1958.12.10
2,091 rows · 15,040 words · 192 turns
§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 27η
Τετάρτη 10 Δεκεμβρίου 1958
Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ
(Ὥρα 6.50′ μ.μ.).
§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Καλαντζάκος, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.
§2Α. ΚΑΛΑΝΤΖΑΚΟΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν).
§3Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Νὰ ἀναβληθῇ δι’ ἡμίσειαν ὥραν, ἡ ἐπικύρωσις.
§4ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ἀποτελεῖ τοῦτο δικαίωμά σας. Ἔχω ὅμως νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι, πρῶτον, δὲν λέγεται: «Νὰ ἀναβληθῇ», ἀλλὰ λέγεται: «Παρακαλοῦμεν νὰ ἀναβληθῇ». Δεύτερον, δὲν εἶναι δικαίωμά σας αὐτό, διότι, κατὰ τὸν Κανονισμόν, ἡ ἐπικύρωσις τῶν πρακτικῶν γίνεται ἅμα τῇ ἐνάρξει τῆς συνεδριάσεως. Ἐγώ, διὰ νὰ διευκολύνω τοὺς κυρίους βουλευτάς, ἔλαβον πρόνοιαν νὰ διανέμωνται ἡμίσειαν ὥραν πρὸ τῆς ἐνάρξεως τῆς συνεδριάσεως εἰς τὰς αἰθούσας τῶν Κομμάτων. Συνεπῶς, ἐὰν μὲ παρακαλεῖτε, δὲν ἔχω κανένα λόγον νὰ ἐπισπεύσω τὴν ἐπικύρωσιν, ἀλλὰ αὐτὸ δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἀποτελῇ μόνιμον κατάστασιν καὶ νὰ γίνῃ ἔθιμον. Παρακαλῶ νὰ ἔρχεσθε ἐγκαίρως, νὰ τὰ διαβάζετε. Ἐγὼ κατήρτισα εἰδικὸν συνεργεῖον διανομῆς τῶν πρακτικῶν, διότι πρέπει οἱ βουλευταὶ νὰ τὰ μελετοῦν μὲ τὴν ἡσυχίαν των. Ἀποδέχομαι τὴν παράκλησίν σας, περὶ ἀναβολῆς τῆς ἐπικυρώσεως ἐπὶ ἡμίσειαν ὥραν. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Παυλόπουλος, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.
§5Α. ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 124978) 4.12.1958 ἐγγράφου του, διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ κ. Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Θεσσαλονίκης, μετὰ τῆς σχετικῆς κατὰ τοῦ βουλευτοῦ Θεσσαλονίκης κ. Δημητρίου Κελτεμλίδη ποινικῆς δικογραφίας, αἰτοῦντος τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτοῦ, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. Τὸ αὐτὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. πρωτ. 124979)4.12.1958 ἐγγράφου του, διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ κ. Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Θεσσαλονίκης, μετὰ τῆς σχετικῆς κατὰ τοῦ βουλευτοῦ Θεσσαλονίκης κ. Ἰωάννου Σπαθάρη ποινικῆς δικογραφίας, αἰτοῦντος τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτοῦ, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. (Παραπέμπονται ἀμφότεραι εἰς τὴν ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν). Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου καὶ Δ. Γιαχνῆς, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Ὑποδηματεργατῶν Ἀθηνῶν, αἰτοῦντος τὴν κατάπαυσιν τῶν ὁμαδικῶν ἀπολύσεων ἐργατῶν, τὴν καταβολὴν οἰκονομικῆς ἐνισχύσεως εἰς τοὺς ἀνέργους κλπ. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Δ. Καρακουλουξῆς, Ε. Μπενᾶ καὶ Ι. Παπαδημητρίου, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου Κερατσινίου, διαμαρτυρομένου διὰ τὴν ἐπιβληθεῖσαν τρίμηνον ἀργίαν εἰς τὸν Δήμαρχον τῆς ἐν λόγῳ πόλεως καὶ αἰτοῦντος τὴν ἄρσιν τῆς ἐπιβληθείσης τιμωρίας. Ὁ βουλευτὴς Ρεθύμνης κ. Π. Βαρδινογιάννης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Μικρασιατῶν προσφύγων τοῦ Νομοῦ Ρεθύμνης, δι’ ἧς παρακαλοῦνται οἱ ἁρμόδιοι ὑπουργοὶ νὰ λάβουν ἐπειγούσας ἀποφάσεις ἐπὶ τῶν κάτωθι θεμάτων: Νὰ ἀνασταλῇ ἡ ἐκτέλεσις τῶν ἐκδοθέντων ἐνταλμάτων κατὰ προσφύγων ἀγοραστῶν τῶν ἀνταλλαξίμων κατοικιῶν καὶ νὰ μὴ ἐκδοθοῦν νέα. Νὰ ληφθῇ νομοθετικὴ μέριμνα ἐπειγόντως, διὰ τὴν αὔξησιν τῶν δόσεων εἰς σαράντα ἑξαμηνιαίας, ἀντὶ τῶν 20 σημερινῶν, διὰ νὰ δυνηθοῦν οἱ πτωχοὶ βιοπαλαισταὶ (ἐπωνομαζόμενοι μετὰ 40 ἀκόμη χρόνια πρόσφυγες), νὰ ἐξοφλήσουν χωρὶς τόκους ὑπερημερίας καὶ ἄλλας ἐπιβαρύνσεις. Ὁ βουλευτὴς Σάμου κ. Μ. Κοτσώνης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Γεωργικοῦ Πιστωτικοῦ Συνεταιρισμοῦ Καλλιθέας Σάμου, αἰτοῦντος ὅπως τὰ ὑπὸ τῆς ΑΤΕ χορηγηθέντα καλλιεργητικὰ δάνεια εἰς τοὺς ἐλαιοπαραγωγούς, μετατραπῶσιν εἰς μακροπρόθεσμα καὶ συνεχισθῇ ἡ πιστοδότησις πρὸς ὁλοκλήρωσιν καλλιεργείας. Ὁ βουλευτὴς κ. Μ. Στεφανίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν κατοίκων ἰδιοκτητῶν οἰκιῶν Κοινότητος Μελετιάνου Κύμης Εὐβοίας, διαμαρτυρομένων διὰ γενομένην κάτωθι τοῦ χωρίου των ἐκμετάλλευσιν λιγνίτου ὑπὸ τῆς Α. Ε. Ἐπιχειρήσεων ἐν Ἑλλάδι καὶ συνεχιζομένην κατάρρευσιν οἰκιῶν των. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Εὐαγγέλου, Α. Παπαδόπουλος καὶ Χ. Μπούσιος, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Γραμμάτων καὶ Τεχνῶν Δράμας, αἰτοῦντος τὴν χορήγησιν κλειδοκυμβάλου εἰς τὸν Δῆμον Δράμας. Ὁ βουλευτὴς Φθιώτιδος κ. Δ. Κωστῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν πλημμυροπαθῶν ἀστέγων Ἀμφικλείας, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν ὑπὸ τῶν ἁρμοδίων ὑπηρεσιῶν ἐγκατάλειψίν των. Ὁ βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Μ. Στεφανίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Κοινότητος Ἁγίου Εὐβοίας, αἰτούσης λῆψιν ἐπειγόντων μέτρων προστασίας πληγέντων ἐκ παγετώνων ἐλαιοπαραγωγῶν τῆς ἐν λόγῳ Κοινότητος. Ὁ βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Μ. Στεφανίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Τοπικῆς Ἑνώσεως Δήμων καὶ Κοινοτήτων Νομοῦ Εὐβοίας, διαμαρτυρομένης διὰ τὴν ἀπειλουμένην μεταβολὴν τοῦ συστήματος ἀμέσου ἐκλογῆς Δημάρχων. Ὁ βουλευτὴς Λαρίσης κ. Χ. Γραμματίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ὁμοσπονδίας ἐργατοτεχνιτῶν καὶ ἐκτάκτων ὑπαλλήλων Δήμων καὶ Κοινοτήτων Ἑλλάδος, αἰτούσης τὴν χορήγησιν ἐπιδόματος ἀνθυγιεινῆς ἐργασίας εἰς τὰ μέλη της. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ι. Δραγονέτης καὶ Γ. Πρίφτης, καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Κερκύρας, αἰτούσης τὴν λῆψιν μέτρων προστασίας τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Η. Μπρεδήμας, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἐθνικῆς Ὁμοσπονδίας Συνταξιούχων Ι.Κ.Α., αἰτούσης τὴν ψήφισιν τοῦ ἐγκριθέντος παρὰ τοῦ Δ. Σ. συνταξιοδοτικοῦ κώδικος, τὴν αὔξησιν τῶν συντάξεων κατὰ 30% κλπ. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Α. Κοκκέβης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν ἐκπροσώπων τῶν παραγωγικῶν καὶ ἐπαγγελματικῶν τάξεων τῆς πόλεως Γαργαλιάνων καὶ περιχώρων, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν παρὰ τοῦ Κράτους ἐγκατάλειψίν των καὶ αἰτούντων τὴν πλήρη ἀνακατασκευὴν τῆς ὁδοῦ Φιλιατρῶν–Πύλου, πύκνωσιν τοῦ δικτύου Τηλεπικοινωνιῶν κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Η. Μπρεδήμας, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Πανελληνίου Ὁμοσπονδίας Συνταξιούχων Τ.Ε.Β.Ε., αἰτούσης τὴν αὔξησιν τῶν συντάξεων κατὰ 50%, τὴν ἐνίσχυσιν τοῦ ΤΕΒΕ παρὰ τοῦ Κράτους κλπ. Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Ἀράπης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν ἐργαζομένων καὶ συνταξιούχων τροχιοδρομικῶν καὶ αὐτοκινητιστῶν Η.Ε.Μ., αἰτούντων ὅπως ρυθμισθοῦν οἱ μισθοί των, ἀναλόγως μὲ τοὺς μισθοὺς τῶν ἐργαζομένων ἐν τῇ Η.Ε.Α.Π., κατοχύρωσιν τῶν δικαιωμάτων των κλπ. Ἡ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, καταθέτει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων: 1) «περὶ προσωρινῆς διοικήσεως τῶν ἐσόδων καὶ ἐξόδων τοῦ Κράτους καὶ Εἰδικῶν Ταμείων καὶ Εἰδικῶν Ὑπηρεσιῶν κατὰ τὸ οἰκον. ἔτος 1959» καὶ 2) «περὶ παροχῆς νοσοκομειακῆς καὶ ἰατροφαρμακευτικῆς περιθάλψεως εἰς τοὺς πολιτικοὺς συνταξιούχους τοῦ Δημοσίου». Ὁ βουλευτὴς κ. Ι. Ὀρφανός, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ προσθήκης διατάξών τινων εἰς τὸν Ν. 6321)1934 «περὶ συνεργείων τοῦ κατὰ θάλασσαν Στρατοῦ». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Τ. Μιχαηλίδης, Θ. Δούκας, Ι. Λαυρεντίδης, Π. Καλλιγκάτσης, Α. Μητακίδης καὶ Α. Λαδᾶς, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου «περὶ διαρρυθμίσεως τῶν τιμῶν πωλήσεως τῶν σιγαρέττων καὶ τοῦ ἐπ’ αὐτῶν φόρου καταναλώσεως καὶ ρυθμίσεως ἑτέρων τινῶν καπνικῶν ζητημάτων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Σχινᾶς καὶ Δ. Λαντζούνης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεων περὶ Κορινθιακῆς Σταφίδος καὶ Αὐτονόμου Σταφιδικοῦ Ὀργανισμοῦ».
§6ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν
ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ
ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ.
Συνεχίζεται ἡ συζήτησις, τῶν πρὸς τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Ἐργασίας ἀπευθυνομένων ἀναφορῶν καὶ ἐρωτήσεων. Ὁ κ. Δ. Γιαχνῆς, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του σχετικῶς μὲ τὴν ἀνάγκην τακτοποιήσεως τῆς θέσεως τοῦ ἐπὶ συμβάσει διοικητικοῦ, ὑπηρετικοῦ καὶ ὑγειονομικοῦ προσωπικοῦ τοῦ Ι.Κ.Α.
§7Δ. ΓΙΑΧΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἐρώτησίς μας, ἀφορᾶ τὴν μονιμοποίησιν ἑνὸς ἀριθμοῦ ἐκτάκτων ὑπαλλήλων τοῦ Ι.Κ.Α. Πρὸ τοῦ Σεπτεμβρίου τοῦ 1955, ὑπηρέτει εἰς τὸ ΙΚΑ ἕνας ἀριθμὸς ἐκτάκτων ὑπαλλήλων. Ὁ νόμος 3210, ὁ ὁποῖος ἐψηφίσθη τὸν Σεπτέμβριον τοῦ 1955, ἐμονιμοποίησε τὸ ὑπάρχον τότε ἔκτακτον προσωπικόν. Ἀπὸ τοῦ Σεπτεμβρίου τοῦ 1955, ὅμως, μέχρι τοῦ Μαρτίου τοῦ 1956, διωρίσθησαν εἰς τὸ ΙΚΑ ἐν συνόλῳ, ἔκτακτον προσωπικὸν (διοικητικόν, ὑπηρετικὸν καὶ ὑγειονομικὸν) 1042. Ἤτοι, 666 διοικητικοὶ καὶ 376 ὑγειονομικοί, Οἱ πλεῖστοι ἐκ τούτων, ἐτοποθετήθησαν εἰς τὸ κέντρον καὶ οἱ ὑπόλοιποι τούτων ἐκάλυψαν τὰ ὑπάρχοντα κενὰ τῶν ἐπαρχιῶν. Κατὰ τὸ ἔτος 1955, γενομένης, ὑπὸ τῆς ἐπιθεωρήσεως τοῦ ΙΚΑ, ἐπιθεωρήσεως τοῦ συνόλου τῶν ἀνὰ τὴν χώραν ὑποκαταστημάτων τοῦ ΙΚΑ, διεπιστώθη ἡ ὕπαρξις πολλῶν κενῶν καὶ ἡ ἀνεπάρκεια προσωπικοῦ εἰς τὸ ΙΚΑ. Κατὰ τὸ 1958, ἡ γενομένη ἐπιθεώρησις διεπίστωσεν ἐπάρκειαν τοῦ προσωπικοῦ, λόγῳ τῶν ἐν τῷ μεταξὺ διορισμῶν ἐκτάκτων ὑπαλλήλων. Πλὴν ὅμως, οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ ἐξακολουθοῦν νὰ παραμένουν ἀμονιμοποίητοι ἐπὶ τόσα ἔτη, γεγονὸς τὸ ὁποῖον καὶ τὸν ζῆλον των πρὸς ἐργασίαν ἀτονεῖ, ἀλλὰ καὶ τὸ Ἵδρυμα ἐμφανίζεται νὰ ἔχῃ ἕνα τόσον μεγάλον ἀριθμὸν ἐκτάκτων ὑπαλλήλων, εἰς βάρος τῆς καλῆς καὶ ὁμαλῆς του λειτουργίας. Τὸ παρελθὸν θέρος, ἐψηφίσθη ἀπὸ τὴν Ἐπιτροπὴν Ἐξουσιοδοτήσεως Ν. Διάταγμα, 3873, τὸ ὁποῖον, ὅμως, δὲν προέβλεψε τὴν μονιμοποίησιν τῶν ἐκτάκτων αὐτῶν ὑπαλλήλων, διότι διὰ τοῦ ἐν λόγῳ νομοθετήματος ἐλήφθη πρόνοια νὰ μονιμοποιηθῇ ἕνας ἀριθμὸς μόνον ὑπαλλήλων, τῶν προερχομένων ἀπὸ τὸ Ταμεῖον Μεταλλευτῶν. Διὰ τοὺς ἀνθρώπους αὐτούς, ἐξακολουθεῖ νὰ ἰσχύῃ ἡ ἰδία κατάστασις. Ἐρωτῶμεν, ὅθεν, τὴν Κυβέρνησιν καὶ τὸν κ. ὑπουργὸν Ἐργασίας, ποῖα μέτρα σκέπτεται νὰ λάβῃ διὰ τὴν ρύθμισιν τῆς θέσεως τῶν ὑπαλλήλων αὐτῶν, δεδομένου μάλιστα, ὅτι ἔχει ἐξακριβωθῆ εἰς πολλὰ ἰατρεῖα τοῦ ΙΚΑ, καθὼς καὶ εἰς τὰς διοικητικὰς ὑπηρεσίας, τὸ ἔκτακτον προσωπικὸν νὰ ἀνέρχεται εἰς τὸ ἥμισυ τοῦ ἀριθμοῦ τοῦ μονίμου τοιούτου.
§8Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ καὶ ἐγὼ τὸν κ. ὑπουργόν, ὅπως λάβῃ μέτρα διὰ τὴν ρύθμισιν τῆς θέσεως τῶν περὶ ὧν πρόκειται ὑπαλλήλων, δεδομένου, μάλιστα, ὅτι οἱ ὑπάλληλοι αὐτοὶ κατέχουν ἤδη θέσεις μονίμων ὑπαλλήλων καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συνεχισθῇ ὁμαλῶς ἡ λειτουργία τοῦ κυριωτέρου ἀσφαλιστικοῦ φορέως τῆς χώρας μὲ τὸ ⅓ καὶ εἰς πολλὰς περιπτώσεις τὸ ½ τοῦ προσωπικοῦ του νὰ εἶναι ἔκτακτον.
§9Γ. ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ. Συνηγορῶ καὶ ἐγώ, κύριε Πρόεδρε, ὑπὲρ τῆς μονιμοποιήσεως τῶν περὶ ὧν πρόκειται ὑπαλλήλων, οἵτινες μετὰ τὴν μονιμοποίησίν των δύνανται νὰ κριθοῦν διὰ τὴν περαιτέρω ἐξέλιξίν των, ἀναλόγως τῶν προσόντων καὶ νὰ τερματισθῇ ἡ ἀπαράδεκτος ἐκκρεμότης 1042 ἐκτάκτων ὑπαλλήλων τοῦ ΙΚΑ.
§10ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, ἔχει τὸν λόγον.
§11Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Κύριοι συνάδελφοι, ὅπως καὶ ἄλλοτε μοῦ ἐδόθη ἡ εὐκαιρία νὰ ἀνακοινώσω, τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας, δι’ εἰδικῆς ἐγκυκλίου του, ὄχι μόνον πρὸς τὸ Συμβούλιον τοῦ ΙΚΑ, ἀλλὰ πρὸς ὅλους τοὺς ἀσφαλιστικοὺς ὀργανισμούς, ἔχει ζητήσει τὴν ὑποβολὴν στοιχείων τῶν πάσης φύσεως ὑπαλλήλων, ὅλων τῶν εἰδικοτήτων, οἱ ὁποῖοι ὑπηρετοῦν καὶ οἱ ὁποῖοι τελοῦν ὑπὸ καθεστὼς ἀβεβαιότητος. Ἤδη, τελεῖ ἐν ἀναμονῇ αὐτῶν τῶν στοιχείων. Μάλιστα, ἐπειδὴ μερικοὶ τῶν ὀργ)σμῶν αὐτῶν καθυστεροῦν εἰς τὴν ὑποβολὴν τῶν στοιχείων, πρὸ 4ημέρου ἔκαμον νέαν ἐγκύκλιον καὶ ὑπενθυμίζω εἰς τοὺς ἀσφαλιστικοὺς ὀργανισμούς, ὅτι ἐπείγει τὸ ὅλον πρόβλημα, διὰ νὰ ἀντιμετωπισθῇ καὶ κατὰ συνέπειαν θὰ πρέπει τὰ στοιχεῖα αὐτὰ νὰ ὑποβληθοῦν τὸ συντομώτερον. Δὲν πρόκειται μόνον περὶ τῶν ὑπαλλήλων τοῦ ΙΚΑ, περὶ τῶν ὁποίων εἶναι ἡ ἐρώτησις, πρόκειται καὶ περὶ τοῦ Ὀργανισμοῦ Ἀπασχολήσεως καὶ Ἀνεργίας, πρόκειται περὶ τῶν ὑπαλλήλων, οἱ ὁποῖοι ὑπηρετοῦν εἰς τοὺς Ὀργανισμοὺς Ἀσφαλίσεων καὶ εἰς ὅλους τοὺς Ὀργανισμούς, οἱ ὁποῖοι ἀσκοῦν διοίκησιν διὰ λογαριασμὸν τοῦ Δημοσίου, εἴτε εἶναι ἀσφαλιστικοί, εἴτε ἔχουν ἄλλην μορφήν. Πάντως, πρόκειται περὶ σημαντικοῦ προβλήματος, ἡ δὲ Κυβέρνησις ἔχει ἐκδηλώσει τὸ ἐνδιαφέρον της καὶ τελεῖ ἐν ἀναμονῇ τῆς συγκεντρώσεως τῶν ἀπαραιτήτων στοιχείων, βάσει τῶν ὁποίων θὰ κρίνῃ τὸ ὅλον πρόβλημα.
§12ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ἠ. Ἠλιοῦ, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τῆς Πανελληνίου Ὁμοσπονδίας Συνταξιούχων Τ.Ε.Β.Ε., σχετικῶς μὲ τὴν αὔξησιν τῶν συντάξεων, ἀναπροσαρμογὴν τῶν οἰκογενειακῶν ἐπιδομάτων μὲ τὸ ΙΚΑ κλπ.
§13Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ Συνέδριον τῶν συνταξιούχων ἐπαγγελματιῶν καὶ βιοτεχνῶν τῆς Ἑλλάδος, ὑπέβαλεν εἰς τὴν Βουλὴν καὶ τὴν Κυβέρνησιν ὑπόμνημα, ἄξιον, νομίζω, προσοχῆς, διότι ἀφορᾷ εἰς τὴν ἀσφάλισιν τῶν ἀπομάχων ἀπὸ ἕνα κοινωνικὸν στρῶμα λίαν ἐκτεταμένον, ποὺ ἀριθμεῖ, κατὰ τὰς ἐπισήμους στατιστικάς, ἄνω τῶν 300.000 μελῶν, εἰς τοὺς ὁποίους ἠμπορεῖ νὰ προστεθῇ τριπλάσιος ἢ τετραπλάσιος ἀριθμὸς συντηρουμένων μελῶν, κατὰ τοὺς συνήθεις ὑπολογισμούς. Τὸ ὑπόμνημα αὐτό, θίγει τὰ περισσότερα τῶν ἀπασχολούντων τὸ στρῶμα αὐτό, τὸ κοινωνικόν, προβλημάτων καὶ νομίζω, ὅτι ὅλα τὰ αἰτήματά των περίπου εἶναι ἄξια καὶ προσοχῆς καὶ ὑποστηρίξεως ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως. Περιορίζομαι εἰς τὰ σπουδαιότερα ἀπὸ αὐτά, τὰ ὁποῖα εἶναι, πρῶτον, τὸ ἀπιστευτῶς χαμηλὸν ἐπίπεδον τῶν χορηγουμένων συντάξεων, τῶν ὁποίων ἡ ἀνωτέρα, ἀλλὰ καὶ σπουδαιοτέρα, βαθμὶς εἶναι 540 δραχ. μηνιαίως, ἡ δὲ τρέχουσα βάσις εἶναι τῶν 150 ἢ 180 δραχ. μηνιαίως. Εἶναι κατάδηλον, ὅτι ποσὰ τόσον μικρά, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ χαρακτηρίζωνται ὡς σύνταξις, ἔστω καὶ ὡς ἐλαχίστη βοήθεια διὰ τὴν διατήρησιν ἑνὸς ἀνθρώπου, εἰς τὸ κατώτατον ὅριον ἐπιπέδου διαβιώσεως. Κάμνει ὡρισμένας προτάσεις περὶ τῶν πόρων ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι θὰ ἐπέτρεπον τὴν βελτίωσιν τῶν συντάξεων. Δεύτερον θέμα, εἶναι τὸ θέμα, τὸ σχετιζόμενον μὲ τὰ οἰκογενειακὰ ἐπιδόματα. Ἐκεῖ πλέον δὲν πρόκειται κἂν περὶ ποσῶν, τὰ ὁποῖα εἶναι δυνατὸν καθ’ οἱονδήποτε λογικὴν νὰ χαρακτηρισθοῦν ὡς βοήθεια διὰ τὰ προστατευόμενα μέλη, ὅταν ἀνέρχωνται εἰς 10 δραχ. μηνιαίως διὰ τὴν σύζυγον καὶ εἰς 5 δραχ. δι’ ἕκαστον τέκνον προστατευόμενον, μέχρι τοῦ ἀριθμοῦ τῶν δύο τέκνων. Τρίτη περίπτωσις, εἶναι ἡ ἀφορῶσα εἰς τὴν νοσηλευτικήν, φαρμακευτικὴν καὶ ὑγειονομικὴν περίθαλψιν, ἡ ὁποία ἀκριβῶς εἰς τὰς βαρυτέρας, τὰς σπουδαιοτέρας καὶ μακροχρονιωτέρας νόσους, ἀποκλείεται διὰ τοὺς ἠσφαλισμένους εἰς τὸ Ταμεῖον αὐτό. Τετάρτη περίπτωσις, εἶναι ἡ τόσον συχνὴ μεταξὺ βιοτεχνῶν καὶ ἐπαγγελματιῶν, εὑρισκομένων εἰς τὴν κατωτάτην οἰκονομικὴν βαθμίδα, αὐτονόμου ἀνεξαρτήτου ἐπιχειρήσεως. Οἱ ἄνθρωποι αὐτοί, εὑρίσκονται ὑποχρεωμένοι περισσότερον τῆς μιᾶς φορᾶς, κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς ζωῆς των, νὰ ἀλλάσσουν τὸν ρόλον μεταξὺ ἐργοδότου βιοτέχνου ἐπαγγελματίου ἢ ἐργαζομένου ἐπὶ μισθῷ, ὁπότε ἡ ἀσφάλισις εἰς τὸ ΙΚΑ πηγαίνει χωριστά, ἡ ἀσφάλισις εἰς τὸ ΤΕΒΕ πηγαίνει χωριστά, διότι δὲν ἀθροίζεται ὁ ἀριθμὸς τῶν ἡμερομισθίων ἐκείνων, τὰ ὁποῖα εἶναι ἀπαραίτητα ὡς προϋπόθεσις διὰ τὴν χορήγησιν συντάξεως καὶ χάνονται οὐσιαστικά, εἰς βάρος ἄλλων μονιμώτερον ἀπασχολουμένων εἰς ἄλλας ἀσχολίας, αἱ ὁποῖαι ἀντιμετωπίζονται ἀπὸ ἄλλα Ταμεῖα ἀσφαλίσεως καὶ συντάξεως. Τὸ τελευταῖον αἴτημα, ἐξ ὅσων ἐνόμιζον ὅτι ἔπρεπε προφορικῶς νὰ ἀναπτύξω ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, εἶναι τὰ εὔλογα παράπονα ἐκ τῆς, ὡς ἰσχυρίζονται, κακῆς διοικήσεως τοῦ Ταμείου των. Μία ἀλλαγὴ πρὸ ἔτους ἢ πρὸ δύο ἐτῶν, μία ἀλλαγὴ διοικήσεως, ἐπέφερεν ἄρδην μετατροπὴν τῆς καταστάσεως τῆς οἰκονομικῆς. Τὰ παράπονα, λοιπόν, εἶναι κατὰ τῆς κακῆς διοικήσεως καὶ ἡ εὔλογος διεκδίκησις, ὅπως τὸ Ταμεῖον αὐτό, τὸ ὁποῖον ἔχει σχηματισθῆ μὲ τοὺς πόρους των, ἡ εὔλογος διεκδίκησις ὅπως διοικῆται δι’ ἐκπροσώπων, ὄχι διοριζομένων ἐκ τῶν ἄνω καὶ καθ’ οἱανδήποτε τυχὸν εὔνοιαν ἢ σύστασιν, ἀλλὰ ἐκλεγομένων ὑπ’ αὐτῶν τῶν ἐνδιαφερομένων ἀμέσως, ὁπότε, βεβαίως, θὰ ὑπάρχῃ ἡ βεβαιότης, ὅτι ἐπιμελοῦνται τῆς ἐκλογῆς τῶν χρηστοτέρων καὶ ἱκανωτέρων διὰ τὴν διαχείρισιν τόσων στοιχειωδῶν συμφερόντων.
§14ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Καρακουλουξῆς, ἔχει τὸν λόγον.
§15Δ. ΚΑΡΑΚΟΥΛΟΥΞΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ ΤΕΒΕ, σᾶς εἶναι γνωστόν, ὅτι εἶναι τὸ δεύτερον Ταμεῖον τῆς χώρας. Καλύπτει 230–250 χιλιάδας οἰκογενείας, ἀλλά, δυστυχῶς, λόγω τῆς κακῆς διοικήσεως, δὲν εἰσπράττονται τὰ ἀσφάλιστρα καὶ τὰ δικαιώματα ἀπὸ ὅλους τοὺς ἐγγεγραμμένους. Διὰ τὸ ζήτημα αὐτό, ἀκριβῶς ἐπειδὴ κακοδιοικεῖται τὸ Ταμεῖον, δι’ αὐτὸ καὶ αἱ συντάξεις εἶναι ὄχι συντάξεις πείνης, ἀλλὰ συντάξεις ἀπελπισίας. Τὸ Ταμεῖον ἔχει 24 χιλιάδας συνταξιούχους, οἱ ὁποῖοι λαμβάνουν σύνταξιν ἀπὸ 64 δραχμὰς καὶ φθάνουν μέχρι 540. Σᾶς ἐρωτῶ, κύριε Πρόεδρε, ἐὰν εἶναι δυνατὸν οἱ ἄνθρωποι αὐτοί, οἱ ὁποῖοι ἠνάλωσαν τὴν ζωήν των εἰς ἕνα κοινωνικὸν λειτούργημα, νὰ γίνωνται συνταξιοῦχοι καὶ νὰ παίρνουν 200 –400 δραχ. σύνταξιν. Αὐτὸ ἀποδεικνύει, ὅτι τὸ Ταμεῖον δὲν λειτουργεῖ κανονικῶς. Ὡς εἶπε καὶ ὁ κ. Ἠλιοῦ, πρέπει ἡ διοίκησις τοῦ Ταμείου νὰ μὴ ἐκλέγεται μόνον ἀπὸ τὰ Ἐπαγγελματικὰ Ἐπιμελητήρια, ἀλλὰ νὰ λαμβάνουν μέρος εἰς τὴν ἐκλογὴν καὶ τὰ σωματεῖα, τὰ ὁποῖα εἶναι ἀμέσως ἐνδιαφερόμενα. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Ἐργασίας, ὅπως μελετήσῃ τὸ ζήτημα καλῶς καὶ νὰ φροντίσῃ νὰ ἐπανέλθῃ ὁ κοινωνικὸς πόρος, ὁ ὁποῖος ἐδίδετο εἰς τὸ Ταμεῖον πρὸ ἔτους καὶ διεκόπη. Ἐπὶ πλέον, οἱ ἐπαγγελματίαι, νομίζω, ὅτι πληρώνουν καὶ ἕνα εἶδος φόρου, ὁ ὁποῖος εἶναι δεύτερος φόρος εἰσοδήματος. Πληρώνουν τὸ χαρτόσημον εἰς τὰ ἀγοραζόμενα ἐμπορεύματα. Ἐὰν ἕνας ἐπαγγελματίας ἢ βιοτέχνης ἀγοράζει ἐμπορεύματα ἑνὸς ἑκατομμυρίου τὸ ἔτος, πληρώνει ἐκτὸς τοῦ εἰσοδήματος τῆς φορολογίας, πληρώνει καὶ 5 χιλιάδας ἀκόμη διὰ χαρτόσημα. Νομίζω, πῶς εἶναι καὶ αὐτὸς ἕνας πόρος, ποὺ ἐὰν ἡ Κυβέρνησις λάβει μέριμνα, τότε τὸ Ταμεῖον θὰ ἀνορθωθῇ καὶ θὰ ἠμπορέσῃ νὰ ἱκανοποιήσῃ τὰ δίκαια αἰτήματα τῶν συνταξιούχων, οἱ ὁποῖοι διαμαρτύρονται καὶ θέλουν νὰ βελτιώσουν τὴν θέσιν των. Παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Ἐργασίας, νὰ μᾶς εἴπῃ ἀκριβῶς, τί σκέπτεται περὶ τούτου, διὰ τὸ ζήτημα αὐτό, διότι εἶναι πράγματι ἕνα κοινωνικὸν δρᾶμα.
§16ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Βρανόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.
§17Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὴν συγκέντρωσιν τῶν συνταξιούχων τοῦ ΤΕΒΕ, ἡ ὁποία ἦτο πράγματι, πολυπληθεστάτη καὶ ἔλαβε χώραν πρὸ 15 περίπου ἡμερῶν εἰς τὸν κινηματογράφον «ΙΡΙΣ», ἐλέχθησαν πάρα πολλά, ἐν σχέσει μὲ τὴν λειτουργίαν τοῦ ΤΕΒΕ, τὰ ὁποῖα ἀνέφερον οἱ προλαλήσαντες ἤδη συνάδελφοι. Μεταξὺ τῶν ἄλλων ἠκούσθη, ὅτι οἱ ἀπόμαχοι αὐτῆς τῆς ἐργασίας λαμβάνουν σύνταξιν 300–400 δραχμάς, διὰ νὰ ζήσουν αὐτοὶ καὶ αἱ οἰκογένειαί των. Ὁ Πρόεδρος τοῦ ΤΕΒΕ, εἰς ἄλλην συζήτησιν, τὴν ὁποίαν εἶχον κάμει μαζὶ του, ἰσχυρίσθη, ὅτι αἱ κρατήσεις εἶναι μικραὶ καὶ ἑπομένως δὲν θὰ ἦτο δυνατὸν ἡ σύνταξις νὰ εἶναι μεγαλυτέρα, διὰ τοὺς συνταξιούχους τοῦ Ταμείου τούτου. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, ὁ ὁποῖος, τῇ ἀληθείᾳ, τόσον ἐπαξίως διευθύνει τὸ Ὑπουργεῖον του καὶ ποὺ εἶναι πράγματι ὁ κατάλληλος ἄνθρωπος εἰς τὴν κατάλληλον θέσιν, παρακαλεῖται ἰδιαιτέρως νὰ ἐξετάσῃ τὰ παράπονα καὶ τῶν συνταξιούχων καὶ τὰς ἀπόψεις τῆς διοικήσεως καὶ νὰ δώσῃ τὴν καλλιτέραν λύσιν. Ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ, κύριε ὑπουργέ, ἐπειδὴ τὸ θέμα εἶναι γενικόν, θέτω ὑπ’ ὄψιν σας, ὅτι εἰς τὸ Συνέδριον αὐτὸ παρευρέθησαν βουλευταὶ ἐξ ὅλων τῶν ἀποχρώσεων καὶ ἠκούσθησαν σφοδρόταται ἐπικρίσεις κατὰ τοῦ Κράτους καὶ τῆς Κυβερνήσεως, ἐνῷ ἀντιθέτως, δὲν παρίστατο κανεὶς ἐκ τῶν ἀνωτέρων ἢ ἀνωτάτων ὑπαλλήλων, διὰ νὰ μὴ κρίνεται οὕτως ἐρήμην τὸ Κράτος. Νομίζω, ὅτι θὰ πρέπει εἰς συγκεντρώσεις τοιαύτης ὁλκῆς, νὰ ἐκπροσωπῆται καὶ τὸ ἁρμόδιον Ὑπουργεῖον ἀπὸ ἕνα ἀνώτατον ὑπάλληλον, οὕτως ὥστε νὰ μὴ κρίνεται συνεχῶς ἐρήμην τὸ Κράτος καὶ νὰ πληροφοροῦνται οἱ συνταξιοῦχοι καὶ γενικῶς οἱ ἐνδιαφερόμενοι, ποῖαι εἶναι αἱ δυσχέρειαι, διὰ τὴν θεραπείαν τῶν παραπόνων των καὶ νὰ μὴ θεωροῦν τὸ Κράτος ἄστοργον, διότι ἡ τάξις αὐτὴ εἶναι ἄκρως συμπαθὴς καὶ δι’ αὐτὸ φέρω ὑπ’ ὄψιν ὑμῶν τὰ παράπονα.
§18ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς, ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ὁμοίας ἐπερωτήσεώς του.
§19Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, οἱ παλαιότεροι τῶν κυρίων συναδέλφων, θὰ ἐνθυμοῦνται, ἀπὸ τοῦ 1950–54 εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, ὅτι ἐγένοντο συνεχεῖς συζητήσεις περὶ τοῦ ΤΕΒΕ καὶ τῶν συνταξιούχων καὶ τῶν ἠσφαλισμένων του, οἵτινες δὲν ἱκανοποιοῦντο ἐκ τοῦ ἀσφαλιστικοῦ των ὀργανισμοῦ. Τότε ἐξεδηλώθη ἔντονος ἀντίδρασις καὶ εἰς τὴν ὕπαιθρον τῆς χώρας καὶ εἰς τὰς πόλεις, κατὰ τοῦ ΤΕΒΕ, καὶ οὐδεὶς τῶν ἐν χωρίοις κυρίως ἢ κωμοπόλεσιν ἐπαγγελματίας ἢ βιοτέχνης, ἤθελε νὰ ἀσφαλισθῇ εἰς τὸ ΤΕΒΕ καὶ πρὸς στιγμὴν ἐπεκράτησεν ἡ ἄποψις, νὰ μὴ ἐπεκταθῇ ὁ θεσμὸς εἰς τὰ κάτω τῶν 2.000 κατοίκων χωρία. Τότε, ὑπεστηρίξαμεν τὴν ἄποψιν, τὸ Ταμεῖον νὰ μὴ ἀποβλέψῃ εἰς κατασκευὴν κτιρίων ἢ συγκροτημάτων μεγάλου ἀποθεματικοῦ, ἀλλὰ νὰ σπεύσῃ νὰ ἱκανοποιήσῃ τὸ αἴτημα τῶν συνταξιούχων, ὥστε νὰ τοὺς μεταβάλῃ εἰς κήρυκας τῆς ὠφελιμότητος τοῦ Ταμείου, ἵνα διὰ τούτων, πεισθοῦν οἱ ἐν ἐνεργείᾳ συνάδελφοί των, νὰ φανοῦν συνεπεῖς εἰς τὰς ὑποχρεώσεις των πρὸς τὸ ΤΕΒΕ καὶ οὕτως ὁ Ὀργανισμὸς καταστῇ ἱκανὸς νὰ ἀνταποκριθῇ εἰς τὰς ὑποχρεώσεις του. Ἡ σύστασις ἐκείνη, ἠκούσθη ἀπὸ τὴν τότε διοίκησιν τοῦ ΤΕΒΕ. Ἡ διαδικασία τῆς ἀπονομῆς τῶν συντάξεων συνετμήθη καὶ χιλιάδες συνταξιούχων ἐσκόρπισαν ἀνὰ τὰ χωρία τῆς χώρας καὶ τὰς κωμοπόλεις καί, ὅπως ἦτο φυσικόν, διεκήρυξαν οὗτοι τὴν ὠφελιμότητα τοῦ Ταμείου των. Εἶδον οἱ ἐν ἐνεργείᾳ τὸ φῶς τῆς ἀσφαλίσεως καὶ ἔσπευσαν νὰ ἐνισχύσουν τὸν Ὀργανισμόν, νὰ ἐνημερωθοῦν εἰς τὰς ὀφειλάς των καὶ ὁ Ὀργανισμὸς συνεκέντρωσεν ἐντὸς ὀλίγων ἐτῶν ἀποθεματικὸν 70.000.000 δραχμῶν, παρ’ ὅλον, ὅτι συνεχῶς ἀναπροσήρμοζε τὰς συντάξεις καὶ ηὔξανε τὸν ἀριθμὸν τῶν συνταξιούχων. Καὶ κατέστη ἱκανὸν τὸ ΤΕΒΕ, νὰ ἐφαρμόσῃ τὴν ἰατροφαρμακευτικὴν καὶ νοσοκομειακὴν περίθαλψιν. Τελευταίως, ἐγκατελείφθησαν πάλιν οἱ συνταξιοῦχοι τοῦ ΤΕΒΕ καὶ ἤρχισαν νὰ διαμαρτύρωνται δικαίως καὶ ἴσως τούτου ἕνεκεν τὰ οἰκονομικὰ τοῦ Ταμείου δὲν εἶναι τόσον ἀνθηρὰ σήμερον, ὅσον πρὸ ἐτῶν. Χρειάζεται ἡ διοίκησις τοῦ ΤΕΒΕ νὰ προσέξῃ τοὺς συνταξιούχους καὶ νὰ σπεύσῃ νὰ ἱκανοποιήσῃ τὰ αἰτήματά των. Διότι εἶναι ἀπαράδεκτον νὰ δίδεται ὡς μηνιαῖον βοήθημα, διὰ τὴν σύζυγον, τὸ ποσὸν τῶν 10 δραχμῶν καὶ εἶναι ἐπίσης ἀπαράδεκτον νὰ ἐξαιροῦνται οἱ συνταξιοῦχοι ἀπὸ τὴν νοσοκομειακὴν περίθαλψιν διὰ πλείστας ἀσθενείας. Ἂς βοηθηθοῦν οἱ συνταξιοῦχοι εἰς τὰ αἰτήματά των. Αὐτοί, μὲ τὴν προπαγάνδαν των, μεταξὺ τῶν ἐν ἐνεργείᾳ συναδέλφων των, θὰ εἰσφέρουν εἰς τὸ ΤΕΒΕ πολλαπλάσια τῶν ὅσων θὰ λάβουν. Εἶναι σκληρόν, μετὰ ἀπὸ μίαν κοπιώδη ζωὴν εἰς τὸ χρήσιμον κοινωνικὸν λειτούργημα, νὰ λαμβάνουν συντάξεις ἐξευτελιστικάς, συντάξεις πείνης. Τούτου ἕνεκεν, συνιστῶ τὸ αἴτημα τῶν συνταξιούχων τοῦ ΤΕΒΕ ὡς δίκαιον καὶ αἰτοῦμαι τὴν ἱκανοποίησίν του.
§20ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, ἔχει τὸν λόγον.
§21Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Κύριοι συνάδελφοι, εἶναι γνωστόν, ὅτι οἱ ἐπαγγελματίαι καὶ βιοτέχναι τῆς χώρας εἶναι πολύτιμα στοιχεῖα διὰ τὴν σύγχρονον οἰκονομίαν της, ὄχι μόνον διότι ἡ τάξις αὐτὴ ἀποτελεῖ συνδετικὸν κρῖκον, ἀλλὰ καὶ διότι κοινωνικῶς εἶναι ὁ βασικὸς παράγων τῆς λαϊκῆς οἰκονομίας, ἐν ἀντιθέσει πρὸς τὴν κεφαλαιοκρατικὴν τοιαύτην, καὶ ὡς ἐκ τούτου, ὡς μία πολυπληθὴς κατηγορία μικροαστῶν, ἔχει ἰδιάζουσαν ἀποστολήν. Ἕνα ἀπὸ τὰ τόσα ζητήματα, τὰ ὁποῖα ἡ Κυβέρνησις μελετᾷ, εἶναι καὶ ἡ συνέχεια τῆς ἀσφαλίσεως, ὥστε ὁ ἀσφαλιστικὸς φορεὺς νὰ ἀκολουθήσῃ τὸν ἀσφαλιζόμενον καὶ κατὰ τὴν ἀλλαγὴν ἐπαγγέλματος καὶ τάξεως. Ἄλλο θέμα ποὺ ἀπασχολεῖ τὴν Κυβέρνησιν καὶ τὸ ὁποῖον ζωηρῶς συγκινεῖ τοὺς ἀπομάχους τῶν ἐπαγγελμάτων, εἶναι τὸ συνταξιοδοτικόν. Εἰς τὸ Συνέδριον τῶν ἐπαγγελματιῶν καὶ βιοτεχνῶν, ὡς θὰ ἐνθυμῆται καὶ ὁ κ. Βρανόπουλος, διετυπώθησαν ὡρισμένα παράπονα, τὰ ὁποῖα εἶχον κἄποιαν βάσιν καὶ τὴν κοινωνικὴν ἀφεώρων, λεγομένην, εἰσφοράν, τὴν ὁποίαν ζητοῦν ὑπὲρ τοῦ Ι.Κ.Α. καὶ ὑπὲρ τοῦ ΤΕΒΕ, ὥστε διὰ τῆς κοινωνικῆς εἰσφορᾶς νὰ δημιουργηθοῦν προϋποθέσεις οἰκονομικῆς ἐνισχύσεως τῆς ἀσφαλίσεως καὶ βελτιώσεως, κατὰ τὸ δυνατόν, τῶν συντάξεων. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ ζήτημα, τὸ ὁποῖον ἔθιξεν ὁ κ. Ἠλιοῦ, διὰ τὴν διοίκησιν τοῦ ΤΕΒΕ, δὲν ἔχει δίκαιον, διότι τὴν διοίκησιν τοῦ ΤΕΒΕ δὲν τὴν διορίζει ἡ Κυβέρνησις, διὰ νὰ εἶναι τυχὸν συνυπεύθυνος εἰς περίπτωσιν σφαλμάτων. Ἡ διοίκησις τοῦ ΤΕΒΕ, τὸ Προεδρεῖον του, ἐκλέγεται ἀμέσως ὑπὸ τῶν ἀντιπροσώπων τῶν ἐνδιαφερομένων βιοτεχνῶν καὶ ἐπαγγελματιῶν. Κατὰ συνέπειαν, ἐὰν ὑποτεθῇ, ὅτι γίνεται διάφορος μεταχείρισις ἀπὸ τὴν διοίκησιν τοῦ ΤΕΒΕ, κατὰ πρῶτον λόγον οἱ ἐνδιαφερόμενοι θὰ πρέπει νὰ αἰτιῶνται ἑαυτοὺς καὶ ὄχι τὴν Κυβέρνησιν. Ἐν πάσῃ, ὅμως, περιπτώσει, ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι διώκησαν καὶ διοικοῦν τὸ ΤΕΒΕ, ὅπως ὁ κ. Λαμπρινάκος ὁ κ. Μπερνίτσας, ὁ κ. Χαλοῦλος καὶ ἄλλοι, εἶναι γνωστῆς ἐντιμότητος, εἶναι ἡγέται τῆς ἐπαγγελματοβιοτεχνικῆς τάξεως, οἱ ὁποῖοι ἠνάλωσαν πράγματι τὴν ζωήν των εἰς ἀγῶνας ὑπὲρ τῆς ἐξυπηρετήσεως τῶν συμφερόντων τοῦ μικροαστικοῦ κόσμου. Δὲν δυνάμεθα, συνεπῶς, νὰ κατηγορῶμεν τούτους καὶ νὰ ἐπιρρίπτωμεν, εἰκῇ καὶ ὡς ἔτυχεν, ἐπ’ αὐτῶν εὐθύνας. Ἡ Κυβέρνησις, εὑρίσκεται εἰς τὸ στάδιον αὐτὸ καὶ ἐρευνᾷ τὸ θέμα, μὲ κύριον ἀντικειμενικὸν σκοπὸν τὴν βελτίωσιν τῆς θέσεως τῶν συνταξιούχων τοῦ ΤΕΒΕ. Ὁ συνάδελφος κ. Βρανόπουλος, καθὼς καὶ ἄλλοι γνωρίζουν, ὅτι, ὅταν μὲ ἐπεσκέφθησαν διὰ τὸ θέμα αὐτό, τοὺς ἀπήντησα καὶ τὸ ἐπαναλαμβάνω καὶ σήμερον, ὅτι τὸ συνταξιοδοτικὸν εἶναι θέμα καθαρῶς οἰκονομικόν, τὸ ὁποῖον ἐρευνᾶται ἀπὸ κοινοῦ μὲ τοὺς ἐκπροσώπους τῶν ἐπαγγελματιῶν καὶ βιοτεχνῶν καὶ μὲ τοὺς συνταξιούχους. Θὰ ἀναμείνωμεν, λοιπόν, τὰ πορίσματα τῆς ἐρεύνης αὐτῆς καὶ ἂν εἶναι ἱκανοποιητικά, τότε θὰ δυνηθῶμεν νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν βελτίωσιν τῶν συντάξεών των. Διότι, δυστυχῶς, ἀπὸ τοῦ ἔτους 1937 καὶ ἐντεῦθεν, λόγῳ οἰκονομικῆς ἀδυναμίας, οὐδεμία αὔξησις ἐδόθη εἰς τοὺς συνταξιούχους αὐτούς, διότι δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ δοθῇ. Αὐτά, κύριοι συνάδελφοι, εἶχον νὰ ἀπαντήσω, εἰς τὴν σχετικὴν ἐρώτησιν.
§22Δ. ΚΑΡΑΚΟΥΛΟΥΞΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, θὰ παρεκάλουν νὰ μεριμνήσητε διὰ τὸ θέμα αὐτὸ καὶ ἰδιαιτέρως, ἐὰν θέλετε, νὰ βοηθήσητε τοὺς συνταξιούχους, νὰ ἐπιστραφῇ ὁ φόρος τῶν εἰσαγομένων ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ εἰδῶν, τὰ ὁποῖα ἀφοροῦν τὴν τάξιν τῶν ἐπαγγελματιῶν καὶ βιοτεχνῶν.
§23Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Κύριε συνάδελφε, διὰ τὸ θέμα αὐτό, ἀπησχολήθη καὶ τὸ Πανελλαδικὸν Συνέδριον τῶν συνταξιούχων τοῦ ΤΕΒΕ καὶ γνωρίζετε ποῦ προσκρούει αὐτὸ τὸ θέμα.
§24ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ ἀναφορᾶς τῆς Πανοικοδομικῆς συγκεντρώσεως σωματείων Ρεθύμνου, αἰτούντων αὐστηρὰν ἐφαρμογὴν τοῦ 8ώρου καὶ μείωσιν τοῦ συνταξιοδοτικοῦ ὁρίου ἡλικίας εἰς τὸ 55ον ἔτος κλπ., ὁ κ. Ι. Παπαδημητρίου, ἔχει τὸν λόγον.
§25Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, πρόκειται περὶ μιᾶς ἀναφορᾶς τῆς πανοικοδομικῆς συγκεντρώσεως σωματείων Ρεθύμνου, ἡ ὁποία περιέχει αἰτήματα, τὰ ὁποῖα ἀφορῶσιν ὁλόκληρον τὸν κόσμον τῶν οἰκοδόμων τῆς χώρας. Τὸ 8ωρον δὲν ἐφαρμόζεται καὶ διὰ τὸν κλάδον αὐτὸν τῶν οἰκοδόμων καὶ δικαίως παραπονοῦνται, ὅπως παραπονοῦνται καὶ οἱ ἄλλοι ἐργαζόμενοι ἄλλων ἐπαγγελμάτων, καίτοι ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας μᾶς εἶπε χθές, ὅτι τὸ 8ωρον αὐτὸ ἐφαρμόζεται εἰς ὅλους τοὺς κλάδους τῶν μισθωτῶν. Πέραν αὐτοῦ, ὑπάρχει καὶ ἓν ἕτερον θέμα, τὸ ὁποῖον ἀπασχολεῖ ὅλους τοὺς οἰκοδόμους τῆς χώρας. Τὸ θέμα αὐτὸ εἶναι τὸ συνταξιοδοτικόν. Δὲν εἶναι δυνατόν, κύριοι συνάδελφοι, οἱ οἰκοδόμοι, τῶν ὁποίων ἡ ἐργασία εἶναι τόσον σκληρή, νὰ λαμβάνουν σύνταξιν μετὰ τὴν συμπλήρωσιν τοῦ 60οῦ ἢ τοῦ 65ου ἔτους τῆς ἡλικίας των. Τὸ ἐπάγγελμα τοῦ οἰκοδόμου εἶναι τόσον σκληρὸν καὶ εἶναι ἐκτεθειμένον εἰς τόσους κινδύνους, ὥστε θὰ ἔπρεπε νὰ ληφθῇ ἰδιαιτέρα μέριμνα διὰ τὸ θέμα τῆς συνταξιοδοτήσεώς των. Ἐξ ἄλλου, οἱ οἰκοδόμοι, εἰς τὴν ὕπαιθρον, δὲν ἐργάζονται, παρὰ ἐλάχιστα ἡμερομίσθια τὸν χρόνον. Ὑπάρχει, ἀκόμη, κύριοι συνάδελφοι, καὶ ἕνα ἄλλο θέμα. Εἶναι τὸ θέμα τῆς ἐπικολλήσεως τῶν ἐνσήμων. Θὰ ἔπρεπε τὰ ἔνσημα νὰ μὴ κολλῶνται ὑπὲρ ἀγνώστων οἰκοδόμων, ἀλλὰ νὰ ἐπικολλῶνται ἀπὸ ἕνα ἕκαστον τῶν ἐργαζομένων. Ἐπίσης, ὅπως καὶ οἱ ἄλλοι συνταξιοδοτούμενοι κλάδοι ἀπὸ τὸ Ι.Κ.Α., θὰ ἔπρεπε καὶ οὗτοι νὰ τυγχάνωσιν ἰατροφαρμακευτικῆς περιθάλψεως. Ἐπίσης, κύριοι βουλευταί, θὰ ἔπρεπεν, ὅπως καὶ εἰς ὅλους τοὺς ἐργαζομένους μισθωτοὺς παρέχεται, τὸ δῶρον νὰ παρασχεθῇ καὶ εἰς αὐτοὺς καὶ νὰ ἐξασφαλισθῇ τὸ δῶρον αὐτὸ ἀπὸ ἕνα εἰδικὸν λογαριασμὸν τοῦ Ι.Κ.Α. Ἐπίσης θὰ ἔπρεπε τὸ Κράτος νὰ μεριμνήσῃ διὰ τὴν ἐξασφάλισιν τῶν οἰκοδόμων αὐτῶν ἀπὸ τὰ τυχαῖα ἀτυχήματα, διότι εἶναι γνωστὸν εἰς πόσους κινδύνους εἶναι ἐκτεθειμένοι οἱ ἐργάται αὐτοί. Ὅλα αὐτὰ τὰ θέματα, τὰ γνωρίζει καλῶς ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας καὶ ὀφείλει νὰ τὰ προσέξῃ ἰδιαιτέρως.
§26Ι. ΑΘΗΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, συνηγορῶ καὶ ἐγὼ ὑπὲρ τῆς ἀναφορᾶς αὐτῆς καὶ δὲν ἔχω νὰ προσθέσω τίποτε περισσότερον, ἀπὸ ὅ,τι προσέθεσεν ὁ συνάδελφος κ. Παπαδημητρίου.
§27Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Κύριοι συνάδελφοι, ἔχω νὰ παρατηρήσω, ὅτι συστηματικῶς καταγγέλλονται, ἀπὸ τὴν παράταξιν τῆς ἀριστερᾶς, παραβάσεις τῆς ἐργατικῆς νομοθεσίας. Ἐπιθυμῶ νὰ γνωρίσω εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι ἀπὸ τῆς ἀναλήψεως τῆς ἐξουσίας τῆς τρίτης Κυβερνήσεως Καραμανλῆ, διενηργήθησαν χιλιάδες ἔλεγχοι, εἰς διαφόρους ἐπιχειρήσεις, διὰ τὴν πιστὴν ἐφαρμογὴν τῶν ἐργατικῶν νόμων, δηλαδὴ ἐσυστηματοποιήθη μία προσπάθεια ἐλέγχου εἰς ὅλους τοὺς κλάδους τῆς ἐργατικῆς ζωῆς. Ἐὰν ὅμως ὑπάρχουν σήμερον καὶ ὡρισμένοι παραβάται, εἰς τοῦτο ὑπαίτιοι εἶναι οἱ ἴδιοι οἱ ἐνδιαφερόμενοι, διότι ὤφειλον, ἐφ’ ὅσον βλέπουν νὰ γίνωνται τοιαῦται παραβάσεις, νὰ τὰς εἶχον καταγγείλει καὶ δι’ αὐτὸ αἱ ἐπαγγελματικαὶ ὀργανώσεις ὀφείλουν νὰ ἔρχωνται εἰς ἐνίσχυσιν τῶν ὀργάνων Ἐπιθεωρήσεως Ἐργασίας. Δὲν εἶναι σωστὸν ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἀνεφέρθη ἐκ μέρους τῶν ἐρωτώντων συναδέλφων, σχετικῶς μὲ τοὺς οἰκοδόμους. Θὰ ἔπρεπε νὰ γνωρίζουν οἱ ἐρωτῶντες, ὅτι μόλις πρό τινος ἐπὶ Κυβερνήσεως Καραμανλῆ ἐπεξετάθη καὶ ἐσυστηματοποιήθη ἡ ἀσφάλισις εἰς τοὺς οἰκοδόμους, τοὺς ξυλουργοὺς καὶ τοὺς ἐργαζομένους εἰς τοὺς συναφεῖς κλάδους, εἰς τὴν περιφέρειαν τῆς τέως Διοικήσεως Πρωτευούσης. Πρόκειται περὶ μιᾶς ἀσφαλίσεως, ἡ ὁποία ἐγένετο εἰς τοὺς κλάδους τῶν οἰκοδόμων, ἡ ὁποία ἐκινδύνευε νὰ διαλυθῇ. Εἰς ὅλας τὰς περιπτώσεις, οἱ οἰκοδόμοι ἔτυχον ἰδιαιτέρας μεταχειρίσεως ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως, διότι, ἐκτὸς τῆς ὀργανώσεως τοῦ Ταμείου Δομικῶν καὶ Ξυλουργικῶν Ἐργασιῶν, ποὺ κινδυνεύει, ἐλήφθη μέριμνα καὶ διὰ τὴν προστασίαν τούτων ἐκ τῶν ἀτυχημάτων. Διότι καὶ διὰ τὰ ἀτυχήματα ἐργασίας ἐλήφθησαν μέτρα, διὰ τῆς συστηματοποιήσεως τοῦ προληπτικοῦ ἐλέγχου. Διὰ τὸ αἴτημα τῶν οἰκοδόμων τῆς Κρήτης, δὲν ἔχω ἀντίρρησιν νὰ ἐξετασθῇ, μὲ πνεῦμα κατανοήσεως. Ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ αὐτῇ, θέλω νὰ σημειώσω μίαν παραφωνίαν, ἡ ὁποία ἔλαβε χώραν ἐκ μέρους τῆς ἀριστερᾶς, διότι εἰς ἄλλην ἐρώτησίν των, παρεπονέθησαν καὶ ἐζήτησαν νὰ μὴ καταβληθῶσιν αἱ εἰσφοραὶ διὰ τὰ σπίτια ποὺ οἰκοδομήθησαν πέριξ τῆς Πρωτευούσης, ἐνῷ σήμερον ζητοῦσι τὸ ἀντίθετον. Αὐτήν, λοιπόν, τὴν παραφωνίαν, ἤθελον νὰ σημειώσω, καὶ νὰ ἐρωτήσω, πότε λέγουσιν ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐπιθυμῶσιν καὶ πότε ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον δὲν ἐπιθυμῶσιν.
§28Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Κύριε ὑπουργέ, ὅσον ἀφορᾷ τὸ τελευταῖον, κάμνετε κἄποιον λάθος, ἐκτὸς ἂν ὅλα αὐτά, λέγονται σκοπίμως, διὰ νὰ διαστρέφεται ἡ πραγματικότης.
§29ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν εἶναι κοινοβουλευτικὴ λέξις τὸ «διαστρέφεται».
§30Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Κύριε ὑπουργέ, ἀνεπτύξαμεν χθὲς τὴν ἐρώτησιν, τὴν ὁποίαν ἀναφέρατε...
§31Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Διετυπώσατε διαμαρτυρίας, εἰς βάρος τοῦ αἰτήματος τῶν οἰκοδόμων, σήμερον ὑποστηρίζετε ἀντιθέτους ἀπόψεις, εἰς ὄφελος τῶν οἰκοδόμων, καὶ σᾶς ἐρωτῶ, πότε λέγετε τὴν ἀλήθειαν, χθές, ὅταν ὑποστηρίζατε αὐτά, ἢ σήμερον;
§32Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Ὑπάρχουν οἰκίσκοι, οἱ ὁποῖοι ἔγιναν μὲ πρωτοβουλίαν καὶ μὲ ἐργασίαν τῶν ἰδίων πτωχῶν ἐργατῶν συνοίκων, εἰς τοὺς διαφόρους ἀκραίους συνοικισμούς, ἐνῷ ὑπάρχει σωρεία ἄλλων οἰκοδομῶν ἀπὸ τὴν πιὸ μεγάλην πολυκατοικίαν μέχρι τοῦ μικροτέρου σπιτιοῦ, ποὺ δὲν πληρώνονται ἐπακριβῶς τὰ ἡμερομίσθια καὶ ἐκεῖ τὸ Ι.Κ.Α. εἰσπράττει, ἐξαιρέσει τῶν πτωχῶν μὲ τοὺς μικροὺς οἰκίσκους, τοὺς ὁποίους οἰκοδόμησαν μόνοι τους. Μὴ θέλετε, ἑπομένως, νὰ λέγετε, ὅ,τι θέλετε.
§33ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Παπαδημητρίου, ἡ ἐρώτησις ἐπεραιώθη.
§34Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἀπαντήσω. Δὲν ἠμπορεῖ νὰ γίνεται πολιτική, χωρὶς στοιχεῖα, εἰς βάρος τοῦ Κόμματός μας καὶ θέλω νὰ ἀπαντήσω.
§35Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Ἄλλα ὑποστηρίζατε χθὲς καὶ ἄλλα σήμερον.
§36ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κηρύσσεται περαιωμένη ἡ συζήτησις. Δὲν ἠμπορεῖτε νὰ τριτολογῆτε.
§37Ι. ΑΘΗΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε...
§38ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ἔχετε δικαίωμα νὰ ὁμιλήσητε. Δὲν εἶσθε ἐγγεγραμμένος. Διαβᾶστε τὸν Κανονισμόν, ἐδῶ ἔχομεν Κανονισμόν, κύριοι βουλευταί.
§39Ι. ΑΘΗΤΑΚΗΣ. Εἶμαι ἐγγεγραμμένος, κ. Πρόεδρε.
§40ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μάλιστα, εἶσθε ἐγγεγραμμένος.
§41Ι. ΑΘΗΤΑΚΗΣ. Ἐρωτήσατε, κύριε ὑπουργέ, διὰ τὸ 8ωρον καὶ διὰ τὴν σύνταξιν.
§42ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἀναφορῶν καὶ ἐρωτήσεων, κηρύσσεται περαιωμένη. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως, μὲ φραστικάς τινας διορθώσεις τοῦ κ. Α. Μπριλλάκη. Παρελθούσης τῆς ὥρας ἐπὶ τῶν ἀναφορῶν καὶ ἐρω-
τήσεων, εἰσερχόμεθα εἰς τὴν
ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ
ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ
Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ προσθήκης διατάξεών τινων εἰς τὸν Ν. 6321)1934 «περὶ συνεργείων τοῦ κατὰ θάλασσαν Στρατοῦ». Ὁ εἰσηγητὴς τῆς πλειοψηφίας κ. Λ. Μπίστης, ἔχει τὸν λόγον.
§43Λ. ΜΠΙΣΤΗΣ. Κύριοι βουλευταί, τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου, τὸ ἀφορῶν τὴν προσθήκην διατάξεών τινων εἰς τὰ ἀφορῶντα τὰ σύνεργα τοῦ κατὰ θάλασσαν στρατοῦ, εἶναι ἐντελῶς τυπικὸν καὶ τακτοποιεῖ ὡρισμένα θέματα τοῦ Ναυτικοῦ, διότι ἡ ἐφαρμογὴ τῶν ἰσχυουσῶν διατάξεων ἀπέδειξεν, ὅτι χρειάζεται ἀναθεώρησις, διὰ τὴν καλλιτέραν λειτουργίαν, ἐνίων ὑπηρεσιῶν. Καί, πρῶτον, εἰς τὸ Βασιλικὸν Ναυτικόν, οἱ ἐργαζόμενοι ἐν τῷ ναυτικῷ τεχνῖται, λαμβάνουν κατὰ τὴν μεσημβρίαν συσσίτιον καὶ μερίδα ἄρτου. Ἐπειδή, ὅμως, συμβαίνει πολλάκις, εἴτε νὰ ἀπασχολοῦνται εἰς ἀπομεμακρυσμένας περιοχὰς ἀπὸ τὸ Κέντρον, εἴτε νὰ ἐργάζωνται ἐπὶ πλέον, καθίσταται δυσχερὴς ἡ παροχὴ τῆς μερίδος αὐτῆς τοῦ ἄρτου καὶ τοῦ συσσιτίου. Δι’ αὐτὸ λαμβάνεται πρόνοια, διὰ τοῦ ἄρθρου 1, ὥστε, κατόπιν ἐγκρίσεως τοῦ Βασιλικοῦ Ναυτικοῦ, νὰ καταβάλεται τὸ ἀντίτιμον τοῦ συσσιτίου εἰς χρήματα καὶ ἡ διάταξις αὐτή, δύναται νὰ ἐπεκταθῇ καὶ ἔτι εἰς εὐρύτερον ἀριθμὸν ἐργατῶν, ὁσάκις ὑπάρχει ἐπιτακτικὴ ἀνάγκη, ἢ ἀνάγκη μεγαλυτέρας ἀποδόσεως τῆς ὑπηρεσίας, ἀλλὰ αὐτὸ κατόπιν ἐγκρίσεως τοῦ Γενικοῦ Ἐπιτελείου τοῦ Ναυτικοῦ. Αὐτὰ λέγει τὸ ἄρθρον 1. Τὸ ἄρθρον 2, ἀναφέρεται εἰς τὰ ζητήματα τῶν σχεδιαστῶν, ὅπου ὑπάρχουν πολλὰ κενά, διότι αὐτοὶ προτιμοῦν νὰ πηγαίνουν ὡς ἰδιῶται παρὰ ὡς ἀξιωματικοί. Διὰ νὰ ἀνταποκριθῇ τὸ Ναυτικὸν εἰς τὰς ἀνάγκας του, ἀπέσπασεν ἐξ ἄλλων εἰδικοτήτων ὑπαξιωματικοὺς τεχνίτας, οἱ ὁποῖοι κατὰ κἄποιον τρόπον ἔχουν εἰδικευθῆ ὡς σχεδιασταί. Ἤδη, δι’ αὐτοὺς λαμβάνεται πρόνοια νὰ μεταταχθῶσιν εἰς τὸν κλάδον τῶν σχεδιαστῶν τῇ αἰτήσει των, κατόπιν ἐγκρίσεως τοῦ Α.Ν.Σ. Τὸ ἄρθρον 3, ἀφορᾷ τὸν κλάδον τῶν τεχνιτῶν, οἱ ὁποῖοι ἀσχολοῦνται μὲ τὴν ἐπισκευὴν ἀκουστικῶν καὶ ἄλλων ὀργάνων καὶ τὸν κλάδον τῶν ραδιοτεχνιτῶν. Ὁ πρῶτος κλάδος, δὲν εὑρίσκει τεχνίτας, διότι οὗτοι προτιμοῦν ἄλλους κλάδους. Ἐνῷ οἱ ἀσχολούμενοι μὲ τὰ ραντὰρ ραδιοτεχνῖται, εὑρίσκουν ἔξω ἐργασίαν. Διὰ τοῦ ἄρθρου τούτου, ἐπιδιώκεται ἡ συγχώνευσις τῶν δύο κλάδων διὰ τὴν καλλιτέραν λειτουργίαν τῆς ὑπηρεσίας. Τὸ ἄρθρον 4, ἀφορᾷ 5 ἀδελφὰς νοσοκόμους, αἱ ὁποῖαι κατὰ τὴν πρώτην ἐφαρμογὴν σχετικοῦ νόμου, εὐθὺς ὡς ἐξῆλθον ἐκ τῆς Σχολῆς Ἀδελφῶν «Βασίλισσα Φρειδερίκη», ἀπεσπάσθησαν τρεῖς ἐξ αὐτῶν εἰς τὸ Β. Ναυτικὸν καὶ δύο εἰς τὴν Ἀεροπορίαν. Διὰ τοῦ ἄρθρου 4, παρέχεται ἡ εὐχέρεια εἰς τὸν ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, ὅπως, διὰ Διατάγματος, μετατάξῃ τὰς ἀδελφὰς αὐτὰς εἰς τὸν κλάδον ποὺ ἔχουσιν ἤδη ἀποσπασθῆ καὶ μὲ τὸν βαθμὸν τὸν ὁποῖον κατέχουσιν. Αὐταί, κύριοι συνάδελφοι, εἶναι αἱ κύριαι καὶ ἐν γενικαῖς γραμμαῖς αἱ διατάξεις τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου, οὐδεμίαν δαπάνην ἐπιφέρουν, καὶ προτείνω τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου, ὡς διετυπώθη τελικῶς ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς καὶ τοῦ κυρίου ὑπουργοῦ. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο, τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνη ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Β. Βασιλικός).
§44ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ εἰσηγητὴς τῆς μειοψηφίας κ. Ι. Τούμπας, ἔχει τὸν λόγον.
§45Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ ἀξιότιμος προλαλήσας εἰσηγητὴς τῆς πλειοψηφίας, σᾶς ἐξέθεσε διὰ μακρῶν τὰ τοῦ νομοσχεδίου. Τὸ νομοσχέδιον, κύριε Πρόεδρε, εἶναι ἀπολύτως ὑπηρεσιακόν, τὸ θεωρῶ κατεπεῖγον καὶ χρήσιμον νὰ ψηφισθῇ εἰς μόνην συζήτησιν. Διὰ τοῦτο καὶ εἰσηγοῦμαι τὴν ἐπιψήφισίν του.
§46ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς, ἔχει τὸν λόγον.
§47Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, δύο ἐρωτήσεις ἔχω νὰ ὑποβάλω εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, ἐπὶ τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου. Αἱ θέσεις τῶν ἀξιωματικῶν νοσοκόμων τοῦ Στρατοῦ Ξηρᾶς, ποὺ θὰ μεταταχθῶσιν εἰς τὸ Β. Ναυτικὸν καὶ τὴν Ἀεροπορίαν, θὰ μείνουν κεναὶ εἰς τὸν Στρατὸν Ξηρᾶς ἢ θὰ καταργηθῶσιν; Δεύτερον, ἐφ’ ὅσον τὸ ἄρθρον 5, ρυθμίζει τὴν μονιμοποίησιν πολιτικοῦ ὑπαλλήλου, θὰ ἤθελον μίαν δήλωσιν τοῦ κυρίου ὑφυπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης πρὸς τὴν Βουλήν, πότε θὰ καταθέσῃ εἰς τὸ Σῶμα τὸ νομοσχέδιον περὶ μονιμοποιήσεως ὅλων τῶν ἀπὸ ἐτῶν ὑπηρετούντων ἐκτάκτων ὑπαλλήλων, ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης. Οἱ ὑπάλληλοι αὐτοὶ ἀγωνιοῦν, κύριε ὑπουργέ, καὶ ἀναμένουν τὴν μονιμοποίησίν των. Θὰ γίνῃ αὕτη, καὶ πότε; Μίαν δήλωσιν θὰ ἤθελον, τοῦ κ. ὑπουργοῦ, ἐπὶ τούτου.
§48Γ. ΘΕΜΕΛΗΣ. (Ὑφυπ. Ἐθνικῆς Ἀμύνης). Κύριοι βουλευταί, ὡς ἀνέπτυξαν καὶ οἱ προλαλήσαντες εἰσηγηταὶ τοῦ νομοσχεδίου, τόσον τῆς πλειοψηφίας, ὅσον καὶ τῆς μειοψηφίας, τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου εἶναι καθαρῶς ὑπηρεσιακὸν καὶ ἔρχεται νὰ τακτοποιήσῃ ὡρισμένας καταστάσεις εἰς τὸ Β. Ναυτικόν, αἱ ὁποῖαι σήμερον, κατ’ οὐσίαν, δὲν ὑπάρχουν, ἀλλὰ καὶ ὑπάρχουν. Ὅσον ἀφορᾷ τὰς ἀδελφὰς νοσοκόμους, ποὺ μετατάσσονται εἰς τὸ Β. Ν. καὶ τὴν Ε.Β.Α., ὅπου ἀπὸ μακροῦ ὑπηρετοῦν, δὲν δημιουργοῦνται κενά, διότι βάσει τοῦ τελευταίου Ν. Δ., ποὺ ἐψηφίσαμεν εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος, ἔχουν δοθῆ 4 θέσεις Λοχαγῶν Νοσοκόμων. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ τελευταῖον ἄρθρον, τοῦτο ἀφορᾷ τὴν περίπτωσιν ἑνὸς μόνον μαγείρου, ποὺ ὑπηρετεῖ εἰς τὸ 401 Σ. Ν., ὁ ὁποῖος, ἐξ ἀβλεψίας προγενεστέρου νόμου, δὲν περιελήφθη εἰς τὸ μέτρον ἐκεῖνο, ποὺ προέβλεπε τὴν τακτοποίησιν τῶν ἄλλων. Ἡ διάταξις, δὲν δημιουργεῖ ἐπιβάρυνσιν τοῦ προϋπολογισμοῦ. Τέλος, ὡς πρὸς τὸ εἰδικὸν προσωπικὸν τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης, τὸ ὑπηρετοῦν εἰς τὰς στρατιωτικὰς ὑπηρεσίας, ἔχει γίνει σχετικὴ μελέτη τοῦ θέματος, ἡ ὁποία θὰ τεθῇ συντόμως ὑπ’ ὄψιν τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν διὰ τὴν λῆψιν ἀποφάσεως. Κατόπιν τούτων, παρακαλῶ, κύριε Πρόεδρε, νὰ γίνῃ δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον, ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς καὶ ἐμοῦ.
§49ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλὴ, ἐὰν δέχεται τὸ νομοσχέδιον, κατ’ ἀρχήν.
§50ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.
§51ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεπῶς, ἐγένετο δεκτὸν κατ’ ἀρχὴν τὸ σχέδιον νόμου «περὶ προσθήκης διατάξεών τινων εἰς τὸν Ν. 6321)1934 «περὶ συνεργείων τοῦ κατὰ θάλασσαν Στρατοῦ». Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν. Ἄρθρον 1. Ὁ κ. Ι. Ὀρφανός, ἔχει τὸν λόγον.
§52Ι. ΟΡΦΑΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, μολονότι πρὸ ὀλίγου παρεκάλεσα τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ δεχθῇ ὑποβληθεῖσαν τροπολογίαν μου καὶ ἔλαβον τὴν ἀπάντησιν, ὅτι δὲν θὰ γίνῃ δεκτή, ἐν τούτοις, πιστεύω, ὅτι ὁ μεσολαβήσας χρόνος, θὰ τὸν ἔπεισεν, ὅτι ἡ τροπολογία εἶναι τόσον δικαία, ὥστε νὰ τὴν κάμῃ ἀποδεκτήν. Ἡ τροπολογία μου αὕτη, ἀφορᾷ τοὺς ἐργαζομένους ἐργατοτεχνίτας εἰς τὸν Ναύσταθμον, τῶν ὁποίων ἡ σχέσις ἀπέναντι τοῦ Δημοσίου εἶναι σχέσις δημοσίου δικαίου. Τοῦτο, φέρει αὐτοὺς εἰς δύσκολον θέσιν, ἀπὸ ἀπόψεως διεκδικήσεως τῶν ἀξιώσεώς των ἀπέναντι τοῦ Δημοσίου–ἐργοδότου καὶ εἰς ἥσσονα μοῖραν ἀπέναντι ἄλλων ἐργατοτεχνιτῶν, οἱ ὁποῖοι ἐργάζονται εἰς διαφόρους ἄλλας στρατιωτικὰς ὑπηρεσίας καὶ τῶν ὁποίων ἡ σχέσις ἀπέναντι τοῦ Δημοσίου εἶναι σχέσις ἰδιωτικοῦ δικαίου. Πρὸς ἄρσιν τῆς διαφορᾶς αὐτῆς, ὑποβάλλω τὴν τροπολογίαν αὐτὴν καὶ παρακαλῶ ὅπως γίνῃ ἀποδεκτή. Ἡ τροπολογία, ἔχει ὡς ἑξῆς: «.......... (ἀναγινώσκει)..............». Παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργόν, ὅπως, χάριν τῶν ἐργαζομένων, οἱ ὁποῖοι ἀποτελοῦν πολλὰς ἑκατοντάδας, κάμῃ τὴν τροπολογίαν αὐτὴν ἀποδεκτήν.
§53ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Τούμπας, ἔχει τὸν λόγον.
§54Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ τῆς τροπολογίας τὴν ὁποίαν ἀνέπτυξεν ὁ συνάδελφος κ. Ὀρφανός, θὰ ἤθελον καὶ ἐγὼ νὰ εἰσηγηθῶ εἰς τὸν κ. ὑπουργόν, ὅτι δὲν πρέπει νὰ ὑπάρχῃ αὐτὸς ὁ διαχωρισμός. Θὰ παρεκάλουν τὸν κ. ὑπουργόν, ὅπως μελετήσῃ τὸ θέμα, ὥστε νὰ προχωρήσῃ εἰς μίαν γενικὴν καὶ ἑνιαίαν τακτοποίησιν ὅλων τῶν θεμάτων, τῶν ἀφορώντων ὅλα τὰ συνεργεῖα τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἰσχύουν δύο μέτρα καὶ δύο σταθμά. Δηλαδὴ ἢ ὅλοι θὰ ὑπάγωνται εἰς σχέσιν δημοσίου δικαίου, ἢ ὅλοι νὰ ὑπάγωνται εἰς σχέσιν ἰδιωτικοῦ δικαίου.
§55ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Οἰκονομόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.
§56Γ. ΟΙΚΟΝΟΜΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργόν, ὅπως ληφθῇ πρόνοια διὰ τὴν τακτοποίησιν τῶν μετεωρολόγων, οἵτινες ἔχουν προσληφθῆ κατόπιν διαγωνισμοῦ ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν καὶ δὲν ἔχουν ἀκόμη μονιμοποιηθῆ.
§57ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Σιαφλέκης, ἔχει τὸν λόγον.
§58Ι. ΣΙΑΦΛΕΚΗΣ. Συνηγορῶ καὶ ἐγὼ ὑπὲρ τῆς ἀποδοχῆς τῆς τροπολογίας τοῦ κ. Ὀρφανοῦ, διότι τὰ συνεργεῖα αὐτά, συγκροτούμενα ἀπὸ ἐργατοτεχνίτας, διέπονται διὰ σχέσεως ἐργασίας προσωρινοῦ χρονικοῦ χαρακτῆρος. Δὲν θὰ πρέπει, ἑπομένως, νὰ χαρακτηρίζεται ὡς σχέσις δημοσίου δικαίου, διότι ὁ χαρακτηρισμὸς τῆς σχέσεως εἰς δημοσίου δικαίου, ἀποστερεῖ τοὺς ἐργαζομένους τῆς ταχείας καὶ ὀλιγοδαπάνου διαδικασίας τοῦ νόμου ΓΠΟΔ, ἐν περιπτώσει προσφυγῆς διὰ δικαστικὴν ἀναγνώρισιν τῶν δικαιωμάτων των καὶ ὑποχρεοῖ αὐτούς, δι’ ἀσήμαντον πολλάκις ἀντικείμενον ἀγωγῆς, νὰ καταφεύγουν εἰς τὰ πολυδάπανα τακτικὰ δικαστήρια καὶ νομίζω, ὅτι ἔργον προνοίας καὶ προστασίας τῶν δικαιωμάτων τῶν ἐργαζομένων εἰς τὰ συνεργεῖα ταῦτα, θὰ εἶναι τὸ νὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ τροπολογία.
§59ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Σχινᾶς, ἔχει τὸν λόγον.
§60Α. ΣΧΙΝΑΣ. Συνηγορῶ καὶ ἐγώ, κύριε Πρόεδρε, ὑπὲρ τῆς τροπολογίας τοῦ κ. Οἰκονομοπούλου, διὰ τοὺς μετεωρολόγους, διότι ἐνῷ προσελήφθησαν κατόπιν διαγωνισμοῦ καὶ ὑπηρετοῦν ἐπὶ ὀκτὼ καὶ δέκα ἔτη, δὲν ἔχουν ἀκόμη μονιμοποιηθῆ. Παρακαλῶ νὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ τροπολογία, διὰ νὰ τακτοποιηθοῦν.
§61ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. ὑφυπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, ἔχει τὸν λόγον.
§62Γ. ΘΕΜΕΛΗΣ. (Ὑφυπ. Ἐθνικῆς Ἀμύνης). Κύριε Πρόεδρε, ὅσον ἀφορᾷ τὴν τροπολογίαν τοῦ ἀξιοτίμου συναδέλφου κ. Ὀρφανοῦ, ἔχω νὰ παρατηρήσω, ὅτι ἐπὶ τοῦ θέματος ἐπελήφθην ἀπὸ τῶν πρώτων ἡμερῶν, ἀφ’ ἧς εἶχον τὴν τιμὴν νὰ ἀναλάβω τὸ ὑπουργεῖον τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης. Διὰ τῆς ἁπλῆς αὐτῆς τροπολογίας, δὲν τελειώνει τὸ θέμα, διότι ὑπάρχουν σωρεῖαι περιπτώσεων, αἱ ὁποῖαι θὰ πρέπει νὰ περιληφθοῦν εἰς αὐτὸ τὸ σχέδιον, διὰ νὰ ἀντιμετωπισθοῦν. Εἶναι ἕνα θέμα, διὰ τὸ ὁποῖον ἐγὼ εἶμαι ἕτοιμος, πρέπει ὅμως νὰ τὸ συζητήσω καὶ μὲ τοὺς συναδέλφους, τῶν ὑπουργῶν Οἰκονομικῶν, Συντονισμοῦ καὶ Ἐργασίας καὶ συνεπῶς, πρὶν ἔλθῃ τὸ σχέδιον εἰς τὴν Βουλὴν καὶ πρὶν δεχθῶ μίαν τοιαύτην τροπολογίαν, θὰ πρέπει νὰ ἐκφέρουν τὴν γνώμην των καὶ οἱ ἄλλοι κύριοι συνάδελφοι. Διὰ τοὺς λόγους αὐτούς, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δεχθῶ τὴν τροπολογίαν, ἡ ὁποία, λέγω, θὰ περιληφθῇ εἰς ἄλλο σχέδιον νόμου, τὸ ὁποῖον θὰ ἀντιμετωπίζῃ καὶ τὰς περιπτώσεις αὐτάς. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν τροπολογίαν διὰ τοὺς μετεωρολόγους, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ περιληφθῇ ἐδῶ, διότι εἶναι θέμα τελείως ἄσχετον, πρὸς τὸ παρὸν νομοσχέδιον.
§63ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 1, δεκτόν;
§64ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.
§65ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 1, ἐγένετο δεκτόν. (Ἀκολούθως, ἐγένοντο δεκτὰ τὰ ἄρθρα 2 καὶ 3). Ἄρθρον 4. Ὁ κ. ὑφυπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, ἔχει τὸν λόγον.
§66Γ. ΘΕΜΕΛΗΣ. (Ὑφυπ. Ἐθνικῆς Ἀμύνης). Εἰς τὸ ἄρθρον 4, ὑπάρχει μία παράλειψις, ἕνα τυπικὸν λάθος, ἡ ὁποία διορθώνεται ὡς ἑξῆς: «......(ἀναγινώσκει)....». Ἡ διάταξις οὕτω, γίνεται δυνητική.
§67ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 4, δεκτόν;
§68ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.
§69ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 4 ἐγένετο δεκτόν, μὲ τὴν ὡς ἄνω διόρθωσιν. (Ἐπίσης, ἐγένετο δεκτὸν τὸ ἄρθρον 5).
§70Α. ΜΙΧΑΣ. Κύριε ὑπουργέ, ἤθελον νὰ σᾶς παρακαλέσω, ὅπως, ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τῆς ψηφίσεως τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ, μᾶς πληροφορήσητε, εἰς ποῖον σημεῖον εὑρίσκεται τὸ θέμα τῆς μονιμοποιήσεως τῶν ἐκτάκτων ὑπαλλήλων.
§71Γ. ΘΕΜΕΛΗΣ. (Ὑφ. Ἐθν. Ἀμύνης), Ἐπ’ αὐτοῦ ἀπήντησα εἰς τὸν κ. Ζορμπᾶν.
§72ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ὡς ἄνω σχέδιον νόμου;
§73ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.
§74ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ προσθήκης διατάξεών τινων εἰς τὸν Ν. 6321)34 «περὶ συνεργείων τοῦ κατὰ θάλασσαν Στρατοῦ καὶ ἑτέρων τινῶν διατάξεων». Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων ἀφορωσῶν τὰς Ἀνωνύμους Ἑταιρίας». Ὁ κ. Κ. Δεσποτόπουλος ἔχει τὸν λόγον.
§75Κ. ΔΕΣΠΟΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ ἔχει μὲν τὴν ὄψιν ἀθώου καὶ τυπικοῦ, ἐν τούτοις ὅμως περικλείει μίαν ἀκόμη ἀπὸ τὰς χαριστικὰς πράξεις, τὰς ὁποίας συνηθίζει ἑκάστοτε ἡ Κυβέρνησις νὰ κάμνῃ πρὸς τοὺς οἰκονομικῶς ἰσχυρούς. Αἱ ἀνώνυμοι ἑταιρεῖαι δύνανται νὰ παρατείνουν τὴν ζωήν των πρὸ ἀκόμη τῆς λήξεως τοῦ χρόνου διαρκείας των, δι’ ἀποφάσεως τῶν γενικῶν των συνελεύσεων. Ἐὰν ὅμως λήξῃ, χωρὶς ἡ γενικὴ συνέλευσις νὰ ἀποφασίσῃ παράτασιν τῆς ζωῆς της, ἡ ἑταιρεία θεωρεῖται παύουσα νὰ ὑπάρχῃ. Ἐπὶ τοῦ σημείου τούτου εἶναι παγία ἡ νομολογία τῶν δικαστηρίων, τόσον τοῦ Ἀρείου Πάγου, ὅσον καὶ τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας. Ἀκριβῶς, διότι οὕτως ἔχουν τὰ πράγματα ἀπὸ νομικῆς πλευρᾶς, τὸ Ὑπουργεῖον κατέθεσε νόμον κατὰ τὸ 1956, ὁ ὁποῖος ἐψηφίσθη καὶ ἐγένετο νόμος τοῦ Κράτους, ὁ 3505, διὰ τοῦ ὁποίου καθιερώθη ἡ ἀρχή, ὅτι ἀνώνυμοι ἑταιρεῖαι, τῶν ὁποίων ὁ χρόνος ζωῆς ἔχει λήξει νὰ μὴ θεωρῆται λήξασα καὶ νὰ παρατείνεται ἡ ζωή των δυνάμει αὐτοῦ τοῦ νόμου ἔστω καὶ ἂν ἡ γενικὴ των συνέλευσις δὲν ἔλαβεν ἐμπρόθεσμον ἀπόφασιν περὶ τούτου. Ποία εἶναι ἡ συνέπεια ἐὰν ἐτηροῦντο τὰ μέχρι τοῦδε κρατοῦντα; Θὰ ἔπρεπε εἰς τοιαύτας περιστάσεις ἡ ἀνώνυμος ἑταιρεία νὰ ἀνασυσταθῇ καὶ ἑπομένως νὰ ὑποβληθῇ εἰς τὴν καταβολὴν τῶν τελῶν τῶν νομίμων, τὰ ὁποῖα ἐν τῷ συνόλῳ των δὲν εἶναι μικρά, ἐνῷ διὰ τῆς μεθόδου ποὺ εἰσάγει ὁ νόμος τοῦ 1956 καὶ ὁ σημερινὸς αἱ ἀνώνυμοι ἑταιρεῖαι διαφεύγουν καὶ ἀπαλλάσσονται τῶν τελῶν. Τὸ πρᾶγμα εἶναι ἀπαράδεκτον, καθ’ ἣν στιγμὴν οἱ οἰκονομικῶς ἀσθενέστεροι εὑρίσκουν ἄτεγκτον τὸ Κράτος, οἱ οἰκονομικῶς ἰσχυροὶ νὰ τυγχάνουν τοιαύτης εὐνοϊκῆς μεταχειρίσεως. Δι’ αὐτὸ καὶ ἡμεῖς εἴμεθα κατὰ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου τούτου. Καὶ λέγει μὲν ἡ εἰσηγητικὴ ἔκθεσις, ὅτι εἰσάγεται τὸ νομοσχέδιον, διὰ νὰ ὑπάρξῃ ἴση μεταχείρισις μεταξὺ τῶν ἀπὸ τῆς 28ης Ὀκτωβρίου 1940 ληξασῶν ἀνωνύμων ἑταιρειῶν καὶ τῶν μετὰ τὸ ἔτος 1956 τοιούτων. Ἐν τούτοις ὅμως, ποῖος δύναται νὰ μᾶς εἴπῃ, ὅτι δὲν θὰ ἰσχύσῃ τοῦτο καὶ διὰ τὸ μέλλον καὶ κατὰ τὸν τρόπον αὐτὸν δὲν θὰ ἀπαλλαγοῦν καὶ μελλοντικῶς τοιαύτης καταστάσεως ἀνώνυμοι ἑταιρεῖαι ἀπὸ τὴν καταβολὴν τῶν νομίμων τελῶν; Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον εἴμεθα κατὰ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου.
§76Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπ.). Κύριοι συνάδελφοι, μὲ εὑρίσκει σύμφωνον ἡ σκέψις τοῦ προλαλήσαντος. Πράγματι, τὸ σχέδιον νόμου, ἀπὸ τῆς ἀπόψεως, τὴν ὁποίαν ἔθιξεν ὁ κ. συνάδελφος, ἐμφανίζει αὐτὴν τὴν ἀδυναμίαν. Αἱ ἀνώνυμοι ἑταιρεῖαι ἔχουν τὰς γενικὰς συνελεύσεις, αἱ ὁποῖαι ἀποφασίζουν περὶ παρατάσεως τῆς ζωῆς αὐτῶν καὶ θὰ ἔπρεπε νὰ ἀκολουθήσουν τὸν δρόμον αὐτόν. Ἐθεωρήθη ὅμως, ὅτι ἔπρεπε νὰ γίνῃ παρέκκλισις, διότι αἱ ἔκτακτοι περιστάσεις ἀπὸ τοῦ 1940 καὶ ἐντεῦθεν, ἐπέβαλαν τὴν παρέκκλισιν, ὅπως νόμῳ δοθῇ εὐχέρεια εἰς τὰς ἑταιρείας ἐκείνας, τῶν ὁποίων αἱ γενικαὶ συνελεύσεις δὲν εἶχον ἀποφασίσει διὰ τὴν παράτασιν τῆς ζωῆς των. Τὸ μέτρον τοῦτο τῆς παρατάσεως ἐλήφθη κατ’ ἐπανάληψιν καὶ οὕτω ἐδημιουργήθη μία νοοτροπία μὴ ἐπιτρεπομένη. Αἱ γενικαὶ συνελεύσεις τῶν ἑταιρειῶν ἠμέλησαν καὶ ἐπέδειξαν ἀδιαφορίαν εἰς τὴν ἐκπλήρωσιν τοῦ βασικοῦ καὶ πρωταρχικοῦ αὐτοῦ θέματος. Ἀρχικῶς ἐνεφανίσθη τὸ θέμα τοῦτο, μόνον διὰ τὸ διάστημα ἀπὸ τοῦ 1940 ἕως τοῦ 1957. Ἀκολουθῶν τὴν ἰδίαν σκέψιν, τὴν ὁποίαν ἀνέπτυξεν ὁ προλαλήσας συνάδελφος, ὅτι δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ δοθῇ παράτασις, ἀλλὰ καὶ μὴ ἐπιθυμῶν νὰ διακόψω ἀποτόμως τὴν κακὴν αὐτὴν ἀρχήν, φέρω διὰ τοῦ ὑπὸ συζήτησιν σχεδίου νόμου μόνον τὸ ἕνα σκέλος, τὸ ὁποῖον περιλαμβάνει τὰς ἀνωνύμους ἑταιρείας, τῶν ὁποίων ἡ ζωὴ ἐτερματίσθη τὸ 1956 καὶ ἐντεῦθεν καὶ αἱ γενικαὶ συνελεύσεις των δὲν ἀπεφάσισαν τὴν παράτασιν τῆς ζωῆς των, μὲ τὴν δήλωσιν, ὅτι τὸ κάμνω δι’ ἴσην μεταχείρισιν καὶ ὅτι δὲν πρόκειται νὰ ἐπαναληφθῇ ἡ ὑποβολὴ νομοσχεδίου μὲ τοιαύτην διάταξιν. Θὰ πρέπει τοῦ λοιποῦ τὰ νόμιμα ὄργανα τῶν ἀνωνύμων ἑταιρειῶν νὰ λειτουργοῦν συμφώνως πρὸς τὸν νόμον.
§77ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ νομοσχέδιον γίνεται δεκτὸν κατ’ ἀρχήν, σύμφωνα μὲ τὴν δήλωσιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ;
§78ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.
§79ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν κατ’ ἀρχὴν τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεων τινων ἀφορωσῶν τὰς Ἀνωνύμους Ἑταιρείας». Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν. Ἄρθρον 1. Γίνεται δεκτὸν ὡς ἔχει;
§80ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.
§81ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 1 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἔχει. Ἄρθρον 2. Ὁ κ. Ι. Κοντοβράκης ἔχει τὸν λόγον.
§82Ι. ΚΟΝΤΟΒΡΑΚΗΣ. Ἡ προθεσμία εἶναι τέλος Φεβουαρίου. Ἐπειδὴ ὅμως πρόκειται περὶ μικρῶν ἑταιρειῶν καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μεταβληθοῦν ἀμέσως εἰς ἀνωνύμους ἑταιρείας, θὰ παρεκάλουν διὰ τελευταίαν φορὰν νὰ δηλώσητε, ὅτι ἡ προθεσμία αὐτὴ παρατείνεται μέχρι τέλους Δεκεμβρίου 1959.
§83Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Ὑποστηρίζω καὶ ἐγὼ τὴν τροπολογίαν αὐτήν, ὅτι πρέπει νὰ δώσωμεν μίαν τελευταίαν παράτασιν τῆς προθεσμίας, μέχρι τέλους Δεκεμβρίου 1959.
§84Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπορίου). Ἐπιθυμῶ νὰ κάμω τὴν δήλωσιν, ὅτι εἶναι ἡ τελευταία φορά, κατὰ τὴν ὁποίαν παρατείνεται ἡ προθεσμία μέχρι 31 Δεκεμβρίου 1959.
§85ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 2 γίνεται δεκτὸν ὡς ἐτροποποιήθη;
§86ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.
§87ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 2 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἐτροποποιήθη. Ὁ κ. Δ. Βρανόπουλος ἔχει τὸν λόγον.
§88Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Παρακαλῶ τὸν κ. Πρόεδρον, νὰ ἐξετάσῃ τὴν ἑξῆς περίπτωσιν. Ἐπειδὴ οἱ ἰσολογισμοὶ τῶν διαφόρων ἀνωνύμων ἑταιρειῶν, χάριν τῆς ἴσης μεταχειρίσεως ὅλων τῶν διευθυντῶν τῶν Ἑλληνικῶν ἐφημερίδων πρέπει νὰ δημοσιεύωνται εἰς ὅλας τὰς νομίμως ἐκδιδομένας ἐφημερίδας, παρὰ ταῦτα τὸ ἄρθρον 5 τοῦ νόμου 3505)56 ὑποχρεώνει τὰς ἀνωνύμους ἑταιρείας ὅπως οἱ ἰσολογισμοὶ δημοσιεύωνται μόνον εἰς τὰς ἐφημερίδας αἱ ὁποῖαι ἔχουν κυκλοφορίαν ἄνω τῶν 5000 φύλλων ἡμερησίως, δεδομένου, ὅτι ὡρισμέναι ἐφημερίδες καὶ δὴ ἐμπορικαὶ δὲν ἔχουν τόσην μεγάλην κυκλοφορίαν, ὑποβάλλω τὴν πρότασιν ὅπως οἱ ἰσολογισμοὶ δημοσιεύωνται ὑποχρεωτικῶς εἰς τὰς ἡμερησίας ἐφημερίδας, αἱ ὁποῖαι νὰ ἔχουν κυκλοφορίαν τοὐλάχιστον 3.000 φύλλων ἡμερησίως.
§89Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ νομοσχέδιον ἀφορᾷ ἀνωνύμους ἑταιρείας. Κατὰ τὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 4 τοῦ Α. Ν. 1527)1950 οἱ κληρονόμοι ἢ κληροδόχοι ὀνομαστικῶν μετοχῶν ἀνωνύμων ἑταιρειῶν, οἱ ὁποῖοι παρέλειψαν νὰ καταχωρήσουν εἰς τὰ οἰκεῖα βιβλία τῆς ἑταιρείας τὴν μεταβολὴν αὐτήν, εἶναι γνωστόν, ὅτι ἀπώλεσαν ὡρισμένα δικαιώματα κεκτημένα. Ἐπηκολούθησεν ἐν συνεχείᾳ τὸ Ν. Δ. τοῦ 3350)55, τοῦ ὁποίου τὸ ἄρθρον 6 ἀναφέρεται εἰς τὴν κατηγορίαν αὐτὴν καὶ θεσπίζει ἀπαγόρευσιν ἐγγραφῆς τῶν κληρονόμων ἢ κληροδόχων ἄνευ προσκομίσεως πιστοποιητικοῦ τοῦ ἁρμοδίου Οἰκον. Ἐφόρου περὶ ἐγχειρίσεως εἰς αὐτὸν σχετικῆς φορολογικῆς δηλώσεως. Διότι ὑπάρχουν συγκεκριμέναι περιπτώσεις, κατὰ τὰς ὁποίας κληρονόμοι ἢ κληροδόχοι ἐξ ἀγνοίας ἢ ἐξ ἄλλου δεδικαιολογημένου κωλύματος παρέλειψαν νὰ ζητήσωσι τὴν καταχώρησιν αὐτῶν καὶ ἀπώλεσαν κεκτημένα δικαιώματά των. Ἡ οὕτως προσγιγνομένη εἰς βάρος τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν ἀδικία εἶναι κατάφωρος, διότι ἐκ τυπικῆς παραλείψεως ἐπέρχεται ἀπώλεια δικαιώματος τοσούτῳ μᾶλλον καθ’ ὅσον ὑπάρχουν κληροδόχοι, εὐαγῆ ἱδρύματα, ἐνοριακοὶ ναοὶ κλπ. ἢ πτωχαὶ κορασίδες ποὺ ὑπέστησαν τὴν μεγίστην αὐτὴν ζημίαν. Διὰ τῆς προτεινομένης τροπολογίας ὑπ’ ἐμοῦ σήμερον εἰς συναφὲς νομοσχέδιον παρέχεται ἡ δυνατότης ἐντὸς ἑξαμήνου προθεσμίας νὰ γίνῃ ἡ καταχώρησις αὐτὴ ὑπὸ τῶν κληρονόμων ἢ κληροδόχων ἐφαρμοζομένης κατὰ τὰ λοιπὰ τῆς εἰρημένης διατάξεως τοῦ ἄρθρου 6 τῆς ἀναφερομένης εἰς τὴν καταβολὴν φόρου κληρονομίας. Ὀφείλω ἀκόμη νὰ ἀναφερθῶ εἰς μίαν κατηγορίαν ἀπόρων κορασίδων Κύμης, εἰς τὰς ὁποίας ὁ ἀνάδοχός των κατέλιπεν ὡς κληροδότημα ἀνὰ μίαν μετοχὴν τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης καὶ ἐπειδὴ δὲν ἐπρόλαβαν νὰ κάμουν δήλωσιν καὶ καταχώρησιν ἐμπροθέσμως, ἀπώλεσαν τὸ δικαίωμα καὶ τὸ Δημόσιον κατέστη δικαιοῦχον τῶν μετοχῶν αὐτῶν. Καὶ ἄλλοτε ἐδόθη παράτασις προθεσμίας καὶ οἱ ἴδιοι λόγοι ἠθικῆς τάξεως, δικαιοσύνης καὶ ἀνθρωπισμοῦ ὑπαγορεύουν τὴν ἀποδοχὴν τῆς τροπολογίας αὐτῆς καὶ ἀπὸ τὴν Βουλὴν καὶ ἀπὸ τὸν κ. ὑπουργὸν τοῦ Ἐμπορίου. Ἡ τροπολογία προσθήκη ἄρθρου 3 ἔχει ὡς ἑξῆς: «Εἰς τὸ ἄρθρον 6 τοῦ Ν. Δ. 3350)55 προστίθεται παράγραφος τοῦ ἄρθρου 3, ἔχουσα οὕτω: Ὀνομαστικαὶ μετοχαὶ περιελθοῦσαι κατὰ κληρονομίαν ἢ κληροδοσίαν καὶ μὴ καταχωρηθεῖσαι εἰς τὰ βιβλία τῆς ἑταιρείας ἐπ’ ὀνόματι τῶν κληρονόμων ἢ κληροδόχων ἐντὸς τῶν ὑπὸ τῶν καταργουμένων νόμων τασσομένων προθεσμιῶν καὶ ἑπομένως μὴ μεταβιβασθεῖσαι ἐπ’ ὀνόματι τῶν κληρονόμων ἢ κληροδόχων δὲν περιέρχονται εἰς τὸ Δημόσιον ἀλλὰ διατηροῦνται τὰ ἐπ’ αὐτῶν δικαιώματα αὐτῶν τηρουμένων διὰ τὴν ἐπ’ ὀνόματί των καταχώρησιν τῶν μετοχῶν εἰς τὰ βιβλία τῆς ἑταιρείας τῶν διατάξεων τῶν προηγουμένων παραγράφων. Τὰ αὐτὰ ἰσχύουν, προκειμένου καὶ περὶ μετοχῶν περιελθουσῶν κατὰ κληρονομίαν ἢ κληροδοσίαν πρὸ τῆς ἰσχύος τοῦ Α.Ν. 1527)50 αἵτινες τυχὸν ὀνομαστικοποιήθησαν ἐπ’ ὀνόματι τοῦ κληροδοτηθέντος. Πρὸς τοῦτο παρέχεται ἑξάμηνος προθεσμία ἀπὸ τῆς ἐνάρξεως τῆς ἰσχύος τοῦ παρόντος νόμου διὰ τὴν ὑπὸ τῶν παραλειψάντων κληρονόμων ἢ κληροδόχων ὑποβολὴν σχετικῆς αἰτήσεως καὶ καταχώρησιν εἰς τὰ βιβλία τῆς οἰκείας ἑταιρείας κατὰ τὴν σχετικὴν διαδικασίαν». Παρακαλῶ νὰ γίνῃ ἀποδεκτὴ ὡς ἠθικοῦ καὶ δικαίου περιεχομένου.
§90Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπορίου). Κύριε Πρόεδρε, θὰ παρακαλέσω τοὺς κ.κ. συναδέλφους νὰ μὴ ἐπιμείνουν. Θὰ ἀπαντήσω βεβαίως εἰς ὅσα ἀνεπτύχθησαν ἀπὸ τοὺς συναδέλφους κ.κ. Βρανόπουλον καὶ Στεφανίδην. Θὰ ἐπεθύμουν νὰ παρακαλέσω τοὺς κ.κ. συναδέλφους νὰ μὴ ἐπιμείνουν εἰς περαιτέρω τροπολογίας. Ὅπως εἶπον, κ. Πρόεδρε, ἀποδέχομαι τὴν τροπολογίαν, ἡ ὁποία ἀνεπτύχθη προηγουμένως, ὡς πρὸς τὴν προθεσμίαν, δηλ. τὴν μετάθεσιν τῆς προθεσμίας ἀπὸ τέλους Φεβρουαρίου, μέχρι τέλους Δεκεμβρίου 1959, ὡς πρὸς τὴν συμπλήρωσιν τοῦ κάτω τοῦ 1.000.000 κεφαλαίου τῶν ἀνωνύμων ἑταιρειῶν. Ὁ κ. Βρανόπουλος ἔθεσε τὸ θέμα τοῦ ἀριθμοῦ τῶν φύλλων, τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ ἔχουν αἱ ἐφημερίδες, αἱ ὁποῖαι ἐκ τοῦ νόμου ἔχουν τὸ δικαίωμα νὰ δημοσιεύουν ἰσολογισμοὺς ἀνωνύμων ἑταιρειῶν. Εἶναι ἕνα θέμα, τὸ ὁποῖον ἔχει δημιουργήσει πολλὰς ἀντιγνωμίας. Βέβαια ἡ ὑποχρέωσις αὐτή, τῶν ἀνωνύμων ἑταιρειῶν ἀποτελεῖ μίαν ἀνάγκην προστασίας τῶν συμφερόντων τῶν μετόχων, ἀλλὰ καὶ τοῦ κοινοῦ ἐν γένει, διότι ὀφείλει καὶ πρέπει νὰ γνωρίζῃ τὸ κοινό, τὴν περιουσιακὴν καὶ οἰκονομικὴν κατάστασιν τῶν ἀνωνύμων ἑταιρειῶν. Ἠμπορεῖ νὰ εἴπῃ κανείς, ὅτι εἰς τὸν τόπον μας, αὐτὴ ἡ δημοσιότης δὲν ἔχει τὴν ἐπιβαλλομένην εὐρύτητα. Δὲν μὲ εὑρίσκει ὅμως ἕτοιμον ὁ κ. συνάδελφος διὰ νὰ ἀποδεχθῶ τὴν τροπολογίαν. Θὰ παρακαλέσω νὰ μὴ ἐπιμείνῃ καὶ νὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ νὰ ἐξετάσω τὸ θέμα αὐτὸ καὶ ἐνδεχομένως εἰς ἄλλο νομοσχέδιον νὰ ἐπιφέρωμεν μεταβολήν τινα, διότι πράγματι ὑπάρχει κἄποια ἀσάφεια ὡς πρὸς τὸ θέμα αὐτό. Ὁ κ. Στεφανίδης, ἔθεσεν ἕνα θέμα, τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ κληρονόμους ἢ κληροδόχους μετοχῶν ἀνωνύμων ἑταιρειῶν ὀνομαστικῶν, ἀλλὰ δὲν εἶχον ἐνδεχομένως μετατραπῆ ἐπ’ ὀνόματί των. Μεταγενεστέρως, ὡς γνωστόν, αἱ ὀνομαστικαὶ μετετράπησαν εἰς ἀνωνύμους. Ἐκ πρώτης ὄψεως, τὸ συγκεκριμένον αἴτημα, τὸ ὁποῖον ἀνέπτυξεν ὁ κ. συνάδελφος, εἶναι λογικὸν καὶ δίκαιον. Ἐὰν αὐτὴν τὴν στιγμὴν δὲν ἀποδέχομαι τὴν τροπολογίαν, τὸ κάμνω, διότι, πρῶτον, δὲν εἶμαι ὁ ἁρμόδιος ὑπουργός. Ὅπως ἀντιλαμβάνεσθε, τὸ θέμα αὐτὸ ἅπτεται καθαρῶς φορολογικῶν σχέσεων καὶ ὁ ἁρμόδιος ὑπουργὸς εἶναι ὁ ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν. Δεύτερον, διότι γνωρίζω, ὡς ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου, ὅτι ὑφίστανται πολλαὶ περιπτώσεις, ὄχι ὅμοιαι, ἀλλὰ παραπλήσιοι, τὰς ὁποίας τὸ ἁρμόδιον Ὑπουργεῖον μελετᾷ καὶ ἐνδεχομένως, ἐν τῷ συνόλῳ αἱ περιπτώσεις αὗται, θὰ ἔλθουν πρὸ τῆς Βουλῆς πρὸς ρύθμισιν. Δι’ αὐτὸ ἐτέθη τὸ θέμα. Ἠμπορῶ νὰ εἴπω, ὡς ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου, ὅτι εὑρίσκω ὀρθὴν τὴν τροπολογίαν τοῦ κυρίου συναδέλφου, ἀλλὰ ὑφίστανται καὶ ἄλλαι κατὰ τὴν γνώμην μου, παράλληλοι περιπτώσεις, αἱ ὁποῖαι ἐνδεχομένως θὰ ἔπρεπε νὰ ἔλθουν ἐνώπιον τῆς Βουλῆς. Θὰ παρακαλέσω τὸν κύριον συνάδελφον νὰ μὴ ἐπιμείνῃ, ὅπως σήμερον, εἰς τὸ νομοθέτημα, τὸ ὁποῖον εἶναι καθαρῶς τυπικόν, θελήσῃ καὶ περιληφθῇ ἡ τροπολογία αὐτή.
§91Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, δὲν ἔχω ἀντίρρησιν. Θέλω μόνον νὰ εἴπω τοῦτο, ὅτι ἡ συγκεκριμένη περίπτωσις ἀντιμετωπίσθη ἀπὸ τὴν ἄλλην Κυβέρνησιν καὶ ἐδόθη ἡ λύσις τῆς παρατάσεως καὶ ἤδη παρατείνεται ἡ παραταθεῖσα προθεσμία. Εἶναι εἰδικὸν θέμα, ἐνῷ σεῖς σκέπτεσθε νὰ διευρύνετε τὸν κύκλον αὐτῶν τῶν θεμάτων, περιλαμβάνοντες καὶ ἄλλας εἰδικὰς περιπτώσεις. Αὐτὸ δὲν ἐμποδίζει νὰ τὸ κάμετε εἰς τὸ μέλλον. Ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ περίπτωσις αὕτη.
§92ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, δὲν γίνεται δεκτὴ ἡ τροπολογία σας καὶ τὸ ἄρθρον 2 γίνεται δεκτόν, μὲ τὴν τροπολογίαν τῶν κ.κ. Κοντοβράκη καὶ Μπουρνιᾶ. Ἄρθρον 3, δεκτόν;
§93ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.
§94ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 3, ἐγένετο δεκτόν. Δεκτὸν κατ’ ἄρθρον, τὸ ὡς ἄνω σχέδιον νόμου;
§95ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.
§96ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν καὶ κατ’ ἄρθρον εἰς αʹ συζήτησιν, ὡς ἐτροποποιήθη, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων ἀφορωσῶν τὰς Ἀνωνύμους Ἑταιρείας». Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως πράξεών τινων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου «περὶ διαρρυθμίσεως τῶν τιμῶν πωλήσεως τῶν σιγαρέττων καὶ τοῦ ἐπ’ αὐτῶν φόρου καταναλώσεως καὶ ρυθμίσεως ἑτέρων τινῶν καπνικῶν ζητημάτων». Ὁ εἰσηγητὴς τῆς πλειοψηφίας κ. Α. Μητακίδης, ἔχει τὸν λόγον.
§97Α. ΜΗΤΑΚΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, συνιστῶ τὴν ψήφισιν τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου, ὅπως ἐκυρώθη ἀπὸ τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν, τοσούτῳ μᾶλλον, καθ’ ὅσον πρόκειται περὶ τυπικοῦ νομοσχεδίου, κυροῦντος πράξεις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, αἱ ὁποῖαι ἐξεδόθησαν ἀπὸ τριετίας καὶ ἰσχύουν ἔκτοτε.
§98ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ εἰσηγητὴς τῆς μειοψηφίας κ. Κ. Τσιγάρας, ἔχει τὸν λόγον.
§99Κ. ΤΣΙΓΑΡΑΣ. Κύριοι βουλευταί, ἐπὶ τοῦ θέματος, διὰ τὸ ὁποῖον θὰ ὁμιλήσω, ἐλέχθησαν καὶ εἰς προηγουμένας περιπτώσεις ἀρκετὰ καὶ θὰ λεχθοῦν, ἴσως, ἀκόμη περισσότερα, μὲ τὴν εὐκαιρίαν τῆς ψηφίσεως προσεχῶς ἑνὸς παρομοίου νομοσχεδίου ἢ μᾶλλον ἑνὸς νομοσχεδίου, διὰ τὰ δωδεκατημόρια. Εἶναι γεγονός, ὅτι ἡ ζωὴ καὶ τὰ κοινωνικὰ πράγματα, ἔχουν λάβει τελευταίως ἕνα τέτοιον ρυθμόν, ὥστε αἱ Κυβερνήσεις νὰ ξεφεύγουν ἀπὸ τὸν κοινωνικόν, ἀπὸ τὸν ὁμαλὸν τρόπον νομοθετήσεως, διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν ἐκτάκτων ἀναγκῶν, νὰ νομοθετοῦν δι’ ἄλλου τρόπου καὶ ὄχι διὰ τῆς Βουλῆς. Πρώτη παρέκκλισις τῆς κανονικῆς νομοθετήσεως, ἦτο τὸ γνωστὸν καὶ ἀπὸ ὡρισμένους ἀποκληθὲν ἁμαρτωλὸν ἄρθρον 35 τοῦ Συντάγματος, τὸ ὁποῖον ἐθεσπίσθη δι’ ὡρισμένας ἐκτάκτους καὶ ἐπειγούσας ἀνάγκας καὶ κατέστη τελευταίως κανὼν καὶ μάλιστα κανών, ὁ ὁποῖος ὑπερισχύει τοῦ πραγματικοῦ κανόνος, διότι τελευταίως εἴδομεν νὰ νομοθετοῦνται πολλοὶ περισσότεροι νόμοι διὰ τῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος παρὰ διὰ τοῦ Σώματος τῆς Βουλῆς. Ἀλλὰ ἐκτὸς τῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ ἄρθρου 35, αἱ τελευταῖαι Κυβερνήσεις καταφεύγουν καὶ εἰς ἄλλην μέθοδον, τὴν μέθοδον τῶν πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου. Καὶ φυσικά, ἐὰν ἐπρόκειτο πάλιν δι’ ἐκτάκτους καὶ ἐπειγούσας ἀνάγκας, τὸ πρᾶγμα θὰ ἦτο κατανοητόν, ἀλλὰ βλέπομεν σειρὰν πράξεων, αἱ ὁποῖαι ρυθμίζουν, ὄχι ἐπειγούσης φύσεως ζητήματα, νὰ ἀντικαθιστοῦν τὸ Νομοθετικὸν Σῶμα. Βεβαίως, ἂν ἐξετάσῃ κανεὶς τὴν βάσιν τῶν Πράξεων ποὺ περιλαμβάνει τὸ σημερινὸν νομοσχέδιον θὰ ἴδῃ, ὅτι ὅλαι αὐταί, ἢ μᾶλλον αἱ περισσότεραι ἔχουν περιεχόμενον καλῶς καὶ ὀρθῶς κείμενον, ἀλλὰ εἶναι μία ἀπαλλοτρίωσις τοῦ ἔργου τῆς Βουλῆς ἡ διὰ Πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου νομοθέτησις. Ἐπὶ πλέον δέ, εἰς τὴν παροῦσαν περίπτωσιν, παρουσιάζεται καὶ τὸ ἑξῆς καταπληκτικὸν καὶ πρωτοφανὲς καὶ ἀποφάσεις ὑπουργῶν, μὲ νομοθετικὸν περιεχόμενον, εἶναι πρᾶγμα, τὸ ὁποῖον νομίζω, διὰ πρώτην φορὰν παρουσιάζεται εἰς τὰ χρονικὰ τῆς διακυβερνήσεως τῆς Χώρας μας.
§100Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ. (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Ὅταν δὲν ὑπάρχῃ Βουλὴ καὶ εἶναι πρὸς τὸ συμφέρον τῶν παραγωγῶν;
§101Κ. ΤΣΙΓΑΡΑΣ. Ὑπάρχει, κ. ὑπουργέ, πάντοτε Βουλή. Καὶ ὅταν δὲν ὑπάρχῃ Βουλή, ὑπάρχει ἡ Ἐπιτροπὴ τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος. Μόνον εἰς μίαν θεομηνίαν, θὰ ἠμποροῦσε νὰ γίνῃ ἀνεκτόν.
§102Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ. (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Ὀρθῶς ἐλήφθη, διότι ἦτο κατεπείγουσα ἀνάγκη, πρὸς προστασίαν τῶν παραγωγῶν.
§103Κ. ΤΣΙΓΑΡΑΣ. Δὲν ὁμιλῶ ἐπὶ τῆς οὐσίας, ὁμιλῶ διὰ τὸν τρόπον νομοθετήσεως, ὁ ὁποῖος σιγὰ–σιγὰ πηγαίνει νὰ καταργήσῃ τὸ Κοινοβούλιον. Καὶ ἐπὶ πλέον, ἐφ’ ὅσον ἡ Κυβέρνησις ἠναγκάσθη νὰ νομοθετήσῃ διὰ πράξεων, νομίζω, ὅτι εἶχε τὴν ὑποχρέωσιν, εἰς τὸ πιὸ σύντομον χρονικὸν διάστημα, νὰ φέρῃ πρὸς κύρωσιν αὐτὴν τὴν πρᾶξιν εἰς τὴν Βουλὴν καὶ ὄχι νὰ περιμένῃ 3 καὶ 3½ χρόνια καὶ κατόπιν νὰ τὴν παρουσιάσῃ εἰς τὴν Βουλήν, χωρὶς ἡ Βουλὴ νὰ ἔχῃ οὔτε κἂν γνώμην, εἴτε γνῶσιν, ἂς εἴπωμεν, τῶν περιστάσεων, ὑπὸ τὰς ὁποίας ἐθεσπίσθησαν οἱ κανόνες αὐτοί. Ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ, μία πρᾶξις, ἡ ὁποία εἶναι ὀρθή, κατὰ τὰ ἄλλα, ἡ ὁποία ἐνομιμοποίησε τὴν κατοχὴν καὶ τὴν ἐμπορίαν τῶν καπνῶν τοῦ ἔτους 1955, τὰ ὁποῖα καπνὰ ἐφυτεύθησαν ἄνευ ἀδείας, βλέπομεν ἐδῶ, ὅτι ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον εἴχομεν εἴπει, μὲ τὴν εὐκαιρίαν τοῦ νόμου «περὶ Ἐθνικοῦ Ὀργανισμοῦ Καπνοῦ», ὅτι εἰς τὰς Ἐπιτροπάς, αἱ ὁποῖαι πρόκειται νὰ ρυθμίζουν θέματα καλλιεργείας, θὰ ἔπρεπε νὰ ὑπάρχῃ, ἐκτὸς τῆς ἐπιστήμης καὶ τοῦ Κράτους, καὶ ἡ πεῖρα, ὥστε καὶ αὐτὴ νὰ βοηθῇ εἰς τὸ ἔργον. Βλέπομεν ἐδῶ, ὅτι ἀπὸ καλλιεργουμένας ἐκτάσεις τινάς, ἔχουν χαρακτηρισθῆ ὑπὸ τῶν ἐπιτροπῶν ὡς ἀκατάλληλοι, ἐκαλλιεργήθησαν καπνά, τὰ ὁποῖα ἐκρίθησαν κατάλληλα πρὸς ἐμπορίαν. Αὐτὸ πρέπει νὰ μᾶς διδάξῃ, ὅτι πρέπει, ὅταν ρυθμίζωνται θέματα, τὰ ὁποῖα ἀφοροῦν τὴν καλλιέργειαν, πρέπει νὰ λαμβάνεται ἀπαραιτήτως ὑπ’ ὄψει καὶ ἡ πεῖρα, ἡ ὁποία εἶναι συγκεντρωμένη εἰς τοὺς ἀσκοῦντας τὴν καλλιέργειαν. Νομίζω ὅτι, κατόπιν αὐτῶν καὶ βέβαια ἐφ’ ὅσον πρόκειται περὶ γεγονότων, τὰ ὁποῖα ἔχουν ἤδη λάβει νομοθετικὴν ἰσχύν, εἴμεθα ὑποχρεωμένοι φυσικὰ νὰ ψηφίσωμεν τὸ νομοσχέδιον, μὲ τὴν παρατήρησιν, ὅμως, ὅτι πρέπει, ἐπὶ τέλους, κἄποτε νὰ ἀποφασισθῇ, ὅτι ἡ νομοθέτησις θὰ πρέπει νὰ γίνεται διὰ τοῦ φυσιολογικοῦ ὀργάνου, τοῦ ἀσκοῦντος τὴν ἐξουσίαν αὐτήν, δηλαδὴ διὰ τῆς Βουλῆς, καὶ ὄχι διὰ τῆς Ἐπιτροπῆς Ἐξουσιοδοτήσεως καὶ διὰ πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου.
§104ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μ. Κύρκος, ἔχει τὸν λόγον.
§105Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος κ. Τσιγάρας, μὲ ἐπρόλαβεν εἰς ὅσα ἐπροτιθέμην νὰ ἐκθέσω, ἐν σχέσει μὲ τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον. Ὑπῆρξεν ὅμως λίαν ἐπιεικὴς καὶ ἐν τούτῳ διαφωνῶ ριζικῶς πρὸς τὰς ἀπόψεις, τὰς ὁποίας ἀνέπτυξε. Τίποτε, κύριε Πρόεδρε, δὲν εἶναι περισσότερον ἐπεῖγον, τίποτε δὲν εἶναι περισσότερον συμφέρον καὶ ἐπιβεβλημένον διὰ τὸν λαόν, ἀπὸ τὴν πιστὴν καὶ τὴν ἀπαρέγκλιτον τήρησιν τοῦ Συντάγματος. Καὶ λυποῦμαι, διότι ὁ κ. ὑφυπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ὁ ὁποῖος παρίσταται ἐδῶ, δὲν ἔχει κἂν τὴν συνείδησιν τῆς παραβιάσεως θεμελιωδεστάτης διατάξεως τοῦ Συντάγματος, τῆς διατάξεως ἐκείνης, κατὰ τὴν ὁποίαν τὴν νομοθετικὴν ἐξουσίαν ἀσκεῖ ἡ Βουλὴ καὶ ὄχι ἡ Κυβέρνησις.
§106Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ. (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Ὅταν δὲν ὑπάρχῃ Βουλή;
§107Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Ὑπάρχει πάντοτε Βουλή, διότι ὑπάρχει τὸ ἄρθρον 35 τοῦ Συντάγματος, τὸ ὁποῖον διατηρεῖ ἐν πλήρει συνεχείᾳ τὴν νομοθετικὴν λειτουργίαν. Καὶ ὅταν εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος εἰσάγωνται, ὅπως εἰσάγονται, νομοσχέδια, βεβαίως ἦτο δυνατὸν νὰ εἰσαχθῇ καὶ τὸ νομοσχέδιον, τοῦ ὁποίου ζητεῖται σήμερον ἡ ἀναδρομικὴ κύρωσις. Τί νὰ εἴπωμεν περὶ τῆς οὐσίας τοῦ νομοσχεδίου, κύριε Πρόεδρε, ὅταν τὸ νομοσχέδιον εἰσάγεται πρὸς ἐπιψήφισιν, ἀφοῦ ἴσχυσεν ἐπὶ 3 καὶ πλέον ἔτη; Διότι, ὅπως βλέπετε, αἱ πρῶται πράξεις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, τῶν ὁποίων ζητεῖται ἡ κύρωσις, ἀνάγονται εἰς τὸ 1955. Τί νὰ εἴπωμεν περὶ τῆς οὐσίας; Δὲν ἀποτελεῖ αὐτὸ ἕνα εἶδος ἐμπαιγμοῦ πρὸς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν; ὅταν ἔρχεται ἡ Κυβέρνησις καὶ ζητεῖ, μετὰ τρία ὁλόκληρα χρόνια, νὰ ψηφίσωμεν πρᾶξιν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἡ ὁποία ἰσχύει ἀφ’ ἧς ἐγένετο ὑπ’ αὐτοῦ; Ποῖος εἶναι ὁ λόγος, διὰ τὸν ὁποῖον θὰ πρέπει αἱ πράξεις αὐταὶ νὰ μένουν εἰς τὰ χρονοντούλαπα τῶν ὑπουργῶν καὶ νὰ μὴ εἰσάγωνται παραχρῆμα ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, συνεχῶς λειτουργούσης χάρις εἰς τὸ ἄρθρον 35 τοῦ Συντάγματος. Κύριε Πρόεδρε, ἐὰν πραγματικῶς, ὅπως διακηρύττομεν, πιστεύομεν εἰς τὴν Δημοκρατίαν καὶ δὲν ἐπικαλούμεθα ἁπλῶς τὴν δημοκρατίαν, διότι μᾶς συμφέρει, νὰ τὴν ἐπικαλούμεθα, ἐὰν πραγματικῶς πιστεύωμεν εἰς αὐτήν, πρέπει ταὐτοχρόνως νὰ πιστεύωμεν καὶ εἰς τὸ ὅτι τὴν νομοθετικὴν ἐξουσίαν πρέπει νὰ τὴν ἀσκῇ ἡ Βουλὴ καὶ μόνον ἡ Βουλή. Ἐν ὅσῳ δὲν ὑπῆρχε τὸ ἄρθρον 35 τοῦ Συντάγματος, αἱ Κυβερνήσεις κατέφευγον εἰς τοὺς ἀναγκαστικοὺς νόμους. Καὶ θὰ ἐνθυμοῦνται οἱ κύριοι συνάδελφοι, οἱ ὁποῖοι ἦσαν καὶ εἰς τὴν Βουλὴν τοῦ 1951, ὅτι ἕνα βράδυ μᾶς προσεκόμισαν τεῦχος ὁλόκληρον ἀναγκαστικῶν νόμων, τῶν ὁποίων ἐζητήθη ἡ συνολικὴ κύρωσις καὶ ἐπετεύχθη αὕτη. Δὲν εἴχομεν κἂν τὸν καιρὸν νὰ ἀναγνώσωμεν τοὺς τίτλους τῶν ἀναγκαστικῶν νόμων, διὰ νὰ ψηφίσωμεν, διὰ νὰ ἔχωμεν τὴν συνείδησιν ἤρεμον, ὅτι ψηφίζοντες, ἐψηφίσαμεν ἐν γνώσει τοῦ τί ἐψηφίσαμεν. Ἀλλὰ εἰς τὸν ἀναγκαστικὸν νόμον ὑπάρχει τοὐλάχιστον ἡ σύμπραξις τοῦ ἑτέρου τῶν παραγόντων τῆς νομοθετικῆς ἐξουσίας, τοῦ Βασιλέως δηλαδή, ἐνῷ εἰς τὴν πρᾶξιν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, δὲν συμβαίνει αὐτό. Ἀποτελεῖ, λοιπόν, στοιχειῶδες καθῆκον τῆς Βουλῆς, ἀμυνομένης καὶ τῆς Δημοκρατίας καὶ τοῦ Πολιτεύματος, ἀλλὰ καὶ τῆς ἰδίας αὐτῆς ἀξιοπρεπείας, νὰ ἀποφασισθῇ, ἐπὶ τέλους, εἰς μίαν συνεδρίασιν νὰ ἀρνηθῇ τὴν ψήφισιν πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, διὰ νὰ ὑποστοῦν τὰς συνεπείας ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι συνέτρεξαν εἰς τὸ νὰ ἐκδοθοῦν αἱ πράξεις αὐταί. Πρέπει κἄποιαν ὥραν, ὑπερασπιζόμενοι τὰ δικαιώματα, τὰ ὁποῖα μᾶς ἀνέθεσεν ὁ λαός, θὰ δείξωμεν, ὅτι δὲν εἴμεθα διατεθειμένοι νὰ τὰ ἀπεμπολήσωμεν. Διότι ἀλλοίμονον, ἐάν, αὐτό, τὸ ὁποῖον συντελεῖται, συνεχισθῇ. Διὰ ποῖον λόγον, κύριε Πρόεδρε, ὁ λαὸς θὰ ἀνεχθῇ τὴν ὕπαρξιν τῆς Βουλῆς καὶ ἀκόμη νὰ ὑφίσταται τὰς δαπάνας αὐτῆς, τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ἡμεῖς δεχόμεθα αὐτὴν τὴν κατάστασιν, μετὰ 3, 4 καὶ 5 χρόνια νὰ φέρῃ ἐνώπιον ἡμῶν ἡ Κυβέρνησις πρὸς κύρωσιν πράξεις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου; Δι’ αὐτοὺς τοὺς λόγους, κηρύσσομαι ἐναντίον αὐτοῦ τοῦ εἴδους τῶν πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ ἀρνοῦμαι τὴν ψῆφόν μου εἰς τὸ νομοσχέδιον αὐτό.
§108ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς, ἔχει τὸν λόγον.
§109Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Πράγματι, κύριε Πρόεδρε, εἶναι λυπηρόν, διότι ἔρχεται τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου νὰ κυρώσῃ πρᾶξιν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ἢ τοῦ ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, ἐκδοθεῖσαν πρὸ 3ετίας καὶ πλέον καὶ ἐφαρμοσθεῖσαν ἔκτοτε. Θὰ πρέπει νὰ σταματήσῃ ἡ συνήθεια αὐτή, διότι ἄλλως θὰ καταστῇ ἄχρηστος ἡ Βουλὴ καὶ θὰ γίνῃ ἐκτροπὴ ἐκ τοῦ πολιτεύματος. Νομίζω, ὅτι ἡ ἀνάγκη τῆς ταχείας ψηφίσεως τῶν νόμων, ἀπούσης τῆς Βουλῆς, πληροῦται ἀρκούντως διὰ τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος. Συνεπῶς, δὲν συγχωρεῖται ἡ συνέχισις τῆς συνηθείας τῆς νομοθετήσεως δι’ ὑπουργικῶν ἀποφάσεων ἢ ἀποφάσεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου. Νομίζω, ὅτι τὸ πρόβλημα τῆς ἀγορᾶς τῶν μικρῶν βιομηχανιῶν θὰ ἔδει νὰ εἶχε λυθῆ ἐγκαίρως καὶ δὲν θὰ ἐχρειάζετο νέα παράτασις προθεσμίας πρὸς ἐξαγοράν των. Πιστεύω, ὅτι ἡ παρεχομένη, διὰ τοῦ ἄρθρου 3 τοῦ σχεδίου νόμου, θὰ εἶναι ἡ τελευταία. Διὰ τὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 4, θὰ ἤθελον ἁπλῶς νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τοῦ κυρίου ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, μήπως ἡ προσπάθεια διώξεως τοῦ λαθρεμπορίου, ποὺ εἶναι ἀγαθή, πλήξῃ τὴν ἄλλην προσπάθειαν τῆς ἀναπτύξεως τοῦ Τουρισμοῦ. Θὰ χρειασθῇ προσοχὴ κατὰ τὴν ἐφαρμογὴν τῆς διατάξεως ταύτης, μὴ τυχὸν θέλοντες νὰ περιορίσωμεν τὸ λαθρεμπόριον, παρενοχλήσωμεν τὴν τουριστικήν μας προσπάθειαν.
§110ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μ. Στεφανίδης, ἔχει τὸν λόγον.
§111Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, μοὶ παρεσχέθη κατ’ ἐπάληψιν ἡ εὐκαιρία, ἐξ ἀφορμῆς ὑποβολῆς πρὸς κύρωσιν εἰς τὴν Βουλὴν καὶ εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος ὑπὸ τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, νὰ ἐπισημάνω τὴν βαρυτάτην εὐθύνην τῆς Κυβερνήσεως, διὰ τὴν ἀντισυνταγματικὴν αὐτὴν τακτικήν της, νὰ νομοθετῇ διὰ πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ νὰ τὰς φέρῃ πρὸς κύρωσιν, μετὰ παρέλευσιν μακροῦ χρόνου ἐφαρμογῆς των. Καίρια καὶ σοβαρὰ θέματα, χωρὶς τὴν σύμπραξιν τῶν δύο κυριωτέρων φορέων τῆς νομοθετικῆς ἐξουσίας, ρυθμίζει ἡ ἰδία, κατὰ τρόπον αὐθαίρετον. Δι’ αὐτὸ συμμερίζομαι ἐξ ὁλοκλήρου τὴν ἔντονον διαμαρτυρίαν καὶ ἀγανάκτησιν τοῦ προλαλήσαντος ἀξιοτίμου συναδέλφου κ. Κύρκου. Πέραν ὅμως τῆς ἀντισυνταγματικῆς αὐτῆς ἐνεργείας τῆς Κυβερνήσεως, ποὺ δὲν ἐδιδάχθη ἀπὸ σωρείαν ἀποφάσεων τῶν ἀνωτάτων δικαστηρίων μας, διὰ πλείστας ἀντισυνταγματικὰς πράξεις της, ὀφείλω νὰ ἀναφερθῶ εἰς μίαν ἄλλην ἐξ ἴσου σοβαρὰν ἀνωμαλίαν καὶ νομικῶς καὶ ἠθικῶς ἀπαράδεκτον ἐνέργειάν της, νὰ μὴ ἀρκῆται ἁπλῶς νὰ ἐπιδιώκῃ τὴν κύρωσιν τῶν προεκδοθεισῶν πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἀλλὰ καὶ διὰ τῶν σχεδίων νόμων, ὅπως καὶ διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν, νὰ τροποποιῇ καὶ αὐτὰς τὰς ἐγκριθείσας καὶ ἐφαρμοσθείσας ὑπὸ τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου διατάξεις τῶν συναφῶν πράξεών του καὶ ἐπὶ πλέον νὰ προσδίδῃ εἴς τινας ἐξ αὐτῶν ἀναδρομικὴν ἰσχύν. Εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος, εἶχον ἐπικρίνει δριμέως ἕνα σχέδιον Ν. Διατάγματος, περὶ τουρισμοῦ, ποὺ ἔφερεν ὁ κ. ὑπουργὸς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως καὶ μίαν ἀναδρομικὴν διάταξιν, περὶ ἀπαλλαγῆς ἐκ τῆς φορολογίας. Ἤδη, ἡ ἰδία τακτικὴ ἐπαναλαμβάνεται ἀπὸ τὸν σημερινὸν κ. ὑφυπουργὸν Οἰκονομικῶν. Εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν καὶ εἰς τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου, εἰς τὸ ἄρθρον 1, παράγραφον 14, ἐδάφιον IV, ἡ παράγραφος 9 τῆς πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἀντικαθίσταται, ἀφ’ ἧς ἴσχυσεν, ὡς ἀκολούθως: «Διὰ τὸν ὑπολογισμὸν τῶν ὑπὸ τῆς παραγράφου 1 τῆς παρούσης καθοριζομένων ποσοστῶν προμηθείας τῶν πρατηριούχων καὶ καπνοπωλῶν, ἐκπίπτεται ἐκ τῆς τιμῆς λιανικῆς πωλήσεως τῶν μὲν σιγαρέττων Αʹ κατηγορίας ποσὸν 4,40 δραχμῶν, τῶν δὲ λοιπῶν ποσὸν 8,80 δραχμῶν κατὰ χιλιόγραμμον». Ἡ διάταξις αὕτη, μεταβάλλει ἄρδην τὴν προηγουμένην τῆς πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ ἔχει σοβαρὸν οἰκονομικὸν περιεχόμενον. Δὲν ἐδικαιοῦτο καὶ ἠθικῶς ἡ Κυβέρνησις, νὰ τὴν τροποποιήσῃ καὶ νὰ τῆς προσδώσῃ ἀναδρομικότητα, διὰ τόσον μακρὸν χρόνον. Δι’ αὐτὸ κατηγορῶ τὴν Κυβέρνησιν καὶ τὸν κ. ὑπουργόν.
§112Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ. (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Ἡ Κυβέρνησις Καραμανλῆ, εἶναι ἡ μόνη Κυβέρνησις ποὺ ἐξέδωκε τὰς ὀλιγωτέρας πράξεις Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ πάντοτε πρὸς ἀντιμετώπισιν κατεπειγόντων θεμάτων.
§113Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, ἐπικρίνω σᾶς καὶ τὴν Κυβέρνησιν, διότι δὲν ἀρκεῖται τοὐλάχιστον εἰς τὴν ἀσυγχώρητον αὐτὴν τακτικὴν παραβιάσεως τοῦ Συντάγματος, ἀλλὰ ἤδη ζητεῖ νὰ ψηφισθῇ διάταξις, ἄρδην ἀνατρέπουσα καὶ τροποποιοῦσα τὴν προϊσχύσασαν πρᾶξιν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ μὲ ἀναδρομικότητα. Τοῦτο, εἶναι ἀπαράδεκτον καὶ πρωτάκουστον καὶ μόνον σεῖς τὸ ἐπιχειρεῖτε. Ἡ παράγραφος 9, εἶναι οἰκονομικοῦ περιεχομένου καὶ ἀφορᾶ τὴν τιμὴν λιανικῆς πωλήσεως τῶν σιγαρέττων καὶ ἤδη ρυθμίζεται τὸ σοβαρὸν οἰκονομικὸν αὐτὸ θέμα κατὰ τρόπον ἐντελῶς διάφορον ἀπὸ ἐκεῖνον, μὲ τὸ ὁποῖον τὸ ἐρρύθμισε τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον, πρὸ τριετίας περίπου.
§114Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ. (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Δὲν ἐφηρμόσθη ποτέ.
§115Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Ἐπαναλαμβάνω, κύριε ὑπουργέ, τὴν κατὰ τῆς Κυβερνήσεως ἐπίκρισίν μου, διότι δὲν θέλετε νὰ μὲ ἐννοήσητε, ὄχι μόνον διὰ τὴν ἀντισυνταγματικὴν ἔκδοσιν πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ὑπαρχούσης Βουλῆς, ἀλλὰ καὶ διὰ τὴν ἐπιχειρουμένην εἰς τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου τροποποίησιν τῶν διατάξεων τῶν πράξεων αὐτῶν καὶ μάλιστα διὰ θεσπίσεως ἀναδρομικῆς ἰσχύος των. Ἡ ἀναδρομικότης τῶν διατάξεων αὐτῶν καὶ μάλιστα κατὰ τρόπον διάφορον τῆς ἀρχικῆς θεσπίσεώς των ὑπὸ τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, δημιουργεῖ πρόβλημα διαβλητῶν ἐνεργειῶν τῆς Κυβερνήσεως.
§116Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ. (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Ὁμιλεῖτε πάντοτε μὲ ἔντονον φαντασίαν καὶ πάντοτε δίδετε τὸν τόνον τοῦ σκανδάλου, ποὺ δημιουργεῖ ἡ ἀντιπολιτευτικὴ φαντασία σας.
§117Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, ἔχετε συνηθίσει, μὲ τὸν ἀγέρωχον αὐτὸν τόνον, καὶ εἰς τὴν προηγουμένην Βουλὴν καὶ εἰς τὴν σημερινήν, νὰ κάμνετε διαφόρους ἀνεπιτρέπτους χαρακτηρισμούς, ἀντικειμένους εἰς τὴν κοινοβουλευτικὴν εὐπρέπειαν. Διαμαρτύρομαι δι’ αὐτὸ καὶ σᾶς ἐπιστρέφω τὸν χαρακτηρισμὸν αὐτόν, διότι σᾶς ἀνήκει καὶ μόνον, διότι, ἀφοῦ ἰσχυρίζεσθε, ὅτι δὲν ἐφηρμόσθη ποτὲ ἡ διάταξις, τότε διατί, κύριε ὑπουργὲ τῶν Οἰκονομικῶν, τὴν ἐφέρατε πρὸς κύρωσιν εἰς τὴν Βουλὴν καὶ τὴν ἐτροποποιήσατε εἰς τὸ σχέδιον τὴν ἀρχικὴν διάταξιν, περὶ τιμῆς σιγαρέττων, καὶ τῆς δίδετε σήμερον ἀναδρομικὴν ἰσχύν; Ποίαν ἔννοιαν ἔχει ἡ ἀναδρομικὴ ἰσχύς, ἀφοῦ δὲν ἐφηρμόσθη ἡ διάταξις αὐτή; Εἰς αὐτὸ ὀφείλετε νὰ ἀπαντήσητε καὶ δι’ αὐτὸ σᾶς κατηγορῶ, διότι ἀφήνετε τὴν ἐντύπωσιν, μὲ τὴν τροποποίησιν τῆς διατάξεως αὐτῆς, εὐλόγως, ὅτι δὲν ἐφηρμόσατε εἰς τὸ παρελθὸν τὴν ἀρχικήν, ἀλλὰ αὐθαιρέτως τὴν τροποποιημένην διάταξιν καὶ ἔρχεσθε νὰ καλύψητε ἐκ τῶν ὑστέρων ἐκνόμους καὶ αὐθαιρέτους ἐνεργείας σας. Ἐγώ, ἐπικαλοῦμαι ἐπιχείρημα θετικόν, ἀδιαμφισβήτητον, ἐκ τοῦ κειμένου τοῦ νομοσχεδίου σας ἀντλούμενον καὶ ὄχι φανταστικὸν λόγον ἐπικρίσεως.
§118Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Διατί, κύριε Πρόεδρε, ὁ κύριος ὑπουργὸς ἐξανίσταται καὶ χρησιμοποιεῖ τὰς ἀπαραδέκτους αὐτὰς φράσεις, τὰς ὁποίας ἠκούσαμεν;
§119Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ. (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Διότι, κύριε συνάδελφε, ἐξανίσταται ἡ συνείδησίς μου, ὅταν βλέπω νὰ καταβάλλεται προσπάθεια νὰ δημιουργηθοῦν φαντασιώδεις ἐντυπώσεις, περὶ ὑπάρξεως σκανδάλων, ἐκεῖ ὅπου τὰ πάντα εἶναι διαυγῆ καὶ κρυστάλλινα.
§120ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Ζίγδης ἔχει τὸν λόγον.
§121Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Ἐζήτησα τὸν λόγον, κύριε Πρόεδρε, διὰ νὰ ὁμιλήσω ἐπὶ δύο θεμάτων. Προηγουμένως, ὅμως, θέλω νὰ κάμω τὴν ἑξῆς παρατήρησιν: Ὑπεστήριξεν ὁ κ. ὑπουργός, ὅτι ἡ Κυβέρνησις, νομίμως πράττει, νομοθετοῦσα διὰ τῆς μεθόδου τῶν ἀποφάσεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, τὰς ὁποίας φέρει πολὺ ἀργότερον πρὸς κύρωσιν ὑπὸ τῆς Βουλῆς. Τοῦτο εἶναι προφανῶς ἀνακριβές, καθ’ ὅτι μετὰ τὸ Σύνταγμα τοῦ 1952, οὐδὲν τοιοῦτον δικαίωμα ἀναγνωρίζεται εἰς τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον. Μάλιστα, τὸ Σύνταγμα αὐτό, διὰ τοῦ ἄρθρου 35 καὶ τὴν σύστασιν τῆς Εἰδικῆς Ἐπιτροπῆς, ἡ ὁποία ἔχει ἀποστολὴν νὰ νομοθετῇ, ὅταν ἀπουσιάζῃ ἡ Βουλή, ἐπὶ ἐξαιρετικῶς ἐπειγόντως θεμάτων, αἱ Κυβερνήσεις δὲν ἔχουν οὔτε τὸ πρόσχημα τῆς ἀνάγκης, διὰ νὰ καταφεύγουν εἰς τὰς ἀποφάσεις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου. Ὑπεστηρίχθη παρὰ τοῦ κυρίου ὑπουργοῦ, πρὸς δικαιολόγησιν τῆς ἀντισυνταγματικῆς τακτικῆς τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι πλῆθος ἀποφάσεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ὑπάρχουν καὶ ἐκυρώθησαν προσφάτως, ληφθεῖσαι κατὰ τὴν περίοδον 1946–1952. Ἀλλὰ τότε, δὲν ὑπῆρχε τὸ Σύνταγμα τοῦ 52 καὶ τὸ ἄρθρον 35. Θὰ ἔπρεπε, ἐπίσης, νὰ παρατηρήσω, ὅτι εἶναι κάπως περίεργον, πρὸς δικαιολογίαν τῆς σημερινῆς ἀνομίας τῆς Κυβερνήσεως, νὰ ἐπιρρίπτεται καθ’ ἡμῶν ἡ ἀταξία ἔστω μιᾶς περιόδου, κατὰ τὴν ὁποίαν καὶ ὁ κ. ὑπουργὸς καὶ ἡ σημερινὴ συμπολίτευσις, ἀπετέλουν τὴν τότε κυβερνητικὴν πλειοψηφίαν. Καὶ ἤδη, ἐπὶ τοῦ πρώτου θέματος, τὸ ὁποῖον ἤθελον νὰ θίξω. Μοῦ δίδεται ἡ εὐκαιρία ἐπ’ αὐτοῦ, ἐκ τῆς ὑποβληθείσης τροπολογίας περὶ συστάσεως πρατηρίου πωλήσεως ἀφορολογήτων σιγαρέττων εἰς τοὺς Ἀερολιμένας καὶ Λιμένα Ρόδου–Θεσσαλονίκης κλπ. Ἡ τροπολογία εἶναι ὀρθὴ καὶ πρέπει ν’ ἀποτελέσῃ τμῆμα τῆς γενικωτέρας καπνικῆς μας πολιτικῆς. Διότι τὰ πρατήρια αὐτά, ὄχι μόνον προωθοῦν τὴν διάθεσιν τῶν προϊόντων καπνοῦ, ἀλλὰ προσφέρουν ἀποτελεσματικώτατον τρόπον διαφημίσεως τῶν ἑλληνικῶν καπνῶν. Εἰς ὅλας τὰς χώρας ποὺ βιομηχανοποιοῦν τὸν καπνόν, χρησιμοποιεῖται ἡ μέθοδος αὐτή. Διατί νὰ μὴ τὴν χρησιμοποιῇ ἡ καπνοπαραγωγὸς Ἑλλάς; Τὸ δεύτερον θέμα, εἰς τὸ ὁποῖον θέλω νὰ ἀναφερθῶ, εἶναι ἡ κατοχύρωσις τοῦ Μονοπωλίου τῆς Καπνοβιομηχανίας Ρόδου. Μετὰ τὴν 31ην Δεκεμβρίου, κατόπιν τοῦ ψηφισθέντος τὸ θέρος Ν. Διατάγματος, εἰσερχόμεθα εἰς ἕνα καθεστώς, τὸ ὁποῖον δυνατὸν νὰ κλωνίσῃ τὴν σημαντικὴν αὐτὴν Δωδεκανησιακὴν ἐπιχείρησιν. Ὑπεσχέθητε, κύριε ὑπουργέ, ὅτι εἰς τὸ πρῶτον καπνικὸν νομοσχέδιον, θὰ περιελαμβάνατε διάταξιν σχετικὴν μὲ τὴν κατοχύρωσιν τοῦ Μονοπωλίου —μὲ ὡρισμένας φυσικὰς ἐξαιρέσεις— τῆς Καπνοβιομηχανίας Ρόδου, διὰ τὴν Δωδεκάνησον. Αὐτὸ εἶναι τὸ πρῶτον νομοσχέδιον. Ἐλπίζω, νὰ θελήσητε νὰ τηρήσητε τὴν ὑπόσχεσίν σας, ἐφ’ ὅσον, μάλιστα, δι’ ἐγκυκλίου σας ἐλάβατε ἤδη πρόνοιαν τακτοποιήσεως τοῦ ζητήματος. Ἀλλ’ αἱ ἐγκύκλιοι, δὲν ἀποτελοῦν, βεβαίως, κατοχύρωσιν μιᾶς καταστάσεως καὶ πρὸ τῶν δικαστηρίων.
§122Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ. (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Ὅπως μελετᾶται ἤδη καὶ διὰ διοικητικῆς πράξεως ἐλύθη καὶ καὶ ἄλλοτε σᾶς ἐπληροφόρησα, κύριε συνάδελφε, τὸ θέμα ἐφαρμόζεται, ὅπως τὸ ζητεῖτε. Συνεπῶς, δὲν ὑπάρχει λόγος νὰ ἀνησυχῆτε. Εἰς ἄλλο νομοσχέδιον, θὰ εἶμαι ἕτοιμος νὰ δεχθῶ τὴν τροπολογίαν ἐκείνην. Σήμερον, δὲν εἶμαι εἰσέτι ὥριμος.
§123Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Πρέπει νὰ ἐπισπεύσητε, κύριε ὑπουργέ, νὰ ρυθμισθῇ τὸ θέμα πρὸ τῆς 31ης Δεκεμβρίου, διότι δυνατὸν νὰ δημιουργηθοῦν ζητήματα.
§124ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Κωστόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.
§125Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν θὰ ἀσχοληθῶ, κύριε Πρόεδρε, μὲ τὸ γενικὸν θέμα τῆς ἐκδόσεως πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου μὲ νομοθετικὸν περιεχόμενον, αἱ ὁποῖαι, μάλιστα, μὴ δημοσιευόμεναι εἰς τὴν Ἐφημερίδα τῆς Κυβερνήσεως, τελοῦν ἐν ἀγνοίᾳ τοῦ κοινοῦ. Ὡς παρετήρησε, πρὸ ὀλίγου, κἄποιος συνάδελφος, διὰ τὴν ἔκδοσιν τῶν ἀναγκαστικῶν νόμων, συνέπραττε καὶ ὁ εἷς τῶν παραγόντων τῆς νομοθετικῆς ἐξουσίας. Εἰς τὰς Πράξεις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἡ νομοθετικὴ ἐξουσία παραμένει ξένη. Θὰ παρεκάλουν, λοιπόν, ἐκφράζων ἐπὶ τοῦ προκειμένου, ἀσφαλῶς, τὸ αἴσθημα ὁλοκλήρου τῆς Βουλῆς, νὰ γίνεται ὅσον τὸ δυνατὸν μικροτέρα χρῆσις τῆς νομοθετικῆς αὐτῆς μηχανῆς καὶ ἐν πάσῃ περιπτώσει αἱ πράξεις αὐταὶ τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου νὰ ἔρχωνται εὐθὺς μετὰ τὴν ἔκδοσίν των ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας πρὸς κύρωσιν.
§126Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ. (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον, κύριε συνάδελφε, ἔχει δὶς κατατεθῆ μέχρι τοῦδε καὶ δὲν κατέστη δυνατὸν νὰ ψηφισθῇ. Δι’ αὐτὸ ὡς ἀντιλαμβάνεσθε, δὲν πταίει ἡ Κυβέρνησις. Δυστυχῶς, ἡ Βουλὴ συζητεῖ πολὺ καὶ ἐργάζεται ὀλίγον.
§127Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐνόμιζον, κύριε ὑπουργέ, ὅτι ἡ εὐθύνη διὰ τὴν κατάθεσιν ἐνωρίτερον τῶν ὑπὸ κύρωσιν πράξεων εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, θὰ ἐβάρυνε τὰς ὑπηρεσίας, αἱ ὁποῖαι δὲν σᾶς ἔκαμον τὴν ἀναγκαίαν ὑπόδειξιν. Χαίρω, ποὺ διευκρινίζετε τὰ πράγματα καὶ ἀναλαμβάνετε ἀκεραίαν τὴν εὐθύνην, διότι, ἀναμφισβητήτως, ἡ εὐθύνη βαρύνει ὑμᾶς καὶ οὐχὶ τὴν Βουλήν.
§128ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀπαντῶν εἰς τὸν κύριον ὑπουργόν, λέγω, ὅτι ἡ Βουλὴ καὶ ἐργάζεται καὶ ἀποδίδει.
§129Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ. (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις, κύριοι βουλευταί, τὰ μέγιστα ἐνδιαφέρεται διὰ τὴν κύρωσιν τῶν Πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ πρὸς τοῦτο ἀνατρέχει καὶ εἰς τὴν προπολεμικὴν ἔτι περίοδον, ὥστε νὰ μὴ ὑπάρξῃ πρᾶξις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ἀνεπικύρωτος.
§130Γ. ΚΑΤΣΑΦΑΔΟΣ. Πρέπει, κύριε Κωστόπουλε, νὰ εἴμεθα πραγματισταί. Δὲν πρέπει νὰ θεωροῦμεν ὑπεύθυνον τὴν Κυβέρνησιν, ὅταν ἀρχίζωμεν καὶ συζητοῦμεν ἐπὶ ὥρας ὁλοκλήρους ἐπὶ θεμάτων, τὰ ὁποῖα δὲν παρουσιάζουν κἄποιον ἐνδιαφέρον.
§131Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Περαιτέρω, κύριε Πρόεδρε, ἐπιθυμῶ νὰ εἴπω ὀλίγας λέξεις διὰ τὴν διάταξιν, τὴν ὁποίαν ἐπέκρινεν ὁ κ. Στεφανίδης. Εἶπεν ὁ κ. ὑπουργός, ὅτι ἡ διάταξις αὐτὴ οὐδέποτε ἐφηρμόσθη. Διατὶ τότε, δίδεται εἰς τὴν διάταξιν αὐτήν, ἀναδρομικὴ ἰσχύς;
§132Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ. (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Τὸ διαγράφω αὐτό, κύριε συνάδελφε, διὰ νὰ πεισθῆτε καὶ ὑμεῖς καὶ ὁ κ. Στεφανίδης, ὅτι δὲν πρόκειται περὶ σκανδάλου.
§133Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Ἐπέκρινον, κύριε Πρόεδρε, τὸν κύριον ὑπουργόν, διὰ τὴν ἀναδρομικὴν δύναμιν τῆς διατάξεως ἐκείνης. Ὁ κύριος ὑπουργός, μὲ διέκοψε καὶ μοῦ εἶπεν, ὅτι δὲν πρέπει νὰ διαμαρτύρωμαι, διότι ἡ διάταξις αὐτὴ οὐδέποτε ἐφηρμόσθη. Καὶ ἐπέμεινον εἰς τὴν ἐπίκρισιν τῆς Κυβερνήσεως, διότι διὰ τῆς κυρώσεως τῆς πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, αὕτη προσδίδει ἀναδρομικὴν ἰσχὺν εἰς μίαν διάταξιν, ποὺ δὲν ὑπῆρχε καὶ τὸ πρῶτον τώρα θεσπίζεται. Τώρα ἔρχεται ὁ κ. ὑπουργός, μετὰ τὴν γενομένην ὀξεῖαν ἐπίκρισιν, διὰ τὴν ἀδικαιολόγητον αὐτὴν ἀναδρομικότητα, καὶ δηλοῖ, ὅτι προτίθεται νὰ διαγράψῃ τὴν διάταξιν αὐτήν.
§134Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ. (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Διὰ νὰ δείξωμεν, κύριε συνάδελφε, τὴν καλήν μας διάθεσιν, μόνον διὰ τὸν λόγον αὐτὸν ἐδέχθην τὴν διαγραφὴν τῆς διατάξεως.
§135Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Ὄχι, κύριε ὑπουργέ, δὲν εἶναι ἡ καλή σας διάθεσις, ἡ αἰτία καὶ ἀφορμὴ τῆς διαγραφῆς της, ἀλλὰ ἡ δριμεῖα ἐπίκρισις τῆς ἀναδρομικότητος αὐτῆς ποὺ συστηματικῶς ἡ Κυβέρνησις προσδίδει, εἰς διαφόρους διατάξεις πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου. Ἐπομένως, ὁ χαρακτηρισμός σας, περὶ φαντασίας, προσήκει εἰς ὑμᾶς, κύριε ὑπουργέ, ὅστις εἶσθε ὑπεύθυνος διὰ τὴν κατάστασιν αὐτήν, καὶ ὁ ὁποῖος περιλάβατε, ἀσκόπως, ὡς τώρα ἰσχυρίζεσθε, μετὰ τὴν πολεμικήν μας, μίαν διάταξιν ἣν διαγράφετε τώρα καὶ προσφεύγετε εἰς ἀνοικείους χαρακτηρισμούς, διότι στερεῖσθε βασίμων ἐπιχειρημάτων.
§136ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Β. Ἐφραιμίδης, ἔχει τὸν λόγον.
§137Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοθετήματος ἐπίκρισίς μας, ὀφείλεται ἀκριβῶς εἰς τὴν συνεχιζομένην ἀνωμαλίαν, εἰς ἀνωμαλίαν ἡ ὁποία κατ’ ἐπανάληψιν παρατηρεῖται εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, προκειμένου περὶ πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, τὰς ὁποίας ἑκάστοτε ἡ Κυβέρνησις προσκομίζει πρὸς ἐπικύρωσιν καὶ ἡμεῖς εἴμεθα ὑποχρεωμένοι, μὴ δυνάμενοι νὰ τροποποιήσωμεν οὐδ’ ἐπ’ ἐλάχιστον τὰς πράξεις αὐτάς, νὰ τὰς ἀποδεχθῶμεν μὲ ἕνα Ναί, ἢ Ὄχι, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀντιδράσωμεν. Ἡ τακτικὴ αὐτή, κύριε Πρόεδρε, ἡ ὁποία ἐπαναλαμβάνεται εἰς τὰς περιπτώσεις αὐτάς, δίδει ἀφορμὴν νὰ διακηρύξωμεν τὴν ἀντίθεσιν καὶ τῆς ἰδικῆς μας παρατάξεως, ἡ ὁποία πολλὰς φορὰς ἔχει διακηρύξει τὸ ἀπαράδεκτον αὐτοῦ τοῦ συστήματος ἐπικυρώσεως Πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, διὰ νομοσχεδίων. Ἀλλὰ καὶ πέραν αὐτοῦ ἀκόμη, κύριε Πρόεδρε, ἡ Κυβέρνησις πολλάκις ἐμφανίζεται διὰ νομοσχεδίων, ζητοῦσα τὴν παροχὴν ἐξουσιοδοτήσεως, διὰ τὴν ἔκδοσιν διαταγμάτων πρὸς ρύθμισιν σοβαρωτάτων θεμάτων, καὶ μάλιστα θεμάτων, ὡς τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον πρὸ ἡμερῶν συνεζητήθη καὶ τὸ ὁποῖον ἀφεώρα τὴν ἀναδιάρθρωσιν τῶν δημοσίων ὑπηρεσιῶν. Παρὰ πολλῶν συναδέλφων, τὸ θέμα ἐκεῖνο ἐχαρακτηρίσθη, ὅτι ἔχει βάθος καὶ ἔκτασιν Συνταγματικῶν διατάξεων. Καὶ ὅμως ἐκλήθημεν νὰ δώσωμεν ἐξουσιοδότησιν εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ ρυθμίσῃ ἐν λευκῷ τοιαύτης σημασίας θέματα. Παρὰ ταῦτα, κύριε Πρόεδρε, δὲν θὰ ἐπέμενον νὰ παρέμβω εἰς τὴν συζήτησιν, ἐὰν δὲν ἐμεσολάβει ἡ παρέμβασις τοῦ κ. ὑφυπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, ὁ ὁποῖος εἶπεν, ὅτι ἡ Βουλὴ συζητεῖ καὶ δὲν ἐργάζεται. Τὸ περίεργον αὐτὸ ἐπιχείρημα τοῦ κ. ὑπουργοῦ, στρέφεται ἐναντίον ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι θέλουν νὰ περιορίσουν τὴν νομοθετικὴν ἐργασίαν τοῦ Σώματος. Ἐάν, κύριε ὑπουργέ, δὲν εἰργάσθη, ὡς εἴπατε, ἡ Βουλή, διὰ τοῦτο πταίει μόνον ἡ Κυβέρνησις, ἡ ὁποία ἐπὶ 6 ὁλοκλήρους μῆνας διέκοψε τὰς ἐργασίας τοῦ Σώματος καὶ δὲν ἄφησε νὰ λειτουργήσῃ καὶ κατ’ αὐτὸ τὸ χρονικὸν διάστημα, εἶναι φυσικὸν νὰ μὴ ἔχῃ ἀποδώσει.
§138ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶσθε ἐκτὸς θέματος. Συζητῶμεν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου. Κατὰ τὴν αὐριανὴν συνεδρίασιν, θὰ σᾶς δοθῇ ἡ εὐκαιρία εἰς τὴν δευτέραν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου περὶ διαρθρώσεως τῶν δημοσίων ὑπηρεσιῶν νὰ εἴπητε τὰς ἀπόψεις σας.
§139Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Πέραν τούτου, κύριε Πρόεδρε, ἐπειδὴ ὁ κύριος ὑπουργὸς ὑπηνίχθη εὐθύνας διὰ μακρὰς συζητήσεις, τῆς ἀντιπολιτεύσεως, τὸν πληροφορῶ, ὅτι ἡ εὐθύνη αὐτὴ βαρύνει κυρίως τὴν συμπολίτευσιν, ἡ ὁποία, κατὰ περίεργον τρόπον γενικεύει ἑκάστοτε τὰς συζητήσεις ἐπὶ ἐπερωτήσεων, τὰς ὁποίας κάμνει ἡ ἀντιπολίτευσις, ἀναμειγνυομένη κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον εἰς τὸν ἔλεγχον κατὰ τῆς Κυβερνήσεως, ὁ ὁποῖος ἀποκλειστικῶς ἀνήκει εἰς τὴν ἀντιπολίτευσιν. Συνεπῶς, ἡ εὐθύνη βαρύνει τὴν πτέρυγα τῆς συμπολιτεύσεως καὶ ὁ κ. ὑπουργὸς δὲν εὑρίσκεται ἐν δικαίῳ λέγων, ὅτι ἡ Βουλὴ συζητεῖ χωρὶς νὰ ἐργάζεται.
§140ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν εἶναι αὐτὰ τὰ ὁποῖα λέγετε, ἐποικοδομητικά.
§141Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ. (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Κύριε Πρόεδρε, ὁ κύριος συνάδελφος, ὁμιλεῖ ἐκτὸς τοῦ νομοσχεδίου.
§142ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ἐφραιμίδη, νὰ ὁμιλήσητε ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου.
§143Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπαναλαμβάνω, ὅτι ἡ ἀρχὴ τοῦ νομοσχεδίου, ἐφ’ ὅσον πρόκειται περὶ κυρώσεως πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, εἶναι αὐτή, διὰ τὴν ὁποίαν ὁμιλῶ, ἀλλὰ μετετοπίσθη ἡ συζήτησις, λόγῳ τῆς παρεμβάσεως τοῦ κυρίου ὑπουργοῦ, ἐδημιουργήθη νέον θέμα καὶ εἴχομεν ὑποχρέωσιν νὰ εἴπωμεν, ὅσα εἴπομεν.
§144ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλή, ἀποδέχεται κατ’ ἀρχὴν τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου;
§145ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.
§146ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο κατ’ ἀρχὴν δεκτὸν τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως πράξεών τινων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου «περὶ διαρρυθμίσεως τῶν τιμῶν πωλήσεως τῶν σιγαρέττων καὶ τοῦ ἐπ’ αὐτῶν φόρου καταναλώσεως καὶ ρυθμίσεως ἑτέρων τινῶν καπνικῶν ζητημάτων». Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν. Ἄρθρον 1. Ὁ κ. Τ. Μιχαηλίδης, ἔχει τὸν λόγον.
§147Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1, ἔχω μίαν τροπολογίαν. Θὰ ἀρχίσω ἀπὸ τὸ τελευταῖον μέρος τῆς τροπολογίας μου, διὰ τῆς ὁποίας ζητῶ νὰ ἱδρυθοῦν πρατήρια ἀφορολογήτων σιγαρέττων, ὡς τοῦ Ἀεροσταθμοῦ Ἑλληνικοῦ καὶ εἰς τοὺς λοιποὺς κυριωτέρους συγκοινωνιακοὺς κόμβους τῆς χώρας μας μὲ τὸ ἐξωτερικόν, ὡς εἰς τοὺς σιδηροδρομικοὺς σταθμοὺς Πυθείου καὶ Εἰδομένης, εἰς τοὺς ἀεροσταθμοὺς Θεσσαλονίκης, Ἡρακλείου, Κρήτης, Κερκύρας, Ρόδου καὶ εἰς τοὺς λιμένας Θεσσαλονίκης, Καβάλας, Πειραιῶς, Πατρῶν, Ἡρακλείου, Ρόδου, Κερκύρας, διὰ νὰ ἀποτελέσῃ ἡ δι’ αὐτῶν διοχέτευσις εἰς τὸ ἐξωτερικὸν τοῦ πολυτίμου αὐτοῦ προϊόντος μας, τὴν καλλιτέραν διαφήμισιν τῶν καπνῶν μας. Τὸ καπνικὸν θέμα, ἀπασχολεῖ σοβαρῶς τὴν χώραν μας. Δυστυχῶς, αἱ σοφαὶ κεφαλαί, αἱ ὁποῖαι ἀποτελοῦν τοὺς εἰσηγητὰς τῶν ληπτέων μέτρων, ἀνατρέχουν εἰς ξένους συγγραφεῖς, εἰς οἰκονομολόγους, εἰς βιβλιοθήκας καὶ ὅπου δήποτε ἀλλοῦ καὶ ὄχι εἰς τὴν ἱστορίαν τοῦ προϊόντος, ἡ ὁποία εἶναι πολὺ πρόσφατος. Τὰ εὐγενῆ καπνά, εἰς τὴν Ξάνθην τὸ πρῶτον παρήχθησαν πρὸ αἰῶνος περίπου, καὶ ἡ ἱστορία των εἶναι ὅτι μερικοὶ Ἕλληνες ἥρπασον τὸ βαλιτσάκι των καὶ ὀλίγα καπνὰ καὶ ἄλλοι ἐπῆγαν εἰς τὴν Γερμανίαν, ἄλλοι εἰς τὴν Ρωσίαν, ἄλλοι εἰς τὴν Αἴγυπτον καὶ λοιπὰς χώρας καὶ μὲ τὰ χειροποίητα σιγαρέττα τῆς ἐποχῆς ἐκείνης, τὰ ὁποῖα διέθετον εἰς τὰς ξένας ἀγοράς, κατέστησαν τὸ εἶδος αὐτὸ γνωστὸν εἰς τὴν παγκόσμιον κατανάλωσιν καὶ ἐπέτυχον τὴν προνομιακὴν χρησιμοποίησίν των ἀπὸ τοὺς τότε Βασιλεῖς καὶ Αὐτοκράτορας καὶ λοιποὺς εὐνοουμένους τοῦ πλούτου. Δυστυχῶς, τὰ ἐκλεκτὰ καπνά μας, τὰ μοναδικὰ εἰς τὸν κόσμον, λόγῳ τῆς ἀκηδίας τῶν ἁρμοδίων ὑπηρεσιῶν, ἔφθασαν εἰς τὴν σημερινὴν κατάπτωσιν, μὲ συνέπειαν, οἱ παραγωγοὶ τῶν εὐγενῶν καὶ κλασικῶν καπνῶν τῆς χώρας μας, τὰ ὁποῖα ἀποτελοῦν τὸ βασικὸν στοιχεῖον διαφημίσεως τῶν ἑλληνικῶν καπνῶν, νὰ περιέλθουν εἰς οἰκτρὰν οἰκονομικὴν κατάστασιν. Τὰ εὐγενῆ καπνά, πάντοτε ἀπετέλεσαν τὴν βάσιν διαμορφώσεως τιμῶν ὑψηλοτέρων καὶ διὰ τὰ καπνὰ τῶν λοιπῶν περιοχῶν μας. Ἀτυχῶς, σήμερον μαζεύονται σὰν σκουπίδια καὶ ρίχνονται τὰ σπάνια αὐτὰ καπνὰ σὲ δέματα μὲ καπνὰ οἱασδήποτε κατωτέρας ποικιλίας καὶ διοχετεύονται εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ὄχι διὰ νὰ παρασκευασθοῦν ἐκλεκτὰ σιγαρέττα, ἀλλὰ διὰ νὰ ἐξαφανίζωνται ἐν ἐλαχίστη ἀναλογία μέσα εἰς τὰς συνθέσεις τῶν καπνῶν τῆς παγκοσμίου παραγωγῆς. Διὰ τῆς ἱδρύσεως τῶν πρατηρίων σιγαρέττων θὰ καταστῇ δυνατόν, οἱ ξένοι καπνισταί, οἱ ὁποῖοι γνωρίζουν τὴν φήμην των, νὰ γνωρίσουν καὶ τὴν γεῦσιν καὶ τὸ μεθυστικὸν ἄρωμά των καὶ τοῦτο θὰ ἀποτελέσῃ τὴν ἀποτελεσματικωτέραν διαφήμισίν των καὶ θὰ ἀσκήσῃ ἐπὶ τῶν καπνοβιομηχανιῶν τῶν διαφόρων ξένων χωρῶν, τὸ μέσον πειθαναγκασμοῦ των, κατασκευῆς ἀναλόγων τύπων σιγαρέττων. Ἂν ἐπιτευχθῇ τοῦτο, τὰ εὐγενῆ καπνά μας θὰ ἐπανεύρουν τὰς παλαιὰς προνομιούχους τιμάς των. Θὰ ἤθελον λοιπὸν ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς ἱδρύσεως τῶν πρατηρίων ἀφορολογήτων σιγαρέττων, νὰ ἔχωμεν μίαν ἀπάντησιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ.
§148Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ. (Ὑφ. Οἰκον.). Κύριε συνάδελφε, πράγματι τὸ θέμα μᾶς ἀπασχολεῖ ἀπὸ μηνῶν, διότι εἶναι ἀναγκαῖον νὰ πραγματοποιηθῇ τὸ ἀφορολόγητον αὐτῶν τῶν σιγαρέττων τῶν εὐγενῶν καπνῶν. Δὲν εἶναι θέμα τῆς διευθύνσεως καπνοῦ, ἀλλὰ εἶναι θέμα τῆς τελωνειακῆς καὶ δασμολογικῆς διευθύνσεως καὶ συντόμως θὰ καταλήξωμεν εἰς συμπεράσματα κατὰ ποῖον τρόπον θὰ ἐξασφαλισθῇ ἀπὸ ἀπόψεως δημοσίου συμφέροντος, ἡ διάθεσις τῶν καπνῶν αὐτῶν καὶ ἰδίως διὰ τουριστικοὺς σκοπούς. Δὲν ἀποδέχομαι, ὅτι ἡ ἀκηδία τῶν ὑπηρεσιῶν συνετέλεσεν εἰς τὴν στροφὴν τοῦ καταναλωτικοῦ κοινοῦ πρὸς ἄλλα εὐγενῆ καπνὰ τοῦ ἰδίου τύπου. Τὸ κοινὸν ἐσυνήθισε νὰ καπνίζῃ αὐτὸ ποὺ θέλει. Τὸ Κράτος δὲν εὐθύνεται ἐν προκειμένῳ, ἀλλὰ ὀφείλει τὸ Κράτος νὰ ἔχῃ πολιτικὴν προωθήσεως καὶ αὐτῶν τῶν καπνῶν. Ἡ Κυβέρνησις ἡ σημερινή, παρ’ ὅτι τὰ δύο καπνεργοστάσια Καβάλας καὶ Ξάνθης δὲν ἀποδίδουν, τὰ κρατᾶ μὲ μίαν προοπτικὴν προωθήσεως τῶν εὐγενῶν καπνῶν. Ἑπομένως, λαμβάνονται ὅλα τὰ μέτρα διὰ νὰ προωθηθῇ ἡ ἀπορρόφησις τῶν εὐγενῶν αὐτῶν καπνῶν.
§149Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Παρεξηγήσατε τὰ ὅσα εἶπον, κ. ὑπουργέ. Ἐγὼ ἀνεφέρθην ἐπὶ τοῦ καπνοῦ τοῦ ἐξαγωγίμου. Τὸ δεύτερον μέρος τῆς τροπολογίας, τὸ συνδέω μὲ τὸ πρῶτον.
§150Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ. (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Τὴν πολιτικὴν τοῦ καπνοῦ ἐπὶ τῶν ἐξαγωγῶν, δὲν τὴν ἀσκεῖ τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν, ἀλλὰ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορίου.
§151Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Ἀναφέρομαι εἰς τὸ ἀντικείμενον, τὸ ὁποῖον διαλαμβάνει τὸ νομοσχέδιον.
§152Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ. (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Δὲν δύναμαι νὰ ἀποδεχθῶ τὴν τροπολογίαν αὐτήν, ἄνευ συμφώνου γνώμης τῶν Ὑπουργείων Ἐμπορίου καὶ Γεωργίας.
§153Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Τὸ θέμα, εἶναι βασικόν.
§154Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ. (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Ἡ παράγραφος 3, σᾶς καλύπτει.
§155Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, δὲν ζητοῦμεν καμμίαν χάριν. Μᾶς φορολογεῖτε μὲ 4 δραχμὰς τὸ κιλὸν τὸ σιγαρέττον ποὺ καπνίζομεν καὶ ἡμεῖς. Ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τὰ καπνά, τὰ ὁποῖα παράγομεν εἰς τὸν τόπον μας, χρησιμοποιοῦν αἱ μεγάλαι βιομηχανίαι μας εἰς τὰ σιγαρέττα των καὶ ἐνῷ φορολογούμεθα μὲ τὰς 4 δραχμάς, μᾶς ἀποκλείετε τὸ δικαίωμα νὰ πάρωμεν μέρος τοῦ προϊόντος τῆς φορολογίας αὐτῆς, διὰ νὰ ἐνισχύσωμεν τοὺς δυσπραγοῦντας παραγωγούς μας, οἱ ὁποῖοι ἔχουν τὴν μεγαλυτέραν ἀνάγκην τοῦ κρατικοῦ ἐνδιαφέροντος.
§156Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ. (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Διατὶ δὲν ἤλθατε χθὲς νὰ μοῦ τὸ εἴπητε;
§157Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Ὁ φόρτος τῶν βουλευτικῶν ἀπασχολήσεών μου, μόλις ἀπόψε μοῦ ἔδωσε τὴν δυνατότητα νὰ μελετήσω τὸ οὐσιῶδες αὐτὸ θέμα. Παρακαλῶ, ἡ τροπολογία μου νὰ γίνῃ εἰς τὸ σύνολον δεκτὴ καὶ ἐμμένω εἰς τοῦτο, διότι τὸ ἀντίθετον εἶναι καὶ ἀντισυνταγματικόν, δεδομένου ὅτι ἐξασφαλίζονται προνόμια εἰς βάρος ὡρισμένων Ἑλλήνων, πρὸς ὄφελος ἑτέρων, ὅταν τὸ εἰσπραττόμενον ἐκ τῆς φορολογίας ταύτης τῆς βαρυνούσης καὶ τοὺς καπνιστὰς Βορείου Ἑλλάδος ἔσοδον, διατίθεται μόνον διὰ τοὺς παραγωγοὺς τῶν δῆθεν καπνῶν ἐσωτερικῆς καταναλώσεως. Ἐκλεγεὶς ἀντιπρόσωπος τῶν κατοίκων τοῦ Νομοῦ Ξάνθης, εὐχαρίστως δύναμαι νὰ δεχθῶ οἱανδήποτε κρατικὴν ἐνίσχυσιν ὑπὲρ τοῦ τόπου μου, ἀλλὰ ἐκφεύγει τῆς ἐξουσιοδοτήσεως τὴν ὁποίαν ἔχω, νὰ παραιτηθῶ δικαιωμάτων, τὰ ὁποῖα οἱ νόμοι καὶ τὸ Σύνταγμα τῆς Πατρίδος μου ἐξασφαλίζουν ὑπὲρ τοῦ τόπου μου.
§158Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ. (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Κύριοι βουλευταί, διότι εἶναι σοβαρὰ ἡ πρότασις τοῦ κυρίου συναδέλφου καὶ διότι αὕτη ἐτέθη πρὸ ἡμισείας ὥρας, πρέπει νὰ ἔχωμεν τὴν σύμφωνον γνώμην τῶν Ὑπουργῶν Ἐμπορίου καὶ Γεωργίας. Δι’ αὐτὸ ἐπιφυλάσσομαι νὰ συνεννοηθῶ μετὰ τῶν συναδέλφων καὶ νὰ συζητήσωμεν τὸ θέμα αὔριον. Δὲν νομίζω, ὅμως, ἐκ τοῦ λόγου τούτου, ὅτι πρέπει νὰ ἀναβληθῇ τὸ νομοσχέδιον.
§159Θ. ΔΟΥΚΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ἀμφισβητήσῃ κανείς, ὅτι διὰ τῆς θεσπιζομένης διατάξεως ἐκδηλοῦται ἕνα ἐνδιαφέρον ὑπὲρ τῶν παραγωγῶν καπνῶν ἐσωτερικῆς καταναλώσεως. Εἰς τὸ ἄρθρον 1 ἀναφέρεται, ὅτι ἡ θεσπιζομένη εἰσφορὰ 4δράχμου κατὰ χιλιόγραμμον, ἀφορᾷ ὅλα τὰ σιγαρέττα, ἀνεξαρτήτως. Ἐνῷ εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν λέγεται, ὅτι τὸ ἔσοδον αὐτὸ πρόκειται νὰ διατεθῇ πρὸς ἐνίσχυσιν τῶν παραγωγῶν ἐσωτερικῆς καταναλώσεως. Ἡ διάταξις αὐτή, κύριε ὑπουργέ, ἐκφράζει μίαν εὔνοιαν κυβερνητικὴν ὑπὲρ μιᾶς μερίδος καπνοπαραγωγῶν καὶ κατὰ συνέπειαν δὲν ὠφελεῖ ὅλους τοὺς καπνοπαραγωγούς. Ἐὰν τοῦτο πρέπει νὰ γίνῃ, τότε πρέπει τὸ μέτρον αὐτὸ νὰ ληφθῇ ὑπὲρ τῶν παραγωγῶν τῶν εὐγενῶν καπνῶν. Τὰ κλασσικὰ καπνά, κύριε ὑπουργέ, εἶναι ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα τίθενται ὡς μέσα διαφημίσεως εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Ἄλλαι περιφέρειαι, κύριε Πρόεδρε, ἔχουν τὴν ροπὴν νὰ δημιουργοῦν θόρυβον ὑπὲρ τῶν καπνῶν των, ἐνῷ αἱ περιφέρειαι ἐκεῖναι, αἱ ὁποῖαι παράγουν τὴν ποιότητα τῶν εὐγενῶν καπνῶν, οὐδὲν ἔπραξαν καὶ δι’ αὐτὸ σήμερον εὑρίσκονται εἰς αὐτὴν τὴν κατάστασιν. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον φρονῶ, ὅτι δὲν συντρέχει λόγος νὰ ζητῆται ἡ σύμφωνος γνώμη τῶν ὑπουργῶν Γεωργίας καὶ Ἐμπορίου. Ἀντ’ αὐτοῦ, δύναται νὰ γίνῃ δήλωσις τοῦ κ. ὑφυπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, ὅτι τὸ ἔσοδον αὐτὸ τῆς ἐπιβαρύνσεως τοῦ 4δράχμου, θὰ διατεθῇ ὑπὲρ τῶν παραγωγῶν τῶν κλασσικῶν καπνῶν.
§160ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Μέρος, ἔχει τὸν λόγον.
§161Α. ΜΕΡΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, διὰ τοῦ ἄρθρου 1, παράγραφος 4, καθιερώνεται μείωσις κατὰ μίαν δραχμὴν εἰς τὰ σιγαρέττα, τὰ παραγόμενα ὑπὸ τῶν ἐπαρχιακῶν βιομηχανιῶν. Ἡ πρᾶξις αὐτὴ τῆς Κυβερνήσεως, εἶναι ἐπαινετή. Πρέπει, ὅμως, νὰ λεχθῇ, ὅτι ἡ μείωσις αὐτὴ εἶναι ἐλαχίστη καὶ πρέπει νὰ αὐξηθῇ ὑπὲρ τῶν ἐπαρχιακῶν καπνοβιομηχανιῶν. Ὁ κ. ὑφυπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, γνωρίζει ποίαν κρίσιν ἀντιμετωπίζουν αἱ ἐπαρχιακαὶ καπνοβιομηχανίαι. Ἰδιαιτέρως, ἔχω νὰ τονίσω τὴν κρίσιν, τὴν ὁποίαν ἀντιμετωπίζει ἡ βιομηχανία Βόλου, Ματσάγγου. Τὸ Κράτος, ἀναγνωρίσαν τὴν κρίσιν τῆς βιομηχανίας αὐτῆς, ἔσπευσε καὶ ἔδωσεν ἐπανειλημμένως πιστώσεις. Τελευταίως δέ, ἔδωσε καὶ ἄλλας, ἀνερχομένας εἰς 3 ἑκατομμύρια δραχμῶν. Δὲν εἶναι δυνατὸν ὅμως, μὲ τὸ σύστημα αὐτὸ τῶν δανείων, νὰ δυνηθῇ νὰ ὀρθοποδήσῃ ἡ βιομηχανία αὐτή. Χρειάζονται μέτρα ἐλαφρύνσεως γενικῶς τῶν καπνοβιομηχανιῶν καὶ ἰδιαιτέρως τῆς καπνοβιομηχανίας Βόλου. Ὁλόκληρος ὁ Βόλος, σήμερον ἔχει στρέψει τὰ βλέμματά του πρὸς τὴν καπνοβιομηχανίαν αὐτήν, διότι ἐξ αὐτῆς ἀποζοῦν 1.200 οἰκογένειαι. Ἐὰν ἡ βιομηχανία Ματσάγγου κλονισθῇ καὶ ὁ ἐργαζόμενος κόσμος εἰς τὴν βιομηχανίαν αὐτὴν θὰ κλονισθῇ θανασίμως. Δι’ αὐτό, θὰ παρακαλέσωμεν τὸν κ. ὑφυπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, νὰ δώσῃ ἰδιαιτέραν προσοχὴν εἰς τὴν βιομηχανίαν Ματσάγγου. Δι’ αὐτὸ ὡρισμένα σημεῖα τῆς τροπολογίας, τὰ ὑποστηρίζομεν. Πρέπει, ὅμως, νὰ ληφθοῦν δραστικώτερα μέτρα, ἰδίως νὰ χορηγηθῶσιν πιστώσεις καὶ φορολογικαὶ διευκολύνσεις. Ἐλπίζομεν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν θὰ κωφεύσῃ.
§162ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Μακρόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.
§163Σ. ΜΑΚΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν θὰ ἤθελον νὰ λάβω τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ νομοθετήματος, τὸ ὁποῖον τίθεται ὑπὸ τὴν κρίσιν τοῦ Σώματος. Μὲ ἤγαγεν, ὅμως, εἰς τοῦτο, ἡ κατάθεσις τῆς τροπολογίας τῶν ἀξιοτίμων συναδέλφων κυρίων Τριανταφυλλίδη κλπ., διότι ἐπὶ τοῦ δευτέρου εἶμαι σύμφωνος καὶ ἐγὼ καὶ ἤκουσα τὸν κύριον ὑπουργὸν διαβεβαιοῦντα, ὅτι τὸ θέμα μελετᾶται. Μένει, ὅμως, τὸ πρῶτον σκέλος τῆς τροπολογίας, τὸ ἀναγόμενον εἰς τὸν τύπον τῆς ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, κατὰ τὸ σημεῖον ἐκεῖνο, καθ’ ὃ ὁρίζεται ἡ διάθεσις τοῦ 4 δράχμου κατὰ κιλόν, τοῦ ἐπιβαρύνοντος τὴν κατανάλωσιν τῶν σιγαρέττων. Ἐπιθυμῶ νὰ δηλώσω, εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς, ὅτι ἡ ἀντίθεσίς μου δὲν εἶναι εὐθεῖα. Ἡ ἀντίθεσίς μου εἶναι ἔμμεσος καὶ τοῦτο, διότι ἐμμέσως οἱ κύριοι συνάδελφοι προβαίνουν εἰς τὴν ἐπίτευξιν ἑνὸς σκοποῦ. Ἡ ὑπουργικὴ ἀπόφασις λέγει, ὅτι τὸ 4δραχμον αὐτὸ διατίθεται δι’ ἀποφάσεως κοινῆς τῶν ὑπουργῶν Συντονισμοῦ καὶ Οἰκονομικῶν, μεταξὺ τῶν ὁποίων καθορίζονται τὰ τῆς συστάσεως εἰδικοῦ λογαριασμοῦ, ὡς καὶ ὁ τρόπος διαθέσεως τῶν συγκεντρουμένων ποσῶν πρὸς τὸν σκοπὸν τῆς ἀπορροφήσεως τῶν εἰς χεῖρας τῶν παραγωγῶν εὑρισκομένων ἑκάστοτε ἀποθεμάτων καπνοῦ. Ἡ ἀπόφασις δὲν κάμνει διάκρισιν μεταξὺ παραγωγῶν εὐγενῶν καπνῶν, τῶν κλασσικῶν καπνῶν καὶ τῶν καπνῶν, τὰ ὁποῖα παράγει καὶ ἡ ἰδική μου περιοχή, τῶν καπνῶν ἐκείνων, τὰ ὁποῖα ἀποτελοῦν τὰ καπνὰ τῆς ἐγχωρίου καταναλώσεως, τὸν καπνὸν ἐκεῖνον, ὁ ὁποῖος ἐπιβαρύνει τὸν λαὸν μὲ τὸ 4δραχμον αὐτό. Ἡ Κυβέρνησις καθιεροῖ ἕνα 4δραχμον, διὰ νὰ ἀνακουφίσῃ ἐκείνους, εἰς τοὺς ὁποίους θὰ ὑπάρξουν ἀποθέματα καπνῶν. Αὐτὸ τὸ 4δραχμον θὰ πρέπει νὰ διατίθεται κυρίως διὰ τὴν ἐνίσχυσιν τῶν παραγωγῶν τῶν κοινῶν καπνῶν, τῶν μὴ εὐγενῶν καπνῶν. Κατὰ τοῦτο, κύριε Πρόεδρε, ἀντιτίθεμαι ἐγὼ καὶ λέγω, ὅτι ἂν μείνῃ εἰς τὴν διάκρισιν τοῦ ὑπουργοῦ, τώρα θὰ πρέπει νὰ παρέμβωμεν, διὰ τὴν προστασίαν καὶ τὴν ὑποστήριξιν τοῦ καπνοῦ. Ἀντίθετοι ἐκδοχαί, θὰ ἐδημιούργουν προνόμια, διὰ τὰ ὁποῖα ἡμεῖς, τοὐλάχιστον, εἴμεθα ἀντίθετοι.
§164ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Τ. Μιχαηλίδης, ἔχει τὸν λόγον.
§165Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ ἀξιότιμος κύριος συνάδελφος, δὲν εὑρίσκεται ἐν δικαίῳ, διὰ τὰ ὅσα ὑποστηρίζει, διότι προσφεύγει μόνον εἰς τὸ γράμμα τοῦ νομοσχεδίου. Ἐν τῇ ἀναπτύξει, ὅμως, τοῦ ἀντιστοίχου ἄρθρου, ἐν τῇ εἰσηγητικῇ ἐκθέσει, ρητῶς ἀναφέρεται, ὅτι θὰ διατίθεται τὸ προϊὸν τῆς φορολογίας αὐτῆς μόνον διὰ τοὺς παραγωγοὺς καπνοῦ ἐσωτερικῆς καταναλώσεως. Ἀλλὰ δὲν εἶναι μόνον αὐτὴ ἡ διατύπωσις τῆς εἰσηγητικῆς ἐκθέσεως, ποὺ τὸ λέγει. Εἶχον τὸ ἀτύχημα νὰ διατελέσω Πρόεδρος τῆς Διακομματικῆς Ἐπιτροπῆς καπνοῦ καὶ εἶχον ζητήσει, ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ, ἀπὸ τὸν τότε κύριον ὑπουργὸν τοῦ Ἐμπορίου, νὰ μοῦ στείλῃ ἕνα ἀντίτυπον τῆς σχετικῆς πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἀλλὰ δὲν μοὶ ἐστάλη. Ἐπίσης, εἶχε δηλωθῆ τότε, εἰς τὴν Διακομματικὴν Ἐπιτροπὴν Καπνοῦ, ὅτι ἐπεβλήθη τὸ 4δραχμον κατὰ κιλὸν ὑπὲρ τῶν παραγωγῶν καπνῶν ἐσωτερικῆς καταναλώσεως μόνον. Συνεπῶς, ἡ ἀγανάκτησις πρέπει νὰ προέρχεται ἀπὸ ἡμᾶς ὡς ἀδικουμένους καὶ ὄχι ἀπὸ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ὠφελήθησαν καὶ ἐξακολουθοῦν νὰ καρποῦνται εἰς βάρος μας.
§166ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Εὐαγγέλου, ἔχει τὸν λόγον.
§167Γ. ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπιθυμῶ νὰ προσθέσω, ὅτι ἀπὸ τὴν γενομένην συζήτησιν, πράγματι, ὑπάρχει ἡ ἀνάγκη τῆς δημιουργίας αὐτοῦ τοῦ ἀποθεματικοῦ κεφαλαίου, εἰς τρόπον, ὥστε νὰ διατίθενται διὰ τὴν ἀπορρόφησιν τῶν εἰς χεῖρας ὅλων τῶν παραγωγῶν ἐναπομεινάντων καπνῶν. Ὅμως, κατὰ τοῦτο, εἶμαι σύμφωνος μὲ τὸν κ. Μιχαηλίδην, ὅτι, πράγματι, ὑφίσταται ἕνα θέμα ἀπορροφήσεως καὶ προστασίας τῶν καπνοπαραγωγῶν τῶν εὐγενῶν καπνῶν. Διότι, κύριε Πρόεδρε, πρέπει νὰ μάθῃ ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία, καὶ νὰ γίνῃ συνείδησις, ὅτι τὰ καπνά, τὰ ὁποῖα προπολεμικῶς ἐπωλοῦντο μὲ ἕνα δολλάριον τὴν ὀκᾶν, σήμερον πωλοῦνται 50 ἕως 60 δραχ. καὶ τὸ χωράφι αὐτὸ ἀποδίδει 25 ἕως 30 ὀκάδες μόνον, ἐν συγκρίσει μὲ τὰ ἄλλα, τὰ ὁποῖα ἀποδίδουν 70 καὶ 80 καὶ 100 καὶ περισσότερες. Πρέπει νὰ εὑρεθῇ τρόπος καὶ ἀπὸ αὐτὸ τὸ νομοσχέδιον καὶ ἀπὸ ἄλλο, τὸ ὁποῖον νὰ φέρῃ ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ἐν συνεργασίᾳ μὲ τοὺς συναδέλφους του Γεωργίας καὶ Ἐμπορίου, διὰ νὰ ἠμπορέσωμεν νὰ δημιουργήσωμεν προστασίαν εἰς τὰς περιοχὰς τῶν εὐγενῶν καπνῶν.
§168ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Ἰατρίδης, ἔχει τὸν λόγον.
§169Δ. ΙΑΤΡΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, καίτοι δὲν εἶμαι εἰδικός, ὀφείλω νὰ λάβω τὸν λόγον, διὰ νὰ ἀναφέρω τὰ ἑξῆς: Πράγματι, ὑπάρχει ἕνας ἄνισος ἀγὼν ἐμπορίας, μεταξὺ τῶν καπνοβιομηχανιῶν Πρωτευούσης καὶ Πειραιῶς καὶ καπνοβιομηχανιῶν ἐπαρχιῶν. Καὶ ἔχομεν τὴν καπνοβιομηχανίαν Ματσάγγου, ἡ ὁποία παλαίει, λόγω ἀνίσων ὅρων ἐμπορίας. Ἠναγκάσθη τὸ Κράτος νὰ χρηματοδοτήσῃ τὴν καπνοβιομηχανίαν Ματσάγγου μέχρι σήμερον, μὲ 42 ἑκατομμύρια δραχμῶν. Ἐγώ, προσωπικῶς, ὡς ἀνώτατος συντονιστὴς τότε, εἶχον λάβει ἐξουσίαν διὰ τὴν χρηματοδότησίν της καὶ ἐντὸς ἑξαμήνου καὶ μόνον, διέθεσα 1.600.000, ἵνα μὴ κλείσῃ. Ὀφείλω νὰ ὁμολογήσω, ὅτι τὸ Κράτος, ἡ Κυβέρνησις τοῦ Κ. Καραμανλῆ, ἔδειξε τόσην στοργήν, ὥστε, καίτοι εἶναι πιστωτὴς 42 ἑκατομμυρίων, καὶ πάλιν σήμερον, διὰ νὰ ἀποφύγῃ τὸν κίνδυνον νὰ κλείσῃ καὶ νὰ εὑρεθοῦν εἰς τὸν δρόμον 1200 καπνεργάται καὶ ὑπάλληλοι, πάλιν σήμερον, ἐπαναλαμβάνω, τὴν ἐχρηματοδότησε μὲ τρία ἑκατομμύρια, καὶ ἡ Ἐπιτροπή, ἀποτελουμένη ἀπὸ τὸν Πρόεδρον τοῦ Ἐργατικοῦ Κέντρου Βόλου, ἀπὸ τὸν Πρόεδρον τῶν ὑπαλλήλων τῆς καπνοβιομηχανίας, ἀπὸ τὸν Πρόεδρον τῶν καπνεργατῶν καὶ ἀπὸ ἄλλους παράγοντας τοῦ τόπου, μὲ παρεκάλεσε νὰ τὴν συνοδεύσω νὰ ἐκφράσῃ τὴν εὐγνωμοσύνην της πρὸς τὰ ἁρμόδια ὄργανα τῆς Κυβερνήσεως. Συνεπῶς, ὀφείλω καὶ ἐγὼ νὰ ἐκφράσω τὴν εὐγνωμοσύνην μου καὶ τὰς εὐχαριστίας μου πρὸς τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν καὶ γενικῶς εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ἀλλὰ καὶ νὰ διατυπώσω παράκλησιν, ὅπως μελετηθῇ τὸ ὅλον θέμα, τῆς καπνοβιομηχανίας.
§170Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ. (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Ἀκριβῶς δι’ αὐτὸν τὸν λόγον, ἐδόθη ἡ μία δραχμή. Καὶ ἡ 1 δραχμὴ διὰ τὴν καπνοβιομηχανίαν Ματσάγγου ἀνέρχεται εἰς δραχ. 1.500.000 ἐτησίως, εἰς τὸ αὐτὸ δὲ περίπου ποσὸν εἶναι καὶ διὰ τὴν βιομηχανίαν Καρέλια. Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι ἡ μία αὐτὴ δραχμή, ἐδόθη εἰς τὰς ἐπαρχιακὰς καπνοβιομηχανίας, πρὸς ἀντιμετώπισιν τῶν μεταφορικῶν δαπανῶν.
§171ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Λυμπερίδης, ἔχει τὸν λόγον.
§172Θ. ΛΥΜΠΕΡΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ συζητουμένη τροπολογία, ἡ ἀφορῶσα τὰ εὐγενῆ καπνά, εἶναι δικαιοτάτη καὶ πρέπει νὰ γίνῃ δεκτή. Εἶναι τῆς ἀποκλειστικῆς ἁρμοδιότητος τοῦ κ. ὑφυπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν καὶ συνεπῶς δὲν εὐσταθεῖ ὁ ἰσχυρισμός του, ὅτι πρέπει νὰ συνεννοηθῇ, πρῶτον, μὲ τοὺς συναδέλφους του, τοῦ Ἐμπορίου καὶ τῆς Γεωργίας. Εἶναι γνωστότατον, κύριε Πρόεδρε, ὅτι τὰ εὐγενῆ καπνὰ διέρχονται κρίσιν ἄνευ προηγουμένου καὶ εἶναι ἐπίσης γνωστόν, ὅτι αἱ τιμαί των ἔχουν ἰσοπεδωθῇ μὲ τὰς τιμὰς κατωτέρας ποιότητος καπνῶν. Τὰ εὐγενῆ καπνά, παράγονται εἰς περιοχάς, ὅπου δὲν καλλιεργεῖται τίποτε ἄλλο καὶ ὁ βασικὸς κλῆρος εἶναι 6–7 στρέμματα κατ’ ἀνώτατον ὅριον, ἡ δὲ παραγωγὴ δὲν ὑπερβαίνει τὰς 30 –40 ὀκάδας κατὰ στρέμμα, ἐνῷ ἀλλοῦ ἡ παραγωγὴ φθάνει τὰς 70–80 ὀκάδας κατὰ στρέμμα. Εἶναι καιρὸς νὰ ληφθοῦν μέτρα προστασίας τῶν παραγωγῶν τῶν εὐγενῶν καπνῶν, διότι, ἤδη, ἐγκαταλείπουν τὰ χωρία των καὶ φεύγουν, ἐντὸς δὲ μιᾶς τριετίας τὸ πολύ, ἡ παραγωγὴ τῶν εὐγενῶν καπνῶν θὰ σταματήσῃ. Πρέπει, λοιπόν, νὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ τροπολογία αὕτη καὶ κυρίως τὸ πρόσθετον αὐτὸ νὰ δοθῇ διὰ τὴν πριμοδότησιν τῶν εὐγενῶν καπνῶν, διότι ἄλλως θὰ παύσῃ ἡ Ἑλλὰς νὰ παράγῃ τοιαῦτα καπνά.
§173ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Σταυρόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.
§174Π. ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐπιθυμῶ νὰ λάβω θέσιν ἐπὶ τῆς κατατεθείσης τροπολογίας. Καὶ καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὸ δεύτερον σκέλος τῆς τροπολογίας ταύτης, ὀφείλω νὰ δηλώσω, ὅτι μὲ εὑρίσκει ἀπολύτως σύμφωνον, διότι, πράγματι, παρίσταται ἐπιτακτικὴ ἡ ἀνάγκη τῆς δημιουργίας τῶν προϋποθέσεων ἐκείνων, αἵτινες συνιστοῦν εἰς τὴν αὔξησιν τῶν ἐξαγωγῶν μας. Θὰ ἐπεθύμουν, ὅμως, νὰ ἐνημερώσω τὴν Βουλὴν ἐπὶ τοῦ πρώτου σκέλους, τῆς τροπολογίας. Ἴσως, δὲν εἶναι γνωστὸν εἰς τοὺς συναδέλφους, ὅτι τὸ ποσόν, τὸ ὁποῖον κατ’ ἔτος συγκεντρώνεται ἀπὸ τὴν φορολογίαν αὐτὴν δὲν διανέμεται μεταξὺ τῶν παραγωγῶν τῶν καπνῶν ἐσωτερικῆς καταναλώσεως, ἀλλ’ ἁπλῶς κατατίθεται εἰς εἰδικὸν λογαριασμὸν παρὰ τῇ Α.Τ.Ε., ἵνα χρηματοδοτοῦνται ἐγκαίρως αἱ καπνοβιομηχανίαι, πρὸς ἀπορρόφησιν τῶν ἐν λόγῳ καπνῶν. Κατὰ συνέπειαν, δὲν δύναται νὰ γίνῃ οὐδεὶς συσχετισμὸς μεταξὺ τοῦ εἰδικοῦ αὐτοῦ κονδυλίου μὲ τὴν καθόλου καπνικὴν πολιτικήν. Κύριε Πρόεδρε, μὲ εὑρίσκει ἀπολύτως σύμφωνον ἡ τοποθέτησις τῶν κ.κ. συναδέλφων ἐπὶ τῆς γραμμῆς, ὅτι τὰ κλασσικὰ καί, γενικώτερον, τὰ ἑλληνικὰ καπνά, διέρχονται κρίσιν. Τὸ θέμα ὅμως τῆς ἀντιμετωπίσεως τῆς κρίσεως, δὲν πρόκειται νὰ λυθῇ κατὰ τὸν προτεινόμενον τρόπον. Ὀφείλομεν νὰ προχωρήσωμεν εἰς γενναῖα μέτρα, πρὸς προστασίαν τῶν παραγωγῶν καὶ ἡ Βουλὴ εἶναι ἀνάγκη νὰ ἀσχοληθῇ συντόμως μὲ τὸ καθόλου καπνικὸν θέμα. Τοσοῦτον μάλιστα, καθόσον μετὰ τὰ τελευταῖα γεγονότα, ἀπεδείχθη ὅτι δὲν ὑπάρχει ἡγεσία εἰς τὸν Ὀργανισμὸν Καπνοῦ, καὶ ἡ ὑπάρχουσα τοιαύτη οὐδὲν ἕτερον πράττει, παρὰ νὰ ἐκπροσωπῇ τὰ συμφέροντα τοῦ καπνεμπορίου καὶ τῆς καπνοβιομηχανίας.
§175Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ. (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Δὲν ἔχουν σχέσιν αὐτά, μὲ τὸ θέμα.
§176Π. ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κατὰ συνέπειαν, κύριε Πρόεδρε, κατ’ οὐδὲν πρόκειται νὰ ὠφελήσῃ τοὺς παραγωγοὺς τῶν κλασσικῶν καπνῶν ἡ τροπολογία. Θὰ παρεκάλουν, λοιπόν, δεδομένης τῆς εὐρύτητος τῆς διατάξεως, ὡς ἔχει ἐν τῇ πράξει, νὰ μὴ προχωρήσωμεν εἰς οὐδεμίαν ἄλλην φορολογίαν, ἀλλὰ νὰ ἀντιμετωπίσωμεν τὸ θέμα κατὰ τρόπον γενικώτερον.
§177Θ. ΠΑΠΑΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ. Συμφωνῶ μὲ τὴν τροπολογίαν τῶν κυρίων συναδέλφων, διότι τὰ κλασσικὰ καπνὰ διέρχονται κρίσιν καὶ πρέπει νὰ ὑπάρχουν κεφάλαια ἀποθεματικὰ διὰ τὴν ἐνίσχυσιν τῶν καπνοπαραγωγῶν καὶ ὄχι τὰ κεφάλαια, περὶ τῶν ὁποίων ὡμίλησεν ὁ συνάδελφος ἐξ Ἀγρινίου, δηλαδὴ τοῦ κ. Ἀνδρεάδη, ὁ ὁποῖος εὑρίσκεται ἐπὶ κεφαλῆς τοῦ Ὀργανισμοῦ καὶ ὁ ὁποῖος δὲν κάμνει τίποτε ἄλλο, παρὰ νὰ δημιουργῇ κομμουνιστὰς εἰς τὴν Ἑλλάδα. Τοῦ εἶπεν μίαν ἡμέραν, ὅτι «ὅταν ἠμπορῆτε, κύριε Ἀνδρεάδη, νὰ στέλνετε ὄργανα τοῦ καπνεμπορίου νὰ βαθμολογοῦν καπνά...
§178Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ. (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Τὰ θέματα αὐτά, ἀνάγονται εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου καὶ εἶναι ἄσχετα πρὸς τὴν συζήτησιν.
§179ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, περιορισθῆτε εἰς τὸ θέμα καὶ μὴ φέρετε τὸ Προεδρεῖον εἰς δύσκολον θέσιν.
§180Θ. ΠΑΠΑΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπαναλαμβάνω, ὅ,τι εἶπον εἰς τὸν κ. Ἀνδρεάδην, «δὲν ἠμπορεῖτε νὰ στέλνετε τὰ ὄργανά σας νὰ βαθμολογοῦν τὰ καπνὰ καὶ ἀπὸ 70 δραχμὰς νὰ τὰ κάμνουν 26 καὶ διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ νὰ δημιουργῆτε κομμουνιστὰς εἰς τὰ χωρία μας». Συνηγορῶ, λοιπόν καὶ ἐγὼ ὑπὲρ τῆς τροπολογίας, ὥστε νὰ δημιουργήσωμεν ἕνα ἀποθεματικὸν κεφάλαιον, μὲ τὸ ὁποῖον νὰ βοηθήσωμεν τοὺς ἀνθρώπους αὐτούς. Τὸ γεγονός, ὅτι τὰ καπνὰ αὐτὰ ἐπωλοῦντο πρὸ τοῦ πολέμου 35 δραχ. τὴν ὀκᾶν καὶ σήμερον πωλοῦνται 26 δραχ., πρέπει νὰ μᾶς πείσῃ, ὅτι εἶναι ἀνάγκη νὰ λάβωμεν ριζικὰ μέτρα.
§181ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 1, ὡς ἔχει;
§182ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.
§183Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Μὲ τὴν ἐπιφύλαξιν, κ. Πρόεδρε, ὅτι θὰ γίνῃ δεκτὴ καὶ ἡ ἰδική μου τροπολογία.
§184Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ. (Ὑφυπ. Ἐσωτερικῶν). Ὄχι, κ. συνάδελφε, δὲν ὑπάρχει καμμία ἐπιφύλαξις. Τὸ νομοσχέδιον ψηφίζεται σήμερον.
§185ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 2, δεκτόν;
§186ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.
§187ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 2, ἐγένετο δεκτόν. (Ἀκολούθως, ἐγένετο δεκτὸν τὸ ἄρθρον 3).
§188ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλή, ἀποδέχεται καὶ κατ’ ἄρθρον τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου;
§189ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.
§190ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον εἰς αʹ συζήτησιν, ὡς ἐτροποποιήθη, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως πράξεών τινων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου «περὶ διαρρυθμίσεως τῶν τιμῶν πωλήσεως τῶν σιγαρέττων καὶ τοῦ ἐπ’ αὐτῶν φόρου καταναλώσεως καὶ ρυθμίσεως ἑτέρων τινῶν καπνικῶν ζητημάτων». Δέχεται ἡ Βουλή, νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;
§191ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.
§192ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ., μὲ θέμα Ἡμερησίας Διατάξεως νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 10.15′ μ.μ.).