1958.11.21

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 17η

Παρασκευὴ 21 Νοεμβρίου 1958

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 6.45′ μ.μ.).

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Γκίλλας, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Α. ΓΚΙΛΛΑΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Ὁ βουλευτὴς κ. Ν. Μπακόπουλος, ζητεῖ 25θήμερον ἄδειαν ἀπουσίας, προκειμένου ν’ ἀναχωρήσῃ εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§4ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, ἐγκρίνεται.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἐνέκρινε τὴν χορήγησιν τῆς αἰτουμένης ἀδείας. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Σ. Εὐστρατιάδης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§6Σ. ΕΥΣΤΡΑΤΙΑΔΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 69285) 11.7.1958 ἐγγράφου του, διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ κ. Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Κερκύρας μετὰ ποινικῆς δικογραφίας κατὰ τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Ἀθανασάκου, αἰτοῦντος τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτοῦ, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. Τὸ αὐτὸ Ὑπουργεῖον, διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 69286)11.7.58 ἐγγράφου του, διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ κ. Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Ἀθηνῶν μετὰ ποινικῆς δικογραφίας κατὰ τοῦ βουλευτοῦ κ. Η. Μπρεδήμα, αἰτοῦντος τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτοῦ, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. Τὸ αὐτὸ Ὑπουργεῖον, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 92676)17.9.58 ἐγγράφου του, διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ κ. Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Δράμας μετὰ ποινικῆς δικογραφίας κατὰ τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Παπαπαναγιώτου, ζητοῦντος τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτοῦ, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. Τὸ αὐτὸ Ὑπουργεῖον, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 97431)31.7.58 ἐγγράφου του, διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ κ. Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Κρήτης μετὰ ποινικῆς δικογραφίας κατὰ τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Ἐφραιμίδου καὶ Ι. Παπαδημητρίου, ζητοῦντος τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτῶν, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. Τὸ αὐτὸ Ὑπουργεῖον, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 113989)8.11.58 ἐγγράφου του, διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ κ. Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Ἀθηνῶν μετὰ τῆς σχετικῆς κατὰ τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Βουλαδήμου ποινικῆς δικογραφίας, αἰτοῦντος τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτοῦ, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. Τὸ αὐτὸ Ὑπουργεῖον, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 113994)10.11.58 ἐγγράφου του, διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ κ. Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Θεσσαλονίκης, μετὰ σχετικῆς κατὰ τοῦ βουλευτοῦ κ. Εὐαγγέλου Γεωργίου ποινικῆς δικογραφίας, αἰτοῦντος τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτοῦ, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. Τὸ αὐτὸ Ὑπουργεῖον, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 113658)11.10.58 ἐγγράφου του, διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ κ. Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Θεσσαλονίκης, μετὰ σχετικῆς κατὰ τοῦ βουλευτοῦ Χαλκιδικῆς κ. Ε. Ρήγα ποινικῆς δικογραφίας, αἰτοῦντος τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτοῦ, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. Τὸ αὐτὸ Ὑπουργεῖον, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 105441)13.10.58 ἐγγράφου του, διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ κ. Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Πατρῶν, μετὰ τῆς σχετικῆς κατὰ τοῦ βουλευτοῦ Ζακύνθου κ. Μ. Μυριδάκη ποινικῆς δικογραφίας, αἰτοῦντος τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτοῦ, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. Τὸ αὐτὸ Ὑπουργεῖον, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 105789)13.10.58 ἐγγράφου του, διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ κ. Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Ἰωαννίνων, μετὰ τῆς σχετικῆς κατὰ τοῦ βουλευτοῦ Ἰωαννίνων κ. Δ. Ἰωάννου ποινικῆς δικογραφίας, αἰτοῦντος τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτοῦ, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. Τὸ αὐτὸ Ὑπουργεῖον, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 104658)7.10.58 ἐγγράφου του, διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ κ. Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Ἀθηνῶν, μετὰ τῆς σχετικῆς κατὰ τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Σωτηρίου ποινικῆς δικογραφίας, αἰτοῦντος τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτοῦ, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. Τὸ αὐτὸ Ὑπουργεῖον, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 95922)19.9.58 ἐγγράφου του, διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ κ. Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Λαρίσης, μετὰ ποινικῆς δικογραφίας κατὰ τοῦ βουλευτοῦ κ. Ἀλ. Τσιπώρη, αἰτοῦντος τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτοῦ, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. Τὸ αὐτὸ Ὑπουργεῖον, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 81363)31.7.58 ἐγγράφου του, διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ κ. Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Κερκύρας, μετὰ ποινικῆς δικογραφίας κατὰ τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ἀθανασίου, αἰτοῦντος τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτοῦ, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. Τὸ αὐτὸ Ὑπουργεῖον, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 79136)26.7.58 ἐγγράφου του, διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ κ. Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Θεσσαλονίκης, μετὰ ποινικῆς δικογραφίας κατὰ τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Ἀηδονᾶ, ζητοῦντος τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτοῦ, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. Τὸ αὐτὸ Ὑπουργεῖον, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 73243)14.7.58 ἐγγράφου του, διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ κ. Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Θεσσαλονίκης, μετὰ ποινικῆς δικογραφίας κατὰ τοῦ βουλευτοῦ κ. Λυσ. Σαραφιανοῦ, αἰτοῦντος τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτοῦ, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. Τὸ αὐτὸ Ὑπουργεῖον, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 73242)14.7.58 ἐγγράφου του, διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ κ. Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Θεσσαλονίκης, μετὰ ποινικῆς δικογραφίας κατὰ τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Παπαδοπούλου, ζητοῦντος τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτοῦ, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. Τὸ αὐτὸ Ὑπουργεῖον, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 66502)11.7.58 ἐγγράφου του, διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ κ. Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Ναυπλίου, μετὰ ποινικῆς δικογραφίας κατὰ τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Οἰκονομοπούλου, ζητοῦντος τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτοῦ, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. Τὸ αὐτὸ Ὑπουργεῖον, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 69290)11.7.58 ἐγγράφου του, διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ κ. Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Κερκύρας, μετὰ ποινικῆς δικογραφίας κατὰ τοῦ βουλευτοῦ κ. Φωτίου Πιτούλη, αἰτοῦντος τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτοῦ, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. Τὸ αὐτὸ Ὑπουργεῖον, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 69288)11.7.58 ἐγγράφου του, διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ κ. Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Ἀθηνῶν μετὰ ποινικῆς δικογραφίας κατὰ τοῦ βουλευτοῦ κ. Β. Ἐφραιμίδη, αἰτοῦντος τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτοῦ, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. Τὸ αὐτὸ Ὑπουργεῖον, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 69287)11.7.58 ἐγγράφου του, διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ κ. Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Ἀθηνῶν μετὰ ποινικῆς δικογραφίας κατὰ τοῦ βουλευτοῦ κ. Β. Ἐφραιμίδη, ζητοῦντος τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτοῦ, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. Τὸ αὐτὸ Ὑπουργεῖον, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 70914)10.7.58 ἐγγράφου του, διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ κ. Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Θεσσαλονίκης, μετὰ ποινικῆς δικογραφίας κατὰ τοῦ βουλευτοῦ κ. Εὐτυχ. Γιαρένη, ζητοῦντος τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτοῦ, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. Τὸ αὐτὸ Ὑπουργεῖον, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 69289)11.7.58 ἐγγράφου του, διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ κ. Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Ἀθηνῶν μετὰ ποινικῆς δικογραφίας κατὰ τοῦ βουλευτοῦ κ. Β. Ν. Ἐφραιμίδη, ζητοῦντος τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτοῦ, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. Τὸ αὐτὸ Ὑπουργεῖον, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 72027)11.7.58 ἐγγράφου του, διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ κ. Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Ἀθηνῶν μετὰ ποινικῆς δικογραφίας κατὰ τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Εὐαγγελίδη, αἰτοῦντος τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτοῦ, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. Τὸ αὐτὸ Ὑπουργεῖον, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 71892)11.7.58 ἐγγράφου του, διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ κ. Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Θράκης, μετὰ ποινικῆς δικογραφίας κατὰ τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Τριανταφυλλίδου, ζητοῦντος τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτοῦ, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. Τὸ αὐτὸ Ὑπουργεῖον, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 60819)11.7.58 ἐγγράφου του, διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ κ. Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Θεσσαλονίκης, μετὰ ποινικῆς δικογραφίας κατὰ τοῦ βουλευτοῦ κ. Παναγ. Γυιόκα, ζητοῦντος τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτοῦ, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. Τὸ αὐτὸ Ὑπουργεῖον, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 61576)11.7.58 ἐγγράφου του, διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ κ. Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Θράκης, μετὰ ποινικῆς δικογραφίας κατὰ τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Παπαπαναγιώτου, ζητοῦντος τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτοῦ, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. Τὸ αὐτὸ Ὑπουργεῖον, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 70901)11.7.58 ἐγγράφου του, διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ κ. Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Θεσσαλονίκης, μετὰ ποινικῆς δικογραφίας κατὰ τοῦ βουλευτοῦ κ. Λεων. Μπατρίνου, ζητοῦντος τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτοῦ συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. Τὸ αὐτὸ Ὑπουργεῖον, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 52045)9.7.58 ἐγγράφου του, διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ κ. Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Ἀθηνῶν μετὰ ποινικῆς δικογραφίας κατὰ τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Κεφαλογιάννη, αἰτοῦντος τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτοῦ, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. Τὸ αὐτὸ Ὑπουργεῖον, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 52069)9.7.58 ἐγγράφου του, διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ κ. Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Λαρίσης, μετὰ ποινικῆς δικογραφίας κατὰ τοῦ βουλευτοῦ κ. Β. Ἐφραιμίδη, αἰτοῦντος τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτοῦ, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. Τὸ αὐτὸ Ὑπουργεῖον, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 52066)9.7.58 ἐγγράφου του, διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ κ. Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Θεσσαλονίκης, μετὰ ποινικῆς δικογραφίας κατὰ τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Παπαδοπούλου, αἰτοῦντος τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτοῦ, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. Τὸ αὐτὸ Ὑπουργεῖον, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 52047)9.7.58 ἐγγράφου του, διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ κ. Εἰσαγγελέως Πρωτοδικῶν Κατερίνης, μετὰ ποινικῆς δικογραφίας κατὰ τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Δεληγιαννίδου, αἰτοῦντος τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτοῦ, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. Τὸ αὐτὸ Ὑπουργεῖον, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθμ. 52068)9.7.58 ἐγγράφου του, διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ κ. Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Ἀθηνῶν μετὰ ποινικῆς δικογραφίας κατὰ τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Κωτιάδη, αἰτοῦντος τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτοῦ, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. Τὸ αὐτὸ Ὑπουργεῖον, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 52056)9.7.58 ἐγγράφου του, διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ κ. Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Ἀθηνῶν μετὰ ποινικῆς δικογραφίας κατὰ τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Παπαδοπούλου, αἰτοῦντος τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτοῦ, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. Τὸ αὐτὸ Ὑπουργεῖον, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 52049)9.7.58 ἐγγράφου του, διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ κ. Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Θράκης, μετὰ ποινικῆς δικογραφίας κατὰ τοῦ βουλευτοῦ κ. Ἀλ. Μπαλτατζῆ, αἰτοῦντος τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτοῦ, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. Τὸ αὐτὸ Ὑπουργεῖον, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 52054)9.7.58 ἐγγράφου του, διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ κ. Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Ἀθηνῶν μετὰ ποινικῆς δικογραφίας κατὰ τοῦ βουλευτοῦ κ. Β. Ἐφραιμίδη, αἰτοῦντος τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτοῦ, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. Τὸ αὐτὸ Ὑπουργεῖον, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 81613)31.7.58 ἐγγράφου του, διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ κ. Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Ἀθηνῶν μετὰ ποινικῆς δικογραφίας κατὰ τοῦ βουλευτοῦ κ. Ἀρ. Δημητράτου, αἰτοῦντος τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτοῦ, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. Τὸ αὐτὸ Ὑπουργεῖον, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 52073)9.7.58 ἐγγράφου του, διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ κ. Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Θράκης, μετὰ ποινικῶν δικογραφιῶν κατὰ τοῦ βουλευτοῦ κ. Φετᾶ Ὀγλοῦ Ὀσμὰν Νουρῆ, ζητοῦντος τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτοῦ, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. Τὸ αὐτὸ Ὑπουργεῖον, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 52071)9.7.58 ἐγγράφου του, διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ κ. Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Ἀθηνῶν, μετὰ ποινικῆς δικογραφίας κατὰ τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ἰ. Παπαδημητρίου καὶ Β. Ἐφραιμίδη, ζητοῦντος τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτῶν, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. (Παραπέμπονται ἅπασαι, εἰς τὴν ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν). Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει πρότασιν νόμου «περὶ καθορισμοῦ ἀποδοχῶν κατωτέρων ὑπαλλήλων Σωμάτων Ἀσφαλείας». Ὁ βουλευτὴς κ. Ἰ. Κεφαλογιάννης, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τῶν περὶ διαβαθμίσεως καὶ προαγωγῆς τοῦ προσωπικοῦ φυλάξεως τῶν φυλακῶν διατάξεων».

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ κυρία Β. Θανασέκου, ἔχει τὸν λόγον, πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως, ἐπὶ προσωπικοῦ θέματος.

§8Β. ΘΑΝΑΣΕΚΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν νομίζω, ὅτι τὸ ζήτημα, μὲ τὸ ὁποῖον θὰ ἀπασχολήσω ἀπόψε τὴν Βουλήν, εἶναι ζήτημα προσωπικόν.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν θέλω νὰ σᾶς διακόψω, ἐγὼ σᾶς δίδω τὸν λόγον διὰ προσωπικὸν ζήτημα. Ἔχετε τὸ δικαίωμα ἐκ τοῦ Κανονισμοῦ, εἴτε δι’ ἐρωτήσεως, εἴτε δι’ ἐπερωτήσεως, καὶ εἰς οἵαν ἔκτασιν καὶ ἔντασιν ἐπιθυμεῖτε, ἀλλὰ ἐγὼ σᾶς ἔδωσα τὸν λόγον, διότι νομίζω, ὅτι πράγματι εἶναι προσωπικὸν αὐτό, τὸ ὁποῖον σᾶς συνέβη. Δι’ αὐτὸ θὰ ἤθελον νὰ περιορισθῆτε εἰς αὐτό.

§10Β. ΘΑΝΑΣΕΚΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἐγὼ ἐξακολουθῶ νὰ νομίζω, ὅτι δὲν πρόκειται περὶ προσωπικοῦ θέματος, ἀλλὰ τὸ ζήτημα, τὸ ὁποῖον θὰ ἐκθέσω, ἀφορᾶ ὁλόκληρον τὴν Βουλήν, διότι στρέφεται ἐναντίον ἑνὸς βουλευτοῦ ἐν τῇ ἐκτελέσει τῶν καθηκόντων του, συνεπῶς ἀφορᾶ ὁλόκληρον τὴν Βουλὴν καὶ ὄχι ἕνα συγκεκριμένον βουλευτήν. Θὰ μοῦ ἐπιτραπῇ, κατὰ συνέπειαν, κύριε Πρόεδρε, νὰ ἀναπτύξω τὸ περιστατικόν, τὸ ὁποῖον μοῦ συνέβη. Περιώδευον τὴν ἐκλογικήν μου περιφέρειαν, κατὰ τὴν περασμένην Κυριακήν, ὅτε τὸ ἀπόγευμα τῆς Κυριακῆς ἔφθασα εἰς τὸ χωρίον Ρεγγίνιον τῆς Λοκρίδος. Ὅταν ἔφθασα εἰς τὸ χωρίον, ἦλθον οἱ κάτοικοι καὶ μὲ περιεστοίχισαν καὶ μοὶ ἀπηύθυνον διαφόρους ἐρωτήσεις, ἀναφερομένας εἰς τὰ τοπικά των ζητήματα, ὅπως διὰ τὸ βαμβάκι, τὸν καπνόν, τὸ σιτάρι, τὰς τιμὰς αὐτῶν, τὴν δυσκολίαν τὴν ὁποίαν συναντοῦν ὡς πρὸς τὴν ἐξαγωγὴν κλπ. Αἰφνιδίως ἐδέχθην μίαν διακοπὴν ἀπὸ ἕνα τῶν κατοίκων, ὁ ὁποῖος ἤρχισε νὰ φωνάζῃ, ὅτι «δὲν θέλομεν νὰ ἔλθῃς εἰς τὸ χωριό, νὰ φύγῃς κλπ.». Οἱ κάτοικοι, οἱ ὁποῖοι μὲ εἶχον περιστοιχίζει, ἀπεμάκρυναν τὸν διακόψαντά με κατὰ τοιοῦτον τρόπον καὶ ἐξηκολούθουν τὰς ἐρωτήσεις των, εἰς τὰς ὁποίας ἔδιδον τὰς σχετικὰς ἀπαντήσεις. Κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς συγκεντρώσεως αὐτῆς, εὑρίσκοντο ἐκεῖ πλησίον 4 χωροφύλακες καὶ εἷς ἐνωμοτάρχης. Εἷς τῶν χωροφυλάκων αὐτῶν, εὑρισκόμενος πολὺ πλησίον εἰς τὸν χωρικὸν ὁ ὁποῖος μὲ διέκοψε, ὑπομειδία. Ὑπέδειξα εἰς τὸ ὄργανον αὐτὸ τῆς τάξεως νὰ κάμῃ τὸ καθῆκόν του, μὲ ἠρώτησε «δὲν θέλετε διακοπάς», τοῦ ἀπήντησα, ὅτι θέλω διακοπὰς καὶ εὐχαρίστως εἶμαι πρόθυμος ν’ ἀπαντήσω εἰς πᾶσαν ἐρώτησιν τοῦ οἱουδήποτε. Τὸ περὶ οὗ ὁ λόγος πρόσωπον, ἔκαμε καὶ δευτέραν διακοπήν, τοῦ ἰδίου περιεχομένου. Τὸ χωρίον καὶ πάλιν ἐπενέβη καὶ μὲ παρεκάλεσε νὰ μὴ δώσω σημασίαν. Πρὸς στιγμήν, τὸ ἐν λόγῳ ἄτομον, ἀπεσύρθη, ἀλλά, φαίνεται, ἐκρύβη καὶ ἐκεῖθεν μοῦ ἐπέταξεν ἕνα κάθισμα, συνεπεία τοῦ ὁποίου ἐτραυματίσθην. Δὲν εἶναι ὁ λόγος διότι ἐτραυματίσθην ἐγώ, ἡ πρᾶξις αὐτὴ στρέφεται ἐναντίον ἑνὸς βουλευτοῦ καὶ ἀφορᾷ ὁλόκληρον τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν. Ἐζήτησα τὸν ἐπικεφαλῆς τῆς ἀστυνομικῆς δυνάμεως, δὲν τὸν ἀνεῦρον. Εἶδον μόνον ἕνα χωροφύλακα, ὁ ὁποῖος ἀπεμάκρυνε τὸν δράστην πρὸς στιγμήν, διὰ νὰ τὸν ἀφήσῃ ἐλεύθερον ἀμέσως. Δηλαδή, κύριε Πρόεδρε, ἡ Χωροφυλακὴ δὲν ἔκαμε τὸ καθῆκόν της. Τὸ χωρίον ὁλόκληρον ἐξεδήλωσε τὴν συμπάθειάν του καὶ μὲ παρεκάλεσε νὰ μὴ συνδέσω, τὸ ἐπεισόδιον αὐτό, μὲ ὁλόκληρον τὸ χωρίον. Ὀφείλω δὲ νὰ παρατηρήσω, ὅτι καὶ οἱ κάτοικοι, οἱ ἀνήκοντες εἰς τὴν δεξιὰν παράταξιν, μὲ ἐπλησίασαν καὶ ἐξεδήλωσαν τὴν συμπάθειάν των καὶ μὲ παρεκάλεσαν καὶ αὐτοὶ νὰ μὴ συνδέσω τὸ ἐπεισόδιον αὐτὸ μὲ ὁλόκληρον τὸ χωρίον των καὶ ὅτι ὁ δράστης δὲν χαίρει ἐκτιμήσεως ἐκ μέρους τῶν κατοίκων. Ἔτσι ἔχει τὸ ἐπεισόδιον. Ἡ Διοίκησις Χωροφυλακῆς, δὲν ἔκαμε καμμίαν ἐνέργειαν. Τὴν ἑπομένην, ἀντιπροσωπεία τοῦ Κόμματός μας, ἀνεφέρθη εἰς τὸ Ὑπουργεῖον, τοῦ ὁποίου αἱ ὑπηρεσίαι δὲν εἶχον γνῶσιν. Παρῆλθεν ἀρκετὸς χρόνος, ὥστε νὰ ἐνημερωθῇ τὸ Ὑπουργεῖον. Κατὰ τὸ διάστημα αὐτό, ὁ ἀξιότιμος κ. ὑφυπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, ἐτροφοδότει ὡρισμένην ἐφημερίδα μὲ στοιχεῖα συκοφαντικὰ καὶ ποταπά, θὰ ἠδυνάμην νὰ εἴπω, ἐναντίον μου.

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κυρία συνάδελφος, δὲν εἶναι δυνατὸν τοιαῦται φράσεις καὶ τοιοῦτοι χαρακτηρισμοὶ νὰ ἀκούωνται εἰς τὸ Ἑλληνικὸν Κοινοβούλιον καὶ δή, δι’ ἕνα μέλος τῆς Κυβερνήσεως. Σᾶς ἀνακαλῶ εἰς τὴν τάξιν. Ὠφείλατε νὰ ἐκθέσητε τὰ γεγονότα. Οἱ χαρακτηρισμοί, ἀνήκουν εἰς τοὺς ἀκροατάς σας.

§12Β. ΘΑΝΑΣΕΚΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, αὐτὰ τὰ ὁποῖα ἰσχυρίζομαι, θὰ τὰ βεβαιώσουν καὶ ἄλλοι συνάδελφοι. Ἐτροφοδότει, ἐπαναλαμβάνω, ὁ κ. ὑφυπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, μὲ αὐτοῦ τοῦ εἴδους τὰς πληροφορίας ἐναντίον μου, τὸν τύπον. Ἐγώ, κύριοι συνάδελφοι, δὲν θὰ ἐζήτουν ἰδιαιτέραν μεταχείρισιν ἀπὸ τὸν ἀξιότιμον κύριον ὑφυπουργόν. Πολιτεύομαι, ἀνήκω εἰς ἕνα κόμμα ἀγωνιστικὸν καὶ δὲν ἔχω καμμίαν ἀξίωσιν νὰ τύχω ἰδιαιτέρας μεταχειρίσεως, ὡς γυναῖκα βουλευτίς, οὔτε θὰ ἠξίουν ποτὲ ἀπὸ τὸν κ. ὑπουργόν, νὰ δείξῃ γενναιότητα. Ἐπανέρχομαι εἰς τὴν ἄποψιν, ὅτι τὸ θέμα δὲν εἶναι προσωπικόν. Τὸ θέμα ἀφορᾷ ὁλόκληρον τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν. Γεννᾶται, ἑπομένως, τὸ ἐρώτημα: Δι’ αὐτῶν τῶν μεθόδων θ’ ἀπαντᾷ ἡ Κυβέρνησις, εἰς τὰ διάφορα αἰτήματα τοῦ λαοῦ; Δι’ αὐτῶν τῶν μέσων θὰ συγκρατήσῃ τοὺς ψηφοφόρους του, ὁ κ. ὑφυπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν; Νομίζω, κύριε Πρόεδρε, ὅτι ὁλόκληρος ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία, ἀποδοκιμάζει τὴν τοιαύτην τακτικὴν τῆς Κυβερνήσεως. Χθὲς ἐδημοσιεύθη εἰς τὸν τύπον, ἀνεπίσημος ἀνακοίνωσις, ὅτι δῆθεν ἐγὼ ἐδέχθην ν’ ἀφεθῇ ἐλεύθερος ὁ δράστης τοῦ ἐπεισοδίου. Δὲν ἐδέχθην τοιοῦτόν τι, ἀλλά, κύριε Πρόεδρε, δὲν στρέφομαι ἐναντίον τοῦ δράστου. Στρέφομαι ἐναντίον τοῦ πνεύματος, τὸ ὁποῖον ἐπικρατεῖ εἰς τὴν Κυβέρνησιν. Πνεύματος ἀναμοχλεύσεως τῶν παθῶν καὶ τοῦ μίσους. Ὅταν εὑρίσκεται πλησίον τοῦ ἐπεισοδίου ὁλόκληρος δύναμις Χωρ)κῆς καὶ δὲν λαμβάνει μέτρα, οὔτε συλλαμβάνει τὸν δράστην, ἀλλ’ ὑποβοηθεῖ αὐτὸν ἢ ἀνέχεται τὴν δημιουργίαν ἐπεισοδίου, καταδεικνύει ὅτι ὑπάρχει ἕνα πνεῦμα τῆς Κυβερνήσεως, στρεφόμενον ἐναντίον τοῦ κόμματος τῆς Ε.Δ.Α., τοῦ κόμματος τῆς πλειοψηφίας. Δὲν εἶναι μόνον τὸ ἐπεισόδιον αὐτό, ὑπάρχουν καὶ ἄλλα. Συγκεκριμένως, ἀναφέρω ἐπεισόδιον, τὸ ὁποῖον συνέβη εἰς τὴν συνάδελφον κ. Σβώλου, τὴν ὁποίαν ὁ Διοικητὴς τῆς Χωροφυλακῆς ἔσυρεν ἀπὸ τὸ μανίκι τοῦ ἐνδύματός της, ἔξω τοῦ τμήματος. Δι’ αὐτῶν τῶν μέσων, κύριε Πρόεδρε, καταβιβάζεται κατὰ πολὺ ὁ τρόπος τῆς ἀσκήσεως τῆς πολιτικῆς, εἰς τὴν Χώραν μας.

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. ὑφυπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, ἔχει τὸν λόγον.

§14Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφυπ. Ἐσωτερικῶν). Θὰ ἀντιπαρέλθω τὸ σημεῖον τῆς ὁμιλίας τῆς κυρίας συναδέλφου, καθ’ ὃ δεινῶς ὑβρίσθη ἡ αἴθουσα αὕτη, διότι ὑμεῖς — κύριε Πρόεδρε — προστατεύετε καὶ εἶσθε ἁρμόδιος εἰς τοῦτο, δηλαδὴ νὰ προστατεύσητε τὸ κῦρος τοῦ Σώματος καὶ τὴν εὐπρέπειαν εἰς τὴν αἴθουσαν ταύτην. Τὸ περὶ οὗ ὁ λόγος περιστατικόν, δὲν δύναται νὰ ἔχῃ καμμίαν σχέσιν μὲ τὴν Κυβέρνησιν. Πρόκειται περὶ ἐπεισοδίου, ἐμπίπτοντος καὶ ἀναγομένου εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τῆς Δικαιοσύνης, ἡ ὁποία καὶ ἐπελήφθη, ἐφ’ ὅσον ἡ παθοῦσα ὑπέβαλε μήνυσιν. Κύριε Πρόεδρε, δι’ ὑμῶν ἀπευθύνομαι πρὸς τοὺς συναδέλφους τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, διὰ νὰ εἴπω, ὅτι παρόμοιον γεγονὸς δύναται νὰ συμβῇ εἰς οἱονδήποτε ἐξ ἡμῶν, ἐφ’ ὅσον εἴμεθα ὑποχρεωμένοι, ὡς ἀντιπρόσωποι τοῦ λαοῦ, νὰ περιοδεύωμεν καὶ νὰ ὁμιλῶμεν εἰς συγκεντρώσεις, αἱ ὁποῖαι συγκροτοῦνται ἐκ τοῦ προχείρου καὶ εἰς τὰς ὁποίας συγκεντρώσεις μετέχουν πρόσωπα ἀντιθέτων πολιτικῶν παρατάξεων. Εἰς τὴν συγκεκριμένην περίπτωσιν, εὐθὺς ὡς ἔλαβον γνῶσιν, ἐξέδωκα διαταγὴν διενεργείας ἀμέσου ἀνακρίσεως ἐκ μέρους τῆς Διοικήσεως Χωροφυλακῆς Λαμίας, διότι ἡ περιοχὴ αὕτη ὑπάγεται εἰς τὴν ὑποδιοίκησιν Μώλου, ἡ ὁποία, ἐπίσης, ὑπάγεται εἰς τὴν Διοίκησιν Λαμίας. Ἐπεκοινώνησα δὲ καὶ τηλεφωνικῶς. Καθ’ ὁδὸν εὑρίσκετο ἀναφορὰ τῆς Διοικήσεως Χωροφυλακῆς. Ἔχω δὲ ἐδῶ, κ. Πρόεδρε, δύο ἀναφοράς. Τὴν μίαν μὲ ἡμερομηνίαν 18 Νοεμβρίου καὶ τὴν ἄλλην μὲ ἡμερομηνίαν 19 Νοεμβρίου, αἱ ὁποῖαι ἀναφέρονται εἰς τὰ περιστατικὰ καὶ εἰς τὰς συνθήκας, ὑπὸ τὰς ὁποίας ἔλαβε χώραν τὸ ἐπεισόδιον. Λυποῦμαι, διότι δὲν εἶναι θέμα τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, πολὺ δὲ περισσότερον τοῦ διαστήματος, εἰς τὸ ὁποῖον ἐπεχείρησεν ἡ κυρία συνάδελφος νὰ τὸ ἀναγάγῃ. Ἀλλὰ, ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι πρόκειται περὶ ἑνὸς χωρίου, εἰς τὸ ὁποῖον καὶ κατὰ τὴν κατοχὴν καὶ κατὰ τὸν συμμοριτοπόλεμον, λόγῳ τῆς γεωγραφικῆς του θέσεως — εὑρίσκεται εἰς τὴν λεκάνην τοῦ ὄρους Καλλιδρόμου, εἰς μέρος ἀπομεμονωμένον—ἦτο ἡ ἕδρα τῆς δράσεως τῶν κομμουνιστοσυμοριτῶν. Συνεπείᾳ τῆς δράσεως αὐτῆς, εἰς τὸ χωρίον αὐτό, κατὰ τὴν ἀναφοράν, συνέβησαν τὰ ἑξῆς: «Ἐξετελέσθησαν, συγκεκριμένως παρὰ τῶν κομμουνιστοσυμμοριτῶν 1) Μέλη τῆς οἰκογενείας τοῦ, ἤδη ἀναπήρου ἐκ τοῦ συμμοριτοπολέμου, Ταγματάρχου Μπαμπαλιούκα Παναγιώτου, 2) μέλη τῆς οἰκογενείας τοῦ τέως χωροφύλακος Κρεγκόνη Γεωργίου, 3) ὁ ἰατρὸς Καστανᾶς Γεώργιος, θεῖος τοῦ Πλατάνου Ἀθ., 4) ὁ ἰδιώτης Παπαγεωργίου Γεώργιος καὶ 5) ὁ ἰδιώτης Ἀραμπατζάκος Δημήτριος καὶ πολλοὶ ἄλλοι. Πρὸς δὲ τὸ Ρεγγίνιον, κατὰ τὸν συμμοριτοπόλεμον, ἦτο βάσις ἐξορμήσεως τῶν Κ)Σ καὶ οὕτως οἱ κάτοικοι ὑπέστησαν τὰ πάνδεινα, μὲ ἀποτέλεσμα ν’ ἀπεχθάνωνται τὸν κομμουνισμόν... Τὰ δὲ ὄργανα τοῦ Σταθμοῦ Χωροφυλακῆς Ρεγγινίου, ὄχι μόνον δὲν εὐθύνονται, ἀλλ’ ἀντιθέτως ἐγκαίρως ἐπεμβάντα περιέστειλον τὴν ἐπέκτασιν τοῦ ἐπεισοδίου καὶ συνεκράτησαν τοὺς ἐν ἀγανακτήσει εὑρισκομένους κατοίκους». Ὅταν εὑρίσκεται ἡ κ. Θανασέκου εἰς ἕνα χωρίον, εἰς τὸ ὁποῖον εἶναι τόσον νωπὴ ἡ ἀνάμνησις τῆς αἱματηρᾶς δράσεως τῶν κομμουνιστῶν, φυσικὸν εἶναι, διότι καὶ ἡ πολιτικὴ σύνθεσις εἶναι τοιαύτη, ὥστε, ὡς ἀποτέλεσμα τῶν τελευταίων ἐκλογῶν νὰ ἔχωμεν 600 περίπου ψήφους ὑπὲρ τῶν ἄλλων κομμάτων καὶ 80 τῆς ἄκρας ἀριστερᾶς, προκαλοῦσα συγκέντρωσιν, εἰς τὴν ὁποίαν μετέχουν πρόσωπα, τὰ ὁποῖα εἶναι τραυματισμένα ἐκ τοῦ παρελθόντος, φυσικὸν εἶναι νὰ ἀντιμετωπίζεται καὶ τὸ ἐνδεχόμενον τῶν ἐπεισοδίων. Ποία ἡ εὐθύνη τῶν ἀστυνομικῶν ὀργάνων; Τὰ ἀστυνομικὰ ὄργανα, σύμφωνα μὲ τὴν ἀναφορὰν τῆς ἀνωτέρω Διοικήσεως τῆς Χωροφυλακῆς, ἦσαν δύο. Ἕνας ὑπενωμοτάρχης, ὀνόματι Βεσ. Γεράσιμος, καὶ ὁ χωροφύλαξ Φραγκάκης. Τὰ περὶ οὗ ὁ λόγος ἀστυνομικὰ ὄργανα, δὲν ἦτο δυνατὸν ν’ ἀντιληφθοῦν, ὅτι ὁ Πλάτανος ἀπὸ κἄποιο σημεῖον, εἰς τὸ ὁποῖον ἐκρύβη, ἐπῆρε μία καρέκλα καὶ τὴν ἔρριψε. Προανέφερον, ὅτι τὰ ὄργανα, ὄχι μόνον δὲν εὐθύνονται, ἀλλά, ἀντιθέτως, ἐπεμβάντα ἐγκαίρως, περιέστειλον τὴν ἐπέκτασιν τοῦ ἐπεισοδίου καὶ συνεκράτησαν τοὺς ἐν ἀγανακτήσει εὑρισκομένους κατοίκους. Ἡ κ. Θανασέκου, ἐν συνεχείᾳ, μετέβη εἰς τὸν Ἀστυνομικὸν Σταθμὸν καὶ ἀνέφερεν, ὅτι δὲν ἐπιθυμεῖ τὴν δίωξιν τοῦ Πλατάνου. Κύριε Πρόεδρε, αὐτὸ εἶναι τὸ περιστατικόν. Ἐὰν ἐξ αὐτοῦ, δικαιολογῆται ἡ ἀπασχόλησις τῆς Βουλῆς μὲ τὸ θέμα καὶ μάλιστα ὡς θέμα προσωπικὸν καὶ νὰ γίνεται ἐπίθεσις κατὰ τοῦ ἀσκοῦντος τὸ λειτούργημα τοῦ προϊσταμένου τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας, ἐναπόκειται εἰς ὑμᾶς καὶ εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν νὰ κρίνῃ. Δὲν δύναμαι, ὅμως, ὡς ὑπουργὸς Ἀσφαλείας, νὰ μὴ ἀποδοκιμάσω τὴν συστηματικῶς ἀναπτυσσομένην τακτικήν, γνωστὴν ἄλλωστε ἐκ τοῦ παρελθόντος, τῆς Ε.Δ.Α., ὅπως δημιουργῆται ἡ ἀπατηλή, ψευδὴς καὶ ἀνυπόστατος ἐντύπωσις, ὅτι τὰ ὄργανα Ἀσφαλείας ἀπομακρύνονται εὐχερῶς ἐκ τῆς τηρήσεως καὶ τοῦ σεβασμοῦ τῶν νόμων. Θὰ μᾶς δοθῇ ἡ εὐκαιρία, εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, νὰ ἐπαναλάβωμεν, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν εὐκόλως νὰ ὁμιλοῦν περὶ Δημοκρατίας, περὶ Τάξεως καὶ Ἀσφαλείας ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ὄχι μόνον δὲν εἶναι θεράποντες τῶν ἰδεῶν αὐτῶν καὶ ἀρχῶν, ἀλλὰ τοὐναντίον ὑποσκάπτουν τὰ θεμέλια καὶ τῆς Δημοκρατίας καὶ τῶν νόμων.

§15Β. ΘΑΝΑΣΕΚΟΥ. Κατ’ ἀρχήν, κύριοι συνάδελφοι, δὲν εἶναι ἡ πρώτη φορὰ ποὺ ἐπεσκέφθην τὸ χωρίον Ρεγγίνι. Κατὰ τὸν χρόνον τῆς ἀναταραχῆς, εὑρέθησαν καὶ ἦλθον καὶ ἐκάθησαν κοντὰ εἰς τὸ τραπέζι μου καὶ οἱ συγγενεῖς τῶν παθόντων.

§16ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κυρία Θανασέκου, ἡ δευτερολογία σας, δὲν ἐξυπηρετεῖ τὴν ὑπόθεσίν σας.

§17Β. ΘΑΝΑΣΕΚΟΥ. Ἔχει σημασίαν αὐτό, διότι ὁ κ. ὑπουργὸς λέγει, ὅτι ὁ ἐπιτεθεὶς ἦταν ἀγανακτησμένος.

§18Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφ. Ἐσωτερικῶν). Ὅσα εἴπατε προηγουμένως, εἶναι πληροφορίαι δημοσιογραφικαί, δὲν ἔγινεν ἀνακοίνωσις παρ’ ἐμοῦ.

§19Β. ΘΑΝΑΣΕΚΟΥ. Ὁ κ. ὑπουργός, ὅταν τὸν ἐπεσκέφθη ἀντιπροσωπεία τῆς ΕΔΑ, ἀπήντησεν, ὅτι δὲν ἔχει γνῶσιν τοῦ ἐπεισοδίου καὶ ὁ ἴδιος καὶ ἡ Διοίκησις Χωροφυλακῆς Λαμίας καὶ ἡ Ὑποδιοίκησις Χωροφυλακῆς Μώλου καὶ ὅτι δὲν ἔχει ἀναφοράς.

§20Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφυπ. Ἐσωτερικῶν). Λέγετε ἀνακριβείας.

§21Β. ΘΑΝΑΣΕΚΟΥ. Ὄχι μόνον δὲν ἦσαν δύο τὰ ἀστυνομικὰ ὄργανα, ἀλλὰ ἦσαν πέντε. Ὑπῆρχεν ἐπικεφαλῆς τῆς ἀστυνομικῆς δυνάμεως ὁ ἐνωμοτάρχης καὶ 4 ἄλλοι χωροφύλακες, οἱ ὁποῖοι εὑρίσκοντο εἰς ἀκτῖνα 10 μέτρων ἀπὸ τὴν συγκέντρωσιν. Σᾶς πληροφορῶ δέ, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι σήμερον τὸ πρωῒ ἔλαβον τηλεγράφημα τῶν οἰκογενειῶν τῶν θυμάτων...

§22ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Σᾶς εἶπον, κυρία Θανασέκου, θὰ κάμετε μίαν ἐπερώτησιν. Εἰς τὸ Προεδρεῖον θὰ ἀπευθύνεσθε καὶ αὐτὸ θὰ ἀκούετε. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§23Ι. ΠΑΣΑΛΙΔΗΣ. Τὸν λόγον, κύριε Πρόεδρε.

§24ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ζήτημα εἶναι προσωπικόν, κύριε Πρόεδρε. Δὲν θὰ κάμωμεν γενικὴν συζήτησιν, ἐπ’ εὐκαιρίᾳ ἑνὸς προσωπικοῦ θέματος, καὶ δὴ πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως. Τὸ ἴδιον εἶπον καὶ εἰς τὸν κ. Τσιριμῶκον, ὅταν μοὶ ἐζήτησε τὸν λόγον καί, συνεπῶς, δὲν δύναμαι νὰ κάμνω ἐξαίρεσιν διὰ σᾶς.

§25Ι. ΠΑΣΑΛΙΔΗΣ. Ζητῶ τὸν λόγον, κύριε Πρόεδρε. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§26ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν σᾶς δίδω τὸν λόγον, πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως. Εἶναι θέμα Προέδρου, δὲν εἶναι θέμα Ἀρχηγῶν Κομμάτων.

§27Ι. ΠΑΣΑΛΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἔχω τὸ δικαίωμα νὰ ὁμιλήσω. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§28ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μὴν ἐπιμένετε, κύριε Πασαλίδη, σᾶς παρακαλῶ, εἶσθε ἐκτὸς Κανονισμοῦ. Ὁ Κανονισμὸς σᾶς δίδει τὸ δικαίωμα, μόνον ὅταν συζητῆται θέμα τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως.

§29Ι. ΠΑΣΑΛΙΔΗΣ. Τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§30ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Σᾶς ἐπαναλαμβάνω, ὅτι δὲν ἔχομεν εἰσέλθει ἀκόμη εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν. Εἶσθε ἐκτὸς Κανονισμοῦ.

§31Ι. ΠΑΣΑΛΙΔΗΣ. Οἱ Ἀρχηγοὶ τῶν Κομμάτων, ἔχουν δικαίωμα νὰ λάβουν τὸν λόγον.

§32ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὄχι, κύριε Πασαλίδη, πρὶν ἢ εἰσέλθωμεν εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν. Αὐτὸ ἠμπορεῖ νὰ εἶναι ἑρμηνεία ἰδική σας, εἶναι ὅμως αὐθαίρετος.

§33Ι. ΠΑΣΑΛΙΔΗΣ. Εἰς ὅλα τὰ Κοινοβούλια, οἱ Ἀρχηγοὶ τῶν Κομμάτων, λαμβάνουν τὸν λόγον.

§34ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρεκάλεσα καὶ τὸν κ. Ἠλιοῦ καὶ ὁ κ. Ἠλιοῦ εἶπεν, ὅτι δὲν θὰ λάβητε τὸν λόγον, ὅταν ἐζήτησε τὸν λόγον διὰ τὴν κυρίαν Θανασέκου. Πρέπει νὰ τηρῆτε τὸν λόγον σας.

§35Ι. ΠΑΣΑΛΙΔΗΣ. Θέλω νὰ φέρω ὡς παράδειγμα, τὸ Ἀγγλικὸν Κοινοβούλιον. Ἠξεύρετε, πῶς γίνεται ἐκεῖ; (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§36ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Πασαλίδη, σᾶς παρακαλῶ, χάριν τοῦ Κοινοβουλευτισμοῦ, μὴ ἐπιμένετε, εἶσθε ἐκτὸς Κανονισμοῦ.

Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ὁ κ. Β. Μπρακατσούλας, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, διὰ τῆς ὁποίας αἰτεῖται πληροφορίας, περὶ τρόπου ἀντιμετωπίσεως ἀποζημιώσεως τῶν ἐκ τοῦ ὑδροηλεκτρικοῦ ἔργου Μέγδοβα θιγομένων.

§37Β. ΜΠΡΑΚΑΤΣΟΥΛΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἂν καὶ ἡ συζητουμένη σήμερον ἐρώτησις ὑπεβλήθη πρὸ τῆς ψηφίσεως ἀπὸ τὴν Ἐπιτροπὴν Ἐξουσιοδοτήσεως τοῦ σχετικοῦ νομοσχεδίου, περὶ ἀποκαταστάσεως τῶν θιγομένων ἐκ τῶν ἔργων τοῦ Μέγδοβα καὶ μέχρι σήμερον ἔχει ἰσχὺν ἡ ἐρώτησις αὐτή, διότι δὲν ἐσημειώθη καμμία πρόοδος, ἐν σχέσει μὲ τὴν ἀποκατάστασιν τῶν θιγομένων, καὶ κατὰ τὰς πληροφορίας, τὰς ὁποίας ἔχομεν, κατὰ τὸ τέλος Ἰουνίου θὰ ἀρχίσῃ ἡ πλήρωσις τῆς λίμνης τῆς Νευρουπόλεως καὶ δὲν ἔχει προχωρήσει ἡ διαδικασία, ὡς πρὸς τὸν τρόπον τῆς ἀποκαταστάσεως τῶν θιγομένων, ὑπάρχει κίνδυνος, εἰς περίπτωσιν πληρώσεως τῆς λίμνης αὐτῆς, νὰ δημιουργηθοῦν θέματα κατὰ τὴν διαδικασίαν αὐτήν, διότι οἱ κάτοικοι αὐτοὶ εἶναι ἀποφασισμένοι, ὅπως τοὐλάχιστον ἔχουν τηλεγραφήσει κατ’ ἐπανάληψιν, νὰ μὴ ἐπιτρέψουν τὴν πλήρωσιν τῆς λίμνης διὰ τῶν ὑδάτων τοῦ ποταμοῦ Μέγδοβα, ἐὰν δὲν προχωρήσῃ ἡ ἀποκατάστασις τῆς οἰκονομίας. Ὑπάρχουν πολλαὶ ὑποθέσεις, αἱ ὁποῖαι πρέπει νὰ τακτοποιηθοῦν, μὲ αὐτὸ τὸ ὁποῖον ἐπιτάσσει ὁ νόμος. Συνιστῶ, λοιπόν, εἰς τοὺς ἁρμοδίους ὑπουργοὺς Γεωργίας καὶ Βιομηχανίας, νὰ προχωρήσουν ἀμέσως εἰς τὴν ἀποκατάστασιν καὶ ἐὰν εἶναι δυνατὸν νὰ μᾶς πληροφορήσουν, ποίαν ἡμερομηνίαν θὰ ἔχουν ἀποκατασταθῆ οἱ κάτοικοι αὐτοί.

§38ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Βιομηχανίας, ἔχει τὸν λόγον.

§39Ν. ΜΑΡΤΗΣ. (Ὑπ. Βιομηχανίας). Κύριε Πρόεδρε, ὡς γνωρίζει ὁ κ. συνάδελφος καὶ ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία, ἐψηφίσθη νόμος, ὁ ὁποῖος ρυθμίζει τὰ θέματα αὐτὰ κατὰ τρόπον λίαν ἱκανοποιητικόν, ὥστε ὅλοι οἱ κάτοικοι, διὰ τηλεγραφημάτων, ηὐχαρίστησαν τὴν Κυβέρνησιν καὶ τὴν Βουλήν, ὅταν ἐψηφίσθη τὸ σχετικὸν νομοσχέδιον. Διὰ τοῦ νόμου αὐτοῦ, προβλέπεται ἀποζημίωσις εἰς εἶδος ἢ χρῆμα καὶ οἱ μὴ λαμβάνοντες ἀποζημίωσιν εἰς χρῆμα, ὡς θὰ ἐνθυμοῦμαι, λαμβάνουν οἰκόπεδον, ἀγροτικὸν οἴκημα μετὰ σταύλου, καὶ οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν, λαμβάνεται ἐπίσης πρόνοια διὰ τὴν ἀποκατάστασιν ἀκτημόνων. Ὁ νόμος αὐτὸς ἰσχύει, ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατὸν ἀμέσως νὰ λυθοῦν ὅλα τὰ προβλήματα, τὰ ὁποῖα προκύπτουν ἐκ τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ νόμου. Ἡ διαδικασία τῆς ἀπαλλοτριώσεως προχωρεῖ κανονικῶς, δι’ ἀποφάσεως δὲ τοῦ ὑπουργοῦ Γεωργίας, ἀποστέλλεται εἰδικὴ ἐπιτροπή, ἡ ὁποία θὰ προχωρήσῃ εἰς τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ νόμου. Ἡ Κυβέρνησις, ἐψήφισε νόμον, ὁ ὁποῖος ἱκανοποιεῖ πλήρως τοὺς κατοίκους, ἐὰν ἐβράδυνε, τοῦτο δὲν ὀφείλεται εἰς ὑπαιτιότητα τοῦ Ὑπουργείου, ἀλλὰ ἡ ἐφαρμογὴ ἀπαιτεῖ χρόνον πολύν.

§40Β. ΜΠΡΑΚΑΤΣΟΥΛΑΣ. Δὲν διαφωνοῦμεν πρὸς τὴν βάσιν τοῦ νομοσχεδίου, εἴμεθα σύμφωνοι.

§41Ν. ΜΑΡΤΗΣ. (Ὑπ. Βιομηχανίας). Αὐτὸ τὸ παρακάμψατε ὅμως καὶ δὲν τὸ εἴπατε.

§42Β. ΜΠΡΑΚΑΤΣΟΥΛΑΣ. Ὑπάρχουν τὰ πρακτικά, εἰς τὰ ὁποῖα φαίνεται, ὅτι ἡμεῖς συνηγοροῦμεν, ἀλλὰ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον θέλομεν ἀπὸ σᾶς εἶναι νὰ μᾶς εἴπητε, πότε ὑπολογίζετε, ὅτι θὰ τερματισθῇ αὐτὴ ἡ ἀποκατάστασις.

§43Ν. ΜΑΡΤΗΣ. (Ὑπ. Βιομηχανίας). Ἀπὸ τοῦ Φεβρουαρίου, ἐλπίζω νὰ ἀρχίσῃ ἡ καταβολή.

§44ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Σταμάτης, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, σχετικῶς μὲ τὰς γεωτρήσεις τῆς περιοχῆς Ξηρομέρου–Βάλτου.

§45Γ. ΣΤΑΜΑΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐλάβομεν ἀπάντησιν ἐπὶ τῆς ἐρωτήσεώς μας αὐτῆς καί, κατὰ συνέπειαν, δὲν ἔχομεν νὰ προσθέσωμεν τίποτε.

§46ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Η. Ἠλιοῦ, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, σχετικῶς μὲ τὴν λῆψιν μέτρων, διὰ τὴν ἄμεσον μεταχείρισιν τῶν ἐπαρχιακῶν βιομηχανιῶν.

§47Η. ΗΛΙΟΥ. Ἐδόθη ἡ ἀπάντησις, κύριε Πρόεδρε.

§48ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Αὐγερόπουλος, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, δι’ ἧς ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ, ποῖα μέτρα πρόκειται νὰ ληφθῶσιν: 1) διὰ τὴν κατάστασιν, ἡ ὁποία ἔχει δημιουργηθῇ διὰ τοὺς κατοίκους τῆς συνοικίας «Ἀναγέννησις», λόγῳ τοῦ ἐκεῖθεν διερχομένου χειμάρρου Χαϊδαρίου–Αἰγάλεω, 2) διὰ τὴν μεταφορὰν τοῦ Πυριτιδοποιείου, ἀπὸ τὴν περιφέρειαν τοῦ ἀνωτέρω συνοικισμοῦ, καὶ 3) διὰ τὸ ἠλεκτροφωτισμὸν τῆς λεωφόρου Ἀθηνῶν κλπ., πρὸς ἀποφυγὴν ἀτυχημάτων.

§49Γ. ΑΥΓΕΡΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ ἐρώτησίς μου, κύριε Πρόεδρε, ἀφορᾷ 4 Ὑπουργεῖα. Πρῶτον, τὸ Ὑπουργεῖον Συγκοινωνιῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων καὶ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Ἀμύνης. Εἶναι τὸ ζήτημα τοῦ χειμάρρου Χαϊδαρίου–Αἰγάλεω. Εἰς τὸν χείμαρρον αὐτόν, ἀπορρίπτονται ὅλα τὰ ἀκάθαρτα νερὰ τῆς περιοχῆς τῶν ἐκεῖ στρατώνων, τὰ ὁποῖα τὸν μετέβαλον εἰς μόνιμον ἑστίαν δυσοσμίας καὶ πάσης μολύνσεως, δι’ ὁλόκληρον τὴν πυκνοκατῳκημένην αὐτὴν περιοχήν. Ἡ βρῶμα καὶ ἡ δυσωδία εἶναι ἀνυπόφοροι, μὲ στρατιὰς ἀπὸ μυῖγες καὶ κουνούπια. Οἱ κάτοικοι εἶναι καταγανακτισμένοι, διότι, παρὰ τὰς συνεχεῖς ἐκκλήσεις τους διὰ τὴν ἐκτέλεσιν ἀγωγοῦ ἀποχετεύσεως καὶ ἀπαλλαγήν των ἀπὸ τὴν ἀνοικτὴν αὐτὴν ἑστίαν πάσης ἀσθενείας, ἑστίαν θανάτου, οὐδεμία ἀπόφασις ἐλήφθη, διὰ τὴν ἐξάλειψίν της. Οἱ Δῆμοι Αἰγάλεω καὶ Χαϊδαρίου, εὑρίσκονται εἰς παντελῆ χρηματικὴν ἀδυναμίαν διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ ἔργου, διὰ τὸ ὁποῖον τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίων Ἔργων ὑπολογίζει, ὅτι ἀπαιτοῦνται 8 ἑκατομμύρια δραχμῶν. Καὶ ὅπως τὸ ἴδιον Ὑπουργεῖον, δι’ ἐγγράφου του, μᾶς ἐγνώρισεν, ἔχει μὲν ὑπ’ ὄψιν του τὴν ἀνάγκην αὐτῆς τῆς ἀποχετεύσεως τῶν ἀκαθάρτων, ἀλλὰ θὰ τὴν καλύψῃ μόλις ἐξασφαλίσει τὰς σχετικὰς πιστώσεις καὶ τοῦτο, λέγει, διότι τὰ ἔργα τῆς ἀποχετεύσεως τῆς Πρωτευούσης, δὲν χρηματοδοτοῦνται ἐκ τοῦ Κρατικοῦ Προϋπολογισμοῦ, ἀλλὰ ἐκ τοῦ ἐπιβληθέντος τέλους ἐπὶ τῶν ἐνοικίων τῶν οἰκοδομῶν τῆς τέως Διοικήσεως Πρωτευούσης. Καὶ ὅτι μέχρι σήμερον, αἱ εἰσπράξεις ἐκ τοῦ τέλους αὐτοῦ, διατίθενται κατὰ κύριον λόγον δι’ ἔργα ὑδρεύσεως ἐξ Ὑλίκης καὶ διὰ τὸν κατασκευαζόμενον κεντρικὸν ἀγωγὸν ἀποχετεύσεως, πρὸ τῆς ἀποπερατώσεως τοῦ ὁποίου δὲν δύναται νὰ λυθῇ τὸ ζήτημα τῆς ἀποχετεύσεως τῆς Πρωτευούσης. Ἂς μοῦ ἐπιτρέψῃ ὁ κ. ὑπουργός, διότι ἔχω καὶ προσωπικὴν ἀντίληψιν πόσον ὑποφέρουν οἱ κάτοικοι ἀπὸ τὸν νοσογόνον αὐτὸν χείμαρρον, ὅτι πρέπει προσωπικῶς νὰ ἐπιληφθῇ τοῦ ζητήματος αὐτοῦ καὶ νὰ ἐξευρεθῇ ὁπωσδήποτε ἡ σχετικὴ πίστωσις διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ ἔργου. Εἶναι ἀπαράδεκτον, νὰ συνεχίζεται τὸ μαρτύριον, χιλιάδων οἰκογενειῶν τῆς περιοχῆς αὐτῆς. Δεύτερον ζήτημα ποὺ ἀφορᾷ τὸ Ὑπουργεῖον Παιδείας, εἶναι ἡ ἀνάγκη ἱδρύσεως Δημοτικοῦ Σχολείου εἰς Συνοικισμὸν Ἀναγέννησις τοῦ Δήμου Αἰγάλεω. Ὁ Συνοικισμὸς αὐτὸς ἀριθμεῖ περὶ τὰς 2 χιλιάδας κατοίκων. Τὰ παιδιὰ τοῦ Συνοικισμοῦ, οἱ μαθηταί, ἀναγκάζονται νὰ κάμνουν καθημερινῶς διαδρομὴν ὁλοκλήρων χιλιομέτρων καὶ μάλιστα τὸν χειμῶνα μέσα ἀπὸ ἀδιαμορφώτους δρόμους διὰ νὰ μεταβοῦν εἰς τὰ Δημοτικὰ Σχολεῖα τοῦ Χαϊδαρίου ἢ τοῦ Αἰγάλεω. Πρόκειται δὲ περὶ κατοίκων τοῦ Συνοικισμοῦ αὐτοῦ βιοπαλαιστῶν, οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχουν τὴν οἰκονομικὴν εὐχέρειαν νὰ στείλουν τὰ παιδιὰ τους εἰς τὸ ἐκεῖ ἰδιωτικὸν σχολεῖον. Τρίτον ζήτημα εἶναι ἡ παρατεινομένη λειτουργία τοῦ Πυριτιδοποιείου Αἰγάλεω, ποὺ ἐγκυμονεῖ διαρκεῖς κινδύνους διὰ τὴν ζωὴν ὑπερδιακοσίων χιλιάδων κατοίκων τῆς περιοχῆς αὐτῆς. Ἡ σοβαρότης τοῦ ζητήματος αὐτοῦ ἐπανειλημμένως ἔχει ἀνακινηθῇ εἰς τὴν Βουλήν, ὅσον καὶ εἰς συνεχεῖς καὶ ἐντατικὰς ἐκκλήσεις καὶ κινητοποιήσεις τῶν κατοίκων καὶ τῶν ὀργανώσεων τῆς περιοχῆς αὐτῆς. Ἡ κατάστασις ὅμως παρατείνεται, παρὰ τὰς ὑποσχέσεις διὰ τὴν ἀπομάκρυνσιν τοῦ Πυριτιδοποιείου καὶ τὸ μαρτύριον τοῦ φόβου ἀπὸ τυχὸν ἀναφλέξεις ἢ ἐκρήξεις ἐδημιούργησε διὰ τοὺς κατοίκους τὴν ἀγωνίαν πλήρους ἐγκαταλείψεως διὰ τὴν ἀσφάλειαν τῆς ζωῆς των. Διατελοῦν ὑπὸ τὴν παγερὰν καὶ φοβερὰν σκιὰν τοῦ θανάτου. Ἡ ἀνάγκη τῆς ἀπομακρύνσεως τῆς πολεμικῆς αὐτῆς βιομηχανίας κατέστη ἐπιβεβλημένη. Κινδυνεύουν νὰ ἀνατιναχθοῦν εἰς τὸν ἀέρα ἀπὸ μίαν ἐνδεχομένην καὶ καθόλου ἀπίθανον ἔκρηξιν, ἡ ὁποία ἠμπορεῖ νὰ ἰσοπεδώσῃ τὰ πάντα. Τέταρτον ζήτημα. Ἡ νέα Λεωφόρος Ἀθηνῶν, ἡ ὁποία στερεῖται ἠλεκτροφωτισμοῦ καὶ τὴν νύκτα οἱ κάτοικοι διὰ νὰ μεταβῶσιν ἀπὸ τὴν μίαν πλευρὰν τῆς ὁδοῦ εἰς τὴν ἄλλην κινδυνεύουν νὰ διαμελισθοῦν ἀπὸ τὴν πυκνοτάτην κίνησιν παντὸς εἴδους αὐτοκινήτων, τυφλούμενοι ἀπὸ τοὺς προβολεῖς των. Συχνὰ εἶναι τὰ ἐκεῖ δυστυχήματα. Κατέστη πραγματικὴ λαιμητόμος. Ἀνάγκη τῆς ταχυτέρας ἠλεκτροφωτίσεώς της.

§50ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ κυρία Μ. Σβώλου, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἐρωτήσεως.

§51Μ. ΣΒΩΛΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, διὰ τοῦ χειμάρρου Χαϊδαρίου ἀποχετεύονται ὅλα τὰ ἀποχωρητήρια τῶν στρατώνων Χαϊδαρίου. Κατὰ τὸν παρελθόντα Σεπτέμβριον εἶχον μεταβῆ ἐπὶ τόπου καὶ εἶδον τὴν περιοχὴν αὐτὴν εἰς μίαν ἐλεεινὴν κατάστασιν, διότι ὁ χείμαρρος πλήρης ἀκαθαρσιῶν τέμνει τὴν συνοικίαν Αἰγάλεω εἰς μῆκος τριῶν χιλιομέτρων. Ἐκ τῆς δυσοσμίας δὲν ἦτο δυνατὸν οὐδ’ ἐπ’ ἐλάχιστον νὰ παραμείνῃ κανείς, χωρὶς νὰ ἐνοχληθῇ, εἶναι δὲ ἀπορίας ἄξιον τὸ πῶς ἀκόμη εὑρίσκονται κάτοικοι τῆς περιοχῆς αὐτῆς ἐν ζωῇ. Διότι ἐκ τῆς δυσοσμίας καὶ τῶν μικροβίων ἡ ὑγεία τῶν κατοίκων συνεχῶς εὑρίσκεται ἐν κινδύνῳ. Μὲ τὸν καύσωνα τοῦ θέρους ὅλοι οἱ περίοικοι κλείουν ἑρμητικῶς τὰ παράθυρά των. Ἡ κατάστασις αὐτὴ ἔγινε γνωστὴ καὶ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίων Ἔργων καὶ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Στρατιωτικῶν. Τὰ Ὑπουργεῖα αὐτὰ ἀπήντησαν, τὸ μὲν ἕνα ὅτι ἀπαιτεῖται δαπάνη 3,5 ἑκατομμυρίων δραχμῶν, τὸ δὲ ἕτερον, ὅτι ἀπαιτεῖται δαπάνη 8 ἑκατομμυρίων δραχμῶν πρὸς κάλυψιν τοῦ χειμάρρου. Ἀπευθυνόμεθα πρὸς τοὺς ἁρμοδίους ὑπουργοὺς καὶ παρακαλοῦμεν ὅπως τὸ ταχύτερον μεριμνήσωσι τοὐλάχιστον διὰ τὴν λῆψιν τῶν καταλλήλων μέτρων ἵνα αἱ ἀκαθαρσίαι αὗται ἀποχετευθῶσιν διὰ κλειστῶν ἀγωγῶν εἰς ἄλλα μέρη. Δεύτερον ζήτημα εἶναι ἡ ὕπαρξις τοῦ Πυριτιδοποιείου. Ἡ πολεμικὴ αὐτὴ μηχανὴ εὑρίσκεται ἀνάμεσα εἰς τὰ σπίτια τοῦ συνοικισμοῦ, τὰ ὁποῖα ἀπέχουν μόλις 6 μέτρα ἀπὸ τὸν τοῖχον τοῦ περιβόλου. Ὅπως ἐπληροφορήθην δέ, συνεχῶς μεταφέρονται ἐκεῖ διάφοροι ἐπικίνδυνοι ἐκκρηκτικαὶ ὗλαι. Εἶναι λοιπὸν ἀνάγκη ἡ πολεμικὴ αὐτὴ μηχανὴ νὰ μεταφερθῇ μακρὰν τῆς περιοχῆς διότι ὑπάρχει φόβος, ὄχι μόνον νὰ ἐπαναληφθοῦν τὰ πρὸ διετίας δυστυχήματα, ἀλλὰ καὶ νὰ ἀνατιναχθῇ ὅλη ἡ περιοχή. Ὅσον ἀφορᾶ τὸ ζήτημα τοῦ ἠλεκτροφωτισμοῦ τῆς λεωφόρου, θὰ παρακαλέσω τὸν ἁρμόδιον ὑπουργόν, ὅπως λάβῃ μέριμναν καὶ διὰ τὸ ζήτημα αὐτό, διότι ὑπάρχει κίνδυνος ἐκ τῆς μεγάλης κινήσεως τῶν διερχομένων αὐτοκινήτων. Παρακαλῶ ἐπίσης καὶ τὸν ὑπουργὸν τῆς Παιδείας, ὅπως μεριμνήσῃ διὰ τὸ ζήτημα τῆς ἱδρύσεως Σχολείου, τοῦ ὁποίου στερεῖται ἡ περιοχὴ αὐτή. Ἐπίσης διὰ τὴν κάλυψιν τοῦ χειμάρρου ὅπου οἱ μαθηταὶ μόλις ἐξέλθουν τῆς περιοχῆς τοῦ σχολείου παίζουν ἐν μέσῳ τῶν ἀκαθαρσιῶν. Ἔχουν μάλιστα συμβῆ νὰ πέσουν ἐντὸς καὶ μικρότερα παιδιά.

§52ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Γιαχνῆς, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἐρωτήσεως.

§53Δ. ΓΙΑΧΝΗΣ. Ἡ Κυβέρνησις ὀφείλει νὰ προσέξῃ ὅλα τὰ ζητήματα, τὰ ὁποῖα ἐξέθεσαν οἱ προλαλήσαντες κύριοι συνάδελφοι, διότι ἐὰν τὰ ζητήματα αὐτὰ δὲν λυθῶσιν ἀμέσως, οἱ κάτοικοι τῆς περιοχῆς αὐτῆς κινδυνεύουν. Εἶναι γνωστὸν βεβαίως, ὅτι οἱ στρατῶνες εἰς τὴν περιοχὴν αὐτὴν ὑπάρχουν ἀπὸ τοῦ 1938. Τότε ἡ στεγαζομένη στρατιωτικὴ δύναμις ἦτο μικρά, σήμερον ὅμως στεγάζονται πολυάριθμοι στρατιῶται καὶ ἔχει γίνει καὶ κέντρον ἐκπαιδεύσεως, τὸ Κ.Ε.Δ. καὶ τὸ Κ.Ε.Β.Ο.Π. Ὅταν εἰς τὴν ἀρχὴν εἶχον δημιουργηθῆ οἱ στρατῶνες, εἶχον γίνει ὡρισμένοι βόθροι καὶ τὰ ἀκάθαρτα ὕδατα ἀποχετεύοντο εἰς αὐτούς. Σήμερον ὅμως ποὺ ὁ Στρατὸς ἐκεῖ ἐπολλαπλασιάσθη, αἱ ἀκαθαρσίαι αὐταὶ διοχετεύονται διὰ τοῦ χειμάρρου. Τὰ παιδιὰ κυριολεκτικῶς τσαλαβουτοῦν καὶ μολύνονται ἀπὸ τὰς ἀκαθαρσίας τοῦ χειμάρρου καὶ αἱ ἀναθυμιάσεις καὶ ἡ δυσοσμία δὲν ἀφήνουν, ἰδίως τὸ καλοκαῖρι τοὺς κατοικοῦντας πλησίον τοῦ χειμάρρου οὔτε καὶ νὰ κοιμηθοῦν ἀκόμα. Οἱ κάτοικοι τῆς περιοχῆς, ἐπανειλημμένως ἔκαμαν διαβήματα καὶ παράπονα εἰς τοὺς ἁρμοδίους. Τὸ Ὑπουργεῖον Βιομηχανίας δι’ ἐγγράφου του ἀπήντησεν, ὅτι ἀπαιτεῖται δαπάνη 3,5 ἑκατομμυρίων δραχμῶν περίπου καὶ τῆς δαπάνης αὐτῆς τὸ 28% θὰ ἔπρεπε νὰ πληρώσῃ ὁ Δῆμος Αἰγάλεω καὶ τὴν ὑπόλοιπον δαπάνην ὁ Δῆμος Περιστερίου, τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Ἀμύνης καὶ ἡ Ἑταιρεία Πυριτιδοποιείου. Οἱ Δῆμοι ὅμως αὐτοὶ ἀδυνατῶσιν νὰ κάμουν τὸ ἔργον αὐτό, τὴν στιγμὴν ποὺ ἔχουν ἀφαιρεθῆ ἀπὸ τοὺς δήμους ὅλα τὰ ἔσοδά των καὶ κινδυνεύουν νὰ μὴ ἠμποροῦν ν’ ἀντεπεξέλθουν εἰς τὰ διοικητικά των ἔξοδα καὶ μόνον. Παρακαλοῦμεν λοιπὸν τοὺς ἁρμοδίους ὑπουργοὺς ὅπως ἐπιληφθῶσιν τοῦ ζητήματος αὐτοῦ καὶ κατασκευασθῇ ταχέως ἀποχετευτικὸς ἀγωγός. Νομίζω δέ, ὅτι ἡ Λεωφόρος Ἀθηνῶν εἶναι ὁ κατ’ ἐξοχὴν δρόμος ποὺ διέρχονται ἐκτὸς τῶν ἄλλων καὶ πολλοὶ ξένοι τουρίσται, μᾶς δυσφημεῖ ἡ θέα τῆς ἀηδίας αὐτῆς τῶν ἀκαθαρσιῶν τοῦ χειμάρρου εἰς τὰ ὄμματα τῶν ξένων. Ὅσον ἀφορᾶ διὰ τὸ ζήτημα τῆς μεταφορᾶς τοῦ Πυριτιδοποιείου, παρακαλοῦμεν τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, ὅπως μεριμνήσῃ διὰ τὴν μεταφορὰν αὐτοῦ καθὼς καὶ τὸν ἀξιότιμον κ. ὑπουργὸν τῆς Παιδείας, ὅπως δι’ ἀποφάσεώς του, ἱδρύσῃ δημοτικὸν σχολεῖον εἰς τὴν συνοικίαν «Ἀναγέννησις» Αἰγάλεω, ὥστε νὰ μὴ ὁδοιποροῦν τὰ μικρὰ παιδιὰ πρὸς μετάβασιν εἰς τὰ ἄλλα σχολεῖα τοῦ Αἰγάλεω, ὑποκείμενα εἰς πλείστους κινδύνους. Ἐπίσης παρακαλοῦμεν τὸν ὑπουργὸν Δημ. Ἔργων, ὅπως μεριμνήσῃ διὰ τὸν ἠλεκτροφωτισμὸν τῆς λεωφόρου πρὸς ἀποφυγὴν δυστυχημάτων. Ἐὰν πάρωμεν τὴν στατιστικὴν καὶ μετρήσωμεν τὴν τροχαίαν κίνησιν, θὰ ἴδωμεν, ὅτι τὰ περισσότερα δυστυχήματα συμβαίνουν εἰς τὴν λεωφόρον αὐτήν. Καὶ ἕνας λόγος σοβαρὸς εἶναι, ὅτι ὁ δρόμος αὐτὸς δὲν φωτίζεται καθόλου. Παρακαλοῦμεν νὰ ληφθῇ σχετικὴ μέριμνα καὶ διὰ τὸ ζήτημα αὐτό, διότι, ἐπὶ τέλους, δὲν εἶναι σωστὸ ἕνας ἀπὸ τοὺς κεντρικώτερους δρόμους, ποὺ ἑνώνει τὴν Ἀθήνα μὲ τὴν ὑπόλοιπη Ἑλλάδα, νὰ πλέῃ εἰς τὸ σκότος.

§54ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Ἠλιόπουλος, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§55Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Συνιστῶ καὶ ἐγώ, κ. Πρόεδρε, τὴν ἀναφορὰν καὶ παρακαλῶ τοὺς ἁρμοδίους ὑπουργούς, ὅπως ἐπιληφθοῦν τῆς ἐξετάσεως καὶ ἐπιλύσεως τῶν θεμάτων, τὰ ὁποῖα θίγονται εἰς αὐτήν.

§56ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Συγκοινωνιῶν καὶ Δημ. Ἔργων, ἔχει τὸν λόγον.

§57Σ. ΓΚΙΚΑΣ. (Ὑπουργ. Συγκ. καὶ Δημοσίων Ἔργων). Θὰ ἀπαντήσω εἰς ὅ,τι ἀφορᾷ τὸ Ὑπουργεῖον Δημ. Ἔργων, καίτοι ἀπήντησα εἰς τὴν ἐρώτησιν τόσον γραπτῶς ὅσον, ἐπίσης, καὶ προφορικῶς, ὅταν ἡ κ. Σβώλου εἶχε τὴν καλωσύνην νὰ μὲ ἐπισκεφθῇ εἰς τὸ γραφεῖον μου. Μοῦ ἐδόθη τότε εὐκαιρία νὰ τῆς ἀναπτύξω εἰς ποίαν κατάστασιν εὑρίσκονται τὰ ζητήματα ἀποχετεύσεως τῆς περιοχῆς Ἀθηνῶν, τὰ ὁποῖα εἶναι μία κληρονομία ἀρκετὰ μακρά. Καὶ αἱ αἰτίαι, αἱ ὁποῖαι ἐπροκάλεσαν καὶ ἐδημιούργησαν αὐτὴν τὴν κατάστασιν εἶναι ἐπίσης γνωσταί, ὥστε παρέλκει, μοῦ φαίνεται, νὰ τὰς ἀναφέρω. Βεβαίως εἶναι, πραγματικῶς, πολὺ δυσμενὴς ἡ κατάστασις ἀποχετεύσεως εἰς τὴν περιοχὴν ἐκείνην, ὅπως καὶ εἰς ἄλλας περιοχὰς ἐπικρατοῦν αἱ ἴδιαι δυσμενεῖς συνθῆκαι ἀποχετεύσεως. Συμφωνῶ ἀπολύτως, ὅτι αὐτὰ τὰ πράγματα, ἐφ’ ὅσον εἶναι δυνατόν, πρέπει νὰ ἐκλείψουν, διότι μᾶς θίγουν, ἰδιαιτέρως δέ, ὅταν παρουσιάζονται εἰς τὴν πρωτεύουσαν τοῦ Κράτους. Ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας, ὅτι τὸ Κράτος, ἡ Κυβέρνησις, δὲν χρηματοδοτεῖ αὐτὰ τὰ ἔργα. Αὐτὰ χρηματοδοτοῦνται ἀπὸ ἕνα εἰδικὸν Ὀργανισμὸν Ἀποχετεύσεως. Δι’ αὐτὸ μάλιστα ἐπεβλήθη καὶ μία φορολογία 3% ἐπὶ τῶν ἐνοικίων τῆς περιοχῆς τοῦ λεκανοπεδίου Ἀθηνῶν. Καὶ ἐθεωρήθη σκόπιμον καὶ ἀναγκαῖον ἀπὸ ἀρκετῶν ἐτῶν, τριῶν ἢ τεσσάρων, ἂν δὲν ἀπατῶμαι, ὥστε ἀπὸ τὰ χρήματα αὐτὰ τὸ μέρος, τὸ ὁποῖον ἀντιστοιχεῖ εἰς τὴν ἀποχέτευσιν, νὰ διατεθῇ διὰ τὸν κεντρικὸν ἀγωγόν, διότι ἄνευ τοῦ κεντρικοῦ ἀγωγοῦ δὲν ἠμπορούσαμεν νὰ πραγματοποιήσωμεν οἱονδήποτε ἄλλο σύστημα. Ὁ κεντρικὸς ἀγωγὸς εὐτυχῶς, εὑρίσκεται ἐν τῷ περατοῦσθαι. Ἐλπίζω τὴν ἄνοιξιν νὰ ἔχῃ περατωθῆ, ἐννοῶ τὸν ἀγωγόν, ὁ ὁποῖος ἀρχίζει ἀπὸ τὰ Πατήσια καὶ καταλήγει εἰς τὸ Κερατσίνι καὶ διὰ τὸν ὁποῖον ἐδαπανήσαμεν ἑκατοντάδας ἑκατομμυρίων. Ἤδη ἔχομεν προχωρήσει ἀπὸ πλευρᾶς προεισπράξεως διὰ τὴν ἐπίσπευσιν τοῦ ἀγωγοῦ μέχρι τοῦ 1960, δηλαδή, τὰς εἰσπράξεις, τὰς ὁποίας προβλέπομεν ἐκ τῆς φορολογίας αὐτῆς τοῦ 3% τὰς ἔχομεν προεισπράξει μέχρι τοῦ 1960. Προχωροῦμεν τόσον ἀπὸ πλευρᾶς κεντρικοῦ ἀγωγοῦ, ὅσον καὶ ἀπὸ τῆς ἄλλης πλευρᾶς, ὥστε νὰ ἐντοπίσωμεν τὰς ἀνάγκας, νὰ τὰς ἱεραρχήσωμεν ἀπὸ ἀπόψεως ἐπείγοντος, διὰ νὰ ἠμπορέσωμεν λίαν προσεχῶς νὰ ἱκανοποιήσωμεν τὰς ἀπαιτήσεις αὐτὰς τῶν κατοίκων. Ἡ περίπτωσις Χαϊδαρίου–Αἰγάλεω ἔχει μελετηθῆ ἐπίσης. Κάμνω μίαν παρέκβασιν διὰ τὸν κ. Αὐγερόπουλον, ὅτι γνωρίζω τὸ Αἰγάλεω καὶ ὅλην τὴν περιοχὴν Ἀθηνῶν ὅπως καὶ οἱ περισσότεροι βουλευταὶ Ἀθηνῶν καὶ τὸ ἐνδιαφέρον μου εἶναι τοὐλάχιστον ἴσον μὲ τὸ ἰδικόν των. Ἑπομένως, γνωρίζω, ὅλας αὐτὰς τὰς περιπτώσεις καὶ εἶμαι βέβαιος, ὅτι εἰς περίπτωσιν, κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ εὑρεθῇ κάποια σχετικὴ οἰκονομικὴ εὐχέρεια, θὰ καταβάλωμεν κάθε προσπάθειαν, ἀρχίζοντες ἀπὸ τοῦ χειροτέρου, διὰ νὰ βελτιώσωμεν οὐσιωδῶς τὴν κατάστασιν, ἡ ὁποία ὅμως —πρέπει νὰ τὸ ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας— δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ βελτιωθῇ ἀμέσως. Θὰ ἀπαιτηθῇ ἀρκετὸν χρονικὸν διάστημα διὰ νὰ ἠμπορέσωμεν νὰ ἐξαφανίσωμεν αὐτὲς τὶς πληγὲς τῶν Ἀθηνῶν. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ ζήτημα τοῦ ἠλεκτροφωτισμοῦ, τὸ ὁποῖον ἐθεωρήθη, ὅτι ὑπάγεται εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Ὑπουργείου Δημ. Ἔργων, νομίζω, ὅτι εἶναι ἔργον καθαρῶς δημοτικόν. Ἑπομένως οἱ ἀντίστοιχοι Δῆμοι θὰ πρέπει νὰ συνεννοηθοῦν καί, ὅπως γίνεται καὶ διὰ τὴν λεωφόρον Συγγροῦ, νὰ εὑρεθῇ ἕνα μέσον ὥστε νὰ ἠλεκτροφωτισθῇ καὶ ὁ δρόμος αὐτὸς διὰ νὰ παύσουν τὰ ἀτυχήματα.

§58Ν. ΜΑΡΤΗΣ. (Ὑπ. Βιομ.). Κύριε Πρόεδρε, ἓν τμῆμα τῆς ἐρωτήσεως ἀφορᾷ καὶ ἐμέ, τὸ Ὑπουργεῖον Βιομηχανίας, τὸ θέμα δηλαδὴ τῆς μεταφορᾶς τοῦ Πυριτιδοποιείου. Ὅπως γνωρίζετε, κύριοι συνάδελφοι, σημαντικὸς ἀριθμὸς ἐργατῶν ἐργάζεται εἰς τὸ Πυριτιδοποιεῖον. Ἤδη ἔχει γίνει μεταφορὰ ὡρισμένων μηχανημάτων καὶ ἐξετάζεται τὸ ζήτημα τῆς μεταφορᾶς ὁλοκλήρου τοῦ ἐργοστασίου, ἀλλ’ ὡς ἀντιλαμβάνεσθε αὕτη ἀπαιτεῖ τεραστίας δαπάνας καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ πραγματοποιηθῇ ἀπὸ τῆς μιᾶς ἡμέρας εἰς τὴν ἄλλην, ὅταν, μάλιστα, ὅπως σᾶς εἶπον, τὸ ἐργοστάσιον ἀπασχολῇ τόσον προσωπικόν. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ θέμα τοῦ ἠλεκτροφωτισμοῦ τῆς ὁδοῦ, σᾶς εἶπε καὶ ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Δημ. Ἔργων, ὅτι δι’ αὐτὴν δὲν ἔχει ὑποχρέωσιν ἡ Η.Ε.Α.Π., διότι πρόκειται περὶ δρόμου, ὁ ὁποῖος δὲν ἐμπίπτει εἰς τὰς ὑποχρεώσεις αὐτῆς. Εἶναι θέμα Δήμων καὶ Ταμείων Μονίμων Ὁδοστρωμάτων.

§59Σ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ ἀπάντησις τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Δημ. Ἔργων, δὲν ἱκανοποιεῖ κατὰ τοῦτο, ὅτι δὲν λαμβάνεται ὑπ’ ὄψει, ὅτι δὲν πρόκειται ἁπλῶς περὶ ἑνὸς συνήθους ρεύματος, ὅπως τὰ ἄλλα ρεύματα, τὰ ὁποῖα ἐπίσης διαβρέχουν τοὺς ἄλλους συνοικισμούς. Ἐδῶ τὸ μέγα πρόβλημα εἶναι οἱ βόθροι τοῦ στρατῶνος Χαϊδαρίου. Ὅλες οἱ ἀκαθαρσίες τοῦ στρατῶνος διοχετεύονται εἰς τοὺς συνοικισμοὺς τῶν κατῳκημένων περιοχῶν. Βέβαια, ὑπάρχει καὶ τὸ ζήτημα τοῦ ρεύματος, τὸ ὁποῖον πλημμυρίζει. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Προνοίας ἔχει γνῶσιν τοῦ θέματος, διότι τὸν περασμένον χειμῶνα ἐπενέβη καὶ παρέσχε βοήθειαν εἰς 4–5 οἰκογενείας, τῶν ὁποίων κατεστράφησαν τὰ σπίτια. Ἀλλὰ πέραν τούτου ὑπάρχει τὸ βασικὸν αὐτὸ πρόβλημα τῆς διοχετεύσεως τῶν ἀκαθαρσιῶν τῶν στρατώνων εἰς τὰς κατῳκημένας περιοχάς. Διὰ τοῦτο τὸ πρόβλημα παρουσιάζεται ἐξαιρετικῶς ἐπεῖγον καὶ ἐξαιρετικῶς ἐνδιαφέρον. Θὰ ἔπρεπε, ἑπομένως, νὰ ληφθῇ εἰδικὴ μέριμνα ἀκριβῶς, διότι παρουσιάζει αὐτὴν τὴν ἰδιάζουσαν μορφήν. Ἡ δαπάνη τῶν 3,5 ἑκατ., ὅπως ὑπολογίζει τὸ Ὑπουργεῖον Δημ. Ἔργων, ἢ τῶν 8 ἑκατ., ὡς τὴν ὑπολογίζει τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Ἀμύνης, δὲν εἶναι τοιαύτη, ὥστε νὰ ἐμποδίζῃ τὴν κατασκευὴν τῶν ἔργων ἀποχετεύσεως. Περαιτέρω, ὁ μαθηματικὸς καταμερισμὸς τῆς δαπάνης εἰς τοὺς ἐνδιαφερομένους δὲν εἶναι ἀπολύτως ὀρθός, διότι κυρίως τὸ βάρος τῆς δαπάνης θὰ πρέπει νὰ ἀναλάβῃ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθν. Ἀμύνης, ἀκριβῶς διότι πρόκειται διὰ τοῦ ἀγωγοῦ νὰ παροχετευθοῦν οἱ ἀκαθαρσίες τῶν στρατώνων τοῦ Χαϊδαρίου. Ἐὰν ἐπρόκειτο περὶ ἰδιώτου, διὰ προσωρινῶν μέτρων τοῦ Εἰρηνοδίκου θὰ ὑπεχρεοῦτο ὁ κάτοχος τῶν στρατώνων Χαϊδαρίου νὰ βελτιώσῃ τὴν κατάστασιν, ὥστε νὰ ἀπαλλαγοῦν αἱ πέριξ κατῳκημέναι περιοχαὶ ἀπὸ τὴν δυσάρεστον ἐνόχλησιν. Ἐφόσον πρόκειται περὶ Δημοσίου Ὀργανισμοῦ, θὰ πρέπει νὰ εὑρεθῇ τρόπος νὰ διορθωθῇ ἡ κατάστασις αὐτή.

§60Γ. ΑΥΓΕΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε ὑπουργέ, νομίζω, ὅτι τὸ ταχύτερον πρέπει νὰ γίνῃ αὐτὸ τὸ ἔργον καὶ παρακαλῶ νὰ ἐπιληφθῆτε προσωπικῶς. Ἕως ὅτου ὅμως γίνῃ, θὰ πρέπει νὰ ληφθῇ μέριμνα ἀπὸ τοὺς στρατῶνας, νὰ σταματήσουν αὐτὲς οἱ ἀκαθαρσίες νὰ διοχετεύωνται εἰς τὸν χείμαρρον. Ἂς κυττάξῃ ἡ Μηχανικὴ Ὑπηρεσία τοῦ Ὑπουργείου σας ἢ τοῦ Ὑπουργείου Ἐθν. Ἀμύνης πῶς θὰ ἀπαλλαγῇ ὁ τόπος ἀπὸ τὴν σημερινὴν κατάστασιν ἕως ὅτου φθάσῃ ἐκεῖ πέρα ἡ ἀποχέτευσις.

§61Σ. ΓΚΙΚΑΣ. (Ὑπουργ. Συγκ. καὶ Δημοσίων Ἔργων). Νομίζω, ὅτι σᾶς ἔχω δώσει ἀπάντησιν πλήρη εἰς τὸ ἐρώτημα, ὅλοι ἀναγνωρίζομεν, ὅτι ὑπάρχει θέμα. Ὅπως ἐπίσης καὶ σεῖς πρέπει νὰ ἀναγνωρίζετε, ὅτι ὑπάρχουν θέματα παρόμοια εἰς ἄλλας περιοχάς. Ἀναγνωρίζω, ὅτι ἔχει ἀρκετὴν σειρὰν ἐπείγοντος. Σᾶς δηλῶ, ὅτι τὸ μελετοῦμε τὸ θέμα καί, ὅτι θὰ εἴμεθα εὐτυχεῖς ἐὰν κατορθώσωμεν νὰ τὸ ἐπιλύσωμεν τὸ δυνατὸν ταχύτερον.

§62ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Κωστόπουλος, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ Δημάρχου καὶ τῶν Προέδρων Συλλόγων, Δικηγορικοῦ, Ἰατρικοῦ, Φαρμακευτικοῦ, Ὀδοντιατρικοῦ καὶ λοιπῶν Σωματείων καὶ Ὀργανώσεων Καλαμῶν, αἰτούντων τὴν κατασκευὴν ὑπὸ τῆς ΔΕΗ τῶν ἀπαραιτήτων γραμμῶν ρεύματος ὑψηλῆς τάσεως εἰς τοὺς κεντρικοὺς τομεῖς τῆς πόλεως κλπ.

§63Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε ὑπουργέ, νομίζω, ὅτι σᾶς ἔχει ἀπασχολήσει κατ’ ἐπανάληψιν τὸ θέμα αὐτὸ τοῦ ἠλεκτροφωτισμοῦ τῆς πόλεως Καλαμῶν, ὁ ὁποῖος εὑρίσκεται εἰς μίαν οἰκτρὰν δυσχέρειαν νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὰς ἀνάγκας τῆς διαρκῶς αὐξανομένης καταναλώσεως. Νομίζω δέ, ὅτι προσφάτως καὶ ὁ Δήμαρχος Καλαμῶν προέβη εἰς ὡρισμένα διαβήματα. Τοῦ ἐδόθησαν διάφοροι ὑποσχέσεις καὶ πρέπει νὰ ἐκπληρωθοῦν, διότι εἰσήλθομεν εἰς τὸν χειμῶνα καὶ θὰ πρέπει ν’ ἀντιμετωπισθῇ ἡ κατάστασις κατὰ τὸν καλλίτερον τρόπον.

§64ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Λαντζούνης, ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§65Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, εἶναι γνωστὸν καὶ εἰς ὑμᾶς, ἀπὸ τὰ ἐπανειλημμένα διαβήματα, τὰ ὁποῖα ἔχομεν κάμνει καὶ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον καὶ εἰς τὴν Δ.Ε.Η., ὅτι ἡ πόλις τῶν Καλαμῶν ἀπειλεῖται νὰ εὑρεθῇ τὸν χειμῶνα εἰς τὸ σκότος. Νομίζω, ὅτι ὑμεῖς, εἴχατε δώσει ὁδηγίας εἰς τὴν Δ.Ε.Η., νὰ προβῇ εἰς τὴν ἐγκατάστασιν ὡρισμένων μηχανημάτων. Ἡ Δ.Ε.Η. δὲν ἔστερξεν εἰς τοῦτο. Καὶ προχθὲς εἶχον συνεδρίασιν τὰ διάφορα Σωματεῖα τῶν Καλαμῶν καὶ ἀπεφάσισαν νὰ κλείσουν εἰς ἔνδειξιν διαμαρτυρίας, διότι τὸ ζήτημα αὐτὸ χρονίζει. Καὶ δὲν εἶναι μόνον αὐτό. Ἀπὸ διετίας καὶ πλέον ἡ Δ.Ε.Η. ἔχει σταματήσει κάθε ἐργασίαν εἰς τὴν περιφέρειαν τοῦ Νομοῦ Μεσσηνίας. Ἀπὸ διετίας, εἰς ἐπανειλημμένα διαβήματα καί ὅταν εἶχεν ἐπισκεφθῆ τὴν πόλιν τῶν Καλαμῶν ὁ κ. ὑπουργός, ὁ προκάτοχός σας, ἐζητήσαμε τὴν ἐπέκτασιν τοῦ ἠλεκτροφωτισμοῦ εἰς τὸν Νομὸν Μεσσήνης καὶ ἡ Ὑπηρεσία τῆς ΔΕΗ ἐδήλωσεν, ὅτι ἐκ τῶν πρώτων θὰ γίνῃ ἡ ἐπέκτασις, ἀλλὰ ἀπὸ διετίας καὶ ἐντεῦθεν οὐδεμία ἐπέκτασις τοῦ ἠλεκτροφωτισμοῦ εἰς τὴν Μεσσηνίαν ἔγινε. Ἐδῶ διατίθενται ἑκατοντάδες ἑκατομμύρια διὰ τὴν ἐνίσχυσιν τῆς ΔΕΗ ἐνῷ εἰς ὅλα τὰ ἄλλα σημεῖα τῆς Ἑλλάδος γίνεται ἐπέκτασις τοῦ δικτύου, ἐν τούτοις εἰς τὴν Μεσσηνίαν δὲν ἔχει γίνει καμμία ἐπέκτασις. Ἡ ΔΕΗ ἀδιαφορεῖ πλήρως διὰ τὴν Μεσσηνίαν, ἡ ὁποία ἀναμένει ἀπὸ ὑμᾶς νὰ παρέμβητε εἰς τὴν ΔΕΗ καὶ νὰ συστήσετε νὰ προχωρήσῃ εἰς τὸ ἔργον καὶ νὰ κάμῃ τὴν ἐπέκτασιν, δεδομένου, ὅτι ὁ ἁρμόδιος Διευθυντὴς τῆς ΔΕΗ εἶπεν, ὅτι ἐκ τῶν πρώτων θὰ κάμῃ τὴν ἐπέκτασιν καὶ ἀπὸ διετίας οὐδεμία ἐπέκτασις τοῦ ἠλεκτροφωτισμοῦ ἔχει γίνει.

§66Ν. ΜΑΡΤΗΣ. (Ὑπ. Βιομ.). Ἡ ἐφαρμογὴ τοῦ μεμονομένου τιμολογίου, κύριοι συνάδελφοι, συνετέλεσεν ὥστε νὰ ὑπάρξῃ μία αὔξησις καταναλώσεως. Εἰς τὰς Καλάμας πράγματι, ὑπάρχει τὸ ἑξῆς θέμα, θέμα ἐπεκτάσεως μέχρι τοῦ ἐργοστασίου Καρέλα, νομίζω, ὅτι ἤρχισε, καὶ δεύτερον θέμα, τοποθετήσεως μετασχηματιστῶν. Ἡ ΔΕΗ ὑπέγραψεν ἤδη ἀπόφασιν καὶ θὰ τοποθετηθοῦν λίαν συντόμως καὶ νομίζω, ὅτι δὲν ὑπάρχει κανεὶς λόγος ἀνησυχίας τῶν κατοίκων τῶν Καλαμῶν, ὅτι εἶναι δυνατὸν αἱ Καλάμαι νὰ ἀντιμετωπίσουν τὸν χειμῶνα θέμα ρεύματος.

§67Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Οὐδεμία ἐπέκτασις ἔχει γίνει, τοῦ δικτύου εἰς τὴν ὕπαιθρον, ἐνῷ εἰς ὅλα τὰ ἄλλα μέρη ἔχει γίνει. Δὲν ἐνδιαφέρει μόνον ἡ πόλις τῶν Καλαμῶν, ἐνδιαφέρει καὶ ἡ ὕπαιθρος.

§68Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε ὑπουργέ, εἶμαι βέβαιος, ὅτι χάρις εἰς τὴν πρωτοβουλίαν, ἡ ὁποία σᾶς διακρίνει, θὰ ἐπιβάλετε ἐπὶ τέλους εἰς τὴν ΔΕΗ νὰ λάβῃ τὰ δέοντα μέτρα. Ἡ ἀπορία, ποὺ γεννᾶται εἰς ὅλους εἶναι ἡ ἑξῆς: Ὅταν ἐψηφίσθη ὁ νόμος τῆς ἐπεκτάσεως τῆς ΔΕΗ ἐψηφίσθη, διότι ἐπερίσσευεν ἀκατανάλωτον ἠλεκτρικὸν ρεῦμα. Καὶ διὰ νὰ διοχετευθῇ τὸ ρεῦμα αὐτὸ ἀπεφάσισε τὸ Κράτος δι’ ἐπιδοτήσεως νὰ πληρώνῃ τὴν διαφορὰν τῆς τιμῆς τοῦ ρεύματος. Ἐνῷ ἀρχικῶς, σκέψις τοῦ νόμου ἦτο νὰ γίνῃ κατανάλωσις τοῦ περισσεύματος ρεύματος, κατορθώνει ἡ ΔΕΗ ὄχι μόνον νὰ μὴ ἐξυπηρετῇ τὸν σκοπὸν τοῦ νόμου, ἀλλὰ νὰ ἀντιμετωπίζῃ τὰς σχετικὰς τεχνικὰς δυσχερείας μὲ ρυθμὸν τελείως ἀντίθετον πρὸς τὴν ἐν γένει πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως καὶ τοῦ ψηφισθέντος νόμου. Εἶμαι βέβαιος, ὅτι θὰ ἐπιβάλετε ἐπὶ τέλους εἰς τὴν ΔΕΗ μίαν κατανόησιν καὶ τοῦ πνεύματος τοῦ ψηφισθέντος νόμου, ἀλλὰ καὶ τῆς γενικῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως.

§69Ν. ΜΑΡΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Βιομηχανίας). Πάντως, οὐδεὶς δύναται νὰ ἀρνηθῇ τὸ τεράστιον ἐνδιαφέρον τῆς Κυβερνήσεως διὰ τὴν ἐπέκτασιν τῆς ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας. Προχθὲς ὑπεγράψαμεν τὴν σύμβασιν διὰ τὸ δεύτερον μηχάνημα. Ὑπεγράφη σύμβασις διὰ τὸν Ἀχελῶον καὶ καταβάλλονται προσπάθειαι νὰ ἱκανοποιηθοῦν ὅλαι αἱ ἀνάγκαι.

§70ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ἀναφορὰ τῶν ἐλευθέρων ἁλιέων Μεσολογγίου, δεδομένου, ὅτι ὁ ἐγγεγραμμένος νὰ ὁμιλήσῃ βουλευτὴς κ. Σταυρόπουλος, ἀπουσιάζει, διαγράφεται. Ὁ κ. Μ. Στεφανίδης, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ Κοινοτικοῦ Συμβουλίου Μελετιάνων Εὐβοίας, διαμαρτυρομένου δι’ ἀπειλουμένην κατάρρευσιν οἰκιῶν τοῦ χωρίου ἐξ ἀπηγορευμένης ἐξορύξεως λιγνίτου κάτωθι τοῦ χωρίου ἀπὸ τὴν Α.Ε. Ἐπιχειρήσεων.

§71Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὴν περιοχὴν τῶν Κοτυλαίων χωρίων τῆς ἐπαρχίας Καρυστίας καὶ εἰδικώτερον εἰς τὰ χωρία Μελενιάνων, Καρασαλιάνων, Βιτάλων, Κολλιάνων καὶ Χαροκόπου, ἡ Ἀνώνυμος Ἑταιρεία Ἐπιχειρήσεων Ἀνθρακορυχείων Κύμης, συνεχίζουσα τὴν ἐκμετάλλευσιν τῶν λιγνιτοφόρων στρωμάτων, προβαίνει ἐξακολουθητικῶς κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη εἰς ἐξορύξεις λιγνίτου καὶ κάτωθι τῶν κατῳκημένων χώρων εἰς ἀκτῖνα ἐκ τοῦ νόμου ἀπηγορευμένην. Συνεπείᾳ τῶν ἀπηγορευμένων αὐτῶν ἐξορύξεων, προεκλήθησαν κολοσσιαῖαι ζημίαι καὶ βλάβαι εἰς κατοικίας πτωχῶν ἐργατῶν, καταρρεύσεις οἰκιῶν, ρωγμαὶ εἰς ναοὺς καὶ ἀπώλειαι πηγῶν ὕδατος. Ἐπιπροσθέτως, διὰ τῆς λειτουργίας τῶν πλυντηρίων ὑπολειμμάτων λιγνίτου καὶ τῆς διασπορᾶς τῆς ἐκ τούτων ἰλύος, προξενήθησαν μεγάλαι ζημίαι εἰς ποτιστικὰ ἀγροτικὰ κτήματα ὁλοκλήρου τῆς περιοχῆς μέχρι Πλατάνας καὶ προξενεῖται γενικωτέρα βλάβη τῆς δημοσίας ὑγείας. Ἐκ παραλλήλου ἡ Ἑταιρεία, μὲ τὴν θρασεῖαν αὐτὴν συμπεριφοράν της, προβαίνει εἰς αὐθαιρέτους πράξεις καὶ ἐνεργείας εἰς βάρος τῶν χωρίων αὐτῶν, ἀπειλεῖ τοὺς κατοίκους καὶ ἐνεργεῖ ἀπαλλοτριώσεις ἐπιδιώκουσα τὸν καθορισμὸν ποσοῦ ἀποζημιώσεως καὶ ἔχει προκαλέσει τὴν γενικὴν ἀγανάκτησιν, ἐνῷ τὸ Κράτος δὲν ἐμερίμνησε μέχρι τοῦδε νὰ ἀποκαταστήσῃ τὰς ζημίας, ἐκ τοῦ εἰδικοῦ κονδυλίου 10% ἐπὶ τοῦ πωλουμένου λιγνίτου. Παρακαλῶ, τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Βιομηχανίας, νὰ λάβῃ κατεπείγοντα μέτρα νομίμου προστασίας τῶν ἀναξιοπαθούντων αὐτῶν ἀνθρώπων, διὰ τῆς ἀπαγορεύσεως τῆς συνεχίσεως τῆς ἐξορύξεως κάτωθι τῶν κατῳκημένων αὐτῶν περιοχῶν καὶ χωρίων, ἐπιβαλλομένων βαρυτάτων κυρώσεων διὰ τὰς παραβάσεις αὐτὰς τῆς Ἑταιρείας.

§72Ν. ΜΑΡΤΗΣ. (Ὑπ. Βιομηχανίας). Δι’ ὑπουργικῆς ἀποφάσεως ἔχει καθορισθῆ μία ζώνη ἀσφαλείας 140 περίπου μέτρων, ἀπὸ τὰ ἀκραῖα σπίτια τοῦ χωρίου αὐτοῦ. Ἐντὸς τῆς ζώνης αὐτῆς, ἀπαγορεύεται πᾶσα ἐργασία. Ἔγινε μία στοὰ κεκλιμένη, ἡ ὁποία ἦτο ἀπαραίτητος, διὰ τὴν ὑγιεινὴν ἐργασίαν τῶν ἐργαζομένων. Μέσα εἰς τὰς στοὰς διοχετεύεται ἀὴρ καὶ εἶναι διὰ τὴν ἀσφάλειαν τῶν ἰδίων τῶν ἐργαζομένων. Πάντως σᾶς πληροφορῶ, ὅτι ἐνῷ πρὸ διμήνου ἐγένετο ἔλεγχος, ἤδη διέταξα καὶ πάλιν αὐτὰς τὰς ἡμέρας νὰ ὑπάγῃ ἄλλος ἐπιθεωρητὴς νὰ ἐξετάσῃ.

§73Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, ἡ Ἑταιρεία χρησιμοποιεῖ διάφορα προσχήματα καὶ παραβιάζει καὶ καταστρατηγεῖ τοὺς ἰσχύοντας νόμους καὶ τὰς διαταγὰς τοῦ Ὑπουργείου. Ἀποτελεῖ καθαρὰν πρόφασιν ὁ ἰσχυρισμὸς της, ὅτι ἠνοίχθη μία στοὰ πρὸς ἐξαερισμὸν τῶν στοῶν, διότι ἐπωφελουμένη τῆς εὐκαιρίας αὐτῆς, προέβη εἰς νέας ἐξορύξεις κάτωθι τῶν ρηθέντων χωρίων. Συνεχῶς καταρρέουν οἰκήματα καὶ πρέπει νὰ ληφθοῦν αὐστηρότατα μέτρα, ν’ ἀποκατασταθοῦν αἱ προξενηθεῖσαι ζημίαι καὶ βλάβαι, διὰ καταβολῆς δικαίας καὶ ἱκανοποιητικῆς ἀποζημιώσεως καὶ νὰ μὴ ἐπιτραπῇ νέα ἀπαλλοτρίωσις εἰς βάρος τῶν χωρίων καὶ τῶν κατοίκων των. Πρέπει νὰ ἐπισημανθῇ παρ’ ὑμῶν, κύριε ὑπουργέ, ἡ βαρυτάτη εὐθύνη τῆς Ἐπιθεωρήσεως Μεταλλείων, ἥτις ὀφείλει νὰ προστατεύσῃ τὸν πτωχὸν καὶ ἀδικούμενον αὐτὸν κόσμον.

§74ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Βρανόπουλος, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς κατοίκων Χολαργοῦ, αἰτουμένων τὴν ἀπομάκρυνσιν τοῦ ἐργοστασίου ὀπτικῶν.

§75Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὴν περιφέρειαν Χολαργοῦ, ἔχει ἱδρυθῆ πρὸ ὀλίγων ἐτῶν ἕνα ἐργοστάσιον ὀπτικῶν. Τὸ ἐργοστάσιον αὐτό, εἶναι τόσον θορυβῶδες, ὥστε ἔχει καταστήσει προβληματικὴν τὴν παραμονὴν τῶν πέριξ οἰκούντων κατοίκων καὶ πρέπει ν’ ἀπασχολήσῃ τὸν ὑπουργὸν τῆς Βιομηχανίας, νὰ ληφθοῦν μέτρα διὰ νὰ ἐξασφαλίσωμεν τὴν ἡσυχίαν τῶν κατοίκων Χολαργοῦ. Ἡ ἐρώτησίς μου, δὲν εἶναι μόνον διὰ τὸ ἐργοστάσιον αὐτό. Ἔχει περιεχόμενον γενικὸν καὶ παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ ἐπιληφθῇ τοῦ θέματος τῆς παραμονῆς τῶν ἐργοστασίων ἐντὸς τῆς πόλεως τῶν Ἀθηνῶν καὶ εἰς μικρὰν ἀπόστασιν, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ζήσουν οἱ ἄνθρωποι, ὅταν ἔχουν πλησίον των ἐργοστάσια, τὰ ὁποῖα δημιουργοῦν θόρυβον. Πρέπει νὰ ἐξασφαλίσωμεν τὴν ἡσυχίαν τῆς πόλεως. Ἐνδεικτικῶς ἀναφέρω ἕτερον ἐργοστάσιον, τοῦ «Ἄντλαντος», τὸ ὁποῖον ὄχι μόνον θόρυβον δημιουργεῖ, ἀλλὰ ἔχει τεθῆ ἐν κινδύνῳ καὶ ἡ ζωὴ τῶν παιδιῶν. Κατὰ τὴν τελευταίαν ἐξέτασιν, ἡ ὁποία ἐγένετο ἐνώπιον τοῦ Ὑγειονομικοῦ Κέντρου, 40% τῶν παιδίων τῆς συνοικίας αὐτῆς εὑρέθησαν προφυματικά, διότι αὐτὸς ὁ κύριος ἔλαβε μίαν ἄδειαν τὸ 1939 δι’ ἐργοστάσιον τούβλων καὶ τὸ μετέτρεψεν εἰς ἐργοστάσιον τσιμέντων. Ἐπὶ τόπου μετέβησαν, πρὸ ἐτῶν, οἱ ἁρμόδιοι ὑπουργοὶ καὶ τοῦ ἐτάχθη 3ετὴς προθεσμία νὰ φύγῃ, ἐντὸς τοῦ πρώτου ἔτους νὰ εὕρῃ τὸν τόπον, τὸ δεύτερον νὰ μεταφέρῃ τὸ ἐργοστάσιον καὶ τὸ τρίτον νὰ φύγῃ ἐντελῶς. Λέγω δέ, ὅτι θὰ πάρῃ παράτασιν. Παρακαλῶ, τὸν κ. ὑπουργόν, νὰ μελετήσῃ γενικῶς τὸ θέμα τῆς παραμονῆς τῶν ἐργοστασίων, νὰ ὑπάγουν μακρὰν τῶν Ἀθηνῶν καὶ νὰ μὴ δίδωνται ἄδειαι νέαι, ἂν θέλωμεν νὰ κάμνωμεν κἄτι ποὺ ἀφορᾷ καὶ τὴν ἀστυφιλίαν τῆς πόλεως τῶν Ἀθηνῶν.

§76Ν. ΜΑΡΤΗΣ. (Ὑπ. Βιομηχανίας). Διὰ μὲν τὸ πρῶτον ἐργοστάσιον, αὐτὸ λειτουργεῖ ἀπὸ τὸ 1950. Αἱ συνθῆκαι δὲν μετεβλήθησαν ἔκτοτε. Τώρα οἱ κάτοικοι λέγουν, ὅτι τοὺς ἐνοχλεῖ. Διὰ τὸ ἄλλο ἐργοστάσιον, τοῦ «Ἄτλαντος», θὰ κάμω προσωπικῶς αὐτοψίαν, θὰ σᾶς εἰδοποιήσω, ἴσως τὴν ἐρχομένην ἑβδομάδα, νὰ ὑπάγωμεν νὰ τὸ ἴδωμεν. Ἀλλὰ θέλω, ἐπ’ εὐκαιρίᾳ, νὰ εἴπω, τὸ ἑξῆς: Ὅτι ὀρθὸν εἶναι ἡ παρέκτασις τοῦ ἐργοστασίου νὰ μὴ γίνῃ ἐντὸς τῆς πόλεως τῶν Ἀθηνῶν, ἀλλὰ ἡ τακτικὴ ἡ ὁποία τηρεῖται, μὲ τὸν παραμικρὸν θόρυβον νὰ ζητῆται ἡ μεταφορὰ τοῦ ἐργοστασίου καὶ αὐτὴ εἶναι πολὺ ἐπικίνδυνος. Εἰς ὅλας τὰς πόλεις τοῦ κόσμου, τὰ ἐργοστάσια εἶναι ἐντὸς τῆς πόλεως. Ἂν τὸ ἐφαρμόσωμεν ὡς ἀρχὴν γενικὴν καὶ μὲ τὸ παραμικρὸν δεχόμεθα τὴν μεταφοράν, τότε ἡ βιομηχανία μας θὰ ὑπάγῃ περίπατον.

§77Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε ὑπουργέ, ὅσον ἀφορᾷ τὸ ἐργοστάσιον Χολαργοῦ, τὸ 1950 ἠδύνατο νὰ μὴ δοθῇ ἡ ἄδεια αὐτή, εἰς τόσον πολυσύχναστον σημεῖον. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ ἐργοστάσιον τοῦ «Ἄτλαντος», χαίρω ἰδιαιτέρως διὰ τὴν δήλωσίν σας, ὅτι θὰ μεταβῆτε ἐπὶ τόπου, ὅπως μετέβησαν καὶ οἱ κ.κ. Ψαρρέας καὶ Παπαληγούρας, καὶ θὰ διαπιστώσητε τὴν ἀνάγκην τῆς μεταφορᾶς αὐτοῦ. Εἶναι ἀνάγκη νὰ δώσητε τὴν ἡσυχίαν καὶ τὴν ὑγείαν εἰς τόσα πτωχόπαιδα.

§78ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς ὥρας συζητήσεως, ἐπὶ ἀναφορῶν καὶ ἐρωτήσεων, εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ.

Συνεχίζεται ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως, διὰ τὸ μεταλλεῖον Λαρύμνης. Θὰ πρέπει νὰ τερματισθῇ ἀπόψε ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως αὐτῆς καὶ παρακαλῶ τοὺς ρήτορας, νὰ συμβάλουν εἰς τοῦτο. Διότι, ἄλλως, δὲν ὑπάρχει ἔλεγχος, ἐφ’ ὅσον συνεχίζεται ἐπ’ ἄπειρον ἡ συζήτησις μιᾶς ἐπερωτήσεως. Ὁ κ. Τ. Βουλόδημος, ἔχει τὸν λόγον.

§79Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἄλλη ἐπερώτησις θὰ συζητηθῇ ἀπόψε, κύριε Πρόεδρε;

§80ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὄχι.

§81Τ. ΒΟΥΛΟΔΗΜΟΣ. Δὲν πρόκειται, κύριοι συνάδελφοι, νὰ σᾶς καταπονήσω, διότι τὸ θέμα ἐξηντλήθη ἀπὸ τοὺς ἀγορητὰς τῶν προηγουμένων συνεδριάσεων. Ἄλλως τε, δὲν ἐννοῶ καὶ δὲν πρέπει νὰ ἐπαναλάβω τὰ ἴδια, θὰ σταθῶ μόνον ἐπὶ ὡρισμένων σημείων. Ἐκ τῆς σαφοῦς καὶ ἐξονυχιστικῆς ἀγορεύσεως τοῦ σεβαστοῦ μου καθηγητοῦ καὶ συναδέλφου κ. Κιτσίκη, προκύπτει, ὅτι τὸ μεταλλεῖον Λαρύμνης δὲν ἔκλεισε λόγῳ τῆς πτώσεως τῶν τιμῶν εἰς τὴν διεθνῆ ἀγορὰν τοῦ νικελίου, ἀλλὰ λόγῳ τῆς ἀκαταλληλότητος τῶν ἐγκαταστάσεων, ποὺ δὲν ἠμποροῦν νὰ δώσουν τὸ σιδηρονικέλιον, τὸ ὁποῖον ἐπρόκειτο νὰ δώσουν. Ἑπομένως, κατὰ τὴν γνώμην μου, ὁ μισθωτὴς κ. Μποδοσάκης νὰ κηρυχθῇ ἔκπτωτος, διότι δὲν ἐξετέλεσε τὰς ἐκ τῆς συμβάσεως ὑποχρεώσεις του. Εἶναι γνωστόν, ὅτι ἐκ τῆς συμβάσεως καὶ τοῦ ἄρθρου 11 αὐτῆς, ὁ κ. Μποδοσάκης ἔπρεπε νὰ δώσῃ κατ’ ἔτος 50 χιλ. τόννους σιδηρονικελίου, δηλαδὴ εἰς τὸν τρίτον χρόνον νὰ δώσῃ 150 χιλ. τόννους σιδηρονικελίου, ἀξίας 50 ἑκατ. δραχμῶν. Καὶ κατὰ τὸ ἄρθρον 18 τῆς ἰδίας συμβάσεως, θὰ ἔπρεπε ἐτησίως μὲ τὴν ἐπαύξησιν καὶ τετάρτου κλιβάνου νὰ δώσῃ 168 χιλ. τόννους σιδηρονικελίου ἐτησίως.

§82Ν. ΜΑΡΤΗΣ. (Ὑπ. Βιομηχανίας). Δὲν εἶναι ἀληθὲς αὐτό, τὸ ὁποῖον ἰσχυρίζεσθε. Εἰς τὴν σύμβασιν εἶναι ὁ ὅρος 9, ὁ ὁποῖος λέγει, ὅτι ὁ μισθωτὴς ἀναλαμβάνει τὴν ὑποχρέωσιν ἱδρύσεως ἐγκαταστάσεων ἐπεξεργασίας σιδηρονικελίου ἱκανότητος 130 χιλ. τόννων. Δηλαδή, ὑποχρεοῦται νὰ ἐγκαταστήσῃ ἐγκαταστάσεις, αἱ ὁποῖαι θὰ ἔχουν δυναμικότητα ἐπεξεργασίας 130 χιλ. τόννων. Ἡ συμβατικὴ ὑποχρέωσις τοῦ κ. Μποδοσάκη ἦτο, ὅπως ἦτο γνωστόν εἰς τὴν τότε Κυβέρνησιν, νὰ ἐφαρμόσῃ τὴν μέθοδον Κρούπ. Συνεπῶς, αὐτὴ εἶναι ἡ σύμβασις, ἀλλὰ ὁ ἄλλος ὅρος βγαίνει ἀπὸ παλαιὰν σύμβασιν. Αὐτὴ εἶναι ἡ ὑποχρέωσις.

§83Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Αὐτὸ δὲν σημαίνει ὑποχρέωσιν παραγωγῆς, ἀλλὰ ἐγκαταστάσεων.

§84Τ. ΒΟΥΛΟΔΗΜΟΣ. Πάντως, ἐπρότεινε νὰ δώσῃ 50.000 ἢ 30.000. Γεγονὸς εἶναι, κύριε ὑπουργέ, ὅτι δὲν ἐφέρατε ἀντίρρησιν εἰς τὸ λεχθὲν ὑπὸ τοῦ κ. Κιτσίκη, ὅτι κατὰ τὸ διάστημα τῶν τριῶν ἐτῶν ἔδωσε 265 τόννους σιδηρονικελίου καὶ 40.000 περίπου τόννους λοῦπεν. (Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ τὴν προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Β. Βασιλικός).

§85Ν. ΜΑΡΤΗΣ. (Ὑπ. Βιομ.). Ἡ ὑποχρέωσις ἦτο νὰ ἔχῃ τὴν δυνατότητα ἐπεξεργασίας.

§86Τ. ΒΟΥΛΟΔΗΜΟΣ. Ἐκ τῶν στοιχείων ὅμως, ἅτινα προσεκόμισεν ὁ κ. Κιτσίκης καὶ τὰ ὁποῖα δὲν διέψευσεν ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Βιομηχανίας, προκύπτει ὅτι εἰς τὸ μεταλλεῖον, κατὰ τὸ τριετὲς περίπου (1956–1958) διάστημα τῆς λειτουργίας του, παρήχθη ἡ τελείως ἀσήμαντος ποσότης τῶν 265 τόννων σιδηρονικελίου καὶ 40.000 περίπου τόννοι Λοῦπεν. Εἶναι φανερόν, λοιπόν, ὅτι ὁ μισθωτὴς δὲν ἐξεπλήρωσεν οὐδὲ τὸ ἐλάχιστον ὅριον τῶν συμβατικῶν ὑποχρεώσεών του. Διότι οὔτε σιδηρονικέλιον παρήγαγεν, οὔτε ἐγκαταστάσεις κατεσκεύασεν, ἱκανὰς νὰ παράγουν σιδηρονικέλιον. Ὅτι εἶχεν ὑποχρέωσιν νὰ παραγάγῃ σιδηρονικέλιον, δὲν προκύπτει μόνον ἐκ τῆς συμβάσεως, ἀλλὰ καὶ ἐκ τοῦ ἄνω προγράμματος τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ καὶ ἐκ τῶν δηλώσεων τοῦ ἰδίου τοῦ μισθωτοῦ πρὸς τὸν τύπον. Ἦτο, συνεπῶς, στοιχειῶδες καθῆκον τῆς Κυβερνήσεως, νὰ κηρύξῃ ἀπὸ μακροῦ ἔκπτωτον τὸν μισθωτὴν διὰ παράβασιν ὅλων τῶν συμβατικῶν ὑποχρεώσεών του, ἀφοῦ ἀπὸ τοῦ πρώτου ἔτους τῆς λειτουργίας κατεδείχθη, ὅτι ἦτο ἀδύνατος ἡ παραγωγὴ σιδηρονικελίου διὰ τῶν ἐγκαταστάσεών του. Ἀκόμη περισσότερον βαρεῖα εἶναι ἡ εὐθύνη τῆς Κυβερνήσεως, τώρα ποὺ διὰ τοῦ κλεισίματος τοῦ μεταλλείου, ὁ ἴδιος ὁ μισθωτὴς παρεδέχθη τὴν τεχνικὴν ἀνικανότητα. Καὶ τὰς εὐθύνας ταύτας ἐπαυξάνει ἡ ἀδεξία προσπάθεια τῆς Κυβερνήσεως, ἡ ἐπιχειρουμένη διὰ τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Βιομηχανίας, νὰ κρατήσῃ τὸν μισθωτὴν ἐν τῇ μισθώσει, μὲ τὴν ἀνακριβῆ αἰτιολογίαν, ὅτι δῆθεν τὸ μεταλλεῖον ὁ Μποδοσάκης τὸ ἔκλεισε λόγω πτώσεως τῶν τιμῶν τῶν μετάλλων καὶ τὸ παραπλανητικὸν ἐπιχείρημα, ὅτι ὁ Μποδοσάκης ἐδαπάνησε 270.000.000 δραχμὰς διὰ τὰς ἐγκαταστάσεις. Ἡ πρώτη αἰτιολογία εἶναι ἀνακριβής, διότι ἐκτὸς ἐκείνων ποὺ ἀνέπτυξα, ὁ ἴδιος ὁ Μποδοσάκης, ὡς πληροφοροῦμαι, ἐστράφη κατὰ τοῦ κατασκευαστοῦ τῶν κλιβάνων Γερμανικοῦ Οἴκου Κροὺπ καὶ ζητεῖ, διὰ προσφυγῆς εἰς διαιτησίαν, ἀποζημιώσεις, κατηγορῶν τὸν Κρούπ, ὅτι τοῦ κατεσκεύασε φούρνους ἀκαταλλήλους διὰ παραγωγὴν σιδηρονικελίου. Τὸ δὲ ἐπιχείρημα τῆς δαπάνης τῶν 270.000.000 εἶναι παραπλανητικόν, διότι ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Βιομηχανίας ἀποφεύγει ν’ ἀποκαλύψῃ εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι ὅλα τὰ χρήματα αὐτὰ τὰ ἐδάνεισεν εἰς τὸν Μποδοσάκην τὸ Κράτος, εἴτε μέσω τοῦ ΟΧΟΑ, εἴτε μέσω τῶν Γερμανικῶν πιστώσεων. Καὶ προκαλῶ τὴν Κυβέρνησιν νὰ δηλώσῃ ὑπευθύνως εἰς τὴν Βουλήν, μὲ πόσα χρήματα ἐχρηματοδότησε τὴν Α.Ε.Χ.Π. καὶ Λ.Π. διὰ τὰς ἐγκαταστάσεις αὐτάς. Καὶ διερωτῶμαι καὶ ἀσφαλῶς καὶ πολλοὶ ἄλλοι συνάδελφοι θὰ διερωτῶνται, ποίους σκοποὺς ἐξυπηρετεῖ ἡ προσπάθεια τῆς Κυβερνήσεως ὅπως, μὲ ἀβασίμους αἰτιολογίας, παρὰ τὸ κλείσιμον τοῦ μεταλλείου καὶ ἐναντίον τῶν συμφερόντων τοῦ Δημοσίου καὶ τῆς ἐθνικῆς οἰκονομίας, κρατήσῃ πάσῃ θυσίᾳ τὸν Μποδοσάκην ἐν τῇ μισθώσει; Σχετικῶς μὲ τὰς ἀξιώσεις τῆς κ. Βλαστοῦ, δὲν γνωρίζω, βεβαίως, ποῖος ἔχει δίκαιον, ἀφοῦ οὔτε νομικὸς εἶμαι, οὔτε οἱ φάκελλοι κατετέθησαν ἵνα μελετηθοῦν ἀπὸ νομικοὺς ἐκτὸς τῆς Κυβερνήσεως. Ἐφ’ ὅσον ὅμως, ἐξ αἰτίας τῆς διαφορᾶς μεταξὺ Δημοσίου καὶ Βλαστοῦ, ἔχει δημιουργηθῆ διένεξις καὶ μετὰ τῶν Κυβερνήσεως Γαλλίας καὶ Ἰταλίας καὶ μὲ ἐκδηλώσεις μάλιστα σοβαρωτάτας, ὅπως εἶναι δέσμευσις τῶν 15 ἑκατ. δολλαρίων καὶ αἱ Γαλλικαὶ διπλωματικαὶ πιέσεις, δικαιοῦμαι νὰ φρονῶ, ὅτι εἶχε καθῆκον ἡ Κυβέρνησις νὰ ἐπιζητήσῃ μίαν λύσιν τῆς διαφορᾶς, ὥστε νὰ μὴ παραβλέπωνται αἱ καλαὶ σχέσεις τῆς χώρας μας, μετὰ τῶν δύο τούτων φίλων καὶ συμμάχων χωρῶν. Καὶ ἐὰν μὲν ἡ Κυβέρνησις εἶχε πεποίθησιν εἰς τὸ δίκαιόν μας, ὤφειλε νὰ δεχθῇ τὴν ἐπίλυσιν τῆς διαφορᾶς, διὰ διεθνοῦς διαιτησίας. Ἐὰν ὅμως αἱ Ἑλληνικαὶ ἀπόψεις παρουσιάζουν ἀσθενῆ σημεῖα, ὤφειλε τότε ἡ Κυβέρνησις νὰ ἐπιδιώξῃ ἕνα φιλικὸν διακανονισμὸν δι’ ἀπ’ εὐθείας, μετὰ τῶν Κυβερνήσεων τούτων, διαπραγματεύσεων. Ἀποτελεῖ, κατὰ τὴν γνώμην μου, ἐσφαλμένην πολιτικήν, τὸ νὰ ἀρνῆται ἡ Κυβέρνησις τὴν ὕπαρξιν τῆς διαφορᾶς, ἢ νὰ ἀποδέχεται μέν, ὅτι ὑπάρχει ἡ διαφορά, ἀλλὰ νὰ ἀρνῆται τὴν ἐπίλυσίν της, κατὰ τὸν ἕνα ἢ τὸν ἄλλον τρόπον. Διότι ἡ μὲν Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις θὰ ἀδρανῇ. Ἡ Ἰταλικὴ Κυβέρνησις θὰ κρατῇ τὰ 15 ἑκατομμύρια καὶ ἡ Γαλλικὴ Κυβέρνησις θὰ πιέζῃ διπλωματικῶς. Τοιαύτη ὅμως κατάστασις δὲν ἐπιτρέπεται νὰ παρατείνεται, ὅταν, μάλιστα, ἡ διένεξις εἶναι μετὰ μεγάλων δυνάμεων καὶ ὅταν, ὡς εὐστόχως παρετήρησεν ὁ κ. Ἠλιοῦ, ἐκ τῆς δεσμεύσεως τῶν 15 ἑκατ. χάνῃ ἡ Ἑλλὰς 1.500.000 δολλάρια ἐτησίως, μόνον ἐκ τόκων. Ὁ ἀξιότιμος κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ἐδέχθη κατὰ τὴν τελευταίαν συζήτησιν, ὅτι ἡ ἐκ τῆς δεσμεύσεως τῶν 15 ἑκατ. διαφορὰ μετὰ τῆς Ἰταλίας, εἶναι διεθνοῦς μορφῆς. Πῶς θὰ λυθῇ αὕτη, ἐὰν δὲν γίνῃ εἴτε προσφυγὴ εἰς διεθνῆ διαιτησίαν ἢ εἰς φιλικὸν διακανονισμόν; Ἐὰν ἔχῃ ὁ κ. ὑπουργὸς ἐλπίδας ἀποδεσμεύσεως τῶν 15 ἑκατ., ὀφείλει ν’ ἀνακοινώσῃ εἰς τὴν Βουλὴν ποῦ τὰς στηρίζει καὶ νὰ καταθέσῃ τοὺς σχετικοὺς φακέλλους. Ἀλλὰ καὶ ἐὰν ἐπετύγχανεν ἡ Κυβέρνησις τὴν ἀποδέσμευσιν καὶ πάλιν ἡ μετὰ τῆς Γαλλικῆς Κυβερνήσεως, ἐπεμβαινούσης ὑπὲρ τῆς Βλαστοῦ, διένεξις, δὲν θὰ ἔπαυε νὰ ὑφίσταται. Τὸ θέμα, συνεπῶς, ὀφείλει ἡ Κυβέρνησις ν’ ἀντιμετωπίσῃ εὐθέως καὶ ταχέως καὶ τοῦτο δὲν τὸ ἔπραξε, παρὰ τὸ μακροχρόνιον τῆς διαφορᾶς καὶ τὸν διεθνῆ χαρακτῆρα αὐτῆς. Καὶ ἐρωτῶ ἀκόμη τὴν Κυβέρνησιν: Δύναται ὑπευθύνως νὰ βεβαιώσῃ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, ὅτι ἡ καθυστέρησις τῆς ἐπιλύσεως τῆς διαφορᾶς δὲν θὰ ἐδημιούργει καὶ ἄλλας συνεπείας, οἰκονομικῆς ἢ ἄλλης φύσεως, εἰς βάρος τῆς χώρας.

§87ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Βιομηχανίας, ἔχει τὸν λόγον.

§88Ν. ΜΑΡΤΗΣ. (Ὑπ. Βιομηχανίας). Κύριοι συνάδελφοι, τὸ μεταλλεῖον τῆς Λαρύμνης, ὡς ὅλοι ἀσφαλῶς γνωρίζετε, κεῖται ἔναντι τῆς Εὐβοίας. Τὸ μετάλλευμα εἶναι σιδηρονικελιοῦχον. Τὸ νικέλιον, ὡς θὰ γνωρίζουν οἱ εἰδικοὶ καὶ ὡς ἐπληροφορήθην καὶ ἐγὼ ἐκ τῆς ἁρμοδίας ὑπηρεσίας, διότι δὲν εἶμαι εἰδικός, ἀπαντᾶται ἢ αὐτούσιον ἢ μὲ σιδηρονικέλιον ἢ μὲ χρώμιον. Ἔχει σημασίαν ὁ τρόπος μὲ τὸν ὁποῖον ἀπαντᾶται τὸ νικέλιον, διότι εἶναι διάφορος καὶ ὁ τρόπος ἐπεξεργασίας τοῦ μεταλλεύματος, διὰ τὴν παραγωγὴν τοῦ νικελίου. Προκειμένου περὶ σιδηρονικελιούχων μεταλλευμάτων, ἔχομεν τὴν μέθοδον Κροὺπ– Ρένν, τὴν γνωστὴν καὶ σήμερον. Μεταλλεῖα, ὡς τὸ τῆς Λαρύμνης, ὑπάρχουν δύο εἰς τὴν Ἰαπωνίαν, ἓν εἰς τὴν Ἀνατολικὴν Γερμανίαν, ἕνα κατασκευάζεται τώρα καὶ θὰ εἶναι ἕτοιμον τὸ 1960 καὶ ἕνα, κατὰ πᾶσαν πιθανότητα, — ὑπάρχει σκέψις — θὰ γίνῃ εἰς τὴν Ἰνδονησίαν. Τὸ μεταλλεῖον τῆς Λαρύμνης ἐξεμισθώθη τὸ 1952, κατόπιν διεθνοῦς διαγωνισμοῦ. Οἱ δύο δὲ βασικοὶ ὅροι, οἱ ὁποῖοι ἐτέθησαν, ἦσαν οἱ ἑξῆς: Πρῶτον, αἱ ἐγκαταστάσεις θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι δυναμικότητος 130.000 τόννων καί, δεύτερον, ἡ μεταλλουριγὴ ἐπεξεργασία. Ἀπέβλεψε, δηλαδή, διὰ τῆς συμβάσεως, εἰς τὴν μεταλλουργικὴν ἐπεξεργασίαν, εἰς τρόπον ὥστε νὰ διαχωρίζεται ὁ σίδηρος καὶ τὸ νικέλιον, διότι τὸ μετάλλευμα τῆς Λαρύμνης ἔχει σίδηρον περίπου 36–40%. Ὑπάρχει μία περίπτωσις ἄλλου κοιτάσματος, εἰς ἄλλην χώραν, εἰς τὴν Νέαν Καληδονίαν, ὅπου ὁ σίδηρος εἶναι πολὺ ὀλιγώτερος εἰς περιεκτικότητα εἰς τὸ μετάλλευμα αὐτὸ καὶ ὁσάκις τὸ χρησιμοποιοῦν οἱ Γάλλοι ἐπιτοπίως, δὲν κάμνουν τὸν διαχωρισμὸν σιδήρου καὶ νικελίου, διότι τοὺς ἐνδιαφέρει μόνον τὸ νικέλιον. Ἀλλά, ὁσάκις πωλεῖται, καὶ κατὰ τὸ πλεῖστον εἰς τὴν Ἰαπωνίαν, καίτοι εἶναι πτωχὸν εἰς σίδηρον, γίνεται διαχωρισμὸς ἐν Ἰαπωνίᾳ τοῦ νικελίου καὶ τοῦ σιδήρου. Καὶ ἐκεῖ χρησιμοποιεῖται ἡ μέθοδος Κροὺπ–Ρένν. Κατὰ τὴν σύμβασιν, ἡ μὲν Ἑταιρεία Χημικῶν Προϊόντων καὶ Λιπασμάτων ἀνέλαβεν ὅλας τὰς ἐγκαταστάσεις τοῦ μεταλλείου, ἡ δὲ Ἑταιρεία Κροὺπ τὰς μεταλλουργικὰς ἐγκαταστάσεις. Ὅταν ὑπεγράφη ἡ σύμβασις, ἀπεστάλη μία ποσότης 100 τόννων εἰς τὴν Γερμανίαν καὶ ἐν συνεχεία ἄλλη 200 τόννων, ὥστε νὰ γίνῃ ἡ ἐπεξεργασία καὶ ἐν Γερμανία, διὰ νὰ γίνουν αἱ ἐγκαταστάσεις, χωρὶς νὰ ὑπάρξουν σφάλματα κατασκευῆς καὶ νὰ λειτουργήσῃ κανονικῶς τὸ ἐργοστάσιον. Αἱ ἐγκαταστάσεις ἐπερατώθησαν τὸ 1956. Ἡ σύμβασις, ὡς σᾶς εἶπον, ἐγένετο κατόπιν διεθνοῦς διαγωνισμοῦ. Ἡ ἐφαρμοσθεῖσα μέθοδος, ἦτο ἡ μέθοδος Κροὺπ–Ρὲνν καὶ ἦτο ἡ μόνη γνωστὴ καὶ ἐφαρμοζομένη τότε, ὡς καὶ σήμερον. Ὑπάρχει καὶ μία ἄλλη μέθοδος.... (δὲν ἠκούσθη)...., ἡ ὁποία εἶναι θεωρία ἀκόμη, ὡς μὲ ἐπληροφόρησαν οἱ εἰδικοί, διότι δὲν εἶμαι μεταλλειολόγος. Αὕτη ἀνεπτύχθη τὸ ἔτος 1958 καὶ εἶναι φυσικὸν νὰ μὴ ἦτο δυνατὸν νὰ ἐφαρμοσθῇ. Ἄλλως τε, ἤδη κατασκευάζεται εἰς τὴν Ἀνατολικὴν Γερμανίαν καὶ θὰ εἶναι ἕτοιμον ἐργοστάσιον διὰ παρόμοια σιδηρομεταλλεύματα, μὲ τὴν μέθοδον Κροὺπ–Ρένν. Μὲ τὴν ὑπογραφὴν τῆς συμβάσεως, ἔπρεπε ἡ Κυβέρνησις, ἥτις θὰ ἐφήρμοζε τὴν σύμβασιν, νὰ παρακολουθήσῃ ὡρισμένους ὅρους. Καὶ αὐτὸ εἶναι τὸ ἀντικείμενον τῆς ἐπερωτήσεως. Διότι, διὰ τὴν σύμβασιν καὶ διὰ τὴν μέθοδον, δὲν εἴμεθα ὑπεύθυνοι ἡμεῖς, λέγω ὑπεύθυνοι ὡς σχῆμα λόγου, διότι οὐδεὶς εἶναι ὑπεύθυνος. Διότι ὀρθῶς ἐγένετο ἡ σύμβασις καὶ ὀρθῶς ἠκολουθήθη καὶ ἐφηρμόσθη ἡ μέθοδος. Καὶ ὀρθῶς, λέγω, ἐγένετο ἡ σύμβασις, διότι τὸ μεταλλεῖον αὐτὸ διὰ πρώτην φορὰν σήμερον καὶ ἔχομεν ἕνα μεταλλεῖον, τὸ ὁποῖον εἶναι τὸ πέμπτον εἰς τὸν κόσμον. Ἄλλοτε ἐξήγετο αὐτούσιον τὸ μετάλλευμα. Καὶ σᾶς πληροφορῶ, ὅτι ἀπὸ τὸ 1930–1943 παρήχθησαν 328.000 τόννοι, ὅσοι παρήχθησαν ἀπὸ τὸ 1956 καὶ ἐντεῦθεν. Αἱ ὑποχρεώσεις τοῦ μισθωτοῦ, ἦσαν αἱ ἑξῆς: Ἦτο ὑποχρεωμένος ὁ μισθωτής, δυνάμει ἄρθρου τῆς συμβάσεως, ἐντὸς ἑξαμήνου νὰ δαπανήσῃ 3.500.000 δραχ. δι’ ἐνεργητικὰς ἐργασίας. Τὸ γεγονὸς τοῦτο διεπιστώθη ὑπὸ ἐπιτροπῆς, ἡ ὁποία μετέβη ἐπὶ τόπου, ὑπὸ ἀνωτάτων κρατικῶν λειτουργῶν. Τὸ πρακτικὸν τῆς Ἐπιτροπῆς, φέρει ἡμερομηνίαν 9.4.1953. Τελικῶς ἡ Ἐπιτροπή, ἥτις διεπίστωσεν, ὅτι ὅλοι οἱ ὅροι τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ ἐτηρήθησαν, ὅτι διετέθησαν 3.500.000 διὰ τὰς ἐνεργητικὰς ἐργασίας, ἀναφέρει ἐν τῷ Πρακτικῷ: «Τελικῶς ἡ Ἐπιτροπὴ θεωρεῖ ὑποχρέωσίν της νὰ ἀναφέρῃ τὴν καταβληθεῖσαν καὶ καταβαλλομένην ὑπὸ τῆς μισθωτρίας προσπάθειαν, τόσον διὰ τὴν ἀνόρθωσιν τῶν μεταλλείων τούτων, ὅσον καὶ διὰ τὴν πραγματοποίησιν τοῦ ἐπιδιωκομένου διὰ τῆς συμβάσεως σκοποῦ τῆς ἀξιοποιήσεως, τουτέστιν τῶν σιδηρονικελιούχων μεταλλευμάτων». Δεύτερος ὅρος ἦτο, ὅτι δυνάμει τοῦ ἄρθρου 9, ἡ Ἑταιρεία ὑπεχρεοῦτο, ἐντὸς 24 μηνῶν ἀπὸ τῆς ἀποδοχῆς τῆς συμβάσεως, νὰ ἐγκαταστήσῃ ἐγκαταστάσεις δυναμικότητος 130.000 τόννων. Ἡ ἑταιρεία δὲν ἐγκατέστησεν ὅλας τὰς ἐγκαταστάσεις ἐντὸς 24 μηνῶν. Ἐπῆρε μίαν παράτασιν ἑνὸς ἔτους καὶ τὴν ἐπῆρε δυνάμει τοῦ ἄρθρου 9 τοῦ Ν. 1023)1948, τὸ ὁποῖον ἄρθρον λέγει: «Ἐπιτρέπεται, ὅπως παρατείνονται ........ (ἀναγινώσκει) ........». Ὁ νόμος, ὁ κυρῶν τὴν σύμβασιν, οὐδεμίαν διάταξιν ἔχει, ἡ ὁποία νὰ καταργῇ τὴν προηγουμένην διάταξιν τοῦ Ν. 1023)48. Ὡς σᾶς ἀνέφερον καὶ προχθές, ἡ Ἐπιτροπὴ διεπίστωσε τὰ ἑξῆς: Ὅτι ἀπῃτήθη πολὺς χρόνος διὰ τὰς ἀπαλλοτριώσεις, ὅτι εἰς μεγάλα τμήματα ὑπῆρχον ὑπολείμματα ἀπὸ ἀνατινάξεις τῶν προηγουμένων ἐγκαταστάσεων καὶ ἔπρεπε ὅλα αὐτὰ νὰ ἐκκαθαρισθοῦν, ὅτι ὑπῆρχον βραχώδεις ἐκτάσεις, αἱ ὁποῖαι συνετέλεσαν εἰς τὸ νὰ καθυστερήσῃ ἡ ἑταιρεία νὰ προβῇ εἰς τὰς ἐγκαταστάσεις. Ὑπάρχει, ἐπίσης, ὁμόφωνος γνώμη τοῦ Συμβουλίου Μεταλλείων, περὶ παρατάσεως ἑνὸς ἔτους. Ἀλλά, κύριοι συνάδελφοι, καὶ ἐὰν δὲν ὑπῆρχον ἐκεῖναι αἱ διατάξεις τοῦ νόμου αὐτοῦ καὶ ἐγένετο μία παράτασις προθεσμίας ἑνὸς ἔτους, διὰ μίαν τοιαύτην ἐγκατάστασιν, ἡ ὁποία τὸ πρῶτον ἐν Ἑλλάδι γίνεται, εἶναι δυνατὸν νὰ εὑρεθῇ ἄνθρωπος, σκεπτόμενος σοβαρῶς, νὰ ὁμιλῇ περὶ τῆς παρατάσεως; Ἐδῶ τοιοῦτον μεταλλεῖον, τοιαύτης ἐπεξεργασίας, δὲν τὴν εἶχον ὀνειρευθῆ αἱ προηγούμεναι γενεαί. Ἐδόθη παράτασις, διὰ τῆς νομίμου ὁδοῦ. Ἐφηρμόσθη νόμος. Διεπιστώθη ἡ ἀνωτέρα βία. Δὲν νομίζω, συνεπῶς, ὅτι ἠμπορεῖ νὰ εὐσταθήσῃ καὶ ἡ παραμικροτέρα ἐπίκρισις, ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ. Συνεπῶς, ὑποστηρίζω, ὅτι νομίμως ἐδόθη ἡ παράτασις καὶ ὀρθῶς ἐδόθη καί, συνεπῶς, δὲν ὑπάρχει θέμα. Τὸ 1956, ἄλλη Ἐπιτροπή, ὑπὸ τῶν κυρίων Ἀσκητοπούλου, Κατράκη, Τσάκωνα, Κυριακίδη καὶ Κρίσπη, μετέβη καὶ διεπίστωσεν, ὅτι: «Ἔχει πλήρως ἀποπερατωθῆ τὸ ἐργοστάσιον καὶ δοκιμασθῆ, αἱ ἐγκαταστάσεις πληροῦσι τοὺς ὅρους τῆς ὑπὸ τοῦ Ν. 2207)1952 κυρωθείσης συμβάσεως, ἡ δὲ ἀπρόσκοπτος λειτουργία τοῦ ὅλου ἐργοστασίου, διὰ τὴν ἐκκαμίνευσιν 130.000 τόννων μεταλλεύματος ἐτησίως, δύνανται νὰ θεωρηθῇ ὡς ἐξησφαλισμένη». Εἶναι γεγονός, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι κατὰ τὴν πρώτην ἐποχὴν τῆς λειτουργίας τοῦ ἐργοστασίου παρετηρήθησαν διάφοροι ἀνωμαλίαι. Ἀλλὰ ποῖος ἐξ ὑμῶν ἠμπορεῖ νὰ εἴπῃ, ὅτι δὲν παρατηροῦνται ἀνωμαλίαι εἰς νέας ἐγκαταστάσεις; Παρατηροῦνται πάντοτε. Πράγματι, παρετηρήθησαν αἱ ἀνωμαλίαι αὐταί, αἱ ὁποῖαι συνετέλεσαν εἰς τὸ νὰ μὴ ἠμπορέσῃ τὸ ἐργοστάσιον εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς νὰ φθάσῃ εἰς τὴν ἀπόδοσιν, τὴν ὁποίαν εἶχον ἀναλάβει οἱ ἀνάδοχοι καὶ ἐγένοντο διάφοροι βελτιώσεις καὶ προσθῆκαι. Αἱ διάφοροι βελτιώσεις καὶ προσθῆκαι ἔφθασαν εἰς τὸ σημεῖον, ὥστε τὸν Ἰούλιον τοῦ 1958, ὅτε ἐπῆγεν ἡ Ἐπιτροπή, ὡς θὰ σᾶς ἀναφέρω ἐν συνεχεία, νὰ διαπιστώσῃ, ὅτι ἡ παραγωγικότης τοῦ ἐργοστασίου αὐτοῦ ἔφθασεν εἰς 170.000 τόννους ἐτησίως, καθ’ ἣν στιγμὴν ὑπῆρχεν ὑποχρέωσις δι’ 130.000 τόννους ἐτησίως. Ἐὰν ὑπάρχουν κατὰ τὸ διάστημα αὐτὸ ἀνωμαλίαι, καθυστερήσεις, τυχὸν σφάλματα κατασκευῆς, ἀφοροῦν τὸν ἀνάδοχον, τὴν Ἑταιρείαν, δηλαδή, Λιπασμάτων καὶ τὴν Ἑταιρείαν Κρούπ, ἥτις κατεσκεύασε τὰς ἐγκαταστάσεις αὐτάς, διότι ἡ ἐγκατάστασις αὐτή, εἶναι ἰδιωτικὴ ἐπένδυσις. Τὸν Ἰούλιον τοῦ 1958, ἡ Ἑταιρεία μοὶ ἀνέφερεν, ὅτι ἀντιμετωπίζει θέμα κλεισίματος τοῦ ἐργοστασίου, λόγῳ κάμψεως τιμῶν. Καὶ ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ, εἶμαι ὑποχρεωμένος, κύριοι συνάδελφοι, νὰ ἀναφερθῶ εἰς ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα σᾶς εἶπον εἰς ἄλλην συνεδρίασιν. Δύο ἐκ τῶν ἐπερωτώντων, καθὼς καὶ ὁ κ. Ἐφραιμίδης, ἐπέμειναν, ὅτι ἡ ἐπιστολὴ τῆς Ἑταιρείας Λιπασμάτων ἦτο, ὅτι κλείνει τὸ ἐργοστάσιον λόγῳ κακῆς κατασκευῆς. Τὸ ἐπέμειναν δέ, ὡς θὰ ἐνθυμεῖσθε, μὲ πάθος. Ἀπεδείχθη, ἐκ τῆς ἀναγνώσεως τῆς ἐπιστολῆς, ὅτι αὐτὸ δὲν ἦτο ἀληθές. Ἡ Ἑταιρεία ἔκλεισε τὸ ἐργοστάσιον, λόγῳ ἀζητησίας καὶ λόγῳ κάμψεως τιμῶν, ὡς θὰ ἔχω τὴν τιμὴν νὰ σᾶς πληροφορήσω ἐν συνεχεία. Εὐθύς, ὅμως, ὡς μὲ ἐπληροφόρησαν, ὅτι πρόκειται νὰ κλείσῃ τὸ ἐργοστάσιον, συνεκρότησα ἄλλην Ἐπιτροπὴν ἐκ τῶν κυρίων Ἀσκητοπούλου, Κατράκη, Μιχαλοπούλου, Τσάκωνα, Κυριακίδη καὶ Καβαδᾶ, ἡ ὁποία ἐξήτασεν ἐπὶ τόπου τὸ ἐργοστάσιον καὶ μοὶ ὑπέβαλε τὴν ἑξῆς ἔκθεσιν, ἡ ὁποία, ἐν συμπεράσματι, ἔχει ὡς ἑξῆς: «Ἐν τέλει, ἡ Ἐπιτροπή, διαπιστώσασα τὴν εὔρυθμον λειτουργίαν, τὴν ἁρμονικὴν πρὸς ἄλληλα καὶ ὀρθολογικὴν διάρθρωσιν τῶν διαφόρων τμημάτων τοῦ ὅλου μεταλλευτικοῦ καὶ μεταλλουργικοῦ συγκροτήματος, ἀπὸ τῆς ἐξορύξεως τοῦ μεταλλεύματος μέχρι τοῦ τελικοῦ εὐγενοῦς προϊόντος, τοῦ κράματος τοῦ νικελιούχου σιδήρου, διὰ τῶν μᾶλλον συγχρόνων ἐπιστημονικῶν μέσων, καὶ ἀναγνωρίζουσα τὴν συμβολὴν τοῦ ἑλληνικοῦ ἐπιστημονικοῦ πνεύματος εἰς σύλληψιν, ἐγκατάστασιν, βελτίωσιν μεθόδων καὶ λειτουργίαν τοῦ βιομηχανικοῦ τούτου συγκροτήματος, παρόμοιον τοῦ ὁποίου μόνον τὰ μᾶλλον τεχνικῶς ἐξειλιγμένα Κράτη ἔχουν νὰ ἐπιδείξουν, αἰσθάνεται ἐπιτακτικὴν τὴν ὑποχρέωσιν νὰ ἐξάρῃ τὸ ἐν Λαρύμνῃ ἐπιτελούμενον ἔργον καὶ τὴν δι’ αὐτοῦ διεθνῆ προβολὴν τῆς Ἑλλάδος εἰς τὸν τεχνικὸν τομέα. Ἡ Ἐπιτροπή». Κύριοι βουλευταί, ὡς ὅλοι σας θὰ γνωρίζετε, ἀλλὰ ἀσφαλῶς καὶ οἱ θέσαντες τὸ θέμα συνάδελφοι τὸ γνωρίζουν, ἀλλὰ ἐπειδὴ κάμνουν ἐπερώτησιν νομίζουν, ἴσως, ὅτι θὰ πρέπει νὰ ἀγνοήσουν τὴν πραγματικότητα, τὴν ὁποίαν γνωρίζουν καὶ νὰ προβάλουν ἐκεῖνα τὰ ἐπιχειρήματα, τὰ ὁποῖα συμφέρουν εἰς τὸν ἐπερωτῶντα, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον, ἐγὼ τοὐλάχιστον προσωπικῶς, θεωρῶ λίαν ἐσφαλμένον, πολὺ δὲ περισσότερον ὅταν πρόκειται περὶ σοβαρωτάτων ἔργων καὶ δὲν πρέπει νὰ δημιουργοῦνται ἐντυπώσεις εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν ἐσφαλμέναι καὶ νὰ ἀπογοητεύεται ὁ λαός, χωρὶς λόγον. Τὸ θέμα τῆς ἀζητησίας καὶ τῆς κάμψεως τῶν τιμῶν τῶν μεταλλευμάτων, εἶναι πασίγνωστον. Τὰ μεταλλεύματα διατρέχουν, κατὰ περιόδους, περιόδους κρίσεως. Κατὰ περιόδους ὑπάρχει ἀζητησία καὶ κάμψις τῶν τιμῶν, ἡ ὁποία ὀφείλεται εἰς λόγους ἄλλοτε πολεμικούς, ἄλλοτε ψυχολογικούς, πάντως εἶναι φαινόμενον γνωστὸν εἰς ὅλους. Θὰ σᾶς ἀναγνώσω αὐτὰ τὰ ὁποῖα ἀνέγνωσα καὶ προχθές, διὰ νὰ διαπιστώσητε, ὅτι τὸ φαινόμενον, τὸ ὁποῖον παρετηρήθη εἰς τὴν Ἑλλάδα εἰς τὸ νικέλιον, δὲν παρατηρεῖται μόνον εἰς τὴν Ἑλλάδα. Ἀνέφερον προχθὲς τὸ τεῦχος τῆς 8.10.1957 τοῦ METALLE BULLE-TIN, τὸ ὁποῖον γράφει: «Ἡ Κυβέρνησις τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν δὲν πρόκειται................ (ἀναγινώσκει)..........................». Συνεπῶς, ἔχομεν ὡς δεδομένον, ὅτι ἡ Ἀμερική, ἡ ὁποία εἶναι μία μεγάλη ἀγορά, δὲν ἠγόρασε τὸ ἔτος 1958 μετάλλευμα, διότι ἔχει ἀποθέματα μεγάλα καί, ὅπως γράφῃ τὸ περιοδικὸν αὐτό, θὰ ἔχῃ ἀποθέματα 65.000 τόννων. Εἰς τὸ τεῦχος τῆς 30.5.1958, γράφει: «Λόγῳ τῆς πτώσεως τῶν τιμῶν καὶ τῆς ἐλλείψεως ζητήσεως νικελίου, τὰ μεταλλεῖα NICEL RIN ΜΑΝ ἀναστέλλουν τὰς ἐργασίας των». Εἰς ἄλλο τεῦχος, γράφει: «Διὰ τὴν καταπολέμησιν τῆς κρίσεως τοῦ νικελίου ἐν Ἰαπωνίᾳ, εἷς ἐκ τῶν κυριωτέρων βιομηχάνων νικελίου προτείνει τὴν ἀναστολὴν τῆς παραγωγῆς νικελίου καὶ FERRO–NICKEL διὰ περίοδον 6 μηνῶν. Ἡ παραγωγὴ ἔχει ἤδη κατέλθει ἀπὸ 40% εἰς 60%, ὀφειλομένη εἰς τὴν ἀπότομον πτῶσιν τῶν ἐξαγωγῶν». Δηλαδή, ἐνῷ τὸ ἕνα ἐργοστάσιον ἔκλεισε, τὸ δεύτερον ἀνέστειλε διὰ 6 μῆνας τὰς ἐργασίας του. Τὸ τεῦχος τῆς 11.7.1958, σελὶς 26, γράφει: «Ἡ ἐκ τῶν κυριωτέρων ἑταιρειῶν INTERNATIONALE NIKEL KROUPP ἐμείωσε τὴν παραγωγὴν νικελίου ἐντὸς τοῦ 1958 εἰς 100.000 τόννους, ἔναντι τῶν 150.000 τόννων τοῦ ἔτους 1957». Συνεπῶς, ἔχετε παραδείγματα ἀπὸ ἄλλα ἐργοστάσια νικελίου τὰ ὁποῖα ἢ ἔκλεισαν, ἢ ἀνέστειλαν τὰς ἐργασίας των ἢ ἐμείωσαν τὴν παραγωγήν των. Κατὰ συνέπειαν, τὸ ὅτι ἡ Ἑταιρεία αὐτὴ ἀνέστειλε τὰς ἐργασίας τοῦ ἐργοστασίου της, μετὰ ἀπὸ τὸ πόρισμα καὶ τῆς Ἐπιτροπῆς τῶν εἰδικῶν, οἱ ὁποῖοι τὸ ἐπεσκέφθησαν, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποστηριχθῇ, ὅτι εἶναι συνέπεια κακῆς ἐφαρμογῆς μεθόδων. Θὰ ἠδυνάμην νὰ εἴπω, ὅτι εἶναι κακὴ ἡ μέθοδος, τὴν ὁποίαν ἐξέλεξεν ὁ κ. Ζίγδης ἢ ἡ Κυβέρνησίς του; Ὄχι, δὲν εἶναι αὐτὴ ἡ πραγματικότης. Ἡ μέθοδος αὐτὴ ἦτο ἡ μόνη, ἡ ὁποία ἐφαρμόζεται καὶ σήμερον καὶ ἡ ὁποία ἠδύνατο νὰ ἐφαρμοσθῇ τότε. Ἀλλὰ ἐὰν παρετηρήθησαν ὡρισμέναι ἀνωμαλίαι κατὰ τὴν πρώτην ἐγκατάστασιν, εἶναι κἄτι τὸ ὁποῖον δὲν εἶναι ἀσύνηθες καὶ κἄτι τὸ ὁποῖον πολὺ συχνὰ συμβαίνει καὶ ἐὰν αὐτὸ τὸ θέμα, εἶναι θέμα διαφορᾶς τοῦ Κροὺπ καὶ τῆς Ἑταιρείας Λιπασμάτων, δὲν ἕπεται μὲ αὐτό, ὅτι ἠμπορεῖ νὰ ἀγνοηθῇ ἡ πραγματικότης. Ἐὰν ἡ Ἑταιρεία εἶχε διαπιστώσει, ὅτι αἱ ἐγκαταστάσεις ἀπέτυχον, δὲν θὰ ἐκρατοῦσε σήμερον τοὺς 115 ὑπαλλήλους, ἀλλὰ θὰ ἔλεγεν, ὅτι δὲν ἠμπορῶ νὰ κρατήσω τὰς ἐγκαταστάσεις καὶ θὰ ἠρνεῖτο. Ἡ Ἑταιρεία αὐτὴ ἐπλήρωνεν 7½–8 ἑκατομμύρια τὸν μῆνα, ὅταν ἐλειτούργει τὸ ἐργοστάσιον. Ἡ Ἑταιρεία προσέφερεν εἰς τὴν Σοβιετικὴν Ἕνωσιν κροκάλες μὲ τιμὴν 70 δολλάρια. Ἡ τιμὴ τῶν κροκαλῶν εἶχε φθάσει τὰ 145 δολλάρια. Ἐὰν ἦτο ἀληθινὸς ὁ ἰσχυρισμός, τὸν ὁποῖον ἀνέφερεν ὁ τελευταῖος τῶν ἐπερωτώντων συναδέλφων, ὅτι αἱ κροκάλες εἶναι εἶδος, τὸ ὁποῖον δὲν ζητεῖται, τότε πῶς ἐπωλήθησαν κροκάλες εἰς τὴν Γαλλίαν καὶ εἰς τὴν Γερμανίαν; Τρεῖς φορὲς ἐστάλησαν εἰς τὴν Γαλλίαν κροκάλες καὶ διὰ τρίτην φορὰν τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον ἀπὸ τὴν πώλησιν τῶν κροκαλῶν αὐτῶν εἰσέπραξε μίσθωμα 118.000 δραχμῶν καὶ ὑπάρχει καὶ ὑπόλοιπον καὶ ἀπὸ τὴν τελευταίαν ἀποστολήν. Συνεπῶς, μόνον ἀπὸ τὸ γεγονός, ὅτι ὑπάρχει ἡ ἐμπράγματος ἀπόδειξις τοῦ γεγονότος, ἀποδεικνύεται ὅτι ὁ ἰσχυρισμὸς αὐτὸς δὲν εἶναι ἀληθινός. Σήμερον, ἡ Ἑταιρεία αὐτή, ἔχει περίπου 250 χιλιάδας τόννους μετάλλευμα ἀνεπεξέργαστον, ἔχει 20.000 τόννους κροκάλες καὶ 55.000 τόννους ἕνα δευτερεῦον μετάλλευμα. Ὡς δὲ μὲ ἐπληροφόρησεν ἡ Ἑταιρεία, ἔκαμε τὴν προσφοράν της τῶν 150 δολλαρίων καὶ ἐὰν κλείσῃ τὴν ἀγοράν, θὰ ἀνοίξῃ ἀμέσως τὸ ἐργοστάσιον. Οἱ κύριοι ἐπερωτῶντες εἶπον, ὅτι ἀπὸ τὸν Ἰούλιον τοῦ 1958 ἀπελύθησαν τόσοι ἐργάται, διατὶ δὲν τὸν ἐκδιώκετε τὸν μισθωτήν; Ἡ Ἑταιρεία αὐτὴ διέθεσε 480.000.000 δραχμῶν. Ὁ ΟΧΟΑ ἐδάνεισε τὴν Ἑταιρείαν 2½ ἑκατομμύρια δολλάρια, δηλαδὴ 70 ἑκατομμύρια δραχμάς. Τὰ 2½ ἑκατομμύρια δολλάρια εἶναι ἀπολύτως ἐξησφαλισμένα. Πρῶτον, ὑπάρχουν αἱ ἐμπράγματοι ἐγγυήσεις τῆς Ἑταιρείας, διότι ἔδωσε μετοχὰς τῆς Ἑταιρείας Λιπασμάτων καὶ εἶναι καὶ τὰ μηχανήματα, τὰ ὁποῖα ἐμπῆκαν εἰς τὸ ἐργοστάσιον. Ὅλα αὐτὰ εἶναι πρὸς ἐξασφάλισιν τῆς ἀπαιτήσεως αὐτῆς, τὰ δὲ μηχανήματα εἶναι περίπου ἀξίας 5½ ἑκατομμύρια δολλαρίων. Καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποστηριχθῇ σοβαρῶς, ὅπως εἶπον καὶ προχθές, ὅτι εἰς ἕνα, ὁ ὁποῖος διαθέτει 480 ἑκατομμύρια, νὰ μὴ δώσῃ ὁ ΟΧΟΑ, καίτοι δὲν ἔδωσα ἐγὼ τὸ δάνειον. Τὸ δάνειον αὐτὸ ἐδόθη τὸ 1954, ἀλλ’ ὅπως εἶπον, ὀρθῶς ἐδόθη. Ὁ ΟΧΟΑ συνεστήθη διὰ τὸν σκοπὸν αὐτὸν καὶ αὐτὴ ἡ προσπάθεια πρέπει νὰ γίνεται. Ἂν εἰς ἓν ἄγνωστον θέμα, τὸ θέμα τοῦ ἀλουμινίου, εὑρεθῇ κἄποιος, ὁ ὁποῖος θελήσῃ νὰ διαθέσῃ τεράστια ποσά, ἐπειδὴ ὑπάρχει κίνδυνος νὰ ἀποτύχῃ, ἡ μέθοδος αὐτὴ δὲν θὰ πρέπει νὰ ἐνισχυθῇ, νὰ μὴ γίνῃ οὐδεμία προσπάθεια εἰς τὸν τόπον αὐτόν; Κάποτε θὰ πρέπει νὰ ἔχωμεν τὸ θάρρος νὰ λέγωμεν, ὅτι καλῶς λαμβάνονται πρωτοβουλίαι, διὰ νὰ γίνῃ κἄτι εἰς τὸν τόπον αὐτόν. Ὁ καλλίτερος τρόπος διὰ νὰ εἶναι κανεὶς ἥσυχος, εἶναι νὰ μὴ κάμνῃ τίποτε. Ἀλλ’ ὅταν κάμνῃ, μπαίνει μέσα εἰς τοὺς κινδύνους καὶ μέσα εἰς τὴν ἀποτυχίαν, ποὺ εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν δὲν ὑπάρχει τοιοῦτον πρᾶγμα. Ὅταν, λοιπόν, ἔχετε τὸ δεδομένον, ὅτι ἡ Ἑταιρεία αὐτὴ διέθεσε 480 ἑκατομμύρια δραχμῶν, ἔχετε δεδομένον ὅτι ὑπάρχει ἀζητησία καὶ πτῶσις τῶν τιμῶν, τὸ βλέπω δημοσιευμένον εἰς ξένα περιοδικά, τὸ ἠξεύρετε ὅλοι, ὅτι ὑπάρχουν μεταλλεῖα, τὰ ὁποῖα ἀναστέλλουν τὰς ἐργασίας των, λόγῳ πτώσεως τῶν τιμῶν καὶ λόγῳ ἀζητησίας, κρατεῖ ἡ Ἑταιρεία αὐτὴ 115 ἀνθρώπους νὰ φυλάττουν τὰ μεταλλεῖα, πρέπει νὰ προβῶμεν εἰς ἔκπτωσιν τῆς Ἑταιρείας, διὰ νὰ γίνῃ τί; Νὰ περιέλθῃ εἰς τὸ Κράτος καὶ νὰ ναυαγήσουν τὰ πάντα καὶ νὰ ἐγκαταλειφθοῦν τὰ πάντα. Οὔτε ἐκ τῆς συμβάσεως εἴχομεν τὸ δικαίωμα αὐτό, ἀλλ’ οὔτε ἠθικῶς ἦτο ἐπιτετραμμένον νὰ προβῇ ἀμέσως, οἱαδήποτε Κυβέρνησις, εἰς τὴν ἔκπτωσιν, οὔτε καὶ συμφέρον τῆς ἐθνικῆς οἰκονομίας ἦτο νὰ προβῇ ἡ Κυβέρνησις ἀμέσως εἰς τὴν ἔκπτωσιν τοῦ μισθωτοῦ. Ἐὰν διεπιστώναμεν, ὅτι ὁ μισθωτὴς τὰ εἶχεν ἐγκαταλείψει ἐντελῶς καὶ ὅτι ἐκινδύνευεν ἐκ τῆς ἐγκαταλείψεως νὰ ὑποστοῦν ζημίαν αἱ ἐγκαταστάσεις, μάλιστα. Τὴν στιγμήν, ὅμως, κατὰ τὴν ὁποίαν κρατεῖ 115 ἀνθρώπους διὰ νὰ παρακολουθοῦν τὰς ἐγκαταστάσεις, τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν εἶναι ἀποδεδειγμένον ὅτι ὁ μισθωτής, καίτοι δὲν εἶχεν ὑποχρέωσιν, ἔκαμνεν προσθέτους ἐγκαταστάσεις, διὰ νὰ φθάσῃ περιεκτικότητα 10% νικελίου, παρ’ ὅλον ὅτι δὲν ἦτο ὑποχρεωμένος νὰ διαθέσῃ 70 ἑκατομμύρια δραχμῶν διὰ νὰ κάμνῃ τὰς προσθέτους αὐτὰς ἐγκαταστάσεις, ἔχετε δεδομένον, ὅτι, ὡς λέγουν οἱ ἀνώτατοι κρατικοὶ λειτουργοί, τοὺς ὁποίους ἀπεστείλατε, διότι ποῖος, ἐξ ἡμῶν, κύριοι συνάδελφοι, εἶναι ἁρμοδιότερος αὐτῶν, αὐτοὶ εἶναι οἱ ἁρμόδιοι, αὐτοὶ γνωρίζουν, πηγαίνουν νὰ διαπιστώσουν τὰ πράγματα αὐτά, θὰ εἴπω ἐγὼ ὁ δικηγόρος εἰς τοὺς τεχνικούς, αὐτὰ ποὺ λέγετε δὲν εἶναι σωστά; Τὰ διαπιστώνουν καθηγηταὶ Πολυτεχνείου, μεταλλειολόγοι, ὅτι σήμερον ἡ δυναμικότης αὐτὴ εἶναι. Ἔρχεται ἡ ἰδία ἡ Ἑταιρεία καὶ λέγει τὴν στιγμὴν αὐτήν, ἂν μᾶς πάρῃ ἡ Σοβιετικὴ Ἕνωσις τὸ ποσόν, τὸ ὁποῖον προτείνομεν μὲ 70 δολλάρια, θὰ προχωρήσωμεν. Νομίζω, ὅτι ἡ ἐπερώτησις περὶ Λαρύμνης, εἰς τὸ θέμα τὸ ὁποῖον ἀνέπτυξα, τὸ θέμα τῆς λειτουργίας τοῦ μεταλλείου, δὲν εἶχεν οὐδένα λόγον, διότι ἐγένετο μία ὡραία προσπάθεια. Ἐπῆλθον κατὰ τὴν ἀρχὴν τῆς λειτουργίας ὡρισμέναι ἀνωμαλίαι, αἱ ὁποῖαι ὀφείλονται εἰς κακὴν κατασκευήν, ἀλλὰ δὲν εἶναι κἄτι τὸ ὁποῖον εἶναι ἀσύνηθες, οὔτε καὶ κακόν. Πάντως, μὲ τὰς βελτιώσεις, αἱ ὁποῖαι ἐπῆλθον σήμερον, ἔφθασε τὸ ἐργοστάσιον αὐτὸ νὰ ἔχῃ δυνατότητα παραγωγῆς 170 χιλιάδων τόννων, ἔναντι τῶν 130 χιλιάδων τόννων. Ἂς εὐχηθῶμεν, ὅτι συντόμως ἡ ζήτησις τοῦ νικελίου θὰ αὐξηθῇ, ὁπότε τὸ ἐργοστάσιον αὐτὸ θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ προσφέρῃ εἰς τὴν ἐθνικὴν οἰκονομίαν μίαν σημαντικὴν ὑπηρεσίαν. Διότι μὲ τὴν παραγωγήν, τὴν ὁποίαν ἔχομεν, μὲ τὰ 70 δολλάρια, θὰ εἶναι, μὲ τὰς χειροτέρας προϋποθέσεις, 3.500.000 δολλάρια. Διότι, ὅπως σᾶς ἐπληροφόρησα, τώρα τιμὴ τῶν κροκαλῶν ἔχει φθάσει 550 λίρες ὁ τόννος, ἐνῷ τὸ 1956 ἦτο 4πλασία ἡ τιμή, 1700–2000 ὁ τόννος. Κατόπιν αὐτῶν, νομίζω, ὅτι διεφωτίσθητε ἅπαντες, ὅτι πράγματι, ὀρθῶς ἐγένετο ἡ σύμβασις, ὀρθῶς ἐφηρμόσθη ἡ μέθοδος Κρούπ, ἡ ὁποία εἶναι μοναδική, διότι αἱ ἄλλαι μέθοδοι εἶναι θεωρίαι καὶ οὐδεμία ἐκ τῶν θεωριῶν αὐτῶν ἐφηρμόσθη ἐν τῇ πράξει, ὅτι ἡ μέθοδος αὐτὴ ἀπέδωσεν εἰς ἄλλας περιοχάς. Ἄν εἰς τὴν ἀρχὴν δὲν ἀπέδωσεν, ὀφείλεται εἰς σφάλμα κατασκευῆς καὶ εἶναι δεδομένον, ὅτι σήμερον ἡ μὴ πώλησις προϊόντων ὀφείλεται εἰς ἀζητησίαν καὶ εἰς κάμψιν τιμῶν.

§89ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Κιτσίκης, ἔχει τὸν λόγον.

§90Ν. ΚΙΤΣΙΚΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν πρέπει νὰ σᾶς θορυβήσῃ ὁ ὄγκος τῶν βοηθημάτων, τὰ ὁποῖα ἔχω ἐνώπιόν μου. Ἀποτελεῖ καθηγητικὴν ἰδιότητα ἡ ἀκριβολογία καὶ ἡ παραπομπὴ εἰς κείμενα, διὰ τὴν ὑποστήριξιν ἐπιστημονικῶν ἀπόψεων. Σᾶς βεβαιῶ ὅμως, ὅτι θὰ κάμνω φειδωλὴν χρῆσιν αὐτῶν καὶ ὅτι δὲν θὰ σᾶς κουράσω. Εἰς τρία κύρια σημεῖα τῶν λεχθέντων, ἀπὸ τὸν ἀξιότιμον κ. ὑπουργὸν τῆς Βιομηχανίας, θ’ ἀναφερθῶ, διὰ νὰ διαλύσω ὡρισμένας πλάνας καὶ παρεξηγήσεις, δικαιολογημένας ἄλλωστε, ἐφ’ ὅσον ὁ κ. ὑπουργὸς δὲν εἶναι τεχνικὸς καὶ εἶναι ὑποχρεωμένος ν’ ἀντλῇ ἀποκλειστικῶς πληροφορίας καὶ ἀπόψεις παρὰ τῶν ἐνδιαφερομένων ἢ τῶν ὑπαλλήλων τοῦ Ὑπουργείου ἢ τῶν Ἐπιτροπῶν παραλαβῆς τοῦ ἔργου καὶ γενικῶς ὅλων ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι, εἴτε ὡς ἀνώτερον προσωπικὸν τῆς Ἑταιρείας, ἢ ὡς ἐλέγχουσα ὑπηρεσία τοῦ Κράτους, ἐπέβαινον τοῦ ἐργοστασίου Λαρύμνης, κατὰ τὸ τραγικὸν ναυάγιον καὶ δὲν εἶναι ἄμοιροι εὐθυνῶν, διὰ τὸ ναυάγιον τοῦτο. Τὸ πρῶτον σημεῖον, εἶναι ὁ ἰσχυρισμὸς τοῦ κ. ὑπουργοῦ, ὅτι ἡ μέθοδος τῆς «χωριστικῆς ἀναγωγῆς» τῶν διαφόρων μετάλλων νικελίου, κοβαλτίου, χρωμίου, σιδήρου ποὺ ὑπάρχουν εἰς τὰ λατεριτικὰ μεταλλεύματα τῆς περιοχῆς Λαρύμνης, ἡ μέθοδος τὴν ὁποίαν ἀνέφερον εἰς τὴν συνεδρίασιν τῆς παρελθούσης Παρασκευῆς, εἶναι «θεωρία, ἡ ὁποία ἀνεπτύχθη τὸ 1958 καὶ δὲν ἐφηρμόσθη πουθενά». Προσέθεσεν ὁ κ. ὑπουργός, ὅτι, ὡς τὸν ἐπληροφόρησεν ὁ Γενικὸς Διευθυντὴς τοῦ μεταλλείου Λαρύμνης κ. Μούσουλος, ἡ μέθοδος αὕτη τοῦ 1958, καλεῖται μέθοδος UDDT. Δεύτερον σημεῖον, εἶναι τὸ ζήτημα τῶν τιμῶν. Μᾶς εἶπεν ὁ κ. ὑπουργός, ὅτι ὑπάρχει κρίσις φοβερὰ καὶ δι’ αὐτὸ κλείνουν καὶ τὰ μεταλλεῖα νικελίου. Ἀνέγνωσε δὲ ἔγγραφον τῆς Ἑταιρείας Λιπασμάτων, μὲ ἡμερομηνίαν 2 Ἰουλίου 1958, διὰ τοῦ ὁποίου ἐπισημαίνεται ἡ κρίσις εἰς τὰ μεταλλεύματα καὶ προαναγγέλλεται ἡ διακοπὴ τῶν ἐργασιῶν. Υἱοθετοῦνται ἀπὸ τὸν κ. ὑπουργὸν τὰ ἐν τῷ ἐγγράφῳ ἀναφερόμενα καὶ ὑποστηρίζεται ἡ ἄποψις, ὅτι, συνεπείᾳ τοῦ γεγονότος αὐτοῦ, ἔκλεισε καὶ τὸ περὶ οὗ πρόκειται μεταλλεῖον. Τρίτον θέμα, εἶναι ἡ ἐπανειλημμένη προσφυγὴ τοῦ κ. ὑπουργοῦ εἰς μίαν πληροφορίαν, τὴν ὁποίαν ἔδωσα, πληροφορίαν τὴν ὁποίαν εἶχον ἀπὸ τὸν κ. Μούσουλον καὶ ἀπὸ τὴν ἔκθεσιν τῆς Ἐπιτροπῆς τῆς 10 Ἰουλίου 1958, τὴν δημοσιευθεῖσαν εἰς τὰ πρακτικὰ τῆς 12 Νοεμβρίου 1958, ὅτι δηλαδὴ ἐπῆλθε βελτίωσις τῆς λειτουργίας τοῦ περιστροφικοῦ κλιβάνου καὶ ὅτι ἐξησφαλίσθη ἡ ηὐξημένη παραγωγὴ τοῦ προϊόντος τῶν κροκαλῶν. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ δεύτερον, δὲν τὸ εἶπον, ἐγὼ τοὐλάχιστον. Εἶμαι ὑποχρεωμένος διὰ τὴν ἱστορίαν, ν’ ἀνατρέξω εἰς τὴν ἐποχὴν τῆς προκηρύξεως τοῦ διαγωνισμοῦ καὶ τῆς ὑπογραφῆς τῆς συμβάσεως. Ἡ ἀναδρομὴ αὐτὴ δὲν ἀποτελεῖ ἴσως, περιεχόμενον τῆς ἐπερωτήσεώς μας κατὰ τῆς Κυβερνήσεως ὑπὸ στενὴν ἔννοιαν, ἀσφαλῶς ὅμως ὑπὸ εὐρυτέραν, διότι ἡ ἱστορία τῆς ἐποχῆς ἐκείνης, ἐπαναλαμβάνει σὲ κάθε στιγμήν. Ἐρωτῶ, ὑπῆρχε μελέτη; Ὑπῆρχε προγραμματισμὸς βαρείας βιομηχανίας; Εἴμεθα τότε γνῶσται τῶν διαφόρων μεθόδων, μεταλλουργίας νικελιούχων μεταλλευμάτων ἢ ἐπροχωρήσαμεν «εἰς τὰ στραβά», χωρὶς στοιχεῖα ἐπιστημονικά; Τὸ ὅτι προχωροῦμεν χωρὶς προγραμματισμόν, διεπιστώθη καὶ εἰς τὰς τελευταίας οἰκονομικὰς συζητήσεις μεταξὺ τῆς Ἑλληνικῆς καὶ Γερμανικῆς Κυβερνήσεως. Ἐτονίσθη ὑπὸ τῶν Γερμανῶν, ὅτι δὲν ἔχομεν πρόγραμμα καὶ μελέτας διὰ τὴν ἐκτέλεσιν ἔργων. Τοῦτο εἶναι βέβαιον, ὅπως εἶναι βέβαιον, ὅτι αὐτὴ ἡ κατάστασις θὰ συνεχισθῇ καὶ εἰς τὸ μέλλον. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, ἀπεφασίσθη καὶ τὸ ἔργον Λαρύμνης, χωρὶς μελέτην. Ὁ κ. ὑπουργὸς μᾶς λέγει, ὅτι αἱ ὑπηρεσίαι του τὸν διεβεβαίωσαν, ὅτι δὲν ὑπάρχει ἄλλη μέθοδος, παρὰ ἡ Κροὺπ —Ρὲνν καὶ ὅτι ἡ ἄλλη μέθοδος, ἡ ἀναφερομένη ὑπὸ τοῦ κ. Κιτσίκη, εἶναι μόνον θεωρία. Ἂς ἀρχίσωμεν, κύριοι συνάδελφοι, τὴν φυλλομέτρησιν τῶν βοηθημάτων. Ἡ μέθοδος Κροὺπ–Ρὲνν διαγράφεται εἰς τὴν σύμβασιν καὶ ὄχι εἰς τὴν προκήρυξιν. Ἡ μελέτη τοῦ κ. Μούσουλου, σχετικῶς μὲ τὸ μεταλλεῖον Λαρύμνης, δημοσιευθεῖσα εἰς τὰ «Τεχνικὰ Χρονικὰ» τὸ 1956, μετεφράσθη εἰς τὴν Γαλλικὴν τὸ 1957. Εἰς τὸ Γαλλικὸν μόνον κείμενον καὶ εἰς τὴν εἰσαγωγὴν ἀναγράφονται τὰ ἑξῆς, τὰ ὁποῖα δὲν ὑπάρχουν εἰς τὸ ἑλληνικὸν κείμενον: «Ἡ σχετικὴ σύμβασις ἐπέβαλε τὴν ἐπιτόπιον ἐπεξεργασίαν τοῦ μεταλλεύματος καὶ καθώριζε διὰ τὴν ἐπεξεργασίαν αὐτὴν τὴν μέθοδον Ρένν· πράγματι εἶχε ρητῶς συμφωνηθῆ, ὅτι θὰ ἐπεδιώκετο ἡ ταὐτόχρονος ἀξιοποίησις τοῦ σιδήρου καὶ τοῦ νικελίου, ὑπὸ τὴν μορφὴν σπογγώδους νικελιούχου σιδήρου». Ἀναφέρονται, δηλαδή, εἰς τὸ κείμενον αὐτό, ὅσα ἀκριβῶς ὑπεστήριξα κατὰ τὴν προχθεσινήν μου ὁμιλίαν, περὶ τῆς ἐννοίας τοῦ ἄρθρου 11 τῆς συμβάσεως. Ἡ προχθεσινή μου ὁμιλία, ἔχει ἀνάγκην συμπληρώσεως, σχετικῶς μὲ τὴν ἔναρξιν τῆς ἐφαρμογῆς ἠλεκτρικῶν καμίνων εἰς τὴν μεταλλουργίαν τοῦ νικελίου. Ἔχω εἰς χεῖρας μου ἕνα γαλλικὸν τεῦχος τοῦ ἔτους 1938, ὑπὸ τὸν τίτλον «HISTOIRE DU NICKEL», εἰς τὸ ὁποῖον, ἐν σελ. 16, ἀναφέρεται, ὅτι ἡ ἠλεκτρομεταλλουργικὴ μέθοδος ἐφηρμόζετο εἰς τὰ μεταλλεῖα τῆς Νέας Καληδονίας, ἀπὸ τότε. Τὸ αὐτὸ περιοδικόν, ἐν σελίδι 19, ὁμιλεῖ καὶ περὶ τῶν ἰδικῶν μας μεταλλευμάτων, περιεκτικότητος 3– 4% εἰς νικέλιον, τὰ ὁποῖα, μᾶς πληροφορεῖ, ὅτι ἐξήγοντο εἰς τὴν Ἀνατολικὴν Γερμανίαν καὶ συγκεκριμένως εἰς τὴν Σιλεσίαν, ὅπου ἐγένετο ἡ ἐπεξεργασία των, ἀφοῦ προηγουμένως ἀνεμιγνύοντο μὲ πτωχότερα ἐπιτόπια νικελιοῦχα πυριτικὰ μεταλλεύματα. Διὰ τὴν κατεργασίαν τῶν ἀναμεμιγμένως πλέον αὐτῶν μεταλλευμάτων ἐντόνως πυριτικῶν, ἐχρησιμοποιεῖτο ἡ μέθοδος ΚΡΟΥΠ–ΡΕΝ. Σημειώνω καὶ πάλιν, ὅτι τὰ μεταλλεύματα Λαρύμνης, συγκριτικῶς εἶναι πτωχὰ εἰς πυριτικὰς προσμίξεις. Ἐπίσης, εἰς τὴν προχθεσινὴν ἀγόρευσιν, ὡμίλησα περὶ ὑπάρξεως τεσσάρων πατέντων, ἀναφερομένων εἰς τὰς νέας μεθόδους τῆς «χωριστικῆς ἀναγωγῆς». Τὰ πατέντα ταῦτα, ἔχω ἐδῶ καὶ ἐξ αὐτῶν ἀποδεικνύεται, ὅτι ἔχουν κατατεθῆ κατὰ τὰ ἔτη 1945, 1946, 1951 καὶ δύο ἐξ αὐτῶν κατὰ τὸ 1956. Ὅλα αὐτὰ τὰ πατέντα, ἀναφέρονται εἰς μέθοδον, κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ ἐκκαμίνευσις τοῦ μεταλλεύματος γίνεται εἰς ἠλεκτρικὰς καμίνους. Ἐπίσης ἔχω μαζί μου καὶ θέτω εἰς τὴν διάθεσίν σας, τὴν ἀνακοίνωσιν, τὴν ὁποίαν ἀνέφερον εἰς τὴν προηγουμένην ἀγόρευσίν μου, γενομένην τὸ 1945 εἰς τὸ συμπόσιον τῶν Μεταλλουργῶν τῆς Ἀμερικῆς, σχετικὴν μὲ τὴν μέθοδον «χωριστικῆς ἀναγωγῆς», ἐφαρμοζομένην εἰς τὰ λατεριτικὰ μεταλλεύματα τῆς Κούβας, μὲ σκοπὸν τὴν παραγωγὴν ἐξ αὐτῶν νικελιούχου καὶ χρωμιούχου χάλυβος. Εἰς τὴν μελέτην αὐτήν, δίδεται πλήρης ἐξήγησις τῆς μεθόδου, τῆς ὁποίας αἱ δοκιμαὶ ἤρχισαν τὸ 1941, διὰ τὴν ἐπεξεργασίαν τῶν μεταλλευμάτων τῆς Κούβας, ὁμοίων μὲ τὰ ἰδικά μας. Εἰς τὸ 1952 εἶχε ἤδη δημιουργηθῆ ἐπανάστασις εἰς τὴν μεταλλουργικὴν κατεργασίαν, τῶν πτωχῶν λατεριτικῶν μεταλλευμάτων νικελίου. Λόγῳ τῶν πολεμικῶν ἀναγκῶν, ἤρχισαν ἔρευναι εἰς μεγάλην κλίμακα διὰ τὴν ἐφαρμογὴν τῆς «χωριστικῆς ἀναγωγῆς» τῶν ὀξειδίων νικελίου, σιδήρου, κοβαλτίου καὶ χρωμίου εἰς ἠλεκτρικὰς καμίνους. Παραλλήλως, ἐφηρμόζετο ἤδη ἀπὸ καιροῦ ἡ ὑδρομεταλλουργικὴ ἐπεξεργασία τῶν πτωχῶν λατεριτικῶν μεταλλευμάτων τῆς Κούβας (1,37% νικέλιον, 38% σίδηρος, 0,14% κοβάλτιον). Ἡ μέθοδος συνίσταται κυρίως εἰς τὴν ἀναγωγὴν τῶν μετάλλων, διάλυσιν διὰ ἀμμωνίας, κατακρήμνισιν τοῦ νικελίου καὶ ἐξάτμησιν τῆς ἀμμωνίας διὰ θερμάνσεως. Αἱ ἐγκαταστάσεις ἐστοίχισαν 35.000.000 δολλάρια καὶ λειτουργοῦν κανονικῶς. Παράγονται ἡμερησίως 80.000 λίβραι ὀξειδίου νικελίου. Ἤδη, γίνονται ἐπεκτάσεις, ὥστε ἡ παραγωγὴ νὰ αὐξηθῇ κατὰ 75%. Εἰς τὸ ἀμερικανικὸν περιοδικὸν ENGINEERING AND MINING JOURNAL, Φεβρουάριος 1956, δίδεται ἡ πληροφορία, ὅτι ἡ HANNA NICKEL SMELTING Co, ἥτις ἤρχισε κατασκευὰς μεταλλουργικῶν ἐγκαταστάσεων «χωριστικῆς ἀναγωγῆς» εἰς τὰ μέσα τοῦ 1952 πλησίον τοῦ RID-DLE OREGON, ἔκαμε ἔναρξιν παραγωγῆς τὸν Ἰούλιον τοῦ 1954. Ἡ παραγωγὴ τοῦ FERRO–NICKEL περιεκτικότητος 42, 43% νικελίου ἀνέρχεται εἰς 13.109.164 λίβρας ἐτησίως (FERRO–NICKEL) ἤτοι 6.552 τόννους περιέχοντος 5.561.722 λίβρας νικελίου μετάλλου. Ἡ παραγωγὴ ηὐξήθη εἰς 800.000 λίβρας νικελίου μετάλλου μηνιαίως. Κατόπιν τῆς ἐπιτυχίας, ἀναγγέλλει τὸ περιοδικόν, ὅτι νέαι κάμινοι θὰ λειτουργήσουν τὸ 1956, ὥστε ἡ παραγωγὴ νὰ φθάσῃ εἰς 7.500 τόννους μετάλλου νικελίου ὑπὸ μορφὴν FERRO–NICKEL 42% ΝΙ. Ἡ δὲ τροφοδότησις τῶν καμίνων θὰ ἀνέλθῃ εἰς 784.000 τόνν. ἐτησίως. Εἰς τὸ MINING ENGINEERING τοῦ Μαΐου 1958, ἐκδιδόμενον ἀπὸ τῆς AMERICAN INSTITUTE OF MI-NING καὶ METALLURGICAL ENGINEERS, διαβάζομεν, ὅτι τὸ ΜΟΑ–ΒΑΥ–PORT (Κούβα) NICKEL PROJECT θὰ λειτουργήσῃ τὸ καλοκαίρι τοῦ 1959 μὲ ἐτησίαν παραγωγὴν 50.000.000 λιβρῶν νικελίου μετάλλου καὶ 4.400.000 λιβρῶν κοβαλτίου μετάλλου. Ἤτοι 25.000 τόννων νικελίου, 2200 τόννων κοβαλτίου μετάλλου. Ἐβεβαιώθησαν 50.000.000 τόννοι λατεριτικοῦ μεταλλεύματος μὲ περιεκτικότητα 1,36 νικέλιον, 0,13% κοβάλτιον καὶ 46% σίδηρον. Ἡ κατεργασία τῶν μεταλλευμάτων ΜΑΟ–ΒΑΥ συνίσταται εἰς τὴν διὰ ὀξέος διάλυσιν τοῦ νικελίου καὶ κοβαλτίου. Ἀκολουθεῖ ἡ κατακρήμνισις τῶν μετάλλων ὡς θειούχων ἱζημάτων καὶ τελικῶς ἡ ἐξαγωγὴ τοῦ νικελίου καὶ κοβαλτίου μετάλλου βάσει χωριστικῆς ἀναγωγῆς διὰ ὑδρογόνου. Ἐδίδετο ἑπομένως μοναδικὴ εὐκαιρία νὰ ἐπωφεληθῶμεν τῶν νέων μεθόδων. Προετιμήσαμεν τὴν ἀναχρονιστικὴν καὶ προπολεμικὴν μέθοδον Κροὺπ–Ρένν, ἥτις ἐφηρμόζετο εἰς τὰ πυριτοῦχα μεταλλεύματα τῆς Σιλεσίας. Πρὸ τοῦ πολέμου, μεταλλεύματα Λαρύμνης, σχετικῶς πλούσια τοὐλάχιστον μὲ 2,5% νικέλιον ἐστέλλοντο, ὡς εἴπομεν, εἰς Σιλεσίαν καὶ ἀνεμιγνύοντο μὲ τὰ πυριτοῦχα μεταλλεύματα τῆς Σιλεσίας πρὸς κατεργασίαν διὰ τῆς μεθόδου Κρούπ. Ἀλλὰ ἔκτοτε ἔγινεν ἕνας πόλεμος καὶ ἡ ἐπανάστασις εἰς τὰς ἐπιστήμας εἶναι τεραστία. Σήμερον ὅμως λόγῳ τῆς αὐξήσεως τῆς ἐτησίας ἐξορύξεως εἰς τὸ μεταλλεῖον Λαρύμνης εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ ἀνέλθωμεν καὶ εἰς ὑψηλότερα στρώματα, τῶν ὁποίων ἡ περιεκτικότης εἰς νικέλιον εἶναι πολὺ μικροτέρα τῶν βαθυτέρων στρωμάτων εἰς τρόπον ὥστε νὰ ἔχωμεν μέσην περιεκτικότητα 1,6% ἢ τὸ πολὺ μέχρι 1,8%. Ἔχω, κύριοι βουλευταί, ἐνώπιόν μου καὶ ἄλλας πολλὰς μελέτας τῶν διευθύνσεων μεταλλείων ALBANT OREGON καὶ WASHINGTON δημοσιευμένας εἰς Ἀμερικανικὰ περιοδικὰ παλαιοτέρων ἐτῶν, ἐκ τῶν ὁποίων ἀποδεικνύεται, ὅτι ὅλαι αἱ νέαι ἐγκαταστάσεις διὰ λατερικὰ μεταλλεύματα ἐγίνοντο διὰ μεθόδους διαφορετικὰς ἀπὸ τὴν μέθοδον ΚΡΟΥΠ–ΡΕΝΝ. Κατόπιν τούτων θεωρῶ ἀπολύτως ἀληθῆ τὸν ἰσχυρισμὸν τοῦ κ. Ζίγδη, ὅτι οἱ Ἀμερικανοὶ κατὰ τὸ ἔτος 1953 μᾶς ἀπέτρεψαν νὰ χρησιμοποιήσωμεν τὴν μέθοδον ΚΡΟΥΠ–ΡΕΝΝ. Καὶ μᾶς ἀπέτρεψαν προφανῶς, διότι ἐγνώριζον, ὅτι διὰ τὰ ἰδικά μας μεταλλεύματα δὲν προσφέρεται ἡ μέθοδος ΚΡΟΥΠ–ΡΕΝΝ. Ἦσαν οἱ περισσότερον καὶ καλύτερον μελετημένοι καὶ πεπειραμένοι εἰς τὰς νέας μεθόδους τῆς «χωριστικῆς ἀναγωγῆς» διὰ τὴν μεταλλουργίαν τῶν πτωχῶν λατερικῶν μεταλλευμάτων ἐνῷ οἱ Γερμανοὶ διαθέτοντες κυρίως πυριτοῦχα μεταλλεύματα παρέμειναν προσηλωμένοι εἰς τὰς παλαιὰς μεθόδους. Δημιουργεῖται ὅμως τὸ ἐρώτημα, διατί παρὰ ταῦτα οἱ ἁρμόδιοι ἐπροτίμησαν τὴν μέθοδον ΚΡΟΥΠ–ΡΕΝΝ; Ἡ ἀπάντησις εἶναι, ὅτι πιθανῶς οἱ σύμβουλοι τοῦ κ. Μποδοσάκη καὶ αἱ ἁρμόδιαι Ὑπηρεσίαι ἐπηρεάσθησαν ἀπὸ τοὺς Γερμανοὺς ἐπιστήμονας τοῦ Κρούπ, μὲ τοὺς ὁποίους εὑρίσκονται εἰς ἀποκλειστικὴν ἐπικοινωνίαν καὶ δὲν ἐγνώριζον τὴν ὕπαρξιν τῶν νέων μεθόδων. Ὅσον ἀφορᾷ τὸν Κροὺπ ἡ ἐξήγησις εἶναι αὐτή, τήν ὁποίαν ἔδωσεν ὁ κ. Ζίγδης. Ὅτι δηλαδή, ὁ Κροὺπ εἶχεν ὑπ’ ὄψει του νὰ ἀγοράζῃ τὰ προϊόντα ἐπεξεργασίας ὑπὸ μορφὴν κροκαλῶν, ἐνῷ ὑπὸ ὁμαλὰς συνθήκας τοιαῦτα προϊόντα δὲν εἶναι ἐμπορεύσιμα καὶ δὲν ἐνδιαφέρουν κανένα ἄλλον ἀγοραστήν. Ἐρωτᾶται ὅμως διατί ὁ Κροὺπ δὲν ἀγοράζει σήμερον τοιοῦτον προϊόν; Ἡ ἀπάντησις εἶναι, ὅτι δὲν τὸ ἀγοράζει ἐπειδὴ ἡ περιεκτικότης αὐτοῦ εἰς νικέλιον εἶναι πολὺ μικρά. Ὁ Κροὺπ εἶχεν ὑπ’ ὄψει του τὴν περιεκτικότητα 6% εἰς νικέλιον ὡς ἀναφέρει τὸ ὑπ’ ἀριθ. 90 ἀπόσπασμα ἐκ τῆς ἐκδόσεως τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ ὑπὸ τὸν τίτλον: «Αἱ βασικαὶ βιομηχανίαι», τοῦ Ἰουλίου τοῦ 1953. Ἡ περιεκτικότης αὐτὴ σήμερον δὲν ὑπάρχει. Ὁ Κροὺπ φαίνεται, ὅτι εἶχε τὴν πεποίθησιν, ὅτι τὸ μετάλλευμα θὰ ἦτο περιεκτικότητος 2½%. Αὐτὸ ὅμως δὲν ἦτο δυνατόν, διότι εἶναι γνωστόν, ὅτι τὰ ἀνώτερα στρώματα ἔχουν πολὺ μικροτέραν περιεκτικότητα. Καὶ διερωτᾶται τις, πῶς ἡ ὑπηρεσία μας παρέμεινεν ἀδρανὴς κατὰ τὸ διάστημα αὐτό; Ἐδῶ ἀκριβῶς ἔγκειται ἡ εὐθύνη τῆς Κυβερνήσεως. Πῶς δηλαδή, δὲν ἐθορυβήθη, ἐνῷ ἐγνώριζε τὴν ἀποτυχίαν τῶν Γερμανῶν; Ἐξάγεται λοιπόν, τὸ συμπέρασμα, ὅτι τὸ ναυάγιον ὀφείλεται εἰς τὴν μέθοδον, ἡ ὁποία ἠκολουθήθη, ἡ ὁποία δὲν ἦτο καὶ ἡ ἐνδεδειγμένη διὰ τὰ ἰδικά μας μεταλλεύματα ὡς ἀνέφερον. Καθ’ ἣν στιγμὴν μάλιστα ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν, ὡς ἐπληροφόρησα τὸ Σῶμα, δι’ ἐπισήμων στοιχείων, ὑπῆρχον ἄλλαι μέθοδοι πλέον ἐνδεδειγμέναι. Ὁπωσδήποτε τὸ γεγονὸς εἶναι, ὅτι ὁ Κροὺπ δὲν κατώρθωσε νὰ ἐπιτύχῃ τὴν ρύθμισιν λειτουργίας τῆς ὑπ’ αὐτοῦ κατασκευασθείσης ἐγκαταστάσεως καὶ εἰδικῶς τοῦ περιστροφικοῦ κλιβάνου, ὄχι ἐντὸς τῆς προθεσμίας τῶν τριῶν μηνῶν καθοριζομένης ὑπὸ τῆς συμβάσεως μεταξὺ αὐτοῦ καὶ τῆς Ἑταιρείας Λιπασμάτων, ἀλλὰ οὔτε ἐντὸς ἔτους. Τὸ γεγονὸς αὐτὸ δὲν ἀποτελεῖ «συνήθεις ἀνωμαλίας» ποὺ παρουσιάζονται εἰς τοιούτου εἴδους ἐγκαταστάσεις, ὅπως τὰς ἐχαρακτήρισεν ὁ κ. ὑπουργός, ἀλλὰ πλήρη ἀποτυχίαν τοῦ ἔργου. Ἐν τούτοις ἡ Ἐπιτροπὴ παραλαβῆς τῶν ἐγκαταστάσεων προεξώφλησε τὴν ἐπιτυχίαν των προτοῦ κἂν ἐπιχειρήσουν οἱ Γερμανοὶ τὴν τοιαύτην ρύθμισιν τῆς λειτουργίας καὶ ἐξεφράσθη, τὴν 20ὴν Μαρτίου 1956, ἐνθουσιωδῶς, κατὰ τρόπον, ἀσυμβίβαστον μὲ τὴν ἐπιστημονικὴν σοβαρότητα. Εἰς τὴν δημοσιευθεῖσαν εἰς τὰ Πρακτικὰ τῆς 12.11.58, ἔκθεσιν, δίδεται τὸ ἑξῆς καταπληκτικὸν συμπέρασμα: «Ἐν συμπεράσματι ἡ Ἐπιτροπὴ ἀποφαίνεται ὁμοφώνως, ὅτι ἡ ἐγκατάστασις τοῦ πυρομεταλλουργικοῦ ἐργοστασιακοῦ συγκροτήματος Λαρύμνης ἔχει πλήρως ἀποπερατωθῆ καὶ δοκιμασθῆ, αἱ ἐγκαταστάσεις πληροῦσι τοὺς ὅρους τῆς ὑπὸ τοῦ Ν. 2207)1952 κυρωθείσης συμβάσεως, ἡ δὲ ἀπρόσκοπτος λειτουργία τοῦ ὅλου Ἐργοστασίου διὰ τὴν ἐκκαμίνευσιν ἑκατὸν τριάκοντα χιλιάδων (130.000) τοὐλάχιστον, τόννων μεταλλεύματος ἐτησίως δύναται νὰ θεωρηθῇ ὡς ἐξησφαλισμένη»! Ἔρχομαι τώρα εἰς τὸ ζήτημα τῶν τιμῶν. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Βιομηχανίας μᾶς ἀνέγνωσεν ἀποσπάσματα ἀπὸ τὸ περιοδικὸν METAL BULLETIN καὶ ὑπεστήριξεν, ὅτι ἡ πτῶσις τῶν τιμῶν τοῦ μεταλλεύματος εἶναι καὶ τὸ αἴτιον τοῦ κλεισίματος τοῦ μεταλλείου καὶ τῶν ἐγκαταστάσεων. Εἰς τὴν προηγουμένην συνεδρίασιν εἶπον, ὅτι αἱ ἐπίσημοι τιμαὶ τοῦ μετάλλου νικελίου αὐξάνουν, ἐνδεικτικῶς δὲ θὰ σᾶς εἶπον, ὅτι ἀπὸ 454 £ ποὺ εἶχον ὅταν ὑπεγράφη ἡ σύμβασις, δηλαδὴ τὸ 1952 ἔφθασαν βαθμηδὸν εἰς £ 600 τὸ 1958 κατὰ τόννον νικελίου μετάλλου. Εἶναι δὲ πολὺ φυσικόν, ὅτι ἀντιστοίχως αὐξάνονται καὶ αἱ τιμαὶ τῶν ὑποπροϊόντων τοῦ μετάλλου αὐτοῦ. Ὁ κ. ὑπουργὸς ἐπίσης μᾶς εἶπεν, ὅτι ἔκλεισαν καὶ ὡρισμένα ἐργοστάσια εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Ἔχω ἐδῶ εἰς χεῖρας μου ἕνα κατάλογον τῶν κυριωτέρων παραγωγῶν τοῦ κόσμου. Εἰς τὸν κατάλογον αὐτὸν τῆς MINERAIS & METAUX τῶν κυριωτέρων παραγωγῶν τοῦ νικελίου, καμία μνεία δὲν γίνεται διὰ τὴν Ἑταιρείαν NICKEL RIMES MINES. Τοὐναντίον τὰ περιοδικὰ MINING ENGINEERING (Ἔκδοσις AMERICAN INSTITUTE OF MINING AND METALL RGICAL ENGINEERS, Δεκεμβρίου 1957 καὶ Μαΐου 1958) ἀναφέρουν, ὅτι εἰς τὰ μεταλλεῖα νικελίου τοῦ MYSTERY–MOAK LAKE ὑπὸ τὴν διεύθυνσιν τῆς INTERATIONAL NICKEL Co τοῦ Καναδᾶ, ἤρχισαν ἀπὸ τὸ 1956 ἐργασίαι διὰ νέας ἐγκαταστάσεις, αἱ δαπάναι τῶν ὁποίων θὰ ἀνέλθουν εἰς 175.000.000 δολλάρια καὶ θὰ ἔχουν παραγωγὴν 37.500 τόννων μετάλλου νικελίου ἐτησίως. Ἐπίσης τὰ μεταλλεῖα MOA BAY τῆς Κούβας, τὰ ὁποῖα ἀνέφερα ἤδη προηγουμένως, τίθενται ἐν λειτουργίᾳ. Ὅλα δὲ αὐτὰ τὴν ἐποχὴν ποὺ ἡ Λάρυμνα ψυχορραγεῖ. Ἡ Ἑταιρεία FALCONBRIDGE NICKEL MINES LTD ὄχι μόνον δὲν διέκοψε τὰς ἐργασίας της, ἀλλὰ ἀντιθέτως ἐν συνδυασμῷ μὲ τὴν BUNKER HILL Co. καὶ τὴν SNT JOSEPH LEAD Co & BLYTH Co ἐσχημάτισαν τὴν NORTH AMERICAN NICKEL CORP. διὰ τὴν ἀγορὰν ἐπιχειρήσεως NICARO (CUBA) ἐλεγχομένην μέχρι σήμερον ὑπὸ τῆς NICKEL PROCESSING Co. Τοῦτο δὲ ἐγένετο τὸ 1958, ὅταν δηλαδὴ ἔκλεισε τὸ μεταλλεῖον τῆς Λαρύμνης. Ἔχω εἰς χεῖρας μου τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα ἀναφέρω καὶ εἶναι εἰς τὴν διάθεσιν παντὸς ἐνδιαφερομένου. Δὲν ἀμφισβητῶ, ὅτι δυνατὸν νὰ ὑπῆρξε μία κἄποια κάμψις τιμῶν. Ἀλλὰ ὡς εἶπε καὶ ὁ συνάδελφος κ. Ἐφραιμίδης, δὲν εἶναι δυνατὸν μία μεγάλη ἐπιχείρησις νὰ βασίζεται εἰς τιμὰς αἰχμῆς. Ὄχι, κύριοι συνάδελφοι, τὸ ναυάγιον δὲν ἐπῆλθεν ἀπὸ τὴν κάμψιν τῶν τιμῶν ὡς ἀνέφερεν ὁ κ. ὑπουργός, ἀλλὰ διότι τὸ μεταλλουργεῖον Λαρύμνης δὲν ἀπέδωσε ποτὲ ἐμπορεύσιμον μετάλλευμα, ὅπως δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μᾶς δώσῃ οὔτε καὶ εἰς τὸ μέλλον ἂν δὲν μεταβληθῇ ἡ μέθοδος ἐπεξεργασίας. Θέλω ἐπίσης νὰ ἀπαντήσω εἰς τὸν κ. ὑπουργόν, ὁ ὁποῖος μοῦ ἔκαμε τὴν τιμὴν νὰ μνημονεύσῃ κἄποιαν περικοπὴν τῆς ὁμιλίας μου σχετικὴν μὲ τὴν βελτίωσιν τῆς λειτουργίας τοῦ κλιβάνου καὶ τὴν αὔξησιν τῆς παραγωγῆς μεταλλικῶν κροκαλῶν ἡμερησίως εἰς 630 τόνους. Αὐτὸς ὁ ἀριθμὸς τῶν 630 τόννων ἡμερησίως ποὺ ἀνέφερεν ὁ κ. ὑπουργός, ἐσημειώθη ἴσως δι’ ὡρισμένας ἡμέρας, ἢ ἂν θέλετε διὰ δύο ἢ τρεῖς ἑβδομάδας. Τὴν πληροφορίαν τὴν ἔχω, ὅπως ἄλλωστε καὶ ὁ κ. ὑπουργὸς ἀπὸ τὴν Διεύθυνσιν τοῦ ἐργοστασίου Λαρύμνης. Δὲν δυνάμεθα ὅμως τὸ ποσὸν αὐτὸ νὰ τὸ πολλαπλασιάσωμεν ἐπὶ 300 ἡμέρας καὶ νὰ δώσωμεν τὸν ἀριθμὸν τῶν 180.000 τόννων ἐτησίας ἐπεξεργασίας μεταλλεύματος διὰ νὰ βγάλωμεν τὸ συμπέρασμα, εἰς τὸ ὁποῖον καὶ πάλιν κατὰ τρόπον ἀήθη εἰς ἐπιστήμονας, καταλήγει ἡ Ἐπιτροπὴ τὴν 10ην Ἰουλίου 1958, δηλαδὴ ὀλίγας ἡμέρας προτοῦ κλείσῃ τὸ ἐργοστάσιον, καθ’ ὅ: «Ἡ Ἐπιτροπή, διαπιστώσασα τὴν εὔρρυθμον λειτουργίαν, ἀπὸ τῆς ἐξορύξεως τοῦ μεταλλεύματος μέχρι τοῦ τελικοῦ εὐγενοῦς προϊόντος, τοῦ κράματος τοῦ νικελιούχου σιδήρου, διὰ τῶν μᾶλλον συγχρόνων ἐπιστημονικῶν μέσων, καὶ ἀναγνωρίζουσα τὴν συμβολὴν τοῦ ἑλληνικοῦ ἐπιστημονικοῦ πνεύματος εἰς σύλληψιν, ἐγκατάστασιν, βελτίωσιν μεθόδων καὶ λειτουργίαν τοῦ βιομηχανικοῦ τούτου συγκροτήματος, παρόμοιον, τοῦ ὁποίου μόνον τὰ μᾶλλον τεχνικῶς ἐξειλιγμένα Κράτη ἔχουν νὰ ἐπιδείξουν, αἰσθάνεται ἐπιτακτικὴν τὴν ὑποχρέωσιν νὰ ἐξάρῃ τὸ ἐν Λαρύμνῃ ἐπιτελούμενον ἔργον καὶ τὴν δι’ αὐτοῦ διεθνῆ προβολὴν τῆς Ἑλλάδος εἰς τὸν τεχνικὸν τομέα»! Ἡ Ἐπιτροπὴ καλεῖ εὐγενὲς προϊὸν τὰς κροκάλας καὶ τὸ μαγνητικὸν συμπύκνωμα! Εἰς καμμίαν, ἀφ’ ἑτέρου, περίπτωσιν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποστηριχθῇ, ὅτι ἡ ἐπ’ ἐλάχιστον χρόνον ἐπιτευχθεῖσα ἀνωτέρα ἱκανότης ἐπεξεργασίας εἶναι ἐξησφαλισμένη διὰ μακρὰν διάρκειαν. Ἐδῶ, ὅμως, κύριοι βουλευταί, ἀνακύπτει ἡ εὐθύνη. Ἔχομεν δύο ἐκθέσεις καθηγητῶν καὶ ὑπαλλήλων τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας, διὰ τῶν ὁποίων ἐκθέσεων, βεβαιοῦνται, χωρὶς ἐπιφύλαξιν, πράγματα ξένα πρὸς τὴν πραγματικότητα. Καὶ ἐρωτῶ, δὲν ὑπάρχει εὐθύνη διὰ τοὺς κυρίους αὐτούς; Ἐσκέφθη ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις νὰ ζητήσῃ νὰ δικαιολογήσουν ἐκ τῶν ὑστέρων ἔστω τὰς ἐκθέσεις των καὶ νὰ τοὺς καλέσῃ εἰς ἀπολογίαν; Κύριοι βουλευταί, τελειώνω μὲ μίαν εἴδησιν, τὴν ὁποίαν εἶδον σήμερον ἀναγραφομένην εἰς τὴν Ἐφημερίδα «ΝΕΑ», σχετικὴν μὲ τὰς διαπραγματεύσεις ἐπὶ οἰκονομικῶν θεμάτων, μεταξὺ τῆς Ἑλληνικῆς καὶ τῆς Γερμανικῆς Κυβερνήσεως, καὶ ἡ ὁποία ἀναφέρει, μεταξὺ ἄλλων, ὅτι: «Πρὸς ἀξιοποίησιν τῆς παρεχομένης τεχνικῆς βοηθείας ἀπεφασίσθη ἀφ’ ἑνὸς μὲν ἡ ἀνάθεσις σειρᾶς μελετῶν βασικῶν ἔργων οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως εἰς εἰδικευμένους γερμανικοὺς οἴκους, ἀφ’ ἑτέρου δὲ ἡ μετάκλησις ἐμπειρογνωμόνων, οἱ ὁποῖοι θὰ ὑποβοηθήσουν τὰς ἑλληνικὰς ὑπηρεσίας εἰς τὴν μελέτην εἰδικῶν θεμάτων διὰ τὴν κατάρτισιν ἑνὸς ἀρτίου καὶ καλῶς θεμελιωμένου προγράμματος ἐπενδύσεων. Ἐπίσης, ἐξητάσθη τὸ θέμα τῆς δυνατότητος συνεργασίας Γερμανικῶν καὶ Ἑλληνικῶν ἐπιχειρήσεων ἐπὶ σκοπῷ δημιουργίας ἐν Ἑλλάδι νέων βιομηχανικῶν μονάδων, ὑποβοηθουμένων πρὸς τοῦτο διὰ τῆς συνεργασίας Γερμανικῶν καὶ Ἑλληνικῶν χρηματοδοτικῶν ὀργανισμῶν, πρὸς ἐξασφάλισιν τῶν ἀπαιτουμένων κεφαλαίων». Δὲν μὲ ἐνθουσιάζει καθόλου αὐτὴ ἡ εἴδησις. Ἡ μετάκλησις ἐμπειρογνωμόνων πολιτικῶς καθοδηγουμένων ἀπὸ διαφόρους ξένας Κυβερνήσεις, δὲν παρέχει καμμίαν ἐγγύησιν. Τοὺς ξένους αὐτούς, ἐφ’ ὅσον εἶναι ἀπαραίτητοι, θέλω νὰ τοὺς διαλέξωμεν ἡμεῖς καὶ ὄχι νὰ μᾶς τοὺς δώσουν αἱ ξέναι Κυβερνήσεις. Πρέπει νὰ εἶναι ἐλεύθεροι ἀπὸ οἱανδήποτε ἐντολὴν πρὸς ἐξυπηρέτησιν ξένων πολιτικῶν συμφερόντων. Πρέπει νὰ εἶναι μόνον ἐκλεκτοὶ εἰδικευμένοι ἐπιστήμονες τῆς ἰδικῆς μας ἐπιλογῆς. Ἡ συνεργασία, ἐπίσης, τῶν ξένων ἐπιχειρήσεων μὲ τοὺς Ἕλληνας, δὲν μὲ ἐνθουσιάζει. Προοιωνίζει διείσδυσιν μὲ πολιτικὰς ἐπιδιώξεις. Ἄλλωστε ἡ συνεργασία Κροὺπ–Μποδοσάκη, ὡς εἴδομεν οὐδὲν ἀπέδωσε. Τὰ προβλήματά μας καὶ τὰ ἔργα μας, πρέπει νὰ τὰ μελετήσουν οἱ Ἕλληνες ἐπιστήμονες καὶ μόνον εἰς ὡρισμένας περιπτώσεις εἶναι σκόπιμον νὰ ζητήσουν τὴν γνώμην ξένων ἐμπειρογνωμόνων. Ἡ ἀνασυγκρότησις τῆς Ἑλληνικῆς Πατρίδος εἶναι ἔργον τῶν Ἑλλήνων ἐπιστημόνων καὶ τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Δὲν πρέπει νὰ μᾶς ἀπογοητεύουν καὶ μᾶς ἀποθαρρύνουν ὡρισμέναι ἀποτυχίαι, ὡρισμέναι ἐκδηλώσεις ἀνεπαρκείας. Πρέπει νὰ ἐπιμείνωμεν στὴν ἀξιοποίησιν τοῦ φυσικοῦ μας πλούτου μὲ ἑλληνικὰς δυνάμεις. Ἡ νίκη πρέπει νὰ εἶναι Ἑλληνική. (Ζωηρὰ χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως).

§91Ν. ΜΑΡΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Βιομηχανίας). Κύριοι συνάδελφοι, ἀνέφερα, ὅτι ὑπάρχουν μεταλλεύματα νικελίου ἀναμεμιγμένα μὲ σίδηρον καὶ χρώμιον. Ἡ σύνθεσίς των προσδιορίζει καὶ τὴν μέθοδον. Εἰς τὴν Ἑλλάδα εἶχεν ἀποφασισθῆ τότε, διότι τὸ θέμα αὐτὸ ἀπεφασίσθη τὸ 1952, ὅτι ἡ μέθοδος θὰ ἔπρεπε νὰ ἦτο τοιαύτη ὥστε νὰ γίνεται διαχωρισμὸς καὶ ἐκμετάλλευσις καὶ τοῦ σιδήρου καὶ τοῦ νικελίου. Καὶ εἶπον, ὅτι ἡ μέθοδος ἡ γνωστὴ ἦτο ἡ μέθοδος ΚΡΟΥΠ–ΡΕΝΝ. Ὁ κ. Κιτσίκης ἀνέφερε τέσσαρας μεθόδους καὶ παρουσίασε διπλώματα εὑρεσιτεχνίας. Ἀπορῶ, πῶς ἀνέφερε τέσσαρα μόνον διπλώματα εὑρεσιτεχνίας, διότι ἐὰν ἤθελεν ἠμποροῦσε νὰ φέρῃ 4.000. Ἀλλὰ εἶναι δυνατὸν κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον νὰ ἀναιρῆται ἡ χρησιμότης μιᾶς μεθόδου, ἡ ὁποία ἐφηρμόσθη ἀπὸ 10ετίας καὶ θὰ ἐφαρμοσθῇ ἀκόμη καὶ διὰ τὸ ἔτος 1960 εἰς τὴν Ἀνατολικὴν Γερμανίαν καὶ νὰ ἰσχυριζώμεθα μεθόδους ὑπαρχούσας μόνον εἰς διπλώματα εὑρεσιτεχνίας; Ἀνέφερα διὰ τὰ μεταλλεύματα τῆς Καλλιδονίας, ὅτι ὅταν τὰ ἐπεξεργάζωνται οἱ Γάλλοι χρησιμοποιοῦν ἄλλην μέθοδον, διότι ἔχουν μικροτέραν ἀπόδοσιν εἰς σίδηρον, τὸν ὁποῖον δὲν τὸν ἐκμεταλλεύονται, ἐνῷ οἱ Ἰάπωνες χρησιμοποιοῦν τὴν μέθοδον ΚΡΟΥΠ–ΡΕΝΝ, ἡ ὁποία ὡς ἀνέφερα, ἀπεφασίσθη ἀπὸ τὸν κ. Ζίγδην. Καὶ θὰ ἠδυνάμην νὰ εἴπω, ὅτι ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις δὲν ἔχει εὐθύνην, ἀλλὰ αὐτή, κύριοι, εἶναι ἡ πραγματικότης. Ὁ κ. καθηγητὴς ἐμφανίζει διπλώματα εὑρεσιτεχνίας καὶ μὲ αὐτὰ θὰ ἤθελεν ἡ Κυβέρνησις νὰ ὑποχρεώσῃ καὶ τὸν μισθωτήν, ὁ ὁποῖος εἶχε καὶ δικαίωμα ἐπιλογῆς, διότι αὐτὸς ἔβαλε τὰ χρήματα καὶ θὰ ἤθελε νὰ ἐφαρμόσῃ τὴν συμφερωτέραν μέθοδον. Ὁ κ. καθηγητὴς ἀνέφερεν, ὅτι αἱ τιμαὶ τῆς μαύρης ἀγορᾶς τοῦ νικελίου δὲν ἀναγράφονται εἰς τὰ περιοδικά. Κακῶς. Διότι αἱ τιμαὶ τῆς μαύρης ἀγορᾶς τοῦ νικελίου, ἀναφέρονται εἰς τὰ περιοδικά, τὰ ὁποῖα ἔχω καὶ εἶναι εἰς τὴν διάθεσίν του. Εἴπατε ἐπίσης, κύριε Κιτσίκη, ὅτι ἡ κροκάλα δὲν εἶναι ἐμπορεύσιμος. Σᾶς ἐδήλωσα, ὅτι ἐπωλήθησαν τρεῖς φορὰς κροκάλες μέχρι σήμερον. Συνεπῶς, διὰ νὰ πωληθοῦν θὰ εἶναι ἐμπορεύσιμοι. Σᾶς πληροφορῶ δὲ ἐπὶ πλέον, ὅτι ὁ ἐμπορικὸς ἀντιπρόσωπος, ὡς ἐκπρόσωπος τῆς Σοβιετικῆς Ἑνώσεως μὲ ἐπληροφόρησεν, ὅτι εἶναι διατεθειμένος νὰ κάμῃ δεκτὴν τὴν προσφορὰν τῆς ἑταιρείας, ὅσον ἀφορᾷ τὰς κροκάλας μὲ 70 δολλάρια, ἐὰν ἀγοράσῃ ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις, ἄλλο προϊόν, τὸ ὁποῖον κατωνόμασεν. Ὅταν ἔχωμεν τόσα δεδομένα, ὅτι ἡ κροκάλα ἐπωλήθη εἰς τὴν Γαλλίαν καὶ ὅταν ἔχωμεν ἐπίσης δεδομένην τὴν προσφορὰν αὐτὴν τῆς Σοβιετικῆς Ἑνώσεως, κατὰ ποίαν λογικὴν ἰσχυρίζεσθε, κύριε καθηγητά, ὅτι δὲν εἶναι ἐμπορεύσιμος ἡ κροκάλα; Νομίζω, ὅτι ὅλοι οἱ συνάδελφοι, ἐνθυμοῦνται, ὅτι εἰς τὴν πρώτην σας ὁμιλίαν, κύριε Κιτσίκη, εἴπατε, ὅτι ἐγένοντο βελτιώσεις καὶ ἐπῆλθον ἀγαθὰ ἀποτελέσματα. Αὐτὸ τὸ εἴπατε. Τὸ ἐπαναλάβατε 10 φορὰς ἀπαντῶντες εἰς τοὺς κ.κ. συναδέλφους καὶ σήμερον τὸ ἠρνήθητε. Δικαίωμά σας εἶναι. Τὸ εἴπατε ὅμως, ὅτι ἐπῆλθον ἀγαθὰ ἀποτελέσματα. Καὶ πᾶς γνωρίζων τὴν Ἑλληνικὴν γλῶσσαν, ἀντιλαμβάνεται, ὅτι ἐπετεύχθησαν ἱκανοποιητικὰ ἀποτελέσματα. Κατεφέρθητε, ἐν συνεχείᾳ, ἐναντίον τῆς Ἐπιτροπῆς, τὴν ὁποίαν ἀποτελοῦν καθηγηταὶ τοῦ Πολυτεχνείου. Ἀλλὰ αὐτοὶ ὑπῆρξαν συνάδελφοί σας καὶ αὐτοὺς ἔχει ἡ Ἑλλὰς καὶ εἰς τὴν γνώμην αὐτῶν στηρίζεται. Ἐπίσης κατηγορήσατε τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι φέρνει τοὺς ξένους εἰδικούς. Ἡ Κυβέρνησις ἀπέδειξεν, ὅτι εἶναι ἱκανὴ νὰ προχωρήσῃ καὶ θὰ προχωρήσῃ εἰς τὴν ἀνασυγκρότησιν τῆς Ἑλληνικῆς οἰκονομίας ἔστω καὶ ἂν φέρῃ ξένους τεχνικούς, οἱ ὁποῖοι θὰ εὑρίσκωνται εἰς συνεργασίαν μὲ τοὺς Ἕλληνας τεχνικοὺς καὶ θὰ κάμῃ καὶ εἰδικὴν ὀργάνωσιν, ἡ ὁποία θὰ παρακολουθῇ καὶ θὰ ἐλέγχῃ, αὐτὰ τὰ ὁποῖα θὰ εἴπουν οἱ ξένοι, διὰ νὰ μὴ συμβῇ, αὐτὸ τὸ ὁποῖον ἐγένετο ἄλλοτε, ὅπου ἤρχοντο οἱ ξένοι, ἔκαμναν τὰς μελέτας καὶ δὲν παρηκολουθοῦντο. Ἤδη ἡ Κυβέρνησις ἀπεφάσισεν οἱ ξένοι νὰ ἔλθουν ὅταν χρειάζωνται, διότι ὁ τόπος αὐτὸς εἶναι δυνατὸν νὰ δώσῃ καλύτερον μέλλον εἰς τὸν Ἑλληνικὸν Λαόν. Καὶ ἡ Κυβέρνησις θέτει τὰς ἀσφαλεῖς βάσεις ἑνὸς καλυτέρου μέλλοντος.

§92ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κηρύσσεται περαιωμένη ἡ συζήτησις ἐπὶ τῶν συσχετισθεισῶν ἐπερωτήσεων. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§93ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§94ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις, διὰ τὴν προσεχῆ Τρίτην καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ. μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως, ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ ἐπερωτήσεις. (Ὥρα 9.55′ μ.μ.)