1958.06.26

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 11η

ΠΕΜΠΤΗ 26 Ἰουνίου 1958

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 6.45′ μ. μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Καλαντζάκος ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Α. ΚΑΛΑΝΤΖΑΚΟΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Ὁ βουλευτὴς κ. Σ. Κωστόπουλος, ζητεῖ 15θήμερον ἄδειαν ἀπουσίας, προκειμένου νὰ ἀναχωρήσῃ εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§4ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, ἐγκρίνεται.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἐνέκρινε τὴν χορήγησιν τῆς αἰτουμένης ἀδείας. Ἐπίσης, ὁ βουλευτὴς κ. Λ. Μπουργιᾶς, ζητεῖ 20ήμερον ἄδειαν ἀπουσίας, προκειμένου νὰ ἀναχωρήσῃ εἰς Η.

Π. Α.

§6ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, ἐγκρίνεται.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἐνέκρινε τὴν χορήγησιν τῆς αἰτουμένης ἀδείας. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Γκίλλας, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κ.λ.π.

§8Α. ΓΚΙΛΛΑΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Π. Πινάτσης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Θεοχ. Σιδηροπούλου, Ἰωάν. Καραβασιλίδη, Ἰωάν. Χαλκίδη, Εὐθ. Καλτσάτου, Χρήστ. Παπαδοπούλου, Σ. Παπαδοπούλου, Στ. Τοπολίδου καὶ ἑτέρων 15 ἀστέγων, κατοίκων τῆς παραμεθορίου Κοινότητος Λευκογείων Νευροκοπίου, αἰτούντων τὸ κονδύλιον τῆς αὐτοστεγάσεως, διὰ νὰ ἀποκτήσουν ἰδίαν στέγην, διότι τυγχάνουν ἅπαντες ἀγρόται μικροῦ γεωργικοῦ εἰσοδήματος καὶ χαμηλοῦ βιοτικοῦ ἐπιπέδου. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Π. Πινάτσης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Γρηγ. Χωλοπούλου, Κυρ. Σαβαΐδου, Χαρ. Χαριτίδου, Γερ. Χαριτίδου, Σάβ. Παπαδοπούλου, Κωνστ. Χαψᾶ, Θεοδ. Κουρούπη καὶ 14 ἄλλων, ἁπάντων ἀστέγων κατοίκων τῆς ἀκριτικῆς Κοινότητος Κάτω Βροντοῦς, αἰτούντων οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν διὰ τὴν αὐτοστέγασίν των εἰς τὸ ἀκριτικὸν αὐτὸ χωρίον ἀπέχοντος τῆς μεθορίου μόλις τρία χιλιόμετρα. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Π. Πινάτσης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Γ. Καραγιαννίδη, Κ. Κογκαλίδη, Π. Τενσίζογλου, Α. Χοροζοπούλου, Χ. Τσαβλάκη, Α. Κεσοπούλου, Γ. Οὐζουνίδη, Σ. Τεγγιρίδη καὶ ἄλλων δώδεκα κατοίκων τῆς Κοινότητος Βαθυτόπου, ἐπὶ τῶν Ἑλληνοβουλγαρικῶν συνόρων κειμένης, κληρούχων καὶ ἐντελῶς ἀστέγων ἀγροτῶν, αἰτούντων τὴν χορήγησιν τοῦ ἐκ 15.000 δραχ. κονδυλίου τῆς αὐτοστεγάσεως, πρὸς ἀπόκτησιν στέγης καὶ ἐξασφάλισιν τῆς παραμονῆς των εἰς τὸ ἀκριτικὸν αὐτὸ χωρίον. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Π. Πινάτσης, καταθέτει ἀναφορὰν 54 ἀγροτῶν, κατοίκων Καλαμπακίου, ἐντελῶς ἀκτημόνων καὶ πολεμιστῶν τοῦ νόμου 751 καὶ 1836 αἰτούντων τὴν ἐκχώρησιν 1.000 στρεμμάτων ἐκ τῆς κατεχομένης καὶ ἐκμεταλλευομένης ὑπὸ τοῦ Γεωργικοῦ Σταθμοῦ Δράμας ἐκτάσεως, πρὸς ἀντιμετώπισιν τῆς δραματικῆς καταστάσεώς των, διὰ τῆς παροχῆς εἰς αὐτοὺς γεωργικοῦ κλήρου. Ὁ βουλευτὴς Καρδίτσης κ. Σ. Ἀλλαμανῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν ἐπαγγελματοβιοτεχνῶν Νομοῦ Καρδίτσης, αἰτούντων ἴσην μεταχείρισιν μὲ τοὺς συναδέλφους των τοῦ Νομοῦ Μαγνησίας, ὅσον ἀφορᾶ τὰ φορολογικὰ καὶ ἄλλα αἰτήματά των κ.λ.π., πληγέντων ἐκ τῶν θεομηνιῶν. Ὁ βουλευτὴς Καρδίτσης κ. Σ. Ἀλλαμανῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Συνοικισμῶν Κολοκοτρώνη–Ρήγα Φεραίου, διαμαρτυρομένου δι’ ἀπόφασιν Ὑπουργείου Γεωργίας, περὶ παραχωρήσεως ἐκτάσεως τοῦ κτήματος Ροδοχωρίου, τοῦ Δήμου Συκεῶν, εἰς βομβοπλήκτους καὶ ἀστέγους ἐξ Ἀνατολικῆς Μακεδονίας, μὴ λαμβάνων ὑπ’ ὄψιν τὰς ἀνάγκας τῶν ἀστέγων τῆς περιφερείας τοῦ ἐν λόγῳ Δήμου καὶ ζητοῦντος ἀνάκλησιν τῆς ἐν λόγῳ ἀποφάσεως καὶ διανομὴν τοῦ κτήματος μέσῳ τῶν Οἰκοδομικῶν Συνεταιρισμῶν, βάσει τοῦ ν. 2063) 52. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Δ. Γρίβας, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν ἀντιπροσώπων τῶν Σ.Α.Α.Κ. τῶν Νομῶν Ἡμαθίας, Πέλλης κλ.π., ζητούντων τὴν κατάργησιν τῆς ὀφειλομένης ἀξίας κατὰ στρέμμα τῶν ἀποστραγγισθεισῶν γαιῶν Βορείου Ἑλλάδος καὶ τῆς εἰσφορᾶς ἐξ ἀντλήσεως ὑδάτων ἐκ τῶν καναλίων πρὸς ἄρδευσιν τῶν παρακειμένων ἀγρῶν κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Χίου κ. Λ. Μπουρνιᾶς, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν ἐν ἐνεργείᾳ καὶ συνταξιούχων ναυτικῶν, ζητούντων συμπλήρωσιν τῆς παρεχομένης ἰατρικῆς περιθάλψεως, τὴν ἐπέκτασιν τῶν εὐεργετημάτων τοῦ Οἴκου τοῦ Ναύτου εἰς τὰς ἐπαρχίας, διάθεσιν κλινικῶν τοῦ Σκυλιτσείου Νοσοκομείου διὰ τοὺς ναυτικοὺς καὶ τὰς οἰκογενείας των κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Καρδίτσης κ. Σ. Ἀλλαμανῆς καταθέτει ψήφισμα τῶν ἐκπροσώπων τῶν Συνοικισμῶν Κολοκοτρώνη, Ρ. Φεραίου, κ.λ.π., ζητούντων τὴν ταχυτέραν ἔναρξιν τοῦ ἔργου ἐπικαλύψεως τοῦ διὰ τῶν ὡς ἄνω συνοικισμῶν διερχομένου χειμάρρου, πρὸς διασφάλισιν τῆς ὑγείας τῶν κατοίκων. Ὁ βουλευτὴς Καρδίτσης κ. Σ. Ἀλλαμανῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Ἑνώσεων Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Θεσσαλίας καὶ Φθιώτιδος, ζητουσῶν ἄμεσον λῆψιν μέτρων προστασίας τοῦ σίτου. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Π. Πινάτσης, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς ἀκριτικῆς Κοινότητος Σκαλωτῆς, παραπονουμένης διὰ τὴν ἐπέκτασιν τῆς ἀπηγορευμένης ζώνης μέχρι καὶ 15 χιλιομέτρων ἀπὸ τῶν συνόρων καὶ αἰτούσης τὸν περιορισμὸν τοῦ πλάτους αὐτῆς κατὰ τὸ ἐπιτρεπτὸν ὅριον, ὥστε νὰ καταστῇ δυνατὴ ἡ ἐκμετάλλευσις τῶν ἐντὸς τῆς ἀπηγορευμένης ζώνης δασῶν ὑπὸ τῶν κατοίκων μελῶν τοῦ Δασικοῦ Συνεταιρισμοῦ καθὼς καὶ τῶν βοσκῶν παρὰ τῆς Κοινότητος. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Π. Πινάτσης, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Συνελεύσεως τῶν ἀντιπροσώπων τῶν Σ.Α.Α.Κ. τῶν Νομῶν Ἡμαθίας, Πέλλης, Δράμας, Κιλκίς, Θεσσαλονίκης, Σερρῶν καὶ Καβάλας, αἰτούντων τὴν ἀπαλλαγὴν τῶν ἐκ τῶν χρεῶν τῆς ἀποκαταστάσεως αὐτῶν εἰς τὰς ἀποστραγγισθείσας γαίας δυνάμει τοῦ ν. 18) 1944 καὶ τὴν κατάργησιν τοῦ ἄρθρου 13 τοῦ νόμου 2535) 53, προβλέποντος τὴν πληρωμὴν 7 ὀκάδων σίτου κατὰ στρέμμα εἰς τὰς ἀποστραγγισθείσας γαίας Βορείου Ἑλλάδος διὰ τὴν συντήρησιν τῶν ἐγγειοβελτιωτικῶν ἔργων. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ἡ. Ἡλιοῦ, Ι. Εὐαγγελίδης, Ε. Γιαρένης καὶ Δ. Καρακουλουξῆς, καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Πανελληνίου Ὁμοσπονδίας Συνταξιούχων Τ.Ε.Β.Ε., αἰτούσης αὔξησιν τῶν συντάξεων κατὰ 50%, ἀναπροσαρμογὴν τῶν οἰκογενειακῶν ἐπιδομάτων μὲ τὸ Ι.Κ.Α. κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Δ. Γρίβας, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Μαίρης Γ. Βακιρτζῆ, Ἀλεξάνδρου Βακιρτζῆ κ.λ.π., κατοίκων Δράμας, αἰτούντων ἀποζημίωσιν τῶν παθόντων κατὰ τὸν πόλεμον 1940–41. Ὁ βουλευτὴς Καρδίτσης κ. Σ. Ἀλλαμανῆς, καταθέτει ψήφισμα τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τῆς Ἑνώσεως Μεταλλωρύχων Ἐργατῶν Τεχνιτῶν καὶ Ὑπαλλήλων Στρατονίκης, ζητοῦντος Πανελλαδικὴν σύμβασιν μεταλλωρύχων διὰ τιμαριθμικὸν ἡμερομίσθιον, κατάργησιν τοῦ νόμου 3239)55 κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Δ. Γρίβας, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Πολυτέκνων Γονέων Δράμας, καὶ Περιφερείας «Ὁ Ἅγιος Στυλιανός», ζητοῦντος τὴν μὴ παρὰ τῶν φοιτητῶν ὑποχρεωτικὴν παρακολούθησιν τῶν μαθημάτων τοῦ ἀπολεσθέντος ἔτους, τὴν μὴ καταβολὴν τῶν διδάκτρων τοῦ ἐν λόγῳ ἔτους κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Δ. Γρίβας, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Συνταξιούχων Τ.Ε.Β.Ε., Τρικάλων, ζητοῦντος ἐνίσχυσιν τοῦ Ταμείου των διὰ τῆς ἐπιβολῆς μικρᾶς φορολογίας ἐπὶ τῶν εἰσαγομένων ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ ἐμπορευμάτων. Οἱ βουλευταὶ Δράμας κ. κ. Δ. Γρίβας καὶ Π. Πινάτσης, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Ἐπαγγελματικοῦ καὶ Βιοτεχνικοῦ Ἐπιμελητηρίου Νομοῦ Δράμας, αἰτούντων τὴν χρηματοδότησιν τῶν πληγέντων κεραμοποιῶν ἐκ τῆς ἐπισυμβάσης τὴν 5.9.57 πλημμύρας κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Ε. Ἀρβανιτάκης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν ἁλιεργατῶν καὶ φορτοεκφορτωτῶν Νέας Ἀρτάκης Χαλκίδος, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν ἀπομάκρυνσιν τοῦ ἰατροῦ τοῦ Ι.Κ.Α. Τσιλιγκιρίδη Ἀνδρέου καὶ αἰτούντων τὴν ἀνάκλησίν του. Ὁ βουλευτὴς Κερκύρας κ. Γ. Λύχνος, καταθέτει ἀναφορὰν πολεμοπαθῶν Κερκύρας αἰτούντων συμπληρωματικὸν στεγαστικὸν δάνειον ἐκ τῆς Κτηματικῆς Τραπέζης δέκα χιλιάδων δραχμῶν, διότι τὸ προηγούμενον ἐξ εἴκοσι χιλιάδων δραχμῶν δάνειον, δὲν ἤρκεσεν διὰ τὴν ἐκπλήρωσιν τοῦ σκοποῦ διὰ τὸν ὁποῖον ἐδόθη. Οἱ βουλευταὶ Μεσσηνίας κ. κ. Σ. Κωστόπουλος καὶ Δ. Λαντζούνης, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν Ἐργατοϋπαλληλικοῦ Κέντρου, Ἐμποροβιομηχανικοῦ Ἐπιμελητηρίου, Δικηγορικοῦ Συλλόγου, Ἐκτελωνιστῶν κ.λ.π. Καλαμῶν, ζητούντων ἐπαναλειτουργίαν τῶν ἀργούντων ἐργοστασίων Γεωργικῆς Βιομηχανίας καὶ Ε.Ο.Ο. τῆς πόλεως Καλαμῶν, ἐπ’ ὠφελείᾳ ἐθνικῆς οἰκονομίας καὶ ἀντιμετώπισιν τῆς ἀνεργίας. Ὁ βουλευτὴς Ἠλείας κ. Δ. Γόντικας, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Ἁμαξοκαρραγωγέων Ἀμαλιάδος, διαμαρτυρομένων δι’ ἀθλίαν οἰκονομικὴν κατάστασιν εἰς ἣν περιῆλθον, λόγῳ ἀντικαταστάσεως τοῦ ἐπαγγέλματός των διὰ τῶν συγχρόνων μέσων μεταφορᾶς καὶ αἰτούντων χορήγησιν διπλωμάτων ὁδηγήσεως καὶ ἀδειῶν αὐτοκινήτων μεταφορᾶς καὶ συνταξιοδότησίν των παρὰ τοῦ Ι.Κ.Α. τῶν πόρων ἐξευρισκομένων δι’ ἐπιβολῆς μικρᾶς ἐπιβαρύνσεως ἐπὶ τῶν ὑγρῶν καυσίμων. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Σ. Κωστόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δημάρχου καὶ τῶν Προέδρων Συλλόγων Δικηγορικοῦ, Ἰατρικοῦ, Φαρμακευτικοῦ, Ὀδοντιατρικοῦ καὶ ἑτέρων Σωματείων καὶ Ὀργανώσεων Καλαμῶν, αἰτούντων τὴν κατασκευὴν ὑπὸ τῆς Δ.Ε.Η. τῶν ἀπαραιτήτων γραμμῶν ρεύματος ὑψηλῆς τάσεως εἰς τοὺς κεντρικοὺς τομεῖς τῆς πόλεως κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Π. Πινάτσης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν μελῶν τοῦ Οἰκοδομικοῦ Συνεταιρισμοῦ Μικροπωλητῶν Δράμας, παραπονουμένων διὰ τὴν μὴ παραχώρησιν εἰς αὐτὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10701 ἀνταλλαξίμου οἰκοπέδου ἐπὶ τοῦ ὁποίου ἀνήγειραν ἀπὸ τοῦ 1951 οὐχὶ αὐθαιρέτως μικρὰ ὁμοιόμορφα καὶ εὐθύγραμμα παραπήγματα καὶ διὰ τὰ ὁποῖα καταβάλλουν συνεχῶς ἔκτοτε καὶ μέχρι σήμερον μισθώματα καὶ αἰτούντων τὴν ἀκύρωσιν τῆς ἀποφάσεως τοῦ Γραφείου Δ.Α.Π. Δράμας περὶ ἀπ’ εὐθείας πωλήσεως τοῦ οἰκοπέδου αὐτοῦ, εἰς τὴν Ἐκκλησιαστικὴν Ἐπιτροπὴν Ἱεροῦ Ναοῦ τοῦ Ἁγίου Νικολάου. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Π. Πινάτσης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν καταστηματαρχῶν καὶ ὑπαλλήλων Κουρείων Βορείου Ἑλλάδος, διὰ τῆς ὁποίας περιγράφει τὴν δυσχερῆ κατάστασιν εἰς τὴν ὁποίαν περιῆλθεν τὸ ἐπάγγελμά των λόγῳ τῆς ἀθρόας διαδόσεως τῶν ξυριστικῶν λεπίδων καὶ ἠλεκτρικῶν ξυριστικῶν μηχανῶν καὶ ζητοῦν τὴν καθιέρωσιν εἰδικῆς φορολογίας ἐπὶ τῶν λεπίδων καὶ μηχανῶν καὶ ἠλεκτρικῶν τοιούτων, διὰ τὴν δημιουργίαν πόρων πρὸς ἵδρυσιν Ἐπικουρικοῦ Ταμείου Καταστηματαρχῶν καὶ Ὑπαλλήλων Κουρείων διὰ τὴν ἐφ’ ἅπαξ ἀποζημίωσίν των ἐν περιπτώσει ἐξόδου αὐτῶν ἐκ τοῦ ἐπαγγέλματος.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ἀνακοινώσω εἰς τὸ Σῶμα, ὅτι κατετέθη εἰς τὸ Προεδρεῖον ἡ ἑξῆς πρότασις: Οἱ κάτωθι ὑπογεγραμμένοι βουλευταί, προτείνομεν τὴν διακοπὴν τῶν ἐργασιῶν τοῦ Σώματος μέχρι τῆς 13ης Ὀκτωβρίου ἐ.ἔ., τόσον διότι δὲν ὑπάρχει αὐτὴν τὴν στιγμὴν προπαρασκευασμένη νομοθετικὴ ἐργασία πρὸς συζήτησιν πρέπει δὲ νὰ δοθῇ εἰς τὴν Κυβέρνησιν ὁ ἀπαιτούμενος πρὸς τοῦτο χρόνος, ὅσον καὶ διότι δυσχεραίνονται αἱ ἐργασίαι τοῦ Σώματος λόγῳ τοῦ ἐπελθόντος καύσωνος. Οἱ προτείνοντες βουλευταὶ Γ. Πλατῆς, Κ. Παπαγεωργίου, Τ. Μιχαηλίδης, Κ. Μακρῆς Λ. Ταλιαδοῦρος, Δ. Ἰατρίδης, Κ. Ἀποσκίτης, Θ. Δούκας, Χ. Σιανίδης, Σ. Πολυζωγόπουλος, Α. Μίχας Λ. Ζούγκας, Ε. Κωστελίδης, Ι. Σπαθάρης, Γ. Οἰκονομόπουλος, Χ. Πιπιλῆς, Χ. Γραμματίδης, Α. Καλαντζάκος, Χ. Μπουγᾶς, Θ. Καρακατσάνης, Ν. Πινιατῶρος Γ. Κακαγιάννης, Γ. Βολουδάκης. Ἐπὶ τῆς προτάσεως ταύτης θέλει ληφθῆ ἀπόφασις κατὰ τὴν αὐριανὴν συνεδρίασιν, ἅμα τῇ ἐνάρξει αὐτῆς.

Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Συνεχίζεται ἡ συζήτησις τῆς ἐπερωτήσεως, τῆς ἀφορώσης τὸν σῖτον. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, ἔχει τὸν λόγον.

§10Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριοι βουλευταί, ἐλέχθη καὶ ἄλλοτε ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ, τὸ ἐπαναλαμβάνω καὶ ἐγὼ τώρα, ὅτι τὸ θέμα τῆς συγκεντρώσεως τοῦ σίτου, τὸ ὁποῖον προβάλλει ἑκάστοτε αὐτὴν τὴν ἐποχήν, εἶναι ἀπὸ τὰ πλέον ἐνδιαφέροντα οἰκονομικὰ γεγονότα τῆς χώρας. Καὶ δικαίως, νομίζω, ἐλέχθη τοῦτο, διότι ἀφορᾷ ἀφ’ ἑνὸς μὲν τὸν μέγαν ὄγκον τῶν σιτοκαλλιεργητῶν, 700 περίπου χιλιάδας οἰκογενείας, 3.500.000 ψυχὰς καὶ ἀφ’ ἑτέρου τοὺς καταναλωτὰς τοῦ σίτου, ἀφοῦ ἡ τιμὴ τοῦ ἄρτου εἶναι ἀναποφεύκτως συνδεδεμένη μὲ τὴν τιμὴν συγκεντρώσεως τοῦ σίτου. Μία ἀναδρομὴ εἰς τὸ παρελθόν, κύριοι βουλευταί, νομίζω ὅτι θὰ ἦτο χρήσιμος τόσον διὰ τὴν τοποθέτησιν τὴν ἀσφαλῆ τοῦ θέματος τῆς συγκεντρώσεως τοῦ σίτου, ὅσον καὶ διὰ τὴν συναγωγὴν συμπερασμάτων ὀρθῶν ἐπὶ τῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως. Ὡς γνωστόν, τὸ θέμα τῆς σιταρκείας ἀνεγνωρίσθη ἀπὸ τοῦ 1929 ὡς βασικὴ ἐπιδίωξις τῆς γεωργικῆς πολιτικῆς τοῦ Κράτους. Καὶ ἡ ἀναγνώρισις αὕτη ὀφείλεται εἰς τοὺς ἑξῆς κυρίως λόγους: Πρῶτον, διὰ τὴν ἀξιοποίησιν μεγάλων ἐκτάσεων τῆς χώρας, αἱ ὁποῖαι ἔμενον ἀκαλλιέργητοι διὰ σιτηρῶν, τὰ ὁποῖα ὡς ἐκ τοῦ ἰδιάζοντος περιβάλλοντος τοῦ Ἑλληνικοῦ εἶναι μᾶλλον ἐκ τῶν ὀλιγωτέρων καλλιεργειῶν αἱ ὁποῖαι ἔχουν ἀπαιτήσεις ἀπὸ τὴν γῆν. Δεύτερον, ἡ ἐξοικονόμησις τοῦ ἀπαιτουμένου διὰ τὴν εἰσαγωγὴν σίτου, 650.000 τόννων περίπου συναλλάγματος. Τρίτον, ἡ ἀνεξαρτοποίησις τῆς χώρας διὰ τὸ βασικὸν τοῦτο προϊόν, τῆς διατροφῆς τοῦ λαοῦ. Διὰ τὴν ἐφαρμογὴν τῆς διατάξεως ταύτης ἐφηρμόσθησαν τεχνικὰ καὶ οἰκονομικὰ μέσα. Τὰ τεχνικὰ μὲν μέσα, ὡς ἦτο φυσικόν, ἀπέβλεπον εἰς τὴν ἐντατικοποίησιν τῆς καλλιεργείας, διὰ δὲ τῶν οἰκονομικῶν μέσων ἐπεδιώχθη ἡ παρότρυνσις τῶν καλλιεργειῶν διὰ τῆς ἐξασφαλίσεως μέσων ἐξαιρετικῶν τιμῶν συγκεντρώσεως, ἑνὸς ἐνδιαφέροντος προϊόντος. Τὰ ἀποτελέσματα τῆς προσπαθείας αὐτῆς ἦσαν προπολεμικῶς τὰ ἑξῆς: Ἐπετεύχθη ἡ αὔξησις τῆς καλλιεργείας τοῦ σίτου ἀπὸ 5.000.000 στρέμματα διὰ τὸ 1929 εἰς 8.600.000 τὸ 1938, ἀντιστοίχως δὲ ἡ αὔξησις τῆς παραγωγῆς ἀνῆλθεν ἀπὸ 311.000 τόννους εἰς 960.000 τόννους κατὰ τὸ 1938. Ἡ αὔξησις αὕτη ἐπῆλθε καὶ διὰ τῆς ἐπεκτάσεως τῆς καλλιεργείας καὶ διὰ τῆς ἐντατικοποιήσεως αὐτῆς. Πράγματι δὲ ἐπετεύχθη ἡ αὔξησις τῶν ἀποδόσεων ἀπὸ 62 χιλιόγραμμα τοῦ 1929 εἰς 113 χιλιόγραμμα κατὰ τὸ 1938. Ὡς ἦτο φυσικόν, ἡ προσπάθεια αὕτη συνεχίσθη μετὰ τὸν πόλεμον, ἰδίως ἀπὸ τὸ 1950 καὶ ἐντεῦθεν. Ἡ προσπάθεια δὲν συνεχίσθη ὑπὸ τὴν ἔννοιαν τῆς ἐξασφαλίσεως τῆς σιταρκείας τῆς χώρας, ἀλλὰ πρὸς τὸν σκοπὸν τῆς βελτιώσεως τῆς γεωργίας καὶ τῆς αὐξήσεως τοῦ γεωργικοῦ εἰσοδήματος. Ἀπὸ τοῦ 1950, μετὰ τὴν λῆξιν τοῦ συμμοριτοπολέμου, ὁπότε ἀρχίζει ἡ ἀνασυγκρότησις τῆς γεωργίας τῆς χώρας, τίθενται εἰς ἐφαρμογὴν βελτιώσεις τεχνικαὶ διὰ τὴν γεωργίαν καὶ ἡ προσπάθεια αὕτη ἐστέφθη ὑπὸ ἐπιτυχίας. Τί μέσα ἐτέθησαν εἰς ἐφαρμογήν; Πρῶτον, ἡ ἐπαύξησις τῆς χρησιμοποιήσεως τῶν χημικῶν λιπασμάτων. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἔκτασιν, ηὐξήθησαν ἀπὸ 25% εἰς 75%, ὅσον ἀφορᾷ δὲ τὸν ὄγκον, τὰς ποσότητας τῶν χρησιμοποιουμένων λιπασμάτων, ἀπὸ 70.000 τόννους τὸ 1938 εἰς 300.000 τόννους τὸ 1957. Ἐπίσης ἡ χρησιμοποίησις βελτιωμένων σπόρων ηὐξήθη ἀπὸ 25% εἰς 85% τὸ 1957. Ἔπειτα, ηὐξήθη κυρίως, ἡ χρησιμοποίησις μηχανικῶν μέσων εἰς τὴν καλλιέργειαν. Ὁ ἀριθμὸς τῶν ἐν χρήσει γεωργικῶν ἑλκυστήρων, ἀνῆλθεν ἀπὸ 1.300 τὸ 1938 εἰς τὸν καταπληκτικὸν ὄντως, ἀριθμὸν τῶν 14.000 τοῦ 1957. Ἀντιστοίχως ηὐξήθη ἡ ἔκτασις ἡ καλλιεργουμένη διὰ μηχανῶν ἀπὸ 500.000 στρέμματα τοῦ 1938 εἰς 7.000.000 στρέμματα τοῦ 1957. Παραλλήλως ηὐξήθη καὶ τὸ ποσοστὸν τῆς χρησιμοποιήσεως τῶν λοιπῶν γεωργικῶν μηχανῶν, δηλαδὴ τῶν θεριστικῶν καὶ τῶν θεριζοαλωνιστικῶν. Ἐφηρμόσθη τελευταίως τὸ μέτρον τῆς καταστροφῆς τῶν ζιζανίων καὶ ἐπεξετάθη σημαντικῶς εἰς ἔκτασιν 2 ἑκατομμυρίων στρεμμάτων, τὰ ἀποτελέσματα τῆς μεταπολεμικῆς αὐτῆς προσπαθείας εἰς τὸν τομέα τῆς γεωργίας ὑπῆρξαν λίαν ἱκανοποιητικά. Οἱ ἀριθμοὶ τοὺς ὁποίους θὰ ἀναφέρω ἀφοροῦν τὰς αὐξήσεις ἀποδόσεως εἰς ποσότητας καὶ κατὰ στρέμμα εἰς τὴν σιτοκαλλιέργειαν. Ἐνῷ ἡ καλλιεργουμένη ἔκτασις διὰ σίτου ἀπὸ 8½ ἑκατομ. στρέμματα κατὰ τὸ 1938 ηὐξήθη εἰς 10.800.000 στρέμματα, ἤτοι κατὰ 25% μόνον ἡ παραγωγὴ τοῦ σίτου ἀνῆλθεν ἀπὸ 767.000 τόννους τῆς προπολεμικῆς τετραετίας, μέσος ὅρος, εἰς 1.650.000 τόννους περίπου τοῦ 1957. Ἡ αὔξησις, δηλαδή, ἀνέρχεται εἰς 125%. Ὁ συσχετισμὸς τοῦ ἀριθμοῦ τούτων μᾶς δίδει τὸ ποσοστὸν τῆς αὐξήσεως τῆς ἀποδόσεως κατὰ στρέμμα. Ἡ αὔξησις τῆς ἀποδόσεως κατὰ στρέμμα ἀνέρχεται εἰς 77%, κύριοι συνάδελφοι. Ἐλέχθη καὶ ἄλλοτε ὅτι τὸ ὕψος τῆς παραγωγῆς ἔχει καὶ πρέπει νὰ ἔχῃ ἐπίδρασιν ἐπὶ τῶν μέτρων τῆς προστασίας τοῦ σίτου. Ὑπεστηρίχθη, δηλαδή, ὅτι ὅσον μεγαλύτερον εἶναι τὸ ὕψος τῆς παραγωγῆς τόσον μικροτέρα δύναται νὰ εἶναι ἡ προστασία τοῦ σίτου. Δὲν ἀποδέχομαι ἀπολύτως τὴν ἄποψιν ταύτην. Ἰσχυρίζομαι καὶ πιστεύω ὅτι τὸ μεγάλο ὕψος τῆς παραγωγῆς ἐφ’ ὅσον ὀφείλεται, ὄχι εἰς τὴν αὔξησιν τῆς καλλιεργουμένης ἐκτάσεως, ἀλλὰ κυρίως εἰς τὴν αὔξησιν τῆς στρεμματικῆς ἀποδόσεως, πρέπει τὸ γεγονὸς τοῦτο νὰ ἐπιδρᾷ ἐπὶ τῶν μέτρων προστασίας. Διότι ἐφ’ ὅσον ἡ καταβαλλομένη προσπάθεια σκοπὸν ἔχει τὴν βελτίωσιν τῆς γεωργίας, τὴν αὔξησιν δηλαδὴ τοῦ εἰσοδήματος τοῦ σιτοκαλλιεργητοῦ, ἐπιτυγχανομένου τοῦ σκοποῦ τούτου ἡ προστασία μένει δικαιολογημένη μόνον διὰ τὴν ἐξασφάλισιν ἑνὸς ἀνέτου οἰκογενειακοῦ εἰσοδήματος. Ἐάν, λοιπόν, ὁ ἀγρότης ἔχῃ ηὐξημένον εἰσόδημα λόγῳ ηὐξημένης ἀποδόσεως, ἀνάλογα πρέπει νὰ εἶναι καὶ τὰ μέτρα τῆς προστασίας. Κύριοι βουλευταί, μὲ βάσιν τὰς σκέψεις ταύτας ἀπεφασίσθησαν τὰ ἐξαγγελθέντα μέτρα τῆς προστασίας τοῦ σίτου, χωρὶς νὰ παραγνωρισθῇ ὅτι τὰ εἰσοδήματα τῆς μεγαλυτέρας μάζης τῶν μικροκαλλιεργητῶν εἶναι τόσον πολὺ χαμηλά, ὥστε παρ’ ὅλην τὴν ηὐξημένην ἀπόδοσιν, καθίσταται ἀναγκαία ἡ ἐνίσχυσίς των.

§11Δ. ΚΩΣΤΗΣ. Μίαν διακοπήν, κύριε Ὑπουργέ, σᾶς παρακαλῶ. Λαμβάνετε ὑπ’ ὄψιν τὰς ηὐξημένας δαπάνας, καὶ ὅτι τὴν ἐπαύξησιν τῆς ἀποδόσεως τὴν ἀπορροφοῦν αἱ πρόσθετοι μηχανικαὶ δαπάναι λόγῳ τῶν νεωτέρων μηχανικῶν μέσων τὰ ὁποῖα ἐφαρμοσθέντα εἰς ὅλον τὸν κόσμον, ἐφαρμόζονται καὶ εἰς τὴν χώραν αὐτήν;

§12Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Προτοῦ ἀπαντήσω ἐπὶ τῶν λεπτομερειῶν τῆς ἐρωτήσεώς σας, παρατηρῶ ὅτι σεῖς ὡς τεχνικός, ἰσχυρίζεσθε ὅτι ἡ χρησιμοποίησις τῶν μηχανικῶν μέσων ἔχει μεγαλύτερον κέρδος. Ἀπορῶ πῶς τὸ λέγετε αὐτό. Ἠμποροῦσε ἄλλος οἱοσδήποτε νὰ τὸ εἴπῃ ἀλλὰ ὄχι ὑμεῖς, ὁ ὁποῖος εἶσθε τεχνικὸς ἔμπειρος (θόρυβος — κωδωνοκρουσίαι).

§13Δ. ΚΩΣΤΗΣ. Μὴ θίγετε, κύριε Ὑπουργέ.

§14ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μὴ διακόπτετε, σᾶς παρακαλῶ, κύριε Κωστῆ, μὲ ὁλόκληρον ἀγόρευσιν. (Θόρυβος — κωδωνοκρουσίαι).

§15Δ. ΚΩΣΤΗΣ. Προάγω τὸ θέμα. Ὅλοι οἱ σιτοκαλλιεργηταί, κύριε Ὑπουργέ, δὲν διαθέτουν μέσα μηχανικὰ πρὸς καλλιέργειαν καὶ ὅμως πληρώνουν....

§16Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριε συνάδελφε, ἐπικυρώνετε αὐτὸ τὸ ὁποῖον εἴπατε.

§17Δ. ΚΩΣΤΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἄλλοτε ἐξετέλουν τὴν ἐργασίαν οἱ ἴδιοι οἱ σιτοκαλλιεργηταί. Ἡ κακοδαιμονία τῆς Χώρας ἀρχίζει ἀπὸ τὴν ἀνεργίαν εἰς τὴν ὑποαπασχόλησιν, ἡ ὁποία αὐτὴν τὴν στιγμὴν μαστίζει τὸν ἀγροτικὸν κόσμον.

§18ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Σᾶς παρακαλῶ, κύριε Κωστῆ, μὴ διακόπτετε, ἐκάματε ὁλόκληρον ἀγόρευσιν (Θόρυβος — κωδωνοκρουσίαι).

§19Δ. ΚΩΣΤΗΣ. Θὰ μοῦ δοθῇ ἄλλοτε εὐκαιρία νὰ ἀναπτύξω τὰς ἀπόψεις μου ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ.

§20Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριοι συνάδελφοι, ἡ πρώτη καινοτομία πρὸς μείωσιν τῆς προστασίας τοῦ τρέχοντος ἔτους, ἐν σχέσει πρὸς τὰ παρελθόντα ἔτη καὶ δὴ τοῦ 1957, εἶναι ὅτι ἐφέτος δὲν θὰ ἰσχύσῃ ἡ ἀπεριόριστος συγκέντρωσις. Οἱ παραγωγοὶ οἱ καλλιεργοῦντες ἄνω τῶν 80 στρεμμάτων δὲν δικαιοῦνται νὰ εἰσκομίζωσιν τὸ προϊόν των εἰς τὰς ἀποθήκας συγκεντρώσεως. Ἡ καινοτομία αὐτή, κύριοι βουλευταί, εἶναι συνέπεια τῶν σκέψεων τὰς ὁποίας ἐξέθεσα προηγουμένως. Ἐφέτος ἡ μέση κατὰ στρέμμα ἀπόδοσις εἰς σῖτον ὑπολογίζεται εἰς 140 ὀκάδας σίτου. Πιστεύω, ἐκ τῶν δεδομένων, τὰ ὁποῖα ἔχω, ὅτι οἱ καλλιεργηταὶ μεγάλων ἐκτάσεων θὰ ἔχουν περισσοτέραν μέσην ἀπόδοσιν. Διότι εἰς αὐτοὺς δίδεται ἡ εὐκαιρία τῆς χρησιμοποιήσεως μηχανικῶν μέσων διὰ τὴν καλλιέργειαν καὶ εἶναι γνωστόν, ὅτι ἡ χρησιμοποίησις αὐτῶν ἀναμφισβητήτως αὐξάνει τὴν ἀπόδοσιν. Συνεπῶς τὰ εἰσοδήματα τῶν μεγάλων καλλιεργητῶν, ἐν συνδυασμῷ μάλιστα πρὸς τὴν παρεχομένην ἐπιδότησιν τῶν χημικῶν λιπασμάτων καὶ τὴν χρησιμοποίησιν ἐπαρκῶν ποσοτήτων βελτιωμένων σπόρων, ἡ χρησιμοποίησις τῶν ὁποίων συντελεῖ εἰς τὴν ἐπαύξησιν τῆς παραγωγῆς, εἶναι ἀρκούντως ἱκανοποιητικὰ εἰσοδήματα. Καὶ ἐκ τούτου τοῦ λόγου μόνον ἡ προστασία τῶν παραγωγῶν, τῶν καλλιεργούντων ἄνω τῶν 80 στρεμμάτων ἐπὶ τῇ βάσει, ἐπαναλαμβάνω, τῶν σκέψεων, τὰς ὁποίας ἐξέθεσα προηγουμένως, δὲν θὰ εἶχε λόγον, νὰ διατηρηθῇ. Ἀλλὰ νομίζω, ὅτι ὑπάρχει καὶ ἄλλος λόγος, ὁ ὁποῖος συντρέχει, διὰ νὰ μὴ διατηρηθῇ ἡ προστασία τῶν καλλιεργητῶν τῶν ἄνω τῶν 80 στρεμμάτων. Ὡς εἶπον ἀνωτέρω ἡ ἐσοδεία τοῦ 1958 προβλέπεται ἴση, ἂν μὴ καὶ ἀνωτέρα, τῆς ἐσοδείας τοῦ 1957. Τοῦτο σημαίνει, ὄχι μόνον αὔξησιν τοῦ εἰσοδήματος τῶν καλλιεργητῶν, λόγῳ τῶν μεγαλυτέρων ἀποδόσεων, ἀλλὰ καὶ αὔξησιν τῶν ἐπιβαρύνσεων τοῦ κοινωνικοῦ συνόλου, λόγῳ ἀντιστοίχου μειώσεως τῆς δυνατότητος τῆς χρησιμοποιήσεως ξενικοῦ σίτου. Ἔπειτα ὁ τιμαριθμικὸς δείκτης τῶν χρησιμοποιουμένων εἰδῶν ὑπὸ τῶν ἀγροτῶν, δηλαδὴ τόσον τῶν γεωργικῶν προϊόντων, ὅσον καὶ τῶν βιομηχανικῶν προϊόντων κατὰ τὸ ἔτος 1957 ἀνήρχετο εἰς 6167, ἐνῷ μετὰ τὸ 1958, ὅπως καὶ χθὲς εἰς διακοπήν τινα ἀνέφερον, παρουσιάζει συνεχῆ κάμψιν. Τὸν Ἰανουάριον τοῦ 1958 ἀνήρχετο εἰς 6020, τὸν Φεβρουάριον 6020, τὸν Μάρτιον 5952, τὸν Ἀπρίλιον 5867. Ἡ κάμψις αὕτη τοῦ τιμαρίθμου δὲν ἰσχυρίζομαι, ὅτι εἶναι σημαντική, ἀναμφισβητήτως, ὅμως, ἔχει ὡς ἀποτέλεσμα τὴν αὔξησιν τῆς ἀγοραστικῆς δυνάμεως τοῦ εἰσοδήματος τῶν σιτοπαραγωγῶν. Αἱ διαπιστώσεις αὗται δικαιολογοῦν μικράν τινα μείωσιν τῆς σταθμικῆς τιμῆς τοῦ σίτου ἐν σχέσει μὲ τὴν τιμὴν τοῦ 1957.

§21Η. ΗΛΙΟΥ. Δὲν νομίζετε, ὅτι ἡ κάμψις αὕτη τοῦ τιμαρίθμου ὀφείλεται ἀκριβῶς εἰς τὴν πτῶσιν τῶν τιμῶν τῶν προϊόντων γεωργικῆς χρήσεως βιομηχανικῶν προϊόντων, διότι ἡ τιμὴ τῶν ἄλλων γεωργικῶν προϊόντων ἔχει ὑψωθῆ κατὰ 1 ἢ 2 ἑκατοστά, ἐνῷ τῶν γεωργικῶν προϊόντων ἔχει μειωθῆ κατὰ 15%, κατὰ 100 μονάδας. Ἑπομένως, ὄχι μόνον δὲν δικαιολογεῖ, ἀλλὰ συνηγορεῖ ὑπὲρ τοῦ ἀντιθέτου.

§22Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριε συνάδελφε, αὐτὸ τὸ σημεῖον μᾶς ἐχώρισε καὶ χθές, ὄχι μὲ σᾶς, ἀλλὰ μὲ τὸν κ. Ἀλλαμανῆν καὶ τὸν κ. Μέρον. Ἐγὼ ἰσχυρίζομαι, ὅτι προκειμένου νὰ κάμωμεν χρῆσιν τῶν τιμαριθμικῶν δεικτῶν, ἐν σχέσει μὲ τὸν ἀγρότην, πρέπει νὰ λάβωμεν ὑπ’ ὄψιν ὄχι μόνον τὰ βιομηχανικὰ προϊόντα, τὰ ὁποῖα καταναλίσκει, ἀλλὰ καὶ τὰ γεωργικὰ προϊόντα. Διότι αὐτὰ εἶναι ἡ δαπάνη τῆς ζωῆς του. Ὅσον ἀφορᾶ τὸ γεωργικὸν εἰσόδημα, εἴμεθα σύμφωνοι, ὅτι ἀναμφισβητήτως, ἀπὸ ἀπόψεως τιμῶν, ἔχει μίαν μικρὰν κάμψιν, ἀλλά, ἀπὸ ἀπόψεως ὄγκου, προκειμένου δὲ περὶ σιτοκαλλιεργητῶν ὁ ὄγκος αὐτὸς εἶναι μέγιστος, ἔχει τεραστίαν αὔξησιν. Πρέπει νὰ σημειώσω καὶ νὰ ἐπαναλάβω ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον εἶπον χθές, ὅτι τὰ χρηματικὰ εἰσοδήματα ἐκ τῆς συγκεντρώσεως τοῦ σίτου καὶ τῆς πωλήσεως αὐτοῦ εἰς τὴν ἐλευθέραν ἀγοράν, τὸ 1956 ἀνῆλθον εἰς 1.100.000.000 εἰς δὲ τὸ 1957, ἀπὸ τότε, ποὺ ἀρχίζει ἡ κάμψις τῶν τιμῶν τῶν γεωργικῶν προϊόντων των, ἀνῆλθον εἰς 2.200.000.000.

§23Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Τί σημασίαν ἔχει αὐτό;

§24Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριε συνάδελφε, εἶναι γνωστὸν ὅτι ρίπτετε συνθήματα ἐντυπώσεων. Τώρα συζητοῦμεν σοβαρά. Ἐὰν θέλετε νὰ κάμητε ἐντυπώσεις, νὰ τὰς κάμητε.

§25Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Θέλετε νὰ σᾶς ἀπαντήσω;

§26Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Ὄχι.

§27ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ἐπιτρέπει διακοπὰς ὁ κ. Ὑπουργός.

§28Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Ὑπολογίζεται, ὅτι διὰ τῆς μειώσεως τῆς μέσης σταθμικῆς τιμῆς τοῦ σίτου εἰς 3,80 περίπου κατ’ ὀκᾶν, ἔναντι 3,83 τοῦ 1957 ἡ ἐπιβάρυνσις τοῦ Δημοσίου Προϋπολογισμοῦ ἀπὸ 143.000.000 τοῦ 1957 θὰ ἀνήρχετο μᾶλλον εἰς 207.000.000 τὸ 1958, ἐὰν δὲν εἴχομεν τὴν εἰκοσάλεπτον αὔξησιν τῆς τιμῆς τοῦ ἄρτου, ἡ ὁποία περιορίζει τὴν ἐπιβάρυνσιν τοῦ Προϋπολογισμοῦ εἰς 150.000.000. Ἀλλὰ ἡ μικρὰ αὐτὴ μείωσις τῆς μέσης σταθμιακῆς τιμῆς, ἔχω τὴν ἀντίληψιν, ὅτι δὲν ἦτο ὀρθὸν νὰ βαρύνῃ ὅλους τοὺς παραγωγούς. Δὲν ἦτο ὀρθὸν νὰ βαρύνῃ τοὺς μικροὺς καὶ μέσους καλλιεργητάς, ἀλλὰ ἔπρεπε, κατὰ τὴν ἐμὴν γνώμην καὶ τὴν γνώμην τῆς Κυβερνήσεως, ἥτις κατέληξεν εἰς τὸ νὰ μὴ καθιερώσῃ συγκέντρωσιν διὰ τοὺς καλλιεργητὰς ἄνω τῶν 80 στρεμμάτων, ἔπρεπε νὰ περιορισθῇ μόνον εἰς τοὺς μεγάλους καλλιεργητὰς καὶ τοὺς ἁλωνιστάς. Ἡ μείωσις ὅμως, αὕτη, μᾶς ἔφερεν εἰς τὴν σκέψιν καὶ τὴν ἀπόφασιν τῆς μὴ καθιερώσεως τοῦ δικαιώματος τῆς κομίσεως εἰς τὴν συγκέντρωσιν τῆς παραγωγῆς τῶν καλλιεργητῶν 80 στρεμμάτων καὶ ἄνω. Ἀλλὰ οἱ ἀποκλειόμενοι τῆς συγκεντρώσεως καλλιεργηταὶ ἄνω τῶν 80 στρεμμάτων προστατεύονται κατά τινα τρόπον καὶ αὐτοὶ λόγῳ τῆς ἀπορροφήσεως διὰ τῆς συγκεντρώσεως τῆς μεγάλης ποσότητος πλεονασμάτων τῆς παραγωγῆς. Πρέπει νὰ σημειώσητε, ὅτι μὲ τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα ἐξηγγείλαμεν, ὑπολογίζεται θεωρητικῶς ὅτι δύνανται νὰ συγκεντρωθοῦν 660.000 τόννοι σίτου. Δὲν λέγω, ὅτι θὰ φθάσωμεν εἰς τὸ ποσὸν αὐτό. Ἀλλὰ οἱ μαθηματικοὶ ὑπολογισμοὶ δεικνύουν, ὅτι δύνανται νὰ συγκεντρωθοῦν 660.000 τόννοι σίτου.

§29Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Ἡ περυσινὴ συγκέντρωσις ἀνῆλθεν εἰς 500.000 τόννους. Τὸ ὕψος τῆς ἐφετεινῆς παραγωγῆς εἶναι περίπου κατὰ τὰς προβλέψεις τοῦ Ὑπουργείου εἰς τὸ ὕψος τῆς περυσινῆς;

§30Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Κατά τι μεγαλύτερον.

§31Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Ἐὰν ἐφέτος ἔχετε ἐξαιρέσει τῆς προστασίας τῆς βασικῆς τιμῆς ἀσφαλείας ὡρισμένας κατηγορίας, ὅπως εἴπατε πρὸ ὀλίγου τοὺς καλλιεργητὰς ἄνω τῶν 80 στρεμμάτων, τὰ δικαιώματα τῶν θεριζοαλωνιστικῶν μηχανῶν καὶ πέραν τούτου ὡρισμένας ποσότητας ἐκ τῶν καλλιεργητῶν τῶν μικρῶν ἐκτάσεων 40–60 καὶ 60–80 στρεμμάτων, διότι τοὺς δίδετε δικαίωμα παραδόσεως μικροτέρας ποσότητος καὶ μὲ τιμὴν ἀσφαλείας, αὐτὸ εἶναι μία καινοτομία.

§32Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Εἰς αὐτὸ δὲν ἔχετε δίκαιον.

§33Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Ἀπὸ 60–80 στρέμματα θέτετε περιορισμὸν καὶ εἰς τὴν βασικὴν τιμὴν ἀκόμη;

§34Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Δὲν ἔχει ποσοτικὸν περιορισμόν, ἔχει, ὅμως, περιορισμὸν εἰς τὴν ἔκτασιν, ἐπὶ τῆς ὁποίας ὑπολογίζεται ὁ σῖτος ὁ παραδοθησόμενος ἀλλὰ ὁ περιορισμὸς αὐτὸς ἀνταποκρίνεται εἰς τὸ γεγονὸς ὅτι ἡ παραγωγὴ τῶν στρεμμάτων αὐτῶν εἶναι ἀναγκαία τόσον διὰ τὴν σποράν, ὅσον καὶ διὰ τὴν αὐτοκατανάλωσιν τοῦ παραγωγοῦ.

§35Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Θέτετε πάντως ἕνα ποσοτικὸν περιορισμόν, ὁ ὁποῖος νομίζετε ὅτι εἶναι ἀναγκαῖος διὰ νὰ μὴ ὑπάρχῃ καταστρατήγησις. Ὅμως ἕνα νέον μέτρον, τὸ ὁποῖον υἱοθετεῖται ἐφέτος, τὸ μέτρον τῆς καταβολῆς ἐπὶ πιστώσει εἰς 4 μῆνας ἑνὸς μέρους τοῦ τιμήματος δι’ ὡρισμένην κατηγορίαν σιτοκαλλιεργητῶν, πρέπει νὰ παραδεχθῆτε ὅτι θὰ ἀπωθήσῃ ἀπὸ τὴν συγκέντρωσιν μίαν ποσότητα, τὴν ὁποίαν ἐφείλκυσεν ἡ περυσινὴ συγκέντρωσις. Θέλω νὰ ἀκούσω ἀπὸ ὑμᾶς, κύριε Ὑπουργέ, τοὺς ἰδικούς σας ὑπολογισμούς, ποία ποσότης εἶναι ποὺ πέρυσιν ἐπροστατεύετο ἀπὸ τὴν συγκέντρωσιν μὲ βασικὴν τιμὴν καὶ δὲν καλύπτεται ἐφέτος.

§36Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Θεωρητικῶς ὅλη ἡ πλεονάζουσα ποσότης πέρυσιν ἐπροστατεύετο ἀπὸ τὴν συγκέντρωσιν, διότι ἀφοῦ δικαιοῦνται νὰ παραδώσουν ἀπεριορίστως τὴν ποσότητα, προστατεύεται ὁλόκληρος ἡ ποσότης. Ἐφέτος οἱ λογαριασμοὶ θεωρητικῶς, διότι καὶ πέρυσι θεωρητικῶς ἐπροστατεύοντο οἱ 750.000 τόννοι, ἐν τούτοις παρεδόθησαν περίπου 500.000 τόννοι, ἐφέτος θεωρητικῶς...

§37Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Διότι ἀπορροφᾷ καὶ ἡ ἐλευθέρα ἀγορὰ ἕνα ποσοστὸν λόγῳ τῶν προστατευτικῶν μέτρων. Ἐφ’ ὅσον ἔχετε τὴν παραγωγὴν τῶν καλλιεργητῶν ἄνω τῶν 80 στρεμμάτων ἐκτὸς προστασίας καὶ τῆς βασικῆς τιμῆς ἀσφαλείας, ἔχετε ἐκτὸς προστασίας τὰ δικαιώματα τὰ θεριζοαλωνιστικά, ποὺ ἐπίσης πέρυσιν εἶχον τὴν προστασίαν τῆς βασικῆς τιμῆς. Κατὰ τοὺς μετριωτέρους ὑπολογισμοὺς αἱ δύο αὐταὶ μόνον ποσότητες, διὰ νὰ μὴ πᾶμε εἰς τὰ κάτω τῶν 80 στρεμμάτων καὶ ἐκείνους ποὺ δὲν θὰ παραδώσουν, καίτοι προστατεύονται, λόγῳ πιστώσεως τοῦ τιμήματος, ἔχετε τοὐλάχιστον 150.000 τόννους σίτου, οἱ ὁποῖοι ἐφέτος δὲν καλύπτονται ἀπὸ τὴν βασικὴν τιμὴν ἀσφαλείας. Καὶ ἐρωτῶ, πῶς εἶναι δυνατόν, ἐὰν κατὰ τὸ αὐτὸ ὕψος ἐσοδείας πέρυσιν εἴχατε 500.000 τόννους καὶ ἐφέτος θὰ ἔχητε 600.000 τόννους;

§38Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Θεωρητικῶς σᾶς εἶπα. Ἐνῷ πέρυσι θεωρητικῶς ἦτο 720–750.000 τόννοι, ἐφέτος θεωρητικῶς ἡ συγκέντρωσις πρέπει νὰ ἀνέλθῃ εἰς 660.000 τόννους.

§39Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐὰν ἡ αὐτὴ ἀπόστασις ὑπάρξῃ μεταξὺ θεωρητικῆς καὶ πρακτικῆς προβλέψεως ἢ μᾶλλον προϋπολογισμοῦ καὶ ἀπολογισμοῦ, πέρυσι καὶ ἐφέτος, ἡ ἐφετινὴ συγκέντρωσις δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ καλύψῃ πέραν τῶν 350.000 τόννων. Αὐτὸ τὸ λέγω διὰ νὰ τὸ ἔχητε ὑπ’ ὄψει σας ἔναντι τοῦ κ. συναδέλφου σας τοῦ Συντονισμοῦ, ὁ ὁποῖος σᾶς ἐπισείει πάντοτε τὸ φάσμα τοῦ πληθωρισμοῦ.

§40Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ὡς πραγματικὴ πρόβλεψις συγκεντρώσεως, συμφωνεῖτε μὲ τὰ νούμερα αὐτά;

§41Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Θὰ μεταχειρισθῶ ἐπιχειρήματα, τὰ ὁποῖα εἶχε ἄλλοτε εἴπει ὁ ἀείμνηστος Ἀρχηγὸς τοῦ Δημοκρατικοῦ Κόμματος. Τὸ ὕψος τῆς συγκεντρώσεως, τὸ ὁποῖον θεωρητικῶς πέρυσιν ἦτο 720.000 τόννοι καὶ ἐφέτος 660.000 τόννοι, ἐν τῇ πραγματικότητι ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὰς τιμὰς τῆς ἐλευθέρας ἀγορᾶς. Δὲν γεννᾶται ζήτημα. Καὶ αὐτὴ εἶναι ἡ ἀσφαλιστικὴ δικλείς. Ἐὰν κατορθώσωμεν τὰς τιμὰς τῆς ἐλευθέρας ἀγορᾶς νὰ τὰς κρατήσωμεν εἰς λογικὸν ἐπίπεδον, τότε καὶ οἱ παραγωγοὶ ἄνω τῶν 80 στρεμμάτων θὰ ἱκανοποιηθοῦν καὶ τὸ ὕψος τῆς συγκεντρώσεως δὲν θὰ εἶναι μεγάλο.

§42Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει τὰ ἐξαγγελθέντα μέτρα δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ νὰ στηρίζωνται εἰς μίαν πρόβλεψιν συγκεντρώσεως ἀριθμοῦ ὡς πρὸς τὸ πιθανὸν ὕψος συγκεντρώσεως, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν μία Κυβέρνησις νὰ ἀντιμετωπίσῃ τοιοῦτον θέμα χωρὶς μίαν πρόβλεψιν ἀριθμοῦ. Δύνασθε νὰ πληροφορήσητε τὴν Βουλὴν ποία ὑπῆρξεν ἡ πρόβλεψις πραγματικῶς ἀναμενομένης συγκεντρώσεως, ἐν ὄψει τῆς ὁποίας ἐλήφθησαν τὰ μέτρα;

§43Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Ἐφέτος ἡ ἐκτίμησις τῆς παραγωγῆς, ἐπὶ τῇ βάσει τῆς ὁποίας ἐλήφθησαν τὰ μέτρα, εἶναι ὅτι θὰ ἔχωμεν κατὰ 50.000 τόννους ηὐξημένην τὴν παραγωγήν, ἔναντι τῆς περυσινῆς, καὶ συνεπῶς πλεονάσματα ἀντὶ 725.000 τόννων 775.000 ἕως 800.000 τόννων, ἐπὶ τῇ βάσει αὐτῶν τῶν προβλέψεων. Καὶ ἐπὶ τῇ βάσει αὐτῶν τῶν προβλέψεων αἱ προβλέψεις μας, ἐφ’ ὅσον δυνηθῶμεν καὶ ἐλπίζομεν ὅτι θὰ δυνηθῶμεν μὲ τὰ μέτρα ποὺ ἐλάβομεν καὶ θὰ λάβωμεν, ἐφ’ ὅσον δυνηθῶμεν νὰ κρατήσωμεν τὴν τιμὴν τῆς ἐλευθέρας ἀγορᾶς κατὰ τὸ τρίμηνον διάστημα Ἰουλίου, Αὐγούστου, Σεπτεμβρίου, γύρω εἰς τὰς 3–3,10 δραχμάς, θὰ φθάσωμεν εἰς τὴν συγκέντρωσιν τῶν 450–500.000 τόννων.

§44Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Τοὺς ὑπολογισμούς σας βάσει αὐτῶν τῶν στοιχείων τοὺς κάμνετε;

§45Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Βεβαίως.

§46Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Καὶ βγαίνει τὸ ἔλλειμμα μόνον 150.000 δραχμῶν;

§47Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Μάλιστα. Διότι ἔχομεν τὴν αὔξησιν τῆς τιμῆς τοῦ ἄρτου.

§48Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Ἀμφιβάλλω, κύριε Ὑπουργέ. Πάντως εὔχομαι νὰ διαψευσθῶ καὶ νὰ βγοῦν ἀληθινοὶ οἱ ὑπολογισμοί σας.

§49Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Μοῦ φαίνεται ὅτι ἐφθάσαμεν εἰς ἕνα καιρὸν ποὺ εὐκόλως μεταβάλλονται καὶ μεταποιοῦνται οἱ ἀριθμοί.

§50Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἐκ τῶν ὑστέρων, δὲν μεταποιεῖται κανένας ἀριθμός. Τὸ μέλλον θὰ ἀποδείξῃ ἐὰν ἡ πρόβλεψίς σας εἶναι ἀκριβὴς ἢ ὄχι.

§51Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Πέρυσι δὲν ἐξετιμήθη τὸ ὕψος τῆς παραγωγῆς εἰς οἷον ὕψος ἔφθασε. Δὲν ὑπελογίζετο ποτὲ ὅτι θὰ ἐφθάναμεν εἰς τὸ ὕψος τῶν 1.650.000 τόννων. Ἐφέτος κατεβλήθη ἰδιαιτέρα προσπάθεια διὰ νὰ γίνῃ ἡ ἐκτίμησις αὐτὴ ἀκριβῶς τὰς παραμονὰς τοῦ θερισμοῦ. Δηλαδὴ οἱ ἁρμόδιοι ἐπιθεωρηταί, οἱ ὁποῖοι ἐνετάλησαν διὰ νὰ κάμουν τὴν ἐκτίμησιν αὐτήν, ἔφθασαν εἰς τὰ διαμερίσματα τῆς Χώρας, 2–3 ἡμέρας πρὸ τοῦ θερισμοῦ. Ἂς ἐλπίζωμεν ὅτι οἱ ὑπολογισμοί των θὰ προσεγγίσουν εἰς τὴν πραγματικότητα καὶ συνεπῶς οἱ ὑπολογισμοὶ μας δὲν θὰ ἐκφύγουν πολὺ τῶν πραγματικῶν. Εἶναι δὲ γνωστὰ τὰ ἄλλα μέτρα τὰ ὁποῖα ἠμπορεῖ νὰ χρησιμοποιήσῃ τὸ Κράτος διὰ τὴν συγκράτησιν τῶν τιμῶν τῆς ἐλευθέρας ἀγορᾶς. Ἰδίως, τῶν μέτρων αὐτῶν τῆς αὐξήσεως τῆς προσμίξεως τοῦ σίτου τῆς ἐλευθέρας ἀγορᾶς διὰ τὴν ἄλεσιν. Ἐπιπροσθέτως δέ, ὅπως γνωρίζετε, ἐφέτος ἐλάβομεν τὸ μέτρον τῆς ἐνισχύσεως τῶν μεγάλων παραγωγῶν διὰ τῆς παροχῆς δανείων ἐπ’ ἐνεχύρῳ εἰς τὸ ὕψος τῆς τιμῆς τῶν 2,50 δρχ. κατ’ ὀκᾶν. Ἐπὶ πλέον, ἐλάβομεν τὸ μέτρον τῆς χρηματοδοτήσεως, τῶν ἀλευρομύλων καὶ τῶν ἐμπόρων, ἐκ τῶν διαθεσίμων — δὲν εἶναι ἐδῶ ὁ κ. Ἡλιοῦ διὰ νὰ τὸ ἀκούσῃ αὐτὸ — ἐκ τῶν διαθεσίμων τῶν Ἐμπορικῶν Τραπεζῶν, πρὸς τὸν σκοπὸν τῆς ἀγορᾶς πλέον τῶν ἀναγκῶν των διὰ τοὺς ἀλευρομύλους, ἁγνοῦ σταριοῦ, ἀπὸ τὴν ἐλευθέραν ἀγοράν, ἐλπίζοντες, ὅτι δι’ αὐτοῦ τοῦ μέτρου θὰ προκαλέσωμεν μεγαλυτέραν ζήτησιν. Καὶ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον πιστεύομεν, ὅτι ἡ τιμὴ τῆς ἐλευθέρας ἀγορᾶς θὰ κρατηθῇ εἰς ἓν ἱκανοποιητικὸν ἐπίπεδον καὶ διὰ τοὺς παραγωγοὺς τῶν μεγάλων ἐκτάσεων.

§52Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Ποῖον προβλέπετε νὰ εἶναι τὸ ἐπίπεδον αὐτό;

§53Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Γεωργίας). 3, 3,10, ὅσον καὶ πέρυσι περίπου.

§54Δ. ΚΩΣΤΗΣ. Τὸ θεωρεῖτε ἱκανοποιητικὸν αὐτὸ τὸ ἐπίπεδον;

§55Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Καθορίζεται γύρω ἀπὸ 3,20 ἕως 3,25. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος, κ. Β. Βασιλικός).

§56Η. ΣΚΥΛΛΑΚΟΣ. Διατὶ θὰ δώσῃ εἰς τὴν συγκέντρωσιν ὁ παραγωγὸς μὲ 3,20 καὶ δὲν θὰ τὸ δώσῃ εἰς τὸν ἔμπορον μὲ 3,10, ὁ ὁποῖος θὰ πάῃ εἰς τὸ χωριό του μὲ τὸ αὐτοκίνητον νὰ τὸ παραλάβῃ;

§57Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Συμβαίνει, κύριε συνάδελφε, ὅτι τὸ ἀποτέλεσμα θὰ εἶναι ἱκανοποιητικὸν ἀπὸ ἀπόψεως δημοσιονομικῆς. Ἐὰν θὰ γίνῃ αὐτὸ θὰ εἶναι ἀπὸ δημοσιονομικῆς πλευρᾶς ἐπωφελές. Ἐὰν λειτουργήσῃ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ἡ συγκέντρωσις, τότε, ἀναμφισβητήτως, τὰ μέτρα ἐπέτυχον γενικῶς καὶ ἰδίᾳ ἀπὸ ἀπόψεως δημοσιονομικῆς. Ἂς τὸ εὐχόμεθα αὐτό, κύριοι συνάδελφοι.

§58Η. ΣΚΥΛΛΑΚΟΣ. Τὸ θέμα εἶναι ὅτι ἐὰν εἶναι 3,10 δὲν προστατεύονται οἱ σιτοπαραγωγοί.

§59ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Αὐτὸ εἶναι ἄλλο θέμα.

§60Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Εἶπον προηγουμένως διατί προστατεύονται. Διότι ἐπετύχομεν αὔξησιν τῶν ἀποδόσεων. Ὅταν ἔχωμεν μέσον ὅρον 140 ὀκάδες κατὰ στρέμμα, αὔξησιν δηλαδὴ κατὰ 77%, ὅπως εἶπον, ἐν σχέσει μὲ τὴν προπολεμικὴν ἀπόδοσιν, τότε, ἀναμφισβητήτως ἔχομεν τὴν προστασίαν κατὰ μέσον ὅρον διὰ τῆς αὐξήσεως τῆς παραγωγῆς καὶ τῆς ἀποδόσεως.

§61Α. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ. Μέχρι 40 στρεμμάτων ποὺ εἶναι ὁ μεγάλος ὄγκος τῶν σιτοκαλλιεργητῶν, θὰ παραδώσουν εἰς τὴν συγκέντρωσιν, διότι εἶναι 4,60. Μέχρι 40 στρεμμάτων εἶναι 4,60 καὶ συνεπῶς δὲν θὰ παραδώσουν εἰς τὴν συγκέντρωσιν. Τὰ δὲ 40 στρέμματα καλύπτουν, ὅπως γνωρίζετε, τὸ 80% τῶν καλλιεργουμένων ἐκτάσεων καὶ τῶν σιτοκαλλιεργητῶν.

§62Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Μέχρι 40 στρεμμάτων, θεωρητικῶς ἡ συγκέντρωσις θὰ ἀποδώσῃ 350.000 τόννους.

§63Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Θεωρητικῶς.

§64Α. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ὄχι θεωρητικῶς, διότι ἔχουν μεγαλύτερον συμφέρον αὐτοὶ ἀφοῦ θὰ πάρουν 4,60. Θὰ εἶναι κουτοὶ ἐὰν θὰ τὸ πᾶνε εἰς τὴν συγκέντρωσιν, διότι δὲν θὰ τὸ πᾶνε εἰς τὴν ἐλευθέραν ἀγορὰν μὲ 3,10.

§65Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Ὅσον ἀφορᾷ τὰς ἄλλας κατηγορίας παραγωγῆς, εἶναι γνωστὰ ἐκ τῆς συζητήσεως τὰ ληφθέντα μέτρα ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως. Τονίζω, ὅτι ἐδόθη ἰδιαιτέρα προσοχὴ διὰ τὴν προστασίαν τῶν μικρῶν παραγωγῶν, οἱ ὁποῖοι ἔχουν ἀνάγκην τῆς προστασίας αὐτῆς, λόγῳ τοῦ χαμηλοῦ εἰσοδήματος ὅπως εἴπομεν προηγουμένως. Καὶ εἰδικῶς ἀνέφερον, ὅτι οἱ μικροὶ καλλιεργηταί, ἀπὸ 7 ἕως 10 στρεμμάτων, δικαιοῦνται νὰ παραδώσουν εἰς τὴν συγκέντρωσιν 300 ὀκάδας ἔναντι 200, τὰς ὁποίας ἐδικαιοῦντο πέρυσιν. Ἐπίσης, οἱ παραγωγοὶ τῶν ἀπὸ 10 μέχρι 40 στρεμμάτων δικαιοῦνται νὰ παραδώσουν εἰς τὴν συγκέντρωσιν μὲ τὴν προνομιακὴν τιμὴν τῶν 1,60 δραχ. κατ’ ὀκᾶν ἔναντι 4,45 τῆς περυσινῆς ἐσοδείας 60 ὀκάδες κατὰ στρέμμα, ὅπως καὶ πέρυσι. Τοῦτο ἔχει ὡς ἀποτέλεσμα ἡ αὔξησις τῆς τιμῆς, καίτοι δὲν ὑπάρχει ἐλευθέρα προνομιακὴ τιμὴ τῶν 4,60. Οἱ παραγωγοὶ ἀπὸ 35 ἕως 36 στρεμμάτων θὰ πραγματοποιήσουν εἰσόδημα κατά τι μεγαλύτερον τοῦ περυσινοῦ, κατὰ ἐλάχιστον δὲ μικρότερον τοῦ περυσινοῦ θὰ πραγματοποιήσουν οἱ παραγωγοὶ τῶν 35 ἕως 40 στρεμμάτων.

§66Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Τῶν 40 στρεμμάτων.

§67Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Σεῖς λέγατε χθές, κύριε συνάδελφε, ὅτι οἱ παραγωγοὶ μέχρι 40 στρεμμάτων, δηλαδὴ περιελαμβάνατε ὅλους ἀπὸ τοὺς 10 μέχρι 40 στρεμμάτων. Ἦτο ὀλίγον πολὺ δικολαβικόν.

§68Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, σᾶς διακρίνει ἡ καλὴ πίστις καὶ θὰ ἀναγνωρίσητε — ἄλλωστε τὰ πρακτικὰ βοηθοῦν — ὅτι, ὅταν ἐπιμένατε σᾶς εἶπον ὅ,τι ἀφορᾷ τὰ 40 στρέμματα καὶ παρὰ τὴν ἐπισήμανσιν αὐτὴν ὅ,τι ἀφορᾷ τὰ 40 στρέμματα, μοῦ εἴπατε, ὅτι κάμνω λάθος.

§69Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Τῶν παραγωγῶν μέχρι 40 στρεμμάτων. Μέχρι 30 στρεμμάτων ἔχετε ἐφέτος εἰσόδημα διὰ τὸν παραγωγὸν μεγαλύτερον ἀπὸ τὸ περυσινόν. 30 ἕως 36 ἔχετε περίπου ἴσον μὲ τὸ περυσινόν. Ἀπὸ 36 ἕως 40 ἔχετε κατά τι μικρότερον τοῦ περυσινοῦ. Σεῖς ἐλέγατε μέχρι 40 στρεμμάτων. Τέλος πάντων. Εἴτε ἠναγκάσθητε, εἴτε ἀντελήφθητε, ὅτι ἔπρεπε νὰ διορθώσητε τὸ σφάλμα σας, τὸ διωρθώσατε.

§70Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Ἁπλῶς, ἔγινα πιὸ σαφὴς καὶ εἶχα δίκαιον.

§71Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Ἡ κατάργησις τῆς προνομιακῆς τιμῆς διὰ τοὺς παραγωγοὺς ἄνω τῶν 40 στρεμμάτων, στηρίζεται εἰς τὴν αὐτὴν βάσιν, εἰς τὴν ἀντίληψιν, δηλαδὴ εἰς τὴν πραγματικότητα, ὅτι ἡ μέση ἀπόδοσις εἶναι ηὐξημένη καὶ συνεπῶς τὸ εἰσόδημα αὐτὸ τῶν παραγωγῶν αὐτῶν, δὲν λέγω ὅτι εἶναι ἐξαιρετικόν, πάντως εἶναι τέτοιο ὥστε ἠμπορεῖ μὲ τὴν τιμὴν τὴν βασικὴν τῶν 3,50 δραχ. ἠμπορεῖ νὰ εἶναι ἀνεκτόν. Τέλος, κύριοι συνάδελφοι, ἐφέτος διὰ πρώτην φοράν, μοῦ φαίνεται, ὅτι εἶχεν ληφθῆ καὶ εἰς τὸ παρελθὸν — δὲν ἐνθυμοῦμαι ποῖον ἔτος — ἀλλὰ ὑπὸ ἄλλην ἔννοιαν, ἐλήφθη τὸ μέτρον τῆς ὑποχρεωτικῆς καταθέσεως, ἰδιὰ τοὺς παραγωγοὺς τῶν ἄνω τῶν 40 στρεμμάτων, μέρους τῆς τιμῆς διὰ τὴν ἐξόφλησιν τῶν χρεῶν των πρὸς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν. Βεβαίως, τοῦτο, ὅπως ἀντιλαμβάνεσθε, ἔχει δύο σκοπούς. Ὁ πρῶτος σκοπὸς εἶναι ἡ μικροτέρα ἀποταμίευσις καὶ ὁ δεύτερος, ὁ κυριώτερος, εἶναι ἡ προσπάθεια νὰ ἀναγκασθοῦν νὰ καταθέσουν καὶ αὐτοί.

§72Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Σᾶς πληροφορῶ, ὅτι αὐτὸ ἔγινε τὸ 1952 μὲ τὴν ἑξῆς διαφοράν....

§73Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Θὰ ἦτο ἄτοπος ἡ κατάθεσις τότε.

§74Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Ἐκεῖ ἐδεσμεύθη ἡ ἀξία, διὰ νὰ καταβάλουν τὰς 3,10 καὶ κατωρθώσαμεν, ὕστερα ἀπὸ ἀλλεπαλλήλους ἐπερωτήσεις, τὰς ὁποίας ὑπενθυμίζω μέχρι τοῦ Μαΐου καὶ Ἰουνίου ἐκάμαμεν τὰς ἐπερωτήσεις, κατωρθώσαμεν νὰ ἀποσπάσωμεν τὸ ὑπόλοιπον τῆς ἀξίας διὰ τοὺς γεωργούς. Συνεπῶς, εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ πρέπει νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν καὶ νὰ μὴ ἔχωμεν καθυστέρησιν, διότι αὐτὸ εἶναι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον θὰ προκαλέσῃ τὸ παράπονον τοῦ ἀγρότου. Ἐὰν θὰ τοῦ πληρώσητε τὸ τίμημα ὕστερα ἀπὸ 2 ἢ 3 μῆνας, δὲν ὑπάρχει σοβαρὸν θέμα. Ἀρκεῖ εἰς τοὺς 3 μῆνας ἢ τοὺς 2 ποὺ θὰ καθορίσητε, ὡς προθεσμίαν, νὰ ἐξοφληθῇ ἡ ἀξίωσίς των.

§75Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Πρὸς ἐμὲ ἀπηυθύνετο ὁ κ. συνάδελφος, ὁ ὁποῖος βλέπω ὅτι ἐξακολουθεῖ ἐπὶ ἓξ ἔτη νὰ ἐπερωτᾷ τὸν Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας τῆς ἐποχῆς ἐκείνης. Ἐλησμόνησε ὅτι ὁ Κανονισμὸς τοῦ ἐπέτρεπε, τότε, νὰ μὲ ἐπερωτᾷ. Δὲν τοῦ ἐπιτρέπει σήμερον. Σήμερον πρέπει νὰ ἐπερωτᾷ σᾶς καὶ ὄχι ἐμέ. Ὅμως, δὲν θὰ ἀποβάλῃ καὶ μίαν ἄλλην συνήθειαν. Νὰ μὴ ὁμιλῇ ἀπὸ τοῦ βήματος, ἀλλὰ πάντοτε ἀπὸ τῆς θέσεώς του. Καὶ μίαν ἀκόμη συνήθειαν. Εἰς τὰ πρακτικὰ νὰ ἀναγράφῃ πράγματα, τὰ ὁποῖα δὲν τολμᾷ νὰ εἴπῃ εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν. Αὐτὰς τὰς κακὰς συνηθείας πρέπει νὰ ἀποβάλῃ ὁ κ. Μιχαηλίδης.

§76ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ, κύριοι συνάδελφοι, νὰ διευκολύνητε τὸ Προεδρεῖον, διότι μὲ τὰς ἀντεγκλήσεις αὐτὰς δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ διευθύνω τὴν συνεδρίασιν. Λυποῦμαι πολύ, διότι δὲν προάγεται τὸ θέμα μὲ τὸν τρόπον, μὲ τὸν ὁποῖον διεξάγεται ἡ συζήτησις. Καὶ παρακαλῶ τὸν ἐπὶ τοῦ βήματος κ. Ὑπουργόν, ἰδιαιτέρως, νὰ διευκολύνῃ καὶ ἀπὸ τῆς ἰδικῆς του πλευρᾶς τὸ ἔργον τοῦ Προεδρείου.

§77Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Δὲν θὰ ἐδημιουργῆτο θέμα, ἂν εἴχατε ἀφαιρέσει τὸν λόγον ἀπὸ τὸν κ. Μιχαηλίδην.

§78ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ὁμιλῶ διὰ σᾶς, κύριε συνάδελφε!

§79Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Ἐγὼ ἀπευθύνομαι εἰς ὑμᾶς, κύριε Πρόεδρε, διὰ νὰ σᾶς εἴπω ὅτι θὰ διηυκολύνετο ἡ συζήτησις ἄν....

§80Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Μοῦ ἐπιτρέπετε, κύριοι συνάδελφοι, νὰ τελειώσω καὶ ἔπειτα νὰ λύσητε τὰς διαφοράς σας; (Ἱλαρότης).

§81Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Θέλω νὰ εἴπω τὸ ἑξῆς, κύριε Πρόεδρε: Σεῖς ποὺ εἶσθε δίκαιος καὶ ἐδέχθητε ὁ κ. συνάδελφος νὰ μοῦ κάμῃ ἐπίθεσιν, ἐπωφελούμενος τῆς ἰδικῆς σας ὁμιλίας, εἶναι ἔργον στοιχειώδους, ἂς εἴπω, ἰσοπολιτείας νὰ μὲ ἀνεχθῆτε ἀποκρούοντα τὰς κατηγορίας. Δὲν θὰ τὸ κάμω τώρα. Ἁπλῶς θὰ ὑπενθυμίσω ὅτι ὅταν ἀναφέρεται εἰς ἕνα περιωρισμένον περιστατικὸν ἀναστολῆς καταβολῆς τιμήματος εἰς συγκεκριμένην περιοχήν, δι’ ὡρισμένην περίοδον, θὰ ἔπρεπε νὰ γνωρίζῃ ὅτι ἡ τιμὴ τῆς συγκεντρώσεως ἦτο, τότε 3 δραχ., μὲ τὸ δολλάριον δραχ. 15, μὲ τὰ λιπάσματα κάτω τοῦ ἡμίσεος τῆς σημερινῆς τιμῆς καὶ μὲ τιμάριθμον γενικῶς κάτω τοῦ ἡμίσεος τοῦ σημερινοῦ.

§82Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Τὸν λόγον, κύριε Πρόεδρε, διότι τὸ θέμα εἶναι προσωπικόν.

§83ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν εἶναι θέμα προσωπικόν. Ὁ κύριος συνάδελφος ἔδωσε μίαν ἀπάντησιν, διότι ἀνεφέρθητε εἰς μίαν περίοδον, κατὰ τὴν ὁποίαν ἦτο Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας.

§84Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Ἐπὶ θεμάτων, τὰ ὁποῖα θίγουν προσωπικῶς ἕνα οἱονδήποτε, νομίζω ὅτι δὲν ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ κανένας συμβιβασμός. Ὁ κ. Ἀλλαμανῆς μὲ κατηγόρησε, ἐν πρώτοις, ὅτι μόνον ἀπὸ τῆς θέσεώς μου ὁμιλῶ καὶ τοῦ κάμνω ἐπιθέσεις. Ἂν δὲν λαμβάνω τὸν λόγον, τοῦτο συμβαίνει διότι, δυστυχῶς, δὲν ἔχω τὴν τύχην νὰ εἶμαι Ἀρχηγὸς Κόμματος, ὅπως τόσοι ἄλλοι καί, συνεπῶς, δὲν ἔχω τὴν εὐχέρειαν νὰ ὁμιλῶ ἀπὸ τοῦ βήματος ὅταν θέλω. Δίδω αὐτὴν τὴν ἐξήγησιν. Εἶπεν ἀκολούθως ὁ κ. συνάδελφος ὅτι ἐπὶ τῆς ἐποχῆς τῆς Ὑπουργίας του ἐπληρώθη τὸ σιτάρι πρὸς 3 δραχμὰς μὲ δολλάριον δραχ. 15. Ἀπαντῶ ὅτι ἐπληρώνετο πρὸς 2,84 τὸ σιτάρι διὰ τοὺς 150.000 τόννους μόνον τῆς συγκεντρώσεως. Αἱ ὑπόλοιποι 500–600–700 χιλιάδες τόννων ἐπληρώνοντο πρὸς 1,60 καὶ 1,80. Αὐτὰ ὁ κ. συνάδελφος, ἀφοῦ διετέλεσεν ἐπὶ τόσον διάστημα Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας καὶ εἰς κάθε εὐκαιρίαν ἐπικαλεῖται τὰ ἀγαθά, ἀποτελέσματα τῆς τότε πολιτικῆς του, ἔπρεπε νὰ τὰ γνωρίζῃ καὶ νὰ μὴ μὲ προκαλῇ. Ὁ κ. Ἀλλαμανῆς συγκεντρώνει τὴν ἐκτίμησιν καὶ τὴν συμπάθειάν μου. Ἀλλὰ νομίζω ὅτι προχωρεῖ πολὺ πέραν τῶν πραγματικῶν γεγονότων καὶ ἀναγκάζεται ὕστερα, διὰ νὰ ἠμπορέσῃ νὰ ἀμυνθῇ, νὰ καταφεύγῃ, εἰς ὕβρεις, τὰς ὁποίας ἐθεώρουν ἀσυμβιβάστους πρὸς τὸ πρόσωπόν του.

§85Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. .. (Ἐγείρεται νὰ ὁμιλήσῃ) ...

§86ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὄχι, κύριε Ἀλλαμανῆ. Νομίζω ὅτι κάμνετε κατάχρησιν τῆς εὐρείας ἀντιλήψεως τὴν ὁποίαν ἔχει τὸ Προεδρεῖον, ὡς πρὸς τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ Κανονισμοῦ.

§87Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Δὲν μὲ ἀφήνετε, κύριε Πρόεδρε, νὰ σᾶς εἴπω τὶ θέλω. Παρακαλῶ νὰ μὲ ἐγγράψητε νὰ ὁμιλήσω ὅταν τελειώσῃ ὁ κ. Ὑπουργός. Αὐτὸ ἤθελον νὰ εἴπω.

§88ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συμφωνῶ, κύριε συνάδελφε. Παρακαλῶ καὶ τὸν κ. Ὑπουργόν, νὰ μὴ ἐπιτρέπῃ διακοπὰς καὶ τοὺς κ. κ. συναδέλφους νὰ μὴ διακόπτουν, διότι ἀπόψε εἶναι ἡ τελευταία συνεδρίασις διὰ τὸ σιτικόν, τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ τερματισθῇ σήμερον. Καὶ ὑπάρχουν 15 ἀκόμη συνάδελφοι ἐγγεγραμμένοι νὰ ὁμιλήσουν.

§89Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Νομίζω ὅτι ἐκ τῆς συζητήσεως ἀπεδείχθη ὅτι μὲ τὰς βελτιουμένας γεωργικὰς μεθόδους ἐπετεύχθη σημαντικὴ αὔξησις τοῦ εἰσοδήματος τοῦ σιτοκαλλιεργητοῦ. Ἐλέχθη, ὅμως, ἐκ μέρους ὁμιλητοῦ τῆς Ε.Δ.Α., κατὰ τὴν χθεσινὴν συνεδρίασιν, ὅτι «τὶ ὁμιλεῖτε περὶ αὐξήσεως τοῦ εἰσοδήματος τῶν σιτοκαλλιεργητῶν ὅταν τὸ κόστος, λόγῳ τῆς τιμῆς τῶν λιπασμάτων, τοῦ ὕψους τῶν τιμῶν, τῆς μὴ χρησιμοποίησεως γεωργικῶν μηχανῶν εἰς τὴν καλλιέργειαν, εἶναι μέγα». Καὶ ὅσον ἀφορᾶ μὲ τὰς γεωργικὰς μηχανὰς ἔδωσα προηγουμένως τὴν εἰκόνα, ἡ ὁποία, μᾶς δεικνύει τὴν τεραστίαν αὔξησιν ἡ ὁποία ἐπῆλθεν μεταπολεμικῶς εἰς τὴν χρησιμοποίησιν τῶν γεωργικῶν μηχανῶν. Ἀπὸ 1.300 μηχανὰς ἐφθάσαμεν εἰς τὰς 14.000 καὶ ἀπὸ 500.000 στρέμματα καλλιεργούμενα διὰ μηχανῶν προπολεμικῶς, ἐφθάσαμεν σήμερον εἰς τὰ 7.000.000 στρέμματα. Ἤθελον νὰ ἀναφέρω ὅτι ἀπὸ τὸ 1956 καὶ ἐντεῦθεν προσετέθησαν τὸ 1956 2192 γεωργικοὶ ἑλκυστῆρες συνολικῆς δυνάμεως 80.000 ἵππων καὶ τὸ 1957, 2.743 ἑλκυστῆρες, συνολικῆς δυνάμεως 130.000 ἵππων. Ὅσον ἀφορᾶ τὰ λιπάσματα τὰ χρησιμοπούμενα διὰ τὴν σιτοκαλλιέργειαν, τὰ λιπάσματα δὲ αὐτὰ ὑποθέτω ὅτι θὰ ἔχετε ὑπ’ ὄψιν σας, ὅτι εἶναι ἡ θειϊκὴ ἀμμωνία, τὸ νάτριον καὶ τὸ κάλλιον. Πρέπει νὰ σᾶς πληροφορήσω, ὅτι λόγῳ τῆς ἐπηυξημένης ἐπιδοτήσεως ποὺ ἐφηρμόσθη ἀπὸ τὸ 1955 καὶ ἐντεῦθεν, εἶναι εἰς τιμὰς πολὺ μικρὰς καὶ πολὺ προσιτάς. Ἐν σχέσει μὲ τὰς τιμὰς τοῦ 1938 ἡ θειϊκὴ ἀμμωνία εἶναι 365 φορὰς μόνον, τὸ νάτριον 374 φορὰς καὶ τὸ κάλιον 326 φοράς. Ὅσον ἀφορᾷ τὸν τόκον, πρέπει νὰ σᾶς δώσω τὴν πληροφορίαν ὅτι ὁ τόκος τῶν δανείων τῶν χορηγουμένων ὑπὸ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης διὰ καλλιεργητικὰ δάνεια, ἀνέρχεται εἰς 6% μέσῳ τῶν Ἑνώσεων, εἰς 6½ μέσῳ τῶν Συνεταιρισμῶν καὶ εἰς 7% εἰς τοὺς μεμονωμένους παραγωγούς, ἐνῷ τῆς Ἀμερικῆς τὰ ἐπιτόκια δὲν διαφέρουν πολύ, εἶναι 4% ἕως 6%. Ἀλλὰ αἱ προσπάθειαι τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας δὲν περιωρίσθησαν μόνον εἰς τὴν αὔξησιν τοῦ εἰσοδήματος, δὲν περιωρίσθησαν μόνον εἰς τὴν αὔξησιν τῆς στρεμματικῆς ἀποδόσεως, ἀλλὰ ἐπεδιώχθη καὶ ἐπετεύχθη ἡ ἀνάπτυξις καὶ ἡ ἐπέκτασις ἄλλων καλλιεργειῶν, βάμβακος, γεωμήλων, ὀρύζης, ἀφ’ ἑτέρου δὲ ἐπεδιώχθη καὶ ἐπετεύχθη ἡ ἀνάπτυξις παραλλήλων καλλιεργειῶν πρὸς τὴν σιτοκαλλιέργειαν.

§90Δ. ΚΩΣΤΗΣ. Ἡ ὄρυζα ἐμειώθη, κύριε Ὑπουργέ.

§91Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Σχετικῶς μὲ τὸ τελευταῖον, ἀναφέρω, ὅτι ἡ καλλιέργεια σανῶν ἀπὸ ψυχανθῆ, ἡ ὁποία διαδέχεται τὴν καλλιέργειαν τοῦ σίτου ηὐξήθη ἀπὸ 618.000 στρέμ. τὸ 1938 εἰς 1.450.000 στρέμματα. Ἡ δὲ παραγωγὴ ηὐξήθη ἀπὸ 245.000 τόννους εἰς 863.000 τόννους. Ἡ ἐπέκτασις δὲ αὕτη ἐπετεύχθη διὰ τῆς ἀποδόσεως εἰς τὴν καλλιέργειαν νέων ἐκτάσεων, διὰ τῆς ἐκτελέσεως ἐγγειοβελτιωτικῶν ἔργων, καὶ κυρίως διὰ τοῦ περιορισμοῦ τῶν ἀγραναπαύσεων, ὅπερ σημαίνει παραλλήλους καλλιεργείας. Ἡ ἐπέκτασις τῶν ἀγραναπαύσεων ἀπὸ 6.700.000 στρέμματα τοῦ 1938 περιωρίσθη μόνον εἰς 2.000.000 στρέμματα τὸ 1957. Ὀφείλω ἐνταῦθα νὰ τονίσω, ὅτι ἐπιδίωξίς μας εἶναι ἡ αὔξησις τῶν κτηνοτροφικῶν προϊόντων, καὶ διὰ τὴν κάλυψιν τῶν σημερινῶν ἀναγκῶν τῆς Χώρας, ἀλλὰ καὶ διὰ τὴν κάλυψιν τῶν μελλοντικῶν τοιούτων. Ἐλπίζω, ὅτι ἡ ἀνάπτυξις τοῦ βιοτικοῦ ἐπιπέδου θὰ μᾶς φέρῃ εἰς τὴν ἀνάγκην καταναλώσεως περισσοτέρων κτηνοτροφικῶν προϊόντων. Ἡ ἀνάπτυξις δὲ τῶν κτηνοτροφικῶν προϊόντων θὰ ἐπιδιωχθῇ μὲ τὴν μεγαλυτέραν καλλιέργειαν καὶ παραγωγὴν κτηνοτροφῶν. Ἡ ἐπέκτασις δὲ τῆς καλλιεργείας τῶν κτηνοτροφῶν θὰ ἐπιτευχθῇ μὲ τὰ ὑπὸ ἐκτέλεσιν καὶ προγραμματιζόμενα διὰ τὸ μέλλον ἐγγειοβελτιωτικὰ καὶ ἰδίως ἀρδευτικὰ ἔργα, θὰ ἐπιδιωχθῇ μὲ τὴν βελτίωσιν τοῦ ζωϊκοῦ κεφαλαίου τῆς χώρας, διὰ τῆς διαθέσεως καλυτέρων φυλῶν παραγωγῆς ζώων, μὲ τὴν βελτίωσιν τῶν μέσων, συνθηκῶν καὶ ὑγιεινῆς διατηρήσεως τοῦ ζωϊκοῦ κεφαλαίου καὶ τὴν ἐξασφάλισιν τῶν ἀπαραιτήτων βιομηχανικῶν ἐγκαταστάσεων, αἱ ὁποῖαι θὰ σκοποῦν τὴν ἀξιοποίησιν καὶ διευκόλυνσιν τῆς διαθέσεως τῶν κτηνοτροφικῶν προϊόντων. Τὰ μέτρα ταῦτα ἐξασφαλίζονται καὶ θὰ ἐξασφαλισθοῦν: Διὰ τοῦ προγράμματος τῶν μεσοπροθέσμων δανείων τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης, ὅπερ ἀναπροσαρμόζεται κατ’ ἔτος, εἶπον καὶ χθὲς, κύριοι συνάδελφοι, ἐπαναλαμβάνω, καὶ σήμερον, ὅτι τὰ ποσὰ τὰ διατιθέμενα μέσῳ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης, διὰ μεσοπρόθεσμα δάνεια, ἀπὸ 140 ἑκατομμ. τὸ 1955, ἀνῆλθον εἰς 270 ἑκατομ. τὸ 1956, εἰς 482 ἑκατομ. τὸ 1957 καὶ εἰς 834 ἑκατομ. τὸ 1958. Ἔπειτα διὰ τῆς ἐκτελέσεως προγράμματος ἐγγειοβελτιωτικῶν ἔργων καὶ ἀρδευτικῶν, ἐπιδοτουμένων ἐκ τῶν δημοσίων ἐπενδύσεων. Καὶ ἐδῶ θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς ἐπαναλάβω τοὺς ἀριθμούς, τοὺς ὁποίους ἀνέφερον χθές, ἐξ αἰτίας μιᾶς ἐρωτήσεως. Τὰ διατεθέντα δι’ ἐγγειοβελτιωτικὰ ἔργα καὶ μικρὰ κοινωφελῆ ἔργα ποσά, τὸ 1955 ἦσαν 184 ἑκατομ., τὸ 1956 μέσῳ τῶν ἐπενδύσεων, δηλαδὴ τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ. 490 ἑκατομμύρια τὸ 1957, 638 ἑκατομμύρια καὶ τὸ 1958, 666 ἑκατομμύρια εἰς ταῦτα δὲ δὲν περιλαμβάνονται αἱ δαπάναι προμηθειῶν εἰς δολλάρια. Ἔπειτα διὰ τῆς χρηματοδοτήσεως τῶν ἔργων τῶν γεωργικῶν βιομηχανιῶν, τὰ ὁποῖα — ὅπως γνωρίζετε — χρηματοδοτοῦνται ἐκ τῶν δημοσίων ἐπενδύσεων. Ἤδη, ὡς εἶναι γνωστόν, ἀπὸ τοῦ Ἰανουαρίου τρέχοντος ἔτους ἀπεφασίσθη ἡ ἵδρυσις ἐργοστασίου συμπεπυκνωμένου γάλακτος εἰς Λαμίαν καὶ τὰ Τρίκαλα. Ἐκτὸς δὲ τούτου, ὅπως γνωρίζετε, ἀπεφασίσθη καὶ ἐπριμοδοτήθη ἡ ἵδρυσις τῆς πρώτης μονάδος τοῦ ἐργοστασίου ζακχάρεως εἰς τὴν περιοχὴν Θεσσαλίας. Δι’ ὅλων τῶν μέσων τούτων ἀποσκοποῦμεν καὶ ἐλπίζομεν, ὅτι θὰ ἐπιτύχωμεν τὴν οὐσιαστικὴν βελτίωσιν τοῦ οἰκογενειακοῦ εἰσοδήματος τῶν μικρῶν καὶ μέσων σιτοκαλλιεργητῶν. Διότι, ὅπως εἶπον, ἡ καλλιέργεια τῶν φυτῶν τῶν κτηνοτροφικῶν, θὰ εἶναι παράλληλος πρὸς τὴν καλλιέργειαν τοῦ σίτου. Θὰ ἐπέλθῃ βεβαίως σημαντικὴ μείωσις τῆς σιτοκαλλιεργείας, ἀλλὰ ἐλπίζω, ὅτι τοῦτο δὲν θὰ ἔχῃ ἐπίδρασιν ἐπὶ τῆς σιταρκείας τῆς χώρας, διότι, ὡς διαπιστοῦν οἱ εἰδικοί, διὰ τῆς ἐναλλαγῆς τῶν καλλιεργειῶν, τὰ ἐδάφη γίνονται μᾶλλον κατάλληλα καὶ πλέον ἀποδοτικὰ εἰς σῖτον. Οἱ εἰδικοὶ λοιπόν, ἐλπίζουν, ὅτι, παρ’ ὅλον τὸν περιορισμὸν τῆς καλλιεργείας, διὰ τῆς ἐναλλασσομένης τοιαύτης, θὰ ἐξακολουθήσωμεν νὰ ἔχωμεν ἐπάρκειαν σίτου εἰς τὴν χώραν μας. Ταῦτα εἶναι, κύριοι συνάδελφοι, τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα ἐλήφθησαν διὰ τὴν προστασίαν, ὄχι τοῦ σίτου, ἀλλὰ τῶν σιτοπαραγωγῶν κατὰ τὸ τρέχον ἔτος. Καὶ αὐτὰ ἀποτελοῦν τὸ πρόγραμμα διὰ τὴν περαιτέρω ἐπιτυχίαν τῆς αὐξήσεως τοῦ εἰσοδήματος τοῦ γεωργικοῦ καὶ ἰδίᾳ τοῦ εἰσοδήματος τῶν σιτοκαλλιεργητῶν. Τὰ μέτρα τὰ ἐφετεινὰ ἀναμφισβητήτως δὲν εἶναι εὐχάριστα δι’ ὅλους, ἐλπίζομεν, ὅμως, ὅτι ἡ Βουλὴ θὰ ἀναγνωρίσῃ, ὅτι εἶναι ὠφέλιμα καὶ θὰ ἀποδοῦν ὠφέλιμα, δι’ ὁλόκληρον τὸ κοινωνικὸν σύνολον. (Χειροκροτήματα).

§92ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Ταλιαδοῦρος ἔχει τὸν λόγον.

§93ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ὑπάρχει σειρά, κύριε Πρόεδρε.

§94ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεφωνήσαμε χθὲς νὰ ὁμιλῇ εἷς ἀπὸ κάθε Κόμμα, ἐναλλάξ. Ἐγὼ τὴν σειρὰν ἀκολουθῶ. Ὡμίλησαν οἱ ἐκπρόσωποι τοῦ Ἀγροτικοῦ Κόμματος, ὡμιλήσατε σεῖς καὶ θὰ ὁμιλήσῃ τώρα ὁ κ. Ταλιαδοῦρος, ὁ ὁποῖος εἶναι τῆς Κυβερνητικῆς παρατάξεως.

§95Α. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ. Εἶμαι ἐπερωτῶν.

§96ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶναι σχετικὴ ἡ ἐπερώτησίς του, δι’ αὐτὸ δίδω τὸν λόγον εἰς τὸν κ. Ταλιαδοῦρον. Ἄλλωστε σεῖς, ὡς Ἀντιπολίτευσις, ἔχετε καὶ πολιτικὸν συμφέρον νὰ ἀκουσθῇ ὁ κ. συνάδελφος.

§97Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἔχω τὴν ἀντίληψιν ὅτι διὰ τὴν διαφώτισιν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας ἐπὶ ἑνὸς θέματος τοιαύτης σημασίας θὰ ἔπρεπε νὰ ἐναλλάσσωνται οἱ ρήτορες. Μετὰ τὸν κ. Ὑπουργὸν ἔπρεπε νὰ ὁμιλήσῃ κἄποιος, ὁ ὁποῖος ἔχει ἀντιθέτους ἀντιλήψεις. Ἐγὼ ἀπηγοητεύθην ἀπὸ τὴν ὁμιλίαν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, καὶ θὰ ζητήσω τὸν λόγον.

§98ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐλήφθη ἀπόφασις, κατόπιν προτάσεως τοῦ κ. Ροδοπούλου, καὶ ἀκολουθῶ ἀκριβῶς τὴν σειρὰν αὐτήν.

§99ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ὀρθῶς ὡμίλησεν ὁ κ. Στεφανόπουλος, ὅτι πρέπει νὰ ὁμιλήσῃ ἕνας ἐκ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως.

§100Γ. ΠΛΑΤΗΣ. Ἐφ’ ὅσον ὁ κ. Ταλιαδοῦρος εἶναι ἐπερωτῶν, δὲν γεννᾶται ζήτημα ὅτι πρέπει νὰ προτιμηθῇ.

§101ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ δεχθοῦν οἱ κύριοι συνάδελφοι, νὰ ὁμιλήσῃ ὁ κ. Ταλιαδοῦρος;

§102Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Ἐπὶ τῆς παρεμβάσεως τοῦ κ. Μιχαηλίδη. Ὁ κ. Μιχαηλίδης μὲ ἔχει καταστήσει πολὺ συνετὸν εἰς τὴν διαφύλαξιν τῶν ἐπισήμων στοιχείων τῶν ὑπογεγραμμένων καὶ ἐσφραγισμένων τῆς ἐποχῆς ἐκείνης. Ἐκ τῶν ἐπισήμων εἰς χεῖρας μου στοιχείων προκύπτει ὅτι ἡ συγκέντρωσις ὑπερέβη τοὺς 150.000 τόννους ἐπὶ ὕψους ἐσοδείας πέριξ τοῦ 1.000.000 τόννων. Τὸ ποσόν, ποὺ ἐζήτησε, τότε, ἡ Ὁμοσπονδία τῶν Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν, νὰ συγκεντρώσῃ ἡ Κυβέρνησις, ἦτο ἀκριβῶς τὸ ποσὸν τῶν 150.000 τόννων, διότι αὐτὸ ἦτο τὸ πλεόνασμα, δὲν ὑπῆρχε ἄλλο, δεδομένων τῶν ἀναγκῶν διὰ τὴν σπορὰν καὶ τὴν διατροφὴν τῶν σιτοπαραγωγῶν. Περαιτέρω ὅμως, καὶ ἐὰν ἱκανοποίησε τὴν ἀλήθειαν ὁ κ. Μιχαηλίδης, ἐκ τῶν ἐπισήμων εἰς χεῖρας μου στοιχείων προκύπτει ὅτι αἱ τιμαὶ εἰς τὴν ἐλευθέραν ἀγορὰν διεκυμάνθησαν μεταξὺ 2.835 καὶ 2.747. Ἐπὶ τιμῆς, δηλαδή, συγκεντρώσεως 2.750 δι’ ὅλους καὶ 3.000 διὰ τοὺς χρεωμένους εἰς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν, ἡ τιμὴ ἐλευθέρας ἀγορᾶς ἦτο ἀνωτέρα τῆς βασικῆς τιμῆς καὶ ἐλαφρῶς κατωτέρα τῆς προνομιακῆς τιμῆς. Αὐτὴ εἶναι ἡ ρύθμισις τὴν ὁποίαν ἐκάμαμεν ἡμεῖς εἰς τὴν ἐλευθέραν ἀγοράν, διὰ νὰ ἐπιτύχωμεν αὐτοὺς τοὺς ἀριθμούς. Θὰ παραδώσω τώρα εἰς τὸν κ. Ὑπουργόν, ἐπὶ ἐπιστροφῇ, φυσικά, τὸ ἐπίσημον τοῦτο στοιχεῖον, ὑπογεγραμμένον ἀπὸ τὸν ἁρμόδιον διευθυντήν. Βλέπετε ἀκόμη ὅτι τότε, τὴν 16ην Ἰουνίου, ὅταν ἐδῶ ἡ Κυβέρνησις δὲν εἶχεν ἀναγγείλει τὰ μέτρα της, ἡμεῖς εἴχομεν ἀρχίσει τὴν συγκέντρωσιν. 10 Ἰουνίου ἐξηγγέλθησαν τὰ μέτρα, 16 Ἰουνίου ἤρχισεν ἡ προσυγκέντρωσις, πρὶν ἀκόμη ὁλοκληρωθῇ ὁ θερισμός. Καὶ ἀκόμη θέλω νὰ ὑπενθυμίσω ὅτι τὸ περὶ οὗ ἔκαμε λόγον ὁ κ. Μιχαηλίδης, τὴν καθυστέρησιν πληρωμῆς τοῦ τιμήματος, πρέπει καλοπίστως νὰ ἀναγνωρίσῃ ὅτι ἀφεώρα μίαν ὡρισμένην χρονικὴν περίοδον πρὸς τὸ τέλος τῆς συγκεντρώσεως καὶ ὡρισμένας περιοχὰς τοῦ Κράτους. Θὰ τοῦ ὑπενθυμίσω ὅμως, κἄτι πολὺ πρόσφατον, αὐτὸ ποὺ ἔγινε πέρυσι, ὅπου ἐνῷ ἐξηγγέλθη ἀπεριόριστος συγκέντρωσις διεκόπη αἰφνιδίως τὴν 8ην Σεπτεμβρίου, διὰ νὰ μείνουν παραγωγοί, οἱ ὁποῖοι δὲν παρέδωσαν οὔτε ὀκᾶν σίτου καὶ διὰ νὰ ὑπάρχουν παραγωγοί, κύριε Μιχαηλίδη, ποὺ καὶ σήμερον ἀκόμη δὲν εἰσέπραξαν τὸ τίμημα τῆς συγκεντρώσεως.

§103Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριε Ἀλλαμανῆ, ἔχω καὶ ἐγὼ εἰς χεῖρας μου στοιχεῖον σχετικόν.

§104Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Αὐτό, ποὺ σᾶς παρέδωσα, εἶναι ἔγκυρον ἢ ὄχι, εἶναι ἐπίσημον ἢ ὄχι;

§105Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Δὲν ἠξεύρω ἐὰν εἶναι ἐπίσημον, βλέπω μίαν ὑπογραφήν, δὲν ἀμφισβητῶ τὸ ἔγγραφόν σας.

§106Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Συμβαίνει νὰ ἔχῃ τὴν ὑπογραφὴν τοῦ ἁρμοδίου Διευθυντοῦ, ὁ ὁποῖος εὑρίσκεται εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν.

§107Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Δὲν πρόκειται περὶ αὐτοῦ. Ἔχω καὶ ἐγὼ σχετικὸν ἔγγραφον στοιχεῖον, μὲ τὴν τιμὴν συγκεντρώσεως τοῦ 1952, ἀπὸ τὴν ὁποίαν προκύπτει ὅτι ἡ μέση σταθμικὴ τιμὴ τοῦ 1957 ἔναντι τῆς μέσης τιμῆς τοῦ 1952 εἶναι 45% ἀνωτέρα.

§108Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Ποία τιμή;

§109Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Ἡ μέση τιμὴ κτήσεως τοῦ 1957 ἔναντι τῆς μέσης τιμῆς τοῦ ἔτους 1952 εἶναι κατὰ 45% ἀνωτέρα.

§110Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Εἰς σταθερὰς δραχμάς; Μὴ ξεχνᾶτε ὅτι τὸ 1952 τὸ δολλάριον ἦτο 15.000 καὶ τὸ 1957 30.000.

§111Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Ὁ τιμάριθμος τοῦ 1957, ἐν σχέσει μὲ τὸν τιμάριθμον τοῦ 1952 ἔχει διαφορὰν μόλις 34,4%.

§112Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Ὄχι.

§113Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Ἀπὸ τὸν ἴδιον, ποὺ ἔχετε τὸ στοιχεῖον σας, προέρχεται καὶ τὸ στοιχεῖον αὐτό.

§114Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Θὰ ἀναγκασθῶ νὰ δευτερολογήσω.

§115Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Τὸν λόγον, κύριε Πρόεδρε.

§116ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μὲ ὅλην τὴν ἐκτίμησιν, τὴν ὁποίαν ἔχω εἰς τὸ πρόσωπόν σας καὶ μὲ τὸ θάρρος τὸ φιλικόν, σᾶς παρακαλῶ νὰ μὴ ἐπιμείνητε νὰ τριτολογήσητε, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τερματισθῇ ἡ συζήτησις τὴν ἑσπέραν αὐτὴν ὑπ’ αὐτὰς τὰς συνθήκας.

§117Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Σὲ θέματα, τὰ ὁποῖα ἔχουν προσωπικὸν χαρακτῆρα, νομίζω ὅτι δὲν ἰσχύουν αὐτὰ δι’ ἐμέ.

§118ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐὰν ἐπιμένετε, παρακαλῶ ἐν συντομία.

§119Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Θὰ ἦτο περισσότερον εὐχάριστον, ἐὰν ὁ κ. Ἀλλαμανῆς δὲν ἤθελε νὰ δώσῃ συνέχειαν εἰς αὐτὴν τὴν ἀτυχῆ ἱστορίαν. Ἐφ’ ὅσον, ὅμως, ἐπανέρχεται, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ τοῦ δηλώσω τὸ ἑξῆς: Ὅτι ἐγὼ δὲν σέρνω εἰς τὴν τσέπην μου χαρτάκια, διότι δὲν θέλω νὰ δημιουργήσω κατηγορίαν.

§120Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Ποῦ θὰ πάῃ αὐτὴ ἡ ἱστορία, κύριε Πρόεδρε;

§121Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Ὑπὸ τὴν καλὴν ἔννοιαν μὴ μὲ παρεξηγῆτε. Οὔτε ἀνατρέχω εἰς οἰκονομολογικὰ συγγράμματα, διὰ νὰ εὕρω ἐπιχειρήματα, ὅπως ἐκατηγορήθην ἀπὸ μερικοὺς συναδέλφους. Προέρχομαι ἀπὸ τὸ ἐμπόριον καὶ τὸ ἐμπόριον ἦτον πρᾶξις. Ἐγὼ ἐξέθεσα ἐν τῇ πράξει τί ἐγένετο τότε καὶ ὁσαδήποτε καὶ ἂν μοῦ εἴπῃ ὁ κ. Ἀλλαμανῆς, δὲν ἠμπορεῖ νὰ μὲ μεταπείσῃ. Ὑπάρχουν Ἐμπορικὰ Ἐπιμελητήρια, τὰ ὁποῖα κρατοῦν στατιστικὰ στοιχεῖα καὶ ἐπεκαλέσθην τὰ στοιχεῖα τοῦ Ἐπιμελητηρίου Ροδόπης, τὰ ὁποῖα εἶχον, τότε, διότι μὲ ἀπησχόλησε τὸ θέμα αὐτό. Ἡ πληροφορία τὴν ὁποίαν ἔδωσα ὅτι τὸ 2,84 ὡς τιμὴ συγκεντρώσεως, ἐνῷ εἰς τὴν ἀγορὰν πωλοῦνται 1,80 ἕως 1,85 εἶναι ἡ πραγματική. Μὲ τὴν εὐκαιρίαν αὐτὴν ἤθελον νὰ εἴπω ὅτι ὅλη ἡ φασαρία γίνεται διὰ τὸν κόσμον τὸν ἀπροστάτευτον.

§122ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ, νὰ περιορισθῆτε εἰς τὸ προσωπικὸν ζήτημα.

§123Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Αὐτὰ εἶχον νὰ εἴπω.

§124ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Ταλιαδοῦρος, ἔχει τὸν λόγον.

§125Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ συνάδελφος κ. Ταλιαδοῦρος, νομίζω ὅτι δὲν ἔχει δικαίωμα νὰ εἶναι ἐπερωτῶν, διότι ἡ ἐπερώτησίς του ἔχει κατατεθῆ εἰς τὰς 23 Ἰουνίου, καὶ ἡ πρόταξις τῆς ἐπερωτήσεως τῆς Ε.Δ.Α. ἔγινε προηγουμένως.

§126Α. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ. Συζητοῦνται ὅλαι.

§127Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΗΣ. Ἀλλοίμονον ἐὰν ἐγένετο αὐτό. Δὲν ἐπιτρέπεται ἐφ’ ὅσον ἔγινεν ἡ πρόταξις νὰ ἐγγραφοῦν ὅλοι οἱ ἐπερωτῶντες μετὰ τὴν πρόταξιν. Αὐτὸ λέγει ὁ Κανονισμὸς καὶ πρέπει νὰ τὸν τηρήσητε.

§128Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, κατὰ τὴν χθεσινὴν συνεδρίασιν τοῦ Σώματος, ὁ κύριος Πρόεδρος τῆς Βουλῆς, συνεφώνησεν ὅτι διὰ νὰ τερματισθῇ ἡ συζήτησις τῆς ἐπερωτήσεως κατὰ τὴν ἀποψινὴν συνεδρίασιν νὰ ὁμιλήσουν ἀνὰ δύο ἐξ ἑκάστης πλευρᾶς τῶν ἐπερωτώντων. Ἤδη ἐκ τῆς ἰδικῆς μας πλευρᾶς ὡμίλησεν ὁ κ. Ἠλιοῦ. Καὶ μολονότι ἔπρεπε ἐν συνεχείᾳ νὰ λάβῃ τὸν λόγον ἕτερος συνάδελφος τῆς παρατάξεώς μας, παρενέβη καὶ ὡμίλησε, καθ’ ὁ εἶχεν ἄλλωστε, δικαίωμα, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας. Τώρα. ὅμως, καλέσατε τὸν κ. Ταλιαδοῦρον νὰ ὁμιλήσῃ, παραμερίζοντας κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον τὴν συμφωνηθεῖσαν σειράν. Νομίζω, ὅτι τοῦτο δὲν εἶναι ὀρθὸν καὶ δὲν συμφωνεῖ μὲ τὰ κεκανονισμένα. Ἐκτὸς βεβαίως, ἐὰν θέλετε νὰ μὴ μᾶς ἐπιτρέψητε νὰ ἀναπτύξωμεν τὴν ἐπερώτησίν μας ἀφαιρῶντας τὸν λόγον ἀπὸ ἡμᾶς καὶ δίδοντας αὐτὸν εἰς συναδέλφους τῆς πλειοψηφίας.

§129ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ παρεκάλουν τὸν ἐπὶ τοῦ βήματος συνάδελφον κ. Ταλιαδοῦρον, ὅπως μετὰ τὰς διατυπωθείσας διαμαρτυρίας δεχθῇ καὶ ὁμιλήσῃ εὐθὺς ἀμέσως μετὰ τὸν ἐπερωτῶντα συνάδελφον τῆς Ε.Δ.Α.

§130Α. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶμαι τέταρτος κατὰ σειρὰν ἐκ τῶν ἐπερωτώντων καὶ συνεπῶς θὰ πρέπει νὰ ὁμιλήσω. Ἐὰν ἄλλωστε μὲ εἴχατε ἀφήσει θὰ εἶχα τελειώσει πρὸ πολλοῦ.

§131Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ὑπάρχουν δύο χωριστὰ θέματα. Τὸ πρῶτον θέμα εἶναι τὸ θέμα τοῦ Κανονισμοῦ. Τὸ δεύτερον θέμα εἶναι ἡ ληφθεῖσα ἀπόφασις κατόπιν τῆς χθεσινῆς προτάσεως τοῦ κ. Προέδρου τῆς Βουλῆς. Τὰ θέματα εἶναι χωριστά. Ὁ κ. Ἀρβανιτάκης νομίζω, ὅτι ἔθεσε κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον τὸ θέμα. Ὅταν ἀποφασίζεται πρόταξις ἐπερωτήσεως, καὶ εὐλόγως ἀφορᾷ ἐκείνας αἱ ὁποῖαι εἶναι ἤδη ἐγγεγραμμέναι, διότι ἄλλως ἐὰν ἐκ τῶν ὑστέρων ἐγένετο ἐγγραφὴ ἐπερωτήσεων, θὰ ὑπεισήρχοντο εἰς ἀπόφασιν προτάξεως, ἡ ὁποία ἔγινε προγενεστέρως.

§132Α. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ. Κύριε Πρόεδρε...

§133Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Θὰ ὑποστηρίξω ὅτι πρέπει νὰ σᾶς ἀκούσωμεν, ἀλλὰ κατ’ ἄλλον τρόπον, διότι ἐπιθυμῶ νὰ σᾶς ἀκούσω. Τὸ θέμα τίθεται ἐντελῶς τυπικὰ ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ Κανονισμοῦ καὶ πρόκειται νὰ καθορίσωμεν μίαν ἀρχήν, ἡ ὁποία θὰ ἰσχύῃ καὶ διὰ τὸ μέλλον. Νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ καθορίσωμεν αὐτὴν τὴν ἀρχήν, ὅτι ὁσάκις ἀποφασίζομεν πρόταξιν, ἡ πρόταξις ἀφορᾷ τὰς ἤδη ἐγγεγραμμένας ἐπερωτήσεις. Νομίζω, ὅτι τὸ θέμα εἶναι ἁπλοῦν καὶ σαφὲς καὶ ἀφορᾷ τὸν κανονικὸν τρόπον τῆς λειτουργίας τοῦ ἐλέγχου. Δὲν νομίζω ὅτι ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ ἀντίρρησις. Τὸ θέμα εἶναι προφανές. Δεύτερον: Ὑπάρχει δεύτερον θέμα. Ἡ χθεσινὴ πρότασις τοῦ κ. Προέδρου τῆς Βουλῆς νὰ εὑρεθῇ τρόπος ὥστε καὶ ὅλαι αἱ πλευραὶ νὰ ἀκουσθοῦν καὶ ταὐτοχρόνως νὰ λήξῃ ἀπόψε ὁ ἔλεγχος.

§134ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αὐτὴν τὴν ἔννοιαν εἶχον ἀκριβῶς αὐτὰ ποὺ εἶπον.

§135Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Θὰ ἔλθω καὶ εἰς τὸ δεύτερον εἰς τρόπον ὥστε αὔριον νὰ καταστῇ δυνατὴ ἡ διακοπὴ τῶν ἐργασιῶν τῆς Βουλῆς. Ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτήν, δὲν ὑπάρχει προτεραιότης τοῦ κ. συναδέλφου, ὁ ὁποῖος εὑρίσκεται ἐπὶ τοῦ βήματος. Ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτήν, ἡ ἐναλλαγὴ τῶν ὁμιλητῶν, ἐπιβάλλεται. Βεβαίως πρέπει νὰ ὁμιλήσῃ καὶ ὁ κ. συνάδελφος, ὡς ἐκφράζων γνώμας μιᾶς πλευρᾶς, ἀλλὰ κατὰ τὴν γνώμην μου, εἰς τὴν σειράν του. Ἐφ’ ὅσον εἰσερχόμεθα εἰς τὴν ἐφαρμογὴν τῆς προτάσεως τοῦ κ. Προέδρου τῆς Βουλῆς, εἰς τὸν πρακτικὸν τρόπον τῆς διευθετήσεως τοῦ θέματος, νομίζω, ὅτι ἡ ἐναλλαγὴ ἐπιβάλλει, μετὰ τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργόν, νὰ ὁμιλήσῃ ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος ὡρίσθη, καὶ ἐν συνεχείᾳ ὁ ἐπὶ τοῦ βήματος κ. συνάδελφος, ὁ ἐκφράζων τὰς γνώμας τῆς ἄλλης πλευρᾶς. Ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτήν, νομίζω, ὅτι ἐπιβάλλεται μία πλήρης διευθέτησις τοῦ θέματος. Τὸ Κόμμα τῶν Φιλελευθέρων ἐπίσης θὰ ὁρίσῃ ἕνα ἐκ τῶν βουλευτῶν του, συμφώνως πρὸς τὴν πρότασιν τοῦ κ. Προέδρου τῆς Βουλῆς, διὰ νὰ λάβῃ τὸν λόγον, ἀρκούμενος μόνον εἰς τὰς γνώμας τὰς ὁποίας θὰ ἐκφράζῃ ὁ ἐντεταλμένος βουλευτὴς τοῦ Κόμματος.

§136ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ κύριοι συνάδελφοι τοῦ Ἀγροτικοῦ Κόμματος, οἱ ὁποῖοι πρῶτοι κατέθεσαν τὴν ἐπερώτησιν δὲν ὡμίλησαν μὲ τὴν σειράν των, καὶ οἱ κύριοι συνάδελφοι τῆς ΕΔΑ ὡμίλησαν ἐναλλάξ. Ὑπῆρξε μία συμφωνία κατόπιν προτάσεως τοῦ κ. Προέδρου τῆς Βουλῆς καὶ διὰ τὸν λόγον αὐτὸν ἐνόμισα ὅτι ἐδικαιούμην νὰ δώσω τὸν λόγον εἰς τὸν ἐπὶ τοῦ βήματος κ. συνάδελφον.

§137Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἔλαβον τὸν λόγον, ὄχι διὰ νὰ ἀντιδικήσω, ἀλλὰ διὰ νὰ διευκολύνω τὴν συζήτησιν, κύριε Πρόεδρε, καὶ νομίζω ὅτι τὸ πνεῦμα τῆς παρεμβάσεώς μου ὁδηγεῖ εἰς διευθέτησιν καὶ ἐλπίζω ὅτι καὶ ἡ Βουλὴ θὰ μείνῃ σύμφωνος, διὰ νὰ λήξῃ ἡ ματαία ἀντιδικία.

§138ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὥστε, κύριε Πρόεδρε, προτείνετε νὰ ὁμιλήσῃ ὁ κ. Ρήγας;

§139Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Μάλιστα. Καὶ ἐν συνεχείᾳ ὁ κ. Ταλιαδοῦρος.

§140ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Ρήγας, ἔχει τὸν λόγον.

§141Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑφυπ. Ἐμπορίου). Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ νὰ μοῦ δώσητε τὸν λόγον, διὰ νὰ ὁμιλήσω ἐπὶ τοῦ θέματος καὶ ἀπαντήσω εἰς τοὺς χθεσινοὺς ρήτορας.

§142Ι. ΠΑΣΣΑΛΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἔγινε μία ἀταξία. Δὲν θέλω νὰ συνηγορήσω ὑπὲρ τῆς ἀταξίας. Ἀνῆλθεν εἰς τὸ βῆμα διὰ νὰ ὁμιλήσῃ συνάδελφος καὶ ἠγέρθησαν ἀντιρρήσεις. Καὶ ὁ κ. συνάδελφος κατῆλθε τοῦ βήματος. Τοῦτο δὲν ἔπρεπε νὰ συμβῇ, διότι οὐδέποτε ρήτωρ ἐπιτρέπεται νὰ κατέλθῃ τοῦ βήματος. Ἤδη ἡ ἀταξία ἐπαναλαμβάνεται. Ἀνῆλθεν εἰς τὸ βῆμα, ἕτερος συνάδελφος, ὁ κ. Ρήγας, καὶ ζητεῖται νὰ κατέλθῃ καὶ αὐτὸς τοῦ βήματος διὰ νὰ ὁμιλήσῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου. Νομίζω ὅτι τοῦτο δὲν εἶναι ὀρθόν.

§143ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. Ὑφυπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου θὰ ἀπαντήσῃ δι’ ὀλίγων ἀπὸ τῆς θέσεώς του.

§144Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑφυπ. Ἐμπορίου). Κύριοι βουλευταί, κατὰ τὴν χθεσινὴν συζήτησιν ὑπεστηρίχθη ὅτι ἡ λαθραία διακίνησις τῶν λευκῶν ἀλεύρων ὀφείλεται εἰς τὴν ἔλλειψιν μέτρων ἐπιτηρήσεως καὶ κυρίως εἰς τὴν σκόπιμον μείωσιν τῆς ἀλεθομένης ὑπὸ τῶν ἐπὶ ἐμπορίᾳ ἀλεθόντων κυλινδρομύλων, ποσότητος σίτου καὶ ἀντιστοίχως τῆς αὐξήσεως τῶν ἀλεθόντων ὑπὸ τῶν ἐπὶ ἀλεστικῶν ἐργαζομένων ἀλευρομύλων σιτηρῶν. Τὸ φαινόμενον τοῦτο ὡς μοναδικὴν ἐξήγησιν ἔχει οὐχὶ τὰ ἀνωτέρω, ἀλλὰ τὴν πραγματικότητα καὶ τὰ περιστατικὰ τὰ ὁποῖα διέπουν τὰς τιμὰς τοῦ σίτου ἀφ’ ἑνὸς καὶ τοῦ ἀλεύρου ἀφ’ ἑτέρου. Τὰ πραγματικὰ αὐτὰ δεδομένα ἀποδεικνύουν ὅτι ἡ λαθραία διακίνησις ὀφείλεται εἰς τὴν μεγάλην διαφορὰν τιμῆς ἥτις ὑπάρχει μεταξὺ τιμῆς σίτου ἐλευθέρου ἐμπορίου καὶ τιμῆς κρατικοῦ σίτου. Περίπου ἡ διαφορὰ τῆς τιμῆς τοῦ σίτου ἐλευθέρου ἐμπορίου καὶ τοῦ ὑπὸ τοῦ Κράτους διατεθειμένου ἀνέρχεται εἰς δραχ. 1,10 περίπου. Τοῦτο σημαίνει μίαν μεγάλην διαφορὰν κέρδους διὰ τοὺς ἐπιχειροῦντας τὴν λαθραίαν διακίνησιν λευκῶν ἀλεύρων ἐμπόρους ἢ ἀλευροβιομηχάνους, οἱ ὁποῖοι φροντίζουν εἰς τὸ νὰ ἀλέθουν ἱκανὰς ποσότητας σίτου ἐλευθέρου ἐμπορίου, στοιχίζοντος εἰς αὐτοὺς περίπου δραχ. 3,30 ἔναντι τῶν 4,40 δραχ. τὰς ὁποίας κοστίζει ὁ κρατικὸς σῖτος, εἴτε κοσκινίζονται ἐπιδοτούμενα ὑπὸ τοῦ Κράτους πιτυροῦχα ἄλευρα. Τὰ αὐτῆς προελεύσεως λευκὰ ἄλευρα εἰς τὴν ἐλευθέραν ἀγορὰν μὲ τὰς τιμὰς τὰς διαμορφουμένας τῆς τιμῆς κρατικοῦ σίτου προσπορίζουν τῷ ὄντι εἰς αὐτοὺς σημαντικοὺς πόρους. Πρὸς θεραπείαν τοῦ κακοῦ τὸ μόνον μέτρον ποὺ ἠμπορεῖ νὰ ἐφαρμοσθῇ εἶναι ἡ αὐστηρὰ καὶ συστηματικὴ δίωξις τῶν παραβατῶν. Ἡ ἄποψις ὅτι διὰ τῆς καθιερώσεως ἑνιαίας ποιότητος ἄρτου θὰ κατεπολεμεῖτο ἐπιτυχῶς ἡ λαθραία διακίνησις ἀλεύρων, δὲν ἀνταποκρίνεται εἰς τὴν πραγματικότητα καὶ ἡ τυχὸν ἐφαρμογή της θὰ ἀπετέλει λάθος διότι μὲ τὰς περυσινὰς τιμὰς συγκεντρώσεως σίτου καὶ τὰς διαμορφωθείσας εἰς τὸ ἐλεύθερον ἐμπόριον τιμὰς θὰ εἴχομεν διὰ τῆς καθιερώσεως τῆς ἑνιαίας ποιότητος ἄρτου τὰ ἑξῆς ἀποτελέσματα: Ἡ τιμὴ τοῦ ἄρτου ἑνιαίας ποιότητος μὲ μέσον κόστος κρατικοῦ σίτου 4,40, τόση ἦτο ἡ περυσινὴ τιμὴ κρατικοῦ σίτου, ἀνέρχεται εἰς 5,50. Ἡ αὐτὴ ἑνιαία ποιότης ἄρτου θὰ ἀνήρχετο εἰς 4,85, μὲ μέσον κόστος σίτου ἐλευθέρου ἐμπορίου 3,66, τόση ἦτο ἡ περυσινὴ τιμή, ἤτοι ἡ τιμὴ Τοῦτο θὰ ἐδημιούργει ἀδιέξοδον εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ κρατικοῦ. Τοῦτο θὰ ἐδημιούργει ἀδιέξοδον εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ κρατικοῦ σίτου, ἐνῷ ταὐτοχρόνως οὐδὲν θὰ ἀπέφερεν ὄφελος, δεδομένου ὅτι θὰ ἐπεβάρυνε τοὺς σχετικῶς οἰκονομικῶς ἀσθενεστέρους τοῦ πληθυσμοῦ. Δὲν νομίζω ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποστηριχθῇ ὅτι πρὸς καθιέρωσιν τῆς ἑνιαίας ποιότητος ἄρτου θὰ ἔπρεπε νὰ χωρήσῃ συγκέντρωσις τοῦ συνόλου τῆς παραγομένης ποσότητος σίτου, διότι τοῦτο θὰ ἐσήμαινε νὰ διατεθῇ τὸ σύνολον τῆς ἀξίας τοῦ προϊόντος πρὸς ἔλεγχον τῶν 5.000 ἀλευρομύλων περίπου ἐκ τῶν ὁποίων μόνον 90 ἐργάζονται ἐπὶ ἐμπορίᾳ καὶ συνεπῶς ὑπὸ κρατικὸν ἔλεγχον. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ ὕψος τοῦ ἀλεστικοῦ δικαιώματος, παρέχω εἰς τοὺς κ. κ. βουλευτὰς τὴν πληροφορίαν ὅτι τὰ στοιχεῖα ἅτινα συνθέτουν τοῦτο, εἶναι τὰ αὐτὰ ὡς καὶ τοῦ 1951 μὲ μόνην μεταβολὴν εἰς δύο ἐκ τῶν στοιχείων ἅτινα συνθέτουν τοῦτο. Μεταβολὴ ἐπῆλθεν εἰς τὸ στοιχεῖον τῶν ἡμερομισθίων ἀφ’ ἑνὸς πρὸς κάλυψιν τῶν αὐξήσεων, αἱ ὁποῖαι ἐχορηγήθησαν εἰς τοὺς μισθωτοὺς ἀπὸ τοῦ 1951 μέχρι σήμερον καὶ εἰς τὸ στοιχεῖον τῶν καυσίμων ἀφ’ ἑτέρου, βάσει τῶν διεθνῶν τιμῶν, αἵτινες διεμορφώθησαν κατὰ τὴν περίοδον τοῦ 1951– 57. Ἤδη πρὸς ἔρευναν τῆς ἀληθείας τῶν στοιχείων ἅτινα συνθέτουν τὸ ἀλεστικὸν δικαίωμα ἀπὸ τοῦ Δεκεμβρίου τοῦ 1957 συνεστήθη Ἐπιτροπὴ ἵνα ἐρευνήσῃ τοῦτο καὶ γνωμοδοτήσῃ ἐπὶ τοῦ ὕψους τοῦ κόστους ἐργασίας τῶν ἀλευρομύλων. Ἡ Ἐπιτροπὴ τελεῖ ὑπὸ τὴν Προεδρίαν τοῦ καθηγητοῦ τῆς Γενικῆς Πειραματικῆς ἐν τῷ Ἐθνικῷ Μετσοβίῳ Πολυτεχνείῳ κ. Ἀσκητοπούλου. Εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν αὐτὴν ἀνετέθη ἡ ἔρευνα τοῦ πραγματικοῦ κόστους τοῦ συνόλου τῶν στοιχείων ἅτινα συνθέτουν τὸ ἀλεστικὸν δικαίωμα. Ὑπελογίσθη κατὰ τὴν ἀγόρευσιν τῆς Ἐπιτροπῆς ὅτι ἡ ἔρευνα θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ περατωθῇ ἐντὸς τριμήνου πλὴν ὅμως, κατὰ τὴν ἀνάληψιν τῆς ἐξουσίας ὑπὸ τῆς τρίτης Κυβερνήσεως Κ. Καραμανλῆ, ἡ Ἐπιτροπὴ δὲν εἶχε περατώσει τὸ ἔργον της. Δι’ ἐγγράφου μας τὴν 26ην Μαΐου, συνεστήσαμεν αὐτῇ νὰ ἐπισπεύσῃ τὸ ἔργον της. Ἡ Ἐπιτροπὴ πρὸς πλήρη ἐνημέρωσιν τοῦ ἐρευνωμένου θέματος κατήρτισεν ἐρωτηματολόγιον καὶ βάσει αὐτοῦ ἐζήτησε στοιχεῖα, ἀπὸ ἀλέθοντας ἐπὶ ἐμπορίᾳ ἀλευρομύλους. Ἐξ αὐτῶν ὑπέβαλον στοιχεῖα μέχρι τοῦδε περὶ τοὺς 30, ἔχουν δὲ ἐλεγχθῆ ὑπὸ τῆς Ἐπιτροπῆς τὰ στοιχεῖα 22 ἐξ αὐτοῦ. Ἐκ τοῦ ἐλέγχου τούτου ἀποδεικνύεται ὅτι 12 κυλινδρόμυλοι ἐργάζονται μὲ ποσοστὸν κέρδους μέχρι 5%, καὶ μόνον 5 ἀλευρόμυλοι ἐργάζονται μὲ ποσοστὸν κέρδους... (δὲν ἠκούσθη). Τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα συλλέγονται, ἐλέγχονται ὑπὸ τοῦ ὁρκωτοῦ λογιστοῦ, ὅστις μετέχει τῆς Ἐπιτροπῆς. Τὰ πορίσματα, τὰ ὁποῖα θὰ ἐξαχθοῦν μετὰ τὸν ἔλεγχον τῶν στοιχείων, θὰ ὁδηγήσουν εἰς τὴν ὀρθὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ θέματος. Τὸ τρίτον σημεῖον, τὸ ὁποῖον ἐθίγη ἀπὸ τοὺς χθεσινοὺς ἀγορητάς, ἀφορᾷ τὸ θέμα τῆς μειώσεως τῶν ἀρτοποιητικῶν. Εἶναι γνωστόν, ὅτι τὸ ἀρτοποιητικὸν κόστος συντίθεται εἰς μὲν τὸν λευκὸν ἄρτον κατὰ 75% περίπου ἐκ τῆς πρώτης ὕλης καὶ κατὰ 25% περίπου ἀπὸ τὰ ὑπόλοιπα ἔξοδα, εἰς δὲ τὸν πιτυροῦχον κατὰ 70% περίπου ἐκ τῆς πρώτης ὕλης καὶ κατὰ 30% ἐκ τῶν λοιπῶν ἐξόδων. Ἐξ αὐτῶν τὰ ἐργατικὰ καὶ ἔξοδα διανομῆς (ἀρτοϋπάλληλοι) καλύπτουν τὸ ἥμισυ περίπου εἰς τὸν λευκὸν καὶ κατά τι ἀνώτερα τοῦ ἡμίσεος εἰς τὸν πιτυροῦχον. Τὸ ὑπόλοιπον καλύπτει γενικὰ ἔξοδα, δαπάνας βοηθητικῶν ὑλῶν καὶ κέρδος ἀρτοποιοῦ ἐξ 7,40% διὰ τὸν λευκὸν καὶ 5,66% διὰ τὸν πιτυροῦχον. Ἡ μετατροπὴ συνεπῶς τῶν μικρῶν ἀρτοποιείων εἰς ἀρτεργοστάσια, ἐνῷ θὰ εἶχεν ὡς ἀποτέλεσμα νὰ ἀφαιρεθῇ ἡ ἐργασία ἀπὸ μίαν μεγάλην τάξιν ἐπαγγελματιῶν καὶ ἐργατῶν, δὲν εἶναι βέβαιον ὅτι θὰ ὠφέλει κατὰ πολὺ ἀπὸ ἀπόψεως κόστους. Διότι ἐκ τῶν ὑπολογισμῶν, οἱ ὁποῖοι ἐγένοντο καὶ ἐκ τῶν στοιχείων, τὰ ὁποῖα ὑπάρχουν ἐκ τῆς πρακτικῆς ἐφαρμογῆς τῶν εἰς τὰς Ἰονίους Νήσους λειτουργούντων ἀρτεργοστασίων, ἀποδεικνύεται ὅτι τὸ κόστος εἰς τὸ ἀρτεργοστάσιον Ζακύνθου ἀνέρχεται εἰς δραχμὰς 6,482 διὰ τὸν λευκὸν ἄρτον καὶ δραχ. 4,676 διὰ τὸν πιτυροῦχον. Εἰς τὰς πόλεις Αἰγίου καὶ Ἄρτης, ὅπου λειτουργοῦν μικρὰ βιοτεχνικὰ ἀρτοποιεῖα, παρουσιάζεται κόστος, ἐν συγκρίσει πρὸς τὸ ἀρτεργοστάσιον Ζακύνθου, ἴσον μὲν διὰ τὸν λευκὸν ἄρτον εἰς τὸ Αἴγιον καὶ μειωμένον ὡς πρὸς τὸν πιτυροῦχον κατὰ 21 λεπτά, εἰς δὲ τὴν Ἄρταν 17,2 λεπτὰ διὰ τὸν λευκὸν καὶ 26 λεπτὰ διὰ τὸν πιτυροῦχον. Βεβαίως ἡ πρακτικὴ ἐφαρμογὴ δὲν ἔχει καθολικευθῆ καὶ θὰ πρέπει νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν ὅτι εἰς τὸ ἐν λόγῳ κόστος δὲν περιλαμβάνονται τὰ ἔξοδα τὰ ὁποῖα ἐζήτησε τὸ ἐργοστάσιον Ζακύνθου καὶ τὰ ὁποῖα ἀπερρίφθησαν ἀπὸ τὴν ὑπηρεσίαν. Ὅλα αὐτὰ τὰ στοιχεῖα θὰ συγκεντρωθοῦν καταλλήλως καὶ ἐν συνεχείᾳ θὰ ἐξευρεθῇ τὸ ἐπακριβὲς κόστος. Κατὰ πρόχειρον ἐκτίμησιν εἰς τὰ ἀρτοποιητικά, τὰ τυχὸν περιθώρια συμπιέσεως θὰ εἶναι πολὺ περιωρισμένα. Ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτὴν ἐθεωρήθη ὡς ἀπολύτως ἀπαραίτητος ἡ περιωρισμένη αὔξησις τῆς τιμῆς τοῦ λευκοῦ μόνον ἄρτου κατὰ 20 λεπτά, ἡ ὁποία, ὅμως, δὲν θὰ καλύψῃ ἐν τῷ συνόλῳ της τὸ ἔλλειμμα τοῦ λογαριασμοῦ διαχειρίσεως σίτου, παρὰ μόνον κατὰ 11 λεπτὰ αὐτῆς, καθ’ ὅσον τὰ 9 λεπτὰ εἶχον πρὸ τῆς αὐξήσεως τῆς τιμῆς τοῦ λευκοῦ ἄρτου διατεθῆ πρὸς κάλυψιν ἀρτοποιητικῶν δαπανῶν.

§145Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Δηλαδή, κύριε Ὑπουργέ, ἰσχυρίζεσθε, ὅτι ἐὰν εἰς τὰς Ἀθήνας ἱδρυθῆ βιομηχανία ἄρτου, θὰ ἔχῃ κόστος μεγαλύτερον ἀπὸ τὸ σημερινόν, τὸ ὁποῖον πραγματοποιοῦν οἱ ἀρτοποιοί;

§146Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑφυπ. Ἐμπορίου). Σᾶς ἀνέφερον ὡς παράδειγμα τὸ ἀρτεργοστάσιον τῆς Ζακύνθου.

§147Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Τί πληθυσμὸς ἐξυπηρετεῖται ἐκεῖ; Μᾶς φέρνετε στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα παραπλανοῦν ἕνα ἄπειρον ἄνθρωπον. Εἶναι δυνατὸν τὸ θέμα τῆς βιομηχανοποιήσεως τοῦ ἄρτου νὰ τὸ ἀντιμετωπίζωμεν μὲ τὰ κριτήρια τῆς Ζακύνθου; Τί συμβαίνει μὲ τοὺς ἀλευρομύλους;

§148Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑφυπ. Ἐμπορίου). Ἔχω εἰς τὴν διάθεσίν σας τὰ στοιχεῖα 22 ἀλευρομύλων, τὰ ὁποῖα δύνασθε νὰ τὰ συμβουλευθῆτε. Θὰ ἤθελον, ἐν συνεχεία, νὰ σᾶς δώσω μίαν ἀπάντησιν, ὅσον ἀφορᾷ τὴν οἰκονομίαν εἰς τὸ ἀρτεργοστάσιον. Ἡ κυρία οἰκονομία δὲν εἶναι ὅτι ἀντὶ νὰ ὑπολογίζωμεν τὸ ἡμερομίσθιον τοῦ ἀρτεργάτου, εἰς ἀπόδοσιν 91 ὀκάδων ἀλεύρου, θὰ ὑπολογίσωμεν ἡμερομίσθιον μὲ ἀπόδοσιν τοὐλάχιστον 125 ὀκάδων κατ’ ἀρτεργάτην. Αὐτὴ εἶναι μία οἰκονομία, ἡ ὁποία ἐπιτυγχάνεται εἰς τὸ ἐργοστάσιον Ζακύνθου, μὲ ἐπιβάρυνσίν του, ὅμως, μὲ ἕτερα ἔξοδα, ἅτινα δὲν ἔχουν τὰ μικρὰ ἀρτοποιεῖα. Ἀναμφισβητήτως εἰς τὰ μεγάλα ἀστικὰ κέντρα θὰ ὑπάρχουν μεγαλύτερα περιθώρια. Ποῖα, ὅμως, θὰ εἶναι ἀκριβῶς αὐτά, δὲν ἔχει ἐπακριβῶς ὑπολογισθῆ εἰσέτι.

§149Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Ἀπὸ τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα ἔχουν οἱ ἐνδιαφερόμενοι ὁμιλοῦν περὶ σημαντικῆς διαφορᾶς. Εἶναι γνωστόν, ὅτι εἰς ὅλον τὸν κόσμον, διὰ λόγους κόστους καὶ ὑγείας, προχωροῦν εἰς τὴν ἵδρυσιν τῶν μεγάλων βιομηχανικῶν μονάδων εἰς τοιοῦτον σημεῖον, ὥστε αἱ Ἀθῆναι νὰ δύνανται νὰ ἐξυπηρετηθοῦν ἀπὸ ἕνα καὶ μόνον ἀρτεργοστάσιον.

§150Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑφυπ. Ἐμπορίου). Θὰ πρέπει, κύριε συνάδελφε, νὰ ἔχητε ὑπ’ ὄψει σας ὅτι τὸ κόστος εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν θὰ συνδεθῇ καὶ μὲ τὰς δαπάνας ἐξυπηρετήσεως τῶν ἀπομακρυνθησομένων τῆς ἐργασίας των.

§151Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Ἐπ’ αὐτοῦ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας εἶπε χθὲς...

§152ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, δὲν δύνασθε νὰ διακόπτετε συνεχῶς. Ἡ διακοπή σας μετεβλήθη εἰς ἀγόρευσιν.

§153Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Διὰ πρώτην φοράν, κύριε Πρόεδρε, διακόπτω. Ἐγὼ ἀποφεύγω πάντοτε τὴν διαλογικὴν συζήτησιν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ὅμως, τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον θίγει ὁ κ. Ὑπουργός, εἶναι σοβαρὸν καὶ ἐπιθυμῶ νὰ διαφωτισθῶμεν ὅσον τὸ δυνατὸν περισσότερον. Καὶ λέγω, ὅτι ὅταν ὑπάρχουν κοινωνικὰ προβλήματα, τὰ ὁποῖα θὰ δημιουργηθοῦν ἂν πᾶμε εἰς τὴν συμπίεσιν τοῦ κόστους διὰ τῆς δημιουργίας μεγάλης βιομηχανικῆς μονάδος, τότε...

§154ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ, τελειώνετε, κύριε συνάδελφε, νὰ συνεχίσῃ ὁ ρήτωρ.

§155ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. (Ἐκ τῆς Κυβερνητικῆς πτέρυγος). Κύριε Πρόεδρε, νὰ ὁμιλήσῃ ὁ κ. Ὑπουργός!

§156Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Διαμαρτύρομαι, κύριε Πρόεδρε, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δημιουργῆται αὐτὴ ἡ ἀταξία μὲ τοὺς κυβερνητικοὺς βουλευτάς.

§157ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀντιθέτως, θὰ ἔπρεπε νὰ κατηγορηθῶ ἀπὸ τὴν Κυβερνητικὴν πτέρυγα, διότι εἶμαι ἀπολύτως ἀντικειμενικός!

§158Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Ἐπὶ πλέον, κύριε Ὑπουργέ, ὁ σιτοπαραγωγικὸς κόσμος ἐπιβαρύνεται μὲ τὰς εἰσφορὰς ὑπὲρ τῶν Ταμείων Ἀρτεργατῶν καὶ Μυλεργατῶν. Πρέπει νὰ τονισθῇ ἰδιαιτέρως εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, ὅτι καλεῖται ὁ πτωχὸς σιτοπαραγωγικὸς κόσμος νὰ ἐπιβαρύνεται δι’ Ἀσφαλιστικοὺς Ὀργανισμοὺς ποὺ ἐξυπηρετοῦν τοὺς ἐργάτας τῶν μεγάλων πόλεων.

§159Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑφυπ. Ἐμπορίου). Εἰς ἀπάντησιν τῶν λεχθέντων ὑπὸ τοῦ κ. Μπαλτατζῆ, χωρὶς νὰ πρόκειται νὰ συνεχίσωμεν τὴν διαλογικὴν συζήτησιν διὰ νὰ μὴ κουρασθῇ καὶ τὸ Σῶμα, ἔχω νὰ εἴπω, ὅτι ἡ ἀσφάλισις τῶν ἐργαζομένων ἀποτελεῖ ὑποχρέωσιν δι’ ὅλους τοὺς κλάδους τῆς παραγωγῆς. Ἐν προκειμένῳ οἱ κυλινδρόμυλοι ποὺ ἀπασχολοῦν ἐργάτας καὶ οἱ ἀρτοποιοὶ ποὺ χρησιμοποιοῦν ἐργάτας εἶναι ὑποχρεωμένοι νὰ τοὺς ἀσφαλίσουν. Ἐὰν τοὺς ἠσφάλιζον εἰς τὸ Ι.Κ.Α. θὰ ἐπλήρωνον μὲ τὸ ἀσφάλιστρον καὶ τὰς ἄλλας ὑποχρεώσεις τὸ αὐτὸ περίπου ποσοστὸν ποὺ πληρώνουν σήμερον. Ὁ τρόπος τοῦ ὑπολογισμοῦ τοῦ ἀσφαλίστρου ἐπὶ τοῦ ἀλεθομένου σίτου καλύπτει τὰς ἰδιαζούσας συνθήκας, αἵτινες κρατοῦν εἰς τὴν κατηγορίαν αὐτὴν τῆς ἐργασίας. Πάντως τὸ ποσὸν τοῦτο δὲν κρατεῖται ὅπως ἰσχυρίζεσθε ἀπὸ τὰς 3.50 καὶ 4.60 τῶν παραγωγῶν καὶ ἀμφότεραι αἱ τιμαὶ αὗται εἶναι μεγαλύτεραι τῆς τιμῆς ἐλευθέρας ἀγορᾶς. Δὲν ἀφαιροῦνται ἑπομένως, ἀπὸ τοὺς σιτοπαραγωγούς, ἀλλὰ ἐπιβαρύνουν τὴν κατανάλωσιν, ὡς πρὸς τὸν πιτυροῦχον δὲ ἄρτον, ἐπειδὴ δὲν ἐπιβαρύνεται οὗτος, καταβάλλει ὁ Προϋπολογισμὸς 110.000.000 δραχ. ἐτησίως.

§160Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ποῖος ὁ δικαιολογητικὸς λόγος ποὺ ὑπάρχει διὰ τὴν ἐφαρμογὴν αὐτοῦ τοῦ εἰδικοῦ συστήματος ἀσφαλίσεως ἀρτεργατῶν καὶ μυλεργατῶν;

§161Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑφυπ. Ἐμπορίου). Δὲν ἀντελήφθην τὴν ἐρώτησίν σας.

§162Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἐπαναλαμβάνω, κύριε Ὑπουργέ, τὴν ἐρώτησίν μου. Διατὶ οἱ ἀρτεργάται καὶ οἱ μυλεργάται νὰ μὴ ἀσφαλίζωνται ἀπὸ ἀπόψεως κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως, ὅπως ὅλοι οἱ ἄλλοι ἐργάται εἰς τὸ Ι.Κ.Α.;

§163Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑφυπ. Ἐμπορίου). Ἐὰν κύριε Μητσοτάκη, ὑποθέσωμεν ὅτι ἡ ἄποψίς σας ἐγένετο δεκτή, σᾶς ἐρωτῶ θὰ ἀπηλλάσσοντο οἱ ἐργοδόται ἀρτοποιοὶ καὶ οἱ ἀλευροβιομήχανοι τοῦ ἀσφαλίστρου;

§164Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ὄχι, κύριε Ὑπουργέ, δὲν θὰ ἀπηλλάσσοντο.

§165Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑφ. Ἐμπορίου). Δὲν ἔχομεν παρὰ νὰ μετριάσωμεν τὴν εἰσφοράν.

§166Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κάποιος, κύριε Ὑπουργέ, θὰ ἐπλήρωνε τὸ ἀσφάλιστρον καὶ θὰ συνεπληροῦτο ἀπὸ τὸν ἐργοδότην. Σήμερον ὅμως, ἐπιρρίπτεται ἐπὶ τῆς καταναλώσεως καὶ ἐμμέσως ἐπὶ τοῦ σιτοπαραγωγοῦ καὶ τοῦ προϊόντος του.

§167Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑφ. Ἐμπορίου). Κύριε Μητσοτάκη, δὲν ἐπιβαρύνεται ὁ παραγωγός. Μήπως γνωρίζετε καμμίαν περίπτωσιν καθ’ ἣν τὸ κόστος τῶν ἀγαθῶν δὲν ἐπιβαρύνεται μὲ ἀσφάλιστρον;

§168Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐγὼ γνωρίζω ὅτι σήμερον δι’ ὅλα ἐπιβαρύνεται ὁ παραγωγὸς καὶ ἐπιπροσθέτως διατηρεῖται ἕνα Ταμεῖον διὰ τὸ ὁποῖον εἶναι γνωστὸν ὅτι ὑπάρχουν μύρια ἄτοπα, διὰ νὰ μὴ ἐκφρασθῶ αὐστηρότερα. Κατὰ συνέπειαν ποῖον λόγον ἔχουν ὅλαι αὐταὶ αἱ εἰσφοραί;

§169Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑφ. Ἐμπορίου). Δὲν θὰ θίξω τὸ τελευταῖον θέμα ποὺ ἀνέφερεν ὁ κ. συνάδελφος, διότι δὲν ἀποτελεῖ τοῦτο τὸ ἀντικείμενον τῆς συζητήσεώς μας. Ἀλλὰ θὰ ἐρωτήσω τὸν κ. Μητσοτάκην, μήπως κατὰ τὴν λογικὴν σειρὰν τῆς σκέψεώς του εἰς τὴν περίπτωσιν τῆς ἐπεξεργασίας ὑπὸ τῶν κλωστοϋφαντουργείων τοῦ βάμβακος, θὰ πρέπει νὰ θεωρήσωμεν τὸ ἀσφάλιστρον τῶν ἐργατοτεχνιτῶν κλωστοϋφαντουργίας ὡς ἐπιβάρυνσιν τῶν βαμβακοπαραγωγῶν καὶ οὐχὶ τῶν κλωστοϋφαντουργικῶν προϊόντων καὶ τῶν ἐπιχειρηματιῶν παραγωγῆς τούτων; Τὸ ἴδιον συμβαίνει καὶ μὲ τοὺς μυλεργάτας καὶ ἀρτεργάτας, τὸ δὲ ἀσφάλιστρόν των ἐπιπίπτει εἰς τὸ κόστος τῶν παραγομένων εἰδῶν ἀλεύρου καὶ ἄρτου καὶ βαρύνει τὴν κατανάλωσιν καὶ οὐχὶ τὸν σιτοπαραγωγὸν ὅστις λαμβάνει τὰς δι’ αὐτὸν καθωρισμένας τιμάς.

§170ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Ρήγας, ἔχει τὸν λόγον.

§171Ε. ΡΗΓΑΣ. Κύριοι βουλευταί, κάθε χρόνον αὐτὴν τὴν ἐποχήν, ὁλόκληρος ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς ἀσχολεῖται μὲ τὸ θέμα τοῦ σίτου. Ἀπὸ μιὰ μεριὰ οἱ παραγωγοὶ ἀγωνίζονται σκληρὰ διὰ νὰ διασφαλίσουν τὸ προϊόν των καὶ νὰ βελτιώσουν τὴν ἐκμετάλλευσίν του. Ἀπὸ τὴν ἄλλην μεριὰ οἱ ἀστικοὶ πληθυσμοὶ καὶ οἱ ἐργαζόμενοι ἀγωνιοῦν καὶ αὐτοὶ διὰ νὰ ἐξασφαλίσουν εὐθηνὸ ψωμί. Μεταξὺ τῶν δύο τάξεων αὐτῶν, ὑπάρχει μία ἀντίθεσις τὴν ὁποίαν τὸ Κράτος εὐρύνει μὲ τὰ μέτρα του ὑπὲρ τῶν ἐμπόρων, ἀλευροβιομηχάνων καὶ ἀρτοποιῶν εἰς βάρος τῶν παραγωγῶν καὶ τῶν καταναλωτῶν. Ἡ καλλιέργεια τοῦ σίτου εἰς τὴν χώραν μας καταλαμβάνει ἔκτασιν 11.000.000 στρεμμάτων, τοὐτέστι τὸ 30% τῆς καλλιεργουμένης γῆς. Ἡ αὔξησις αὐτὴ ὀφείλεται εἰς τὰς προστατευτικὰς τιμὰς αἱ ὁποῖαι ἐδόθησαν κατὰ τὸ παρελθόν. Τὸ 1929, τιμὴ συγκεντρώσεως ἦτο 6,65, ἡ δὲ τιμὴ ξενικοῦ σίτου τσὶφ Πειραιᾶ 4,42. Ἄρα προστασία 50% ..... (ἀναγινώσκει) .... Ἀπὸ τὸ ἔτος 1950 ἔχομεν αὔξησιν τῶν καλλιεργητικῶν ἐκτάσεων καὶ αὔξησιν τῆς παραγωγῆς, διὰ νὰ φθάσωμεν εἰς τὰ σημερινὰ ἐπίπεδα. Τοῦτο ὀφείλεται χάρις τῶν προσπαθειῶν τῶν παραγωγῶν μας καὶ τῆς γεωπονικῆς ἐπιστήμης καὶ τεχνικῆς, ὥστε νὰ ἔχωμεν σήμερον σχετικὴν σιτάρκειαν. Αἱ εἰσαγωγαί, ὅμως, σίτου, ἢ αὐξάνουν ἢ μένουν σταθεραί. Τὸ 1952 εἰσήχθησαν 333 χιλ. τόννοι τὸ 1954, 160 χιλ. τόννοι, τὸ 1955, 326 χιλ. τόννοι, τὸ 1956, 346 χιλ. τόννοι, τὸ 1957, 348 χιλ. τόννοι. Βλέπομεν, λοιπόν, ὅτι αὐξάνει ἡ εἰσαγωγή, ἐνῷ παραλλήλως αὐξάνει καὶ ἡ παραγωγή. Ἡ δὲ προστασία εἶναι ἐλαχίστη συγκρίνοντάς την μὲ τὴν προπολεμικήν, 38 λεπτὰ τὸ 1955, 32 λεπτὰ τὸ 1955 καὶ 36 λεπτὰ τὸ 1958. Τὰ μέτρα τῆς Κυβερνήσεως δὲν ἀποβλέπουν εἰς τὴν προστασίαν, ἀλλὰ εἰς τὸν περιορισμὸν τῆς σιτοκαλλιεργείας καὶ εἰς τὴν μείωσιν αὐτῆς. Τί θὰ πρέπει νὰ πράξωμεν ἐφ’ ὅσον ἔχομεν σιτάρκειαν; Νὰ αὐξήσωμεν τὴν σιτοπαραγωγήν, νὰ τὴν διατηρήσωμεν εἰς τὰ αὐτὰ ἐπίπεδα ἢ νὰ τὴν μειώσωμεν; Τὸ 1957 μὲ 58 ἡ σιτάρκεια ἔφθασεν εἰς τὸ ἐπίπεδον αὐτὸ χάρις τῶν καιρικῶν συνθηκῶν, δὲν εἴμεθα, ὅμως, εἰς τὰ πραγματικὰ ἐπίπεδα τῆς σιταρκείας δι’ αὐτὸ πρέπει νὰ αὐξήσωμεν τὴν σιτοπαραγωγὴν διὰ νὰ ἔχωμεν ἕνα περίσσευμα ὡς ἀσφάλειαν.

§172Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Θὰ γνωρίζετε ὅτι ἐφέτος αἱ καιρικαὶ συνθῆκαι ἦσαν δυσμενεῖς. Ἐκτὸς τῶν καιρικῶν συνθηκῶν, συνέτειναν καὶ ἄλλοι παράγοντες εἰς τὴν μείωσιν τῆς ἀποδόσεως. Οἱ παράγοντες αὐτοὶ ἦσαν ἡ ἀμέλεια τῆς Α.Τ.Ε. ἡ ὁποία δὲν ἔδωσεν ἐγκαίρως λιπάσματα εἰς τοὺς ἀγρότας. Ἐὰν δὲν ἦσαν αὐτὰ ἡ παραγωγὴ θὰ ἦτο μεγαλυτέρα.

§173Ε. ΡΗΓΑΣ. Πράγματι, αἱ τελευταῖαι καιρικαὶ συνθῆκαι κατέστρεψαν μέρος τῆς παραγωγῆς καὶ ἐκ τῆς ἀμελείας τῆς Α.Τ.Ε. Διὰ νὰ ἐπεκτείνωμεν, ὅμως, τὴν σιτοκαλλιέργειαν, πρέπει νὰ λάβωμεν τὰς προσφορωτέρας ἐκτάσεις καὶ τὰς ἀποδοτικωτέρας, ἐνῷ παραλλήλως πρέπει νὰ μειώσωμεν τὰς ἐκτάσεις τὰς ὀρεινάς, ποὺ εἶναι βοσκότοποι. Πρέπει νὰ στραφῶμεν εἰς τὸ θέμα τῆς ἐντάσεως τῆς σιτοκαλλιεργείας καὶ αὐξήσωμεν τὴν στρεμματικὴν ἀπόδοσιν, ἐλαττώσωμεν δὲ τὰς ἐκτάσεις αἱ ὁποῖαι δὲν εἶναι ἀποδοτικαὶ διὰ τὸν σῖτον, εἶναι, ὅμως, ἀποδοτικαὶ διὰ καλλιέργειαν ἄλλων προϊόντων. Διὰ νὰ γίνουν, ὅμως, ὅλα αὐτά, χρειάζεται πρόγραμμα. Χρειάζεται πρόγραμμα διὰ νὰ καθορισθοῦν αἱ ζῶναι καὶ τὰ χωράφια, αἱ ὁποῖαι εἶναι ἐπιδεκτικαὶ καὶ νὰ μελετηθοῦν, ὥστε νὰ καθορισθοῦν αἱ ποικιλίαι καὶ τὰ λιπάσματα, τὰ ὁποῖα θὰ χρειασθοῦν. Πρέπει ἐν συνεχείᾳ νὰ γίνουν ἔργα βελτιώσεως καὶ ἀποστραγγίσεως. Πρέπει νὰ ἐξοπλισθοῦν τεχνικῶς αἱ συνεταιριστικαὶ ὀργανώσεις ὑπὸ τοῦ Κράτους. Πρέπει νὰ ὀργανωθῇ ἡ σποροπαραγωγὴ καὶ ἡ ἀποθήκευσις. Ἐπίσης πρέπει νὰ γίνουν νέοι ἀλευρόμυλοι καὶ νέαι βιομηχανίαι ἀπὸ τοὺς συνεταιρισμούς. Ὅλα αὐτὰ βεβαίως ἀπαιτοῦν κεφάλαια. Πρέπει νὰ καθορισθῇ δι’ αὐτὸ ἕνα πενταετὲς σχέδιον. Καὶ εἰδικώτερον τὰ συγκεκριμένα μέτρα εἶναι ἡ βελτίωσις τῶν σπόρων διὰ νὰ ὑπάρχῃ ποικιλία σίτου. Αἱ βελτιωμέναι ποικιλίαι ἀναβιβάζουν τὴν στρεμματικὴν ἀπόδοσιν κατὰ 10–20%. Πρέπει νὰ χρησιμοποιηθοῦν καὶ τὰ ζιζανιοκτόνα, καθὼς πρέπει νὰ ἀναπτυχθῇ καὶ ἡ μηχανοκαλλιέργεια, ἡ ὁποία σήμερον εἶναι πολὺ μικρά.

§174Κ. ΡΑΛΛΗΣ. Αὐτὰ τὰ ὁποῖα λέτε εἶναι τὰ κολχόζ;

§175Ε. ΡΗΓΑΣ. Εἶναι μέτρα βελτιώσεως καὶ προστασίας τῆς σιτοκαλλιεργείας. Πρέπει, ἐν συνεχείᾳ, νὰ χρησιμοποιηθοῦν χημικὰ λιπάσματα καὶ νὰ δοθοῦν εἰς μικρὰς τιμάς. Ἰδίως πρέπει νὰ χρησιμοποιηθοῦν τὰ ἀζωτοῦχα λιπάσματα. Δι’ αὐτὸ τὸ Κράτος πρέπει νὰ πραγματοποιήσῃ τὴν ὑπόσχεσιν τὴν ὁποίαν ἔδωσε διὰ τὴν ἵδρυσιν ἐργοστασίου ἀζώτου. Ἐπίσης πρέπει νὰ χρησιμοποιηθοῦν καὶ ὀργανικὰ λιπάσματα, καθὼς νὰ γίνουν καὶ ἔργα ἐγγειοβελτιωτικά, ἀποστραγγιστικὰ καὶ ἀντιπλημμυρικά, ἀρδευτικὰ καὶ τέλος πρέπει νὰ καθορισθῇ γραμμικὴ σπορά. Ἐπίσης πρέπει νὰ γίνῃ καὶ ἀνασυγκρότησις τῶν ἀγροτικῶν μας ἰδιοκτησιῶν. Πρέπει, ἐπίσης, νὰ ἐντείνωμεν τὰς προσπαθείας μας διὰ τὴν καλλιέργειαν. Διὰ νὰ γίνουν ὅμως, ὅλα αὐτά, ἐπιβάλλεται ἡ βοήθεια τοῦ Κράτους. Πρῶτα–πρῶτα, πρέπει νὰ γίνῃ ἀναδιοργάνωσις τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. Θὰ πρέπει ἰδίως αἱ Ὑπηρεσίαι τῶν Γεωργικῶν Ἐφαρμογῶν καὶ Ἐρευνῶν, νὰ πλουτισθῶσιν, ὥστε νὰ δύνανται μὲ τὰ διάφορα Ἰνστιτοῦτα Ἐρεύνης τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ ἐπεκταθῶσι, νὰ καθορίζωσι τὰ ἔξοδα παραγωγῆς καὶ τοιουτοτρόπως νὰ ἐξάγουν τὸ κόστος τῆς καλλιεργείας. Πρέπει αἱ γεωργικαὶ ὑπηρεσίαι, νὰ ἐνισχυθοῦν μὲ ἐπιστημονικὸν προσωπικόν, διότι διὰ τοῦ ἐπιστημονικοῦ αὐτοῦ προσωπικοῦ καὶ ἡ παραγωγὴ θὰ αὐξηθῇ καὶ ὁ ἀγρότης θὰ ὠφεληθῇ. Ἐπίσης τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ λάβωμεν, νὰ στηρίζωνται σὲ ἕνα σύστημα πιστοδοτήσεως. Δι’ αὐτὸ πρέπει νὰ γίνῃ κατὰ πρῶτον λόγον ἀναδιοργάνωσις τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης. Τὸ μέτρον αὐτὸ τὸ ἐπρότειναν καὶ τὰ διάφορα Ἀγροτικὰ Συνέδρια. Νὰ δοθῶσι εὐθηνὰ μηχανήματα, φάρμακα λιπάσματα κ.λ.π. Ἐὰν τοῦτο πράξωμεν, τότε τὸ κόστος τῆς παραγωγῆς τοῦ σίτου θὰ ἐλαττωθῇ. Τέλος, πρέπει νὰ ληφθοῦν καὶ ἄλλα μέτρα, ὡς πρέπει νὰ γίνουν διάφοροι ἐκθέσεις, διὰ τῶν ὁποίων τὰ προϊόντα μας νὰ τυγχάνουν καλῆς διαφημίσεως. Μὲ τὰ μέτρα, ὅμως, τὰ ὁποῖα λαμβάνει ἡ Κυβέρνησις, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιτευχθῶσι τὰ ἀποτελέσματα τὰ ὁποῖα ἀνέφερα ὑπὲρ τῶν παραγωγῶν. Τὸ μέτρον τοῦ περιορισμοῦ τῆς καλλιεργείας τὸ ὁποῖον λαμβάνει ἡ Κυβέρνησις, θὰ ἀποβῇ εἰς βάρος τῶν παραγωγῶν. Τίθεται, λοιπόν, τὸ θέμα, ὅτι διὰ τὴν ἐξασφάλισιν τῆς διαθέσεως τῆς παραγωγῆς θὰ πρέπει κυρίως νὰ συσχετισθοῦν πρὸς τὰ μέτρα τῆς ἐμπορικῆς μας πολιτικῆς. Εἶναι, δηλαδή, τοῦτο συνάρτησις πρὸς τὴν ἐμπορικήν μας πολιτικήν. Ἐφ’ ὅσον τὰ εὐγενῆ μας προϊόντα εὑρίσκουν διέξοδον καὶ καλὴν τοποθέτησιν εἰς τὰς ξένας ἀγορὰς τότε βεβαίως θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ στραφῶμεν ἀκριβῶς, πρὸς τὴν κατεύθυνσιν τῆς μειώσεως τῆς σιτοκαλλιεργίας. Τότε βεβαίως θὰ πρέπει νὰ ἐνισχυθοῦν παραλλήλως οἱ γεωργοί μας καὶ μὲ οἰκονομικὴν ἀλλὰ καὶ μὲ τεχνικὴν βοήθειαν, ὥστε νὰ ἠμπορέσουν νὰ ἀναδιαρθρώσουν τὴν ἀγροτικήν των οἰκονομίαν, ὅπως εἶπον προηγουμένως. Συνεπῶς ἡ προσπάθεια διὰ τὴν συνέχισιν τῆς προστασίας τῆς σιτοκαλλιεργείας μέσα εἰς τὰ γενικὰ κριτήρια τῆς οἰκονομικῆς πολιτικῆς, ποὺ ἐφαρμόζεται σήμερον καὶ διὰ τὰ λοιπὰ ἀκόμη προϊόντα τὰ βιομηχανικά, εἶναι, λέγω, ἡ προστασία αὐτὴ ἐθνικῆς σημασίας καὶ κᾶθε ἀντίθετος πολιτικὴ δὲν ἐξυπηρετεῖ οὔτε τοὺς παραγωγούς, οὔτε τὴν κατανάλωσιν, μὰ οὔτε καὶ τὴν ἐθνικήν μας οἰκονομίαν. Καὶ τώρα θὰ εἰσέλθω εἰς τὴν ἐξέτασιν τῶν τελευταίων μέτρων προστασίας. Τὰ ἐξαγγελθέντα μέτρα χαρακτηρίζονται ἀπὸ τὰς ἑξῆς θέσεις καὶ ἀποβλέπουν εἰς τοὺς ἑξῆς σκοπούς: Πρῶτον, καθιερώνουν μερικὴν συγκέντρωσιν. Ἀποκλείονται οἱ καλλιεργηταὶ τῶν 80 στρεμμάτων. Εἰς τὸν Νομὸν Λαρίσης ἀποκλείονται περὶ τὸ 50% τῶν σιτοκαλλιεργητῶν. Οἱ καλλιεργηταὶ 11–80 στρεμμάτων δὲν δύνανται νὰ παραδώσουν πλέον τῶν 140 ὀκάδων κατὰ στρέμμα. Δεύτερον, ἀπὸ τοὺς καλλιεργητὰς 7–10 στρεμμάτων ὑπάρχει ἡ δυνατότης παραδόσεως 300 ὀκάδων σίτου μόνον εἰς τὰς περιοχὰς Δυτικῆς Θράκης, Μακεδονίας, Θεσσαλίας, Φθιώτιδος καὶ Βοιωτίας. Εἰς τὰς ἄλλας περιοχὰς δὲν δύνανται νὰ δώσουν τίποτε. Ἐπίσης ἐξαιροῦνται τῆς προστασίας καὶ ἀποκλείονται τῆς συγκεντρώσεως, οἱ ἔχοντες 6 στρέμματα καὶ κάτω. Πέρυσι ἡ συγκέντρωσις ἀνῆλθεν εἰς τὰ 387 ἑκατομμύρια ὀκάδας, ἤτοι γύρω εἰς τοὺς 495.000 τόννους. Ἐφέτος προβλέπομεν ὅτι θὰ ἐπέλθῃ μείωσις τῆς συγκεντρώσεως κατὰ 20% τὸ ὀλιγώτερον ἤτοι τελικῶς θὰ καταλήξῃ νὰ συγκεντρωθῇ ποσότης γύρω εἰς τὰς 300.000.000 ὀκάδες ἤτοι γύρω εἰς τοὺς 375.000 τόννους. Μόνον ὁ Νομὸς Λαρίσης θὰ συγκεντρώσῃ γύρω εἰς τὰ 3.000.000.000 ὀκάδες τὸ ὀλιγώτερον. Αἱ ποσότητες αὐταὶ ἐξάγονται κατὰ τὸν ἑξῆς τρόπον: Ἡ πρώτη κατηγορία ἀπὸ 7–10 στρέμματα θὰ παραδώσῃ 19.000.000 ὀκάδες. Ἡ δευτέρα κατηγορία θὰ παραδώσῃ 180 ἑκατομμύρια ὀκάδες. Ἡ τρίτη κατηγορία θὰ παραδώσῃ 63.000.000 ὀκάδες. Καὶ ἡ τετάρτη κατηγορία 38.000.000 ὀκάδες. Ἤτοι, σύνολον 300 ἑκατομ. ὀκάδες. Ὑπολογίζεται δὲ ὅτι ἡ ἐμπορεύσιμος ποσότης τῶν παραγωγῶν μας ἐφέτος φθάνει γύρω εἰς τοὺς 600.000 τόννους. Ἀπὸ τοὺς τόννους αὐτοὺς οἱ μισοί, ἤτοι 300.000 τόννοι, θὰ δοθοῦν εἰς τὸ ἐμπόριον μὲ τιμὰς βεβαίως γύρω τῶν 3 δραχμῶν κατ’ ὀκᾶν, ἐνῷ εἶναι γεγονὸς ὅτι σήμερον τὸ ἐμπόριον προσφέρει τιμὰς 2,70–2.90 κατ’ ὀκᾶν σίτου.

§176Δ. ΘΑΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑφυπ. Γεωργίας). Κύριε συνάδελφε, πῶς βγάζετε τὰ νούμερα αὐτά;

§177Ε. ΡΗΓΑΣ. Τὰ νούμερα αὐτὰ βγαίνουν περίπου ὡς ἑξῆς: Ἐπὶ τῶν ἐχόντων ἔκτασιν 10 στρεμμάτων...

§178Δ. ΘΑΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑφυπ. Γεωργίας). Εἰς τί ποσὸν θὰ ἀνέλθῃ ἡ παραδοτέα ποσότης εἰς τὴν συγκέντρωσιν;

§179Ε. ΡΗΓΑΣ. Εἰς τοὺς 300.000 τόννους.

§180Δ. ΘΑΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑφυπ. Γεωργίας). Πῶς τὸ ἐβγάλατε αὐτό; Καὶ λέγετε 1–10 στρέμματα 20.000.000 ὀκάδες καὶ ἀπὸ ἐκεῖ καὶ πέραν πηγαίνετε εἰς τοὺς παραγωγοὺς 11–30 στρεμμάτων;

§181Ε. ΡΗΓΑΣ. Ἡ πρώτη κατηγορία μὲ τὰς προνομιακὰς τιμὰς θὰ δώσῃ περὶ τὰ 83 ἑκατομμύρια ὀκάδας.

§182Δ. ΘΑΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑφυπ. Γεωργίας). 93.000.000 ὀκάδας μὲ τὴν προνομιακὴν τιμήν. Ἔχομεν καὶ βασικὴν τιμὴν εἰς τοὺς παραγωγοὺς ἀπὸ 11–30 στρεμμάτων. Διατὶ δὲν τὰ προσθέτετε αὐτά;

§183Ε. ΡΗΓΑΣ. Αὐτὰ τὰ στοιχεῖα παρουσιάζομεν σήμερον.

§184Δ. ΘΑΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑφυπ. Γεωργίας). Βάσει τῶν πλαισίων τὰ ὁποῖα δημιουργεῖ ἡ ἀπόφασις πρέπει νὰ ὑπολογισθῇ καὶ ἡ ποσότης ἡ ὁποία θὰ παραδοθῇ ἀπὸ τοὺς παραγωγοὺς 11–30 στρεμμάτων μὲ βασικὴν τιμήν. Ἐπίσης θὰ πρέπει νὰ προσθέσητε καὶ τὴν παραδοτέαν ποσότητα εἰς τὴν κατηγορίαν τῶν 31–40 στρεμμάτων.

§185Ε. ΡΗΓΑΣ. Θὰ ἀναφέρω τί θὰ παρουσιάσῃ ἀπὸ κάθε κατηγορίαν ὁ κάθε παραγωγός, καὶ ἀμέσως θὰ σᾶς ἀπαντήσω. Ὁ παραγωγὸς τῶν 10 στρεμμάτων μὲ στρεμματικὴν ἀπόδοσιν 140 ὀκάδων κατὰ στρέμμα, θὰ ἔχῃ 1.400 ὀκάδας παραγωγήν. Ἀφαιρουμένων ἀπὸ τὰς 1.400 ὀκάδας διὰ τὴν συντήρησιν μιᾶς πενταμελοῦς οἰκογενείας του 140 ὀκάδων κατ’ ἄτομον, μᾶς μένουν 650 ὀκάδες. Ἀφαιρουμένων ἐπίσης 12 ὀκάδων κατὰ στρέμμα διὰ τὸν σπόρον, μᾶς μένουν 630 ὀκάδες. Συνεπῶς θὰ καταναλώσῃ ὁ παραγωγὸς αὐτὸς 650 ὀκάδες. Ἡ ἐμπορεύσιμος ποσότης θὰ εἶναι 630 ὀκάδες, ἡ ὁποία θὰ διατεθῇ εἰς τὸ ἐμπόριον. Ἀπὸ αὐτήν, ὅμως, σεῖς ὑπολογίζετε μόνον τὰς 300 ὀκάδας.

§186Δ. ΘΑΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑφυπ. Γεωργίας). Μᾶς ἐνδιαφέρει ὁ ἀριθμός, διότι ἀπὸ ἐκεῖ θὰ ἐξαρτηθῇ καὶ ἡ ἐπιτυχία τῆς συγκεντρώσεως, διότι ἐὰν ἐξασφαλίσωμεν τιμὴν ἱκανοποιητικὴν εἰς τὴν ἐλευθέραν ἀγορὰν τότε ἔχει ἐπιτύχει καὶ ἡ συγκέντρωσις ὑπὲρ τῶν παραγωγῶν, ἀλλὰ ἐπίσης καὶ ἡ προσπάθεια τοῦ Κράτους, τὸ ὁποῖον δὲν θὰ ἐπιβαρυνθῇ μὲ ὅσα ἀνεφέρθησαν ἀπὸ τοὺς προλαλήσαντας, μὲ τὰ ποσὰ αὐτὰ τὰ ὁποῖα κοστίζει ἡ συγκέντρωσις καὶ μὲ τὴν ἐπιβάρυνσιν ἡ ὁποία θὰ ἐπιπέσῃ ἐπὶ τοῦ κρατικοῦ Προϋπολογισμοῦ. Λοιπόν, μᾶς ἐνδιαφέρουν οἱ ὁλικοὶ ἀριθμοί, ἐὰν θέλετε νὰ ἀναφέρωμεν τοὺς ἐπισήμους ἀριθμούς. Οἱ καλλιεργηταὶ τῶν 1–10 στρεμμάτων προβλέπεται ὅτι θὰ παραδώσουν 20 ἑκατομ. ὀκάδας, οἱ καλλιεργηταὶ τῶν 11–30 στρεμμάτων θὰ παραδώσουν 93.600.000 ὀκάδας, μὲ προνομιακὴν τιμὴν καὶ 124.800.000 ὀκάδας μὲ βασικὴν τιμήν, οἱ καλλιεργηταὶ 31–40 στρεμμ. θὰ παραδώσουν μὲ προνομιακὴν τιμὴν 47.640.000 ὀκάδας καὶ μὲ βασικὴν τιμὴν 63.520.000, τέλος δὲ οἱ ὑπόλοιποι μέχρι 147.000.000 ὀκάδας, μὲ τὴν βασικὴν τιμὴν καὶ ἑπομένως ἐκ τῶν ἄνω ἀριθμῶν προκύπτει συνολικὴ ποσότης συγκεντρώσεως 496.560.000 ὀκάδες ἢ 635.000 τόννοι. Αὐτά, κύριε συνάδελφε, εἶναι τὰ θεωρητικὰ πλαίσια ποὺ δημιουργεῖ ἡ ἀπόφασις τῆς Κυβερνήσεως. Πρέπει δὲ νὰ ὑπολογίσωμεν ὅτι ἡ συγκέντρωσις δὲν θὰ ἀνέλθῃ εἰς τοὺς 635 χιλ. τόννους, ἀλλ’ ὅτι θὰ εἶναι κάπως ἠλαττωμένη κατὰ 100 ἕως 150.000 τόννους. Ἄρα θὰ συμπιεσθοῦν αἱ τιμαὶ τῆς ἐλευθέρας ἀγορᾶς κατὰ τὰ μεγάλα ποσὰ ποὺ προεβλέψατε.

§187Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, διατὶ νὰ μὴ πᾶμε εἰς τὴν ὁλοκληρωτικὴν συγκέντρωσιν, ὅπως ἐγένετο εἰς τὸ παρελθόν; Πρὸς τί ὁ θόρυβος καὶ ἡ φοβία; Ἐπικαλούμεθα ἀριθμοὺς φανταστικοὺς διὰ νὰ στραγγαλίσωμεν τὴν ἀλήθειαν.

§188Ε. ΡΗΓΑΣ. Κύριοι συνάδελφοι, τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα ἀποδεικνύουν ὅτι τὰ κυβερνητικὰ μέτρα προστασίας τοῦ σίτου καθιερώνουν 1) τὸν περιορισμὸν τῶν καλλιεργητικῶν τιμῶν, 2) τὸν καθορισμὸν περισσοτέρων κατηγοριῶν, 3) δὲν παρέχεται προστασία εἰς τοὺς παραγωγοὺς πέραν τῶν 80 στρεμμάτων καὶ εἰδικώτερον διὰ τῶν μέτρων αὐτῶν πλήττονται οἱ μικροὶ παραγωγοί, 4) ἡ μέση τιμὴ συγκεντρώσεως εἶναι χαμηλοτέρα τῆς περυσινῆς καὶ ὁ σῖτος θὰ πωληθῇ ἐπὶ ἔλαττον κατὰ 32 λεπτὰ ὀλιγώτερον. Θὰ σᾶς ἀναγνώσω σχετικὸν πίνακα: (Ἀναγινώσκει):

ΠΙΝΑΞ Αʹ.

Συγκεντρωτικὰ ἀποτελέσματα τῆς συγκρίσεως τῶν μέτρων προστασίας σίτου κατὰ κατηγορίας καλλιεργητῶν τὰ ἔτη 1957 καὶ 1958.

Ἐδῶ συγκρίνονται τὰ μέτρα προστασίας τοῦ 1957 καὶ 1958 στοὺς διαφόρους μικροκαλλιεργητάς.

§189Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Κατὰ τὴν περυσινὴν συγκέντρωσιν οἱ καλλιεργηταὶ τῶν 7 ἕως 10 στρεμμάτων, παρέδωσαν 200 ὀκάδας, ἐνῷ σήμερον θὰ παραδώσουν 300 ὀκάδας σίτου πρὸς 4,60 κατ’ ὀκᾶν. Οἱ δὲ καλλιεργηταὶ σύμφωνα μὲ τοὺς ὑπολογισμοὺς τοῦ κ. Ρήγα, τῶν 20 στρεμμάτων, τὴν παραγωγὴν τῶν 10 στρεμμάτων θὰ κρατήσουν πρὸς συντήρησίν των καὶ σποράν, τὴν δὲ παραγωγὴν τῶν ὑπολοίπων 10 στρεμμάτων θὰ παραδώσουν εἰς τὸ ἐμπόριον πρὸς δραχμὰς 4,60 κατ’ ὀκᾶν.

§190Ε. ΡΗΓΑΣ. Ὁ παραγωγὸς τῶν 10 στρεμμάτων θὰ κρατήσῃ 650 ὀκάδες σῖτον δι’ αὐτοκατανάλωσιν καὶ 120 ὀκάδας διὰ σποράν. Καὶ θὰ τοῦ μείνουν πρὸς διάθεσιν 630 ὀκάδες.

§191Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Ἡ στρεμματικὴ ἀπόδοσις φθάνει 170–200 ὀκάδας. Ἐπὶ 1.400 ὀκάδων θὰ παραδώσῃ εἰς τὴν συγκέντρωσιν ὁ παραγωγὸς μόνον 300 ὀκάδας.

§192Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριε συνάδελφε, ἔχετε ἀσκηθῆ εἰς τὴν μεταβολὴν καὶ τὴν παραποίησιν τῶν γεγονότων. Ὅσον μικρότερος εἶναι ὁ παραγωγὸς τόσον μικροτέρα εἶναι καὶ ἡ στρεμματικὴ ἀπόδοσις, διότι ὁ μικρὸς παραγωγὸς δὲν χρησιμοποιεῖ μηχανικὰ μέσα διὰ τὴν καλλιέργειαν. Ὅσον μεγαλύτερος εἶναι ὁ παραγωγός, τόσον αὐξάνεται ἡ στρεμματικὴ ἀπόδοσις.

§193Ε. ΡΗΓΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, οἱ μικροκαλλιεργηταὶ καλλιεργοῦν καλύτερον καὶ ἐντατικώτερον. Οἱ μικροκαλλιεργηταὶ θὰ παραδώσουν εἰς τὴν συγκέντρωσιν καὶ δὲν θὰ ἐξοφλήσουν τὰ χρέη των πρὸς τὴν Τράπεζαν, ἀλλὰ θὰ μείνουν ὑπόλοιπον. Ἡ Α.Τ.Ε. μαζὶ μὲ τοὺς τόκους, ἐπιβαρύνει κατὰ στρέμμα τὴν παραγωγὴν 350 δραχμὰς περίπου. Οὕτω ὁ παραγωγὸς τῶν 10 στρεμμάτων θὰ μείνῃ ὑπόλοιπον εἰς τὴν Τράπεζαν 1.130 δραχμάς. Ὁ παραγωγὸς τῶν 15 στρεμμάτων θὰ μείνῃ ὑπόλοιπον εἰς τὴν Τράπεζαν 760 δραχμὰς καὶ ὁ παραγωγὸς τῶν 20 στρεμμάτων θὰ εἰσπράξῃ, μετὰ τὴν ἐξόφλησιν τῶν χρεῶν του, μόνον 90 δραχμάς. Παραθέτω σχετικὸν πίνακα, ἔχοντα οὕτω:

ΠΙΝΑΞ 4.

Ἀπολαμβανόμενα ποσὰ παρὰ τῶν σιτοκαλλιεργητῶν ἐκ τῆς πωλήσεως τοῦ διαθεσίμου μέρους τῆς παραγωγῆς μετὰ τὴν ἐξόφλησιν τῶν δανειακῶν ὑποχρεώσεων πρὸς τὴν Α.Τ.Ε. τὸ 1958. Θέσεις: 1. Ἀπολαμβανομένη ἀξία ἐκ τῆς πωλήσεως τοῦ διαθεσίμου μέρους τῆς παραγωγῆς ὡς εἰς πίνακα 3α. 2. Δανειακὴ ἐπιβάρυνσις κατὰ στρέμμα σιτηρῶν κατὰ τὴν Α.Τ.Ε.: 294.329 δρχ. Ἤτοι περὶ τὰς 324 δρχ. αὐξανομένας κατὰ 26 δρχ. (8%) ἐκ τόκων καὶ ἑπομένως τελικῶς περὶ τὰς 350 δρχ. κατὰ στρέμμα.

Ἐδῶ ἀναφέρονται τὰ χρηματικὰ ποσὰ ποὺ θὰ μείνουν στοὺς σιτοπαραγωγοὺς μετὰ τὴν ἐξόφλησιν τῶν χρεῶν πρὸς τὴν Α.Τ.Ε. Τὰ κυβερνητικὰ μέτρα δὲν καθορίζουν χρόνον συγκεντρώσεως. Πέρυσι ἡ διάρκεια τῆς συγκεντρώσεως εἶχεν ὁρισθῆ εἰς 4 μῆνας. Ἐφέτος δὲν καθορίζεται. Ἡ Κυβέρνησις φοβεῖται πληθωριστικὰ φαινόμενα καὶ δι’ αὐτὸ δὲν κάμνει ὁλοκληρωτικὴν συγκέντρωσιν. Τοιοῦτος κίνδυνος δὲν ὑπάρχει, διότι ἕνα μέρος θὰ διατεθῇ διὰ τὴν ἐξόφλησιν τῶν χρεῶν καὶ τὸ ¼ θὰ κατατεθῇ εἰς τὰς Τραπέζας ἐντόκως καὶ αἱ καταθέσεις αὐταὶ θὰ ἀνέλθουν εἰς 116 ἑκατομμύρια.

§194Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Νὰ σᾶς κάμω μίαν διακοπήν;

§195Ε. ΡΗΓΑΣ. Ὄχι, διὰ νὰ τελειώνω.

§196ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, ἐπειδὴ δυσανασχετοῦν οἱ κύριοι συνάδελφοι, ποὺ θέλουν νὰ ὁμιλήσουν, παρακαλῶ νὰ τελειώνετε.

§197Ε. ΡΗΓΑΣ. Ἀφήσατέ με, διὰ νὰ τελειώσω.

§198Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Ἤθελον νὰ σᾶς ἐρωτήσω, διὰ τοὺς ἀγρότας κάμνετε τὸν πόλεμον, ἢ διὰ τοὺς τσιφλικούχους; Ἐνδιαφέρεσθε διὰ τοὺς πτωχούς, ἢ διὰ τοὺς ἔχοντας 100 στρέμματα;

§199Ι. ΠΑΣΣΑΛΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ συνάδελφος κ. Μιχαηλίδης, τώρα ἦλθε καὶ δὲν ἠξεύρει ἐπὶ ποίου θέματος συζητοῦμε.

§200Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Ἐνδιαφέρεται ἡ παράταξίς σας διὰ τοὺς ἔχοντας ἄνω τῶν 100 στρεμμάτων;

§201Ι. ΠΑΣΣΑΛΙΔΗΣ. Ὁ κ. Μιχαηλίδης τώρα ἦλθε, δὲν ἠξεύρει τί εἶπεν ὁ ρήτωρ καὶ θέλει καὶ νὰ ἐρωτήσῃ.

§202Ε. ΡΗΓΑΣ. Ἡ Κυβέρνησις δὲν φοβεῖται τὰ πληθωριστικὰ φαινόμενα, ὅταν χρηματοδοτῇ τὸ ἐμπόριον διὰ νὰ ἀγοράσῃ εἰς μικρὰς τιμὰς τὸν σῖτον. Ἐπίσης ἡ Κυβέρνησις δὲν φοβεῖται τὰ πληθωριστικὰ φαινόμενα ὅταν χρηματοδοτῇ τὴν Α.Τ.Ε. διὰ νὰ χορηγῇ δάνεια ἐπ’ ἐνεχύρῳ εἰς τοὺς μεγάλους καλλιεργητάς. Ἡ Κυβέρνησις ηὔξησε τὴν τιμὴν τοῦ ἄρτου κατὰ 20 λεπτά, διὰ τὴν κάλυψιν τῶν 150 ἑκατομμυρίων καὶ μολονότι τὸ σιτάρι ἔχει 30 λεπτὰ ὀλιγώτερα. Ἐν τούτοις ὁ πτωχὸς κόσμος θὰ ἀγοράζῃ τὸ ψωμί του εἰς διπλασίαν τιμὴν ἀπὸ τὸν σῖτον. Διὰ τὸν λόγον αὐτὸν πρέπει ὁ λογαριασμὸς σῖτος — ἄρτος νὰ κατατεθῇ εἰς τὴν Βουλήν. Ἡ Κυβέρνησις ὑπεσχέθη διάρθρωσιν τῶν καλλιεργειῶν, ἀλλὰ νομίζω ὅτι εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο δημοκοπεῖ. Τὸ συμπέρασμα εἶναι ὅτι συμπιέζονται καὶ ἀδικοῦνται οἱ παραγωγοί. Καὶ ἐνῷ διὰ τῶν προσπαθειῶν των ἐπιτυγχάνουν τὴν αὔξησιν τῆς παραγωγῆς, ἐν τούτοις ἡ αὔξησις αὐτὴ καταντᾷ νὰ εἶναι πηγὴ δυστυχίας δι’ αὐτούς. Διὰ τῶν μέτρων τῆς Κυβερνήσεως, τὸ ἐμπόριον, τὸ ὁποῖον θὰ ἀγοράσῃ τὸ σιτάρι, θὰ κερδίζῃ 80 λεπτὰ κατ’ ὀκᾶν, ἤτοι 300.000.000 Χ 0,80 = 240.000.000 δραχμάς. Ἐπίσης ἡ χρηματοδότησις τοῦ ἐμπορίου ἀποκαλύπτει τὴν ἀπροκάλυπτον ἐνίσχυσιν τῶν ἐκμεταλλευτῶν. Διατί ὅταν πρόκειται νὰ ἐνισχυθοῦν οἱ παραγωγοὶ ὑπάρχουν κίνδυνοι πληθωρισμοῦ, ἐνῷ ὅταν πρόκειται νὰ ἐνισχυθοῦν οἱ ἔμποροι δὲν ὑπάρχουν τοιοῦτοι κίνδυνοι; Ἡ αὔξησις τῆς τιμῆς τοῦ ἄρτου ἐλέχθη ὅτι ἐγένετο διὰ νὰ καλύψῃ ἐλλείμματα τοῦ Προϋπολογισμοῦ. Ἀλλὰ ἡ μέση τιμὴ τοῦ ἄρτου σήμερον ἀφήνει περίσσευμα.

§203ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, κατὰ τὸν Κανονισμὸν δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀναγινώσκητε τὴν ἀγόρευσίν σας ἀπὸ χειρογράφου.

§204Η. ΗΛΙΟΥ. Βεβαίως, κύριε Πρόεδρε, ἀπαγορεύεται ἀπὸ χειρογράφου νὰ ὁμιλοῦν οἱ βουλευταί. Τὸ γεγονὸς ὅτι ἔχομεν ἕνα συνάδελφον, τὸ πρῶτον ἐμφανιζόμενον εἰς τὴν Βουλὴν καὶ τὸ γεγονὸς ὅτι λόγῳ τῆς φύσεως τοῦ θέματος εἶναι ἀπαραίτητον νὰ χρησιμοποιήσῃ ὡρισμένα στοιχεῖα, νομίζω ὅτι ἐπιτρέπεται μία ἐξαίρεσις προκειμένου περὶ συναδέλφου τὸ πρῶτον εἰσερχομένου εἰς τὴν Βουλὴν καὶ θὰ πρέπει τὸ Προεδρεῖον νὰ ἐξαντλήσῃ τὴν ἐπιείκειάν του.

§205ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ Προεδρεῖον ἔχει ὅλην τὴν διάθεσιν νὰ ἀκούσῃ μὲ συμπάθειαν τὸν κ. συνάδελφον, ἀλλὰ ἡ μακρὰ ἀπὸ χειρογράφου ἀγόρευσίς του, προκαλεῖ τὴν δυσφορίαν ὅλων τῶν συναδέλφων. Συμφέρον, συνεπῶς, τοῦ ἰδίου εἶναι νὰ τελειώσῃ, ἐγκαίρως, διὰ νὰ μὴ τελειώσῃ ἀνωμάλως.

§206Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Τί ἐννοεῖτε ἀνωμάλως, κύριε Πρόεδρε;

§207ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐννοῶ ὅτι θὰ χάσῃ τὸν εἱρμὸν τῶν σκέψεών του.

§208Ε. ΡΗΓΑΣ. Ἡ τιμὴ τοῦ σίτου, ἡ ὁποία πρέπει νὰ δοθῇ, κύριοι συνάδελφοι, πρέπει νὰ εἶναι 5,30. Ἐν προκειμένῳ τὸ Κόμμα μας υἱοθετεῖ πλήρως τὰς προτάσεις τῆς Πανελληνίου Συνομοσπονδίας Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν. Τέλος, ἀναφέρω εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, ὅτι αἱ προτάσεις μας ἐπὶ τῆς ρυθμίσεως τοῦ σιτικοῦ θέματος, εἶναι αἱ ἑξῆς: 1) Νὰ γίνῃ καθολικὴ συγκέντρωσις καὶ ἑνιαία διαχείρισις δι’ ἀποκλεισμοῦ τοῦ ἐμπορίου, νὰ παραδίδῃ σῖτον εἰς τοὺς ἀλευροβιομηχάνους. Ἔτσι δὲν θὰ ἀπορροφοῦν σὲ ἐξευτελιστικὲς τιμὲς μὲ τὴν μισὴ παραγωγὴ ἂν ὄχι τὴν περισσότερη. 2) Ἀναπροσαρμογὴ τῶν τιμῶν στὶς 5,30 δραχμὲς ποὺ εἶναι ἡ μέση σταθμικὴ τιμὴ τριῶν ὡς ἀνωτέρω διαφορετικῶν ὑπολογισμῶν. 3) Παράτασιν τῆς συγκεντρώσεως ὅλου τοῦ ἔτους μὲ ἀναπροσαρμογὴν τιμῶν, ὥστε νὰ μὴ βαρύνῃ ἡ συγκέντρωσις πιεστικὰ καὶ νὰ ἐλαττώσουμε τὶς πιέσεις πληθωριστικῶν φαινομένων. 4) Οἰκονομίαι καὶ περιορισμὸς κερδῶν εἰς τὴν διαδικασίαν μεταξὺ παραγωγῶν καὶ καταναλωτῶν. 5) Ὄχι αὔξησιν τιμῆς τοῦ ἄρτου, ἀφοῦ ὑπάρχουν τεράστια περιθώρια μειώσεως. Διὰ τὸν λόγον αὐτόν, ἡ κατάστασις τοῦ λογαριασμοῦ σῖτος — ἄρτος νὰ κατατεθῇ εἰς τὴν Βουλήν. 6) Διακομματικὴ Ἐπιτροπὴ πρὸς μελέτην τῶν ἐξόδων συγκεντρώσεως καὶ λοιπῶν δαπανῶν ἀλευροποιήσεως, ἀρτοποιήσεως καὶ τῶν κερδῶν. Τέλος, ἡ γενικὴ πολιτική μας πρέπει νὰ εἶναι: Νὰ ἐξαγγέλλωνται αἱ τιμαὶ πρὸ τῆς καλλιεργείας ἢ καλύτερα κατὰ τὴν ἔναρξιν τῆς καλλιεργείας καὶ 2) νὰ συγκεντρώνωνται ὅλα τὰ πλεονάσματα, ἂν θέλωμεν νὰ ὑπάρξῃ γεωργία. Αὐτὸ τὸ κάμνουν ὅλες οἱ χῶρες ποὺ καλλιεργοῦν ὅπως ἡμεῖς τὰ σιτηρά, καὶ ἰδιαίτερα αἱ Η.Π.Α., ποὺ μᾶς καθορίζουν τὴν οἰκονομικήν μας πολιτικήν. Ὅμως, πρέπει νὰ ὑπάρχῃ ἀγάπη καὶ ἐνδιαφέρον πρὸς τὸν λαόν μας, πρὸς τοὺς ἐργαζομένους καὶ ἰδιαίτερα πρὸς τοὺς ὑπερηφάνους καὶ ἀξιοθαυμάστους σιτοκαλλιεργητάς. Ἔχει αὐτὰ τὰ προσόντα καὶ αἰσθήματα ἡ Κυβέρνησις;

§209ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ἀρχηγὸς τοῦ Λαϊκοῦ Κοινωνικοῦ Κόμματος, ἔχει τὸν λόγον.

§210Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον μὲ ὑποχρεώνει νὰ λάβω τὸν λόγον, εἶναι ὅτι δὲν μὲ ἱκανοποίησεν ἡ ἀπάντησις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας. Ἐν πρώτοις ὀφείλω νὰ εἴπω ὅτι ἡ ἀγόρευσίς του δὲν κατώρθωσε νὰ κλονίσῃ τὰ ἐπιχειρήματα ἰδίως ἐκεῖνα ποὺ ἠκούσαμεν χθὲς καὶ ἀπέδειξαν ὅτι τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα ἔλαβεν ἡ Κυβέρνησις χειροτερεύουν κατὰ πολὺ τὴν κατάστασιν τῶν σιτοπαραγωγῶν καὶ ὅτι οἱ σιτοπαραγωγοὶ τυγχάνουν ἐφέτος δυσμενεστέρας μεταχειρίσεως ἀπὸ τὰ προηγούμενα ἔτη. Ἐπ’ αὐτοῦ ὡμίλησαν καὶ θὰ ὁμιλήσουν καὶ ἄλλοι ρήτορες. Ἐγὼ ἤθελον νὰ διατυπώσω ὡρισμένας γενικῆς φύσεως παρατηρήσεις αἱ ὁποῖαι θὰ συνδέσουν τὸ σιτικὸν θέμα μὲ τὴν ὅλην οἰκονομικὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως. Ἐν πρώτοις, ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας ὁμιλῶν ἀνέφερεν ὅλα τὰ μέτρα καὶ ὅλους τοὺς λόγους, οἱ ὁποῖοι ἐπέβαλον ὥστε ἡ ἀπὸ 30ετίας χαραχθεῖσα σιτικὴ πολιτικὴ —ἡ ὁποία ἰδανικὸν εἶχε νὰ φθάσωμεν εἰς τὴν σιτάρκειαν— νὰ παρουσιάζῃ σήμερον μίαν ἀντινομίαν ἡ ὁποία ἐμφανίζεται εἰς ὅλην τὴν οἰκονομικὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως, διότι ἐνῷ εἶχε χαραχθῆ ἀπὸ 30ετίας μία πολιτικὴ σίτου, ἡ ὁποία συνεχῶς ἐνεθάρρυνε τὸν παραγωγὸν διὰ νὰ ἐπιτυγχάνῃ μεγαλυτέραν ἀπόδοσιν, ἐνῷ ἐπέτυχεν ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἄλλοτε ἐθεωρεῖτο ὡς ἕνα ὄνειρον, τὴν σιτάρκειαν τῆς Χώρας, ἐνῷ λέγω αὐτό, τὸ ἐπέτυχε, σήμερον βλέπομεν τὴν Κυβέρνησιν νὰ δυσανασχετῇ καὶ νὰ ταράσσεται διότι ἐπέτυχεν ὁ σκοπὸς ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος εἶχε τεθῆ ὑπ’ αὐτῆς. Καὶ ἀναμφιβόλως οἱ Οἰκονομικοὶ Ὑπουργοί, ἐνδεχομένως νὰ εὔχωνται ὅπως μὲ τὴν βοήθειαν τοῦ Θεοῦ μειωθῇ ἡ παραγωγή, εἰς τρόπον ὥστε οἱ παραγωγοὶ νὰ ἀπολαύσουν μικροτέρου εἰσοδήματος. Κύριοι βουλευταί, εὑρισκόμεθα προφανῶς πρὸ μιᾶς ἀντιφάσεως, ἡ ὁποία ἐγὼ τοὐλάχιστον ἀνέμενον ὅτι θὰ ἀποσαφηνισθῇ ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργόν, τοσούτῳ μᾶλλον καθ’ ὅσον εἰς τὰς δηλώσεις εἰς τὰς ὁποίας προέβη ἅμα τῇ ἐξαγγελίᾳ τῶν μέτρων της ἡ Κυβέρνησις, ἔθιξε τὸ θέμα τῆς ἀνάγκης τῆς ἀναδιαρθρώσεως τῆς γεωργικῆς μας παραγωγῆς. Ἀλλὰ ἀπὸ τῆς ἄλλης πλευρᾶς ἠρωτήσατε τὸν ἀγρότην, τὸν σιτοπαραγωγόν, ὁ ὁποῖος βασίζεται εἰς τὴν πολιτικὴν αὐτήν, ἐὰν εἰς τὰς παραμονὰς καθ’ ἃς ἐπετεύχθη αὐτὸς ὁ ἆθλος, δηλαδὴ ἡ σιτάρκεια, ἐὰν ἠμπορῇ νὰ ἀντιμετωπίζῃ τὴν σχεδὸν δυσμένειαν, τὴν σχεδὸν ἐχθρότητα τοῦ Κράτους. Πῶς θέλετε ὁ σιτοπαραγωγός, ὁ ὁποῖος ἀνέμενε μίαν ἐπιδοκιμασίαν ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως, πῶς θέλετε νὰ μὴ ἀγανακτήσῃ διὰ τὴν ἀσυνέπειαν τῆς Κρατικῆς πολιτικῆς, πῶς θέλετε ἐπὶ πλέον νὰ μὴ κλονισθῇ ἡ ἐμπιστοσύνη πρὸς τὴν ἱκανότητα ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι μᾶς διευθύνουν; Ἐγώ, ἀγαπητοὶ κ. βουλευταί, ὁ ὁποῖος ἐκτιμῶ βαθύτατα τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, ἀπὸ τὸν ὁποῖον ἀνέμενον πολλά, ἀνέμενον ὁμολογῶ, τὸ θέμα αὐτὸ νὰ ἀποσαφηνισθῇ, νὰ ἀποσαφηνισθῇ, δηλαδή, ποία θὰ εἶναι ἡ πολιτικὴ εἰς τὸ μέλλον εἰς τὸ θέμα τὸ σιτικόν. Εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ δώσωμεν εἰς αὐτὸν μίαν ἀπάντησιν. Ὑπάρχουν οἱ ὑποστηρίζοντες ὅτι δὲν συμφέρει εἰς τὸν τόπον αὐτὸν ἡ σιτοκαλλιέργεια. Προβάλλουν πλεῖστοι τὸ ἐπιχείρημα καὶ ἴσως τὸ ἐπιχείρημα αὐτὸ νὰ ἰσχύῃ ὅτι θὰ εἰσέλθωμεν εἰς τὴν Κοινὴν Εὐρωπαϊκὴν Ἀγοράν. Ἀλλὰ πέραν αὐτοῦ ἀντιθέτως ὑπάρχουν ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἀντιτίθενται μὲ ἐπιχειρήματα. Δι’ αὐτὸ εἶναι ἀνάγκη, ὅπως τὸ θέμα αὐτὸ μελετηθῇ ἐπὶ τέλους καὶ ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, νὰ ἀχθῇ τὸ πόρισμα τῆς μελέτης αὐτῆς, διὰ νὰ ἴδωμεν θὰ συνεχισθῇ ἡ πολιτικὴ τῆς σιταρκείας ἢ θὰ στραφῶμεν πρὸς ἄλλας καλλιεργείας; Δὲν ἐπιτρέπεται εἰς τὰς παραμονὰς τῆς συγκομιδῆς νὰ λέγετε εἰς 750.000 οἰκογενείας ὅτι ἀντὶ νὰ τοὺς ἐπιβραβεύσητε διὰ τὸν κόπον καὶ τὸν μόχθον ποὺ κατέβαλον, νὰ τοὺς λέγετε ὅτι πρέπει νὰ στραφοῦν πρὸς ἄλλας καλλιεργείας. Ἀντιλαμβάνεσθε τί σημαίνει αὐτὸ τὸ πρᾶγμα; Εἴμεθα, λοιπόν, ὑποχρεωμένοι πρὸ παντὸς εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν πολὺ πρὶν τῆς νέας ἐσοδείας νὰ εἴπωμεν ποῖα θὰ εἶναι τὰ πορίσματα τῆς μελέτης, τὰ ὁποῖα κατὰ πρῶτον λόγον πρέπει νὰ ἀποβλέπουν εἰς τὸ βασικὸν αὐτὸ πρόβλημα, συμφέρει ἢ ὄχι ἡ σιτικὴ πολιτικὴ εἰς τὸν τόπον αὐτόν; Δεύτερον, ἐὰν δὲν συμφέρῃ μέχρι ποίου σημείου θὰ ἀντικατασταθῇ; Καὶ ὅταν φθάσητε εἰς τὸ συμπέρασμα ἔχετε ὑποχρέωσιν νὰ καταρτίσητε ἕνα πρόγραμμα τριετὲς ἢ πενταετές, διὰ τοῦ ὁποίου θὰ βοηθήσητε τὸν παραγωγὸν διὰ νὰ στραφῇ πρὸς ἄλλας καλλιεργείας. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον θὰ ἠξεύρωμεν ἐὰν πρέπει νὰ ἐξακολουθήσωμεν τὴν σιτικὴν πολιτικὴν ἢ ἀντιθέτως ἐὰν πρέπει νὰ στραφῶμεν πρὸς ἄλλην πολιτικήν. Διότι δὲν ἐπιτρέπεται τὸ Κράτος νὰ ἐνθαρρύνῃ τὸν παραγωγὸν μὲ θυσίας, μὲ λιπάσματα, ποὺ ἐπιδοτοῦνται, μὲ συγκεντρώσεις, μὲ τεχνικὴν βοήθειαν. Καὶ εἰς τὸ τέλος, ὅταν φθάνῃ ὁ παραγωγὸς εἰς τὴν πραγματοποίησιν νὰ τοῦ λέγῃ ὅτι ἀποτελῇ κίνδυνον διὰ τὸν τόπον αὐτόν. Ἐλπίζομεν ὅτι προσεχῶς σεῖς, κύριε Ὑπουργέ, θὰ προβῆτε εἰς τὴν μελέτην αὐτὴν καὶ θὰ μᾶς φέρητε τὰ πορίσματα καὶ τότε θὰ ἀποφασίσωμεν ἐὰν θὰ συνεχισθῇ ἡ πολιτικὴ αὐτή. Μὴ ξεχνᾶτε ὅτι θὰ εἰσέλθωμεν εἰς τὴν Κοινὴν Εὐρωπαϊκὴν Ἀγορὰν καὶ θὰ πρέπει νὰ μελετηθῇ τὸ ζήτημα τῆς σιταρκείας. Ὑπάρχει καὶ ἓν ἄλλο γενικὸν πρόβλημα. Ἐπὶ αὐτοῦ ἐπικαλοῦμαι τὴν προσοχὴν ὄχι μόνον τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας, ἀλλὰ ὁλοκλήρου τῆς Κυβερνήσεως καὶ δὴ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργῶν. Γνωρίζετε ὅτι εἰς τὸ Ἐθνικόν μας εἰσόδημα τὸ σοβαρώτερον τμῆμα ἀντιπροσωπεύεται ἀπὸ τὸ εἰσόδημα τῶν γεωργῶν. Καὶ ἐντὸς τοῦ γεωργικοῦ εἰσοδήματος σημαντικώτατον εἶναι τὸ τμῆμα τοῦ σιτικοῦ εἰσοδήματος. Ἀλλά, κύριε Ὑπουργὲ τῆς Γεωργίας, γνωρίζω ὅτι κατὰ τὸ τελευταῖον ἔτος, λόγῳ μιᾶς κάμψεως τῶν τιμῶν τῶν γεωργικῶν προϊόντων, ἡ ὁποία ὑπελογίσθη εἰς 10 ἕως 12 τοῖς ἑκατόν, ἐξαπελύθη μία κρίσις, ἕνας μαρασμὸς ἀπὸ τὸν ὁποῖον ὑποφέρουν ὄχι μόνον οἱ γεωργοί, ἀλλὰ καὶ ὅλαι αἱ λοιπαὶ τάξεις. Καὶ νομίζω ἰδιαιτέρως ἡ βιομηχανία, ἡ ὁποία ἐκπορεύεται ἀπὸ τὴν παραγωγήν. Ἐάν, κύριε Ὑπουργὲ τῆς Γεωργίας καὶ ἐφέτος δὲν στηρίξητε τὰς τιμὰς τῶν σιτοπαραγωγῶν σύμφωνα μὲ τὴν σημερινὴν κατάστασιν, ἐγὼ τοὐλάχιστον εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ σᾶς εἴπω ὅτι θὰ ἐξαπολύσητε ἕνα πρόσθετον λόγον ὑφέσεως, ὁ ὁποῖος περὶ τὰ τέλη τοῦ ἔτους αὐτοῦ ἤτοι τὰς ἀρχὰς τοῦ ἑπομένου θὰ ἐκδηλωθῇ καὶ ὁ ὁποῖος θὰ ἔχῃ ἄμεσα ἀποτελέσματα. Διότι, κύριε Ὑπουργέ, ὅπως γνωρίζετε, ἡ βιομηχανία πρέπει νὰ ἔχῃ ἀντιληφθῆ ὅτι δὲν ὠφελεῖ τόσον πολὺ τὸ εὐθηνότερον ψωμί, ὅτι θὰ τὴν ζημιώσῃ ἀντιθέτως ἡ μείωσις τῶν εἰσοδημάτων, τῆς ἀγοραστικῆς δυνάμεως τοῦ ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ, ἐνῷ ἀντιθέτως, τὴν ὠφελεῖ πρὸ παντὸς ἡ δημιουργία μιᾶς ἐσωτερικῆς, ἰσχυρᾶς ἀγορᾶς, καταναλώσεως. Ὑπὸ αὑτὰς τὰς συνθήκας, νομίζω ὅτι εἶναι παρακεκινδυνευμένον ἐκ μέρους τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας καὶ γενικώτερον τῆς Κυβερνήσεως νὰ μὴ ὑποστηρίξῃ τὰ σιτικὰ εἰσοδήματα, τὰ γεωργικὰ εἰσοδήματα, διότι, ἐν ἐναντίᾳ περιπτώσει, θὰ εὑρεθῶμεν πρὸ μιᾶς χειροτερεύσεως τῆς καταστάσεως. Ἡ χειροτέρευσις αὐτὴ ἡ ὁποία ὑποθέτω θὰ συμβῇ περὶ τὰ τέλη τοῦ ἔτους ἢ εἰς τὰς ἀρχὰς τοῦ ἑπομένου, θὰ συμπέσῃ ἴσως μὲ τὸν ἀντίκτυπον, ὁ ὁποῖος θὰ ἐκδηλωθῇ, τῆς γενικῆς ὑφέσεως, ἡ ὁποία σήμερον ἐμφαίνεται εἰς τὰς Ἡνωμένας Πολιτείας τῆς Ἀμερικῆς. Καὶ τότε ἀναμφιβόλως θὰ εὑρεθῶμεν πρὸ καταπληκτικοῦ ἀντικτύπου. Δὲν ὑπάρχει καμμία ἀμφιβολία ὅτι ἡ θέσις ἡμῶν εἶναι δυσχερής. Ὑπὸ τὰς σημερινὰς συνθήκας δὲν ἔχετε νὰ ἐκλέξητε τὸ καλύτερον μεταξὺ δύο καλῶν, πρέπει νὰ ἐκλέξητε τὸ ὀλιγώτερον κακὸν μεταξὺ δύο κακῶν. Ἔχετε τὰς πληθωρικὰς πιέσεις, τὰς ὁποίας ἐγὼ δὲν ἠμπορῶ νὰ παραγνωρίσω. Ὑπὸ τὰς σημερινὰς συνθήκας ὁ παραμερισμὸς τῆς πολιτικῆς τῆς σιταρκείας ἔχει δυσχερείας ἀδιαφόρως ἐὰν χρειάζεται νὰ ληφθοῦν ἄλλα μέτρα. Σήμερον ὅμως, ὅπως ἔχουν τὰ πράγματα, ἔχετε καὶ πληθωρικὰς πιέσεις, θὰ ἔχετε καὶ κάμψιν τῶν εἰσοδημάτων. Μεταξὺ ποίων θὰ ἐκλέξητε; Κατὰ τὴν ἀντίληψίν μου αἱ πληθωρικαὶ πιέσεις θὰ διοχετευθοῦν κατ’ ἀνάγκην πρὸς τὰς εἰσαγωγὰς καὶ θὰ προκύψῃ πρόβλημα τοῦ ἐμπορικοῦ ἰσοζυγίου. Καὶ αὐτὸ θὰ ἀντιμετωπισθῇ μίαν ἡμέραν. Κατὰ συνέπειαν προσέξατε μὴ κάμψητε τὰ εἰσοδήματα τῶν γεωργικῶν τάξεων, διότι ἐντὸς ὀλίγου ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον σήμερον λέγομεν, ὅτι δηλαδὴ ἡ ὕπαιθρος καὶ οἱ γεωργοὶ διέρχονται δεινὰς στιγμάς, αὐτὸ ἐντὸς ὀλίγου θὰ μεταβληθῇ εἰς τραγικὴν πραγματικότητα, ἡ ὁποία θὰ δημιουργήσῃ ἄλλους ἀντικτύπους, ἐκείνους τοὺς ὁποίους εἶναι συμφέρον ὑμεῖς καὶ ἡμεῖς νὰ ἀποφύγωμεν μὲ κάθε τρόπον. Αὐτὰς τὰς γενικὰς παρατηρήσεις εἶχον νὰ κάμω, ἀξιότιμε κύριε Ὑπουργὲ τῆς Γεωργίας. Καὶ θὰ ἤθελον νὰ ἐπαναλάβω καὶ πάλιν ὅτι ἀπὸ ὑμᾶς ἀναμένω ὅτι τὸ ταχύτερον ἐπὶ τοῦ σιτικοῦ προβλήματος θὰ καθορίσητε τὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως ἡ ὁποία θὰ εἶναι καὶ ἐθνικὴ πολιτική. Δὲν πρέπει νὰ ἐμφανιζώμεθα ταλαντευόμενοι εἰς τὰς παραμονὰς τῆς συγκομιδῆς μεταξὺ τῆς αὐξήσεως τῆς σιτοπαραγωγῆς καὶ τῆς ἀνάγκης τοῦ περιορισμοῦ τῶν ποσοτήτων αὐτῶν. Διότι μᾶς δημιουργοῦν κινδύνους. Δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἀντιληφθῇ αὐτοῦ τοῦ εἴδους τὴν ἀντίφασιν, αὐτὴν τὴν πολιτικὴν τὴν τόσον ἀντινομικήν, δὲν ἠμπορεῖ νὰ τὴν ἀντιληφθῇ ὁ παραγωγὸς καὶ ἔχει δίκαιον. Συνδέεται μὲ τὸ ὅλον πρόβλημα τοῦ προγραμματισμοῦ περὶ τοῦ ὁποίου ὡμιλήσαμεν, ἀλλὰ σήμερον μὴ κλονίζετε, μὴ ἀφήνετε νὰ καμφθοῦν τὰ εἰσοδήματα τῶν παραγωγῶν, διότι ἐξ αὐτοῦ θὰ προκύψουν δεινότεραι περιστάσεις διὰ τὴν ὕπαιθρον καὶ τὴν γεωργίαν.

§211ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας ἔχει τὸν λόγον.

§212Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Ἀξιότιμε κύριε Ἀρχηγὲ τοῦ Λαϊκοῦ Κοινωνικοῦ Κόμματος, ἡ ἀλήθεια εἶναι ὅτι κατὰ τὴν ἀγόρευσίν μου ἴσως νὰ μὴ ἐπεξετάθην πολὺ καὶ δὲν διηυκρίνισα σαφῶς ὅτι ἄλλο τὸ ζήτημα τῆς ἐπαρκείας εἰς σῖτον τῆς Χώρας καὶ ἄλλο τὸ ζήτημα τῆς προστασίας τοῦ σίτου. Εἶπον κατὰ τὴν ἀγόρευσίν μου καὶ περὶ τὸ τέλος, ὅτι ὑπάρχει ἕνα πρόγραμμα εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας τὸ ὁποῖον ἀποβλέπει εἰς τὴν ἐπέκτασιν παραλλήλων καλλιεργειῶν, ἰδίως τῶν καλλιεργειῶν τῶν κτηνοτροφικῶν φυτῶν. Διὰ τῆς ἐπεκτάσεως αὐτῆς ἡ ὁποία ἐπέκτασις προϋποθέτει τὴν ἐκτέλεσιν ἐγγειοβελτιωτικῶν καὶ ἰδίᾳ ἀρδευτικῶν ἔργων, θὰ ἐπιτύχωμεν τὴν αὔξησιν τοῦ εἰσοδήματος τοῦ σιτοκαλλιεργητοῦ διὰ τῆς προσθήκης τοῦ εἰσοδήματος τῆς κτηνοτροφίας, τὴν ὁποίαν θὰ ἀναπτύξωμεν ἀναπτύσσοντες τὴν καλλιέργειαν τῶν κτηνοτροφικῶν φυτῶν. Συγχρόνως ὅμως, δὲν θὰ μειώσωμεν τὴν σιτάρκειαν, διότι, ὅπως εἶπον καὶ ἐπαναλαμβάνω, εἶναι ἀποδεδειγμένον ἐπιστημονικῶς καὶ παραδέχεται τὸ ἐπιτελεῖον τοῦ Ὑπουργείου ὅτι διὰ τῆς καλλιεργείας τῶν κτηνοτροφικῶν φυτῶν τῆς ἐναλλασσομένης, ἡ ποιότης τοῦ ἐδάφους καλυτερεύει καὶ συνεπῶς αἱ ἀποδόσεις εἰς σῖτον θὰ εἶναι μεγαλύτεραι. Ἐνῷ, λοιπόν, κατὰ τοὺς ὑπολογισμούς μας, θὰ ἔχωμεν μείωσιν καλλιεργείας περὶ τὰ 2.500.000 στρέμματα τῆς σιτοκαλλιεργείας, λόγῳ τῆς ἐναλλαγῆς θὰ λείπουν κάθε χρόνο 2–2.500.000 στρέμματα, θὰ ἐπιτύχωμεν δύο πράγματα καὶ τὴν αὔξησιν τοῦ εἰσοδήματος καὶ τὴν μὴ ἐλάττωσιν τῆς ἐπαρκείας τῆς Χώρας εἰς σῖτον. Σᾶς εὐχαριστῶ πολὺ ποὺ μοῦ ἐδώσατε τὴν ἀφορμὴν νὰ διευκρινίσω τὰς ἀπόψεις αὐτὰς διότι πραγματικῶς ἔχουν παρερμηνευθῆ αἱ δηλώσεις τὰς ὁποίας ἔκαμα. Ἐνομίσθη, δηλαδή, ὅτι μὲ τὴν πρόθεσιν τῆς μεταβολῆς τῆς καλλιεργείας, ἀποβλέπω εἰς τὴν μείωσιν τῆς καλλιεργείας, τῆς ἐπαρκείας τοῦ σίτου, ἐνῷ αὐτὸ δὲν συμβαίνει. Τώρα, ὅσον ἀφορᾷ τὴν προστασίαν, θὰ μὲ ἀναγκάσητε νὰ ἐπαναλάβω τὴν βάσιν τῆς σκέψεώς μας. Κυρίως, κύριε Πρόεδρε, ἐστηρίχθημεν ἐπὶ τῆς ηὐξημένης στρεμματικῆς ἀποδόσεως, σημαντικὰ ηὐξημένης ἀποδόσεως, ἡ ὁποία κατὰ μέσον ὅρον εἰς τὰς σιτοκαλλιεργητικὰς περιφερείας ἀνέρχεται εἰς 140 ὀκάδας τὸ στρέμμα, προκειμένου ὅμως, περὶ τῶν καλλιεργητῶν μεγάλης ἐκτάσεως, ἀναμφισβητήτως εἶναι μεγαλυτέρα. Ἐφ’ ὅσον, λοιπόν, δι’ ὅλων αὐτῶν τῶν μέσων καὶ σεῖς ἀναγνωρίζετε, δηλαδὴ διὰ τῆς ἐμμέσου ἐνισχύσεως μὲ τὴν ἐπιδότησιν τῶν χημικῶν λιπασμάτων, μὲ τοὺς βελτιωμένους πόρους, μὲ τὴν εἰσαγωγὴν τῶν μηχανῶν εἰς τὴν καλλιέργειαν, ἐπετύχομεν ηὐξημένον εἰσόδημα διὰ τοὺς παραγωγοὺς τοὺς καλλιεργοῦντας μεγάλας ἐκτάσεις ἄνω τῶν 80 στρεμμάτων, τοὺς ἐξασφαλίζομεν ἕνα εἰσόδημα σημαντικόν, δὲν θὰ ἦτο ὀρθὸν ἐφ’ ὅσον οἱ παραγωγοὶ αὐτοὶ ἐπιτυγχάνουν περισσότερον εἰσόδημα, δὲν θὰ ἦτο ὀρθὸν τὸ κοινωνικὸν σύνολον καὶ ὁ Προϋπολογισμὸς θὰ ἐξακολουθήσουν ἐπιβαρυνόμενοι μὲ τὰ τόσα μεγάλα βάρη τὰ ὁποῖα σεῖς καλύτερον ἐμοῦ γνωρίζετε. Ἔπειτα, ὅπως εἶπον καὶ κατὰ τὴν ἀγόρευσίν μου, ἡ προστασία αὐτὴ τῶν καλλιεργητῶν διὰ τῶν μέτρων τὰ ὁποῖα ἐλάβομεν καὶ ἰδίως μὲ τὸ μέτρον τοῦ καθορισμοῦ τῆς προσμίξεως τοῦ σίτου τῆς ἐλευθέρας ἀγορᾶς, κατὰ τὴν ἀλευροποίησιν, θὰ ἐπιτύχωμεν, ἐλπίζομεν νὰ ἐπιτύχωμεν νὰ διατηρήσωμεν τὰς τιμὰς τῆς ἐλευθέρας ἀγορᾶς εἰς ἕνα ἐπίπεδον τέτοιο, ποὺ θὰ εἶναι περίπου ἀντίστοιχον ἢ μᾶλλον κατά τι ὀλιγώτερον τῆς βασικῆς τιμῆς συγκεντρώσεως; Κύριε Πρόεδρε, ἔλαβον ὑπ’ ὄψει μου τὰς παρατηρήσεις, τὰς γενικωτέρας ἐπὶ τῆς οἰκονομικῆς πολιτικῆς τοῦ Κράτους, ἐν συνδυασμῷ μάλιστα μὲ τὴν Ἐλευθέραν Ζώνην Εὐρωπαϊκῶν Συναλλαγῶν, καὶ σᾶς διαβεβαιῶ ὅτι εἰς τὸν τομέα μου μὲ ἀπασχολεῖ καὶ θὰ μὲ ἀπασχολῇ ζωηρῶς τὸ ζήτημα γενικώτερον τῶν γεωργικῶν προϊόντων. Ἀλλὰ προκειμένου περὶ τοῦ σίτου, νομίζω ὅτι τὰ ληφθέντα μέτρα χωρὶς νὰ μειώνουν τὴν πραγματικὴν προστασίαν τοῦ παραγωγοῦ, θὰ συντελέσουν εἰς τὸ νὰ δοθῇ ἀφορμή, ἢ μᾶλλον θὰ ἀποτελέσουν τὴν ἀπαρχὴν τῆς καθιερώσεως μιᾶς πολιτικῆς ἡ ὁποία νομίζω ὅτι δὲν εἶναι ὀρθὸν νὰ ἀκολουθῇ συνεχῶς τὴν πεπατημένην.

§213Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, δύο λέξεις θέλω νὰ εἴπω. Δὲν ἔμεινα ἀπολύτως ἱκανοποιημένος ἀπὸ τὰς ἐξηγήσεις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας, ἐπὶ τοῦ σημείου τῆς μελλοντικῆς πολιτικῆς ἐπὶ τοῦ σίτου. Διότι ἂν συνεχισθῇ ἡ σημερινὴ πολιτικὴ συνυφασμένη μὲ τὴν προστασίαν καὶ τὴν συνδρομὴν τοῦ Προϋπολογισμοῦ ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει δὲν βλέπω κατὰ ποῖον λόγον θὰ εἶναι δυνατὸν ὅπως λέγῃ ὁ κ. Ὑπουργός, νὰ ἀποφύγωμεν εἰς τὸ μέλλον τὰς ἐπιβαρύνσεις αὐτάς. Ὅταν ἔθετον τὸ θέμα τῆς πολιτικῆς τῆς σιτικῆς, εἶχον ὑπ’ ὄψει μου καὶ τοῦτο, ὅτι ὑπάρχει ἀναμφιβόλως ἕνα εἶδος γενικωτέρας ἐπιβαρύνσεως τοῦ κόστους τῆς παραγωγῆς, τὸ ὁποῖον εἶναι τὸ ἐμπόδιον διὰ τὴν εἴσοδόν μας εἰς τὴν Εὐρωπαϊκὴν Ἕνωσιν. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον τὸ θέμα χρήζει μελέτης μεγαλυτέρας καὶ δὲν θὰ πρέπει ὁ κ. Ὑπουργὸς τὸ θέμα αὐτὸ νὰ τὸ παραμερίσῃ, ἀλλὰ πρέπει νὰ ἐπιδοθῇ εἰς τὴν μελέτην αὐτοῦ, διὰ νὰ ἴδωμεν ἐὰν θὰ τὸ συνεχίσῃ εἰς τὸ μέλλον μὲ τὴν σημερινὴν μορφήν, δηλαδὴ μὲ τὴν ἐπιδότησιν τοῦ Προϋπολογισμοῦ καὶ μὲ ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ὑφίστανται ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῆς χρησιμοποιήσεως τῆς βοηθείας. Διότι ἂν πρόκειται νὰ ἐξακολουθήσῃ αὐτὸ τὸ πρᾶγμα, πρέπει τότε νὰ συστήσητε καὶ εἰς τοὺς ἀξιοτίμους κυρίους συναδέλφους σας ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν καὶ ἐπὶ τοῦ Συντονισμοῦ, νὰ παύσουν τοῦ λοιποῦ νὰ ταράσσωνται καὶ νὰ μὴ ὑφίστανται τὰς δοκιμασίας τὰς ὁποίας σήμερον ὑφίστανται μὲ τὴν πρόγνωσιν ὅτι ἡ παραγωγὴ τοῦ σίτου πρόκειται ἐφέτος νὰ εἶναι καλυτέρα ἀπὸ οἱανδήποτε ἄλλην φοράν, διότι πρόκειται νὰ ἀποτελέσῃ τὸ γεγονὸς τοῦτο δι’ αὐτοὺς ἐφιάλτην.

§214ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Ταλιαδοῦρος, ἔχει τὸν λόγον.

§215Α. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ἐνόμισα, ὅτι εἶχον καθῆκον καὶ ὑποχρέωσιν, παρὰ τὸ γεγονός, ὅτι παρῆλθεν ἡ ὥρα καὶ πολλοὶ ἐκ τῶν κυρίων συναδέλφων ἀνέπτυξαν τὸ συζητούμενον θέμα, νὰ εἴπω καὶ ἐγὼ ὀλίγας λέξεις διὰ τὸ σιτικὸν πρόβλημα, ὄχι τόσον διὰ νὰ σχολιάσω τὰ μέτρα τῆς Κυβερνήσεως τὰ ὁποῖα, κατὰ τὴν γνώμην μας, ἱκανοποιοῦν τὸ 95% τῶν Ἑλλήνων σιτοπαραγωγῶν, καὶ ἀφήνουν μὲ ἔμμεσον προστασίαν μίαν κατηγορίαν παραγωγῶν ποὺ διαθέτουν ὡρισμένον ἀριθμὸν στρεμμάτων καὶ ἡ ὁποία κατηγορία ἐδῶ εἰς τὴν Ἑλλάδα εἶναι καὶ αὐτὴ ἀρκετὰ μεγάλη, ὅσον κυρίως, διότι ἔπρεπε νὰ μεταφέρω τὴν ἀγωνίαν τῶν σιτοπαραγωγῶν, διὰ τὴν μελλοντικὴν πολιτικὴν ἐπὶ τοῦ σίτου. Ἐπίσης, λαμβάνω τὸν λόγον διὰ νὰ ὁμιλήσω καὶ διὰ τὴν τιμὴν τοῦ σίτου τῆς ἐλευθέρας ἀγορᾶς καὶ συγκεντρώσεως, ποὺ διαμορφώνουν τὴν τιμὴν τοῦ ἄρτου. Κύριοι βουλευταί, εἶναι βέβαιον ἐκ τῶν στατιστικῶν ποὺ ἀνέγνωσαν οἱ προλαλήσαντες κύριοι συνάδελφοι, καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας καὶ ἐξ ὅσων ἐγὼ ἔχω ὑπ’ ὄψει μου, ὅτι προκύπτει σαφῶς, ὅτι ἡ παραγωγὴ σίτου ηὐξήθη εἰς τὴν χώραν μας, μάλιστα δὲ εἰς τὸ διάστημα τῆς τελευταίας 30ετίας ἐτριπλασιάσθη. Χαρακτηριστικὸν τῆς αὐξήσεως αὐτῆς ἀναφέρω συγκριτικῶς τὴν στρεμματικὴν ἀπόδοσιν. Τὸ ἔτος 1923 ἡ ἀπόδοσις σίτου κατὰ στρέμμα ἀνήρχετο εἰς 56 κιλά. Ἐὰν δὲ τὴν συγκρίνωμεν μὲ τὴν στρεμματικὴν ἀπόδοσιν τῶν ἐτῶν 1957–58, ἡ ὁποία ἀνέρχεται εἰς 140 κιλά κατὰ στρέμμα, θὰ πρέπει νὰ εἴμεθα ὑπερήφανοι διὰ τὴν αὔξησιν αὐτὴν τῆς παραγωγῆς. Δὲν ἐξετάζω οὔτε εἰσέρχομαι εἰς τὰ αἴτια ποὺ ἐπροκάλεσαν τὴν αὔξησιν αὐτὴν τῆς παραγωγῆς. Γεννᾶται, ὅμως, τὸ ἀγωνιῶδες ἐρώτημα εἰς τὸν παραγωγόν μας, μὲ τὴν αὔξησιν αὐτὴν τί θὰ γίνῃ; Δι’ αὐτό, κύριοι βουλευταί, διαφαίνεται ἡ ἀνάγκη τοῦ περιορισμοῦ τῶν στρεμματικῶν ἐκτάσεων. Αὐτὸς εἶναι καὶ ὁ λόγος ποὺ ἐγὼ κατέθεσα τὴν ἐπερώτησίν μου. Ὁ κ. Ὑπουργὸς μᾶς εἶπεν, ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας ἔχει ὑπ’ ὄψει του νὰ ἀντικαταστήσῃ ὡρισμένας ἐκτάσεις καλλιεργουμένας μέχρι τοῦδε διὰ σίτου μὲ κτηνοτροφικὰ φυτὰ τὰ ὁποῖα θὰ συντελέσουν ἀφ’ ἑνὸς εἰς τὴν αὔξησιν τῆς κτηνοτροφίας καὶ ἀφ’ ἑτέρου εἰς τὴν ἐναλλαγὴν τῆς παραγωγῆς. Χαίρω, διότι ἀκούω νὰ τίθεται μία νέα γραμμή. Παρακαλῶ, ὅμως, τὸν κ. Ὑπουργόν, νὰ μελετήσῃ τὰ μέτρα ποὺ θὰ θέσῃ εἰς ἐφαρμογήν, ἀλλὰ πρὸς Θεοῦ νὰ μὴ μεταβάλῃ τὸ σύστημα ποὺ ἀκολουθεῖται ἀπὸ τριακονταετίας ἀποτόμως. Ἄς καταρτίσωμεν ἕνα σχέδιον πενταετὲς εἴτε ἑπταετές. Πάντως, τονίζω, ὅτι τὸ πρόβλημα αὐτὸ εἶναι φλέγον καὶ ἀπασχολεῖ σήμερον περισσότερον τοὺς σιτοπαραγωγούς μας καὶ ἀπὸ αὐτὰ ταῦτα τὰ μέτρα προστασίας. Κύριοι βουλευταί, εἶμαι ἠναγκασμένος νὰ εἴπω καὶ ὀλίγα τινὰ περὶ τῆς ἐφετεινῆς συγκεντρώσεως. Διὰ νὰ εἴμεθα ἀντικειμενικοὶ εἰς τὰς κρίσεις μας, πρέπει νὰ κυττάξωμεν καὶ νὰ διαπιστώσωμεν τί συνέβη κατὰ τὴν περυσινὴν ἐσοδείαν. Καὶ πέρυσι εἴχομεν μεμψιμοιρίας εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν καὶ ἠκούσαμεν διαμαρτυρίας ὅτι τὰ μέτρα ποὺ ἐξηγγέλθησαν δὲν ἦσαν ἱκανοποιητικὰ διὰ τοὺς σιτοπαραγωγούς. Σήμερον ἔχομεν διαμαρτυρίας, διότι δὲν προστατεύονται οἱ παραγωγοὶ καλλιεργηταὶ ἄνω τῶν 60 στρεμμάτων. Κύριοι συνάδελφοι, ἀπὸ τὴν πεῖραν τῶν συζητήσεων μιᾶς δωδεκαετίας διεπίστωσα ὅτι οἱ ἀντιπολιτευόμενοι συνάδελφοι, σταθερῶς κατηγοροῦν τὴν Κυβέρνησιν, διότι περιελάμβανεν εἰς τὴν προστασίαν τοὺς μεγάλους παραγωγοὺς καὶ τοὺς παραγωγοὺς ἁλωνιστικῶν συγκροτημάτων, ὁ σῖτος τῶν ὁποίων ἀνέρχεται εἰς τὸ ποσὸν τῶν 100 χιλιάδων τόννων περίπου. Κύριοι βουλευταί, θὰ ἔλεγον ὅτι ἡ ποσότης τοῦ σίτου αὐτοῦ ἐπηρεάζει τὴν τιμὴν τοῦ ἄρτου, διότι ρίπτεται εἰς τὴν ἐλευθέραν ἀγοράν. Ἐν πάσῃ, ὅμως, περιπτώσει, τότε ποὺ ἐκάμαμε τὴν γενικὴν προστασίαν διὰ τῆς καθολικῆς συγκεντρώσεως ἡ συνολικὴ ἀπόδοσις τῆς παραγωγῆς δὲν ὑπερέβαινε τὸ 1 ἑκατομμύριον ὀκάδες. Σήμερον, μὲ τὴν ηὐξημένην παραγωγὴν σίτου τὸ πρᾶγμα εἶναι διάφορον καὶ δύσκολον. Δὲν δυνάμεθα νὰ αὐξήσωμεν τὴν τιμὴν τοῦ σίτου συγκεντρώσεως πέραν ὡρισμένων ὁρίων, διότι αὐξάνει ἀμέσως καὶ ἡ τιμὴ τοῦ ἄρτου. Τὸ θέμα, δηλαδή, τῆς τιμῆς τοῦ σίτου δὲν δύναται, κύριοι συνάδελφοι νὰ ἐξετασθῇ ποτὲ αὐτοτελῶς καὶ μονομερῶς. Τὸ θέμα τῆς τιμῆς τοῦ σίτου θὰ ἐξετασθῇ μὲ τὴν ἐπίπτωσιν ποὺ θὰ ἔχῃ ἐπὶ τῆς τιμῆς τοῦ ἄρτου. Λύσις μαγικὴ δυνάμει τῆς ὁποίας ἄνευ ἐπιβαρύνσεως τοῦ Προϋπολογισμοῦ θὰ ἔχωμεν αὔξησιν τῆς τιμῆς τοῦ σίτου συγκεντρώσεως καὶ μειωμένη τιμὴ ἄρτου δὲν θὰ ὑπάρχῃ. Προεβλήθη τὸ ἐπιχείρημα πῶς συνέβη τοῦτο προπολεμικῶς. Προπολεμικῶς, κύριοι συνάδελφοι, ἦτο εὐχερές, διότι ἡ παραγωγή μας δὲν ὑπερέβαινε τοὺς 950 χιλ. τόννους. Αὐτὸ θὰ εἴπῃ ὅτι εἴχομεν εἰσαγωγὴν ξενικοῦ σίτου μὲ τὴν τιμὴν τῶν 5,37 δραχ. ποὺ μᾶς ἔρριπτε τὸ μέσον κόστος τιμῆς σίτου τῶν 8 δραχμῶν ποὺ παρήγαγε τὸν ἄρτον. Οὕτω παρατηροῦμεν ὅτι ἡ τιμὴ τοῦ ἄρτου τὸ 1938 ἐμφανίζεται ὡς ἑξῆς: Ἄρτος λευκὸς 9 δραχ. τὴν ὀκᾶν καὶ πιτυροῦχος 8 δραχ. κατ’ ὀκᾶν. Περαιτέρω, σήμερον λέγεται ὅτι ἐκ τῆς συγκεντρώσεως τὸ Κράτος ὄχι μόνον δὲν ζημιώνει, ἀλλὰ κερδίζει. Λησμονοῦν οἱ ὑποστηρίζοντες τὴν ἄποψιν αὐτήν, ὅτι σήμερον δὲν ὑπάρχουν τὰ περιθώρια προσμίξεως ξενικοῦ σίτου ποὺ μᾶς ρίπτει τὴν μέσην τιμὴν κόστους τοῦ σίτου καὶ κατ’ ἀναλογίαν τοῦ ἄρτου.

§216Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Κύριε συνάδελφε, εἶναι βασικῶς ὀρθὸς ὁ ὑπολογισμὸς ποὺ κάμνετε. Πράγματι ἐφ’ ὅσον περιορίζεται ἡ ποσότης τοῦ εἰσαγομένου σίτου, εἶναι δυσχερὲς νὰ ἐπιτύχῃ κανεὶς τιμὴν ἄρτου, ἡ ὁποία θὰ εὐθυγραμμίζεται μὲ τὴν τιμὴν τοῦ ξενικοῦ σίτου. Σήμερον ἡ τιμὴ τοῦ ξενικοῦ σίτου δὲν ἀφίσταται πολὺ τῆς τιμῆς τοῦ ἐγχωρίου σίτου. Ἀλλὰ ὑποστηρίζετε σοβαρῶς ὅτι δὲν ὑπάρχουν τεράστια περιθώρια οἰκονομιῶν; Δὲν ἠμποροῦν νὰ ἐπέλθουν οἰκονομίαι διὰ μιᾶς ἐκλογικεύσεως τῆς διαχειρίσεως τοῦ σίτου καὶ διὰ τοῦ συγχρονισμοῦ τῶν ἐγκαταστάσεων τῶν ἀρτοποιείων; Διατὶ οἱ ἑκάστοτε Ὑπουργοὶ Ἐμπορίου, ἀρνεῖσθε νὰ καταθέσητε εἰς τὸ Σῶμα πλήρη τὰ στοιχεῖα τῶν περιθωρίων αὐτῶν, ὥστε νὰ πληροφορηθῇ ὁ λαὸς ἀπὸ τὰ ἐπίσημα στοιχεῖα, ὅτι δὲν κερδίζει τὸ Κράτος τίποτε, ὥστε νὰ λείψῃ ἡ πλάνη ἡ ὁποία ἠμπορεῖ νὰ καλλιεργεῖται;

§217Α. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ὅπως εἶπον ἐν ἀρχῇ, τῆς ὁμιλίας μου, θὰ ὁμιλήσω ἀκριβῶς περὶ ὅλων τῶν ἐξόδων ποὺ ἐπιβαρύνουν μίαν ὀκᾶν σίτου συγκεντρώσεως, μέχρις ὅτου γίνῃ μία ὀκᾶ ἄρτου. Ἐκεῖνο ποὺ ἤθελον νὰ τονίσω καὶ νὰ διαλύσω μίαν πλάνην, εἶναι ὅτι τὸ Κράτος ἐκ τῆς ἐν γένει διαχειρίσεως τοῦ σίτου δὲν ὠφελεῖται. Ἴσως νὰ ὠφελοῦνται ἄλλοι μεσάζοντες, τρίτοι. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἐκεῖνο ποὺ δύναμαι νὰ σᾶς διαβεβαιώσω, διότι κατὰ τὸ παρελθόν, πρὸ 3ετίας, εἶχον χειρισθῆ τὸ θέμα ὡς ὑπεύθυνος Ὑπουργὸς Ἐμπορίου, δὲν ἐπῆλθε καμμία ὠφέλεια ἐκ τῆς ὅλης διαχειρίσεως τοῦ σίτου εἰς τὸ Κράτος. Τὸ 1956 δὲν εἴχομεν ζημίαν. Τὸ 1957 ὑπῆρξε θετικὴ ζημία εἰς τὸν Προϋπολογισμὸν 150 ἑκατομ. δραχμῶν ἐκ τῆς ὅλης αὐτῆς ὑποθέσεως καὶ ἐφέτος θὰ ὑπάρξῃ ζημία τοῦ Προϋπολογισμοῦ 200 ἑκατομμυρίων. Ἀλλὰ καὶ μὲ τὴν 20λεπτον αὔξησιν τοῦ ἄρτου, κατ’ ὀκᾶν, θὰ ἔχωμεν ἐπιβάρυνσιν τοῦ Προϋπολογισμοῦ 150 ἑκατομμύρια. Πρέπει νὰ γνωρίζῃ ὁ Ἑλληνικὸς λαός, ὅτι ἐκτὸς τῶν 150 ἑκατομμυρίων καὶ ἕτερα 500 ἑκατομμύρια ἐπιβαρύνεται ἡ κατανάλωσις, χάριν τῆς ἀσκουμένης προστασίας ὑπὲρ τῶν σιτοπαραγωγῶν. Οἱ ἀριθμοὶ αὐτοὶ εἶναι ἀκριβεῖς καὶ δὲν ἠμπορεῖ κανεὶς νὰ τοὺς ἀμφισβητήσῃ. Μὲ αὐτὸ δὲν θέλω νὰ εἴπω ὅτι προστατεύεται ἀποτελεσματικῶς ὁ Ἕλλην σιτοπαραγωγός.

§218Π. ΓΥΙΟΚΑΣ. Τὰ 150 ἑκατομμύρια τῶν λιπασμάτων;

§219Α. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ. Ὅλα αὐτά. Μὲ τὴν γενομένην τὸ 1953 ἀναπροσαρμογὴν ἐπροστατεύθησαν ὅλοι οἱ παραγωγοί, οἱ ἔχοντες ἐξαγώγιμα προϊόντα, οἱ ὁποῖοι οὐσιαστικῶς ἐπριμοδοτήθησαν μὲ 100%, ἐνῷ οἱ παραγωγοὶ οἱ ἔχοντες προϊόντα ἐσωτερικῆς καταναλώσεως δὲν ὠφελήθησαν. Ἀτυχῶς, τὸ σχέδιον νὰ κρατηθοῦν αἱ τιμαὶ τῶν προϊόντων ἐσωτερικῆς καταναλώσεως εἰς τὰ χαμηλὰ ἐπίπεδα, λέγω ἀτυχῶς, διότι καὶ ὁ σῖτος ἦτο μέσα εἰς αὐτὰ τὰ προϊόντα, καὶ ὁ σῖτος εἶναι προϊὸν ἐσωτερικῆς καταναλώσεως. Δὲν πρέπει ὅμως νὰ διαλανθάνῃ τῆς προσοχῆς μας τὸ γεγονὸς ὅτι παρ’ ὅλα, ὅτι ὁ σῖτος μὲ τὴν ἀναπροσαρμογὴν ἡ ὁποία ἐγένετο ἐκτιμήθη ὡς προϊὸν ἐσωτερικῆς καταναλώσεως, ἀπὸ τὸ 1953 καὶ ἐγένετο ἡ ἀναπροσαρμογὴ μέχρι σήμερον μὲ τοὺς ἀγῶνας τῶν σιτοπαραγωγῶν καὶ ὀφείλω νὰ εἴπω καὶ μὲ τὴν συμπάθειαν τῶν ἑκάστοτε κυβερνήσεων καὶ δὴ τῆς κυβερνήσεως Καραμανλῆ, ἡ ὁποία ὑποχρεοῦται νὰ ἐξετάζῃ τὸ θέμα ὄχι μόνον τῆς προστασίας τῶν σιτοπαραγωγῶν ἀλλὰ καὶ τὸ θέμα «ἄρτος», κρατεῖται εἰς κάποιαν τιμὴν ἱκανοποιητικήν. Ἡ κυβέρνησις ἡ ὁποία ἔχει τὴν εὐθύνην τῆς ἐν γένει οἰκονομικῆς πολιτικῆς ἐκτιμᾷ καὶ πρέπει νὰ ἐκτιμᾷ μέχρι ποίου σημείου πρέπει νὰ φθάσῃ ἡ προστασία τῶν σιτοπαραγωγῶν ἐν συνδυασμῷ πάντοτε μὲ τὴν τιμὴν τοῦ ἄρτου καὶ μὲ τὴν ἐπίπτωσιν ποὺ θὰ ἔχῃ ἐπὶ τοῦ τιμαρίθμου ἡ αὔξησις τῆς τιμῆς τοῦ ἄρτου. Καὶ ἐκεῖ ἀκριβῶς ἔγκειται τὸ δύσκολον τοῦ προβλήματος. Ἐὰν δὲν ὑπῆρχεν αὐτὸ τὸ πρόβλημα, τότε θὰ ἦτο ἁπλούστατον. Σᾶς εἶπον ὅτι προπολεμικῶς τὸ πρόβλημα καθίστατο ἁπλούστερον διότι, εἴχομεν τὴν εὐχέρειαν τῆς προσμίξεως μὲ σῖτον τοῦ ἐξωτερικοῦ, ὁ ὁποῖος ἦτο εἰς χαμηλὴν τιμὴν καὶ εἴχομεν μέσην τιμὴν σίτου χαμηλοτέραν τῆς τιμῆς συγκεντρώσεως, ἐνῷ τώρα δὲν δυνάμεθα νὰ κάμωμεν πρόσμιξιν μὲ σῖτον ἐξωτερικοῦ καὶ νὰ μειώσωμεν τὴν τιμήν, διότι ἔχομεν ηὐξημένην παραγωγήν. Αὐτό, λοιπόν, εἶναι τὸ πρόβλημα, τὸ ὁποῖον μᾶς γεννᾷ τὴν σκέψιν ἐὰν εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχωμεν οἰκονομίαν εἰς τὸ δεύτερον θέμα ποὺ ὀνομάζεται «ἄρτος» καὶ νὰ συμπιέσωμεν τὰ ἔξοδα τοῦ ἄρτου, οὕτως ὥστε νὰ ἐπωφεληθῇ ἡ κατανάλωσις ἢ οἱ παραγωγοί. Διότι εἶναι μία πολιτικὴ τὸ νὰ ἐπωφεληθῇ ἔστω ἡ κατανάλωσις καὶ νὰ μὴ αὐξήσωμεν τὴν τιμὴν τῆς συγκεντρώσεως, ὅπως, ἐπίσης, εἶναι πολιτικὴ τὴν διαφορὰν αὐτήν, ἐὰν ὑπάρχῃ, νὰ τὴν ὠφεληθοῦν οἱ παραγωγοί. Καὶ αὐτὸ ἐγὼ προσωπικῶς θὰ ἐπρότεινον, νὰ προτιμηθοῦν οἱ σιτοπαραγωγοὶ καὶ νὰ κρατηθῇ ὁ ἄρτος εἰς αὐτὰ τὰ ἐπίπεδα. Ἀλλὰ εἶναι ἀπαράδεκτον ἐὰν ὑπάρχῃ περιθώριον οἱ μὲν παραγωγοὶ χάριν τοῦ ἄρτου, χάριν τῆς τιμῆς τοῦ ἄρτου νὰ καλοῦνται εἰς θυσίας καὶ νὰ καλοῦνται νὰ δεχθοῦν χαμηλοτέρας τιμάς, ἡ δὲ κατανάλωσις πρέπει νὰ πληρώνῃ μεγαλυτέραν τιμὴν ἀπὸ ἐκείνην, ποὺ θὰ ἠδύνατο νὰ πληρώσῃ ἐὰν ἐγένετο μία συμπίεσις εἰς τὸ κονδύλιον αὐτό.

§220ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ὑπάρχει καὶ ἡ λύσις τοῦ ἡμερομισθίου...

§221Α. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, πρὶν ἢ εἰσέλθω εἰς τὸ θέμα αὐτό, τὸ ὁποῖον νομίζω δὲν ἐθίγη ἀπὸ τοὺς προλαλήσαντας συναδέλφους, ἐκτὸς ἀπὸ τὸν κ. Μπαλτατζῆν, ἀλλὰ νομίζω μόνον εἰς δύο σημεῖα, νομίζω ἔχω ὑποχρέωσιν νὰ σᾶς ὁμιλήσω περὶ τῆς τιμῆς τοῦ σίτου συγκεντρώσεως, δηλ. τῆς ἐφετεινῆς. Δὲν θὰ ὑπεισέλθω εἰς λεπτομερείας, διότι εἶναι γνωσταί: θὰ σᾶς ὁμιλήσω διὰ τὴν αὔξησιν τῆς τιμῆς τοῦ σίτου ἐν σχέσει μὲ τὸν τιμάριθμον καὶ ἐν σχέσει μὲ τὰ προϊόντα ἐκεῖνα τὰ γεωργικὰ ἢ βιομηχανικὰ τὰ ὁποῖα ἀγοράζουν οἱ παραγωγοὶ καὶ ἐν σχέσει μὲ τοὺς δείκτας τιμαρίθμου τῶν γεωργικῶν προϊόντων ποὺ ἀπολαύει ὁ γεωργὸς διὰ τὰ εἰσοδήματά του. Ἐὰν λάβωμεν ὑπ’ ὄψιν μας τὸ 1952, διότι τὸ 1953 ἀρχίζει ὁ σταθμὸς τῆς ἀναπροσαρμογῆς, τὸ 1952 ὡς μέση τιμὴ σίτου, συγκεντρώσεως — ὁμιλῶ πάντοτε διὰ σῖτον συγκεντρώσεως καὶ ὄχι διὰ σῖτον ἐλευθέρας ἀγορᾶς, διότι τὴν συγκρίνω μὲ τὴν προπολεμικὴν προστασίαν τὴν ὁποίαν ἔκαμνε τὸ κράτος. Ἐὰν λάβωμεν λοιπόν, ὑπ’ ὄψιν μας τὸ 1952, ἡ μέση τιμὴ συγκεντρώσεως εἶναι 2,84 κατ’ ὀκᾶν καὶ τὸ 1957 ἡ μέση τιμὴ συγκεντρώσεως εἶναι 4,12. Ἔχομεν αὔξησιν τῆς τιμῆς τοῦ σίτου κατὰ 44% ἔναντι αὐξήσεως τιμαρίθμου μεταξὺ 1952–58 τῶν ἀπολαμβανομένων ὑπὸ τῶν γεωργῶν τιμὴν τῶν γεωργικῶν προϊόντων 39,2% καὶ ἔναντι καταβαλλομένων ὑπὸ τῶν γεωργῶν τιμῶν γεωργικῶν εἰδῶν καταναλώσεως καὶ βιομηχανικῶν εἰδῶν γεωργικῆς καταναλώσεως 27,6%. Ἔχομεν, ἐπαναλαμβάνω, αὔξησιν τῆς τιμῆς τοῦ σίτου κατὰ 44%. Συνεπῶς, ἔχομεν βελτίωσιν ἀπὸ τὸ 1952 τῆς θέσεως τῶν γεωργῶν, βελτίωσιν τῆς τιμῆς τοῦ σίτου. Ἐὰν δὲ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν ἡ ἀνωτέρα ἐφετεινὴ τιμὴ τοῦ σίτου συγκεντρώσεως, τότε ἐν σχέσει μὲ τὸ 1952 ἔχομεν 62% αὔξησιν τῆς τιμῆς τοῦ σίτου συγκεντρώσεως. Μὲ αὐτὰ ὅμως καὶ μὲ τὸ 62% καὶ μὲ τὸ 44% αὔξησιν, — τὸ ὁποῖον 62% εἶναι θεωρητικόν, διότι δὲν θὰ εἶναι ὅλη ἡ ποσότης μὲ προνομιακὴν τιμήν, 4,60. — Ἐὰν κάμωμεν ὑπολογισμὸν μὲ τὸν τιμάριθμον τῶν μηνῶν Ἀπριλίου–Μαΐου (τιμάριθμον πάντοτε τῆς Α.Τ.Ε.), ὁ ὁποῖος εἶναι 58,52 — ἢ πιὸ ἁπλᾶ, καίτοι δὲν ἐκφράζεται ἐπακριβῶς — 582 — φορές, εἰς τὸ σιτάρι, μὲ 476 φορὲς καὶ μὲ τὴν προνομιακὴν τιμὴν τοῦ 1958, δηλαδή, 4,60 καὶ πάλιν ἔχομεν τὸν ἀριθμὸν 53,20 ἔναντι 58,52 τοῦ τιμαρίθμου. Ἀπὸ τὸ 1952–58 ἐπετελέσαμεν μίαν πρόοδον. Ἔχομεν 44% μέσην αὔξησιν τῆς τιμῆς τοῦ σίτου συγκεντρώσεως, δὲν ἐφθάσαμεν, ὅμως, καὶ μὲ αὐτὰς τὰς τιμὰς ἀκόμη εἰς τὸ ὕψος τοῦ τιμαρίθμου ὡς σᾶς εἶπον. Εἴμεθα δυστυχῶς πάρα κάτω.

§222Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Ἐγὼ εἶπον, ὅτι δίδομεν τιμὰς χαμηλοτέρας τῶν τιμῶν τοῦ 1957. Αἱ τιμαὶ ποὺ ἐδόθησαν κατὰ τὸ 1957 εἰς τοὺς σιτοπαραγωγοὺς εἶναι χαμηλότεραι ἀπὸ τὰς τιμὰς τοῦ 1956.

§223Α. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ. Αἱ αὐταὶ ἦσαν.

§224Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Ἦσαν 4,20 καὶ 4,16, ἡ μέση δὲ τιμὴ προσμίξεως τοῦ σίτου τῆς συγκεντρώσεως εἰς τὴν ἐλευθέραν ἀγορὰν ἦτο 3,94 τὸ 1950 καὶ 3,84 τὸ 1957.

§225Α. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, ἡμεῖς ἐρχόμεθα νὰ συγκρίνωμεν τὰς τιμὰς τοῦ 1958 τῆς συγκεντρώσεως.

§226ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Δὲν εἴμεθα ὅλοι, ὅμως, σύμφωνοι εἰς τὰ νούμερα.

§227Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Αἱ τιμαὶ τῆς ἐφετεινῆς συγκεντρώσεως εἶναι χαμηλότεραι ἀπὸ τῆς περισυνῆς κατὰ μέσον ὅρον.

§228Α. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ. Δὲν τὸ ἠξεύρομεν αὐτό. Δὲν ἠξεύρομεν τί τιμαὶ θὰ διαμορφωθοῦν εἰς τὴν ἐλευθέραν ἀγοράν.

§229Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Σᾶς λέγω, ὅτι αἱ τιμαὶ τοῦ 1957 ἦσαν χαμηλότεραι ἐν σχέσει μὲ τὰς τιμὰς τοῦ 1956. Δηλαδὴ πᾶμε διαρκῶς πρὸς τὰ κάτω.

§230Α. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ. Ἔχετε λάθος εἰς αὐτό.

§231Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Θὰ φθάσωμεν καὶ εἰς τὸ 1957. Αὐταὶ εἶναι αἱ τιμαὶ τῆς συγκεντρώσεως. Ποῖαι, ὅμως, εἶναι αἱ τιμαὶ εἰς τὸ σύνολον ποὺ ἀπήλαυσαν οἱ παραγωγοί; Θὰ λάβωμεν ὑπ’ ὄψιν τὰς τιμὰς τῆς συγκεντρώσεως καὶ τὰς τιμὰς τῆς ἐλευθέρας ἀγορᾶς. Ὁ μέσος ὅρος τὸν ὁποῖον δὲν βλέπω νὰ βγάζετε σεῖς, εἶναι τὸ 1956, 3,44 καὶ τὸ 1957 εἶναι 3,84. Ἐάν, λοιπόν, πρόκειται νὰ παραλληλίσωμεν τὸ τί γίνεται σήμερον μὲ τὸ τί ἔγινε τὸ 1957, τὸ 56 καὶ τὸ 52 θὰ πρέπει νὰ λάβωμεν ὑπ’ ὄψιν ὅτι τὸ 1952 ἔγινε καθολικὴ συγκέντρωσις καὶ ὅτι ἡ τιμὴ ἡ ὁποία διεμορφώθη εἰς τὴν ἐλευθέραν ἀγορὰν ἦτο χαμηλοτέρα. Ἐὰν συγκρίνωμεν τὰς τιμὰς τοῦ 1957 μὲ τὰς τιμὰς τοῦ 1952, δὲν θὰ πᾶμε εἰς τὸ 4,16 ἀλλὰ εἰς τὸ 3,84.

§232Α. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, κάνετε λάθος. Τὸ 4,16 εἶναι ἡ μέση τιμὴ συγκεντρώσεως. Ὅλα αὐτὰ τὰ νούμερα τὰ ὁποῖα σᾶς ἔδωσα ἐξάγονται μὲ βάσιν τὰς τιμὰς συγκεντρώσεως κατὰ τὰ παρελθόντα ἔτη μέχρι σήμερον καὶ οὕτω βλέπομεν σήμερον νὰ φθάνωμεν εἰς τὸν ἀριθμὸν 65 ποὺ σημαίνει ὅτι ἡ τιμὴ τῆς συγκεντρώσεως ἔγινε 62% παραπάνω ἐν σχέσει μὲ τὸ 1952.

§233Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Κύριε συνάδελφε, θὰ πρέπει διὰ νὰ βλέπωμεν σωστοὺς ἀριθμοὺς νὰ πάρωμεν τὸν μέσον ὅρον συγκεντρώσεως.

§234Α. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ἡ ἄποψις τοῦ κ. συναδέλφου δὲν εἶναι ὀρθή, διότι πέρισυ εἴχομεν συγκέντρωσιν 500.000 τόννων καὶ ἐφέτος ὑπολογίζομεν ὅτι θὰ φθάσωμεν τὴν περισυνὴν συγκέντρωσιν. Κύριοι βουλευταί, μὲ παραγωγὴν σίτου δεδομένην 1.600.000 τόννων, συγκεντρώσαμεν 500.000 τόννους. Συνεπῶς, συγκεντρώσαμεν τὸ 30% τῆς παραγωγῆς. Σήμερον δὲ θὰ φθάσωμεν ἀσφαλῶς, τὴν περισυνὴν συγκέντρωσιν. Δηλαδή, θὰ φθάσωμεν τὸ 30% τῆς παραγωγῆς. Ἀπὸ τὸν πίνακα τὸν ὁποῖον ἔχω εἰς χεῖρας μου ἀπὸ τὸ 1946 μέχρι σήμερον, προκύπτουν τὰ ἑξῆς: «.......... (ἀναγινώσκει) ..........». Συνεπῶς, φθάνομεν σήμερον νὰ δίδωμεν προστασίαν ἐπὶ τῶν 30% τῆς παραγωγῆς. Κύριοι βουλευταί, μία συγκέντρωσις διὰ νὰ εἶναι ἐπιτυχής, πρέπει νὰ ὑπολογισθῇ πρῶτον, ποία ποσότης πρέπει νὰ ἔλθῃ εἰς τὰς ἀποθήκας. Εἴδομεν πέρισυ ὅτι ἦλθαν εἰς τὰς ἀποθήκας 500.000 τόννοι. Καὶ μὲ τιμὴν συγκεντρώσεως 4,12. Ἐὰν κατορθώσωμεν τὴν τιμὴν τῆς ἐλευθέρας ἀγορᾶς νὰ τὴν σταματήσωμεν εἰς τὴν τιμὴν τῆς συγκεντρώσεως, τότε θὰ εἴπωμεν ὅτι ἐπιτυγχάνομεν τὸ 100%.

§235Θ. ΔΟΔΟΠΟΥΛΟΣ. Ὑπάρχει περίπτωσις νὰ ἔφθασε ἡ τιμὴ τῆς ἐλευθέρας ἀγορᾶς σίτου τὴν τιμὴν ἀσφαλείας;

§236Α. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ. Ὄχι, τὸ ⅓ περίπου ὁδηγεῖται εἰς τὴν συγκέντρωσιν καὶ ἕνας ἄλλος μεγάλος ὄγκος πηγαίνει εἰς τὴν ἐλευθέραν ἀγοράν.

§237Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Μήπως ἔχετε τὰ πλεονάσματα ποὺ μένουν νὰ μᾶς εἴπητε;

§238Α. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ. Τὸ 1952 συνεκεντρώθησαν 150.000 τόννοι ἐπὶ παραγωγῆς ἑνὸς ἑκατομμυρίου πεντήκοντα τόννων. Συνεπῶς, ἐὰν ἀφαιρέσωμεν τοὺς 150.000 τόννους ἀπὸ τὸ ἕνα ἑκατομμύριον μένουν 900.000 τόννοι. Νομίζω ὅτι θὰ ἠδύνασθε τότε νὰ κάνετε συγκέντρωσιν 300.000 τόννων. Σήμερον δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ προστατεύσωμεν 700.000 τόννους ἀποτελεσματικῶς.

§239Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Κύριε συνάδελφε, ἀναφέρεσθε διαρκῶς εἰς τὸ 1952, ἤτοι εἰς τὸ ἔτος τῆς ὑπουργίας μου, μὲ τὴν πρόθεσιν νὰ κάμητε κριτικὴν τῆς τότε ἐνεργηθείσης σιτοσυγκεντρώσεως. Ὑπῆρξεν ἀτυχὴς ἡ ἔμπνευσίς σας. Πρῶτον θὰ ἔπρεπε νὰ δώσητε τὰ ποσοστὰ συγκεντρωθείσης ποσότητος σίτου κατ’ ἔτος, ὄχι ἐπὶ τοῦ συνόλου τῆς σιτοπαραγωγῆς, ἀλλὰ ἐπὶ τοῦ διαθεσίμου πλεονάσματος πρὸς πώλησιν καὶ παράδοσιν ποσότητος τοῦ σίτου. Διότι αὐτοὶ οἱ ἀριθμοὶ ἔχουν σημασίαν, διότι εἶναι φανερὸν ὅτι αὐτὰ καὶ μόνον τὰ ποσοστὰ καὶ ὄχι αὐτὰ ποὺ ἀνεγνώσατε προσδιορίζουν τὸ ὕψος τῆς πραγματικῆς προστασίας. Καὶ αὐτοὺς τοὺς ἀριθμοὺς πρέπει νὰ δώσητε. Καὶ δεύτερον: Ἡ εἰδική μας συγκέντρωσις τὸ 1952 ἀπέδωσεν 165.000 τόννους ἐπὶ πλεονάσματος 200.000 τόννων, ἐσοδείας 1.050.000 τόννων μεῖον 850.000 τόννους δι’ αὐτοκατανάλωσιν. Καὶ διὰ τοὺς ὑπολοίπους 35.000 τόννους, ἐπεφυλάξαμεν τιμὰς ἐλευθέρας ἀγορᾶς ἐγγυτάτας τῆς τιμῆς ἀσφαλείας. Ἄρα ὑπῆρξεν ἐξόχως ἐπιτυχής, ἐνῷ ἡ συγκέντρωσις τοῦ 1957 καὶ ἔτι μᾶλλον τοῦ 1958 εἶναι ἀποτυχημένη, ἐφ’ ὅσον σημαντικὸν ποσοστὸν τοῦ πλεονάσματος τῆς παραγωγῆς ἐξωθήθη πρὸς τὴν ἐλευθέραν ἀγοράν, ὅπου τὸ ἀνέμενον τιμαὶ ἐξευτελιστικαί. Συνεπῶς, φρόνιμον εἶναι νὰ μὴ κάμετε αὐτὰς τὰς συγκρίσεις.

§240Η. ΣΚΥΛΛΑΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἐπερώτησις ἡ ὁποία συζητεῖται ἀφορᾷ τὴν σημερινὴν Κυβέρνησιν ἢ μήπως ἀφορᾷ τὴν Κυβέρνησιν τοῦ Πλαστήρα; (Εἰς τὸ σημεῖον αὐτό, τὴν προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Βʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Ι. Κοντοβράκης).

§241Π. ΓΥΙΟΚΑΣ. Νομίζω, ὅτι ὅταν ὁμιλῶμεν περὶ προστασίας τῶν σιτοπαραγωγῶν δὲν ἐννοοῦμεν τοὺς μεγαλοτσιφλικούχους, ἀλλὰ τοὺς μικροὺς παραγωγούς, διὰ νὰ μὴ πίπτουν οὗτοι εἰς τοὺς ὄνυχας τῶν τοκογλύφων. Ἀλλὰ βλέπω μετὰ λύπης μου, ὅτι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἐκόπτοντο τότε δῆθεν ὑπὲρ τῶν μικροπαραγωγῶν, τῶν 20–30 στρεμμάτων, κόπτονται σήμερον ὑπὲρ τῶν μεγαλοκτηματιῶν.

§242Α. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ. Εἶμαι ὑποχρεωμένος, κύριοι βουλευταί, προτοῦ συνεχίσω νὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ἀλλαμανῆν ὅπως δεχθῇ τὴν διαβεβαίωσιν ὅτι δὲν εἶχον πρόθεσιν νὰ θίξω τὴν συγκέντρωσιν σίτου 1952, ἀλλὰ ἐπεκαλέσθην τὴν περίοδον ἐκείνην, διότι ἔλαβον τὰ σχετικὰ νούμερα ἀπὸ τὴν συγκέντρωσιν αὐτήν, ἐπειδὴ κατὰ τὸ 1953 ἐγένετο ἡ ἀναπροσαρμογή.

§243Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Δέχομαι τὴν διαβεβαίωσιν καὶ σᾶς εὐχαριστῶ, ἀλλὰ ἔπρεπε ν’ ἀπαντήσω.

§244Α. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ. Νομίζω, λοιπόν, κ. συνάδελφοι, ὅτι πρόκειται πράγματι περὶ κυβερνητικοῦ ἄθλου, ἡ συγκέντρωσις τῶν 500.000 τόννων. Καὶ ἡ Κυβέρνησις ἐφέτος ὀρθῶς ἔπραξε καὶ ἐπροστάτευσε κυρίως τοὺς μικροὺς παραγωγούς οἱ ὁποῖοι καὶ ἀποτελοῦν τὸ 98%, ἀφήσασα ὄχι ἀπροστατεύτους, ἀλλ’ ἐν πάσῃ περιπτώσει ἀκαλύπτους τοὺς παραγωγοὺς ἐκείνους, τοὺς ἐκπροσωποῦντας μόνον τὸ 2%. Καὶ θὰ διετύπωνα μίαν παράκλησιν πρὸς τὴν Κυβέρνησιν, διότι καὶ εἰς τὸ παρελθὸν ἐλήφθη ἡ σχετικὴ μέριμνα διὰ τοὺς παραγωγοὺς Μαγνησίας τοὺς ἔχοντας μονοκαλλιέργειαν καὶ κλῆρον ἄνω τῶν 80 στρεμμάτων, καὶ οἱ ὁποῖοι δὲν δύνανται νὰ καλλιεργήσουν ἄλλο προϊόν. Θὰ παρεκάλουν ἐπαναλαμβάνω τὴν Κυβέρνησιν, ἐὰν ὑπάρχουν βεβαίως περιθώρια προστασίας νὰ ἐξετάσῃ εὐμενῶς καὶ τὴν περίπτωσιν αὐτήν.

§245Γ. ΚΑΚΑΓΙΑΝΝΗΣ. Κύριε συνάδελφε, εἴπατε ὅτι μὲ τὰ μέτρα τὰ κυβερνητικά, καλύπτεται τὸ 90% τῆς παραγωγῆς τῆς Μαγνησίας. Θὰ ἤθελα νὰ ἐρωτήσω ἐὰν εἰς τὴν περιφέρειαν Λαρίσης γνωρίζετε ὅτι δὲν καλύπτεται τὸ 50 –55%;

§246Η. ΣΚΥΛΛΑΚΟΣ. Κύριε Ταλιαδοῦρο, ἔχω ὑπ’ ὄψει μου τὴν ἐφετεινὴν σιτοπαραγωγὴν τῆς Μαγνησίας καὶ τὴν σιτοπαραγωγὴν τοῦ ἔτους 1956. Συγκριτικῶς ἔχομεν μίαν διαφορὰν 200.000 ὀκάδων. Κατὰ τὸ 1956 ἡ Βουλὴ εἰς παραμονὰς ἐκλογῶν, συνέστησαν μίαν Διακομματικὴν Ἐπιτροπήν, τῆς ὁποίας Πρόεδρος εἴσαστε σεῖς. Τότε, λοιπόν, σεῖς δὲν συνεφωνήσατε καὶ ἔγιναν δύο εἰσηγήσεις.

§247ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αὐτὸ εἶναι διακοπή, κ. Σκυλλᾶκο;

§248Η. ΣΚΥΛΛΑΚΟΣ. Μὲ συγχωρεῖτε, κύριε Πρόεδρε. Τότε, λοιπόν, κ. Ταλιαδοῦρο, ἐκάματε μίαν εἰσήγησιν σεῖς ἐκ μέρους τῆς πλειοψηφίας καὶ ἔγινε καὶ μία εἰσήγησις ἐκ μέρους τῆς μειοψηφίας. Ἐφέτος εἶσθε ἱκανοποιημένος;

§249Α. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ. Διότι τὸ ὕψος τῆς παραγωγῆς —τότε ἦτο 1.100.000 τόννοι καὶ ἐφέτος εἶναι 1.600.000 τόννοι.

§250ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ταλιαδοῦρο, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἐφαρμόσω τὸν Κανονισμόν. Δὲν ἐπιτρέπω διακοπάς.

§251Η. ΣΚΥΛΛΑΚΟΣ. Μοῦ ἐπιτρέπετε, κ. Πρόεδρε, νὰ προσθέσω κάτι ἀκόμη; Εἴχατε εἴπει, κ. Ταλιαδοῦρο, νὰ καθιερωθῇ τιμὴ ἀσφαλείας μὴ εὑρισκομένη εἰς μεγάλην ἀπόστασιν ἀπὸ τὴν ἐλευθέραν ἀγορὰν καὶ τότε ἡ Πανελλήνιος Συνομοσπονδία Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν εἶχε προτείνει διὰ τοὺς μέχρι 50 στρεμμάτων τιμὴν 5,10 δρχ., διὰ τοὺς ἄνω τῶν 100 στρεμμάτων 4,60 δρχ. κατ’ ὀκᾶν. Ἐφέτος ἔχομεν 3,50 δραχμὰς τὴν ὀκᾶν. Πῶς βλέπετε τὰ μέτρα, ἱκανοποιητικά;

§252ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ταλιαδοῦρο, ἐπαναλαμβάνω ὅτι εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἐφαρμόσω τὸν Κανονισμόν. Γίνεται κατάχρησις τῆς καλωσύνης τοῦ Προεδρείου, διότι τὸ Προεδρεῖον πράγματι θέλει νὰ δώσῃ μίαν εὐκαιρίαν νὰ διαφωτισθῇ τὸ Σῶμα, ἐπὶ ἑνὸς τόσον σοβαροῦ θέματος, ἀλλὰ ὄχι καὶ νὰ καταπονῆται τὸ Σῶμα καὶ νὰ γίνεται εἰς βάρος τοῦ θέματος μία κατάχρησις τοῦ λόγου.

§253Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριοι συνάδελφοι, δὲν πρόκειται νὰ ἀπαντήσω εἰς ὅσα εἶπεν ὁ κ. Σκυλλᾶκος, ἀλλὰ ἐξ ἀφορμῆς τοῦ ὅτι ἀνηνέχθη εἰς τὴν συγκέντρωσιν τοῦ 1956, πρέπει νὰ σᾶς πληροφορήσω ὅτι ὅλοι οἱ μετασχόντες εἰς τὰς συζητήσεις ἐπὶ τῆς συγκεντρώσεως τοῦ σίτου εἰς τὸ ἔτος 1956, ὅλοι, ἐπαναλαμβάνω, ἔλαβον ὡς προϋπόθεσιν τῶν μέτρων συγκεντρώσεως τὸ ὕψος τῆς παραγωγῆς. Συνεζήτουν ὅλοι διὰ τὸ ὕψος τῆς παραγωγῆς διὰ νὰ καθορίσουν τὰς τιμὰς συγκεντρώσεως. Τὸ σπουδαῖον εἶναι ὅτι δὲν ὑπῆρξεν ἀντίρρησις ἐπάνω εἰς τὰ μέτρα αὐτὰ τότε καὶ ὁ ἀείμνηστος Καρτάλης καὶ ὁ κ. Ἀποστολίδης καὶ ὁ κ. Παπανδρέου, ὡς ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων, ὅλοι ἔθεταν ὡς βάσιν τῶν σκέψεών των τὸ ὕψος τῆς παραγωγῆς.

§254Α. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, τόσον εἶναι βέβαιον αὐτὸ τὸ ὁποῖον εἶπεν ὁ κ. ὑπουργός, ὥστε εἰς τὴν ἀπόφασιν ἐκείνης τῆς ἐπιτροπῆς, εἰς τὴν ὁποίαν ἐγὼ ἤμην εἰσηγητής, τονίζεται τοῦτο: Ἐπὶ τῆς τιμῆς ἐδιχάσθη ἡ γνώμη τῆς ἐπιτροπῆς, τῶν μὲν προτεινάντων ὅπως ἡ τιμὴ συγκεντρώσεως εἶναι 4.20 δρχ. κατ’ ὀκᾶν, δοθέντος ὅτι κατὰ τὴν γνώμην τῆς ἐπιτροπῆς, τὸ ὕψος τῆς παραγωγῆς θὰ εἶναι 1.100.000 τόννοι. Συνεπῶς, ὅλων μας αἱ σκέψεις τότε, ἐβασίσθησαν ἐπὶ τοῦ ὕψους τῆς παραγωγῆς ὅτι ἦτο 1.100.000 τόννοι καὶ ἐπ’ αὐτοῦ συνεφωνήσαμεν ἅπαντες καὶ συνεπῶς δὲν ὑπάρχει καμμία ἀντίρρησις μεταξὺ ἐκείνων ποὺ ὑποστηρίζουν σήμερον ὅτι ἡ παραγωγὴ εἶναι 1.600.000 τόννοι σήμερον. Ἐγὼ πιστεύω, εἰς τὴν περισυνὴν ἐσοδείαν, ἢ καὶ κατά τι ὀλιγώτερον, ἀσφαλῶς ὅμως, αἱ ὑπηρεσίαι τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας πρέπει νὰ ἔχουν ἔγκυρον γνώμην καὶ συνεπῶς ἐπὶ τῶν 1.600.000 τόννων θὰ βασίσωμεν καὶ θὰ οἰκοδομήσωμεν τὰς σκέψεις μας καὶ τὰς τιμάς. Ἐνῷ τότε, ἡ σκέψις μας ἐβασίζετο ἐπὶ παραγωγῆς 1.100.000 τόννων, διότι τὸ ὕψος τῆς παραγωγῆς μᾶς ρυθμίζει τὸ μέσον κόστος τοῦ σίτου, διότι κάμνομεν ἀνάλογον εἰσαγωγὴν σίτου, ξενικοῦ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἐγὼ θὰ ἤθελα νὰ εἴπω ὀλίγα τινὰ περὶ σιτοπροστασίας, τὴν ὁποίαν καλοῦνται νὰ κάμουν οἱ παραγωγοί μας, συνεπῶς, πρέπει νὰ γίνωμεν κήρυκες πρὸς τοὺς χωρικούς μας καὶ νὰ τοὺς λέγωμεν νὰ μὴ σπεύδουν νὰ δίδουν ἀθρόως τὸν σῖτον των διὰ νὰ μὴ δημιουργῆται πτῶσις τῶν τιμῶν διὰ τῆς ἀθρόας προσφορᾶς. Θὰ ἤθελα νὰ τονίσω σήμερον ὅτι οἱ σχετικῶς μεγάλοι παραγωγοὶ εἰς τὴν Ἑλλάδα, οἱ ἄνω τῶν 80 στρεμμάτων, οἱ ὁποῖοι θὰ πᾶνε εἰς τὴν ἐλευθέραν ἀγοράν, θὰ πρέπει νὰ κάμουν τὴν λεγομένην αὐτοπροστασίαν. Δηλαδή, παρ’ ὅλας τὰς ἀνάγκας, αἱ ὁποῖαι τοὺς πιέζουν, νὰ μὴ προσφέρουν ἀθρόως τὸ προϊόν των, διότι τότε ἡ συγκέντρωσις σίτου θὰ ἐπιτύχῃ, ὅταν καὶ οἱ ἴδιοι οἱ παραγωγοὶ κατανοήσουν, ὅτι δὲν εἶναι νοητὸν ἐντὸς ὀλίγων ἡμερῶν νὰ διοχετεύωνται ὁλόκληρα ἑκατομμύρια ὀκάδες σίτου, εἰς αὐτούς. Ἡ ἐπιτυχία τῆς συγκεντρώσεως, συνίσταται εἰς τὸ νὰ κατορθώσωμεν νὰ ἐπιβραδύνωμεν τὸν ρυθμὸν τῆς προσφορᾶς καὶ τότε μόνον ἔχομεν ἐπιτυχίαν εἰς τὴν συγκέντρωσιν. Θὰ πρέπει νὰ γίνῃ σύστασις εἰς τοὺς μεγαλυτέρους παραγωγούς, νὰ μὴ σπεύδουν νὰ προσφέρουν ἀθρόως τὸ προϊόν των. Ὅσον ἀφορᾷ διὰ τὰ χρέη, θὰ ἤθελα νὰ παρακαλέσω τὸν ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας νὰ κάμῃ σύστασιν πρὸς τοὺς διευθυντὰς τῶν ὑποκαταστημάτων τῆς Τραπέζης, διότι κάμουν μέγιστον κακὸν οἱ κύριοι αὐτοί, πιέζουν τοὺς παραγωγοὺς διὰ τὰ χρέη των πρὸς τὴν Τράπεζαν καὶ τοὺς ἀναγκάζουν νὰ προσφέρουν ἀθρόως τὸ προϊὸν αὐτό, εἴτε εἰς τὴν ἐλευθέραν ἀγοράν, εἴτε νὰ σπεύδουν πρὸς τὴν συγκέντρωσιν καὶ νὰ γίνεται τὸ ἑξῆς κακόν: Νὰ παραμένουν ἐπὶ ἡμέρας ὁλοκλήρους ἔξω ἀπὸ τὰς ἀποθήκας εἰς τὰ βαγόνια διὰ νὰ παραδώσουν τὸ σιτάρι των. Νὰ γίνῃ σύστασις εἰς τοὺς διευθυντὰς τῶν ὑποκαταστημάτων καὶ νὰ μὴ κοινοποιοῦν ἐπιταγάς, ἀλλὰ νὰ τοὺς ἀφήσουν τοὺς παραγωγοὺς μὲ μίαν ἐλαστικότητα ὀλίγους μῆνας, ὥστε νὰ μὴ προσφέρεται ἀθρόως τὸ σιτάρι εἰς τὴν συγκέντρωσιν. Νομίζω ὅτι καὶ πέρισυ εἶχε γίνει ἐγκύκλιος τοῦ ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης νὰ δίδουν οἱ Πρόεδροι Πρωτοδικῶν ἀναστολὰς ἐπὶ ὑποβαλλομένων αἰτήσεων. Θὰ παρεκάλουν τοὺς παρισταμένους κ.κ. ὑπουργούς, νὰ συνεννοηθοῦν μὲ τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης, νὰ μὴ φθάσωμε βεβαίως εἰς χρεωστάσιον, ἀλλὰ νὰ δίδεται μία ἀναστολὴ ἀπὸ τοὺς Προέδρους τῶν Πρωτοδικῶν, οὕτως ὥστε νὰ μὴ ἔχωμεν πιέσεις καὶ συνεπῶς ἐκ τῶν πιέσεων τούτων ἀθρόας προσφοράς. Κύριοι βουλευταί, θὰ σᾶς ἀναγνώσω μίαν περικοπὴν ἀπὸ τὴν Διακομματικὴν Ἐπιτροπὴν σίτου. Εἶπεν ἡ Ἐπιτροπὴ «Ἐὰν αὐξηθῇ ἀναλόγως...................... .......... (Ἀναγινώσκει) ................... Ἐπ’ αὐτοῦ, κύριοι βουλευταί, ἔχω ἀσχοληθῆ καὶ φυσικὰ δὲν εἶναι τῆς παρούσης στιγμῆς, διότι ἡ ὥρα παρῆλθεν, ἀναλυτικῶς νὰ ἀναφέρω ὅλα τὰ νούμερα. Νομίζω, ὅμως, ὅτι ὑπάρχουν μεγάλα περιθώρια ποὺ ἠμποροῦμεν νὰ κάμωμεν σημαντικὴν οἰκονομίαν, ὥστε νὰ περιορίσωμεν τὰ διάφορα ἔξοδα. Σᾶς ἀναφέρω ἓν καὶ μόνον. Τὰ δικαιώματα τῶν ἀλευρομύλων, ἐνῷ τὸ 1956 ἦσαν 0,292, τὸ 1958 ἐγένοντο 0,428, διότι συμπεριελήφθησαν εἰς τὸ ἀλεστικὸν 16 λεπτὰ διὰ τὸ Ταμεῖον Ἀσφαλίσεως Ἀρτεργατῶν, δηλαδή, ἐπιβάρυνσις περισυνὴ τῆς καταναλώσεως, καὶ ἐν τελευταίᾳ ἀναλύσει, τῶν Ἑλλήνων σιτοπαραγωγῶν κατὰ 90 ἑκατομμύρια δραχμῶν τὸ 1955–1956 καὶ 110 ἑκατομμύρια δραχμῶν τὸ 1956–1957.

§255Δ. ΚΩΣΤΗΣ. Μήπως γνωρίζετε, κύριε συνάδελφε, ὅτι τὸ Ταμεῖον αὐτό, παρὰ τὰς εἰσπράξεις αὐτάς, τὴν στιγμὴν αὐτὴν εὑρίσκεται ἐν χρεωκοπίᾳ;

§256Α. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ. Δὲν τὸ ξεύρω. Ἀκόμη χειρότερον. Ἔχομεν, λοιπόν, ἐπιβάρυνσιν κατ’ ὀκᾶν ἀλεθομένου σίτου 16 λεπτά. Ἔχομεν, ἐπίσης, μισθοὺς καὶ ἡμερομίσθια 15 λεπτὰ τῶν μυλεργατῶν καὶ ἀρτεργατῶν. Κύριοι βουλευταί, προπολεμικῶς, χωρὶς νὰ θέλω νὰ εἴπω ὅτι σήμερον ἱκανοποιοῦνται μὲ τὰς 67 δραχμὰς τὰς ὁποίας λαμβάνουν οἱ ἀρτεργάται, πάντως προπολεμικῶς ἐλάμβαναν 80 δραχμάς. Δηλαδὴ κατειργάζοντο 105 ὀκάδες ἀλεύρων καὶ ἔπαιρναν 102 δραχμάς. Τώρα κατεργάζονται μόνον 91 ὀκάδας ἀλεύρων καὶ λαμβάνουν 73 δραχμὰς καὶ 80 λεπτά.

§257Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφ. Ἐμπορ.). Διὰ νὰ μὴ ἐπαναλαμβάνω τὰ ἴδια, ἀπήντησα ἐπ’ αὐτῶν τὰ ὁποῖα ἀνέφερεν ὁ κ. Μπαλτατζῆς. Ἀπὸ αὐτὰ τὰ ὁποῖα ἀνεφέρατε δὲν ὑπάρχει λόγος νὰ σᾶς ἀπαντήσω ἰδιαιτέρως, διότι πρέπει νὰ πᾶμε εἰς λογαριασμοὺς τὸ τί θὰ ἐπλήρωνεν εἰς τὸ ἀρτοποιητικὸν κ.λ.π. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἐπειδὴ ἀνεφέρατε ὡρισμένους ἀριθμοὺς ἐντυπωσιακούς, σᾶς λέγω ὅτι ἀναφέρομαι εἰς ὅσα εἶπα εἰς τοὺς κ.κ. Μπαλτατζῆν καὶ Μητσοτάκην.

§258Α. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ. Χωρὶς νὰ θέλω νὰ ὑποστηρίξω ὅτι τὸ ἡμερομίσθιον τῶν ἀρτεργατῶν καὶ μυλεργατῶν εἶναι ἱκανοποιητικόν, πάντως εἰσπράττουν 75 δραχμὰς ἔναντι τῶν 80 προπολεμικῶν, ἐνῷ οἱ παραγωγοὶ εἰσπράττουν 4 δραχμὰς κατ’ ὀκᾶν σίτου ἀντὶ 8 δραχμῶν προπολεμικῶς. Οἱ ἀρτοποιοὶ λαμβάνουν ὡς ἀμοιβὴν διὰ τὸν πιτυροῦχον ἄρτον, 1.400 φορὰς ἐν συγκρίσει μὲ τὸν προπολεμικόν, διὰ δὲ τὸν λευκόν, 2.000 φοράς. Θέλω νὰ εἴπω, ὅτι εἶναι ἡ στιγμὴ κατάλληλος καὶ νὰ παρακαλέσω τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἐξετάσῃ ὅλα τὰ κονδύλια αὐτά, μὲ τὴν ἑξῆς βάσιν: Ὅταν ὁ σῖτος εὑρίσκεται εἰς τὰς 500 φορὰς ποὺ εἴπομεν, δὲν εἶναι δυνατὸν ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι κατεργάζονται τὸ προϊὸν αὐτὸ νὰ εἶναι ὄχι μόνον εἰς τὴν προπολεμικὴν κατάστασιν, ἀλλὰ νὰ διπλασιάσουν τὰ ἡμερομίσθιά των καὶ τὴν ἀμοιβήν των. Νομίζω ὅτι ὑπάρχουν περιθώρια μεγάλα, ἐντὸς τῶν ὁποίων θὰ δύναται νὰ κινηθῇ τὸ ὑπουργεῖον Ἐμπορίου, διὰ νὰ μειώσῃ τὰ διάφορα ἔξοδα: Πρῶτον, διακινήσεως τοῦ σίτου, δεύτερον ἀρτοποιητικῶν, τρίτον ἀρτεργατικῶν καὶ μυλεργατικῶν καὶ τέταρτον νὰ ἐξετάσῃ ἐὰν ὑπάρχουν καὶ ἄλλα περιθώρια ἀκόμη εἰς ὅλα αὐτά, τὴν προμήθειαν ποὺ παίρνει ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα, τὴν προμήθειαν ποὺ λαμβάνει ἡ Κ.Υ.Δ.Ε.Π. καὶ τόσοι ἄλλοι ὀργανισμοί, ἀποθῆκες, αὐτοκίνητα, μεταφορικά. Ἐγὼ νομίζω, ὅτι ὑπάρχει λύσις. Ὑπάρχει λύσις ἡ πλήρης ἐλευθερία ὅλων αὐτῶν τῶν ἐπαγγελμάτων. Διατὶ νὰ ἔχωμεν κατοχυρώσει τὸ ἐπάγγελμα τοῦ ἀρτοποιοῦ τοῦ μυλεργάτου, τοῦ ἀρτεργάτου, ἐφ’ ὅσον ἰσχύει καθεστὼς ἐλευθερίας εἰς τὴν χώραν μας; Ἂς ἀφήσωμεν ἀπόλυτον ἐλευθερίαν καὶ ἀπόλυτον συναγωνισμὸν καὶ διὰ τοῦ συναγωνισμοῦ θὰ ἔχωμεν συμπιέσει ὅλας τὰς τιμὰς καὶ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἶπεν ὁ κ. Μπαλτατζῆς, εἶναι ἀπολύτως ἀληθές, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ δημιουργηθῇ ἀρτοποιΐα ὑπὸ τὸν τύπον βιομηχανίας καὶ εἶναι βέβαιον, ὅτι τότε θὰ ἔχωμεν μείωσιν τοῦ κόστους τοῦ ἄρτου. Πῶς θέλομεν νὰ ὑποστηρίξωμεν ὅτι ἕνα ἀρτοποιεῖον τὸ ὁποῖον πωλεῖ 200 καὶ 300 ὀκάδας, διότι αὐτὸ λαμβάνεται ὡς βάσις, ὅτι δὲν ἐπιβαρύνει ὑπερμέτρως τὴν τιμὴν τοῦ ἄρτου καὶ δὲν θὰ πίπτῃ ἡ τιμὴ ὅταν θὰ ἔχωμεν ἀπόλυτον ἐλευθερίαν καὶ συναγωνισμόν; Ὥστε ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα εἶναι οἰκονομικῶς βιώσιμα, τὰ ἐργοστάσια, ἢ τὰ ἀρτοποιεῖα, αὐτὰ νὰ παραμένουν. Καί, συγχρόνως, διατί νὰ ὑπάρχῃ ἡ κατοχύρωσις αὐτῶν τῶν ἐπαγγελμάτων, ἡ ὁποία δημιουργεῖ ὅλα αὐτὰ τὰ ζητήματα καὶ ὅλα αὐτὰ τὰ προβλήματα; Ποτέ, κύριε Ὑπουργὲ τοῦ Ἐμπορίου, δὲν θὰ εὕρετε, ἂν ἐξακολουθήσετε αὐτὸ τὸ καθεστώς, οὐδὲν κονδύλιον ποὺ νὰ μειώσετε; Τὸ ὑπέστην καὶ ἐγὼ ὅταν ἤμην εἰς τὴν θέσιν σας. Διότι, ὅταν εἶναι κατωχυρωμένα ὅλα τὰ ἐπαγγέλματα, δημιουργοῦνται ὅλα αὐτὰ τὰ κονδύλια. Ἀρχίζομεν ἀπὸ τὸ νερό, ποὺ μπαίνει εἰς τὸ κοστολόγιον, πρώτας ὕλας, ἐνοίκιον κ.ο.κ. καὶ δημιουργοῦνται τόσα ἄλλα κονδύλια, τὰ ὁποῖα, ἐὰν ὑπῆρχεν ἡ ἐλευθερία καὶ ὁ ἐλεύθερος συναγωνισμός, ἀσφαλῶς θὰ συνεπιέζοντο μόνα των καὶ δὲν θὰ εἴχατε νὰ συμπιέσετε μόνον τὸ 25%, τὸ ὁποῖον εἶναι τὸ ἐργατικὸν μόνον, ἀλλὰ θὰ ἠμπορούσατε νὰ συμπιέσετε καὶ τὸ 75%, ὅλα αὐτὰ τὰ κονδύλια.

§259Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφ. Ἐμπορ.). Κύριε συνάδελφε, κάμετε λάθος διὰ τὸ 25%. Εἶναι τὰ ἐργατικὰ 10, 86 ἀπὸ τὸ 25%.

§260Α. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ. Εἶπον δικαιώματα ἀρτοποιῶν.

§261Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφ. Ἐμπορ.). Τὰ γενικὰ ἔξοδα δὲν θὰ τὰ βάλετε; Αὐτὰ ποῖος θὰ τὰ πληρώσῃ; Αὐτὰ ἔχουν γίνει βάσει κοστολογίου, τὸ ὁποῖον ἔχει ἐρευνηθῆ ἀπὸ πάσης πλευρᾶς. Τὸ κέρδος τοῦ ἀρτοποιοῦ, εἶναι 7,4% διὰ τὸν λευκὸν ἄρτον καὶ 5,66% διὰ τὸν πιτυροῦχον. Ἐὰν αὐτὸ εἶναι ὑπερβολικόν, αὐτὸ μόνον ἠμπορεῖ νὰ συμπιεσθῇ. Διότι τὰ ὑπόλοιπα πρέπει νὰ πᾶνε εἰς αὔξησιν τῆς ἀποδόσεως.

§262Α. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ἔχω τὴν γνώμην, ἐπὶ τῆς ὅλης μελέτης τῆς ὑποθέσεως ποὺ ὀνομάζεται «ἄλευρα, ἄρτος, ἀρτοποιητικά, μεταφορικά, μῦλοι κ.λ.π.», ὅτι ἐὰν καταργήσωμεν τὸν κορεσμὸν τοῦ ἐπαγγέλματος τοῦ ἀρτοποιοῦ καὶ τῶν ἄλλων, πιστεύω ὅτι θὰ ἔχωμεν μίαν οἰκονομίαν τοὐλάχιστον 30–50 λεπτῶν κατ’ ὀκᾶν. Βεβαίως, τοῦτο θὰ γίνῃ ἐπὶ θυσίᾳ ὡρισμένων ἀνθρώπων. Αὐτὸ ἀκριβῶς πρέπει νὰ μελετήσῃ ἡ Κυβέρνησις, ἐὰν πρέπει νὰ ὑποστηρίξῃ τὰ ἑκατομμύρια τῶν χωρικῶν, οἱ ὁποῖοι παράγουν τὸν σῖτον ἢ νὰ παραμένουσιν ὡρισμένα ἐπαγγέλματα — δὲν τὰ λέω παρασιτικὰ — πάντως νὰ παρακωλύουν ὅλα αὐτὰ τὰ κονδύλια εἰς ὄφελος ὡρισμένων ἀνθρώπων, εἴτε αὐτοὶ ὀνομάζονται μεταφορεῖς, εἴτε ὀνομάζονται ἀρτεργάται, μυλεργάται καὶ δὲν γνωρίζω ποῖοι ἄλλοι. Ἐὰν πράγματι θέλομεν νὰ ἔχωμεν οἰκονομίαν, νομίζω ὅτι πρέπει νὰ μελετηθῇ κατὰ τὴν ἔννοιαν αὐτὴν τὸ ὅλον θέμα.

§263ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ξεχνᾶτε τοὺς ἀλευροβιομηχάνους, κ. συνάδελφε.

§264Α. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ. Εἶπα «μύλους», κ. συνάδελφε, ἐννοῶ ὅλους αὐτοὺς τοὺς παράγοντας, οἱ ὁποῖοι ὀνομάζονται μεταφορεῖς, μῦλοι, μυλεργάται κ.λ.π. Τελειώνων, θὰ ἤθελα νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ δύο θεμάτων. Πρῶτον, ὅτι πρέπει νὰ χαραχθῇ μία γραμμή, μία πολιτικὴ μακροχρόνιος διὰ τὴν ρύθμισιν τῆς παραγωγῆς τοῦ σίτου καί, δεύτερον, νὰ μελετηθῇ τὸ ὅλον θέμα τοῦ ἄρτου, διὰ νὰ ἴδωμεν μήπως δυνάμεθα νὰ ἔχωμεν οἰκονομίας, μήπως δυνάμεθα νὰ ἀλλάξωμεν, ὅπως ἐπρότεινεν ἡ διακομματικὴ ἐπιτροπή, τὸ σύστημα τῆς ἐπιδοτήσεως, τὸ ὁποῖον τόσα κακὰ γεννᾷ καὶ νὰ καθιερώσωμεν ἑνιαῖον ἄρτον. Βεβαίως, σήμερον δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ τίποτε καλύτερον. Ἀλλ’ ὑπάρχουν ὅλα τὰ περιθώρια διὰ τὴν μελέτην ὅλων αὐτῶν τῶν θεμάτων, ὥστε νὰ ἔχωμεν μίαν οἰκονομίαν, ἡ ὁποία νὰ εἶναι ὑπὲρ τῆς ἀγροτικῆς τάξεως, μιᾶς τάξεως ἥτις μὲ ἐμπιστοσύνην περιβάλλει τὴν Κυβέρνησιν Καραμανλῆ καὶ ἡ ὁποία ἀγροτικὴ τάξις καὶ ἰδίως οἱ σιτοπαραγωγοί, εἰς τὰς ἐκλογὰς τῆς 11ης Μαΐου, ἀκριβῶς διότι ὑπῆρξεν ἐπιτυχὴς ἡ συγκέντρωσις τοῦ 1956, εἰς τὴν Θεσσαλίαν, μᾶς ἔδωσε μεγαλυτέραν δύναμιν, διότι ἀπὸ 41% τῶν προηγουμένων ἐκλογῶν ἐλάβομεν ποσοστὸν 46 καὶ 47%. Πιστεύω, λοιπόν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις μὲ στοργὴν θὰ ἐξετάσῃ ὅλα αὐτὰ τὰ αἰτήματα τῶν σιτοπαραγωγῶν καὶ θὰ λάβῃ τὰ κατάλληλα μέτρα.

§265ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Τσιάρας ἔχει τὸν λόγον.

§266Θ. ΠΑΠΑΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω ὅτι ἐγὼ ἔχω σειρὰν νὰ ὁμιλήσω.

§267Β. ΒΑΣΙΛΙΚΟΣ. (Αʹ Ἀντιπρόεδρος). Νομίζω ὅτι πράγματι σειρὰν νὰ ὁμιλήσῃ ἔχει ὁ κ. Παπαπαναγιώτου.

§268ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μὲ συγχωρεῖτε, ἀλλὰ δὲν ἤμην ἐπὶ τῆς ἕδρας ὅταν ἐνεγράφητε καὶ δὲν τὸ ἐγνώριζα.

§269Θ. ΠΑΠΑΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ. Τὸ λέγω διὰ τὴν τάξιν. Ἂς προηγηθῇ ὁ κ. συνάδελφος.

§270Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Ἐνθυμεῖσθε, κύριοι βουλευταί, ὅτι μὲ τὰς προγραμματικὰς δηλώσεις τῆς Κυβερνήσεως, ἐξέφρασα τὰς ἀνησυχίας τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου, διότι δὲν εἶχον ἐξαγγελθῆ τὰ μέτρα τῆς Κυβερνήσεως διὰ τὸν σῖτον καὶ αἱ πληροφορίαι ἦσαν ὄχι ἱκανοποιητικαὶ καὶ σύμφωνοι πρὸς τὰς προσδοκίας του. Τώρα ποὺ ἐξηγγέλθησαν τὰ μέτρα, πρέπει νὰ τὸ εἴπωμεν καθαρά, ὅλοι οἱ ἀγρόται, ἀνεξαιρέτως ἀπὸ πολιτικὰ φρονήματα καὶ τοπικὰ διαξιφίσματα, εἶναι ἀγανακτησμένοι, διότι ἀντιλαμβάνονται, ἔχουν τὸ πρακτικὸ μυαλὸ νὰ καταλαβαίνουν, ὅτι τὰ μέτρα τῆς Κυβερνήσεως περιορίζουν καὶ τὴν συγκέντρωσιν, ἀλλὰ περιορίζουν καὶ τὰς τιμάς. Θὰ πρέπει νὰ διαλύσωμεν ἕνα μῦθον, κύριοι βουλευταί, τὸν μῦθον τῶν προνομιακῶν τιμῶν. Ὅταν ἡ Πανελλήνιος Συνομοσπονδία Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν ζητῇ 5,20 διὰ τὸ σιτάρι τῶν παραγωγῶν, δὲν ἐννοεῖ προνομιακὴν τιμὴν διὰ τοὺς παραγωγούς. Ἐννοεῖ τὸ κόστος τοῦ Ἕλληνος παραγωγοῦ, τὸ ὁποῖον θέλει νὰ ἐξασφαλίσῃ διὰ τῆς κυβερνητικῆς μερίμνης. Κατὰ συνέπειαν, πρέπει νὰ σταματήσῃ ὁ μῦθος τῶν «προνομίων». Ὁ Ἕλλην παραγωγὸς δὲν ζητεῖ παρὰ νὰ τιμολογηθῇ καὶ τὸ ἰδικόν του προϊόν, ὅπως τιμολογοῦνται ὅλα τὰ εἴδη εἰς τὸ ἐμπόριον. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, σεβαστός μου καθ’ ὅλα, εἶπεν ὅτι λαμβάνονται μέτρα, ὥστε νὰ διασφαλισθῇ μία τιμὴ εἰς τὸ ἐλεύθερον ἐμπόριον, ἡ ὁποία νὰ ἀπέχῃ ὀλίγον ἀπὸ τὴν βασικὴν τιμήν. Καὶ τοποθετεῖ τὴν τιμὴν γύρω εἰς τὰ δρχ. 3,20. Θὰ ἐρωτήσω τὸν ἀξιότιμον κ. ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, ὅταν ὁ Ἀμερικανὸς ἀγρότης παίρνῃ 2,83 μὲ τιμὴν ντάμπιγκ καὶ 0,56 προστασίαν, δηλαδὴ 3,39 περίπου, πόσα πρέπει νὰ πάρῃ ὁ Ἕλλην παραγωγὸς ὑπὸ τὰς δυσχερεῖς προϋποθέσεις ποὺ βγάζει τὸ σιτάρι του; Διότι θὰ πρέπει νὰ ἔχωμεν ὑπ’ ὄψει μας, ὅτι οἱ Ἀμερικανοὶ παραγωγοὶ ἔχουν τεράστιες ἐκτάσεις, ἔχουν ἄφθονα μηχανήματα, πάμφθηνα λιπάσματα, ἔχουν ἄφθονα κεφάλαια. Αἱ συνθῆκαι ὅμως, διὰ τὸν ἰδικόν μας παραγωγὸν εἶναι πολὺ δυσχερεῖς. Κατὰ συνέπειαν, θὰ πρέπει τὸ κόστος τοῦ ἰδικοῦ μας παραγωγοῦ νὰ ἔχῃ μίαν διαφορὰν τοὐλάχιστον 30% ἐν σχέσει μὲ τὸν Ἀμερικανὸν παραγωγόν. Ὅταν, λοιπόν, ὁ Ἀμερικανὸς ἔχῃ τιμὴν σίτου 3,30 περίπου, δὲν θὰ πρέπει ἡμεῖς νὰ ἔχωμεν τὴν 30%, μίαν φυσικὴν δηλαδὴ διαφορὰν μεταξὺ μιᾶς ὑπαναπτύκτου χώρας καὶ μιᾶς προοδευτικῆς μὲ τελείως μορφοποιημένην οἰκονομίαν; Νομίζω, ὅτι διαπράττομεν μέγα σφάλμα καὶ μεγάλην ἀδικίαν, μὴ δίδοντες εἰς τοὺς παραγωγοὺς τὸν κόπον τους; Ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι εἰς τοὺς μικροὺς παραγωγούς, πρέπει νὰ ἀναγνωρίσωμεν διαφορετικὸν κοστολόγιον καὶ νὰ τοὺς δώσωμεν τὸ 5,30 ποὺ ὑποδεικνύουν αἱ Συνεταιριστικαὶ Ὀργανώσεις. Ἐὰν τὸ 1956 κ. ὑπουργὲ τῆς Γεωργίας, ὁ φίλος μου κ. Ταλιαδοῦρος καὶ ἡ Διακομματικὴ Ἐπιτροπὴ συνεφώνει εἰς τὴν τιμὴν τῶν 5 καὶ τόσον μοῦ φαίνεται, τὸ 1956 πρέπει νὰ πάρῃ τὰ 5,30. Τὸ ἐπιχείρημα ὅτι, ἔχομε μεγάλην παραγωγήν, δὲν εἶναι ὑπὲρ τῶν ἀπόψεών σας, δοθέντος, ὅτι καὶ τὰ ἔξοδα εἶναι μεγαλύτερα καὶ πρὸ παντός, πρέπει νὰ πεισθῆτε, ὅτι οἱ παραγωγοί, εἶναι πένητες. Ἀπὸ τὰ στατιστικὰ δελτία ποὺ ἀκούομεν τώρα τόσας ἡμέρας, ἀρχίζω καὶ ἐγὼ νὰ πιστεύω, ὅτι εἰς τὰ χωρία ἐκαλλιτέρευσαν οἱ ὅροι τῆς ζωῆς καὶ ἐξεχάσαμε ὅλοι μας, ὅτι πρὶν δύο μῆνας εὑρισκόμεθα μαζὶ εἰς προεκλογικὴν ἐπαφήν καὶ μοῦ φαίνεται, ὅτι ὅλοι μας ἔχομε τὴν πεποίθησιν, ὅτι τὰ χωρία εὑρίσκονται εἰς κατάστασιν πραγματικῆς πενίας. Κατὰ συνέπειαν, νομίζω, ὅτι ἡ τιμὴ τῶν 5,30 εἶναι πραγματικῶς διὰ τοὺς μικροὺς παραγωγοὺς ἡ ἐνδεδειγμένη, εἶναι ἐκείνη, ποὺ διασφαλίζει τὸ κόστος τῆς ἐργασίας των.

§271Π. ΓΥΙΟΚΑΣ. Καὶ ποῖος θὰ πληρώσῃ τὴν διαφοράν;

§272Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Θὰ σᾶς εἴπω. Εἰς τὰ μεγάλα συγκροτήματα τὸ κόστος ἀσφαλῶς εἶναι μικρότερον. Ἀλλὰ καὶ ἐκεῖνο τὸ κόστος θὰ τὸ συγκρίνωμε μὲ τὸ κόστος τοῦ Ἀμερικανοῦ ἀγρότου, ποὺ εἶναι τελείως μηχανοποιημένος. Πρέπει, λοιπὸν νὰ τοῦ ἐξασφαλίσωμε τὸ κόστος τῆς ἐργασίας του. Καὶ αὐτὸ δὲν εἶναι ἐκεῖνο ποὺ ἐπικαλεῖσθε, διότι τὸν ὑποχρεώνετε νὰ πωλήσῃ τὸ προϊόν του εὐθηνότερον ἀπὸ τὸν Ἀμερικανόν. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι ἡ ἀδικία πού γίνεται εἰς τὸ σημεῖον αὐτό.......

§273Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριε συνάδελφε, ἐπιθυμῶ νὰ μὴ σᾶς ἀφήσω νὰ παρασυρθῆτε εἰς συμπεράσματα, τὰ ὁποῖα δὲν εἶναι λογικά. Σᾶς πληροφορῶ λοιπόν, ὅτι ἡ στρεμματικὴ ἀπόδοσις εἰς τὰς Ἡνωμένας Πολιτείας, ἐπὶ τῇ βάσει τῶν στοιχείων, τὰ ὁποῖα ἔχομε, μέχρι τοῦ 1951, δὲν εἶναι πολὺ διάφορος ἀπὸ τὴν στρεμματικὴν ἀπόδοσιν εἰς τὴν Ἑλλάδα. Ἡ Ἑλληνικὴ στρεμματικὴ ἀπόδοσις εἰς 97 κιλά, ἐνῷ εἰς τὰς Ἡνωμένας Πολιτείας εἶναι κατά τι ἀνωτέρα.

§274Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Ὑπάρχει διαφορά.

§275Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Δὲν εἶναι, ὅμως, μεγάλη.

§276Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Μὲ πόσα στρέμματα ἐργάζεται ὁ Ἀμερικανὸς παραγωγός;

§277Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Ἠξεύρετε καλύτερον ἐμοῦ, ὅτι ἀπὸ τὸ ὕψος τῆς ἀποδόσεως ἐξαρτᾶται καὶ τὸ κόστος παραγωγῆς. Ἐφ’ ὅσον, λοιπόν, τὸ ὕψος τῆς ἀποδόσεως εἶναι σχεδὸν τὸ ἴδιον, δὲν ἠμπορεῖτε νὰ ἰσχυρίζεσθε, ὅτι ὁ Ἀμερικανὸς ἔχει πολὺ μικρότερον κόστος παραγωγῆς ἀπὸ τὸν Ἕλληνα.

§278Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Δὲν μὲ πείθετε, ὅταν γνωρίζω ὅτι καὶ ὁ τελευταῖος Ἀμερικανὸς ἔχει φάρμα 5.000 στρεμμάτων καὶ ἡ ἐργασία εἶναι μηχανοποίητη.

§279Α. ΛΑΣΚΑΡΙΔΗΣ. Ἠμπορεῖ νὰ μὴ εἶναι μεγάλο τὸ ὕψος τῆς ἀποδόσεως, ἀλλὰ ὀφείλετε νὰ λάβητε ὑπ’ ὄψιν ὅλους τοὺς συντελεστάς.

§280Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Ἔδωσα στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα ἔπρεπε νὰ σᾶς ἔχουν πείσει, κύριε συνάδελφε, ὅτι τὰ ἐπιχειρήματά σας περὶ τοῦ ἀντιθέτου δὲν εὐσταθοῦν. Ἔδωσα στοιχεῖα, κατὰ τὰ ὁποῖα αἱ τιμαὶ τῶν λιπασμάτων, τῶν διατιθεμένων εἰς τὸν σιτοπαραγωγόν, εἶναι πολὺ χαμηλότερα, 350 περίπου φοράς. Ἡ διαφορὰ ἀπὸ τὸν Ἀμερικανικὸν σῖτον εἶναι 1–1½%.

§281Α. ΛΑΣΚΑΡΙΔΗΣ. Ἡ μηχανοκαλλιέργεια.

§282Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Καὶ εἰς τὴν Ἑλλάδα ἀπὸ τὰ 10 στρέμματα, τὰ 7 καλλιεργοῦνται μὲ μηχανήματα.

§283Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Τὰ καύσιμα;

§284Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Ἀφοῦ ἐκάητε εἰς τὰ ἄλλα μέσα παραγωγῆς, καταλήγετε εἰς τὰ καύσιμα, ὅπου ὅμως, καὶ ἐκεῖ θὰ καῆτε. Διότι καὶ καύσιμα, προκειμένου διὰ τὴν χρῆσιν τὴν χρονικήν, ἔχουν χαμηλὸν δασμόν.

§285Α. ΛΑΣΚΑΡΙΔΗΣ. Ὁμιλεῖτε ὑπευθύνως καὶ δὲν ἠμπορεῖτε νὰ τὰ λέγετε αὐτά. Μόνον τὸ 15% τῶν καλλιεργησίμων ἐκτάσεων καλλιεργοῦνται μὲ μηχανήματα.

§286Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Δὲν ἠμπορεῖτε νὰ πείσητε κανένα ἀπολύτως, ὅτι ἡ Ἑλληνικὴ παραγωγὴ ἔχει εὐθηνότερον κόστος ἀπὸ τὴν ἀμερικανικήν. Τούτου δοθέντος κανεὶς Ἕλλην παραγωγός, εἰς οἱανδήποτε παράταξιν καὶ ἐὰν ἀνήκῃ, δὲν δέχεται τὴν θεωρίαν αὐτήν. Ἀλλὰ ἐρχόμεθα τώρα εἰς τὸ θέμα τῆς σιταρκείας. Κύριοι συνάδελφοι, ἔγιναν ἀγῶνες διὰ τὴν σιτάρκειαν καὶ τοὺς ἀγῶνας τοὺς ἔκαμαν οἱ ἀγρόται, ὅλα δὲ τὰ Κόμματα, καὶ τὸ Κόμμα τῶν Φιλελευθέρων καὶ τὸ Λαϊκὸν καὶ αὐτὴ ἀκόμη ἡ Δικτατορία, συνεπλήρωσε καὶ ἐβοήθησε τὸ ἔργον τῆς σιταρκείας. Καὶ οὕτω σήμερον ἐφθάσαμεν εἰς τὸ εὐχάριστον σημεῖον, ὥστε νὰ εὑρισκώμεθα εἰς τὸ στάδιον τῆς σιταρκείας περίπου. Καὶ ἔρχεται τώρα ἡ Κυβέρνησις τοῦ κ. Καραμανλῆ, ἡ ὁποία ἐξαγγέλλει ἕνα πρόγραμμα, ἀπὸ τὸ ὁποῖον καθαρὰ καὶ ξάστερα, χωρὶς στατιστικὲς καὶ πολλὲς συνθέσεις, βγαίνει τὸ συμπέρασμα, ὅτι μᾶς πειράζει ἡ σιτάρκεια, διότι δὲν ἠμποροῦμε νὰ ἀπορροφήσωμεν τὴν Ἀμερικανικὴν βοήθειαν καὶ ὁ Προϋπολογισμὸς δὲν εἰσπράττει τὰ προβλεπόμενα. Ἀλλὰ θὰ πρέπει νὰ ἠξεύρετε, ὅτι ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς πιστεύει, ὅτι δὲν ἠμποροῦμεν ὑπὸ τύπον βοηθείας νὰ δανειζόμεθα προϊόντα ποὺ περισσεύουν εἰς τὴν Ἀμερικήν. Καὶ πρέπει νὰ πεισθῆτε ὅτι τὸ σιτάρι ποὺ μπαίνει εἰς τὴν χώραν μας εἶναι εἰς βάρος τῶν σιτοπαραγωγῶν. Καὶ τὸ γάλα σκόνη ποὺ μπαίνει εἶναι εἰς βάρος τῶν κτηνοτροφικῶν εἰδῶν. Τὰ πάντα ἐκεῖ καταλήγουν καὶ δὲν ἠξεύρω τί λέγετε σεῖς. Ἐγὼ νομίζω, ὅτι προϊόντα ποὺ παράγει ὁ τόπος μας, εἴμαστε ὑποχρεωμένοι νὰ τὰ φᾶμε, ἔστω καὶ ὀλίγον ἀκριβώτερα, ἀλλὰ νὰ τὰ προστατεύσωμεν, νὰ τὰ φᾶμε, διότι εἶναι ἰδικά μας. Ἑπομένως ἡ σιτάρκεια θὰ πρέπει νὰ παραμείνῃ ἀκεραία. Καὶ μάλιστα ἐγὼ θὰ ἔλεγον, ὅτι δὲν ἐφθάσαμεν ἀκόμη εἰς τὸ προβλεπόμενον ὕψος. Ἐγὼ δὲν συμφωνῶ, ὅτι 1.800.000 τόννοι μᾶς ἀρκοῦν. Σήμερον τὸν κόσμον τὸν ταΐζομε μαῦρο ψωμί, μὲ πίτυρο, ἐνῷ θὰ ἔπρεπε νὰ τοῦ βελτιώσωμε τὸ ψωμί. Θὰ πρέπει ἀκόμη νὰ βελτιώσωμε τὴν ἀπόδοσιν, κύριε Ὑπουργέ, διὰ νὰ ἠμπορέσωμεν νὰ φθάσωμε εἰς τὸ ὕψος τῶν 2.000.000 τόννων, ὁπότε ἡ Ἑλλὰς θὰ καυχᾶται, ὅτι ἔχει πλήρως διασφαλίσει τὴν αὐτάρκειαν. Θὰ πρέπει ἐπίσης νὰ ἔχωμεν μίαν ἀσφαλιστικὴν δικλεῖδα, ἕνα ἀπόθεμα πάντοτε, ἔστω μικρόν, Δὲν ἠμποροῦμε, κύριοι, ὅταν οἱ ἀγρόται ἐκέρδισαν τὴν μάχην τοῦ σίτου, ἀντὶ νὰ τοὺς δώσωμε ἔπαθλα, νὰ ἔρχεται ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις καὶ νὰ ἐξαγγέλλῃ μέτρα, τὰ ὁποῖα περιορίζουν τὴν συγκέντρωσιν. Καὶ μᾶς ἐξήγγειλε ἡ Κυβέρνησις καὶ μίαν καινοτομίαν. Ἀφοῦ μὲ τοὺς συλλογισμοὺς τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργῶν τῆς Κυβερνήσεως, μὲ τὶς διάφορες διαλέξεις ἀπὸ τοῦ Διοικητοῦ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος καὶ ἄλλων ἀκόμη οἰκονομολόγων καὶ περιοδικῶν διατυμπανίζεται ὅτι διατρέχομεν κίνδυνον πληθωρισμοῦ, μὴ ἀμείβοντας τὸν ἀγροτικὸν κόπον, ἀπὸ τὴν ἄλλην μεριὰ τροφοδοτοῦμεν μὲ χρήματα τοὺς ἐμπόρους καὶ τοὺς ἀλευροβιομηχάνους διὰ νὰ ἀπορροφήσουν τὸ σιτάρι ἀπὸ τὴν ἐλευθέραν ἀγορὰν καὶ νὰ γεμίσουν τὶς ἀποθῆκες τους μὲ 2,80 τὴν ὀκᾶν καὶ εὔχομαι νὰ διαψευσθῶ, ἀλλὰ πιστεύω ὅτι θὰ ἴδητε τὸ σιτάρι νὰ πωλῆται μὲ 2,50 τὴν ὀκᾶν. Ἐπιπροσθέτως, πρέπει νὰ γνωρίζητε ὅτι τὸ σιτάρι τὸ ὁποῖον παραμένει εἰς τὰς ἀποθήκας ὑφίσταται καὶ φύραν καὶ κατὰ συνέπειαν δὲν ἔχει κανένα συμφέρον ὁ παραγωγὸς νὰ τὸ κρατῇ εἰς τὴν ἀποθήκην του. Ἐγὼ προτείνω, μεγάλοι παραγωγοὶ καὶ ἁλωνιστικὰ συγκροτήματα νὰ μὴ παραδίδουν σιτάρι εἰς τὴν συγκέντρωσιν, νὰ τὸ κρατοῦν εἰς τὰς ἀποθήκας τους καὶ μετὰ πάροδον πενταμήνου νὰ τὸ διοχετεύουν εἰς τοὺς ἀλευροβιομηχάνους. Καὶ οἱ μικροὶ παραγωγοὶ νὰ παραδίδουν μὲ σειράν, καὶ ἔτσι, νομίζω, ὅτι θὰ διευκολύνωμεν καὶ τοὺς μικροὺς καὶ τοὺς μεγάλους. Νὰ ποὺ ὑπάρχει λύσις, ἀρκεῖ νὰ ὑπάρχῃ θέλησις. Εἶμαι βέβαιος ὅτι σεῖς προσωπικῶς ἔχετε τὴν καλὴν θέλησιν, ἀλλὰ δὲν ἔχετε τὴν ἀπαιτουμένην ἐλευθερίαν κινήσεων. Κατὰ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, ἐφέτος θὰ συγκεντρωθοῦν 178.000.000 ὀκάδες, μὲ προνομιακὴν τιμὴν τῶν 4,60 καὶ 200.000.000 ὀκάδες μὲ τὴν βασικὴν τιμὴν τῶν 3,50. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ μὴ συμφωνήσω μὲ τοὺς συλλογισμοὺς αὐτούς. Διότι ἐφ’ ὅσον κατὰ τὸν κ. Ὑπουργόν, θὰ συγκεντρωθοῦν 483.440 τόννοι σίτου, μὲ μέσην τιμὴν 5 καὶ 390=4,22 πρὸς λόγος συνέτρεχε νὰ καταργήσητε τὴν ἐλευθερίαν καὶ ἀπεριόριστον συγκέντρωσιν, ὅταν αὐτὴ ἡ ἐφαρμοσθεῖσα τὸ 1957 ἔδωσε τὸν ἀριθμὸν τῶν 496.000 τόννων; Κύριε Ὑπουργέ, ἐὰν πρόκειται διὰ μίαν διαφορὰν 15.000 τόννων, νὰ κάμωμεν ὅλην αὐτὴν τὴν ἀναστάτωσιν, δὲν νομίζετε ὅτι δὲν ἀξίζει τὸν κόπον; Καὶ σᾶς ἐπαναλαμβάνω ὅτι ἡ ἐφετεινὴ ἐσοδεία δὲν ἔχει τὸ ὕψος τῆς περυσινῆς, ἐγὼ ἠξεύρω ὅτι ὁ λίβας τῶν τελευταίων ἡμερῶν ἔκαμε μεγάλην ζημίαν. Ὅταν πέρυσι μὲ τὸ ὕψος ἐκεῖνο συνεκεντρώσατε 496.000 τόννους, ἐφέτος μὲ μικροτέραν ἐσοδείαν πῶς θὰ τοὺς πείσητε ὅτι κινδυνεύει ὁ Προϋπολογισμὸς καὶ δὲν ἀφήνομεν ἐλευθέρως νὰ συγκεντρώσωμεν τοὺς περυσινοὺς τόννους; Τὰ μέτρα τῆς Κυβερνήσεως ἀποσκοποῦν εἰς τὸν περιορισμὸν τῆς συγκεντρώσεως καὶ σᾶς διαβεβαιῶ ὅτι μὲ τὰ μέτρα αὐτὰ δὲν πρόκειται νὰ συγκεντρωθοῦν περισσότεροι τῶν 270.000 τόννων. Κατὰ συνέπειαν θὰ ἀφήσητε εἰς τὴν ἐλευθέραν ἀγορὰν ἕνα τόσον μεγάλο πλεόνασμα, ὥστε δὲν θὰ ἐκπλαγῆτε ἐὰν ἡ τιμὴ φθάσῃ εἰς τὰς 2,70 δρχ. κατ’ ὀκᾶν.

§287Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Εἴπομεν ἐπανειλημμένως ὅτι τὸ ὕψος τῆς συγκεντρώσεως ἀπὸ ἀπόψεως θεωρητικῆς εἶναι μὲ τὰ στοιχεῖα τὰ ὁποῖα ἔχομεν 660.000 τόννοι. Ἀλλὰ πῶς θὰ γίνῃ αὐτὸ πραγματικότης, αὐτὸ ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὴν διαμόρφωσιν τῶν τιμῶν εἰς τὴν ἐλευθέραν ἀγοράν. Ὅσον ἡ τιμὴ τῆς ἐλευθέρας ἀγορᾶς θὰ εἶναι πλησίον τῆς τιμῆς τῆς συγκεντρώσεως, τόσον μικροτέρα θὰ εἶναι ἡ συγκέντρωσις. Ὅταν ἡ τιμὴ συγκεντρώσεως θὰ εἶναι μεγαλυτέρα τῆς τιμῆς τῆς ἐλευθέρας ἀγορᾶς τόσον μεγαλυτέρα θὰ εἶναι ἡ συγκέντρωσις. Αὐτὸ τὸ ὁποῖον λέγετε, κύριε συνάδελφε, ὅτι ἡ συγκέντρωσις θὰ φθάσῃ 270.000 τόννους, εἶναι τόσον ἀβάσιμον διότι θὰ πρέπει ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει αἱ τιμαὶ τῆς ἐλευθέρας ἀγορᾶς νὰ φθάσουν τὰς 3,50 δραχ. Διότι ὅταν συγκεντρώσωμεν τόσον ὀλίγην ποσότητα, αὐτὸ σημαίνει ὅτι ὁ κόσμος ὁ ὁποῖος δικαιοῦται νὰ προσκομίσῃ τὴν παραγωγὴν του εἰς τὴν συγκέντρωσιν εὑρίσκει τιμὴν εἰς τὴν ἐλευθέραν ἀγορὰν ἱκανοποιητικὴν καὶ δὲν προτιμᾷ τὴν συγκέντρωσιν.

§288Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Ἀπὸ τοὺς περιορισμοὺς, κύριε Ὑπουργέ, ποὺ κάμνετε, δὲν θὰ συγκεντρώσητε τὴν ποσότητα αὐτὴν ποὺ λέγετε. Ἐπίσης νὰ εἶσθε βέβαιος, κύριε Ὑπουργέ, ὅτι δὲν θὰ περιορίσητε τοὺς πλαστογράφους, τοὐναντίον τὰ μέτρα ποὺ λαμβάνετε θὰ αὐξήσουν τοὺς πλαστογράφους. Ἔχω μίαν πληροφορίαν νὰ σᾶς δώσω, κύριε Ὑπουργὲ τῆς Γεωργίας, ὑπευθύνως, ὅτι πέρυσι ποὺ ἐφέρατε τοὺς 500.000 τόννους, ἕνα μέγα ποσὸν ἦτο τῶν ἐμπόρων. Κατὰ συνέπειαν δὲν εἶναι ὁ τρόπος αὐτὸς ὁ κατάλληλος διὰ νὰ σταματήσῃ τὸ λαθρεμπόριον καὶ τὰ ψεύτικα πιστοποιητικά. Ἀλλὰ ἂς ἔλθωμεν εἰς τὰ περαιτέρω Κυβερνητικὰ μέτρα. Ἐλέγατε, κύριε Ὑπουργὲ τῆς Γεωργίας, εἰς τὰς δηλώσεις σας: «Οἱ παραγωγοὶ 7–10 στρεμμάτων..... (ἀναγινώσκει)....». Καὶ εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ διαφωνῶ καὶ μὲ τὸν φίλτατον κ. Ἀρχηγὸν τοῦ Κόμματος Ἀγροτῶν καὶ Ἐργαζομένων, ποὺ χθὲς ἔσπευσε νὰ ἐπιδοκιμάσῃ τὴν πρᾶξιν σας.

§289Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Φαίνεται ὅτι δὲν ἐπροσέξατε αὐτὰ τὰ ὁποῖα εἶπον. Ἐγὼ εἶπον ὅτι τὰ μέτρα αὐτά, ἐν συγκρίσει μὲ τὰ περυσινά, ὅσον ἀφορᾷ τὴν κατηγορίαν αὐτὴν τῶν παραγωγῶν, εἶναι βελτιωμένα. Ἐγὼ αὐτὰ εἶπον. Σεῖς τὰ παραποιεῖτε.

§290Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Ἔτσι τὰ γράφουν τὰ πρακτικά. Ἴσως ἐκ τῶν ὑστέρων νὰ τὰ διατυπώνετε σωστά. Ἐὰν πρέπει κἄποιους νὰ βοηθήσωμεν αὐτοὶ εἶναι οἱ παραγωγοὶ τῶν 10 στρεμμάτων. Διότι μὲ τὴν πολιτικὴν ποὺ ἐφαρμόζομεν τὸν σπρώχνομε, ἐπειδὴ δὲν ἠμπορεῖ νὰ ζήσῃ, νὰ πάῃ στὶς μεγάλες πόλεις καὶ νὰ ἐπιδεινώσῃ τὴν ὅλην κατάστασιν τῆς χώρας. Ἐγὼ νομίζω ὅτι αὐτὸς ὁ παραγωγὸς ἀκριβῶς ἔχει ἀνάγκην μεγαλυτέρας προσοχῆς. Διότι, πῶς θὰ τὸν κρατήσωμεν στὸ χωριὸ μὲ 20 στρέμματα; Ἠμπορεῖ νὰ ζήσῃ μὲ τὰ ὀλίγα αὐτὰ στρέμματα; Θὰ πρέπει αὐτὴ ἡ κατηγορία τῶν ἀγροτῶν νὰ ἔχῃ τὸ δικαίωμα νὰ παραδώσῃ τὸ ὀλιγώτερον, δι’ ἐμέ, 100 ὀκάδας τὸ στρέμμα. Διότι ἔχει καθαρὲς 70 ὀκάδες διὰ νὰ ζήσῃ. Ἡμεῖς προτείνομεν: Γι’ αὐτὴν τὴν κατηγορία νὰ παραδώσουν 900–1000 ὀκάδας X 5,30 δραχμάς. Ἔτσι ὑπάρχει ἐλπὶς νὰ συγκρατηθοῦν εἰς τοὺς ἀγρούς των καὶ νὰ ἱκανοποιηθοῦν κἄπως αἱ κοινωνικαί των ἀνάγκαι. Διαφορετικά, ὑπάρχει ἡ πιθανότης αὐτοὶ νὰ ἐγκαταλείψουν τὰ χωριά των καὶ νὰ τραβήξουν γιὰ τὶς πόλεις, ὅπου τὰ φαινόμενα, καίτοι ἀπατηλά, τοὺς ξεγελοῦν πῶς θὰ ζήσουν καλύτερα. Τῶν καλλιεργητῶν τῶν 10–40 στρεμμάτων ἡ προστασία των περιορίζεται εἰς 1.200 ὀκάδας μόνον X 4,60 καὶ αἱ ἄλλαι 3.000 θ’ ἀγορασθοῦν μὲ τὴν τιμὴν τῶν 3,50 δραχμῶν, ἤτοι μὲ τὸν μέσον ὅρον τιμῆς στήσιμο ποὺ λέγει ὁ κ. Ὑπουργὸς δραχ. 4,26 1200 X 5=6000 3000 X 390=11770 17.700 στήσιμο 4,2. Εἶναι ἡ κατηγορία ποὺ ἔχει σιτοκαλλιέργειαν ἀπὸ 11 –40 στρέμματα. Διὰ τοὺς καλλιεργητὰς ἀπὸ 40–80 στρέμματα θὰ πάρῃ ἡ συγκέντρωσις 140 ὀκ. κατὰ στρέμμα, α) διὰ μὲν τοὺς πρώτους (40–60 στρεμ.) μέχρι ὀκ. 3640X3,50 βασικὴν τιμήν, ἀναλόγως τῶν στρεμμάτων, μὲ τὴν διαφορὰν ὅτι αὐτοὶ τὸ ¼ τῆς ἀξίας τοῦ προϊόντος θὰ τὸ πληρωθοῦν μετὰ τετράμηνον, δηλαδὴ ἀναγκαστικοὶ καταθέται κατὰ στρέμμα δρχ. 138.50. β) Διὰ τοὺς καλλιεργητὰς ἀπὸ 60–80 στρεμμάτων, θὰ πάρῃ ἡ συγκέντρωσις καὶ πάλιν 140 ὀκ. τὸ στρέμμα, ἀλλὰ μόνον μέχρι 62 στρέμματα Χ 140 ἤτοι μέχρις 8.680 μὲ τὴν βασικὴν τιμὴν τῶν 3,50 ἀναλόγως τῶν στρεμμάτων καὶ μὲ τὴν διαφορὰν ὅτι δραχ. 3,50 κατὰ στρέμμα καὶ μέχρι τοῦ ἡμίσεος τῆς ἀξίας τῶν δραχ. 17.266 θὰ πληρωθοῦν μετὰ τεράμηνον (ἀναγκαστικὴ κατάθεσις 173 δραχμῶν τὸ στρέμμα διὰ 4 μῆνες). Δηλαδὴ τὶς κατηγορίες αὐτὲς τὶς δύο ποὺ τὸ προϊόν τους θὰ πληρωθῇ κατὰ τοὺς ἰδικούς σας ὑπολογισμούς, μὲ στήσιμο 3.90, ἀφαιρουμένων ἀποθηκῶν κ.λ.π. 0,20 μὲ 3,70 καὶ 4μηνον πληρωμὴν τόσον σημαντικοῦ μέρους τῆς ἀξίας, τοὺς παραγωγοὺς αὐτοὺς τοὺς ἀπομακρύνετε ἀπὸ τὴν συγκέντρωσιν. Αὐτοὶ οἱ παραγωγοὶ εἶναι τὸ 75% καθαρῶς Θεσσαλοί. Πάντως, ἡμεῖς, κύριε Ὑπουργέ, δι’ ὅλους τοὺς παραγωγοὺς προτείνομεν καθολικὴν καὶ ἀπεριόριστον συγκέντρωσιν, μὲ τιμὴν 5,30, ὡς ἐζήτησαν καὶ αἱ συνεταιριστικαὶ ὀργανώσεις. Διὰ τοὺς ἄνω τῶν 100 στρεμμάτων παραγωγοὺς καὶ τὰ ἁλωνιστικὰ συγκροτήματα, νὰ παραδώσουν καὶ αὐτοὶ καὶ μὲ τὴν τιμὴν τῆς διεθνοῦς τιμῆς τοῦ ξενικοῦ σίτου, καὶ ἂν εἶναι μὲ αὔξησιν 30% λόγῳ διαφορᾶς κόστους Ἀμερικανικοῦ καὶ Ἑλληνικοῦ σίτου. Παρέλειψα νὰ μνημονεύσω ὅπως εἰς τὴν κατηγορίαν τῶν μικρῶν παραγωγῶν καὶ ἑπομένως εἰς τὴν τιμὴν τῶν 5,20 δραχμῶν, συμπεριληφθοῦν καὶ τὸ ἐργατοτεχνικὸν προσωπικὸν τῶν ἁλωνιστικῶν συγκροτημάτων, διότι ἀπὸ τὴν ἄποψιν τοῦ εἰσοδήματος εὑρίσκονται καὶ αὐτοὶ κάτω καὶ ἀπὸ τοὺς μικροὺς παραγωγούς. Διὰ τοὺς ἄνω τῶν 100 στρεμμάτων μεγαλοπαραγωγοὺς καὶ τὰ ἁλωνιστικὰ συγκροτήματα δεχόμεθα, κύριε Ὑπουργὲ τῆς Γεωργίας, ὅπως παραμείνουν τὰ σιτηρὰ εἰς τὰς ἀποθήκας των διὰ λογαριασμὸν τῆς συγκεντρώσεως, μὲ μίαν χρηματοδότησιν 70% τῆς ἀξίας, τὰ δὲ ἐμπορεύματά των νὰ παραδοθῶσιν εἰς τοὺς μύλους, βάσει διατακτικῶν τῆς Κ.Υ.Δ.Ε.Π. ἢ τῆς Ἑνώσεως Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν μετὰ τετράμηνον προθεσμίαν. Διὰ τοῦ μέτρου αὐτοῦ, οἱ μικροὶ παραγωγοὶ θὰ παραδώσουν τὰ σιτηρά των μὲ εὐχέρειαν (δὲν θὰ περιμένουν εἰς τὰ συνεργεῖα δύο ἡμέρες διὰ ἕνα κάρρο) καὶ θὰ ὑπάρξῃ καὶ ἀρκετὰ μεγάλη ἀναγκαστικὴ κατάθεσις ἀπὸ ἐκείνους ποὺ ἠμποροῦν νὰ ὑποστοῦν αὐτὴν τὴν θυσίαν.

§291Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Εἴπομεν ἐπανειλημμένως ὅτι τὸ ὕψος τῆς περυσινῆς συγκεντρώσεως εἶναι 600.000 τόννοι. Αὐτὰ εἶναι τὰ στοιχεῖα τῶν ὑπηρεσιῶν, ἂν καὶ ἐγὼ δὲν πιστεύω ὅτι εἶναι πραγματικότης. Ἀλλὰ ὅσον πλησιέστεραι εἶναι αἱ τιμαὶ τῆς ἐλευθέρας ἀγορᾶς πρὸς τὰς τιμὰς συγκεντρώσεως τόσον θὰ εἶναι ὀλιγωτέρα ἡ συγκέντρωσις. Ὅσον δὲ μικρότεραι αἱ τιμαὶ τῆς ἐλευθέρας ἀγορᾶς, ὅσον, δηλαδή, περισσότερον ἀπέχουν τῶν τιμῶν ἀσφαλείας, τόσον μεγαλυτέρα θὰ εἶναι ἡ συγκέντρωσις. Τὸ λεχθὲν δὲ παρ’ ὑμῶν, κύριε συνάδελφε, ὅτι ἡ συγκέντρωσις θὰ φθάσῃ εἰς τὰς 250.000–270.000 τόννους εἶναι τόσον ἀβάσιμον, διότι θὰ πρέπει ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει αἱ τιμαὶ τῆς ἐλευθέρας ἀγορᾶς νὰ φθάσουν τὰς 3,50 δραχ. Αὐτὸ δὲν σημαίνει ὅτι ὁ κόσμος ὁ δικαιούμενος νὰ προσκομίσῃ τὸν σῖτον θὰ εὑρίσκῃ εἰς τὴν ἐλευθέραν ἀγορὰν μεγαλυτέραν τιμὴν τῆς τοιαύτης συγκεντρώσεως.

§292Α. ΤΣΙΑΡΑΣ. Ὁ συλλογισμός σας, κύριε Ὑπουργέ, εἶναι ἐσφαλμένος. Ἡ συγκέντρωσις θὰ εἶναι περιωρισμένη, ὄχι διότι ὁ παραγωγὸς θὰ εὕρῃ καλυτέρας τιμὰς εἰς τὴν ἐλευθέραν ἀγοράν, ἀλλὰ ἀπὸ τὰ μέτρα τῆς Κυβερνήσεως, τὰ ὁποῖα μάλιστα συμβάλλουν εἰς τὴν αὔξησιν τῶν λαθρεμπόρων καὶ τῶν πλαστῶν πιστοποιητικῶν, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον συνέβη καὶ πέρυσι καὶ θὰ συμβῇ καὶ ἐφέτος. Ἡ Κυβέρνησις ἐγκαινιάζει μὲ τὰ μέτρα της καὶ μιὰ καινούργια ἀρχή, ποὺ πολὺ φοβοῦμαι ὅτι εἶναι καὶ ἡ ἀρχὴ τῶν δεινῶν ποὺ περιμένουν τοὺς ἀγρότας. Μετριάζει ἐφέτος τὸ ποσὸν τῆς συγκεντρώσεως, ποὺ μὲ τὰ μέτρα ποὺ θεσπίζει δὲν ἠμπορεῖ ἡ ποσότης ποὺ θὰ συγκεντρωθῇ νὰ εἶναι μεγαλυτέρα τῶν 250.000 τόννων περίπου. Ὅταν ἡ ἐμπορευματικὴ πλεονάζουσα ποσότης τῶν σιτοκαλλιεργητῶν θὰ εἶναι 800.000 εἰσάγει τὸν παράγοντα ἔμπορον καὶ βιομήχανον διὰ τὴν ἀπορρόφησιν τοῦ σίτου, τὸν ὁποῖον μάλιστα ἐφέτος χρηματοδοτεῖ μέχρι 60% καὶ ἀσφαλῶς αὔριον περισσότερον. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Β. Βασιλικός). Πάντως τὰ πληθωριστικὰ φαινόμενα, ποὺ προβλέπουν οἱ οἰκονομικοὶ κύκλοι τῆς Κυβερνήσεως θὰ περιορισθοῦν καθυστεροῦντες τὴν πληρωμὴν ἐπὶ 4μηνον τοὺς μικροὺς παραγωγοὺς τοῦ λογαριασμοῦ των, ἀλλὰ δὲν τὸν φοβοῦνται καθόλου, ὅταν πρόκειται νὰ βοηθοῦν τοὺς μεγαλεμπόρους καὶ τοὺς βιομηχάνους. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας διὰ νὰ διασκεδάσῃ αὐτὴν τὴν κακὴν ἐντύπωσιν ποὺ ἔκαμε τὸ μέτρον αὐτό, ἐπληροφόρησε, ἀστειευόμενος προφανῶς, τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν ὅτι τὸ μέτρον αὐτὸ μπῆκε διὰ νὰ συνηθίσῃ τοὺς ἀγρότας εἰς τὴν ἀποταμίευσιν. Πάντως, ἐγὼ θέλω νὰ διαβεβαιώσω τὸν κ. Ὑπουργόν, ὅτι τοιαύτη εὐχέρεια δὲν ὑπάρχει εἰς τοὺς παραγωγοὺς τῶν 60 καὶ 80 στρεμμάτων, μὲ ἀκαθόριστον ἔσοδον τὸ πιὸ μεγάλο ἀπ’ αὐτοὺς μὲ 40.000, δὲν ὑπάρχει καμμία ἀπολύτως δυνατότης ἐπενδύσεως. Καὶ ὕστερα ἀπὸ αὐτὴν τὴν ἀνάλυσιν, τίθενται τὰ ἑξῆς ἐρωτήματα: Ἐφθάσαμεν εἰς τὴν σιτάρκειαν καὶ εἶναι ἀνάγκη νὰ ληφθοῦν μέτρα περιορισμοῦ τῆς σιτοκαλλιεργείας; Εἶναι δυνατὸν νὰ περιορισθῇ ἡ καλλιέργεια τοῦ σίτου δι’ ἄλλων καλλιεργειῶν, χωρὶς πρῶτον τὸν προγραμματισμὸν τῆς γεωργικῆς οἰκονομίας, τὴν ἐδαφολογικὴν μελέτην τοῦ ἐδάφους, χωρὶς τὴν ἀνάληψιν ὑπὸ τοῦ Κράτους τῆς εὐθύνης διὰ τὴν τύχην τῶν παραγομένων εἰδῶν καὶ χωρὶς τὴν ἐξασφάλισιν μακροπροθέσμων οἰκονομικῶν ἐνισχύσεων πρὸς τὸν ἀγρότην, διὰ τῆς ἱδρύσεως συνεταιριστικῶν βιομηχανιῶν εἰς τοὺς τόπους τῆς παραγωγῆς; Πρέπει νὰ ἐξισώσωμεν σήμερον τὰς τιμὰς τοῦ σίτου, μὲ τὰς διεθνεῖς, καὶ πῶς θὰ τὸ ἐπιτύχωμεν αὐτό; Ποία ἡ σημερινὴ θέσις τοῦ προβλήματος σῖτος — ἄρτος καὶ τὶ εἴδους ἐλευθερία ὑφίσταται εἰς τὴν διαμόρφωσιν τῆς τιμῆς τοῦ σίτου, ὅταν ἡ τιμὴ τοῦ ἄρτου εἶναι προκαθωρισμένη καὶ ἡ ἀλευροβιομηχανία συγκεντρώνεται εἰς ἐλάχιστα χέρια; Ποῖος ἐξυπηρετεῖται ἀπὸ τὴν ὑφισταμένην κατάστασιν; Ἀπαντήσεις: Εἰς τὴν πλήρη σιτάρκειαν πλησιάζομεν. Πάντως τὸ τρέχον ἔτος μὲ τὰ ὑπόλοιπα τοῦ π. ἔ. 180.000 τόν. τακτοποιοῦμεν ὅλας μας τὰς ἀνάγκας. Ἡ ποσότης τῶν 100.000 τόννων ἀμερικανικοῦ σίτου, ποὺ ἡ Κυβέρνησις θὰ εἰσαγάγῃ τὸν Νοέμβριον, αὐτὴ πλεονάζει καὶ θὰ πρέπει διὰ τῶν τριγωνικῶν ἀνταλλαγῶν νὰ ἐξαχθῇ ὁπωσδήποτε. Διὰ τὴν περιφρούρησιν τοῦ πάντοτε ἀσθενοῦντος σκέλους τοῦ ἐμπορικοῦ μας ἰσοζυγίου πληρωμῶν, τὴν σιτάρκειαν θὰ πρέπει νὰ τὴν προστατεύσωμεν ἀπὸ παντὸς κινδύνου, Ἠμποροῦμεν, ὅμως, χωρὶς νὰ ὑποβιβάσωμεν τὸ ὕψος τῆς σιτοπαραγωγῆς μας, νὰ ἐξοικονομήσωμεν πάρα πολλὰς ἐκτάσεις ἀπὸ αὐτὰς ποὺ σήμερον χρησιμοποιοῦμεν διὰ τὴν καλλιέργειαν τῶν σιτηρῶν, ὅταν θὰ βελτιώσωμεν ἐπιστημονικῶς καὶ μὲ μηχανικὰ μέσα τὴν σιτοκαλλιέργειαν, θὰ ἀναπτύξωμεν τὴν ἀγροτικὴν βιομηχανίαν τὴν συνεταιριστικήν, καὶ θὰ δώσωμεν μακροπροθέσμους πιστώσεις. Σήμερον δὲν δικαιούμεθα νὰ ἀξιοῦμεν τοιαύτην ἐξίσωσιν. Ἡ χώρα μας, παρὰ τὰς ἀνεγνωρισμένας προόδους, εἶναι ἀκόμη ὑποανάπτυκτος. Τὰς τιμὰς τῶν σιτηρῶν θὰ τὰς καθωρίζωμεν καὶ θὰ τὰς προστατεύωμεν ἀπὸ τὰς ἐπιθέσεις τῶν ὁμοειδῶν προϊόντων, προηγμένων, μάλιστα, οἰκονομιῶν, ὡσὰν τὴν Ἀμερικανικήν, μὲ μέτρια προστασίας, ὅπως ἄλλωστε γίνεται καὶ μὲ τὰ βιομηχανικὰ εἴδη. Μόνον μὲ τὴν αὔξησιν τῶν ἀποδόσεων θὰ μειώσωμεν τὸ κόστος τῆς παραγωγῆς σημαντικὰ καὶ θὰ ἐλαττώσωμεν τὴν τιμὴν τοῦ σίτου. Ἐφ’ ὅσον ἡ ἐλευθερία τῆς ἐμπορίας τοῦ σίτου δὲν διαμορφώνει τὴν τιμὴν τοῦ ἄρτου καὶ ὅταν ἡ ἀλευροβιομηχανία ὁλοὲν καὶ περισσότερον μονοπωλῆται, ἡ θέσις τοῦ προβλήματος σῖτος — ἄρτος γίνεται μέσον πλουτισμοῦ ὡρισμένων πλὴν τῶν παραγωγῶν. Τὸ πρόβλημα σῖτος — ἄρτος, σκοπὸν ἔχει τὴν ἐξυπηρέτησιν τῆς ἑνιαίας τιμῆς τοῦ ἄρτου καὶ ὅμως καὶ αὐτὸ ὑπάρχει, ἐφ’ ὅσον ἡ Πρωτεύουσα ἔχει εὐθηνότερο ψωμὶ κατὰ 0,20 τῆς ὑπολοίπου Ἑλλάδος. Ἀπὸ τὴν κατάστασιν αὐτὴν ἐξυπηρετοῦνται ἀποκλειστικῶς καὶ μόνον ὀλίγοι μεγάλοι μῦλοι ποὺ εὑρίσκονται μακρὰν ἀπὸ τὰ παραγωγικὰ κέντρα. Τὸ ἀνύπαρκτον σύνθημα τῆς ἑνιαίας τιμῆς τοῦ ἄρτου, ἔχει καταγγελθῆ ἀπὸ τὴν ΠΑΣΕΓΕΣ, ὅτι εἰς τὴν ἀρτοποίησιν ἀφήνει ἀδικαιολόγητα κέρδη κατ’ ὀκᾶν, ὅπως ἀδικαιολόγητα κέρδη ὑπάρχουν καὶ ἀπὸ τὰς ἐπιβαρύνσεις τοῦ σίτου. Κατηγγέλθη παλαιότερον εἰς τὴν Βουλὴν ὅτι καὶ τὸ Δημόσιον κερδίζει κατ’ ἔτος 1 δισεκατομμύριον δραχμῶν ἀπὸ τὴν διαχείρισιν τοῦ σίτου. Ἀντιθέτως, τὸ Δημόσιον ἰσχυρίζεται ὅτι, ἀπὸ τὴν διαχείρισιν αὐτοῦ τοῦ λογαριασμοῦ ἔχει ἔλλειμμα 150.000.000 δραχμῶν. Ἐάν, λοιπόν, αἱ κατὰ τῆς Κυβερνήσεως καταγγελίαι εἶναι ψευδεῖς, πρὸς τὸ συμφέρον τῆς ἰδίας τῆς Κυβερνήσεως καὶ διὰ τὴν διαφώτισιν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας καὶ τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, εἶναι ἀνάγκη νὰ φέρῃ ἡ Κυβέρνησις εἰς τὴν δημοσιότητα τὸν περίφημον αὐτὸν λογαριασμὸν ἄρτου καὶ ἀλεύρων. Ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ, ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου ὀφείλει εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν μίαν ἀπάντησιν. Ὁ ἴδιος, ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργός, θὰ ἤθελον νὰ ἐνημερώσῃ τοὺς κ. κ. συναδέλφους καὶ ἐπὶ τῶν ἑξῆς δύο ἐρωτημάτων: α) Πῶς προπολεμικῶς τὸ ἄλευρον μὲ τιμὴν 9,60 τὸ πιτυροῦχον καὶ 10,88 τὸ λευκόν, ἡ τιμὴ τοῦ ἄρτου ἦτο 8,40 τοῦ πιτυρούχου, 8,60 τοῦ κυλινδρισμένου πιτυρούχου ἤτοι ἐπὶ ἔλαττον τοῦ ἀλεύρου 1,20 μὲ 1 δραχμὴν καὶ τοῦ λευκοῦ ἄρτου 9,80 καὶ κυλινδρισμένου 10,30, ἤτοι ἐπὶ ἔλαττον 0,42 λεπτῶν καὶ 1,12 λεπτῶν, ἐνῷ μεταπολεμικὰ συμβαίνει τὸ ἀντίθετον; Καὶ ἔχει ὁ Προϋπολογισμὸς ἔλλειμμα 150.000.000; Καὶ β) τί γίνεται μὲ τὰ περίφημα κονδύλια 1) δύο λεπτῶν διὰ τὴν ἐξυγίανσιν τῶν κυλινδρομύλων καὶ 2) τὸ μυλεργατικὸν κονδύλιον, μισθῶν καὶ ἡμερομισθίων 0,201, ὅσον καὶ τὸ ἀσφάλιστρον τοῦ ΤΑΑΜ 0,16 λεπτῶν, ὅπερ ἀναγράφεται εἰς τὴν διατίμησιν, ὅταν μῦλος μὲ ἀλεστικότητα 130.000 πληρώνῃ 72 ἐργαζομένους πρὸς 72 δραχ. ἡμερησίως καὶ εἰσπράττουν ἡμερησίως 26.000 δραχ., πληρώνει μόνον 5.400; Ποῖος καρποῦται αὐτὰ τὰ τεράστια ποσὰ καὶ δὲν νομίζει ὁ κ. Ὑπουργὸς ὅτι ὑπάρχουν σκάνδαλα ἐν προκειμένῳ; (Ἔχω εἰς χεῖρας μου σημείωμα καταγγελίας). Πάντως, κύριε Ὑπουργὲ τοῦ Ἐμπορίου, ἐκεῖνα ποὺ εἶναι τὰ θύματα αὐτῆς τῆς δαιδαλώδους καταστάσεως, εἶναι οἱ καταναλωταὶ καὶ κατὰ κύριον λόγον οἱ πτωχοὶ σιτοκαλλιεργηταί. Διὰ τὴν ζημίαν τοῦ Δημοσίου τῶν 150.000.000 δραχμῶν, ἂν ὑπάρχῃ, γιατὶ ὑπάρχουν σοβαραὶ ὑπόνοιαι περὶ τοῦ ἀντιθέτου, δὲν εὐθύνονται οἱ παραγωγοί, ἀλλὰ οἱ ἀλχημισταὶ τῆς ἑνιαίας τιμῆς, οἱ βιομήχανοι καὶ οἱ ἔμποροι ποὺ εἶναι ἀδίστακτοι εἰς τὴν κερδοσκοπίαν καὶ μέχρις ἀγρίας λαθρεμπορίας 100.000 τόννων, ὁ λαὸς ἤρχισε δημοσίᾳ νὰ τὰ καταγγέλλῃ. (Σωματεῖον Συνταξιούχων Ἀρτεργατῶν). Ἀλλ’ ἂν τὸν ἔλεγχον τῶν κυβερνητικῶν πράξεων εἶναι καθῆκον μας νὰ τὸν ἐπιτελοῦμεν καὶ ὑποχρέωσιν ἔχομεν νὰ σᾶς βοηθήσωμεν μὲ συγκεκριμένας προτάσεις ποὺ κατὰ τὴν γνώμην μας εἶναι ἐποικοδομητικαί. Προτείνομεν, ὅθεν, κύριε Ὑπουργέ: 1) Τὴν κατάργησιν τῆς μέχρι τοῦδε διοχετεύσεως μέρους τῆς πλεοναζούσης ποσότητος σίτου διὰ τοῦ ἐλευθέρου ἐμπορίου. 2) Καθιέρωσιν καθολικῆς συγκεντρώσεως πάσης πλεοναζούσης ποσότητος. 3) Διάρκειαν συγκεντρώσεως πεντάμηνον, διατηρουμένου ἑνὸς συνεργείου κατὰ Ἕνωσιν Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν. 4) Τιμὴν σίτου 5,30 διὰ τοὺς καλλιεργητὰς μέχρις 100 στρεμμάτων (ἀπόφ. ΠΑΣΕΓΕΣ) καὶ διὰ τοὺς μεγάλους παραγωγοὺς καὶ τὰ ἁλωνιστικὰ συγκροτήματα 30% περισσότερον τῆς διεθνοῦς τιμῆς. 5) Καθορισμὸν ποιοτήτων ἄρτου 0,85% καὶ 0,70%. 6) Κατάργησιν τῆς διακρίσεως τῶν μύλων εἰς ἐμπορικοὺς καὶ χωρικοὺς καὶ ἐλευθερίαν ἀλέσεως. 7) Ἐπανεξέτασιν καὶ ἀναθεώρησιν τῶν δαπανῶν ἀλευροποιΐας καὶ ἀρτοποιΐας καὶ τῆς διακινήσεως τοῦ σίτου πρὸς ὑποβιβασμόν, ἐφ’ ὅσον ἡ ἐξόγκωσις αὐτῶν βαρύνει τὴν τιμὴν καὶ τοῦ σίτου καὶ τοῦ ἄρτου. Ὑπάρχει καὶ μία ἄλλη πρότασις, δευτέρα, τὴν πατρότητα τῆς ὁποίας δὲν διεκδικῶ. Πάντως, ὅμως, ἔχει λογικὴν βάσιν καὶ νομίζω ὅτι θὰ πρέπει νὰ τὴν προσέξωμεν. 1) Νὰ καταργηθῇ τὸ σημερινὸν σύστημα ἀλευροποιήσεως καὶ νὰ ἀφεθῇ πλήρης ἐλευθερία ἐμπορίας σίτου καὶ ἀλεύρου, καθιερωμένης ἑνιαίας ποιότητος 0,85 καὶ 0,70. 2) Νὰ θεσπισθῇ διαρκὴς συγκέντρωσις τοῦ σίτου τῶν παραγωγῶν κληρούχων μὲ τιμὰς 4,50–5,50, ἀναλόγως τῆς ποιότητος τοῦ σίτου. 3) Νὰ θεσπισθῇ κατώτατον καὶ ἀνώτατον ὅριον πωλήσεων 3,70–4,20. Βάσει τῶν διαμορφουμένων τιμῶν νὰ καθορίζεται ἡ τιμὴ ἑβδομαδιαίως. Διὰ τῶν ὑποδείξεών μας ἔχομεν τὴν γνώμην ὅτι πρέπει νὰ ἐξετασθῇ τὸ ὅλον θέμα, νὰ περιορισθοῦν αἱ ἄσκοποι δαπάναι, νὰ λείψουν αἱ σπατάλαι, αἱ ἄσκοποι μετακινήσεις τοῦ σίτου, νὰ λείψῃ τὸ λαθρεμπόριον καὶ νὰ πραγματοποιηθῇ ἡ συγκέντρωσις χωρὶς ἐπιβάρυνσιν τοῦ ἄρτου. Διὰ τῆς μεθόδου τοῦ σήμερον ἰσχύοντος συστήματος, μεταφορᾶς τοῦ σίτου, αἱ ἀλευροβιομηχανίαι τοῦ Κέντρου παθαίνουν ἀπὸ ὑπερτροφίαν ἐργασίας καὶ ἡ ἀλευροβιομηχανία τῶν ἐπαρχιῶν φθίνει. Ἑπομένως, οἱ νόμοι 843)48, 942)49, 2176)52 καὶ 3213)55 διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς ἐπαρχιακῆς βιομηχανίας μένουν διὰ τὴν παρηγορίαν τῶν ἀδικουμένων τῶν ἐπαρχιῶν. Πολὺ φοβοῦμαι, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἔχει μὲν τὴν διάθεσιν νὰ ἐξυπηρετήσῃ τοὺς ἀγρότας, πλὴν ὅμως, οὐσιαστικῶς ἐξυπηρετεῖ ἐλαχίστας οἰκογενείας, οἰκονομικῶς ἰσχυράς, ἀπὸ ἐκείνας ποὺ καταγγέλλει ἡ ἔκθεσις Ἄρμουρ.

§293ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, λόγῳ τοῦ ὅτι παρῆλθεν ἡ ὥρα, ὑποβάλλω τὴν παράκλησιν ὅπως οἱ ἐγγραφέντες παραιτηθοῦν τοῦ λόγου, διότι νομίζω ὅτι ἀρκετὰ διεφωτίσθη τὸ Σῶμα ἐπὶ τοῦ σοβαροῦ αὐτοῦ θέματος. Ἐλπίζω, ὅτι ἡ παράκλησίς μου θὰ εἰσακουσθῇ διὰ νὰ λήξῃ ἡ συζήτησις, διότι ὡς γνωρίζετε, αὔριον θὰ διακοποῦν αἱ ἐργασίαι τοῦ Σώματος κατόπιν τῆς γνωστῆς προτάσεως πολλῶν βουλευτῶν.

§294Ι. ΠΑΣΣΑΛΙΔΗΣ. Πράγματι, κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι ἀρκετὰ διεφωτίσθη τὸ Σῶμα.

§295Η. ΣΚΥΛΛΑΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, παραιτοῦμαι τοῦ λόγου, ἀλλὰ θὰ ὑποβάλω τὴν παράκλησιν πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, ὅπως ἐπεκτείνῃ τὰ μέτρα καὶ διὰ τοὺς σιτοκαλλιεργητὰς μέχρι 120 στρεμμάτων, διότι μὲ τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα ἐλήφθησαν, ἀπεκλείσθησαν τὰ 75% τῶν σιτοκαλλιεργητῶν τοῦ Νομοῦ Λαρίσης, οἱ ὁποῖοι δὲν ἀσχολοῦνται μὲ τίποτε ἄλλο. Εἶναι δίκαιον νὰ ἐπεκταθοῦν τὰ μέτρα καὶ εἰς αὐτούς. Ἐπίσης, διὰ νὰ μὴ εἶναι ἄφθονο σιτάρι εἰς τὴν ἀγοράν, πρέπει τὰ ὑποκαταστήματα τῆς Α.Τ.Ε. νὰ σταματήσουν τὰς κατασχέσεις.

§296Δ. ΚΩΣΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, συνεφωνήθη χθές, ὅτι μετὰ τοὺς δύο πρώτους ρήτορας τοῦ Ἀγροτικοῦ Κόμματος καὶ τῆς Ε.Δ.Α., θὰ ὡμίλουν καὶ βουλευταί τινες τῶν ἑτέρων παρατάξεων. Αὐτὴ ἡ συμφωνία ὅμως, δὲν ἐτηρήθη. Ἡμεῖς ἐπιμένομεν ἐπὶ τοῦ σπουδαιοτάτου αὐτοῦ θέματος, διότι εἶναι τὸ κυριώτερον προϊὸν τοῦ τόπου μας. Θὰ παραμείνωμεν μέχρι καὶ τὴν 4ην πρωϊνήν, διὰ νὰ ὁμιλήσωμεν.

§297ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ συμφωνία, ἡ ὁποία ὑπάρχει, ἀφορᾷ τοὺς συναδέλφους, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἐπερωτῶντες. Σεῖς, κύριε Κωστῆ, ἐνεγράφητε τελευταίως. Σᾶς παρακαλῶ, λοιπόν, νὰ δηλώσητε, ἂν εἶσθε διατεθειμένος, νὰ παραιτηθῆτε. Διότι, ἐὰν δὲν παραιτηθῆτε, εἶμαι ὑποχρεωμένος τότε νὰ καλέσω εἰς τὸ βῆμα τὸν ἔχοντα σειρὰν νὰ ὁμιλήσῃ, τὸν συνάδελφον κ. Παπαπαναγιώτου, ὁ ὁποῖος καὶ ἔχει σειράν. Ἄλλωστε, κύριε Κωστῆ, μὴ λησμονῆτε, ὅτι ἐγὼ ἔδωσα ἐξηγήσεις καὶ εἰς τοὺς κ. κ. Ἀρχηγοὺς τῶν Κομμάτων, καθὼς καὶ εἰς τὸν κ. Ἀρχηγὸν τῶν Φιλελευθέρων. Ἐφ’ ὅσον, λοιπόν, ἐπιμένετε, καλεῖται ὁ κ. Παπαπαναγιώτου, ὁ ὁποῖος ἔχει σειρὰν νὰ ὁμιλήσῃ.

§298Θ. ΠΑΠΑΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἡμεῖς ἐδηλώσαμεν ὅτι παραιτούμεθα. Ἐφ’ ὅσον, ἄλλωστε, τὸ θέμα ἐξηντλήθη, θεωροῦμεν ὅτι κάθε ἄλλη συζήτησις εἶναι περιττή. Οἱ κύριοι συνάδελφοι τῶν Φιλελευθέρων, ἐκ τῶν ὁποίων παρευρίσκονται μόνον δύο, ἐπιμένουν νὰ ὁμιλήσουν. Ἐὰν ἐπιμείνουν νὰ ὁμιλήσουν, τότε καὶ ἡμεῖς θὰ ἀναγκασθῶμεν νὰ ὁμιλήσωμεν.

§299ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Κωστῆ, παραιτεῖσθε τοῦ λόγου;

§300Δ. ΚΩΣΤΗΣ. Παραιτοῦμαι, κύριε Πρόεδρε.

§301Χ. ΓΡΑΜΜΑΤΙΔΗΣ. Παρακαλῶ καὶ ἐγὼ τὴν Κυβέρνησιν, κύριε Πρόεδρε, ὅπως καλύψῃ ἕνα κενό. Νὰ ἐπεκτείνῃ τὸ μέτρον ἀπὸ 80–100 στρέμματα.

§302Β. ΘΑΝΑΣΕΚΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ παρακαλοῦσα, ὅπως μοῦ δοθῇ ὁ λόγος δι’ ὀλίγον, δι’ ἕνα ζήτημα σχέσιν ἔχον μὲ τὴν συγκέντρωσιν καὶ τὸ ὁποῖον οἱ προλαλήσαντες κύριοι συνάδελφοι δὲν ἔθιξαν. Λυποῦμαι, κύριοι βουλευταί, διότι κατόπιν τῆς συμφωνίας τῶν Κομμάτων μετὰ τοῦ Προεδρείου, διὰ νὰ τερματισθῇ ἀπόψε ἡ συζήτησις, δὲν θὰ ὁμιλήσω καὶ ἐγώ, παρ’ ὅλον ὅτι ἤμην ἐγγεγραμμένη. Ἐκ μέρους τοῦ Κόμματός μας ὡμίλησαν ἀξιότιμοι συνάδελφοι καὶ ἐξήτασαν τὸ θέμα ἐξ ὅλων τῶν πλευρῶν του. Ἐπαναλαμβάνω καὶ ἐγώ, ὅτι τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα ἐξήγγειλεν ἐφέτος ἡ Κυβέρνησις διὰ τὸν σῖτον, ἀφήνουν ἀπροστάτευτον τὸν σιτοπαραγωγὸν καὶ ἰδιαιτέρως τὸν μεσαῖον σιτοπαραγωγόν, ὁ ὁποῖος δὲν ἔχει ἄλλου εἴδους καλλιέργειαν καὶ τὸν παραδίδουν εἰς τὴν ἀπληστίαν τοῦ σιτεμπορίου. Μόνον ἐπέκτασις τῆς συγκεντρώσεως θὰ ἠμποροῦσε νὰ τὸν σώσῃ. Κύριοι βουλευταί, δὲν εἶναι μόνον οἱ σιτοπαραγωγοί, οἱ ὁποῖοι ἐφέτος ἔχουν ἀνάγκην προστασίας, εἶναι καὶ οἱ παραγωγοὶ κριθῆς καὶ βρώμης. Καὶ ἡ παραγωγὴ τοῦ προϊόντος αὐτοῦ εἶναι μεγάλη. Πλεῖσται περιφέρειαι τῆς χώρας καλλιεργοῦν ἀποκλειστικῶς κριθὴν καὶ βρώμην. Εἰς τὴν Μακεδονίαν, τὴν Κρήτην, τὴν Στερεὰν Ἑλλάδα καὶ εἰς τὴν Φθιώτιδα, ἰδιαιτέρως δὲ εἰς τὴν περιοχὴν τῆς ἀποξηρανθείσης λίμνης Ξυνιάδος, ὅπου 35.000 στρέμματα ἐκαλλιεργήθησαν τὸ τρέχον ἔτος ἀποκλειστικῶς μὲ κριθῄν. Εἰσηγοῦμαι καὶ παρακαλῶ τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν ἐπὶ τῆς Γεωργίας, ὅπως ἡ Κυβέρνησις προβῇ εἰς συγκέντρωσιν κριθῆς καὶ βρώμης μὲ τιμὴν ἱκανοποιητικήν, ἡ ὁποία νὰ πλησιάζῃ τὰς 3 δραχμὰς κατ’ ὀκᾶν, διότι αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἡ τιμὴ τῆς κριθῆς εὑρίσκεται εἰς τὴν ἐξευτελιστικὴν τιμὴν τῆς 1,40 δραχμῆς κατ’ ὀκᾶν. Ἐπειδὴ καὶ τὸ θέμα τῆς κριθῆς εὑρίσκεται εἰς ἀπόλυτον σχέσιν μὲ τὴν εἰς γεωργικὰ προϊόντα παρεχομένην ἀμερικανικὴν βοήθειαν, ἐφιστῶ τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως διὰ τὸ προϊὸν αὐτό. Δὲν θὰ πρέπει νὰ εἰσαχθῇ οὔτε μία ὀκᾶ, πρὶν ἐξαντληθῇ καὶ τὸ ἐλάχιστον ἀπόθεμα. Εἴτε αἱ εἰσαγωγαὶ αὐταὶ ἐπρόκειτο νὰ γίνουν διὰ τὸν στρατόν, εἴτε πρόκειται νὰ εἰσαχθοῦν διὰ τὸ μονοπώλιον τοῦ Φίξ. Ἐκτεταμένη συγκέντρωσις κριθῆς καὶ βρώμης καὶ εἰς ἱκανοποιητικὴν τιμήν, αὐτὸ εἶναι τὸ αἴτημα τῶν χιλιάδων παραγωγῶν κριθῆς καὶ βρώμης.

§303ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, θὰ ἀπαντήσῃ;

§304Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Ἡ Κυβέρνησις ἔλαβε μέτρα διὰ τὴν προστασίαν τῆς κριθῆς. 1) Ἐπανεξαγορὰν ἐκ μέρους τοῦ στρατοῦ τῶν ποσοτήτων ἐκείνων, τὰς ὁποίας μέχρι σήμερον ἔπαιρνε. 2) Ἀνάληψιν ὑποχρεώσεως ἐκ μέρους τῆς βιομηχανίας ζύθου νὰ προμηθεύεται ἐγχώριον κριθὴν καὶ εἰς τιμὰς ἀναλόγους τῶν περυσινῶν. 3) Χρηματοδότησιν τῆς ΚΥΔΕΠ, διὰ νὰ προβῇ εἰς τὴν ἐξαγορὰν κριθῆς ὑπὸ τύπον συγκεντρώσεως.

§305ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐξαντληθέντος τοῦ καταλόγου τῶν ἐπερωτώντων, κηρύσσεται περαιωμένη ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§306ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§307ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις, συναινέσει τῆς Βουλῆς, διὰ σήμερον, ὥραν 6.30′ μ.μ. μὲ θέμα Ἡμερησίας Διατάξεως λῆψιν ἀποφάσεως ἐπὶ τῆς προτάσεως περὶ διακοπῆς τῶν ἐργασιῶν τοῦ Σώματος καὶ ἐν συνεχείᾳ ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ ἐπερωτήσεις. (Ὥρα 1.15′ π. μ.)