Ἰσαὰκ καὶ ὁ Ἰσαὰκ τὸν Ἰακὼβ καὶ τὰ τοιαῦτα. Ἀδιάφορον, ἐὰν ὁ Ἰακὼβ δὲν ἔμοιαζε τὸν Ἰσαὰκ καὶ ὁ Ἰσαὰκ τὸν Ἀβραάμ. Παραλείπει, ὅμως, νὰ πῇ τί λέει σήμερα τὸ Κομμουνιστικὸν Κόμμα. Ἀπὸ αὐτῆς τῆς πλευρᾶς, λέμε ἐμεῖς, ὅτι τὸ ραδιόφωνον εἶναι ὄργανον μιᾶς παρατάξεως.

§156Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Ὄργανον τῆς Κυβερνήσεως, κ. Πρόεδρε τῆς ΕΔΑ, τῆς Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία ἐξελέγη ἀπὸ τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν καὶ ὄχι παρατάξεως.

§157Ι. ΠΑΣΑΛΙΔΗΣ. Δὲν ἔχετε τὸ δικαίωμα νὰ μονοπωλῆτε σεῖς οὔτε τὸ ραδιόφωνον, οὔτε τὴν ἐθνικοφροσύνην. Ἐμεῖς, ὅταν λέμε Κράτος, δὲν ἐννοοῦμεν Κράτος μονοκομματικόν, ὅπως ἐννοεῖτε σεῖς. Ἐμεῖς καταγγέλλομεν, ὅτι τὸ ραδιόφωνον ἔγινεν ὄργανον ἑνὸς κόμματος, τῆς ΕΡΕ. Ἐὰν τὸ κόμμα μας κἄποτε ἔλθῃ εἰς τὴν ἐξουσίαν ἐμεῖς θὰ ἀφήνωμεν καὶ τοὺς ἀντιπάλους μας νὰ ὁμιλοῦν ἀπὸ τὸ ραδιόφωνον. (Γέλωτες).

§158ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ (τῆς Συμπολιτεύσεως). Τὸ γνωρίζουμε.....

§159Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Κύριε Πασαλίδη, νομίζω, ὅτι εἶσθε ἀρκετὰ εὐφυής, ὥστε νὰ γνωρίζετε, ὅτι αὐτὰς τὰς ὑποσχέσεις καὶ τὰς ἐπαγγελίας δὲν θὰ ἠμπορέσετε ποτὲ νὰ τὰς ἐφαρμόσετε, ἐὰν ἐφθάνατε εἰς τὴν ἀρχὴν διὰ τοῦ λαοῦ ἢ κατ’ ἄλλον τρόπον, τὸν ὁποῖον σεῖς γνωρίζετε. Ἐὰν ἦσθε εἰς τὴν ἀρχὴν θὰ συνέβαινεν ἐκεῖνο ποὺ συμβαίνει εἰς τὴν Μόσχαν, ὅπου δὲν ἐπιτρέπουν εἰς κανένα ἐκ τῶν διαφωνούντων οὔτε νὰ ψιθυρίσῃ φωνὴν μικρὰν ἐναντίον τῶν σκέψεων καὶ τῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως.

§160Ι. ΠΑΣΑΛΙΔΗΣ. Γιὰ τὴν Ἑλλάδα μιλοῦμε.

§161Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Διὰ τὴν Ἑλλάδα, ἀλλὰ μὲ τὴν προϋπόθεσιν τοῦ τὶ θὰ συμβῇ εἰς τὴν Ἑλλάδα ἐὰν εἶχε ποτὲ τὴν κακὴν τύχην νὰ ἔλθετε σεῖς εἰς τὴν ἀρχήν. Ἀλλ’ εἶμαι βέβαιος, ὅτι αὐτὸ δὲν πρόκειται νὰ συμβῇ.

§162Ι. ΠΑΣΑΛΙΔΗΣ. Αὐτὸ δὲν ἐξαρτᾶται ἀπὸ σᾶς.

§163Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Διότι δὲν θεωρεῖσθε γνήσιος ἐρυθρὸς καὶ δὲν θὰ σᾶς ἔφερναν εἰς τὴν ἀρχὴν ποτέ. Ἡ γνώμη, ἡ ἰδική μου, κύριοι, εἶναι ὅτι τὸ ραδιόφωνον πρέπει νὰ εἶναι κυβερνητικόν. Ἀλλὰ τὸ ραδιόφωνον δὲν πρέπει νὰ κάμνῃ ἀντιπολίτευσιν εἰς τὰς ἐφημερίδας. Δὲν ἐγκρίνω π.χ., ὅτι ὅλαι αἱ εἰδήσεις, ἀπ’ ἀρχῆς μέχρι τέλους πρέπει νὰ μεταδίδωνται ἀπὸ τὸ ραδιόφωνον. Ὅσον ἀφορᾷ τὰς διαφημίσεις, εἶναι γνωστόν, ὅτι τὸ Ἐθνικὸν Πρόγραμμα δὲν δίδει διαφημίσεις. Αἱ διαφημίσεις γίνονται ἀπὸ τὸ Βʹ Πρόγραμμα. Οὔτε τὸ τρίτον πρόγραμμα δίδει διαφημίσεις, οὔτε τὸ Ἐθνικόν. Ἀλλὰ καὶ αἱ διαφημίσεις ποὺ δίδονται εἰς τὸ ραδιόφωνον, εἶναι ἀναγκαῖαι δι’ αὐτό, διὰ νὰ δυνηθῇ νὰ συντηρηθῇ —διότι μὲ μόνας τὰς συνδρομὰς εἶναι ἀδύνατον νὰ ἐπαρκέσῃ. Δὲν ζημιοῦν δὲ τὰς ἐφημερίδας αἱ ραδιοφωνικαὶ διαφημίσεις ἀλλὰ τοὐναντίον προκαλοῦν μεγαλύτερον ἐνδιαφέρον καὶ οὕτω προκαλεῖται ἕνας ἀνταγωνισμὸς ἐπωφελής. Αὐτὰ εἶχον νὰ εἴπω. Δὲν εὑρίσκω, ὅτι ὑπάρχει σκάνδαλον εἰς τὴν ὑπόθεσιν τοῦ Τύπου. Εὑρίσκω, ὅτι ἐδημιουργήθη μία πολιτικὴ ἀνάγκη ἐπεμβάσεως τῶν Κυβερνήσεων εἰς τὰ οἰκονομικὰ πράγματα τοῦ Τύπου, καὶ μάλιστα κατόπιν τῶν συνθηκῶν ποὺ ἐδημιουργήθησαν, καὶ τὰς ὁποίας γνωρίζετε μετὰ τὴν συναλλαγματικὴν μεταρρύθμισιν, ἥτις ἐπέφερε τὸν αἰφνίδιον διπλασιασμὸν τῶν περισσοτέρων ἐξόδων τοῦ Τύπου, ἀλλὰ καὶ μὲ τὴν ταὐτόχρονον ἀπαγόρευσιν τῆς αὐξήσεως τῆς τιμῆς τῶν ἐφημερίδων πρὸς ἀντιμετώπισιν τῶν ἐξόδων τούτων. Αὐτὸ εἶναι τὸ πρόβλημα καὶ ὅπως προῆλθεν, ἔτσι ἠμπορεῖ καὶ νὰ ἐκκαθαρισθῇ, διὰ τῆς ἀπομακρύνσεως τῶν Κυβερνήσεων ἀπὸ τὰ οἰκονομικὰ πράγματα ποὺ ἐνδιαφέρουν τὸν Τύπον, διὰ τῆς ἀποδόσεως τῆς πιστοδοτήσεως τοῦ Τύπου, εἰς τοὺς φυσικοὺς χρηματοδότας του, οἱ ὁποῖοι εἶναι αἱ Τράπεζαι. (Χειροκροτήματα).

§164ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Ξενοδοχειάρης ἔχει τὸν λόγον.

§165Π. ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΑΡΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ἐὰν ἐνεγράφην μεταξὺ τῶν ἐπερωτώντων συναδέλφων, τὸ ἔπραξα μὲ ἀντικειμενικὸν σκοπὸν νὰ ὁμιλήσω διὰ τὸν ἑβδομαδιαῖον ἐπαρχιακὸν Τύπον. Παρηκολούθησα ὅλα τὰς συνεδριάσεις, αἱ ὁποῖαι ἀφιερώθησαν διὰ τὴν συζήτησιν τῶν θεμάτων ποὺ ἀπασχολοῦν τὸν Τύπον καὶ ἤκουσα μετὰ προσοχῆς ὅλους τοὺς συναδέλφους, οἱ ὁποῖοι ὡμίλησαν. Παρετήρησα, ὅτι ὅλοι οἱ ὁμιλήσαντες κύριοι συνάδελφοι, ἀνεφέροντο συνεχῶς εἰς τὸν ἡμερήσιον Τύπον τῶν Ἀθηνῶν, τῆς Θεσσαλονίκης καὶ τῶν Πατρῶν. Οὐδεὶς ἐξ αὐτῶν ὡμίλησεν ἢ ἐμνημόνευσε τὸν ἐπαρχιακὸν ἑβδομαδιαῖον Τύπον ποὺ ὅλοι σας γνωρίζετε ὑπὸ ποίας συνθήκας ἐμφανίζεται καὶ ποίας προσπαθείας καταβάλλει διὰ νὰ ἀνταποκριθῇ εἰς τὸ ἔργον του. Ἀπόψε, μόνον δύο Ἀρχηγοί, ὁ κ. Παπανδρέου καὶ ὁ κ. Τσιριμῶκος, ὡμίλησαν διὰ τὸν ἐπαρχιακὸν Τύπον. Ἐξ αὐτῶν δὲ ὁ κ. Παπανδρέου, ἐζήτησε νὰ ληφθῇ μέριμνα διὰ τοὺς ἐσταυρωμένους, ὡς τοὺς ἐχαρακτήρισε, ποὺ ἔχουν ἀγνοηθῆ ἀπὸ τὰς παροχὰς τοῦ Κράτους. Ἡ Ἕνωσις Ἰδιοκτητῶν Διευθυντῶν Ἐπαρχιακοῦ Ἑβδομαδιαίου Τύπου, ἡ ὁποία ἱδρύθη πρὸ διετίας καὶ εἰς τὴν ὁποίαν ἐνεγράφησαν ὅλαι αἱ ἐπαρχιακαὶ ἐφημερίδες, περίπου 80 τὸν ἀριθμόν, ὑπέβαλεν ὑπόμνημα εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως εἰς τὸν ὁποῖον ἐξετέθησαν τὰ αἰτήματα τοῦ Ἐπαρχιακοῦ Τύπου. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως κ. Τσάτσος, ὁμολογουμένως, καὶ ὀφείλω νὰ τὸ τονίσω ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου, μᾶς ἐδήλωσε τότε ἐπὶ προηγουμένης Κυβερνήσεως, ὅτι θὰ ἐλάμβανε τὰ ἐνδεικνυόμενα μέτρα καὶ διὰ τὸν Ἐπαρχιακὸν Τύπον. Εἶμαι βέβαιος, ὅτι ἐφ’ ὅσον ἐξακολουθεῖ νὰ προΐσταται τοῦ Ὑπουργείου αὐτοῦ, καὶ εἰς τὴν σημερινὴν Κυβέρνησιν, καὶ ἐφ’ ὅσον καὶ ὁ ἕτερος συνάδελφός του ὑφυπουργὸς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως ὅστις κατάγεται ἐξ ἐπαρχίας καὶ ὅστις διευθύνει τὸ Ὑπουργεῖον Τύπου, δὲν θὰ ἀγνοήσουν τὸ καθῆκον τοῦ Κράτους διὰ τὸν ἐπαρχιακὸν Τύπον. Θὰ ἤθελα, ὅμως, κ. Ὑπουργὲ τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως, νὰ σᾶς ἀνακοινώσω ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου, τὰ αἰτήματα τῆς Ἑνώσεως Διευθυντῶν καὶ Ἰδιοκτητῶν Ἐπαρχιακοῦ Τύπου, τὰ ὁποῖα παρακαλῶ νὰ καταχωρηθοῦν εἰς τὰ πρακτικά. 1) Ζητοῦν νὰ εἰσέλθουν εἰς τὸ Ταμεῖον Συντάξεων. 2) Τὴν χορήγησιν ταχυδρομικῆς ἀτελείας, διότι αἱ ἐλάχισται εἰσπράξεις τὰς ὁποίας ἔχουν ἀπομυζοῦνται ἀπὸ τὰ Ταχυδρομεῖα, διότι ὡς γνωστόν, αἱ ἐπαρχιακαὶ ἐφημερίδες ἀποστέλλονται εἰς τὴν ὕπαιθρον ταχυδρομικῶς. 3) Ἀτέλειαν τηλεφώνου. Δὲν εἶναι δυνατόν, κύριοι συνάδελφοι, σοβαραὶ ἐφημερίδες, ὅπως παραδείγματι ὁ «Δημοκράτης τῆς Μυτιλήνης», ὄργανον τοῦ κ. Παπανδρέου, μὲ 40 χρόνια δημοσιογραφικῆς ζωῆς καὶ ὁ «Ταχυδρόμος» μὲ 35 χρόνια ζωῆς, τὸν ὁποῖον διηύθυνεν ἄλλοτε ὁ Ἀκαδημαϊκὸς Στράτης Μυριβήλης, νὰ στεροῦνται τηλεφωνικῆς ἀτελείας. Εἶναι λοιπόν, ἀνάγκη καὶ αὐταὶ νὰ τύχουν τοῦ προνομίου. 4) Ἀτέλεια ἢ ἔκπτωσιν τῶν Διευθυντῶν καὶ Ἰδιοκτητῶν τῶν Ἐπαρχιακῶν ἐφημερίδων εἰς τὰς συγκοινωνίας, πλοῖα, τραῖνα, ἀεροπλάνα, διότι οἱ ἄνθρωποι εἶναι φτωχοὶ βιοπαλαισταὶ καὶ δὲν ἔχουν πολλὲς φορὲς τὰ ναῦλα. 5) Συμμετοχὴν εἰς τὸ λαχεῖον τῶν Συντακτῶν, ἔστω καὶ κατ’ ἐλάχιστον ποσοστόν. 6) Νὰ τοὺς δίδωνται αἱ δημοσιεύσεις τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου, Κρατικοὶ Ἰσολογισμοί, Καταθέσεων τῶν Ταμιευτηρίων, Ἰσολογισμοί, Τραπεζῶν καὶ τῶν πάσης φύσεως ὀργανισμῶν, ΔΕΗ κλπ. Ὅλα αὐτὰ συνοψίζουν μίαν δικαίαν ἀξίωσιν τοῦ Ἐπαρχιακοῦ Τύπου καὶ εἶμαι βέβαιος, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι οἱ κ.κ. Ὑπουργοὶ δὲν θὰ τὰς ἀγνοήσουν. Πρῶτος δὲ ἐγὼ θὰ χειροκροτήσω τὴν ἱκανοποίησιν τῶν αἰτημάτων αὐτῶν καὶ ἐν συνεχείᾳ οἱ Ἰδιοκτῆται καὶ Διευθυνταὶ τοῦ Ἑβδομαδιαίου Ἐπαρχιακοῦ Τύπου, δὲν θὰ παραλείψουν νὰ ἐκφράσουν καὶ αὐτοὶ τὰς εὐχαριστίας των πρὸς τὴν Κυβέρνησιν. (Χειροκροτήματα).

§166ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Ἀθανασιάδης–Νόβας ἔχει τὸν λόγον.

§167Γ. ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ–ΝΟΒΑΣ. Θὰ σεβασθῶ καὶ τὸ τέταρτον τοῦ Κανονισμοῦ καὶ τὴν ἀκεραίαν μονάδα τῆς ἐξαντλήσεως τοῦ θέματος ἀπὸ τοὺς ἀξιοτίμους προλαλήσαντας. Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ εἴπω, ὅτι ἡ μακρὰ ἐπὶ τῶν οἰκονομικῶν προβλημάτων τοῦ Τύπου συζήτησις, ἐφ’ ὅσον ἔλαβε τόσην ἔκτασιν, πρέπει νὰ καταλήξῃ εἰς εἰλικρινῆ καὶ τίμια ἐξυγιαντικὰ μέτρα διὰ νὰ καταστῇ ἐπωφελής. Ἄλλως, θὰ ἔχῃ βλάψει παρὰ ὠφελήσει καὶ προτιμότερον ἦτο νὰ μὴ εἶχε γίνει. Ὅταν εἰς τὴν προηγουμένην Βουλὴν εἶχε συγκροτηθῆ ἡ Διακομματικὴ ἐπὶ τοῦ Τύπου Ἐπιτροπή, ἀπέφυγα νὰ λάβω μέρος, διότι δὲν εἶχα τὴν πεποίθησιν, ὅτι θὰ ἀντιμετωπίζετο ἀποφασιστικῶς ἡ ἐπίλυσις τῶν προβλημάτων τοῦ Τύπου, πᾶσα δὲ ἐπίσημος διαπίστωσις νοσηρῶν καταστάσεων μὴ προκαλοῦσα ἄμεσον ἡρωϊκὴν θεραπείαν ἐπιτείνει τὰ κακὰ τῆς νόσου. Θὰ εἶναι θλιβερὸν καὶ ἀποκαρδιωτικὸν ἐὰν μετὰ τόσην ἀπασχόλησιν τῆς Βουλῆς τὰ κακῶς κείμενα παραμένουν ὡς ἔχουν. Ἀπροσμέτρητοι μπορεῖ νὰ εἶναι αἱ ἀπότοκοι συνέπειαι εἰς βάρος τοῦ Δημοκρατικοῦ μας πολιτεύματος. Ἐπ’ οὐδενὶ λόγῳ ὁ Ἑλληνικὸς Τύπος ἐπιτρέπεται νὰ ἐξέλθῃ διαβεβλημένος ἐκ τῆς διεξαχθείσης συζητήσεως καὶ μάλιστα ἐν τῷ συνόλῳ του. Ἡ Κυβέρνησις ὀφείλει νὰ παράσχῃ πληρέστερα στοιχεῖα ὥστε νὰ διαφωτισθῇ ξάστερα ἡ παροῦσα κατάστασις. Καὶ ὀφείλει νὰ υἱοθετήσῃ τὰ προταθέντα ὑπὸ ἀξιοτίμων προλαλησάντων ριζικὰ μέτρα, ὥστε νὰ διασφαλισθῇ ἀπολύτως ἡ ὑγιὴς διαμόρφωσις τοῦ μέλλοντος. Προέρχομαι ἀπὸ τὴν δημοσιογραφικὴν οἰκογένειαν, γνωρίζω ἐκ τῶν ἔνδον τοὺς μόχθους τοῦ ἐπαγγέλματος, τὸ ὁποῖον ἤσκησα ἐνεργῶς ἐπὶ δεκαετηρίδας καὶ φυσικὸν εἶναι νὰ ἔχω εὐαίσθητον ἐνδιαφέρον διὰ τὰ ἀφορῶντα τὸν Τύπον ζητήματα. Πολὺ περισσότερον ἀφοῦ εἶχα τὴν τιμὴν νὰ διατελέσω ἐπανειλημμένως ἁρμόδιος Ὑπουργός, κατὰ βραχύτατα, δυστυχῶς, χρονικὰ διαστήματα, τὰ ὁποῖα δὲν μοῦ ἔδωσαν τὴν δυνατότητα νὰ ἀναπτύξω γενναίαν πρωτοβουλίαν. Πιστεύω, ὅμως, ὅτι διεχειρίσθην τότε τὴν ἐξουσίαν μου κατὰ τρόπον εὐθύν, δίκαιον καὶ ἀφατρίαστον. Μολονότι διατηρῶ ἀκέραιον τὸ συναδελφικόν μου αἴσθημα πρὸς τοὺς δημοσιογράφους, ἀνεπηρέαστος, ἐλπίζω, ὅτι εἶναι ἡ κρίσις μου καὶ ἡ γνώμη μου. Πολλὰ ἐλέχθησαν καὶ ἠκούσθησαν κατὰ τὴν συνεχιζομένην συζήτησιν. Ἐγνωρίζαμε μέχρι τοῦδε, ὅτι δυσδιάκριτα καὶ ἀσύλληπτα εἶναι τὰ ὅρια τῆς ἐλευθερίας τοῦ Τύπου καὶ τὰ ὅρια τῆς εὐθύνης τοῦ Τύπου. Κινδυνεύομε, τώρα, νὰ πληροφορηθοῦμε, ὅτι ἐξ ἴσου δυσδιάκριτα καὶ ἀσύλληπτα εἶναι καὶ τὰ ὅρια τῆς πιστοδοτήσεως. Θὰ ἔλεγα, ὅτι δὲν χρήζουν περαιτέρω βελτιώσεως ὡρισμέναι συνθῆκαι, ὡρισμέναι ἐκφάνσεις τῆς ἐφημεριδογραφίας μας. Ἀλλὰ πρέπει νὰ ὁμολογήσωμεν, ὅτι καὶ ἀπὸ ἀπόψεως ἤθους καὶ ὕψους, ἡ βελτίωσις εἶναι μεγίστη. Πρὸ δύο ἢ τριῶν ἀκόμη δεκαετηρίδων ἐκυριάρχει εἰς τὸν Τύπον μας ἀχαλίνωτος ἀκράτεια γλώσσης, ὑπὸ τὸ πνεῦμα ἀδιαλλάκτου δῆθεν ἰδεολογικῆς πίστεως ἢ ἀκαθέκτου τάχα ἀντιπολιτευτικοῦ μένους. Καὶ μπορούσατε νὰ διαβάσετε, προκειμένου περὶ ἡγεμόνος φιλικῆς χώρας τίτλους ὡς αὐτούς: «Ὁ κτηνώδης Βασιλεὺς τάδε», «ὁ αἱματωμένος Βασιλεύς», «τὸ ἐστεμμένον κτῆνος τάδε», Μπορούσατε νὰ διαβάσετε περὶ τοῦ πρωθυπουργοῦ τῆς Χώρας, καὶ μάλιστα Πρωθυπουργοῦ οἷος ὁ Ἐλευθέριος Βενιζέλος, ἄρθρα μὲ τὸν τίτλον: «Ὁ κ. Βενιζέλος εἶναι ἕνας μασκαρᾶς τῆς πολιτικῆς» καὶ μὲ κείμενον: «Ὁ κ. Ἐλευθέριος Βενιζέλος εἶναι ὁ μεγαλύτερος τυχοδιώκτης πολιτικῆς σκηνῆς, ἕνας σαλτιμπάγκος τῆς πολιτικῆς σκηνῆς, ἕνας μασκαρᾶς ἐναλλάσσων ἀπὸ στιγμῆς εἰς στιγμὴν προσωπεῖον, ἓν πολιτικὸν στίγμα καὶ κηλὶς διὰ τὴν Ἑλλάδα». Ἄλλο ἄρθρον εἶχε τὸν τίτλον «Κακοῦργε Πρωθυπουργέ, γιατὶ τρέμεις» καὶ μεταξὺ τοῦ κειμένου: «Ὑπάρχει νέμεσις καὶ ὁ Βενιζέλος θὰ ὑποστῇ τὸν δίκαιον ἐξευτελισμὸν, ὡς στιγματίσας τὴν Πατρίδα του, καὶ ἀτιμάσας τὸν λαὸν τῆς Ἑλλάδος». Ποῖος; Ὁ Ἐλευθέριος Βενιζέλος!!! Δὲν ἔπρεπε ἐκ τῶν διεξαγομένων συζητήσεων νὰ παραμείνῃ ὁ Ἑλληνικὸς Τύπος ἀδικημένος ἐν τῷ συνόλῳ του. Ὁ Τύπος, ὡς ἐπιχείρησις, ἀλλὰ κυρίως ὁ Τύπος ὡς ἰδέα μορφωτική, ὡς ὑπεύθυνος παράγων τοῦ δημοσίου βίου, ὡς καθημερινὸς προβολεὺς τῶν πολιτιστικῶν μας ἐπιδιώξεων. Καὶ διὰ νὰ ἀποδοθῇ ἡ ὀφειλομένη δικαιοσύνη, θὰ ἤθελα μὲ λίγα λόγια νὰ ἐξάρω τὴν προοδευτικὴν ἐξέλιξιν τοῦ ἡμερησίου Ἑλληνικοῦ Τύπου διὰ νὰ κυρωθῇ ἀπὸ τοῦ Βήματος τούτου ἡ διαπίστωσις, ὅτι ἡ Ἑλληνικὴ ἐφημερὶς τόσον ἀπὸ τεχνικῆς, ὅσον καὶ ἀπὸ οὐσιαστικῆς ἀπόψεως, ἔχει φθάσει εἰς ἀρτιότητα ἀξιοζήλευτον ἐν συγκρίσει μὲ τὰς ἐφημερίδας ἄλλων χωρῶν, τῶν ὁποίων δὲν ὑστερεῖ κατὰ τὴν ἐμφάνισιν, μολονότι ἡ καθημερινὴ της κυκλοφορία καὶ τὰ οἰκονομικά της ἐν γένει μέσα εἶναι ἀπείρως κατώτερα ἐκείνων. Πρόκειται περὶ πραγματικοῦ ἐπαγγελματικοῦ ἄθλου, τὸν ὁποῖον ὀφείλομεν νὰ ἀναγνωρίσωμεν καὶ νὰ τιμήσωμεν. Ἄλλο κύριον ἄρθρον εἶχε τὸν τίτλον: «Ἡ Κυβέρνησις τῶν Κλεπτῶν» καὶ στὸ κείμενό του ἔγραφε: «Οἱ Ὑπουργοί του καὶ τὸ περιβάλλον του ἔχουν βουτήξει χεῖρας καὶ πόδας εἰς τὸν δημόσιον κορβανᾶν καὶ κλέπτουν, κλέπτουν!» Ἄλλο ἄρθρον μὲ τὸν τίτλον «Καμαρίλλα, Καμόρρα, Μαφία» ἔγραφε:... «Μὲ τὴν ἄφιξιν τοῦ κ. Βενιζέλου εἰς τὸν Πειραιᾶ συναφίχθησαν μετ’ αὐτοῦ ἡ πολιτικὴ ἀναίδεια, ἡ συκοφαντία, ὁ δόλος, ἡ ἀπάτη, τὸ ψεῦδος, ἡ βουλιμία τῆς ἁρπαγῆς, ἡ δίψα τοῦ πλουτισμοῦ, ἡ ἐμπάθεια, τὸ μῖσος». Ἄλλο ἄρθρον εἶχε τὸν τίτλον: «Οἱ Ὑπουργοὶ τῶν καταγωγίων». Ἔχω σταχυολογήσει τὰ ἀπίστευτα αὐτὰ δείγματα ἀπὸ τὴν ἀγόρευσιν τοῦ Ἐλ. Βενιζέλου εἰς τὴν Βουλὴν τὴν 9 Ἰουνίου 1931 κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ νόμου 5060)31 περὶ τῶν ἀδικημάτων τῶν πραττομένων διὰ τοῦ Τύπου. Ἡ ψήφισις τοῦ νόμου ἐκείνου περιέστειλε κατὰ πολὺ τὴν ἀσυδοσίαν τοῦ Τύπου. Ἀλλ’ ἡ ἐξημέρωσις τῶν πολιτικῶν μας ἠθῶν ἔκτοτε, εἶναι ἀναμφισβητήτως γενικώτερη. Σήμερα, οὔτε ὁ Τύπος ἔχει τὴν πρόθεσιν νὰ μεταχειρισθῇ τέτοια γλῶσσα, οὔτε καὶ ἡ κοινὴ γνώμη θὰ τὴν ἠνείχετο. Μπορῶ νὰ εἴπω, ὅτι ἡ τελευταία ἄδικος καὶ ἀπρεπὴς ἐπίθεσις διὰ τοῦ Τύπου, ἦτο ἡ ἐξαπολυθεῖσα τὸ 1952 ὑπὸ τοῦ Συναγερμοῦ κατὰ τοῦ Δημοκρατικοῦ Κέντρου. Ἀλλ’ ἐπανέρχομαι εἰς τὸ θέμα μου διὰ νὰ συνοψίσω, ὅτι ἀναμφισβητήτως ἡ πρόοδος τοῦ Ἑλληνικοῦ Ἡμερησίου Τύπου ἀπὸ ἀπόψεως καὶ τεχνικῆς οὐσιαστικῆς ἐμφανίσεως εἶναι τεραστία, ὡς πρὸς τοῦτο δὲ εἶναι ἄξιος καὶ τιμῆς καὶ ἐπικουρίας. Ἡ εἰδυλλιακὴ ἐποχὴ τοῦ Τύπου, καθ’ ἣν αἱ ἐφημερίδες ἐξεδίδοντο μὲ ἐλάχιστα κεφάλαια, οἱ δὲ συντάκται των εἰργάζοντο μᾶλλον ὑπὲρ τοῦ Γένους ὡς παροιμιακῶς λέγεται καὶ ὄχι ὑπὲρ τοῦ βιοπορισμοῦ των (καὶ ἐγὼ ὁ ἴδιος τὸ ὑπέστην) παρῆλθε πρὸ πολλοῦ. Σήμερον, ἡ ἐφημερὶς εἶναι μεγάλη βιομηχανικὴ ἐπιχείρησις ἀπαιτοῦσα σοβαρὰ κεφάλαια ἐκδόσεως καὶ κινήσεως εἶναι πολυσύνθετος ὀργανισμὸς μὲ ἀφαντάστους καθημερινὰς ἀνάγκας, μὲ ἀμειλίκτους ἀνελαστικὰς δαπάνας. Αἱ ἑλληνικαὶ ἐφημερίδες μολονότι ἔχουν φθάσει εἰς ὑψηλὸν βαθμὸν ἀναπτύξεως καὶ εἶναι κατὰ τὰ ἄλλα ἀπολύτως συγχρονισμέναι, παραμένουν ἐν τούτοις ἐπιχειρήσεις ἐξ ὁλοκλήρου προσωπικαί, χωρὶς καμμίαν παρασκηνιακὴν ἀνάμιξιν ἀλλοτρίων οἰκονομικῶν παραγόντων. Τὸ καθεστὼς τοῦτο εἶναι μοναδικὸν εἰς τὸν κόσμον, διότι παντοῦ ὄπισθεν τῶν μεγάλων ἐφημερίδων συμπαραστέκουν μεγάλα οἰκονομικὰ συγκροτήματα βιομηχανιῶν, Τραπεζῶν, ἐπιχειρηματιῶν. Τὸ Ἑλληνικὸν καθεστὼς εἶναι ἁγνὸν ἀπὸ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς καὶ ἀξίζει νὰ ἐξαρθῇ τοῦτο. Ἀλλ’ ὅπως ἦτο ἑπόμενον, ἐν μέσῳ ἀνωμάλου γενικῆς καταστάσεως, νομισματικῆς ἀσταθείας, ἀναπροσαρμογῆς τῆς δραχμῆς κλπ. αἱ δημοσιογραφικαὶ ἐπιχειρήσεις, καθὼς καὶ πᾶσα ἄλλη ἐπιχείρησις εὑρέθησαν εἰς τὴν ἀνάγκην δανεισμοῦ. Ἡ πιστοδότησις τοῦ Τύπου ἦτο διὰ μυρίους λόγους πλέον ἢ δικαιολογημένη. Ἀλλ’ ἡ πιστοδότησις αὕτη ἔπρεπε νὰ εἶναι δικαία, ἴση βάσει τραπεζιτικῶν πάντοτε κριτηρίων χορηγουμένη. Οἱ κανόνες οὗτοι δὲν ἐτηρήθησαν. Καὶ ἡ Κυβέρνησις φέρει εὐθύνην διὰ τὴν ἀτασθαλίαν, ἡ ὁποία δίδει λαβὴν εἰς παρεξηγήσεις καὶ ὡς πρὸς τὰς προθέσεις της. Διεπιστώθη, κύριοι συνάδελφοι, ἀπὸ τὰς συζητήσεις ἐνώπιον τοῦ Σώματος, ὅτι αἱ Κυβερνήσεις τοῦ Κέντρου ἦσαν φειδωλότεραι καὶ δικαιότεραι εἰς τὰς πρὸς τὸν Τύπον χορηγήσεις. Ἂς ἐπιτραπῇ εἰς τὸν ἔχοντα τὴν τιμὴν νὰ ὁμιλῇ ἐνώπιόν σας νὰ ἀναφέρῃ, πρὸς τὸ Σῶμα, ὅτι διατελέσας μέλος τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς ὡς ὑπουργὸς τῆς Βιομηχανίας κατὰ τὸ ἔτος 1951, ἤμουν ὁ πρῶτος καὶ ὁ μόνος, μολονότι δημοσιογράφος καὶ ἐγώ, ποὺ ἐτόλμησα νὰ ὑποστηρίξω, ὅτι δὲν ἔπρεπε νὰ ὑπερβαίνῃ τὰ ὅρια ἡ πιστοδότησις τοῦ Τύπου, ἀλλὰ νὰ ἀκολουθῇ τὰ κριτήρια ποὺ τηροῦνται καὶ διὰ τὰς ἄλλας ἐπιχειρήσεις. Ὁ νῦν Διοικητὴς τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος κ. Ζολώτας δύναται νὰ τὸ ἐπιβεβαιώσῃ. Βέβαιον, εἶναι, ὅτι ἡ ἐπακολουθήσασα ἀναπροσαρμογὴ τῆς δραχμῆς εἶχε ζημιώσει σοβαρῶς τὰς δημοσιογραφικὰς ἐπιχειρήσεις καὶ μοιραίως ἦτο μέχρις ἑνὸς σημείου ἡ αὔξησις τῶν δανειακῶν διευκολύνσεων. Ἀλλ’ αὗται ἐν συνεχείᾳ ἔγιναν μεροληπτικῶς καὶ ὄχι πάντοτε ἐπὶ τῇ βάσει αὐστηρῶν κριτηρίων, ὅλως ἀπαραδέκτως δὲ καὶ πρὸς ἀσήμαντα περιοδικά. Δὲν ἔχω τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ὑπεστήριξεν ὡς καλῶς ἔχουσαν τὴν κατάστασιν καὶ συνεπῶς ὡς διατηρητέαν. Ὑπεσχέθη, νομίζω, ἄλλην τακτικήν, δικαιοτέραν ρύθμισιν, αὐστηροτέραν ἠθικὴν τάξιν. Καὶ πρὸς ἐπίτευξιν τούτων πρέπει ὅλοι νὰ συμπράξωμεν, ἀπαιτοῦντες ταχεῖαν εἰσαγωγὴν τῶν ἀναγκαιούντων μέτρων. Ἡ ὑπόληψις τοῦ Τύπου, ἐτρώθη τὰς ἡμέρας αὐτὰς ὡς μὴ ἔδει. Ὁ Τύπος εἶναι τὸ κάτοπτρον τοῦ δημοσίου βίου. Τὸ κάτοπτρον τοῦτο πρέπει νὰ εἶναι ἀσκίαστον, ἀθόλωτον, κατακάθαρον. Πᾶσα χορήγησις καὶ πᾶσα παροχὴ πρὸς τὸν Τύπον, ὅλοι οἱ οἰκονομικοί του πόροι πρέπει νὰ εἶναι δημοσίᾳ γνωστοί. Πρέπει νὰ ἔχῃ ὡρισμένα προσόντα ὁ τύπος, ἀλλὰ πρέπει νὰ ἔχῃ καὶ τὰς νομίμους ὑποχρεώσεις πάσης ἄλλης ἐπιχειρήσεως. Εἶμαι βέβαιος, ὅτι πάντες οἱ δημοσιογράφοι συμφωνοῦν εἰς τὴν ἀνάγκην ἴσως καὶ δικαίας μεταχειρίσεως διὰ νὰ μὴ σχολιάζωνται ἀδίκως αὐτοὶ οἱ ἴδιοι, μολύνεται δὲ καὶ ἡ ἀτμόσφαιρα τοῦ δημοσίου βίου ἐπιζημίως. Εἶπα καὶ ἐπαναλαμβάνω, ὅτι τὰ ἐπαγγελματικά των ἐπιτεύγματα ἀποτελοῦν πραγματικὸν ἆθλον καὶ ἀνήκει πᾶς ἔπαινος εἰς τοὺς ἰθύνοντας τὴν Ἑλληνικὴν δημοσιογραφίαν καὶ τοὺς συνεργάτας των. Ἀλλ’ ὅπως ἐτακτοποιήθησαν τὰ ἠθικὰ ἐπαγγελματικά των θέματα, ἔτσι πρέπει νὰ τακτοποιηθοῦν καὶ τὰ οἰκονομικὰ ἐπαγγελματικά των τοιαῦτα. Διὰ νὰ ἐξαρθῇ ὁ Ἑλληνικὸς Τύπος ἄψογος, ἀψιθύριστος, ἀδέσμευτος εἰς τὸ ὕψος τῆς σπουδαίας κοινωνικῆς καὶ ἐθνικῆς ἀποστολῆς του, ἀποστολῆς τὴν ὁποίαν μόνος του κατὰ κύριον λόγον δύναται καὶ πρέπει νὰ κατευθύνῃ, ἔχων ἀνεπηρέαστον συνείδησιν καὶ τῆς ἐλευθερίας του, ἀλλὰ καὶ τῆς εὐθύνης του.

§168ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Λυμπερίδης ἔχει τὸν λόγον.

§169Θ. ΛΥΜΠΕΡΙΔΗΣ. Τὰ ὅσα ἠκούσθησαν ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ, ἐπὶ πέντε ἤδη συνεδριάσεις, τὰ ὅσα κατηγγέλθησαν ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου ἐν σχέσει μὲ τὰς πρὸς τὸν Τύπον παροχάς, εἶχον βαθυτάτην ἀπήχησιν εἰς τὸν Ἑλληνικὸν Λαόν, ἐπροκάλεσαν δυσμενῆ σχόλια καὶ εἰς βάρος ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι κατὰ τὰ τελευταῖα 4–5 ἔτη ἐσκόρπισαν κατὰ τοιοῦτον προκλητικὸν τρόπον τὸ δημόσιον χρῆμα καὶ εἰς βάρος ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ὑπερέβησαν κάθε ἐπιτρεπόμενον ὅριον διὰ νὰ καρπωθοῦν ὅσον τὸ δυνατὸν περισσότερα. Ὀφείλω καὶ ἐγώ, κύριοι συνάδελφοι, νὰ παραδεχθῶ, ὅτι ὀρθῶς ἐλήφθησαν ἀρχικῶς ὡρισμένα μέτρα ἐνισχύσεως τοῦ Τύπου, λόγῳ τῆς ἐκ τῆς ἀναπροσαρμογῆς τῆς δραχμῆς δημιουργηθείσης δυσμενοῦς διὰ τὸν Τύπον καταστάσεως. Ἀλλὰ ἐγένετο κατάχρησις τῶν ἀρχικῶν μέτρων, ἐνεφιλοχώρησαν διακρίσεις καὶ εὔνοιαι ἀπαράδεκτοι, ὥστε δικαίως διατυποῦνται σήμερον κατηγορίαι κατὰ τῶν ὑπευθύνων. Θὰ μοὶ ἐπιτραπῇ, κύριοι βουλευταί, νὰ κάμω ἕνα παραλληλισμόν. Τὸ ὑπ’ ἀριθ. 1 οἰκονομοπολιτικὸν σκάνδαλον τῆς μεταπολεμικῆς περιόδου, εἶναι τὸ σκάνδαλον τῶν παγωμένων πιστώσεων. Τώρα προστίθεται καὶ τὸ σκάνδαλον τῶν πρὸς τὸν Τύπον παροχῶν. Τὸ πρῶτον, ἀπὸ ἀπόψεως δεσμευθεισῶν πιστώσεων, ἀπὸ ἀπόψεως οἰκονομικοῦ ὄγκου, εἶναι πολὺ μεγαλύτερον τοῦ δευτέρου. Ἀπὸ ἀπόψεως ὅμως πολιτικῶν καὶ κοινωνικῶν συνεπειῶν, ἀπὸ ἀπόψεως ἠθικῆς τάξεως, εἶναι ἴσης, ἂν ὄχι μεγαλυτέρας, σημασίας μὲ τὸ πρῶτον. Διότι οἱ πρῶτοι «παγωμένοι» εἶναι, ἐπὶ τέλους, ἔμποροι καὶ βιομήχανοι, εἶναι ἐπιχειρηματίαι τῶν ὁποίων ἀποκλειστικὸς σκοπὸς εἶναι ἡ ἀπόκτησις κέρδους. Οἱ δεύτεροι ὅμως, οἱ ἰδιοκτῆται τῶν ἐφημερίδων, δὲν εἶναι ἁπλῶς ἐπιχειρηματίαι, μετέχουν ποικιλοτρόπως τῆς δημοσίας ζωῆς τῆς χώρας, εἶναι οἱ ποδηγέται τῆς κοινῆς γνώμης, εἶναι ἡ λεγομένη τετάρτη ἐξουσία. Δὲν ἐπιθυμῶ, κύριοι βουλευταί, νὰ ἐπεκταθῶ εἰς λεπτομερείας ἐπὶ τοῦ συζητουμένου θέματος. Πολλοὶ συνάδελφοι, προηγηθέντες ἐμοῦ, ἀνέλυσαν ὅλας τὰς πλευρὰς αὐτοῦ. Ὀφείλω μόνον νὰ εἴπω, ὅτι αἱ ἀπαντήσεις τῶν κ.κ. Ὑπ)γοῦ καὶ Ὑφ)γοῦ τῆς Προεδρίας τῆς Κυβ)σεως, δὲν μὲ ἔπεισαν περὶ τοῦ ὅτι δὲν ὑπάρχει τίποτε τὸ ἀνώμαλον εἰς τὴν ὑπόθεσιν αὐτὴν καὶ ὅτι ἡ Κυβέρνησις εἶναι ἀμέτοχος τῶν εὐθυνῶν, εὑρεθεῖσα εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ συνεχίσῃ μίαν ἁμαρτωλὴν κατάστασιν. Τὰ γεγονότα βοοῦν, ὅτι τὰ μέσα τὰ ὁποῖα εἶχεν ἡ Κυβέρνησις εἰς τὴν διάθεσίν της ὑπὸ ποικίλας μορφάς, εἴτε ὑπὸ τὴν μορφὴν δανείων τοῦ Λογ)σμοῦ Κινήσεως εἴτε ὑπὸ τὴν μορφὴν τῆς διαφημίσεως τῶν Ταμιευτηρίων, τῆς διαφημίσεως τῶν ἐγχωρίων προϊόντων, τοῦ προϋπολογισμοῦ, τῆς στατιστικῆς, τῶν Κρατικῶν Λαχείων, τῶν μυστικῶν κονδυλίων, τοῦ δημοσιογραφικοῦ χάρτου κλπ., τὰ διέθεσε διὰ νὰ ἐπηρεάσῃ πολιτικῶς τὸν τύπον ἢ νὰ ἐξοντώσῃ τοὺς σκληροτραχήλους ἐντύπους ἀντιπάλους της. Κύριοι βουλευταί, θὰ ἀναφερθῶ εἰς μίαν περίπτωσιν συγκεκριμένην, τῆς ὁποίας ἔχω γνῶσιν, διότι τὴν ἔζησα ἐγὼ ὁ ἴδιος προσωπικῶς. Τὸ Κόμμα Ἀγροτῶν καὶ Ἐργαζομένων, ἐκδίδει ἀπὸ διετίας ἐπίσημον ὄργανον, τὴν «Ἀγροτικήν». Ἡ ἐφημερὶς αὐτὴ ἐκδίδεται εἰς Ἀθήνας, εἶναι 15θήμερος, ἀλλὰ πλειστάκις ἐκδίδεται καὶ τρὶς τοῦ μηνός, ἔχει ἐμφάνισιν, ἀπὸ ἀπόψεως σχήματος, Ἀθηναϊκῆς ἐφημερίδος, εἶναι τεχνικῶς ἀρτία, ἑξασέλιδος καὶ ἔχει κυκλοφορίαν ἐγγίζουσαν τὰ 25.000 φύλλα. Παρεκλήθην ἀπὸ τὸν Ἀρχηγὸν τοῦ Κόμματός μας καὶ ἀπὸ τὴν Διεύθυνσιν τῆς ἐφημερίδος νὰ κάμω μίαν παράστασιν εἰς τὸν ἀξιότιμον ὑπουργὸν τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως διὰ νὰ τὸν παρακαλέσω νὰ δώσῃ ἐντολὴν νὰ δημοσιευθῇ καὶ εἰς τὴν ἐφημερίδα μας ἡ διαφήμισις τῶν ταμιευτηρίων καὶ τῶν ἐγχωρίων προϊόντων. Συνήντησα εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐξωτερικῶν τὸν κ. Ὑπουργόν, ὁ ὁποῖος μάλιστα ἐξεπλάγη διότι δὲν εἶχε δοθῆ μέχρι τῆς ἡμέρας ἐκείνης εἰς τὴ «Ἀγροτικήν», ἡ διαφήμισις καὶ ἀνέθεσεν εἰς μίαν τῶν ἰδιαιτέρων του νὰ ἐρευνήσῃ τὸ θέμα καὶ νὰ τοῦ τὸ ἀναφέρῃ. Μετὰ 4–5 ἡμέρας, ἐπεκοινώνησα μὲ τὴν ἰδιαιτέραν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ καὶ μοῦ εἶπεν, ὅτι ὁ κ. Κονιτόπουλος, Διευθυντὴς τοῦ Ἐσωτερικοῦ Τύπου τοῦ Ὑπουργείου Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως, τῆς ἔδωσε τὴν πληροφορίαν, ὅτι τοιαύτη ἐφημερὶς εἶναι ἄγνωστος εἰς τὸ Ὑπουργεῖον! Κύριοι συνάδελφοι, ἀντιλαμβάνεσθε, ἐὰν ὑπὸ τὰς σημερινὰς περιστάσεις, ὑπὸ τὰς σημερινὰς συνθήκας ἐκδόσεως τῶν ἐφημερίδων, ἐὰν εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι ἄγνωστος μία ἐφημερίς. Διότι καὶ ἄδεια ἀπαιτεῖται διὰ τὴν ἔκδοσίν της, τὴν ὁποίαν βεβαίως, ἔχει λάβει ἡ «Ἀγροτική», ὑποχρέωσις δὲ τῆς ἐφημερίδος εἶναι νὰ στέλῃ δύο φύλλα ἐξ ἑκάστης ἐκδόσεως εἰς τὴν ἁρμοδίαν Ὑπηρεσίαν τοῦ Ὑπουργείου Τύπου, ἀπὸ τὴν ὁποίαν Ὑπ)σίαν λαμβάνει καὶ τὴν διατακτικὴν διὰ τὴν προμήθειαν χάρτου. Τὸ αὐτὸ συνέβη καὶ μὲ τὴν δημοσίευσιν περιλήψεως τοῦ Προϋπολογισμοῦ. Ἀλλὰ προτοῦ ἔλθω εἰς τὸ θέμα αὐτό, θέλω νὰ συμπληρώσω. Ἀναφέρομαι καὶ πάλιν εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως τὸν ὁποῖον, ὅταν μᾶς ἔκαμε τὴν τιμὴν νὰ ἐπισκεφθῇ κατὰ μίαν συνεδρίασιν τὰ ἑδώλια τῶν ἀγροτικῶν βουλευτῶν, εἶχα τὴν εὐκαιρίαν νὰ τὸν ἐνημερώσω προφορικῶς καὶ νὰ τοῦ δώσω λεπτομερὲς σημείωμα εἰς τὸ ὁποῖον ἀντέκρουα τὸ ἐπιχείρημα τοῦ κ. Κονιτοπούλου, ὅτι δηλαδὴ πρόκειται περὶ ἀγνώστου ἐφημερίδος. Ἀλλὰ ματαίως, ἔκτοτε ἀναμένω ἀπάντησιν. Τί ἔγινε τώρα μὲ τὸν Προϋπολογισμόν; Κύριοι συνάδελφοι, παρεκλήθην ἐκ μέρους τοῦ Κόμματός μας νὰ δώσω σημείωμα εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν διὰ νὰ ἐγκρίνῃ τὴν δημοσίευσιν ὑπὸ τῆς «Ἀγροτικῆς» τῆς εἰσηγητικῆς ἐκθέσεως τοῦ Προϋπολογισμοῦ. Ἐπληροφορήθην, ὅτι τὸ σημείωμα διεβιβάσθη εἰς τὸν ἁρμόδιον Τμηματάρχην τοῦ Γεν. Λογιστηρίου κ. Τράκαν. Ἐπεκοινώνησα τηλεφωνικῶς μὲ τὸν κ. Τράκαν καὶ μοῦ εἶπεν, ὅτι μελετᾶται τὸ ζήτημα, ἐὰν πρέπει καὶ εἰς τὰς μὴ ἡμερησίας ἐφημερίδας νὰ δοθῇ ἡ δημοσίευσις τῆς περιλήψεως τῆς εἰσηγητικῆς ἐκθέσεως ἐπὶ τοῦ Προϋπολογισμοῦ. Ἀλλὰ τί συνέβη ἐν τῷ μεταξύ, κύριοι συνάδελφοι; Ἐνῷ εἰς ἀλλεπαλλήλους τηλεφωνικὰς ἐπικοινωνίας μετὰ τοῦ κ. Τράκα ἐλάμβανα τὴν ἀπάντησιν, ὅτι τὸ θέμα εἰσέτι ἐκκρεμεῖ, μὲ εἰδοποιοῦν ἀπὸ τὰ Γραφεῖα τῆς ἐφημερίδος μας, ὅτι ἐνεφανίσθη κἄποιος κύριος, ὁ ὁποῖος προσεφέρθη νὰ ἐξασφαλίσῃ τὴν δημοσίευσιν τῆς περιλήψεως τοῦ προϋπολογισμοῦ, ἀντὶ δραχμῶν δύο χιλιάδων, ἀλλὰ θὰ ἐλάμβανε ἓν ποσοστὸν ὡς μεσιτικὰ δικαιώματα.

§170Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ. (Ὑφ. Πρ. Κυβερνήσεως). Μετὰ τὴν ἐνέργειαν αὐτὴν σεῖς τί ἐκάματε; Ὑποθέτω, ὅτι εἴχατε ὑποχρέωσιν νὰ καταγγείλετε τὸ πρόσωπον αὐτὸ τὸ ὁποῖον ἐζήτησε νὰ ἀναλάβῃ τὴν διεκπεραίωσιν τῆς τοιαύτης ὑποθέσεώς σας ἐπὶ προμηθείᾳ.

§171Θ. ΛΥΜΠΕΡΙΔΗΣ. Τὸ πρόσωπον αὐτὸ ἀνέλαβε νὰ δώσῃ εἰς πολλὰς ἐφημερίδας μὴ ἡμερησίας καὶ κυρίως εἰς ἐπαρχιακὰς, τὴν δημοσίευσιν τοῦ Προϋπολογισμοῦ. Συνεπῶς, δὲν ἐπρόκειτο περὶ προσώπου τὸ ὁποῖον ἦτο ἄγνωστον εἰς τὴν ἁρμοδίαν Ὑπηρεσίαν. Τὸ πρόσωπον αὐτό, νομίζω, ὅτι ἐνήργησεν ἐν προκειμένῳ κανονικῶς.

§172Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ. (Ὑφ. Πρ. Κυβερνήσεως). Ὅταν σεῖς δὲν προέβητε εἰς πρᾶξιν, ἡ ὁποία εἶναι στοιχειώδης ἐκπλήρωσις καθήκοντος, δὲν ἠμπορεῖτε νὰ κατηγορῆτε, ἄνευ στοιχείων τὴν δημοσίαν ὑπηρεσίαν, ὅτι εἶναι ἐν γνώσει προσώπου τὸ ὁποῖον προβαίνει εἰς τοιαύτην ἐνέργειαν.

§173Θ. ΛΥΜΠΕΡΙΔΗΣ. Δὲν κατηγόρησα τὴν Δημοσίαν Ὑπηρεσίαν, ἀλλ’ ἁπλῶς ἀναφέρω περιστατικὰ καὶ ἀφίνω νὰ συναγάγητε ὑμεῖς τὰ συμπεράσματα.

§174Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Θὰ παρακαλέσω νὰ διευκρινισθῇ, ὅτι τὸ θέμα τῆς πληρωμῆς τῆς ἀποζημιώσεως διὰ τὴν δημοσίευσιν τοῦ προϋπολογισμοῦ δὲν εἶναι θέμα τὸ ὁποῖον ἐν πάσῃ περιπτώσει ἀφορᾷ τὰς ὑπηρεσίας, ἀλλ’ εἶναι θέμα τὸ ὁποῖον προσωπικῶς χειρίζεται ὁ κ. Ὑπουργός. Καὶ ἤθελα νὰ προσθέσω —τὸ θεωρῶ χρέος μου— ἐπειδὴ κατὰ τὴν συζήτησιν ἐγένετο συσχετισμός, ὑποθέτω, ὅτι δὲν εἴχατε κακὴν πρόθεσιν νὰ τὸ κάμετε, τῶν καταγγελιῶν μὲ τὸ πρόσωπον τοῦ κ. Τράκα, ὅτι οὗτος εἶναι ἐντιμότατος καὶ ἀξιολογώτατος ὑπάλληλος, περὶ τοῦ ὁποίου δὲν ὑπάρχει οὐδὲ ἴχνος ὑπονοίας.

§175Θ. ΛΥΜΠΕΡΙΔΗΣ. Μὲ ὅσα ἀναφέρω ἐνώπιον ὑμῶν δὲν ἔχω πρόθεσιν νὰ θίξω τὸν κ. Τράκαν. Ἀνέφερα χρονογραφικῶς τὰ περιστατικά. Ἐπεκοινώνησα 3–4 φορὲς μετὰ τοῦ κ. Τράκα, πάντοτε ἀπὸ τηλεφώνου καὶ πάντοτε μοῦ ἔλεγεν, ὅτι τὸ ζήτημα μελετᾶται, ἐὰν δηλαδὴ θὰ δοθῇ ἐντολὴ δημοσιεύσεως καὶ εἰς τὰς μὴ ἡμερησίας ἐπαρχιακὰς ἐφημερίδας, τοῦ Προϋπολογισμοῦ. Καὶ ἀφοῦ παρῆλθε δίμηνον περίπου, τότε ἐνεφανίσθη ὁ κύριος αὐτός, ὁ ὁποῖος εἶναι ἀντιπρόσωπος πολλῶν ἐπαρχιακῶν ἐφημερίδων ἐν Ἀθήναις, οὐδεμίαν ὅμως σχέσιν ἔχει ἡ «Ἀγροτική» μαζύ του.

§176Π. ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΑΡΗΣ. Ποῖος εἶναι, ὁ Καλφέλης;

§177Θ. ΛΥΜΠΕΡΙΔΗΣ. Μάλιστα.

§178Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Προφανῶς πρόκειται περὶ παρεξηγήσεως. Ὁ Καλφέλης ἀσκεῖ τὸ ἐπάγγελμα τοῦ ἀντιπροσώπου τῶν ἐπαρχιακῶν Ἐφημερίδων καὶ ἡ ἀμοιβὴ τὴν ὁποίαν ἐζήτησεν εἶναι τὸ νόμιμον ποσοστὸν ποὺ λαμβάνει ἀπὸ ὅλας τὰς ἐφημερίδας.

§179Θ. ΛΥΜΠΕΡΙΔΗΣ. Δὲν γνωρίζω, κ. συνάδελφε, ἀλλ’ ἀναφέρω συγκεκριμένα περιστατικά... (Θόρυβος–Κωδωνοκρουσίαι).

§180ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Λυμπερίδη, παρακαλῶ ἐπὶ τοῦ θέματος.

§181Θ. ΛΥΜΠΕΡΙΔΗΣ. Ἐγὼ δὲν κατηγόρησα κανένα, ἀλλ’ ἀνέφερα περιστατικά, ἀπὸ τὰ ὁποῖα ἀποδεικνύεται, ὅτι δὲν ἐδόθη ἡ διαφήμισις παρὰ τὴν παρέμβασιν ἑνὸς βουλευτοῦ ἐνεργήσαντος ἐκ μέρους ὁλοκλήρου τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ὁμάδος τοῦ ΚΑΕ, ἀπ’ εὐθείας εἰς τὴν ἐφημερίδα, ἀλλὰ μέσῳ τρίτου προσώπου ἀργότερον. Αὐτὸ εἶναι τὸ παράπονόν μου καὶ αὐτὴν τὴν κατάστασιν θέλω νὰ ὑπογραμμίσω.

§182Π. ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΑΡΗΣ. Οἱ Καλφέληδες ἦσαν δύο ἀδελφοὶ ἐκ τῶν ὁποίων ὁ ἕνας ἔφυγε διὰ τὴν Ἀμερικὴν καὶ ὁ ἄλλος, αὐτὸν τὸν ὁποῖον κατονομάζετε, εἶναι ἐδῶ καὶ κάμνει τὴν ἐργασίαν αὐτήν, ἀναλαμβάνει, δηλαδή, νὰ ἐξυπηρετῇ ἐφημερίδας. Ἀλλὰ δὲν εἶχα ὑπ’ ὄψιν μου, ὅτι παίρνει χρήματα ἀπὸ τὸ Δημόσιον.

§183Θ. ΛΥΜΠΕΡΙΔΗΣ. Ἐγὼ ἀναφέρω ὡρισμένα περιστατικά. Δὲν κάμνω σχόλια. Ἐγὼ ἀναφέρω, ὅτι δὲν ἐδόθη ἡ διαφήμισις ἀπ’ εὐθείας εἰς τὴν ἐφημερίδα. Γνωρίζω ὅλα αὐτὰ διότι ὁ ἴδιος τὰ ἔζησα.

§184Κ. ΓΙΑΝΝΟΥΣΗΣ. Ἰσχυρίζεσθε, ὅτι ὁ κ. Καλφέλης, ἐμεσολάβησε μεταξὺ Ὑπουργοῦ καὶ μεταξὺ τίνος, ὥστε νὰ σᾶς δοθοῦν αὐταὶ αἱ ρεκλάμες;

§185Θ. ΛΥΜΠΕΡΙΔΗΣ. Ὅταν βουλευτὴς πηγαίνῃ ἀπ’ εὐθείας εἰς τὸν Ὑπουργόν, καὶ παρακαλεῖ νὰ δοθῇ διὰ τὴν ἐφημερίδα ἑνὸς κόμματος, τὸ ὁποῖον εἶναι τὸ τρίτον ἀπὸ ἀπόψεως οὐσιαστικῆς δυνάμεως Κόμμα εἰς τὴν Βουλήν, μία διαφήμισις ἢ ὁτιδήποτε δίδεται εἰς τὰς ἄλλας ἐφημερίδας δὲν ἐπιτρέπεται νὰ παραγκωνίζεται ὁ βουλευτὴς καὶ νὰ πηγαίνουν τρίτοι εἰς τὴν ἐφημερίδα καὶ νὰ λέγουν, θὰ σᾶς δώσωμεν τὴν διαφήμισιν καὶ θὰ μᾶς δώσητε ποσοστά.

§186Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριοι, ἐν ἠρεμίᾳ ἐπιθυμῶ νὰ διευκρινίσω ἓν ἁπλοῦν θέμα. Ὁ κ. συνάδελφος ἐκθέτει ἓν ἱστορικόν, τὸ ὁποῖον μὲ τὴν ἀλληλουχίαν τῶν περιστατικῶν, τὰ ὁποῖα διηγεῖται, ἐνδέχεται νὰ ὁδηγήσῃ εἰς παρεξηγήσεις. Ἐπιθυμῶ νὰ κάμω μίαν διευκρίνισιν. Εἶναι γνωστόν, ὅτι πολλαὶ ἐπαρχιακαὶ ἐφημερίδες, προκειμένου περὶ τῆς ρεκλάμας τῶν Ἀθηνῶν, ἀναθέτουν εἰς ὠργανωμένα γραφεῖα ἢ εἰς ἐπαγγελματίας δημοσιογράφους τὴν εἴσπραξιν τῆς ρεκλάμας ἐπὶ ποσοστοῖς. Πρόκειται περὶ καθ’ ὅλα θεμιτοῦ ἐπαγγέλματος, τὸ ὁποῖον ἀσκοῦν καθ’ ὅλα ἀξιοπρεπεῖς ἄνθρωποι. Ὑποθέτω, ὅτι ὁ κ. συνάδελφος, περὶ αὐτοῦ ὁμιλεῖ. Ἂν συνέβη προηγουμένως, νὰ ἔχῃ ἀρνηθῆ ὁ κ. ὑπουργὸς τὴν χορήγησιν τῆς δημοσιεύσεως τοῦ προϋπολογισμοῦ, εἶναι ἄλλον θέμα.

§187Θ. ΛΥΜΠΕΡΙΔΗΣ. Ὁ κ. ὑπουργός, παρέπεμψε τὸ σημείωμά μου εἰς τὰς ὑπηρεσίας.

§188Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἂν συνέπεσε νὰ τὸ εἰσπράξῃ ἕνας ἄνθρωπος, ὁ ὁποῖος ἐντίμως ἐπαγγέλλεται αὐτὴν τὴν δουλειά, δὲν νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ὁδηγήσῃ εἰς οὐδενὸς εἴδους παρεξήγησιν.

§189Κ. ΓΙΑΝΝΟΥΣΗΣ. Δὲν τὸ διατυπώνει ἔτσι, ὁ κύριος συνάδελφος.

§190Θ. ΛΥΜΠΕΡΙΔΗΣ. Ὅπως θέλω ἐγὼ θὰ τὸ διατυπώσω, ὄχι ὅπως θέλετε σεῖς. Κύριοι συνάδελφοι, ἀνέφερα καὶ τὸ περιστατικὸν αὐτό, ὡς ἕνα ἐπὶ πλέον, τῶν ὅσων ἀνέφερον προλαλήσαντες, διὰ νὰ καταδείξω, ὅτι, πράγματι, ἡ Κυβέρνησις χρησιμοποιεῖ τὰ διάφορα μέσα, τὰ ὁποῖα ἔχει εἰς τὴν διάθεσίν της, πρὸς ἐνίσχυσιν τοῦ τύπου κατὰ τρόπον ἄνισον καὶ μεροληπτικόν. Ὁ κ. ὑφυπουργὸς τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως, ἠρώτησε, πρὸ ὀλίγου, ἂν ἔχουν σχέσιν ὅλα αὐτὰ μὲ τὴν ἐπερώτησιν διὰ τὸν τύπον. Αὐτὰ ἔχουν, κατ’ ἐξοχήν, σχέσιν μὲ τὴν συζητουμένην ἐπερώτησιν, κύριε ὑπουργέ. Κατηγοροῦμεν τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι ἐχρησιμοποίησε τὰ μέσα καὶ τὰς πηγάς, τὰς ὁποίας ἔχει, ὄχι δι’ ἴσην μεταχείρισιν τῶν ἐφημερίδων, ἀλλ’ ἀκριβῶς διὰ νὰ ἐπιτύχῃ κομματικὰ ὀφέλη.

§191Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Πρὶν εἰσέλθω εἰς τὸ θέμα, τὸ κύριον, τῆς ὁμιλίας μου, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ διευκρινίσω τὴν ὑπόθεσιν, διότι ἀνεμίχθη τὸ Γενικὸν Λογιστήριον, ἀνεμίχθη ὁ ἐντιμότατος ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, διὰ τὸν ὁποῖον εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ ὁμιλήσωμεν καὶ νὰ καθορίσωμεν τὴν ὑπόθεσιν, πῶς ἔχει. Ἀνεμίχθη καὶ ἕνας βιοπαλαιστὴς ἐπαγγελματίας καὶ θέλω νὰ ξεκαθαρίσω τὸ θέμα.

§192ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ, κύριε Ζορμπᾶ, δὲν ὑπάρχει πλέον θέμα. Παρακαλῶ, προχωρήσατε εἰς τὴν ἐπερώτησιν.

§193Θ. ΠΑΠΑΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ. Δὲν ἐλέχθη κἂν τὸ ὄνομα Καλφέλης.

§194Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ. (Ὑφυπ. Πρ. Κυβερν.). Ἐγὼ νομίζω, ὅτι ἂν ὑπάρχῃ τι εἰς τὴν ὅλην ὑπόθεσιν, εἶναι ἡ παράλειψις τοῦ κυρίου συναδέλφου, ὁ ὁποῖος, ἐφ’ ὅσον νομίζει ὅτι τοῦ ἐζητήθη ἐξυπηρέτησις ἐπὶ προμηθείᾳ, δὲν προέβη εἰς τὴν καταγγελίαν τοῦ ὑπευθύνου.

§195Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Παρακολουθήσας τὴν συζήτησιν τῆς ἐπερωτήσεως ταύτης, κύριοι βουλευταί, ὁμολογῶ, ὅτι ἀπεγοητεύθην ἀπὸ τὴν πολλάκις ἐκτραπεῖσαν συζήτησιν καὶ ἐξεπλάγην ἀπὸ τὸν ὄγκον τῶν ἑκατομμυρίων, τὰ ὁποῖα διασπαθίζονται, καθ’ ἣν στιγμὴν τὰ 50% τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ εἶναι κατεχωρημένα εἰς τοὺς πίνακας τῶν ἀπόρων τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας καὶ τὰ ὑπόλοιπα 49% καταβασανίζονται διὰ τὴν ἐξοικονόμησιν τοῦ καθημερινοῦ ἡμερομισθίου. Μόνον εἰς μίαν πλουσίαν χώραν, θὰ ἐπετρέπετο αὐτὴ ἡ ἀσήμαντος σπατάλη τοῦ δημοσίου χρήματος. Ἀνεπτύχθη κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη, ἕνα εἶδος συναγωνισμοῦ μεταξὺ τῶν διαφόρων Ὑπουργείων, τῶν Τραπεζῶν, τῶν Ὀργανισμῶν Κοινῆς Ὠφελείας, ποῖος θὰ πρωτοδώσῃ διὰ τὴν διαφήμισίν του. Καὶ ἐφ’ ὅσον ἀνεπτύχθη αὐτὸς ὁ συναγωνισμός, θὰ ἔπρεπε τὰ ἀγαθὰ αὐτὰ νὰ ἐδίδωντο μὲ πνεῦμα ἰσότητος πρὸς ὅλους τοὺς ἐνδιαφερομένους, πρὸς ὅλας τὰς ἐφημερίδας. Διότι, εἰς μίαν δημοκρατικὴν χώραν, αἱ ἐφημερίδες χρειάζονται πρὸς διαφώτισιν καὶ καθοδήγησιν τῆς κοινῆς γνώμης. Καὶ ἡ Κυβέρνησις ἔχει ἀνάγκην τῶν ἐφημερίδων καὶ ἡ ἀντιπολίτευσις, ὡς συμπληροῦσα τὴν λειτουργίαν τοῦ πολιτεύματος, ἔχει ἀνάγκην τῶν ἰδικῶν της. Καὶ ἐφ’ ὅσον τὰ χρήματα προέρχονται ἐκ τοῦ δημοσίου προϋπολογισμοῦ, ὀφείλει ἡ Κυβέρνησις, κατὰ τὴν κατανομὴν τῶν χορηγιῶν πάσης φύσεως, νὰ μὴ κάμνῃ διάκρισιν ἐφημερίδων, ὅπως ὁ δημόσιος Ταμίας δὲν κάμνει διάκρισιν τῶν πολιτῶν, ἀπὸ τοὺς ὁποίους εἰσπράττει τὰ διάφορα ἔσοδα. Ἡ ἐπιχείρησις τῆς ἐφημερίδος ἐν Ἑλλάδι, λόγῳ τοῦ περιωρισμένου κύκλου τοῦ ἀναγνωστικοῦ κοινοῦ, εἶναι πάντοτε ἐπισφαλής. Καὶ θὰ πρέπει τὸ Κράτος νὰ τὴν παρακολουθῇ καὶ νὰ τὴν ποδηγετῇ, ἵνα, μὴ ἐξ ἀνάγκης οἰκονομικῆς, περιπέσῃ εἰς ἄλλας ἀνεπιθυμήτους ἀγκάλας. Ἀλλὰ εἰς τὴν τοιαύτην παρακολούθησιν καὶ ποδηγέτησιν, πρέπει νὰ πρυτανεύῃ πνεῦμα λογικῆς καὶ σύμφωνον μὲ τὴν σημερινὴν ἑλληνικὴν πραγματικότητα. Ἐντὸς μιᾶς πτωχῆς χώρας, ὅλοι πρέπει νὰ ὑποφέρουν. Μὲ τὸ πνεῦμα αὐτό, ὀφείλει ἡ Κυβέρνησις νὰ ἐκκαθαρίσῃ τὸ κακὸν παρελθὸν καὶ νὰ κανονίσῃ τὴν πολιτικήν της ἐπὶ τοῦ τύπου διὰ τὸ μέλλον. Ἐὰν συνεχίσῃ μίαν ἀσύδοτον καὶ ἀσύνετον διαχείρισιν τοῦ προβλήματος, θὰ ἔλθῃ ἡ ὥρα ποὺ θὰ εὑρεθῇ ἐκτεθειμένη καὶ ἀνοικτὴ εἰς ἑκατοντάδας ἑκατομμυρίων καὶ θὰ προκληθῇ κρίσις, ὄχι πλέον τύπου, ἀλλά, λόγῳ τῆς μεγίστης ἐπιρροῆς του ἐπὶ τῆς τύχης καὶ τῆς ζωῆς τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, θὰ προκληθῇ κρίσις ἐθνική. Ἡ Κυβέρνησις, ὀφείλει νὰ χαράξῃ καὶ νὰ τηρήσῃ ἐπιμελῶς καὶ ἀνενδότως πολιτικὴν ἴσης μεταχειρίσεως, πρὸς ὅλας τὰς ἐφημερίδας, Πρωτευούσης καὶ ἐπαρχιῶν, καὶ νὰ δημιουργήσῃ τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι οἱαδήποτε εὐκολία ποὺ παρέχεται εἰς τὰς ἐφημερίδας, δὲν παρέχεται ἐπὶ σκοπῷ ὑποδουλώσεως ἢ ὑποταγῆς —διότι δὲν ἔχει τὸ δικαίωμα ἡ Κυβέρνησις νὰ καταλύῃ τὴν ἐλευθεροτυπίαν—, ἀλλὰ ἀπὸ χρέος τοῦ Κράτους πρὸς στήριξιν τοῦ συγκροτήματος τοῦ τύπου ἐν Ἑλλάδι, ποὺ εἶναι ἀπαραίτητος καὶ διὰ τὴν στήριξιν τοῦ πολιτεύματος καὶ διὰ τὴν πολιτιστικὴν ἀνάπτυξιν τοῦ λαοῦ μας. Γενικοὺς κανόνας ὀφείλει ἡ Κυβέρνησις νὰ θέσῃ καὶ νὰ τοὺς τηρήσῃ, διότι τὸ πρόβλημα τοῦ τύπου εἶναι λεπτὸν καὶ ἐπιβάλλεται προσοχὴ κατὰ τὴν διαχείρισίν του. Καὶ οἱ γενικοὶ αὐτοὶ κανόνες, ὀφείλουν νὰ ἀναφέρωνται εἰς τὴν ἴσην μεταχείρισιν ὅλων τῶν ἐφημερίδων καὶ νὰ μὴ λησμονῇ ποτὲ ἡ Κυβέρνησις, ὅτι ἡ Ἑλλὰς εἶναι χώρα πτωχή, ὅτι ὁ λαὸς στενάζει ὑπὸ τὸ βάρος πτωχείας δυσβαστάκτου καὶ ὅτι τὸ χρῆμα τοῦ προϋπολογισμοῦ εἶναι ἱερὸν καὶ συλλέγεται ἀπὸ τὸν λαὸν μὲ πόνον καὶ ἀγωνίαν. Καὶ δὲν εἶναι οὔτε ἀνεκτόν, οὔτε ἐπιτετραμμένον, νὰ σπαταλᾶται ὁπουδήποτε ὑπὸ τῶν Κυβερνήσεων.

§196ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Κοθρῆς, ἔχει τὸν λόγον.

§197Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Θὰ μοῦ ἐπιτραπῇ, ὡς ἐπερωτῶν, νὰ συνοψίσω τὸ συμπέρασμα. Ἀπὸ ἀπάντησιν αὐτῆς ταύτης τῆς Κυβερνήσεως, διεπιστώθη τὸ βασικὸν τῆς ἐπερωτήσεώς μας καὶ ἡ εὐθύνη τῆς Κυβερνήσεως. Ἀνεμέναμεν νὰ ἀνακοινώσῃ ἡ Κυβέρνησις, ποῖα θὰ εἶναι διὰ τὸ μέλλον ἡ ἐπὶ τοῦ τύπου πολιτική της. Ἀλλὰ ἡ Κυβέρνησις περιωρίσθη εἰς τὸ νὰ ἀσχοληθῇ εἰς τὴν ἀπόσεισιν τῶν εὐθυνῶν. Ἐκ τῆς ὅλης συζητήσεως ἀπεδείχθη, ὅτι ἡ ἀσκηθεῖσα πολιτικὴ ἐπὶ τῶν θεμάτων τοῦ τύπου, δὲν εἶχεν ἄλλον σκοπόν, ἀλλὰ πῶς νὰ χειροτερεύσῃ ἡ κατάστασις καὶ οὐδὲν ἐξήγγειλεν ἡ Κυβέρνησις, περὶ τῶν μέτρων, τὰ ὁποῖα σκέπτεται νὰ λάβῃ, διὰ νὰ σταματήσῃ διὰ τὸ μέλλον τὸ κακὸν αὐτό. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι πρέπει ἡμεῖς οἱ ἐπερωτῶντες, νὰ διασαφηνίσωμεν τὰς σκέψεις μας. Ὑπεβάλαμεν τὴν ἐπερώτησιν, ὄχι διότι ἔχομεν πρόθεσιν νὰ ἀντιδικήσωμεν πρὸς τὸν τύπον, ἀλλὰ διὰ νὰ ἐλέγξωμεν τὴν Κυβέρνησιν διὰ τὴν κακὴν πολιτικήν, τὴν ὁποίαν ἐφαρμόζει εἰς τὰ ζητήματα τοῦ τύπου. Πιστεύω, ὅτι εἰς τὴν Δημοκρατίαν, ὁ τύπος εἶναι ἀπαραίτητος, ἀλλὰ πρέπει νὰ λειτουργῇ μὲ ἴσα καὶ ἀντικειμενικὰ κριτήρια, διότι μόνον τότε θὰ καταστῇ δυνατὸν ὁ ὑγιὴς τύπος νὰ προοδεύσῃ καὶ ἐκπληρώσῃ τὸν προορισμόν του καὶ μόνον τότε θὰ παταχθῇ ὁ φαῦλος τύπος. Ἀλλὰ ὅταν ἡ Κυβέρνησις λαμβάνῃ μέτρα, τὰ ὁποῖα στρέφονται κατὰ τοῦ ὑγιοῦς τύπου, τότε ἀσκεῖ πολιτικήν, τὴν ὁποίαν ἀσκοῦν τὰ ὁλοκληρωτικὰ Κράτη, εἰς τὰ ὁποῖα δὲν ὑπάρχει δημοκρατία. Γνωρίζετε, κύριοι συνάδελφοι, πόσον συντελεῖ ὁ τύπος εἰς τὴν ἄνοδον τοῦ πνευματικοῦ ἐπιπέδου τοῦ λαοῦ. Γνωρίζετε ἀπὸ τὴν ἱστορίαν, πόσον συνετέλεσε καὶ εἰς τὴν ἐπανάστασιν τοῦ 1821. Ὁ τύπος, συνεπῶς, εἶναι ἀπαραίτητον λειτούργημα εἰς μίαν δημοκρατικῶς κυβερνωμένην χώραν. Κατ’ ἀκολουθίαν, μὲ τὰ κριτήρια τῆς ἰσότητος καὶ ἀνεξαρτησίας, πρέπει νὰ ἀντιμετωπίσωμεν τὸ θέμα τοῦ τύπου. Ἐπ’ οὐδενὶ λόγῳ πρέπει νὰ λαμβάνωνται μέτρα κομματικῆς ἢ οἰκονομικῆς ἐξαρτήσεως τοῦ τύπου, διότι οὕτω δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐκτελέσῃ τὸν προορισμόν του, διότι ἡ ὑποδούλωσις τοῦ τύπου συντελεῖ εἰς τὴν ἐκτροπήν. Ἀναμένομεν ἀπὸ τὸν κ. ὑπουργόν, νὰ μᾶς εἴπῃ, πῶς σκέπτεται ἡ Κυβέρνησις νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ θέμα τοῦ τύπου καὶ ἐὰν θὰ δώσῃ λύσεις διευκολύνσεως τῆς ἀποστολῆς, τοῦ ὑγιῶς σκεπτομένου τύπου.

§198ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Ἀρβανιτάκης, ἔχει τὸν λόγον.

§199Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ἀπὸ τὴν συζήσιν διεπιστώθη, ὅτι πράγματι ὁ τύπος συμβάλλει τὰ μέγιστα εἰς τὴν ἄνοδον τῆς πνευματικῆς στάθμης τοῦ λαοῦ μας. Διεπιστώθη ἐπίσης, ὅτι αἱ ἑλληνικαὶ ἐφημερίδες ἀνῆλθον εἰς τοιοῦτον ὕψος ὥστε συναγωνίζονται τὰς Εὐρωπαϊκὰς ἐφημερίδας. Ἀλλὰ διεπιστώθη ἐπίσης, ὅτι ἐγένετο διασπάθισις τοῦ Δημοσίου χρήματος καὶ μεροληπτικὴ ἐπιχορήγησις εἴς τινας ἐφημερίδας. Διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λαμβάνῃ μία ἐπαρχιακὴ ἐφημερὶς τῆς Θ)νίκης 5.000 χρυσᾶς λίρας. Ἐὰν τοῦτο εἶναι γεγονός, τοῦτο εἶναι ἀπαράδεκτον καὶ ἀντεθνικόν. Ὅπως ἐπίσης ἐὰν εἶναι γεγονός, ὅτι ἄλλη ἐφημερὶς ἔλαβε 15.000 χρυσᾶς λίρας. Δὲν νομίζω, ὅτι ὑπάρχει κανεὶς ὁ ὁποῖος θὰ ἠμπορέσῃ νὰ τὸ δικαιολογήσῃ καὶ νὰ εἴπῃ, ὅτι ἦτο ὀρθὴ ἡ πρᾶξις αὐτὴ τῆς Κυβερνήσεως. Ἰσχυρίσθησαν οἱ κ. κ. ὑπουργοί, ὅτι αἱ χρηματοδοτήσεις πρὸς τὸν τύπον δῆθεν ἐγένοντο καὶ ἀπὸ παλαιοτέρας Κυβερνήσεις. Δὲν ἔχει σημασίαν ἀπὸ πότε ἐγένετο, σημασίαν ἔχει τὸ ὅτι ἐγένετο. Διεπιστώθη ἐπίσης ἄνισος μεταχείρισις μεταξὺ τῶν διαφόρων ἐφημερίδων. Ὅπως καὶ ὁ συνάδελφος κ. Μπρεδήμας ἀνέφερεν, ἡ ἐφημερὶς «Ἀθηναϊκὴ» ἐδιώχθη καὶ ἐκινήθη ὁλόκληρος ὁ κρατικὸς μηχανισμὸς ἐναντίον ἑνὸς ἀτόμου μόνον καὶ μόνον διότι δὲν ἐλιβάνιζε τὴν Κυβέρνησιν. Αὐτὸ τὸ θεωρῶ πάρα πολὺ σοβαρὸν καὶ δὲν πρέπει νὰ ἐπαναληφθοῦν τοιαῦται πράξεις, αἱ ὁποῖαι δὲν εἶναι πράξεις ποὺ τιμοῦν τὸ Ἔθνος, ποὺ τιμοῦν τὸ Κράτος. Ἀναγνωρίζω, ὅτι ὁ τύπος ἐκπληροῖ μίαν σπουδαίαν ἀποστολὴν καὶ θἄπρεπε νὰ ληφθοῦν μέτρα διευκολύνσεως τοῦ ὑγιοῦς τύπου εἰς τὴν ἐκπλήρωσιν τῆς ἀποστολῆς του. Ἀνέφερεν ὁ συνάδελφος κ. Μαῦρος καὶ δὲν νομίζω, ὅτι ὁ κ. Μαῦρος λέγει τυχαῖα πράγματα, ὅτι ἐζητήθη ἀπὸ Τράπεζαν νὰ εἰσπράξῃ τὰ χρήματα, τὰ ὁποῖα ὤφειλε μία ἐφημερὶς ἀπὸ τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ ἐφημερὶς αὐτὴ ἔπεσεν εἰς τὴν δυσμένειαν τῆς Κυβερνήσεως. Εἶναι αὐτὸ γεγονός, ναὶ ἢ ὄχι; Ἀπὸ αὐτὸ τὸ γεγονὸς καὶ μόνον ἀποδεικνύεται, ὅτι δὲν εἶναι ἀντικειμενικὴ ἡ μεταχείρισις τοῦ τύπου. Αὐτὰ τὰ σημεῖα μοῦ προεκάλεσαν τεραστίαν ἐντύπωσιν καὶ πρέπει νὰ προσέξωμεν νὰ μὴ ἐπαναληφθοῦν εἰς τὸ μέλλον. Ὅσον ἀφορᾷ τὰ ποσά, σήμερον μᾶς ἐδόθη ἡ ἀπάντησις, ὅτι ἡ ἀναπροσαρμογὴ ἠνάγκασε τὸ Κράτος νὰ προσφέρῃ τεράστια ποσὰ εἰς ὡρισμένας ἐφημερίδας διότι εὑρέθησαν πρὸ ἀδιεξόδου, ἀλλὰ ἐὰν αὐτὸ ἰσχύῃ διὰ τὰς ἐφημερίδας τί θὰ πρέπει νὰ ἰσχύῃ διὰ τοὺς ἄλλους μικροεπαγγελματίας καὶ βιοτέχνας, οἱ ὁποῖοι λόγῳ τῆς ἐπελθούσης μεταβολῆς εὑρέθησαν εἰς οἰκονομικὰς ἀνάγκας. Ἔχω συγκεκριμένον παράδειγμα, ὅτι ὁ ΟΧΟΑ βγάζει εἰς πλειστηριασμὸν τρία ἁλιευτικὰ συγκροτήματα ἀπὸ τὰ ὁποῖα ἀποζοῦν 120 οἰκογένειες. Εἶχον λάβει ἕνα δάνειον μὲ τιμὴν δολλαρίου 10)10. Ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα τοὺς ἐχορήγησε σάπια νήματα διὰ νὰ κάμουν δίκτυα. Ἐμεσολάβησεν ἡ ἀναπροσαρμογὴ καὶ οὕτω τὸ χρέος των ἐτριπλασιάσθη. Αἱ τιμαὶ ὅμως τῶν ἁλιευμάτων δὲν ἀνεπροσαρμόσθησαν. Ἠναγκάσθησαν κατόπιν τούτου νὰ σταματήσουν τὴν καταβολὴν τῶν δόσεων, αἱ ὁποῖαι ἐπεβαρύνθησαν μὲ τόκους ὑπερημερίας 11%. Δὲν ἠδυνήθησαν ν’ ἀνταποκριθοῦν εἰς τὰς ὑποχρεώσεις των. Ζητοῦν ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, ὄχι νὰ τὰ χαρίσῃ, ἀλλὰ νὰ καταστῇ μακροπρόθεσμον τὸ δάνειον μὲ μικροτέρας δόσεις, διὰ νὰ ἠμπορέσουν ν’ ἀνταποκριθοῦν καὶ νὰ ζήσουν αἱ 120 οἰκογένειες. Ἰδοὺ ἡ ἀπάντησις, τὴν ὁποίαν ἔλαβον ἀπὸ τὸ ἁρμόδιον Ὑπουργεῖον: «......... (ἀναγινώσκει).........». Πρόκειται περὶ τῶν ἁλιευτικῶν συγκροτημάτων τοῦ ἁλιευτικοῦ συνεταιρισμοῦ Ν. Ἀρτάκης, Χαλκίδος. Ὑπογραφὴ Μάρτης. Εἶναι ἴση μεταχείρισις αὐτὴ τῶν πολιτῶν; Ἑκατοντάδες ἑκατομμύρια ἀπὸ τὴν μιὰ μεριὰ —χιλιάδες ἀπὸ τὴν ἄλλη— πετοῦμεν εἰς τὸν δρόμον ὁλόκληρον πληθυσμὸν ποὺ ἐργάζεται καὶ ἀδιαφοροῦμεν διὰ τὴν εἴσπραξιν τῶν τεραστίων ποσῶν ἀπὸ ἀνθρώπους ποὺ ζοῦν εἰς τὴν χλιδήν. Πῶς εἶναι, λοιπόν, δυνατὸν νὰ παραλληλισθοῦν τὰ δύο αὐτὰ γεγονότα; Νὰ δίδωμεν 135 ἑκατομμύρια εἰς τὰς ἐφημερίδας καὶ ἀπὸ τὸ ἄλλο μέρος νὰ βγάζωμεν εἰς τὸν πλειστηριασμὸν ἁλιευτικὰ συγκροτήματα, διότι δὲν ἔχουν νὰ πληρώσουν τὰς δόσεις τοῦ δανείου των, τὴν στιγμὴν μάλιστα, κατὰ τὴν ὁποίαν ὅλοι γνωρίζουν, ὅτι τοὺς ἐχορηγήθησαν σάπια νήματα; Πῶς δικαιολογεῖται νὰ συλλαμβάνωνται μικροεπαγγελματίαι καὶ μικροβιομήχανοι, οἱ ὁποῖοι ἀναγκάζονται νὰ κλείσουν τὰς ἐπιχειρήσεις των καὶ ἀπολύουν τοὺς ἐργάτας, ὅπως συλλαμβάνωνται εἰς τὴν ἰδιαιτέραν μου περιφέρειαν, διὰ τὴν καθυστέρησιν ἐλαχίστων χρηματικῶν ποσῶν; Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ φυλακίζωνται ἀγρόται διὰ χιλίας δραχμὰς καὶ νὰ δίδωμεν εἰς τὸν τύπον αὐτὰ τὰ τεράστια ποσά, τὰ ὁποῖα ἀνέφερον ἀξιότιμοι κύριοι συνάδελφοι, χωρὶς νὰ ζητοῦμεν τὴν ἐξόφλησιν; Δὲν ἔχω οὐδεμίαν ἀντίρρησιν νὰ ἐνισχύσωμεν τὸν τύπον καὶ πρέπει πράγματι νὰ τὸν ἐνισχύσωμεν. Εἶμαι σύμφωνος καὶ ἐγὼ νὰ συγκροτηθῇ μία Ἐπιτροπή, ἡ ὁποία νὰ μελετήσῃ ὅλα τὰ σχετικὰ θέματα καὶ νὰ εἰσηγηθῇ τὰς ἐπιβαλλομένας λύσεις. Ἀλλὰ πρέπει ὁπωσδήποτε, κύριοι συνάδελφοι, νὰ παύσῃ αὐτὴ ἡ σπατάλη καὶ αὐτὴ ἡ μεροληψία. Θὰ ἤθελον νὰ δώσω μίαν ἀπάντησιν εἰς τὸν κύριον Λύχνον, ὁ ὁποῖος, δυστυχῶς, αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἀπουσιάζει, σχετικῶς μὲ τὸ ραδιόφωνον. Εἶπεν ὁ κ. Λύχνος, ὅτι τὸ ραδιόφωνον δὲν εἶναι κρατικόν. Εἶναι ὄργανον κυβερνητικόν. Ἐὰν εἶναι κυβερνητικόν, τότε πῶς συλλαμβάνονται οἱ ἀγρόται, διότι δὲν ἐπλήρωσαν τὴν συνδρομήν των διὰ τὸ ραδιόφωνον, ἀντὶ νὰ προσέχωμεν τοὺς ἀγρότας καὶ νὰ τοὺς στέλνωμεν ραδιόφωνα, τοὺς συλλαμβάνομεν ἐὰν δὲν πληρώσουν τὴν συνδρομήν των, τὴν στιγμήν, μάλιστα, κατὰ τὴν ὁποίαν ὑποχρεοῦνται νὰ πληρώνουν καὶ τὶς μπαταρίες, διότι τὰ περισσότερα χωριὰ δὲν ἔχουν ἠλεκτρισμό. Ἠξεύρομεν δὲ πῶς βγαίνει τὸ δεκάρικο εἰς τὸ χωριό. Ἐὰν εἶναι τὸ ραδιόφωνον ὄργανον Κυβερνητικόν, τότε θὰ εἴμεθα ἀνόητοι ὅλοι ἡμεῖς νὰ πληρώνωμεν εἰς τὸ Ἵδρυμα Ραδιοφωνίας. Ὁ κ. ὑπουργὸς ἐδέχθη, ὅτι εἶναι Κυβερνητικὸν ὄργανον καὶ εἰς παρατήρησιν τοῦ Προέδρου τῆς ΕΔΑ κ. Πασαλίδη σχετικῶς μὲ τὸ ραδιόφωνον τὸν ἠρώτησεν, ὅτι ἐὰν ἐπεκράτει τὸ κομμουνιστικὸν κόμμα, τότε τὸ ραδιόφωνον τὶ θὰ εἶναι; Ὁ κ. Πασαλίδης ἀπήντησεν, ὅτι θὰ εἶναι κρατικὸν καὶ Κυβερνητικόν. Ἀλλ’ αὐτὴ εἶναι ἡ διαφορά μας μὲ τὸ κομμουνιστικὸν κόμμα. Ἐὰν κάμωμεν καὶ ἡμεῖς, οἱ ὁποῖοι δὲν πιστεύομεν εἰς τὸ κομμουνιστικὸν κόμμα, ὅ,τι κάμει ἐκεῖνο, τότε θὰ δύναται νὰ σκεφθῇ κανεὶς διατὶ νὰ μὴ ἀκολουθήσῃ καὶ τὸ κομμουνιστικὸν κόμμα, ἐφ’ ὅσον τὰ αὐτὰ ἐξαγγέλλει; Ἐδῶ ὁμιλοῦμεν διὰ ἐλευθέρας δημοκρατίας, δι’ ἐλευθερίαν σκέψεως, ἐλευθερίαν γνώμης, ἐλευθερίαν συνειδήσεως. Ἐὰν καὶ ἡμεῖς καταργήσωμεν αὐτά, τότε μὲ ποῖα ἐπιχειρήματα θὰ ὑπερασπίσωμεν τὸ καθεστώς; Ἐὰν ἐφαρμόσωμεν τὰ ἴδια συστήματα τοῦ κομμουνισμοῦ ποία τότε ἡ διαφορά; Ἐφόσον ὁ κ. Λύχνος παλληκαρίσια εἶπεν, ὅτι τὸ ραδιόφωνον εἶναι κυβερνητικό, ἡ Ἀντιπολίτευσις ὅλη πρέπει νὰ συστήσῃ εἰς τοὺς ὀπαδούς της νὰ μὴ πληρώνουν τὴν συνδρομήν των εἰς αὐτό. Ὁ κ. Λύχνος τὸ εἶπε καθαρά: Θὰ ὁμιλῇ ὑπὲρ τῆς Κυβερνήσεως καὶ θὰ τὴν ἐκθειάζῃ, διότι αὐτὸς εἶναι ὁ προορισμός του.

§200Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ. (Ὑφ. Πρ. Κυβερνήσεως). Κύριε συνάδελφε, εἴπατε προηγουμένως, ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τῶν ὅσων ὑπεστήριξεν ὁ κ. Λύχνος, ὅτι ἀπεδέχθημεν καὶ ἡμεῖς τὰ ὅσα εἶπεν. Νομίζω, ὅτι τὸ συμπέρασμά σας εἶναι ἔν τινι μέτρῳ αὐθαίρετον. Ἦσαν προσωπικὴ γνώμη τοῦ κ. Λύχνου τὰ ὅσα εἶπε. Μὴ καταλογίζετε εἰς ἡμᾶς πράγματα, τὰ ὁποῖα δὲν ὑπεστηρίξαμεν, οὔτε πιστεύομεν.

§201Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΗΣ. Ἐγώ, κ. ὑπουργέ, ἀνέφερα τί εἶπεν ὁ κ. Λύχνος, ὁ ὁποῖος διετέλεσε καὶ ἁρμόδιος ὑπουργὸς τῆς Κυβερνήσεως τοῦ Στρατάρχου Παπάγου καὶ ἐπέβαλεν αὐτὸ τὸ πρᾶγμα. Σήμερα ἐπανέλαβεν, ὅτι τὸ ραδιόφωνον, διὰ τὸ συμφέρον τοῦ Ἔθνους καὶ τῆς Πατρίδος, πρέπει νὰ εἶναι κυβερνητικὸν καὶ ἡ Κυβέρνησις δὲν διεμαρτυρήθη. Ἄν διαμαρτύρεσθε τώρα, ἄλλο ζήτημα. Ἀλλοιῶς ἐγὼ θὰ βγάλω προκήρυξιν εἰς τὸν Νομόν μου —καὶ τὸ συνιστῶ αὐτὸ εἰς ὅλους τοὺς βουλευτὰς τῆς Ἀντιπολιτεύσεως— ὅτι κανεὶς Ἕλλην ἀντιπολιτευόμενος δὲν πρέπει νὰ πληρώνῃ συνδρομὴν ραδιοφώνου. Καὶ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ὅσοι πληρώνουν, θὰ ξεύρωμεν, ὅτι εἶναι κυβερνητικοί. (Χειροκροτήματα).

§202ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Κι’ αὐτὰ ποὺ ἔχουν πληρώσει τόσα χρόνια νὰ ἐπιστραφοῦν.

§203Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΗΣ. Ἄς καταφύγουν εἰς τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας. Τελειώνων, παρακαλῶ τὴν Κυβέρνησιν νὰ προσέξῃ ὅσα εἶπα, διότι ὁ κόσμος δὲν τρώει ἄχυρα, ἀντιλαμβάνεται τὰ ζητήματα. Καὶ σᾶς τὸ λέγω εἰλικρινά: Εἰς τὰ χωριὰ εἶναι ἡ πλειοψηφία σας. Μὴ βασίζεσθε ὅμως καὶ τόσο σ’ αὐτὰ τώρα, διότι τὰ δέρνει ἡ φτώχεια ἡ πολλή. Καὶ προσέξατε μήπως κάμουν ὅ,τι ἔκαμαν οἱ μουζῖκοι εἰς τὴν Ρωσία, ποὺ δὲν τοὺς ἐκράτησε τίποτε ὅταν ἀγρίεψαν. Ἄλλοτε δὲν ἦταν κανεὶς εἰς τὰ χωριὰ καὶ τώρα ἀκοῦτε 60, 70% ΕΔΑ καὶ ἅμα κάμουν γιουροῦσι δὲν θὰ τοὺς συγκρατήσῃ κανείς. Προσέξατε, λοιπόν, νὰ νοικοκυρευθοῦμε, διότι δὲν πᾶμε καλά. (Χειροκροτήματα).

§204ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. ὑφυπουργὸς τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως ἔχει τὸν λόγον.

§205Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ. (Ὑφ. Πρ. Κυβερνήσεως). Ὁ ἀξιότιμος πρόεδρος κ. Παπανδρέου, ἀγαπητοὶ κ. συνάδελφοι, εἰς τὴν ἀρχὴν τῆς ὁμιλίας του ὑπεστήριξεν, ὅτι κατ’ αὐτὸν ἡ συζήτησις ἔχει ἐξαντληθῆ. Ὄντως καὶ ἡμεῖς φρονοῦμεν, ὅτι ἡ συζήτησις δὲν παρουσιάζει πλέον ἀξιόλογον ἐνδιαφέρον. Καὶ ἐπειδὴ ὁ φίλος συνάδελφος κ. Κοθρῆς προέβη προηγουμένως εἰς συναγωγὴν συμπεράσματος, θέλω καὶ ὑμεῖς καὶ ὁ φίλος κ. Κοθρῆς νὰ μοῦ ἐπιτρέψετε νὰ προβῶμεν καὶ ἡμεῖς εἰς συναγωγὴν συμπεράσματος, κατὰ τὸν ἰδικόν μας ὅμως τρόπον. Καθ’ ἡμᾶς τὸ ἀντικείμενον τῶν ὑποβληθεισῶν ἐπερωτήσεων ἀφεώρα συγκεκριμένον θέμα. Ἡ συζήτησις ἐν τῇ προόδῳ αὐτῆς ἐπεξετάθη καὶ πέραν τοῦ ἀντικειμένου τῶν ὑποβληθεισῶν ἐπερωτήσεων. Ἀνεπτύχθησαν ἀξιόλογοι γνῶμαι πλεῖσται θεωρητικαὶ καὶ ἕτεραι, αἱ ὁποῖαι δὲν ἀφοροῦν τὸ ἀντικείμενον τῶν συζητουμένων ἐπερωτήσεων. Σήμερον εἰδικώτερον οἱ πρῶτοι ἀγορεύσαντες ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου ἀνέπτυξαν ἀπόψεις, αἱ ὁποῖαι εἶναι ἀξιοπρόσεκτοι εἰς πλεῖστα αὐτῶν σημεῖα. Ἀλλὰ καὶ διὰ τοὺς ἀγορητὰς περὶ τῶν ὁποίων κάμνω μνείαν δύναταί τις νὰ παρατηρήσῃ, ὅτι εἰς πλεῖστα σημεῖα τῶν ἀγορεύσεών των ἐγκατέλειψαν τὴν οὐσίαν τοῦ συζητουμένου θέματος. Τινὲς ὑπὸ τὸ κάλλος τοῦ λόγου των, εἰδικῶς ὁ ἀξιότιμος κ. Τσιριμῶκος, νομίζω, ὅτι ἐκάλυψαν χῶρον, ὁ ὁποῖος δὲν ἔχει σχέσιν μὲ τὸ συζητούμενον θέμα. Ἐπ’ αὐτοῦ ἡμεῖς φρονοῦμεν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἔχει κατὰ τρόπον σαφῆ καθορίσει τὴν θέσιν της. Φρονοῦμεν ἐπίσης, ὅτι ἅπαντα τὰ χρησιμοποιηθέντα μέχρι τοῦδε στοιχεῖα ὑπὸ τῶν ἀξιοτίμων ἐπερωτώντων κ. συναδέλφων καὶ ὑπὸ τῶν λοιπῶν ἀξιοτίμων συναδέλφων τῶν κομμάτων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως δὲν δικαιολογοῦν καμμίαν μετακίνησιν ἀπὸ τῆς θέσεως τὴν ὁποίαν ἔχομεν λάβει. Θὰ ἦτο δυνατὸν συνεπῶς ἀμέσως νὰ προβῶ εἰς τὴν συναγωγὴν τῶν ἰδικῶν μας συμπερασμάτων, πλὴν ὅμως θέλω νὰ μοῦ ἐπιτραπῇ ἐν συντομίᾳ, διὰ νὰ μὴ εἴπω ἐν καλπασμῷ, νὰ θίξω ὡρισμένα σημεῖα, τὰ ὁποῖα ἐχειρίσθησαν ἀξιότιμοι κύριοι συνάδελφοι, οἱ ὁποῖοι σήμερον ὡμίλησαν ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ. Παρ’ ὅλον, ὅτι ἐπὶ τῶν στοιχείων, τὰ ὁποῖα καθ’ ἡμᾶς συνθέτουν τὸ πρόβλημα τοῦ Τύπου, τὸ ὁποῖον ἀπετέλεσε καὶ τὸ ἀντικείμενον τῶν ἐπερωτήσεων, ἐλέχθησαν, ὡς φρονοῦμεν, ὅσα ἦτο δυνατὸν ἀπὸ τῆς κυβερνητικῆς πλευρᾶς, παρ’ ὅλον, ὅτι ἐχρησιμοποιήθησαν ὅλα τὰ ἐπίσημα στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα συνεκεντρώθησαν καὶ ὑπευθύνως κατετέθησαν εἰς τὴν Βουλὴν ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως, ἐν τούτοις καὶ ὁ ἀξιότιμος ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων, κ. Βενιζέλος ἀλλὰ καὶ ἄλλοι ἀγορηταί, ὡμιλήσαντες μετ’ αὐτόν, ἠθέλησαν νὰ ἀγνοήσουν τὰ στοιχεῖα αὐτὰ καὶ νὰ θεμελιώσουν τὴν ἀνάπτυξιν τῶν ἰδικῶν των ἀπόψεων οὐχὶ ἐπὶ τῶν ἐπισήμων αὐτῶν, ἐπαναλαμβάνω, στοιχείων, ἀλλ’ ἐπὶ στοιχείων, τὰ ὁποῖα κατὰ τρόπον αὐθαίρετον καὶ ἀναπόδεικτον παρουσίασαν πρὸς τὰ μέλη τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας. Ὁ ἀξιότιμος ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων ὑπεστήριξε πρῶτον, ὅτι τὸ ὕψος τῶν πάσης φύσεως συναλλαγῶν καὶ οἰκονομικῶν δοσοληψιῶν τοῦ Τύπου ἀνέρχεται εἰς τὸ ποσὸν τῶν 135 ἑκατομμυρίων ὡς ἔγγιστα. Δηλαδὴ εὐχερῶς προσέθεσεν ἄνω τῶν 30 ἑκατομμυρίων εἰς τὸ πραγματικὸν ὕψος εἰς τὸ ὁποῖον ἀνέρχονται αἱ ἐμπορικαὶ καὶ οἰκονομικαὶ δοσοληψίαι τοῦ Τύπου. Πέραν τούτου ὁ ἀξιότιμος ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων ἔθιξε καὶ ἄλλα σημεῖα ἐπὶ τῶν ὁποίων εὐχερὴς θὰ ἦτο ἡ ἀπάντησις. Δὲν πρόκειται ὅμως νὰ ἀπαντήσω εἰς τὸ σύνολον τῆς ἀγορεύσεώς του, ἀλλὰ ἐπὶ μερικῶν σημείων αὐτῆς, πρὸς διαφώτισιν ὅλων ὑμῶν. Ἐξέφρασεν ὁ ἀξιότιμος κ. Βενιζέλος ἀπορίαν, πῶς θὰ καλυφθοῦν ὡρισμένα ποσά, τὰ ὁποῖα ἔχουν δοθῆ πρὸς ἐφημερίδας καὶ ἐξέφρασεν ἀμφιβολίαν, ἐὰν ὑπάρχῃ ἡ ἐμπράγματος ἀσφάλεια διὰ τὴν κάλυψιν τῆς Τραπέζης, ἡ ὁποία προέβη εἰς τὴν χορήγησιν τοῦ δανείου. Δύσκολος εἶναι ἡ ἀπάντησις, αὐτὴν τὴν στιγμήν. Ἐπειδή, ὅμως, εἰς τὴν ἀγόρευσίν του, ὁ ἀξιότιμος Ἀρχηγὸς τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων, ἐξέφρασεν, σὺν τοῖς ἄλλοις, καὶ ἀπορίαν, διότι, ὁμιλῶν τὴν παρελθοῦσαν ἑβδομάδα, ἀνεφέρθην καὶ εἰς ὡρισμένας ἐνεργείας Κυβερνήσεων τοῦ Κέντρου, εἶμαι ὑποχρεωμένος καὶ ἐπ’ αὐτοῦ νὰ δώσω ἀπάντησιν. Ἡ ἀναδρομὴ εἰς τὰς ἐνεργείας τῶν Κυβερνήσεων τοῦ Κέντρου, δὲν ἀφεώρα κριτικήν. Τοῦτο τὸ ἐτόνισα καὶ τότε, τὸ τονίζω καὶ πάλιν. Ἔκαμα μίαν ἀναδρομὴν εἰς τὰς ἐνεργείας τῶν Κυβερνήσεων τοῦ Κέντρου, διὰ νὰ ὑποστηρίξω τὴν ἰδικήν μας θέσιν. Καὶ εἰδικῶς, εἰς τὸ σημεῖον, τὸ ὁποῖον ἔθιξεν ὁ ἀξιότιμος Ἀρχηγὸς τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων, παρουσιάζεται χρήσιμος ἡ ἀναδρομὴ αὐτή. Διότι, τὸ εἶπον εἰς τὴν πρώτην μου ἀγόρευσιν καὶ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ τὸ ἐπαναλάβω καὶ σήμερον, ὅτι εἰς τὸν πίνακα τῶν συναλλαγῶν καὶ οἰκονομικῶν δοσοληψιῶν τοῦ τύπου, ὑπάρχει κονδύλιον ἐκ 3 ἑκατομμυρίων δραχμῶν, χορηγηθὲν πρὸ 10ετίας, τὸ ὁποῖον δὲν ὑπάρχει καμμία πιθανότης νὰ ἐπιστραφῇ, διότι στερεῖται οἱασδήποτε ἀσφαλείας ἢ οὐσιαστικῆς ἐγγυήσεως. Ἀφορᾷ δὲ ἐφημερίδας, αἱ ὁποῖαι ἔχουν παύσει πρὸ πολλοῦ νὰ ἐκδίδωνται. Καὶ τότε ἐτόνισα καὶ τώρα τονίζω, ὅτι δὲν κάμνω κριτικὴν διὰ τὴν χορήγησιν τῶν δανείων, τὰ ὁποῖα ἐδόθησαν κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην. Ἁπλῶς καὶ τότε καὶ τώρα ἐπικαλοῦμαι ὡς ἐπιχείρημα, ὅτι εἶναι πιθανὸν εἰς ἕνα μέγα ὕψος δανειοδοτήσεως, νὰ ὑπάρχῃ ἕνα πολὺ μικρὸν ποσοστὸν ἀπαιτήσεων, αἱ ὁποῖαι νὰ παρουσιάζουν ἀνωμαλίαν τινά. Περαιτέρω, διὰ νὰ ἀντιληφθῇ τις ὅτι πολλὰ ἐξ ὅσων ἐλέχθησαν, παρουσιάζουν καὶ ἀντινομίαν, θὰ μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ χρησιμοποιήσω ἕτερον περιστατικόν. Ὑπῆρξε σύμπτωσις μεταξὺ τῶν ἀπόψεων, τὰς ὁποίας ὑπεστήριξεν ἡ ἄκρα ἀριστερὰ καὶ τῶν ἀπόψεων ποὺ ὑπεστήριξεν ὁ ἀξιότιμος Ἀρχηγὸς τῶν Προοδευτικῶν, εἰς ὅ,τι ἀφορᾷ τὸ σχῆμα τῶν ἐφημερίδων. Καὶ ἀπὸ τῆς μιᾶς πλευρᾶς καὶ ἀπὸ τῆς ἄλλης, ὑπεστηρίχθη τὸ 4σέλιδο. Ἡ ἀντινομία συνίσταται εἰς τὸ ὅτι, ἐπὶ ὑπουργίας Συντονισμοῦ τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ἀρχηγοῦ τῶν Προοδευτικῶν καὶ Προεδρίας Κυβερνήσεως τοῦ κ. Σιφναίου, ὑπεγράφη ὑπὸ τοῦ τελευταίου, εἰς τὰς 12.3.1953, ἀπόφασις, αὐξάνουσα τὸν ἀριθμὸν τῶν σελίδων. Ἡ ἀπόφασις ἔχει ὡς ἀκολούθως καὶ παρακαλῶ νὰ γραφῇ εἰς τὰ πρακτικά: «Ἐγκρίνομεν, ὅπως αἱ ἡμερήσιαι ἐφημερίδες Ἀθηνῶν–Θεσσαλονίκης, ἀνεξαρτήτως σχήματος, ἐκδίδωνται καθημερινῶς 6σέλιδοι, ἐπιτρεπομένων καὶ δύο 8σελίδων ἑβδομαδιαίως». Πολλὰ ἐλέχθησαν, ἐν σχέσει πρὸς τὸ συζητούμενον θέμα καὶ γενικώτερον ἐπὶ τῶν προβλημάτων τοῦ τύπου. Παρηκολουθήσαμεν μετὰ μεγάλης προσοχῆς, ὅλους τοὺς ἀγορητάς. Ἀναγνωρίζομεν, ὅτι πλεῖστα ἐκ τῶν λεχθέντων εἶναι χρήσιμα. Ὑποστηρίζομεν, ὅτι εἰς ὅσα ἐθίγησαν, ἐδόθησαν λίαν ἱκανοποιητικαὶ ἀπαντήσεις. Βεβαίως, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ παρακολουθήσω τὸν συνάδελφον κύριον Μπρεδήμαν, οὐδὲ νὰ δώσω ἀπάντησιν εἰς ὅσα ὑπεστήριξεν ἀπὸ τοῦ βήματος εἰς ἀγόρευσιν, δυναμένην νὰ χαρακτηρισθῇ ὡς μηδενιστική. Ὁ ἴδιος, μὲ ὅσα εἶπε, μοῦ δίδει τὸ δικαίωμα τοῦ χαρακτηρισμοῦ. Τώρα, εἰσερχόμενος εἰς τὴν συναγωγὴν τῶν ἰδικῶν μας συμπερασμάτων, εἶμαι ὑποχρεωμένος, ἀπευθυνόμενος πρὸς τὰ ἀξιότιμα μέλη τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, νὰ ὑπενθυμίσω ὅτι, βάσει τῶν ὅσων ὑφ’ ἡμῶν ὑπεστηρίχθησαν, βάσει τῶν στοιχείων τὰ ὁποῖα ἐχρησιμοποιήσαμεν, βάσει τῶν ἀριθμῶν τοὺς ὁποίους ἐπεκαλέσθημεν, βάσει τῶν γεγονότων, τὰ ὁποῖα κατὰ τρόπον ἀναντίρρητον εἶναι ἀδιάψευστα, καταμαρτυρεῖται, ὅτι οἱ θεσπισθέντες κανόνες, οἱ ὁποῖοι διέπουν τὰς συναλλαγὰς καὶ τὰς οἰκονομικὰς δοσοληψίας τοῦ τύπου, ἅπαντες οἱ κανόνες οὗτοι, ἐθεσπίσθησαν ἐπὶ προκατόχων Κυβερνήσεων. Δὲν κάμνω καὶ πάλιν κριτικήν, ἐὰν καλῶς ἢ κακῶς ἐθεσπίσθησαν, ἀλλὰ κάμνω διαπίστωσιν πραγματικοῦ γεγονότος. Διεπιστώθη, ὅτι εἰς διάστημα τριῶν καὶ ἡμίσεος ἐτῶν Κυβερνήσεων τοῦ Κ. Καραμανλῆ, ἐδόθησαν ὑφ’ ἡμῶν πολὺ ὀλιγώτερα ἀπὸ ὅσα εἶχον δοθῆ ὑπὸ τῶν προκατόχων μας, εἰς πολὺ βραχύτερον χρονικὸν διάστημα. Διεπιστώθη ὅτι εἰς τοὺς κανόνας τούτους, ἐγένοντο ὑφ’ ἡμῶν τροποποιήσεις δευτερευόντων καὶ τριτευόντων σημείων, ὡς, π.χ., ἡ παράτασις τοῦ 12μήνου εἰς τὸν λογαριασμὸν τοῦ κεφαλαίου κινήσεως καὶ ἄλλα συναφῆ. Διεπιστώθη, ἐπίσης, ὅτι καὶ ἡ δανειοδότησις ἐπὶ τοῦ εἰσαγομένου χάρτου ἐθεσπίσθη οὐχὶ ἐπὶ τῶν ἡμερῶν μας. Διεπιστώθη δὲ ἔτι πλέον, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ στηριχθῇ κατηγορία κατὰ τῆς Κυβερνήσεως, ὅσον ἀφορᾷ εἰς τὴν καλὴν ἢ κακὴν ἐφαρμογὴν τοῦ θεσπισθέντος κανόνος, κατὰ τὸ στάδιον τῆς ἐκτελέσεως. Ἡ δανειοδότησις ἐπὶ τοῦ εἰσαγομένου χάρτου, ἐκφράζεται, φίλοι κύριοι συνάδελφοι, διὰ λογαριασμοῦ, ὁ ὁποῖος φέρει σαφῶς τὸν χαρακτῆρα τραπεζιτικῆς συναλλαγῆς. Καὶ ὅπως μοὶ ἐδόθη ἡ εὐκαιρία καὶ εἰς ἄλλην ἀγόρευσίν μου νὰ εἴπω, εἶναι δυσχερὲς νὰ ὑποστηρίζεται, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἔχει ὑποχρέωσιν νὰ παρακολουθῇ ὅλας τὰς ἐμπορικὰς Τραπέζας εἰς πᾶσαν ἐκδήλωσίν των ἢ ἐνέργειαν, εἰς ὅλους τοὺς τομεῖς τῆς δραστηριότητος ἢ νὰ παρακολουθῇ, ἐὰν ἐφαρμόζουν ἢ ὄχι καὶ κατὰ ποῖον τρόπον ἐφαρμόζουν τὰς ἀποφάσεις τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς ἢ καὶ κατὰ ποῖον τρόπον ἑρμηνεύουν ἢ καὶ κατὰ ποῖον τρόπον ἀντιλαμβάνονται ταύτας. Ἑτέρα σοβαρά, ἐναντίον τῆς Κυβερνήσεως κατηγορία, ὑπῆρξε τὸ κατὰ κόρον λεχθέν, περὶ καταβληθείσης συστηματικῆς προσπαθείας, ἵνα διὰ τῆς παρατάσεως, τῆς ἠθελημένης παρατάσεως, τῆς ἐκκρεμότητος εἰς τὸν τύπον ἀπασχολοῦντα ζητήματα, ἐπηρεάζῃ αὐτὸν καθ’ οἱονδήποτε τρόπον. Μοὶ ἐδόθη ἤδη ἡ εὐκαιρία, ν’ ἀπαντήσω εἰς τὴν κατηγορίαν αὐτήν. Ὑποχρεωμένος, ὅμως, εἶμαι, εἰς τὴν σημερινὴν ἀνακεφαλαίωσιν πρὸς συναγωγὴν συμπερασμάτων, νὰ ἐπαναλάβω, ὅτι ἡ περὶ ἐπηρεασμοῦ τοῦ τύπου, δῆθεν, πρόθεσις τῆς Κυβερνήσεως, ἀποτελεῖ αὐθαίρετον ἐπινόησιν τῶν ἐπικριτῶν της. Προσωπικαὶ γνῶμαι ἐξετέθησαν, ἀνεπτύχθησαν ἀπόψεις, αἱ ὁποῖαι, ὅμως, δὲν εἶχον σταθερὰν θεμελίωσιν. Ἀντιθέτως, ἡμεῖς, τὴν ἰδικήν μας ἄποψιν, στηρίζομεν εἰς συγκεκριμένα περιστατικὰ καὶ εἰς τὸ γεγονός, ὅτι, ὅταν ὑπῆρξεν ἡ περίπτωσις δαπάνης μεγάλου ποσοῦ διὰ τὴν διαφήμισιν πρὸς ἀνάπτυξιν τοῦ ἀποταμιευτικοῦ πνεύματος, ἀπετάθημεν εἰς τὴν κοινοπραξίαν, εἰς τὴν ὁποίαν ἀνεθέσαμεν τὴν κατανομὴν καὶ ἐν γένει διαχείρισιν τοῦ διατεθέντος ποσοῦ. Ἐπὶ τοῦ σημείου τῶν διαφημίσεων, ἐξετέθησαν ἀπόψεις ὑπὸ ὅλων σχεδὸν τῶν συναδέλφων καὶ νομίζω, ὅτι οἱ πλεῖστοι ἐξ αὐτῶν ὑποπίπτουν εἰς μίαν πλάνην. Ἡ διαφήμισις, ἀποβλέπουσα εἰς συγκεκριμένον σκοπόν, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δίδεται εἰς ὅλας ἀνεξαιρέτως τὰς ἀθηναϊκάς, φερ’ εἰπεῖν, ἡμερησίας ἐφημερίδας ἢ εἰς ὅλας τὰς ἡμερησίας ἐφημερίδας τῶν ἐπαρχιῶν, ἢ εἰς ὅλας τὰς ἐφημερίδας τὰς ἑβδομαδιαίας τῶν ἐπαρχιῶν. Ὁ διαφημίζων, ἐκτιμᾷ βάσει τῶν ἰδικῶν του κριτηρίων τὸν τρόπον, κατὰ τὸν ὁποῖον εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξυπηρετηθῇ πληρέστερον ὁ ἐπιδιωκόμενος σκοπός.

§206ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Τότε, πῶς συμπίπτει, ὅλαι αἱ ἐφημερίδες νὰ εἶναι κυβερνητικαί;

§207Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ. (Ὑφυπ. Πρ. Κυβερν.). Ἐπίσης, κύριοι συνάδελφοι, ἐκτιμᾷ τὴν διαφημιστικὴν ἱκανότητα ἑκάστης ἐφημερίδος. Καὶ ἐὰν μὲν φρονῇ, ὅτι ἐξυπηρετεῖται ὁ σκοπός του καλύτερα ἀπὸ τὴν μίαν συγκεκριμένην ἐφημερίδα, θὰ προτιμήσῃ νὰ δώσῃ τὴν διαφήμισιν εἰς αὐτήν, ἐὰν δὲ πιστεύῃ, ὅτι θὰ ἐξυπηρετηθῇ ὁ σκοπός του καλύτερον ἀπὸ μίαν ἑτέραν, οἱανδήποτε, ἐφημερίδα, θὰ δώσῃ τὴν διαφήμισιν πρὸς αὐτήν. Αὐτὴ εἶναι, κύριοι συνάδελφοι, ἡ ὀρθὴ διαδικασία, τῆς παροχῆς διαφημίσεων εἰς τὰς ἐφημερίδας.

§208Γ. ΠΡΙΦΤΗΣ. Πέραν τῶν ὅσων ἀνεφέρθησαν, μὲ ὅλην τὴν συναίσθησιν τῆς εὐθύνης, τῆς παροχῆς τῆς πληροφορίας, θὰ σᾶς εἴπω τοῦτο, ὅτι εἰς τοὺς δημοσιογραφικοὺς κύκλους, κατὰ τὸ διάστημα καθ’ ὃ συζητεῖται ἡ ἐπερώτησις περὶ τύπου, κυκλοφοροῦν καὶ τὰ ἑξῆς γεγονότα: Τὸ ὅτι τὸ περίφημον «δῶσε μου καὶ μένα», ἡ διαφήμισις τῆς ΔΕΗ, ἐστοίχισε περὶ τὰ 40 ἑκατομμύρια δραχμῶν, ἔτι δὲ περαιτέρω, αὐτὸ δὲν ἀφορᾷ τὴν ἰδικήν σας Κυβέρνησιν, ὅτι τὸ παραγωγικὸν δάνειον, τὸ συναφθὲν ἐπὶ Κυβερνήσεως Παπάγου, ἐστοίχισεν εἰς διαφημίσεις 25.000.000 δραχμῶν καὶ ὅτι ὁ παραιτηθεὶς μετέπειτα ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν κ. Παπαγιάννης, ἠρνεῖτο μέχρι τῆς ἡμέρας τῆς παραιτήσεώς του νὰ ὑπογράψῃ τὴν ἀπόφασιν τῆς διαθέσεως τοῦ ποσοῦ αὐτοῦ, ἐν σχέσει μὲ τὰς διαφημίσεις.

§209Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ. (Ὑφυπ. Πρ. Κυβερν.). Δὲν νομίζω, κύριε συνάδελφε, νὰ ἐπερωτώμεθα καὶ δι’ ὅσα ἔχουν γίνει ἐπὶ προκατόχων Κυβερνήσεων. Ἕτερον σημεῖον, ἐπὶ τοῦ ὁποίου, ὅμως, οὐδεὶς συνάδελφος ἔδωσεν οἱανδήποτε ἀπάντησιν, εἶναι ὁ τρόπος, κατὰ τὸν ὁποῖον ἡ Κυβέρνησις ἀντιμετωπίζει τὸ φορολογικὸν θέμα τοῦ τύπου. Ἄλλη περίπτωσις εἶναι, τὸ πῶς εἰς ὅλας, ἀνεξαιρέτως, τὰς ἐφημερίδας, εἴτε συμπολιτευομένας, εἴτε ἀντιπολιτευομένας, ἀντιμετωπίσθη τὸ θέμα τῶν ληξιπροθέσμων ὀφειλῶν. Βεβαίως, οἱ ρήτορες τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, προβάλλουν τὰ σημεῖα ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα πιστεύουν ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποστηρίξουν τὴν ἰδικήν των ἄποψιν. Καὶ πέραν τούτου —καὶ αὐτό, ἐπίσης, εἶναι λογικὸν— νὰ δημιουργήσουν μίαν ἐντύπωσιν εἰς τὴν κοινὴν γνώμην. Καὶ ἡμεῖς, ὅμως, ἀπὸ τῆς ἰδικῆς μας πλευρᾶς, εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ ἀντικρούωμεν τὰς τοιαύτας ἀπόψεις. Ἐλέχθη, ὑπὸ προλαλησάντων συναδέλφων, καὶ ἐλέχθη ὀρθῶς, ὅτι τὸ πρόβλημα τοῦ τύπου, διαιρεῖται εἰς τρία μέρη. Δηλαδή: τὴν δημιουργίαν εὐνοϊκωτέρων προϋποθέσεων ἐκδόσεως τοῦ τύπου, τὴν θέσπισιν γενικῶν κανόνων δανειοδοτήσεως διὰ τὸ μέλλον καὶ τὴν ἀντιμετώπισιν τῶν ὅσων ἔχουν δημιουργηθῆ. Πράγματι καὶ ἡ Κυβέρνησις οὕτως ἀντιμετωπίζει τὸ θέμα αὐτό. Πιστεύουσα δέ, ὅτι δὲν ἔχει εὐθύνην διὰ τὸ πρόβλημα, τὸ ὁποῖον ἀπετέλεσε καὶ τὸ ἀντικείμενον τῶν ἐπερωτήσεων, πιστεύουσα, ὅπως μοῦ ἐδόθη εὐκαιρία καὶ εἰς ἄλλην ἀγόρευσίν μου νὰ ὑποστηρίξω, ὅτι ἐδέχθη κληρονομίαν καὶ μάλιστα ἄνευ τοῦ δικαιώματος τῆς ἀπογραφῆς, πιστεύουσα ὅτι αἱ εὐθῦναι της, ἐὰν ὑπάρχουν, ἀνάγονται μόνον εἰς τὸ ὅτι δὲν ἠδυνήθη νὰ δώσῃ ἐνωρίτερον λύσιν, πιστεύουσα, πέραν τούτων, ὅτι ἠδυνήθη νὰ ἀποδείξῃ ὅτι αἱ αἰτιάσεις ἐναντίον αὐτῆς εἶναι ἀθεμελίωτοι, πιστεύουσα, τέλος, ὅτι ἠδυνήθη νὰ ἀνατρέψῃ τὰς ἐναντίον της ἐκτοξευομένας κατηγορίας, ἡ Κυβέρνησις συνεπὴς πρὸς ὅσα εἶχον τὴν τιμὴν νὰ ἀνακοινώσω πρὸς τὸ Σῶμα καὶ κατὰ τὴν δευτέραν ἀγόρευσίν μου, λίαν ταχέως θὰ εὑρεθῇ εἰς τὴν εὐχάριστον θέσιν νὰ ἐξαγγείλῃ τὴν σχετικὴν πρὸς τὸ ὅλον τοῦ τύπου πρόβλημα ἀπόφασίν της. Ἀλλά, νομίζω, ὅτι δὲν θὰ ἤμην πλήρης εἰς τὴν ἀπάντησιν, ἐὰν δὲν ἔθιγον καὶ τὸ ὑπὸ τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ἀρχηγοῦ τῶν Φιλελευθέρων ἀναφερθέν, ὡς καὶ ὑπὸ ἄλλων ἀξιοτίμων συναδέλφων, οἱ ὁποῖοι ἠξίωσαν ὅπως, εἰ δυνατόν, ἡ Κυβέρνησις, πρὸ τῆς λήξεως τῆς συζητήσεως ἐπὶ τῶν ὑποβληθεισῶν ἐπερωτήσεων, ἐξαγγείλῃ εἰς τὸ Σῶμα, κατὰ τρόπον συγκεκριμένον, πῶς σκέπτεται ν’ ἀντιμετωπίσῃ τὴν λύσιν τοῦ προβλήματος. Ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ, θὰ μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δοθῇ ἱκανοποιητικὴ ἀπάντησις. Ἄλλως τε, εἰς ὅλους θὰ ἔχῃ γίνει ἀντιληπτόν, ὅτι δὲν ὑπῆρξε κἂν σύμπτωσις ἀπόψεων καὶ μεταξὺ τῶν πτερύγων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ἐπὶ τοῦ προκειμένου. Δὲν ὑπάρχει κἂν σύμπτωσις ἀπόψεων καὶ μεταξὺ τῶν ἀμέσως ἐνδιαφερομένων. Τὸ πρόβλημα εἶναι δυσχερές. Εὑρισκόμεθα, ἤδη, εἰς τὸ τέρμα τῆς μελέτης τοῦ προβλήματος ἀπὸ πλευρᾶς ἐννοῶ κυβερνητικῆς. Ὅσα στοιχεῖα ἀνεπτύχθησαν ὑπὸ τῶν ρητόρων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως καὶ τὰ ὁποῖα, καθ’ ἡμᾶς, εἶναι χρήσιμα, θὰ ληφθοῦν ὑπ’ ὄψιν. Ἐπίσης δέ, θ’ ἀκουσθοῦν καὶ αἱ γνῶμαι τῶν ἐνδιαφερομένων καὶ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον καὶ μὲ αὐτὴν τὴν δικονομίαν, θὰ ἐκπληρώσωμεν τὴν ἤδη ἐξαγγελθεῖσαν ὑπόσχεσίν μας πρὸς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, τὴν ὁποίαν καὶ ἐπιβεβαιώνω. Φρονοῦμεν, ὅτι διὰ τοῦ τρόπου τούτου, πράγματι θὰ δοθῇ ὀρθὴ λύσις εἰς τὸ θέμα, λύσις, ἡ ὁποία, ὅπως εἶπον, ἤδη, κατὰ τὴν δευτέραν ἀγόρευσίν μου, θὰ διέπεται ὑπὸ κανόνων, οἱ ὁποῖοι χαρακτηρίζουν μίαν ὑγιᾶ οἰκονομίαν. Νομίζω, ὅτι καὶ μὲ αὐτὰς τὰς ὀλίγας λέξεις, πλεῖστοι ἐκ τῶν κυρίων συναδέλφων, θὰ ἠμποροῦν κατὰ κἄποιον τρόπον νὰ ἀντιληφθοῦν, πῶς εἰς τὰς γενικὰς γραμμὰς ἡ Κυβέρνησις ἀντιμετωπίζει τὴν δοθησομένην λύσιν. Καὶ πρὶν τελειώσω, ἀξιότιμοι κύριοι συνάδελφοι, θέλω, ἀπευθυνόμενος πρὸς ὑμᾶς, νὰ ἐπαναλάβω, ὅτι τὰ ὅσα ἀπὸ ἡμᾶς, ἀπὸ τῆς ἐνάρξεως τῆς συζητήσεως ἐπὶ τῶν ἐπερωτήσεων, ἐλέχθησαν, δὲν ἀπετέλεσαν ἁπλῶς οἱαδήποτε τεχνάσματα πρὸς κάλυψιν ἀνυπάρκτων καθ’ ἡμᾶς παρατυπιῶν, καὶ ἔτι μᾶλλον, ἀνυπάρκτων σκανδάλων. Ἐλέχθησαν, διότι ἀποτελοῦν πεποίθησιν, πεποίθησιν ἐπὶ τῆς μορφῆς καὶ τῆς ἐκτάσεως τοῦ προβλήματος τοῦ τύπου, διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν καὶ τὴν ὁριστικὴν ρύθμισιν τοῦ ὁποίου συντόμως ἡ Κυβέρνησις θὰ ἐξαγγείλῃ τὰς ἀποφάσεις της.

§210ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Μητσοτάκης, ἔχει τὸν λόγον.

§211Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπιθυμῶ, χωρὶς νὰ ἔχω τὴν πρόθεσιν νὰ ἐπανέλθω εἰς τὴν οὐσίαν τοῦ συζητουμένου θέματος, νὰ ἐπαναλάβω τὴν δήλωσιν, ὅτι ἀκούομεν μὲ ἰδιαιτέραν ἱκανοποίησιν ἔστω καὶ τὴν τόσον καθυστερημένην, ἀδικαιολογήτως καθυστερημένην, ἐξαγγελθεῖσαν ἀπόφασιν τῆς Κυβερνήσεως νὰ ἐξαγγείλῃ μέτρα. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, δι’ ἡμᾶς τοὺς ἐπερωτῶντας, τὸ θέμα παραμένει ἀνοικτόν, ἐν ἀναμονῇ τῆς ἐξαγγελίας τῶν κυβερνητικῶν μέτρων. Μετὰ τὴν ἐξαγγελίαν τῆς ἀποφάσεως αὐτῆς, ἐλπίζομεν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις, ἐφ’ ὅσον τυχὸν δὲν θὰ μᾶς ἱκανοποιήσουν, θὰ μᾶς δώσῃ τὴν εὐκαιρίαν καὶ πάλιν οὐσιαστικῆς συζητήσεως, ἐν ὄψει συγκεκριμένων μέτρων.

§212Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Τὸ λόγον, κύριε Πρόεδρε.

§213ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μετὰ τὴν γενίκευσιν τῆς συζητήσεως, νομίζω, ὅτι δὲν ὑπάρχει θέμα.

§214Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Δύο λέξεις θέλω νὰ εἴπω, κύριε Πρόεδρε. Νομίζομεν καὶ ἡμεῖς, ὅτι πράγματι ἐξακολουθεῖ νὰ παραμένῃ ἀνοικτὸν τὸ θέμα, ὄχι μόνον ἀπὸ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς, ὅτι δὲν ἔχουν ἐξαγγελθῆ τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα ὑπεσχέθη ἡ Κυβέρνησις, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τῆς ἀπόψεως ἀκόμη, ὅτι θὰ ἦτο δυνατὸν ἡ Κυβέρνησις, χωρὶς νὰ φθάσῃ εἰς τὴν ἐξαγγελίαν τῶν συγκεκριμένων μέτρων, νὰ ἐξαγγείλῃ τοὐλάχιστον τοὺς γενικοὺς κανόνας, τὸ πλαίσιον, ἐντὸς τοῦ ὁποίου θὰ ἐξαγγείλῃ τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα πρόκειται νὰ ἐξαγγείλῃ ἐπὶ τοῦ τύπου. Εἶναι ἀνοικτόν, ἐπίσης, τὸ θέμα, διότι ἡ Κυβέρνησις καὶ μέχρι σήμερον, ἡμέραν τερματισμοῦ τῆς συζητήσεως, δὲν κατέθεσεν εἰς τὴν Βουλὴν τὰ στοιχεῖα ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα θὰ τὴν ἐπεβοήθουν νὰ ἀποδείξῃ, ὅτι αἱ ἐναντίον της κατηγορίαι ἦσαν ἀβάσιμοι, ἐνῷ ταὐτοχρόνως καὶ τὸ κῦρος τοῦ τύπου, ὡς ἀδιαβλήτου, θὰ ἀπεκαθίστατο. Ἐπίσης, τὸ θέμα εἶναι ἀνοικτὸν καὶ ἀπὸ μιᾶς τρίτης ἀπόψεως. Κατὰ τὴν πορείαν τῶν συζητήσεων, κατηγγέλθη διὰ συγκεκριμένων στοιχείων, ὅτι ἐγένοντο δυσμενεῖς διακρίσεις, εἰς βάρος ὡρισμένων ἀντιπολιτευομένων ἐφημερίδων. Εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν δὲν ἐννοῶ μόνον τὴν ἐφημερίδα τῆς ἰδικῆς μας παρατάξεως, ἀλλὰ καὶ ἄλλας ἐπαρχιακὰς καὶ τοῦ κέντρου, διὰ τὰς ὁποίας ἀνεφέρθη, ὅτι ἐπειδὴ ἀνήκουν εἰς κόμματα τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ἔτυχον καὶ αὐταὶ δυσμενοῦς μεταχειρίσεως. Ὁ κ. ὑπουργός, δὲν ἠμφισβήτησε τὰς καταγγελίας καὶ κατὰ τὴν ἀποψινήν του ὁμιλίαν, κλείων τὴν συζήτησιν, δὲν ἠθέλησε νὰ δηλώσῃ, ὅτι αἱ δυσμενεῖς αὐταὶ διακρίσεις ἦσαν ἀνώμαλοι καὶ ἀντιδημοκρατικαὶ καὶ ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ τὰς ἄρῃ, τόσον εἰς ὅ,τι ἀφορᾷ τὸ παρελθόν ὅσον καὶ κατὰ τὴν ἐξαγγελίαν τῶν μέτρων της διὰ τὸν τύπον, εἰς ὅ,τι ἀφορᾷ τὸ παρὸν καὶ τὸ μέλλον. Βεβαίως, ἡ ἐπερώτησις καὶ τὸ θέμα, ἀπὸ ἀπόψεως Κανονισμοῦ, κλείνει, διότι καὶ ἡ ἀντιπολίτευσις ἐβοήθησεν, ὥστε νὰ τερματισθῇ ἡ συζήτησις, ἀλλὰ τὸ θέμα τοῦ τύπου, ὡς ἀφορῶν τὴν δημοσίαν ζωήν, τὴν ἐλευθεροτυπίαν καὶ τὸ δημοκρατικόν μας πολίτευμα, ἐξακολουθεῖ νὰ παραμένῃ ἀνοικτόν.

§215ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ἡ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἐπερωτήσεων περὶ τύπου, κηρύσσεται περαιωμένη. Δέχεται ἡ Βουλή, νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§216ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§217ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ τὴν προσεχῆ Δευτέραν καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ., μὲ θέμα Ἡμερησίας Διατάξεως νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 0.15′ π. μ.)