1958.06.25

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 10η

ΤΕΤΑΡΤΗ 25 Ἰουνίου 1958

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 6.30′ μ. μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. (Καλεῖται ὁ ἀνακηρυχθεὶς βουλευτὴς τῆς περιφερείας πρώην Δήμου Ἀθηναίων κ. Σοφοκλῆς Βενιζέλος καὶ δίδει τὸν ὑπὸ τοῦ Συντάγματος καθοριζόμενον ὅρκον ἔχοντα οὕτω: «Ὀμνύω εἰς τὸ ὄνομα τῆς Ἁγίας καὶ ὁμοουσίου καὶ ἀδιαιρέτου Τριάδος νὰ φυλάξω πίστιν εἰς τὴν Πατρίδα καὶ εἰς τὸν Συνταγματικὸν Βασιλέα, ὑπακοὴν εἰς τὸ Σύνταγμα καὶ τοὺς νόμους τοῦ Κράτους καὶ νὰ ἐκπληρώσω εὐσυνειδήτως τὰ καθήκοντά μου». Διακόπτεται ἡ συνεδρίασις διὰ 15′.

(Ὥρα 6.35′ μ. μ.)

ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΔΙΑΚΟΠΗΝ

(Ὥρα 6.50′ μ. μ.)

§2ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπαναλαμβάνεται ἡ διακοπεῖσα συνεδρίασις. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Παυλόπουλος, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§3Α. ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§4Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΗΣ. Τὰ χθεσινὰ πρακτικά, κύριε Πρόεδρε, φαίνεται ὅτι ἐλογοκρίθησαν καὶ ὅτι ἀπεκλήθην ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐξωτερικῶν ὡς ψεύτης, ἐνῷ δὲν φαίνεται τίποτε ἀπὸ ὅ,τι εἶπον διὰ νὰ ἀποδειχθῇ ὅτι εἶμαι ψεύτης ἢ ὄχι. Συνέβη τὸ ἑξῆς περίεργον: Ἐνῷ ὡμιλοῦσα ἀπὸ τὴν θέσιν τοῦ Ἀρχηγοῦ τῶν Φιλελευθέρων, οὐδεὶς πρακτικογράφος ἤκουσε νὰ γράψῃ τί εἶπον, ἐνῷ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν ἤκουσε καὶ ἀπαντοῦσε. Ὁ ἁρμόδιος ὑπάλληλος διὰ τὰ μηχανήματα ἔκλεισε τὸ μικρόφωνον τὸ ἰδικόν μου, ἐνῷ εἶχον κληθῆ ἀπὸ σᾶς, κύριε Πρόεδρε, νὰ ὁμιλήσω. Δὲν ὡμιλοῦσα μόνος μου. Συνέβη τὸ ἑξῆς, ὅταν εἴπατε σεῖς ὅτι ἐγὼ διέκοψα τὸν ρήτορα, αὐτὸ εἶναι ὄχι ἀληθές, διότι ἐγὼ δὲν διέκοψα τὸν ρήτορα. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν εἶχε τελειώσει καὶ εἶχε πάει εἰς τὴν θέσιν του, ὅταν ἐγὼ τὸν ἠρώτησα νὰ μᾶς εἴπῃ ἐὰν οἱ Κύπριοι εἶναι Ἕλληνες. Ἐὰν αὐτὸ εἶναι ψέμα, καλὸς εἶναι ὁ χαρακτηρισμὸς τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐξωτερικῶν. Ἐγώ, ὅμως, ἔχω τὸ πρωτότυπον ἐδῶ τοῦ Ο.Η.Ε., τὸ ὁποῖον βεβαιώνει ὅτι πράγματι.... (Θόρυβος). Αὐτὰ τὰ εἶπον καὶ χθές.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ τῶν πρακτικῶν.

§6Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΗΣ. Αὐτὰ τὰ εἶπον καὶ χθές, ὅτι ὅταν ὁ Ἰνδὸς ἐκπρόσωπος εἰς τὸν Ο.Η.Ε...

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Νὰ εἴπητε τί εἴπατε καὶ τί νομίζετε ὅτι δὲν περιελήφθη εἰς τὰ πρακτικὰ καὶ τίποτε ἄλλο.

§8Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΗΣ. Ὁ Ἰνδὸς ἐκπρόσωπος εἰς τὸν Ο.Η.Ε. ἐν συμφωνίᾳ μὲ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐξωτερικῶν.... (Φωναὶ καὶ θόρυβος).

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Σᾶς παρακαλῶ καὶ πάλιν, κύριε Ἀρβανιτάκη, νὰ περιορισθῆτε εἰς παρατηρήσεις ἐπὶ τῶν πρακτικῶν.

§10Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὅταν ἐτελείωσεν ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων χθές, καὶ χειρονομίαι ἐγένοντο ἀπὸ ἐκεῖ καὶ φράσεις βαρεῖαι ἐξεστομίσθησαν καὶ δὲν τοὺς ἀνεκαλέσατε εἰς τὴν τάξιν. Ἐγὼ μίαν φράσιν εἶπον καὶ ἠθελήσατε νὰ μὲ ἀνακαλέσητε εἰς τὴν τάξιν.

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ τῶν πρακτικῶν θὰ ὁμιλήσητε ἢ θὰ κάμητε κρίσιν τοῦ Προεδρείου;

§12Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΗΣ. Αὐτὰ τὰ εἶπον καὶ τὰ ἐπαναλαμβάνω καὶ τώρα. Συνεφώνησε, λοιπόν, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν μὲ τὸν Ἰνδὸν ἐκπρόσωπον ὅτι οἱ Κύπριοι ἀποτελοῦν ἐθνότητα χωριστὴν καὶ δὲν ἔχουν Ἑλληνικὴν ἐθνότητα, ναί, ἢ ὄχι; Εἶναι ψέμα αὐτό; Πρῶτον αὐτό. Δεύτερον, ἐλέχθησαν ἀπὸ ἐκεῖ (δεικνύει ὁ ὁμιλῶν τὴν θέσιν του) καὶ ἂς ὁμολογήσουν οἱ κύριοι ποὺ εἶναι ἐδῶ δίπλα μου εἶπον ὅτι ἀπεμπολήθη ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν τὸ Κυπριακὸν καὶ μάλιστα ὅταν μοῦ εἶπεν ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως νὰ τὸ ἐπαναλάβω, εἶπον νὰ μὴ τὸ ἐπαναλάβω καὶ δὲν ἠξεύρω ἐὰν πρέπει νὰ τὸ ἐπαναλάβω καὶ τώρα, διότι δὲν γνωρίζω ἐὰν συμφέρῃ ἢ ὄχι εἰς τὴν ἐθνικὴν ὑπόθεσιν.

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ εἴπατε ἤδη. Δὲν ἠμποροῦμε νὰ κάμωμεν λογοκρισίαν.

§14Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΗΣ. Τρίτον, εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν ὅτι ἔχει ἀνάστημα καὶ ἔχει ἀγωνισθῆ καὶ τοῦ ἀπήντησα λεπτομερῶς ἐπὶ λέξει, ὅτι δὲν εἶναι δυνατόν, κύριε Ὑπουργὲ τῶν Ἐξωτερικῶν, σεῖς νὰ ἔχετε τὸ ἀνάστημα, τὸ ὁποῖον ἐπικαλεῖσθε, ὅταν ἐπὶ Κυβερνήσεως τοῦ Κέντρου κατηγορήθητε διὰ κατάχρησιν καὶ διὰ τὸ σκάνδαλον τῆς ζακχάρεως. (Φωναὶ — θόρυβος).

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ἀρβανιτάκη, εἶσθε ἐκτὸς Κανονισμοῦ, διατὶ ἐπιμένετε;

§16Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΗΣ. Τὰ εἶπον, κύριε Πρόεδρε, αὐτά.

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὰ περὶ ζακχάρεως τὰ εἴπατε καὶ ἀναγράφονται εἰς τὰ πρακτικά.

§18Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΗΣ. Τὰ εἶπον καὶ ἐπικαλοῦμαι τὴν μαρτυρίαν τῶν παρευρεθέντων, ἀλλὰ δὲν ἐγράφησαν ὅπως ἐγὼ τὰ εἶπον. Καὶ εἶπον ὅτι Ὑπουργὸς, ὁ ὁποῖος δὲν εἶχε τὸ θάρρος νὰ κάμῃ ὅ,τι ὅλοι οἱ Ὑπουργοὶ κάμνουν πάντοτε εἰς παρομοίας περιπτώσεις, νὰ ζητήσῃ δηλαδὴ νὰ γίνῃ ἀμέσως Ἐξεταστικὴ τῶν Πραγμάτων Ἐπιτροπή, διὰ νὰ παρουσιασθῇ καὶ νὰ κριθῇ ἐὰν εἶναι λευκὸς ἢ ὄχι....

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αὐτὰ δὲν τὰ εἴπατε.

§20Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΗΣ. Τὰ εἶπον.

§21ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὄχι, κύριε Ἀρβανιτάκη, δὲν τὰ εἴπατε. Σᾶς παρακαλῶ μὴ ἐπιμένετε. Ὡμιλήσατε περὶ ζακχάρεως, ἀλλὰ περαιτέρω οὐδὲν εἴπατε.

§22Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΗΣ. Εἶπον ὅτι ἐξελιπάρει τοὺς βουλευτὰς νὰ τὸν σώσουμε καὶ τὸν ἐσώσαμε καὶ ἐπικαλοῦμαι τὴν μαρτυρίαν τοῦ κ. Ἀρχηγοῦ τῶν Φιλελευθέρων, εἰς τὸν ὁποῖον ἐπῆγε κλαίων διὰ νὰ σωθῇ.

§23ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶσθε ἐκτὸς Κανονισμοῦ. Αὐτὰ τὰ «ἐξελιπάρει κ.λ.π.» δὲν τὰ εἴπατε.

§24Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΗΣ. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν φράσιν «γελοῖα» καὶ «ἀνοητεύει» τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐξωτερικῶν, ἀπορῶ πῶς ἔβαλε εἰς ἐμέ, ὅτι ἐγὼ ἔκαμα ὑπεξαίρεσιν καὶ καταπάτησιν ξένων οἰκοπέδων, καθ’ ὅτι τὰ στοιχεῖα αὐτὰ ἀνήκουν ἐξ ὁλοκλήρου καὶ εἶναι ἰδιοκτησία τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐξωτερικῶν. (Θόρυβος — φωναὶ — διαμαρτυρίαι ἐκ τῆς πτέρυγος τῆς Συμπολιτεύσεως).

§25ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Ἔχω τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσω εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν ὅτι ὁ Πρεσβευτὴς τῶν Σοβιὲτ μὲ ἐπεσκέφθη καὶ μοὶ παρέδωκεν ἔγγραφον τοῦ Προέδρου τῆς Ρωσικῆς Βουλῆς κ. Λαμπάκωφ καὶ τοῦ Προέδρου τῶν Ἐθνοτήτων κ. Μπέϊκ, περὶ μὴ ἐξοπλισμοῦ διὰ πυρηνικῶν ὅπλων τῆς Ὁμοσπόνδου Γερμανικῆς Δημοκρατίας. Παρόμοιον ἔγγραφον μοὶ ἀπέστειλεν καὶ ὁ συνάδελφός μου κ. Φίρλιγκερ, Πρόεδρος τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας τῆς Τσεχοσλοβακίας. Ὁ βουλευτὴς κ. Α. Δεληγιαννίδης ζητεῖ μηνιαίαν ἄδειαν ἀπουσίας, προκειμένου νὰ ἀναχωρήσῃ εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§26ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, ἐγκρίνεται.

§27ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἐνέκρινε τὴν χορήγησιν τῆς αἰτουμένης ἀδείας.

Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Προηγουμένως, ὅμως, ἤθελον νὰ παρακαλέσω τοὺς κυρίους βουλευτὰς — ἀπευθύνομαι εἰς ὅλους, χωρὶς τοῦτο νὰ ἔχῃ εἰδικὴν αἰχμὴν κατ’ οὐδενός, — ἀπευθύνομαι δὲ ἐπίσης καὶ πρὸς τὸν κ. Ἀρβανιτάκην, ὅπως μὴ γίνωνται κατὰ τὰς ἀγορεύσεις διακοπαὶ αἱ ὁποῖαι πολλάκις προκαλοῦν ἐπεισόδια. Καὶ ἀκριβῶς δι’ αὐτὸν τὸν λόγον παρακαλῶ τοὺς κυρίους βουλευτάς, ὁσάκις θέλουν νὰ ἐκφράσουν τὴν γνώμην των, νὰ ζητοῦν τὸν λόγον, ὁ ὁποῖος εἶναι ἐλεύθερος καὶ νὰ ἀνέρχωνται ἐπὶ τοῦ βήματος νὰ ἐκφέρουν τὰς σκέψεις των καὶ νὰ ὑφίστανται τὰς συνεπείας καὶ τὰς εὐθύνας τῶν λεγομένων των. Διὰ τὰς διακοπὰς αἱ ὁποῖαι γίνωνται χωρὶς νὰ ζητῆται ἡ ἄδεια τοῦ Προέδρου, καὶ αἱ ὁποῖαι ἀπὸ ἄλλους ἀκούονται καὶ ἀπὸ ἄλλους δὲν ἀκούονται, καὶ διὰ τὰς ὁποίας τὸ Προεδρεῖον εὑρίσκεται πολλάκις ἐν δυσχερείᾳ νὰ ἀπαντήσῃ, ἀνεξαρτήτως τοῦ ὅτι πολλάκις καὶ ἀπὸ τοὺς ἐργαζομένους διὰ τὰ πρακτικὰ δὲν ἀκούονται, δι’ αὐτὰς τὰς διακοπὰς εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ δώσω ἐντολὴν εἰς τοὺς ἁρμοδίους ὑπαλλήλους νὰ μὴ ἀναγράφωνται ἄνευ τῆς ἐγκρίσεως τοῦ Προεδρείου, καὶ τοῦτο διότι αἱ διακοπαὶ αὐταὶ γίνονται κατὰ ρητὴν παράβασιν τοῦ Κανονισμοῦ, ὁ ὁποῖος λέγει ὅτι οὐδεὶς δύναται νὰ λάβῃ τὸν λόγον ἄνευ ἀδείας τοῦ Προέδρου καὶ ὅτι αἱ διακοπαὶ ἀπαγορεύονται μὴ συναινοῦντος τοῦ Προέδρου. Ἐπαναλαμβάνω, λοιπόν, ὅτι θὰ εὑρεθῶ εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ δώσω ἐντολὴν τοιαῦται διακοπαὶ νὰ μὴ περιλαμβάνωνται εἰς τὰ πρακτικὰ διότι ἐγὼ ἔχω τὴν εὐθύνην τῶν ὅσων εἰς αὐτὰ ἀναγράφονται. Πρέπει νὰ δώσω ἐγὼ τὴν ἄδειαν νὰ λεχθοῦν διὰ νὰ ἠμποροῦν νὰ ἐγγραφοῦν εἰς τὰ πρακτικά. Ἐφ’ ὅσον ἐλέχθησαν χωρὶς νὰ δοθῇ ὁ λόγος ἐκ μέρους τοῦ Προεδρείου δὲν δύνανται νὰ ἀναγραφοῦν εἰς τὰ πρακτικά. Θὰ παρακαλέσω καὶ πάλιν νὰ μὴ γίνωνται αἱ διακοπαὶ διὰ νὰ μὴ εὑρεθῶ εἰς θέσιν νὰ ἐφαρμόσω αὐτὰ τὰ ὁποῖα εἶπον.

§28Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐφ’ ὅσον δὲν μεταβάλλεται ὁ Κανονισμός, τὸ Προεδρεῖον δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἀπαγορεύσῃ τὰς διακοπάς.

§29ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγὼ δὲν εἶπον ὅτι θὰ ἀπαγορεύσω. Ἐγὼ εἶπον ὅτι εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ καταλήξω εἰς αὐτὸ τὸ μέτρον ὅταν λαμβάνεται ὁ λόγος ἄνευ ἀδείας τοῦ Προεδρείου, δηλαδὴ αὐθαιρέτως, κατὰ παράβασιν ρητῆς διατάξεως τοῦ Κανονισμοῦ.

§30Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν ἠμπορεῖτε νὰ τὸ κάμητε αὐτό. Ἐπισπεύσατε τὴν συζήτησιν ἐπὶ τοῦ σχεδίου τροποποιήσεως τοῦ Κανονισμοῦ. Ἐφ’ ὅσον δὲν τροποποιεῖτε τὸν Κανονισμόν, δὲν ἠμπορεῖτε νὰ ἀπαγορεύσητε τὰς διακοπάς.

§31ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν τῶν ἀναφορῶν καὶ ἐρωτήσεων τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. Ὁ κ. Α. Λασκαρίδης, ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, δι’ ἧς ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ ἐὰν πρόκειται νὰ ἱκανοποιηθῇ αἴτημα τῶν κατοίκων τῆς Νήσου Θάσου, ὅπως τοὺς ἐπιτραπῇ ἡ ξύλευσις ἀπὸ τὰς ἐκεῖ δασώδεις ἐκτάσεις τῆς ἀναγκαιούσης εἰς αὐτοὺς καυσίμου καὶ οἰκοδομησίμου ξυλείας.

§32Α. ΛΑΣΚΑΡΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἐρώτησίς μου ἀφορᾷ τὴν ἱκανοποίησιν τῶν κατοίκων τῆς Νήσου Θάσου εἰς ξυλείαν διὰ καύσιμον ὕλην καὶ οἰκοδομήσιμον τοιαύτην. Αὐτὴν τὴν στιγμὴν μοῦ ἐδόθη ἡ ἀπάντησις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας, ἐκ τῆς ὁποίας προκύπτει ὅτι διατάσσεται τὸ Δασαρχεῖον Θάσου νὰ προβῇ εἰς τὰς ἀναγκαίας ἐνεργείας διὰ τὴν ἱκανοποίησιν τοῦ ἀνωτέρω αἰτήματος τῶν κατοίκων τῆς Νήσου. Θὰ παρεκάλουν τὸν κ. Ὑπουργὸν Γεωργίας, νὰ ἐποπτεύσῃ διὰ τὴν ἐφαρμογὴν τῆς διαταγῆς, δεδομένου ὅτι ἔχει μεγίστην σημασίαν ἡ ἱκανοποίησις τῶν ἀναγκῶν τῶν κατοίκων εἰς καύσιμον καὶ οἰκοδομήσιμον ξυλείαν.

§33Δ. ΘΑΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑφυπ. Γεωργίας). Κύριε Πρόεδρε, γνωρίζει ὁ κ. συνάδελφος ὅτι, ἀπὸ πέρυσιν εἶχον ἐκδοθῆ ὡρισμέναι διαταγαὶ πρὸς τὰς Ἀρχὰς τῆς Θάσου διὰ τὴν ἱκανοποίησιν τῶν κατοίκων εἰς καύσιμον καὶ οἰκοδομήσιμον ξυλείαν. Εὐθὺς ὡς ἀνέλαβον τὸ Ὑφυπουργεῖον τῆς Γεωργίας, καὶ ἔλαβον γνῶσιν τῶν παραπόνων τῶν κατοίκων, ἐξεδόθησαν νέαι διαταγαὶ καὶ ἐντολαὶ καὶ θὰ παρακολουθήσωμεν τὴν ἐκτέλεσιν αὐτῶν εἰς τρόπον ὥστε νὰ ὑπάρξῃ ἐπαρκὴς ἱκανοποίησις τῶν ἀναγκῶν τῶν κατοίκων τῆς Θάσου.

§34ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Λασκαρίδης, ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, διὰ τῆς ὁποίας ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ κατὰ ποῖον τρόπον πρόκειται νὰ ρυθμισθῇ τὸ ζήτημα τῆς ἐξοφλήσεως τῶν εἰς δολλάρια χρεῶν τῶν συνεταιρισμῶν κ.λ.π.

§35Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Κύριε Πρόεδρε, τὸ θέμα εἶναι τῆς ἀποκλειστικῆς ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ καὶ παρακαλῶ νὰ μεταφερθῇ ἡ ἐρώτησις εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τοῦ Συντονισμοῦ.

§36ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μάλιστα. Ὁ κ. Κ. Τσιγάρας ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἐρωτήσεώς του διὰ τῆς ὁποίας ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ ἐὰν πρόκειται νὰ ἐκτελεσθοῦν ἀρδευτικὰ ἔργα εἰς τὴν βορειοανατολικὴν παρυφὴν τῆς Κοινότητος Ἀραβισσοῦ Γιαννιτσῶν, ὅπου αἱ πηγαὶ τοῦ ὁμωνύμου ποταμοῦ, ἐπὶ σκοπῷ ἀρδεύσεως 30.000 περίπου στρεμμάτων εὐφόρου ἐκτάσεως.

§37Κ. ΤΣΙΓΑΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι ὡμολογημένον ὅτι τὸ εἰσόδημα τῶν ἀγροτῶν εἶναι χαμηλὸν εἰς τὴν Χώραν μας. Ἐπίσης εἶναι ἀναμφισβήτητον ὅτι μία προϋπόθεσις, διὰ τὴν αὔξησιν τοῦ ἀγροτικοῦ εἰσοδήματος εἶναι καὶ ἡ ἐπιτυχία τοῦ χαμηλοῦ κόστους παραγωγῆς τῶν ἀγροτικῶν προϊόντων καὶ τοῦτο δύναται νὰ ἐπιτευχθῇ διὰ τῆς ἐκτελέσεως ἀρδευτικῶν ἔργων. Ὅταν ἔχωμεν ὑπ’ ὄψιν ὅτι τὰ ἀρδευτικὰ ἔργα εἶναι ἐπωφελῆ καὶ ὅταν ἡ ἄρδευσις γίνεται δι’ ἀντλήσεως, ἥτις προϋποθέτει δαπάνην διὰ καύσιμα, τότε, ἀντιλαμβάνεται κανεὶς πόσον ἐπιβάλλονται ταῦτα, ὅταν ἡ ἄρδευσις πρόκειται νὰ γίνεται διὰ τῆς φυσικῆς ροῆς τοῦ ὕδατος. Καὶ εὐτυχῶς ἔχομεν πάρα πολλὰ ὕδατα εἰς τὴν Χώραν μας, τὰ ὁποῖα θὰ ἠμποροῦσαν δι’ ἐκτελέσεως ἀρδευτικῶν ἔργων, νὰ συντελέσουν εἰς τὴν μείωσιν τοῦ κόστους τῆς παραγωγῆς. Εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν ἔχομεν δύο ἔργα τὰ ὁποῖα ἠμποροῦν νὰ γίνουν εἰς τὸν Νομὸν Πέλλης καὶ τὰ ὁποῖα ἠμπορεῖ νὰ ἀντιμετωπισθοῦν μὲ μικρὰ κονδύλια καὶ τὰ ὁποῖα θὰ μεταβάλουν ἐκτάσεις τριάκοντα χιλιάδων στρεμμάτων εἰς εὐφοροτάτους ἀγρούς. Ἔχουν γίνει μελέται διὰ τοὺς ποταμοὺς Ἀραβισσοῦ καὶ Μογλενίτσα, τῶν ὁποίων τὰ ὕδατα πηγαίνουν ἀσκόπως εἰς τὴν θάλασσαν. Ἐρωτῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, καὶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Δημοσίων Ἔργων, πῶς σκέπτονται νὰ ἀντιμετωπίσουν τὸ θέμα, διὰ νὰ φθάσωμεν ἀπὸ τὸ στάδιον τῶν μελετῶν εἰς τὸ στάδιον τῆς ἐκτελέσεως.

§38Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. συνάδελφος ἀνεκίνησεν γενικώτερον τὸ θέμα τῶν ἀρδευτικῶν ἔργων. Πρέπει νὰ πληροφορήσω αὐτὸν καὶ τὴν Βουλὴν περὶ τῆς ἰδιαιτέρας σημασίας τὴν ὁποίαν ἀποδίδει ἡ Κυβέρνησις εἰς τὰ ἔργα αὐτὰ καὶ νὰ ἀνακοινώσω μερικοὺς ἀριθμοὺς σχετικῶς μὲ τὰς πιστώσεις, τὰς δημοσίας ἐπενδύσεις, αἱ ὁποῖαι ἐδόθησαν δι’ ἐγγειοβελτιωτικὰ ἔργα ἀπὸ τοῦ 1956 καὶ ἐντεῦθεν: «Ἔναντι τῶν 184.000.000 τοῦ 1955, εἰς τὰ 1956 ἐδόθησαν .... (ἀναγινώσκει) ....». Μὴ περιλαμβανομένων καὶ τῶν ποσῶν εἰς δολλάρια διὰ προμηθείας καταναλωτικῶν ἀγαθῶν δι’ ἐγγειοβελτιωτικὰ ἔργα, τὰ ὁποῖα ἀνέρχονται, ἐπίσης, εἰς σημαντικὰ ποσά. Εἰδικώτερον διὰ τὸ ἔργον διὰ τὸ ὁποῖον ὡμίλησε ὁ κ. συνάδελφος, ἡ ὑπηρεσία τῶν παραγωγικῶν ἔργων Μακεδονίας κατήρτισε μελέτην διὰ τὴν ἄρδευσιν 30.000 στρεμμάτων. Ἐπειδή, ὅμως, ἡ μελέτη αὐτὴ προβλέπει χωματένιας διώρυγας καὶ ἕνεκα τοῦ λόγου αὐτοῦ δὲν τρέχει πολὺ νερὸ — 40% λέγουν οἱ εἰδικοὶ οἱ τεχνικοὶ — καὶ ἐπειδὴ τὸ διατιθέμενον νερὸ δὲν εἶναι ἐπαρκὲς διὰ τὴν ἄρδευσιν τῶν 30.000 στρεμμάτων, διὰ τοῦτο ἡ ὑπηρεσία τοῦ Ὑπουργείου ἀπεφάσισε καὶ ἐνέκρινε νὰ γίνῃ νέα μελέτη οὕτως ὥστε οἱ ἀγωγοὶ νὰ εἶναι ἐπενδεδυμένοι μὲ τσιμέντο. Παραλλήλως τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίων Ἔργων, καθ’ ἃ πληροφοροῦμαι ἀπὸ ἐπίσημον ἀνακοίνωσιν, ἔκαμε μελέτην καὶ διὰ τὸ ἄλλο τμῆμα, τὸ δεξιὸν τμῆμα τοῦ ποταμοῦ καὶ ἐδόθη ἐντολὴ νὰ συσχετισθοῦν αἱ δύο μελέται καὶ ἀναμένομεν τὴν ὑποβολὴν τῆς δευτέρας μελέτης καὶ τὸν συσχετισμὸν τῶν δύο μελετῶν, διὰ νὰ λάβωμεν τὰ ἀπαιτούμενα μέτρα.

§39Π. ΚΑΛΛΙΓΚΑΤΣΗΣ. ... (ὁμιλῶν ἀπὸ τῆς θέσεώς του δὲν ἀκούεται).

§40ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ἐπιτρέπεται, κύριε συνάδελφε. Μόνον ὁ ρήτωρ καὶ ὁ κ. Ὑπουργός.

§41Κ. ΤΣΙΓΑΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἀπάντησις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ δὲν μὲ ἱκανοποίησε. Ἐγώ, θὰ ζητοῦσα τὰ κονδύλια, τὰ ὁποῖα προορίζονται δι’ ἐγγειοβελτιωτικὰ ἔργα, ἐνῷ εἶναι πολὺ περισσότερα καὶ διὰ τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας καὶ διὰ τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίων Ἔργων καὶ νὰ μὴ μένωμεν εἰς τὸ στάδιον τῶν μελετῶν ἀλλὰ νὰ (δὲν ἠκούσθη) καὶ εἰς τὴν πραγματοποίησιν τῶν ἔργων.

§42ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Παπαδημητρίου ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, διὰ τῆς ὁποίας ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ ἐὰν θὰ ληφθῇ νομοθετικὴ μέριμνα διὰ τὴν ἐπίλυσιν τῶν προβλημάτων τῶν ἀπασχολούντων τοὺς εἰς ἀποστραγγισθείσας γαίας ἀποκατασταθέντας ἀκτήμονας καλλιεργητάς.

§43Ν. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ ζήτημα τῆς ἀποκαταστάσεως τῶν ἀκτημόνων καλλιεργητῶν εὑρίσκεται εἰς μίαν κατάστασιν χαώδη, δύναταί τις εἰπεῖν. Τὴν μίαν ἡμέραν ἐγκαθίστανται ὡρισμένοι ἀκτήμονες καὶ τὴν ἄλλην ἡμέραν ἄλλοι ἀκτήμονες οἱ ὁποῖοι πρόσκεινται φίλα πρὸς τὴν Κυβέρνησιν ὥστε δημιουργῆται μία χαώδης κατάστασις καὶ παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ ἐπέμβῃ, διὰ νὰ γίνουν σεβασταὶ αἱ ἀποφάσεις τῶν Ἐπιτροπῶν Ἀπαλλοτριώσεων. Δεύτερον, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας μὲ τὸν κ. Ὑπουργὸν Οἰκονομικῶν, διὰ σωρείας ἐνταλμάτων πρὸς τοὺς ἀκτήμονας καλλιεργητάς, δι’ αὐτῶν ζητεῖ τὴν καταβολὴν τοῦ τιμήματος, ἐνῷ δὲν ἐρρυθμίσθη νομοθετικῶς τὸ ζήτημα αὐτὸ μέχρι σήμερον.

§44Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Ψεύδεται ὁ κ. συνάδελφος, ὑπέγραψε τὴν ἐρώτησιν, χωρὶς νὰ γνωρίζῃ τὸ περιεχόμενόν της.

§45Κ. ΤΣΙΓΑΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ θέμα τῶν ἀποστραγγισθεισῶν γαιῶν ἔχει καταστῆ γάγγραινα, διότι ἦλθεν εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν Ἐξουσιοδοτήσεως, συνεζητήθη καὶ ὑπεβλήθη τροπολογία εὐνοοῦσα τοὺς κάτω τῶν 30 στρεμμάτων κατόχους καὶ κατόπιν τούτου ἀπεσύρθη τὸ σχετικὸν νομοσχέδιον καὶ ἐρρίφθη εἰς τὰς Ἑλληνικὰς καλένδας. Νομίζω ὅτι τὸ θέμα δὲν ἐνδιαφέρει μόνον τοὺς ἀκτήμονας κατοίκους τῆς Θεσσαλονίκης, ἀλλὰ καὶ τοὺς κληρούχους τῶν Σερρῶν καὶ τῆς Καβάλας καὶ θὰ πρέπει νὰ ρυθμισθῇ τὸ ταχύτερον.

§46Δ. ΣΠΥΡΙΔΗΣ. Καὶ εἰς τὴν περιοχὴν Καβάλας οἱ ἀγρόται ἐζήτησαν ὅπως ἀπαλλαγοῦν ἀπὸ τὴν εἰσφορὰν τὴν ὁποίαν καταβάλλουν τῶν 7 ὀκάδων κατὰ στρέμμα, διὰ τὴν συντήρησιν τῶν καναλίων. Ἐπίσης, ὑπάρχει, κύριε Πρόεδρε, μία ἐρώτησις ἀφορῶσα τὴν ἀποζημίωσιν τῶν ἐπιταχθέντων ὑποζυγίων...

§47ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, εἶσθε ἐκτὸς τοῦ Κανονισμοῦ. Δὲν δύνασθε νὰ ὁμιλήσητε. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, ἔχει τὸν λόγον.

§48Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Γνωρίζω, εὐτυχῶς, καὶ ἀποκατεστάθησαν τὰ πράγματα ἀπὸ τὸν κ. Τσιγάραν, διότι οἱ κληροῦχοι τῶν ἀποστραγγισθεισῶν γαιῶν ἔχουν διὰ κλήρου τὴν κατ’ ἀποκλειστικὴν κυριότητα καὶ συνεπῶς δὲν ἀφαιρεῖται, ὡς ἀφαιρεῖται ὁ κλῆρος καὶ δίδεται εἰς ἄλλους. Τὸ θέμα εἶναι ἡ ἀποζημίωσις, ἡ αἰτουμένη ἐκ μέρους τῶν ἀπολυθέντων ἀπὸ τὴν ἀποστράγγισιν τῶν γαιῶν. Τὸ θέμα ἀπησχόλησε τὴν προηγουμένην Βουλήν. Πρέπει κατ’ ἀρχὴν νὰ εἴπω ὅτι δὲν εἶναι ὀρθὸν νὰ ζητῆται ἐξ ὁλοκλήρου ἀπαλλαγή, διότι χρειάζεται νὰ γίνωνται καὶ ἔργα, συντηρήσεως καὶ συνεπῶς πρέπει νὰ ὑπάρχῃ συμμετοχὴ εἰς τὰς δαπάνας, τῶν ὠφεληθέντων ἐκ τῶν ἔργων αὐτῶν. Τὸ Ὑπουργεῖον μου ἔχον ὑπ’ ὄψιν του τὰς συζητήσεις, αἱ ὁποῖαι ἐγένοντο εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν Ἐξουσιοδοτήσεως, κατέληξεν εἰς ὡρισμένα συμπεράσματα καὶ ἐλπίζω πολὺ σύντομα νὰ ὑποβάλω νομοσχέδιον πρὸς ρύθμισιν τοῦ θέματος.

§49Κ. ΤΣΙΓΑΡΑΣ. Νομίζω ὅτι δὲν εἶναι ἀληθὲς ὅτι τὸ νομοσχέδιον ἀπεσύρθη ἀπὸ ἀντίδρασιν τῆς Βουλῆς, ἀλλὰ ἀπὸ ἀντίδρασιν τοῦ κυρίου Ὑπουργοῦ, ὅστις ἀντελήφθη ὅτι θὰ ἦτο δυσμενὴς ἡ ἔκβασις τῆς ψηφοφορίας. Ἀλλὰ κατόπιν ἀντιδράσεως τοῦ τότε Ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας, ὅστις εἶχεν ἀντιληφθῆ τὴν δυσμενῆ ἔκβασιν τῆς ψηφοφορίας, ἐπὶ τῆς τροπολογίας, τῶν κληρούχων κάτω τῶν 30 στρεμμάτων. Δεύτερον, ἡμεῖς ὡμιλήσαμεν διὰ γαίας αἱ ὁποῖαι παρεχωρήθησαν ὡς κλῆρος καὶ διὰ τοὺς ὁποίους δὲν πρέπει νὰ καταβληθῇ κανὲν τίμημα καὶ ὄχι διὰ τὴν συντήρησιν τῶν ἀποστραγγιστικῶν ἔργων.

§50ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Τσιγάρας ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἑτέρας ἐρωτήσεώς του, ἀφορώσης τὴν ἐξαγωγὴν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν ροδακίνων.

§51Κ. ΤΣΙΓΑΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ ζήτημα τῶν νωπῶν φρούτων εἶναι καὶ βασικὸν καὶ φλέγον, διότι κατ’ ἔτος αὐξάνεται ἡ δενδροκαλλιέργεια. Καὶ εἶναι φλέγον, διότι καὶ προηγουμένως ἀλλὰ καὶ κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος οἱ φρουτοπαραγωγοὶ ὑπέστησαν πολλὰς ζημίας ἐκ τῆς ἐλλείψεως τῶν ἀναγκαίων μέσων συντηρήσεως καὶ μεταφορᾶς τῶν φρούτων. Ὅπως κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος οὕτω καὶ ἐφέτος προβλέπεται σημαντικὴ αὔξησις τῆς παραγωγῆς φρούτων καὶ ἰδία ροδακίνων. Ἡ Κυβέρνησις θὰ πρέπει νὰ λάβῃ τοῦτο ὑπ’ ὄψει της καὶ νὰ δείξῃ ἐγκαίρως τὸ ἐνδιαφέρον της, τὸ ὁποῖον μέχρι σήμερον δὲν ἔδειξεν. Θὰ πρέπει νὰ δημιουργήσῃ ψυκτικοὺς χώρους, νὰ φροντίσῃ διὰ τὴν προμήθειαν καταλλήλων μεταφορικῶν μέσων καὶ νὰ μεριμνήσῃ διὰ τὴν ἔγκαιρον ἐξαγωγὴν τῶν φρούτων εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Τὸ θέμα, ἐπαναλαμβάνω, εἶναι φλέγον καὶ ὑπεβάλαμεν τὴν παράκλησιν εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ λάβῃ συντόμως τὰ ἀναγκαῖα μέτρα διὰ τὴν συντήρησιν καὶ ἐξαγωγὴν τοῦ προϊόντος αὐτοῦ.

§52Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριε Πρόεδρε, θὰ ἔχουν γνῶσιν οἱ κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ἡ προηγουμένη Κυβέρνησις τοῦ κ. Καραμανλῆ, διέθεσε σημαντικὰ ποσά, 140–150 ἑκατομ., διὰ τὸν τεχνικὸν ἐξοπλισμὸν τῶν μέσων τῶν προοριζομένων διὰ τὴν μεταφορὰν τῶν φρούτων, ὡς καὶ ὅτι ἐμερίμνησε διὰ τὴν ἐξαγωγὴν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν τῶν φρούτων καὶ τῶν λαχανικῶν. Διὰ τῶν πιστώσεων αὐτῶν προβλέπεται ἡ κατασκευὴ καταλλήλων ψυκτικῶν ἐγκαταστάσεων, ἀποξηραντηρίων κ.λ.π. Πρόκειται, ἐπίσης, νὰ γίνῃ προμήθεια βαγονίων ψυγείων κ.λ.π. Τὸ πλέον ἐνδιαφέρον εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν εἶναι ἡ ἐξασφάλισις τῶν μεταφορικῶν μέσων. Ἡ Κυβέρνησις ἐν τῇ προσπαθείᾳ της πρὸς ἐξασφάλισιν τῶν μέσων αὐτῶν, ἦλθεν εἰς διαπραγματεύσεις μὲ ξένας ἐπιχειρήσεις ἵνα δυνηθῇ νὰ ἐξασφαλίσῃ τὰ ἀπαραίτητα μεταφορικὰ μέσα. Ἡ Κυβέρνησις τόσον ἐνδιαφέρον δεικνύει διὰ τὸ θέμα τῶν φρούτων, ὥστε ὁ ὑποφαινόμενος θὰ μεταβῇ ἐντὸς τῶν ἡμερῶν εἰς Μακεδονίαν, διὰ νὰ ἐποπτεύσῃ ὁ ἴδιος εἰς τὴν καλυτέραν προώθησιν τῆς ἐξαγωγῆς τῶν φρούτων εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§53ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Τσιγάρας, ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, ἀφορώσης τὴν ρύθμισιν τοῦ ζητήματος τῶν παραχωρηθέντων εἰς ἀγρότας γηγενεῖς κατοίκους τῆς Κοινότητος Πέλλης–Γιαννιτσῶν ἐν ἔτει 1929 κλήρων.

§54Κ. ΤΣΙΓΑΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὴν προκειμένην ἐρώτησίν μας, πρόκειται περὶ διαφορετικῆς μεταχειρίσεως γηγενῶν κληρούχων τῆς Κοινότητος Πέλλης–Γιαννιτσῶν ἀπὸ τοὺς πρόσφυγας τοιούτους. Εἰς γηγενεῖς τῆς ἐν λόγῳ Κοινότητος ἐχορηγήθησαν ἐν ἔτει 1929 κλῆροι καὶ οἰκόπεδα πρὸς ἀποκατάστασίν των. Καὶ ἐνῷ θὰ ἔδει νὰ εἶχον παραγραφῆ αἱ ὀφειλαὶ τῶν ὡς ἄνω κληρούχων βάσει τοῦ νόμου 18 τοῦ 1944, ὡς ἐγένετο καὶ διὰ τοὺς κληρούχους τῆς Θεσσαλίας, οὗτοι ἐξῃρέθησαν τοῦ εὐεργετήματος ἐκείνου. Ἐκτὸς τούτου καὶ ἡ ἐκτίμησις τῶν κλήρων των ὑπῆρξεν ὑπερβολική. Θὰ πρέπει νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν, ὅτι πρόκειται περὶ μικροκαλλιεργητῶν, οἱ ὁποῖοι δὲν δύνανται νὰ καταβάλουν τὸ καθορισθὲν ὑπερβολικὸν τίμημα καὶ συνεπῶς πρέπει τὸ Κράτος νὰ ρυθμίσῃ εὐνοϊκῶς τὸ πρόβλημα τοῦτο ὑπὲρ τῶν ὡς ἄνω κληρούχων.

§55Ν. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ ζήτημα τῆς ἀποκαταστάσεως τῶν γεωργῶν τῶν ἐξωελληνίων περιοχῶν ἐδημιουργήθη ἀπὸ τοῦ 1930 καὶ ἐντεῦθεν. Διὰ τοῦ νόμου 18 τοῦ 1944, ἀπεσβέσθησαν ὅλα τὰ χρέη. Πλήν, ὅμως, ὑπάρχει μία κατηγορία γηγενῶν, ἀποκατασταθέντων, τῶν ὁποίων τὰ χρέη δὲν ἀπεσβέσθησαν, ὅπως ἀπεσβέσθησαν τὰ χρέη τῶν Θεσσαλῶν ἀποκατασταθέντων τῶν εὑρισκομένων εἰς τὴν αὐτὴν κατηγορίαν. Φρονοῦμεν, ὅτι ὅπως ἀπεσβέσθησαν τὰ χρέη τῶν Θεσσαλῶν, θὰ πρέπει νὰ ἀποσβεσθοῦν καὶ τὰ χρέη τῶν Μακεδόνων.

§56Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Ὑπῆρχε θέμα, κατὰ τὸ ὁποῖον οἱ ἀποκατασταθέντες εἰς κλήρους πρὸ τοῦ 1945 πρόσφυγες, δὲν κατέβαλον τίμημα. Ἐζητεῖτο ὅμως, ἡ καταβολὴ τιμήματος ἀπὸ τοὺς γηγενεῖς, τοὺς ἀποκατασταθέντας. Τὸ θέμα αὐτό, ὅμως, ἐρρυθμίσθη διὰ τοῦ Ν.Δ. 3713) 1957 καὶ οἱ γηγενεῖς, οἱ ὁποῖοι ἀποκατεστάθησαν εἰς ἀνταλλάξιμον περιουσίαν, νὰ ἀπαλλάσσωνται τῶν ὀφειλῶν των.

§57Κ. ΤΣΙΓΑΡΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, δὲν παρηκολουθήσατε ὅλην τὴν σχετικὴν συζήτησιν. Ἐγὼ εἶπον ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ εἶχεν ἀποσβεσθῆ, ὅπως καὶ τῶν ἄλλων. Ἐπιμένω, ὅμως, εἰς τὸ γεγονὸς ὅτι τὸ τίμημα θεωρεῖται ὑπερβολικόν.

§58Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Ἀφοῦ ἀπεσβέσθη, πῶς εἶναι ὑπερβολικόν;

§59Κ. ΤΣΙΓΑΡΑΣ. Ἡμεῖς δὲν λέγομεν νὰ καταργήσωμεν τὸν νόμον. Λέγομεν ὅτι ἡ τιμὴ εἶναι ὑπερβολικὴ καὶ καθορίζεται ἀπὸ ὑπηρεσίαν ἡ ὁποία ἠμπορεῖ νὰ ἐπιφέρῃ κἄποιαν μεταβολήν.

§60ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μ. Χριστογεῶργος ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, σχετικῶς μὲ τὸν τρόπον ἀντιμετωπίσεως τοῦ προβλήματος ὑδρεύσεως τῆς Κοινότητος Κλιμακᾶς Ἰωαννίνων.

§61Μ. ΧΡΙΣΤΟΓΕΩΡΓΟΣ. Πρό τινος, λόγῳ καταστροφῆς τοῦ, κάτωθι τῆς σήραγγος ἀποχετεύσεως τῶν ὑδάτων τῆς λίμνης Λαψίστης Ἰωαννίνων, κατεστράφησαν αἱ κάτωθι τῆς σήραγγος πηγαὶ καὶ ὁδοὶ καὶ ἐπροξενήθησαν ζημίαι εἰς τὰς ἀμπελοφυτείας καὶ ἀγρούς. Εἰδικώτερον, λόγῳ τῆς καταστροφῆς τῶν πηγῶν ἀνέκυψε πρόβλημα σοβαρὸν διὰ τὴν ὕδρευσιν τῆς Κοινότητος, Κλιμακᾶς, Ἰωαννίνων, οἱ κάτοικοι τῆς ὁποίας ὑδρεύοντο ἀπὸ τὰς ἐν λόγῳ πηγάς. Αἱ ἁρμόδιαι Ἀρχαὶ τῆς Νομαρχίας Ἰωαννίνων ἀπαντῶσαι εἰς τὸ αἴτημα τῶν κατοίκων τῆς ἐν λόγῳ Κοινότητος, ὑπεσχέθησαν ὅτι θὰ διαθέσουν διὰ τὴν ὕδρευσίν των βυτιοφόρον αὐτοκίνητον, τὸ ὁποῖον καὶ πράγματι διέθεσαν, ἀλλὰ μόνον διὰ δύο ἡμέρας. Ἐπὶ πλέον, διὰ τὴν μόνιμον ὕδρευσιν τῆς ἐν λόγῳ Κοινότητος, ἐζητήθη ἡ σύνδεσίς της διὰ σωληνώσεως μὲ τὴν πηγὴν Τούμπας. Ἐρωτῶ τὸν κ. Ὑπουργόν, πρῶτον ποῖα μέτρα σκέπτεται νὰ λάβῃ διὰ τὴν ἄμεσον ὕδρευσιν τῶν κατοίκων τῆς Κοινότητος Κλιμακᾶς Ἰωαννίνων. Δεύτερον, ποῖα μέτρα σκέπτεται νὰ λάβῃ διὰ τὴν μόνιμον ὕδρευσίν της ἐκ τῆς πηγῆς Τούμπας μὲ σωληνώσεις καὶ τέλος ποῖα μέτρα θὰ λάβῃ διὰ τὴν ἀποζημίωσιν τῶν ὑποστάντων καταστροφὰς τῶν ἀμπελώνων καὶ ἀγρῶν των.

§62ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπὶ τῆς Γεωργίας ἔχει τὸν λόγον.

§63Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Ὑποθέτω ὅτι οἱ κύριοι συνάδελφοι θὰ γνωρίζουν ὅτι τὰ ζητήματα τῆς ὑδρεύσεως δὲν ὑπάγονται εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. Ἀλλ’ ἐν πάσῃ περιπτώσει...

§64Μ. ΧΡΙΣΤΟΓΕΩΡΓΟΣ. Ἡ ἐρώτησις ἀπευθύνεται καὶ εἰς ἄλλα Ὑπουργεῖα.

§65ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μὴ διακόπτετε, ὅταν ὁμιλῇ ὁ κ. Ὑπουργός, κύριε συνάδελφε.

§66Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Ἐν πάσῃ περιπτώσει, τὸ ἔργον Κλιμακᾶς Ἰωαννίνων ἀνάγεται εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων. Τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας, λαβὸν γνῶσιν ὅτι ἔλαβον χώραν ζημίαι κατὰ τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ ἔργου, ἀπηυθύνθη εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίων Ἔργων καὶ τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίων Ἔργων διὰ σχετικοῦ ἐγγράφου, ἔδωκεν ἐντολὴν εἰς τὴν ἁρμοδίαν ὑπηρεσίαν Ἰωαννίνων καὶ Ἠπείρου, νὰ προβῇ εἰς τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ ἔργου καὶ τὴν ἀποκατάστασιν τῶν ζημιῶν τοῦ ἀρδευτικοῦ δικτύου τῆς περιοχῆς Κλιμακᾶς.

§67Μ. ΧΡΙΣΤΟΓΕΩΡΓΟΣ. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ ἔχῃ ὑπ’ ὄψιν του ὅτι ἡ ἐρώτησις ἀπευθύνεται καὶ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐσωτερικῶν, διότι εἶναι πρόβλημα προσωρινῆς ὑδρεύσεως τῶν κατοίκων, ἀλλὰ καὶ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίων Ἔργων. Τί θὰ γίνῃ διὰ τὸ ζήτημα τῆς ὑδρεύσεως, βεβαίως δὲν ἀφορᾷ τὸν κ. Ὑπουργόν.

§68ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἅπασαι αἱ ἀναφοραὶ καὶ ἐρωτήσεις αἱ ἀπευθυνόμεναι πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας, συνεζητήθησαν. Παρελθούσης τῆς ὥρας διὰ τὴν συζήτησιν τῶν ἀναφο-

ρῶν καὶ ἐρωτήσεων, εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ἔχει προταχθῆ, δι’ ἀποφάσεως τοῦ Σώματος, ἡ συζήτησις τῆς ἐπερωτήσεως διὰ τὸν σῖτον. Ὑπάρχουν τρεῖς συναφεῖς μὲ τὸ θέμα τοῦτο ἐπερωτήσεις. Θὰ παρακάλουν νὰ ὁμιλήσῃ εἷς ἐξ ἑκάστης παρατάξεως, διότι δὲν εἶναι ὀρθὸν νὰ παρατείνεται ἡ συζήτησις. Ὑπάρχει, ἄλλως τε, ἀπόφασις τοῦ Σώματος καὶ ἔχει καταστῆ νομολογία ἡ συζήτησις μιᾶς ἐπερωτήσεως νὰ μὴ παρατείνεται πλέον τῶν δύο συνεδριάσεων. Πρέπει καὶ ἡ διάρκεια τῶν ἀγορεύσεων νὰ εἶναι περιωρισμένη. Προηγεῖται ἡ ὑπ’ ἀριθμὸν 6 ἐπερώτησις. Ὁ κ. Σ. Ἀλλαμανῆς, ἔχει τὸν λόγον.

§69Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, πρόκειται περὶ προτάξεως ἐπερωτήσεως ἢ κατὰ σειρὰν ἔρχεται ἡ ἐπερώτησις τοῦ κ. Ἀλλαμανῆ, κανονικῶς;

§70ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐλήφθη ἀπόφασις τῆς Βουλῆς νὰ προταχθοῦν αἱ ἐπερωτήσεις αἱ ἀφορῶσαι τὸ σιτικόν. Τὸ Προεδρεῖον ἑπομένως, ἔλαβεν ὑπ’ ὄψιν ποῖαι εἶναι αἱ ἐπερωτήσεις. Προηγεῖται ἡ ἐπερώτησις τοῦ κ. Ἀλλαμανῆ. Δὲν ἠμποροῦμεν νὰ παρακάμψωμεν τὴν σειράν.

§71Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Εἶναι, δηλαδή, ἡ σειρά της σήμερον, ἄνευ προτάξεως.

§72Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κατὰ τὴν αἴτησιν τῆς προτάξεως εἶχε ζητηθῆ ἡ πρόταξις τῆς ὑπ’ ἀριθμὸν 16 καὶ τῆς ὑπ’ ἀριθμὸν 21.

§73ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπάρχει καὶ ἡ 19.

§74Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Ἐὰν συμβουλευθῆτε τὰ πρακτικὰ θὰ ἴδητε ὅτι ἔχει καταχωρηθῆ πρότασις ἡ ὁποία ἀφορᾷ τὴν πρόταξιν τῆς ὑπ’ ἀριθμὸν 6 καὶ τῆς ὑπ’ ἀριθμὸν 21. Ἑπομένως αἱ ἄλλαι ἐπερωτήσεις ἔρχονται κατόπιν τῆς 16 καὶ τῆς 21.

§75ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, ἡ Βουλὴ εἶναι ὄργανον νομοθετικόν, δὲν εἶναι δικαστήριον. Ἐὰν παρέλειψεν ὁ πρακτικογράφος νὰ εἴπῃ καὶ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 19, τοῦτο δὲν σημαίνει ὅτι ἡ ὑπ’ ἀριθμὸν 19, ἡ ὁποία νομοτύπως ἔχει κατατεθῆ, δὲν πρέπει νὰ συζητηθῇ.

§76Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Λυποῦμαι δι’ ὅσα λέγει ὁ κ. Ἐφραιμίδης, ὡς ἐκπρόσωπος τῆς Ε.Δ.Α. Ἀνέφερε τὴν ἐπερώτησιν διὰ τὸ σιτικὸν τὴν ὁποίαν κατέθεσε τὸ Κόμμα του. Οἱ Ἀγρόται βουλευταὶ κατέθεσαν τὴν ἐπερώτησιν διὰ τὸν σῖτον ἐνωρίτερον ἀπὸ σᾶς. Ἔρχεσθε σεῖς, ἡ Ε.Δ.Α., καὶ ζητεῖτε νὰ παραμερισθῇ ἡ ἰδική μας ἐπερώτησις, ἡ ὁποία χρονικῶς προηγεῖται καὶ εἰς τὴν σειράν τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως καὶ νὰ πάρητε τὴν σειρὰν τῆς ἰδικῆς μας. Αὐτὸ τὸ πρᾶγμα καὶ ἠθικῶς δὲν εἶναι ὀρθόν.

§77ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ Προεδρεῖον δὲν μεροληπτεῖ. Δὲν ἠμποροῦμεν νὰ ἱκανοποιήσωμεν ὅλους.

§78Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Ἀνακύπτει ἕνα θέμα ἠθικῆς τάξεως. Ὁ κ. Μπαλτατζῆς πρέπει νὰ γνωρίζῃ ὅτι πράγματι κατετέθη ἡ ἐπερώτησις τῶν βουλευτῶν τοῦ Κόμματός του, ἀλλὰ ἡ σειρὰ καὶ ἡ σωρεία τῶν ἐπερωτήσεων, εἶναι τοιαύτη, ὥστε δὲν ἐπρόκειτο νὰ συζητηθῇ ἐκείνη διὰ τὴν ὁποίαν ἐνδιαφέρεται, παρὰ μόνον τὸν Ὀκτώβριον. Ἑπομένως, θὰ ἐπρόκειτο περὶ ἐπερωτήσεως ἡ ὁποία κατετέθη διὰ λόγους ἱστορικοὺς ἁπλῶς, ἐνῷ ἡμεῖς, ἐπροχωρήσαμεν, συνεννοούμενοι μετ’ ἄλλων συναδέλφων, ἐπετύχομεν τὴν πρόταξιν καὶ συζήτησιν τῆς ἐπερωτήσεως, ὥστε ἐὰν εἶναι δυνατόν, νὰ ληφθοῦν μέτρα διὰ τοὺς σιτοπαραγωγούς, νὰ ληφθοῦν εἰς αὐτὴν τὴν περίοδον.

§79Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Κύριε Πρόεδρε....

§80ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀρκεῖ, κύριε Μπαλτατζῆ, ὡμιλήσατε τρεῖς φοράς.

§81Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, πρέπει νὰ εἴπω δύο λόγια, ἐπειδὴ ὡμίλησε περὶ ἠθικῆς τάξεως καὶ περὶ ἐπερωτήσεως ἡ ὁποία κατετέθη δι’ ἱστορικοὺς λόγους. Λυποῦμαι πάρα πολύ, διότι ὁ κ. Ἐφραιμίδης εἰς τὴν σημερινὴν συγκρότησιν τῆς Βουλῆς, τὴν ἠθικὴν τάξιν τὴν συνδέει μὲ τὴν δύναμιν τὴν κομματικήν. Δὲν ὑπῆρχε οὐδεὶς λόγος, προτάξεως, διότι ἡ ἐπερώτησίς μας μαζὶ μετὰ τῆς τοῦ κ. Ἀλλαμανῆ, ἔχουν σειρὰν συζητήσεως. Ἑπομένως ὅσα εἶπεν ὁ κ. Ἐφραιμίδης τὰ εἶπε διὰ τὴν δημιουργίαν ἐντυπώσεων.

§82ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ὑπεβλήθη πρότασις, ὑπογεγραμμένη ὑπὸ τοῦ κεκανονισμένου ἀριθμοῦ βουλευτῶν, καὶ διὰ τῆς ὁποίας ζητεῖται ἡ γενίκευσις τῆς συζητήσεως ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως διὰ τὸ σιτικόν. Βεβαίως, κατόπιν τῆς ὑποβληθείσης προτάσεως, ἡ συζήτησις θὰ γενικευθῇ, ἀλλὰ πρέπει νὰ ἔχητε ὑπ’ ὄψει σας ὅτι ἡ συζήτησις ἐπὶ ἑκάστης ἐπερωτήσεως δὲν θὰ πρέπει νὰ παραταθῇ πέραν τῶν δύο συνεδριάσεων. Αὐτὸ τοὐλάχιστον ἔχει συμφωνηθῆ ἀπὸ ὅλους. Κύριε Ἀλλαμανῆ, ἔχετε τὸν λόγον.

§83Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐν σχέσει μὲ τὸ ἀνακύψαν θέμα, ἐπειδὴ εἶναι δυνατὸν νὰ μείνῃ ἡ ἐντύπωσις ὅτι κατέλαβον τὴν σειρὰν κἄποιου ἄλλου, πρέπει νὰ εἴπω τὸ ἑξῆς: Πρῶτον, ἡ ἰδική μου ἐπερώτησις, προηγεῖται χρονολογικῶς, δεύτερον εἶναι ἀκριβὲς αὐτὸ τὸ ὁποῖον ἰσχυρίζεται ὁ κ. Ἀρχηγὸς τοῦ Ἀγροτικοῦ Κόμματος ὅτι ἡ ἐπερώτησίς μου δὲν ἔρχεται μὲ ἀπόφασιν προτάξεως. Συζητεῖται κατὰ τὴν σειράν της, διότι ἁπλούστατα συνεζητήθησαν αἱ προηγούμεναι αὐτῆς. Λογικῶς, λοιπόν, ἔρχεται σήμερον ἡ σειρά της νὰ συζητηθῇ.

§84Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Ἐπροτάξαμεν αὐτὴν διὰ νὰ μὴ προηγηθῇ ἡ ἄλλη.

§85Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Ὅταν συζητῆται μία ἐπερώτησις, διότι ἐπέστη ὁ χρόνος νὰ συζητηθῇ, τότε κατὰ παγίαν συνήθειαν συζητοῦνται συγχρόνως καὶ ὅλαι αἱ συναφεῖς. Συνεπῶς, καὶ χωρὶς τὴν πρόταξίν σας, θὰ ἐλαμβάνατε τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ θέματος. Κύριοι βουλευταί, κατ’ ἔτος σχεδὸν αὐτὴν τὴν ἐποχήν, ἡ Βουλὴ τῶν Ἑλλήνων ἀσχολεῖται μὲ τὸ σιτικὸν πρόβλημα. Ὑπῆρξαν κατὰ τὴν προηγουμένην περίοδον διαλείψεις ἐκ τοῦ λόγου ὅτι τὸ Σῶμα ἢ δὲν συνεδρίαζε καθ’ ὃν χρόνον ἐξηγγέλλοντο τὰ μέτρα, ἢ αἱ ἐπερωτήσεις δὲν ἦσαν ὥριμοι πρὸς συζήτησιν μέχρις ὅτου ἡ Βουλὴ διέκοπτε τὰς ἐργασίας της, λόγῳ τοῦ θέρους. Εἶναι ἕνας λόγος συμπτώσεως ποὺ ἐφέτος ἡ Βουλὴ ἔχει τὴν εὐκαιρίαν νὰ συζητήσῃ τὸ σχετικὸν πρόβλημα, διότι αὐτὴν τὴν φορὰν δὲν θὰ ἐπαναληφθοῦν ὅσα στερεοτύπως συνήθως ἐπὶ μίαν τριακονταετίαν λέγονται. Διότι ἐφέτος, κύριοι βουλευταί, ὑπάρχει κἄτι τὸ νέον, τὸ βασικῶς νέον, εἰς τὴν σιτικὴν πολιτικὴν τοῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους. Μία παγία πολιτικὴ ἀπὸ μιᾶς τριακονταετίας συνεχῶς, καὶ συνεπῶς ἐφαρμοζομένη ἀπὸ ὅλα τὰ πολιτικὰ Κόμματα, τὰ εὑρισκόμενα κατὰ καιροὺς εἰς τὴν ἐξουσίαν, ἐγκαταλείπεται ἐφέτος τὸ πρῶτον μία παγία πολιτικὴ τὴν ὁποίαν ἐθεμελίωσεν ὁ ἀείμνηστος Ἀλέξανδρος Παπαναστασίου ἐν ἔτει 1927 καὶ ἠκολούθησαν ὅλαι αἱ ἔκτοτε Ἑλληνικαὶ Κυβερνήσεις. Ἡ πολιτικὴ αὐτὴ ἀπέβλεπεν εἰς τὴν ἐνθάρρυνσιν τῆς σιτοκαλλιεργείας καὶ εἰς τὴν ἐξασφάλισιν τῆς σιταρκείας τῆς Χώρας. Ἡ μάχη τοῦ σίτου ἐκράτησεν ἐπὶ δεκαετηρίδας καὶ ἐξεδηλώθη πρὸ ὀλίγων ἐτῶν, ἴσως πέρυσι, εἶναι τὸ πρῶτον ἔτος καθ’ ὃ τὸ ὕψος τῆς παραγωγῆς ὑπερέβη τὰς ἀνάγκας τῆς καταναλώσεως. Ὅμως, ἀπὸ ἔτους τὸ ὕψος τῆς παραγωγῆς ἐγγίζει τὸ ὅριον τῶν ἐσωτερικῶν ἀναγκῶν καταναλώσεως καὶ δὲν εἶχεν ἐκδηλωθῆ πρόθεσις τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως νὰ ἐγκαταλειφθῇ ἡ παγία αὐτὴ πολιτική. Βεβαίως κατὰ τὰ μεταπολεμικὰ ἔτη τὸ ποσοστὸν προστασίας τοῦ ἐγχωρίου σίτου ἦτο πολὺ μικρότερον ἀπὸ ὅ,τι τὸ ποσοστὸν προστασίας κατὰ τὰ προπολεμικὰ ἔτη, ὁπότε ὁ χαρακτὴρ τῆς προστασίας ἦτο πολὺ ἔντονος καὶ ὑψηλός. Ἀλλὰ ἕως ἐφέτος, κύριοι βουλευταί, δὲν εἶχε ἐγκαταλειφθῆ ἡ βασικὴ γραμμὴ τῆς σιτικῆς πολιτικῆς ποὺ ἔγκειται εἰς τὸν καθορισμὸν ἀφ’ ἑνὸς μὲν μιᾶς βασικῆς τιμῆς ἀσφαλείας δι’ ὁλόκληρον τὴν παραγωγήν, τιμῆς κἄτι τι ὑψηλοτέρας τῆς τιμῆς τοῦ ξενικοῦ σίτου καὶ ὁ ἀπεριόριστος χαρακτὴρ τῆς συγκεντρώσεως διὰ τὴν βασικὴν αὐτὴν τιμήν. Αὐτὰ τὰ δύο γνωρίσματα ὑπῆρχον εἰς ὅλας τὰς συγκεντρώσεις. Καὶ ἀπὸ τοῦ 1952 καὶ ἐντεῦθεν ἔβαινε φθίνουσα ἡ προστασία τοῦ παραγωγοῦ καὶ οἱ ἀριθμοὶ ὁμιλοῦν εὐγλώττως. Πράγματι, κατὰ τὴν τελευταίαν πενταετίαν παραμένει καθηλωμένη ἀπὸ τοῦ 1953 ἡ βασικὴ τιμὴ ἀσφαλείας 3,50 κατ’ ὀκᾶν. Δὲν συνέβη ποτὲ αὐτὸ εἰς τὸ παρελθόν. Πάντοτε οἱ σιτοπαραγωγοὶ διεξεδίκουν κατ’ ἔτος μίαν ηὐξημένην τιμήν, διὰ νὰ παρακολουθοῦν τὴν αὔξησιν τοῦ γενικοῦ τιμαρίθμου καὶ ἐπαναλαμβάνω ὑπῆρξε μία θλιβερὰ ἐξαίρεσις διὰ τοὺς σιτοπαραγωγούς, ὅτι, κατὰ τὴν τελευταίαν 5ετίαν, ἡ βασικὴ τιμὴ παρέμεινε καθηλωμένη, κατὰ τὴν ὁποίαν ὁ τιμάριθμος ἐγνώρισεν ἁλματώδη αὔξησιν κατὰ 20% τῶν εἰδῶν, τὰ ὁποῖα καταναλίσκουν οἱ γεωργοί. Ὄχι οἱ ἔμποροι καὶ οἱ βιομήχανοι. Ἰδοὺ διατὶ ἐφέτος ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ παρουσιάζει ἓν ἰδιάζον ἐνδιαφέρον καὶ θὰ πρέπει ὅλαι αἱ πλευραὶ τοῦ ζητήματος νὰ θιγοῦν καὶ ἀπὸ ὅλας τὰς πλευρὰς νὰ ἀκουσθοῦν αἱ ἐπ’ αὐτοῦ ἀπόψεις. Ἐγκαταλείπεται μία ἐθνικὴ πολιτική, ἐπὶ μίαν 30ετίαν ἐφαρμοσθεῖσα. Ποῖοι ἦσαν οἱ λόγοι, οἱ ὁποῖοι ἐθεμελίωσαν εἰς τὰ προγράμματα ὅλων τῶν Κομμάτων τὴν προστασίαν εἰδικῶς αὐτοῦ τοῦ γεωργικοῦ προϊόντος, διὰ τῆς συγκεντρώσεως; Ὑπῆρξαν λόγοι κοινωνικοί, διότι δὲν πρέπει νὰ ἀγνοοῦμεν, ὅτι 700.000 οἰκογένειαι ἀγροτικαὶ ἀσχολοῦνται μὲ τὴν καλλιέργειαν αὐτήν, δεύτερον ὅτι τὸ προϊὸν αὐτὸ εἶναι κατ’ ἐξοχὴν προϊόν, τὸ ὁποῖον ἔχει τὸ χαμηλότερον ἀκαθάριστον εἰσόδημα ἐν σχέσει μὲ τὰ ἄλλα γεωργικὰ προϊόντα τῆς Χώρας καὶ ἐν σχέσει μὲ τὸ ἀκαθάριστον εἰσόδημα, τὸ ὁποῖον ἔχουν ὅλοι οἱ σιτοπαραγωγοὶ τοῦ κόσμου, τρίτον, ὁ μικρὸς κλῆρος ὁ ὁποῖος κατατείνει εἰς τὸ νὰ ὀξύνῃ περισσότερον τὸ οἰκονομικὸν πρόβλημα τοῦ σιτοπαραγωγοῦ καὶ τέλος τὸ ὑψηλὸν κόστος τῆς παραγωγῆς, κἄθε μικροῦ καλλιεργητοῦ, ὅπως εἶναι αἱ σιτοκαλλιεργηταί. Ἐὰν ὁ κ. Ὑπουργὸς δώσῃ τοὺς σχετικοὺς ἀριθμούς, θὰ ἴδητε εἰς πόσον ἀπιθάνους μικρὰς ἐκτάσεις γίνεται ἡ σιτοκαλλιέργεια κατὰ τὸ μέγιστον μέρος ἀπὸ τοὺς Ἕλληνας γεωργούς. Εἰς τὴν κρίσιν τῆς Κυβερνήσεως, ἀπόκειται, νὰ εἴπῃ ἐὰν ὑφίσταται ἀκόμη εἷς ἄλλος σοβαρὸς λόγος, ὁ ὁποῖος ἐθεμελίωσε καὶ διετήρησεν ἐπὶ 30 ἔτη αὐτὴν τὴν πολιτικήν, ὁ λόγος τῆς σιταρκείας. Ἕνας λαός, ποὺ κυρίως στηρίζει τὴν διατροφήν του εἰς τὸν ἐπιούσιον ἄρτον, ἐθεωρήθη καὶ ἀπὸ τὰς ὑπευθύνους στρατιωτικὰς ἀρχὰς κατὰ καιροὺς καὶ προπολεμικῶς, ὅτι ἡ σιτάρκεια ἀποτελεῖ μέτρον ἐθνικῆς ἀσφαλείας καὶ ἐκ τοῦ λόγου τούτου τὸ βάρος τῆς προστασίας ἦτο τόσον ὑψηλὸν προπολεμικῶς. Βέβαια ἀπόκειται εἰς τὴν ὑπεύθυνον κρίσιν τῆς Κυβερνήσεως, νὰ ἔχῃ ἤδη συμπεράνει, ὅτι αἱ λόγοι αὐτοὶ ἀσφαλείας ἐξέλιπον πλέον. Θὰ ἔπρεπε νὰ προσθέσω, ὅτι ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον δικαιολογεῖ τὴν προνομιακὴν προστασίαν διὰ τὸν σῖτον, εἶναι ὅτι αἱ κλιματικαὶ συνθῆκαι εὐνοοῦν αὐτὴν τὴν καλλιέργειαν, ἐνῷ δὲν εὐνοοῦν ἄλλας καλλιεργείας. Πάντα ταῦτα ἀμελοῦνται αὐτὴν τὴν στιγμὴν καὶ ἡ Κυβέρνησις, αἰφνιδιάζουσα τὸν Ἕλληνα σιτοπαραγωγόν, τὸν ὁδηγεῖ πλέον εἰς ἐγκατάλειψιν κατὰ μέγα μέρος τῆς σιτοκαλλιεργείας καὶ ἀποθάρρυνσιν. Ἡ εὐθύνη τῆς Κυβερνήσεως ὑπάρχει ὄχι μόνον διότι ἐγκατέλειψε μίαν σταθερὰν πολιτικήν. Θὰ ἀκούσωμεν μετ’ ὀλίγον ποῖοι λόγοι τὴν ὤθησαν εἰς αὐτὴν τὴν ἀπόφασιν. Θὰ ἤθελον ἐπίσης νὰ εἴπω, ὅτι δὲν ἦτο ἐπιτετραμμένον, ὅταν ἤδη εὑρισκώμεθα εἰς τὴν ἐποχὴν τῆς συγκομιδῆς, νὰ χαράξῃ νέαν σιτικὴν πολιτικὴν ἀναδρομικῶς. Μία Κυβέρνησις στοιχειωδῶς ἀντιμετωπίζουσα ἕνα τόσον μεγάλο πρόβλημα, θὰ ἔπρεπε νὰ ἔχῃ προβλέψει. Κατ’ εὐτυχῆ σύμπτωσιν εὑρίσκεται ἀπὸ τριετίας εἰς τὴν ἐξουσίαν καὶ ἐὰν ἤθελε νὰ καταλήξῃ εἰς μίαν θεμελιώδη μεταβολήν, θὰ ἔπρεπε τὸ 1956 νὰ εἴπῃ, ὅτι τὸ 1958 ἡ προστασία θὰ ἐκλείψῃ καὶ συγχρόνως νὰ εἶχε λάβει μίαν σειρὰν μέτρων, τὰ ὁποῖα θὰ καθίστων ἀνώδυνον τὴν μεταβολὴν αὐτὴν καὶ διὰ τὸν καλλιεργητὴν καὶ τὴν ἐθνικὴν οἰκονομίαν. Προχείρως δύναμαι νὰ εἴπω, ὅτι μέτρα ἐπιβεβλημένα, ἀπαραίτητα, τὰ ὁποῖα ἔπρεπε νὰ συνδεθοῦν μὲ τὴν νέαν πολιτικὴν θὰ ἦτο ἕνας προγραμματισμὸς καὶ μία μελέτη ἐν συνεχείᾳ μὲ τὰς νέας καλλιεργείας, αἱ ὁποῖαι καλοῦνται νὰ ἀντικαταστήσουν τὴν σητοπαραγωγὴν καθ’ ὃ μέρος θὰ ἐγκαταλειφθῇ. Δεύτερον κεφάλαιον διὰ μακροπροθέσμους καὶ μεσοπροθέσμους ἐνισχύσεις τῶν σιτοκαλλιεργητῶν, διὰ νὰ στραφοῦν πρὸς τὰς νέας καλλιεργείας, ἐξοπλισμὸς τεχνικὸς τῶν γεωργῶν καὶ καθοδήγησιν ἐπιστημονικὴν αὐτῶν. Ἰδοὺ τὰ βασικὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα ἡ Κυβέρνησις Καραμανλῆ ἔπρεπε νὰ λάβῃ πολὺ ἐγκαίρως, διὰ νὰ φθάσῃ σήμερον νὰ ἐγκαταλείψῃ τὴν προστασίαν τοῦ σίτου. Ἰδοὺ ἡ πρώτη καὶ βαρεῖα εὐθύνη τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως, τὴν ὁποίαν γνωρίζομεν ἐξ ἀφορμῆς τῶν ἐξαγγελθέντων μέτρων δῆθεν προστασίας τοῦ σίτου. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπεχείρησε διὰ δηλώσεώς του εἰς τὸν Τύπον, νὰ ἀμβλύνῃ κἄπως τὴν ἐντύπωσιν. Ἠθέλησε φερ’ εἰπεῖν νὰ εἴπῃ, ὅτι ἐν σχέσει μὲ τὸ 1957, ἴσως τὰ μέτρα των νὰ εὐνοοῦν περισσότερον τοὺς παραγωγούς καὶ ἐὰν δὲν ἀπατῶμαι, ὡμίλησε περὶ μειώσεως τοῦ τιμαρίθμου κατὰ τὸ διαρρεῦσαν ἔτος. Νομίζω, ὅτι οἱ ἀριθμοί, τοὺς ὁποίους θὰ δώσω, εἶναι ἀκριβεῖς καὶ δὲν ἐναρμονίζονται μὲ τὰς ἀπόψεις καὶ πληροφορίας τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας. Ὁ τιμάριθμος κόστους ζωῆς, ἐνῷ κατὰ τὸν Ἀπρίλιον τοῦ 1957 ἀνήρχετο εἰς 140 μονάδες, τὸν ἴδιον μῆνα τοῦ 1958 ἀνῆλθεν εἰς 141,4 μονάδες. Ἐκεῖνο, ὅμως, τὸ ὁποῖον ἐνδιαφέρει, κύριοι συνάδελφοι, τὸν Ἕλληνα γεωργόν, δὲν εἶναι ὁ γενικὸς τιμάριθμος κόστους ζωῆς, ὡς οὗτος μάλιστα συντίθεται ὑπὸ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, ἀλλ’ ὁ τιμάριθμος ὁ συντιθέμενος μὲ βάσιν τὰ προϊόντα τὰ ὁποῖα ὁ γεωργὸς καταναλίσκει. Ἀπὸ ἐτῶν ὑπὸ τῆς Α.Τ.Ε. καταβάλλεται κἄποια προσπάθεια νὰ συντάσσεται γεωργικὸς τιμάριθμος, πλὴν ὅμως, ἡ προσπάθεια αὐτὴ διεκόπη ἐπί τινα χρόνον, κατ’ ἐντολὴν τῆς Κυβερνήσεως, διότι ἁπλούστατα ἐξ αὐτοῦ ἀπεκαλύπτετο ἡ ἀντιαγροτικὴ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Β. Βασιλικός).

§86Α. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ. Ἡ προσπάθεια αὐτὴ δὲν ἀνεκόπη, κύριε συνάδελφε. Ὁ τιμάριθμος αὐτὸς ἐξακολουθεῖ νὰ ἐκδίδεται.

§87Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Ποῖον τιμάριθμον ἐννοεῖτε, κύριε συνάδελφε;

§88Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Διὰ τὴν κατὰ διαταγὴν κυβερνητικὴν διακοπὴν τῆς τηρήσεως τοῦ τιμαρίθμου αὐτοῦ ὑπὸ τῆς Α.Τ.Ε., ἔγινε παλαιότερον συζήτησις εἰς τὴν αἴθουσαν ταύτην καὶ δὲν ἠμφισβητήθη τὸ γεγονὸς ὑπὸ τῶν ἁρμοδίων Ὑπουργῶν τῆς Κυβερνήσεως. Ἀπορῶ διατὶ ἀμφισβητεῖται τώρα. Εἶπε μάλιστα, ὁ τότε Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου καὶ Βιομηχανίας κ. Παπαληγούρας, ὅτι διετάχθη ἡ διακοπὴ τῆς συντάξεως τοῦ τιμαρίθμου αὐτοῦ, διότι δὲν συνετάσσετο κατὰ τρόπον ἐπιστημονικόν.

§89Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Τὸ γεγονός, κύριε συνάδελφε, εἶναι ὅτι, ὁ τιμάριθμος αὐτὸς ἀπὸ πέρυσι τοὐλάχιστον, καθ’ ὅσον γνωρίζω, συντάσσεται ἀνελλειπῶς, Δὲν δύναμαι, συνεπῶς, νὰ ἐννοήσω, διατὶ ὁμιλεῖτε περὶ διακοπῆς τῆς συντάξεως τοῦ τιμαρίθμου αὐτοῦ, ἐκτὸς ἐὰν τὸ κάμνετε διὰ νὰ δημιουργήσητε ἐντυπώσεις. Θὰ ἐπεθύμουν νὰ διευκρινίσητε ποῖον τιμάριθμον ἐννοεῖτε. Τὸν συντασσόμενον μὲ βάσιν τὰ καταναλισκόμενα ὑπὸ τῶν παραγωγῶν γεωργικὰ καὶ βιομηχανικὰ προϊόντα ἢ τὸν συντασσόμενον μόνον μὲ βάσιν τὰ βιομηχανικὰ προϊόντα.

§90Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Μὴ βιάζεσθε, κύριε Ὑπουργέ. Ὁ τιμάριθμος ἀφορᾷ τὰ καταναλισκόμενα ὑπὸ τοῦ γεωργοῦ εἴδη βιομηχανικῆς προελεύσεως, ἐνῷ κατὰ τὸν Ἀπρίλιον τοῦ 1957 ἀνήρχετο εἰς 611,3 μονάδες, κατὰ τὸν αὐτὸν μῆνα τοῦ ἔτους 1958 ἀνῆλθεν εἰς 627,8 μονάδες. Ἀντιλαμβάνεσθε, λοιπόν, κύριε Ὑπουργέ, ὅτι ὁ ἰσχυρισμός σας περὶ μὴ αὐξήσεως τῆς τιμῆς τοῦ σίτου, διότι δὲν ηὐξήθη ὁ γεωργικὸς τιμάριθμος, δὲν εὐσταθεῖ.

§91Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Κύριε συνάδελφε, βλέπω ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συνεννοηθῶμεν. Θὰ πρέπει νὰ ρυθμίσητε ἐὰν ἐπιβάλλεται ἡ αὔξησις τῆς τιμῆς ἑνὸς προϊόντος, νὰ λάβητε ὑπ’ ὄψει σας τὸν τιμάριθμον τὸν στηριζόμενον οὐχὶ μόνον εἰς τὰ βιομηχανικὰ προϊόντα ἀλλὰ εἰς ὅλα τὰ προϊόντα τὰ ὁποῖα καταναλίσκει ὁ ἀγρότης Δηλαδὴ εἰς τὰ βιομηχανικὰ καὶ γεωργικὰ τοιαῦτα, ἐξ ἴσου τὰ προϊόντα αὐτὰ ἐνδιαφέρουν τὸν ἀγρότην.

§92Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Τὰ γεωργικὰ προϊόντα δὲν τὸν ἐνδιαφέρουν τὸν ἀγρότην, διότι τὰ παράγει ὁ ἴδιος κατὰ τὸ πλεῖστον.

§93Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Καταναλίσκει, κύριε συνάδελφε, καὶ προϊόντα τὰ ὁποῖα δὲν παράγει ὁ ἴδιος.

§94Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ σημεῖον αὐτὸ ποὺ θίγετε καὶ ἐφιστῶ ἰδιαιτέρως τὴν προσοχὴν καὶ τῆς Κυβερνήσεως, εἶναι τὸ σοβαρώτερον θέμα ποὺ ἀπασχολεῖ τὸν ἀγρότην μας, ὄχι μόνον τὸν σιτοπαραγωγόν, γενικῶς τὸν ἀγρότην. Ἡ δυσαναλογία, δηλαδή, μεταξὺ τῆς τιμῆς τῶν γεωργικῶν προϊόντων καὶ τῆς τιμῆς τῶν βιομηχανικῶν προϊόντων. Διότι καταντᾷ ὁ ἀγρότης νὰ δίδῃ ἕνα φόρτωμα σιτάρι διὰ νὰ πάρῃ ἕνα ζευγάρι παπούτσια. Θὰ παρεκάλουν τὸν ἀξιότιμον ἐπὶ τοῦ βήματος κ. συνάδελφον, ὅσον καὶ τὴν Κυβέρνησιν νὰ διασαφήσουν εἰς τὴν Βουλὴν καὶ συνεπῶς καὶ πρὸς τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, ποῖα εἶναι τὰ εἴδη βιομηχανικῆς παραγωγῆς, τὰ ὁποῖα περιλαμβάνονται εἰς αὐτὸν τὸν τιμάριθμον, ὁ ὁποῖος ἐμφανίζει μίαν τοιαύτην τερατώδη διαφορὰν μεταξὺ τῆς τιμῆς τῶν ἀγροτικῶν προϊόντων καὶ τῶν βιομηχανικῶν προϊόντων. Διότι ὅταν ἔχωμεν ὑπ’ ὄψιν μας 600 καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας λέγει μὰ τί εἶναι αὐτά, δὲν γίνεται σαφὲς τὸ θέμα καὶ διὰ τὴν Βουλὴν καὶ διὰ τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν ἀπὸ τῆς ἀπόψεως πῶς θέλει ἡ Βουλὴ νὰ τὸν προστατεύσῃ.

§95Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Πρὸ ὀλίγου ἐδήλωσα ὅτι καίτοι δικαιοῦμαι ἐκ τοῦ Κανονισμοῦ νὰ ἀρνοῦμαι διακοπάς, ἰδίως εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν θὰ ἐπιτρέψω, διότι ἐπιθυμῶ ἡ συζήτησις νὰ εἶναι γόνιμος.

§96Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Θὰ ἀπαντήσω προσωπικῶς εἰς τὸν κ. Μπακόπουλον, διὰ νὰ ὑποστηρίξω αὐτὸ τὸ ὁποῖον ἰσχυρίσθην ἐγώ. Ὅταν ὁμιλοῦμεν περὶ τιμαρίθμου ἀφορῶντος τὸν ἀγρότην, πρέπει νὰ ἔχωμεν ὑπ’ ὄψιν μας τὰ ὑπ’ αὐτοῦ καταναλισκόμενα ὄχι μόνον βιομηχανικὰ ἀλλὰ καὶ γεωργικὰ προϊόντα, διότι τὰ γεωργικὰ προϊόντα εἶναι διὰ τὴν συντήρησίν του. Καὶ θὰ σᾶς φέρω ἕνα παράδειγμα διὰ νὰ ἀποδείξω τὸν ἰσχυρισμόν μου. Πάρετε ἕνα σταφιδοπαραγωγόν, παραγωγὸν μαύρης σταφίδος. Γνωρίζετε ὅτι ὁ τιμάριθμος τῆς μαύρης σταφίδος εἶναι εἰς τὰ ὕψη, δηλαδὴ εἶναι τὸ προϊὸν τὸ ὁποῖον εἶναι ἀκριβότερον ἀπὸ ὅλα τὰ γεωργικὰ προϊόντα. Ἔχει φθάσει εἰς τὰς 860 φορὰς προπολεμικάς. Ἐάν, λοιπόν, θέλωμεν νὰ ἴδωμεν ἐὰν αὐτὸς ὁ σταφιδοπαραγωγὸς εὑρίσκεται καὶ εἰς ποίαν κατάστασιν, ἀπὸ ἀπόψεως οἰκονομικῆς ἐν σχέσει μὲ τὸν τιμάριθμον, θὰ βγάλωμεν τὸ καταπληκτικὸν συμπέρασμα ὅτι αὐτὸς ἀπὸ ἀπόψεως οἰκονομικῆς ἐν σχέσει μὲ τὸν τιμάριθμον, ὅπως τὸν ἰσχυρίζεται ὁ κ. συνάδελφος, τὸν τιμάριθμον τῶν βιομηχανικῶν προϊόντων, ὅτι εἶναι εὐτυχέστερος, διότι θὰ ἔχῃ 860 φορὲς τὸ προϊόν του καὶ 600 περίπου φορὲς τὰ βιομηχανικὰ εἴδη. Μοῦ φαίνεται ὅτι τὸ ἐπιχείρημα καὶ τὸ παράδειγμα αὐτὸ πρέπει νὰ πείσῃ καὶ ὑμᾶς, κύριε συνάδελφε, ὅτι δὲν εἶναι ὀρθὸς ὁ ὑπολογισμὸς τοῦ τιμαρίθμου μόνον ἐπὶ τῇ βάσει τῶν βιομηχανικῶν προϊόντων. Ὁ ὀρθότερος τιμάριθμος διὰ τὸν ἀγρότην εἶναι ὁ τιμάριθμος, ὁ ὁποῖος συντίθεται ἀπὸ τὰ βιομηχανικὰ προϊόντα καὶ ἀπὸ τὰ καταναλισκόμενα ἐκ μέρους του γεωργικὰ διὰ νὰ κάμωμεν τὴν σύγκρισιν.

§97Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Φοβοῦμαι ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς ὑπῆρξεν ἀτυχής, διότι δὲν ἔδωσε τὴν ἀπάντησιν εἰς τὸν κ. Μπακόπουλον. Νομίζω ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπανῆλθεν ἁπλῶς διὰ νὰ μειώσῃ τὴν ἐντύπωσιν ἀπὸ τοὺς δύο ἀριθμοὺς ποὺ ἔδωσα. Τὸ ἐρώτημα τοῦ κ. Μπακοπούλου ἦτο πολὺ πλέον βασικῆς σημασίας: «Τί γίνεται ἡ ψαλίς», ἠρώτησεν ὁ κ. Μπακόπουλος, καὶ ἡ ἀναλογία τιμῶν μεταξὺ γεωργικῶν καὶ βιομηχανικῶν προϊόντων. Συμβαίνει, δυστυχῶς, κατὰ τὸ δεύτερον ἑξάμηνον τοῦ 1957, διὰ τὸ ὁποῖον ὑπάρχουν ἀριθμοί, δὲν ἔχομεν ἀκόμη διὰ τὸ 1958, συμβαίνει ὅτι ἐνῷ εἶχε φθάσει ἡ σχέσις τιμῶν ἀπολαμβανομένων ὑπὸ τῶν γεωργῶν, ἐν σχέσει μὲ ἐκεῖνο ποὺ καταβάλλουν οἱ γεωργοὶ καὶ εἶναι εἰς τὸ 95 μὲ βάσιν τὸ 100 εἰς τὸ ἔτος 1938, εἰς τὸ δεύτερον ἑξάμηνον τοῦ 1957, ἔπεσεν εἰς τὸ 91. Ἐπὶ μακρὰν σειρὰν ἐτῶν ἐχρειάσθη προσπάθεια διὰ νὰ φθάσῃ εἰς τὸ 95 (ἀρκεῖ νὰ σᾶς εἴπω ὅτι μεταξὺ 1954 καὶ 1957 κυμαίνεται μεταξὺ 93 καὶ 94, ἐνῷ ἔπεσεν εἰς τὸ 91 τὸ δεύτερον ἑξάμηνον τοῦ 1957.) Πόσον εἶναι συντριπτικὸν ἐν ὄψει δὲ τοῦ τεραστίας σημασίας ἀνοίγματος διὰ τὸ γεωργικὸν εἰσόδημα, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας ἔκρινεν ὅτι δὲν ἤξιζεν ἐφέτος νὰ δοθῇ αὔξησις εἰς τὴν τιμὴν τοῦ σίτου τοῦ ἐγχωρίου. Ἀλλὰ δὲν εἶναι μόνον αὐτό, εἶναι ἀνάγκη νὰ γνωρίσωμεν καὶ μερικὰ ἄλλα σημεῖα, ὥστε νὰ διαλυθῇ κἄπως ἡ ἐντύπωσις, ὅτι ἡ τάξις τῶν σιτοπαραγωγῶν εἶναι μία τάξις περίπου παρασίτων, ποὺ ἐπιθυμοῦν νὰ ζοῦν εἰς βάρος τῶν ἄλλων παραγωγικῶν κοινωνικῶν τάξεων. Θὰ πρέπει νὰ γνωρίζῃ ἡ Βουλὴ ὅτι οἱ σιτοκαλλιεργηταὶ ἀποτελοῦντες τὸ πλέον σημαντικὸν ποσοστὸν τῶν Ἑλλήνων γεωργῶν, εἰσφέρουν, ὡς γνωστόν, τὸ μεγαλύτερον ποσοστὸν εἰς τοὺς δασμοὺς καὶ τοὺς ἐμμέσους φόρους. Κατὰ συνέπειαν οἱ Ἕλληνες σιτοκαλλιεργηταὶ εἶναι οἱ Ἡρακλεῖς τοῦ Κρατικοῦ Προϋπολογισμοῦ. Πέραν τούτου καὶ λόγῳ τοῦ μεγάλου ἀριθμοῦ προσφέρουν ἀνωνύμως καὶ ἀθορύβως μέσῳ τῶν διαφόρων ἐνσήμων ἕνα τεράστιον ποσοστὸν ἀπὸ αὐτὸ ποὺ ἀποτελεῖ τὴν οἰκονομικὴν βάσιν τῶν διαφόρων Ὀργανισμῶν κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως. Καὶ ὅταν ἔρχεται ἡ ὥρα νὰ ἀντιμετωπίσωμεν τὸ θέμα τῆς προστασίας, λέγομεν τὸ ἔλλειμμα τοῦ Κρατικοῦ Προϋπολογισμοῦ θὰ διογκωθῇ ἐὰν δώσωμεν μεγαλυτέραν τιμήν. Καὶ ἐρωτᾶται: Αὐτὸς ὁ Κρατικὸς Προϋπολογισμὸς κατὰ τὸ σκέλος τῶν ἐσόδων ἀπὸ ποῖον τροφοδοτεῖται; Κατὰ τὸ μέγιστον ποσοστὸν αὐτοὶ οἱ ἀγρόται εἶναι οἱ ἐνισχυταὶ τοῦ Κρατικοῦ Προϋπολογισμοῦ, διὰ τοὺς ὁποίους δοκιμάζετε, κύριε Ὑπουργὲ τῆς Γεωργίας, δισταγμούς, δημοσιονομικῆς μορφῆς, προκειμένου νὰ τοὺς δώσητε στοιχειώδη προστασίαν. Ὑπὸ τὴν ἔννοιαν τῆς κοινωνικῆς ἀλληλεγγύης, δὲν εὐσταθεῖ τὸ ἐπιχείρημα τοῦτο, ὅτι τάχα αἱ ἄλλαι κοινωνικαὶ τάξεις προσφέρονται θυσία χάριν τῶν σιτοπαραγωγῶν. Πρὸς χάριν τῶν ἄλλων κοινωνικῶν τάξεων προσφέρει ὁ σιτοπαραγωγικὸς κόσμος τεράστια ποσά, εἴτε ὅταν μπαίνῃ εἰς τὸ συμβολαιογραφεῖον διὰ νὰ συντάξῃ ἕνα συμβόλαιον, εἴτε ὅταν πηγαίνῃ νὰ ἀγοράσῃ ἀπὸ τὸ φαρμακεῖον ἕνα φάρμακον κ.ο.κ. Ὑπάρχουν ἀριθμοὶ καὶ ἐὰν παραστῇ ἀνάγκη θὰ τοὺς χρησιμοποιήσωμεν διὰ νὰ ἀποδείξωμεν πόσα εἰσφέρει ὄχι μόνον διὰ τοῦ Κρατικοῦ Προϋπολογισμοῦ, ἀλλὰ καὶ διὰ τῶν Ὀργανισμῶν κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως ὁ σιτοπαραγωγός. Καὶ δὲν εἶναι παραδεκτὸν τὸ ἐπιχείρημα ὅτι δὲν πρέπει νὰ ἐπιβαρυνθοῦν ὁ Κρατικὸς Προϋπολογισμὸς καὶ αἱ ἄλλαι κοινωνικαὶ τάξεις. Ἄλλο ἐπιχείρημα, τὸ ὁποῖον προβάλλεται, κύριοι βουλευταί, εἶναι ὅτι ἡ προστασία λαμβάνει χαρακτηριστικὸν χαρακτῆρα ἐν ὄψει τοῦ ὅτι ὁ ἀμερικανικὸς σῖτος, ὁ ὁποῖος πέρυσι μόνον μοῦ φαίνεται ὅτι εἶχε κόστος εἰς τὸν λιμένα Πειραιῶς 3 δραχμὰς καὶ κἄτι, ἐφέτος ἔχει 2,85 δραχμὰς εἰς τὸν λιμένα Πειραιῶς. Λέγει ὁ κ. Ὑπουργός, ὅταν ἡμεῖς δίδωμεν 3,50 ἢ 4,50 δραχ. μὲ τὴν προνομιακὴν τιμήν, δὲν εἶναι μία προστασία σκανδαλώδης; Καὶ ἀπαντοῦν εὐλόγως οἱ σιτοπαραγωγοί: Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἆραγε ἔχει πληροφορηθῆ ἐὰν αὐτὴ ἡ τιμὴ τῶν 2,85 δρχ. τοῦ ἀμερικανικοῦ σίτου πῶς διαμορφώνεται; Μήπως παρεμβαίνει ὁ Κρατικὸς Προϋπολογισμὸς τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν, διὰ νὰ πριμοδοτήσῃ τὸν Ἀμερικανὸν σιτοπαραγωγόν, ὥστε νὰ διαμορφωθῇ αὐτὴ ἡ χαμηλὴ τιμή; Δεύτερον, ἠρώτησε ποτὲ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας νὰ μάθῃ ποῖον κόστος ἔχει ὁ Ἀμερικανὸς σιτοπαραγωγὸς καὶ ποῖον ὁ Ἕλλην; Ἐν ὄψει μάλιστα καὶ ἐφοδίων τεχνικῶν καὶ χαμηλῶν ἐπιτοκίων; Δὲν δικαιοῦσθε, λοιπόν, νὰ συγκρίνετε τόσον ἀνόμοια πράγματα. Καὶ ἀκόμη θὰ ἔλεγον, πῶς εὐσταθεῖ τὸ ἐπιχείρημα αὐτό, ὅταν εἶναι κοινὸν μυστικόν, ὅτι ὁ μέσος ὅρος τῆς προστασίας τῆς δασμολογικῆς εἶναι 2%; Πῶς ἔχει τὴν ἀξίωσιν ἀπὸ τὸν Ἕλληνα σιτοπαραγωγὸν νὰ ἀνθέξῃ εἰς τὸ ντάμπιγκ τοῦ ἀμερικανικοῦ σίτου; Πῶς διὰ τὸν Ἕλληνα σιτοπαραγωγὸν θεωρεῖτε ἐπιβεβλημένον νὰ τὸν προστατεύσητε μὲ 60%; Ὑπάρχουν ἀσφαλῶς βιομηχανίαι, αἱ ὁποῖαι δικαιοῦνται προστασίας, ὑπάρχουν, ὅμως, καὶ ἄλλαι ποὺ δὲν δικαιοῦνται. Δὲν εἶναι τῆς παρούσης στιγμῆς νὰ ἀσχοληθῶ μὲ τὸ θέμα. Ἀλλὰ ὅταν προστατεύετε μίαν βιομηχανίαν, διὰ νὰ διασφαλίσητε τὴν ἐργασίαν 50–100–200 ἐργατῶν, δὲν ἀξίζει τὸν κόπον, ἆραγε, νὰ δοθῇ ἡ δέουσα προστασία, διὰ νὰ ἐξασφαλισθῇ ἡ ἐργασία εἰς 750.000 ἀγροτικὰς οἰκογενείας; Ἰδοὺ διατὶ μὲ κανένα λόγον δὲν εὐσταθεῖ ἡ ἐπιχειρηματολογία, ἡ ὁποία προεβλήθη, ἔναντι τοῦ δικαίου αἰτήματος τῶν σιτοπαραγωγῶν, νὰ ὑπάρξῃ καὶ ἐφέτος, ἂν μή τι ἄλλο, τοὐλάχιστον προστασία προσηυξημένη κατὰ τὸν ἀριθμὸν ποὺ σᾶς ἀνέφερον πρὸ ὀλίγου;

§98Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ ἀναιρέσω ἕνα ἐπιχείρημά σας. Δὲν ἰσχυρίσθημεν, ὅτι μὲ τὴν τιμὴν τῶν 2,83, εἰς τὴν ὁποίαν στοιχίζει τὸ ξενικὸ σιτάρι, ζημιώνεται, ἢ μᾶλλον λόγῳ τῆς ἐπιδοτήσεως ποὺ ἔχει τὸ ἀμερικανικὸ σιτάρι ἀπὸ τὴν Ἀμερικανικὴν Κυβέρνησιν, δὲν ἠμπορεῖ νὰ γίνεται σύγκρισις. Δὲν ἰσχυρίσθημεν αὐτό. Ἰσχυρίσθημεν, ὅτι λόγῳ τοῦ ὅτι ὑπάρχει δυνατότης ἡ κατανάλωσις νὰ πληρώσῃ τὸ ξενικὸ σιτάρι εἰς τὴν τιμὴν τῶν 2,83, μὲ τὴν προστασίαν τὴν ὁποίαν δίδομεν εἰς τὸ ἑλληνικὸ σιτάρι, ἐπιβαρύνομεν τὸ κοινωνικὸν σύνολον, τοὺς καταναλωτάς, μὲ τὴν διαφορὰν μεταξὺ τῆς τιμῆς τῶν 2,83 καὶ τῆς τιμῆς ποὺ στοιχίζει ὁ σῖτος τῆς συγκεντρώσεως καὶ τῆς ἐλευθέρας ἀγορᾶς ἐν τῷ ἐσωτερικῷ. Αὐτὸ ἰσχυρίσθημεν, τὸ ὁποῖον εἶναι πολὺ διάφορον ἐκείνου, ποὺ λέγετε σεῖς.

§99Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Νομίζω ὅτι ἡ ἀπάντησίς σας δὲν ὑπῆρξε καὶ πάλιν εὐτυχής, καὶ δι’ ἄλλον λόγον καὶ διὰ τὸν ἁπλούστατον ὅμως, λόγον, ὅτι καὶ πέρυσι καὶ ἐφέτος ἔχομεν πλεόνασμα σιτοπαραγωγῆς, ὥστε νὰ μὴ εἶναι δυνατὸν νουνεχὴς ἄνθρωπος νὰ σκεφθῇ νὰ εἰσάγῃ σῖτον, διὰ νὰ συναγωνισθῇ τὸν Ἕλληνα σιτοπαραγωγόν. Τί σχέσιν, λοιπόν, ἔχει ἡ δυνατότης νὰ φέρετε ξενικὸν σῖτον, ἀφοῦ ἠξεύρετε, ὅτι τοιαύτη δυνατότης ἐκ τῶν πραγμάτων εἶναι ἐπιζημία, δοθέντος ὅτι ἔχομεν σιτάρκειαν. Καὶ ἐδῶ μοῦ δίδεται ἡ εὐκαιρία νὰ ἐνθυμηθῶ, ὅτι ἐκληρονομήσατε ἀπὸ τὸν προκάτοχόν σας μίαν πράγματι βαρεῖαν κληρονομίαν, διότι ἐνῷ εἴχομεν δεδομένην τὴν παραγωγὴν τῶν 1.650.000 τόννων, ἤγουν ἐπάρκειαν πλήρη, ἡ Κυβέρνησις ἐνόμισε, ὅτι ἔπρεπε νὰ εἰσαγάγῃ 150–200.000 τόννους καὶ νὰ προνοήσῃ καὶ διὰ τὴν εἰσαγωγὴν κατὰ τὸν προσεχῆ Σεπτέμβριον ἑτέρων 100.000 τόννων. Ἐάν, λοιπόν, αὐτὰ ἔχουν συμβῆ, τὰ ἀκατανόητα καὶ ἀσύλληπτα εἰς τὸν στοιχειωδῶς οἰκονομικῶς σκεπτόμενον, βεβαίως δὲν δύνασθε ἐντεῦθεν νὰ ἀντλήσητε ἐπιχειρήματα καὶ νὰ εἴπητε: Ἀφοῦ ἔχω εἰς τὰς ἀποθήκας μου σιτάρι πρὸς 2,83 δραχ., ἄρα σοῦ κάμνω χάριν Ἕλληνα σιτοπαραγωγέ, ποὺ σοῦ τὸ πληρώνω πρὸς 4 δραχ. Κύριε Ὑπουργέ, αὐτὸ τὸ σιτάρι κακῶς ἦλθε καὶ θὰ προσφέρετε ὑπηρεσίαν εἰς τὸν τόπον, ἐὰν μεριμνήσητε ἀπὸ τοῦδε διὰ τὴν ἐπανεξαγωγήν του, ὥστε νὰ μὴ χρειάζεται τὸ ἐγχώριον σιτάρι νὰ ἀποθηκεύεται εἰς τὰ φορτηγὰ πλοῖα, μὲ κίνδυνον νὰ ὑποστῇ σοβαρὰς ἀλλοιώσεις τὸ ψωμὶ τοῦ Ἕλληνος καὶ ἀκόμη νὰ φροντίσητε νὰ ἀπαλλαγῆτε ἀπὸ τὴν ἀκατανόητον δέσμευσιν ποὺ ἀνελάβατε, νὰ φέρητε ἄλλους 100.000 τόννους τὸν Σεπτέμβριον.

§100Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Ἤλπιζον εἰς τὴν φιλίαν σας, ὅτι δὲν θὰ μεταχειρίζεσθε τὴν δικανικὴν διὰ νὰ μεταφέρητε ἐπιχειρήματα. Ἐγὼ εἶπον, ὅτι ἐφ’ ὅσον τὸ ξενικὸν σιτάρι στοιχίζει 2,83, ἐὰν δὲν ὑπῆρχε προστασία, αἱ τιμαὶ τοῦ Ἑλληνικοῦ σίτου θὰ ἔφθανον εἰς τὰς τιμὰς τοῦ ἐξωτερικοῦ, λόγῳ τοῦ συναγωνισμοῦ, πολὺ δὲ περισσότερον, ὅπως γνωρίζετε, διότι τὸ ξενικὸν σιτάρι εἶναι καλυτέρας ποιότητος ἀπὸ τὸ Ἑλληνικόν. Μὲ τὴν ἐπέμβασιν τοῦ Κράτους, μὲ τὴν προστασίαν, τὴν ὁποίαν δίδομεν εἰς τὸ σιτάρι τὸ Ἑλληνικόν, τί κάμνομεν; Ἐπιβαρύνομεν τὸ κοινωνικὸν σύνολον, τὸ ὁποῖον ἠμποροῦσε νὰ τρώγῃ τὸ ψωμὶ μὲ τὴν βάσιν τῆς τιμῆς τῶν 2,83;

§101Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Καὶ οἱ μὲν μὴ σιτοπαραγωγοὶ θὰ ἔτρωγον τὸ ψωμὶ εὐθηνόν, οἱ δὲ σιτοπαραγωγοὶ θὰ ἀπέθνησκον.

§102Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Νομίζω, ὅτι μὲ τὴν εὐχέρειαν ποὺ ἔχετε, νὰ διατυπώνετε ὡραίας φράσεις, δὲν ἀπαντᾶτε εἰς τὸ ἐπιχείρημά μας.

§103Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε Ὑπουργέ, συνάγω τὰς περαιτέρω λογικὰς συνεπείας ἀπὸ ὅσα ὑπεστηρίξατε. Βεβαιότατα, διὰ τὴν Ἑλληνικὴν οἰκονομίαν, ἐὰν ἦτο δυνατόν, οἱ σιτοπαραγωγοὶ νὰ ἐπιδοθοῦν εἰς ἄλλην καλλιέργειαν, ἡ ὁποία θὰ ἦτο περισσότερον ἀποδοτική, θὰ ἦτο ἀληθὲς εὐτύχημα, ὁ σῖτος τοῦ ἐξωτερικοῦ νὰ εἰσάγεται εἰς τρόπον, ὥστε καὶ ἡ κατανάλωσις νὰ ἔχῃ εὐθηνὸν σῖτον καὶ οἱ σιτοπαραγωγοί μας νὰ ἔχουν μεγαλυτέραν ἀπόδοσιν τῆς ἀγροτικῆς των ἐργασίας. Ἄρα ἡ δυνατότης καὶ τὸ χρέος τοῦ Κράτους εἶναι νὰ κατευθύνῃ ἐκείνας τὰς περιοχὰς τῆς σιτοπαραγωγῆς, αἱ ὁποῖαι δὲν εἶναι ἀποδοτικαί, ἐὰν εἶναι γεωργικῶς δυνατόν, εἰς ἄλλην ἀπόδοσιν, εἰς τρόπον ὥστε τὸ γενικώτερον συμφέρον νὰ ἐξυπηρετῆται καὶ οἱ ἀγρόται νὰ ἔχουν μίαν ἀπόδοσιν μεγαλυτέραν, καὶ τὸ κοινωνικὸν καὶ τὸ ἐθνικὸν σύνολον νὰ ἔχῃ ἄρτον εὐθηνότερον. Αὐτὸς εἶναι ὁ σκοπός. Τούτων οὕτως ἐχόντων, ὡς ἔχει σήμερον ἡ κατάστασις καὶ ἐφ’ ὅσον ὁ ἀγροτικός μας κόσμος ἔχει αὐτὴν τὴν παραγωγήν, στοιχειῶδες εἶναι, αὐτὴ ἡ παραγωγὴ νὰ προστατεύεται, διότι καὶ αὐτὸ εἶναι ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον συνεπλήρωσα εἰς ἀπάντησιν, διότι, ἐὰν ἐπρόκειτο νὰ μὴ ὑπάρχῃ προστασία, τότε ὅσοι μὲν καταναλίσκουν ἄρτον θὰ εἶχον ἄρτον εὐθηνότερον, διότι θὰ ἐστηρίζετο εἰς τὸ εἰσαγόμενον σῖτον ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, οἱ δὲ σιτοπαραγωγοὶ θὰ ἀπέθνησκον. Δὲν ὑπάρχει, λοιπόν, καμμία ἀντίφασις εἰς τοὺς λόγους. Ὑπάρχει ἡ προέκτασις τῶν λογικῶν συνεπειῶν τῶν ἀπόψεων τὰς ὁποίας ἀνεπτύξατε.

§104Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Χαίρω πολύ, διότι ἡ παρατήρησίς μου ἔδωσεν ἀφορμήν, νὰ ἐπεκταθῆτε καὶ εἰς ἐπιχειρήματα καὶ ὄχι εἰς διατυπώσεις ἁπλῶς. Ἀλλὰ σᾶς ἀπαντῶ: Ἡμεῖς δὲν ἰσχυρίσθημεν, ὅτι ἐγκατελείψαμεν τὴν προστασίαν ἐκεῖ ὅπου χρειάζεται νὰ ὑπάρχῃ. Λέγομεν, ὅμως, ὅτι ἄνευ τῆς προστασίας αὐτῆς, λόγῳ τῆς διαφορᾶς τῆς τιμῆς τοῦ ξενικοῦ σίτου, τοῦ σίτου, ὁ ὁποῖος ἐὰν δὲν ὑπῆρχε προστασία, θὰ συνηγωνίζετο τὸν Ἑλληνικόν, αἱ τιμαὶ θὰ ἔπιπτον, ἐπιβαρύνουσαι τὸ κοινωνικὸν σύνολον. Αὐτὸ τὸ ἀμφισβητεῖτε;

§105ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ἀλλαμανῆ, θὰ παρακαλέσω νὰ μὴ ἐπιτρέψητε διακοπάς, διότι ὑπὸ τὰς συνθήκας αὐτὰς δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τελειώσωμεν οὔτε μετὰ 4 ἡμέρας. Σᾶς παρακαλῶ νὰ μὴ ἐπιτρέψητε διακοπάς. Εἶναι ὁ τελευταῖος συνάδελφος, ὁ ὁποῖος θὰ ὁμιλήσῃ.

§106Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπειδὴ τὸ θέμα, παρὰ τὴν ἀντίθετον ἄποψιν τοῦ κ. Προέδρου, προάγεται μόνον μὲ τὴν συζήτησιν, προκειμένου μάλιστα περὶ ἑνὸς τόσον σημαντικοῦ θέματος, θὰ ἤθελον νὰ παρατηρήσω ὅτι ἡ σκέψις ἐπὶ τῆς ὁποίας ἡ Κυβέρνησις βασίζει τὰς ἐπιχειρηματολογίας της, εἶναι ἐντελῶς ἕωλος. Εἰς τὴν Ἑλλάδα πᾶς παραγωγός, διὰ νὰ δυνηθῇ νὰ παραγάγῃ ἐπιβαρύνει τὸ σύνολον. Διατὶ ἀναφέρετε, τὴν πολιτικήν, ἡ ὁποία ἐφαρμόζεται σχεδὸν διὰ πάντας τοὺς παραγωγούς, ὡς κἄτι τὸ ἐξαιρετικὸν διὰ τοὺς σιτοπαραγωγούς. Δὲν εἶναι ἐκεῖ ἡ βάσις τῆς πολιτικῆς σας καὶ ἐὰν μὲ τοιαῦτα ἐπιχειρήματα ἐπιχειρῆτε νὰ δικαιολογήσητε τὴν πολιτικήν σας πράγματι ἡ πολιτικὴ αὐτὴ εἶναι πολὺ ἀδύνατη καὶ εἶμαι διατεθειμένος νὰ συμφωνήσω ὅτι εἶναι ἀντισιτική, διότι οὔτε διὰ τὸ εἰσόδημα τοῦ σιτοπαραγωγοῦ ἀποβλέπει πρὸς ἐνίσχυσίν του, οὔτε εἰς τὴν ἔκτασιν τὴν ὁποίαν πρέπει νὰ πάρῃ ἡ σιτοπαραγωγή μας καθοδηγεῖ. Ὀρθῶς, ἀπὸ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς, ἑπομένως, πράγματι ἡ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως εἶναι καὶ ἀντισιτικὴ καὶ ἀντικοινωνικὴ καὶ ἀντιοικονομική. (Κωδωνοκρουσίαι). Δὲν εἶναι δυνατὸν, κύριε Πρόεδρε, νὰ συνεδριάζῃ τὸ Σῶμα συνεχῶς μὲ τὰ κουδούνια. Εἰς ὅλας τὰς Βουλὰς ποὺ παρευρέθην, πάντα εἰς ὡρισμένα σημεῖα τῆς συζητήσεως, ἐγένετο συμμετοχὴ καὶ ἄλλων ρητόρων.

§107ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπάρχει Κανονισμός, κύριε συνάδελφε, τὸν ὁποῖον πρέπει νὰ σεβώμεθα καὶ νὰ ἐφαρμόζωμεν.

§108Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Τὸν σέβομαι τὸν Κανονισμόν.

§109ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Νομίζω ὅτι τὸ Προεδρεῖον μὲ εὐρυτάτην ἀντίληψιν ἐφαρμόζει τὸν Κανονισμὸν καὶ λυποῦμαι πολύ, διότι ἀντὶ νὰ μὲ εὐχαριστῆτε, ἔρχεσθε καὶ μὲ μέμφητε, διότι κάμνω κἄτι τὸ ὁποῖον εἶναι κατὰ παρέκλισιν τοῦ Κανονισμοῦ. Κύριε Ἀλλαμανῆ, παρακαλῶ νὰ μὴ δέχεσθε διακοπάς;

§110Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, αἱ διακοπαὶ ἐγένοντο ἀπὸ τὸν ἀγαπητόν μου κ. Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας.

§111Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Καὶ διατὶ νὰ μὴ ἐπιτρέψῃ, ὅταν θέλῃ;

§112ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔχει δικαίωμα. Αἱ διακοπαὶ ἐπιτρέπονται, τῇ συγκαταθέσει τοῦ Προέδρου.

§113Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Πράγματι, ὁ Κανονισμός, μᾶς δίδει τὸ δικαίωμα νὰ ἀρνηθῆτε, ἀλλὰ εἶναι γενικὴ ἐντύπωσις τῆς Βουλῆς, ὅτι ἐπὶ τῆς οὐσίας αὐτοῦ τοῦ θέματος, μία ἤρεμος, ἀντικειμενικὴ συζήτησις τὸ ἐξυπηρετεῖ. Δὲν εἶναι ἕνας πολιτικὸς ἔλεγχος εἰς τὸν ὁποῖον ἴσως θὰ πρέπει ὁ ὁμιλητὴς νὰ εἶναι ἀπερίσπαστος. Εἶναι ἀντικειμενικὴ ἐξέτασις ἑνὸς μεγαλυτέρου οὐσιαστικοῦ θέματος τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου καὶ διεξάγεται κατ’ ἐξαίρετον τρόπον μὲ τὴν θετικὴν ἀνάπτυξιν, ἡ ὁποία γίνεται. Ἐφ’ ὅσον ὁ ρήτωρ θὰ ἐδέχετο διακοπάς, τὸ Προεδρεῖον θὰ ἦτο περίεργον νὰ ἀρνηθῇ.

§114ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἕως τώρα, τὸ ἔκαμα αὐτό, ἀλλὰ προκαλοῦνται διακοπαί, αἱ ὁποῖαι διαιωνίζουν τὴν συζήτησιν.

§115Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Νὰ ἀφήσωμεν εἰς τὸν ρήτορα τὴν ἐπιλογὴν τῆς ἀδείας διὰ τὰς διακοπάς.

§116Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Πράγματι, κύριε Πρόεδρε, ἐὰν δὲν ἐπρόκειτο νὰ μὲ ἀκολουθήσῃ ἄλλος συνάδελφος, εἰς τὸ βῆμα, δὲν θὰ εἶχον δυσκολίαν, νὰ ἐπιτρέψω διακοπάς, διὰ νὰ διευκολυνθῇ ἡ συζήτησις, ἀλλὰ εὐλόγως ἀδημονοῦν οἱ κύριοι συνάδελφοι, νὰ καταλάβουν τὸ βῆμα καὶ ἐγὼ πρέπει νὰ σπεύσω νὰ τὸ ἐγκαταλείψω. Συνεπῶς, κύριε Ὑπουργέ τῆς Γεωργίας, νομίζω ὅτι τὸ θέμα πρέπει νὰ θεωρηθῇ ὅτι ἔκλεισε μὲ τὸ συμπέρασμα ὅτι εἰς καμμίαν περίπτωσιν δὲν ἠμπορεῖ Κυβέρνησις Ἑλληνικὴ νὰ εἴπῃ εἰς τὴν μεγαλυτέραν οἰκογένειαν τῶν Ἑλλήνων γεωργῶν, εἰς τοὺς σιτοκαλλιεργητάς, ὅτι ἀρνούμεθα εἰς σᾶς τὴν προστασίαν, τὴν ὁποίαν παρέχομεν εἰς τὴν βιομηχανίαν, εἰς τὸ σύνολον σχεδὸν τῶν βιομηχανικῶν κλάδων τῆς χώρας. Ἡ ἴση μεταχείρισις τοὐλάχιστον ἐπιβάλλει τὴν προστασίαν τὴν ἴσην καὶ τῶν σιτοκαλλιεργητῶν ὅπως καὶ τῶν βιομηχάνων. Ὅθεν, οὐδεμία παραχώρησις γίνεται, ἀλλὰ ἁπλῶς ἀπονομὴ δικαιοσύνης καὶ ἄσκησις πολιτικῆς κοινωνικῆς. Θὰ πρέπει περαιτέρω, νὰ πληροφορηθῇ τὸ Σῶμα, διὰ νὰ διαλυθῇ ἐντελῶς ἡ ἐντύπωσις τῆς προνομιακῆς προστασίας, ὅτι μεταξὺ 1938 καὶ 1953 ἐπῆλθε μείωσις τῆς σταθμιακῆς τιμῆς τοῦ συνόλου τῆς σιτοπαραγωγῆς κατὰ 30% καὶ μεταξὺ 1953 καὶ 1957 ὑπῆρξεν αὔξησις αὐτῆς τῆς σταθμιακῆς τιμῆς κατὰ 22% καθ’ ὃν χρόνον, ὅμως, ηὐξήθη ὁ ἀγροτικὸς τιμάριθμος κατὰ 29%. Οὐσιαστικῶς, δηλαδή, τὸ εἰσόδημα τοῦ σιτοκαλλιεργητοῦ τὴν τελευταίαν 5ετίαν ἐμειώθη. Ἀλλὰ νὰ ἴδωμεν τί συμβαίνει καὶ ἐφέτος. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας μὲ δηλώσεις του εἰς τὸν Τύπον, προσεπάθησε νὰ ἐμφανίσῃ ὅτι τὰ μέτρα δὲν ἀφίστανται τῆς περυσινῆς προστασίας. Ὅμως, εἶναι βασικῶς διάφοροι καὶ βασικῶς μειονεκτοῦν ἐν σχέσει μὲ τὰ μέτρα τῆς περυσινῆς σιτοσυγκεντρώσεως. Πρῶτον, εἶναι ἀπεριόριστος, δηλαδὴ ἀφήνει ἐκτὸς προστασίας τὸ σύνολον τῆς παραγωγῆς τῶν καλλιεργητῶν ἄνω τῶν 40 στρεμμάτων, ἀφήνει μέρος τῆς σιτοπαραγωγῆς, ἀφήνει ἐπίσης ἔξω τῆς προστασίας τὸ σύνολον τῶν ἁλωνιστικῶν δικαιωμάτων καὶ δὲν σημαίνει αὐτὸ ὅτι ἀδικοῦνται οἱ παραγωγοὶ αὐτῶν τῶν ποσοτήτων, σημαίνει ὅτι ὅλαι αὐταὶ αἱ ποσότητες προσφερόμεναι εἰς τὴν ἐλευθέραν ἀγοράν, θὰ πιέσουν ἀφορήτως πρὸς τὰ κάτω τὰς τιμὰς τοῦ σίτου, τὸν ὁποῖον οἱ μικροὶ παραγωγοὶ θὰ προσφέρουν, ἐφ’ ὅσον τὸ σύνολον δὲν θὰ τὸ παραδώσουν εἰς τὴν συγκέντρωσιν. Συνεπῶς καὶ ἐκεῖνοι ποὺ πέρυσι ἔπαιρναν τὴν βασικὴν τιμὴν ἐφέτος δὲν ἀπολαμβάνουν οὔτε τῆς βασικῆς τιμῆς, ἀλλὰ θὰ ζημιώσουν καὶ ἐκεῖνοι οἱ παραγωγοὶ οἱ μικρότεροι, τοὺς ὁποίους δὲν καλύπτει ἐφέτος ἡ συγκέντρωσις καὶ παρέχεται ἡ βασικὴ τιμή, ἀλλὰ διὰ τοὺς ὁποίους κατ’ ἀνάγκην ἡ τιμὴ τῆς ἐλευθέρας ἀγορᾶς θὰ ἔχῃ μίαν ὀδυνηρὰν ἐπίπτωσιν. Ἀλλὰ ἂς πάρωμεν ἕνα παράδειγμα, καὶ ἐπιθυμῶ νὰ μὲ παρακολουθήσῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς, διὰ νὰ ἴδωμεν μὴ τυχὸν κάμνω λάθος. Παίρνω ἕνα παράδειγμα, μίαν στάθμην μέχρι 40 στρεμμάτων, τὴν καλυτέραν διὰ σᾶς περίπτωσιν, διότι εἶναι ἡ περίπτωσις ποὺ τὴν εὐνοεῖτε καὶ ἐφέτος, ἐνῷ τὰς ὑπολοίπους κατηγορίας τὰς ἀδικεῖτε. Παίρνω τὴν κατηγορίαν τοῦ μικροῦ καλλιεργητοῦ, ποὺ κατὰ τὴν γνώμην σας ἀξίζει προστασίας. Αὐτὸς ὁ σιτοκαλλιεργητὴς παραδίδει 1.200 ὀκάδες μὲ 4,45 δραχ. 600 ὀκάδες μὲ 4,5 δραχ. καὶ 2.400 μὲ 3 δραχ.

§117Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Εἴπατέ μας πόσα στρέμματα καλλιεργεῖ αὐτός.

§118Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Δὲν ἐνδιαφέρει αὐτό. Εἶναι 3.000 μὲ 5.000 ὀκάδες συγκέντρωσιν καὶ εἶναι καλλιεργητὴς τῶν 40 στρεμμάτων. Μὲ τὰς περυσινὰς τιμὰς αὐτὸς παραδίδει.... (ἀναγινώσκει)....

§119Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Ἐὰν ὁ καλλιεργητὴς εἶναι τῶν 30 στρεμμάτων, θὰ ἔχῃ νὰ παραδώσῃ 1.900 ὀκάδες διὰ πέρυσι μὲ τὴν προνομιακὴν τιμήν, πέραν αὐτοῦ δὲν ἔχει νὰ παραδώσῃ.

§120Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Ἐγὼ θὰ τοὺς εἴπω τοὺς ἀριθμούς, δὲν θὰ ἐγκαταλείψω τὴν προσπάθειαν.

§121Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Ἀποβλέπω εἰς τὸ νὰ μὴ κάμητε σφάλμα.

§122Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Ὁ καλλιεργητὴς αὐτὸς καλλιεργεῖ 40 στρέμματα ἀκριβῶς καὶ παραδίδει εἰς τὴν συγκέντρωσιν πέρυσι καὶ ἐφέτος 4/200 ὀκάδες. Πέρυσι, θὰ ἀπελάμβανε 116.130 δραχ. ἀπὸ τὴν συγκέντρωσιν, ἐφέτος θὰ πάρῃ 16.020. Ἰσχυρίζεσθε, ὅτι ἐφέτος ἔχετε αὐξήσει τὴν προστασίαν διὰ τὸν μικρὸν καλλιεργητὴν καὶ ἀποδεικνύετε, ὅτι καὶ διὰ τὸν μικροκαλλιεργητὴν ἡ προστασία ἐφέτος εἶναι μειωμένη. Κρατήσατε τοὺς ἀριθμοὺς καὶ ἐν καιρῷ...

§123Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Κάμνετε λάθος, βασικὸν λάθος.

§124Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Κύριε Ὑπουργὲ τῆς Γεωργίας, φοβοῦμαι, ὅτι πρῶτον δὲν ἔχετε τοὺς ἀριθμοὺς ποὺ ἔδωσα καὶ σπεύδετε νὰ δώσητε τὴν ἀπάντησιν. Διὰ νὰ σᾶς προφυλάξω, σᾶς παρακαλῶ νὰ ἀπαντήσητε ἀργότερον. Πέραν τῶν 40 στρεμμάτων, ἡ Κυβέρνησις, πέρυσι ἔδωσεν αὐτὴν τὴν βασικὴν τιμὴν τῶν 3.500 δραχ. τὴν ὁποίαν δίδει ἡ Κυβέρνησις τοῦ 1953, χωρὶς οὐδεμίαν αὔξησιν. Αὐτὴν τὴν βασικὴν τιμὴν τὴν ὁποίαν ἔδωσε τὸ Κράτος τὸ 1953, εἰς τὸν Ἕλληνα σιτοπαραγωγόν, τὴν ἀρνεῖται ἐφέτος εἰς τὸ 1958 ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις. Ὅ,τι ἐθεωρήθη μέτρον προστασίας εἰς τὸ 1953 θεωρεῖται ἐφέτος, ὅτι ἀποτελεῖ ὑπερβάλλουσαν προστασίαν καὶ τὴν ἀρνεῖται ἡ Κυβέρνησις. Καὶ αὐτὸ ἀφορᾷ τοὺς καλλιεργητὰς ἄνω τῶν 40 στρεμμάτων, διὰ τοὺς ὁποίους δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ μόνον ἕνα μέρος τῆς παραγωγῆς εἰς τὴν συγκέντρωσιν μὲ τὴν βασικὴν τιμήν. Διὰ τὸ ὑπόλοιπον οὔτε τὴν βασικὴν τιμὴν ἐγγυᾶται τὸ Κράτος, ἀλλὰ καὶ δι’ αὐτὸ ποὺ δὲν παρέδωσε καλεῖται νὰ γίνῃ πιστωτὴς τοῦ Κράτους ἐπὶ ἓν τετράμηνον, δι’ ἓν μέρος τοῦ τιμήματος, διὰ τὸ 25%. Τὸ ἴδιον συνέβη καὶ διὰ τοὺς παραγωγούς ἀπὸ 60 στρεμμάτων ἕως 80. Ἐκεῖ εἶναι ἀκόμη μικροτέρα ἡ ποσότης ποὺ ἠμπορεῖ νὰ παραδώσῃ ἡ συγκέντρωσις καὶ φυσικὰ πρέπει νὰ πιστώσῃ μὲ τὸ ἥμισυ τοῦ τιμήματος τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος, ὁ ἰσχυρὸς οἰκονομικὸς παράγων, ὁ Ἕλλην σιτοκαλλιεργητής!!! Φυσικά, διὰ τοὺς ἄνω τῶν 80 στρεμμάτων δὲν γίνεται οὐδεμία συζήτησις καὶ τοὺς παραπέμπει ὁ Ἕλλην Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας εἰς τὴν διαδικασίαν τοῦ ἐπὶ ἐνεχύρῳ δανεισμοῦ. Μία νέα πρωτοτυπία αὐτὴ ποὺ ἐμφανίζεται ἐφέτος. Περιττὸν νὰ σᾶς εἴπω, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι μὲ ἀριθμοὺς τοὺς ὁποίους ὁμολογῶ ὅτι δὲν ἔχω ἐλέγξει, ἀλλὰ προχείρως μόνον τοὺς ἐξετίμησα ὁ ἴδιος, ὑπολογίζω ὅτι ἐφέτος 100.000 τόννοι περίπου σίτου, πέραν ἐκείνων ποὺ ἀφοροῦν τὰ θεριζοαλωνιστικὰ δικαιώματα, ἀπομένουν ἐκτὸς προστασίας, ἐνῷ πέρυσι ἐτύγχανον προστασίας. Καὶ ἐξ αὐτῶν τῶν 100.000 τόννων, πληροφορῶ τὸν συμπαθέστατον συνάδελφον τὸν συμπολίτην μου κ. Ταλιαδοῦρον, 70.000 τόννοι παράγονται εἰς τὴν Θεσσαλίαν, καὶ εἶναι ἡ παραγωγὴ τῶν καλλιεργητῶν ἄνω τῶν 80 στρεμμάτων. Ἀλλ’ αὐτὴ εἶναι μία ἀδικία ποὺ γίνεται εἰς βάρος μιᾶς κατηγορίας σιτοκαλλιεργητῶν, ἐπαναλαμβάνω, ὅμως, ὅτι ἡ ζημία ἡ μεγάλη εἶναι εἰς βάρος τοῦ συνόλου. Διότι 150.000 ἕως 200.000 τόννοι, ποὺ πέρυσι περιελαμβάνοντο εἰς τὸν κύκλον τῆς προστασίας τοῦ Κράτους, διὰ τῆς βασικῆς τιμῆς, ἐφέτος παραμένουν ἐκτὸς προστασίας. Αὐτὸ θὰ στραφῇ πρὸς τὴν ἐλευθέραν ἀγορὰν καὶ θὰ πιέσῃ, ἐπαναλαμβάνω, τὴν ἀγορὰν νὰ διαμορφώσῃ πολὺ χαμηλὰς τιμὰς ποὺ σημαίνει ὅτι θὰ ζημιώσῃ τὸ σύνολον τῆς σιτοπαραγωγῆς. Ἀλλὰ ἐκεῖθεν ὁδηγούμεθα εἰς ἓν ἄλλο θέμα. Εἶναι φανερόν, ὅτι ἡ τιμὴ εἰς τὴν ἐλευθέραν ἀγορὰν θὰ κυμαίνεται εἰς τὰς 3 δραχμάς. Φοβοῦμαι, ὅτι θὰ διακυμανθῇ ἡ τιμὴ ἐκεῖ ποὺ πέρυσι ἐγγίζει νὰ φθάσῃ, διότι δὲν ἔχει φθάσει ἀκόμη 3. Θὰ ἔχετε, λοιπόν, μίαν τιμὴν σίτου ἐλευθέρας ἀγορᾶς, τὴν ὁποίαν θὰ ἀγοράζῃ τὸ Κράτος διὰ τὴν βιομηχανίαν διὰ τὴν ἀλευροποίησιν καὶ θὰ ἔχετε ἐπίσης καὶ τὸν σῖτον τῆς συγκεντρώσεως ὁ ὁποῖος, κατὰ μέσον ὅρον, θὰ στοιχίζῃ 4.50 δραχ. εἰς τὸν ἀλευρόμυλον. Ἡ διαφορὰ τιμῆς τοῦ πιτυρούχου ἀλεύρου τοῦ προερχομένου ἀπὸ τὴν συγκέντρωσιν ἢ ἀπὸ τὴν ἐλευθέραν ἀγορὰν εἶναι περίπου 60 λεπτὰ κατ’ ὀκᾶν, ἡ δὲ διαφορὰ τῶν ἀλεύρων μεταξὺ τῶν 2 εἰδῶν εἶναι δύο δραχμαὶ κατ’ ὀκᾶν. Τὸ τὶ γίνεται, κύριοι συνάδελφοι, καὶ πρέπει νὰ τὸ γνωρίζῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, μὲ αὐτὸν τὸν διαχωρισμόν, τὸν τεράστιον, τῆς τιμῆς τῶν 2 δραχμῶν κατ’ ὀκᾶν μεταξὺ ἀλεύρων ποὺ εἶναι τὸ ἴδιον, προσφερόμενον ἁπλῶς ἔχει διαφορετικὴν προέλευσιν, τὸ ἓν προέρχεται ἀπὸ τὴν συγκέντρωσιν, τὸ ἄλλο ἀπὸ τὸ ἐμπόριον, εἶναι εὔκολον νὰ τὸ φαντασθῆτε καὶ πάρα πολὺ εὔκολον νὰ τὸ ἔχῃ ὑπ’ ὄψιν της ἡ Κυβέρνησις. Ἓν, εἰς τεραστίαν ἔκτασιν, λαθρεμπόριον διεξάγεται μὲ τὴν διοχέτευσιν εἰς τὴν κατανάλωσιν σίτου τοῦ ἐμπορίου μὲ τὴν τιμὴν διατιμήσεως, ποὺ σημαίνει ὑφαρπαγὴν ἑνὸς κολοσσιαίου ποσοῦ εἰς βάρος, φαινομενικῶς τοῦ Προϋπολογισμοῦ, πράγματι καὶ εἰς τὸ βάθος, εἰς βάρος τῶν σιτοπαραγωγῶν. Καὶ εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχῃ πολὺ πρόχειρον τὴν ἀπόδειξιν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας καὶ οἱ ἁρμόδιοι ἄλλοι Ὑπουργοί, οἱ ὁποῖοι δὲν παρίστανται ἀπόψε. Πληροφορῶ, λοιπόν, τὸν ἁρμόδιον Ὑφυπουργόν, ἴσως ἐκεῖνος θὰ ἔπρεπε νὰ μᾶς πληροφορήσῃ ἐπακριβέστερον, ὅτι κατὰ τὸ περυσινὸν ἔτος 1957–58 ἡ παραγωγὴ ἀλεύρων ἐκ μέρους τῶν ἀλευρομύλων τῶν ἐλεγχομένων ὑπὸ τοῦ Κράτους, ἐμειώθη κατὰ 100.000 τόννους, ἐν σχέσει μὲ τὸ παρελθὸν ἔτος 1956–57. Ὅμως, ὁ κόσμος δὲν ἔπαυσε νὰ τρώγῃ ὅσον ψωμὶ ἔτρωγε καὶ τὰ δύο χρόνια. Πῶς συνέβη τὸ ἐπισήμως διατιθέμενον ἄλευρον νὰ μειωθῇ κατὰ 100.000 τόννους; Τὸ ποσὸν αὐτὸ ἀντικατεστάθη ἀπὸ τὸ ἀνεπισήμως διοχετευόμενον εἰς τὴν ἀγορὰν ἄλευρον ποὺ σημαίνει 100.000 τόννους πρὸς 2 δραχ. κατ’ ὀκᾶν — ἐὰν κάμετε τὸν λογαριασμὸν θὰ εὕρητε τὸ τεράστιον ποσὸν — ποὺ ἀπολαμβάνουν ὡρισμένοι ἐπιτήδειοι, φαινομενικῶς, εἰς βάρος τοῦ Προϋπολογισμοῦ, πράγματι εἰς βάρος τῶν παραγωγῶν.

§125Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑφυπ. Ἐμπορίου). Ἐμειώθη πράγματι, διότι ἡ ἄλεσις τοῦ σίτου ἐγένετο ἀπὸ τοὺς κατοίκους τῶν σιτοπαραγωγικῶν περιφερειῶν εἰς τοὺς μύλους τῆς περιοχῆς των. Αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος διὰ τὸν ὁποῖον ἐμειώθη ἡ παραγωγὴ ἀλεύρου εἰς τοὺς ἀλευρομύλους.

§126Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Μήπως ἔχετε μύλους, κύριε Ὑπουργέ, οἱ ὁποῖοι, δῆθεν, δὲν ἀλέθουν ἐπὶ ἐμπορίᾳ καὶ ἀλέθουν ἐπὶ ἐμπορίᾳ καὶ εἰσπράττουν τὴν διαφοράν;

§127Κ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑφυπ. Ἐμπορίου). Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνεται τοιαύτη ἀπάτη κατὰ τοῦ Δημοσίου.

§128Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριοι, διὰ νὰ εἴμεθα εἰλικρινεῖς, γίνεται ἀναμφισβητήτως λαθρεμπόριον καὶ ἡ Κυβέρνησις μελετᾷ τὰ μέτρα, διὰ τῶν ὁποίων θὰ ἠμπορέσῃ νὰ περιορίσῃ τοῦτο.

§129Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Εἶναι ἀνάγκη νὰ ἀποσαφηνισθῇ κύριοι συνάδελφοι, καὶ νὰ μὴ γίνεται σύγχυσις μεταξὺ δύο μορφῶν καὶ πηγῶν λαθρεμπορίου. Ἀνέφερα τὴν μίαν μορφήν, ἐκείνην κατὰ τὴν ὁποίαν διοχετεύεται εἰς τὴν κατανάλωσιν μὲ τιμὴν κρατικοῦ ἀλεύρου 6 δραχμῶν, ἐνῷ προέρχεται ἀπὸ τὸ ἐλεύθερον ἐμπόριον καὶ στοιχίζει δύο δραχμὰς εὐθηνότερα. Ἡ μείωσις δὲ τῆς παραγωγῆς τῶν ἀλευρομύλων, κύριε Ὑπουργὲ τοῦ Ἐμπορίου, δὲν ἔπρεπε νὰ δεχθῆτε ἔτσι εὐκόλως τὴν ἐξήγησιν ὅτι ὀφείλεται εἰς τὸ ὅτι ξαφνικὰ οἱ κάτοικοι τῶν σιτοπαραγωγικῶν περιοχῶν ἀπεφάσισαν νὰ τρώγουν τὸ ψωμὶ ἀλέθοντες τὸ σιτάρι εἰς τὴν περιφέρειάν των. Καὶ αὐτὸ ἐγένετο ἀνέκαθεν, διότι οἱ ἀστοὶ ἠγόραζον τὸ σιτάρι τῆς χρονιᾶς των καὶ τὸ ἀλέθουν. Δὲν νομίζω ὅτι εἶναι ἐπαρκὴς ἐξήγησις αὐτὴ διὰ τὴν μείωσιν κατὰ 100.000 τόννους. Ὁ ἀριθμὸς εἶναι καταπληκτικὸς διὰ τὴν μείωσιν τῆς παραγωγῆς τῶν ἀλευρομύλων μέσα εἰς ἕνα χρόνο. Ὅταν ἡ κατανάλωσις παραμένῃ εἰς τὸ αὐτὸ ἐπίπεδον. Εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρχῃ εἰς μικρότερον ποσοστὸν ἡ συμβολὴ αὐτοῦ τοῦ παράγοντος, τὸν ὁποῖον ἀνεφέρατε, ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ καλύψῃ αὐτὴν τὴν τεραστίαν διαφορὰν μεταξὺ τῶν δύο ἐτῶν. Οἱ εἰδήμονες πάντως δίδουν τὴν ἐξήγησιν τὴν ὁποίαν ἔδωσε καὶ ὁ ἐπὶ τοῦ βήματος εὑρισκόμενος. Δὲν γνωρίζω, φυσικά, ποῖα μέτρα θὰ λάβῃ ἡ Κυβέρνησις καὶ ἔπρεπε ἤδη νὰ τὰ εἶχε λάβει ἐγκαίρως, διότι τὸ πρᾶγμα γίνεται ἀπὸ μακροῦ καὶ κάθε χρόνο αὐξάνει ἁπλῶς τὸ ὕψος τοῦ λαθρεμπορίου. Ἀλλὰ ὑπάρχει καὶ μία ἄλλη πληγή, ὅπως εἶπεν ὁ κ. Μητσοτάκης. Εἶναι ἡ διοχέτευσις εἰς τὴν κατανάλωσιν ἀλεύρου λευκοῦ προερχομένου ἀπὸ κοσκίνισμα πιτυρούχου ἀλεύρου ἀγρίως ἐπιδοτουμένου. Ἐπειδὴ ἐπιδοτεῖται πάρα πολὺ τὸ πιτυροῦχον ἄλευρον, γίνεται μία βιομηχανία, εἰς τρόπον ὥστε νὰ ὑπάρχουν ἐπιτήδειοι, οἱ ὁποῖοι παίρνουν εἰς τὴν προνομιακὴν τιμὴν τὸ πιτυροῦχον ἄλευρον, τὸ κοσκινίζουν καὶ τὸ παρουσιάζουν ὡς λευκόν, ἀπολαμβάνοντες αὐτοὶ τὴν πριμοδότησιν. Καὶ αὐτὸ γίνεται εἰς εὐρεῖαν κλίμακα καὶ πρὸ ἡμερῶν συνελήφθη μία ἐκ τῶν πολλῶν σπειρῶν καὶ φυσικὰ δὲν βλέπω εἰς τὰ ἐξαγγελθέντα μέτρα κανένα τοιοῦτον μέτρον διὰ τὴν ἐξουδετέρωσιν αὐτῆς τῆς πληγῆς καὶ τοῦ κρατικοῦ Προϋπολογισμοῦ καὶ τῶν καταναλωτῶν καὶ τῶν παραγωγῶν συγχρόνως.

§130ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, ἤθελον νὰ σᾶς ὑπενθυμίσω ὅτι εἶναι 10 οἱ ἐπερωτῶντες καὶ δύο αἱ συνεδριάσεις διὰ τὴν ἐπερώτησιν τοῦ σίτου.

§131Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Σᾶς πληροφορῶ, κύριε Πρόεδρε, ὅτι τοὐλάχιστον τρία τέταρτα τῆς ὥρας μὲ ἀπησχόλησαν αἱ διακοπαὶ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας. Ἐγὼ ἐπείγομαι νὰ τελειώσω, ἀλλὰ δὲν ἠμπορῶ νὰ ἀρνηθῶ διακοπὰς εἰς τὸν κ. Ὑπουργόν. Εἶναι καὶ ἐξ ἄλλου λόγου, κύριε Ὑπουργὲ τῆς Γεωργίας, καὶ πρὸ παντὸς κύριε Ὑπουργὲ τοῦ Ἐμπορίου, εἶναι ἀνάγκη νὰ καταστείλητε τὰς ἀντιρρήσεις τῶν δῆθεν ἁρμοδίων καὶ νὰ χωρήσητε ἀπὸ τοῦδε εἰς τὴν ἑνιαίαν ποιότητα. Εἶναι ἀκατανόητον πρᾶγμα, διατηροῦντες τὸν διαφορισμὸν αὐτόν, τῶν ποιοτήτων, νὰ διοχετεύετε εἰς τὰ θυλάκια τῶν ἐπιτηδείων τεράστια ποσά, διότι δῆθεν δίδετε εὐθηνὸ ψωμὶ εἰς τὰς λαϊκὰς τάξεις. Καὶ ὅταν σημαίνῃ αὐτὸ κατ’ οὐσίαν ὅτι οὗτοι πωλοῦν τὰ πίτυρα ὡς θρεπτικὴν οὐσίαν, ἐνῷ εἶναι βέβαιον ὅτι οὐδὲν ἐξ αὐτῶν ἀφομοιώνει ὁ ὀργανισμὸς καὶ ὅτι πέραν τῆς ἀπάτης καὶ τοῦ πλουτισμοῦ ὡρισμένων ἐπιτηδείων, ἐξοδεύομεν καὶ συνάλλαγμα νὰ φέρωμεν ζωοτροφὰς ἀπὸ τὸ ἐξωτερικόν, ἐνῷ τὰ πίτυρα θὰ πρέπει νὰ χρησιμοποιῶνται διὰ τὴν διατροφὴν τῶν ζώων, διαθέτοντες συνάλλαγμα διὰ νὰ εἰσάγωμεν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ ζωοτροφάς. Δὲν βλέπω διατὶ οἱ δισταγμοὶ αὐτοὶ καὶ νομίζω ὅτι ἡ πολιτικὴ εὐθύνη πρέπει νὰ καλύψῃ τὰς ὑπηρεσιακὰς ἀντιρρήσεις καὶ νὰ δώσητε ἕνα τέρμα εἰς τὰς ἀντιρρήσεις αὐτάς.

§132Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ποῖαι ἀντιρρήσεις, κύριε συνάδελφε;

§133Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Ὅτι ἐὰν κάμωμεν ἑνιαίαν τιμὴν θὰ ἔχωμεν αὔξησιν τῆς τιμῆς τῆς προνομιακῆς καὶ θὰ προκύψῃ μία τιμὴ ὑψηλοτέρα τῆς τιμῆς τοῦ πιτυρούχου ἄρτου.

§134Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Εἰς τὸν τιμάριθμον ποία τιμὴ ἄρτου λαμβάνεται ὑπ’ ὄψιν; Μήπως ἐκεῖ ἔγκειται τὸ μυστικὸν τῆς ὑποθέσεως αὐτῆς; Μήπως πρέπει νὰ βάζωμεν τὸ πίτυρο διὰ νὰ ἐμφανίζεται θεωρητικῶς χαμηλὴ ἡ τιμὴ τοῦ ἄρτου; Διότι ἐγὼ ἄλλην γενικὴν ἐξήγησιν δὲν εὑρίσκω. Ἐγὼ φοβοῦμαι πολὺ ὅτι ὅλη αὐτὴ ἡ ὑπόθεσις τοῦ πιτυρούχου ἄρτου ὀφείλεται εἰς τὸ ὅτι διὰ τὸν ἀπολογισμὸν τοῦ τιμαρίθμου λαμβάνεται ὑπ’ ὄψιν ἡ τιμὴ τοῦ πιτυρούχου ἄρτου καὶ πρέπει νὰ κρατῆται χαμηλὰ ἡ τιμὴ τοῦ ἄρτου διὰ νὰ διατηρῆται αὐτὸ τὸ ἀπαράδεκτον καθεστώς.

§135Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Ὁμολογῶ ὅτι εἰς τὸ ὕψος τοιαύτης πονηρίας δὲν ἔφθασα.

§136Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Τότε, κύριε Ὑπουργέ, νὰ δώσητε τὴν ἐξήγησιν εἰς ἡμᾶς τοὺς ἀφελεῖς, διατὶ γίνεται αὐτό; Διατὶ τὰ πίτυρα πρέπει νὰ τὰ τρῶνε οἱ ἄνθρωποι καὶ ὄχι τὰ ζῶα καὶ ὡς ἐκ τούτου ἀναγκάζεσθε νὰ εἰσάγετε ζωοτροφὰς ἀπὸ τὸ ἐξωτερικόν.

§137Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Ἐγὼ θὰ ἀνέμενον, ἐπειδὴ εὑρίσκομαι ἐν ἀδυναμίᾳ νὰ δώσω τὴν πληροφορίαν ἐὰν μόνον τὸ μαῦρο ψωμὶ συμβάλῃ εἰς τὴν διαμόρφωσιν τοῦ τιμαρίθμου...

§138Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἠμπορῶ νὰ σᾶς βεβαιώσω ἐγὼ ὅτι μόνον τὸ μαῦρο ψωμὶ λαμβάνεται ὑπ’ ὄψιν διὰ τὸν τιμάριθμον καὶ ὅτι αὐτὴ ἡ ἀπάτη οὐσιαστικῶς διαπράττεται χάριν τοῦ δῆθεν τιμαρίθμου, ὁ ὁποῖος ἐν τοιαύτη περιπτώσει, δὲν ἀποδίδει τὴν πραγματικότητα.

§139Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Νομίζω ὅτι ὑπάρχουν καὶ ἄλλοι τομεῖς, τοὺς ὁποίους ἡ Κυβέρνησις δὲν ἠθέλησε νὰ προσέξῃ καὶ πιστεύω ὅτι εἰς μίαν κρίσιμον καμπὴν τῆς σιτικῆς πολιτικῆς, κατὰ τὴν ὁποίαν ἐγκατελείφθη ἐφέτος ἡ θεμελιώδης βάσις τῆς σιτικῆς πολιτικῆς, θὰ ἔπρεπε νὰ εἶχον ἐξαντληθῆ ὅλα τὰ δυνατὰ περιθώρια πρὶν φθάσητε εἰς αὐτὴν τὴν δραματικὴν ἀπόφασιν. Καὶ ἀναφέρομαι εἰς τὸν κυκεῶνα αὐτῶν τῶν μεταφορῶν τοῦ σίτου ἀπὸ τῶν παραγωγικῶν περιοχῶν εἰς ἀγόνους περιοχὰς διὰ νὰ ἐπανέλθῃ ἐκεῖθεν θριαμβευτικὰ ὡς ἄλευρον καὶ νὰ καταναλωθῇ εἰς τοὺς τόπους τῆς παραγωγῆς καὶ νὰ ὑπάρξῃ ἐξ αὐτοῦ τοῦ λόγου κολοσσιαία ἐπιβάρυνσις, ἐν ὀνόματι τῆς ὁποίας ζητεῖτε ἀπὸ τὸν σιτοπαραγωγὸν νὰ ὑποκύψῃ εἰς τὰς ἐφετεινὰς τιμάς. Ἐξαντλήσατε πρῶτον αὐτὰ τὰ περιθώρια τῶν τεραστίων οἰκονομιῶν, ἀγνοοῦντες τὰ συμπεράσματα 7 ἢ 10 παθητικῶν ἀλευροβιομηχανιῶν, αἱ ὁποῖαι ἐδημιουργήθησαν ὑπὸ συνθήκας αἵτινες πιθανὸν νὰ ἐπέβαλον τὴν δημιουργίαν των καὶ αἱ ὁποῖαι ζοῦν σήμερον ὡς λυμεῶνες τοῦ Κρατικοῦ Προϋπολογισμοῦ καὶ τῶν Ἑλλήνων σιτοπαραγωγῶν. Ἀντιμετωπίσατε τὸ θέμα αὐτό. Καὶ πόσα ἄλλα δὲν ἀπομένουν διὰ νὰ ἀντιμετωπίσητε καὶ νὰ ἀντλήσητε τεράστια ποσὰ ἐκεῖθεν, τὰ ὁποῖα θὰ σᾶς ἐπιτρέψουν νὰ προσβλέψητε μὲ στοργὴν τὸν Ἕλληνα σιτοπαραγωγὸν καὶ ὄχι τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα ἐλάβατε ἐφέτος.

§140Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Ὁ δραματικὸς τόνος ποὺ παίρνετε διὰ τοὺς ἀλευρομύλους, δὲν εἶναι ὀρθόν. Διότι σᾶς λέγω, ὅτι ἐλήφθη ἡ ἀπόφασις, ἡ χαμηλὴ τιμὴ ἡ ὁποία δίδεται εἰς τοὺς μύλους, νὰ δίδεται μόνον διὰ τὸν παραγόμενον σῖτον.

§141Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Νομίζω, ὅτι ἡ ἀπάντησίς σας δὲν ἐκάλυψε τὸ θέμα. Θὰ ἤμην εὐτυχής, ἐὰν ἡ ἀπάντησίς σας εἶχε τὴν ἔννοιαν, ὅτι δὲν θὰ γίνεται ἄσκοπος διακίνησις τοῦ σίτου, ἐπὶ τῷ τέλει νὰ μεταφέρητε εἰς περιοχὰς ἀγόνους καὶ ἀπὸ ἐκεῖ εἰς τὰς καταναλωτικὰς περιοχάς, πολὺ μακρὰν τοῦ τόπου ἀλευροποιήσεως. Ἀλλὰ νομίζω, κύριε Ὑπουργέ, ὅτι δικαίως θὰ προεκάλουν, πέραν τῆς δυσφορίας τοῦ κ. Προέδρου καὶ τὴν δυσφορίαν τῶν κυρίων συναδέλφων, ἐὰν ἐπέμενον νὰ σᾶς ἀναγνώσω κἄτι, ποὺ πρέπει νὰ ἔχετε διαβάσει. Ἐγώ, ὅμως, ἐπειδὴ ἐκτιμῶ πάρα πολὺ τὰ στοιχεῖα — εἶναι ἀπὸ ἕνα ταπεινὸ Σωματεῖον, τὸν Σύνδεσμον Συνταξιούχων Ἀρτεργατῶν Ἀθηνῶν–Πειραιῶς, ποὺ τοὺς πονεῖ, διότι καὶ εἰς αὐτοὺς ξεσπᾷ ἡ διασπάθισις καὶ ἡ σπατάλη ποὺ γίνεται — θὰ τὰ παραδώσω εἰς τοὺς πρακτικογράφους, διὰ νὰ γραφοῦν εἰς τὰ πρακτικά, διὰ νὰ ἴδητε, ὅτι ὑπάρχουν τεράστια περιθώρια, τὰ ὁποῖα, ἐὰν θελήσῃ ἡ Κυβέρνησις, ἠμπορεῖ νὰ ἀξιοποιήσῃ, ὑπὲρ τοῦ συμφέροντος τῶν σιτοπαραγωγῶν καὶ τῶν καταναλωτῶν. Ἡ ἰδική μας ἄποψις, κύριε Ὑπουργέ, ἔχει ἐκτεθῆ καὶ παλαιότερον. Ἡ ἄποψις, ἡ συνήθως προβαλομένη, ὅτι πληθωριστικὰ φαινόμενα ἐμποδίζουν τὴν ἐπαρκῆ προστασίαν, ὑποθέτω ὅτι ἀποτελεῖ πλέον μίαν θεωρίαν ξεπερασμένην. Ἐν τελευταίᾳ ἀναλύσει τὸ ζήτημα εἶναι καθαρῶς συναλλαγματικόν, δηλαδὴ ἡ προστασία ὅλων τῶν γεωργικῶν προϊόντων, δι’ ἀφθόνου χρηματοδοτήσεως τῆς συγκεντρώσεως, ἀρκεῖ νὰ ὑπάρχῃ ἡ συναλλαγματικὴ ἀντοχή, διὰ νὰ ὑπάρχῃ ἡ εὐχέρεια τῆς ἀνωδύνου αὐξήσεως τοῦ χαρτονομίσματος. Πιστεύω, κύριε Ὑπουργέ, ὅτι, ἐὰν ἐπρόκειτο νὰ κάμητε μίαν ἔρευναν τοῦ ἐπιπέδου τῆς τιμῆς καὶ ἐὰν ἠθέλατε νουνεχῶς νὰ σκεφθῆτε, θὰ ἔπρεπε νὰ ἔχητε ἀκούσει τὰς λογικὰς τιμάς, ποὺ οἱ συνεταιρισμένοι σιτοπαραγωγοὶ σᾶς προέτεινον. Ἐγὼ μελαγχολῶ μὲ τὴν σκέψιν, ὅτι τὸ 1952 μοῦ ἐζήτουν τιμὴν 5 δραχ. συγκεντρώσεως καὶ ἐφέτος εὐλαβῶς ὑποβάλλουν τὴν παράκλησιν νὰ ὁρισθῇ εἰς 3.90 ἢ 3. 70. Χρόνια ἓξ πέρασαν. Τὰ λιπάσματα ἐδιπλασιάσθησαν. Ἐφέτος σᾶς ζητοῦν 3,90 καὶ μένα μοῦ ἐζήτουν 5 δραχ. τὸ 1952. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι θὰ ἦτο καλόν, σκεπτόμενος ὑγιῶς, νὰ ἔχητε ἱκανοποιήσει τὸ αἴτημα τῶν συνεταιρισμένων σιτοπαραγωγῶν, ἀξιοποιοῦντες αὐτὰ τὰ περιθώρια, περὶ τῶν ὁποίων σᾶς ὡμίλησα προηγουμένως. Καὶ πέραν τῆς τιμῆς τῆς ἱκανοποιητικῆς — σχετικῶς ἱκανοποιητικῆς — δὲν ἀπομένει ἄλλο μέσον προστασίας ἀποτελεσματικῆς, παρὰ μόνον ἡ ἀποκλειστικὴ διακίνησις τοῦ σίτου διὰ τῶν κρατικῶν ἀποθηκῶν, εἶναι τὸ ριζικώτερον μέτρον, μὲ τὸ ὁποῖον, ἐὰν θέλωμεν, νὰ διατηρήσωμεν κἄποιαν προστασίαν, ἠμποροῦμεν νὰ τὸ πράξωμεν. Ἐὰν τὴν ἐγκαταλείψωμεν, τότε ὅλα αὐτὰ δὲν ἔχουν νόημα. Ἐάν, ὅμως, ἰσχυριζώμεθα, ὅτι ἐμμένομεν εἰς τὴν πολιτικὴν προστασίαν τοῦ σίτου, θὰ πρέπει νὰ ὁδηγοῦμεν τὸν σῖτον εἰς τὰς κρατικὰς ἀποθήκας. Δὲν εἶναι πρωτότυπος ἡ ἰδέα. Γνωρίζετε, ὅτι τὸ σύστημα αὐτὸ ἐφαρμόζεται εἰς ὅλα τὰ Εὐρωπαϊκὰ κράτη. Καὶ διὰ νὰ μὴ ὑπάρξῃ ὁ κίνδυνος τοῦ πληθωρισμοῦ, δύνασθε νὰ προσφέρητε τιμὰς μεγαλυτέρας, μὲ μίαν κλιμάκωσιν ἀνάλογον, κύριε Ὑπουργέ. Κύριε Ὑπουργέ, σᾶς βαρύνει ἡ εὐθύνη, πρῶτον, ὅτι ἀνηγγείλατε μέτρα ἀποθαρρύνσεως τῆς σιτοπαραγωγῆς, εἰς περίοδον παραγωγῆς τοῦ σίτου καὶ δεύτερον, ὅτι ἐγκαινιάζετε νέαν πολιτικήν, χωρὶς νὰ ἔχετε λάβει ὑπ’ ὄψιν στοιχειωδῶς τὰ μέτρα σας, ἀνατροπῆς μιᾶς ὑφισταμένης ἀπὸ 10ετίας καταστάσεως. Εὔχομαι αἱ συνέπειαι νὰ μὴ εἶναι τόσον βαρεῖαι, ὅσον ἡ κοινὴ λογικὴ τὰς διαγράφει.

§142ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν, ἔχει τὸν λόγον.

§143Ε. ΑΒΕΡΩΦ–ΤΟΣΙΤΣΑΣ (Ὑπ. Ἐξωτερικῶν). Κύριοι συνάδελφοι, λυποῦμαι ποὺ θὰ ἀπασχολήσω τὸ Σῶμα ἐπὶ πάρα πολὺ ὀλίγα λεπτά, ἐπὶ προσωπικοῦ θέματος. Ἐπληροφορήθην, ὅτι εἰς τὴν ἀρχὴν τῆς συνεδριάσεως, κατὰ τὴν ἀπουσίαν μου, ὁ κ. Ἀρβανιτάκης, κατὰ τὴν παγίαν κοινοβουλευτικήν του παράδοσιν, ἐδημιούργησε νέον ἐπεισόδιον εἰς βάρος μου καὶ παρέσχε καὶ ὡρισμένας βεβαιώσεις πρὸς τὸ Σῶμα. Δὲν πρόκειται νὰ ἀσχοληθῶ μὲ τὸ ἐπεισόδιον, ἀλλὰ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ παράσχω καὶ ἐγὼ μίαν διαβεβαίωσιν: Εἰς τὴν προμήθειαν ἐκείνην, τὴν ὁποίαν ἐμνημόνευσε ὁ κ. Ἀρβανιτάκης, ὅταν ἤμην Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, τὸ 1950, ὄχι μόνον δὲν ἐξελιπάρησα, ὄχι μόνον οὐδένα παρεκάλεσα, ἀλλὰ ἐπειδὴ ἡ ὑπόθεσις ἦτο πάλλευκος, συμφέρουσα τὸ Δημόσιον καὶ τὸ κοινόν, ἀνέλαβον μόνος τὰς εὐθύνας καὶ ὑπερησπίσθην τὴν ὑπόθεσιν, μ’ ὅλον ὅτι ἐπρόκειτο περὶ προμηθείας καὶ κατακυρώσεως, ἡ ὁποία ἐγένετο ἀπὸ τὸ Συμβούλιον Ἐξωτερικοῦ Ἐμπορίου, συμμετεχόντων 5 Ὑπουργῶν, μεταξὺ τῶν ὁποίων οἱ Φιλελεύθεροι Ζαΐμης καὶ Κωστόπουλος, ὁ Διοικητὴς τῆς Τραπέζης Ἑλλάδος Μαντζαβῖνος καὶ ὁ τότε ἐκπρόσωπος τῶν Ἀμερικανῶν εἰς τὴν Διεύθυνσιν Ἐξωτερικοῦ Ἐμπορίου. Καὶ μ’ ὅλον ὅτι ἐπρόκειτο περὶ μιᾶς συλλογικῆς ἐνεργείας, μόνος ἀνέλαβον καὶ ὑπερησπίσθην τὴν ὑπόθεσιν ἐνώπιον τῆς Βουλῆς. Αἱ βεβαιώσεις, λοιπόν, τοῦ κ. Ἀρβανιτάκη, εἶναι ἐντελῶς ἀνακριβεῖς καὶ λυποῦμαι νὰ εἴπω, εἰσάγουν εἰς τὴν αἴθουσαν ταύτην ἤθη, τὰ ὁποῖα δὲν εἶμαι διατεθειμένος νὰ παρακολουθήσω. (Χειροκροτήματα).

§144ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Μπαλτατζῆς, ἔχει τὸν λόγον.

§145Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ὅταν πρὸ δύο ἑβδομάδων περίπου ἐγένετο ἡ συζήτησις ἐπὶ τῶν προγραμματικῶν δηλώσεων τῆς Κυβερνήσεως καὶ μᾶς ἐδόθη ἡ εὐκαιρία νὰ ἐκθέσωμεν τὰς ἀπόψεις μας ἐπὶ τῶν προγραμματικῶν δηλώσεων, ὑπεγραμμίσαμεν τὴν μεγάλην σημασίαν, τὴν ὁποίαν ἔχει διὰ τὴν ἐθνικήν μας οἰκονομίαν καὶ τὸν ἀγροτικὸν κόσμον, ὁ τρόπος μὲ τὸν ὁποῖον ἡ Κυβέρνησις θὰ ἀντιμετωπίσῃ ἐφέτος τὴν πολιτικὴν τοῦ σίτου. Ἐπεκαλέσθημεν, τότε, τὸ ἐνδιαφέρον τῆς Κυβερνήσεως καὶ εἴχομεν κἄποιαν ἐλπίδα ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ θελήσῃ πράγματι νὰ ἀντιμετωπίσῃ αὐτὸ τὸ γενικὸν πρόβλημα, τὸ ὁποῖον ἐνδιαφέρει τὸν σιτοπαραγωγικόν μας κόσμον μὲ μίαν κατανόησιν. Λυποῦμαι πάρα πολὺ ὅμως, ποὺ θὰ δηλώσω, ὅτι ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τοὐλάχιστον τῆς ἰδικῆς μας τὰ μέτρα τῆς Κυβερνήσεως διὰ τὴν ἐφετεινὴν σιτοπαραγωγήν, μᾶς ἀπεγοήτευσαν. Εἶναι μέτρα, τὰ ὁποῖα ἀποδεικνύουν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν κατενόησε πλήρως τὴν κατάστασιν εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκεται ὁ ἀγροτικὸς κόσμος, ἐν τῷ συνόλῳ του, καὶ ἰδιαιτέρως δὲ ὁ σιτοπαραγωγικὸς κόσμος. Ἐπιστεύαμεν ὅτι τοὐλάχιστον μετὰ τὰς τελευταίας ἐκλογὰς κατὰ τὰς ὁποίας ὁμολογῶ καὶ ἡ κυβερνητικὴ πτέρυξ ἀντιμετώπισε τὰ ἀγροτικὰ προβλήματα μὲ μεγάλη εὐρύτητα καὶ ἔδωσε ἐπιβεβαιώσεις ὅτι θὰ περιβάλῃ μὲ στοργὴν τὸν ἀγροτικὸν κόσμον καὶ ἰδιαιτέρως θὰ προσέξῃ τὰ αἰτήματά του εἰς ὅ,τι ἀφορᾷ τὰς τιμὰς τῶν γεωργικῶν προϊόντων, εἰς τὴν πρᾶξιν, δυστυχῶς, αὐτὴν τὴν διακήρυξιν παραγνωρίζει. Ἐτονίσθη ἤδη ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου ἡ μεγάλη ὄντως σημασία τῆς σιτοπαραγωγῆς διὰ τὸν τόπον, ὅτι ἡ σιτοπαραγωγὴ αὐτὴ ἐνδιαφέρει μέγα τμῆμα τοῦ ἀγροτικοῦ μας πληθυσμοῦ καὶ ὅτι πράγματι 700.000 οἰκογένειες περίπου καταγίνονται μὲ τὴν σιτοκαλλιέργειαν ὑπεγραμμίσθη ἤδη ἀπὸ τῆς θέσεως αὐτῆς καὶ εἶναι γνωστὸν εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν ὅτι ὑπάρχει μία μακροτάτη παράδοσις προστασίας τῆς σιτοπαραγωγῆς εἰς τὸν τόπον μας. Καὶ ἀνεφέρθησαν πρὸ ὀλίγης ὥρας εἰς τὴν προπολεμικὴν πολιτικὴν τῆς σιτοπροστασίας καὶ ἐλέχθη ὅτι ἡ πολιτικὴ αὐτὴ ἐμπνέεται ἀπὸ κοινωνικὰ κριτήρια. Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ προσθέσω ὅτι δὲν ἦσαν μόνον τὰ κοινωνικὰ κριτήρια καὶ προπολεμικῶς, τὰ ὁποῖα ὡδήγουν τὰς ἑκάστοτε Κυβερνήσεις εἰς τὴν προστασίαν τῶν σιτοπαραγωγῶν, ἀλλὰ ἦσαν καὶ οἰκονομικὰ κριτήρια, συνδεδεμένα μὲ τὴν οἰκονομικὴν ἰσορροπίαν τῆς χώρας μας. Διότι πράγματι ἡ Ἑλλὰς πάντοτε εἶχε ἕνα ἔλλειμμα εἰς τὸ ἰσοζύγιον τῶν πληρωμῶν, εἶχε ἕνα ἔλλειμμα εἰς τὸ ἐμπορικὸν ἰσοζύγιον καὶ προπολεμικῶς ἐδόθη μεγάλη σημασία εἰς τὴν αὔξησιν τῆς σιτοπαραγωγῆς, διότι δι’ αὐτῆς δὲν ἐθεραπεύετο ἢ ἀντιμετωπίζετο μόνον ἡ κοινωνικὴ πλευρὰ τοῦ θέματος, ἀλλὰ καθ’ αὑτὸ ἡ οἰκονομικὴ πλευρὰ τοῦ θέματος διότι διὰ τῆς αὐξήσεως τῆς σιτοπαραγωγῆς κατὰ ἕνα σημαντικὸν ποσοστὸν καὶ τὸ ἐμπορικόν μας ἰσοζύγιον. Ἀλλά, κύριοι βουλευταί, καὶ εἰς τὴν περίοδον τὴν ὁποίαν διανύομεν, ὅπως γνωρίζετε, ἀπὸ τὰς μακροτάτας συζητήσεις ποὺ ἔγιναν ἐξ ἀφορμῆς τῶν προγραμματικῶν δηλώσεων τῆς Κυβερνήσεως, ἐπεσημάνθη ὅτι μεταξὺ τῶν ἄλλων ἀνησυχητικῶν φαινομένων ποὺ διαγράφονται εἰς τὴν οἰκονομικὴν ζωὴν τοῦ τόπου εἶναι ἡ προοπτικὴ ἡ ἀρνητική, τὴν ὁποίαν ἐμφανίζει καὶ τώρα τὸ ἐμπορικόν μας ἰσοζύγιον, τὸ ἰσοζύγιον τῶν πληρωμῶν. Ἤδη καὶ τώρα ὑπάρχει αὐτὸς ὁ κίνδυνος, τὸν ὁποῖον πάντοτε πρέπει νὰ τὸν ἀντιμετωπίζωμεν. Βεβαίως, αὐτὴν τὴν περίοδον, ὅσον ἀφορᾷ τοὐλάχιστον τὸ σιτάρι, ὁ ἐφοδιασμὸς τῆς χώρας ἀντιμετωπίζεται μὲ τὴν βοήθειαν ἀλλὰ ἡ βοήθεια αὐτὴ ἔχει ἐντελῶς συμπτωματικὸν χαρακτῆρα καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ θεμελιώσωμεν τὴν οἰκονομικὴν μας πολιτικήν, ἡ ὁποία πρέπει νὰ στηρίζεται εἰς μίαν μακρόπνοον πολιτικήν, ἀναπτύξεως καὶ προοπτικῆς, νὰ στηρίζωμεν καὶ τὴν παραγωγικήν μας πολιτικὴν εἰς τὸ κεφάλαιον τῆς βοηθείας, ὅταν βλέπωμεν ὅτι ἡ βοήθεια αὐτὴ εἶναι ἐνδεχόμενον πολὺ συντόμως νὰ σταματήσῃ ἐντελῶς. Ἑπομένως, ἡ πολιτικὴ τῆς σιταρκείας πρέπει πάντοτε νὰ ἐνδιαφέρῃ τὸν πολιτικὸν κόσμον καὶ τὴν ὑπεύθυνον Κυβέρνησιν, ἐν συνδυασμῷ μὲ τὴν ἐξασφάλισιν τοῦ ἰσοζυγίου τοῦ ἐμπορικοῦ μας. Κύριοι βουλευταί, ὅπως θὰ γνωρίζετε ὅλοι σας, διότι θὰ ἐλάβατε γνῶσιν τῶν μέτρων τῶν κυβερνητικῶν τῶν ἐφετεινῶν, διότι οἱ πλεῖστοι ἐξ ὑμῶν προέρχεσθε ἀπὸ σιτοπαραγωγικὰς περιφερείας καὶ ἄλλοι μελετᾶτε τὰ ζητήματα αὐτά, τὰ ὁποῖα συνδέονται μὲ τὴν ἐπιβίωσιν τῆς χώρας μας, θὰ ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας, ὅτι τὰ ἐφετεινὰ μέτρα πράγματι ὑστεροῦν, ἐν συγκρίσει πρὸς τὰ περυσινὰ καὶ ὑστεροῦν εἰς δύο τομεῖς. Πρῶτον, ὅτι ἡ συγκέντρωσις, ἡ ὁποία γίνεται, ἐν συγκρίσει μὲ τὴν περυσινὴν συγκέντρωσιν, δὲν εἶναι καθολική. Αὐτὸ τὸ πρᾶγμα εἶναι ἕνα σπουδαῖον σημεῖον τῆς πολιτικῆς, τὴν ὁποίαν ἐγκαινιάζει ἡ Κυβέρνησις, ἀπέναντι τοῦ σιτοπαραγωγικοῦ κόσμου. Δὲν εἶναι πλήρης ἡ συγκέντρωσις καὶ θὰ εἴπωμεν ἐν συνεχείᾳ ποῖαι θὰ εἶναι αἱ συνέπειαι αὐτοῦ τοῦ τρόπου τῆς ἀντιμετωπίσεως τοῦ σιτικοῦ προβλήματος. Ὁ δεύτερος τομεύς, ἐπίσης ἀρνητικὸς εἶναι ὅτι τὰ μέτρα τῆς Κυβερνήσεως, ὄχι μόνον δὲν λαμβάνουν ὑπ’ ὄψει τὴν αὔξησιν κόστους ζωῆς, ὄχι μόνον δὲν βελτιώνουν τὰς τιμὰς συγκεντρώσεως, ἀλλὰ ἀντιθέτως τὰς μειώνουν. Βέβαια, διὰ τὴν κατηγορίαν μέχρι τῶν 10 στρεμμάτων ἡ Κυβέρνησις ηὔξησε κατὰ 15 λεπτὰ τὴν τιμὴν τῆς συγκεντρώσεως καὶ τὴν ποσότητα, ἡ ὁποία θὰ προσκομίζεται εἰς τὴν συγκέντρωσιν ἀπὸ 200 ὀκ. ηὔξησεν εἰς 300. Ὅλη αὐτὴ ἡ κατηγορία τῶν παραγωγῶν εἶναι πάρα πολὺ περιωρισμένη. Ἀλλὰ ἐν πάσῃ περιπτώσει εἶναι ἕνα μέτρον τὸ ὁποῖον τὸ ἐπιδοκιμάζομεν. Ἀλλὰ ἀπὸ ἐκεῖ καὶ πέρα διὰ τοὺς παραγωγούς, οἱ ὁποῖοι καλλιεργοῦν μέχρι 40 στρέμματα πλέον δὲν ἐξασφαλίζεται τὸ περυσινὸν εἰσόδημα, ἀλλὰ ἀντιθέτως μειώνεται. Ἀπὸ 40–60 στρέμματα ἡ κατάστασις εἶναι ἀκόμη χειροτέρα, διότι δὲν ὑπάρχει οὐδεμία προνομιακὴ μεταχείρισις. Ἀπὸ 60–80 στρέμματα εἶναι ἀκόμη χειροτέρα ἡ κατάστασις. Ἀπὸ 80–100 στρέμματα ποὺ πέρυσι ἐπροστατεύοντο οἱ παραγωγοὶ αὐτῆς τῆς κατηγορίας, δὲν ὑπάρχει καμμία προστασία, πλὴν τῶν δανείων ἐπ’ ἐνεχύρῳ ποὺ ἐγκαινιάζει ἡ Κυβέρνησις. Καὶ διὰ τοὺς παραγωγοὺς ἀπὸ 40–60 καὶ ἀπὸ 60–80 στρέμματα ὄχι μόνον δὲν ὑπάρχει προστασία, δὲν ὑπάρχει βελτίωσις τιμῶν ἐν συγκρίσει μὲ τὰ περυσινὰ μέτρα, ἀλλὰ ἡ κατάστασις εἶναι ἀκόμη χειροτέρα, ἐφ’ ὅσον προστίθεται καὶ ἕνα καταπληκτικόν, ἠμπορεῖ νὰ εἴπῃ κανείς, ὅτι οἱ παραγωγοὶ αὐτῶν τῶν κατηγοριῶν, ἀπὸ 40–60 στρέμματα, καὶ ἀπὸ 60–80 στρέμματα εἶναι ὑποχρεωμένοι, νὰ μεταβληθοῦν εἰς πιστωτὰς τοῦ Δημοσίου, διότι δὲν θὰ ἐξοφλοῦνται αἱ ἀπαιτήσεις των, ἡ ἀξία τοῦ σίτου. Διὰ τὴν πρώτην κατηγορίαν θὰ τοὺς πληρώνουν τὰ ¾ τῆς ἀξίας καὶ διὰ τὴν ἄλλην κατηγορίαν τὸ ½ τῆς ἀξίας καὶ θὰ εἶναι δεσμευμέναι καταθέσεις εἰς τὴν Τράπεζαν. Καὶ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον οἱ σιτοπαραγωγοὶ αὐτῶν τῶν κατηγοριῶν τῶν ὁποίων τὸ εἰσόδημα εἶναι πάρα πολὺ περιωρισμένον, θὰ εἶναι ὑποχρεωμένοι, ἐπαναλαμβάνω νὰ γίνουν πιστωταὶ τοῦ Κράτους. Βλέπομεν, λοιπόν, δυστυχῶς, μίαν δυσμενῆ μεταχείρισιν ἀπέναντι τῶν σιτοπαραγωγῶν. Αἱ ἐξηγήσεις, αἱ ὁποῖαι ἐδόθησαν ἀπὸ τὴν κυβερνητικὴν πλευρὰν εἶναι ἀνεπαρκεῖς διότι δίδονται ἐν ὀνόματι τοῦ γενικωτέρου δῆθεν συμφέροντος καὶ παραγνωρίζεται τὸ εἰδικώτερον θέμα καὶ αἱ δίκαιαι ἀξιώσεις καὶ διεκδικήσεις τοῦ σιτοπαραγωγικοῦ κόσμου. Κύριοι συνάδελφοι, θὰ ἀναφερθῶ καὶ ἐγὼ εἰς μερικοὺς ἀριθμούς, ἀπὸ τοὺς ὁποίους θὰ ἀποδειχθῇ ὅτι ἡ Κυβέρνησις καὶ οἱ οἰκονομικοὶ κύκλοι, οἱ ὁποῖοι τὴν ἐπηρεάζουν καὶ οἱ ἔχοντες τὴν εὐθύνην τῆς γενικωτέρας οἰκονομικῆς πολιτικῆς παρασύρουν τὴν Κυβέρνησιν πρὸς μίαν πολιτικὴν θυσιῶν τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου χάριν τοῦ κοινωνικοῦ συνόλου. Ἀγωνιζόμεθα νὰ κρατήσωμεν τὴν οἰκονομικὴν ἰσορροπίαν τοῦ τόπου, εἰς βάρος τῆς ἀγροτικῆς τάξεως, εἰς βάρος τῶν γεωργικῶν προϊόντων. Καὶ αὐτὸ συμβαίνει καὶ μὲ τὰς ἄλλας καλλιεργείας, ἀλλὰ δὲν θὰ ἀναφερθῶ εἰς ἄλλας καλλιεργείας, αὐτὴν τὴν στιγμὴν μᾶς ἀπασχολεῖ τὸ σιτάρι καὶ ἠμποροῦμεν νὰ ἀναφέρωμεν ὡρισμένα στοιχεῖα ἀπὸ τὰ ὁποῖα προκύπτει ὅτι ἡ Κυβέρνησις καὶ οἱ οἰκονομικοί της σύμβουλοι καὶ συνεργάται της καὶ ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἔχουν τὴν πολιτικὴν εὐθύνην τῆς ἀσκήσεως τῆς οἰκονομικῆς πολιτικῆς, ὅσον ἀφορᾷ τὸν τιμάριθμον τοῦ κόστους τῆς ζωῆς, θέλουν νὰ τὸν στηρίξουν κατὰ ἕνα τρόπον εἰς θυσίας τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου. Ἔχω ἐδῶ στοιχεῖα, κατὰ τὰ ἔτη 1953– 57, ἐνῷ ὁ τιμάριθμος τοῦ κόστους ζωῆς ηὐξήθη κατὰ 29% ἡ τιμὴ τοῦ λευκοῦ ἄρτου ηὐξήθη μόνον κατὰ 13% καὶ ἡ τιμὴ τοῦ πιτυρούχου ἄρτου ηὐξήθη κατὰ 14%. Βλέπετε, λοιπόν, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι, ἐνῷ τὸ κόστος ζωῆς εἰς αὐτὰ τὰ χρόνια ηὐξήθη κατὰ 29%, τὸ σιτάρι ἐπέτυχεν μίαν αὔξησιν μόνον 14%.

§146Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Μήπως, κύριε συνάδελφε, κάμνετε τὸ ἑξῆς λάθος, ὅτι εἰς τοὺς λογαριασμούς σας δὲν περιλαμβάνετε καὶ τὴν ἀξίαν τοῦ ξενικοῦ σίτου, ἡ ὁποία μαζὶ μὲ τὴν ἀξίαν τοῦ ἐγχωρίου σίτου συνθέτει τὴν τιμὴν τοῦ ἄρτου;

§147Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Δὲν πρόκειται περὶ λάθους, κύριε Ὑπουργέ, διὰ τὸ σιτάρι καὶ τὸν πιτυροῦχον ἄρτον ἡ αὔξησις εἶναι 14%.

§148Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Ὑποστηρίζετε, ὅτι ἐνῷ ἔχομεν αὔξησιν τοῦ τιμαρίθμου κατὰ 29% καὶ αὔξησιν τῆς τιμῆς τοῦ ἄρτου κατὰ 14%, καταλήγετε εἰς τὸ συμπέρασμα ὅτι δυνάμεθα νὰ αὐξήσωμεν τὴν τιμὴν τοῦ ἄρτου διὰ νὰ δώσωμεν μεγαλυτέρας τιμὰς συγκεντρώσεως. Καὶ ἐρωτῶ, μήπως εἰς τοὺς λογαριασμούς σας δὲν λαμβάνετε ὑπ’ ὄψει τὸ στοιχεῖον τῆς τιμῆς τοῦ ξενικοῦ σίτου;

§149Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Τὸ λαμβάνω ὑπ’ ὄψει, κύριε Ὑπουργέ, καὶ γνωρίζομεν ὅτι αὐτὸ ἔχει σημασίαν. Ἐάν, ὅμως, εἰσέλθωμεν εἰς τοιούτου εἴδους λογαριασμούς, θὰ ἴδητε εἰς ποίας θυσίας ὑποβάλλεται ὁ ἀγροτικὸς κόσμος χάριν τοῦ κοινωνικοῦ συνόλου. Γνωρίζετε πολὺ καλὰ ὅτι οἱ Ὀργανισμοὶ τῶν ἀρτοποιείων καὶ διάφοροι ἄλλοι ἐπιβαρύνουν κατὰ ἕνα ποσοστὸν τὴν τιμὴν τοῦ ἄρτου. Γνωρίζετε ὅτι διὰ νὰ ἀσκήσωμεν αὐτὴν τὴν πολιτικήν, ἡ ὁποία εἶναι ἀντιοικονομική, διατηροῦμεν τὸ σημερινὸν καθεστὼς τῶν ἀρτοποιείων, τὸ ὁποῖον γνωρίζετε κατὰ ποῖον τεράστιον τρόπον ἐπιβαρύνει τὸν σιτοπαραγωγικὸν κόσμον. Δὲν ἔχετε ὑπ’ ὄψιν σας, ὅτι οἱ σιτοπαραγωγοὶ πληρώνουν 16 λεπτὰ ἐπὶ τῆς ὀκᾶς διὰ τὰ Ταμεῖα Ἀσφαλίσεως καὶ Συντάξεως τῶν ἀρτεργατῶν καὶ ἄλλων τάξεων καθ’ ἣν στιγμὴν οἱ ἴδιοι στεροῦνται οἱασδήποτε ἀσφαλίσεως. Βλέπετε, κύριε Ὑπουργέ, ὅτι ἀπὸ τὰ ἐπιχειρήματα ποὺ σᾶς ἀνέφερα προκύπτει ὅτι συντηρεῖτε ἕνα καθεστὼς ἀντισυνταγματικὸν καὶ ἀντικοινωνικὸν εἰς βάρος τοῦ ἀγροτικοῦ μας κόσμου. Καὶ ὅταν ἡμεῖς σᾶς λέγωμεν ὅτι ὁ τιμάριθμος κόστους ζωῆς ηὐξήθη κατὰ 29% κατὰ τὰ ἔτη 1953– 57, ἐνῷ ὁ ἄρτος ηὐξήθη κατὰ 14%, σεῖς ἐπικαλεῖσθε τὸ ποσοστὸν τῆς προσμίξεως τοῦ ξενικοῦ σίτου εἰς τὴν γενικὴν ἀρτοποίησιν. Βεβαίως, ἔχομεν διάφορον γραμμὴν καὶ πολιτικὴν ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν. Ἡμεῖς πιστεύομεν, ὅτι προκειμένου νὰ ἀσκήσωμεν τὴν οἰκονομικὴν καὶ κοινωνικὴν πολιτικὴν εἰς τὸν τόπον αὐτόν, πρέπει νὰ λάβωμεν ὑπ’ ὄψιν τὰ βασικά, τὰ δίκαια αἰτήματα τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου. Ἐὰν δὲν ἀρχίσωμεν ἀπὸ ἐκεῖ καὶ νὰ εἴπωμεν ὅτι εἰς τοὺς ἀγρότας θὰ ἀπονείμωμεν ἴσην μεταχείρισιν καὶ ἀρχίσωμεν ἀπὸ ἄλλα σημεῖα νὰ προσέξωμεν τὴν οἰκονομικὴν πολιτικὴν καὶ καταλήξωμεν εἰς τὸν ἀγρότην, φυσικὰ ἡ οἰκονομικὴ πολιτικὴ θὰ καταλήξῃ εἰς βάρος τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου. Ἀπὸ ἐκεῖ, ἀπὸ τὸν ἀγροτικὸν κόσμον, θὰ ἐπιδιώξωμεν νὰ ἀντλήσωμεν τὰ μέσα διὰ νὰ καλύψωμεν τὰς οἰκονομικάς μας ἀνάγκας καὶ ἀπὸ ἐκεῖ ὅ,τι χρειάζεται διὰ τὰς ἀνάγκας τοῦ Προϋπολογισμοῦ. Ὅταν, ὅμως, δίδωμεν πιστώσεις δὲν τὸν ὑπολογίζομεν καὶ προτιμῶμεν τοὺς βιομηχάνους, οἱ ὁποῖοι τὰς καθιστοῦν παγωμένας, θὰ πρέπει πρῶτα νὰ ἐπιλύσωμεν τὰ δίκαια αἰτήματα τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου καὶ κατόπιν νὰ ἐπιληφθῶμεν τῶν θεμάτων τῶν ἄλλων τάξεων. Ἡμεῖς ὅμως, ἀρχίσαμεν ἀντίθετα, ἀπὸ τὴν ἱκανοποίησιν τῶν ἄλλων ἰσχυρῶν οἰκονομικῶν τάξεων, δηλαδὴ δίδομεν κατὰ προτίμησιν πιστώσεις εἰς τὴν βιομηχανίαν, αἱ ὁποῖαι καθίστανται παγωμέναι. Ἐὰν ἐξακολουθήσωμεν τηροῦντες αὐτὴν τὴν πολιτικήν, πιστοδοτοῦντες βιομηχανικὰς ἐπιχειρήσεις, ἐπιχειρήσεις ξενοδοχείων κλπ., τότε θὰ καταλήξωμεν εἰς τὸ νὰ συνθλίψωμεν τὸν γεωργικὸν κόσμον. Ἡμεῖς, λοιπόν, ἐπαναλαμβάνω, ὅτι ξεκινοῦμεν ἀπὸ τὴν ἀρχήν, ὅτι πρέπει πρῶτα νὰ ἱκανοποιήσωμεν τὰς ἀνάγκας τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου, διότι ὅλαι αἱ Κυβερνήσεις μέχρι τοῦδε τὰς ἀνάγκας τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου τὰς ἔθετον τελευταῖα.

§150Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριε συνάδελφε, ἐπειδὴ ὡμιλήσατε διὰ παγωμένας πιστώσεις, ὀφείλω νὰ σᾶς εἴπω ὅτι δὲν ἠμπορεῖτε νὰ καταλογίσητε εὐθύνας οὔτε εἰς τὴν Κυβέρνησιν Καραμανλῆ, οὔτε εἰς τὰς προηγουμένας. Ἀντιθέτως ἡ Κυβέρνησις Καραμανλῆ ἔχει εἰς τὸ ἐνεργητικόν της τὸ ὅτι ἐθέσπισε δρακόντειον νόμον, διὰ τοὺς ἔχοντας παγωμένας πιστώσεις. Πρῶτον αὐτό. Δεύτερον, λέγετε εἰς τὴν ἐπερώτησίν σας, ὅτι διέθεσεν ἡ Κυβέρνησις διὰ τοῦ Ο.Χ.Ο.Α. 5,5 ἑκατομ. δολλάρια, διὰ τὴν ἀνέγερσιν πολυτελῶν ξενοδοχείων.

§151Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Κυρίως, εἶπον, ὄχι μόνον δι’ αὐτά. Τὸ μεγαλύτερον μέρος τὸ διέθεσεν εἰς τὰ ξενοδοχεῖα.

§152Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Πρέπει νὰ ἀναγνωρίσωμεν ὅλοι ὅτι ὁ Τουρισμός, τὸν ὁποῖον ἐξυπηρετοῦν τὰ ξενοδοχεῖα, εἶναι μία ἐπιχείρησις, ἡ ὁποία ἐξυπηρετεῖ ἰδιαίτερα τὴν οἰκονομίαν τοῦ τόπου. Ἔπειτα, ὡμιλήσατε περὶ τοῦ περιωρισμένου τῆς παροχῆς πιστώσεων εἰς τοὺς ἀγρότας. Ἴσως δὲν εἶσθε παρὼν ὅταν μοῦ ἐδόθη ἀφορμὴ εἰς μίαν ἐρώτησιν νὰ ἀναφέρω τοὺς ἀριθμούς.

§153Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Συνδυάζετε τὰς πιστώσεις μὲ ... (δὲν ἠκούσθη). Λόγοι νομισματικοὶ σᾶς ἐπιβάλλουν τὴν πολιτικὴν αὐτήν. Ὅταν λέγετε ὅτι τὸ ½ θὰ πληρωθοῦν οἱ σιτοπαραγωγοί, τὸ κάμνετε ἀπὸ λόγους νομισματικῆς κυκλοφορίας.

§154Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Εἴπατε ὅτι δίδομεν πιστώσεις εἰς τὴν βιομηχανίαν καὶ δὲν δίδομεν πιστώσεις εἰς τὴν γεωργίαν. Πρῶτα–πρῶτα, πρέπει νὰ σᾶς εἴπω τὸ ἑξῆς: Ὡμιλήσατε περὶ τῶν πιστώσεων τῶν ἐπενδύσεων...

§155Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Τὰ γνωρίζομεν, κύριε Ὑπουργέ, αὐτὰ.

§156Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Ἀφοῦ τὰ γνωρίζετε, δὲν ἠμπορεῖτε νὰ λέγετε, ὅτι δὲν δίδονται πιστώσεις εἰς τὴν γεωργίαν. Διότι, κύριοι συνάδελφοι, εἰς τὴν τὴν Α.Τ.Ε. διὰ προγράμματος μακροπροθέσμων καὶ μεσοπροθέσμων δανείων ἐδόθησαν ἐφέτος 824 ἑκατομ., διπλᾶ ἀπὸ πέρυσι.

§157Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Τὰ γνωρίζομεν, κύριε Ὑπουργέ, ἀλλὰ καθημερινῶς δεχόμεθα...

§158Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Ὅταν τὰ γνωρίζετε, διατὶ μᾶς μέμφεσθε;

§159Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. ... καθημερινῶς καὶ σεῖς θὰ δέχεσθε καὶ ἡμεῖς δεχόμεθα αἰτήματα ἀπὸ διάφορα μέρη τῆς Ἑλλάδος περὶ χορηγήσεως περαιτέρω πιστώσεων καὶ γνωρίζετε καὶ σεῖς πρὸ ἡμερῶν ἀκόμη ἀπὸ τοὺς καπνοπαραγωγοὺς τῶν περιφερειῶν τῶν ἰδικῶν μας, ἐδέχθημεν αἰτήματα αὐξήσεως τῶν καλλιεργητικῶν δανείων, ὅπως καὶ ἄλλαι κατηγορίαι παραγωγῶν ζητοῦν αὐτοῦ τοῦ εἴδους δάνεια. Δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ ἀναφερθῶ εἰς τὴν πιστωτικὴν πολιτικήν, τὴν ὁποίαν ἀσκεῖτε εἰς τὸν ἀγροτικὸν τομέα. Ἐγὼ σᾶς λέγω — καὶ φυσικὸν εἶναι νὰ αὐξηθοῦν αἱ πιστώσεις πρὸς τὴν γεωργίαν, διότι καὶ ἀνάγκαι ὑπάρχουν καὶ σᾶς βοηθοῦν αἱ καταθέσεις αἱ ὁποῖαι ὑπάρχουν σήμερον εἰς τὴν Τράπεζαν, διὰ νὰ ἀσκήσητε αὐτὴν τὴν πολιτικὴν — ἀλλὰ σᾶς λέγω διὰ ποῖον λόγον, διότι εἶναι συνδεδεμένον τὸ ἕνα μὲ τὸ ἄλλο, διὰ ποῖον λόγον εἰς τοὺς σιτοπαραγωγοὺς τῶν 40 μὲ 60 στρεμμάτων καὶ τῶν 60 μὲ 80 στρεμμάτων, δὲν τοὺς πληρώνουν εἰς τὸ σύνολον τὴν ἀξίαν τοῦ προϊόντος. Καὶ σᾶς εἶπον, ὅτι ἀσφαλῶς νομισματικοὶ λόγοι σᾶς ὁδηγοῦν εἰς τὴν καθιέρωσιν αὐτῆς τῆς πολιτικῆς, ἡ ὁποία πέρυσι δὲν ἐφηρμόσθη, διότι πέρυσι οἱ σιτοπαραγωγοὶ αὐτῶν τῶν κατηγοριῶν ἐπληρώθησαν εἰς τὸ σύνολόν τους τὴν ἀξίαν τοῦ προϊόντος...

§160Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Εἴπατε ὅτι χρησιμοποιήσαμε τὰς καταθέσεις τῶν Τραπεζῶν διὰ τὰς πιστώσεις τῶν γεωργῶν.

§161Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Ἠμπορεῖτε νὰ τὰς χρησιμοποιήσητε διὰ τὴν οἰκονομίαν δὲν εἶπον διὰ τοὺς ἀγρότας.

§162Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Ἡ χρησιμοποίησις τῶν καταθέσεων διὰ τὴν οἰκονομίαν γενικῶς καὶ συνεπῶς καὶ διὰ τὴν ἀγροτικὴν οἰκονομίαν εἶναι ἐπωφελὴς διὰ τὸν τόπον. Διατί, λοιπόν, δὲν ἐπικροτεῖτε τὸ μέτρον αὐτὸ διὰ τοῦ ὁποίου ἐθίζεται ὁ ἀγρότης νὰ κάμῃ καὶ αὐτὸς καταθέσεις νὰ βοηθήσῃ γενικώτερον τὴν οἰκονομίαν;

§163Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ θέλετε νὰ κάμητε καὶ ἀγωγὴν ἀναπτύξεως τοῦ ἀποταμιευτικοῦ πνεύματος. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον τὸ κάμητε;

§164Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Βεβαίως, Κυρίως δι’ αὐτὸν τὸν λόγον.

§165Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Δὲν νομίζω ὅτι εἶναι ὁ κατάλληλος τρόπος νὰ ἐφαρμόζετε αὐτὴν τὴν μέθοδον, προκειμένου περὶ τῶν χωρικῶν Κάμετε ἀναγκαστικὴν κατάθεσιν καὶ ἐὰν νομίζετε ὅτι μὲ αὐτὸν τὸν τρόπον τὸν ἐθίζετε νὰ κάμῃ καταθέσεις, μὲ αὐτὸ μειώνετε τὴν νοημοσύνην τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου, διὰ νὰ μὴ εἴπω κἄτι βαρύτερον.

§166Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Μὲ τὸ νὰ κάμῃ κἄτι, τὸ ὁποῖον ἀποβλέπει εἰς τὸ γενικὸν σύνολον, δὲν εἶναι ὅτι εἶναι μειωμένης πνευματικῆς καταστάσεως.

§167Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Λυποῦμαι, διότι ἐνόμιζα ὅτι ζητεῖτε ἀπὸ τοὺς ἀγρότας καταθέσεις διὰ νὰ μὴ διογκωθῇ ἡ νομισματικὴ κυκλοφορία, ὅπως τὸ ἐμφανίζουν ἔγκυρα οἰκονομικὰ περιοδικὰ καὶ προσωπικότητες οἰκονομικαὶ ποὺ εἶναι ἐπιφορτισμέναι μὲ τὴν ἄσκησιν σπουδαίων τομέων τῆς Πολιτείας. Ἐγὼ τὸ ἐνόμιζα ὅτι ἐκεῖ τὸ πᾶτε καὶ ὄχι ὅτι πᾶτε νὰ τοὺς δώσητε ἀνατροφὴν καὶ ἀγωγήν. Δι’ ἐμὲ ἐν πάσῃ περιπτώσει, αὐτὸς ὁ τρόπος δὲν εἶναι ὁ καταλληλότερος, διότι πρέπει νὰ ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας καὶ θὰ τὸ γνωρίζετε, κύριε Ὑπουργέ, διότι καὶ σεῖς παρηκολουθήσατε τὰ ζητήματα, τὰ ὁποῖα ἐνδιαφέρουν τὸν ἀγροτικὸν κόσμον καὶ ἀσφαλῶς θὰ ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας, ὅτι σήμερον ὑπάρχει τοιαύτη ἀνάγκη εἰς τὸ μεγαλύτερον μέρος τῶν χωρικῶν, ὥστε νὰ μὴ ἔχουν αὐτὰ τὰ περιθώρια, διὰ νὰ κάμνουν καταθέσεις. Τὸ σύνολον τῶν σιτοπαραγωγῶν καλλιεργεῖ ἀπὸ 40 μέχρι 60 στρέμματα, τί εἰσόδημα θὰ ἔχῃ ἀκαθάριστον καὶ τί εἰσόδημα καθαρόν; 40 ἕως 50 στρέμματα ἔχουν 1.500 ὀκάδες ἐτησίως καὶ εἰσόδημα 20–22 .000 δραχ. Τί τοῦ μένει ὡς καθαρὸν εἰσόδημα διὰ νὰ ζητῆτε νὰ κάμουν καὶ αὐτοὶ καταθέσεις; Ἐδῶ μὲ τρεῖς δραχμὰς θὰ διαμορφωθῇ ἡ τιμὴ τοῦ σίτου εἰς τὴν ἐλευθέραν ἀγοράν. Αὐτὸς βγάζει 5.000– 8.000 ὀκ. σιτάρι μὲ τρεῖς δραχμάς, εἶναι 24.000 δραχ. Ἕνα μεγάλο μέρος ἀπὸ τὰς εἰσπράξεις αὐτὰς διατίθεται διὰ τὴν καλλιέργειαν καὶ τί τοῦ μένει περίσσευμα διὰ νὰ κάμῃ καταθέσεις; Ἀλλὰ καὶ πέραν τούτου νομίζω ὅτι ἀπὸ τὰ στοιχεῖα τὰ ὁποῖα ἀσφαλῶς θὰ ἔχῃ ὑπ’ ὄψει της ἡ Κυβέρνησις, παρουσιάζεται αὐτὴ ἡ δυσμενὴς μεταχείρισις εἰς τὰ στοιχεῖα τὰ ὁποῖα δίδει ἡ ἰδία ἡ Κυβέρνησις ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ, ἡ ὑπηρεσία τῶν ἐθνικῶν λογαριασμῶν, τί λέγουν αὐτὰ τὰ στατιστικὰ στοιχεῖα; Ὅτι ἡ αὔξησις τοῦ εἰσοδήματος, ὁ ὄγκος δηλαδὴ τῆς παραγωγῆς εἰς τὴν γεωργίαν τὸ 1957 ἐν σχέσει μὲ τὸ 1956, ἐνῷ ὁ ὄγκος τῆς παραγωγῆς εἰς τὴν γεωργίαν ηὐξήθη κατὰ 12,5% εἰς τὰς τιμὰς ηὐξήθη μόνον κατὰ 6%, ἐνῷ ὁ ὄγκος τῆς βιομηχανίας τὸ 1957 ηὐξήθη κατὰ 10%, αἱ τιμαὶ τῶν βιομηχανικῶν προϊόντων, κύριε Ὑπουργὲ τῆς Γεωργίας, ηὐξήθησαν 12% Βλέπετε πόσον ἀντιστρόφως κινοῦνται οἱ δεῖκται τῆς στατιστικῆς, ἀλλὰ αὐτὴ ἡ ἀντίστροφος κίνησις εἶναι εἰς βάρος τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς καὶ εἰς βάρος τῆς ἀγροτικῆς τάξεως, ποὺ πρέπει νὰ συγκινῇ καὶ τὴν Κυβέρνησιν καὶ ὁλόκληρον τὸν πολιτικὸν κόσμον. 12% αὐξάνεται ὁ ὄγκος τῆς παραγωγῆς τῶν γεωργικῶν προϊόντων, τῆς μεταποιήσεως τῆς βιομηχανίας κατὰ 10%, ἐνῷ ἡ αὔξησις τῶν τιμῶν, αἱ τρέχουσαι τιμαὶ αὐτῶν τῶν εἰδῶν εἶναι 6% διὰ τὰ γεωργικὰ προϊόντα καὶ εἶναι 12% διὰ τὰ βιομηχανικὰ προϊόντα.

§168Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Παραλείπετε, ὅμως, κἄτι τι νὰ ἀναφέρετε εἰς τὴν Βουλήν, τὸ γεγονὸς ὅτι εἰς τὸ 1956, ποὺ κάμνετε σύγκρισιν, δύο βασικὰ Ἑλληνικὰ προϊόντα, ὁ βάμβαξ καὶ ὁ καπνὸς εἶχον ἐξαιρετικὰς τιμάς. Καὶ ἰσχυρίζεσθε ὅτι τὸ 1957 ἔχομεν πτῶσιν τῶν γεωργικῶν τιμῶν. Αὐτὸ εἶναι ἀληθές, ἐν σχέσει μὲ τὸ 1956. Ἐὰν ὅμως, θέλετε νὰ κατατοπίσητε σήμερον τὴν Βουλὴν θὰ πρέπει νὰ ἀναγνωρισθῇ ὅτι τὸ 1956 δύο προϊόντα, δηλαδὴ ὁ καπνὸς καὶ ὁ βάμβαξ εἶχον ἐξαιρετικὰς τιμάς, ὁ μὲν βάμβαξ λόγῳ τῆς κρίσεως τοῦ Σουέζ, ὁ δὲ καπνὸς λόγῳ τῆς ἐξαιρετικῆς του ποιότητος.

§169Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Αὐτὰ δὲν τὰ ἔχω ὑπ’ ὄψει μου. Εἶναι συζήτησις ἡ ὁποία νομίζω ὅτι δὲν ὑποβοηθεῖ τὸ θέμα, διότι βλέπετε τὴν διαφορὰν ἡ ὁποία ὑπάρχει διὰ τὰ βιομηχανικὰ προϊόντα, τὰ ὁποῖα ηὐξήθησαν κατὰ 10%. ἐνῷ τὰ γεωργικά, μόνον κατὰ 6%. Αὐτὰ λέγουν αἱ στατιστικαί. Ἀκόμη καὶ τῶν λοιπῶν κλάδων τὰ προϊόντα ηὐξήθησαν ἀπὸ 8% εἰς 9%. Θὰ σᾶς ἀναφέρω καὶ ἄλλα στοιχεῖα, ἀπὸ τὰ ὁποῖα προκύπτει ὅτι οἱ παραγωγοὶ εὑρίσκονται εἰς ἀξιοθρήνητον κατάστασιν, διότι ἐὰν πᾶμε εἰς τὰς ἐκτάσεις, αἱ ὁποῖαι ἐκαλλιεργοῦντο προπολεμικῶς, πληροφορούμεθα ἀπὸ τὴν στατιστικήν, ὅτι 26,4 τῶν καλλιεργουμένων ἐκτάσεων ἐκαλλιεργοῦντο μὲ σιτάρι, καὶ ἀπὸ ἀπόψεως εἰσοδήματος ἡ σιτοπαραγωγὴ ἐκάλυπτε τὸ 29,6. Τώρα τὸ σιτάρι καλύπτει τὸ 25,4 τοῦ συνόλου τῶν καλλιεργουμένων ἐκτάσεων καὶ γενικῶς εἰς τὴν αὔξησιν τῶν καλλιεργουμένων ἐκτάσεων ἔχομεν κάμψιν τῆς σιτοπαραγωγῆς. Ἤδη τὸ εἰσόδημα τῶν σιτοπαραγωγῶν ἐμειώθη εἰς τὸ 17,5. Αὐτὸ καταδεικνύει ὅτι ὁ σιτοπαραγωγικὸς κόσμος διέρχεται μίαν κρίσιμον καμπήν.

§170Α. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ. Δὲν νομίζω ὅτι εἶναι ἀκριβεῖς οἱ ἀριθμοί σας. Εἶναι γνωστὸν ὅτι τὸ 1957 εἴχαμε παραγωγὴν 1.600.000 τόννων σίτου, ἐνῷ ἀπὸ τὸ 1950–1956, ἡ σιτοπαραγωγὴ δὲν ὑπερέβαινε τὸ 1.000.000 τόν. Συνεπῶς ἔχομεν αὔξησιν τῆς παραγωγῆς κατὰ 50%. Καίτοι δὲ αἱ τιμαὶ τοῦ σίτου δὲν ἔφθασαν ἀκόμη τὰς τιμὰς τοῦ τιμαρίθμου, ἐν τούτοις ἔχομεν αὔξησιν τοῦ εἰσοδήματος κατὰ 50% λόγῳ αὐξήσεως τῆς παραγωγῆς σίτου.

§171Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Δηλαδὴ δὲν βάζετε μονάδα. Ἐκεῖ τὸ πᾶτε; Ὅσον ἀφορᾶ τὰ στοιχεῖα αὐτὰ τῶν τρεχουσῶν τιμῶν, ἀναφέρονται εἰς τὸ ἔτος 1957, ὅσον ἀφορᾶ δὲ τὴν συμμετοχὴν τῆς σιτοπαραγωγῆς εἰς τὸ εἰσόδημα τὰ στοιχεῖα ἀναφέρονται εἰς τὸ ἔτος 1958, ἐν σχέσει μὲ τὸ 1956.

§172Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Ἀκριβῶς διότι ἐλήφθη ὑπ’ ὄψιν τὸ 1956 ἐδημιουργήθη πεπλανημένη ἐντύπωσις, διότι τὸ 1956 τὸ προγραμματισθὲν εἰσόδημα ἐκ τῆς ρευστοποιήσεως τῶν πλεονασμάτων τοῦ σίτου ἀνῆλθεν εἰς 1.162.000, ἐνῷ τὸ 1957 εἰς 2.121.000. Δηλαδὴ εἰς τὸ διπλάσιον ποσόν. Βλέπετε, τί τεραστία διαφορὰ ὑπάρχει, καὶ τί δυσμενεῖς ἐντυπώσεις δημιουργοῦνται ἐκ τῆς χρησιμοποιήσεως τῶν στοιχείων αὐτῶν;

§173Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Γνωρίζω, κύριε Ὑπουργέ, τὴν ἱκανότητά σας, νὰ ὑπερασπίζετε τὴν θέσιν τὴν ὁποίαν εἶσθε ὑποχρεωμένος νὰ λάβητε, ἀλλὰ ἔτσι δὲν ἠμπορεῖτε νὰ ἀλλοιώσητε τὰ ἰδικά μας ἐπιχειρήματα, τὰ ὁποῖα εἶναι βγαλμένα ἀπὸ στατιστικὰ στοιχεῖα τοῦ ἔτους 1956, διότι μόνον αὐτοῦ τοῦ ἔτους ἔχομεν στατιστικὰ στοιχεῖα. Ὅταν ἀνέφερα τὰς τιμὰς τοῦ 1956 ἐν σχέσει μὲ τὰς τιμὰς τοῦ 1957, μοῦ λέγετε αὐτὸ κι’ αὐτό. Τώρα μοῦ λέγετε ὅτι δημιουργοῦμεν δυσμενεῖς ἐντυπώσεις. Ἔχετε τὰς ἀπόψεις σας καὶ ἡμεῖς τὰς ἰδικάς μας. Ἡμεῖς νομίζομεν ὅτι οἱ σιτοπαραγωγοὶ ὑποφέρουν καὶ ἔχουν ἀνάγκην διαφορετικῆς μεταχειρίσεως. Πρέπει, κύριε Ὑπουργέ, νὰ αὐξήσητε τὸ ἐνδιαφέρον σας διὰ τὸν κόσμον αὐτόν. Δι’ ἡμᾶς εἶναι ἀπαράδεκτος ἡ πολιτική, ἡ ὁποία ἀσκεῖται καὶ ἡ ὁποία ἐν συγκρίσει μὲ τὸ 1956 εἶναι δυσμενεστέρα διὰ τὸν σιτοπαραγωγικὸν κόσμον. Ὅταν μάλιστα, λάβωμεν ὑπ’ ὄψιν ὅτι κατὰ τὸ 1957, κύριε Ὑπουργὲ τῆς Γεωργίας, ἀποτιμώμενον τὸ εἰσόδημα τῶν σιτοπαραγωγῶν ἐν σχέσει μὲ τὸ 1956 ἦτο μικρότερον. Διότι παλαιότερον ἡ στατιστικὴ τῶν ὑπηρεσιῶν σας ἔλεγεν, ὅτι ὁ μέσος ὅρος τοῦ 1956 ἦτο 4,20%. Μέση τιμὴ συγκεντρώσεως, ἡ ὁποία ἐπραγματοποιήθη κατὰ τὸ 1956 ἦτο 4,16 καὶ ἑπομένως μέση τιμὴ τοῦ σίτου ἐκ τῆς συγκεντρώσεως καὶ ἐμπορίας ἦτο 3,94 τὸ 1956 καὶ τὸ 1957 ἦτο 3,84. Δηλαδὴ ἔχομεν προϊοῦσαν χειροτέρευσιν τῆς μεταχειρίσεως τοῦ σιτοπαραγωγικοῦ κόσμου καὶ εἴμεθα ὑποχρεωμένοι καὶ ὡς μέλη τῆς Βουλῆς καὶ ὡς ἐκπρόσωποι τοῦ Ἔθνους καὶ ὡς ἐκπρόσωποι τῶν παραγωγικῶν περιφερειῶν καὶ ὡς Ἀντιπολίτευσις, νὰ ἐπισημάνωμεν αὐτὰ τὰ ἀρνητικὰ στοιχεῖα τῆς πολιτικῆς τῆς ἰδικῆς σας. Εἴμεθα πρόθυμοι νὰ χειροκροτήσωμεν γενναιοτέρας, δικαίας πράξεις σας ὑπὲρ τοῦ σιτοπαραγωγικοῦ κόσμου, χωρὶς νὰ ἔχωμεν κανένα εἰδικώτερον λόγον νὰ ἀσκήσωμεν μίαν κριτικὴν κακόπιστον καὶ κριτικήν, ἡ ὁποία θὰ ἀπέβλεπεν ἁπλῶς εἰς τὴν πολιτικὴν ἐκμετάλλευσιν τοῦ ζητήματος. Μὲ πᾶσαν ἀντικειμενικότητα καὶ μὲ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα ἠρύσθην ἀπὸ ἐγκύρους πηγάς, ἐπικαλοῦμαι τὸ ἰδικόν σας ἐνδιαφέρον. Καὶ σᾶς λέγω, εἶναι δυνατόν, ὅπως προέβημεν καὶ εἰς δηλώσεις δημοσίᾳ τὴν ἑπομένην τῆς ἐξαγγελίας τῶν μέτρων τῆς σιτοπροστασίας καὶ τὰ ἐβελτιώσαμε, διότι προέκυψε μία σειρὰ περιπτώσεων, ποὺ ἦταν ἀνθρωπίνως ἀδύνατον νὰ τὰς προβλέψητε ἐγκαίρως. Καὶ πέρυσι, ἡ Κυβέρνησις ἂν καὶ ἐγκαίρως ἐξήγγειλε τὰ μέτρα τῆς σιτοπροστασίας, ἐν τῇ ἐξελίξει, αὐτὰ τὰ μέτρα ἐβελτιώθησαν. Αὐτὰ τὰ πράγματα εἶμαι βέβαιος, ὅτι θὰ τὰ δεχθῆτε, σεῖς πρὸ παντός, ποὺ ἔχετε τόσον πρακτικὴν ἀντίληψιν καὶ κατανόησιν εἰς αὐτὰ τὰ ζητήματα, διότι ἀντιλαμβάνεσθε ὅτι δὲν εἶναι προσωπικὰ ζητήματα ἰδικά σας, οὔτε τὸ κῦρος σας ἐμειώθη. Ἀντιθέτως καὶ τὸ κῦρος σας θὰ αὐξηθῇ καὶ τὴν ἰδικήν μας ἐπιδοκιμασίαν θὰ ἀποσπάσητε, ἐὰν προχωρήσητε εἰς τὴν βαθυτέραν μελέτην τοῦ ζητήματος, τὴν ὁποίαν ἀσφαλῶς θὰ κάμητε καὶ ἀσφαλῶς θὰ ἀναγνωρίσητε τὰ ἀρνητικὰ σημεῖα τῶν μέτρων ποὺ ἔχετε ἐξαγγείλει, ποὺ ἴσως διὰ λόγους σκοπιμότητος νομίζετε, ὅτι δὲν πρέπει νὰ τὰ εἴπητε σήμερον μέσα εἰς τὸ Κοινοβούλιον, ἀλλὰ νὰ μᾶς τὰ εἴπητε αὔριον, ἐφ’ ὅσον θὰ συνεννοηθῆτε μὲ τὰς ὑπηρεσίας καὶ μὲ τοὺς ἀντιπροσώπους τοῦ σιτοπαραγωγικοῦ κόσμου. Ἡμεῖς θὰ χαροῦμεν, ἀντιθέτως, ἰδιαιτέρως, διότι τὸ θέμα αὐτὸ δὲν ἔχει ἀπολύτως κανένα πολιτικὸν χαρακτῆρα. Ἄλλωστε αἱ ἐκλογαὶ ἔγιναν, κύριε Ὑπουργέ, καὶ ἀσφαλῶς δὲν εὑρισκόμεθα εἰς παραμονὰς ἐκλογῶν, οὕτως ὥστε νὰ φαντασθῆτε σεῖς, ὅτι ἔχομεν λόγους πολιτικῆς σκοπιμότητος νὰ φθείρωμεν τὴν Κυβέρνησιν καὶ νὰ τὴν κατακρίνωμεν. Ἔργον ἰδικόν μας εἶναι ὡς Ἀντιπολιτεύσεως, νὰ κρίνωμεν τὰς πράξεις τῆς Κυβερνήσεως καὶ νὰ τὰς ἐλέγχωμεν καὶ δι’ αὐτὸ γίνονται αἱ ἐπερωτήσεις. Ἀλλὰ πρόθεσίς μας εἶναι νὰ συνεργασθῶμεν μαζί σας ἐκεῖ ὅπου θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ συνεργασία, διὰ νὰ ἀντιμετωπίσωμεν κατὰ τρόπον σκοπιμώτερον αὐτὰ τὰ μεγάλα προβλήματα τῆς οἰκονομίας μας, τὰ προβλήματα, ποὺ ἀπασχολοῦν τὸν ἀγροτικὸν κόσμον. Νομίζομεν ἡμεῖς, ὅτι ἐπέστη ἡ ὥρα, κατὰ τὴν ὁποίαν ὁλόκληρος ὁ πολιτικὸς κόσμος θὰ πρέπει νὰ δείξῃ τὸ ἐνδιαφέρον του διὰ τὸν ἀγροτικὸν κόσμον, τοῦ ὁποίου ἔχομεν ἀναγνωρίσει τὰς θυσίας τὰς πραγματικὰς καὶ τὰς ἔχομεν διακηρύξει πανηγυρικῶς. Ἄς ἔλθωμεν τώρα εἰς τὸ στάδιον τῆς ἐφαρμογῆς τῆς πολιτικῆς μας. Εἶναι ἀνάγκη, κατὰ τὴν ἐφαρμογὴν τῆς πολιτικῆς μας νὰ φανῶμεν ὅσον τὸ δυνατόν, θὰ εἴπω τὴν λέξιν, γενναιότεροι, καί, ἐπαναλαμβάνω, δὲν θὰ εἴμεθα γενναιότεροι, θὰ εἴμεθα δίκαιοι Δικαιοσύνην θὰ ἀποδώσωμεν εἰς τὸν ἀγροτικὸν κόσμον καὶ ἰδιαιτέρως εἰς τὸν σιτοπαραγωγικὸν κόσμον. Τὰ στοιχεῖα τῆς στατιστικῆς ἀποδεικνύουν ἐπίσης, ὅτι ὑστερεῖ ὁ σιτοπαραγωγὸς καὶ τὸ εἶδος αὐτὸ τῆς παραγωγῆς, ἐν συγκρίσει μὲ τὰ ἄλλα προϊόντα. Διότι ἔχομεν εἰς τὸ σιτάρι, ἐὰν πάρωμεν τὴν μονάδα 100 καὶ τὸ 1957, 100, θὰ ἴδωμεν τὴν πατάτα ἀπὸ 350, ὅτι ηὐξήθη εἰς 200 τὸ εἰσόδημα.... (ἀναγινώσκει) .... ἐνῷ τὸ εἰσόδημα τῶν σιτοπαραγωγῶν παραμένει στάσιμον. Δι’ ὅλους αὐτοὺς τοὺς λόγους νομίζω, ὅτι δὲν εἴμεθα μακρὰν τῆς πραγματικότητος ἐὰν διακηρύξωμεν, ὅτι θὰ ἐμμείνῃ ἡ Κυβέρνησις εἰς αὐτὴν τὴν πολιτικήν, τὴν πολιτικήν, ἡ ὁποία δικαίως ἐπικρίνεται καὶ ἐκ μέρους τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ἀλλὰ καὶ ἐκ μέρους τοῦ σιτοπαραγωγικοῦ κόσμου. Γνωρίζω, ὅτι διὰ τῶν Ὀργανώσεών των εἰς τὰς ἐπαρχίας κατ’ ἐπανάληψιν συνῆλθον εἰς σύσκεψιν καὶ ἀσφαλῶς θὰ ἔλθουν εἰς ἐπαφὴν μὲ τὴν Κυβέρνησιν ἐπὶ τῷ τέλει, νὰ κατορθώσουν μίαν βελτίωσιν τῶν μέτρων, ποὺ ἐξήγγειλεν ἡ Κυβέρνησις. Θὰ εἴμεθα πάρα πολὺ εὐτυχεῖς, ἐπαναλαμβάνω, ἐὰν τὰ μέτρα αὐτὰ ἐν συνεχείᾳ ἡ Κυβέρνησις τὰ βελτιώσῃ, διότι ἐὰν δὲν βελτιώσωμεν αὐτὴν τὴν κατάστασιν, ἐὰν δὲν βελτιώσωμεν τὰς τιμὰς καὶ δὲν αὐξήσωμεν τὰς ποσότητας, αἱ ὁποῖαι θὰ προσκομισθοῦν εἰς τὴν συγκέντρωσιν, ἐὰν ἡ Κυβέρνησις δὲν γενικεύσῃ τὴν συγκέντρωσιν, δικαίως θὰ προκαλέσῃ τὴν ἀπόλυτον ἀντίθεσιν τὴν ἰδικήν μας, διότι ἡμεῖς τοὐλάχιστον δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ παρακολουθήσωμεν αὐτὰ τὰ μέτρα τῆς Κυβερνήσεως ἀπέναντι τοῦ σιτοπαραγωγικοῦ κόσμου ἀδιαμαρτυρήτως. Καὶ ἐπισημαίνομεν ἐπὶ τοῦ προκειμένου τὴν εὐθύνην, τὴν μεγάλην εὐθύνην, τὴν ὁποίαν ἔχει ἡ Κυβέρνησις ἀπέναντι καὶ τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου καὶ εἰδικώτερον ἀπέναντι τῆς τάξεως τῶν σιτοπαραγωγῶν. Ἐπεκαλέσθημεν, βέβαια, ἐδῶ στοιχεῖα καὶ ἐλέχθη, ὅτι τὸ ξενικὸ σιτάρι στοιχίζει 2,83, εἰς τὸν λιμένα τοῦ Πειραιῶς. Δὲν γνωρίζω ἀπὸ ἐκεῖ καὶ πέρα μὲ τὶ θὰ ἐπιβαρυνθῇ διὰ τὴν διακίνησίν του, δὲν γνωρίζω ἐὰν αὗται αἱ τιμαὶ εἶναι διεθνεῖς τιμαί, ἢ εἶναι ἁπλῶς ἡ τιμὴ τοῦ σίτου τοῦ ἀμερικανικοῦ, ποὺ γνωρίζετε, ὅτι ἐπιδοτεῖται. Ὑπάρχει Διεθνὲς Γραφεῖον Σίτου, ποὺ διαμορφώνει, δὲν τὸ ἔχω ἐξαντλήσει τὸ θέμα, ποὺ διαμορφώνει ἄλλας τιμὰς σίτου ἀπὸ τὴν τιμὴν σίτου, τὴν ντάμπιγκ. Εἶναι τιμὴ προστασίας, τὴν ὁποίαν ὀρθῶς καὶ καλῶς ἔκαμεν ἡ Ἀμερικανικὴ Κυβέρνησις, διὰ νὰ προστατεύσῃ τὸν σιτοπαραγωγὸν τὸν ἰδικόν της. Ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ προσδιορίσωμεν τὴν πολιτικὴν τὴν ἰδικήν μας, τὴν ἐσωτερικήν, μὲ τὴν πολιτικήν, τὴν ὁποίαν ἀσκεῖ μία μεγάλη χώρα καὶ οἱαδήποτε ἄλλη χώρα, ἡ ὁποία ἠμπορεῖ νὰ θέσῃ ἐν κινδύνῳ τὴν ὑπόστασιν οἱουδήποτε κλάδου τῆς παραγωγῆς μας, εἴτε τῆς γεωργικῆς, εἴτε καὶ τῆς βιομηχανικῆς ἀκόμη. Ἐδῶ τὸ 1957, μοῦ φαίνεται ἐψηφίσθη νόμος, ὁ ὁποῖος λέγει, ὅτι εἰς περιπτώσεις κατὰ τὰς ὁποίας μία ξένη χώρα ἐφαρμόσῃ πολιτικὴν τιμῆς ντάμπιγκ καί, κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον θέλει νὰ πλήξῃ τὴν παραγωγὴν τὴν ἰδικήν μας, δὲν τὸ κάμνει εἰδικῶς διὰ τὴν Ἑλλάδα, οὔτε ἡ Ἀμερική, οὔτε ἡ Γαλλία, οὔτε ἡ Ρωσία, οὔτε ἡ Ἀγγλία, τὸ κάμνει δι’ ἰδικήν της πολιτικήν, τὴν ὁποίαν αὐτὴ εἶναι ἁρμοδία, νὰ κρίνῃ, διὰ ποῖον λόγον τὴν καθιερώνει. Εἰς περίπτωσιν, λοιπόν, κατὰ τὴν ὁποίαν παρατηρηθῇ, ὅτι κλάδοι τῆς οἰκονομίας μας πλήσσωνται ἀπὸ αὐτοῦ τοῦ εἴδους τὴν πολιτικὴν τοῦ ντάμπιγκ, ἐξουσιοδοτεῖται ἡ Κυβέρνησις νὰ λάβῃ ἀμέσως μέτρα ἀντισταθμικὰ αὐτῆς τῆς πολιτικῆς τῶν τιμῶν καὶ νὰ ἐπιβάλῃ δασμούς, διὰ νὰ ἀντιμετωπίσῃ καὶ τὸν κίνδυνον ποὺ θὰ δοκιμάσῃ ἕνα προϊὸν τῆς ἰδικῆς μας παραγωγῆς. Αὐτὸ δὲν ἔγινε, δυστυχῶς, διὰ τὰ γεωργικά μας προϊόντα. Ὅλοι ἀναγνωρίζομεν τὰς μεγάλας ὑπηρεσίας, τὰς ὁποίας προσφέρει ὁ ἀγροτικὸς κόσμος εἰς τὴν οἰκονομίαν τῆς χώρας μας, ἀλλὰ εἴμεθα πάντοτε φειδωλοί, ὅταν εἰσέλθωμεν εἰς τὸ στάδιον τὸ πρακτικόν, τὸ στάδιον τῶν ἔργων. Αὐτὸ γίνεται κυρίως διὰ τὰ βιομηχανικὰ προϊόντα καὶ ἐφαρμόζεται εἰς τὴν βιομηχανίαν μας. Μόλις ἕνας κλάδος τῆς βιομηχανίας μας, οἱοσδήποτε, κινδυνεύσῃ ἀπὸ τὴν πολιτικὴν μιᾶς ξένης δυνάμεως, αὐξάνονται οἱ τοῖχοι οἱ δασμολογικοὶ ὑπὲρ τῆς βιομηχανικῆς παραγωγῆς. Ἀλλὰ ὑπὲρ τῆς βιομηχανικῆς παραγωγῆς εἴδατε ποτὲ νὰ καθιερώνωνται δασμοί; Ἀντιθέτως, ὁσάκις αἱ τιμαὶ τῶν γεωργικῶν προϊόντων αὐξάνονται, ἀμέσως ὁμιλοῦμεν περὶ ἀτελειῶν κ.λ.π., καὶ φέρομεν τὸ ταχύτερον ξένα προϊόντα, εἰς τρόπον ὥστε νὰ συμπιέσωμεν τὰς τιμὰς τῶν γεωργικῶν προϊόντων. Δὲν εἶναι δυνατόν, λοιπόν, νὰ συγκρίνωμεν τὰς τιμὰς τὰς ἰδικάς μας, μὲ τὴν ἐντελῶς ἰδιάζουσαν περίπτωσιν καὶ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον νὰ εἴπωμεν ὅτι χαράσσομεν τὴν οἰκονομικὴν καὶ παραγωγικήν μας πολιτικήν. Ὁ Ἕλλην σιτοπαραγωγὸς θὰ εἶναι πρόθυμος νὰ δώσῃ εἰς τὴν συγκέντρωσιν μὲ αὐτὸν τὸν ὄγκον τῶν τιμῶν τῶν ντάμπιγκ, ἀλλὰ θὰ πρέπει νὰ ἀπαλλαγῇ αὐτῶν τῶν δασμῶν, τοὺς ὁποίους πληρώνει καὶ διὰ τὰ γεωργικὰ μηχανήματα, τὰ ὁποῖα χρειάζεται διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς καλλιεργείας, καὶ δι’ ὅλα τὰ εἴδη τὰ ὁποῖα εἶναι ἀπαραίτητα διὰ τὴν σύγχρονον ἐξέλιξιν τῆς γεωργικῆς ἐπιχειρήσεως, ποὺ τὰ ἔχει ἀνάγκην διὰ νὰ προχωρήσῃ εἰς τὴν καλλιέργειαν, νὰ εἶναι ἀδασμολόγητα. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ζητοῦμεν ἀπὸ τοὺς παραγωγοὺς νὰ ἀποδεχθοῦν τὰς διεθνεῖς τιμὰς ὅσον ἀφορᾷ τὰς πωλήσεις τῶν ἰδικῶν των προϊόντων καὶ ὅταν ἔρχεται ἡ σειρὰ τῶν προϊόντων ποὺ ἀγοράζουν αὐτοὶ καὶ ποὺ εἶναι προϊόντα βιομηχανικὰ νὰ πληρώνουν τεραστίους δασμούς, τοὺς ὁποίους ἐπιβάλλομεν;

§174Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριε συνάδελφε, βλέπετε ὅτι τὸ ἐπιχείρημά σας διὰ τὸν σῖτον δὲν ἠμπορεῖ νὰ εὐσταθήσῃ, διότι ἀκριβῶς δι’ αὐτὸ γίνεται ἡ προστασία, δι’ αὐτὸ ἔχομεν τιμὰς εἰς τὸ ἐσωτερικὸν μεγαλυτέρας ἀπὸ τὰς τιμὰς τὰς ὁποίας ἔχει ὁ ξενικὸς σῖτος ἐν τῇ διεθνῇ ἀγορᾷ ἔστω καὶ ἂν αὐτὸ τὸ κάμνῃ ἡ Ἀμερικανικὴ Κυβέρνησις ὑπὸ τύπον ντάμπιγκ. Ἔπειτα ποῖον ἄλλο προϊὸν νὰ προστατεύσῃ ἡ Κυβέρνησις, ἀπὸ τῆς πλευρᾶς αὐτῆς; Ὅλα τὰ ἄλλα προϊόντα εἶναι, εὐτυχῶς, μονοπωλιακὰ εἴδη. Τί ἄλλο; Τὴν σταφίδα; Ποῖα ἄλλα προϊόντα ἰδικά μας συναγωνίζονται τὰ ἀμερικανικά;

§175Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Ἐγὼ δὲν λέγω τὰ ἀμερικανικά, λέγω γενικῶς.

§176Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Εἶπον ὅτι ἐπειδὴ ἡ Ἀμερικὴ ὥρισε τιμὰς ντάμπιγκ διὰ τὸ σιτάρι δι’ αὐτὸ χρειάζεται νὰ ὑπάρχῃ προστασία τοῦ σίτου ἐν Ἑλλάδι Καὶ ὑπάρχει προστασία.

§177Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Ἐγὼ δὲν εἶπον αὐτό. Εἶπον τὸ ἑξῆς: Ὅτι λέγετε σεῖς, ἡ κυβερνητικὴ πτέρυξ, ὅτι τὸ κοινωνικὸν σύνολον ὑφίσταται δυσανάλογα βάρη, διότι ἐνῷ ἠμποροῦμεν νὰ πάρωμεν τὸ σιτάρι οἱασδήποτε προελεύσεως μὲ τιμὴν 2,83, ἐν τούτοις δίδομεν αὐτὴν τὴν προστασίαν. Καὶ δίδω ἀπάντησιν εἰς αὐτὸ τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον θέτετε σεῖς — δὲν τὸ θέτω ἐγὼ — ὅτι τὸ ἐπιχείρημα τὸ ἰδικόν σας, ὅτι αὐτὴ ἡ τιμὴ εἶναι τιμὴ ἡ ὁποία θὰ ἔπρεπε κανονικῶς νὰ προσδιορίσῃ τὴν ἀγροτικὴν καὶ τὴν οἰκονομικήν σας πολιτικήν, ὅτι αὐτὸς ὁ ἰσχυρισμός σας, κατὰ τὴν γνώμην μου, δὲν εἶναι βάσιμος καὶ δὲν εὑρίσκεται ἐν ἁρμονίᾳ καὶ μὲ τὴν γενικωτέραν πολιτικὴν τὴν ὁποίαν ἀκολουθεῖ ἡ Κυβέρνησίς σας. Διότι ἡ Κυβέρνησίς σας δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἔχῃ δύο σταθμά, διάφορον μεταχείρισιν τῶν ἀγροτικῶν προϊόντων καὶ διάφορον μεταχείρισιν τῶν βιομηχανικῶν προϊόντων. Θέλομεν, λοιπόν, ἁρμονίαν πολιτικῆς καὶ ἰσότητα μεταχειρίσεως γεωργικῶν καὶ βιομηχανικῶν προϊόντων.

§178Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριε συνάδελφε, ἀκριβῶς ὁμολογεῖτε ὅτι τὸ ἐπιχείρημά μου εἶναι βάσιμον. Διότι ἀκριβῶς διὰ νὰ γίνῃ ἡ πολιτικὴ τὴν ὁποίαν ἰσχυρίζεσθε ὅτι πρέπει νὰ γίνῃ, δι’ αὐτὸν τὸν λόγον ἐπιβαρύνεται τὸ κοινωνικὸν σύνολον μὲ 500–600 ἑκατομμύρια καὶ ὁ Προϋπολογισμὸς μὲ 200 ἑκατομμύρια, ἀκριβῶς διὰ νὰ γίνῃ αὐτὴ ἡ προστασία.

§179Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, σᾶς λέγω κατ’ ἀρχὴν ὅτι τὸ θέμα τὸ θέσατε σεῖς. Εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ σᾶς ἀπαντήσωμεν καὶ σᾶς λέγομεν ὅτι ἡ πολιτικὴ ἡ Κυβερνητικὴ τοῦ 1958 ὅσον ἀφορᾷ τὸ σιτάρι εἶναι πολιτικὴ δυσμενεστέρα ἀπέναντι τοῦ σιτοπαραγωγικοῦ κόσμου, ἐν σχέσει μὲ τὸ 1957. Αὐτὴ εἶναι ἡ πραγματικότης καὶ ὁ ἰσχυρισμὸς τὸν ὁποῖον προβάλλετε, τῶν τιμῶν, δὲν εὐσταθεῖ κατὰ τὴν γνώμην μας.

§180ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς εἶπεν ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἤθελε νὰ πωλῆται εἰς τὴν ἀγορὰν τὸ Ἑλληνικὸ σιτάρι 2,80, κάτω τῆς τιμῆς τοῦ ντάμπιγκ.

§181Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Θὰ φθάσωμεν ἐκεῖ. Δὲν εἶναι αὐτὸ τὸ θέμα μας. Ὑπάρχει μία διαφορὰ ἀντιλήψεων, ὁ καθεὶς ἠμπορεῖ νὰ ἔχῃ τὰς ἀπόψεις του, νὰ μελετήσῃ τὸ θέμα καὶ ἀναλόγως νὰ προσδιορίσῃ τὴν θέσιν του ἐπάνω εἰς τὸ τόσον ζωτικὸν πρόβλημα ποὺ ἀπασχολεῖ τὸν σιτοπαραγωγικὸν κόσμον τῆς χώρας. Νομίζομεν, λοιπόν, ὅτι ἡ πολιτικὴ αὐτὴ εἶναι ἄδικος καὶ δημιουργεῖ πολλὰ ζητήματα εἰς βάρος τοῦ σιτοπαραγωγικοῦ κόσμου. Θὰ ἔχωμεν πρῶτα–πρῶτα περιωρισμένην συγκέντρωσιν ἀπὸ ἀπόψεως, ποσότητος, μὲ αὐτὰ τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα ἐξήγγειλεν ἡ Κυβέρνησις καὶ μὲ τὸ ὕψος τῆς παραγωγῆς ποὺ ἔχομεν θὰ ἔχωμεν μίαν κάμψιν τῶν τιμῶν εἰς τὴν ἐλευθέραν ἀγοράν. Ἀπὸ τὴν στατιστικὴν τὴν ὁποίαν ἔχω συνάγεται τὸ συμπέρασμα ὅτι πέρυσι τὸ ἐλεύθερον ἐμπόριον εἶχεν ἀπορροφήσει 300.000 τόννους σίτου περίπου. Ἐφέτος μὲ τὴν περιωρισμένην συγκέντρωσιν τὴν ὁποίαν ἔκαμεν ἡ Κυβέρνησις αὐτὴ ἡ ποσότης ἡ ὁποία εἶχεν ἀπορροφηθῆ πέρυσι ἀπὸ τὸ ἐμπόριον θὰ αὐξηθῇ τοὐλάχιστον κατὰ 200 ἕως 250.000 τόννους ἐπὶ πλέον καὶ ἑπομένως εἰς τὴν ἐλευθέραν ἀγορὰν θὰ ἔχωμεν τεραστίαν προσφορὰν σίτου, ἐν συνεχείᾳ κάμψιν τῶν τιμῶν. Δὲν ἠμποροῦμεν κἂν νὰ εἴπωμεν ὅτι σήμερον πωλεῖται 3 δραχμὰς τὸ σιτάρι. Ἠμπορεῖ νὰ πωλῆται καὶ 3 καὶ 3,10 καὶ 2,90 ἀλλὰ ὑπάρχει κίνδυνος νὰ πάῃ 2,60 καὶ 2,50 δραχμάς. Διότι μὲ τὰ μέσα αὐτὰ τὰ ὁποῖα δὲν καλύπτουν τὸν ὄγκον τῆς προσφορᾶς, ἡ ὁποία ἀναγκαίως θὰ πέσῃ εἰς τὴν ἀγοράν, ὑπάρχει βάσιμος πιθανότης ὅτι ἡ τιμὴ εἰς τὴν ἐλευθέραν ἀγορὰν θὰ καμφθῇ πολὺ περισσότερον ἀκόμη καὶ εἶναι ἀκόμη ἐνωρὶς νὰ ὁμιλοῦμεν διὰ τὰς τιμὰς ποὺ διαμορφώνονται εἰς τὴν ἐλευθέραν ἀγοράν. Ἐκεῖνο ποὺ εἶναι βασικὸν στοιχεῖον τῆς σιτικῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως, εἶναι ὅτι ἡ Κυβέρνησις μὲ τὰ μέτρα αὐτὰ θὰ ρίψῃ πολὺ μεγαλυτέρας, ἐν σχέσει μὲ τὰς περυσινὰς ποσότητας σίτου εἰς τὴν ἀγορὰν καὶ συνεπῶς θὰ ἔχωμεν περαιτέρω κάμψιν. Διότι εἴπομεν ὅτι τὰ μέτρα εἶναι πάρα πολὺ περιωρισμένα καὶ δι’ αὐτὴν τὴν κατηγορίαν τῶν παραγωγῶν ἀπὸ 80–150 στρεμμάτων, δὲν παίρνομεν καθόλου σιτάρι, ἀπὸ τοὺς ἁλωνιστὰς ἐπίσης δὲν παίρνομεν σιτάρι εἰς τὴν συγκέντρωσιν καὶ ἐν συνεχείᾳ βέβαια καὶ οἱ μεγαλοπαραγωγοὶ ὅσον σιτάρι ἔχουν θὰ ρίψουν καὶ αὐτοὶ τὸ ἰδικόν τους σιτάρι εἰς τὴν ἀγορὰν καὶ κατὰ ἕνα τρόπον θὰ ἐπηρεασθῇ ἀκόμη περισσότερον ἡ τιμὴ τοῦ σίτου εἰς τὴν ἐλευθέραν ἀγοράν. Ἔχω καθῆκον, κύριοι βουλευταί, διὰ μίαν ἀκόμη φορὰν νὰ ἐπικαλεσθῶ τὸ ἐνδιαφέρον τῆς Κυβερνήσεως, νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχήν της διὰ τὴν μεγάλην αὐτὴν ἀδικίαν ποὺ γίνεται εἰς βάρος τοῦ σιτοπαραγωγικοῦ κόσμου, ὅτι τὰ μέτρα αὐτὰ εἰδικώτερον εἰς τὴν Θεσσαλίαν, ἡ ὁποία εἶναι ἡ κατ’ ἐξοχὴν σιτοπαραγωγικὴ περιφέρεια τῆς χώρας, εἰς τὴν Θεσσαλίαν δημιουργοῦν μεγαλύτερα προβλήματα, τὰ ὁποῖα ἔχει ὑποχρέωσιν νὰ προσέξῃ ἡ Κυβέρνησις. Διότι οὐσιαστικῶς τὸ μεγαλύτερον τμῆμα τῶν Θεσσαλῶν σιτοπαραγωγῶν ἀποκλείεται ἀπὸ τὴν προστασίαν τοῦ σίτου. Ἔχομεν, λοιπόν, ὑποχρέωσιν, νὰ ἐπικαλεσθῶμεν τὸ ἐνδιαφέρον καὶ τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως καὶ νὰ ὑπομνήσωμεν εἰς τὴν Κυβέρνησιν τὴν ὑποχρέωσιν, τὴν ὁποίαν ἔχει ἀπέναντι τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου, ὁ ὁποῖος ἀποτελεῖ στήλην τοῦ Ἔθνους, ὁ ὁποῖος εἰσφέρει τόσα εἰς τὴν ἐθνικήν μας οἰκονομίαν, νὰ ἐπιστήσωμεν τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι ὀφείλει ὁπωσδήποτε νὰ ἀντιμετωπίσῃ αὐτὸ τὸ μεγάλο πρόβλημα, μὲ κριτήρια πολὺ διάφορα, ἐν συναισθήσει τῆς εὐθύνης, τὴν ὁποίαν ἔχει ἀπέναντι τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου καὶ ἀπέναντι τοῦ σιτοπαραγωγικοῦ κόσμου καὶ καλοῦμεν τὴν Κυβέρνησιν ἐγκαίρως νὰ ἀναθεωρήσῃ τὰ μέτρα αὐτὰ τὰ ἀντισιτικά, τὰ ἀντιαγροτικά, διότι ἐὰν δὲν τὰ ἀναθεωρήσῃ δικαίως θὰ ἔχῃ ὄχι μόνον τὴν ἰδικήν μας μῆνιν, ἀλλὰ καὶ τὴν μῆνιν ὁλοκλήρου τοῦ σιτοπαραγωγικοῦ κόσμου τῆς χώρας.

§182ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Μέρος, ἔχει τὸν λόγον.

§183Α. ΜΕΡΟΣ. Ἐπειδὴ ὁ λόγος περὶ γεωργικῆς παραγωγῆς, ὡς χρέος ἀρχικόν, ἔρχεται ἕνας θερμὸς χαιρετισμὸς καὶ ἡ ἔκφρασις εὐχαριστιῶν πρὸς τὴν ἀγροτικὴν τάξιν, ἡ ὁποία τόσα ἐπετέλεσε καὶ ἐπιτελεῖ διὰ τὴν στήριξιν καὶ τὴν τόνωσιν τῆς οἰκονομίας τῆς χώρας. Ἰδιαιτέρως ὀφείλεται ἔπαινος πρὸς τοὺς σιτοκαλλιεργητὰς τῆς Ἑλλάδος, οἱ ὁποῖοι πράγματι ἐντὸς ἐλαχίστων ἐτῶν ἐπέτυχον ἕνα πραγματικὸν ἆθλον. Ἠδυνήθησαν νὰ πραγματοποιήσουν τὸ ὄνειρον τῆς σιταρκείας, τὸ ὁποῖον ἐθεωρεῖτο μέχρι πρό τινος ὡς ἐντελῶς ἀνεπίτευκτον. Ὅταν πρὸ 38 περίπου ἐτῶν ἐνεκαινιάσθη ἡ μεγάλη ἀγροτικὴ μεταρρύθμισις ὑπῆρξαν, τότε, οἱ κήρυκες τῆς ἀπαισιοδοξίας, οἱ ὁποῖοι διετείνοντο ὅτι μὲ τὴν κατάτμησιν τῆς γῆς εἰς μικροὺς κλήρους θὰ ἐπήρχετο καταβαράθρωσις τῆς παραγωγῆς. Τὰ πράγματα, ὅμως, τοὺς διέψευσαν καὶ ἐδικαίωσαν τοὺς ὑποστηρικτὰς τῆς μεταρρυθμίσεως καὶ ἔκαμαν ἐπίσης νὰ δικαιωθῇ ὁ μόχθος τῶν σιτοκαλλιεργητῶν. Ἐφθάσαμεν οὕτω εἰς τὴν σιτάρκειαν καὶ διὰ τὸ ἐπίτευγμα αὐτὸ ὀφείλεται ὄχι μόνον ἔπαινος εἰς τοὺς παραγωγούς, ἀλλὰ καὶ κατ’ ἄλλον τινὰ οὐσιαστικὸν τρόπον βράβευσις αὐτῶν.

§184Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Ὄχι μόνον εἰς τοὺς καλλιεργητὰς πρέπει νὰ ἀπονείμωμεν δίκαιον ἔπαινον, ἀλλὰ καὶ εἰς τὰς γεωργικὰς ὑπηρεσίας τοῦ Κράτους. Διότι διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς σιτοπαραγωγῆς αἱ ὑπηρεσίαι τοῦ Κράτους κατέβαλον ἐξαιρετικὰς προσπαθείας. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν πρέπει νὰ τὸ παραγνωρίζωμεν αὐτό, τοὐναντίον νὰ τὸ ὁμολογοῦμεν καὶ νὰ τὸ τονίζωμεν.

§185Α. ΜΕΡΟΣ. Εἶναι γεγονὸς ὅτι εἰς τὴν αὔξησιν τῆς παραγωγῆς συνέβαλε καὶ ἡ καθοδήγησις τῶν γεωργικῶν ὑπηρεσιῶν, ὅπως συνετέλεσαν καὶ τὰ σύγχρονα μέσα. Ἐπίσης συνέβαλε καὶ ἡ χρησιμοποίησις εἰς εὐρεῖαν κλίμακα τῶν λιπασμάτων, τὰ ὁποῖα, ὅμως, παρέχονται εἰς ὑψηλὰς τιμάς.

§186Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Καὶ τὰ ὁποῖα ἐπιδοτεῖ ἐν τούτοις ἡ Κυβέρνησις Καραμανλῆ ἀπὸ τοῦ 1955 καὶ ἐντεῦθεν.

§187Α. ΜΕΡΟΣ. Εἶναι ἀληθὲς αὐτό, ὅπως ἐπίσης εἶναι ἀληθές, ὅτι ἐπικρατεῖ μία κατάστασις ἐντελῶς ἀπαράδεκτος διὰ τὴν Ἑλλάδα, κατάστασις ἀθλιότητος, ὅλου σχεδὸν τοῦ γεωργικοῦ κόσμου, ὅλης τῆς ἀγροτικῆς τάξεως. Δὲν ἀναφερόμεθα μόνον εἰς τοὺς ὀρεινοὺς πληθυσμούς, οἱ ὁποῖοι ζοῦν μὲ τὴν ἀγωνίαν διὰ τὴν κάλυψιν τῶν ἀναγκῶν των εἰς ψωμί, ἔστω καὶ ἂν αὐτὸ εἶναι ἡ μπομπότα. Δὲν ἀναφερόμεθα εἰς αὐτούς, οἱ ὁποῖοι ἀνέκαθεν εἶναι δυστυχεῖς καὶ θεωροῦν ὡς μοῖραν των τὴν φτώχειαν καὶ τὴν ἀθλιότητα, ὁμιλοῦμεν καὶ διὰ τὰ ἄλλα στρώματα τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου, τὰ ὁποῖα θεωροῦνται ὡς ἀνταποκρινόμενα εἰς τὰς βιοτικάς των ἀνάγκας. Καὶ εἰς αὐτὰ βασιλεύει ἡ ἀνέχεια καὶ ἡ στέρησις. Κύριοι βουλευταί, πρὸ ὀλίγου εἴχατε τὴν εὐκαιρίαν, οἱ περισσότεροι τοὐλάχιστον ἐξ ὑμῶν, νὰ ἔλθητε εἰς ἐπαφὴν μὲ τοὺς ἀγροτικοὺς πληθυσμούς, μὲ τὴν ὕπαιθρον ἐν γένει. Ἀντικρύσατε ἐκεῖ πράγματι τὴν εἰκόνα τῆς ἀθλιότητος καὶ τῆς ἐνδείας καὶ εἶναι πιθανὸν οἱ διατελέσαντες καὶ παλαιότερα ἀντιπρόσωποι τοῦ Ἔθνους νὰ ᾐσθάνθητε μελαγχολίαν καὶ τύψεις ἀκόμη, διότι ἐγκατελείφθη ἡ ἀγροτικὴ τάξις εἰς αὐτοῦ τοῦ βαθμοῦ τὴν ἔνδειαν καὶ ἀθλιότητα. Εἴμεθα, πάντως, ὑποχρεωμένοι σήμερον νὰ στρέψωμεν τὴν προσοχήν μας πρὸς τὴν ἀγροτικὴν τάξιν, ἡ ὁποία ἀποτελεῖ τὰ 4.500.000 τοῦ πληθυσμοῦ τῆς χώρας αὐτῆς καὶ ἡ ὁποία παρέχει πολυτίμους ὑπηρεσίας καὶ ἐν ὥρᾳ πολέμου καὶ ἐν ὥρᾳ εἰρήνης. Ἡ ὁποία διατηρεῖ τὰς ἐθνικὰς παραδόσεις καὶ ἡ ὁποία παρέμεινεν εἰς τὰς ἐθνικὰς ἐπάλξεις ἀκλόνητη περισσότερον ἀπὸ ἄλλα κοινωνικὰ στρώματα. Ἡ τάξις αὐτὴ εἶναι ἡ σπονδυλικὴ στήλη τοῦ Ἔθνους, ὅπως τὴν ἀπεκάλεσεν ὁ Ἀρχηγὸς τοῦ Ἀγροτικοῦ Κόμματος κ. Μπαλτατζῆς. Εἶναι ἡ βάσις τοῦ Ἔθνους καὶ πρέπει νὰ τύχῃ τῆς μεγαλυτέρας ἐνθαρρύνσεως καὶ τῆς μεγαλυτέρας ἐνισχύσεως. Εἶναι γνωστὸν εἰς ὅλους τὸ φαινόμενον τῆς ἀστυφιλίας. Διαρκῶς συρρέουν ἀπὸ τὴν ὕπαιθρον πρὸς τὰ κέντρα νέα ἰδίως ἄτομα μὲ τὴν ἐλπίδα, ὅτι θὰ ἐξεύρουν εἰς αὐτὰ πόρους ζωῆς, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον εἶναι δυσκολώτατον, ἂν ὄχι ἐντελῶς ἀδύνατον. Ἐὰν δὲ ἀφήσωμεν τὴν ἀγροτικὴν τάξιν εἰς ὃ σημεῖον ἐξαθλιώσεως ἔχει περιέλθει σήμερον, τότε τὸ ζήτημα τῆς ἀνεργίας εἰς τὰς πόλις θὰ προσλάβῃ μίαν ὀξύτητα πρωτοφανῆ. Τὸ ζήτημα πάντως τῆς ἀστυφιλίας καὶ τῆς ἀνεργίας εἶναι σπουδαιότατον καὶ πρέπει νὰ ἀπασχολήσῃ σοβαρώτατα τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν. Ὅταν ἀναλογίζεται κανεὶς τὴν εἰκόνα τῆς ἀθλιότητος τῶν χωρικῶν καὶ τοὺς ἐν γένει δυσμενεῖς δι’ αὐτοὺς βιοτικοὺς ὅρους, εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ ἐκφρασθῇ μὲ ἀπογοήτευσιν διὰ τὰ διασαλπιζόμενα κυβερνητικὰ μέτρα ὑπὲρ τῆς ἀγροτικῆς τάξεως καὶ νὰ ὁμολογήσῃ, ὅτι αὐτά, προκειμένου ἰδίᾳ περὶ τοῦ σίτου, ὑπῆρξαν κἄθε ἄλλο παρὰ ἐπαρκῆ. Κατὰ τὴν περυσινὴν συγκέντρωσιν ἡ ἰδία Κυβέρνησις παρελάμβανεν ἀπεριορίστως τὸν σῖτον καὶ παρεῖχε προνομιακὰς τιμὰς δι’ ὡρισμένας κατηγορίας σιτοκαλλιεργητῶν. Κατὰ τὴν ἐφετεινὴν συγκέντρωσιν διατηροῦνται ὡρισμέναι εὐνοϊκαὶ παροχαὶ πρὸς μικροκαλλιεργητὰς ἔχοντας ἀνάγκην περισσοτέρας προστασίας, ἀλλὰ καταργεῖται τὸ δικαίωμα τῆς παραδόσεως ἀνεμποδίστως πάσης ποσότητος σίτου εἰς τὴν Ὑπηρεσίαν Συγκεντρώσεως. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ἕνα μεγάλο μέρος παραγωγῶν μένει ἐντελῶς ἀπροστάτευτον καὶ εἶναι ὑποχρεωμένον νὰ στραφῇ πρὸς τὴν ἐλευθέραν ἀγορὰν. Πενιχροτάτη, συνεπῶς ἡ προστασία ἡ ὁποία παρέχεται εἰς τὴν ἀγροτικὴν τάξιν καὶ πρὸς ἐπιβράβευσιν τῶν κόπων καὶ τῶν μόχθων της καὶ διὰ νὰ συγκρατηθῇ εἰς τὴν ὕπαιθρον καὶ ἀκόμη, διὰ νὰ ἔχῃ τὰ στοιχειώδη μέσα διὰ νὰ δύναται νὰ ζήσῃ. Ἴσως ὅμως, νὰ ὑπάρχῃ ἡ ἐντύπωσις, ὅτι μὲ τὴν παρεχομένην προστασίαν αὐτήν, οἱ χωρικοὶ ἔχουν ἐξησφαλισμένον καλὸν εἰσόδημα καὶ εὐτυχοῦν. Ἀπὸ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα συνέλεξα προσφάτως, καὶ ἀπὸ ἕνα πίνακα τὸν ὁποῖον κατεστρώσαμεν μαζὶ μὲ ὑπαλλήλους τῶν Γεωργικῶν Ὑπηρεσιῶν τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης ἐν Θεσσαλίᾳ, ἐξάγονται πολὺ θλιβερὰ συμπεράσματα, διὰ τὸ ἐτήσιον καθαρὸν εἰσόδημα τῶν περισσοτέρων ἐκ τῶν σιτοκαλλιεργητῶν. Καὶ οἱ μὲν καλλιεργηταὶ μέχρι 10 στρεμμάτων εἶναι ἐγκαταλελειμμένοι εἰς τὴν δυστυχίαν, διότι καὶ μὲ τὴν παραλαβὴν ἀπὸ τὸ Κράτος τοῦ προϊόντος των, πρὸς 4 δραχμὰς καὶ 60 λεπτὰ, δεδομένου ὅτι θὰ παραδώσουν 300 ὀκάδας, τὸ εἰσόδημά των κατ’ ἔτος θὰ ἀνέλθῃ εἰς 1380 δραχ. Ἑπομένως, δὲν νομίζω ὅτι οὗτοι οὕτως ἐχόντων τῶν πραγμάτων, δύνανται νὰ ἐλπίσουν βελτίωσιν τῶν συνθηκῶν τοῦ ἀθλίου βίου των. Τὸ μεγαλύτερον μέρος εἶναι οἱ σιτοκαλλιεργηταὶ τῶν 10–40 στρεμμάτων καὶ πρὸς αὐτοὺς στρέφεται ἐπίσης μὲ κἄποιαν εὐμένειαν τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας, παρέχον τὴν προνομιακὴν τιμὴν δι’ ἕνα ποσοστὸν ἐκ τῆς παραδιδομένης ποσότητος σίτου, δίδον 4.60 δραχ., ἐνῷ διὰ τὰς ἄλλας ποσότητας, ἀφήνει τὴν βασικὴν τιμὴν τῶν 3.50 δραχ. κατ’ ὀκᾶν. Ἀλλὰ καὶ διὰ τὴν κατηγορίαν αὐτῶν τῶν παραγωγῶν ὁ ἔλεγχος τοῦ εἰσοδήματός των εἶναι εὔκολος ὅσον καὶ ἀπογοητευτικός. Ἔχουν μικτὸν εἰσόδημα 16.000 δραχμῶν κατ’ ἔτος καὶ δι’ ὁλόκληρον τὴν οἰκογένειαν. Ἐὰν τώρα ἀφαιρέσωμεν τὰ ἔξοδα καλλιεργείας, συμποσούμενα εἰς δραχ. 9.000, θὰ μείνῃ καθαρὸν εἰσόδημα ἐξ 7.000 δραχ. ἐτησίως. Ἤτοι δραχ. 750 μηνιαίως. Αὐτή, ὅμως, ἡ κατάστασις, εἶναι πολὺ θλιβερά, ὅταν μάλιστα ἀναλογισθῶμεν ὅτι καὶ ὁ ἀγρότης ἐκτὸς τοῦ ἄρτου ἔχει ὑποχρέωσιν νὰ ἀναπτύξῃ καὶ νὰ μορφώσῃ τὰ τέκνα του, καθὼς ἐπίσης καὶ πλείστας ὅσας ἄλλας ἀνάγκας νὰ θεραπεύσῃ. Περίπου τὸ αὐτὸ εἰσόδημα ἔχουν καὶ οἱ παραγωγοὶ τῆς ἑπομένης κατηγορίας, αὐτοί, οἱ ὁποῖοι διαθέτουν καὶ καλλιεργοῦν ἕως 60 στρέμματα. Δι’ αὐτοὺς ὑπάρχει μόνον ἡ βασικὴ τιμὴ τῶν δραχμῶν 3,50 κατ’ ὀκᾶν, καὶ οὕτω τὸ εἰσόδημά των εἶναι περίπου τὸ αὐτὸ μὲ ἐκεῖνο ποὺ πραγματοποιοῦν οἱ διαθέτοντες τὰ 40 στρέμματα. Ἐὰν ἔπειτα προχωρήσωμεν καὶ εἰς τοὺς διαθέτοντας 80 στρέμματα, ἐπειδὴ οὗτοι βαρύνονται μὲ ὑπερβολικὰ ἔξοδα καλλιεργείας, θὰ εὕρωμεν ὅτι καὶ αὐτοὶ ἔχουν τὸ ἴδιον σχεδὸν πενιχρὸν ἐτήσιον εἰσόδημα. Ἂς λεχθῇ ὅτι τὸ εἰσόδημα καὶ ἐκείνων οἱ ὁποῖοι διαθέτουν ἀπὸ 80–100 στρέμματα, δὲν ὑπερβαίνει τὰς 12.000 δραχ. κατ’ ἔτος. Διαθέτοντες, ὅμως, καὶ αὐτοὶ 1000 δραχμὰς κατὰ μῆνα, εἶναι ἀδύνατον νὰ ἀντιμετωπίσουν τὰς σημερινὰς οἰκονομικὰς ἀπαιτήσεις μιᾶς οἰκογενείας. Αὐτὸ εἶναι ἕνα γεγονός, τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ μᾶς ἀπασχολήσῃ, καὶ νὰ μᾶς ὠθήσῃ εἰς τὸ νὰ εὕρωμεν τὸν τρόπον μὲ τὸν ὁποῖον θὰ αὐξηθῇ τὸ γεωργικὸν εἰσόδημα καὶ εὐχαριστημένος τότε ὁ ἀγρότης νὰ παραμείνῃ εἰς τοὺς ἀγρούς του καὶ νὰ μὴ ἔχῃ ἐστραμμένον τὸ βλέμμα του πρὸς τὰς πόλεις. Ἐάν, κύριε Ὑπουργέ, πιστεύωμεν εἰς αὐτὸ τὸ ὁποῖον λέγομεν καὶ ἀποτελεῖ τὴν πραγματικότητα, τότε πρέπει νὰ ὁμολογήσωμεν ὅτι ἡ παρεχομένη προστασία πρὸς τὴν ἀγροτικὴν τάξιν καὶ ἀνεπαρκὴς εἶναι ἐφ’ ὅσον, ὡς ἐτονίσθη, τὸ μηνιαῖον εἰσόδημα τῶν ἀγροτῶν μας κυμαίνεται ἀπὸ 750 μέχρι 1000 δραχ. μηνιαίως καὶ ἐφ’ ὅσον δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀντιμετωπίσωμεν μὲ αὐτὸ τὰς σημερινὰς ἀνάγκας τῆς ζωῆς. Ἄλλωστε, αἱ ἐπίσημοι στατιστικαὶ ἀπέδειξαν, ὅτι 2.500.000 Ἑλλήνων, εὑρίσκονται εἰς τραγικὴν κατάστασιν ὑποσιτισμοῦ. Τὸ μεγαλύτερον δὲ μέρος ἐξ αὐτῶν διαβιοῖ ὄχι εἰς τὰ ἀστικὰ κέντρα, ἀλλὰ εἰς τὴν ὕπαιθρον, ἡ ὁποία σηκώνει ἀδιαμαρτυρήτως, τὸν ζυγὸν τῆς ἀστοργίας καὶ τῆς ἀδικίας ἐκ μέρους τοῦ Κράτους. Διὰ τοὺς ἀνθρώπους τῶν πόλεων, ἔχουν ληφθῆ ὡρισμένα προστατευτικὰ μέτρα, ὅπως ἡ ἐπιδότησις ἀνέργων, ἡ ἰατρικὴ περίθαλψις, ἡ κοινωνικὴ γενικῶς ἀσφάλισις, ἐνῷ διὰ τοὺς ἀγρότας μας δὲν ὑπάρχει οὐδεμία τοιούτου εἴδους προστασία, παρὰ μόνον μία ἰατρικὴ ἀντίληψις καὶ αὐτὴ ὑποανάπτυκτος. Εἶναι δίκαιον καὶ ὀρθὸν αὐτό, κύριε Ὑπουργέ;

§188Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Ὑπάρχει, κύριε συνάδελφε, καὶ νοσοκομειακὴ περίθαλψις, δι’ ὅλους τοὺς ἀπόρους.

§189Α. ΜΕΡΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, τὰ ἰατρεῖα τῆς ὑπαίθρου εἶναι ἐντελῶς ἀνεπαρκῆ καὶ αἱ ὑπηρεσίαι ποὺ παρέχουν εἶναι ἁπλαῖ ἐξετάσεις καὶ στηθοσκοπήσεις. Τὰ περαιτέρω, ὁ ἀσθενὴς ἀγρότης, ὑποχρεοῦται νὰ ἀντιμετωπίσῃ δι’ ἰδίων μέσων. Ἡ περίθαλψις, κύριε Ὑπουργέ, ἰατροφαρμακευτικὴ καὶ νοσοκομειακή, πρέπει νὰ ἐπεκταθῇ εἰς ὅλους τοὺς ἀπόρους καὶ ὄχι μόνον ἐκείνους τῶν πόλεων. Οἱ ἀγρόται δυσφοροῦν.

§190Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Πρέπει νὰ πληροφορήσω καὶ ὑμᾶς, κύριε συνάδελφε, καὶ τὴν Βουλήν, ὅτι ὁ ἐπὶ τῆς Κοινωνικῆς Προνοίας κ. συνάδελφός μου, ἐπεξεργάζεται, σχέδιον ἐπεκτάσεως, τόσον τῆς ἰατρικῆς, ὅσον καὶ τῆς νοσηλευτικῆς περιθάλψεως καὶ εἰς τοὺς ἀγρότας. Ἔπειτα, εἶσθε ὑποχρεωμένος, κύριε συνάδελφε, νὰ ὁμολογήσητε, ὅτι οἱ ἀστοί, οἱ ὁποῖοι τυγχάνουν ἰατρικῆς περιθάλψεως, συνεισφέρουν, διότι εἰς τὸ ἀσφάλιστρον τὸ ὁποῖον καταβάλλουν εἶναι μέσα καὶ ἕνα ποσοστὸν διὰ τὴν νοσηλευτικὴν περίθαλψιν. Ἐνῷ διὰ τὸν ἀγροτικὸν κόσμον καὶ δικαίως, δὲν τὸ λέγω αὐτὸ ὡς παραχώρησιν ἀλλ’ ὡς ἀναγνώρισιν καὶ δικαίως, ὁ ἀγροτικὸς κόσμος τόσον διὰ τὴν νοσηλευτικήν, ὅσον καὶ διὰ τὴν ἰατρικὴν ἀντίληψιν, δὲν καταβάλλει τίποτε.

§191Θ. ΠΑΠΑΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ. Δι’ ὅλους τοὺς ἄλλους πληρώνουν οἱ ἀγρόται. Τὰ διάφορα ἰατρόσημα, δικηγορόσημα καὶ διαβολόσημα τὰ πληρώνουν οἱ ἀγρόται.

§192Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Εἶναι εὔκολον νὰ λέγετε αὐτὰ τὰ πράγματα, ἀλλὰ ἐὰν ἐξετάσητε πόσα εἶναι αὐτὰ τὰ ὁποῖα πληρώνουν οἱ ἀγρόται, θὰ ἴδητε ὅτι εἶναι πολὺ ἀπειροελάχιστα ἐν συγκρίσει μὲ τὰ ὅσα πληρώνει ὁ ἀστικὸς κόσμος. Διότι ὁ ἀγρότης δὲν ἔχει κἂν συναλλαγὰς διὰ νὰ πληρώσῃ ἔνσημα ὑπὲρ τοῦ Ταμείου Νομικῶν, εἴτε ὑπὲρ οἱουδήποτε ἄλλου Ταμείου. Εἴμεθα σύμφωνοι ὅτι καὶ ἀπὸ αὐτὸ τὸ ἀπειροελάχιστον πρέπει νὰ ἀπαλλαγῇ, ἀλλὰ νὰ μὴ λέγετε ὅτι πληρώνει.

§193ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Μέρο, συζητοῦμεν ἐπὶ ἐπερωτήσεως σίτου καὶ σᾶς παρακαλῶ πολὺ νὰ μὴ ἐπεκτείνωμεν τὴν συζήτησιν εἰς ἄλλα θέματα.

§194Α. ΜΕΡΟΣ. Ἀσφαλῶς ἐκεῖ θὰ φθάσωμεν. Κύριε Ὑπουργέ, εἶναι γεγονὸς ὅτι ἄνθρωποι τῶν ἀστικῶν τάξεων εἰσφέρουν, διότι ἔχουν ἀπολαυάς, ἐνῷ οἱ ἄνθρωποι τῆς ὑπαίθρου ἔχουν πολὺ μικρὰ εἰσοδήματα.

§195Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Ὁ βιομηχανικὸς ἐργάτης τί εἰσόδημα ἔχει; Ὅλοι εἴμεθα πτωχοὶ καὶ ὁ κλῆρος εἶναι ἀνεπαρκής. Διατὶ δὲν τὸ ὁμολογεῖτε αὐτό; Καὶ αὐτὸς ὁ κόσμος ὁ ὁποῖος ζῇ εἰς τὰς πόλεις κατὰ τὰ 80% ἔχει ἐλάχιστον εἰσόδημα καὶ οἱ ζῶντες εἰς τὴν ὕπαιθρον δὲν ἔχουν καὶ ἐκεῖνοι ἐπαρκὲς τοιοῦτον.

§196Α. ΜΕΡΟΣ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἡ ὑπάρχουσα ἀνισότης μεταξὺ τῆς ἀγροτικῆς τάξεως καὶ τῶν στρωμάτων τῶν ἀστικῶν κέντρων, ὅσον ἀφορᾷ τὰ ἀναφερθέντα εὐεργετήματα, ἡ ἀνισότης λέγομεν αὐτὴ προκαλεῖ δυσαρέσκειαν καὶ ψυχικὴν ἐξέγερσιν καὶ πρέπει νὰ ἀντιμετωπισθῇ.

§197Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Ἀναμφισβητήτως προκαλεῖ δυσαρέσκειαν, ἀλλὰ ἡ δυσαρέσκεια αὐτὴ ἐπιτείνεται, διότι δὲν ἐξηγοῦμεν εἰς τὸν ἀγροτικὸν κόσμον πῶς ἔχουν αὐτὰ τὰ πράγματα. Δὲν εἴπομεν εἰς τὸν ἀγρότην ὅτι ὁ ἐργάτης τῶν πόλεων πληρώνει διὰ νὰ ἔχῃ ἰατρικὴν ἀντίληψιν, ἐνῷ ὁ ἀγρότης δὲν πληρώνει. Δὲν τοῦ εἴπομεν ἐπίσης ποτὲ ὅτι ὁ ἐργάτης διὰ νὰ ἔχῃ τὴν ἀσφάλισιν τοῦ γήρατος πληρώνει, ἐνῷ ὁ ἀγρότης δὲν πληρώνει. Δὲν τοῦ εἴπομεν ὡσαύτως ποτὲ ὅτι ὁ ἐργάτης, ὁ ὁποῖος ἔχει πάρα πάνω ἀπὸ 12.000 δραχ. εἰσόδημα τὸ ἔτος, ἐφ’ ὅσον δὲν ἔχει γυναῖκα καὶ παιδιὰ ἢ πάρα πάνω ἀπὸ 14.000–15. 000 δραχ. τὸ χρόνο, ὅτι πληρώνει φόρον εἰσοδήματος ἐνῷ ὁ ἀγρότης διὰ νὰ πληρώσῃ φόρον εἰσοδήματος πρέπει νὰ ἔχῃ πάρα πάνω ἀπὸ 125.000 δραχ. τὸ ἔτος. Διότι καὶ αὐτὸ τὸ ἀξιῶ ἀπὸ ὑμᾶς, διότι γνωρίζω πόσον καλῆς πίστεως εἶσθε καὶ θέλω νὰ τὸ ἀκούσω καὶ νὰ τὸ διατυμπανίσητε καὶ ἐν τῇ Βουλῇ καὶ ἄλλως ὑπὸ τὴν ἰδιότητά σας ὡς δημοσιογράφου, διὰ νὰ βάλωμεν τὰ πράγματα εἰς τὴν θέσιν των, διὰ νὰ μὴ δημιουργοῦμεν αὐτὲς τὶς ἀντιθέσεις μεταξὺ τῶν διαφόρων κοινωνικῶν τάξεων. Νὰ μὴ λέγωμεν διαρκῶς ὅτι ὁ ἐργάτης τῶν πόλεων εὐτυχεῖ καὶ ὅτι ὁ ἀγρότης τῆς ὑπαίθρου δυστυχεῖ. Εἴμεθα σύμφωνοι καὶ ἡ ἐπιθυμία καὶ ἡ προσπάθειά μας πρέπει νὰ εἶναι νὰ ἀνυψώσωμεν τὸ βιοτικὸν ἐπίπεδον καὶ τοῦ ἐργάτου καὶ τοῦ ἀγρότου.

§198Α. ΜΕΡΟΣ. Δὲν ὑπάρχει, κύριε Ὑπουργέ, περίπτωσις δημοκοπίας. Μᾶς διέπει ἡ καλὴ πίστις καὶ βεβαιωθῆτε ὅτι εἰς πᾶσαν εὐκαιρίαν αἱ ἐξηγήσεις αὐταὶ ἔχουν γίνει. Χαίρω, ὅμως, κύριε Ὑπουργέ, διότι ἤκουσα ἀπὸ τὸ στόμα ἑνὸς τόσον ἐντίμου Ἕλληνος καὶ ἑνὸς τόσον ἐπιλέκτου μέλους τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι ὑπάρχει ἡ ἐπιθυμία νὰ καταβληθῇ ἡ προσπάθεια νὰ γίνῃ ἡ ἐξίσωσις ὅσον ἀφορᾷ τὰ εὐεργετήματα μεταξὺ τῶν ἐργαζομένων εἰς τὰς πόλεις καὶ μεταξὺ τῶν μοχθούντων εἰς τὴν ὕπαιθρον. Ἐὰν αὐτὸ περιλαμβάνεται εἰς πρόγραμμα κυβερνητικόν, ἡμεῖς τοὐλάχιστον θὰ εἴμεθα ἐξ ἐκείνων οἱ ὁποῖοι θὰ παράσχουν τὴν μικρὰν δύναμίν των καὶ ὑποστήριξίν των, διὰ νὰ πραγματοποιηθῇ. Δὲν θέλομεν, ὅμως ἐπ’ οὐδενὶ λόγῳ νὰ καταστῇ κανὼν ἡ ἀνισότης αὐτή. Εἶναι ὑποχρέωσις τοῦ Κράτους νὰ προσέξῃ περισσότερον τὴν ἀγροτικὴν τάξιν καὶ νὰ παράσχῃ καὶ εἰς τοὺς ἀγρότας τοὺς ἐνδεεῖς ὅσα εὐεργετήματα ἔχουν παρασχεθῆ εἰς τὰς ἄλλας κοινωνικὰς τάξεις. Ἡ ἀγροτικὴ τάξις, ὅπως καὶ ὅλος ὁ λαός, φορολογεῖται διὰ τῶν ἐμμέσων φόρων βαρύτατα, ἀφοῦ διὰ τὴν ζάκχαριν πληρώνῃ φόρον 8½ δραχ. τὴν ὀκᾶν καὶ δι’ ἕνα κουτὶ τσιγάρα 3½ δραχμάς. Εἶναι καταφανὴς ἡ βαρυτάτη φορολογία ἡ ὁποία πιέζει ὁλόκληρον τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν καὶ ἰδίως τὴν περισσότερον πάσχουσαν μερίδα, τὴν ἀγροτικήν. Τώρα, ὅσον ἀφορᾷ τὰ μέτρα συγκεκριμένως τῆς προστασίας τοῦ σίτου, διὰ τὰ ὁποῖα γίνεται καὶ ἡ ἐπερώτησις, αὐτὰ θὰ προκαλέσουν ὁπωσδήποτε μίαν ἔξαψιν εἰς τοὺς σιτοκαλλιεργητάς, ἡ ὁποία θὰ ἠμποροῦσε νὰ χαλαρωθῇ, ἐὰν ἦτο δυνατὸν νὰ καταστῇ ἡ συγκέντρωσις ἀπεριόριστος καθ’ ὃν τρόπον ἴσχυσε κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος. Θὰ ἀντιταχθῇ πάλιν τὸ ἐπιχείρημα τοῦ πληθωρισμοῦ, ἀλλὰ ἐφ’ ὅσον διατείνονται αἱ ἁρμόδιαι ὑπηρεσίαι ὅτι καὶ ἐφέτος πρόκειται μὲ τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα ἔχουν ἐξαγγελθῆ, πρόκειται νὰ συγκεντρωθοῦν 500 –550.000 τόννοι σίτου, ὅσον δηλαδὴ καὶ κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος, οἱ φόβοι περὶ πληθωρισμοῦ εἶναι ὑπερβολικοί. Πάντως, διατί νὰ ἐπέλθῃ ἡ ἀναστάτωσις καὶ νὰ μὴ ἐφαρμόσωμεν τὰ περυσινὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα θεωροῦνται καλύτερα ὁπωσδήποτε ἀπὸ τὰ ἐφετεινά;

§199Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Ἐάν, κ. συνάδελφε, ὅπως ἐλπίζω καὶ ἐγώ, ἢ μᾶλλον ὅπως ὑπολογίζω, τὸ ὕψος τῆς συγκεντρώσεως φθάσῃ εἰς τὸ ποσὸν τὸ ὁποῖον λέγετε, τότε ἀναμφισβητήτως καὶ οἱ ἀποκλειόμενοι μεγάλοι παραγωγοὶ θὰ προστατευθοῦν ἐμμέσως, διότι ἡ ποσότης, ἡ ὁποία θὰ προσφερθῇ εἰς τὴν ἐλευθέραν ἀγοράν, θὰ εἶναι μικρά. Ἔχομεν πλεονάσματα 700.000 τόννων. Ἐὰν ἡ συγκέντρωσις φθάσῃ εἰς τοὺς 550.000 τόννους, τότε τὰ προσφερθησόμενα σιτηρὰ θὰ εἶναι 150.000 τόννοι, οἱ ὁποῖοι ἀσφαλῶς δὲν θὰ πιέσουν τὴν ἀγορὰν καὶ τὴν τιμὴν ἑπομένως τῆς ἐλευθέρας ἀγορᾶς, χωρὶς νὰ ἔχωμεν τὸ μειονέκτημα τῆς ἐξογκώσεως τῆς κυκλοφορίας, ὁπότε καὶ οἱ παραγωγοὶ θὰ ἀπολαύσουν καὶ αὐτοὶ τιμῶν ἀναλόγων πρὸς τὰς τιμὰς τῆς συγκεντρώσεως. Ἂς ἐλπίσωμεν ὅτι οὕτω θὰ ἐξελιχθοῦν τὰ πράγματα διὰ τῶν συμπληρωματικῶν μέτρων τὰ ὁποῖα προτίθεται νὰ λάβῃ ἡ Κυβέρνησις. Ἤδη σήμερον ὑπέγραψα ἀπόφασιν διὰ τῆς ὁποίας ἡ πρόσμιξις τοῦ σίτου τῆς ἐλευθέρας ἀγορᾶς εἰς τοὺς μύλους θὰ ἀνέρχεται εἰς 50%. Ἡ αὔξησις τῆς ζητήσεως ἀρχίζει ἀπὸ τότε.

§200Δ. ΚΩΣΤΗΣ. Ἡ τρέχουσα τιμή, ὅμως, κρατεῖται εἰς 2,50 δραχμὰς εἰς τὴν Θεσσαλίαν.

§201Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Σᾶς ἔκαμα καὶ ἄλλοτε μίαν ὑπόμνησιν: Μὴ λέγετε πράγματα, τὰ ὁποῖα δὲν εἶναι ἐξηκριβωμένα. Ἔχω ἐπίσημα στοιχεῖα, ἀπὸ τὰ ὁποῖα ἐμφαίνεται ὅτι ἡ τιμὴ χθὲς ἐκυμαίνετο μεταξὺ τῶν 2,95 καὶ τῶν 3 δραχμῶν εἰς τὴν Θεσσαλίαν, προκειμένου περὶ σίτου τῆς Αʹ κατηγορίας. Ἐνῷ πέρυσι ἡ τιμὴ ἦτο 2,90.

§202Δ. ΚΩΣΤΗΣ. Ἐπιμένω, κύριε Ὑπουργέ, ἐπὶ τῆς πληροφορίας αὐτῆς. 2,50 καὶ κάτω τῶν 2,50 κατ’ ὀκᾶν.

§203Α. ΜΕΡΟΣ. Πάντως, ἀπαίτησις τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου εἶναι νὰ ἰσχύσῃ καὶ ἐφέτος τὸ ἀπεριόριστον διὰ τὴν συγκέντρωσιν. Ὡς πρὸς τὸν πληθωρισμόν, ἂς ὑπομνισθῇ ὅτι οἱ ἀγρόται ὀφείλουν εἰς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν περὶ τὰ 950 ἑκατομμύρια δραχμῶν, τὰ ὁποῖα καὶ θὰ κρατηθοῦν προκαταβολικῶς. Ἐάν, ὅμως, ἡ Κυβέρνησις, δι’ οἱουσδήποτε λόγους, δὲν θὰ ἔφθανε μέχρι τοῦ σημείου ὥστε νὰ ἐφαρμόσῃ τὰ περυσινὰ μέτρα τῆς συγκεντρώσεως, τότε, ἀξίωσις τῶν σιτοπαραγωγῶν εἶναι νὰ περιληφθοῦν εἰς τὴν συγκέντρωσιν καὶ οἱ σιτοκαλλιεργηταί, οἱ ὁποῖοι διαθέτουν 100–200 στρέμματα, κατὰ οἰκογένειαν. Διὰ τὴν Θεσσαλίαν, ἡ πρώτη κατηγορία τῶν 1–10 στρεμμάτων εἶναι σχεδὸν ἀνύπαρκτος. Ἀπὸ τὰ στοιχεῖα τὰ ὁποῖα μᾶς ἐδόθησαν πρόκειται περὶ 980 μόνον σιτοκαλλιεργητῶν. Τὴν μεγάλην μᾶζαν, ἡ ὁποία προστατεύεται ἀποτελοῦν αὐτοὶ οἱ ὁποῖοι διαθέτουν ἀπὸ 10 ἕως 40 στρέμματα. Δι’ αὐτοὺς ὑπάρχει, πράγματι, δι’ ἕνα ποσοστὸν ἡ προνομιακὴ τιμὴ καὶ ὑπάρχει διὰ τὰ ὑπόλοιπα ἡ βασικὴ τιμή. Γίνεται δὲ ἀμέσως ἡ καταβολὴ τοῦ τιμήματος, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ζητοῦν ὅλαι αἱ κατηγορίαι τῶν σιτοκαλλιεργητῶν. Φυσικὰ καὶ αὐτοὶ οἱ ὁποῖοι διαθέτουν 60 –80 στρέμματα ἔχουν τὴν ἀπαίτησιν τῆς ἀμέσου καταβολῆς τῶν χρημάτων. Δὲν εἶναι δυνατὸν αὐτοὶ νὰ ἀρκοῦνται εἰς τὸ ⅓ ἢ τὸ ἥμισυ τοῦ τιμήματος καὶ νὰ ἀναμένουν τὴν παρέλευσιν ὁλοκλήρων μηνῶν, διὰ νὰ λάβουν τὸ ὑπόλοιπον. Ἔχουν ἀνάγκην νὰ πληρώσουν τὰς ὀφειλάς των. Ὀφείλουν εἰς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν, τὸν ἔμπορον, τὸν ἰατρόν, καὶ εἰς ἄλλα πρόσωπα καὶ ἐπειδὴ θέλουν νὰ εἶναι συνεπεῖς καὶ θέλουν ἐπίσης νὰ ἔχουν ἀνοικτὴν τὴν πόρταν καὶ διὰ τὸ μέλλον, ἐννοοῦν νὰ πληρώσουν. Καὶ θὰ πληρώσουν, ἐφ’ ὅσον καταβληθῇ εἰς τὸν ἀγρότην τὸ τίμημα, ἅμα τῇ παραδόσει τοῦ σίτου. Εἰς τὴν περιοχὴν ἰδίᾳ τῆς Λαρίσης, δὲν ὑπάρχει παρὰ μόνον ἡ μονοκαλλιέργεια, καὶ ἀπὸ αὐτὴν ἀποζοῦν, οἱ χωρικοί. Ἔχουν πενιχρὰ εἰσοδήματα καὶ δι’ αὐτὸ ἐπιμένομεν νὰ δοθῇ ἡ προνομιακὴ τιμὴ εἰς ὅσον τὸ δυνατὸν μεγαλύτερον μέρος τῶν σιτοκαλλιεργητῶν, μαζὶ μὲ τὸν ὅρον τῆς ἀμέσου καταβολῆς τῶν χρημάτων. Ὅσον ἀφορᾷ τοὺς σιτοκαλλιεργητὰς τοὺς ὁποίους παραπέμπομεν εἰς τὴν ἐλευθέραν ἀγορὰν καὶ προσπαθοῦμεν νὰ τοὺς ἀνακουφίσωμεν διὰ τῶν δανείων ἐπ’ ἐνεχύρῳ, πρέπει νὰ γνωσθῇ ἐπίσης ὅτι δὲν ὑπάρχουν ἀποθῆκαι διὰ νὰ διαφυλαχθοῦν τὰ σιτηρά. Ἐπὶ πλέον, διὰ τὴν σύναψιν τῶν δανείων θὰ ὑπάρξουν ἐπιβαρύνσεις διὰ ἀποθήκευτρα, διὰ φύλακτρα, τόννους κ.λ.π. καὶ ἐν πάσῃ περιπτώσει ἡ τιμὴ τὴν ὁποίαν θὰ ἐπιτύχουν ἐν καιρῷ εἰς τὴν ἐλευθέραν ἀγοράν, τιμὴ κυμανθησομένη πέριξ τῶν 3 δραχμῶν, κάθε ἄλλο παρὰ ἱκανοποιητικὴ δι’ αὐτοὺς θὰ εἶναι καὶ οὕτως τὸ πλῆγμα θὰ ἔχῃ βαρείας συνεπείας διὰ τὴν Θεσσαλίαν. Διότι εἰς τὴν Θεσσαλίαν καὶ ἰδιαιτέρως εἰς τὸν Νομὸν Λαρίσης, ὑπάρχουν σιτοκαλλιεργηταὶ οἱ ὁποῖοι διαθέτουν 120–150 στρέμματα καὶ αὐτοὶ μένουν ἐντελῶς ἀπροστάτευτοι.

§204Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Σᾶς πληροφορῶ, ὅτι τὰ δάνεια ἐπ’ ἐνεχύρῳ θὰ γίνουν μέσῳ τῶν Ἑνώσεων Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν, αἱ ὁποῖαι, ὅπως ἠξεύρετε, διαθέτουν σιταποθήκας καὶ ὅτι ἡ ἐπιβάρυνσις ἡ ὁποία θὰ ἀντιστοιχῇ εἰς 3–4 μῆνας θὰ εἶναι ἐλαχίστη. Ἠξεύρετε δέ, καλύτερον ἀπὸ ἐμέ, ὅτι ὅταν περάσῃ ἡ ἐποχὴ τῆς μεγάλης προσφορᾶς, δηλαδὴ ἀπὸ 7, 8, 9 ὅταν φθάσωμεν εἰς τὰς 10, τότε ἰσορροποῦνται αἱ τιμαὶ καὶ φθάνουν εἰς ἓν ἐπίπεδον ὀλίγον ἀπέχον ἀπὸ τὴν τιμὴν συγκεντρώσεως, ἠμπορεῖ νὰ εἴπῃ κανεὶς ὅτι φθάνομεν εἰς τὴν τιμὴν τῆς συγκεντρώσως. Διότι ἂν ἔχωμεν τιμὴν συγκεντρώσεως 3,50 εἰς τὴν ἐλευθέραν ἀγορὰν ἡ διακύμανσις εἶναι 3,25–3,30. Πέρυσι ἡ τιμὴ τῆς ἐλευθέρας ἀγορᾶς ἔφθασε, μετὰ τὸν Ὀκτώβριον, διὰ τὸν σῖτον εἰς 3,25 κατ’ ὀκᾶν. Συνεπῶς, ἡ διευκόλυνσις ἡ ὁποία δίδεται εἰς τοὺς παραγωγούς, διὰ νὰ δανεισθοῦν ἐπ’ ἐνεχύρῳ, μάλιστα ἐπαναλαμβάνω μέσῳ τῶν Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν, εἶναι σπουδαία διὰ τὴν ἐποχὴν τῆς μεγάλης προσφορᾶς.

§205Α. ΜΕΡΟΣ. Μήπως εἶναι δυνατόν, κύριε Ὑπουργέ, νὰ δώσητε ἀριθμούς, διὰ νὰ γνωρίζωμεν πόσον θὰ στοιχίσῃ ἑκάστη ὀκᾶ συγκεντρωθησομένου σίτου, ποῖαι, δηλαδή, εἶναι αἱ ἐπιβαρύνσεις;

§206Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Δὲν ἔχω σήμερον τὰ στοιχεῖα διὰ νὰ σᾶς ἀπαντήσω. Σᾶς πληροφορῶ μόνον περὶ ἑνὸς στοιχείου τὸ ὁποῖον εἶναι σημαντικὸν καὶ διὰ τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ ἔχετε γνῶσιν, προκειμένου διὰ τὸν σκοπόν, διὰ τὸν ὁποῖον γίνεται ἡ παρακράτησις. Γίνεται παρακράτησις 5 λεπτῶν κατ’ ὀκᾶν, διὰ τὴν ἀνέγερσιν σιταποθηκῶν. Σᾶς πληροφορῶ δὲ ὅτι αὐτὸ τὸ πεντάλεπτον θὰ αὐξηθῇ καὶ ἠξεύρετε διατί; Διὰ νὰ ἐφοδιάσωμεν τὰς σιταποθήκας μὲ σύγχρονα μηχανήματα, μὲ τὰ ὁποῖα θὰ γίνεται ἡ ἐκφόρτωσις καὶ φόρτωσις μὲ τὸν σκοπὸν νὰ μειωθοῦν τὰ ἔξοδα μελλοντικῶς, προβλεπομένης μάλιστα σημαντικῆς μειώσεως. Καὶ θὰ ἀρχίσωμεν ἀπὸ τὸ πρῶτον ἔτος νὰ ἐφοδιάσωμεν τοὐλάχιστον 50 ἀποθήκας.

§207Α. ΜΕΡΟΣ. Εἰς περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν δὲν εἶναι δυνατὴ ἡ ἀπεριόριστος, ὅπως καὶ πέρυσι, συγκέντρωσις, τότε πρέπει νὰ φθάσωμεν τὰ 100–120 στρέμματα, μὲ ἄμεσον πάντοτε καταβολὴν τοῦ τιμήματος. Αὐτὴ εἶναι ἀπαίτησις ἐπίμονος ὁλοκλήρου τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου καὶ θὰ ἤμην εὐτυχὴς ἂν μοῦ παρείχατε ἐνδείξεις, ὥστε νὰ ἐλπίζω, ὅτι θὰ ἠμπορέσωμεν νὰ φθάσωμεν μέχρις αὐτοῦ τοῦ ὁρίου. Ἐλησμονήθη, ὅμως, μία κατηγορία παραγωγῶν, διὰ τὴν ὁποίαν εἶχε ληφθῆ μία ἰδιαιτέρα μέριμνα. Πρόκειται διὰ τοὺς σεισμοπλήκτους τοῦ Θεσσαλικοῦ κάμπου. Κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος δι’ αὐτοὺς εἶχε δοθῆ προνομιακὴ τιμή. Νομίζω δὲ ὅτι καὶ ἐφέτος συντρέχουν λόγοι νὰ ὑποβοηθηθῇ ἡ τάξις αὐτή, δεδομένου μάλιστα ὅτι δὲν εἶναι μεγάλος ἀριθμὸς τῶν σιτοκαλλιεργητῶν, οἱ ὁποῖοι πρόκειται νὰ εὐεργετηθοῦν. Οἱ σεισμόπληκτοι ἐδεινοπάθησαν ἰδιαιτέρως καὶ πρέπει νὰ ἐνισχυθοῦν μὲ καθορισμὸν δι’ αὐτοὺς τιμῆς ἀνωτέρας πάντοτε τῆς βασικῆς.

§208Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Θὰ ἦτο δυνατόν, ἐπίσης, ὁ κύριος Ὑπουργός, νὰ δεχθῇ ἀνωδύνως νὰ μὴ ἰσχύσουν διὰ τοὺς σεισμοπλήκτους παραγωγοὺς οἱ ποσοτικοὶ περιορισμοί. Θὰ ἦτο τοῦτο μία παραχώρησις ἀνώδυνος καὶ δικαία. Δὲν γίνεται, σημειωτέον, διὰ πρώτην φορὰν τοῦτο.

§209Α. ΜΕΡΟΣ. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ ἐξετάσῃ καὶ τὴν ἄποψιν αὐτήν, ἡ ὁποία ἀνταποκρίνεται εἰς μίαν πραγματικὴν ἀνάγκην. Γενικώτερον εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ τονίσω, ὅτι τὰ μέτρα τῆς ἐφετεινῆς συγκεντρώσεως ὑπολείπονται σημαντικῶς ἀπὸ τὰ μέτρα τῆς περυσινῆς τοιαύτης καὶ προκαλοῦν μίαν εὔλογον δυσφορίαν. Ἀλλεπάλληλοι εἶναι αἱ συσκέψεις καὶ αἱ συνελεύσεις, αἱ ὁποῖαι συγκροτοῦνται εἰς ὅλα τὰ σιτοπαραγωγικὰ διαμερίσματα τῆς χώρας, ὅπως καὶ ἐδῶ εἰς τὴν Πανελλήνιον Συνομοσπονδίαν Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν. Διὰ νὰ κοπάσῃ ὁ ἀναβρασμὸς αὐτὸς εἶναι ἀνάγκη νὰ δοθῇ διαβεβαίωσις ὅτι θὰ βελτιωθοῦν τὰ μέτρα καὶ ὅτι μὲ μάτι περισσότερον εὐμενὲς καὶ μὲ μεγαλυτέραν στοργὴν διὰ τοὺς ἀγρότας θὰ ἐξετασθῇ τὸ ὅλον πρόβλημα τῆς προστασίας τῶν σιτοκαλλιεργητῶν, οἱ ὁποῖοι, ὅπως εἶναι γνωστόν, ἀνέρχονται εἰς 700.000 οἰκογενειῶν. Εἰδικώτερον πρέπει νὰ ἐξετασθῇ ἀπὸ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν τὸ πρόβλημα τῆς μονίμου σχεδὸν οἰκονομικῆς καχεξίας τῶν ἀγροτικῶν πληθυσμῶν καὶ νὰ δοθῇ μεγαλυτέρα προσοχὴ καὶ φροντὶς ὥστε νὰ ἀνέλθῃ τὸ βιοτικὸν ἐπίπεδον τοῦ χωρικοῦ. Ἀκόμη εἶναι ἀνάγκη νὰ ἀναμορφωθῇ καὶ τὸ Ἑλληνικὸ χωριό, τὸ ὁποῖον τελεῖ ὑπὸ συνθήκας ἀναχρονιστικάς. Σήμερον μὲ τὰ μέσα τὰ συγκοινωνιακὰ οἱ ἄνθρωποι τῆς ὑπαίθρου ἐπικοινωνοῦν μὲ τὰ ἀστικὰ κέντρα, ἔρχονται εἰς τὰς Ἀθήνας, βλέπουν τὴν κατάστασιν εἰς τὴν Πρωτεύουσαν, θαμπώνονται ἀπὸ τὴν πολυτέλειαν ἡ ὁποία ἐμφανίζεται ὡς ἀποτελοῦσα κοινὸν κτῆμα καὶ ἐξαπατῶνται, μὲ ἀποτέλεσμα τὴν ἀστυφιλίαν. Πρέπει διὰ παντὸς δυνατοῦ μέσου νὰ ἐνισχυθῇ ὁ ἀγρότης διὰ νὰ παραμείνῃ εἰς τὸ χωριό. Καὶ θὰ ἐπιτευχθῇ τοῦτο ἂν βελτιωθῇ ἡ οἰκονομική του κατάστασις, καὶ ἂν ὄντως ἐκπολιτισθῆ τὸ χωριό, τὸ ὁποῖον εἰς ἣν κατάστασιν εὑρίσκεται ἀποτελεῖ κηλῖδα διὰ τὴν ἐποχήν μας. Ἐὰν μεταβῆτε εἰς ἀπομεμακρυσμένα χωριὰ θὰ ἔχετε μίαν ἀθλίαν εἰκόνα, μὴ συμβιβαζομένην μὲ τὰς ἀξιώσεις μας ὡς προηγμένης χώρας. Ἔχομεν τὴν βιτρίναν τῶν Ἀθηνῶν, ἡ ὁποία, πράγματι ἀκτινοβολεῖ. Ἀλλὰ ὀπίσω ἀπὸ αὐτὴν τὴν βιτρίναν, ὑπάρχει ἡ δυστυχία καὶ ὁ ἀναχρονισμὸς τῆς ὑπαίθρου. Ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας αἰσθάνεται τὰ προβλήματα αὐτὰ καὶ θέλομεν νὰ πιστεύωμεν ὅτι θὰ εἰσηγηθῇ εἰς τὴν Κυβέρνησιν μέτρα ἱκανὰ διὰ νὰ ὑποχωρήσῃ ἡ μεγάλη λαϊκὴ δυσαρέσκεια, ἡ ὁποία ἐξεδηλώθη μὲ τὰς ἐκλογὰς τῆς 11ης Μαΐου καὶ τὰ μέτρα αὐτὰ πρέπει νὰ εἶναι ριζοσπαστικά, μὲ ἰδιαιτέραν προστασίαν τῆς ἀγροτικῆς τάξεως, ἡ ὁποία πάσχει περισσότερον ἀπὸ κάθε ἄλλο ἐν Ἑλλάδι κοινωνικὸν στρῶμα. (Χειροκροτήματα).

§210ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, συνεφωνήθη εἰς τὴν ἀρχὴν τῆς συνεδριάσεως, νὰ ὁμιλήσουν μετὰ τοὺς ἀγορητὰς τοῦ Ἀγροτικοῦ Κόμματος, ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 19 ἐπερωτήσεως καὶ οἱ συνάδελφοι τῆς Ε.Δ.Α. Κατὰ συνέπειαν τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Η. Ἠλιοῦ.

§211Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριοι συνάδελφοι, ἔχω τὴν ἐντύπωσιν ὅτι τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα ἐξήγγειλεν ἡ Κυβέρνησις διὰ τὸν σῖτον, ἀποδειχθέντα πολὺ χειρότερα, ἐν συγκρίσει πρὸς ὅσα εἶχον ληφθῆ πέρυσι, δίδουν ἀνάγλυφον τὴν εἰκόνα μιᾶς νοοτροπίας ἀντιλαϊκῆς καὶ ἀντικοινωνικῆς, καὶ μιᾶς ἀναγωγῆς τῆς ὑποθέσεως τῆς νομισματικῆς σταθερότητος, ὄχι ἁπλῶς εἰς ἕνα σκοπὸν ὅτι πρέπει νὰ ἔχωμεν σταθερὸν νόμισμα, ἀνεξαρτήτως τοῦ ἐὰν μὲ τὸν τρόπον αὐτὸν ἐπιτυγχάνωμεν τὴν διατήρησιν μιᾶς κἄποιας ἰσορροπίας, ἀλλ’ εἰς τὸν σκοπὸν νὰ καταβιβάσωμεν εἰς τὸ κατώτατον δυνατὸν ὅριον τὸ βιοτικὸν ἐπίπεδον τῶν ἀγροτικῶν μαζῶν. Χρησιμοποιεῖται ἀποκλειστικῶς ὡς ἕνα πρόσχημα, ὡς ἕνα σκιάχτρο, διὰ νὰ εὕρωμεν ἐπιχειρήματα νὰ ἀντιτάξωμεν κατὰ πάσης δικαιολογημένης ἀξιώσεως, εἴτε τῶν εὐρυτέρων ἀγροτικῶν μαζῶν, εἴτε τῶν μαζῶν τῶν ἐργαζομένων μὲ μισθὸν ἢ ἡμερομίσθιον, διὰ νὰ ἐμποδίσωμεν τὴν ἱκανοποίησιν στοιχειωδεστάτων αἰτημάτων, αἰτημάτων τὰ ὁποῖα, μὴ ἱκανοποιούμενα, κατεβάζουν τὸ βιοτικὸν ἐπίπεδον τῶν εὐρυτέρων αὐτῶν λαϊκῶν στρωμάτων κάτω ἀπὸ κάθε ἀνεκτὸν ὅριον ἀνθρωπίνης διαβιώσεως σχετικῶς ἀξιοπρεποῦς. Διότι οὔτε τὰ μέτρα τὰ ἐξαγγελθέντα ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως τὸ ἀποκλείουν αὐτό. Ἀπ’ ἐναντίας ἐξήγγειλεν ἡ Κυβέρνησις ὅτι αὐτὸ ποὺ φοβεῖται, νὰ δώσῃ, ἐπισείοντας τὴν πληθωριστικὴν πίεσιν καὶ τὴν ἐπιρροὴν ἐπὶ τῶν τιμῶν καὶ τῆς νομισματικῆς σταθερότητος καὶ δι’ αὐτὸ δὲν τὸ δίδει, ἀγοράζοντας τὸ σιτάρι ἀπὸ τοὺς γεωργούς, σκέπτεται νὰ τὸ δώσῃ, ἀνοίγοντας πιστώσεις εἰς τοὺς σιτεμπόρους καὶ εἰς τοὺς μονοπωλητὰς τῶν κυλινδρομύλων, διὰ νὰ ἀγοράσουν αὐτοί, ὑπὸ συνθήκας τὰς ὁποίας θὰ ἐκθέσω, νὰ ἀγοράσουν μὲ 2,80 κατ’ ὀκᾶν τὸ σιτάρι καὶ νὰ καρπωθοῦν ὑπερκέρδη, τὰ ὁποῖα ἀνεξελέγκτως καὶ κατὰ τρόπον σχεδὸν σκανδαλώδη βαρύνουν τὴν κατανάλωσιν. Ἡ προσπάθεια τῆς Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία ἐκδηλώνεται μὲ αὐτὰ τὰ μέτρα τὰ ἐξαγγελθέντα, εἶναι νὰ χρησιμοποιήσῃ μὲ κάθε τρόπον σιτάρι τῆς Ἀμερικανικῆς βοηθείας. Νὰ εἰσαγάγωμεν σιτάρι ἀπὸ τὸ ἐξωτερικὸν διὰ νὰ συντρίψωμεν τοὺς σιτοπαραγωγούς μας, ὅπως ἐφέραμεν βαμβάκι ἀπὸ τὸ ἐξωτερικόν, πατάτα ἀπὸ τὸ ἐξωτερικόν, σπορέλαια ἀπὸ τὸ ἐξωτερικόν. Δὲν εἶναι εἰδικὴ περίπτωσις τὸ σιτάρι, κύριοι συνάδελφοι. Εἶναι ἐφαρμογὴ μιᾶς γενικῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως, μιᾶς πολιτικῆς ἐκδηλουμένης εἰς βάρος ὅλων τῶν ἀγροτικῶν μας προϊόντων ἑκάστοτε ἐπικαίρως, δηλαδὴ τὸν καιρὸν τῆς συγκομιδῆς, τῆς ἀθρόας προσφορᾶς, τῆς πιέσεως, τῆς πολλαπλῆς πιέσεως εἰς βάρος τῶν παραγωγῶν. Τὸν καιρὸν ποὺ ὑπάρχει ηὐξημένη προσφορὰ καὶ μειωμένη ζήτησις, ὑπάρχει πάντοτε εἰς τὴν σκέψιν τῆς Κυβερνήσεως πῶς θὰ ἠμπορέσωμεν νὰ ἐπωφεληθῶμεν, εἰσάγοντας εἰς βάρος τῆς τοπικῆς παραγωγῆς ὁμοειδῆ προϊόντα ἀπὸ τὸ ἐξωτερικόν, διὰ νὰ ἀναρροφήσωμεν ἀπὸ τὴν κυκλοφορίαν, διὰ νὰ ἐπιτύχωμεν, ὄχι μὲ ὀργανικὴν ἐξυγίανσιν τῆς οἰκονομίας, ἀλλὰ μὲ νομισματικὰ τεχνάσματα, νὰ ἐπιτύχωμεν μίαν ἐξισορρόπησιν, τῆς ὁποίας ἡ ἐκτροπὴ δὲν ὀφείλεται εἰς αὔξησιν τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς ἀλλ’ ὀφείλεται εἰς τὰς ἀντιπαραγωγικὰς καὶ ἀντεθνικὰς ὑπερβολικὰς δαπάνας ἄλλων Ὑπουργείων καὶ ἄλλων τομέων καὶ ἰδίως δαπάνας στρατιωτικάς.

§212Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Πρῶτα–πρῶτα πρέπει νὰ σᾶς κάμω τὴν ἑξῆς δήλωσιν σχετικῶς μὲ τὸ σιτάρι. Ἐκτὸς τῶν ἀνειλημμένων ὑποχρεώσεων, αἱ ὁποῖαι ἀνελήφθησαν ἀπὸ πέρυσι, διότι δὲν κατέστη δυνατὸν νὰ ἐκτιμηθῇ τὸ ὕψος τῆς παραγωγῆς ἡ ὁποία καλύπτει τὰς ἀνάγκας τῆς χώρας, ἐκτὸς τῶν ἀνειλημμένων ὑποχρεώσεων, δὲν πρόκειται ἐφέτος νὰ γίνῃ εἰσαγωγὴ σίτου ἀπὸ τὸ Ἐξωτερικόν. Ἐπειδὴ ὅμως, ὡμιλήσατε καὶ περὶ ἄλλων προϊόντων, πρέπει νὰ σᾶς πληροφορήσω τὸ ἑξῆς: Γεώμηλα ὄχι μόνον δὲν εἰσηγάγομεν, ἀλλὰ καὶ ἐξηγάγομεν πέρυσι 12.000 τόννους. Διὰ τὸ ἐλαιόλαδον κάμνω τὴν δήλωσιν — ἔκαμον καὶ πέρυσι καὶ τὴν ἐπαναλαμβάνω— ὅτι δὲν πρόκειται νὰ εἰσαγάγωμεν σπορέλαιον, διότι θέλομεν νὰ προστατεύσωμεν τὴν ἐλαιοπαραγωγήν. Καὶ σᾶς ἐρωτῶ: Ποῖον προϊὸν βλέπετε, ὅτι πρόκειται νὰ εἰσαγάγωμεν εἰς βάρος τῶν Ἑλληνικῶν προϊόντων;

§213Η. ΗΛΙΟΥ. Αἱ ἀπαντήσεις σήμερον τοῦ κ. Ὑπουργοῦ εἶναι πολὺ εὐχάριστοι καὶ κρατεῖ ἡ Βουλὴ καὶ ὁ ἀγροτικὸς κόσμος ἐν τῷ συνόλῳ ὑπὸ σημείωσιν τὰς ὑποσχέσεις αὐτάς, τὰς ὁποίας θὰ ἤθελον νὰ θεωρήσω δεσμεύσεις τῆς Κυβερνήσεως, καίτοι, δυστυχῶς, πολλαὶ ἄλλαι δεσμεύσεις καὶ ἐπὶ τοῦ ἐσωτερικοῦ καὶ ἐπὶ τοῦ ἐξωτερικοῦ πεδίου, ἀναληφθεῖσαι διεψεύσθησαν.

§214Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Δὲν πρόκειται περὶ ὑποσχέσεως, ἀλλὰ περὶ πραγματικότητος.

§215Η. ΗΛΙΟΥ. Ἀλλὰ θὰ ἤθελον νὰ τονίσω, ὅτι κατὰ τὸν περυσινὸν χρόνον εἰσήχθησαν 150.000 τόννοι ἀμερικανικοῦ σίτου.

§216Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Σᾶς ἔδωσα τὴ ἐξήγησιν ἐπ’ αὐτοῦ. Δὲν εἶχεν ὑπολογισθῆ τὸ ὕψος τῆς παραγωγῆς εἰς ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἦτο πραγματικῶς. Πέρυσι ἡ ἐκτίμησις δὲν ἀνταπεκρίθη εἰς τὴν πραγματικότητα.

§217Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριε Ὑπουργέ, νὰ μὲ συγχωρῆτε — ἠξεύρετε πόσον ὡς ἄτομον σᾶς ὑπολήπτομαι καὶ σᾶς ἐκτιμῶ — ἀλλὰ ἐὰν μεταφερθῶμεν εἰς τὰς περυσινὰς συζητήσεις καὶ εἶναι πρόχειρα τὰ πρακτικὰ —μὴ μὲ ὑποχρεώνετε νὰ ζητήσω ἀπὸ κλητῆρα νὰ τὰ φέρῃ— θὰ ἴδητε ὅτι εἶχε προβλεφθῆ τὸ ὕψος τῆς περυσινῆς παραγωγῆς. Εἶχε γίνει συζήτησις εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν Ἐξουσιοδοτήσεως, διότι εἶχε κλείσει ἡ Βουλὴ καὶ εἶχε προβλεφθῆ τὸ ὕψος. Ἀλλὰ τί θέλετε, ἐγὼ καὶ ἡ Ἀντιπολίτευσις, νὰ σᾶς δώσω εὔσημον καὶ ἔπαινον, ὅτι ὑπῆρχε μία ἔλλειψις προβλέψεως, ὥστε νὰ μὴ ἠξεύρετε, ὅτι εἴχομεν περίσσευμα 150.000 τόννων; Καὶ δεύτερον, κύριε Ὑπουργέ, δὲν εἶδον καμμίαν διάψευσιν τοῦ δημοσιευθέντος εἰς ὅλον τὸν ἔγκυρον καὶ κυβερνητικὸν ἀκόμη Τύπον, ὅτι ὑπάρχει παραγγελία διὰ τὸν Νοέμβριον, διὰ 100.000 τόννους.

§218Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Σᾶς εἶπον, ὅτι πρόκειται περὶ ὑποχρεώσεως, ἡ ὁποία εἶχεν ἀναληφθῆ ἀπὸ πέρυσι.

§219Η. ΗΛΙΟΥ. Σᾶς συγχαίρω διὰ τὴν ἐνημερότητα. Ἐὰν τοῦτο λέγεται πολιτικὴ καὶ ἐὰν ἐπὶ τῇ βάσει τοιούτων προβλέψεων πρόκειται νὰ κανονίζεται ἡ εἰσαγωγὴ εἰδῶν, τὰ ὁποῖα θὰ συμπιέζουν τὰς τιμὰς τῶν ἐγχωρίων προϊόντων, δὲν θὰ λείψῃ ποτὲ ἡ εἰσαγωγή. Διότι τοῦτο εἶναι τὸ συμφέρον ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἐκαρπώθησαν τὴν διαφορὰν ἀπὸ τὴν εἰσαγωγὴν γεωμήλων, ἐνῷ ἐσάπιζον τὰ γεώμηλα, ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ὠφελήθησαν ἀπὸ τὴν εἰσαγωγὴν τῶν 8.000 τόννων βάμβακος, ἐνῷ ὑπῆρχε...

§220Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Μὲ φέρετε εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ σᾶς διαψεύσω, διότι καὶ πέρυσι ἐξήγησα εἰς τὴν Βουλὴν ὅτι ἐκ τῆς εἰσαγωγῆς τῶν 8.000 τόννων βάμβακος οὐδεὶς ἐπωφελήθη καὶ ὅτι ἦτο ἀπαραίτητος ἡ εἰσαγωγὴ διὰ τὴν ἱκανοποίησιν τῶν ἀναγκῶν τῆς βιομηχανίας, διότι δὲν ὑπῆρχε βαμβάκι.

§221Η. ΗΛΙΟΥ. Προκαλῶ τὸν κ. Ὑπουργόν, νὰ κάμωμεν μαζὶ ἕνα ταξιδάκι, εἰς τὴν ἰδιαιτέραν μου πατρίδα, τὴν Λῆμνον, διὰ νὰ ἴδῃ συσσωρευμένα δέματα βάμβακος, ἐξαιρετικοῦ μάλιστα, ὁ ὁποῖος δὲν ἠμπόρεσε νὰ διατεθῇ ἐξ αἰτίας τῶν εἰσαγωγῶν ἐκείνων.

§222Θ. ΠΑΠΑΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ. Καὶ σήμερον ἀκόμη εἰς τὴν Μαυρολεύκην, τὴν Νεροράχην κ.λ.π. τὰ βαμβάκια εὑρίσκονται εἰς τὰς ἀποθήκας τῶν παραγωγῶν.

§223Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριε συνάδελφε, ἐπανειλημμένως περιπίπτετε εἰς ἀναληθείας καὶ ἀνακριβείας. Ἡ εἰσαγωγὴ τῶν 8.000 τόννων βάμβακος κατηναλώθη μέχρι τέλους Σεπτεμβρίου 1957. Συνεπῶς ἐὰν ὑπῆρχε ἀπόθεμα ἀπὸ τὴν ἐσοδείαν τοῦ 1957, δὲν ὀφείλεται τοῦτο εἰς τὴν εἰσαγωγὴν ἐκείνην.

§224ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ ἰδιαιτέρως τὸν κ. Ἡλιοῦ, νὰ μὴ ἐπιτρέψῃ ἄλλας διακοπάς, διότι εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἐφαρμόσω τὸν Κανονισμὸν καὶ νὰ κάμω χρῆσιν τῶν δικαιωμάτων μου. Εἶναι ἡ ὥρα 11, ὑπενθυμίζω, ὅτι εἶναι ἀκόμη ἐγγεγραμμένοι 16 ἀγορηταὶ καὶ ἡ συζήτησις θὰ λήξῃ ὑποχρεωτικῶς αὔριον βράδυ. Θὰ παρεκάλουν, λοιπόν, ἰδιαιτέρως τὸν κ. Ἡλιοῦ, ὁ ὁποῖος εἶναι τόσον κοινοβουλευτικὸς καὶ προσηρμοσμένος εἰς τὰς κοινοβουλευτικὰς ἐργασίας, νὰ εἶναι ἐντὸς τοῦ πλαισίου τοῦ Κανονισμοῦ καὶ νὰ μὴ ἐπιτρέψῃ διακοπάς.

§225Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, δύο πράγματα ἤθελον νὰ εἴπω: Πρῶτον, ἐπὶ τοῦ ζητήματος τοῦ Κανονισμοῦ εἶμαι ἀπολύτως ἐντὸς τῶν ὁρίων τοῦ Κανονισμοῦ, ἐπιτρέπων διακοπάς, ἢ ἀρνούμενος τοιαύτας. Δεύτερον, ἐπὶ τῆς οὐσίας τῆς προτάσεώς σας, θέλων νὰ διευκολύνω τὴν πρόοδον τῆς συζητήσεως, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ μὴ δεχθῶ ἄλλας διακοπάς. Ἀλλὰ ἔχω ἐπιτρέψει μίαν διακοπὴν εἰς τὸν κ. Ἀρβανιτάκην.

§226Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΗΣ. Θὰ ἤθελον νὰ διευκρινισθῇ τὸ ἑξῆς: Κύριοι συνάδελφοι, εἰς τὴν περυσινὴν συζήτησιν ποὺ ἔγινε διὰ τὴν εἰσαγωγὴν τῶν 8.000 τόννων βάμβακος διεπιστώθη ἐπισήμως καὶ δὲν χωρεῖ καμμία ἀμφιβολία καὶ διερωτῶμαι πῶς ὁ κ. Ὑπουργός, ὁ ὁποῖος γνωρίζει τὰ ζητήματα, ἰσχυρίζεται καὶ λέγει, ὅτι τοὺς ἐχρειάζετο ἡ βιομηχανία, ἐνῷ μὲ ἐπίσημα ἔγγραφα διεπιστώθη, ὅτι 2.000 τόννους ἐχρειάζετο ἡ βιομηχανία, καὶ οἱ ἄλλοι ἐχρησιμοποιήθησαν διὰ νὰ καταστρέψουν τὴν βαμβακοπαραγωγὴν καὶ νὰ ρίψουν τὰς τιμάς.

§227Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριοι συνάδελφοι, εἶμαι ὑποχρεωμένος, εἰς τὸν συμπαθέστατον, ἄλλωστε, κύριον συνάδελφον, ὁ ὁποῖος διαρκῶς θέλει νὰ μὲ ἐλέγχῃ, τὸν κ. Ἀρβανιτάκην, καὶ μὲ ἤλεγξε κάποτε διότι διεκήρυξα κάπου τὴν λιτότητα — εἶναι ὑπὲρ τῆς πολυτελείας ὁ κ. συνάδελφος — εἶμαι ὑποχρεωμένος, λοιπόν, νὰ τοῦ εἴπω, ὅτι ἀπὸ ἔγγραφα ἀπεδείχθη τὸ ἀντίθετον αὐτῶν ποὺ λέγει.

§228Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΗΣ. Ὄχι, κύριε Ὑπουργέ, δὲν παίζομεν. Ἐπὶ 10 ἡμέρας συζητοῦμεν.

§229Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Ἀπὸ ἐπίσημα στοιχεῖα τοῦ Ὀργανισμοῦ Βάμβακος ἀπεδείχθη, ὅτι ὅταν ἐμπήκαμε εἰς τὴν καινούργιαν παραγωγὴν δὲν εἴχομεν παρὰ ὀλίγας ὀκάδας ἀπὸ τοὺς 8.000 τόννους βάμβακος ποὺ εἶχεν ἀρχίσει νὰ εἰσάγεται ἀπὸ τὸν Μάϊον τοῦ 1957.

§230Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. .. (δὲν ἠκούσθη).

§231ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὄχι, κύριε Ἀλλαμανῆ, πρὸ ὀλίγου ἐδήλωσεν ὁ κ. ρήτωρ, ὅτι δὲν θὰ δεχθῇ διακοπήν. Ὡμιλήσατε, κύριε Ἀλλαμανῆ, ἐπὶ δύο ὥρας.

§232Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Οἱ 2.000 τόννοι προκύπτουν ὄχι μόνον ἀπὸ ἔγγραφα, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ αὐτὴν ταύτην τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν τοῦ νομοσχεδίου.

§233Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Ἡ ὁποία ἀπεδείχθη ὅτι δὲν ἦτο ἡ πραγματικότης.

§234Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Ἡ δὲ εἰσαγωγὴ τοῦ βάμβακος ἐγένετο τὸν Σεπτέμβριον, ὀλίγας ἡμέρας πρὸ τῆς συγκομιδῆς τῆς νέας ἐσοδείας.

§235Η. ΗΛΙΟΥ. Θὰ ἤθελον, κύριοι συνάδελφοι, νὰ μᾶς ἐξηγήσῃ ἡ Κυβέρνησις, ἐὰν θεωρῇ ὅτι εἶναι ἐθνικὴ συμφορά, ἐπειδὴ ἔχομεν ὑπερεπάρκειαν σίτου. Διότι ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως εἰς τὰς προγραμματικὰς δηλώσεις του μὲ μεγάλην δυσφορίαν ἐξεφράσθη ὡς περὶ ἑνὸς συντελεστοῦ τῆς οἰκονομικῆς μας ἀσταθείας, ὅτι, δυστυχῶς, δὲν ἠμπορέσαμεν νὰ ἀπορροφήσωμεν τὴν Ἀμερικανικὴν βοήθειαν, δὲν ἠμπορέσαμεν νὰ κάμωμεν ἐπαρκεῖς εἰσαγωγὰς σιταριοῦ καὶ σπορελαίου, διὰ νὰ ἀπορροφήσωμεν δραχμὰς ἀπὸ τὴν κατανάλωσιν. Διότι ἔχομεν μεγάλην παραγωγήν. Αὐτὸ εἶναι τὸ νόημα τῆς λεγομένης Ἀμερικανικῆς βοηθείας. Εἶναι σαφές, ὅτι ἡ βοήθεια δὲν ὑπάρχει, πρῶτον, διότι δίδεται διὰ νὰ ὑποχρεώσῃ νὰ κάμωμεν τετραπλασίας εἰς ὕψος καταναλωτικὰς δαπάνας καὶ δεύτερον, διότι δίδεται ὑπὸ μορφὴν 40ετοῦς δανεισμοῦ μὲ τόκον 4%. Ἐὰν δὲν εἴχομεν τοὺς 1.800.000 τόννους σιταριοῦ, εἶναι ἢ δὲν εἶναι βέβαιον, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ τοὺς εἰσαγάγωμεν μὲ ἐπιβάρυνσιν τοῦ ἐμπορικοῦ μας ἰσοζυγίου 130 ἑκατομμυρίων δολλαρίων; Δηλαδὴ νὰ ἐπιβαρύνωμεν 30% τὸ ἀσταθέστατον ἰσοζύγιον πληρωμῶν. Ἔπειτα, εἶναι ἢ δὲν εἶναι βέβαιον, ὅτι μὲ τὴν σιτοκαλλιέργειαν ἀπασχολοῦνται 2½ ἑκατομμύρια ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ, ἢ συνυπολογιζομένου καὶ τοῦ μὴ ἐνεργοῦ πληθυσμοῦ, τῶν παιδιῶν καὶ τῶν ὑπερηλίκων, ἀπασχολεῖται τὸ ἥμισυ τοῦ πληθυσμοῦ τῆς χώρας; Τέλος, ἐγὼ νομίζω, ὅτι τὸ τέταρτον χαρακτηριστικὸν τῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τοῦ σίτου εἶναι μία σαφής, αὐταπόδεικτος προστασία μεγάλων οἰκονομικῶν συμφερόντων καὶ μονοπωλίων, ἰδίως τῶν κυλινδρομύλων καὶ τοῦ μεγάλου σιτεμπορίου, ποὺ ἐπιβαρύνουν ἀλόγιστα τὸ κόστος τοῦ ἄρτου. Καὶ ἐνῷ ἐπωφελοῦνται οἱ ὀλίγοι, εὑρίσκομεν τὴν εὐκαιρίαν νὰ διχάζωμεν τὸν λαόν, νὰ στρέφωμεν τὸν ἕνα ἐναντίον τοῦ ἄλλου, τοὺς ἀγρότας ἔναντι τῶν ἐργατῶν τῶν πόλεων, ὡσὰν νὰ εἶναι ἀνταγωνισταί, καθ’ ὃν χρόνον ἀμφότεροι ἀποτελοῦν ἀντικείμενον ἐκμεταλλεύσεως τῶν ὀλίγων καὶ παριστάνομεν εἰς μὲν τοὺς ἀγρότας, ὅτι ὁ ἐργάτης τοὺς ἐκμεταλλεύεται καὶ τρώγει τζάμπα τὸ ψωμί των, εἰς δὲ τοὺς ἐργάτας, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ φᾶνε φτηνὸ ψωμί, διότι εἶναι αἰσχροκερδεῖς οἱ ἀγρόται. Πέρυσι ἔγινε ἡ προνομιακὴ συγκέντρωσις μὲ 4,45 δρχ. καὶ συνεκεντρώθησαν 223 ἑκατομμύρια ὀκάδες. Δὲν ὑπῆρχεν ὁ περιορισμὸς τῶν περιφερειῶν εἰς σιτοπαραγωγικὰς καὶ τάχα μὴ σιτοπαραγωγικάς, διότι ὅπου γίνεται καλλιέργεια σίτου ὑπάρχουν οἱ σιτοπαραγωγοί, συνεπῶς οἱ σιτοπαραγωγοὶ ὑπάρχουν εἰς οἱαδήποτε ἀπὸ τὰ διαμερίσματα ἀπὸ τὰ ὁποῖα δὲν ἀναγνωρίζει σιτοπαραγωγικὰ ἡ ἐφετεινὴ ρύθμισις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας.

§236Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Ἀπὸ τῆς πλευρᾶς αὐτῆς δὲν ὑπάρχει διαφορά. Εἰς ὅσα διαμερίσματα ἔγινε πέρυσι συγκέντρωσις, θὰ γίνῃ καὶ ἐφέτος.

§237Η. ΗΛΙΟΥ. Πέρυσι ἡ συγκέντρωσις ἦτο καθολική, ἐνῷ ἐφέτος δὲν εἶναι.

§238Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Ὄχι, δὲν ἔχετε καλὰς πληροφορίας. Ἴσως αἱ πληροφορίαι σας ἀφοροῦν τοὺς παραγωγοὺς τῶν 7 ἢ 10 στρεμμάτων. Ἡ συγκέντρωσις θὰ γίνῃ καὶ ἐφέτος εἰς ὅσας περιφερείας ἔγινε καὶ πέρυσι μὲ τὴν διαφορὰν ὅτι ὅπως καὶ πέρυσι ἡ συγκέντρωσις δὲν γίνεται εἰς ὅλας ἀνεξαιρέτως τὰς περιφερείας, διότι εἶναι ἐξηκριβωμένον ὅτι εἰς τὰς περιφερείας εἰς τὰς ὁποίας δὲν γίνεται συγκέντρωσις, οἱ παραγωγοὶ τῶν 10 στρεμμάτων δὲν ἔχουν περίσσευμα ἡ δὲ σιτοκαλλιέργεια αὐτῶν τῶν μικρῶν ἐκτάσεων δὲν εἶναι ἀποκλειστική. Εἶναι οὕτως εἰπεῖν συμπληρωματικὴ τῆς οἰκονομίας των. Σπέρκουν διὰ νὰ κάμουν τὸ σιτάρι τῆς χρονιᾶς των.

§239Η. ΗΛΙΟΥ. Θὰ προτιμοῦσα διὰ νὰ μὴ ἔχωμεν φιλολογικὴν συζήτησιν, νὰ ἀναφερθῶ εἰς ἀριθμούς. Ὑπάρχουν ἀδιάψευστοι ἀριθμοὶ προερχόμενοι ὄχι ἀπὸ ἐμένα ἀλλὰ ἀπὸ σᾶς, οἱ ὁποῖοι λέγουν ὅτι ἐνῷ πέρυσι εἴχομεν προνομιακὴν συγκέντρωσιν 223 ἑκατομμυρίων ὀκάδων, ἐφέτος θὰ ἀνέλθῃ εἰς 178 ἑκατ. ὀκάδας.

§240Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Διότι πέρυσι ἔγιναν καταχρήσεις καὶ πολλοὶ σιτοπαραγωγοὶ κατώρθωσαν νὰ παραδώσουν σιτάρι μὲ τιμὰς προνομιακάς. Τὰ Πλημμελειοδικεῖα τῆς Θεσσαλίας καὶ τῆς Μακεδονίας στενάζουν μὲ τὸ βάρος τῶν ὑποθέσεων αὐτῶν ποὺ ἔχουν καταγγελθῆ.

§241Η. ΗΛΙΟΥ. Κακῶς, λοιπόν, παρεπονέθητε πρὸ ὀλίγου, κύριε Ὑπουργέ, ὅτι οἱ ἀντίπαλοί σας σᾶς ἀποδίδουν λιτότητα, ἐνῷ σεῖς θέλετε νὰ ἐφαρμόσητε πολυτέλειαν. Ὁ κ. Ὑπουργὸς καὶ ἡ Κυβέρνησις ἔχουν διπλᾶ μέτρα λιτότητος καὶ πολυτελείας, διὰ τοὺς παραγωγοὺς καὶ τοὺς ἐργαζομένους. Διότι ἔγιναν καταχρήσεις, ἐπλούτισαν ὑπερμέτρως οἱ σιτοπαραγωγοὶ μὲ τὰ περυσινὰ μέτρα καὶ ἐφέτος θὰ τοὺς τὰ πάρωμεν ὀπίσω.

§242Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Σοβαρῶς ἰσχυρίζεσθε ὅτι εἶναι ἐπιτετραμμένον μὲ ἀπατηλὰ μέσα καὶ μὲ χρησιμοποίησιν πλαστῶν πιστοποιητικῶν νὰ γίνεται αὐτὸ τὸ ὁποῖον ἔγινε πέρυσι.

§243Η. ΗΛΙΟΥ. Δὲν εἶμαι ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος παρακολουθῶ τὰ πινάκια τῶν Πλημμελειοδικείων. Ἴσως νὰ ὑπῆρξαν 5– 10 τοιαῦται περιπτώσεις. Ἀμφισβητῶ, ὅμως, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπῆρξαν εἰς τοιαύτην ἔκτασιν, ὥστε νὰ ἔχωμεν ἐφέτος προνομιακὴν συγκέντρωσιν τάξεως 178 ἑκατομμυρίων ὀκάδων, ἤτοι 45 ἑκατομμ. ὀκ. ἐπὶ ἔλαττον. Μὲ τὴν εὐκαιρίαν ἔρχομαι νὰ ἐπαναλάβω τὰ συγχαρητήριά μου μὲ τὴν ἱκανότητα τῶν ὑπηρεσιῶν, τῶν ὁποίων προΐστασθε, αἱ ὁποῖαι δὲν ἦσαν εἰς θέσιν νὰ προβλέψουν τὸ ὕψος τῆς παραγωγῆς, ὥστε νὰ εὑρεθῆτε εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ παραγγείλητε 250.000 τόννους σιτάρι ἀπὸ τὴν Ἀμερικήν. Ἡ ἀνεπάρκεια αὐτὴ τῶν ὑπηρεσιῶν ἀντανακλᾶ εἰς σᾶς, διότι ἀποδεικνύεται, ὅπως εἶπον, ὅτι αἱ ὑπηρεσίαι σας δὲν εἶναι εἰς θέσιν νὰ προβλέψουν μὲ κλίμακα 250 ἑκ. χιλιογράμμων, τὸ ὕψος τῆς παραγωγῆς καὶ ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξαπατηθοῦν εἰς ὕψος 45 ἑκατομμυρίων ὀκάδων σιταριοῦ κατὰ τὴν συγκέντρωσιν καὶ θέλετε μὲ αὐτὰ τὰ ἐπιχειρήματα νὰ ἀποστομώσητε τὴν Ἀντιπολίτευσιν, ἐνῷ ἡ Ἀντιπολίτευσις τὰ μεταστρέφει καὶ εἶναι ἀποστομωτικὰ διὰ σᾶς.

§244Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Δὲν ἐπερίμενα τοιούτους συλλογισμοὺς ἀπὸ σᾶς ὁ ὁποῖος εἶσθε νομικός. Καὶ σᾶς ἐρωτῶ ἐγκρίνετε σεῖς τὴν ἀπάτην καὶ τὴν πλαστογραφίαν πρὸς τὸν σκοπὸν παραδόσεως μεγαλυτέρων ποσοτήτων εἰς τὴν συγκέντρωσιν; Καὶ ἔπειτα κατὰ τί πταίουν αἱ ὑπηρεσίαι τοῦ Ὑπουργείου καὶ τῆς Α.Τ.Ε. ἐὰν ὑπῆρξαν ἀσυνείδητα Κοινοτικὰ ὄργανα τὰ ὁποῖα ἔδωσαν ψευδῆ πιστοποιητικά;

§245Η. ΗΛΙΟΥ. Δὲν θὰ προχωρήσῃ ἡ συζήτησις κύριε Πρόεδρε, ἐὰν εἰς κἄθε ἐπιχείρημά μου ἀντιτάσσωνται διακοπαὶ ἀπὸ μέρους τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Ἀλλὰ ἀφοῦ μὲ ἐρωτᾶτε, κύριε Ὑπουργέ, σᾶς ἀπαντῶ: Εἶμαι κατ’ ἀρχὴν ἐναντίον πάσης χρήσεως ἀπατηλῶν μέσων, χαρακτηρίζω δὲ ὡς κατ’ ἐξοχὴν ἀπατηλὰ τὰ μέτρα τῆς Κυβερνήσεως, τὰ ὁποῖα δῆθεν ἀποτελοῦν προστασίαν, ἐνῷ πράγματι ἀποτελοῦν συντριβὴν καὶ ἐξόντωσιν τοῦ σιτοπαραγωγικοῦ κόσμου τῆς Ἑλλάδος. (Χειροκροτήματα). Πέραν τῆς προνομιακῆς διατιμήσεως τῶν 4,45, ἡ ὁποία γίνεται σήμερον 4,60, ἀλλὰ μὲ περιορισμὸν ἀπὸ 223 ἑκ. ὀκ. εἰς 178 ἑκ. ὀκ., ὑπῆρξεν ἡ δευτέρα προνομιοῦχος κατηγορία εἰς τὴν ὁποίαν ἡ συγκέντρωσις ἔγινε μὲ 4,05 δραχ. καὶ συνεκεντρώθησαν 56 ἑκατομ. ὀκάδες. Αὐτὴ ἡ κατηγορία δὲν ὑπάρχει ἐφέτος. Καὶ τρίτον, καθιερώνετο πέρυσι τιμὴ ἀσφαλείας τῶν 3,50 δραχμῶν δι’ ἐκείνους ἐκ τῶν σιτοπαραγωγῶν, οἱ ὁποῖοι δὲν ἀπελάμβανον τῆς προνομιακῆς μεταχειρίσεως ὥστε νὰ ἔχουν ἐξησφαλισμένον ἕνα κατώτατον ὅριον. Τοιαύτη τιμὴ ἀσφαλείας εἶναι ἐφέτος ἀνύπαρκτος. Ὅθεν τὸ λεγόμενον ὅτι πρόκειται νὰ γίνῃ συγκέντρωσις 500.000 τόννων, εἶναι σαφὲς ἀπὸ τὰ ἐξαγγελθέντα μέτρα, ὅτι αὕτη δὲν θὰ φθάσῃ τοὺς 350.000 τόννους. Αὐτὴ εἶναι ἡ πραγματικότης. Πέραν, ὅμως, τοῦ ζητήματος τῶν τιμῶν τὸ εἰσόδημα τῶν παραγωγῶν ρυθμίζεται καὶ ἀπὸ τὴν κατ’ ἔκτασιν συγκέντρωσιν. Ὑφίσταται ἄμεσος συνάρτησις μεταξὺ τῆς τιμῆς συγκεντρώσεως καὶ τῆς κατ’ ἔκτασιν τοιαύτης. Πέρυσι δὲν ὑπῆρχε περιορισμὸς εἰς τὴν ἔκτασιν χάρις εἰς τὴν τιμὴν ἀσφαλείας. Ἑπομένως, αὐτὴν τὴν ἐποχήν, ἐπὶ παραγωγῆς ἴσης πρὸς τὴν περυσινὴν ἐκ τῆς ὁποίας τὸ ἥμισυ θὰ διατεθῇ διὰ τὴν αὐτοκατανάλωσιν τῶν παραγωγῶν καὶ διὰ σπορὰν θὰ ἔχωμεν ἀθρόαν προσφοράν. Τὸ πλεόνασμα, τὸ ὁποῖον δὲν δύναται νὰ ἀπορροφήσῃ ἡ συγκέντρωσις θὰ ἀφίεται εἰς τὸ ἔλεος τῆς ἐλευθέρας ἀγορᾶς. 500 χιλιάδες τόννοι μὴ συγκεντρωμένοι θὰ προσφέρωνται καὶ θὰ πιέζουν τὰς τιμάς. Ἐλέχθη ὅτι διὰ πράξεως τῶν Ὑπουργῶν τὸ ποσοστὸν τῆς προσμίξεως ὁρίζεται εἰς 50%. Τὸ ποσοστὸν αὐτὸ εἶναι μικρόν, ἐὰν ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν ὅτι κατὰ τὸ 1956 μὲ περιωρισμένην τὴν παραγωγὴν εἶχε ὁρισθῆ τὸ ποσοστὸν προσμίξεως εἰς τὰ 90%.

§246Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Καὶ πέρυσι, κύριε συνάδελφε, εἶχεν ὁρισθῆ ηὐξημένον ποσοστόν. Ἡ συγκεντρωθεῖσα ποσότης δὲν εἶναι ἀκόμη ἀρκετὴ διὰ νὰ αὐξηθῇ τὸ ποσοστὸν τῆς προσμίξεως. Καὶ ἐφέτος αὐτὸ θὰ γίνῃ.

§247Η. ΗΛΙΟΥ. Κρατῶ ὑπὸ σημείωσιν τὴν δήλωσιν τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ὑπουργοῦ. Κύριοι συνάδελφοι, εἶχον εἴπει καὶ προχθές, ἀπαντῶν εἰς τὰς προγραμματικὰς δηλώσεις τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι τὸ ἄνοιγμα τῆς ψαλίδος μεταξὺ τῶν γεωργικῶν καὶ βιομηχανικῶν προϊόντων εἶναι εἰς βάρος τοῦ γεωργικοῦ κόσμου, ὁ τιμάριθμος βιομηχανικῶν εἰδῶν εἶναι 628, γεωργικῶν 533, εἰδικά, ὅμως, τοῦ σιταριοῦ 433. Ὁ γεωργὸς χρειάζεται κατὰ 50% περισσότερα διὰ νὰ προμηθευθῇ τὰ εἴδη τὰ ὁποῖα ἠγόραζεν εἰς τὸ παρελθόν. Ἐλέχθη ὅτι αἱ τιμαί, αἱ ὁποῖαι δὲν εἶναι ἱκανοποιητικαί, εἶναι ἀνώτεραι ἀπὸ τὰς διεθνεῖς τιμάς. Ἀλλὰ αἱ τιμαὶ τῆς Ἀμερικανικῆς Βοηθείας δὲν εἶναι διεθνεῖς τιμαί. Ἡ Ἀμερικανικὴ Κυβέρνησις πληρώνει 56 λεπτὰ ἀκριβότερον τοὺς παραγωγοὺς τοὺς Ἀμερικανοὺς καὶ πωλεῖ κατὰ 56 λεπτὰ ἀκριβότερον εἰς ἡμᾶς. Οἱ ἐγκριτώτεροι Ἀμερικανοὶ δημοσιολόγοι ἐπισημαίνουν ὅτι ἡ πολιτικὴ αὐτὴ τοῦ ντάμπιγκ ἔρχεται εἰς σύγκρουσιν μὲ τὴν πολιτικὴν τοῦ πενταγώνου. Αἱ ἄλλαι χῶραι ἀντέδρασαν εἰς τὴν πολιτικὴν αὐτήν. Ἡ ἰδική μας χώρα ἐκφράζει τὴν δυσφορίαν διότι ἡ παραγωγή μας ἦτο τοιαύτη, ὥστε δὲν ἐπέτρεψεν τὴν ἀπορρόφησιν τῆς Ἀμερικανικῆς βοηθείας. Ὅλα αὐτά τὸ ὕψος τοῦ τιμαρίθμου, ἡ μικρὰ τιμὴ ἀσφαλείας, τὸ ἄνοιγμα τῆς ψαλίδος μεταξὺ τῶν γεωργικῶν καὶ βιομηχανικῶν προϊόντων, δὲν μᾶς ἐπιτρέπουν νὰ λέγωμεν ὅτι θὰ ἐξισώσωμεν τὰς τιμὰς τοῦ ἐσωτερικοῦ μὲ τὰς διεθνεῖς τιμάς. Τὸ ζήτημα εἶναι ἐθνικόν, διότι δὲν δύναται νὰ κληθοῦν αἱ ἀπορώτεραι τάξεις νὰ καλύψουν τὰς οἰκονομικὰς ἀνάγκας τὰς δημιουργουμένας ἐκ τῆς καθυστερήσεως τοῦ συνόλου τῆς οἰκονομίας. Δὲν πρόκειται, κύριε Ὑπουργέ, νὰ σᾶς προτείνω μέτρα ἀνορθόδοξα, ἀλλὰ μέτρα τὰ ὁποῖα ἀπὸ τὸ 1927 μέχρι τοῦ 1953 ἀποτελοῦν τὴν παγίαν πολιτικὴν τῆς χώρας. Εἴπατε πρὸ ὀλίγου ὅτι ὁ ἀγρότης δὲν φορολογεῖται. Ἡ ἀλήθεια εἶναι ὅτι φόροι ἐπὶ τοῦ ἀκαθαρίστου εἰσοδήματος συντελοῦν εἰς τὴν ἐξαθλίωσιν τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου.

§248Ν. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Τὸ 50% τοῦ εἰσοδήματός του ὁ ἀγρότης τὸ καταβάλλει εἰς φόρους.

§249ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, μὴ διακόπτετε. Θὰ μὲ ἀναγκάσητε νὰ σᾶς ἀνακαλέσω εἰς τὴν τάξιν.

§250Η. ΗΛΙΟΥ. Ἀλλὰ ἐκτὸς ἀπὸ τοὺς φόρους αὐτοὺς ἔχομεν τὸ γεγονὸς ὅτι τὰ μικρὰ εἰσοδήματα, ὅπως εἶναι τὰ ἀγροτικά, συνεισφέρουν καὶ 42% εἰς δασμούς. Διότι δὲν εἶναι τὰ εἰσοδήματα τῶν 5 καὶ 10 χιλιάδων δραχμῶν ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα δημιουργοῦν ἀποταμιεύσεις. Ὁ γεωργὸς θὰ τὰ διαθέσῃ ἀμέσως εἰς ἀμέσους καταναλωτικὰς ἀνάγκας, ὥστε ἐπιβαρύνονται μὲ 42%. Περαιτέρω ἡ λελογισμένη ἐνίσχυσις τῶν παραγωγῶν διὰ τὴν αὔξησιν τῆς παραγωγῆς καὶ τὴν ἐξασφάλισιν τῶν ἱκανοποιητικῶν τιμῶν τῶν προϊόντων των, δημιουργεῖ περιθώρια δι’ ἐπενδύσεις ἐκ μέρους τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου, ἐνεργητικὸν διὰ τὴν ἐθνικὴν οἰκονομίαν τῆς χώρας. Ἡ Κυβέρνησις, προκειμένου διὰ τὴν προστασίαν τῶν γεωργικῶν προϊόντων, ἐπικαλεῖται τὸ ἐπιχείρημα τοῦ πληθωρισμοῦ. Προκειμένου, ὅμως, διὰ τὴν προστασίαν καὶ ἐνίσχυσιν τῶν ἀλευροβιομηχάνων, δὲν ἐπικαλεῖται τὸ ἐπιχείρημα τοῦτο καὶ τοὺς πιστοδοτεῖ διὰ νὰ δημεύσῃ εἰς χαμηλὰς τιμὰς τὸ προϊὸν τοῦ σιτοπαραγωγοῦ. Ὅταν σήμερον ἡ Α.Τ.Ε. ἔχῃ λαμβάνειν ἀπὸ τοὺς σιτοπαραγωγοὺς 900 περίπου ἑκατομμύρια ποὺ θὰ συμψηφισθοῦν καὶ μὲ τὴν μεγαλυτέραν διενέργειαν συγκεντρώσεως τοῦ σίτου, δὲν πρόκειται νὰ δημιουργηθοῦν νομισματικοὶ ἀντίκτυποι, ἄλλως τε ἐκ τῆς πωλήσεως τοῦ συγκεντρωθέντος σίτου, θὰ ἀπορροφήσῃ 190 ἑκατομμύρια δραχμῶν τὸν μῆνα. Σήμερον ἔρχονται πληροφορίαι ἀπὸ τὴν Λάρισαν ὅτι ἡ διαμορφωθεῖσα τιμὴ σίτου ἔφθασε τὰς 2,80 καὶ ὁ κυλινδρόμυλος μὲ οἱανδήποτε τιμὴν καὶ ἂν τὸ ἀγοράσῃ θὰ τὸ χρεώσῃ πρὸς 3,50, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ κανένας ἔλεγχος. Καὶ πέραν τούτου, ἔχομεν τὰς διαφόρους ἐπιβαρύνσεις, αἱ ὁποῖαι φθάνουν τὸ 60% τῆς τιμῆς τοῦ σίτου. Καὶ αὐταὶ αἱ ἐπιβαρύνσεις εἶναι ἀνεξέλεγκτοι. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον, μόνον ἡ μονοπωλιακὴ συγκέντρωσις τοῦ σίτου ἐκ μέρους τοῦ Κράτους, δύναται νὰ προστατεύσῃ τὸν σιτοπαραγωγόν. Εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν τοῦ σίτου τοῦ 1956 ὁλόκληρος ἡ Ἀντιπολίτευσις, οἱ σιτεργάται, οἱ μυλεργάται καὶ αἱ Ἑνώσεις τῶν Συνεταιρισμῶν σιτοπαραγωγῶν, ἐζήτησαν νὰ γίνῃ ἕνας ἔλεγχος ἀπὸ ὁρκωτοὺς λογιστάς, διὰ νὰ καταφανῇ ὅτι οὔτε οἱ ἀγρόται, οὔτε οἱ ἐργάται εἶναι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἐπιβαρύνουν τὸν ἄρτον, ἀλλὰ εἶναι τὰ μεγάλα συμφέροντα, τὸ σιτεμπόριον, τὸ ὁποῖον χρηματοδοτεῖ τὸ Κράτος διὰ νὰ ἀγοράσῃ τὸν σῖτον. Οἱοσδήποτε ἔλεγχος τιμῶν, ὡς ἔχουν σήμερον τὰ πράγματα, θὰ ἀποτύχῃ, διότι εἶναι ἀδύνατος ὁ ἔλεγχος, μὲ τὴν διασπορὰν τῶν ἐναποθηκευτικῶν χώρων, μὲ τὰ πολυάριθμα ὄργανα διαχειρίσεως καὶ ἀλευροποιήσεως. Αὐτὰ εἶναι ποὺ δημιουργοῦν τὴν ὕψωσιν τοῦ κόστους. Θὰ πρέπει ὁ παραγωγὸς νὰ ἀπολαμβάνῃ ἱκανοποιητικῆς τιμῆς, ἡ ὁποία νὰ τοῦ ἐπιτρέπῃ περιθώρια μικρῶν ἐπενδύσεων, διότι αὐταὶ θὰ συντελέσουν χωρὶς σημαντικὴν αὔξησιν τῆς καλλιεργουμένης ἐκτάσεως, εἰς τὸν διπλασιασμὸν τῆς παραγωγῆς. Διότι πρέπει νὰ γνωρίζωμεν ὅτι ὁ Ἕλλην ἀγρότης ρέπει πρὸς τὴν βελτίωσιν τῶν μέσων παραγωγῆς καὶ ἑπομένως αὔξησιν τῶν σχετικῶν ἐπενδύσεών του, χωρὶς νὰ ζητῇ διὰ τῆς ἐπενδύσεως αὐτὰ τὰ προνόμια ποὺ παραχωροῦνται εἰς τὰ μεγάλα μονοπώλια. Ἀπὸ τῆς ἀπόψεως προστασίας τῆς καταναλώσεως θὰ ἤθελα νὰ ἐπικαλεσθῶ ἕνα πρόσθετον ἐπιχείρημα. Διὰ τὴν συντήρησιν τῶν κατοίκων τῆς χώρας μας δεδομένης τῆς πενίας καὶ τῆς καθυστερήσεως εἰς ἣν εὑρίσκονται, τὸ 50% τῶν θερμίδων τὰς ὁποίας καταναλίσκουν προέρχεται ἀπὸ τὸ ψωμί. Εἶναι, ἑπομένως, βασικώτατον προϊὸν καὶ ἀποτελεῖ χρέος εἰδικῆς κοινωνικῆς μερίμνης εἰς βάρος τοῦ Κράτους, ἡ ἀποφυγὴ ἐπιβαρύνσεως τοῦ κόστους τῆς παραγωγῆς. Τέλος, ὑπάρχει τὸ θέμα τῆς καλλιεργείας περισσότερον ἀποδοτικῶν προϊόντων πρὸς τὰς ὁποίας θὰ ἔπρεπε νὰ στραφῇ ὁ γεωργός. Ἀλλὰ μήπως δὲν γνωρίζει τοῦτο ὁ Ἕλλην παραγωγός; Δὲν ἐδημιούργησε βαμβακοφυτείας, τριφύλλια καὶ ἄλλα καὶ δὲν θέλει νὰ βελτιώσῃ τὰ εἰσοδήματά του; Θὰ πρέπει, κύριοι, νὰ δημιουργηθοῦν αἱ κατάλληλοι προϋποθέσεις πρὸς τοῦτο. Νὰ πραγματοποιηθοῦν τὰ μεγάλα ἐγγειοβελτιωτικὰ ἔργα, τὰ ὁποῖα θὰ μετατρέψουν εἰς ἀρδευτικὰς ἐκτάσεις ἑκατομμύρια στρεμμάτων. Ἀλλὰ ὑπῆρξε ἀνίκανος ἡ Κυβέρνησις διὰ τὰ μεγάλα ἐγγειοβελτιωτικὰ ἔργα καθὼς καὶ διὰ τὰς μεγάλας γεωργικὰς βιομηχανίας, ὅπως τὸ διϋλιστήριον ζακχάρεως, ποὺ θὰ ἐπετρέπετο νὰ μετατραπῇ ἡ σιτοκαλλιέργεια κατὰ σημαντικὴν ἔκτασιν εἰς καλλιέργειαν ζακχαροτεύτλων. Πρὶν ὅμως, ἐξασφαλίσωμεν εἰς τοὺς γεωργοὺς τὰς ἀπαραιτήτους αὐτὰς τεχνικὰς προϋποθέσεις, δὲν ἠμποροῦμεν νὰ κατηγοροῦμεν, διότι καταφεύγουν ἐξ ἀνάγκης εἰς τὴν ἐσχάτην καὶ ὀλιγώτερον ἀποδοτικὴν ἀπὸ ἄλλας καλλιέργειαν σίτου. Ἐγώ, ὅπως εἴδατε, κύριοι συνάδελφοι, μολονότι σᾶς ἀπησχόλησα λόγῳ τῶν διακοπῶν περισσότερον ἀπὸ ὅ,τι ἐσκεπτόμην, δὲν ὑπεισῆλθον εἰς τὰ ἐπὶ μέρους θέματα τοῦ σιτικοῦ προβλήματος. Οἱ συνάδελφοι τῆς Ε.Δ.Α., οἱ προσυπογράφοντες τὴν ἐπερώτησιν θὰ ἀναπτύξουν τὰ καθ’ ἕκαστον θέματα, καὶ θὰ ὑποδείξουν τὰ ληπτέα μέτρα. Τὸ αἴτημα τῆς Ἑνώσεως τῶν Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν εἶναι καὶ δίκαιον καὶ ἐφαρμόσιμον. Θὰ ἦτο δὲ μεγάλη παράλειψις ἐὰν ἀφήσωμεν ἀνικανοποίητον τὸ αἴτημα τοῦτο, τὸ ὁποῖον εἶναι αἴτημα τῆς μεγαλυτέρας μερίδος τοῦ ἀγροτικοῦ μας πληθυσμοῦ. (Χειροκροτήματα).

§251ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Κυβέρνησις δέχεται, κύριοι βουλευταί, νὰ συνεχισθῇ ἡ συζήτησις τῆς ἐπερωτήσεως ταύτης καὶ αὔριον, μολονότι ἡ αὐριανὴ ἡμέρα δὲν εἶναι ἡμέρα ἐλέγχου, ὑπὸ τὸν ὅρον νὰ λήξῃ ἡ συζήτησις τῆς ἐπερωτήσεως ὁπωσδήποτε αὔριον.

§252Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Παρακαλῶ καὶ ἐγὼ τὴν Βουλήν, νὰ δεχθῇ τὴν πρότασιν τοῦ κ. Προέδρου, δοθέντος μάλιστα ὅτι ἐπείγομαι νὰ τελειώσωμεν τὴν ἐπερώτησιν ταύτην, προκειμένου νὰ μεταβῶ εἰς τὴν Βόρειον Ἑλλάδα.

§253ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§254ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§255ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6.30′ μ. μ., μὲ θέμα Ἡμερησίας Διατάξεως συνέχειαν τῆς συζητήσεως ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως διὰ τὸν σῖτον. (Ὥρα 10 μ. μ.)