1959.01.23

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 38η

Παρασκευὴ 23 Ἰανουαρίου 1959

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

Ὥρα 7 μ.μ.

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Παυλόπουλος ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Α. ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν).

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Καλαντζάκος, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κ.λ.π.

§4Α. ΚΑΛΑΝΤΖΑΚΟΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ἡ ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων: 1) «Περὶ ἀναστολῆς διώξεως ἐγκληματιῶν πολέμου». 2) «Περὶ ἐγκρίσεως πραγματοποιηθεισῶν κατὰ τὰ οἰκον. ἔτη 1954–1955, 1955–1956 καὶ 1957 δαπανῶν ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Δικαιοσύνης καὶ ἐγγραφῆς τῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων ἐν τῷ Προϋπολογισμῷ τοῦ Ὑπουργείου τούτου οἰκον. ἔτους 1958». 3) «Περὶ ἐγκρίσεως πραγματοποιηθεισῶν δαπανῶν, κατὰ τὰ οἰκον. ἔτη 1950–1951, 1951–1952, 1954–55, 1955–1956 καὶ 1957 ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Δικαιοσύνης καὶ ἐγγραφῆς τῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων ἐν τῷ Εἰδικῷ Προϋπολογισμῷ τῶν ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης» καὶ 4) «Περὶ ἐγκρίσεως πραγματοποιηθεισῶν δαπανῶν κατὰ τὰ οἰκον. ἔτη 1950–1951, 1951–1952, 1952–1953, 1953– 1954, 1954–1955, 1955–1956 καὶ 1957 ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Δικαιοσύνης, ὡς καὶ ἐγγραφῆς τῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων ἐν τῷ Εἰδικῷ Προϋπολογισμῷ τῶν ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου τούτου». Ἡ ἐπὶ τῆς Κοινωνικῆς Προνοίας Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ὀργανώσεως τοῦ Ἀντικαρκινικοῦ Ἀγῶνος». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Κοκκέβης, Γ. Σταμάτης καὶ Ι. Σπηλιόπουλος, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ παροχῆς διευκολύνσεων εἰς ὀφειλέτας τοῦ Δημοσίου ἐξ ἀγορᾶς πλοίων καὶ ἐφαρμογὴν τοῦ Ν. Δ. 469)1957, μὴ καταβαλόντας τὴν ληξιπρόθεσμον τὴν 1 Ὀκτωβρίου 1958 τοκοχρεωλυτικὴν δόσιν τῆς ὀφειλῆς των». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ι. Τούμπας, Ι. Κοντοβράκης, Λ. Μπίστης καὶ Γ. Οἰκονομόπουλος καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ παροχῆς διευκολύνσεων εἰς ὀφειλέτας τοῦ Δημοσίου ἐξ ἀγορᾶς πλοίων καὶ ἐφαρμογὴν τοῦ Ν. Δ. 469)1947, μὴ καταβαλόντας τὴν ληξιπρόθεσμον τὴν 1 Ὀκτωβρίου 1958, τοκοχρεωλυτικὴν δόσιν τῆς ὀφειλῆς των». Ὁ βουλευτὴς κ. Σ. Μακρόπουλος, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ὀργανώσεως τοῦ Ἀντικαρκινικοῦ Ἀγῶνος». Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Οἰκοδομ. Συν)σμοῦ «ΝΕΑ ΑΙΟΛΙΣ», ζητοῦντος ἄρσιν τῶν ὑπὲρ τῆς Λατομικῆς Ἐπιχειρήσεως «Θωμᾶ Μπώμαν» διοικητικῶν μέτρων ἐπ’ ὠφελείᾳ τῶν ὑπὸ αὐτοστέγασιν Αἰολέων. Ὁ βουλευτὴς κ. Α. Κακογιάννης, καταθέτει ἀναφορὰν Ἐκτελεστικῆς Ἐπιτροπῆς Παγκοσμίου Ὀργανώσεως Δημοκρατικῆς Νεολαίας, αἰτούσης αὐτοδιάθεσιν Κυπριακοῦ Λαοῦ. Οἱ βουλευταὶ Θεσσαλονίκης κ.κ. Μ. Κύρκος καὶ Α. Καλλιδόπουλος, διὰ τηλεγραφήματός των, διαμαρτύρονται δι’ αὔξησιν τιμῆς εἰσιτηρίων Λεωφορείων Θεσσαλονίκης καὶ αἰτοῦσι τὴν ἀναστολὴν τῆς ἐν λόγῳ αὐξήσεως. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Εὐαγγέλου καὶ Δ. Κελτεμλίδης, διὰ τηλεγραφήματός των διαμαρτύρονται διὰ σύλληψιν καὶ φυλάκισιν ἀγροτῶν δι’ ὀφειλάς των πρὸς τὴν ΑΤΕ καὶ αἰτοῦσι τὴν ἄμεσον ἀποφυλάκισίν των καὶ τμηματικὴν ἐξόφλησιν ὀφειλῶν των. Ὁ βουλευτὴς Ἕβρου κ. Ι. Τριανταφυλλίδης, διὰ τηλεγραφήματός του, ζητεῖ ἵδρυσιν μονοταξίου Σχολείου εἰς Ἀκριτικὸν Συνοικισμὸν Τσιγγέλι Ὀρεστιάδος. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Δ. Κελτεμλίδης, Ε. Γιαρένης, Β. Ἐφραιμίδης καὶ Κ. Τσιγάρας, καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Ἰσραηλιτικῆς Κοινότητος Θεσσαλονίκης, διαμαρτυρομένης διὰ τὴν φημολογουμένην ἀπόλυσιν ἄνευ δίκης τοῦ Γερμανοῦ ἐγκληματίου πολέμου Μὰξ Μέρτεν καὶ ζητούσης παραπομπὴν τούτου εἰς τὴν Ἑλληνικὴν Δικαιοσύνην. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Κ. Χιωτάκης καὶ Ι. Κοντουδάκης, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ προστατευτικοῦ καὶ ἐκπολιτιστικοῦ Συλλόγου Παχιανῶν Χανίων «Ὁ Ἅγιος Θωμᾶς», αἰτοῦντος τὴν ἵδρυσιν Δημοτικοῦ Σχολείου εἰς Μαχιανά. Ὁ βουλευτὴς Χαλκιδικῆς κ. Λ. Σαραφιανός, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Συνταξιούχων καπνεργατῶν καὶ καπνεργατριῶν Θεσσαλονίκης καὶ περιχώρων αἰτούσης ἔνταξίν των εἰς τὸ Ι.Κ.Α. κλπ. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ι. Κοντουδάκης, Κ. Χιωτάκης, Κ. Σωτηρίου καὶ Χ. Παγώνης, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν λειτουργῶν Μέσης Ἐκπαιδεύσεως Παλαιοχώρας Κρήτης, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν ἄνισον καὶ ἄδικον μεταχείρισίν των ἔναντι ὑπαλλήλων ἄλλων κλάδων καὶ αἰτούντων τὴν ἱκανοποιητικὴν ἀντιμετώπισιν τῶν δικαίων αἰτημάτων των. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Π. Καπνίσης, Ν. Καθαροσπόρης καὶ Δ. Γιαχνῆς, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Κλωστοϋφαντουργῶν Χαλκίδος, διαμαρτυρομένου διὰ τὰς ὁμαδικὰς καὶ ἀδικαιολογήτους ἀπολύσεις Κλωστοϋφαντουργῶν καὶ αἰτοῦντος τὴν ἐπαναπρόσληψίν των. Ὁ βουλευτὴς Ἕβρου κ. Ο. Ἀντώνογλου, διὰ τηλεγραφήματός του διαμαρτύρεται διὰ τὴν σύλληψιν τοῦ Χρ. Σαπουντζῆ καὶ αἰτεῖ τὴν ἀπόλυσιν αὐτοῦ. Ὁ βουλευτὴς Καρδίτσης κ. Β. Μπρακατσούλας διὰ τηλεγραφήματός του, διαμαρτύρεται δι’ ἀπρεπῆ συμπεριφορὰν Διευθυντοῦ Φυλακῶν Τρικάλων καὶ αἰτεῖ ἄρσιν ἀπαγορεύσεως ἐπισκέψεως φυλακισμένων. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Σ. Καρασάββας καὶ Κ. Τσιγάρας, διὰ τηλεγραφήματός των διαμαρτύρονται διὰ παραβίασιν ἀσύλου πολιτικοῦ γραφείου ΕΔΑ Κοζάνης, παρὰ τῶν Ἀστυνομικῶν Ἀρχῶν καὶ αἰτοῦσι τὴν ἐπιβολὴν κυρώσεων κατὰ τῶν ὑπευθύνων. Ὁ βουλευτὴς Ἰωαννίνων κ. Δ. Ἰωάννου καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Συνταξιούχων Αὐτοκινητιστῶν Ἠπείρου, αἰτοῦντος ἐπίλυσιν τοῦ συνταξιοδοτικοῦ των θέματος. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλοακαρνανίας κ. Σ. Χούτας, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν γονέων καὶ κηδεμόνων τῆς Κοινότητος Καστρακίου Βάλτου–Αἰτωλοακαρνανίας, αἰτούντων οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν διὰ τὴν ἀνέγερσιν νέου οἰκήματος Δημοτικοῦ Σχολείου.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεδομένου, ὅτι ἐλήφθη εἰς προηγουμένην συνεδρίασιν ἀπόφασις, ὅπως εἰ δυνατὸν τερματισθῇ κατὰ τὴν ἀποψινὴν συνεδρίασιν ἡ συζήτησις τῆς ἀπὸ μακροῦ συνεχιζομένης ἐπερωτήσεως περὶ διώξεων τῶν ὀπαδῶν τῆς ΕΔΑ κλπ., διὰ νὰ δοθῇ περισσότερος χρόνος εἰς τοὺς ὑπολοίπους κ. ἀγορητὰς, δέχεται ἡ Βουλὴ ὅπως εἰσέλθωμεν ἀμέσως εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν τῶν ἐπερωτήσεων, ἀναβαλλομένης τῆς συζητήσεως τῶν ἀναφορῶν καὶ ἐρωτήσεων;

§6Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὑπάρχει μία ἐρώτησις ἡ ὁποία ἀφορᾷ ἕνα εἰδικὸν θέμα.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, ἢ ὅλαι θὰ συζητηθοῦν ἢ καμμία.

§8Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Πρόκειται περὶ θέματος τὸ ὁποῖον ἐκκρεμεῖ ἐπὶ τρεῖς μῆνας καὶ ὑπάρχει καὶ προθεσμία.

§9Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἂς κάμωμεν ἐπὶ ¼ τῆς ὥρας ἐρωτήσεις καὶ ὕστερα εἰσερχόμεθα εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν τῶν ἐπερωτήσεων. Ἐφόσον πρόκειται περὶ εἰδικοῦ θέματος τὸ ὁποῖον ἐκκρεμεῖ ἐπὶ τρεῖς μῆνας ὡς λέγει ὁ συνάδελφος κ. Ζίγδης καὶ ὑπάρχει μία προθεσμία, ὀρθὸν εἶναι νὰ ἀκουσθῇ ὁ κ. συνάδελφος.

§10ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Συνεχίζεται ἡ συζήτησις τῶν πρὸς τὸν Ὑπουργὸν τῆς Βιομηχανίας ἀπευθυνομένων ἀναφορῶν καὶ ἐρωτήσεων. Ὁ κ. Δ. Παπαθανασόπουλος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, σχετικῶς μὲ τὸ αἴτημα τῆς ἠλεκτροδοτήσεως τῆς περιοχῆς Μαζέϊκων–Καλαβρύτων.

§11Δ. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ θέμα εἰς ὃ ἀναφέρεται ἡ προκειμένη ἐρώτησις ἀφορᾷ τὴν ἐπέκτασιν τοῦ δικτύου τῆς ΔΕΗ καὶ εἰς τὴν ὀρεινὴν ἐπαρχίαν Καλαβρύτων. Εἶναι γεγονός, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ ἡ ἐπέκτασις τοῦ ἠλεκτροδοτικοῦ δικτύου μὲ τὸν ρυθμὸν μὲ τὸν ὁποῖον ζητοῦν οἱ κάτοικοι τῶν διαφόρων περιοχῶν. Εἶναι ὅμως, γεγονός, ἐπίσης, ὅτι ἡ ἐπέκτασις τοῦ δικτύου προχωρεῖ μὲ βῆμα χελώνης. Δι’ αὐτὸ καὶ ἔχομεν τὴν θλιβερὰν διάκρισιν νὰ εἴμεθα τελευταῖοι εἰς τὴν κατανάλωσιν κατὰ κατοικίαν εἰς τὴν Εὐρώπην. Ἐξ ἄλλου, παρατηρεῖται τὸ φαινόμενον τοῦ φοβεροῦ ὑδροκεφαλισμοῦ 600 κιλοβὰτ κατὰ κάτοικον εἰς τὸ Κέντρον. 50 εἰς τὴν ἐπαρχίαν. Ἐπιβάλλεται νὰ ληφθῇ μέριμνα καὶ διὰ τὴν ἐπέκτασιν τοῦ δικτύου καὶ εἰς τὰς ἐπαρχίας ὄχι μόνον πρὸς ἠλεκτροφωτισμόν, ἀλλὰ καὶ δι’ ἀρδεύσεις. Ἐζητήσαμεν ἀπὸ τὸν ἀξιότιμον κ. ὑπουργόν, ὅπως ἐπέμβῃ εἰς τὴν ΔΕΗ, ἵνα μεριμνήσῃ διὰ τὴν ἐπέκτασιν τοῦ δικτύου καὶ εἰς τὴν ἐπαρχίαν Καλαβρύτων, δι’ ἀρδεύσεις πρὸς τὸν σκοπὸν ὅπως ἀνυψωθῇ τὸ βιοτικὸν ἐπίπεδον τοῦ ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ. Τὸ δίκτυον ἔχει γίνει μέχρι Καλαβρύτων. Εὐκολώτατα τὸ 1959 θὰ ἠμποροῦσε νὰ ἐπεκταθῇ εἰς τὴν μεγάλην πεδιάδα Καλαβρύτων–Σκεπαστοῦ μὲ 3–5 χιλιόμ. προέκτασιν καὶ εἰς τὴν κοιλάδα Κερτέζης καὶ τὸ 1960 εἰς κοιλάδες Μαζέϊκων, Λαπαθῶν Σουδενῶν. Ὁ κ. ὑπουργὸς πράγματι, ἔκαμε σχετικὴν σύστασιν εἰς τὴν ΔΕΗ ἐγγράφως. Πέραν τῆς ἀνάγκης προτεραιότητος ἐπεκτάσεως τοῦ δικτύου καὶ εἰς μίαν πτωχὴν καὶ ὀρεινὴν περιοχήν, ἡ ἐπαρχία αὕτη ἔχει προγραμματισθῆ ὡς πρότυπος εἰς ὅλην τὴν Πελοπόννησον δι’ ἐφαρμογὴν τοῦ προγράμματος ἀναδιοργανώσεως τῆς ὀρεινῆς οἰκονομίας τῆς Χώρας. Ἡ ΔΕΗ παρὰ τὴν σχετικὴν ἐπέμβασιν, ὡς προεῖπον τοῦ ἀξιοτίμου ὑπουργοῦ, εἰς οὐδεμίαν ἐνέργειαν προέβη. Ἐφ’ ὅσον εἰς τὴν περιφέρειαν ταύτην, ἡ ὁποία, ἐπαναλαμβάνω, ἔχει περιληφθῆ εἰς τὸ πρόγραμμα τῆς ἀναδιοργανώσεως τῆς ὀρεινῆς οἰκονομίας δὲν κατέστη δυνατὸν νὰ γίνῃ τίποτε, φαντάζεσθε εἰς ποίαν κατάστασιν εὑρίσκονται αἱ ἄλλαι περιφέρειαι. Νομίζω, ὅτι εἶναι καθῆκον καὶ τῆς ΔΕΗ καὶ τῆς Κυβερνήσεως ὅπως μεριμνήσῃ διὰ τὴν ἐπέκτασιν τὸ ταχύτερον τοῦ δικτύου εἰς τὴν ἐπαρχίαν Καλαβρύτων.

§12Γ. ΣΠΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπιθυμῶ νὰ προσθέσω, εἰς ὅσα εἶπεν ὁ κ. συνάδελφος, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν ἡ ἐπαρχία Καλαβρύτων, ἡ ὁποία εὑρίσκεται ἐγγύτατα τοῦ φράγματος τοῦ Λάδωνος, νὰ στερῆται τῶν ἀγαθῶν τοῦ πολιτισμοῦ καὶ τῆς ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας, τοσούτῳ μᾶλλον καθ’ ὅσον τὸ ἀγαθὸν τοῦτο προέρχεται ἀπὸ τὰς ὑδατοπτώσεις τῆς περιοχῆς αὐτῆς. Παρακαλῶ καὶ ἐγὼ τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν ὅπως μεριμνήσῃ διὰ τὴν ἐπέκτασιν τοῦ δικτύου εἰς τὴν περιφέρειαν τῶν Μαζέϊκων ὡς καὶ τῆς λοιπῆς περιοχῆς Καλαβρύτων.

§13Ν. ΜΑΡΤΗΣ. (Ὑπ. Βιομηχανίας). Κύριοι συνάδελφοι, εἶναι σφάλμα νὰ νομισθῇ, ὅτι ἡ ΔΕΗ δὲν θέλει νὰ κάμῃ ἐπέκτασιν τοῦ δικτύου εἰς ὅλας τὰς περιοχὰς τῆς χώρας, διότι ἡ ΔΕΗ ἐπιδιώκει νὰ ἐξασφαλίσῃ ὅσο τὸ δυνατὸν περισσοτέρους καταναλωτάς. Ἐὰν δὲν ἔχῃ καταναλωτάς, τότε δὲν θὰ ἠμπορέσῃ νὰ ἀνταποκριθῇ εἰς τὰ ἔξοδά της. Ἀλλὰ ἐκεῖνο ποὺ πρέπει ἡ ΔΕΗ νὰ προσέξῃ καὶ τὸ Κράτος, εἶναι νὰ κλιμακώσῃ τὴν δραστηριότητα τῆς ΔΕΗ κατὰ τοιοῦτον τρόπον, ὥστε πρῶτον νὰ ἐξασφαλίσῃ περισσοτέρας μονάδας παραγωγῆς, δεύτερον νὰ ἐξασφαλισθῇ ἡ παραγωγικὴ κατανάλωσις καὶ τρίτον ἡ μὴ παραγωγικὴ κατανάλωσις. Ἐὰν στραφῶμεν εἰς ἐπεκτάσεις δικτύου εἰς περιοχὰς μὴ παραγωγικάς, τότε ἡ ΔΕΗ δὲν θὰ εἶναι εἰς θέσιν, οὔτε νὰ αὐξήσῃ τὴν παραγωγήν της, οὔτε νὰ βοηθήσῃ τὴν παραγωγήν Συνεπῶς, λόγοι τεχνικοὶ καὶ οἰκονομικοὶ ἐπιβάλλουν νὰ ἀκολουθηθῇ ἡ σειρὰ ποὺ προανέφερον. Ὅλοι οἱ Ἕλληνες ζητοῦν τὴν ἐπέκτασιν τοῦ δικτύου τῆς ΔΕΗ. Ὀρθῶς, καὶ δὲν ὑπάρχει οὐδεὶς ἐν Ἑλλάδι ποὺ νὰ μὴ τὸ ἐπιδιώκῃ. Διότι ἡ Ἑλλάς, ὅπως καὶ αἱ ἄλλαι προηγμέναι χῶραι, πρέπει νὰ ἀποκτήσῃ τὸ συντομώτερον ἠλεκτρικὸν ρεῦμα. Ὅπως γνωρίζετε ἡ Κυβέρνησις ἐπισπεύδει τὸν διαγωνισμὸν τοῦ Ἀχελώου. Ὁ Ἀχελῷος θὰ στοιχίσῃ περὶ τὰ 65 ἑκατ. δολλάρια. Ἐπίσης, προβαίνει εἰς τὴν ἀγορὰν τῆς δευτέρας μονάδος τῆς Πτολεμαΐδος, ὥστε νὰ ἐξασφαλίσωμεν τὴν παραγωγὴν σημαντικῆς ποσότητος καὶ φθηνοῦ ἠλεκτρικοῦ ρεύματος. Ἐάν, συνεπῶς, εἰς ὡρισμένας περιοχὰς δὲν ἐγένετο ἡ ἐπέκτασις τοῦ δικτύου εἰς τὸ χρονικὸν διάστημα ποὺ ἠθέλαμε ὅλοι, τοῦτο δὲν ὀφείλεται εἰς τὴν κακὴν πρόθεσιν τῆς ΔΕΗ, ἢ τῆς Κυβερνήσεως, ἀλλὰ ὀφείλεται εἰς δυσχερείας, διότι ἐὰν ἐγένετο ἐπέκτασις εἰς ὅλας τὰς ἐπαρχίας συγχρόνως τῆς Ἑλλάδος, οὔτε χρήματα θὰ διέθετε ἡ ΔΕΗ ὥστε νὰ αὐξηθῇ ἡ παραγωγή της, οὕτως ὥστε καὶ αἱ βιομηχανίαι νὰ βοηθηθοῦν καὶ νὰ πάρῃ ἐν συνεχείᾳ ἡ ὑπόλοιπος Ἑλλάς.

§14ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Ζίγδης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, διὰ τῆς ὁποίας ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ ἐὰν ἀντιμετωπίζεται ἡ ἄρσις τῆς ἀπαγορεύσεως τῆς σπογγαλιείας διὰ καγκαβῶν.

§15Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Τὴν 1ην Ἰανουαρίου ἐπανῆλθεν ἐν ἰσχύϊ παλαιὸν Διάταγμα τοῦ 1955 ἀπαγορεῦον τὴν διὰ καγκάβας διενέργειαν σπογγαλιείας. Τὸν μῆνα αὐτὸν ἀρχίζει ἡ προετοιμασία διὰ τὴν ἐτησίαν ἐξόρμησιν τῶν σπογγαλιέων μας εἰς τὰ ἑλληνικὰ καὶ ξένα ὕδατα. Οἱ ἰδιοκτῆται τῶν καγκαβῶν καὶ τὰ πληρώματα ἀντιμετωπίζουν μετὰ δέους τὴν προοπτικὴν τῆς καταδίκης των εἰς πλήρη ἀνεργίαν, ἄνευ οὐδεμιᾶς προοπτικῆς ἐπιδόσεώς των εἰς ἄλλα ἐπαγγέλματα. Διὰ τοῦτο, κ. Πρόεδρε, ἐνόμισα ὅτι ἐπείγει ἡ συζήτησις τῆς ἐρωτήσεως, διότι ἐὰν δὲν γίνῃ σήμερον, ἴσως μεθαύριον θὰ εἶναι ἀργά. Κύριε ὑπουργέ, τὸ 1955 τὸ Συμβούλιον Σπογγαλιείας, ἀπεφάσισε τὴν κατάργησιν τῆς καγκάβας ἐπὶ ἐντελῶς ἐσφαλμένων δεδομένων. Τὸ σκεπτικὸν τῆς εἰσηγήσεως τοῦ Συμβουλίου Σπογγαλιείας στηρίζεται ἀπὸ τὴν ἀρχὴν μέχρι τοῦ τέλους ἐπὶ ἐσφαλμένων δεδομένων. Λέγει, ὅτι ἡ γκαγκάβα εἶναι πλοῖον, τὸ ὁποῖον ἁλιεύει δι’ ὀδοντωτοῦ μεταλλίνου ἐλάσματος, τὸ ὁποῖον καταστρέφει τοὺς σπόγγους. Ἐπίσης, λέγει τὸ σκεπτικόν, ὅτι ἡ γκαγκάβα ἁλιεύει εἰς ἀβαθῆ ὕδατα καὶ καταστρέφει καὶ τὸν γόνον τῶν ψαριῶν. Ὅλα αὐτὰ εἶναι ἀνακριβῆ καὶ θὰ παρακαλέσω τοὺς τεχνικοὺς τοῦ ὑπουργείου νὰ πᾶνε νὰ ἐπισκεφθοῦν μίαν γκαγκάβαν εἰς τὸν Πειραιᾶ, διότι ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ πράγματι ἐφθάσαμεν εἰς καταπληκτικὴν κατάστασιν. Πρῶτον, τὸ ἔλασμα, τὸ ὁποῖον σύρει ἡ γκαγκάβα δὲν εἶναι ὀδοντωτόν. Ἄρα δὲν καταστρέφει τοὺς σπόγγους. Δεύτερον, ἡ γκαγκάβα δὲν ἁλιεύει εἰς ρηχὰ ὕδατα. Ἑπομένως, καὶ ἡ θεωρία, ὅτι καταστρέφει τὸν γόνον τῶν ἰχθύων εἶναι ἀνακριβής. Σπογγεῖα δὲν ἠμπορεῖ νὰ ξερριζώσῃ, διότι τὰ σπογγεῖα εἶναι πολὺ μικρά. Τὰ μεγάλα σφουγγάρια τὰ ὁποῖα βγάζει εἶναι ἀρίστης ποιότητος. Πληροφορῶ τοὺς κυρίους, οἱ ὁποῖοι εἰσηγήθησαν εἰς τὸ Συμβούλιον, ὅτι ἀπὸ τὰς πέντε κατηγορίας σπόγγων ποὺ ἔρχονται εἰς τὸ ἐμπόριον, τὰ προϊόντα τῆς Γκαγκάβας εἶναι τῆς πρώτης καὶ τῆς δευτέρας κατηγορίας. Σπανίως ἔχομεν τῆς τρίτης. Δὲν ἔχομεν ποτὲ ἀπὸ τὴν Γκαγκάβαν ἁλίευμα τετάρτης καὶ πέμπτης κατηγορίας. Ἀλλὰ πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποστηρίζουν, ὅτι ἡ γκαγκάβα καταστρέφει τὸν γόνον; Ἔχουν ἴδει τὸ δίκτυον τῆς Γκαγκάβας; Τὸ δίκτυον τῆς Γκαγκάβας, εἶναι δεκάκις μεγαλείτερον τοῦ δικτύου τῆς μηχανότρατας. Ἐὰν ἐφθάναμεν εἰς τὴν παράλογον ἀπόφασιν νὰ ἀπαγορεύσωμεν ἐντελῶς τὴν μηχανότραταν, τότε θὰ ἔπρεπε νὰ ἀπαγορεύσωμεν καὶ τὴν Γκαγκάβαν, βέβαια καὶ ἐκεῖ δὲν θὰ ὑπῆρχε λογική. Ἐνῷ ὅταν ἀφήνωμεν τὴν μηχανότραταν νὰ ἁλιεύῃ εἰς ἀβαθῆ μέρη, ποὺ πράγματι καταστρέφει τὸν γόνον, τὴν Γκαγκάβαν, ἡ ὁποία δὲν ἁλιεύει εἰς αὐτὰ τὰ μέρη, τὴν ἀπαγορεύομεν, δῆθεν διὰ νὰ προστατεύσωμεν τὸν γόνον! Κύριε ὑπουργέ, δὲν εἴμεθα μόνον ἡμεῖς ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἔχομεν αὐτὰ τὰ ἐργαλεῖα. Τὰ ἔχει καὶ ἡ Ἰταλία. Τὰ ἔχει καὶ ἡ Ἰταλία εἰς πολὺ μεγαλυτέραν δυναμικότητα καὶ εἰς πολὺ μεγαλύτερον ἀριθμόν. Διατὶ δὲν τὰ ἀπαγορεύει ἡ Ἰταλία, ἀλλὰ ἀντιθέτως ἐνισχύει τὴν ἁλιείαν διὰ Γκαγκάβας; Καὶ εἰς τὸ κάτω–κάτω, ἡ Γκαγκάβα ἁλιεύει εἰς ξένα ὕδατα. Τόσον ἡμεῖς κατελήφθημεν ἀπὸ εὐθιξίαν, ὥστε θέλομεν νὰ σώσωμεν τὸν γόνον τῶν ψαριῶν τῆς Κυρηναϊκῆς; Ἡ εἰσήγησις, κύριε ὑπουργέ, εἶναι κατὰ βάσιν τελείως ἐσφαλμένη, ἑπομένως καὶ ἡ πολιτική, ἡ ὁποία ἠκολουθήθη εἰς τὸ ζήτημα αὐτό. Εἰς τὰ 1955, ἐβγῆκεν ἕνα φιρμάνι καὶ ἀπηγόρευσε τὸ ἐργαλεῖον αὐτὸ καὶ ἄφησεν εἰς τὸν δρόμον καμμία διακοσαριὰ οἰκογενείας. Διότι ἔχομεν περίπου 35 Γκαγκάβας εἰς τὴν Ἑλλάδα. Ἀπὸ πέντε ἕως ἑπτὰ ἄτομα ποὺ ἀπασχολοῦνται εἰς ἑκάστην, ἔχομεν αὐτὸν τὸν συνολικὸν ἀριθμὸν ἀτόμων, ποὺ ἀποζοῦν ἀπὸ τὸ ἐργαλεῖον αὐτό. Τοὺς ἄφησαν ἄνευ ἐργασίας, εἰς τὸ ἔλεος τοῦ Θεοῦ. Καὶ ἐπειδὴ βραδύτερον ἀντελήφθησαν τὰ ἀποτελέσματα τῆς ἀποφάσεώς των, ἔλαβον —κατόπιν τῆς πιέσεως τῶν πεινώντων καὶ ἀπηλπισμένων σπογγαλιέων— τὴν ἀπόφασιν νὰ ἀναστείλουν τὴν ἐφαρμογήν της μέχρι 31.12.1958. Τοὺς ἔδωσαν δὲ τὴν ἑξῆς εὐφυᾶ λύσιν: Νὰ πᾶτε εἰς τὴν Α.Τ.Ε. νὰ πάρετε δάνεια καὶ νὰ γίνετε ἁλιεῖς. Διερωτῶμαι, κ. ὑπουργέ, ἂν μὲ αὐτὰ ποὺ εἰσηγήθησαν, ἔχουν ἰδέαν κἂν περὶ Γκαγκάβας καὶ ἁλιείας; Εἶναι δυνατὸν ἡ Γκαγκάβα νὰ μεταβληθῇ εἰς ἁλιευτικόν; Ἡ ὅλη σκέψις, προφανῶς, προέρχεται ἀπὸ ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι ἀγνοοῦν τὸ ἀντικείμενον. Ὑπὸ τὰς συνθήκας αὐτάς, παρακαλῶ, κύριε ὑπουργέ, ὅπως ὑμεῖς ὁ ἴδιος, κατέλθητε εἰς τὸν Πειραιᾶ νὰ ἴδητε τὸ ἐργαλεῖον, διὰ νὰ ἀντιληφθῆτε προσωπικῶς πόσον μακρὰν τῆς πραγματικότητος καὶ τῆς οἰκονομικῆς σκοπιμότητος εἶναι ἡ ἀπαγόρευσις. Καὶ εἶμαι βέβαιος, ὅτι σεῖς ὁ ἴδιος, θὰ διατάξητε τὴν κατάργησιν αὐτοῦ τοῦ ἄνευ λογικῆς Διατάγματος. Ἄλλωστε, οἱ πεινῶντες αὐτοὶ ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι ἐπέρασαν τὴν ζωήν των εἰς αὐτοῦ τοῦ εἴδους τὴν ἐργασίαν, τί θὰ γίνουν; Ἐὰν θέλετε —δὲν ἠξεύρω ἀπὸ ποίους λόγους, διότι αὐτὰ ποὺ εἰσηγήθη ἡ ὑπηρεσία εἶναι ἕωλα— ἐὰν θέλετε νὰ καταργήσητε τὸ ἐργαλεῖον, τότε ἔχετε ὑποχρέωσιν νὰ τοὺς ἀποζημιώσητε πλήρως. Ἀλλά, διατὶ νὰ τοὺς ἀποζημιώσητε, ὅταν ἡ συνέχισις τῆς ἐργασίας οὐδεμίαν ζημίαν ἐπιφέρῃ, ἀλλὰ ἀντιθέτως εἶναι πολύτιμος εἰς τὴν ἐθνικὴν οἰκονομίαν;

§16ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Ζαννῆς, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ παρεμφεροῦς ἐρωτήσεώς του.

§17Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Συμφωνῶ ἀπολύτως, μὲ ὅσα εἶπεν ὁ κ. Ζίγδης, καὶ ἔχω νὰ παρατηρήσω, ἐν συνεχείᾳ, ὅτι αἱ ἁρμόδιοι ὑπηρεσίαι τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας, δὲν κατετόπισαν ἐπαρκῶς τὸν κ. ὑπουργόν, διότι πράγματι ἡ ἁλιεία διὰ Γκαγκάβας ἐκτελεῖται εἰς πολλὰ Κράτη, ὅπως εἰς τὴν Αἴγυπτον, Ἰταλίαν, Κυρηναϊκὴν κλπ. Δὲν βλέπω διὰ ποῖον λόγον, θὰ πρέπει νὰ καταργηθῇ εἰς τὴν Ἑλλάδα καὶ νὰ καταδικασθοῦν 150 περίπου οἰκογένειαι Δωδεκανησίων εἰς ἀνεργίαν. Τὸ γεγονός, ὅτι ἡ ΑΤΕ θὰ τοὺς δώσῃ δάνεια διὰ νὰ μετατρέψουν τὰ πλοῖα εἰς πλοιάρια ἁλιευτικά, εἶναι ἀστεῖον, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ πραγματοποιηθοῦν αὐτὰ τὰ πράγματα. Ἐπὶ πλέον, θὰ ἤθελον νὰ παρατηρήσω, ὅτι τὰ ἀναφερόμενα παρὰ τῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας, δὲν ἔχονται ἐπιστημονικῆς ἀληθείας, διότι ἡ Γκαγκάβα, κύριε ὑπουργέ, ἁλιεύει εἰς βάθος 200–300 μέτρων. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ φθάσουν ἐκεῖ τὰ σκάφανδρα, οὔτε καταστρέφουν τὸν γόνον, διότι ὅλοι γνωρίζομεν, ὅτι ὁ γόνος ἐναποτίθεται ἀνὰ τὰ βράχια καὶ τὰς ἀκτάς. Ἑπομένως, αὐτὰ τὰ ὁποῖα ἰσχυρίζεται ἡ ὑπηρεσία δὲν εὐσταθοῦν καὶ συνηγορῶ καὶ ἐγώ, ὅπως ὁ κ. ὑπουργὸς ἀναθεωρήσῃ τὴν ἀπόφασίν του καὶ ἀφήσῃ τοὺς Δωδεκανησίους ἁλιεῖς νὰ συνεχίσουν τὸ ἔργον των πρὸς τὸ καλὸν καὶ τοῦ τόπου μας —διότι καὶ συνάλλαγμα ἀξιόλογον εἰσάγεται ἐκ τῆς πωλήσεως τῶν σπόγγων— καὶ πρὸς τὸ καλὸν τὸ ἰδικόν των, διότι οὕτω θὰ δοθῇ ἐργασία εἰς τοὺς πατριώτας μου, τοὺς ὁποίους, ἄλλως, προσπαθοῦμεν νὰ καταστήσωμεν ἀνέργους.

§18ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Βιομηχανίας, ἔχει τὸν λόγον.

§19Ν. ΜΑΡΤΗΣ. (Ὑπ. Βιομηχανίας). Κύριοι συνάδελφοι, τὸ μέτρον αὐτό, τὸ εὑρῆκα ἀπὸ τὸ 1955. Τεχνικὸς δὲν εἶμαι καὶ δὲν σᾶς ἀποκρύπτω, τὴν λέξιν Γκαγκάβα πρώτην φορὰν τὴν ἀκούω καὶ δὲν ἠξεύρω καὶ τί εἶναι. Εἶμαι βέβαιος, ὅτι οἱ περισσότεροι τῶν συναδέλφων, δὲν θὰ γνωρίζουν. Ὅταν ἐτέθη τὸ θέμα, μοῦ εἶπον οἱ ἁρμόδιοι Σύμβουλοι, οἱ Τεχνικοί, ὅτι ἐὰν συνεχισθῇ ἡ ἁλιεία διὰ Γκαγκάβας, ὑπάρχει κίνδυνος, εἰς τὴν Δωδεκάνησον, οἱ σπόγγοι νὰ ἐξαντληθοῦν καὶ ἐνῷ ἀντιμετωπίζομεν δυσχερείας εἰς ἄλλα σπογγαλιευτικὰ πεδία, ὑπάρχει κίνδυνος ἀργότερα νὰ μὴ ὑπάρχῃ δυνατότης ἁλιείας εἰς τὴν περιοχὴν αὐτήν. Δι’ αὐτὸ καὶ ἀπεφασίσαμεν νὰ δοθοῦν δάνεια εἰς τοὺς ἔχοντας Γκαγκάβες, νὰ ἀποκτήσουν ἄλλα ἐργαλεῖα καὶ ἐπέτρεπον καὶ ἐπιτρέπουν ἀκόμη τὴν δυνατότητα, ὅσοι ἔχουν Γκαγκάβες, νὰ πᾶνε εἰς τὰς περιοχὰς τῆς Βορείου Ἀφρικῆς καὶ νὰ ἁλιεύουν. Ὕστερα ἀπὸ αὐτά, τὰ ὁποῖα εἴπατε, κύριε Ζίγδη — ἐὰν μοῦ τὰ ἐλέγατε εἰς τὸ Ὑπουργεῖον, ποὺ σᾶς ἐκάλεσα νὰ ἔλθητε καὶ δὲν ἤλθατε, διότι σεῖς τὸ ἠξεύρετε καλλίτερα τὸ θέμα— σᾶς δηλῶ, ὅτι θὰ συστήσω, ἐντὸς τῆς αὔριον, νέαν ἐπιτροπήν, εἰς τὴν ὁποίαν θὰ παρακαλέσω νὰ ὑποδείξητε ποῖοι ἠμποροῦν νὰ δώσουν στοιχεῖα, εἰς τρόπον ὥστε, ἐὰν ὄντως ἔχουν τὰ πράγματα ὅπως λέγετε, νὰ ἀναθεωρήσω καὶ νὰ ἀκυρώσω τὴν ἀπόφασιν, διότι ἐπιδιώκομεν τὴν αὔξησιν τῆς παραγωγῆς. Σᾶς δηλῶ, ὅτι θὰ συστήσω ἐντὸς τῆς αὔριον Ἐπιτροπήν, εἰς τὴν ὁποίαν δύνασθε νὰ ὑποδείξητε ποῖοι δύνανται νὰ δώσουν στοιχεῖα.

§20Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπειδὴ ὑπῆρξα κἄποτε βουλευτὴς Δωδεκανήσου, θὰ ἤθελον νὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Βιομηχανίας, νὰ ἐξετάσῃ πραγματικῶς τὸ θέμα, διότι δὲν εὑρίσκω κανένα λόγον τῆς ἀπαγορεύσεως. Ἀπὸ τῆς στιγμῆς ποὺ πρόκειται τὰ πλοῖα αὐτά, νὰ σπογγαλιεύσουν εἰς ἄλλας παραλίας, ἂς λάβουν αἱ Κυβερνήσεις τῶν χωρῶν αὐτῶν αὐτὰ τὰ μέτρα.

§21ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Καρασάββας, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεως, σχετικῶς μὲ τὴν ἐπέκτασιν τοῦ ἠλεκτροφωτισμοῦ εἰς τὴν πόλιν τῶν Σερβίων.

§22Σ. ΚΑΡΑΣΑΒΒΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, οἱ λόγοι, οἱ ὁποῖοι συνηγοροῦν διὰ τὸν ἠλεκτροφωτισμὸν τῶν Σερβίων, εἶναι, πρῶτον, ὅτι πρόκειται περὶ κωμοπόλεως μὲ πληθυσμὸν ἄνω τῶν 5000 κατοίκων, εἶναι τὸ πραγματικὸν ἐμπορικὸν ἐπίκεντρον τῆς ὁμωνύμου ἐπαρχίας, ἡ ὁποία ἀριθμεῖ ἄνω τῶν 25 χωρίων. Δεύτερον, εὑρίσκεται ἡ πόλις αὐτὴ ἐπὶ τῆς ὁδοῦ, ἡ ὁποία ἄγει ἀπὸ Μακεδονίαν εἰς Θεσσαλίαν καὶ Ἀθήνας καὶ ἀποτελεῖ τὴν προθήκην τῆς Μακεδονίας, διὰ τὸν ταξιδεύοντα ἐξ Ἀθηνῶν καὶ παλαιᾶς Ἑλλάδος, πρὸς τὴν Μακεδονίαν. Τρίτον, τὰ Σέρβια καυχῶνται, ὅτι εἶχον ἀποκτήσει ἠλεκτροφωτισμὸν ἀπὸ τὸ 1929 καὶ ἂν σήμερον στεροῦνται τοῦ ἠλεκτροφωτισμοῦ, εἶναι, διότι ὑπέστησαν καταστροφὴν τὸ 1941, λόγῳ βομβαρδισμοῦ. Συνεπῶς, ὁ μὴ ἠλεκτροφωτισμὸς τῆς πόλεως, εἶναι ἐκεῖνο ποὺ μᾶς ἀναγκάζει νὰ δεχώμεθα συμπαθῶς τὸ αἴτημα. Ἕνας ἄλλος λόγος, ποὺ ἐπιβάλλει τὴν ἄμεσον λύσιν τοῦ προβλήματος, εἶναι, ὅτι ὁ τέως ὑπουργὸς τῆς Βιομηχανίας, εἶχεν ὑποσχεθῆ ἐνώπιον τῶν κατοίκων, ὅτι θὰ λυθῇ τὸ αἴτημα τοῦτο. Τὸ αἴτημα τοῦ ἠλεκτροφωτισμοῦ, ἀποτελεῖ τὴν πλέον ἐπείγουσαν ἀνάγκην τῶν κατοίκων τῶν Σερβίων, τὰ ὁποῖα ὑπέστησαν ἐπανειλημμένως ἐπιδρομὰς ὑπὸ τῶν Γερμανῶν καὶ Ἰταλῶν καὶ κατεστράφησαν ὁλοσχερῶς. Ἡ ἀπάντησις, τὴν ὁποίαν ἔδωσεν ἡ Δ.Ε.Η., περὶ τοῦ ὅτι εἶναι ἀνέφικτος ἡ ἱκανοποίησις τοῦ προβλήματος κατὰ τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ προγράμματος αὐτοῦ, διότι ἡ δαπάνη ἀνέρχεται εἰς 3.900.000, δὲν θεωρεῖται ἀπολύτως ὀρθή, διότι, ὅπως προηγουμένως ὁ ἀξιότιμος κ. ὑπουργὸς εἶπε, μεταξὺ τῶν ἄλλων ἔργων, ἡ δραστηριότης τῆς ΔΕΗ καταναλίσκεται εἰς τὴν ἐκτέλεσιν ἔργων, ἀπὸ τὰ ὁποῖα δὲν προσδοκᾶ οἰκονομικὰ ὀφέλη καὶ ὅτι, ἐν τῷ πλαισίῳ τοῦ προγράμματος αὐτοῦ, ἐπεκτείνεται ὁ ἠλεκτροφωτισμὸς καὶ εἰς ὡρισμένα χωρία. Νομίζομεν, λοιπόν, ὅτι προέχει κατ’ ἀπόλυτον προτεραιότητα νὰ προτιμηθῇ καὶ ἡ κωμόπολις τῶν Σερβίων, εἰς τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ προγράμματος ἐξηλεκτρισμοῦ καὶ ἐπεκτάσεως τοῦ δικτύου καὶ ἐκεῖ, ὅπου δὲν ὑπάρχουν οἰκονομικὰ ὀφέλη. Ζητοῦμεν νὰ προτιμηθῇ ἡ κωμόπολις αὐτή, κατὰ τὴν ἐκτέλεσιν τοιούτων ἔργων, μὴ οἰκονομικῶς ἀποδοτικῶν. Τοῦτο δὲ γίνεται, διότι σκοπὸς τῆς ΔΕΗ εἶναι νὰ φωτισθῇ ὁ τόπος.

§23ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Τσιγάρας, ἔχει τὸν λόγον.

§24Κ. ΤΣΙΓΑΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, συνιστῶ καὶ ἐγὼ τὸ θέμα τοῦ ἠλεκτροφωτισμοῦ τῶν Σερβίων καὶ ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ θὰ ἤθελον νὰ προσθέσω τὸ ἑξῆς: Εἶναι ὀρθόν, ὅτι ἡ ΔΕΗ δὲν δύναται ἐντὸς μικροῦ χρονικοῦ διαστήματος, νὰ ἠλεκτροφωτίσῃ ὁλόκληρον τὴν ὕπαιθρον τῆς χώρας μας. Ἀλλὰ νομίζω, ὅτι ἡ ἱεράρχησις τῆς τάξεως, θὰ πρέπει νὰ προσεχθῇ ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, διότι συνέβη πόλεις, ἤτοι Κοινότητες, αἱ ὁποῖαι δὲν ἔχουν οὔτε προηγούμενα δεδομένα, οὔτε καὶ τόσην ἀνάγκην, ἠλεκτροφωτίζονται καὶ παραμελοῦνται ἄλλαι, αἱ ὁποῖαι ἔχουν καὶ προϊστορίαν ἠλεκτροφωτισμοῦ καὶ οἰκονομικοὺς λόγους, ὥστε νὰ προτιμηθοῦν. Θὰ ἤθελον νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τοῦ κ. ὑπουργοῦ, ἀκριβῶς ἐπὶ τῆς ἱεραρχήσεως τῆς σειρᾶς τοῦ ἠλεκτροφωτισμοῦ τῆς ὑπαίθρου.

§25Ν. ΜΑΡΤΗΣ. (Ὑπ. Βιομηχανίας). Προηγουμένως, κύριοι συνάδελφοι, σᾶς ἀνέφερον τοὺς λόγους, διὰ τοὺς ὁποίους δὲν θὰ πρέπει ἡ διάθεσις τῶν κεφαλαίων τῆς Δ.Ε.Η. νὰ γίνεται εἰς ἐπέκτασιν δικτύων ἀντιοικονομικῶν καὶ ὅτι ὀρθῶς, ἡ Κυβέρνησις καὶ ἡ Δ.Ε.Η., πρῶτον, ἐπιδιώκουν τὴν δημιουργίαν μονάδων ἠλεκτροπαραγωγῆς καί, δεύτερον, τὴν ἐπέκτασιν τοῦ δικτύου, διὰ παραγωγικοὺς σκοπούς. Διότι, ἂν ἱκανοποιήσωμεν ὅλας τὰς αἰτήσεις, δικαίας αἰτήσεις, ὀρθὰς αἰτήσεις, οὐδεὶς ἀδικεῖ τοὺς κατοίκους τῶν περιοχῶν καὶ τοὺς βουλευτὰς ποὺ φέρουν τὰ παράπονά των. Ἀλλά, προτοῦ γίνουν τὰ δύο προηγούμενα, ἂν γίνῃ αὐτό, θὰ σταματήσουν καὶ ἐκεῖνα καὶ εἰς τὴν ὑπόλοιπον Ἑλλάδα. Συνεπῶς, ὀρθῶς ἡ Κυβέρνησις ἐπιδιώκει τὴν αὔξησιν τῶν παραγωγικῶν μονάδων καὶ τὴν ἐπέκτασιν πρὸς παραγωγικοὺς σκοπούς. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον, ἀπεφασίσαμεν καὶ διέθεσεν ἡ Κυβέρνησις καὶ σημαντικὸν ποσὸν διὰ τὴν ἀγορὰν τῆς δευτέρας μονάδος τῆς Πτολεμαΐδος, πολὺ ἐνωρίτερον ἀπὸ ὅ,τι εἶχε προγραμματισθῆ καὶ ἀπεφάσισε τὸν διαγωνισμὸν τοῦ Ἀχελώου πολὺ πρὶν ἀπὸ ὅ,τι εἶχε προγραμματισθῆ. Ἐγένετο καὶ μελέτη, ἐξητάσθη ἀπὸ τὴν Δ.Ε.Η. καὶ ἀπεδείχθη, ὅτι πρέπει νὰ καταβάλωμεν 3.900.000, πλέον τῶν ὅσων θὰ ἠμπορούσαμεν νὰ εἰσπράξωμεν. Ἀπὸ τὴν σύγκρισιν αὐτὴν τῶν Σερβίων, ἀμέσως γίνεται ἀντιληπτόν, ὅτι ἂν προχωρήσωμεν εἰς ἀντιοικονομικὰς ἐπεκτάσεις, πρὶν ἐξασφαλίσωμεν τὴν δυνατότητα παραγωγῆς, καταλαβαίνετε εἰς τί φαῦλον κύκλον θὰ καταλήξωμεν. Συνεπῶς, μὴ ἐπιμένετε νὰ γίνῃ ἐπέκτασις ἐνωρίτερον ἀπὸ ὅ,τι ἠμπορεῖ καὶ πρέπει νὰ γίνῃ. Πρῶτος ὁ ὑπουργὸς Βιομηχανίας, ὁ οἱοσδήποτε ὑπουργὸς Βιομηχανίας, θὰ χαρῇ, ἂν εἶναι δυνατὸν νὰ κάμῃ τὴν ἐπέκτασιν, μὴ ἀνησυχῆτε, ἡ Κυβέρνησις προχωρεῖ εἰς τὴν δημιουργίαν τῶν παραγωγικῶν μονάδων, ὥστε συντόμως νὰ ἔχωμεν καὶ ἄφθονον ρεῦμα καὶ καλὸν ρεῦμα, διότι τότε ἡ ἰδία ἡ ΔΕΗ θὰ εἶναι ἐκείνη, ποὺ θὰ θέλῃ τὴν ἐπέκτασιν.

§26ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ἐρώτησις τοῦ κ. Θ. Παπαπαναγιώτου, σχετικῶς μὲ τὸ αἴτημα ἐπεκτάσεως τοῦ ἠλεκτροφωτισμοῦ εἰς τὴν Κοινότητα Ἀγορᾶς–Δράμας, διαγράφεται, λόγῳ ἀπουσίας τοῦ ἐρωτῶντος κυρίου βουλευτοῦ. Παρελθούσης τῆς ὥρας συζητήσεως ἐπὶ τῶν ἀναφορῶν

καὶ ἐρωτήσεων, εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ.

Κύριοι βουλευταί, ἡ ἀποψινὴ συνεδρίασις, θὰ εἶναι ἡ τελευταία, καθ’ ἣν συζητεῖται ἡ ἐπερώτησις περὶ διώξεων κλπ., καὶ θὰ παρεκάλουν, ὅσους πρόκειται νὰ ὁμιλήσουν, νὰ εἶναι σύντομοι, ὥστε τὸ μεσονύκτιον νὰ κηρυχθῇ περαιωμένη ἡ συζήτησις. Ὁ κ. Α. Ἀηδονᾶς, ἔχει τὸν λόγον.

§27Α. ΑΗΔΟΝΑΣ. Δυστυχῶς δι’ αὐτούς, συνεχίζεται, κύριοι συνάδελφοι, ὁ θόρυβος ἐκ μέρους τῆς Ε.Δ.Α., διὰ τὴν δίωξιν δῆθεν ἀθώων, φιλησύχων καὶ φιλονόμων δημοκρατικῶν πολιτῶν. Μέγας ὠργανωμένος καὶ κατευθυνόμενος θόρυβος, τόσον δι’ ἐσωτερικὴν κατανάλωσιν, πρὸς τόνωσιν τῶν ὀπαδῶν τοῦ ἐν παρανομίᾳ εὑρισκομένου κόμματος τῶν Μπολσεβίκων, ὅσον καὶ δι’ ἐξωτερικὴν τοιαύτην, μὲ σκοπὸν διὰ νὰ παρουσιασθῇ καὶ πάλιν ἡ χώρα μας ὡς χώρα, ὅπου οἱ δημοκράτες διώκονται ὑπὸ τῶν ὀργάνων τοῦ Μοναρχοφασιστικοῦ καθεστῶτος. Εἶναι ὅμως ἀφελεῖς, ἀφελέστατοι, ἀναμφισβητήτως, ἂν νομίζουν, ὅτι μέθοδοι, χρησιμοποιηθεῖσαι εἰς ἐποχὴν ἐσωτερικῆς καὶ διεθνοῦς συγχύσεως, εἶναι δυνατὸν νὰ χρησιμοποιοῦνται σήμερον ποὺ καὶ εἰς τὸ ἐσωτερικόν, ἀλλὰ καὶ εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ὁ κόσμος θαυμάσια γνωρίζει ποῖοι εἶναι οἱ θορυβοποιοί, τί ἔπραξαν εἰς τὸν τόπον αὐτὸν καὶ τί σήμερον ἐπιδιώκουν. Κύριοι συνάδελφοι, θὰ ἤθελον πάρα πολὺ νὰ ἐπεκταθῶ, διὰ νὰ ἀποκαλύψω καὶ ἐγὼ μὲ τὴν σειράν μου, ποῖον εἶναι τὸ νέον σχέδιον καὶ αἱ νέαι ἐπιδιώξεις τοῦ ἐν παρανομίᾳ εὑρισκομένου Κομμουνιστικοῦ Κόμματος, διὰ λογαριασμὸν καὶ κατ’ ἐντολὴν τοῦ ὁποίου ἐνεργεῖ σήμερον ἡ ΕΔΑ, ἐὰν δὲν ἐπίστευον, ὅτι ὁ νέος αὐτὸς ἑλιγμός, εἶναι ξεπερασμένος καὶ ἀφήνει τὸν λαὸν τελείως ἀδιάφορον. Λίγα λόγια μόνον θὰ προσθέσω, σχετικῶς μὲ τὸ ἀνούσιον αὐτὸ θέμα, διὰ νὰ καταπιασθῶ, ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ, μὲ ἕνα ἄλλο θέμα, τὸ ὁποῖον ὁ κ. Ἡλιοῦ ἔθιξε καὶ ποὺ τόσον συγκινεῖ τὸν Ἑλληνικὸν λαόν. Κύριοι συνάδελφοι, ὅταν τὸ λαοσωτήριον Κ.Κ.Ε. ἦτο κυρίαρχον ἀπ’ ἄκρου σ’ ἄκρον τῆς Ἐπικρατείας, τὸ ΦΩ-ΤΙΑ–ΤΣΕΚΟΥΡΙ καὶ ΣΦΑΞΤΕ–ΣΚΟΤΩΣΕ, ἦταν ἡ ἐπῳδὸς εἰς τὰ τραγούδια τους καὶ τὸ ΕΚΔΙΚΗΣΗ καὶ ΘΑΝΑΤΟΣ τὸ σύνθημα ποὺ κυριαρχοῦσε εἰς τοὺς τοίχους, εἰς τὰ πλακάτ, εἰς τὰ πανὼ καὶ εἰς τὰς ἐφημερίδας των. Τώρα κηρύσσουν, χωρὶς νὰ τὸ πιστεύουν, τὴν εἰρήνευσιν, τὴν συμφιλίωσιν καὶ τὴν λήθην. Θὰ ἐθεώρουν τὸν ἑαυτόν μου εὐτυχῆ καὶ μαζὺ μὲ ἐμὲ ἀναμφισβητήτως καὶ ὁ Ἑλληνικὸς λαός, ἐὰν οἱ ὀπαδοὶ τῆς ΕΔΑ ἐπίστευον εἰλικρινὰ τὰ κηρύγματά τους αὐτά. Θὰ ἐθεώρουν τὸν ἑαυτόν μου εὐτυχῆ, ἐὰν τὸ Κόμμα τῆς ΕΔΑ, ἦτο κόμμα αὐτοκατεύθυντον καὶ κατευθυνόμενον ἀπὸ τὴν ἰδικήν του Ἑλληνικὴν ἡγεσίαν, ἀπηλλάσσετο ἀπὸ τὴν ἔξωθεν ἐπιρροήν. Δυστυχῶς, τόσον τὸ ὑπὸ τὴν μάσκαν τῆς ΕΔΑ καλυπτόμενον Κ.Κ.Ε., ὅσον καὶ τὰ ἄλλα Κ. Κ. εἰς τὸν κόσμον, εἶναι κόμματα, τὰ ὁποῖα ἀναπνέουν, ζοῦν καὶ ἐνεργοῦν κατ’ ἐντολὴν τῆς Μόσχας. Κύριοι συνάδελφοι, ἔχω τὴν γνώμην, διὰ νὰ μὴ εἴπω τὴν βαθυτάτην πίστιν, ὅτι ἡ εἰς περιωρισμένα καὶ μεμονωμένα σποραδικὰ κρούσματα δίωξις εἰς τὸν τόπον μας, γίνεται μόνον εἰς βάρος σεσημασμένων κομμουνιστῶν καὶ διὰ δρᾶσιν παράνομον, συνωμοτικὴν καὶ κατασκοπευτικήν, οὐδεὶς εἰς τὸν τόπον αὐτὸν διώκεται διὰ τὰς ἰδεολογικὰς καὶ πολιτικάς του πεποιθήσεις. Διώκεται μόνον καί, δυστυχῶς, ὄχι ὡς ἐπιβάλλεται νὰ διώκεται, ὁ συνωμότης, ὁ ἀνατροπεὺς καὶ ὁ κατάσκοπος, διὰ τὴν συνωμοτικήν, ἀνατρεπτικὴν καὶ κατασκοπευτικήν του δρᾶσιν. Καὶ ἐνῷ ἐδῶ ἡ ἰδεολογία καὶ ἡ πεποίθησις ἡ πολιτική, δὲν διώκονται, εἰς τὴν χώραν, ὅμως, ποὺ οἱ σημερινοὶ θορυβοποιοὶ τῆς ΕΔΑ ἐμφανίζουν ὡς πρότυπον Δημοκρατίας, ὄχι μόνον ἡ ἀντίθετος τῆς κομμουνιστικῆς, ἰδεολογία καὶ πολιτικὴ ἀντίληψις ἐκδηλούμεναι μὲ θάνατον τιμωροῦνται, ἀλλὰ καὶ αὐτὴ ἀκόμα ἡ ἁπλῆ παρέκκλισις ἐκ τῆς κομματικῆς Ντιρεκτίβας, ὁδηγεῖ ἢ εἰς τὸ νεκροταφεῖον, ἢ εἰς τὴν πολιτικὴν Σιβηρίαν. Διαμαρτύρεσθε, κύριοι συνάδελφοι τῆς Ε.Δ.Α., διὰ τὰς σποραδικὰς καὶ μεμονωμένας διώξεις, τῶν δῆθεν δημοκρατικῶν ὀπαδῶν σας. Δὲν ἤκουσα ὅμως ποτέ, οὔτε τὴν ἰδικήν σας φωνὴν διαμαρτυρίας, διὰ τὰς διώξεις καὶ τὰς ἐκτελέσεις τῶν ἑκατομμυρίων ἀντικαθεστωτικῶν τοῦ Σοβιετικοῦ Παραπετάσματος. Δὲν ἤκουσα φωνὴν διαμαρτυρίας, διὰ τὸν διωγμὸν καὶ τὰς ἐκτελέσεις τῶν χιλιάδων Οὔγγρων πατριωτῶν, πού, ἐὰν θέλετε, ἐπανάστασιν, σὰν τὴν ἰδικήν σας, ἔκαναν καὶ αὐτοί. Δὲν ἤκουσα φωνὴν διαμαρτυρίας, διὰ τὰς ἐκτελέσεις τοῦ πρωθυπουργοῦ τῆς Οὐγγαρίας Νάγκυ καὶ τοῦ ἥρωος τῆς ἀντιχιτλερικῆς ἀντιστάσεως, ἐπίσης Οὔγγρου, στρατηγοῦ Μάλετερ. Δὲν ἤκουσα φωνὴν διαμαρτυρίας, διὰ τὸν διωγμὸν τῆς ἀντικομμουνιστικῆς ὁμάδος τῶν μέχρι χθὲς στυλοβατῶν τοῦ κομμουνιστικοῦ καθεστῶτος Μολότωφ, Μαλένκωφ, Κανγκάνοβιτς, Ζούκωφ, Σεπίλωφ, Μπουλγκάνιν. Διαμαρτυρηθῆτε, κύριοι συνάδελφοι τῆς ΕΔΑ, διὰ τὸν διωγμὸν καὶ τὰς ἐκτελέσεις τῶν ἑκατομμυρίων ἀντικαθεστωτικῶν τοῦ Σοβιετικοῦ Παραπετάσματος. Καταδικάσατε τὴν πάσης μορφῆς φασιστικὴν Δικτατορίαν, μαύρην ἢ κόκκινην. Καὶ σᾶς δίδω τὸν λόγον μου, ὅτι θὰ ἀγωνισθῶ καὶ ἐγὼ μαζύ σας διὰ τὴν εἰρήνευσιν, τὴν λήθην καὶ τὴν συμφιλίωσιν, πού, ὁμολογουμένως, ἔχει ἀπόλυτον ἀνάγκην ὁ τόπος. Μέχρις ὅμως συμβοῦν αὐτά, θὰ μᾶς ἐπιτρέψητε νὰ ἀποφασίζουμε ἡμεῖς διὰ τὴν γαλήνην καὶ τὴν ἀσφάλειαν τοῦ τόπου αὐτοῦ, βάζοντες φραγμὸν εἰς τὸν ἔξαλλον δρόμον, τῶν παρανόμως διαβιούντων ὀπαδῶν σας. Καὶ τώρα, κύριοι συνάδελφοι, ἐπειδὴ κατὰ τὴν μακρὰν ἀγόρευσίν του, ὁ συνάδελφος κ. Ἠλιοῦ, ὡμίλησε περὶ τοῦ ἑνὸς δισεκατομμυρίου Μπολσεβίκων τῆς ὑδρογείου, ποὺ συνειδητὰ κατ’ αὐτόν, πιστεύουν εἰς τὸν Κομμουνισμόν, καὶ ἐπειδὴ οἱ ὀπαδοὶ τῆς ΕΔΑ ἐπιθυμοῦν εἰς τὸ ἕνα δισεκατομμύριον τοῦ κ. Ἠλιοῦ νὰ προστεθοῦν καὶ τὰ ὀκτὼ ἑκατομμύρια τῶν Ἑλλήνων, κάμνουν δὲ τὸ πᾶν διὰ τὴν πραγματοποίησιν τοῦ σκοποῦ των αὐτοῦ, προβάλλοντες, ὡς δέλεαρ, τὸ παραδείσιον Σοβιετικὸν καθεστώς, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς ἀναφέρω ὀλίγα τινά, περὶ τῶν συνθηκῶν ἐργασίας, τῆς ἀμοιβῆς, ὡς καὶ τῶν ἐκ τῆς ἀμοιβῆς ἀπολαμβανομένων καταναλωτικῶν ἀγαθῶν τοῦ Ρώσου ἐργαζομένου. Καὶ θὰ συγκρίνω τὸν Ρῶσον ἐργαζόμενον, ὄχι μὲ τὸν Ἀμερικανὸν ἢ ἄλλης πλουσίας χώρας ἐργαζόμενον, ἀλλὰ μὲ τὸν ἐργαζόμενον τῆς ἰδικῆς μας πολεμοπαθοῦς καὶ συμμοριοπλήκτου Ἑλλάδος μας. Καὶ τὴν σύγκρισιν θὰ κάμω μὲ στοιχεῖα ὄχι ἰδικά μου, ἀλλὰ μὲ στοιχεῖα ληφθέντα ἀπὸ ἰδικάς των Σοβιετικὰς πηγάς, τὰς ὁποίας καὶ θὰ σᾶς ἀποδείξω. Εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 64 τῆς 15 Σεπτεμβρίου 1956 Δελτίον τῆς ἐνταῦθα Σοβιετικῆς Πρεσβείας «Σοβιετικὰ Νέα» καὶ εἰς τὴν σελίδα 8, ὑπὸ τὸν τίτλον «Νέα ἐκδήλωσις φροντίδος διὰ τὸ καλὸ τοῦ λαοῦ», ἀναγράφονται, μεταξὺ ἄλλων, καὶ τὰ ἑξῆς: «Πρὸς τὸν σκοπὸν τῆς περαιτέρω βελτιώσεως τῆς ὑλικῆς εὐημερίας τῶν ἐργαζομένων, τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον τῆς Σοβιετικῆς Ἑνώσεως, ἡ Κεντρικὴ Ἐπιτροπὴ τοῦ Κ.Κ.Σ.Ε. καὶ τὸ Πανενωσιακὸν Κεντρικὸν Συμβούλιον τῶν Συνδικαλιστικῶν Σωματείων, ἀπεφάσισαν, ὅπως μέχρι τῆς ἐφαρμογῆς τῶν μέτρων τῆς γενικῆς ρυθμίσεως τῶν μισθῶν τῶν ἐργατῶν καὶ ὑπαλλήλων, νὰ αὐξήσουν ἀπὸ 1ης Ἰανουαρίου 1957 τοὺς μισθούς, τῶν χαμηλὰ ἀμειβομένων ἐργατῶν καὶ ὑπαλλήλων. Διὰ τοὺς ἐργάτας καὶ ὑπαλλήλους, οἱ ὁποῖοι ἐργάζονται εἰς τὰς Βιομηχανικὰς Ἐπιχειρήσεις, τὰ ἔργα καὶ τὰς ἐπιχειρήσεις συγκοινωνίας καὶ τηλεπικοινωνιῶν, ὡρίσθη κατώτατος μισθὸς 300–350 ρούβλια τὸν μῆνα. Διὰ τοὺς ἄλλους ἐργάτας καὶ ὑπαλλήλους, ὡς καὶ διὰ τὸ κατώτατον βοηθητικὸν προσωπικὸν καὶ τοὺς φύλακας τῶν ἐργοστασίων, τῶν ἔργων καὶ τῶν ἐπιχειρήσεων συγκοινωνίας καὶ τηλεπικοινωνιῶν, εἰς τὰς πόλεις καὶ τοὺς ἐργατικοὺς συνοικισμούς, οἱ μισθοὶ θὰ εἶναι ὄχι κατώτεροι τῶν 300 ρουβλίων. Εἰς δὲ τὴν ὕπαιθρον ὄχι κατώτεροι τῶν 270 ρουβλίων τὸν μῆνα». Διὰ τὴν ἀλήθειαν δέ, τῶν εἰς τὰ «Σοβιετικὰ Νέα» ἀναγραφομένων, σᾶς διαβάζω εἴδησιν ἐκ Μόσχας, ἀναγραφεῖσαν εἰς ἐφημερίδας τὴν 2.12.1958: «Ὁ Διευθυντὴς τῆς μισθολογικῆς ὑπηρεσίας τῆς Ρωσίας, ἀνεκοίνωσε κατ’ αὐτάς, ὅτι τὸ μισθολόγιον εἰς ὁλόκληρον τὴν Σοβιετικὴν Ἕνωσιν, πρόκειται νὰ τροποποιηθῇ ριζικῶς ἐντὸς τῆς προσεχοῦς ἑπταετίας. Τὸ ἐλάχιστον ὅριον τῶν μηνιαίων μισθῶν, θὰ αὐξηθῇ ἀπὸ 250–300, ποὺ εἶναι σήμερον, εἰς 500–600 ρούβλια τὸ 1965, συμφώνως πρὸς τὰς δηλώσεις τοῦ Προέδρου τῆς Ἐπιτροπῆς Ἐργασίας καὶ Μισθῶν τῆς Σοβιετικῆς Ἑνώσεως κ. Βολκώφ, εἰς ἄρθρον του δημοσιευθὲν εἰς τὴν Πράβδαν». Κατώτατον, λοιπόν, ὅριον μισθοῦ διὰ τοὺς ἐργαζομένους εἰς τὰς πόλεις θὰ εἶναι, ἀπὸ 1ης Ἰανουαρίου 1957, 300 ρούβλια τὸν μῆνα, ἤτοι 10 ρούβλια ἡμερησίως, καὶ 270 διὰ τοὺς ἐργαζομένους εἰς τὴν ὕπαιθρον. Καὶ ἂς δοῦμε τώρα, τί καταναλωτικὰ ἀγαθά, μὲ τὸν ἐκ 300 ρουβλίων μισθὸν καὶ ἐκ 10 ρουβλίων ἡμερομίσθιον, δύναται νὰ ἀγοράσῃ ὁ Ρῶσος ἐργαζόμενος καὶ τί ὁ Ἕλλην ἐργάτης μὲ τὸ ἐκ 40 δραχμῶν ἡμερομίσθιον. Διὰ νὰ γίνῃ ὅμως ἡ σύγκρισις αὐτὴ κατανοητή, πρέπει νὰ θέσω ὑπ’ ὄψιν σας τιμὰς βασικῶν καταναλωτικῶν ἀγαθῶν, τὰς ὁποίας αὐτοπροσώπως διεπίστωσα εἰς τὴν Σοβιετικὴν Ρωσίαν καὶ αἱ ὁποῖαι συμπίπτουν ἀπολύτως, μὲ τὰς διαπιστωθείσας τιμάς, ὑφ’ ὅλων τῶν ἐπισκεφθέντων τὴν Σοβιετικὴν Ρωσίαν. Ἔχω εἰς χεῖρας μου φύλλον τῆς ἐφημερίδος «Μακεδονία», τῆς 30.11.58, ὅπου ὁ ἐπισκεφθεὶς τὴν Σοβιετικὴν Ρωσίαν Θεσσαλονικεὺς συνδικαλιστὴς κ. Δημ. Σταυρίδης, παραθέτει τὶς ἴδιες μὲ ἐμὲ τιμὲς τῶν βασικῶν καταναλωτικῶν ἀγαθῶν. Νά, λοιπόν, ποῖαι εἶναι αἱ τιμαὶ τῶν βασικῶν καταναλωτικῶν ἀγαθῶν ἀνὰ κιλόν, εἰς τὴν Σοβιετικὴν Ἕνωσιν: Ψωμὶ μαῦρο σικάλινο, 1,50 ρούβλια. Ψωμὶ σιταρένιο, 3–5,50 ρούβλια. Κρέας, ἀπὸ 15–23 ρούβλια. Ζάχαρις, 10 ρούβλια. Λίπος φαγητοῦ, 28 ρούβλια. Σπορέλαιο, 20–25 ρούβλια. Μακαρόνια, 4,50–7 ρούβλια. Ρύζι, 8,80 ρούβλια. Φάβα, 3,80 ρούβλια. 1 πακέττο τσιγάρα, χειρότερα καὶ ἀπὸ τὰ κατοχικὰ στούκας, 3,50 ρούβλια. Παπούτσια, ἀπὸ 250–700. Κοστούμι ἕτοιμο, τὸ φθηνότερα τὸ ὁποῖον εἶδα εἰς Κοπερατίβα τῆς Μόσχας καὶ τὸ ὁποῖον ἐφωτογράφησα, παρουσία τῶν συναδέλφων κυρίων Παπαηλιοῦ, Μπριλλάκη καὶ ἀειμνήστου Σαράφη, εἶχε 1.011,70 ρούβλια. Ἔχω εἰς χεῖρας μου εἰσιτήρια κινηματογράφου, μὲ τὴν τιμὴν τῶν 20,25 ρουβλίων. Ἐὰν τώρα, μετατρέψωμεν εἰς κιλὰ τὰς τιμὰς τῶν εἰδῶν αὐτῶν, ποὺ ἰσχύουν εἰς τὴν Ἑλλάδα, θὰ ἔχωμεν: Ψωμὶ ἄσπρο, 4,35 τὸ κιλό. Κρέας, 28 δραχ. τὸ κιλό. Ζάχαρις, 11,70 δραχ. τὸ κιλό. Σπορέλαιον, 12,50 δραχ. τὸ κιλό. Ρύζι, 7,80 δραχ. τὸ κιλό, κλπ. Δηλαδή, ὁ Ρῶσος ἐργάτης, ἀπὸ 1 Ἰανουαρίου 1957, μὲ τὸ ἡμερομίσθιον τῶν 10 ρουβλίων, λαμβάνει 3 κιλὰ ψωμί, ὁ Ἕλλην ἐργάτης, μὲ τὸ ἡμερομίσθιον τῶν 40 δραχ., 9 κιλὰ ψωμί. Ὁ Ρῶσος, 1 κιλὸ ζάχαρι. Ὁ Ἕλλην, 3,50 κιλὰ ζάχαρι. Ὁ Ρῶσος, ½ κιλοῦ σπορέλαιον. Ὁ Ἕλλην, 3,30 κιλὰ σπορέλαιον. Ὁ Ρῶσος, 750 γραμ. κρέας. Ὁ Ἕλλην, 1,50 κιλὰ κρέας. Ὁ Ρῶσος, 1,20 κιλοῦ ρύζι. Ὁ Ἕλλην, 5,50 κιλὰ ρύζι. Ὁ Ρῶσος, 3 πακέττα τσιγάρα. Ὁ Ἕλλην, 10 πακέττα τσιγάρα. Ὁ Ρῶσος ἕνα ὁλόκληρον μισθὸν διὰ κατωτάτης ποιότητος ζεῦγος παπουτσιῶν, ὁ Ἕλλην πέντε ἡμερομίσθια δι’ ἕνα ζεῦγος παρομοίων παπουτσιῶν. Ὁ Ρῶσος, 3,5 μισθοὺς διὰ τὸ ἕτοιμο κοστούμι τῶν 1011,70 ρουβλίων. Ὁ Ἕλλην ἕνα μισθὸν διὰ παρόμοιον κουστούμι. Ὁ Ρῶσος 2–2,5 ἡμερομίσθια, δι’ ἕνα εἰσιτήριον κινηματογράφου. Ὁ Ἕλλην ⅓ ἡμερομίσθιον, δι’ ἕνα εἰσιτήριον κινηματογράφου.

§28Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπειδὴ ἡ ΕΔΑ δυσανασχετεῖ δι’ ὅσα ὁ κ. συνάδελφος ἀναφέρει, θὰ παρακαλέσω ἕνα ἀπὸ τοὺς συναδέλφους τῆς ΕΔΑ, νὰ μᾶς εἴπῃ, τί δύναται νὰ πάρῃ ὁ Ρῶσος ἐργαζόμενος, μὲ τὸ ἡμερομίσθιόν του καὶ τί ὁ Ἕλλην ἐργαζόμενος.

§29Α. ΑΗΔΟΝΑΣ. Δὲν νομίζω, ὅτι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ καλόπιστος συνάδελφος, ὁ ὁποῖος θὰ ἀμφισβητήσῃ, ὅτι ὁ Ἕλλην ἐργαζόμενος δὲν εὑρίσκεται εἰς καλύτερον ἐπίπεδον τοῦ Ρώσου ἐργαζομένου. Ἀλλὰ τὸ κατάντημα τοῦ Ρώσου ἐργαζομένου, ὁμολογεῖ ὁ ἴδιος ὁ Κροῦστσεφ, εἰς τὴν περίφημον εἰσήγησίν του, εἰς τὸ 20 Συνέδριον τοῦ ΚΚΣΕ. Εἰς τὴν σελίδα 91 τῆς εἰσηγήσεως Κροῦστσεφ, ἐκδόσεως Μόσχας, τὴν ὁποίαν εἰς ὅλους τοὺς μεταβάντας κατὰ τὸ ἔτος 1956 εἰς τὴν Σοβιετικὴν Ρωσίαν συναδέλφους ἔδωσαν, ὁ πρῶτος Γραμματεὺς τοῦ ΚΚΣΕ λέγει: «Πρέπει νὰ λεχθῇ, ὅτι παρατηρεῖται μεγάλη ἀταξία καὶ σύγχυσις εἰς τὸ σύστημα τῶν ἡμερομισθίων καὶ τῶν τιμῶν. Τὰ Ὑπουργεῖα, αἱ Διοικήσεις καὶ τὰ Συνδικάτα, δὲν ἠσχολήθησαν ὅπως ἔπρεπε μὲ τὰ ζητήματα αὐτὰ καὶ τὰ ἐγκατέλειψαν. Συμβαίνει ὡρισμένες φορές, ἡ ἴδια ἡ ἐργασία, νὰ ἀμείβεται διαφορετικά, ἀκόμη καὶ μέσα στὴν ἴδια τὴν ὑπηρεσία. Παραλλήλως πρὸς τοὺς ἐργαζομένους μὲ χαμηλὰ ἡμερομίσθια, ὑπάρχει μία κατηγορία, περιωρισμένη βεβαίως, ἐργαζομένων, τῶν ὁποίων αἱ ἀμοιβαὶ εἶναι ἀνεξηγήτως ὑπερβολικαί». Περὶ τῶν ἐκκαθαρίσεων, τῶν δολοφονιῶν καὶ τῶν ἐκτελέσεων, ὡς καὶ περὶ τῶν δημοκρατικῶν ἐλευθεριῶν, ποὺ ἀπολαμβάνει ὁ Σοβιετικὸς πολίτης εἰς τὴν ἐπὶ 41 ὁλόκληρα χρόνια διαιωνιζομένην δικτατορίαν τοῦ Προλεταριάτου, δὲν πρόκειται νὰ εἴπω τίποτα, διότι πάρα πολλὰ ἐλέχθησαν καὶ πάρα πολλὰ ἐγράφησαν. Δύο λόγια θὰ σᾶς εἴπω ἀκόμη, διὰ τὴν ζωὴν τῶν κατοίκων τῶν Κολχὸζ τῆς Σοβιετικῆς Ἑνώσεως. Κύριοι συνάδελφοι, εἶναι γνωστόν, ὅτι ὁ μοναδικὸς ἀγοραστὴς καὶ ὁ καθορίζων τὴν τιμὴν τῶν ἀγροτικῶν προϊόντων εἰς τὴν Σοβιετικὴν Ἕνωσιν, εἶναι τὸ Κράτος. Ἀκούσατε εἰς ποίαν καταπληκτικὴν τιμήν, τὸ «στοργικὸν Σοβιετικὸν Κράτος», ἠγόρασε κατὰ τὸ ἔτος 1955 τὸ βασικὸν ἀγροτικὸν προϊόν, ποὺ εἶναι ὁ σῖτος, ἀπὸ τὰ Κολχόζ. Ἕνα πούτ, ποὺ εἶναι 16 κιλά, ἠγοράσθη εἰς τιμὴν τῶν 80 καπικίων, δηλαδὴ οὔτε ἕνα ρούβλι τὰ 16 κιλά. Ὅταν τὸ ψωμὶ τὸ σιταρένιο πωλῆται εἰς τὸν Ρῶσον ἐργαζόμενον ἀπὸ 3–5,50 ρούβλια τὸ κιλό, τὸ Σοβιετικὸν Κράτος ἀγοράζει ἀναγκαστικῶς ἀπὸ τὸν Ρῶσον ἀγρότην τὰ 16 κιλὰ 80 καπίκια. Περὶ τῶν συνθηκῶν διαβιώσεως τῶν Σοβιετικῶν Κολχοζιανῶν, δὲν θὰ ὁμιλήσω ἐγώ, θὰ ἀφήσω τὸν Νικήτα Κροῦστσεφ νὰ διατυπώσῃ αὐτὸς τὰς ἀπόψεις του. Καὶ νὰ τί ὁ Νικήτα Κροῦστσεφ, εἰς τὴν σελίδα 83 τῆς εἰσηγήσεώς του περὶ Κολχόζ, λέγει: «Μένουν ἀκόμη πολλὰ νὰ γίνουν, διὰ νὰ βελτιωθοῦν οἱ ὅροι στεγάσεως καὶ διαβιώσεως τῶν Κολχοζιανῶν, οἱ ὁποῖοι ζοῦν ἀκόμη εἰς πρωτόγονα σπίτια. Ἡ οἰκοδόμησις κατοικιῶν διὰ τοὺς Κολχοζιανούς, εἶναι μιὰ ἐπιτακτικὴ ἀνάγκη, διότι συνδέεται ἀπόλυτα μὲ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς γεωργικῆς μας παραγωγῆς καὶ τὴν ἀνύψωσιν τοῦ βιοτικοῦ ἐπιπέδου ἑκατομμυρίων Κολχοζιανῶν». Κύριοι συνάδελφοι, οἱ ἡγέται τοῦ Σοβιετικοῦ καθεστῶτος, ἐν τῇ προσπαθείᾳ των διὰ τῆς πάλης τῶν τάξεων, νὰ δημιουργήσουν τὴν ἀταξικὴν κοινωνίαν, ἐδημιούργησαν μίαν κοινωνικὴν πυραμίδα, ἡ ὁποία κορυφὴν καὶ βάσιν μόνον ἔχει καὶ ἐνδιαμέσως τίποτα. Κορυφήν, κατεχομένην ἀπὸ τὴν νέαν κομμουνιστικὴν ἀριστοκρατίαν, καὶ βάσιν κατεχομένην ἀπὸ τὰ ἑκατομμύρια τῶν ἐξαθλιωμένων Σοβιετικῶν δούλων. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν ἰσχυρίζομαι, ὅτι δὲν εἶναι ἢ ὅτι δὲν ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ ἰσχυρὰ δύναμις ἡ Σοβιετικὴ Ρωσία. Δὲν ἰσχυρίζομαι, ὅτι εἰς τὸν τομέα τὸν τεχνικὸν καὶ τὸν ἐπιστημονικόν, δὲν ἔχει ἀξιόλογα ἐπιτεύγματα. Ἰσχυρίζομαι, ὅμως, ὅτι ὁ παράγων ἄνθρωπος εἰς τὴν Σοβιετικὴν Κοινωνίαν, παύει νὰ ἔχῃ ἀξίαν ἀνθρώπου. Καὶ ἀντικρούω τὸν ἰσχυρισμόν, τῶν ἐκτὸς τοῦ Σοβιετικοῦ Παραπετάσματος πάσης μορφῆς ἀριστερῶν, ὅτι τὸ καθεστὼς Λένιν–Στάλιν–Κροῦστσεφ, μετέβαλε τὸν Σοβιετικὸν χῶρον εἰς γῆν τῆς εὐδαιμονίας καὶ εἰς παράδεισον τῶν ἐργαζομένων. Δὲν ἔχετε, παρὰ νὰ ἀναγνώσητε τὴν εἰσήγησιν τοῦ Κροῦστσεφ εἰς τὸ 20 Συνέδριον τοῦ Κ.Κ.Ε., διὰ νὰ διαπιστώσητε τὸ μέγεθος τῆς δυστυχίας καὶ τῆς ἐξαθλιώσεως εἰς τὴν πλουσιωτέραν, ἀπὸ ἀπόψεως πλουτοπαραγωγικῶν πηγῶν, χώραν τοῦ κόσμου. Ὅσον ἀφορᾷ δέ, διὰ νὰ ἐπανέλθωμεν καὶ εἰς τὴν ἐπερώτησιν, τὰς δῆθεν διώξεις τῶν δῆθεν δημοκρατικῶν ὀπαδῶν σας, σᾶς δηλοῦμεν καὶ πάλιν, ὅτι κινοῦμεν ἐξακολουθητικῶς τὸν νόμον, ἐναντίον παντὸς προδότου, ἐναντίον παντὸς ὑπονομευτοῦ, ἐναντίον παντὸς ἀνατροπέως. (Εἰς τὸ σημεῖον αὐτό, τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Β. Βασιλικός).

§30ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Σᾶς ὑπενθυμίζω, κύριοι βουλευταί, ὅτι κατὰ ληφθεῖσαν ἀπόφασιν τοῦ Σώματος, ἡ συζήτησις τῆς ἐπερωτήσεως θὰ λήξῃ τὴν 12ην νυκτερινήν. Δι’ αὐτὸ παρακαλῶ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι πρόκειται νὰ ὁμιλήσουν, νὰ τὸ ἔχουν ὑπ’ ὄψιν των καὶ νὰ εἶναι σύντομοι. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς, ἔχει τὸν λόγον.

§31Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριοι βουλευταί, ἡ προκληθεῖσα μακρὰ συζήτησις ἐπὶ τῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως, ἐπὶ τοῦ ἐσωτερικοῦ μας προβλήματος, ἔφερεν εἰς τὴν μνήμην τοῦ λαοῦ πάλιν ἀναμνήσεις παλαιὰς μιᾶς περιπετειώδους ἐποχῆς τοῦ Ἔθνους μας, διὰ τὰς ὁποίας ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς θὰ ἤθελε νὰ τοῦ δοθῇ εὐκαιρία νὰ λησμονήσῃ. Πολλοὶ ρήτορες, οἱ ὁποῖοι ἀνῆλθον ἐπὶ τοῦ βήματος τούτου, ὡμίλησαν ἐπὶ τῆς ἀνάγκης τῆς λήθης τοῦ παρελθόντος, ἔκαμον ὅμως τὸ πᾶν, διὰ νὰ ὑπομνήσουν αὐτὸ τὸ κακὸν παρελθὸν καὶ διὰ νὰ ἀναξέσουν παλαιὰς πληγάς, αἱ ὁποῖαι ἔπληξαν τὴν χώραν μας καὶ τὸν λαόν μας. Κατέστη πλέον συνήθεια, εἰς κᾶθε περίοδον τῆς Βουλῆς, νὰ ἐπανέρχεται πρὸς συζήτησιν τὸ ἐσωτερικόν μας θέμα καὶ νὰ εὑρίσκεται εἰς συνεχῆ ἐπικαιρότητα, διότι, ἴσως, ἐκ τῆς ἀναμνήσεως τῆς παλαιᾶς ἱστορίας, ἐκτρέφονται ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ὑποστηρίζουν τὰς ἄκρας ἀπόψεις μεταξὺ τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Τὸ ἐσωτερικόν μας πρόβλημα, παρουσιάζεται ὑπὸ τρεῖς μορφάς, ὅπως ἐτέθη ὑπὸ τῶν ἐπερωτήσεων καὶ ὅπως συνεζητήθη μέχρι τοῦδε, ὑπὸ τῶν προλαλησάντων κυρίων συναδέλφων. Εἶναι θέμα καὶ πρόβλημα ἐθνικῆς ἀσφαλείας, εἶναι θέμα καὶ πρόβλημα τῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως καὶ τῶν ἄλλων πολιτικῶν κομμάτων, ἔναντι τοῦ Κομμουνιστικοῦ Κόμματος. Εἶναι θέμα καὶ πρόβλημα τῆς στάσεως τῆς Κυβερνήσεως ἔναντι ὅλων τῶν πολιτικῶν της ἀντιπάλων. Ἐπὶ τῶν τριῶν αὐτῶν μορφῶν τοῦ ἐσωτερικοῦ μας προβλήματος, θὰ εἴπωμεν τὰς ἀπόψεις μας. Ἔχομεν τὴν γνώμην, ὅτι, ὅπως κᾶθε χώρα, οὕτω καὶ ἡ Ἑλλὰς ἔχει δικαίωμα, ἀλλὰ καὶ καθῆκον, νὰ λαμβάνῃ πᾶν μέτρον, διὰ τὴν ἀσφάλειάν της καὶ νὰ χρησιμοποιῇ πᾶσαν δύναμιν, πρὸς προάσπισιν τῆς ἀσφαλείας της, τῆς ἐθνικῆς της ἀσφαλείας. Οἱ ἐχθροί, οἱ ὁποῖοι βάλλουν ἐναντίον πάσης χώρας καὶ συνεπῶς καὶ κατὰ τῆς Ἑλλάδος, εἶναι καὶ ὁρατοὶ καὶ ἀόρατοι καί, συνεπῶς, ἀντίστοιχα πρέπει νὰ εἶναι καὶ τὰ μέσα ἀμύνης τῆς χώρας, ἐναντίον τῶν ὁρατῶν καὶ ἀοράτων αὐτῶν ἐχθρῶν. Ὁ ἐθνικός μας στρατός, τὰ σώματα τῆς ἀσφαλείας, αἱ μυστικαί μας ὑπηρεσίαι, εἶναι τὰ ὄργανα ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα μάχονται ἐναντίον τῶν ὁρατῶν καὶ ἀοράτων ἐχθρῶν τῆς Πατρίδος καὶ εἰς τὰ ὄργανα αὐτά, ὀφείλομεν πάντες νὰ παρέχωμεν πᾶσαν ἠθικὴν ὑποστήριξιν, διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ καθήκοντος καὶ τοῦ προορισμοῦ των. Τὰ ὄργανα αὐτά, εἶναι ἡ ἀσπὶς τοῦ Ἔθνους καὶ ὀφείλουν νὰ περιβάλωνται ὑπὸ τοῦ Ἔθνους μετὰ τοῦ δέοντος σεβασμοῦ καὶ τῆς δεούσης προσοχῆς. Τὰ ὄργανα αὐτά, χρησιμοποιοῦν ὅλαι αἱ χῶραι καὶ συνεπῶς, δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον νὰ μὴ τὰ χρησιμοποιήσῃ καὶ ἡ Πατρὶς ἡμῶν, ἡ Ἑλλάς. Δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον νὰ συγχωρῶμεν εἰς πάσας τὰς χώρας, μικρὰς ἢ μεγάλας, τὴν χρησιμοποίησιν παρομοίων ὀργάνων ἀμύνης καὶ νὰ μὴ εὑρίσκωμεν δικαιολογημένην καὶ τὴν σκοπιμότητα καὶ τὴν θέσιν τῶν ὀργάνων αὐτῶν εἰς τὴν χώραν μας! Κἄθε Κυβέρνησις, ὀφείλει νὰ λαμβάνῃ μέτρα, διὰ νὰ τονώνῃ, νὰ καθοδηγῇ, νὰ δυναμώνῃ τὰ ὄργανα τῆς ἀμύνης τοῦ Κράτους. Ἐὰν παραλείψῃ τὸ καθῆκον αὐτό, ἠμπορεῖ νὰ κατηγορηθῇ καὶ διὰ προδοσίαν ἀκόμη καὶ διὰ δειλίαν ἐνώπιον τοῦ ἐχθροῦ. Συνεπῶς, νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι κατακριτέα οἱαδήποτε Κυβέρνησις, ὅταν προστατεύῃ, ὅταν καθοδηγῇ, ὅταν δυναμώνῃ, ὅταν χρησιμοποιῇ τὰ ὄργανα αὐτὰ τῆς ἀμύνης τοῦ Κράτους. Καὶ ἐπὶ τοῦ σημείου τούτου, ἐπειδὴ καὶ κατὰ τὸ παρελθὸν καὶ σήμερον καταβάλλεται προσπάθεια ψέξεως τῆς πολιτικῆς τῆς Κυβ)σεως καὶ κατακρίσεώς της, νομίζομεν, ὅτι δὲν ἔχομεν δικαίωμα νὰ κατακρίνωμεν οἱανδήποτε Κυβέρνησιν, ὅταν λαμβάνῃ τὰ μέτρα αὐτά, τῆς προστασίας τῶν μέσων ἀμύνης τῆς πατρίδος μας. Καὶ αὐτὴ εἶναι ἡ ἄποψίς μας, ὡς πρὸς τὸ πρῶτον θέμα, ὡς πρὸς τὸ πρῶτον πρόβλημα, τὸ ὁποῖον ἐτέθη ἐπὶ τοῦ γενικοῦ ἐσωτερικοῦ μας προβλήματος. Εἰς τὴν χώραν μας, τὸ Κομμουνιστικὸν Κόμμα δὲν ἔχει νομιμοποιηθῆ, ὅπως ἔχει νομιμοποιηθῇ εἰς ἄλλας χώρας τῆς Εὐρώπης. Ἡ πλειοψηφία τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, ἐκφραζομένη διὰ τῶν κοινοβουλευτικῶν κομμάτων, ὄχι μόνον τῆς Συμπολιτεύσεως, ἀλλὰ καὶ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ἀκόμη, δὲν εἶναι ἀποφασισμένη νὰ δεχθῇ τὴν ἄποψιν τῆς νομιμοποιήσεως τοῦ Κομμουνιστικοῦ Κόμματος καὶ ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία, κατὰ τὴν πλειοψηφίαν της αὐτήν, εὑρίσκεται εἰς συνάφειαν μὲ τὸ κοινὸν αἴσθημα, διότι ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς δὲν εἶναι ἀκόμη εἰς θέσιν, παρὰ τὴν πάροδον τοῦ χρόνου, νὰ λησμονήσῃ, ὅτι τρίς, μετὰ τὸ 1940, τὸ Κομμουνιστικὸν Κόμμα ἀπεπειράθη νὰ καταλάβῃ δι’ ἐπαναστάσεως τὴν ἀρχὴν καὶ διὰ τῆς ἀδίκου καὶ ἀναιτίου ἐπιθέσεως ἐναντίον τῆς πατρίδος καὶ ἐναντίον τοῦ λαοῦ, ἐπέφερε συμφορὰς καὶ κατὰ τὰ κινήματα τῆς Μέσης Ἀνατολῆς καὶ κατὰ τὸν Δεκέμβριον τοῦ 1944 καὶ κατὰ τὸν ἀνταρτοπόλεμον 1947–1949. Συνεπῶς, δὲν εἶναι ὥριμος ὁ Ἑλληνικὸς λαός, δὲν ἔχει ἀκόμη τὴν ψυχικὴν διάθεσιν νὰ συγχωρήσῃ τὰ ἐγκλήματα ἐκεῖνα καὶ νὰ δεχθῇ ὡς νόμιμον τὸ Κομμουνιστικὸν Κόμμα. Καὶ βλάπτει, ἀπὸ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς, ἡ εἰς κἄθε περίοδον τῆς Βουλῆς ἐπαναφορὰ τῆς συζητήσεως τοῦ ἐσωτερικοῦ μας προβλήματος, διότι ὑπενθυμίζονται εἰς τὸν λαὸν τὰ γεγονότα ἐκεῖνα, ἀναξέονται αἱ πληγαί, αἱ παλαιαί, καὶ ἐπιβραδύνεται ὁ χρόνος, κατὰ τὸν ὁποῖον θὰ ἠμπορῇ καὶ ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς νὰ δεχθῇ τὴν νομιμοποίησιν τοῦ Κομμουνιστικοῦ Κόμματος, ὥστε νὰ ἔλθῃ μὲ αὐτὸ εἰς μίαν φανερὰν καὶ εὐθεῖαν συζήτησιν, ὅπως συνέβη εἰς τὰς ἄλλας δημοκρατικὰς χώρας. Νά, διατὶ ἐτόνισα, εἰς τὴν ἀρχὴν τῆς ὁμιλίας μου, ὅτι βλάπτει ἡ ἀνάξεσις αὐτὴ τῶν παλαιῶν πληγῶν. Ἐφ’ ὅσον τὸ Κομμουνιστικὸν Κόμμα εὑρίσκεται εἰς τὴν παρανομίαν, κἄθε πρᾶξις του εἶναι παράνομος καὶ πρέπει νὰ διώκεται. Εἰς τὸ σημεῖον αὐτό, συμφωνοῦμεν ἀπολύτως μὲ τὴν Κυβέρνησιν. Ἡ Κυβέρνησις, ὅμως, ὀφείλει, κατὰ τὴν δίωξιν τῶν κομμουνιστικῶν ἀδικημάτων καὶ παραβάσεων, νὰ τηρῇ, ἀπαρεγκλίτως, τοὺς νόμους τῆς πατρίδος, δὲν πρέπει νὰ παρασύρεται ἀπὸ φόβον ἢ δειλίαν, ἔχει ὅλην τὴν δύναμιν, διότι εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ δὲν ὑποστηρίζεται μόνον ἀπὸ τὴν κοινοβουλευτικὴν της δύναμιν, ἀλλὰ ὑποστηρίζεται καὶ ἀπὸ πέραν τῆς ἰδικῆς της δυνάμεως καὶ ἀπὸ ἄλλας ἐθνικὰς δυνάμεις, αἱ ὁποῖαι εἶναι ἐντεταγμέναι εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, νὰ φρουροῦν τὰ ἐθνικὰ συμφέροντα. Δὲν πρέπει νὰ δειλιάζῃ ἡ Κυβέρνησις καὶ νὰ παρασύρεται εἰς τὴν παράβασιν ὡρισμένων νόμων, ἢ εἰς τὴν ὑπερβολὴν κατὰ τὴν δίωξιν τῶν κομμουνιστικῶν ἀδικημάτων. Πρέπει νὰ ἀντιμετωπίζῃ τοὺς παραβάτας, τοὺς παρανομοῦντας κομμουνιστάς, βάσει τῶν νόμων τῆς πατρίδος καὶ νὰ γνωρίζῃ ἡ Κυβέρνησις, ὅτι, ὅταν ἐφαρμόζῃ τοὺς νόμους αὐστηρῶς καὶ τυπικῶς, ὅτι αὐτὴ πρώτη θὰ κερδίσῃ καὶ τὸ Ἔθνος πρῶτον θὰ κερδίσῃ καὶ θὰ ἐξασθενήσῃ τὸ Κομμουνιστικὸν Κόμμα. Τὸ Κομμουνιστικὸν Κόμμα κερδίζει ἀπὸ τὴν ἀδικίαν, τὸ Κομμουνιστικὸν Κόμμα κερδίζει ἀπὸ τὴν ἀπαθλίωσιν, τὸ Κομμουνιστικὸν Κόμμα κερδίζει ἀπὸ τὰς παρανομίας. Ἔναντι αὐτῶν ὅλων, ἡ Κυβέρνησις ὀφείλει νὰ εἶναι προσεκτικὴ καὶ ὀφείλει ἀκόμη νὰ προχωρήσῃ, χωρὶς φόβον καὶ μὲ γενναιότητα, καὶ εἰς τὴν λῆψιν ἄλλων, ἀκόμη ριζοσπαστικωτέρων, μέτρων καὶ εἰς τὴν κατάργησιν τῶν ἐκτάκτων μέτρων, ὀφείλει νὰ προχωρήσῃ, χωρὶς δισταγμόν, διότι τὸ Κράτος εἶναι ἰσχυρὸν καὶ ἐπιβάλλει τὴν δύναμίν του. Καὶ εἰς τὴν κατάργησιν τῶν οἰκονομικῶν συνεπειῶν ἀκόμη, ἠμπορεῖ νὰ φθάσῃ καὶ εἰς ἄλλα μέτρα, διὰ νὰ ἐξασθενήσῃ τὸ Κομμουνιστικὸν Κόμμα. Ὅσον ἡ Κυβέρνησις ἐμμένει εἰς τὴν λῆψιν μέτρων, ἀστυνομικῶν, αὐστηρῶν, τόσον δυναμώνει τὸ Κομμουνιστικὸν Κόμμα καὶ τόσον παίρνει ὀπαδούς, ἐνῷ, ὅταν ἡ Κυβέρνησις λάβῃ μέτρα, τὰ ὁποῖα θὰ ἠμπορέσουν νὰ ἀπελευθερώσουν μεγάλην μᾶζαν τοῦ λαοῦ ἀπὸ τὴν ἐπιβολὴν τοῦ Κομμουνιστικοῦ Κόμματος, τότε θὰ κερδίσῃ ἡ ἰδία ἡ Κυβέρνησις καὶ θὰ κερδίσῃ τὸ Ἔθνος ὁλόκληρον. Νομίζομεν, λοιπόν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν πρέπει νὰ παρασύρεται, οὔτε νὰ διαπνέεται ἀπὸ φόβον ἢ δειλίαν, ἀλλὰ νὰ ἀντιμετωπίζῃ μετὰ γενναιότητος τὰ ἀδικήματα, τὰ ὁποῖα διαπράττονται καὶ νὰ μὴ διστάζῃ νὰ ἐφαρμόζῃ τοὺς νόμους καὶ νὰ μὴ τηρῇ τὸ καθεστὼς τῶν ἐκτάκτων μέτρων. Δὲν πρέπει νὰ φοβᾶται, διότι τῆς παραστέκει εἰς αὐτὸ ἡ μεγάλη μερὶς τῆς πλειοψηφίας τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Ἡ Κυβέρνησις, ὅμως, μεθύσασα, διότι ἐπὶ σειρὰν ἐτῶν κατέχει τὴν ἀρχὴν καὶ διότι παρασύρεται καὶ ἀπὸ τὰ γεγονότα τῆς ἐξασθενήσεως οὐσιαστικῶς, τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ἐπεκτείνει τὴν μισαλλοδοξίαν της, ὄχι μόνον εἰς τοὺς ὀπαδοὺς τοῦ Κομμουνιστικοῦ Κόμματος, ἀλλὰ καὶ εἰς τοὺς ὀπαδοὺς ἄλλων κομμάτων. Ὑπάρχουν περιπτώσεις κατὰ τὰς ὁποίας, ὄργανα τῆς Κυβερνήσεως, συμπεριφέρονται πρὸς ὀπαδοὺς κομμάτων τοῦ Κέντρου μετὰ περιφρονήσεως καὶ τοὺς θεωροῦν ὡς μὴ ἔχοντας δικαιώματα, ὅπως ἔχουν ὅλοι οἱ πολῖται καὶ διὰ νὰ διορισθῇ ἢ νὰ τοποθετηθῇ ἀκόμη, εἰς τὴν ἐπαρχίαν, ἕνας ἐργάτης εἰς τὰ μικρὰ κοινωφελῆ ἔργα πρέπει νὰ ὑψώσῃ πίστιν εἰς τὸν τοπικὸν κομματάρχην τῆς ΕΡΕ. Ὑπάρχουν περιπτώσεις κατὰ τὰς ὁποίας διώκονται διδάσκαλοι, δημόσιοι ὑπάλληλοι καὶ ἄλλοι πολῖται, ὄχι διότι εἶναι ἀριστεροὶ ἢ διότι ἀνήκουν εἰς τὸ κομμουνιστικὸν κόμμα, ἀλλ’ ἁπλῶς, διότι ἀνήκουν εἰς τὰ ἄλλα κόμματα. Τὸ πνεῦμα αὐτὸ τῆς μισαλλοδοξίας, ἐὰν δὲν θέλετε νὰ τὸ ἀποκαλέσω οὕτω, ἀλλ’ ἐν πάσῃ περιπτώσει, τῆς περιφρονήσεως τῶν πολιτῶν ἐκ μέρους τοῦ κυβερνῶντος κόμματος, δημιουργεῖ εἰς τὰς λαϊκὰς τάξεις τὴν ἀγανάκτησιν, δημιουργεῖ τὴν πικρίαν καὶ αὐτὸ εἶναι τὸ πνεῦμα ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον δυναμώνει τὴν στρατιὰν τῶν πολιτῶν, οἱ ὁποῖοι στρέφουν τὰ βλέμματά των πρὸς τὴν ἀριστεράν.

§32Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφυπ. Ἐσωτ.). Κύριε Ζορμπᾶ, ἀναφέρεσθε εἰς συγκεκριμένα γεγονότα;

§33Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Εἰς συγκεκριμένα γεγονότα, κ. ὑπουργέ.

§34Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφυπ. Ἐσωτ.). Διατὶ δὲν κατηγγείλατε τὸ οἱονδήποτε ὄργανον; Δὲν γνωρίζω ἐπίσης, εἰς ποῖα ὄργανα ἀναφέρεσθε, ἂν ἀναφέρεσθε εἰς ὄργανα τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας ἢ τῆς Διοικήσεως.

§35Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Τί νὰ ἀναφέρω, κ. ὑπουργέ; Ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Παιδείας ἀπέστειλε τηλεγράφημα εἰς τὴν περιφέρειάν μου, νὰ φύγῃ ἀπὸ τὸ χωρίον του ὁ διδάσκαλος, διότι δὲν εἶναι συμπαθὴς εἰς τὸν τοπικὸν παράγοντα.

§36ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἔχει τὸ δικαίωμα.

§37Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Δὲν ἔχει τὸ δικαίωμα. Ὁ διδάσκαλος αὐτὸς ἦτο τοποθετημένος εἰς τὸ σχολεῖον τοῦ χωρίου του, ἐκεῖ ἦτο τοποθετημένη καὶ ἡ διδασκάλισσα σύζυγός του. Συνυπηρέτουν συμφώνως τῷ νόμῳ. Ἐπειδὴ ὁ διδάσκαλος αὐτὸς ἔκαμεν ἕνα μεγάλο, ἕνα τεράστιο ἔγκλημα, διότι ἀνεμόρφωσε τὸ χωρίον του κατὰ τὰ τελευταῖα 10 χρόνια, ἐπῆγε νερό, ἔκαμε δρόμους, ἔκαμε στέρνες διὰ τὰ ποίμνια, διετήρησε τὸ δάσος τοῦ χωρίου, ἐπειδὴ ὅμως δὲν ἠθέλησε νὰ ὑποταχθῇ εἰς τὸν τοπικὸν κομματάρχην τῆς ΕΡΕ, ἐπῆρε εἰδικὸν τηλεγράφημα καὶ σήμερον εὑρίσκεται 40 χιλιόμετρα μακρὰν ἀπὸ τὸ χωρίον του, μακρὰν ἀπὸ τὴν οἰκογένειά του. Μετετέθη ἐκ τοῦ χωρίου του ἄνευ λόγου! Θέλετε καὶ ἄλλο παράδειγμα; Χωρὶς λόγον καὶ αἰτίαν ὁ μηχανικὸς ΤΥΔΚ τῆς Χίου μετετέθη εἰς τὴν Μεσσηνίαν, μόνον καὶ μόνον διότι δὲν ἤθελε νὰ ὑποταχθῇ εἰς τὸν τοπικὸν κομματάρχην τῆς ΕΡΕ, παρ’ ὅλον ὅτι ἔχει εἰς τὸ ἐνεργητικόν του τὴν κατασκευὴν ἔργων τεραστίων.

§38Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Κύριε συνάδελφε, οἱ βουλευταὶ τῆς Μεσσηνίας δὲν ἔχομεν ὑπ’ ὄψει μας τοποθέτησιν εἰς τὴν περιφέρειάν μας νέου μηχανικοῦ.

§39Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Φαίνεται, ὅτι δὲν παρακολουθεῖτε ἐπαρκῶς, κύριε συνάδελφε, τὰ ἀφορῶντα τὸν Νομόν σας ἢ ὑποκρίνεσθε, ὅτι τὰ ἀγνοεῖτε. Καὶ ἄλλο παράδειγμα, κύριε ὑπουργέ: Ὁ ἀγρονόμος μιᾶς περιοχῆς τῆς Χίου κατεδικάσθη διὰ παράπτωμα εἰς 40 ἡμερῶν φυλάκισιν. Διεμαρτυρήθησαν ἐναντίον του οἱ πάντες καὶ ἐζητήθη ἡ μετάθεσίς του. Καὶ τὴν σταματᾷ ὁ ὑπουργός, διότι τὸ θέλει ὁ τοπικὸς κομματάρχης.

§40Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτ.). Βλέπω, κύριε συνάδελφε, ὅτι ἔχετε πολλὰς περιπτώσεις, ἀφορώσας δημοσίους ὑπαλλήλους τῆς περιφερείας σας, ποὺ διὰ πρώτην φορὰν ἀκούω. Νομίζω, ὅτι ὁ δρόμος διὰ τοῦ ὁποίου θὰ ἦτο δυνατὸν ἢ νὰ ἐλέγξετε τὴν Κυβέρνησιν ἢ νὰ ἱκανοποιήσητε δικαίας περιπτώσεις εἶναι ἤδη χαραγμένος. Πρῶτον, ἔπρεπε νὰ ἔχετε διαμαρτυρηθῇ ἐπὶ συγκεκριμένων δεδομένων. Δεύτερον, ἐὰν ἡ Κυβέρνησις παρὰ τὰς διαμαρτυρίας σας, δὲν θὰ ἐλάμβανε μέτρα, νὰ ἐλέγξετε τὴν Κυβέρνησιν. Δὲν ἠμπορεῖτε ὅμως, ἐρχόμενος διὰ νὰ ὁμιλήσετε ἐπὶ τῶν ἐκτάκτων μέτρων, νὰ ἀναφέρετε κατὰ τρόπον, δύναταί τις νὰ εἴπῃ ἀνεύθυνον, καὶ διὰ λόγους ἐντυπώσεων, ὅτι διώκεται ὁ ἀγρονόμος σας ἢ μετατίθεται ὁ μηχανικὸς ἢ ὁ διδάσκαλος ἀπὸ ἑνὸς χωρίου εἰς ἄλλο. Οἱ ὑπάλληλοι δὲν ἔχουν τὸ ἀμετάθετον καὶ κἄποτε θὰ μετακινηθοῦν. Ἐὰν ὑποτεθῇ, ὅτι οἱ λόγοι τῆς μεταθέσεως ἢ τῆς μὴ μεταθέσεως εἶναι κομματικοί, νὰ καταγγείλετε τοῦτο ἁρμοδίως καὶ ἐὰν δὲν ἱκανοποιηθοῦν αἱ ἀπόψεις σας νὰ ἐλέγξητε τὴν Κυβέρνησιν. Ἐὰν κατεδικάσθη ὁ ἀγρονόμος εἰς φυλάκισιν, ὅπως ἀναφέρατε, αὐτὸς δὲν θὰ εἶναι ὁ λόγος τῆς μεταθέσεώς του. Ἐὰν πρέπει νὰ μετατεθῇ θὰ μετατεθῇ. Ἀλλὰ διὰ νὰ μετατεθῇ θὰ πρέπει νὰ μετακινηθῇ ἕνας ἄλλος ἀγρονόμος. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, θὰ ἦτο προτιμώτερον νὰ ἔρχωνται αὐτὰ τὰ πράγματα κατὰ τρόπον περισσότερον ὑπεύθυνον.

§41Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Εἶναι καὶ ὑπεύθυνος καὶ εὐπρεπὴς ὁ τρόπος μὲ τὸν ὁποῖον μεταφέρω τὰ γεγονότα αὐτά.

§42Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτ.). Δὲν ὡμίλησα ἐγὼ περὶ εὐπρεπείας, ἀλλ’ εἶπον, ὅτι ὁ τρόπος αὐτὸς εἶναι ἀνεύθυνος.

§43Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Τὸ ἤκουσα ἀπὸ κἄποιον συνάδελφον. Καὶ οἱ ἁρμόδιοι ὑπουργοὶ γνωρίζουν τὰς περιπτώσεις αὐτάς. Τὰς ἀνέφερα διότι ἐπιδίωξις ὅλων εἶναι νὰ διαφυλάξωμεν αὐτὴν τὴν ἐποχὴν τῆς πολιτικῆς κρίσεως, ἡ ὁποία πράγματι ὑπάρχει εἰς τὸν τόπον μας—δὲν ὑπάρχει δυστυχῶς ὡργανωμένη Ἀντιπολίτευσις καὶ τὰ ὄργανα ἐκεῖνα μὲ τὰ ὁποῖα θὰ ἠμποροῦσε νὰ λειτουργήσῃ τὸ πολίτευμά μας— νὰ διαφυλάξωμεν τὴν παντοδύναμον Κυβέρνησιν ἀπὸ ὀλισθήματα εἰς τὰ ὁποῖα τὴν ὁδηγοῦν τὰ ὄργανά της, ὥστε νὰ ἀποφεύγωνται πράξεις, αἱ ὁποῖαι προκαλοῦν τὴν ἀγανάκτησιν τοῦ λαοῦ. Ἡ ἐπιδίωξις ὅλων εἶναι εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν νὰ ἀγωνιζώμεθα διὰ τὸ καλὸν τῆς Χώρας καὶ τοῦ λαοῦ, καὶ καθῆκον ἔχομεν νὰ καταγγέλλωμεν καὶ νὰ ἐφιστῶμεν τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως διὰ κἄθε μὴ κανονικὴν πρᾶξιν τῶν ὀργάνων της. Εἶναι καλὸν νὰ διαφυλαχθῇ ἡ Κυβέρνησις καὶ εἶναι καλὸν νὰ ἐκτελῇ τὸ καθῆκόν της καὶ νὰ μὴ αὐξάνῃ τὸν ἀριθμὸν τῶν ἀγανακτισμένων πολιτῶν.

§44Ε. ΖΑΝΝΗΣ. .... (Ἐγείρεται διὰ νὰ ὁμιλήσῃ).

§45ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ζαννῆ, ὡμιλήσατε καὶ ἐν ἐκτάσει ἀνεπτύξατε τὰς ἀπόψεις σας, ἀπόφασις δὲ τοῦ Σώματος εἶναι νὰ τελειώσωμεν. Παρακαλῶ, λοιπόν, μὴ διακόπτετε.

§46Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ, κύριε Πρόεδρε.

§47ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι ὀρθὸν διὰ τῆς μεθόδου τοῦ Κανονισμοῦ νὰ κάμωμεν διακοπάς. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ὁρίστε, ἔχετε τὸν λόγον.

§48Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Ἀναλόγους περιπτώσεις, ἔχω καὶ ἐγὼ εἰς τὴν ἰδιαιτέραν μου πατρίδα μὲ ὀπαδοὺς καὶ φίλους μας ἀπὸ 20ετίας, οἱ ὁποῖοι καταδιώκονται αὐτὴν τὴν ἐποχὴν ἀπὸ τὰ ὄργανα τῆς τάξεως.

§49Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτ.). Ἐφ’ ὅσον ἀκολουθεῖτε αὐτὴν τὴν τακτικήν, ἔχω δικαίωμα νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι δὲν εἶναι ἀληθεῖς αἱ καταγγελίαι σας. Διότι ἐὰν εἴχατε καὶ μίαν περίπτωσιν, ὄχι πληθώραν περιπτώσεων, θὰ εἴχατε κάμει τὸ ὀλιγώτερον ἕνα διάβημα εἰς τὸ ἁρμόδιον Ὑπουργεῖον. Ἐκ τοῦ ὅτι οὐδέποτε διεμαρτυρήθητε, οὐδέποτε ἐπερωτήσατε τὴν Κυβέρνησιν, πλὴν τῆς περιπτώσεως τοῦ Νομάρχου Δωδεκανήσου, διὰ τὸν ὁποῖον ἔγινε μακρὰ συζήτησις συνάγεται, ὅτι αὐτὰ τὰ ὁποῖα ὑπαινίττεσθε, τὸ ὀλιγώτερον δὲν εἶναι εἰλικρινῆ, ἀλλ’ εἶναι χαλκεύματα.

§50Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Ἔχω καταθέσει σχετικὴν ἐπερώτησιν ἐπὶ συγκεκριμένων γεγονότων καὶ παρακαλῶ νὰ συζητηθῇ τὴν προσεχῆ ἑβδομάδα.

§51Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτ.). Ἀναμείνατε τότε τὴν συζήτησιν τῆς ἐπερωτήσεώς σας.

§52ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, ἐπὶ τοῦ βήματος, παρακαλῶ νὰ μὴ ἐπιτρέπετε διακοπάς, διότι ἀπόφασις τοῦ Σώματος εἶναι, ὅπως γνωρίζετε, νὰ τερματισθῇ ἡ συζήτησις ἀπόψε.

§53Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ἔχω λοιπόν, τὴν γνώμην, ὅτι ἡ Κυβέρνησις κατὰ τὴν περίοδον αὐτὴν καὶ ὡς πρὸς τὰ μέτρα ἀσφαλείας τῆς χώρας καὶ τῶν πολιτῶν πρέπει νὰ γνωρίζῃ, ὅτι τῆς συμπαρίσταται ἡ μεγάλη πλειοψηφία τοῦ λαοῦ εἰς τὴν δίωξιν τῶν κομμουνιστικῶν ἀδικημάτων. Ὡς πρὸς τοὺς ἄλλους πολιτικούς της ἀντιπάλους, τῆς συνιστῶ νὰ σταθῇ γενναία καὶ ὑπερήφανος, διότι αὐτὴν τὴν ὥραν εἶναι πανίσχυρος καὶ δὲν ἔχει ἀνάγκην διὰ τῶν μέτρων της νὰ δυναμώνῃ τὴν στρατιὰν τῶν ἀγανακτισμένων Ἑλλήνων. Διὰ νὰ μὴ συνεχισθῇ ἡ τακτικὴ αὐτὴ τῆς εἰς κάθε περίοδον τῆς Βουλῆς ἐπαναφορᾶς πρὸς συζήτησιν τοῦ ἐσωτερικοῦ μας ζητήματος, ὀφείλει ἡ Κυβέρνησις, ἐφόσον ἔχει τὸ προνόμιον τῆς ἀρχῆς, νὰ θωρακίσῃ τὴν Δημοκρατίαν καὶ νὰ τὴν θωρακίσῃ ὄχι μὲ ἀστυνομικὰ μέτρα μόνον. Τὰ ἀστυνομικὰ μέτρα λαμβάνονται ὅταν πρέπει καὶ βάσει τῶν νόμων. Πρέπει νὰ θωρακίσῃ τὴν Δημοκρατίαν ἡ Κυβέρνησις μὲ τὴν λῆψιν συγκεκριμένων μέτρων μὲ τὸ νὰ ἐκδηλώνεται γενναιοφρόνως πρὸς τοὺς πολίτας καὶ νὰ ἀνυψώσῃ εἰς τὴν συνείδησιν τοῦ λαοῦ τὴν ἔννοιαν τοῦ Κράτους, τὸ ὁποῖον νὰ ἐμφανίζεται ὡς πραγματικὸν Κράτος δικαίου. Ἔτσι δὲν θὰ δημιουργῆται εἰς τὴν συνείδησιν τῶν πολιτῶν ἡ ἐντύπωσις ὅτι ἀδικοῦνται, ὥστε νὰ ἀγανακτοῦν καὶ νὰ παραπονοῦνται. Ἔχει ὅλην τὴν εὐχέρειαν νὰ ἀσκήσῃ αὐτὴν τὴν μεγάλην, τὴν τεραστίαν ἠθικὴν πολιτικὴν ἡ Κυβέρνησις. Ἡ Κυβέρνησις ἔχει ἀκόμη ὑποχρέωσιν νὰ ἀσκήσῃ οἰκονομικὴν πολιτικήν, ὥστε νὰ ἀνυψώσῃ τὸ βιοτικὸν ἐπίπεδον τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ νὰ τὸν καταστήσῃ δυνατὸν νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὰ προβλήματά του μὲ βεβαιότητα καὶ ὄχι μὲ τὸ αἴσθημα τῆς ἀβεβαιότητος διὰ τὸ μέλλον. Ἔχει τὸ καθῆκον καὶ τὴν ὑποχρέωσιν ἡ Κυβέρνησις, νὰ καταπολεμήσῃ μὲ ὅλα τὰ μέσα τὴν ἀνεργίαν, ἡ ὁποία κατέστη βραχνᾶς εἰς τὴν συνείδησιν τῶν νέων γενεῶν, αἱ ὁποῖαι ἔρχονται. Ἀποφοιτοῦν τὰ παιδιὰ ἀπὸ τὸ σχολεῖον καὶ τὰς Τεχνικὰς Σχολάς, ἀπολύονται ἀπὸ τὸν στρατὸν καὶ ἔχουν τὸ αἴσθημα τῆς ἀβεβαιότητος, διότι τοὺς πλήττει ἡ ἀνεργία. Ἡ Κυβέρνησις ὀφείλει, διὰ τὰ κοινωνικὰ καὶ οἰκονομικὰ προβλήματα, νὰ καταναλώσῃ δύναμιν μεγάλην, ὥστε νὰ ἠμπορέσῃ νὰ λύσῃ κατὰ ἕνα τρόπον τὸ πρόβλημα αὐτὸ καὶ νὰ ἐμπνεύσῃ εἰς τὴν συνείδησιν τοῦ λαοῦ καὶ τῆς νεολαίας, ὅτι τὸ Κράτος μας τοὺς συμπαραστέκεται καὶ ὅτι τὸ Κράτος εἶναι ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον θὰ ἠμπορέσῃ νὰ τοὺς ὁδηγήσῃ καὶ νὰ τοὺς στείλλῃ εἰς ἐργασίαν, ὥστε νὰ τοὺς φύγῃ ἀπὸ τὸ στῆθος ὁ βραχνᾶς αὐτὸς. Ἡ Κυβέρνησις ἔχει ὑποχρέωσιν, δι’ ὅλων τῶν μέσων, νὰ βοηθήσῃ εἰς τὴν ἀνύψωσιν τοῦ βιοτικοῦ ἐπιπέδου τοῦ λαοῦ, νὰ βοηθήσῃ εἰς τὴν ἀνανέωσιν ὅλων τῶν μέσων τοῦ πολιτισμοῦ, διὰ τὴν ἀνύψωσιν τῆς χώρας μας καὶ γενικῶς νὰ λάβῃ ὅλα τὰ μέτρα, ὥστε νὰ ἀξιοποιῆται ὁ μόχθος τοῦ λαοῦ μας. Ἡ Κυβέρνησις, τέλος, ὀφείλει νὰ ἀσκήσῃ τοιαύτην κοινωνικὴν πολιτικήν, ἡ ὁποία θὰ κατατείνῃ, ὥστε οὐδεὶς τῶν Ἑλλήνων νὰ περιφέρεται ρακένδυτος, οὐδεὶς τῶν Ἑλλήνων νὰ κοιμᾶται τὴν νύκτα νηστικός, οὐδεὶς τῶν Ἑλλήνων νὰ ἀποθνήσκῃ χωρὶς τὴν συμπαράστασιν τοῦ ἰατροῦ. Ἐὰν τὰ κάμῃ αὐτὰ ἡ Κυβέρνησις, εἰς τὴν προσπάθειάν της αὐτὴν θὰ ἔχῃ ἀμέριστον τὴν συμπάθειαν ἐμοῦ καὶ ὁλοκλήρου τοῦ Σώματος. Ἐὰν εἰς τὴν προσπάθειαν αὐτὴν ἐπιδοθῇ ἡ Κυβέρνησις, θὰ θωρακίσῃ πράγματι τὴν Δημοκρατίαν μας, θὰ δυναμώσῃ τὸ Κράτος μας, θὰ ἐμπνεύσῃ τὴν ἐλπίδα εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, θὰ ἐμπνεύσῃ τὴν αἰσιοδοξίαν εἰς τὸν λαὸν καὶ θὰ ἀδυνατίσῃ τὸ Κομμουνιστικὸν Κόμμα, τὸ ὁποῖον δὲν θὰ εὑρίσκῃ ἀπαθλιωμένους Ἕλληνας, διὰ νὰ τοὺς παρασύρῃ. Ἡ Κυβέρνησις, ἔχουσα, ὅπως εἴπομεν, τὴν ὥραν αὐτὴν μεγάλην εὐθύνην καὶ τὸ μεγάλο προνόμιον τοῦ νὰ ἀσκῇ τὴν διοίκησιν καὶ τὴν ἀρχήν, εἶναι ὑποχρεωμένη νὰ ἐγκύψῃ μετὰ προσοχῆς εἰς τὰ κοινωνικὰ αὐτὰ προβλήματα καὶ νὰ θελήσῃ νὰ κτυπήσῃ τὸ Κομμουνιστικὸν Κόμμα, διὰ λήψεως μέτρων κοινωνικῶν, δι’ ἀσκήσεως διοικήσεως δικαίας καὶ διὰ στοργῆς πρὸς τὸν Ἑλληνικὸν λαόν. Ὅταν αὐτὰ τὰ καταφέρῃ καὶ ἐπιβάλλῃ εἰς τὸν τόπον αὐτὸν —καθ’ ὃ ἔχει τὴν δύναμιν— τὴν πραγματικὴν Δημοκρατίαν καὶ ἐὰν ἀνυψώσῃ τὸ Κράτος μας εἰς ἕνα Κράτος δικαίου καὶ τὴν δικαιοσύνην τὴν καταστήσῃ τὴν καθοδηγοῦσαν δύναμιν εἰς τὴν χώραν αὐτήν, τότε ἡ Κυβέρνησις θὰ ἔχῃ ἐπιτελέσει ἕνα μεγάλο καθῆκον, μίαν ἱστορικὴν ἀποστολήν, καὶ οὐδεὶς θὰ εἶναι εἰς θέσιν νὰ τῆς τὸ παραγνωρίσῃ. Ἡ μικρόψυχος, ἡ μισαλλόδοξος πολιτική, ἡ πολιτικὴ τῶν διώξεων τοῦ κάθε ἀντιπάλου, δὲν προσήκει εἰς μίαν Κυβέρνησιν, ἡ ὁποία ἀσκεῖ τὴν πολιτικήν της, αὐτὴν τὴν ἐποχήν. Αὐτὴν τὴν ἐποχήν, ὑπὲρ πᾶσαν ἄλλην ἐποχήν, μέχρις ὅτου ἐξέλθωμεν ἀπὸ τὴν κρίσιν, ἡ ὁποία βαρύνει τὸν λαόν μας, ἐπιβάλλονται εἰς τὴν Κυβέρνησιν βαρύτατα καθήκοντα. Ἡ Κυβέρνησις ὀφείλει νὰ σταθῇ δικαία ἔναντι τοῦ λαοῦ καὶ νὰ ἐπιλύσῃ τὰ μεγάλα του προβλήματα, διότι ὅταν τὰ ἐπιλύσῃ αὐτὰ τὰ μεγάλα προβλήματα καὶ ἀνακουφίσῃ τὸν λαόν, τότε τὸ ἐσωτερικόν μας πρόβλημα δὲν θὰ ἐπαναφέρεται εἰς πᾶσαν περίπτωσιν πρὸς συζήτησιν. Τότε, πράγματι, ἐκ τῶν γεγονότων, θὰ ἔλθῃ ἡ λήθη τοῦ παρελθόντος καὶ τότε πλέον οὐδεὶς θὰ ἔχῃ τὴν δύναμιν, οὔτε τὸ Κράτος νὰ ἀναξέῃ τὰς παλαιὰς πληγάς, αἱ ὁποῖαι ἔπληξαν καὶ ἐβασάνισαν τὸν ταλαιπωρημένον Ἑλληνικὸν λαόν. Μέχρις ὅτου φθάσωμεν εἰς τὸ σημεῖον αὐτό, ἡ Κυβέρνησις ὀφείλει νὰ καταβάλῃ μεγάλην προσπάθειαν καὶ ὀφείλει νὰ ἐγκύψῃ μετὰ πείσματος, μετὰ ἐπιμονῆς, ἀλλὰ καὶ μὲ ἀγάπην, εἰς τὰ προβλήματα αὐτὰ τοῦ λαοῦ μας. Ὅταν ἐγκύψῃ μὲ αὐτὰ τὰ αἰσθήματα, τότε θὰ ἔχῃ τὴν συμπαράστασιν ὁλοκλήρου τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ τότε ἀσφαλῶς θὰ ἐπιτύχῃ. Ὅταν συνεχίσῃ νὰ πολιτεύεται μὲ πνεῦμα μονόπλευρον, τότε δὲν θὰ ἐπιτύχῃ εἰς τὸν δρόμον της καὶ τότε θὰ ἐπιτείνῃ τὰ δεινὰ τοῦ τόπου αὐτοῦ καὶ τότε τὸ ἐσωτερικὸν πρόβλημα, τὸ ὁποῖον μὲ τόσην ἐπιμονὴν συζητεῖται συνεχῶς, θὰ συζητῆται καὶ συνεχῶς θὰ παρουσιάζεται ὡς ἄλυτον.

§54ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, ἔχει τὸν λόγον.

§55Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Κύριοι συνάδελφοι, ἦτο ἑπόμενον, ὅτι ἡ ἄκρα ἀριστερὰ θὰ ἐξήρχετο καθημαγμένη ἀπὸ τὴν μακρὰν συζήτησιν, ἡ ὁποία διεξήχθη ἐπὶ ἐπερωτήσεως, τὴν ὁποίαν ἡ ἰδία προεκάλεσε καὶ ἡ ἰδία ἐνόμισεν, ὅτι θὰ ἔδει νὰ προτάξῃ, ἐφ’ ὅσον ἀπετόλμησε νὰ ἐπικαλεσθῇ τὴν δημοκρατίαν, τὴν ὁποίαν ὑπονομεύει, καὶ νὰ ἐλέγξῃ τὴν Κυβέρνησιν διὰ κακομεταχείρισιν, δῆθεν, τῶν δημοκρατικῶν θεσμῶν. Καὶ νομίζω, ὅτι δὲν ἀξίζει κἂν τὸν κόπον νὰ ἐπιχαίρωμεν διὰ τὸ γεγονὸς τοῦτο, τὸ ὁποῖον θὰ διεπιστώθη καὶ ἀπὸ ἐκείνης τῆς πλευρᾶς. Αἱ συζητήσεις ὅμως, αἱ ὁποῖαι διεξήχθησαν ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως αὐτῆς, πρέπει νὰ ὁμολογηθῇ, ὅτι ὑπῆρξαν χρήσιμοι ἀπολύτως. Καὶ ὑπῆρξαν χρήσιμοι, ὄχι διὰ τὴν ἀπόδειξιν τῆς ποιότητος καὶ τῶν ἐν γένει ἐπιδιώξεων τῆς Ἀριστερᾶς, διότι αὐταὶ καὶ γνωσταὶ εἶναι εἰς ἡμᾶς καί, κατὰ ἕνα τρόπον, μέχρι καὶ τοῦ τελευταίου Ἕλληνος πολίτου ἔχουν ἤδη μεταδοθῆ. Ὑπῆρξαν χρήσιμοι καὶ νομίζω, ὅτι εἰς τὰς δυσμὰς τῆς συζητήσεως αὐτῆς, πρέπει νὰ διαπιστωθῇ καὶ νὰ τονισθῇ, ὑπῆρξαν χρήσιμοι, διότι ἀποκαλύπτουν τὴν νέαν γραμμὴν τῶν προσχημάτων καὶ προκαλυμμάτων τῆς ἄκρας Ἀριστερᾶς, τὰ ὁποῖα καὶ ἄλλοτε ἐχρησιμοποίησεν, ἀλλὰ καὶ τώρα ἐπαναφέρει εἰς τὴν ἐνέργειαν, οὐχὶ διὰ τὸν σκοπὸν τῆς λήθης, ἀλλὰ διὰ τὸν σκοπὸν νέας ἐξορμήσεως, μετὰ τὴν ἀποχαύνωσιν, ὅπως νομίζει, τῶν ὑπευθύνων καὶ γενικώτερον τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Κατὰ τὰς συζητήσεις, τὰς μακράς, αἱ ὁποῖαι διεξήχθησαν ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως, ἡ ἄκρα Ἀριστερά, ὑπὸ διαφόρους μορφάς, ἀγορεύσεων καὶ διακοπῶν, ἀντιπροέβαλε, κατὰ σειράν, τὰ ἀκόλουθα: Πρῶτον, βεβαίως καὶ βασικῶς, ἐπεκαλέσθη καὶ ἐπανέλαβε καὶ ἀνεμάσησε τὴν Δημοκρατίαν καὶ τοὺς Δημοκρατικοὺς θεσμούς. Δεύτερον, ὑπηνίχθη, ὅτι εἶναι Κόμμα Δημοκρατικὸν καὶ δὲν ἔχει ταὐτόσημον σχέσιν μὲ τὸ Κομμουνιστικὸν Κόμμα, ἔναντι τοῦ ὁποίου στρέφονται τὰ μέτρα. Τρίτον, ἠρώτησαν τὴν Κυβέρνησιν καὶ τοὺς κυβερνητικοὺς συναδέλφους, διὰ τίνα λόγον κατατριβόμεθα συνεχῶς μὲ τὴν παρελθοντολογίαν καὶ δὲν βλέπομεν τὸ παρὸν καὶ τὸ μέλλον τῆς χώρας αὐτῆς. Καὶ τέταρτον, τὸ καὶ σπουδαιότερον, ἡ ἄκρα Ἀριστερὰ ἠθέλησεν ἐνώπιον τῆς Βουλῆς νὰ ἀποκρούσῃ τὸ δικαίωμα τῆς Κυβερνήσεως καὶ τῆς ἐθνικόφρονος γενικώτερον παρατάξεως νὰ συγκρίνῃ, ἀπὸ ἀπόψεως μέτρων, τὰ παρ’ ἡμῖν ἰσχύοντα, πρὸς τὰ κρατοῦντα ἐν τῇ Σοβιετικῇ Ἑνώσει ἢ μᾶλλον εἰς τὸ παραπέτασμα γενικώτερον. Καὶ πολλάκις, ἡ ἄκρα Ἀριστερά, ἐπανέλαβε πρὸς τί αὐτὴ ἡ ἐπίμονος σύγκρισις καὶ ἡ ἀναφορὰ εἰς τὸ τί ἰσχύει εἰς τὸ Παραπέτασμα; Νομίζω, ἐπαναλαμβάνω, κατὰ τὸ πέρας τῶν συζητήσεων, ὅτι εἶναι ἐπιβεβλημένον ἐπὶ τῶν σημείων αὐτῶν νὰ ὑπάρξῃ μία ἀπάντησις, διότι ἄλλως πρέπει νὰ ὁμολογηθῇ, ὅτι ἡ ἄκρα ἀριστερά, θὰ μᾶς ἐξελάμβανεν ὡς πολὺ ἀφελεῖς, διὰ νὰ μὴ εἴμεθα εἰς θέσιν νὰ κατανοήσωμεν τοὺς σκοποὺς καὶ τὸ τέχνασμα τῶν ἐπιχειρημάτων της καὶ νὰ ἀπαντήσωμεν εἰς αὐτά. Κύριοι βουλευταί, μὴ πλανώμεθα, διότι ὑπάρχει μία τάσις δημιουργίας κλίματος πλάνης, ἀσχέτως τοῦ ἐὰν εὐδοκιμῇ ἐν Ἑλλάδι, ὅπου ὁ Ἕλλην εἶναι ἐκ φύσεως εὐφυής, ὑπάρχει μία τάσις δημιουργίας κλίματος πλάνης ἀπὸ μέρους τῆς ἀριστερᾶς, ἐν ὀνόματι τῆς Δημοκρατίας καὶ τῶν Δημοκρατικῶν θεσμῶν. Ἐγὼ προσωπικῶς —καὶ ὑποστηρίζω τοῦτο ἐνσυνειδήτως— νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ὑπάρχῃ περίσσεια δόσις θρασύτητος, διὰ νὰ ἀναλάβῃ ἡ ἄκρα ἀριστερὰ νὰ διδάξῃ περὶ Δημοκρατίας καὶ Δημοκρατικῶν θεσμῶν καὶ διὰ νὰ κατηγορήσῃ καὶ νὰ ἐγκαλέσῃ μίαν ἐθνικόφρονα Κυβέρνησιν, τὴν οἱανδήποτε, ἐπὶ τοῦ ὅτι μετέρχεται μέτρα ἀντιδημοκρατικὰ καὶ μέτρα γενικώτερον καταλύσεως τῶν Δημοκρατικῶν θεσμῶν. Ὅταν, ἐπαναλαμβάνω, καὶ εἰς τὸν ἔσχατον, ἀπὸ ἀπόψεως ἀντιλήψεως, πολίτην εἶναι γνωστόν, ὅτι ἡ παράταξις ἐκείνη, ἡ ὁποία ἐγκαλεῖ καὶ ἐπερωτᾷ, εἶναι ὁ ἐπίσημος νεκροθάπτης τῶν Δημοκρατικῶν θεσμῶν καὶ τῆς Δημοκρατίας, προβάλλουσα παράδειγμα πρὸς μίμησιν χώρας, αἱ ὁποῖαι ἔχουν νεκρώσει κατὰ τρόπον πρωτοφανῆ τοὺς ἑαυτῶν Δημοκρατικοὺς θεσμούς. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον, κύριοι συνάδελφοι, εἶναι ἐξοργιστικὸν καὶ πολλάκις ἴσως νὰ προκαλῇ ἀντεγκλήσεις καὶ διακοπὰς ἐν τῇ Βουλῇ ἡ θέσις καὶ ἡ στάσις, τὴν ὁποίαν λαμβάνει ἡ ἄκρα ἀριστερά. Ἔχει ἀπόψεις ἰδικές της, ἔχει κομματικὰς τάσεις καὶ πάσης φύσεως ἐπιδιώξεις. Δὲν εἶναι ὅμως δυνατόν, ἐφ’ ὅσον δὲν ἀπευθύνεται πρὸς ἀφελεῖς, νὰ ἐμφανίζεται, ὅτι τὴν προσπάθειαν αὐτήν, τὴν ἔχει ἀναλάβει χάριν τῆς Δημοκρατίας καὶ τῶν Δημοκρατικῶν θεσμῶν καὶ διὰ νὰ περισώσῃ τὸν περιούσιον Ἑλληνικὸν λαὸν ἀπὸ τὸ ἀντιδημοκρατικὸν μένος καὶ ἀπὸ τὴν θανάσιμον μεταχείρισιν τῶν Δημοκρατικῶν θεσμῶν ἀπὸ μέρους μιᾶς οἱασδήποτε ἐθνικῆς Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία ἀπὸ τὸν λαὸν μίαν ἡμέραν δύναται νὰ ἐγκληθῇ, διὰ περίσσειαν δημοκρατικῶν ἐλευθεριῶν ἀπέναντι μιᾶς ὡρισμένης μερίδος. Ἀλλὰ καὶ τὸ δεύτερον ἐπιχείρημα, κύριοι συνάδελφοι, τῆς ἄκρας ἀριστερᾶς, τῆς διαστολῆς της ἀπὸ τὸν Κομμουνισμόν, εἶναι ἀφελέστερον τοῦ πρώτου. Λέγει ἡ ἀριστερὰ ἢ μᾶλλον ὑπηνίχθη, διότι ἀπροκαλύπτως οὐδέποτε τὸ εἶπε καὶ γεννᾶται βάσιμος ἡ πεποίθησις, ὅτι δὲν ἔχει τὸ σθένος καὶ τὸ δικαίωμα νὰ τὸ εἴπῃ, ὅτι δὲν εἶναι τὸ Κομμουνιστικὸν Κόμμα, ὅτι δὲν ἔχει τὰς ἐπιδιώξεις αὐτοῦ. Κύριοι συνάδελφοι, ἐπ’ αὐτοῦ, νὰ μᾶς ἐπιτρέψῃ νὰ ἔχωμεν διάφορον γνώμην. Ὅταν τὰ πρόσωπα συμπίπτουν, ὅταν ἡ τακτικὴ καὶ τὰ στρατηγήματα ταυτίζωνται, ὅταν τὰ προγράμματα εἶναι τὰ προγράμματα αὐτοῦ τούτου τοῦ Κομμουνιστικοῦ Κόμματος καὶ ὅταν οἱ τελευταῖοι σκοποὶ ἑρμητικῶς προσαρμόζωνται πρὸς ἐκείνας τοῦ Κομμουνιστικοῦ Κόμματος, εἶναι, ὄχι δικαίωμα τῶν ὑπολοίπων, ἀλλὰ χρέος τῆς ὑπευθύνου Κυβερνήσεως νὰ πιστεύῃ, ὅτι εἰς τὸν αὐτὸν σκοπὸν κατατείνουν, τόσον ἡ ἐν τῇ Βουλῇ ἄκρα ἀριστερά, ὅσον καὶ τὸ ἐκτὸς τῆς χώρας, ἐν τῷ παραπετάσματι ἑδρεῦον, Κομμουνιστικὸν Κόμμα, τὰ ὁποῖα καὶ εἶναι ταὐτόσημα ὡς ἐκ τούτου. Ἐὰν ἡ ἄκρα ἀριστερὰ πράγματι θέλῃ νὰ διαστείλῃ καὶ τὰς εὐθύνας καὶ τὴν ὑπόστασίν της ἀπὸ τὸ κομ. κόμμα, τὸ ὁποῖον, ἐπαναλαμβάνω καὶ τονίζω, ἀφορῶσι τὰ διωκτικὰ μέτρα, ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ ἀποδοκιμάσῃ τοὐλάχιστον τὰς προδοτικὰς αὐτοῦ πράξεις. Ἐὰν τολμᾷ καὶ ἂν ἔχῃ τὸ δικαίωμα αὐτό, νὰ ἐμφανισθῇ ὡς κόμμα αὐτοτελὲς δημοκρατικόν, διὰ νὰ κατορθώσῃ, ἔστω καὶ κατὰ τρόπον ἐξεζητημένον νὰ ἐμπνεύσῃ κἄποιαν ἐμπιστοσύνην ὄχι πρὸς τὴν Κυβέρνησιν, ἀλλὰ πρὸς τὸν λαὸν γενικώτερον. Κύριοι συνάδελφοι, ἠρωτήθημεν κατ’ ἐπανάληψιν καὶ εἰς διαφόρους τόνους, διὰ τίνα λόγον παρελθοντολογοῦμεν. Ἡ ζωὴ εἶναι τοὐλάχιστον παρόν, λέγει ἡ ἄκρα ἀριστερά, καὶ κυρίως μέλλον. Διατί, λοιπόν, ἡ Κυβέρνησις καταναλίσκεται εἰς τὸ τί συνέβη εἰς τὸ παρελθόν; Πρῶτον, κύριοι συνάδελφοι, διότι προκαλούμεθα. Ζητεῖτε σεῖς, διὰ τῆς ἐπερωτήσεως, μίαν ἀπάντησιν, διὰ τίνα λόγον διατηροῦμεν ὡρισμένα μέτρα, διατηρούμενα σχεδὸν καθ’ ἅπασαν τὴν ὑφήλιον. Εἴμεθα λοιπόν, ὑποχρεωμένοι νὰ σᾶς ἀπαντήσωμεν, διὰ τίνα λόγον διατηροῦμεν τὰ μέτρα αὐτά, οἱ λόγοι δὲ τῆς διατηρήσεώς των ἀποτελοῦν συνάρτησιν τῆς ὅλης τακτικῆς, τῆς προσφάτου, τοῦ κομ. κόμματος, ἡ ὁποία ἐπέβαλε καὶ τὴν καθιέρωσιν τῶν μέτρων καὶ τὴν ἐπὶ τριακονταετίαν διατήρησίν των καὶ τὴν ἐν συνεχείᾳ ἀπὸ μέρους τῆς Κυβερνήσεως περαιτέρω διατήρησιν αὐτῶν. Ἰδού, διὰ τίνα λόγον ἀναφερόμεθα κατ’ ἀρχὴν εἰς τὸ παρελθόν. Δεύτερον, κύριοι συνάδελφοι, ἀναφερόμεθα εἰς τὸ παρελθόν, διότι τὴν λήθην δραματικῶν καὶ αἱματηρῶν γεγονότων τῆς Ἑλλάδος δὲν τὴν δεχόμεθα ὡς δικαίωμα καὶ ἀξίωσιν, ἀλλ’ ὡς ἐπίκλησιν καὶ παράκλησιν. Εἶναι μία ἄποψις βεβαίως, νὰ λησμονηθῇ τὸ παρελθόν, ὁσονδήποτε αἱματηρὸν καὶ ἂν ὑπῆρξεν, ὅταν καὶ ὁ τελευταῖος κοινὸς ἐγκληματίας ἔχῃ τὸ δικαίωμα, προσφεύγων εἰς τὴν ἐπίσημον Πολιτείαν, νὰ ζητήσῃ λήθην τῆς πράξεώς του. Ἀλλὰ ἐκζητεῖ ἢ προσφέρει μετάνοιαν ἢ ἐκλιπαρεῖ τὴν ἐπιείκειαν τῆς Πολιτείας. Ἡ λήθη ὅμως, ἐφ’ ὅσον τόση προηγήθη δρᾶσις ἐγκληματικὴ καὶ ἀναπεπταμένης ἐντάσεως, δὲν ἐκζητεῖται ὡς δικαίωμα καὶ δὲν τίθεται ὡς ἀξίωσις. Διὰ τὸν λόγον τοῦτον τὴν ἀποκρούομεν κατ’ ἀρχήν. Ἀλλὰ δὲν εἶναι μόνον ὁ λόγος αὐτός, ὁ ὁποῖος θὰ ἦτο δυνατὸν ἴσως νὰ χαρακτηρισθῇ διαδικαστικός, εἰς τὴν ἀπόκρουσιν λήθης οὕτω διατυπουμένης καὶ ἀξιουμένης. Ὁ λόγος, κύριοι, εἶναι οὐσιαστικώτερος. Εἶναι δὲ οὐσιαστικός, διότι κινδυνεύομεν περιπίπτοντες διὰ πολλοστὴν φορὰν εἰς τὴν ἀφέλειαν τοῦ περιβοήτου ἐπιχειρήματος τῆς λήθης, νὰ καταστῶμεν ὑπεύθυνοι ἀπέναντι τῆς χώρας αὐτῆς. Καὶ ἀποσαφηνίζω τὸν συλλογισμόν μου αὐτόν. Ἀνεφέρθη ἐν τῇ αἰθούσῃ αὐτῇ κατὰ κόρον ἡ μέχρι τῆς ξενικῆς εἰσβολῆς καὶ κατοχῆς δρᾶσις προδοτικὴ τοῦ κομ. κόμματος. Καὶ θὰ ἐπαναλάβω διὰ δεκάτην φοράν, ὅτι μνημονεύω τὸ κομ. κόμμα, διότι κατ’ αὐτοῦ στρέφονται τὰ μέτρα, ἐὰν δὲ τυχὸν ὑπῆρξαν ἐκτροπαὶ μεμονωμέναι καὶ σποραδικαί, δὲν νομίζω, ὅτι αὐταὶ συνθέτουν τὸν κανόνα, ὅπως ἀνέφερεν ὁ ἀξιότιμος κ. συνάδελφος καὶ δὲν εἶμαι εἰς θέσιν νὰ ἀποκλείσω, ὅτι ἐπὶ 8.000.000 Ἑλλήνων δὲν θὰ ἔγινε καμμία ἐκτροπὴ ἀπὸ ἓν οἱονδήποτε ὄργανον, ἀλλὰ δὲν δίδουν τὴν σφραγῖδα τῆς γενικότητος αἱ περιπτώσεις αὐταί. Λέγω, λοιπὸν καὶ τονίζω, ἀνεφέρθησαν ἐν τῇ αἰθούσῃ αὐτῇ συγκεκριμέναι προδοτικαὶ πράξεις τοῦ Κ. Κόμματος συντελεσθεῖσαι μέχρι τῆς ξενικῆς εἰσβολῆς καὶ κατοχῆς τῆς Ἑλλάδος. Καὶ ὀλίγους μῆνας μετὰ τὴν εἰσβολὴν τοῦ κατακτητοῦ ἐν Ἑλλάδι, ἤρχισε νὰ ρίπτεται τὸ σύνθημα τῆς λήθης ἐμμέσως ἐπὶ σκοπῷ συνενώσεως τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, ἐναντίον τοῦ κατακτητοῦ. Τοιοῦτον κλῖμα ἐδημιουργήθη, κύριοι συνάδελφοι, ὥστε θὰ ἀπετέλει ἐσχάτην προδοσίαν, ἐάν τις ἀπετόλμα νὰ προτείνῃ ἀπομόνωσιν τῶν κομμουνιστικῶν στελεχῶν ἐπὶ τῷ τέλει καὶ ἐπὶ τῷ σκοπῷ νὰ μειωθοῦν αἱ δυνάμεις αἱ ἀγωνιστικαὶ κατὰ τοῦ κατακτητοῦ. Καὶ συνεπῶς, ὁ κομμουνισμός, ἐν ὀνόματι τῆς λήθης συγκεκριμένων προδοτικῶν του πράξεων, ἦλθεν εἰς τὸ προσκήνιον καὶ ὡρισμένοι ἐθνικόφρονες ἔσπευσαν εἰς τὸ πλευρόν του. Τὸ ἀποτέλεσμα ὑπῆρξεν ὁ ἀπροκάλυπτος σφαγιασμὸς καὶ εἶναι γνωστὸν τί ἐπλήρωσεν ἡ ἐθνικόφρων παράταξις κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς κατοχῆς, περὶ τῆς ὁποίας ἔκαμον λόγον εἰς τὴν προηγουμένην μου ὁμιλίαν καὶ δὲν θέλω νὰ ἐπανέλθω εἰς λεπτομερείας. Ἄλλωστε παρὼν εἶναι καὶ ὁ ἀξιότιμος βουλευτὴς τῆς ΕΔΑ κ. Πυρομάγλου, ὁ ὁποῖος ἀναφερόμενος εἰς τὴν γενικήν του ἀντίληψιν ἐπὶ τῶν μέτρων, ἔχω τὴν πεποίθησιν, θὰ ἐπιβεβαιώσῃ χαρακτηριστικὰ παραδείγματα δράσεως αἱματηρᾶς ἐναντίον τῆς ἐθνικόφρονος παρατάξεως. Ἔληξε, κύριοι, ἡ κατοχὴ καὶ ἤρχισεν ἡ ἀπελευθέρωσις. Ἀπὸ μέρους συμμαχ. καὶ ἐθνικῶν δυνάμεων ἐρρίφθη νέον σύνθημα, τὸ σύνθημα τῆς στροφῆς μας ἔναντι τῶν καπιταλιστῶν Ἄγγλων, ἐρρίφθη τὸ σύνθημα, τὸ ὁποῖον προπαρεσκεύασε κατὰ ἕνα τρόπον τὸν Δεκέμβριον καὶ τότε ἐπεζητήθη ἐν ὀνόματι τῆς λήθης, οἱ πάντες νὰ στραφῶμεν ἐναντίον τῆς ξενικῆς εἰσβολῆς ἐναντίον τῶν Ἄγγλων, διὰ νὰ εἶναι δυνατὴ ἡ ἀπελευθέρωσις τῆς χώρας μας ἀπὸ τὸν κίνδυνον τὸν ὁποῖον διετρέχαμεν. Καὶ ἐπηκολούθησεν ὁ Δεκέμβριος, μὲ τὰς γνωστὰς συνεπείας, ὁ ὁποῖος βάσιν καὶ προϋπόθεσιν τὴν λήθην εἶχε, διότι ἐὰν ὁ λαὸς ἀνεμιμνῄσκετο τὴν πρόσφατον κατοχὴν καὶ τὴν μεταχείρισιν ἀπὸ τῆς ἄκρας ἀριστερᾶς καὶ ὅταν ἐγνώριζεν, ὅτι παρὰ τὸ πλευρό του ὑπῆρχον ἐθνικαὶ δυνάμεις καὶ συμμαχικὸς στρατός, θὰ ἔπρεπε νὰ εἶχε διὰ τῶν ἰδίων του μέσων ἀντιδράσει ἐναντίον τῶν ἐκδηλώσεων τοῦ κομμουνιστικοῦ κόμματος. Διὰ δευτέραν φοράν, συνέπειαι αἱματηραὶ ἄνευ προηγουμένου, πλήσσουν τὴν χώραν μας. Καὶ ἐρχόμεθα εἰς τὴν Βάρκιζαν. Ἀκολουθοῦν αἱ διαπραγματεύσεις καὶ αἱ ἐκκλήσεις τῆς λήθης. Ἀσχέτως τῆς πολιτικῆς ἀνανδρίας τὴν ὁποίαν διέπραξε τὸ Κ. Κ., τὸ ὁποῖον παρέδωσε πρὸς βορὰν τὰ ἁπλᾶ ἐκτελεστικὰ ὄργανα, τὰ ὁποῖα θὰ λογοδοτοῦσαν καὶ διεφύλαξε τὰ στελέχη του, τὰ ὁποῖα κατὰ πρῶτον λόγον ἔπρεπε νὰ λογοδοτήσουν. Τὸ θέμα εἶναι, ὅτι διὰ τετάρτην φορὰν ἐμπίπτομεν εἰς τὴν παγίδα τῆς λήθης καὶ διὰ τῆς Βαρκίζης προετοιμάζονται αἱ αἱματηραὶ συνέπειαι, τὰς ὁποίας, δυστυχῶς, ὅπως πάντοτε δὲν ἐπλήρωσαν οἱ διάφοροι ἡγέται, οἱ ὁποῖοι ὑπέγραψαν, ἀλλὰ ὁ Ἑλληνικὸς λαός, ὁ ἐξαθλιωμένος λαός, διὰ τῶν ἀθώων ὑπάρξεών του. Ἐδόθη καὶ τότε, ἐν ὀνόματι τῆς λήθης, τὸ συγχωροχάρτι καὶ μετὰ δύο ἔτη ἀκριβῶς, προπαρασκευάζουν...

§56Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Κύριε ὑπουργέ, μὲ συγχωρεῖτε, ἀλλὰ δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ ἀνέλθω εἰς τὸ βῆμα, διὰ νὰ ὁμιλήσω περὶ τῆς Βάρκιζας, εἰς τὴν σύνταξιν τῆς ὁποίας μετέσχον...

§57Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Ἐγὼ δὲν θὰ ὁμιλήσω περὶ τῆς Βαρκίζης, οὔτε θὰ μετατοπίσητε τὴν συζήτησιν.

§58Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Εἴπατε συγκεκριμένον πρᾶγμα, ὅτι συνεφωνήθη εἰς τὴν Βάρκιζαν νὰ μὴ διωχθοῦν οἱ ἡγέται καὶ νὰ διωχθοῦν τὰ ὄργανα. Αὐτὸ εἶναι ἀνακριβές. Παρὰ ταῦτα, ἔχει λεχθῆ ἐπανειλημμένως.

§59Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Ἀπὸ ποῖον;

§60Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Ἐπανειλημμένως ἔχει ἀναγραφῆ εἰς τὰς ἐφημερίδας.

§61Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Ἐγὼ τὸ ἔχω ἐφαρμόσει ἐπὶ μίαν 15ετίαν εἰς τὴν πρᾶξιν καὶ ὅ,τι δήποτε καὶ ἂν εἴπητε, δὲν θὰ ἀνατρέψητε τὴν ἐντύπωσιν.

§62Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Δὲν εἶναι ἀληθές, ὅτι οἱ ἠθικοὶ αὐτουργοὶ ἀπηλλάγησαν. Θὰ ἔπρεπε νὰ εἴπητε, ποῖαι διατάξεις τῆς συμφωνίας ἀπήλλαξαν τοὺς ἡγέτας. Δὲν ὑπάρχει καμμία.

§63Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Νὰ σᾶς ἀπαντήσω ἀμέσως.

§64Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Ἠμνηστεύθη ἐν τῷ συνόλῳ, τὸ πολιτικὸν ἀδίκημα τῆς στάσεως. Ὄχι, ὅμως, οἱ ἠθικοὶ αὐτουργοί, τῶν πράξεων τῶν ὁποίων προεβλέφθη ἡ τιμωρία. Ἡ ἀπαλλαγὴ τῶν ἠθικῶν αὐτουργῶν, ἔγινε διὰ μεταγενεστέρου νόμου, πολὺ μετὰ τὴν Βάρκιζαν, διότι εἶχον συλληφθῆ...

§65Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Πόσον μεταγενεστέρως;

§66Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Πολλοὺς μῆνας, κατὰ Δεκέμβριον τοῦ 1945.

§67Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Καὶ εἰς ἐφαρμογὴν τίνος, ἔγινεν ὁ νόμος αὐτός;

§68Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Ἔγινεν αὐτὸς ὁ νόμος, διότι ἐπὶ τῇ βάσει τῆς κατηγορίας ἐπὶ ἠθικῇ αὐτουργίᾳ, δὲν συνελήφθησαν οἱ ἡγέται, ἀλλὰ συνελήφθησαν χιλιάδες ἄλλοι ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι δὲν εἶχον καμμίαν ἀνάμιξιν εἰς τὸ κίνημα. Δι’ αὐτὸ ἠναγκάσθη τὸ Κράτος νὰ ἀπαλλάξῃ τοὺς ἠθικοὺς αὐτουργούς. Ὅταν ἔγινεν ἡ συμφωνία τῆς Βάρκιζας καὶ συνεζητήθη ἡ ἀπαλλαγὴ τῶν ἠθικῶν αὐτουργῶν, ὁ ὑποφαινόμενος ἠρνήθη νὰ περιληφθῇ διάταξις διὰ τοὺς ἠθικοὺς αὐτουργούς, διὰ νὰ μὴ λεχθῇ, ὅτι οἱ διαπραγματευόμενοι ἡγέται ἤθελον νὰ ἀπαλλάξουν ἑαυτούς. Πέραν τούτου, πρέπει νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι ὀλίγους μῆνας μετά, ὅταν ἤρχισεν ἡ μεγάλη δίωξις...

§69Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Ἐὰν θέλετε νὰ ὁμιλήσητε περὶ Βαρκίζης, νὰ ἀνεβῆτε εἰς τὸ βῆμα, διότι, παρ’ ὅλα αὐτά, αὐτὰ τὰ ὁποῖα λέγετε, σᾶς λέγω, ὅτι ὁ νόμος αὐτὸς ἐξεδόθη διὰ νὰ ἐφαρμόσῃ τὴν συμφωνίαν αὐτήν.

§70Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Πρέπει νὰ δεχθῆτε τὴν ἀπάντησιν.... (θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι)..... διότι πλανᾶσθε ἐπ’ αὐτοῦ. Λέγω, λοιπόν, ὅτι ὀλίγους μῆνας μετά, ὅταν ἐξαπελύθη εὐρύτατος διωγμός, ἀπηυθύνθη αἴτησις, ὑπογεγραμμένη ἀπὸ ὅλους τοὺς ἡγέτας τοῦ κινήματος τῆς ἐθνικῆς ἀντιστάσεως πρὸς τὸν τότε ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης, διὰ τῆς ὁποίας οὗτοι ἔλεγον, ὅτι, ἐὰν πρόκειται καθεαυτὸ τὸ κίνημα τῆς ἐθνικῆς ἀντιστάσεως νὰ θεωρηθῇ ἀδίκημα καὶ νὰ δικάζωνται ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι μετέσχον εἰς αὐτό, εἶναι καθῆκον τιμῆς τοῦ Κράτους, νὰ παραπέμψῃ ἐνώπιον τῆς δικαιοσύνης πρώτους ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ὑπῆρξαν ἡγέται τοῦ κινήματος.

§71Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Εἰς αὐτὰ τὰ ὁποῖα ἐξέθεσεν ὁ κ. Τσιριμῶκος, τὸ γεγονὸς εἶναι ἕνα, ὅτι ἡμέρας μετὰ τὴν συμφωνίαν τῆς Βαρκίζης...

§72Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Ὄχι, ὄχι.

§73Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν).... ἐδημοσιεύθη ὁ εἰδικὸς νόμος, ὁ ὁποῖος θὰ καθίστα ἐφαρμοσίμους τὰς συμφωνίας, αἱ ὁποῖαι ἔλαβον χώραν εἰς τὴν Βάρκιζαν. Καί, συνεπῶς, εἶναι ἔκδηλον καὶ ὡμολογημένον πανταχόθεν, ὅτι ὁ νόμος αὐτός, ὁ ὁποῖος ἀπήλλαξε τοὺς ἠθικοὺς αὐτουργούς, οἱ ὁποῖοι, βεβαίως, ἦσαν ἡγετικώτερα στελέχη τῶν ἐκτελεστικῶν ὀργάνων, εἶχεν ὡς σκοπὸν τὴν ἀπαλλαγὴν καὶ διασφάλισιν τῶν προσώπων αὐτῶν, τὰ ὁποῖα, ἄλλωστε, πάντοτε ἔχουν διασφαλισθῆ, ὅπως εἶναι γνωστόν, καὶ ἀπὸ τὸν συμμοριτοπόλεμον. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, δὲν ἐνδιαφέρει τὴν παροῦσαν ἐπερώτησιν, τὸ θέμα αὐτό.

§74Α. ΖΑΚΚΑΣ. Ἐνδιαφέρει καὶ πολύ. Ἡ ἀκρίβεια, ἐνδιαφέρει πολύ.

§75Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Ἡ ἀκρίβεια, δυστυχῶς, εἶναι αὐτή.

§76Α. ΖΑΚΚΑΣ. Δὲν ἠμπορεῖτε νὰ λέγετε, ὅ,τι θέλετε.

§77Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Ἐὰν ἦτο μία Κυβέρνησις, ἡ ὁποία θὰ ἀπεφάσιζε νὰ τιμωρήσῃ τὰ ἐκτελεστικὰ ὄργανα, ἔπρεπε προηγουμένως νὰ συντρίψῃ τοὺς ἠθικοὺς αὐτουργούς.

§78Α. ΖΑΚΚΑΣ. Δὲν ἠμπορεῖτε νὰ λέγετε ἀνακριβείας. Φέρει τὴν ὑπογραφήν μου, ὁ νόμος αὐτός.

§79Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Εἶσθε ὁ ἀνακριβολογῶν κατὰ σύστημα. Σέβομαι τὴν δεινὴν θέσιν σας, ἡ ὁποία σᾶς ὑποχρεώνει. Ἀσχέτως, ὅμως, αὐτοῦ, τὸ γεγονὸς εἶναι, ὅτι ἡ ἐθνικόφρων παράταξις περιέπεσε καὶ ἐνέπεσε διὰ τετάρτην φορὰν εἰς τὴν παγίδα τῆς λήθης. Μετὰ ἕνα καὶ ἥμισυν ἔτος, καὶ ἐφ’ ὅσον ἐξεδηλώθη, θὰ ὑπῆρχεν ἡ προπαρασκευὴ πολὺ ἐνωρίτερον, ἀφ’ ἧς παρέχεται ἐμπράκτως ἡ ἐκδήλωσις τῆς λήθης, ἑτοιμάζεται νέος αἱματηρὸς γῦρος ἐν Ἑλλάδι. Αὐτὸ δὲν συνάγεται μόνον ἐκ τοῦ χρόνου τῆς ἐκδηλώσεως τοῦ συμμοριτοπολέμου, ἀλλὰ ἐκ τοῦ γεγονότος, ὅτι πλεῖστα ὅσα τμήματα εἶχον λάβει ἐντολὴν καὶ διαταγήν, τὸν ὁπλισμὸν νὰ μὴ τὸν παραδώσουν, ἀλλὰ νὰ τὸν ἀποκρύψουν, ἐπὶ σκοπῷ χρησιμοποιήσεως. Συνεπῶς, ὅταν ἀκόμη ἐπεζητεῖτο ἡ λῆψις μέτρων, ἐν ὀνόματι τῆς λήθης, ἤδη εἶχε ληφθῆ ἡ ἀπόφασις τῆς νέας αἱματηρᾶς δραστηριότητος. Ἰδού, κύριοι συνάδελφοι, διατὶ πρέπει νὰ ἔχῃ κανεὶς περισσὴν θρασύτητα, διὰ νὰ ἐγκαλῇ τὴν Κυβέρνησιν, διότι δὲν ἐπιδεικνύει λήθην ἔναντι τοῦ παρελθόντος, ὅταν, ἐν ὄψει τῶν ἰδίων της εὐθυνῶν, ἔχῃ πρὸ ὀφθαλμῶν ἡ Κυβέρνησις, ὅτι αὐτὴ ἡ τελείως ἀνεξέταστος καὶ ἡ τελείως ἀνεύθυνος λήθη εἶναι δυνατὸν νὰ ὁδηγήσῃ εἰς νέαν ἐκτεταμένην αἱματηρὰν σύρραξιν ἐν τῇ χώρᾳ αὐτῇ. Πάντως, ἡ Κυβέρνησις, ἀπέδειξεν ἐμπράκτως, κατὰ τὴν διάρκειαν τῶν τριῶν τελευταίων ἐτῶν, τὴν μεγαλοψυχίαν της εἰς τὴν ὑπόθεσιν αὐτήν. Ἐπέδειξε μεγαλοψυχίαν, πέραν πάσης καὶ οἱασδήποτε προβλέψεως, μεγαλοψυχίαν ἡ ὁποία συγκρινομένη μὲ τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα ἠναγκάσθησαν νὰ λάβουν ἄλλαι ἐθνικόφρονες Κυβερνήσεις, ὁμολογῶ, ὑπὸ πολὺ εὐνοϊκωτέρας καὶ περισσότερον ἐπικινδύνους συνθήκας, εἶναι μέτρα, τὰ ὁποῖα νὰ θεωροῦνται σχεδὸν ἀνύπαρκτα, ἔναντι τῶν μέτρων, τὰ ὁποῖα ἴσχυσαν καὶ ἐλήφθησαν δεδικαιολογημένως. Πάντως, ἀσχέτως τῶν ἀντιλήψεων, αἱ ὁποῖαι διατυποῦνται καὶ ἀσχέτως τῶν σποραδικῶν παρατηρήσεων περὶ ὡρισμένων μεμονωμένων, ἐπὶ ἑκατομμυρίων προσώπων, μικροεκτροπῶν, αἱ ὁποῖαι δῆθεν καὶ κατὰ τρόπον ἀνεύθυνον ἀποδίδονται, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἔχει βασικὴν σημασίαν εἶναι τοῦτο, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ἐκ τῆς αἰθούσης αὐτῆς, πρέπει νὰ πληροφορηθῇ ὁ Ἑλληνικὸς λαός, ὅτι ἐφ’ ὅσον διαρκεῖ ἡ εὐθύνη τῆς παρούσης Κυβερνήσεως, δὲν θὰ εἶναι δυνατὸν ἡ χώρα αὐτὴ νὰ κινδυνεύσῃ ἀπὸ ὑπονομευτάς, ἐπικαλουμένους κατὰ τρόπον ἀπαράδεκτον καὶ μὴ σοβαρὸν ἐπιχειρήματα δημοκρατίας καὶ δημοκρατικῶν θεσμῶν, εἰς τὰ ὁποῖα, ἐκ συνειδήσεως καὶ ἀποστολῆς, δὲν πιστεύουν πρῶτοι αὐτοί. Ἀλλὰ ὑπάρχει, κύριοι συνάδελφοι, καὶ μία ἄλλη σύστασις, ἡ ὁποία κατὰ σύστημα προβάλλεται ἀπὸ τῆς πλευρᾶς ἐκείνης. Ἐρωτᾶται ἡ Κυβέρνησις καὶ οἱ ἁρμόδιοι ὑπουργοί, διὰ τίνα λόγον ἐπικαλεῖσθε καὶ μᾶς ἀναφέρετε κἄθε δέκα λεπτά, κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς ἐπερωτήσεως, τὸ τί ἰσχύει εἰς τὸ παραπέτασμα; Ἐν πρώτοις, κύριοι συνάδελφοι, ἡμεῖς δὲν ἐκάναμεν ἐπὶ τῶν μέτρων σύγκρισιν, μὲ τὰ ἰσχύοντα ἀποκλειστικῶς εἰς τὸ παραπέτασμα. Ἡμεῖς εἴπομεν ἁπλῶς, ὅτι τοιαῦτα μέτρα, στοιχειώδους ἀσφαλείας, ἰσχύουν καὶ εἰς τὰς πλέον Δημοκρατικὰς χώρας, ὅπως εἶναι ἡ Ἀμερική, κλασσικὸν περὶ τούτου παράδειγμα. Ὅταν δὲ ἀνεφέρθημεν εἰς τὰς κλασσικὰς Δημοκρατίας καὶ τὰς ἐλευθέρας χώρας, ὅπου ἰσχύουν μέτρα πολὺ σκληρότερα καὶ ὠμότερα ἐφαρμοζόμενα, ἀνεφέρθημεν καὶ εἰς ἄλλην ἐκτεταμένην περιοχήν, ὅπως εἶναι τὸ παραπέτασμα, ὅπου τὰ μέτρα αὐτὰ ἐφαρμόζονται κατὰ ἕνα τρόπον ὁμολογουμένως ἀπάνθρωπον καὶ θανάσιμον, διὰ τὴν Δημοκρατίαν καὶ τοὺς δημοκρατικοὺς θεσμούς. Ἀλλὰ καὶ ἐάν, κύριοι συνάδελφοι, ἐπεκαλούμεθα πρὸς σύγκρισιν μόνον τὸ παραπέτασμα, καίτοι, ἐπαναλαμβάνω, δὲν συνέβη τοῦτο, διότι ἐγώ, τοὐλάχιστον, ἔκαμα, κατὰ πρῶτον λόγον, σύγκρισιν τῶν ἰσχυόντων μέτρων μὲ χώρας κατ’ ἐξοχὴν Δημοκρατικάς, ἐάν, λέγω, ὅμως ἐγένετο ἡ σύγκρισις αὐτὴ μὲ τὸ παραπέτασμα, θὰ ἦτο περίεργος αὐτὴ ἡ ἀποκλειστικὴ σύγκρισις, ὅταν ἐπερωτώμεθα ἀπὸ τὴν ἄκραν Ἀριστεράν; Θὰ ἦτο δυνατὸν καὶ ἐκεῖ μόνον νὰ ἐντοπισθῇ ἡ σύγκρισις, διότι ἡ ἄκρα Ἀριστερά, κατὰ τρόπον ἀπροκάλυπτον, μᾶς προσφέρει πρὸς μίμησιν τὸ παραπέτασμα καὶ τοὺς δημοκρατικοὺς θεσμοὺς αὐτῶν.

§80Α. ΖΑΚΚΑΣ. Σεῖς, τὴν ὑποχρεώνετε.

§81Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Συνεπῶς, ἐφ’ ὅσον ἡ ἄκρα Ἀριστερὰ προσφέρει αὐτοὺς τοὺς θεσμοὺς ὡς ὑπόδειγμα, εἶναι ἀνάγκη νὰ τῆς εἴπωμεν, ποία εἶναι ἡ σχέσις τῶν ἰδικῶν μας μέτρων, ἔναντι τῶν μέτρων τῶν χωρῶν ἐκείνων, τὰς ὁποίας μᾶς προσφέρουν ὡς ὑπόδειγμα ἀπὸ τῆς πλευρᾶς ἐκείνης. Ἀλλ’ ἐφ’ ὅσον πολὺ φυσικὴ θὰ ἦτο αὐτὴ ἡ ἀποκλειστικὴ σύγκρισις, τὴν ὁποίαν, πάντως, δὲν ἐκάναμε, ἐρωτῶ, διὰ τίνα λόγον τόσον πολὺ δυσφορεῖ καὶ δυσανασχετεῖ ἡ ἄκρα Ἀριστερά, ὅταν περὶ παραπετάσματος καὶ περὶ τῆς τύχης τῆς Δημοκρατίας καὶ τῶν δημοκρατικῶν θεσμῶν ὁμιλοῦμεν; Τί συμβαίνει καὶ τόσον ἀναταράσσεται; Βεβαίως, ἀντιλαμβανόμεθα, ὅτι ἡ θέσις της εἶναι δεινή, ἐφ’ ὅσον προσφέρει τὴν περιοχὴν ἐκείνην ὡς ὑπόδειγμα καὶ εἶναι δεινή, διότι καὶ τὰ πρόσφατα γεγονότα εἶναι ὁμολογουμένως τραγικά, ἀπὸ ἀπόψεως ἀτομικῶν ἐλευθεριῶν, δημοκρατικῶν θεσμῶν καὶ Δημοκρατίας γενικώτερον. Ὅταν τρεῖς πρωθυπουργοὶ εἰς χώραν τοῦ παραπετάσματος ἐγκαλοῦνται διαδοχικῶς, ἀπὸ τὴν ὑπεύθυνον Κυβέρνησιν, ὡς κοινοὶ προδόται καὶ ὁμολογοῦν τὴν ἐνοχήν των, ὅταν ἄλλοι Πρωθυπουργοὶ κομμουνιστικῶν χωρῶν τοῦ παραπετάσματος ἀπὸ τῆς μιᾶς ἡμέρας εἰς τὴν ἄλλην συλλαμβάνονται καὶ ἐξαφανίζωνται, ὅταν ἀρχηγοὶ τοῦ Κ. Κ. διαφόρων χωρῶν εἷς μετὰ τὸν ἄλλον ὑφίστανται τὴν τύχην τοῦ ἀφανισμοῦ, βεβαίως εἶναι δύσκολος, διὰ νὰ μὴ εἴπω δεινή, ἡ θέσις ἐκείνου, ὁ ὁποῖος εἶναι ὑπερασπιστὴς τῶν περιοχῶν ἐκείνων, ποὺ τὰς προβάλλει ὡς ὑπόδειγμα καὶ ἔρχεται νὰ συζητήσῃ ἐδῶ, περὶ δημοκρατικῶν θεσμῶν καὶ νὰ ἐγκαλέσῃ τὴν Κυβέρνησιν, τὴν ἐθνικήν, τῆς χώρας, ἐπὶ ὀλιγωρίᾳ ἔναντι τῆς Δημοκρατίας. Ἀλλὰ ἂς ἐσκέπτετο ἐγκαίρως ἡ ἀριστερὰ τὰ περιστατικὰ καὶ τὰ στοιχεῖα αὐτά, ὅταν ἀπετόλμησε τὸν ἔλεγχον αὐτὸν καὶ ὅταν ἐσκέφθη νὰ ἐγκαλέσῃ τὴν Ἑλληνικὴν Κυβέρνησιν δι’ αὐτὴν τὴν τακτικήν της, ἡ ὁποία ἴσως νὰ χαρακτηρισθῇ ὡς ὑπεράγαν ἐπιεικής. Θὰ εἶχον, ὅμως, κύριοι συνάδελφοι, ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ, νὰ κάμω καὶ μίαν πρόσθετον παρατήρησιν. Δὲν εἶναι δυνατὸν οὐδεὶς νὰ ἀρνηθῇ, ἐκ τῆς πλευρᾶς ἐκείνης, ὅτι μοναδικὸς ὅρμος, πρὸς τὸν ὁποῖον ἐπιζητεῖ καὶ φιλοδοξεῖ νὰ κατευθύνῃ τὴν χώραν αὐτὴν ἡ ἄκρα Ἀριστερά, εἶναι τὸ παραπέτασμα. Περὶ αὐτοῦ δὲν ὑπῆρξε οὐδεμία σοβαρὰ ἀμφισβήτησις καὶ ἀμφιβολία. Ἐὰν ἀπετόλμα οἱανδήποτε στιγμὴν νὰ κάμῃ ἀντίθετον περὶ τούτου δήλωσιν ἡ ἄκρα Ἀριστερά, καὶ ἤθελον ἐπ’ αὐτοῦ ἀκριβῶς νὰ τὴν προκαλέσω καὶ νὰ τὴν ἐρωτήσω: Ἐπικαλεῖται ταξικὰς ἐπιδιώξεις καὶ ἀνέφερε μάλιστα ὁ ἄρτι κατελθὼν τοῦ βήματος, τὸ θέμα τῶν ἀναγκῶν, αἱ ὁποῖαι ὑπάρχουν εἰς τὸν τομέα τῆς ἀνεργίας, εἰς τὸν τομέα τῆς στεγάσεως καὶ εἰς ἄλλους τομεῖς. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ βέβαιον εἶναι, ὅτι αἱ ἀνάγκαι καὶ αἱ στοιχειώδεις καὶ αἱ βελτιωτικαί, δὲν θὰ ἐκλείψουν ποτὲ ἀπὸ μίαν χώραν. Ὅταν ὑπάρχῃ θέμα ἀνεργίας εἰς τὴν Ἀμερικὴν μὲ τὸν πλοῦτον ποὺ ἔχει καὶ μὲ τὰ μέσα ποὺ διαθέτει, δὲν εἶναι δυνατὸν διὰ μαγείας νὰ ἐκλείψῃ ἡ ἀνεργία ἐν Ἑλλάδι, παρὰ μόνον, ἐὰν ἐφαρμοσθοῦν συστήματα δικτατορικά, δηλονότι συστήματα ἡμερομισθίων πείνης. Ἐάν, κύριοι, ἀντὶ πεντήκοντα δραχμῶν, οἱ ἐργάται ἐλάμβανον εἴκοσι πέντε δραχμὰς ἡμερησίως, ἦτο δυνατὸν νὰ ἀπορροφήσωμεν ἄλλο ἕνα ἑκατομμύριον ἐργατῶν, ὁπότε θὰ ἐζητούσαμεν χεῖρας ἐργατικὰς καὶ ἀπὸ ἄλλας χώρας. Θὰ εἴχομεν μετανάστευσιν πρὸς τὰ ἐδῶ. Ὅταν, ὅμως, διατηροῦμεν τὸ ἐπίπεδον τῶν ἡμερομισθίων εἰς κἄποιον ἐπίπεδον συγκριτικῶς πολὺ ἀνώτερον τῶν ἡμερομισθίων ἄλλων χωρῶν, εἶναι φυσικὸν νὰ ὑπάρξῃ καὶ θέμα ἀνεργίας, διὰ τὴν ὁποίαν καὶ καταβάλλεται συστηματικὴ προσπάθεια βελτιώσεως οἰκονομικῆς, ὥστε νὰ ἐκλείψῃ σὺν τῷ χρόνῳ καὶ τὸ φαινόμενον αὐτό. Κύριοι συνάδελφοι, εἰς μίαν χώραν, ἡ ὁποία ἔχει κατασπαραχθῆ ἐπὶ μίαν 20ετίαν ὁλόκληρον, ἀπὸ κατακτητὰς καὶ ἀπὸ ἐσωτερικοὺς ἐχθροὺς καὶ συνωμότας, δὲν εἶναι δυνατὸν ἀπὸ τῆς μιᾶς ἡμέρας εἰς τὴν ἄλλην νὰ γίνουν θαύματα. Καὶ αἱ προηγούμεναι Κυβερνήσεις, αἱ ὁποῖαι ἐπέρασαν ἀπὸ τὴν ἀρχήν, ἂν κατέβαλον καὶ αὐταὶ προσπάθειαι, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποδοθῇ εἰς βάρος των, ὅτι δὲν κατώρθωσαν νὰ λύσουν τὰ θέματα αὐτά. Τὸ βέβαιον εἶναι, ὅτι εἰς τὸν τομέα, εἰς τὸν ὁποῖον θὰ δημιουργηθοῦν αἱ προϋποθέσεις τῆς ἱκανοποιήσεως τῶν ἀναγκῶν αὐτῶν, τὸν οἰκονομικὸν δηλαδή, ἡ δραστηριότης τὴν ὁποίαν καταβάλλει ἡ παροῦσα Κυβέρνησις, εἶναι πρωτοφανὴς καὶ ὑπεράνθρωπος καὶ τὰ ἀποτελέσματα, τὰ ὁποῖα ἐπέρχονται ὁσημέραι, εἶναι συγκεκριμένα καὶ αὐτόφωρα. Ἀλλὰ ἀσχέτως αὐτῶν τῶν ἀντιπολιτευτικῶν παρατηρήσεων, ἐγὼ θὰ ἀσχοληθῶ μὲ τὰς ταξικὰς ἐπιδιώξεις τῆς ἄκρας ἀριστερᾶς. Ἐπικαλεῖται ὡρισμένας ταξικὰς ἐπιδιώξεις, μέγα ποσοστὸν τῶν ὁποίων, λέγει, εἶναι βασικῶς δίκαιαι. Ἡ διαφωνία μας, ὅμως, δὲν εἶναι εἰς τὸ ὅτι ὁ ἐργάτης δὲν πρέπει νὰ παίρνῃ καὶ τριακοσίας ἀκόμη δραχμὰς ἡμερησίως. Εἰς αὐτὸ συμφωνοῦμεν. Ἀλλοῦ εἶναι ἡ διαφωνία μας, ὅτι ἐνῷ καὶ αὐτὴ καὶ ἡμεῖς γνωρίζομεν, ὅτι πέραν ὡρισμένου ὁρίου, δὲν ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ τί, αὐτὴ ἐπιμένει νὰ παίρνουν τριακοσίας, ἐνῷ ἡμεῖς δίδομεν πεντήκοντα. Ἔχει, λοιπόν, ἡ ἄκρα Ἀριστερὰ τὰς ταξικάς της ἐπιδιώξεις, τὰς ὁποίας ἀπατηλῶς προβάλλει. Καὶ ἐπιζητεῖ νὰ ἐπικαθήσῃ ἐπὶ τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, διὰ νὰ ἐφαρμόσῃ τὸ πρόγραμμά της. Ἐρωτῶ, διὰ τίνα λόγον, τὸ πρόγραμμα αὐτὸ θέλει κατὰ προτίμησιν νὰ τὸ ἐφαρμόσῃ, ἀφοῦ προηγουμένως ἀποκόψῃ τὶς γέφυρες τῆς Ἑλλάδος μὲ τὸν δημοκρατικὸν καὶ τὸν ἐλεύθερον κόσμον καὶ ἐγκλωβίσῃ τὴν χώραν μέσα εἰς τὸ παραπέτασμα, τὸ ὁποῖον, κατὰ παμψηφίαν σχεδόν, εἶναι μπλὸκ Σλαυϊκόν; Αἰσθάνεσθε τόσην μεγάλη τὴν ἀσφάλειαν τῆς Ἑλλάδος, ὅταν ἀποκοπῇ τῶν δεσμῶν, τῆς συνδρομῆς καὶ βοηθείας τῶν ἐλευθέρων καὶ δημοκρατικῶν χωρῶν, ὅταν ἡ Ἑλλάς...

§82ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Τί εἶναι αὐτά;

§83Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Βεβαίως, τί εἶναι αὐτά; Ἀλλὰ ἔχετε τὸ θράσος καὶ τὴν ἀσυνειδησίαν νὰ τὰ ἐπιδιώκητε. Ὅταν αἱ οἱαιδήποτε ταξικαὶ αὐταὶ ἐπιδιώξεις, λέγω, τοποθετοῦνται πρὸς ἱκανοποίησιν εἰς ἕνα πλαίσιον ἐπισφαλῶς ἐθνικῶς, διότι ἐκεῖ ἀπροκαλύπτως κατευθύνεται ἡ τάσις, διότι ἐκεῖθεν εἶναι καὶ ἡ κινητοποίησίς σας, εἶναι, λοιπόν, ἀπὸ καθαρῶς Ἑλληνικῆς καὶ ἐθνικῆς πλευρᾶς, μέτρον ἐθνικόν, ἡ ἀπομόνωσις τῆς Ἑλλάδος ἀπὸ τὸν ἐλεύθερον κόσμον, ἡ ἀπομόνωσις τῆς Ἑλλάδος ἀπὸ τὸ ΝΑΤΟ, ἡ ἀπομόνωσις τῆς Ἑλλάδος ἀπὸ τὰς Δυτικὰς συμμαχίας καὶ ὁ ἐγκλωβισμός της —διότι αὐτὴ εἶναι ἡ φυσικὴ κατεύθυνσις τῶν ἐπιδιώξεών σας— εἰς μίαν περιοχήν, ἡ ὁποία κατὰ πλειοψηφίαν εἶναι Σλαυϊκή, εἶναι ἀσφαλεστέρα ἡ θέσις αὐτή, ἀπ’ ὅ,τι ἐδῶ; Καὶ πῶς Κόμμα, τὸ ὁποῖον ἐπαναλαμβάνει τὴν ἑλληνικότητα καὶ τὰς ἑλληνικάς του προθέσεις καὶ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον εὐλογεῖ τὰς ἐθνικὰς διεκδικήσεις, δέχεται νὰ γίνῃ ὄργανον αὐτῆς τῆς καθυποτάξεως τῆς χώρας, εἰς μίαν περιοχήν, ὅπου θὰ διατρέξῃ τὸν ἔσχατον κίνδυνον ἡ Ἑλλάς; Ἐπ’ αὐτοῦ, ὅμως, οὔτε εἰς τὸν ἑαυτόν της νομίζω, ὅτι ἡ Ε.Δ.Α. δὲν ἔχει δώσει ἀπάντησιν.

§84Ι. ΠΑΣΑΛΙΔΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, εἶναι γνωστόν, ὅτι οὐδέποτε ἡ ΕΔΑ ἔθεσεν ὡς πρόγραμμά της νὰ ἀποκηρύξωμεν τὴν Δύσιν καὶ νὰ ἐνταχθοῦμε εἰς τὸ λεγόμενον «παραπέτασμα». Ὅσοι εἶναι ἐδῶ, ὅσοι κατοικοῦν εἰς ὁλόκληρον τὴν Ἑλλάδα, δύνανται νὰ τὸ διαπιστώσουν, ἐρευνῶντας τὰ πρακτικὰ τῆς Βουλῆς καὶ τοῦ τύπου, ἀπὸ τὸ 1952. Ἐμεῖς ἐτονίσαμεν καὶ πρέπει νὰ τὸ γνωρίζετε, κ. ὑπουργέ, καὶ νὰ μὴ λέτε ἀνακρίβειας, ὅτι εἶναι ἀνάγκη, εἶναι συμφέρον τῆς χώρας, ἡ πολιτικὴ τῆς φιλίας πρὸς ὅλους τοὺς λαοὺς καὶ τὰς χώρας. Ἐγὼ νομίζω, ὅτι ἡ πολιτικὴ αὐτὴ ὠφελεῖ τὸ Ἑλληνικὸν Ἔθνος. Προσπαθήσατε, κύριε ὑπουργέ, σεῖς νὰ θέσετε ὑπὸ τὴν κρίσιν τῆς Βουλῆς, τὸ τί γίνεται εἰς τὴν Σ. Ἕνωσιν καὶ εἰς τὴν Κίναν. Ἐμεῖς γνωρίζομεν τί γίνεται ἐκεῖ, ἀλλὰ δὲν εἶναι αὐτὸ τὸ θέμα τῆς ἐπερωτήσεώς μας. Ἡμεῖς ἐθέσαμεν ὑπὸ συζήτησιν, κύριε ὑπουργέ, ἐὰν τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα σεῖς ἐφαρμόζετε ἐναντίον τῶν ὀπαδῶν τῆς ΕΔΑ, ἐναντίον γενικώτερον τῶν ἀντιπάλων τῆς Κυβερνήσεως, εἶναι δημοκρατικὰ ἢ ἀντιδημοκρατικά.

§85Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Δημοκρατικά.

§86Ι. ΠΑΣΑΛΙΔΗΣ. Ἄς τελειώσω τὴν φράσιν μου, κ. ὑπουργέ, καὶ μὴ ἐκνευρίζεσθε, χωρὶς νὰ ὑπάρχῃ λόγος.

§87Ι. ΠΡΟΚΟΠΙΔΗΣ. .... (διακόπτει, μὴ ἀκουόμενος).

§88Ι. ΠΑΣΑΛΙΔΗΣ. Κύριε Προκοπίδη, εἶναι ἀνάγκη νὰ σεβώμεθα καὶ τὸν ἑαυτόν μας καὶ τοὺς ἄλλους.

§89Ι. ΠΡΟΚΟΠΙΔΗΣ. Τὸν λόγον, κύριε Πρόδερε, ἐπὶ προσωπικοῦ ζητήματος.

§90ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ὑπάρχει προσωπικὸν ζήτημα.

§91Ι. ΠΑΣΑΛΙΔΗΣ. Δὲν σᾶς ἔθιξα προσωπικῶς. Κύριε ὑπουργέ, ἡ πολιτική μας καὶ τὸ πρόγραμμά μας εἰς ὅλους τοὺς τομεῖς, ἐτέθησαν καθαρὰ ἐνώπιον τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ ἐνεκρίθησαν ἀπὸ μιὰ μεγάλη μερίδα του, ἡ ὁποία ἔφερεν ἐδῶ 79 βουλευτάς. Νομίζω, ὅτι ἔχετε χρέος νὰ σέβεσθε αὐτὴν τὴν ἐτυμηγορίαν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, νὰ παραδεχθῆτε μίαν πραγματικότητα, ὅπως τὴν σεβόμεθα καὶ ἡμεῖς. Ἔχετε χρέος νὰ φέρεσθε ἀπέναντι τῆς ΕΔΑ, ὅπως πρέπει εἰς μίαν Κοινοβουλευτικὴν Δημοκρατίαν, ἐὰν πραγματικὰ εἶσθε δημοκρατικοί. Καταλαβαίνω, βεβαίως, τὰς δυσχερείας σας, ὅταν ἔχετε νὰ ἀντιμετωπίσητε μέσα εἰς τὴν Βουλὴν μίαν εἰλικρινῆ καὶ συνεπῆ κοινοβουλευτικὴν Ἀντιπολίτευσιν. Ὅμως εἶναι ἀπαράδεκτον νὰ καθιερώσετε νὰ λέγετε, ὅτι ἡ ΕΔΑ δημαγωγεῖ...

§92Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Δὲν εἶπον ἐγώ, μόνον αὐτό.

§93Ι. ΠΑΣΑΛΙΔΗΣ. ... Ὅτι ἡ ΕΔΑ ὑπηρετεῖ τὴν πολιτικὴν μιᾶς ξένης χώρας, τῆς Σοβ. Ἑνώσεως. Ἡμεῖς, τονίζομεν, ὅτι ἡ Σοβ. Ἕνωσις εἶναι μία μεγάλη χώρα. Ἡ Λαϊκὴ Κίνα εἶναι, ἐπίσης, μεγάλη χώρα καὶ ὅτι ἀπέναντι τῶν χωρῶν αὐτῶν δὲν πρέπει νὰ καλλιεργῶμεν τὴν ἐχθρότητα... Διότι μιὰ τέτοια πολιτική, βλάπτει τὰ συμφέροντα τῆς Ἑλλάδος. Ἀπὸ τὴν θέσιν μας αὐτήν, σεῖς προσπαθεῖτε νὰ βγάλετε τὸ συμπέρασμα, ὅτι ἐμεῖς ἔχομεν ὡς πρόγραμμα τοῦ Κόμματός μας νὰ ἐφαρμοσθῇ ἐδῶ εἰς τὴν Ἑλλάδα τὸ κοινωνικὸν σύστημα ποὺ ἐφαρμόζεται ἐκεῖ. Κύριε ὑπουργέ, σεῖς εἶσθε μορφωμένος. Γνωρίζετε, ὅτι ἐκεῖ ἐγένετο ἐθνικὴ καὶ κοινωνικὴ ἐπανάστασις. Ἐκεῖ ἐφαρμόζεται Σοσιαλισμός. Αὐτὸ δὲν μπορεῖτε νὰ τὸ παραγνωρίσετε. Ἐκεῖ ἐδημιουργήθη ἄλλο δίκαιον. Ἐμεῖς, ὡς Κόμμα τῆς ΕΔΑ, δὲν πιστεύομεν ὅτι ἡ Ἑλλὰς ἀντιμετωπίζει σήμερον πρόβλημα ἀλλαγῆς κοινωνικοῦ συστήματος, πρόβλημα ἐφαρμογῆς τοῦ συστήματος ποὺ ἐφαρμόζεται εἰς τὰς Ἀνατολικὰς χώρας. Αὐτὴ ἡ θέσις μας, δὲν ἀποκλείει εἰς ὁποιονδήποτε ἀπὸ ἡμᾶς νὰ εἶναι πεπεισμένος, ὅτι θὰ ἐπικρατήσῃ τελικῶς εἰς ὁλόκληρον τὸν κόσμον τὸ σοσιαλιστικὸν κοινωνικὸν σύστημα. Ἡ ἀνθρωπότης δὲν σταματᾶ νὰ πηγαίνῃ μπροστά, δὲν μπορεῖ νὰ βαδίζῃ πρὸς τὰς ὀπίσω. Αὐτὸς ὅμως ποὺ χρειάζεται σήμερα εἰς τὴν Ἑλλάδα, εἶναι νὰ δώσωμεν τὰ χέρια καὶ μέσα εἰς τὰ σημερινὰ ἀστικὰ Δημοκρατικὰ πλαίσια νὰ βαδίσωμεν πρὸς τὰς ἐμπρός, πρὸς μιὰ Ἐθνικὴ Δημοκρατικὴ Ἀλλαγή. Μὴ προσπαθῆτε, λοιπόν, νὰ μεταθέσετε τὸ θέμα καὶ νὰ παρουσιάζετε ἀνυπάρκτους «κινδύνους». Δὲν κινδυνεύει ἀπὸ ἡμᾶς νὰ πάῃ ἡ Ἑλλάδα εἰς τὸ παραπέτασμα. Ἡμεῖς ζητοῦμεν, ὅπως εἴπαμε, ἴσην φιλίαν πρὸς ὅλους. Τὴν ἴσην φιλίαν, τὴν ὁποίαν σεῖς δὲν τὴν θέλετε, κύριε ὑπουργέ, πρέπει νὰ εἶσθε ἀμερόληπτος καὶ ἀντικειμενικὸς καὶ νὰ μὴ προσπαθῆτε νὰ δημιουργῆτε ἐντυπώσεις καὶ ἀτμόσφαιραν ἐκνευρισμοῦ. Δὲν μπορεῖτε διαρκῶς νὰ ἐκμεταλλεύεσθε τὰ δεινὰ τοῦ ἐμφυλίου πολέμου. Οἱ ἐμφύλιοι πόλεμοι δὲν ἐξακολουθοῦν αἰωνίως. Κάθε ἐμφύλιος πόλεμος, εἰς τὴν ἱστορίαν τελειώνει. Κι’ ἐὰν πραγματικὰ θέλετε τὸ Ἔθνος νὰ προχωρήσῃ μπροστά, θὰ πρέπει νὰ δώσῃ ἀμνηστίαν. Ἡ ἀμνηστία εἶναι πρᾶξις πολιτική, ἐθνική. Εἶναι ἀνάγκη διὰ τὸ Ἔθνος νὰ λησμονηθῇ, νὰ λήξῃ ἡ ἀνωμαλία τοῦ παρελθόντος. Τότε μόνον ἡ Ἑλλὰς θὰ τραβήξῃ μπροστά. Ἴσως διαφωνήσουν μερικοί, εἴτε διότι δὲν θέλουν τὴν ὁμαλότητα, εἴτε διότι δὲν ἀντιλαμβάνονται τὴν πραγματικότητα. Δὲν θέλω νὰ εἴπω, ὅτι ἔχουν παντελῆ ἀμάθειαν, ἀλλὰ πάντως ἔχουν, εἰς τὰ πράγματα τὰ κοινωνιολογικά, κἄποιαν ἀμάθειαν. Αὐτὰ τὰ ὁποῖα ἡμεῖς ὑποστηρίζουμε, δὲν εἶναι ἀντεθνικά. Ἀντιθέτως εἶναι ἐθνικά. Ὁ λαός, κύριοι, δημιουργεῖ ἀξίας. Καὶ ἡ Δυτικὴ Εὐρώπη καὶ ἡ Σοβ. Ἕνωσις δημιουργοῦν ἀξίας. Ἐγὼ ἀναγνωρίζω καὶ τὰς ἀξίας τῆς Δ. Εὐρώπης καὶ τὰς ἀξίας τῆς Σοβιετικῆς Ἑνώσεως. Αὐτὸ μήπως εἶναι ἀντεθνικόν; Δὲν πιστεύετε καὶ σεῖς, ὅτι εἶναι ἀντεθνικόν, κ. Ὑπουργέ. Τὰ ἄλλα, κ. ὑπουργέ, τὰ ὁποῖα ἐλέχθησαν περὶ τῶν λαῶν τῆς Σοβ. Ἑνώσεως, ὅτι εἶναι ξυπόλυτοι, ὅτι δὲν ἔχουν νὰ φᾶνε οἱ ἐργάται, κλπ., δὲν στέκονται, δὲν εἶναι σοβαρά. Ὅταν ἡ χώρα αὐτὴ δημιουργῇ τοὺς τεχνικοὺς καὶ ἐπιστήμονας, οἱ ὁποῖοι ἐξαπέστειλαν τὸν Λούνικ καὶ ἐρευνοῦν τὸ διάστημα, εἶναι ἀστεῖες κἄτι τέτοιες ἀπόψεις. Εὔχομαι καὶ ἡ Ἑλλὰς νὰ ἔχῃ εἰς τὸ μέλλον τοὺς ἐπιστήμονας καὶ τεχνικούς, ποὺ χρειάζονται διὰ νὰ φθάσωμεν καὶ ἡμεῖς ὑψηλά, ὅπως ἔφθασαν καὶ ἐκεῖνοι. Αὐτά, εἰλικρινῶς, ἡμεῖς σκεπτόμεθα καὶ ὑποστηρίζομεν. Καὶ ἂν αὐτὰ εἶναι ἐθνικὰ ἢ ἀντεθνικά, κρίνει ὁ Λαός. Κύριε ὑπουργὲ τῶν Ἐσωτερικῶν, καὶ ὡς ὑπουργός, ἀλλὰ καὶ ὡς ἐπιστήμων, δὲν δικαιοῦσθε νὰ ξεχωρίζετε ἡμᾶς καὶ νὰ ὁμιλῆτε περὶ «ἐθνικοφρόνων» καὶ «μὴ ἐθνικοφρόνων». Αὐτοὺς τοὺς ὅρους τοὺς μεταχειρίζονται μόνον ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι δὲν ἠμποροῦν νὰ ἀντιμετωπίσουν μὲ ἐπιχειρήματα πολιτικὰ καὶ ἐπιστημονικὰ τὸ ἐθνικό, δημοκρατικὸ καὶ φιλολαϊκὸ πρόγραμμα ποὺ θέτει ἡ ΕΔΑ ἀντικειμενικῶς. Αὐτὰ τὰ ὁποῖα εἶπον ἐγώ, αὐτὰ καὶ πιστεύω, κύριε Ὑπουργέ. Καὶ σεῖς, εἶναι ἀναμφισβήτητον, ὅτι τὰ αἰσθάνεσθε, ἀλλὰ λόγῳ τῆς θέσεώς σας, θέλετε νὰ μετατοπίζετε τὸ θέμα. Αὐτὰ τὰ ὁποῖα ὑποστηρίζομεν, κ. ὑπουργέ, δι’ ἄλλην μίαν φορὰν τονίζω, ὅτι συμφέρουν τὴν Ἑλλάδα. Καὶ δὲν θὰ εὑρεθῇ κανεὶς ἀντικειμενικὸς ἐντὸς καὶ ἐκτὸς αὐτῆς τῆς αἰθούσης, νὰ εἴπῃ, ὅτι αὐτὰ ποὺ εἶπεν ὁ Πρόεδρος τῆς ΕΔΑ ἐξ ὀνόματος τῆς ΕΔΑ, εἶναι ἀντεθνικά.

§94Ι. ΠΡΟΚΟΠΙΔΗΣ. Τὸν λόγον ἐπὶ προσωπικοῦ θέματος.

§95ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ Πρόεδρος τῆς ΕΔΑ, εἶπεν, ὅτι ἔχει ἀξίωσιν σεβασμοῦ εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν καὶ πράγματι εἶναι ἄξιος σεβασμοῦ καὶ λόγῳ τῆς θέσεώς του καὶ λόγῳ τῆς ἰδιότητός του ὡς Ἀρχηγοῦ τῆς Ἀξιωματικῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Δὲν ὑπάρχει προσωπικὸν θέμα.

§96Ι. ΠΡΟΚΟΠΙΔΗΣ. Ἠξεύρετε τὸν σεβασμόν, ποὺ ἔχω εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, ἀλλὰ μαθήματα ἀπὸ τὸν κ. Πασαλίδην καὶ ἀπὸ τὴν πλευρὰν ἐκείνην δὲν δέχομαι. Εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν θέλουν νὰ προπαγανδίσουν. Ἐὰν μίαν ἡμέραν, οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ θὰ διοικοῦσαν τὴν Ἑλλάδα, θὰ εἴσαστε μεταξὺ ἐκείνων, ποὺ θὰ ἐπήγαιναν πρὸς σφαγήν. Δίδετε τὸν λόγον εἰς τὸν κ. Πασαλίδην, διὰ νὰ κάμῃ πολιτικὴν κομμουνιστικήν.

§97ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λυποῦμαι πολύ, διότι διαταράσσετε τὴν γαλήνην εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν.

§98Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτ.). Κύριε Πρόεδρε τῆς ΕΔΑ εἰς τὴν προσπάθειάν σας, κατὰ τὴν διακοπὴν νὰ ἀντικρούσετε ὡρισμένας μου ἀπόψεις, πρέπει νὰ ὁμολογήσετε, ὅτι ἐρρυμουλκύθητε ἐκτὸς τοῦ θέματος καὶ ἐθέσατε ὡρισμένα ζητήματα ἐπὶ τῶν ὁποίων ἀσφαλῶς δὲν ὑπάρχει οὐσιαστικὴ διαφωνία, ἐκτὸς ἐὰν ὑπῆρξε παρανόησις. Ὡμιλήσατε περὶ τῆς ἀξίας καὶ τῆς σημασίας τῆς Σοβιετικῆς Ἑνώσεως ὡς Ἔθνους καὶ ὡς Κράτους, ὅτι πρόκειται περὶ μεγάλης δυνάμεως, ὅπως καὶ ἡ Κίνα καί, ὅτι μεταξὺ τῶν 250 ἑκατομμυρίων ἀνθρώπων, τοὺς ὁποίους διαθέτει καὶ τῶν μέσων, τὰ ὁποῖα ἔχει, ἔχει καὶ ἐπιστήμονας καὶ τεχνικούς, οἱ ὁποῖοι ἔφθασαν ἢ θὰ φθάσουν καὶ μέχρι τῆς Σελήνης. Εἶναι σημεῖα, τὰ ὁποῖα δὲν ἀμφισβητεῖ κανείς, οὔτε ἔχω διάθεσιν νὰ ἀμφισβητήσω, ὅτι ἡ Σοβιετικὴ Ἕνωσις ὡς χώρα μεγάλη, ἀπολαμβάνει τῆς τιμῆς, ἡ ὁποία τῆς προσήκει. Δὲν μᾶς ἀφορᾷ τὸ σύστημα, τὸ ὁποῖον ἐφαρμόζει καὶ ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα πράττει εἰς τὸ ἐσωτερικόν της, ἐφ’ ὅσον δὲν ἔχει σχέσιν μὲ ἡμᾶς. Θὰ ἀπετέλει μωρίαν νὰ ἀναλάβωμεν ἡμεῖς νὰ διορθώσωμεν τὰ ὅσα πράττει ἡ Σοβιετικὴ Ἕνωσις εἰς τὴν περιοχήν της. Ἐκεῖνο, ποὺ ἐτόνισα ἐγώ, κατὰ τὴν ὁμιλίαν μου, εἶναι, ὅτι ἡ Σοβιετικὴ Ἕνωσις, ἡ ὁποία ἀποτελεῖ τὸ παράδειγμα καὶ τὸ πρωτότυπον, κατὰ ἕνα τρόπον τῶν χωρῶν τοῦ παραπετάσματος, τὰ ὁποῖα ἀποτελοῦν ἕνα μπλὸκ ἀξιόλογον, ἀναμφισβητήτως ἔχει ἕνα σύστημα ὡρισμένον, ἐφαρμογῆς τῶν δημοκρατικῶν θεσμῶν, τὸ ὁποῖον δι’ ἐμὲ προσωπικῶς, ἀλλὰ καὶ ὡς ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν, δὲν εἶναι τῆς προτιμήσεώς μου. Εἶναι σύστημα, ἀπὸ τὸ ὁποῖον, ἐγὼ τοὐλάχιστον, τίποτα δὲν θὰ ἐζήλευα ἀπὸ πλευρᾶς δημοκρατικῆς καὶ δημοκρατικῶν θεσμῶν. Τώρα, τὸ θέμα τῶν νέων ἐπιδόσεων, τὰς ὁποίας ἐπεκαλέσθητε καί, αἱ ὁποῖαι εἶναι δυνατὸν νὰ συγκινήσουν ὡρισμένους ὀπαδούς σας, ἔστω καὶ εἰς βάρος τῶν ἐλευθεριῶν καὶ τῆς δημοκρατίας, εἶναι τελείως διάφορον θέμα. Ἀλλὰ τὴν στιγμὴν αὐτὴν δὲν εἶναι πρὸς συζήτησιν αὐτὸ τὸ κεφάλαιον. Πρὸς συζήτησιν εἶναι τὸ θέμα τῆς Δημοκρατίας, τὴν ὁποίαν θέλομεν νὰ προστατεύσωμεν. Ἐγένετο ἐκ μέρους τῆς παρατάξεως ἐκείνης μία ἔμμεσος ὑπόδειξις ἑνὸς ἄλλου συστήματος, τὸ ὁποῖον ἰσχύει εἰς ἄλλας χώρας καὶ ἐλέχθη, ὅτι ἔπρεπε νὰ τὸ μιμηθῇ ἡ Ἑλλάς. Καὶ σᾶς λέγω, ὅτι ἐὰν ἐφθάναμεν εἰς τὸ σημεῖον νὰ μιμηθῇ οἱανδήποτε ἄλλην χώραν, ἡ Ἑλλάς, εἰς τὸ σημεῖον ποὺ εὑρίσκεται καὶ μὲ τὴν σμικρότητα τὴν ὁποίαν ἔχει καὶ πολὺ περισσότερον ἂν ἀπεφασίζαμεν νὰ μιμηθῶμεν τὸ παραπέτασμα, εἶναι βέβαιον, ὅτι σεῖς θὰ ἦτο ἀδύνατον νὰ εἶσθε παρόντες εἰς τὸ Κοινοβούλιον. Ὅταν ἡ Ἀνατολικὴ περιοχή, μὴ ἔχουσα κανένα ἀπολύτως κίνδυνον ἀπὸ καμμίαν ἀπολύτως πλευράν, λόγῳ τοῦ ὄγκου τὸν ὁποῖον διαθέτει, δὲν ἐπιτρέπῃ τὴν ὕπαρξιν καὶ ἑνὸς ἔστω ψήφου ἀντιπολιτευτικοῦ, ὄχι ὑποψηφίου βουλευτοῦ, ἢ ἀρχηγοῦ κόμματος, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποδεικνύεται ἀπὸ σᾶς νὰ καταφύγωμεν εἰς τοιούτου εἴδους σύστημα. Μεταξὺ τῆς παρατάξεως τῆς ἰδικῆς μας καὶ τῆς ἰδικῆς σας, ὑπάρχουν διαφωνίες βασικαὶ καὶ ριζικαί. Ἐδῶ μέσα ἔχετε ἀπόλυτον ἐλευθερίαν, ὄχι μόνον νὰ κάμετε κριτικὴν καὶ ἔλεγχον, ἀλλὰ νὰ κατέχετε καὶ τὴν θέσιν τῆς Ἀξιωματικῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Ὅταν αὐτὰ συμβαίνουν παρ’ ἡμῖν, δὲν νομίζω, ὅτι ἐν ὀνόματι τῆς Δημοκρατίας ἠμπορεῖτε νὰ ὑποδεικνύετε νὰ καταφύγωμεν εἰς ἀλλαγὴν συστήματος πλέον δημοκρατικοῦ καθ’ ὑπόδειξιν τῆς γνωστῆς προτιμήσεως, τὸ ὁποῖον δὲν θὰ σᾶς ἐπέτρεπε νὰ ὑπάρχετε.

§99Ι. ΠΑΣΑΛΙΔΗΣ. Σεῖς τὸ λέγετε.

§100Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Ἐὰν εἴμεθα σύμφωνοι, ὅτι ἐκεῖνο δὲν εἶναι σύστημα πρὸς μίμησιν, τότε εἶμαι πρόθυμος νὰ σταματήσω τὴν σύγκρισιν. Δὲν νομίζω, ὅτι ἔχετε δίκαιον νὰ καταφέρεσθε ἐναντίον τῆς παρατάξεώς μας, διότι ἀναφέρει τὴν Σοβιετικὴν Ἕνωσιν, ὅταν σεῖς, εἰς πᾶσαν εὐκαιρίαν ὁμιλῆτε περὶ τῆς προόδου τῆς Σοβιετικῆς Ἑνώσεως. Νομίζω, ὅτι κακῶς γίνεται συζήτησις ἐπὶ τοῦ σημείου τούτου. Ἐν πάσῃ περιπτώσει πρὸ ὀλίγων λεπτῶν σεῖς ὡμιλήσατε περὶ τῆς Σοβιετικῆς Ἑνώσεως καὶ τῶν ἐπιτευγμάτων της. Καὶ σᾶς λέγω, ὅτι δὲν θεωρῶ, ὅτι εἶναι πρὸς μίμησιν τὸ σύστημά της, ὅταν ἡ χώρα αὐτὴ εἶχε ἐπὶ 15 ἔτη Πρωθυπουργὸν τὸν Στάλιν καὶ μετὰ τὸν θάνατόν του, ἐκατηγορήθη ἀπὸ τὴν ἐπίσημον Κυβέρνησιν ὡς ἐγκληματίας, ὅταν ἕτερος Πρωθυπουργὸς ὁμολογῇ, ὅτι εἶναι ἐγκληματίας καὶ ὅταν καὶ τρίτος πρωθυπουργός, ὁ Μπουλγκάνιν, ὁμολογῇ ὅτι ἔκαμεν ἐγκληματικὰς πράξεις. Ὁμολογῶ, ὅτι εἶναι μία χώρα, τὴν ὁποίαν τιμῶ, ἀλλὰ ἡ ὁποία μὲ ἀνησυχεῖ, ἐὰν ἐπρόκειτο κατὰ ἕνα τρόπον, νὰ μοῦ μεταφέρῃ καὶ νὰ μοῦ μεταφυτεύσῃ τὸ σύστημά της δι’ ἑνὸς κόμματος, τὸ ὁποῖον κατὰ ἕνα τρόπον παρασύρεται διότι θαυμάζει λέγει τὴν πρόοδον τῆς χώρας ἐκείνης. Οὔτε τὴν τοιαύτην πρόοδον θαυμάζω, οὔτε τὸ σύστημα της ζηλεύω. Μὲ ἐρωτήσατε ἐπὶ τοῦ εἰδικωτέρου θέματος, ἐὰν εἶναι δημοκρατικὰ ἢ ἀντιδημοκρατικὰ τὰ μέτρα ποὺ λαμβάνει ἡ Κυβέρνησις. Σᾶς ἀπαντῶ, ὅτι εἶναι κλασσικῶς δημοκρατικὰ τὰ μέτρα. Δεύτερον, ὡμιλήσατε περὶ ἐμφυλίου πολέμου. Ἐγὼ δὲν ὁμιλῶ περὶ ἐμφυλίου πολέμου, ὁμιλῶ περὶ ἀλλεπαλλήλων ἐπιδρομῶν ἐναντίον τοῦ Ἔθνους. Ἐγένετο ἡ πρώτη ἐπιδρομὴ ἐναντίον τῆς ἐθνικόφρονος παρατάξεως. Ἐπηκολούθησε δευτέρα ἐπιδρομή. Εἶναι δυνατὸν κάθε ἕνα ἔτος νὰ γίνωνται ἐπιδρομαὶ εἰς τὰς ὁποίας νὰ σφαγιάζωνται χιλιάδες ἀνθρώπων ἀνυπόπτων καὶ ἀνευθύνων, νὰ καταστρέφεται καὶ νὰ ἐρημοῦται ἡ Χώρα καὶ αἱ ζημίαι νὰ ἀνέρχωνται εἰς ἑκατοντάδας ἑκατομμυρίων δολλαρίων; Καὶ μετὰ ταῦτα νὰ ἔρχεσθε καὶ νὰ λέγετε, ὅτι τὸ Κράτος εἶναι ὑποχρεωμένον ἐν ὀνόματι τῆς Δημοκρατίας καὶ τοῦ ἐμφυλίου πολέμου νὰ σταματήσῃ τὰ πάντα καὶ νὰ μὴ λαμβάνῃ καὶ στοιχειώδη μέτρα, τότε πλέον δὲν θὰ πρόκειται περὶ ἀφελείας, ἀλλὰ περὶ καθαρᾶς ἠλιθιότητος. Καὶ θὰ πρέπει νὰ γνωρίζετε, διὰ νὰ τερματισθῇ ἅπαξ διὰ παντὸς ἡ μεταξύ μας συζήτησις, ὅτι δὲν θὰ εἶναι δυνατόν, μὲ οἱονδήποτε τέχνασμα νὰ ἐκπορθήσετε τὸ Ἔθνος. Αἱ ὑποχρεώσεις, αἱ ὁποῖαι βαρύνουν τὴν παροῦσαν Κυβέρνησιν καὶ τὸ σύνολον τῶν ἐθνικοφρόνων κομμάτων, τὰς μετὰ τῶν ὁποίων διαφορὰς λύομεν ἐν τῇ Βουλῇ εἴτε μὲ ὀξύτητα εἴτε ὄχι —πολλάκις μὲ μεγαλυτέραν ὀξύτητα ἀντιδικοῦμεν μὲ τὴν πλευρὰν αὐτήν, παρὰ μὲ τὴν ἰδικήν σας— αἱ ὑποχρεώσεις αὐταί, λέγω, πρὸς διαφύλαξιν τοῦ Ἔθνους εἶναι κατὰ κυριολεξίαν ὑποθῆκαι τῆς φυλῆς, προκειμένου περὶ τοῦ ἐθνικοῦ αὐτοῦ τομέως, σᾶς προειδοποιοῦμεν ὅτι οἱονδήποτε τέχνασμα ἢ προσπάθεια ἀλλὰ καὶ οἱαδήποτε προσφορὰ καιροσκόπων, γενομένη ἐν ὀνόματι προσωπικῶν ἐπιδιώξεων καὶ φιλοδοξιῶν, θὰ προσκρούσουν εἰς τὴν ἀπόφασιν τῆς Κυβερνήσεως ὅπως τὰς συντρίψῃ κατὰ τὸν πλέον σκληρὸν καὶ ἀποτελεσματικὸν τρόπον. (Παρατεταμένα χειροκροτήματα ἐκ τῆς πλευρᾶς τῆς Συμπολιτεύσεως).

§101Α. ΖΑΚΚΑΣ. Αὐτὸ εἶναι φατριασμός, κ. ὑπουργέ, καὶ ὄχι δημοκρατία. (Κωδωνοκρουσίαι).

§102ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Μίχας, ἔχει τὸν λόγον.

§103Η. ΜΠΡΕΔΗΜΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἴμεθα ἄλλοι νὰ ὁμιλήσωμεν.

§104ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ Προεδρεῖον πράττει τὸ καθῆκον του καὶ τηρεῖ τὴν σειράν. Ὁ κ. Παπαγεωργίου εἶναι ἀπών, καλῶ τὸν ἑπόμενον καὶ ἐν συνεχείᾳ εἶσθε σεῖς.

§105Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Μετὰ τὸν κ. ὑπουργόν, ἐπακολουθεῖ ρήτωρ πάλιν ἐκ τῆς κυβερνητικῆς παρατάξεως.

§106ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς δικαιοῦται νὰ ὁμιλήσῃ καὶ νὰ παρέμβῃ ὁποτεδήποτε. Ὑπενθυμίζω, κ. συνάδελφοι, ὅτι ἀπόφασις τοῦ Σώματος, εἶναι νὰ τερματισθῇ ἡ συζήτησις τὴν 12ην. Εἶναι ἐγγεγραμμένοι ἀκόμη 15 ἀγορηταί. Παρακαλῶ νὰ ἔχετε τοῦτο ὑπ’ ὄψει σας καὶ νὰ ἦσθε σύντομοι.

§107Α. ΜΙΧΑΣ. Κύριοι βουλευταί, ἔκπληξιν, ὁμολογῶ, ἐδοκιμάσαμεν καὶ ἐγὼ καὶ πολλοὶ συνάδελφοι ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ, ὄχι, βέβαια, ἀπὸ τὴν ἐπερώτησιν αὐτὴν καθ’ ἑαυτήν, ἀλλὰ ἀπὸ τὰ κατὰ κόρον λεχθέντα, ὅτι κινδυνεύει ἡ Δημοκρατία εἰς τὸν τόπον αὐτόν, καὶ ὅτι ὑπάρχει ἀστυνομικὸν κράτος. Ἐλέχθη, εἰδικώτερον, ὅτι ἀπὸ τῆς 11ης Μαΐου συμβαίνουν ἐκεῖνα καὶ τοῦτα τὰ τρομερά. Ἀλλ’ ἐνθυμούμεθα, ὅσοι τοὐλάχιστον εὑρισκόμεθα καὶ εἰς τὴν παρελθοῦσαν Βουλήν, ὅτι αὐτὰ τὰ τρομερὰ καὶ φοβερὰ συνέβαινον καὶ πρὸ τῆς 11ης Μαΐου. Ἐλέχθη περαιτέρω, ὅτι ὑπάρχουν ἀντικοινοβουλευτικαὶ τάσεις εἰς τὴν παροῦσαν Κυβέρνησιν. Ἀλλ’ ἐὰν ἤθελαν, οἱ τοιαῦτα ἰσχυριζόμενοι νὰ ἀνατρέξουν εἰς τὸ παρελθὸν καὶ εἰς τὴν κοινοβουλευτικὴν ἱστορίαν τοῦ τόπου αὐτοῦ, ἀλλὰ καὶ ὅλων τῶν Κοινοβουλευτικῶν Κρατῶν, θὰ παρεδέχοντο, ὅτι ὅλαι αἱ ἀντιπολιτεύσεις ἐπικαλοῦνται τὴν ἀντικοινοβουλευτικότητα τῶν ἑκάστοτε κυβερνήσεων. Ἐλέχθη ἀκόμη, ὅτι διὰ τῆς συζητήσεως αὐτῆς, τὴν ὁποίαν βεβαίως, δὲν ἐπροκάλεσεν ἡ Κυβέρνησις, καὶ διὰ τοῦ τόνου, ὁ ὁποῖος δίδεται, προσπαθεῖ ἡ Κυβέρνησις νὰ περισπάσῃ τὴν προσοχὴν τοῦ λαοῦ. Ἀλλ’ εἶναι γνωστόν, ὅτι ἐφ’ ὅλων τῶν θεμάτων τοῦ δημοσίου βίου καὶ ἡ Κυβέρνησις καὶ ἡ Ἀντιπολίτευσις κατ’ ἐπανάληψιν καὶ ἐξονυχιστικῶς συζητοῦν καὶ ἐντὸς καὶ ἐκτὸς τῆς αἰθούσης ταύτης, διὰ τοῦ τύπου. Ἑπομένως, δὲν εἶναι τὸ θέμα τοῦτο ἡ συζήτησις δηλαδὴ περὶ τῆς ὁμαλῆς ἢ μὴ λειτουργίας τῶν δημοκρατικῶν θεσμῶν ἐν τῇ Χώρᾳ μας, τὸ θέμα τοῦτο, τὸ ὁποῖον ἐμφανίζεται τάχα ὡς σωσσίβιον τῆς Κυβερνήσεως διότι εἰς ὅλους τοὺς τομεῖς ὑπερηφάνως ἡ Κυβέρνησις, δύναται νὰ ὑποστηρίξῃ, ὅτι ἐφαρμόζει ἓν πρόγραμμα θετικὸν καὶ οὐσιαστικόν. Καὶ ἐλέχθη, τέλος, ὅτι ἡ «ἀδελφοσύνη» καὶ ἡ «συναδέλφωσις», πρέπει νὰ ἐπικρατήσουν μεταξὺ ὅλων τῶν Ἑλλήνων. Καὶ λέγεται, αὐτὸ τὸ πρᾶγμα ἐπὶ μίαν 9ετίαν. Τὰ ἴδια ἔλεγον καὶ τότε, τὰ ἴδια τώρα, τὰ ἴδια θὰ λέγουν πάντοτε. Ὅσα ἀνέπτυξαν οἱ ἀξιότιμοι κ.κ. ὑπουργοὶ καὶ σήμερον καὶ κατὰ τὰς παρελθούσας συνεδριάσεις ἀποδεικνύουν ἀσφαλῶς ὅτι οὐδὲν τὸ βάσιμον κατ’ οὐσίαν ὑπάρχει εἰς τὴν ἐπερώτησιν αὐτήν. Βεβαίως—καὶ τὸ ἐδέχθη μὲ ὅλην τὴν εἰλικρίνειαν τοῦ δημοκρατικοῦ ἀνδρὸς καὶ ὁ ἴδιος ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν—ἐνδέχεται νὰ ὑπάρχουν μικραὶ μεμονωμέναι παραβάσεις. Βεβαίως, εἰς πᾶσαν δημοκρατίαν καὶ εἰς πάντα θεσμὸν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξουν περιπτώσεις μεμονωμέναι, αἱ ὁποῖαι νὰ ἀποτελοῦν παρέκκλισιν τῆς ἀρχῆς ἢ τῶν κανόνων οἱ ὁποῖοι ἐφαρμόζονται. Ἀπὸ τοῦ σημείου, ὅμως, τούτου μέχρι τοῦ σημείου νὰ λέγωμεν, ὅτι τοῦτο συνιστᾷ ἀστυνομικὸν Κράτος καὶ ὅτι τοῦτο ἀποτελεῖ κίνδυνον τῆς Δημοκρατίας, ὑπάρχει ἀπόστασις τεραστία, τὴν ὁποίαν οὔτε ἡ ζωηροτέρα φαντασία δὲν θὰ ἠδύνατο νὰ καλύψῃ. Ἡ Δημοκρατία, εἶναι ἀναμφισβητήτως, τὸ μόνον σύστημα, τὸ ὁποῖον εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ κατὰ τὴν σύγχρονον ἐποχὴν καὶ ἡ ἐλευθερία εἶναι τὸ μεγαλύτερον ἰδανικὸν τῶν ἀνθρώπων. Εἶναι φυσικόν, εἰς κάθε τόπον, καὶ ἀνὰ πᾶσαν στιγμὴν νὰ μὴ εἶναι δυνατὴ οὔτε ἡ τοῦ συστήματος τελεία λειτουργία, οὔτε ἡ τοῦ ἰδεώδους καὶ ἐν παντὶ πλήρης ἐφαρμογή. Δὲν θὰ κριθῇ ὅμως ἓν πολίτευμα ἀπὸ τὰς ἐπὶ μέρους μεμονωμένας καὶ ἐλαχίστας παραβάσεις, ἀλλὰ θὰ κριθῇ ἀπὸ τὰς βάσεις ἐπὶ τῶν ὁποίων ἑδράζεται καὶ ἐπὶ τῶν ὁποίων στηρίζεται τὸ ὅλον πολιτικὸν οἰκοδόμημα. Καὶ διερωτώμεθα, ὅσοι ζῶμεν εἰς αὐτὸν τὸν τόπον: Τί εἶναι Δημοκρατία; Δὲν στηρίζεται ἡ Δημοκρατία εἰς τὴν ἀρχὴν τῆς λαϊκῆς κυριαρχίας καὶ δὲν κατοχυρώνεται μὲ τὴν καθολικὴν ψηφοφορίαν καὶ μὲ τὰς ἐλευθέρας ἐκλογάς; Δὲν εἶναι, τἄχα ἡ Δημοκρατία τὸ σύστημα τὸ προβλέπον πλειοψηφίαν κυβερνῶσαν καὶ μειοψηφίαν ἐλέγχουσαν; Καὶ δὲν κατοχυρώνει ἡ Δημοκρατία τὰ ἀτομικὰ δικαιώματα τῶν πολιτῶν καὶ τὴν ἐφαρμογὴν Κράτους δικαίου; Ἡ ἰσότης ἀπέναντι τοῦ νόμου; Καὶ διερωτώμεθα καὶ ἐρωτῶμεν ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ὑπέβαλον τὴν ἐπερώτησιν: Ποῖος καλόπιστος ἄνθρωπος ἠμπορεῖ νὰ ἰσχυρισθῇ ὅτι εἰς τὴν ἐποχὴν αὐτήν, εἰς τὴν ὁποίαν ζῶμεν, δὲν ὑπάρχουν τὰ στοιχεῖα τὰ ὁποῖα ἀπαρτίζουν τὴν ἔννοιαν καὶ τὸ περιεχόμενον τῆς Δημοκρατίας; Ὅταν γίνωνται ἐλεύθεραι ἐκλογαί, ὅταν γίνεται ὁ ἔλεγχος, ὅστις γίνεται, ἐλεύθερος καὶ ἀνεμπόδιστος, ὅταν ὑπάρχῃ ὁ τύπος, ὁ ὁποῖος πολλάκις κρίνει καὶ ἐπικρίνει μέχρι σημείου ἐνίοτε ὑπερβολῆς, ὅταν ὑπάρχουν ὅλα αὐτά, εἶναι δυνατὸν νὰ λέγεται, ὅτι εἰς τὴν χώραν αὐτὴν ὑπάρχει Ἀστυνομικὸν Κράτος καὶ ὅτι κινδυνεύει ἡ Δημοκρατία; Οἱ κ.κ. ὑπουργοὶ ἀπήντησαν εἰς τὰ ἐπὶ μέρους καὶ εἶμαι βέβαιος, ὅτι ὡς ἐδήλωσαν κατὰ τὰς ἐμπεριστατωμένας ἀγορεύσεις, ἐκράτησαν σημειώσεις καὶ ὁπουδήποτε διαπιστώσουν συγκεκριμένας παραβάσεις, ἀκριβῶς ὡς ὑπουργοὶ δημοκρατικῆς Κυβερνήσεως, θὰ κάμουν τὸ καθῆκόν των καὶ θὰ ἐπιβάλουν τὴν δημοκρατίαν ὅπου καὶ ἐφ’ ὅσον εἰς ὡρισμένας περιπτώσεις ὑπῆρξαν παραβάσεις. Ἀλλὰ θὰ ἔπρεπε ἐπὶ τέλους νὰ ὑπάρξῃ μία γενικὴ ἐξήγησις ἐπὶ τοῦ θέματος. Ἓν πρᾶγμα πρέπει νὰ δεχθῇ ἢ ἐὰν θέλωμεν νὰ εἴμεθα ἀκριβολόγοι, νὰ χωνέψῃ ἡ πλευρὰ ἐκείνη, ἡ ὁποία ὑπέβαλε τὰς ἐπερωτήσεις, ἡ Ε.Δ.Α., ἡ Δημοκρατία σέβεται τοὺς σεβομένους ἑαυτήν. Καὶ ἐπὶ πλέον ἀνέχεται τοὺς θεωρητικῶς ἀντιτιθεμένους εἰς αὐτήν. Οὐδεὶς ὅμως, οὔτε λογικῶς, οὔτε ἠθικῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἀξιώσῃ ἀπὸ τὴν Δημοκρατίαν νὰ ἐγκαταλείψῃ ἑαυτὴν εἰς τὸ ἔλεος τῶν ἐπιδιωκόντων ἔργῳ τὴν ἀνατροπήν της. Ἡ Δημοκρατία, ἀκριβῶς, χάριν τῶν πολλῶν καὶ χάριν τῆς ἐλευθερίας —τοῦ ὑψίστου τῶν ἰδανικῶν τοῦ ἀνθρώπου— δὲν ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ αὐτοκτονήσῃ ἢ νὰ ἐπιτρέψῃ νὰ δολοφονηθῇ. Πέραν αὐτοῦ, ἔχει καθῆκον νὰ ἀποκαλύπτῃ τοὺς ἐμφανιζομένους ὡς δημοκράτας, ἐνῷ πιστεύουν εἰς τὴν πλέον στυγνὴν δικτατορίαν καὶ τὴν ἐφαρμόζουν ὅπου ἔχουν ἐπικρατήσει. Ἐδῶ θὰ μοῦ ἐπιτραπῇ μία σύντομος παρένθεσις: Ὁσάκις, ἀπὸ τὴν ἰδικήν μας πτέρυγα δίδωνται ἀπαντήσεις εἰς τὴν ἄκραν ἀριστεράν, ἢ γίνεται οἱαδήποτε κριτικὴ αὐτῆς, ἀκούονται ἐκεῖθεν διαμαρτυρίαι, μὲ τὴν στερεότυπον φράσιν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις κρίνεται καὶ ὄχι ἡ Ἀντιπολίτευσις. Ἂν τοῦτο ἔχῃ κἄποιαν βάσιν εἰς ἄλλα θέματα, δὲν εἶναι πάντως δυνατὸν νὰ ἀμφισβητηθῇ, ὅτι προκειμένης συζητήσεως περὶ τῆς Δημοκρατίας καὶ τῆς ἐν πράξει ἐφαρμογῆς της, ὅλοι ὑπόκεινται εἰς κρίσιν. Ὅλοι, κυβερνητικοὶ καὶ ἀντιπολιτευόμενοι, ὀφείλομεν νὰ σεβώμεθα τὴν Δημοκρατίαν καὶ νὰ ἐνεργῶμεν, λόγοις καὶ ἔργοις, κατὰ τρόπον δημοκρατικόν. Δὲν θὰ ἀναφερθῶ εἰς τὴν ὑπόθεσιν Παστερνάκ, οὔτε εἰς τὰ ἐν Οὑγγαρίᾳ μόλις πρὸ διετίας συμβάντα τραγικὰ γεγονότα. Οὔτε εἰς τὴν κατὰ χιλιάδας συρροὴν κατοίκων ἐκ τῆς Ἀνατολικῆς Γερμανίας εἰς τὴν Δυτικήν. Οὔτε εἰς τὰ τόσα ἄλλα συμβαίνοντα εἰς τὸ παραπέτασμα, τὰ ὁποῖα, λεγόμενα ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ, ἐνοχλοῦν τὴν ΕΔΑ —ὡς μὴ ὤφειλε— ἀφοῦ διακηρύσσει ὅτι εἶναι Δημοκρατικὸν Κόμμα. Ἂν ἦτο καὶ ἂν ἐπίστευεν εἰς τὴν Δημοκρατίαν— τὴν πραγματικήν, τὴν μόνην, τὴν ἑνιαίαν καὶ ἀδιαίρετον —θὰ εἶχε καθῆκον νὰ λάβῃ θέσιν ἐπ’ αὐτοῦ ἀφ’ ἑαυτῆς καὶ ὄχι νὰ ἐνοχλῆται ὅταν τῆς ὑπενθυμίζωνται ταῦτα. Ἀλλὰ τί εἶναι ΕΔΑ; «Ἑνιαία Δημοκρατικὴ Ἀριστερά», λέγει ὁ τίτλος της. Παρεδέχθη ἡ ἰδία, ὅτι περιλαμβάνει καὶ κομμουνιστὰς εἰς τοὺς κόλπους της. Ἀλλὰ καὶ αὐτὸ καὶ μόνον θὰ ἦτο ἀρκετόν, διὰ νὰ παύσῃ νὰ εἶναι δημοκρατικὸν κόμμα. Ἐὰν ἐπίστευεν ἡ ΕΔΑ εἰς τὴν Δημοκρατίαν καὶ εἰλικρινῶς διεμαρτύρετο διὰ τὰς μεμονωμένας παραβάσεις, θὰ ἔπρεπε νὰ ὑψώσῃ τὴν φωνήν της καὶ νὰ εἴπῃ, ὅτι ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα συμβαίνουν εἰς τὸ παραπέτασμα, εἶναι χιλιάκις περισσότερα ἀπὸ ὅσα συμβαίνουν ἐδῶ. Ἐλέχθη, ὅτι μέσα εἰς τὴν ΕΔΑ ὑπάρχουν κομμουνισταί. Ἐγώ, δὲν θὰ προχωρήσω εἰς τὸ λεχθέν, ὅτι οἱ κομμουνισταὶ ἀποτελοῦν τὸν σκληρὸν πυρῆνα ποὺ κατευθύνει τὴν ΕΔΑ. Δέχομαι, ὅτι εἶναι ἰσότιμα καὶ ὁμότιμα ὅλα τὰ μέλη της, ἂν καὶ πιστοποιῆται τοῦτο ὡς μὴ ἀκριβές, ἂν ἐνθυμηθῶμεν μερικὰ πράγματα τοῦ προσφάτου παρελθόντος (τὸ ΕΑΜ τῆς κατοχῆς κλπ.). Ἐρωτῶ, λοιπόν, πῶς δέχεται ἡ «Ἑνιαία Δημοκρατικὴ Ἀριστερὰ» τοὺς ἐκ κοσμοθεωρίας ἀντιτιθεμένους εἰς πᾶσαν ἔννοιαν δημοκρατίας; Πῶς δέχεται νὰ τοὺς ἔχῃ συμπαρακαθημένους; Οἱ κομμουνισταὶ εἶναι ἐξ ἰδεολογίας ἐναντίον τῆς Δημοκρατίας. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ τοὺς δέχεται ὡς συμπαραστάτας εἰς τόν, δῆθεν, ὑπὲρ τῆς Δημοκρατίας ἀγῶνα της;. Ὁ ὑψώνων τὴν σημαίαν τῆς Δημοκρατίας, θὰ πρέπει νὰ ἔχῃ τὸ θάρρος νὰ κρατῇ μακρὰν τοὺς ἐχθροὺς τῆς Δημοκρατίας, εἴτε πρόκειται περὶ φασιστῶν, εἴτε πρόκειται περὶ κομμουνιστῶν. Ὅταν τοὺς ἀνθρώπους αὐτοὺς τοὺς ἔχετε παρακαθημένους ὡς ὁμοτίμους, πῶς θέλετε νὰ παραδεχθῶμεν, ὅτι πιστεύετε καὶ ὑπηρετεῖτε τὴν Δημοκρατίαν καὶ ὅτι ὅλα ὅσα λέγετε τὰ λέγετε διὰ τὸ καλὸν τῆς Δημοκρατίας; Ἐφ’ ὅσον συνεπῶς, δέχεσθε εἰς τοὺς κόλπους σας τοὺς κομμουνιστὰς δὲν δικαιοῦσθε νὰ ὁμιλῆτε περὶ δημοκρατίας. Διότι οἱ κομμουνισταὶ θεωρητικῶς καὶ πρακτικῶς εἶναι κεκηρυγμένοι ἐναντίον τῆς δημοκρατίας. Ὁ κομμουνισμὸς ὅπου ἐπικρατεῖ, ἐφαρμόζει τὴν βίαν καὶ ὅπου δὲν ἐπικρατεῖ ἐφαρμόζει τὴν ἀπάτην. Προσπαθεῖ δηλαδὴ νὰ παραπλανήσῃ τὴν κοινὴν γνώμην, ἀγωνιζόμενος διὰ τὴν Δημοκρατίαν. Τέλος, κύριοι συνάδελφοι, ἔχομεν μίαν παρανόησιν. Γίνεται λόγος περὶ δημοκρατίας ἀνατολικοῦ τύπου καὶ δημοκρατίας δυτικοῦ τύπου. Δημοκρατία, κύριοι συνάδελφοι, μόνον μία ὑπάρχει, ἡ ὁποία, —ὡς πολιτικὸν σύστημα—ἔχει τὰ προεκτεθέντα γνωρίσματα. Ὅπου ὑπάρχει ἓν κόμμα, ὅπου αἱ ἐκλογαὶ ἀποδίδουν ὑπὲρ τοῦ μόνου κόμματος μεταξὺ 98%–99%, ὅπου ὄχι οἱ ἁπλοῖ πολῖται, ἀντίπαλοι, οὐδέτεροι ἢ φίλοι τοῦ κόμματος ἀλλ’ αὐτοὶ οἱ ἀνεγνωρισμένοι καὶ ὡς ἡμίθεοι πρό τινος ἀναγνωριζόμενοι ἡγέται τοῦ κόμματος καὶ τοῦ Κράτους, ὄχι μόνον στηλιτεύονται ὡς προδόται, ὄχι μόνον ἐξαποστέλλονται εἰς ἐξορίαν, ἀλλὰ συχνὰ ἐξαποστέλλονται καὶ εἰς τὸν ἄλλον κόσμον, μὲ τὸ στίγμα τοῦ καταδότου τοῦ Κράτους ἀλλὰ καὶ τῶν ἰδεῶν τὰς ὁποίας δι’ ὅλης τῆς ζωῆς των ὑπηρέτησαν, ὅπου συμβαίνουν ὅλα αὐτά, ἐκεῖ δὲν ὑπάρχει Δημοκρατία. Ἐκτὸς ἐὰν θέλωμεν νὰ πλανώμεθα ἢ νὰ πλανῶμεν. Συνεπῶς, ἡ Δημοκρατία ἀνατολικοῦ τύπου εἶναι μῦθος.

§108Κ. ΠΥΡΟΜΑΓΛΟΥ. Ἡ δικτατορία, κ. συνάδελφε, εἶναι μόνον εἰς τὸ ἀνατολικὸν στρατόπεδον; Δὲν ὑπάρχουν εἰς τὴν δύσιν δικτατορίαι;

§109Α. ΜΙΧΑΣ. Ἡ ἔννοια τῆς δημοκρατίας εἶναι μία. Αὐτὴ ἡ ὁποία ὑπάρχει εἰς τὴν δύσιν. Φυσικὰ καὶ εἰς τὴν δύσιν ὑπάρχουν μεμονωμέναι παραβάσεις. Ταύτας, ὅπου καὶ ἂν ὑπάρχουν, τὰς καταδικάζω. Πάντως εἰς τὴν σύγχρονον ἐποχὴν τὸ πρότυπον τῆς ἐκτροπῆς ἀπὸ τὴν δημοκρατίαν τὸ ἔδωσεν ὁ κομμουνισμός.

§110Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφυπ. Ἐσωτ.). Ἐπιθυμῶ, ἐξ ἀφορμῆς τῆς διακοπῆς τοῦ συναδέλφου, νὰ συμπληρώσω τὴν θέσιν τῆς Κυβερνήσεως, ὡς πρὸς τὴν δημοκρατικότητα ἢ μὴ τῆς ἄκρας ἀριστερᾶς. Πῶς ἀντιλαμβάνεται ἡ Κυβέρνησις τὴν θέσιν —ἐπαναλαμβάνω— τῆς ἄκρας ἀριστερᾶς, ἀπὸ ἀπόψεως δημοκρατικῆς βάσεως καὶ συνεπῶς καὶ δικαιώματος, νὰ ἄγῃ ἑκάστοτε ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας τὸ θέμα τῆς Δημοκρατίας καὶ τῶν δημοκρατικῶν ἐλευθεριῶν. Διὰ τὴν Κυβέρνησιν καὶ δι’ ὅλα —πιστεύω— τὰ ἐθνικόφρονα κόμματα, ἡ μόνη ἀντιδημοκρατικὴ δύναμις ἐν Ἑλλάδι εἶναι ὁ κομμουνισμός, τὰ προσωπεῖα του καὶ οἱ συνοδοιπόροι του. Καὶ εἶναι ἀντιδημοκρατικὴ δύναμις, διότι γνωρίζει ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία καὶ ὁ Ἑλληνικὸς λαός, ὅτι ἡ Δημοκρατία, κατὰ τὴν τελευταίαν εἰκοσαετίαν, τρὶς ἠπειλήθη ὑπὸ τοῦ κομμουνισμοῦ. Καὶ ἐφ’ ὅσον ἡ ΕΔΑ δὲν ἐτόλμησε μέχρι στιγμῆς καὶ κατὰ τὴν πορείαν τῆς παρούσης συζητήσεως καὶ κατὰ τὸ παρελθὸν εἰς παρεμφερεῖς περιπτώσεις, ὅταν ἐτέθη τὸ ἐρώτημα, ἐὰν ἔχῃ τὴν ἀπόφασιν ἢ τὴν τόλμην, εἴτε ἐν τῷ συνόλῳ, εἴτε κατ’ ἄτομον συγκροτοῦντες αὐτήν, νὰ διαχωρίσῃ τὰς εὐθύνας της ἀπὸ τὴν ἀντεθνικήν, ξενόδουλον καὶ ἐγκληματικὴν δρᾶσιν τοῦ κομμουνισμοῦ, κατὰ τὴν εἰκοσαετίαν αὐτήν, δὲν ἐτόλμησε νὰ λάβῃ θέσιν καὶ δὲν διεχώρισε τὰς εὐθύνας της. Διότι κριτήριον τῆς δημοκρατικότητος ἑνὸς κόμματος δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποτελέσῃ τίποτε ἄλλο, παρὰ ἡ ἀντίθεσίς του εἰς τὸν κομμουνισμόν. Καὶ τιθεμένη εἰς τὸ ἀντίθετον μέρος ἡ ΕΔΑ δὲν παρουσιάζει τὸ κριτήριον αὐτὸ καὶ ἀποδεδειγμένως, ὄντως, ὄχι μόνον δὲν τὸ παρουσιάζει, ἀλλὰ ἐδέχθη νὰ παίξῃ τὸν ρόλον τοῦ Δουρείου Ἵππου τοῦ κομμουνισμοῦ. Ἀκόμη εἰς τὰ ὦτα μου ἠχεῖ ἡ ἀπάντησις τοῦ κ. Πασαλίδη, τὴν ὁποίαν ἔδωσε προηγουμένως, ὅταν ἠγόρευεν ὁ ἀξιότιμος ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, ἐμμέσως δηλώνων, ὅτι εἰς τὴν πατρίδα τοῦ κομμουνισμοῦ ἐπεκράτησε δίκαιον, τὸ ὁποῖον —πιστεύει— θὰ ἐπεκταθῇ καὶ θὰ ἐπικρατήσῃ εἰς ὅλας τὰς χώρας καὶ διὰ τὴν ἐπικράτησιν τοῦ ὁποίου ἐργάζεται πολυειδῶς καὶ ποικιλοτρόπως ἡ ΕΔΑ, τότε ὄχι μόνον δὲν προσφέρει τὸ κριτήριον τῆς ἀντιθέσεως, ἀλλὰ συνομολογεῖ ἐπισήμως, ὅτι ἐν τῷ σημείῳ τούτῳ οὕτως ἀντιλαμβάνεται τὴν Δημοκρατίαν. Γνωρίζετε, κύριε συνάδελφε ἐπὶ τοῦ βήματος, ὡς καὶ ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία, ὅτι κατὰ τὸ διάστημα, κατὰ τὸ ὁποῖον τρὶς ἠπειλήθη ἡ κατάργησις τῆς Δημοκρατίας εἰς τὸν τόπον αὐτόν, ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς καὶ ὅλοι οἱ πολιτικοὶ ἀρχηγοὶ δὲν προσέφυγον εἰς τὴν Δικτατορίαν, ἀλλὰ διὰ τῆς Δημοκρατίας καὶ τῆς πλήρους ἐφαρμογῆς τῶν δημοκρατικῶν θεσμῶν, καὶ ἀντιμετώπισαν τὸν θανάσιμον κίνδυνον τῆς ἐχθρικῆς ἐξουθενώσεως κατὰ τὸν συμμοριτοπόλεμον καὶ μετέπειτα. Ὁ ἀείμνηστος Πλαστήρας κατῆλθε δημοκρατικώτατα εἰς τὰς ἐκλογάς, ὁ Στρατάρχης Παπάγος ἠρώτησε δὶς τὸν λαόν, διὰ νὰ ἀναλάβῃ τὴν ἐξουσίαν καὶ ὁ Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ὁ ἀρχηγὸς τῆς ΕΡΕ, κυβερνᾷ δημοκρατικώτατα καὶ ἀποτελεῖ ἐγγύησιν τῆς συνεχίσεως τῆς ὁμαλότητος καὶ τῆς Δημοκρατίας εἰς τὸν τόπον. Συνεπῶς, δὲν εἶναι δημοκρατικὸν κόμμα ἡ ΕΔΑ καὶ κατὰ συνέπειαν οὔτε τὸ Ἔθνος, οὔτε ἡ Κυβέρνησις, οὔτε ὁ λαός, συμπεριλαμβανομένων καὶ τῶν παραπλανηθέντων, διὰ τοὺς ὁποίους καταβάλλει προσπάθειαν νὰ τοὺς καταγράψῃ μονίμως, ἡ ἄκρα ἀριστερὰ δὲν δικαιοῦται, ἡ ΕΔΑ, νὰ ὁμιλῇ ἐν ὀνόματι τῆς Δημοκρατίας. Διότι δὲν εἶναι δημοκρατικὸν κόμμα. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ ἐξωτερικὸν θέμα δὲν δικαιοῦται νὰ ὁμιλῇ περὶ ἐθνικῆς πολιτικῆς, διότι ἡ ἐθνική της τοποθέτησις, ὡς πρὸς τὴν ἐξωτερικὴν πολιτικήν, εἶναι κατὰ γεωμετρικὴν σύμπτωσιν ἀπόλυτα συνυφασμένη μὲ τὰ συμφέροντα τῶν κομμουνιστικῶν Κρατῶν. Καὶ δὲν εἶναι τῆς παρούσης στιγμῆς νὰ ἀπαριθμήσω καὶ αὖθις εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν ἁπτὰς τὰς ἀποδείξεις, πῶς γεωμετρικῶς περικλείεται κατὰ τὴν ἐξωτερικὴν πολιτικήν. Αὐτὴ εἶναι ἡ θέσις τοῦ θέματος τῆς δημοκρατικότητος παντὸς κόμματος εἰς τὴν αἴθουσαν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας καὶ πολὺ περισσότερον τῆς ΕΔΑ, ἡ ὁποία συστηματικῶς καπηλεύεται τὴν Δημοκρατίαν, διὰ νὰ τὴν χρησιμοποιήσῃ ὡς μέσον νὰ καταλύσῃ τὰς ἐλευθερίας τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, ἐὰν ποτὲ τῆς ἐδίδετο ἡ εὐκαιρία.

§111Κ. ΠΥΡΟΜΑΓΛΟΥ. Μοῦ ἐπιτρέπετε, κύριε Πρόεδρε;

§112ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ ὁμιλήσετε μετ’ ὀλίγον.

§113Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Μονόλογοι τοῦ κ. ὑπουργοῦ καὶ τῆς δεξιᾶς θὰ γίνωνται; (Θόρυβος — κωδωνοκρουσίαι).

§114ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μὴ διακόπτετε παρακαλῶ, διότι θέλουν νὰ ὁμιλήσουν οἱ συνάδελφοί σας καὶ δὲν θὰ προφθάσουν. (Θόρυβος — κωδωνοκρουσίαι).

§115Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Δὲν ἠμπορεῖ ὁ κ. ὑπουργὸς νὰ καταφέρεται κατὰ τῆς ΕΔΑ καὶ νὰ ὁμιλῇ δι’ ἀνακριβείας, ὅταν ὁ ἴδιος κατηγορῆται διότι ἔχει καταργήσει καὶ τὸ Σύνταγμα καὶ τὰς δημοκρατικὰς ἐλευθερίας νὰ καταφέρεται ἐναντίον τῆς ΕΔΑ, ὡς κόμματος ἀντιδημοκρατικοῦ. (Θόρυβος — κωδωνοκρουσίαι).

§116ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ, κύριε Μίχα, συνεχίσατε.

§117Α. ΜΙΧΑΣ. Κατόπιν τῶν ὅσων ἐλέχθησαν, κ. συνάδελφοι, δὲν νομίζω, ὅτι θὰ πρέπει νὰ ἐπεκταθῇ κανεὶς περισσότερον μέχρι ποίου σημείου ὁ κομμουνισμὸς καὶ ἡ ΕΔΑ, ἔχουν σχέσιν μὲ τὴν Δημοκρατίαν. Μοῦ ἔρχεται, κύριοι συνάδελφοι, εἰς τὸν νοῦν ἕνα σχῆμα. Ὅταν κατέρρεε τὸ φασιστικὸν καθεστὼς τῆς Ἰταλίας, ὁ Μουσσολίνι ἀνεκήρυξε τὴν «φασιστικὴν δημοκρατίαν». Τοιαύτη ἀναλογία ὑπάρχει μὲ τοὺς κομμουνιστάς. Οἱ κομμουνισταὶ ὁμιλοῦντες περὶ «δημοκρατίας» ἐννοοῦν τὴν κομμουνιστικὴν δικτατορίαν. Ἐφόσον, συνεπῶς, ἡ ΕΔΑ δέχεται εἰς τοὺς κόλπους κομμουνιστάς, ἔστω καὶ ἐλαχίστους, δὲν δικαιοῦται νὰ θεωρῇ ἑαυτὴν δημοκρατικὸν κόμμα. Ἂς ἀφήσουν λοιπὸν, ἥσυχον τὴν δημοκρατίαν. Οὐδεὶς παραπλανᾶται περὶ τῶν προθέσεων τοῦ κομμουνιστικοῦ κόμματος. Ἀρκεῖ νὰ ἐνθυμηθῇ τὰ Δεκεμβριανά. Τότε τὸ ΕΑΜ, ποὺ περιελάμβανε εἰς τὰ σπλάχνα του τὸ κομμουνιστικὸν κόμμα, μᾶς ὡδήγησεν εἰς τὴν ἐπανάστασιν καὶ τὸν τρίτον γῦρον. Οὐδεὶς αὐταπατᾶται, ὅτι γίνεται ἐπιβουλὴ κατὰ τοῦ σημερινοῦ καθεστῶτος. Ἀρκεῖ νὰ ἐνθυμηθῶμεν, ὅτι ὅταν τὸ 1944 ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς ἀνέμενε τὴν αὐγὴν τῆς ἐλευθερίας, εἰς τὰς συνοικίας τῶν Ἀθηνῶν, δὲν ἐδιώκοντο οἱ φασίσται ἀλλ’ οἱ ὀπαδοὶ τῆς ΕΔΔ. Ἡ «Μάχη», ὄργανον τῆς Ε.Λ.Δ., δὲν ἠδύνατο νὰ λέγεται δημοκράτης, πρέπει νὰ ξεχωρίσῃ τὴν θέσιν του ἀπὸ τὸ κομμουνιστικὸν κόμμα. Ἂν θέλῃ ἡ ΕΔΑ ἔχει πεδίον δράσεως. Ἂς ἀσχοληθῇ μὲ θέματα οἰκονομικὰ καὶ κοινωνικά. Καὶ θὰ συμβάλῃ οὕτω διὰ τῆς κριτικῆς της εἰς τὴν βελτίωσιν τῶν δυναμένων νὰ βελτιωθοῦν. Διότι εἰς αὐτὸ θὰ συμφωνήσω μὲ τὸν κ. Ζάκκαν, ὁ ὁποῖος ἐμμέσως τὸ διεκήρυξε. Ἀσφαλῶς ὁ καλλίτερος τρόπος ἀντιμετωπίσεως τοῦ κομμουνισμοῦ, τοῦ ἀναμφισβητήτου μεγίστου ἐχθροῦ τοῦ Ἔθνους, εἶναι ἡ μέριμνα ἡ ἀποτελεσματικὴ ὑπὲρ τῶν ἀσθενεστέρων οἰκονομικῶς τάξεων. Καὶ πρὸς τὴν κατεύθυνσιν αὐτὴν εἶμαι βέβαιος, ὅτι θὰ προχωρῇ μὲ ὁλονὲν γοργότερον ρυθμὸν ἡ Κυβέρνησις Καραμανλῆ, ἀφοῦ ἐπέτυχε τὴν πολιτικὴν καὶ πρὸ παντὸς τὴν οἰκονομικὴν σταθερότητα, ἀπαραίτητον προϋπόθεσιν διὰ τὴν λῆψιν δραστικῶν καὶ ἀποτελεσματικῶν κοινωνικῶν μέτρων. Ἂς ἀφήσῃ ἥσυχον τὴν Δημοκρατίαν ἡ ΕΔΑ καὶ διὰ τὴν ἰδίαν τὴν σοβαρότητά της. Ἡ Δημοκρατία δὲν κινδυνεύει εἰς τὴν Ἑλλάδα ἀπὸ τὴν ἰδικήν μας παράταξιν, κινδυνεύει —ἂν κινδυνεύῃ, διότι εὐτυχῶς ἔχουν γνῶσιν οἱ φύλακες— μόνον ἀπὸ τὸν κομμουνισμόν. (Χειροκροτήματα).

§118ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Η. Μπρεδῆμας ἔχει τὸν λόγον.

§119Η. ΜΠΡΕΔΗΜΑΣ. Δὲν προτίθεμαι, κύριοι βουλευταί, νὰ ἀπασχολήσω τὸ βῆμα μὲ τὴν εὐρυτέραν ἀνάπτυξιν τῶν ἀπόψεών μου ἐπὶ τοῦ ὑπὸ κρίσιν θέματος. Θὰ περιορισθῶ μόνον εἰς συμπεράσματα ὡρισμένων σκέψεών μου πού, ὡς ὑποθέτω, εὐθυγραμμίζονται μὲ τὰς σκέψεις ὅλων τῶν ὀρθοφρονούντων Ἑλλήνων πολιτῶν, οἱ ὁποῖοι ἐπιθυμοῦν διακαῶς τὴν ἀποκατάστασιν μιᾶς ὁμαλῆς δημοκρατικῆς λύσεως διὰ τὸν τόπον μας. Καὶ μὲ τὴν εὐκαιρίαν αὐτὴν ἐπιθυμῶ νὰ ἀποσαφηνίσω τὴν προσωπικήν μου πολιτικὴν τοποθέτησιν. Καὶ τοῦτο πράττω, κ. βουλευταί, διότι ἐκ μέρους ὡρισμένων κρατικῶν ὑπηρεσιῶν κατεβλήθη καὶ ἐξακολουθεῖ καταβαλλομένη μία ἔντεχνος καὶ συστηματικὴ προσπάθεια, ἀφ’ ἧς πρὸ διετίας ἐκ τοῦ τετραμήνου ταξιδίου μου, εἰς τὰς Ἀνατολικὰς χώρας, ὅπως ἐμφανισθῶ ἐνώπιον τῆς ἑλληνικῆς δημοσίας γνώμης ὡς ἐμφορούμενος ἀπὸ ἀνατρεπτικὰς ἰδέας. Δὲν θὰ ὑποβληθῶ εἰς τὸν κόπον τῆς ἀνασκευῆς τῶν εἰς βάρος μου αὐτῶν ἀσυστάτων κατηγοριῶν. Ἡ πολιτική μου προέλευσις καὶ ἡ ἐνεργὸς ἀνάμιξίς μου εἰς τοὺς παλαιοὺς ἀντιβενιζελικοὺς ἀγῶνας, καθὼς καὶ ἡ μετέπειτα θητεία μου εἰς τὰ κόμματα τοῦ Κέντρου, εἶναι πάντα ταῦτα ἀδιάσειστα στοιχεῖα ἱκανὰ νὰ διαλύσουν κάθε ἐνδεχομένην πλάνην περὶ τῶν ἀρχῶν μου καὶ τῶν πολιτικῶν μου προσανατολισμῶν. Καὶ διδομένης τῆς εὐκαιρίας ἀπόψε, θεωρῶ χρήσιμον νὰ διακηρύξω ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς Βουλῆς πρῶτον, ὅτι εἶμαι καὶ θὰ παραμείνω πιστὸς εἰς τὸ πρόγραμμα ὑπὸ τὸ ὁποῖον ἐξελέγην, συνιστάμενον, ὡς γνωστόν, εἰς τὴν ἀμνήστευσιν τοῦ παρελθόντος, εἰς τὴν κατάργησιν τοῦ στρατοπέδου συγκεντρώσεως καὶ τῶν ἀπαραδέκτων ἀστυνομικῶν πιστοποιητικῶν κοινωνικῶν φρονημάτων, καθὼς ἐπίσης καὶ εἰς τὴν κατάργησιν ὅλων τῶν ἐκτάκτων μέτρων, νόμων καὶ ψηφισμάτων, τῶν ὁποίων ἡ ὕπαρξις καὶ διατήρησις δὲν κηλιδώνουν μόνον τὸν σύγχρονον πολιτισμόν μας, ἀλλὰ ἀναιροῦν καὶ κάθε στοιχειώδη ἔννοιαν δημοκρατίας. Καὶ δεύτερον, ὅτι εἶμαι βαθύτατα προσηλωμένος εἰς τὰς ὑγιεῖς ἀρχὰς τῆς Κοινοβουλευτικῆς Δημοκρατίας. Καὶ θὰ ἤμην προσωπικῶς εὐτυχὴς ἐὰν αἱ ἀρχαὶ αὗται ἐφώτιζαν τὰς συνειδήσεις σας, κ. βουλευταὶ τῆς Συμπολιτεύσεως, τώρα, ὁπότε ὑπάρχει ὁ καιρός. Διότι, πολὺ φοβοῦμαι, ὅτι ἡ ἀνεπίγνωτος συνέχισις τῆς συνοδοιπορίας μας μὲ τοὺς ἀρνητὰς τῆς κοινοβουλευτικῆς Δημοκρατίας, μεταξὺ τῶν ὁποίων εἶναι ὁ κ. Μανιαδάκης καὶ ὁ κ. ὑφυπουργὸς τῆς Ἀσφαλείας, θὰ σᾶς ὑποχρεώσουν νὰ εὑρεθῆτε μίαν ἡμέραν ἐνώπιον δυσαρέστων ἐκπλήξεων. Τὸ σωσσίβιον τῆς Δημοκρατίας, τὸ ὁποῖον θὰ σᾶς προσφέρῃ ἀπὸ τοῦδε ὁ κ. Μανιαδάκης ὡς ἐλπίδα σωτηρίας, δέν θὰ εἶναι ἀποτελεσματικὸν μέσον τιθασσεύσεως τῶν κυμάτων τῆς λαϊκῆς ἀγανακτήσεως. Ἀτυχῶς, κ. βουλευταί, ἐκ τῶν μέχρι τοῦδε συζητήσεων, διεπίστωσα, ὅτι, ἀντὶ συνεννοήσεως καὶ συνδιαλλαγῆς, τὸ χάσμα διηυρύνθη περισσότερον. Ἡμεῖς ὅμως ποὺ ἱστάμεθα εἰς τὸ μέσον, ἔχομεν χρέος ἐνώπιον τοῦ δημιουργηθέντος ἀδιεξόδου, νὰ καταβάλωμεν διὰ μίαν ἀκόμη φορὰν προσπάθειαν ὥστε νὰ ἐπέλθῃ μία εἰλικρινὴς συνεξήγησις μεταξὺ τῶν δύο ἀντιμαχομένων παρατάξεων τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Πρὸς τοῦτο δὲν θὰ ἀρχίσω μὲ τὰ ἐπιχειρήματα τῆς ἀριστερᾶς, τὰ ὁποῖα ἄλλωστε εἶναι καὶ ἐπιχειρήματα ἰδικά μας. Θὰ προτάξω τὰς κατηγορίας τῆς δεξιᾶς ἐναντίον τῆς ἀριστερᾶς καὶ νομίζω ὅτι θὰ δοθοῦν τοιαῦται ἐξηγήσεις, αἱ ὁποῖαι θὰ σταθοῦν ἱκαναὶ νὰ διαλύσουν τὰς προκαταλήψεις τοῦ παρελθόντος. Λέγουν ἀποτεινόμενοι πρὸς τὴν πτέρυγα τῆς ἀριστερᾶς, οἱ βουλευταὶ τῆς δεξιᾶς, ἀναμοχλεύοντες τὸ παρελθὸν «δὲν ἔχετε τὸ δικαίωμα νὰ ὁμιλῆτε περὶ Δημοκρατίας καὶ ἐλευθερίας, ὅταν ἔχετε διαπράξει ἐγκλήματα εἰς βάρος τοῦ Ἔθνους, εἰς βάρος τῶν ὁμοφρόνων ὀπαδῶν μας». Καὶ πράγματι, κ. βουλευταί, λυπηρὰ ὅσον καὶ ἀποκρουστικὴ εἶναι ἡ ἀνάμνησις τῶν ἀνατριχιαστικῶν γεγονότων τῆς κατοχῆς καὶ τῶν μετέπειτα χρόνων. Καὶ ἀναμφισβήτητος εἶναι ἡ εὐθύνη τῆς παλαιᾶς ἡγεσίας τοῦ κομμουνιστικοῦ κόμματος τῆς Ἑλλάδος. Ἀλλὰ αἱ ἀκρότητες τοῦ παρελθόντος δὲν ἐστράφησαν μόνον κατὰ τῆς δεξιᾶς, ἡ ὁποία νὰ διεκδικῇ τὸ μονοπώλιον τῶν διαμαρτυριῶν. Ἡ ὀδύνη εἶναι ἀκόμη μεγαλυτέρα εἰς τὰς τάξεις τῆς κεντρώας δημοκρατικῆς παρατάξεως, ἡ ὁποία ἔχει νὰ παρουσιάσῃ πολυαριθμότερα θύματα ἀπὸ τὴν πλευρὰν τῆς ἄκρας ἀριστερᾶς. Ἡ ἀμερόληπτος κρίσις ἐπὶ τῶν ἀνατριχιαστικῶν αὐτῶν γεγονότων δὲν καταλογίζει μόνον βαρείας εὐθύνας εἰς τὸ κομμουνιστικὸν κόμμα τῆς Ἑλλάδος. Καταλογίζει ἐξ ἴσου εὐθύνας καὶ εἰς τὰς παρακρατικὰς ὀργανώσεις τῆς τυφλωμένης ἄκρας δεξιᾶς, εἰς τὰς ἀνεξελέγκτους καὶ ἀνευθύνους χεῖρας τῶν ὁποίων εἶχε περιέλθει ἡ τιμή, ἡ ζωὴ καὶ ἡ περιουσία δεκάδων χιλιάδων δημοκρατικῶν Ἑλλήνων πολιτῶν ἐντελῶς ξένων πρὸς τὸν κομμουνισμόν. Καὶ μὲ ὅσην δύναμιν ψυχῆς καταδικάζομεν, στιγματίζομεν τὰς ἀκρότητας τῆς κατοχῆς, τοῦ Δεκεμβρίου καὶ τῆς ἀνταρσίας, ὡς ἐντελῶς ἀδικαιολογήτους καὶ ὡς ἐθνικῶς ἐπιζημίας, δὲν δυνάμεθα ὅμως νὰ σιωπήσωμεν, δὲν δυνάμεθα ὅμως νὰ μὴ ἀποδώσωμεν τιμὴν εἰς τὸ ἐθνικὸν ἀπελευθερωτικὸν μέτωπον, τὸ ὁποῖον μὲ τοὺς λαμπρούς του ἀγῶνας ἐναντίον τοῦ κατακτητοῦ, ἀνενέωσε τὸ ἑλληνικὸν θαῦμα εἰς τὴν αἰωνιότητα. Ἡ ἐθνικὴ ἐκείνη ἀντίστασις, μαζὶ μὲ τὴν προηγηθεῖσαν ἐποποιΐαν τῆς Ἀλβανίας, ἐπέτρεψαν εἰς τὰς μεταπελευθερωτικὰς Κυβερνήσεις νὰ ἀξιοποιήσουν ἔν τινι μέτρῳ τὰς ἀπροσμετρήτους θυσίας τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ νὰ προσελκύσουν τὸν παγκόσμιον θαυμασμὸν πρὸς τὸ ἔνδοξον γένος τῶν Ἑλλήνων. Ἀλλὰ ἀνεξαρτήτως, κύριοι βουλευταί, τῶν εὐθυνῶν τῶν ἑκατέρωθεν παρατάξεων, εἶναι βέβαιον καὶ πρέπει νὰ ὁμολογηθῇ, διότι τοῦτο εἶναι μία ἀλήθεια, ὅτι ὅλοι οἱ Ἕλληνες πολῖται, ἀνεξαρτήτως πολιτικοῦ φρονηματισμοῦ, στροβιλισθέντες εἰς τὴν δίνην τῶν τρομακτικῶν γεγονότων τῆς ἐποχῆς ἐκείνης, ἔπεσαν ἀνεπιγνώτως μέσα εἰς τὰ δίκτυα, μέσα εἰς τὰς πλεκτάνας, τὰς ὁποίας ἐπιτηδείως ἔστησαν οἱ ἀπαράμιλλοι εἰς μηχανορραφίας Ἄγγλοι ἰμπεριαλισταί. Εἶχον φαίνεται φθονήσει τὸν μικρόν, ἀλλὰ μεγάλον εἰς τίτλους δόξης καὶ τιμῆς, Ἑλληνικὸν λαὸν διὰ τὴν ζηλευτήν του ἐθνικὴν ἑνότητα. Καὶ ἡ πολυμήχανος Ἰντέλλιτζενς Σέρβις, ἐπέτυχε τοῦ καταχθονίου σκοποῦ της, εἰς τὴν διαίρεσιν, δηλονότι, τῶν Ἑλλήνων πολιτῶν. Καὶ τὸ κατώρθωσεν ἐκμεταλλευθεῖσα τὰς ἀδυναμίας μας, τοὺς συναισθηματισμούς μας, τὰς κομματικὰς καὶ αὐτὰς ἀκόμη τὰς προσωπικάς μας ἀντιθέσεις. Ἔκτοτε ἀρχίζουν τὰ δεινὰ τοῦ Ἔθνους καὶ τοῦ λαοῦ μας. Καὶ ἔκτοτε, ἐπανεβίωσεν ὑπὸ νέαν μορφὴν ὁ ἐπάρατος ἐθνικὸς διχασμός, τὰς σκληρὰς συνεπείας τοῦ ὁποίου ἐξακολουθοῦμεν νὰ ὑφιστάμεθα καὶ ὡς λαὸς καὶ ὡς Ἔθνος. Κύριοι βουλευταί, κατὰ τὴν τετράμηνον περιοδείαν μου ἀνὰ τὰς ἀνατολικὰς χώρας, μοῦ ἐδόθη ἡ εὐκαιρία νὰ ἔλθω εἰς ἐπαφὴν μὲ ὅλους σχεδὸν τοὺς ἡγέτας τοῦ ἑλληνικοῦ κομμουνιστικοῦ κόμματος. Καί, ἐὰν δὲν μὲ ἀπατᾶ ἡ μνήμη, καὶ μὲ αὐτὸν τὸν Κολιγιάννην, τὸν ὁποῖον ὁ ἀξιότιμος ὑπουργὸς τῆς Ἀσφαλείας ἐξακολουθεῖ ἀκόμη νὰ καταδιώκῃ ἀνὰ τὰς πόλεις καὶ τὴν ὕπαιθρον τῆς Ἑλλάδος.

§120Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφυπ. Ἐσωτερικῶν). Ἐὰν ἠμπορῆτε νὰ τὸν συλλάβετε σεῖς, θὰ σᾶς εἶμαι ὑπόχρεος.

§121Η. ΜΠΡΕΔΗΜΑΣ. Σᾶς διέφυγε, κύριε ὑπουργέ, καὶ ὑπέχετε διὰ τοῦτο βαρυτάτην εὐθύνην. Ἡ πολιτικὴ εὐθιξία, σᾶς ἐπέβαλε νὰ παραιτηθῆτε ἀμέσως. Ἂν πράγματι ὁ Κολιγιάννης εἰσῆλθεν εἰς τὴν Ἑλλάδα καὶ δὲν ἐπετύχατε τὴν σύλληψίν του τότε ἀποδεικνύεσθε ἀνίκανος ὡς προϊστάμενος τῶν ὑπηρεσιῶν Ἀσφαλείας προκειμένου νὰ προφυλάξετε τὸ ἐθνικὸν συμφέρον, ὅπως ὑμεῖς τὸ ἐννοεῖτε. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀπάντησις, τὴν ὁποίαν θὰ εἰσπράττετε ἀπὸ ὁλόκληρον τὸν πολιτικὸν κόσμον τῆς χώρας.

§122Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφυπ. Ἐσωτερ.). Καιρὸς εἶναι νὰ μὲ προστατεύσῃ ἡ ἄκρα ἀριστερά.

§123Η. ΜΠΡΕΔΗΜΑΣ. Μοῦ ἐδόθη ἐπίσης ἡ εὐκαιρία νὰ ἔλθω καὶ εἰς ἄμεσον ἐπικοινωνίαν μὲ δεκάδας χιλιάδων Ἑλλήνων προσφύγων ὀπαδῶν καὶ στελεχῶν τοῦ ἑλληνικοῦ κομμουνιστικοῦ κόμματος, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἐγκατεσπαρμένοι εἰς ὅλας τὰς χώρας τοῦ ἀνατολικοῦ συνασπισμοῦ. Καὶ εἶμαι, ὡς ἐκ τούτου, εἰς θέσιν νὰ παράσχω πρὸς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν τὴν διαβεβαίωσιν μὲ ὅλην τὴν συναίσθησιν τῆς εὐθύνης τῶν λόγων μου, ὅτι ἔχει καταστῆ καὶ μεταξὺ ὅλων τῶν στελεχῶν καὶ ὀπαδῶν τοῦ ἑλληνικοῦ κομμουνιστικοῦ κόμματος, ἔχει καταστῆ πλέον κοινὴ συνείδησις ἡ καταδίκη ὅλων τῶν ἀκροτήτων τῆς κατοχῆς, ὅλων τῶν ἀκροτήτων τοῦ Δεκεμβρίου καὶ αὐτῆς ἀκόμη τῆς ἀνταρσίας, ἀνεξαρτήτως τῶν ἐλαφρυντικῶν, τὰ ὁποῖα ἐμφανίζουν πρὸς δικαιολογίαν τοῦ ἐγχειρήματός των ἐκείνου. Καὶ πρόχειρος δὲ ἀπόδειξις τοῦ γεγονότος τούτου εἶναι ἡ κατακρήμνισις καὶ ἡ διαγραφὴ ἀπὸ τὰς τάξεις τοῦ ΚΚΕ τοῦ ἄλλοτε ποτὲ παντοδυνάμου Ζαχαριάδη ὡς καὶ τῶν ἀμεσωτέρων καὶ ἀφοσιωμένων συνεργατῶν του. Ἐπίσης ἔχω νὰ διαβεβαιώσω τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, ὅτι ἡ δημιουργηθεῖσα νέα κατάστασις εἰς τὸ κομμουνιστικὸν κόμμα Ἑλλάδος ἀποτελεῖ, κατ’ ἐμὲ τοὐλάχιστον, παρήγορον σημεῖον ὡς χαρακτηρίζον τὰς νέας τάσεις, αἱ ὁποῖαι ἔχουν ἐπικρατήσει ἀπὸ ἐτῶν ἐντὸς τῶν κόλπων τοῦ κομμουνιστικοῦ κόμματος Ἑλλάδος καὶ τῶν ὁποίων τάσεων χάριν τοῦ ἐθνικοῦ συμφέροντος θὰ ἐπεβάλλετο νὰ ἐπωφεληθῶμεν διὰ νὰ ἠμπορέσωμεν νὰ παγιώσωμεν ἕνα ἀδιατάρακτον καὶ ὁμαλὸν πολιτικὸν βίον εἰς τὸν τόπον μας. Καὶ σπουδαίαν συμβολὴν, κύριοι βουλευταί, θὰ προσέφερεν εἰς τὸν ἐπιδιωκόμενον σκοπὸν τῆς συνδιαλλαγῆς τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, ὁ ἀξιότιμος Πρόεδρος τῆς ΕΔΑ κ. Πασαλίδης ἐὰν παρεῖχεν ἀπόψε τοιαύτας ἐξηγήσεις πρὸς τὴν Βουλήν, ὥστε νὰ διαλυθῇ ἡ ἀχλὺς τῶν ψυχώσεων καὶ τῶν προκαταλήψεων, αἱ ὁποῖαι ἐπίτηδες ἔχουν ὀρθωθῆ ὡς ἀδιαπέραστον τεῖχος διὰ νὰ ἐμποδισθῇ ἡ συσπείρωσις, ἡ συγκέντρωσις, ἡ συνύπαρξις ὅλων τῶν Ἑλλήνων πολιτῶν εἰς ἕνα πανεθνικὸν μέτωπον πρὸς τὴν ἀντιμετώπισιν τῶν κρισίμων περιστάσεων τῆς χώρας. Σήμερον, κύριοι βουλευταί, δὲν κάμνομεν ἀπογραφὴν εὐθυνῶν, ἐγκλημάτων καὶ σφαλμάτων. Ποῖοι δηλαδὴ διέπραξαν τὰ περισσότερα καὶ ποῖοι τὰ ὀλιγώτερα. Βέβαιον εἶναι, ὅτι μετὰ τὸν στροβιλισμὸν εἰς τὴν δίνην τῶν συνταρακτικῶν ἐκείνων γεγονότων, ὅλοι οἱ Ἕλληνες ἀνεξαιρέτως διέπραξαν σφάλματα. Οὐδεὶς εἶναι ὁ ἀναμάρτητος. Καὶ νομίζω, ὅτι ἔπειτα ἀπὸ τὸν τερματισμὸν τῶν ἐσωτερικῶν περιπετειῶν τῆς χώρας ἐπέστη ἐπὶ τέλους ἡ κρίσιμος ὥρα νὰ θέσωμεν τὴν ἐπιτύμβιον πλάκα ἐπάνω εἰς τὰς διαιρέσεις μας. Ὅπως ἔπραξαν πατριωτικώτατα οἱ ἄλλοτε ἀλληλομισούμενοι παλαιοὶ βενιζελικοὶ καὶ ἀντιβενιζελικοί. Ὅπως, ἄλλωστε, ἔπαυσαν οἱ φόνοι τῶν Ἕξ νὰ κυβερνοῦν τὴν πολιτικὴν ζωὴν τοῦ τόπου. Διὰ τίνα λοιπόν, λόγον, πρέπει ἡμεῖς νὰ ἀφίνωμεν τὰ σφάλματα, ἀκόμη καὶ τὰ ἐγκλήματα, νὰ θολώνουν τὴν συνείδησίν μας; Τοῦτο ἐπιβάλλει τὸ συμφέρον τοῦ Ἔθνους. Τοῦτο ἀπαιτεῖ τὸ συμφέρον τοῦ λαοῦ μας. Καὶ εἶναι εὐτύχημα, κύριοι βουλευταί, ὅτι ἡ γῆ ἡ ἑλληνικὴ δὲν ἐκτρέφει προδότας. Εἶναι καὶ αὐτὸ ἕνα θεῖον δῶρον πρὸς τὴν αἰωνίαν Ἑλλάδα. Εἰς τὰς φαντασιώσεις μόνον τῶν κομματιζομένων ἀνθρώπων εἶναι δυνατὸν νὰ ὀφείλωνται οἱ τοιοῦτοι βαρύτατοι χαρακτηρισμοί. Καὶ σᾶς ἐρωτῶ, κύριοι βουλευταὶ τῆς Συμπολιτεύσεως, ἀπευθυνόμενος πρὸς τὰς συνειδήσεις σας: Ἐὰν ἐθεωρούσατε, πράγματι, τοὺς κομμουνιστὰς ὡς προδότας καὶ ὡς ἐγκληματίας διατί εἰς τὰ 1944 ὅλοι σας, ὅλα τὰ ἀστικὰ κόμματα, ἐπεδιώξατε τὴν συνεργασίαν μαζύ τους εἰς τὴν τότε Κυβέρνησιν τῆς Ἐθνικῆς Ἀπελευθερώσεως; Καὶ εἶναι πρὸς τιμὴν τοῦ Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως κ. Κανελλοπούλου, ὁ ὁποῖος ἐπροχώρησε πατριωτικώτατα μετὰ σθένους, μετὰ θάρρους, μετὰ γενναιότητος, εἰς μίαν κἄπως στενωτέραν συνεργασίαν μετὰ τοῦ τότε θεωρουμένου ὡς τοῦ πλέον ἀδιαλλάκτου κομμουνιστοῦ τοῦ Ἄρη Βελουχιώτη. Διατί ἐθνικόφρονες δημόσιοι ἄνδρες ὡς ὁ Σοφοκλῆς Βενιζέλος καὶ ὁ Γεώργιος Παπανδρέου, μετὰ τῶν ἐπίσης ἐθνικοφρόνων συνεργατῶν των, ἔδωσαν τὸ 1956 ἀνοικτά, τίμια, τὸ χέρι τῆς ἐγκαρδίου συνεργασίας των μὲ τὸν Πρόεδρον τῆς ΕΔΑ κ. Πασαλίδην, μὲ τοὺς κ.κ. Ἡλιοῦ, Μπριλλάκην, τὸν κ. Ἐφραιμίδην, τὸν κ. Γλέζον; Θὰ ἐτολμοῦσε ποτὲ τὸ κόμμα τὸ ἱστορικὸν τῶν Φιλελευθέρων καὶ τὰ ἄλλα κόμματα τῆς λεγομένης ἐθνικόφρονος Ἀντιπολιτεύσεως νὰ προχωρήσουν εἰς μίαν τοιαύτην συνεννόησιν ἂν ἐπίστευαν, ὅτι εἰς τὰς συνειδήσεις τῶν ἑκατοντάδων τότε χιλιάδων ψηφοφόρων των ἐθεωρεῖτο ἐθνικῶς ἀπαράδεκτος ἡ συνεργασία; Ἀλλὰ καὶ αὐτὸς ἀκόμη ὁ προερχόμενος, κατ’ εὐθεῖαν, ἐκ τῶν σπλάχνων σας ὁ ἀξιότιμος Ἀρχηγὸς τῶν Προοδευτικῶν θὰ ἔφθανε ποτὲ εἰς τὸ σημεῖον νὰ διαπραγματεύεται ἐπὶ μῆνας μὲ τοὺς κ.κ. Ἡλιοῦ καὶ Γλέζον τὴν συνεργασίαν των ἂν ἐπίστευεν ὁ ἴδιος, ἂν ἐπίστευαν τὰ στελέχη του, ἂν ἐπίστευαν αἱ 200–300 χιλιάδες ψηφοφόροι των, ὅτι ἡ τοιαύτη συνεργασία εἶναι ἐθνικῶς ἀπαράδεκτος; Εἶπεν ἀπόψε ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, ὅτι ἡ συνεργασία ἐκείνη ἔφερεν ὀλεθρίας συνεπείας εἰς τὸ Κόμμα τῶν Φιλελευθέρων καὶ εἰς τὰ ἄλλα κόμματα. Εἶναι ἀνακριβέστατον. Αἱ ὀλέθριοι συνέπειαι δὲν προῆλθον ἀπὸ τὴν συνεργασίαν των μὲ τὴν ἀριστεράν. Ὀφείλονται εἰς ἄλλους γνωστοὺς καὶ ἄλλους εὐνοήτους λόγους. Ἀλλὰ καὶ ἂν παραδεχθῶμεν τὸν ἰσχυρισμὸν αὐτὸν τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν, τότε ἔχω νὰ τοῦ εἴπω, ὅτι αἱ 800 χιλιάδες τῶν ψηφοφόρων τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων, εἰς τὰς ὁποίας πρέπει νὰ προσθέσωμεν καὶ τὰς 400 χιλιάδας τῶν κομμάτων τῶν συνδυασμῶν τῆς ΠΑΔΕ, τὰ ὁποῖα κόμματα εἶχον συνεργασθῆ εἰς τὰ 1956 μὲ τὴν ἀριστεράν, συγκεντρώνουν 1.200 χιλιάδας πολίτας, εἰς τοὺς ὁποίους ἂν προσθέσετε καὶ τὸ ἑκατομμύριον τῶν ψήφων τῆς ΕΔΑ ἔρχεται ἐνώπιόν σας ἓν ποσοστὸν 59% τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, τὸ ὁποῖον ἀποδοκιμάζει μετ’ ἀγανακτήσεως τοὺς βαρυτάτους αὐτοὺς ἰσχυρισμούς. Κύριοι βουλευταί, δὲν εἶναι ἀπίθανον, ὅπως συνέβη εἰς τὰ 1928, ὁπότε θὰ ἐνθυμῆσθε οἱ παλαιότεροι, θανάσιμοι ἀντίπαλοι τοῦ Ἐλευθ. Βενιζέλου νὰ τὸν ψηφίσουν, δὲν εἶναι ἀπίθανον, λέγω, καὶ ἓν ποσοστὸν μικρὸν ἢ σημαντικόν, ἀδιάφορον, τὸ ὁποῖον ἔχει τὰς ἰδίας πατριωτικὰς σκέψεις καὶ αἰσθάνεται καὶ τὸ ὁποῖον εἶχεν ἐνταχθῆ κατὰ τοὺς χρόνους τῆς κατοχῆς ὑπὸ τὴν σημαίαν τοῦ ΕΑΜ, ἓν ποσοστὸν τῆς ἐθνικόφρονος παρατάξεως νὰ τὸ ἴδητε, μετ’ οὐ πολύ, νὰ ψηφίζῃ καὶ τὴν ΕΔΑ. Διότι αἱ ψυχώσεις καὶ αἱ προκαταλήψεις δὲν ἠμποροῦν νὰ διαρκέσουν εἰς τὸ διηνεκές. Θὰ ἔλθῃ ἡμέρα, κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ σωριασθοῦν κάτω τὰ ἐπίτηδες τεθέντα φράγματα ὑπὸ τὴν πίεσιν τοῦ ἐθνικοῦ συμφέροντος, ὑπὸ τὴν πίεσιν τῆς νέας πραγματικότητος καὶ ἡ ὁποία συντόμως καὶ ἀσφαλῶς θὰ ἔλθῃ. Χωρὶς τὴν πρόθεσιν τῆς ὑπερασπίσεώς της ἡ ΕΔΑ εἶναι, παρ’ ὅσα εἶπεν ὁ ἀξιότιμος κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, παρ’ ὅσα εἶπον καὶ ἀπόψε οἱ ἄλλοι ἀξιότιμοι ρήτορες τῆς Συμπολιτεύσεως, ἡ ΕΔΑ εἶναι νομιμόφρων καὶ ἔχει δώσει ἐμπράκτους καὶ ἁπτὰς ἀποδείξεις τῆς νομιμοφροσύνης της. Παρὰ τὰς πικρίας, τὰς ὁποίας ἐδοκιμάσαμεν ὅλοι μας οἱ ἀντιπολιτευόμενοι καὶ ἐξακολουθοῦμεν, ἀτυχῶς, νὰ τὰς δοκιμάζωμεν ἀπὸ τάς, οὕτως εἰπεῖν ἀστόχους ἐπεμβάσεις, εἰς τοὺς ἐσωτερικοὺς πολιτικοὺς ἀνταγωνισμοὺς τῶν κομμάτων, τοῦ Στέμματος, εἴδατε μὲ πόσην ἐγκαρδιότητα, μὲ πόσον ἐνθουσιασμὸν ὅλοι, ἀνεξαιρέτως, οἱ βουλευταὶ τῆς ἀριστερᾶς ὑπεδέχθησαν τὴν ἐμφάνισιν τοῦ Βασιλικοῦ ζεύγους εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν. Τοῦτο σημαίνει, κύριοι βουλευταί, ὅτι ἡ ΕΔΑ θέλει καὶ εἶναι ἀποφασισμένη νὰ παραμείνῃ πιστὴ εἰς τὸ Συνταγματικόν μας Πολίτευμα. Ἡ διαφορὰ ἡμῶν, οἱ ὁποῖοι ὑποστηρίζομεν τὰς ὑγιεῖς ἀρχὰς τῆς Κοινοβουλευτικῆς Δημοκρατίας, πρὸς τοὺς ἐμφορουμένους ἀπὸ τὰς μαρξιστικὰς ἀπόψεις εἶναι ὅτι οὗτοι ἐπιδιώκουν διὰ νομίμων μέσων, συνταγματικῶς κατωχυρωμένων τὴν κατάκτησιν τῆς πλειοψηφίας τοῦ λαοῦ, διὰ νὰ δυνηθοῦν νὰ ἐπιβάλουν τὸ ἀμιγὲς σοσιαλιστικὸν σύστημα, τὸ ὁποῖον ἰσχύει εἰς ὅλας τὰς χώρας τοῦ Ἀνατολικοῦ Συνασπισμοῦ, πάντοτε ὅμως διὰ νομίμων μεθόδων, πάντοτε προσαρμοζόμενοι εἰς τὸ Σύνταγμα, τὸ ὁποῖον ὅλοι οἱ Ἕλληνες πολῖται καθιερώσαμεν. Οἱ ἐμφορούμενοι ἀπὸ τὰς μαρξιστικὰς — λενινιστικὰς ἀρχὰς ἐπιδιώκουν νὰ κατακτήσουν τὴν ἐμπιστοσύνην τοῦ λαοῦ καὶ σεῖς θέλετε ἡ παράταξις τῆς ἀριστερᾶς νὰ μὴ ἔλθῃ εἰς τὴν ἐξουσίαν διὰ νὰ ἐπιβάλῃ τὴν θέλησιν τῆς πλειοψηφίας τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ;

§124Γ. ΒΟΛΟΥΔΑΚΗΣ. Εἴπατε «ἀμιγὲς σοσιαλιστικὸν σύστημα». Θὰ ἤθελα, ἐπειδὴ ἐπήγατε εἰς τὴν Ρωσίαν καὶ εἰς τὸ Παραπέτασμα νὰ μοῦ εἴπητε: ἰσχύει εἰς τὰς Ἀνατολικὰς Χώρας ἀμιγὲς σοσιαλιστικὸν σύστημα;

§125Η. ΜΠΡΕΔΗΜΑΣ. Ἰσχύει. Εἰς ὡρισμένας χώρας ὅπως εἶναι ἡ Ἀνατολικὴ Γερμανία, ἔχει γίνει μία ἐλαφρὰ παρέκκλισις ἀπὸ τοῦ ὀρθοδόξου σοσιαλιστικοῦ συστήματος. Πρὸς τίνα λοιπόν, λόγον, ἐφόσον ἡ ΕΔΑ εἶναι νομιμόφρον κόμμα, πρὸς τίνα λόγον λοιπόν, κύριοι βουλευταί, νὰ αἰφνιδιάζεται κατὰ καιροὺς ἡ Ἑλληνικὴ δημοσία γνώμη πότε μὲ συλλήψεις καὶ ἐκτοπίσεις φιλησύχων πολιτῶν, πότε μὲ ἀθρόας προσκλήσεις εἰς τὰ Ἀστυνομικὰ Τμήματα, διότι ἐψήφισαν εἴτε τὸν κ. Μερκούρην, εἴτε τὸν κ. Ζάκκαν, εἴτε καὶ ἐμένα, πότε μὲ συνταρακτικὰς ἐντυπωσιακὰς ἀνακοινώσεις τῶν Ὑπηρεσιῶν Ἀσφαλείας τοῦ Κράτους περὶ ἀνακαλύψεως κατασκοπευτικῶν μηχανισμῶν καὶ πότε μὲ τὴν ἀστείαν, τὴν παιδαριώδη ὑπόθεσιν τῆς κατασκοπείας ἐναντίον ἑνὸς ὑπερόχου ἥρωος τῆς ἐθνικῆς ἀντιστάσεως τοῦ Μανώλη Γλέζου, ὁ ὁποῖος ἀποτελεῖ τὴν εὐγένειαν τοῦ γένους μας; Ἡ παράνομος δρᾶσις, κύριοι βουλευταί, δὲν εἶναι ἄλλη ἀπὸ τὴν νόμιμον δρᾶσιν τοῦ νομίμου κόμματος τῆς ΕΔΑ, ἡ ὁποία τυγχάνει συνταγματικῆς κατοχυρώσεως καὶ κρατικῆς προστασίας. Ὁ παράνομος μηχανισμὸς δὲν εἶναι ἄλλο ἀπὸ τὸν κομματικὸν μηχανισμὸν τοῦ νομίμου Κόμματος τῆς ΕΔΑ, εἰς τὰς τάξεις τῆς ὁποίας ἀναμφισβητήτως ὑπάρχουν ὅλοι οἱ Ἕλληνες κομμουνισταί, οἱ ὁποῖοι εἶναι νομοταγεῖς πολῖται ὅπως εἶναι ὅλοι οἱ ἄλλοι Ἕλληνες.

§126Κ. ΜΑΝΙΑΔΑΚΗΣ. Ἐπειδή, κύριε συνάδελφε, ἐβγάλατε μιὰ κορῶνα διὰ τὸν ὑπέροχον ἀγωνιστὴν κ. Γλέζον, τοῦ ὁποίου ἡ θέσις εἶναι σεβαστὴ αὐτὴν τὴν στιγμήν, διότι εἶναι ὁ ἄνθρωπος ὑπὸ μίαν κατηγορίαν, ἐπιθυμῶ νὰ σᾶς ἐρωτήσω: Τὸ ΚΚΕ, τὸ ὁποῖον ἠξεύρει νὰ κάμῃ ἀνακρίσεις καὶ νὰ ὁλοκληρώνῃ τὰς ὑποθέσεις, ἠσχολήθη ποτὲ μὲ τὴν ὁλοκλήρωσιν τῆς πράξεως τῆς Ἀκροπόλεως καὶ ἂν ἠσχολήθη ποίαν φροντίδα κατέβαλε διὰ τὸν ἕτερον τῆς ὁμάδος, ἡ ὁποία κατέβασε τὴν σημαίαν, τὸν Σάνταν; Καὶ πέραν αὐτοῦ τί ἔγινεν ἡ ἡρωΐς, ἡ ἄγνωστος, διότι παρέμεινεν ἄγνωστος, ἡ ὁποία παρηνώχλησε τὴν Γερμανικὴν φρουράν, ἡ ὁποία καὶ ἐξετελέσθη. Θέλω μίαν ἀπάντησιν ἐπ’ αὐτοῦ, διὰ νὰ σταματήσῃ ὁ μῦθος.

§127Η. ΜΠΡΕΔΗΜΑΣ. Κύριε Μανιαδάκη, ἀπευθύνατε τὴν ἐρώτησιν πρὸς τοὺς βουλευτὰς τῆς ΕΔΑ καὶ εἶμαι βέβαιος ὅτι θὰ σᾶς δώσουν τὴν ἀπάντησιν καὶ τὴν ἐξήγησιν. Ἐγὼ γνωρίζω μόνον, ὅτι ὁ Μανώλης Γλέζος εἶχε καταδικασθῆ εἰς θάνατον ἀπὸ τὴν Ἑλληνικὴν Πολιτείαν. Καὶ μόνον διὰ τὸ γεγονός, τὸ ἐνθυμοῦμαι καλῶς, τῆς μεγάλης του συμβολῆς, τῆς αὐτοθυσίας του, διὰ τὸ ἡρωϊκὸν αὐτὸ κατόρθωμα κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς κατοχῆς, μόνον διὰ τὸ γεγονὸς αὐτὸ εὑρέθη ἔξω τῶν φυλακῶν. Εἶναι τοῦτο μία ἔμμεσος ἐπίσημος ἀναγνώρισις τῆς Ἑλληνικῆς Πολιτείας τῆς ὑπερόχου δράσεως τοῦ Γλέζου κατὰ τοὺς χρόνους τῆς μαύρης δουλείας.

§128Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Ἀρνούμεθα εἰς τὸν κ. Μανιαδάκην εἰδικώτερον τὸ δικαίωμα νὰ ἀμφισβητῇ τὸν πατριωτισμὸν καὶ τὴν δημοκρατικότητα οἱουδήποτε καὶ εἰδικώτερον τοῦ Μανώλη Γλέζου. Ἀποκρούομεν μὲ ἀγανάκτησιν τὴν προσπάθειαν.......

§129Κ. ΜΑΝΙΑΔΑΚΗΣ. Δὲν ὑπάρχει μόνον ὁ Γλέζος εἰς τὴν ὑπέροχον πρᾶξιν τῆς Ἀκροπόλεως, ἡ ὁποία καὶ ἐμὲ μὲ συνεκίνησε μέχρι δακρύων, δὲν ὑπάρχει μόνον ὁ Γλέζος, διὰ τὸν ὁποῖον σήμερον κόπτεται ὁλόκληρος ἡ ὑφήλιος. Ὑπάρχει ἐπίσης καὶ ἄλλος ἥρως καὶ πρὸ παντὸς ὑπάρχει ἡ ἡρωΐς ποὺ σᾶς εἶπα.

§130Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Ἐπαναλαμβάνω ὅτι δὲν δικαιοῦσθε νὰ ἀμφισβητῆτε διὰ κανένα ἀπολύτως τὴν δημοκρατικότητα καὶ τὸν πατριωτισμόν, διότι ὅταν οἱ ἄλλοι κατεδικάζοντο εἰς θάνατον, σεῖς παρεμένατε εἰς τὴν Ἀργεντινὴν παίζοντας χαρτιά. Οὐδεὶς ἀμφισβητεῖ καὶ ἔχει γραφῆ καὶ ἀπὸ τὴν «Αὐγὴν», ὅτι εἰς τὸ κατόρθωμα αὐτὸ τῆς Ἀκροπόλεως συμμετεῖχε καὶ ὁ Σάντας περὶ τοῦ ὁποίου ὡμιλήσατε. Τὸ γεγονὸς τῆς συμμετοχῆς καὶ ἄλλων προσώπων εἰς μίαν ἡρωϊκὴν πρᾶξιν, ἀναγνωριζομένην ἀπὸ ὅλον τὸν κόσμον, δὲν ἠμπορεῖ εἰς καμμίαν περίπτωσιν νὰ μειώσῃ τὴν πρᾶξιν τοῦ ἥρωος Μανώλη Γλέζου. Ἀφίσατε τὴν τακτικὴν αὐτὴν τὴν συνηθισμένην καὶ χαφιεδικήν, ἡ ὁποία ἔχει ξεπερασθῆ.

§131Κ. ΜΑΝΙΑΔΑΚΗΣ. Εἶσαι πολὺ χαμηλὸς νὰ μιλᾶς ἔτσι καὶ νὰ μεταχειρίζεσαι φράσεις ποὺ δὲν ἁρμόζουν εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν. Ἐγὼ εἶπα ἐὰν τὴν ὑπέροχον πρᾶξιν τῆς Ἀκροπόλεως, σεῖς οἱ ὁποῖοι διὰ τὰ πάντα φροντίζετε, τὰ πάντα ἐλέγχετε, τὰ πάντα ἐξονυχίζετε, ἐὰν τὴν ἔχετε ὁλοκληρώσει. Διότι ἐκεῖ θὰ ἐβλέπατε, ὅτι ὑπάρχει ὁ Σάντας, ὁ ὁποῖος αὐτὴν τὴν στιγμὴν εὑρίσκεται εἰς τὸν Καναδᾶν ἐκτελῶν ἐπάγγελμα πολὺ κουραστικὸν καὶ πέραν αὐτοῦ ὑπάρχει ἡ ἡρωΐς, διὰ τὴν ὁποίαν σεῖς οὐδέποτε ἀνεφέρατε τίποτε. Διατί; Διότι δυστυχῶς ἐμπλέξατε μὲ τὸν ἐνθουσιασμὸν τὰ φιλότιμα, τὰ ἐξαιρετικὰ ἐκεῖνα παιδιά, τὰ ὁποῖα ἀνέβηκαν εἰς τὴν Ἀκρόπολιν, διὰ νὰ τοὺς πᾶτε εἰς τὸ βουνὸ καὶ νὰ τοὺς κάμενε θύματά σας.

§132Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Τὸ χρονικὸν αὐτὸ τῆς Ἀκροπόλεως, ὅπως γνωρίζετε, κύριε Μανιαδάκη, τὸ ἔγραψεν ἀμέσως μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν ὁ δεξιώτατος δημοσιογράφος Γατόπουλος —δὲν γνωρίζω ἐὰν ζῇ— εἰς ἐφημερίδα ἐθνικοφρονεστάτην, εἰς ἐποχὴν ποὺ δὲν ὑπῆρχεν οὐδεὶς λόγος πολιτικῆς ἐκμεταλλεύσεως. Καὶ ἀνέφερε καὶ τὸν Σάνταν. Ἑπομένως δὲν ὑπάρχει θέμα συγκαλύψεως οὐδενὸς ἢ μὴ συγκαλύψεως.

§133Κ. ΜΑΝΙΑΔΑΚΗΣ. Ἐγὼ ἔχω εἰς τὰ χέρια μου τὴν ἰδίαν τὴν ἀναφορὰν τοῦ Γλέζου ὁλόκληρον. Συνεπῶς δὲν ὁμιλῶ προχείρως.

§134Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Τὴν ἐλάβατε εἰς τὸ Κάϊρον; Διότι ἡμεῖς εἴμαστε εἰς τὸ πλευρόν του.

§135Η. ΜΠΡΕΔΗΜΑΣ. Κύριοι βουλευταὶ τῆς Συμπολιτεύσεως, ὑπάρχει μία ἀντινομία εἰς τὰς σκέψεις σας καὶ εἰς τὰς πράξεις σας. Χαρακτηρίζετε ὡς ἐπικινδύνους εἰς τὴν δημοσίαν τάξιν ἁπλοῦς καὶ ἀνωνύμους ἀνθρώπους τοῦ λαοῦ μας, παιδιὰ πτωχά, τὰ ὁποῖα ἔδωσαν ἐπανειλημμένως τὸ παρόν τους εἰς τὰ ἐθνικὰ προσκλητήρια, εἰς τὸ 40–41, εἰς τοὺς χρόνους τῆς κατοχῆς, ἀκόμη καὶ εἰς τοὺς μετέπειτα ἐθνικοὺς ἀγῶνας. Καὶ ἐνῷ χαρακτηρίζετε αὐτοὺς ὡς ἐπικινδύνους, συνεργάζεσθε ἐν συμπνοίᾳ εἰς τὰς Κοινοβουλευτικὰς Ἐπιτροπὰς μὲ τοὺς ἐπωνύμους βουλευτὰς τῆς ἀριστερᾶς μὲ τοὺς ὁποίους συναντᾶσθε εἰς τοὺς διαδρόμους τοῦ Κοινοβουλίου καὶ ἔξω αὐτοῦ. Καὶ συνδιαλέγεσθε μὲ πολλὴν ἐγκαρδιότητα καὶ φιλικότητα. Τοῦτο μαρτυρεῖ, ὅτι εἰς τὸ βάθος τῆς συνειδήσεώς σας, δὲν στηρίζονται αἱ ψυχώσεις καὶ αἱ προκαταλήψεις τοῦ παρελθόντος. Ἡ διάκρισις τῶν πολιτῶν εἰς ἐθνικόφρονας καὶ μή, εἶναι ἕνα εὕρημα, διὰ νὰ παρέχετε τὰ ἀγαθὰ τῆς Ἑλληνικῆς ζωῆς πρὸς τοὺς μὲν καὶ νὰ τὰ ἀποστερῆτε ἀπὸ τοὺς δὲ καὶ ἐν τῷ μεταξὺ σεῖς νὰ διαιωνίζετε τὴν παρουσίαν σας εἰς τὴν ἐξουσίαν. Αὐτὴ εἶναι ἡ λογικὴ ἐξήγησις τοῦ παρατεινομένου διχασμοῦ, τὸν ὁποῖον μόνον λόγοι πολιτικῆς ἐπιβιώσεως τοῦ κυβερνῶντος κόμματος ὑπαγορεύουν. Ὁ ἀξιότιμος κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως εἶπε πρό τινος, ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, καὶ ὀρθῶς, ὅτι οἱ Ἕλληνες πολῖται δὲν ἀγανακτοῦν τόσον ὅταν ὑποβάλλωνται εἰς ὑπερμέτρους θυσίας, ὅσον ἀγανακτοῦν ἀπὸ τὰς ἀδικίας. Αἱ συσσωρευόμεναι λοιπὸν ἀδικίαι εἶναι ἐκεῖναι, αἱ ὁποῖαι ὠθοῦν τοὺς λαοὺς εἰς ἐπανάστασιν, οὕτως συνέβη εἰς τὴν Αἴγυπτον, οὕτως συνέβη εἰς τὴν Κούβαν καὶ ἀλλαχοῦ πρὸς κατάλυσιν τῶν ἐκεῖ ἐκμεταλλευτικῶν καθεστώτων καὶ οὐχὶ διότι ὑπάρχει κομμουνιστικὸς δάκτυλος καὶ κατασκοπευτικὸς μηχανισμός, περὶ τοῦ ὁποίου μονοτόνως ὁμιλεῖτε. Μία πραγματικὴ Δημοκρατία, ἡ ὁποία ἔχει συναίσθησιν τῆς ὑψηλῆς της ἀποστολῆς, ὅταν ἐμφανίζεται προσβολὴ κατὰ τῆς καθεστηκυίας τάξεως, ὁποθενδήποτε προερχομένης ἔχει τὴν δύναμιν καὶ εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἐπιβάλλῃ πρὸς πᾶσαν κατεύθυνσιν τὸν νόμον. Ἀλλὰ εἶναι εὔλογον τὸ ἐρώτημα, κ. βουλευταί: Ἔχομεν εἰς τὴν Ἑλλάδα πραγματικὴν Δημοκρατίαν; Λυποῦμαι εἰλικρινῶς, διότι δὲν ἠμπορῶ νὰ δώσω ἱκανοποιητικὴν ἀπάντησιν εἰς τὸ ἐρώτημα αὐτό. Καὶ πρόχειρος εἶναι ἡ ἀπόδειξις τῆς ἀνυπαρξίας τῆς Δημοκρατίας εἰς τὴν Ἑλλάδα. Ἡ προσωπικὴ ἐλευθερία τῶν πολιτῶν εἶναι ἕρμαιον τῶν κατωτέρων ἀστυνομικῶν ὀργάνων. Τὸ οἰκογενειακὸν ἄσυλον ἡμέρας τε καὶ νυκτὸς εἶναι εἰς τὴν αὐθαίρετον διάκρισιν τῶν Ἀστυνομικῶν Τμημάτων. Καὶ ὁ συνδικαλισμός μας εἶναι ὑπὸ τὸν ἀστυνομικὸν ἔλεγχον. Μία δρὰξ μεγαλοκαρχαριῶν, μία δρὰξ δυναστῶν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ ἐπηρεάζει τὴν πολιτικὴν ἐξουσίαν τοῦ τόπου μας.

§136Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. (Ὑπ. Δικ.). Εἶναι ἀνακριβέστατον καὶ ἀπαράδεκτον. Οὐδεὶς ἐπηρεάζει τὴν Ἑλληνικὴν Κυβέρνησιν.

§137Η. ΜΠΡΕΔΗΜΑΣ. Εἶναι γνωστόν, κ. βουλευταί, ὅτι οἱ πλόκαμοι τῆς οἰκονομικῆς ὀλιγαρχίας τοῦ τόπου ἔχουν περισφίξει πολὺ στενὰ τὸν τράχηλον ἐκείνων ποὺ εὑρίσκονται εἰς τοὺς θώκους τοὺς ὑπουργικούς.

§138Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Αὐτὸ εἶναι ψεῦδος, καὶ ψεῦδος, τὸ ὁποῖον γνωρίζετε, ὅτι εἶναι ψεῦδος.

§139Η. ΜΠΡΕΔΗΜΑΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς μὲ διαψεύδει. Αὐτὸ καὶ ὀφείλει νὰ πράξῃ, διότι ἀλλοίμονον, ἐὰν ἕνας ὑπουργὸς Δικαιοσύνης ἤρχετο καὶ ἐπεβεβαίωνεν ἀπὸ τῆς θέσεώς του, τὴν συνταρακτικὴν διαπίστωσιν ποὺ ἔκαμα, καὶ ἡ ὁποία εἶναι ἀδιάψευστος καὶ ἀληθής. Κύριοι βουλευταί, θέλετε νὰ πάρωμε καὶ μερικὰς ἐλαφρὰς περιπτώσεις, διὰ νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι δὲν ἔχομεν Δημοκρατίαν εἰς τὸν τόπον μας; Σᾶς ἀναφέρω ἕνα μεταξὺ τῶν πολλῶν. Ἔχετε ποτὲ περιέλθει τοὺς κεντρικοὺς δρόμους τῶν Ἀθηνῶν, ὅταν ἕνα μέλος τῆς Βασιλικῆς οἰκογενείας μεταβαίνῃ πρὸς ἐπίσκεψιν ἑνὸς καταστήματος; (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§140ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶσθε ἐκτὸς θέματος.

§141Η. ΜΠΡΕΔΗΜΑΣ. Εἰς τὴν Σουηδίαν, ὅπου ὑπάρχει Βασιλεία, ὁ Βασιλεὺς εἰσέρχεται καὶ παραμένει πολλάκις καὶ ὄρθιος ἐντὸς τοῦ λεωφορείου...... (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§142ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Μπρεδήμα, εἶσθε ἐκτὸς θέματος.

§143Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Καὶ ἐκτὸς θέματος εἶναι καὶ ἀνακριβείας λέγει, προκειμένου περὶ τῶν ὄντως δημοκρατικῶν Βασιλέων τῆς Ἑλλάδος.

§144Η. ΜΠΡΕΔΗΜΑΣ. Ἀλλὰ θὰ σᾶς εἴπω, κ. ὑπουργέ, καὶ ἄλλην περίπτωσιν, ἡ ὁποία εὑρίσκεται ἐντὸς τοῦ κειμένου τῆς ἐπερωτήσεως. Γνωρίζετε, ὅτι ὁ ἀξιότιμος ἀρχηγὸς τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων ἔχει ἀπευθύνει μίαν ἐπιστολὴν πρὸς τὴν Α. Μ. τὸν Βασιλέα καὶ τὸν προειδοποιεῖ πρὸ ἔτους περίπου, περὶ τῶν κινδύνων, οἱ ὁποῖοι ἀπειλοῦν τὸ πολίτευμά μας, ἀπὸ ὡρισμένας ἀστόχους ἐπεμβάσεις, αἱ ὁποῖαι γίνονται πρὸς τὴν πολιτικὴν ἐξουσίαν τοῦ Ἔθνους. Ὀφείλει ἡ Κυβέρνησις, ὡς ὑπεύθυνος, νὰ δώσῃ ἀπάντησιν εἰς τὴν ἐπιστολὴν ἐκείνην τοῦ κ. ἀρχηγοῦ τῶν Φιλελευθέρων, διότι...... (Θόρυβος, διαμαρτυρίαι). (Κωδωνοκρουσίαι).

§145ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶσθε ἐκτὸς θέματος.

§146Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Ἀπὸ πότε κηδεμονεύετε τὸν ἀρχηγὸν τῶν Φιλελευθέρων καὶ ζητεῖτε ἐξηγήσεις διὰ λογαριασμόν του; (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§147ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶσθε ἐκτὸς θέματος.

§148Η. ΜΠΡΕΔΗΜΑΣ. Κύριε ὑπουργὲ τῆς Δικαιοσύνης, εἶσθε καὶ σεῖς ἀπληροφόρητος, ὅπως καὶ ἄλλα μέλη τῆς Κυβερνήσεώς σας, περὶ τῶν ὅσων συμβαίνουν εἰς τὰ σκοτεινὰ παρασκήνια.....

§149Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. (Ὑπ. Δικαιοσ.). Εἶναι ἀνακριβῆ, αὐτὰ τὰ ὁποῖα λέγετε.

§150ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ἠμπορεῖτε νὰ λέγετε αὐτὰ τὰ πράγματα ἀπὸ τοῦ βήματος.

§151Η. ΜΠΡΕΔΗΜΑΣ. Τότε ποῖον εἶναι τὸ θέμα τὸ ὁποῖον εὑρίσκεται ἐντὸς τοῦ κειμένου τῆς ἐπερωτήσεως; Εἶναι μόνον ἡ ἀνάπτυξις τῶν σκοπῶν τοῦ Λενινισμοῦ καὶ τοῦ Μαρξισμοῦ, περὶ τῶν ὁποίων σᾶς ὡμίλησεν ἐπὶ τέσσαρας ὥρας ὁ κ. Μανιαδάκης; Δὲν εἶναι μέσα εἰς τὸ πνεῦμα τῆς ἐπερωτήσεως, ὅταν ἔχετε δημιουργήσει ἕνα ὑπερκράτος, τὰ Βασιλικὰ λεγόμενα Ἱδρύματα, τὰ ὁποῖα ἔχουν καταλύσει τὴν πολιτικὴν καὶ Κοινοβουλευτικὴν ἐξουσίαν; Γνωρίζετε, Ἀντιπρόσωποι τοῦ Ἔθνους, ὅτι... (Θόρυβος, κωδωνουκρουσίαι).

§152Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Κύριε Πρόεδρε, Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὁμιλῇ οὕτω. Ἀφήσατε, κ. Μπρεδήμα, τὰς θεατρικὰς χειρονομίας. Εἶσθε ἐκτὸς θέματος. Ὁ ρήτωρ δύναται νὰ λέγῃ ὁσασδήποτε ἀνακριβείας θέλει, ἀλλὰ εἶναι καταπληκτικὸν νὰ λέγωνται, ὅσα λέγονται ἐναντίον τοῦ ἀνευθύνου παράγοντος τοῦ Πολιτεύματος καὶ μάλιστα, ὅταν λέγωνται ψεύδη.

§153Η. ΜΠΡΕΔΗΜΑΣ. Ἔχομεν δώσει ἀρκετὰς ἀποδείξεις τῆς εὐλαβείας μας πρὸς τὸ Στέμμα. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§154ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Μπρεδήμα, σᾶς προειδοποιῶ, ὅτι, ἐὰν συνεχίσετε εἰς αὐτὸν τὸν τόνον καὶ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, θὰ σᾶς ἀφαιρέσω τὸν λόγον. Εἶσθε ἐκτὸς θέματος. Κύριε Μπρεδήμα, παραβαίνετε τὸν Κανονισμόν. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§155Η. ΜΠΡΕΔΗΜΑΣ. Δὲν παραβαίνω κανένα Κανονισμόν. Ὁμιλῶ περὶ Δημοκρατίας. Καὶ συνεχίζω ὁ Π.....

§156ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ἔχετε δικαίωμα νὰ ὁμιλῆτε κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον.

§157Η. ΜΠΡΕΔΗΜΑΣ. Σᾶς ἐπαναλαμβάνω, ὅτι ὁμιλῶ περὶ τῆς προστασίας τοῦ δημοκρατικοῦ μας Πολιτεύματος καὶ λέγω, ὅτι ἔχομε δώσει ὅλοι μας ἁπτὴν ἀπόδειξιν τοῦ σεβασμοῦ μας πρὸς τὰς θεμελειώδεις ἀρχὰς τοῦ πολιτεύματος... (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§158ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Μπρεδήμα, θὰ ἐφαρμόσω τὸν Κανονισμόν, διότι εἶσθε ἐκτὸς θέματος.

§159Η. ΜΠΡΕΔΗΜΑΣ. Μοῦ ἀφαιρεῖτε τὸν λόγον, κ. Πρόεδρε;

§160ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ σᾶς ἀφαιρέσω τὸν λόγον, ἐφαρμόζων τὸν Κανονισμόν, τὸν ὁποῖον παραβιάζετε.

§161Η. ΜΠΡΕΔΗΜΑΣ. Ὥστε, κ. Πρόεδρε, καταλύετε ἀπόψε καὶ τὸ στοιχειῶδες ἀκόμη ἔρεισμα τῆς Δημοκρατίας ποὺ εἶναι ἡ ἐλευθερία τοῦ λόγου; Διατὶ δὲν θέλετε νὰ πληροφορηθῆτε καὶ δι’ ὑμῶν ὁλόκληρος ὁ Ἑλληνικὸς λαός, ὅτι ἔχουν διοχετευθῆ ἑκατομμύρια χρυσῶν λιρῶν εἰς τὰ Βασιλικὰ Ἱδρύματα, τὰ ὁποῖα διοικοῦν ἀνεξελέγκτως ἀνεύθυνοι ἄνθρωποι..... (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§162Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Διαμαρτύρομαι κ. Πρόεδρε, διότι ὁ ρήτωρ, μονίμως εὑρίσκεται ἐκτὸς θέματος, συνεχίζων τὴν ἀπαράδεκτον πολιτικήν του πρὸς δημιουργίαν θλιβερῶν ἐντυπώσεων χωρὶς οὐδένα φραγμόν.

§163ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Η. Τσιριμῶκος ἔχει τὸν λόγον.

§164Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Θὰ ἤθελον νὰ ὑποβάλω πρὸς τὸν ρήτορα, τὴν παράκλησιν νὰ προχωρήσῃ εἰς τὸ θέμα τῆς προστασίας τῶν ἀτομικῶν ἐλευθεριῶν, ποὺ εἶναι πράγματι ἡ οὐσία τῆς ἐπερωτήσεως. Ἀλλὰ τὰ θέματα, τὰ ὁποῖα θίγει εἶναι θέματα ἄλλων ἐπερωτήσεων, τὰς ὁποίας ἔχει ὁ ἴδιος καταθέσει καὶ αἱ ὁποῖαι ὅταν ἔλθῃ ἡ σειρά των θὰ συζητηθοῦν.

§165ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Διότι, ἂν δὲν τὸ πράξῃ, κ. Πρόεδρε τῆς Δημοκρατικῆς Ἑνώσεως, εἶμαι ὑποχρεωμένος ἐκ τοῦ Κανονισμοῦ, νὰ τοῦ ἀφαιρέσω τὸν λόγον.

§166Κ. ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ. Ἐὰν δὲν ἐφαρμόσητε σεῖς τὸν Κανονισμόν, θὰ τὸν ἐφαρμόσωμεν ἡμεῖς.

§167Η. ΜΠΡΕΔΗΜΑΣ. Λυποῦμαι, κ. Πρόεδρε, διότι θὰ εὑρεθῶ εἰς μίαν ἐλαφράν, ἐλαφροτάτην διαφωνίαν πρὸς τὸν ἀξιότιμον ἡγέτην μου. Τὸ θέμα τοῦτο ἅπτεται, ὅπως εἶπον τῶν θεμάτων τῆς ἐπερωτήσεως, διότι ἀπὸ τὴν ἐξέτασιν τοῦ θέματος τούτου εἶναι δυνατὸν νὰ βγάλωμεν συμπεράσματα ἱκανὰ τὰ ὁποῖα θὰ διασφαλίσουν εἰς τὸ μέλλον τὸν ἀδιατάρακτον δημοκρατικόν μας πολιτικὸν βίον. Ἀλλὰ ἐφ’ ὅσον ὑπάρχει ἡ προειδοποίησις τοῦ κυρίου Προέδρου τῆς Βουλῆς, κατόπιν τῆς ἀγανακτήσεως, τὴν ὁποίαν ᾐσθάνθη ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης διὰ τὰ ἀποκαλυφθέντα ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου, ἐγὼ τοὐλάχιστον, δὲν διατίθεμαι ποτὲ νὰ ἀκολουθήσω τὰς σκέψεις σας καὶ τὰς ἐπιταγάς σας εἰς τὴν σειρὰν τῶν ἐπιχειρημάτων τῆς ὁμιλίας μου καὶ διαμαρτύρομαι ἐντονώτατα, ὅτι καὶ τὸ στοιχειῶδες αὐτὸ βῆμα τῆς Δημοκρατίας, ἀπόψε, ἔχει καταλυθῆ, συγκατανεύσαντος τοῦ ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης καὶ τοῦ Προέδρου τῆς Βουλῆς, καὶ καταγγέλλω ταῦτα ἐνώπιον τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ.

§168ΠΡΟΕΔΡΟΣ. (Ὄρθιος ἐπὶ τῆς προεδρικῆς ἕδρας). Ἀνακαλεῖσθε εἰς τὴν τάξιν, διότι ἡ συμπεριφορά σας ἀπέναντι τοῦ Σώματος εἶναι οὐχὶ εὐπρεπής. Ὁ κ. Δ. Ἰωάννου ἔχει τὸν λόγον.

§169Δ. ΙΩΑΝΝΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, δεδομένου, ὅτι ἔχει ληφθῆ ἀπόφασις τερματισμοῦ ἀπόψε τῆς συζητουμένης ἐπερωτήσεως, καὶ δεδομένου, ὅτι τὸ θέμα ἔχει ἐξαντληθῆ, θὰ εἴπω μόνον ὀλίγα τινά. Θὰ κάμω ὡρισμένας παρατηρήσεις πρὸς τὴν ἄκραν ἀριστερὰν καὶ τὴν Κυβέρνησιν. Εἶναι γνωστόν, ὅτι δύο εἶναι οἱ ἐχθροὶ τῆς Πατρίδος, τοῦ Λαοῦ καὶ τῆς Δημοκρατίας. Οἱ κομμουνισταὶ καὶ οἱ ἐκμεταλλευταί. Εἶναι καὶ οἱ δύο, ἐξ ἴσου ἐπικίνδυνοι. Οἱ δύο αὐτοὶ ἐχθροὶ ἀλληλοεξαρτῶνται ὁ εἷς ἀπὸ τὸν ἄλλον. Ἡ ὕπαρξις τῶν κομμουνιστῶν, δίδει εὐχέρειαν δράσεως εἰς τοὺς ἐκμεταλλευτὰς καὶ ἡ δρᾶσις τῶν ἐκμεταλλευτῶν αὐτομάτως πολλαπλασιάζει τοὺς ὀπαδοὺς τοῦ ΚΚΕ. Διὰ τοὺς δευτέρους, θὰ ἀπασχολήσω τὴν Βουλὴν ἄλλοτε. Ἀπόψε, θὰ ἀπευθύνω ὀλίγα τινὰ διὰ τὰς πράξεις τῶν πρώτων. Ἡ συνωμοτικῶς ὠργανωμένη ἄκρα ἀριστερά, οὐδὲ πρὸς στιγμὴν ἐγκατέλειψε τὴν προσπάθειαν διὰ τὴν κατάργησιν τῆς Δημοκρατίας καὶ τὴν ἔνταξιν τῆς Ἑλλάδος εἰς τὸ Παραπέτασμα. Ἀλλάσσει μόνον, ἑκάστοτε, τρόπους δράσεως, ἄλλοτε χαμογελᾶ καὶ ἄλλοτε τρίζει τοὺς ὀδόντας. Κατὰ τὰ ἔτη 1941–1950, κατέβαλε ἀπεγνωσμένας προσπαθείας, διὰ τῶν ὅπλων, ὅπως κατακτήσῃ τὴν ἀρχήν. Ἀπὸ τοῦ 1950, ὅμως, καὶ ἐντεῦθεν, ἤλλαξε τακτικήν. Τελευταίως δέ, ἐπωφεληθεῖσα τῆς ἐλλείψεως τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπολιτεύσεως καὶ ἐπικουρουμένη ἠθικῶς καὶ ὑλικῶς, κατὰ τρόπον σκανδαλώδη, ἐξαπέλυσε θρασυτάτην προπαγάνδαν, πρὸς πᾶσαν γωνίαν τῆς Ἑλλάδος, μὲ σκοπὸν ὅπως ἀποκτήσῃ ὀπαδούς, τοὺς τυχὸν δυσηρεστημένους τῆς Κυβερνήσεως —πρᾶγμα ποὺ συμβαίνει στὰ Δημοκρατικὰ πολιτεύματα.— Καὶ ἀκριβῶς, δι’ αὐτὸν τὸν λόγον, εὑρέθη εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ ἀντικαταστήσῃ τὸ δέρμα τῆς λεοντῆς, ἀπὸ τὸ τοιοῦτον τοῦ προβάτου. Καὶ ὅταν ἀντελήφθη, ὅτι ἔχει πλέον τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν καὶ τὸ κράτος ἀντίθετον εἰς τοὺς σκοπούς της τότε εὑρέθη εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ ὑποβάλῃ τὴν συζητουμένην ἐπερώτησιν μὲ τὸν ἀπώτερον σκοπὸν τῆς συγκαλύψεως τῆς ἐγκληματικῆς προσπαθείας. Ἐκ τῶν γενομένων ὅμως συζητήσεων, ἀποδεικνύεται, ὅτι ἡ ἄκρα ἀριστερά, ὄχι μόνον δὲν ἐπέτυχε τοῦτο ἀλλὰ εὑρέθη εἰς τὴν ἀνάγκην, κατ’ ἐπανάληψιν, νὰ ἀπολογηθῇ καὶ νὰ ὑποστῇ τὰς ἐπικρίσεις ὁλοκλήρου τῆς Ἑλληνικῆς Ἀντιπροσωπείας. Ἐπιθυμῶ νὰ γνωρίσω εἰς τοὺς συναδέλφους τῆς ΕΔΑ, ὅτι τὰ πλεῖστα ἐκ τῶν ἀναγραφομένων εἰς τὸ πρόγραμμά της, ἀποτελοῦν τὴν ἰδικήν μου πεποίθησιν. Ἀμφισβητῶ, ὅμως, τοὺς λόγους διὰ τοὺς ὁποίους ἀνεγράφησαν ταῦτα. Μοῦ μένει ἡ γνώμη, ὅτι ἀνεγράφησαν ὡς δόλωμα ἀφελῶν ἀδιαφωτίστων πολιτῶν. Διὰ τὸν λόγον αὐτὸν κάμνω ἔκκλησιν πρὸς τοὺς συναδέλφους τῆς Ε.Δ.Α., ὅπως τὸ ταχύτερον διαχωρίσουν τὰς εὐθύνας των ἀπὸ τὴν ἐγκληματικὴν ἄκραν ἀριστεράν, δεδομένου, ὅτι εἴτε εἶναι κομμουνισταὶ εἴτε ὄχι, ἡ συνεργασία των μαζύ των καὶ ἡ ἐπιδίωξις τοῦ αὐτοῦ σκοποῦ δὲν δύναται νὰ τύχῃ διαφόρου μεταχειρίσεως ἐκ μέρους τοῦ Κράτους. Παρεμπιπτόντως, ἔχω νὰ συστήσω πρὸς τὴν Κυβέρνησιν τὰ ἀκόλουθα. Ὁ Ἑλληνικὸς λαός, παρακολουθεῖ μὲ προσοχὴν καὶ ἐμπιστοσύνην τὰς ἀόκνους προσπαθείας τῆς Κυβερνήσεως εἰς ὅλους τοὺς τομεῖς τῆς δράσεώς της καὶ ἀναγνωρίζει, ὅτι πολλὰ ἐκ τῶν προβλημάτων του ἔχει ἐπιλύσει καὶ ἐν συνεχείᾳ ἐπιλύει. Ἔχω ὅμως νὰ συστήσω, ὅπως ἐξετάσῃ μετὰ μεγάλης προσοχῆς τὸ συζητούμενον θέμα καὶ νὰ ἐπιστήσῃ τὴν προσοχήν της εἰς τὸ νευραλγικὸν αὐτὸ σημεῖον, ὥστε νὰ μὴ ἀδικήσῃ κανένα πολίτην, ἀλλὰ καὶ νὰ λάβῃ ἔτι δραστικώτερα μέτρα διὰ τὴν ἐκμηδένισιν τῶν ὑπονομευτῶν τοῦ καθεστῶτος, θέση δὲ τέρμα εἰς τὴν δρᾶσιν τῶν ἐκμεταλλευτῶν. Φρονῶ, ὡσαύτως, ὅτι τὸ ταχύτερον θὰ πρέπει νὰ προβῇ εἰς ἀναδιοργάνωσιν, ἐκκαθάρισιν καὶ ἁπλούστευσιν τῆς κρατικῆς μηχανῆς, ὥστε νὰ καταστῇ αὕτη προσιτὴ καὶ εἰς τὸν τελευταῖον Ἕλληνα. Τελευτῶν, θεωρῶ ἀπολύτως ἐπιβεβλημένον, ὅπως τὸ Κράτος δι’ ὅλων τῶν μέσων διαφωτίσῃ τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, καὶ καταστήσῃ ἕκαστον πολίτην ἱκανὸν νὰ ἀμύνεται ἐναντίον ἀμφοτέρων τῶν ἐχθρῶν του.

§170ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Πυρομάγλου, ἔχει τὸν λόγον.

§171Κ. ΠΥΡΟΜΑΓΛΟΥ. Κύριοι βουλευταί, ὑπάρχει ἡ ἐντύπωσις, ὅτι ἡ συζήτησις ἔχει ἐξαντληθῆ. Ἡ συζήτησις ἔχει ἐξαντληθῆ ἀναμφισβητήτως ἀπὸ ἀπόψεως πολεμικῆς κατὰ τῆς ἀριστερᾶς εἰς τὴν ὁποίαν συγχέεται καὶ τὸ κομμουνιστικὸν κόμμα. Κατὰ τὴν γνώμην μου, ὅμως ἡ συζήτησις δὲν ἔχει ἐξαντληθῆ, διότι δὲν συνεζητήθησαν ὅλα τὰ τραγικὰ ἐκεῖνα γεγονότα καὶ προβλήματα τῶν τελευταίων 30 ἢ 40 ἐτῶν. Θὰ μοῦ ἐπιτραπῇ, κύριοι συνάδελφοι, νὰ κάμω προηγουμένως, μίαν παρέκβασιν ἀπὸ τὸ θέμα καὶ νὰ δώσω μίαν ἐξήγησιν εἰς τὴν ἐθνικὴν ἀντιπροσωπείαν δι’ ἑαυτόν. Ὁ ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, ὁμιλῶν, ἀνέφερε μεταξὺ ἄλλων καὶ ἕνα βιβλίον, εἰπών, ὅτι τοῦτο τὸ ἐξέδωκεν ἕνας βουλευτὴς τῆς ΕΔΑ ὑπονοῶν ἐμέ. Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ δηλώσω, ὅτι δὲν εἶμαι βουλευτὴς τῆς ΕΔΑ. Ἁπλῶς καὶ μόνον συνεργάζομαι μὲ τὴν ΕΔΑ. Καὶ ἂν ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτὴν ὁ κ. ὑπουργὸς μὲ θεωρῇ ὡς ἀριστερόν, θὰ πρέπει, ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει νὰ θεωρήσῃ καὶ ὅλους τοὺς ἀπὸ τοῦ 1950 καὶ ἐντεῦθεν συνεργασθέντας πολιτικοὺς ἀρχηγοὺς καὶ κόμματα μὲ τὴν ΕΔΑ ὡς ἀριστερούς. Νομίζω, ὅτι δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ ὑπενθυμίσω εἰς τὸν κ. ὑπουργόν, ποῖος ὑπῆρξα καὶ ποῖαι ἦσαν αἱ πολιτικαί μου πεποιθήσεις καὶ ἡ τοποθέτησίς μου, ἀπὸ ἀπόψεως ἐθνικῆς. Κατὰ τὴν τελευταίαν 30ετίαν αἱ πράξεις ἑνὸς Ἕλληνος, δύνανται νὰ τοποθετήσουν αὐτὸν ἀπὸ ἀπόψεως ἐθνικῆς. Καὶ πιστεύω, ὅτι διὰ τὸν ὁμιλοῦντα ὑπῆρξε καὶ ὑπάρχει ἡ γενναιότης, τὸ θάρρος καὶ οἱ ἀγῶνες τῆς πολιτικῆς του τοποθετήσεως. Δηλῶ, ἐπίσης, ὅτι εἶμαι ὑπὲρ μιᾶς πολιτικῆς καὶ οἰκονομικῆς δημοκρατίας καὶ ὑπὲρ αὐτῆς θὰ καταναλώσω ὅλας μου τὰς δυνάμεις, εἴτε ὡς πολιτευτὴς εἴτε ὡς ἁπλοῦς Ἕλλην πολίτης. Καὶ ὅτι εἶμαι κατὰ πάσης δικτατορίας, ὁθενδήποτε καὶ ἂν αὕτη προέρχεται καὶ ὅπως εἰς τὸ παρελθὸν κατεπολέμησα αὐτὴν θὰ πολεμήσω καὶ πάλιν ἐναντίον της. Εἶμαι ἐπὶ πλέον, ἐναντίον πάσης ἀστικῆς ὀλιγαρχίας, ἡ ὁποία ἀπὸ τριακονταετίας διοικεῖ τὴν Ἑλλάδα, ὑπὸ τὴν ἔννοιαν καὶ ὑπὸ τὸν τίτλον Κοινοβουλευτικὴ Δημοκρατία καὶ Κοινοβουλευτικὴ ἐκπροσώπησις τοῦ Ἑλλην. λαοῦ. Καὶ ἡ παροῦσα Κυβέρνησις εἶναι μία ἔκφρασις αὐτῆς τῆς πολιτικῆς Κοινοβουλευτικῆς ὀλιγαρχίας. Τὸ πρόσχημα τὸ ὁποῖον ἐμφανίζει ἡ Κυβέρνησις, εἶναι «δίωξις τοῦ κομμουνισμοῦ». Ὁ πραγματικός, ὅμως, σκοπός, εἶναι ἡ διατήρησίς της εἰς τὴν ἐξουσίαν. Καὶ ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, εἰς τὸν λόγον του τῆς 5ης Δεκεμβρίου, ἔκαμε πλήρη τοποθέτησιν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ὑπάρχουν ὡρισμέναι ἀντιφάσεις ὡς πρὸς τὸν λόγον τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, εἶπεν, ὅτι «ἡ ἀσφάλεια τῆς χώρας κινδυνεύει ἀπὸ τὸν κομμουνισμὸν» καὶ διότι εἰς τὰς τάξεις τῆς ΕΔΑ ὑπάρχουν κομμουνισταὶ θὰ πρέπει αὐτοὶ νὰ διωχθοῦν. Τὰ μέτρα, λέγει, θὰ πρέπει νὰ ἐφαρμοσθοῦν συστηματικώτερον καὶ νὰ ἐπεκταθοῦν, ἀκόμη περισσότερον. Εἶπεν, ἀκόμη, ὅτι δὲν διώκει παρὰ μόνον τοὺς κομμουνιστάς. Προέβαλεν, ἐπὶ πλέον καὶ μίαν ἔμμεσον ἀπειλὴν διὰ τὴν Ἑλλάδα ἀναφερόμενος εἰς τὴν Γαλλίαν, δηλ., ὅτι βαίνομεν πρὸς δικτατορίαν. Δὲν ὑπάρχει ἄλλο μέσον θετικώτερον ἐὰν τὰ πράγματα δὲν πᾶνε καλά. Τὸ θέμα, καθ’ ἡμᾶς, δὲν τίθεται κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον. Προκειμένου περὶ μέτρων ἀσφαλείας καὶ περὶ τοῦ νόμου 375, ἡ ἐρώτησις εἶναι: Κινδυνεύει, πράγματι, ἐὰν ὑπάρχουν —διότι μέχρι σήμερον δὲν ἔχει παρὰ εἰς τὸ ἐλάχιστον ἀποδειχθῆ, ὅτι ὑπάρχουν παράνομοι ὀργανισμοὶ δρῶντες— κινδυνεύει, πράγματι, ἡ ἀσφάλεια ἡ ἐθνικὴ τῆς χώρας ἀπὸ τὴν ὕπαρξιν τῶν 5 καὶ 10 καὶ 100 δρώντων παρανόμως κομμουνιστῶν ἢ κατασκόπων εἰς τὴν Ἑλλάδα; Κινδυνεύει, πράγματι, ἡ χώρα, ὥστε νὰ ὑπάρχῃ ἐκτροπὴ ἀπὸ τὸ Σύνταγμα διὰ τῶν ἐκτάκτων μέτρων, τὰ ὁποῖα σημαίνουν κατάστασιν πολέμου, κατάστασιν ἀνάγκης, ὅπως ὁ νόμος 375; Τὸ δεύτερον πρόβλημα εἶναι: κινδυνεύει ἡ ἐθνικὴ ὑπόστασις τῆς Ἑλλάδος ἀπὸ 10 ἢ 100 ἀνατροπεῖς;

§172Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφ. Ἐσωτερ.). Ἐπειδὴ εἶναι ἕνα σημεῖον εἰς τὸ ὁποῖον θὰ πρέπει νὰ ὑπάρχῃ μία τοποθέτησις ὑπεύθυνος, θὰ πρέπει νὰ σᾶς εἴπω τὸ ἑξῆς: Ὡς πρὸς τὸν παράνομον μηχανισμόν, οἱ ἔχοντες τὴν εὐθύνην ἔναντι τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας καὶ τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, ἡ Κυβέρνησις, δηλαδή, πληροφορεῖ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, ὅτι ὑφίστανται παράνομοι ὀργανισμοί.

§173Κ. ΠΥΡΟΜΑΓΛΟΥ. Κύριε ὑπουργέ, συμπαθέστατε κ. ὑπουργὲ τῆς Δημοσίας Τάξεως, ἔχω νὰ σᾶς ἀπαντήσω τοῦτο, ὅτι Κυβέρνησις πολιτικῶς πληροφορεῖ, ἀλλὰ ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς καὶ ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία, θέλει δικαστικὰς καὶ καταδικαστικὰς ἀποδείξεις διὰ τὴν ὕπαρξιν παρανόμων μηχανισμῶν.

§174Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφ. Ἐσωτ.). Καθ’ ἑκάστην πληροφορεῖται ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς ἀπὸ τὰς ἁρμοδίας διοικητικὰς καὶ δικαστικὰς ἀρχάς, εὐκαιρίας διδομένης, ὅτι ἐπιβεβαιοῦται ἡ πολιτικὴ ἄποψις περὶ ὑπάρξεως συνωμοτικῶν ὀργανισμῶν.

§175Κ. ΠΥΡΟΜΑΓΛΟΥ. Δὲν ἔχω ἴδει τοιαύτην δικαστικὴν ἀπόφασιν. Δεύτερον, κινδυνεύει, πράγματι, ἡ Δημοκρατία ἢ κινδυνεύει τὸ ὀλιγαρχικὸν σύστημα τὸ ὁποῖον ὑφίσταται ἀπὸ ἀρκετὸν χρόνον εἰς τὴν Ἑλλάδα; Ἔτσι τίθεται τὸ ἐρώτημα. Καὶ ἐὰν κινδυνεύῃ ἀπὸ ποίους προέρχεται ὁ κίνδυνος. Ἀπὸ τὸν παράνομον μηχανισμὸν τοῦ Κ. Κ., ἀπὸ τὴν ΕΔΑ, ἀπὸ τοὺς ἀριστερούς, ἀπὸ ποίους; Καθ’ ἡμᾶς τὸ πρόβλημα τίθεται ἐπάνω εἰς αὐτὴν τὴν βάσιν.

§176Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφ. Ἐσωτερ.). Ἀπὸ ὅσους δὲν πιστεύουν εἰς τὴν Δημοκρατίαν.

§177Κ. ΠΥΡΟΜΑΓΛΟΥ. Θὰ σᾶς ἀπαντήσω, κ. ὑπουργέ. Οἱ περισσότεροι ἐκ τῶν ὁμιλησάντων... — ὁ κ. ὑφυπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, πάντως, πιστεύει εἰς τὴν Δημοκρατίαν— οἱ περισσότεροι τῶν ὁμιλούντων....

§178Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφ. Ἐσωτερ.). Αὐτὸ τὸ τελευταῖον, κ. Πυρομάγλου, εἶμαι ὑποχρεωμένος ἅπαξ διὰ παντὸς νὰ διαπιστώσω, ὅτι καὶ διὰ τὴν πτέρυγα εἰς τὴν ὁποίαν καὶ ὑμεῖς ἀνήκετε, ὅτι ὅταν σᾶς συμφέρῃ ἀναδράμετε εἰς τὸ ἀπώτερον παρελθόν, συνήθως ὅμως, ἐδῶ ἀκούομεν περὶ συγχορδιῶν μουσικῆς, περὶ λήθης τῶν προσφάτων γεγονότων. Θὰ παρακαλέσω νὰ εὐθυγραμμισθῆτε ἀπὸ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς.

§179Κ. ΠΥΡΟΜΑΓΛΟΥ. Κύριε ὑπουργὲ τῶν Ἐσωτερικῶν, παρ’ ὅλην τὴν συμπάθειαν ποὺ σᾶς ἔχω, πρέπει νὰ σᾶς εἴπω τοῦτο. Ὅτι κατὰ τὸ παρελθόν, ὅταν ἐπρόκειτο περὶ πολιτικῆς συνεργασίας, εἶχον τὸ θάρρος καὶ τὴν τόλμην νὰ συνεργασθῶ ὄχι μόνον μὲ τὴν ΕΔΑ, ἀλλὰ καὶ μὲ τοὺς κομμουνιστὰς καὶ ὄχι ὅπως μερικοὶ ἄλλοι κατὰ τρόπον ποὺ θὰ ἴδωμεν πάρα κάτω. Οἱ περισσότεροι τῶν ὁμιλούντων, ἐτοποθέτησαν τὴν ὁμιλίαν των εἰς 2 σημεῖα: Εἰς τὸ παρελθὸν καὶ εἰς τὸ παρόν. Θὰ ἀκολουθήσω καὶ ἐγὼ τὸν ἴδιον δρόμον καὶ θὰ ἐπαναλάβω ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ, ὅ,τι ἀκριβῶς εἶπεν ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως. Ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ὁμιλῶν χθὲς ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου, εἶπεν: «Εἶναι ἀνάγκη νὰ ἐγκαταλείψωμεν τὴν πολιτικὴν τοῦ ψεύδους καὶ τῆς ὑποκρισίας». Δηλῶ, ὅτι εἶναι ἀνάγκη καὶ ἡμεῖς νὰ θελήσωμεν νὰ ἀντιμετωπίσωμεν τὴν ἐθνικὴν ὑπόθεσιν τῆς Ἑλλάδος, τὴν πολιτικὴν καὶ τὴν ἠθικὴν ὑπόστασιν τῆς Χώρας, νὰ ἐγκαταλείψωμεν τὴν πολιτικὴν τοῦ ψεύδους, τῆς δημοκοπίας τὴν πολιτικὴν τῆς ὑποκρισίας καὶ τὴν πολιτικὴν τοῦ πολιτικοῦ κερδοσκοπισμοῦ. Θὰ θέσω ἐνώπιόν σας τὸ ἐρώτημα καὶ διὰ τὸ παρελθὸν καὶ διὰ τὸ παρόν. Ἡ Δημοκρατία εἰς τὴν Ἑλλάδα, κινδυνεύει ἀπὸ τὸ Κ.Κ.Ε. ἢ πρὸ παντὸς ἀπὸ τὴν ἀβελτηρίαν μιᾶς ἀστικῆς πολιτικῆς ἡγεσίας, πολιτικῆς καὶ στρατιωτικῆς ἡγεσίας —τὸ τονίζω— τοῦ ἀστικοῦ καθεστῶτος; Καὶ ἐπ’ αὐτοῦ δὲν συμφωνοῦμεν μὲ τὴν ἄποψιν, ὅτι ἡ ἱστορία τοῦ παρελθόντος παρέχει μόνον διδάγματα καλὰ ἢ κακά. Ἡ ἱστορία τοῦ παρελθόντος καὶ ἡ ζωὴ τοῦ παρελθόντος, πρὸ παντὸς ἡ πολιτικὴ δρᾶσις τῆς πολιτικῆς ἡγεσίας, εἶχε καὶ ἔχει πρὸ παντὸς δραματικὰς συνεπείας, ἦτο καὶ εἶναι καταστρεπτική. Καὶ ἐάν, σήμερον, ἡ Ἑλλὰς ὑποφέρῃ καὶ ἐάν, σήμερον, ταλανίζεται, ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς μεταξὺ τῶν ἀντιτιθεμένων πολιτικῶν δυνάμεων διὰ τὴν ἐξουσίαν, εἰς αὐτὸ πταίει πολὺ ὀλιγώτερον τὸ Κ.Κ., ἀπὸ τὴν ἀστικὴν ἡγεσίαν. Ὅπως ἀνέπτυξαν καὶ οἱ κ.κ. συνάδελφοι, πταίει πολὺ περισσότερον ὅλη ἡ παλαιὰ πολιτικὴ ἐκείνη ἡγεσία, ἡ ὁποία ἀπὸ τὸ 1915–1936 καὶ ἀπὸ τὸ 1945–1958 διώκησεν τὴν Ἑλλάδα. Ἠμπορεῖ νὰ μᾶς εἴπῃ ὁ κ. Μανιαδάκης, ὑπουργὸς τῆς ἀσφαλείας τῆς 4ης Αὐγούστου ποίας ἀνικανότητας εἶχε τὴν παραμονὴν τῆς 4ης Αὐγούστου ἡ πολιτική μας ἡγεσία, τὴν ὁποίαν ἀνέτρεψεν ὁ Ι. Μεταξᾶς.

§180Κ. ΜΑΝΙΑΔΑΚΗΣ. Νὰ σᾶς ἀπαντήσω.

§181Κ. ΠΥΡΟΜΑΓΛΟΥ. Θὰ ἐπανέλθω ἐπ’ αὐτοῦ. Νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε, ὅμως, νὰ σᾶς εἴπω καὶ νὰ σᾶς ἀναφέρω 2 περικοπὰς συγγραφέων, κοινωνιολόγων τοῦ παρελθόντος αἰῶνος. Ἰδοὺ τί λέγει ὁ Μοντεσκιέ, «...... (ἀναγινώσκει) ........». Ἐὰν θέλετε καὶ τώρα νὰ σᾶς εἴπω καὶ τί λέγει ὁ Μακιαβέλλι, σᾶς ἀναγινώσκω τὰ λόγια του: «.......... (ἀναγινώσκει) ..........». Τὸ πρόσφατον παρελθόν, θὰ τὸ ἀνατρέξωμεν συντόμως. Κύριοι βουλευταί, κατηναλώθησαν τόσαι συνεδριάσεις διὰ νὰ εἴπωμεν, ὅτι τὸ κομμουνιστικὸν κόμμα τῆς Ἑλλάδος εἶναι ἐπικίνδυνον. Τὸ κομμουνιστικὸν κόμμα τῆς Ἑλλάδος, ἀπὸ τῆς συστάσεώς του, εἶναι γνωστόν, ὅτι ἐξήγγειλεν ἕνα πρόγραμμα, ἐπαναστατικόν, ἀντίθετον πρὸς τὸ ἀστικὸν καθεστώς. Δι’ αὐτό, λοιπόν, ἡ πολιτικὴ ἡγεσία τοῦ τόπου θὰ ὤφειλε νὰ πολιτευθῇ μὲ διάφορον τρόπον. Ποῖος θὰ ἀρνηθῇ, ὅτι αἱ δικτατορίαι αἱ ὁποῖαι ἐπεβλήθησαν εἰς τὸν τόπον αὐτόν, δὲν ὀφείλονται εἰς τὰ πολιτικὰ κόμματα; Ἡ 4η Αὐγούστου ἀπέδειξε τὴν κατάπτωσιν τῆς πολιτικῆς ἡγεσίας. Ὁ κ. Μανιαδάκης θὰ μᾶς εἴπῃ ποῖοι ἦσαν ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἀντιμετώπισαν τὴν 4ην Αὐγούστου.

§182Κ. ΜΑΝΙΑΔΑΚΗΣ. Ὁ κ. Πυρομάγλου, ὁ καθηγητὴς τῆς ἱστορίας, ὑπῆρξε κατὰ σύμπτωσιν πελάτης μου κατὰ τὴν ἐποχὴν τῆς 4ης Αὐγούστου καὶ ἠναγκάσθην νὰ τὸν ἐκτοπίσω, διότι συνωμοτοῦσεν ἐναντίον τοῦ καθεστῶτος τῆς 4ης Αὐγούστου. Παρὰ ταῦτα, ἐπειδὴ ὁ διακεκριμένος Γάλλος καθηγητὴς κ. Περνὼ ἐζήτησεν δι’ ἐπιστολῆς του πρὸς τὸν ἀείμνηστον Μεταξᾶν τὴν ἀπελευθέρωσίν του καὶ τὴν ἀποστολήν του εἰς τὴν Γαλλίαν, ἐγὼ ἀνταπεκρίθην εἰς τὴν παράκλησιν τοῦ Γάλλου καθηγητοῦ καὶ τὸν ἀπέστειλα πράγματι εἰς τὴν Γαλλίαν, ἀδιαφορῶν ἐὰν εἰς τὸ Παρίσι θὰ συνωμότει μὲ τοὺς ἐκεῖ διαβιοῦντας ἀντιπάλους τῆς 4ης Αὐγούστου ἀειμνήστους Πλαστῆραν, Σοφιανόπουλον κλπ. Κατόπιν τοῦ μικροῦ αὐτοῦ προλόγου, διὰ νὰ ἀπαντήσω εἰς τὴν πρόκλησιν τοῦ κ. Πυρομάγλου, θὰ πρέπει νὰ πληροφορήσω τὴν Βουλὴν, ὅτι ἡ μεταβολὴ τῆς 4ης Αὐγούστου ἔγινε πρὸς ἐξυπηρέτησιν μεγάλων ἐθνικῶν σκοπῶν καὶ ὄχι πρὸς ἐξυπηρέτησιν τῶν φιλοδοξιῶν ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἀνέλαβον τὴν εὐθύνην τῆς μεταβολῆς. Καὶ συγκεκριμένως, ὅταν ἐξαπελύθη ἡ ἄδικος ἐπίθεσις τῆς Μεγάλης Φασιστικῆς Ἰταλίας ἐναντίον τῆς Χριστιανικῆς μικρᾶς καὶ ἀόπλου Ἀβυσσηνίας, κατεφάνη, δι’ ὅσους παρακολουθοῦν τὴν παγκόσμιον πολιτικὴν, ὅτι βαίνομεν ἀσφαλῶς πρὸς παγκόσμιον σύρραξιν, ἀπὸ τὴν ὁποίαν θὰ ἐκινδύνευε καὶ ἡ Ἑλλάς. Τὴν ἐποχὴν ἐκείνην ἐὰν συμβουλευθῶμεν τὰς ἐπισήμους ἐκθέσεις περὶ τῆς καταστάσεως εἰς τὸν Στρατόν, θὰ ἴδωμεν ὅτι εἴμεθα εἰς τοιοῦτον βαθμὸν ἀνέτοιμοι, ὥστε δὲν ἠδυνάμεθα νὰ ἐπιστρατεύσωμεν παρὰ μόνον ἕνα Σῶμα Στρατοῦ, ἀλλὰ καὶ δι’ αὐτὸ δὲν εἴχομεν οὔτε κἂν ἱματισμὸν διὰ νὰ ντύσωμεν τοὺς ἄνδρας του. Καὶ τότε προεβλέπετο, ὅτι μόνον οἱ μάχιμοι ἄνδρες τῶν Μεραρχιῶν τοῦ Σώματος αὐτοῦ θὰ ἔφερον πλήρεις στρατιωτικὰς στολάς, ἐνῷ ἡ μὴ μάχιμος δύναμις, ἡ ὁποία εἶναι κατὰ Μεραρχίαν περίπου τὸ ἥμισυ, θὰ ἔπρεπε νὰ φοροῦν τὰς πολιτικάς των ἐνδυμασίας μὲ διακριτικὸν ἕνα περιβραχιόνιον, ὅπως συμβαίνῃ σήμερον μὲ τοὺς ἄνδρας τῶν ΤΕΑ. Αὐτὸς ἦταν ὁ στρατός, τὸν ὁποῖον παρέλαβεν ἡ 4η Αὐγούστου καὶ αὐτὸν τὸν στρατὸν θὰ παρέτασσεν ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἑλλάς, εἰς τὰς δυνάμεις τοῦ Ἄξονος. Ἐάν, κύριοι βουλευταί, εἴχατε πλήρη ἀντίληψιν τῆς καταστάσεως αὐτῆς, θὰ ἐδικαιολογούσατε ὄχι μίαν, ἀλλὰ 60 δικτατορίες. Αὐτὰ εἶναι τὰ μειονεκτήματα, δυστυχῶς, τοῦ Κοινοβουλευτισμοῦ καὶ εἰς αὐτά, ἐν πολλοῖς, ὀφείλεται καὶ τὸ γεγονός, ὅτι τόσον ἡ Ἀγγλία, ὅσον καὶ ἡ Γαλλία, χῶρες μεγάλες, αἱ ὁποῖες εἶχαν καὶ τὴν εὐθύνην τῆς προστασίας τῶν ἐλευθέρων λαῶν, εὑρέθησαν εἰς τὴν ἀρχὴν τοῦ Βʹ παγκοσμίου πολέμου στρατιωτικῶς ἀπαράσκευοι. Παρὰ τὰ μειονεκτήματα αὐτὰ τοῦ Κοινοβουλευτισμοῦ, ὅμως, οὗτος ἀποτελεῖ τὸ κύριον ὅπλον ἀμύνης τοῦ ἀστικοῦ καθεστῶτος. Ὁ παραμερισμός του, ὁσάκις αἱ ἐθνικαὶ ἀνάγκαι τὸ ἀπαιτοῦν, ὅπως συνέβη ἐπὶ 4ης Αὐγούστου, ὁ προσωρινός, λέγω, παραμερισμός του, εἶναι μέσον καὶ τρόπος συντηρήσεως, προστασίας καὶ διατηρήσεως τῆς Κοινοβουλευτικῆς Δημοκρατίας.

§183Κ. ΠΥΡΟΜΑΓΛΟΥ. Ὁ κ. Μανιαδάκης, φαίνεται ὅτι ἔχει μίαν ρωμαντικὴν ἀναπόλησιν πρὸς τὴν 4ην Αὐγούστου.

§184Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Ἡ 4η Αὐγούστου, εἶναι μία μαύρη σελίς, διὰ τὸν πολιτισμὸν τῆς Ἑλλάδος.

§185Κ. ΜΑΝΙΑΔΑΚΗΣ. Ὀρθῶς, κύριε Μερκούρη, ἡ 4η Αὐγούστου, τότε, σᾶς ἔστειλε, ἐκεῖ ποὺ σᾶς ἔστειλε.

§186Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Κύριε Μανιαδάκη, θεωρῶ τίτλον τιμῆς, διότι ἀντετάχθην, ἀπὸ τῆς πρώτης στιγμῆς, εἰς τὴν δικτατορίαν τῆς 4ης Αὐγούστου.

§187ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λυποῦμαι πολύ, διότι ἐξέφυγεν ἡ συζήτησις ἀπὸ τὴν κανονικήν της πορείαν. Τοῦ λοιποῦ, σᾶς δηλῶ, ὅτι δὲν θὰ ἐπιτρέψω διακοπὰς εἰς οὐδένα.

§188Κ. ΠΥΡΟΜΑΓΛΟΥ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, εἰς τὰς παραμονὰς τοῦ πολέμου, ἡ 4η Αὐγούστου καὶ διὰ τῆς προπαγάνδας, εἶχε συνυφάνει τὴν ὑπόστασίν της μὲ τὴν ἐθνικὴν ὑπόθεσιν τῆς Ἑλλάδος. Καὶ καθ’ ἣν στιγμὴν ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς ἠγωνίζετο εἰς τὸ Ἀλβανικὸν μέτωπον, ἡ συνωμοσία, ὅπως ἀναφέρεται εἰς τὸ βιβλίον τοῦ Στρατάρχου Παπάγου, ἐξυφαίνετο εἰς τὰς Ἀθήνας. Ἡ 4η Αὐγούστου, πλὴν ὀλίγων ὑπουργῶν καὶ τοῦ Μεταξᾶ τοῦ ἰδίου, εἶχε προχωρήσει εἰς τὸν ἀγῶνα. Ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς εἶχε τεθῆ πρὸ τοῦ διλήμματος, μαχόμενος εἰς τὴν Ἀλβανίαν, νὰ πολεμήσῃ τὸν ἐσωτερικὸν φασισμόν, ἢ τὸν ἐξωτερικόν, ὁ ὁποῖος ἐπετίθετο ἐναντίον τῆς Ἑλλάδος. Καὶ ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς ἀντιμετώπισε τὴν κατάστασιν κατὰ τὸν καλλίτερον τρόπον. Ἐπηκολούθησεν ἡ κατοχὴ καὶ ἔρχονται αἱ συμμαχικαὶ Κυβερνήσεις καὶ ἡ ἐλευθέρα Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ ζητοῦν ἀπὸ τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν νὰ δημιουργήσῃ τὴν ἐσωτερικὴν ἀντίστασιν. Εἶναι κρῖμα, ὅτι εἰς τὴν ἔκκλησιν αὐτήν, ἐκτὸς ἀτομικῶν πρωτοβουλιῶν, τὰ πολιτικὰ κόμματα, τὰ ἀστικὰ πολιτικὰ κόμματα, ἐκώφευσαν, ἠδράνησαν. Πῶς ἤθελον, ἡ τότε ἀστικὴ πολιτικὴ ἡγεσία καὶ ἡ σημερινὴ διάδοχός της, πῶς εἶχε τὴν ἀπαίτησιν τὸ Κ.Κ.Ε. νὰ ἐργασθῇ ὑπὲρ τοῦ ἀστικοῦ καθεστῶτος. Ἔζησα τὸ δρᾶμα αὐτό. Ἐκτύπησα πόρτες στρατιωτικῶν τὸ 1941, ἐκτύπησα πόρτες πολιτικῶν ἀρχηγῶν καὶ ἀπεπέμφθην. Ἡ ἡγεσία τοῦ ἐθνικοῦ λεγομένου κόσμου, ἐκώφευσεν εἰς τὴν ἀντίστασιν. Καὶ ὅταν τὸ ΚΚΕ, μαζὺ μὲ ἄλλας πολιτικὰς ὀργανώσεις, ἔκαμαν τὸ ΕΑΜ καὶ ἄλλοι Ἕλληνες, ἐκτὸς τῆς πολιτικῆς ἡγεσίας, ἔκαμον τὴν ἀντίστασιν, ἡ ἰδία πολιτικὴ ἡγεσία, τὸ δηλῶ κατηγορηματικῶς, ἡ ὁποία ἐκώφευσεν εἰς τὴν ἐθνικὴν ἀντίστασιν, ἐστράφη πολὺ περισσότερον ἐναντίον αὐτῶν, παρὰ ἐναντίον τοῦ ΕΑΜ. Ἤρχισεν ὁ ἐθνικὸς ἀγών. Ἔγιναν ἐκκλήσεις πρὸς ἀξιωματικοὺς πολλούς, καὶ ὀλίγοι ἦλθον. Ἐὰν τὸ σύνολον τῶν ἀξιωματικῶν, ἢ ἕνα μεγάλο μέρος τῶν ἀξιωματικῶν καὶ ἕνα μεγάλο μέρος τῶν πολιτευομένων τότε, διότι μὴ λησμονῶμεν, ὅτι οἱ πολιτευόμενοι τότε ἦσαν περίπου 1200, εἰς τὴν περιφέρειάν των, εἶχον καταλάβει τὰς θέσεις των εἰς τὰς κρισίμους στιγμὰς τῆς πατρίδος, διότι εἰς τὰς κρισίμους στιγμὰς μία πολιτεία, μία χώρα, ἔχει ἀνάγκην καὶ τῆς πολιτικῆς της ἡγεσίας καὶ τῆς στρατιωτικῆς της ἀντιπροσωπείας, ἐρωτῶ, λέγω, ἐὰν ἡ πολιτικὴ ἡγεσία εἶχε λάβει μέρος, ποίαν θέσιν θὰ εἶχε τὸ Κ.Κ.Ε. εἰς τὴν ἐθνικὴν ἀντίστασιν; Καὶ ἠξεύρετε ἕνα ἄλλο: Αἱ ἀπαιτήσεις τοῦ ΚΚΕ, κατὰ τὴν ἀρχὴν τῆς ἐθνικῆς ἀντιστάσεως, ὑπῆρξαν πάρα πολὺ μικραὶ καὶ περιωρισμέναι. Μὲ τὴν ἐξέλιξιν τοῦ χρόνου, ὅταν ἔβλεπεν, ὅτι τὸ μόνον ποὺ ἀπησχόλει τὴν παλαιὰν πολιτικὴν ἡγεσίαν, ἦτο κατὰ ποῖον τρόπον θὰ ἐξευμενίσῃ τοὺς συμμάχους διὰ τὴν ἐξουσίαν, τότε καὶ μόνον τότε τὸ ΚΚΕ ἤρχισε νὰ ἔχῃ πάρα πολλὰς ἀπαιτήσεις. Αὐτὴ ἦτο ἡ κατάστασις εἰς ἕνα ἀγῶνα, ὅπου δὲν ὑπῆρχεν ὠργανωμένος στρατός. Σᾶς δηλῶ, ἀπὸ τῆς θέσεως αὐτῆς, χωρὶς νὰ ἐγκρίνω καμμίαν βιοπραγίαν, καμμίαν ὑπέρβασιν, κανένα ἔγκλημα ποινικοῦ δικαίου, ὅτι δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ μὴ γίνουν. Ὅσοι ὑπηρέτησαν εἰς τὴν Μικρὰν Ἀσίαν, θὰ ἐνθυμοῦνται, ὅτι ὁ στρατός, παρὰ τὴν πειθαρχίαν, ἐστράφη ἐναντίον τοῦ πληθυσμοῦ, τοῦ Ἑλληνικοῦ καὶ τοῦ Μουσουλμανικοῦ. Διότι εἶναι δύσκολον, εἰς τοιαύτας περιπτώσεις, νὰ ὑπάρξῃ ἔλεγχος.

§189Κ. ΦΡΟΝΤΖΟΣ. Σεῖς διεπράξατε ἐγκλήματα, κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην.

§190Κ. ΠΥΡΟΜΑΓΛΟΥ. Ναὶ ἕνα καὶ συλλογικόν!!! (εἰς Πρέβεζαν). Ὁ γενναῖος, διαπράττει πάντοτε γενναίας πράξεις, ἔστω καὶ θυσιαζόμενος. Καὶ δὲν ὑπερβάλλω. Θὰ σᾶς παρουσιάσω μίαν ἄλλην πλευράν, διὰ νὰ ἴδητε, ὅτι δὲν εἶναι μονόπλευρος ἡ θέσις μου. Ἂς πάρωμεν ὡς παράδειγμα, τὰ Τάγματα Ἀσφαλείας. Τὰ Τάγματα Ἀσφαλείας συνεστήθησαν, ἐν συνεργασίᾳ μὲ τὸν κατακτητήν, διὰ ν’ ἀντιμετωπίσουν τοὺς κομμουνιστὰς καὶ γενικῶς τὴν ἐθνικὴν ἀντίστασιν. Κατηγορῶ καὶ κατακρίνω τὴν ἀδράνειαν τῆς πολιτικῆς μας ἡγεσίας, ἡ ὁποία δὲν ἔλαβε θέσιν, συνεφώνουν μὲ τὰ Τάγματα Ἀσφαλείας, διεπραγματεύοντο μὲ τὸ ΕΑΜ, ἐνεθάρρυνον τὸν ΕΔΕΣ ἐναντίον τοῦ ΕΛΑΣ καὶ ἔκαμνον πολιτικὴν παραχωρήσεων εἰς ξένους παράγοντας. Δὲν κατακρίνω, συνεπῶς, τὰ Τάγματα Ἀσφαλείας, τόσον, ὅσον τὴν ἀδράνειαν τῆς πολιτικῆς ἡγεσίας.

§191ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κάμνετε ἀναδρομὴν εἰς τὸ παρελθόν;

§192Κ. ΠΥΡΟΜΑΓΛΟΥ. Ἔγιναν ὅλα αὐτά.

§193ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Νὰ περιορισθῆτε ἐντὸς τοῦ θέματος.

§194Κ. ΠΥΡΟΜΑΓΛΟΥ. Ὑπῆρξεν εἰς τὴν πολιτικὴν ἡγεσίαν μία ἀνακολουθία. Αὐτὰ τὰ ἐγκλήματα ποὺ εἶπεν ὁ κ. Φρόντζος, καὶ ποὺ λέγω πολλὲς φορὲς καὶ ἐγώ, ἡ πολιτικὴ ἡγεσία τὰ ἐγνώριζεν ἀπὸ τὸ 1943. Εἰς τὸ Κάϊρον, ἐν τούτοις, ἐδέχθη τοὺς ἐκπροσώπους τοῦ Κ.Κ.Ε. καὶ τοῦ ΕΑΜ καὶ διεπραγματεύθη μετ’ αὐτῶν. Τοὺς ἐδέχθη εἰς τὸν Λίβανον, ὅπου οἱ ἐκπρόσωποι τοῦ ΕΑΜ–ΕΛΑΣ ἔλαβον μέρος καὶ εἰς τὴν Κυβέρνησιν Ἐθνικῆς Ἑνότητος. Ὑπέγραψεν ἡ ἀστικὴ πολιτικὴ ἡγεσία τὴν Βάρκιζαν καὶ ἠμνήστευσε τὸν Δεκέμβριον. Ἐρωτῶ, πότε εἶχε δίκαιον; Τότε ἢ τώρα; Ἐὰν εἴπητε τώρα, ἦτο δειλὴ τότε. Ἐὰν τότε, εἶναι ἀνακόλουθος τώρα. Τὸ θέμα, ἔτσι τίθεται.

§195Κ. ΦΡΟΝΤΖΟΣ. Πότε ὑπῆρχεν ἡ ἀνακολουθία, τότε ποὺ ὡς ΕΔΕΣ ἐκτυπούμεθα ἐνόπλως μὲ τὸν ΕΛΑΣ;

§196Κ. ΠΥΡΟΜΑΓΛΟΥ. Δὲν κατηγορῶ τὴν ἀστικὴν πολιτικὴν ἡγεσίαν δι’ αὐτὸ τὸ πρᾶγμα. Καὶ θὰ σᾶς ἀναφέρω ἕνα παράδειγμα ἱστορικόν, τὸ ὁποῖον μοῦ ἀνέφερεν ἐπιφανὴς διπλωμάτης, ἀνήκων εἰς τὴν δεξιὰν παράταξιν: Εἰς τὸ συνέδριον τῆς Βιέννης, εὑρίσκετο ἀντιπρόσωπος ὁ Ταλλεϋράνδος μὲ τὸν Τσάρον. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ Βασίλειον καὶ τὸν βασιλέα τῆς Σαξωνίας, ὁ μὲν Τσάρος ἤθελε καὶ τὸν βασιλέα τῆς Σαξωνίας καὶ τὸ Βασίλειον νὰ τὰ διώξῃ ἀπὸ τὴν μέσην, ὁ Ταλλεϋράνδος τὸ ἐκράτει. Ὅταν ἀπηυθύνθη εἰς τὸν Μέττερνιχ ὁ Τσάρος, ἐκεῖνος τοῦ εἶπε: Πήγαινε εἰς τὸν Ταλλεϋράνδον. Καὶ ὅταν συνηντήθησαν, Τσάρος καὶ Ταλλεϋράνδος, ὁ Τσάρος τοῦ εἶπε: «Αὐτὸν τὸν προδότην, τὸν βασιλέα τῆς Σαξωνίας, τὸν ὁποῖον σεῖς οἱ Γάλλοι ὑποστηρίζετε, ὅταν σᾶς κατεπρόδωσε κλπ.». Ἠξεύρετε τί ἀπήντησεν ὁ Ταλλεϋράνδος;: «Μεγαλειότατε, ἡ προδοσία εἶναι ζήτημα ἡμερομηνίας καὶ χρόνου. Τὰ Κράτη διδάσκονται ἀπὸ αὐτά, ὑφίστανται τὰς συνεπείας τοῦ παρελθόντος, ἀλλὰ διὰ τὸ μέλλον καὶ ἂν ὑπάρχῃ πολιτικὴ κακή, θὰ πρέπει νὰ ἀναγνωρίσουν τὸ λάθος».

§197Κ. ΦΡΟΝΤΖΟΣ. Τὸ παράδειγμα, ἀφορᾷ δύο Κράτη ἀλληλομαχόμενα. Ὄχι ἐμφύλιον πόλεμον.

§198ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Πυρομάγλου, παρακαλῶ ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως.

§199Κ. ΠΥΡΟΜΑΓΛΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, οἱ προηγούμενοι ὁμιληταὶ ἔφθασαν μέχρι Σιβηρίας καὶ μέχρι Κίνας, νὰ μὴ ὁμιλήσωμεν διὰ τὴν Ἑλλάδα; Αὐτά, κύριοι, διὰ τὸ παρελθόν. Ὡς πρὸς τὸ παρόν, ἡ Κυβέρνησις ἡ σημερινὴ καὶ ἡ πολιτικὴ παράταξις, τὴν ὁποίαν ἐκπροσωπεῖ, διότι ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις δὲν εἶναι ὁλόκληρος ἡ ἀστικὴ παράταξις, ἡ ἀστικὴ πολιτικὴ ὀλιγαρχία, ὡς τὴν ὠνομάσαμεν, πιστεύει πράγματι, ὅτι ἡ διατήρησις τῶν ἐκτάκτων μέτρων τοῦ νόμου 375, εἰς μίαν εἰρηνικὴν περίοδον, ἐξυπηρετεῖ τὴν ἐθνικὴν ὑπόθεσιν; Πιστεύει πράγματι, ὅτι διαφυλάσσει τὸ πολιτικὸν καθεστώς, ἔστω τὸ ὀλιγαρχικόν, ὡς τὸ χαρακτηρίζω ἐγώ, μὲ τὰ μέτρα αὐτά;

§200Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφυπ. Ἐσωτερικῶν). Μοῦ εἶσθε ὁ συμπαθέστερος ἐκ τῶν μελῶν τῆς Δημοκρατικῆς Ἑνώσεως καὶ θὰ μοῦ παραχωρήσητε τὴν διακοπήν. Διὰ τὴν Κυβέρνησιν, δὲν ὑφίσταται θέμα ἐκτάκτων μέτρων.

§201Κ. ΠΥΡΟΜΑΓΛΟΥ. Ἐδῶ εἶναι ἡ διαφωνία μας.

§202Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφυπ. Ἐσωτερικῶν). Διὰ τὴν Κυβέρνησιν, δὲν ὑπάρχει θέμα, μὴ ὑπάρξεως κινδύνου ἀπὸ μέρους τοῦ κομμουνισμοῦ. Ὁ κομμουνισμός, ἀποτελεῖ μόνιμον καὶ σταθερὰν ἀπειλήν, ἀδιαφόρως ἐὰν ἐπικρατῇ —καὶ ἐπικρατεῖ— ὁμαλότης καὶ τάξις εἰς τὴν χώραν, τὴν ὁποίαν ἐγγυᾶται καὶ διὰ τὸ μέλλον ἡ Κυβέρνησις. Ἄλλο τὸ ζήτημα τῆς ὁμαλότητος τῆς πολιτικῆς καὶ ἄλλο τὸ ζήτημα τῆς ἀπειλῆς ἀπὸ μέρους τοῦ κομμουνισμοῦ. Ὁ κομμουνισμὸς εἶναι καὶ θὰ εἶναι ἀπειλή, ἐφ’ ὅσον δὲν καταλύεται ἀπὸ τῆς βάσεως, εἰς τὴν ὁποίαν στηρίζεται καὶ τὸ παράρτημα, τὸ δρῶν ἐν Ἑλλάδι. Ὁ κομμουνισμὸς εἶναι διεθνὲς σύστημα, εἶναι εἰς διεθνῆ κλίμακα ἀνεπτυγμένος, ἤδη εἰς μίαν μορφὴν κομμουνιστικῆς αὐτοκρατορίας καὶ τότε θὰ παύσῃ νὰ εἶναι ἀπειλὴ διὰ τὴν χώραν, ὅταν παύσῃ νὰ πρακτορεύεται καὶ εἰς τὸν τόπον αὐτόν. Ἐφ’ ὅσον καὶ εἰς τὸν τόπον αὐτὸν ὑπάρχουν προσωπεῖα ἢ πρακτορεῖα τοῦ διεθνοῦς κομμουνισμοῦ, θὰ εἶναι μόνιμος καὶ σταθερὰ ἀπειλή, καὶ τὰ μέτρα τῆς ἀμύνης τῆς δημοκρατίας παύσουν καὶ ἔπαυσαν ἀπὸ καιροῦ νὰ ἔχουν τὸν χαρακτῆρα τῶν ἐκτάκτων καὶ εἶναι μόνιμα δημοκρατικὰ μέτρα, στηριζόμενα εἰς τοὺς δημοκρατικοὺς θεσμοὺς καὶ τοὺς ἰσχύοντας νόμους.

§203Κ. ΠΥΡΟΜΑΓΛΟΥ. Παρακάτω θὰ ἔχετε τὴν ἀπάντησιν, κ. ὑφυπουργὲ τῶν Ἐσωτερικῶν. Νομίζομεν πάντες, ὅτι ὁ κ. ὑφυπουργὸς ἐδῶ ἀκριβῶς πλανᾶται, ἐὰν ὑποστηρίζῃ τὴν ἄποψιν, ὅτι τὰ ἔκτακτα μέτρα εἶναι μόνιμα δημοκρατικὰ μέτρα. Δὲν εἶναι δυνατὸν μὲ ἔκτακτα μέτρα, αἱ ἰδέαι ποὺ κυκλοφοροῦν, νὰ σταματήσουν εἰς τὰ σύνορα. Τὰ μέτρα αὐτά, πρέπει νὰ εἶναι πέραν τῆς ἀστυνομίας καὶ τοῦ χωροφύλακος. Εἶναι τὰ μέτρα τὰ πολιτικά, τὰ κοινωνικὰ καὶ τὰ οἰκονομικά. Διὰ νὰ ἠμπορέσῃ ἡ Κυβέρνησις καὶ ἡ παράταξις, εἰς τὴν ὁποίαν ἀνήκει, νὰ ἀντιμετωπίσῃ ἐπαναστατικὰς ἰδέας, αἱ ὁποῖαι αὔριον, φίλτατε κ. ὑφυπουργὲ τῶν Ἐσωτερικῶν, θὰ προέλθουν πιθανῶς καὶ ἀπὸ τὴν παράταξίν σας —διότι ἔχομεν αὐτὸ τὸ περίεργον, ὅτι εἰς τέτοιες περιπτώσεις αἱ ἐπαναστάσεις προέρχονται ἀπὸ τὴν ἰδίαν κατάστασιν καὶ ὄχι ἀπ’ ἔξω— διὰ νὰ ἠμπορέσετε νὰ περιορίσετε αὐτὴν τὴν ἀνατρεπτικὴν τάσιν, θὰ πρέπει νὰ ἐπιβληθῇ καὶ νὰ ἐφαρμοσθῇ τὸ δημοκρατικὸν Σύνταγμα, ἡ Δημοκρατία εἰς τὴν Ἑλλάδα, ἡ οἰκονομική, ἡ πολιτικὴ καὶ ἡ κοινωνική.

§204Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφυπ. Ἐσωτερικῶν). Ἐπειδὴ καὶ ἱστορικὴν καὶ πολιτικὴν κατάρτισιν ἔχετε, δὲν φαντάζομαι, ὅτι σᾶς διαφεύγει ἡ βασικὴ διαφορὰ μεταξὺ τῶν μεταβολῶν, κινημάτων καὶ ἐπαναστάσεων, ποὺ ἐξικνοῦνται ἑκάστοτε μέσα εἰς τὰ πλαίσια τῆς ἀστικῆς δημοκρατίας, ἐν ἀντιθέσει πρὸς τὴν ἐπαναστατικότητα, ἀπὸ φιλοσοφικῆς θέσεως, τοῦ κομμουνισμοῦ. Ὁ κομμουνισμός, ἀπὸ φιλοσοφικῆς τοποθετήσεως, εἶναι κόμμα βίας καὶ ἐπαναστάσεως, δὲν πιστεύει δὲ εἰς κανενὸς εἴδους δημοκρατίαν. Δι’ αὐτὸ δὲν θέλει τὴν δημοκρατίαν καὶ ἐν Ἑλλάδι καὶ δι’ αὐτὸ τὴν ὑπονομεύει. Διότι διὰ τῆς δημοκρατίας, οὐδέποτε εἶναι δυνατὸν νὰ φθάσῃ εἰς τὴν δικτατορίαν, ἡ ὁποία δικτατορία διὰ τὸν κομμουνισμόν, ἀποτελεῖ μόνιμον καὶ ἀμετακίνητον ἐπιδίωξιν ἐκ κατασκευῆς.

§205Κ. ΠΥΡΟΜΑΓΛΟΥ. Κύριε ὑφυπουργέ, θὰ ἤθελον νὰ σᾶς ὑπενθυμίσω τοῦτο, ὅτι τρέπεσθε πρὸς τὴν δικτατορίαν, διὰ νὰ συναντηθῆτε μὲ αὐτὸ ποὺ λέγετε ἀνατρεπτικὸν κομμουνισμόν.

§206Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφυπ. Ἐσωτερικῶν). Μὴ φοβᾶσθε. Ἡ Κυβέρνησις, ὁ κ. Καραμανλῆς, ἀποτελεῖ ἐγγύησιν περὶ τῆς δημοκρατικότητος τῆς διακυβερνήσεως καὶ περὶ τῆς ἐντὸς τῶν δημοκρατικῶν θεσμῶν ἐξελίξεως τοῦ δημοσίου βίου τῆς Χώρας.

§207Κ. ΠΥΡΟΜΑΓΛΟΥ. Θὰ ἤθελα, φίλτατε, κ. ὑφυπουργέ, νὰ σᾶς εἴπω τοῦτο: Ὅτι, ἀντὶ νὰ ἔχετε πάντοτε τὸν φόβον καὶ τὴν ὑποψίαν μιᾶς ἀνατροπῆς, νὰ ἐτρέπεσθε πρὸς ἄλλας χώρας, αἱ ὁποῖαι εἶναι εἰς τὴν ἰδίαν γεωπολιτικὴν κατάστασιν μὲ τὴν Ἑλλάδα, ὅπως αἱ βόρειαι Δημοκρατίαι τῆς Σουηδίας καὶ τῆς Νορβηγίας, διὰ νὰ ἴδητε, ὅτι ἐκεῖ ὑπάρχουν κομμουνιστικὰ κόμματα νόμιμα, χωρὶς νὰ ὑπάρχῃ οὔτε ἀνατρεπτικὴ κίνησις, οὔτε τίποτε. Θὰ ἤθελα πρὸ παντός, ἀντὶ νὰ ἐβλέπατε τοὺς ἐχθρούς, νὰ ἐβλέπατε τὰ φίλια καθεστῶτα, ἐκεῖνα ποὺ ἠμποροῦν νὰ ἐξασφαλίσουν τὴν δημοκρατίαν καὶ νὰ ἴδητε μὲ ποῖα μέσα ἐξησφαλίσθη ἡ δημοκρατία ἐκεῖ.

§208Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφυπ. Ἐσωτερικῶν). Μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ Σκανδιναβικῶν χωρῶν, ἐκτὸς τῶν ἱστορικῶν διαφορῶν, παρεμβάλλονται ὄγκοι γεωγραφικῶν, γεωπολιτικῶν χωρῶν, εἰς τὰς ὁποίας κρατοῦν ἄλλα καθεστῶτα, ἄκρως ἐπικίνδυνα διὰ τὴν Ἑλληνικὴν Δημοκρατίαν.

§209Κ. ΠΥΡΟΜΑΓΛΟΥ. Θὰ ἤθελα, ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου, διότι κατέχω τὴν ὑπόθεσιν —νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε τὴν περιαυτολογίαν— νὰ εἴπω καὶ τοῦτο: Εἰς τὰς τάξεις τοῦ ΕΑΜ–ΕΛΑΣ καὶ εἰς τὰς τάξεις τοῦ ΚΚΕ, ὑπῆρξαν Ἕλληνες, οἱ ὁποῖοι ἐπολέμησαν ἐναντίον τῆς Δικτατορίας. Αὐτὰ διὰ τὸ παρελθόν. Διὰ τὸ παρόν, ἡ Δημοκρατία, ἐπαναλαμβάνω, δὲν κινδυνεύει ἀπὸ μίαν ὑποτιθεμένην ἐπιβολήν, κινδυνεύει ἀπὸ τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα καλῇ τῇ πίστει, διότι πιστεύω εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, καλῇ τῇ πίστει λαμβάνει ἡ Κυβέρνησις. Ἀλλὰ τί συμβαίνει; Συμβαίνει τοῦτο: Ὅτι λαμβάνουσα αὐτὰ τὰ μέτρα, τρέπεται πρὸς ἕνα καθεστὼς ὄχι μόνον ὀλιγαρχικόν, ἀλλὰ δικτατορικόν. Καὶ θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ εἴπω τοῦτο: Ποία διαφορὰ ὑπάρχει μεταξὺ τῶν 5 ἢ 10 πολιτικῶν Ἀρχηγῶν, τῶν λεγομένων ἐθνικοφρόνων κομμάτων, οἱ ὁποῖοι ἀποφασίζουν ποίους ὑποψηφίους τοὺς συμφέρει νὰ συμπεριλάβουν εἰς τοὺς συνδυασμούς των, ποῖον σύστημα θὰ κάμουν, ποῖα μέτρα θὰ ληφθοῦν; Ἄν αὐτὸ τὸ σύστημα, τὸ ὁποῖον ἐφαρμόζεται τελευταῖα εἰς τὴν Ἑλλάδα, καὶ αἱ μέθοδοι εἶναι δημοκρατικαὶ καὶ δὲν προσομοιάζει τὴν πολιτικὴν γραφειοκρατίαν καὶ δικτατορίαν τοῦ Στάλιν, τότε ἀληθῶς δὲν ἠξεύρω τί εἶναι.

§210Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφυπ. Ἐσωτερικῶν). Χαίρω πάρα πολύ, διότι μοῦ παρέχετε τὴν εὐκαιρίαν νὰ σᾶς προσφέρω τὴν διαφοράν. Εἰς τὰ ἐθνικόφρονα κόμματα, δὲν ὑπάρχουν βουλευταὶ ἐκ πριμοδοτήσεως, ἐνῷ εἰς τὴν ἄκραν ἀριστερὰν ὑπάρχουν βουλευταὶ ἐκ πριμοδοτήσεως.

§211Κ. ΠΥΡΟΜΑΓΛΟΥ. Κύριε ὑπουργέ, τὸ θεωρῶ ὡς ἐπιβράβευσιν ἐκ μέρους τῆς ΕΔΑ.

§212Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφυπ. Ἐσωτερικῶν). Πιστεύσατε εἰλικρινῶς, ὅτι δὲν ἀναφέρομαι εἰς τὴν περίπτωσίν σας, τὴν ὁποίαν οὔτε κἂν ἔχω ὑπ’ ὄψιν μου, ἄλλωστε.

§213Κ. ΠΥΡΟΜΑΓΛΟΥ. Προτιμῶ χθεσινοὺς ἀντιπάλους, παρὰ δειλοὺς πολιτικοὺς ἄνδρας, οἱ ὁποῖοι οὔτε τότε, οὔτε τώρα, ἔχουν τὴν δύναμιν νὰ ἀναλάβουν τὴν εὐθύνην τῆς καταστάσεως, τὴν ὁποίαν ἐδημιούργησαν, κυβερνήσαντες τὴν Ἑλλάδα ἐπὶ 40 χρόνια. Ὑπάρχουν τὰ φρούρια, ὅπως τὰ ὀνομάζει ὁ Μακιαβέλλι, τὰ ὁποῖα θὰ προστατεύσουν τὸ καθεστώς. Τὰ φρούρια αὐτὰ εἶναι οἱ διάφοροι ὀργανισμοί, οἱ ὁποῖοι ἐξυπηρετοῦν μίαν ὀλιγαρχίαν καὶ τὴν ὁποίαν ὀλίγον μέσα εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, λυποῦμαι νὰ τὸ εἴπω, ὑποπτεύονται καὶ τῆς ὁποίας τὴν ἔκτασιν ὀλίγοι φαντάζονται. Θέλετε νὰ σᾶς εἴπω τοὺς ἀριθμούς; Οἱ παράγοντες αὐτοὶ εἶναι, πρῶτον, μία στενὴ πολιτικὴ ἡγεσία ἐν τῷ συνόλῳ, ὄχι μόνον ἡ ΕΡΕ, εἶναι ὁ τύπος, ὡς ἔχει σήμερον, ὁ ὁποῖος τύπος ἀκολουθεῖ μίαν ὡρισμένην γραμμήν, διότι ἐξαρτᾶται ἀπὸ αὐτήν, εἶναι οἱ οἰκονομικοὶ ὀργανισμοί, εἶναι τὰ συνδικάτα, εἶναι ὁ μανδαρινισμὸς τῶν ἀνωτάτων ὑπαλλήλων τῶν Κεντρικῶν Ὑπηρεσιῶν, εἶναι ὁ ξένος παράγων, εἶναι αἱ παρακρατικαὶ ὀργανώσεις. Ὅλα αὐτά, ἀποτελοῦν τὸ σύνολον καὶ τὰ κριτήρια μιᾶς ὀλιγαρχίας καὶ ὄχι τῆς Δημοκρατίας. Ἂν ἀκολουθήσωμεν τὴν ἄποψιν τοῦ Μακιαβέλλι, ὅτι ἡ ἐμπιστοσύνη τοῦ λαοῦ εἶναι ἐκείνη, ἡ ὁποία καθιερώνει, σταθεροποιεῖ τὰ καθεστῶτα, θὰ πρέπει νὰ ἀνατρέξωμεν εἰς ἕνα ἱστορικὸν παράδειγμα εἰς τὴν Ἑλλάδα, τὸ ὁποῖον οὐδεὶς ἠθέλησε νὰ προσέξῃ. Τὸ 1946, τὸ Λαϊκὸν Κόμμα ἔλαβε πλειοψηφίαν μὲ μίαν ἀναλογικήν, ὕστερα ἀπὸ ἕνα ἐμφύλιον πόλεμον, ἀπὸ ἕνα συμμοριτοπόλεμον, ὅπως θέλετε εἰπῆτέ τον, κατὰ τὸν ὁποῖον ἡ πολιτικὴ ἡγεσία, ἡ εὑρισκομένη εἰς τὴν ἐξουσίαν, κατήγαγεν νίκην ὑπὲρ αὐτῆς. Ἐγένοντο ἐκλογαὶ τὸ 1950 καὶ ἀκριβῶς ἡ ἡγεσία αὐτή, καταψηφίζεται ἀπὸ τὸν λαόν. Οὐδεὶς ἠθέλησε νὰ ἀντλήσῃ παραδείγματα καὶ νὰ ἴδῃ εἰς τὸ βάθος, τί σημαίνει αὐτὸ τὸ πρᾶγμα. Τὸ 1952, ὁ Στρατάρχης Παπάγος εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ στραφῇ πρὸς τὸν λαὸν καὶ νὰ διακηρύξῃ τὴν λήθην, καὶ ἔτσι ψηφίζεται. Κατὰ ποῖον τρόπον ἡ ΕΡΕ ἐπῆρε τὸ 47% τὸ 1956, εἶναι γνωστόν. Καὶ τὸ 1958, ὕστερα ἀπὸ δημοκοπίαν 2 ἐτῶν, μὲ τὰ ¾ τοῦ τύπου, ἡ ΕΡΕ, ἡ ὁποία ἐκπροσωπεῖ τὴν ἐθνικόφρονα παράταξιν, κατεβαίνει εἰς τὰ 41%. Πρέπει νὰ προσέξωμεν αὐτὴν τὴν κατιοῦσαν. Διὰ τὴν κατιοῦσαν αὐτήν, δὲν εἶναι ἡ παράταξις αὐτή, ἡ ΕΔΑ, πταίει ἡ παράταξις ἐκείνη ἢ τὸ Ἀρχηγεῖον τῆς πολιτικῆς ἡγεσίας. Εἶναι εὔκολον νὰ ἐπιζητοῦμεν τοὺς ἀποδιοπομπαίους τράγους. Εἶναι τὸ γνώρισμα τῶν δειλῶν. Θὰ σᾶς ἀναφέρω, ἐν προκειμένῳ, τὰς ἀπόψεις δύο μεγάλων στοχαστῶν. Ὁ ἱστορικὸς καὶ φιλόσοφος TAINE ἔγραφεν: «Αἱ μεγάλαι ἐθνικαὶ κρίσεις, αἱ ἐπαναστάσεις καὶ οἱ πόλεμοι ἔχουν τὰ βαθύτερά των αἴτια, ἀναμφισβητήτως εἰς τὰ λάθη καὶ τὴν ὀλιγωρίαν τῆς κοινωνικῆς ἡγεσίας». Ὁ δὲ MICHELER γράφει: «Ἡ ἱστορικὴ ἐξήγησις ὅλων τῶν καταστροφῶν, θὰ πρέπει νὰ ἀναζητηθῇ εἰς τὴν ἀβελτηρίαν καὶ τὰ λάθη τῶν ἰθυνουσῶν τάξεων». Αὐτὴ εἶναι ἡ κατάστασις, κύριοι. Ἂν θέλετε πραγματικὰ νὰ νομίζετε, ὅτι εἶναι δυνατὸν τὸ 5%, τὸ 10% τῶν Ἑλλήνων, ἔστω καὶ ἂν εἶναι ἀνατρεπτικοί, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ἀνατρέψουν τὸ καθεστὼς τὸ ὁποῖον θέλει τὸ 90%, μὲ στρατὸν καὶ μὲ σώματα ἀσφαλείας καὶ μὲ ὠργανωμένον Κράτος, τότε, ἀγαπητοὶ συνάδελφοι τῆς Συμπολιτεύσεως καὶ τοῦ Κέντρου, ἔχετε χάσει τὸ παιχνίδι, ἔχετε ἡττηθῆ, διότι ἔχετε πανικοβληθῆ. Τὰ λάθη εὑρίσκονται εἰς τὴν ἀβελτηρίαν τῆς πολιτικῆς ἡγεσίας. Ἐκεῖνοι ποὺ κυβερνοῦν, ἔχουν τὴν εὐθύνην, ὄχι ἐκεῖνοι ποὺ θέλουν νὰ κυβερνήσουν εἰς τὸ μέλλον.

§214ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, συμφώνως πρὸς ληφθεῖσαν ἀπόφασιν τῆς Βουλῆς καὶ δεδομένου, ὅτι ἡ ὥρα εἶναι 12 τοῦ μεσονυκτίου, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ κηρύξω περαιωμένην τὴν συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως. Οἱ ἐγγεγραμμένοι νὰ ὁμιλήσουν, θεωροῦνται ὡς διαγραφέντες. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο, ἐγείρονται καὶ ὁμιλοῦν διαμαρτυρόμενοι, οἱ κ.κ. Κ. Φρόντζος καὶ Δ. Λαντζούνης).

§215ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλή, νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§216ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§217ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ τὴν προσεχῆ Δευτέραν καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ., μὲ θέμα Ἡμερησίας Διατάξεως νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 12 μ.μ.).