1958.12.09

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 26η

Τρίτη 9 Δεκεμβρίου 1958

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 6.50′ μ.μ.).

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Παυλόπουλος, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Α. ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν).

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Κύριοι βουλευταί, ὁ κ. Γ. Παπανδρέου, ἀπέστειλε τὴν ἑξῆς ἐπιστολήν: «Κύριε Πρόεδρε, Ἔχω τὴν τιμὴν νὰ δηλώσω, ὅτι εἶμαι «ἀνεξάρτητος» Φιλελεύθερος. Ἡ ἔννοια τῆς δηλώσεώς μου εἶναι, ὅτι διαχωρίζω τὰς εὐθύνας μου ἀπὸ τὴν πλειοψηφίαν τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ὁμάδος τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων, ἡ ὁποία παραβιάζει τὰς ἀποφάσεις τοῦ Συνεδρίου, «κυρίαρχου ὀργάνου τοῦ Κόμματος», καὶ παραμένω πάντοτε εἰς τὴν Φιλελευθέραν Δημοκρατικὴν Παράταξιν.

Μετὰ τιμῆς

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ

Βουλευτὴς Ἀχαΐας – Πρώην Πρωθυπουργός». Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Σ. Εὐστρατιάδης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§4Σ. ΕΥΣΤΡΑΤΙΑΔΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν ἀνακοινοῖ, ὅτι διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 308408)3.12.1958 ἀποφάσεώς του, παρέσχε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου πρὸς τὸ Ταμεῖον Παρακαταθηκῶν καὶ Δανείων, διὰ τὴν παρ’ αὐτοῦ χορήγησιν δανείου πρὸς τὴν Ἐπιτροπὴν Ὀλυμπίων Κληροδοτημάτων (Ζάππειον Μέγαρον) ἐκ δραχμῶν πέντε ἑκατομμυρίων (5.000.000), διὰ τὴν ἐκτέλεσιν ἐπισκευῶν τοῦ Ζαππείου Μεγάρου. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Α. Παπαδόπουλος, διὰ τηλεγραφήματός του, αἰτεῖ τὴν διακοπὴν τῆς ἐξορίας τῶν Γαβριηλίδου Γαβριὴλ, Γαρουφίδου Γεωργίου κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν ἐπὶ τῶν ὁδῶν Νιρβάνα καὶ Πρετεντέρη καὶ Ἁγίου Δημητρίου τῆς περιφερείας Κάτω Πατησίων κατοικουσῶν τριάκοντα οἰκογενειῶν, αἰτουσῶν τὴν ὁριστικὴν ρύθμισιν τῆς ἀπαλλαγῆς τῶν οἰκοπέδων των ἐκ τοῦ φόρου κληρονομίας. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Αὐγερόπουλος, Γ. Σπηλιόπουλος καὶ Δ. Γιαχνῆς, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου Πανεργατικῆς Ἑνώσεως Γλυφάδας, διαμαρτυρομένου διὰ τὴν σύλληψιν τοῦ Προέδρου τῆς ἐν λόγῳ Ἑνώσεως καὶ αἰτοῦντος τὴν ἀπόλυσιν τούτου. Ὁ βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Μ. Στεφανίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Κυνηγετικοῦ Συλλόγου Κονίστρων καὶ Περιχώρων Εὐβοίας, διαμαρτυρομένου διὰ μελετωμένην ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας κατάργησιν τῶν ἐκτὸς ἕδρας Δασονομείων Κυνηγετικῶν Συλλόγων. Ὁ βουλευτὴς Δωδεκανήσου κ. Ε. Ζαννῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἀντωνίου Ἀγγελίδη, ἐκπροσώπου τῶν ἐν Σικάγῳ ἀδελφῶν Καντούνια, αἰτοῦντος τὴν ἄρσιν τῆς φορολογίας τῶν ὑπὸ ἀμερικανικῶν ἑταιρειῶν ἀγοραζομένων σπόγγων. Ὁ βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Μ. Στεφανίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐργατοϋπαλληλικοῦ Κέντρου Εὐβοίας, διαμαρτυρομένου διὰ τὴν διατεθεῖσαν κατὰ τὸ τρέχον ἔτος μηδαμινὴν οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν ἐκ δραχ. 20.000 ὑπὸ τῆς Ἐργατικῆς Ἑστίας, πρὸς τὸ ἐν λόγῳ Ἐργατοϋπαλληλικὸν Κέντρον. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Η. Μπρεδήμας, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου ὑπαλλήλων ἑστιατορίων Πατρῶν «Ὁ Ἅγιος Δημήτριος», αἰτοῦντος τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ 8ώρου, τὴν ἐπέκτασιν τῶν προστατευτικῶν διατάξεων τοῦ Ν. 2112 κλπ. Ὁ βουλευτὴς κ. Α. Καλλιδόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως ἐργατοτεχνιτῶν οἰκοδόμων Θεσσαλονίκης, αἰτούσης, ὅπως τὸ δῶρον τῶν ἑορτῶν Χριστουγέννων καὶ Πάσχα, καταβάλλεται μόνον μετὰ τὴν δημοσίευσιν τῶν σχετικῶν ὑπουργικῶν ἀποφάσεων, πρὸς ἀποφυγὴν καταστρατηγήσεως ἀπὸ μέρους ἐργοδοτῶν. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Σπηλιόπουλος καὶ Δ. Παπαθανασόπουλος, διὰ τηλεγραφημάτων των, διαμαρτύρονται διὰ σύλληψιν Ι. Τρακάδου, κατοίκου Αἰγίου, καὶ αἰτοῦν τὴν ἀπόλυσίν του. Ὁ βουλευτὴς Ἕβρου κ. Ι. Τριανταφυλλίδης, διὰ τηλεγραφήματός του, αἰτεῖ τὴν μόνιμον ἐγκατάστασιν Διευθύνσεως Τοπογραφικῆς Ὑπηρεσίας εἰς Νομὸν Ἕβρου, πρὸς ἐπίλυσιν ἀναφυομένων διαφορῶν μεταξὺ ἀκτημόνων. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Δ. Γιαχνῆς καὶ Δ. Καρακουλουξῆς, καταθέτουν ἀναφορὰν τροχιοδρομικῶν, ἐργαζομένων καὶ συνταξιούχων, καὶ αὐτοκινητιστῶν Η.Ε. Μ., αἰτούντων ἐνίσχυσιν τοῦ Ταμείου Συντάξεώς των, τὴν διὰ χιλίων δραχμῶν ἐνίσχυσιν ὅλων τῶν συνταξιούχων κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Γ. Βαλοῦρδος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Καλλωπιστικοῦ καὶ Φιλανθρωπικοῦ Συλλόγου οἰκιστῶν καὶ οἰκοπεδούχων Ν. Φιλοθέης Ἀθηνῶν, αἰτοῦντος τὴν κατασκευὴν τῆς ὁδοῦ Μουσῶν–Περίκου. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Σπηλιόπουλος, Δ. Παπαθανασόπουλος καὶ Χ. Φιλίππου, διὰ τηλεγραφήματός των, διαμαρτύρονται διὰ πειθαρχημένην διαβίωσιν ἀδειούχων ἐξορίστων καὶ ἀποφυλακισμένων, στερουμένων οὕτω τῆς ἐλευθερίας των. Ὁ βουλευτὴς κ. Ε. Γιαρένης, διὰ τηλεγραφήματός του, διαμαρτύρεται διὰ συμπεριφορὰν ἀστυνομικῶν ὀργάνων, διαχωριζόντων τοὺς πολίτας εἰς κυβερνητικοὺς καὶ μὴ καὶ αἰτεῖ τὴν τιμωρίαν αὐτῶν. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Παπαγεωργίου, Κ. Χιωτάκης, Ι. Ἀθητάκης, Ι. Κοντουδάκης καὶ Β. Πρωϊμάκης, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Παντοπωλῶν Ἁγίου Νικολάου Κρήτης, αἰτοῦντος τὴν κατάργησιν ἢ τροποποίησιν τοῦ Ἀγορανομικοῦ Κώδικος, ἀναθεώρησιν περιθωρίων κέρδους λιανικῆς πωλήσεως κλπ. Ἡ βουλευτὶς Φθιώτιδος κ. Β. Θανασέκου, διὰ τηλεγραφήματός της, διαμαρτύρεται διὰ τάς, κατὰ πολιτῶν, παρὰ ἀστυνομικῶν, συνεχιζομένας αὐθαιρεσίας καὶ αἰτεῖ τὴν τιμωρίαν αὐτῶν. Ὁ βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Μ. Στεφανίδης, καταθέτει ἀναφορὰν ἐργατῶν ἀνθρακωρυχείων Κύμης, κατοίκων Ζάρκων–Εὐβοίας, αἰτούντων τὴν λῆψιν μέτρων διὰ τὴν δι’ αὐτοκινήτου μεταφορὰν των ἐκ τοῦ χωρίου των εἰς τὰ ἀνθρακωρυχεῖα. Ὁ βουλευτὴς Ἰωαννίνων κ. Δ. Ἰωάννου, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἰσραηλιτικῆς Κοινότητος Ἰωαννίνων, διαμαρτυρομένης διὰ φημολογουμένην ἀπόλυσιν Μὰξ Μέρτεν, Γερμανοῦ ἐγκληματίου πολέμου, καὶ αἰτούσης τὴν παραπομπὴν τούτου εἰς τὴν Ἑλληνικὴν Δικαιοσύνην. Ὁ βουλευτὴς Ἕβρου κ. Ο. Ἀντώνογλου, διαμαρτύρεται διὰ σύλληψιν μελῶν Νομαρχιακῆς Ἐπιτροπῆς Ε.Δ.Α. Ἕβρου καὶ αἰτεῖ τὴν ἀπόλυσιν τῶν συλληφθέντων. Ὁ βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Ε. Ἀρβανιτάκης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Μεταφορικοῦ Ἐργατικοῦ Συνεταιρισμοῦ Μισθωτῶν Αὐτοκινήτων Εὐβοίας, αἰτοῦντος τὴν χορήγησιν ἀδείας ἀστικοῦ λεωφορείου εἰς τὸν ἐν λόγῳ Συνεταιρισμόν. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Πανελληνίου Ἑνώσεως Ἀναπήρων Πολέμου 1912–1949 ἀκρωτηριασμένων, ζητούντων ἀπόρριψιν παρὰ τοῦ Ὑπουργείου Οἰκισμοῦ, μελετωμένης ἀποφάσεως ἐνίων Συνεταιρισμῶν, περὶ μειώσεως τοῦ ἐμβαδοῦ κάτω τῶν 400 τ. μ., τῶν εἰς τὸ πράσινον ὅριον οἰκοπέδων των καὶ ταχεῖαν ἔγκρισιν ἐκπονηθέντος σχεδίου. Ὁ βουλευτὴς κ. Λ. Μπίστης, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ προσθήκης διατάξεών τινων εἰς τὸν Ν. 6321)1934 «περὶ συνεργείων τοῦ κατὰ θάλασσαν Στρατοῦ».

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ.

Θὰ συζητηθοῦν αἱ ἀναφοραὶ καὶ ἐρωτήσεις, αἱ ἀπευθυνόμεναι πρὸς τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Ἐργασίας. Ὁ κ. Γ. Σπηλιόπουλος, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, σχετικῶς μὲ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ 8ώρου καὶ εἰς τοὺς ἐμποροϋπαλλήλους κλπ.

§6Γ. ΣΠΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, πρόκειται περὶ τοῦ προβλήματος, τὸ ὁποῖον εἰς ὅλας τὰς χώρας ἔχει ἤδη λυθῆ, τοῦ περιφήμου 8ώρου ἐργασίας. Εἶναι ἕνα δικαίωμα, τὸ ὁποῖον ἔχει κατακτηθῆ ἀπὸ τοὺς ἐργαζομένους. Ἡ εἰδυλλιακή, ὅμως, κατάστασις τῶν ἐργαζομένων ἐν Ἑλλάδι, ἐπιβάλλει εἰς αὐτοὺς νὰ συνεχίσουν τοὺς ἀγῶνας, διὰ τὴν κατάκτησιν τοῦ 8ώρου. Εἶχε γίνει εὐρεῖα συζήτησις εἰς τὴν Βουλήν, διὰ τὸ ζήτημα τοῦτο καὶ ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας προέβαλε τὸ ἐπιχείρημα, ὅτι οἱ ἐργαζόμενοι ζητοῦν τὴν παράτασιν τοῦ 8ώρου. Καὶ γεννᾶται τὸ ἐρώτημα, διατὶ νὰ ζητοῦν οἱ ἐργαζόμενοι τὴν παράτασιν τῆς ἐργασίας; Διότι αὐτό, καίτοι θίγει τὴν ὑγείαν τῶν ἐργαζομένων, ἐν τούτοις ἀναγκάζονται νὰ ζητοῦν τὴν παράτασιν αὐτὴν λόγῳ τοῦ γλίσχρου τῆς μισθοδοσίας των. Ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ, δὲν ὑπάρχει ἔλεγχος τοῦ Κράτους καὶ ἐπ’ αὐτοῦ θὰ ἤθελον νὰ στρέψῃ τὴν προσοχήν του ὁ κ. ὑπουργός.

§7Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Κατηγορεῖτε τὸ σύστημα Σταχάνωφ;

§8Γ. ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ὅπως ἀνέφερεν ὁ κ. συνάδελφος, τὸ 8ωρον δὲν ἐφαρμόζεται εἰς τοὺς ὑπαλλήλους τῶν ἐμπορικῶν καταστημάτων. Αἱ ὧραι ἐργασίας τῶν Καταστημάτων, ἔχουν καθορισθῆ διὰ τοῦ ἄρθρου 6 τοῦ διατάγματος τῆς 13ης Ἀπριλίου 1932, βάσει τοῦ ὁποίου τὰ ἐμπορικὰ καταστήματα δὲν πρέπει νὰ εἶναι ἀνοικτὰ πέραν τῶν 9 ὡρῶν ἡμερησίως. Οἱ ἐμποροϋπάλληλοι, ἐκτὸς τῆς Θεσσαλονίκης, ἐργάζονται 8½–9 ὥρας ἡμερησίως. Δι’ αὐτὸ εἶναι ἀνάγκη νὰ ρυθμισθῇ τὸ ζήτημα τοῦτο καὶ νὰ ἐπεκταθῇ τὸ 8ωρον καὶ εἰς τοὺς ἐμποροϋπαλλήλους. Ὁ κ. ὑπουργός, θὰ ἐπικαλεσθῇ ἴσως, ὅτι διὰ τῆς ὑπὸ κρίσιν συμβάσεως, διὰ τῆς ὁποίας παρατείνεται ἡ ἡμιαργία τῆς Τετάρτης καθ’ ὅλον τὸ ἔτος, θὰ λυθῇ καὶ τὸ ζήτημα τῆς ἐπεκτάσεως τοῦ 8ώρου εἰς τοὺς ἐμποροϋπαλλήλους. Δὲν λύεται τὸ ζήτημα τοῦτο διὰ τῆς ἡμιαργίας τῆς Τετάρτης καὶ πρέπει νὰ προχωρήσῃ ὁ κ. ὑπουργός, εἰς τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ 8ώρου καὶ εἰς τοὺς ἐργαζομένους εἰς τὰ ἐμπορικὰ καταστήματα. Ἀλλὰ καὶ τὸ ὡράριον 8½–9 δὲν τηρεῖται καὶ παρατείνεται τοῦτο μέχρι 10 ὥρας ἡμερησίως εἰς πολλὰ ἐμπορικὰ καταστήματα καὶ ἀποθήκας χονδρικῆς πωλήσεως, ἄνευ καταβολῆς οὐδεμιᾶς ὑπερωρίας, οὔτε ἀκόμη καὶ κατὰ τὰς ἡμέρας τῶν ἑορτῶν, ὅτε τὸ ὡράριον ἐργασίας παρατείνεται. Πέραν αὐτοῦ, ὡρισμέναι κατηγορίαι ἐμποροϋπαλλήλων, ὅπως τῶν Πρατηρίων Βενζίνης, τῶν ἀνταλλακτικῶν αὐτοκινήτων καὶ τῶν ζαχαροπλαστείων, ἐργάζονται 10ωρον. Δι’ αὐτό, παρακαλοῦμεν τὸν κ. ὑπουργόν, νὰ ρυθμίσῃ τὸ ζήτημα αὐτό.

§9Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, καίτοι τὸ λεγόμενον 8ωρον τῶν ἐμποροϋπαλλήλων, εἶναι εἰς τὴν πραγματικότητα 8½ ὥρες, ὅμως οὔτε αὐτὸ τηρεῖται καὶ δι’ αὐτὸ τὸ Σωματεῖον τῶν Ἐμποροϋπαλλήλων Ἀθηνῶν, ἔχει ἀναγκασθῆ νὰ προσλάβῃ πρόσθετον ἀστυφύλακα, διὰ τὴν παρακολούθησιν τοῦ προβλήματος αὐτοῦ. Οὔτε ὅμως δι’ αὐτοῦ τοῦ τρόπου λύεται τὸ ζήτημα αὐτό, ἐὰν δὲν ὑπάρχῃ ἐποπτεία τοῦ Κράτους καὶ ἐπιβολὴ κυρώσεων διὰ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ 8ώρου. Δὲν πρέπει νὰ διαφεύγῃ τοῦ κ. ὑπουργοῦ, ὅτι ἡ ἐργασία τοῦ ἐμποροϋπαλλήλου εἶναι σκληροτάτη καὶ καταστρεπτική, ἰδίως διὰ τὰς γυναῖκας, αἱ ὁποῖαι ἐντὸς ὀλίγων ἐτῶν καταστρέφουν τὴν ὑγείαν τους, λόγῳ τῆς ὀρθοστασίας, τῆς συνεχοῦς κινήσεως, τῆς ἐντατικῆς ἐργασίας καὶ τῆς καταστρατηγήσεως τοῦ 8ώρου. Ἡ Κυβέρνησις ἔχει ὑποχρέωσιν νὰ ἐφαρμόσῃ τὸ 8ωρον δι’ ὅλους τοὺς ἐργατοϋπαλλήλους, διὰ νὰ προστατευθοῦν, ἀλλὰ καὶ διὰ νὰ ἀποκτοῦν ἐργασίαν καὶ οἱ ἄνεργοι. Ὑπάρχουν κατηγορίαι ὑπαλλήλων, αἱ ὁποῖαι ξεπερνοῦν καὶ τὸ 10ωρον ἐργασίας. Ὁ κ. ὑπουργός, πρέπει νὰ ἐξετάσῃ καὶ νὰ ρυθμίσῃ τὸ θέμα τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ 8ώρου καὶ εἰς τοὺς ἐμποροϋπαλλήλους καὶ εἰς ὅλους τοὺς ἐργαζομένους καὶ πρὸς τοῦτο, πρέπει νὰ ἀναδιοργανώσῃ τὴν ἐπιθεώρησιν ἐργασίας, ἡ ὁποία εἶναι σχεδὸν ἀνύπαρκτος.

§10Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Κύριοι βουλευταί, τὸ θέμα τοῦ 8ώρου, ἔχει ἀπασχολήσει τὴν Κυβέρνησιν. Πρό τινων ἑβδομάδων, μάλιστα, τὸ ἁρμόδιον Συμβούλιον, ἤρχισε καὶ αὐτὸ ν’ ἀπασχολῆται μὲ τὴν μελέτην αὐτοῦ τοῦ θέματος. Οὕτως ὥστε, ὀλίγον κατ’ ὀλίγον, νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν ὁλοκλήρωσιν ἑνὸς ἑνιαίου ὡραρίου ἐργασίας, ὅπου εἶναι δυνατόν. Δὲν εἶναι ὀρθόν, τὸ ὅτι ὁ ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας εἶπεν, ὅτι πρέπει νὰ ὑπάρχῃ τὸ 10ωρον. Ὁ ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, ὅταν ἠρωτήθη διατὶ δὲν ἐφαρμόζεται τὸ 8ωρον εἰς τοὺς σερβιτόρους, ἀπήντησεν, ὅτι τοῦτο προσκρούει εἰς τὴν ἐπίμονον αὐτῶν ἄρνησιν, δεδομένου ὅτι αὐτοὶ ἀμείβονται μὲ σύστημα ἐντελῶς διάφορον ἐκείνου ποὺ ἀμείβονται τὰ ἄλλα ἐπαγγέλματα. Καὶ παρὰ ταῦτα, τὸ θέμα αὐτό, εἶναι ὑπὸ μελέτην. Διὰ τὸ 8ωρον ὅμως τῶν ἐμπορικῶν καταστημάτων, ὑπάρχει σχετικὴ διεθνὴς σύμβασις, ἡ ὁποία μάλιστα δὲν ἐπεκυρώθη καὶ ἡ ὁποία καθορίζει 9 ὥρας, ἐν ἀντιθέσει μὲ τὴν διεθνῆ σύμβασιν Οὐασιγκτῶνος, ἡ ὁποία καθορίζει 8ωρον εἰς τὴν βιομηχανίαν καὶ τὴν βιοτεχνίαν. Πάντως, τὸ ζήτημα μᾶς ἀπασχολεῖ, διότι ὑπάρχουν 3 κατηγορίαι ἐμποροϋπαλλήλων. Εἰς ἄλλας πόλεις, ὅπως εἰς τὴν Θεσσαλονίκην, ἐργάζονται 8ωρον, εἰς ἄλλας πόλεις, ὅπως εἰς τὰς Ἀθήνας, ἐργάζονται 8ωρον. Καὶ τέλος εἰς ἄλλας πόλεις, φθάνουν τὸ 9ωρον. Τὸ θέμα αὐτὸ πρόκειται νὰ ρυθμισθῇ. Δὲν εἶναι ἀκριβὲς ὅμως αὐτό, τὸ ὁποῖον εἴπατε. Μετὰ τὴν ἡμιαργίαν τῆς Τετάρτης, τὸ σύνολον τῶν ἐργασίμων ὡρῶν ἑβδομαδιαίως δὲν ὑπερβαίνει τὰς 48 ὥρας, τοὐλάχιστον εἰς τὰ μεγαλύτερα ἀστικὰ κέντρα. Κατὰ συνέπειαν, εἰς τὴν πραγματικότητα 8ωρον ἐργάζονται. Παρὰ ταῦτα, ὅμως, ἐλπίζω, δεδομένου ὅτι ἐξεδηλώθη καὶ μεταξὺ τῶν ἐργοδοτῶν πνεῦμα κατανοήσεως, λίαν προσεχῶς νὰ ἐπιτύχωμεν μίαν πλήρη ρύθμισιν τοῦ ὅλου ζητήματος, μὲ πλήρη συγκατάθεσιν τῶν ἐνδιαφερομένων.

§11Γ. ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ. Κύριε ὑπουργέ, δὲν θὰ ἐπεθύμουν νὰ ἀντιδικήσωμεν, ἐπὶ τοῦ προκειμένου. Πράγματι, διὰ τῆς συμβάσεως, τὴν ὁποίαν ἐπεκαλέσθητε, ρυθμίζεται τὸ ζήτημα τοῦ 8ώρου εἰς τὰς 3 μεγάλας πόλεις. Εἰς τὰς ὑπολοίπους ὅμως πόλεις τῆς Ἑλλάδος, θὰ ἐξακολουθήσῃ ἡ ἐργασία τῶν 8½–9 ὡρῶν καὶ μάλιστα ἄνευ καταβολῆς ὑπερωριῶν. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ θέμα τῶν σερβιτόρων ὑπαλλήλων, τὸ ὁποῖον ἐθίξατε καὶ ἐδηλώσατε εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, ὅτι δῆθεν οἱ σερβιτόροι, ἐπειδὴ τυγχάνουν ἰδιάζοντος ἡμερομισθίου, ἐπιζητοῦν τὴν παράτασιν τοῦ ὡραρίου εἰς 10ωρον, δὲν εἶναι ἀκριβές, διότι ἔχω εἰς χεῖράς μου ὑπόμνημα τοῦ σωματείου των, τοῦ μηνὸς Νοεμβρίου, δηλαδὴ μετὰ τὴν διεξαχθεῖσαν εἰς τὴν Βουλὴν συζήτησιν, καὶ εἰς τὸ ὁποῖον ὑπόμνημα, μεταξὺ ἄλλων, λέγουν τὰ ἑξῆς: «...... (ἀναγινώσκει) ......». Ἐπίσης, κ. ὑπουργέ, ἐπὶ τοῦ ἰδίου θέματος, σᾶς τονίζω, ὅτι ἐπιτροπὴ τῶν ὑπαλλήλων αὐτῶν, προσῆλθεν εἰς τὰ γραφεῖα μας καὶ μᾶς ἐδήλωσεν, ὅτι κατάπληκτοι ἐπληροφορήθησαν τὴν δήλωσίν σας, ὅτι οἱ ἴδιοι ἐπιζητοῦν 10– ωρον ἐργασίαν, ἐνῷ ἀντιθέτως ἐπιμένουν ἐπὶ τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ 8ώρου.

§12ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, μὲ τὸν ρυθμὸν αὐτόν, τῶν ὁμαδικῶν ἀπαντήσεων καὶ ἀνταπαντήσεων, δὲν θὰ καταστῇ δυνατὸν νὰ ἐπαρκέσῃ τὸ ἡμίωρον διὰ τὴν συζήτησιν οὔτε δύο ἐρωτήσεων. Διὰ τοῦτο, θὰ παρεκάλουν, ὅπως ὁμιλῇ εἷς ἐκ τῶν ἐρωτώντων, ὥστε νὰ δίδεται ἡ ἀπάντησις ἐκ μέρους τῶν κυρίων ὑπουργῶν. Ὁ κ. Ι. Γαβριηλίδης, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, διὰ τῆς ὁποίας ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ, διατὶ δὲν ἔχει ὁλοκληρωθῇ ἡ ἐπέκτασις τῶν Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων εἰς τὸν Νομὸν Κιλκίς.

§13Ι. ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ θέμα τῆς ἐπεκτάσεως τῶν κοινωνικῶν ἀσφαλίσεων εἰς τὸν Νομὸν Κιλκίς, εἶναι θέμα, τὸ ὁποῖον τὰ μέγιστα ἐνδιαφέρει ἑκατοντάδας ἐργαζομένων. Σήμερον, δυστυχῶς, αἱ κοινωνικαὶ ἀσφαλίσεις ἐξυπηρετοῦν μόνον τὴν πόλιν Κιλκίς. Εἰς ἀπόστασιν 7 χιλιομέτρων ἀπὸ τοῦ κέντρου τῆς πόλεως, οἱ ἐργαζόμενοι εἰς τὰς πόλεις Πολυκάστρι .... (δὲν ἠκούσθη) .... εἶναι ἐκτὸς πάσης ἀσφαλίσεως. Τὸ αἴτημά των πολλάκις ἐτέθη ὑπ’ ὄψει τοῦ κ. ὑπουργοῦ καὶ ἡ ἀπάντησις ἦτο στερεότυπος, ὅτι μελετᾶται τὸ ζήτημά των. Ἐσχάτως, τοὺς προβάλλεται ἕνας ἄλλος ἰσχυρισμός, ὅτι δὲν ὑπάρχουν νοσηλευτικὰ ἱδρύματα εἰς τὴν περιοχὴν αὐτήν. Ὁ ἰσχυρισμὸς αὐτὸς τοῦ κ. ὑπουργοῦ δὲν εἶναι βάσιμος, διότι εἰς τὴν περιοχὴν αὐτὴν ὑπάρχουν νοσηλευτικὰ ἱδρύματα καὶ δύνανται ἀποτελεσματικῶς νὰ τοὺς παράσχουν ἰατρικὴν καὶ φαρμακευτικὴν περίθαλψιν. Ἀπὸ ἀπόψεως ἰατροφαρμακευτικῆς περιθάλψεως δύνανται νὰ ὑπαχθοῦν εἰς τὸ Ὑποκατάστημα Κιλκίς, ἢ ἐν πάσῃ περιπτώσει νὰ ἐξυπηρετοῦνται ἀπὸ ἕναν ὑπάλληλον τοῦ Νομοῦ Κιλκίς. Τὸ αἴτημα τῶν ἐργαζομένων τῶν περιοχῶν αὐτῶν, εἰς τὰς ὁποίας κατὰ τοὺς ἰσχυρισμοὺς των ἐργάζονται 800 περίπου, κατὰ δὲ τὸ Ὑποκατάστημα μόνον 300, εἶναι ἀπολύτως δίκαιον καὶ παρακαλοῦμεν τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ μᾶς εἴπῃ, τί σκέπτεται ἡ Κυβέρνησις ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ.

§14Γ. ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ. Ἐφαρμόζων τὴν σύστασιν τοῦ κ. Προέδρου, συνιστῶ τὴν ἐρώτησιν.

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Καλλιδόπουλος, ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ τῆς ἰδίας ἐρωτήσεως.

§16Α. ΚΑΛΛΙΔΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, συνιστῶ καὶ ἐγὼ τὴν ἀποδοχὴν τοῦ αἰτήματος τῶν ἐργαζομένων τῶν περιοχῶν αὐτῶν, δι’ οὓς λόγους ἀνέπτυξεν ὁ κ. Γαβριηλίδης. Πέραν τούτου ὅμως, νομίζω, ὅτι ἐφ’ ὅσον πρόκειται περὶ ἑνὸς θέματος κοινωνικῆς πολιτικῆς, καθ’ ἣν στιγμὴν συζητῶμεν περὶ τῆς γενικεύσεως τῆς κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως εἰς ὅλας τὰς τάξεις, ὀρθὸν εἶναι, νὰ ὁλοκληρωθῇ ἡ κοινωνικὴ ἀσφάλισις, προκειμένου περὶ τῆς ἐργατικῆς τάξεως.

§17Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Οἱ ἐρωτῶντες συνάδελφοι, γνωρίζουν ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἔχει ἐκδηλώσει ὅλως ἰδιαίτερον ἐνδιαφέρον διὰ τὴν περιοχήν, διὰ τὴν ὁποίαν ἐνδιαφέρονται. Ἀτυχῶς, δύο εἶναι τὰ σημεῖα, τὰ ὁποῖα παρεμποδίζουν τὴν ἐπέκτασιν. Πρῶτον, λόγοι τεχνικοί. Αἱ ἀποστάσεις ἀπὸ τὸ κεντρικὸν ὑποκατάστημα τῆς Θεσσαλονίκης εἶναι μεγάλαι καὶ δὲν εἶναι δυνατόν, χωρὶς μίαν ἀρτίαν ὀργάνωσιν ὑπηρεσιῶν, νὰ λειτουργήσῃ ἡ ἰατροφαρμακευτικὴ περίθαλψις. Δεύτερον, ὁ ἀριθμὸς τῶν ὑπὸ ἀσφάλισιν προσώπων εἶναι, ἐπίσης, περιωρισμένος. Διὰ νὰ ἀντιμετωπισθῇ, συνεπῶς, τὸ πρόβλημα, χρειάζεται νὰ γίνῃ αὐτόνομον ὑποκατάστημα εἰς τὴν περιοχήν, νὰ ἐπανδρωθῇ αὐτὸ τὸ ὑποκατάστημα καὶ νὰ ἀρχίσῃ ἡ ὀργάνωσις τῆς ἰατροφαρμακευτικῆς περιθάλψεως. Ἐπειδὴ ὅμως, διὰ τὴν περίπτωσιν αὐτήν, ἡ ἀσφάλισις θὰ εἶναι ἀντιοικονομική, μελετᾶται ἐκ μέρους τοῦ Ι.Κ.Α. ὁ τρόπος τῆς ὁλοκληρώσεως τοῦ θεσμοῦ τῆς κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως εἰς ὅλας τὰς παρεμφερεῖς ἀπὸ ἀπόψεως ἀριθμοῦ περιοχὰς τῆς χώρας, διότι εἰς πλείστας ὅσας περιοχὰς κυμαίνεται ὁ ἀριθμὸς τῶν ἐργατῶν, δηλαδή, διὰ τὴν μίαν περίοδον ὅπου ὑπάρχῃ ἐποχιακὴ ἐργασία, ὑπάρχουν προϋποθέσεις ἐπεκτάσεως τοῦ θεσμοῦ τῆς κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως, ἐνῷ διὰ τὴν ἄλλην περίοδον δὲν ὑπάρχουν. Καὶ τότε οἱ ἐργάται διατρέχουν τὸν ἑξῆς κίνδυνον: Ἕνας ἐργάτης, ἂν καὶ εἶναι ἠσφαλισμένος, νὰ μὴ ἀπολαύῃ τῆς ἀσφαλίσεως. Λόγῳ ἀκριβῶς τοῦ κινδύνου αὐτοῦ, μελετᾶται ὁ ἀρτιώτερος τρόπος μιᾶς ὀργανώσεως, ἡ ὁποία θὰ ἐξασφαλίζῃ εἰς τοὺς ἐργάτας ἀσφάλισιν πραγματικήν.

§18Γ. ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ. Κύριε ὑπουργέ, πρέπει νὰ πληροφορηθῆτε, ὅτι κατ’ ἀρχὴν δὲν εἶναι θέμα ἐπεκτάσεως τοῦ ὑποκαταστήματος ἀπὸ τὴν Θεσσαλονίκην εἰς τὸ Κιλκίς, ὑφίσταται ὑποκατάστημα τοῦ Ι.Κ.Α. Αὐτὸ εἶναι τὸ ἕνα. Τὸ δεύτερον εἶναι, ὅτι τὰ πρὸς ὑπαγωγὴν πρόσωπα δὲν εἶναι πρόσωπα, τὰ ὁποῖα ἀπασχολοῦνται εἰς ἐποχιακὰς ἐργασίας, ἀλλὰ εἰς μονίμους φορτοεκφορτωτικὰς καὶ λοιπὰς ἐργασίας. Συνεπῶς, δὲν πρόκειται νὰ ἐπεκτείνωμεν ἀπὸ τὴν Θεσσαλονίκην τὴν ἀσφάλισιν, ἀλλὰ ἀπὸ τὸ Ι.Κ.Α. Καὶ μάλιστα θὰ ἦτο ἕτοιμη μία λύσις, ἀντὶ νὰ γίνεται ἀπὸ τὸ Κιλκὶς ἡ περίθαλψις, θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ δημιουργηθῇ ὑποκατάστημα ἢ ἁπλῶς κατάστημα εἰς τὴν Ἀξιούπολιν καὶ νὰ περιληφθοῦν ὅλοι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἀπέχουν ἀπόστασιν 5–12 χιλιομέτρων.

§19Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Ἀκριβῶς, κ. συνάδελφε, αὐτὸς ὁ τρόπος μελετᾶται.

§20ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ἐρώτησις τοῦ κ. Α. Μέρου, διὰ τῆς ὁποίας ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ, ἐὰν ἀντιμετωπίζεται ἡ ἐπέκτασις τῶν κοινωνικῶν ἀσφαλίσεων καὶ εἰς τὴν ἀγροτικὴν τάξιν, διαγράφεται λόγῳ ἀπουσίας τούτου. Ὁ κ. Α. Μπριλλάκης, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, διὰ τῆς ὁποίας ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ, ποῖα μέτρα προτίθενται νὰ λάβουν οἱ κ.κ. ὑπουργοὶ Οἰκισμοῦ καὶ Ἐργασίας, σχετικῶς μὲ τοὺς παρανόμως ἀνεγείροντας μικροὺς οἰκίσκους κλπ.

§21Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὑπάρχει ἕνα πρόβλημα σχετικῶς μὲ τὴν ἀνέγερσιν οἰκιῶν, ἀντικοινωνικῶς. Δηλαδή, ἀπὸ πολλῶν χρόνων, ἰδιαιτέρως εἰς τοὺς συνοικισμοὺς Ἀθηνῶν καὶ Πειραιῶς, κτίζονται σπίτια, χωρὶς ἀδείας. Εἰς τὸν Πειραιᾶ, συγκεκριμένως καὶ εἰς ὡρισμένας συνοικίας, ὅπως ὁ Κορυδαλλὸς καὶ ἄλλαι, ἀπὸ τῆς ἀρχῆς τοῦ ἔτους, ἀπὸ συνεργεῖον τοῦ Ὑποκαταστήματος τοῦ Ι.Κ.Α. εἶχον καταγραφῆ τὰ σπίτια αὐτὰ καὶ ἐκ τῶν ὑστέρων τὸ Ι.Κ.Α. κατελόγισεν εἰς τοὺς ἰδιοκτήτας τῶν σπιτιῶν αὐτῶν τὴν πληρωμὴν εἰσφορᾶς εἰς τὸ Ι.Κ.Α. Νομίζομεν, κύριε Πρόεδρε, ὅτι τὸ μέτρον αὐτὸ καὶ ἄδικον εἶναι καὶ ἀντικοινωνικόν, διότι οἱ περισσότεροι τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν ἔκτισαν αὐτὰ τὰ σπίτια, χωρὶς νὰ χρησιμοποιήσουν ἐργατικὸν προσωπικόν, ἀλλὰ μὲ προσωπικὴν ἐργασίαν. Ὑπάρχει σχετικὸν ὑπόμνημα τοῦ συλλόγου τῶν ἐνδιαφερομένων, τὸ ὁποῖον ἔχει κατατεθῆ εἰς τὴν Βουλήν, ἀπὸ τοῦ παρελθόντος θέρους. Θὰ περιμένωμεν τὴν ἀπάντησιν τοῦ κυρίου ὑπουργοῦ, σχετικῶς μὲ τὰ μέτρα ποὺ ἔχει λάβει, μὲ τὸ θέμα αὐτό.

§22ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Παπαδημητρίου, ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ τῆς ἰδίας ἐρωτήσεως.

§23Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, οἱ οἰκίσκοι αὐτοὶ εἶναι πάρα πολλοὶ καὶ ἔχουν κτισθῆ εἰς τὰς ἀκραίας συνοικίας καὶ κυρίως ἐκτίσθησαν τὴν νύκτα, μὲ προσωπικὴν ἐργασίαν. Συνεπῶς, τὸ νὰ καταλογίζουν τώρα αἱ ὑπηρεσίαι τοῦ Ι.Κ.Α. εἰς τοὺς ἀνθρώπους αὐτοὺς 1–2 χιλιάδας δραχμάς, χωρὶς νὰ χρησιμοποιήσουν ἐργατικὸν προσωπικόν, καταλαβαίνετε εἰς ποίαν δυσχερῆ θέσιν τοὺς περιάγουν. Τὸ θέμα, βεβαίως, εἶναι δυσχερές, ἀλλὰ νομίζω, ὅτι θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ δοθῇ ἐντολὴ εἰς τοὺς ὑπαλλήλους τοῦ Ι.Κ.Α. νὰ μὴ ἐφαρμόζουν αὐστηρῶς τὸν νόμον, ἀλλὰ μὲ κἄποιαν ἐλαστικότητα, διὰ νὰ μὴ γίνωνται εἰς τὰς περιπτώσεις αὐτὰς καταλογισμοὶ εἰσφορῶν.

§24ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Ἀράπης, ἔχει τὸν λόγον.

§25Γ. ΑΡΑΠΗΣ. Συνιστῶ καὶ ἐγὼ τὸ ἐν λόγῳ ὑπόμνημα καὶ παρακαλῶ διὰ τὴν ἀποδοχήν του. Πέραν, ὅμως, αὐτοῦ, οἱ ὑπάλληλοι τοῦ Ι.Κ.Α. κάμνουν καταλογισμὸν ἀπὸ τὸ 1948. Δι’ αὐτὸ νομίζω, ὅτι ἐὰν θὰ πρέπει νὰ καταβληθῇ ἡ καταλογισθεῖσα εἰσφορά, θὰ πρέπει νὰ περιορισθῇ εἰς τὴν τελευταίαν 5ετίαν.

§26Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Μία σημαντική, κύριοι, κατηγορία λαθροοικιστῶν, ἐνομιμοποιήθη. Κατόπιν τούτου, ἐτέθη θέμα καταβολῆς τῶν εἰσφορῶν τοῦ Ι.Κ.Α. Τοῦτο ἐζήτησαν αἱ ἐνδιαφερόμεναι ὀργανώσεις τῶν οἰκοδόμων ἐργατῶν. Ἀρχικῶς τὸ μέτρον ἐπεβλήθη εἰς τὰς Ἀθήνας καὶ κατόπιν ἐπεξετάθη εἰς τὰς συνοικίας τοῦ Πειραιῶς. Κατόπιν ἐρεύνης, τὸ Ὑπουργεῖον ἔκαμνε συστάσεις πρὸς τὸ Ι.Κ.Α., ὅπως ἐπανεξετάσῃ τὸ ὅλον θέμα μὲ πνεῦμα πλήρους κατανοήσεως, διότι πράγματι ὑπάρχουν, μεταξὺ τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν, ὡρισμένοι, οἱ ὁποῖοι ἔκτισαν μὲν ὡρισμένα οἰκήματα, ἀλλὰ κυρίως αὐτὰ εἶναι μικρὰ καὶ ἐγένοντο τὴν νύκτα. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον, τὸ ἔκδηλον ἐνδιαφέρον τῆς Κυβερνήσεως πρόκειται νὰ περιλάβῃ τὸ σύνολον τῶν κατηγοριῶν ἐκείνων τῶν οἰκιστῶν, οἱ ὁποῖοι πράγματι δὲν ἔχουν μεγάλα κτίσματα καὶ μεγάλας περιουσίας, ἀλλὰ τὸ κτίσμα θὰ χρησιμοποιηθῇ δι’ αὐτοκατοίκησιν. Τὸ δεύτερον θέμα, ἀφορᾷ τοὺς οἰκοδόμους. Τὸ Ὑπουργεῖον ἔχει, ἐπίσης, τὴν γνώμην, ὅτι οἱ οἰκοδόμοι, οἱ διεκδικοῦντες τὸ σύνολον τῶν ἀσφαλίστρων διὰ τὰ οἰκήματα αὐτά, δὲν εὑρίσκονται ἐν δικαίῳ, καθ’ ὅτι τὰ οἰκήματα ἐπὶ τῶν ὁποίων ζητοῦν ἀσφάλιστρα, ἐκτίσθησαν ὑπὸ τῶν ἰδίων τῶν ἰδιοκτητῶν.

§27ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς ὥρας διὰ τὰς ἀναφο-

ρὰς καὶ ἐρωτήσεις, εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ.

Συνεχίζεται ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως, διὰ τὴν δίωξιν τῶν πολιτικῶν ἀντιπάλων τῆς Κυβερνήσεως κλπ. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, ἔχει τὸν λόγον.

§28Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Κύριοι συνάδελφοι, διὰ τῆς συζητουμένης ἀπό τινος ἐπερωτήσεως τῶν βουλευτῶν τῆς ΕΔΑ, ἐπιδιώκεται, ἀφ’ ἑνὸς μὲν νὰ παρασταθῇ, ὅτι εἰς τὴν χώραν μας δὲν ὑπάρχουν πραγματικαὶ δημοκρατικαὶ ἐλευθερίαι καὶ ἀφ’ ἑτέρου, ὅτι μερὶς νομιμοφρόνων Ἑλλήνων πολιτῶν διώκεται διὰ τὰς πολιτικάς της πεποιθήσεις καὶ διὰ τὴν συνδικαλιστικήν της δρᾶσιν. Οἱ λόγοι, ποὺ ὑπηγόρευσαν τὴν ἐπερώτησιν, ὅπως ἀνεπτύχθησαν ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου, εἶναι ἡ δῆθεν ἐπιβουλὴ τῆς Κυβερνήσεως ἐναντίον τῶν ἐλευθέρων θεσμῶν καὶ ἡ γενομένη κατὰ τὴν 13ην Γενικὴν Συνέλευσιν τῆς Γ.Σ.Ε.Ε. καταγγελία τοῦ περιφερειακοῦ Γραμματέως τοῦ Εὐρωπαϊκοῦ τμήματος τῆς Διεθνοῦς Ὁμοσπονδίας τῶν ἐλευθέρων ἐργατικῶν συνδικάτων κ. Βάλτερ Σκέβενελς, περὶ ἀστυνομικοῦ Κράτους καὶ ἐπεμβάσεώς μου εἰς τὰ συνδικαλιστικὰ πράγματα. Καὶ διὰ μὲν τὰ εἰδικὰ θέματα τῆς δημοσίας τάξεως καὶ τῶν διώξεων τῶν ὡς ἄνω νομιμοφρόνων χαρακτηριζομένων πολιτῶν, ἀπήντησαν οἱ κ. κ. Μακρῆς καὶ Καλαντζῆς, οἵτινες δι’ ἁδρῶν ἐπιχειρημάτων καὶ ἀδιασείστων στοιχείων ἀπέδειξαν τὸ ἀβάσιμον τῆς ἐπερωτήσεως αὐτῆς. Ἐπ’ αὐτῶν, θὰ ἤθελον νὰ προσθέσω τὸ ὅτι μία εὐνομουμένη Πολιτεία ὀφείλει νὰ προστατεύῃ καὶ νὰ ἀμείβῃ τοὺς οἰκοδόμους ἐργάτας της καὶ νὰ ἀμύνεται τιμωροῦσα τοὺς ἀπεργαζομένους τὴν καταστροφήν της. Διὰ τὰ θέματα, ὅμως, τὰ σχετιζόμενα μὲ τὴν ἄσκησιν τῆς ἐργατικῆς καὶ κοινωνικῆς πολιτικῆς καὶ ἰδίως διὰ τὸν ἑλληνικὸν συνδικαλισμόν, ἐπιθυμῶ νὰ διαφωτίσω πλήρως τὴν Βουλήν. Ἀλλά, προτοῦ πράξω τοῦτο, θεωρῶ σκόπιμον νὰ ἐκφράσω βασικάς τινας σκέψεις, ἀφορώσας τὰς ἀπόψεις τῆς Κυβερνήσεως, ὡς πρὸς τὴν ἄσκησιν τοῦ συνδικαλιστικοῦ δικαιώματος. Καὶ ἐξηγοῦμαι. Εἰς τὴν Χώραν μας ὑφίσταται πολιτικὴ σταθερότης καὶ ἑδραιωμένον αἴσθημα ἀσφαλείας, πολύτιμα στοιχεῖα, ποὺ δημιουργοῦν προϋποθέσεις ἀναπτύξεως, ὄχι μόνον τῆς συνδικαλιστικῆς, ἀλλὰ καὶ πάσης ἄλλης ὁμαδικῆς καὶ ἀτομικῆς πρωτοβουλίας.

§29Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Αὐτὴ ἡ διαπίστωσις, ποὺ κάμνετε, δὲν συμβιβάζεται μὲ τὰ ὅσα οἱ κύριοι συνάδελφοί σας ὑπουργοὶ τῶν Ἐσωτερικῶν καὶ Ἀσφαλείας, εἶπον. Ἐὰν θέλετε νὰ μᾶς δώσητε μία ἀπάντησιν.

§30Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Πολὺ εὐχαρίστως. Διότι εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς σᾶς ἐδήλωσα, ὅτι μία εὐνομουμένη Πολιτεία ὀφείλει νὰ προστατεύῃ καὶ νὰ ἀμείβῃ τοὺς οἰκοδόμους ἐργάτας της καὶ νὰ ἀμύνεται ἐναντίον ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἐπιβουλεύονται αὐτὴν τὴν ἐλευθερίαν της καὶ ἐπιζητοῦν τὴν καταστροφήν της. Εἶναι, λοιπόν, πολὺ φυσικόν, ὁ ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν καὶ ὁ ὑφυπουργὸς τῆς Ἀσφαλείας, οἱ ὁποῖοι φέρουν τὴν εὐθύνην τοῦ νὰ ἐξασφαλίζουν ἀνὰ πᾶσαν στιγμὴν τὸ ἀδιατάρακτον τῆς δημοσίας τάξεως καὶ νὰ δίδουν εἰς τὴν συνείδησιν τῶν πολιτῶν τὴν βεβαιότητα, ὅτι ἔχουν ἑδραιωμένον τὸ αἴσθημα τῆς ἀσφαλείας, νὰ φροντίζουν πάντοτε αὐτὸ τὸ αἴσθημα τῆς ἀσφαλείας νὰ τὸ διαφυλάσσουν.

§31Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Δὲν νομίζω.

§32Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Ἐγὼ τὸ νομίζω. Εἰς τὴν χώραν μας, ὑφίσταται πολιτικὴ σταθερότης, ἑδραιωμένον αἴσθημα ἀσφαλείας, πολύτιμα στοιχεῖα, ποὺ δημιουργοῦν προϋποθέσεις ἀναπτύξεως, ὄχι μόνον τῆς συνδικαλιστικῆς, ἀλλὰ καὶ πάσης ἄλλης ὁμαδικῆς καὶ ἀτομικῆς πρωτοβουλίας. Ταύτας ἡ Κυβέρνησις ἐνεθάρρυνεν εἰς ὅλας τὰς ἐκδηλώσεις τῆς δημοσίας ζωῆς καὶ θὰ ἦτο παράλογον καὶ θὰ ἀπετέλει ἔκδηλον παραφωνίαν, ἐὰν ἠμποδίζαμε τὴν καλλιέργειαν καὶ ἀνάπτυξιν τοῦ ἐλευθέρου συνδικαλισμοῦ. Ὁ συνδικαλισμὸς εἰς τὸν οἰκονομικὸν τομέα, τείνει νὰ ὑποτάξῃ τὰ ἀτομικὰ συμφέροντα εἰς τὰ συλλογικὰ τοιαῦτα.

§33Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Ἐδῶ πρόκειται περὶ διαλέξεως, κύριε Πρόεδρε, καὶ ὄχι περὶ ἀπαντήσεως εἰς ἐπερώτησιν.

§34ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λυποῦμαι πολύ, διότι σεῖς, παλαιὸς κοινοβουλευτικός, διακόπτετε, κατ’ αὐτὸν τὸν ἀνώμαλον τρόπον.

§35Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Ὡμίλησαν οἱ ρήτορες τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ὑπεστήριξαν τὴν ἐπερώτησιν, περὶ τῶν δικαιωμάτων τοῦ ἀνθρώπου καὶ περὶ τῶν συνδικαλιστικῶν δικαιωμάτων καὶ τῶν δικαιωμάτων καὶ ἐλευθεριῶν τοῦ πολίτου. Κατὰ συνέπειαν εὑρίσκομαι ὄχι μόνον ἐντὸς τοῦ θέματος, ἀλλὰ εἰς τὸ βασικὸν τμῆμα τῆς ἐπερωτήσεώς σας.

§36Π. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ. Ἐκτὸς αὐτοῦ, δὲν ἐπιτρέπεται νὰ διακόπτεται ὁ ὑπουργός.

§37Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Τὸ κείμενον τῆς ἐπερωτήσεως, ἀναφέρεται εἰς τὰς συνδικαλιστικὰς ἐλευθερίας, κατὰ συνέπειαν ἡ διακοπὴ τοῦ κυρίου συναδέλφου, ὑπῆρξεν ἄνευ περιεχομένου.

§38Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Δὲν ἔχετε τίποτε νὰ ζημιωθῆτε, ἐὰν ἀκούσετε τὰς ἀπόψεις μου, ἐκτὸς ἐὰν ὁ φόβος σας εἶναι, ὅτι τὰ ἐπιχειρήματα, τὰ ὁποῖα ἔχετε προβάλει ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου, εἶναι ἐπιχειρήματα σαθρὰ καὶ δὲν ἔχουν βάσιν. Οἱ προσχωροῦντες εἰς οἱονδήποτε σωματεῖον, ἐκχωροῦν μέρος τῶν ἀτομικῶν των ἐλευθεριῶν καὶ πρωτοβουλιῶν. Ἕνεκα τούτου, ὁ συνδικαλισμὸς καθίσταται ὅλο καὶ περισσότερον φορεὺς τοῦ γενικωτέρου συμφέροντος, ἰδίως ὁσάκις συντελεῖ εἰς τὴν δικαιοτέραν ἀμοιβὴν τῆς ἐργασίας καὶ δι’ αὐτῆς ἐξυπηρετεῖ τὴν πρόοδον τῆς χώρας. Ὁ συνδικαλισμὸς εἰς τὸν κοινωνικὸν τομέα, διὰ τὸν ὁποῖον ὡμίλησεν, ὑπὸ τὴν ἔννοιαν τῶν δικαιωμάτων τοῦ ἀνθρώπου, ὁ κ. Τσιριμῶκος, ἔχει ἀκόμη σπουδαιοτέραν ἀποστολήν, διότι ἀποτελεῖ τὸν ἀπαραίτητον παράγοντα, ὅστις μετὰ τοῦ ἐργοδοτικοῦ τοιούτου, συντελεῖ ἑκάστοτε διὰ τῆς συμμετοχῆς του εἰς τὴν διαιτησίαν πρὸς ἐπίλυσιν ἀναφυομένων διαφορῶν καὶ τὴν σύναψιν συλλογικῶν συμβάσεων ἐργασίας, καθὼς καὶ εἰς τὴν ἐναρμόνισιν τῶν συντελεστῶν τῆς παραγωγῆς, δεδομένου ὅτι ἐπηρεάζει τὴν διαμόρφωσιν τῆς ἐν γένει ἐργατικῆς μας νομοθεσίας. Ὁ συνδικαλισμὸς τοιουτοτρόπως συμβάλλει οὐσιαστικῶς εἰς τὴν ἐπέκτασιν τῆς δημοκρατίας ἐπὶ τοῦ πολιτικοῦ, ἐπὶ τοῦ κοινωνικοῦ καὶ ἐπὶ τοῦ οἰκονομικοῦ πεδίου καὶ εἰς τὴν βελτίωσιν τῆς θέσεως τῶν ἐργαζομένων μαζῶν. Διὰ νὰ εἶναι ὅμως θετικὴ ἡ συμβολή του αὕτη, δέον νὰ εἶναι ὁ συνδικαλισμὸς ἀνεξάρτητος, αὐτοδύναμος καὶ πηγαῖος, διότι μόνον διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ δύνανται τὰ ἐπαγγελματικὰ σωματεῖα νὰ καταστοῦν φρουροὶ τῶν κοινωνικῶν νόμων καὶ προασπισταὶ τῶν συμφερόντων τῶν μελῶν των. Συνεπῶς, αἱ τοιαῦται ἀντιλήψεις μας, ἀποκλείουν ἐκ προοιμίου τὴν κυβερνητικὴν παρέμβασιν εἰς τὴν διοίκησιν τῶν συνδικάτων. Οἱ ἐργάται εἰς τὴν χώραν μας δύνανται ἐλευθέρως νὰ ὀργανοῦνται εἰς ἐπαγγελματικὰς ἑνώσεις, τοπικὰς ἢ διεθνεῖς, διαφόρων βαθμῶν καὶ νὰ ἐπιδιώκουν συνεργασίαν, ὅπως καὶ ὁ καταστατικὸς χάρτης τῶν Ἡνωμένων Ἐθνῶν ὁρίζει, διὰ τὴν ἐπίλυσιν πνευματικῶν, ὑλικῶν, κοινωνικῶν καὶ ἀνθρωπιστικῶν ζητημάτων, περιλαμβανομένης καὶ τῆς προστασίας τῶν ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων. Ἤδη, μετὰ τὸν καθορισμὸν τῆς θέσεώς μας ἐπὶ τοῦ συνδικαλιστικοῦ ζητήματος καὶ τῶν ἀρχῶν, αἱ ὁποῖαι κατευθύνουν τὰς προσπαθείας μας, προβαίνω εἰς τὴν ἐξέτασιν τῆς καταγγελίας τοῦ κ. Σκέβενελς καὶ τῆς ἀριστερᾶς «περὶ ἐπεμβάσεώς μου εἰς τὰ συνδικάτα». Ἀναμφισβητήτως, πρόκειται περὶ σοβαρᾶς καταγγελίας, ἡ ὁποία ἐὰν μὲν εἶναι ἀληθής, ἐγώ, ὡς ἁρμόδιος ὑπουργός, ὀφείλω νὰ ἐπωμισθῶ ὅλας τὰς εὐθύνας. Ἐάν, ὅμως, ἀντιθέτως αὕτη δὲν εἶναι ἀληθὴς καὶ ἐὰν ἀποκαλυφθῇ ψευδής, τότε, ὁ μὲν κ. Σκέβενελς ἔπεσε προφανῶς θῦμα ἀπάτης, οἱ δὲ πληροφοριοδόται του, ἀποκρύψαντες τὴν ἀλήθειαν καὶ ψευδόμενοι ἀσυστόλως, θὰ πρέπει τὸ ὀλιγώτερον νὰ κρύψουν τὸ πρόσωπόν των ἀπὸ ἐντροπήν, ὄχι διότι ἐπεδίωξαν νὰ ἐκθέσουν τὸν ὑπουργὸν τῆς ἐργασίας, ἀλλὰ διότι ἔδωσαν ἐπιχειρήματα εἰς τὴν ἐξόριστον κομμουνιστικὴν ἡγεσίαν νὰ παρουσιάσῃ τὴν πατρίδα μας ὡς στερουμένην ἐλευθέρων θεσμῶν καὶ εἰς τὴν ἀριστερὰν πτέρυγα τοῦ Κοινοβουλίου τὴν ἱκανοποίησιν, νὰ προτάξῃ τοιούτου εἴδους ἐπερωτήσεις. Νομίζω, ὅτι εἶναι καιρὸς νὰ γνωσθῇ ἡ ἀλήθεια. Ἀπὸ μακροῦ χρόνου, κύριοι βουλευταί, ἐνεφιλοχώρησαν διχόνοιαι μεταξὺ τῶν ἐθνικοφρόνων στελεχῶν τοῦ συνδικαλιστικοῦ κινήματος, αἵτινες διῄρεσαν τὴν ἐθνικόφρονα παράταξιν εἰς ἀλληλοκαταγγελλομένας ὁμάδας. Αἱ διχόνοιαι αὗται, ἐξεδηλώθησαν ἐντονώτερον κατὰ τοὺς τελευταίους μῆνας, πρὸ τῆς συγκλήσεως τοῦ συνεδρίου τῆς Γ.Σ.Ε.Ε. Ἀλλὰ μὲ τὴν διαφωνίαν καὶ ἀποχώρησιν τοῦ δευτέρου Γενικοῦ Γραμματέως τῆς Συνομοσπονδίας τῶν Ἐργατῶν κ. Ἀνδρ. Κυριακοπούλου, ἡ κατάστασις ἐπεδεινώθη καὶ νέαι σοβαραὶ δυσχέρειαι προσετέθησαν. Ἡ ἐπιδείνωσις τῆς καταστάσεως, προεκάλεσε τὸ ἰδιαίτερον ἐνδιαφέρον σημαντικῆς μερίδος ἐργατικῶν στελεχῶν, ἅτινα ἐπεσήμανον τὸν ἐκ τῆς τοιαύτης διαιρέσεως κίνδυνον διεισδύσεως κομμουνιστῶν εἰς τὰ συνδικάτα, διὰ τοῦ λεγομένου δημοκρατικοῦ συνδικαλιστικοῦ κινήματος. Τὰ ἀνησυχήσαντα στελέχη, ἐπανειλημμένως μὲ ἐπεσκέφθησαν καὶ διετύπωσαν τοὺς φόβους των ἐκ τῆς τοιαύτης καταστάσεως καὶ μὲ παρεκάλεσαν ὅπως τοὺς συνδράμω, εἰς μίαν συμφιλιωτικὴν προσπάθειαν. Εἰς τὴν ἀνωτέρω παράκλησιν, ἀπήντησα, ὅτι θὰ χαρῶ ἰδιαιτέρως, ἐὰν τοῦτο ἐπιτευχθῇ. Ἐπειδή, ὅμως, ἕκαστος τῶν ἐνδιαφερομένων διεξεδίκει δι’ ἑαυτὸν τὴν ἡγεσίαν τῆς Γ.Σ.Ε.Ε., ἀπεδέχθην πρότασιν συναντήσεως ὅλων τῶν ἀντιτιθεμένων ἐθνικοφρόνων στελεχῶν πρὸς ἐξομάλυνσιν τῶν μεταξὺ των διαφορῶν. Μετὰ ταῦτα, ἔλαβον χώραν συναντήσεις καὶ πνεῦμα ἀλληλοκατανοήσεως καὶ συνεργασίας ἐξεδηλώθη κατ’ αὐτάς, διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τῆς ἐκ τῶν διχονοιῶν δημιουργηθείσης καταστάσεως. Ἐνῷ αὐτὰ συνέβαινον μὲ ἔκδηλον τὴν ἐπιθυμίαν τῶν ἐθνικοφρόνων συνδικαλιστικῶν στελεχῶν νὰ ἄρουν τὰς μεταξύ των διαφορὰς καὶ νὰ συνεργασθοῦν, ὅλως ἀπροόπτως ἡ ἐν λόγῳ προσπάθεια ἀνεκόπη. Εἰς τοῦτο εἶχε συντελέσει ἕνα γεγονός. Τί εἶχε συμβῆ; Ἡ κεντρικὴ ἐπιτροπὴ τοῦ δημοκρατικοῦ Συνδικαλιστικοῦ Κινήματος, —ἐλπίζω, μερικοὶ τῶν συναδέλφων βουλευτῶν τῆς ἀριστερᾶς, νὰ τὸ γνωρίζουν— πληροφορηθεῖσα τὰς συνεννοήσεις τῶν ἐθνικοφρόνων ἐργατικῶν δυνάμεων διὰ τὴν ἑνιαίαν τούτων ἐμφάνισιν καὶ ἀνησυχήσασα ἐκ τῆς ἐπικειμένης συμφωνίας, συνῆλθεν ἐν Ἀθήναις τὴν 10ην Ὀκτωβρίου καὶ υἱοθέτησεν ἀπόφασιν καταπολεμήσεως τῶν παρατάξεων Θεοδώρου–Κυριακοπούλου καὶ λοιπῶν, ὡς ἀδιαλλάκτως ἀντικομμουνιστικῶν, καὶ ὑποστηρίξεως τῆς παρατάξεως Μακρῆ, τὴν ὁποίαν θὰ ὑπερεψήφιζε, κατὰ ληφθεῖσαν ἀπόφασιν, ἡ ἀριστερά, κατὰ τὸ συνέδριον τῆς Γ.Σ.Ε.Ε. Αἱ ἀποφάσεις τοῦ Δημοκρατικοῦ Συνδικαλιστικοῦ Κινήματος, δηλαδὴ τῆς παρατάξεως, ἡ ὁποία περιλαμβάνει ὅλας τὰς ἀριστερὰς ὁμάδας, προεκάλεσαν, ὡς ἦτο φυσικόν, ἀντίδρασιν μεταξὺ τῶν ἐθνικοφρόνων ἐργατικῶν ἡγετῶν, οἱ ὁποῖοι κινοῦνται, ἀνταλλάσσουν σκέψεις, προβαίνουν εἰς ὑποχωρήσεις, ἐκδηλώνουν κατανόησιν καὶ τέλος καταλήγουν τὴν 13ην Ὀκτωβρίου εἰς συμφωνίαν. Ἀποτέλεσμα τῆς συμφωνίας αὐτῆς, ὑπῆρξεν ἡ ὑπογραφὴ πρωτοκόλλου τιμῆς, κατὰ τὴν προαναφερθεῖσαν ἡμερομηνίαν, ἐκ μέρους ὅλων τῶν ἐθνικοφρόνων ἐργατικῶν ἡγετῶν μὲ συγκατάθεσιν καὶ τοῦ Γενικοῦ Γραμματέως κ. Μακρῆ, ὅστις κατ’ ἐπανάληψιν διεβεβαίου, διὰ τοῦ ἀντιπροσώπου του κ. Πατσαντζῆ, ὅτι εἶναι σύμφωνος πρὸς τοῦτο. Τὴν ἑπομένην, ὅμως, ὅταν, συμφώνως πρὸς τὴν διαβεβαίωσιν ὅλων, ἀνεμένετο καὶ ἡ ὑπογραφὴ τοῦ κ. Μακρῆ, οὗτος ὑπαναχωρῶν, ἠρνήθη νὰ ὑπογράψῃ. Ἡ ὑπαναχώρησις αὕτη, συνδυαζομένη μὲ τὴν ἀμέσως σημειωθεῖσαν τροπὴν τῶν δημοσιογραφικῶν ὀργάνων τῆς ἀριστερᾶς, καθιστᾷ φανερὸν τί εἶχε συμβῆ. Ἀρκεῖ νὰ σημειωθῇ τοῦτο. Εἰς τὰς 2.10.58 ἡ «Αὐγή», ὄργανον τῆς ΕΔΑ, ἀναφέρει: «Ἡ διοίκησις τῆς Γ.Σ.Ε.Ε. καταγγέλλεται, ὅτι ἔδωκεν ἐντολὴν διαγραφῆς τῶν δημοκρατικῶν συνδικάτων καὶ τῶν μελῶν των, ὅτι δὲν εὐθυγραμμίζεται μὲ τὴν ὁμάδα Θεοδώρου». Εἰς τὰς 4.10.58, δημοσιεύεται ἔκκλησις τῆς κεντρικῆς ἐπιτροπῆς τοῦ Δημοκρατικοῦ Συνδικαλιστικοῦ Κινήματος, πρὸς τοὺς συνέδρους τοῦ 13ου Συνεδρίου, διὰ τῆς ὁποίας, μεταξὺ ἄλλων, προτείνεται ἡ ἀνάθεσις τῆς διοικήσεως τῆς Γ.Σ.Ε.Ε. εἰς τοὺς γραμματεῖς τῶν Ὁμοσπονδιῶν. Εἰς τὰς 5.10.58, δημοσιεύονται συνεντεύξεις τῶν κ.κ. Στρατῆ, Παπαδημητρίου, Χατζηδημητρίου, Χατζηβασιλείου καὶ Ἀράπη, ἀποδεχομένων, διὰ δηλώσεών των, τὴν ἔκκλησιν περὶ ἀναθέσεως εἰς τοὺς Γραμματεῖς τῶν Ὁμοσπονδιῶν τῆς Διοικήσεως τῆς Γ.Σ.Ε.Ε. Τὴν 7.10.58, δημοσιεύει μακροσκελὲς ἄρθρον ἀνωνύμου συνδικαλιστοῦ, ἐπιτιθεμένου κατὰ τῆς διοικήσεως τῆς Γ.Σ.Ε.Ε., κατηγοροῦντος αὐτήν, ὅτι ὑπεχώρησαν εἰς τὰς ἀξιώσεις τοῦ Θεοδώρου, ὃν θεωρεῖ διασπαστὴν καὶ ἐνισχύει τὴν ἔκκλησιν τῆς κεντρικῆς ἐπιτροπῆς τοῦ Δημοκρατικοῦ Συνδικαλιστικοῦ Κινήματος περὶ ἀναθέσεως τῆς διοικήσεως τῆς Γενικῆς Συνομοσπονδίας τῶν Ἐργατῶν εἰς τοὺς Γραμματεῖς τῶν Ὁμοσπονδιῶν, διὰ τὴν σύγκλησιν ἑνὸς γνησίου συνεδρίου, διὰ τῆς ἐπανεγγραφῆς ὅλων τῶν κομμουνιστικῶν σωματείων. 12.10.58: Δημοσιεύει μεγάλην καμπάνια, ποὺ τὴν ἀφιερώνει εἰς τὰ 40 χρόνια τῆς Γ.Σ.Ε.Ε., ἐν ὄψει τοῦ 13ου Συνεδρίου, καὶ ὑποδεικνύει δι’ αὐτῆς, ποῖα πρέπει νὰ εἶναι τὰ αἰτήματα τοῦ Συνεδρίου, τὰ πλεῖστα πολιτικά, ἐν οἷς καὶ ἡ αὔξησις τῶν ἀποδοχῶν κατὰ 30%. 14.10.58: Εἰς τὴν πρώτην σελίδα, περιγράφει συγκεντρώσεις αὐτοκινητιστῶν καὶ οἰκοδόμων, εἰς τὰς ὁποίας κύριος ὁμιλητὴς εἶναι ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς τῆς Γ.Σ.Ε.Ε. κ. Φ. Μακρῆς καὶ ὅστις, ἀπὸ τῆς ἡμερομηνίας αὐτῆς, προβάλλεται ὡς ὁ κατήγορος τῶν διασπαστῶν, ὁ ἀρχηγὸς τῆς ἑνότητος τῆς δημοκρατικῆς λειτουργίας τῶν Συνδικάτων καὶ ὁ ἄνθρωπος τοῦ ὁποίου ἔχει ἀνάγκην τὸ Ἑλληνικὸν Ἐργατικὸν Κίνημα. 16.10.58: Ἀπὸ τῆς ἡμερομηνίας αὐτῆς, ἀρχίζει ἡ δημοσίευσις εἰδήσεων καὶ πρακτικῶν τῶν συνεδριάσεων τοῦ Συνεδρίου, καταφαινομένου ἐκ τῆς ὅλης οἰκονομίας τῶν κειμένων, ὅτι ἡ παράταξις τοῦ κ. Μακρῆ ἐπέτυχε μὲ τὴν θεωρίαν τῆς συνυπάρξεως, τὴν πλήρη ὑποστήριξιν τῶν 43 κομμουνιστικῶν ψήφων τοῦ Συνεδρίου. Ἡ «Αὐγὴ» περιβάλλει μὲ ὅλην της τὴν στοργὴν τὰς ἀντικυβερνητικὰς δηλώσεις τοῦ κ. Μακρῆ, τὰς κατηγορίας τοῦ κ. Σκέβενελς καὶ κυρίως τὴν ἐπίθεσιν κατὰ τοῦ ὑπουργοῦ τῆς Ἐργασίας, ποὺ ἀποτελοῦν πλέον δι’ αὐτὴν τὰ ζητήματα, διὰ τὴν ὅλην ἐξέλιξιν τῶν ἐργασιῶν τοῦ Συνεδρίου. 17.10.58: Ἡ «Αὐγὴ» ἐμφανίζει τὸν Μακρῆν καὶ τοὺς κομμουνιστὰς συνέδρους, ὡς ἀγωνιζομένους κατὰ σκοτεινῶν δυνάμεων καὶ καταγγέλλει τὸν ὑπουργὸν τῆς Ἐργασίας ὡς τὸν ὑπ’ ἀριθ. 1 ἐχθρὸν τοῦ συνδικαλισμοῦ. Τὰ ἀποχωρήσαντα στελέχη, ἐμφανίζονται ὡς προδόται τοῦ κινήματος καὶ ὄργανα τῶν σκοτεινῶν δυνάμεων. 18.10.58: Ἡ «Αὐγή», συνεχίζει τὴν εἰδησεογραφία της καὶ τὴν πλήρη διατύπωσιν τῶν πρακτικῶν καὶ τῶν ἀποφάσεων τοῦ Συνεδρίου καὶ τονίζει ἰδιαιτέρως τὰ σημεῖα ἐκεῖνα τῶν ψηφισμάτων, τὰ ὁποῖα ἀποτελοῦν αἰτήματα τῆς ἐξορίστου κομμουνιστικῆς ἡγεσίας, ὅπως εἶναι ἡ κατάργησις τῶν πιστοποιητικῶν κοινωνικῶν φρονημάτων, ἡ κατάργησις ὅλων τῶν ἀντεργατικῶν νόμων, χωρὶς οὗτοι νὰ ὀνομάζωνται, ἡ κατάργησις τοῦ Γʹ Ψηφίσματος κλπ. Πανηγυρίζει δὲ ἡ «Αὐγὴ» διὰ τὴν ἀποδοχὴν ὑπὸ τοῦ κ. Μακρῆ, τῆς ἐπανεγγραφῆς τῶν κομμουνιστικῶν ὀργανώσεων εἰς τὴν δύναμιν τῆς Γ.Σ.Ε.Ε. 21.10.58: Ἡ «Αὐγή», θριαμβολογεῖ διὰ τὰ ἐπιτευχθέντα ἀποτελέσματα τοῦ Συνεδρίου καὶ τὴν ἐπανεκλογὴν τοῦ κ. Μακρῆ εἰς τὴν Γενικὴν Γραμματείαν τῆς Γ.Σ.Ε.Ε. καὶ ἐπιλέγει: «Τὸ 13ον Συνέδριον, δὲν ἔμοιαζε μὲ τὰ προηγούμενα τῆς τελευταίας 10ετίας. Ἄνοιξε τὸ δρόμο γιὰ τὴν ἀνασυγκρότησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Συνδικαλιστικοῦ Κινήματος καὶ αὐτὸ γιατὶ ἦταν παροῦσα μέσα σ’ αὐτὸ ἡ ἐργατικὴ τάξις. Ὅσοι ἐπιθυμοῦν νὰ ἰδοῦν ἕνα ρωμαλέον συνδικαλιστικὸν κίνημα θὰ συμφωνήσουν, ὅτι πρὸς τὴν κατεύθυνσιν αὐτὴν ἔγινε τὸ πρῶτο βῆμα. Τὸ ἐὰν ὁλοκληρωθῇ, θὰ ἐξαρτηθῇ ἀπὸ τοὺς, ἐργαζομένους καὶ τὰ στελέχη της». 28.10.58: Τέλος, σὲ περίοπτη θέση τῆς τελευταίας σελίδος της, ἡ «Αὐγὴ» δημοσιεύει μήνυμα τοῦ κ. Μακρῆ πρὸς τὴν ἐργατικὴν τάξιν, κάτωθι μεγάλων τίτλων, ποὺ τονίζουν: «Ἡ ἐργασία ἔχει ὅλη τὴν δύναμη καὶ τὴν ἀπόφαση νὰ ἀγωνισθῇ καὶ νὰ ἐπιβάλῃ τὰ δικαιώματά της, τὸ χθεσινὸ μήνυμα τοῦ Γεν. Γραμματέως τῆς Γ.Σ.Ε.Ε.». Αἱ ἀποφάσεις τοῦ Δ.Σ.Κ., δηλαδὴ τῆς παρατάξεως, ἡ ὁποία περιλαμβάνει ὅλας τὰς ἀριστερὰς ὁμάδας, φημολογηθεῖσαι τότε, προεκάλεσαν, ὡς ἦτο φυσικόν, ἀντιδράσεις μεταξὺ τῶν ἐθνικοφρόνων ἡγετῶν, οἱ ὁποῖοι κινοῦνται, ἀνταλάσσουν σκέψεις, προβαίνουν εἰς ὑποχωρήσεις, ἐκδηλώνουν κατανόησιν καὶ τέλος καταλήγουν τὴν 13ην Ὀκτωβρίου εἰς συμφωνίαν. Ἀποτέλεσμα τῆς συμφωνίας αὐτῆς, ὑπῆρξεν ἡ ὑπογραφὴ πρωτοκόλλου τιμῆς, κατὰ τὴν προαναφερθεῖσαν ἡμερομηνίαν, ἐκ μέρους ὅλων τῶν ἐθνικοφρόνων ἡγετῶν, μὲ συγκατάθεσιν καὶ τοῦ Γενικοῦ Γραμματέως τῆς Γ.Σ.Ε.Ε. κ. Φ. Μακρῆ, ὅστις κατ’ ἐπανάληψιν διεβεβαίου διὰ τοῦ ἀντιπροσώπου του κ. Ι. Πατσατζῆ, ὅτι εἶναι σύμφωνος εἰς τοῦτο. Τὴν ἑπομένην, ὅμως, ὅταν συμφώνως πρὸς τὰς διαβεβαιώσεις ὅλων, ἀνεμένετο καὶ ἡ ὑπογραφὴ τοῦ κ. Μακρῆ, οὗτος ὑπαναχωρῶν, ἠρνήθη νὰ ὑπογράψῃ. Ἡ ὑπαναχώρησις αὕτη, συνδυαζομένη μὲ τὴν ἀμέσως σημειωθεῖσαν στροφὴν τῶν δημοσιογραφικῶν ὀργάνων τῆς ἀριστερᾶς, καθίστα φανερὸν τὸ τί εἶχε συμβῆ. Ἀπὸ τῆς ἡμέρας αὐτῆς, τὰ συνδικαλιστικὰ πράγματα ἠκολούθησαν τὸν δρόμον, τὸν ὁποῖον ὅλοι σας γνωρίζετε. Ἡ προσπάθεια τῆς συνεργασίας τῶν ἐθνικοφρόνων ἐργατικῶν ἡγετῶν ἀπέτυχε, τὸ Συνέδριον τῆς Γ.Σ.Ε.Ε. διεσπάσθη, υἱοθέτησε ψηφίσματα τῆς ἀριστερᾶς καὶ ὁ ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας κατηγορήθη ἀπὸ τὸν κ. Σκέβενελς, τὸν Γενικὸν Γραμματέα τῆς Γ.Σ.Ε.Ε., τὸ Δ.Σ.Κ., τὸν τύπον τῆς ἀριστερᾶς καὶ τοὺς ἐπερωτῶντας βουλευτάς, ὅτι παρενέβη εἰς τὰ ἐσωτερικὰ πράγματα τῶν Συνδικάτων. Ἐν τούτοις, ἡ πραγματικότης εἶναι ἐντελῶς διάφορος. Εἰς οὐδεμίαν περίπτωσιν ἀνεμίχθην εἰς τὰ ἐσωτερικὰ τῶν σωματείων, ὅπως τοῦτο καλῶς γνωρίζει ὁ ἐργατοϋπαλληλικὸς κόσμος τῆς Χώρας. Ὅ,τι ἔπραξα, ἦτο ἁπλῶς καθῆκον. Ὁ ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, πρὸς τὸν ὁποῖον προσέφυγον διαμαρτυρόμενοι ἐκπρόσωποι μεγάλων ὀργανώσεων, οἵτινες ἰσχυρίσθησαν, βάσει στοιχείων, ὅτι εὑρίσκοντο εἰς τὴν μειοψηφίαν τοῦ Συνεδρίου τῆς Γ.Σ.Ε.Ε., λόγῳ ἀλλοιώσεως τῆς γνησίας συνθέσεως αὐτοῦ, ἔπραξεν ὅ,τι ἐπεβάλετο ἐκ τῶν νόμων καὶ παρέδωσε τὰ στοιχεῖα τῆς ἐνστάσεως τῶν διαμαρτυρομένων εἰς τὴν δικαστικὴν ἀρχήν. Καὶ αὐτὸ ἐθεωρήθη παρέμβασις. Ἐὰν ὅμως τοῦτο δὲν εἴχομεν πράξει, τότε θὰ ἔπρεπε νὰ κατηγορηθῶμεν διὰ παράλειψιν καθήκοντος, ἀλλὰ καὶ διὰ σκανδαλώδη εὔνοιαν καὶ ἀπροκάλυπτον παρέμβασιν ὑπὲρ τῶν κατηγόρων μας. Μήπως, ὅμως, θεωρεῖται παρέμβασις, διότι ἔλαβον γνῶσιν τῆς συμφωνίας των καὶ ἀπεδέχθην τὸ πρωτόκολλον τιμῆς, διὰ τοῦ ὁποίου παρεκλήθην νὰ γίνω διαιτητὴς τῶν διαφωνιῶν των; Εἶναι, λοιπόν, διάφορος ἡ πραγματικότης. Τὸ ψεῦδος ἀποκαλύπτεται. Ἀρκεῖ νὰ προσθέσω, ὅτι διὰ νὰ ἀποφύγωμεν πᾶσαν ἐνέργειαν, δυναμένην νὰ προκαλέσῃ παρεξηγήσεις, δὲν ἐδιστάσαμεν νὰ παράσχωμεν τὰ οἰκονομικὰ μέσα διὰ τὴν συγκρότησιν τοῦ Συνεδρίου τῆς Γ.Σ.Ε.Ε., κατὰ τρόπον ἐγγυώμενον ἴσην μεταχείρισιν πάντων τῶν ἐκπροσώπων συνέδρων. Ἂν καὶ ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου φρονῶ ἀδιστάκτως, ὅτι τὰ μέσα τῆς λειτουργίας τῶν Συνδικαλιστικῶν Ὀργανώσεων πρέπει ν’ ἀντλοῦνται ἀπὸ τὰς συνδρομὰς τῶν μελῶν των, ὥστε νὰ ἐμφανίζηται πάντοτε ἡ πραγματική των δύναμις, καὶ ὄχι ἀπὸ ἐξαναγκασμὸν μὴ μελῶν, δεδομένου ὅτι οὐδεὶς θὰ πρέπει νὰ ὑποχρεοῦται νὰ γίνῃ μέλος οἱασδήποτε ὀργανώσεως. Τὸ ἀντίθετον ἀκριβῶς, ἀποτελεῖ ἄρνησιν τοῦ ἐλευθέρου συνδικαλισμοῦ. Ἀλλά, ἂς ἐξετάσω καὶ τὴν ἀντίθετον πλευράν. Ἐὰν ἐκάναμε παρέμβασιν, ποῖος πιστεύει σοβαρῶς, τοὐλάχιστον ἀπὸ ἐκείνους ποὺ γνωρίζουν τὴν ἐσωτερικὴν κατάστασιν τῶν συνδικάτων, ὅτι δὲν θὰ εἴχομεν τὸ ἀποτέλεσμα ποὺ ἐπιθυμούσαμεν; Ποῖος ἀμφιβάλλει διὰ τὴν ἐπιρροήν μας εἰς τὸ Ἑλληνικὸν Ἐργατικὸν Κίνημα καὶ διὰ τὸ ἀποτέλεσμα, τὸ ὁποῖον θὰ εἶχε καὶ ἁπλῆ ἐμφάνισίς μας; Δὲν πρέπει νὰ παραπλανώμεθα. Ὁ ἐγερθεὶς θόρυβος, ἀποσκοπεῖ εἰς κάλυψιν πολιτικῶν καὶ συνδικαλιστικῶν ἐνεργειῶν, σχετιζομένων μὲ τὴν πάλην τῆς ἀριστερᾶς, διὰ τὸν ἔλεγχον τοῦ Ἑλληνικοῦ Ἐργατικοῦ Κινήματος. Στόχος εἶναι ὁ ἐργάτης καὶ ὁ παραγωγικὸς μηχανισμὸς τῆς Χώρας, ἀπὸ τοὺς ὁποίους ἐξαρτᾶται τὸ μέλλον τῆς οἰκονομίας καὶ ἡ ἀνύψωσις τοῦ βιοτικοῦ ἐπιπέδου τοῦ λαοῦ. Διὰ τὸν λόγον αὐτόν, ὁ κομμουνισμός, ὡς θεωρία καὶ χρησιμοποιοῦν ὡς κύριον κομματικὸν ὑπόβαθρον τὴν ἐργατικὴν τάξιν, χωρὶς βεβαίως, διὰ τὴν ἐπιτυχίαν τοῦ πρᾶξις, καθὼς καὶ τὰ πάσης φύσεως ὑποκατάστατα αὐτοῦ, σκοποῦ των, νὰ παύσουν νὰ ἀναζητοῦν δυνάμεις καὶ ἀπὸ τὴν ἀγροτικὴν τάξιν καὶ τὰς λοιπὰς κατὰ προτίμησιν, βιοπαλαιούσας κατηγορίας τοῦ πληθυσμοῦ. Καὶ πρὸς αὐτὰς τὰς τάξεις, πρὸς τὰς ὁποίας ἐκδηλοῦται ἀμέριστον καὶ θετικὸν τὸ ἐνδιαφέρον τῆς Κυβερνήσεως τοῦ Κωνσταντίνου Καραμανλῆ, ἀπευθύνονται τὰ πλέον ἀπίστευτα, τὰ πλέον παραπλανητικὰ συνθήματά των. Ὅλοι μας, πρὸ παντὸς ὅμως ὁ μοχθῶν Ἑλληνικὸς λαός, γνωρίζει αὐτὰ τὰ συνθήματα. Γνωρίζει, ὅτι ἀφειδῶς σκορποῦν ὑποσχέσεις. Ὑπόσχονται εἰς τοὺς ἀγρότας αὔξησιν τῆς τιμῆς τῶν ἀγροτικῶν προϊόντων, ἐνῷ γνωρίζουν, ὅτι αἱ τιμαὶ αὐτῶν, εἰς τὴν διεθνῆ ἀγοράν, εἶναι κατώτεραι τῶν ἐν τῷ ἐσωτερικῷ κυμαινομένων. Ὑπόσχονται εἰς τοὺς μισθωτοὺς δυσαναλόγους αὐξήσεις πρὸς τὴν ἀντοχὴν τῆς οἰκονομίας τῆς Χώρας, ἐν ἐπιγνώσει, ὅτι τὸ μέτρον τοῦτο, θὰ ἐξηνέμιζε τὴν ἀγοραστικὴν δύναμιν τῶν ἡμερομισθίων καὶ μισθῶν. Ὑπόσχονται εἰς τοὺς συνταξιούχους διπλασιασμὸν τῶν συντάξεων, βέβαιοι ὄντες, ὅτι ἐκ τῆς ἐφαρμογῆς τοιούτου μέτρου, θὰ χρεωκοπήσουν οἱ Ἀσφαλιστικοί των Ὀργανισμοί. Ὑπόσχονται εἰς τοὺς ἀνέργους ἄμεσον ἐξάλειψιν τῆς ἀνεργίας, ἐν ἐπιγνώσει, ὅτι τοῦτο δύναται νὰ πραγματοποιηθῇ μόνον προοδευτικῶς καὶ μὲ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς οἰκονομίας τῆς Χώρας. Ὑπόσχονται εἰς τὸν βιοτέχνην, τὸν ἐπαγγελματίαν, τὸν ἔμπορον καὶ τοὺς πάσης φύσεως ἐπιχειρηματίας, ἀπαλλαγὴν ἀπὸ τοὺς φόρους, ἐν ἐπιγνώσει, ὅτι τοῦτο θὰ ἀνέτρεπε τὰ δημόσια οἰκονομικὰ εἰς βάρος τῶν ἐπενδύσεων καὶ τῆς ἀνασυγκροτήσεως τῆς Χώρας καὶ πρὸ παντός, εἰς βάρος τοῦ μέλλοντος τῆς Ἑλληνικῆς Νεολαίας, ἡ ὁποία μόνον δι’ αὐτοῦ τοῦ τρόπου δύναται νὰ ἀποφύγῃ τὸν ἐκπατρισμὸν καὶ νὰ ἐξασφαλίσῃ ἐργασίαν. Αὐτὰ συμβαίνουν εἰς τὴν Χώραν μας, ὅπου, ὡς γνωστόν, καλλιεργεῖται καὶ πάλιν τὸ μῖσος ἐναντίον τῆς ὑπαρχούσης κοινωνικῆς καταστάσεως καὶ χρησιμοποιοῦνται γενικὰ ἢ εἰδικὰ αἰτήματα, συγκαλυπτικὰ συνήθως πολιτικῶν σκοπῶν καὶ ἐπιδιώξεων, τὰ ὁποῖα συγκινοῦν τὰς λαϊκὰς μάζας, ὡς προτάσσοντα, εἴτε διεκδικήσεις ἐθνικάς, ὅπως τὸ Κυπριακόν, εἴτε ἀξιώσεις δι’ ἀνάγκας κοινωνικάς, εἴτε ἀκόμη συνθήματα —κηρύγματα ἀξιῶν— δηλωτικὰ τῆς ἐλευθερίας καὶ τῆς κοινωνικῆς δικαιοσύνης, δηλαδὴ συνθήματα καὶ διακηρύξεις, δυνάμεναι νὰ τονώσουν τὴν ἀγωνιστικὴν διάθεσιν τῶν λαϊκῶν τάξεων, νὰ δημιουργήσουν σύγχυσιν καὶ νὰ ὑψώσουν τὴν ἐπιρροὴν τῆς ἄκρας ἀριστερᾶς. Εἰς ἄλλας ὅμως χώρας, περισσότερον προηγμένας ἡμῶν εἰς βιομηχανικὴν ὀργάνωσιν καὶ κοινωνικὴν ἀνάπτυξιν, τὰ παραπλανητικὰ καὶ δημοκοπικὰ αὐτὰ συνθήματα δὲν εὑρίσκουν ἀπήχησιν εἰς τὴν ψυχὴν τῶν μεγάλων μαζῶν. Ἡ ἀριστερὰ ἡττᾶται, ὅπως ἐν Γαλλίᾳ, καὶ μάλιστα ὅταν συμβαίνῃ αἱ λαϊκαὶ μᾶζαι νὰ ἔχουν γνωρίσει τὸν τρόπον τῆς κομμουνιστικῆς ζωῆς, τότε δίδουν, τὴν ἀπάντησιν, τὴν ὁποίαν ἔδωσε, μόλις πρό τινων ἡμερῶν, ὁ Λαὸς τοῦ κατὰ μέγιστον μέρος κομμουνιστικοποιουμένου Βερολίνου.

§39Ι. ΠΑΣΑΛΙΔΗΣ. Ἐπειδὴ ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας ἀνεφέρθη εἰς τὸ ἐρώτημα, τὸ ὁποῖον ἔθεσα εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ τοῦ εἴπω, ὅτι εἶχον εἴπει τὰ ἑξῆς: «Ἕνα τῶν κυριωτέρων γνωρισμάτων τῆς οὐσιαστικῆς δημοκρατίας, εἶναι καὶ ἡ ἐργασία». Δηλαδὴ νὰ εὕρῃ ἐργασίαν ὁ πολίτης.

§40ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Διὰ νὰ εἶναι δοῦλος;

§41Ι. ΠΑΣΑΛΙΔΗΣ. Δοῦλος. Διότι μὲ τὰ συνθήματα, τὰ ὁποῖα ρίπτετε σεῖς, μὲ τὴν χρεωκοπημένην —θὰ εἴπω μίαν φράσιν, τὴν ὁποίαν μὴ θεωρήσετε προσβλητικὴν— τὴν χρεωκοπημένην πατριωτικὴν ἀεροφαγίαν, τὰ στομάχια δὲν γεμίζουν. Αὐτὴ εἶναι ἡ πραγματικότης. Ἐξ ἄλλου, ὡς γνωρίζετε σεῖς, κύριε ὑπουργέ, καλύτερον ἐμοῦ, εἰς τὴν Σοβιετικὴν Ἕνωσιν 7.000.000 εἶναι τὰ μέλη τοῦ Κόμματος. Οἱ πολῖται ἐκεῖ δὲν χρειάζεται, προκειμένου νὰ εὕρουν ἐργασίαν, νὰ πάρουν πιστοποιητικὸν κοινωνικῶν φρονημάτων.

§42Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. ...... (δὲν ἠκούσθη) ........ (Κωδωνοκρουσίαι).

§43Ι. ΠΑΣΑΛΙΔΗΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς μοῦ ἐπέτρεψε τὴν διακοπὴν καὶ ἐὰν σεῖς ἔχετε τὸ ἀνάστημα, νὰ ζητήσητε τὸν λόγον καὶ νὰ ὁμιλήσητε. Ἐκεῖ τὰ 300.000.000, δὲν ζητοῦν πιστοποιητικὰ κοινωνικῶν φρονημάτων, διὰ νὰ εὕρουν ἐργασίαν. Ἐδῶ, προκειμένου νὰ γίνῃ εἷς σκουπιδιάρης τοῦ Δήμου, πρέπει νὰ πάρῃ πιστοποιητικὸν κοινωνικῶν φρονημάτων καὶ ἐὰν δὲν τοῦ τὸ δώσῃ ὁ χωροφύλαξ, θὰ ψοφήσῃ. Εἰς τὴν Σοβιετικὴν Ἕνωσιν, δὲν ὑπάρχουν αὐτά. Ἆρα γε, ἡ οὐσιαστικὴ Δημοκρατία, ἔχει ἐκεῖνα, τὰ γνωρίσματα; Αὐτὰ εἶχον νὰ εἴπω, κύριε ὑπουργέ, καὶ σᾶς ζητῶ συγγνώμην διὰ τὴν διακοπήν.

§44Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. ...... (δὲν ἠκούσθη) ........ (Κωδωνοκρουσίαι).

§45Ι. ΠΑΣΑΛΙΔΗΣ. Ὁ κ. ὑπουργός, εἶναι καλὸς ρήτωρ καὶ ἠμπορεῖ νὰ μὲ ἀντικρούσῃ, ἄνευ τῆς ἰδικῆς σας διακοπῆς.

§46Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. ...... (δὲν ἠκούσθη) ........ (Κωδωνοκρουσίαι).

§47Ι. ΠΑΣΑΛΙΔΗΣ. Αὐτὰ ἤθελον νὰ τονίσω καὶ νομίζω, ὅτι ἐὰν εἶναι εἰλικρινὴς ὁ κ. ὑπουργός, θὰ συμφωνήσῃ μὲ τὰ λεχθέντα ὑπ’ ἐμοῦ, τὰ ὁποῖα ἀνταποκρίνονται εἰς τὴν πραγματικὴν ἀλήθειαν, τοῦ τί συμβαίνει εἰς τὰ ἄλλα Κράτη.

§48Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Τὸ πρόβλημα τῆς ἐργασίας καὶ τοῦ δικαιώματος τῆς ἐλευθέρας ἐργασίας, τὸ ὁποῖον ἔθεσεν ὁ ἀξιότιμος ἀρχηγὸς τῆς ΕΔΑ καὶ ἐπὶ τοῦ ὁποίου ἐζήτησε μίαν συγκεκριμένην ἀπάντησιν, ἔχω νὰ τοῦ εἴπω τοῦτο: Ὅτι εἰς τὸ πρόβλημα τῆς ἐργασίας, ἐνδεχομένως, μεταξὺ τοῦ ἰδικοῦ μας καθεστῶτος, τοῦ σημερινοῦ, τοῦ ἀστικοῦ καθεστῶτος, τῆς ἀστικῆς Δημοκρατίας, τῆς συγχρόνου δηλαδὴ Δημοκρατίας, τῆς ἐλευθέρας, καὶ τῆς λαϊκῆς, τῆς ἐμπνεομένης ἀπὸ σοσιαλιστικὰς ἀντιλήψεις, τοὐλάχιστον κατὰ τὴν μεταβατικὴν περίοδον τῆς ὑπάρξεώς της, ὑπάρχει μία βασικὴ διαφορά, ὅτι ἡμεῖς εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτήν, τὴν δυσμενεστέραν περίπτωσιν, τὴν ὁποίαν ἠμπορεῖ νὰ φαντασθῇ ὁ ἄνθρωπος, ἔχομεν φυλακάς, ἐνῷ εἰς τὴν ἄλλην, εἰς τὴν δευτέραν περίπτωσιν, ἔχουν τὸ νεκροταφεῖον. Δὲν ὑπάρχει περίπτωσις, εἰς τὴν ὁποίαν ἐργάτης νὰ ἀπεργήσῃ, νὰ διαμαρτυρηθῇ, καὶ ἀπόδειξις, τὰ τραγικὰ γεγονότα τῆς Οὑγγαρίας. Ἠξεύρετε πολὺ καλά, κύριε Πασαλίδη, ὅτι εἰς μίαν ἐργατικὴν συνοικίαν τῆς Βουδαπέστης, μία ὁμὰς ἐργατῶν προέταξεν αἰτήματα. Ἀπάντησις: Αὐτὸ ἦτο τὸ σφάλμα, τὸ ὁποῖον ὡδήγησεν εἰς τὸν τάφον ὁλόκληρον τὴν συνοικίαν. Ἐνθυμεῖσθε, κ. Πασαλίδη, τὴν ἡρωϊκὴν ἀντίστασιν αὐτῶν τῶν ἐργατῶν, οἱ ὁποῖοι εἶχον τὸ δικαίωμα νὰ προτάξουν αἰτήματα καὶ προέταξαν οἰκονομικῆς μορφῆς τοιαῦτα, διὰ τὴν βελτίωσιν τῆς θέσεώς των καὶ ἀκόμη αἰτήματα διαρρυθμίσεως τῆς ἐργασίας εἰς τοὺς κλάδους ἐκείνους, εἰς τοὺς ὁποίους θὰ ἤθελον νὰ ἐργασθοῦν. Εἰς ἀπάντησιν, τί ἐγνώρισαν; Ἐγνώρισαν τὸ ἄνευ προηγουμένου εἰς τὴν ἱστορίαν κτύπημα, κτύπημα τὸ ὁποῖον, ἴσως, εἶναι τὸ μεγαλύτερον ἀπὸ ὅσα ἠμπορεῖ νὰ φαντασθῇ ὁ ἀνθρώπινος νοῦς καὶ εἰς τὸ ὁποῖον οὔτε ἡ Γαλλική, οὔτε ἡ Ρωσικὴ ἐπανάστασις ἦτο δυνατὸν νὰ φθάσῃ. Διότι δὲν ὑπάρχει προηγούμενον τοιούτου κτυπήματος, ὡς ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἐγνώρισεν ὁ ὡργανωμένος ἐργάτης τῆς Βουδαπέστης. Ἑπομένως, μὴ θέλετε φίλτατε καὶ ἀγαπητὲ κ. Ἀρχηγὲ τῆς ΕΔΑ, νὰ ὑποστηρίξητε μίαν θέσιν, ἡ ὁποία δὲν εἶναι ὀρθή. Δὲν ἠξεύρω ἐὰν μετὰ πάροδον δεκαετιῶν, ὅτε δὲν θὰ ὑπάρχῃ ἡ σημερινὴ γενεά, πῶς θὰ ἐξελιχθοῦν καὶ πῶς θὰ διαμορφωθοῦν τὰ καθεστῶτα αὐτά, ἀλλὰ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον γνωρίζω εἶναι, ὅτι σήμερον δὲν ὑπάρχει ὁ ἐλεύθερος συντελεστὴς εἰς τὴν βιοπάλην. Δὲν ὑπάρχει μία ἐργατικὴ τάξις, ἀλλὰ ὑπάρχουν τάξεις, αἱ ὁποῖαι ἔχουν ἐκ τῶν προτέρων καθορισθῆ. Ἐὰν θὰ ὑπῆρχε μία ἀταξικὴ κοινωνία, δὲν θὰ συνέβαινε τὸ φαινόμενον, ἡ μὲν μία ἐργάτρια νὰ ξεφορτώνῃ κάρβουνα εἰς τὸν λιμένα τῆς Ὀδησσοῦ, ἡ δὲ ἄλλη νὰ εὑρίσκεται εἰς ἀνώτατα κολλέγια. Συνεπῶς, ἐὰν θέλετε νὰ ἀσκήσητε κριτικὴν καὶ κριτικὴν δημιουργικήν, τότε θὰ ἀντιληφθῆτε, ὅτι πέραν τῆς θέσεως, τὴν ὁποίαν σεῖς ὑποστηρίζετε, ὑπάρχουν ἰδεώδη, ἐπὶ τῶν ὁποίων στηρίζονται αἱ πεποιθήσεις τῶν ἀνθρώπων, αἱ σκέψεις τῶν ἀνθρώπων, οἱ στοχασμοὶ τῶν ἀνθρώπων, Θὰ σᾶς ὑπενθυμίσω τὸν Παπουλῆν, ὁ ὁποῖος ὅταν καθώριζε τὴν θέσιν, τὴν ὁποίαν ἐλάμβανεν ἔναντι τοῦ προβλήματος, ἔλεγεν, ἐμὲ δὲν μὲ ἐνδιαφέρουν αἱ θεωρίαι, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον μὲ ἐνδιαφέρει, εἶναι νὰ ὑπερασπίσω τὸ θέμα τῆς ἐλευθερίας. Νὰ ἀκολουθήσω τὸν δρόμον, τὸν ὁποῖον θέλω ἐγώ, καὶ ὄχι τὸν δρόμον τὸν ὁποῖον θέλετε σεῖς νὰ μοῦ ὑπαγορεύσετε. Βλέπετε, λοιπόν, ὅτι καὶ ἀπὸ τῆς ἀπόψεως τῆς θεωρητικῆς, τὰ δόγματα τῆς ἐργασίας δὲν εἶναι ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα σεῖς ὑποστηρίζετε, ἀλλὰ ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ὑποστηρίζομεν ἡμεῖς. Ἡ σημερινὴ κοινωνία, εἶναι κοινωνία, ἡ ὁποία κάμνει θαύματα, διαφορετικὰ ἀπὸ τὰς Πυραμίδας, τοὺς Παρθενῶνας καὶ τὰ Ρωμαϊκὰ ὑδραγωγεῖα, διότι ἐξουδετέρωσε τὰς ἀποστάσεις, ἀλλὰ ἐπὶ πλέον εἶναι κοινωνία, εἰς τὴν ὁποίαν τὰ ἀγαθὰ τοῦ πολιτισμοῦ γίνονται μικρὸν κατὰ μικρὸν κτῆμα τοῦ κοινωνικοῦ συνόλου. Μήπως ἡμεῖς, ἡ Κυβέρνησις τοῦ Κ. Καραμανλῆ, δὲν καταβάλλομεν κάθε προσπάθειαν εἰς τὸν τομέα τῆς παραγωγῆς, δὲν ἀποβλέπομεν εἰς τὴν παραγωγικὴν δραστηριότητα καὶ εἰς τὴν βελτίωσιν τῆς θέσεως τῶν ἐργαζομένων; Ἡ προσπάθειά μας βεβαίως, δὲν προχωρεῖ: Ὑπάρχουν στενοχώριαι, ὑπάρχουν δυσκολίαι, τὰς ὁποίας ὅλοι γνωρίζομεν καὶ περισσότερον ὅλων τὰς γνωρίζει ὁ Πρωθυπουργός, ὁ κ. Καραμανλῆς, διότι αὐτὸς ἔχει τὴν ἐποπτείαν καὶ φυσικὰ αὐτὸς ἀντιμετωπίζει τὰς δυσκολίας, τὰς ὁποίας προσπαθοῦμεν νὰ ἀπομακρύνωμεν. Δι’ αὐτὸ ἤθελον νὰ εἴπω, παύσατε νὰ σκέπτεσθε, καθ’ ὃν τρόπον σκέπτεσθε, παύσατε νὰ σκέπτεσθε μονολιθικά. Πέραν τῶν ἰδικῶν σας διαθέσεων, ὑπάρχουν καὶ ἄλλαι, ὑπάρχουν αἱ διαθέσεις ὅλου τοῦ ἐλευθέρου κόσμου, τῶν ἀνθρώπων τῆς ἐλευθέρας βουλήσεως, τῶν ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι ἀναζητοῦν κἄτι, ζητοῦν νὰ καλύψουν τὰς ἀνάγκας. Διότι ἐὰν σήμερον ὑπάρχῃ κοινωνία, ἡ ὁποία προχωρεῖ εἰς τὸν δρόμον τῆς δημιουργίας, εἰς τοῦτο συνέβαλεν ἡ ἀνάγκη, ἡ ὁποία ὡδήγησε τὸν ἄνθρωπον εἰς τὸ νὰ καταστήσῃ ταχύτερον τὸν παραγωγικὸν μηχανισμὸν τῆς χώρας καὶ ἀξιοποίησεν ὅ,τι εἶναι δυνατὸν νὰ ἀξιοποιήσῃ, εἴτε μὲ τὸν μόχθον, εἴτε μὲ τὸ χρῆμα. Καὶ εἰς τὸ πρόβλημα τῆς ἐργασίας καὶ εἰς τὸ πρόβλημα τῆς ἀνεργίας, καταβάλλομεν κἄθε προσπάθειαν. Καὶ τὸ ἠξεύρει ὁ κ. Πασαλίδης αὐτό, διότι ὁ κ. Πασαλίδης κατάγεται ἀπὸ τὴν Τραπεζοῦντα καὶ γνωρίζει, ὅτι εἰς τὸν τόπον αὐτὸν ἡ Ἑλληνικὴ νεολαία καὶ ἄλλοτε πιεζομένη ἀπὸ τὰς ἀνάγκας, ἠναγκάσθη νὰ μεταναστεύσῃ. Σήμερον αὐτὰς τὰς ἀνάγκας πρέπει νὰ τὰς καλύψωμεν μέσα εἰς τὰ ὅρια τῆς ἐλευθέρας πατρίδος. Καταβάλλει πᾶσαν προσπάθειαν ἡ Κυβέρνησις τοῦ Κ. Καραμανλῆ, πῶς θὰ δημιουργηθῇ ἐργασία καὶ κατὰ ποῖον τρόπον θὰ τραβήξῃ τὴν Ἑλληνικὴν νεολαίαν ἀπὸ τὸν δρόμον τῆς ἀπογοητεύσεως. Μὴ νομίζετε, ὅτι δὲν βλέπομεν, ὅτι ὑπάρχουν ἀνάγκαι. Ἔχετε φθάσει νὰ νομίζετε, ὅτι μόνον σεῖς βλέπετε, ὅτι ἕνας ἄνθρωπος ὑποφέρει οἰκονομικῶς καὶ δὲν τοῦ ἐπαρκεῖ τὸ ἡμερομίσθιον, ὡς ἐὰν ἡμεῖς δὲν τὸ βλέπομεν. Καταβάλλομεν πᾶσαν προσπάθειαν μέσα εἰς τὰ πλαίσια, τὰ οἰκονομικὰ τοῦ τόπου, μέσα εἰς τὰς δυνατότητας ποὺ αἱ σημεριναὶ συνθῆκαι ἐπιτρέπουν, διὰ νὰ ἱκανοποιήσωμεν αὐτὰς τὰς ἀνάγκας. Αὐτὰ εἶχον νὰ ἀπαντήσω ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως, ἡ ὁποία ὑπεβλήθη ὑπὸ τὴν μορφὴν τῆς στερήσεως τῆς ἐλευθερίας, ὑπὸ τὴν μορφὴν τῶν διωγμῶν καὶ τῶν κινδύνων, τῶν δῆθεν διωγμῶν τοὺς ὁποίους διατρέχει ἕνας τομεύς, ἐνῷ οὐδεὶς διωγμὸς ὑπάρχει. Αὐταὶ αἱ περιπτώσεις, εἶναι περιπτώσεις, αἱ ὁποῖαι ἐξαρτῶνται ἀπὸ τὴν πρωτοβουλίαν διαφόρων ἀτόμων. Ἐὰν κάποτε ἀναγκάζεται νὰ ἐπεμβαίνῃ ὁ ὑπουργὸς τῆς Ἀσφαλείας, τὸ κάμνει μὲ λύπην του, ἀλλὰ πρέπει νὰ τὸ κάμῃ. Πρέπει νὰ ἐφαρμοσθῇ ὁ νόμος, πρέπει τὸ αἴσθημα τῆς ἀσφαλείας νὰ εἶναι ἑδραιωμένον εἰς τὴν ψυχὴν τοῦ λαοῦ. Διότι δὲν ὑπάρχει πολυτιμότερον στοιχεῖον ἀπὸ τὴν ὕπαρξιν ἀσφαλείας, ἐντὸς τῆς ὁποίας νὰ ἠμπορῇ ἐλευθέρως νὰ κινῆται κἄθε Ἕλλην. Ἡ ὕπαρξις τοῦ πολυτίμου αὐτοῦ ἀγαθοῦ, συμφέρει πρῶτα πρῶτα, σᾶς, τὴν ἄκραν ἀριστεράν. Ἑπομένως, φροντίσατε καὶ σεῖς νὰ τὸ διασφαλίσετε, φροντίσατε καὶ σεῖς νὰ δώσητε ὁδηγίας εἰς τοὺς ὀπαδούς σας νὰ κινοῦνται εἰς τὰ πλαίσια τῶν νόμων, νὰ μὴ κάμνουν παραβάσεις, αἱ ὁποῖαι νὰ ὑποχρεώνουν τὸν ὑπουργὸν τῆς Ἀσφαλείας νὰ ἐπεμβαίνῃ. Βλέπετε, λοιπόν, ὅτι δὲν εἶναι πάντοτε τὸ νόμισμα, ὅπως σεῖς τὸ θέλετε, δὲν ἔχει μίαν ὄψιν, ἀλλὰ ἔχει καὶ τὴν ἄλλην ὄψιν. Κατευθυντήριοι, λοιπόν, γραμμαί, τὰς ὁποίας ἡμεῖς σήμερον ἀκολουθοῦμεν, εἶναι ἐκεῖναι τὰς ὁποίας ἐνεπιστεύθη ὁ λαὸς εἰς χεῖρας τοῦ Κωνσταντίνου Καραμανλῆ, εἶναι ὁ γνώμων διὰ τὴν ἀνασυγκρότησιν τοῦ τόπου, διὰ τὴν οἰκονομικὴν καὶ παραγωγικὴν ἀνασυγκρότησιν, ἡ ὁποία καὶ μόνη ἐγγυᾶται ἕνα καλλίτερον κοινωνικὸν μέλλον. Ἀλλ’ αὐτὸ τὸ κοινωνικὸν μέλλον, πιστεύσατέ το, τότε μόνον θὰ ἐξασφαλισθῇ καὶ θὰ ἑδραιωθῇ, μόνον ἐφ’ ὅσον ὑπάρχῃ ἑδραιωμένον παντοῦ, μέσα εἰς ὅλας τὰς τάξεις τοῦ λαοῦ, τὸ αἴσθημα τῆς ἀσφαλείας τῶν πολιτῶν. (Χειροκροτήματα). (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο, τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Β. Βασιλικός).

§49ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ προσωρινὸς Ἀρχηγὸς τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων, κ. Δ. Γόντικας, ἔχει τὸν λόγον.

§50Δ. ΓΟΝΤΙΚΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὅταν, πρὸ ὀκτὼ ἡμερῶν, ἤρχισεν ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς προκειμένης ἐπερωτήσεως καὶ μετὰ τὴν ἀγόρευσιν τοῦ πρώτου ἐπερωτῶντος συναδέλφου κ. Ἠλιοῦ, τοῦ ὁποίου μάλιστα ἡ ἀγόρευσις ὑπῆρξε μακρά, ὑπεβλήθη ὑπὸ τῆς κυβερνητικῆς πλευρᾶς πρότασις γενικεύσεως τῆς συζητήσεως, ἐπὶ τῆς προκειμένης ἐπερωτήσεως. Τότε, παρεκάλεσα τὸ Προεδρεῖον, ὡς ἐπίσης καὶ τὸν Πρόεδρον τῆς ΕΔΑ κ. Πασαλίδην, εἰ δυνατόν, νὰ σταματήσῃ ἡ περαιτέρω συζήτησις καὶ μετὰ τὴν ἀπάντησιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ ἢ ὑφυπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν, νὰ θεωρηθῇ τερματισθεῖσα ἡ συζήτησις. Τότε, συνάδελφος τῆς Συμπολιτεύσεως, ὁ κ. Παπαρρηγόπουλος, νομίζω, ἔδωσε μία ἀπάντησιν εἰς τὴν παράκλησίν μου αὐτήν. Ἀλλὰ καὶ ὁ ἀξιότιμος κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, κατὰ τὴν παρελθοῦσαν Παρασκευήν, ἀνεφέρθη εἰς τὴν παράκλησίν μου καὶ εἶπεν, ὅτι αὕτη ὀφείλεται εἰς τὸ νὰ μὴ ἀναγκασθῇ τὸ Κόμμα τῶν Φιλελευθέρων νὰ ἐκθέσῃ τὰς ἀπόψεις του ἐπὶ τοῦ συζητουμένου θέματος. Κύριε Πρόεδρε, εἶπον καὶ τότε, ἐπαναλαμβάνω καὶ σήμερον, ὅτι τὸ συζητούμενον θέμα ἔχει συζητηθῆ καὶ εἰς τὸ παρελθὸν καὶ θὰ πρέπει νὰ σταματήσῃ ἡ περαιτέρω συζήτησις. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν εἶπε, μάλιστα, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν ἔχει ἀνάγκην ὀχλήσεως ἐκ μέρους τῶν ἐπερωτώντων, διὰ νὰ λάβῃ τὰ προσήκοντα μέτρα. Ἐξακολουθῶ νὰ πιστεύω, ὅτι ἀρκετὰ ἐλέχθησαν ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως. Θὰ ἤθελον νὰ ὑποβάλω τὴν παράκλησιν πρὸς τὴν Κυβέρνησιν αὐτὴν τὴν φοράν, ὅπως ἐνδιαφερθῇ καὶ τερματισθῇ ἡ συζήτησις. Καὶ διὰ νὰ ἀκουσθῇ καὶ διὰ μίαν ἀκόμη φορὰν ἡ γνώμη τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων, ἐπὶ τοῦ θέματος, εἰς ὃ ἀφορᾷ ἡ συζητουμένη ἐπερώτησις, θὰ ἤθελον νὰ σᾶς ἀναγνώσω —ὄχι τὴν συνέχισιν τῆς ὁμιλίας μου— ἀλλὰ μίαν δήλωσιν εἰς τὴν Βουλήν, ἐκ μέρους τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων, ἡ ὁποία παρακαλῶ, ὅπως καταχωρηθῇ εἰς τὰ πρακτικά. Ἡ δήλωσις, ἔχει ὡς ἑξῆς: «Τὸ θέμα τῶν μέτρων ἀσφαλείας, δὲν συζητεῖται διὰ πρώτην φορὰν ἐντὸς τῆς αἰθούσης ταύτης καὶ τὸ Κόμμα τῶν Φιλελευθέρων ἔχει πρὸ πολλοῦ λάβει σαφῆ καὶ ὑπεύθυνον θέσιν ἔναντι αὐτοῦ. Συγκεκριμένως, κατὰ τὴν συνεδρίασιν τῆς Βουλῆς τῆς 2 Ἀπριλίου 1957, ὁ τότε Συναρχηγὸς τοῦ Κόμματος κ. Γ. Παπανδρέου, προέβη εἰς μίαν πλήρη ἀποσαφήνισιν τῆς θέσεως τοῦ Κόμματος καὶ ἐδήλωσεν, ὅτι δι’ ἡμᾶς προέχει μὲν ἡ κατοχύρωσις τῆς ἐθνικῆς ἀσφαλείας, ἀλλ’ ὅτι αὕτη δὲν εἶναι ἀσυμβίβαστος, ὑπὸ τὰς σημερινὰς συνθήκας, πρὸς τὴν πλήρη λειτουργίαν τῆς Δημοκρατίας. Ἐν συνεχείᾳ, ὑπεδείχθη ἐκ μέρους τοῦ Κόμματος ἡ λῆψις ὡρισμένων μέτρων, διὰ τῶν ὁποίων θὰ κατωχυρώνετο πλήρως ἡ λειτουργία τῶν δημοκρατικῶν μεθόδων. Ἀτυχῶς, τὰ μέτρα ταῦτα δὲν ἐλήφθησαν ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως. Καὶ τοιουτοτρόπως, παρέχεται ἡ εὐχέρεια νὰ ὁμιλῇ ἐν ὀνόματι τῆς Δημοκρατίας μία παράταξις, ἡ ὁποία, κατὰ τὸ μέγιστον αὐτῆς ποσοστόν, ἀποβλέπει εἰς τὴν ἀνατροπὴν τῆς Δημοκρατίας». Αὐτὰ θὰ ἤθελον νὰ προσθέσω καὶ νὰ παρακαλέσω καὶ πάλιν νὰ τερματισθῇ ἡ συζήτησις, καὶ νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν ἀντιμετώπισιν ἄλλων θεμάτων.

§51Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Ἀνεξαρτήτως τῆς οὐσίας τῆς προτάσεως τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ἀρχηγοῦ τῶν Φιλελευθέρων, ἔχω νὰ εἴπω, ὅτι ἡ πρότασις περὶ τερματισμοῦ τῆς συζητήσεως, εἶναι τελείως πρόωρος κοινοβουλευτικῶς. Διότι, ἀσχέτως τοῦ ἂν ἐζητήθη ἡ γενίκευσις τῆς συζητήσεως, μέχρι τῆς στιγμῆς δὲν ἔχουν ὁμιλήσει οὔτε ὅλοι οἱ ἐπερωτῶντες βουλευταί, οὔτε ὅλοι οἱ ἐπερωτώμενοι ὑπουργοί. Κατὰ συνέπειαν, εἶναι ἐντελῶς πρόωρος ἡ πρότασις, περὶ τερματισμοῦ τῆς συζητήσεως.

§52Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Νὰ μοῦ ἐπιτραπῇ, κύριε Πρόεδρε, ἐφ’ ὅσον ὁ ἀξιότιμος Ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων ἀνεφέρθη εἰς μίαν περικοπὴν τῆς προχθεσινῆς ὁμιλίας μου, νὰ κάμω μίαν ἀποσαφήνισιν. Ὅπως ἐτόνισα καὶ προχθές, τὴν ἐπερώτησιν κατέθεσεν ἡ ἄκρα ἀριστερά. Ἐὰν ἡ ἄκρα ἀριστερά...

§53ΦΩΝΗ ΕΚ ΤΩΝ ΕΔΩΛΙΩΝ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ. Ἡ

Ε.Δ.Α.

§54Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Ἡ ΕΔΑ. Ἐὰν ἡ ΕΔΑ ἐπιθυμῇ νὰ παραιτηθῇ τῆς περαιτέρω συζητήσεως τῆς ἐπερωτήσεως, ἡ Κυβέρνησις δὲν θὰ ἔχῃ ἀντίρρησιν. Ἀλλ’ αὐτὸ δὲν θὰ τὸ δηλώσῃ τὸ Κόμμα τῶν Φιλελευθέρων, ἀλλὰ τὸ ἐπερωτῶν Κόμμα καὶ θὰ ἀπαντήσῃ εἰς αὐτὸ ἡ Κυβέρνησις. Διότι, ὅπως θὰ διαπιστώσατε, κύριε Ἀρχηγὲ τῶν Φιλελευθέρων, ἀπὸ μέρους τῆς Κυβερνήσεως δὲν καταβάλλεται προσπάθεια παρελκύσεως καὶ παρατάσεως τῆς συζητήσεως.

§55Δ. ΓΟΝΤΙΚΑΣ. Ὄχι, κύριε ὑπουργέ, ἐγὼ πρότασιν ἔκαμον, νὰ μὴ γενικευθῇ ἡ συζήτησις.

§56Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Κύριε Ἀρχηγὲ τῶν Φιλελευθέρων, ἡ συζήτησις ἔχει γενικευθῆ, κατ’ ἐφαρμογὴν ρητῆς διατάξεως τοῦ Κανονισμοῦ. Πάντως καὶ αὐτὴν τὴν στιγμὴν καὶ παρὰ τὴν γενίκευσιν τῆς συζητήσεως, ἐὰν ἡ ΕΔΑ παραιτεῖται τῆς περαιτέρω συζητήσεως, ἡ Κυβέρνησις δὲν ἔχει καμμίαν ἀντίρρησιν πρὸς τοῦτο.

§57Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Ἡ πρότασις τοῦ κ. Ἀρχηγοῦ τῶν Φιλελευθέρων, νομίζω, ὅτι εἶναι ἀντίθετος πρὸς τὸν Κανονισμόν. Καὶ ἀπορῶ, πῶς ὁ κ. Γόντικας, ὁ ὁποῖος διετέλεσε Πρόεδρος τῆς Βουλῆς, εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποδεικνύῃ τοιαῦτα πράγματα.

§58ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, εἰς τὴν παράκλησιν τοῦ κ. Ἀρχηγοῦ τῶν Φιλελευθέρων, ἀπήντησεν ἡ Κυβέρνησις. Τὸ Προεδρεῖον δὲν νομίζει, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ τερματισθῇ ἡ συζήτησις, δεδομένου, ὅτι δὲν ὡμίλησαν εἰσέτι οὔτε ὅλοι οἱ ἐπερωτῶντες συνάδελφοι.

§59Ι. ΠΑΣΑΛΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡμεῖς, βεβαίως, θὰ συντομεύσωμεν, ἡμεῖς δὲν θέλομεν νὰ ὁμιλοῦμεν διὰ νὰ ὁμιλοῦμεν. Ἀλλὰ τὸ Κόμμα τῶν Φιλελευθέρων, δὲν ἔχω καταλάβει τί θέλει νὰ εἴπῃ καὶ ποία εἶναι ἡ γνώμη του, ἔναντι τῶν στοιχείων, τὰ ὁποῖα ἔφερον οἱ ἐπερωτῶντες βουλευταὶ τῆς ΕΔΑ. Ἔπρεπε τὸ Κόμμα, νὰ ἔχῃ τὸ θάρρος νὰ εἴπῃ, ὅσα κάμνει ἡ Κυβέρνησις, καλῶς τὰ κάμνει. Τότε τὸ ἐννοῶ αὐτό, νὰ τὸ εἴπῃ ὅμως καθαρά. Ἡμεῖς θέλομεν εἰς αὐτὸ τὸ ζήτημα, νὰ εἴμεθα εἰλικρινεῖς, θέλομεν ὅλα τὰ Κόμματα ἐδῶ μέσα νὰ εἴπουν τὴν γνώμην των καθαρά. Ἡ Κυβέρνησις, πολὺ καλὰ τὸ θέτει τὸ ζήτημα καὶ λέγει, ὅτι ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὸ Κόμμα ποὺ κάμνει τὴν ἐπερώτησιν, ὁ τερματισμὸς τῆς συζητήσεως ἢ ὄχι. Ἡμεῖς δηλοῦμεν, ὅτι θὰ συντομεύσωμεν, ὥστε νὰ δώσωμεν τὸν καιρὸν εἰς ὅλα τὰ Κόμματα, νὰ εἴπουν καθαρὰ τὴν γνώμην των ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ κολοσσιαίου ζητήματος, αὐτὴ εἶναι ἡ γνώμη μου.

§60ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ δήλωσις τοῦ προσωρινοῦ Ἀρχηγοῦ τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων, φρονῶ, ὅτι εἶναι σαφής.

§61Δ. ΓΟΝΤΙΚΑΣ. Ἐπαναλαμβάνω καὶ πάλιν, ὅτι εἰς τὰς 2 Ἀπριλίου 1957, διὰ μακρῶν, ἀπὸ τῆς θέσεως αὐτῆς, ἐκ μέρους τοῦ τότε Συναρχηγοῦ τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων κ. Γ. Παπανδρέου, ἀνεπτύχθη λεπτομερῶς ἡ ἀντίληψις τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων καὶ ἡ σκέψις του ἐπὶ τοῦ ζητήματος αὐτοῦ.

§62ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Μπριλλάκης, ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἐπερωτήσεως.

§63Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Κύριοι βουλευταί, εἶναι ἡ τρίτη ἡμέρα, κατὰ τὴν ὁποίαν συζητεῖται ἡ ἐπερώτησίς μας. Ἀναγνωρίζων τὴν ὀρθότητα τῆς ἀπόψεως, κατὰ τὴν ὁποίαν εἶναι ἀνάγκη μὲν νὰ ἀναπτυχθοῦν σαφῶς ὅλαι αἱ ἀπόψεις, ἐκ παραλλήλου ὅμως, νὰ καταβληθῇ κάθε προσπάθεια συντομεύσεως τῆς συζητήσεως, μὲ τὴν ἔννοιαν, ὅτι ἐκκρεμεῖ ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ ἐθνικοῦ θέματος τοῦ Κυπριακοῦ, διὰ τὴν προσεχῆ ἑβδομάδα. Κάμνω ἔναρξιν τῆς συστάσεως τοῦ σεβαστοῦ Προέδρου τῆς ΕΔΑ. Θὰ προσπαθήσω νὰ εἶμαι πολὺ σύντομος, μὲ τὴν παράκλησιν, ὅμως, νὰ μὴ γίνωνται διακοπαί. Κύριοι βουλευταί, ἔχει γίνει καὶ ἄλλη φορὰ συζήτησις εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, ἐπὶ τοῦ σοβαρωτάτου θέματος τῆς ἀποκαταστάσεως τῆς Δημοκρατίας καὶ τῆς ὁμαλότητος εἰς τὸν τόπον μας, ἰδιαιτέρως ἔγινε συζήτησις κατὰ τὴν παρελθοῦσαν βουλευτικὴν περίοδον (1957). Τότε, ἐτέθη τὸ θέμα τῆς καταργήσεως τῶν ἐκτάκτων καὶ ἀντιδημοκρατικῶν νόμων, μέτρων, ψηφισμάτων καὶ θεσμῶν καὶ τῆς ἐκκαθαρίσεως τοῦ παρελθόντος διὰ μέτρων ριζικῶν, διὰ τῆς γενικῆς ἀμνηστίας. Σήμερον, κύριοι βουλευταί, διὰ τῆς συζητουμένης ἐπερωτήσεώς μας, ἐτέθη, ἐπὶ πλέον, τὸ πρόβλημα τῆς ἐνστάσεως τῶν διώξεων μετεκλογικῶς, τὸ πρόβλημα δημιουργίας συνθηκῶν ἀντιμετωπίσεως τοῦ ἐκτραχηλισμοῦ καὶ παρεκτροπῆς ἀπὸ τὸν ὁμαλὸν πολιτικὸν βίον. Ἤδη, οἱ προλαλήσαντες κύριοι συνάδελφοι, οἱ ἐπερωτῶντες, διὰ συγκεκριμένων καὶ ἀδιασείστων στοιχείων, ἔδωσαν τὴν εἰκόνα, ἡ ὁποία ὑπάρχει εἰς τὴν χώραν μας μετεκλογικῶς. Ἐτόνισαν, ὅτι ἐπεξετάθησαν αἱ συλλήψεις καὶ αἱ ἐκτοπίσεις, αἱ διώξεις τῶν συνδικαλιστῶν καὶ συνεταιριστῶν, αἱ ἀπολύσεις ἀπὸ τὴν ἐργασίαν των ἑκατοντάδων ἐργαζομένων, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἀντιφρονοῦντες πρὸς τὴν Κυβέρνησιν τῆς Ε.Ρ.Ε. Περαιτέρω ἐτονίσθη, κύριοι βουλευταί, ὅτι μετεκλογικῶς, ἡ Κυβέρνησις ἐχάραξε μία πολιτικὴν περιφρονήσεως τῶν κομμάτων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, παραγνωρίσεως τοῦ Κοινοβουλίου καὶ ἐδημιούργησεν ἕνα κλῖμα δῆθεν κινδύνων διὰ τὴν ἀσφάλειαν τῆς χώρας. Διὰ τῶν μέχρι τοῦδε ἀπαντήσεών της, ἡ Κυβέρνησις οὐδὲν ἐκ τῶν στοιχείων, τὰ ὁποῖα ἀνέπτυξαν οἱ ἐπερωτῶντες συνάδελφοι, κατώρθωσε νὰ ἀνατρέψῃ. Οὔτε τὸν ἀριθμὸν τῶν συλληφθέντων καὶ ἐκτοπισθέντων, οὔτε τὰ ἄλλα στοιχεῖα τοῦ τρομοκρατικοῦ ὀργίου. Καὶ ἐὰν ἐπιμένῃ νὰ ἔχῃ ἀντίρρησιν ὁ κ. ὑφυπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, ὅσον ἀφορᾷ τὸν ἀριθμὸν τῶν ἐκτοπισθέντων, νὰ τοῦ δώσωμεν καὶ ὀνομαστικὸν κατάλογον.

§64Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφυπ. Ἐσωτερικῶν). Ὡς πρὸς τὸν ἀριθμόν, διέψευσα τὸν πρῶτον ὁμιλητὴν τῆς ΕΔΑ, κατὰ τὴν πρώτην ἡμέραν. Σήμερον διαψεύδω καὶ σᾶς, ἐφ’ ὅσον ἐπανέρχεσθε εἰς τὸ ψεῦδος.

§65Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Καταθέσατε ὀνομαστικὸν κατάλογον, κύριε Μπριλλάκη, διὰ νὰ καταχωρηθῇ εἰς τὰ πρακτικὰ καὶ διὰ νὰ ἴδῃ καὶ ὁ κ. ὑπουργός.

§66Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφυπ. Ἐσωτερικῶν). Παρακαλῶ, κύριε Πρόεδρε, ἄλλο κατάλογοι, οἱ ὁποῖοι ἀποτελοῦν οἱονεὶ ἀντιγραφὴν τῶν καθημερινῶν δημοσιευμάτων τοῦ ὀργάνου τῆς ΕΔΑ «Ἡ Αὐγή», ὅπου ἀναφέρονται διάφορα ὀνόματα, δῆθεν ἄλλων συλλαμβανομένων, ἄλλων διωκομένων κ.ο.κ. καὶ ἄλλο ἀναφορὰ εἰς συγκεκριμένους ἀριθμοὺς τελούντων ἐν ἐκτοπίσει καὶ εὑρισκομένων εἰς τὸν ἐκ τοῦ νόμου ὁριζόμενον τόπον. Ἐπ’ αὐτοῦ, τόσον ὁ πρῶτος ὁμιλητὴς τῆς ΕΔΑ, ὅσον καὶ ὁ κ. Μπριλλάκης, λέγουν ἀνακριβείας πρὸς τὴν Βουλὴν καὶ δι’ αὐτῆς πρὸς τὸν Ἑλληνικὸν λαόν.

§67Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Ἐπιμένω εἰς τὴν ἑξῆς ἄποψιν, κύριε ὑπουργέ, παρ’ ὅτι λέτε περὶ ψευδῶν καὶ ἀνακριβειῶν: Ὅτι μετεκλογικῶς ὁ ἀριθμὸς τῶν συλληφθέντων πρὸς ἐκτόπισιν, εἴτε εὑρισκομένων εἰς τὸν Ἅγιον Εὐστράτιον, εἴτε εἰς τὸ Τμῆμα Μεταγωγῶν πρὸς ἐκτόπισιν, εἶναι 170 καὶ τὴν τελευταίαν ἑβδομάδα προσετέθησαν ἄλλοι δέκα πέντε (15).

§68Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφυπ. Ἐσωτερικῶν). Ὄχι, κύριε συνάδελφε, θὰ ἐπανέλθω μὲ συγκεκριμένους ἀριθμοὺς καὶ θὰ σᾶς ἀποδείξω, ὅτι ἐμφανίζετε ψευδῆ στοιχεῖα.

§69ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Μπριλλάκη, νὰ ἀγορεύετε πρὸς τὴν Βουλήν, διὰ νὰ μὴ γίνωνται διακοπαί.

§70Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Ἀπορῶ, διατὶ ὁ κ. ὑπουργὸς ἐπιμένει. Θὰ εὐχαριστηθῶ εἰλικρινῶς, ἐὰν τώρα ἢ μετὰ τὸ πέρας τῆς συζητήσεως ἀποδείξητε, ἐὰν ἔχουν ἀπολυθῆ ἢ πρόκειται νὰ ἀπολυθοῦν ὅλοι ἢ μερικοὶ ἐκ τῶν συλληφθέντων. Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις, εἰς τὴν ἀπάντησίν της, δὲν κατώρθωσε νὰ ἀνατρέψῃ τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα κατηγγείλαμεν εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν. Ἀκολούθησε τὸν δρόμον τῆς μεταθέσεως τοῦ προβλήματος, τὸ ὁποῖον ἐθέσαμεν καὶ τῆς διαστρεβλώσεως τῶν γεγονότων, ὡς συνηθίζει πάντοτε. Βεβαίως, ἡ Βουλὴ εἶναι συνηθισμένη εἰς τοιαύτας ἀπαντήσεις, ἰδίως εἰς αὐτὰς ποὺ ἀποσκοποῦν νὰ ἀναμοχλεύουν τὸ παρελθὸν καὶ νὰ καλλιεργήσουν τὴν μισαλλοδοξίαν. Μέσα εἰς αὐτὴν τὴν γνωστὴν τακτικήν της ἡ Κυβέρνησις, διὰ τῶν τριῶν ὑπουργῶν, οἱ ὁποῖοι ὡμίλησαν, ἐνέταξε καὶ τὴν χωρὶς δισταγμοὺς ἐπίθεσιν κατὰ τῆς Ε.Δ.Α., κατὰ τοῦ Κόμματος ποὺ κατέλαβε μὲ τὴν ἐτυμηγορίαν τοῦ λαοῦ τὴν θέσιν τῆς ἀξιωματικῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Περαιτέρω, ἡ Κυβέρνησις, ἐχρησιμοποίησε τὴν τακτικὴν τῶν ὕβρεων καὶ τῶν ἀπειλῶν, ὄχι μόνον ἐναντίον τῆς ΕΔΑ, ἀλλὰ καὶ ἐναντίον ὅλων τῶν ἄλλων, οἱ ὁποῖοι θὰ εἶχον τὴν πρόθεσιν νὰ συμπαραταχθοῦν μὲ τὰς ἀπόψεις μας, εἴτε ἐν ὅλῳ, εἴτε καὶ ἐν μέρει. Εἰς τὴν προσπάθειαν τῆς μεταθέσεως, γενικώτερον, τοῦ Ἑλληνικοῦ προβλήματος, ἐδημιουργήθη καὶ τὸ θέμα, ὅτι δῆθεν κινδυνεύει τὸ σημερινὸν κοινωνικὸν καθεστὼς ἀπὸ τὴν ΕΔΑ. Ἡμεῖς, δὲν θὰ ἀκολουθήσωμεν τὴν τακτικὴν τῆς Κυβερνήσεως, διότι ἔχομεν ἐπιχειρήματα βάσιμα καὶ σεβόμεθα τοὺς πολιτικούς μας ἀντιπάλους. Θέλομεν ψύχραιμα καὶ ἀντικειμενικὰ νὰ συζητήσωμεν τὰ ἐπιχειρήματα, τὰς δικαιολογίας, τοὺς ἰσχυρισμούς, τὰ προσχήματα, μὲ τὰ ὁποῖα γίνεται προσπάθεια νὰ καλυφθῇ ἡ διατήρησις τῶν ἐκτάκτων μέτρων, καὶ ὁ μετεκλογικὸς ἀντιδημοκρατικὸς ἐκτραχηλισμός. Ἡ Κυβέρνησις κύριοι, βουλευταί, μᾶς κατηγόρησε, κατ’ ἀρχήν, ὅτι θέλομεν νὰ δημιουργήσωμεν θόρυβον καὶ ἐντυπώσεις μὲ τὴν ἐπερώτησιν καὶ ὅτι καλλιεργοῦμε τὸ μῖσος κατὰ τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας.

§71Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφυπ. Ἐσωτερικῶν). Θέλετε νὰ σᾶς εἴπω κἄτι, τὸ ὁποῖον θὰ σᾶς χρειασθῇ ἐνδεχομένως διὰ τὴν καλλιτέραν διάρθρωσιν τῶν ἐπιχειρηματολογιῶν σας; Ὁ ἔχων τὴν τιμὴν νὰ σᾶς ἀπευθύνῃ τὸν λόγον, εἶπε τοῦτο μόνον, ὅτι τὸ Ἔθνος δὲν σᾶς παρέχει τὸ δικαίωμα νὰ ἐμφανίζεσθε εἰς τὴν Αἴθουσαν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, ἀγωνιζόμενοι δῆθεν διὰ τὴν Δημοκρατίαν, διότι ὡς κομμουνισταὶ τὴν Δημοκρατίαν τὴν θεωρεῖτε ὡς ἕνα ἐργαλεῖον, τὸ ὁποῖον χρησιμοποιεῖτε ὅταν σᾶς χρειάζεται καὶ ὅταν δὲν τὸ χρειάζεσθε τὸ σπάζετε. Τὸ αὐτὸ πράττετε καὶ διὰ τὴν ἐλευθερίαν. Συνεπῶς, καὶ τὴν Δημοκρατίαν καὶ τὴν ἐλευθερίαν, ἁπλῶς καπηλεύεσθε.

§72ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Νὰ μὴ γίνωνται διακοπαί, ἐὰν εἶναι δυνατόν, θὰ παρεκάλουν καὶ τοὺς κυρίους ὑπουργούς.

§73Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Δὲν σᾶς κάμνω τὸ χατήρι νὰ ἐκτραπῇ ἡ συζήτησις, ὅσον καὶ ἂν προσπαθῆτε νὰ τὴν μεταβάλλετε. Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις μᾶς κατηγόρησεν, ὅτι θέλαμεν νὰ δημιουργήσωμεν θόρυβον. Τὰ πρακτικὰ ὑπάρχουν. Ἐπίσης μᾶς κατηγόρησεν, ὅτι προσπαθῶμεν νὰ δημιουργήσωμεν μῖσος πρὸς τὰ Σώματα Ἀσφαλείας. Ἀποκρούομεν κατηγορηματικῶς τὰς αἰτιάσεις αὐτάς, τῆς Κυβερνήσεως. Ἡ Κυβέρνησις γνωρίζει, ὅτι κατόπιν συνεννοήσεως μὲ τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς, ἀπεφασίσθη ἡ πρόταξις τῆς ἐπερωτήσεως. Ἡμεῖς ἐτονίσαμεν, ὅτι ἔχομεν τὴν διάθεσιν νὰ διατηρήσωμεν τὴν ὅλην συζήτησιν εἰς ἐπίπεδον σοβαρὸν καὶ ὄχι εἰς ἐπίπεδον ὕβρεων. Ἀνεξαρτήτως ἐλλείψεως ἐπαφῆς μὲ τὴν Κυβέρνησιν, ἡμεῖς αὐτὸ τὸ ἐτηρήσαμεν. Κατὰ συνέπειαν, πρὸς τὴν ἰδικήν της κατεύθυνσιν νὰ στρέφεται ἡ Κυβέρνησις, ὅταν ὁμιλῇ περὶ θορύβου. Ὁ τόνος τῆς ὀξύτητος ἐδημιουργήθη ἀμέσως μετὰ τὴν ἔναρξιν τῆς συζητήσεως τῆς ἐπερωτήσεως, μὲ τὴν κυβερνητικὴν ἔμπνευσιν. Τὸ ἴδιον συνέβη καὶ μὲ τοὺς ὁμιλήσαντας κυρίους ὑπουργούς. Πέραν αὐτοῦ, πιστεύομεν, ὅτι τὰ Σώματα Ἀσφαλείας ἐμπνέονται ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, ἐφαρμόζουν τὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως, ἄλλα μὲν μὲ ὑπερβολικὸν ζῆλον καὶ ἀπαραδέκτους μεθόδους καὶ ἄλλα μετὰ δυσφορίας. Κατὰ συνέπειαν, δὲν θὰ εἴμεθα σοβαροὶ νὰ τοὺς ἐπιρρίπτωμεν εὐθύνας, αἱ ὁποῖαι δὲν ἔχουν βάσιν. Κύριοι βουλευταί, ἕνα κεντρικὸν σημεῖον, ἐπὶ τοῦ ὁποίου προσπαθεῖ ἡ Κυβέρνησις νὰ στηρίξῃ τὴν ἐπιχειρηματολογίαν ὑπὲρ τῶν διώξεων, εἶναι τὸ περὶ προδοσίας. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, ἔφθασεν εἰς τὸ σημεῖον νὰ ὁμιλῇ περὶ «ξένου ἐθνικισμοῦ» κλπ. Τοῦ ἐπιστρέφομεν τὰ λεχθέντα, τὰ ὁποῖα ἀποκρούομεν μὲ ἀγανάκτησιν. Οἱ ἐκπρόσωποι τῆς Κυβερνήσεως, ὤφειλον νὰ σέβωνται, ἂν ὄχι ἡμᾶς, τοὐλάχιστον ἑαυτούς. Τοὺς ὑπενθυμίζομεν, ὅτι ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, καθὼς καὶ ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Βουλῆς, ὁμιλοῦντες περὶ προδοσίας καὶ πατριωτισμοῦ, εἰς συνεδρίασιν τοῦ 1956, λέγουν τὰ ἑξῆς: «Κ. Καραμανλῆς: Ἐπιθυμῶ νὰ δηλώσω εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι οὐδεὶς δύναται νὰ ἀμφισβητῇ εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, τὸν πατριωτισμὸν τοῦ ἄλλου». Καὶ ἐν συνεχεία, λέγει: «Οὐδεὶς εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν δύναται νὰ κατηγορήσῃ οἱονδήποτε, διὰ μειωμένον πατριωτισμόν». (Πρακτικὰ τῆς Συνεδριάσεως 10.4.1956, Ἐφημερὶς Συζητήσεων περιόδου Δʹ, Συνόδου Αʹ, τόμος Αʹ, σελὶς 109 καὶ 110). Ὑπὸ ἀνάλογον πνεῦμα, ὡμίλησε καὶ ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Βουλῆς, κατὰ τὴν συνεδρίασιν τῆς 2.4.1956. Κύριοι βουλευταί, παριστάμεθα κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην, εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, μὲ 18 βουλευτάς. Τὸ μόνον τὸ ὁποῖον ἤλλαξεν ἀπὸ τότε μέχρι σήμερον, εἶναι, ὅτι παριστάμεθα τώρα μὲ 60 βουλευτὰς καὶ μὲ ηὐξημένην τὴν ἐμπιστοσύνην τοῦ λαοῦ. Ἐὰν αὐτὸ τὸ γεγονός, δίδῃ τὸ δικαίωμα εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἀλλάξῃ γνώμην καὶ νὰ ὑβρίζῃ τὸ Κόμμα τῆς ΕΔΑ, τότε ἂς κρίνῃ ἡ αἴθουσα αὐτὴ καὶ ὁ Ἑλληνικὸς λαός, περὶ τοῦ ποῖος ἔχει δίκαιον ἢ ἄδικον. Καὶ ὁ λαὸς γνωρίζει, ὅτι οὐχὶ διὰ τὴν παράταξιν πρὸς τὴν ὁποίαν αὐξάνει τὴν ἐμπιστοσύνην του, ἀλλὰ δι’ αὐτὴν ἔναντι τῆς ὁποίας μειώνει τὴν ἐμπιστοσύνην του, ἠμπορεῖ νὰ τεθῇ ἐρωτηματικόν, ἐὰν ἀκολουθῇ δρόμον ἐξυπηρετοῦντα τὰ συμφέροντα τῆς πατρίδος. Ἄλλο σημεῖον, σχετικὸν μὲ τὰ περὶ προδοσίας, τὸ ὁποῖον ἡ Κυβέρνησις ἐκμεταλλεύεται ὅπως τὴν συμφέρει, εἶναι τὸ Κυπριακόν. Ὅταν θέλῃ νὰ παρουσιασθῇ ἡ Κυβέρνησις ὡς ἐνδιαφερομένη διὰ τὸν ἀγῶνα τῆς Κύπρου, καὶ εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ εἰς τὸν Κυπριακὸν λαόν, τότε ἐπικαλεῖται τὰς γνώμας τῶν ἡγετῶν τῆς ἀριστερᾶς τῆς Κύπρου καὶ τοὺς ἐμφανίζει ἀπὸ τὸν ραδιοφωνικὸν σταθμὸν Ἀθηνῶν ὡς πατριώτας. Ὅταν πάλιν θέλῃ νὰ κάμνῃ κομματικὴν πολιτικήν, ἐμφανίζει τὴν ἀριστερὰν τῆς Κύπρου καὶ τῆς Ἑλλάδος καὶ τὰς ἐπιδιώξεις των ὡς προδοτικάς. Ἐπανειλημμένως, κύριοι βουλευταί, καὶ ὁ Μακάριος καὶ ὁ ραδιοφωνικὸς σταθμὸς Ἀθηνῶν ἐπεκαλέσθησαν τὰς δηλώσεις τῶν ἡγετῶν τῆς ἀριστερᾶς καὶ ἐπανειλημμένως ὡμίλησαν περὶ ὑπάρξεως ἑνότητος εἰς τὴν Κύπρον καὶ περὶ πατριωτικοῦ ἀγῶνος σύμπαντος τοῦ Κυπριακοῦ λαοῦ. Προχθὲς ἀκόμη, τὸ ραδιόφωνον τῶν Ἀθηνῶν, ἀνεφέρθη εἰς τὴν συγκέντρωσιν περὶ Κυπριακοῦ τῶν νεολαιῶν, μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ ἡ νεολαία τῆς ΕΔΑ. Δὲν ἠμπορεῖ, λοιπόν, ἡ Κυβέρνησις ἄλλοτε νὰ ὁμιλῇ περὶ προδοτῶν καὶ ἄλλοτε, διὰ τοὺς ἰδίους, ὅταν τὴν συμφέρῃ, νὰ τοὺς ἀποκαλῇ πατριώτας. Κι’ ἂς ἔχῃ τοὐλάχιστον τὴν αἴσθησιν, ἂς μάθῃ ὅτι ἡ πολιτική της, τὸ Κυπριακὸν τὸ ὁδηγεῖ πρὸς τὴν καταστροφήν. Ἔχομεν ὑποχρέωσιν, κύριοι βουλευταί, νὰ σεβώμεθα τοὺς ἀντιπάλους μας. Δικαιούμεθα νὰ ἔχωμεν ὁ καθεὶς ἐξ ἡμῶν τὰς ἀντιλήψεις του καὶ τὰς πεποιθήσεις του, περὶ τῆς ὀρθότητος ἢ μὴ τῆς πολιτικῆς τῶν ἀντιπάλων. Δὲν δυνάμεθα ὅμως ψευδῶς νὰ τοὺς ἀποκαλοῦμεν προδότας. Περὶ τοῦ βασίμου καὶ τοῦ ὀρθοῦ τῶν ἐπιδιώξεων καὶ τῆς πολιτικῆς τοῦ ἀντιπάλου του, κρίνει τελικῶς ὁ λαὸς καὶ ἡ ἱστορία. Ἤδη, ἡ λαϊκὴ κρίσις εἶναι ἀντίθετος ἀπὸ τὴν κυβερνητικήν. Δὲν ἐπιτρέπομεν, λοιπόν, κύριοι βουλευταί, εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἀποκόπτῃ ἀπὸ τὸν κορμὸν τοῦ Ἔθνους μίαν παράταξιν, πρὸς τὴν ὁποίαν ὁ λαὸς τόσον πανηγυρικῶς, κατὰ τὰς τελευταίας ἐκλογάς, ἐξέφρασε τὴν ἐμπιστοσύνην του. Ἡ Κυβέρνησις ἰσχυρίζεται, ὅτι ἐκπληρώνουσα τὰς πρὸς τὸν λαὸν ὑποχρεώσεις της, ἔχει καθῆκον νὰ τὸν διαφωτίζῃ περὶ τῶν δῆθεν ἀντιπατριωτικῶν κλπ. ἐπιδιώξεων τῆς ΕΔΑ. Ἀλλὰ καλῶς γνωρίζει, ὅτι τοῦτο γίνεται ἀνελλιπῶς ἀπὸ τῆς ἱδρύσεως τῆς ΕΔΑ καὶ εἰς τὰς τελευταίας ἐκλογὰς διοχετεύθησαν ὀχετοὶ συκοφαντίας. Ἀποδεικνύεται, ὅμως, ὅτι ὁ λαὸς ἔχει διαφορετικὴν γνώμην δι’ αὐτὰ τὰ πράγματα καὶ εἰς ἑκάστην ἐκλογήν, ὁλονὲν καὶ περισσότερον προσανατολίζεται πρὸς τὴν πολιτικὴν τῆς ΕΔΑ. Ἐρχόμεθα τώρα, δι’ ὀλίγων, καὶ εἰς τὴν ὑπόλοιπον κυβερνητικὴν ἐπιχειρηματολογίαν, διὰ τὴν ἔντασιν τῶν διωγμῶν. Ἰσχυρίζεται ἡ Κυβέρνησις, ὅτι διώκει τὸν κομμουνισμὸν καὶ ἰδιαιτέρως μόνον τοὺς παρανόμως» δρῶντας κομμουνιστάς. Ἤδη, ἀνεπτύχθη, ὅτι ἡ ἐκτὸς νόμου διατήρησις τοῦ Κ.Κ.Ε. μὲ ἀντιδημοκρατικοὺς νόμους, εἶναι τεχνητὴ παρανομία καὶ μία πηγὴ ἀντλήσεως μονίμων προσχημάτων διὰ διώξεις. Πέραν αὐτοῦ, εἶναι ἀνάγκη νὰ ἴδωμεν καὶ τὴν πραγματικότητα. Ἐὰν ἐπρόκειτο περὶ διώξεως μερικῶν ἑκατοντάδων, περὶ θέσεως ἐκτὸς νόμου μιᾶς «αἱρέσεως», θὰ ὑπῆρχε κἄποια ἐξήγησις. Ὅταν, ὅμως, τὸ θέμα ἀφορᾷ ἑκατοντάδας χιλιάδων, ὁδηγεῖσθε εἰς τὸ ἀδιέξοδον. Ὁ κ. Παπανδρέου, εἰς περυσινὴν ὁμιλίαν του, διεπομένην ἀπὸ ὀξύτατον ἀντικομμουνιστικὸν πνεῦμα, τὴν ὁποίαν πρὸ ὀλίγου ἐπεκαλέσθη ὁ κ. Γόντικας, εἶπε τὰ ἑξῆς: «........ (ἀναγινώσκει πρακτικὰ τῆς 2.4.1957, σελ. 7 παρ. 3) ......». Αὐτὰ εἶπεν ὁ κ. Παπανδρέου, ὁ ὁποῖος, ὡς γνωστόν, διαφωνεῖ ριζικῶς πρὸς τὰς ἰδικάς μας ἀπόψεις δι’ ἄλλας χώρας. Νομίζω, κύριοι βουλευταί, ὅτι εἶναι καιρὸς νὰ ἰσχύσῃ πλέον καὶ εἰς τὴν χώραν μας αὐτὴ ἡ ἀρχή. Πέραν αὐτῶν, ἐρχόμεθα καὶ εἰς τὴν ΕΔΑ, ποὺ κατηγορεῖται, ὅτι καλύπτει τοὺς «παρανόμως» δρῶντας. Ἡ ΕΔΑ, συνεστήθη πρὸ 7 ὁλοκλήρων ἐτῶν καὶ ἀπὸ τότε μέχρι σήμερον, οὐδὲν ἤλλαξεν. Οὔτε τὸ πρόγραμμα καὶ αἱ ἐπιδιώξεις της, οὔτε ἡ ἡγεσία της, οὔτε ἡ σύνθεσίς της, μελῶν καὶ στελεχῶν της, οὔτε τίποτε ἄλλο. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἤλλαξε μόνον, εἶναι, ὅτι ἐπληθύνθησαν οἱ ὀπαδοὶ τῆς ΕΔΑ, εἰς τρόπον, ὥστε σήμερον νὰ παριστάμεθα εἰς τὴν αἴθουσαν ταύτην δι’ 60 περίπου βουλευτῶν. Πρέπει νὰ ἠξεύρωμεν, κύριοι βουλευταί, ὅτι ἡ ἑλληνικὴ πραγματικότης, ἔχει διαμορφώσει ὡρισμένας ἀνάγκας καὶ ὡρισμένας τάσεις, αἱ ὁποῖαι ἔχουν ἀνάγκην νὰ ἐκφρασθοῦν πολιτικῶς. Αὐτὸ γίνεται μὲ τὴν ὕπαρξιν τῆς ΕΔΑ καὶ τὸ πρόγραμμά της. Ἐξ αὐτοῦ καὶ μόνον τοῦ λόγου, λοιπόν, σὲ μία ἀστικὴ δημοκρατία, τὸ Κόμμα τῆς ΕΔΑ ἀποτελεῖ παράγοντα ὁμαλότητος. Ἀκόμα, ὅμως, καὶ ἡ δρᾶσις τῆς ΕΔΑ ἀποδεικνύει τὴν προσήλωσίν της εἰς τὴν ἰδέα τῆς δημοκρατικῆς ὁμαλότητος. Τίποτε τὸ συγκεκριμένον δὲν δικαιολογεῖ τὰς σημερινὰς ἀπόψεις τῆς Κυβερνήσεως. Ἡ Κυβέρνησις ἰσχυρίζεται, ὅτι μεμονωμένα στελέχη καὶ ὀπαδοὶ τῆς ΕΔΑ, ὄντες ἐντὸς τοῦ Κόμματος τῆς ΕΔΑ, δροῦν «παρανόμως» καὶ αὐτοὶ μόνον συλλαμβάνονται καὶ ἐκτοπίζονται. Θὰ ἦτο χρήσιμον, διὰ τὰς «ἁρμοδίας ὑπηρεσίας» αἱ ὁποῖαι εἰσηγοῦνται τὰς διώξεις αὐτάς, νὰ ἴδουν ὅτι ἡ μεγάλη πλειοψηφία τῶν στελεχῶν καὶ τῶν ὀπαδῶν τῆς ΕΔΑ, οἱ ὁποῖοι συνελήφθησαν καὶ ἐξετοπίσθησαν μετεκλογικῶς, ἦσαν στελέχη καὶ ὀπαδοὶ τῆς ΕΔΑ ἐπὶ 5, 6 ἢ καὶ 7 ὁλόκληρα χρόνια, εἴτε εἰς τὴν Πρωτεύουσαν, εἴτε εἰς τὴν ἐπαρχίαν. Εἰς τὸ μακρύτατον αὐτὸ χρονικὸν διάστημα, αἱ καταδιωκτικαὶ ἀρχαὶ δὲν ἰσχυρίσθησαν, ὅτι παρεβίασαν οὔτε καὶ αὐτοὺς τοὺς ἰσχύοντας ἐκτάκτους καὶ ἀντιδημοκρατικοὺς νόμους. Τί ἐμεσολάβησεν, ὥστε τὰ στελέχη αὐτὰ νὰ βαπτισθοῦν εἰς «παρανόμως» δρῶντας. Δὲν ἐμεσολάβησε τίποτε, παρὰ ἡ τελευταία λαϊκὴ ἐτυμηγορία ὑπὲρ τῆς ΕΔΑ. Κύριοι βουλευταί, ἐπειδὴ ἡ ἀλήθεια αὐτῶν τῶν γεγονότων, ἀποτελεῖ πεποίθησιν εἰς τὴν πλειοψηφίαν τοῦ λαοῦ, ἀκόμη καὶ εἰς τὴν μερίδα ἐκείνην ποὺ ἐψήφισε τὴν Ε.Ρ.Ε., ἐπειδὴ ἡ πεποίθησις αὐτὴ ἐνισχύθη μὲ τὴν συζήτησιν τῆς παρούσης ἐπερωτήσεως κι’ ἐπειδὴ ἡ Κυβέρνησις θέλει νὰ ἐντείνῃ τὰς διώξεις καὶ ν’ ἀποσπάσῃ τὴν προσοχὴν τοῦ λαοῦ ἀπὸ ἐπίμαχα προβλήματα, ὅπως ἡ χειροτέρευσις τοῦ Κυπριακοῦ, ἐπιχειρεῖ νὰ δημιουργήσῃ κἄτι ἐντυπωσιακὸν τὰς ἡμέρας αὐτάς. Αὐτὸ γίνεται, κύριοι συνάδελφοι, μὲ τὴν σύλληψιν τοῦ Μανώλη Γλέζου, μέλους τῆς Διοικούσης Ἐπιτροπῆς τῆς ΕΔΑ καὶ Διευθυντοῦ τῆς «Αὐγῆς», εἰς τὸν ὁποῖον ἀποδίδεται κατηγορία, τὴν ὁποίαν ἀποκρούομεν ὡς ἀνυπόστατον καὶ ἀπαράδεκτον. Οὐδείς, κύριοι βουλευταί, εἰλικρινῶς, οὔτε ἀπὸ τοὺς ὀπαδοὺς τῆς δεξιᾶς, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ πιστεύσῃ αὐτὴν τὴν κατηγορίαν, ὅταν μάλιστα, στρέφεται ἐναντίον ἑνὸς ἐθνικοῦ ἥρωος. Ἠμπορεῖ νὰ διαφωνῇ μὲ τὴν ἰδεολογικήν του τοποθέτησιν, ἀλλὰ δὲν ἠμπορεῖ νὰ πιστεύσῃ, ὅτι ὁ Γλέζος εἶναι κατάσκοπος! Τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα παρουσιάζουν, ὄχι αἱ δικαστικαὶ ἀλλὰ αἱ καταδιωκτικαὶ ἀρχαὶ καὶ ἡ Κυβέρνησις, εἶναι καὶ διαβλητὰ καὶ ἀστήρικτα. Ἀλλὰ καὶ πραγματικὰ ἐὰν ἦσαν, δὲν θὰ συνιστοῦσαν «κατασκοπείαν», οὔτε κἂν ἀδίκημα. Διότι θὰ ἐπρόκειτο περὶ ἁπλῆς συναντήσεως ἑνὸς δημοσιογράφου καὶ πολιτικοῦ, μὲ ἕναν ἡγέτην ἑνὸς πολιτικοῦ κόμματος, ἔστω καὶ παρανόμου.

§74Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφυπ. Ἐσωτερικῶν). Κύριε Πρόεδρε, εἶναι πρωτοφανές, τολμῶ νὰ εἴπω πρωτοφανές, τοῦ νὰ μεταβάλλεται ἡ αἴθουσα τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας εἰς κριτήριον ἐνεργειῶν τῆς Δικαιοσύνης. (Θόρυβος ἐκ τῆς ἀριστερᾶς πτέρυγος τῆς αἰθούσης). Ἀφ’ ἧς ἐπιληφθῇ ἡ Δικαιοσύνη, ἐπεκράτησε κατὰ τοὺς ὀρθοδόξους Κοινοβουλευτικοὺς κανόνας καὶ τὰς μακρὰς παραδόσεις τῆς Κοινοβουλευτικῆς ζωῆς τῆς Ἑλλάδος, νὰ ἀποφεύγεται ἐπιμελῶς ἡ μεταβολὴ τοῦ βήματος τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, χάρις εἰς τὴν βουλευτικὴν ἀσυλίαν, εἰς βῆμα ἐπικρίσεως ἐνεργειῶν τῆς Ἑλληνικῆς Δικαιοσύνης. Θὰ παρακαλέσω, κύριε Πρόεδρε, νὰ ὑπενθυμίσητε τὰς παραδόσεις αὐτὰς καὶ τὴν ὀρθὴν τάξιν.

§75Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Κρατεῖτε εἰς τὴν Ἀσφάλειαν ..... (ὁμιλῶν ἐκ τῆς θέσεώς του, δὲν ἀκούεται).

§76ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Παπαδημητρίου, σεῖς, τί εἶσθε ἐδῶ; Πῶς ἐλάβατε τὸν λόγον; Μὲ ποῖον δικαίωμα;

§77Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε....

§78ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μὴ ἀρχίζετε, «κύριε Πρόεδρε....», διότι τώρα ἐνθυμηθήκατε ὅτι ὑπάρχει Πρόεδρος;

§79Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Κύριοι βουλευταί, θὰ ἤθελον νὰ ἀντιστρέψω τὴν σύστασιν τοῦ κ. ὑφυπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν. Κατ’ ἀρχὴν καὶ ὁ ἴδιος, ἐπανειλημμένως, καὶ αἱ ὑπηρεσίαι του, ἐχαρακτήρισαν μὲ βαρυτάτους χαρακτηρισμοὺς δῆθεν ἀδικήματα, προτοῦ ἐπιληφθῇ ἡ δικαιοσύνη. Εἰς τὴν συγκεκριμένην περίπτωσιν. Εἶπον ἀορίστως, ἀλλὰ ἐφ’ ὅσον μὲ προκαλεῖτε, θὰ τὸ κάμω καὶ συγκεκριμένως, ὅτι τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα παρουσιάζουν αἱ καταδιωκτικαὶ ἀρχαί, διότι σᾶς πληροφορῶ, ὅτι ὁ Γλέζος, αὐτὴν τὴν στιγμήν, εἶναι ἀπομεμονωμένος εἰς τὰ κρατητήρια τῆς Ἀσφαλείας καὶ δὲν δικαιοῦται νὰ συναντήσῃ οὔτε τὸν συνήγορόν του, εἶναι γελοῖα καὶ ἀσύστατα.

§80Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφυπ. Ἐσωτερικῶν). Πρόκειται περὶ ὁλοκλήρου δικτύου κατασκοπείας, εἰς τὸ ἐσωτερικὸν τῆς χώρας, περὶ τῆς ὁποίας.....

§81Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Ἐὰν θέλετε νὰ συζητήσωμεν, μὲ βάσιν τὰ στοιχεῖα αὐτά.....

§82Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφυπ. Ἐσωτερικῶν). Δὲν ἠμπορεῖτε νὰ μεταβάλετε τὴν αἴθουσαν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας εἰς αἴθουσαν δικαστηρίου. Καὶ ἐπανέρχομαι εἰς τὴν σύστασιν, νὰ σταματήσητε περαιτέρω νὰ ἀναφέρεσθε εἰς ἐνεργείας τῆς δικαστικῆς ἐξουσίας καὶ εἰς ὑπόθεσιν, ἡ ὁποία αὐτὴν τὴν στιγμὴν συγκινεῖ ὁλόκληρον τὸ Πανελλήνιον.

§83Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Ἐγὼ προσθέτω, ὅτι συγκινεῖ καὶ τὴν παγκοσμίαν κοινὴν γνώμην, ἀλλὰ ἀπὸ ἀντιθέτου, ἀπ’ ὅτι νομίζετε, πλευρᾶς. Θέλω νὰ εἴπω εἰς τὸν κ. ὑπουργόν, ὅτι δὲν εἶναι ἀκριβὲς ὅταν λέγῃ, ὅτι αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἐπιλαμβάνεται ἡ Δικαιοσύνη. Ἡ Δικαιοσύνη δὲν ἐπελήφθη. Στοιχειώδης εὐθιξία σᾶς ἐπιβάλλει, τὴν ὑπόθεσιν αὐτὴν νὰ ἐκκαθαρίσῃ, ὑπὸ τὸ φῶς τῆς δημοσιότητος, ἡ τακτικὴ Δικαιοσύνη. Δὲν ἔχετε κανένα λόγον νὰ φοβῆσθε τὴν κρίσιν τῶν φυσικῶν δικαστῶν τῶν πολιτῶν. Ἰδιαιτέρως, ἐφ’ ὅσον ἡ περίπτωσις αὐτὴ ἀφορᾷ ἕνα πολιτικὸν ἀντίπαλόν σας.

§84Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφυπ. Ἐσωτερικῶν). Κύριε Πρόεδρε, δὲν εἶναι πολιτικοὶ ἀντίπαλοι τῆς Κυβερνήσεως, πρόσωπα, τὰ ὁποῖα ἔχουν σχέσιν μὲ πράξεις, οἷαι αἱ ἀποδιδόμεναι εἰς τοὺς παραδοθέντας εἰς τὴν Δικαιοσύνην. Τέτοιους πολιτικοὺς ἀντιπάλους, ἡ Κυβέρνησις ἀρνεῖται νὰ δεχθῇ.

§85Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Δὲν εἶναι δικαίωμα τῆς Κυβερνήσεως νὰ καθορίζῃ αὐτή, ποῖοι εἶναι οἱ πολιτικοὶ ἀντίπαλοί της, διότι οἱ ἀντίπαλοι δημιουργοῦνται μέσα εἰς τοὺς ἐθνικοὺς καὶ κοινωνικοὺς ἀγώνας ἐναντίον τῆς πολιτικῆς, ποὺ ἐφαρμόζει ἡ Κυβέρνησις. Καί, ἐν πάσῃ περιπτώσει, τὸ περὶ ἀρνήσεως νὰ δεχθῇ κακοὺς πολιτικοὺς ἀντιπάλους, θὰ ἠμποροῦσε νὰ ἀντιστραφῇ καὶ ν’ ἀφορᾷ ὅσους τὸ ἰσχυρίζονται.

§86Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφυπ. Ἐσωτερικῶν). Σεῖς ἐκάματε τὸν ὅρον αὐτὸν καὶ ὁμιλεῖτε περὶ πολιτικῶν καταδίκων καὶ ἀντιπάλων, ἐνῷ πρόκειται ἁπλούστατα περὶ ἀνθρώπων, ἐὰν δὲν θέλω νὰ χαρακτηρίσω τὰς πράξεις, μὲ τὰς ὁποίας κατηγοροῦνται, περὶ ἀνθρώπων, μὲ τοὺς ὁποίους ἀσχολεῖται ἡ κοινὴ Δικαιοσύνη.

§87Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Τί τὸ ἁπλούστερον ἀπὸ ὅσα λέγετε, νὰ διελευκανθῇ ὑπὸ τὸ φῶς τῆς δημοσιότητος; Καὶ διατὶ τόσον σᾶς τρομάζουν, καὶ αὐτοὶ οἱ φυσικοὶ δικασταί;

§88Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Κύριε συνάδελφε, ὅπως γνωρίζετε, τὴν ἁρμοδιότητα τῶν Δικαστηρίων, καθορίζουν οἱ νόμοι, ἀναλόγως τῶν ἀδικημάτων καὶ ὄχι ἡ Κυβέρνησις.

§89Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, γνωρίζετε κάλλιον ἐμοῦ, καὶ ὡς νομικὸς καὶ ὡς ἁρμόδιος ὑπουργός, ὅτι ἐπὶ τοῦ προκειμένου θέματος, ὑπάρχουν ὀξύταται διαφωνίαι, ὡς πρὸς τὸ θέμα, τοῦ ποῖος εἶναι ἁρμόδιος νὰ ἐπιληφθῇ τῶν ἀδικημάτων αὐτῶν. Ὄχι μόνον οἱ ἀριστεροί, ἀλλὰ ὅλοι σχεδὸν οἱ ἐγκυρότεροι νομικοὶ καὶ πολιτικοὶ κύκλοι, ὑποστηρίζουν ἀντίθετα ἀπὸ ὅσα ἡ Κυβέρνησις. Γνωρίζετε καλλίτερον ἐμοῦ, ὅτι δὲν ἠμποροῦν νὰ χαρακτηρίζουν αἱ καταδιωκτικαὶ ἀρχαὶ τὰ ἀδικήματα, κατὰ τὴν κρίσιν τους. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἰσχυρίζεται ἡ Κυβέρνησις, ὅτι ἡ διαδικασία αὐτὴ εἶναι ἀδιάβλητος. Ὑπάρχουν οἱ πλεῖστοι τῶν Δικηγορικῶν Συλλόγων, ἐπιφανεῖς νομομαθεῖς, οἱ ὁποῖοι ὑποστηρίζουν, ὅτι ὁ νόμος 375, ὁ Α. Ν., ὁ θεσπισθεὶς ἐπὶ Δικτατορίας τῆς 4ης Αὐγούστου καὶ μὴ χρησιμοποιηθεὶς οὔτε τὴν περίοδον τῆς ἐσωτερικῆς ἀναταραχῆς (1946–50), ὅτι δὲν πρέπει νὰ ἰσχύῃ. Ἐφ’ ὅσον ὑπάρχει νεώτερος νόμος, ὁ ὁποῖος προβλέπει τὸ αὐτὸ ἀδίκημα, ποὺ προβλέπει καὶ ὁ Α. Ν. 375, καὶ ἐφ’ ὅσον ὑπάρχουν σοβαρώταται ἀντιρρήσεις, ὑπάρχει ἡ εὐθύνη ἡ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως. Δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἀφήνῃ τὰς ἀστυνομικὰς ἀρχὰς ἀσυδότους.

§90Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Ὄχι ἐπὶ τῇ βάσει πολιτικῶν αἰτημάτων, ἀλλὰ ἐπὶ τῇ βάσει κειμένων νόμων, δικάζονται ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι τοὺς παραβαίνουν. Ἑπομένως, αἱ αἰτιάσεις περὶ μεταβολῆς τοῦ νόμου, δύνανται μὲν ἀφῃρημένως νὰ διατυποῦνται, στεροῦνται ὅμως οἱασδήποτε ἀξίας, ὅταν προβάλλωνται δι’ ἑκάστην συγκεκριμένην περίπτωσιν. Ὅσον ἀφορᾷ, τὸ κατὰ κόρον λεχθέν, διὰ τὸν νόμον 375 περὶ κατασκοπείας, ὅτι εἶναι νόμος τῆς 4ης Αὐγούστου, θὰ ἤθελον νὰ ὑπενθυμίσω εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, ὅτι ναὶ μὲν συνετάγη τὸ 1936, διετηρήθη ὅμως ἐν ἰσχύϊ μετὰ τὸν νέον ποινικὸν κώδικα, δυνάμει τοῦ νόμου 1612)1950, τὸν ὁποῖον κατέθεσαν εἰς τὴν Βουλήν, ὡς ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, ὁ Πρόεδρος κ. Βενιζέλος, καὶ ὡς ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης ὁ κ. Η. Λαγάκος. Δηλαδή, ἐπὶ Κυβερνήσεως Κέντρου, διετηρήθη ἐν ἰσχύϊ ὁ νόμος οὗτος. Ταῦτα, διὰ νὰ μὴ λέγεται κατὰ κόρον, ὅτι πρόκειται περὶ νόμου δικτατορικοῦ, διὰ νὰ συνδυασθῇ τὸ περιεχόμενον αὐτοῦ πρὸς τὴν μορφὴν τοῦ πολιτεύματος.

§91Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Εἶναι σαφὲς καὶ γνωστὸν καὶ εἰς σᾶς, ὅτι δὲν ἔχει ἀξίαν αὐτό. Ὁ νόμος αὐτός, εἶχεν ἀτονίσει ἀκόμη καὶ κατὰ τὴν περίοδον τῆς Δικτατορίας καὶ ξαφνικὰ ἤρχισεν ἰσχύων, ὅταν κατηργήθησαν τὸ 1951 τὰ Στρατοδικεῖα διὰ πολιτικὰ ἀδικήματα. Ἀπὸ τότε ἐτέθησαν ζητήματα ἰσχύος ἢ μὴ αὐτοῦ. Εἶναι δὲ ἄξιον ἰδιαιτέρας ἀπορίας, διατὶ καὶ ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης ἐπιμένει νὰ στερῇ τοὺς φυσικοὺς δικαστὰς ἀπὸ τοῦ δικαιώματος νὰ κρίνουν τοὺς πολίτας διὰ περιπτώσεις, ἐξόχως λεπτάς. Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι τὰ στοιχεῖα τοῦ ὑπουργοῦ τῆς Ἀσφαλείας, καὶ ἀπὸ νομικῆς καὶ ἀπὸ οὐσιαστικῆς πλευρᾶς δὲν εὐσταθοῦν, καὶ νομίζω, ὅτι εἶναι χρέος τῆς Κυβερνήσεως νὰ προβῇ εἰς ὅλας τὰς ὑπευθύνους ἐνεργείας, πέραν τῶν τυπικῶν ἁρμοδιοτήτων, ὥστε νὰ ἀπολυθῇ ὁ Γλέζος καὶ νὰ διαλευκανθῇ ἡ ὑπόθεσις ὑπὸ τῆς τακτικῆς δικαιοσύνης.

§92Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτ.). Ἐπειδὴ ἐντοπίζετε τὸ ὅλον θέμα τοῦ νόμου περὶ κατασκοπείας εἰς τὴν περίπτωσιν Γλέζου θὰ ἤθελα νὰ σᾶς κάμω ἕνα ἁπλοῦν ἐρώτημα. Οὗτος κατηγορεῖται, ὅτι ἦλθεν εἰς ἐπαφὴν μὲ ξένην δύναμιν διὰ σκοποὺς καθαρῶς κατασκοπευτικούς. Εἶναι δυνατὸν σεῖς ἢ οἱοσδήποτε ἄλλος ἐκ τῆς παρατάξεώς σας νὰ ἀμφισβητῆτε τὸ βάσιμον τῶν οὐσιαστικῶν στοιχείων καὶ προϋποθέσεων, βάσει τῶν ὁποίων διώκεται ὁ Γλέζος. Αἱ προϋποθέσεις πάντως αὐταί, θὰ κριθοῦν ἐπ’ ἀκροατηρίῳ ὅταν καὶ ἐφ’ ὅσον θὰ παραπεμφθῇ ὁ κατηγορούμενος. Ἐφ’ ὅσον ὅμως συντρέχουν αἱ προϋποθέσεις, αἱ ὁποῖαι θὰ ἐλεγχθοῦν, ἐπαναλαμβάνω, δημοσίᾳ καὶ ὑπὸ τὸ φῶς τῆς δημοσιότητος, ἐν ὀνόματι ποίας προνομίας θέλει ἐξαιρεθῆ ὁ Γλέζος μιᾶς εἰδικῆς ἁρμοδιότητος, εἰς τὴν ὁποίαν ὑποβάλλεται πᾶς πολίτης ἐρχόμενος εἰς κατασκοπευτικὴν ἐπαφὴν μὲ ξένην δύναμιν, ὥστε αὐτὸς μόνος κατ’ ἀπόλυτον ἐξαίρεσιν νὰ ὑπαχθῇ εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τῶν κοινῶν δικαστηρίων; Δύνασθε νὰ ὑποστηρίζετε, ὅτι δὲν εἶναι βάσιμα τὰ στοιχεῖα κατὰ τοῦ Γλέζου, ἀλλὰ νὰ ὑποβάλετε αἴτημα εἰδικῆς διὰ τὸν Γλέζον, δοσιδικίας, εἶναι ἀπαράδεκτον καὶ ἀκατανόητον, ἀφοῦ μάλιστα προϋποθέτει καὶ καθαρὰν τῶν κειμένων διατάξεων παραβίασιν.

§93Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, ἀντιλαμβάνομαι τὴν πρόθεσίν σας. Θέλετε νὰ μὲ ἐμφανίσετε ὡς προσπαθοῦντα νὰ διαχωρίσω τὴν περίπτωσιν Γλέζου ἀπὸ τὰς ἄλλας ποὺ ἀφοροῦν πολίτας, ἐπίσης κατηγορηθέντας διὰ παράβασιν τοῦ Α. Ν. 375)36.

§94Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Δὲν εἶναι διαχωρισμός.

§95Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Ὡμίλησα διὰ τὴν περίπτωσιν Γλέζου, διότι αὐτὴ εἶναι πρόσφατος. Θὰ γνωρίζετε, ὅτι ὑπάρχουν ἄνω τῶν 50 ὑποδίκων μὲ βάσιν τὸν Α.Ν. 375 ἐπὶ 4– 5 ὁλόκληρα χρόνια, πρᾶγμα, τὸ ὁποῖον δὲν συνέβη ποτὲ εἰς τὰ χρονικὰ τῆς ποινικῆς δικαιοσύνης. Οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ συνελήφθησαν μὲ τὴν κατηγορίαν τῶν «ἐπικινδύνων κατασκόπων» καὶ ἐχαρακτηρίσθησαν διὰ πανηγυρικῶν ἀνακοινώσεων τῶν τότε ὑπουργῶν Ἀσφαλείας, διὰ πολλῶν δῆθεν συντριπτικῶν στοιχείων, ἐν τούτοις ἡ ζωὴ ἀπέδειξεν, ὅτι ἐπὶ 4 καὶ 5 χρόνια δὲν ἤχθησαν ἐνώπιον τῆς Δικαιοσύνης. Δύο πράγματα συμβαίνουν: Ἢ δὲν ὑπάρχουν πραγματικὰ στοιχεῖα καὶ διὰ λόγους σκοπιμότητος ἐγένοντο οἱ χαρακτηρισμοὶ αὐτοί, ἢ —δὲν θέλω νὰ τὸ εἴπω αὐτὸ— φυλάσσονται ὡς «ἐφεδρεία» διὰ νὰ δημιουργηθῇ θόρυβος ἀπὸ μίαν δίκην ὅταν νομίζει ἡ Κυβέρνησις, ὅτι θὰ τὴν ἐξυπηρετῇ.

§96Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Μήπως ἐνδεχομένως ὑπάρχει καὶ τρίτη ἐκδοχή, ὅτι ἐφ’ ὅσον εἰσαχθοῦν εἰς δίκην διὰ κατασκοπείαν καὶ ἀποδειχθῇ τὸ ἀδίκημα καὶ ἐπακολουθήσῃ ἡ καταδίκη, πρέπει νὰ ἐπακολουθήσῃ ἡ ἐκτέλεσίς των, διότι γνωρίζετε, ὅτι ἐπ’ αὐτῶν τῶν ζητημάτων συναισθηματισμοὶ δὲν δικαιολογοῦνται; Ἐὰν λοιπὸν ἡ Κυβέρνησις ἐσκέφθη εἰς μίαν περίοδον, νὰ ὑπερβῇ τὰ ὅρια τῆς ἐπιεικείας καὶ νὰ ἀποφύγῃ καὶ τὰς ἐπιβαλλομένας ἀκόμη ἐκτελέσεις ἀποφεύγουσα καὶ ἀναστέλλουσα τὰς ἐκδικάσεις κατασκοπευτικῶν ὑποθέσεων, εἶναι τοῦτο εἰς βάρος της; Πέραν ὅμως καὶ αὐτοῦ, ὑπάρχουν καὶ κατάδικοι ἐπὶ κατασκοπείᾳ, καὶ δὲν ἐξετελέσθησαν καὶ γνωρίζετε ἐντολῇ τίνος δὲν ἐξετελέσθησαν.

§97Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Πράγματι, ἐπὶ πρωθυπουργίας Καραμανλῆ, δὲν ἐγένετο ἐκτέλεσις. Ἐν πάσῃ ὅμως περιπτώσει, τὸ αἴτημα, τὸ ὁποῖον τίθεται διὰ τὸν Γλέζον, τίθεται καὶ γενικώτερον. Νὰ διακοπῇ ἡ πολυχρόνιος προφυλάκισις ὅλων τῶν ὑποδίκων, διὰ παράβασιν τοῦ Α. Ν. 375)1936 καὶ αἱ ὑποθέσεις αὐταὶ νὰ παραπεμφθοῦν εἰς τὴν τακτικὴν δικαιοσύνην. Αὐτὸ θὰ εἶναι μία πολιτικὴ πρᾶξις τῆς Κυβερνήσεως.

§98Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Ἔχομεν ἐμπιστοσύνην, εἰς ὅλους τοὺς δικαστάς.

§99Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Τὴν ἁρμοδιότητα ποῖος τὴν κανονίζει, ἡ Κυβέρνησις ἢ τὰ Δικαστήρια;

§100Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Ἔχετε τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι, ὅταν θέλῃ ἡ Κυβέρνησις, δὲν δύναται;

§101Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε, ἐπειδὴ ὑπάρχει μία σύγχυσις ἐπὶ τοῦ καθαρῶς νομικοῦ μέρους, νὰ εἴπω τὰ ἑξῆς: Μετὰ τὸν νόμον 375)1936, ἐθεσπίσθη ὁ νέος ποινικὸς κῶδιξ, ὁ ὁποῖος εἰς τὰ ἄρθρα 146–148 προβλέπει τὸ ἀδίκημα τῆς κατασκοπείας. Εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν, οἱ ποινικολόγοι Πανόπουλος καὶ Ἠλιόπουλος, λέγουν, ὅτι ἐν γνώσει τῶν παλαιῶν περὶ κατασκοπείας διατυπώσεων, παραιτήθημεν τῆς περιπτωσιολογικῆς διατυπώσεως, ἡ ὁποία ὑπάρχει εἰς τὰ παλαιὰ κείμενα τοῦ νόμου 375)1936 κλπ. καὶ ἐδώσωμεν ἕνα γενικὸν ἐννοιολογικὸν χαρακτηρισμόν. Ὑπ’ αὐτὴν τὴν ἔννοιαν, ἐθεωρήθη ὁ νόμος 375 καταργηθεὶς αὐτοδικαίως, διὰ τῆς εἰσαγωγῆς τοῦ ποινικοῦ κώδικος. Τὴν παραμονὴν τῆς ἐνάρξεως τῆς ἰσχύος τοῦ ποινικοῦ κώδικος, ὁ τότε Στρατάρχης, εἰσηγήθη, ὅτι ἦτο ἀναγκαῖον ἐπί τι χρονικὸν διάστημα νὰ διατηρηθῇ ἐν ἰσχύϊ ὁ νόμος 375. Κατόπιν τούτου, ὑπῆρξε μία σύγχυσις. Τὰ μὲν Στρατοδικεῖα ἔλεγον, ὅτι αἱ πράξεις αὐταὶ ὑπάγονται εἰς τὴν ἐσχάτην τῶν ποινῶν, ὁ δὲ Ἄρειος Πάγος ἔλεγεν, ὅτι αἱ πράξεις αὐταὶ ὑπάγονται εἰς τὸν γενικώτερον νόμον, ὁ ὁποῖος ἐπιβάλλει μικροτέρας ποινάς. Ὁ μὲν ἕνας ὑπεστήριζεν, ὅτι εἶναι τῆς ἁρμοδιότητος τῶν Στρατοδικείων, ὁ δὲ ἕτερος, ὅτι εἶναι τῆς ἁρμοδιότητος τῶν Ποινικῶν Δικαστηρίων.

§102Α. ΓΚΙΛΛΑΣ. Τὸ ἄρθρον 97 παρ. 2 τοῦ Συντάγματος, ἐπιλύει τὸ ζήτημα...

§103Η. ΗΛΙΟΥ. Διατὶ μεταθέτετε τὸ ζήτημα...

§104ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ ἤθελον νὰ παρακαλέσω, νὰ τελειώσῃ ὁ νομικὸς διάλογος.

§105Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριοι βουλευταί, ὅταν νομομαθεῖς κύρους καὶ δικαστικοί, δυσκολεύωνται νὰ ἀνεύρουν ποῖος θὰ κρίνῃ τὴν διαφορὰν αὐτήν, πῶς εἶναι δυνατὸν ὁ ἀστυνομικός, ὁ ὁποῖος κάμνει τὴν προανάκρισιν, νὰ προσδιορίσῃ τὴν πρᾶξιν καὶ νὰ χαρακτηρίσῃ τὸν τρόπον τῆς ἐκδικάσεως; Κατ’ ἐμέ, ὁ χαρακτηρισμὸς τῆς πράξεως, εἶναι ζήτημα Συμβουλίου τῶν Πλημμελειοδικῶν.

§106Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον, ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ.

§107ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔχετε τὸν λόγον, ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ.

§108Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Κατὰ τὸν Κανονισμόν, διὰ νὰ γίνῃ μία διακοπὴ τοῦ ρήτορος, θὰ πρέπει νὰ συναινέσῃ τὸ Προεδρεῖον καὶ ὁ ἀγορητής. Ἐδῶ παρετηρήθη τὸ ἑξῆς παράδοξον: Ὅταν διέκοψα τὸν ἀγορητήν, διὰ νὰ δώσω μίαν χρήσιμον διευκρίνισιν καὶ νὰ ἄρω μίαν σύγχυσιν, ἡ ὁποία τείνει νὰ δημιουργηθῇ εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν ὑπὸ τῶν ἐπερωτώντων, ὁ κ. Πρόεδρος δὲν μοῦ ἐπέτρεψε νὰ ὁλοκληρώσω τὴν ὁμιλίαν μου, καίτοι ὁ ἀγορητὴς δὲν προέβαλε καμμίαν ἀντίρρησιν. Ἐν τούτοις, ὅμως, τὴν διακοπήν, τὴν ἐπέτρεψεν εἰς τὸν κ. Ἠλιοῦ, παρ’ ὅλον, ὅτι ὁ κ. Ἠλιοῦ συνεχίζει τὴν τακτικὴν τῆς δημιουργίας συγχύσεως, διὰ τῆς προσπαθείας, τὴν ὁποίαν κάμνει καὶ αὑτὸς καὶ ὁ ἀγορητής, ν’ ἀναμείξουν τὴν Βουλὴν εἰς τὸ ἔργον τῶν Δικαστηρίων, κατὰ παράβασιν κατάφωρον τῆς διακρίσεως τῶν ἐξουσιῶν. Τὰ δικαστήρια εἶναι ἑνιαῖα, εἴτε ἐκπροσωποῦνται ἀπὸ τακτικοὺς δικαστάς, εἴτε ταῦτα εἶναι δικαστήρια ἐκπροσωπούμενα ἀπὸ στρατοδίκας. Εἶναι, συνεπῶς, ἀπαράδεκτον νὰ γίνεται ὁ διαχωρισμὸς αὐτός. Ἐπὶ πλέον, εἶναι ἀπαράδεκτος ἡ συζήτησις ἐνώπιον τοῦ Σώματος, περὶ τοῦ ποῖος εἶναι ἁρμόδιος, εἰς τὸ νὰ κρίνῃ τὴν ἁρμοδιότητά του.

§109ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Μπριλλάκη, παρακαλῶ νὰ εἰσέλθετε εἰς ἄλλο θέμα, τὸ ὁποῖον ἀναφέρεται εἰς τὴν ἐπερώτησιν, διὰ νὰ σταματήσουν αἱ διακοπαί. Ὅσον ἀφορᾶ διὰ τὴν διακοπὴν τοῦ κ. Ἠλιοῦ, τὴν ἐδέχθην καὶ ἐγώ, ἐφ’ ὅσον τὴν ἐδέχθη καὶ ὁ ἐπὶ τοῦ βήματος κ. συνάδελφος.

§110Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Νομίζω, ὅτι ὁ κ. συνάδελφος, ἔχει ἄδικον. Ἐγὼ ἔθεσα τὸ θέμα ἐξ ἀρχῆς, ἀπὸ πολιτικῆς πλευρᾶς. Τὸ θέμα δὲ αὐτό, τὸ εἶχον θέσει καὶ συνάδελφοι, οἱ ὁποῖοι δὲν ἀνῆκον εἰς τὴν παράταξίν μας, ἀκόμη καὶ ἀπὸ τὸν Μάϊον τοῦ 1955, ἐπὶ Κυβερνήσεως Παπάγου, (ὅταν κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην δὲν παρευρίσκετο ἡ ΕΔΑ εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν), ὡς πρότασιν νόμου. Ὑπογραμμίζω τὴν σπουδαιότητα τῆς προτάσεως αὐτῆς, ἡ ὁποία ὑπογραφομένη ὑπὸ ἄνω τῶν 20 βουλευτῶν ὅλων τῶν Κομμάτων τοῦ Κέντρου. Ἡ πρότασις, ἔχει οὕτω: «...... ... (ἀναγινώσκει).......». Ἐπικαλοῦμαι, κύριοι βουλευταί, αὐτὸ τὸ γεγονός, ὄχι διὰ νὰ σᾶς πείσω, ἀλλὰ διὰ νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι τὸ θέμα αὐτό, εἶχε χαρακτηρισθῆ καὶ ἀπὸ συναδέλφους, οἱ ὁποῖοι δὲν ἀνῆκον εἰς τὴν παράταξίν μας, ὡς θέμα πολιτικὸν καὶ δι’ αὐτὸ καὶ ἡμεῖς ἐπιμένομεν, ὅτι τὸ θέμα αὐτὸ εἶναι καθαρῶς πολιτικόν. Ὡς πολιτικόν, λοιπόν, θέμα, ὀφείλει νὰ τὸ ἀντιμετωπίσῃ ἡ Κυβέρνησις, καταργοῦσα τὸν Α. Ν. 375.

§111Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Κύριε συνάδελφε, ἀπεκαλύφθησαν αἱ προθέσεις σας. Ἐν ὀνόματι τῆς προστασίας τῶν Δημοκρατικῶν θεσμῶν, θέλετε νὰ ὑπαγορεύσητε σεῖς εἰς τὴν Κυβέρνησιν τὴν πολιτικήν της, ἐναντίον τοῦ κομμουνισμοῦ. Ἐκεῖ κατέληξεν ἡ ἐπερώτησις, ἡ ὁποία ἐστηρίχθη εἰς δῆθεν ἔνστασιν τῶν ἀντιδημοκρατικῶν μέτρων τῆς Κυβερνήσεως.

§112Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Λυποῦμαι, κ. συνάδελφε, δι’ ὅσα λέγετε. Καὶ ἐρχόμεθα, κ. βουλευταί, τώρα εἰς τὸν θόρυβον, ὁ ὁποῖος γίνεται πέριξ τῶν προθέσεων τῆς ΕΔΑ. Γίνεται θόρυβος, ὅτι ἡ ΕΔΑ προετοιμάζει ἢ καλύπτει τὴν ἀνωμαλίαν. Αὐτὸ τὸ ἀποκρούομεν καὶ δικαιούμεθα νὰ ὑπενθυμίσωμεν μερικὰς ἀναλόγους προσπαθείας, αἱ ὁποῖαι ἀπεκαλύφθησαν τελικῶς. Εἶναι μερικὰ γεγονότα τῆς τελευταίας διετίας, τὰ ὁποῖα εἶχον λάβει χώραν καὶ ἀπεδόθησαν εἰς τὴν ΕΔΑ. Ὑπενθυμίζω, κύριοι, τὴν περίπτωσιν τῆς περιβοήτου βόμβας τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης, ἡ ὁποία ἀπεδόθη, ὅτι ἦτο πρᾶξις τῆς ἀριστερᾶς, ἐνῷ ἀπεδείχθη τὸ ἀντίθετον. Ἐπίσης τὴν περίπτωσιν τῆς ἀποπείρας κατὰ τῆς Ἀμερικανικῆς βιβλιοθήκης κλπ., ἡ ὁποία καὶ αὐτὴ ἀπεδόθη εἰς τὴν ἀριστεράν. Ἀλλὰ καὶ πάλιν, ἀπεκαλύφθη τὸ ἀντίθετον. Ἔγινε πυρκαϊὰ εἰς τὸ Ἄργος καὶ αὐτὴ ἀπεδόθη εἰς τοὺς ὀπαδοὺς τῆς ΕΔΑ. Εὑρέθησαν μερικοί, οἱ ὁποῖοι ἐπυροβόλησαν εἰς τὴν Κόρινθον καὶ αὐτὸ καὶ πάλιν ἀπεδόθη εἰς τὴν ΕΔΑ. Ἀπεδείχθη ὅμως ἐκ τῶν ὑστέρων, ὅτι οἱ πυροβολοῦντες ἦσαν φίλοι τοῦ κ. Μανιαδάκη καὶ τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν. Βλέπετε, λοιπόν, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ὅλαι αὐταὶ αἱ κατηγορίαι ἐναντίον τῆς ΕΔΑ ἀπεδείχθησαν τελικῶς ἀνυπόστατοι καὶ ἀπεδείχθη, ὅτι προῆλθον ἀπὸ πρόσωπα, τὰ ὁποῖα σκοπίμως τὰ ἀπέδωσαν εἰς τὴν ΕΔΑ διὰ νὰ δημιουργοῦνται ἐντυπώσεις. Τὸ ἴδιο γίνεται καὶ τώρα. Ὁ κ. ὑφυπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ἀγορεύων προχθὲς τοῦ ξέφυγε μία φράσις, τὴν ὁποίαν διέγραψεν ἐκ τῶν ὑστέρων ἐκ τῶν πρακτικῶν. Μᾶς εἶπε: «Μᾶς πειράζει ποὺ εἶσθε εἰς τὴν νομιμότητα, τὴν ὁμαλότητα, βγῆτε εἰς τὸ βουνό». Ἡ ΕΔΑ, κ. συνάδελφοι, δὲν πρόκειται νὰ κάμῃ τὸ χατῆρι κανενός, ἰδιαιτέρως δὲ τοῦ κ. ὑφυπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν. Αὐτό, κύριοι συνάδελφοι, ἀποδεικνύει ποῖοι εἶναι οἱ ἐμπνευσταὶ τῆς ἀνωμαλίας. Ἡ ΕΔΑ ἀπὸ τῆς ἱδρύσεώς της μέχρι σήμερον καὶ εἰς τὸ μέλλον θὰ ἐργάζεται διὰ τὴν ὁμαλότητα, διότι αὐτὸ εἶναι τὸ συμφέρον τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Κύριοι βουλευταί, τὸ πόσον εἶναι ἔξω τῆς πραγματικότητος ὁ κυβερνητικὸς αὐτὸς θόρυβος, ἀποδεικνύεται καὶ ἀπὸ ἕνα δημοσίευμα τῆς ἐγκυροτέρας κυβερνητικῆς ἐφημερίδος «Καθημερινή», ἡ ὁποία λέγει τὰ ἑξῆς: «...... .... (ἀναγινώσκει) ..........». Αὐτὰ δὲν τὰ λέγει ἡ ΕΔΑ, κύριοι συνάδελφοι, ἀλλὰ ἡ συντηρητικωτάτη ἐφημερὶς «Καθημερινή». Ἔχω, λοιπόν, τὴν γνώμην, κύριοι βουλευταί, ὅτι τὸ θέμα πρέπει νὰ φύγῃ ἀπὸ τὴν βάσιν, ποὺ τὸ τοποθετεῖ ἡ Κυβέρνησις. Τὸ θέμα δὲν ἐντοπίζεται, μεταξὺ Κυβερνήσεως καὶ ΕΔΑ. Εἶναι θέμα, ποὺ ἀφορᾷ γενικώτερον τὸν πολιτικὸν κόσμον τῆς χώρας. Ἡ Κυβέρνησις, ὅπως τὸ τοποθετῇ, ἐπιδιώκει νὰ δημιουργηθῇ ἕνας μπαμπούλας πέριξ τῆς ΕΔΑ, διὰ νὰ ἠμπορέσῃ, κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, νὰ ἐξουδετερώσῃ καὶ ἄλλα κόμματα τῆς ἀντιπολιτεύσεως καὶ ἐπιτύχῃ — ὅπως νομίζῃ — τὴν διαιώνισίν της εἰς τὴν ἐξουσίαν. Πέραν τῆς Κυβερνήσεως, ὑπάρχουν καὶ ἄλλοι κύκλοι, ἐντόπιοι καὶ ξένοι. Ἡ ἱστορία διδάσκει, ὅτι πέραν ἀρχικῶν προθέσεων, καμμία φορὰ αὐταὶ ξεπερνῶνται καὶ ὁδηγούμεθα εἰς ἄλλας λύσεις. Ἂς προσέξῃ, λοιπόν, ἀκόμη καὶ ἡ Κυβέρνησις καὶ ἂς ἔχῃ ὑπ’ ὄψιν της, ὅτι ὑπάρχουν καὶ ἄλλοι, οἱ ὁποῖοι σκέπτονται καὶ πέραν αὐτῆς. Ἀκόμη καὶ εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, τὰς ἡμέρας αὐτάς, ἐξεδηλώθησαν δικτατορικαὶ τάσεις. Αὐταὶ αἱ τάσεις, κύριοι συνάδελφοι, δὲν ζημιώνουν τὴν ΕΔΑ, ζημιώνουν τὸ Ἔθνος ὁλόκληρον. Εἰλικρινῶς, κύριοι βουλευταί, ὁ καθ’ ἕνας ἀπὸ ἡμᾶς, πρέπει νὰ διερωτηθῇ, μήπως τὰ κυβερνητικὰ ἀντιδημοκρατικὰ μέτρα καταλήξουν εἰς πλήρη ἐξαφάνισιν τῶν ἐλευθεριῶν καὶ τῶν Δημοκρατικῶν θεσμῶν. Ὑπ’ αὐτὴν τὴν ἔννοιαν, καταθέσαμεν τὴν ἐπερώτησιν. Πρόθεσίς μας ὑπῆρξε καὶ παραμένει νὰ διαφωτισθῇ ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία καὶ ὁ λαός, διότι, ἐπαναλαμβάνω, τὸ θέμα δὲν ἐντοπίζεται μεταξὺ Κυβερνήσεως καὶ ΕΔΑ, ἀλλὰ εἶναι γενικώτερον.

§113Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Κύριε συνάδελφε, ὀφείλω κατηγορηματικῶς νὰ σᾶς δηλώσω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν δημιουργεῖ διὰ τὴν συνείδησιν ὁλοκλήρου τοῦ Ἔθνους, οὐδὲ κἂν ἴχνος ὑπονοίας, περὶ παραβιάσεως τῶν ἐλευθέρων θεσμῶν, εἴτε εἰς τὸ παρόν, εἴτε εἰς τὸ μέλλον· οὔτε εἶναι κἂν νοητὴ τοιαύτη πρόθεσις τῆς Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία εἶναι καθαρῶς δημοκρατική. Συνεπῶς, ὅλα ὅσα λέγετε καὶ ἐπαναλαμβάνετε, ἀποτελοῦν σκιαμαχίαν.

§114Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, ἐγὼ εἶπον καὶ ἐξήγησα, ποῦ εἶναι ἐνδεχόμενον νὰ μᾶς ὁδηγήσῃ ἡ τακτικὴ τῆς Κυβερνήσεως.

§115Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Κύριε συνάδελφε, εἴπατε, ὅτι ἡ ὑπόθεσις ποὺ θίγει ἡ ἐπερώτησίς σας, δὲν εἶναι ὑπόθεσις ποὺ ἀφορᾷ τὴν Κυβέρνησιν καὶ τὴν Ἀριστεράν. Ἠγνοήσατε, ὁμιλήσαντες κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, τὰ Κόμματα τοῦ Κέντρου. Ἡμεῖς, κύριε συνάδελφε, ποὺ ἀνήκομεν εἰς τὸ Κέντρον, ἔχομεν ἕνα πρόγραμμα, μὲ τὸ ὁποῖον κατήλθομεν εἰς τὰς ἐκλογάς. Ἔχοντες, λοιπόν, συνέπειαν καὶ συνέχειαν, ἐμμένομεν εἰς τὸ πρόγραμμά μας αὐτό.

§116Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, νομίζω, ὅτι ἀνεξαρτήτως κομματικῶν ἀνταγωνισμῶν, ἀνεξαρτήτως διαφωνιῶν μας πρὸς τὴν Κυβέρνησιν, πρωτίστως ἡ ΕΔΑ, καὶ τὰ ἄλλα Κόμματα, πιστεύομεν, ὅτι ὑπάρχουν περιθώρια ὁμαλῶν πολιτικῶν ἐξελίξεων. Ἡμεῖς, ὡς Κόμμα, ἐκάμαμεν ὅ,τι ἠμποροῦμεν δι’ αὐτό. Ἂς κάμουν καὶ οἱ ἄλλοι τὸ ἴδιον. Ἂς ἐπιδοθῶσιν εἰς μίαν ἅμιλλαν προγραμμάτων ἐξυπηρετήσεως τοῦ τόπου, μὲ γραμμὴν τὴν ὁμαλότητα καὶ ἂς κρίνῃ τελικῶς ὁ Ἑλληνικὸς λαός. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς ἀριστερᾶς πτέρυγος).

§117ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Β. Ἐφραιμίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§118Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, συνεπὴς καὶ πρὸς τὴν ἐκδηλωθεῖσαν θέλησιν τοῦ Σώματος, ἀλλὰ καὶ πρὸς ὅσα εἶπεν ὁ Πρόεδρος τοῦ Κόμματός μας, θέλω νὰ διευκολύνω τὸν ταχύτερον ρυθμὸν τῆς συζητήσεως. Διὰ τὸν λόγον αὐτόν, δὲν θὰ ὁμιλήσω, ἀλλὰ καὶ δι’ ἕνα δεύτερον λόγον ἀκόμη. Ὁ δεύτερος λόγος, εἶναι, ὅτι μέχρι στιγμῆς, ἀπὸ πλευρᾶς κυβερνητικῆς, δὲν προσεκομίσθησαν ἐπιχειρήματα, τὰ ὁποῖα τοὐλάχιστον νὰ θίξουν τὴν βάσιν τῆς ἐπερωτήσεως, τὴν ὁποίαν προλαλήσαντες συνάδελφοι ἀνέπτυξαν. Ὑπῆρξε τὸ ἀτύχημα, ὅτι οἱ ἀξιότιμοι ὑπουργοὶ ἐτράπησαν καὶ ἠσχολήθησαν περὶ πάντων, ἀλλὰ οὐχὶ περὶ τῶν συγκεκριμένων στοιχείων καὶ κατηγοριῶν, τὰ ὁποῖα ἐθέσαμεν ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας καὶ δι’ αὐτῆς ἐνώπιον τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Δι’ αὐτοὺς τοὺς δύο λόγους, ἑπομένως, δὲν θὰ ζητήσω νὰ ὁμιλήσω, διὰ νὰ διευκολυνθῇ ὁ ταχὺς ρυθμὸς τῆς συζητήσεως καὶ θὰ ἐπιφυλαχθῶ, ἐὰν κατὰ τὴν ἐρχομένην Παρασκευήν, τὴν ὁποίαν ὁλόκληρον τὸ Σῶμα θέλει νὰ εἶναι ἡ τελευταία ἡμέρα συζητήσεως τῆς ἐπερωτήσεως αὐτῆς, ἐὰν κατὰ τὸ διάστημα αὐτό, καὶ κατὰ τὴν ἀποψινὴν συζήτησιν, προκύψουν, ἀπὸ ὅσα οἱ ἀξιότιμοι ὑπουργοὶ θὰ θελήσουν, ἐπὶ τέλους, νὰ εἴπουν, ἐπὶ τοῦ συγκεκριμένου θέματος τῆς ἐπερωτήσεως, θὰ ἐπιφυλαχθῶ τότε καὶ θὰ παρακαλέσω καὶ ὑμᾶς νὰ μοῦ παράσχητε τὴν εὐκαιρίαν νὰ ὁμιλήσω, ὡς δευτερολογῶν μόνον.

§119ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Λ. Μπουρνιᾶς, ἔχει τὸν λόγον.

§120Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Παρακολουθῶν, κύριοι βουλευταί, τὸ πλῆθος καὶ τὸ εἶδος τῶν ἐρωτήσεων καὶ ἐπερωτήσεων τῶν συναδέλφων τῆς ἄκρας ἀριστερᾶς, δὲν εἶχον οὐδεμίαν ἀμφιβολίαν, ὅτι εὐθὺς μετὰ τὴν ἔναρξιν τῶν ἐργασιῶν τοῦ Σώματος, θὰ μετεφέρετο εἰς τὸ βῆμα τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας ἡ προκλητική, ἀνεύθυνος καὶ ἐμπρηστικὴ ἀρθρογραφία τῆς «Αὐγῆς», τῶν τελευταίων μηνῶν. Ὅσοι παρακολουθοῦμεν τὸ δημοσιογραφικὸν ὄργανον τῆς ΕΔΑ, κατ’ ἀνάγκην, τὸ ὁποῖον ἔχει ξεπεράσει τὸν προπολεμικὸν «Ριζοσπάστην», γνωρίζομεν, ὅτι τελευταίως, καὶ συγκεκριμένως ἀφ’ ἧς ὁ ἐκλογικὸς νόμος ἔδωσε μίαν πλασματικὴν δύναμιν εἰς τὸ κόμμα τῆς ἄκρας ἀριστερᾶς, τὸ δημοσιογραφικόν του ὄργανον ἐμφανίζει, κατὰ σύστημα καὶ μὲ πρωτοφανῆ τὴν γραμμὴν καὶ τὴν ἐντολὴν τοῦ κόμματος, ὅτι ἡ Δημοκρατία εὑρίσκεται ἐν κινδύνῳ εἰς τὴν χώραν μας. Εἰς τὸ φύλλον τῆς προπαρελθούσης Κυριακῆς, δύο ἡμέρας πρὸ τῆς ἐνάρξεως τῆς συζητήσεως τῆς ἐπερωτήσεως, μία ὁλόκληρος σελὶς καὶ πηχιαῖοι τίτλοι, μᾶς ἐπληροφόρουν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ κληθῇ νὰ λογοδοτήσῃ, ἐξ ἀφορμῆς τῆς συζητουμένης ἐπερωτήσεως, διότι προέβη εἰς ἐπίθεσιν κατὰ τῶν δημοκρατικῶν ἐλευθεριῶν καὶ διότι ἀπειλεῖ τὴν ἐσωτερικὴν ὁμαλότητα, τὸ μεγαλύτερον ἀγαθὸν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Καὶ μᾶς τὸ λέγει αὐτὸ ἡ «Αὐγή». Καὶ τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα ἐν συνεχείᾳ ἀνεφέροντο εἰς τὰς στήλας της, μετεφέρθησαν ἀπὸ τῆς παρελθούσης Τρίτης εἰς τὸ βῆμα τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, ἐξ ἴσου ἀνεύθυνα ἀόριστα, διὰ νὰ μᾶς πείσουν ἀκόμη μίαν φοράν, ὅτι ἡ τακτικὴ τῆς ΕΔΑ, τοῦ τελευταίου καιροῦ, ἐπαναλαμβάνεται μὲ σύστημα καὶ μὲ συνέπειαν. Ἐζητήθη, κύριοι βουλευταί, ἡ πρόταξις τῆς ἐπερωτήσεως καὶ κατὰ τὸν Κανονισμόν, ὅπως ὅλοι γνωρίζομεν, δὲν ἀρκεῖ ἡ ὑπογραφὴ τῶν 10 βουλευτῶν, ἀλλὰ ἀπαιτεῖται νὰ κρίνῃ ἡ Βουλή, ὡς σοβαρὰν τὴν ἐπερώτησιν καὶ νὰ ἐπισπεύσῃ τὴν συζήτησίν της. Διερωτῶμαι, περὶ αὐτοῦ ἐπρόκειτο; Δὲν ἤρκει εἰς τὴν ΕΔΑ, ὅτι μᾶς εἶχεν ἀναγνώστας τῶν ἀντιδημοκρατικῶν δῆθεν ἐνεργειῶν τῆς Κυβερνήσεως, ἔπρεπε νὰ μᾶς μεταβάλῃ καὶ εἰς κριτάς; Δὲν ἤρκει ἡ δημοσίευσις εἰς τὴν «Αὐγή», τῆς παρελθούσης Τρίτης, τὸ ἄρθρον τοῦ κ. Πασαλίδη, διὰ νὰ φαντασθοῦν οἱ ὀπαδοί της, ἀλλὰ ἔπρεπε καὶ ἀπὸ τὸ βῆμα τῆς Βουλῆς νὰ διοχετευθοῦν εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν αἱ συκοφαντίαι κατὰ τῆς Κυβερνήσεως; Τὰ στοιχεῖα, κύριοι βουλευταί, τὰ ὁποῖα προσεκόμισαν οἱ ἐπερωτῶντες, δὲν ἀντέχουν εἰς ἀντίκρουσιν. Εἶναι ἀσθενέστερα τῶν στοιχείων ποὺ ἐπεκαλέσθησαν εἰς τὸ παρελθόν. Εἶναι ἀτυχεστάτη ἐπανάληψις μιᾶς προσπαθείας ποὺ γίνεται, ἀφ’ ἧς ἡ ΕΔΑ εὑρίσκεται εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, νὰ ἐμφανίσουν νευραλγικοὺς τομεῖς, τοὺς τομεῖς ἀκριβῶς, ποὺ τοὺς ἐνδιαφέρουν, ὡς διοικουμένους ἀντιδημοκρατικὰ καὶ ἀνελεύθερα. Δὲν τοὺς ἱκανοποιοῦν αἱ αὐξήσεις τῶν μισθῶν καὶ ἡμερομισθίων, αἱ δοθεῖσαι ἀπὸ τὸ 1956 καὶ ἐντεῦθεν. Ἐρωτῶ, ποῖαι ἄλλαι Κυβερνήσεις, εἰς διάστημα ὀλιγώτερον τῶν τριῶν ἐτῶν, ἔδωσαν ἐπανειλημμένας αὐξήσεις εἰς 800.000 μισθωτοὺς τῆς χώρας, εἰς τὸ σύνολον δηλαδὴ τῶν ἐργατοϋπαλλήλων τῆς χώρας καὶ δὴ ἀπὸ ποσοστὰ 26% μέχρι καὶ πέραν τοῦ 50%; Καὶ αἱ αὐξήσεις αὐταί...

§121Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. ......... (δὲν ἠκούσθη). (Κωδωνοκρουσίαι).

§122Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Ὁμιλῶ μὲ στοιχεῖα, κύριοι. Παρακαλῶ, νὰ μὴ μὲ διακόψετε, διότι ἔχω εἰς τὸν φάκελλόν μου ὅλα τὰ στοιχεῖα τῶν ὅσων λέγω. Καὶ αἱ αὐξήσεις αὐταί, κύριοι βουλευταί, ἐδόθησαν ἐν ὥρᾳ νομισματικῆς καὶ οἰκονομικῆς σταθερότητος, μὲ ὑγειᾶ δραχμὴν καὶ μὲ ἐλαφρὰν μόνον ἀπόκλισιν τοῦ τιμαρίθμου. Εἰς 135,2 ἀνήρχετο ὁ τιμάριθμος τὸν Ὀκτώβριον τοῦ 1955, ὅτε ὁ σημερινὸς Πρωθυπουργὸς ἀνέλαβε τὴν ἐξουσίαν καὶ τὸν Αὔγουστον τοῦ 1958 ὁ τιμάριθμος τοῦ κόστους ζωῆς, κατὰ τὸ ἐπίσημον δελτίον τῆς Τραπέζης Ἑλλάδος, ἀνέρχεται εἰς 143,1. Μὲ αὔξησιν δηλαδὴ μόνον 5 περίπου τοῖς ἑκατόν, οἱ μισθωτοὶ τῆς χώρας ἐπραγματοποίησαν τὰς αὐξήσεις, τὰς ὁποίας σᾶς ἀνέφερον.

§123Γ. ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ. ...... (Ὁμιλεῖ μὴ ἀκουόμενος).

§124ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ἐπιτρέπει ὁ κ. Μπουρνιᾶς, διακοπάς.

§125Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Χιλιάδες ἐργατικῶν σπιτιῶν ὑψώθησαν, τὸ γνωρίζετε καλῶς, εἰς κἄθε ἑλληνικὴν γωνιάν, ἀπὸ τοῦ 1956 καὶ ἐντεῦθεν καὶ τὰ σπίτια αὐτά, τὰ ἄνετα, τὰ ἀξιοπρεπῆ, τὰ συγχρονισμένα, τὰ ὁποῖα στεγάζουν σήμερον τὰς ἐργατικὰς οἰκογενείας, ἀποτελοῦν ἐνεργητικὸν τῶν Κυβερνήσεων Καραμανλῆ. Ὅπως, ἐπίσης, ἐνεργητικὸν ἀποτελεῖ ὁ θεσμὸς τῶν ἐργατικῶν ὑποτροφιῶν, τὸ πρῶτον ψηφισθεὶς εἰς τὴν χώραν μας, ἡ ἀνάπτυξις τῆς τεχνικῆς μαθητείας, διὰ τῆς ἱδρύσεως σχολῶν νυκτερινῶν εἰς τοὺς χώρους τῆς ἐργασίας καὶ εἰς ὅλας τὰς ἐργατουπόλεις, ἡ γενίκευσις καὶ ἐπέκτασις τῆς ψυχαγωγίας τοῦ ἐργάτου, διὰ τῶν ἐκδρομῶν τὸ θέρος καὶ τῶν θεατρικῶν καὶ κινηματογραφικῶν παραστάσεων τὸν χειμῶνα καί, τέλος, ὁ θεσμὸς τῶν οἰκογενειακῶν ἐπιδομάτων, τὸν ὁποῖον ἐψηφίσαμεν προσφάτως. Ἰδού, κύριοι, τί προσφέρει ἡ παράταξις αὐτὴ πρὸς τὸν ἐργαζόμενον ἄνθρωπον, τὸν ὁποῖον σεῖς ἐκμεταλλεύεσθε. Ἡμεῖς, οἱ ὁποῖοι ἐγνωρίσαμεν ἐγγύτερον τὸν ἐργατικὸν τομέα, ὁ ὁποῖος ἀποτελεῖ τὴν ἰδιαιτέραν σας ἀδυναμίαν, εὐχόμεθα εἰλικρινῶς, ὅπως ὅλαι αἱ Κυβερνήσεις τοῦ μέλλοντος ἐπιδείξουν τὴν αὐτὴν ἀντίληψιν τοῦ κοινωνικοῦ χρέους, τὸ ὁποῖον ἐπέδειξεν ἡ παράταξις αὐτή, ἀπέναντι τῶν ἐργαζομένων ἀνθρώπων. (Χειροκροτήματα). Δὲν πρόκειται, συνεπῶς, περὶ μετεκλογικῶν πράξεων τῆς Κυβερνήσεως, ὡς λέγουν οἱ ἐπερωτῶντες καὶ γράφει ἡ «Αὐγή», ἀλλὰ τῆς τακτικῆς τῆς παρατάξεως ἐκείνης, νὰ συκοφαντήσῃ τὸ Κράτος, ὅταν ἀμύνεται ἐναντίον τῆς τακτικῆς τοῦ κομμουνισμοῦ. Ὁ κομμουνισμὸς εἰς τὴν χώραν μας, ἂν καὶ εὑρίσκεται ἐκτὸς νόμου, δρᾷ παντοῦ, εἰς τὰ Πανεπιστήμια, εἰς τὸν Στρατόν, εἰς τὰ ἐργοστάσια καὶ εἰς τοὺς ἀγρότας καὶ ἐννοεῖ νὰ παραμείνῃ ἀνενόχλητος. Καὶ τὸ θέλει αὐτό, τὴν στιγμὴν ποὺ αἱ ἰδέαι του κατεδικάσθησαν καὶ ἐγκαταλείπονται εἰς ὅλον τὸν κόσμον, ὡς ἀποδεικνύουν τὰ ἀποτελέσματα τῶν γαλλικῶν ἐκλογῶν, κατὰ τὰς ὁποίας ὁ κομμουνισμός, ὁ ὁποῖος εἶχε τὴν πρώτην δύναμιν εἰς τὴν Βουλὴν τῆς 4ης Δημοκρατίας, ἐσαρώθη. Εἰς τὴν Ἰταλίαν, ἐπιδεικνύει ὕποπτον νομιμοφροσύνην καὶ εἰς Δυτικὴν Γερμανίαν, λόγῳ τοῦ ὅτι εἶχε διεισδύσει εἰς τὸν στρατόν, ἑτοιμάζεται νὰ τὸν διώξουν μὲ ἰδιώνυμον ἀδίκημα, διὰ νὰ προστατεύσουν τὸν στρατὸν καὶ τὰ συνδικάτα. Εἰς τὴν Ἑλλάδα, ζητοῦν νὰ παραμείνουν ἀνενόχλητοι, νὰ ἀχρηστευθοῦν τὰ μέσα ἀμύνης τοῦ Κράτους καὶ νὰ νομιμοποιηθοῦν ἀκόμη. Ἰδού, ποῦ κατέληξαν. Νὰ ζητοῦν νομιμοποίησιν τοῦ Κομμουνιστικοῦ Κόμματος, διὰ νὰ δρᾷ παντοῦ καὶ νὰ ἀποσυνθέσῃ τὰ πάντα. Τὸ διατί ἐλέχθη ἀπὸ τὸν πρῶτον ἐπερωτῶντα κ. Ἠλιοῦ, ὁ ὁποῖος μᾶς εἶπεν, ὅτι ἡ θέσις τοῦ Κομμουνιστικοῦ Κόμματος ἐκτὸς νόμου, εἶναι περιττὴ καὶ θὰ πρέπει νὰ τὸ ἐπαναφέρωμεν εἰς τὴν νομιμότητα, διότι, ὡς μᾶς εἶπεν, ὁ κομμουνισμὸς εἶναι καὶ ΕΔΑ. Διότι καὶ αὐτὸ μᾶς εἶπεν, οἱ ψηφοφόροι ποὺ εἶναι κομμουνισταί, διότι δὲν ὑπάρχει Κομμουνιστικὸν Κόμμα, κατὰ τὰς ἐκλογὰς ψηφίζουν ΕΔΑ. Δηλαδὴ συνεφώνησε μὲ ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον εἶπεν ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, ὅτι ἡ ΕΔΑ εἶναι τὸ ὄστρακον, ἐντὸς τοῦ ὁποίου κρύπτεται τὸ Κομμουνιστικὸν Κόμμα. Δὲν εἴχομεν ἀνάγκην αὐτῆς τῆς ὁμολογίας τοῦ κ. Ἠλιοῦ, διότι τοῦτο εἶναι γνωστόν, ἀπὸ τὴν παλαιοτέραν, τὴν ὁποίαν ἔκαμε πρὸς τὸ Ἔθνος, ἡ ἐν τῷ ἐξωτερικῷ κομμουνιστικὴ ἡγεσία, ἡ ὁποία ἤδη ἀπὸ τοῦ 1951, διὰ τοῦ συντρόφου Ρούσσου, εἶχε προειδοποιήσει τὸ Ἔθνος, ὅτι ὁ κομμουνισμὸς ταυτίζεται μὲ τὴν ΕΔΑ, πρᾶγμα ποὺ ἐπανέλαβεν ἐφέτος ὁ ἀρχηγὸς τοῦ Κομμουνιστικοῦ Κόμματος Γκρόζος. Ὥστε, σκοπὸς τῶν ἐπερωτώντων, δὲν εἶναι ἡ προστασία τῶν δημοκρατικῶν θεσμῶν, ἀλλὰ τῶν κομμουνιστῶν, κατὰ τὴν ἰδίαν των ὁμολογίαν. Τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα ἐπεκαλέσθησαν οἱ ἐπερωτῶντες, διεψεύσθησαν ἀπὸ τοὺς ἁρμοδίους ὑπουργοὺς ἢ ἐκεῖ ὅπου ἠλήθευον, ἐπρόκειτο περὶ ἐπικινδύνων διωκομένων, διὰ παραβάσεις τῶν νόμων ἢ ἀπολυομένων ἐκ τῆς ἐργασίας των, ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ δικαιώματος τῆς ἐλευθερίας τῆς ἐργασίας, τὸ ὁποῖον εἰς τὴν χώραν μας, ὅπως καὶ εἰς ὁλόκληρον τὸν ἐλεύθερον κόσμον, δὲν ἰσχύει μονομερῶς, ἀλλὰ εἶναι δικαίωμα ἐλευθερίας καὶ διὰ τὸν ἐργάτην καὶ διὰ τὸν ἐργοδότην. Ὅσοι ἐπιδιώκουν νὰ μετατρέψουν τοὺς χώρους ἐργασίας εἰς κομμουνιστικοὺς πυρῆνας, πρέπει νὰ γνωρίζουν, ὅτι θὰ ἀντιμετωπίσουν τὸ Κράτος καὶ τὸν ἐργοδότην, ὡς στοιχειώδη ἄμυναν ἐναντίον του. Ὁ δῆθεν συνδικαλιστής, ὁ ὁποῖος ὑπὸ τὸ πρόσχημα τῆς προστασίας τῶν συναδέλφων του, ἀσκεῖ μέσα εἰς τὸ ἐργοστάσιον τὴν κομμουνιστικὴν του προπαγάνδα, εἰσπράττων ἐράνους ἢ διανέμων κομμουνιστικὰς προκηρύξεις, πρέπει νὰ γνωρίζῃ, ὅτι τὸ ὀλιγώτερον τὸ ὁποῖον θὰ ὑποστῇ, εἶναι ἡ ἀπόλυσίς του. Καὶ τὰ ἐργατικὰ σωματεῖα, ὅσα περιέρχονται εἰς τοὺς κομμουνιστὰς καὶ ἐκτρέπονται τοῦ σκοποῦ των, εἶναι μοιραῖον νὰ προκαλέσουν ἐπέμβασιν τῶν ἀρχῶν. Ἐνθυμοῦμαι μίαν τοιαύτην περίπτωσιν τὸ 1956, ὡς ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας. Ὡρισμένα σωματεῖα τῆς Θεσσαλονίκης, διεγράφησαν τοῦ Ἐργατικοῦ Κέντρου, ὡς ἐκτραπέντα τοῦ σκοποῦ των. Ἡ ΕΔΑ, διεμαρτύρετο καὶ τότε καὶ ὁ ὁμιλῶν, ὡς ἁρμόδιος ὑπουργός, ὑφίσταται τὰς ἐπιθέσεις της, μολονότι εἶχεν ἐπιδείξει καὶ προσήλωσιν πρὸς τὰς δημοκρατικὰς ἀρχὰς καὶ εὐλάβειαν πρὸς τοὺς νόμους, τοὺς ὁποίους, ἀντιθέτως, δὲν ἐσεβάσθησαν αἱ διοικήσεις τῶν σωματείων, δημιουργήσασαι ἐπεισόδια καὶ προκαλέσασαι τὴν ἐπέμβασιν τῶν ἀρχῶν.

§126Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Ἡ διαγραφὴ τῶν σωματείων, ἐκρίθη νόμιμος ἀπὸ τὰ δικαστήρια.

§127Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Θὰ τὸ εἴπω εὐθὺς ἀμέσως. Τότε, θὰ ἐνθυμῆται ὁ κ. Ἐφραιμίδης, ὅτι μοῦ ἐτηλεφώνησε τὸ μεσονύκτιον εἰς τὴν οἰκίαν μου, διὰ νὰ μοῦ καταγγείλῃ τὸ γεγονὸς καὶ ἔλαβε τὴν ἀπάντησιν, ὅτι ἡ διαγραφὴ ἦτο νόμιμος, ὅπως ἄλλωστε ἔκρινε καὶ τὸ Ἐφετεῖον Θεσσαλονίκης.

§128Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Δὲν διεμαρτυρήθην, ἀλλὰ ὡς δημοσιογράφος, ἠθέλησα νὰ ἐξακριβώσω τὴν πληροφορίαν, ὅτι τὰ σωματεῖα εἶχον ἐξωσθῆ ἀπὸ τὰ γραφεῖα των καὶ σᾶς ἠρώτησα, ἂν ἦτο ἀληθὲς αὐτὸ τὸ γεγονός. Συνεπῶς, δὲν ὑπῆρξε διαμαρτυρία περὶ διαγραφῆς, ἀλλὰ ἐζητεῖτο πληροφορία, ἐπικύρωσις ἀπὸ ἡμᾶς ἐπὶ τοῦ ἐὰν καὶ κατὰ πόσον ἐξώσθησαν τὰ σωματεῖα αὐτά. Ἐν συνεχείᾳ, ὑπῆρξεν ἡ γνωστὴ ἐξέτασις τῆς ὑποθέσεως, ὅτι καὶ τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας ἠκύρωσε καὶ τὴν διαγραφὴν καὶ πολὺ περισσότερον τὴν ἔξωσιν, καθ’ ὃν τρόπον ἐγένετο κλπ. Ἔκτοτε τὰ σωματεῖα αὐτά, ἐπὶ 4ετίαν ἐλειτούργησαν κανονικὰ καὶ κανεὶς δὲν τὰ ἐδίωξε ποτέ, οὔτε ἐφεῦρε παρανόμους ἢ ἀνατρεπτικὰς δράσεις, εἰς τοὺς κόλπους τῶν σωματείων αὐτῶν. Κατὰ τὸ 13ον Συνέδριον, ἔπαιξαν κἄποιον ρόλον ἐναντίον τοῦ Θεοδώρου, τὸν ὁποῖον ὑποστήριζεν ἡ Κυβέρνησις. Τὴν ἑπομένην τοῦ 13ου Συνεδρίου, οἱ Θεοδωρικοὶ καὶ ἄλλοι τινὲς ὑπεκίνησαν τὴν δίωξιν τῶν σωματείων αὐτῶν.

§129Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Ἐγὼ δὲν ἀνέφερον καὶ κανένα κοσμοϊστορικὸν γεγονός. Εἶπον, ὅτι ἐζητήσατε πληροφορίας ἢ διεμαρτυρήθητε. Κύριοι βουλευταί, γνωρίζετε τὴν θέσιν ποὺ ἀνέλαβον, ὡς ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας.

§130Κ. ΜΑΝΙΑΔΑΚΗΣ. Ἡμεῖς δὲν ἐγνωρίζαμεν τὰ πράγματα αὐτά, ἀλλὰ ὅταν πληροφορούμεθα εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι ὁ ὑπεύθυνος τῆς «Αὐγῆς» σᾶς ἠνώχλησεν εἰς τὰς 12 τὴν νύκτα, ἀσθενῆ ὄντα, διὰ νὰ σᾶς ἐρωτήσῃ διὰ τὴν ἐξόχως ἐπείγουσαν αὐτὴν ὑπόθεσιν, ἐρωτῶ, ὑπάρχει δημοκρατία ἢ δὲν ὑπάρχει;

§131Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Μπράβο, κύριε συνάδελφε.

§132Κ. ΜΑΝΙΑΔΑΚΗΣ. Ἐὰν ἐτολμούσατε, κύριε Ἐφραιμίδη, ἂς τὴν ἐκάμνατε αὐτὴν τὴν ἐρώτησιν εἰς τὸ παραπέτασμα, ὄχι εἰς τὸν ὑπουργόν, ἀλλὰ εἰς οἱονδήποτε ἄλλον ὑπάλληλον.

§133Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Διότι εἴμεθα δημοκρατία, ὁ τότε ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, ἀνεξαρτήτως τῆς διαγραφῆς τῶν σωματείων, ἔλαβε θέσιν καὶ τὸ γνωρίζουν καλῶς οἱ κύριοι συνάδελφοι, πρὶν ἀποφανθοῦν αἱ ἀρχαί. Διότι τὸ θέμα τῆς διαγραφῆς, εἶναι διάφορον ἀπὸ τὸ θέμα τῆς στέγης, μέχρις ὅτου ἀποφανθοῦν τὰ δικαστήρια. Συνεπῶς, κύριοι βουλευταί, ἄλλος εἶναι ὁ σκοπὸς τῆς ἐπερωτήσεως, ἡ ὁποία μὲ ἄλλο περιεχόμενον εἰσήχθη καὶ ἄλλως ἀνεπτύχθη εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, ὅπως εἶπον πρὸ ὀλίγου, εἰς διακοπήν μου πρὸς τὸν κ. Μπριλλάκην. Διὰ τὸν λόγον αὐτόν, οἱ κύριοι ἐπερωτῶντες ἐγκατέλειψαν σχεδὸν τὰ ἀπὸ τῶν ἐκλογῶν καὶ ἐντεῦθεν στοιχεῖα ἐναντίον τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἀνέδραμον εἰς στοιχεῖα πρὸ πολλοῦ χρόνου, εἰς στοιχεῖα ἀναγόμενα ἀπὸ τῆς ἀπελευθερώσεως καὶ ἐντεῦθεν. Μᾶς εἶπον δηλαδή, οἱ κύριοι ἐπερωτῶντες, διὰ τοὺς πρὸ 12 ἐτῶν ἐξορισθέντας, μᾶς εἶπον διὰ τὰ Γιοῦρα, ἐνεθυμήθησαν τὸν νόμον τῆς ἐργατικῆς κατοικίας τοῦ 1954, ὁ ὁποῖος κάμνει τὸ ἔγκλημα νὰ προτιμᾷ εἰς τὴν διανομὴν τῶν ἐργατικῶν κατοικιῶν τοὺς νομιμόφρονας ἐργάτας. Ἀνεκάλυψαν καὶ ἐπεκαλέσθησαν δηλώσεις τοῦ ἀξιοτίμου κ. Παπανδρέου, τοῦ παρελθόντος Ἰουνίου, ἀναφερομένας εἰς τὰ αἴτια τῆς διογκώσεως τῆς δυνάμεως τῆς ΕΔΑ καὶ τέλος ἐπεκαλέσθησαν, διὰ νὰ στηρίξουν τὴν ἀβάσιμον καὶ ἀναπόδεκτον ἐπερώτησίν των, ἐπεκαλέσθησαν τὸ καταπληκτικὸν καὶ πρωτοφανὲς γεγονός, ὅτι ἔκλεισεν ἐφέτος τὸ θέρος ἡ Βουλὴ καὶ ἐλειτούργησεν ἡ Ἐπιτροπὴ Ἐξουσιοδοτήσεως. Αὐτὰ τὰ στοιχεῖα μᾶς προσεκόμισαν, διὰ νὰ μᾶς ἀποδείξουν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις, τὴν ὁποίαν ὑποστηρίζομεν, χωρεῖ εἰς ἀντιδημοκρατικὰς λύσεις. Ἀπὸ τὰ ἐπιχειρήματα, ὅμως αὐτὰ καὶ ἀπὸ τὰ στοιχεῖα ποὺ ἐπεκαλέσθησαν ἀπεκαλύφθη, κύριοι βουλευταί, ὅτι οἱ ἐπερωτῶντες καὶ τὸ Κόμμα των περὶ ἑνὸς καὶ μόνον ἐνδιαφέρονται, πῶς θὰ μείνῃ ἀνενόχλητος ὁ κομμουνισμός, πῶς θὰ παραλύσουν καὶ θὰ ἐκλείψουν τὰ μέτρα ἀμύνης τοῦ Κράτους ἐναντίον του. Δὲν θέλουν τὴν διοικητικὴν ἐκτόπισιν. Δὲν τοὺς ἐξασφαλίζουν οἱ δικασταὶ ὡς μέλη τῶν ἐπιτροπῶν ἀσφαλείας καὶ ὅταν ἀκόμη πρόκειται, ὅπως μᾶς εἶπεν ἀξιότιμος συνάδελφος, περὶ τοῦ Προέδρου καὶ τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν. Δὲν ὑπάρχουν δρῶντες εἰς τὴν παρανομίαν, οὔτε ἔρανοι γίνονται εἰς τὴν χώραν αὐτήν, ὑπὲρ τοῦ Κομμουνιστικοῦ Κόμματος. Αὐτὰ λέγονται ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς Βουλῆς καὶ τὴν ἑπομένην συλλαμβάνεται ὁ διευθυντὴς τῆς «Αὐγῆς» καὶ 10 ἀκόμη ἐπιφανεῖς κομμουνισταί, μὲ τὴν κατηγορίαν τῆς κατασκοπείας. Καὶ ὅταν αὔριον ἡ Ἑλληνικὴ Δικαιοσύνη τοὺς εὕρῃ ἐνόχους, θὰ μᾶς εἴπουν, ὅτι δὲν ὑπάρχει καὶ δικαιοσύνη εἰς τὸν τόπον αὐτὸν καὶ ὅτι οἱ δικασταὶ εἶναι ὄργανα τῆς Κυβερνήσεως. Ἰδοὺ ποία εἶναι ἡ πολιτικὴ ἡ διαλλακτική, τῆς παρατάξεως ἐκείνης. Κατηγορούμεθα, κύριοι βουλευταί, ὡς ἐχθροὶ τῆς δημοκρατίας καὶ κατηγορούμεθα ἀπὸ τὴν ΕΔΑ, ἡ ὁποία καλῶς γνωρίζει, ὅτι αἱ χῶραι, εἰς τὰς ὁποίας ἰσχύει ἡ κοσμοθεωρία ἡ ἰδική της, αἱ χῶραι αὐταὶ κατ’ ἐπίφασιν μόνον ἔχουν δημοκρατικὸν πολίτευμα. Ἐκεῖ ἰσχύει ὁ πλέον στυγνὸς ὁλοκληρωτισμὸς καὶ ἡ ἔλλειψις καὶ τοῦ τελευταίου ἴχνους σεβασμοῦ πρὸς τὸν ἄνθρωπον καὶ τὰς ἰδέας. Δὲν τὸ λέγομεν ἡμεῖς, ἀλλὰ τὸ εἶπε κομμουνιστὴς παλαιὸς ὀρθόδοξος καὶ θὰ σᾶς τὸν ἀναφέρω. Ὁ κ. Ἠλιοῦ, ἀνεφέρθη εἰς ἕνα ἀμερικανὸν πολιτικόν, τὸν Οὐάλλας, καὶ μᾶς εἶπεν ἕνα ἀφορισμὸν τοῦ Οὐάλλας, ὅτι «αἱ ἰδέαι ὁμοιάζουν μὲ τὰ καρφιά, ποὺ ὅσον περισσότερον τὰ κτυποῦμε, τόσον περισσότερον στερεώνονται». Ἐάν, κύριοι βουλευταί, ὑποθέσωμεν πρὸς στιγμήν, ὅτι ὁ ἀξιότιμος κ. Ἠλιοῦ ἦτο Ρῶσος καὶ ὡμίλει εἰς τὴν Ρωσίαν, εἶμαι βέβαιος, ὅτι οἱ περισσότεροι ἐξ ὑμῶν θὰ συμφωνήσητε μαζί μου, ὅτι δὲν θὰ ἐτόλμα νὰ ἐπικαλεσθῇ τὰς ἰδέας τοῦ Οὐάλλας ἢ οἱουδήποτε πολιτικοῦ τοῦ δυτικοῦ κόσμου. Ἐὰν θὰ ἐτόλμα, τὸ ὀλιγώτερον τὸ ὁποῖον θὰ εἶχε νὰ ὑποστῇ, θὰ ἦτο νὰ ἀναγνώσῃ τὴν ἑπομένην εἰς τὴν «Πράβδα» «πηγαίνετε, κ. Ἠλιοῦ, εἰς τὴν Ἀμερικὴν διὰ νὰ εἴπητε τὰς ἰδέας». Ἀκριβῶς, ὅπως, ἔγραψε τὸ ἐπίσημον ὄργανον τοῦ Κρεμλίνου διὰ τὸν Μπόρις Παστερνάκ, ἐξ ἀφορμῆς τῆς ἀποδοχῆς τοῦ βραβείου Νόμπελ: «Πηγαίνετε εἰς τὴν Δύσιν» καὶ οἱ κομμουνισταὶ ὅλου τοῦ κόσμου ἔμειναν κατάπληκτοι ἀπὸ τὰς λέξεις αὐτὰς τοῦ κομμουνιστικοῦ ὀργάνου τῆς Ρωσίας, ἀλλὰ ἐσιώπησαν. Ἐσιώπησαν, ὅπως καὶ ὅταν ἐπληροφορήθησαν τὴν ὑπογραφὴν τοῦ Γερμανοσοβιετικοῦ συμφώνου ὅπως ὅταν ἐπληροφορήθησαν τὴν μετὰ θάνατον ἀμφισβήτησιν τῆς πολιτικῆς τοῦ Στάλιν. Ὅπως, ὅταν ἐπληροφορήθησαν, ὅτι ἐκσφενδονίζονται οἱ στρατάρχαι καὶ οἱ στρατηγοὶ εἰς τὰ ἄκρα τῆς Ρωσίας, ὅπως ὅταν ἐπληροφορήθησαν τὴν ἐπαίσχυντον καταστολὴν τῆς Οὐγγρικῆς ἐξεγέρσεως. Μία μόνον φωνὴ ἀγανακτήσεως, κομμουνιστική, ἠκούσθη καὶ σᾶς εἶπεν ὅτι, θὰ σᾶς τὴν ἀναφέρω, εἶναι τοῦ Γάλλου κομμουνιστοῦ Μάφρ, συντάκτου τῆς «Οὐμανιτέ», ὁ ὁποῖος ἀπὸ 30ετίας ἐθεωρεῖτο ὡς ὁ πλέον ὀρθόδοξος καὶ ὁ πλέον συνειδητὸς ὀπαδὸς τοῦ Κ. Κ. ἐν Γαλλίᾳ. Εἶπεν ὁ Μάφρ, «ἐὰν εἰς ὅλον τὸν κόσμον μᾶς ἔλεγον, πηγαίνετε εἰς τὴν Μόσχαν διὰ νὰ συναντήσητε τὰς ἰδέας σας, τί θὰ συνέβαινε;». Αὐτὴ ἡ κομμουνιστικὴ ἰδεολογία, κύριοι βουλευταί, μᾶς δίδει τὸν τύπον τῆς δημοκρατίας, ὁ ὁποῖος ἰσχύει εἰς τὰς χώρας τοῦ παραπετάσματος. Ἀρνούμεθα ὅμως, καὶ ἀρνούμεθα εἰς δημοκρατίας αὐτοῦ τοῦ τύπου, νὰ ἀμφισβητοῦν τὴν διακαῆ δημοκρατικὴν πίστιν ἡμῶν. Καὶ μόνον τὸ γεγονός, ὅτι οἱ περισσότεροι τῶν ἐπερωτώντων, πρὸ ὀλίγου χρόνου, ὅταν ἐκυβέρνα τὸ Κέντρον, ἦσαν ἐξόριστοι, ἐνῷ σήμερον ποὺ κυβερνᾷ ὁ «φασισμός», κατὰ τὴν ἄποψίν των, εἶναι βουλευταὶ καὶ ἐλεύθεροι νὰ ὁμιλοῦν καὶ νὰ συκοφαντοῦν τὴν Κυβέρνησιν, καὶ μόνον τὸ γεγονὸς αὐτό, μᾶς πείθει, ὅτι ὑπάρχει ἀληθὴς δημοκρατία εἰς τὴν χώραν καὶ διότι τὴν πιστεύομεν ἡμεῖς καὶ διότι σεβόμεθα τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, ἀνεχόμεθα νὰ συκοφαντῆται τὸ ἐθνικὸν Κράτος ὡς ἀστυνομικὸν καὶ φασιστικόν. Μὴ λησμονῆτε, ὅμως, κύριοι, ὅτι ἔναντι τοῦ Ἔθνους καὶ τῆς ἱστορίας εἶσθε ὑπόδικοι, διὰ μίαν τραγικὴν περίοδον, διὰ μίαν περίοδον γεμάτην αἷμα, δάκρυα καὶ μίση. Μᾶς καλεῖτε νὰ λησμονήσωμεν τὴν περίοδον αὐτήν. Καὶ ἡμεῖς θὰ ἠθέλαμεν, ἀλλὰ μάθετε, ὅτι εἶναι ὑπεράνω τῆς θελήσεώς μας, εἶναι ὑπεράνω τῆς ἀνθρωπίνης φύσεως.

§134ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, θὰ συσχετισθοῦν πρὸς τὴν παροῦσαν ἐπερώτησιν καὶ αἱ λοιπαὶ συναφεῖς ἐπερωτήσεις. Σύμφωνα μὲ τὸν Κανονισμόν, θὰ ὁμιλῇ εἷς ἐκ τῶν ἐπερωτώντων καὶ εἷς ἐκ τῶν ἀντιλεγόντων, ὥστε οἱ ρήτορες νὰ ἐναλλάσσωνται. Ὁ κ. Α. Ζάκκας, ἔχει τὸν λόγον.

§135Α. ΖΑΚΚΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, κύριοι βουλευταί, σᾶς βεβαιῶ, ὅτι ἀνέρχομαι εἰς τὸ βῆμα ὄχι μὲ ὄρεξιν νὰ σᾶς ἀπασχολήσω ἐπὶ μακρόν. Πολλὰ ἠκούσαμεν καὶ ἀπὸ τοὺς ἐπερωτῶντας συναδέλφους καὶ ἀπὸ τοὺς ὑπουργοὺς καὶ ἀπὸ τὸν ἄρτι κατελθόντα τοῦ βήματος κ. Μπουρνιᾶν, ὁ ὁποῖος ὡμίλησε περὶ ἐλευθερίας καὶ δημοκρατικοῦ καθεστῶτος. Ἂν ἀνῆλθον εἰς τὸ βῆμα, τὸ κάμνω μόνον διὰ νὰ ὑποδείξω εἰς τὴν Κυβέρνησιν, τὴν λῆψιν ὡρισμένων μέτρων, διὰ νὰ εἰσέλθωμεν οὕτως εἰς τὴν ὁμαλότητα, διότι εἶναι πλέον καιρός. Παρηκολούθησα τὴν συζήτησιν ὡς ἀμερόληπτος κριτής, διὰ νὰ δυνηθῶ νὰ ἐξαγάγω ὡρισμένα συμπεράσματα. Κύριοι βουλευταί, εἶμαι ἀνεξάρτητος βουλευτής, συνεργαζόμενος ἐπὶ ὡρισμένων σημείων μὲ τὴν ΕΔΑ. Εἶναι γνωστὸν εἰς πάντας, ὅτι ἀπὸ πεποιθήσεως εἶμαι δημοκράτης. Δὲν εἶμαι συνδεδεμένος μὲ οὐδὲν δόγμα, διότι δὲν πιστεύω εἰς τὰ δόγματα, ἀλλὰ εἰς τὴν ἐξέλιξιν τῆς κοινωνίας. Συνεπῶς, δὲν ἔχω κανένα δεσμὸν μὲ τὴν οἱανδήποτε κομματικὴν θεωρίαν. Ἤκουσα τοὺς ὁμιλητὰς τῆς ΕΔΑ καὶ τοὺς ἤκουσα νὰ ὁμιλοῦν μὲ εὐπρέπειαν. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον μὲ ἐχαροποίησε περισσότερον, ἦτο ἡ ἐπίσημος βεβαίωσις, ὅτι τὸ Κόμμα αὐτὸ θέλει νὰ εἶναι ἀφοσιωμένον πρὸς τὸ Σύνταγμα καὶ τὰς δημοκρατικὰς μεθόδους. Αὐτὸ μὲ ἐχαροποίησε βαθύτατα.

§136Δ. ΙΑΤΡΙΔΗΣ. Εἶσθε πολὺ ἀφελής.

§137Α. ΖΑΚΚΑΣ. Ὁ κύριος συνάδελφος, μὲ ἀπεκάλεσεν ἀφελῆ. Μὲ αὐτὸ νομίζει, ὅτι λύει τὸ πρόβλημα καὶ τοὺς πόθους του. Ἐὰν ἐφρόντιζε νὰ μάθῃ ποῖος εἶμαι, δὲν θὰ μὲ διέκοπτε, διὰ νὰ εἴπῃ, ὅτι εἶμαι ἀφελής, διότι, ὅταν ὁ κύριος συνάδελφος διώκει κἄποιο Τάγμα, ἐγὼ ἔκαμνον συντακτικὰς πράξεις εἰς τὴν χώραν αὐτήν.

§138Δ. ΙΑΤΡΙΔΗΣ. Ὅταν σεῖς ἦσθε ἐκεῖ ποὺ ἦσθο, ἐγὼ διεξήγαγον σκληροὺς ἀγῶνας ἐναντίον τῶν κομμουνιστῶν, διὰ τὴν σωτηρίαν τῆς Πατρίδος καὶ θλίβομαι δι’ αὐτά, τὰ ὁποῖα εἴπατε.

§139Α. ΖΑΚΚΑΣ. Θλίβομαι καὶ ἐγώ, κύριε συνάδελφε. Καὶ ἐγὼ εὑρισκόμην τότε εἰς κἄποιαν ὑψηλωτέραν θέσιν, ὥστε νὰ εἶμαι εἰς θέσιν νὰ βλέπω δεξιὰ καὶ ἀριστερά. Λέγω, λοιπόν, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ἡ ἐπισημοτάτη αὐτὴ δήλωσις τῆς ΕΔΑ, μὲ ἱκανοποίησεν. Ἐλέχθη, ὅτι ἡ ΕΔΑ εἶναι τὸ ὄστρακον, ἐντὸς τοῦ ὁποίου περικλείεται ὁ κομμουνισμός. Τὸ εἶπεν ὁ ἀξιότιμος κ. ὑφυπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, καὶ προεκάλεσε τὸν ἐνθουσιασμὸν τῆς κυβερνητικῆς πτέρυγος. Τὸ θέμα ὅμως, κύριοι συνάδελφοι, δὲν εἶναι νὰ ἐνθουσιαζώμεθα ἀπὸ ρητορικὰ σχήματα, τὸ θέμα εἶναι νὰ προσπαθήσωμεν ὅλοι νὰ εὕρωμεν τὸν ὀρθὸν δρόμον τὸν ἀσφαλίζοντα τὴν πραγματικὴν Δημοκρατίαν. Δὲν εἶμαι ἐγὼ ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος θὰ ἀρνηθῇ, ὅτι ἡ ΕΔΑ ψηφίζεται καὶ ἀπὸ κομμουνιστὰς ἢ ἀπὸ πρόσωπα, τὰ ὁποῖα ἐδιώχθησαν, διότι δὲν ἔκαμον δήλωσιν. Συνηθίζεται νὰ θεωροῦνται κομμουνισταὶ πολῖται, οἱ ὁποῖοι ἠρνήθησαν νὰ προβοῦν εἰς δήλωσιν. Συμπεραίνει ἡ Κυβέρνησις καὶ τὰ ὄργανά της, ὅτι διὰ νὰ ἀρνηθοῦν νὰ κάμουν δήλωσιν καὶ νὰ προτιμήσουν τὴν ἐξορίαν, πρόκειται περὶ κομμουνιστῶν. Καὶ ἀφοῦ ἡ ΕΔΑ ψηφίζεται καὶ ἀπὸ τοὺς κομμουνιστὰς ἄρα, κατὰ τὴν ἄποψιν τῆς Κυβερνήσεως, ἀποτελεῖ τὸ προσωπεῖον τοῦ κομμουνισμοῦ. Ἀλλά, κύριοι συνάδελφοι, κατὰ τὸ 1946, εἰς τὰς γενομένας τότε ἐκλογάς, τὸ Κομμουνιστικὸν Κόμμα ἀπέσχε. Κατεδείχθη ἐκ τῶν ἐκλογῶν, ὅτι τὸ ποσοστὸν τῆς ἀποχῆς ἦτο 9,3% καὶ ἐκρίθη, ὅτι τὸ ποσοστὸν αὐτὸ ἀπετέλει τὴν δύναμιν τοῦ Κ.Κ.Ε. Εἰς τὰς τελευταίας ἐκλογάς, ἡ ΕΔΑ ἔλαβε ποσοστὸν 24,4%. Φρονεῖτε, ὅτι ἐγένοντο τόσον σοβαρὰ πράγματα, ὥστε νὰ αὐξηθῇ εἰς τόσον σοβαρὸν ποσοστὸν ἡ δύναμις τῆς ΕΔΑ; Τί συνέβη; Διὰ νὰ εὕρητε τὴν ἀπάντησιν, κύριοι συνάδελφοι, δὲν ἔχετε, παρὰ νὰ παρατηρήσητε, τί ἔκαμον οἱ μέχρι σήμερον κυβερνήσαντες. Ὄχι μόνον οἱ σημερινοὶ κυβερνῆται, ἀλλὰ ὅλαι αἱ προηγούμεναι κυβερνήσεις. Ὁ ἑλληνικὸς λαός, παρακολουθεῖ τὸ ἔργον τῶν κυβερνητῶν του. Ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς παρετήρησεν, ὅτι οἱ κυβερνῆται του ἠσχολοῦντο μὲ τοὺς μεγάλους, μὲ τὴν χορήγησιν φορολογικῶν ἀπαλλαγῶν καὶ διευκολύνσεων εἰς τοὺς ἰσχυροὺς καὶ μὲ τὴν ἐκμετάλλευσιν τῆς ἐθνικοφροσύνης, χωρὶς νὰ ἀντιμετωπίζουν παντάπασι τὰ φλέγοντα ζητήματα τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Οὕτως ἐσκέφθη καὶ σκέπτεται ὁ Ἑλληνικὸς λαός, κατὰ σημαντικόν του μέρος, καὶ εἰς αὐτὸ ὀφείλεται τὸ 24% τῆς ΕΔΑ. Δὲν ἀποκλείεται νὰ ἔρχωνται ἀπὸ ἔξω κομμουνισταί, φυσικὸν εἶναι ἄνθρωποι τῆς ΕΔΑ νὰ συναντῶνται μὲ κομμουνιστάς, διότι οἱ ἔξωθεν ἐρχόμενοι, ποίους θέλετε νὰ συναντήσουν ἐδῶ; Δὲν εἶναι ὅμως, φρονῶ, αὐτὸς ὁ λόγος, διὰ τὸν ὁποῖον ἐπιδίδεσθε εἰς τὴν δίωξιν τῶν ὀπαδῶν τῆς ΕΔΑ. Ὁ λόγος ὀφείλεται εἰς τὸ ὅτι βλέπετε ἕνα Κόμμα νὰ κινῆται, νὰ ἐνεργῇ δραστηρίως καὶ φοβεῖσθε, ὅτι τὸ οὕτω κινούμενον καὶ ἐργαζόμενον Κόμμα, ἐνδέχεται νὰ καταλάβῃ μίαν ἡμέραν τὴν ἀρχήν. Αὐτὸ σᾶς κάμνει νὰ ἐπικαλῆσθε, διαρκῶς, τὴν ἐθνικοφροσύνην καὶ νὰ λέγετε, ὅτι διὰ νὰ εἶναι ἐθνικὴ ἡ Κυβέρνησις τῆς Ἑλλάδος, πρέπει νὰ σχηματίζεται μόνον ἀπὸ σᾶς. Ρήτορες τῆς συμπολιτεύσεως εἶπον, ὅτι διὰ νὰ θεωρῆται τις ἐθνικόφρων, πρέπει νὰ ταχθῇ ὑπὲρ τοῦ κ. Καραμανλῆ. Ἀλλ’ αὐτὸ δὲν εἶναι δημοκρατία. Ἀλλ’ ἂς ἔλθωμεν εἰς τὸ θέμα τῶν ἐκτοπίσεων. Ἐλέχθη, ὅτι οἱ ἐκτοπισμένοι, ἀποτελοῦν κίνδυνον διὰ τὴν Δημοκρατίαν. Ἀλλὰ ἐὰν οἱ ἐκτοπισμένοι ἀποτελοῦν κίνδυνον διὰ τὴν Δημοκρατίαν, δὲν ἀποτελεῖ κίνδυνον διὰ τὴν Δημοκρατίαν, τὸ γεγονός, ὅτι σεῖς ἔχετε εἰς τοὺς κόλπους σας πρόσωπα, τὰ ὁποῖα κατήργησαν τὴν Δημοκρατίαν; Πῶς ἐπιτρέπεται νὰ λέγετε, ὅτι «σᾶς ἀνεχόμεθα»; Εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, εἰς τὴν ὁποίαν παρακαθήμεθα ὡς ἐκπρόσωποι τοῦ λαοῦ, δὲν ἔχει τὸ δικαίωμα κανεὶς νὰ εἴπῃ εἰς τὸν ἄλλον, ὅτι τὸν ἀνέχεται.

§140Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Κύριε συνάδελφε, οἱ ὑπουργοὶ τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως, εἶναι ὑπερήφανοι διὰ τοὺς ἀγῶνας των, ἀγῶνας τοὺς ὁποίους ἐτίμησεν ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς καὶ δὲν ἔχετε τὸ δικαίωμα νὰ μέμφεσθε ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι ἔχουν νὰ ἐπιδείξουν τόσους ἀγῶνας διὰ τὴν Δημοκρατίαν.

§141Α. ΖΑΚΚΑΣ. Ἂς ἀφήσωμεν τοὺς ἀγῶνας σας, διὰ τὴν Δημοκρατίαν. Ἡ ἀντίληψις, τὴν ὁποίαν ἔχει τίς σήμερον, δὲν ἀποκλείεται αὔριον νὰ μεταβληθῇ καὶ νὰ ὠθηθῇ τὸ αὐτὸ πρόσωπον εἰς πράξεις ἀντιδημοκρατικάς, ἢ καὶ τυραννικὰς ἀκόμη, ὅπως συνέβη μὲ πολλοὺς τῆς 4ης Αὐγούστου. Ἐγὼ κατὰ τὸ 1916 ἠκολούθησα τὸν Ἐλευθέριον Βενιζέλον, εἰς τὸ Κίνημα τῆς Θεσσαλονίκης, καὶ ἀναθεματίσθην καὶ ἐγὼ τότε. Πρὸ ἡμερῶν, μετέβην εἰς τὴν ἐκκλησίαν τοῦ Ἁγίου Ἐλευθερίου καὶ ἐπληροφορήθην, ὅτι ἡ ἐκκλησία αὕτη ἐγένετο ἐξ ἀφορμῆς τοῦ Ἐλευθερίου Βενιζέλου καὶ ἀπὸ τὰς πέτρας τοῦ τότε ἀναθέματος. Βλέπετε πόσον εὔκολα μεταβάλλονται οἱ Ἕλληνες. Φρονεῖτε τώρα, ὅτι ἔπταισαν οἱ ἀριστεροί. Ἴσως νὰ ἔχετε δίκαιον, εἰς ὡρισμένην ὅμως ἔκτασιν. Ἀλλὰ εἶσθε βέβαιοι, κύριοι τῆς συμπολιτεύσεως, ὅτι ὁ ἱστορικὸς τοῦ μέλλοντος θὰ κρίνῃ, ὅπως κρίνετε τώρα ὑμεῖς; Ἐγὼ προσωπικῶς, πολὺ ἀμφιβάλλω. Δὲν εἶναι ὀρθόν, λοιπόν, νὰ χαρακτηρίζωμεν ὡς προδότας τοὺς ἀντιπάλους μας. Μὴ παρασυρόμεθα ἀπὸ φανατισμοὺς καὶ ἐξάψεις καὶ ἀποδίδομεν εἰς αὐτοὺς τοιούτους χαρακτηρισμούς, ποὺ συχνὰ ὑπόκεινται εἰς διάψευσιν, ὡς προϊόντα φανατισμῶν. Βλέπω, πολλάκις, τὸν εἰς πολλὰ θέματα ἤρεμον κ. Παπαδόπουλον, νὰ ἐγείρεται καὶ νὰ ἐξάπτεται καὶ νὰ διακόπτῃ πεισμόνως τοὺς ρήτορας τῆς ΕΔΑ. Ἐπίσης, βλέπω τὸν ἀντιπρόσωπον τῆς πολιτισμένης Ζακύνθου κ. Μυριδάκην, νὰ ἐκβάλλῃ ἀνάρθρους κραυγάς, χωρὶς νὰ γίνεται ἀντιληπτὸς τί λέγει, μόνον καὶ μόνον διὰ νὰ διακόπτῃ τοὺς ἰδίους ὁμιλητάς. Ἐὰν ἀμφότεροι ἔχουν καμμίαν προσωπικὴν θλῖψιν ἀπὸ τὰ συνταρακτικὰ μεταπολεμικὰ γεγονότα, νὰ τὴν σεβασθῶμεν. Δὲν νομίζω, ὅμως, ὅτι πρέπει νὰ τηροῦν μίαν τοιαύτην τακτικὴν διακοπῆς τῶν ὁμιλούντων, διότι ἡ τακτική των αὐτὴ εἶναι ἀντίθετος πρὸς τὴν βάσιν τῆς Δημοκρατίας: τὴν ἐλευθερίαν τοῦ λόγου καὶ μάλιστα εἰς τὴν Βουλήν. Καὶ προσπαθοῦν νὰ δικαιολογήσουν τὴν τακτικήν των αὐτὴν μὲ τὸ τί γίνεται εἰς τὴν Οὐγγαρίαν καὶ εἰς τὴν Σοβιετικὴν Ἕνωσιν. Ἐκεῖ ὅμως δὲν γνωρίζομεν τί συμβαίνει καὶ ἂν συμβαίνῃ τί τὸ παράξενον, μὲ τὴν τακτικήν των δὲν εἶναι παράδειγμα πρὸς μίμησιν. Ἡ ἐδῶ ἀριστερά, δὲν ἐπικαλεῖται ξένα παραδείγματα, διότι τὴν ἐνδιαφέρει ἡ ἑλληνικὴ πραγματικότης. Πρέπει νὰ γίνῃ διαχωρισμὸς τῆς ἀριστερᾶς, ἀπὸ τὴν ἄκραν ἀριστεράν, ἡ ὁποία δὲν ὑπάρχει ἐν τῇ Βουλῇ. Συνηθίζεται νὰ γίνεται διάκρισις, μεταξὺ ἐθνικοφρόνων κομμάτων καὶ μή. Καὶ ἔρχεται, ἀκόμη, καὶ τὸ Κόμμα τῶν Φιλελευθέρων καὶ ὁμιλεῖ καὶ αὐτὸ περὶ ἐθνικόφρονος ἀντιπολιτεύσεως. Καὶ δίδει οὕτω τὸ δικαίωμα εἰς τὴν κυβερνητικὴν πτέρυγα καὶ τὴν Κυβέρνησιν, νὰ χαρακτηρίζῃ ὁλόκληρον τὴν λοιπὴν ἀντιπολίτευσιν ὡς μὴ ἐθνικόφρονα. Κύριοι συνάδελφοι, ἀντιπροσωπεύομεν μίαν σημαντικὴν μερίδα τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ εἶμαι εἰς θέσιν νὰ γνωρίζω, ποῖον εἶναι τὸ ποσοστὸν τῆς δυνάμεως ἑκάστου κόμματος. Τὸ νὰ χαρακτηρίζωμεν ὅλην τὴν ἄλλην ἀντιπολίτευσιν, ἐκτὸς τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων, ὡς μὴ ἐθνικόφρονα, τοῦτο δὲν συντείνει εἰς τὸ νὰ ἔχωμεν ὁμαλὸν πολιτικὸν βίον. Ἂν θέλετε νὰ ὑπάρχῃ εἰς τὴν Βουλὴν «ἄκρα ἀριστερά», δὲν ἔχετε παρὰ νὰ ἐπαναφέρετε εἰς τὴν νομιμότητα τὸ Κ.Κ.Ε. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν βλέπω, διατὶ νὰ μὴ ἐπανέλθῃ τὸ Κ.Κ.Ε. εἰς τὴν νομιμότητα; Ἐπιτρέψατε νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ εὑρίσκεσθε εἰς πλάνην. Ἡ ἐπαναφορὰ τοῦ Κ.Κ.Ε. εἰς τὴν νομιμότητα, δὲν σημαίνει, κατ’ ἀνάγκην, καὶ χορήγησιν γενικῆς ἀμνηστίας. Ἕνα Κόμμα, κάμνει καὶ λάθη, ἀλλὰ αὐτὰ εἶναι πράξεις, διὰ τὰς ὁποίας εὐθύνονται οἱ διαπράττοντες ταῦτα ἡγέται τοῦ Κόμματος. Φρονεῖτε, ὅτι δὲν εἶναι καιρὸς διὰ τὴν χορήγησιν ἀμνηστίας; Σαράντα χιλιάδες Ἕλληνες ἐργάζονται ἔξω τῆς χώρας σκληρά, ἀλλὰ καὶ μὲ μόρφωσιν. Εἰς αὐτοὺς περικλείονται καὶ εἰδικευμένοι ἀγρόται καὶ τεχνῖται. Ἐὰν αὐτοὶ ἔλθουν ἐδῶ, θὰ ὠθήσουν εἰς πρόοδον τὴν οἰκονομίαν. Ἰσχυρίζεσθε ὅμως, ὅτι ἐκ τῆς ἀφίξεώς των, θὰ ἔχωμεν ἀνωμαλίας καὶ ἔντονον συνδικαλιστικὴν δρᾶσιν. Αὐτὰ ὅμως εἶναι συντελεσταὶ οἰκονομικῆς καὶ κοινωνικῆς προόδου, ἂν ἔχωμεν ὑπουργοὺς ἱκανοὺς καὶ φιλέργους. Ἀλλὰ ἂς μὴ συνδέσωμεν τὸ θέμα τῆς ἐπαναφορᾶς τοῦ Κ.Κ.Ε. εἰς τὴν νομιμότητα μὲ τὴν ἀμνηστίαν. Δὲν σημαίνει, ὅτι ἡ ἐπαναφορὰ τοῦ Κόμματος εἰς τὴν νομιμότητα, πρέπει νὰ ἔχῃ ὡς ἄμεσον συνέπειαν καὶ τὴν ἐπαναφορὰν τῆς ἡγεσίας ἐν τιμαῖς. Ἠμπορεῖ κάλλιστα νὰ ἐπιτραπῇ εἰς οἱονδήποτε νὰ εἶναι μέλος τοῦ Κ.Κ.Ε. Ἠμπορεῖ κάλλιστα κομμουνισταὶ νὰ εἶναι ἐκτὸς τῆς Ἑλλάδος. Ἠμπορεῖ νὰ διαμορφωθῇ ἡγεσία τοῦ ἐδῶ Κ.Κ.Ε., ἡ ὁποία τί εἴδους σχέσεις θὰ ἔχῃ μὲ τοὺς ἐκτὸς τῆς Ἑλλάδος, εἶναι ἄλλο θέμα. Ἐγώ, κύριοι, εἶμαι τῆς γνώμης, ὅτι αἱ ἰδεολογίαι δὲν καταπολεμοῦνται μὲ πιεστικὰ μέτρα. Αἱ ἰδεολογίαι καταπολεμοῦνται δι’ ἄλλων ἰδεολογιῶν, ἐφαρμοζομένων, ἀλλὰ καὶ ἱκανοποιουσῶν ὁπωσδήποτε τὰ συμφέροντα τῶν ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι ἔχουν ἀκολουθήσει ἀντίθετον ἰδεολογίαν. Θὰ ἠμποροῦσε κάλλιστα νὰ ἀσκηθῇ μία τοιαύτη πολιτικὴ γόνιμος εἰς τὸν τόπον αὐτόν. Ἀλλὰ δὲν τὸ κάμνετε. Δὲν θέλετε, ἐν πρώτοις, νὰ ὑπάρχῃ συνδικαλισμὸς ἐλεύθερος. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, μᾶς ὡμίλησε περὶ ἐθνικοφρόνων καὶ μὴ ἐργατῶν. Ὁ ἐργάτης ὅμως ἔχει στομάχι, ἔχει τόσες ἄλλες ἀνάγκες καὶ ἀποβλέπει εἰς τὴν βελτίωσιν τῶν ὅρων τῆς ζωῆς του, τῆς ὑλικῆς, τῆς κοινωνικῆς καὶ τῆς πνευματικῆς. Δὲν ἔχει κανεὶς τὸ δικαίωμα νὰ τοὺς διαιρῇ εἰς ἐθνικόφρονας καὶ μή. Αὐτὸ εἶναι ἔργον μερικῶν, κακοῦ τύπου, συνδικαλιστῶν. Ἐὰν πράγματι ἐμφορεῖται ἀπὸ δημοκρατικὴν πίστιν ἡ Κυβέρνησις καὶ ἡ πλειοψηφία τῆς Βουλῆς, ἔχει καθῆκον ἀπέναντι τοῦ λαοῦ, τῆς ἠρεμίας καὶ τῆς πολιτικῆς του ὁμαλότητος, νὰ φέρῃ εἰς τὴν νομιμότητα τὸ Κ.Κ.Ε. Ἐὰν θέλετε νὰ τὸ συνδυάσετε καὶ μὲ ἀμνηστείαν, αὐτὸ εἶναι ἄλλο ζήτημα. Ἐγώ, βεβαίως, θὰ ἤθελον, ἐν συνεχείᾳ, νὰ δοθῇ ἀμνηστία, ὅπως, διὰ πολλῶν παραδειγμάτων, τὰ ὁποῖα πρὸ ἔτους ἀνέφερον ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου, μᾶς συμβουλεύει ἡ μελέτη τῆς ἱστορίας ὅλων τῶν χωρῶν καὶ τῆς ἰδικῆς μας. Ἀφῆστε τοὺς Ἕλληνας νὰ πιστεύουν, ὅ,τι ἕκαστος θέλει. Τιμωρεῖτε, ὅμως, πᾶσαν πρᾶξιν των, ἐκτρεπομένην εἰς τὴν βίαν. Ἀλλὰ νὰ τὴν τιμωρεῖτε ὄχι ὅπως σήμερον μὲ ὄχι φανερὰν διαδικασίαν καὶ διοικητικὰ κατὰ τὸ πλεῖστον θέσμια. Ἀλλὰ ὑπὸ τῶν δικαστῶν καὶ μὲ κανονικὴν ποινικὴν δίκην. Μὲ τὴν σημερινὴν διαδικασίαν, ἔχετε παρασύρει τοὺς δικαστὰς εἰς τὸν δρόμον τῆς σκοπιμότητος καὶ εἰς τὸ νὰ ἐξετάζουν τὴν συνείδησιν τῶν κρινομένων καὶ ὄχι τὰς πράξεις των. Καὶ αὐτὸ ἀποτελεῖ κίνδυνον, διὰ τὴν Δημοκρατίαν. Ἐπὶ πλέον δέ, ἔχει ὡς ἄμεσον ἀποτέλεσμα, οἱ ἐκτοπιζόμενοι νὰ θεωροῦνται θύματα πολιτικῶν διωγμῶν καὶ τοῦτο δι’ ἔλλειψιν δημοσιότητος καὶ κρίσεως ἀποκλειστικῶς ἀπὸ δικαστὰς κανονικούς. Κύριοι συνάδελφοι, ὅπως ἔχουν φθάσει τὰ ἐσωτερικά μας πράγματα, εἶναι ἀπαραίτητον, νομίζω, νὰ θεσπισθῇ, ὅτι οἱ βουλευταί, οἱ ὑπουργοὶ καὶ οἱ ἀνώτατοι τιτλοῦχοι τοῦ Κράτους, θὰ πρέπει νὰ δίδουν καὶ ὅρκον δημοκρατικῆς πίστεως, ἡ ἄρνησις τοῦ ὁποίου καὶ ἡ παράβασίς του νὰ συνεπάγωνται ἄμεσον ἔκπτωσιν ἐκ τῶν ἀξιωμάτων αὐτῶν. Ἕνα τοιοῦτον μέτρον, εἶναι ἀπαραίτητον διὰ τὴν προστασίαν τῆς Δημοκρατίας, ἀπὸ κάθε πλευρὰν καὶ ἰδίως ἀπὸ τὴν δεξιὰν τῆς σήμερον.

§142Ν. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ. Ἡ Δημοκρατία, κινδυνεύει ἀπὸ τὴν ἀριστεράν.

§143Α. ΖΑΚΚΑΣ. Ἀπὸ σᾶς, κύριε συνάδελφε, κινδυνεύει περισσότερον. Ὁ κ. ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν, διαμαρτυρόμενος, μᾶς λέγει, ὅτι ἐπαύθησαν μόνον 6 δημοτικοὶ σύμβουλοι. Ἐγὼ νομίζω, ὅτι οὔτε ἕνας ἐπιτρέπεται νὰ εἶναι ἐκτοπισμένος καὶ παυμένος.

§144Ν. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ. Δὲν πιστεύω, ὅτι τὸ 24% εἶναι κομμουνιστικαὶ ψῆφοι.

§145Α. ΖΑΚΚΑΣ. Οὔτε τὸ 44%, τὸ ὁποῖον θὰ γίνῃ εἰς τὰς ἄλλας ἐκλογάς, μὲ τὰς πράξεις σας, θὰ τὸ πιστεύετε. Ἡ ΕΔΑ, ἐν συνεργασίᾳ μὲ τὴν ὁποίαν ἐξελέγην, θὰ πρέπει νὰ εἶναι πολὺ ἱκανοποιημένη ἀπὸ τὰ λάθη ποὺ διαπράττει ἡ Κυβέρνησις. Διότι αἱ κατὰ σύστημα, χωρὶς λόγον καὶ μὲ ἀπαράδεκτον, διὰ δημοκρατικὸν καθεστώς, διαδικασίαν, ἐνεργούμεναι διώξεις τῶν ἀντιπάλων της, ἀσφαλῶς ἐλαττώνουν τὴν πολιτικήν της δύναμιν. Σᾶς ἐπικρίνω, ὅμως, διότι δὲν ἀνέχομαι νὰ ἀδικοῦνται. Καὶ ὡς ἀνεξάρτητος ποὺ εἶμαι...

§146Δ. ΙΑΤΡΙΔΗΣ. Εἶσθε ἡ βιτρίνα τῆς ΕΔΑ. Ἐὰν τολμᾶτε, κατακρίνατε μίαν πρᾶξιν τῆς ΕΔΑ. Εἶσθε φανατικὸς τῆς ΕΔΑ.

§147Α. ΖΑΚΚΑΣ. Κύριε Ἰατρίδη, ἔχω ἐκλεγεῖ τρὶς βουλευτής, πάντοτε πιστὸς εἰς τὴν αὐτὴν ἰδεολογίαν, εἰς διαφορετικὰ ὅμως κόμματα, ὄχι ὅμως ἐκ πταίσματός μου. Σεῖς, φαίνεται ὅτι, ἐκλέγεσθε μόνον λόγῳ τῆς θλιβερᾶς ἐπιδόσεώς σας εἰς διακοπάς, ὡς αὐταὶ ποὺ κάμνετε, κατὰ κανόνα, εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν. Καταλήγων, κύριοι, κάμνω, ὡς ἀνεξάρτητος ποὺ εἶμαι, μία σύστασιν εἰς τὴν Κυβέρνησιν, μὲ κίνδυνον νὰ φανῶ φιλοκυβερνητικὸς ἢ φίλος τῆς ΕΡΕ. Τῆς συνιστῶ νὰ ἀλλάξῃ τακτικήν, διὰ τὸ καλὸν τῆς Χώρας. Νὰ παύσῃ τοὺς διωγμοὺς τῶν ἀντιπάλων της. Τοῦτο θὰ εἶναι καὶ διὰ τὸ καλὸν τοῦ κόμματός σας. Αὐτὸ ὅμως, δὲν μὲ ἐνοχλεῖ. Μοῦ ἀρκεῖ, τὸ ὅτι θὰ εἶναι διὰ τὸ καλὸν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, ὁ ὁποῖος ἔχει ἐπιτακτικὴν ἀνάγκην ὁμαλοῦ πολιτικοῦ βίου.

§148ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Β. Παπαρρηγόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§149Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ ὥρα παρῆλθε, κύριε Πρόεδρε, καὶ τὸ Σῶμα ἔχει καταπονηθῇ. Δι’ αὐτό, παρακαλῶ, νὰ διακόψωμεν τὴν συνεδρίασιν.

§150ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλή, νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§151ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§152ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ., μὲ θέμα Ἡμερησίας Διατάξεως ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 11.20′ μ.μ.).